recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Αγόρι που παίζει γιογιό.Έργο τέχνης σε κύλιξ, 440 π.Χ.

Το **γιογιό** (αγγλ: yo-yo) είναι παιχνίδι αποτελούμενο από δύο δίσκους, ίσου μεγέθους και βάρους, από πλαστικό, ξύλο ή μέταλλο. Οι δίσκοι αυτοί είναι συνδεδεμένοι με έναν άξονα, πάνω στον οποίο είναι δεμένο ένα κορδόνι. Έγιναν αρχικά πολύ διάσημα την δεκαετία του 1920. Με το χόμπι αυτό ασχολούνται τόσο παιδιά αλλά και ενήλικοι. Τα σημερινά γιογιό έχουν αλλάξει ως προς τον τρόπο παιξίματός τους και έχουν δυνατότητες για πάρα πολλά κόλπα.

Το γιογιό είναι γνωστό εδώ και πολλούς αιώνες. Το παλαιότερο γιογιό που έχει βρεθεί χρονολογείται στα 500 π.Χ. και ήταν φτιαγμένο από ψημένο πηλό. Στην αρχαία Ελλάδα υπήρχε η πρώιμη εκδοχή του γιογιό, που ονομάζεται βοιωτικό ερυθρόμορφο πηνίο. Στην ελληνική αγγειογραφία απεικονίζεται ένα αγόρι να παίζει γιογιό.

Για να το παίξει ο παίκτης φτιάχνει στην μια άκρη του κορδονιού μία θηλιά και την περνάει στο μεσαίο του δάκτυλο, ανάμεσα στην πρώτη και στην τρίτη φάλαγγα (δηλαδή στο μέσο του δακτύλου). Μπορεί τότε να πετάξει προς τα κάτω το γιογιό με μία ελαφρά κίνηση του καρπού. Όταν το πετάει πρέπει η παλάμη να είναι προς τα επάνω. Όταν το γιογιό φτάσει στο τέλος του κορδονιού αρχίζει να στριφογυρνάει στον άξονά του και λέμε ότι κάνει *περιστροφή* (αγγλ: sleeper). Όσο το σώμα του γιογιό γυρνάει στην άκρη του κορδονιού, μπορεί ο παίχτης να πραγματοποιήσει διάφορες κινήσεις (κόλπα). Όταν θέλει να το γυρίσει στο χέρι του απλά κάνει μια μικρή κίνηση με τον καρπό του και το γιογιό επιστρέφει. Μερικά γιογιό είναι φτιαγμένα για να παραμένουν περισσότερη ώρα σε περιστροφή (αγγλ: sleep) και για αυτό τον λόγο δεν γυρνάνε εύκολα στο χέρι, παρά μόνο με συγκεκριμένο τρόπο τη λεγόμενη *επαναφορά* (αγγλ: bind) χρησιμοποιώντας το δείκτη του άλλου χεριού του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχαία ελληνικά παιχνίδια: Βοιωτικό ερυθρόμορφο πηνίο». 7 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Γιογιό στο διάστημα (Αγγλικά)

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Γιογιό** |
Ο **Γιάννης Σαραντίτης** είναι Έλληνας επιχειρηματίας και δικηγόρος , με δραστηριότητα στη ναυτιλία και στην αγορά ακινήτων/real estate, καθώς και επίτιμος Πρόξενος της Νορβηγίας στην Ελλάδα.

Βιογραφικά Στοιχεία και εκπαίδευση
----------------------------------

Γεννήθηκε στη Αθήνα στις 4 Φεβρουαρίου 1972. Ξεκίνησε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Μπάκιγχαμ και συνέχισε στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Είναι παντρεμένος με την Μαλβίνα Σαραντίτη και έχει δυο παιδιά.

Επιχειρηματική δράση
--------------------

Ο Γιάννης Σαραντίτης έχει δραστηριοποιηθεί στο παρελθόν επιχειρηματικά στον τομέα των τηλεπικοινωνιών με την Telenor μέσω κοινοπραξίας στην περιοχή των Βαλκανίων. 

Έχει διατελέσει μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της PROMONTE GSM στη δεκαετία του 1990  και από το 2000-2008 μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της COSMOTE MOBILE TELECOMMUNICATIONS. 

Στον τομέα της κρουαζιέρας υπήρξε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Festival Cruises (2000-2004), συμμετείχε μετοχικά στον Τραπεζικό τομέα και ήταν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της First Business Bank (2001-2007).  

Το 2003 ίδρυσε την Ναυτιλιακή Εταιρεία W MARINE INC  , από το 2004-2017 ήταν Διευθύνων Σύμβουλος της «Σαραντίτης Εταιρία Δικηγόρων» στην οποία σήμερα είναι ο κύριος μέτοχος , ενώ το 2005 ίδρυσε την εταιρεία W Real Estate Investments S.A..

Τιμές και διακρίσεις
--------------------

Από τον Φεβρουάριο του 2009 είναι επίτιμος Πρόξενος της Νορβηγίας στην Ελλάδα  και έχει παρασημοφορηθεί με τον τίτλο του Ιππότη του Τάγματος Τιμής, Πρώτου Βαθμού.

Φιλανθρωπικές δράσεις
---------------------

Τον Δεκέμβριο του 2018 υπήρξε ένας εκ των βασικών δωρητών της κατασκευής του νέου γηπέδου της ΑΕΚ «Αγιά Σοφιά».

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιανουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2019.
7. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιανουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2019.
8. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιανουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2019.
9. ↑
10. ↑
11. ↑
12. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2019.
13. ↑
14. ↑
15. ↑
16. ↑
17. ↑
18. ↑
19. ↑
20. ↑
21. ↑
22. ↑
23. ↑
Ο **Γεώργιος Πεζόπουλος** (1903 - 1988) ήταν Έλληνας καθηγητής στην έδρα των Κεντρικών Σταθμών Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας στο ΕΜΠ, γενικός διοικητής της ΔΕΗ και υπουργός Εθνικής Οικονομίας στην κυβέρνηση Παπαδόπολου.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ήταν γιος του Νικολάου Πεζόπουλου, καθηγητή ιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αδέλφια του ήταν οι Θεόδωρος Πεζόπουλος, αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού, Κωνσταντίνος Πεζόπουλος, αξιωματικός του στρατού, Κυριάκος Πεζόπουλος, αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και καθηγητής στο ΕΜΠ, και Σπύρος Πεζόπουλος, καθηγητής ιατρικής. Σπούδασε μηχανολόγος - ηλεκτρολόγος στο ΕΜΠ, από όπου αποφοίτησε το 1926, και εν συνεχεία συμπλήρωσε τις σπουδές του στο Πολυτεχνείο της Καρλσρούης, του οποίου αναγορεύθηκε διδάκτωρ.

Υπήρξε στέλεχος στην Ηλεκτρική Εταιρεία Διανομής και στην Ηλεκτρική Εταιρεία Αθηνών - Πειραιώς ενώ είχε διατελέσει επιμελητής της έδρας της Εφηρμοσμένης Μηχανικής του ΕΜΠ και αντιπρόεδρος του Ανώτατου Συμβουλίου Οικονομικής Ανασυγκροτήσεως της Ελλάδας. Το 1951 εξελέγη τακτικός καθηγητής στην στην έδρα των Κεντρικών Σταθμών Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας στο ΕΜΠ. Υπήρξε, επίσης, γενικός διευθυντής (διοικητής) και Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της ΔΕΗ μέχρι το 1962, οπότε και εξαναγκάστηκε σε παραίτηση ύστερα από σκάνδαλο που ξέσπασε σχετικά με φερόμενες παράνομες πληρωμές γαλλικής εταιρείας προς τη διοίκηση της ΔΕΗ και στον ίδιο προσωπικά. Στην δικτατορική κυβέρνηση Παπαδόπολου διετέλεσε Υπουργός Εθνικής Οικονομίας μέχρι και το 1972.

Απεβίωσε στην Αθήνα και δεν είχε απογόνους.

Αναφορές
--------

1. 1 2  Βιογραφικό Γ. Πεζόπουλου[*νεκρός σύνδεσμος*], από την ιστοσελίδα του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος
2. ↑  Ιωαννίδης Π. Σφαντζικόπουλος Μ. Μηχανολογική και Ναυπηγική Πράξη στην Ελλάδα και Διπλωματούχοι Μηχανικοί ΕΜΠ, σελ. 21
3. ↑  Κυβέρνηση Παπαδόπουλου, από την ΓΓΚυβερνήσεως
Ο **Γιάννης Ρουμελιωτάκης** (γεννημένος στις 25 Ιουνίου 1989) είναι Έλληνας διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,88 μ. και αγωνίζεται ως ακραίος στον Ολυμπιακό Πειραιώς.

Καριέρα
-------

Ο Γιάννης Ρουμελιωτάκης έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στις ακαδημίες του ΓΕΗ Ηρακλείου, από το 2000 έως το 2007. Το 2007 μεταπήδησε στην Άθλεση Ηρακλείου στην οποία παρέμεινε για έναν χρόνο. Τα επόμενα τρία χρόνια (2008-2011) αγωνίστηκε για τον Πανελλήνιο, ενώ το 2011 μετεγγράφη στον ΣΠΑ Καρδίτσας αγωνιζόμενος για έναν χρόνο. Το 2012 πήρε μεταγγραφή για την ΑΕΚ με την οποία αγωνίστηκε για δύο χρόνια και κατέκτησε ένα λιγκ καπ (2014). Το καλοκαίρι του 2014 μεταπήδησε στην Κηφισιά πραγματοποιώντας πολύ καλές εμφανίσεις. Τον Ιούλιο του 2016 ανακοινώθηκε από τον Ολυμπιακό.

Διεθνείς Τίτλοι - Διακρίσεις
----------------------------

**Μεσογειακοί Αγώνες**

* 3 ! **3η θεση**: Ταραγόνα - 2018

Συλλογικοί Τίτλοι - Διακρίσεις
------------------------------

### Διεθνείς διοργανώσεις

**Ευρωπαϊκό Κύπελλο Θριάμβου (Τσάλεντζ Καπ)**

* 2 ! **2η θεση**: 2018 (Ολυμπιακός Πειραιώς)

### Εθνικά Πρωταθλήματα

* **1 Πρωτάθλημα Ελλάδας**
	+ 2017-18 (Ολυμπιακός Πειραιώς)

### Εθνικά Κύπελλα

* **1 Κύπελλο Ελλάδας**
	+ 2017 (Ολυμπιακός Πειραιώς)
* **3 Λιγκ Καπ Ελλάδας**
	+ 2014 (Α.Ε.Κ. Αθηνών)
	+ 2017, 2018 (Ολυμπιακός Πειραιώς)

Πηγές
-----

* Γιάννης Ρουμελιωτάκης - Στοιχεια www.greekvolley.gr/
* Ο Ρουμελιωτάκης στον Ολυμπιακό www.olympiacossfp.gr
Οι **48ες γενικές εκλογές της Βουλής των Αντιπροσώπων** πραγματοποιήθηκαν στις 22 Οκτωβρίου 2017. Η ψηφοφορία διεξήχθη σε όλες τις εκλογικές περιφέρειες αντιπροσώπων της Ιαπωνίας – 289 μονοεδρικές και έντεκα μπλοκ με αναλογική εκπροσώπηση προκειμένου να διοριστούν όλα τα 465 μέλη (επί συνόλου 475) της Βουλής των Αντιπροσώπων και την Κάτω Βουλή της Δίαιτας της Ιαπωνίας με 707 μέλη. Ο κυβερνών συνασπισμός του Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος (LDP) του πρωθυπουργού Σίνζο Άμπε και το Komeito διατήρησαν τις έδρες τους, κερδίζοντας την τέταρτη θητεία τους και διατήρησαν την ειδική πλειοψηφία των δύο τρίτων, προκειμένου να αναθεωρηθεί το Άρθρο 9 του Ιαπωνικού Συντάγματος.

Αποτελέσματα
------------

Η Βουλή μετά τις εκλογές του 2017.
Ο συνασπισμός του Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος (δεξιά) και του κόμματος Κομέιτο αναμενόταν να καταλάβουν 300 από τις 465 έδρες της ιαπωνικής Βουλής. Ο Άμπε εξασφάλισε και νέα θητεία στην πρωθυπουργία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Shinzo Abe gains big victory in Japan election». *Financial Times*. 22 Οκτωβρίου 2017. .
2. ↑  Εκλογές Ιαπωνία: Ο Άμπε αναμένεται να εξασφαλίσει νέα θητεία, CNN Greece, 22 Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  Jiji Press, October 24: 衆院党派別得票数・率（選挙区）[*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  Jiji Press, October 24: 衆院党派別得票数・率（比例代表）[*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  MIC: 衆議院議員総選挙・最高裁判所裁判官国民審査結果調, pp. 7, 9, 11, 13]
Η **Γιαντβίγκα «Γεντ» Γεντζεγιόφσκα** (πολωνικά: Jadwiga "Jed" Jędrzejowska) (15 Οκτωβρίου 1912 - 28 Φεβρουαρίου 1980) ήταν Πολωνή πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης. Επειδή το όνομά της ήταν δύσκολο στην προφορά για πολλούς ανθρώπους που δεν μιλούσαν πολωνικά, αποκαλούνταν συχνά από τα ψευδώνυμα «Γεντ» (Jed) ή «Για-Για» (Ja-Ja). Ήταν Νο 3 στον κόσμο το 1937.

Βιογραφία
---------

Η Γεντζεγιόφσκα έφθασε τρεις φορές στον τελικό ενός τουρνουά Γκραντ Σλαμ, ρεκόρ για την πολωνική αντισφαίριση. Το 1937 έχασε σε τρία σετ από την Ντόροθι Ράουντ Λιτλ στον τελικό του Γουίμπλεντον και στο πρωτάθλημα των ΗΠΑ αργότερα το ίδιος έτος νικήθηκε στον τελικό από την Ανίτα Λισάνα. Το 1939 ήταν φιναλίστ στο γαλλικό πρωτάθλημα, χάνοντας στον τελικό από την Σιμόν Ματιέ.

Στο διπλό γυναικών η Γεντζεγιόφσκα κέρδισε το γαλλικό πρωτάθλημα του 1939 με συμπαίκτρια την Ματιέ, τρία χρόνια πριν, το 1936, είχε χάσει στον τελικό του ίδιου τουρνουά με συμπαίκτρια την Συζάν Νοέλ. το 1938 με συμπαίκτρια την Ματιέ ήταν φιναλίστ στοδιπλό. Φιναλίστ στον τελικό του μικτού διπλού στο γαλλικό πρωτάθλημα του 1947 με συμπαίκτη τον Κρίστιαν Καραλούλις. Στην ηλικία των 44 ετών έφτασε στα προημιτελικά του μεικτού στο Γαλλικό πρωτάθλημα του 1957 με συμπαίκτη τον Pilar Barril.

Κέρδισε τέσσερις διαδοχικούς τίτλους στο πρωτάθλημα του Λονδίνου μεταξύ 1936 και 1939. Κέρδισε το μονό στο πρωτάθλημα του Κεντ το 1937 και το 1938 και κέρδισε επιπλέον τίτλους στα πρωταθλήματα της Ιρλανδίας (1932), της Αυστρίας (1934) και της Ουαλίας (1932, 1935 και 1936). Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου το 1936 ήταν φιναλίστ στο μονό και στο διπλό με συμπαίκτρια την Μπίλι Γιορκ και νικήτρια στο μεικτό με συμπαίκτη τον Γιούζεφ Χέμπντα.

Σύμφωνα με τους A. Ουάλις Μάγερς και Τζον Όλιφ των The Daily Telegraph και The Daily Mail, η Γεντζεγιόφσκα κατατάχθηκε στις 10 πρώτες του κόσμου από το 1936 έως το 1939 (δεν υπήρξαν βαθμολογίες από το 1940 έως το 1945).

Η Γεντζεγιόφσκα παντρεύτηκε τον Άλφρεντ Γκάλερτ το 1947.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  Bud Collins: «The Bud Collins History of Tennis» (Αγγλικά) New Chapter Press. Νέα Υόρκη. 2010. σελ. 694. ISBN-13 978-0-942257-70-0.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 9  Ιανουαρίου 2022.
3. 1 2 3  Collins, Bud (2010). *The Bud Collins History of Tennis* (2nd έκδοση). New York: New Chapter Press. σελίδες 694, 715, 722. ISBN 978-0942257700.
4. ↑  «Wimbledon players archive – Jadwiga Jedrzejowska». *www.wimbledon.com*. AELTC.
5. ↑  «Tennis Title Won». *The Courier-Mail* (Queensland) (1497): σελ. 16. 20 June 1938. .
6. ↑  Pat Hughes, επιμ. (1949). *Dunlop Lawn Tennis Annual and Almanack 1949*. London: Ed. J. Burrow & Co. Ltd. σελ. 269.
7. ↑  *Ελευθέριου Σκιαδά, 100 χρόνια Όμιλος Αντισφαίρισης Αθηνών 1895-1995, Μικρός Ρωμηός Ε.Π.Ε. ISBN 960-85466-2-1, σελ. 400*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Jadwiga Jędrzejowska στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 163466067
* ISNI: 0000 0001 1223 4769

 |

 |
**Γενικές εκλογές** διεξήχθησαν στην Αρούμπα στις 25 Ιουνίου 2021 για την εκλογή και των 21 μελών του Κοινοβουλίου. TΗ αρχική ημερομηνία διεξαγωγής τους ήταν τον Σεπτέμβριο του 2021, όμως τελικά διενεργήθηκαν νωρίτερα λόγω της παραίτησης της κυβέρνησης μετά την έναρξη ποινικής έρευνας εναντίον ενός από τους εταίρους του συνασπισμού, του κόμματος Περήφανος και Σεβαστός Λαός, για διασπάθιση δημόσιου χρήματος.

Εκλογικό σύστημα
----------------

Τα 21 μέλη εκλέγονται μέσω ανοικτής λίστας, με αναλογική εκπροσώπηση.

Αποτελέσματα
------------

Αποτελέσματα εκλογών στην Αρούμπα 2021|  |
| Κόμματα | Ψήφοι |  % | +/- | Έδρες | +/- |
|  | Εκλογικό Κίνημα του Λαού (MEP) | 20.700 | 35,32 |  2,29 | **9** |  |
|  | Λαϊκό Κόμμα της Αρούμπα (AVP) | 18.335 | 31,28 |  8,58 | **7** |  2 |
|  | RAIZ | 5.474 | 9,34 |  5,75 | **2** |  2 |
|  | Κίνημα Αρούμπα Κυρίαρχη (MAS) | 4.681 | 7,99 |  7,50 | **2** |  2 |
|  | Δράση 21 | 3.410 | 5,82 | Νέο | **1** |  1 |
|  | Πατριωτικό Κόμμα της Αρούμπα (PPA) | 1.809 | 3,09 | - | 0 |  |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Aruba Election 2021 Aruba Today
2. ↑  Aruba elections on June 25 The Daily Herald, 2 Απριλίου 2021
3. ↑  Aruba Overheid. «Certification election results 2021». *www.government.aw* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2021. .
4. ↑  «Résultats définitifs détaillés» (PDF). *www.censo.aw*. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2021. .
Ο **Γιαννούλης Α΄ ντα Κορόνια** ήταν αυτόνομος Κύριος της Σίφνου στα Νησιά Αιγαίου Πελάγους. Η καταγωγή του ήταν από την πόλη Α Κορούνια στην Ισπανία και ανήκε στους Ιωαννίτες Ιππότες. Κατέλαβε την Σίφνο από την Δημοκρατία της Βενετίας (1307), κήρυξε την ανεξαρτησία της και δήλωσε υποταγή στους Ιππότες της Ρόδου. Με την Δ΄ Σταυροφορία ο Οίκος των Σανούδων πήρε μερίδιο τις Κυκλάδες και ίδρυσε το Δουκάτο της Νάξου. Ο Λικάριος κατέλαβε προσωρινή την δεκαετία του 1270 την Σίφνο για την Βυζαντινή αυτοκρατορία αλλά ο Γιαννούλης σύντομα την ανακατέλαβε. Οι Σανούδοι δούκες του Αρχιπελάγους διαμαρτυρήθηκαν στον ντα Κορόνια για την πράξη του αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Η οικογένεια ντα Κορόνια συνέχισε να κατέχει την Σίφνο μέχρι που πέρασε με επιγαμία στην Οικογένεια Γκοτζαντίνι από την Μπολόνια, την διατήρησε μέχρι την πτώση της στην Οθωμανική αυτοκρατορία (1617).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Miller 1908, σ. 584
3. ↑  Miller 1908, σ. 584
4. ↑  Freely 2006, σ. 50
5. ↑  Miller 1908, σ. 584
6. ↑  Miller 1908, σ. 141
7. ↑  Miller 1908, σ. 584
8. ↑  Freely 2006, σ. 50

Πηγές
-----

* Freely, John (2006). The Cyclades: Discovering the Greek Islands of the Aegean. I.B.Tauris.
* Miller, William (1908). The Latins in the Levant, a History of Frankish Greece (1204–1566). New York: E.P. Dutton and Company.
Συντεταγμένες: 46°19′00″N 2°32′00″E﻿ / ﻿46.3167°N 2.5333°E﻿ / 46.3167; 2.5333

Για την αρχαία χώρα της Ηπείρου, δείτε: Μολοσσία.  

Η **Δημοκρατία της Μολοσσίας** είναι μη αναγνωρισμένο μικροέθνος, το οποίο ιδρύθηκε από τον Kevin Baugh ημι-χιουμοριστικά ως "μπανανοδημοκρατία" και αποτελούμενο αποκλειστικά από ένα σπίτι, το οποίο αποτελεί την έδρα της λίγο έξω από το Ντέιτον στην Νεβάδα. "Ιδρύθηκε" στις 26 Μαΐου 1977.

Έχει έκταση 2,5 εκτάρια ενώ έχει και τρεις κατοίκους.
Αποτελείται από το σπίτι του προέδρου Kevin Baugh, καθώς και από δυο ακίνητα που αγόρασε ο πρόεδρος σε Πενσυλβάνια και Καλιφόρνια. Επίσης ο πρόεδρος ισχυρίζεται ότι του ανήκει ένα σημείο στον Ειρηνικό Ωκεανό και 49.881 τ.χλμ στην Αφροδίτη. Στην δημοκρατία της Μολοσσίας δεν επιτρέπονται πράγματα όπως όπλα, θαλάσσιοι ελέφαντες, γατόψαρα, κρεμμύδια και ότι έχει σχέση με το Τέξας, εκτός από την ποπ σταρ Κέλι Κλάρκσον (Kelly Clarkson).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Republic of Molossia history
Στην ελληνική μυθολογία η **Γλαυκία** ήταν θυγατέρα του ποτάμιου θεού Σκαμάνδρου της Τροίας. Ερωτεύθηκε κατά τον Τρωικό Πόλεμο τον Βοιωτό Δηίμαχο και μαζί έκαναν ένα γιο, αλλά ο Δηίμαχος σκοτώθηκε και ο σύντροφός του οδήγησε τη Γλαυκία και το παιδί στον πατέρα του Δηιμάχου, τον Ελεώνα. Ο γιος της ονομάσθηκε κι αυτός «Σκάμανδρος», αργότερα έγινε βασιλιάς και μετονόμασε τον βοιωτικό ποταμό Ίναχο σε Σκάμανδρο και ονόμασε το γειτονικό ποταμάκι «Γλαυκία» προς τιμή της μητέρας του.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Μυθολογία
* Πύλη:Ελληνική μυθολογία
 |

 |
Οι **Γκουρίδες ή Γκορίδες** (περσικά: سلسله غوریان, επίσης γνωστοί ως **Γουρίδες** ή **Γορίδες**) ήταν σουνιτική μουσουλμανική δυναστεία, πιθανόν ανατολικοί Τατζίκοι, που επέβαλαν την κυριαρχία τους σε τμήματα του σημερινού Αφγανιστάν, του Ιράν, του Πακιστάν και της Ινδίας, από το 1148 έως το 1215 μ.Χ.

Η δυναστεία διαδέχθηκε την αυτοκρατορία των Γαζναβιδών. Η αυτοκρατορία τους είχε ως κέντρο την επαρχία Γκουρ, στην καρδιά του σημερινού Αφγανιστάν. Περιελάμβανε το Χορασάν στη Δύση και έφτανε μέχρι τη Βόρεια Ινδία στην Ανατολή, έως την πόλη Δελχί. Η πρώτη πρωτεύουσα της δυναστείας ήταν η Φιρουζκούχ στη Γκουρ, που αργότερα αντικαταστάθηκε από τη Χεράτ, ενώ η Γκάζνα και η Λαχώρη αποτέλεσαν επιπρόσθετες πρωτεύουσες-διοικητικά κέντρα, κυρίως κατά τη διάρκεια των χειμερινών περιόδων.

Τους Γκουρίδες διαδέχθηκε στην Περσία η δυναστεία των σουνιτών Μαμελούκων εξιρανισμένων Χωρεσμίων Τούρκων και στη Βόρεια Ινδία η μαμελουκική τουρκική δυναστεία του Σουλτανάτου του Δελχί.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Γκουρίδες** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 248174991
* GND: 4251676-6

 |

 |
Για την ιρανική γλώσσα Σάκα στην δυτική Κίνα, δείτε: Γλώσσα Σάκα.  
Η εξάπλωση της ντολγκανικής και γιακουτικής γλώσσας
Η **γιακουτική γλώσσα** (саха тыла, σάχα τίλα) επίσης γνωστή ως **Σαχά** ή **Σακά**, είναι τουρκική γλώσσα με περίπου 450.000 αυτόχθονες ομιλητές, τους Σαχά, που κατοικούν κυρίως στην Δημοκρατία των Σαχά στη Ρωσική Ομοσπονδία.

Όπως και οι περισσότερες τουρκικές γλώσσες και ο προτουρκικός τους πρόγονος τους, η γιακουτική είναι μια συγκολλητική γλώσσα και χρησιμοποιεί την φωνηεντική αρμονία.

Ταξινόμηση
----------

Η Γιακουτική είναι μέλος των βόρειων τουρκικών γλωσσών, στις οποίες περιλαμβάνονται τα Σορ, τα τιβανικά, τα ντολγκανικά και τα γιακουτικά. Όπως και τα τούρκικα, τα γιακουτικά έχουν φωνηεντική αρμονία, είναι συγκολλητική και δεν έχει γραμματικό φύλο. Η σειρά λέξεων είναι συνήθως αντικείμενο-ρήμα. Η γιακουτική έχει επηρεαστεί από τις τουνγκουζικές και μογγολικές γλώσσες.

Γεωγραφική κατανομή
-------------------

Τα γιακουτικά ομιλούνται κυρίως στη Δημοκρατία των Σαχά. Χρησιμοποιείται επίσης από τους εθνοτικούς Γιακούτ στην περιφέρεια Χαμπαρόφσκ και μια μικρή διασπορά σε άλλα μέρη της Ρωσικής Ομοσπονδίας, της Τουρκίας και άλλων περιοχών του κόσμου. Τα ντολγκανικά, μια γλώσσα που παρουσιάζει στενή συγγένεια με τα γιακουτικά, ομιλείται από τους Ντολγκάν στην περιφέρεια Κρασνογιάρσκ. Τα γιακουτικά είναι η γλώσσα διαεθνικής επικοινωνίας για άλλες εθνοτικές μειονότητες στη Δημοκρατία των Σαχά, ενώ οι περισσότεροι Ντολογκάνοι, Εβένκοι, Εβένοι και Γιουκαγκίρ ξέρουν τα γιακουτικά. Περίπου το 8% των ανθρώπων άλλων εθνικοτήτων στη δημοκρατία των Σαχά ανέφεραν γνώση της γιακουτικής γλώσσας κατά τη διάρκεια της απογραφής του 2002.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Forsyth, James (1994). *A History of the Peoples of Siberia: Russia's North Asian Colony 1581-1990*. Cambridge University Press. σελ. 56. ISBN 9780521477710. Their language...Turkic in its vocabulary and grammar, shows the influence of both Tungus and Mongolian
2. ↑  Russian Census 2002. 6. Владение языками (кроме русского) населением отдельных национальностей по республикам, автономной области и автономным округам Российской Федерации Αρχειοθετήθηκε 2006-11-04 στο Wayback Machine. (*Knowledge of languages other than Russian by the population of republics, autonomous oblast and autonomous districts*) (Ρωσικά)
Το **γιακ**, ***Bos grunniens*** - ***Βους ο γρυλλίζων***, (Linnaeus, 1766) και **άγριο γιακ** ***Bos mutus*** - ***Βους ο βουβός*** (Przewalski, 1883) αντίστοιχα, είναι δασύτριχα βοοειδή ενδημικά της περιοχής των Ιμαλαΐων της νότιας κεντρικής Ασίας, των υψιπέδων του Θιβέτ, και βόρεια έως τις πεδιάδες της Μογγολίας και της Ρωσίας. Πέραν του μεγάλου εξημερωμένου πληθυσμού, υπάρχει μικρός και εξαιρετικά ευάλωτος πληθυσμός άγριων γιακ, που έχει καταταχθεί στα απειλούμενα είδη.

Αναπαραγωγή
-----------

Σε μια περίοδο 23 ετών ζωής ένα σεξουαλικά ώριμο θηλυκό άτομο του συγκεκριμένου είδους μετά από περίοδο εγκυμοσύνης 258 ημερών γεννά περίπου ανά διετία ένα νεαρό γιακ.

Συμπεριφορά
-----------

Η έλλειψη τροφής στις ερημικές στέππες της κεντρικής Ασίας και των υψιπέδων του Θιβέτ εξαναγκάζει τα άγρια γιακ σε μεγάλες μετακινήσεις για εξεύρεση τροφής, ενώ τα καλοκαίρια κατεβαίνουν από τα υψίπεδα στις πεδιάδες για να εκμεταλλευτούν την άφθονη ποώδη βλάστηση, κυρίως λειχήνες και χόρτα. Κύριος εχθρός της αγέλης των άγριων και των εξημερωμένων γιακ είναι ο λύκος του Θιβέτ.

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. ↑  David M. Leslie Jr and George B. Schaller, *Bos grunniens and Bos mutus (Artiodactyla: Bovidae)*, Mammalian Species 836: 1-17. 2009.
2. 1 2  *bos grunniens*
3. ↑  Harris, R.B. & Leslie, D. (2008).*Bos mutus Αρχειοθετήθηκε 2012-07-13 στο Wayback Machine.*, στο IUCN 2008. IUCN Κόκκινος Κατάλογος Απειλούμενων Ειδών.
4. ↑  Wild Yak

Δικτυακοί τόποι
---------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Γιακ** |

|  |  |
| --- | --- |
| Wikispecies logoWikispecies logo | Τα Βικιείδη έχουν πληροφορίες για το θέμα:   **Γιακ** |

* ARKive - Εικόνες και πολυμέσα για το *(Bos grunniens)*
* International Yak Association (IYAK)
* European Yak Association (EYAK)
* Yaks: The Official Animal of Tibet
* AnimalInfo.Org: Animal Info - Wild Yak
Ο **Γκαούντα** βασιλιάς της Νουμιδίας (105 π.Χ.-88 π.Χ.) ήταν γιος του Μασταναμπάλ και εγγονός του κορυφαίου βασιλιά των Βερβέρων Μασσανάσση. Ο νόθος ετεροθαλής αδελφός του ήταν ο Ιουγούρθας, ο γιος του ο Ιεμψάλ Β΄ της Νουμιδίας και ο εγγονός του ο Ιόβας Α΄ της Νουμιδίας. Σύμφωνα με τον Σαλλούστιο όταν ξέσπασαν οι Ιουγουρθιανοί Πόλεμοι ο Γκαούντα προσπάθησε να πείσει τον Ρωμαίο διοικητή Κόιντο Καικίλιο Μέτελο Νουμιδικό να του παραχωρήσει την θέση ενός πρίγκιπα και να του δώσει μια ομάδα από άλογα ως σωματοφύλακα. Ο Μέτελος αρνήθηκε και τα δύο αιτήματα με την πρόφαση ότι αυτά τα προνόμια παραχωρούνται μόνο σε βασιλείς. Ο Γκαούντα εξοργισμένος για την προσβολή συνεργάστηκε με τον Γάιο Μάριο, μαζί του ανέτρεψαν τον Μέτελο από την θέση του διοικητή, τον αντικατέστησε ο ίδιος ο Γάιος Μάριος. Ο Γάιος Μάιος κατόπιν κήρυξε τον πόλεμο στον Ιουγούρθα, τον νίκησε , τον ανέτρεψε και τον αντικατέστησε στον θρόνο της Νουμιδίας ο Γκαούντα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Gauda» (Ρωσικά)
2. ↑

Πηγές
-----

* Σαλούστος, *"Ιουγουρθικοί Πόλεμοι"*, Κεφ.65
Έγκνογκ με κανέλα
Το **εγκ νογκ** (αγγλικά: *eggnog,* /ˈɛɡˌnɒɡ/ ) είναι ζαχαρούχο ποτό με βάση τα γαλακτομικά το οποίο μπορεί να περιέχει και αλκοόλ. Παραδοσιακά παρασκευάζεται με γάλα, κρέμα γάλακτος, ζάχαρη, χτυπημένα ασπράδια και κρόκους αυγών (που του δίνει μια αφρώδη υφή και το όνομά του). Απεσταγμένα ποτά, όπως το κονιάκ, το ρούμι, το ουίσκι ή το μπέρμπον, είναι συχνά βασικό συστατικό.

Σε όλο τον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες, το εγκ νογκ καταναλώνεται παραδοσιακά την περίοδο των Χριστουγέννων, από τα τέλη Οκτωβρίου έως το τέλος της περιόδου των διακοπών. Μια ποικιλία που ονομάζεται Πόντσε Κρέμα παρασκευάζεται και καταναλώνεται στη Βενεζουέλα και στο Τρινιντάντ από το 1900, επίσης ως μέρος της περιόδου των Χριστουγέννων. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, το εγκ νογκ που παρασκευάζεται στο εμπόριο πωλείται σε παντοπωλεία σε αυτές τις χώρες.

Το εγκ νογκ μπορεί να παρασκευαστεί στο σπίτι χρησιμοποιώντας γάλα, αυγά, ζάχαρη και μπαχαρικά και σερβίρεται με κανέλα ή μοσχοκάρυδο. Ενώ το εγκ νογκ συχνά σερβίρεται παγωμένο, σε ορισμένες περιπτώσεις ζεσταίνεται, ιδιαίτερα τις κρύες μέρες (παρόμοιο με τον τρόπο που σερβίρεται ζεστό το οινόμελο. Το εγκ νογκ μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί σε άλλα ποτά, όπως ο καφές (π.χ. ένα ρόφημα εσπρέσο «eggnog latte») και το τσάι, ή σε επιδόρπια φαγητά όπως οι πουτίγκες με κρέμα αυγών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «You'll Never Believe Which Brand Makes the Best Eggnog». 16 Δεκεμβρίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2017.
O **Γκαρθία Α΄**, ισπαν.: *García I*, (π. 871 – 19 Ιανουαρίου 914) από τον Οίκο των Αστουριών-Λεόν ήταν βασιλιάς του Λεόν από το 910 μέχρι το τέλος του και ο μεγαλύτερος από τους τρεις διαδοχικούς γιους του Αλφόνσου Γ΄ του Μεγάλου από τη σύζυγό του Χιμένα.

Βιογραφία
---------

Ο Γκαρθία συμμετείχε στην κυβέρνηση μαζί με τον πατέρα του μέχρι το 909. Εκείνη τη χρονιά αποκαλύφθηκε μία συνωμοσία, στην οποία ενεπλάκη ο Γκαρθία. Ο Αλφόνσος παραιτήθηκε του θρόνου του και μοίρασε το βασίλειο στους τρεις γιους του. Το Λεόν πήγε στη Γκαρθία Α΄, η Γαλικία στο Ορδόνιο Β΄ και οι Αστούριες στον Φρουέλα Β΄. Ωστόσο, η κυριαρχία των Αστουριών αναγνωρίστηκε.

Η βασιλεία του Γκαρθία Α΄ είδε την οχύρωση του Δούρου και τον επανοικισμό των Ρόα, Όσμα, Κλούνια και Σαν Εστεβάν ντε Γκορμάθ. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Γκονθάλο Φερνάντεθ, κόμης της Καστίλης κέρδισε επιρροή μέσω αυτών των προσπαθειών. Κατά τον τέλος του στη Θαμόρα δεν είχε κληρονόμους και το βασίλειό του πέρασε στον Ορδόνιο Β΄.

Η σύζυγος του Γκαρθία Α΄, Mουνιαδόνα, αναφέρεται από τον Πελάγιο του Οβιέδo ότι ήταν κόρη του Nούνιο Φερνάντεθ, αλλά αυτό είναι χρονολογικά αδύνατο. Ο Σάντσεθ Αλμπορνόθ πρότεινε αντ 'αυτού ότι ήταν κόρη του Mούνιο Νούνιεθ, του *repoblador* της Ρόα και του κόμη της Καστίλης.  Μπορεί να ήταν η ίδια Mουνιαδόνα, που αργότερα παντρεύτηκε με τον Φερδινάνδ Ανσούρεθ της Καστίλης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  p15273.htm#i152721.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
3. ↑  An alternative has recently been suggested by Manuel Carriedo Tejedo making her daughter of Nuño, brother of Alfonso III, and hence her husband's first-cousin, and perhaps identical to the Muniadona who was wife Gonzalo Fernández of Castile and mother of Fernán González of Castile.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  García I of León στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 30384493
* GND: 121114139

 |

 |
Ο **Γιάννης Φακής** (Αποίκια Άνδρου, 12 Ιανουαρίου 1944 - Αθήνα, 14 Ιουνίου 2017) ήταν Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφία
---------

Ολοκληρώνοντας τις σπουδές του στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης υπό τον Κάρολο Κουν, έλαβε ρόλους σε θεατρικές, τηλεοπτικές και κινηματογραφικές παραγωγές, μεταξύ των οποίων η παράσταση "Ευριπίδου Τρωάδες" (1977) του Γιάννη Τσαρούχη, το *1922* (1978) του Νίκου Κούνδουρου, οι *Νύφες* (2004) του Παντελή Βούλγαρη και *Η άλλη θάλασσα* (2012, μη ολοκληρωμένη) του Θεόδωρου Αγγελόπουλου, η οποία αποτέλεσε την τελευταία του ερμηνεία.

"Εσύ είσαι κωμικός" τού είχε πει κάποτε ο Κάρολος Κουν μετά από πολύμηνη μελέτη των ερμηνειών του, οι οποίες κάλυπταν όλο το φάσμα της παγκόσμιας δραματουργίας.

Φιλμογραφία
-----------

| Έτος | Τίτλος |
| --- | --- |
| 1972 | *Ιπποκράτης και δημοκρατία* |
| 1977 | *Οι χαμάληδες* |
| 1978 | *1922* |
| 2004 | *Νύφες* |
| 2015 | *Όχθες* |

Προσωπική ζωή
-------------

Ο Γιάννης Φακής έζησε και εργάστηκε στην Άνδρο, τη Σαντορίνη και για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη συνοικία Κουκάκι στην Αθήνα. Κατά την περίοδο της δικτατορίας διέμεινε στη Ρώμη, στην οποία οδηγήθηκε λόγω των −όχι και τόσο αμφιλεγόμενων− φρονημάτων του. Υπήρξε σύζυγος της εικαστικού Ντέπης Φελουκατζή (1941-2015), με την οποία απέκτησε έναν γιο. Ο Κωστής Γκιμοσούλης στο αφήγημά του *Ο μέσα και ο έξω* (2016, Εκδόσεις Καστανιώτη) αναφέρεται στη γειτονική τους σχέση και στα όσα του εξιστόρησε ο Γιάννης Φακής κατά την περίοδο 2014 - 2016, βαπτίζοντάς τον "Κυναίγειρο". Όσοι γνώριζαν τον Γιάννη Φακή, θα θυμούνται τις αναφορές του: στο βιβλίο *Αντιγνώση, τα δεκανίκια του καπιταλισμού* της Λιλής Ζωγράφου, στην Έλλη Λαμπέτη και στον Γιάννη Τσαρούχη, με τους οποίους είχε συνεργαστεί εκτενώς, στον γιο του και τη σύντροφό του, καθώς και στη σύζυγό του, την οποία είχε χάσει. 

O Γιάννης Φακής έπασχε από καρκίνο του πνεύμονα και έφυγε από τη ζωή την Τετάρτη 14 Ιουνίου 2017. Η ταφή του πραγματοποιήθηκε στο κοιμητήριο Ζωγράφου με πολιτική τελετή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  iliastzouras (15 Ιουνίου 2017). «Το Θέατρο Τέχνης θρηνεί την απώλεια του σπουδαίου ηθοποιού Γιάννη Φακή». *left.gr*. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2017.
2. ↑  ΕΡΤ (4 Απριλίου 2017). «ΕΡΤ2 - ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 08 -14.04.2017». *Γραφείο Τύπου ΕΡΤ*. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2023.
3. ↑  «Νύφες - Brides - 2004 .: Cinema .: Ματιά». *www.matia.gr*. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2023.
4. ↑  «Το Θέατρο Τέχνης θρηνεί την απώλεια του σπουδαίου ηθοποιού Γιάννη Φακή |thetoc.gr». *The TOC*. 2017-06-15.. Ανακτήθηκε στις 2017-06-18.

Πηγές
-----

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* http://www.u-hoo.gr/gianniskafatos/2010/05/25/κωστής-γκιμοσούλης-το-φάντασμά-της/
* Αρχειοθετήθηκε 2020-10-30 στο Wayback Machine.
* 
*
Η γλώσσα του αρχαίου βασιλείου του Μπέκτζε (18 π.Χ. – 660 μ.Χ.), ενός από τα Τρία Βασίλεια της Κορέας, ήταν μια Κορεατική γλώσσα, που σχετίζονται με την γλώσσα κόγκουριο και την γλώσσα σίλλα.

Το Μπέκτζε ιδρύθηκε από μετανάστες από το Κογκουριό, και τεκμαίρεται ότι μιλούσαν την γλώσσα κόγκουριο, και αυτό τεκμαίρεται από τις πολλές βεβαιωμένες λέξεις που υποστηρίζουν αυτή την ιδέα, ωστόσο ακόμη και αν αυτό είναι σωστό, δεν είναι γνωστό ποια γλώσσα των αυτοχθόνων Σαμχάν (Χαν-Μπέκτζε) μιλούσαν, ή αν το βεβαιωμένο υλικό μπορεί να είναι ένα μείγμα των γλωσσών Κογκουριό και Σαμχάν. Η συνομοσπονδία Γκαγιά ιδρύθηκε από μια από τις φυλές Σαμχάν, έτσι είναι πιθανό ότι η παλιά γλώσσα Μπέκτζε σχετιζόταν με την γλώσσα Γκάγια με βάση τοπωνυμικά στοιχεία, και στη συνέχεια, η γλώσσα Μπουγιό-Μπέκτζε ίσως σχετιζόταν με τα Κορεατικά, και η Χαν-Μπέκτζε, παρά το όνομα, σχετιζόταν με τα Ιαπωνικά, τα Αυστρονησιακά ή και τα δύο.

Δείτε επίσης
------------

* Ιστορία της κορεατικής γλώσσας
* Γλώσσες μπούγιο
* Παλαιά κορεατικά
* Γλώσσα κόγκουριο
* Γλώσσα σίλλα

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bellwood, Peter (2013). *The Global Prehistory of Human Migration*. Malden: Blackwell Publishing. ISBN 9781118970591.
Παραδοσιακές κατοικίες στην Ιαπωνία, που φέρουν ξυλεπενδύσεις τοίχου με την τεχνική *Γιακισούγκι*.
Εμφάνιση επιφάνειας ξύλινης σανίδας που έχει υποστεί μισοκάψιμο με την τεχνική *Γιακισούγκι*.
***Γιακισούγκι*** (ιαπωνικά: 焼杉, αγγλ. *Yakisugi*) είναι παραδοσιακή ιαπωνική τεχνική με την οποία επιτυγχάνεται προστασία και συντήρηση σε εξωτερικές ξύλινες κατασκευές, ιδίως σε επενδύσεις τοιχοποιίας και στέγες. Η μέθοδος αυτή είναι πολύ απλή και εφαρμόζεται στην Ιαπωνία εδώ και αιώνες, αν και με την πάροδο των χρόνων, εξαπλώθηκε και σε άλλες χώρες του κόσμου.

Ετυμολογία
----------

Η λέξη *Γιάκι*, στα γιαπωνέζικα, σημαίνει κάψιμο ή μισοκάψιμο με φωτιά, ενώ η λέξη *σούγκι* αναφέρεται στο είδος του γιαπωνέζικου κυπαρισσιού (*Cryptomeria japonica*). Ορισμένες φορές χρησιμοποιείται γι' αυτή την πανάρχαια τεχνική συντήρησης και ο όρος, Σόου Σούγκι Μπαν (ιαπωνικά: 焼杉板), που είναι με διαφορετικό γιαπωνέζικο χαρακτήρα. Η λέξη *μπαν* -ετυμολογικά- σημαίνει "ξύλινη σανίδα".

Μεθοδολογία
-----------

Η τεχνική συνίσταται στην αποκλειστική χρήση γιαπωνέζικου κυπαρισσιού (είδους εξαιρετικής αντοχής), το οποίο αφού ξηραθεί και κοπεί σε κατάλληλα σανίδια, υφίσταται μία επιφανειακή καύση (χωρίς να επιτραπεί η ανάφλεξη του κάθε ξύλινου στοιχείου), με χειρωνακτικό συνήθως τρόπο. Αυτό σαν θερμική κατεργασία διαρκεί ελάχιστο χρονικό διάστημα. 

Η ξύλινη επιφάνεια γίνεται κατάμαυρη, στη συνέχεια ξύνεται με ειδικές βούρτσες, και κάθε στοιχείο επιδέχεται ενός φινιρίσματος μ' ένα φυσικό έλαιο, ή φυσικό βερνίκι. Μέσω της διεργασίας της μερικής ανθρακοποίησης, το ξύλο γίνεται έτσι λιγότερο υδρόφιλο, πιο ανθεκτικό σε μικροοργανισμούς (λ.χ. ξυλοφάγα έντομα) και αποκτά σημαντική πυραντοχή.

Ο ιάπωνας αρχιτέκτονας Τερουνόμπου Φουτζιμόρι χρησιμοποιεί εκτεταμένα την τεχνική *γιακισούγκι* στις κατασκευές του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «What is Shou Sugi Ban (Yakisugi)?». *Nakamoto Forestry*. 2 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2022.
2. ↑  The Latest Design Trend: Black and Burned Wood AMANDA FORTINI, New York Times, September 19, 2017
3. ↑
4. ↑
5. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 4 Μαΐου 2021.
6. ↑  «5 benefits of using it, Exterior Supplies». *Shou-Sugi-Ban®*. 8 Δεκεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2022.
7. ↑  Yakisugi House by Terunobu Fujimori Megan Wilton, Dezeen, 11 March 2009, Photograph: Edmund Sumner
8. ↑  Interiors: A Japanese charred-timber house inspired by a cave dwelling Yuki Sumner, The Telegraph, 28 August 2009
Η **Εθνική Αφροαμερικανική Ένωση Όπλων** (Αγγλικά: *National African American Gun Association*, συντομογραφία: NAAGA) είναι ένας οργανισμός που προωθεί τα δικαιώματα οπλοκατοχής μεταξύ Αφροαμερικανών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έχει πάνω από 45.000 μέλη, περισσότερα από 75 παραρτήματα στις ΗΠΑ και έχει επεκταθεί σημαντικά ως αντίδραση στους θανάτους Αφροαμερικανών. Πολλοί εξεπλάγησαν από τη δημοτικότητα της NAAGA, συμπεριλαμβανομένων των ιδρυτών της. Η οργάνωση ιδρύθηκε από τον Φίλιπ Σμιθ το 2015.

Ιστορία
-------

Ο Φίλιπ Σμιθ ίδρυσε το NAAGA τον Φεβρουάριο του 2015 προς τιμήν του Μήνα Μαύρης Ιστορίας. Ο στόχος του ήταν να εκπαιδεύσει τους μαύρους Αμερικανούς σχετικά με τη χρήση και την κατοχή όπλων. Οι διοργανωτές θεωρούν την NAAGA έναν οργανισμό πολιτικών δικαιωμάτων που "στοχεύει στην οικοδόμηση της κοινότητας και στην προώθηση της αυτοπροστασίας". Ο Σμιθ ίδρυσε την Εθνική Αφροαμερικανική Ένωση Όπλων (NAAGA) ως απάντηση στις αντιληπτές ρατσιστικές διακρίσεις στην Εθνική Ένωση Όπλων (National Rifle Association, NRA).

Από το 2015 έως το 2020 η οργάνωση έχει επεκταθεί με πάνω από 45.000 μέλη, με 75 παραρτήματα, και αναμένεται να ανοίξει 25 ακόμη μέσα στον επόμενο χρόνο. Η συμμετοχή αυξήθηκε σημαντικά μόλις ο Ντόναλντ Τραμπ εξελέγη πρόεδρος της Αμερικής. Ο Σμιθ απέδωσε μέρος της ραγδαίας ανάπτυξης σε "ένα πολιτικό κλίμα όπου άτομα με ρατσιστικές απόψεις αισθάνονται ενθαρρυμένοι να μιλήσουν για τις απόψεις αυτές και να ενεργήσουν σύμφωνα με αυτές".

Ο Έρικ Σάντερς, αντιπρόεδρος του παραρτήματος του Κάνσας Σίτι, Μισσούρι, είναι πιστοποιημένος στη κρυφή οπλοφορία (αγγλ. *concealed carry*) και δήλωσε "έχουμε μια μεγάλη ομάδα ανθρώπων που μπαίνει στον οργανισμό και το 60-70% είναι γυναίκες".

Μετά την ανθρωποκτονία του Φιλάντο Καστίλ, η NAAGA καταδίκασε αμέσως το γεγονός, σε αντίθεση με την NRA.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Newton, Creede (26 Νοεμβρίου 2017). «Guns 'key' to African American equality: NAAGA». *aljazeera.com*. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2020.
3. ↑
4. ↑  Scruggs, Lea (23 Ιουνίου 2020). «The NRA for Black People Wants to Get Political» (στα αγγλικά). *www.vice.com*.. Ανακτήθηκε στις 15 July 2020.
5. 1 2 3  Booker, Brakkton (10 Ιουλίου 2019). «With A Growing Membership Since Trump, Black Gun Group Considers Getting Political». *NPR.org*. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2020.
6. ↑
7. ↑  Young, Ryan (27 Φεβρουαρίου 2017). «African-American gun club says membership surged after Trump election». *CNN*. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2020.
8. ↑  Summers, Zac (20 Νοεμβρίου 2019). «Changing perceptions, KC group looks at gun ownership through eyes of black community». *FOX 4 Kansas City WDAF-TV*. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2020.
9. ↑  «As NRA membership wanes, America's largest black gun group is thriving». *cbsnews.com* (στα Αγγλικά). 11 Σεπτεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Καλλιγραφική σύνθεση που αποδίδεται στον Γιακούτ αλ-Μουστασιμί (13ος αιώνας)
Ο **Γιακούτ αλ-Μουστασιμί** (Yākūt al-Mustaʿṣimī, ; - Βαγδάτη, 1298) ήταν επιφανής καλλιγράφος που έζησε το 13ο αιώνα, εξέχουσα μορφή της αραβικής καλλιγραφίας. Πιστεύεται πως καταγόταν από την Αβησσυνία, ενώ σύμφωνα με άλλη παράδοση ήταν Έλληνας από την Αμάσεια. Δάσκαλός του υπήρξε ο τελευταίος χαλίφης της Δυναστείας των Αββασιδών στη Βαγδάτη, αλ-Μουστασίμ (1213-1258), στον οποίο οφείλει και το όνομα με το οποίο έγινε γνωστός. 

Δεν εγκατέλειψε ποτέ τη Βαγδάτη. Την περίοδο του χαλιφάτου των Αβασιδών εργάστηκε ως βιβλιοθηκάριος σε μεντρεσέ της πόλης. Διατήρησε επίσης σχολή καλλιγραφίας και οι έξι πρώτοι μαθητές του απέκτησαν το δικαίωμα να υπογράφουν τα έργα τους με το όνομά του, γεγονός που καθιστά σήμερα πολύ δύσκολη την ταυτοποίηση των αυθεντικών συνθέσεών του. Σύμφωνα με μία παράδοση, οι έξι μαθητές του ήταν οι Aḥmad ibn al-Suhrawardī, ʿAbd Allāh al-Ṣayrafī, Muḥammad ibn Ḥ aydar al-Ḥ usaynī, Arghūn al-Kamilī, Mubārakshāh ibn Quṭb και Pīr Yaḥyá al-Ṣūfī.

Ο Γιακούτ ήταν συνεχιστής του έργου του Ibn al-Bawwab (θ. 413/1022) που με τη σειρά του είχε εξελίξει τις γραφές με αναλογίες του Ιμπν Μουκλά, που είχαν αναπτυχθεί τον 4ο/10ο αιώνα. Με κατάλληλη επεξεργασία της μύτης της καλλιγραφικής γραφίδας, ο Γιακούτ ανέπτυξε μια γραφή πιο εκλεπτυσμένη από εκείνη του Ibn al-Bawwab, διατηρώντας παράλληλα τους κανόνες αναλογιών που ίσχυαν για τις έξι καθιερωμένες γραφές. Αναφέρεται πως ολοκλήρωνε την αντιγραφή δύο Κορανίων κάθε μήνα, ενώ θεωρείται πως συνολικά φιλοτέχνησε 1001 αντίγραφα στη διάρκεια της ζωής του. Ενδεικτική της αδιάκοπης εργασίας του είναι η παράδοση σύμφωνα με την οποία, κατά την επιδρομή των Μογγόλων στη Βαγδάτη, βρήκε καταφύγιο σε μιναρέ όπου συνέχισε το καλλιγραφικό του έργο.

Πηγές
-----

* "Yākūt al-Mustaʿṣimī", The Encyclopedia of Islam, Vol. XI, E.J. Brill, Leiden: 1997, σσ. 263-4
* Gacek, Adam. *Arabic manuscripts: a vademecum for readers*, Brill, 2009, σσ. 296-7

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Yaqut al-Musta'simi στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 417167202625567930008
* **Europeana**: agent/base/116246
* LCCN: nr91024827
* ISNI: 0000 0000 7888 4361
* GND: 108973980X
* SELIBR: 224216
* SUDOC: 24081259X
* BNF: cb15524641b (data)
* ULAN: 500328378

 |

 |
Ο **Γιάννης Χαριτωνίδης** είναι Έλληνας διεθνής πετοσφαιριστής, ο οποίος γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη στις 24 Νοεμβρίου του 1978 και αγωνίζεται ως πασαδόρος στην ομάδα του Εθνικού Αλεξανδρούπολης. Είναι υιός του πρώην αθλητή και προπονητή πετοσφαίρισης, Κώστα Χαριτωνίδη.

Καριέρα
-------

Ο Χαριτωνίδης ξεκίνησε την επαγγελματική σε ηλικία δεκαοκτώ ετών με την ομάδα του Άρη. Στην πρώτη του χρονιά, κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδος και παρέμεινε στους "κίτρινους" μέχρι το 2000, όταν μεταγράφηκε στον ΠΑΟΚ.

Το καλοκαίρι του 2001 υπέγραψε στην βελγική Τόργκουτ και στην συνέχεια επέστρεψε στον Άρη για δύο σεζόν, αποχωρώντας μετά τον υποβιβασμό της ομάδας στην Α2 εθνική κατηγορία.

Το 2004-05 αγωνίστηκε με την φανέλα του Ο.Π.Ε. Ρεθύμνου και στην συνέχεια έπαιξε για τρία χρόνια στον ΠΑΟΚ. Το 2008, μεταγράφηκε στην ομάδα του Ηρακλή, παραμένοντας για ενάμισι χρόνο, πριν κλείσει την σεζόν 2009-10 με την ομάδα της Λαμίας.

Την επόμενη χρονιά, ξεκίνησε με τον Επίκουρο Πολίχνης και τον Ιανουάριο του 2011 υπέγραψε στον Ολυμπιακό, με τον οποίο κατέκτησε το νταμπλ.

Τον Ιανουάριο του 2012, επέστρεψε και πάλι στην ομάδα του Άρη, ενώ το καλοκαίρι του 2016 συμφώνησε με την ομάδα του Εθνικού Αλεξανδρούπολης.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Γιάννης Χαριτωνίδης πραγματοποίησε 18 συμμετοχές με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Ελλάδας.

Τίτλοι
------

* **2 Πρωταθλήματα Ελλάδας:**
	+ 1997, 2011
* **1 Κύπελλο Ελλάδας:**
	+ 2011
* **1 Σούπερ καπ Ελλάδας:**
	+ 1998

Παραπομπές
----------

1. ↑  «19/4/1997… ο ΑΡΗΣ κατακτά το πρώτο του πρωτάθλημα στο Βόλει(βίντεο)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2015.
2. ↑  «Ο Κράβαρικ «γιόρτασε» την επέτειο του Super Cup του Άρη στο Χαριλάου με τον… Μέλκα κι άνοιξε την καρδιά του στο PRESSARIS! (photos)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2015.
3. ↑  ΠΑΟΚ 2006-2007 - Greekvolley.com[*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  Παίκτης του Ολυμπιακού είναι και επίσημα ο Γιάννης Χαριτωνίδης, ο οποίος δήλωσε έτοιμος να βοηθήσει την ομάδα[*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  Έμεινε στον Άρη ο Χαριτωνίδης[*νεκρός σύνδεσμος*]
6. ↑  Χαριτωνίδης Βλαχόπουλος στον Εθνικό

Πηγές
-----

* ΧΑΡΙΤΩΝΙΔΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ - Greekvolley.com
* Χαριτωνίδης Γιάννης - MyPlayer.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]
Η **Γενική Τράπεζα της Ελλάδας** ήταν ένας χρηματοδοτικός όμιλος που παρείχε τραπεζικές και χρηματοοικονομικές υπηρεσίες στην Ελλάδα.

Η τράπεζα ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 1937 με κεφάλαια του Μετοχικού Ταμείου Στρατού. Τον Ιανουάριο του 1985 έγινε εισαγωγή μετοχών της Τράπεζας για διαπραγμάτευση στην Κύρια Αγορά του Χ.Α.Α.. Στις 5 Μαρτίου 2004 ο όμιλος της Société Générale γίνεται ο κυριότερος μέτοχος με το 50,01% και ο διακριτικός τίτλος της τράπεζας αλλάζει σε Geniki Bank. Το Σεπτέμβριο του 2005 το ποσοστό αυξήθηκε σε 52,32%. Στις 14 Δεκεμβρίου 2012 η Τράπεζα Πειραιώς ανακοίνωσε ότι ολοκλήρωσε τις συνομιλίες με τη Société Générale για την εξαγορά του πλειοψηφικού πακέτου μετοχών της Geniki Bank. Έτσι η Geniki Bank έγινε μέλος του ομίλου της Τράπεζας Πειραιώς, διατηρώντας όμως την επωνυμία της και παραμένοντας ξεχωριστό τραπεζικό ίδρυμα στον Ελλαδικό χώρο, έχοντας μάλιστα και ξεχωριστή άδεια λειτουργίας από την Τράπεζα της Ελλάδος. Εκείνη την περίοδο,η Geniki Bank λειτουργoύσε 80 υποκαταστήματα στην Ελλάδα και παράλληλα στον όμιλο ανήκαν πέντε θυγατρικές που προσέφεραν εξειδικευμένες τραπεζικές, χρηματοοικονομικές, ασφαλιστικές και άλλες υπηρεσίες.

Τον Οκτώβριο του 2014,οι έκτακτες γενικές συνελεύσεις αφενός της Geniki Bank και αφετέρου της Τράπεζας Πειραιώς, ενέκριναν την πλήρη συγχώνευση της Τράπεζας με τη μητρική της (την Τράπεζα Πειραιώς). Έτσι λοιπόν, την 20 Νοεμβρίου του ίδιου έτους, προχώρησε η συγχώνευση (μέσω της πλήρους απορρόφησης της Geniki Bank από την Τράπεζα Πειραιώς). Με αυτόν τον τρόπο, μετά και από τη λειτουργική ενοποίησή της με τον Όμιλο της Τράπεζας Πειραιώς, έπεσαν ουσιαστικά "τίτλοι τέλους" για την τράπεζα που η λειτουργία της αριθμούσε σχεδόν ογδόντα έτη και η διακριτική επωνυμία "Geniki Bank", έπαψε πλέον να υφίσταται.

Το παλιό λογότυπο πριν από την απορρόφησή της από την Τράπεζα Πειραιώς.

Δείτε επίσης
------------

* Τράπεζα Πειραιώς
* ATEbank
* Κατάλογος τραπεζών

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ελληνικές Τράπεζες |
| --- |
|  |
| Κεντρική Τράπεζα | 
* Τράπεζα της Ελλάδος
 |
|  |
| Συστημικές Τράπεζες | 
* Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος
* Τράπεζα Πειραιώς
* Alpha Bank
* Eurobank
 |
|  |
| Λοιπές Τράπεζες | 
* Τράπεζα Εμπορίου και Ανάπτυξης Ευξείνου Πόντου
* Aegean Baltic Bank
* Attica Bank
* Optima Bank
* Vivabank
 |
|  |
| Συνεταιριστικές Τοπικές Τράπεζες | 
* Παγκρήτια Συνεταιριστική Τράπεζα
* Συνεταιριστική Τράπεζα Θεσσαλίας
* Συνεταιριστική Τράπεζα Ηπείρου
* Συνεταιριστική Τράπεζα Καρδίτσας
* Συνεταιριστική Τράπεζα Κεντρικής Μακεδονίας
* Συνεταιριστική Τράπεζα Χανίων
 |
|  |
| Ιστορικές Τράπεζες που έχουν κλείσει | 
* Γενική Τράπεζα της Ελλάδας
* Εθνική Χρηματιστική Τράπεζα
* Ιονική και Λαϊκή Τράπεζα
* Τράπεζα Εθνικής Οικονομίας
* Τράπεζα Ηπειροθεσσαλίας
* Τράπεζα Κρήτης
* Τράπεζα Κρήτης
* Τράπεζα Αθηνών
* Τράπεζα Αθηνών
 |

 |
Η **Διεθνής Ένωση Νηογνωμόνων**, Δ.Ε.Ν. (**I**nternational **A**ssociation of **C**lassification **S**ocieties - IACS) απαρτίζεται από δεκατρείς (13) διεθνώς ανεγνωρισμένους νηογνώμονες με έδρα το Λονδίνο. Η Δ.Ε.Ν. ιδρύθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1968 στο Αμβούργο.

Το κύριο αντικείμενο της ένωσης αυτής αφορά τόσο τα επίπεδα ασφάλειας των πλοίων, κατηγοριοποιώντας αυτά σε κλάσεις, όσο και επί των μέτρων διατήρησης των καθαρών θαλασσών, από τον κίνδυνο ρύπανσης αυτών από τα πλοία. Η συμβολή της διεθνούς αυτής ένωσης στην ασφάλεια της ναυσιπλοΐας γενικά, αλλά και στη ρύθμιση μέσω της συλλογικής τεχνικής υποστήριξης, στον έλεγχο – συμμόρφωση, καθώς και την έρευνα και την ανάπτυξη, είναι πολύ σημαντική.

Όπως είναι γνωστό περισσότερο από το 90% του παγκόσμια διακινούμενου φορτίου, σε χωρητικότητα, καλύπτεται με θαλάσσια μεταφορά, από τα πλοία. Ειδικότερα από την ταξινόμηση του σχεδιασμού τους, της κατασκευής και μέσω των κανόνων πολλαπλής συμμόρφωσης των πλοίων προκύπτουν πρότυπα κανόνων που ορίζονται από τους δέκα μεγαλύτερους νηογνώμονες του κόσμου.

Σήμερα η ΔΕΝ (IACS), που πρόκειται για μία μη κυβερνητική οργάνωση, αποτελεί τον κύριο συνεργάτη με συμβουλευτικό χαρακτήρα, σε θέση παρατηρητή, του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΙΜΟ). Μέσω αυτού εκδίδονται οι διάφορες οδηγίες του ΙΜΟ.  
 
Μία από τις χαρακτηριστικότερες αυτές οδηγίες με παγκόσμια αποδοχή σήμερα είναι η «Διεθνής Σύμβαση SOLAS» που αφορά την Σύμβαση Ασφάλειας Ζωής στη Θάλασσα.

Μέλη της IACS
-------------

Τα μέλη της IACS κατά ελληνική αλφαβητική σειρά είναι:

* Ο Αγγλικός Νηογνώμονας, (LR) [Lloyd's Register],
* Ο Αμερικανικός Νηογνώμονας, (ABS) [American Bureau of Shipping],
* Ο Γαλλικός Νηογνώμονας, (BV) [Bureau Veritas],
* Ο Γερμανικός Νηογνώμονας, (GL) [Germanischer Lloyd],
* Ο Ιαπωνικός Νηογνώμονας, (NK) [Nippon Kaiji Kyokai] (Class NK),
* Ο Ινδικός Νηογνώμονας, (IRCLASS) [Indian Register of Shipping],
* Ο Ιταλικός Νηογνώμονας, (RINA) [Registro Italiano Navale],
* Ο Κινεζικός Νηογνώμονας, CCS [China Classification Society],
* Ο Κορεατικός Νηογνώμονας, (KR) [K. Register of Shipping],
* Ο Κροατικός Νηογνώμονας, (CRS) [Croatian Register of Shipping]
* Ο Νορβηγικός Νηογνώμονας (DNV) [Det Norske Veritas],
* Ο Πολωνικός Νηογνώμονας, (PRS) [Polish Register of Shipping] και
* Ο Ρωσικός Νηογνώμονας, (RS) [R. Register of Shipping].

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστότοπος της IACS
Η **Διεθνής Ένωση Ηφαιστειολογίας και Χημείας του Εσωτερικού της Γης**, (ΔΕΗΧΕΓ), (**I**nternational **A**ssociation of **V**olcanology and **C**hemistry of the **E**arth's **I**nterior - **IAVCEI**) είναι μία διεθνής μη κυβερνητική οργάνωση ηφαιστειολόγων και γεωχημικών, που αποτελεί μία από τις οκτώ συστατικές ημι-αυτόνομες διεθνείς οργανώσεις της Διεθνούς Ένωσης Γεωδαισίας και Γεωφυσικής. Μέλη της Ένωσης αυτής είναι οι χώρες-μέλη της ΔΕΓΓ καθώς και ιδιώτες από το 1967.

Ιστορία
-------

Η ΔΕΗΧΕΓ ιδρύθηκε επίσημα το 1922, κατά την πρώτη γενική συνέλευση της ΔΕΓΓ στη Ρώμη, αποτελώντας τμήμα αυτής. Ημι-αυτονομήθηκε υπό το όνομα Διεθνής Ένωση Ηφαιστειολογίας το 1930, κατά την τέταρτη γενική συνέλευση της ΔΕΓΓ στη Στοκχόλμη. Το 1967 έλαβε τη σύγχρονη ονομασία προκειμένου να εναρμονιστεί με την ονομασία έτερης συστατικής οργάνωσης σε θέματα σεισμολογίας.

Στόχοι - πεδία έρευνας
----------------------

Βασικοί στόχοι και πεδία έρευνας, σύμφωνα με το καταστατικό της οργάνωσης είναι η μελέτη θεμάτων που αφορούν τα ηφαίστεια γενικά, τις γεωχημικές διεργασίες που σχετίζονται με τα ηφαίστεια καθώς και η ενθάρρυνση, η προώθηση και ο συντονισμός των σχετικών ερευνών διεθνώς με επιτηρήσεις και ανταλλαγές πληροφοριών. Άλλα βασικά επίσης πεδία έρευνας εκτός των παραπάνω της Ηφαιστειολογίας και Γεωχημείας είναι επιμέρους κλάδοι της Πετρολογίας (ηφαιστειακά πετρώματα), της Γεωχρονολόγησης, κ.ά. με επέκταση σε ηφαιστειακές διαδικασίες στη Σελήνη και σε πλανήτες όπως ο Άρης και η Αφροδίτη.  
 
Απώτερος σκοπός των παραπάνω δεν είναι μόνο η άντληση γνώσεων επ΄ αυτών αλλά και η άμβλυνση των καταστροφών που προκαλούνται από τα ηφαίστεια.

Παράλληλα με τα παραπάνω η IAVCEI επιμελείται του Διεθνούς Καταλόγου Ηφαιστείων, στην έκδοση του Δελτίου Ηφαιστειολογίας, έχοντας θεσπίσει ειδικά τιμητικά μετάλλια για επιβραβεύσεις συναφών ερευνητών και δραστηριοτήτων.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα της IAVCEI

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 158072594
* LCCN: n82119414
* ISNI: 0000 0001 2113 505X
* GND: 1032-7

 |

 |
Το **Γιουρντγιούκ-Κουμάχ** (Ρωσικά: Юрдюк-Кумах, Γιακουτικά: Үрдүк Кумах) είναι αγροτική τοποθεσία στο Αγροτικό Οκρούγκ Τσιορουμτσίνσκι της Επαρχίας Βερχογιάνσκι στην Δημοκρατία των Σαχά της Ρωσίας. Απέχει 93 χιλιόμετρα από το Μπαταγκάι, το διοικητικό κέντρο της επαρχίας και 15 χιλιόμετρα από το Τσιοργιούμτσε, το διοικητικό κέντρο του αγροτικού οκρούγκ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, υπήρχε ένας κάτοικος στο χωριό, μειωμένος από τους δύο που υπήρχαν στην απογραφή του 2002. Εντός του πλαισίου των δημοτικών διαιρέσεων, το Γιουρντγιούκ-Κουμάχ αποτελεί μέρος του Αγροτικού Οικισμού Ελγκέσσκι στο Δημοτικό Διαμέρισμα Βερχογιάνσκι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Registry of the Administrative-Territorial Divisions of the Sakha Republic*
2. ↑  Law #173-Z 353-III