recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Έξοδος από ένα μοντέλο εξισορρόπησης ρηχών υδάτων σε μπανιέρα. Το νερό δοκιμάζει 5 πιτσιλιές που δημιουργούν κύματα επιφανειακής βαρύτητας που εκπέμπονται μακριά από τις θέσεις εκτόξευσης και αντανακλούν τους τοίχους της μπανιέρας.
Οι **εξισώσεις ρηχών υδάτων** είναι μια σειρά εξισώσεων που περιγράφουν τη ροή κάτω από μια οριζόντια επιφάνεια πίεσης σε ένα υγρό. Η ροή που περιγράφουν αυτές οι εξισώσεις είναι η οριζόντια ροή που προκαλείται από μεταβολές στο ύψος της επιφάνειας πίεσης του υγρού. Οι εξισώσεις ρηχών υδάτων μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ατμοσφαιρική και ωκεάνια μοντελοποίηση, αλλά είναι πολύ απλούστερες από τις πρωταρχικές εξισώσεις. Τα μοντέλα εξισώσεων ρηχών υδάτων έχουν μόνο ένα κατακόρυφο επίπεδο, οπότε δεν μπορούν να περιλαμβάνουν κανέναν παράγοντα που ποικίλλει ανάλογα με το ύψος.

Σε γενικές γραμμές, σχεδόν όλες οι μορφές των εξισώσεων ρηχών υδάτων σχετίζονται με τις τρεις μεταβλητές (*u*, *v*, η), και την εξέλιξή τους στο χώρο και το χρόνο.

Ορισμοί
-------

* **u** είναι η ζωνική ταχύτητα (ή η ταχύτητα στην διάσταση *x*).
* **v** είναι η μεσημβρινή ταχύτητα (ή η ταχύτητα στην διάσταση *y*).
* **H** είναι το μέσο ύψος της οριζόντιας επιφάνειας πίεσης.
* **\eta**  είναι η απόκλιση της οριζόντιας επιφάνειας πίεσης από τον μέσο όρο της.
* **g** είναι η επιτάχυνση της βαρύτητας
* **f** είναι ο όρος που αντιστοιχεί στη δύναμη Coriolis και είναι ίσος με 2Ω sin (φ), όπου Ω είναι η γωνιακή ταχύτητα περιστροφής της Γης (π/12 ακτίνια/ώρα) και φ είναι το γεωγραφικό πλάτος.
* **b** είναι η παχύρευστη οπισθέλκουσα.

Οι εξισώσεις
------------

{\displaystyle {\begin{aligned}{\frac {Du}{Dt}}-fv&=-g{\frac {\partial \eta }{\partial x}}-bu\\[3pt]{\frac {Dv}{Dt}}+fu&=-g{\frac {\partial \eta }{\partial y}}-bv\\[3pt]{\frac {\partial \eta }{\partial t}}&=-{\frac {\partial (u(H+\eta ))}{\partial x}}-{\frac {\partial (v(H+\eta ))}{\partial y}}\end{aligned}}}

Μοντελοποίηση κύματος από εξισώσεις ρηχών υδάτων
------------------------------------------------

Οι εξισώσεις των ρηχών υδάτων μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να μοντελοποιηθούν τα κύματα Rossby και Kelvin στην ατμόσφαιρα και στους ωκεανούς καθώς και τα κύματα βαρύτητας σε μικρότερο πεδίο (π.χ. κύματα επιφανείας σε μπανιέρα). Για να είναι έγκυρες οι εξισώσεις των ρηχών υδάτων, το μήκος κύματος του φαινομένου που υποτίθεται ότι πρέπει να μοντελοποιήσουν πρέπει να είναι πολύ υψηλότερο από το βάθος της λεκάνης όπου συμβαίνει το φαινόμενο. Οι εξισώσεις των ρηχών υδάτων είναι ιδιαίτερα κατάλληλες για να σχηματίσουν παλίρροιες που έχουν πολύ μεγάλες κλίμακες μήκους (εκατοντάδες χιλιόμετρα). Για την παλιρροιακή κίνηση, ακόμη και ένας πολύ βαθύς ωκεανός μπορεί να θεωρηθεί ως ρηχός, καθώς το βάθος του θα είναι πάντοτε πολύ μικρότερο από το μήκος παλιρροιακού κύματος.

Η εικόνα στα δεξιά εξάγεται από ένα ρηχό μοντέλο εξισορρόπησης νερού σε μπανιέρα. Το νερό δοκιμάζει 5 πιτσιλιές που δημιουργούν κύματα επιφανειακής βαρύτητας που διαδίδονται μακριά από τις θέσεις εκτόξευσης και αντανακλούν τα τοιχώματα της μπανιέρας.
Ο **Ευήνορας** (αρχ.ελλ. Εὐήνωρ) είναι ένας χαρακτήρας από τον αρχαιοελληνικό μύθο της Ατλαντίδας.

Ο μύθος
-------

Στον διάλογό του *Κριτία* ο αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Πλάτων περιγράφει έναν άνδρα με το όνομα *Εὐήνωρ* ως τον πρόγονο των βασιλέων που κυβερνούσαν το θρυλικό νησί Ατλαντίδα. Σύμφωνα με την αφήγηση του Κριτία (πρόσωπο του ομώνυμου διαλόγου), ο Ευήνορας συγκαταλεγόταν μεταξύ των πρωταρχικών κατοίκων της Ατλαντίδας, που δεν ήρθαν από πουθενά αλλού, αλλά γεννήθηκαν από την ίδια τη γη (*αυτόχθονες*). Ζούσε μαζί με τη σύζυγό του, τη Λευκίππη, πάνω σε έναν χαμηλό λόφο στο κέντρο του νησιού, περίπου 50 στάδια από τη θάλασσα. Το ζεύγος είχε μία θυγατέρα, την Κλειτώ. Την εποχή που η Κλειτώ έφθασε σε ηλικία γάμου, οι γονείς της πέθαναν, αλλά ο θεός της θάλασσας Ποσειδώνας κοιμήθηκε μαζί της και η Κλειτώ έγινε μητέρα πέντε ζευγαριών δίδυμων γιων. Ο πρωτότοκος γιος της και εγγονός του Ευήνορα, ο Άτλας, έγινε ο πρώτος βασιλιάς της Ατλαντίδας, ενώ οι υπόλοιποι γιοι έγιναν κυβερνήτες υπό τη βασιλεία του Άτλαντα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πλάτωνος *Κριτίας*, 113c–114c.
Ο **Θεόφιλος Καρνεμίδης** ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής της προπολεμικής εποχής, ο οποίος αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας στις ομάδες του Μακεδονικού και του Άρη μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '30.

Καριέρα
-------

Ο Καρνεμίδης έγινε μέλος της ομάδας του Μακεδονικού κατά την ίδρυση του συλλόγου, το 1928. Συμμετείχε για δύο χρόνια στην δεύτερη κατηγορία του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης, πριν συμμετάσχει για πρώτη φορά στην α' κατηγορία το 1929-30, καταλαμβάνοντας όμως την έκτη και τελευταία θέση.

Ο Καρνεμίδης διακρίθηκε για τα προσόντα του και κλήθηκε στην μεικτή Θεσσαλονίκης, ενώ την επόμενη σεζόν ο Μακεδονικός βρισκόταν στην τέταρτη θέση του τοπικού πρωταθλήματος, όταν η ΕΠΟ διέκοψε τις διοργανώσεις για την διεξαγωγή του πανελλήνιου πρωταθλήματος.

Ο Καρνεμίδης παρέμεινε στον Μακεδονικό άλλη μία χρονιά, πριν μεταγραφεί στον Άρη, όπου αποτέλεσε αναπληρωματικό τερματοφύλακα του Κώστα Κουμπλή. Με τους "κίτρινους" κατέκτησε το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης της σεζόν 1933-34 και το πρωτάθλημα Βορείου Ομίλου την επόμενη χρονιά, πριν αποχωρήσει από την ενεργό δράση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Greece - Final Tables 1906-1959
2. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 6/7/1931, σελίδα 5, efimeris.nlg.gr

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Βασίλης [άγνωστο επίθετο], *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
* Καρνεμίδης Θεόφιλος | aris.re
Εικόνα του Ιησού από το χειρόγραφο
Το **Ευαγγέλιο του Βουκάν** (*σερβικά : Вуканово јеванђеље*), είναι ένα εικονογραφημένο χειρόγραφο Ευαγγέλιο του 13ου αιώνα, στη εκκλησιαστική σλαβονική γλώσσα. Είναι ένα από τα παλαιότερα διατηρημένα σερβικά μεσαιωνικά βιβλία, με περισσότερες από 189 σελίδες.

Είχε γραφτεί σε μία σπηλιά κοντά στην πόλη Ρας από τον μοναχό Συμεών, για λογαριασμό του πρίγκηπα Βουκάν Νεμάνια, γιου του βασιλιά Στέφανου Νεμάνια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Тајне тврђаве Рас („Вечерње новости", 18. септембар 2013)

Πηγές
-----

* Vukan Gospel. Complete Aprakos. About 1200. Serbian version. One of scribes: Monk Simeon


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Vukan Gospels  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Ζαριάδρης** , αρμεν. Զարեհ Zareh (άκμασε 212-188 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Οροντιδών ήταν σατράπης, μετά βασιλιάς της Σωφηνής.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Ξέρξη σατράπη της Σωφηνής και της Αντιοχίδος, κόρης τού Σελεύκου Β΄ Καλλινίκου της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών. Μάλλον μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Αβδισσάρης της Σωφηνής.

Ο Στράβων αναφέρει, πως ένας στρατηγός τού Αντιόχου Γ΄ τού Μεγάλου, ο Ζαριάδρης, ανέλαβε τη Σωφηνή. Το 190 ο Αντίοχος Γ΄ στη μάχη της Μαγνησίας ηττήθηκε από τους Ρωμαίους. Τότε ο Ζαριάδρης και ο Αρταξίας Α΄ εξεγέρθηκαν και με τη συγκατάθεση των Ρωμαίων έγιναν ηγεμόνες: η συνθήκη της Απάμειας τού 188 π.Χ. τους αναγνώριζε ως βασιλείς της Σωφηνής και της Αρμενίας αντίστοιχα.

Αναφέρεται ένας Δσαριάδρης, πατέρας τού Μπαγκντασσάρ. Ο πρώτος είναι ο Ζαριάδρης· αν ο Αβδισσάρης είναι ελληνική παραφθορά τού δεύτερου, τότε είναι πιθανό ο Ζαριάδρης να είναι πατέρας τού Αβδισσάρη. Όμως οι λιγοστές ιστορικές καταγραφές έχουν τον Αβδισσάρη ηγεμόνα πριν τον Ζαριάδρη, έτσι θεωρείται μεγαλύτερος αδελφός του. Υποθέτουμε, ότι ο Αντίοχος Γ΄ τον είχε θέσει σατράπη, υποτελή του· μετά τη μάχη της Μαγνησίας μπόρεσε να αναγνωριστεί η ανεξαρτησία του. Ο Στράβων γράφει 200 έτη μετά τα γεγονότα και μπορεί να μην είναι ακριβής.

Έχουν βρεθεί περισσότερα από 12 λίθινα ορόσημα στην περιοχή της σημερινής Αρμενίας από την εποχή τού Αρταξία Α΄ με αραμαϊκές επιγραφές. Πριν την ανακάλυψή τους, είχαν αναφερθεί από τον Μωυσή Κορενάτσι Αρμένιο ιστορικό τού 5ου αι. Σε αυτές ο Αρταξίας Α΄ ισχυρίζεται καταγωγή από τη δυναστεία των Οροντιδών (Γιερβανντούνι): "Βασιλιάς Αρταξίας, γιος τού Οροντίδη Ζαριάδρη".

Οικογένεια
----------

Ίσως γιος του ήταν ο:

* Αρταξίας Α΄ απεβ. 160 π.Χ. βασιλιάς της Αρμενίας.

Πηγές
-----

* Strabo, Geography 11.14.5

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 196221115
* SUDOC: 135381886

 |

 |
Ο **Ευστάθιος Κούη (Κουγιουμτζόπουλος)** ήταν Έλληνας επιστήμονας και ιδιοφυΐα στις αρχές του 20ού αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στον Βόλο το 1898. Πατέρας του ήταν ο διακεκριμένος Έλληνας γιατρός Ιωάννης Κουγιουμτζόπουλος. Μεγάλωσε στην Αίγυπτο. Το 1915, σε ηλικία δεκαεπτά χρονών αποφοίτησε από το Αμερικάνικο Κολλέγιο της Βηρυτού, και γράφτηκε στο Κολλέγιο Καλαμαζού στην Αμερική. Αποφοίτησε δύο χρόνια αργότερα με βαθμό άριστα στα Μαθηματικά, Γερμανικά και Χημεία. Κατετάγη αμέσως εθελοντής στον Αμερικανικό στρατό και έγινε δόκιμος στη σχολή των Αξιωματικών του Πυροβολικού. Πήγε στο Πανεπιστήμιο Κλαρκ ως βοηθός Πειραματιστής της Χημείας και μέσα σε ένα χρόνο έλαβε το πτυχίο «Bachelor of Science». Σε ηλικία είκοσι ενός χρονών δημοσίευσε στο «Journal of American Chemical Society» μια περισπούδαστη διατριβή ως αποτέλεσμα των ερευνών του. Το 1920 διορίστηκε βοηθός Πειραματιστής στη Χημική Σχολή του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια. Συμπλήρωσε τις σπουδές του και μετά δύο έτη αναδείχτηκε διδάκτωρ από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια. Πήγε στη Γερμανία και παρακολούθησε μαθήματα στο Πανεπιστήμιο του Γκαίτιγκεν, και του Βερολίνου. Επέστρεψε στην Αμερική και διορίστηκε υφηγητής του Πανεπιστημίου Γέιλ. 

Ήταν πραγματική ιδιοφυΐα. Ασχολείτο σχεδόν αποκλειστικά με τη χημεία, ενώ μιλούσε εκτός από Ελληνικά, και Αγγλικά, Γερμανικά, Γαλλικά, Ιταλικά και Αραβικά. Αγαπούσε την ποίηση και τη φιλολογία, τη μουσική και τις καλές Τέχνες, ενώ δεν αμελούσε τη σωματική αγωγή, ήταν πολύ γερός και εξασκημένος παλαιστής, έπαιζε τένις και άλλα αθλήματα και αγαπούσε να κάνει μακρινούς περιπάτους και ορειβασία. 

Απεβίωσε αναπάντεχα σε ηλικία 27 χρονών όταν αυτοκτόνησε τον Μάιο του 1925 στο Πανεπιστήμιο του Γέιλ.

Συγγράμματα
-----------

Μέσα στο πολύ μικρό χρονικό διάστημα της επιστημονικής έρευνάς του δημοσίευσε δώδεκα πρωτότυπες διατριβές, τέσσερις σε γερμανικά και οκτώ σε αμερικάνικα επιστημονικά περιοδικά. Άφησε δε άλλες εννέα διατριβές έτοιμες προς δημοσίευση.

Πηγές
-----

* Πέτρος Π. Τατάνης, επιμ. (1925). *Μηνιαίος εικονογραφημένος Εθνικός κήρυξ, Έτος ΙΑ', τεύχος 9*. Νέα Υόρκη: Enosis Publishing Company. Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2010. [*νεκρός σύνδεσμος*]
Η **Ιππαρχία** (δεύτερο μισό του 5ου αι. - πρώτο μισό του 4ου αι.) ήταν Κυνική φιλόσοφος, αδελφή του Μητροκλή και σύζυγος του Κράτη του Θηβαίου, ενός από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της κυνικής σχολής.

Αρχαίες πηγές
-------------

Οι περισσότερες βιογραφικές πληροφορίες για την Ιππαρχία αντλούνται από το έργο *Βίοι φιλοσόφων* του Διογένη Λαέρτιου καθώς στο βιβλίο ΣΤ' αφιερώνει τρεις παραγράφους για τη φιλόσοφο. Άλλες αναφορές για την Ιππαρχία βρίσκουμε και στο λεξικό Σούδα όπου της αποδίδονται κάποιες φιλοσοφικές πραγματείες, και μερικές επιστολές προς τον Θεόδωρο τον άθεο.

Βιογραφία
---------

Σύμφωνα με τις αρχαίες πηγές η Ιππαρχία γεννήθηκε στη Μαρώνεια της Θράκης. Η οικογένειά της ήρθε στην Αθήνα, όπου ο αδελφός της Μητροκλής έγινε μαθητής του Κυνικού φιλόσοφου Κράτη του Θηβαίου. Η Ιππαρχία ερωτεύτηκε τον Κράτη παρόλο που ήταν άσχημος και ανέπτυξε τέτοιο πάθος γι αυτόν που απείλησε τους γονείς της ότι θα αυτοκτονήσει αν δεν την αφήσουν να τον παντρευτεί. Ο Κράτης αν και προσπάθησε να την αποτρέψει γιατί ήταν φτωχός τελικά την παντρεύτηκε και αποκάλεσε τον γάμο τους *κυνογαμία*. Η Ιππαρχία απέκτησε δύο παιδιά, μία κόρη, σύμφωνα με τον Διογένη Λαέρτιο και ένα γιο τον Πασικλή, σύμφωνα με το λεξικό Σούδα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) *World History Encyclopedia*. Hipparchia\_of\_Maroneia. Ανακτήθηκε στις 30  Δεκεμβρίου 2022.
2. ↑  Διογένης Λαέρτιος, *Βίοι φιλοσόφων, ΣΤ (96 - 98)*
3. ↑  «Ἱππαρχία». stoa.org. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2014. [*νεκρός σύνδεσμος*]
4. 1 2  «Κράτης». stoa.org. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2014. [*νεκρός σύνδεσμος*] «*κυνογαμίαν τὸν γάμον ἐκάλεσε*»
5. ↑  Διογένης Λαέρτιος, *Βίοι φιλοσόφων, ΣΤ (93)*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιππαρχία, στο *Internet Encyclopedia of Philosophy* (Αγγλικά)
* Εγχειρίδιο Κράτης και Ιππαρχία (Αγγλικά)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 288151246553444132180
* **Europeana**: agent/base/146007
* **BiblioNet**: **68365**
* GND: 1147230625
* SUDOC: 237209829
* BNF: cb170193966 (data)

 |

 |
Συντεταγμένες: 35°10′31.6121″N 33°21′30.8117″E﻿ / ﻿35.175447806°N 33.358558806°E﻿ / 35.175447806; 33.358558806

Αυτό το λήμμα αφορά το χωριό της ΤΔΒΚ.  Για τη συνοικία της Κυπριακής Δημοκρατίας, δείτε: Καραμανζαντέ (συνοικία Λευκωσίας).  

Το **Καραμανζαντέ** είναι συνοικία της Βόρειας Λευκωσίας στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της συνοικίας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία (Καραμανζαντέ (συνοικία Λευκωσίας)). Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η συνοικία δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Η ***Ζαράνα Πάπιτς*** (4 Ιουλίου 1949 - 10 Σεπτεμβρίου 2002) ήταν Σέρβα κοινωνικός ανθρωπολόγος και θεωρητικός του φεμινισμού.

Βιογραφία
---------

Η Πάπιτς γεννήθηκε στο Σεράγεβο της Γιουγκοσλαβίας στις 4 Ιουλίου 1949 και η οικογένειά της μετακόμισε στο Βελιγράδι το 1955. Πήρε το πτυχίο της στην κοινωνιολογία από το Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου το 1974 και έλαβε το μεταπτυχιακό της δίπλωμα κάποια χρόνια αργότερα από το ίδιο ίδρυμα. Η Πάπιτς διορίστηκε λέκτορας κοινωνικής ανθρωπολογίας στο πανεπιστήμιο το 1989 και έλαβε το διδακτορικό της εκεί το 1995. Πέθανε απροσδόκητα στο Βελιγράδι στις 10 Σεπτεμβρίου 2002.

Δραστηριότητες
--------------

Ήταν ήδη φοιτήτρια και ακτιβίστρια, όταν η Πάπιτς εισήχθη στη φεμινιστική θεωρία στο Συνέδριο της Κοινωνιολογικής Εταιρείας της Κροατίας το 1976 και στη συνέχεια παρακολούθησε το πρώτο μάθημα στο Δια-Πανεπιστημιακό Κέντρο στο Ντουμπρόβνικ της Κροατίας, αργότερα εκείνο το έτος. Άρχισε να δημοσιεύει άρθρα σχετικά με τα γυναικεία ζητήματα το 1977 και βοήθησε να οργανώσει το πρώτο διεθνές φεμινιστικό συνέδριο στην Ανατολική Ευρώπη με τον τίτλο *Comrade/ess—the woman question, a new approach?* (Σερβικά: *Drug/ca žensko pitanje, novi pristup?*) τον Οκτώβριο του 1978 στο Βελιγράδι. Αυτή ήταν μια «βασική στιγμή στον γιουγκοσλαβικό φεμινισμό», καθώς παρουσίαζε το νέο φεμινιστικό κίνημα και τη φεμινιστική θεωρία μέσω διαλέξεων από διακεκριμένες φεμινίστριες από όλη την Ευρώπη.

Η Πάπιτς, με τη Λύντια Σκλεβίτσκι, συνέταξε το πρώτο βιβλίο της φεμινιστικής ανθρωπολογίας στη Γιουγκοσλαβία το 1983, με τίτλο «Towards an an Anthropology of Woman» (Σερβικά: Antropologija žene), και η διατριβή του μεταπτυχιακού της δημοσιεύθηκε το 1989 ως «Κοινωνιολογία και φεμινισμός» (Σερβικά:Sociologija i feminizam). Η διδακτορική της διατριβή δημοσιεύθηκε το 1997 ως «Φύλο και Πολιτισμός: Σώμα και Γνώση στη Σύγχρονη Ανθρωπολογία» (Σερβικά: *Polnost i kultura: telo i znanje u savremenoj antropologiji*).

Βιβλιογραφικές πηγές
--------------------

* Perović, Vanda (2005). «Papić, Žarana». Στο: Haan, Francisca de· Daskalova, Krassimira· Loutfi, Anna. *Biographical Dictionary of Women's Movements and Feminisms in Central, Eastern, and South Eastern Europe: 19th and 20th Centuries*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. New York: Central European University Press. ISBN 978-963-7326-39-4.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Czech National Authority Database*. hka2012716423. Ανακτήθηκε στις 15  Δεκεμβρίου 2022.
2. ↑  Perović, pp. 397–400
3. ↑  Perović, p. 398
4. ↑  Perović, p. 399

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 252805434
* LCCN: n92067990
* ISNI: 0000 0000 8242 2506
* NKC: hka2012716423

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
 |

 |
Κατανομή των Καζάκων στη Ρωσία, 2010
Στη Ρωσία, οι Καζάκοι ζουν κυρίως σε περιφέρειες που συνορεύουν με το Καζακστάν. Το 2010 η ρωσική απογραφή κατέγραψε 647.732 Καζάκους που ζουν ως επί το πλείστον στην Περιφέρεια Αστραχάν, στην Περιφέρεια Βολγκογκράντ, στην Περιφέρεια Σαμάρα, στην Περιφέρεια Αρινμπούρκ, στην Περιφέρεια Τσελιάμπινσκ, στην περιφέρεια Κουργκάν, στην Περιφέρεια Τιουμέν, στην Περιφέρεια Ομσκ, στην Περιφέρεια Νοβοσιμπίρσκ και το Κράι Αλτάι. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920 σημαντικός αριθμός καζακικών οικογενειών έμειναν εκτός των καθορισμένων ορίων της Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατίας του Καζακστάν. Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, οι Καζάκοι της Ρωσίας απέκτησαν τη ρωσική υπηκοότητα.
Ο **Ιωάννης Χρυσέλιος** ήταν τοπικός άρχοντας στα τέλη του 10ου αιώνα στο Δυρράχιο και ο πεθερός του Τσάρου Σαμουήλ της Βουλγαρίας (περίπου 997–1014).

Βιογραφία
---------

Βούλγαρος στην καταγωγή, ο Χρυσέλιος ήταν ο «πρωταγωνιστής» του Δυρράχιου.  Σύμφωνα με άλλη άποψη, το όνομά του δεν είναι βουλγάρικο και δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι ο Χρυσέλιος ήταν Βούλγαρος. Προτείνεται ότι η καταγωγή του ήταν Αρμένιος Παυλικιανός ή Μπογκομίλ. 

Σύμφωνα με ένα σημείωμα στην ιστορία του Ιωάννη Σκυλίτζη, ο βούλγαρος τσάρος Σαμουήλ παντρεύτηκε την κόρη του Χρυσέλιου Αγκάθα, η οποία αιχμαλωτίστηκε αφού ο Σαμουήλ κατέλυσε την πόλη της Λάρισας. Είναι πιθανό ότι ο Σαμουήλ κατάφερε να αποκτήσει τον έλεγχο της στρατηγικά σημαντικής πόλης της Αδριατικής. 

Μετά τη Μάχη των Σπερχειών το 997, ο Σαμουήλ έκανε τον γαμπρό του, τον Άσώτιο Ταρωνίτη, έναν Βυζαντινό αιχμάλωτο που είχε παντρευτεί την κόρη του Μιροσλάβα, κυβερνήτη της πόλης. Το 1005, ωστόσο, ο Ασώτιος και η Μιροσλάβα, με τη συντροφιά του Χρυσέλιου, έφυγαν με βυζαντινό πλοίο προς την Κωνσταντινούπολη, φέροντας μία επιστολή του Χρύσελιου που υποσχόταν να παραδώσει την πόλη στον Βυζαντινό αυτοκράτορα, Βασίλειο Β' (περ. 976–1025), σε αντάλλαγμα τον βαθμό του *πατρικίου* για τον ίδιο και τους δύο γιους του. Σύντομα, μία βυζαντινή μοίρα εμφανίστηκε έξω από την πόλη υπό τον Ευστάθιο Δαφνομέλη και η πόλη επέστρεψε στη βυζαντινή κυριαρχία, αλλά ο Χρυσέλιος είχε πεθάνει εν τω μεταξύ.    Ωστόσο, είναι πιθανό αυτό το επεισόδιο να συνέβη μέχρι το 1018, στο τέλος του βουλγαρικού πολέμου, καθώς η χρονολογία της πρωταρχικής πηγής του πολέμου του Ιωάννη Σκυλίτζη, είναι ασαφής,  ενώ το ιταλικό χρονικό του Λούπους Πρωτοσπαθάριους δίνει μια εντελώς διαφορετική ημερομηνία για την ανάκτηση του Δυρραχίου, 1004/5, και δεν αναφέρει καθόλου τον Χρυσέλιο.

Οικογένεια
----------

Εκτός από την κόρη του Άγκαθα, σύγχρονη Βούλγαροι μελετητές εξισώνουν τον *πατρίκιος* Νικόλαο Χρυσέλιο ή Νικόλαο τον Βούλγαρο, που καταγράφεται από τον Σκυλίτζη ως ενεργό κατά τη βασιλεία του Ρωμανού Γ' Αργυρού (r. 1028-1034), με έναν από τους γιους του Ιωάννη Χρυσέλιου.  Ένας συγκεκριμένος Θεοδωρέτος, ο οποίος ήταν ο πατέρας της Κοσάρα, συζύγου του Πρίγκιπα Γιοβάν Βλαντιμίρ της Διόκλειας, έχει επίσης προταθεί από τη σύγχρονη υποτροφία ως ένας από τους γιους του Χρυσέλιου.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
2. 1 2 3 4 5 6  PmbZ.
3. ↑  Nicholas Adontz. *Samuel l'Armenien, Roi des Bulgares*. In: Etudes Armeno-Byzantines. Publisher: Calouste Gulbenkian Foundation. Lisbon, 1965, p. 395, 396.
4. 1 2  Stephenson 2003.
5. 1 2  Holmes 2005.

Πηγές
-----

* Holmes, Catherine (2005). *Basil II and the Governance of Empire (976–1025)*. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-927968-5.
*. De Gruyter. 2013. .
* Stephenson, Paul (2003). *The Legend of Basil the Bulgar-Slayer*. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-81530-7.
Ο **Κάρολος Φίλιππος**, γερμ. Karl Philipp (25 Μαρτίου 1746 - 15 Αυγούστου 1789) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Βάιλναου και ταγματάρχης της Αυστρίας.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Μπίμπριχ και ήταν ο τέταρτος γιος του Καρόλου, πρίγκιπα του Νάσσαου-Ούζινγκεν και πρώτος γιος της μοργανατικής συζύγου του Μαργαρίτας Μαρίας Μαγδαληνής Γκρος, καθότι ο πατέρας του είχε τρεις γιους από τον πρώτο του γάμο. Η Μαγδαληνή ήταν κόρη του δημάρχου του Βίζμπαντεν και για να μη θεωρηθεί ο γάμος τυπικά μοργανατικός, ο Κάρολος ζήτησε πρώτα από τον Ιωσήφ Β΄ της Αυστρίας να την κάνει βαρόνη του Μπίμπριχ, δημιουργώντας την αντίστοιχη βαρονία, με αυτήν και τους απογόνους της να λαμβάνουν τον τίτλο.

Το 1773 η αδελφή του, Φιλίππα Αικατερίνη παντρεύτηκε τον Κάρολο Φρειδερίκο, βαρόνο φον Κρούζε, μετέπειτα πρωθυπουργό του Νάσσαου-Ούζινγκεν. Ο πατέρας του έκανε τον Κάρολο Φίλιππο πρόεδρο όλων των Σχολείων και Αυλάρχη. Το 1783 έγινε η συμφωνία (Pakt) διαδοχής του Οίκου Νάσσαου μεταξύ των κλάδων του, αλλά δεν προσκλήθηκε λόγω του ουσιαστικά μοργανατικού γάμου του πατέρα του.

Απεβίωσε το 1789 σε ηλικία 43 ετών στο Βίζμπαντεν.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1782 τη Μαρία Άννα Ιωσηφίνα, κόρη του Αλεξάνδρου Φερδινάνδου, πρίγκιπα του Τουρν & Τάξις και είχε τέκνα:

* Καικιλία Ιωσηφίνα Φιλίππα 1788-1849, παντρεύτηκε τον δεύτερο εξάδελφό της Αδόλφο Λουδοβίκο, πρίγκιπα του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν.

Αναφορές
--------

* Ernst Joachim (1882), "Karl von Nassau-Usingen", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 15, Leipzig: Duncker & Humblot, p. 313
*Να μη συγχέεται με την εξαδέλφη της Ιωάννα του Αινώ, δούκισσα του Γύλιχ*.

Η **Ιωάννα**, γαλλ. Jeanne (1323 - Δεκέμβριος 1350) από τον Οίκο του Αβέν ήταν κόμισσα του Σουασσόν, διάδοχος της μητέρας της από το 1344. Ο πατέρας της ήταν κύριος του Μπωμόν· με τον γάμο της η Ιωάννα έγινε κόμισσα του Μπλουά.

Βιογραφία
---------

Ήταν η μόνη κόρη του Ιωάννη κυρίου του Μπωμόν, Σχόχοουβεν, Χάουντα, Νόρτβεϊκ και της Μαργαρίτας, κόρης και διαδόχου του Ούγου κόμη του Σουασόν.

Απεβίωσε 27 ετών από επιδημία πανώλης.

Οικογένεια
----------

Η μάχη του Κρεσύ, όπου σκοτώθηκε ο Λουδοβίκος Β΄, πρώτος σύζυγος της Ιωάννας.
Παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Β΄ των Σατιγιόν κόμη του Μπλουά και είχε τέκνα:

* Λουδοβίκος Γ΄ απεβ. 1372, κόμης του Μπλουά & Σουασόν και κύριος του Αβέν.
* Ιωάννης Β΄ απεβ. 1381, κόμης του Μπλουά και κύριος του Αβεν.
* Γκυ Β΄ απεβ. 1397, κόμης του Μπλουά & Σουασόν και κύριος του Αβεν, Σχόχοουβεν, Χάουντα.

Το 1346 στη μάχη του Κρεσύ σκοτώθηκε ο Λουδοβίκος Β΄ και η Ιωάννα έκανε δεύτερο γάμο με τον Γουλιέλμο Α΄ των Νταμπιέρ μαρκήσιο του Ναμύρ. Δεν απέκτησε απογόνους.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  p12011.htm#i120108.
2. 1 2  p12011.htm#i120108. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. 1 2 3  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* "BeleningJanvanBeaumont700jaargeleden.pdf" (PDF) (in Dutch). Archived from the original (PDF) on 24 July 2011.
* Vaderlandsch woordenboek , Jacobus Kok, 1789.
Ο **Ιωάννης-Χριστόφορος**, γαλλ. Jean-Christophe (γενν. 11 Ιουλίου 1986) από τον Οίκο του Βοναπάρτη είναι τιτουλάριος 7ος πρίγκιπας του Μονφόρ. Αριθμείται ως Ναπολέων Η΄.

Βιογραφία
---------

Ο Ιωάννης-Χριστόφορος-Λουδοβίκος-Φερδινάνδος-Αλμπερίκ-Ναπολέων γεννήθηκε στο Σαιν-Ραφαέλ, Βαρ της Κυανής Ακτής. Είναι ο μόνος γιος του Καρόλου τιτουλ. 6ου πρίγκιπα του Μονφόρ, τιτουλ. βασιλιά της Βεστφαλίας & τιτουλ. αυτοκράτορα των Γάλλων και της Βεατρίκης των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, κόρης του Φερδινάνδου δούκα του Κάστρο. Οι γονείς του διαζεύχθηκαν λίγο πριν κλείσει τα 3 έτη του.

Είναι δισεγγονός του Βίκτωρα, μικρανεψιού του Ναπολέοντα Α΄. Ο πατέρας του Βίκτωρα, ο Ναπολέων-Ιωσήφ ήταν εξάδελφος του Ναπολέοντα Γ΄. Αν και ζει ο πατέρας του, ο πάππος του τον όρισε επικεφαλής του Οίκου των Βοναπάρτη. Έτσι είναι διεκδικητής του τίτλου του βασιλιά της Γαλλίας κατά τους Βοναπαρτιστές. Ο πατέρας του είναι απόγονος του Λουδοβίκου-Φιλίππου της Γαλλίας και η μητέρα του απόγονος του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας. Ωστόσο οι Ορλεανιστές θεωρούν τιτουλάριο βασιλιά τον Ιωάννη (επικεφαλής του Οίκου των Βουρβόνων-Ορλεάνης) και οι Νομιμόφρονες τον Αλφόνσο (των Βουρβόνων-Ισπανίας).

Σπούδασε στο *Λυσέ Σαιν-Ντομινίκ* του Νεϊγύ-συρ-Σεν (2001-04) και απέκτησε το μπακαλορεά στις Επιστήμες και τα Μαθηματικά. Έπειτα σπούδασε στο *Ινστιτούτ Πριβέ ντε Πρεπαρασιόν ωζ Ετούντ Σουπεριέρ* (IPESUP) του Παρισιού (2004-06). Μετά εγγράφτηκε στο Τμήμα Διοίκησης της *Σχολής Ανωτέρων Οικονομικών Σπουδών* (HEC) του Παρισιού, από όπου αποφοίτησε το 2001 με M.Sc. στη Διοίκηση. Συνέχισε με Μ.Β.Α. στο *Χάρβαρντ* το 2017.

Ακολούθως εργάστηκε στα ιδιωτικά μετοχικά κεφάλαια Εταιριών της *Ομάδας Μπλάκστοουν*, στο γραφείο της στο Λονδίνο. Ζει και εργάζεται στη Ν. Υόρκη ως αναλυτής τραπεζικών επενδύσεων για τη *Μόργκαν Στάνλεϋ* και στο Λονδίνο σε ιδιωτικά μετοχικά κεφάλαια της *Άντβεντ Ιντερνάσιοναλ*. Μιλά άπταιστα Γαλλικά, Αγγλικά και Ισπανικά. Εκπροσωπεί τον Οίκο του σε δημόσιες εκδηλώσεις και τελετές στη Γαλλία και γενικότερα στην Ευρώπη.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Ολυμπία κόμισσα του και στο Άρκο-Τσίνεμπεργκ (γενν. 1988). Ο θρησκευτικός γάμος έγινε κατά το Ρωμαιοκαθολικό δόγμα στις 19 Οκτωβρίου 2019 στον καθεδρικό του Σαιν-Λουί ντεζ Ινβαλίντ, στο Παρίσι, ναό που εφάπτεται του Ντομ ντεζ Ινβαλίντ όπου βρίσκεται ο τάφος του Ναπολέοντα Α΄.

Πηγές
-----

* de Badts de Cugnac, Chantal. Coutant de Saisseval, Guy. Le Petit Gotha. Nouvelle Imprimerie Laballery, Paris 2002, pp. 437, 442 (French) ISBN 2-9507974-3-1

Αναφορές
--------

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p11221.htm#i112208.
2. ↑  *GeneaStar*. bonaparteje.
3. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003. I00161653.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 5  Ιουλίου 2019.
5. ↑  Ανακτήθηκε στις 8  Ιουλίου 2019.
6. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Jean-Christophe, Prince Napoléon  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Συντεταγμένες: 37°27′47.326″N 24°24′37.253″E﻿ / ﻿37.46314611°N 24.41034806°E﻿ / 37.46314611; 24.41034806

Το **Κάστρο της Ωριάς** ή το Κάστρο Κατακεφάλου βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του νησιού, κοντά στη Χώρα (Κύθνος). Ήταν η Μεσαιωνική πρωτεύουσα του νησιού κατά της περιόδου του 7ο αιώνα μ.Χ. μέχρι το 16ο αιώνα. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, το Κάστρο αλώθηκε από επιδρομείς, κάτι που όμως δεν στοιχειοθετείται από ιστορικές πηγές. Το περιεχόμενο των σχετικών τοπικών παραδόσεων απηχεί δοξασίες παλαιότερων θρύλων, διάσπαρτων σε ολόκληρο των ελλαδικό χώρο. 

Ο πληθυσμός του Κάστρου της Ωριάς δεν ξεπερνούσε τα 500 άτομα την περίοδο της ακμής της. Είναι γνωστή με διάφορες ονομασίες όπως (π.χ. Κάστρο του Κατακέφαλου, Παλαιόκαστρο, Κάστρο της Ωριάς ή της Ωργιάς.). 

Το υλικό με το οποίο είχε χτιστεί το κάστρο ήταν ακατέργαστη πέτρα και χρησιμοποιούταν ως αμυντικό τοίχος ενάντια στους εισβολείς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.arxaiologikoktimatologio.gov.gr/el/monuments\_info?id=165990&type=Space.
2. 1 2  Γιώργη Βενετούλια, "Του νησιού μου (Παραδόσεις της Κύθνου)", Εν Πλώ, 2018, σελ 41-42.
3. ↑  «Κάστρο Ωριάς ή Κάστρο Κατακεφάλου». *Kythnos Net*. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2019.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο **Ζερμέιν Λοβ-Ρόμπερτς** (αγγλικά: Jermaine Love-Roberts, γενν. 27 Μαρτίου 1989) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Ως κόμπο γκαρντ, ο Λοβ έπαιξε για το Πολιτειακό Κολέγιο του Πραίρι (όπου έγινε η πρώτη επιλογή παναμερικανικής σχολής στο μπάσκετ ανδρών) και στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόις στο Σπρίνγκφιλντ προτού πάει στο εξωτερικό στη Λιθουανία για να παίξει για την Παλάνγκα και την ΜΚ Βίλνιους της 2ης Λιθουανίας (NBL).

Λύκειο
------

Ο Λοβ φοίτησε στο Λύκειο του Ριτς Ίστ, στο Παρκ Φόρεστ του Ιλινόις, όπου έπαιξε μπάσκετ στο λύκειο. Κέρδισε διακρίσεις από την διάσκεψη στο μπάσκετ στο Ριτς Ιστ και ήταν επίσης μέλος των πρωταθλητών της διάσκεψης στον στίβο.

Κολεγιακή σταδιοδρομία
----------------------

Ο Λοβ έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ στο Πολιτειακό Κολέγιο του Πραίρι , από το 2008 έως το 2010 και στο Ιλινόις-Σπρίνγκφιλντ από το 2010 έως το 2012. Ως ανώτερος, είχε κατά μέσο όρο 16,5 πόντους, 4,8 ριμπάουντ και 1,7 ασίστ ανά αγώνα.

Επαγγελματική πορεία
--------------------

Στις 27 Σεπτεμβρίου 2014, ο Λοβ εντάχθηκε στη λιθουανική MRU Βίλνιους. 

Στις 24 Αυγούστου 2015 μεταπήδησε στην πρώτη κατηγορία, υπογράφοντας με τη Λιετκαμπέλις Πανεβέζις.  Στις 12 Αυγούστου 2016 ο Λοβ μετακόμισε στη Νεβέζις. 

Την επόμενη χρονιά, μετά από μια επιτυχημένη δοκιμή, εντάχθηκε στην Τρεφλ Σόποτ της 1ης Πολωνίας (PLK).  Με την Τρεφλ Σόποτ είχε μέσο όρο 13,6 πόντους, 3,3 ριμπάουντ και 3 ασίστ ανά αγώνα.

Στις 4 Ιουλίου 2018, ο Λοβ εντάχθηκε στον Χολαργό της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας. 

Μετά την έναρξη της προετοιμασίας της περιόδου 2019-2020 με την ιταλική Σκαλίτζερα Βερόνα, ο Λοβ επέστρεψε στην Ελλάδα και υπέγραψε με τον Κολοσσό Ρόδου στις 22 Ιανουαρίου 2020, αντικαθιστώντας τον τραυματία Ντόνοβαν Τζάκσον. Στη συνέχεια ολοκλήρωσε τη χρονιά με την ισραηλινή Χάποελ Χολόν και είχε μέσο όρο 11,9 πόντους, 3,1 ριμπάουντ και 2,6 ασίστ.

Στις 31 Ιουλίου 2020, ο Λοβ υπέγραψε με τον ΠΑΟΚ της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας.  Στις 3 Ιουλίου 2021, ο Λοβ ανανέωσε το συμβόλαιό του με τον ελληνικό σύλλογο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «JERMAINE LOVE-ROBERTS basketball profile».
2. ↑  Jermaine Love Illinois–Springfield Prairie Stars.
3. ↑  Jermaine Love-Roberts RealGM.com Profile.
4. ↑  «Jermaine Love-Roberts joins Vilnius». *court-side.com*. 27 September 2014.. Ανακτήθηκε στις 6 November 2018.
5. ↑  http://www.basketnews.lt/news-88411-lietkabelis-stiprinasi-nkl-zibejusiu-amerikieciu.html#.
6. ↑
7. ↑  Jermaine Love PKL Profile
8. ↑  «Jermaine Love inks with Holargos BC». *a1basket.gr*. 4 July 2018.. Ανακτήθηκε στις 4 July 2018. [*νεκρός σύνδεσμος*]
9. ↑  «PAOK Thessaloniki signs Jermaine Love». *Sportando*. 31 Ιουλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2020.
Συντεταγμένες: 51°2′59.503″N 16°11′26.843″E﻿ / ﻿51.04986194°N 16.19078972°E﻿ / 51.04986194; 16.19078972

Το **Κάστρο του Γιάβορ** (πολωνικά: Zamek w Jaworze‎, γερμανικά: Schloss Jauer‎) είναι κάστρο στο Γιάβορ της Πολωνίας.

Το πρώτο κάστρο ήταν ένα ξύλινο οχυρό. Αργότερα, ο Δούκας Μπολέσλαφ Α΄ ο Υψηλός έχτισε ένα πέτρινο πύργο.

Το κάστρο υπήρξε έδρα τόσο της δυναστείας των Πιαστ όσο και του Δουκάτο του Γιάβορ. Πολλά σημαντικά πολιτικά γεγονότα έλαβαν χώρα στο κάστρο κατά τον Μεσαίωνα. Το 1648, το κάστρο υπέστη ζημιές όταν πολιορκήθηκε από στρατιώτες πιστούς στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, αλλά ανακαινίστηκε αργότερα τον ίδιο αιώνα (1663-65). Μια άλλη ανακαίνιση έγινε το 1705, όταν επισκευάστηκε ο πύργος του ρολογιού.

Αργότερα, κατά τη διάρκεια του 18ου αιώνα, ο Φρειδερίκος Β΄ της Πρωσίας μετέτρεψε το κάστρο σε φυλακή, ρόλο τον οποίο θα κρατούσε μέχρι το 1956. Μέχρι το 1821 στέγαζε και άσυλο ψυχικά ασθενών. Μετά το 1888, η μέχρι τότε φυλακή αποκλειστικά για άνδρες έγινε φυλακή αποκλειστικά για γυναίκες και παρέμεινε σε αυτή την ιδιότητα μέχρι το 1945. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, χρησιμοποιήθηκε ως τέτοια και από τις γερμανικές αρχές που μεταξύ άλλων φυλάκισαν εδώ αρκετές Γαλλίδες. Στην αυλή του κάστρου έχει στηθεί μνημείο για τη μνήμη τους. Μετά το 1945, στέγασε πολιτικούς κρατούμενους και πρώην στρατιώτες του Πολωνικού Εσωτερικού Στρατού.

Εικόνες
-------

* Κάστρο όπως φαίνεται από το ποτάμιΚάστρο όπως φαίνεται από το ποτάμι
* Κεντρική πύληΚεντρική πύλη
* Η μία πλευρά της αυλής (2019)Η μία πλευρά της αυλής (2019)
* Η άλλη πλευρά της αυλής (2019)Η άλλη πλευρά της αυλής (2019)

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κάστρο του Γιάβορ** |

1. 1 2  Γουαμπορέβιτς, Ίβο· Σκίουοντς, Μιρόσουαφ (4 Μαρτίου 2016). *Jawor and surroundings – Travel quide* (PDF). Λεγκνίτσα: District of Jawor.
Οι **Καδούσιοι** είναι μια αρχαία ιρανική φυλή που ζούσε στα βουνά νοτιοδυτικά της Κασπίας Θάλασσας, στα σύνορα της Ατροπατηνή (στην περιοχή του σύγχρονου Ιρανικού Αζερμπαϊτζάν και του Γκιλάν).

  

Περιγράφονται από τον Στράβωνα ως μια πολεμική φυλή ορειβατών, που πολεμούν κυρίως με τα πόδια και είναι καλά επιδέξιοι στη χρήση του κοντού δόρατος ή του ακοντίου. Είναι πιθανό ότι το όνομα των Γηλαι – μιας φυλής που συνδέεται συνεχώς με τους Καδούσιοι, σε σημείο που οι πρώτοι θεωρούνται εθνικό όνομα για τους Καδούσιοι – έχει διατηρηθεί στο σύγχρονο Γκιλάν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Cadusii - Encyclopaedia Iranica
Θύσανοι
Οι **Θύσανοι** (*Cirrus*) αποτελούν επίσημη κατηγορία νεφών, σύμφωνα με τον Άτλαντα νεφών που εξέδωσε το 1957 ο W.M.O. η χρήση των οποίων γίνεται από τους μετεωρολόγους και απ΄ όλα τα Γραφεία Καιρού του Κόσμου.

Ως Θύσανοι χαρακτηρίζονται τα ανώτερα λευκά νέφη που φαίνονται σαν μεταξωτά. Μοιάζουν σαν οριζόντια λευκά φτερά ή σαν δέσμη από λεπτά και λευκά νήματα ή και σαν αλογοουρές. Πριν από την ανατολή και την δύση του Ηλίου έχουν χρώμα κιτρινοκόκκινο και όταν ο Ήλιος βρεθεί κάτω από τον ορίζοντα παίρνουν χρώμα καφέ. Είναι τόσο λεπτοί που αν βρίσκονται μπροστά από τον δίσκο του Ήλιου οι ακτίνες του δεν εξασθενούν. Όταν παρασύρονται από τους ανέμους γίνονται κατσαροί. Οι Θύσανοι σχηματίζονται σε ύψος 8.000 - 12.000 μέτρων με μικρή σχετικά οριζόντια έκταση. Αποτελούνται εξ ολοκλήρου από παγοκρυστάλλους. Με τα χαρακτηριστικά τους αυτά γνωρίσματα εύκολα ξεχωρίζουν από τα θυσανοστρώματα και τα υψιστρώματα. Η διεθνής σύντμησή τους είναι **Ci**.
Το **Κάστρο του Δυρραχίου** είναι ένα κάστρο , κτίσμα του 5ου ή 6ου αιώνα, που βρίσκεται στο Δυρράχιο, της σημερινής Αλβανίας.

Ιστορία
-------

Το κάστρο χτίστηκε από τον αυτοκράτορα του Βυζαντίου Αναστάσιο Α΄. Εκείνη την εποχή ο Αναστάσιος έκανε την πόλη μία από τις πιο οχυρωμένες πόλεις στην Αδριατική. Επισκευές έγιναν σε πολλά τμήματα του τείχους μετά τον καταστροφικό σεισμό του 1273. Αυτή τη στιγμή μεσαιωνικά τείχη έχουν 4,6 μέτρα ύψος και τρεις πύλες, μερικοί από τους πύργους οχύρωσης σώζονται σχεδόν στο ένα τρίτο του αρχικού μήκους των τειχών του κάστρου. Το κάστρο ενισχύθηκε με αρκετούς πύργους από την Δημοκρατία της Βενετίας κατά την κατοχή της πόλης, έπειτα με την κατάληψη της πόλης από την Οθωμανική Αυτοκρατορία το τείχος ενισχύθηκε.

Το κάστρο είναι τώρα ένα δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο της Αλβανίας στο Δυρράχιο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  *Wiki Loves Monuments monuments database*. 4  Νοεμβρίου 2017. tools.wmflabs.org/heritage/api/api.php?action=search&format=json&srcountry=al&srlang=sq&srid=DR002.
2. ↑  «Δυρράχιο ferries». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2014.
3. ↑  Kalaja e Durrësit Αρχειοθετήθηκε 2018-10-16 στο Wayback Machine. Durrës Guide (in Albanian)

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Durrës Castle  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Καετάνο Ν' Τσάμα** (και **Καετάνο Ιντσάμα**, Caetano N'Tchama, 1955-) είναι πολιτικός από τη Γουινέα-Μπισσάου. Υπήρξε πρωθυπουργός της αφρικανικής χώρας από τις 19 Φεβρουαρίου του 2000 ως τις 19 Μαρτίου του 2001. Είναι μέλος του Κόμματος για την Κοινωνική Ανανέωση (PRS).

Σταδιοδρομία
------------

Υπηρέτησε ως υπουργός Εσωτερικών επί πρωθυπουργίας του Φρανσίσκο Φαντούλ από το 1999 ως το 2000. Στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας του Φαβτούλ, η οποία ορκίστηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1999, ο Ιντσάμα ήταν ένα από τα μέλη που επιλέχθηκε από την στρατιωτική χούντα του Ανσουμάνε Μανέ. Μετά την εκλογή του ηγέτη του PRS Κούμπα Ιαλά ως Προέδρου, ο Ιντσάμα, ο οποίος ήταν ο τρίτος τη τάξη στο PRS και ξάδερφος του Ιαλά, επιλέχθηκε ως πρωθυπουργός σε ψηφοφορία του PRS που έλαβε χώρα στις 24 Ιανουαρίου 2000, με 46 ψήφους υπέρ και έξι κατά. Ο Ιντσάμα μετέβη στο Ντακάρ και στο Παρίσι για λόγους υγείας στα τέλη Σεπτεμβρίου και στις αρχές Οκτωβρίου του 2000. Ήρθε σε ρήξη με τον Φαντούλ, ο οποίος τον κατηγόρησε για διαφθορά, με αποτέλεσμα ο Ιντσάμα να τον απειλήσει με προσφυγή στη δικαιοσύνη.

Τον Μάρτιο του 2001 το PRS διεξήγαγε συνομιλίες με σκοπό την αντικατάσταση του πρωθυπουργού Ιντσάμα. Ο Ιαλά τον απέλυσε από πρωθυπουργό στις 19 Μαρτίου 2001, αναφέροντας ότι μια τέτοια κίνηση ήταν απαραίτητη προκειμένου να αυξηθεί η σταθερότητα και να μειωθεί η πολιτική ένταση. Συνακόλουθα ο Ιντσάμα ανέλαβε επικεφαλής της Εσωτερικής Επιτροπής Ακροάσεων και έπειτα διορίστηκε γενικός εισαγγελέας στις 6 Σεπτεμβρίου 2001.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 22  Μαρτίου 2020.
2. ↑  Andrea E. Ostheimer, "The Structural Crisis in Guinea-Bissau's Political System" Αρχειοθετήθηκε 2009-08-03 στο Wayback Machine. *African Security Review*, Vol. 10, No. 4, 2001.
3. ↑  "GUINEA-BISSAU: Prime Minister Fadul takes oath of office", IRIN, 22 Φεβρουαρίου 1999.
4. ↑  "New Guinea-Bissau ruling party names prime minister", AFP (nl.newsbank.com), 24 Ιανουαρίου 2000.
5. ↑  "Guinea-Bissau: Prime minister in France for medical treatment", RDP Africa web site (nl.newsbank.com), 6 Οκτωβρίου 2000.
6. ↑  "Guinea-Bissau: Opposition leaders say government "corrupt"", RDP Africa web site (nl.newsbank.com), 19 Οκτωβρίου 2000.
7. ↑  "Guinea-Bissau: Ruling party discusses prime minister's replacement", RDP Africa web site (nl.newsbank.com), 8 Μαρτίου 2001.
8. ↑  "Guinea-Bissau's president dismisses prime minister", Associated Press (nl.newsbank.com), 19 Μαρτίου 2001.
9. ↑  "GUINEA-BISSAU: Attorney General dismissed", IRIN, 7 Σεπτεμβρίου 2001.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πρωθυπουργοί της Γουινέας-Μπισσάου |
| --- |
|  |
| 
* Μέντες
* Τεϊσέιρα
* Βιέιρα
* *Κενή, 1980-82*
* Β. Σ. Μαρία
* *Κενή, 1984-1991*
* Κορέια
* ντα Κόστα
* Κορέια
* Φαντούλ
* Ν'Τσάμα
* Ιμπαλί
* Νιασέ
* Πίρες
* Σανιά
* Κ. Γκόμες
* Α. Γκόμες
* Καμπί
* Κορέια
* Κ. Γκόμες
* Ναντινιά
* ντε Μπάρος
* Περέιρα
* Τζα
* Κορέια
* Τζα
* Εμπαλό
* Σίλβα
* Α. Γκόμες
* Ιμπαλί
* Α. Γκόμες
* Ν. Γκ. Ναμπιάμ
 |

 |
Τα **Κασιανά** ήταν αρχαία ελληνική πόλη στη Σελευκίδα της βορείου Συρίας. 

Κατά τον Στράβωνα (16.2.10), ο οποίος είναι μοναδική πηγή των πληροφοριών μας για την πόλη αυτή, την αναφέρει ως την γενέτειρα του στασιαστή Σελευκίδη στρατηγού Διοδότου Τρύφωνος και ως ένα από τα φρούρια στο έδαφος της Απάμειας επί του ποταμού Αξιού (Ορόντη). Προσθέτει επίσης ότι τα Κασιανά, μαζί με τη Λάρισσα, τα Μέγαρα, την Απολλωνία και άλλες πόλεις, ήταν εξαρτημένη πόλη (*περιοικίς*) της Απάμειας. Ο ίδιος προσθέτει ότι αυτές οι πόλεις, οι οποίες έδιναν προμήθειες στον Τρύφωνα, ήταν υποτελείς στην Απάμεια.

Δεν γνωρίζουμε την ακριβή τοποθεσία των Κασιανών. Ίσως η πόλη να ιδρύθηκε από τη δυναστεία των Σελευκιδών για να τιμήσουν τον *Δία Κάσσιο* (στο όρος Κάσιον, το σημερινό ǧabal al-Aqra`), όπως και στη βορειότερη Διόσπολη. Άλλοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η ονομασία της πόλης προέρχεται από εξελληνισμό τοπικής ονομασίας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Getzel M. Cohen, *The Hellenistic Settlements in Syria, the Red Sea and Africa*, California University Press, 2006, ISBN 0-520-24148-7, λήμμα: Kasiana, σσ. 111.
Ο προσύγγελος **Ιωσάφ Βυζάντιος** ήταν κληρικός, ιεροκήρυκας και αγωνιστής του 1821.

Βρέθηκε πριν από την επανάσταση στην Πελοπόννησο και δίδασκε Ελληνικά. Κατά την επανάσταση χρησίμευσε πολύ κηρύττοντας και εμψυχώνοντας τον κόσμο, τρέχοντας στα στρατόπεδα και ενθουσιάζοντας τους στρατιώτες. Πρόσφερε τις γραφικές του υπηρεσίες στους οπλαρχηγούς, και μάλιστα στον στρατηγό Γενναίο Κολοκοτρώνη. 

Βρέθηκε επίσης στο Άργος και στο Ναύπλιο και εκφώνησε λόγο ενθουσιαστικό στην Άρεια για την έφοδο του Ναυπλίου.

Αναφορές
--------

1. ↑  Φώτιος Χρυσανθόπουλος, επιμ. (1888). *Βίοι Πελοποννησίων ανδρών και των εξώθεν εις την Πελοπόννησον ελθόντων κληρικών, στρατιωτικών και πολιτικών των αγωνισαμένων τον αγώνα της επαναστάσεως*. Αθήνα: Σταύρος Ανδρόπουλος, Τυπογραφείο Π. Δ. Σακελλαρίου. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2010.
Το **Εσουατίνι** είναι κράτος της Νότιας Αφρικής.

Από τα τέλη του 18ου έως τα τέλη του 19ου αιώνα
-----------------------------------------------

Στα τέλη του 18ου με αρχές του 19ου αιώνα Μπαντουικά φύλα των Σουάζι κατέρχονται από τον βορρά στην περιοχή. Μέχρι το 1840 συγκρούονται με τους Ζουλού. Έτσι διαμορφώνεται σταδιακά η εθνική τους ταυτότητα και συγκροτούνται σε κράτος. Εμβληματικές μορφές της πρώιμης ιστορίας της χώρας είναι ο φύλαρχος-βασιλιάς Σομπχούζα Α΄ και ο Μσβάτι Β΄, ο οποίος συμμάχησε με τους νοτιοαφρικανούς Μπόερς προκειμένου να εδραιωθεί στον θρόνο του. Έτσι όμως άνοιξε τον δρόμο στην αποικιακή εκμετάλλευση της χώρας του από τους λευκούς.
Δύο συνθήκες που συνήφθησαν με το Ηνωμένο Βασίλειο και τους Μπόερς του Τράνσβααλ, το 1881 και 1884, και με τις οποίες θεμελιωνόταν η ανεξαρτησία του βασιλείου έναντι των λευκών, δεν είχαν μεγάλη διάρκεια. Το 1894 περιήλθε στην επιρροή του κράτους του Τράνσβααλ. Το καθεστώς αυτό ίσχυσε μέχρι τον Πόλεμο των Μπόερς,που μετά τη λήξη του επιβλήθηκε σε ένα πολύ μεγάλο μέρος της χώρας καθεστώς προτεκτοράτου ενώ οι υπόλοιπες περιοχές προσαρτήθηκαν στη Νοτιοαφρικανική Ένωση.

Νότια Αφρική το 1885.

Στον 20ο αιώνα
--------------

Στη διάρκεια του μεσοπολέμου εκδηλώνονται οι πρώτες αντιδράσεις κατά της λευκής κυριαρχίας. Ξεχωρίζει ο Σομπχούζα Β΄ ο οποίος βασιλεύει για 65 χρόνια (1921-1986). Το υπό βρετανική κατοχή τμήμα της Σουαζιλάνδης απέκτησε Σύνταγμα το 1967 και το 1968 έγινε μέλος του Ο.Η.Ε..Το 1973 καταλύθηκε το Σύνταγμα και διαλύθηκαν τα κόμματα από τον βασιλιά. Το 1986 έγινε βασιλιάς ο Μσβάτι Γ΄και πρωθυπουργός ο Σότσχα Έρνεστ Ντλάμινι.
Tο 1992 επλήγη από ξηρασία και ο πληθυσμός της οδηγήθηκε στο χείλος του λιμού. Το 1990 αυξήθηκαν οι πιέσεις προς την κατεύθυνση του εκδημοκρατισμού Οι πρώτες βουλευτικές εκλογές στο βασίλειο διεξήχθησαν το 1993.
Προς το τέλος του 1997, οι εξουσίες του βασιλιά ήταν περιορισμένες και ακολούθησαν συνομιλίες με τους αρχηγούς των κυβερνήσεων της Μοζαμβίκης και της Νότιας Αφρικής για να προωθηθεί ο εκδημοκρατισμός της χώρας. Οι εκλογές έγιναν το 1998, αλλά ο βασιλιάς εξακολουθούσε να διατηρεί μεγάλο μέρος των εξουσιών του. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης εξακολουθούν να απαγορεύονται και τα συνδικάτα άρχισαν να διοργανώνουν απεργίες. Η κυβέρνηση αντέδρασε στις συνδικαλιστικές δράσεις. Μια ακόμη ξηρασία έπληξε το 2002 και τα Ηνωμένα Έθνη απέστειλαν επισιτιστική βοήθεια. Η ξηρασία συνεχίστηκε με αμείωτο ρυθμό και το 2004, κι ο πρωθυπουργός κήρυξε τη χώρα σε κατάσταση ανθρωπιστικής κρίσης.

Ο βασιλιάς Μσβάτι ο Γ'το 2006

Παραπομπές
----------

1. ↑  Swaziland
2. ↑  Ανώνυμου, «Σουαζιλάνδη», Παγκόσμια Ιστορία, τ. Β, Εκπαιδευτική Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα, 1999, σελ.318
3. ↑  Ανώνυμου, «Σουαζιλάνδη», Παγκόσμια Ιστορία, τ. Β, Εκπαιδευτική Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα, 1999, σελ.318
4. ↑  Swaziland

Πηγές
-----

* Ανώνυμου, «Σουαζιλάνδη», Παγκόσμια Ιστορία, τ. Β, Εκπαιδευτική Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα, 1999, σελ.318
* Swaziland
Ο **Κασντί Μερμπάχ** (αραβικά: قاصدي مرباح‎, 16 Απριλίου 1938 – 21 Αυγούστου 1993) ήταν Αλγερινός πολιτικός που διετέλεσε αρχηγός της κυβέρνησης μεταξύ 5 Νοεμβρίου 1988 και 9 Σεπτεμβρίου 1989 όταν ήταν μέλος του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου. Δολοφονήθηκε στις 21 Αυγούστου 1993.

Βιογραφία
---------

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ήταν επικεφαλής της Sécurité Militaire, της κρατικής υπηρεσίας πληροφοριών της Αλγερίας. Πριν από τις ταραχές του Οκτωβρίου 1988 είχε υπηρετήσει ως Υπουργός Γεωργίας και έπειτα Δημόσιας Υγείας, και τον επόμενο μήνα διορίστηκε Πρωθυπουργός. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της θητείας του είχε μια ολοένα και πιο δύστροπη σχέση με τον Πρόεδρο Τσαντλί Μπεντζεντίντ και παύθηκε από το αξίωμα τον Σεπτέμβριο του 1989.

Η δημόσια κριτική για τον Μπεντζεντίντ οδήγησε στην απομόνωση του στο Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο, και τον Οκτώβριο του 1990 εγκατέλειψε το κόμμα για να σχηματίσει το Αλγερινό Κίνημα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, γνωστό με το ακρωνύμιο "MAJD", που σημαίνει «δόξα» στα αραβικά. Ωστόσο, το κόμμα απέτυχε να λάβει έδρες στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 1991, τα αποτελέσματα των οποίων ακυρώθηκαν μετά από στρατιωτικό πραξικόπημα. Ο Μερμπάχ φαινόταν ως σχετικά μετριοπαθής πολιτικός και προσπάθησε (κρυφά και ανοιχτά) να βοηθήσει στην εξεύρεση λύσης για τον εμφύλιο πόλεμο της Αλγερίας που ακολούθησε το πραξικόπημα. Μεγάλος αριθμός αναλυτών αποδίδει τη δολοφονία του στο παρελθόν του στις υπηρεσίες ασφαλείας και τα πολλά κρατικά μυστικά που είχε, εκτός από την φαινομενική μέτρια στάση που είχε υιοθετήσει όσον αφορά την αντιμετώπιση των ισλαμιστικών κινημάτων, ιδιαίτερα του Ισλαμικού Μετώπου Σωτηρίας που επέλεξαν την ένοπλη σύρραξη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Γερμανικά) *Munzinger Personen*. 00000018719. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  Frank Tachau (1994) *Political parties of the Middle East and North Africa*, Greenwood Press, σελ. 45.
3. ↑  Ibrahim, Youssef M. (1993-08-23). «A Former Premier Is Slain in Algeria» (στα αγγλικά). *The New York Times*. ISSN 0362-4331.. Ανακτήθηκε στις 2020-07-11.

| Πολιτικά αξιώματα
 |
| --- |
| ΠροκάτοχοςΑμπντελχαμίντ Μπραχίμι | **Πρωθυπουργός της Αλγερίας**1988–1989 | ΔιάδοχοςΜουλούντ Χαμρούς |
|
Η **Εύη Αδάμ** (γεν. Ευαγγελία Αδάμ, 14 Μαρτίου 1973) είναι Ελληνίδα πρώην μοντέλο και παρουσιάστρια. 

Το 1994 έλαβε μέρος στο Διαγωνισμό Ομορφιάς του ANT1 όπου κατέκτησε τον τίτλο Μις Ελλάς. Πέρα από τη καριέρα της ως μοντέλο, ασχολήθηκε και με τη παρουσίαση αναλαμβάνοντας τη μουσική εκπομπή Mega Star από το 2003 μέχρι το 2007.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε το 1973 στη Βιέννη, από Έλληνες γονείς, ενώ πέρασε τα παιδικά της χρόνια στη Γερμανία. Σε ηλικία 18 ετών εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα ξεκινώντας τις σπουδές της στο Τμήμα Γερμανικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1994, αποφάσισε να δηλώσει συμμετοχή στα εθνικά καλλιστεία. Από τη συμμετοχή της εκεί απέσπασε τον τίτλο *Miss Hellas 1994* ξεκινώντας την πορεία της ως μοντέλο τόσο εντός όσο και εκτός Ελλάδος.

Αμέσως μετά τη συμμετοχή και στο διαγωνισμό *Miss World*, το καλοκαίρι του 1994, δέχτηκε πρόταση από την ΕΡΤ για την παρουσίαση πρωινής ψυχαγωγικής εκπομπής στην ΕΤ1. Έτσι τις σεζόν 1994-1995 και 1995-1996 παρουσίασε μαζί με τον ηθοποιό Βασίλη Τσιβιλίκα την εκπομπή *Πρωινή Δροσιά*. Το 1996 ασχολήθηκε περιστασιακά και με την υποκριτική. Αρχικά έκανε μία guest εμφάνιση σε ένα επεισόδιο της κωμικής σειράς του ANT1 *Cheek to Cheek* υποδυόμενη τον εαυτό της. Την ίδια χρονιά ακολούθησε μία guest εμφάνιση, στο πλευρό του Γιάννη Μπέζου στην κωμική σειρά *Εκείνες κι εγώ*. Το 1997 εμφανίστηκε και πάλι στην ίδια σειρά, κρατώντας διαφορετικό ρόλο αυτή τη φορά.

Μετά από αρκετά χρόνια τηλεοπτικής αποχής επέστρεψε τηλεοπτικά το 2003 αναλαμβάνοντας την παρουσίαση της 15ης σεζόν της μουσικής εκπομπής του MEGA, *Mega Star*. Η συνεργασία της με το MEGA και την εκπομπή συνεχίστηκε και τις επόμενες τέσσερις σεζόν. Τη σεζόν 2007-2008, παρόλο που το κανάλι επιθυμούσε τη συνέχιση της συνεργασίας του μαζί της, η ίδια αποφάσισε να μην παραμείνει στην εκπομπή για πέμπτη χρονιά. Επέστρεψε τηλεοπτικά τη σεζόν 2010-2011 ως διαγωνιζόμενη στο μουσικό talent show του Mega *Just the 2 Of Us*. Εκεί διαγωνίστηκε ως ντουέτο μαζί με τον Λευτέρη Πανταζή κατακτώντας την 11η θέση στην τελική κατάταξη.

Τηλεόραση
---------

| Έτος | Τίτλος | Κανάλι | Ρόλος | Σημειώσεις |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1994 | Διαγωνισμός Ομορφιάς ΑΝΤ1 | ΑΝΤ1 | Η Ίδια | Διαγωνιζόμενη - Μις Ελλάς |
| 1994-1996 | Πρωινή δροσιά | ΕΤ1 | Συμπαρουσιάστρια |
| 1996 | Cheek to Cheek | ΑΝΤ1 | Guest - Επεισόδιο 9ο |
| 2003-2007 | Mega Star | MEGA | Παρουσιάστρια |
| 2010-2011 | Just the 2 Of Us | MEGA | Διαγωνιζόμενη - 11η θέση |
| 2022 | The happy lucky | BBC Three | Επεισόδιο: "Sexys Girls" |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Εύη Αδάμ: "Διπλά" γενέθλια με την κόρη της Νεφέλη! Τα πόσα έκλεισε; [pics]». *TLIFE*. 14 Μαρτίου 2018. Ανακτήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2022.
2. ↑  «Εύη Αδάμ: Μις Ελλάς το 1994, καλλονή το 2015 - Δείτε τη». thetoc.gr. 17 Ιουνίου 2015. Ανακτήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2020.
3. ↑  «Αφιέρωμα στο Mega Star!». *getgreekmusic.gr*. 2016-08-16.. Ανακτήθηκε στις 2019-04-07.
4. ↑  «Αναζητώντας τη νέα miss Mega Star». *espressonews.gr*. 2007-08-09. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-09-02.. Ανακτήθηκε στις 2019-04-07.
5. ↑  «Η Εύη Αδάμ στο Just the two of us». gossip-tv.gr. 11 Οκτωβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2020.
Το ***Κασαγιαπαχούντα*** (Kāsāyapahuḍa, επίσης γνωστό ως *Κασαγιαπράμπρτα*) είναι ένα από τα παλαιότερα κανονικά κείμενα των Τζαϊνιστών Ντιγκαμπάρα. Ένα άλλο παλαιότερο κείμενο, το *Σατχανταγκάμα* γράφτηκε περίπου την ίδια εποχή. Τα δύο αυτά κείμενα χαίρουν μεγάλης εκτίμησης από τους Ντιγκαμπάρα. Τα Κασάγια (πάθη) αποτελούν αντικείμενο του Κασαγιαπαχούντα.

Το Κασαγιαπαχούντα γράφτηκε από τον Ατσάργια Γκουναντχάρα τον 1ο αιώνα μ.Χ. Ασχολείται με το Τζαϊνιστικό δόγμα του *Κάρμα*. και είναι γραμμένο μόνο σε στίχους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Jain, Laxmi Chandra (1982). *Basic mathematics*. σελ. 21.
2. ↑  Jaina, Hīrālāla· Jaina, Dharmacandra (1 Ιανουαρίου 2002). *Jaina Tradition in Indian Thought*. σελ. 43. ISBN 9788185616841.
3. ↑  ), Puṣpadanta (Acharya· Bhūtabali (2004). *Satkhandāgama: Jīvasthāna*. σελ. xxvi-xxvii. ISBN 9788186957479.