recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Μπασκίντα** (αραβικά: بسكنتا‎‎) είναι λιβανέζικο χωριό που βρίσκεται σε υψόμετρο που κυμαίνεται από 1250 μέτρα, πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, ανεβαίνοντας περίπου στα 1800 μέτρα ύψος στις πλαγιές του Όρους Κανάτ Μπακίς, καθιστώντας το ένα από τα υψηλότερα χωριά του Λιβάνου. Βρίσκεται 43 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Βηρυτού.

Η Μπασκίντα περιβάλλεται από πλούσιο φυσικό περιβάλλον και έχει ήπιο κλίμα. Αποτελεί σημείο ποδηλασίας για ερασιτέχνες ορεινούς ποδηλάτες με ορισμένα μονοπάτια εκτός δρόμου και μια ανεπτυγμένη κοινότητα ποδηλασίας. Είναι επίσης γνωστή για την ποικιλία φρούτων της, ειδικά για τα μήλα και τους αμπελώνες. Οι κάτοικοι είναι Χριστιανοί: 70% Μαρωνίτες και 30% Ελληνορθόδοξοι.

Έχει πληθυσμό 15.000 κατοίκους.
Ο **Γουλιέλμος Γ΄** ο *νεότερος*, γερμ. Wilihelm III der jüngste (8 Σεπτεμβρίου 1471 - 17 Φεβρουαρίου 1500) από τον Οίκο της Έσσης ήταν λαντγράβος της Άνω Έσσης (1483-1500), στην οποία είχε ενσωματωθεί η κομητεία του Κατσενέλνμπογκεν.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου Γ΄, λαντγράβου της Άνω Έσσης και της Άννας, κόρης και κληρονόμου του Φιλίππου Α΄, κόμη του Κατσενέλνμπογκεν. 

Ο πατέρας του απεβίωσε το 1483 και ο Γουλιέλμος τον διαδέχθηκε στην Άνω Έσση (Μάρμπουργκ), αν και ήταν μόλις 12 ετών. Επίτροποι ανέλαβαν ο θείος του Χέρμαν Δ΄, αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας και ο Χανς Χόφμαν του Ντέρνμπεργκ. Οι πλούσιες πρόσοδοι του κράτους του επέτρεψαν να αγοράσει το ήμισυ του Έπσταϊν και μέρος του Κλίνγκενμπεργκ επί του Μάιν.

Καθώς κυνηγούσε, έπεσε από το άλογο και απεβίωσε το 1500 σε ηλικία 29 ετών. Ήταν άτεκνος και τον κληρονόμησε ο εξάδελφός του Γουλιέλμος Β΄, λαντγράβος της Κάτω Έσσης, που επανένωσε την Έσση.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1498 την Ελισάβετ του Βίττελσμπαχ, κόρη του Φίλιππου, εκλέκτορα του Παλατινάτου· δεν απέκτησαν απογόνους.

Αναφορές στις Πηγές
-------------------

1. ↑  p15102.htm#i151011.
2. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
3. ↑  State Archive in Marburg cartulary 14, No. 5, f. 12-21v and the State Archive in Marburg cartulary 21, No. 34 Bl 153-176V.  Αρχειοθετήθηκε 2009-11-09 στο Wayback Machine.

Πηγές
-----

* Reimer (1898), "William III. (Landgrave of Upper Hesse)", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 43, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 31 – 32

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 33071267
* GND: 129236799

 |

 |
Συντεταγμένες: 42°37′5″N 25°18′20″E﻿ / ﻿42.61806°N 25.30556°E﻿ / 42.61806; 25.30556

Η **Σευθόπολις** ήταν αρχαία πόλη της Θράκης.

Ιδρύθηκε μεταξύ των ετών 325-315 π.Χ. από τον Θράκα ηγεμόνα Σεύθη Γ΄, με ιπποδάμειο πολεοδομικό σύστημα, επί παλαιοτέρου θρακικού οικισμού. Επρόκειτο για την πρωτεύουσα του βασιλείου των Οδρυσών. Η Σευθόπολις δεν ήταν ακριβώς πόλις, αλλά χρησίμευε ως η έδρα του Σεύθη και της αυλής του. Το παλάτι του ήταν και ιερό των Καβείρων. Ο χώρος της πόλεως ήταν μεστός από επίσημες οικοδομές, ενώ οι κάτοικοι (Θράκες και Έλληνες) κατοικούσαν έξω από αυτήν. Το 281 π.Χ. καταλήφθηκε από τους Κέλτες.

Από τον διπλό ρόλο του παλατιού του Σεύθη (ανάκτορο και ιερό των Καβείρων), διαπιστώνεται ότι ο βασιλιάς των Οδρυσών ήταν παράλληλα και ιερέας των Καβείρων. Μια εστία βρισκόταν στο κέντρο του ιερού. Στο νεκροταφείο της πόλεως υπάρχει μια σειρά από θολωτούς τάφους από τούβλα, μερικοί από τους οποίους καλύπτονται από τύμβους. Σε αυτούς βρέθηκαν θαμμένοι άνθρωποι ανώτερης τάξης μαζί με τα άλογά τους, ενώ οι λιγότερο εύποροι είχαν αποτεφρωθεί με λιγότερα κτερίσματα. 

Τα ερείπια της ελληνιστικής πόλης ανασκάφηκαν από Βούλγαρους αρχαιολόγους το 1948 κατά την κατασκευή του φράγματος Κοπρίνκα της επαρχίας Στάρα Ζαγόρα. Τελικά η κατασκευή του φράγματος συνεχίστηκε και η Σευθόπολις παρέμεινε στο βυθό του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «An Inventory of Archaic and Classical Poleis». (Αγγλικά) *Inventory of Archaic and Classical Poleis*. 2004.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Σευθόπολις στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αρχαία Ελληνικά και Προϊστορικά Μνημεία στη Θράκη |
| --- |
|  |
| Αρχαίες Ελληνικές Πόλεις | 
* Άβδηρα
* Αίνος
* Αλεξανδρόπολις
* Απάμεια
* Μαρώνεια
* Βεργέπολις
* Βιζύη
* Βυζάντιο
* Δικαιόπολις
* Δύμη
* Ίσμαρος
* Καρδία
* Κύψελα
* Λυσιμάχεια
* Μάδυτος
* Μεσημβρία Ευξείνου Πόντου
* Μεσημβρία - Ζώνη
* Πάνιον
* Σάλη
* Σευθόπολις
* Σηλυβρία
* Σηστός
* Στρύμη
* Τόπειρος
* Τύλις
 | Ερείπια του Ναού του Απόλλωνα στον αρχαιολογικό χώρο της Μεσημβρίας |
|  |
| Ιερά | 
* Ιερό Δήμητρος Ζώνης
* Ιερό Διονύσου Μαρωνείας
* Ιερό των Μεγάλων Θεών
* Ιερό Αγνώστου Θεότητος Αβδήρων
* Ναός Πρωτοκκλησίου
* Ναός Απόλλωνος Ζώνης
 |
|  |
| Σπήλαια | 
* Σπήλαιο της Μαρώνειας
* Σπηλιά του Κύκλωπα
 |
|  |
| Διάφορα | 
* Αρχαίο θέατρο Μαρώνειας
* Προϊστορικός οικισμός Διομήδειας
* Φρούριο Καλύβας
* Μακεδονικός τάφος Συμβόλων
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 247224115

 |

 |
Η **φυλλονόμη** (λατινική και επιστημονική ονομασία *Phyllonoma*) είναι γένος δικοτυλήδονων φυτών, που ανήκουν στη δική τους, ομώνυμη οικογένεια, τα **φυλλονομοειδή** ή **ντυλονγκιοειδή** (*Phyllonomaceae* ή *Dulongiaceae*), που είναι *μονοτυπική*, δηλαδή περιλαμβάνει μόνο το γένος φυλλονόμη και κανένα άλλο. Οι φυλλονόμες είναι δέντρα ή θάμνοι ιθαγενή της Νότιας και Κεντρικής Αμερικής (από το Περού μέχρι το Μεξικό).

Οι φυλλονόμες διακρίνονται από τα άλλα παρόμοια φυτά από τη δομή που έχουν τα άνθη τους, που όπως και τα άνθη της χελβινχίας, έχουν επίφυλλες ταξιανθίες.

Από το ταξινομικό σύστημα APG II το 2003 και μετά, το γένος ταξινομείται στην τάξη φυτών οξυφυλλώδη, δηλαδή μαζί τον ελαιόπρινο. Στο παλαιότερο ταξινομικό σύστημα Cronquist (1981), η οικογένεια φυλλονομοειδή δεν υπήρχε και το γένος *Phyllonoma* ήταν ενταγμένο στην οικογένεια *Grossulariaceae* μιας άλλης τάξεως, των σαξιφραγκωδών.

Είδη
----

Σήμερα γίνονται ευρύτερα αποδεκτά τα εξής τέσσερα είδη στο γένος *Phyllonoma*:

* *Phyllonoma laticuspis* (Turcz.) Engl.
* *Phyllonoma ruscifolia*, Willd. ex Roem. & Schult.
* *Phyllonoma tenuidens*, Pittier
* *Phyllonoma weberbaueri*, Engl.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Angiosperm Phylogeny Group (2009). «An update of the Angiosperm Phylogeny Group classification for the orders and families of flowering plants: APG III» (PDF). *Botanical Journal of the Linnean Society* **161** (2): 105–121. doi:10.1111/j.1095-8339.2009.00996.x.. Ανακτήθηκε στις 2013-07-06.
**Χαρτί Kraft** (*Kraft paper*) είναι τύπος χαρτιού που παράγεται από τη φερώνυμη χημική μέθοδο πολτοποίησης του ξύλου. Η μέθοδος Kraft αποτελεί σήμερα την πιο διαδεδομένη μέθοδο παραγωγής χαρτοπολτού στον πλανήτη μας. Χρησιμοποιείται κυρίως ξύλο ελάτης, πεύκου, σημύδας και ερυθρελάτης.

Βιομηχανία παραγωγής χαρτιού Kraft
Ξυλοτεμαχίδια έτοιμα για χημική πολτοποίηση
Η μέθοδος περιλαμβάνει κατεργασία των ξυλοτεμαχιδίων με υδατικό διάλυμα καυστικού νατρίου και θειούχου νατρίου τα οποία «σπάνε» τους δεσμούς της λιγνίνης και «ελευθερώνουν» τις ίνες της κυτταρίνης. Η λέξη Kraft είναι γερμανική, συνώνυμη της λέξης «δύναμη». Η μέθοδος αυτή αναπτύχθηκε από τον ερευνητή Carl F. Dahl το 1879 και η πρώτη μονάδα χαρτοπολτού λειτούργησε στη Σουηδία το 1890 χρησιμοποιώντας αυτή την τεχνολογία.

Το βήμα-σταθμός στην εξέλιξη της μεθόδου υπήρξε η καινοτομία του Σουηδού Τόμλινσον (*G.H. Tomlinson*) στις αρχές τις δεκαετίας του ‘30 με την εφεύρεση του συνεχούς χωνευτηρίου πολτοποίησης. Αυτό επέτρεψε την ανάκτηση και επαναχρησιμοποίηση των ανόργανων χημικών της μεθόδου. Στα μέσα της δεκαετίας του ‘40, η μέθοδος Kraft κυριάρχησε σ’ όλες τις χώρες του κόσμου υποσκελίζοντας την έως τότε κυρίαρχη όξινη θειώδη μέθοδο.

Για την παραγωγή του χαρτιού κραφτ, ξυλοτεμαχίδια τροφοδοτούνται σε μεγάλα χωνευτήρια τα οποία αντέχουν σε υψηλές πιέσεις και έχουν δυνατότητα παραγωγής >1.000 τόνους πολτού την ημέρα. Η πολτοποίηση του ξύλου, δηλ. η μετατροπή του ξύλου σε πολτό (ίνες) διαρκεί μερικές ώρες (3-6 ώρες) σε θερμοκρασίες περίπου 130-180 βαθμούς Κελσίου. Ο παραγόμενος πολτός έχει μεγαλύτερο μήκος ινών και υψηλότερες μηχανικές αντοχές σε σύγκριση μ’ άλλες μεθόδους. Στη συνέχεια έπονται τα στάδια του καθαρισμού, της συμπύκνωσης, της λεύκανσης και τα βασικά στάδια παραγωγής του χαρτιού.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
Στις 8 Σεπτεμβρίου 1991 έλαβε χώρα δημοψήφισμα ανεξαρτησίας στην τότε γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Εγκρίθηκε από το 96.4% των ψηφοφόρων ενώ η προσέλευση έφτασε το 75.7%. Σήμερα η Βόρεια Μακεδονία γιορτάζει την 8η Σεπτεμβρίου ως ημέρα Ανεξαρτησίας λόγω του δημοψηφίσματος, αν και νομιμοποιεί τη *συμμετοχή σε μελλοντική ένωση των πρώην μελών της Γιουγκοσλαβίας*.

Αποτελέσματα
------------

| Επιλογή | Ψήφοι | % |
| --- | --- | --- |
| Για | 1.079.308 | 96.4 |
| Κατά | 39.639 | 3.6 |
| Άκυρα/λευκά ψηφοδέλτια | 13.648 | – |
| **Συνολικά** | **1.132.595** | **100** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/προσέλευση | 1.495.807 | 75.7 |
| Πηγή: Νόλεν και Στέφερ |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Nohlen, D & Stöver, P (2010) *Elections in Europe: A data handbook*, p. 1278 (ISBN 978-3-8329-5609-7)
Το ***Ηλεκτρικό πρόβατο*** είναι μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας του Αμερικανού συγγραφέα Φίλιπ Ντικ και εκδόθηκε το 1968.

Στο βιβλίο βασίστηκε η ταινία *Blade Runner* (1982) καθώς και το sequel της, *Blade Runner 2049* (2017).

Υπόθεση
-------

Εξώφυλλο ελληνικής έκδοσης.
Η πλοκή περιστρέφεται γύρω από τον ντετέκτιβ επικηρυγμένων ανδροειδών Ρικ Ντέκαρντ σε έναν κόσμο μισοκατεστραμμένο από πυρηνική καταστροφή όπου τα ζώα είναι σχεδόν εξαφανισμένα και θεωρούνται τρόπος για να αναδεικνύει κανείς τον πλούτο του. Ο Ντικ κάθε μέρα φροντίζει το δικό του ζώο το οποίο όμως είναι τεχνητό και ο μόνος τρόπος να αποκτήσει ένα πραγματικό είναι να κυνηγήσει μια νέα "απειλή" από κάποια ανδροειδή που έχουν προσωπική θέληση και μπορούν να επιτίθενται σε ανθρώπους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 6  Μαΐου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Do Androids Dream of Electric Sheep? στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 174459674
* LCCN: no2007147733
* GND: 4375480-6
* BNF: cb12466543g (data)
* NLA: 35448640

 |

 |
Ο **Θεόδωρος Κ. Στεφανόπουλος** είναι Ομότιμος Καθηγητής του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πατρών και μεταφραστής αρχαίων κειμένων.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στο Γρεβενό Αχαΐας το 1949. Σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Freie Universität του Βερολίνου, όπου εκπόνησε διδακτορική διατριβή με τον τίτλο «Umgestaltung des Mythos durch Euripides» (1977, έκδ. 1980) με επιβλέποντα τον Καθηγητή R. Kassel. Τα έτης 1986-1988 εργάστηκε ερευνητικά ως υπότροφος της Alexander von Humboldt-Stiftung στο Ινστιτούτο Αρχαιογνωσίας του Πανεπιστημίου της Κολωνίας.

Ακολούθησε ακαδημαϊκή σταδιοδρομία διατελώντας καθηγητής με σύμβαση στο Τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, στο οποίο εξελέγη το 1986 Επίκουρος Καθηγητής. Το 1992 εξελέγη Τακτικός Καθηγητής του «Αρχαίου Θεάτρου» στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πατρών. Το 2016 του απονεμήθηκε ο τίτλος του Ομότιμου Καθηγητή. Από το 2002 έως το 2016 δίδαξε επίσης στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο. Έχει δημοσιεύσει άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά και (σε συνεργασία με άλλους) τρίτομη «Ανθολογία της Αρχαίας Ελληνικής Λογοτεχνίας» (Οργανισμός Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων, 2001).

Έχει συνεργαστεί με αρκετά θέατρα (Schaubühne, Δεσμοί, Θέατρο Καισαριανής, Διπλούς Έρως, Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, Θέατρο Σημείο, Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος κ.α.) ως σύμβουλος και μεταφραστής. Η μετάφρασή του για έργο του Ευριπίδη "Μήδεια," (εκδόσεις Κίχλη) περιλήφθηκε στον βραχύ κατάλογο για το Κρατικό Βραβείο Απόδοσης έργου της αρχαίας ελληνικής γραμματείας στα νέα ελληνικά (2013).

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Βιογραφικό Θ. Κ. Στεφανόπουλου, από την ιστοσελίδα του Πανεπιστημίου Πατρών
2. ↑  Καρτέλα Θ. Κ. Στεφανόπουλου, από την ιστοσελίδα του ΚΘΒΕ
3. ↑  Κρατικά βραβεία μετάφρασης 2013, από την εφημερίδα Η Καθημερινή
Ο **Κερυνίτης** είναι ποταμός της Αχαΐας, ο οποίος πηγάζει από διακλαδώσεις του όρους Κερύνεια, και συγκεκριμένα από την περιοχή μεταξύ των χωριών Πλατανιώτισσα (Κλαπατσούνα) και Κερπινή του σημερινού δήμου Καλαβρύτων. Χύνεται στον Κορινθιακό κόλπο νοτιοανατολικά του Αιγίου. Είναι γνωστός επίσης με το όνομα **Μπουφούσκια**, ονομασία που οφείλεται στον ομώνυμο οικισμό από τον οποίο περνάει, λίγο πριν την έξοδό του στην πεδιάδα του Αιγίου. Στην θέση αυτή σχηματίζει ανοιχτό φαράγγι με ιδιαίτερα πλούσια ορνιθοπανίδα, που σύμφωνα με έρευνα του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου χρήζει άμεσης προστασίας ως τοπίο ιδιαίτερου φυσικού κάλλους.

Σημειώσεις
----------

Παραπομπές
----------

1. ↑  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. -820061.
2. ↑  Παπανδρέου 1906, σελ. 11-12.
3. ↑  «ΦΙΛΟΤΗΣ - Βάση Δεδομένων για την Ελληνική Φύση».

Πηγές
-----

* Παπανδρέου, Γεώργιος (1906). *Καλαβρυτινή επετηρίς: ήτοι πραγματεία περί της ιστορικής των Καλαβρύτων επαρχίας*. Αθήνα: Μιχαήλ Ι. Σαλιβέρος.


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |


1. ↑  Πηγάζει για ακρίβεια από το βουνό του Προφήτη Ηλία.
Ο **Θωμάς Φλαγγίνης** (Tommaso Flangini) ήταν ήταν Ελληνοκύπριος λόγιος και Κερκυραίος ευεργέτης της Ελληνικής κοινότητας της Βενετίας τον 17ο αιώνα.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα, Βενετική Δημοκρατία, από πατέρα Έλληνα και μητέρα Κύπρια,και ήρθε στην Βενετία με υποτροφία κάποιου μοναχού από την Πάδοβα. Καταγράφηκε μεταξύ των μαθητών του Πανεπιστημίου της πόλης και διακρίθηκε για την λιτότητα του βίου του, την ταπεινότητα του ήθους του, και την δίψα του για μάθηση. Αναδείχτηκε ένας από τους πιο καλούς μαθητές. Αναγορεύτηκε διδάκτωρ του Κανονικού και του Αστικού δικαίου. Επέστρεψε στην Βενετία, και μετά τον θάνατο του προστάτη του επιδόθηκε στην άσκηση του δικηγορικού επαγγέλματος. Διέπρεψε ως ρήτορας, πλούτισε, και κληροδότησε την περιουσία του προς ίδρυση του Ελληνομουσείου Φλαγγίνη που ονομάστηκε έτσι προς τιμή του. 

Είχε μια θυγατέρα από τον γάμο του με την Παγώνα Τζιγαρά, κόρη του Ζώτου Τζιγαρά, την οποία πάντρεψε με τον Βενέδικτο Σουπεράντιο, και η οποία απέθανε άτεκνη. Χάρισε όλη του την περιουσία σε κοινωφελείς και φιλανθρωπικούς σκοπούς, για το ελληνικό νοσοκομείο του Αγίου Γεωργίου, προίκισε και νύμφεψε φτωχές Ελληνίδες και εξαγόρασε από την τουρκική δουλεία πολλούς χριστιανούς. 

Παρά την ορθόδοξη πίστη του, έγινε δομινικανός μοναχός πριν πεθάνει. Μετά θάνατο πρόσφερε 171.715 δουκάτα για την ίδρυση του Ελληνικού Φροντιστηρίου στην Βενετία, για να εκπαιδεύονται άπορα παιδιά των Ελλήνων ορθόδοξων χριστιανών, και προπαντός από την Κέρκυρα και από την Κύπρο. Η ιδιαίτερη σύνδεση του με την Κύπρια μητέρα του φαίνεται από το γεγονός ότι είχε κράτησει το δικό της επίθετο, Φλαγγίνης,

Συγγράμματα
-----------

Είναι άγνωστο αν άφησε συγγράμματα, ή αν εκδόθηκαν έργα του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Faceted Application of Subject Terminology*. 417848. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  *Μαρκιανή Βιβλιοθήκη*. 1487-flanginis-thomas.
3. ↑  Διαθήκη Ζώτου Τζιγαρά

Βιβλιογραφία
------------

* Mέρτζιος, K. "Θωμάς Φλαγγίνης και ο Μικρός Ελληνομνήμων", Πραγματείαι Ακαδημίας Αθηνών, τ. Θ΄(1939), σελ. 6, 11-12, 20, 51, 67, 85, 128-139

Πηγές
-----

* Δημήτριος Καμπούρογλου (1889–1896). *Ιστορία των Αθηναίων : Τουρκοκρατία : Περίοδος πρώτη, 1458-1687, Τόμος Α'*. Εν Αθήναις: Εκ του τυπογραφείου Α. Παπαγεωργίου. σελ. 137. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2010.
* Κωνσταντίνος Σάθας (1868). *Νεοελληνική Φιλολογία: Βιογραφία των εν τοις γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων, από της καταλύσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μέχρι της Ελληνικής εθνεγερσίας (1453-1821)*. Αθήνα: Τυπογραφείο των τέκνων Ανδρέου Κορομηλά. σελίδες 726-727. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2009.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 24514315
* **Europeana**: agent/base/146264
* **ΕΒΕ**: 264249
* **AA**: 101514
* LCCN: nr98018473
* ISNI: 0000 0000 5268 4425
* SUDOC: 153386452
* ICCU: VEAV544995

 |

 |
Η σεξουαλική ζωή ξεκινά από την εφηβεία καθώς το άτομο αρχίζει να ενδοσκοπεί τον εαυτό του και να επιζητά την ικανοποίηση στους γύρω του. Σε αυτή τη φάση ο έφηβος διερευνά τη σεξουαλική του ταυτότητα. Η τελευταία ορίζεται ως ο τρόπος με τον οποίο ένα άτομο συλλαμβάνει το σεξουαλικό του εαυτό και τον παρουσιάζει στους άλλους.

Σεξουαλικός προσανατολισμός
---------------------------

Προς το παρόν, δεν υπάρχει επιστημονική ομοφωνία σχετικά με τους συγκεκριμένους παράγοντες που προξενούν σε ένα άτομο την ετεροφυλοφιλία, την ομοφυλοφιλία ή την αμφιφυλοφιλία συμπεριλαμβανομένων πιθανών βιολογικών, ψυχολογικών ή κοινωνικών επιδράσεων από τον σεξουαλικό προσανατολισμό των γονέων. Ωστόσο, τα διαθέσιμα στοιχεία υποδεικνύουν ότι η συντριπτική πλειοψηφία των λεσβιών και των γκέι ενηλίκων έχουν μεγαλώσει με ετεροφυλόφιλους γονείς και η συντριπτική πλειοψηφία των παιδιών που έχουν μεγαλώσει με γκέι γονείς μεγαλώνουν τελικώς ως ετεροφυλόφιλοι.

Κοινωνικές Αλλαγές
------------------

Αρχές της δεκαετίας του 20ου αιώνα πραγματοποιούνται σημαντικές μεταβολές σε κοινωνικό επίπεδο, επιτρέποντας την ανάδυση ετερόκλιτων φωνών, οι οποίες μέχρι τότε επέλεγαν το μυστικισμό. Είναι η εποχή που αναπτύσσεται σε πολλές χώρες της Αμερικής η «γκέι υποκουλτούρα» και ο ακτιβισμός. Μία συμπεριφορά που χρειαζόταν αρκετή τόλμη, ιδίως εάν αναλογιστούμε την εχθρική και συχνά επικίνδυνη κοινωνική αντίδραση απέναντι στη διαφορετικότητα. Επί δεκαετίες, η σεξουαλική διαφορετικότητα έμοιαζε κάτι το κοινωνικά και ηθικά απαγορευτικό, το οποίο συνοδευόταν από την παραγωγή ανάλογων στερεοτυπικών αντιλήψεων, καθώς και φαινομένων στιγματισμού και περιθωριοποίησης με σαφείς επιπτώσεις στην πρόσβαση κοινωνικών αγαθών, όπως είναι η εργασία.

Το ελληνικό τοπίο
-----------------

Στην Ελλάδα τα περισσότερα περιστατικά στην εκπαίδευση συχνά δεν γίνονται αντιληπτά ως τέτοια –πλην ακραίων περιπτώσεων –και έτσι δεν δίνεται η δυνατότητα για σχεδιασμό συστηματικής δράσης τόσο στο επίπεδο της πρόληψης όσο και της αντιμετώπισης.

Όπως εξηγεί, ο ομοφοβικός εκφοβισμός δεν αφορά μόνο LGBTQI (Lesbian, Gay, Bisexual, Transgender, Queer or Questioning, and Intersex) μαθητές/τριες. Αποδέκτες ομοφοβικού εκφοβισμού μπορεί να είναι, για παράδειγμα, όσα αγόρια δεν πληρούν τα κριτήρια του ηγεμονικού ανδρισμού, δηλαδή μπορεί να έχουν «κοριτσίστικες» ασχολίες και ενδιαφέροντα, να επιλέγουν διαφορετικά χρώματα για τα ρούχα, να παίζουν με παιχνίδια «για κορίτσια» ή «με κορίτσια».

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αnimartists (18 Ιανουαρίου 2017). «Διαφορετικότητα και σεξουαλική αναζήτηση στην εφηβεία». *Animartists*. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2021.
2. ↑  «Σεξουαλικη διαφορετικοτητα». *Scribd* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2021.
3. ↑  «Coming out the Closet: Το δικαίωμα στη σεξουαλική ετερότητα | CSIi - Cyber Security International Institute». 9 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2021. [*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  ««Σεξουαλική διαφορετικότητα. Υπό διωγμόν;»». *Η Εφημερίδα των Συντακτών*. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2021.
Ο **Μανεσαίικος** είναι ένας μικρός ποταμός της Αχαΐας.

Φθινοπωρινή άποψη της κοιλάδας που σχηματίζει ο Μανεσαίικος ποταμός.

Ρους του ποταμού
----------------

Πρόκειται για μικρό παραπόταμο του Σελινούντα και εκβάλλει σε αυτόν σε περιοχή βόρεια του οικισμού Μπόσι. Πηγάζει από το Καλλιφώνιο όρος, κοντά στο χωριό Μάνεσι. 

Το ποτάμι, προτού εκβάλλει στον Σελινούντα, διαρρέει αρχικά μια μικρή πεδινή κοιλάδα στα βορειοδυτικά του Δήμου Καλαβρύτων, διερχόμενος εκεί νοτιανατολικά του χαμηλού όρους Κρανιά και διαδοχικά εγγύς των χωριών Μάνεσι, Μπούμπουκας, Κρυονέρι, Τρεχλό, Λαπάθεια, Νεοχώρι, Φλάμπουρα και Ορθολίθι. Στο τελευταίο τμήμα του ρου του σχηματίζει μικρό φαράγγι με κατεύθυνση από νότια προς βόρεια, το οποίο διέρχεται ανάμεσα στα βουνά Ψηλή Ράχη στα δυτικά και Σκεπαστό στα ανατολικά. Στην ανατολική πλευρά του φαραγγιού διέρχεται εγγύς των χωριών Γουμένισσα, Δροσάτο, Κορφές και Πετσάκοι καθώς και από τη συνοικία Φαμελίτικα του Δροσάτου. Στο σημείο συμβολής του με τον Σελινούντα, βορείως του οικισμού Μπόσι, χύνεται στο φαράγγι που σχηματίζει ο Σελινούντας.

Χύνονται στον Μανεσαίικο το ρέμα Ντουμένη και το ποτάμι της Γουμένισσας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Παπανδρέου 1906, σελ. 12.
2. ↑  Αλεξοπούλου 2009, σελ. 15.
3. 1 2 3 4 5  Χάρτης της Αχαΐας, Εκδόσεις Όραμα
4. 1 2 3 4  Χάρτης της Αχαΐας, Road Editions.
5. 1 2 3 4 5  Η περιοχή του ρου του Μανεσαίικου στο χάρτη. topoguide.gr. Ανακτήθηκε: 23/06/2018.
6. ↑  Αλεξοπούλου 2009, σελ. 16.

Πηγές
-----

* *Αχαΐα*, Χάρτης νομού και σχέδια πόλεων, περιηγητικός χάρτης, ταξιδιωτικός οδηγός. Χάρτης σε κλίμακα 1:100.000 συμβατός με GPS, Εκδόσεις Όραμα, Ραφήνα χ.χ. ISBN 978-960-448-606-9.
* *Αχαΐα*, Χάρτης του νομού σε κλίμακα 1:100.000 με τη συνεργασία της Τ.Ε.Δ.Κ. Αχαΐας, Road Editions. ISBN 960-8481-98-8. [Χάρτης σχεδιασμένος σε συνεργασία με τη Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού.]
* Γεώργιος Παπανδρέου, *Καλαβρυτινή επετηρίς: ήτοι πραγματεία περί της ιστορικής των Καλαβρύτων επαρχίας*, Εκδότης Μιχαήλ Ι. Σαλιβέρος, Εν Αθήναις 1906.

Βιβλιογραφία
------------

* Αλεξοπούλου, Γεωργία (2009). *Συμβολή στην αρχαιολογία και τοπογραφία της Αζανίας (Βόρειας Αρκαδίας) επαρχία Καλαβρύτων*. Πάτρα: Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. doi:10.12681/eadd/27848.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η περιοχή του ρου του Μανεσαίικου στο χάρτη. topoguide.gr. Ανακτήθηκε: 23/06/2018.
* Μανεσαίικος Ποταμός. exploring-greece.gr. Ανακτήθηκε: 23/06/2018.
* Όρος Καλλιφώνι: Ζώντας στη σκιά του μυθικού Ερύμανθου. hikingexperience.gr. Ανακτήθηκε: 23/06/2018.
Η **Μαουγκοζάτα Βασιλέφσκα** (πολωνικά: *Małgorzata Wasilewska*) (γενν. 1960) είναι Πολωνή διπλωμάτης, ακτιβίστρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα και πρέσβειρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Τζαμάικα (2016–2020) και στα Μπαρμπάντος (από το 2020).

Βιογραφία
---------

Μέχρι το 2003, η Βασιλέφσκα ήταν πρόεδρος του πολωνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας. Εργάζεται επίσης για την Saferworld ως ανώτερη ειδικευόμενη σε θέματα οργανωτικής διακυβέρνησης και στρατηγικού σχεδιασμού. Στη συνέχεια, έγινε υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εργαζόμενη στη Γενική Διεύθυνση Εξωτερικών Σχέσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Υπήρξε επικεφαλής του τμήματος παρατήρησης εκλογών και υποστήριξης της δημοκρατίας, διευθύνοντας αποστολές παρατήρησης εκλογών σε πολλές χώρες, π.χ. Μοζαμβίκη, Σουδάν, Τσαντ, Αφγανιστάν, Νησιά Σολομώντα, Ονδούρα, Βολιβία.

Το 2011, η Βασιλέφσκα εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης, επικεφαλής της Διεύθυνσης Πρόληψης Συγκρούσεων, Εργαλείων Οικοδόμησης Ειρήνης και Διαμεσολάβησης και Τμήματος Παρατήρησης Εκλογών και Υποστήριξης της Δημοκρατίας. Τον Σεπτέμβριο του 2016 διορίστηκε πρέσβειρα της ΕΕ στην Τζαμάικα, διαπιστευμένη στο Μπελίζ, τις Μπαχάμες, τα Τερκς και Κέικος και τους Νήσους Κέιμαν.

Η θητεία της έληξε τον Αύγουστο του 2020 και μέχρι το τέλος του 2020 διορίστηκε πρέσβειρα της ΕΕ στα Μπαρμπάντος, στα κράτη της Ανατολικής Καραϊβικής, στον ΟΟΣΑ και στο Caricom/Cariforum.

Η Βασιλέφσκα ειδικεύεται στην ανάπτυξη ευαίσθητων σε συγκρούσεις, στην οικοδόμηση δημοκρατίας μετά τη σύγκρουση και στη μη διάδοση φορητών όπλων και ελαφρού οπλισμού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κουζμπόρσκι, Μίχαου (20 Οκτωβρίου 2003). «Broń pod kontrolą». *Wałbrzych Nasze Miasto* (στα Πολωνικά). Ανακτήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2020.
2. 1 2  «5th Global Electoral Organization Conference Credible Elections for Democracy». *aceproject.org*. Μάρτιος 2011. σελ. 13. Ανακτήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2020.
3. ↑  «Special Peacebuilding Lunch Meeting with the EU's Diplomatic Corps». *Alliance for Peacebuilding* (στα Αγγλικά). 22 Ιανουαρίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2020.
4. ↑  «Supplementary Human Dimension Meeting Democratic Elections and Election Observation. Final Report». *osce.org*. 2012. σελίδες 28–29. Ανακτήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2020.
5. ↑  «EU Appoints New Head of Delegation in Jamaica». *EEAS – European External Action Service – European Commission* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2020.
6. ↑  Hartman Reckord, E. (25 Αυγούστου 2020). «Outgoing Head of EU Delegation wants more exchanges». *Jamaica Information Service*. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2021.
7. ↑  «Ambassador of the EU to Barbados, the Eastern Caribbean states, the OECS and Caricom/Cariforum presents Letters of Credence». *Ministry of Foreign Affairs, International Trade, and Regional Integration*. 21 Δεκεμβρίου 2020. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2021.
Συντεταγμένες: 22°49′37″S 43°03′14″W﻿ / ﻿22.82694°S 43.05389°W﻿ / -22.82694; -43.05389

Το **Σάο Γκονσάλο** (πορτογαλική προφορά: sɐ̃w ɡõˈsalu) είναι βραζιλιάνικος δήμος και πόλη στην πολιτεία του Ρίο ντε Τζανέιρο, στην νότια Βραζιλία. Το 2009 είχε 1,010,212 κατοίκους, κάνοντας την την δεύτερη πολυπληθέστερη πόλη στην πολιτεία, μετά το Ρίο ντε Τζανέιρο.

Δημογραφικά
-----------

**Ανάπτυξη πληθυσμού**| Έτος | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| 1991 | 779,832 |
| 1996 | 831,467 |
| 2000 | 891,119 |
| 2007 | 960,631 |
| 2012 | 1,016,128 |

Το Σάο Γκονσάλο έχει υψηλό δείκτη πληθυσμιακής ανάπτυξης. Η πόλη έχει εκτιμώμενο πληθυσμό 1.049.826 (εκτίμηση 2017).

Κλίμα
-----

Το είδος του κλίματος του Σάο Γκονσάλο είναι το τροπικό του Ατλαντικού, με βροχερά καλοκαίρια και σχετικά ξηρούς χειμώνες. Οι θερμοκρασίες ποικίλλουν καθ 'όλη τη διάρκεια του έτους και μπορούν να έχουν μέγιστο έως 40 °C το καλοκαίρι και ελάχιστο κοντά στους 10 °C κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Γενικά, οι θερμοκρασίες κυμαίνονται μεταξύ 25 έως 35 °C και τουλάχιστον 14 έως 24 °C. Αλλά για το μεγαλύτερο μέρος του έτους, δηλαδή από το Μάιο έως τον Οκτώβριο, η θερμοκρασία είναι πιο ήπια επειδή το κλίμα είναι ξηρότερο και λιγότερο καυτό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  cidades.ibge.gov.br/brasil/rj/sao-goncalo/historico.
2. ↑
3. ↑  «https://cidades.ibge.gov.br/brasil/rj/sao-goncalo/panorama». *cidades.ibge.gov.br*. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2018.  Εξωτερικός σύνδεσμος στο `|title=` (βοήθεια)
Φορτηγό Dodge B του 1952
Τα φορτηγά της **σειράς B** πωλήθηκαν από το 1948 έως το 1953. Αντικατέστησαν τα προπολεμικά φορτηγά της Dodge και αντικαταστάθηκαν από τη σειρά Dodge C το 1954. Τα φορτηγά της σειράς Β ήρθαν σε πολλές διαφορετικές παραλλαγές. Τα B1-B ήταν στάνταρ φορτηγά ½ τόνου με μια εξακύλινδρη μηχανή 95 ίππων ενώ τα B1-C ήταν φορτηγά ¾ τόνων με μια άλλη μηχανή 108 ίππων επίπεδης ίσιας κεφαλής 6. Το φορτηγό κυκλοφόρησε επίσης σε πολλές άλλες παραλλαγές, όπως το B1-T και το B1-V, που ήταν τράκτορες και panel truck, αντίστοιχα. Μια carryall έκδοση, το "Suburban", ήταν επίσης διαθέσιμη από εξωτερικές εταιρείες.

Dodge σειρά B caryall του 1949
Τα φορτηγά της σειράς B διέθεταν μια καμπίνα "pilot-house" υψηλής ορατότητας με προαιρετικά πίσω παράθυρα. Ο κινητήρας μετακινήθηκε προς τα εμπρός και ο μπροστινός άξονας μετακινήθηκε πίσω στο πλαίσιο για καλύτερη κατανομή βάρους καθώς και μικρότερο μεταξόνιο, μετακινήθηκε από 116 ίντσες έως 108 ίντσες σε μοντέλα ½ τόνου. Οι πλευρές της καρότσας έγιναν ψηλότερες για να αυξηθεί η χωρητικότητα κατά 40%. Η επανασχεδιασμένη καμπίνα μπορούσε να χωρέσει τρία άτομα, με 2,5 ίντσες μεγαλύτερο ύψος, 6 ίντσες περισσότερο πλάτος και 3 ίντσες επιπλέον σε μήκος. Η καμπίνα τοποθετήθηκε σε λαστιχένιες βάσεις για βελτιωμένη οδήγηση. Μια άλλη καινοτομία για την εποχή ήταν η χρήση της διάταξης εγκάρσιας διεύθυνσης, δίνοντας στα φορτηγά ακτίνα στροφής 37°. Ο χώρος του κιβωτίου φορτίου αυξήθηκε σε σχέση με τα προηγούμενα μοντέλα και τα ελατήρια υπερφόρτωσης έγιναν προαιρετικά σε όλες τις εκδόσεις για να αυξηθεί η ικανότητα έλξης. Το 1950, προστέθηκαν περισσότερα νέα χαρακτηριστικά καθώς ο μοχλός χειροκίνητης αλλαγής ταχυτήτων 3 ταχυτήτων μεταφέρθηκε στην κολόνα του τιμονιού αντί στο πάτωμα. Ένα στάνταρ κιβώτιο ταχυτήτων με υγρή κίνηση, με 3 ή 4 ταχύτητες, έγινε διαθέσιμη επιλογή. Το μπροστινό μέρος και η διάταξη ταμπλό/μετρητή επανασχεδιάστηκαν για το 1951.

Το 1953 ήταν η τελευταία χρονιά των φορτηγών «pilot-house», αλλά έφερε πολλές νέες αλλαγές. Το κιβώτιο ταχυτήτων Truck-O-Matic, ένα πλήρως αυτόματο κιβώτιο ήταν διαθέσιμο για μοντέλα ½ και ¾ τόνων. H μεγαλύτερα καρότσα 2,30 μέτρων που προηγουμένως ήταν διαθέσιμη μόνο σε μοντέλα ¾ τόνων έγινε επίσης διαθέσιμη σε φορτηγά ½ τόνων, γεγονός που θα αύξανε το μεταξόνιο στις 116 ίντσες. Προστέθηκαν νέα μακρύτερα πίσω φτερά, τα οποία συνέχισαν να είναι διαθέσιμα ως επιλογή στις καρότσες από τα pickup (αγροτικά) Dodge μέχρι το 1985.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Dodge B Series στο Wikimedia Commons
Το **Κάστρο της Χώτσας** είναι κάστρο της Φραγκοκρατίας, τα ερείπια του οποίου διασώζονται κοντά στο χωριό Βεσίνι της Επαρχίας Καλαβρύτων στο Νομό Αχαΐα. Βρίσκεται στην κορυφή μικρού λόφου που ονομάζεται «Καστέλλι» και το τείχος του περικλείει έκταση τριών περίπου στρεμμάτων. Εντός του κάστρου υπάρχουν ερείπια 20 περίπου οικιών, ερείπια πύργων και ερείπια μιας υδατοδεξαμενής.

Το κάστρο αναφέρεται ότι κτίστηκε κατά την Φραγκοκρατία και ότι αποτελούσε ιδιοκτησία του Βαρώνου της Άκοβας και εχρησιμοποιήτω μαζί με άλλα γειτονικά οχυρά για τον έλεγχο του τιμαρίου της Στρέζοβας. Ανασκαφικά ευρήματα δείχνουν ότι το κάστρο περιλάμβανε οικισμό, πιθανότατα το Βεσίνι, που αναφέρεται με την έναρξη της Τουρκοκρατίας ότι είχε 13 οικογένειες και ήταν έδρα του τιμαρίου του Βεσινιού. 

Όταν τον 14ο αιώνα την περιοχή καταλάμβανε ο Εβρενός Μπέης, που είχε συμμαχήσει με την Καταλανική εταιρεία, το κάστρο και ο οικισμός δεν αντιστάθηκαν και δεν καταστράφηκαν όπως άλλα γειτονικά. Επί Α΄ Τουρκοκρατίας έγινε το οικονομικό κέντρο της περιοχής της Στρέζοβας, όπου εκεί συλλέγονταν οι Οθωμανικοί φόροι. Άγνωστο σε ποια εποχή εγκαταλείφθηκε το κάστρο και ο οικισμός.

Πηγές
-----

* Παπανδρέου, Γεώργιος (1906). *Καλαβρυτινή επετηρίς: ήτοι πραγματεία περί της ιστορικής των Καλαβρύτων επαρχίας*. Αθήνα: Μιχαήλ Ι. Σαλιβέρος. σελ. 202.
* Σύντομη ιστορία της Δάφνης (Στρέζοβα) Αχαΐας, κείμενο: Γιάννης Μπουσιούτης. dafneos.gr. Ανακτήθηκε: 9 Μαΐου 2013.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Το **Λαϊσάντερ** (αγγλικά: **Lysander, New York**) είναι πόλη στην Κομητεία Ονοντάγκα της Νέας Υόρκης των ΗΠΑ. Σύμφωνα με την Απογραφή του 2020, είχε πληθυσμό 23.074 κατοίκους. Η πόλη ονομάστηκε από έναν υπάλληλο τον οποίο ενδιέφεραν οι κλασικές σπουδές, προς τιμήν του Σπαρτιάτη στρατιωτικού ηγέτη Λυσάνδρου. Ευρισκόμενη στα βορειοδυτικά του Σύρακιουζ, μεγάλο μέρος της πόλης έχει προαστιακό χαρακτήρα.

Ιστορία
-------

Η πόλη ήταν μέρος της πρώην Στρατιωτικής Ζώνης της Κεντρικής Νέας Υόρκης. Εποικήθηκε για πρώτη φορά από ξένους περί το 1797. Η πόλη του Λαϊσάντερ σχηματίστηκε το 1794 από τους βόρειους δήμους της Στρατιωτικής Ζώνης. Το Λαϊσάντερ αργότερα μειώθηκε με τη δημιουργία των Κωμοπόλεων του Χάννιμπαλ (1806) και του Σίσερο (1807). Το Λαϊσάντερ μειώθηκε ξανά με τον σχηματισμό της Κομητείας Οσουήγκο το 1816.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Απογραφές των Ηνωμένων Πολιτειών 2020*. data.census.gov/cedsci/table?t=Populations+and+People&g=0100000US%2C%241600000&y=2020. Ανακτήθηκε στις 1  Ιανουαρίου 2022.
2. ↑  Gannett, Henry (1905). *The Origin of Certain Place Names in the United States*. U.S. Government Printing Office. σελ. 193.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Lysander, New York στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 124514414
* LCCN: n98023608

 |

 |
Το **Ελληνικό σχολείο Σωποτού** οικοδομήθηκε το 1796 και 1797 με δαπάνη του Αθανασίου Τσίπηρα. Αρχικά ο Τσίπηρας είχε ορίσει με διαθήκη του το ποσό των 15.000 γροσίων ως κληροδότημα και τον συμπολίτη του Γεώργιο Σταυράκη για καθολικό επίτροπο της ευεργεσίας. Στη διαθήκη ορίζονταν επίσης ως επίτροποι οι μοναχοί του Μεγάλου Σπηλαίου και οι πρόκριτοι του Σοπωτού. Ο Σταυράκης όμως παρέλαβε τα χρήματα και πήγε στη Τεργέστη όπου διέπρεψε ως έμπορος. Το 1794, και είκοσι χρόνια μετά τον θάνατο του Τσίπηρα, ο Σταυράκης σε βαθιά γεράματα και χωρίς απογόνους έστειλε μήνυμα στους μοναχούς του Μεγάλου Σπηλαίου για να στείλουν αντιπρόσωπους για να παραλάβουν τα χρήματα. Οι Σπηλαιώτες απάντησαν ότι το σχολείο δεν θα έπρεπε να κτιστεί στο Σωποτό αλλά όπου αυτοί θεωρούσαν καλύτερο. Τότε οι πρόκριτοι του Σωποτού έστειλαν στην Τεργέστη ως αντιπρόσωπο τον Γ. Γιαννακόπουλο για να παραλάβει τα χρήματα. Ο Σταυράκης όμως ζήτησε από το Γιαννακόπουλο να κτιστεί πρώτα το σχολείο και μετά να καταβάλει το ποσό που είχε υποσχεθεί. Πράγματι το σχολείο κτίστηκε με την επιστασία του προεστού του Σοπωτού Λεόντιου Τσακίρη και του Γιαννακόπουλου, παρά τις αντιδράσεις κάποιων συμπολιτών τους. Ο Σταυράκης στη συνέχεια έδωσε τα χρήματα που είχε υποσχεθεί και ένα μέρος από αυτά επιτοκίστηκε για την εκπλήρωση των εξόδων λειτουργίας του σχολείου μέχρι το 1836, όταν η Ελληνική κυβέρνηση ανέλαβε όλα τα χρέη. 

Πρώτος διδάσκαλος της σχολής έγινε το 1789 ο εκ Στρεζόβης γέρος διδάσκαλος της Ελληνικής ιερομόναχος Γαλακτίων, μαθητής του Παρθενίου από το χωριό Αράχωβα των Καλαβρύτων, που δίδαξε μέχρι το 1801. Άλλοι διδάσκαλοι έγιναν ο Δοσίθεος (1801-1804) από την Κέρτεζη, ο Αγάπιος (1804-1806) από το Παγκράτι Καλαβρύτων και Δημήτριος Ηπειρώτης (1807-1808). Το σχολείο έκλεισε για ενάμισι χρόνο, οπότε επανήλθε ο Δοσίθεος που είχε πάει στη Χίο για περαιτέρω σπουδές.

Πηγές
-----

* *Δελτίο Ιστορικής και εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος*, Τόμος Δ΄, Εκ του τυπογραφείου των Αδελφών Περρή, Εν Αθήναις 1892, σελ. 281-285.
* Παπανδρέου, Γεώργιος (1906). *Καλαβρυτινή επετηρίς: ήτοι πραγματεία περί της ιστορικής των Καλαβρύτων επαρχίας*. Αθήνα: Μιχαήλ Ι. Σαλιβέρος. σελ. 66-69.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο **Φρουμέντιος** (... - 383) ήταν ο πρώτος επίσκοπος του Αξούμ και αυτός που έφερε τον χριστιανισμό στην Αιθιοπία. Ήταν ελληνικής και φοινικής καταγωγής, έμπορος, και είχε γεννηθεί στην Τύρο.

Σύμφωνα με τον ιστορικό Ρουφίνο, ο Φρουμέντιος μαζί με τον αδελφό του Εδέσιο συνόδεψαν τον θείο τους Μετρόπιο, το 316 περίπου, σε ένα ταξίδι στην Αιθιοπία. Όταν το πλοίο έπιασε σε κάποιο λιμάνι της Ερυθραίας, πειρατές το κατέλαβαν και έσφαξαν όλο το πλήρωμα εκτός τα δύο αγόρια που κατέληξαν σκλάβοι του βασιλιά του Αξούμ. Σύντομα κέρδισαν την εύνοια του βασιλιά και κατέλαβαν ανώτατα αξιώματα, ενώ λίγο πριν πεθάνει ο βασιλιάς τους απελευθέρωσε. Όταν πέθανε ο βασιλιάς, η βασίλισσα τούς παρακάλεσε να μείνουν και να αναλάβουν την εκπαίδευση του ανήλικου διαδόχου Εζάνα. Τα δύο αδέλφια δέχτηκαν και πρώτο μέλημα τους ήταν η διάδοση του χριστιανισμού.

Όταν ο Εζάνα ενηλικιώθηκε, ο Εδέσιος επέστρεψε στην Τύρο και έγινε ιερέας. Ο Φρουμέντιος συνέχισε την προσπάθεια για την διάδοση του χριστιανισμού και μάλιστα πήγε στην Αλεξάνδρεια και ζήτησε από τον Πατριάρχη Αθανάσιο να στείλει επίσκοπο και ιερείς στην Αιθιοπία. Ο πατριάρχης θεώρησε τον Φρουμέντιο τον κατάλληλο άνθρωπο για επίσκοπο και τον διόρισε στην θέση αυτή το 328, ή σύμφωνα με άλλους, μεταξύ 340-346. Ο Φρουμέντιος γύρισε στην Αιθιοπία, έφτιαξε επισκοπή, βάπτισε τον βασιλιά Εζάνα και έχτισε πολλές εκκλησίες. Ο λαός τον αποκαλούσε Abba Salama (Πατέρας της Ειρήνης), και έγινε ο πρώτος Abune - τίτλος που δόθηκε στην κεφαλή της Εκκλησίας της Αιθιοπίας.

Ο Φρουμέντιος πέθανε το 383 και μετά τον θάνατο του ανακηρύχθηκε άγιος της κοπτικής εκκλησίας. Η μνήμη του εορτάζεται τις 18 Δεκεμβρίου. Η Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζει την μνήμη του στις 30 Νοεμβρίου, η Ρωμαιοκαθολική στις 27 Οκτωβρίου, και η Εκκλησία της Αιθιοπίας την 1 Αυγούστου.

Αναφορές
--------

1. ↑  *Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων*. jo2018986686. Ανακτήθηκε στις 18  Δεκεμβρίου 2022.
2. ↑  (Αθανασίου, Epistola ad Constantinum)
3. ↑  «Date of Feast/Consecration as Bishop of Ethiopia». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιανουαρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2007.

* *Martyrologium Romanum*, Editio Altera, (Citta del Vaticano: Libreria Editrice Vaticana, 2004), 401
**Οι  κωδικοί ATC H**, που περιγράφουν το *Συστηματικές ορμόνες, εξαιρουμένων των γεννητικών ορμονών και ινσουλινών* είναι ενότητα του Ανατομικού-Θεραπευτικού-Χημικού Συστήματος Ταξινόμησης, ενός συστήματος αλφαριθμητικών κωδικών που αναπτύχθηκε από τον WHO για την ταξινόμηση των φαρμάκων και άλλων ιατρικών προϊόντων.

Κωδικοί για κτηνιατρική χρήση (ATCvet codes) μπορούν να δημιουργηθούν τοποθετώντας το γράμμα Q μπροστά από τον ανθρώπινο κωδικό ATC: **QH**... 

Οι εθνικές εκδόσεις της ταξινόμησης ATC μπορούν να συμπεριλαμβάνουν πρόσθετους κωδικούς που δεν υπάρχουν σε αυτόν τον κατάλογο, οι οποίοι ακολουθούν την έκδοση WHO.

| H Συστηματικές ορμόνες, εξαιρουμένων των γεννητικών ορμονών και ινσουλινών |
| --- |
| **H01** Ορμόνες της υπόφυσης και του υποθαλάμου και ανάλογα |
| **H02** Κορτικοστεροειδή για συστηματική χορήγηση |
| **H03** Θεραπεία του θυρεοειδούς |
| **H04** Παγκρεατικές ορμόνες |
| **H05** Ομοιοστασία ασβεστίου |
| 

---

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| 
* A
* B
* C
* D
* G
* H
* QI
* J
* L
* M
* N
* P
* R
* S
* V
 |

 |

 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ATC/DDD Index 2016: code H». WHO Collaborating Centre for Drug Statistics Methodology.
2. ↑  «ATCvet Index 2016: code QH». WHO Collaborating Centre for Drug Statistics Methodology.

Δείτε επίσης
------------

* Ανατομικό-Θεραπευτικό-Χημικό Σύστημα Ταξινόμησης
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Σκλαβούνος (αποσαφήνιση).

Ο **Σπύρος Σκλαβούνος** (1912) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη.

Καριέρα
-------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Θερμαϊκό το 1929. Το 1931 πήγε στον Παναθηναϊκό και το 1935 στην ΑΕΚ. Σταμάτησε το ποδόσφαιρο το 1940. Καταγόταν από οικογένεια σιδηροδρομικών, ο παππούς του Παναγιώτης μαζί με τη γιαγιά του Ρόζα είχαν συμμετάσχει στον Μακεδονικό αγώνα. Ο αδελφός του Γρηγόρης ήταν κι αυτός ποδοσφαιριστής αγωνιζόμενος για πολλά χρόνια στον Θερμαϊκό. Ο θείος του Αλέξανδρος ήταν από τους ιδρυτές αλλά και πρόεδρος του Θερμαϊκού, με προσωπική παρέμβαση του οποίου το 1931 πήγε στον Παναθηναϊκό, παρότι τον διεκδίκησε και ο Άρης.

### Στην εθνική Ελλάδας

Στην εθνική Ελλάδας αγωνίστηκε 8 φορές, το διάστημα μεταξύ 1932-1938. Πρώτη φορά κλήθηκε στο Βελιγράδι για τους αγώνες του Βαλκανικού κυπέλλου.

Μετά το ποδόσφαιρο
------------------

Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, το 1948, ασχολήθηκε με το τραγούδι κάνοντας και διεθνή καριέρα, τραγούδησε σε πολλά μαγαζιά σε Ελλάδα, Κωνσταντινούπολη, Παρίσι, Λονδίνο και σε πολλές ακόμα πόλεις.

Τίτλοι
------

Με την ΑΕΚ:

* πρωταθλήματα Ελλάδας :1939 και 1940
* κύπελλα Ελλάδας: 1939
* πρωταθλήματα Αθήνας: 1940

Με τον Παναθηναϊκό:

* πρωταθλήματα Αθήνας :1934

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Μουσικογυμναστικός ομάδα σιδηροδρομικών Θεσσαλονίκης Θερμαϊκός 1925-2006' , Κέντρο ιστορίας Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη 2006 , ISBN 960-88595-6-5 , σελίδα 38*
2. ↑  *Η Ιστορία της ΑΕΚ* , Έκδοση *Γ.Χ. Αλεξανδρής* , Αθήνα 1996

Πηγές
-----

* *Η Ιστορία της ΑΕΚ* , Έκδοση *Γ.Χ. Αλεξανδρής* , Αθήνα 1996
* *Εθνική Ελλάδος πορεία μέσα στο χρόνο* , *Εκδόσεις Παπαζήση* Αθήνα 2001
* *Εθνική Ελλάδος ποδοσφαίρου* Χρ. Αρβανίτης
* *Μουσικογυμναστικός ομάδα σιδηροδρομικών Θεσσαλονίκης θερμαϊκός 1925-2006' , Κέντρο ιστορίας Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη 2006 , ISBN 960-88595-6-5*

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |
Το άρθρο αυτό είναι ανεπαρκώς ανεπτυγμένο ή ανολοκλήρωτο. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ο **Φότο (Φώτης) Στρακόσια** (Αλβανικά: *Fotaq "Foto" Strakosha*, *Φότο Στρακόσσα*) είναι Αλβανός διεθνής πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε κατά το μεγαλύτερο διάστημα της καριέρας του στο ελληνικό πρωτάθλημα.

Βιογραφικό
----------

Ο Στρακόσια γεννήθηκε στις 29 Μαρτίου 1965 στο χωριό Μεμαλιάι του Νομού Αργυροκάστρου στην Αλβανία και είναι ελληνικής καταγωγής, προερχόμενος από τους Δρυμάδες της ευρύτερης περιοχής της Χειμάρρας. 

Τα πρώτα ποδοσφαιρικά βήματα έκανε στην ομάδα της γενέτειράς του, τη Μινατόρι Τεπελένα, από την οποία το 1988 μεταγράφηκε στην Ντιναμό Τιράνων. Το 1990, με την κατάρρευση του παλιού καθεστώτος και το άνοιγμα των συνόρων, ήρθε στην Ελλάδα, στον ΠΑΣ Γιάννινα. Στη συνέχεια αγωνίστηκε σε πολλές ελληνικές ομάδες Α΄ Εθνικής και Β΄ Εθνικής ως το 2005.

Η σημαντικότερη περίοδος της καριέρας του ήταν η εποχή 1993–1997, οπότε αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό, με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα το 1997. Επιτυχημένη ήταν και η παρουσία του στον Πανιώνιο με τον οποίο κέρδισε το Κύπελλο Ελλάδος το 1998. Αφού αγωνίστηκε και σε άλλες ομάδες, γύρισε πάλι στον Πανιώνιο, όπου τελείωσε την καριέρα του το 2005.

Στη συνέχεια εργάστηκε ως προπονητής τερματοφυλάκων, αρχικά στον Ολυμπιακό, ενώ το 2007 ανακοινώθηκε για το ίδιο πόστο από τον ΑΠΟΕΛ της Κύπρου. Το καλοκαίρι του 2014 η ΠΑΕ Ολυμπιακός ανακοίνωσε την επαναπρόσληψή του στο πόστο του προπονητή τερματοφυλάκων, αυτή τη φορά όμως σε επίπεδο νέων.

Ο γιος του Φώτη Στρακόσια, Θωμάς (γενν. 19/3/1995 στην Αθήνα) είναι επίσης τερματοφύλακας και αγωνίζεται στην αγγλική Μπρέντφορντ.

Τίτλοι και διακρίσεις
---------------------

* Πρωτάθλημα Αλβανίας: 1990 με Ντιναμό Τιράνων.
* Κύπελλο Αλβανίας: 1989, 1990 με Ντιναμό Τιράνων.
* Πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής: 1997 με Ολυμπιακό.
* Κύπελλο Ελλάδος: 1998 με Πανιώνιο.
	+ Φιναλίστ Κυπέλλου Ελλάδος: 2000 με Ιωνικό Νικαίας
* Ρεκόρ συμμετοχών στην Εθνική Αλβανίας: 73

Παραπομπές
----------

1. ↑  Andy Lions, Mike Ticher (επιμ.), Always Next Year, WSC Books Limited, 2001, σελ. 31.
2. ↑  «Οι φρουροί της Αλβανίας». *tovima.gr*. Το Βήμα Online. 15 Νοεμβρίου 1998. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2020.
3. ↑  «Ο Φώτης Στρακόσια μιλάει στο «K»: Έλληνας στην Αλβανία και Αλβανός εδώ...». *kathimerini.gr*. Η Καθημερινή. 18 Σεπτεμβρίου 2004. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2020. CS1 maint: Unfit url (link)

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Άρθρο Καθημερινής
Για τον πολιτικό του ΠΑΣΟΚ, δείτε: Αλέκος Παπαδόπουλος (πολιτικός).  

Ο **Αλέκος Παπαδόπουλος** (5 Ιουνίου 1951 - 6 Φεβρουαρίου 2007) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής και προπονητής.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Τασκένδη του Ουζμπεκιστάν (πρώην Δημοκρατία της Σοβιετικής Ένωσης) στις 5 Ιουνίου του 1951 από γονείς πολιτικούς πρόσφυγες. Ξεχώρισε από μικρός για τις αθλητικές του ικανότητες και διακρίθηκε σε πολλά αθλήματα.

Ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε στην Παχτακόρ Τασκένδης (ποδοσφαιρική ομάδα Α' Εθνικής) όπου ήταν συμπαίχτης με τον Βασίλη Χατζηπαναγή. Το 1976 πήρε μεταγραφή στην ΑΕΚ όπου και αγωνίστηκε για ένα χρόνο. Την επόμενη περίοδο ('77-'78) φόρεσε τη φανέλα του ΟΦΗ και στη συνέχεια πήγε στη Νάουσα (1978-1983). Έκλεισε την καριέρα του στη Βέροια (΄83-΄84).

Την προπονητική του καριέρα την ξεκίνησε ως βοηθός προπονητή στη Νάουσα δίπλα στον Στέφανο Γαϊτάνο, τον Γιάννη Μαντζουράκη κ.α.

Την περίοδο 1988-89 ανέλαβε τη Νάουσα ως πρώτος προπονητής. Ξεκίνησε μια ανανέωση της ομάδας προωθώντας νεαρούς ποδοσφαιριστές οι οποιοί στη συνέχεια έκαναν σπουδαία σταδιοδρομία (Βασίλης Τσιάρτας, Δημήτρης Μάρκος, Βασίλης Λάκης, Νίκος Κυζερίδης, Κώστας Παυλόπουλος, Ηλίας Σαπάνης, Μίλτος Σαπάνης, Γρηγόρης Τρούπκος κ.α.). Η επιβράβευση της δουλειάς του στη Νάουσα ήρθε με την άνοδο της ομάδος στην Α' Εθνική, την περίοδο 1992-1993. Να σημείωθει πως η Νάουσα (πληθυσμός 20.000 κατ.) είναι η μόνη πόλη - μη πρωτεύουσα νομού που είχε τότε ομάδα στην Α' κατηγορία της Ελλάδας.

Στη συνέχεια θα προπονήσει κατα σειρά τις ομάδες: Αναγέν.Γιαννιτσών, Νίκη Βόλου, Ολυμπιακό Βόλου, Κοζάνη, Αλμωπό Αριδαίας, Άργος Ορεστικό, Οδυσ. Κορδελιού και θα επιστρέψει στη Νάουσα την περίοδο 2001-2002 (την οποία άφησε το 1993 στην Α΄Εθνική και βρίσκει πλέον στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα για να την ανεβάσει στην Δ' Εθνική). Τα επόμενα χρόνια θα ασχοληθεί με την προπόνηση νεαρών ποδοσφαιριστών στην ποδοσφαιρική ακαδημία της Θεσσαλονίκης Α.Ο. Λέοντες.

Στις 6 Φεβρουαρίου 2007 άφησε την τελευταία του πνοή κατευθυνόμενος για το γήπεδο. Ήταν 56 ετών. Είχε τρία παιδιά, τον Αναστάσιο, τον Βλαδίμηρο και τον Μάριο Παπαδόπουλο και ήταν παντρεμένος με τη Λιουντμίλα.

Παραπομπές
----------
Η **συνδεσιμότητα** (αγγλικά: connectivity) αναφέρεται στις υποδομές που καθιστούν δυνατή τη σύνδεση στο διαδίκτυο. Μπορεί να περιλαμβάνουν υποδομές ενσύρματης, ασύρματης ή και δορυφορικής σύνδεσης. 

Η συνδεσιμότητα θεωρείται πλέον δημόσιο αγαθό και αναγκαία προϋπόθεση για τον ψηφιακό μετασχηματισμό των κρατών. Η Ευρωπαϊκή Ένωση συνέταξε το 2010 το Ψηφιακό Θεματολόγιο για την Ευρώπη 2020 (Digital Agenda for Europe 2020) στο οποίο ορίζονται στόχοι για την εξασφάλιση πολύ μεγαλύτερης ταχύτητας πρόσβασης στο διαδίκτυο για κάθε νοικοκυριό. Με τη Βίβλο Ψηφιακού Μετασχηματισμού 2020-2025 η συνδεσιμότητα ορίζεται ως στρατηγικός άξονας παρέμβασης.

Η συνδεσιμότητα αποτελεί μία από τις πέντε βασικές διαστάσεις του Δείκτη Ψηφιακής Ωριμότητας (DESI), που αποτυπώνει την ψηφιακή ωριμότητα ενός κράτους.

Πηγές
-----

* The Digital Economy and Society Index (DESI), digital-strategy.ec.europa.eu, Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2021
* Broadband Connectivity in the Digital Economy and Society Index, digital-strategy.ec.europa.eu, Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2021
* Βίβλος Ψηφιακού Μετασχηματισμού, opengov.gr, Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2021

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ψηφιακό Θεματολόγιο για την Ευρώπη
* Digital Agenda for Europe
* Communication – Connectivity for a Competitive Digital Single Market - Towards a European Gigabit Society
* Βίβλος Ψηφιακού Μετασχηματισμού - Συνδεσιμότητα
Ο **Αλβέρτος Β΄**, γερμ. Albrecht II (1368 - 21 Ιανουαρίου 1397) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν δούκας της Βαυαρίας-Στράουμπινγκ (1389-97) μαζί με τον πατέρα του Αλβέρτο Α΄.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αλβέρτου Α΄ δούκα της Βαυαρίας-Στράουμπινγκ και της Μαργαρίτας των Πιάστ, κόρης του Λουδοβίκου Α΄ δούκα του Μπζεγκ (Μπριγκ). 

Ο Αλβέρτος Β΄ ήταν συγκυβερνήτης με τον πατέρα του των κομητειών Αινώ, Ολλανδίας και Ζηλανδίας (που προήλθαν από τη μητέρα του Αλβέρτου Α΄). Από το 1387 κυβέρνησε τη Βαυαρία-Στράουμπινγκ ως εκπρόσωπος του πατέρα του. Ζούσε στο Στράουμπινγκ, όπου διέταξε το φτιάξιμο των επιφανειών των οδών, ενίσχυσε την εκκλησία και οργάνωνε κονταρομαχίες. 

Το 1375 απεβίωσε ο θείος του Στέφανος Β΄ δούκας της Κάτω Βαυαρίας και οι τρεις γιοί αυτού ήλθαν σε διαμάχη· ο Αλβέρτος Β΄ δεν παρενέβη. Τους υποστήριξε όμως στον πόλεμο που έκαναν εναντίον μίας ομοσπονδίας πόλεων στη Σουηβία και τον αρχιεπίσκοπο του Ζάλτσμπουργκ. 

Επισκέφθηκε τις Κάτω Χώρες μερικές φορές και πολέμησε εναντίων των Φρισίων το 1396 μαζί με τον πατέρα του και τον πρωτότοκο αδελφό του Γουλιέλμο Β΄. Μετά το ταξίδι της επιστροφής απεβίωσε 29 ετών στο Κέλχαϊμ το 1397, άγαμος. Ο πατέρας του Αλβέρτος Α΄ απεβίωσε το 1404.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 123437822. Ανακτήθηκε στις 13  Αυγούστου 2015.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p15168.htm#i151672. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  «Albrecht I, Duke of Bavaria - Geni». *Geni*.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Albert II, Duke of Bavaria  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 37825791
* GND: 123437822

 |

 |