recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Φλάβιος Λογγίνος** (άκμασε 475-491) ήταν πολιτικός στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, αδελφός του Ζήνωνα. Έγινε δύο φορές ύπατος (το 486 και το 490).

Σόλιδος του Ζήνωνα (αδελφού του Λογγίνου) με επιγραφή D. N. ZENO PERP. AVG.

Βιογραφία
---------

Ο Λογγίνος προερχόταν από την Ισαυρία της Μ. Ασίας. Ο πατέρας του λεγόταν Κοδίσα (όπως φαίνεται από το πατρωνυμικό του αδελφού του *Ταρασικοδίσα*) και η μητέρα του Λαλ(λ)ίς. Σύζυγός του ήταν η Βαλερία και κόρη τους η Λογγίνα.

Όταν ο αδελφός του Ζήνων εκτοπίστηκε από τον Βασιλίσκο και καταδιώχθηκε από ον Αυτοκρατορικό στρατό στην Ισαυρία (475), ο Λογγίνος αιχμαλωτίστηκε από τον Ίσαυρο στρατηγό Ίλλο και κρατήθηκε φυλακισμένος για μία δεκαετία. Ο Ίλλος, που ήταν υποστηρικτής του Βασιλίσκου, αλλά αργότερα πέρασε στη μεριά του Ζήνωνα, χρησιμοποίησε τον Λογγίνο για να κρατήσει τον Ζήνωνα υπό έλεγχο. Το 483, όταν ο Ζήνων ζήτησε την απελευθέρωση του Λογγίνου, ο Ίλλος αρνήθηκε και άρχισε την εξέγερση, που οδήγησε στο τέλος του. 

Έπειτα από την ελευθέρωσή του το 485, ο Λογγίνος ξεκίνησε μία στρατιωτική σταδιοδρομία και ανήλθε στη θέση του magister militum praesentialis (485) και έγινε ύπατος (consul) δις, το 486 και το 490. Οδήγησε μία στρατιωτική εκστρατεία εναντίον των Τζάνων και έκανε μία πλούσια δωρεά στον λαό της Κωνσταντινούπολης με το να πληρώνει για τέσσερις νέους χορευτές στις μερίδες του Ιπποδρόμου, σε αντικατάσταση των μεγαλύτερων σε ηλικία. 

Με το τέλος του Ζήνωνα το 491, ο Λογγίνος ήταν ένας από τους υποψήφιους για τη διαδοχή, αλλά η καταγωγή του από την Ισαυρία, που είχε ήδη δημιουργήσει προβλήματα στο Ζήνωνα, ήταν μειονέκτημα γι'αυτόν. Έτσι η χήρα του Ζήνωνα, η Αριάδνη, επέλεξε τον Αναστάσιο Α΄, έναν υψηλό αξιωματούχο, ως Αυτοκράτορα και σύζυγο.

Ο Λογγίνος έπειτα ξεκίνησε μία εξέγερση στην Ισαυρία, γνωστή ως Ισαυρικός Πόλεμος. Ο Αναστάσιος Α΄ τον ανάγκασε να καρεί μοναχός και τον έστειλε σε εξορία στη Θηβαΐδα της Αιγύπτου. Έπειτα νίκησε έναν εξεγερμένο στρατό (492) οδηγούμενο από τον Λογγίνο της Καρδάλα και τελικά κατέστειλε την εξέγερση 6 έτη μετά, με το τέλος του τελευταίου ηγέτη των εξεγερμένων, του Λογγίνου από τη Σελινούντα της Ισαυρίας. Η μητέρα του Βαλερία είχε αποσυρθεί σε μοναστήρι στο Βρόχθι της Βιθυνίας, όταν είχε μάθει την είδηση για της εξορία του γιου της.

Οικογένεια
----------

Σύζυγός του ήταν η Βαλερία και κόρη τους η Λογγίνα.

Πηγές
-----

* Evagrius Scholasticus, The Ecclesiastical History of Evagrius Scholasticus, trad. di Michael Whitby, Liverpool University Press, 2001, ISBN 0-85323-605-4, pp. 163–165.
* Eiddon, Iorwerth, e Stephen Edwards, The Cambridge Ancient History, Cambridge University Press, 2005, ISBN 0-521-32591-9, pp. 52–53, 477.
* Jones, Arnold Hugh Martin, John Robert Martindale, John Morris, "Fl. Longinus 6", Prosopography of the Later Roman Empire, volume 1, Cambridge University Press, 1992, ISBN 0-521-07233-6, p. 689.



1. ↑  Ανακτήθηκε στις 7  Μαρτίου 2022.
Ο **Θανάσης Καναράς** είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στον Πανιώνιο.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου 1960. Άρχισε την καριέρα του ως επιθετικός, στη συνέχεια διακρίθηκε ως μέσος, ενώ αγωνίστηκε και στο κέντρο της άμυνας. Στον Πανιώνιο μετακινήθηκε από την Αναγεννηση Φαρσάλων και παρέμεινε καθ' όλη σχεδόν τη διάρκεια της δεκαετίας του '80, ξεχωρίζοντας για την αντοχή και τη μαχητικότητά του.

Ήταν μέλος της ομάδας η οποία προκρίθηκε έως τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας την περίοδο 1988-89. Απέκλεισε στη φάση των 8 τον ΠΑΟΚ με 0-2 εκτός και 3-0 στην παράταση, στην επόμενη τη Λάρισα με 2-0 εντός και 0-0, για να ηττηθεί 1-3 από τον Παναθηναϊκό στον τελικό.

Στην Εθνική
-----------

Ο Θανάσης Καναράς υπήρξε παίκτης της Εθνικής Ελπίδων. Επίσης, αγωνίστηκε Ολυμπιακή ομάδα σε 15 ματς από το 1983 ως το 1988 στα προολυμπιακά τουρνουά για τις Ολυμπιάδες του Λος Άντζελες και της Σεούλ και σε φιλικά. Ο πρώτος αγώνας ήταν εναντίον της Κύπρου εντός έδρας στις 10/12/1986 (σκορ: 2-0) και ο τελευταίος κατά της Δανίας εκτός έδρας στις 20/4/1988 (σκορ: 0-4). Με την ολυμπιακή ομάδα πέτυχε κι ένα γκολ στο φιλικό παιχνίδι με την Ουγγαρία στις 28/1/1987, στο 77΄ πέτυχε το 2-1 που ήταν το τελικό σκορ.

Με την εθνική ανδρών αγωνίστηκε τέσσερις φορές. Η πρώτη συμμετοχή του ήταν στις 16/12/1987, στον τελευταίο αγώνα της Ελλάδας για τα προκριματικά του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος που έγινε στη Ρόδο, εναντίον της Ολλανδίας (σκορ: 0-3). Στη συνέχεια μετείχε σε τρία φιλικά: στις 23/3/1988 εντός έδρας με τη Σοβιετική Ένωση (σκορ: 0-4), στις 19/5/1988 εκτός έδρας με τον Καναδά (σκορ: 1-0) και τέλος στις 30/8/1988 εκτός έδρας με την Ανατολική Γερμανία (σκορ: 0-1).

Καριέρα
-------

| Χρονιές | Σύλλογος | Συμμετοχές | Γκολ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1972-1981 | Αναγεννηση Φαρσάλων |  |  |
| 1981-Δεκ. 1989 | Πανιώνιος | 176 | 12 |
| 1989-90 (β΄) | Απόλλων Καλαμαριάς | 4 | 0 |
| Χρονιές | Εθνικές ομάδες | Συμμετοχές | Γκολ |
|  | Ελλάδα Ελλάδα (ελπίδων) | 4 |  |
| 1983-1988 | Ελλάδα Ελλάδα (ολυμπιακή ομάδα) | 15 | 1 |
| 1987-1988 | Ελλάδα Ελλάδα (ανδρών) | 4 | 0 |

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Thanásis Kanarás, National Football Teams

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

Πηγές
-----

* *"Όλα για το Ποδόσφαιρο"*, 3τομο Αλμανάκ, *έκδοση περιοδικού «Εικόνες»*, Αθήνα 1991
* Thanasis Kanaras, mackolik
Ο **Θανάσης Κουρκουβέλας** (γεννημένος το 1940) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής τερματοφύλακας που αγωνίστηκε κυρίως στον Πανιώνιο αλλά και στον Ολυμπιακό. Διακρινόταν για τις εκτινάξεις και την ευλυγισία του.

Καριέρα
-------

Ο Θανάσης Κουρκουβέλας έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στον Πανιώνιο. Στην ομάδα της Νέας Σμύρνης υπέγραψε και το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο. Στον Πανιώνιο παρέμεινε από το 1957, μέχρι και το 1969 έχοντας πραγματοποιήσει με τους κυανέρυθρους περισσότερες από 250 συμμετοχές. Μοναδική εξαίρεση της 12ετής συνεχούς παρουσίας του στην ομάδα της Νέας Σμύρνης αποτέλεσε ο 2ετής δανεισμός του στη Νίκη Βόλου. Ήταν μέλος της ομάδας του Πανιωνίου που έφτασε ως τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος το 1967, αφού απέκλεισε τον ΟΦΗ με 2-2 και εύνοια στην κλήρωση και τον Πανελευσινιακό με 3-0, για να ηττηθεί στον τελικό από τον ΠΑΟ.

Την αγωνιστική περίοδο 1970-71, ο Θανάσης Κουρκουβέλας αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό, με τον οποίο κατάφερε να κατακτήσει ένα Κύπελλο Ελλάδος (1971). Η ομάδα του Πειραιά αποτέλεσε και τον τελευταίο σταθμό της επαγγελματικής του καριέρας.

Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, ο Θανάσης Κουρκουβέλας εργάστηκε ως προπονητής τερματοφυλάκων των τμημάτων υποδομής του Πανιωνίου και σε άλλες ομάδες της Αθήνας (Άγιος Δημήτριος, ΠΟΨ, Α.Π.Ο. Νέας Σμύρνης κ.ά.).

Στην Εθνική
-----------

Ο Θανάσης Κουρκουβέλας υπήρξε μία φορά διεθνής με την εθνική ομάδα. Ήταν στις 15/02/1967 στον εντός έδρας φιλικό αγώνα με τη Λιβύη (νικηφόρος με 4-0), όταν και πέρασε ως αλλαγή στο β΄ ημίχρονο στη θέση του Τάκη Οικονομόπουλου.

Τίτλοι
------

* 1 Κύπελλο Ελλάδας: 1971

Καριέρα
-------

| Χρονιές | Σύλλογος | Συμμετοχές | Γκολ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1960 ως 1968 | Πανιώνιος | 135 | 0 |
| 1968-69 | Πανιώνιος | 9 | 0 |
| 1969-70 | Ίκαρος Νέας Ιωνίας | 27 | 0 |
| 1970-71 | Ολυμπιακός | 16 | 0 |
| **ΣΥΝΟΛΟ** | **Α΄ Εθνική** | πάνω από 250 | 0 |
| Χρονιές | Εθνικές ομάδες | Συμμετοχές | Γκολ |
| 1967 | Ελλάδα Ελλάδα (ανδρών) | 1 | 0 |

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* "Όλα για το ποδόσφαιρο '91. Τρίτομο ΑΛΜΑΝΑΚ", περ. *ΕΙΚΟΝΕΣ*, 1991.
* Αθλητικό άρθρο εφημερίδας "ΤΟ ΒΗΜΑ"
Ο **Μητροπολιτικός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου** ήταν ελληνορθόδοξη εκκλησία στα Βουρλά της σημερινής Τουρκίας.

Ιστορία
-------

Ανεγερθείσα σε άγνωστη ημερομηνία και ευρισκόμενη επί μίας εκ των κεντρικότερων οδών των Βουρλών και, παράλληλα, σε κοντινή απόσταση της Αναξαγορείου Σχολής, θεωρούνταν ως η παλαιότερη χρονικά εκκλησία της πόλης. Υπέστη επιδιορθωτικές εργασίες το 1796, καθώς και το 1860.

Περιγραφή
---------

Η εκκλησία ήταν τρίκλιτη βασιλική, χαρακτηριζόμενη από την απουσία τρούλου. Παράλληλα, διέθετε τριγωνικού σχήματος περίβολο, ο οποίος πλαισιωνόταν από σημαντικού ύψους τείχισμα το οποίο είχε ανεγερθεί με απώτερο σκοπό να καθιστά την εκκλησία μη ορατή από το ύψος της γειτονικής οδού.

Δείτε επίσης
------------

* Εκκλησία Αγίου Γεωργίου (Βουρλά)
* Εκκλησία Αγίου Χαραλάμπους (Βουρλά)

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Shariat-Panahi 2010.

Πηγές
-----

* Shariat-Panahi, S. Mohammad T. (9 Σεπτεμβρίου 2010). «Βουρλά». *Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού - Μικρά Ασία*. Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2023.


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Τουρκία
 |

 |
Η **Μάχη της Σεβαστουπόλεως** διεξήχθη στη Σεβαστούπολη (συνήθως ταυτιζόμενη με την Ελαιούσα Σεβαστή στη Κιλικία, καθώς και το σημερινό Σουλούσαράι) το 692 μεταξύ της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και των Ομεϋαδών, οι οποίοι ευρίσκονταν υπό την ηγεσία του Χαλίφη Αμπντ αλ-Μαλίκ ιμπν Μαρουάν. Η μάχη έθεσε τέλος στην ειρήνη η οποία υφίστατο μεταξύ των δύο αυτών δυνάμεων από το 680.

Ο στρατός των Ομεϋαδών ευρισκόταν υπό την ηγεσία του Μουχάμμεντ ιμπν Μαρουάν. Οι Βυζαντινοί ευρίσκονταν υπό την ηγεσία του Λεόντιου και διέθεταν "ειδικό στράτευμα" αποτελούμενο από 30.000 Σλάβους υπό την ηγεσία του αρχηγού τους, Νέβουλου. Οι Ομεϋάδες, όντες αγανακτισμένοι με την καταπάτηση της συνθήκης, χρησιμοποίησαν αντίγραφα των κειμένων της ως λάβαρα. Παρά το γεγονός πως η μάχη φάνηκε να βαίνει υπέρ τον Βυζαντινών, η φυγή αριθμού άνω των 20.000 Σλάβων οδήγησε σε ήττα των Βυζαντινών. Πηγή αναφέρει πως ο Αυτοκράτορας Ιουστινιανός Β΄ προχώρησε σε σφαγή των εναπομείναντων Σλάβων, συμπεριλαμβανομένων γυναικών και τέκνων, στον Κόλπο της Νικομηδείας, ωστόσο σύγχρονοι ακαδημαϊκοί δεν την θεωρούν ως αξιόπιστη αναφορά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Brooks, E.W. "The Successors of Heraclius to 717" in *The Cambridge Medieval History*, vol. 2(Cambridge University Press, 1957), 407.
2. ↑  Ostrogorsky, George, *History of the Byzantine state*,(Rutgers University Press, 1969), 131.
3. 1 2  Hendy, Michael F. *Studies in the Byzantine Monetary Economy C. 300-1450*, (Cambridge University Press, 2008), 631.
4. 1 2  Haldon, John F. *Byzantium in the seventh century*, (Cambridge University Press, 1997), 72.

Πηγές
-----

* Hendy, Michael F. (2008). *Studies in the Byzantine Monetary Economy C. 300-1450*. Cambridge University Press.
* Lilie, Ralph-Johannes (1976), *Die byzantinische Reaktion auf die Ausbreitung der Araber. Studien zur Strukturwandlung des byzantinischen Staates im 7. und 8. Jhd.*, Munich: Institut für Byzantinistik und Neugriechische Philologie der Universität München
* Stratos, A.N. (1980), *Byzantium in the Seventh Century, Volume V: Justinian II, Leontius and Tiberius, 685–711*, Amsterdam: Adolf M. Hakkert, σελ. 34–38, ISBN 90-256-0852-3
Ο **Σπύρος Λαγκαδίτης** (γεν. Αιγάλεω, 3 Φεβρουαρίου 1957) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, διεθνής με την Εθνική ομάδα των Νέων και πρωταθλητής Γ΄Εθνικής, που αγωνιζόταν σαν κεντρικός αμυντικός.

Ξεκίνησε από την εφηβική ομάδα του Ορφέα Αιγάλεω το 1970 και την περίοδο 1973-74 ντεμπουτάρισε στο πρωτάθλημα της Α΄Κατηγορίας Αθηνών. Την επόμενη χρονιά (1974-75) ο Λαγκαδίτης αναδείχθηκε πρωταθλητής Γ΄Εθνικής και τη διετία 1976-1977 αγωνίσθηκε με τον Ορφέα στη Β΄Εθνική κατηγορία. Το 1976 κλήθηκε στην Εθνική Ομάδα των Νέων και το 1979 μεταγράφηκε στη μεγάλη ομάδα της περιοχής, τον Αιγάλεω Α.Ο. Ωστόσο, ένας σοβαρότατος τραυματισμός που υπέστη στο πόδι σε φιλικό αγώνα τον υποχρέωσε να υποβληθεί σε δυο χειρουργικές επεμβάσεις στο εξωτερικό και το πρόβλημά του να απασχολήσει τον Π.Σ.Α.Π.

Έπαιξε επίσης στις ομάδες του Α.Π.Ο. Χίου ( 1981-83 στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα), του Ατρόμητου Πειραιά (1983-1986 στο Ερασιτεχνικό), του Ηφαίστου (1986-87) και του Θεμιστοκλή (1987-88).

Είναι παντρεμένος και έχει 2 παιδιά. Ο μεγάλος γιος του Κωνσταντίνος Λαγκαδίτης αγωνίσθηκε σαν τερματοφύλακας στον Α.Ο. Αιγάλεω και ο μικρότερος (Λοΐζος Λαγκαδίτης) στις Ακαδημίες ποδοσφαίρου του Π. Κατσικογιάννη.

Στις δημοτικές εκλογές του 2010 ήταν υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος, με το συνδυασμό του Χρήστου Καρδαρά

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Το ηλεκτρονικό αρχείο της "Αθλητικής Ηχούς"
* Αρχείο εφημερίδας "ΦΩΣ των ΣΠΟΡ"
* Νίκος Δημ. Νικολαΐδης, "50 Χρόνια Αιγάλεω" (έκδοση Δήμος Αιγάλεω, 1998)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Φύλλο εφημερίδας "*Αθλητική Ηχώ*" της 29 Φεβρουαρίου 1976, σελ. 2, ρεπορτάζ Ορφέα Αιγάλεω (συντάκτης: Σπύρος Βασιλάτος)
2. ↑  Φύλλο "Αθλητικής Ηχούς", της 29 Φεβρουαρίου 1976, σελ. 2
3. ↑  Φύλλο "Αθλητικής Ηχούς", της 17 Δεκεμβρίου 1979, σελ. 3
4. ↑  Φύλλο "Αθλητικής Ηχούς", της 2 Δεκεμβρίου 1980, σελ. 5
Το είδος **Λεσκέρια η συριακή** (*Lesquereuxia syriaca*, παλαιότερα *Siphonostegia syriaca*) είναι φυτό που ανήκει στην οικογένεια Οροβαγχίδες (Orobanchaceae), της οποίας αποτελεί μονοτυπικό γένος.

Ετυμολογία
----------

Η *Lesquereuxia syriaca* πήρε το όνομα του γένους από τον Ελβετό βρυολόγο και παλαιοβοτανικό Σαρλ Λεό Λεσκερέ (Charles Léo Lesquereux 1806–1889), ενώ το όνομα του είδους επειδή περιγράφηκε για πρώτη φορά για το όρος Αμανός (τουρκικά: *Nur Dağları*) κοντά στα σύνορα με τη Συρία.

Εξάπλωση
--------

Στην Ευρώπη, συναντάται μόνον στην Ελλάδα (Πήλιο, Όλυμπος και Πρέσπες) και κατανέμεται επίσης στη Δυτική Ασία (Τουρκία, Συρία). Η Λεσκέρια είναι ημιπαράσιτο διαφόρων φυτών και φύεται σε ξέφωτα δασών ή δασικούς δρόμους, σε υψόμετρο μεταξύ 300 έως 1400 μ.

Περιγραφή
---------

Είναι είδος αδενωδώς χνουδωτό με βλαστούς περίπου 60 cm. Η στεφάνη είναι πορφυρή, περίπου 3 cm. Ανθίζει τον Ιούλιο.

Προστασία
---------

Αποτελεί σπάνιο και απειλούμενο είδος, που προστατεύεται από την ελληνική νομοθεσία (Π.Δ. 67/81).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Lesquereuxia syriaca Boiss. & Reut. | Flora of Greece – An annotated checklist». *portal.cybertaxonomy.org*. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2021.
2. ↑  Goula, Katerina (8 Αυγούστου 2014). «Plant Hunters: Lesquereuxia syriaca». *Plant Hunters*. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2021.
3. ↑  «Lesquereuxia syriaca Boiss. & Reut. 1853». *www.greekflora.gr*. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2021.

Πηγές
-----

* Polunin O. 1980, Flowers of Greece and the Balcans. A Field Guide.
* Tutin et al. 2005, Flora Europaea Vol 3, Cambridge University Press
Ο **Βίκτωρ Ιωσηφίδης** είναι παλαίμαχος ποδοσφαιριστής του Απόλλωνα Καλαμαριάς, αλλά και του Κιλκισιακού. Ξεκίνησε την καριέρα του στις ακαδημίες του ΠΑΟΚ Κρηστώνης, φτιάχνοντας στο νομό του Κιλκίς ένα πολυσυζητημένο όνομα. Την περίοδο 1980-1986, έζησε με τον Κιλκισιακό τις όμορφες δόξες της ομάδας σημειώνοντας μια πολύ καλή πορεία στην Β' Εθνική. Το καλοκαίρι του 1986 ο Χάρυ Κλιν τον εμπιστεύθηκε και τον πρόσθεσε στο ροστερ του Απόλλωνα. Στο τέλος εκείνης της σεζόν, η ομάδα της Καλαμαριάς έφτασε στην 12η θέση με τον Βίκτωρα να σημειώνει πολύ καλά ματς. Παρ'όλα αυτά, η τύχη δεν στάθηκε με το μέρος του. Λίγες μέρες πριν το τέλος της σεζόν σε ένα παιχνίδι με τον Πανιώνιο, σε μια σύγκρουση που είχε με έναν αντίπαλο παίκτη έσπασε το χέρι του. Αγωνίστηκε 36 φορές με την φανέλα του Απόλλωνα κα ισημείωσε 3 τέρματα, όλα στην Α'Εθνική!

Μετά από όλα αυτά ο Βίκτωρας δεν απομακρύνθηκε ωστόσο από το αγαπημένο του άθλημα και ανέλαβε 4 χρόνια μετά την ομάδα του Κιλκισιακού οδηγώντας την στην Γ' Εθνική, χωρίς όμως να κάνει σπουδαία πράγματα.

Παραπομπές
----------
Κοκτέιλ μολότοφ φινλανδικής κατασκευής με σπιρτόξυλο για εμπρηστικό μηχανισμό.
Το **κοκτέιλ μολότοφ** (ή λανθασμένα **βόμβα μολότοφ**) είναι εμπρηστικός μηχανισμός. Η ορολογία που συχνά χρησιμοποιείται και την περιγράφει ως βόμβα είναι καταχρηστική, καθώς δεν πρόκειται για εκρηκτικό μηχανισμό παρά μόνο για εμπρηστικό.

Περιγραφή
---------

Αποτελείται από γυάλινη φιάλη γεμάτη κατά ένα μέρος με εύφλεκτο υγρό, το στόμιο της οποίας κλείνεται με ύφασμα. Συνήθως μια φιάλη χωρητικότητας ενός λίτρου γεμίζεται με δύο τρίτα πετρέλαιο και ένα τρίτο λάδι. Έπειτα κατασκευάζεται ένα φιτίλι από ένα κουρέλι μουσκεμένο σε βενζίνη και μετά εμπήγνυται στο στόμιο της φιάλης. Η φιάλη πωματίζεται με φελλό και το φιτίλι ανάβεται. Μετά η φιάλη εκτοξεύεται και, όταν σπάσει με την πρόσκρουσή της, ξεσπά σε φλόγες, προσθέτοντας στο μείγμα 1 ή 2 (το πολύ) ταμπλέτες ναφθαλίνης έχουμε 1 με 1,5 μέτρο μεγαλύτερη φλόγα (σε ύψος). Το κοκτέιλ μολότοφ, λόγω της απλής του κατασκευής, χρησιμοποιείται σε μάχες πόλεων.

Ιστορία
-------

Το «πανέρι» των Σοβιετικών εναντίον της Φινλανδίας ήταν μια βόμβα που περιείχε μέσα της άλλες 60 μικρές εμπρηστικές βόμβες, οι οποίες διασκορπίζονταν κατά την πτώση
Η ευκολία κατασκευής και χρήσης της ανακαλύφτηκε από παλιά. Γνωστά παρόμοια όπλα είναι το υγρό πυρ στην εποχή του Βυζαντίου, καθώς και άλλες παρεμφερείς κατασκευές βολής. 

Αναφορές χρήσης στην σύγχρονη εποχή έχουμε τον καιρό του εμφύλιου πολέμου το 1918-1922 στη Ρωσία και αργότερα, στον εμφύλιο πόλεμο της Ισπανίας το 1936-1938. Η σημερινή της ονομασία είναι όμως μεταγενέστερη. 

Η ονομασία της προέρχεται από τον Σοβιετικό υπουργό Εξωτερικώνα επί διακυβέρνησης Στάλιν, τον Βιατσεσλάβ Μιχάηλοβιτς Μόλοτοφ (Вячеслав Михайлович Молотов). Κατά τη διάρκεια της επίθεσης του Κόκκινου Στρατού εναντίον των Φινλανδών το Νοέμβριο του 1939, ο Μόλοτοφ σε ραδιοφωνικό του μήνυμα προς τον σοβιετικό λαό υποστήριξε πως η χώρα του δεν έριχνε βόμβες, αλλά «πανέρια» με τρόφιμα στους πεινασμένους Φινλανδούς. Τότε οι Φινλανδοί ονόμασαν ειρωνικά τις βόμβες αυτές «βόμβες πικ-νικ του Μολότοφ» και ως αντίδραση χρησιμοποίησαν εμπρηστικές φιάλες κατά των σοβιετικών αρμάτων, ονομάζοντές τες, επίσης ειρωνικά, «κοκτέιλ Μολότοφ».

Εκτός από τον Φιννοσοβιετικό πόλεμο, χρησιμοποιήθηκαν επίσης κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου, από τους ίδιους τους Σοβιετικούς κατά των Ναζί, κατά τη διάρκεια της Άνοιξης της Πράγας και σε πολλές ανά τον κόσμο εξεγέρσεις, συμπεριλαμβανομένων και των ελληνικών ταραχών του 2008.

Δείτε επίσης
------------

* Αυτοσχέδιος εκρηκτικός μηχανισμός
* TM 31-210 Improvised Munitions Handbook

Παραπομπές
----------

1. ↑  William Powel, *Ο Τσελεμεντές του Αναρχικού*, Αθήνα: Εκδόσεις Ο Άγιος Θεράπων, 1982, σ. 131: «Κοκτέιλ Μολότωφ»

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κοκτέιλ μολότοφ** |

* Η χρήση του κοκτέιλ μολότοφ στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **μολότοφ**  |
Ο **Κώστας Καραμπελούσης** είναι παλαίμαχος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, που αγωνίσθηκε ως κεντρικός αμυντικός σε όλες τις εθνικές κατηγορίες του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Βιογραφία και καριέρα
---------------------

Γεννήθηκε στη Λαμία την 1 Δεκεμβρίου του 1955. Ο «νεαρός βετεράνος», όπως τον αποκαλούν στη Φωκίδα από όπου κατάγεται, ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στην ερασιτεχνική ομάδα του Αθλητικού Συλλόγου Παρνασσού της Αράχωβας στην αρχή της δεκαετίας του ’70. Από το 1972 έως και το 1976 αγωνίσθηκε στην ομάδα του Φωκικού. Το 1973 κλήθηκε στην Εθνική Ομάδα Ερασιτεχνών.

Το 1975 αρχικά υπογράφει στην Κόρινθο, όμως η μετεγγραφή δεν ολοκληρώνεται, παραμένει έναν ακόμη χρόνο στον Φωκικό και το επόμενο καλοκαίρι αποκτάται από την Κόρινθο, σύλλογο τότε της Β΄ Εθνικής, με την οποία έφθασε έως τη μεγάλη κατηγορία (περίοδος 1979-80), αλλά αποχώρησε λόγω διαφωνίας με τον προπονητή Νίκο Αλέφαντο.

Το καλοκαίρι του 1980 μένει ελεύθερος από την Κόρινθο και μεταγράφεται στον Παναιτωλικό του οποίου αποτέλεσε για τα τρία επόμενα χρόνια βασικό και αναντικατάστατο μέλος. Μάλιστα τη σεζόν 1981-82 έλειψε από μόλις έναν αγώνα πρωταθλήματος. Το 1983 αποκτάται από το Λεβαδειακό που διεκδικούσε την άνοδο στην Α’ Εθνική και συνεισφέρει στην 4ετή προσπάθεια της ομάδας για την επίτευξη αυτού του στόχου. Το 1987, όταν ο στόχος έγινε πραγματικότητα, ο Καραμπελούσης που ήδη ήταν βοηθός του προπονητή Αλκέτα Παναγούλια δέχεται πρόταση του τότε προέδρου Μιχάλη Σκλαπάνη να αναλάβει υπεύθυνος του ποδοσφαιρικού τμήματος, αλλά αρνείται, επιθυμώντας να συνεχίσει την ενεργό δράση. Επιστρέφει στη συνέχεια στον Φωκικό στη Δ΄ Εθνική και τον βοηθά να ανέβει στη Γ΄ Εθνική, όπου επίσης συμμετέχει (περίοδος 1992-93) σαν παίκτης και προπονητής. Ακολούθως αναλαμβάνει επί σειρά ετών παίκτης-προπονητής του Αστέρα Ιτέας, ενώ από το 2003 έως το 2007 ήταν στέλεχος του Κεχαγιά Προσηλίου, με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα της Α’ κατηγορίας Ε.Π.Σ. Φωκίδας, την περίοδο 2007-08.

Κατά καιρούς, ο Καραμπελούσης δίνει το «παρών» σε αγώνες παλαιμάχων του Φωκικού, του Αστέρα Ιτέας ή του Νομού Φωκίδας, αποδεικνύοντας ότι παραμένει ένας «πιστός εραστής» του αθλήματος.
Ο γιος του Αθανάσιος, είναι επίσης ποδοσφαιριστής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Φύλλο εφημερίδας "Αθλητική Ηχώ" της 28 Αυγούστου 1975, σελ. 5: "Τα αποκτήματα της Κορίνθου στις εφετεινές μεταγραφές" (συντάκτες: Τ. Λάμπος - Ε. Μάστορης)
2. ↑  Φύλλο εφημερίδας «Αθλητική Ηχώ», της 28 Αυγούστου 1975, σελ. 5: «*Τα αποκτήματα της Κορίνθου στις φετινές μεταγραφές*» (συντάκτες Τ. Λάμπος-Ε. Μαστόρης)
3. ↑  "Παιχνίδι παλαιμάχων Αστέρα Ιτέας - ΑΕΚ Αγίου Κωνσταντίνου" Ανακτήθηκε στις 23/10/2019[*νεκρός σύνδεσμος*]

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Εφημερίδα «Ευρυτανικά Νέα».
* Χρήστος Ι. Νταντούμης «Η Ιστορία του Βοιωτικού Ποδοσφαίρου»
Η **Συναγωγή του Μπζεγκ** (πολωνικά: *Synagoga w Brzegu*) είναι πρώην συναγωγή, ευρισκόμενη στο Μπζεγκ της Πολωνίας. Κατά τις απαρχές του 16ου αιώνα, παλαιότερης χρονολογίας συναγωγή στεκόταν στην θέση της σημερινής, ωστόσο πυρπολήθηκε το 1507.

Το σημερινό κτίριο της συναγωγής ανεγέρθηκε από Εβραίους από την Μπιάουα, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στο Μπζεγκ το 1660. Ο πρώτος ραββίνος προσλήφθηκε από τη γκμίνα το 1816. Το κτίριο υπέστη σημαντική ανακαίνιση το 1899, ενώ, επίσης, ανακαινίστηκε εκ νέου το 1937. Κατά την διάρκεια της Νύχτας των Κρυστάλλων, μεταξύ της 9ης και 10ης Νοεμβρίου 1938, μέλη του NSDAP κατέστρεψαν το εσωτερικό της συναγωγής και προχώρησαν σε δημόσια καύση της Τορά. Το 1940, η συναγωγή ανακατασκευάστηκε, προκειμένου να χρησιμεύσει ως οικία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Πολωνικά) «Synagoga W Brzegu». *Eksploratorzy*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Δεκεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2016.
2. ↑  (Πολωνικά) «SYNAGOGA W BRZEGU (UL. DŁUGA 61)». *Sztetl*. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2016.
Ανάγλυφο με Θράκα ιππέα και επιγραφή στα λατινικά αφιερωμένη στον Ριγκάλεο, στη θέση της αρχαίας πόλης των Φιλίππων .
Ο **Ριγκάλεος** είναι μια θρακική θεότητα, γνωστή από ορισμένες επιγραφές που βρέθηκαν κοντά στις Κρηνίδες, στην περιοχή της Καβάλας.

Στην τοποθεσία των Φιλίππων, οι αφιερώσεις φαίνεται να γίνονται από Ρωμαίους πολίτες και το θεώνυμο είναι γραμμένο στα λατινικά: ωστόσο είναι δύσκολο να διευκρινιστεί κάτι τέτοιο, αφού αυτοί που κάνουν την αφιέρωση μπορεί να είναι απόγονοι Ιταλών αποίκων ή Ρωμανισμένων ιθαγενών  .

Το λατινικό κείμενο της επιγραφής γράφει  :

D(omino) Rinc(aleo) ex ip[erio] L(ucius) Ac(cius) Venustus

Ο Ριγκάλεος πιθανολογείται ότι είναι μια θεότητα , συγκεκριμένα ο θεός Απόλλωνας  .

Ο Ντίμιταρ Βασίλεφ Γκεοργκίεφ θεωρεί ότι ο Ριγκάλεος είναι μια αρχαϊκή θεότητα του θρακικού πάνθεου: Την απόδειξη αυτή τη βλέπει στην εικονογραφική ομοιότητα των πινακίδων των ηρώων της Θράκης και στην εικονογραφία του Ριγκάλεου, καθώς και στην παράσταση των θεοτήτων ως ιππέων. Ωστόσο, πιστεύει ότι « Οι Θρακιώτες ήρωες είχαν συχνά συγκριτικές σχέσεις με άλλες θεότητες όπως ο Απόλλωνας, ο Διόνυσος, ο Σίλβανος, ο Ηρακλής, ο Ασκληπιός κ.λπ. Συνεπώς, δεν είναι γνωστό αν Ριγκάλεος είναι όντως ο θεός Απόλλωνας, λόγω της παρουσίας των επιθέτων του, όπως Καρνειος, Μαλοεις, Μαλεατος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Conclusion». *Bulletin de Correspondance Hellénique* **2** (1): 253–257. 1975.. Ανακτήθηκε στις 2021-02-18.
2. ↑  Manfred Clauss· Anne Kolb· Wolfgang A. Slaby· Barbara Woitas. «Epigraphik Datenbank». *db.edcs.eu* (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2021.
3. ↑  «Étude des types et de leur représentation». *Bulletin de Correspondance Hellénique* **2** (1): 198. 1975. doi:10.3406/bch.1975.5085.. Ανακτήθηκε στις 2021-02-18.
4. 1 2  Dimitar Vasileff Georgieff (Νοέμβριος 2017). «About the nature of the Great god Rincaleus». *Researchgate* (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2021.
Ο **Βάρτισλαβ Α΄**, γερμαν. Wartislaw i (π. 1091 - 9 Αυγούστου 1135) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν ο πρώτος δούκας της Πομερανίας (δεκαετία τού 1120-1135). Είναι ο γενάρχης τού Οίκου.

Βιογραφία
---------

Ήταν Σλαβικής καταγωγής και γεννήθηκε περί το τέλος τού 11ου αι. Ενόσω ήταν αιχμάλωτος των Σαξόνων βαπτίστηκε χριστιανός και το κράτησε κρυφό από τους παγανιστές υπηκόους του. Στη μάχη τού Νάκλο το 1109 ηττήθηκε από τον Μπολέσλαφ Γ΄ δούκα της Πολωνίας και έγινε υποτελής του το 1120-23. Συμφώνησε να τού πληρώνει φόρο υποτέλειας και να εκχριστιανίσει τους Πομερανούς. Οι δύο ηγεμόνες υποστήριξαν τον Όθωνα επίσκοπο τού Μπάμπερκ για τον εκχριστιανισμό της Πομερανίας. Από το 1124 ο Βάρτισλαβ Α΄ διέμενε στην πόλη Καμιέν Πομόρσκι.

Φονεύθηκε το 1134-48 κοντά στο Στόλπε και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Ράτιμπορ Α΄. Στο μέρος όπου έγινε ο φόνος από τους παγανιστές, κοντά στο Βορπόμμερν-Γκράιφσβαλτ, στήθηκε πέτρα με χαραγμένο σταυρό, ο *λίθος τού Βάρτισλαβ Α΄, σε ανάμνηση των ιεραποστολικών προσπαθειών του.*

Οικογένεια
----------

Είχε 24 συζύγους και παλλακίδες, όταν ο Όθων τον έπεισε να νυμφευτεί χριστιανικά. Η νέα σύζυγός του ήταν η Χάιλα από τη Σαξονία και όταν αυτή απεβίωσε το 1128 ο Βάρτισλαβ Α΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Ίντα των Έστριντσεν, κόρη τού Νιλς της Δανίας ή τού Κ[α]νούτου Λαβάρντ της Δανίας ή ίσως των Ρουρικιδών της Ρουθηνίας. Είχε τέκνα:

* Μπόγκισαβ Α΄ π. 1130-1187, δούκας της Πομερανίας
* Καζιμίρ Α΄ μετά το 1130-1180, δούκας της Πομερανίας-Ντεμμίν.
* Βοϊσλάβα, παντρεύτηκε τον Πριμπισλάβ πρίγκιπα τού Μεκλεμβούργου.

Πηγές
-----

* Die regierenden Herzöge The Griffins' family tree (in German)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 95420075
* GND: 138794510

 |

 |
Ο **Λεωνίδας Χριστόπουλος** είναι Γενικός Γραμματέας Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Απλούστευσης Διαδικασιών στο Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης από τον Αύγουστο του 2019.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1978. Είναι απόφοιτος του Πανεπιστημίου του Warwick (ΜΑ στη διεθνή πολιτική οικονομία) και του τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου. Είναι αριστούχος απόφοιτος της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης και μόνιμος υπάλληλος του Υπουργείου Οικονομικών.

Έχει πολυετή εμπειρία στα θέματα διοικητικής και δημοσιονομικής μεταρρύθμισης, απλούστευσης διαδικασιών και καλής νομοθέτησης. Εργάστηκε ως ειδικός σύμβουλος Υπουργών στα Υπουργεία Παιδείας, Ανάπτυξης, Οικονομικών και Διοικητικής Μεταρρύθμισης. Από το 2016 εως το 2019 διετέλεσε σύμβουλος του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, Κυριάκου Μητσοτάκη, για θέματα Κράτους και Δημόσιας Διοίκησης. Ήταν ένας από τους βασικούς συντάκτες του νόμου 4622/2019 για το Επιτελικό Κράτος, που ψηφίστηκε τον Αύγουστο του 2019. 

Έχει συγγράψει επιστημονικά άρθρα και βιβλία πάνω στο αντικείμενο της απλούστευσης διαδικασιών και της καλής νομοθέτησης. Μιλάει αγγλικά και γερμανικά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ο Λεωνίδας Χριστόπουλος γενικός γραμματέας ψηφιακής διακυβέρνησης». *www.parapolitika.gr*. 10 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουλίου 2020.
2. ↑  «Λ. Χριστόπουλος: «Ο μεταρρυθμιστής πίσω από τις κουρτίνες» ΓΓ Ψηφιακής Διακυβέρνησης & Απλούστευσης Διαδικασιών». *DailyPost.gr*. 16 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουλίου 2020.
3. ↑  «Αυτοί είναι οι 12 νέοι σύμβουλοι της Νέας Δημοκρατίας [εικόνες & βιογραφικά] | ΠΟΛΙΤΙΚΗ». *iefimerida.gr*. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουλίου 2020.
4. ↑  «Τομές στο κράτος με τον πρώτο νόμο, Αριστοτελίας Πελώνη | Kathimerini». *www.kathimerini.gr*. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουλίου 2020.
5. ↑  «Πολυνομία Και Κακονομία Στην Ελλάδα -Ένα Βιβλίο». *Dianeosis*. 4 Δεκεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουλίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Γενική Γραμματεία Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Απλούστευσης Διαδικασιών
* Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης
Εξώφυλλο πρώτης έκδοσης
***Άλτον Λοκ*** (αγγλικός τίτλος: *Alton Locke*) είναι μυθιστόρημα του Τσαρλς Κίνγκσλυ, που δημοσιεύθηκε το 1850. Με πλήρη τίτλο *Άλτον Λοκ, Ράφτης και Ποιητής: μια αυτοβιογραφία* (*Alton Locke,Tailor and Poet: An Autobiography*) το έργο παρουσιάζει έντονη συμπάθεια προς το κίνημα των Χαρτιστών και εκφράζει τις απόψεις του συγγραφέα για κοινωνικές μεταρρυθμίσεις στα μέσα του 19ου αιώνα στην Αγγλία.

Είναι ένα από τα πρώτα κοινωνικά μυθιστορήματα της αγγλικής λογοτεχνίας που είχαν στόχο να αφυπνίσουν την αστική συνείδηση ως προς την ευθύνη απέναντι στην εκμετάλλευση των εργατών.

Επισκόπηση
----------

Ο συγγραφέας αποκαλύπτει τις κοινωνικές αδικίες που υφίσταντο οι εργαζόμενοι στο εμπόριο ρούχων και τις αποτυχημένες προσπάθειες αντίδρασης των εργατών. Δίνει επίσης μια εικόνα για την εκστρατεία των Χαρτιστών, στην οποία συμμετείχε ο Κίνγκσλυ τη δεκαετία του 1840, ένας από τους χαρακτήρες είναι ο Τόμας Κάρλαϊλ.

Υπόθεση
-------

*Ο Άλτον Λοκ* είναι η ιστορία ενός νεαρού της εργατικής τάξης που έχει όνειρα και φιλοδοξίες πέρα ​​από τις συνηθισμένες προσδοκίες της καταγωγής του. Είναι έντονα πατριώτης, προσπαθεί να μορφωθεί μόνος του και θέλει να γίνει ποιητής. Ο θάνατος του πατέρα του άφησε τον ίδιο και τη μητέρα του σε απελπιστική φτώχεια. Ο θείος του του βρίσκει εργασία ως μαθητευόμενο ράφτη, όπου ο νεαρός έρχεται αντιμέτωπος με τις συνθήκες εργασίας, τα προβλήματα και την εκμετάλλευση των εργατών.

Εντάσσεται στο εργατικό κίνημα των Χαρτιστών προσδοκώντας να βελτιώσει την κατάσταση της εργατικής τάξης. Μετά την αποτυχημένη εξέγερση το 1848, ο Άλτον βιώνει μια αίσθηση καταστροφής. Απόλυτα συντετριμμένος, αποφασίζει να μεταναστεύσει στην Αμερική για να αναζητήσει μια νέα ζωή εκεί. Ωστόσο, μόλις φθάνει στην ακτή του Νέου Κόσμου, πεθαίνει.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «britannica.com/topic/Alton-Locke».
2. ↑  «victorianweb.org/authors/kingsley/Alton Locke».
3. ↑ . «enotes.com/topics/alton-locke».
4. ↑ . «quod.lib.umich.edu/Alton Locke, tailor and poet. An autobiography. By Charles Kingsley./fulltext».
5. ↑ . «dtldobsvtn.wordpress.com/2012/09/18/alton-locke-by-charles-kingsley-character-list/».
Οι **Ζηλωτές** ήταν μια πολιτική ομάδα, που κυριάρχησε στις πολιτικές εξελίξεις στη Θεσσαλονίκη από το 1342 έως το 1350. Οι σύγχρονες πηγές, ιδιαίτερα οι αντι-Ζηλωτές, παρέχουν ελάχιστες πληροφορίες για την κυβέρνηση των Ζηλωτών της Θεσσαλονίκης. Οι Ζηλωτές κατόρθωσαν να δημιουργήσουν μία αποτελεσματική πολιτική αυτονομία για οκτώ χρόνια: κατασχέθηκαν τα περιουσιακά στοιχεία της αριστοκρατίας και έγινε ανακατανομή του πλούτου της. Στο παρελθόν είχε υποστηριχθεί ότι οι Ζηλωτές είχαν ένα είδος προγράμματος κοινωνικής μεταρρύθμισης, αλλά οι πηγές είναι ελάχιστες. Πολλοί από αυτούς τους ισχυρισμούς βασίστηκαν σε μία συζήτηση του λόγιου Νικόλαου Καβάσιλα, που τελικά φαίνεται ότι δεν είχε καμία σχέση με την εξέγερση των Ζηλωτών, αλλά συντάχθηκε πολλές δεκαετίες αργότερα.

Το ιστορικό πλαίσιο
-------------------

Άνοδος και καθιέρωση του καθεστώτος των Ζηλωτών
-----------------------------------------------

Το τέλος
--------

Αναφορές
--------

Πηγές
-----

* Barker, John W. (2002). «Late Byzantine Thessalonike: A Second City’s Challenges and Responses» (PDF). *Dumbarton Oaks Papers* (57). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2009-03-05.. Ανακτήθηκε στις 2008-11-07.
* Bartusis, Mark C. (1997). *The Late Byzantine Army: Arms and Society 1204–1453*. University of Pennsylvania Press. ISBN 0-8122-1620-2.
* Lowry, S. Todd· Gordon, Barry L.J. (1998). *Ancient and Medieval Economic Ideas and Concepts of Social Justice*. Brill. ISBN 978-90-04-09964-7.
* Malatras, Christos (2012–2013). «The myth of the Zealots» (PDF). *Byzantiaka* (30). .
* Matschke, Klaus-Peter (1994). «Thessalonike und die Zeloten. Bemerkungen zu einem Schlusselereignis der spatbyzantinischen Stadt- und Reichsgeschichte». *Byzantinoslavica* (55).
* Nicol, Donald MacGillivray (1993). *The Last Centuries of Byzantium, 1261–1453*. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-43991-6.
* Nicol, Donald MacGillivray (1996). *The Reluctant Emperor: A Biography of John Cantacuzene, Byzantine Emperor and Monk, C. 1295–1383*. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-52201-4.
* Runciman, Steven (1970). *The Last Byzantine Renaissance*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. Cambridge University Press. ISBN 0-521-07787-7.
* Shevchenko, Ihor (1957). «Nicolas Cabasilas’ "Anti-Zealot" Discourse». *Dumbarton Oaks Papers* (11).

Αναφορές
--------

1. ↑  Sevchenko (1957)
O **Δομίτιος Μοδέστος** ήταν πολιτικός και στρατιωτικός της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Αραβικής καταγωγής, ο Μόνδεστος διορίσθηκε Κόμης της εώας (Ανατολής) από το 358 έως το 362, διαδέχτηκε τον Νεβρίδιο και υπηρετούσε υπό τους Αυτοκράτορες Κωνσταντιο Β' και Ιουλιανό. Το 359 ήταν πρόεδρος μιας επιτροπής στη Σκυθόπολη, και σε αυτό το αξίωμα έκρινε με ιδιαίτερη σκληρότητα τους κατηγορούμενους.

Ενώ βρισκόταν στην Αντιόχεια, ο Ιουλιανός διόρισε τον Μόδεστο ως Πολίαρχο (praefectus urbi) της Κωνσταντινούπολης, θέση που κατείχε από το 362 έως το 363. Έπειτα διορίσθηκε Πραιτωριανός έπαρχος της Ανατολής (369-377) και πρόξενος το 372. 

Το 371 διορίστηκε πρόεδρος μιας επιτροπής που έπρεπε να κρίνει μερικούς ανώτερους αξιωματούχους που είχαν κατηγορηθεί ότι ασκούσαν μαγεία. Ο Μόδεστος αναφέρεται ότι ενήργησε πολύ σκληρά, βασανίζοντας αθώους ανθρώπους, εκβιάζοντας έτσι ομολογίες από αυτούς. 

Παρά το γεγονός ότι ήταν στενά συνδεδεμένος με τους ειδωλολατρικούς αξιωματικούς και ήταν ειδωλολάτρης αργότερα στράφηκε στον χριστιανισμό και στον Αρειανισμό. Ο αυτοκράτορας Ουάλης έστειλε τον Μόδεστο να συναντήσει τον επίσκοπο Βασίλειο της Καισάρειας, για να μεσολαβήσει μεταξύ των δύο αντιτιθέμενων χριστιανικών θρησκειών, αλλά ο Βασίλειος αρνήθηκε. Στη συνέχεια, ο Μόδεστος διατάχθηκε από τον Ουάλη να χρησιμοποιήσει βία κατά του επισκόπου, αλλά δεν το έκανε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bunson, Matthew (1995). *A Dictionary of the Roman Empire* (στα Αγγλικά). OUP USA. ISBN 978-0-19-510233-8.
2. ↑  Man and the Word: The Orations of Himerius, Σελίδα 45, Himerius, ‎Robert J. Penella · 2007
3. ↑  Henry M. Gwatkin · 2005, Studies of Arianism: Chiefly Referring to the Character and Chronology of ...
4. ↑  Jill Harries, 2001, Law and Empire in Late Antiquity, Σελ. 122

Πηγές
-----

* Burns, Paul (ed.), *Butler's Lives of the Saints: New Full Edition January*. The Liturgical Press. (ISBN 0-8146-2377-8).
* Arnold Hugh Martin Jones, John Robert Martindale, John Morris, *Prosopography of the Later Roman Empire*, volume 1, Cambridge University Press, 1992, (ISBN 0-521-07233-6), pp. 605-08
Η Διπλή Συμμαχία το 1914, η Γερμανία με μπλε και η Αυστροουγγαρία με κόκκινο.
Η **Διπλή Συμμαχία** (Γερμανικά: Zweibund, Ουγγρικά: Kettős Szövetség) ήταν μια αμυντική συμμαχία μεταξύ της Γερμανικής Αυτοκρατορίας και της Αυστροουγγαρίας, η οποία πραγματοποιήθηκε με συνθήκη στις 7 Οκτωβρίου 1879, ως μέρος του συστήματος συμμαχιών του Όττο Βον Μπίσμαρκ της Γερμανίας για την πρόληψη ή τον περιορισμό του πολέμου. Οι δύο δυνάμεις υποσχέθηκαν η μία στην άλλη υποστήριξη σε περίπτωση επίθεσης από τη Ρωσία. Επίσης, κάθε κράτος υποσχέθηκε να διατηρεί ευμενή ουδετερότητα στο άλλο, εάν ένα από τα δύο δεχόταν επίθεση από άλλη ευρωπαϊκή δύναμη (γενικά θεωρείται η Γαλλία, ακόμη περισσότερο μετά τη Γαλλο-Ρωσική Συμμαχία του 1894). Ο Μπίσμαρκ είδε τη συμμαχία ως έναν τρόπο για να αποτρέψει την απομόνωση της Γερμανικής Αυτοκρατορίας, που είχε μόλις ιδρυθεί λίγα χρόνια πριν, και να διατηρήσει την ειρήνη, καθώς η Ρωσία δεν θα διεξήγαγε πόλεμο εναντίον και των δύο αυτοκρατοριών.

Δείτε επίσης
------------

* Γερμανικό ζήτημα
* Γερμανική ενοποίηση

* Αυστρο-πρωσικός ανταγωνισμός

Παραπομπές
----------

1. ↑  Rene Albrecht Carrie, *A Diplomatic History of Europe Since the Congress of Vienna* (1958) pp. 177–179.
2. ↑  Roland G. Usher, "Austro-German Relations Since 1866." *American Historical Review* 23.3 (1918): 577–595
3. ↑  Christopher Andrew, "German world policy and the reshaping of the dual alliance." *Journal of Contemporary History* 1.3 (1966): 137–151
Ο **Διονύσης Καλτέκης** ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής και προπονητής, γεννημένος το 1909. Αγωνιζόταν ως επιθετικός και έγινε γνωστός με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, κατακτώντας δύο πρωταθλήματα ως αθλητής και ένα ακόμη ως προπονητής.

Καριέρα
-------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Ο Καλτέκης ξεκίνησε την πορεία του στον Άρη αγωνιζόμενος με την πρώτη ομάδα στο πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης της σεζόν 1926-27. Καθιερώθηκε με τους "κίτρινους" στους αγώνες της τελικής φάσης του πρώτου πανελλήνιου πρωταθλήματος ποδοσφαίρου, το καλοκαίρι του 1928. Στον αγώνα εναντίον του Εθνικού Πειραιά, πέτυχε δύο τέρματα, βοηθώντας την ομάδα του να ανατρέψει το εις βάρος της σκορ και να κερδίσει με 3-1, κατακτώντας παράλληλα τον τίτλο.

Την επόμενη σεζόν, δεν πραγματοποιήθηκε η τελική φάση του πρωταθλήματος, αλλά στο πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης ο Άρης ισοβάθμησε στην πρώτη θέση με τον ΠΑΟΚ. Στον πρώτο αγώνα μπαράζ, ο Καλτέκης ισοφάρισε το σκορ οδηγώντας τον τίτλο σε νέα αναμέτρηση, αφού δεν ίσχυε η διαδικασία των πέναλτι. Η ομάδα των "κίτρινων" κατέκτησε τον τίτλο νικώντας με 4-3.

Το 1929-30, ο Άρης κατέκτησε το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης, με τον Καλτέκη να σημειώνει πέντε τέρματα και να αποτελεί βασικό κομμάτι της επίθεσης της ομάδας, μαζί με τους Αγγελάκη, Κίτσο, Βογδάνου και Αργυριάδη. Στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, αγωνίστηκε σε όλους τους αγώνες, βοηθώντας τον Άρη να καταταχθεί δεύτερος.

Τον Μάιο του 1931, πέτυχε τέσσερα γκολ σε τρεις διαδοχικές εβδομάδες κατά του Ολυμπιακού, της ΑΕΚ και του Παναθηναϊκού. Την επόμενη χρονιά, στέφθηκε για δεύτερη φορά πρωταθλητής Ελλάδας, παίζοντας σε όλα τα παιχνίδια της εθνικής κατηγορίας και πετυχαίνοντας τρία γκολ.

Το 1933, συμμετείχε στον τελικό του δεύτερου κυπέλλου Ελλάδας, όπου σημείωσε το τέρμα της ομάδας του στον επαναληπτικό του αρχικού 2-2. Ο Άρης προηγήθηκε του Εθνικού, αλλά ηττήθηκε τελικά με 2-1.

Ο Καλτέκης παρέμεινε στην ομάδα του Άρη μέχρι το 1938, κατακτώντας τον τίτλο του πρωταθλητή Θεσσαλονίκης και την τρίτη θέση στο πανελλήνιο πρωτάθλημα πριν κρεμάσει τα παπούτσια του.

### Στην Εθνική Ελλάδας

Ο Καλτέκης αγωνίστηκε με τα χρώματα της ελληνικής εθνικής ομάδας για μοναδική φορά στις 28 Ιουνίου 1932, στην ήττα από την εθνική Ρουμανίας με 3-0, σε αγώνα που πραγματοποιήθηκε στο Βελιγράδι για το δεύτερο Βαλκανικό κύπελλο ποδοσφαίρου.

### Ως προπονητής

Το 1945, ο Διονύσης Καλτέκης ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Άρη. Υπό την καθοδήγηση του, οι "κίτρινοι" κατέκτησαν το τρίτο τους πρωτάθλημα, το 1946. Παρέμεινε στο τιμόνι της ομάδας μέχρι και την σεζόν 1948-49 και έγινε ο μοναδικός άνθρωπος που συμμετείχε ενεργά και στις τρεις κατακτήσεις πρωταθλημάτων της ομάδας της Θεσσαλονίκης.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Βασίλης [άγνωστο επίθετο], *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
* Καλτέκης Διονύσης «Φρίγκος» | aris.re
* ARIS FC Official Web Site - Ιστορία - Αρης
* 17 Ιουνίου 1928: Η μέρα που ο Άρης γίνεται ο πρώτος πρωταθλητής Ελλάδας!
* Το πρώτο παιχνίδι στην Ιστορία της Εθνικής Οµάδας
Ο **Γκαμπριέλ Αρκάντιεβιτς Ελ-Ρεγκιστάν** (ρωσικά: *Габриэль Аркадьевич Эль-Регистан*‎, αρμενικά: Ուրեկլյանց Գաբրիել Արշալույսի‎, γεννηθείς **Ουρεκλιάν**, 15 Δεκεμβρίου 1899 - 30 Ιουλίου 1945) ήταν Σοβιετικός δημοσιογράφος και συγγραφέας. Συν-συγγραφέας (μαζί με τον Σεργκέι Μιχαλκόφ) των στίχων του Κρατικού Ύμνου της ΕΣΣΔ (1945).

Βιογραφία
---------

 Ο τάφος του Γ. Α. Ελ-Ρεγκιστάν στο νεκροταφείο Νοβοντέβιτσι στη Μόσχα.
Ο Γκαμπριέλ Ουρεκλιάν γεννήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 1899 στη Σαμαρκάνδη, σε αρμενική οικογένεια. Ο πατέρας του ήταν διευθυντής του γραφείου Σαμαρκάνδης της Ανατολικής Κοινωνίας, αργότερα ηγήθηκε του υποκαταστήματος της Σιβηρικής Εμπορικής Τράπεζας στη Σαμαρκάνδη.

Ξεκίνησε τη δημοσιογραφική του καριέρα στις εφημερίδες "*Η αλήθεια της Ανατολής*", "*Ουζμπεκική Αλήθεια*". Συμμετείχε στην εκστρατεία κατά του Αρχιεπισκόπου Λουκά (Β. Φ. Βόινο-Γιασενέτσκι).

Στις αρχές της δεκαετίας του 1930, μετακόμισε στη Μόσχα και έγινε ανταποκριτής της εφημερίδας Ιζβέστια, έγραψε φειλέτες, δοκίμια, ταξιδιωτικές σημειώσεις (Μπελομορκανάλ, Μπαλχάς, Καραγκαντά, Τιεν-Σαν, Κουζμπάς, Μαγκνίτκα, εργοστάσιο τρακτέρ Στάλινγκραντ, Ουραλμάς, Σιμπμάς). Συμμετείχε στο ράλι Καρακούμ, σε αρκτικές πτήσεις. Γνώριζε πολλές ανατολίτικες γλώσσες. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκόσμιου Πολέμου, ήταν ανταποκριτής πρώτης γραμμής για την εφημερίδα της Πολεμικής Αεροπορίας «*Γεράκι του Στάλιν*».

Το 1943, μαζί με τους Μιχαλκόφ και Αλεξάντροφ, έγραψε τον Ύμνο της ΕΣΣΔ.

Σεναριογράφος της ταινίας "Ντζουλμπάρς" (1936).

Πατέρας του ποιητή Γκάρολντ Ρεγκιστάν (1924-1999).

Πέθανε στις 30 Ιουλίου 1945 στη Μόσχα. Κηδεύτηκε στο νεκροταφείο Νοβοντέβιτσι.

Βραβεία
-------

* Τάγμα του Πατριωτικού Πολέμου 2ης τάξης
* Τάγμα του Ερυθρού Αστέρα

Παραπομπές
----------

1. ↑  *International Music Score Library Project*. Category:El-Registan,\_Gabriel. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14  (Aρμενικά) *Αρμένικη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια*. 1974.
3. 1 2 3 4 5 6  «Ով ով է. հայեր» (Aρμενικά) Γερεβάν. 2005.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Эль-Регистан (Габриэль Уреклян) στην IMDb
* *Панасенко, Наталья*. Маленький гигант большого гимна // Московский комсомолец. — 2003. — 5 декабря.
* *Галанина-Эль-Регистан, Валентина Григорьевна* [: вдова поэта Регистана] В соавторстве со Сталиным // Независимая газета. 2003. 26 сентября.
* Статья в газете «Известия» об Эль-Регистане.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 152931650
* ISNI: 0000 0001 0254 478X
* GND: 1154713458
* MusicBrainz: 7defd472-fa27-47c4-8d5f-ad0573ed0bfd
* NKC: mzk2010585431

 |

 |
Ο **Μαϊκέλ Καϊθέδο Σάντσεθ** (Ίνκα (Βαλεαρίδες Νήσοι), 21 Ιουνίου 2003), είναι Ισπανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,99 μέτρων και αγωνίζεται στη θέση του σούτινγκ γκαρντ για την Μπαρτσελόνα του Πρωταθλήματος Ισπανίας (Liga ACB) και της Ευρωλίγκα.

Σταδιοδρομία
------------

Γεννημένος στην Ίνκα (Βαλεαρίδες Νήσοι), είναι γιος Κολομβιανού πατέρα και Ισπανίδας μητέρας, είναι σούτινγκ γκαρντ που εκπαιδεύτηκε στις νεανικές κατηγορίες της Ρόκα δελ Βαγιές και ΚΜ Γκρανογέρς, πριν πάει στη Μπαρτσελόνα.

Τον Δεκέμβριο του 2020, επιλέχθηκε Πολυτιμότερος Παίχτης (MVP) του Αντίντας Νεξτ Γκενερέισον της Βαλένθια μετά από έναν πολυτελή τελικό, στον οποίο είχε βαθμό αξιολόγησης 37.

Την περίοδο 2020-21, ήταν μέλος της Μπαρτσελόνα "B" της 2ης Ισπανίας (Liga LEB Plata) και ενάλλασσε προπονήσεις και συμμετοχές με την πρώτη ομάδα.

Στις 9 Ιανουαρίου 2021, έκανε την πρώτη συμμετοχή του για τη Μπαρτσελόνα στο πρωτάθλημα (Endesa League) απέναντι στην ΜΠΑΞΙ Μανρέσα, και έγινε ο πέμπτος νεότερος παίκτης που το έκανε σε ολόκληρη την ιστορία του τμήματος των Μπλαουγκράνα. Ο παίκτης από τις Βαλεαρίδες έπαιξε 3 λεπτά και 16 δευτερόλεπτα. Ο παρθενικός αγώνας του στην Ευρωλίγκα πραγματοποιήθηκε την 7η αγωνιστική της περιόδου 2021-22, στον αγώνα με τη Μακάμπι Τελ Αβίβ, παίζοντας μόλις 21 δευτερόλεπτα στον αγώνα. Το πρώτο του καλάθι σε αυτή τη διοργάνωση ήρθε δύο μέρες αργότερα, με κάρφωμα στο παιχνίδι με την Μπασκόνια, σε έναν αγώνα όπου ξεπέρασε τα δέκα λεπτά.

Εθνική ομάδα
------------

Το 2019 έπαιξε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Παίδων, το οποίο κατέκτησε, σημειώνοντας 21 πόντους στον τελικό με τη Γαλλία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Michael Caicedo, MVP del ANGT de Valencia». *Revista Gigantes*. 29 Δεκεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2021.
2. ↑  «¿Quién es Michael Caicedo, la nueva joya del Barcelona?». *Basquetplus*. 2 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2021.
3. ↑  «El Barça se luce en el derbi contra el BAXI Manresa (76-99)». *Liga ACB*. 9 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2021.
4. ↑  «Michael Caicedo, cuarto debut de la mano de Jasikevicius». *Diario As*. 10 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2021.
5. ↑  «85-68: El Barça se vuelve humano en Tel Aviv». *Mundo Deportivo*. 28 Οκτωβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2021.
6. ↑  «Caicedo: "Es un sueño que mi primera canasta en la Euroliga haya sido un mate"». *Mundo Deportivo*. 11 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ παίχτη στην ACB
Ο **Μιγκέλ Σεμπαστιάν "Πίτου" Γκαρσία**, (ισπανικά: Miguel Sebastián García, γεννημένος στις 27 Ιανουαρίου 1984) είναι Αργεντίνος παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος.

Σταδιοδρομία
------------

Αγωνίζεται στον χώρο του κέντρου, ως οργανωτικός ή επιτελικός μέσος. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στην ομάδα της πόλης του, την Ουνιόν ντε Σάντα Φε. Εκεί έπαιξε για δύο σεζόν, το 2004 και το 2005. Μετέπειτα το 2006, δόθηκε δανεικός στην Κλουμπ Ντεπορτίβο Παλεστίνο.

### Ηρακλής - Άρης

Η σταδιοδρομίατου στην Ελλάδα ξεκίνησε το 2007, όταν και τον απέκτησε δανεικό για δύο σεζόν ο Ηρακλής. Το Ιούλιο του 2009 ο δανεισμός του έληξε, όπως και το συμβόλαιό του με την Ουνιόν. Τον Αύγουστο του 2009 τον απέκτησε ο Άρης Θεσσαλονίκης. Εκεί έμεινε όμως μόνο για ένα εξάμηνο, αγωνιζόμενος σε 10 αγώνες της Α'Εθνικής και σε ένα αγώνα για το θεσμό του Κυπέλλου, στον οποίο μάλιστα σκόραρε και ένα γκολ εναντίον του Ασπροπύργου στις 28/10/2009. Την 1η Ιανουαρίου 2010, αποκτήθηκε ξανά ως κανονική μεταγραφή από τον Ηρακλή.

### Ατρόμητος Αθηνών

Το καλοκαίρι του 2011, ο Ηρακλής χρεοκόπησε και έπεσε στην ερασιτεχνική κατηγορία. Ο Πίτου Γκαρσία έμεινε ελεύθερος και υπέγραψε συμβόλαιο με τον Ατρόμητο. Με την ομάδα του Περιστερίου έφτασε ως τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος το 2012.

### Κορέα και επιστροφή στην Ελλάδα

Στην ομάδα του Περιστερίου παρέμεινε ως το 2016 και το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς υπέγραψε στην κορεάτικη Σεονγκνάμ, πριν επιστρέψει στην Ελλάδα και τον Άρη τον Ιανουάριο του 2017. Το καλοκαίρι του ίδιου έτους, αποχώρησε από τον Άρη και υπέγραψε στον Βόλος Ν.Π.Σ.

### ΠΑΣ Γιάννινα

Το καλοκαίρι του 2019 υπέγραψε συμβόλαιο με τον ΠΑΣ Γιάννινα.Στον ΠΑΣ αγωνίστηκε 7 φορές για το πρωτάθλημα και 2 φορές για το κύπελλο χωρίς να καταφέρει να σκοράρει.Μετά το τέλος του αγώνα με τον Λεβαδειακό ανακοίνωσε την απόφαση του να αποχωρήσει από τον σύλλογο και να τερματίσει την ποδοσφαιρική του καριέρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Επιστροφή Πίτου Γκαρσία και απόκτηση Ριμόλντι - Ηρακλής - SPORT 24[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Πίτου Γκαρσία: Κοιτάμε πιο ψηλά - Ηρακλής - SPORT 24
3. ↑  Πίτου Γκαρσία ο έκτος στο Περιστέρι[*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  Ατρόμητος-Ολυμπιακός 1-2 - Κύπελλο Ελλάδας - SPORT 24
5. ↑  Ανακοίνωσε Πίτου Γκαρσία ο Άρης - Άρης - SPORT 24
6. ↑  «WELCOME MIGUEL SEBASTIÁN «PITU» GARCÍA». 5 Αυγούστου 2019.
7. ↑  «Πίτου: «Πήρα την απόφαση να σταματήσω το ποδόσφαιρο»». 20 Ιανουαρίου 2020.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* 
* 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 400145857922223020172
* LCCN: n2016043544
* GND: 1089068859
* SUDOC: 253886201

 |

 |