recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Ονήσανδρος** ή **Ονόσανδρος** ήταν αρχαίος Έλληνας πλατωνικός φιλόσοφος που άκμασε τον 1ο αιώνα μ.Χ..

Ο Ονήσανδρος συνέγραψε το έργο *«Τακτικά»* ή *«Στρατηγικά»*, καθώς και *υπομνήματα* στην *«Πολιτεία»* του Πλάτωνα, τα οποία έχουν χαθεί. Σώζεται μόνο το πρώτο έργο, γνωστό και ως *«Στρατηγικός»*, ένα σύντομο αλλά περιεκτικό έργο που περιγράφει τα καθήκοντα ενός στρατηγού. Είναι αφιερωμένο στον Κόιντο Βεράνιο Νέπω, ύπατο το 49 μ.Χ. και λεγάτο της Βρετανίας. Τα «Στρατηγικά» απετέλεσαν την κυριότερη αυθεντία και πηγή για τα στρατιωτικά κείμενα των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων Μαυρικίου και Λέοντος ΣΤ΄ του Σοφού, και πολύ αργότερα του Μαυρικίου της Σαξονίας, ο οποίoς συμβουλευόταν τη γαλλική του μετάφραση και εξέφραζε την υψηλή του εκτίμηση για αυτό. Παραμένει μία από τις σημαντικότερες πραγματείες επί των αρχαίων στρατιωτικών ζητημάτων. Παρέχει πληροφορίες που δεν είναι διαθέσιμες σε άλλα αρχαία έργα σχετικώς με τις αρχαίες ελληνικές στρατιωτικές τακτικές, ιδίως για τη χρήση του ελαφρού πεζικού στη μάχη.

Τον *Στρατηγικό* εξέδωσε ο Αδαμάντιος Κοραής το 1822. Της έκδοσης αυτής έγινε επανέκδοση το 1978, σε επιμέλεια Δέσποινας Αλάτση.

Δείτε επίσης
------------

* Αιλιανός ο Τακτικός
* Στρατηγικόν του Μαυρικίου
* Τακτικά του Λέοντα ΣΤ΄

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Czech National Authority Database*. osd2014827821. Ανακτήθηκε στις 8  Ιουνίου 2022.
2. ↑  «περ. Διαβάζω, τεύχ. 82, 1983, σελ. 20». *Issuu*. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2020.
3. ↑  «Ψηφ. Βιβλιοθ. ΑΠΘ» (PDF).

Πηγές
-----

* Ιωάννη Κακαβούλια: *«Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)»*, εκδ. Νικόδημος, Αθήνα, σελ. 205

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 285771738
* **ΕΒΕ**: 113303
* **AA**: 138843
* LCCN: nr93019118
* ISNI: 0000 0003 9182 6141
* GND: 119487950
* SELIBR: 283094
* SUDOC: 032480288
* BNF: cb12350228x (data)
* BIBSYS: 95003769
* NKC: osd2014827821
* ICCU: TO0V073687
* BNE: XX1258308
* CiNii: DA10272007

 |

 |
Ο τίτλος του **ομότιμου καθηγητή** είναι τιμητικός τίτλος που απονέμεται σε καθηγητές πανεπιστημίου, οι οποίοι αποχωρούν από την ενεργό υπηρεσία. Τον τίτλο απονέμει η σύγκλητος του πανεπιστημίου στο οποίο δίδασκε ο αποχωρών, συνήθως όταν συντρέχουν ορισμένες προϋποθέσεις. Κύρια προϋπόθεση είναι να έχει διακριθεί ο αποχωρών καθηγητής στην επιστήμη του έχοντας να επιδείξει σημαντικό έργο. Σκοπός του τίτλου, πέραν της αναγνώρισης, είναι και να δοθεί η δυνατότητα στον αποχωρούντα να συνεχίσει την ερευνητική ή διδακτική του δραστηριότητα στο πανεπιστήμιο και να προσφέρει τόσο στην κοινότητα της γνώσης, αλλά και στη στενή πανεπιστημιακή του κοινότητα με ανεύρεση επιδοτήσεων και χρηματοδοτήσεις της εργασίας του. Σε πολλές χώρες χρησιμοποιείται ο λατινικός όρος ***Emeritus***.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ομότιμος-Επίτιμος Καθηγητής». *Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Φεβρουαρίου 2018.
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ονήσιλος (αποσαφήνιση).
Ο **Ονήσιλος**, (... - 497 π.Χ.) ήταν βασιλιάς της Σαλαμίνας της Κύπρου, που έζησε κατά τα τέλη του 6ου και τις αρχές του 5ου αιώνα π.Χ.

Βιογραφία
---------

Επαναστάτησε εναντίον του αδελφού του, φιλόπερσου βασιλιά Γόργου και όταν κατάφερε να τον εκθρονίσει, ηγήθηκε όλων των Κυπρίων (πλην των Αμαθούσιων) σε επανάσταση ενάντια στους Πέρσες (499 π.Χ.)
Ο βασιλιάς των Περσών Δαρείος ο Α' έστειλε στόλο και πολύ στρατό υπό τις διαταγές του Αρτύβιου για να καταπνίξει την επανάσταση.
Ο Ονήσιλος ζήτησε την βοήθεια των Ιώνων, οι οποίοι έστειλαν στην Κύπρο ισχυρό στόλο. 

Έγινε ναυμαχία και πεζομαχία στην οποία αρχικά οι Ίωνες κέρδισαν τους Πέρσες. Στη μάχη διακρίθηκε ο Ονήσιλος που σκότωσε τον αρχηγό του Περσικού στρατού Αρτύβιον. Όταν όμως ο τύραννος του Κουρίου Στασάνωρ, μαζί με τον στρατό του, αποχώρησε από την μάχη, τον ακολούθησαν και Σαλαμιναίοι οπλίτες με αποτέλεσμα η μάχη να γείρει προς τους Πέρσες.
Ο Ονήσιλος, μαχόμενος απεγνωσμένα, σκοτώθηκε.

Οι Αμαθούσιοι τον αποκεφάλισαν και κρέμασαν το κεφάλι του σε δημόσια θέα. Ένα σμήνος από μέλισσες κατέφυγε στο κρανίο του Ονήσιλου και έκαναν εκεί τη φωλιά τους. Μετά από αυτό οι Αμαθούσιοι ζήτησαν χρησμό από μαντείο το οποίο τους προέτρεψε να τον θάψουν με τιμές ήρωα και να του προσφέρουν θυσίες, όπως και έγινε.

Βιβλιογραφία
------------

* Ηροδότου, Αλικαρννήσηος, ιστορικοί λόγοι Θ΄, έκδοση J. Cooke, et J. Parker, 1808, σελίδα 61
*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Κυριάκου Δ. Παπαδόπουλου, Ονήσιλος

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.
3. ↑  [5,104] Κύπριοι δὲ ἐθελονταί σφι πάντες προσεγένοντο πλὴν Ἀμαθουσίων· ἀπέστησαν γὰρ καὶ οὗτοι ὧδε ἀπὸ Μήδων. ἦ Ὀνήσιλος Γόργου μὲν τοῦ Σαλαμινίων βασιλέος ἀδελφεὸς νεώτερος, Χέρσιος δὲ τοῦ Σιρώμου τοῦ Εὐέλθοντος παῖς. (2) οὗτος ὡνὴρ πολλάκις μὲν καὶ πρότερον τὸν Γόργον παρηγορέετο ἀπίστασθαι ἀπὸ βασιλέος, τότε δέ, ὡς καὶ τοὺς Ἴωνας ἐπύθετο ἀπεστάναι, πάγχυ ἐπικείμενος ἐνῆγε· ὡς δὲ οὐκ ἔπειθε τὸν Γόργον, ἐνθαῦτά μιν φυλάξας ἐξελθόντα τὸ ἄστυ τὸ Σαλαμινίων ὁ Ὀνήσιλος ἅμα τοῖσι ἑωυτοῦ στασιώτῃσι ἀπεκλήισε τῶν πυλέων. (3) Γόργος μὲν δὴ στερηθεὶς τῆς πόλιος ἔφευγε ἐς Μήδους, Ὀνήσιλος δὲ ἦρχε Σαλαμῖνος καὶ ἀνέπειθε πάντας Κυπρίους συναπίστασθαι. τοὺς μὲν δὴ ἄλλους ἀνέπεισε, [...] ***Ηροδότου* Ιστορίαι Βιβλίο Ε'**
4. ↑
Για το μουσικό συγκρότημα, δείτε: Ονειροπαγίδα (συγκρότημα).  
Η **Ονειροπαγίδα** είναι χειροτέχνημα με μαγική σημασία, που χρησιμοποιείται από τους Ινδιάνους για την προστασία από τα κακά όνειρα.

Προέλευση, υλικό και χρήση
--------------------------

Μια ονειροπαγίδα.
Ονειροπαγίδες κατασκεύασαν αρχικά οι Ινδιάνοι Τσιπέουα (ή αλλιώς Οτζίμπουε). Το αντικείμενο στη γλώσσα τους ονομάζεται *asabikeshiinh*. Τις κατασκεύαζαν πλέκοντας σε δίχτυ κλωστές από νεύρα μέσα σε στεφάνια από ξύλο ιτιάς, με μια πλέξη που θύμιζε ιστό αράχνης. Συνήθως τις διακοσμούσαν με χάντρες και φτερά. Μετά τις κρεμούσαν πάνω από τα κρεβάτια των παιδιών, για να τα προστατέψουν από τα κακά όνειρα. Με τον καιρό και καθώς το παιδί μεγάλωνε, η ονειροπαγίδα φθειρόταν και καταστρεφόταν. Υποτίθεται ότι μόνο τα καλά όνειρα μπορούσαν να περάσουν από την κεντρική τρύπα της ονειροπαγίδας, ενώ τα κακά σκάλωναν και έμεναν παγιδευμένα.
Στη συνέχεια, τα παγιδευμένα κακά όνειρα θα διαλύονταν με το πρώτο φως της αυγής.

Ο μύθος για την προέλευσή της
-----------------------------

Σύμφωνα με την παράδοση των Ινδιάνων Λακότα (αλλιώς Σιού), ο διδάσκαλος της σοφίας Iktomi εμφανίστηκε σε όραμα σε έναν πνευματικό αρχηγό των Λακότα, παίρνοντας τη μορφή μιας πολύ σοφής αράχνης. Αρχικά του μίλησε σε μια πνευματική γλώσσα που μόνο οι αρχηγοί των Λακότα κατανοούσαν. Έπειτα καθώς μιλούσε, πήρε το στεφάνι από ιτιά που είχε ο αρχηγός, και ήταν διακοσμημένο με φτερά, χάντρες, τρίχες αλόγου και προσφορές, κι άρχισε να υφαίνει σ' αυτό ένα δίχτυ από την εξωτερική μεριά προς το κέντρο. Του είπε ακόμα, ότι προϋπόθεση να λειτουργήσει η ονειροπαγίδα είναι η πίστη στο Μεγάλο Πνεύμα.

Διάδοση της ονειροπαγίδας
-------------------------

Η χρήση του αντικειμένου γενικεύθηκε και σε άλλα ινδιάνικα έθνη, ειδικά στη δεκαετία 1960-1970 όπου αναπτύχθηκε το ινδιάνικο κίνημα. Στη συνέχεια άτομα και ομάδες του χώρου της Νέας Εποχής άρχισαν να κατασκευάζουν, κι ακόμα να πωλούν ονειροπαγίδες. Αυτή η πρακτική καταδικάζεται από τους Ινδιάνους ως σφετερισμός του πολιτισμού τους.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ονειροπαγίδα** |

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **ονειροπαγίδα**  |

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  Βλ. Jenkins, Philip (September 2004). Dream Catchers: How Mainstream America Discovered Native Spirituality. New York: Oxford University Press.
Συντεταγμένες: 38°26′58.4″N 141°26′33.5″E﻿ / ﻿38.449556°N 141.442639°E﻿ / 38.449556; 141.442639

Η **Οναγκάουα** (ιαπωνικά: 女川町 Onagawa-chō) είναι πόλη που βρίσκεται στο νομαρχιακό διαμέρισμα Μιγιάγκι της Ιαπωνίας. Κατά τις 31 Μαΐου 2017, η πόλη είχε εκτιμώμενο πληθυσμό 6.660 κατοίκους και πυκνότητα πληθυσμού 102 ατόμων ανά τ.χλμ. σε 3.148 οικίες. Η συνολική έκταση της πόλης είναι 65,80 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Γεωγραφία
---------

Η Οναγκάουα βρίσκεται στην άκρη της ακτής Σάνρικου του βορειοκεντρικού νομού Μιγιάγκι, με τα όρη Κιτακάμι στα δυτικά και την πόλη Ισινομάκι στα ανατολικά, νότια και βόρεια. Μεγάλο μέρος της πόλης βρίσκεται στα όρια του Εθνικού Πάρκου Σάνρικου Φουκκό. Η Οναγκάουα είναι φυσικό λιμάνι βαθέων υδάτων, το οποίο βρίσκεται στη διασταύρωση δύο μεγάλων ωκεάνιων ρευμάτων και είναι γνωστό για την εμπορική βιομηχανία αλιείας του. Κοντά στη νότια πλευρά του κόλπου της Οναγκάουα βρίσκεται το εργοστάσιο πυρηνικής ενέργειας της Οναγκάουα.

### Γειτονικοί δήμοι

* Νομός Μιγιάγκι
	+ Ισινομάκι

Κλίμα
-----

Η Οναγκάουα έχει υγρό κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν Cfa) που χαρακτηρίζεται από ήπια καλοκαίρια και κρύους χειμώνες με έντονη χιονόπτωση. Η μέση ετήσια θερμοκρασία στην Οναγκάουα είναι 11,1 °C. Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι 1213 χιλιοστόμετρα με τον Σεπτέμβριο ως τον πιο υγρό μήνα. Οι θερμοκρασίες είναι οι υψηλότερες κατά μέσο όρο τον Αύγουστο, περίπου στους 23,6 °C, και οι χαμηλότερες τον Ιανουάριο, γύρω στους -0,1 °C.

Πληθυσμός
---------

Σύμφωνα με ιαπωνικά δεδομένα απογραφής, ο πληθυσμός της Οναγκάουα έχει μειωθεί ραγδαία τα τελευταία 40 χρόνια.

| Έτος Απογραφής | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| 1970 | 17.681 |
| 1980 | 16.105 |
| 1990 | 14.018 |
| 1995 | 13.044 |
| 2000 | 11.814 |
| 2005 | 10.723 |
| 2010 | 10.051 |
| 2015 | 6.334 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «女川町統計書 > 第1章 自然・土地».
2. ↑  Geospatial Information Authority of Japan. www.gsi.go.jp/KOKUJYOHO/MENCHO/backnumber/GSI-menseki20210101.pdf. σελ. 14.
3. ↑
4. ↑  Onagawa official home page(Ιαπωνικά)
5. ↑  Onagawa climate data
6. ↑  Onagawapopulation statistics
7. ↑  «View Data | Municipality data | System of Social and Demographic Statistics(SSDS) | Search by areas». *Portal Site of Official Statistics of Japan* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2021.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 122428474
* LCCN: nr92008710
* NDL: 00296827

 |

 |
Μέρος του *Σκωτσέζικου Βιβλίου* με σημειώσεις των Στέφαν Μπάναχ και Στανίσλαβ Ούλαμ
Η **Σχολή Μαθηματικών της Λβιβ** (πολωνικά: lwowska szkoła matematyczna‎) ήταν μια ομάδα από πολωνούς μαθηματικούς που εργάζονταν στην Λβιβ Πολωνίας κατά τον Μεσοπόλεμο. Από το 1945 η Λβιβ περιήλθε στην επικράτεια της Ουκρανίας. Οι μαθηματικοί συχνά συναντιόνταν στο πασίγνωστο *Σκωτσέζικο Καφέ* για να συζητήσουν μαθηματικά προβλήματα. Το 1929 ίδρυσαν το περιοδικό *Studia Mathematica* που εκδίδεται ως σήμερα. Η σχολή ήταν γνωστή για την παραγωγικότητα και τις εκτεταμένες συνεισφορές της σε θέματα όπως η τοπολογία ορισμού σημείων, η θεωρία συνόλων και η συναρτησιακή ανάλυση. Οι βιογραφίες και η συνεισφορά αυτών των μαθηματικών καταγράφηκαν το 1980 από τον σύγχρονό τους, Καζίμιερζ Κουρατόβσκι, στο βιβλίο του με τίτλο *Μισός Αιώνας Πολωνικών Μαθηματικών: Αναμνήσεις και Σκέψεις*.

Μέλη
----

Στα αξιοσημείωτα μέλη της Σχολής Μαθηματικών της Λβιβ περιλαμβάνονται οι:

* Στέφαν Μπάναχ
* Φέλιξ Μπαράνσκι
* Βλάντισλαβ Ορλίτζ
* Στάνισλαβ Σακς
* Χιούγκο Στέινχαους
* Στάνισλαβ Μαζούρ
* Στάνισλαβ Ουλάμ
* Γιόζεφ Σράιερ
* Ιούλιος Σάουντερ
* Μαρκ Κατς
* Αντόνι Λομνίτσκι
* Στέφαν Κατζμαρζ
* Χέρμαν Άουερμπαχ
* Βλοντζίμιερζ Στόζεκ
* Στάνισλαβ Ρουζιέβιτς

Το τέλος της Σχολής
-------------------

Πολλοί μαθηματικοί, ιδίως εκείνοι με Εβραϊκή καταγωγή, εγκατέλειψαν αυτό το νοτιοανατολικό τμήμα της Πολωνίας το 1941, προτού εισβάλλουν οι Γερμανοί. Ορισμένοι από τους μαθηματικούς επέζησαν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Μεταπολεμικά μια ομάδα μαθηματικών, μεταξύ των οποίων ήταν μέλη της αρχικής κοινότητας, συνέχισε το έργο της σχολής στο Βρότσουαφ της δυτικής Πολωνίας. Η εν λόγω μεταφορά συνέπεσε με τις μεταναστεύσεις του Πολωνικού πληθυσμού (1944-1946). Εξέχουσα προσωπικότητα αναδείχθηκε ο Στάνισλαβ Ουλάμ, ο οποίος έγινε διάσημος για το έργο του στη Δύση.

Αναφορές
--------

1. ↑  Ulam, Stanislaw M. (1976). *Adventures of a mathematician*. New York: Scribner. ISBN 0684143917. 1528346.
2. ↑  Duda, Roman. (2007). *Lwowska szkoła matematyczna* (1. wyd έκδοση). Wrocław: Wydawn. Uniwersytetu Wrocławskiego. ISBN 9788322928684. 288696748.
3. ↑  Urbanek, Mariusz,. *Genialni : Lwowska Szkoła Matematyczna*. Warszawa. ISBN 9788324403813. 903097843. CS1 maint: Πολλαπλές ονομασίες: authors list (link)
4. ↑  «PIĘKNE UMYSŁY Lwowska szkoła matematyczna» (PDF).
Το **ταμπάκα κοτόπουλου** (γεωργιανά: წიწილა ტაბაკა *tsitsila tabaka*) ή **ταπάκα κοτόπουλου** (γεωργιανά: წიწილა ტაფაკა *tsitsila tapaka*) είναι παραδοσιακό γεωργιανό τηγανητού κοτόπουλου, το οποίο είναι επίσης δημοφιλές και σε άλλες Καυκάσιες κουζίνες. Επίσης, έγινε κοινό πιάτο εστιατόριων της Σοβιετικής κουζίνας και σήμερα βρίσκεται σε πολλά εστιατόρια σε όλη την Ανατολική Ευρώπη και την Κεντρική Ασία.

Το κοτόπουλο ψήνεται σε ένα παραδοσιακό τηγάνι που ονομάζεται τάπα (γεωργιανά: ტაფა). Για να τηγανιστεί καλά, το κοτόπουλο πεπλατύνεται στο τηγάνι και πιέζεται από το βάρος. Στη σύγχρονη μαγειρική, σύνολα ειδικών τηγανιών που περιέχουν βαρύ κάλυμμα ή βίδα πατήματος χρησιμοποιούνται συχνά.

Συχνά καρυκεύεται με σκόρδο ή συνοδεύεται από παραδοσιακές γεωργιανές σάλτσες, όπως μπάζε, σατσίβι ή τκεμάλι.

* Ζυγίζοντας το κοτόπουλο κάτω στο τηγάνιΖυγίζοντας το κοτόπουλο κάτω στο τηγάνι
* Ταπάκα κοτόπουλου με σάλτσα φουντουκιούΤαπάκα κοτόπουλου με σάλτσα φουντουκιού

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος πιάτων κοτόπουλου

Παραπομπές
----------

1. ↑  Albala, Ken. *Food Cultures of the World Encyclopedia*, Volume 1, p. 125
2. ↑  *Encyclopaedia of Contemporary Russian*, Smorodinskaya, Karen Evans-Romaine, Helena Goscilo, p. 380
3. ↑  Goldstein, Darra. *The Georgian Feast: The Vibrant Culture and Savory Food of the Republic of Georgia*, p. 102
4. ↑  С.А Арутюнов· Г.А Сергеева (1995). *Народы Кавказа. Материальная культура: пища и жилище*. σελ. 66.  (in Russian)
5. ↑  MacVeigh, Jeremy (2008) *International Cuisine*, p. 221. Cengage Learning. Google Books. Retrieved 16 October 2013.
Το **Ταμπουεμασάνα** (Tabwemasana), που βρίσκεται στη δυτική πλευρά του νησιού Εσπίριτου Σάντου, σε γεωγραφικές συντεταγμένες 15°22΄ Ν και 166°45΄ Α, είναι το υψηλότερο βουνό στο αρχιπέλαγος και το κράτος Βανουάτου, αλλά και ένα από τα υψηλότερα των νησιών της Ωκεανίας. Με υψηλότερο σημείο σε υψόμετρο 1.879 μέτρα (σύμφωνα με άλλες πηγές 1.877 μέτρα), το Ταμπουεμασάνα υψώνεται επιβλητικά στην περιοχή του και παρέχει σε όσους το ανεβαίνουν υπέροχη θέα προς τη Θάλασσα των Κοραλλίων στα ανατολικά. Το βουνό έχει δύο κορυφές, στις οποίες οι τοπικοί θρύλοι δίνουν αρσενικό στη μία και θηλυκό στην άλλη χαρακτήρα, και αναφέρουν ότι τη νύχτα, όταν κανένας δεν τις βλέπει, πλησιάζουν η μία την άλλη και αγκαλιάζονται.

Μέχρι τη δεκαετία του 1970 το χωριό Κερέπουα βρισκόταν στις πλαγιές του Ταμπουεμασάνα, σε απόσταση μιας μέρας με τα πόδια μέχρι την ακτή μέσα από πυκνή ζούγκλα. Στα τέλη της δεκαετίας αυτής, όπως και άλλα ορεινά χωριά, το Κερέπουα ξαναχτίστηκε σε παραθαλάσσιο μέρος και τώρα χρησιμεύει ως αφετηρία για όλες τις αναβάσεις στο βουνό. Πολύ λίγοι τουρίστες ωστόσο ανεβαίνουν στο Ταμπουεμασάνα κάθε χρόνο, και στην ψηλότερη κορυφή φθάνουν συνήθως λιγότεροι από 5-6 ανά έτος. Αυτό οφείλεται κυρίως στην απομονωμένη τοποθεσία και τη φυσική δυσκολία της αναβάσεως μέχρι την κορυφή. Εξαιτίας της ελλείψεως δρόμου, όσοι επιθυμούν να ανέβουν στο βουνό πρέπει πρώτα να πάρουν το καΐκι από το χωριό Τασιρίκι μέχρι το Κερέπουα. Από εκεί ανεβαίνουν την κοιλάδα ενός ποταμού και μετά ακολουθεί απότομη άνοδος μέχρι τις κορυφές. Συνιστάται η συνοδεία έμπειρου ντόπιου οδηγού, καθώς η διαδρομή είναι πολύ δύσκολη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Tabwémasana" on Peakbagger.com Ανακτήθηκε την 1η Οκτωβρίου 2011
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Φεβρουαρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Λεπτομερείς πληροφορίες για την ανάβαση στο βουνό


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Mount Tabwemasana  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Νησιώτης παίζοντας ταμπουρά. 18ος αιώνας.
Ο **ταμπουράς**, με τη γενική έννοια, είναι η ελληνική ονομασία μιας ευρύτερης οικογένειας εγχόρδων μουσικών οργάνων, αλλά δηλώνει και ένα συγκεκριμένο ελληνικό παραδοσιακό όργανο, που ανήκει σ' αυτή την οικογένεια.

Ο ταμπουράς γενικά, είναι ένα έγχορδο μουσικό όργανο με μακρύ χέρι, απόγονος της αρχαιοελληνικής πανδούρας και πρόγονος πανομοιότυπων λαούτων (όπως για παράδειγμα το τούρκικο σάζι), καθώς θεωρείται όργανο αναβίωσης κυρίως στα βυζαντινά χρόνια. Ο ταμπουράς αναφέρεται στο βυζαντινό έπος του Διγενή Ακρίτα όταν ο ήρωας παίζει ένα θαμπούρι (μεσαιωνική μορφή ταμπουρά).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| « | Και αφότου αποδείπνησεν, εμπαίνει εις το κουβούκλιν
και επήρεν το θαμπούριν του και αποκατάστησέν το.
 |  » |
| — *Διγενής Ακρίτας*, Escorial version, vv. 826-827, ed. and transl. Elizabeth Jeffreys |

Αυτά τα μουσικά όργανα έχουν βαθουλωτό σκάφος και το καπάκι είναι επίπεδο, με ή χωρίς τρύπα. Ο αριθμός των χορδών κυμαίνεται, συνήθως μεταξύ τριών (μονές, διπλές αλλά και τριπλές). Το μέγεθος των ταμπουράδων μπορεί να ξεπεράσει το ένα μέτρο.
Από την αρχαιοελληνική πανδουρίδα, μέχρι τον 19ο αιώνα ο ταμπουράς, απέκτησε σταθερά τάστα και έγινε το σημερινό τρίχορδο μπουζούκι.

Τα τελευταία χρόνια αυξάνεται το ενδιαφέρον για τον παλιό ταμπουρά στην Ελλάδα. Ο ταμπουράς έχει ενταχθεί ως απαραίτητος στα μουσικά σχολεία. Επειδή ο παραδοσιακός Ελληνικός ταμπουράς είναι χαμηλόφωνο όργανο, δεν χρησιμοποιείται συχνά ως κύριο σολιστικό όργανο, αλλά μάλλον εντός της παραδοσιακής ορχήστρας, για να συνοδεύει το κύριο όργανο (λύρα, βιολί, φλογέρα κ.λ.π). Ωστόσο, ο ταμπουράς είναι ουσιαστικά ένα σολιστικό όργανο. Αφού δεν είναι συγκερασμένο, δεν είναι κατάλληλο για το παίξιμο συγχορδιών. Ο ταμπουράς δεν χρησιμοποιείται στο ρεμπέτικο ούτε στο λαϊκό τραγούδι. Θεωρείται το ιδανικό όργανο για τη σπουδή των βυζαντινών κλιμάκων.

Βιβλιογραφία
------------

* *ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΣ, Φοίβος.* Ελληνικά λαϊκά μουσικά όργανα. 2η έκδοση. *Αθήνα: Μέλισσα, 1991.*
* *ΓΡΑΨΑΣ, Νίκος.* Ταμπουράς. Μέθοδος διδασκαλίας. *Αθήνα: Νικολαΐδης, 2007.*

Παραπομπές
----------
Οσφύς ή μέση , στην ανατομία, ονομάζεται το τμήμα της κοιλιάς μεταξύ του κελύφους και των γοφών. Στους ανθρώπους με λεπτά σώματα, η μέση είναι το στενότερο μέρος του κορμού.

Δομή
----

Εξαιτίας αυτού και επειδή η μέση είναι συχνά συνώνυμη με το στομάχι, μπορεί κανείς να μπερδευτεί ως προς την ακριβή θέση της μέσης. Ένας άλλος παράγοντας που προκαλεί σύγχυση είναι ότι η μέση της μέσης διαφέρει από διαφορετικούς ανθρώπους. Στη μελέτη, η περιφέρεια μέσης που μετρήθηκε στο επίπεδο του ομφαλού ήταν μεγαλύτερη από αυτή που μετρήθηκε στη φυσική μέση. Για να εντοπίσετε τη φυσική γραμμή της μέσης, πρέπει απλά να στέκεστε όρθιοι και έπειτα να γέρνετε προς τα πλάγια κρατώντας τα πόδια και τους γοφούς ευθεία. Οι πτυχές του κορμού είναι η φυσική γραμμή της μέσης.
Συντεταγμένες: 42°9′30″N 22°31′0″E﻿ / ﻿42.15833°N 22.51667°E﻿ / 42.15833; 22.51667

Η κορυφή Ρούεν από τη βουλγαρική πλευρά του Οσόγκοβο.
Ανοιξιάτικη όψη του Οσόγκοβο στη Βόρεια Μακεδονία.
Το **Οσόγκοβο** (Βουλγαρική γλώσσα και Σλαβομακεδονική γλώσσα: Осогово (βοήθεια·πολυμέσα)) ή **Οσόγκοβοσκα Πλανίνα** (Осоговска планина *ή* Осоговски Планини) είναι ένα βουνό και χιονοδρομικό κέντρο μεταξύ του νοτιοδυτικού τμήματος της Βουλγαρίας (Επαρχία Κιουστεντίλ) και του βορειοανατολικού μέρους της Βόρειας Μακεδονίας (Δήμος Κότσανη και Δήμος Κρίβα Παλάνκα).

Έχει μήκος περίπου 110 χιλιόμετρα και πλάτος 50 χιλιομέτρων, ενώ η υψηλότερη κορυφή είναι η Ρούεν στα 2251 μ. η οποία αποτελεί τον κύριο ορθογραφικό κόμβο στα σύνορα μεταξύ Βουλγαρίας και Βόρειας Μακεδονίας. Η πιο απότομη πλαγιά του βουνού βρίσκεται στα δυτικά και εκτείνεται από το Κάρεβ Βρβ.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Οσόγκοβο** |

Παραπομπές
----------



|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Βόρεια Μακεδονία | Πύλη Βόρεια Μακεδονία |
Η οργάνωση  δεδομένων είναι  ένα βασικό στοιχείο της βάσεις δεδομένων ώστε να είναι πιο λειτουργική.  Η οργάνωση  δεδομένων χωρίζεται σε  δυο κατηγορίες τα δομημένα δεδομένα και τα αδόμητα δεδομένα.

Η SQL  είναι μία γλώσσα υπολογιστών στις βάσεις δεδομένων που σχεδιάστηκε για τη διαχείριση δεδομένων, σε ένα σύστημα διαχείρισης σχεσιακών βάσεων δεδομένων .

Η γλώσσα είναι υπεύθυνη για την ανάκτηση και ενημέρωση δεδομένων, δημιουργίας και επεξεργασίας  σχημάτων και σχεσιακών πινάκων, και ελέγχου πρόσβασης στα δεδομένα. Η SQL έγινε η πιο ευρέως χρησιμοποιούμενη γλώσσα για τις σχεσιακές βάσεις δεδομένων.Δομημένα δεδομένα   οργώνονται σε πίνακες και ο  κάθε πίνακας αναφέρεται σε μια οντότητα. Η στήλες του πίνακα αντιπροσωπεύουν της ιδιότητες της οντότητας (π.χ. Κωδικός Προϊόντος, Όνομα Προϊόντος ) και  οι γραμμές αντιπροσωπεύουν της εγγραφές .Η  οργάνωση είναι κατανοητή και μπορείς να της αναλύσεις ευκολά .

  

Η NoSQL  είναι μια βάση δεδομένων που είναι υπεύθυνη  για τη διαχείριση των δεδομένων που είναι σε μια μη σχεσιακή μορφή, δηλαδή δεν είναι δομημένη με πίνακα και δεν διαθέτει πίνακα σχέσεις.

Αδόμητα δεδομένα είναι αυτά που δεν βρίσκονται στης σχεσιακές βάσεις δεδομένων (NoSQL βάσεις).Δηλαδή χρησιμοποιούν μοντέλα δεδομένων  για την διαχείριση των δεδομένων όπως έγγραφα και γραφήματα .Αυτές απαιτούν μεγάλο όγκο δεδομένων  και ευέλικτα μοντέλα δεδομένων .Αυτό το πετυχαίνουμε με τη μείωση περιορισμών συνοχής δεδομένων που είναι γνωστοί σε καποιες άλλες βάσεις δεδομένων. Οι βάσεις δεδομένων NoSQL έχουν σχεδιαστεί για την κλιμάκωση σε κατανεμημένες ομάδες υλικού και προσφέρουν  ευέλικτα προγράμματα που επιτρέπουν πιο γρήγορη  και πιο  ολοκληρωμένη ανάπτυξη , αυτό της καθιστά  ιδανικές για  δομημένα και μη δομημένα δεδομένα.Η ισχυρή απόδοση έχει βελτιστοποιηθεί 

  

Η βάσεις δεδομένων NoSQL υλοποιούνται σε πολλές σύγχρονες εφαρμογές της οποίες χρησιμοποιούμε καθημερινά.

Πηγές
-----

*
Ο **Σνούφελ** (γερμανικά: *Schnuffel*) είναι λαγός κινουμένων σχεδίων που δημιουργήθηκε το 2007 στη Γερμανία από τη Γερμανική εταιρεία Jamba ή Jamster.

Ο Σνούφελ έχει γκρι και άσπρο τρίχωμα και μπλε μάτια.

Επινόηση και δημιουργία
-----------------------

Τα πρώτα πρωτότυπα για τη δημιουργία του χαρακτήρα Σνούφελ δημιουργήθηκαν στις 2 Ιουλίου 2007. Ο αρχικός ήχος τηλεφώνου μετετράπη σε τραγούδι από τον Σεμπάστιαν Νούσμπαουμ και τον Αντρέας Βέντορφ, και ηχογραφήθηκε υπό τον τίτλο Kuschel Song ("τραγούδι της αγκαλιάς"). Το σινγκλ κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2008 και ο λαγός-ήχος τηλεφώνου μπήκε στη κορυφή των γερμανικών και ευρωπαϊκών τσαρτ. Αφού το τραγούδι ανέβηκε στην κορυφή των αυστριακών τσαρτ και στην 2η θέση στην Ελβετία άρχισαν τα σχέδια για τη διεθνή κυκλοφορία του τραγουδιού. Τα τραγούδια μεταφράστηκαν σε 13 γλώσσες και δημιουργήθηκαν 13 άλμπουμ, συμπεριλαμβανομένων γερμανικών επανεκδόσεων και διεθνών άλμπουμ. 

Ο Σνούφελ εισήχθη στην αμερικανική αγορά στις 17 Ιανουαρίου 2010. Κάποτε το Σνούφελ έπαιζε σε διάφορα αμερικανικά κανάλια.

Λόγω του αυξημένου ελληνικού ενδιαφέροντος έχουν γίνει μεταφράσεις προηγούμενων άλμπουμ του Σνούφελ στα ελληνικά. Δεν είναι αυτούσια αντίγραφα των πρωτότυπων γερμανικών αφού έχουν γίνει μικροαλλαγές στη σειρά των τραγουδιών και τα παρεχόμενα μέσα. Με τη μετάβαση στην ελληνική αγορά η Sony δεν παράγει αυτούς τους δίσκους αλλά τους έχει αναλάβει η Heaven Music.

Από το 2012 άρχισαν να παράγονται εφαρμογές με θέμα τον Σνούφελ για συσκευές Android. Η τελευταία εφαρμογή για συσκευές Android κυκλοφόρησε στις 23 Μαρτίου 2015 και αργότερα κυκλοφόρησε μια για το iOS, όντας η τρίτη που κυκλοφόρησε για το iOS, μετά τη "Schnuffel Bunny Hop" και "Schnuffel Virtual Pet".

Σνουγκελίνα
-----------

Η θηλυκή έκδοση και κορίτσι του Σνούφελ λέγεται στα γερμανικά **Schnuffelienchen** (Σνουφελίνχεν) γνωστή και ως Σνουγκελίνα. Όπως ο Σνούφελ είναι και αυτή λαγός. Ο πρώτος δίσκος και σινγκλ της Σνουγκελίνας με τίτλο "Küss mich, halt mich, lieb mich" (Φίλα με, κράτα με, αγάπησε με) κυκλοφόρησε στις 29 Οκτωβρίου 2010 και παρέμεινε για μια εβδομάδα στην 99η θέση των γερμανικών τσαρτ. Το δεύτερο της σινγκλ, με τίτλο "Schmetterling" (Πεταλούδα) κυκλοφόρησε στις 28 Φεβρουαρίου 2012 μόνο στις σελίδες των Jamba/Jamster, και κυκλοφόρησε διαδικτυακά στις πλατφόρμες των Amazon, iTunes και GooglePlay στις 25 Ιουλίου 2014 μαζί με την αγγλική έκδοση. Το τρίτο της σινγκλ, "Ohne Dich" (Χωρίς εσένα) κυκλοφόρησε στις 26 Σεπτεμβρίου 2014 ως ψηφιακή λήψη.

Φωνή
----

Τη φωνή του Σνούφελ και της Σνουγκελίνας δανείζουν στα αγγλικά οι Γκρέις Κάουφμαν και Μικαέλα Ντιν, καθώς και η Κάρολ Σεβίγια στα ισπανικά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Küss mich, halt mich, lieb mich* on the German charts
2. ↑  «Schmetterling - Single». *AppleMusic* (στα Αγγλικά). 2014. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2020.
3. ↑  «Schmetterling - Single». *AppleMusic* (στα Αγγλικά). 2014. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2020.
4. ↑
Το **Ντιντίκας** είναι ενεργό ηφαίστειο και ηφαιστειογενές νησί στην Επαρχία Καγκαγιάν, στις βόρειες Φιλιππίνες. Το νησί, το οποίο ήταν ένα υποβρύχιο ηφαίστειο και επανεμφανίσθηκε από τη θάλασσα το 1952, βρίσκεται 22 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του νησιού Camiguin στα Στενά του Λουζόν (Διέκπλους Μπάσι). Και πριν από το 1952, το ηφαίστειο είχε φανεί (για πρώτη φορά) πάνω από την επιφάνεια του ωκεανού το 1857.

Το Ντιντίκας επιστεγάζεται από θόλο λάβας με υψόμετρο κορυφής σήμερα 228 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας και διάμετρο βάσεως 1.200 μέτρα στο ίδιο επίπεδο. Βρίσκεται στο νότιο άκρο του ηφαιστειακού τόξου Λουζόν, και όπως όλα τα ηφαίστεια στις Φιλιππίνες, είναι μέρος του «Δακτυλιδιού της Φωτιάς» του Ειρηνικού.

Ιστορία εκρήξεων
----------------

Από τον 18ο αιώνα μέχρι σήμερα έχουν καταγραφεί 6 ιστορικές εκρήξεις από το ηφαίστειο. Συγκεκριμένα το 1773 σημειώθηκε η πρώτη καταγεγραμμένη υποβρύχια έκρηξη από το ηφαίστειο, σε αυτό που ήταν γνωστό ως «ύφαλοι Ντιντίκας» των Φαραγιόνες. Τον Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο του 1856 η πρώτη δραστηριότητα ξεκίνησε ως μια στήλη «καπνού» ανάμεσα στους δύο βράχους που είναι γνωστοί στους ντόπιους, αλλά δεν σημειώθηκαν σεισμοί.

Το 1857 το ηφαίστειο ξέσπασε βίαια με σεισμούς και ξεπρόβαλε από την επιφάνεια της θάλασσας. Από τότε έως το 1860 το ηφαίστειο ήταν συνεχώς ενεργό και μέσα σε τέσσερα χρόνια είχε φτάσει σε ύψος 210 μέτρα. Ωστόσο, το νησί αργότερα κατέρρευσε εκ της διαβρώσεως των κυμάτων και εξαφανίστηκε κάτω από τη θάλασσα.

Το 1900 μια έκρηξη άφησε τρεις μάζες βράχων έως και 25 μέτρα ψηλές. Το 1952 το ηφαίστειο φάνηκε ξανά πάνω από την επιφάνεια του ωκεανού, κατά τη διάρκεια μιας εκρήξεως που άρχισε γύρω στις 16 Μαρτίου. Το επόμενο έτος 1953 οι δραστηριότητες υπεχώρησαν. Το νησί που προέκυψε είχε 2,4 χιλιόμετρα πλάτος, με μέγιστο υψόμετρο 240 μέτρα. Το 1969 υπηρξαν και τα πρώτα γνωστά ανθρώπινα θύματα από το ηφαίστειο: τρεις ψαράδες σκοτώθηκαν ενώ ψάρευαν κοντά στο ηφαίστειο. Η δραστηριότητα αυτή, η οποία ξεκίνησε στις 21 Μαρτίου, προήλθε από έναν νέο κρατήρα στη βόρεια πλευρά του νησιού. Από αεροσκάφη που πέταξαν πάνω από το ηφαίστειο, αναφέρθηκε ότι στον διαμέτρου 20 μέτρων πυθμένα του κρατήρα κόχλαζε λάσπη. Η δραστηριότητα στο ηφαίστειο μειώθηκε τον Ιούνιο του ίδιου έτους. Τέλος, στις 6 έως 9 Ιανουαρίου 1978 σημειώθηκε η τελευταία έκρηξη του Ντιντίκας μέχρι σήμερα. Η ήπια αυτή έκρηξη κάλυψε το νησί με φρέσκες ηφαιστειακές στάχτες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  volcano.si.edu/volcano.cfm?vn=274020. Ανακτήθηκε στις 2  Φεβρουαρίου 2019.
2. ↑  Villamor, Ignacio. "Census of the Philippine Islands, 1918, Vol. I", p. 112. Manila Bureau of Printing, 1920.
3. ↑  U.S. Bureau of Insular Affairs: "Description of the Philippines, Part 1", σελ. 39, Manila Bureau of Printing, 1903
4. ↑  U.S. Coast and Geodetic Survey. "United States Coast Pilot Philippine Islands, Part I", p.44. Washington Government Printing Office, 1919.
Η **Κύπρος** συμμετείχε στους 13ους Θερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες που διεξήχθηκαν στο Πεκίνο το 2008 με τέσσερις αθλητές. Την κυπριακή αποστολή αποτελούσαν ο δρομέας Αντώνης Αρέστη, ο σκοπευτής Ευριπίδης Γεωργίου, η κολυμβήτρια και χρυσή παραολυμπιονίκης στην Αθήνα το 2004 Καρολίνα Πελενδρίτου και ο κολυμβητής Ανδρέας Ποταμίτης.

Η Κύπρος πρόσθεσε στη συλλογή των παραολυμπιακών της μεταλλίων συνολικά τέσσερα μετάλλια σε αυτή την κορυφαία παγκόσμια αθλητική διοργάνωση: ένα χρυσό, δύο αργυρά και ένα χάλκινο. Αυτή ήταν η καλύτερη συμμετοχή της Κύπρου σε Παραολυμπιακούς Αγώνες από άποψης επιδόσεων. Στις προηγούμενες πέντε συμμετοχές της σε Παραολυμπιακούς αγώνες, η χώρα είχε κατακτήσει μόνο ένα χρυσό μετάλλιο στην κολύμβηση το 2004.

Συγκομιδή Μεταλλίων
-------------------

| Μετάλλιο | Όνομα Αθλητή | Άθλημα | Αγώνισμα |
| --- | --- | --- | --- |
|  Χρυσό | Καρολίνα Πελενδρίτου | Κολύμβηση | 100 μέτρα γυναικών Breaststroke - SB12 |  |
|  Αργυρό | Αντώνης Αρέστη | Στίβος | 400 μέτρα ανδρών - T46 |  |
|  Αργυρό | Αντώνης Αρέστη | Στίβος | 200 μέτρα ανδρών - T46 |  |
|  Χάλκινο | Καρολίνα Πελενδρίτου | Κολύμβηση | 200 μέτρα γυναικών Individual Medley - SM12 |  |
|

Παραπομπές
----------

1. ↑  Cyprus at the Paralympics, International Paralympic Committee
2. ↑  Cyprus at the Paralympics, International Paralympic Committee
Ο **Ντιόγκο**, πορτογλ. Diogo (1425 - 1443) από τον Οίκο των Καπετιδών-Πορτογαλίας-Αβίς ήταν πρίγκιπας της Πορτογαλίας, κοντόσταυλος της χώρας και μάγιστρος τού Τάγματος τού Αγ. Ιακώβου.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο μόνος γιος τού Ιωάννη 3ου κοντόσταυλου της Πορτογαλίας (από το 1431) και της Ισαβέλας, κόρης τού Αλφόνσου δούκα της Μπραγκάνσα. Οι γονείς του ήταν εξαδέλφια.

Ο πατέρας του Ιωάννης ήταν κύριος τού Ρεγκουένγκος ντε Μπνσαράς και 10ος μάγιστρος τού Τάγματος τού Σαντιάγκο (Αγ. Ιακώβου) από το 1418. Όταν ο Ιωάννης απεβίωσε το 1442 σε ηλικία 41 ετών, ο αδελφός του Πέτρος δούκας της Κοΐμπρα, που ήταν αντιβασιλιάς κατά την ανηλικιότητα τού Αλφόνσου Ε΄, αποφάσισε να ορίσει τον Ντιόγκο ως 5ο κοντόσταυλο της Πορτογαλίας. Επίσης το 1443 ο Ντιόγκο εξελέγη 11ος μάγιστρος (διδάσκαλος) τού Τάγματος τού Σαντιάγκο. Όμως απεβίωσε λίγες ημέρες μετά, άγαμος. Τότε ο θείος του Πέτρος όρισε τον δικό του γιο Πέτρο ως νέο (6ο) κοντόσταυλο της Πορτογαλίας. 

Ο θείος του Πέτρος υποστηριζόταν από τους αστούς, ενώ οι ευγενείς υποστήριζαν τον άλλο θείο του Αλφόνσο κόμη τού Μπαρσέλος. Ένεκα της αντιπαράθεσης, ο Αλφόνσος αμφισβητούσε τους διορισμούς αυτούς· είχε νυμφευτεί την κόρη τού Νούνο Αλβάρες Περέιρα 2ου κοντόσταυλου, ο οποίος μετά αγιοποιήθηκε και θεωρούσε, ότι ο δικός του γιος Αλφόνσος μαρκήσιος της Βαλένσα είχε υπέρτερα δικαιώματα διαδοχής στη θέση τού κοντόσταυλου. Ο Πέτρος δούκας της Κοΐμπρα τότε τού θύμισε, ότι ο κόμης τού Μπαρσέλος ήταν νόθο τέκνο και για να τον αποζημιώσει, δημιούργησε τον τίτλο τού δούκα της Μπραγκάνσα και περιέβαλε τον Αλφόνσο κόμη τού Μπαρσέλος. Όμως ο τελευταίος δεν καραπραΰνθηκε και η ρήξη μεγάλωνε με τον καιρό.

Πηγές
-----

* "Nobreza de Portugal e do Brasil" – Vol. I, page 297. Published by Zairol Lda. Lisbon 1989.
Σημαντήρας ρομβοειδής μεταλλικός ύψους 1,5 μ.
**Σημαντήρας** (αγγλικά: *buoy*) ή **σημαδούρα** ή **τσαμαδούρα** ή **τσαμαδούρι**, λέγεται γενικά οποιοδήποτε μέσον που παραμένει στη επιφάνεια της θάλασσας, σε συγκεκριμένη θέση, προς επισήμανση συγκεκριμένου σκοπού ή λόγου, όπως: θέση ναυαγίων, ποντισμένης αγκύρας (σημαντήρας αγκύρας), όρια θαλάσσιου διαύλου (σημαντήρας διαύλου), θέση αλιευτικών εργαλείων, τηλεφωνικών καλωδίων, υποβρύχιων δραστηριοτήτων πάσης φύσεως (εκτός στρατιωτικών), όρια πεδίων βολών, όρια κολύμβησης λουομένων οργανωμένων λουτρικών εγκαταστάσεων κλπ.

Τα σχήματα των σημαντήρων είναι κωνικά, σφαιρικά, ρομβοειδή, κυλινδρικά ή τραπεζοειδή και φέρουν χρώμα συνήθως κόκκινο, πράσινο, ή πορτοκαλί, ή κεραμιδί και σπάνιες φορές μαύρο. Οι πλέον συνήθεις αυτών είναι οι καθοδηγητικοί (leading buoy) που φέρονται κυρίως σε διαύλους, οι σημαδούρες αγκυρών, σημαδούρες ναυαγίων, αλιευτικών εργαλείων κλπ.

Όταν ο σημαντήρας φέρει φανό (για ανάγκες ασφάλειας ναυσιπλοΐας) τότε καλείται φωτοσημαντήρας, συμπεριλαμβανόμενος στους φάρους και τους φανούς του φαρικού συστήματος της περιοχής. Οι φωτοσημαντήρες διαύλων φέρουν επίσης χαρακτηριστικές χρωματικές γραμμώσεις ή αριθμούς που δηλώνουν έτσι την αριθμητική τους σειρά. 

Επίσης για καλύτερη εξυπηρέτηση της ναυτιλίας χρησιμοποιούνται σε περιοχές συχνής παρουσιαζόμενης ομίχλης ηχητικοί σημαντήρες που φέρουν κύμβαλο, κουδούνι ή συρίκτρα, καλούμενοι αντίστοιχα κυμβαλοσημαντήρες, κωδωνοσημαντήρες, και συρικτροσημαντήρες.

Σημειώσεις
----------

Σημαντήρες διαφόρων τύπων
* Η επισήμανση με σημαντήρα της όποιας υποβρύχιας αλιείας (με ψαροτούφεκο), όταν διενεργείται αυτή, κρίνεται λίαν απαραίτητη και κάθε ολιγωρία επ΄ αυτού αποτελεί παιγνίδι ζωής και θανάτου.

* Στους χάρτες η θέση των σημαντήρων απεικονίζεται με μιά έντονη τελεία επί μιας παύλας.
* Στη αγγλική ναυτική ορολογία υφίστανται δύο παράλληλοι όροι "buoys" και "beacons". Ο δεύτερος είναι ιδιαίτερα γενικός όπου χαρακτηρίζεται οτιδήποτε φωτοβολεί με αναλαμπές που μπορεί να είναι είτε στη θάλασσα είτε στη ξηρά (όπως π.χ. φλας οχημάτων). Στην ελληνική ναυτική ορολογία υφίστανται οι όροι σημαντήρες και αλεώρια. Αν και οι δύο αυτές έννοιες είναι ταυτόσημες καθιερώθηκε με τον καιρό μόνο από αξιωματικούς του Π.Ν. και Λ.Σ. τα αλεώρια να θεωρούνται δευτερεύουσας σημασίας σκοπού από τους σημαντήρες. Αντίθετα στη κοινή ναυτική γλώσσα διατηρείται ένας όρος "σημαντήρες" ή σημαδούρες, ή τσαμαδούρες. Οι σημαντήρες στην αγγλική χαρτογράφηση διακρίνονται ως ακολούθως με τις αντίστοιχες συντμήσεις:
	+ opsional (= σφαιρικός),
	+ can (= κυλινδρικός),
	+ nun (= κωλουροκωνικός),
	+ spar (= πασσαλοειδής),
	+ bell (= κωδωνοφόρος),
	+ whistle (= με σειρήνα ομίχλης),
	+ lighted (= φωτοβόλος),
	+ L. bell (= φωτοβόλος - κωδωνοφόρος) και
	+ L.w. (= φωτοβόλος - συρικτροφόρος)

Αναφορές
--------

1. ↑  Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν "Ηλίου", Τόμος Κ, σελ. 218

### Δείτε επίσης

* Ναύδετο
Η **σημαία των Ροχίνγκια** είναι η πολιτιστική και εθνική σημαία που χρησιμοποιείται αποκλειστικά από τον λαό των Ροχίνγκια. Η χρήση του αναφέρθηκε για πρώτη φορά από τον μελετητή και συγγραφέα Α.Φ.Κ. Τζιλάνι (*A.F.K Jilani*), ο οποίος τεκμηρίωσε τη δημιουργία του στα μέσα του 20ου αιώνα. Στις 20 Μαΐου 2018, μια ενημερωμένη έκδοση της σημαίας δημιουργήθηκε από την Ακαδημία της Γλώσσας Ροχίνγκια και κυκλοφόρησε στο κοινό. Επί του παρόντος χρησιμοποιείται από τις κοινότητες της διασποράς Ροχίνγκια σε όλο τον κόσμο.

Περιγραφή
---------

### Γενική εικόνα και σχέδιο

Το σχέδιο της σημαίας είναι ένα πράσινο πεδίο που διαθέτει και ένα κίτρινο νόμισμα που περιέχει κείμενο σε λευκό χρώμα. Το αραβικό κείμενο στο νόμισμα είναι η *σαχαντά* που περιβάλλεται από τα ονόματα των Τεσσάρων Δικαίων Χαλίφηδων του Ισλάμ: Αμπού Μπακάρ (πάνω), Ομάρ (κάτω), Οθμάν (αριστερά) και Αλί (δεξιά).

### Διαστάσεις

Διάγραμμα του σχεδίου της σημαίας

Η αναλογία της σημαίας είναι 2:3. Παρατηρούμε πως οι μεγαλύτερες πλευρές του παραλληλογράμμου που σχηματίζεται από το πράσινο πεδίο έχουν μήκος **6 μονάδων**. Στο σημείο τομής των αξόνων συμμετρίας είναι το κέντρο της σημαίας. Οι άλλες δύο πλευρές είναι **τεσσάρων μονάδων**. Είναι σημαντικό να σημειωθεί εδώ πως 4:6 ισούται με 2:3. Για να προσδιορίσουμε, όμως, την αναλογία του νομίσματος σε σχέση με το πράσινο πεδίο, θα πρέπει να χωρίσουμε τη δεξιά πλευρά σε δύο χωρία της **μίας μονάδας** (πάνω και κάτω αντίστοιχα) και ένα χωρίο των **δύο μονάδων** (στη μέση). Αν σχηματίσουμε δύο ευθύγραμμα τμήματα, ξεκινώντας από τα σημαία αρχής και τέλους του χωρίου των δύο μονάδων, θα παρατηρήσουμε πως εκεί είναι τα όρια του νομίσματος. 

### Χρώματα

#### Συμβολισμός

Κάθε χρώμα της σημαίας αντιπροσωπεύει μία ιδιότητα, ή μία ηθική αξία ή αρετή. Πιο συγκεκριμένα:

* Το πράσινο (    ) συμβολίζει την ειρήνη.
* Το χρυσό (    ) συμβολίζει την ευημερία.
* Το λευκό (    ) συμβολίζει την αγνότητα.

#### Περιγραφή Χρωμάτων

Στον παρακάτω πίνακα φαίνονται αναλυτικότερα τα δύο χρώματα που εμφανίζονται στη σημαία: το λευκό και το μπλε, στις κατάλληλες αποχρώσεις. Παρουσιάζονται τρεις διαφορετικοί τρόποι περιγραφής: το δεκαεξαδικό (HEX), το RGB και το CMYK. Έτσι:

|  | Πράσινο | Χρυσό | Λευκό |
| --- | --- | --- | --- |
| **Δεκαεξαδικό** | #0B6623 | #D4AF37 | #FFFFFF |
| **RGB** | 11, 102, 35 | 212, 175, 55 | 255, 255, 255 |
| **CMYK** | 0,89, 0,00, 0,66, 0,60 | 0,00, 0,17, 0,74, 0,17 | 0, 0, 0, 0 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Myanmar - Burmese peoples». *www.crwflags.com*. CRW Flags Inc. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019.
2. ↑  «Arakanese Rohingya Flag». *Rohingya Language Academy* (στα Αγγλικά). Rohingya Language Academy. 5 Μαΐου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2019.
3. ↑  «Arakanese Rohingya Flag». *Rohingya Language Academy* (στα Αγγλικά). Rohingya Language Academy. 5 Μαΐου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2019.
4. ↑  «Rohingya | Flag | Myanmar». *ozoutback.com.au*. OzOutback. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019.
Η **σημαία των Κροατών της Σερβίας** (κροατικά: Zastava Hrvata u Srbiji‎) είναι ένα από τα κύρια σύμβολα της Κροατικής μειονότητας στη Σερβία.

Σχέδιο
------

Αποτελείται από τρεις ισομεγέθεις, οριζόντιες ρίγες κόκκινου, λευκού και μπλε. Στο κέντρο της σημαίας βρίσκεται το εθνόσημο των Κροατών της Σερβίας. Είναι παρόμοια με τη σημαία της Δημοκρατίας της Κροατίας αλλά διαφέρει στο ότι περιέχει ένα εθνόσημο στο κέντρο αντί για στέμμα στην κορυφή, όπως το εθνόσημο της Κροατίας.

Έγκριση
-------

Η σημαία και το εθνόσημο των Κροατών της Σερβίας εγκρίθηκε στις 11 Ιουνίου 2005 σε συνεδρία του Κροατικού Εθνικού Συμβουλίου στη Σουμπότιτσα.

Δείτε επίσης
------------

* Εθνόσημο των Κροατών της Σερβίας
* Κροατικό Εθνικό Συμβούλιο
* Κροάτες της Σερβίας
* Κροάτες της Βοϊβοντίνας
* Σημαία της Κροατίας
* Εθνόσημο της Κροατίας
* Σημαία των Σέρβων της Κροατίας

Παραπομπές
----------

1. 1 2   Αρχειοθετήθηκε 2018-10-17 στο Wayback Machine. (hr)
Ο **Στέλιος Ανεμοδουράς** (22 Μαΐου 1917 – 6 Μαΐου 2000) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, εκδότης και συγγραφέας του ιστορικού αναγνώσματος και περιοδικού *Ο Μικρός Ήρως*, που αφηγείται τις περιπέτειες μιας παρέας παιδιών στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της Κατοχής.  Με το αφηγηματικό του ύφος σφράγισε μια μεγάλη περίοδο της ελληνικής ιστορίας, τα δύσκολα δηλαδή χρόνια που ακολούθησαν τις περιπέτειες του πολέμου, της Κατοχής και της εμφύλιας σύρραξης.

Βιογραφία
---------

Ο Ανεμοδουράς γεννήθηκε το 1917 στην Αθήνα και καταγόταν από τη Μάνη. Συγγενής του ήταν ο συγγραφέας Βάσος Δασκαλάκης. Σπούδασε στη νομική σχολή της Αθήνας και γνώριζε τρεις ξένες γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά), ενώ σε νεαρή ηλικία εντάχθηκε στην Αριστερά, την οποία όμως εγκατέλειψε μετά την περίοδο της Κατοχής.

Ξεκίνησε τη θητεία του στον χώρο των περιοδικών εκδόσεων πλάι στον Απόστολο Μαγγανάρη (και το περιοδικό *Μάσκα*) και συνέχισε με τις καθαρά δικές του δημιουργίες *Υπεράνθρωπο* κ.ά. ενώ το 1953 αποφάσισε να συγγράψει, υπό το ψευδώνυμο «**Θάνος Αστρίτης**», τις περιπέτειες του ηρωικού Γιώργου Θαλάσση (με τη βοήθεια του εικονογράφου Βύρωνα Απτόσογλου), προσπάθεια που συνεχίστηκε αρχικά έως το 1968, αλλά και στη συνέχεια με αλλεπάλληλες επανεκδόσεις.

Τιμήθηκε για τη συνεισφορά του στη διαμόρφωση της προσωπικότητας και της κουλτούρας των νεαρών αναγνωστών, και παρασημοφορήθηκε λίγο πριν το τέλος της ζωής του από τον Δήμο Αθηναίων. Πέθανε στις 6 Μαΐου 2000.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ηγουμενίδης, Δημήτριος (2016). «Τα κόμικς ως μέσο προπαγάνδας» (PDF). *repository.library.teimes*. ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας. σελ. 50.
2. ↑  *Μάνη, χθες σήμερα, αύριο*, Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2003, τεύχος 8, σελ. 12.

Βιβλιογραφία
------------

* Γιώργος Πολ. Παπαδάκης, Γιώργος Βλάχος, Νίκος Δημ. Νικολαΐδης: *`Ηρωες του Στέλιου Ανεμοδουρά*, Comics & Crosswords Publications, Παλλήνη 2015, ISBN 978-618-82244-0-7

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Μικροί χάρτινοι ήρωες (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
* Όταν υπήρχαν Ήρωες - Ανεμοδουράς (*Νυχτερινός Επισκέπτης*) (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
* Ν. Βατόπουλος: «Η ποπ κουλτούρα του περιπτέρου», *Η Καθημερινή*, 16 Ιανουαρίου 2016

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 2133916
* **AA**: 6783
* **BiblioNet**: **37890**
* LCCN: no2002047161
* ISNI: 0000 0000 5209 6965
* SUDOC: 243905351

 |

 |
Ο **Σταύρος Λαμπριάκος** (γεννήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 1975) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός και ενίοτε ως κεντρικός αμυντικός.

Καριέρα
-------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε την καριέρα του από τα τμήματα υποδομής του Άρη Θεσσαλονίκης και το 1993 προωθήθηκε στην επαγγελματική ομάδα. Το καλοκαίρι του 1995 μεταγράφηκε στον Απόλλωνα Αθηνών, όπου παρέμεινε για 6 αγωνιστικές περιόδους. Το 2001 αποκτήθηκε από τη Skoda Ξάνθη, συνδέοντας τη θητεία του στους «ακρίτες» με την καλύτερη μέχρι τώρα περίοδο στην ιστορία της ομάδας, καθώς πανηγύρισε 3 φορές την έξοδο στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ ενώ έφτασε δύο φορές στα ημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδος. Αν και το καλοκαίρι του 2008 ανανέωσε το συμβόλαιό του με τη Skoda Ξάνθη έως το 2010, τον Ιανουάριο του 2009 αποχώρησε μετά από 8,5 χρόνια από την ομάδα και επέστρεψε στην πρώτη του ομάδα, τον Άρη υπογράφοντας συμβόλαιο διάρκειας 1,5 έτους. Το καλοκαίρι του 2010, με την ολοκλήρωση των αγωνιστικών υποχρεώσεων ανακοίνωσε την απόσυρσή του από την ενεργό δράση.

### Στις εθνικές ομάδες

Υπήρξε μέλος της εθνικής Ελπίδων που έλαβε μέρος στον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Ελπίδων (Κ-21) το 1998, εναντίον της Ισπανίας.

Το καλοκαίρι του 2012 συμμετείχε αρχικά στη διοίκηση του Άρη, αποχώρησε όμως τον Οκτώβριο του ίδιου έτους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ατομικό ρεκόρ ο Λαμπριάκος». *tanea.gr*. ΤΑ ΝΕΑ. 23 Απριλίου 2007. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2019.
2. ↑  Εκτός διοίκησης Άρη ο Λαμπριάκος, www.news.gr

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Το προφίλ του Σταύρου Λαμπριάκου στο transfermarkt
* footballplus.com Προφίλ στο footballplus Αρχειοθετήθηκε 2008-01-16 στο Wayback Machine.
* Στατιστικά καριέρας
Ο **Ντάνι Βρέινς** είναι Αμερικάνος πρώην καλαθοσφαιριστής γεννημένος στις 29 Οκτωβρίου 1958 στην πόλη Σολτ Λέικ Σίτυ της Γιούτα. Αγωνιζόταν στη θέση του πάουερ φόργουορντ.

Επιλέχθηκε το 1981 στην 5η θέση του ντραφτ του ΝΒΑ και αγωνίστηκε στους Σιάτλ Σούπερσονικς έως το 1986. Τη σεζόν 1983-1984 έκανε την καλύτερη σεζόν της καριέρας του στο ΝΒΑ σκοράροντας 8,4 πόντους μ.ο. και κερδίζοντας 4,9 ριμπάουντ μ.ο. αγωνιζόμενος στους Σουπερσόνικς. Στη συνέχεια αγωνίστηκε για 2 ακόμα χρόνια στους Φιλαδέλφεια 76ερς. 

Το 1988 μετακόμισε στην Ευρώπη και την Ελλάδα για να αγωνιστεί στην ΑΕΚ. Κατά πολλούς αθλητικογράφους είναι ο καλύτερος ξένος καλαθοσφαιριστής σε απόδοση που έχει αγωνιστεί στην ΑΕΚ. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στην Ιταλία στις ομάδες Αρέζε, Ολίμπια Μιλάνου και Βαρέζε. Το 1992 αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
2. ↑  *College Basketball at Sports-Reference.com*. Ανακτήθηκε στις 28  Ιουλίου 2020.
3. ↑  *RealGM*. 4676. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.

Εξωτερικές σύνδεσμοι
--------------------

* thedraftreview.com
* nba.com
Η **Ντιφενμπάχια** (Dieffenbachia) είναι γένος τροπικού και ανθεκτικού φυτού από την Αμερική, κυρίως εσωτερικού χώρου, της οικογένειας των Αροειδών με πιτσιλωτά και οβάλ φύλλα. Τα μέλη αυτού του είδους είναι γνωστά ως φυτά εσωτερικού χώρου εξαιτίας της αντοχής τους στο λιγοστό φως. Η Ντιφενμπάχια συχνά αναφέρεται ως ο «Βασιλιάς των φυτών».

Τα κύτταρα της Ντιφενμπάχιας περιλαμβάνουν μυτερούς κρυστάλλους οξαλικού ασβεστίου που ονομάζονται raphides. Εάν ένα φύλλο μασηθεί, αυτοί οι κρύσταλλοι δημιουργούν την αίσθηση καύσης στο στόμα και στο λαιμό. Απεναντίας, η κατάποσή τους μπορεί να προκαλέσει προσωρινή ανικανότητα ομιλίας και, εξαιτίας αυτού του φαινομένου, τα φυτά αυτά ονομάζονται συνήθως **βουβά καλάμια** (άλλες ονομασίες για τα είδη Galatea και Leopard Lily). Το μάσημα των φύλλων θα μπορούσε να οδηγήσει στο θάνατο διότι η κατάποσή τους φράζει το λάρυγγα και την κυκλοφορία του αέρα. Οι δούλοι μερικές φορές τιμωρούνταν με την τοποθέτηση της ντιφενμπάχιας στα στόματά τους. Νεαρά παιδιά (στην ηλικία που τοποθετούν αντικείμενα στο στόμα τους) κινδυνεύουν από ασφυξία και θάνατο εάν μασήσουν τα φύλλα της *Ντιφενμπάχιας*. Αυτά τα περιστατικά είναι εξαιρετικά σπάνια. Μερικές γάτες τρώνε φυτά εσωτερικού χώρου και λουλούδια, που σημαίνει ότι βρίσκονται σε κίνδυνο εάν μασήσουν τα φύλλα αυτού του φυτού.

Ιδανικές συνθήκες για εσωτερικούς χώρους
----------------------------------------

Η *Ντιφενμπάχια* μπορεί να αναπτυχθεί σε τροπικά κλίματα, αλλά όχι και στην περίπτωση της ανάπτυξης σε εσωτερικό χώρο. Θερμοκρασίες κάτω των 5˚C μπορούν να σκοτώσουν το φυτό. Η κατάλληλη θερμοκρασία για τη διατήρησή του είναι από 18 έως 30˚C. Χρειάζεται φωτισμό αλλά φιλτραρισμένο φως ηλίου, για παράδειγμα μέσω ενός παραθύρου. Όταν το φυτό φτάσει στο σπίτι από το θερμοκήπιο, θα χρειαστεί μεταφύτευση. Ο ψεκασμός στα φύλλα και το συχνό πότισμα είναι απαραίτητα για την ευεξία του φυτού. Επίσης χρειάζεται υγρό χώμα, στο οποίο πρέπει να προστίθεται λίπασμα είτε υγρό είτε στερεό. Τα φύλλα περιοδικά αναδιπλώνονται και πέφτουν για να δημιουργηθούν νέα. Το κιτρίνισμα των φύλλων είναι γενικά σημάδι προβληματικών συνθηκών, όπως έλλειψη τροφής στο χώμα.

### Είδη

* *Ντιφενμπάχια amoena*
* *Ντιφενμπάχια η εξωτική* (Dieffenbachia exotica)
* *Ντιφενμπάχια η κηλιδωτή* (Dieffenbachia maculata), συνών. *Ντιφενμπάχια η παρδαλή*, *Ντιφενμπάχια η βαμμένη* (Dieffenbachia picta)
* *Ντιφενμπάχια seguine*

Δείτε επίσης
------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ντιφενμπάχια** |

* *Belamcanda chinensis* (Leopard Lily)

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα
* Clemson Σπίτι & Κήπος
* Medline Plus: Ντιφενμπάχια
Το **Νούφαρο** (***Νυμφαία***) είναι γένος υδρόβιων φυτών με παγκόσμια εξάπλωση. Αριθμεί περίπου 50 είδη. Το αρχαίο όνομα του φυτού είναι νυμφαία που προέρχεται από την ελληνική λέξη Νύμφη.

Τα άνθη του νούφαρου είναι ακτινωτά και εξέρχονται από το κεντρικό μίσχο του φυτού. Έχουν πέταλα πολύ μεγαλύτερα από τα σέπαλα. Τα άνθη φτάνουν σε διάμετρο μέχρι και 30 εκατοστά και έχουν ποικιλία χρωμάτων συνήθως λευκό, κόκκινο, μωβ ή ροζ.

Τα νούφαρα είναι πολύ συνηθισμένο φυτό του Νείλου. Στον Νείλο κυριαρχούν το μπλε και το λευκό νούφαρο. Το μπλε νούφαρο ανοίγει τα άνθη του την ημέρα και τα κλείνει την νύχτα ενώ το λευκό νούφαρο ανοίγει τα άνθη του την νύχτα και τα κλείνει την ημέρα. Γι' αυτό το λόγο οι αρχαίοι Αιγύπτιοι είχαν συνδέσει το φυτό με τον διαχωρισμό των θεοτήτων τους, σε θεότητες του πάνω και του κάτω κόσμου, ενώ συνέδεαν επίσης το φυτό με τις πεποιθήσεις τους για τον θάνατο και την μετά θάνατον ζωή.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **νούφαρο**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Νούφαρο** |

* ***Νούφαρο, Λουλούδια της Ελλάδας*** Ανακτήθηκε 23-9-2009
Η **σαύρα του Μοριά**, *Algyroides moreoticus* Bibron & Bory, 1833 είναι είδος σαύρας τις οικογένειας Lacertidae. Είναι ενδημική στην Ελλάδα, καθώς απαντάται μόνο στην Πελοπόννησο.

Περιγραφή
---------

Έχει μήκος σώματος έως και 5 cm χωρίς την ουρά, η οποία έχει περίπου το διπλάσιο μήκος. Είναι ημερόβια, ευκίνητη και εδαφόβια κυρίως σαύρα. Συναντάται από το ύψος της θάλασσας έως και τα 1200 m υψόμετρο, κυρίως σε βραχώδη ή θαμνώδη ενδιαιτήματα κοντά σε νερό, αλλά και σε πιο ξηρές περιοχές. Παρατηρείται κυρίως την άνοιξη, καθώς το καλοκαίρι συνήθως αποφεύγει τον ήλιο και τις υψηλές θερμοκρασίες. Τρέφεται με μικρά ασπόνδυλα. Τα θηλυκά γεννούν ελάχιστα αυγά κάθε φορά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Wolfgang Böhme, Petros Lymberakis (2009). *Algyroides moreoticus*  *στην Κόκκινη Λίστα Απειλούμενων Ειδών της IUCN*. Έκδοση 2013.2. Διεθνής Ένωση Προστασίας της Φύσης (IUCN). Ανακτήθηκε 12 Μαρτίου 2014.

*