Το ***συγκρότημα εκτοξεύσεων*** πυραύλων με τον αριθμό ***LC-9*** στο ακρωτήριο Κανάβεραλ ήταν διαστημική βάση της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ στην περιοχή του νησιού Merritt στην Φλόριντα. Χρησιμοποιήθηκε για λίγα χρόνια από τα μέσα της δεκαετίας του 1950 ως τα τέλη της ίδιας δεκαετίας για δοκιμαστικά του πυραύλου εδάφους - εδάφους τύπου Navaho.

Ιστορικό
--------

Το συγκρότημα κατασκευάστηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1950 από την Αμερικάνικη Πολεμική Αεροπορία για τα δοκιμαστικά του πυραύλου Navaho. Ο πύραυλος αυτός αποτελείτο από δύο τμήματα: έναν πύραυλο εκτόξευσης και το βλήμα του πυραύλου με δύο βοηθητικά τζετ κατεύθυνσης. Η κατασκευή του πυραύλου ήταν τέτοια που εκτοξευόταν και, σε ύψος 13 χιλιομέτρων, το βλήμα αποκοβόταν από τον πύραυλο εκτόξευσης και συνέχιζε την πτήση του με ταχύτητα Mach 3 με τα βοηθητικά τζετ, για να προσγειωθεί μετά από επιτυχημένη πτήση σε έναν διάδρομο προσγείωσης του Ακρωτηρίου Κανάβερελ.

Η χρήση του συγκροτήματος LC-9 ανακοινώθηκε επίσημα στις 29 Ιουνίου 1956. Η πρώτη εκτόξευση ακολούθησε στις 6 Νοεμβρίου του ίδιου έτους, και διάρκεσε 26 δευτερόλεπτα, αφού τερματίστηκε άδοξα από την έκρηξη των καυσίμων. Στις 25 Απριλίου 1957 και κατά την έναρξη της τρίτης εκτόξευσης, ο πύραυλος εξερράγη στο έδαφος καταστρέφοντας την εξέδρα. Ακολούθησαν και άλλες άτυχες απόπειρες εκτόξευσης, μέχρι που το δοκιμαστικό πρόγραμμα τελικά αναστάλθηκε και ο πύραυλος Navaho αντικαταστάθηκε από τον διηπειρωτικό πύραυλο Atlas. Η τελευταία εκτόξευση πραγματοποιήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 1958. Το συγκρότημα αποσυναρμολογήθηκε εν μέρει το 1959.

Περιγραφή του συγκροτήματος
---------------------------

Ο πύραυλος ήταν τοποθετημένος κάθετα στο κέντρο μιας εξέδρας εκτόξευσης. Κάτω από τον πύραυλο ήταν προσαρμοσμένη μια πλάκα για να εκτρέπεται ο πίδακας των καυσαερίων την στιγμή της εκτόξευσης. Τα καυσαέρια διοχετεύονταν μέσα από υπόγεια τούνελ και πέρναγαν μέσα από τεχνητούς καταρράκτες παγωμένου νερού για να αποθερμαίνονται. Στην άλλη μεριά της εξέδρας ήταν προσαρμοσμένος ένας βραχίονας ανέγερσης που ανασήκωνε τον πύραυλο σε κάθετη θέση και τον συγκρατούσε πριν την εκτόξευση. Σε περίπτωση κακοκαιρίας, ο πύραυλος προστατευόταν από την βροχή και τους κεραυνούς από ένα κινητό υπόστεγο που συρόταν επάνω σε ράγες. Ο έλεγχος της εκτόξευσης γινόταν από ένα κοντινό οχυρό, το λεγόμενο Blockhaus, που σήμερα χρησιμοποιείται για αποθήκη. Το οχυρό δεν είχε οπτική επαφή με τον πύραυλο, παρά μόνο μέσω ενός περισκοπίου.

Χρονολογία εκτοξεύσεων
----------------------

| Ημερομηνία και | Ώρα (UTC) | Τύπος Πυραύλου |
| --- | --- | --- |
| 6 Νοεμβρίου 1956 |  | Navaho II SM-64 03 |
| 22 Μαρτίου 1957 |  | Navaho II SM-64 06 |
| 25 Απριλίου 1957 |  | Navaho II SM-64 07 |
| 26 Ιουνίου 1957 |  | Navaho II SM-64 08 |
| 18 Σεπτεμβρίου 1957 |  | Navaho II SM-64 10 |
| 13 Νοεμβρίου 1957 | 17:28 | Navaho II SM-64 11 |
| 10 Ιανουαρίου 1958 | 19:38 | Navaho II SM-64 13 |
| 26 Φεβρουαρίου 1958 | 17:22 | Navaho II SM-64 12 |
| 11 Σεπτεμβρίου 1958 |  | Navaho II SM-64 14 |
| 18 Νοεμβρίου 1958 | 21:03 | Navaho II SM-64 04 |

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* LC-9 bei Astronautix (αγγλικά)
* LC-9 auf den Seiten der Canaveral Air Force Station Virtual Tour

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Συγκροτήματα εκτόξευσης πυραύλων Κέιπ Κανάβεραλ |
| --- |
|  |
| 
* LC-1
* LC-2
* LC-3
* LC-4
* LC-5
* LC-6
* LC-9
* LC-10
* LC-11
* LC-12
* LC-13
* LC-14
* LC-15
* LC-16
* LC-17
* LC-18
* LC-19
* LC-20
* LC-21
* LC-22
* LC-25
* LC-26
* LC-29
* LC-30
* LC-31
* LC-32
* LC-34
* LC-36
* LC-37
* LC-39
* LC-40
* LC-41
* LC-43
* LC-45
* LC-46
* LC-47
* PAFB
* RW15
* RW30
 |  |

 |