recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Φωτογραφία ενός δρόμου στο Ντόμπο το 1912.
Το **Ντόμπο** (ινδονησιακά: Dobo) είναι η πρωτεύουσα της Αντιβασιλείας των Νήσων Άρου, στην επαρχία Μαλούκου, στην Ινδονησία. Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία του 2010, η περιοχή των νησιών Άρου (ινδονησιακά: Kecamatan Pulau-Pulau Aru) όπου βρίσκεται το Ντόμπο έχει πληθυσμό 36.604 κατοίκους.

Το Ντόμπο φημίζεται για την παραγωγή μαργαριταριών υψηλής ποιότητας. Αποτελεί επίσης σημαντικό συγκοινωνιακό κόμβο στα νησιά Άρου και το μεγαλύτερο λιμάνι σε αυτά. Το Αεροδρόμιο του Ντόμπο στα νοτιοδυτικά της πόλης εξυπηρετεί τους κατοίκους ως προς την μετακίνηση τους στην πρωτεύουσα της επαρχίας, το Αμπόν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Biro Pusat Statistik, Jakarta, 2011.
Το **Μπέας δε Σεγούρα** (στα ισπανικά: Beas de Segura) είναι δήμος και κωμόπολη που βρίσκεται στην επαρχία της Χαέν στην Ανδαλουσία. Στο όρια του δήμου βρίσκονται διάσπαρτοι διάφοροι αρχαιολογικοί χώροι που αποδεικνύουν την κατοίκιση του χώρου ήδη από την παλαιολιθική περίοδο. Κάτω από την καρχηδονιακή και ρωμαϊκή εξουσία, από εκεί περνούσε η οδός που συνέδεε την *Castulo* (κοντά στο Λινάρες) με την Καρθαγένη. Δείγματα αυτού του γεγονότος είναι η ρωμαϊκή γέφυρα που σώζεται κοντά στη σημερινή κωμόπολη. Ως οικισμός ωστόσο ανάγεται στην αραβική εποχή. Επί βασιλείας Φίλιππου Β΄ είχε 4.500 κατοίκους που εκμεταλεύονταν τον αγροτικό πλούτο της επαρχίας, που μέχρι και σήμερα επικεντρώνεται στην παραγωγή ελαιόλαδου. Το ελαιόλαδο που παράγεται στη φυσική επαρχία της Οροσειράς του Σεγούρα έχει δική του Προστασία Ονομασίας Προέλευσης.

Η φυσική επαρχία της Οροσειράς του Σεγούρα
------------------------------------------

Η φυσική επαρχία της Οροσειράς του Σεγούρα παίρνει το όνομά της από τον ομώνυμο ποταμό που πηγάζει στα ανατολικά της και εκβάλλει στη Μεσόγειο στη Βαλενθιανική Κοινότητα. Είναι ενταγμένη στο φυσικό πάρκο της Οροσειράς της Καθόρλα, του Σεγούρα και των Λας Μπίγιας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ιστορία του Μπέας δε Σεγούρα».
2. ↑  «Υπουργείο Γεωργίας της Ισπανίας: «Χάρτης των ΠΟΠ ελαιόλαδου της Ισπανίας»» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 6 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2015.
3. ↑  «sierradesegura.com - sierradesegura.com». *www.sierradesegura.com*. Ανακτήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 2015.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 316733353

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ευρώπη
* Πύλη:Ισπανία
 |

 |
Ναυπηγήθηκε το 1864 στα ναυπηγεία "Jones Quiggin" του Λίβερπουλ. Πρώην πλοίο διάσπασης αποκλεισμού "Colonel Lamb". Το 1867 αγοράστηκε από την Αγγλία αντί του ποσού των 11.000 λιρών μαζί με το Αμφιτρίτη ΙΙΙ.

Στην Ελλάδα δεν κατέπλευσε ποτέ διότι στις 17 Νοεμβρίου 1867 ευρισκόμενο στο Λίβερπουλ με κυβερνήτη τον πλωτάρχη Σταμάτη Σαχτούρη ανατινάχθηκε από έκρηξη λέβητα, κόπηκε στα δύο και βυθίστηκε. Σκοτώθηκαν 21 άνδρες. Ο κυβερνήτης παραπέμφθηκε στις 16 Ιανουαρίου 1868 στο Ναυτοδικείο όπου και αθωώθηκε με ομόφωνη απόφαση.

Πηγές
-----

*

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Liverpool built blockade runners».
2. ↑  «Online library of selected images: Civilian ships: Steamship Colonel Lamb (blockade runner, 1864)». 11 Νοεμβρίου 2001. Ανακτήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2020.
3. ↑  Μπουμπουλίνα στο *Hellas Army*
Συντεταγμένες: 47°27′38″N 18°57′28″E﻿ / ﻿47.46056°N 18.95778°E﻿ / 47.46056; 18.95778

Το **Μπουνταέρς** (ουγγρικά: Budaörs, γερμανικά: Wudersch, κροατικά: Jerša, Erša ή Vundeš) είναι μια πόλη στην κομητεία της Πέστης, στη μητροπολιτική περιοχή της Βουδαπέστης στην Ουγγαρία.

Τοποθεσία
---------

Η πόλη βρίσκεται μεταξύ των λόφων Μπούντα και Τσίκι και το οροπέδιο Τετένι στη λεκάνη του Μπουνταόρς.

Ιστορία
-------

Οι πρώτοι οικισμοί της περιοχής χρονολογούνται από το 3500 π.Χ. Ανασκαφές κοντά στο ποταμάκι Χοσσζουρέτ οδήγησε σε ευρήματα από την εποχή του Χαλκού (1900 έως 800 π.Χ.). Πριν από τους Ρωμαίους, η Κέλτικη φυλή Εραβίσκους κατέλαβε την περιοχή για περίπου 100 χρόνια. Αρκετές βίλες έχουν ανακτηθεί από τη Ρωμαϊκή εποχή γύρω από το Καμαραερντό.

Λίγα είναι γνωστά για την πρώιμη ιστορία του οικισμού μετά την ουγγρική κατάκτηση. Το όνομα προέρχεται από το όνομα μίας από τις φυλές Καμπάρ που προσχώρησαν στους Ούγγρους.

Η πρώτη γραπτή αναφορά του Ερς χρονολογείται από το 1236, όταν ο Μπέλα Δ΄, βασιλιάς της Ουγγαρίας δώρισε μια εκκλησία μαζί με το παρεκκλήσι του Αγίου Μαρτίνου στους Κιστερκιανούς. Κάτω από την τουρκική κατοχή κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής κυβέρνησης η περιοχή ήταν ακατοίκητη και επανακατοικήθηκε από Σουαβούς αγρότες στις αρχές του 18ου αιώνα από την κόμισσα Σουζάνα Μπερτσένι.

Από τότε η πόλη αναπτύχθηκε γρήγορα. Ενώ στο τέλος του 18ου αιώνα μόνο 1.143 χωρικοί ζούσαν εδώ, σε 40 χρόνια ο αριθμός τους τριπλασιάστηκε. Οι παγκόσμιοι Πόλεμοι επηρέασαν την πόλη άσχημα, και μετά τον πόλεμο η Κομμουνιστική κυβέρνηση αρχίσει αναγκάζοντας τους εθνοτικούς Γερμανούς στο Μπουνταέρς να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους.

Το 2009 το Μπουνταέρς είχε πληθυσμό 26.400 κατοίκων.

Τουριστικά αξιοθέατα
--------------------

* Μουσείο Τοπικής Ιστορίας Γιάκομπ Μπλέγιερ, μουσείο που εξιστορεί την ιστορία των γερμανών εποίκων στο Μπουνταέρς.
* Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, μια εκκλησία τύπου μπαρόκ που χτίστηκε μεταξύ του 1801 και του 1810.

Αξιοσημείωτα άτομα
------------------

* Ίμρε Ρίττερ (γεννήθηκε το 1952), ουγγρογερμανός μαθηματικός, ελεγκτής, φορολογικός σύμβουλος, πολιτικός
* Γιόζεφ Σέρεγκι (γεννήθηκε το 1939), γλύπτης και κεραμιστής
* Μαργκίτ Βάνεκ (γεννήθηκε το 1984), τριαθλήτρια
* Γκεόργκ Μύλλερ (1917 - 2004), γερμανός γεωπόνος ουγγρικής καταγωγής

Αδελφοποιημένες πόλεις
----------------------

Το Μπουνταέρς είναι αδελφοποιημένη με:

* Μπρέτσφελντ, Γερμανία
* Πύργος, Ελλάδα
* Νοβά Βιέσκα, Σλοβακία
* Κανγίζα, Σερβία

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Magyarország közigazgatási helynévkönyve, 2021. január 1.». (Ουγγρικά, Αγγλικά) Κεντρικό Γραφείο Στατιστικής της Ουγγαρίας.
2. ↑  Επίσημος ιστότοπος (Ουγγρικά)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μπουνταέρς** |

* Επίσημος ιστότοπος στα ουγγρικά, αγγλικά και γερμανικά
* Χάρτης οδών (Ουγγρικά)
* Ιστοσελίδα του Μουσείου Τοπικής Ιστορίας Γιάκομπ Μπλέγιερ (Ουγγρικά) & (Γερμανικά)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 151378429
* LCCN: n88160710
* GND: 4221513-4

 |

 |
Το **Κάστρο της Πάγρας** είναι βυζαντινό κάστρο δίπλα στην αρχαία και μεσαιωνική πόλη Πάγραι στην σημερινή περιοχή της Τουρκίας Ισκεντερούμ, στα όρη Αμανού.

Ο αρχαίος γεωγράφος Στράβωνας αναφέρει ότι είναι στα σύνορα της Γίνδαρου, "ένα φυσικό οχυρό" που οδηγεί στις Αμανίδες Πύλες.

Το κάστρο ανεγέρθηκε από τον αυτοκράτορα Νικηφόρο Φωκά, εκεί στάθμευαν 1000 πεζοί και 500 ιππείς κάτω από την εντολή του Μιχαήλ Βούρτζη και προστάτευαν την ύπαιθρο της στην κοντινή πόλη της Αντιόχειας. Το κάστρο παρείχε ήταν μια βάση για τον έλεγχο των Αμανίδων πυλών. Χτίστηκε σε δύο επίπεδα γύρω από ένα ύψωμα, με το νερό που παρέχεται από τα υδραγωγεία.

Στη συνέχεια ξαναχτίστηκε περίπου το 1153 από τους Ναΐτες, με το όνομα "Γκαστόν" και έπειτα πέρασε στο Πριγκιπάτο της Αντιόχειας μέχρι που αυτό αναγκάστηκε να συνθηκολογήσει με τον Σαλαντίν στις 26 Αυγούστου 1189. Το 1191 καταλαμβάνεται από τους Αρμένιους΄υπό τον Λέων Β΄ της Αρμενίας, και έγινε ένα σημαντικό σημείο διαφωνίας μεταξύ αυτών, των Αντιοχέων, των ιπποτών και των Ναϊτών

Μετά από πολλές διαπραγματεύσεις τελικά επέστρεψε στους Ναίτες το 1216. Σύμφωνα με τα αρμενικά χρονικά, αντιστάθηκε σε μια πολιορκία από τις δυνάμεις του Χαλεπίου. Μετά την πτώση της Αντιόχειας το 1268 στον Μπαϊμπάρ, η φρουρά το εγκατέλειψε και παράδωσαν τα κλειδιά του κάστρου. Οι υπόλοιποι υπερασπιστές αποφάσισε να καταστρέψουν ότι μπορούσαν και να παραδώσουν έπειτα το κάστρο. Παρά την απώλεια του κάστρου ο Χετούμ Β΄ της Αρμενίας και ο Λέων Ε΄ της Αρμενίας νίκησαν τους Μαμελούκους επιδρομείς σε κοντινό πέρασμα το 1305.

Δείτε
-----

* Στρατηγάτο Παγράς

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μπαγκράς** |

1. ↑  The history of Leo the Deacon, Dumbarton Oaks Publishing 2005, p. 125
2. ↑  Yahya of Antioch, Patrologia Orientalis, tomus XVIII, Paris 1925, p.816
3. 1 2 3  Kennedy, Hugh (2001). *Crusader Castles*. Cambridge University Press. σελίδες 142–144. ISBN 0-521-79913-9.
4. ↑  «Smbat Sparapet's Chronicle». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Μαρτίου 2007. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2007.
5. ↑  Kurkjian, Vahan M. (1958). «The Kingdom of Cilician Armenia — Mongol Invasion». *A History of Armenia*. Armenian General Benevolent Union of America. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2007.
Τηγανίτα πατάτας με πικάντικο γκούλας *(Placki ziemniaczane z gulaszem na ostro*) που σερβίρεται με μπουντς (τυρί πρόβειου γάλακτος) και κρέμα γάλακτος (ίσως αναμειγνύεται με γιαούρτι) σε εστιατόριο στο Ζακοπάνε της Πολωνίας
Το **μπουντς** (πολωνικά: *bundz*, διάλεκτος του Ποντχάλε: *bunc*) είναι πολωνικό τυρί πρόβειου γάλακτος. Παρασκευάζεται παραδοσιακά στο Ποντχάλε.

Η διαδικασία παραγωγής του μπουντς σε πρώτη φάση μοιάζει με την παραγωγή του οστσίπεκ. Η πρωτεΐνη από το γάλα που χύνεται στα βαρέλια περικόπτεται από ένζυμα που περιέχονται στην πυτιά, που εξάγονται από τα στομάχια των νεαρών μόσχων. Το τυρόπηγμα που προκύπτει στη συνέχεια ζυμώνεται για λίγα λεπτά σε θερμοκρασία περίπου 70 °C. Το τυρί στραγγίζεται στον καμβά με τη μορφή μεγάλων σβώλων και στη συνέχεια λαμβάνεται ένα ήπιο τυρί.

Το ποτό ζέντιτσα παράγεται επίσης από το τυρόγαλα που δημιουργείται στην παραγωγή του μπουντς.

Δείτε επίσης
------------

* Μπρίντζα ποντχαλάνσκα, πολωνική ποικιλία μαλακού τυριού από πρόβειο γάλα.
* Οστσίπεκ, καπνιστό σκληρό τυρί, φτιαγμένο στην Πολωνία από αλατισμένο πρόβειο γάλα.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Juliet Harbutt. World Cheese Book. ̻2015. σελ. 352 (ISBN 9781465436054), (ISBN 9781465436054)
2. ↑  Christian Callec. Complete Encyclopedia of Cheese. 2002. σελ. 256 (ISBN 9789036615990), (ISBN 9789036615990)
3. ↑  Ευρωπαϊκή Επιτροπή (11 Ιουνίου 2007). «Commission Regulation (EC) No 642/2007 of 11 June 2007 registering a name in the Register of protected designations of origin and protected geographical indications Bryndza Podhalańska (PDO)».
Συντεταγμένες: 41°51′18.69318″N 12°31′6.67697″E﻿ / ﻿41.8551925500°N 12.5185213806°E﻿ / 41.8551925500; 12.5185213806

Εσωτερική άποψη του μαυσωλείου.
Το **Μαυσωλείο του Μαξεντίου** ήταν μέρος ενός μεγάλου συγκροτήματος στην Aππία Οδό της Ρώμης, που περιελάμβανε ένα παλάτι και έναν Ιππόδρομο· κατασκευάστηκε από τον Αυτοκράτορα Μαξέντιο. Ήταν ένας μεγάλος κυκλικός τάφος και κτίστηκε από τον Mαξέντιο στις αρχές του 4ου αι. πιθανώς έχοντας κατά νου να είναι μαυσωλείο για τον εαυτό του και την οικογένειά του, αλλά όταν ο μικρός γιος του Βαλέριος Ρωμύλος πέθανε, τάφηκε εκεί. Μετά από εκτεταμένη ανακαίνιση, το μαυσωλείο άνοιξε ξανά στο κοινό το 2014.

Περιγραφή
---------

Ο Mαξέντιος ίσως αποφάσισε να κατασκευάσει το μαυσωλείο στην Αππία Οδό, επειδή -σύμφωνα με τη Ρωμαϊκή συνήθεια- όλα τα σώματα έπρεπε να ταφούν έξω από την πόλη. Το συγκρότημα είναι πολύ κοντά σε αρκετές κατακόμβες. Το μαυσωλείο πιστεύεται ότι ήταν διώροφο, κυλινδρικό (*rotonda*) με διάμετρο περίπου 35 μ. αλλά σώζεται μόνο ο ημιυπόγειος όροφός του. Υπάρχει ένας κεντρικός οκταγωνικός στύλος με διάμετρο μεγαλύτερη από 9 μ. και αυτός περιβάλλεται από έναν θολωτό διάδρομο πλάτους 7 μ. Στον στύλο υπάρχουν ανοικτές κόγχες για τις σαρκοφάγους.

Δεν υπάρχει ίχνος διακόσμησης δαπέδου ή τοίχου, γεγονός που υποδηλώνει ότι το κτήριο δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.

Μία οικία του 18ου αι. αποκρύπτει σε μεγάλο βαθμό το μαυσωλείο από την Αππία Οδό και βρίσκεται εκεί, όπου μία στοά κάποτε πλαισίωνε την κύρια είσοδο του τάφου. Η οικία ήταν αρχικά μία αγροικία και αργότερα μετατράπηκε σε ένα μέγαρο από την Οικογένεια Toρλόνια, η οποία το κατείχε, μέχρι που το πήρε η Φασιστική κυβέρνηση το 1943.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος αρχαίων μνημείων στη Ρώμη

Αναφορές
--------

1. ↑  «Mausoleum of Romulus reopens after 20 years». *The History Blog*. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2015.
2. ↑  Claridge, Amanda (2010). *Rome* (2nd έκδοση). Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-954683-1.
3. ↑  Wheeler, Ginny. «Channeling the Past and Structuring the Future:The Versatile Architectural Vocabulary of Maxentius' Villa on the Via Appia». Ανακτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2015.
Συντεταγμένες: 35°0′N 68°0′E﻿ / ﻿35.000°N 68.000°E﻿ / 35.000; 68.000

Η **Μπαγκλάν** ή **Μπαγλάν**, και παλαιότερα **Καταγλάν**, είναι μία από τις 34 διοικητικές περιφέρειες (νομούς) του Αφγανιστάν.

Βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της Χώρας. Είναι ιστορική περιοχή τμήμα της οποίας είναι η αρχαία Βακτριανή. Η έκτασή της είναι περίπου τα 21.100 τ.χλμ, και ο πληθυσμός της, κατ΄ εκτίμηση, το 1980 αριθμούσε περί τους 500.000 κατοίκους ενώ το 2006 είχει ανέλθει περί τους 780.000 κατοίκους. Περιλαμβάνει 12 επαρχίες από τις οποίες τελευταία αποσπάστηκαν κάποια τμήματα και έφθασαν τις 15. Επικρατούσα γλώσσα στη περιοχή είναι η περσική φάρσι.

Πρωτεύουσα του νομού είναι η Πουλ-ι-Χομρί ή «Πολ-ε-Χουμρί», της ομώνυμης επαρχίας.

Επαρχίες
--------

Οι 15 υπαγόμενες επαρχίες στο νομό Μπαγκλάν, κατ΄ αλφαβητική σειρά, είναι: η Ανταράμπ, η Γκουζαρκάι Νουρ, η Κιτζάν, η Κουάτζα Χιτζράν, η Κχοστ-Βα-Φερέγκ, η Μπαγκλανί Τζαντίντ (πρώην Μπαγκλάν), η Μπούρκα, η Ναχρίν, η Νταηάνα-ι-Γκουρί, η Ντι Σαλάχ, η Ντουσί, η Πουλ-ι-Χισάρ όπου και η ομώνυμη πρωτεύουσα του νομού, η Πουλ-ι-Χομρί, η Τάλα-Βα-Μπαρφάκ και η Φαράγκ-Βα-Γκαρού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «د هېواد د وګـړو اټکل ۱۳۹٩» National Statistics and Information Authority.

Πηγές
-----

* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα*, τ. 12ος, σ.377

  


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Περιφέρειες του Αφγανιστάν |
| --- |
|  |
| 
* Βαρντάκ
* Γκαζνί
* Γκοούρ
* Ζάμπουλ
* Καμπούλ
* Κανταχάρ
* Καπίσα
* Κουνάρ
* Κουντούζ
* Χοστ
* Λαγκμάν
* Λογκάρ
* Μπαγκλάν
* Μπαλχ
* Μπαμιάν
* Μπανταχσάν
* Μπαντγκίς
* Νανγκαράρ
* Νιμρούζ
* Νουρεστάν
* Ντεϊκούντι
* Ορουζγκάν
* Πακτιά
* Πακτίκα
* Παντζίρ
* Παρβάν
* Σαμανγκάν
* Σαρ-έ Πολ
* Ταχάρ
* Τζοουζτζάν
* Φαράχ
* Φαρυάμπ
* Χελμάντ
* Χεράτ
 |  |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 134951127
* GND: 4004244-3

 |

 |
Η **Μπα** (αγγλικά: *Ba*) είναι κωμόπολη των νήσων Φίτζι. Απέχει 37 χιλιόμετρα από τη Λαουτόκα και 62 χιλιόμετρα από το Νάντι στην ακτή του Βίτι Λέβου, της μεγαλύτερης νήσου των Φίτζι. Καλύπτει μια έκταση 327 τετραγωνικών χιλιομέτρων, ενώ είχε πληθυσμό 14.596 στην απογραφή του 1996. Η πόλη είναι χτισμένη στις όχθες του ποταμού Μπα, από τον οποίο πήρε την ονομασία της. Για μεγάλο χρονικό διάστημα, η Μπα ήταν διάσημη για την γέφυρα η οποία προκαλούσε σοβαρά προβλήματα κυκλοφορίας. Η παλιά γέφυρα καταστράφηκε από τις πλημμύρες του 1990 και μια νέα γέφυρα χτίστηκε κοντά στην προηγούμενη. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη σύνδεση με την κύρια εθνική οδό (King's Road) παρακάμπτοντας την Μπα. Η πόλη Γιανξίνγκ στην Κίνα είναι αδελφοποιημένη με τη Μπα.

Αξιοθέατα αποτελούνν το Ραραβάι Μιλ (Rarawai Mill) στα περίχωρα της πόλης και ένα μεγάλο τζαμί κοντά στο ποτάμι, στην καρδιά της πόλης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Sera Whippy (27 Ιανουαρίου 2011). «Jiaxing sister city». *Fiji Times Online*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Ba (town) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 137306920
* SUDOC: 161522068
* BNF: cb138872732 (data)

 |

 |
Η **Μοιρώ η Βυζαντία** ή **Μυρώ** (3ος αιώνας π.Χ.), ήταν αρχαία Ελληνίδα ποιήτρια από την πόλη του Βυζαντίου. Ο σύζυγος της ονομάζονταν *Ανδρόμαχος Φιλόλογος*, ενώ η ίδια ήταν η μητέρα (ή η κόρη) του τραγωδού Ομήρου του Βυζαντίου. Έγραψε επική ποίηση, ελεγειακή, και λυρική, αλλά μόνο λίγα από τα έργα της διασώζονται, με 2 από τα επιγράμματα της να περιλαμβάνονται στην Ελληνική Ανθολογία. Έγραψε επίσης έναν ύμνο προς τιμή του Ποσειδώνα, καθώς και μια συλλογή ποιημάτων με τον τίτλο *Ἀραί*.

Ο επιγραμματοποιός του 1ου αιώνα μ.Χ. Αντίπατρος ο Θεσσαλονικεύς την περιλαμβάνει στον κατάλογο των διάσημων ποιητών του, ενώ ο γραμματικός του 2ου αιώνα μ.Χ. Αθήναιος αναφέρει στους Δειπνοσοφιστές ένα από τα ποιήματα της, τη *Μνημοσύνη*, και ο περιηγητής Παυσανίας την αναφέρει στο έργο του *Ελλάδος Περιήγησης*. Το λεξικό Σούδα του 10ου αιώνα την αναφέρει ως *Μυρώ*, όπως και ο λόγιος του 12ου αιώνα Ευστάθιος ο Θεσσαλονικεύς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Virtual International Authority File*. OCLC. Dublin. 61898461. Ανακτήθηκε στις 25  Μαΐου 2018.
2. ↑  Ελληνική Ανθολογία, 6.119 - perseus.tufts.edu
3. ↑  Ελληνική Ανθολογία, 6.189 - perseus.tufts.edu
4. ↑  (Αγγλικά) Dictionary of Greek and Roman Antiquities - perseus.tufts.edu,
5. ↑  Αθήναιος. «Δειπνοσοφισταί, 11.80». perseus.tufts.edu.
6. ↑  Παυσανίας. «Ελλάδος Περιήγησης, 9.5.8». perseus.tufts.edu.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Μοιρώ η Βυζάντια: Βίος, Μνημοσύνη, Ελεγεία, του Σταύρου Γκιργκένη - H AΝΑΜΕΝΟΜέΝΗ
* (Γαλλικά) Poétesses grecques / Moirô - chaerephon.e-monsite.com

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 61898461
* LCCN: no2021049364
* ISNI: 0000 0000 0240 4333
* GND: 100534449
* SUDOC: 181737019

 |

 |
Ο **Ντένις Ογκούτα Όλιεχ** (γεννημένος στις 2 Φεβρουαρίου 1985) είναι Κενυάτης επαγγελματίας ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός στην ομάδα της γαλλικής Λιγκ 2, Οσέρ.

Συλλογική Καριέρα
-----------------

Ο Όλιεχ ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την Νταγκορέτι Σάντος σε μικρή ηλικία, προτού μετακομίσει στη Ματάρε Γιουνάιτεντ.

Έγινε επαγγελματίας το 2003 αγωνιζόμενος με την Αλ-Αραμπί στο Κατάρ μέχρι τα τέλη του 2005. Το 2004 του προσφέρθηκε η δυνατότητα αλλαγής της υπηκοότητάς του από Κενυάτικη σε Καταριανή. Απέρριψε, όμως, την προσφορά.

Το 2005, ο Όλιεχ υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με τη γαλλική ΦΚ Ναντ και ξεκίνησε να αγωνίζεται μαζί της από τις αρχές του 2006. Ωστόσο, η ΦΚ Ναντ υποβιβάστηκε το 2007 τερματίζοντας στην τελευταία θέση της Λιγκ 1 και ο Όλιεχ αποκτήθηκε ως δανεικός από την Οσέρ η οποία έψαχνε για επιθετικό ύστερα από ένα κακό ξεκίνημα στη σεζόν. Τον Ιανουάριο, η Οσέρ τον απέκτησε οριστικά από την Ναντ.
Στις 25 Σεπτεμβρίου 2011, ο Όλιεχ πέτυχε το πρώτο του *hat-trick* με την Οσέρ σε μια νίκη με 4–1 επί της Σοσό. Το *hat-trick* αυτό πραγματοποιήθηκε σε διάστημα 16 λεπτών.

Διεθνής Καριέρα
---------------

Η πρώτη του διεθνής συμμετοχή ήταν το 2002, όταν η Κένυα ηττήθηκε από τη Νιγηρία με σκορ 3–0.

Μπαίνοντας ως αλλαγή στη διάρκεια του δευτέρου ημιχρόνου, ο Όλιεχ πέτυχε το νικητήριο τέρμα για την ομάδα στα πλαίσια των προκριματικών του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής του 2004 απέναντι στο Πράσινο Ακρωτήρι. Αγωνίστηκε στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής 2004.

Προσωπικά
---------

Ο μεγαλύτερος αδερφός του Όλιεχ, Νίξον Ονιγουάντα, είναι προπονητής στην κενυάτικη Νταγκορέτι Σάντος (με την οποία είχε, κατ[ά το παρελθόν, αγωνιστεί και ο Όλιεχ).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Dennis Oliech Soccerway profile». *Soccerway*. Ανακτήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2012.
2. ↑  «It's OK For Oliech to Hold Out For a Better Deal» (reprint, registration & fee required). *The East African Standard* (Kenya: allAfrica). 2 February 2004.. Ανακτήθηκε στις 16 November 2011.
3. ↑  The Standard, April 15, 2009: KPL slaps three-month ban on Denis Oliech’s brother[*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ντένις Όλιεχ** |

* (Γαλλικά) Ντένις Όλιεχ : Στατιστικά γαλλικού πρωταθλήματος στο LFP.fr

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Ποδόσφαιρο
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 2583147270412135700004
* LCCN: no2016112798

 |

 |




  

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Αυτό το λήμμα σχετικά με το **γαλλικό** ποδόσφαιρο χρειάζεται επέκταση. Βοηθήστε τη Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το!*. |
Το **Μούλντα**(ρωσικά: Мульда‎) είναι μια αστική κοινότητα (αστικού τύπου οικισμός) κάτω από τη διοικητική δικαιοδοσία της πόλης δημοκρατικής σημασίας της Βαρκουτά, στην δημοκρατία των Κόμι στη Ρωσία. Ήταν ακατοίκητο στην απογραφή του 2010.

Διοικητική και δημοτική κατάσταση
---------------------------------

Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, ο αστικού τύπου οικισμός Μούλντα υπάγεται στο Αστικού Τύπου Διοικητικό έδαφος Κομσομόλσκι, που υπάγετια στην πόλη δημοκρατικής σημασίας της Βαρκουτά. Εντός του πλαισίου των δημοτικών τμήματων, είναι μέρος του αστικού οκρούγκ της Βαρκουτά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Russian Federal State Statistics Service (2011). «Всероссийская перепись населения 2010 года. Том 1» [2010 All-Russian Population Census, vol. 1]. *Всероссийская перепись населения 2010 года (2010 All-Russia Population Census)* (στα Ρωσικά). Federal State Statistics Service. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2012.
2. ↑  Law #13-RZ
3. ↑  Law #11-RZ
Ο **Νικόλαος Καλύβας**, (*Αθήνα Δεκέμβριος 1937 - Ιανουάριος 1993*) ήταν πρώην πρωταθλητής και προπονητής της Ελληνικής αντισφαίρισης. 

Καταγόταν από οικογένεια όχι ιδιαίτερα εύπορη, για να είναι μέλος του ΟΑΑ, ήταν γιος του Δημητρίου και της Καλομοίρας Καλύβα. Στον Όμιλο Αντισφαίρισης Αθηνών βρέθηκε αρχικά σαν εργαζόμενος, παιδί που μάζευε τις μπάλες από το γήπεδο (*Ballboys*), και παράλληλα ασκούνταν στην αντισφαίριση και όταν αναγνωρίστηκε το ταλέντο του έγινε μέλος του συλλόγου. 

Ήταν πρωταθλητής ελλάδος στο μονό αντρών το 1957, 1958, 1959, 1960, και 1961, δεύτερος το 1962, 1963, 1964, 1965 και το 1974. Στο διπλό αντρών ήταν πρώτος το 1956, και 1957 με συμπαίκτη τον Σταύρο Παναγόπουλο, το 1961 με συμπαίκτη τον Δημήτριο Κανελλόπουλο, το 1962 και το 1967 με συμπαίκτη τον Νίκο Καλογερόπουλο. Δεύτερος ήταν το 1958, το 1960, το 1964, και το 1969. Στο διπλό μεικτό ήταν δεύτερος το 1960 με συμπαίκτρια την Ξανθίππη Βασιλειάδου.

Συμμετείχε σε όλα τα μεγάλα ελληνικά τουρνουά της εποχής κατακτώντας πρώτες και δεύτερες νίκες. Ήταν μέλος της εθνικής ομάδας στα Κύπελλα Ντέιβις του 1963, 1964 , 1965 και του 1966. Το 1978 ανέλαβε την προπόνηση της Διονυσίας Παναγοπούλου και της Αγγελικής Κανελλοπούλου.

Στην προσωπική του ζωή εργαζόταν σε κλωστοϋφαντουργία ενώ ασχολούνταν και με την αργυροχρυσοχοΐα. Το 1963 παντρεύτηκε με την Μαριάννα Φερμελή κι απέκτησαν δύο γιους. Μετά τον θάνατο του ο ΟΑΑ διοργάνωνε τουρνουά στην μνήμη του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Σκιαδάς, σελ. 311
2. 1 2  *Σκιαδάς, σελ. 446*
3. 1 2  *Σκιαδάς, σελ. 448*
4. ↑  *Σκιαδάς, σελ. 450*
5. 1 2 3  *Σκιαδάς, σελ. 453*
6. 1 2  *Σκιαδάς, σελ. 455*
7. 1 2  *Σκιαδάς, σελ. 456-457*
8. ↑  *Σκιαδάς, σελ. 460*
9. 1 2  *Σκιαδάς, σελ. 461-462*
10. ↑  *Σκιαδάς, σελ. 464*
11. ↑  *Σκιαδάς, σελ. 479*
12. ↑  *Σκιαδάς, σελ. 443*
13. ↑  *Σκιαδάς, σελ. 467*
14. ↑  Σκιαδάς, σελ. 470-471
15. 1 2 3  *Σκιαδάς, σελ. 312*

Πηγές
-----

* Ελευθέριου Σκιαδά, 100 χρόνια Όμιλος Αντισφαίρισης Αθηνών 1895-1995, Μικρός Ρωμηός Ε.Π.Ε. ISBN 960-85466-2-1
Ο **Νίκος Καρμίρης** υπήρξε εκφωνητής και εμπορικός υπεύθυνος του πρώτου ραδιοφωνικού σταθμού της Ελλάδας και των Βαλκανίων, του Ραδιοφωνικού Σταθμού Θεσσαλονίκης (Χρίστου Τσιγγιρίδη). Ήταν ένας από τους πρώτους Έλληνες ραδιοφωνικούς εκφωνητές.

Απόφοιτος της Εμπορικής Σχολής, εργάζονταν στα γραφεία της Εφημερίδας Μακεδονία. Στα πλαίσια της συνεργασίας της εφημερίδας με το Ραδιοφωνικό Σταθμό, γνωρίστηκε με τον ιδρυτή του τελευταίου, Χρίστο Τσιγγιρίδη. Αυτός εντυπωσιάστηκε από τον ταχύ νου, την πρακτική σκέψη και την καθαρή φωνή του Καρμίρη και στα τέλη του 1936 τον ενέταξε στην ομάδα του ραδιοφωνικού σταθμού.

Ο Νίκος Καρμίρης, λαμβάνοντας υπόψη τις προοπτικές του ραδιοφωνικού σταθμού, αποφάσισε να οργανώσει τις διαφημίσεις και κατά συνέπεια άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα έσοδα, εκ των οποίων ο ίδιος εισέπραττε μέρισμα σε ποσοστό 25%. Παράλληλα, ανέλαβε το λογιστήριο του σταθμού, κάνοντας απογραφές εσόδων-εξόδων, καθώς ο ίδιος ο ιδρυτής του σταθμού δεν έδειχνε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα χρήματα. 

Ο Νίκος Καρμίρης επίσης συνέβαλε σημαντικά στην αναβάθμιση του προγράμματος του ραδιοφωνικού σταθμού, κάνοντας συστηματικές εκφωνήσεις και προετοιμάζοντας τα δελτία ειδήσεων και με την βοήθεια των διευθυντών της Εφημερίδας Μακεδονία, Γιάννη Ιωαννίδη και Κώστα Δημάδη.

Πηγές
-----

* Πλέχοβα, Όλγα: *Το πρώτο Ελληνικό ραδιόφωνο... και το πρώτο των Βαλκανίων*, εκδ. Μπαρμπουνάκης 2002, ISBN 960-267-107-6

* Κίσκιλας Παναγιώτης "*Μέρες Ραδιοφωνίας",* αυτοεκδ. Αθήνα 2003 ISBN 978-960-93-6151-4

* Τυροβούζης, Νέστορας: *Η εφημερίδα "Μακεδονία" και το "Ράδιο Τσιγγιρίδη"*, εκδ. University Studio Press 2005, ISBN 960-12-1440-2
* Ραδιοτηλεόραση Νο 216(1244) 31 Μαρτίου-6 Απριλίου 1974
* Δημοσιογραφία & Τύπος Ιανουάριος-Φεβρουάριος 2008
Αυτό το λήμμα αφορά το μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής.  Για τον Έλληνα πολιτικό και επιχειρηματία, δείτε: Νικόλαος Φιλάρετος (βουλευτής).  

  


Ο **Νίκος Φιλάρετος** (1925 - 23 Αυγούστου 2007) ήταν μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ασχολήθηκε με τα διοικητικά στον ελληνικό αθλητισμό διατελώντας γενικός γραμματέας της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής (1974 - 1985), μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (1981 - 2005), γενικός γραμματέας της Διεθνούς Επιτροπής Μεσογειακών Αγώνων, μέλος της εκτελεστικής επιτροπής στον οργανωτικό τομέα των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 καθώς και πρόεδρος της Ακαδημίας της ΔΟΕ (1987 - 1993, 1997 - 2007).

Το 2001 του απονεμήθηκε από τον πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας, Ζακ Σιράκ, το παράσημο του «Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής» για τη διάδοση της ολυμπιακής παιδείας σε παγκόσμιο επίπεδο.

Απεβίωσε στην Αθήνα. Ήταν παντρεμένος με την Βασιλική Λιβεράκου και είχαν αποκτήσει δύο παιδιά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βιογραφικό Νίκου Φιλάρετου, από την ιστοσελίδα in.gr
2. ↑  Συνέντευξη Νίκου Φιλάρετου, από την ιστοσελίδα tanea.gr
Ο **Μιέσκο**, πολων. Mieszko Βytomski (π. 1305 - πριν τις 9 Αυγούστου 1344) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας του Σέβιες (1312-28, επίσημα από το 1315), επίσκοπος της Νίτρα (1328-34) και επίσκοπος του Βέσπρεμ (από το 1334).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πέμπτος γιος του Καζιμίρ δούκα του Μπύτομ, Οπόλε και της Ελένης, κόρης ίσως του Λέοντα Α΄ της Γαλικίας.

Ως ο νεότερος γιος, προορίστηκε για τον κλήρο από την παιδική του ηλικία. Παρ' όλα αυτά, έπειτα από το τέλος του πατέρα του το 1312, έλαβε το Σέβιες. Συνέχισε την εκκλησιαστική του σταδιοδρομία και το 1313 έγινε ιππότης του Τάγματος του Αγ. Ιωάννου. Το 1315, μαζί με τον πρωτότοκο Μπολέσλαφ, ταξίδευσαν στην Ουγγαρία κατ' αίτηση της αδελφής τους Μαρίας. Σύντομα μετά έγινε βοηθός ηγούμενος των Ιωαννιτών της Ουγγαρίας. Ωστόσο το 1318 παραιτήθηκε κατά ρητή εντολή του πάπα. 

Έμεινε πιστός υποστηρικτής του αδελφού του Μπολέσλαφ αρχιεπισκόπου του Έστεργκομ, που τον αντάμειψε γι' αυτό με το αξίωμα του επισκόπου της Νίτρα. Αυτό έγινε παρά την αντίθεση του Συλλόγου του καθεδρικού της πόλης, που αντιδρούσε στον νεποτισμό. Όμως η πλήρης υποστήριξη του Καρόλου Α΄ της Ουγγαρίας -συζύγου της Μαρίας, παρά το ότι αυτή είχε αποβιώσει το 1317 και ο βασιλιάς είχε κάνει δεύτερο γάμο- προς τους πρίγκιπες Πιαστ έληξε τη διαμάχη με πλήρη επιτυχία του Μιέσκο. Αυτός, προκειμένου να αναλάβει την επισκοπή, παραιτήθηκε από δούκας του Σέβιες υπέρ του δευτερότοκου Βλάντισλαφ.

Πηγές
-----

* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.
* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  dw.1341.
Ο **Σαρντάρ Μοχαμάντ Χασίμ Χαν** (1884 – 26 Οκτωβρίου 1953) ήταν πολιτικό πρόσωπο του Αφγανιστάν.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ήταν ο μικρότερος αδελφός του βασιλιά Μοχάμεντ Ναντίρ Σαχ και ο μεγαλύτερος αδελφός των Σαρντάρ Σαχ Μαχμούντ Χαν και Σαρντάρ Σαχ Βαλί Χαν. Αρχικά, υπήρξε κυβερνήτης της Τζαλαλαμπάντ (1919-20), της Ανατολικής Επαρχίας (1920-21), προσωρινός Υπουργός Πολέμου το 1922 και πρέσβης στη Σοβιετική Ένωση από το 1924 έως το 1926. Ως πρωθυπουργός ο Χασίμ εφάρμοσε πολιτικές που είχαν ήδη σχεδιαστεί από τους αδελφούς του. Οι εσωτερικοί στόχοι της νέας αφγανικής κυβέρνησης επικεντρώθηκαν στην ενίσχυση του στρατού και στην στήριξη της οικονομίας, συμπεριλαμβανομένων των μεταφορών και των επικοινωνιών. Και οι δύο στόχοι απαιτούσαν την ύπαρξη εξωτερικής βοήθειας. Προτιμώντας να μην στηριχθεί στη Σοβιετική Ένωση ή τη Βρετανία, ο Χασίμ στράφηκε στη Γερμανία. Μέχρι το 1935 Γερμανοί εμπειρογνώμονες και επιχειρηματίες είχαν στήσει εργοστάσια και υδροηλεκτρικά έργα κατόπιν πρόσκλησης της αφγανικής κυβέρνησης. Μικρότερα ποσά βοήθειας προσφέρθηκαν επίσης από την Ιαπωνία και την Ιταλία. Κυβέρνησε το Αφγανιστάν ως Βασιλικός Πρωθυπουργός από την 1η Νοεμβρίου 1929 μέχρι τις 9 Μαΐου 1946.

Κατά τη διάρκεια των πολέμων, αντιμετώπισε σφοδρή αντιπολίτευση ως αποτέλεσμα της στάσης του στο διαρκές πολιτικό ζήτημα της παράδοσης ή της αντίστασης στους Βρετανούς. Η απόφαση απομάκρυνσης των ατόμων των παροικιών από τις χώρες του Άξονα από το Αφγανιστάν ήταν ιδιαίτερα μη δημοφιλής και τον Οκτώβριο του 1941 ο Ιταλός πρέσβης στην Καμπούλ ανέφερε στο Υπουργείο Εξωτερικών Υποθέσεων της Ρώμης ότι «θα διακόψει το έργο του για να σώσει όχι μόνο τις εντυπώσεις αλλά και τη ζωή του».

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The Royal Ark - Afghanistan». *www.royalark.net*. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2019.
2. ↑  Lansford, Tom (2017). *Afghanistan at War: From the 18th-Century Durrani Dynasty to the 21st Century*. Santa Barbara: ABC-CLIO. σελ. 254. ISBN 9781598847604.
3. ↑  Werth, Aleander (1996). *A Beacon Across Asia: A Biography of Subhas Chandra Bose*. Hyderabad: Orient Blackswan. σελ. 102-3. ISBN 9788125010289.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Mohammad Hashim Khan στο Wikimedia Commons
* Rulers.org

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 2372159699927503500009
* GND: 1215037473

 |

 |
Συντεταγμένες: 42°42′2″N 18°15′49″E﻿ / ﻿42.70056°N 18.26361°E﻿ / 42.70056; 18.26361

Η **Μονή Ντούζι** είναι μοναστήρι της σερβικής ορθόδοξης Εκκλησίας στη Βοσνία, αφιερωμένη στη Μεσιτεία της Θεοτόκου.

Περιγραφή και ιστορικά στοιχεία
-------------------------------

Το μοναστήρι βρίσκεται 10 χλμ δυτικά της πόλης Τρεμπίνιε, σε κοντινή απόσταση από τις δαλματικές ακτές και τα σύνορα με την Κροατία. Ιστορικά, η ύπαρξη της μονής αναφέρεται για πρώτη φορά στα τέλη του 17ου αιώνα, όταν χρησίμευσε ως καταφύγιο για τους μοναχούς της γειτονικής μονής του Τρβντός που είχε καταστραφεί από τους Βενετούς κατά τον ΣΤ' Βενετοτουρκικό πόλεμο.

Το 1877, κατά την εξέγερση των Σέρβων της Βοσνίας, το μοναστήρι απετέλεσε ορμητήριο των δυνάμεων του Σέρβου οπλαρχηγού Μίτσο Λιουμπιμπράτιτς και ως εκ τούτου κατέστη στόχος των οθωμανικών στρατευμάτων.

Κατά το πρώτο μισό του 20ού αιώνα υπέστη αρκετές αλλοιώσεις και καταστροφές, αλλά τις επόμενες δεκαετίες ανέκαμψε. Στη σημερινή εποχή λειτουργεί ως γυναικείο μοναστήρι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hannes Grandits, Nathalie Clayer, Robert Pichler, *Conflicting Loyalties in the Balkans. The Great Powers, the Ottoman Empire and Nation-Building*, Ι.Β. Tauris, 2011, σελ. 120.
2. ↑  William James Stillman, *Herzegovina and the Late Uprising. The Causes of the Latter and the Remedies from the Notes and Letters of a Special Correspodent*, Longmans, Green and Company, 1877, σελ. 14.
Ο **Μαρσύας ο Πελλαίος**, (πλήρες όνομα **Μαρσύας Περιάνδρου Πελλαῖος**, γύρω στο 356 BC – γύρω στο 294 π.Χ.), γιος του Περίανδρου ήταν αρχαίος μακεδόνας ιστορικός. Στο αντίστοιχο λήμμα στο λεξικό Σούδα, εμφανίζεται ως γραμματοδιδάσκαλος κάτι που συγκρούεται με την αμέσως επόμενο χαρακτηρισμό του ως γόνο της βασιλικής οικογένειας, αδερφό του Αντίγονου Α'. Ο Geier θεωρεί ότι συγχέεται στη συγκεκριμένη περίπτωση με τον Μαρσύα το Νεότερο, έτερο μακεδόνα ιστορικό από τους Φιλίππους. Το μοναδικό επιπλέον βιογραφικό στοιχείο που σώζεται σχετικά με τον Μαρσύα είναι ότι διορίστηκε από τον Δημήτριο τον Πολιορκητή διοικητής μιας μοίρας του μακεδονικού στόλου στη ναυμαχία της Σαλαμίνας το 306 π.Χ.

Το κύριο έργο του ήταν μια ιστορία της Μακεδονίας σε δέκα βιβλία, τα *Μακεδονικά*, που περιλάμβανε μια χρονική περίοδο από τις απαρχές του βασιλείου μέχρι την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Ασία. Το έργο σταματούσε απότομα στο σημείο όπου ο Αλέξανδρος επέστρεψε στη Συρία το 331 μετά την κατάκτηση της Αιγύπτου και την ίδρυση της Αλεξάνδρειας. Σε αυτό αναφέρονται πολλοί συγγραφείς όπως ο Αθήναιος, ο Πλούταρχος, ο Αρποκρατίων, ο Γάιος Πομπήιος Τρόγος και ο Ιουστίνος. Στο λεξικό Σούδα του αποδίδονται δύο ακόμη έργα, τα *Αττικά* και η *Αλεξάνδρου Αγωγή*, που σύμφωνα με τον Bernhardy και τον Geier ταυτίζονται με την *Αρχαιολογία* του Μαρσύα του Νεότερου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bill Thayer. «Η Ιστορική Βιβλιοθήκη του Διόδωρου Σικελιώτη». Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2014. Κεφάλαιο 51, παρ. 1

Πηγές
-----

* HECKEL, W. *Marsyas of Pella, Historian of Macedon*. Hermes 108 (1980), σελ. 444–462.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το λήμμα Μαρσύας στο λεξικό Σούδα Αρχειοθετήθηκε 2018-10-04 στο Wayback Machine.
* Το λήμμα Μαρσύας στο Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology του William Smith

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 74242263
* GND: 102398488

 |

 |
Το **μούσκαρι το εύκομον** (*Muscari comosum*), επίσης παλαιότερα **Λεοπόλδια η εύκομη** (*Leopoldia comosa*) ανήκει στην οικογένεια Asparagaceae (Ασπαραγοειδή) και κατανέμεται σ’ όλη την περιοχή της Μεσογείου, καθώς και σ’ όλη την Ελλάδα (υπάρχουν συνολικά 15 είδη του γένους Μούσκαρι στην Ελλάδα). Αποτελεί είδος κοινό, που το συναντάμε σε όρια αγρών, σε πετρώδη εδάφη, ακαλλιέργητα εδάφη, δάση και σε λιβάδια συνήθως σε χαμηλό υψόμετρο (0-1500μ). Ο βλαστός φτάνει σε ύψος 15-80 εκατοστά και τα φύλλα έχουν πλάτος 4-20 mm. Ο βότρυς στην κορυφή φέρει μια φούντα από άγονα άνθη που θυμίζουν μια επτάφωτο λυχνία (μενορά) και αμέσως πιο κάτω είναι πιο πυκνός με άνθη κυανοϊώδη, ενώ τέλος στο κάτω μέρος είναι αραιός με καστανά άνθη. Ανθίζει από Μάρτιο μέχρι Ιούνιο. Οι καρποί είναι τριγωνικές κάψες που περιέχουν πολλά μικρά σπέρματα Οι βολβοί του έχουν πικρή γεύση και τρώγονται από την αρχαιότητα, επειδή εθεωρείτο ότι έχουν ισχυρές αφροδισιακές και θεραπευτικές ιδιότητες.

Εικόνες
-------

* Στιφάδο από βολβούς του φυτούΣτιφάδο από βολβούς του φυτού
* Φύλλα του φυτούΦύλλα του φυτού
* Απεικόνιση από τον Johann Georg SturmΑπεικόνιση από τον Johann Georg Sturm
* Άνθος του φυτούΆνθος του φυτού
* Άνθος του φυτούΆνθος του φυτού

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Muscari comosum (L.) Mill. 1768». *www.greekflora.gr*. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2021.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μούσκαρι το εύκομον** |

Πηγές
-----

* Παπιομύτογλου Β. 2006, Αγριολούλουδα της Ελλάδας.

* Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, Flowers of Greece (Vol. II).

* Pignatti S. 1982, Flora d’ Italia (Vol. I-ΙΙΙ)

* Tutin et al. 2005, Flora Europaea Vol 5, Cambridge University Press

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 

* 

*
Το **Μπάρι** (αγγλικά: Barrie) είναι πόλη και έκδηλο περιφερειακό κέντρο στο Κεντρικό Οντάριο του Καναδά, που βρίσκεται στις όχθες του κόλπου Κέμπενφελτ, του δυτικού βραχίονα της λίμνης Σίμκοου. Η πόλη γεωγραφικά βρίσκεται στην Κομητεία Σίμκοου, ωστόσο αποτελεί πολιτικά ανεξάρτητο δήμο ενιαίου συστήματος. Βρίσκεται στην ιστορικώς εξέχουσα περιοχή της Χουρονίας (Huronia) του Κεντρικού Οντάριο και είναι μέρος του Ευρύτερου Γκόλντεν Χόρσου, μιας πυκνοκατοικημένης και βιομηχανικής υποπεριοχής του Οντάριο. Από την απογραφή του 2016, ο πληθυσμός της πόλης ήταν 141.434 κάτοικοι, καθιστώντας την ως την 34η μεγαλύτερη πόλη στον Καναδά σε πληθυσμό. Η μητροπολιτική περιοχή απογραφής του Μπάρι (CMA) στην ίδια απογραφή είχε πληθυσμό 197.059 κατοίκους, καθιστώντας την ως την 21η μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή απογραφής στον Καναδά. Η ίδια η πόλη έχει σημειώσει σημαντική ανάπτυξη τις τελευταίες δεκαετίες λόγω της ανάδυσής της ως αμιγώς οικιστική κοινότητα για το Τορόντο. Η προσιτή τιμή της στέγασης και της ισχυρής αγοράς εργασίας ενδεχομένως συμβάλλουν στον κατευνασμό για το Μπάρι ενός αγοραστή του Τορόντο. Το GO Transit προσφέρει καθημερινή υπηρεσία από και προς την Ευρύτερη Περιοχή του Τορόντο από δύο σταθμούς της πόλης. Το Μπάρι βρίσκεται 85 χιλιόμετρα βόρεια του Τορόντο, 355 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Ντιτρόιτ και 335 χιλιόμετρα δυτικά της Οττάβα. Αυτό αντιπροσωπεύει την εξαιρετικά κεντρική και ιστορικώς πλεονεκτική κατάσταση της πόλης, παρέχοντας ευκολία πρόσβασης σε μεγάλα κέντρα και αεροδρόμια σε ολόκληρη την περιοχή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.barrie.ca/Doing%20Business/Business-Development/Profile/Pages/FastFacts.aspx.
2. ↑  www.simcoe.com/news-story/4317085-249-area-code-taking-hold-in-barrie/.
3. ↑  «Ministry of Economic Development, Employment and Infrastructure». *Placestogrow.ca*. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2015.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 153663613
* LCCN: n85019138

 |

 |
Ο **Μούσα Μπιχί Αμπντί** (Musa Bihi Abdi, σομαλικά: Muuse Bixi Cabdi, αραβικά: موسى بيحي عبدي) (γεννήθηκε το 1948 στη Χαργκέισα, της Βρετανικής Σομαλιλάνδης) είναι πολιτικός από τη Σομαλιλάνδη και πρώην αξιωματικός του στρατού, Πρόεδρος της Σομαλιλάνδης από τον Δεκέμβριο του 2017. Στη διάρκεια της δεκαετίας του '70, υπηρέτησε ως πιλότος της Πολεμικής Αεροπορίας της Σομαλίας επί κυβερνήσεως του Σιάντ Μπάρε. Αργότερα ήρθε σε ρήξη με τον δικτάτορα Μπάρε και συνετέλεσε στην πτώση του καθεστώτος του. Το 1993 χρημάτισε υπουργός Εσωτερικών και Ασφαλείας της Σομαλίας.

Το 2010 ο Μπιχί διορίστηκε πρόεδρος του κυβερνώντος Κόμματος Ειρήνης, Ενότητας και Ανάπτυξης (Kulmiye) στη Δημοκρατία της Σομαλιλάνδης. Τον Νοέμβριο του 2015 επιλέχθηκε ως ο υποψήφιος του κόμματος για τις προεδρικές εκλογές κατά το 5ο ετήσιο συνέδριο της κεντρικής επιτροπής του κόμματος. 

Στις 21 Νοεμβρίου 2017 ο Μπιχί ανακοινώθηκε ότι ήταν ο νικητής των προεδρικών εκλογών του 2017. Ορκίστηκε επίσημα πρόεδρος της Σομαλιλάνδης στις 13 Δεκεμβρίου 2017, με την τελετή να παρακολουθούν αξιωματούχοι της Αιθιοπίας, του Τζιμπουτί, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ηνωμένου Βασιλείου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  africanarguments.org/2017/11/somaliland-election-will-the-self-declared-state-show-east-africa-how-its-done/.
2. ↑  Olad, Mohamed (21 Νοεμβρίου 2017). «Somaliland Ruling Party Candidate Bihi Wins Election». *Voanews.com*. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2017.
3. ↑  «Somalia: Wrangle splits Somaliland Ruling Party as President Siilaanyo seeks re-election». 26 Μαΐου 2014.. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2015.
4. ↑  «Muse Bihi and Saylici Elected as Kulmiye's Presidential Candidate». 11 Νοεμβρίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-01-28.. Ανακτήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2016.
5. ↑  Olad, Mohamed. «Somaliland Ruling Party Candidate Bihi Wins Election» (στα αγγλικά). *VOA*.. Ανακτήθηκε στις 2018-06-10.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 4809155226713884490007

 |

 |
Ο **Μαρτίνος**, λατιν.: *Μartinus*, (άκμασε 533-555) ήταν Ρωμαίος στρατηγός θρακικής καταγωγής, που υπηρέτησε τον Βυζαντινό στρατό επί Αυτοκράτορα Ιουστινιανού Α' σε διάφορα μέτωπα.

Βιογραφία
---------

Καταγράφεται για πρώτη φορά ότι δραστηριοποιείται στη Μεσοποταμία το 531 κατά τη διάρκεια του Ιβηρικού πολέμου. Το 533 πήρε μέρος στην επιτυχημένη μάχη του Tρικάμαρου στη Βόρεια Αφρική κατά τη διάρκεια του Βανδαλικού Πολέμου και παρέμεινε ενεργός εκεί μέχρι το 536. Από το 536 έως το 540 δραστηριοποιήθηκε στην Ιταλία κατά τη διάρκεια του Γοτθικού Πολέμου (535-554). Το 543-544 αντικατέστησε για λίγο τον Bελισάριο ως *magister militum per Orientem*, οδηγώντας την καταστροφική εισβολή στην Περσαρμενία κατά τη διάρκεια του Λαζικού Πολέμου. Το 544 απάλλαξε την Έδεσσα από την περσική πολιορκία με αντάλλαγμα χρυσό. Οι τελευταίες στρατιωτικές του δραστηριότητες ήταν το 551–556 στον Καύκασο κατά τη διάρκεια του Λαζικού Πολέμου, συμπεριλαμβανομένης της επίθεσης στο προπύργιο του στην Τέλεφι, την πολιορκία του Ονογκούρη και την περσική πολιορκία της Φάσης.   Το 555 είχε αντικαταστήσει τον Βέσσα ως *magister militum per Armenia*.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2  Rogers, Clifford J.· DeVries, Kelly (2012). *Journal of Medieval Military History*. Boydell Press. σελ. 8. ISBN 9781843837473.
2. ↑  Cancik, Hubert· Schneider, Helmuth (2002). *Brill's Encyclopaedia of the Ancient World New Pauly: Lyd-Mine*. Brill. σελ. 70. ISBN 9789004122710.
Ο **Μαρτίν Τορρίχος** (*Martín Erasto Torrijos Espino*, 18 Ιουλίου 1963) είναι πολιτικός του Παναμά. Εξελέγη πρόεδρος της χώρας το 2004 έπειτα από τη νίκη του κόμματός του και των εταίρων του στις γενικές εκλογές εκείνης της χρονιάς και ορκίστηκε στο ύπατο αξίωμα για την περίοδο 2004-2009. Ανήκει στο Επαναστατικό Δημοκρατικό Κόμμα {PRD).

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Τσιτρέ της επαρχίας Ερέρα, στις 18 Ιουλίου του 1963. Είναι γιος του ντε φάκτο Προέδρου (1968-78) της χώρας, Ομάρ Τορρίχος Ερρέρα (*Omar Torrijos Herrera*). Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Οικονομικά στο πανεπιστήμιο του Τέξας (Texas A&M University). Έκανε επίσης σπουδές στη βορειοδυτική στρατιωτική ακαδημία του Αγίου Ιωάννη, στο Γουινσκόνσιν των ΗΠΑ. Είναι παντρεμένος, με τρία παιδιά.

Πρόεδρος
--------

Επί προεδρίας του Ερνέστο Πέρες Μπαγιαδάρες (1994–1999) ήταν Υφυπουργός Εσωτερικών και Δικαιοσύνης. Ως υφυπουργός πέτυχε την υπογραφή νόμου με βάση τον οποίο ιδιωτικοποιήθηκαν όλες οι εταιρείες παροχής ύδρευσης στη χώρα. Στη συνέχεια το Δημοκρατικό Επαναστατικό Κόμμα επανέφερε ξανά τον παλαιό νόμο. Στις προεδρικές εκλογές του 1999 ήταν υποψήφιος του Δημοκρατικού Επαναστατικού Κόμματος (PRD), ηττήθηκε όμως από τη Μιρέια Μοσκόσο του κόμματος Arnulfista, ο σύζυγος της οποίας είχε ανατραπεί σε πραξικόπημα από τον πατέρα του Τορρίχος το 1968. 

Εξελέγη Πρόεδρος της χώρας στις 2 Μαΐου του 2004, ως υποψήφιος του PRD, στα πλαίσια συνασπισμού με άλλο μικρότερο κόμμα. Η ονομασία του συνασπισμού ήταν "Νέα Πατρίδα" (*Patria Nueva*). Εξελέγη με περίπου 47% των ψήφων?, με διαφορά 17 ποσοστιαίων μονάδων από τον κύριο αντίπαλό του υποψήφιο, Γκιγιέρμο Εντάρα (*Guillermo Endara*), πρώην Πρόεδρο της χώρας. Ο Τορρίχος ανέλαβε καθήκοντα την 1η Σεπτεμβρίου του 2004.

Προεδρία
--------

Η κυβέρνηση του Τορρίχος εστίασε σε συγκεκριμένα ζητήματα, όπως οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις και η κοινωνική ασφάλεια. Επίσης, προώθησε το σχέδιο για την επέκταση της Διώρυγας του Παναμά, η οποία εγκρίθηκε σε εθνικό δημοψήφισμα, στις 22 Οκτωβρίου του 2006, με βάση το Σύνταγμα. Η πρόταση εγκρίθηκε με 78% υπέρ.

Το Νοέμβριο του 2006 κάλεσε ενεργά τις ΗΠΑ να αναγνωρίσουν την ανεξαρτησία του Πουέρτο Ρίκο. Στα τέλη Απριλίου του 2008 συναντήθηκε στην Κούβα με τον Ραούλ Κάστρο και συζήτησε το θέμα υπογραφής μιας συμφωνίας για την ενέργεια. Το 2009 τον διαδέχθηκε στην προεδρία ο Ρικάρδο Μαρτινέλι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Boletín oficial del Estado». (Ισπανικά) *Boletín Oficial del Estado*. Sede del Boletín Oficial del Estado. 22  Νοεμβρίου 2008. BOE-A-2008-18913. σελ. 46899.
2. ↑  Ριζοσπάστης, 4 Μαΐου 2004.
3. ↑  Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία[*νεκρός σύνδεσμος*], Όχι μία, δύο διώρυγες, 28 Οκτωβρίου 2006.
4. ↑  «Panamanian president will sign energy agreement with Cuba». Havanna: Granma International. 2008-04-30.. Ανακτήθηκε στις 30-04-2008. [*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Martín Torrijos στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 310661406
* GND: 1057612537

 |

 |
Συντεταγμένες: 15°32′N 61°18′W﻿ / ﻿15.533°N 61.300°W﻿ / 15.533; -61.300

Για άλλες χρήσεις, δείτε: Μαριγκό (αποσαφήνιση).
Η **Μαριγκό** (γαλλικά: Marigot) είναι ένα χωριό της Δομινίκας. Βρίσκεται στον Άγιο Ανδρέα. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Δομινίκας και νοτιοανατολικά του Αγίου Ανδρέα. Έχει πληθυσμό 2.665 κατοίκων (2012).

Γεωγραφία
---------

Η Ανς ντυ Με βρίσκεται βορειοανατολικά της Δομινίκας και νοτιοανατολικά του Αγίου Ανδρέα. Βρίσκεται νότια των κόλπων Μίντλ Μπέυ και Πάντο Χόουλ.

Ιστορία
-------

Ο πληθυσμός της Μαριγκό αναπτύχθηκε το 1848, μετά την κατάργηση της δουλείας, όταν δούλοι που μετανάστευσαν από την Αφρική εγκαταστάθηκαν εκεί από την Αντίγκουα, την Ανγκουίλα και το Μοντσερράτ.

Μεταφορές
---------

Η Μαριγκό βρίσκεται νοτιοανατολικά του ενός από τα δύο αεροδρόμια της Δομινίκας, το Μέλβιλ Χωλ.

Δημογραφία
----------

Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 η Μαριγκό είχε 2.676 κατοίκους. Το 2010 είχε 2.668 κατοίκους.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος οικισμών της Δομινίκας

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Word Gazetteer.[*νεκρός σύνδεσμος*] 18 Απριλίου 2012
2. ↑  «Ιστορία της Μαριγκό». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2012.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Άγιος Ανδρέας, Δομινίκα |
| --- |
|  |
|  | Χωριά | 
* Ανς ντυ Με
* Βιέιγ Καζ
* Γούντφορντ Χιλ
* Καλιμπισί
* Μαριγκό
* Μπενς
* Ντω ντ'Αν
* Ουέσλι
* Παι Μπους
* Πενβίλ
* Τιμπώ
* Χάμπστεντ
 |
|  |
| Κόλποι | 
* Μάνγκο Χόουλ
* Λοντοντερί
* Μίντλ Μπέυ
* Πάντο Χόουλ
* Κόλπος Σοφιά
* Κόλπος Γουόκερ'ς Ρεστ
* Μαριγκό
* Ραφ
* Λα Ταιλ
* Αγκουσά
* Οτρού
* Σάντουιτς
* Κόλπος Γκραντ Μπαπτίστ
* Κόλπος Πετίτ Μπαπτίστ
 |
|  |
| Ποτάμια | 
* Ανς ντυ Με
* Τουλαμάν
* Μέλβιλ Χωλ
* Ινδικός
* Χάμπστεντ
* Μπαμλαμπού
* Κάναλ
* Παγκουά
* Σαιντ Μαιρί
 |

 |
Ο **Μουχάμαντ Β΄ ιμπν Μαχμούντ** (1128–1159) ήταν σουλτάνος της αυτοκρατορίας των Σελτζούκων από το 1153 έως το 1159. Ήταν γιος τού Μαχμούντ Β΄ και αδελφός τού Μαλίκ-Σαχ Γ΄. Η *Ιστορία τού Κέιμπριτζ για το Ιράν* σημειώνει, ότι ο σουλτάνος Μουχάμαντ «προσπάθησε δυναμικά να αποκαταστήσει την ολισθηρή εξουσία της δυναστείας του στο Ιράκ».

Βιογραφία
---------

Μεγάλωσε στο Φαρς μαζί με τον αδελφό του Mαλίκ-Σαχ Γ΄. Το 1148, ο θείος τους σουλτάνος Γκιγιάχ αντ-Ντιν Μασούντ, ο οποίος δεν είχε κληρονόμους και βρισκόταν σε αδύναμη θέση, διόρισε τον Mαλίκ-Σαχ Γ΄ ως κληρονόμο και τού έδωσε σε γάμο την κόρη του. Στις 13 Σεπτεμβρίου 1152, ο Mασούντ απεβίωσε στο Χαμαντάν και ο Mαλίκ-Σαχ Γ΄ ανέβηκε στον θρόνο. Το 1153 ο Μουχάμαντ, που βρισκόταν τότε στο Χουζεστάν, βάδισε προς το Ιράκ και καθαίρεσε τον αδελφό του Μαλίκ-Σαχ Γ΄ από το θρόνο των Σελτζούκων και ανέβηκε ο ίδιος στον θρόνο.  Εν τω μεταξύ, οι εξεγερμένοι Αββασίδες υπό τον χαλίφη αλ-Μουκταφί συνέλαβαν τους Τούρκους τού Ιράκ και το 1155 υποστήριξαν έναν αντίπαλο διεκδικητή τού θρόνου, τον Σουλεϊμάν-Σάχ. Επιπλέον, ο αλ-Μουκταφί έστειλε επίσης στρατό για να κατακτήσει το Τζιμπάλ, αλλά ο στρατός ηττήθηκε από τον Μουχάμαντ.   Το 1157, ο Μουχάμαντ βάδισε προς την πρωτεύουσα των Αβασιδών της Βαγδάτης με στρατό 30.000 ανδρών, ενώ ο σύμμαχός του των Ζανγκίδών Κουτμπ αντ-Ντιν Μαβντούντ βάδισε από τη Μοσούλη για να καταλάβει τις επαρχίες τού Χαλιφάτου στο Κεντρικό Ιράκ. Στις 12 Ιανουαρίου, ο Μωάμεθ έφτασε στα τείχη της δυτικής Βαγδάτης.

Οικογένεια
----------

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2 3 4  Bosworth 1968, σελ. 175.

Πηγές
-----

* Bosworth, C. E. (1968). «The Political and Dynastic History of the Iranian World (A.D. 1000–1217)». Στο: Frye, R. N. *The Cambridge History of Iran, Volume 5: The Saljuq and Mongol periods*. Cambridge: Cambridge University Press. σελίδες 1–202. ISBN 0-521-06936-X.
Οι **Μαριανδυνοί** θεωρούνταν απόγονοι του Μαριανδυνού. Η χώρα τους βρισκόταν γύρω από την πόλη Ηράκλεια του Πόντου.
Ο Μαριανδυνός είχε έρθει από τη Θράκη και κατέλαβε την περιοχή. Αρχικά οι Μαριανδυνοί ήταν ελεύθεροι, αλλά το 480 π.Χ. εμφανίζονται να συμμετέχουν στην εκστρατεία του Ξέρξη εναντίον της Ελλάδας, γεγονός που σημαίνει ότι ήδη είχαν υποταχθεί στην Περσική Αυτοκρατορία. Ακολούθησαν συγκρούσεις λίγο αργότερα μεταξύ Ελλήνων και γηγενών πληθυσμών, στην Ηράκλεια. Οι Μαριανδυνοί έχασαν και αναγκάστηκαν να συνάψουν μια ιδιαίτερη συνθήκη με τους νέους αποίκους. Συμφώνησαν να γίνουν υποτελείς τους, με την ιδιομορφία ότι οι Έλληνες κύριοί τους δεν μπορούσαν να τους πουλήσουν έξω από τη γενέτειρά τους. Είναι αρκετά πιθανό ότι οι Μαριανδυνοί της Ηράκλειας εξελληνίστηκαν σε σύντομο χρονικό διάστημα, λόγω της επαφής που είχαν με τους Έλληνες.