recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Οι **Wild Beasts** είναι ένα Βρετανικό ροκ συγκρότημα. Αποτελούνται από τους: Χέιντεν Θορπ (φωνητικά, κιθάρα, ηλεκτρικό μπάσο, πλήκτρα), Μπεν Λιτλ (κιθάρα, πλήκτρα), Τομ Φλέμινγκ (ηλεκτρικό μπάσο, φωνητικά, κιθάρα, πλήκτρα) και Κρις Τάλμποτ (ντραμς, φωνητικά).

Ιστορία του συγκροτήματος
-------------------------

Το 2002, οι συμμαθητές Χέιντεν Θορπ και Μπεν Λιτλ σχημάτισαν το ντουέτο Fauve και ξεκίνησαν να γράφουν τραγούδια. Τον Ιανουάριο του 2004, ο ντράμερ Κρις Τάλμποτ έγινε μέλος του συγκροτήματος και το συγκρότημα μετονομάστηκε σε Wild Beasts. Τον Ιούλιο του 2004 κυκλοφόρησαν το πρώτο, ομώνυμο EP τους. Τον Σεπτέμβριο του 2005 το συγκρότημα μετακινήθηκε στο Ληντς και ο Τομ Φλέμινγκ έγινε ο μπασίστας του συγκροτήματος. Το συγκρότημα κυκλοφόρησε δύο ακόμα EP, τα Esprit De Corps και All Men. Το πρώτο τους σινγκλ με τίτλο *"Brave Bulging Buoyant Clairvoyants"* κυκλοφόρησε από την Bad Sneakers Records και έφτασε στο νούμερο 17 των τσαρτς για συγκροτήματα της Ίντι ροκ. Τον Φεβρουάριο του 2007 υπέγραψαν συμβόλαιο με την Domino Records, ενώ τον Ιούνιο του 2008 κυκλοφορούν τον πρώτο τους δίσκο με τίτλο *Limbo, Panto*. Ο δεύτερος δίσκος του συγκροτήματος κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 2009 με τίτλο *Two Dancers* και έλαβε πολύ καλές κριτικές, ενώ κέρδισε και μια υποψηφιότητα για το Βραβείο Μέρκιουρι. Ο τρίτος δίσκος του συγκροτήματος κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2011 με τίτλο *Smother*. Τέλος, το συγκρότημα προσέλαβε την Κέιτι Χάρκιν από το συγκρότημα Sky Larkin για τις περιοδείες του συγκροτήματος.

Δισκογραφία
-----------

* Limbo, Panto (2008)
* Two Dancers (2009)
* Smother (2011)
* Present Tense (2014)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Wild Beasts - Biography

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 138783890
* ISNI: 0000 0000 9433 8838
* MusicBrainz: 46a31d29-e073-44c8-b4de-54b31f37d0de

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Wild Beasts  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το σύμβολο του αυτοκινητόδρομου
**Route 66**ή **US Highway 66**, ήταν ένας από τους αρχικούς αυτοκινητόδρομους στο σύστημα εθνικών οδών των ΗΠΑ. Ιδρύθηκε στις 11 Νοεμβρίου 1926, με τις πινακίδες να τοποθετούνται το επόμενο έτος.  Ο αυτοκινητόδρομος, ο οποίος έγινε ένας από τους πιο διάσημους δρόμους στις Ηνωμένες Πολιτείες, ξεκινούσε αρχικά από το Σικάγο, το Ιλινόις, μέσω του Μισούρι, του Κάνσας, της Οκλαχόμα, τουΤέξας, του Νέο Μεξικό και της Αριζόνα, πριν τερματίσει στη Σάντα Μόνικα του Λος Άντζελες, καλύπτοντας συνολικά 3.940 χιλιόμετρα.

Το US 66 χρησίμευσε ως κύρια οδική αρτηρία για όσους ταξίδευαν δυτικά, ειδικά κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930.

Οι άνθρωποι που δραστηριοποιούνται στη διαδρομή απολαμβάνουν τα προνόμια της αυξανόμενης δημοτικότητας του αυτοκινητόδρομου.

Καταργήθηκε επίσημα από το σύστημα εθνικών οδών των Ηνωμένων Πολιτειών το 1985 και αντικαταστάθηκε στο σύνολό του από τμήματα του συστήματος διαπολιτειακών αυτοκινητοδρόμων. Ορισμένα τμήματα του δρόμου που περνούσαν από το Ιλινόις, το Μιζούρι, το Νέο Μεξικό και την Αριζόνα έχουν χαρακτηριστεί ως ιστορικά "Historic Route 66".

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Route 66 Timeline». *Legends of America*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2012.
2. ↑  «A Table of Mileposts for the Original US 66 Alignment of 1926». *Route 66 Web & Atlas*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2012.
Η **Ρωσική Διαστημική Υπηρεσία**  **Roscosmos** (ρωσικά: Роскосмос‎), είναι κρατική υπηρεσία της ρωσικής Ομοσπονδίας με αντικείμενο τις διαστημικές πτήσεις, τα κοσμοναυτικά προγράμματα και την αεροδιαστημική έρευνα.

Η «Ρωσική Διαστημική Υπηρεσία» είναι η διάδοχος του σοβιετικού διαστημικού προγράμματος το οποίο ξεκίνησε τη δεκαετία του 1950. Ως Ρωσική Διαστημική Υπηρεσίας ξεκίνησε τη λειτουργία της, στις 25 Φεβρουαρίου 1992. και αναδιαρθρώθηκε το 1999 και το 2004 όταν μετονομάστηκε πρώτα σε «Ρωσική Αεροπορική και Διαστημική Υπηρεσία» (1999) και κατόπιν (2004) σε «Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Διαστήματος». Το 2015, η «Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Διαστήματος» συγχωνεύθηκε με την κρατική «Ενωμένη Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος», σχηματίζοντας την σημερινή *Roscosmos*.

Η Υπηρεσία εδρεύει στη Μόσχα, στην περιφέρεια της οποίας βρίσκονται και το κύριο «Κέντρο Ελέγχου Αποστολών» και το «Κέντρο Εκπαίδευσης Κοσμοναυτών Γιούρι Γκαγκάριν». Τα ρωσικά διαστημοδρόμια είναι το κοσμοδρόμιο Μπαϊκονούρ στο Καζακστάν, ο πρώτος και μεγαλύτερος διαστημικός σταθμό, καθώς και το κοσμοδρόμιο Βοστότσνι, το οποίο κατασκευάζεται στη ρωσική Άπω Ανατολή, στην Περιφέρεια Αμούρ. 

Στις 22 Φεβρουαρίου 2019 η Roscosmos ανακοίνωσε την κατασκευή νέας έδρας στη Μόσχα, το «Εθνικό Διαστημικό Κέντρο».

Παραπομπές
----------

1. ↑  25 февраля 1992 года образовано Российское космическое агентство, в настоящее время – Федеральное космическое агентство (Роскосмос).
2. ↑  Avaneesh Pandey (28 Δεκεμβρίου 2015). «Russia's Federal Space Agency Dissolved, Responsibilities To Be Transferred To State Corporation». *International Business Times*.
3. ↑  «Vladimir Putin abolishes Russian space agency Roscosmos». *The Financial Express*. 28 Δεκεμβρίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιανουαρίου 2016.

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Διάστημα
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 159232886
* LCCN: no94017513
* ISNI: 0000 0001 0614 8522
* GND: 10053284-6

 |

 |
Η **Ρόσα Μαρία "Ρόσι" Ρέγιες Ντάρμον** (*λατινικό αλφάβητο : Rosa Maria «Rosie» Reyes Darmon*), γεννήθηκε σαν Ρέγιες στις 23 του Μαρτίου 1939, είναι πρώην πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης από το Μεξικό. 

Η μεγαλύτερη επιτυχία της ήταν το 1958 όταν κατέκτησε το γαλλικό πρωτάθλημα σε συνεργασία με την συμπατριώτισσα της Γιόλα Ραμίρεζ Οτσόα. έπαιξε επίσης στούς τελικούς του 1957 και 1959. Το καλύτερο αποτέλεσμα της στο απλό στο Ρολάν Γκαρός ήταν στα ημιτελικό το 1959 όπου έχασε σε από την Ουγγαρέζα Ζούζα Κορμότσι. Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν δεύτερη στο απλό το 1957 όπου έχασε στον τελικό από την Γιόλα Ραμίρεζ.

Έχει αγωνιστεί στο διπλό των γυναικών το 1968 στους θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες στο Μεξικό όπου η αντισφαίριση ήταν άθλημα επίδειξης. Με συμπαίκτρια την Julie Heldman κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους αγώνες που έγιναν στην Πόλη του Μεξικού, και το ασημένιο μετάλλιο στο απλό στο τουρνουά που πραγματοποιήθηκε στην Γκουανταλαχάρα.

Είναι παντρεμένη από το 1960 με τον Γάλλο παίκτη της αντισφαίρισης Πιέρ Ντάρμον (Pierre Darmon).

Παραπομπές
----------

1. ↑  *WTA website*.
2. ↑  www.ictennis.net/NoticeBoard/tabid/63/articleType/ArticleView/articleId/376/Pierre-Darmon-Steps-Down.aspx.
3. ↑  Collins, Bud (2010). *The Bud Collins History of Tennis* (2nd έκδοση). [New York]: New Chapter Press. σελ. 401. ISBN 978-0942257700.
4. ↑  «Mexico68» (pdf). Organizing Committee of the Games of the XIX Olympiad. σελίδες 491–496.
**Roe v. Wade** ή **410 U.S. 113** (1973), είναι η ονομασία μίας απόφασης ορόσημο του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ στην οποία ενέκρινε το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών γενικά προστατεύει την ελευθερία μιας εγκύου γυναίκας να επιλέξει να προβεί σε άμβλωση. Η απόφαση κατέρριψε πολλούς ομοσπονδιακούς και πολιτειακούς νόμους των ΗΠΑ για τις αμβλώσεις, και πυροδότησε μια συνεχιζόμενη αντιπαράθεση στις Ηνωμένες Πολιτείες σχετικά με το εάν ή σε ποιον βαθμό η άμβλωση πρέπει να είναι νόμιμη, ποιος πρέπει να αποφασίσει τη νομιμότητα της άμβλωσης και ποιος είναι ο ρόλος των ηθικών και θρησκευτικών απόψεων. Διαμόρφωσε επίσης τη συζήτηση σχετικά με τις μεθόδους που πρέπει να χρησιμοποιήσει το Ανώτατο Δικαστήριο στη συνταγματική εκδίκαση.

Η υπόθεση κινήθηκε από τη Norma McCorvey -γνωστή με το νόμιμο ψευδώνυμο "Jane Roe" - η οποία το 1969 έμεινε έγκυος στο τρίτο της παιδί. Η McCorvey επιθυμούσε να προβεί σε άμβλωση, αλλά ζούσε στο Τέξας, όπου η άμβλωση ήταν παράνομη εκτός από τις περιπτώσεις που ήταν απαραίτητη για να σωθεί η ζωή της μητέρας. Οι δικηγόροι της, Sarah Weddington και Linda Coffee, κατέθεσαν αγωγή για λογαριασμό της στο ομοσπονδιακό δικαστήριο των ΗΠΑ κατά του τοπικού εισαγγελέα της, Henry Wade, ισχυριζόμενοι ότι οι νόμοι του Τέξας για τις αμβλώσεις ήταν αντισυνταγματικοί. Μια ομάδα τριών δικαστών του Περιφερειακού Δικαστηρίου των ΗΠΑ για τη Βόρεια Περιφέρεια του Τέξας αποφάσισε υπέρ της και κήρυξε τους σχετικούς νόμους περί αμβλώσεων του Τέξας αντισυνταγματικούς. Τα μέρη άσκησαν έφεση κατά της απόφασης στο Ανώτατο Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών.

Στις 22 Ιανουαρίου 1973, το Ανώτατο Δικαστήριο εξέδωσε μια απόφαση 7–2 που έκρινε ότι η Ρήτρα Δέουσας Διαδικασίας της Δέκατης τέταρτης Αναθεώρησης του Συντάγματος των Ηνωμένων Πολιτειών παρέχει ένα θεμελιώδες «δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή», το οποίο προστατεύει το δικαίωμα μιας εγκύου για άμβλωση. Ωστόσο, το Δικαστήριο ενέκρινε επίσης ότι το δικαίωμα στην άμβλωση δεν είναι απόλυτο και πρέπει να εξισορροπείται έναντι των συμφερόντων της κυβέρνησης για την προστασία της υγείας των γυναικών και της προγεννητικής ζωής.{sfnp|Nowak|Rotunda|2012|loc=§ 18.29(a)(i)}}

Η απόφαση αυτή του Ανωτάτου Δικαστηρίου σήταν από τις πιο αμφιλεγόμενες στην ιστορία των ΗΠΑ. Πολιτικοί και ακτιβιστές κατά των αμβλώσεων προσπάθησαν επί δεκαετίες να ακυρώσουν την απόφαση. 
Στις 24 Ιουνίου 2022, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέτρεψε αυτήν την απόφαση προκαλώντας διεθνείς αντιδράσεις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πρότυπο:Ussc.
2. ↑  Mears, William; Franken, Bob (January 22, 2003). «30 years after ruling, ambiguity, anxiety surround abortion debate». CNN.. *«In all, the* Roe *and* Doe *rulings impacted laws in 46 states.»*
3. ↑  Greenhouse 2005, σελ. 72
4. ↑  «Roe v. Wade, 314 F. Supp. 1217 (N.D. Tex. 1970)». *casetext*. 17 Ιουνίου 1970. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2022.
5. ↑  Chemerinsky (2019), § 10.3.3.1, p. 887.
**Η Σάρα Γκαρσία Γκρος** (γεννήθηκε το 1986) είναι Σαλβαδοριανή ακτιβίστρια, φεμινίστρια και υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είναι η συντονίστρια της πολιτικής υπεράσπισης της Ομάδας Πολιτών για την Αποποινικοποίηση της Θεραπευτικής, Ηθικής και Ευγενικής Άμβλωσης, που ιδρύθηκε το 2009. Είναι επίσης μέλος του δικτύου των Σαλβαδοριανών υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των γυναικών. Το 2019, της απονεμήθηκε το βραβείο Simone de Beauvoir της Γαλλίας για το έργο της που προωθεί τα δικαιώματα της άμβλωσης .

Γεννήθηκε στο Τσαλτσουάπα το 1986.  Πήρε πτυχίο από το Πανεπιστήμιο της Κεντρικής Αμερικής στην ψυχολογία. Ειδικεύτηκε σε μελέτες φύλου στο Εθνικό Αυτόνομο Πανεπιστήμιο του Μεξικού. Από τον Ιούνιο του 2019, διαμένει στο Μπουένος Άιρες, όπου παρακολουθεί μεταπτυχιακό δίπλωμα στα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τον Εκδημοκρατισμό για τη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική στο Εθνικό Πανεπιστήμιο του Στρατηγού San Martín. 

Το 2014, παρουσίασε την ηχητική έκθεση *Del Hospital a la Cárcel*, η οποία ασχολείται με ζητήματα που σχετίζονται με τα σεξουαλικά και αναπαραγωγικά δικαιώματα των γυναικών. 

Η Ομάδα Πολιτών για την Αποποινικοποίηση της Θεραπευτικής, Ηθικής και Ευγενικής Άμβλωσης, για την οποία εργάζεται, είναι μια διεπιστημονική κοινωνική οργάνωση που υποστηρίζει την αλλαγή της νομοθεσίας του Σαλβαδόρ για την άμβλωση. Επιπλέον, προωθούν τη σεξουαλική εκπαίδευση και υπερασπίζονται τις γυναίκες που έχουν κατηγορηθεί ή καταδικαστεί για άμβλωση ή σχετικά θέματα. Είναι επίσης μέλος του Δικτύου των Σαλβαδοριανών υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των γυναικών. 

Τον Ιανουάριο του 2019, το Πανεπιστήμιο Paris Diderot της απένειμε το βραβείο Simone de Beauvoir για τις προσπάθειές της να αποποινικοποιήσει την άμβλωση σε περιπτώσεις βιασμού, εμπορίας ανθρώπων, όταν η ζωή της μητέρας κινδυνεύει ή όταν η μητέρα είναι ανήλικη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Guenaga, Aitor (2013-06-06). «'Las ricas abortan, las pobres se desangran en El Salvador'» (στα Spanish). *eldiario.es*.. Ανακτήθηκε στις 2020-01-30.
2. ↑  Ayala, Edgardo (2017-07-14). «Estado salvadoreño continúa encarcelando a mujeres por aborto» (στα Spanish). Inter Press Service. San Salvador.. Ανακτήθηκε στις 2020-01-30.
3. ↑  «El Salvador is one of the few countries that have not yet made the decision that women's lives matter» (PDF). Civicus. 27 Ιουνίου 2017. Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2020.
4. ↑  Calderón, Beatriz (2019-01-09). «Salvadoreña Sara García Gross gana premio internacional Simone de Beauvoir» (στα Spanish). *La Prensa Gráfica*.. Ανακτήθηκε στις 2020-01-30.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Σάρα Γκαρσία Γκρος στο Twitter
Η **Wendy's** είναι μία αμερικανική αλυσίδα εστιατορίων ταχείας εστίασης (φαστ φουντ), που ιδρύθηκε από τον Dave Thomas, το Νοέμβριο του 1969 στο Κολόμπους της πολιτείας του Οχάιο των ΗΠΑ. Η εταιρεία, που προβάλλει στο λογότυπό της το μήνυμα «Old Fashioned Hamburgers», είναι μια από τις μεγαλύτερες του χώρου, διαθέτοντας περισσότερα από 6.600 σημεία παρουσίας σε όλη την υφήλιο.

Τα περισσότερα καταστήματά της βρίσκονται στις ΗΠΑ, ενώ δραστηριοποιείται ακόμη στον Καναδά, τη Λατινική Αμερική, καθώς και σε πολλές ασιατικές χώρες. Η εταιρεία που «φημίζεται» για τα τετράγωνα μπιφτέκια των χάμπουργκερ που προσφέρει, οφείλει το όνομά της σε μία από τις κόρες του ιδρυτή της .

Πηγές αναφοράς
--------------

1. ↑  «The Wendy's Story». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Φεβρουαρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2008.
2. ↑  «Wendy's Company Profile». Ανακτήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2008.
3. ↑  «Dave Thomas' Biography» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 28 Ιουνίου 2007. Ανακτήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2008.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
Μία τυπική web camera χαμηλού κόστους

Η **κάμερα web** είναι βιντεοκάμερα που τροφοδοτεί ή ρέει την εικόνα της σε πραγματικό χρόνο προς ή μέσω ενός υπολογιστή, συχνά μέσω θύρας USB, Ethernet ή μέσω ασύρματη δικτύωσης (Wi-Fi).

Η πιο δημοφιλής χρήση τους είναι η καταγραφή βίντεο, επιτρέποντας τους υπολογιστές να λειτουργήσουν ως εικονοτηλέφωνα. Αυτή η χρήση ως βιντεοκάμερα για το Ίντερνετ (World Wide Web) έδωσε στην κάμερα το όνομά της. Άλλη δημοφιλής χρήση είναι η επιτήρηση, η χρήση δηλαδή σε εφαρμογές ασφάλειας.

Η web camera έχει συνηθώς χαμηλό κόστος παραγωγής και μπορεί να ενσωματωθεί ακόμα και σε φορητούς υπολογιστές. Είναι ωστόσο και πιθανή αιτία κενών ασφάλειας, αφού κάποιες κάμερες μπορούν να ενεργοποιηθούν εξ αποστάσεως με τη χρήση spyware.

Ακόμη, οι κάμερες web περιλαμβάνουν συνήθως έναν φακό, έναν αισθητήρα εικόνας, υποστήριξη ηλεκτρονικών ειδών και μπορεί επίσης να περιλαμβάνουν ένα ή ακόμα και δύο μικρόφωνα για ήχο.

Χαρακτηριστικά
--------------

Οι κάμερες είναι γνωστές για χαμηλό κόστος κατασκευής και για την προσαρμοστικότητα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Webcams στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Βασικά μέρη ενός προσωπικού υπολογιστή |
| --- |
|  |
| Περιφερειακά | 

|  |  |
| --- | --- |
| Συσκευές εισόδου | 
* Πληκτρολόγιο
* Σαρωτής
* Μικρόφωνο
* Joystick
* Light pen
* Ποντίκι
* Touchpad
* Οθόνη αφής
* Trackball
* Webcam
 |
|  |
| Συσκευές εξόδου | 
* Οθόνη
* Εκτυπωτής
 |
|  |
| Αφαιρούμεναμέσα αποθήκευσης | 
* Οδηγός οπτικού δίσκου
	+ CD-RW
	+ DVD+RW
* Δισκέτα υπολογιστή
* Κάρτα μνήμης (Memory card)
* Μνήμη USB
 |

 |
|  |
| Υπολογιστής | 
* Κεντρική Μονάδα Επεξεργασίας (CPU)
* Σκληρός δίσκος
* Μητρική κάρτα
* Κάρτα δικτύου
* Τροφοδοτικό
* Μνήμη τυχαίας προσπέλασης (RAM)
* Κάρτα ήχου
* Κάρτα γραφικών
 |
|  |
| Θύρες | 
* Firewire (IEEE 1394)
* Παράλληλη θύρα
* Σειριακή θύρα
* USB
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Υπολογιστές
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 7529544-1

 |

 |
Ο **Άγιος Ιωάννης**, ήταν Χριστιανός άγιος, Επίσκοπος Πάφου, που έζησε στο πρώτο μισό του 12ου αιώνα μ.Χ.

Βιογραφία και παράδοση
----------------------

Δεν υπάρχει βιογραφία για τον Άγιο Ιωάννη Καλλιέργους. Η τοπική παράδοση και μερικοί ιστορικοί συγγραφείς αναφέρουν κάποια στοιχεία. Σύμφωνα με αυτά, γεννήθηκε στη Μαλούντα της Πάφου, οικισμός ο οποίος σήμερα ανήκει στον Άγιο Ιωάννη Πάφου. Πιθανόν να έζησε το πρώτο μισό του 12ου αιώνα (1100-1150).

Λόγω του γεγονότος ότι έκανε καλά έργα (βοηθούσε στις ανάγκες της Εκκλησίας, παρηγορούσε χήρες, προστάτευε και βοηθούσε ορφανά, συμπαραστεκόταν στις δοκιμασίες των συνανθρώπων του, βοηθούσε φτωχούς και πολύτεκνους). Για τον λόγο αυτό ο λαός τον αποκαλούσε *Καλλιέργουν*, δηλαδή άνθρωπο που κάνει καλά έργα. 

Ο Άγιος Ιωάννης Καλλιέργους ίδρυσε τη Μονή Αγίου Σάββα της Καρόνος, κοντά στην κοινότητα Πραστειό Κελοκεδάρων. Αποτέλεσε τον πρώτο ηγούμενο της μονής. Στη μονή αυτή βρέθηκε παλαιά εικόνα του Αγίου Ιωάννη, η οποία σήμερα φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Παναγιάς Χρυσορρογιάτισσας.

Στη συνέχεια ο Άγιος Ιωάννης έγινε Επίσκοπος Πάφου.

Μετά το θάνατο του αγιοποιήθηκε λόγω των θαυμάτων που έκανε. Θάφτηκε στη γενέτειρα του Μαλούντα της Πάφου. Οι κάτοικοι του χωριού έκτισαν εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη, στην οποία τοποθέτησαν τα λείψανα του. Μετά την κατάληψη της Κύπρου από τους Οθωμανούς, το χωριό τουρκοποιήθηκε, η εκκλησία ερημώθηκε και το λείψανο χάθηκε. Ωστόσο, οι Τουρκοκύπριοι κάτοικοι της Μαλούντας και του γειτονικού Άγιου Ιωάννη Πάφου, συνέχισαν να σέβονται τον Άγιο Ιωάννη και άναβαν καντήλι στην εκκλησία αυτή έως την τουρκική εισβολή του 1974 που μετακινήθηκαν στην βόρεια Κύπρο.

Το χωριό Άγιος Ιωάννης Πάφου πήρε το όνομα του από τον Άγιο Ιωάννη Καλλιέργους.

Δεν είναι γνωστό ποια ημέρα γιόρταζε ο Άγιος Ιωάννης Καλλιέργους.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  «Άγιος Ιωάννης Πάφου - Χωριό - Κύπρος». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιανουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2019.
Σαμμαλλαχντενμακί
Κοντά στην λίμνη Saarnijärvi, στην περιφέρεια της Κάτω Σατακούντα (Lower Satakunta), στην νότια Φινλανδία, βρίσκεται το **Σαμμαλλαχντενμακί** (**Sammallahdenmäki**), ένα ταφικό μνημείο της εποχής του Χαλκού. Το 1999 συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Ουνέσκο.

Πρόκειται για 36 τύμβους από κομμάτια γρανίτη, που χρονολογούνται από το 1.500 μέχρι το 500 π.Χ. Σε τέσσερις από τους τύμβους έγιναν ανασκαφές από τον αρχαιολόγο Volter Högman το 1891. Στον έναν από αυτούς, που είναι ορθογώνιος με διαστάσεις 16Χ19 μ. δόθηκε το όνομα *Kirkonlaattia*, ενώ ένας άλλος, γύρω από τον οποίο υπάρχει ένα αρχαίο πέτρινο τείχος ονομάστηκε *Huilun pitkä raunio*.

Το μέρος όπου βρίσκεται το Σαμμαλλαχντενμακί, κατά την εποχή που κατασκευάστηκε το ταφικό μνημείο, ήταν δίπλα στην ακτή του Βοθνιακού κόλπου αλλά σήμερα απέχει 15 χιλ. από τη θάλασσα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
*
***Σπίτι από Άμμο και Ομίχλη*** (αγγλικός τίτλος: ***House of Sand and Fog***), είναι ο τίτλος ταινίας αμερικανικής παραγωγής που προβλήθηκε την περίοδο 2003-2004. Η ταινία βασίστηκε στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Αμερικανού συγγραφέα Αντρέ Ντουμπούς ΙΙΙ. Ο σκηνοθέτης Βαντίμ Πέρελμαν ήταν μέχρι τότε γνωστός κυρίως για τη σκηνοθεσία διαφημιστικών.

Υπόθεση
-------

Ένας Ιρανός μετανάστης (Κίνγκσλεϊ), πρώην συνταγματάρχης του ιρανικού στρατού, που αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το Ιράν μετά την ισλαμική επανάσταση και την πτώση του Σάχη, ζει στο Σαν Φρανσίσκο και αναγκάζεται να κάνει πολλές δουλειές για να συντηρεί την οικογένειά του, ενώ ταυτόχρονα προσπαθεί να αποκρύψει από τους δικούς του το γεγονός ότι δεν είναι πλέον ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας. Όταν του δίνεται η ευκαιρία να επενδύσει σε ένα σπίτι που βγαίνει σε πλειστηριασμό λόγω ενός απλήρωτου φόρου, αγοράζει το σπίτι με σκοπό να το πουλήσει τέσσερις φορές πιο ακριβά από την τιμή που το αγόρασε. Η προηγούμενη ιδιοκτήτρια (Τζένιφερ Κόνελι), έχασε το σπίτι λόγω ενός γραφειοκρατικού λάθους της Νομαρχίας και προσπαθεί με τη βοήθεια ενός βοηθού Σερίφη (Ρον Έλνταρντ) να το πάρει πίσω. Τα γεγονότα που θα ακολουθήσουν είναι τραγικά.

Βραβεία
-------

Η ταινία προτάθηκε για τρία βραβεία Όσκαρ: μουσικής (Τζέιμς Χόρνερ), α' ανδρικού ρόλου (Μπεν Κίνγκσλεϊ), και β' γυναικείου ρόλου (Σορέ Αγκντασλού).

Καστ
----

* Τζένιφερ Κόνελι: Κάθι Νίκολο
* Μπεν Κίνγκσλεϊ: Μασούντ Αμίρ Μπεράνι
* Σορέ Αγκντασλού: Ναντερέ Μπεράνι
* Ρον Έλνταρντ: Λέστερ Μπέρντον
* Φράνσις Φίσερ: Κόνι Γουόλς
* Κιμ Ντίκενς: Κάρολ Μπέρντον
* Τζόναθαν Αντούτ: Εσμαέλ Μπεράνι

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κριτική της ταινίας από τον Ρότζερ ΈμπερτΑρχειοθετήθηκε 2010-12-16 στο Wayback Machine.
* Επίσημη ιστοσελίδα
* Κριτική στο Rotten Tomatoes
Συντεταγμένες: 45°56′00″N 20°05′00″E﻿ / ﻿45.9333°N 20.0833°E﻿ / 45.9333; 20.0833
Η **Σέντα**, ή **Ζέντα**, (σερβ.: *Сента/Senta*, ουγγρ. *Zenta*) είναι σπουδαία ιστορική πόλη της βόρειας Σερβίας. Βρίσκεται παρά τον ποταμό Τάις στην περιοχή (επαρχία) της Βοϊβοντίνας. Μέχρι το 1919 ανήκε στην Ουγγαρία. Το 1950 αριθμούσε 32.000 κατοίκους και αποτελούσε κέντρο εμπορίου αγροτικών προϊόντων. Στην απογραφή του 2002 η πόλη αριθμούσε 25.619 κατοίκους.  

Η Ζέντα είναι πατρίδα πολλών διακεκριμένων προσωπικοτήτων Σέρβων και Ούγγρων. 

Η πόλη αναφέρεται για πρώτη φορά το 1216 με το όνομα *Σιντάρεφ* (Szintarev) και το 1526 καταστράφηκε από τους Οθωμανούς.  

Παρά την πόλη αυτή συνάφθηκε ή περισπούδαστη Μάχη της Ζέντας (11 Σεπτεμβρίου 1697), κατά τον Αυστρο-Τουρκικό Πόλεμο ή ορθότερα Αυστρο-Οθωμανικό πόλεμο που διήρκεσε 16 χρόνια. Στην ιστορική εκείνη μάχη η Οθωμανική Αυτοκρατορία υπέστη μεγάλη καταστροφή συνέπεια της οποίας ακολούθησε η υπογραφή της Συνθήκης του Κάρλοβιτς με τον εδαφικό περιορισμό της στo χώρο της Βαλκανικής και τη λήξη του πολέμου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Senta στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 141898033
* LCCN: n81003398
* GND: 4257575-8
* NKC: ge767347

 |

 |
Το Σένγκεν
Το **Σένγκεν** είναι μια μικρή πόλη στο νότιο ανατολικό Λουξεμβούργο. Είναι γνωστή επειδή εκεί υπογράφηκε το 1985 η Συμφωνία Σένγκεν και το 1990 η Σύμβαση Εφαρμογής της Συμφωνίας του Σένγκεν, που συμπλήρωνε και εξειδίκευε την αρχική συμφωνία.

Το Σένγκεν είναι χτισμένο στη δυτική όχθη του ποταμού Μοζέλλα και μαζί με τα χωριά Ρέμερσεν και Βιντράνγκε, αποτελεί το δήμο Σένγκεν, που έχει πληθυσμό 4.223 κατοίκους και έκταση 31,42 χιλ2. Μολονότι ο μεγαλύτερος οικισμός του δήμου είναι το Ρέμερσεν (του οποίου το όνομα έφερε αρχικά ο δήμος), ο δήμος μετονομάστηκε σε δήμο Σένγκεν το 2006 καθώς το Σένγκεν ήταν πιο γνωστό λόγω των συμφωνιών του 1985 και του 1990.

Στην πόλη Σένγκεν βρίσκεται το Ευρωπαϊκό Μουσείο, που εγκαινιάστηκε στις 13 Ιουνίου 2010. Σε έναν εκθεσιακό χώρο 200 μ2 οι επισκέπτες ενημερώνονται σε τρεις γλώσσες για τις ομώνυμες συνθήκες που οδήγησαν σε κατάργηση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα των κρατών που τις έχουν υπογράψει και μπορούν να δουν φωτογραφίες και βίντεο από την υπογραφή των συνθηκών.

Το Κάστρο του Σένγκεν
Το Κάστρο του Σένγκεν χτίστηκε γύρω στο 1390 αλλά ανακατασκευάστηκε πλήρως τον 19ο αιώνα. Σήμερα λειτουργεί ως ξενοδοχείο και συνεδριακό κέντρο.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σένγκεν (πόλη)** |

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 240332328
* GND: 4052245-3
* SUDOC: 144856662
* BNF: cb12032427p (data)

 |

 |
Συντεταγμένες: 38°9′59.458″N 21°45′56.189″E﻿ / ﻿38.16651611°N 21.76560806°E﻿ / 38.16651611; 21.76560806

Το **Σιδηρόκαστρο** (λατινικά: *Castel de Ferro*) ήταν κάστρο στην Αχαΐα στα όρια των χωριών Κρήνη και Καλλιθέα σε δασική έκταση.

Τοποθεσία
---------

Η ακριβής θέση του κάστρου είναι στις παρυφές του ορεινού όγκου του Παναχαϊκού, στην Ζωητάδα του Ομπλού κοντά στην Μονή Ομπλού. Από το κάστρο σήμερα υπάρχουν ελάχιστα λείψανα σε δύσβατο σημείο στη κορυφή απρόσιτου λόφου και σε τοποθεσία που διατηρεί το ονομασία *Σιδηρόκαστρο*.

Ονομασία
--------

Η ονομασία του κάστρου οφείλεται στα πετρώματα του εδάφους που χτίστηκε τα οποία είναι σχιστόλιθος και από τους ντόπιους αποκαλείται σιδερόπετρα.

Λοιπές πληροφορίες
------------------

Κατασκευάστηκε πιθανώς από τους Φράγκους του Πριγκιπάτου της Αχαΐας και χρησίμευε στην άμυνα της Πάτρας. Οι Βενετοί είχαν χτίσει πολλά μικρά κάστρα-φρούρια γύρω από την Πάτρα. Παράλληλα, το Σιδηρόκαστρο σε συνδυασμό με τα κάστρα του Ψαθόπυργου, του Καστριτσίου, του Καταφυγίου, του Σουλίου (*Δάσους*) και του Πουρναροκάστρου, οριοθετούσαν την ευρύτερη περιοχή της Πάτρας από τον 13ο μέχρι και τον 15ο αιώνα. 

Πρώτη φορά αναφέρεται σε κατάλογο κάστρων της Αχαΐας το 1364. Άγνωστη είναι και η ιστορία του παρόλο που βρισκόταν σε στρατηγικό σημείο και δίπλα στον παλιό αμαξιτό δρόμο προς Καλάβρυτα, τον *δρόμο της Μακελαριάς* όπως λεγόταν. Πιστεύεται ότι η σημερινή σιδερένια πύλη της μονής Ομπλού ήταν η πύλη του κάστρου.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σιδηρόκαστρο Αχαΐας** |

1. ↑  www.kastra.eu/castleen.php?kastro=sidirokastro.

Πηγές
-----

* Θωμόπουλος, Στέφανος Ν. (1999). Λάζαρης, Βασίλης Κ. επιμ. *Ιστορία της πόλεως Πατρών από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821*. **2** (4η έκδοση). Πάτρα: Αχαϊκές Εκδόσεις. ISBN 960-7960-09-2.

Βιβλιογραφία
------------

* Τριανταφύλλου, Κώστας Ν. (1995). «Σιδηρόκαστρο». *Ιστορικόν λεξικόν των Πατρών*. **2** (3η έκδοση). Πάτρα: Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη.
[

Το **όρος Γιαλάλα** (αραβικά: جبل الجلالة‎) είναι βουνό που βρίσκεται στο Κυβερνείο του Σουέζ στην Αίγυπτο, με υψόμετρο 3.300 πόδια πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, το οποίο περιέχει πολλά είδη φυτών. Κάποτε είχε πηγές νερού που πλέον έχουν στεγνώσει. Το όρος Γιαλάλα ονομαζόταν οροπέδια Gallayat μέχρι να μετονομαστεί στη δεκαετία του 1920. Το όρος Γιαλάλα φημίζεται για το μάρμαρο του, το οποίο λαξεύεται για εξαγωγή. Το χρώμα του ποικίλλει από κρεμώδες έως κρεμώδες λευκό. 

Πραγματοποιήθηκε μελέτη το 1989, για να διερευνηθεί η σκοπιμότητα χρήσης νερού από την Ερυθρά Θάλασσα για το Γιαλάλα και τα αποτελέσματα ήταν πολλά υποσχόμενα.

Ένα μεγάλο κατασκευαστικό έργο στο όρος Γιαλάλα, με την υποστήριξη του Προέδρου Σίσι και επενδυτών, ήταν σε εξέλιξη από το 2018 για την υποστήριξη του τουρισμού στην περιοχή.

Δείτε επίσης
------------

* Μονή του Αγίου Αντωνίου

Παραπομπές
----------

1. ↑  Sir Clements Robert Markham (1876). *The Geographical Magazine*. Trübner & Company. σελίδες 185–.
2. 1 2  «Sisi inspects developments of Galala Mountain city». *Egypt Today*. 2 Φεβρουαρίου 2018.. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2018.
3. ↑  Μάγκεντ Σ. A. Μικάιλ· Μαρκ Μούσα (2009). *Christianity and Monasticism in Wadi Al-Natrun: Essays from the 2002 International Symposium of the Saint Mark Foundation and the Saint Shenouda the Archimandrite Coptic Society*. American Univ in Cairo Press. σελίδες 63–. ISBN 978-977-416-260-2.
4. ↑  «Egypt's El Galala Mountain project to create jobs for youths». *Al Arabiya*. 6 Σεπτεμβρίου 2016.. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2018.
5. ↑  Μασαχίρο Μουρακάμι (1995). *Managing Water for Peace in the Middle East: Alternative Strategies*. United Nations University Press. σελίδες 130–. ISBN 978-92-808-0858-2.
Αναπαράσταση Ίωνα στρατιώτη στον τάφο του Ξέρξη Α΄
Οι **Ίωνες** ήταν ένα από τα τέσσερα αρχαία ελληνικά φύλα και ήταν εγκατεστημένοι κυρίως στην Αττική, στα νησιά του Αιγαίου και στη Μικρά Ασία, στην περιοχή που ονομάζεται Ιωνία.

Προέλευση της ονομασίας των Ιώνων
---------------------------------

Σύμφωνα με τη μυθολογία, οι **Ίωνες** και τα υπόλοιπα ελληνικά φύλα, ήταν απόγονοι του Δευκαλίωνα και της Πύρρας οι οποίοι είχαν γιο τον Έλληνα. Ο Έλληνας είχε τρεις γιους με την Ορσηίδα· τον Δώρο (πρόγονο του δωρικού φύλου), τον Αίολο (πρόγονο του αιολικού φύλου) και τον Ξούθο. Ο Ξούθος είχε κι αυτός δύο γιους τον Αχαιό, πρόγονο των Αχαιών και τον Ίωνα, πρόγονο των Ιώνων. Οι Ίωνες λοιπόν ονομάστηκαν σύμφωνα με το όνομα του πρόγονού τους.

Ιστορία
-------

Οι Ίωνες κατά την εποχή του Χαλκού ήταν εξαπλωμένοι μεταξύ της Εύβοιας, της Αττικής και της βορειοανατολικής Πελοποννήσου. Το 1100 π.Χ. περίπου κατά την αρχή της γεωμετρικής περιόδου, που σηματοδοτήθηκε από την κάθοδο των Δωριέων, οι ανακατατάξεις στο εσωτερικό της Ελληνικής χερσονήσου τους ανάγκασαν να εγκαταλείψουν μεγάλο μέρος της περιοχής στην οποία ζούσαν. Οι μετακινήσεις αυτές των αρχαίων ελληνικών φύλων ονομάζονται Α' Ελληνικός αποικισμός. Οι Ίωνες λοιπόν μετακινήθηκαν προς τα ανατολικά δημιουργώντας αποικίες στα νησιά του Αιγαίου (Χίος, Σάμος κ.α.) καθώς και στην κεντρική Μικρά Ασία, στην περιοχή γνωστή ως Ιωνία. Το μεγαλύτερο μέρος των νησιών του Αιγαίου, με εξαίρεση τη Λέσβο, την Τένεδο και τη Ρόδο αποικήθηκε από τους Ίωνες, ενώ οι σημαντικότερες αποικίες στην Ιωνία ήταν η Μίλητος και η Έφεσος. Η δημιουργία αποικιών στη Μικρά Ασία ήταν μια προοπτική που χρόνια απασχολούσε τα αρχαία ελληνικά φύλα και κυρίως τους Αχαιούς, δεδομένου ότι ήταν πολύ πιο εύπορα από την ορεινή και σχετικά άγονη ελληνική χερσόνησο.

Γλώσσα
------

Οι Ίωνες μιλούσαν την ιωνική διάλεκτο. Η διάλεκτος αυτή αποτελεί τη γλώσσα της επικής ποίησης, καθώς το ομηρικό ιδίωμα έχει ως βάση του την ιωνική εμπλουτισμένη με στοιχεία από την αιολική και την αρκαδοκυπριακή. Οι λυρικοί ποιητές όπως ο Τυρταίος, ο Αρχίλοχος και άλλοι, χρησιμοποιούσαν την ιωνική διάλεκτο για τις ελεγείες τους. Επίσης ιστορικοί όπως ο Ηρόδοτος έγραφαν στην ιωνική. 
Χαρακτηριστικά, τα *α* και *ε* μακρά γράφονται *η* και η εξάλειψη του συμφώνου *F* (δίγαμμα). Επίσης ο σχηματισμός των απαρεμφάτων σε *-ναι* είναι ιωνικό στοιχείο.

Πολιτισμός
----------

Κατά τον 6ο αιώνα π.Χ. η Μίλητος και η Έφεσος έγιναν κέντρα όσον αφορά τη σκέψη πάνω στον φυσικό κόσμο. Με βάση αυτή τη σκέψη δημιουργούνταν υποθέσεις που εξηγούσαν τα φυσικά φαινόμενα χωρίς να αποδίδεται το αίτιό τους στο θείο, όπως γινόταν μέχρι τότε. Οι υποθέσεις αυτές διαχέονταν από την έρευνα και από προσωπικές εμπειρίες. Οι εκπρόσωποι αυτού του κινήματος λέγονταν «Φυσικοί» ή «Φυσιολόγοι». Κύριος εκπρόσωπος ήταν ο Θαλής ο Μιλήσιος, ο οποίος ήταν κι ένας από τους επτά σοφούς της αρχαίας Ελλάδας. Και ο λεγόμενος "σκοτεινός" φιλόσοφος Ηράκλειτος από την Έφεσο.
Ο **Άλτομαν Βογίνοβιτς** (*σερβικά: Алтоман Војиновић* ) ήταν Βοεβόδας, στρατιωτικός και πολιτικός άρχοντας - ηγεμόνας, της Ζέτα και της Χούμ τον 14ο αιώνα.

Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Βοϊβόδα Βογίν ο οποίος είχε πολεμήσει στο πλευρό των Στέφανου Ντεκάνσι και του Στέφανου Δουσάν. Ο Άλτομαν αναφέρεται πρώτη φορά σε ιστορικές πηγές το 1335. Το 1347 ήταν διάδοχος του πατέρα του σαν στρατιωτικός διοικητής κι άρχοντας της τεράστιας περιοχής-φέουδου της οικογένειας που έμεινε γνωστή σαν Χώρα του Βοΐνοβιτς. Πήρε μέρος στην εκστρατεία του βασιλιά Ντούσαν στην Ήπειρο και τη Θεσσαλία, και στη Βοσνία.

Πιστεύεται ότι έχασε τη ζωή του το 1363, αλλά η τελευταία αναφορά του ονόματος του είναι το 1359.

Παντρεύτηκε τη Ρατοσλάβα αδελφή του Μπράνκο Μλαντένοβιτς και μαζί της απέκτησε τον Νίκολα Αλτομάνοβιτς Βοΐνοβιτς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  John V. A. Fine, John Van Antwerp Fine, The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest

Πηγές
-----

* Др Жељко Фајфрић *„Велики жупан Никола Алтомановић"*


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Алтоман Војиновић  της Σερβικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Δείγμα έξυπνης κάρτας με ενσωματωμένο μικροεπεξεργαστή (*τσιπάκι*), σε δελτίο ταυτότητας της Εσθονίας.
**Έξυπνη κάρτα** (smart card) είναι μια κάρτα, η οποία μοιάζει πολύ εξωτερικά με τη γνωστή πιστωτική κάρτα. Εσωτερικά, όμως, διαφέρει σημαντικά από αυτήν. Η πιστωτική κάρτα είναι ένα απλό κομμάτι πλαστικού, στο οποίο έχει ενσωματωθεί μια μαγνητική ταινία (magnetic stripe), στην οποία είναι εγγεγραμμένα κάποια 
στοιχεία του χρήστη. Η έξυπνη κάρτα, αντίθετα, ενσωματώνει ένα μικροεπεξεργαστή, ο οποίος βρίσκεται κάτω από μια επαφή από χρυσό, προσαρμοσμένο στη μια πλευρά της. Η βασική διαφορά των δύο τύπων καρτών 
είναι ότι, ενώ τα δεδομένα στη μαγνητική ταινία είναι εύκολο να παραλλαχθούν ή και να διαγραφούν (ακόμη και τυχαία), αυτό δεν είναι δυνατό στην έξυπνη κάρτα, γιατί ο μικροεπεξεργαστής της δεν περιέχει δεδομένα για το χρήστη: Ο μικροεπεξεργαστής της κάρτας και ο υπολογιστής, με τον οποίο συνδέεται, επικοινωνούν πριν ο μικροεπεξεργαστής επιτρέψει την πρόσβαση στα δεδομένα που περιέχονται στη μνήμη της κάρτας. Με τον τρόπο αυτό αποτρέπεται η παράχάραξη των δεδομένων κι έτσι ο χρήστης διασφαλίζεται, αν η κάρτα του βρεθεί σε διαφορετικά από τα δικά του χέρια.

Η τροφοδοσία της κάρτας με ενέργεια εξασφαλίζεται από τον αναγνώστη έξυπνης κάρτας (smart card reader), στον οποίο εισάγεται η κάρτα προκειμένου να χρησιμοποιηθεί. Αυτός μπορεί να επικοινωνήσει με κάποιο κεντρικό υπολογιστή, όπου υπάρχουν τα στοιχεία του χρήστη, προκειμένου να εξασφαλιστεί η πρόσβαση σε δεδομένα.

Η μνήμη RAM μιας έξυπνης κάρτας έχει μέγεθος μέχρι 8 Kbytes, η μνήμη ROM μέχρι 346 Kbytes, η μνήμη PROM (προγραμματιζόμενη ROM) μέχρι 256 kbytes. Ο μικροεπεξεργαστής είναι συνήθως 16 bytes, ενώ υποστηρίζει μικρή ομάδα εντολών (εξασφαλίζοντας μικρό μέγεθος), κυρίως αυτών που είναι απαραίτητες για την επικοινωνία με τον αναγνώστη καρτών / υπολογιστή και την κρυπτογράφηση των περιεχόμενων δεδομένων.

Εφαρμογές έξυπνης κάρτας
------------------------

Η έξυπνη κάρτα χρησιμοποιείται κυρίως στις εξής εφαρμογές:

* Τραπεζικές συναλλαγές (συσκευές ΑΤΜ, πιστωτικές κάρτες, κάρτες ανάληψης κτλ.)
* Συναλλαγές με υπηρεσίες κοινής ωφέλειας (στη Γερμανία, π.χ. κάθε ασφαλισμένος διαθέτει έξυπνη κάρτα περίθαλψης).
* Δορυφορικοί δέκτες (για τη λήψη συνδρομητικών καναλιών)
* Συστήματα ασφαλείας υπολογιστών
* Συστήματα απαγόρευσης πρόσβασης σε μη εξουσιοδοτημένο προσωπικό.
* Κινητή τηλεφωνία
* Αυτόματα μηχανήματα πώλησης αγαθών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Έξυπνη κάρτα** |

* 
* 
* 

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85123621
* GND: 4147723-6
* SUDOC: 027759547
* BNF: cb119733403 (data)
* NDL: 00576140
* NKC: ph534649
* BNE: XX539366

 |

 |
**Σαμκάλ** ή **Σαμχάλ** είναι ο τίτλος των κυβερνητών του Κουμούχ στο Νταγκεστάν από τον 8ο έως τον 17ο αι. Το 1642 το Καζικουμούχ Σαμχαλάτ διασπάστηκε σε πολλά ανεξάρτητα κρατίδια. Στη συνέχεια οι Σαμκάλ μετέφεραν την πρωτεύουσα από το Χατζικουμούχ στο Ταρκί, σχηματίζοντας το Σαμχαλάτ του Ταρκί.

Σύμφωνα με τους ιστορικούς Barthold V.V. και Μ. Polievkova, ο τίτλος «σαμκάλ» προέρχεται από το όνομα του ηγεμόνα Σαχμπάλ τον οποίο όρισαν τοποτηρητή οι Άραβες στο Κουμούχ. Σύμφωνα με την ιστορία, ο Νταρμπαντναμά, αδελφός του χαλίφη Χισάμ ιμπν Αμπντ αλ-Μαλίκ, που ονομάστηκε Μοσλίμ, διοικητής των μουσουλμανικών δυνάμεων στο Νταγκεστάν, καταλαμβάνοντας το Κουμούχ, όρισε τον Σαχμπάλ κυβερνήτη του. Στο Ταρίχ-Νταγκιστάν το όνομα σαμκάλ αποδίδεται στο όνομα του πρώτου εντεταλμένου των Αράβων στο Κουμούχ, στο ορεινό Νταγκεστάν.

Παραπομπές-σημειώσεις
---------------------

1. ↑  Karny, Yoav. (2000). *Highlanders:A Journey to the Caucasus in Quest of Memory*. New York: Farrar, Straus & Giroux
2. ↑  Полиевктов М. А. Из истории северокавказских феодалов ХVII века. «Сб. статей академику Н. Я. Марру». — М. — Л. 1935. С. 746.
3. ↑  Дербенд-наме. с. 90—91, 101, 103.
Γάλλοι πρόσφυγες, 19 Ιουνίου 1940
**Η έξοδος του 1940 στη Γαλλία** ήταν μαζική μετακίνηση πληθυσμών τον Μάιο και τον Ιούνιο του 1940, όταν ο γερμανικός στρατός εισέβαλε στο Βέλγιο, στην Ολλανδία και στο μεγαλύτερο μέρος της Γαλλίας κατά τη διάρκεια της μάχης της Γαλλίας. Αυτή η έξοδος ήταν μια από τις σημαντικότερες μετακινήσεις πληθυσμών του 20ου αιώνα στην Ευρώπη.

Η φυγή
------

Βέλγοι απομακρύνονται από τα κατεστραμμένα σπίτια τους
Μεταξύ οκτώ και δέκα εκατομμυρίων αμάχων, μαζί με στρατιωτικούς που υποχωρούαν (συνολικά, σχεδόν το ένα τέταρτο του πληθυσμού), έσπευσαν σε μαζική φυγή λόγω του φόβου του γερμανικού στρατού.

Η πορεία ήταν από τον Βορρά προς τον Νότο. Άρχισε με την εκκένωση αμάχων από το Μπενελούξ, αλλά και από τα βόρεια και ανατολικά της Γαλλίας, το φθινόπωρο του 1939. Πρώτα πήγαν στο Παρίσι και στη συνέχεια κατευθύνθηκαν στα νοτιοδυτικά.

Ήταν οικογένειες από το Βέλγιο, την Ολλανδία και το Λουξεμβούργο (δύο εκατομμύρια άτομα) καθώς και από τη Γαλλία (επίσης περίπου δύο εκατομμύρια). Τον Ιούνιο, όταν ο γερμανικός στρατός πλησίασε το Παρίσι, η πλειονότητα των κατοίκων της πρωτεύουσας διέφυγαν (2 εκατομμύρια άνθρωποι, περίπου τα 2/3 του πληθυσμού). Καθώς οι επιβατικές αμαξοστοιχίες δεν επαρκούσαν, για τη μετακίνηση χρησιμοποιήθηκε κάθε μέσο, ακόμη και ζώα.

Συνολικά, η έξοδος κινητοποίησε περίπου δέκα εκατομμύρια ανθρώπους. Η γαλλική κυβέρνηση είχε εγκαταλείψει το Παρίσι στις 11 Ιουνίου 1940 και έφτασε στο Μπορντώ τρεις ημέρες αργότερα.

Πολλοί πολίτες (πάνω από 100.000 συνολικά) σκοτώθηκαν στο δρόμο από συχνές επιθέσεις των βομβαρδιστικών Στούκας της Λούφτβαφε και για πολλούς μήνες οι εφημερίδες ήταν γεμάτες με αγγελίες ανθρώπων που αναζητούσαν τους συγγενείς τους. Σύμφωνα με τον Ερυθρό Σταυρό, υπήρχαν περίπου 90.000 αγνοούμενα παιδιά.

Γκαλερί
-------

* Φωτογραφίες από την Έξοδο του 1940 στη Γαλλία
* Βρετανοί στρατιώτες και Βέλγοι πολίτες στο δρόμο Λουβέν-Βρυξέλλες, 12 Μαΐου 1940Βρετανοί στρατιώτες και Βέλγοι πολίτες στο δρόμο Λουβέν-Βρυξέλλες, 12 Μαΐου 1940
* Γάλλοι πολίτες κατά την Έξοδο του 1940Γάλλοι πολίτες κατά την Έξοδο του 1940
* Κάτοικοι του Παρισιού ετοιμάζονται για αναχώρησηΚάτοικοι του Παρισιού ετοιμάζονται για αναχώρηση
* Αναμνηστική πλάκα για την υποδοχή των προσφύγων στην κοινότητα ΜπεζιέΑναμνηστική πλάκα για την υποδοχή των προσφύγων στην κοινότητα Μπεζιέ

Παραπομπές
----------

1. ↑  Catherine Calvet, « Refoulé au côté des exodiens » αρχείο, sur Libération.fr, 27 mars 2010
2. ↑ . «histoire-image.org/fr/etudes/exode».
3. ↑  Pierre Stéphany, La Guerre perdue de 1940 , Ixelles Editions, 2013, p. 27
4. ↑ . «france3-regions.francetvinfo.fr/nouvelle-aquitaine/gironde/bordeaux/il-y-80-ans-millions-francais-fuyaient-armees-allemandes-routes-exode».
5. ↑  DVD "juin 1940, le grand chaos", supplément à Géo Histoire, film de Christophe Weber.
Η **Villa Kérylos** στο Beaulieu-sur-Mer είναι βίλα που σχεδιάστηκε το 1908 βασισμένη σε μοντέλα αντίκες, που είχε χτίσει ο Γάλλος αρχαιολόγος Théodore Reinach. Σήμερα είναι μουσείο.

Εντυπωσιασμένο από την ομορφιά του τοπίου, το ζευγάρι είχε ένα κτίριο που κατασκεύασε ο αρχιτέκτονας Emmanuel Pontremoli μεταξύ 1902 και 1908, το οποίο είχε ως πρότυπο τις ελληνιστικές βίλες που χτίστηκαν στη Δήλο, αλλά το οποίο επρόκειτο να έχει όλες τις σύγχρονες ανέσεις. Το κτίριο, διατεταγμένο γύρω από μια εσωτερική αυλή σε μορφή περιστυλίου, είναι επίσης σχεδιασμένο σύμφωνα με παλαιά μοντέλα.

Η οικογένεια του Reinach είχε σχέση με την Béatrice de Rothschild, η οποία έχτισε τη Villa Ephrussi de Rothschild λίγο αργότερα, από το 1907 έως το 1912, δύο χιλιόμετρα μακριά.

Μετά τον θάνατό του το 1928, ο Reinach κληροδότησε τη βίλα στο Institut de France, του οποίου ήταν μέλος. Τα παιδιά και τα εγγόνια του ζούσαν στο σπίτι μέχρι τη δεκαετία του 1960. Το 1966 καταχωρήθηκε ως ιστορικό μνημείο .

Πηγές
-----

* Diane Berger: *Rivera Style*, Λονδίνο 1999, σελ. 73.
* Astrid Arnold: *Villa Kérylos.* *Η Κατοικία ως Ανοικοδόμηση της Αρχαιότητας*. Biering και Brinkmann, Μόναχο 2003, ISBN 3-930609-43-6 .

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «base Mérimée» (Γαλλικά) Υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 1  Ιουλίου 2019.
Το **Σάμομπορ επί του Δρίνου** (σερβικά κυριλλικά: *Самобор на Дрини*, σερβικά λατινικά: *Samobor na Drini*) είναι μεσαιωνικό φρούριο επί του Δρίνου, εντός του εδάφους του Δήμου του Νόβο Γκόραζντε, στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Το φρούριο ανεγέρθηκε κατά την διάρκεια του 14ου αιώνα από τον Σάνταλι Χράνιτς της δυναστείας των Κόσατσα, ο οποίος και το διατήρησε υπό τον έλεγχό του έως την κατάληψή του από τους Οθωμανούς, το 1465. Σήμερα, το φρούριο και ο περιμετρικός αυτού χώρος είναι καταγεγραμμένα εντός του καταλόγου των εθνικών μνημείων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

Δείτε επίσης
------------

* Εθνικά μνημεία του Νόβο Γκόραζντε

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Βοσνιακά) Стари град Самобор, национални споменик Босне и Херцеговине. Службени гласник БиХ, број 60/08
Ο **Nara Shikamaru** (Σικαμάρου Νάρα) είναι ένας φανταστικός χαρακτήρας στη σειρά anime και manga Naruto, δημιουργία του Masashi Kishimoto. Ανήκει στην ομάδα 10 με sensei τον Sarutobi Asuma, η οποία αποτελείται από τον ίδιο, τον φίλο του Choji Akimichi και την Yamanaka Ino. Κατά την εξέλιξη του anime γίνεται μέλος των Konoha 11, αποτελώντας έτσι έναν από τους κύριους πρωταγωνιστές του.

"Shika" σημαίνει ελάφι και "maru" σημαίνει "κύκλος" ή "πολύ καλά αναπτυγμένος", παρ'όλα αυτά το "maru" χρησιμοποιείται γενικότερα ως κατάληξη σε ονόματα αγοριών στην Ιαπωνία. Τα ονόματα "Ino", "Shika", "Cho" σχηματίζουν το "Ino-Shika-Cho", το οποίο είναι νικητήριος σχηματισμός στο ιαπωνικό παιχνίδι *Hanafuda*.

Στα poll στη ανάδειξη του πιο δημοφιλούς χαρακτηρα ο Shikamaru συνεχίζει μετά το 3ο κατά σειρά poll να βρίσκεται συνεχώς μέσα στο Top 10, καταλαμβάνοντας συνήθως την 4η ή την 5η θέση.

Χαρακτήρας
----------

Ο Shikamaru είναι γενικότερα μη ενθουσιώδης τύπος και προσπαθεί να αποφεύγει τη δουλειά. Αυτός είναι και ο λόγος που αναζητάει μέρη λιγοσύχναστα αφού δε θέλει να κάνει πράγματα, που διαφορετικά θα έκανε όταν κάποιος γκρινιάξει αρκετά. Τα σχέδια του αντανακλούν και την προσωπικότητα του, αφού όπως και ο ίδιος είπε σχεδιάζει να γίνει απλά ένας "μεσαίος" ninja με έναν απλά ικανοποιητικό μισθό, έχοντας δύο παιδιά (ένα κορίτσι και ένα αγόρι) και να παραιτηθεί όταν τα παιδιά του θα μπορέσουν να γίνουν ανεξάρτητα. Στον ελεύθερο του χρόνο συνήθως κοιμάται, παρακολουθεί τα σύννεφα ή παίζει παιχνίδια στρατηγικής, όπως το Shogi και το Go (με τον εαυτό του, φυσικά). Όταν βρίσκεται σε καταστάσεις στις οποίες χρειάζεται να καταβάλλει προσπάθεια τείνει να παραδίνεται ή να λέει ότι είναι απασχολημένος. Όταν όμως δεν έχει άλλη επιλογή παρά να συμμετάσχει, υπενθυμίζει πόση αναστάτωση φέρνει χρησιμοποιώντας πάντα την ατάκα "how troublesome" (めんどくせぇ, mendokusē?, English TV "what a drag"). Ο ίδιος είναι απολύτως γνώστης του χαρακτήρα του και χαρακτηρίζει τον εαυτό του ως "ο καλύτερος στο να το βάζει στα πόδια" και "Ο νούμερο 1 δειλός".

Παραπομπές
----------

1. ↑  Studio Pierrot (2002-10-17). «宿敵!?サスケとサクラ». *Naruto*. Επεισόδιο 3. TV Tokyo.
2. ↑  Studio Pierrot (2005-06-29). «サクラの決意». *Naruto*. Επεισόδιο 141. TV Tokyo.
3. ↑  Studio Pierrot (2005-09-17). «Sasuke and Sakura: Friends or Foes?». *Naruto*. Επεισόδιο 3. Cartoon Network.
4. ↑  Kishimoto, Masashi (2005). *NARUTO―ナルト―［秘伝・闘の書］*. Shueisha. σελίδες 116–117. ISBN 4-08-873734-2.
Το Σπούτνικ 1
Ως **Αγώνας του διαστήματος** αναφέρεται ο ανταγωνισμός των δύο μεγάλων ψυχροπολεμικών δυνάμεων, των Ηνωμένων Πολιτειών και της Σοβιετικής Ένωσης στην εξερεύνηση και την κατάκτηση του διαστήματος. Είχε τις ρίζες του στον ανταγωνισμό πυρηνικών όπλων με βάση τους βαλλιστικούς πυραύλους μεταξύ των δύο εθνών μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το τεχνολογικό πλεονέκτημα που αποδείχθηκε από το επίτευγμα των διαστημικών πτήσεων θεωρήθηκε απαραίτητο για την εθνική ασφάλεια και έγινε μέρος του συμβολισμού της εποχής. Η κατάσταση έφερε πρωτοποριακές εκτοξεύσεις τεχνητών δορυφόρων, ρομποτικών διαστημικών ανιχνευτών στη Σελήνη, την Αφροδίτη και τον Άρη και ανθρώπινες διαστημικές πτήσεις σε χαμηλή τροχιά στη γη και εν τέλει στη Σελήνη.

Ο ανταγωνισμός κέρδισε την προσοχή του δυτικού κοινού με την «κρίση του Σπούτνικ», όταν η ΕΣΣΔ πέτυχε την πρώτη επιτυχημένη εκτόξευση δορυφόρου, τον Σπούτνικ 1, στις 4 Οκτωβρίου 1957. Κέρδισε δυναμική όταν η ΕΣΣΔ έστειλε τον πρώτο άνθρωπο, τον Γιούρι Γκαγκάριν, στο διάστημα με τροχιακή πτήση του Vostok 1 στις 12 Απριλίου 1961. Ακολούθησαν μια σειρά από άλλες πρώιμες πρωτιές που πέτυχαν οι Σοβιετικοί τα επόμενα χρόνια.

Η πτήση του Γκαγκάριν οδήγησε τον πρόεδρο των ΗΠΑ Τζον Φιτζέραλντ Κέννεντυ να ζητήσει από το Κογκρέσο των ΗΠΑ να δεσμευτεί ότι «θα προσγειωθεί ένας άνθρωπος στη Σελήνη και θα επιστρέψει με ασφάλεια στη Γη» πριν από το τέλος της δεκαετίας. Ο στόχος προσελήνωσης του Κένεντι στη Σελήνη επετεύχθη τον Ιούλιο του 1969, με την πτήση του Απόλλων 11, ένα μοναδικό επίτευγμα που οι Αμερικανοί πίστευαν ότι επισκίασε όλα τα σοβιετικά επιτεύγματα. Ωστόσο, μια τέτοια άποψη είναι γενικά αμφιλεγόμενη, με άλλους να αποδίδουν τον πρώτο άνθρωπο στο διάστημα ως πολύ μεγαλύτερο επίτευγμα..

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The Space Race». History.com. 21 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2023.
2. ↑  Siddiqi 2003a, σελ. 460.
3. ↑  «Apollo 11 Command and Service Module (CSM)». *NASA Space Science Data Coordinated Archive*. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2019.
4. ↑  «Apollo 11 Lunar Module / EASEP». *NASA Space Science Data Coordinated Archive*. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2019.
5. ↑  «Apollo 11 Mission Summary». *Smithsonian Air and Space Museum*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2023.
6. ↑  Frost, Jennifer. «Who really won the US-Soviet space race?». *The University of Auckland*. Ανακτήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2022.
Ο **Άγιος Χρήστος ο Κηπουρός** ή **ο Αρβανίτης** (αλβανικά: Shën Kristo Kopshtari‎) είναι άγιος του 18ου αιώνα, της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, με καταγωγή απο την Αλβανία.

Βιογραφία
---------

Ο Άγιος Χρήστος ο Κηπουρός γεννήθηκε στην Πρεμετή της Αλβανίας και έζησε στις αρχές του 18ου αιώνα κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής Κυριαρχίας στα Βαλκάνια. Λίγα είναι γνωστά από την πρώιμη ζωή του, εκτός από το ότι ζούσε ως κηπουρός και αναζητούσε περαιτέρω επιχειρηματικές ευκαιρίες στην Κωνσταντινούπολη, αφήνοντας πίσω την Αλβανία.

### Εξιστόρηση

Το 1746, στην ηλικία των 40 ετών, πήγε στην Κωνσταντινούπολη και έκανε το επάγγελμα του κηπουρού. Κάποια μέρα φιλονίκησε με έναν Τούρκο για την τιμή των μήλων που πουλούσε. Συνελήφθη και οδηγήθηκε στον κριτή, συκοφαντούμενος ότι είπε πως θα γίνει Τούρκος. Ο Χρήστος αρνήθηκε να γίνει Μουσουλμάνος και καθώς ήταν Χριστιανός, ο λόγος του ήταν κατώτερος απο ενός Μουσουλμάνου. Τότε τον έριξαν στη φυλακή, χωρίς ψωμί και νερό, και τον βασάνισαν σκληρά.

Αφού φυλακίστηκε για δύο χρόνια και βασανίστηκε για να απαρνηθεί τον Χριστιανισμό συνέχισε να κρατά τη χριστιανική του πίστη. Στην ίδια φυλακή βρισκόταν και ο λόγιος Καισάριος Δαπόντες, που παρακολούθησε τα βασανιστήρια του Αγίου και αργότερα έγραψε το μαρτύριό του. Αργότερα, ο Καισάριος Δαπόντες, πλέον μοναχός, τον επισκέφθηκε φέρνοντάς του φαγητό. Ο Χρήστος απέρριψε το φαγητό, λέγοντας "Γιατί να φάω; Δεν περιμένω να ζήσω, παρά να πεθάνω για τον Χριστό, έτσι ας πεθάνω απο την πείνα για τον Χριστό.". Ο Χρήστος καταδικάστηκε τότε σε αποκεφαλισμό για αποστασία επειδή αρνήθηκε να δεχθεί την εικαζόμενη μετατροπή του στο Ισλάμ. Για να έχει χρήματα για το μνημόσυνό του, ο Χρήστος ζήτησε από τον Δαπόντες να πουλήσει μία μεταλλική λίμα του αγίου.

Ο Χρήστος παρέμεινε σταθερός στην πίστη των πατέρων του και αποκεφαλίστηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1748 μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη.

Εορτασμός
---------

Η Εκκλησία τον θεωρεί άγιο και εορτάζει την μνήμη του στις 12 Φεβρουαρίου εκάστου έτους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Flickr.com - Εικόνα του Αγίου Χρήστου, απο τον Michael Hadjimichael
* Ο βίος του απο το Pemptousia.gr

Δείτε επίσης
------------

* Ισίδωρος της Σεβίλλης
* Αγία Δωροθέα
* Άγιοι Πέντε Μάρτυρες
* Άγιος Παΐσιος

Παραπομπές
----------

1. ↑  Schmitt, Oliver Jens (2010). *Religion und Kultur im albanischsprachigen Südosteuropa*. Peter Lang. ISBN 978-3-631-60295-9.
2. ↑  Sanidopoulos, John. «Holy New Martyr Christos the Gardener (+ 1748)». Ανακτήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 2020.
3. 1 2  «Saint Kristo the Gardener of Albania». *www.oca.org*. Ανακτήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 2020.
4. 1 2  «Dëshmori i ri Kristo Kopshtari». *Orthodhoksia E Bashkuar* (στα Αλβανικά). 12 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 2020.
5. ↑  «Ορθόδοξος Συναξαριστής :: Άγιος Χρήστος ο Κηπουρός». *www.saint.gr*. Ανακτήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 2020.