recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 26°19′52″N 127°47′10″E﻿ / ﻿26.33111°N 127.78611°E﻿ / 26.33111; 127.78611

Η **Αρένα Οκινάουα** (ιαπωνικά: 沖縄アリーナ), επίσης προσωρινά γνωστή ως **Αρένα Πολλαπλών Χρήσεων της Οκινάουα**, είναι κλειστή αρένα στην Οκινάουα της Ιαπωνίας. Άνοιξε το 2020 και θα είναι ένας από τα γήπεδα διεξαγωγής του Παγκοσμίου Κυπέλλου Καλαθοσφαίρισης του 2023.

Ιστορικό
--------

 Εργοτάξιο
Τα σχέδια για την κατασκευή της Αρένας Οκινάουα είχαν γίνει ήδη από το 2015. Το 2016, ανακοινώθηκε ότι ο αθλητικός χώρος θα κατασκευαστεί πάνω από την τοποθεσία που καταλαμβάνεται από τον δακτύλιο της πόλης Οκινάουα δίπλα στο αθλητικό πάρκο Κόζα. Ο Σατσίγιο Κουουάε, ο δήμαρχος της πόλης, παρουσίασε το γενικό σχέδιο για την αρένα πολλαπλών χρήσεων χωρητικότητας 10.000 ατόμων στις 12 Ιουλίου 2016. Η εγκατάσταση θα έχει πέντε ορόφους πάνω από το έδαφος και θα έχει χώρο στάθμευσης για 1.000 οχήματα.

Η Αρένα Οκινάουα θα έχει συνολική έκταση 26.000 τετραγωνικά μέτρα. Το εκτιμώμενο συνολικό κόστος της, συμπεριλαμβανομένων των εγκαταστάσεων στάθμευσης της, είναι 17 δισεκατομμύρια γιεν.

Η κατεδάφιση του δακτυλίου είχε προγραμματιστεί να ξεκινήσει το 2017 και ακολούθησε η κατασκευή του ίδιου του κτιρίου της αρένας. Η τελετή θεμελίωσης πραγματοποιήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2018 και προγραμματίζεται να ανοίξει τον Σεπτέμβριο του 2020.

Χρήση
-----

Η Αρένα Οκινάουα έχει προγραμματιστεί να είναι η έδρα της επαγγελματικής ομάδας καλαθοσφαίρισης Ριούκιου Γκόλντεν Κινγκς και πρόκειται επίσης να φιλοξενήσει σημαντικές εκδηλώσεις στην πόλη της Οκινάουα.

Θα είναι το μοναδικό γήπεδο της Ιαπωνίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης του 2023, το οποίο θα διοργανωθεί επίσης από κοινού από τις Φιλιππίνες και την Ινδονησία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «（仮称）沖縄市多目的アリーナ施設等整備全体計画調査業務報告書». Okinawa City Government. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2017.
2. ↑  «(仮称)沖縄市多目的アリーナ建設工事 起工式開催のご報告».
3. 1 2  «Okinawa Arena Leaflet : 事業スケジュール（予定）» (PDF) (στα Ιαπωνικά). Okinawa City Government. σελ. 2. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 28 Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2017.
4. 1 2 3  «Multipurpose arena plan for Okinawa City unveiled». *Japan Update*. 15 Ιουλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2017.
5. 1 2  «沖縄市アリーナ計画、総工費170億円 1万人規模で算定» [Planned Okinawa City Arena, is estimated to cost 17 billion yen and has a capacity of 10,000 people]. *Okinawa Times* (στα Ιαπωνικά). 16 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2017.
6. ↑  «(仮称)沖縄市多目的アリーナ建設工事 起工式開催のご報告». *Ryukyu Golden Kings* (στα Ιαπωνικά). 25 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2018.
7. ↑  «2023年バスケW杯、予選ラウンド開催地に沖縄市が名乗り 1万人アリーナ評価» [Okinawa City's 10,000 capacity arena will be evaluated as a potential venue for the Preliminary Round of the 2023 FIBA Basketball World Cup.]. *Okinawa Times*. 20 Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος (ιαπωνικά)
Η **Βάλμπουργκις** (γερμ.: *Walburgis von Rietberg*, 1555/56, Ρήτμπεργκ - 26 Μαΐου 1586, Έζενς) από τον Οίκο του Βερλ-Άρνσμπεργκ ήταν κόρη του κόμη του Ρήτμπεργκ και τον διαδέχθηκε. Με τον γάμο της έγινε κόμισσα της Ανατολικής Φισίας. Ήταν κόμισσα του Ρήτμπεργκ το 1565–76 και το 1584–86.

Βιογραφία
---------

Ήταν η δεύτερη κόρη του Ιωάννη Β΄ κόμη του Ρήτμπεργκ και της Αγνής του Μπέντχαϊμ-Στάινφουρτ στο Ρήτμπεργκ. Μετά τη γέννηση του Ιωάννη-Έντσαρντ, του μικρότερου παιδιού της και του μοναδικού γιου της, η Βάλμπουργκις έπρεπε να αναρρώσει και μετακόμισε από το Έζενς στο Βίτμουντ. Λίγο αργότερα επέστρεψε στο Έζενς, όπου απεβίωσε στις 26 Μαΐου 1586 σε ηλικία 30 ετών. Τάφηκε στην εκκλησία του Σάνκτ Μάγκνους στο Έζενς. Με το τέλος της, ο κλάδος Ρήτμπεργκ του Οίκου του Βερλ-Άρνσμπεργκ εξαλείφθηκε.

Μετά το τέλος της Βάλμπουργκις διαδόθηκαν φήμες, ότι της δόθηκε μία σούπα με δηλητηριώδη μπύρα. Μετά από βασανιστήρια μία από τις τρεις γυναίκες, που ήταν ύποπτες για το έγκλημα, ομολόγησε. Αν και οι ιατροί πιστοποίησαν ένα φυσικό τέλος, οι τρεις ύποπτες κάηκαν στον πάσαλο στις 11 Μαΐου 1586.

Ο Έννο Γ΄ κόμης της Ανατολικής Φρισίας, σύζυγος της Βάλμπουργκις.

Οικογένεια
----------

Την 1η Μαΐου 1577, σε ηλικία 21 ετών, η Βάλμπουγκις μνηστεύθηκε τον Έννο Γ΄ των Σίρκσενα κόμη της Ανατολικής Φρισίας, ο οποίος ήταν τότε 14 ετών. Ο γάμος πραγματοποιήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 1581, όταν ο Έννο Γ΄ έγινε 18 ετών. Από αυτόν τον γάμο είχε παιδιά:

* Σαβίνα-Αικατερίνη (11 Αυγούστου 1582 -31 Μαΐου 1618), παντρεύτηκε στις 4 Μαρτίου 1601 τον θείο της Ιωάννη Γ΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας (1566 - 29 Σεπτεμβρίου 1625).
* Αγνή (1 Ιανουαρίου 1584 - 28 Φεβρουαρίου 1616), παντρεύτηκε στις 15 Αυγούστου 1603 τον Γκούντακαρ πρίγκιπα του Λίχτενσταϊν (30 Ιανουαρίου 1580 - 5 Αυγούστου 1658).
* Ιωάννης-Έντσαρντ (2 Μαρτίου 1586 - 13 Μαρτίου 1586), απεβ. νήπιο και τάφηκε στην εκκλησία του Σανκτ Μάγνους στο Έζενς.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ Αρχειοθετήθηκε 2009-05-10 στο Wayback Machine. kaunitz-rietberg.de; πρόσβαση στις 19 Φεβρουαρίου 2015. (in German)

Παραπομπές σε πηγές
-------------------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 1035125560. Ανακτήθηκε στις 8  Μαρτίου 2015.
2. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 1035125560. Ανακτήθηκε στις 17  Οκτωβρίου 2015.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 301357902
* GND: 1035125560

 |

 |
Ο **αργύρωψ** ή *αργύρωπας* (λατινική και επιστημονική ονομασία *Argyrops* από τις ελληνικές λέξεις *αργυρός* και *όψις*) είναι γένος ψαριών της οικογένειας των σπαριδών. Τα είδη του αργύρωπα είναι γνωστά με την ελληνική εμπορική ονομασία **ακανθοτσιπούρες του Ινδο-Ειρηνικού** (Τριψήφιος κωδικός FAO: **KBR**. Υπάρχει και η ακανθοτσιπούρα της Νότιας Αφρικής, που αντιστοιχεί στο σπανιότερο, μονοτυπικό γένος *Argyrozona*.) Το γένος *Argyrops* περιγράφηκε για πρώτη φορά επιστημονικά από τον Άγγλο φυσιοδίφη Γουίλιαμ Τζων Σουαίνσον το 1839.

Οι αργύρωπες ζουν στα παράλια νερά του Ινδικού Ωκεανού και από τον Ειρηνικό Ωκεανό συναντώνται μόνο κοντά στην Αυστραλία.

Σήμερα αναγνωρίζονται γενικώς τα εξής επτά είδη αργύρωπα (αναφέρονται με τα ονόματα των επιστημόνων που τα περιέγραψαν πρώτοι):

* *Argyrops bleekeri*, Ōshima, 1927
* *Argyrops caeruleops*, Iwatsuki & Heemstra, 2018
* *Argyrops filamentosus* (Valenciennes, 1830)
* *Argyrops flavops*, Iwatsuki & Heemstra, 2018
* *Argyrops megalommatus* (Klunzinger, 1870)
* *Argyrops notialis*, Iwatsuki & Heemstra, 2018
* *Argyrops spinifer* (Forsskål, 1775)

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Argyrops Swainson, 1839». *www.gbif.org*. Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2021.
2. ↑  .Κατάλογος Γενικής διευθύνσεως Αλιείας του Υπουργείου Αγροτικής ανάπτυξης και τροφίμων, 2006 (αρχείο .xls)
Ο **Ντμίτριι Ιγκόρεβιτς Ουζίνσκι** (γεννήθηκε στις 13 Ιουλίου 1993 στο Μπλαγκοβέσενσκ της Ρωσίας) είναι Ρώσος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του σμολ. Αγωνίζεται στην ομάδα καλαθοσφαίρισης ΟΥΝΙΚΣ. 

Ο Ουζίνσκι ήταν παίχτης στην Σπαρτάκ Πριμόριε, με πρώτο προπονητή τον Βαλερί Μπούλακ.

Το 2009, αφού ήλθε με την ομάδα του Μπλαγκοβέσενσκ στο Βλαδιβοστόκ για το πρωτάθλημα SBA, ο Ουζίνσκι κλήθηκε στην ομάδα Νέων της Σπαρτάκ Πριμόριε. Έκανε την πρώτη εμφάνισή του στην κύρια ομάδα το 2012. Ο Ντμίτριο υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την Πριμόρσκιυ τον Μάιο του 2014[1]. Την περίοδο 2013-2014 κατέκτησε την τρίτη θέση του Ρωσικού Πρωταθλήματος, ενώ το 2013 και το 2015 κατέκτησε την τρίτη θέση του Κυπέλλου Ρωσίας.

Τον Αύγουστο του 2015, ο Ουζίνσκι πήγε στη Σαχαλίν,[2] με την οποία αναδείχθηκε πρώτος στη 2η Ρωσίας. Σε 39 αγώνες, ο Ντμίτριι είχε κατά μέσο όρο 5,7 πόντους, 3,1 ριμπάουντ και 0,9 ασίστ.

Τον Αύγουστο του 2016, ο Ουζίνσκι δοκιμάστηκε στη Νίζνι Νόβγκοροντ, και στη συνέχεια υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τον σύλλογο[3].

Την περίοδο 2018/2019 του Πρωταθλήματος VTB, ο Ουζίνσκι είχε κατά μέσο όρο 6,4 πόντους, 3,2 ριμπάουντ και 1,5 ασίστ. Στο FIBA Champions League, τα στατιστικά του ήταν 5,8 πόντοι, 3,5 ριμπάουντ και 0,8 ασίστ.

Ο Ουζίνσκι πήγε στην ΟΥΝΙΚΣ τον Ιούνιο του 2019, υπογράφοντας συμβόλαιο 1+1. [4] Σε 22 παιχνίδια στο Πρωτάθλημα VTB, ο Ντμίτριι είχε 2,5 πόντους και 1,4 ριμπάουντ.

Τον Αύγουστο του 2020, ο Ουζίνσκι υπέγραψε νέο συμβόλαιο με την ΟΥΝΙΚΣ [5].

Τη χρονιά 2020/2021, ο Ουζίνσκι ήταν δευτεραθλητής στο Eurocup[6] και στο Πρωτάθλημα VTB [7]. Ο Ντμίτριι έπαιξε συνολικά 55 παιχνίδια σε όλες τις διοργανώσεις κατά τη διάρκεια της περιόδου. Στο Πρωτάθλημα VTB, τα στατιστικά του ήταν 3,4 πόντοι και 1,7 ριμπάουντ.

Τον Ιούλιο του 2021, ο Ουζίνσκι ανανέωσε το συμβόλαιό του με την ΟΥΝΙΚΣ [8].

Προσωπική ζωή
-------------

Τον Μάιο του 2017, ο Ντμίτριι Ουζίνσκι και η φίλη του Βαλέρια έγιναν επίσημα σύζυγοι[9].

Επιτεύγματα
-----------

Δευτεραθλητής EuroCup: 2020/2021

Δευτεραθλητής Πρωταθλήματος VTB: 2020/2021

Τρίτη Θέση Σούπερ Καπ Πρωταθλήματος VTB: 2021

Δευτεραθλητής Ρωσίας: 2020/2021

Νικητής 2ης Ρωσίας: 2015/2016

Δευτεραθλητής 2ης Ρωσίας: 2014/2015

Τριταθλητής 2ης Ρωσίας: 2013/2014

Δευτεραθλητής Κυπέλλου Ρωσίας (2): 2017/2018, 2018/2019

Τριταθλητής Κυπέλλου Ρωσίας (2): 2012/2013, 2014/2015

Σημειώσεις
----------

[1] Дмитрий Узинский подписал новый контракт со «Спартаком-Приморье»

[2] Спасибо, ребята!

[3] Дмитрий Узинский стал игроком «Нижнего Новгорода»

[4] Добро пожаловать в команду

[5] Евгений и Дмитрий с нами

[6] Чуть-чуть не хватило

[7] ЦСКА – чемпион!

[8] Дмитрий Узинский продолжит карьеру в составе УНИКСа

[9] Дмитрий Узинский сыграл свадьбу!

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Профиль на сайте БК «Спартак-Приморье» Αρχειοθετήθηκε 2021-12-30 στο Wayback Machine.
* 
* 
* 
* 
*
Η **Ουάφα Μουσταφά** είναι Σύρια δημοσιογράφος και ακτιβίστρια που κάνει εκστρατεία για την απελευθέρωση Σύριων κρατουμένων. Ως μέλος των Οικογενειών για την Ελευθερία, έχει ασκήσει μεγάλη πίεση στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για να ζητήσει την απελευθέρωση των ονομάτων και των τοποθεσιών όλων αυτών που έχουν συλληφθεί από τις συριακές αρχές. Η Μουσταφά ανέφερε το κίνητρο για τον ακτιβισμό της ήταν η εξαφάνιση του πατέρα της, Αλί Μουσταφά, ακτιβιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ο οποίος συνελήφθη τον Ιούλιο του 2013. Αφού παρενοχλούνταν από το 2011 από την κρατική ασφάλεια, ο Αλί συνελήφθη με τον συνάδελφό του Χουσάμ αλ-Ντάφρι από ένοπλους άνδρες με πολιτικά ρούχα κατά την έναρξη διαδηλώσεων κατά του καθεστώτος. Αργότερα αποκαλύφθηκε ότι ο Χασάμ πέθανε από βασανιστήρια σε μία από τις εγκαταστάσεις κράτησης του καθεστώτος. Σήμερα, η Ουάφα Μουσταφά εργάζεται για να λάβει πληροφορίες σχετικά με τον πατέρα της και άλλους κρατούμενους πρόσφυγες.

Στις 30 Μαΐου 2020, η Μουσταφά διαμαρτυρήθηκε ειρηνικά έξω από το δικαστήριο στο Κόμπλεντς της Γερμανίας όπου έλαβε χώρα η δίκη Αλ Χάτιμπ. Περικύκλωσε τον εαυτό της με 61 φωτογραφίες κρατουμένων, συμπεριλαμβανομένης μίας φωτογραφίας του πατέρα της. Η δίκη κινήθηκε από τον Ομοσπονδιακό Εισαγγελέα της Γερμανίας εναντίον δύο πρώην μελών του συστήματος ασφαλείας του Προέδρου Μπασάρ Αλ Άσαντ.

Νεαρή ηλικία
------------

Η Μουσταφά γεννήθηκε στο Μασάιφ και είναι η μεγαλύτερη από τρεις κόρες.

Εκπαίδευση
----------

Η Μουσταφά αποφοίτησε από το Κολέγιο Bard του Βερολίνου το 2020 με πτυχίο ανθρωπιστικών σπουδών και τεχνών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Φεβρουαρίου 2022.
2. 1 2  diary.thesyriacampaign.org/briefing-un-security-council-wafa-mustafa/.
3. ↑  
«Security Council stalemate frustrates families of Syria's missing detainees». *UN News* (στα Αγγλικά). 23 Ιουλίου 2020. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαρτίου 2021. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2021.
4. ↑  «Syrian detainees: charter on the path to justice». *Enab Baladi* (στα Αγγλικά). 27 Φεβρουαρίου 2021. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Μαρτίου 2021. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2021.
5. 1 2 3 4  
«How one woman's missing father inspired her to fight for justice for Syria». *The National* (στα Αγγλικά). 27 Ιουνίου 2020. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Μαρτίου 2021. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2021.
6. ↑  «Enforced disappearances in Syria and the Al Khatib trial in Germany». *voelkerrechtsblog.org* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2021.
Ο **Νέαρχος ο Ελεάτης** (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας τύραννος της πόλεως Ελέας στη Μεγάλη Ελλάδα.

Ο Νέαρχος αναφέρεται σε σχέση με τον μεγάλο συμπολίτη του φιλόσοφο Ζήνωνα τον Ελεάτη, τον οποίο ο Νέαρχος συνέλαβε, υπέβαλλε σε βασανιστήρια και, σύμφωνα με κάποιες από τις πηγές, εκτέλεσε, επειδή είχε συνωμοτήσει εναντίον του καθεστώτος του τυράννου. Αναλυτικότερα, σύμφωνα τον Βαλέριο Μάξιμο, όταν βασανίσθηκε προκειμένου να αποκαλύψει τα ονόματα των συνενόχων του στη συνωμοσία, ο Ζήνων αρνήθηκε να τα αποκαλύψει, αλλά είπε ότι είχε ένα μυστικό που θα ωφελούσε τον Νέαρχο να το μάθει. Ο Νέαρχος έσκυψε δίπλα του για να ακούσει το μυστικό και τότε ο Ζήνων δάγκωσε το αυτί του τυράννου και δεν το άφησε παρά μόνο όταν το απέκοψε και ο Ζήνων θανατώθηκε. Σύμφωνα με άλλη πηγή, ο Ζήνων ακρωτηρίασε τη μύτη του Νεάρχου αντί για το αυτί του. Το λεξικό Σούδα γράφει αντιθέτως ότι ο Ζήνων ο Ελεάτης ανακρινόμενος έκοψε τη δική του γλώσσα με τα δόντια του και την έφτυσε στο πρόσωπο του τυράννου. Κατόπιν αυτού έρριξαν τον φιλόσοφο μέσα σε ένα τεράστιο γουδί και τον χτύπησαν και τον συνέθλιψαν μέχρι που το σώμα του έγινε ένας πολτός.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Διόδωρος Σικελιώτης, Βαλέριος Μάξιμος (III 3. ext. 3) και Διογένης ο Λαέρτιος (IX 29)
Τρέμισις από τη Mέριδα, που κόπηκε κατά τη βασιλεία του Λιούβα Β΄.
 Μία φανταστική εικόνα του Λιούβα Β΄ στην πρόσοψη του Βασιλικού Ανακτόρου της Μαδρίτης, που εκφράζει την αξίωση της ισπανικής μοναρχίας να αντιπροσωπεύει τους προκατόχους των Βησιγότθων.
Ο **Λιούβα Β΄**, *Liuva II*, (π. 584 – Ιούνιος/Ιούλιος 603), γιος του Ρεκαρέδ Α΄ και πιθανώς της Μπάντο, ήταν Βησιγότθος βασιλιάς της Hispania, της Σεπτιμανίας και της Γαλικίας από το 601 έως το 603. Διαδέχτηκε το Ρεκαρέδ Α΄ σε ηλικία μόλις 18 ετών.

Βασιλεία
--------

Την άνοιξη του 602 ο Βησιγότθος Βιτέριχ, ένας από τους συνωμότες με τον Σούννα της Μέριδα για την επανίδρυση του Αρειανισμού το 589, έλαβε τη διοίκηση του στρατού για να απωθήσει τους Βυζαντινούς. Από τη θέση της εξουσίας του στην κεφαλή του στρατού, περιστοιχίστηκε από ανθρώπους της εμπιστοσύνης του. Όταν ήρθε η ώρα να εκδιώξουν τους Βυζαντινούς, ο Βιτέριχ χρησιμοποίησε τα στρατεύματά του για να χτυπήσει τον βασιλιά την άνοιξη του 603. Εισβάλλοντας στο βασιλικό παλάτι και καθαιρώντας τον νεαρό βασιλιά, βασίστηκε στην υποστήριξη μίας φατρίας ευγενών, που ήταν σε αντίθεση με τη δυναστεία τού Λεοβιγέλδ. Ο Βιτέριχ έκοψε το δεξί χέρι του βασιλιά, τιμωρία που τον εμπόδιζε να μείνει βασιλιάς, και αργότερα έβαλε να τον καταδικάσουν σε θάνατο και να τον εκτελέσουν το καλοκαίρι του 603

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 138834938. Ανακτήθηκε στις 15  Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  Roger Collins, *Visigothic Spain 409-711*, (Blackwell Publishing, 2004), 73.
3. ↑  Roger Collins, *Visigothic Spain 409-711*, 73.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Liuva II στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Βασιλείς των Βησιγότθων |
| --- |
|  |
| 
* Αλάριχος Α΄ (395–410)
* Αταούλφος (410–415)
* Σιγέριχος (415)
* Βάλλιας (415–419)
* Θεοδώριχος Α΄ (419–451)
* Θορισμούνδος (451-453)
* Θεοδώριχος Β΄ (453-466)
* Ευάριχος (466-485)
* Αλάριχος Β΄ (485-507)
* Γεζάλεχος (507-511)
* Θεοδώριχος ο Μέγας (511-526)
* Αμαλάριχος (526-531)
* Θεύδις (531–548)
* Θευδίγιζελ (548–549)
* Αγίλα Α΄ (549–554)
* Αθαναγίλδος (554–568)
* Λιούβα Α΄ (568–572)
* Λιουβιγγέλδος (553–586)
* Ρεκαρέδος Α΄ (586-601)
* Λιούβα Β΄ (601-603)
* Βιτέριχ (603-610)
* Γουνδέμαρ (610-612)
* Σισεβούτος (612-621)
* Ρεκαρέδος Β΄ (621)
* Σουιντίλα (621-631)
* Σισενάνδ (631-636)
* Σιντίλα (636-639)
* Τούλγα (639-642)
* Σινδάσβινθ (642-649)
* Σινδάσβινθ και Ρεκέσβινθ (649-653)
* Ρεκέσβινθ (653-672)
* Βάμπα (672-680)
* Έρβιγ (680-687)
* Εγίκα (687-698)
* Εγίκα και Βιτίζα (698-702)
* Βιτίζα (702-710)
* Ροδέριχ (710-711)
* Αγίλα Β΄ (711-714)
* Άρδο (714-721)
 |
|  |
| 
* Κατηγορία Κατηγορία
* Commons page Κοινά
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 95455763
* GND: 138834938

 |

 |
To **Lord Snow** είναι το τρίτο επεισόδιο της πρώτης σεζόν της αμερικανικής μεσαιωνικής τηλεοπτικής σειράς φαντασίας, του HBO, *Game of Thrones*. Η πρώτη του προβολή έγινε στη 1 Μαΐου του 2011. Το επεισόδιο γράφτηκε από τους δημιουργούς της σειράς Ντ. Μπ. Γουάις και Ντέιβιντ Μπένιοφ και σκηνοθετήθηκε από τον Μπράιαν Κερκ, ο οποίος έκανε την πρώτη του σκηνοθεσία στη σειρά.

Η πλοκή του επεισοδίου περιλαμβάνει μεταξύ άλλων την εκπαίδευση του Jon Snow στο Τοίχος και τον Eddard να φτάνει στο King's Landing. Ακολούθως, πίσω στο Winterfell, η Catelyn ψάχνει αυτόν που επιχείρησε να δολοφονήσει τον γιο της Bran. Στο ενδιάμεσο η Daenerys μαθαίνει ότι είναι έγκυος. Τέλος, η κόρη του Eddard, Arya, λέει στον πατέρα της ότι θέλει να μάθει να μονομαχεί με ξίφος, όπου στην τελευταία σκηνή του επεισοδίου, η Arya έχει ξεκινήσει ήδη την εκπαίδευση. Στο επεισόδιο εμφανίζεται για πρώτη φορά στη σειρά η Old Nan, την οποία υποδύθηκε η Μάργκαρετ Τζον, η οποία απεβίωσε πριν την πρώτη προβολή της σειράς, με το επεισόδιο να αφιερώνεται στη μνήμη της. 

Η κριτική που δέχτηκε το επεισόδιο ήταν ως επί το πλείστον θετική, ενώ επαινέθηκε η ερμηνεία της Μέισι Γουίλιαμς, ως Arya, αλλά και γενικότερα η τελευταία σκηνή του επεισοδίου, που μαθαίνει να μονομαχεί με ξίφος. Στις ΗΠΑ η τηλεθέαση ανέβηκε κατά 10%, φτάνοντας τους 2.4 εκατομμύρια θεατές. Η δεύτερη προβολή του ήταν ακόμα καλύτερη, αφού έφτασε τους 3.1 εκατομμύρια θεατές, αριθμός πολύ θετικός, καθότι το επεισόδιο διεκόπη, λόγω της αναγγελίας του θανάτου του Οσάμα Μπιν Λάντεν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Game of Thrones 03». HBO. Ανακτήθηκε στις 22 Αυγούστου 2017.
2. ↑  Garcia, Elio· Antonsson, Linda (31 Μαρτίου 2012). «EP103: Lord Snow». *Westeros.org*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2014.
3. ↑  «Episode Guide». *Winter is Coming.net*. Ανακτήθηκε στις 5 Μαΐου 2011.
4. ↑  Ryan, Maureen. «'Game of Thrones' Season 1, Episode 3 Recap». *Aol TV*. Ανακτήθηκε στις 4 Μαΐου 2011.
5. ↑  Poniewozik, James (May 2, 2011). «Game of Thrones Watch: Snow Job». *Tuned In* (Time.com).. Ανακτήθηκε στις May 4, 2011.
6. ↑  Hibberd, James. «'Game of Thrones' ratings rise». *Entertainment Weekly*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Απριλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 4 Μαΐου 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* "Lord Snow" Αρχειοθετήθηκε 2016-05-27 στο Wayback Machine. at HBO
* Lord Snow στο IMDb
* Lord Snow Αρχειοθετήθηκε 2016-05-09 στο Wayback Machine. στο TV.com
To "Επεισόδιο 2", επίσης γνωστός ως "Ζεν ή Η Ικανότητα Του Να Πιάσεις Έναν Δολοφόνο"είναι το τρίτο επεισόδιο του πρώτου κύκλου της αμερικανικής τηλεοπτικής σειράς μυστηρίου Ο ύποπτος κόσμος του Τουίν Πικς. Το επεισόδιο ήταν γραμμένο από τους δημιουργούς της σειράς Ντέιβιντ Λιντς και Mark Frost, και σκηνοθετημένο από τον Lynch. Περιέχει τους τακτικούς της σειράς Κάιλ ΜακΛάχλαν, Μάικλ Όντκιν, Ρέι Γουάις and Ρίτσαρντ Μπέιμερ και παρουσιάζει τον Μάικλ Τζ. Άντερσον ως Τον Άντρα Από Ένα Άλλο Μέρος, τον Μιγκέλ Φέρρερ ως τον Άλμπερτ Ρόζενφιλντ και τον Ντέιβιντ Πάτρικ Κέλλυ ως τον Τζέρρυ Χορν.

O Ύποπτος Κόσμος Του Τουίν Πικς ασχολείται με την έρευνα της δολοφονίας της μαθήτριας Λόρα Πάλμερ (Σέριλ Λί), στην μικρή επαρχιακή περιοχή της πολιτείας της Ουάσινγκτον από την οποία πήρε το όνομά της και η σειρά. Σε αυτό το επεισόδιο ο ερευνητής του FBI Ντέιλ Κούπερ (ΜακΛάχλαν) λέει στον Σερίφη Τρούμαν και τους αστυνομικούς μια νέα μέθοδο περιορισμού του αριθμού των υπόπτων για τη δολοφονία της Πάλμερ. Στο μεταξύ, ο κυνικός συνάδελφος του Κούπερ, Άλμπερτ Ρόζενφιλντ φτάνει στην πόλη και ο Κούπερ έχει ένα παράξενο όνειρο που ανεβάζει την έρευνα σε νέο επίπεδο.

Το "Επεισόδιο 2" πρώτα αναμεταδόθηκε στις 19 Απριλίου, 1990, στο κανάλι ABC και είχε κοινό του 19.2 εκατομμυρίων νοικοκυριών στις Ηνωμένες Πολιτείες, το οποίο ισοδυναμεί με 21% του διαθέσιμου κοινού. Το "Επεισόδιο 2" έχει γινει αρεστό στο κοινό από την πρώτη του αναμετάδοση και θεωρείται από τους κριτικούς ως πρωτοποριακό επεισόδιο τηλεόρασης. Από τότε έχει επηρεάσει και έχει γίνει παροδία από πολλαπλές μεταγενέστερες σειρές. Οι ακαδημαϊκές αναγνώσεις του επεισοδίου έχουν επισημάνει την απεικόνισή του για την ευρετική, a priori γνώση και τις σεξουαλικές απόψεις των ενεργειών πολλών χαρακτήρων.

Πλοκή
-----

### Ιστορικό

Η μικρή φανταστική πόλη Twin Peaks της Ουάσιγκτον έχει συγκλονιστεί από τη δολοφονία της μαθήτριας Λόρα Πάλμερ και την απόπειρα δολοφονίας του συμμαθητή της Ρονέτ Παλάσκι. Ο ειδικός πράκτορας του Ομοσπονδιακού Γραφείου Ερευνών Ντέιλ Κούπερ έρχεται στην πόλη για να ερευνήσει και η αρχική καχυποψία έχει πέσει στον φίλο του Πάλμερ Μπόμπι Μπριγκς και στον άντρα με τον οποίο απάτησε τον Μπριγκς, Τζέιμς Χάρλεϊ. Ωστόσο, άλλοι κάτοικοι της πόλης έχουν τις δικές τους υποψίες: ο βίαιος οδηγός φορτηγών που ασχολείται με τα ναρκωτικά Λέο Τζόνσον θεωρείται πιθανός ύποπτος.
Ο **Τόμας Έντουαρντ Γιορκ** (*Thomas Edward Yorke*, 7 Οκτωβρίου 1968) είναι Άγγλος μουσικός, γνωστός ως ο βασικός τραγουδιστής και τραγουδοποιός του εναλλακτικού ροκ συγκροτήματος Radiohead. Παίζει πολλά μουσικά όργανα, κυρίως κιθάρα και πιάνο. Είναι γνωστός για το φαλσέτο στη φωνή του. Το 2008, το περιοδικό Rolling Stone τον κατέταξε ως τον 66ο καλύτερο τραγουδιστή όλων των εποχών. Μαζί με τα υπόλοιπα μέλη των Radiohead, εισήχθη το 2019 στο Rock and Roll Hall of Fame.

Ο Γιορκ γεννήθηκε στο Νόρθχαμπτονσιρ. Η οικογένειά του έζησε στη Σκωτία πριν εγκατασταθεί στο Όξφορντσιρ της Αγγλίας, όπου σχημάτισε τους Radiohead με τους συμμαθητές του. Αφότου αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Έξετερ, οι Radiohead υπέγραψαν με την Parlophone. Το χιτ τους Creep έκανε τον Γιορκ διάσημο και οι Radiohead συνέχισαν επιτυγχάνοντας διθυραμβικές κριτικές και πωλήσεις περισσότερων από 30 εκατομμύρια άλμπουμ. Με το τέταρτο άλμπουμ τους, *Kid A* (2000), ο Γιορκ και η μπάντα μετακινήθηκαν προς την ηλεκτρονική μουσική, επεξεργάζοντας συχνά τη φωνή του.

Το 2006, ο Γιορκ κυκλοφόρησε το πρώτο σόλο άλμπουμ του, *The Eraser*, που αποτελείται κυρίως από ηλεκτρονική μουσική. Το 2009, για να ερμηνεύσει το The Eraser ζωντανά, σχημάτισε μια νέα μπάντα, την Atoms for Peace, με μουσικούς όπως τον Flea, μπασίστα των Red Hot Chili Peppers, και τον παραγωγό των Radiohead, Νάιτζελ Γκόντριτς. Κυκλοφόρησαν ένα άλμπουμ, το *Amok*, το 2013. Το 2014, ο Γιορκ κυκλοφόρησε το δεύτερο σόλο άλμπουμ του, το *Tomorrow's Modern Boxes*. Έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως οι: PJ Harvey, Μπιορκ, Flying Lotus και Modeselektor και έχει συνθέσει για τον κινηματογράφο και το θέατρο. Το πρώτο του soundtrack για ταινία, το *Suspiria*, κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2018. Με τον καλλιτέχνη Στάνλεϊ Ντόνγουντ, ο Γιορκ επιμελείται καλλιτεχνικά τα άλμπουμ των Radiohead.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 15  Αυγούστου 2019.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
3. 1 2  *Montreux Jazz Festival Database*. 1677. Ανακτήθηκε στις 25  Σεπτεμβρίου 2020.
4. ↑  *Montreux Jazz Festival Database*. Ανακτήθηκε στις 25  Σεπτεμβρίου 2020.
5. ↑  «66 Thom Yorke». Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2019.
6. ↑  «RADIOHEAD». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2019.
7. ↑  «All messed up». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουλίου 2008. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2019. CS1 maint: Unfit url (link)
8. ↑  «Classic Album Revisited: Radiohead – Kid A». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2019.
9. ↑  «Thom Yorke, The Eraser». Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2019.
10. ↑  «Atoms For Peace: Apocalypse wow!». Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2019.
11. ↑  «Thom Yorke: Tomorrow's Modern Boxes». Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2019.
12. ↑  «Listen: Thom Yorke - 'Has Ended'». Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2019.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 52905497
* **Europeana**: agent/base/62821
* LCCN: no2001079376
* ISNI: 0000 0001 1444 1825
* GND: 13546966X
* SUDOC: 160841224
* BNF: cb14017285c (data)
* BIBSYS: 10020703
* MusicBrainz: 8ed2e0b3-aa4c-4e13-bec3-dc7393ed4d6b
* NKC: ola2002151811
* BNE: XX6062599

 |

 |
Το **Κάστρο της Καστάνιτσας** ή **Πύργος του Καψαμπέλη** είναι ένα ιστορικό, κατεστραμμένο σήμερα, κάστρο. Το κάστρο αυτό, βρίσκεται χτισμένο σε ένα ύψωμα μέσα στο χωριό Καστάνιτσα σε υψόμετρο 850 μ. Δεν είναι σαφές αν επρόκειτο για τυπικά μεσαιωνικό κάστρο ή οχύρωση εντός της κωμόπολης.

Ιστορία
-------

Ο Πύργος, σύμφωνα με ιστορικές πηγές, χτίστηκε τον 14ο αι. από τους Βυζαντινούς του Δεσποτάτου του Μυστρά και αποτελούσε σημαντικό οχυρωματικό έργο, αφού ήλεγχε το δρόμο που συνέδεε την Αργολίδα με τον κάμπο της Λακωνίας. Περί το 1810 ο πύργος ανακαινίστηκε με έξοδα του Καστανιτσιώτη Ιωάννη Καψαμπέλη, εξ ου και η ονομασία του. Επιπλέον, ο πύργος επισκευάστηκε το 1821 από τον αγωνιστή Γιάννη Τσολίνα. Κατά την Επανάσταση του 1821, ο πύργος διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο καθώς αποτελούσε σημαντικό καταφύγιο για τους κατοίκους του χωριού και δόθηκαν πολλές μάχες. Συγκεκριμένα, στις 27 Ιουλίου 1826 οι Καστανιτσιώτες, υπό τον Ιωάννη Καψαμπέλη, νίκησαν το στρατό του Ιμπραήμ, σώζοντας έτσι το χωριό. Ο πύργος ανατινάχθηκε το 1948 κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου από τους αντάρτες, επειδή στεγαζόταν εκεί κτήριο της χωροφυλακής.

Ο πύργος
--------

Σε πλήρη μορφή ο πύργος ήταν δίπατος, ξεπερνούσε σε ύψος τα 8 μέτρα, ενώ οι πέτρινοι τοίχοι του είχαν πάχος ενάμιση μέτρο και περιμετρικά διέθεταν πολεμίστρες. Σήμερα σώζονται μόνο τα ερείπια του. Για την πρόσβαση των επισκεπτών υπάρχει πλακοστρωμένο μονοπάτι με ξύλινη περίφραξη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.arxaiologikoktimatologio.gov.gr/el/monuments\_info?id=147664&type=Monument.
2. ↑  Ιωάννου Θ. Σφηκόπουλου. *Τα μεσαιωνικά κάστρα του Μορηά*. Αθήνα, 1968, σελ. 204.

Πηγές
-----

* Πέτρος Σαραντάκης - *Αρκαδία: Οι ακροπόλεις, τα κάστρα & οι πύργοι της - σιωπηλά ερείπια μιας δοξασμένης γης*, Εκδόσεις Οιάτης, Αθήνα 2000, ISBN 960-91420-3-6
* Φορέας Διαχείρησης Όρους Πάρνωνα, Εκδόσεις Πεντάλοφος, 2015, ISBN 978-960-99424-2-3
Συντεταγμένες: 39°38′30.008″N 22°24′58.766″E﻿ / ﻿39.64166889°N 22.41632389°E﻿ / 39.64166889; 22.41632389

Ο **Λόφος Φρουρίου** αποτελεί την ιστορική ακρόπολη της πόλεως της Λάρισας, στην Ελλάδα. Αποτέλεσε το φρούριο της πόλεως κατά την διάρκεια της Αρχαιότητας, καθώς και κατά την διάρκεια της βυζαντινής περιόδου, ενώ διαθέτει αριθμό σημαντικών αρχαιολογικών τόπων.

Αποτελώντας το μοναδικό ύψωμα στην ευρύτερη περιοχή, ο Λόφος Φρουρίου κατοικείτο αδιαλείπτως από τα πρώτα χρόνια ανθρώπινης εγκατάστασης στην περιοχή της πόλεως.

Ως ακρόπολη της πόλης κατά την διάρκεια της Αρχαιότητας, αποτέλεσε την τοποθεσία των σημαντικότερων ναών, καθώς και του Πρώτου Αρχαίου Θεάτρου. Αρχαιολογικές ανασκαφές κατά την διάρκεια των νεότερων χρόνων ανακάλυψαν πρώιμη χριστιανική βασιλική αφιερωμένη στον Άγιο Αχίλλειο, ένα λουτρό της πρωτοβυζαντινής περιόδου, κατάλοιπα των τειχών της πρωτοβυζαντινής περιόδου, τα οποία ανεγέρθηκαν κατά την διάρκεια της περιόδου βασιλείας του Ιουστινιανού Α΄ (βασίλευσε μεταξύ 527-565), καθώς και μία εκκλησία της μεσοβυζαντινής περιόδου.

Κατά την διάρκεια της οθωμανικής περιόδου κυριαρχίας, η περιοχή ήταν γνωστή ως «τρανός μαχαλάς», ενώ αποτελούσε την μοναδική ελληνική και χριστιανική συνοικία της πόλης, καθώς η υπόλοιπη κατοικούνταν από Τούρκους. Οι Οθωμανοί κατασκεύασαν μία σκεπαστή αγορά, το Μπεζεστένι, στο μέσον του λόφου, περιμετρικά του οποίου αναπτύχθηκαν η αγορά και το παζάρι της πόλης. Κατά την διάρκεια του 19ου αιώνα, το Μπεζεστένι μετατράπηκε σε οχυρό, από το οποίο η περιοχή έλαβε την σημερινή ονομασία της.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  Σδρόλια, Σταυρούλα· Γιαλούρη, Άννα. «Αρχαιολογικός χώρος Φρουρίου Λάρισας». Υπουργείο Πολιτισμού. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ντεμίρ Χισάρ (περιοχή).
Η **Ντεμίρ Χισάρ** (σλαβομακεδονικά: Демир Хисар‎), είναι μια περιοχή που απλώνεται από το νοτιοδυτικό μέρος της Βόρεια Μακεδονία έως το βορειοδυτικό μέρος της πεδιάδας της Πελαγονίας, γύρω από τον Μαύρο Ποταμό.

Τα μεγαλύτερα τμήματα της γύρω περιοχής του Ντεμίρ Χισάρ είναι μικρότεροι λόφοι και βουνά, ενώ ένα μικρό μέρος που απλώνεται γύρω από τον αναφερθέντα ποταμό είναι χαμηλά εδάφη. Υπογραφή της περιοχής αυτής είναι τα βουνά Βίγκλα, Ιλίνσκα και Πλακένσκα, στην οποία βρίσκεται η υψηλότερη κορυφή που φθάνει τα 2000 μ. που χωρίζει την περιοχή της Ντεμίρ Χισάρ από τις λίμνες της Πρέσπας και της Οχρίδας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αρχειοθετήθηκε 2014-02-09 στο Wayback Machine.
Ο **Δημοκράτης** ήταν ένας πυθαγόρειος φιλόσοφος για τον οποίο λίγα είναι γνωστά.  Ο Απολλώνιος ο Τυανέας έγραψε τουλάχιστον μία επιστολή προς Δημοκράτη, την *Επιστολή 88*.

Μια συλλογή ηθικών αξιωμάτων, που ονομάζονται *Γνῶμαι χρυσαῖ* έχει διασωθεί με το όνομά του.  Ωστόσο, πολλοί μελετητές υποστηρίζουν ότι όλα αυτά τα αξιώματα προέρχονται από μια πρωτότυπη συλλογή ρήσεων του Δημόκριτου,  αν και άλλοι πιστεύουν ότι υπήρχε κι άλλος, ελάχιστα γνωστός Δημοκράτης, του οποίου το όνομα συγχέεται με τον πολύ γνωστότερο Δημόκριτο.  Τριάντα από τις *Χρυσές ρήσεις* βρίσκονται και στον Ιωάννη Στοβαίο και αποδίδονται στον Δημόκριτο.

Τα αξιώματα είναι γραμμένα στην ιωνική διάλεκτο, από την οποία ορισμένοι μελετητές συμπέραναν ότι γράφτηκαν σε πολύ πρώιμη περίοδο. Άλλοι πιστεύουν ότι είναι πιο πιθανό να προέρχονται από την εποχή του Ιουλίου Καίσαρα. Αλλά τίποτα δεν μπορεί να ειπωθεί με βεβαιότητα, λόγω έλλειψης εξωτερικών και εσωτερικών στοιχείων. Μερικές από αυτές τις ρήσεις παρατίθενται από τον Ιωάννη Στοβαίο και βρίσκονται σε ορισμένα χειρόγραφα με το όνομα Δημόκριτος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Philosophy». *www.greece.org*. Ανακτήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2022.
2. ↑  «Harry Thurston Peck, Harpers Dictionary of Classical Antiquities (1898), Democrătes». *www.perseus.tufts.edu*. Ανακτήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2022.
3. ↑  Waterfield, Robin (7 Σεπτεμβρίου 2000). *The First Philosophers: The Presocratics and Sophists*. ISBN 9780191605062.
4. ↑  Taylor, C. (1999). *The Atomists, Leucippus and Democritus: Fragments: a Text and Translation*. University of Toronto Press. σελίδες 224–225.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Democrates (philosopher) στο Wikimedia Commons
* ''Γνῶμαι χρυσαῖ' στα αγγλικά

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* ICCU: BVEV066230

 |

 |
Ο **Ελένιος Άκρων** (λατιν. *Helenius Acron* ή *Acro*, 2ος ή 3ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος Ρωμαίος γραμματικός και σχολιαστής, που σύμφωνα με τη γνώμη αρκετών είχε ελληνική καταγωγή.

Είναι γνωστό ότι ο Ελένιος Άκρων έγραψε σχετικώς με έργα του Τερεντίου (τουλάχιστον για τα *Αδελφοί* και *Ευνούχος*) και του Ορατίου. Τα σχόλια στον Οράτιο έχουν χαθεί, αλλά σε αυτά αναφέρεται ο γραμματικός Χαρίσιος. Υπάρχουν ενδείξεις ότι ο Άκρων είχε γράψει και σχόλιο στον Πέρσιο.

Σχόλια αποδιδόμενα στον Άκρωνα εμφανίζονται σε χειρόγραφα έργων του Ορατίου: υπάρχουν τρεις αναθεωρήσεις που είναι γνωστές, με την αρχαιότερη να χρονολογείται από τον 5ο αιώνα. Τα σπαράγματα των σχολίων για τον Οράτιο που σώζονται, αν και πολύ αποσπασματικά, είναι πολύτιμα, καθώς περιέχουν τα σχόλια των παλαιότερων σχολιαστών (του Σκαύρου και άλλων). Ωστόσο η απόδοσή τους στον Άκρωνα δεν ταυτοποιείται πριν από τον 15ο αιώνα και είναι αμφίβολη.

Αποσπάσματα κειμένων του Άκρωνος μπορεί επίσης να εμφανίζονται σε έργα του γραμματικού Πορφυρίωνα Πομπονίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων*. mzk2005290002. Ανακτήθηκε στις 30  Αυγούστου 2020.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
3. ↑  *Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων*. mzk2005290002. Ανακτήθηκε στις 8  Ιουνίου 2022.
4. ↑  Allen, Alexander (1867). «Acron, Helenius». Στο: Smith, William. *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*. **1**. Βοστώνη. σελ. 15. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Οκτωβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουνίου 2022.
5. 1 2   Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Acro, Helenius» *Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα* **1** (11η έκδοση) Cambridge University Press, σελ. 155

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 3, σελίδα 464

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ελενίου Άκρωνος *Σχόλιον εις Οράτιον Φλάκκον* στο *www.horatius.net*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 120697186
* **ΕΒΕ**: 222893
* LCCN: nr97044692
* ISNI: 0000 0000 4954 2100
* GND: 101100809
* SELIBR: 289507
* SUDOC: 034527303
* BNF: cb12527466f (data)
* NKC: mzk2005290002
* ICCU: BVEV039224
* BNE: XX4728696

 |

 |
Το **αυτοδιαχειριζόμενο πάρκο Κύπρου και Πατησίων** είναι υπαίθριο άλσος της Αθήνας. Βρίσκεται στο οικοδομικό τετράγωνο μεταξύ των οδών Πατησίων–Καλομοίρη–Ι. Δροσοπούλου–Κύπρου.

Απόπειρα μετατροπής σε χώρο στάθμευσης
--------------------------------------

Στις 26 Ιανουαρίου 2009 συνεργεία του δήμου Αθηναίων προχώρησαν στην αναμόρφωση του εν λόγω πάρκου. Η παιδική χαρά, τα καθίσματα, το σύστημα ύδρευσης αφαιρέθηκαν καθώς ο συγκεκριμένος χώρος προοριζόταν να δοθεί σε ιδιωτική εταιρεία πάρκινγκ. Η κινητοποίηση των κατοίκων ήταν άμεση και το ενδεχόμενο δημιουργίας χώρου στάθμευσης αποσοβήθηκε. Αλληλέγγυοι και κάτοικοι φύτεψαν, έκτοτε, 150 δέντρα και θάμνους.
Μετά από επίμονες παρεμβάσεις και καταγγελίες των κατοίκων αποτράπηκε η μετατροπή του άλσους σε άντρο παραβατικότητας.

Δραστηριότητες που διεξάγονται στον υπαίθριο χώρο
-------------------------------------------------

Οι κάτοικοι φροντίζουν για τον καλλωπισμό του περιβάλλοντος χώρου, επισκευάζουν ιδίοις εξόδοις τον φωτισμό και τυχόν φθορές στην παιδική χαρά. Διεξάγονται ποικίλες δραστηριότητες που απευθύνονται σε ευρύ κοινό, με αντιπροσωπευτικότερα παραδείγματα το κουκλοθέατρο και τον Καραγκιόζη. Χαρακτηριστική είναι και η προώθηση της συλλογικής κουζίνας
.

Δικαίωση των κατοίκων
---------------------

Μετά από απόφαση του Διοικητικού Εφετείου, ακυρώθηκε η οικοδομική άδεια ανέγερσης σταθμού αυτοκινήτων. Με απόφαση της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής κηρύχθηκε η δημοτική έκταση αναδασωτέα.

Δείτε επίσης
------------

* Αυτοδιαχειριζόμενο Πάρκο Ναυαρίνου

Παραπομπές
----------

1. ↑  3pointmagazine (30 Ιανουαρίου 2019). «Εκδηλώσεις για τα 10 χρόνια συλλογικής αντίστασης στο Πάρκο Κύπρου & Πατησίων». *3pointmagazine*. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2019.
2. ↑  Σύνταξη (30 Ιανουαρίου 2012). «Τρία χρόνια αγώνα στο πάρκο Κύπρου και Πατησιών». *Δρόμος της Αριστεράς*. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2019.
3. ↑  «Quilombo » Κυριακή 3 Φλέβάρη Quilombo band στο Πάρκο Κύπρου και Πατησίων» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2019.
4. ↑  risinggalaxy (4 Φεβρουαρίου 2014). «γιορτή αυτοοργάνωσης, αντίστασης και αλληλεγγύης στο πάρκο Κύπρου και Πατησίων». *risinggalaxy*. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2019.
5. ↑  «Το πάρκο Πατησίων και Κύπρου συντηρείται». *Newsbeast.gr*. 21 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2019.
Ο **Ιωάννης Αράπης** (29 Οκτωβρίου 1931-20 Μαρτίου 2013) ήταν Έλληνας οικονομολόγος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής του ΔΗΚΚΙ στην εκλογική περιφέρεια Β΄ Πειραιά από το 1996 ως το 2000.

Γεννήθηκε στο Κεντρικό Άρτας. Από το 1943 ως το 1944 ανέπτυξε αντιστασιακή δράση. Το 1964 ανέλαβε εκδότης της εφημερίδας "Περαμαϊκό Μέλλον" και την ίδια χρονιά εξελέγη για πρώτη φορά δημοτικός σύμβουλος Περάματος. Μετά την πτώση της χούντας κέρδισε 4 συνεχείς επανεκλογές στο δημοτικό συμβούλιο. Ήταν επίσης πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου, αντιδήμαρχος και πρόεδρος του Πνευματικού Κέντρου Περάματος.

Τη δεκαετία του '90 εντάχθηκε στο ΔΗΚΚΙ. Κέρδισε τις εκλογές του 1996 στη Β΄ Πειραιά και υπηρέτησε μία θητεία ως το 2000.

Ο Γιάννης Αράπης πέθανε από καρκίνο σε ηλικία 82 ετών και κηδεύτηκε στο Πέραμα τον Μάρτιο του 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφικό του βουλευτή

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κοινοβουλευτική θητεία Αράπη, ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων.
2. ↑  Attack TV Κηδεύεται στο Πέραμα ο πρώην βουλευτής Β΄ Πειραιώς του ΔΗΚΚΙ Γιάννης Αράπης[*νεκρός σύνδεσμος*], 21-3-2013.
Ο **Ιωάννης Μελάς** (1905 ή 1908 - 23 Ιουνίου 2004), του Πελοπίδα, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως δήμαρχος, βουλευτής και υπουργός.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1905 (σύμφωνα με το Μητρώο της Βουλής) ή το 1908 στο Μεσοχώρι της Νίκαιας (στη Μικρά Ασία) και σπούδασε νομικά και πολιτικές-οικονομικές επιστήμες στην Αθήνα.

Εγκαταστάθηκε στην Ικαρία το 1939 και συνέγραψε την ιστορία του νησιού. Ήταν μέλος της 40μελούς επιτροπής του συντάγματος στην Δ΄ Αναθεωρητική Βουλή.

Υπηρέτησε ως δήμαρχος Νίκαιας (Πειραιάς) το 1945, ενώ στον Πειραιά εργαζόταν ως δικηγόρος. Ο Ιωάννης Μελάς υπηρέτησε στην κυβέρνηση του Πλαστήρα ως υπουργός Εθνικής Οικονομίας από τις 15 Απριλίου 1950 ως τις 21 Αυγούστου του ίδιου έτους.

Εξελέγη βουλευτής Πειραιώς και Νήσων το 1946 με την Εθνική Πολιτική Ένωση (Δημοκρατικόν Σοσιαλιστικόν Κόμμα) και το 1950 με το Δημοκρατικόν Προοδευτικόν Κόμμα και Β΄ Πειραιώς με την Ένωση Κέντρου (1961, 1963 και 1964).

Απεβίωσε το 2004 και κηδεύτηκε στην Ικαρία, όπου είχε εγκατασταθεί μόνιμα από το 1989.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. 1 2  ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ Αρχειοθετήθηκε 2019-10-12 στο Wayback Machine. Από το πρακτικό της υπ’ αριθμ. 9/2004 έκτακτης συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Αγίου Κηρύκου Ικαρίας, nikaria.gr, 24-6-2004.
3. ↑  Ελληνικόν who's who, Εκδοτικός Οργανισμός Ελληνικών who's who 1965, σελ. 370.
4. ↑  Ανδρέας Γ. Δημητρόπουλος (2004). *Οι Ελληνικές Κυβερνήσεις 1843-2004* (PDF). Αθήνα. σελ. 75. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 12 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουνίου 2016.
5. ↑  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 78, αρ. 674).(pdf)
O **Μπουράκ Χακί** (τουρκικά: **Burak Hakki**, γενν. Κωνσταντινούπολη, 23 Μαΐου 1972) είναι Τούρκος ηθοποιός και πρώην μοντέλο.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1972 στην Κωνσταντινούπολη από τους Τζιχάτ και Γκιουλσούμ Χακί. Είναι απόφοιτος του τμήματος Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης.

Ξεκίνησε τη καριέρα του στο χώρο του θεάματος ως μοντέλο και ασχολήθηκε με το modeling για τουλάχιστον δέκα χρόνια. Συμμετείχε σε επιδείξεις μόδας, διαφημιστικές καμπάνιες και έλαβε μέρος σε πολλούς διαγωνισμούς. Το 1994 βραβεύτηκε ως το "Καλύτερο Μοντέλο της Τουρκίας". Στο διάστημα 1995-2003 συνεργάστηκε με διάφορα πρακτορεία μοντέλων, κυρίως σε Ιταλία, Γερμανία, Αυστρία, Γαλλία και Ελβετία. Το 1995 ψηφίστηκε ως το 4ο καλύτερο μοντέλο φωτογραφίας στο διαγωνισμό Manhunt International στην Αυστραλία ενώ το 1997 εκπροσώπησε την Τουρκία στο διαγωνισμό Meditterranee στην Τυνησία και βγήκε 2ος. Το υποκριτικό του ντεμπούτο, έγινε το 2000, μέσα από τη σειρά «Zehirli Çiçek».

Προσωπική ζωή
-------------

Από το 2001 μέχρι το 2012 ήταν παντρεμένος με την επίσης ηθοποιό Σεμά Σιμσέκ, με την οποία απέκτησαν κι έναν γιο, τον Ριούζγκαρ (γενν. 15 Ιανουαρίου 2008). Από το 2017 μέχρι το 2020 είχε σχέση με την Ελληνίδα μοντέλο Χαρά Παππά, η οποία έγινε γνωστή από τη συμμετοχή της στο Greece's Next Top Model.

Φιλμογραφία
-----------

### Τηλεόραση

| Έτος | Τίτλος προγράμματος | Ρόλος |
| --- | --- | --- |
| 2000 | Zehirli Çiçek | Εκρέμ |
| Ask Ayni Adreste | Βολκάν |
| 2001-2002 | Günah | Ταχσίν |
| 2002 | Kırık Ayna | Σιμάρ |
| Pasali | Χουσεϊν |
| 2003 | Gurbet Kadını | Μουράτ |
| 2005 | Yeniden Çalıkuşu | Κενάν |
| 2006 | Kaybolan Yillar | Αλί |
| 2007-2009 | Dudaktan Kalbe | Χουσεϊν Κενάν Γκιουν |
| 2010-2011 | Kızım Nerede? | Καάν |
| 2010-2013 | Yer Gök Aşk | Αλί Ομέρ Ναρλί |
| 2016 | Sessiz Yalanlar | Μουράτ |
| 2017 | Diriliş: Ertuğrul | Σουλτάν Αλαντίν |
| 2018-2019 | İkizler Memo-Can | Ονούρ Αλκανλάρ |
| 2022 | Η Γέφυρα | Κενάν Καραμάν |
| 2023 | La pasión turca | Εμίρ |

### Κινηματογράφος

| Έτος | Τίτλος ταινίας |
| --- | --- |
| 2007 | O kadin |
| 2008 | Semum |
| 2015 | Detay |
| 2020 | Afacanlar: Is Basa Düstü |
| 2021 | Σμύρνη μου αγαπημένη |
| 2022 | Afacanlar: İş Başa Düştü |
| 2023 | Hava Muhalefeti |
Ο **Πύργος Δίφρος** είναι ένα κτήριο κατοικιών στο Χαλάνδρι επί της οδού Εθνικής Αντιστάσεως. Πρόκειται για ένα συγκρότημα τεσσάρων ανισοϋψών κτηρίων που συνδέονται ανά δύο με πυρήνες κατακόρυφης κυκλοφορίας. Συνολικά, περιλαμβάνει 43 διαμερίσματα των 3-6 δωματίων που συνοδεύονται και από υπόγειους χώρους στάθμευσης αυτοκινήτων Με αρχιτέκτονα τους Αλέξανδρο Τομπάζη και Δημήτρη Διαμαντόπουλο, το κτήριο ανέρχεται στους 18 ορόφους, γεγονός που το καθιστά από τα υψηλότερα της περιοχής του. Το όνομά του «κληρονόμησε» από αυτήν την περιοχή, την επονομαζόμενη «Δίφρος». 

Η κατασκευή (1971-1975) του έγινε ταυτόχρονα με την ανέγερση πολλών αξιοσημείωτων ψηλών κτηρίων στην Ελλάδα. Προτροπή για αυτήν την μεγάλη ανοικοδόμηση αποτέλεσε ο νόμος 395/1968, σύμφωνα με τον οποίο αυξήθηκε το ύψος δόμησης των κτηρίων. Χάρη σε αυτόν τον νόμο χτίστηκαν και άλλα ψηλά κτήρια, όπως για παράδειγμα ο Πύργος «Απόλλων».

Αρχιτεκτονική
-------------

Η αρχιτεκτονική του είναι ιδιαίτερη για την εποχή που χτίστηκε και θεωρείται πρωτοπόρα. Είναι ένα κτήριο που έχει κριθεί από του ειδικούς ως αντισυμβατικό και τεχνολογικά καινοτόμο, με επιρροές από τον τον ιαπωνικό μπρουταλισμό και μεταβολισμό. Χαρακτηριστικές είναι οι έντονες εσοχές και εξοχές εξωστών στις δύο κύριες όψεις του.

Το δίλλημα των ψηλών κτηρίων
----------------------------

Ο Πύργος Δίφρου, αν και θεωρείται ως παράδειγμα αρχιτεκτονικής και χαρακτηριστικό τοπόσημο της περιοχής, αποτελεί μέρος ενός γενικότερου διλλήματος που σχετίζεται με την απορία του κατά πόσο άραγε τα ψηλά κτήρια είναι πιο αποδοτικά και χρήσιμα από τα πολλά μικρά κτήρια/σπίτια. Από τη μία πλευρά του προβλήματος υποστηρίζεται ότι ότι τα ψηλά κτήρια προσφέρουν περισσότερους ελεύθερους χώρους, κύρος, υπεραξία και εμβληματικά δείγματα στο αρχιτεκτονικό πεδίο μιας γκρίζας πόλης. Από την άλλη, υποστηρίζεται ότι αλλοιώνεται το Αττικό τοπίο, γίνεται μεγάλη σπατάλη ενέργειας την εποχή της κλιματικής αλλαγής ενώ εκπονούνται δαπανηρές κατασκευές σε περίοδο οικονομικής κρίσης .

Αλέξανδρος Τομπάζης
-------------------

Ο ίδιος ο καλλιτέχνης έχει καταγράψει τις σκέψεις του σε ένα είδος αυτοβιογραφίας  ενώ σε συνέντευξή του έχει μιλήσει για την αξία των ψηλών κτηρίων, αλλά και για το πότε και πώς πρέπει να οικοδομούνται χωρίς να διασπάνε το αστικό τοπίο, όπως και για την ιστορία του κτηρίου .

Βλέπε Επίσης
------------

* Πύργος Αθηνών
* Πύργος Απόλλων

Πηγές
-----

1. ↑  «Οι ουρανοί του… Βικέλα». *ARCHETYPE*. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2023.
2. ↑  ««Η πόλη Μπορεί να Ανασάνει με Ουρανοξύστες»». *www.energia.gr*. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2023.
3. ↑  «https://www.spitoskylo.gr/2009/06/16/tobazis/». *Το σπιτόσκυλο | Ξέρει τα πάντα για το σπίτι σου*. 16 Ιουνίου 2009. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2023.  Εξωτερικός σύνδεσμος στο `|title=` (βοήθεια)
4. ↑  «Articles - ΜΟΝΙΜΕΣ ΣΤΗΛΕΣ - Παλαιότερες Στήλες - ΤΑ ΨΗΛΑ ΚΤΗΡΙΑ - ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΤΟΜΠΑΖΗ». *www.greekarchitects.gr*. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2023.
Με τον όρο **χώρος πιθανότητας** εννοούμε την τριπλέτα {\displaystyle (\Omega ,{\mathcal {F}},P)} όπου \Omega  είναι το σύνολο όλων των πιθανών ενδεχομένων, {\mathcal {F}} είναι μια σ-άλγεβρα υποσυνόλων του \Omega  και P:{\mathcal {F}}\to \mathbb{R}  είναι ένα μέτρο πιθανότητας.

Η σ-άλγεβρα περιέχει όλα τα γεγονότα που «μπορούμε» να παρατηρήσουμε. Για παράδειγμα, η σ-άλγεβρα {\displaystyle \{\emptyset ,\Omega \}} δηλώνει ότι το μόνο που μπορούμε να παρατηρήσουμε είναι αν κάτι συμβαίνει ή δε συμβαίνει τίποτε. Η 
σ-άλγεβρα {\displaystyle \{\emptyset ,\Omega ,A,A^{c}\}} δηλώνει ότι μπορούμε να παρατηρήσουμε αν το γεγονός A συνέβη ή δε συνέβη ή αλλιώς αν συνέβη «κάτι» ή τίποτε. Όσο περισσότερα στοιχεία περιλαμβάνει η {\mathcal {F}}, τόσο πιο ευαίσθητη μπορεί να είναι η παρατήρησή μας σχετικά με τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα.
Ο **αντιλενινισμός** είναι η αντίθεση στην πολιτική φιλοσοφία του λενινισμού όπως την υποστήριξε ο Βλαντίμιρ Λένιν.

Η αντίθεση στον λενινισμό καθώς και στο πρόσωπο του Λένιν μπορεί να αναχθεί στη διάσπαση του Ρωσικού Σοσιαλδημοκρατικού Εργατικού Κόμματος σε μενσεβικικές και μπολσεβικικές φατρίες στο 2ο Συνέδριο του Ρωσικού Σοσιαλδημοκρατικού Εργατικού Κόμματος. Η αντίθεση των Μπολσεβίκων στον Λένιν προέκυψε με την εμφάνιση των Οτζοβιστών, οι οποίοι αντιτάχθηκαν στη συμμετοχή στο κοινοβούλιο. Μεταξύ αυτών ήταν οι Alexander Bogdanov, Μιχαήλ Νικολάγιεβιτς Ποκρόφσκι, Ανατόλι Λουνατσάρσκι και Αντρέι Μπουμπνόφ. Η αντίθεση των μενσεβίκων στον λενινισμό και τον μπολσεβικισμό βασίστηκε ουσιαστικά σε αυτό που θεωρούσαν ως αυταρχική φύση του Λένιν και στις μεθόδους για την επίτευξη ενός μαρξιστικού κράτους. Αυτή η αντίθεση εντάθηκε μόνο μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, όπως η καταγγελία του Γιούλι Μάρτοφ για την αποκατάσταση της θανατικής ποινής. Ο αντιλενινισμός στο πλαίσιο του ρωσικού κομμουνισμού μπορεί επίσης να ειδωθεί στο πλαίσιο εκείνων των ατόμων που ήθελαν τον Λένιν να απομακρυνθεί από τον ηγέτη του κράτους κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας του 1917-1924, οι οποίοι ήταν και από μετριοπαθείς που έβλεπαν πολιτικές όπως ο πολεμικός κομμουνισμός ως πολύ ακραίες καθώς και σκληροπυρηνικοί που έβλεπαν πολιτικές όπως η Νέα Οικονομική Πολιτική ως συνθηκολόγηση με τον καπιταλισμό.

Ο Έντουαρντ Μπερνστάιν και η Ρόζα Λούξεμπουργκ επέκριναν τον Λένιν, υποστηρίζοντας ότι η αντίληψή του για την επανάσταση ήταν ελιτιστική και ουσιαστικά μπλανκιστική. Ως μέρος μιας μεγαλύτερης ενότητας για τον μπλανκισμό στα «Οργανωτικά ζητήματα της ρωσικής σοσιαλδημοκρατίας» (αργότερα δημοσιεύτηκε ως «Λενινισμός ή Μαρξισμός;»), γράφει η Λούξεμπουργκ: «Για τον Λένιν, η διαφορά μεταξύ της σοσιαλδημοκρατίας και του μπλανκισμού περιορίζεται στην παρατήρηση ότι στη θέση μιας χούφτας συνωμοτών έχουμε ένα προλεταριάτο με ταξική συνείδηση. Ξεχνά ότι αυτή η διαφορά συνεπάγεται μια πλήρη αναθεώρηση των ιδεών μας για την οργάνωση και, επομένως, μια εντελώς διαφορετική αντίληψη του συγκεντρωτισμού καθώς και των σχέσεων που υπάρχουν μεταξύ του κόμματος και του ίδιου του αγώνα. Ο μπλανκισμός δεν υπολόγιζε στην άμεση δράση της εργατικής τάξης. Επομένως, δεν χρειαζόταν να οργανώσει τον λαό για την επανάσταση. Ο λαός αναμενόταν να παίξει τον ρόλο του μόνο τη στιγμή της επανάστασης. Η προετοιμασία για την επανάσταση αφορούσε μόνο τη μικρή ομάδα επαναστατών που ήταν οπλισμένοι για το πραξικόπημα. Πράγματι, για να εξασφαλιστεί η επιτυχία της επαναστατικής συνωμοσίας, θεωρήθηκε σοφότερο να κρατηθεί η μάζα σε κάποια απόσταση από τους συνωμότες»

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Yuliy Osipovich Martov: Down with the Death Penalty! (1918)".
2. ↑  Lenin (1917). «The State and Revolution».
Ο **Βαλτέρ Νταμερύ** Walther Damery, 1610, Λιέγη – μετά το 1672, Λιέγη ), ήταν ζωγράφος της τεχνοτοπίας μπαρόκ από τη Φλάνδρα.

Βιογραφία
---------

Σύμφωνα με τον Άρνολντ Χαουμπράκεν ήταν γνωστός μαζί με τον Λεονάρντ φαν Όρλι για εμβλήματα με το ύφος του Γιάκομπ Κατς.

Σύμφωνα με το RKD ήταν ο δάσκαλος του μικρότερου αδελφού του Ζακ Νταμερύ (Jacques Damery) και του Ζιλ Αλλέ (Gilles Hallet). Ταξίδεψε στην Αγγλία το 1639 και τον επόμενο χρόνο έφυγε για την Ιταλία και στο δρόμο του το 1643 συνελήφθη από πειρατές και μεταφέρθηκε στο Αλγέρι. Έφυγε και το 1644 έκανε ένα υψόμετρο για τον καθεδρικό ναό της γαλλικής πόλης Τουλόν. Στη συνέχεια ταξίδεψε βόρεια και έμεινε στο Παρίσι μέχρι το 1646 πριν επιστρέψει στη Λιέγη, όπου ανέλαβε μαθητές. Είναι γνωστός για πορτρέτα και θρησκευτικά έργα, ένα από τα οποία χρονολογείται το 1672.

Φωτοθήκη
--------

* Εκκλησία Cupola Carmel, ΠαρίσιΕκκλησία Cupola Carmel, Παρίσι
* Βιβλιοθήκη Alden Biesen CastleΒιβλιοθήκη Alden Biesen Castle
* Παναγία και Άγιος Δομίνικος, Κάστρο Alden BiesenΠαναγία και Άγιος Δομίνικος, Κάστρο Alden Biesen
* Edmund Von Bocholtz, RMFAB, ΒρυξέλλεςEdmund Von Bocholtz, RMFAB, Βρυξέλλες

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ολλανδικά) *RKDartists*. rkd.nl/explore/artists/19862. Ανακτήθηκε στις 23  Αυγούστου 2017.
2. ↑  «Walthère Damery». *Biografisch Portaal*. 36328226.
3. ↑  «Le Dictionnaire des peintres belges du XIVe siècle à nos jours» (Γαλλικά) La Renaissance du livre. 1995. 1107. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017. ISBN-13 978-2-8041-2012-2.
4. ↑  «AGORHA» (Γαλλικά) 7761. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
5. 1 2 3  (Ολλανδικά) *RKDartists*. 19862. Ανακτήθηκε στις 23  Μαρτίου 2023.
6. ↑  Walther Damery in the RKD

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Walther Damery στο Artnet

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 44574800
* ISNI: 0000 0000 6662 313X
* BNF: cb14972188q (data)
* BPN: 36328226
* ULAN: 500072551
* RKD: 19862

 |

 |