recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Die Wallfahrt der Fallsuechtigen nach MeulebeeckΗ χαρακτική απεικονίζει τρεις γυναίκες που έχουν πληγεί από την πανούκλα. Έργο βασισμένο στο πρωτότυπο σχέδιο του Pieter Brueghel, ο οποίος θεωρείται ότι ήταν μάρτυρας ενός από τα επακόλουθα ξεσπάσματα, το 1518 στη Φλάνδρα.
Η **χορευτική πανούκλα** (ή επιδημία χορού) του 1518 ήταν μια περίπτωση μανίας χορού που συνέβη στο Στρασβούργο, στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, τον Ιούλιο του 1518, όταν 50 με 400 άνθρωποι αναφέρεται ότι χόρευαν για μέρες.

Γεγονότα
--------

Το ξέσπασμα της επιδημίας συνέβη τον Ιούλιο του 1518 όταν μια γυναίκα άρχισε να χορεύει ένθερμα σε έναν δρόμο στο Στρασβούργο.

Σημειώσεις γιατρών, κηρύγματα καθεδρικών ναών, τοπικά και περιφερειακά χρονικά, ακόμη και σημειώσεις που εκδίδονται από το δημοτικό συμβούλιο του Στρασβούργου αναφέρουν ξεκάθαρα ότι τα θύματα χόρευαν. Το γιατί δεν είναι γνωστό.

Ιστορικές πηγές συμφωνούν ότι ξεκίνησε το ξέσπασμα του χορού από μια γυναίκα η οποία άρχισε να χορεύει, και την οποία ακολούθησαν μια ομάδα κυρίως νεαρών γυναικών. Ο χορός δε φάνηκε να σταματάει. Διήρκεσε για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα που προσέλκυσε την προσοχή του δικαστή και του επισκόπου του Στρασβούργου μέχρι που ορισμένοι γιατροί παρενέβησαν και έβαλαν τους πληγέντες σε νοσοκομείο.

Συμβάντα παρόμοια με αυτά λέγεται ότι έχουν συμβεί καθ 'όλη τη διάρκεια της μεσαιωνικής εποχής, συμπεριλαμβανομένου του 11ου αιώνα στο Kölbigk Saxony, όπου πιστεύεται ότι τέτοια γεγονότα συνέβησαν ως συνέπεια δαιμονικής κατοχής ή θεϊκής κρίσης. Τον 15ο αιώνα στην Απουλία της Ιταλίας  μια γυναίκα δαγκώθηκε από ταραντούλα, το δηλητήριο της οποίας έκανε τη γυναίκα να χορεύει σπασμωδικά. Ο μόνος τρόπος για να θεραπεύσει το δάγκωμα ήταν ο χορός που περιλαμβάνει πολύ κούνημα του σώματος, σε συνδυασμό με το σωστό είδος μουσικής. Αυτή ήταν μια αποδεκτή θεραπεία από μελετητές όπως ο Athanasius Kircher.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «'Dancing Plague' and Other Odd Afflictions Explained : Discovery News». *web.archive.org*. 13 Οκτωβρίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2021. CS1 maint: Unfit url (link)
2. ↑  MILLER, LYNNETH J. (2017). «Divine Punishment or Disease? Medieval and Early Modern Approaches to the 1518 Strasbourg Dancing Plague». *Dance Research: The Journal of the Society for Dance Research* **35** (2): 149–164. ISSN 0264-2875. .
3. ↑  Soth, Amelia (10 Ιανουαρίου 2019). «When Dancing Plagues Struck Medieval Europe». *JSTOR Daily* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2021.
4. ↑  Gloyne, Howard F. (1950). «TARANTISM: Mass Hysterical Reaction to Spider Bite in the Middle Ages». *American Imago* **7** (1): 29–42. ISSN 0065-860X. .
Ο βότρυς του σαρντονέ
Το **σαρντονέ** (γαλ. *Chardonnay*) είναι κλασσική ποικιλία της αμπέλου που χρησιμοποιείται για παραγωγή λευκών κρασιών. Η ποικιλία αυτή κατάγεται από την Βουργουνδία, όμως τώρα καλλιεργείται σε όλο τον κόσμο από την Αγγλία μέχρι τη Νέα Ζηλανδία.

Περιγραφή
---------

Το αμπέλι έχει μεσαίο μέγεθος. Οι ράγες μικρού μεγέθους, έχουν στρογγυλό σχήμα, ζουμερές. Ο βότρυς του αμπέλου έχει επίσης μικρό μέγεθος και μεσαία μάζα 80-100 γρ. Η ποικιλία έχει μικρή απόδοση, 8-10 τόνους ανά εκτάριο. Αντέχει χαμηλές θερμοκρασίες.

Καλλιέργεια
-----------

Σε όλο τον κόσμο η ποικιλία σαρντονέ καλλιεργείται σε έκταση 175.000 εκ. Αυτή η ποικιλία ταξινομείται ως εβδόμη πιο δημοφιλή ποικιλία σε λίστα δημοφιλέστερων αμπέλων. Στη Γαλλία 90% του σαρντονέ τρυγούν στην Βουργουνδία. Παρ' όλ' αυτά οι μεγαλύτερες εκτάσεις του σαρντονέ βρίσκονται στις ΗΠΑ, στην πολιτεία Καλιφόρνια που οι καλλιεργούμενες εκτάσεις ανέρχονται έως 44.500 εκ. Επίσης καλλιεργείται σε αρκετές εκτάσεις στην Ιταλία (11.800 εκ), Μολδαβία (10.000 εκ.) και Γεωργία (18.000 εκ.).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Robinson, Jancis (2003). *Jancis Robinson's Wine Course* (3rd έκδοση). Abbeville Press. σελίδες 101–06. ISBN 0-7892-0883-0.
2. ↑  «Distribution of the World's Grapevine Varieties» (PDF). *oiv.int*. International Organisation of Vine and Wine. 28 Φεβρουαρίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 1 Μαρτίου 2018. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Chardonnay στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh91004422

 |

 |
Λεγεωνάριος ενώ παρελαύνει φορώντας τη γαλάζια κουβέρτα σα ζωνάρι στην μέση του και από πάνω λευκή ζώνη.
Ο **Ύμνος της Γαλλικής Λεγεώνας των Ξένων**, γνωστός και με το γαλλικό όνομα *Λα Μπουνταίν* είναι το επίσημο εμβατήριο της γαλλικής λεγεώνας των ξένων, και δημοφιλής στρατιωτικός ύμνος με αναφορές στη δυτική κουλτούρα.

Λα Μπουνταίν μεταφορικά είναι η αιματοβαμένη κουβέρτα του στρατιώτη, που την κουβαλάει τυλιγμένη στο σακίδιό του. Η μελωδία γράφτηκε πριν από την αναχώρηση της Λεγεώνας για το Μεξικό στη δεκαετία του 1860, και οι στίχοι προστέθηκαν προοδευτικά στη διάρκεια των γαλλο-πρωσικών πολέμων. Το τραγούδι εξυμνεί τα κατορθώματα των όπλων της Λεγεώνας σε διάφορους πολέμους. Υπό τους ήχους της μουσικής επιβάλεται στάση προσοχής, ενώ ο στρατός παρελαύνει σε βηματισμό 88 βημάτων ανά λεπτό.

Στίχοι
------

Ρεφρεν
Να, εδώ είναι η κουβέρτα, αυτή είναι η κουβέρτα, νάτη η κουβέρτα
Για τον Αλσατό, για τον Ελβετό και για τον Λωρραίνο,
Όχι για τους Βέλγους, όχι για τους Βέλγους,
Είναι τεμπέληδες και δειλοί

1ο σάλπισμα
Είμαστε πολυμήχανοι,
Είμαστε πανούργοι,
Δεν είμαστε σαν τους άλλους.
Είμαστε και τσαμπουκάδες,
Είμαστε λεγεωνάριοι.

1ος στίχος
Στην Tonkin, η αθάνατη Λεγεώνα
Στην Tuyen Quang σήκωσε ψηλά τη σημαία μας,
Ήρωες της Camarón και σύντροφοί μας
Να αναπάυευστε αιώνια στους τάφους σας.

Δείτε επίσης
------------

* Λεγεώνα των Ξένων
* Γαλλία
Η **Σουλέικα Ριβέρα** (πλήρες όνομα: *Zuleyka Jerrís Rivera Mendoza* Σουλέικα Χερίς Ριβέρα Μεντόσα, γεννήθηκε 3 Οκτωβρίου 1987) είναι Πορτορικανή ηθοποιός, μοντέλο και Μις Υφήλιος το 2006. 

Γεννήθηκε στο Καγιέι και μεγάλωσε στο Σαλίνας του Πουέρτο Ρίκο. Πριν κερδίσει τον τίτλο της Μις Πουέρτο Ρίκο, κέρδισε αρχικά τον τοπικό διαγωνισμό Μις Σαλίνας. Ήταν επίσης 1η αναπληρωματική Μις Έφηβη Πουέρτο Ρίκο. 

Έκπροσώπησε τη χώρα της, στο διαγωνισμό Μις Υφήλιος 2006, στο Λος Άντζελες στην Καλιφόρνια. Κέρδισε τον τίτλο της Μις Υφήλιος, και έγινε η πέμπτη νικήτρια από το Πουέρτο Ρίκο.

Προσωπική ζωή
-------------

Από το 2010 μέχρι το 2013 ήταν ζευγάρι με τον πρώην καλαθοσφαιριστή των Ντάλας Μάβερικς, Χοσέ Χουάν Μπαρέα και μαζί απέκτησαν έναν γιο, τον Σεμπαστιάν Χοσέ Μπαρέα Ριβέρα (γενν. 18 Φεβρουαρίου 2012).

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. nm2594344. Ανακτήθηκε στις 8  Ιουλίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η Ριβέρα στην Internet Movie Database

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σουλέικα Ριβέρα** |
Ο **Αγαθάγγελος Μυριανθούσης** (1780-1852) ήταν μητροπολίτης τόσο του Οικουμενικού Πατριαρχείου, όσο και της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Γεννήθηκε στο Μηλικούριο της Κύπρου και το 1818 εξελέγη μητροπολίτης Κοτυαίου. Το 1825 μετατέθηκε στη Μητρόπολη Αγκύρας. Σύντομα όμως, το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, έχοντας την εσφαλμένη πληροφορία ότι η Επισκοπή Θηβών χήρευε, τον μετέθεσε σε αυτή. Φθάνοντας στη Θήβα, ο Αγαθάγγελος πληροφορήθηκε ότι ο επίσκοπος της περιοχής Παΐσιος ζούσε, οπότε απέφυγε να αναμιχθεί στα εκκλησιαστικά ζητήματα της επαρχίας. Επί Καποδίστρια, ο Αγαθάγγελος έγινε τοποτηρητής της Μητροπόλεως Παλαιών Πατρών, αλλά διατηρούσε και τον τίτλο του Αγκύρας. Τέλος, το 1833 εξελέγη επίσκοπος στη νεοσύστατη τότε Επισκοπή Λοκρίδος.

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, έκδ. 2006, τόμος 1, σελίδα 152
Ο **Ζακ Ροστόν** ήταν πολυγλωσσομαθής, μεταφραστής και δάσκαλος γλωσσών.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1874 στο Κόουο και πέθανε στο Λονδίνο το 1947, δημιουργός της μεθόδου Linguaphone.

Ίδρυσε την ομάδα Linguaphone στο Λονδίνο το 1901. Κατάλαβε από πολύ νωρίς τις δυνατότητες του γραμμοφώνου στην εκμάθηση γλωσσών. Μέχρι το 1921, τα μαθήματα του Linguaphone ήταν διαθέσιμα στα αγγλικά, γερμανικά, ιταλικά, γαλλικά, ισπανικά, αφρικάανς και εσπεράντο. 

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920, ο Ροστόν ενοποίησε το μεταφραστικό του γραφείο, το οποίο έγινε το μεγαλύτερο στη Βρετανία, και βελτίωσε την τεχνολογία του γραμμοφώνου. Δημιούργησε το Linguaphone Repeater, το οποίο τοποθετούσε αυτόματα τον ηχητικό βραχίονα πάνω από το αυλάκι χωρίς να χρειάζεται να τον σηκώνει κανείς χειροκίνητα, και το Linguaphone Solophone, το οποίο επέτρεπε την απομονωμένη ακρόαση μέσω ακουστικών. 

Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1920, τα μαθήματα Linguaphone χρησιμοποιούνταν σε 92 χώρες.

Αναφορές
--------

Oronzo Cilli "il Linguaphone e l'Italia" (διαθέσιμο στο διαδίκτυο, στα ιταλικά)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------


|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **γλωσσολογία**  |
Ο **Κρις Στήβενσον** (Chris Stevenson) είναι ελληνοαμερικανός πρώην αθλητής της κολύμβησης, πανελληνιονίκης και ρέκορντμαν μέλος της εθνικής Ελλάδος. Σήμερα είναι καθηγητής περιβαλλοντικών μελετών στο πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας. 

Γεννήθηκε το 1966 στην Καλιφόρνια , ο πατέρας του ήταν Αμερικάνος και η μητέρα του Ελληνίδα. Σε ηλικία 12 ετών η οικογένεια του εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα για 3 χρόνια για να επιστρέψει πάλι στις ΗΠΑ, είχε αποκτήσει την ελληνική ιθαγένεια και ήταν αθλητής του Ολυμπιακού. Από τις ΗΠΑ Ο Στήβενσον ερχόταν στην Ελλάδα κι έπαιρνε μέρος στα πανελλήνια πρωταθλήματα και στους αγώνες με την εθνική ομάδα. 

Συγκαταλέγεται στους κορυφαίους Έλληνες κολυμβητές πέμπτος στη σειρά με 19 πανελλήνιους τίλους, τις περισσότερες κατακτήσεις έχει στα 100 πεταλούδας με 6 τίτλους και στα 200 ελευθέρας με 4 τίτλους. Ήταν κάτοχος των πανελλήνιων ρεκόρ στα 200 και 100 πεταλούδα στα 200 ελευθέρας και στα 200 ύπτιο. Στα 100 πεταλούδα είχε καταρρίψει 5 φορές το πανελλήνιο ρεκόρ πρώτη φορά το 1983 στους βαλκανικούς της Ριέκα δύο φορές μάλιστα , το κατέρριψε ξανά το 1984 στην Αθήνα και ξανά στους βαλκανικούς της Σμύρνης και στους Ολυμπιακούς αγώνες της ίδιας χρονιάς, το ρεκόρ διατηρήθηκε 13 χρόνια μέχρι το 1997. Στα 200 ελευθέρας είχε καταρρίψει δύο φορές το πανελλήνιο ρεκόρ το 1985 και το 1988. 

Με την εθνική ομάδα ήταν όγδοος στον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος το 1985 στα 200 πεταλούδα, ενώ πήρε μέρος με τα ελληνικά χρώματα και στους Ολυμπιακούς αγώνες του Λος Άντζελες το 1984 όπου ήταν 12ος στον μικρό τελικό, στους προκριματικούς στα 200 μ. πεταλούδας έκανε μάλιστα νέο πανελλήνιο ρεκόρ . Επίσης ήταν πολλές φορές πρώτος σε βαλκανικούς αγώνες, 4 χρυσά μετάλλια στη Ριέκα το 1983, δύο χρυσά κι ένα αργυρό στην Σμύρνη το 1984, ένα χάλκινο το 1986 στη Σόφια. Ήταν επίσης κάτοχος των βαλκανικών ρεκόρ στα 100 και 200 πεταλούδα .

Παραπομπές
----------

1. ↑  Λίστα μελών του προσωπικού του Πανεπιστημίου της Βόρειας Καρολίνας που πήρε μέρος σε ολυμπιακούς αγώνες  Αρχειοθετήθηκε 2010-03-18 στο Wayback Machine.
2. ↑  Συνέντευξη του Στήβενσον  Αρχειοθετήθηκε 2010-11-05 στο Wayback Machine.
3. ↑  Αθλητική Ηχώ , 24 Φεβρουαρίου 1984
4. ↑  Ελληνική κολυμβητική ομοσπονδία [*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  Αθλητική Ηχω
6. ↑  Αθλητική Ηχώ 6 Ιουλίου 1997
7. ↑  Αθλητική Ηχώ, 30/6/1994
8. ↑  Η Καθημερινή [*νεκρός σύνδεσμος*]
9. ↑  Αθλητική Ηχώ, 22 Ιουλίου 1984
10. ↑  Αθλητική Ηχώ 15 Αυγούστου 1985
11. ↑  Αθλητική Ηχώ, 16 Ιουλίου 1984
12. ↑  Αθλητική Ηχώ, 4 Αυγούστου 1986
13. ↑  Αθλητική Ηχώ,1 Αυγούστου 1986
Συντεταγμένες: 38°42′29.2″N 20°59′57.8″E﻿ / ﻿38.708111°N 20.999389°E﻿ / 38.708111; 20.999389

Η **Παναγούλα** είναι ημιορεινό χωριό του νομού Αιτωλοακαρνανίας στη Δυτική Ελλάδα.

Γεωγραφικά στοιχεία
-------------------

Η Παναγούλα βρίσκεται σε υψόμετρο 360 μέτρα, στους πρόποδες του βουνού Μπούμιστο των Ακαρνανικών ορέων. Η παλιά της ονομασία ήταν *Μερδένικος* ή *Μπερδενίκος*. Το χωριό έχει θέα στο βάθος του ορίζοντα το Ιόνιο πέλαγος με τα πολλά νησιά, τον Κάλαμο, τον Καστό, το Μεγανήσι, τη Λευκάδα, την Ιθάκη και την Κεφαλονιά και τον κάμπο του Μύτικα. Λίγο πιο χαμηλά πάνω στην επαρχιακή οδό και σε υψόμετρο 135 μ. υπάρχει ο οικισμός Ξηρά. Το όνομα *Μερδενίκος* το έλαβε από Αλβανούς εισβολείς και σημαίνει "καλώς όρισες".

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Στην αρχαιότητα η περιοχή ανήκε στην αρχαία πόλη της Αλυζίας. Ήταν χτισμένη πιο πάνω από τη θέση την οποία βρίσκεται σήμερα, όπου στο σημείο αυτό φαίνονται τα ερείπια.

Η Παναγούλα, ως Μερδενίκου, αναφέρεται για πρώτη φορά το 1521 περίπου με 157 οικογένειες, ύστερα από σαράντα χρόνια περίπου (1562) οι οικογένειες είχαν μειωθεί στις 90. Σιγά σιγά φτάνουμε περίπου το 1732 με 10 οικογένειες όσες περίπου ήταν και το 1815. λίγα χρόνια πριν από την επανάσταση του 1821. Αρκετοί κάτοικοι της Παναγούλας έλαβαν μέρος στην Επανάσταση του 1821. Μετά την Επανάσταση υπάχθηκε στο Δήμο Σολίου. 

Στο χωρίο γεννήθηκε το 1899 ο σπουδαίος στρατηγός Ιωάννης Καραβίας που διακρίθηκε στον ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940 καθώς και στις επιχειρήσεις των Συμμάχων στη Μέση Ανατολή και στην Ιταλία κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το 1919 με το ΦΕΚ 112Α - 25/05/1919 έγινε κοινότητα και το 1928 με το ΦΕΚ 81Α - 14/05/1928 μετονομάστηκε σε Παναγούλα αφιέρωμα στην εκκλησία της Παναγίας που βρίσκεται στην είσοδο του χωριού.

Το 1955, μετά τον καταστροφικό σεισμό του 1952, χτίστηκαν τα πρώτα σπίτια του οικισμού Ξηρά. Μετά το 1992 αρκετοί κάτοικοι μετοίκησαν στο Μύτικα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή*. Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 307, τόμ. 26.
2. ↑  «Πανδέκτης: Berdenikos -- Panagoula». *pandektis.ekt.gr*. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2019.
3. ↑  «Ηλεκτρονική Πλοήγηση Μνημείων Αιτωλοακαρνανίας και Αχαϊας - Χώροι». *monuments.hpclab.ceid.upatras.gr*. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2019.
4. ↑  «Διοικητικές Μεταβολές Δήμων και Κοινοτήτων». *ΕΕΤΑΑ*. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2019.

Πηγές
-----

* Ιστοσ. Παβέλη Παναγιώτη, Παναγούλα Αιτωλοακαρνανίας

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Ξηρομέρου |
| --- |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Αλυζίας | 
* Άγιος Αθανάσιος
* Αρχοντοχώρι
* Βάρνακας
* Κανδήλα
* Μύτικας
* Παλιόβαρκα
* Παναγούλα
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Αστακού | 
* Αγράμπελα
* Αστακός
* Βαλτί
* Βασιλόπουλο
* Βλιζιανά
* Καραϊσκάκης
* Μάνινα Βλιζιανών
* Μαχαιράς
* Μπαμπίνη
* Παλαιομάνινα
* Πρόδρομος
* Σκουρτού
* Στρογγυλοβούνι
* Χρυσοβίτσα
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Φυτειών | 
* Άγιος Στέφανος
* Κουβαράς
* Παππαδάτος
* Ρίβιο
* Φυτείες
 |
|  |
| 
* Έδρα: Αστακός
* \*(Οικισμοί με μη μόνιμο πληθυσμό)]
 |

 |
Η θέση του νομού Μπάλε (Mbale) μέσα στην Ουγκάντα
Οι κατολισθήσεις στην Ουγκάντα το 2010, έγιναν στο νομό Μπουντούντα (Bududa) της Δυτικής Ουγκάντα την 1-η Μαρτίου 2010. Η κατολίσθηση έγινε μετά από σφοδρές βροχοπτώσεις, μεταξύ 12-ης και 7-ης απογευματινής ώρας. Τουλάχιστον 100 άτομα πιστεύεται πως σκοτώθηκαν από τις κατολισθήσεις, και πολύ περισσότεροι είναι αγνοούμενοι.

Ανθρώπινες απώλειες
-------------------

Δορυφορική φωτογραφία των κατολισθήσεων
Ένας εκπρόσωπος του Ερυθρού Σταυρού της Ουγκάντα είπε πως οι εργάτες των σωστικών συνεργείων βρήκαν 50 πτώματα, ενώ ένας υπουργός της κυβέρνησης της Ουγκάντα είπε πως οι νεκροί ήταν περισσότεροι από 100. Ο πρόεδρος της περιοχής του ανατολικού Μπουντούντα είπε πως οι νεκροί ίσως να φτάσουν τους 300. Εκατοντάδες περισσότερα άτομα έχουν χαθεί και πιστεύεται ότι είναι νεκρά, μαζί με 60 παιδιά που βρήκαν καταφύγιο σε κοντινό κέντρο υγείας που αργότερα καταστράφηκε.

Υλικές ζημιές
-------------

Η κατολίσθηση χτύπησε χωριά στους πρόποδες του Βουνού Έλγον, συμπεριλαμβανομένου του Ναμέτι, του Κουμπέβο και του Νάνκοβι, με 85 σπίτια να έχουν καταστραφεί στο Ναμέτι. Πολλές περιοχές στα πληγέντα χωριά ισοπεδώθηκαν από τις κατολισθήσεις, με σπίτια, αγορές και μία εκκλησία να έχουν καταστραφεί, ενώ πολλοί δρόμοι ήταν κλειστοί. Οι επίσημοι και οι εργάτες των σωστικών συνεργείων προειδοποίησαν οτι υπήρχε κίνδυνος να γίνουν και άλλες κατολισθήσεις, καθώς οι σφοδρές βροχοπτώσεις συνεχίζονταν στη περιοχή.

Στην Μπουταλέχα πάνω από 6.000 σπίτια από τις υποκομητείες της Κακόνγκα, Μασιμάσα, Κιμούντου και Ναβανγκόφου είχαν προβλήματα από τις βροχές, με δυο δημοτικά σχολεία στη Ναμπεχέρε και τη Λουμπέμπε να έχουν πλημμυρίσει. Ο δρόμος Μπάλε-Μπουσόλβα έκλεισε επίσης λόγω πλημμύρας. Ο Ερυθρός Σταυρός εξέδωσε εκτιμήσεις κινδύνου να σημειωθούν κι άλλες πλημμύρες στο Μορότο, το Κατάκβι και την Νακαπιριπίριτ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Deadly landslide hits east Uganda». *BBC News*. 2 Μαρτίου 2010. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2010.
2. ↑  «Hundreds Missing in Uganda Landslides». *The Wall Street Journal*. 2 Μαρτίου 2010. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2010.
3. 1 2  «51 die, 300 missing in Bududa landslide». Monitor.uk. March 2 2010.. Ανακτήθηκε στις 2 March 2010.
4. ↑  «45 dead, hundreds missing in Uganda landslide-minister». *Washington Post*. 2 Μαρτίου 2010. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2010. [*νεκρός σύνδεσμος*]
5. 1 2  «Fifty bodies found in landslide in eastern Uganda». *Xinhua*. 2 Μαρτίου 2010. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2010.
6. 1 2  «300 feared dead in Uganda». *News24*. 2 Μαρτίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2010. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2010.
7. ↑  «Some 350 people missing in Uganda landslide». *Jakarta Globe*. 2 Μαρτίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2010.
8. ↑  «Ugandan landslide kills scores, many missing-minister». *Reuters UK*. 2 Μαρτίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2010.
9. ↑  allAfrica.com: Uganda: 51 Die, 300 Missing in Bududa Landslide
***Η δοκιμή*** είναι ένα δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ του 1974 παραγωγής Ζυλ Ντασέν που αποτελεί κινηματογραφικό κατηγορητήριο της στρατιωτικής χούντας του 1967–1974 στην Ελλάδα.

Πλοκή
-----

Καθώς η αντίσταση κατά της χούντας των συνταγματαρχών κορυφώνεται, ο Ζυλ Ντασέν μαζί με τη Μελίνα Μερκούρη σε εξορία από την Ελλάδα συνέχιζαν την επί σειρά ετών αντιδικτατορική τους εκστρατεία σε Ευρώπη και Αμερική. Το 1974 ο Ντασέν δημιούργησε αυτό το θαρραλέα ακατηγοριοποίητο φιλμικό δοκίμιο πάνω στις λαϊκές εξεγέρσεις, παρουσιάζοντας τις πρόβες και τα γυρίσματα μιας ταινίας που είχε ως θέμα τα γεγονότα του Πολυτεχνείου το 1973 καθώς και τα βασανιστήρια σε αντιχουντικούς. Ο Ντασέν συνδυάζει ντοκουμέντο, αναπαράσταση, μπρεχτικές δομές, πρόζα, μουσική και τις δικές του σκέψεις και εμπειρίες, δημιουργώντας ένα φιλμ γεμάτο ενέργεια, πόνο αλλά και ελπίδα. Ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Γιάννης Μαρκόπουλος εκτελούν ζωντανά τα τραγούδια τους, η Μελίνα Μερκούρη τραγουδάει το *"*Με το λύχνο του άστρου" από το *Άξιον εστί*, ενώ προσωπικότητες διαβάζουν ποιήματα του Γιώργου Σεφέρη και του Γιάννη Ρίτσου, γράμματα φυλακισμένων και άλλα ντοκουμέντα της εποχής καθώς παρεμβάλλονται κινηματογραφημένα επίκαιρα και μαρτυρίες. *Η δοκιμή* ολοκληρώθηκε με την πτώση της Χούντας και δεν κυκλοφόρησε ποτέ εμπορικά, παραμένοντας στη θέασή της ένα καλλιτεχνικό και πολιτικό αίνιγμα.

Διανομή
-------

* Ζυλ Ντασέν
* Ολυμπία Δουκάκη
* Στάθης Γιαλελής
* Λίλιαν Χέλμαν
* Μελίνα Μερκούρη
* Άρθουρ Μίλερ
* Λόρενς Ολίβιε
* Γιώργος Πανουσόπουλος
* Μαξιμίλιαν Σελ
* Μίκης Θεοδωράκης
* Μάικλ Μάλινς
* Τζέρι Ζάφερ

Παραγωγή
--------

*Η δοκιμή* γυρίστηκε μυστικά, με ελάχιστο προϋπολογισμό και μόλις μέσα σε τέσσερις εβδομάδες σε ένα στούντιο της Νέας Υόρκης (στο 512 West και 19th Street New York, NY 10011).

Τα πρόσωπα που συμμετέχουν στη *Δοκιμή* «παίζουν» είτε υπαρκτά πρόσωπα είτε τον εαυτό τους είτε πιθανά πρόσωπα, μπαίνοντας και βγαίνοντας από τους ρόλους. Το ίδιο το έργο αποτελείται πράγματι από τη δική του πλοκή αλλά και από τραγούδια και μουσικές πρόβες, από αυθεντικό τεκμηριωτικό υλικό, όπως μπομπίνες με ηχητικές μαρτυρίες, φωτογραφίες, συνεντεύξεις.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Νικολαΐδου, Αφροδίτη (2018). «Η στρατηγική της επιτελεστικότητας στα πολιτικά ντοκιμαντέρ για τη δικτατορία : Η δοκιμή του Ζυλ Ντασέν και τα Τραγούδια της φωτιάς του Νίκου Κούνδουρου». *Θέατρο και δημοκρατία: με αφορμή τη συμπλήρωση 40 χρόνων από την αποκατάσταση της δημοκρατίας, αφιερωμένο στον Βάλτερ Πούχνερ, πρακτικά Ε’ Πανελλήνιου Θεατρολογικού Συνεδρίου*. .
2. 1 2  Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, *Η δοκιμή*, ανακτήθηκε στις 2024-03-22
3. 1 2  Κρανάκης, Μανώλης (16 Νοεμβρίου 2019). «H «Δοκιμή» του Ζιλ Ντασέν για τη γενιά του Πολυτεχνείου». *FLIX*. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2024.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Η δοκιμή*   στην IMDb
Ο **Αρχιδικαστής της Ζανζιβάρης** είναι ο ανώτερος δικαστικός της Ζανζιβάρης, τμήματος της Ηνωμένης Δημοκρατίας της Τανζανίας. Διορίζεται από τον Πρόεδρο της Ζανζιβάρης μετά από συνένωση με την Επιτροπή Δικαστικών Υπηρεσιών και προεδρεύσει στο Ανώτατο Δικαστήριο της Ζανζιβάρης.

Η Ζανζιβάρη έγινε Βρετανικό προτεκτοράτο μετά την Συνθήκη Χέλγκολαντ-Ζανζιβάρης του 1890. Το 1897 δημιουργήθηκε το Δικαστήριο της Ζανζιβάρης (*Her Britannic Majesty's Court for Zanzibar*) με διάταγμα. και με ένα άλλο διάταγμα δημιουργήθηκε το ανώτατο δικαστήριο το 1925. Το προτεκτοράτο απέκτησε την ανεξαρτησία του τον Δεκέμβριο του 1963 ως συνταγματική μοναρχία και, μετά από τη Ζανζιβαρινή Επανάσταση ένα μήνα αργότερα, έγινε δημοκρατία ως η Δημοκρατία της Ζανζιβάρης και της Πέμπα.

Το 1964 συνενώθηκε με την Τανγκανίκα για τον σχηματισμό της Ηνωμένης Δημοκρατίας της Τανγκανίκας και της Ζανζιβάρης η οποία αργότερα την ίδια χρονιά μετονομάστηκε σε Ηνωμένη Δημοκρατία της Τανγκανίκας. Παρά την συνένωση και τα δύο μέρη του νέου κράτους διατήρησαν το προηγούμενο δικαστικό τους σύστημα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Zanzibar: Constitution». Electoral Institute of Southern Africa. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2009.
2. ↑   Bennett (1978), p. 162
3. ↑   Oliver and Low (1976), p. 351
4. ↑   *London Gazette*: no. 33085, pp. 6083–6084 18 Σεπτεμβρίου 1925. Ανακτήθηκε on 29 Δεκεμβρίου 2009.
5. ↑   Bennett (1978), p. 266
6. ↑   Heyns (1997), p. 283

Πηγές
-----

* Bennett, Norman Robert (1978). *A History of the Arab State of Zanzibar*. London: Methuen & Co Ltd. ISBN 0416550800.
* Heyns, Christof (1997). *Human Rights Law in Africa, 1997*. vol. II. The Hague: Kluwer Law International. ISBN 9041111131.
* Sir William Mercer, επιμ. (1923). *The Colonial Office List for 1923*. London: Waterlow and Sons.
* Roland Anthony Oliver and Donald Anthony Low (1976). *History of East Africa*. vol. III. Clarendon Press. ISBN 0198216807. CS1 maint: Uses authors parameter (link)
* *Who's Who 1935*. London: Adam & Charles Black Ltd. 1935.
Ο **Κάρολος Μέρλιν** (Charles Louis William Merlin) (1821 - ;) ήταν Βρετανός τραπεζίτης και γαιοκτήμονας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στη Μεγάλη Βρετανία και ήταν γαλλικής καταγωγής. Το 1839 διορίστηκε γραμματέας στην βρετανική πρεσβεία στην Αθήνα για να αναβαθμιστεί στη συνέχεια σε υποπρόξενο αρχικά στην Πάτρα και έπειτα στον Πειραιά. Παράλληλα ανέπτυξε τραπεζικές δραστηριότητες αναλαμβάνοντας την γενική διεύθυνση της Ιονικής Τράπεζας της Ελλάδος. Ως διευθυντής αυτής διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο κατά τις διαπραγματεύσεις του ελληνικού κράτους με την Ιονική Τράπεζα, και κατ' επέκταση το βρετανικό κράτος, σχετικά με την παραχώρηση δανείου που θα λειτουργούσε ως απόσβεση για τα δάνεια της επανάστασης και για την ανανέωση του εκδοτικού δικαιώματος της Ιονικής στα Επτάνησα, καθώς και στην έκδοση χαρτονομίσματος.

Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Κέρκυρα προχώρησε σε αγορά τεράστιων εκτάσεων δημιουργώντας το ομώνυμο κτήμα.

Ήταν παντρεμένος με την Ισαβέλλα Γκρην, κόρη του Άγγλου προξένου Φίλιπ Τζέιμς Γκρην, και είχαν αποκτήσει τρείς γιους: τον Κάρολο Prior, τον Σίδνευ και τον Έλλιοτ.

Πηγές
-----

1. 1 2 3  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
2. 1 2  Δαβανέλλος Νίκος, *Λαμία, τα πρόσωπα (1760 - 1930)*, Λαμία 2003, σελ. 136
3. ↑  Γεώργιος Δερτιλής, *Το ζήτημα των Τραπεζών (1871- 1873)*, εκδόσεις ΜΙΕΤ, Αθήνα 1989, σελ. 17, 141
Ο **Κλωντ ντε Λα Σανγκλ** (1494 - 18 Αυγούστου 1557) ήταν ο 48ος Μέγας Μάγιστρος στο Κυρίαρχο Στρατιωτικό Τάγμα της Μάλτας (1553 - 1557), τον διαδέχθηκε ο Ζαν Παριζό ντε Λα Βαλέτ. Γηγενής Γάλλος ενεπλάκη στους πολέμους των Ιπποτών στην Μεσόγειο και στην βόρεια Αφρική εναντίον των Βερβερίνων του Τουργκούτ Ρέις, ιδιαίτερα στην Τζέρμπα και στην Τρίπολη της Λιβύης. Ο Σενγκλέ συμμετείχε σημαντικά στην στρατιωτική ενίσχυση της Μάλτας, ίδρυσε την πόλη Σενγκλέα που πήρε το όνομα της από το Εθνόσημο του. Επέκτεινε το οχυρό του Αγίου Μιχαήλ και ολοκλήρωσε το κάστρο του Σαίντ Έλμο που είχε ξεκινήσει ο προκάτοχος του Χουάν δε Ομέδες ι Κοσκόν. Ο Κάρολος E΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας θέλησε να παραχωρήσει την Αφρικάνικη πόλη Αλ-Μαχντίγια στους Ιππότες αλλά εκείνοι το αρνήθηκαν επειδή δεν είχαν χρήματα για να την συντηρήσουν. Ο Κάρολος Ε΄ διέταξε τον αντιβασιλιά της Σικελίας Ζουάν ντε Βέγκα να την καταστρέψει για να μην πέσει στα χέρια των Μουσουλμάνων. Ο Βέγκα έκαψε την Αλ-Μαχντίγια και στην συνέχεια απέκλεισε από σιτάρι τα νησιά της Μάλτας για να τιμωρήσει τους Ιππότες επειδή δεν δέχτηκαν την πόλη. Ο Κλωντ ντε Λα Σανγκλ διέταξε τον μηχανικό Βιτσέντζο Βόγκο να κατασκευάσει περισσότερους μύλους για να μην πεινάσει ο κόσμος. Ο μεγάλος τυφώνας της Μάλτας έγινε πιθανότατα την περίοδο της ηγεμονίας του (1551 ή 1556), σύμφωνα με τις πηγές καταστράφηκαν τέσσερις από τις γαλέρες του, τις αναπλήρωσε με βοήθεια που πήρε από το εξωτερικό. Ο στόλος του με 5 γαλέρες ηττήθηκε από τους Μουσουλμάνους στην Ρόδο και πολλοί σκοτώθηκαν, οι διασωθέντες επέστρεψαν για να μεταφέρουν τα δυσάρεστα νέα στους συγγενείς των σκοτωμένων, θρηνήθηκαν έντονα. Ο Κλωντ ντε Λα Σανγκλ αρρώστησε τότε από την λύπη του και αποσύρθηκε, πέθανε στην Μντίνα (18 Αυγούστου 1557) και τάφηκε στο παρεκκλήσι της Αγίας Άννας μέσα στο κάστρο του Σαίντ Άντζελο. Η καρδιά του μεταφέρθηκε στην εκκλησία της Πεντηκοστής έξω από το Ραμπάτ. Τον 16ο αιώνα τα οστά του μεταφέρθηκαν στην κρύπτη του Καθεδρικού ναού του Αγίου Ιωάννη στην Βαλέτα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 13230791X. Ανακτήθηκε στις 14  Οκτωβρίου 2015.
2. ↑
3. ↑  Houtsma, M. Th. (1993). E. J. Brill's first encyclopaedia of Islam : 1913 – 1936. Τομ. 5. Leiden: BRILL. σ. 122
4. ↑
5. ↑
6. ↑  Mallia-Milanes, Victor (2008). The Military Orders: History and heritage. Aldershot: Ashgate Publishing Limited. σ. 62

Πηγές
-----

* Houtsma, M. Th. (1993). E. J. Brill's first encyclopaedia of Islam : 1913 – 1936. Τομ. 5.
* Mallia-Milanes, Victor (2008). The Military Orders: History and heritage. Aldershot: Ashgate Publishing Limited.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 23296365
* **Europeana**: agent/base/1207
* GND: 13230791X
* SUDOC: 231700709

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΧουάν δε Ομέδες ι Κοσκόν | **Μέγας Μάγιστρος του Κυρίαρχου Στρατιωτικού Τάγματος της ΜάλταςΘυρεός του Τάγματος του Αγίου-Ιωάννη της Ιερουσαλήμ**1553 - 1557 | ΔιάδοχοςΖαν Παριζό ντε Λα Βαλέτ |
|
Ο **Ντιντιέ ντε Σαιν-Ζάιγ** (πέθανε στις 26 Σεπτεμβρίου 1536) ήταν ο 46ος Μέγας Μάγιστρος των Ιωαννιτών Ιπποτών (1535 - 1536). Ο ντε Σεν-Ζαγ ήταν Γάλλος ευγενής που εισήλθε στο Τάγμα των Ιπποτών και έγινε αμέσως πασίγνωστος για την σύνεση του, όταν πέθανε ο Πιέρο ντε Πόντε εξελέγη στην θέση του ως 46ος Μέγας Μάγιστρος. Δεν πρόλαβε όμως να φτάσει στα νησιά επειδή αρρώστησε και πέθανε λίγους μήνες μετά την εκλογή του, βρισκόταν ακόμα στην πατρίδα του Μονπελιέ. Ο Ντιντιέ ντε Σαιν-Ζάιγ και ο Φέρντιναντ φον Χόμπεσχ τελευταίος Μάγιστρος της Μάλτας που εξεδιώχθη από τους Γάλλους ήταν οι μοναδικοί Μάγιστροι της Μάλτας που δεν τάφηκαν στο νησί, τάφηκαν και οι δύο από σύμπτωση στο Μονπελιέ. Στην περίοδο που ήταν ήδη εκλεγμένος ένα Τάγμα Ιπποτών κατέστρεψε τον πύργο του Ελ-Χάιντ κοντά στην Τρίπολη της Λιβύης.

Παραπομπές
----------

1. ↑

Πηγές
-----

* "Didier De Saint Jaille : 1535-1536". The Knights of Malta. San Andrea School.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **Europeana**: agent/base/3606

 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΠιέρο ντε Πόντε | **Μέγας Μάγιστρος του Κυρίαρχου Στρατιωτικού Τάγματος της ΜάλταςΘυρεός του Τάγματος του Αγίου-Ιωάννη της Ιερουσαλήμ**1535 - 1536 | ΔιάδοχοςΧουάν δε Ομέδες ι Κοσκόν |
|
Το **μπουλντόγκ** είναι γνωστά ως και Φροσω Νιαβή που το αγαπημένο της φαγητό ειναι ο ασπρος πάτος και .

Προέρχεται από την Αγγλία ( αγγλικό μπουλντόγκ) και από τη Γαλλία (γαλλικό μπουλντόγκ).

Έχει μεγάλο κεφάλι, με δίπλα σαγόνια, ζάρες και ρυτίδες, μικρά Μάτια, μικρά επίσης ρουθούνια, πεσμένα ή ορθωμένα αυτιά, κοντή ουρά και κοντό τρίχωμα. Το τρίχωμα μπορεί να είναι πυρόξανθο, καφέ ή σταχτι στα αγγλικα, ενώ στα γαλλικά μπορεί να ναι και ασπρόμαυρο. 

Προτιμα την καθιστική ζωή. Ζει 8 έως 10 χρόνια. Τα πάει καλα με παιδια και αλλά ζωα. Η εκπαίδευση πρέπει να γίνεται νωρίς. Τα μπουλντόγκ έχουν μια μακρόχρονη σχέση με τον αγγλικό πολιτισμό, όπως έγραψε το BBC: "σε πολλούς το μπουλντόγκ είναι μια εθνική εικόνα, που συμβολίζει το θάρρος και την αποφασιστικότητα".

Αν και μικρόσωμο σκυλί, μπορεί να υπερασπιστεί το αφεντικό και τον εαυτό του, καθώς φέρει (όπως όλοι οι μολοσσοί) δυνατά σαγόνια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «English Bulldog health problems prompt cross-breeding call». BBC. 12 December 2016. .

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85017948
* GND: 4359657-5
* NDL: 01234721
* NKC: ph117520

 |

 |
Ο ***Αλκιβιάδης Α´*** ή ***Αλκιβιάδης μείζων***, ως ο μεγαλύτερος σε έκταση από τους δύο ομώνυμους πλατωνικούς διαλόγους, που αμφισβητούνται για τη γνησιότητά τους, γράφτηκε μεταξύ 399 π.Χ. και 371 π.Χ. Ο Θράσυλλος ο γραμματικός τους συμπεριέλαβε στους ψευδεπίγραφους πλατωνικούς διαλόγους μαζί με τον *Ίππαρχο* και τους *Εραστές*.

Άνοιγμα διαλόγου
----------------

Με αφορμή την πρόθεση του Αλκιβιάδη να εμφανιστεί στην Εκκλησία του Δήμου ως σύμβουλος των Αθηναίων, ο Σωκράτης αρχίζει μαζί του ένα διάλογο, με θέμα τη σχέση της πολιτικής και παιδείας.[103a].

Πολιτική, παιδεία και αυτογνωσία
--------------------------------

Το συμπέρασμα που συνάγεται είναι ότι η πολιτική πρέπει να στηριχθεί στην παιδεία και η παιδεία στην αυτογνωσία (*Το γνώθι σαυτόν*) και στην ανάταση της ψυχής προς το θείο.[109d κ.ε.]. 

Ο *Αλκιβιάδης δεύτερος*, που είναι και συντομότερος, έχει ως θέμα την προσευχή προς τους θεούς και τον τρόπο που πρέπει να γίνεται. Ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι δεν είναι καλό να ζητάει κάποιος πράγματα, τις συνέπειες των οποίων αγνοεί και θεωρεί ότι η γνώση μπορεί να είναι επιβλαβής όταν είναι αποσπασματική και δεν συνοδεύεται από την ικανότητα κατανόησης του *βελτίστου*, δηλαδή του αγαθού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εγκυκλοπαίδεια Δομή, τόμ. 2, σ. 320 ISBN 960-8177-52-9

Βιβλιογραφία
------------

|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:  **Αλκιβιάδης α** |

* Αλκιβιάδης Ι, Αλκιβιάδης ΙΙ, εκδόσεις Κάκτος «Αρχαία Ελληνική Γραμματεία», αριθμ. 183
* Μισέλ Φουκώ, Η αρχαιολογία της γνώσης, εκδόσεις Εξάντας ISBN 960-256-055-X

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Έργα του Πλάτωνα |
| --- |
|  |
| Χωρίς διάλογο | 
* Απολογία
* Επιστολές
 |
|  |
| Σχετικά με τη θανάτωση του Σωκράτη | 
* Ευθύφρων
* Απολογία
* Κρίτων
* Φαίδων
 |
|  |
| Με διάλογο | 
* Γοργίας
* Ευθύφρων
* Ευθύδημος
* Θεαίτητος
* Ιππίας ελάσσων
* Ίων
* Κρατύλος
* Κριτίας
* Κρίτων
* Λάχης
* Λύσις
* Μενέξενος
* Μένων
* Νόμοι
* Παρμενίδης
* Πολιτεία
* Πρωταγόρας
* Πολιτικός
* Σοφιστής
* Συμπόσιον
* Τίμαιος
* Φαίδων
* Φαίδρος
* Φίληβος
* Χαρμίδης
 |
|  |
| Αμφισβητούμενα | 
* Θεάγης
* Ίππαρχος
* Όροι
 |
|  |
| Μη γνήσια | 
* Αλκιβιάδης Α´
* Αλκιβιάδης Β´
* Ιππίας μείζων
* Επινομίς
* Ερασταί
* Κλειτοφών
* Μίνως
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 120149841989802841026
* LCCN: nr2002012592
* GND: 4476091-7
* SELIBR: 327308
* SUDOC: 070417571
* BNF: cb12011564h (data)
* BNE: XX6143937

 |

 |
Ο **Θανάσης Αγγέλου** γεννήθηκε στη Χαλκίδα (3 Σεπτεμβρίου 1944 - 17 Νοεμβρίου 2021) ήταν Έλληνας ηθοποιός και συγγραφέας-σκηνοθέτης και μεγάλωσε στη Νέα Ιωνία. Αποφοίτησε από το Σμαράγδειο και σπούδασε θέατρο στην Αθήνα στη σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη. Έλαβε μέρος και συμπρωταγωνίστησε σε αρκετά κινηματογραφικά και θεατρικά έργα.

Συγγραφικό έργο
---------------

Το 1965 δημοσιεύονται διηγήματα και ποιήματα του σε περιοδικά και εφημερίδες, ενώ το 1975 γράφει την πρώτη ποιητική συλλογή, *Συλλαβίζοντας*. Το 1977 το σενάριο για τον ιταλικό κινηματογράφο *Αντίστροφη μέτρηση*. Ακολουθεί η ποιητική συλλογή *Ενάτη ημέρα* και δυο θεατρικά έργα, το «Κονιάκ μετά την καταιγίδα» και το «Παγίδα για όνειρα» καθώς επίσης και τα μυθιστορήματα *Το κουμπί*, *Εφιαλτικός παράλληλος* και *Βρόμικος ποταμός* σε συνεργασία με τον Νικόλαο Μεταλληνό. Το 2012 γράφει το μυθιστόρημα *Ο ήχος των τενεκέδων* και ακολουθούν *Το πέταγμα της πεταλούδας*, *Πειρασμός και σωτηρία* και το θεατρικό «Έσχατο όριο» καθώς και η ποιητικη συλλογή *Ορίζοντες* η οποια παρουσιάστηκε στις 3 Ιουνίου 2015. Απεβίωσε από κορωνοϊό (COVID-19) σε ηλικία 77 ετών στις 17  Νοεμβρίου 2021.

Παραπομπές
----------

1. ↑  tetragwno.gr/life/pethane-o-syggrafeas-skinothetis-kai-ithopoios-thanasis-aggeloy.
2. ↑  nassosblog.gr/2021/11/nekros-o-ithopoios-thanasis-angelou/.
3. ↑  «Έσχατο όριο : θέατρο / Θανάση Αγγέλου». *catalogue.nlg.gr*.
4. ↑  «Πέθανε ο συγγραφέας, σκηνοθέτης και ηθοποιός Θανάσης Αγγέλου – Tetragwno.gr». 17 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2021.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 36158790622438851775
* **ΕΒΕ**: 184858
* **BiblioNet**: **43829**

 |

 |
Ο **Μόλος Λεμεσού** (ή αλλιώς **Μώλος Λεμεσού** ή **Πολυλειτουργικό Παραθαλάσσιο Πάρκο Λεμεσού**) είναι παρκο και βόλτα από αναδασμό γης στην Λεμεσό, η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Κύπρου. Αποτελείται από συλλογή από πολλούς σχεδιαστές, παιδικά πάρκα, αποβάθρες, και θεωρείται ως ένα από τα ζωτικά hotspot της πόλης, και ένα από τα σύμβολά της. Το πάρκο είναι ένα από τα μεγαλύτερα του νησιού.

Ιστορικό
--------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μόλος Λεμεσού** |

Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, η ακτή της Λεμεσού ήταν εντελώς διαφορετική από ό,τι είναι σήμερα. Η περιοχή του πάρκου αποτελούσε μια μακρά γραμμή με οριακά σπίτια, αποθήκες και γραφεία. Αυτό περιώρισε την κίνηση των πολιτών, η οποία ήταν ο τυποποιημένος τρόπος ζωής κατά την διάρκεια της Τουρκοκρατίας.

Μετά τη Σύμβαση της Κύπρου του 1878, μυστική συμφωνία μεταξύ των Οθωμανών και της Βρετανίας που παραχώρησε τη διοικητική εξουσία στους Βρετανούς, το παραλιακό της πόλης άρχισε να μεταμορφώνεται σε αυτό που βλέπουμε σήμερα, αφού ο Βρετανός κυβερνήτης διέταξε την κατεδάφιση των σπιτιών που είχαν τους τοίχους τους προς τη θάλασσα, καθώς και την κατασκευή της πρώτης μεγάλης αποβάθρας. Ξεκινώντας το 1908, ο τότε Δήμαρχος, Χριστοδόυλος Σώζος, άρχισε την μεταμόρφωση της παραθαλάσσιακης όψης, και ήταν επίσης όταν η ηλεκτρική φωτιστική εισάγηκε στην παραθαλάσσια όψη.

Μόλος Λεμεσού, πριν την ανάπλαση, 2009Μόλος Λεμεσού, πριν την ανάπλαση, 2009Μόλος Λεμεσού, πριν την ανάπλαση, 2008Μόλος Λεμεσού, πριν την ανάπλαση, 2008Μόλος Λεμεσού, μετά την ανάπλαση, 2018Μόλος Λεμεσού, μετά την ανάπλαση, 2018Μόλος Λεμεσού, μετά την ανάπλαση, 2018Μόλος Λεμεσού, μετά την ανάπλαση, 2018
Είναι ένα από τα έργα που έδωσαν στην πόλη τη χαμένη της ταυτότητα ως παραθαλάσσια πόλη. Η ανάπλαση της περιοχής του Μώλου ολοκληρώθηκε το 2015, με κόστος €12,000,000, που χρηματοδοτήθηκε από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης.

Δείτε επίσης
------------

* Λεμεσός
* Επαρχία Λεμεσού
* Κύπρος

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «"Molos" at Limassol». *Cyprus Alive*. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2024.
2. ↑  allaboutlimassol.com. «Limassol Molos». *allaboutlimassol.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2024.
3. ↑  allaboutlimassol.com. «Limassol: How a fortress - city created an enviable seafront promenade!». *allaboutlimassol.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2024.
4. ↑  «Molos (Multifunctional seaside park) in Limassol». *Cyprus Island* (στα Αγγλικά). 9 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2024.
Η **πραουστιά** (επιστ. ονομ.: ***Prunus domestica* subsp. *syriaca*** – γαλ.: *mirabelle*) είναι υποείδος της δαμασκηνιάς της κατηγορίας των αγγειόσπερμων, δικότυλων, φυλλοβόλο δέντρο και ανήκει στο γένος *Προύμνη* (*Prunus*), στην οικογένεια των Ροδοειδών (Rosaceae), και είναι αδελφικό δέντρο με την κορομηλιά. Στην κυπριακή διάλεκτο το δέντρο ονομάζεται **μαραπελλιά** και ο καρπός **μαραπέλλα**. 

Η καταγωγή του είναι από τη Μικρά Ασία. Πιστεύεται ότι προήλθε από διασταύρωση δαμασκηνιάς και κορομηλιάς. 

Πράουστα
Η καλλιέργειά του έχει διαδοθεί στη Δυτική Ευρώπη. Στην Ελλάδα απαντάται στη Θράκη και ιδιαίτερα στη Σαμοθράκη και την Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης *(Κομοτηνή)*, όπου από τον καρπό της, το **πράουστο ή πράβιστο**, παρασκευάζεται χαρακτηριστικό γλυκό του κουταλιού, καθώς και μαρμελάδα. Στη Γαλλία από τα πράουστα παρασκευάζεται το μπράντυ.

Οι καρποί είναι κίτρινοι, ωοειδείς. Είναι γλυκοί στην ωρίμασή τους.

Πηγές
-----

* Tante Kiki, Γλυκό του κουταλιού πραούστι ή πράουστο, διπλοβρασμένο
* Greek M@s@ - Ελλήνων Γεύσεις, Πραούστι γλυκό του κουταλιού

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Prunus domestica subsp. syriaca στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh94007413
* GND: 4324027-6

 |

 |
Οι ράγες του ρίσλινγκ
Το **ρίσλινγκ** (γερμανικά: *Riesling*) είναι ποικιλία αμπελιών η οποία χρησιμοποιείται για παραγωγή λευκών κρασιών. Καλλιεργείται σε πολλές χώρες του κόσμου, κυρίως στη Γερμανία, Αυστρία, Γαλλία και Αυστραλία, επίσης στη Ρωσία, Βουλγαρία, Ελβετία, Ουγγαρία, ΗΠΑ και Αργεντινή.

Αναφέρεται την πρώτη φορά στον 15ο αιώνα στην κοιλάδα του Ρήνου και Μοζέλλα. Έχει μεγαλύτερες εκτάσεις στη Γερμανία (23.596 εκ) και Γαλλία, κυρίως στην Αλσατία (3.350 εκ.).

Η ποικιλία έχει δυνατότητα να προσαρμοστεί στα διάφορα είδη εδαφών. Έχει σχετικά μικρή απόδοση και η οποία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις κλιματικές συνθήκες και τρόπους καλλιέργειας. Η ποικιλία δεν έχει αντοχή στις περισσότερες ασθένειες, όμως έχει καλή αντοχή στον περονόσπορο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «German Wine Institute: German Wine Statistics 2015-2016» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 28 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2020.
2. ↑  CIVA website, read on September 9, 2007

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Riesling στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85114048
* GND: 4138434-9

 |

 |
Σοβινιόν μπλαν
Το **σοβινιόν μπλαν** (γαλ. *Sauvignon blanc*) είναι γαλλική ποικιλία της αμπέλου που χρησιμοποιείται για την παραγωγή λευκών κρασιών. Είναι μία από τις πιο δημοφιλείς ποικιλίες σε όλο τον κόσμο. 

Τώρα η ποικιλία σοβινιόν μπλαν είναι η δεύτερη πιο δημοφιλής ποικιλία λευκών σταφυλιών μετά το μερλό. Κατάγεται από την κοιλάδα του Λίγηρα. Στην Ευρώπη καλλιεργείται επίσης στην περιοχή Μπορντώ στη Γαλλία, στις περιοχές Βένετο και Φρίουλι-Βενέτσια Τζούλια στην Ιταλία, στην Αυστρία, Ελβετία, Τσεχία, Σλοβενία, Κροατία, Σερβία, Ρουμανία, Ουγγαρία, Ισπανία κ.α.

Η ποικιλία σοβινιόν μπλαν εμφανίστηκε μετά από φυσική διασταύρωση των ποικιλιών σαβανιέν και σενέν μπλαν. Οι μεταλλάξεις του σοβινιόν μπλαν είναι σοβινιόν γκρί (ή σοβινιόν ροζέ), σοβινιόν νουάρ και σοβινιόν βιολέτ.

Οι βότρυες της ποικιλίας σοβινιόν μπλαν έχουν κυλινδρικό σχήμα, οι ράγες βρίσκονται πολύ κοντά. Ωριμάζει αρκετά αργά, περίπου μια εβδομάδα αργότερα από την ποικιλία σιλβάνερ. Έχει χαμηλή απόδοση: από τα σταφύλια που τρυγούν σε έκταση ενός εκταρίου παράγονται 60-70 εκατόλιτρα κρασί.

Συνωνυμία
---------

Beyaz Sauvignon, Blanc doux, Blanc Fumé, Bordeaux bianco, Champagne, Douce blanche, Feher Sauvignon, Feigentraube, Fie, Fumé, Fumé Blanc, Fumé surin, Genetin, gennetin, Gentin, Gros Sauvignon, Libournais, Melkii sotern, Muskat Sylvaner, Muskatani Sivanec, Muskatni Silvanac, Muskatni Silvanec, Muskatsilvaner, Muskat-Sylvaner,Painechon, Pellegrina, Petit Sauvignon, Picabon, Piccabon, Pinot Mestny Bely, Pissotta, Puinechou, Punechon, Punechou, Quinechon, Rouchelin, Sampelgrina, Sarvonien, Sauternes, Sauvignon, Sauvignon Bianco, Sauvignon Blanco, Sauvignon fumé, Sauvignon gros, Sauvignon Jaune, Sauvignon jeune, Sauvignon petit, Sauvignon vert, Sauvignon White, Savagnou, Savignon, Sciampagna, Servanien, Servonien, Servoyen, Souternes, Sovinak, Sovinjon, Sovinjon beli, Sovinon, Spergolina, Surin, Sylvaner musqué, Uva Pergolina, Weißer Sauvignon и Zoeld Ortlibi.

Παραπομπές
----------

1. ↑  K. MacNeil *The Wine Bible* pg 52 Workman Publishing 2001 (ISBN 1-56305-434-5)
2. ↑  Sauvignon Blanc, Vitis International Variety Catalogue, accessed 2010-11-24

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Sauvignon Blanc στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh2003001530

 |

 |
Ο Χούμος φθάνει σε βάθος συνήθως μέχρι 50 cm
**Χούμος** ονομάζεται το σύνολο της οργανικής ύλης η οποία βρίσκεται στα επιφανειακά στρώματα του εδάφους και η οποία υποβάλεται σε συνεχείς διεργασίες αποσύνθεσης και σύνθεσης νέων ουσιών. Ο χούμος δημιουργείται από τα φύλλα και τις βελόνες που πέφτουν κάθε χρόνο, τα υπολείμματα κλαδιών και ριζών καθώς και από τα απορρίμματα και υπολείμματα των ζωικών οργανισμών. Την αποσύνθεση των υπολειμμάτων αυτών αναλαμβάνουν διάφοροι μικροοργανισμοί και βακτηρίδια.

Κατά το σχηματισμό του χούμου παρατηρούνται δύο κύριες διεργασίες:

α) η διάσπαση της αρχικής οργανικής ουσίας σε ορυκτά συστατικά (ορυκτο γένεση), και
β) η σύνθεση νέων πολύπλοκων χουμικών ενώσεων (χουμοποίηση).
Ο χούμος αποτελεί συνήθως ένα λεπτό μαύρο στρώμα με κολλοειδή υφή. Η χρησιμότητα του χούμου στη φύση είναι πολύ σημαντική αν ληφθεί υπόψη ότι περιβάλλοντας τα μόρια του εδάφους βελτιώνει τη γονιμότητα αυτού, που επιτυγχάνεται ενεργώντας κατά κάποιο τρόπο «στεγανοποιητικά», με συνέπεια αφενός μεν την αποθήκευση οργανικών ουσιών, που έτσι εμποδίζονται να κατέλθουν σε κατώτερα στρώματα, αφετέρου την αύξηση της δυνατότητας του εδάφους για συγκράτηση των υδάτων αλλά και ακόμη τη βελτίωση της μορφολογίας του, αυξάνοντας την καλλιεργητική αποδοτικότητά του. 

Ο χούμος χρησιμοποιείται επίσης και ως φυσικό λίπασμα γιά άλλα εδάφη. 

Στην αρχαιολογία με τον όρο χούμος εννοείται το επιφανειακό υπόστρωμα του εδάφους, που έτσι κι αλλιώς αφαιρείται πριν αρχίσει ουσιαστικά η ανασκαφή.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Humus στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85062985
* GND: 4160800-8
* BNF: cb12647963c (data)
* NKC: ph114731

 |

 |
Εικόνα του Ιησού. Δημιουργήθηκε με χρήση της τεχνικής της πυρογραφίας.
Η **πυρογραφία** είναι μέθοδος διακόσμησης επιφανειών, κατά κυρίο λόγο ξύλινων , αλλά και άλλων όπως επιφανειών απο δέρμα, κόκαλο ή χαρτόνι. Συνίσταται στη χάραξη σχεδίων με πυρωμένη μεταλλική ακίδα. 

Στη σημερινή εποχή η ακίδα του πυρογράφου θερμαίνεται μέσω ηλεκτρικής αντίστασης. Οι ακίδες αντικαθιστώνται εύκολα, ώστε να προσαρμόζονται στο είδος της εργασίας που πρόκειται να πραγματοποιηθεί.

Τα ξύλα που χρησιμοποιούνται στην πυρογραφία είναι συνήθως από μελιά, σφένδαμο, πύξο, καστανιά, αχλαδιά ή κερασιά. Δημοφιλές και σχετικά οικονομικό υλικό που δουλεύεται εύκολα είναι το κόντρα πλακέ θαλάσσης από σημύδα.

Η τέχνη της πυρογραφίας
-----------------------

Η πυρογραφία είναι τέχνη που προσελκύει πλήθος καλλιτεχνών, λόγω των εντυπωσιακών αποτελεσμάτων που μπορούν να επιτευχθούν. Πολλοί επιλέγουν την πυρογραφία προκειμένου να διακοσμήσουν κάποια υπάρχουσα ξύλινη κατασκευή, όπως για παράδειγμα ένα τραπέζι ή το κεφαλάρι ενός κρεβατιού. Η πυρογραφία βρίσκει μεγάλη απήχηση και στους καλλιτέχνες της αγιογραφίας.

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια "Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα", Τόμος Πεντηκοστός Πρώτος, Εκδοτικός Οργανισμός Πάπυρος, Μαρούσι Αττικής 1992

Δείτε επίσης
------------

* Η χρήση της τεχνικής της πυρογραφίας στην αγιογραφία (εικόνες)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Λεξικό της κοινής νεοελληνικής (Ανάκτηση 4/10/2011)
2. ↑  arthellas.gr Αρχειοθετήθηκε 2011-10-02 στο Wayback Machine. (Ανάκτηση 4/10/2011)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Pyrography στο Wikimedia Commons
* Λεξιλογικός ορισμός του πυρογραφία  στο Βικιλεξικό

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85109345
* GND: 4131987-4
* BNF: cb12647793r (data)
* NKC: ph1153585

 |

 |
Η **πεύκη η λαμπερτιανή** (επιστημονική ονομασία *Pinus lambertiana*) είναι ένα από τα ψηλότερα και πιο ογκώδη πεύκα, με τους μεγαλύτερους κώνους από κάθε κωνοφόρο. Είναι γηγενής στα βουνά της ακτής του Ειρηνικού της Βόρειας Αμερικής, από το Όρεγκον και την Καλιφόρνια, μέχρι τη Μπάχα Καλιφόρνια.

Περιγραφή
---------

Η πεύκη η λαμπερτιανή έχει οριζόντια κλαδιά που γέρνουν προς τα κάτω από το βάρος των κώνων.
Είναι μεγαλά δέντρα, τα μεγαλύτερα πεύκα, με σύνηθες ύψος 40 με 60 μέτρα, και συγκεκριμένες περιπτώσεις μέχρι τα 82 μέτρα. Ο κορμός τους είναι μεγάλος και ευθύς, με διάμετρο 1,5 μέχρι 2,5 μέτρα, ενώ έχουν καταγραφεί άτομα με διάμετρο κορμό ίση με 3,5 μέτρα. Οι βελόνες αναπτύσσονται σε δέσμες των πέντε με μια φυλλοβόλα θήκη. Έχουν μήκος 6-11 εκατοστά. Η λαμπερτιανή πεύκη είναι αξιοπρόσεκτη για το γεγονός ότι διαθέτει τους μεγαλύτερους κώνους από κάθε κωνοφόρο, με μήκος ως επί το πλείστον 25-50 εκατοστών, κατ 'εξαίρεση μέχρι 66 εκατοστά (αν και οι κώνοι του πεύκου του Coulter είναι πιο ογκώδεις). Οι σπόροι, ύστερα από δύο χρόνια ωρίμανσης, έχουν μήκος 10-12 mm, με ένα 2-3 εκατοστών φτερό που υποβοηθάει την εναέρια διασπορά.

Η κόμη του είναι στενά κωνική, γίνεται στρογγυλεμένη ή επίπεδη στη κορφή. Ο κορμός έχει το χρώμα καφέ σε γκρι-καφέ, βαθιά αυλάκια, μακρίες πλάκες και είναι φολιδωτός. Τα κλαδιά είναι μακριά, σχεδόν οριζόντια και φέρουν τους κώνους κοντά στα άκρα, ενώ οι κλαδίσκοι έχουν γκρι-πράσινο με κόκκινο-καστανό χρώμα, και γίνονται γκρι όσο μεγαλώνουν σε ηλικία.

Παραπομπές
----------

* Gymnosperm Database: *Pinus lambertiana*, ανακτήθηκε 15 Φεβρουαρίου 2012

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Pinus lambertiana στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85129713

 |

 |