recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Χάρτης της Ιρλανδίας που δείχνει το Οσράιγκε τον 10ο αιώνα.
Το **Οσράιγκε** ή **Όσσορι** (ιρλ. Osraige· αγγλ. Ossory) ήταν μεσαιωνικό ιρλανδικό βασίλειο που περιελάμβανε τη σημερινή Κομητεία Κίλκενι και τη δυτική Κομητεία Λις, που αντιστοιχούν στην Επισκοπή του Όσσορι. Ο τόπος κατοικίας του λαού του Οσράιγκε, υπήρχε περί τον 1ο αιώνα μέχρι τη νορμανδική εισβολή στην Ιρλανδία τον 12ο αιώνα. Διοικήθηκε από τη δυναστεία των Νταλ Μπιρν, των οποίων οι μεσαιωνικοί απόγονοι πήραν το επώνυμο Μακ Γκιόλα Φάντριγκ.

Σύμφωνα με την παράδοση, το Οσράιγκε ιδρύθηκε από τον Οένγκους Όσριχε τον 1ο αιώνα και ήταν αρχικά εντός της επαρχίας Λέστερ. Τον 5ο αιώνα, οι Κόρκου Λίγκντε του Μάνστερ εκτόπισαν τους Νταλ Μπιρν και έφεραν το Οσράιγκε υπό τον άμεσο έλεγχο του Μάνστερ. Οι Νταλ Μπιρν επέστρεψαν στην εξουσία τον 7ο αιώνα, αν και το Οσράιγκε παρέμεινε ονομαστικά μέρος του Μάνστερ μέχρι το 859, όταν και απέκτησε επίσημη ανεξαρτησία υπό από τον ισχυρό βασιλιά Κέρβαλ μακ Δούνλενγκε. Οι ηγεμόνες του Οσράιγκε παρέμειναν σημαντικοί παίκτες στην ιρλανδική πολιτική για τους επόμενους τρεις αιώνες, αν και ποτέ δεν ανταγωνίστηκαν για την Υψηλή Βασιλεία. Στις αρχές του 12ου αιώνα, η δυναστική διαμάχη κατακερμάτισε το βασίλειο και ξανασυνόρευσε με το Λένστερ. Οι Νορμανδοί υπό τον Στρόνγκμποου εισέβαλαν στην Ιρλανδία ξεκινώντας από το 1169 και το περισσότερο Οσράιγκε κατέρρευσε υπό την πίεση του Νορμανδού αρχηγού Γουίλιαμ Μάρσαλ. Το βόρειο τμήμα του βασιλείου, εντέλει γνωστό ως Άνω Όσσορι, κατάφερε να μείνει άθικτο υπό την κληρονομική κυριαρχία μέχρι τη βασιλεία του βασιλιά Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας, όταν και ενσωματώθηκε επίσημα ως βαρονία με το ίδιο όνομα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Osraige pronunciation: How to pronounce Osraige in Irish». *Forvo.com*. 19 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2017.
Συντεταγμένες: 41°38′47″N 1°8′22″E﻿ / ﻿41.64639°N 1.13944°E﻿ / 41.64639; 1.13944

Η **Τάρεγα** (καταλανικά: Tàrrega‎) είναι πόλη της Καταλονίας, πρωτεύουσα της φυσικής επαρχίας του Ουρζέλ στην επαρχία της Λιέιδα. 

Ιστορικά η πόλη εξελίχθηκε γύρω από το φρούριο που προστάτευε, πιθανότατα ήδη από την εποχή των Αράβων, το σταυροδρόμι μεταξύ της Λιέιδα, του Μπαλαγέ και της Ταραγόνα. Φιλοξενούσε μια σημαντική κοινότητα Εβραίων. Από το τέλος του μεσαίωνα μέχρι το τελευταίο τρίτο του 19ου αιώνα η πόλη υπέφερε από ένα περιορισμένο στην επαρχία της Λιέιδα εμπόριο, συνεχείς πολέμους και ληστοκρατία. Η σύνδεσή της με τη σιδηροδρομική γραμμή Λιέιδα-Σερβέρα και το άνοιγμα του καναλιού του Ουρζέλ βελτίωσαν την οικονομική διασύνδεσή της με την υπόλοιπη Καταλονία. Πλέον είναι το κέντρο αναφορά για περίπου 35.000 κατοίκους της τριγύρω πεδιάδας, με κύριες εμπορικές ασχολίες το εμπόριο και τη μεταλλουργία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικών της Ισπανίας: «Municipal Register of Spain of 2022» 16  Μαΐου 2022. σελ. 1,235.
2. ↑  «Apunts d'Història — Ajuntament de Tàrrega». *www.tarrega.cat*. Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2015.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τάρεγα** |

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 158361754
* LCCN: n86128408
* GND: 4498256-2
* NKC: ge1120892

 |

 |
Η **Σχολή Κινηματογράφου Παπαντωνόπουλου** (Σχολή Ήχου και Εικόνας) ιδρύθηκε το 1962 στην Αθήνα, από τον Παναγιώτη Α. Παπαντωνόπουλο. Είναι ιδιωτική σχολή Κινηματογράφου με τμήματα σκηνοθεσίας, εικονοληψίας με ιδιαίτερα αναπτυγμένο το τμήμα του ήχου. Οι περισσότεροι ηχολήπτες, έχουν τελειώσει την συγκεκριμένη Σχολή.

Ιστορικό
--------

Ο Παναγιώτης Α. Παπαντωνόπουλος ήταν απόφοιτος της Φιλοσοφικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και TV Studio Eng. του North Sydney College of Australia και το πρώτο όνομα που έδωσε στη Σχολή του ήταν *Σχολή Τηλεοράσεως Αθηνών* (Σ.Τ.Α) όπου και έλαβε αναγνώριση από το Υπουργείο Παιδείας. 
Με την τεχνογνωσία του και με ήδη εκπαιδευμένους τεχνικούς ιδρύεται το πρώτο δημόσιο τηλεοπτικό κανάλι στην Ελλάδα το 1967.
Από το 1971 κατασκευάζει ιδιωτικό τηλεοπτικό σταθμό και το 1973 η Σχολή εκπέμπει το δικό της ασπρόμαυρο τηλεοπτικό σήμα από την Πλατεία Κάνιγγος στην Αθήνα και κλείνεται βίαια από την Χούντα.   

Το 1980 αναλαμβάνει την Διεύθυνση της Σχολής η Θεοδοσία Π. Παπαντωνοπούλου.  

Το 1981 η Σχολή Παπαντωνόπουλου υπάγεται στο τμήμα Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης του Υπουργείου Πολιτισμού με την υπ' αριθμό 26851/1162/18.8.1981 Υπουργική απόφαση.

Από το 1986 η Σχολή συνεχίζει την ανοδική πορεία της με την υποστήριξη του Αθανασίου Π. Παπαντωνοπούλου στην οργάνωση και τον σχεδιασμό του προγράμματος σπουδών και του Νικόλαου Π. Παπαντωνοπούλου στην οργάνωση της Σχολής. Αποκτά επαγγελματικό εξοπλισμό και εκπαιδεύει τους σπουδαστές της σε καινοτομικές τεχνολογίες.  

Από το 1990 μέχρι το τέλος έρχεται πρώτη σε επιτυχίες στις διπλωματικές εξετάσεις του ΥΠΠΟ.
Το 1993 η Σχολή αποκτά ιδιόκτητο Τηλεοπτικό στούντιο λίγα χιλιόμετρα έξω από την Αθήνα.

Ήταν αναγνωρισμένη από το Κράτος και διέκοψε την λειτουργία της τον Σεπτέμβριο του 2003 μετά την ξαφνική παύση αναγνώρισης των Ιδιωτικών Σχολών Κινηματογραφίας από το Υπουργείο Πολιτισμού, λόγω μη εφαρμογής -απο το ίδιο το Υπουργείο- του ν.1158/1981. Ο ν.1158/81 , εφαρμόστηκε από το Υπ. Πολιτισμού, το 2016.
Το πανεπιστήμιο του Σικάγου
Στη διεθνή ακαδημαϊκή κοινότητα των οικονομολόγων η λεγόμενη **Σχολή Οικονομικών Σικάγου**, ή **Οικονομική Σχολή Σικάγου**, ή **Σχολείο του Σικάγου (οικονομίας)**, φέρεται σχεδόν το σύνολο των οικονομικών θεωριών που αναπτύχθηκαν κατά καιρούς στο ομώνυμο οικονομικό Πανεπιστήμιο του Σικάγου και κυρίως από τη δεκαετία του 1950..

Το βασικό χαρακτηριστικό των οικονομικών θεωριών που αναπτύχθηκαν στη σχολή αυτή με συνέπεια και να εκπροσωπούν αυτή είναι ο οικονομικός φιλελευθερισμός και η ανοικτή αγορά. Από τη δεκαετία του 1970 ακολουθείται και υποστηρίζεται ο μονεταρισμός, σε πλαίσια μακροοικονομίας για τη χρηματοδότηση της αγοράς ως μοντέλο ισχυροποίηση αυτής, ξεφεύγοντας από την δεσπόζουσα τάση της εποχής εκείνης.

Η γραμμή Λάφφερ
---------------

Η διάσημη Σχολή Σικάγου του Μίλτον Φρίντμαν (βραβείο Νόμπελ 1976) ανέπτυξε τη θεωρία περί περιορισμού της ποσότητας του χρήματος. Η Θάτσερ την οποία αργότερα μιμήθηκε και ο Ρέιγκαν περιόρισε τις δημόσιες επενδύσεις για να ελέγξει τον πληθωρισμό. Ο στόχος επιτεύχθηκε. Η ανεργία όμως αυξήθηκε από 5,4 σε 11,8. Με την εφαρμογή της θεωρίας του Άρθρουρ Λάφφερ η αμερικανική κυβέρνηση το έτος 1983 μείωσε το ανώτατο ποσοστό των ομοσπονδιακών φόρων εισοδήματος κατά 28,57% και η πολιτεία της Καλιφόρνιας το ίδιο έτος κατήργησε το φόρο της κληρονομιάς για να αποφύγει πρόσθετα και την αντιφορολογική εξέγερση. Μετά την Καλιφόρνια ακολούθησαν και οι μεγάλοι Δήμοι..

Ο Λάφφερ ήθελε να εξηγήσει στους φοιτητές τους του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας, πως, όταν το Κράτος αυξάνει τους φορολογικούς συντελεστές δεν αποκομίζει απαραίτητα και ανάλογα έσοδα. Κάθε αύξηση των φόρων οδηγεί, πράγματι, μερικούς φορολογουμένους σε επιβράνδυση της δραστηριότητάς τους, άλλους στη διεξαγωγή μαύρης αγοράς κι΄άλλους στη νόμιμη ή παράνομη φοροδιαφυγή. Τελικά, ένας φόρος 100% αποφέρει στο κράτος 0%, γιατί κάθε ιδιωτική δραστηριότητα διακόπτεται. Με το Λάφφερ, η αντιφορολογική εξέγερση έγινε σεβαστή κι από τους διανοούμενους. Άρα η διατήρηση και προπαντός η ενδυνάμωση της αγοραστικής δύναμης του πολίτη φαίνεται να είναι το εργαλείο που θα μας βγάλει από την κρίση και θα ενισχύσει την παραγωγική εργασία, τη φαντασία, το δημιουργικό ενθουσιασμό στο ζενίθ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Robert L. Heilbroner, Οι φιλόσοφοι του οικονομικού κόσμου, εκδόσεις ΚΡΙΤΙΚΗ, Επιστημονική Βιβλιοθήκη, 2000 ISBN 960-218-190-7
2. ↑  Guy Sormnan, Η φιλελελεύθερη λύση, σ.134, εκδ. ΡΟΕΣ 1986
3. ↑  Guy Sormnan, Η φιλελελεύθερη λύση,«Φορολογούμενοι όλων των χωρών» σσ.131-137, εκδ. ΡΟΕΣ 1986

Πηγές
-----

* Friedrich Hayek, The Constitution of Liberty (University Chicago Press, 1960)
* International Encyclopedia of Social Sciences, 1968 «Economic Sophisms de Frederic Bastiat»
* Mankiw, Principles of Economics, Dryden Press, Tex.1997

Βιβλιογραφία
------------

* Fernand Brauel, Civilization and Capitalism (University of California Press, 1992)
* G. Sorman,«La solution liberale» 1986, ελληνική μετάφραση εκδόσεις ΡΟΕΣ, Αθήνα 1986
Πανόραμα Οτζιά από παλαιό πέτρινο αλώνι. Σε πρώτο πλάνο οι "ατζέροι" όρθιες πλάκες που περιβάλλουν τα αλώνια, κλασική τοπική αρχιτεκτονική λύση.Ο **Οτζιάς** είναι η βορειότερη παραλία της Κέας. Αμμώδης παραλία, στον μυχό του ομώνυμου κόλπου. Παλαιότερα έφερε το τοπωνύμιο η «Αμμος του Οτζιά». Αρχαίος οικισμός κυρίως γεωργών και κτηνοτρόφων και λιγότερων ψαράδων. Σήμερα ο Οτζιάς είναι τουριστική παραλία που κατοικείται και από τζιώτες αλλά κυρίως από κατέχοντες παραθεριστικές κατοικίες, πολλές από αυτές ενδιαφέρουσας αρχιτεκτονικής. Διαθέτει εξαιρετικά τουριστικά καταλύματα καθώς και δύο ταβέρνες. Η παραλία είναι οργανωμένη με ομπρέλες κατά το ήμισυ ενώ το υπόλοιπο έχει κοινόχρηστα σκίαστρα και αλμυρίκια.

Απέχει 5,5 χιλιόμετρα από το λιμάνι της Κορησίας. Κοντινές προσβάσιμες από τον Οτζιά παραλίες είναι οι Λαδοί, δυτικά του Οτζιά, και ανατολικά οι Τρεις Αμμουδιές και η Κεφάλα, η οποία "είναι ο μοναδικός υπαίθριος οικισμός, στον οποίο αντιπροσωπεύεται πλήρως η Τελική Νεολιθική στις Κυκλάδες" .

Ιστορία
-------

Ο Οτζιάς υπήρξε κατά την αρχαιότητα λιμάνι φόρτωσης μίλτου. Ο μίλτος, ερυθρόχρουν μετάλλευμα που βρισκόταν σε αφθονία σε ορυχεία στην περιοχή ήταν πολύτιμο για τη δημιουργία των ερυθρόμορφων αγγείων στα εργαστήρια της Αθήνας. Η Κέα που ήταν και φόρου υποτελής στην ΑΘήνα φόρτωνε το μεγαλύτερο μέρος του μεταλλεύματος από το λιμανάκι του Οτζιά. Ευρήματα του αρχαίου λιμένα έχουν φωτογραφηθεί υποβρυχίως από το Ε.Μ.Π.  Τα αρχαία ορυχεία φέρουν το σύγχρονο όνομα Τρυποσπηλιές και είναι ακόμη μερικώς επισκέψιμα.

Τοπωνυμικά
----------

Το τοπωνύμια Οτζιάς, Οζιάς και λοιπές παραλλαγές συναντώνται συνήθως σε υψώματα και συνδέονται με το όνομα Ζευς ή Δίας και πιθανότατα με την ύπαρξη ιερού του Διός.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «NatureBank - Τοπίο (ΤΙΦΚ) - Όρμος Οτζιάς». *filotis.itia.ntua.gr*. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2021.
2. ↑  «Final Neolithic». *www.ime.gr*. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2018.
3. ↑  «Λιμενοσκόπιον - Κέα - Όρμος Οτζιάς». *limenoscope.ntua.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιανουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2018.
4. ↑  «Λιμενοσκόπιον - Κέα - Όρμος Οτζιάς (Φωτογραφίες και σχήματα)». *limenoscope.ntua.gr*. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2018. [*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  Θωμόπουλος, Ιωάννης (1963). *Μελέτη τοπωνυμική της νήσου Κέω*. Αθήναι. σελ. 125.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Οτζιάς Κέας** |


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί και νησίδες του Δήμου Κέας |
| --- |
|  |
| Δημοτική Κοινότητα Ιουλίδος | 
* Αγία Μαρίνα
* Αγία Μαύρα
* Άγιος Θεόδωρος
* Άγιος Νικόλαος
* Άγιος Συμεών
* Αστράς
* Ελληνικά
* Ζωοδόχος Πηγή
* Ιουλίδα
* Καμπί
* Καστανιές
* Καστριανή
* Κάτω Μεριά
* Κοκκινάδα
* Κούνδουρος
* Λιγιά
* Μύλοι
* Όρκος
* Πέρα Μεριά
* Πήσσες
* Πλαγιά
* Ροντακάδο
* Σπαθί
* Σταυρουδάκι
* Χαβουνά
 |
|  |
| Τοπική Κοινότητα Κορησσίας | 
* Βουρκάρι
* Κάλαμος
* Κορησσία
* Κουκουβαγιά
* Μακρόνησος (νησίδα)
* Μαράδες
* Μαύρο
* Μελισσάκι\*
* Μυλοπόταμος
* Ξύλα
* Οτζιάς
* Φωτημάρι
 |
|  |
| 
* Έδρα: Ιουλίδα
* \*(Οικισμοί με μη μόνιμο πληθυσμό)
 |

 |
Το **Όσιπεκ** (πολωνικά: Oscypek, Oszczypek, πληθυντικός: *oscypki*‎) είναι καπνιστό τυρί από αλατισμένο πρόβειο γάλα που παράγεται αποκλειστικά στην περιοχή των βουνών Τάτρα εντός των συνόρων της Πολωνίας. Η παρασκευή του Όσιπεκ γίνεται από ειδικούς τυροκόμους που ονομάζονται "μπάκας", οι οποίοι συνήθως είναι άντρες. 

Ένα παρόμοιο τυρί, το όστιεποκ (οštiepok), παράγεται στην ίδια γεωγραφική περιοχή των βουνών Τάτρα η οποία όμως βρίσκεται εντός των συνόρων της Σλοβακίας. Τα δύο τυριά διαφέρουν ως προς την αναλογία των συστατικών τους, τη τυροκομική διαδικασία παραγωγής τους και τα χαρακτηριστικά του τελικού προϊόντος. Το όσιπεκ παράγεται από τουλάχιστον 60% πρόβειο γάλα, ζυγίζει μεταξύ 600 και 800 γραμμαρίων το κάθε κομμάτι και το μήκος του είναι από 17 έως και 23 εκατοστά. Παράγεται μόνο από τα τέλη Απριλίου έως τις αρχές Οκτωβρίου, περίοδο κατά την οποία τα γαλακτοπαραγωγά πρόβατα τρέφονται με φρέσκο χορτάρι. 

Το όσιπεκ παρασκευάζεται με τη χρήση αλατισμένου πρόβειου γάλακτος και με την προσθήκη αγελαδινού σε αναλογία η οποία ρυθμίζεται αυστηρά από την προστατευόμενη συνταγή. Το μη παστεριωμένο, αλατισμένο γάλα πήζεται, συμπιέζεται και επανειλημμένα ξεπλένεται με βραστό νερό. Μετά η μάζα πιέζεται γύρω από ένα ξύλινο άξονα μέχρι να πάρει το χαρακτηριστικό ατρακτοειδές σχήμα ή ακόμα και άλλα διακοσμητικά σχήματα και τοποθετείται σε άλμη για μια-δύο ημέρες. Τέλος καπνίζεται εντός ειδικής ξύλινης κατασκευής με ζεστό καπνό για διάστημα έως και 14 ημερών.

Η πρώτη αναφορά για την παραγωγή του τυριού στα Όρη Τάτρα χρονολογείται από τον 15ο αιώνα, σε έγγραφο από το χωριό Οτσότνικα το 1416. Η πρώτη καταγεγραμμένη συνταγή για το όσιπεκ εκδόθηκε το 1748 στην περιοχή του Ζίβιετς.
Υπάρχει επίσης μια μορφή του τυριού σε μικρότερο μέγεθος που η ρεντικόλκα, που είναι γνωστή ως η "μικρή αδερφή" του όσιπεκ.

*Η γεωγραφική περιοχή στην οποία μπορεί να γίνει η παραγωγή του όσιπεκ. Πηγή: Eur-lex έγγραφο 52006XC0802(06)*

Παραπομπές
----------

1. ↑  «*Spor o oštiepok je zo stola, V4 plánuje žalobu na Komisiu*» (στα Σλοβακικά). EurActiv. 5 Ιουνίου 2007. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2008.
2. ↑  Mecking, Olga. «Poland's surprisingly beautiful cheese» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2018.
3. 1 2  «*Scyplawy i twardsy*» (στα Πολωνικά). Tygodnik Powszechny. 4 Μαρτίου 2008. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2008.
Ο "Στέφεν" **Oστόια** , σερβοκροατικά: Stjepan Ostoja / Стјепан Остоја‎, (απεβ. Σεπτέμβριο του 1418) ήταν βασιλιάς της Βοσνίας από το 1398 έως το 1404 και από το 1409 έως το 1418.

Βιογραφία
---------

Ήταν μέλος του Οίκου Kοτρομάνιτς, πιθανότατα γιος του Βλαδίσλαβ μπαν της Βοσνίας και αδελφός του "Στέφεν" Τβρτκο Α΄ βασιλιά της Βοσνίας. Όταν ο δούκας Χρβόιε Βούκσιτς απεβίωσε το 1416, ο βασιλιάς Oστόια χώρισε την παλαιά του σύζυγο Kουγιάβα από το σπίτι του Ραντενόβιτς και παντρεύτηκε τη χήρα του Χρβόιε Γιελένα Νελίπιτς τον επόμενο χρόνο.  Η Γιελένα ήταν αδελφή του πρίγκιπα Iβάν Γ΄ Νελίπσιτς από την οικογένεια των Κροατών ευγενών Nελίπιτς (Nελίπατς). Με αυτόν τον τρόπο ο Oστόια κληρονόμησε τα περισσότερα από τα εδάφη τού Χρβόιε.

### Άνοδος στην εξουσία

Ο Oστόια ανέβηκε στην εξουσία από τις δυνάμεις του Hrvoje Vukčić (μπαν της Κροατίας, μεγάλου δούκας της Βοσνίας και δούκα του Σπλιτ), ο οποίος καθαίρεσε τη βασίλισσα Γιελένα Γκρούμπα το 1398. Το 1403 τάχθηκε στο πλευρό του βασιλιά Λαδίσλαου της Νάπολης στα δεινά του ενάντια στον βασιλιά Σιγισμούνδο της Ουγγαρίας, επικυρίαρχο της Βοσνίας. Ο βασιλιάς Oστόια ηγήθηκε ενός πολέμου εναντίον της Δημοκρατίας του Ντουμπρόβνικ, της υποτελούς της Ουγγαρίας εκείνο του έτους. Το 1404, οι Βόσνιοι υπό τον Χρβόιε Βούκσιτς τον αντικατέστησαν από τον αδελφό του Tβρτκo Β΄ λόγω των φιλο-ουγγρικών απόψεών του. Έπρεπε να διαφύγει στην Ουγγαρία, μετά από μία συνέλευση (stanak) στο Mίλε, Βισόκο.

Το 1408 ο Σιγισμούνδος της Ουγγαρίας κατάφερε να νικήσει τους Βόσνιους ευγενείς και τον βασιλιά "Στέφεν" Τβρτκο Β΄ και να επαναφέρει τον "Στέφεν" Oστόια στον θρόνο το 1409. Ο βασιλιάς "Στέφεν" Οστόγια τερμάτισε τη δεκαετή διαμάχη με τους Ούγγρους, αλλά αναγνώρισε την επικυριαρχία του ουγγρικού στέμματος και το 1412 επισκέφθηκε τον ουγγρικό θρόνο στη Βούδα μαζί με την υπόλοιπη βοσνιακή και σερβική αριστοκρατία, συμπεριλαμβανομένου του Σέρβου δεσπότη Στέφαν Λαζάρεβιτς.

Ο βασιλιάς "Στέφεν" Οστόια απεβίωσε τον Σεπτέμβριο του 1418 και ο μεγαλύτερος γιος του από τον γάμο του με τον Κουγιάβα, Στέφεν Οστόιτς, εξελέγη βασιλιάς της Βοσνίας.

Δείτε επίσης
------------

* Οίκος Κοτρομάνιτς
* Ιστορία της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης
* Χρβόγε Βούκτσιτς

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  genealogy.euweb.cz/balkan/balkan2.html.
2. ↑  fmg.ac/Projects/MedLands/BOSNIA.htm.
3. ↑  His name in Bosnian is rendered Stjepan Ostoja (Стјепан Остоја), while in Croatian it's Stjepan Ostoja.
4. ↑  John Van Antwerp Fine, Bosnian Institute; *The Bosnian Church: Its Place in State and Society from the Thirteenth to the Fifteenth Century*, Saqi in association with The Bosnian Institute, 2007

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 26146522334332390378
* GND: 1102267015

 |

 |
Ο **Οργανισμός Λιμένος Πειραιώς** είναι Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, εποπτευόμενο από το Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής. Ιδρύθηκε το 1930 βάσει του ν.4748/1930. Στον ΟΛΠ εργάζονται περί τα 1.000 άτομα και εξυπηρετούνται πάνω από 20.000 πλοία ετησίως.

Από το 1951 το λιμάνι διαιρείται σε έξι διαμερίσματα και ο ΟΛΠ εισπράττει τα εργολαβικά δικαιώματα των πλοίων. Το 1968 ο Οργανισμός πέρασε υπό την εποπτεία του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας και οκτώ χρόνια αργότερα αναδιαρθρώθηκαν οι υπηρεσίες του. Το 1996 τελείωσε η ανέγερση του Μεγάρου Υπηρεσιών ΟΛΠ και το 1999 ο ΟΛΠ μετατράπηκε σε Ανώνυμη Εταιρεία με τον νόμο 2688/99. Το 2002 υπογράφηκε σύμβαση 40 ετών με το ελληνικό δημόσιο όπου αναγνωρίστηκε στον ΟΛΠ η αποκλειστικότητα αξιοποίησης όλης της ακίνητης περιουσίας του. Το 2003 εισήχθη στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών. Τον Οκτώβριο 2009 ξεκίνησε η μίσθωση μέρους του λιμένος από την COSCO έναντι 100 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Fu Jing (19 Ιουνίου 2012). «COSCO eyeing further Piraeus port investment». chinadaily.com.cn. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2012.

Πηγές
-----

Ιστορική αναδρομή

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

olp.gr
**Οργανική** ονομάζεται η πτώση της πρωτοϊνδοευρωπαϊκής γλώσσας -από όπου προέρχονται όλες οι ινδοευρωπαϊκές γλώσσες- που δηλώνει τις συνθήκες που περιβάλλουν μια πράξη. Η πτώση αυτή δεν έχει διατηρηθεί στη νέα ελληνική γλώσσα και, κατά τη διάρκεια της Αρχαϊκής εποχής, είχε συγχωνευθεί στη δοτική πτώση. Η οργανική πτώση, όπως και η τοπική, είναι πιθανή σε κείμενα της Γραμμικής Β΄.

Σημειώσεις παραπομπές
---------------------

1. ↑  «Αρχές Σύνταξης της Αρχαιοελληνικής Γλώσσας: Προθέσεις και πτώσεις». Πύλη για την ελληνική γλώσσα. Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2017.
2. ↑  «Μυκηναϊκή Ελληνική» (PDF). Διάλεξη στο e-class του πανεπιστημίου Πατρών. Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2017. [*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Definition Αρχειοθετήθηκε 2013-01-27 στο Wayback Machine.
* Hungarian
* Russian
* Tamil
Οι **Οργανισμοί Πολιτιστικής Κληρονομιάς**, (Cultural Heritage Institutions, όπως ο όρος απαντάται στη ξένη βιβλιογραφία) είναι οι δημόσιοι και ιδιωτικοί οργανισμοί, των οποίων ο σκοπός είναι να αποκτούν, να συντηρούν, να διατηρούν, να μελετούν, να ερμηνεύουν και να κάνουν προσβάσιμα στο κοινό (είτε για διδακτικούς, είτε για ψυχαγωγικούς λόγους) αντικείμενα, είδη, δείγματα, έγγραφα, κτήρια, ακόμα και συμπεριλαμβάνοντας και καλλιτεχνικές, επιστημονικές, ιστορικές, τεχνολογικές και φυσικές μαρτυρίες. Αποκλείονται οι οργανισμοί που λειτουργούν με πρωταρχική μέριμνά τους την πώληση των αντικειμένων που εκθέτουν ή που γενικά προσπαθούν να αποκομίσουν κάποιο χρηματικό κέρδος από τις ενέργειές τους. Οι **Οργανισμοί Πολιτιστικής Κληρονομιάς**, ή ακόμα όπως θα μπορούσαμε να τους ονομάσουμε **συλλεκτικοί οργανισμοί**, συλλέγουν, διατηρούν και κοινοποιούν τις ανθρώπινες υλικές και πνευματικές μαρτυρίες. Οι συλλογές αυτών των οργανισμών είναι ποικιλόμορφες και διαμορφώνονται σύμφωνα με τις διαφορετικές αντιλήψεις των εξειδικευμένων επιστημόνων αλλά και σύμφωνα με τα πρότυπα του κάθε κλάδου.

* Μουσεία (συμπεριλαμβανομένων και των αιθουσών έκθεσης τέχνης)
* Αρχεία
* Ιστορικά μνημεία, τοποθεσίες, κτήρια, πάρκα ή και κοινότητες
* Εθνικά πάρκα και προστατευόμενοι βιότοποι
* Άλλα σχετιζόμενα ιδρύματα όπως:
	+ Εκθεσιακά κέντρα
	+ Πλανητάρια
	+ Αστεροσκοπεία
	+ Ενυδρεία
	+ Ζωολογικοί κήποι
	+ Βοτανικοί κήποι, θερμοκήπια.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

policy recommendations.pdf
Ο **Τάσος Στεφάνου** ήταν Έλληνας αθλητής της καλαθοσφαίρισης και αθλητικός παράγοντας γεννημένος το 1945 στα Εξάρχεια της Αθήνας. Απεβίωσε στις 19 Δεκεμβρίου του 2017.

Σταδιοδρομία
------------

Η σταδιοδρομία του στους αθλητικούς χώρους υπήρξε ταυτισμένη με την ομάδα μπάσκετ του Παναθηναϊκού την οποία παρακολούθησε για πρώτη φορά σε ηλικία πέντε ετών σε αγώνα ενάντια στη ΧΑΝ. Στις 13 Νοεμβρίου του 1957 εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής της ομάδας μπάσκετ του Παναθηναϊκού παραμένοντας στο πλευρό της ομάδας για 53 έτη. Στη συνέχεια μεταπήδησε στην ανδρική ομάδα του Παναθηναϊκού και αναδείχθηκε Πρωταθλητής Ελλάδος το 1967. Στη συνέχεια εντάχθηκε στο προπονητικό επιτελείο της ομάδας, υπήρξε έφορος και γενικός διευθυντής της ομάδας έχοντας σημαντική συνεισφορά σε πληθώρα τίτλων και σε 5 Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα.

Ο Τάσος Στεφάνου ήταν εκείνος που έδωσε την ονομασία "Ο Τάφος του Ινδού" στο Κλειστό Γυμναστήριο Λεωφόρου Αλεξάνδρας. Εμπνεύστηκε το όνομα όταν παρακολούθησε την ομώνυμη ταινία στου Φριτς Λανγκ στον κινηματογράφο Αρτζεντίνα. Στην ταινία ο πρωταγωνιστής έπρεπε να κατέβει μια σειρά από σκαλιά παρόμοια με εκείνα του Κλειστού της Λεωφόρου βρίσκοντάς τον Τάφο του Ινδού ίδιο με το γήπεδο. Από τότε το όνομα έμεινε για πάντα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Έφυγε» ο Τάσσος Στεφάνου
2. ↑  Τάσος Στεφάνου - Ο άνθρωπος πίσω από τον «Τάφο του Ινδού»
3. ↑  Τάσος Στεφάνου: «Έφυγε» ο καλύτερος άνθρωπος του ελληνικού μπάσκετ!
4. ↑  Τάσος Στεφάνου - Ο άνθρωπος πίσω από τον «Τάφο του Ινδού»
5. ↑  Τάσος Στεφάνου: «Έφυγε» ο καλύτερος άνθρωπος του ελληνικού μπάσκετ!
Συντεταγμένες: 42°0′45″N 27°36′31″E﻿ / ﻿42.01250°N 27.60861°E﻿ / 42.01250; 27.60861

Θέα από την κορυφή Παπίγια (502 μ.) στη βουλγαρική Στράντζα.
Τοπίο από το βουλγαρικό τμήμα της Στράντζας.
Τυπική ξύλινη αρχιτεκτονική της βουλγαρικής Στράντζας
Η **Στράντζα** (βουλγαρικά: Странджа, τουρκικά: Istranca ή Yıldız) είναι ορεινός όγκος στη νοτιοανατολική Βουλγαρία και το ευρωπαϊκό τμήμα της Τουρκίας. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα των Βαλκανίων ανάμεσα στις πεδιάδες της Θράκης στα δυτικά, τις πεδιάδες κοντά στο Μπουργκάς στα βόρεια και τη Μαύρη Θάλασσα στα ανατολικά. Η υψηλότερη κορυφή είναι η Μαχιάδα (1.031 μ.) στην Τουρκία, ενώ το υψηλότερο σημείο της βουλγαρικής επικράτειας είναι το Γκολιάμο Γκράντιστε (710 μ.). Η συνολική έκταση είναι περίπου 10.000 τ.χλμ.

Το όνομα του ορεινού όγκου προέρχεται, κατά τους ισχυρισμούς, από το Ιστράντζα (Istranca), την παλαιότερη ονομασία του δήμου Μπινκιλίτς στην περιοχή Μέτραι, στην επαρχία Κωνσταντινούπολης.

Η πόλη Στράντζα που βρίσκεται σήμερα στην Τουρκία (με την ονομασία Binkilis), ήταν έως το 1914 κέντρο άνθησης του Ελληνσιμού. Στις 6 Απριλίου 1914, διακόσιες ελληνικές οικογένειες από την πόλη Στράντζα (Binkilis) απελάθηκαν. Αφού ξυλοκοπήθηκαν και τους αφαιρέθηκαν τα είδη αξίας, αφού τους υπεξαιρέθηκαν εκβιαστικά τεράστια ποσά, Τούρκοι στρατιωτικοί και χωροφύλακες, με τα ξίφη υψωμένα, τους εξανάγκασαν να φύγουν.

Γεωγραφία και κλίμα
-------------------

Το κλίμα της περιοχής επηρεάζεται σημαντικά από τη Μαύρη Θάλασσα και κατά κύριο λόγο είναι υγρό ηπειρωτικό στα βουνά και υγρό υποτροπικό στην ακτή. Σημαντικοί ποταμοί στην περιοχή είναι ο Βέλεκας (μήκους 147 χλμ.) και ο συνοριακός ποταμός του Ρεζόβου (μήκους 112 χλμ.).

Φυσικό Πάρκο Στράντζας
----------------------

Το Φυσικό Πάρκο Στράντζας, το οποίο ιδρύθηκε το 1995 στο βουλγαρικό τμήμα του ορεινού όγκου, είναι η μεγαλύτερη προστατευόμενη περιοχή στη Βουλγαρία, η οποία περιλαμβάνει 1.161 τ.χλμ. ή περίπου το 1% της συνολικής επικράτειας της Βουλγαρίας.

Δείτε επίσης
------------

* Στρατζιανή Κομμούνα

Παραπομπές
----------

1. ↑  6 Απριλίου 1914: Το Μαύρο Πάσχα της Ανατολικής Θράκης προθάλαμος της Γενοκτονίας των Ελλήνων, ΕΘΝΟΣ, 6/4/2021
Ο **Ουλουμπατλί Χασάν** ήταν ένας Οθωμανός πολεμιστής που πήρε μέρος στην πολιορκία της Κωνσταντινούπολης. Θεωρείται ένας πολύ σημαντικός μάρτυρας στην σημερινή Τουρκία.

Γεννήθηκε στο χωριό Ulubat, στην επαρχία της Προύσας. Σε ηλικία 25 ετών ήταν παρών στην Πολιορκία της Κωνσταντινούπολης (6 Απριλίου 1453 - 29 Μαΐου 1453). Οι Τούρκοι είχαν προσπαθήσει πολλές φορές να καταλάβουν το τελευταίο προπύργιο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ωστόσο, παρά τις πολλές επιθέσεις και τους κανονιοβολισμούς, τα μεγάλα διπλά τείχη της Κωνσταντινούπολης κράτησαν για 53 ημέρες.

Στις 29 Μαϊου του 1453 οι Τούρκοι μπήκαν στην Κωνσταντινούπολη. Ο Χασάν ανέβηκε πρώτος στα τείχη της Κωνσταντινούπολης, ακολουθούμενος από τριάντα φίλους του. Κρατούσε ένα σπαθί, μια μικρή ασπίδα και την οθωμανική σημαία. Σκαρφάλωσε στα τείχη, έφτασε στην κορυφή και έβαλε την σημαία, την οποία υπερασπίστηκε μέχρι να φτάσουν οι υπόλοιποι τριάντα φίλοι του. Τελικά όμως έπεσε νεκρός από τα βέλη και τις πέτρες των Βυζαντινών. Οι Οθωμανοί εμψυχώθηκαν μόλις είδαν την σημαία τους να ανεμίζει στα τείχη της πόλης, ενώ αντίθετα οι Έλληνες απογοητεύτηκαν και έχασαν το ηθικό τους.

ΛογαριασμόςΓεννήθηκε σε ένα μικρό χωριό που ονομάζεται Ουλουμπάτ στην επαρχίας της Προύσας .

Σε ηλικία 25 ετών ήταν παρών στην Πολιορκία της Κωνσταντινούπολης (6 Απριλίου 1453 - 29 Μαΐου 1453). Οι Τούρκοι είχαν προσπαθήσει να καταλάβουν τη μεγαλούπολη και το τελευταίο προπύργιο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Παρά τις πολλές επιθέσεις και τη σοβαρή σφυρηλάτηση από τα κανόνια, τα μεγάλα διπλά τείχη της Κωνσταντινούπολης κράτησαν για 53 ημέρες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
Η **Ουλπία** (π. 31 - πριν από το 86) ήταν μία ευγενής Ρωμαία της Ισπανίας γυναίκα από το Ούλπιο γένος κατά τον 1ο αιώνα μ.Χ.

Βιογραφία
---------

Οι πρόγονοι του πατέρα της μετακόμισαν από την Ιταλία και εγκαταστάθηκαν στην Ιτάλικα (κοντά στη σημερινό Σεβίλλη, Ισπανία) στη ρωμαϊκή επαρχία της Ισπανίας Βαιτικής στα τέλη του 3ου αι. π.Χ. Η μητέρα της είναι άγνωστη. Αδελφός της ήταν ο Μάρκος Ούλπιος Τραϊανός, ο οποίος υπηρέτησε ως διακεκριμένος Ρωμαίος στρατηγός και ήταν το πρώτο άτομο από την οικογένειά της, που εισήλθε στη Ρωμαϊκή Γερουσία. Ήταν ο (βιολογικός) πατέρας του Τραϊανού, τον οποίο υιοθέτησε και έκανε διάδοχο ο Νέρβας.

Η Ουλπία παντρεύτηκε έναν Ρωμαίο συγκλητικό, τον Πόπλιο Αίλιο Αδριανό Μαρουλίνο, έναν πλούσιο και αριστοκρατικό Ισπανόφωνος Ρωμαίο από το Αίλιο γένος. Η Ουλπία και ο Mαρουλίνος είχαν τουλάχιστον έναν γιο, τον Πόπλιο Αίλιο Αδριανό Άφερ, ο οποίος θα γινόταν ξεχωριστός Ρωμαίος στρατιωτικός και πολιτικός. Αυτός νυμφεύτηκε μία ευγενή Ρωμαία της Ισπανίας, τη Δομιτία Παυλίνα την Πρεσβύτερη και το ζευγάρι είχε την Αιλία Δομιτία Παυλίνα και τον Πόπλιο Αίλιο Αδριανό, ο οποίος υιοθετήθηκε από τον Tραϊανό και έγινε διάδοχός του.

Ο αδελφός της Ουλπίας, ο Μ. Ού. Τραϊανός, είχε τέκνα την Ουλπία Μαρκιανή και τον Tραϊανό. Κόρη της Ουλπίας Μαρκιανής ήταν η Σαλονία Ματιδία που έκανε τρεις γάμους και απέκτησε τρις κόρες. Πρώτη κόρη της Σαλονίας Ματιδίας ήταν η Βιβία Σαβίνα, η οποία παντρεύτηκε τον Π. Αί. Αδριανό Ρωμαίο Αυτοκράτορα, εγγονό της Ουλπίας.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε τον Πόπλιο Αίλιο Αδριανό Μαρουλίνο συγκλητικό και είχε τέκνο:

* Πόπλιος Αίλιος Αδριανός Άφερ β' ήμισυ 1ου αι. στρατιωτικός που έγινε συγκλητικός.
	+ Αδριανός 76-138, Ρωμαίος Αυτοκράτορας.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

Πηγές
-----

* Ιστορία της Ωροσκοπικής Αστρολογίας του James H. Holden
* Rodgers, N. The History and Conquests of Ancient Rome, Hermes House, 2005.
* Syme, Tacitus, 30-44; PIR Vlpivs 575
* «Roman Emperors - DIR Trajan». roman-emperors.org. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2015.
* «Roman Emperors - DIR hadrian». roman-emperors.org. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2015.
* «Roman Emperors DIR Roman legions». roman-emperors.org. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2015.
* «The Stemmata of the 5 Good Emperors». roman-emperors.org. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2015.
* «Museum of Antiquities | Original Roman Coins | Hadrian». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2015.
* Perowne, S. (1960). *Hadrian*. Croom Helm. ISBN 9780709940487. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2015. 9780709940487
Η **Ορσάβαρις** ή Ορσόβαρις, που στα Περσικά σημαίνει λαμπρή Αφροδίτη (έζησε τον 1ο αι. π.Χ.) γεννήθηκε πριγκίπισσα τού Πόντου.

Βιογραφία
---------

Η καταγωγής της ήταν Ελληνική (Μακεδονική) και Περσική. Ήταν η νεότερη, νόθη κόρη τού Μιθριδάτη ΣΤ΄ τού Πόντου από μία ανώνυμη παλλακίδα του. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πόντο.

Μνηστεύθηκε και ίσως παντρεύτηκε τον Σωκράτη Χρηστό -δευτερότοκο γιο τού Νικομήδη Γ΄ της Βιθυνίας- και σφετεριστή τού θρόνου της Βιθυνίας. Αυτός ήταν σύμμαχος τού πατέρα της και μικρανιψιός του. Το ενδεχόμενο τού γάμου βασίζεται σε νομίσματα, που κόπηκαν μετά το 72 π.Χ. τα οποία βρέθηκαν στην Προυσιάδα παρά την θάλασσαν (Κίο, πόλη της Βιθυνίας) και φέρουν σε επιγραφή το όνομά της.

Ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ τού Πόντου, πατέρας της Ορσαβάριος.
Τα νομίσματα αυτά έχουν το όνομά της και τον τίτλο της στα Ελληνικά. Ένα από αυτά που διασώθηκαν, αναγράφει στη μία πλευρά ΒΑΣΙΛΙΣΣΗΣ ΜΟΥΣΗΣ ΟΡΣΑΒΑΡΙΟΣ και στην άλλη φέρει την κεφαλή τού Ηρακλή με επιγραφή ΠΡΟΥΣΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΣ ΘΑΛΑΣΣΗ. Από την πόλη αυτή καταγόταν οι εκ πατρός πρόγονοί της. Ο Σωκράτης Χρηστός απεβίωσε την εποχή, που το βασίλειο τού Πόντου προσαρτήθηκε το 63 π.Χ. από τον Ρωμαίο στρατηγό Πομπήιο.

Τότε η Ορσάβαρις συνελήφθη από τον Πομπήιο και φαίνεται, πως ήταν ένα από τα λίγα εναπομείναντα μέλη της οικογένειας τού Μιθριδάτη ΣΤ΄, που δεν αυτοκτόνησαν ή φονεύθηκαν από τον Μιθριδάτη ΣΤ΄ για να μην αιχμαλωτιστούν. Έγινε πολιτική κρατούμενη τού Πομπήιου και κόσμησε τον θρίαμβό του, όταν αυτός εισήλθε στη Ρώμη το 61 π.Χ. Έπειτα από την πανηγυρική αυτή παρέλαση η Ορσάβαρις ελευθερώθηκε και επέστρεψε στη Μ. Ασία. 

Εκεί παντρεύτηκε τον Λυκομήδη, ευγενή στη Βιθυνία, που καταγόταν από Έλληνες της Καππαδοκίας. Αυτός ήταν αρχιερέας-βασιλιάς στην πόλη Κόμανα της Καππαδοκίας (47-μετά το 30 π.Χ.) Έτσι η Ορσάβαρις έγινε βασίλισσα της θεοκρατικής πόλης Κόμανα. Γέννησε την Ωροδάλτη.

Οι Ρωμαίοι επικύρωσαν τη θέση τού Λυκομήδη και της οικογένειάς του, καθώς κυβερνούσε τα Κόμανα για αρκετό καιρό. Η Ορσάβαρις και ο σύζυγός της μπορούν να ειδωθούν ως συνεχιστές τού Μιθριδάτη ΣΤ΄, το βασίλειο τού οποίου είχε κατατμηθεί: ο κυρίως Πόντος δόθηκε στον Φαρνάκη Β΄, ετεροθαλή αδελφό της, ως βασίλειο υποτελές στους Ρωμαίους, ο Κιμμέριος Βόσπορος, περιοχές της Καππαδοκίας, κ.ά. είχαν επίσης δοθεί. Τους γιους τού Φαρνάκη Β΄ διαδέχθηκε ο Πολέμων Α΄ του Πόντου.

Οικογένεια
----------

Μάλλον παντρεύτηκε πρώτα τον Σωκράτη Χρηστό των Νικομηδιδών της Βιθυνίας.

Έπειτα παντρεύτηκε τον Λυκομήδη αρχιερέα-βασιλιά στην πόλη Κόμανα της Καππαδοκίας και είχε τέκνο:

* Ωροδάλτις 1ος αι. π.Χ.

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  Ο Σωκράτης Χρηστός ήταν γιος της Νύσσας των Αριαραθιδών, κόρης της Λαοδίκης των Μιθριδατιδών (αδελφής τού Μιθριδάτη ΣΤ΄).

Πηγές
-----

* A. Mayor, The Poison King: the life and legend of Mithradates, Rome's deadliest enemy, Princeton University Press, 2009
* The Dynastic History of the Hellenistic Monarchies of Asia Minor According to Chronography of George Synkellos by Oleg L. Gabelko
Η περίπλοκη χημική δομή της τριμεμπουτίνης
Η **τριμεμπουτίνη** (αγγλ. *trimebutine*) είναι φάρμακο αντιμουσκαρινικής δράσης (δηλαδή ένα φάρμακο για την ακράτεια των ούρων), με πρόσθετο ασθενές αποτέλεσμα *ανταγωνιστή* των οπιοειδών, το οποίο ευρέως χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του συνδρόμου του ευερέθιστου εντέρου, της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης και άλλων γαστρεντερικών διαταραχών. 

Ως δραστική ένωση είναι χημικώς ανάλογη της μεμπεβερίνης και χαρακτηρίζεται από ήπια σπασμολυτική δράση.

Ειδικά, η τριμεμπουτίνη ρυθμίζει την εντερική κινητικότητα, ήτοι, είτε διεγείρει την εντερική κινητικότητα σε περίπτωση ατονίας, είτε επιφέρει κινητικότητα μετά από διέγερση του εντέρου, ώστε να επιτύχει μία κατάσταση στα φυσιολογικά όρια του γαστρεντερικού σωλήνα.

Εμπορικά, το άλας μαλεϊκού οξέος της τριμεμπουτίνης διατίθεται στην αγορά με τα εμπορικά ονόματα ***Ibutin***, *Debridat, Polybutin, Trebutel*, *Trimedat* και *Trimedine*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The opioid receptor selectivity for trimebutine in isolated tissues experiments and receptor binding studies». *Journal of Pharmacobio-Dynamics* **13** (7): 448–53. July 1990. doi:10.1248/bpb1978.13.448. PMID 1963196.
2. ↑  «Pharmacological properties of trimebutine and N-monodesmethyltrimebutine». *The Journal of Pharmacology and Experimental Therapeutics* **289** (3): 1391–7. June 1999. PMID 10336531.
3. ↑  «Effectiveness of prokinetic agents against diseases external to the gastrointestinal tract». *Journal of Gastroenterology and Hepatology* **24** (4): 537–46. April 2009. doi:10.1111/j.1440-1746.2009.05780.x. PMID 19220673. .
4. ↑  «Pharmacokinetic and bioequivalence evaluation of two formulations of 100 mg trimebutine maleate (Recutin and Polybutin) in healthy male volunteers using the LC-MS/MS method». *Clinica Chimica Acta; International Journal of Clinical Chemistry* **375** (1–2): 69–75. January 2007. doi:10.1016/j.cca.2006.06.006. PMID 16854404.
***Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Ο Ρόντρικ δεν Παίζεται***, γνωστό ως "*Diary of a Wimpy Kid: Rodrick Rules*" στις ΗΠΑ, είναι ένα μυθιστόρημα ρεαλιστικής φαντασίας, γραμμένο από τον Αμερικανό συγγραφέα και σκιτσογράφο Τζεφ Κίνι, και το δεύτερο βιβλίο της σειράς *Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα*. Το μυθιστόρημα αυτό κυκλοφόρησε στις 1 Φεβρουαρίου στις ΗΠΑ. Στις ΗΠΑ κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Amulet Books, ενώ στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Πλοκή
-----

Ό,τι κι αν κάνετε, μη ρωτήσετε ποτέ τον Γκρεγκ Χέφλι πώς πέρασε τις καλοκαιρινές διακοπές, γιατί δε θέλει με τίποτα να μιλάει γι' αυτό. Τώρα που ξεκινάει η νέα σχολική χρονιά, ο Γκρεγκ θέλει να αφήσει πίσω του τους τελευταίους τρεις μήνες… ή, μάλλον, ένα συγκεκριμένο συμβάν. Και δυστυχώς για εκείνον, ο μεγαλύτερος αδελφός του, ο Ρόντρικ, ξέρει τα πάντα για το συμβάν που θέλει να αποσιωπήσει ο Γκρεγκ. Ωστόσο, τα μυστικά έχουν τον τρόπο να βγαίνουν κάποτε στη φόρα… ειδικά όταν μπαίνει στη μέση ένα συγκεκριμένο ημερολόγιο. Ο αγαπημένος Γκρεγκ Χέφλι κρατάει για δεύτερη χρονιά ημερολόγιο… και σκοπεύει να το κάνει για πολλές χρονιές ακόμη!

Συνέχεια
--------

Αυτό είναι το δεύτερο βιβλίο της σειράς *Το* *Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα*. Το προηγούμενο είναι *Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα* ενώ το επόμενο *Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Το Ποτήρι Ξεχείλισε*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  archive.org/details/diaryofwimpykidd00kinn. Ανακτήθηκε στις 22  Φεβρουαρίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αρχειοθετήθηκε 2013-08-17 στο Wayback Machine.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
*Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα* από τον Τζεφ Κίνι |
| --- |
|  |
| Βιβλία | 

|  |  |
| --- | --- |
| Βασικά | 
* *Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα* (2007)
* *Ο Ρόντρικ δεν Παίζεται* (2008)
* *Το Ποτήρι Ξεχείλισε* (2009)
* *Σκυλίσια Ζωή* (2009)
* *Η Σκληρή Αλήθεια* (2010)
* *Μέρες Πανικού* (2011)
* *Στους Δύο Τρίτος δεν Χωρεί* (2012)
* *Τρελή Γκαντεμιά* (2013)
* *Θα Πάει Μακριά η Βαλίτσα* (2014)
* *Τον Παλιό Καλό Καιρό* (2015)
* *Όλα για Όλα* (2016)
* *Η Απόδραση* (2017)
* *Αδέσποτες Χιονόμπαλες* (2018)
* *Κακός Χαμός* (2019)
* *Στα Βαθιά* (2020)
* *Μεγάλη Ευκαιρία* (2021)
* *Σκληρό Ροκ* (2022)
 |
|  |
| Άλλα | 
* *Το Ημερολόγιο ενός Απίστευτα Καλού Παιδιού* (2019)
 |

 |
|  |
| Ταινίες | 

|  |  |
| --- | --- |
| Με ηθοποιούς | 
* *Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα* (2010)
* *Νέοι Κανόνες* (2011)
* *Σκυλίσια Ζωή* (2012)
* *Θα Πάει Μακριά η Βαλίτσα;* (2017)
 |
|  |
| Κινουμένων σχεδίων | 
* *Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα* (2021)
* *Ο Ρόντρικ δεν Παίζεται* (2022)
 |

 |

 |
**Το Καλάθι του Τρόμου** (αγγλικά: *Basket Case*) επίσης γνωστό και ως **Το Καλάθι του Πικνίκ**, είναι ένα b-movie του 1982 που συνδυάζει κωμωδία και τρόμο. Η ταινία είναι γνωστή για το χαμηλό προϋπολογισμό της, το περίεργο χιούμορ και την ωμή βία. Η ταινία κέρδισε ένα ακροατήριο στη δεκαετία του 1980, λόγω της κυκλοφορίας της σε βιντεοκασέτα και έγινε πολύ σύντομα μια cult ταινία. Ο Κέβιν Βαν Χέντενρικ πρωταγωνιστεί ως ένας νεαρός άντρας ο οποίος αναζητά εκδίκηση από τους γιατρούς που χώρισαν χειρουργικά αυτόν και τον δίδυμο σιαμαίο αδερφό του χωρίς την θέλησή τους.

Πλοκή
-----

Ο Ντουέιν Μπράντλει (Κέβιν Βαν Χέντενρικ) φτάνει στη Νέα Υόρκη με ένα κλειδωμένο καλάθι. Μετά νοικιάζει ένα δωμάτιο σε ένα φθηνό ξενοδοχείο και το περιεχόμενο του καλαθιού αποκαλύπτεται: στο καλάθι ζει ο παραμορφωμένος σιαμαίος αδερφός του ο Μπελιάλ. Αν και ενωμένοι κατά τη γέννηση, τα δίδυμα είχαν χειρουργικά χωριστεί χωρίς την θέλησή τους σε μικρή ηλικία. Καθώς τα δίδυμα αναζητούν εκδίκηση από τους γιατρούς που τους χώρισαν, ο Ντουέιν κάνει φίλη μια νοσοκόμα (Τέρι Σούζαν Σμιθ). Ο Μπελιάλ ζηλεύει και την σκοτώνει, εξοργισμένος με τις πράξεις του αδερφού του ο Ντουέιν αποφασίζει να σκοτώσει τον Μπελιάλ, με αποτέλεσμα τα δύο αδέρφια να πέσουν απ'το παράθυρο του ξενοδοχείου.

Διανομή
-------

* Κέβιν Βαν Χέντενρικ στο ρόλο του *Ντουέιν Μπράντλει*
* Τέρι Σούζαν Σμιθ στο ρόλο της *Σάρον*
* Μπέβερλι Μπόνερ στο ρόλο της *Κέισι*
* Ρόμπερτ Βόγκελ στο ρόλο του *Διευθυντή του Ξενοδοχείου*
* Τζο Κλάρκ στο ρόλο του *Οντόνοβαν*

Παραγωγή
--------

Το Καλάθι του Τρόμου γυρίστηκε σε φιλμ 16 mm. Ο σκηνοθέτης Φράνκ Χενενλότερ δεν είχε τον έλεγχο του Post-Production με το αποτέλεσμα να είναι σκοτεινό, θολό, και μετατράπηκε σε μια διαφορετική αναλογία διαστάσεων. Η ταινία γυρίστηκε εν μέρει στο Μανχάταν. Ο Χενενλότερ έγραψε το σενάριο της ταινίας καθώς περπατούσε γύρω από την πλατεία Times Square, την οποία χαρακτήρισε "άθλια, υπέροχη ατμόσφαιρα."

Ειδικά Εφέ
----------

Τα ειδικά εφέ του Μπελιάλ αποτελούνταν από μια μαριονέτα σε μερικές σκηνές καθώς και Stop-Motion Animation σε άλλες. Στις σκηνές που φαίνεται το χέρι του Μπελιάλ να επιτίθεται στα θύματά του, είναι στην πραγματικότητα ένα γάντι που το χειριζόταν ο Χενενλότερ. Η πλήρους μεγέθους μαριονέτα του Μπελιάλ παρατηρείται στις σκηνές όπου ο Μπελιάλ φαίνεται με έναν ηθοποιό ή όπου τα μάτια του γίνονται κόκκινα. Στη σκηνή όπου ο Μπελιάλ κάνει άνω κάτω το δωμάτιο του Ντουέιν χρησιμοποιήθηκε Stop-Motion Animation.

Box Office
----------

* Προϋπολογισμός: 35,000 δολάρια

Συνέχειες
---------

Την Cult επιτυχία της ταινίας ακολούθησαν δύο συνέχειες:

* Basket Case 2 (1990)
* Basket Case 3: The Progeny (1991)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το Καλάθι του Τρόμου στο Rotten Tomatoes
* Παρουσίαση της ταινίας στο b-movies.gr
***Το*** ***Ημερολόγιο Ενός Σπασίκλα: Σκυλίσια Ζωή***, γνωστό ως "*Diary of a Wimpy Kid: Dog Days*" στις ΗΠΑ, είναι ένα μυθιστόρημα ρεαλιστικής φαντασίας, γραμμένο από τον Αμερικανό συγγραφέα και σκιτσογράφο Τζεφ Κίνι, και το τέταρτο βιβλίο της σειράς *Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα*. Το μυθιστόρημα αυτό κυκλοφόρησε στις 12 Οκτωβρίου στις ΗΠΑ. Στις ΗΠΑ κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Amulet Books, ενώ στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Πλοκή
-----

Έφτασαν οι καλοκαιρινές διακοπές· ο καιρός είναι τέλειος και όλα τα παιδιά παίζουν έξω. Ο Γκρεγκ Χέφλι, όμως, πού είναι; Μέσα στο σπίτι του και παίζει ηλεκτρονικά με τις κουρτίνες κλειστές. Όπως ομολογεί ο ίδιος, «είναι άνθρωπος του μέσα» και ζει την απόλυτη καλοκαιρινή φαντασίωση: μια ζωή χωρίς υποχρεώσεις, χωρίς κανόνες. Ωστόσο η μαμά του έχει διαφορετική άποψη για τις ιδανικές διακοπές· για εκείνη το καλοκαίρι πρέπει να είναι γεμάτο εξωτερικές δραστηριότητες και μάλιστα δραστηριότητες που περιλαμβάνουν όλη την οικογένεια. Ποια φαντασίωση θα κερδίσει τελικά; Του Γκρεγκ ή της μαμάς του; Ή μήπως τα πράγματα θα εξελιχθούν όπως κανείς δεν το περιμένει;

Συνέχεια
--------

Αυτό είναι το τέταρτο βιβλίο της σειράς *Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα*. Το προηγούμενο είναι *Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Το Ποτήρι Ξεχείλισε* ενώ το επόμενο *Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Η Σκληρή Αλήθεια*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.goodreads.com/blog/show/200-announcing-the-winners-of-the-2009-goodreads-choice-awards.
2. ↑  archive.org/details/diaryofwimpykid400kinn. Ανακτήθηκε στις 10  Φεβρουαρίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

 Αρχειοθετήθηκε 2013-05-08 στο Wayback Machine.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
*Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα* από τον Τζεφ Κίνι |
| --- |
|  |
| Βιβλία | 

|  |  |
| --- | --- |
| Βασικά | 
* *Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα* (2007)
* *Ο Ρόντρικ δεν Παίζεται* (2008)
* *Το Ποτήρι Ξεχείλισε* (2009)
* *Σκυλίσια Ζωή* (2009)
* *Η Σκληρή Αλήθεια* (2010)
* *Μέρες Πανικού* (2011)
* *Στους Δύο Τρίτος δεν Χωρεί* (2012)
* *Τρελή Γκαντεμιά* (2013)
* *Θα Πάει Μακριά η Βαλίτσα* (2014)
* *Τον Παλιό Καλό Καιρό* (2015)
* *Όλα για Όλα* (2016)
* *Η Απόδραση* (2017)
* *Αδέσποτες Χιονόμπαλες* (2018)
* *Κακός Χαμός* (2019)
* *Στα Βαθιά* (2020)
* *Μεγάλη Ευκαιρία* (2021)
* *Σκληρό Ροκ* (2022)
 |
|  |
| Άλλα | 
* *Το Ημερολόγιο ενός Απίστευτα Καλού Παιδιού* (2019)
 |

 |
|  |
| Ταινίες | 

|  |  |
| --- | --- |
| Με ηθοποιούς | 
* *Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα* (2010)
* *Νέοι Κανόνες* (2011)
* *Σκυλίσια Ζωή* (2012)
* *Θα Πάει Μακριά η Βαλίτσα;* (2017)
 |
|  |
| Κινουμένων σχεδίων | 
* *Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα* (2021)
* *Ο Ρόντρικ δεν Παίζεται* (2022)
 |

 |

 |
Συντεταγμένες: 00°30′S 17°42′E﻿ / ﻿0.500°S 17.700°E﻿ / -0.500; 17.700

Ο Ουμπάνγκι στα περίχωρα του Μπανγκί
Ο **Ουμπάνγκι** είναι ο μεγαλύτερος παραπόταμος, βόρεια του ποταμού Κονγκό στην περιοχή της Κεντρικής Αφρικής. Ο Ουμπάνγκι σχηματίζεται από την ένωση των ποταμών Μπόμου και Ουέλε και ρέει δυτικά, σχηματίζοντας τα σύνορα μεταξύ της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας και της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό. Στη συνέχεια, ο Ουμπάνγκι ρέει νοτιοδυτικά και διέρχεται από το Μπανγκί, πρωτεύουσα της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας, και μετά από αυτό διασχίζει τα σύνορα μεταξύ Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό και Δημοκρατίας του Κονγκό. Ο Ουμπάνγκι ενώνεται τελικά με τον ποταμό Κονγκό στο Λιράνγκα. Το μήκος του Ουμπάνγκι είναι περίπου 1.060 χιλιόμετρα. Το συνολικό μήκος του μαζί με το μεγαλύτερο παραπόταμο του, τον Ουέλε, είναι 2.270 χιλιόμετρα. Η λεκάνη απορροής του Ουμπάνγκι είναι περίπου 772.800 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Η ροή του στο Μπανγκί κυμαίνεται από περίπου 800 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο έως 11.000 κυβικά μέτρα το δευτερόλεπτο, με μέση ροή περίπου 4.000 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο.
Μαζί με τον ποταμό Κονγκό, είναι μια σημαντική υδάτινη αρτηρία μεταφοράς για ποταμόπλοια μεταξύ Μπανγκί και Μπραζαβίλ.
Από την πηγή του έως τα 100 χιλιόμετρα μετά το Μπανγκί, ο Ουμπάνγκι ορίζει τα σύνορα μεταξύ της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας και της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό. Στη συνέχεια, αποτελεί το όριο μεταξύ της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό και της Δημοκρατίας του Κονγκό έως ότου ενωθεί με τον ποταμό Κονγκό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bossche, J.P. vanden· G. M. Bernacsek (1990). *Source Book for the Inland Fishery Resources of Africa, Volume 1*. Food and Agriculture Organization of the United Nations. σελ. 338. ISBN 978-92-5-102983-1.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Ubangi στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 315528324
* GND: 4061341-0

 |

 |
Ο **Τιριδάτης Β' της Αρμενίας**, ήταν βασιλιάς της Αρμενίας (217 - 252), πρίγκηπας της οικογένειας των Πάρθων Αρσακιδών γιος και διάδοχος του βασιλιά της Αρμενίας Χοσρόη Α',. Τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του ο πατέρας του επαναστάτησε στον Ρωμαίο αυτοκράτορα Καράκαλλα στον οποίο ήταν υποτελής με αποτέλεσμα να δεχτεί την επίθεση του Ρωμαϊκού στρατού (215). Μετά τον θάνατο του πατέρα του και την δολοφονία του αυτοκράτορα Καράκαλλα (217), ο Τιριδάτης ανάγκασε τον διάδοχο του Μακρίνο να τον αναγνωρίσει βασιλιά της Αρμενίας. Ήταν ο πρώτος βασιλιάς της Αρμενίας που ξεκίνησε διωγμούς εναντίον των χριστιανών κάτι που συνεχίστηκε με τους διαδόχους του. Με τον Τιριδάτη Β' το βασίλειο της Αρμενίας έφτασε στο μέγιστο της ισχύος του. Την ίδια εποχή διαλύθηκε το Παρθικό βασίλειο των Αρσακιδών στο οποίο βασιλιάς ήταν ο θείος του Αρτάβανος Ε' από τον Αρταξέρξη Α' ιδρυτή της δυναστείας των Σασσανιδών η οποία καταλύοντας τους Αρσακίδες θα κυβερνήσει την Περσία για άλλους 4 αιώνες. Ο σκληρός Αρταξέρξης μετά τον φόνο του Αρτάβανου (226 - 228) έβαλε αμέσως στόχο να καταλάβει την Αρμενία που την κυβερνούσε η ίδια οικογένεια και να την ενσωματώσει στο βασίλειο του. Σε βοήθεια υπέρ των Αρμενίων έσπευσε ο νέος Ρωμαίος αυτοκράτορας Αλέξανδρος Σεβήρος (222 - 235) ο οποίος σε συμμαχία με τους Αρμένιους αντιμετώπισε τον στρατό του Αρταξέρξη τον οποίο διηύθυνε ο ίδιος ο Πέρσης βασιλιάς (231 - 232). Ο Ρωμαϊκός στρατός υπέστη ισχυρές απώλειες αλλά κατάφερε να σώσει την Αρμενία. Οι συγκρούσεις μεταξύ του Αρταξέρξη και των Αρμενίων 
συνεχίστηκαν για 12 χρόνια αλλά οι Αρμένιοι τον ανάγκασαν τελικά να οπισθοχωρήσει κάτι που επιβεβαιώνει τον ισχυρό στρατό που είχαν την εποχή του Τιριδάτη Β'. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Χοσρόης Β' της Αρμενίας.

Πηγές
-----

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΑΡΜΕΝΙΩΝ

ΑΡΣΑΚΙΔΕΣ ΤΗΣ ΑΡΜΕΝΙΑΣ

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Δυναστεία των Αρσακιδών της Αρμενίας |
| --- |
|  |
| 
* Τιριδάτης Α΄ 52-58, 62-68
* Τιγράνης ΣΤ΄ 59-62
* Σανατρούκης 88-110
* Παρθαμάσιρις 113-114
* Βολογέσης Α΄ 117/8-144
* Σόαιμος 144-161, 164-186
* Μπακούρ 161-164
* Βολογέσης Β΄ 186-198
* Χοσρόης Α΄ 198-217
* Τιριδάτης Β΄ 217-222
* Χοσρόης Β΄ π. 252
* Τιριδάτης Γ΄ 287-330
* Χοσρόης Γ΄ 330-339
* Τιγράνης Ζ΄ 339-π. 350
* Αρσάκης Β΄ π. 350-368
* Παπ 370-374
* Βαρασδάτης 374-378
* Αρσάκης Γ΄ 378-387
* Βολογέσης Γ΄ 378-386 (συμβασιλιάς)
* Χοσρόης Δ΄ 387-389
* Βραχμασαπώρ 389-414
* Αρταξίας Δ΄ 422-428
 |  |

 |
Η **Σεσίλια Σίγκουρντσντοτερ**, νορβηγ.: *Cecilia Sigurdsdatter*, (1155-1186) ήταν η νόθη κόρη του βασιλιά Σίγκουρντ Β' της Νορβηγίας και μητέρα του βασιλιά Ίνγκε Β' της Νορβηγίας.

Βιογραφία
---------

Παντρεύτηκε τον Σουηδό Φόλκβιντ τον Νομομαθή το 1177, αλλά τον εγκατέλειψε για να παντρευτεί τον Νορβηγό των Μπίρκενμπαϊνερ, Μπορντ Γκούτορμσον το 1184 για πολιτικούς λόγους. Είναι γνωστή για τις αγωγές που αντιμετώπισε για να αποφύγει την ακύρωση του δεύτερου γάμου της, αφού ο πρώτος της σύζυγος ήταν ακόμη εν ζωή. Η ικανότητα της Σεσίλια να εγκαταλείψει τον γάμο της με τον Φόλκβιντ παρέχει σημαντικό φως στο σύγχρονο δίκαιο του γάμου στη Νορβηγία.

Οικογένεια
----------

Η Σεσίλια είχε τουλάχιστον δύο γιους: από τον Φόλκβιντ, τον:

* Χάακον ο Τρελός (Haakon Galen) π.1175-1214, γιάρλ.

και από τον Μπορντ, είχε τον:

* Ίνγκε Β΄ 1185-1217, βασιλιάς της Νορβηγίας.

Απεβίωσε λίγο μετά τη γέννηση του Ίνγκε Β΄. Ο Χάακον θα γινόταν αργότερα ένας από τους ανταγωνιστές του Ίνγκε Β΄ για τον θρόνο της Νορβηγίας, κατά τα τελευταία στάδια της περιόδου του εμφυλίου πολέμου.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Helle, Knut. (2009, 13. Φεβρουαρίου). Cecilia Sigurdsdatter. I Norsk biografisk leksikon. Hentet 27. Αυγούστου 2016 από .

Αναφορές
--------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.
2. 1 2  p11302.htm#i113012. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.