recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Παναγιώτης Χατζηπάνος** (1885 - 8 Ιανουαρίου 1972) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής και υπουργός. Παραιτήθηκε έπειτα από την εμπλοκή του σε σκάνδαλο διαφθοράς, γνωστό και ως «Σκάνδαλο των καυσίμων».

Βιογραφία
---------

Το 1926 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Εύβοιας ως ανεξάρτητος.
Με το Λαϊκό Κόμμα εξελέγη βουλευτής το 1936, το 1946 και για τελευταία φορά στις εκλογές του 1950.

Ήταν δικηγόρος στα μικτά δικαστήρια της Αιγύπτου.
Υπηρέτησε ως υπουργός Παιδείας από τις 25 Οκτωβρίου 1944 έως τις 3 Ιανουαρίου 1945.

Χρημάτισε υπουργός Δικαιοσύνης από τις 18 Απριλίου 1946 στην κυβέρνηση Τσαλδάρη ως τις 24 Ιανουαρίου 1947.

Ανέλαβε υπουργός Πολιτικού Συντονισμού στην κυβέρνηση Μαξίμου από τις 27 Ιανουαρίου ως τις 29 Αυγούστου 1947.
Ανέλαβε υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Σοφούλη από τις 8 Νοεμβρίου 1948 ως τις 20 Ιανουαρίου 1949. Στην επόμενη κυβέρνηση Σοφούλη υπηρέτησε ως υπουργός Μεταφορών από τις 20 Ιανουαρίου 1949 ως τις 14 Απριλίου 1949 και ξανά από τις 14 Απριλίου 1949 ως τις 30 Ιουνίου 1949.

Επίσης, στην κυβέρνηση του Αλέξανδρου Διομήδη υπηρέτησε ως υπουργός Μεταφορών από τις 30 Ιουνίου 1949 ως τις 6 Ιανουαρίου 1950.

Ο Χατζηπάνος μετά την παραίτησή του παραπέμφθηκε από τη Βουλή το 1950 (για απευθείας ανάθεση μεταφοράς πετρελαίου) και καταδικάστηκε από Ειδικό Δικαστήριο τον Φεβρουάριο του 1951 για απιστία κατά του Δημοσίου.

Πέθανε στις 8 Ιανουαρίου 1972 και κηδεύτηκε μία ημέρα μετά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εκείνοι που φεύγουν, Πάνος Χατζηπάνος, Νεκρολογία στην εφημερίδα "Τα Νέα", φύλλο 10-1-1972, σελ. 10.
2. ↑  ««Κυβέρνησις Γεωργίου Παπανδρέου,(Κυβέρνησις Απελευθερώσεως – De Facto) Από 18.10.1944 έως 3.1.1945»». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2014.
3. ↑  Ανδρέας Γ. Δημητρόπουλος (2004). *Οι Ελληνικές Κυβερνήσεις 1843-2004* (PDF). Αθήνα. σελ. 74. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 12 Αυγούστου 2011.
4. ↑  Σπυρίδων Μαρκεζίνης (1994). *Σύγχρονη Πολιτική Ιστορία της Ελλάδος (1936-1975), τόμος Δεύτερος (1944-1951)*. Εκδοτικός Οργανισμός Πάπυρος. σελ. 316.
5. ↑  ««Κυβέρνησις Θεμιστοκλέους Σοφούλη Από 14.4.1949 Έως 30.6.1949»». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2014.
6. ↑  ««Κυβέρνησις Αλέξανδρου Διομήδους, Από 30.6.1949 έως 6.1.1950»». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2014.
7. ↑  Αφιερώματα, Υπόθεση Χατζηπάνου, sansimera.gr
Ο **Πάντα Ντράσκιτς** (σερβικά: Панта Драшкић) (1884-1955), ήταν Γιουγκοσλάβος, σερβικής καταγωγής, στρατιωτικός και πολιτικός. 

Ο Ντράσκιτς πολέμησε στον Α΄παγκόσμιο πόλεμο και στους Βαλκανικούς πολέμους με το βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας. Το 1919 έχοντας τον βαθμό του αντιστράτηγου οργάνωσε την μεγάλη παρέλαση στο Βελιγράδι για τους εορτασμούς της λήξης του πολέμου. Αποστρατεύτηκε το 1936 με τον βαθμό του ταξίαρχου πεζικού. Κατά τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο και την Γερμανική κατοχή της Γιουγκοσλαβίας διετέλεσε υπουργός εργασίας στην κατοχική κυβέρνηση Νέντιτς από το 1941 έως το 1942. Κατά την διάρκεια της υπουργίας του διέσωσε από τις διώξεις τον Εβραίο ταγματάρχη του Γιουγκοσλαβικού στρατού Αμπραχάμ Μπεράχα ο οποίος κι επέζησε του πολέμου. Με την λήξη του πολέμου δικάστηκε και καταδικάστηκε σε φυλάκιση.

Αναφορές
--------

* БОРИВОЈЕ М. КАРАПАНЏИЋ, ГРАЂАНСКИ РАТ У СРБИЈИ 1941-1945, ВАЉЕВО 2010.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Дан када је северна Бачка враћена Мађарској
2. ↑  «ВЛАДА МИЛАНА НЕДИЋА 1941-1944» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2014.
3. ↑  «Ко је гонио Јевреје у Србији». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2014.
4. ↑  znaci.net, НАПОМЕНЕ
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Χλωρίς.

**8 Χλωρίς**  |  
3D μοντέλο της Χλωρίδας βασισμένο στην καμπύλη φωτός |
| Ανακάλυψη |
| Ανακαλύφθηκε από | Τζον Ράσελ Χιντ |
| Ανακαλύφθηκε στις | 18 Οκτωβρίου 1847 |
| Χαρακτηριστικά τροχιάς |
| Αφήλιο |  380.850.000 km  (2,546 AU) |
| Περιήλιο |  277.995.000 km  (1,858 AU) |
| Ημιάξονας τροχιάς |  329.422.000 km  (2,202 AU) |
| Εκκεντρότητα |  0,1561 |
| Περίοδος περιφοράς |  1.193,549 ημέρες  (3,27 χρόνια) |
| Μέση Ταχύτητα Τροχιάς |  19,95 km/s  |
| Κλίση |  5,886° ως προς την Εκλειπτική |
| Μήκος του ανερχόμενου σημείου |  111,011°  |
| Όρισμα του περιηλίου |  285,128°  |
| Φυσικά Χαρακτηριστικά |
| Ακτίνα |  64 km |
| Μάζα |  8,47 ×1018 kg |
| Μέση πυκνότητα |  7,75 ± 0,92 g/cm3 |
| Επιφανειακή Βαρύτητα στον Ισημερινό |  ~0,045 m/s2 |
| Ταχύτητα Διαφυγής |  ~0,081 km/s |
| Αστρονομική περίοδος περιστροφής |  0,533 ημέρες |
| Λευκαύγεια |  0,243  |
| Φασματικός τύπος |  S  |
| Φαινόμενο μέγεθος |  7,9 ως 11,6  |
| Απόλυτο μέγεθος |  6,49  |
| Θερμοκρασία | 

| ελάχ. | μέση | μεγ. |
| --- | --- | --- |
|  |  ~180 K |  276 K  |

 |

Η **Χλωρίς** (λατινικά και διεθνώς **Flora**) είναι αστεροειδής (μικρός πλανήτης) με αύξοντα αριθμό 8. Είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης. Στην ελληνική γλώσσα είναι συνονόματος με τον αστεροειδή 410 Χλωρίς. Ανακαλύφθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1847 από τον Άγγλο αστρονόμο Τζον Ράσελ Χιντ, που παρατηρούσε από το Λονδίνο. Της δόθηκε το όνομα της ρωμαϊκής θεότητας των λουλουδιών και της ανοίξεως, όνομα που προτάθηκε από τον Τζον Χέρσελ. Η Χλωρίς περιφέρεται περί τον Ήλιο σε μέση απόσταση (μεγάλο ημιάξονα της τροχιάς της) 2,20095 αστρονομικών μονάδων ή 329,26 εκατομμυρίων χιλιομέτρων. Αυτό την καθιστά τον κοντινότερο στον Ήλιο *μεγάλο* αστεροειδή: κανένας εγγύτερος στον Ήλιο αστεροειδής δεν έχει μέση διάμετρο πάνω από 25 χιλιόμετρα (τα 2/11 της διαμέτρου της Χλωρίδος), και μέχρι το 1875 που ανακαλύφθηκε ο μικρός 149 Μέδουσα, κανένας αστεροειδής κοντύτερα στον Ήλιο (μέση απόσταση) δεν ήταν γνωστός.

Η Χλωρίς είναι ο έβδομος σε φαινομενική φωτεινότητα αστεροειδής όπως φαίνεται από τη Γη, με φαινόμενο μέγεθος κατά τη μέση αντίθεσή του +8,7 και φωτεινότερο δυνατό +7,9 (περιηλιακή αντίθεση, όπως τον Νοέμβριο του 2007). Πιθανώς αποτελεί τον πυρήνα ενός διαφοροποιημένου πλανητοειδούς που διαλύθηκε στο μακρινό παρελθόν.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η ανάλυση της καμπύλης φωτός της Χλωρίδος υποδεικνύει ότι ο άξονας περιστροφής της δείχνει προς τις εκλειπτικές συντεταγμένες (β, λ) = (16°, 160°) με σφάλμα ± 10°, πράγμα που αντιστοιχεί σε λόξωση 78°.

Η Χλωρίδα έδωσε το όνομά της στην «Οικογένεια της Χλωρίδος», μία ομάδα αστεροειδών της οποίας αποτελεί με μεγάλη διαφορά το μεγαλύτερο μέλος αφού έχει μόνη της το 80% περίπου της συνολικής μάζας όλων των μελών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προσομοίωση τροχιάς (Java Applet)

  


Αστεροειδείς| 7 Ίρις | 8 Χλωρίς | 9 Μήτις |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Συντεταγμένες: 47°22′29″N 8°32′54″E﻿ / ﻿47.3747°N 8.5483°E﻿ / 47.3747; 8.5483

Το κύριο κτίσμα του πανεπιστημίου
Το **Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης** (στα γερμανικά: *Universität Zürich*) είναι το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της Ελβετίας, στην πόλη της Ζυρίχης. Ιδρύθηκε στις 29 Απριλίου του 1833 με σχολές θεολογίας, νομικής, ιατρικής και φιλοσοφίας. Σήμερα, το Πανεπιστήμιο διαθέτει σχολές για θεολογία, τέχνες, επιστήμη, ιατρική, κτηνιατρική, οικονομικά και νομική.

Ιστορία
-------

Το Πανεπιστήμιο ιδρύθηκε το 1833 όταν τα υπάρχοντα κολέγια θεολογίας, νομικής και ιατρικής ενώθηκαν μαζί με τη νεοσύστατη σχολή Φιλοσοφίας για να δημιουργήσουν το Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης. Αυτό ήταν το πρώτο Πανεπιστήμιο στην Ευρώπη ποου ιδρύθηκε από το κράτος και όχι από έναν μονάρχη ή την εκκλησία. Από το 1847 το πανεπιστήμιο επέτρεψε σε γυναίκες να ακούν φιλοσοφικά μαθήματα, και δέχτηκε την πρώτη γυναίκα διδακτορική φοιτήτρια το 1866. Η Σχολή της Κτηνιατρικής προστέθηκε το 1901, καθιστώντας την την παλαιότερη τέτοια σχολή παγκοσμίως. Το 1914, το Πανεπιστήμιο μεταφέρθηκε σε νέο κτιριακό συγκρότημα στην *Rämistrasse 71*, σχεδιασμένο από τον αρχιτέκτονα *Karl Moser*.

Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου
---------------------------

* Άλμπερτ Αϊνστάιν
* Βίλχελμ Κόνραντ Ρέντγκεν
* Καρλ Σπίτελερ
* Βάλτερ Χόλενβεγκερ
* Καρλ Νέγκελι

Καθηγητές του Πανεπιστημίου
---------------------------

* Βίλχελμ Κονραντ Ραίντγκεν (Φυσικής, 1901)
* Θέοντορ Μόμμσεν (Λογοτεχνίας, 1902)
* Άλφρεντ Βέρνερ (Χημείας, 1913)
* Λέοπολντ Στέφαν Ρουτζίκα (Χημείας, 1913)
* Μαξ φον Λάουε (Φυσικής, 1914)
* Άλμπερτ Αϊνστάιν (Φυσικής, 1921)
* Έρβιν Σρέντινγκερ (Φυσικής, 1933)
* Πέτερ Ντέμπυε (Χημείας, 1937)
* Πωλ Κάρρερ (Χημείας, 1937)
* Βάλτερ Ρούντολφ Χές (Ιατρικής, 1949)
* Καρλ Άλεξ Μούλλερ (Φυσικής, 1987)
* Ρολφ Μ. Ζινκερνάγκελ (Ιατρικής, 1996)

Μουσείο
-------

* Ιστορίας της Ιατρικής

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Ινστιτούτο Εγκεφαλικής Έρευνας

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 122255956
* LCCN: n80001441
* ISNI: 0000 0004 1937 0650
* GND: 36190-2
* SUDOC: 026431092
* BNF: cb118679870 (data)
* HDS: 010977
* NKC: mzk2004225241

 |

 |

1. ↑  010977.
Ο κομήτης **109P/Σουίφτ-Τατλ** ή απλά κομήτης **Σουίφτ-Τατλ** (Swift-Tuttle) είναι η αιτία της φαντασμαγορικής βροχής των Περσείδων. Αυτό το ουράνιο σώμα έχει ένα στερεό πυρήνα διαμέτρου περίπου 27 χιλιομέτρων.

Πρώτη φορά ανακαλύφθηκε από τον Λιούις Σουίφτ στις 16 Ιουλίου 1862 και ανακαλύφθηκε ανεξάρτητα τις 19 Ιουλίου του ίδιου έτους από το Χόρας Παρνέλ Τατλ. Η τελευταία φορά που πέρασε από το περιήλιό του ήταν το 1992. Αναμένεται να ξαναπεράσει κοντά από τη Γη το 2126, οπότε και θα είναι πολύ εντυπωσιακός, σαν τον κομήτη Χέιλ-Μποπ.

Μια ασυνήθιστη πτυχή της τροχιάς του κομήτη είναι ο τροχιακός συντονισμός 11:1 με τον Δία, δηλαδή για κάθε μία περιστροφή του κομήτη, ο Δίας κάνει 11.

Ο κομήτης με διάμετρο 26 χιλιόμετρα, έχει ελλειπτική τροχιά με περιήλιο απόσταση 0.96 ΑΜ από τον Ήλιο και περνά κοντά από τη Γη και τη Σελήνη και αφήλιο 50 αστρονομικές μονάδες (απόσταση Γης ‘Ηλίου)με περίοδο 133 έτη

Επειδή πρόκειται για το μεγαλύτερο αντικείμενο του Ηλιακού συστήματος που προσεγγίζει περιοδικά τη Γη, και αυτή η προσέγγιση γίνεται με 60 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο, ο κομήτης αυτός έχει χαρακτηριστεί ως «το πιο επικίνδυνο αντικείμενο για την ανθρωπότητα».

Οι Περσείδες οφείλονται σε σκόνη που άφησε πίσω του ο κομήτης Swift-Tuttle. Ο Σουίφτ Τατλ θα περάσει πολύ κοντά στην Γη στις 15 Σεπτέμβρη του έτος 4479 σε απόσταση 0,03 με 0,05 αστρονομικές μονάδες με πιθανότητα 1 στο εκατομμύριο να συγκρουστεί με την Γη. Με ταχύτητα 60 km/s, η ενέργεια που θα απελευθερωθεί σε μια πιθανή πτώση θα είναι 27 φορές μεγαλύτερη από του αστεροειδούς που θεωρείται ότι σκότωσε τους δεινόσαυρους στην Κρητιδική περίοδο του μεσοζωικού αιώνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bedient, John. "AMS Meteor Showers page", *American Meteor Society*, 20 Ιουνίου 2010. Ανακτήθηκε 2010-7-31.
2. ↑  «JPL Small-Body Database Browser: 109P/Swift–Tuttle». Jet Propulsion Laboratory. 29 Μαρτίου 1995. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2011.
3. ↑  Britt, Robert (2005-08-11). «Top 10 Perseid Meteor Shower Facts». Space.com.. Ανακτήθηκε στις 2009-08-10.
4. ↑  Chambers, J. E. (1995). «The long-term dynamical evolution of Comet Swift–Tuttle». *Icarus* (Academic Press) **114** (2): 372–386. doi:10.1006/icar.1995.1069. Bibcode: 1995Icar..114..372C.
5. ↑  Weissman, Paul R. (2007). «The cometary impactor flux at the Earth». Στο: Milani, A.· Valsecchi, G.B.· Vokrouhlicky, D. *Near Earth Objects, our Celestial Neighbors: Opportunity and Risk; Proceedings IAU Symposium No. 236, 2006*. *Proceedings of the International Astronomical Union*. **2**. Cambridge University Press. σελίδες 441–450. doi:10.1017/S1743921307003559. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Αυγούστου 2009. Ανακτήθηκε στις 13 Αυγούστου 2009.
6. ↑  Verschuur, Gerrit L. (1997). *Impact!: the threat of comets and asteroids*. Oxford University Press. σελίδες 256 (see p. 116). ISBN 978-0-19-511919-0.

### Εξωτερικές Πηγές

* (αγγλ.)τα στοιχεία του από τη NASA
* έρευνα από έλληνες αστρονόμους
Η **Ονς Ζαμπέρ** (*Ons Jabeur,* αραβικά: أُنْس جابر‎ *Uns Jābr*; 28 Αυγούστου 1994) είναι Τυνήσια επαγγελματίας αντισφαιρίστρια. Έχει καταταχθεί στο Νο. 2 του κόσμου από την Ένωση Γυναικών Αντισφαίρισης (WTA), που επιτεύχθηκε στις 27 Ιουνίου 2022. Η Ζαμπέρ είναι η σημερινή Νο. 1 Τυνήσια παίκτρια και ο Αφρικανός και Άραβας τενίστας που έχει φτάσει ψηλότερα στην ιστορία της κατάταξης ATP και WTA. Έχει κερδίσει τρεις τίτλους στο μονό στο WTA Tour συν 11 τίτλους στο μονό και έναν τίτλο στο διπλό.

Η Ζαμπέρ έπαιξε για πρώτη φορά τένις σε ηλικία τριών ετών, που της το έμαθε η μητέρα της. Έφτασε σε δύο τελικούς γκαντ σλαμ εφήβων κοριτσιών στο Γαλλικό Όπεν το 2010 και το 2011, κερδίζοντας τον τελευταίο. Ήταν ο πρώτος Άραβας παίκτης που κέρδισε τίτλο σε Γκραντ Σλαμ νεανίδων στο ατομικό από τότε που ο Ισμαήλ Ελ Σαφεΐ κέρδισε τον τίτλο αγοριών του Wimbledon το 1964. Μετά από σχεδόν μια δεκαετία παίζοντας κυρίως σε επίπεδο ITF, η Ζαμπέρ άρχισε να αγωνίζεται πιο τακτικά στο WTA Tour, αρχίζοντας το 2017. Κέρδισε το Βραβείο Αράβισσα Γυναίκα της Χρονιάς το 2019. Στο Αυστραλιανό Όπεν 2020, η Ζαμπέρ έγινε η πρώτη Αράβισσα γυναίκα που έφτασε στα προημιτελικά μιας μεγάλης κατηγορίας, ένα κατόρθωμα που επανέλαβε στο Πρωτάθλημα Γουίμπλετον του 2021. Κέρδισε τον πρώτο της τίτλο WTA στο Birmingham Classic το 2021, και έγινε η πρώτη Αράβισσα που κέρδισε τίτλο WTA Tour. Κέρδισε τον μεγαλύτερο τίτλο της στο Όπεν Μαδρίτης 2022, μια διοργάνωση WTA 1000, και έγινε η πρώτη Αφρικανή και Αράβισσα παίκτρια που κέρδισε τίτλο σε αυτό το επίπεδο. Έφτασε μέχρι τον τελικό του Γουίμπλετον το 2022 και το 2023 και του Αμερικανικού Όπεν το 2022.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *WTA website*.
2. ↑  kapitalis.com/tunisie/2015/10/30/ons-jabeur-mariage-convole-en-justes-noces/. Ανακτήθηκε στις 24  Ιουλίου 2021.
3. ↑  www.bbc.com/news/world-38012048.
4. ↑  «Ranking Reaction: Ons Jabeur makes historic rise to new career-high ranking of No. 2». Tennis.com. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2022.
5. ↑  «History Made: Jabeur defeats Kasatkina to win first singles title in Birmingham». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2021.
6. ↑  «Tunisia's Jabeur makes history at Madrid Open». *BBC Sport* (στα Αγγλικά). 5 Μαΐου 2022. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2022.
Συντεταγμένες: 9°25′59.99″S 159°57′0.00″E﻿ / ﻿9.4333306°S 159.9500000°E﻿ / -9.4333306; 159.9500000

Μνημείο για τους Αμερικανούς που έπεσαν στο Γκουανταλκανάλ, στην Ονιάρα.
Η **Ονιάρα** (ή Χονιάρα, Αγγλικά: **Honiara**) είναι η πρωτεύουσα του νησιωτικού κράτους των Νησιών Σολομώντα, στο νοτιοδυτικό Ειρηνικό, που αποτελεί συγκοινωνιακό κόμβο στην εν λόγω περιοχή. Έχει περίπου 78.000 κατοίκους. Διαθέτει διεθνές αεροδρόμιο και λιμάνι από το οποίο αναχωρούν πορθμεία για τα υπόλοιπα νησιά.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Η πόλη βρίσκεται στο νησί του Γκουανταλκανάλ και κτίστηκε ώστε να αντικαταστήσει την παλαιά πρωτεύουσα Τουλάγκι, στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η Ονιάρα επισήμως ανακηρύχθηκε πρωτεύουσα των Νησιών Σολομώντα το 1952, όταν τα νησιά ήταν βρετανικό προτεκτοράτο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Συλλογικό έργο, *Παγκόσμιος Γεωγραφικός Άτλας*, εκδ. ΔΟΜΗ, 2006, τ. 15, σελ. 377.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πρωτεύουσες κρατών της Ωκεανίας |
| --- |
|  |
| Ανεξάρτητα Κράτη | 
* Απία
* Γιαρέν
* Καμπέρα
* Ματζούρο
* Νγκερουλμούντ
* Νότια Ταράουα
* Νουκουαλόφα
* Ονιάρα
* Ουέλλινγκτον
* Παλικίρ
* Πορτ Βίλα
* Πορτ Μόρεσμπι
* Σούβα
* Φονγκαφάλε
 |
|  |
| Εξαρτημένα Εδάφη | 
* Αβαρούα
* Αλόφι
* Άνταμσταουν
* Κίνγκστον
* Μάτα Ούτου
* Νουμεά
* Πάγκο Πάγκο
* Παπεέτε
* Σαϊπάν
* Χαγκάτνια
* Χάνγκα Ρόα
* Χονολουλού
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 158355602
* LCCN: n86014192
* GND: 4241310-2
* BNF: cb119932616 (data)

 |

 |
Ο **Λατίνος Πακάτος Δρεπάνιος**, γνωστός ως « **Πακάτος** » ήταν Λατίνος ρήτορας, παγανιστικού θρησκεύματος, γεννηθείς στο Μπορντώ ή το Αζέν, ο οποίος συνδέθηκε με τον Αυσόνιο.

Βιογραφία
---------

Διδάσκαλος ρητορικής στα Βουρδίγαλα (Μπορντώ), ο Πακάτος εκφώνησε πανηγυρικό προς τιμήν του Θεοδοσίου Α΄ στη Ρώμη, το 388, προκειμένου να τον συγχαρεί για τη νίκη του ενάντια στον σφετεριστή Μαξίμου, ο οποίος περιλαμβάνεται εντός των *Panaegyrici veteres* του Αρντζένιους. Εντός αυτού, ο Πακάτος αναφέρει σημαντικές πληροφορίες για την στρατιωτική σταδιοδρομία του Θεοδοσίου, προ της ανόδου του στον αυτοκρατορικό θρόνο, ενώ συμβάλει, επίσης, στην αποκατάσταση του πατέρα του αυτοκράτορα, Θεοδόσιο τον Πρεσβύτερο, ο οποίος εκτελέστηκε υπό σκοτεινές συνθήκες το 376. Αντιθέτως, η μεροληψία του είναι μεγάλη, ιδιαίτερα απέναντι στις πολιτικές και θρησκευτικές πράξεις του Μαξίμου. Το 390, ορίστηκε ως ανθύπατος της επαρχίας της Αφρικής.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Ιταλικά) *Mirabile: Digital Archives for Medieval Culture*. SISMEL – Edizioni del Galluzzo.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
3. ↑  (Αγγλικά) Nixon and Rodgers, *In Praise of Later Roman Emperors*, Berkeley: University of California Press, 1994, σ. 7
4. ↑  (Γαλλικά) Pierre Maraval, *Théodose le Grand, le pouvoir et la foi*, Fayard, 2009

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 47559379
* **ΕΒΕ**: 233433
* LCCN: n88049138
* ISNI: 0000 0000 8126 6070
* GND: 118865234
* SELIBR: 252645
* SUDOC: 059321407
* BNF: cb16748649z (data)
* BIBSYS: 90211534
* NLA: 50067448
* BNE: XX820187

 |

 |
Ο **Πακατιανός**, λατιν.: *Pacatianus*, πλήρες όνομα Tiberius Claudius Marinus Pacatianus (απεβ. π. 248) ήταν σφετεριστής στην περιοχή του Δούναβη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας κατά την εποχή του Φιλίππου του Άραβα.

Βιογραφία
---------

Είναι γνωστός από νομίσματα και από αναφορές στον Ζώσιμο και τον Ζωναρά, που λένε ότι ήταν αξιωματικός σε μία από τις λεγεώνες του Δούναβη. Σύμφωνα με τον Ζώσιμο, οι εξεγέρσεις του Πακατιανού στη Μοισία (πιθανότατα ήλεγχε το Βιμινάκιο) και του Ιοταπιανού στη Συρία ώθησαν τον Φίλιππο να κάνει πρόταση στη Ρωμαϊκή Σύγκλητο να παραιτηθεί, αλλά ο συγκλητικός Δέκιος (που εστάλη από τον Φίλιππο για να αντιμετωπίσει την εξέγερση), προέβλεψε σωστά ότι ο Πακατιανός θα σκοτωθεί σύντομα από τους δικούς του άνδρες, πριν από την άφιξη εκείνου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Körner essay on usurpers Αρχειοθετήθηκε 2007-06-25 στο Wayback Machine.
* Pacatianus coinage

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 4724167445419588860006
* GND: 1278388745

 |

 |

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 17  Ιουνίου 2019.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 22  Μαρτίου 2020.
**Προεδρικές εκλογές** ( ούρντου: صدارتی انتخابات‬‎ ) διεξήχθησαν στο Πακιστάν στις 4 Σεπτεμβρίου 2018. 

Ο κάτοχος της προεδρίας Mαμνούν Χουσαΐν του κόμματος του Μουσουλμανικού Συνδέσμου του Πακιστάν (PML-N) ήταν επιλέξιμος για επανεκλογή σε δεύτερη πενταετή θητεία, αλλά μειώθηκε. Η τρέχουσα θητεία του έληξε στις 9 Σεπτεμβρίου 2018. Στις 25 Ιουλίου 2018 διεξήχθησαν γενικές εκλογές στο Πακιστάν για την εκλογή μελών της Εθνοσυνέλευσης.   Τα νεοεκλεγέντα μέλη των συνελεύσεων εξέλεξαν νέο πρόεδρο. 

Στις 4 Σεπτεμβρίου 2018, ο Αρίφ Αλβί εξελέγη ως ο 13ος Πρόεδρος του Πακιστάν.

Εκλογικό σύστημα
----------------

Ο Πρόεδρος του Πακιστάν εκλέγεται έμμεσα από το Εκλογικό Κολλέγιο του Πακιστάν - μια κοινή συνεδρίαση της Γερουσίας, της Εθνοσυνέλευσης και των Επαρχιακών Συνελεύσεων. 

Οι ψήφοι των μελών της Γερουσίας και της Εθνικής Συνέλευσης λογίζονται ως ενιαίες ψήφοι. Εν τω μεταξύ, οι ψήφοι που δίνουν οι επαρχιακοί νομοθέτες προσαρμόζονται έτσι ώστε να δίνουν σε κάθε επαρχία ίσο μερίδιο στις εκλογές. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι κάθε επαρχιακή συνέλευση έχει διαφορετικό αριθμό μελών, ανάλογα με το μέγεθος του πληθυσμού. Η μεγαλύτερη επαρχία κατά μέγεθος πληθυσμού, το Πουντζάμπ, έχει συνολικά 371 μέλη στη συνέλευση, ενώ η μικρότερη επαρχία Μπαλουχιστάν έχει μόνο 65 μέλη στο νομοθετικό της σώμα. Επομένως, οι ψήφοι των επαρχιών σταθμίζονται έναντι της συνέλευσης του Μπαλουχιστάν με τον ακόλουθο τρόπο: 

Η ίδια η εκλογική διαδικασία γίνεται με μυστική ψηφοφορία λόγω της θέσης του προέδρου που είναι συνταγματικά μη κομματικός. Ως εκ τούτου, σε αντίθεση με την εκλογή του πρωθυπουργού, η διαφωνία μεταξύ των κομμάτων δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αποχή.

Αποτελέσματα
------------

**Αποτελέσματα προεδρικών εκλογών, 4 Σεπτεμβρίου 2018**

ε • σ | Υποψήφιος | Κεντρικό κόμμα υποστήριξης | Κοινοβούλιο | Πουντζάμπ | Σιντ | Μπαλουχιστάν | KP | Σύνολο |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Αρίφ Αλβί | Πακιστάν Τεχρίκ ε Ινσάφ | 212 | 33 | 22 | 45 | 40 | 352 |
| Φαζάλ ουρ Ρεχμάν | Πακιστανικός Μουσουλμανικός Σύνδεσμος (N) | 131
  | 25
  | 0
  | 15
  | 13
  | 184 |
| Αϊτζάζ Αχσάν | Πακιστανικό Κόμμα των Εθνών | 81
  | 1
  | 39
  | 0
  | 3
  | 124 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Presidential elections to be held on September 4». *Dunya News*. 16 Αυγούστου 2018.
2. ↑  «General polls 2018 would be held on July 25: sources». *Dunya News*. 22 Μαΐου 2018.
3. ↑  Samaa Web Desk. «Govt to complete its term; elections to be held in July 2018: PM». .
4. ↑  «Arif Alvi elected 13th president of Pakistan | The Express Tribune». *The Express Tribune*. 2018-09-04.. Ανακτήθηκε στις 2018-09-04.
5. 1 2  Mehdi, Tahir (2018-09-02). «Analysis: PTI poised to take President House» (στα αγγλικά). *Dawn*.. Ανακτήθηκε στις 2018-09-03.
6. ↑  «PTI's Dr Arif Alvi elected 13th President of Pakistan». *Dawn*. 2018-09-04. .
Το παιχνίδι κεριών μπορεί να δημιουργήσει πολύχρωμα μοτίβα στο υποκείμενο. 
**Το παιχνίδι κεριών** (αγγλ: **Wax play**) είναι μια μορφή παιχνιδιού θερμοκρασίας που ασκείται στο πλαίσιο του BDSM. Η ιδέα του παιχνιδιού των κεριών είναι να εισαγάγει μια ελαφριά αίσθηση καψίματος στο δέρμα. 

Αυτό θεωρείται μια αρκετά προχωρημένη μορφή παιχνιδιού. Εάν γίνει λάθος, το κερί μπορεί να προκαλέσει εγκαύματα αρκετά σοβαρά για να απαιτηθεί ιατρική βοήθεια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Wax Play». *SexTalkAbout – Sexual Wellness Experts*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2015.
Το ***Child of Eden*** είναι βιντεοπαιχνίδι δράσης ρυθμού που δημιουργήθηκε από τον Τετσούγια Μιζουγκούτσι, ευρύτερα γνωστό για το *Rez*, που αναπτύχθηκε από την Q Entertainment και διανεμήθηκε από την Ubisoft. Κυκλοφόρησε για το PlayStation 3 και το Xbox 360, ήταν ένας από τους πρώτους τίτλους συμβατούς με το περιφερικό Kinect του Xbox 360, και το PlayStation Move. Θεωρείται άμεσο sequel του *Rez*. Τον Απρίλιο του 2011, ο Μιζουγκούτσι ανακοίνωσε ότι ανέπτυξε ένα μοναδικό περιφερειακό για το παιχνίδι το οποίο είχε τέσσερα χειριστήρια, όλα δονούμενα στο ρυθμό του παιχνιδιού. Αυτή η νέα συσκευή είναι διαθέσιμη μόνο στα στούντιο της Q Entertainment, και απίθανο να βγει στην αγορά.

Όπως το *Rez*, έτσι και το *Child of Eden* παρουσιάζεται ως πειραματισμός στην συναισθησία, τον ήχο, την εικόνα και το άγγιγμα, σε μία συνεχή εμπειρία. Το παιχνίδι περιλαμβάνει μουσική από το μουσικό και οπτικό εγχείρημα που δημιούργησε ο Μιζουγκούτσι, το Genki Rockets.

Τρόπος παιχνιδιού
-----------------

Το παιχνίδι περιστρέφεται γύρω από τον πυροβολισμό διαφόρων αντικειμένων που εμφανίζονται στην οθόνη, τα οποία με την καταστροφή τους παράγουν μελωδικούς ήχους. Με τη χρήση του Kinect, ο παίκτης μπορεί να σημαδεύει το στόχο του χρησιμοποιώντας τα χέρια του, ή να αλλάξει όπλα χτυπώντας παλαμάκια, ωστόσο μπορούν να χρησιμοποιηθούν και τα τυπικά χειριστήρια. Όπως και στο *Rez HD*, ο παίκτης μπορεί να χρησιμοποιήσει επιπλέον χειριστήρια για εξωτερική δόνηση.

Το παιχνίδι περιλαμβάνει πέντε επίπεδα με το όνομα Archives, κάθε ένα το οποίο έχει διαφορετικό οπτικό θέμα. Πρόκειται για τα Matrix, Evolution, Beauty, Passion, και Journey. Κάθε Archive μπορεί να παιχθεί παραπάνω από μία φορά, αλλάζοντας κάθε φορά, ανάλογα με την επίδοση και το στυλ παιχνιδιού στον προηγούμενο γύρο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «"Child of Eden PS3 Release Date Pushed Back". IGN. 2011-04-21. Retrieved 2011-04-22». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Απριλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2016.
2. ↑  Michael McWhertor (2010-09-28). "Preview: Finding Happiness With Child of Eden". Kotaku.com. Retrieved 2011-05-24.
3. 1 2  «"Next Gen Biz: Child of Eden preview". Next-Gen.biz. 2010-09-10. Retrieved 2010-09-10». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2016.
4. ↑  Michael McWhertor (2010-06-18). "Is Child of Eden Everything You Want From A Rez Sequel". Kotaku. Retrieved 2010-06-18.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Child of Eden** |
Η **Πάλμα ντι Μοντετζάρο** είναι Δήμος στην Ιταλική επαρχία Αγκριτζέντο της αυτόνομης Περιφέρειας Σικελία στην νότια Ιταλία. Η πόλη ήταν γνωστή αρχικά σαν *"Πάλμα"*, αργότερα προστέθηκε το *"Μοντετζάρο"* προς τιμή της Οικογένειας Μοντετζάρο που κυβερνούσε την πόλη (1863).

Η εφημερίδα *"Λα Ρεπούμπλικα"* δημοσίευσε (2002) την παρουσία ενός επιφανούς Ιταλού πολιτικού του Αντζελίνο Αλφάνο από το κόμμα του Σίλβιο Μπερλουσκόνι στον γάμο της κόρης του Κροσέ Νάπολη (πέθανε το 2001), του αρχηγού της Μαφίας της Πάλμα ντι Μοντετζάρο (1996). Ο Αλφάνο συναντήθηκε μετά τον γάμο στο Σικελικό Κοινοβούλιο με τον Κροσέ Νάπολη και είχε θερμή χειραψία μαζί του. Αργότερα μίλησε στην ίδια εφημερίδα και δήλωσε *"Δεν έχω παραβρεθεί ποτέ σε γάμο αρχηγού Μαφίας ή παιδιών του, δεν γνωρίζω τον κύριο που είναι αρχηγός της Μαφίας της Πάλμα ντι Μοντετζάρο ούτε την κόρη του Γκαμπριέλλα"*. Σε δήλωση του αργότερα είπε ότι γνώριζε πραγματικά τον γαμπρό αλλά δεν ήξερε τίποτα για την νύφη και την οικογένεια της.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Superficie di Comuni Province e Regioni italiane al 9 ottobre 2011». Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ιταλίας. Ανακτήθηκε στις 16  Μαρτίου 2019.
2. ↑  «Popolazione Residente al 1° Gennaio 2018». Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ιταλίας. Ανακτήθηκε στις 16  Μαρτίου 2019.
3. ↑
4. ↑

Πηγές
-----

* Francesco Viviano (5 February 2002). "Il bacio pericoloso di Alfano"
* Francesco Viviano (6 February 2002). "Alfano ricorda: 'Ero amico dello sposo"

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 295526709
* LCCN: n93089508
* GND: 4607979-8

 |

 |
Το **«Castello di Athene»** («Κάστρο της Αθήνας») είναι χαρακτικό του 17ου αιώνα, άγνωστου Ιταλού καλλιτέχνη. Είναι η αρχαιότερη καλλιτεχνική σαφής αναπαράσταση της Ακρόπολης των Αθηνών.

Ιστορική αναδρομή
-----------------

Μετά την οπισθοχώρηση του Μοροζίνι στην Κάνδια το 1669 τελείωσαν οι αναμετρήσεις μεταξύ Ενετών και Υψηλής Πύλης. Η Μεσόγειος έγινε πάλι επισκέψιμη, αν και ο κίνδυνος των κουρσάρων συνέχισε να υφίσταται παντού. Αλλά και οι Τούρκοι στην στεριά καραδοκούσαν και αντιμετώπιζαν με δυσπιστία τους επισκέπτες, χαρακτηρίζοντάς τους είτε κατασκόπους, είτε προπομπούς μιας νέας επικείμενης επίθεσης των Ενετών. Γι'αυτό και κρατούσαν τα κάστρα τους κλειστά και δεν άφηναν κανένα ξένο να μπει μέσα. Μόνος επισκέπτης της ακρόπολης ήταν ο Μαρκήσιος του Νοϊντέ. Ούτε ο αδελφός Pére Babin δεν ανέβηκε συχνά στην Ακρόπολη, αλλά ούτε και ο Σπον ή ο Vernon.

Περιγραφή
---------

Η εικόνα παρουσιάζει το τοπίο με την Ακρόπολη. Ο καλλιτέχνης αποδίδει τα σημαντικότερα σημεία με αρκετή ακρίβεια και με φωτοσκιάσεις. Περιέχει όμως μερικά λάθη στις αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες και στη σιλουέτα της οροσειράς στο βάθος. Η Ακρόπολη παρουσιάζεται ανέπαφη, παρόλο του στην πραγματικότητα επέστη ζημιά από έκρηξη βόμβας το 1656. Επίσης λείπει ο Ναός της Απτέρου Νίκης. Ο αριθμός των κιόνων είναι λανθασμένος, στη νότια, αλλά και στη δυτική πλευρά του Παρθενώνα, ενώ ο μιναρές που αργότερα κατεδαφίστηκε, είναι σε λάθος θέση. Άλλα κτίρια που βλέπουμε στον πίνακα είναι ο Παρθενώνας, ο Φραγκικός Πύργος (Ακρόπολη Αθηνών), η Κλεψύδρα, το Ηρώδειο ωδείο, το οποίο είναι επιγεγραμμένο με το όνομα «*περιπατητική σχολή*» (ιτ. *Scuola de´ Peripatetici in ruina*), το Χορηγικό μνημείο του Θρασύλλου, το οποίο εδώ ονομάζεται «*υπό την ακρόπολη Πανός ιερό*» (ιτ. *Tempio di Pan sotto la rocca*), ένας ανερμήνευτος «*Ναός της Γοργόνας* (ιτ. *Tempio de la Gorgona*) που βρίσκεται στην θέση του μνημείου του Λυσικράτη, η Πύλη του Αδριανού, η γέφυρα του Ιλισού, το υδραγωγείο του Αδριανού, η Ακαδημία του Πλάτωνα.

Αξιολόγηση του πίνακα
---------------------

Είναι η αρχαιότερη απόδοση της Ακρόπολης και άλλων μνημείων. Αν και περιέχει ορισμένες ανακρίβειες, ο πίνακας ετούτος είναι ωστόσο μια σημαντική βοήθεια για την μελέτη και ερμηνεία των περιγραφών περιηγητών του 17ου αιώνα και την κατανόηση των μνημείων και την εξακρίβωση της θέσης τους.

Δείτε επίσης
------------

* Άποψη των Αθηνών το 1687

Πηγές
-----

* Φρίντριχ φον Ντουν (1876). *Mitteilungen des Deutschen Archäologischen Instituts, Athenische Abteilung*. Berlin: Gebr. Mann. σελίδες 38-47 και πίνακας ΙΙ. Ανακτήθηκε στις 3 Μαΐου 2012.
Ως ***Catastroika*** εννοείται ντοκιμαντέρ του 2012 των Κατερίνας Κιτίδη και Άρη Χατζηστεφάνου. Όπως αναφέρουν οι δημιουργοί στις αρχές του 1989 ο Γάλλος ακαδημαϊκός Ζακ Ρουπνίκ έγραψε μια έκθεση για την πορεία των οικονομικών μεταρρυθμίσεων στη Σοβιετική Ένωση του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ. Και ο όρος που σκαρφίστηκε ήταν *Καταστρόικα*.

Το ντοκιμαντέρ διανεμήθηκε υπό την άδεια Creative Commons BY-SA 3.0 license από τις 26 Απριλίου 2012, και οι παραγωγοί αναφέρεται ότι δεν ενδιαφέρονται για οποιουδήποτε είδους εμπορική εκμετάλλευση του εγχειρήματος. Το ντοκιμαντέρ είναι διαθέσιμο στην Ελληνική και Αγγλική και με υπότιτλους σε γαλλικά, γερμανικά και ισπανικά.

Στο ντοκιμαντέρ ο Σλάβοϊ Ζίζεκ, η Ναόμι Κλάιν, ο Λούις Σεπούλβεδα, ο Κεν Λόουτς και ο Γκρεγκ Πάλαστ μιλούν για την πολιτική του μνημονίου, την ελληνική κυβέρνηση, αλλά και την επίθεση εναντίον της Δημοκρατίας στην Ευρώπη μετά το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης. Ακαδημαϊκοί όπως ο Ντάνι Ρόντρικ, ο Άλεξ Καλίνικος, ο Μπεν Φάιν, ο Κώστας Δουζίνας, ο Ντιν Μπέικερ, ο Γιώργος Κατρούγκαλος και ο Σπύρος Μαρκέτος περιγράφουν άγνωστες πτυχές των ιδιωτικοποιήσεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Συντελεστές
-----------

Σενάριο/Σκηνοθεσία: Αρης Χατζηστεφάνου, Κατερίνα Κιτίδη

Επιστημονική επιμέλεια: Λεωνίδας Βατικιώτης

Υπεύθυνος παραγωγής: Θάνος Τσάντας

Μοντάζ: Αρης Τριανταφύλλου

Μουσική: Active Member, Ερμής Γεωργιάδης

Συντελεστές: Ιουλία Κιλέρη, Μαργαρίτα Τσώμου, Βάγια Πάντου, Χρήστος Τσικνιάς, Γρανέτα Καρατζά, Κώστας Εφήμερος

Κριτική
-------

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Πληροφορίες» (στα Greek). Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2012. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη Ιστοσελίδα του Catastroika
* CATASTROIKA (ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ)
Το **CasaPound Italia**, ή απλούστερα **CasaPound** είναι ιταλικό νεοφασιστικό κίνημα και πρώην πολιτικό κόμμα. Το όνομά του, που σημαίνει «Η οικία (του) Πάουντ», είναι εμπνευσμένο από τον Αμερικανό ποιητή Έζρα Πάουντ. Ξεκίνησε ως δίκτυο ακροδεξιών κέντρων με αρχή μια κατάληψη στη Ρώμη. Για χρόνια στο κτίριο διεξάγονταν πολιτιστικές εκδηλώσεις, όπως πολιτικές συζητήσεις και κινηματογραφικές προβολές. Το κόμμα ανέστειλε την παρουσία του τον Ιούνιο του 2019, αλλά συνεχίζει σαν κοινωνική κίνηση. Το κόμμα CasaPound ίδρυσε ένα κίνημα νεολαίας, το **Blocco Studentesco**. Στις 26 Ιουνίου 2019, ο ηγέτης του CasaPound Τζανλούκα Ιαννόνε ανακοίνωσε την ολοκλήρωση της ύπαρξης του CasaPound ως πολιτικού κόμματος, επιστρέφοντας στην αρχική κατάσταση του κοινωνικού κινήματος.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  «Casapound, Iannone: "Finita esperienza di partito, torniamo movimento"». *la Repubblica* (στα Ιταλικά). 27 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* CasaPound
* CasaPound Nationalist Squat in Rome
* The hipster fascists trying to bring Mussolini back into the mainstream

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 176114953
* LCCN: no2011146124
* GND: 7842500-1
* BNF: cb16643100v (data)

 |

 |
Ο **Πέτρος-Ραϋμόνδος** (ισπαν. Pere-Ramon, Pedro Raymundi, γενν. 1050) από τον Οίκο της Βαρκελώνης ήταν διάδοχος στην κομητεία της Βαρκελώνης. Έμεινε γνωστός ως ο φονέας της μητριάς του.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτόοτκος γιος τού Ραϋμόνδου-Βερεγγαρίου Α΄ κόμη της Βαρκελώνης και της πρώτης συζύγου του Ισαβέλλας των Τρανκαβέλ, κόρης τού Σάντσο κόμη της Γασκώνης.

Ο πατέρας του έκανε και τρίτο γάμο με την Αλμοντίς, κόρη τού Βερνάρδου Α΄ κόμη τού Λα Μαρς, με την οποία απέκτησε τρεις γιούς ακόμη. Ο Πέτρος-Ραϋμόνδος ανησυχούσε για την επιρροή της και μάλλον φοβούμενος, ότι εξ' αιτίας της ο πατέρας του θα τον αποκλήρωνε, τη σκότωσε. Έτσι αποκληρώθηκε και εξορίστηκε.

Το 1073 ο Πάπας Γρηγόριος Ζ΄ έδωσε εντολή σε καρδιναλίους να τιμωρήσουν τον Πέτρο-Ραϋμόνδο με μία ασυνήθιστη ποινή: αντί τού να γίνει μοναχός ή να πάει σε προσκύνημα, τού επέβαλε να μην φέρει όπλα για 24 έτη, με εξαίρεση την περίπτωση της υπεράσπισης τού εαυτού του έναντι εχθρών και της συμμετοχής του σε μάχη εναντίον των Σαρακηνών. Έτσι ο Πέτρος-Ραϋμούνδος για να διατηρήσει τον πλούτο και την επιρροή του δεν είχε παρά να συμμετάσχει στην Ανακατάκτηση και να κερδίσει από τη λεηλασία.

Πηγές
-----

* Jotischky, Andrew (2014). Crusading and the Crusader States. Routledge. p. 27. ISBN 1317876024 – via Google Books.
* Jotischky, Andrew (2015). The Crusades: A Beginner's Guide. 1780745028: Oneworld Publications – via Google Books.
Ο **Πέτρος Μεταξάς** ήταν Έλληνας διπλωμάτης.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ήταν γιος του Ανδρέα Μεταξά, που είχε διατελέσει νομάρχης Κέρκυρας και Πατρών. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από την παλαιά οικογένεια Μεταξά και ήταν δισέγγονος του πρωθυπουργού Ανδρέα Μεταξά.

Ακολούθησε σταδιοδρομία στο διπλωματικό σώμα καταλαμβάνοντας σημαντικές θέσεις. Τον Σεπτέμβριο του 1917 παύθηκε για πολιτικούς λόγους θεωρούμενος ως αντιβενιζελικός για να επανέλθει στο διπλωματικό σώμα τον Νοέμβριο του 1920, οπότε και μετατέθηκε στην πρεσβεία στο Παρίσι. Εν συνεχεία υπηρέτησε στη Μικτή Επιτροπή Ανταλλαγής Ελληνοτουρκικών πληθυσμών, στην Επιτροπή Ελληνοβουλγαρικής Μετανάστευσης καθώς και στην ελληνική πρεσβεία στη Βαρσοβία. Την περίοδο 1926 - 1930 διετέλεσε πρεσβευτής στο Κάϊρο και έπειτα πρεσβευτής στη Ρώμη και το Παρίσι. Το 1946 τοποθετήθηκε πρέσβης στη Βέρνη, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1949.

Ανηψιός του ήταν ο επίσης διπλωμάτης Ανδρέας Σ. Μεταξάς.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Κύρου Αλέξης, *Όνειρα και Πραγματικότης, Χρόνια διπλωματικής ζωής (1923 - 1953)*, Αθήνα, σελ. 74 - 75
2. ↑  Διατελέσαντες πρέσβεις στη Ρώμη, από την ιστοσελίδα του Υπουργείου Εξωτερικών
3. ↑  Διατελέσαντες πρέσβεις στη Βέρνη, από την ιστοσελίδα του Υπουργείου Εξωτερικών
Η **Θίσβη (Thisbe)** είναι ένας πολύ μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,04. Ανακαλύφθηκε το 1866 από τον Γερμανοαμερικανό αστρονόμο Κρίστιαν Χάινριχ Φρήντριχ Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης (ΗΠΑ), και έλαβε το όνομα της ηρωίδας ενός ρωμαϊκού μύθου.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Θίσβης υπολογίσθηκε από μία επιπρόσθηση αστέρα στις 7 Οκτωβρίου 1981 σε 232 χλμ. ενώ η μέχρι τότε αποδεκτή τιμή ήταν 200,6 χλμ. Η μάζα της εκτιμάται σε 8,5 τετράκις εκατομμύριο τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Θίσβης εκτιμάται σε 5,6 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 175 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 106 m/sec (382 χιλιόμετρα την ώρα).

Ο φασματικός τύπος της Θίσβης είναι γενικώς ανθρακούχος (**CF** κατά Tholen, **B** κατά SMASSII). Το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,067 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 106 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Η Θίσβη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 2,5 λεπτά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000088.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 87 Σύλβια | 88 Θίσβη | 89 Ιουλία |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
**87 Σύλβια** |   |
| Ανακάλυψη |
| Ανακαλύφθηκε από | Νόρμαν Ρόμπερτ Πόγκσον |
| Ανακαλύφθηκε στις | 16 Μαΐου 1866 |
| Χαρακτηριστικά τροχιάς |
| Αφήλιο |  563.679.000 km  (3,768 AU) |
| Περιήλιο |  480.594.000 km  (3,213 AU) |
| Ημιάξονας τροχιάς |  522.137.000 km  (3,490 AU) |
| Εκκεντρότητα |  0,080 |
| Περίοδος περιφοράς |  2.381,697 ημέρες  (6,52 χρόνια) |
| Μέση Ταχύτητα Τροχιάς |  15,94 km/sec  |
| Κλίση |  10,855° ως προς την Εκλειπτική |
| Μήκος του ανερχόμενου συνδέσμου |  73,342°  |
| Όρισμα του περιηλίου |  266,195°  |
| Φυσικά Χαρακτηριστικά |
| Ακτίνα |  143 km |
| Μάζα |  (1,478 ± 0,006) ×1019 kgr |
| Μέση πυκνότητα |  1,2 ± 0,1 gr/cm3 |
| Επιφανειακή Βαρύτητα στον Ισημερινό |  0,0729 m/sec2 |
| Ταχύτητα διαφυγής |  0,1379 km/sec |
| Αστρονομική περίοδος περιστροφής |  0,2160 ημέρες (5,183642 h)  |
| Λευκαύγεια |  0,0435  |
| Φασματικός τύπος | **X** |
| Φαινόμενο μέγεθος |  -  |
| Απόλυτο μέγεθος |  6,94  |
| Θερμοκρασία | 

| ελάχ. | μέση | μεγ. |
| --- | --- | --- |
|  |  ~151 K |  223 K  |

 |

Η **Σύλβια** ή **Συλβία** (διεθνώς: *Sylvia*) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών. Είναι ένας από τους λίγους αστεροειδείς που έχει βρεθεί ότι έχουν δορυφόρους, ενώ είναι και ο πρώτος από τους τέσσερις γνωστούς *τριπλούς* αστεροειδείς (οι άλλοι είναι ο 45 Ευγενία, ο 216 Κλεοπάτρα και ο 93 Μινέρβα). Τα ονόματα των φυσικών δορυφόρων της είναι Ρωμύλος και Ρέμος.

Ανακάλυψη και όνομα
-------------------

Ανακαλύφθηκε το 1866 από τον Άγγλο αστρονόμο Νόρμαν Ρόμπερτ Πόγκσον, που παρατηρούσε από το Μαντράς της Ινδίας και της έδωσε το όνομα της μητέρας των ιδρυτών της Ρώμης κατά τη ρωμαϊκή μυθολογία. Ωστόσο, ο Paul Erget στο έργο του *The Names of the Minor Planets* (1955), γράφει ότι το όνομα δόθηκε προς τιμή της πρώτης συζύγου του αστρονόμου Καμίλ Φλαμαριόν, της Sylvie Petiaux-Hugo Flammarion.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η Συλβία έχει πολύ σκούρο χρώμα και πιθανότατα πολύ πρωτόγονη σύνθεση. Η ανακάλυψη των δορυφόρων της κατέστησε δυνατή την ακριβή μέτρηση της μάζας της και της πυκνότητάς της. Η πυκνότητα είναι πολύ μικρή (βλ. πίνακα), πράγμα που υποδεικνύει μία πορώδη υφή: από το 25% ως και το 60% του όγκου του μπορεί να είναι κενός χώρος. Πάντως η ορυκτολογική σύσταση των αστεροειδών του φασματικού τύπου της Συλβίας δεν είναι καλά γνωστή ώστε να προσδιορισθεί ακριβέστερα αυτό το ποσοστό. Οπωσδήποτε όμως η υφή του είναι πολύ χαλαρή και θα μπορούσε να διαλυθεί εύκολα σε μία σύγκρουση. Επίσης, η Συλβία περιστρέφεται σχετικώς γρήγορα γύρω από τον άξονά της, με περίοδο περιστροφής 5,18 ώρες (κάτι που αντιστοιχεί σε γραμμική ταχύτητα περιστροφής στον ισημερινό περίπου 230 χιλιόμετρα την ώρα). Το σχήμα της Συλβίας είναι πολύ επίμηκες.

Δορυφόροι
---------

Οι δύο φυσικοί δορυφόροι της Συλβίας πήραν τα ονόματα των παιδιών της μυθικής Ρέας Συλβίας. 

Ο πρώτος, ο Ρωμύλος, ανακαλύφθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2001 με το τηλεσκόπιο Κεκ II από τους Μάικλ Μπράουν και Ζαν-Λυκ Μαργκό. Ο δεύτερος δορυφόρος, ο Ρέμος, ανακαλύφθηκε τρία χρόνια αργότερα.

Αστεροειδείς| 86 Σεμέλη | 87 Σύλβια | 88 Θίσβη |
Ο ***Παις του Κριτίου*** είναι αριστουργηματικό έργο αρχαίας γλυπτικής τέχνης. Φιλοξενείται στο Μουσείο της Ακρόπολης, ενώ αντίγραφό του εκτίθεται και στο αρχαιολογικό μουσείο της Βασιλείας.

Προέλευση του ευρήματος
-----------------------

Βρέθηκε το 1865 νοτιοανατολικά του Παρθενώνα στην Ακρόπολη των Αθηνών κατά την διάρκεια αρχαιολογικών ανασκαφών. Το σώμα βρέθηκε στην Περσική τάφρο, όπου ήταν θαμμένος και ο Μοσχοφόρος. Αποκαταστάθηκε στην σημερινή του μορφή το 1888, όταν βρέθηκε το σωστό κεφάλι μεταξύ μουσείου και νοτίου τείχους της Ακρόπολης και προσαρμόστηκε στον κορμό από τον καθηγητή Άντολφ Φουρτβένγκλερ.

Περιγραφή
---------

Πρόκειται για ανδριάντα από μάρμαρο Πάρου ύψους 117 εκατοστών. Παριστάνει ξανθό έφηβο, αν κρίνουμε από τα χρωστικά υπολείμματα στην κόμη. Λείπουν οι ένθετοι βολβοί των ματιών, τα χέρια από τους αγκώνες, το δεξί πόδι από το γόνατο και το αριστερό πόδι λίγο πιο πάνω από τον αστράγαλο. Φέρει φθορές στην μύτη, το πηγούνι, μάγουλα και λαιμό. Το σώμα στηρίζεται στο αριστερό πόδι, ενώ το δεξί κάνει ένα βήμα μπροστά, λυγίζοντας στο γόνατο. Τα χέρια ήταν κάθετα και ενωμένα με τους μηρούς. Το κεφάλι έχει μια μικρή κλίση προς το δεξί ώμο. Στο σώμα και τα μαλλιά διατηρούνται ίχνη ζωγραφικής.

Ερμηνεία
--------

Το έργο είναι ανάθημα στην Ακρόπολη προς τιμή νεαρού νικητή των Παναθηναίων.

Ιστορική τοποθέτηση
-------------------

Διαφέρει από την αρχαϊκή τέχνη διότι δεν παρουσιάζει το αρχαϊκό μειδίαμα, αλλά και ως προς τον βηματισμό, διότι βαδίζει με το δεξί πόδι μπροστά. Επίσης η ανατομία του βαδίσματος είναι πιο φυσιολογική. Πρόκειται για μεταβατικό έργο μεταξύ όψιμης αρχαϊκής και πρώιμης κλασικής τέχνης, λίγο πριν του 480 π.Χ.. Αν και το όνομα του Κριτία αναφέρεται και έχει επικρατήσει, το έργο ετούτο είναι μεταγενέστερο. Πιστεύεται ότι κατασκευάστηκε λίγο πριν από την καταστροφή της Ακρόπολης από τους Πέρσες, το 480 π.Χ.

Πηγές
-----

* Guy Dickens· Stanley Casson· Dorothy Lamb Brooke (1912). *Catalogue of the Acropolis museum*. Cambridge: The University press. σελίδες 264-266. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2011.
* Παρουσίαση του Έφηβου του Κριτίου από το Πανεπιστήμιο του Γκαίτινγκεν
* Παρουσίαση του Έφηβου του Κριτία από σχολή της Ελβετίας
* Esau Dozio, Skulpturhalle Basel (2006). *Skulptur des Montats Mai 2006: Der Kritios-Knabe*. σελίδες 1-2. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2011. CS1 maint: Unfit url (link)
* Παναγιώτης Καστριώτης (1859-1931) (1895). *Κατάλογος του Μουσείου της Ακροπόλεως*. Εν Αθήναις: Εκ του Βασιλικού Τυπογραφείου Ν. Γ. Ιγγλέση. σελίδες 42-43. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2011.
* Ισμήνη Τριάντη (1998). *Το Μουσείο Ακροπόλεως*. Αθήνα: ΟΛΚΟΣ. σελίδες 230–231. ISBN 960-7169-84-0. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2011. CS1 maint: Unfit url (link)

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 6960149662192807020004
* GND: 1133098363

 |

 |
Η **Case Utilaje Construcții** είναι ρουμανική εταιρεία εισαγωγής και διανομής οικοδομικών εργαλείων.
Ιδρύθηκε το 2006 από τρεις Ρουμάνους επιχειρηματίες, τους Κονσταντίν Μίνκου, Μάριους Μάρτσιου και Ραζβάν Νιτόι.

Μεταξύ των προϊόντων τα οποία εισάγει η Case Utilaje Construcții στην τοπική αγορά περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, εκείνα των εταιρειών CASE, Cesab, Furukawa και Dulevo.
Τον Αύγουστο του 2010, η εταιρεία αριθμούσε, συνολικά, 35 εργαζομένους.

Οικονομικός απολογισμός
-----------------------

**Οικονομικός απολογισμός (εκατομμύρια ευρώ):**

| Έτος | 2009 | 2008 | 2007 | 2006 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Κύκλος εργασιών | 11,1 | 27,1 | 8,9 | 0,8 |
| Καθαρά έσοδα | 1,4 | 2,1 | 0,6 | 0,09 |

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  (Ρουμανικά) «„Singurele vânzări sunt către cei care au luat fonduri UE", spune un distribuitor de echipamente de construcții». *zf.ro*. 19 Αυγούστου 2010. Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2010.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* (Ρουμανικά) Επίσημος ιστότοπος
**Cashback** είναι ο τίτλος δύο ταινιών σε σκηνοθεσία του Sean Ellis. Η πρώτη γυρίστηκε το 2004 και είναι μικρού μήκους, ενώ η δεύτερη, γυρισμένη το 2006, αποτελεί μεταφορά της ίδιας ιστορίας αυτή τη φορά σε κανονική ταινία. Και στις δυο ταινίες πρωταγωνιστούν οι Σον Μπίγκερσταφ και Εμίλια Φοξ.

Πλοκή
-----

Το *Cashback* γυρίστηκε για πρώτη φορά το 2004, σαν ταινία μικρού μήκους και απέσπασε πολλά βραβεία και μια υποψηφιότητα για Όσκαρ καλύτερης μικρού μήκους ταινίας. Μέτα από την καλλιτεχνική αυτή επιτυχία ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης (φωτογράφος στο κυρίως επάγγελμα) Σον Έλις αποφάσισε να μεταφέρει την ιστορία σε μια μεγάλου μήκους ταινία με τους ίδιους πρωταγωνιστές. Την παραγωγή έκανε η Γαλλική εταιρεία Gaumont και η ταινία έκανε πρεμιέρα στη Γαλλία στις 17 Ιανουαρίου 2007. Αν και η ταινία έκανε έκτοτε πρεμιέρα σε πολλές Ευρωπαικές χώρες και φεστιβάλ (στην Ελλάδα προβάλεται από 31 Μαΐου 2007) δεν έχει εξασφαλίσει ακόμη διανομή σε Η.Π.Α και Αγγλία.

Περίληψη
--------

Ο Μπεν, σπουδαστής ζωγραφικής, χωρίζει με την κοπέλα του και βασανίζεται από αϋπνία. Για να βρει ένα τρόπο να ξεπεράσει το πρόβλημα του πιάνει δουλειά στη νυχτερινή βάρδια ενός σούπερ μάρκετ. Διάφορα μικρο-επεισόδια μεταξύ των συναδέλφων του τραβούν την προσοχή του αλλά οι ώρες κυλούν αργά και βασανιστικά, γι' αυτό ο Μπεν φαντάζεται ότι μπορεί να σταματήσει το χρόνο και έτσι παρατηρεί ανενόχλητος τους επισκέπτες του σούπερ μάρκετ.

Διανομή
-------

**Σον Μπίγκερσταφ** ... Μπεν Γουίλις  

**Εμίλια Φοξ** ... Σάρον Πίντι  

**Σον Έβανς** ... Σον Χίγκινς  

**Μισέλ Ράιαν** ... Σούζι  

**Στούαρτ Γκούντγουιν** ... Τζένκινς

Βραβεία (για τη μικρού μήκους ταινία)
-------------------------------------

* Best European Short Film Festival (Grand Prix)
* Chicago International Film Festival (Gold Hugo)
* Leuven International Short Film Festival (Audience Award)
* Lille International Short Film Festival (First Price)
* Tribeca Film Festival (Best Narrative Short)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Cashback (2004) στο IMDb
* Cashback (2006) στο IMDb
* Επίσημη Ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2007-06-09 στο Wayback Machine.
* Cashback (2006) στο Cine.gr
* κριτική Cashback[*νεκρός σύνδεσμος*] στο Mixtape.gr
Ο **Πέτρος Παπαρρηγόπουλος** (1817-1891) ήταν Έλληνας δικαστικός και πανεπιστημιακός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ήταν αδερφός του μεγάλου Έλληνα ιστορικού Κωνσταντίνου Παπαρρηγόπουλου. Ήταν τεσσάρων ετών όταν οι Τούρκοι σκότωσαν τον πατέρα του Ιωάννη και τον θείο του Μιχαήλ με το ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 όπου η μητέρα του παίρνοντας τα ζώντα μέλη της οικογένειας κατέφυγε με τη βοήθεια διπλωματών στην Οδησσό. Εκεί τέθηκε υπό την προστασία του Τσάρου της Ρωσίας Αλέξανδρου Γ΄, όπου και με υποτροφία αυτού, όπως και ο αδελφός του σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου και στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης, στη Γερμανία.

Επιστρέφοντας αργότερα στην Ελλάδα διορίστηκε το 1840 υφηγητής του Ρωμαϊκού Δικαίου, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Επειδή όμως η θέση αυτή ήταν άμισθη διορίσθηκε το επόμενο έτος πρωτοδίκης όπου και ακολούθησε τον δικαστικό κλάδο, φτάνοντας έως το βαθμό του αρεοπαγίτη, (μέχρι το 1860). Παράλληλα ακολουθώντας την πανεπιστημιακή καριέρα, το 1845, διορίστηκε τακτικός καθηγητής του Αστικού Δικαίου. Το 1862, έχοντας ήδη από διετίας παραιτηθεί του δικαστικού κλάδου εκλέχτηκε πρύτανης του πανεπιστημίου Αθηνών.

Έγραψε διάφορα νομικά έργα όπως *«Περί της ιστορικής αναπτύξεως του κληρονομικού δικαίου των Ρωμαίων»*, *«Το εν Ελλάδι ισχύον αστικόν δίκαιον»* (5 τόμοι), το οποίο εκδόθηκε για τρίτη φορά το 1884. Επίσης είχε μεταφράσει το ΜΔ΄ κεφάλαιο της *«Ιστορίας της παρακμής και πτώσεως του Ρωμαϊκού κράτους του Γίββωνα»* (1840) σε συνεργασία με τον καθηγητή Ερτσόγκ.

Απεβίωσε το 1891 στην Αθήνα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  data.nlg.gr/resource/authority/record114272.

Πηγές
-----

* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τομ. 15ος, σελ. 460.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 17963449
* **ΕΒΕ**: 114272
* **AA**: 141567
* LCCN: no2013088442
* ISNI: 0000 0003 5407 6759
* GND: 116030283
* SUDOC: 136915124

 |

 |