recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Αργώ (αποσαφήνιση).
Η Αργώ, πίνακας του Κωνσταντίνου Βολανάκη
Η **Αργώ** κατά την ελληνική μυθολογία, ήταν το πλοίο στο οποίο επιβιβάστηκαν οι Αργοναύτες με σκοπό να μεταβούν στην Κολχίδα και να πάρουν το χρυσόμαλλο δέρας. Πήρε το όνομα της από τον κατασκευαστή της Άργο, υιό του Φρίξου κι της Χαλκιόπης.

Ναυπήγηση
---------

Η ναυπήγηση της Αργούς έγινε, σύμφωνα με τον μύθο, μετά από αίτημα του αρχηγού της εκστρατείας Ιάσονα, από τον Άργο και τα αδέρφια του, Κυτίσουρο, Μέλανα καιΦρόντιδα. Ως τόπος της ναυπήγησης αναφέρονται οι Παγασές, θεσαλλικό επίνειο που απείχε απόσταση είκοσι σταδίων από την Ιωλκό. Ο βασιλιάς της Ιωλκού, Πελίας, πρόσταξε τον Άργο να μην καρφώσει στέρεα το πλοίο, ούτως ώστε στην πρώτη τρικυμιά να βυθιστεί. Ο Άργος, όμως, αγνόησε την εντολή του Πελία κτίζοντας ένα πλοίο άψογο, κατασκευαστικά, ενώ συμμετείχε και ο ίδιος στην εκστρατεία. 

Πέρα από την πλέον διαδεδομένη εκδοχή, με βάση την οποία η Αργώ ναυπηγήθηκε από το υιό του Φρίξου, η κατασκευή της αποδίδεται, επίσης, στον Άργο, ήρωα του Άργους ή και στον Άργο από τις Θεσπιές. Διασώζεται ακόμη μύθος, που φέρει ως κατασκευαστή του πλοίου τον Ηρακλή, ο οποίος επέλεξε το όνομα για να τιμήσει τον ευνοούμενο του, Άργο.

Χαρακτηριστικά
--------------

Η Αργώ περιγράφεται ως το γρηγορότερο και το πλέον στέρεο σκάφος της εποχής του. Επιπλέον, ήταν εξαιρετικά ελαφρύ, ώστε να παρέχει τη δυνατότητα μεταφοράς του στη στεριά από το πλήρωμά του. Κάποιες, περισσότερο λεπτομερείς, πηγές προσδιορίζουν το μήκος του πλοίου στα 50 έως 60 μέτρα (μακρά ναυς). Κυβερνήτης του πλοίου ήταν ο Τίφυς.

Αναφέρεται, επίσης, ότι η θεά Αθηνά (ή η Ήρα) τοποθέτησε στην πλώρη του ένα κλαδί από τη δωδωναία Δρυ. Αυτό είχε μαντικές ιδιότητες, μιλούσε με ανθρώπινη λαλιά και προειδοποιούσε τους Αργοναύτες για τους αναμενόμενους κινδύνους. Η χωρητικότητα του σκάφους αποτελεί ένα θέμα, στο οποίο παρατηρούνται σημαντικές αποκλίσεις μεταξύ των διαφόρων αφηγήσεων. Κάποιες πηγές αναφέρουν θέσεις για εξήντα κωπηλάτες, άλλες για πενήντα (πεντηκοντήρης) και άλλες για λιγότερους.

Μετά την Αργοναυτική εκστρατεία
-------------------------------

Η Αργώ, πίνακας του Λορέντζο Κόστα
Μετά το πέρας της εκστρατείας, οι Αργοναύτες αφιέρωσαν το πλοίο τους στο ναό του Ποσειδώνα στον Ισθμό. Με βάση το μύθο, η Αργώ συνδέεται και με το τέλος του Ιάσoνα. Σε μεγάλη ηλικία, ο Ιάσων, έπειτα από υπόδειξη της Μήδειας, κάθισε στην πρύμνη της Αργούς για να αναπαυθεί. Σε αυτή τη θέση βρήκε τραγικό θάνατο εξαιτίας της πτώσης ενός ιστίου (καταρτιού) του πλοίου, στο οποίο ήταν πλέον έντονα τα σημάδια του χρόνου.

Η Αργώ μεταφέρθηκε αργότερα στον ουρανό και μετασχηματίσθηκε στον ομώνυμο αστερισμό. 

Υπήρχε, μάλιστα, μία παράδοση,πως τμήμα του πλοίου μεταφέρθηκε στη Ρώμη και εκτίθετο μέχρι το 100 μ.Χ.

Πηγές
-----

* \* Ρισπέν, Ζαν (1953). Μαρινάτος, Σπύρος, επιμ. *Ελληνική μυθολογία*. **Β΄**. Μτφρ. Τετενές, Νίκος. Αθήνα: εκδόσεις Δαρεμάς.
* Μεγάλη εγκυκλοπαίδεια Γιοβάννη, έκδοση 1979,τόμος 3.
* Εγκυκλοπαίδεια των Παιδιών, Χάρη Πάτση, 1971, τόμος 2.

Δείτε επίσης
------------

* Αργοναυτική εκστρατεία
* Αργοναύτες
* Άργος
* Αργώ,μυθιστόρημα του Γ. Θεοτοκά
Συντεταγμένες: 44°28′15″N 34°8′38″E﻿ / ﻿44.47083°N 34.14389°E﻿ / 44.47083; 34.14389

Η **Λιβαδιά** (στην ουκρανικά: Лівадія, στα ρωσικά: Ливадия‎‎
, σε αμφότερες προφέρεται *Λιβαντίγια*) είναι χωριό στην Κριμαία, που θεωρείται προάστιο της Γιάλτας, από την οποία απέχει περί τα 3 χλμ. προς τα δυτικά-νοτιοδυτικά.

Ιστορία
-------

Προϋπήρχε κατά τον Μεσαίωνα ως μικρός οικισμός των Τατάρων της Κριμαίας και μετονομάσθηκε σε Λιβαδιά από τον συνταγματάρχη του Ρωσικού Αυτοκρατορικού Στρατού (ή Ναυτικού) Λάμπρο Κατσώνη σε ανάμνηση της γενέτειράς του, της πόλης Λιβαδειάς στη Ρούμελη. Πιο συγκεκριμένα, στον Κατσώνη είχε δωρηθεί από την Αυτοκράτειρα Αικατερίνη Β΄ της Ρωσίας μία πολύ μεγάλη έκταση-κτήμα εκεί (20 χιλιάδες *ντιαστίνες*, δηλαδή 220 χιλιάδες στρέμματα), την οποία ο Κατσώνης ονόμασε «Λιβαδιά» και από αυτή πήρε νέο όνομα η περιοχή και ο οικισμός. Φαίνεται ότι ο Κατσώνης εγκαταστάθηκε εκεί τον χειμώνα 1798-1799, το πιθανότερο τον Ιανουάριο του 1799, και εκεί γεννήθηκε το 1804 ο τρίτος γιος του, ο Αλέξανδρος. Στη Λιβαδιά της Κριμαίας ο Λ. Κατσώνης ασχολήθηκε με τη γεωργία, ειδικότερα με την αμπελοκαλλιέργεια και την παραγωγή ενός είδους κονιάκ το οποίο διαφήμιζε ως «βότκα από σταφύλι», και το θαλάσσιο εμπόριο.

Το Ανάκτορο της Λιβαδιάς διεκδικούσε από το Ανάκτορο Βοροντσόφ στην Αλούπκα τον τίτλο της πολυτελέστερης κατοικίας στην Κριμαία.
Το κτήμα του Κατσώνη πέρασε αργότερα στην κατοχή της πολωνικής οικογένειας Ποτότσκι και στη συνέχεια, το 1861, έγινε θερινή κατοικία των Ρώσων Τσάρων. Ο Αυτοκράτορας Αλέξανδρος Γ΄ της Ρωσίας πέθανε στη Λιβαδιά το 1894.

Το Ανάκτορο της Λιβαδιάς, κτισμένο το 1910-1911, είναι σήμερα μουσείο. Υπήρξε ένα από τα θερινά ανάκτορα της τελευταίας ρωσικής αυτοκρατορικής οικογενείας. Το 1945 χρησίμευσε ως τόπος συναντήσεων για τη Διάσκεψη της Γιάλτας και ως η κατοικία του Αμερικανού Προέδρου Φραγκλίνου Ρούζβελτ κατά τη διάρκειά της. Σήμερα, η Λιβαδιά της Κριμαίας είναι γνωστή κυρίως για την παραγωγή κρασιού και ως λουτρόπολη, όπως και η ίδια η Γιάλτα.

  

* Ο αστεροειδής 3006 Λιβαδιά, που ανακαλύφθηκε από την Κριμαία το 1979, πήρε το όνομά του από αυτό το προάστιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Επίσημος ιστότοπος της Λιβαδιάς» (στα Ρωσικά).  Πάνος Στάμου:. ««Εκδηλώσεις-Δραστηριότητες»». Επίσημη ιστοσελίδα του Συλλόγου Λεβαδέων «Ο Λάμπρος Κατσώνης». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2014.
2. 1 2  Πάνος Ν. Στάμου (2007). ««Προσέγγιση ιστορικής προσωπικότητας μέσα από Αρχειακές πηγές: Περίπτωση Λάμπρου Κατσώνη»» (.doc). Ελληνικό Πολιτιστικό Κέντρο (Μόσχα).
3. ↑  *Dictionary of Minor Planet Names*, σελ. 247

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Λιβαδιά Κριμαίας** |
Ο **Μπάρι Τόμλινσον** (αγγλικά: **Barrie Tomlinson**) είναι Βρετανός εκδότης , συγγραφέας και δημιουργός κόμικς. Θεωρείται από τις πρωταγωνιστικές μορφές της Βρετανικής εικονογραφικής παραγωγής. 

Ξεκίνησε την ενασχόλησή του με τις εικονογραφημένες εκδόσεις στην αρχή της δεκαετίας του ’60 στην εταιρεία *I.P.C.*, σαν συνεργάτης των περιοδικών *Lion* και *Tiger*, του οποίου έγινε υπεύθυνος έκδοσης το 1969, ενώ αργότερα υπήρξε εμπνευστής του περιοδικού *Roy of the Rovers* (1976). Ακόμη, μετείχε ως ηγετική μορφή στη δημιουργία των εντύπων *Speed*, *Scream*, *Wildcat*, *Teenage Mutant Hero Turtles*, *Mask*, *Ring Raiders* και το 1982 πρωτοστάτησε στην έκδοση του *New Eagle*. Επί 22 έτη, ο Τόμλινσον έγραφε το σενάριο της καθημερινής σειράς *Scorer* (comic strip) στην εφημερίδα *Daily Mirror*.

Ακόμη, ο Τόμλινσον εξέδωσε και δύο βιβλία για τα κόμικς, με τίτλους *Real Roy of the Rovers Stuff* (*Pitch Publishing*, ISBN 978-1785-31212-0, Οκτώβριος 2016) και *Comic Book Hero*, (*Pitch Publishing*, ISBN 978-1785-31324-0, Σεπτέμβριος 2017).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «*Barrie Tomlinson shares rare and new comics*» Ανακτήθηκε στις 10/7/2020
2. ↑  «*The Football Pink - From Roy of the Rovers to Scorer: In one bound!*» Ανακτήθηκε στις 10/7/2010
3. ↑  «*Barrie Tomlinson at Lancaster Comics Day*» Ανακτήθηκε στις 10/7/2020
4. ↑  Karl Stock, "*When Eagles Dared*", *Judge Dredd Megazine* #389, 14 Νοεμβρίου 2017, σελ. 63.
5. ↑  «*In conversion with Barrie Tomlinson*» Ανακτήθηκε στις 10/7/2020

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 24151351987352601445
* LCCN: nb2017025230

 |

 |
Ο **Αλεξέι Ιβάνοβιτς Κοβαλιόφ** (ουκρανικά: *Олексій Іванович Ковальов*‎‎, ρωσικά: *Алексей Иванович Ковалёв*‎‎
, *Ολεξίι Ιβάνοβιτς Κοβαλιόφ*, 19 Ιανουαρίου 1989, Γκόλαγια Πρίσταν - 28 Αυγούστου 2022, Γκόλαγια Πρίσταν) ήταν Ουκρανός πολιτικός, βουλευτής της Βερχόβνα Ράντα. Το 2022, κατά τη διάρκεια της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, συνεργάστηκε με τον ρωσικό στρατό και διορίστηκε αντιπρόεδρος της ρωσικής κατοχικής στρατιωτικο-πολιτικής διοίκησης της Χερσώνας για τη γεωργία.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 1989 στη Γκόλαγια Πρίσταν του Όμπλαστ της Χερσώνας. Αποφοίτησε από τη Νομική Ακαδημία της Οδησσού. Εργάστηκε ως δικηγόρος σε αγροτική επιχείρηση. Διευθυντής της ΠΕ «LK-AGRO» (από τους κορυφαίους στην καλλιέργεια στην περιοχή). Το 2019, στις εκλογές για τη Βερχόβνα Ράντα, εξελέγη από την 186η εκλογική περιφέρεια του Όμπλαστ της Χερσώνας. Εντάχθηκε στην παράταξη Υπηρέτης του Λαού, του Βολοντίμιρ Ζελένσκι.

Στις 28 Απριλίου 2022, η ένταξη στην παράταξη ανεστάλη, ενώ στις 3 Μαΐου διαγράφηκε οριστικά από την παράταξη.

Στις 22 Ιουνίου 2022, επέζησε από απόπειρα δολοφονίας, την οποία ορισμένα μέσα ενημέρωσης ανέφεραν λανθασμένα ως επιτυχή.

Στις 30 Ιουνίου, η ηγεσία της Βερχόβνα Ράντα ανακοίνωσε την απαλλαγή του Κοβαλιόφ από τα καθήκοντα του.

Στις 4 Ιουλίου 2022, έγινε μέλος της ρωσικής κατοχικής στρατιωτικο-πολιτικής διοίκησης της Χερσώνας, αναλαμβάνοντας τη θέση του αντιπροέδρου για τη γεωργία.

Στις 28 Αυγούστου 2022 δολοφονήθηκε.

Πηγές
-----

1. ↑  www.cvk.gov.ua/pls/vnd2019/wp407pt001f01=919pf7201=20838.html.
2. ↑  Ковалев Алексей Иванович — Генштабъ
3. ↑  «Перешедший на сторону России украинский экс-нардеп Алексей Ковалев убит — советник главы Херсонской ОВА Хлань». *The Insider*.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* 
*
Ο **Φιόντορ Ιλίτς Κέλζι** (ρωσικά: *Фёдор Ильич Кельзи*‎‎
, γεννηθείς **Αμπνταλλάχ Κέλζι**, ρωσικά: *Абдаллах Кельзи*‎‎
, Ιούλιος 1819, Χαλέπι - 1886 ή 1912, Αγία Πετρούπολη) ήταν Ρώσος αραβιστής, λέκτορας Αραβικών στο Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1819 στο Χαλέπι σε μια αραβο-αρμενική καθολική χριστιανική οικογένεια. Το 1837 μετακόμισε στη Ρωσία. Σύμφωνα με ορισμένες αναφορές, στην αρχή δίδασκε αραβικά στην Οδησσό. Από το 1856 ξεκίνησε δωρεάν πρακτικά μαθήματα Αραβικών με φοιτητές της Σχολής Ανατολικών Γλωσσών. Από το 1859, εγγράφηκε στη σχολή ως υπεράριθμος δάσκαλος με μισθό 400 ρούβλια, ενώ το 1863 εγκρίθηκε ως λέκτορας πλήρους απασχόλησης. Δίδαξε την καθομιλουμένη αραβο-συριακή διάλεκτο. Την ίδια χρονιά, δημοσίευσε τον οδηγό «*Ρωσο-αραβικές δημόσιες συνομιλίες με την εφαρμογή της εμπειρίας της μετάφρασης των μύθων του Κριλόφ στα αραβικά*», ο οποίος περιείχε επίσης ένα λεξικό (περίπου 500 λέξεων) και υλικό άσκησης, κατηγοριοποιημένο θεματικά. Ο Κέλζι μετέφρασε πεζογραφικά στα αραβικά 10 μύθους του Ιβάν Κριλόφ: «*Το κοράκι και η αλεπού*», «*Η βελανιδιά και το καλάμι*», «*Ο βάτραχος και το βόδι*», «*Η επιλεκτική νύφη*», «*Περαστικοί και σκυλιά*», «*Λαγός στο κυνήγι*», «*Ο σάκος*», «*Το ελάφι και ο δερβίσης*», «*Η τύχη και ο ζητιάνος*», «*Ο ευγενής*».

Το 1871, αποκήρυξε την οθωμανική υπηκοότητα και αποδέχτηκε τη ρωσική. Τον Φεβρουάριο του 1881, απολύθηκε λόγω αρχαιότητας, αλλά παρέδιδε μαθήματα ως ανεξάρτητος δάσκαλος μέχρι το 1882. Πέθανε στη σύνταξη, σύμφωνα με ορισμένες πηγές - το 1886, σύμφωνα με άλλες - το 1912.

Έργα
----

* *Κέλζι Φ. Ι.* Ρωσο-αραβικές δημόσιες συνομιλίες που συγκεντρώθηκαν από φοιτητές της Ανατολικής Σχολής στο Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης, και προσαρμόστηκαν στην καθομιλουμένη αραβική διάλεκτο που χρησιμοποιείται στη Συρία και στις επαρχίες της Τουρκικής και Περσικής από τον Φ. Κέλζι, καθηγητή αραβικών στο ίδιο πανεπιστήμιο, με την εφαρμογή της εμπειρίας της μετάφρασης των μύθων του Ι. Α. Κριλόφ στα αραβικά. - Αγία Πετρούπολη. - Τυπογραφείο Ακαδημίας Επιστημών. - 1863. - 142 σελ.

Πηγές
-----

1. 1 2  «Диаспора Леванта в славянском социокультурном континууме». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2013.

* *Βεσέλοφσκι Ν.* Κέλζι // Биографический словарь профессоров и преподавателей Императорского С.-Петербургского университета за истекшую третью четверть века его существования. 1869—1894.
Το ***Στη χώρα των γουναρικών*** (γαλλ. *Le Pays des fourrures*) είναι ένα περιπετειώδες μυθιστόρημα του Γάλλου συγγραφέα Ιουλίου Βερν. Είχε εμφανισθεί για πρώτη φορά σε συνέχειες στο γαλλικό περιοδικό *Magasin d’Éducation et de Récréation* από τον Σεπτέμβριο του 1872 μέχρι τον Δεκέμβριο του 1873. Η δίτομη αρχική εικονογραφημένη έκδοση στη σειρά του Βερν «Voyages Extraordinaires» (νο. 10) τυπώθηκε επίσης το 1873 και πριν το τέλος του ίδιου έτους είχε ήδη μεταφρασθεί και εκδοθεί και στην αγγλική γλώσσα.

Περίληψη της πλοκής
-------------------

Το 1859 ο Τζάσπερ Χόμπσον και άλλα μέλη της «Εταιρείας του Κόλπου του Χάντσον», η οποία απασχολεί στρατιωτικούς, κυνηγούς και εμπόρους γουναρικών, διασχίζουν τα Βορειοδυτικά Εδάφη του Καναδά, μέχρι το Ακρωτήριο Μπάθερστ στον Αρκτικό Ωκεανό, σε μία αποστολή να δημιουργήσουν ένα φρούριο-εμπορικό σταθμό στον 70ό παράλληλο, βόρεια του Αρκτικού Κύκλου. Τους συνοδεύει ο Βρετανός αστρονόμος Τόμας Μπλακ, που θέλει να φθάσει στη συγκεκριμένη περιοχή για να παρακολουθήσει ως ολική την έκλειψη Ηλίου της 18ης Ιουλίου 1860. Η περιοχή που καταλήγουν είναι πολύ πλούσια σε άγρια ζωή και φυσικούς πόρους. Ο Χόμπσον και η ομάδα του ιδρύουν εκεί το «Φρούριο της ελπίδας». Σε κάποια στιγμή συμβαίνει ένας σεισμός και λίγο καιρό αργότερα αρχίζουν να συμβαίνουν πράγματα φαινομενικά ενάντια στους φυσικούς νόμους: η ολική έκλειψη Ηλίου γίνεται ορατή ως μερική, ενώ σταματά το φαινόμενο της παλίρροιας. Τελικώς όμως τα μέλη της αποστολής καταλαβαίνουν την αιτία....

Εκδόσεις στην ελληνική γλώσσα
-----------------------------

* *Στη χώρα των γουναρικών*, μετάφραση Δ.Β. Ακρίτα, εκδ. ΑΣΤΗΡ - Αλ. & Ε.Παπαδημητρίου (σειρά: Βιβλιοθήκη Ιουλίου Βερν #20), Αθήναι 1974, 264 σελίδες, ISBN 978-960-203-068-4 (επανεκτύπωση του 1993)

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Στη χώρα των γουναρικών** |

* Το *Le Pays des fourrures* στο Project Gutenberg (στο γαλλικό πρωτότυπο)
* Το *Στη χώρα των γουναρικών* στο Project Gutenberg (σε αγγλική μετάφραση)
* *The Fur Country* (ανάγνωση του βιβλίου) στο LibriVox (αγγλ.)
* *Le Pays des Fourrures* (ανάγνωση του βιβλίου) στο LibriVox (γαλλ.)
* 105 εικόνες για το βιβλίο *Στη χώρα των γουναρικών* Αρχειοθετήθηκε 2014-09-04 στο Wayback Machine. έργα των Ζυλ Φερά και Αλφρέντ Κεναί ντε Μπωρεπαίρ

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 184024587
* SUDOC: 261383477

 |

 |
**Πικαρέσκο μυθιστόρημα** (ισπ.:*"pícaro"*, *αλήτης*, *άγριος*, *εξολοθρευτικός*) ήταν δημοφιλές λογοτεχνικό είδος μυθιστορήματος, συχνά με σατυρικό ύφος που περιέγραφε με ρεαλιστικό τρόπο και χιουμοριστικές λεπτομέρειες τις περιπέτειες του ήρωα που προέρχεται από μια κατώτερη τάξη, και τα παθήματά του μέσα σε μια πολυτάραχη και διεφθαρμένη κοινωνία. 

Το είδος αυτό ξεκίνησε στην Ισπανία έχοντας τις ρίζες του στην αραβική λογοτεχνία, και άνθισε στην Ευρώπη τον 17ο και 18ο αιώνα.

Πηγές
-----

* Alexander A. Parker: *Literature and the delinquent: The picaresque novel in Spain and Europe, 1599-1753.*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πικαρέσκο** |

* El Género Picaresco: La Novela Picaresca Española y Su Influencia(Ισπανικά)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85101920
* GND: 4052234-9
* NDL: 00574155
* NKC: ph136576

 |

 |
**Η Πλωτή Πολιτεία** (Une Ville Flottant, 1871) είναι ένα από τα μυθιστορήματα του Γάλλου συγγραφέα Ιουλίου Βερν.

Πλοκή
-----

Το βιβλίο περιγράφει το ταξίδι του "Μεγάλου Ανατολικού", ενός γιγαντιαίων διαστάσεων για την εποχή υπερωκεάνιου, από το Λίβερπουλ της Αγγλίας στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ. Παράλληλα, εξελίσσονται διάφορα γεγονότα μεταξύ των συνεπιβατών. Ο Φαμπιάν Μακ Έλβιν, λοχαγός των Ινδιών και φίλος του αφηγητή, που ταξιδεύει και αυτός στον "Μεγάλο Ανατολικό", συναντά έπειτα από ένα παιχνίδι της μοίρας στο ίδιο πλοίο την παλιά του αγαπημένη, Έλεν Χότζις, που ο πατέρας της τους είχε χωρίσει, και τον σύζυγό της, Χάρι Ντρέικ. Η Έλεν έχει πέσει σε βαριά κατάθλιψη και δεν αναγνωρίζει τον Φαμπιάν. Ο Ντρέικ, γνωρίζοντας την παρουσία του αντιπάλου του στο πλοίο, τον προκαλεί σε μονομαχία, όπου τελικά, έπειτα από το χτύπημα ενός κεραυνού, πέφτει νεκρός. Έπειτα από πολλές κακουχίες και ακραία καιρικά φαινόμενα, ο "Μεγάλος Ανατολικός" φτάνει στην Αμερική, εκεί όπου δίνεται αίσιο τέλος: Ο Φαμπιάν ξανασμίγει με την Έλεν, ενώ ο αφηγητής, έπειτα από μία μικρή περιήγηση στον Νιαγάρα, επιστρέφει στην πατρίδα του, για να βρει ένα γράμμα από τον αγαπημένο του φίλο, Ντην Πίτφερτζ, στον οποίο κλείνεται το καυστικό πνεύμα κατά των μεγάλων τεχνολογικών επιτευγμάτων.

Χαρακτήρες
----------

**Αφηγητής**: Σε όλο το μυθιστόρημα δεν αναφέρεται πουθενά το όνομα του αφηγητή, που εκ μέρους του ο Βερν περιγράφει τις ταξιδιωτικές εντυπώσεις που είχε ως ταξιδιώτης του "Μεγάλου Ανατολικού"
**Φαμπιάν Μακ Έλβιν**: λοχαγός των Ινδιών, ερωτευμένος με την Έλεν Χότζις.
Χάρι Ντρέικ: σύζυγος της Έλεν, και μεγάλος αντίπαλος του Φαμπιάν.
*Ντιν Πίτφερτζ'*: γιατρός, συνεπιβάτης στον "Μεγάλο Ανατολικό"
'*Άρτσιμπαλντ Κόρσικαν*: στρατιωτικός και φίλος του Φαμπιάν.
**Πλοίαρχος Άντερσον**: ο πλοίαρχος του "Μεγάλου Ανατολικού"

Έμπνευση
--------

Ο ίδιος ο Βερν είχε ταξιδέψει με τον "Μεγάλο Ανατολικό", και βασισμένος στις εμπειρίες που είχε από το ταξίδι, έγραψε την "Πλωτή Πολιτεία".

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  A Floating City στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 175172527

 |

 |
Οι **Love in Sadness** είναι ένα ελληνικό ροκ συγκρότημα.

Βιογραφία
---------

Το ελληνικό συγκρότημα Love In Sadness σχηματίστηκε το 1989 στην Αθήνα. Ξεκίνησαν ως τρίο, με τους **Αριστομένη Τσουκαντά** (φωνή, κιθάρα, πλήκτρα), **Στέλιο Τσουκαντά** (μπάσο) και **Γιάννη Γεωργιάδη** (κιθάρα), για να προστεθεί, την άνοιξη του 2000, ο **Χρήστος Διακουμής** (ντραμς).

Το σχήμα υπήρξε από τα ελάχιστα του χώρου που αρνήθηκε συνειδητά να δώσει κάποιο live στο ξεκίνημα του για ενα μεγάλο χρονικό διάστημα, αφού είχε ως κύριο μέλημα του να τελειοποιήσει πρώτα τον ήχο του και ύστερα να δρομολογήσει την έξοδο του στο απαιτητικό πλέον κοινό. Κινούνται στο χώρο του ελληνόφωνου rock. Τα μέλη των LinS έχουν επίσης συμμετοχή και σε διάφορα άλλα ελληνικά groups, όπως οι Magic de Spell, Motivo 4, Evnous, Ρόδες.

Το 1992 πρωτοεμφανίστηκαν στη δισκογραφία συμμετέχοντας στη συλλογή "Fragnenta IV" με το τραγούδι "Promised Land". Ντεμπούτο άλμπουμ τους ήταν το "Απλές Ιστορίες" (1993), που κυκλοφόρησε για λογαριασμό της εταιρείας Έβδομη Διάσταση, σε παραγωγή των Νίκου Πατρελάκη και Τέρη Σιγανού. Το Σεπτέμβριο του 1994 εκπροσώπησαν την Ελλάδα στο Διεθνές Φεστιβάλ BAM στη Βαρκελώνη. Στις αρχές του 1996 υπέγραψαν συμβόλαιο με την ετικέτα Warehouse και ακολούθησαν το EP "Πίσω απ' τον Ήλιο" (το1996, με mastering στο Abbey Road Studio, London) και το άλμπουμ "Το Δεύτερο Αμάρτημα" (1997).

Έχουν κυκλοφορήσει και αρκετά video clips από την δισκογραφία τους, σε σκηνοθεσία Νίκου Σμαραγδή, Γιώργου Μελισσινού, Βαγγέλη Ζήση κλπ.

Έχουν εμφανιστεί στο "πλάι" γνωστών ονομάτων της εγχώριας (Δημήτρης Πουλικάκος, Απροσάρμοστοι) και διεθνούς (The Stranglers, Paul Rodgers) σκηνής, όπως επίσης και στο Rockwave Festival (1997) μαζί με Sisters of Mercy, New Model Army, Διάφανα Κρίνα και Flowers of Romance. Το τρίτο άλμπουμ τους "Κατάσταση Ανάγκης" είδε το φως της δημοσιότητας το 2000.

Οι Love in Sadness επιστρέφουν στην δημιουργία από το 2020 συνεργαζόμενοι με τον νέο τραγουδιστή και ακτιβιστή Βασίλη Νανούρη και κάνουν μια πολύ πρωτότυπη διασκευή στο τραγούδι του Μάνου Λοϊζου "Ο Μέρμηγκας"

Το 2023 οι Love in Sadness επιστρέφουν με νέες κυκλοφορίες, τα tracks 'Παράλληλα" και "Η Γιορτή", για το οποίο κυκλοφόρησε και lyrics video clip, ενώ ετοιμάζουν σύντομα κάμποσα ακόμα νέα τραγούδια. Με το τέλος των αναρτήσεων σε πλατφόρμες και social, θα κυκλοφορήσει ένα ακόμα cd album, το οποίο θα συνοδεύσει μια σειρά επιλεγμένων live.

Δισκογραφία
-----------

* *Απλές Ιστορίες (1993)*
* *Πίσω απ' τον Ήλιο (1996)*
* *Το Δεύτερο Αμάρτημα (1997)*
* *Κατάσταση Ανάγκης (2000)*

D-Volume
--------

Τα περισσότερα μέλη των Love in Sadness (Αριστομένης και Στέλιος Τσουκαντάς, Γιάννης Γεωργιάδης) σχημάτισαν το 2007 το αγγλόφωνο ροκ συγκρότημα D-Volume, με την προσθήκη στη σύνθεση του μαθηματικού Χρήστου Ρούσση στην κιθάρα kκαι του Στέλιου Παύλου στα τύμπανα, κινούμενοι στο χώρο του progressive metal. Οι **D-Volume** κυκλοφόρησαν ήδη το πρώτο τους CD με τίτλο Fade In από την εταιρεία Store Music Productions, καθώς και το video clip "War" σε σκηνοθεσία του Χάρη Γερμανίδη.

Δείτε επίσης
------------

Motivo 4
Το Σταυρόγραμμα, που καλείται επίσης ως Tαυ-Ρο, και ο Μονογραμμικός σταυρός.
Ένα σταυρόγραμμα που χρησιμοποιείται ως τμήμα τρ-λίνωσης της ορθογραφίας της λέξης *σταυρον* (ως Ϲ⳨ΟΝ ) στο Κατά Λουκάν 14:27 ( Papyrus Bodmer XIV, 2ος αιώνας).
Ένας σόλιδος που κόπηκε υπό τον Αναστάσιο Α' Δίκωρο (χτυπημένο στην Κωνσταντινούπολη μεταξύ 507–518). Στον εμπροσθότυπο είναι η  Νίκη που στέκεται αριστερά, κρατώντας ένα ραβδί που εξέχει σ' ένα σταυρόγραμμα.
Λυχνία λαδιού με σταυρόγραμμα από την Καισάρεια Μαριτίμας. Μουσείο Εργοστασίου Γυαλιού, Nahsholim, Ισραήλ.
Το **σταυρόγραμμα** ( **⳨** ), επίσης **μονογραμματικός σταυρός** ή ***ταυ-ρω***,  είναι μια απολίνωση που σχηματίζεται από την υπέρθεση των ελληνικών γραμμάτων ταυ ( **Τ** ) και ρω ( **Ρ** ).

Πρώιμη εμφάνιση και σημασία
---------------------------

Το σύμβολο είναι προχριστιανικής προέλευσης. Βρίσκεται σε χάλκινα νομίσματα που έκοψε ο Ηρώδης ο Μέγας το 37 π.Χ. ερμηνευόμενο ως τρ απολίνωση που αντιπροσωπεύει το τρίχαλκον, δείχνοντας έτσι την αξία του νομίσματος.

### Συντομογραφία για τον σταυρό

Το σταυρόγραμμα χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά ως Ιερή Συντομογραφία για την ελληνική λέξη "σταυρός", σε πολύ πρώιμα χειρόγραφα της Καινής Διαθήκης όπως ο 𝔓 66, ο 𝔓 45 και ο 𝔓 75, ενώ μπορεί οπτικά να παρίστανε τον Ιησού πάνω στον σταυρό.

Αναφορές
--------

1. ↑  The term *staurogram* in this sense is of relatively late coinage (1960s); "monogrammatic cross" is in use in the later 19th century.
2. ↑  F. W. Madden, *History of Jewish Coinage* (1864), 83–85.
3. ↑  Hurtado, Larry (2006). «The Staurogram in Early Christian Manuscripts: the earliest visual reference to the crucified Jesus?». Στο: Kraus, Thomas. *New Testament Manuscripts*. Leiden: Brill. σελίδες 207–26. hdl:1842/1204. ISBN 978-90-04-14945-8.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------
***Ο ιστός της αράχνης*** (γερμ. *Das Spinnennetz*) είναι το πρώτο ολοκληρωμένο μυθιστόρημα του Αυστριακού λογοτέχνη Γιόζεφ Ροτ, γραμμένο το 1923, το οποίο θεωρείται ότι προεικονίζει την ναζιστική Γερμανία του Χίτλερ. Ο ήρωας του βιβλίου, ένας εθνικιστής μέλος παρακρατικών οργανώσεων, προσπαθεί να ανέλθει σε θέσεις εξουσίας με βίαιο και τρομοκρατικό τρόπο. Μόλις δύο μέρες από τη δημοσίευση του τελευταίου μέρους του έργου έγινε στο Μόναχο, το πραξικόπημα της μπυραρίας από τον Χίτλερ.

Το μυθιστόρημα δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στην εφημερίδα όργανο των Αυστριακών Σοσιαλδημοκρατών Arbeiter-Zeitung από τις 7 Οκτωβρίου έως τις 6 Νοεμβρίου 1923. Σε βιβλίο εκδόθηκε πολλά χρόνια μετά το θάνατο του Ροτ, το 1967 από τον εκδοτικό οίκο "Kiepenheuer & Witsch" ,(159 σελ.). Στα ελληνικά κυκλοφόρησε το 1989 Το έργο έχει μεταφερθεί και στον κινηματογράφο, το 1989 από τον γερμανό Bernhard Wicki με τον ίδιο τίτλο (Das Spinnennetz). Επίσης έχει διασκευαστεί και για το γερμανικό ραδιόφωνο

Περίληψη
--------

Αναμνηστικό γραμματόσημο της ημέρας του «Πραξικοπήματος της μπιραρίας» στην Ναζιστική Γερμανία
Πρωταγωνιστής του βιβλίου είναι ο υπολοχαγός Τέοντορ Λόζε (Theodor Lohse), ένας ασήμαντος αλλά φιλόδοξος άντρας. Ο Λόζε είναι γέννημα της κατάστασης που επικρατούσε τότε στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης. Στρατιώτης στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, περήφανος που φόραγε τη στολή του, ευτυχισμένος με την εξουσία που αυτή του έδινε, περιφέρεται τώρα άσκοπα, κατεχόμενος από μια άκρατη, οργισμένη φιλοδοξία.

Ανεργος, εθνικιστής, μισεί τους Εβραίους (αλλά παρόλα αυτά αναγκάζεται να δουλέψει σαν δάσκαλος στο γιο ενός Εβραίου κοσμηματοπώλη) και τους σοσιαλιστές. Δειλός όταν είναι μόνος του, τραμπούκος μαζί με άλλους, θα εισέλθει στο κόσμο των παρακρατικών οργανώσεων (θα γίνει μέλος της οργάνωσης "S II" του Μονάχου, που είναι η αράχνη που πλέκει τον ιστό της) που είχαν στόχο την κατάληψη της εξουσίας και θα τους προσφέρει τις υπηρεσίες του σαν χαφιές αλλά και σαν μπράβος. Κυκλοφορεί με το όπλο στο χέρι, κατασκευάζει πλαστά έγγραφα, διαλύει με τη βία πορείες και απεργίες, δεν διστάζει να σκοτώσει με τσεκούρι ακόμα και τον συναγωνιστή του, όταν νιώθει ότι απειλείται. Μέσα σε αυτόν τον κόσμο, που τα νήματα τα κινεί αόρατος από το Μόναχο, ο Έριχ Λούντεντορφ, ο Λόζε προσπαθεί να σταθεροποιήσει τη θέση του, εξαπατώντας, κοροϊδεύοντας, εκβιάζοντας. Θα καταφέρει να κερδίσει μια θέση, που την έχει όμως δυσανάλογα ακριβά, πληρωμένη.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ολόκληρο το μυθιστόρημα στα γερμανικά:

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
Ο **Μούνδος** (... - 536) ήταν γερμανικής καταγωγής στρατηγός της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ιουστινιανού Α'.

Καταγωγή και τα πρώτα χρόνια
----------------------------

Ο Μούνδος ήταν γιος του Γιέσμου, βασιλιά των Γέπιδων και ανιψιός του επίσης Γέπιδου βασιλειά Τραπστίλα. Η ακριβής ημερομηνία γέννησής του είναι άγνωστη. Ο πατέρας του σκοτώθηκε σε μάχη κατά των Οστρογότθων του Θεοδώριχου το 488, οπότε δέχτηκε πρόταση από τον τελευταίο να συμμαχήσουν, κάτι που έκανε. Παρέμεινε στην Ιταλία ως το θάνατο του Θεοδώριχου το 526 και κατόπιν επέστρεψε στην πατρίδα του.

Στο Βυζαντινό στρατό
--------------------

Το 529 ο Μούνδος έστειλε πρεσβευτές στον Ιουστινιανό διαβεβαιώνοντάς τον για την πίστη του σε αυτόν. Ο αυτοκράτορας τον δέχθηκε και τον διόρισε στρατηγό της Ιλλυρίας και της στρατιάς του Δούναβη. Στα επόμενα δύο χρόνια ο Μούνδος απέτρεψε πολλαπλές επιχειρήσεις των Σλάβων και των Βουλγάρων στέλνοντας στην Κωνσταντινούπολη πολλά λάφυρα. 
Το 531 ο Μούνδος αντικατέστησε προσωρινά το Βελισάριο στην ανατολή μετά την αποτυχία του τελευταίου στη Μάχη της Καλλίνικου, αλλά μάλλον δεν ταξίδεψε ποτέ προς τα κει. Τον Ιανουάριο του 532 επέστρεψε στη θέση του στην Ιλλυρία, αλλά τον ίδιο μήνα βρέθηκε στην Κωνσταντινούπολη με σώμα Έρουλων μισθοφόρων, όταν ξέσπασε η Στάση του Νίκα. Ο Μούνδος που ήταν πάντα πιστός στον Ιουστινιανό και ο Βελισάριος ήταν υπεύθυνοι για τη σφαγή των υποστηρικτών του Υπάτιου στον Ιππόδρομο της Πόλης. 

Ο Μούνδος παρέμεινε στην Ιλλυρία και, όταν ο Ιουστινιανός προσπάθησε να ανακαταλάβει την Ιταλία από τους Γότθους το 535, έστειλε το στρατό του στη Δαλματία, ενώσω ο Βελισάριος επιτίθεντο στη Σικελία από θάλασσας. Ο Μούνδος νίκησε τους Γότθους και πήρε τη Σαλώνα, αλλά οι Γότθοι επανήλθαν στις αρχές του επόμενου έτους. Σε μια μάχη κοντά στη Σαλώνα, ο γιος του Μούνδου ο Μαυρίκιος περικυκλώθηκε από μεγαλύτερη δύναμη των Γότθων και σκοτώθηκε. Εξαγριωμένος για το θάνατο του γιου του, ο Μούνδος οδήγησε το στρατό του σε νέα νίκη έναντι των εχθρών, αν και τραυματίστηκε θανάσιμα κυνηγώντας τους.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Theophanes, 6032
2. ↑  John Malalas, 450-451
3. ↑  Marcellinus Comes, AD 530
4. ↑  Procopius, *De Bello Persico*, I.XXIV.42-52
5. ↑  Procopius, *De Bello Gothico*, I.V.12-4
6. ↑  Procopius, *De Bello Gothico*, I.V.11
7. ↑  Procopius, *De Bello Gothico*, I.VII

Πηγές
-----

* Προκόπιος, *De Bello Persico*, Volume I. *De Bello Gothico*, Volume I. (Project Gutenberg) (αγγλικά)
* Ιωάννης Μαλάλας, *Chronographia* (αγγλικά)
* Θεοφάνης Ομολογητής, *Chronicle* (αγγλικά)
* Κόμης Μαρκελλίνος, *Chronicon* (λατινικά)


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Mundus (general)  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
To **Σώμα Κυπρίων Οδηγών** (ΣΚΟ) είναι η εθνική οργάνωση Οδηγισμού στην Κύπρο. Ο Οδηγισμός στην Κύπρο ξεκίνησε το 1912, ενώ η οργάνωση έγινε μέλος της Παγκόσμιας Οργάνωσης Οδηγών και Κοριτσιών Προσκόπων‎ (WAGGGS) το 1962. Η μικτή εκπαιδευτική οργάνωση έχει 2.763 μέλη (από το 2006).

Ιστορία
-------

Αν και υπήρχαν Μοναχικοί Οδηγοί (Lone Guides) στα χρόνια μετά το 1912, οι πρώτες μονάδες που λειτούργησαν σχηματίστηκαν το 1930 ως υπερπόντιος κλάδος του βρετανικού σώματος Οδηγών (The Girl Guides Association). Το 1960, μετά την ανεξαρτησία της Κύπρου, ιδρύθηκε το Σώμα Κυπρίων Οδηγών.

Το 1962, η νεοϊδρυθείσα οργάνωση εισήχθη στην Παγκόσμια Οργάνωση Οδηγών και Κοριτσιών Προσκόπων (WAGGGS) ως συνδεδεμένο μέλος. Έγινε πλήρες μέλος το 1978.

Το σωματείο φιλοξένησε την 6η Ευρωπαϊκή Συνδιάσκεψη Προσκόπων και Οδηγών (6th European Scout and Guide Conference) το 1989, σε συνεργασία με το Σώμα Προσκόπων Κύπρου (ΣΠΚ).

Οι Κύπριοι Οδηγοί έχουν ενεργή συνεργασία με το σώμα των οδηγών της Λευκορωσίας (Ассоциация белорусских гайдов). Έχουν εκπαιδεύσει βαθμοφόρους από τη Λευκορωσία πριν από την εισαγωγή της στη WAGGGS το 1996 και εξακολουθούν να υποστηρίζουν την ανάπτυξη των Οδηγών της Λευκορωσίας.

Δείτε επίσης
------------

* Σώμα Προσκόπων Κύπρου
* Σώμα Ελληνικού Οδηγισμού

Παραπομπές
----------

1. ↑  Διάταξη Σύνοψης Αποφάσεων, 18/ΠΣ/15[*νεκρός σύνδεσμος*] cut.ac.cy
2. ↑  «Girl Guides Association of Cyprus». *World Association of Girl Guides and Girl Scouts*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουλίου 2009.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Cyprus[*νεκρός σύνδεσμος*] στη WAGGGS
Το **Σώμα Προσκόπων Κύπρου** (ΣΠΚ) αποτελεί τον εθνικό Προσκοπικό οργανισμό στης Κύπρου. Ιδρύθηκε το 1913 και έγινε μέλος της Παγκόσμιας Οργάνωσης Προσκοπικής Κίνησης (WOSM) το 1961. Το Σώμα Προσκόπων Κύπρου έχει 5926 μέλη.

Ιστορία
-------

Ο Προσκοπισμός ιδρύθηκε επίσημα στην Κύπρο το 1913 από τους Ν.Κ. Λανίτη και Ν. Νικολαΐδη, με βοήθεια από το Ηνωμένο Βασίλειο.

Το 1980, ο Σάββας Κοκκινίδης τιμήθηκε με το Χάλκινο Λύκο (Bronze Wolf), μία μοναδική διάκριση της Παγκόσμιας Οργάνωσης Προσκοπικής Κίνησης, που απονέμεται από την Παγκόσμια Προσκοπική Επιτροπή για εξαίρετη προσφορά στον παγκόσμιο Προσκοπισμό.

Δείτε επίσης
------------

* Προσκοπισμός στην Ελλάδα
* Σώμα Ελλήνων Προσκόπων
* Σώμα Κυπρίων Οδηγών

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Triennal review: Census as at 1 December 2010» (PDF). World Organization of the Scout Movement. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 12 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Cyprus Scouts Association  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Συντεταγμένες: 40°30′N 16°30′E﻿ / ﻿40.5°N 16.5°E﻿ / 40.5; 16.5

Η **Μπαζιλικάτα** (ιταλικά: *Basilicata*), γνωστή και ως Λουκανία, είναι περιφέρεια της Ιταλίας, στο νοτιοανατολικό άκρο της χώρας. Συμβατικά ανήκει στην Νότια Ιταλία (ιταλ. παρ. *Mezzogiorno*). Πρωτεύουσά της είναι η Ποτέντσα. Η οικονομία της περιφέρειας βασίζεται στην καλλιέργεια σιτηρών, πατατών, ελιών και αμπελιών, ενώ υπάρχουν και πολλές βιομηχανίες. Ένα εργοστάσιο της FIAT λειτουργεί κοντά στο Μέλφι.

Γεωγραφία
---------

Η Μπαζιλικάτα συνορεύει με την Καμπανία στα δυτικά, με την Απουλία στα βόρεια και ανατολικά και την Καλαβρία στο νότο, ενώ έχει μικρές ακτογραμμές δυτικά στην Τυρρηνική θάλασσα ανάμεσα στην Καμπανία και στην Καλαβρία και μεγαλύτερες στα νοτιοανατολικά στο κόλπο του Τάραντα στο Ιόνιο Πέλαγος ανάμεσα στην Καλαβρία και στην Απουλία.

Η Μπαζιλικάτα έχει έκταση 9.995 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο πληθυσμός της είναι σύμφωνα με υπολογισμούς του 2012 575.902 κάτοικοι. Η Μπαζιλικάτα είναι η πιο ορεινή περιοχή της νότιας Ιταλίας, με περίπου το 47% της έκτασής να καλύπτεται από βουνά. Από το υπόλοιπο το 45% είναι λοφώδες και το 8% πεδινό. Η Μπαζιλικάτα καλύπτει ένα μεγάλο τμήμα των νότιων Απέννινων, ανάμεσα στο ποτάμο Οφάντο και τον ορεινό όγκο Πολλίνο (2.267 μέτρα) στο νότο. Στη περιφέρεια βρίσκεται το ανενεργό ηφαίστειο Μόντε Βουλτούρε (1.326 μέτρα).

Οι δύο κύριες πόλεις της Μπαζιλικάτα είναι η Ποτέντσα (η πρωτεύουσα) και η Ματέρα.

Επαρχίες
--------

Η Μπαζιλικάτα χωρίζεται σε δύο επαρχίες:

| Επαρχία | Έκταση (τ.χλμ.) | Πληθυσμός | Πυκνότητα (κατ./τ.χλμ.) |
| --- | --- | --- | --- |
| Ματέρα | 3.447 | 193.193 | 59,1 |
| Ποτέντσα | 6.545 | 353.069 | 59,1 |

Διοίκηση
--------

Πρόεδρος είναι ο Βίτο Μπάρντι (Φόρτσα Ιτάλια) από τις 16 Απριλίου 2019, ο οποίος κέρδισε τις εκλογές που διεξήχθησαν στις 24 Μαρτίου 2019, λαμβάνοντας ποσοστό 42,2%.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Basilicata στο Wikimedia Commons
* Μπαζιλικάτα στο Curlie

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Περιφέρειες της Ιταλίας |
| --- |
|  |
| 
* Αμπρούτσο
* Απουλία
* Βένετο
* Εμίλια-Ρομάνια
* Καλαβρία
* Καμπανία
* Κοιλάδα της Αόστα
* Λάτιο
* Λιγυρία
* Λομβαρδία
* Μάρκε
* Μολίζε
* Μπαζιλικάτα
* Ούμπρια
* Πεδεμόντιο
* Σαρδηνία
* Σικελία
* Τοσκάνη
* Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε
* Φρίουλι-Βενέτσια Τζούλια
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 127244500
* LCCN: n79063209
* ISNI: 0000 0001 2353 3721
* GND: 4004627-8
* SUDOC: 027376508
* BNF: cb119431507 (data)
* NKC: ge134053
* BNE: XX455434

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ευρώπη
* Πύλη:Ιταλία
 |

 |
Το **Σύμφωνο Μόλοφ-Καφαντάρη** ήταν διεθνής συνθήκη, η οποία υπεγράφη στις 8 Δεκεμβρίου 1927 μεταξύ του Βασιλείου της Βουλγαρίας και της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Ιστορικό πλαίσιο
----------------

Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι προκάλεσαν μεταβολή των συνόρων στην περιοχή της Βαλκανικής Χερσονήσου γειτνιάζουσας του Αιγαίου Πελάγους. Ο Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος προκάλεσε την υποχώρηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από, σχεδόν, το σύνολο της Ευρώπης. Ο Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος ολοκληρώθηκε με την ήττα της Βουλγαρίας, η οποία υποχρεώθηκε στην υπογραφή της Συνθήκης του Βουκουρεστίου (1913) και την παραίτηση από τη διεκδίκηση, ως αποτέλεσμα, ορισμένων εκ των εδαφών που είχε καταλάβει στη διάρκεια του προηγούμενου πολέμου. Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος κατέληξε σε νέα ήττα της Βουλγαρίας, η οποία υποχρεώθηκε στην υπογραφή της Συνθήκης του Νεϊγύ και την παραχώρηση της Δυτικής Θράκης στην Ελλάδα.

Περιεχόμενο του συμφώνου
------------------------

Το σύμφωνο υπεγράφη από τους Υπουργούς Οικονομικών του Βασιλείου της Βουλγαρίας, Βλαντιμίρ Μόλοφ, και της Δεύτερης Ελληνικής Δημοκρατίας, Γεωργίου Καφαντάρη. Έδωσε λύση στα οικονομικής φύσεως ζητήματα που σχετίζονταν με τη ρευστοποίηση των βουλγαρικών ιδιοκτησιών στην Ελλάδα και των ελληνικών ιδιοκτησιών στη Βουλγαρία. Η Ελλάδα υποχρεώθηκε στην καταβολή αποζημίωσης στη Βουλγαρία ύψους 1.050.000 λεβ της εποχής εκείνης. Ακολούθησε, επίσης, ως απόρροια αυτής, νέα ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ των δύο Κρατών.

Έκθεση Φωτογραφιών
------------------

* Εθνογραφικός χάρτης του βιλαετίου του Εντιρνέ το 1912Εθνογραφικός χάρτης του βιλαετίου του Εντιρνέ το 1912
* Οι εδαφικές μεταβολές που ακολούθησαν τους δύο Βαλκανικούς ΠολέμουςΟι εδαφικές μεταβολές που ακολούθησαν τους δύο Βαλκανικούς Πολέμους
* Επιπτώσεις της Συνθήκης του ΝεϊγύΕπιπτώσεις της Συνθήκης του Νεϊγύ
* Βούλγαροι πρόσφυγες της Δυτικής Θράκης (1923)Βούλγαροι πρόσφυγες της Δυτικής Θράκης (1923)

Παραπομπές
----------

Σχετικά Λήμματα
---------------

* Βαλκανικοί Πόλεμοι
* Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος
* Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος
* Συνθήκη του Νεϊγύ
* Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923

Εξωτερικός Σύνδεσμος
--------------------

* (Αγγλικά) Το αίτημα αποζημίωσης είναι ένδειξη οικονομικού προβλήματος - GR Reporter - 24 Μαρτίου 2015

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Βουλγαρία
* Πύλη:Ελλάδα
* Πύλη:Διεθνείς Σχέσεις
 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Accord Mollov-Kaphantaris  της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το **Internehive** μη κερδοσκοπικός οργανισμός που θέτει ως στόχο τη δημιουργία μιας ελεύθερης ηλεκτρονικής βιβλιοθήκης στο διαδίκτυο. Στα εγχειρήματα 

ο αποθηκεύονται σελίδες του διαδικτύου περιοδικά κατά τη διαχρονική τους παρουσία. Ο χρήστης είναι δυνατόν να αναζητήσει σελίδες μέσ της μηχανής οπισθοδρόk Machine)

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
* Internet Archive Mirror at the Bibliotheca Alexandrina, Egypt
* Web Archiving at archive.org, details of Internet Archive operations
* 
* Earliest known website on the Archive στο Wayback Machine (αρχειοθετήθηκε May 12, 1996)
* 
* Internet Archive (recursive archive)
* Early websites from 1996

Δικτυακοί τόποι
---------------

* The Internet Archive

Παραπομπές
----------
Το **Μνημείο του Γιάνος Έστερχαζι** είναι μνημείο προτομής που βρίσκεται στο Ουρσίνουφ της Βαρσοβίας, στην οδό Πσι Μπαζαντάρνι 3, προς τιμήν του Τσεχοσλοβάκου πολιτικού ουγγρικής καταγωγής, Γιάνος Έστερχαζι.

Το μνημείο είναι δώρο από την Ουγγαρία στη Βαρσοβία. Ο δημιουργός της προτομής είναι ο Ούγγρος γλύπτης Γιάνος Μπλασκό.

Τα αποκαλυπτήρια του μνημείου έγιναν στις 15 Ιουνίου 2011 μπροστά από την Εκκλησία του Ευλογημένου Λαδίσλαου του Γκιελνίουφ, παρουσία, μεταξύ άλλων, του Προέδρου της Ουγγρικής Εθνοσυνέλευσης, Λάσλο Κοβέρ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  KAI, Katolicka Agencja Informacyjna (30 Νοεμβρίου 2011). «Odsłonięto pomnik węgierskiego patrioty».
2. 1 2  Wizyta przewodniczącego parlamentu Węgier.
**Πυρανόζες** (αγγλ.: *pyranoses*) στη βιοχημεία και την οργανική χημεία, ονομάζονται οι ομάδες σακχάρων, δηλ. οι μονοσακχαρίτες σε κυκλική δομή με *έξι* μέλη, δομή η οποία περιέχει τον σκελετό του *πυρανίου*, ένεκα και η ονομασία τους, *πυρανόζες*. Πέντε μέλη είναι από άνθρακα (C) και ένα μέλος είναι από οξυγόνο (O). Μπορεί να φέρουν και άλλα άτομα άνθρακα εξωτερικά του εξαδακτυλίου (βλέπε λ.χ. μόριο γλυκόζης).
Η δομή αυτή λέγεται επίσης **δακτύλιος πυρανόζης** (*pyranose ring*). Σε αντίθεση με το πυράνιο που φέρει δύο διπλούς δεσμούς, από το οποίο λήφθηκε η ονομασία αυτή (*πυρανόζες*), η πυρανόζη ποτέ δεν έχει διπλούς δεσμούς.

| **Τετραϋδροπυράνιο** |
| --- |
| Ονομασία | Τετραϋδροπυράνιο | α-D-(+)-Γλυκοπυρανόζη |
| Χημική δομή | Tetrahydropyran | α-Γλυκοπυρανόζη |
|  | Δακτύλιος τετραϋδροπυρανίου σε χρώμα: **μπλε** | Δακτύλιος τετραϋδροπυρανίου σε μορφή «καρέκλας» σε χρώμα: **μπλε** |
|

Ο δακτύλιος πυρανόζης σχηματίζεται από την αντίδραση της υδροξυλικής ομάδας (-ΟΗ) με τον άνθρακα 5 (C-5) από μονοσακχαρίτη που φέρει μια αλδεΰδη στον άνθρακα C-1. Αυτό, ως συνέπεια, δίνει μία ημικετάλη. Σε περίπτωση που τύχει και η αντίδραση είναι μεταξύ της αλδεϋδης και της υδροξυλικής ομάδας στον άνθρακα C-4, τότε θα σχηματιστεί μία φουρανόζη.

Από θερμοδυναμικής άποψης, ο δακτύλιος πυρανόζης είναι πολύ πιο σταθερός απ' αυτόν της φουρανόζης. Μονοσάκχαρα που, συνήθως, φέρουν αυτή τη μορφή του εξαδακτυλίου πυρανόζης είναι: η γλυκόζη, η μαννόζη, η γαλακτόζη κ.ά. Παραδείγματος χάρη, για μια αλδοεξόζη, όπως η γλυκόζη, η αλδεϋδική ομάδα C-1 του τύπου ανοιχτής αλυσίδας αντιδρά με το υδροξύλιο του C-5 για να σχηματίσει μια ενδομοριακή ημιακετάλη. Ο εξαμελής δακτύλιος του σακχάρου που παράγεται, ονομάζεται *πυρανόζη* λόγω της ομοιότητάς του με το πυράνιο.

Δείτε επίσης
------------

* Φουρανόζη

Παραπομπές
----------

1. ↑  Robyt, J.F. (1998). *Essentials of Carbohydrate Chemistry*. Springer. ISBN 0-387-94951-8.
2. ↑
3. ↑
4. ↑  Ma, B.Y.; Schaefer, H.F.; Allinger, N.L. (1998). «Theoretical studies of the potential energy surfaces and compositions of the D-aldo and D-ketohexoses». *Journal of the American Chemical Society* **120** (14): 3411–3422. doi:10.1021/ja9713439.
5. ↑  «Carbohydrate Chemistry - Χημεία Υδρογονανθράκων [sic]» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 17 Ιανουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2021.
6. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 21 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2021.
Ο **Χουάν Χοσέ Περέα** είναι Κολομβιανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται για τον Πας Γιάννινα]].

Καριέρα
-------

Ο Περέα άρχισε την καριέρα του στις ακαδημίες της Πόρτο. Βοήθησε την ομάδα του στην κατάκτηση του ΟΥΕΦΑ Γιουθ Λίγκ τη σεζόν 2018-19.

### Παναθηναϊκός

Τον Αύγουστο του 2019 υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο 2 χρόνων στον Παναθηναϊκό. Έκανε το ντεμπούτο του στις 31 Αυγούστου 2019 στην ήττα της ομάδας του με 1-3 από τον ΟΦΗ. Συνόλικα μέτρησε 3 γκολ σε 23 συμμετοχές. 

### Βόλος

Το καλοκαίρι του 2020, ο Κολομβιανός επιθετικός υπέγραψε στον Βόλο ως δανεικός από τον Παναθηναϊκό για έναν χρόνο. Στις 9 Δεκεμβρίου του 2020 πέτυχε το πρώτο του γκολ με την ομάδα της Μαγνησίας στο γήπεδο "Θεόδωρος Κολοκοτρώνης" απέναντι στον Αστέρα Τρίπολης στις καθυστερήσεις. Συνολικά μέτρησε με την ομάδα του Βόλου 3 γκολ σε 27 συμμετοχές. 

### ΠΑΣ Γιάννινα

Τον Ιούλιο του 2021 υπέγραψε 3ετές συμβόλαιο με τον ΠΑΣ Γιάννινα ο οποίος έδωσε 100 χιλιάρικα για την απόκτηση του. Συνολικά με την ομάδα του ΠΑΣ Γιάννινακατάφερε να σημειώσει 10 γκολ σε 32 συμμετοχές.

### Στουτγκάρδη

Τον Ιούλιο του 2022 υπέγραψε 4ετές συμβόλαιο με την ομάδα της ΦφΜ Στουτγκάρδης από τον ΠΑΣ Γιάννινα έναντι του ποσού των 2,4 εκατ. ευρώ, συν 500.000 ευρώ σε μπόνους συμμετοχών και στόχων. Το 20% της μεταγραφής θα μπει στα «ταμεία» του Παναθηναϊκός που διατηρεί ποσοστό μεταπώλησης ύψους 20%

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Στον Βόλο ο Περέα». *ΠΑΕ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ*. 2 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2022.
2. ↑  «JUAN-JOSÈ PEREA». 19 Ιουλίου 2021.
3. ↑  «Και επίσημα στη Στουτγκάρδη με το "11" ο Περέα (pics) | SPORTS ROOM». *sportsroom.gr*. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουλίου 2022.
Χαρτονόμισμα των 5 φράγκων της Γαλλικής Δυτικής Αφρικής του 1943.
Το **φράγκο της Γαλλικής Δυτικής Αφρικής** ήταν νόμισμα το οποίο ήταν σε κυκλοφορία στις Γαλλικές αποικίες στην δυτική Αφρική ταυτόχρονα με το Γαλλικό φράγκο από το 1903. Συνέχισε να χρησιμοποιείται ακόμα και μετά την υιοθέτηση του φράγκου CFA το 1945 το οποίο το αντικατέστησε. Υποδιαιρούταν σε 100 σαντίμ (centimes).

Κέρματα
-------

Το 1944 εκδόθηκαν κέρματα των 50 σαντίμ και του 1 φράγκου από κράμα χαλκού-αλουμινίου τα οποία ήταν και τα μοναδικά κέρματα του φράγκου της Γαλλικής Δυτικής Αφρικής που εκδόθηκαν

Χαρτονομίσματα
--------------

Από την Τράπεζα της Δυτικής Αφρικής (Banque de l'Afrique occidentale) εισήχθησαν στην κυκλοφορία τα παρακάτω χαρτονομίσματα:

|  |  |
| --- | --- |
| **Έτος** | **Αξία** |
| 1903 | 100 Φράγκα |
| 1904 | 5 Φράγκα |
| 1912 | 500 Φράγκα |
| 1917 | 25 Φράγκα |
| 1919 | 1000 Φράγκα |
| 1920 | 50 Φράγκα |
| 1943 | 10 Φράγκα |
| 1944 | 1 Φράγκο |
| 1944 | 2 Φράγκα |
| 1944 | 50 σαντίμ (centimes) |

Τα χαρτονομίσματα της Τράπεζα της Δυτικής Αφρικής συνέχισαν να κυκλοφορούν ακόμα και μετά την υιοθέτηση του φράγκου CFA.

Πηγές
-----

* Krause, Chester L. and Clifford Mishler (1991). Standard Catalog of World Coins: 1801–1991 (18th ed. ed.). Krause Publications. ISBN 0873411501.
* Pick, Albert (1994). Standard Catalog of World Paper Money: General Issues. Colin R. Bruce II and Neil Shafer (editors) (7th ed.). Krause Publications. ISBN 0-87341-207-9.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Χαρτονομίσματα του φράγκου της Γαλλικής Δυτικής Αφρικής Αρχειοθετήθηκε 2018-04-07 στο Wayback Machine.

* Κέρματα του φράγκου της Γαλλικής Δυτικής Αφρικής
Ο **Σαΐχ (ή Σεΐχ) Χαϊντάρ.** περσικά: شیخ حیدر‎‎ (1459, Ντιγιαρμπακίρ - 9 Ιουλίου 1488, Tαμπασαράν) ήταν ο διάδοχος τού πατέρα του (σεΐχ Τζουναΐντ) ως αρχηγός τού τάγματος των Σαφαβιδών από το 1460-1488. Ο Χαϊντάρ διατήρησε τη διακυβέρνηση και τις πολιτικές φιλοδοξίες, που είχε ξεκινήσει ο πατέρας του. Υπό τον σεΐχ Χαϊντάρ το τάγμα αποκρυσταλλώθηκε ως πολιτικό κίνημα, με έναν ολοένα και πιο εξτρεμιστικό, ετερόδοξο, των 12 ιμάμηδων σιιτικό χρωματισμό και ο Χαϊντάρ θεωρούνταν θεϊκή φιγούρα από τους οπαδούς του.  Ο σεΐχ Χαϊντάρ ήταν υπεύθυνος για την εντολή στους οπαδούς του να υιοθετήσουν το κόκκινο κάλυμμα κεφαλής των 12 μερών, για να τιμήσουν τη μνήμη των 12 ιμάμηδων, κάτι που οδήγησε στον χαρακτηρισμό τους από τον τουρκικό όρο των Κιζιλμπάς "Ερυθροκέφαλοι". 

Ο Χαϊντάρ ήρθε σύντομα σε σύγκρουση με τους Σιρβανσάχ, καθώς και με τους Ακ Κογιουνλού, που ήταν σύμμαχοι με τους πρώτους. Μετά από αρκετές εκστρατείες στον Βόρειο Καύκασο, κυρίως στην Κιρκασία και το Νταγκεστάν, αυτός και οι άνδρες του παγιδεύτηκαν τελικά το 1488 στο Ταμπασαράν από τις συνδυασμένες δυνάμεις τού Σιρβανσάχ Φαρούχ Γιασάρ και τού Γιακούμπ Μπεγκ των Ακ Κογιουνλού. Σε μία σκληρή μάχη που ακολούθησε, ο σεΐχ Χαϊντάρ και οι άνδρες του νικήθηκαν και σκοτώθηκαν. Τον διαδέχθηκε ο πρώτος γιος του, Σολτάν-Αλί ως αρχηγός τού τάγματος. Τον Σολτάν-Αλί με τη σειρά του τον διαδέχθηκε ο νεότερος γιος τού Χαϊντάρ, ο οποίος θα γινόταν ο ιδρυτής της δυναστείας των Σαφαβιδών και γνωστός με το βασιλικό όνομα Ισμαήλ Α΄.

Βιογραφία
---------

Οικογένεια
----------

Δείτε επίσης
------------

* Δυναστεία των Σαφαβιδών
* Οικογενειακό δέντρο της δυναστείας των Σαφαβιδών

Βιβιβλιογραφικές αναφορές
-------------------------

1. ↑  Islam without Allah?, By Colin Turner, pg.63
2. ↑  The Ismāʻı̄lı̄s, By Farhad Daftary, pg.466

Πηγές
-----

* Ghereghlou, Kioumars (2016). "ḤAYDAR ṢAFAVI". Encyclopaedia Iranica.
* Jackson, επιμ. (1986). *The Cambridge History of Iran*. **6**. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0521200943.
* Savory, Roger (2007). *Iran Under the Safavids*. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0521042512.
***Τζούντι*** (*Judy*) είναι ο τίτλος αμερικανικής βιογραφικής μουσικής ταινίας, παραγωγής 2019 σε σκηνοθεσία Ρούπερτ Γιάρεντ. Η ταινία αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά του θεατρικού του Πίτερ Κουίλτερ *End of the Rainbow*, που πραγματεύεται τους τελευταίους μήνες της ζωής της θρυλικής ηθοποιού και τραγουδίστριας Τζούντι Γκάρλαντ, την οποία υποδύεται η Ρενέ Ζελβέγκερ που βραβεύτηκε με Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της, δεκαέξι χρόνια μετά την πρώτη της νίκη το 2004, όταν βραβεύτηκε με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία του Άντονι Μινγκέλα *Επιστροφή στο Cold Mountain (Cold Mountain, 2003)*.

Πλοκή
-----

Το 1968, η καριέρα της Τζούντι Γκάρλαντ έχει αρχίσει να φθίνει. Οι παλιές της δόξες στα στούντιο της Metro-Goldwyn-Mayer έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί κι η ηθοποιός και τραγουδίστρια, μετά από δυο διαζύγια, έχει μείνει απένταρη έχοντας δυο ανήλικα παιδιά να συντηρήσει. Αναγκάζεται λοιπόν να δεχτεί την πρόταση του Λονδρέζου ιμπρεσάριου, Μπέρναρντ Ντελφόντ (Μάικλ Γκαμπόν), για μια σειρά εμφανίσεων στο φημισμένο Carnegie Hall, οι οποίες ίσως να τη βγάλουν από το οικονομικό της αδιέξοδο. Φτάνοντας στο Λονδίνο η Τζούντι έρχεται αντιμέτωπη με μια σειρά από δαίμονες που την ταλαιπωρούν από την περίοδο των γυρισμάτων της ταινίας του 1939 *Ο Μάγος του Οζ (Wizard of Oz)*, που αφορούν ως επί τω πλείστον την εξάρτησή της από ναρκωτικές ουσίες και χρόνιου αλκοολισμού. Η ζωή στο Λονδίνο έχει ως αποτέλεσμα έναν ακόμη γάμο με τον κατά πολύ νεώτερό της, Μάικ Ντινς (Φιν Γουίτροκ) και κάποιες συναυλίες καταδικασμένες να αποτύχουν λόγω της επήρειας αλκόολ και ναρκωτικών. Η δικαίωση δεν θα αργήσει όμως να έρθει στο τέλος για την πολύπαθη αυτή καλλιτέχνιδα.

Βραβεία
-------

Από τη στιγμή που η ταινία προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Telluride η Ζελβέγκερ θεωρήθηκε αδιαφιλονίκητο φαβορί για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου, σαρώνοντας τα βραβεία των κριτικών. Ήταν συνυποψήφια με τις Σαρλίζ Θέρον, Σέρσα Ρόναν, Σύνθια Ερίβο και Σκάρλετ Γιόχανσον, από τις οποίες επικράτησε κερδίζοντας το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου.

Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)

**Βράβευση:**

* Α' Γυναικείου Ρόλου - Ρενέ Ζελβέγκερ

**Υποψηφιότητα:**

* Καλύτερου Μακιγιάζ - Τζέρεμι Γούντχεντ

Παραπομπές
----------

1. ↑  nmhh.hu/dokumentum/198182/terjesztett\_filmalkotasok\_art\_filmek\_nyilvantartasa.xlsx.
2. 1 2 3  lumiere.obs.coe.int/movie/83459.
3. ↑  Clarke, Stewart (October 23, 2017). «Renee Zellweger to Play Judy Garland in London-Set 'Judy'». *Variety*. .
4. ↑  «Renee Zellweger to play Judy Garland on screen». *BBC News*. October 23, 2017. .
5. ↑  Thompson, Anne (26 Σεπτεμβρίου 2019). «With 'Judy', Renée Zellweger Has an Oscar-Winning Role and the Narrative to Match». *IndieWire*. Ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Τζούντι (ταινία 2019)*  στην IMDb