recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **Little Nightmares** είναι παιχνίδι περιπέτειας σε πλατφόρμα παζλ που αναπτύχθηκε από την Tarsier Studios και εκδόθηκε από την Bandai Namco Entertainment για Microsoft Windows, Nintendo Switch, PlayStation 4, Xbox One και Stadia. Τοποθετημένο σε έναν μυστηριώδη κόσμο, το Little Nightmares ακολουθεί το ταξίδι της Six, ενός πεινασμένου μικρού κοριτσιού που πρέπει να ξεφύγει από το Maw, ένα σιδερένιο σκάφος που κατοικείται από τερατώδη, στριμμένα όντα. Το παιχνίδι έλαβε θετικές κριτικές κατά την κυκλοφορία του, με τους κριτικούς να επαινούν την ατμόσφαιρα, τα γραφικά και τον ήχο του ενώ επέκριναν το σύστημα σημείων ελέγχου και τη μικρή του διάρκεια. Ένα (πρίκουελ), το Little Nightmares II, κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2021.

Ανάπτυξη παιχνιδιού
-------------------

Με το παιχνίδι, η ομάδα ήθελε να εξερευνήσει τα «άγρια ​​άκρα» της παιδικής ηλικίας. Το σκηνικό του παιχνιδιού, το Maw, δημιουργήθηκε ως ένα κομμάτι concept art "όπου όλα τα χειρότερα πράγματα στον κόσμο θα μπορούσαν να αφεθούν και να σαπίσουν". Σύμφωνα με το θέμα της παιδικής ηλικίας, η ομάδα επέλεξε να μην δημιουργήσει έναν ισχυρό πρωταγωνιστή. Ενώ το gameplay έχει περιγραφεί ως stealth-based, η ομάδα προτιμά να το περιγράψει ως "κρυφτό" με την αίσθηση ότι ακόμη και ο όρος "stealth" δίνει την εντύπωση ενός ισχυρού χαρακτήρα.

Το παιχνίδι ανακοινώθηκε αρχικά από την Tarsier Studios τον Μάιο του 2014 με τον τίτλο Hunger, χωρίς γνωστό εκδότη για κυκλοφορία στο PlayStation 4. Μετά από ένα teaser trailer τον Φεβρουάριο του 2015, δεν ακούστηκε τίποτα για το έργο μέχρι τον Αύγουστο του 2016, όταν η Bandai Namco Entertainment ανακοίνωσε ότι είχαν συνάψει μια παγκόσμια εκδοτική συμφωνία με τον Ταρσιέ για το έργο, το οποίο τώρα ονομαζόταν ξανά Μικροί Εφιάλτες. Η ομάδα επέλεξε να αλλάξει το όνομα για να το διαφοροποιήσει από τη σειρά The Hunger Games καθιστώντας έτσι ευκολότερη την αναζήτηση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Steam*. 12  Σεπτεμβρίου 2003. 424840. Ανακτήθηκε στις 14  Δεκεμβρίου 2023.
2. ↑  «Little Nightmares (video game)». *Little Nightmares Wiki* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2022.
3. ↑  «Little Nightmares Interview: Into The Maw». *GamingBolt* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2022.
4. ↑  «Interview: Little Nightmares devs Andreas Johnsson and Dave Mervik at Gamescom 2016 - Gematsu». *web.archive.org*. 11 Σεπτεμβρίου 2021. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Σεπτεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2022. CS1 maint: Unfit url (link)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* BNF: cb17721315v (data)

 |

 |
Η **Κουνέιτρα** (αραβικά: ٱلْقُنَيْطِرَة ή ٱلْقُنَيطْرَة‎‎, *al-Qunayṭrah* ή *al-Qunayṭirah*) είναι σε μεγάλο βαθμό κατεστραμμένη και εγκαταλελειμμένη πόλη και πρωτεύουσα του Κυβερνείου Κουνέιτρα στη νοτιοδυτική Συρία. Βρίσκεται σε μια υψηλή κοιλάδα στα Υψίπεδα του Γκολάν στα 1.010 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Από το 1974, σύμφωνα με το ψήφισμα 350 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών και τη Συμφωνία για την αποδέσμευση μεταξύ Ισραήλ και Συρίας, η πόλη βρίσκεται εντός της προστατευόμενης ζώνης του ΟΗΕ.

Καν’τάρα είναι η αραβική λέξη για την τοξωτή γέφυρα. Κουνέιτρα σημαίνει μικρή αψίδα ή γέφυρα και το όνομα προέρχεται από τη γέφυρα με μικρές αψίδες γύρω από την οποία έχει χτιστεί η πόλη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Geoffrey William Bromiley. "Golan", in *International Standard Bible Encyclopedia: E-J*, p. 520. Wm. B. Eerdmans Publishing, 1994. (ISBN 0-8028-3782-4)
2. ↑  András Rajki, Arabic Dictionary with etymologies, 2005, accessed 5 September 2018
3. ↑  «Syria Gate: all about Syria (official government website)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2009.
4. ↑  Ahron Bregman, Cursed Victory: A History of Israel and the Occupied Territories, Penguin, 2014
Ο **Νείλος Σακελλαρίου** (Άγιος Πέτρος Αρκαδίας, 2 Ιανουαρίου 1882 – Αθήνα, 1955) ήταν Έλληνας μαθηματικός και καθηγητής πανεπιστημίου.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στις 2 Ιανουαρίου στον Άγιο Πέτρο της Κυνουρίας, όπου ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση. Σπούδασε μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών από το 1898, και αναγορεύθηκε διδάκτορας το 1903. Μεταξύ 1903 και 1911 διετέλεσε ελληνοδιδάσκαλος στο Πρότυπο Διδασκαλείο Μέσης Εκπαίδευσης. Συνέχισε τις σπουδές του στα Πανεπιστήμια της Ιένας (1911-1912) και του Γκέτινγκεν (1912-1914).

Επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε και πάλι ελληνοδιδάσκαλος στο Πρότυπο Διδασκαλείο της Μέσης Εκπαίδευσης το 1915. Διετέλεσε επίσης σχολάρχης (1915-1917) και υποδιευθυντής (1917-1918) του Διδασκαλείου. Δίδαξε Μηχανική στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων (1917-1929) και στην Ανωτάτη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών (1929), της οποίας διετέλεσε και πρύτανης, το ακαδημαϊκό έτος 1933-1934.

Το 1918 εξελέγη έκτακτος καθηγητής Ανωτέρας Άλγεβρας και Αναλυτικής Γεωμετρίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Απολύθηκε το 1920 και διορίστηκε ξανά ένα χρόνο αργότερα, ως τακτικός των ίδιων μαθημάτων. Διετέλεσε δύο φορές κοσμήτορας της Σχολής Θετικών Επιστημών, κατά τα ακαδημαϊκά έτη 1927-1928 και 1935-1936.

Ήταν ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας, της οποίας χρημάτισε πρόεδρος από το 1929 έως τον θάνατό του, ενώ διετέλεσε μαθηματικός σύμβουλος του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων και του ταμείου ασφάλισης του κλήρου. Ήταν μέλος της Γαλλικής, της Γερμανικής και της Αμερικανικής Μαθηματικής Εταιρείας καθώς και της Γεωγραφικής Εταιρείας της Λίμα. Συνέγραψε αρκετές μαθηματικές εργασίες.

Απεβίωσε το 1955.

Εργογραφία
----------

* Σακελλαρίου, Νείλος (15 Σεπτεμβρίου 1940). «Η επιστήμη που αρκετοί την θαυμάζουν και πολλοί την φοβούνται». *Νέα Εστία* (τχ. 330): σσ. 1137-1139. . [*νεκρός σύνδεσμος*]

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εκατονταετηρίς Πανεπιστημίου Αθηνών 1837 - 1937, σελ. 56 (β΄ μέρος)
2. ↑  Εκατονταετηρίς Πανεπιστημίου Αθηνών 1837-1937, σελ. 57 (β΄ μέρος)
3. ↑  «Κοσμητεία Σχολής Θετικών Επιστημών - ΕΚΠΑ - Διατελέσαντες Κοσμήτορες». *deansos.uoa.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2016.
4. ↑  Εκατονταετηρίς Πανεπιστημίου Αθηνών 1837 - 1937, σελ. 57-59 (β΄ μέρος)
5. ↑  «Ιστορία της Φυσικομαθηματικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών». *jupiter.chem.uoa.gr*. Ανακτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2016.

Πηγές
-----

* Εθνικόν και Καποδιστριακόν Πανεπιστήμιον Αθηνών, Μιχαήλ Στεφανίδης, επιμ. (1948). *Εκατονταετηρίς 1837-1937, Τόμος Ε΄, Ιστορία της Φυσικομαθηματικής Σχολής*. Αθήναι: Πυρσός Α.Ε. σελίδες 56-59 (β΄ μέρος). Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Νείλος Σακελλαρίου στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
Ο **Ιωάννης Σταματάκος** (1896-1968) ήταν Έλληνας κλασικός φιλόλογος, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ακαδημαϊκός.

Ο Σταματάκος γεννήθηκε στα Μουντανίστικα Λακωνίας (σήμερα ανήκουν στον Δήμο Ανατολικής Μάνης) και σπούδασε φιλολογία στην Αθήνα, στο Βερολίνο, στο Γκέτινγκεν και στην Οξφόρδη (1930-1933). Ανακηρύχθηκε διδάκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1935 και στη συνέχεια δίδαξε στο Πειραματικό Σχολείο του, προτού γίνει καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Πρότεινε διορθώσεις στο σωζόμενο πρότυπο κείμενο του Θουκυδίδη. Κατά τα άλλα, ήταν σταθερά πολύ συντηρητικός στο γλωσσικό ζήτημα. Υπό την ιδεολογική επίδραση του Σταματάκου, το τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών αρνήθηκε τρεις φορές την εκλογή του Μανόλη Τριανταφυλλίδη ως καθηγητή. Μάλιστα, ο Σταματάκος στη σχετική του εισήγηση περιγράφει τον Τριανταφυλλίδη ως «εγκληματία» (το πλήρες κείμενο της εισήγησης Σταματάκου, είναι διαθέσιμο στη βάση δεδομένων του ΑΠΘ).

Ο Σταματάκος εκλέχθηκε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών το 1959, εννέα χρόνια πριν από τον θάνατό του στην Αθήνα σε ηλικία 72 ετών. Συνέγραψε πλήθος φιλολογικών εργασιών και βιβλίων, από τα οποία ξεχωρίζουν:

* *Λεξικόν της αρχαίας ελληνικής γλώσσης* σε 3 τόμους, επίτομη επανέκδοση σε 1261 σελ. Αθήνα 2006, ISBN 978-960-98762-9-2
* *Ιστορική γραμματική αρχαίας ελληνικής*, εκδ. Δεδεμάδη (επανέκδ.), Αθήνα 2006, 566 σελ. ISBN 978-960-9482-00-4
* *Λεξικόν της νέας ελληνικής γλώσσης* (3 τόμοι)
* *Πλουτάρχου Ηθικών, ει πρεσβυτέρω πολιτευτέον*

Παραπομπές
----------

1. ↑  data.nlg.gr/resource/authority/record100011.

Πηγές
-----

* Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 20, σελ. 804

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Ι. Σταματάκος στο *Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό* της Εκδοτικής Αθηνών

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 94658565
* **ΕΒΕ**: 100011
* **AA**: 79011
* **BiblioNet**: **98110**
* LCCN: n92053715
* GND: 173317901

 |

 |
Το μπλακ-τζακ σουίτς (blackjack switch) είναι μία  διαφορετική εκδοχή του μπλακ-τζακ που παρουσιάστηκε και πατενταρίστηκε το 2009 από τον Geoff Hall.

Στο μπλακ-τζακ σουίτς o παίκτης παίζει δύο συνδυασμούς με δύο φύλλα ταυτόχρονα. Ο παίκτης μπορεί να αλλάξει το δεύτερο φύλλο του ανάμεσα στα δύο χέρια. Αν ο κρουπιέρης φτάσει το 22, ο παίκτης παίρνει το ποντάρισμα του πίσω. Αυτό σημαίνει ότι δεν κερδίζει, όπως θα συνέβαινε αν ίσχυαν οι συνηθισμένοι κανόνες, αλλά το παιχνίδι επί της ουσίας τελειώνει με ισοπαλία. Επίσης, ο παίκτης πληρώνεται για το μπλακ-τζακ μόνο με αναλογία 1:1, και όχι 3:2 όπως ισχύει στο κανονικό μπλακ-τζακ.

Πηγές
-----

* Διαφορετικές εκδοχές του Μπλακ-τζακ
* CasinoReviews Interviews - Geoff Hall – Creator of Blackjack Switch
Ο **Πασκάλ Ιρενέ Κουπακί** (Pascal Irénée Koupaki, 1951-) είναι πολιτικός από το Μπενίν, πρωθυπουργός της χώρας από τον Μάιο του 2011 ως τις 11 Αυγούστου 2013. Εργάστηκε σε διοικητική θέση στην Κεντρική Τράπεζα των Χωρών της Δυτικής Αφρικής (BCEAO) και στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) και υπηρέτησε ως διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Πρωθυπουργού από το 1996 ως το 1998. Διετέλεσε υπουργός Οικονομικών επί προεδρίας του Γιαγί Μπονί, από το 2006 ως το 2007 και εν συνεχεία ανέλαβε υπουργός Προεδρίας αρμόδιος για την Εξερεύνηση, την Ανάπτυξη και την Αξιολόγηση της Δημόσιας Πολιτικής από το 2007 ως το 2011.

Καριέρα
-------

Ο Κουπακί γεννήθηκε την 1η Μαΐου 1951. Εργάστηκε στο Ντακάρ για λογαριασμό της BCEAO από τον Σεπτέμβριο του 1979 ως τον Δεκέμβριο του 1990, υπηρετώντας σε πολλά υψηλά αξιώματα. Τον Δεκέμβριο του 1990 ανέλαβε αναπληρωτής διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Πρωθυπουργού Αλασάν Ουαταρά της Ακτής Ελεφαντοστού. Μετά την αποχώρηση του Ουαταρά από την πρωθυπουργία, ο Κουπακί εργάστηκε στο ΔΝΤ τον Σεπτέμβριο του 1994 και εν συνεχεία στο γραφείο του Πρωθυπουργού του Μπενίν, Αντριάν Ουνγκμπεντζί, από τον Απρίλιο του 1996 ως τον Μάιο του 1998.

Έπειτα από την παραίτηση του Ουνγκμπεντζί τον Μάιο του 1998, ο Κουπακί εργάστηκε ξανά στην BCEAO, ως διευθυντής του Ερευνητικού Τμήματος και ειδικός σύμβουλος του Διοικητή, καθώς επίσης και ως Διευθυντής του Τμήματος Ερευνών και του Νομισματοκοπείου. Όταν ανέλαβε Πρόεδρος του Μπενίν ο Γιαγί Μπονί, ο Κουπακί έφυγε από τη BCEAO και ανέλαβε υπουργός Οικονομικών το 2006. Έπειτα από έναν χρόνο, στις 17 Ιουνίου 2007 διορίστηκε υπουργός Προεδρίας αρμόδιος για την Εξερεύνηση, την Ανάπτυξη και την Αξιολόγηση της Δημόσιας Πολιτικής, αξίωμα στο οποίο παρέμεινε ως τις 28 Μαΐου 2011. Καθώς με βάση το πρωτόκολλο ήταν δεύτερος στην ιεραρχία (μετά τον Μπονί), ο διορισμός αυτός θεωρήθηκε από παρατηρητές ότι ήταν τυπικός και ουσιαστικά ο Κουπακί ήταν ήδη πρωθυπουργός.
Η θέση του Πρωθυπουργού καταργήθηκε ουσιαστικά το 2013 αλλά το 2015 διορίστηκε πρωθυπουργός ο Λιονέλ Ζινσού.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Βιογραφία Αρχειοθετήθηκε 2012-04-25 στο Wayback Machine. στην ιστοσελίδα της Ένωσης για την Ανάπτυξη του Νέου Μπενίν (Γαλλικά).
2. ↑  Malika Groga-Bada, "Bénin : Koupaki, Premier ministre sur mesure", *Jeune Afrique*, 9-6-2011 (Γαλλικά).



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Pascal Koupaki  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **μάχη της Βάρνας** έλαβε χώρα στις 10 Νοεμβρίου, 1444 κοντά στη Βάρνα της ανατολικής Βουλγαρίας. Σε αυτή τη μάχη η οθωμανική αυτοκρατορία υπό τον σουλτάνο Μουράτ Β' νίκησε τον πολωνικό και τον ουγγρικό στρατό υπό τις διαταγές του Βλάντισλαβ Γ' της Βάρνας και του Ιωάννη Ουνυάδη.

Προοίμιο
--------

Μετά από μία ανεπιτυχή εκστρατεία, το 1441/1442 ενάντια στο Βελιγράδι, ο οθωμανός σουλτάνος Μουράτ Β' υπέγραψε μια δεκάχρονη συνθήκη ανακωχής με την Ουγγαρία και έκανε ειρήνη με το εμιράτο Καραμάν τον Αύγουστο του 1444. Κατόπιν παραιτήθηκε από το θρόνο χάριν του 12χρονου γιου του **Μεχμέτ Β' Φατίχ** (γνωστότερος ως Μωάμεθ Β').

Παρά τη συνθήκη που υπέγραψε, η Ουγγαρία συνεργάστηκε με τη Βενετία και τον Πάπα Ευγένιο Δ' για να οργανώσει ένα νέο σταυροφορικό στρατό. Υπό την πίεση των νέων ο γιος ανακάλεσε τον Μουράτ Β' στο θρόνο. Εκείνος αρχικά αρνήθηκε επίμονα με την αιτιολογία ότι δεν ήταν πλέον σουλτάνος. Πείστηκε εντέλει από τον γιο του, ο οποίος του έγραψε: "Αν είσαι ο σουλτάνος, οδήγησε τις στρατιές σου. Αν είμαι εγώ ο σουλτάνος, με το παρόν σε διατάζω να έλθεις και να οδηγήσεις τις στρατιές μου". Ο Μουράτ Β' δεν είχε άλλη επιλογή από το να αναλάβει και πάλι το θρόνο.

Δυνάμεις
--------

Ο μεικτός χριστιανικός στρατός -που συνίστατο κύρια από ουγγρικές και πολωνικές δυνάμεις, μαζί με Τσέχους, παπικούς ιππότες, Βόσνιους, Κροάτες, Σέρβους, Βούλγαρους και Ρουμάνους- συναντήθηκε στο πεδίο της μάχης με τον αριθμητικά υπέρτερο οθωμανικό στρατό. Οι Ούγγροι ήσαν ελλειπώς εξοπλισμένοι και η βοήθεια από την Βλαχία, την Αλβανία και την Κωνσταντινούπολη δεν έφθασε ποτέ. Ο ουγγρικός στρατός ήταν μικρότερος και ασταθής. Δεν είχε σχεδόν καθόλου πεζικό, εκτός από 100 έως 300 Τσέχους μισθοφόρους τυφεκιοφόρους. Το υπόλοιπο του στρατού αποτελείτο από βαρύ ιππικό, κυρίως βασιλικό μαζί με μισθοφόρους και άλλα Επισκοπικές ίλες ή λάβαρα ευγενών. 

Οι Βενετοί με τον στρατάρχη Αλβίζε Λορεντάν είχαν υποσχεθεί ότι δε θα επέτρεπαν με το στόλο τους στους Οθωμανούς να περάσουν τον Βόσπορο. Εκεί θα συναντώνταν με πλοία του παπικού στόλου και θα κινούνταν κατά μήκος της ακτογραμμής προς την Κωνσταντινούπολη, εκτοπίζοντας τους Οθωμανούς από τα Βαλκάνια.

Απώλειες
--------

Οι 30.000 Σταυροφόροι συντρίφθηκαν από 120.000 Οθωμανούς. Περίπου οι μισοί στρατιώτες του ενωμένου στρατού σκοτώθηκαν. Ο θάνατος του Βλάντισλαβ Γ' στη μάχη άφησε την Ουγγαρία στα χέρια του τετράχρονου γιου του Λαντισλάους της Βοημίας και της Ουγγαρίας. Εις έκφραση ευγνωμοσύνης, ο βουλγαρικός λαός έδωσε στον Βλάντισλαβ Γ' το επωνύμιο 'της Βάρνας' (Varnenchik), από τον τόπο που πολέμησε και πέθανε. Με αυτή την ήττα σταμάτησε οποιαδήποτε σοβαρή προσπάθεια παρεμπόδισης της διείσδυσης της οθωμανικής αυτοκρατορίας στην ανατολική Ευρώπη για αρκετές δεκαετίες.
Στην Κελτική μυθολογία, η **Μπρίτζιντ** (αγγλικά: *Brigid*‎‎, από το ιρλανδικό όνομα *Brighid* και στα παλαιά ιρλανδικά: *Brigit*: : **Μπρίγιντ** ή **Μπρίιντ**) είναι κόρη του Ντάγκντα και σύζυγος του Μπρες των Φομόριαν. Είχε δυο αδερφές επίσης με το όνομα Μπρίγκιντ και θεωρείται κλασική Κελτική Τριαδική θεότητα. 
Από τον Τούιρεν γέννησε τρεις γιους: τον Κρέιγνε, τον Λούχτα και τον Γκοϊβένου. Θεωρείται ότι επινόησε το μοιρολόι, όταν θρηνούσε το θάνατο του Ρούαδαν, γιου δικού της και του Μπρες, στη Δεύτερη Μάχη της Μόι Τούραχ (**Magh Tuiredh**).

Θεά της φωτιάς
--------------

Η Μπρίτζιντ σχετίζεται με τη φωτιά. Οι τρεις εκφάνσεις της είναι:

* Η φλόγα της έμπνευσης, σαν προστάτρια της ποίησης
* Η φωτιά της σπιτικής εστίας, σαν προστάτρια της ίασης και της γονιμότητας
* Η φωτιά των καμινιών, σαν προστάτρια της σιδηρουργίας και των πολεμικών τεχνών.

Η Μπρίτζιντ είναι η Θεά της Ιερής Φωτιάς του Κίλντερ (ιρλ. *Cill Dara*) και συχνά θεωρείται η Λευκή Κόρη της τριαδικής θεότητας. Εκχριστιανίστηκε σαν "θετή μητέρα" του Ιησού και ονομάστηκε *Αγία Μπριγκίτ*, κόρη του Δρυΐδη Ντουγκλ (ιρλ. *Dougal*).

Λόγω της Φλόγας της Έμπνευσης και της σχέσης της με τα δένδρα βελανιδιάς, θεωρείται προστάτρια των Δρυΐδων.

Λατρεία της Μπρίτζιντ
---------------------

Στις 2 Φεβρουαρίου γινόταν η γιορτή Ίμπολκ (ιρλανδικά: *Imbolc*), προς τιμήν της Μπρίγκιντ, που αναγγέλλει τον ερχομό της άνοιξης μετά το χειμώνα της Κάλιαχ Βερ (ιρλανδικά: *Cailleach Bheur*). Το φίδι της Μπρίτζιντ έβγαινε από το λοφίσκο του, όπου βρισκόταν σε χειμερία νάρκη και η συμπεριφορά του καθόριζε τη διάρκεια που απέμενε για το τέλος του χειμώνα. Την περίοδο αυτή, η Μπρίγκιντ ενσαρκώνει τη νύφη, παρθένο ή αγνή κοπέλα και προστατεύει τις ετοιμόγεννες γυναίκες. 

Η γιορτή Ίμπολκ είναι την ίδια μέρα με τη γιορτή της Αγίας Μπριγκίτ, ενώ ταυτίζεται με τη γιορτή της Υπαπαντής (Candlemas) και τη Μέρα της Μαρμότας στην Αμερική.

Πηγές
-----

* Encyclopedia Mythica

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Θέματα της Κελτικής μυθολογίας |
| --- |
|  |
| Κελτικός πολιτισμός | 
* Αλφάβητο Όγκχαμ
* Δρυίδες
* Κελτικές γλώσσες
* Ρούνοι
 |  |
|  |
| Θεότητες | 
* Άρμετ
* Γκοϊβένου
* Έθνι
* Επόνα
* Ερίου
* Κέριντγουεν
* Κερνούνος
* Κίαν
* Κρέιγνε
* Λουγ
* Λούχτα
* Μανάνναν
* Μιοχ
* Μόρριγαν
* Μπαβ
* Μπάλορ
* Μπρες
* Μπρίγκιντ
* Νουάντου
* Ντάγδα
* Ντάνου
* Ντίαν Κεχτ
* Όγμα
* Ρίανον
* Τούιρεν
* Φαντ
 |
|  |
| Φυλές και γεγονότα | 
* Κούλεϊ
* Μόι Τούραχ
* Τουάθα ντε Ντανάν
* Φομόριαν
 |
|  |
| Λατρεία και εορτές | 
* Ίμπολκ
* Λούγνασαδ
* Μπελτέιν
* Σόουιν
 |
|  |
| Κύκλος του Όλστερ | 
* Κόνορ μακ Νέσσα
* Κουχούλιν
* Μάεβ
* Νες
* Νάσι
* Ντέιρντρε
* Φέργκους
 |

 |
Η **Στούμσκα Βιες** (πολωνικά: Sztumska Wieś) είναι χωριό του Πόβιατ Στουμ, στο Βοεβοδάτο Πομερανίας της Πολωνίας. Βρίσκεται περίπου 4 χλμ. νοτιοδυτικά του Στουμ και 58 χλμ. νοτιοανατολικά της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Γκντανσκ.

Το βασιλικό χωριό βρισκόταν στο δεύτερο μισό του 16ου αιώνα στο Βοεβοδάτο Μάλμπορκ. Μέχρι το 1954, βρισκόταν εντός των συνόρων του Στουμ. Κατά τα έτη 1975–1998, η πόλη ανήκε διοικητικά στο Βοεβοδάτο Έλμπλονγκ.

Στο χωριό υπάρχει ένας ογκόλιθος που θυμίζει την υπογραφή της Συνθήκης του Στούμσντορφ.

Ιστορία
-------

 Ένας ογκόλιθος από γρανίτη σε ανάμνηση της υπογραφής της πολωνο-σουηδικής εκεχειρίας (Συνθήκη του Στούμσντορφ, 1635).
Στις 12 Σεπτεμβρίου 1635, η Πολωνία συνήψε τη Συνθήκη του Στούμσντορφ με τη Σουηδική Αυτοκρατορία, η οποία επρόκειτο να διαρκέσει μέχρι τις 11 Αυγούστου 1661.

Ο Βάτσουαφ Οσίνσκι καταγόταν από τη Στούμσκα Βιες, ο οποίος ήταν Πολωνός καθολικός ιερέας, ακτιβιστής στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης και στο Γερμανικό Ράιχ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Prusy Królewskie w drugiej połowie XVI wieku : suplement. Cz. 1, Mapy, plany, Warszawa 2021, k. 1.
2. ↑  [Uchwała Nr 24/III/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku z dnia 5 października 1954 r. w sprawie podziału na nowe gromady powiatu sztumskiego; w ramach Zarządzenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku z dnia 22 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku z dnia 5 października 1954 r. dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku z dnia 30 listopada 1954 r. Nr. 16, Poz. 91)]
3. ↑  Piotr Skurzyński *Warmia, Mazury, Suwalszczyzna* Wyd. Sport i Turystyka - Muza S.A. Warszawa 2004 ISBN 83-7200-631-8 s. 70
4. ↑   *Wacław Ksawery Osiński – LEKSYKON KULTURY WARMII I MAZUR*,
Το **Τάγμα των Τεχνών και των Γραμμάτων** είναι ένα τάγμα τιμής της Γαλλίας το οποίο ιδρύθηκε στις 2 Μαϊου 1957 από το Υπουργείο Πολιτισμού. Σκοπός του είναι η αναγνώριση σημαντικής συμβολής στις τέχνες, στη λογοτεχνία ή στη διάδοση αυτών των πεδίων.

Το τάγμα έχει τρεις τάξεις:

* **Commandeur** (Διοικητής)
* **Officier** (Αξιωματικός)
* **Chevalier** (Ιππότης)

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τάγμα των Τεχνών και των Γραμμάτων** |

* «Nominations dans l'Ordre des Arts et Lettres». Ministry of Culture (France). 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Φεβρουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2009.
Ο ποταμός Ζάρκα στη περιοχή Τζάρας την Άνοιξη
Ο **ποταμός Ζάρκα** βρίσκεται στη ΒΔ. Ιορδανία. Πρόκειται για τον αναφερόμενο στη Βίβλο ποταμό **Ἰαβόκ**. Είναι ένας από τους μεγαλύτερους ποταμούς της περιοχής ο οποίος και προστατεύεται από τη Σύμβαση Ραμσάρ.

Ο ποταμός αυτός που το όνομά του (Ζάρκα) σημαίνει γαλάζιος, πηγάζει από την ορεινή περιοχή του Αμμάν και συγκεκριμένα από την περιοχή του νεολιθικού οικισμού "Γκαζάλ", απ΄ όπου ακολουθώντας μία διαδρομή συνολικού μήκους 180 περίπου χιλιομέτρων, μέσα από μια κοιλάδα που στρέφεται αρχικά ΒΑ. και στη συνέχεια βόρεια και δυτικά, εκβάλει στον Ιορδάνη ποταμό, περίπου 40 χιλιόμετρα βόρεια από τη Νεκρά θάλασσα, αποτελώντας έτσι ουσιαστικά τον δεύτερο σε μήκος παραπόταμο του Ιορδάνη μετά τον Γιαρμούκ.

Στις όχθες του ποταμού αυτού έχουν αναπτυχθεί πολλά χωριά και οικισμοί με μεγαλύτερη εξ αυτών την ομώνυμη πόλη Ζάρκα, που βρίσκεται ΒΑ. του Αμμάν, καθώς επίσης και πολλές βιοτεχνίες και βιομηχανίες. Το 1971 θεμελιώθηκε ένα μεγάλο φράγμα που φέρει το όνομα "Φράγμα Βασιλεύς Ταλάλ" προς τιμή του πατέρα του Βασιλέως Χουσεΐν, προκειμένου να εξυπηρετήσει ανάγκες υδροδότησης της περιοχής. Το φράγμα αυτό άρχισε να λειτουργεί από το 1977.

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ. 25ος, σελ. 369.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Zarqa River στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 315527640
* GND: 4108932-7

 |

 |
Ο **Γεώργιος Μόδης** (αγγλικά: Yorgo E. Modis**)** (γεν. 1974) είναι καθηγητής Ιολογίας και Ανοσολογίας και Ανώτερος Ερευνητής του Wellcome Trust στο Τμήμα Ιατρικής του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ. Είναι επικεφαλής του *The Modis Lab* στη *Μονάδα Μοριακής Ανοσίας* στο MRC Laboratory of Molecular Biology. Μελετά τους κυτταρικούς μηχανισμούς ανίχνευσης και σίγησης των γονιδίων του ιού. Η ομάδα του χρησιμοποιεί ένα ποικίλο σύνολο συμπληρωματικών βιοφυσικών προσεγγίσεων, όπως κρυοηλεκτρονική μικροσκοπία (cryoEM), κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ, βιοφυσική διαλύματος, μικροσκοπία φθορισμού και κυτταρικές βιολογικές προσεγγίσεις για την κατανόηση των κυτταρικών μηχανισμών ανίχνευσης ιικών γονιδίων και σίγασης με λεπτομέρεια σε μοριακό επίπεδο.

Εκπαίδευση και πρώιμη ζωή
-------------------------

Ο Μόδης έλαβε το Διεθνές Απολυτήριο από το Διεθνές Σχολείο της Γενεύης, της Ελβετίας. Στη συνέχεια σπούδασε Βιοχημεία στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ. Έκανε το μεταπτυχιακό του στη Δομική Βιολογία με τον Rik A. Wierenga στο Ευρωπαϊκό Εργαστήριο Μοριακής Βιολογίας της Χαϊδελβέργης αποκτώντας το διδακτορικό του. από το Πανεπιστήμιο του Leeds το 1999. Για τα επόμενα έξι χρόνια εργάστηκε ως μεταδιδακτορικός συνεργάτης με τον Stephen C. Harrison στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ στην Βοστώνη των Η.Π.Α.

Προσωπική ζωή
-------------

Ο Μόδης είναι γιος του Θεόδωρου Μόδη και της Carole Gene Modis. Είναι δισέγγονος του Θεόδωρου Μόδη και εγγονός του Γεωργίου Μόδη.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  «Български: Портрет на Теодорос Модис, гръцки търговец от Битоля, организатор на гръцката пропаганда в Македония, убит от дейци на ВМОРОEnglish: Theodoros Modis (Θεοδώρος Μόδης) a Greek Macedonian merchant and scholar of Monastir (Μοναστήρι Π. Γ. Δ. Μ) (Modern Bitola, Битола) Macedonia. Died: 1904».
Συντεταγμένες: 52°14′23″N 21°0′9″E﻿ / ﻿52.23972°N 21.00250°E﻿ / 52.23972; 21.00250

 Το Μνημείο του Ταντέους Κοστσιούσκο στην Ουάσιγκτον, 1910
Το **Μνημείο του Ταντέους Κοστσιούσκο στη Βαρσοβία** (πολωνικά: *Pomnik Tadeusza Kościuszki w Warszawie*) είναι χάλκινο γλυπτό αφιερωμένο στη μνήμη του εθνικού ήρωα της Πολωνίας, της Λιθουανίας, της Λευκορωσίας και των Ηνωμένων Πολιτειών, του Στρατηγού Ταντέους Κοστσιούσκο (1746-1817), το οποίο βρίσκεται στην Πλατεία Σιδερένιας Πύλης, μπροστά από το Παλάτι του Λουμπομίρσκι.

Ιστορία
-------

Βρίσκεται στον κύριο άξονα του ιστορικού κέντρου της πόλης της Βαρσοβίας, του Σαξονικού Άξονα Το μνημείο είναι ακριβές αντίγραφο του χάλκινου αγάλματος του Ταξίαρχου Ταντέους Κοστσιούσκο στο Πάρκο Λαφαγιέτ της Ουάσινγκτον, το οποίο αποκαλύφθηκε στις 9 Μαΐου 1910 και σχεδιάστηκε από τον Πολωνό γλύπτη Αντόνι Πόπιελ (1865-1910).

Το μνημείο αντικατέστησε το πρώην μνημείο των «Νεκρών στην υπηρεσία και την άμυνα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας», που ανεγέρθηκε τη δεκαετία του 1980 από την κομμουνιστική κυβέρνηση και κατεδαφίστηκε το 1991. Η επένδυση χρηματοδοτήθηκε από την Bank Handlowy και το Δημοτικό Συμβούλιο της Βαρσοβίας. Τα μπρούτζινα στοιχεία του μνημείου διαμορφώθηκαν από εταιρεία τεχνικών έργων στο Γκλιβίτσε. Η αντιγραφή του μνημείου της Ουάσινγκτον εκτελέστηκε από τους Κρακοβιανούς γλύπτες Άννα και Βόιτσεχ Σιεκ.

Το μνημείο αποκαλύφθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2010.

Το μνημείο δείχνει τη μορφή του Ταντέους Κοστσιούσκο με τη στολή ενός Αμερικανού στρατηγού, κρατώντας στο χέρι του σχέδια των αμυντικών φρουρών του Ουέστ Πόιντ. Στη δεξιά πλευρά του μνημείου βρίσκεται μια μορφή που συμβολίζει τη Μάχη του Ρατσουαβίτσε και στην αριστερή πλευρά μια μορφή που συμβολίζει τη Μάχη της Σαρατόγκα.

Εικόνες
-------

* Παλάτι του ΛουμπομίρσκιΠαλάτι του Λουμπομίρσκι
* Μπροστινή πλάγια όψηΜπροστινή πλάγια όψη
* Δεξιά πλάγια όψηΔεξιά πλάγια όψη
* Πίσω πλάγια όψηΠίσω πλάγια όψη
* Αριστερή πλευράΑριστερή πλευρά
* Ταντέους ΚοστσιούσκοΤαντέους Κοστσιούσκο

Δείτε επίσης
------------

* Μνημείο του Άνταμ Μιτσκιέβιτς (Βαρσοβία)
* Μνημείο του Γιούζεφ Πονιατόφσκι (Βαρσοβία)
* Μνημείο του Νικόλαου Κοπέρνικου (Βαρσοβία)

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Uroczystość odsłonięcia pomnika Tadeusza Kościuszki». *bbn.gov.pl* (στα Πολωνικά). 16 Νοεμβρίου 2010.
2. ↑  «Pomnik Kościuszki jak w Waszyngtonie». *portalsamorzadowy.pl* (στα Πολωνικά). 27 Σεπτεμβρίου 2010.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μνημείο του Ταντέους Κοστσιούσκο (Βαρσοβία)** |

* Δημοτικό Συμβούλιο της Βαρσοβίας Αρχειοθετήθηκε 2014-10-18 στο Wayback Machine.
* Πόλη της Βαρσοβίας
* Φρουρά της Βαρσοβίας
Ο **Νικόλαος Λουκάνης** ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο και άκμασε μάλλον στις αρχές του 16ου αιώνα. Άγνωστο είναι πότε πέθανε και με ποιους άλλους λόγιους σχετιζόταν.

Συγγράμματα
-----------

Μετάφρασε ή μάλλον μετέφερε την Ιλιάδα του Ομήρου σε απλά Ελληνικά και σε οκτασύλλαβους στίχους ανομοιοκατάληκτους. Η πρώτη του έκδοση έφερε τον τίτλο: «*Ομήρου Ιλιάς μεταβληθείσα πάλαι εις κοινήν γλώσσαν, νύν δε δοορθωθείσα και διατυπωθείσα συντόμως και κατά βιβλία, καθώς έχει η τού Ομήρου Βίβλος παρά Νικολάου Λουκάνου.*»

Η έκδοση αυτή είναι διακοσμημένη με ξυλογραφίες που παριστάνουν αστείους αναχρονισμούς, π.χ. τον ιερέα Χρύση με ρωμαιοκαθολικά ράσα, τον Αχιλλέα ντυμ΄νο ως μεσαιωνικό κόμητα.

Στο τέλος της ίδιας έκδοσης περιέχεται και η «*Έπαρσις της Τροίας*», στιχούργημα του ίδιου του Λουκάνη.

Η «*Έπαρσις της Τροίας*» μετατυπώθηκε και εκδόθηκε με σχόλια και προλεγόμενα το 1836 από τον Κ. Ασώπιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γιάνης Κορδάτος, Ιστορία της Νεοελληνικής λογοτεχνίας. Από το 1453 ως το 1961, τόμος πρώτος,εκδ.Επικαιρότητα, Αθήνα, 1983,σελ. 21, υποσ. 2

Πηγές
-----

* Κωνσταντίνος Σάθας (1868). *Νεοελληνική Φιλολογία: Βιογραφία των εν τοις γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων, από της καταλύσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μέχρι της Ελληνικής εθνεγερσίας (1453-1821)*. Αθήνα: Τυπογραφείο των τέκνων Ανδρέου Κορομηλά. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2009.
* Γιάνης Κορδάτος, Ιστορία της Νεοελληνικής λογοτεχνίας. Από το 1453 ως το 1961, τόμος πρώτος,εκδ.Επικαιρότητα, Αθήνα, 1983

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 30849020
* LCCN: n80147922
* ISNI: 0000 0000 6337 2101
* GND: 135883822
* SUDOC: 112334997
* BNF: cb13314779g (data)
* NLA: 36543286
* ICCU: NAPV203120

 |

 |
Στα πλαίσια της επιστήμης της μουσικολογίας, ο όρος **Σχολή του Μάνχαϊμ** αναφέρεται στις καινοτόμες τεχνικές που υιοθετήθηκαν από την αυλική ορχήστρα της πόλης Μάνχαϊμ, περί τα τέλη του 18ου αιώνα. Παράλληλα, υπό τον ίδιο όρο συγκαταλέγονται και οι συνθέτες οι οποίοι έγραψαν μουσική για την εν λόγω ορχήστρα και συνεπώς το ύφος που αναπτύχθηκε στους κόλπους της.

Ειδικότερα, στις καινοτόμες τεχνικές που πιστώνονται ως επινόηση και «σήμα κατατεθέν» της ορχήστρας, υπήρξε η διαφοροποίηση του μέρους των πνευστών από τα έγχορδα, καθώς και το περίφημο *κρεσέντο*, η βαθμιαία δηλαδή μεγέθυνση του ήχου από το σύνολο της ορχήστρας. Το *γενικό κρεσέντο* και οι εν γένει ομαδικές «μουσικές χειρονομίες» (γενικές παύσεις, γενική ελάττωση του ήχου), όπως και οι διάφορες μιμήσεις εν είδει «ειδικού εφέ» (κελάηδισμα πουλιών, «εκτόξευση της ρουκέτας» κλπ.) υπήρξαν εξαιρετικά δημοφιλείς στη φιλότεχνη τάξη της εποχής, κάτι που καταφαίνεται στα μουσικά έργα της περιόδου.

Ανάμεσα στους συνθέτες που συγκαταλέγονται στη Σχολή του Μάνχαϊμ διακρίνονται οι Γιόχαν και Καρλ Στάμιτς, Φραντς Ξάφερ Ρίχτερ, Κρίστιαν Κάναμπιχ κ.ά. Μέσω του ρεπερτορίου της, η ορχήστρα και ο ιδιάζων για την εποχή τρόπος της, συνέβαλε καθοριστικά στην ανάπτυξη και εδραίωση άλλων μουσικών σχημάτων, αλλά και επηρέασε σημαντικά την καλλιτεχνική προσέγγιση πολλών συνθετών, όπως τους Φραντς Γιόζεφ Χάυντν, Λέοπολντ Χόφμαν καθώς και τον Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, κάτι που αποτυπώνεται κυρίως στα μεταγενέστερα έργα τους.

Από τα μέσα του 18ου αιώνα η Σχολή του Μάνχαϊμ σταδιακά πέρασε τα τοπικά σύνορα και η επίδρασή της κατέστη εμφανής και στο εξωτερικό, αρχικά στη Γαλλία και στη συνέχεια στην υπόλοιπη Δυτική Ευρώπη.

Στις μέρες μας η Σχολή του Μάνχαϊμ αποτελεί αντικείμενο μελέτης της μουσικολογίας και η αναπαραγωγή του ρεπερτορίου της εμπίπτει στο γενικότερο πλαίσιο της ιστορικά τεκμηριωμένης εκτελεστικής πρακτικής.

Πηγές
-----

* Neal Zaslaw *The Classical Era* London 1989 ISBN 0-333-52646-5
Οι **Ρόναλντ "Ρόνι" Κρέι** (24 Οκτωβρίου 1933-17 Μαρτίου 1994) και **Ρέτζιναλντ "Ρέτζι" Κρέι** (24 Οκτωβρίου 1933-1 Οκτωβρίου 2000) ήταν δίδυμοι Βρετανοί γκάνγκστερ, ιδιοκτήτες νυχτερινών κέντρων και διασημότητες, οι οποίοι υπήρξαν κύριοι παράγοντες του οργανωμένου εγκλήματος στο Λονδίνο τις δεκαετίες του 1950 και του 1960. Ως οι πλέον διαβόητοι γκάνγκστερ του Ηνωμένου Βασιλείου, οι αδερφοί έχουν εμπνεύσει πληθώρα ταινιών, σειρών και βιντεοπαιχνιδιών.  

Ο Ρέτζι ήταν ο εξυπνότερος, ενώ ο Ρόνι ήταν ψυχικά ασθενής και ομοφυλόφιλος. Οι δύο αδερφοί ξεκίνησαν τις εγκληματικές δραστηριότητες τους την δεκαετία του 1950 και σύντομα έλεγχαν επιχειρήσεις εκβιασμών και παράνομου τζόγου σε όλο το Λονδίνο. Τα νυχτερινά τους κέντρα βρισκόταν σε προνομιακές θέσεις στην πόλη και ήταν ιδιαίτερα δημοφιλή με διασημότητες, όπως ο Φρανκ Σινάτρα και η Τζούντι Γκάρλαντ. Ως αποτέλεσμα αυτού, η επιρροή των αδερφών στην πόλη αυξανόταν με τα χρόνια με τους δίδυμους να ελέγχουν την πολιτική και το οργανωμένο έγκλημα σε όλη την πόλη, ιδίως τη δεκαετία του 1960.  

Η εκρηκτική προσωπικότητα των αδερφών τους μετέτρεψε σε εθνικές διασημότητες. Θεωρούνται ευρέως κύριες προσωπικότητες της δεκαετίας του 1960 στην Αγγλία και εκπρόσωποι της υποκουλτούρας Swinging Sixties.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ole. Townend, (2017). *The Kray Twins : Violence of London*. Scribl. ISBN 1-63348-046-1. 990748547.
2. 1 2  «Αδελφοί Κρέι». *Athens Stories*.
3. ↑  «Τα πραγματικά πρόσωπα πίσω από τους κινηματογραφικούς δίδυμους θρύλους».
Η **Ντέμπορα Σάρα Έπστεϊν**, περισσότερο γνωστή ως **SoShy**, είναι γαλλίδα τραγουδίστρια, στιχουργός και ηθοποιός. Γεννήθηκε στο Παρίσι της Γαλλίας στις 4 Σεπτεμβρίου 1982. Τα παιδικά της χρόνια έζησε στη Νέα Υόρκη και το Λος Άντζελες.. Η μητέρα της κατάγεται από την Αργεντινή και Ιταλία και ο πατέρας της από τη Ρωσία και Ουκρανία.

Καριέρα
-------

Ξεκίνησε την καριέρα της ως ηθοποιός αλλά γρήγορα διαπίστωσε την αγάπη της για τη μουσική. Για πολλά χρόνια δούλευε ως ντίτζεϊ. Στα δεκατρία της χρόνια ξεκίνησε να τραγουδάει σε κλαμπ.Το 2003 γνώρισε τον Γάλλο παραγωγό, Λόουν, και υπέγραψε συμβόλαιο με τη Σόνι Μιούζικ. Από τότε ταξίδεψε σε πολλές χώρες για να διαφημίσει το άλμπουμ-ντεμπούτο της. Συνέθεσε τραγούδια για πολλούς καλλιτέχνες όπως Μαρκ Ρόνσον, Εστέλ, Κόβαλ και πολλούς άλλους. Ευρέως γνωστή έγινε από τη συνεργασία της με το γνωστό συνθέτη Timbaland καθώς τραγουδάει στο τραγούδι "Μόρνινγκ Άφτερ Ντάρκ", το οποίο έγινε μεγάλη επιτυχία. Συμμετείχε σε μεγάλα μουσικά σόου παγκοσμίου φήμης. Το 2009 υπήρξε συνθέτης του γνωστού άλμπουμ του Τίμπαλαντ "Σοκ Βάλιου". Το σινγκλ της "Ντόροθι" αποτέλεσε σάουντρακ της ΦΙΦΑ 2010 και το τραγούδι της "Δε γουέϊ Άι" αποτέλεσε επίσημο σάουντρακ της ΦΙΦΑ 2006. Υπέγραψε συμβόλαιο με τη Σφερ Μιούζικ του Καναδά. Τα πρώτα της δύο σινγκλ "Γουατέβα Μαν" και "Σίτι οφ Έιντζελς" διατίθενται στα Άι Τιούνς. Το "Γουατέβα Μαν" έκανε πρεμιερα στο Βίβο 3 Σεπτεμβρίου 2014. Συνεχίζει την καριέρα της στο τραγούδι ετοιμάζοντας το καινούργιο της άλμπουμ. Επιπλέον, συνεχίζει να ασχολείται με την υποκριτική και ως ντίτζεϊ.

Δισκογραφία
-----------

* Κρακ δε κόουντ 9 Σεπτεμβρίου 2014

### ΣΟΛΟ ΣΙΝΓΚΛ

* 2005- "ΔΕ ΓΟΥΕΙ ΑΙ",
* 2009- "ΝΤΟΡΟΘΙ",
* 2014-"ΓΟΥΑΤΕΒΑ ΜΑΝ",
* 2014-"ΣΙΤΥ ΟΦ ΈΪΝΤΖΕΛΣ"

### ΡΕΜΙΞ

* "Μόρνινγκ Άφτερ Ντάρκ" γαλλικη εκδοχή,
* "Μόρνινγκ Άφτερ Ντάρκ" Β ΒΟΥ ΦΙΞ ΡΕΜΙΞ

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Σεπτεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουνίου 2016.
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 54440365
* **Europeana**: agent/base/109557
* LCCN: n2011079961
* ISNI: 0000 0000 0220 1018
* BNF: cb15088662n (data)
* MusicBrainz: 0127749b-106e-4597-be63-600b996f5ee4

 |

 |
**Ο βοσκός** (*γερμανικά: Der einsame Hirte‎‎, αγγλικά: The Lonely Shepherd‎‎*) είναι ο τίτλος μελωδικού τραγουδιού σε σύνθεση Τζέημς Λαστ, σε εκτέλεση Γκεόργκε Ζαμφίρ. Η μελωδία του *βοσκού* επένδυσε μουσικά πολλές ταινίες. Παίχτηκε από πολλούς μουσικούς και διαμορφώθηκε σε πολλά μουσικά στυλ.

Ιστορικό
--------

Το τραγούδι κυκλοφόρησε το 1977 στο μουσικό άλμπουμ του Τζέημς Λαστ *«Russland Erinnerungen»* (μτφ. *Αναμνήσεις από τη Ρωσία*). Το ίδιο χρόνο, κυκλοφόρησε και ως σινγκλ, κατακτώντας την 22η θέση στην κατάταξη των τσαρτ στη Γερμανία. Με αυτήν την εκτέλεση, ο Ρουμάνος αυλιστής Γκεόργκε Ζαμφίρ, έτυχε διεθνούς αναγνωρισιμότητας αν και είχε εκδόσει και άλλες μουσικές παραγωγές στο παρελθόν. Μεταξύ άλλων, συνόδευσε τον Τζέημς Λαστ σε μια περιοδεία του το 1978.

*Ο βοσκός* χρησιμοποιήθηκε ως σάουντρακ σε πολλές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές. Το 1979, χρησιμοποιήθηκε για τις ανάγκες της αυστραλέζικης σειράς *«Golden Soak»* του Γαλλοαυστραλού Ανρί Σαφράν και το 1984 χρησιμοποιήθηκε για να επενδύσει μουσικά το υποψήφιο για Όσκαρ μικρού μήκους ντοκιμαντέρ *«Paradise»* του Ινδοκαναδού Ίσου Πατέλ. Το 2003, χρησιμοποιήθηκε από τον Κουέντιν Ταραντίνο για να επενδύσει μουσικά το τέλος της ταινίας *«Kill Bill: Volume 1»*. Όταν κυκλοφόρησε η ταινία σε DVD, εσφαλμένα αναφέρεται ότι ο Γκεόργκε Ζαμφίρ είναι ο παραγωγός του τραγουδιού.

Είναι ένα δημοφιλές τραγούδι που τυχαίνει να έχει σημαντική αναγνωρισιμότητα ιδιαίτερα από τις ταινίες που το χρησιμοποίησαν ως σάουντρακ. Διάφοροι καλλιτέχνες διασκεύασαν το μελωδικό τραγούδι,. όπως ο Εκουαδοριανός μουσικός Λέο Ρόχας που με την απόδοση του κομματιού εξασφάλισε την νίκη του στον τελικό της πέμπτης σεζόν του διαγωνισμού ταλέντων *«Γερμανία έχεις ταλέντο»* και την πρώτη του δισκογραφική δουλειά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «James Last ‎– Russian Memories». discogs.com. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2017.
2. ↑  «James Last ‎– Rußland Erinnerungen». discogs.com. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2017.
3. ↑  *Golden Soak*   στην IMDb
4. ↑  Patel, Ishu (1 Ιανουαρίου 2001), *Paradise*, ανακτήθηκε στις 2016-04-16
5. ↑  James Last στην IMDb
6. ↑  (Γερμανικά) «The Lonely Shepherd - Liste der Coverversionen auf coverinfo.de». coverinfo.de. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2017.
7. ↑  «Das Supertalent 2011: Leo Rojas spielt "Der einsame Hirte" von Gheorghe Zamfir». RTL Group. 14 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2017.
Το **Γούλφβιλ** (αγγλικά: Wolfville) είναι καναδική κωμόπολη στην κοιλάδα Αννάπολις, στην κομητεία Κινγκς, στη Νέα Σκωτία, η οποία βρίσκεται περίπου 100 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της επαρχειακής πρωτεύουσας, Χάλιφαξ. Η κωμόπολη φιλοξενεί το Πανεπιστήμιο Ακέιντια και την Σχολή Λάντμαρκ Ηστ.

Αποτελεί τουριστικό προορισμό λόγω της θέας στο ακρωτήριο Μπλόμιντον, στον κόλπο Φάντυ και στην κοιλάδα Γκάσπερω, καθώς και στη βιομηχανία οίνου της. Το κέντρο του Γούλφβιλ φιλοξενεί παμπ, μπαρ, καφετέριες και καταστήματα. Στο Γούλφβιλ βρίσκεται και ο Κινηματογραφικός Συνεταιρισμός Ακέιντια, ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός που διαχειρίζεται την τοπική εστία ταινιών και παραστάσεων. Τα τελευταία χρόνια, πολλά βικτοριανά σπίτια στο Γούλφβιλ έχουν μετατραπεί σε εγκαταστάσεις διαμονής με πρωινό B&B.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Statistics Canada. 2022. (table)». *Statistics Canada, 2021 Census of Population*. Statistics Canada. 9 Φεβρουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Wolfville στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 146502938
* LCCN: n80118372
* GND: 1029479-X
* BNF: cb12699554t (data)

 |

 |
Η **Σύνοδος των Βλαχερνών** ή **Σύνοδος της Κωνσταντινούπολης** ήταν μια σύνοδος της Ορθόδοξης Εκκλησίας, η οποία συνεκλήθη το 1285 στο Ανάκτορο των Βλαχερνών στην Κωνσταντινούπολη.

Της συνόδου προήδρευσαν ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Γρηγόριος Β΄ Κύπριος, ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Αθανάσιος Γ' και ο Αυτοκράτορας Ανδρόνικος Β΄ Παλαιολόγος. Σε αυτήν, ο Πατριάρχης Γρηγόριος παρουσίασε πραγματεία κατά του φιλιόκβε

Η σύνοδος αποκήρυξε την Ένωση των Εκκλησιών που αποφασίστηκε στη Σύνοδο της Λυών (1274) και καταδίκασε τον φιλοενωτικό Πατριάρχη Ιωάννη ΙΑ΄ Βέκκο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Michel Stavrou: *Une réévaluation du Tomos du Deuxième Concile des Blachernes (1285): commentaire, tradition textuelle, édition critique et traduction*. Στο: Christian Gastgeber [u. a.]: *The Patriarchate of Constantinople in Context and Comparison* (= *Veröffentlichungen zur Byzanzforschung* 41), Βιέννη 2017, σελ. 47–93.
2. ↑  Papadakis 1997.

Πηγές
-----

* Laiou, Angeliki E. (1972). *Constantinople and the Latins: The Foreign Policy of Andronicus II, 1282–1328*. Harvard University Press. ISBN 0-674-16535-7.
* Ostrogorsky, George (1956). *History of the Byzantine State*. Oxford: Basil Blackwell.
* Papadakis, Aristeides (1997) [1983]. *Crisis in Byzantium: The Filioque Controversy in the Patriarchate of Gregory II of Cyprus (1283-1289)* (Rev. έκδοση). Crestwood, NY: St. Vladimir's Seminary Press. ISBN 9780881411768.
Οι **αναφωτίδες**, γνωστές και με την κοινή ονομασία **γυαλιά της κουβέρτας**, είναι κυκλικά ανοίγματα πάνω στο κατάστρωμα ενός πλοίου, τα οποία φράζονται με χονδρό και θολό γυαλί. Χρησιμεύουν για τον φωτισμό των χώρων που βρίσκονται κάτω από το κατάστρωμα. Τα ανοίγματα αυτά έχουν διάμετρο περί τα 25 εκατοστόμετρα (10 ίντσες). Στην εποχή μας, εξαιτίας του ευκολότερα εγκαθιστάμενου, ευέλικτου και φθηνότερου τεχνητού φωτισμού, οι αναφωτίδες είναι λιγότερες ή και απουσιάζουν εντελώς στα περισσότερα πλοία.

Πηγές
-----

* Το λήμμα «αναφωτίς» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελίδα 530
Η **Ειρήνη Καλλιγά**, κόρη του Αντώνη Μπενάκη, γεννήθηκε στην Αθήνα. Αδέλφια της ήταν ο Κωνσταντίνος και ο Μανόλης Μπενάκης. Σπούδασε κατ’ οίκον με δάσκαλο τον Αλέξανδρο Δελμούζο. 
Το 1930 παντρεύτηκε το Παύλο Καλλιγά και απόκτησαν μια κόρη, την Αιμιλία, αργότερα Γερουλάνου.
Ήταν η ιδρύτρια του Σώματος Ελληνικού Οδηγισμού. 

Την Ειρήνη Καλλιγά τίμησαν πολλοί φορείς για την προσφορά της και έργο της:

* Για τις υπηρεσίες της στα διάφορα νοσοκομεία της Αθήνας της απονεμήθηκε το Παράσημο του Ε.Ε.Σ.
* Της απονεμήθηκε μετάλλιο και το «Πιστοποιητικό Πατριώτου» από τον στρατηγό Harold Alexander, Διοικητή των Συμμαχικών Δυνάμεων στην Μεσόγειο
* Της απονεμήθηκε το Αργυρό Μετάλλιο του έτους Απόδημου Ελληνισμού για την συμβολή της στην προσπάθεια τόνωσης των δεσμών του Απόδημού Ελληνισμού με την μητέρα πατρίδα.
* Τιμήθηκε και από το Ελληνικό δημόσιο με το Παράσημο Ευποιίας.

Μετά το τέλος του πολέμου δραστηριοποιήθηκε στη Μακεδονία και οργάνωσε την Οικοκυρική Σχολή στη Φλώρινα, την οποία επισκεπτόταν συχνά για να παρακολουθεί την εξέλιξή της. Η Ειρήνη Καλλιγά υπήρξε δραστήρια και σε άλλους πολιτισμικούς φορείς όπως το Μουσείο Μπενάκη.

Το 1939 με δημοκρατική συνείδηση στήριξε την ανεξαρτησία του Οδηγισμού και αρνήθηκε στον Ιωάννη Μεταξά την ενσωμάτωση του Σώματος Ελληνικού Οδηγισμού στην δικτατορική *Εθνική Οργάνωση Νέων*. Έτσι, το Σ.Ε.Ο. αυτοδιαλύεται και επανιδρύεται μετά την απελευθέρωση, το 1945, και η Ειρήνη Καλλιγά γίνεται και πάλι ενεργό μέλος του Δ.Σ. Κατά τη διάρκεια της θητείας της σημειλωθηκαν αξιοσημείωτες δράσεις όπως η οργάνωση κατασκηνώσεων, διοργάνωση παγκόσμιων συνεδρίων Οδηγισμού, αποστολές συμπαράστασης σε σεισμόπληκτες περιοχές της Ελλάδας κ.ά.

Στη Θεσσαλονίκη λειτουργεί το Μουσείο Ελληνικού Οδηγισμού από το έτος 2005 που φέρει το όνομα *Ειρήνη Καλλιγά*, προς τιμήν της ιδρύτριας του Σώματος Ελληνικού Οδηγισμού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βιογραφικό Ειρήνης Καλλιγά Αρχειοθετήθηκε 2020-10-25 στο Wayback Machine. από την ιστοσελίδα seo.gr
2. ↑  Μουσείο Μπενάκη - Συλλογή Ειρήνης Καλλιγά (1862, 1920-1929)
Το **Νότιο Διοικητικό Επαρχιακό Διαμέρισμα Μόσχας** αποτελεί ένα από τα 12 διοικητικά επαρχιακά διαμερίσματα της Μόσχας. Σύμφωνα με τη Ρωσική απογραφή του 2010, είχε πληθυσμό 1.716.808 κατοίκους.

Επισκόπηση
----------

Η Νότια Περιφέρεια καταλαμβάνει έκταση 131.177 km², που αντιστοιχεί στο 12,2% της επικράτειας της Μόσχας. Οριοθετείται στα βόρεια από την λεωφόρο Leninsky Prospekt, στα νότια από την περιφερειακή οδό της Μόσχας, στα ανατολικά από την κοιλάδα του ποταμού Μόσχας, στα δυτικά από την κοιλάδα του ποταμού Kotlovka και το δάσος Bittsevo. Η περιφέρεια περιλαμβάνει 16 συνοικίες.

Στην περιφέρεια ζουν 1 709 χιλιάδες κάτοικοι. Έτσι, οι μεγάλες συνοικίες Orekhovo-Borisovo Yuzhnoe, Biryulyovo Vostochnoe, Chertanovo Yuzhnoe και άλλες, που παραδοσιακά θεωρούνται "κοιτώνες", γειτονεύουν με βιομηχανικές συνοικίες.

Η βιομηχανική παραγωγή στα νότια της Μόσχας χρονολογείται από τις αρχές του 17ου αιώνα και πολλές επιχειρήσεις έχουν περάσει τον αιώνα. Αυτή τη στιγμή στην περιοχή λειτουργούν 186 επιχειρήσεις και οργανισμοί επιστημονικού και βιομηχανικού συγκροτήματος, 16,5 χιλιάδες μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, οι οποίες απασχολούν συνολικά περίπου 293 χιλιάδες άτομα, καθώς και 6116 επιχειρήσεις της καταναλωτικής αγοράς.

Η οικολογική κατάσταση στην περιοχή βρίσκεται σε χαμηλό επίπεδο. Προκαθορίζεται από την παρουσία μεγάλων βιομηχανικών ζωνών και εντατικών αυτοκινητοδρόμων.

Στη Νότια Περιφέρεια λειτουργούν 105 ιδρύματα ιατρικής περίθαλψης και προληπτικής φροντίδας. Εκπαιδευτικά και πολιτιστικά ιδρύματα (θέατρα, μουσεία, αίθουσες κινηματογραφικών συναυλιών, βιβλιοθήκες, εκθεσιακοί χώροι, παλάτια και σπίτια πολιτισμού, στούντιο) βρίσκονται στην περιφέρεια.

Τέτοια αντικείμενα όπως η κοιλάδα του ποταμού Gorodnya, το πάρκο Arshinovsky, το κτήμα Zagorie, τα ρέματα Shmelevsky και Tsaritsynsky με τις κοιλάδες χαρακτηρίζονται ως φυσικά μνημεία τοπικής σημασίας.

Πέντε γραμμές του μετρό - Zamoskvoretskaya, Serpukhovsko-Timiryazevskaya, Lyublinsko-Dmitrovskaya, Bolshaya Koltsevaya και Butovskaya - διέρχονται από τη Νότια Περιφέρεια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Southern Federal District, Russia». *russiatrek.org*. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2023.
2. ↑  «Moscow territory: administrative districts and districts». *fashionrebelsbook.com*. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2023.
3. ↑  «Об округе». *uao.mos.ru*. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2023.
4. ↑  «Динамика социально-экономического развития ЮАО г. Москвы». *vuzlit.com*. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2023.
5. ↑  «Moscow». *int-max.net*. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2023.
6. ↑  «Промышленность в России XVII – XVIII». *www.yaneuch.ru*. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2023.
7. ↑  «Город труда: какие промышленные предприятия открылись в Москве за прошедший год». *www.rsnmo.ru*. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2023.
8. ↑  «Сколько стоит недвижимость в Южном автономном округе Москвы? Средние, минимальные и максимальные цены». *egrp.ru*. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2023.
9. ↑  «Cultural life». *www.britannica.com*. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2023.
10. ↑  «Южный округ Москвы». *nesiditsa.ru*. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2023.
Ο **Γουίλιαμ Λέβι** (*William Gutiérrez Levy*, 29 Αυγούστου 1980) είναι Κουβανός ηθοποιός και μοντέλο.

Βιογραφία
---------

Ο Γουίλιαμ Λέβι γεννήθηκε στην Αβάνα της Κούβας στις 29 Αυγούστου του 1980. Έφυγε από την Κούβα στα 15 του, και πήγε να ζήσει στην Καλιφόρνια όπου σπούδασε οικονομικά ωστόσο, όνειρό του ήταν να γίνει σταρ του μπέιζμπολ. Συνέχισε σε σπουδές υποκριτικής σε Λος Άντζελες και Μεξικό.

Καλλιτεχνική Καριέρα
--------------------

Ο William δούλευε για αρκετά χρόνια σαν μοντέλο στο πρακτορείο Next Models.
Εμφανίστηκε για πρώτη φορά, ως ηθοποιός, σε 2 θεατρικές παραστάσεις το 2002.Συμμετέχει σε δύο ριάλιτι, τα «Protagonistas de Novelas» και «Isladela Tentaction», κάτι που τον κάνει γνωστό στο ευρύ κοινό.Από τότε μέχρι σήμερα έχει πάρει μέρος σε θεατρικές παραστάσεις στο Πουέρτο Ρίκο, σε δύο ταινίες, αρκετές τηλεοπτικές σειρές και σε δέκα τηλενουβέλες, μεταξύ των oποίων το «Μαρία Άγγελέ Μου».Έχει ανακηρυχθεί τέσσερις φορές «καλύτερος ηθοποιός» και «καλύτερος νέος ηθοποιός».

Βραβεύσεις
----------

2011: Premios Juventud "Esta buenisimo"

2010: Bravo Καλύτερος ηθοποιός 2010 για την σειρά Sortilegio

2010: Premios Juventud "Esta buenisimo"

2009: Premios Juventud "Esta buenisimo"

2008: Bravo Καλύτερος πρωτοεμφανιζόμενος ηθοποιός για το 2008 στη σειρά Pasion).

Προσωπική Ζωή
-------------

Ο William Levy διατηρεί σχέση με την Αμερικανομεξικάνα ηθοποιό Elizabeth Guiterez,με την οποία έχει αποκτήσει έναν γιο, τον Christopher Alexander και μία κόρη, την Kailey Alexandra.

Θρησκευτικές Πεποιθήσεις
------------------------

Σχετικά με τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις ο ίδιος ήταν μέχρι πρόσφατα Εβραίος, λόγω του παππού του. Το 2009 ο ίδιος στράφηκε στον Καθολικισμό, καθώς σύμφωνα με τον ίδιο τον εξέφραζε περισσότερο.

Άλλα βραβεία-Λίστες
-------------------

2011: People en Español's Λίστα με τους πιο 50 ωραίους άντρες

2009: People en Español Στους 25 πιο ωραίους άντρες

2009: People en Español Στους πιο 50 ωραίους άντρες

2008: Quién, μεξικάνικο περιοδικό, Στους 12 πιο σέξυ άντρες.

2008: People en Español Στους πιο 50 ωραίους άντρες

2006: People en Español Στους πιο 20 ωραίους άντρες

Πηγές
-----

* 
* Αρχειοθετήθηκε 2013-05-30 στο Wayback Machine.
*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  William Levy (actor) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 301374006
* LCCN: no2014099231
* ISNI: 0000 0004 3978 9723
* GND: 1124022139
* SUDOC: 169614034

 |

 |



1. ↑  Ανακτήθηκε στις 18  Φεβρουαρίου 2021.
**Διαθήκη** είναι η μονομερής δικαιοπραξία με την οποία ένα φυσικό πρόσωπο (διαθέτης) εκδηλώνει τη βούλησή του για το πώς θα διατεθεί η περιουσία του μετά τον θάνατό του. 

Η διαθήκη είναι τυπική δικαιοπραξία. Πρέπει δηλαδή να καταρτισθεί με ορισμένο τύπο, ήτοι είτε να γραφεί ολόκληρη με το χέρι του διαθέτη και να χρονολογηθεί (ιδιόγραφη διαθήκη) είτε να καταρτισθεί από συμβολαιογράφο, ο οποίος καταγράφει τη βούληση του διαθέτη ενώπιον μαρτύρων (δημόσια διαθήκη), είτε να παραδοθεί το έγγραφο που περιέχει τη διαθήκη από τον διαθέτη σε συμβολαιογράφο ενώπιον μαρτύρων (μυστική διαθήκη).

Ο νόμος προβλέπει τη σύνταξη διαθηκών και σε έκτακτες περιστάσεις με προφορική δήλωση προς τον εκάστοτε παρόντα δημόσιο λειτουργό (διαθήκη σε πλοίο, διαθήκη σε εκστρατεία, διαθήκη σε αποκλεισμένο τόπο).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **διαθήκη**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Διαθήκη** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85146810
* GND: 4059555-9
* BNF: cb119356699 (data)
* HDS: 008956
* NDL: 00574448
* NKC: ph164195

 |

 |