Ο **Λανδούλφος της Κόντσα**, *Landulf Conza* (απεβ. μετά το 979) από τον Οίκο των Λαντουλφιδών ένας Λομβαρδός ευγενής, ήταν για λίγο πρίγκιπας του Μπενεβέντο το 940 και στη συνέχεια για λίγο πρίγκιπας του Σαλέρνο το 973. Ως γιος του Ατενόλφος Β΄ πρίγκιπα του Μπενεβέντο, ο Λανδούλφος κυβέρνησε με το τέλος τού πατέρα του (940) ως συγκυβερνήτης με τον θείο του, Λανδούλφος Α΄, ο οποίος τον έστειλε σύντομα στην εξορία.  Αρχικά κατέφυγε στην Αυλή του Μαρίνου Β΄ δούκα της Νάπολης, από όπου αναζήτησε καταφύγιο στο Σαλέρνο μέσω της θείας του, Γκαϊτελγκρίμας της Κάπουα, δεύτερης συζύγου του Γουαϊμάρος Β΄ πρίγκιπα του Σαλέρνο. Αυτός τον δέχθηκε και σύντομα τον διόρισε διοικητή (gastrald) της Κόντσα, ενώ οι γιοι του —Λάντενουλφ, Λαντούλφο, Ίντουλφ και Γουαϊμάρος— έλαβαν γαίες στο Σαλέρνο. Το *Χρονικό του Σαλέρνο* (Chronicon Salernitanum, το οποίο είναι η πιο σημαντική πηγή για τη ζωή του Λανδούλφος, ονομάζει τις κομητείες Mάρσι, Σάρνo και Λάουρο ως αυτές του Γουαϊμάρος, Ίντουλφ και Λάντενουλφ, αντίστοιχα, αλλά δεν ονομάζει μία κομητεία για τον Λαντούλφο. 

Με τη βοήθεια των συμμάχων του, Mαρίνου της Νάπολης και Mάνσo Α΄ του Αμάλφι, ο Λανδούλφος και οι επιζώντες γιοι του (ο Λάντενουλφ απεβ. το 971  ), κατέλαβαν την εξουσία στο Σαλέρνο, αφού έδιωξαν τον βασιλεύοντα πρίγκιπα, γιο του Γουαϊμάρος Β΄ από την πρώτη σύζυγό του, Γισούλφος Α΄, ο οποίος κατέφυγε στην αυλή του Πανδόλφος Σιδηροκέφαλου, γιου του Λανδούλφος Α΄ και πρίγκιπα του Μπενεβέντo. Με τη βοήθεια του Πανδόλφος, ο Γισούλφος Α΄ επανεγκαταστάθηκε ως πρίγκιπας αργότερα εκείνο το έτος, με τον γιο του Πανδόλφος Β΄ να συγκυβερνά μαζί του. 

Παρά τη συντομία της βασιλείας του, ο Λανδούλφος φαίνεται ότι είχε καταφέρει να κόψει νομίσματα στο Σαλέρνο. Ένα *δηνάριο* βάρους 0,66 γραμ. σώζεται με την επιγραφή + LAN / SALRN (σε δύο γραμμές, με LR συνδεδεμένα). Στην άλλη πλευρά φέρει εικόνα αγίου και δυσδιάκριτα ελληνικά γράμματα.  Εάν η απόδοση του *δηναρίου* στον Λανδούλφος είναι σωστή, θα ήταν ο πρώτος Σαλερνιανός ηγεμόνας που τα έκοψε μετά τον Γκουαϊμάρ Α', πριν από το 900. Δυστυχώς, αμφισβητείται και η αυθεντικότητα των νομισμάτων.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Published in M. Morcaldi, ed. (1875), *Codex Diplomaticus Cavensis Tome II* (Naples), CCLX, 62, a charter of July 969 records a donation of *Landolfus filius bone memorie domni Atenolfi, qui fuid princeps Benebenti* (Landulf, son of lord Atenulf of good memory, who was prince of Benevento").
2. ↑  Of the *Chronicon Salernitanum*, 176, records he *habuit unum claucosum oculum* (had one glaucous? eye) and married the daughter of a certain Tasselgard, by whom he had one son, Landulf. This Landulf is recorded with the title of count (*comes*) in a document of 5 December 981 in which Otto I judged a dispute between Landulf and the abbot of San Vincenzo al Volturno, John, in the presence of *Gunzolino marchio et Azzolino Teatino comitibus* (the margrave Gunzolin and counts Azzolin and Teatino).
3. ↑  *Medieval European Coinage*, III, 60. The letters have been read as MΘ / EO / L, perhaps a reference to Saint Matthew, whose relics had recently been brought to Salerno and who would become the patron saint of the city. Philip Grierson's reading *Agios Theodoros* (Saint Theodore), has been called "inappropriate for Salerno".
4. ↑  *Medieval European Coinage*, III, 61.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Philip Grierson, Mark AS Blackburn και Lucia Travaini, edd. *Μεσαιωνική Ευρωπαϊκή Νομισματοκοπία: Ιταλία*, III (Νότια Ιταλία, Σικελία, Σαρδηνία). Cambridge: Cambridge University Press, 1998.