recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Λουσιάνα Σαλασάρ** (*Luciana Salazar*) ισπανική  προφορά ΔΦΑ: [luˈsjana salaˈsar], γεννημένη στις 7 Νοεμβρίου 1980 στο Μπουένος Άιρες, Αργεντινή, είναι ένα διάσημο μοντέλο, τραγουδίστρια, σόουγκερλ, και ηθοποιός.

Βιογραφία
---------

Η Σαλασάρ άρχισε την καριέρα της ως μοντέλο σε ηλικία τεσσάρων ετών, όταν γύρισε την πρώτη τηλεοπτική διαφήμιση της. Ως έφηβη, άρχισε να εργάζεται ως μοντέλο στο Μπουένος Άιρες και άρχισε να παίρνει μαθήματα του χορού και του τραγουδιού.

### Τηλεόραση

Η σημαντική εξέλιξη της ήρθε με την παράσταση της στην τηλεοπτική εκπομπή *Poné a Francella*. Το 2003, πραγματοποίησε διάφορες δημοσιογραφικές σημειώσεις για το αργεντίνικο τηλεοπτικό κανάλι America TV και έκανε μια αμφιλεγόμενη εμφάνιση στα MTV Video Music Awards Latin America, προωθώντας την εικόνα της ακόμα περισσότερο. Έπαιξε στις τηλεοπτικές σειρές *Costumbres argentinas, de las buenas y de las malas* (2003), *Los Roldán* (2004), *Amo de casa*, *Gladiadores de Pompeya*. Εμφανίστηκε επίσης στην ταινία film *Bañeros III, Todopoderosos*.

Εμφανίστηκε επίσης στην χιλιανή τηλεόραση, προσκεκλημένη από το κανάλι Televisión Nacional de Chile στην εκπομπή *De Pé a Pá* στις 24 Οκτωβρίου 2004. Συμμετείχε στην ερωτική τηλεοπτική σειρά *Luli in Love* στο Playboy TV.

### Καριέρα στο μόντελινγκ

Το Φεβρουάριο του 2005 ψηφίστηκε Βασίλισσα του Διεθνούς Φεστιβάλ Τραγουδιού Βίνια ντελ Μαρ στη Χιλή, και έγινε πολύ δημοφιλής προσωπικότητα στη χώρα αυτή. Συμμετείχε στις διάφορες επιδείξεις μόδας, και αυτό το ίδιο έτος ήταν το αστέρι του Abtao Fashion 2005, μια εκδήλωση στο Περού, μαζί με 70 άλλα περουβιανά μοντέλα που επέδειξαν τα τελευταία σχέδια.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η Λουσιάνα Σαλασάρ στο IMDb
* Βιογραφία της Λουσιάνα Σαλασάρ στο biografias.es (Ισπανικά)
* Η Λουσιάνα Σαλασάρ στο Cinenacional.com (Ισπανικά)
* Βιογραφία της Λουσιάνα Σαλασάρ στο Infobiografías (Ισπανικά)
* Βιογραφία και φωτογραφίες της Λουσιάνα Σαλασάρ στο Mujeres Hermosas (Όμορφες Γυναίκες)[*νεκρός σύνδεσμος*] (Ισπανικά)
* Βιογραφία της Λουσιάνα Σαλασάρ στο Mujeres Famosas (Διάσημες Γυναίκες) (Ισπανικά)
* Φωτογραφίες της Λουσιάνα Σαλασάρ Αρχειοθετήθηκε 2014-08-16 στο Wayback Machine. (Ελληνικά)
* Φωτογραφίες της Λουσιάνα Σαλασάρ[*νεκρός σύνδεσμος*] (Ελληνικά)
Ο **Ούτσα Μαλάκιεβιτς Τζαπαρίτζε** (γεωργιανά: უჩა ჯაფარიძე, ρωσικά: Уча Малакиевич Джапаридзе‎; 17 Αυγούστου 1906 – 6 Ιουλίου 1988) ήταν Σοβιετικός ζωγράφος από τη Γεωργία.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Γκάρι, ένα μικρό χωριό στην περιοχή Ράτσα της Γεωργίας, που τότε ήταν μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.

Ως ζωγράφος, ο Τζαπαρίτζε ήταν μια από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες στην ανάπτυξη των γεωργιανών εικαστικών τεχνών του 20ου αιώνα. Του άρεσε να δημιουργεί λεπτομερή πορτρέτα και είναι υπεύθυνος για την παραγωγή μιας σειράς πορτρέτων εξέχοντων προσώπων, όπως το σκίτσο του Ιβάν Σαρατζισβίλι με μολύβι και παστέλ το 1949, που σήμερα φυλάσσεται στο Παλάτι Τέχνης της Γεωργίας - Μουσείο Πολιτιστικής Ιστορίας στην Τιφλίδα της Γεωργίας.

Ο Τζαπαρίτζε τιμήθηκε με διάφορα βραβεία κατά τη διάρκεια της ζωής του. Μεταξύ άλλων υπήρξε Λαϊκός Καλλιτέχνης της Γεωργιανής ΣΣΔ (1946), Επίτιμος Καλλιτέχνης της Γεωργίας (1943), Ακαδημαϊκός της Γεωργιανής Ακαδημίας Τεχνών (1958) και Επίτιμος Πολίτης Τιφλίδας (1982). Βραβεύθηκε επίσης με το βραβείο Σότα Ρουσταβέλι (1987),

Υπήρξε καγκελάριος της Κρατικής Ακαδημίας Τεχνών της Τιφλίδας από το 1942 έως το 1948.

Πέθανε στην Τιφλίδα το 1988. Το σπίτι του στην Τιφλίδα μετατράπηκε σε μουσείο την ίδια χρονιά.

Πηγές
-----

* Ιστοσελίδα του Μουσείου

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 22145304884178610577
* **Europeana**: agent/base/36149
* ISNI: 0000 0003 7052 6182
* GND: 1044414383

 |

 |
Συντεταγμένες: 15°25′S 29°00′E﻿ / ﻿15.417°S 29.000°E﻿ / -15.417; 29.000

Η **Λουσάκα** (αγγλικά: *Lusaka*) είναι μια από τις 9 επαρχίες της Ζάμπιας. Πρωτεύουσα είναι η Λουσάκα που είναι και η πρωτεύουσα της Ζάμπιας. Έχει πληθυσμό 1.391.329 κατοίκων (απογραφή 2002). Έχει έκταση 21.896 τ.χλμ.. Βρίσκεται νότια-κεντρικά της Ζάμπια.

Η Λουσάκα διαιρείται σε 4 συνοικίες: Κάφουε, Λουάνγκουα, Λουσάκα και Τσόνγκουε. 

Ο Ποταμός Λουνσέμφουα

Γεωγραφία
---------

Ο ποταμός Ζαμβέζης περνάει από τα δυτικά της Λουσάκα
Η Λουσάκα βρίσκεται νότια-κεντρικά της Ζάμπιας. Συνορεύει στα νοτιοδυτικά με τη Νότια Επαρχία, στα βορειοανατολικά με την Ανατολική Επαρχία, στα βόρεια με την Κεντρική Επαρχία και στα νότια με τη Ζιμπάμπουε και τη Μοζαμβίκη.

Ο ποταμός Ζαμβέζης περνάει από τα δυτικά της Λουσάκα.

Έχει συνολική έκταση 21.896 τ.χλμ..

Συνοικίες
---------

Οι συνοικίες της Λουσάκα
Η Λουσάκα διαιρείται σε 4 συνοικίες:

1. Κάφουε (Kafue)
2. Λουάνγκουα (Luangwa)
3. Λουσάκα (Lusaka)
4. Τσόνγκουε (Chongwe)

Δημογραφία
----------

Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, η Λουσάκα έχει 1.391.329 κατοίκους.

Πάρκα και Προστατευμένες Περιοχές
---------------------------------

Τα κυριότερα πάρκα της Λουσάκα είναι τα ακόλουθα:

* Εθνικό Πάρκο Κάτω Ζαμβέζη - Βρίσκεται στη βόρεια όχθη του Ποταμού Ζαμβέζη.
* Μέρη της πεδιάδας του Ποταμού Λουνσέμφουα.
* Μέρη της κάτω πεδιάδας Λουνσέμφουα.
* Μέρη των Πεδιάδων της Κάφουε στα νοτιοδυτικά

Δείτε επίσης
------------

|  |  |
| --- | --- |
| WikiVoyage logoWikiVoyage logo | Στο Wikivoyage υπάρχει ταξιδιωτικός οδηγός σχετικός με το λήμμα:   **Λουσάκα (Επαρχία)** |

* Επαρχίες της Ζάμπιας

Παραπομπές
----------

1. ↑  VVAA; *Fertilizer use on smallholder farms in Lusaka*. Ed. Intl Food Policy Res Inst (1993). ISBN 978-0-89629-097-6.

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Επαρχίες της Ζάμπιας |
| --- |
|  |
| 
* Ανατολική
* Βόρεια
* Βορειοδυτική
* Δυτική
* Κεντρική
* Κόππερμπελτ
* Λουαπούλα
* Λουσάκα
* Νότια
 |

 |
Το **οκταδικό σύστημα αρίθμησης** είναι αυτό που έχει σαν βάση το 8 και χρησιμοποιεί τα σύμβολα 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6 και 7. Το οκταδικό σύστημα παρουσιάζει μια απλή σχέση με το δυαδικό καθώς η βάση του είναι το 2 (23 = 8). Γι' αυτό το λόγο είναι πολύ εύκολη η μετατροπή απο οκταδικό σε δυαδικό σύστημα και το αντίθετο.

Στο δεκαδικό σύστημα κάθε ψηφίο αντιστοιχεί σε αντίστοιχη δύναμη του δέκα όπως στο παρακάτω παράδειγμα:

{\displaystyle \mathbf {74} \_{10}=\mathbf {7} \times 10^{1}+\mathbf {4} \times 10^{0}}
Στο οκταδικό σύστημα κάθε ψηφίο αντίστοιχα αντιστοιχεί σε δύναμη του οκτώ όπως φαίνεται και στο παράδειγμα:

{\displaystyle \mathbf {112} \_{8}=\mathbf {1} \times 8^{2}+\mathbf {1} \times 8^{1}+\mathbf {2} \times 8^{0}}
Αν κάνουμε τις πράξεις βρίσκουμε τον δεκαδικό αριθμό: {\displaystyle \mathbf {112} \_{8}=64+8+2=74}.

Πίνακας αντιστοιχίας
--------------------

| ΔΥΑΔΙΚΟ | ΟΚΤΑΔΙΚΟ |
| --- | --- |
| 000 | 0 |
| 001 | 1 |
| 010 | 2 |
| 011 | 3 |
| 100 | 4 |
| 101 | 5 |
| 110 | 6 |
| 111 | 7 |

Η μετατροπή ενός δυαδικού αριθμού σε οκταδικό γίνεται κατευθείαν χρησιμοποιώντας τον παραπάνω πίνακα. Για παράδειγμα ο 8-bit αριθμός {\displaystyle \mathbf {10111101} \_{2}} χωρίζεται σε ομάδες των 3-bit {\displaystyle (0)10}, {\displaystyle 111} και {\displaystyle 101} και αντιστοιχίζεται στον {\displaystyle \mathbf {275} \_{8}}. Η μετατροπή ενός οκταδικού αριθμού σε δυαδικό γίνεται επίσης με τον ίδιο τρόπο. Για παράδειγμα ο κλασματικός οκταδικός αριθμός μετατρέπεται κατευθείαν με την χρήση του παραπάνω πίνακα:

{\displaystyle \mathbf {152.17} \_{8}=(\mathbf {001} \_{2})(\mathbf {101} \_{2})(\mathbf {010} \_{2}).(\mathbf {001} \_{2})(\mathbf {111} \_{2})=\mathbf {001101010.001111} \_{2}}.

Δείτε επίσης
------------

* Πανψηφιακός αριθμός

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mano, Morris (1992). *Ψηφιακή Σχεδίαση*. Αθήνα: Prentice Hall (έκδοση μετάφρασης: Παπασωτηρίου). σελίδες 11–13. ISBN 960-7182-01-4.
Συντεταγμένες: 38°22′05″N 21°25′30″E﻿ / ﻿38.368167°N 21.424898°E﻿ / 38.368167; 21.424898﻿ ("Παλαμαϊκή Σχολή, Α΄ Γυμνάσιο Μεσολογγίου")

**Παλαμαϊκή Σχολή** (ή και **Παλαμαία Σχολή**) ονομαζόταν η σχολή που ίδρυσε στο Μεσολόγγι ο λόγιος Παναγιώτης Παλαμάς το 1760. Ο Παλαμάς έμεινε διευθυντής της σχολής, από την ίδρυσή της, μέχρι το θάνατό του το 1802, με μια διακοπή της λειτουργίας της κατά τη διάρκεια των Ορλωφικών. Κατά τα Ορλωφικά, το 1770, το Μεσολόγγι συμμετείχε στην εξέγερση και ο Παναγιώτης Παλαμάς κατέφυγε στη Ζάκυνθο, από την οποία επέστρεψε μετά την υπογραφή της συνθήκης Κιουτσούκ-Καϊναρτζή το 1774, φτιάχνοντας τη σχολή σε νέο χώρο. Η σχολή αναφερόταν ως «κοινοσυντήρητος», ως «κοινοσυντήρητο ίδρυμα». Τον διαδέχθηκε στη διεύθυνση της σχολή ο γιος του Γρηγόριος Παλαμάς, οπότε μετονομάστηκε σε **Μεσολογγίτις Ακαδημία**. Η σχολή συνέχισε να λειτουργεί ακόμη και κατά τα πρώτα χρόνια της ελληνικής επανάστασης, μέχρι το 1825, όταν έπεσε το Μεσολόγγι στους Τούρκους. Λειτούργησε ξανά το 1829 όταν την επανίδρυσε ο Ιωάννης Καποδίστριας.

Με τη μορφή Γυμνασίου, ενταγμένου στο εκπαιδευτικό σύστημα του ελληνικού κράτους, λειτουργεί από το 1846

Το 1930/32, το κτίριο της σχολής χτίστηκε από τον αρχιτέκτονα Περικλή Γεωργακόπουλο, στο πλαίσιο ανοικοδόμησης σχολείων από το υπουργείο Παιδείας. Το κτίριο αυτό, στην οδό Δεληγκιρτή (στο οικοδομικό τετράγωνο Δεληγκιρτή, Αθαν. Ραζή, Κύπρου, Κωστή Παλαμά) στο οποίο στεγάζεται σήμερα ως 1ο Γυμνάσιο Μεσολογγίου, κρίθηκε το 2010 ως διατηρητέο από το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού.

Αναφορές
--------

1. ↑  Μεσολόγγι 1821-1829: Οι αθάνατοι προμάχοι, Νικόλαος Αθ. Κολόμβας, Εκδοτική Άλφα, 1998, σελ. 17.
2. ↑  Λήμμα Παλαμαϊκή Σχολή, Εγκυκλοπαίδεια ΔΟΜΗ
3. ↑  Το Σχολείο μας, Ιστορία, ΦΕΚ Ίδρυσης[*νεκρός σύνδεσμος*], ιστοσελίδα Α΄ Γυμνασίου Μεσολογγίου, ανακτήθηκε στις 6/3/2016.
4. ↑  ΦΕΚ A 33 - 31.12.1846, Διάταγμα Περί συστάσεως τριών Γυμνασίων, 17 Οκτωβρίου 1846 (Οκτωβρίου: ορθογραφία του πρωτοτύπου), Όθων, ο υπουργός Ι. Κωλέτττης.
5. ↑  Μοντέρνο Κίνημα: Καταφέραμε να κηρυχθούν διατηρητέα 2 κτήρια![*νεκρός σύνδεσμος*], Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, ανακτήθηκε στις 5/3/2016.
6. ↑  «Παλαμαϊκή Σχολή». *www.meleagros.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Οκτωβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 6 Μαρτίου 2016. , Δευτέρα 19 Δεκ 2011, Αρχαιολογική-Ιστορική Εταιρεία Δυτικής Στερεάς Ελλάδος, από την αιτιολόγηση της υπουργικής απόφασης «..διότι αποτελεί κτίριο με ιδιαίτερη αρχιτεκτονικά αξία, σημαντικό και μοναδικό για την περιοχή δείγμα του πρώιμου Ελληνικού μοντερνισμού. Αποτελεί δε τεκμήριο της οργάνωσης του σχολικού χώρου και της πραγματοποίησης σε τοπικό επίπεδο, ενός σημαντικού ιστορικά κρατικού προγράμματος παραγωγής σχολικών κτιρίων σε όλη την Ελλάδα..»
Εσωτερικό με ζωγράφο, κυρία που διαβάζει και υπηρέτρια, 1668, Μουσείο Στέντελ.
Ο **Πίτερ Γιάνσσενς Έλινχα** (Pieter Janssens Elinga, 1623–1682) ήταν Ολλανδός ζωγράφος της Χρυσής ολλανδικής Εποχής, κυρίως οικιακών εσωτερικών σκηνών με μεγάλη έμφαση στα ορθογώνια γεωμετρικά στοιχεία των παραθύρων, των πινάκων με πλακάκια δαπέδου και άλλων στοιχείων, και σε μερικές μορφές ρωπογραφιών. Ζωγράφιζε επίσης νεκρές φύσεις .

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Μπριζ ως γιος του Χίσμπρεχτ Γιάνσσενς, ο οποίος πιθανότατα του έμαθε να ζωγραφίζει. Όταν μετακόμισε στο Ρότερνταμ το 1653, άλλαξε το όνομά του σε Έλινχα. Μετακόμισε στο Άμστερνταμ το 1657, όπου πιθανότατα πέθανε. Τελευταία φορά αναγράφεται το 1657, όταν πλήρωσε εκλογικό φόρο στο Άμστερνταμ. Η χήρα του αναγράφεται εκεί σε συμβολαιογραφικό έγγραφο ως χήρα το 1682. Ο Έλινχα ήταν οπαδός του Πίτερ ντε Χόοχ και του Βίλλεμ Καλφ.

Κληρονομιά
----------

Είναι περισσότερο γνωστός σήμερα για το **κουτί προοπτικής** του, ένα από τα μόλις έξι που είναι γνωστό ότι έχουν παραμείνει άθικτα. Εκτίθεται στο Μουσείο Μπρέντιους στη Χάγη. Τα κουτιά προοπτικής ήταν πειράματα με φως, αρχιτεκτονικά στοιχεία και *σκοτεινό θάλαμο (camera obscura)*. Ο Σάμουελ φαν Χόοχστράτεν έφτιαξε επίσης ένα, το οποίο εκτίθεται στην Εθνική Πινακοθήκη. 

Δεδομένου του μεγέθους και της παραμορφωμένης προοπτικής, ο μικρός πίνακας *Θέα του Ντελφτ* από τον Κάρελ Φαμπρίτιους θεωρήθηκε ότι ήταν αρχικά τμήμα ενός κουτιού προοπτικής.

Δείτε επίσης
------------

* Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής
* Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Biografisch Portaal*. 00512230. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  (Ολλανδικά) *RKDartists*. 41930. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  *Athenaeum*. 7515. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  (Αγγλικά) *ECARTICO*. 2759. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
5. ↑   in the RKD
6. ↑  National Gallery display of Hoogstraten's perspective box.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ολλανδικά και φλαμανδικά έργα ζωγραφικής από το Ερμιτάζ, ένας κατάλογος έκθεσης από το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης (πλήρως διαθέσιμος στο διαδίκτυο ως PDF), ο οποίος περιέχει υλικό για την Elinga (αρ. κατ. 15)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 308182564
* **Europeana**: agent/base/121026
* ISNI: 0000 0004 3958 7857
* SUDOC: 255338384
* BPN: 00512230
* ULAN: 500027073
* KulturNav: id
* RKD: 41930

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Ζωγραφική
 |

 |
Ως **ουράνια φαινόμενα** ονομάζονται όλα εκείνα τα φαινόμενα (μεταβολές) που παρατηρούνται στον ουρανό και βεβαίως στα ουράνια σώματα. Εξ αυτών τα περισσότερα οφείλονται τόσο στις κινήσεις όσο και στις ιδιότητες των ουρανίων σωμάτων. Υπάρχουν όμως και φαινόμενα που ναι μεν καλούνται «ουράνια» χωρίς όμως αυτά να σχετίζονται με τα ουράνια σώματα. Αυτά τα δεύτερα οφείλονται κυρίως στη γήινη ατμόσφαιρα.  
 
Τα κυριότερα εκ των ουρανίων φαινομένων είναι:  

1. Το φαινόμενο του Ουράνιου θόλου ή Ουρανού, δηλαδή το σχήμα του και τα χρώματά του.
2. Το φαινόμενο της «στίλβης» των αστέρων και την μετά αυτής παρατηρούμενης «αστροφεγγιάς».
3. Το φαινόμενο της αυξομείωσης του χρόνου της ημέρας.
4. Το φαινόμενο των ημερονυκτίων και της συνεχείας αυτών.
5. Το φαινόμενο της διαδοχής των εποχών.
6. Τα επονομαζόμενα φαινόμενα «Λυκαυγές» και «Λυκόφως».
7. Τα επονομαζόμενα φαινόμενα «Βόρειο και Νότιο Πολικό Σέλας».
8. Το φαινόμενο της Άλω.
9. Το φαινόμενο της Ίριδας.
10. Το φαινόμενο του Ουράνιου τόξου.
11. Το φαινόμενο της μεγέθυνσης των ουρανίων σωμάτων στον ορίζοντα.
12. Τα φαινόμενα των αποκλίσεων ανέμων και ρευμάτων
13. Το βαρομετρικό φαινόμενο.
14. Το φαινόμενο των μαγνητικών καταιγίδων κ.ά..

Ως καθαυτά όμως ουράνια φαινόμενα θεωρούνται:  

Το φαινόμενο της «έκλειψης» του Ηλίου και των ουρανίων σωμάτων όπως και όλα εκείνα που προέρχονται από τις κινήσεις αυτών π.χ. φαινόμενο συζυγίας, αντιθέσεων, τετραγωνισμών, φάσεων Σελήνης και των Πλανητών.

Επίσης στα «ουράνια φαινόμενα» συγκαταλέγονται και άλλα φαινόμενα όπως το Ζωδιακό φως, το Ανθηλιακό φως, οι διάττοντες, οι βολίδες, οι ουρανόλιθοι ή αερόλιθοι στη μερική ή ολική διαπύρωσή και καύση τους που τα αποτελούν σωματίδια ή και μεγαλύτερων διαστάσεων σώματα που συναντά η Γη κατά τη μεταβατική της κίνηση περί τον Ήλιο.

Τέλος σημειώνεται ότι και η ατμόσφαιρα της Γης διακρίνεται σε επιμέρους στρώματα εκ των διαφορετικών φαινομένων που συμβαίνουν καθ΄ ύψος σ΄ αυτή.
Ο **Ολέγκ Σβιατοσλάβιτς** (πριν το 957 - 977) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας των Ντρεβλιανών (969-977).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Σβιατοσλάβ Α΄ πρίγκιπα του Κιέβου.

Ο πατέρας του διαίρεσε τις περιοχές του στους τρεις γιους του: στον Γιαροπόλκ Α΄ έδωσε το Κίεβο, στον Ολέγκ τα εδάφη των Ντρεβλιανών Ρώσων και στον Βλαδίμηρο Α΄ το Νόβγκοροντ. Όταν απεβίωσε ο πατέρας τους, ο Ολέγκ ήλθε σε πόλεμο με τον Γιαροπόλκ Α΄: σύμφωνα με το *Πρώτο Χρονικό*, όταν ο Λιουτ, γιος τού Σβένελντ (κύριου συμβούλου και στρατιωτικού διοικητή του Γιαροπόλκ Α΄), κυνήγησε στα εδάφη των Ντρεβλιανών, ο Ολέγκ τον σκότωσε. Για εκδίκηση και με την επιμονή του Σβένελντ, ο Γιαροπόλκ Α΄ ξεκίνησε πόλεμο εναντίον του Ολέγκ. Ο τελευταίος, τρέχοντας σε μία τάφρο, σκοτώθηκε σε ατύχημα· ο Γιαροπόλκ Α΄ λυπήθηκε γι' αυτό. Έστειλε τους άνδρες του στο Νόβγκοροντ, αλλά ο Βλαδίμηρος Α΄, που είχε μάθει για τον θάνατο του Ολέγκ, διέφυγε. Έτσι ο Γιαροπόλκ Α΄ έμεινε μόνος κύριος των Ρώσων.

Το 1044 ο γιος του Βλαδίμηρου Α΄, ο Γιαροσλάβ Α΄ έκανε εκταφή των οστών του Ολέγκ και αφού τα βάπτισε και ξαναέθαψε στο ναό της Δεκάτης (της Κοιμήσεως της Θεοτόκου).

Οικογένεια
----------

Υπάρχει ένας Τσεχικός θρύλος, που αναφέρεται από λογίους του 16ου-17ου αι. όπως ο Κομένιος, ότι ο ευγενής Οίκος των Ζεροτίν κατάγεται από τον Ολέγκ.

Πηγές
-----

* The Notion of "Uncorrupted Relics" in Early Russian Culture, Gail Lenhoff, Christianity and the Eastern Slavs: Slavic cultures in the Middle Ages, Vol. I, ed. B. Gasparov, Olga Raevsky-Hughes, (University of California Press, 1993), 264.
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Πίσος** είναι γνωστός ένας γιος του Περιήρους, βασιλιά της Μεσσήνης, και της Γοργοφόνης, κόρης του Περσέως. Ο Πίσος ήταν εγγονός του Αιόλου από την πλευρά του πατέρα του. Αδέλφια του Πίσου ήταν ο ήρωας Αφαρέας, η Ευρυθέμιδα ή Δηιδάμεια, ο Βώρος, ο Λεύκιππος, ο Τυνδάρεως και ο Ικάριος. Ανεψιές του Πίσου δηλαδή ήταν η Ωραία Ελένη και η Πηνελόπη. Σε άλλη όμως παράδοση, ο Πίσος είναι γιος του Αφαρέως και αδελφός του Ίδα και του Λυγκέα.

Οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν ότι ο Πίσος είχε ιδρύσει την ομώνυμη πόλη στην Ηλεία, την Πίσα, και επομένως ήταν ο «επώνυμος ήρωάς» της.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin, *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969.
Συντεταγμένες: 40°30′02″N 22°26′23″E﻿ / ﻿40.50056°N 22.43972°E﻿ / 40.50056; 22.43972

Το **Λιβάδι Πιερίας**, είναι ημιορεινός οικισμός (υψόμ. 200 μ.) του δήμου Πύδνας - Κολινδρού στην Π.Ε. Πιερίας. Βρίσκεται στο βόρειο άκρο του νομού, 43 χλμ. ΒΔ της Κατερίνης. Έχει πληθυσμό 235 κατοίκων με βάση την απογραφή του 2011, οι οποίοι ασχολούνται με τη γεωργία (καπνός, βαμβάκι) και την κτηνοτροφία. 

Συγκεκριμένα βρίσκεται βορειοδυτικά του Κολινδρού πάνω σε μια χαμηλή λοφοσειρά , που αποτελεί την οριογραμμή ανάμεσα στην Πιερία και την Ημαθία, σε υψόμετρο 200 μέτρων. Η απόστασή του από τον Κολινδρό είναι 8 χιλιόμετρα. Το 2006 ξεκίνησε η κατασκευή δρόμου,βγάζοντας το χωριό από την προηγούμενη απομόνωσή του. Έτσι, σήμερα το Λιβάδι επικοινωνεί με την έδρα αλλά και με τα άλλα Δημοτικά διαμερίσματα του Δήμου Κολινδρού.

Από αθλητική άποψη, το χωριό έιχε έναν Γυμναστικό Αθλητικό Μορφωτικό Σύλλογο, με την επωνυμία "Ο Λειβαδιακός".Ιστορικά στοιχεία
Η πρώτη γραπτή μαρτυρία για το χωριό ανάγεται στα 1761, όπως φαίνεται από τα έγγραφα του ιεροδικείου της Βέροιας. Στα τέλη του 18ου αιώνα ο οικισμός αγοράστηκε από πλούσιους Έλληνες , οι οποίοι ζούσαν στις παροικίες της παραδουνάβιας ζώνης. Ο τόπος και η γύρω περιοχή τέθηκαν στην κυριότητα της ιερής μονής Γρηγορίου του Αγίου Όρους. Έπειτα από λίγο καιρό οικοδομήθηκε το μεγαλοπρεπές Μετόχι, το οποίο διασώζεται μέχρι σήμερα. Το Λιβάδι στα χρόνια της Τουρκοκρατίας ήταν τσιφλίκι και στις αρχές του εικοστού αιώνα είχε 100 Χριστιανούς κατοίκους. Η τότε ονομασία του ήταν Βούλυστα ή Βούλτιστα. Στη δεκαετία του ' 30 είχε Δημοτικό Σχολείο, με 34 μαθητές.
Ως κοινότητα το Λιβάδι αναγνωρίστηκε το 1966. Οι κοινοτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 16 Οκτωβρίου 1966 και η εγκατάσταση των νέων κοινοτικών αρχόντων έγινε την 1η Ιανουαρίου 1967.
Το *Μοναστήρι του Προφήτη Ηλία*, που βρίσκεται στο Λιβάδι, συγκεντρώνει πολλούς προσκυνητές. Στο κέντρο του χωριού ενδιαφέρων είναι και ο ναός του Αγίου Νικολάου που είναι και ο προστάτης του χωριού.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το Λιβάδι στην ιστοσελίδα του Δήμου Κολινδρού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  εφημερίδα ΕΠΤΑ, "Κατασκευάζεται από τη Νομαρχία ο δρόμος Κολινδρός-Λιβάδι", Τεύχος 72 3 Απριλίου 2006, ανακτήθηκε 28 Ιανουαρίου 2008[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Νέα Εποχή, 30/4/1966, μέσω ΓΑΚ-Αρχεία Νομού Πιερίας.
  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Πύδνας - Κολινδρού |
| --- |
|  |
| Δημοτική ενότητα Αιγινίου | 
* Αιγίνιο
* Καταχάς
* Μεγάλη Γέφυρα
 |
|  |
| Δημοτική ενότητα Κολινδρού | 
* Καστανέα
* Κολινδρός
* Λιβάδι
* Παλιάμπελα
* Ρυάκια
 |
|  |
| Δημοτική ενότητα Μεθώνης | 
* Αγιάννης
* Αρχαία Πύδνα
* Μακρύγιαλος
* Μεθώνη
* Νέα Αγαθούπολη
* Παλαιό Ελευθεροχώρι
 |
|  |
| Δημοτική ενότητα Πύδνας | 
* Αλυκή
* Αλώνια
* Κίτρος
* Μικρή Μηλιά
* Παλαιόστανη
* Σφενδάμι
 |
|  |
| 
* Έδρα: Αιγίνιο - Iστορική έδρα: Κολινδρός
* \*(Οικισμοί με μη μόνιμο πληθυσμό)
 |

 |
Συντεταγμένες: 06°55′04″N 158°11′06″E﻿ / ﻿6.91778°N 158.18500°E﻿ / 6.91778; 158.18500

Η **Παλικίρ** (αγγλικά: *Palikir*) είναι πόλη και πρωτεύουσα των Ομοσπόνδων Πολιτειών της Μικρονησίας, από το 1989, οπότε και αντικατέστησε την Κολόνια. Ο πληθυσμός της είναι 6.227 κάτοικοι και βρίσκεται στο νησί Πονπέι. Σημειώνεται ότι μεγαλύτερη πόλη της χώρας είναι η παλιά πρωτεύουσα, Κολόνια.

Γεωγραφία
---------

Κτισμένη μεταξύ δύο ηφαιστειακών κορυφογραμμών, η Παλικίρ βρίσκεται στο νησί Πονπέι. Η τοποθεσία της είναι σε κοιλάδα, που επίσης ονομάζεται Παλικίρ.

Ιστορία
-------

Η σύγχρονη πόλη άρχισε να οικοδομείται στα τέλη της δεκαετίας του ' 80. Το 1989 ανακηρύχθηκε πρωτεύουσα και αντικατέστησε την Κολόνια. Ο πολεοδομικός σχεδιασμός της συντελέστηκε με τέτοιον τρόπο, ώστε να είναι σε αρμονία με το φυσικό περιβάλλον αλλά και να αναπαριστά το σχέδιο της αρχαίας πόλης Ναν Μαντόλ. Ειδικότερα διακοσμήθηκε με περί τις 300 γεωμετρικές στήλες. Τα κτήριά της έχουν δύο ορόφους και είναι επηρεασμένα από την παραδοσιακή αρχιτεκτονική των Μικρονήσιων. Είναι κτισμένα σε διάταξη από ανατολάς προς δυσμάς και έτσι εκμεταλλεύονται την ηλιακή ενέργεια και τους αληγείς ανέμους.

Πηγές
-----

* *Παγκόσμιος Γεωγραφικός Άτλας*, εκδ. ΔΟΜΗ, 2007, τ. 15. σελ. 210, 219.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η Παλικίρ στο American Heritage Dictionary
* Στοιχεία για τη Μικρονησία στο NationalGeographic.com

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πρωτεύουσες κρατών της Ωκεανίας |
| --- |
|  |
| Ανεξάρτητα Κράτη | 
* Απία
* Γιαρέν
* Καμπέρα
* Ματζούρο
* Νγκερουλμούντ
* Νότια Ταράουα
* Νουκουαλόφα
* Ονιάρα
* Ουέλλινγκτον
* Παλικίρ
* Πορτ Βίλα
* Πορτ Μόρεσμπι
* Σούβα
* Φονγκαφάλε
 |
|  |
| Εξαρτημένα Εδάφη | 
* Αβαρούα
* Αλόφι
* Άνταμσταουν
* Κίνγκστον
* Μάτα Ούτου
* Νουμεά
* Πάγκο Πάγκο
* Παπεέτε
* Σαϊπάν
* Χαγκάτνια
* Χάνγκα Ρόα
* Χονολουλού
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 140873629
* LCCN: n94020783
* GND: 4838196-2

 |

 |
Ο **Μίλαν Μιλόσεβιτς** (*Milan Milošević*, γενν. 26 Σεπτεμβρίου 1985) είναι Βόσνιος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πάουερ φόργουορντ/σμολ φόργουορντ για τον Άρη Θεσσαλονίκης.

Επαγγελματική σταδιοδρομία
--------------------------

Ο Μιλόσεβιτς ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία με τη Χερσέγκοβατς, κατά τη σεζόν 2003-04. Το 2005, μετακόμισε στη Σλομπόντα Τούζλα, όπου έπαιξε για σχεδόν 3 χρόνια. 

Τη σεζόν 2008-09, μετακόμισε στη Σερβία και εντάχθηκε στον Ερυθρό Αστέρα. Στη συνέχεια, επέστρεψε στη Βοσνία και έπαιξε για τη Μπόσνα Ρόγιαλ.

Στη συνέχεια, μετακόμισε στην Κύπρο και έπαιξε για τον Κεραυνό Στροβόλου το 2010 και αργότερα για τη Μπούντουτσνοστ από το Μαυροβούνιο το 2011. Εντάχθηκε στη σλοβένικη Ζλάτορογκ Λάσκο το 2013.

Το 2014, συμφώνησε στους όρους συμβολαίου με τον Πανιώνιο, αλλά έφυγε από την ομάδα πριν παίξει σε έναν αγώνα. Αργότερα την εκείνη τη σεζόν, υπέγραψε συμβόλαιο ενός έτους με την ΑΕΚ. Συνήθως ερχόταν από τον πάγκο, καθώς ο Ντούσαν Σάκοτα ήταν ο βασικός πάουερ φόργουορντ της ομάδας. Είχε μια σταθερή σεζόν με την ΑΕΚ και τον Αύγουστο του 2015, η ομάδα ανανέωσε το συμβόλαιο του για τη σεζόν 2015-16. Τον Ιούνιο του 2016, ανανεώθηκε ξανά το συμβόλαιο του με την ΑΕΚ για τη σεζόν 2016-17.

Στις 22 Σεπτεμβρίου 2017, μετά από τρία χρόνια με την ΑΕΚ, ο Μιλόσεβιτς μετακινήθηκε στον Προμηθέα Πατρών.

Στις 19 Ιουλίου 2018, συμφώνησε να ενταχθεί στο Λαύριο και να μείνει στην Ελλάδα για άλλη μία σεζόν. 

Στις 16 Αυγούστου 2019, ο Μιλόσεβιτς υπέγραψε με τον Άρη.

Εθνική Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
------------------------------

Ο Μιλόσεβιτς είναι μέλος της Εθνικής Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Έχει αγωνιστεί στο Ευρωμπάσκετ 2011. Κλήθηκε από τον προπονητή Ντούσκο Ιβάνονιτς, για να συμμετάσχει στο στάδιο προετοιμασίας για το Ευρωμπάσκετ 2015, όπου τελικά κατάφερε να κάνει επιλεχθεί στο τελικό ρόστερ της ομάδας για τη διοργάνωση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Milan Milosevic moves to Bosna.
2. ↑  Milan Milosevic moves to Keravnos.
3. ↑  Zlatorog Lasko signs Milan Milosevic.
4. ↑  Milan Milosevic signs with Panionios.
5. ↑  AEK signed Milan Milošević.
6. ↑  Milosevic signs new AEK deal.
7. ↑  Milan Milosevic re-signs with AEK Athens.
8. ↑  Promitheas add Milosevic to their roster.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ στη FIBA
* Προφίλ στη FIBA (game center) Αρχειοθετήθηκε 2015-09-24 στο Wayback Machine.
* Προφίλ στο EuroCup
* Προφίλ στο Interperformances.com
* Προφίλ στο Eurobasket.com
* Προφίλ στο Draftexpress.com
* Προφίλ στην Αδριατική Λίγκα
* Προφίλ στη Basket League Ελλάδας (Ελληνικά)
| *palaumnili*Παλαϊκή |
| --- |
| Ομιλούνταν σε: | Β. Ανατολία |
| Εξαφάνιση: | Εξαφάνιση 13ος αι. Π.Κ.Ε. |
| Ταξινόμηση: | Ινδοευρωπαϊκή  Ανατολία   **Παλαϊκή**    **Παλαϊκή** |
| Κώδικες γλώσσας |
| ISO 639-1 | - |
| ISO 639-2/B | - |
| ISO 639-3 | plq |
| SIL | - |
| Glotto | {{{Glottolog}}} |
| Linguist | {{{Linguist}}} |
|  |

Η **Παλαϊκή γλώσσα** είναι μία από τις γλώσσες της Εποχής του Χαλκού της Β. Ανατολίας και ομιλείτο στη ΒΔ ζώνη της πολιτισμικής επικράτειας των Χιττιτών1. Μοιάζει με τη Χιττιτική γλώσσα και έγινε γνωστή χάρη σε λιγοστές πινακίδες της 2ης χιλιετίας Π.Κ.Ε. που ανακαλύφθηκαν στo Μπογιάζκιοϊ (Bogazköy), την αρχαία Χαττούσα, το 1905. Η ακαδημαϊκή έρευνα υποδεικνύει ότι η γλώσσα ήταν ήδη εξαφανισμένη την περίοδο που γράφτηκαν οι πινακίδες. Το όνομα της γλώσσας προέρχεται από την πόλη Παλά (Palā), στην περιοχή της Παφλαγονίας των κλασικών χρόνων και φαίνεται πως χρησιμοποιείτο σε τελετουργίες για τον θεό Ζιμπάρβα (Zibarwa)2. Υποδείχθηκε ως ανεξάρτητη ινδοευρωπαϊκή γλώσσα από τον Εμί Φορρέ (Emil Forrer)3

Διασπορά και συγγένειες
-----------------------

Η Παλαϊκή -όπως και η Χιττιτική- γραφόταν με σφηνοειδή γραφή και οι Παλαΐτες συγκαταλέγονταν στους Χιττιτικούς πληθυσμούς. Η Χεττιτική, η Λουβική και η Παλαϊκή έχουν κοινά ορισμένα γραμματικά χαρακτηριστικά, ανάμεσα στα οποία περιλαμβάνονται τα δύο γένη, το ένα από τα οποία συνδυάζει αρσενικό και θηλυκό γένος ως κοινό, ενώ το άλλο είναι ουδέτερο. Οι γραμματικές τους, επίσης, μοιράζονταν ενεργητική και μέση φωνή. 

Η Χιττική και η Παλαϊκή φαίνεται πως επηρεάστηκαν από το κοινό υπόστρωμα της Χαττικής κατά την εποχή του αρχαίου χιττικού βασιλείου, όταν η Παλά, η Λουβίγια (Luwiya) και η Χαττούσα διαμόρφωναν τις τρεις μείζονες επαρχίες της χιττιτικής αυτοκρατορίας στην Ανατολία.

Παραπομπές-σημειώσεις
---------------------

* 1:  Mallory et al, 1997, 12
* 2:  Βλ. Melchert, 22
* 3:  Forrer, 1922, 241 κ.ε.

Βιβλιογραφία
------------

* Forrer, Emil, 1922, "Die Inschriften und sprachen des Hatti Reiches" στο *ZDMG* 76, 174-269
* Mallory J.P. - Adams D.Q. (eds.), 1997, *Encyclopedia of Indo-European culture* London, Chicago: Fitzroy Dearborn
* Melchert, H. Craig, 'Notes on Palaic,' στο *Zeitschrift für Vergleichende Sprachforschung* 98 (1984) 22-43 (.pdf) Αρχειοθετήθηκε 2004-10-23 στο Wayback Machine.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* The University of North Carolina at Chapel Hill, Δημοσιεύσεις για τις Χιττιτικές γλώσσες Αρχειοθετήθηκε 2006-12-21 στο Wayback Machine.
Ο **Μίλαν Μπογκίσεβιτς** (*σερβικά : Милан Богићевић*) (Σάμπατς, 6 Μαρτίου 1840 - Βιέννη, 22 Ιουνίου 1929) ήταν Σέρβος νομικός, διπλωμάτης και υπουργός.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του αντισυνταγματάρχη Μίλου Μπογκίσεβιτς και της Αντζελίγια Λουκάσεβιτς. Ήταν εγγονός του Άντα Μπογκίσεβιτς και αδέλφια του ήταν ο Αντόνιγιε και ο Μιχαήλο.

Μετά την αποφοίτηση του ακολούθησε διπλωματική σταδιοδρομία ως Γραμματέας κατά την εκπροσώπηση της Σερβίας στην Κωνσταντινούπολη το 1868 έως το 1872 που έγινε γραμματέας του Πρίγκιπα του Μίλαν. Έπειτα πήγε στην πρεσβεία της Βιέννης και του Βερολίνου. 

Ήταν υπουργός Δικαιοσύνης (1874-1875), τρεις φορές υπουργός Εξωτερικών (1875, 1883-1884 και 1894-1895), Δικαστής του ακυρωτικού δικαστηρίου(1879-1883) και μέλος του Συμβουλίου της Επικρατείας (1902-1908).

Ήταν παντρεμένος με τη Πέρκομ Μπαρλόβτσι , πέθανε στη Βιέννη, και θάφτηκε στο νέο κοιμητήριο στο Βελιγράδι.

Πηγές
-----

* Текст др Војислава Вучковића историчара из Београда у *Енциклопедији Југославије* ЈЛЗ Загреб 198. том 2 стр 25.
* Биографија на сајту министарства иностраних послова[*νεκρός σύνδεσμος*] [*νεκρός σύνδεσμος*]
* Министри Србије

  



1. ↑  Ανακτήθηκε στις 2  Δεκεμβρίου 2022.
Ο **Πέρι Κρίστι** (*Perry Gladstone Christie*, 21 Αυγούστου 1943-) είναι πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως πρωθυπουργός στα νησιά Μπαχάμες από το 2002 ως το 2007 και από το 2012 ως το 2017. Είναι πρώην αθλητής του στίβου.

Σπουδές
-------

Φοίτησε στο σχολείο της Νιου Πρόβιντενς και στο Κολέγιο (University Tutorial College), όπως επίσης στο Inner Temple του Λονδίνου και στο πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ.

Πολιτική καριέρα
----------------

Το κόμμα του, Προοδευτικό Κόμμα των Φιλελευθέρων (PLP) κέρδισε τις εκλογές του 2002 και 29 έδρες στο Κοινοβούλιο Ο ηγέτης του PLP ορκίστηκε πρωθυπουργός στις 3 Μαΐου 2002.
Ωστόσο, στις επόμενες εκλογές, που διεξήχθησαν το 2007, το κόμμα του Χιούμπερτ Ίνγκραμ κέρδισε 23 έδρες έναντι 18 για το Προοδευτικό Κόμμα των Φιλελευθέρων. Ο Κρίστι παραδέχθηκε σε τηλεφώνημα στον Ίγνκραχαμ την ήττα του και παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία. Μετά την ορκωμοσία της νέας κυβέρνησης του FNM, ο Κρίστι ορκίστηκε επικεφαλής της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Τον Νοέμβριο του 2009 εξελέγη ξανά πρόεδρος του PLP στο ετήσιο συνέδριο του κόμματος, συγκεντρώνοντας ποσοστό πάνω από 80% των ψήφων έναντι του Δρα Μπέρναρντ Νότιτζ. Έπειτα από τις εκλογές που διεξήχθησαν τον Μάιο του 2012, ο Πέρι Κρίστι επέστρεψε στην πρωθυπουργία, καθώς ο Ίνγκραμ ηττήθηκε, παραιτήθηκε από πρωθυπουργός αλλά και από την προεδρία του κόμματός του.

### Ήττα στις εκλογές του 2017

Στις εκλογές που έγιναν στις 10 Μαΐου 2017 κέρδισε σαρωτική νίκη το Ελεύθερο Εθνικό Κίνημα (FNM), με το PLP να υφίσταται δεινή ήττα, καθώς κέρδισε μόνο 4 έδρες.  Ο ίδιος ο Κρίστι έχασε την έδρα του στη Σέντερβιλ με διαφορά 4 ψήφων. Στην εν λόγω εκλογική περιφέρεια πολιτευόταν επί 40 συνεχή χρόνια. Συνακόλουθα, ο Κρίστι αποχώρησε από την πρωθυπουργία και αντικαταστάθηκε από τον νικητή των εκλογών, Χιούμπερτ Μίνις.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πέρι Κρίστι** |

1. ↑  (Γερμανικά) *Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους*. christie-perry-gladstone.
2. ↑  «Hon. Perry Gladstone Christie» (PDF). bahamas.gov.bs. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2013.
3. ↑  «Ruling party boss upset in Bahamian election». The Blade. 2002-05-03, σελ. 2.
4. ↑  "Bahamas government ousted in poll", BBC News, 2007-05-03.
5. ↑  Stephen Gay, "Christie Sworn In As Leader of Official Opposition; Appeals For National Healing", *The Bahama Journal*, 2007-05-09.
6. ↑
Το ΒΠ Τ/Β **Πέργαμος** **/ 74**, πρώην Αυστριακό ’SMS-95 F’, ήταν ένα από τα τρία ομοίου τύπου και συνολικά έξι ποντοπόρα τορπιλοβόλα του άλλοτε Αυτοκρατορικού Αυστροουγγρικού Ναυτικού που παραχωρήθηκαν μετά τη λήξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου στο Βασίλειο της Ελλάδος το 1922. Του ιδίου τύπου, αδελφά πλοία κλάσης "Tb 82 F" ήταν το 'Πάνορμος' και το ‘Προύσα.

Η ναυπήγησή του ξεκίνησε κατά παραγγελία του καισαροαυστριακού ναυτικού το 1914 στα ναυπηγεία ‘Austro–Hungary–Ganz–Danubins Co, του Φιούμε (Fiume), όπου και καθελκύσθη τον Αύγουστο του 1915 λαμβάνοντας την ονομασία **SMS-95**.

Υπηρεσία στο Α & Β Π.Ν.
-----------------------

Μετά την καθέλκυση, τον απαραίτητο εξοπλισμό και τις αναγκαίες δοκιμές τέθηκε σε ενέργεια στο **Α**υτοκρατορικό και **Β**ασιλικό **Π**ολεμικό **Ν**αυτικό, όπως ήταν κατά μετάφραση η επίσημη ονομασία του Πολεμικού Ναυτικού της Αυστρο-Ουγγρικής Αυτοκρατορίας, μαζί με άλλα 15 αδελφά πλοία, την περίοδο Ιουλίου - Δεκεμβρίου του 1916. Στη πλήρη ένταση του Α΄ Π.Π. χρησιμοποιήθηκε σε ναυτικές επιχειρήσεις στο Αδριατικό πέλαγος, συμμετέχοντας σε βομβαρδισμούς και προσβολές ιταλικών ακτών και σε συνοδεία νηοπομπών.

Μετά τη λήξη του Μεγάλου Πολέμου και τη Συνθήκη του Αγίου Γερμανού, (Η΄ μέρος) που ακολούθησε, επήλθε η κατάργηση του αυστρο-ουγγρικού ναυτικού και στη συνέχεια με τη Συνθήκη των Σεβρών αποδόθηκε από τις "προέχουσες δυνάμεις" στο Βασίλειο της Ελλάδος, ως πολεμική επανόρθωση.

Υπηρεσία στο Β.Ν.
-----------------

Μετά τη παράδοσή του στο ελληνικό πολεμικό ναυτικό συμμετείχε στις επιχειρήσεις του πολέμου 1940–1941. Η Γερμανική εισβολή το βρήκε στο Ναύσταθμο Σαλαμίνας, όπου πραγματοποιούσε γενική επισκευή. Διατάχθηκε η αυτοβύθιση του στις 25 Απριλίου 1941.
Η **Πέρευδος** ήταν αρχαία πόλη στη Λυδία της Μικράς Ασίας. 

Βρισκόταν στο ανατολικό τμήμα της Λυδίας, προς τα σύνορα με τη Φρυγία, μεταξύ της Μαιονίας και των Σιλάνδων. Στην ουσία επρόκειτο για μικρό οικισμό που έφερε παλαιότερα την ονομασία **Εμοδδοί** και στη ρωμαϊκή περίοδο μετονομάστηκε σε Πέρευδο ή Πέρευδον και Πέρευδα. Η ύπαρξή της επιβεβαιώνεται σε επιγραφή που βρέθηκε εκεί που ανέγραφε: *παρανγέλλει πάσιν ανθρώποις, ότι ου δει καταφρονείν του θεού. Ανέστησε δε το μαρτύριον Απολλώνις θεοίς τοις εν Περεύδω μαρτύρειν υπόδειγμα των άλλων*. 

Πρόκειται για τη σημερινή πόλη Τοπούζνταμλαρί (Topuzdamları) της Τουρκίας.

Πηγές
-----

* Αρχαία γεωγραφία της Φρυγίας και της Λυδίας[*νεκρός σύνδεσμος*].
* Τοπωνύμια της δυτικής Μικράς Ασίας.
* T. Drew Bear· R. Talbert· T. Elliott· S. Gillies. «Places: 609373 (Emoddi/\*Pereudos)». Pleiades. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2016. .
* Μαιονικές εξομολογήσεις.
Το **Λομβαρδικό δημοψήφισμα αυτονομίας 2017** πραγματοποιήθηκε στις 22 Οκτωβρίου στην Λομβαρδία της Ιταλίας.
Το δημοψήφισμα δεν είναι δεσμευτικό, αλλά μπορεί να έχει συνέπειες όσον αφορά τις διαπραγματεύσεις μεταξύ της ιταλικής κυβέρνησης και της Λομβαρδίας, καθώς η περιφερειακή κυβέρνηση θα ζητήσει περισσότερες εξουσίες, εάν το «ναι» κερδίσει. Επίσης, η γειτονική Βενετία θα διεξαγάγει παρόμοιο δημοψήφισμα την ίδια μέρα. Τόσο ο πρόεδρος της Λομβαρδίας Roberto Maroni όσο και ο πρόεδρος της Βενετίας Luca Zaia είναι μέλη της Lega Nord (LN) και συγκεκριμένα της Lega Lombarda και της Liga Veneta, αντίστοιχα. Το LN είναι ισχυρός υποστηρικτής της ομοσπονδιακής μεταρρύθμισης, αλλά στην περίπτωση αυτή τα δημοψηφίσματα υποστηρίζονται επίσης από το Κίνημα των Πέντε Αστέρων.

Η εφημερίδα Economist, η οποία στοιχηματίζει στο στρατόπεδο «ναι» για να κυριαρχήσει, προβλέπει επίσης ότι, λόγω του αντιληπτού «αντι-νότιου κώνου» της ψηφοφορίας, οι «εθνικές φιλοδοξίες» του Matteo Salvini, ομοσπονδιακού γραμματέα του LN, θα επηρεαστούν αρνητικά με μια ηχηρή νίκη, ενώ ο Ζαΐα θα μπορούσε να γίνει ο «μελλοντικός ηγέτης του κόμματος».
Ο **Μίλαν Σρέιμπρ** (*λατινικό αλφάβητο : Milan Šrejber*), γεννημένος στις 30 Δεκεμβρίου 1963 στην Πράγα της Τσεχοσλοβακίαίας, είναι πρώην Τσεχοσλοβάκος, σήμερα Τσέχος, πρωταθλητής της αντισφαίρισης. Έφτασε στην υψηλότερη κατάταξή του στην ATP στο απλό το No 23 στον κόσμο τον Οκτώβριο του 1986.

Το καλύτερο αποτέλεσμα του σε Γκραντ σλαμ τουρνουά ήταν στο αμερικανικό όπεν του 1986, όπου έφτασε στους προημιτελικούς. Στο κύπελλο Ντέιβις έχει αγωνιστεί για την Τσεχοσλοβακία από το 1986 έως το 1991 σε 6 διοργανώσεις με ρεκόρ 12 νίκες και 7 ήττες.

Εκπροσώπησε την Τσεχοσλοβακία στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1988 που έγιναν στην Σεούλ όπου στο απλό αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο αλλά στο διπλό με συμπαίκτη τον Μίλοσλαβ Μετσίρ κατέκτησαν το χάλκινο μετάλλειο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *ATP website*.
2. ↑  «Velká jízda českých miliardářů». 30  Σεπτεμβρίου 2022.
3. ↑  Ο Σρέιμπρ στο κύπελλο Ντέιβις
4. ↑  «Ο Σρέιμπρ στους Ολυμπιακούς αγώνες». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
Ο **Μητροπολίτης Λαύρος** (κατά κόσμον **Βασίλι Μιχάιλοβιτς Σκούρλα**, ρωσικά: *Василий Михайлович Шкурла*‎, σλοβακικά: *Vasiľ Škurla*‎, 1 Ιανουαρίου 1928, Λαντομίροβα, Τσεχοσλοβακία - 16 Μαρτίου 2008, Τζόρντανβιλ, Νέα Υόρκη) ήταν Ρουθηνός επίσκοπος, μητροπολίτης και πρωθιεράρχης της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας της Διασποράς, καθώς και μητροπολίτης Ανατολικής Αμερικής και Νέας Υόρκης.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στη Λαντομίροβα της Τσεχοσλοβακίας (σήμερα Σλοβακία) από ρουθηνική οικογένεια. Το 1939 και σε ηλικία 11 ετών, εντάχθηκε στην αδελφότητα του μοναστηριού του Αγίου Ιώβ του Ποτσάεφ κοντά στη Λαντομίροβα όπου ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του.

Το 1946 μετέβη μαζί με την αδελφότητα του μοναστηριού στο Τζόρντανβιλ της πολιτείας της Νέας Υόρκης των Ηνωμένων Πολιτειών. Εκεί εντάχθηκε στην Ρωσική Εκκλησία της Διασποράς και εκάρη μοναχός στο μοναστήρι της Αγίας Τριάδος στις 19 Μαρτίου 1948. Στις 14 Ιανουαρίου 1950 χειροτονήθηκε διάκονος και στις 27 Ιουνίου 1954 πρεσβύτερος. Στις 17 Απριλίου 1966 έλαβε το οφίκιο του αρχιμανδρίτη.

Στις 13 Αυγούστου 1967 χειροτονήθηκε τιτουλάριος επίσκοπος Μανχάταν και βοηθός της Επισκοπής Ανατολικής Αμερικής. Αργότερα διετέλεσε Αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου. Στις 18 Ιουλίου 1976 τοποθετήθηκε τοποτηρητής της Επισκοπής Τριάδος και Συρακουσών και στις 12 Οκτωβρίου 1976 εξελέγη επίσκοπος Τριάδος και Συρακουσών. Στις 20 Οκτωβρίου 1981 προήχθη σε Αρχιεπίσκοπο.

Στις 27 Οκτωβρίου 2001 εξελέγη μητροπολίτης Ανατολικής Αμερικής και Νέας Υόρκης, που είναι θέση προκαθημένου της Ρωσικής Εκκλησίας της Διασποράς. Τον Μάιο του 2007 ευτύχησε να ζήσει την επανένωση της Ρωσικής Εκκλησίας της Διασποράς με το Πατριαρχείο Ρωσίας. Πέθανε στις 16 Μαρτίου 2008 στο μοναστήρι της Αγίας Τριάδος στο Τζόρντανβιλ της Νέας Υόρκης, όπου εκεί είναι θαμμένοι όλοι προκάτοχοι του.

Πηγές
-----

* Ιστοσ. Ρομφαία-Romfea.gr, Εκοιμήθη ο Μητροπολίτης Λαύρος σε ηλικία 80 ετών, Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2013.
* Ιστοσ. Ρομφαία-Romfea.gr, Κηδεύτηκε ο μακαριστός Μητροπολίτης Λαύρος, Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2013.


1. 1 2  «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Metropolitan-Laurus. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
Η μάχη στο χάνι Αχλαδοκάμπου (Αχλαδόκαμπος Αργολίδας) έλαβε χώρα στις 17 Μάη του 1944 ανάμεσα στις αντάρτικες ελληνικές δυνάμεις του ΕΛΑΣ Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός) και σε ναζιστικές γερμανικές δυνάμεις κατοχής, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η μάχη που ξεκίνησε ως ενέδρα κατά αυτοκινητοπομπής έληξε με συντριπτική ήττα και εξολόθρευση της εχθρικής γερμανικής μονάδας.

Ιστορικό πλαίσιο
----------------

Το 1944 οι δυνάμεις της Χιτλερικής Γερμανίας υποχωρούν σε όλη την ευρωπαϊκά μέτωπα. Ανατολικά προελαύνουν οι Σοβιετικοί και στην Ιταλία οι Αγγλοαμερικανοί ενώ οι αντιστασιακές οργανώσεις στην κατεχόμενη Ευρώπη με καθημερινές πράξεις σαμποτάζ, με ενέδρες, επιδρομές και μάχες καθιστούν δυσχερή τη θέση των στρατευμά­των κατοχής. Η Γερμανική διοίκηση στην Ελλά­δα αντιμετωπίζει ένα διαρκώς ισχυροποιούμενο κίνημα ένοπλης Εθνικής Αντίστασης και θέτει ως κύριο στόχο τη διατήρηση του ελέγχου των κύριων οδικών αρτηριών, ώστε να είναι ανοιχτή η οδός διαφυγής των Γερμανικών στρατευμά­των από την Πελοπόννησο προκειμένου να αποφύγουν τον κίνδυνο εγκλωβισμού τους από τις προελαύνουσες προς τα Βαλκάνια Σοβιετικές δυνάμεις. Παράλληλα οι Γερμανικές αρχές επιδιώκουν να κάμψουν το ηθικό των αγωνιζόμενων εναντίον της τριπλής κατοχής Ελλήνων, και να ελαχιστοποιήσουν την πολεμική δραστηριότητα των ένοπλων πατριωτικών δυνάμεων, εξαπολύοντας αιματηρές εκκαθαριστικές επιχειρήσεις και σφαγές σε ολόκληρο το Μωριά το χειμώνα του '43 (Σφαγή των Καλαβρύτων) και την άνοιξη του ’44.

Μάχη
----

Την 17η Μαΐου 1944 ο 6ος Λόχος του 6ου Συντάγματος της III Μεραρχίας του ΕΛΑΣ Πελοποννήσου πραγματοποίησε ενέδρα στη θέση Νταούλι Αχλαδόκαμπου πάνω στον επαρχιακό δρόμο Τρίπολης-Άργους, προσέβαλε δέκα γερμανικά φορτηγά τα οποία μετέφεραν στο Αργος την Σχολή εφέδρων Αξιωματικών Πυροβολικού της γερμανικής 117ης Μεραρχίας Καταδρομών, δύναμης 100 ανδρών και 5 αξιωματικών. Η μάχη κράτησε τρεις ώρες με αποτέλεσμα 50 νεκρούς γερμανούς, ενώ οι υπόλοιποι τράπηκαν σε φυγή. Τα αυτοκίνητα καταστράφηκαν ολοσχερώς. Λάφυρα 50 τυφέκια, 3 πολυβόλα, πολλά πυρομαχικά. Εκ των ημετέρων δύο αντάρτες νεκροί κι ένας Ανθυπολοχαγός τραυματίας.

Επιπτώσεις της μάχης
--------------------

Από τις 16 Μάη ο Στρατηγός Καρλ φον Λε Σουίρ είχε διατάξει ότι *Συμμορίες και ύποπτοι(sic) στη περιοχή αυτή θα θερίζονται* ενώ τρεις μέρες μετά τη μάχη ο Πτέραρχος Χέλμουτ Φέλμυ θα κηρύξει τη περιοχή της Πελοποννήσου ως **εμπόλεμη ζώνη**.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Από τη Βιέννη στα Καλάβρυτα. Τα αιματηρά ίχνη της 117ης Μεραρχίας Καταδρομών στη Σερβία και την Ελλάδα, Βιβλιοπωλείον της Εστίας 2004 σελ. 554-555

Πηγές
-----

* Εμ. Βαζαίος, "Τα άγνωστα παρασκήνια της Εθνικής Αντιστάσεως εις την Πελοπόννησον", Κόρινθος 1961
* Κ. Κυριαζόπουλος, "Η μάχη στο χάνι Αχλαδοκάμπου 17-5-44" Εφημερίδα «Φείδων», Ιανουάριος – Φεβρουάριος 1984.
* Η. Παπαστεργιόπουλου, "Ο Μωρηάς στα όπλα"(Εθνική Αντίσταση 1941-1944), Έρευνα και Κριτική της Νεοελληνικής ιστορίας) εξάτομο, Αθήνα 1965-1980

Σύνδεσμοι
---------

* Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού, Η Αργολίδα στα όπλα – Η μάχη στο χάνι Αχλαδοκάμπου 17-5-44
Η **Μάχη στο Καρύδι** ήταν μία πολεμική σύγκρουση, που έγινε το 1258 μεταξύ του Πριγκιπάτου της Αχαΐας και των υποτελών του. Η εμφύλια μάχη έγινε στο όρος Καρύδι, ανάμεσα στην Αθήνα και τα Μέγαρα.

Ο Γουλιέλμος Β΄ Βιλλεαρδουίνος ήταν νυμφευμένος με την Καριντάνα νταλλε Κάρτσερι, η οποία το 1255 κληρονόμησε το βόρειο τμήμα της Εύβοιας με τους Ωρεούς, ένα από τα τρία μέρη της Εύβοιας, από τον Μαρίνο Α΄ νταλε Κάρτσερι. Ο Γουλιέλμος Β΄ τότε διεκδίκησε τη κληρονομία της γυναίκας του από τους δύο άλλους τριτημόριους, της Χαλκίδας και της Καρύστου, που όμως είχαν την υποστήριξη της Βενετίας. Ο Γουλιέλμος Β΄ κάλεσε τους δύο αντιρρησίες τριάρχους Γουλιέλμο Α΄ ντα Βερόνα και ο Ναρζότο νταλε Κάρτσερι να συναντηθούν, όπως και έγινε, αλλά τους συνέλαβε. Μετά από αυτό, οι υπόλοιποι ιππότες της Εύβοιας αντέδρασαν και ξεκίνησε πόλεμος μεταξύ του Πριγκιπάτου και της Εύβοιας με τους συμμάχους της βαρόνους.

Ο Γουλιέλμος Β΄ το 1258 εισέβαλε στην Αττική, αλλά στο όρος Καρύδι έτρεξε να τον αντιμετωπίσει ο στρατός των συμμάχων βαρόνων. Αυτός ήταν υπό την αρχηγία του δούκα των Αθηνών Γκυ Α΄ ντε Λα Ρος, που είχε τη βοήθεια των Ουμπερτίνο Παλαβιτσίνι μαρκησίου της Βοδονίτσας, Γοδεφρείδου του Μπρυγέρ βαρόνου της Καρύταινας, Θωμά ντ' Ωτρεμανκούρ βαρόνου των Σαλώνων και του Γουλιέλμος ντε λα Ρος βαρόνου της Βελιγοστής & του Δαμαλά.

Η μάχη κατέληξε σε συντριπτική νίκη του Γουλιέλμου Β΄ και του στρατού του Πριγκιπάτου, που ανάγκασε τον δούκα των Αθηνών να τραπεί σε φυγή· στη μάχη σκοτώθηκε ο βαρόνος του Πριγκιπάτου Γιλβέρτος ντε Κορ.

Στην συνέχεια ο Γουλιέλμος Β΄ κάλεσε τους ηττημένους στην Κούρτη για να τιμωρηθούν, όπως και πήγαν. Όλοι δήλωσαν εκ νέου υποταγή στον πρίγκιπα και συγχωρέθηκαν, εκτός από τον βαρόνο της Καρύταινας, που ο Γουλιέλμος Β΄ -μετά από πιέσεις των υπόλοιπων βαρόνων- τον συγχώρεσε, αλλά του περιόρισε τις εξουσίες.

Πηγές
-----

* Δημητρίου Σ. Μπελέζου, Παγκόσμια Ιστορία, 2004, Η Λατινοκρατία στην Ελλάδα, περιοδικό Ιστορικά Θέματα, εκδόσεις Περισκόπιο, ISBN 960-8345-16-2

Παραπομπές
----------

1. ↑  Juan Fernandez de Heredia, Alfred Morel -Fatio, Libro de los fechos et conquistas del principado de la Morea compilado por comandamiento de Don, Imprimerie Jules -Guillaume Fick 1885, (Αραγωνικό Χρονικό)
2. ↑  Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος, Ιστορία του Ελληνικού έθνους, βιβλίο 13, εκδόσεις Κάκτος, Αθήνα 1992
Το **Ορθόδοξο Ελληνικό Εκπαιδευτήριο Πέτρου Μουμτζή** ήταν ιδιωτικό σχολείο στην Κωνσταντινούπολη

Ίδρυση
------

Το **Ορθόδοξο Ελληνικό Εκπαιδευτήριο Πέτρου Μουμτζή** ιδρύθηκε το 1901 από τον Πέτρο Μουμτζή. Βρισκόταν στο Σταυροδρόμι, στην περιοχή Παπάζ-Κιοπρού, στα όρια με τα Ταταύλα. Στεγαζόταν σε ένα σπίτι το οποίο διέθετε πέντε δωμάτια και ανήκε στην ιδιοκτησία του Φ. Μ. Χρηστίδη. Ο Πέτρος Μουμτζής ανήκε στην οργάνωση Κωνσταντινουπόλεως και είχε σαν αποστολή του την απόσπαση Ελλήνων μαθητών από τα καθολικά σχολεία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σωτήρης Παλάσκας, Η ελληνική εκπαίδευση στην Κωνσταντινούπολη των αρχών του 20ου αιώνα: οι δημοτικές και αστικές σχολές αρρένων και οι αντίστοιχες μικτές (1900-1915),εκδ.Αφοί Κυριακίδη, Θεσσαλονίκη, 2001, σελ.143

Πηγές
-----

* Σωτήρης Παλάσκας, Η ελληνική εκπαίδευση στην Κωνσταντινούπολη των αρχών του 20ου αιώνα: οι δημοτικές και αστικές σχολές αρρένων και οι αντίστοιχες μικτές (1900-1915),εκδ.Αφοί Κυριακίδη, Θεσσαλονίκη, 2001, σελ.143
Ένα **δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία** πραγματοποιήθηκε στη Λιθουανία, στις 9 Φεβρουαρίου 1991. Εγκρίθηκε από το 93,2% των ψηφοφόρων. Ο αριθμός που ψήφισαν "ναι" ήταν το 76,5% του συνολικού αριθμού ψηφοφόρων, ξεπερνώντας κατά πολύ το όριο του 50%. Η ανεξαρτησία είχε ανακηρυχθεί στις 11 Μαρτίου 1990, και επιτεύχθηκε τον Αύγουστο του 1991.

Η ανεξαρτησία της Δημοκρατίας της Λιθουανίας αναγνωρίστηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες στις 2 Σεπτεμβρίου 1991. Στις 6 Σεπτεμβρίου του 1991, η Σοβιετική Ένωση έκανε το ίδιο.

Αποτελέσματα
------------

| Επιλογή | Ψήφοι | % |
| --- | --- | --- |
| Υπέρ | 2.028.339 | 93,2 |
| Κατά | 147.040 | 6,8 |
| Άκυρα/λευκά ψηφοδέλτια | 72.431 | – |
| **Συνολικά** | **2.247.810** | **100** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/προσέλευση | 2.652.738 | 84,7 |
| Πηγή: Nohlen & Stöver |

Δείτε επίσης
------------

* Λετονικό δημοψήφισμα ανεξαρτησίας και δημοκρατίας (1991)
* Εσθονικό δημοψήφισμα ανεξαρτησίας (1991)
* Σοβιετικό δημοψήφισμα του 1991

Παραπομπές
----------

1. ↑  Nohlen, D & Stöver, P (2010) *Elections in Europe: A data handbook*, p1201 (ISBN 978-3-8329-5609-7)
2. ↑  Nohlen & Stöver, p1210
3. ↑  Nohlen & Stöver, p1189
4. ↑  Nohlen & Stöver, p1190
Η **Οργάνωση Μελισσάκη-Λογοθέτη** ήταν Ελληνική αντιστασιακή οργάνωση που έδρασε από τον Απρίλιο του 1942 μέχρι την απελευθέρωση στην Κίμωλο και την Αττική.

Ίδρυση
------

Η **Οργάνωση Μελισσάκη-Λογοθέτη** ιδρύθηκε στις 21 Απριλίου 1942 από την Αικατερίνη Λογοθέτη γνωστή με το ψευδώνυμο *Μελισσάκη*, εξ'ου και η ονομασία της οργάνωσής της. Χωριζόταν σε δύο κλιμάκια, ένα στην Κίμωλο από έξι μέλη και ένα στην Αττική από δεκατρία.
Από τον Αύγουστο του 1941 η Λογοθέτη είχε αρχίσει τη δράση της όταν περιέθαλψε πέντε Άγγλους και δύο Έλληνες οι οποίοι είχαν καταφύγει στην Κίμωλο, ενώ έκρυψε μαζί τους και πολεμοφόδια στη νησίδα Πολύαιγος κοντά στην Κίμωλο.
Στη συνέχεια από την Αττική όπου πήγε,οργάνωσε τη διαφυγή καταδιωκόμενων Ελλήνων αντιστασιακών, με πλοία. Για τις φυγαδεύσεις αυτές ( ναυλώσεις πλοίων, προμήθεια υλικών, μισθοί πληρωμάτων), έλαβε οικονομική βοήθεια από το Βρετανικό Προξενείο Σμύρνης, τον Αρχιεπίσκοπο Δαμασκηνό, και τον υποναύαρχο Αλέξανδρο Λεβίδη.

Πηγές
-----

* Νικόλαος Δεπάστας, «Η συμμετοχή των Κυκλάδων εις την αποτίναξιν του Γερμανικού και Ιταλικού ζυγού κατά τα έτη 1941-1944», Επετηρίς Εταιρείας Κυκλαδικών Μελετών, τομ. 14 (1993), σελ. 175-190, ιδ. 186-189
Ο **Μάικλ "Μάικ" Μπράουν**, (γεννημένος στις 19 Ιουλίου 1963) είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,06 μ. και αγωνιζόταν τόσο ως πάουερ φόργουορντ όσο και ως σέντερ.

Κολλεγιακή καριέρα
------------------

Ο Μάικ Μπράουν εισήχθη στο Πανεπιστήμιο "Τζόρτζ Ουάσιγκτον" το 1981 και συμμετείχε στο Κολλεγιακό Πρωτάθλημα με την ομάδα μπάσκετ του Πανεπιστημίου, τους "Κολόνιαλς".

Από το Πανεπιστήμιο αυτό αποφοίτησε το 1985, σε ηλικία 22 ετών.

Επαγγελματική καριέρα
---------------------

Ο Μάικ Μπράουν πραγματοποίησε το 1985 ένα σύντομο πέρασμα από την ιταλική Φιλάντο Ντέσιο, ενώ στη συνέχεια συμμετείχε στα Ντραφτς του ΝΒΑ του ίδιου έτους και εξασφάλισε επαγγελματικό συμβόλαιο με τους Σικάγο Μπουλς.

Στην ομάδα του Σικάγο παρέμεινε για δύο χρόνια και το 1988 υπέγραψε πολυετές συμβόλαιο με τη Γιούτα Τζαζ.

Από το 1993 μέχρι και το 1998, ο Μάικλ Μπράουν αγωνιζόταν σε ομάδες του ΝΒΑ (Μινεσότα Τίμπεργουλβς, Φιλαδέλφεια 76ers καθώς και Φοίνιξ Σανς) ενώ ενδιάμεσα πραγματοποίησε σύντομα περάσματα από τις ιταλικές Φορτιτούντο Μπολόνια (1995) και Βιόλα Ρέτζο Καλάμπρια (1997).

Το 1998 μετεγγράφη στην ισπανική Καντάμπρια Λόμπος, ενώ το καλοκαίρι του 1999 ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς. Στην ελληνική ομάδα παρέμεινε για περίπου ένα χρόνο χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.

Τη σεζόν 2000-01, ο Μάικ Μπράουν αγωνίστηκε αρχικά στην ισπανική Μανρέσα κι έπειτα στην Κλαμπ Ουρένσε, ομάδα επίσης της Ισπανίας.

Μετά το πέρας της σεζόν 2000-01, ο Μάικ Μπράουν αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση και να βάλει τέλος στην καριέρα του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) *Basketball-Reference.com*.
2. ↑  *College Basketball at Sports-Reference.com*. Ανακτήθηκε στις 28  Ιουλίου 2020.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
4. ↑  (Αγγλικά) *Basketball-Reference.com*. brownmi01c. Ανακτήθηκε στις 24  Απριλίου 2022.

Πηγές
-----

*