recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 25°56′N 32°46′E﻿ / ﻿25.933°N 32.767°E﻿ / 25.933; 32.767

Η **Κους** (*αραβικά : قوص*) είναι μια πόλη της Αιγύπτου στη δεξιά όχθη του Νείλου στην Άνω Αίγυπτο στο Κυβερνείο Κένα μεταξύ Κένα και Λούξορ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010 έχει 64.320 κάτοικους.

Ιστορία
-------

Η πόλη είναι γνωστή από την αρχαιότητα. Η σημερινή της ονομασία είναι αραβική και προέρχεται το Κοπτικό όνομά "Κος βιρβίρ" "καμένη Κος" ώστε να διακρίνεται από ομώνυμες πόλεις βορειότερα σε ψυχρότερες περιοχές, η λέξη Κος, ζωντανεύει την ιδέα της θλίψης ή του τάφου. Επίσης ονομαζόταν **Απολλινόπολις η μικρά**, "η πόλη του Απόλλωνα", ή ακριβέστερα "Η μικρή πόλη του Απόλλωνα" ώστε να διακρίνεται από την πόλη νοτιότερα πο ονομαζόταν Απολλινόπολις η μεγάλη, "Η μεγάλη πόλη του Απόλλωνα", η σημερινή Εντφού.

Αργότερα ονομάστηκε "Διοκλητιανόπολις" και ήταν χριστιανική επισκοπή, επίσκοπος βοηθός του μητροπολίτη της Θηβαΐδας.

Η πόλη είχε σημασία στον Μεσαίωνα και στη συνέχεια έχασε, προς όφελος των δύο γειτόνων της Κένα και Λούξορ. Η θέση της σε έναν βρόχο του ποταμού Νείλου στην πραγματικότητα το πιο κοντινό σημείο προς την Ερυθρά Θάλασσα την έκανε γέφυρα διέλευσης για τα αγαθά από την Άπω Ανατολή και ένα βήμα από τον δρόμο του προσκυνήματος στη Μέκκα κατά τις Σταυροφορίες.Άραβες γεωγράφοι την περιγράφουν ως την τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Αιγύπτου. Ο Ίμπν Μπατούρα έγραψε:

> Έφυγα από την Κίνα για την Κους, μία μεγάλη πόλη με πιο ολοκληρωμένα οφέλη. Οι κήποι της είναι θαμνώδης, όμορφες αγορές, έχει πολλά τζαμιά και περίφημα κολέγια, Τέλος, είναι η κατοικία των αντιβασιλέων του Σαϊντ
> 
> 

Την ίδια στιγμή, σε 1336 κατά το τρίτο της βασιλείας του, ο Σουλτάνος των Μαμελούκων Μπαχρί Αν Νασίρ Μωχάμεντ συνέλαβε τον Χαλίφη των Αββασιδών Αλ Μουσταφκί και τον φυλάκισε με την οικογένειά του στην ακρόπολη του Καΐρου πριν από την εξορία στην Κους όπου πέθανε το 1239 - 1240. Αν Νασίρ Μωχάμεντ στη συνέχεια πεθαίνει και ορίσθηκε διάδοχός του ο Ιμπραχίμ αλ ΟυατχίγκW πρώτος εγγονός του Αλ Χακίμ Α΄. Σε αντίθεση με ό, τι συνέβη το 1302, ο σουλτάνος δεν απάγγειλε όρκο πίστης στο χαλίφη, αλλά ο χαλίφης υποσχέθηκε υποταγή στον σουλτάνο.

Ωστόσο, η ανασφάλεια στο δρόμο από Κους προς Αϊντάμπ η οποία χρησίμευσε ως λιμάνι έξοδος στην Ερυθρά Θάλασσα οδήγησε τους εμπόρους και τους προσκυνητές να επιλέξουν άλλη διαδρομή.

Η πόλη κατά τον 20ο αιώνα με την εγκατάσταση της βιομηχανίας ζάχαρης αποκτά πάλι κάποια σημασία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.geonames.org/350422.
2. ↑  www.citypopulation.de/en/egypt/cities/.
3. 1 2  Jean-François Champollion, Apollinopolis Parva – Kôs Birbir, passage : 219-222
4. ↑  Στράβων, Γεωγραφικά, Ἀπόλλωνος πόλις, (XVII-1, 45)
5. ↑  Diocletianopolis, The Catholic Encyclopedia
6. 1 2 3 4  Janine & Dominique Sourdel, *Qus ou Qûs*, passage 695
7. ↑  Miracle de ce seyid, σελ. 398, τόμος 1]
8. 1 2  M. W. Daly, Carl F. Petry, The Cambridge History of Egypt: Islamic Egypt, 640-1517, τόμος 1, Cambridge University Press, 1998, isbn 9780521471374, σελ. 672}
9. ↑  Caliphs in Egypt, A History of the Muslim World: The age of the caliphs, τόμος 1. Bertold Spuler και Markus Wiener Publishers, 1994, isbn=9781558760950, σελ. 138
10. ↑  Ibn Battûta, Miracle de ce seyid
Η **Λίμνη Μαγκλή** βρίσκεται στην Λευκωσία και συγκεκριμένα στην περιοχή του Αρχάγγελου. Συγκεκριμένα η λίμνη Μαγκλή είναι κοντά από τον Πεδιαίο και το γραμμικό πάρκο της Λευκωσίας και αποτελεί ένα "καταφύγιο" για ηρεμία ,ανακούφιση και χώρος χαλάρωσης, είναι ένα στολίδι για τον Δήμο Λακατάμιας. Η λίμνη , η οποία αποτελεί ένα πολύ όμορφο τοπίο για την Λευκωσία και την Κύπρο γενικότερα, είναι υπό την ιδιοκτησία της Ιεράς Μονής Κύκκου. Η λίμνη του Μαγκλή , καθώς και ολόκληρος ο χώρος γύρω από αυτήν είναι ένας Βιότοπος. Αυτός ο Βιότοπος έχει δημιουργηθεί περίπου κατά την διάρκεια των τελευταίων πενήντα χρόνων από την δημιουργία της συγκεκριμένης λίμνης και από την κατασκευή του φράγματος στον Πεδιαίο ποταμό. Το νερό που βρίσκεται στην λίμνη παλαιότερα χρησιμοποιούταν κυρίως από τους ιδιοκτήτες για ειδική χρήση , όπως η χρησιμοποίηση του νερού για να φροντίζουν και να ποτίζουν τις καλλιέργειες τους χωρίς κανένα απολύτως κόστος. Επίσης μέσα στην λίμνη , με το πέρασμα των χρόνων , έχουν αναπτυχθεί αρκετοί οργανισμοί, όπως για παράδειγμα ψάρια και καραβίδες , αλλά και διάφορα κυρίως υδρόβια φυτά. Επιπλέον στην λίμνη κατά καιρούς και πιο συχνά κοντά στο καλοκαίρι παρουσιάζονται αρκετά πουλιά , κάποια εξ' αυτών είναι και σπάνια είδη. Συγκεκριμένα ο Πτηνολογικός Σύνδεσμος Κύπρου τα τελευταία 8 χρόνια , έχει δει και εντοπίσει αρκετά αποδημιτικά πουλιά , όπου κάποια από αυτά είναι προστατευόμενα. Η λίμνη του Μαγκλή ακόμη χρησιμοποιείται από πολλούς ψαράδες για παράνομο ψάρεμα , πολλές οικογένειες κάνουν βόλτες γύρω από την λίμνη, αρκετά παιδιά συχνάζουν εκεί με την παρέα τους, μέχρι και σε αγώνες τζετ σκι έχει χρησιμοποιηθεί η λίμνη αυτή!

Η Λίμνη γειτνιάζει με κατοικημένη περιοχή ως εκ τούτου χρήζει ιδιαίτερης προστασίας προκειμένου να προστατευθεί ο βιότοπος.
Το **Κάστρο Γρεβενό** (σήμερα και **Κάστρο του Γρεβενού**) είναι μεσαιωνικό κάστρο που στις μέρες μας ερείπια του διασώζονται στο χωριό Γρεβενό της ορεινής Αχαΐας. Βρίσκεται χτισμένο σε λόφο παραφυάδα του Ερύμανθου· δίπλα στον λόφο περνά ο ποταμός Παραπείρος.

Είναι αγνώστου χρόνου κατασκευής, άγνωστο επίσης και από ποιόν χτίστηκε. Πρώτη αναφορά υπάρχει τον 14ο αιώνα επί πρίγκιπα Πέτρου του Σαν Σουπερμάνο ο ορθόδοξος μητροπολίτης Παλαιών Πατρών Μάξιμος που ήταν υποστηριχτής του συνέλαβε με τέχνασμα τον βυζαντινό τοποτηρητή Φραγκόπουλο και τον έδωσε μαζί με το κάστρο στον Ενετό Σαρακηνόπουλο εχθρό του Δεσπότη του Μυστρά.

Μέχρι το 1430 και την κατάλυση του Πριγκιπάτου της Αχαΐας είχε περάσει ξανά στην κατοχή του Δεσποτάτου του Μυστρά. Το 1460 πολιορκήθηκε από τους Οθωμανούς και τον Ζαγανό πασά αλλά αντέταξε σθεναρή αντίσταση και ο Ζαγανός έλυσε την πολιορκία. Το 1463 το κατέλαβε ο Μιχαήλ Ράλλης και αργότερα κατελύφθη από τους Οθωμανούς και τον Ισάν πασά. Έκτοτε δεν ξανά αναφέρεται και άγνωστο πότε εγκαταλείφθηκε, στους επόμενους χρόνους στο εσωτερικό του χτίστηκε χριστιανική μόνη εγκαταλελειμμένη σήμερα.

Πηγές
-----

* Βασίλης Κ. Λάζαρης (επιμ.), *Στέφανου Ν. Θωμόπουλου "Ιστορία της Πόλεως Πατρών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821". Έκδοση τέταρτη στη δημοτική γλώσσα και με βάση τα χειρόγραφα του συγγραφέα*, Τόμοι Α'-Β', Αχαϊκές Εκδόσεις, Πάτρα 1998-1999.
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Α', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Γρεβενό.
Η **Λίμνη Μπάριε** (*σερβικά : Барје*) είναι τεχνητή λίμνη της νότιας Σερβίας στους πρόποδες του όρους δειλός , κοντά στο χωριό Βούσια, 25 χιλιόμετρα από το Λέσκοβατς. Δημιουργήθηκε από την κατασκευή του φράγματος ύψους 75 μέτρων με αργιλικό πυρήνα κατά την περίοδο μεταξύ 1984 - 1989 στο φαράγγι του ποταμού Νετερνίτσε, το φράγμα δημιουργήθηκε για ύδρευση και άρδευση της περιοχής του Λέσκοβατς, καθώς και την προστασία από τις πλημμύρες.

Η χωρητικότητα αποθήκευσης της λίμνης είναι 40.600.000 κυβικά μέτρα. Καταλαμβάνει 13 τετραγωνικά χλμ, με μήκος 8 χλμ και πλάτος περίπου 200 μέτρα, το μέσο βάθος είναι περίπου 35 μέτρα.

Η φύση γύρω από τη λίμνη διατηρείται, αλλά η ακτή της είναι πολύ απομακρυσμένη και έχει λίγους επισκέπτες.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  УСР Моравица: Језеро Барје Αρχειοθετήθηκε 2011-09-02 στο Wayback Machine. στα σερβικά
2. 1 2  Хидротехника-Хидроенергетика: Барје 1984—1989, στα σερβικά

Αναφορές
--------

* *Мала енциклопедија Просвета*, Треће издање (1985); Београд: „Просвета"; ISBN 86-07-00001-2, στα σερβικά
* Јован Ђ. Марковић (1990): *Енциклопедијски географски лексикон Југославије* Сарајево: „Свјетлост"; ISBN 86-01-02651-6, στα σερβικά


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Језеро Барје  της Σερβικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Ιωάννης ντ'Ιμπελέν** (*Jean d'Ibelin*, 1215 - Δεκέμβριος 1266) από τον Οίκο του Ιμπελέν ήταν κόμης της Γιάφφας (Ιόππης) και της Ασκαλώνος και ο σημαντικότερος και γνωστότερος δικαστικός και νομικός του Βασιλείου της Ιερουσαλήμ.

Καταγωγή και πρώτα χρόνια
-------------------------

Ο Ιωάννης ήταν γιος του Φιλίππου βαΐλου του Βασιλείου της Κύπρου την περίοδο 1218-1227 και της Αλίκης του Μονμπελιάρ (Alix de Montbéliard). Για να διακρίνεται από το θείο του Ιωάννη Ιμπελέν, "τον αυθέντη της Βηρυτού", τον αποκαλούσαν συχνά Ιωάννη της Γιάφας. Πιθανότατα γεννήθηκε στην Κύπρο, αλλά μετά τη δήμευση των κτήσεων της οικογένειάς του από τον Φρειδερίκου Χοενστάουφεν το 1229 αναγκάστηκε να την εγκαταλείψει και να κατευθυνθεί στη βόρειο Παλαιστίνη, στις εκεί οικογενειακές κτήσεις. Το 1232 έλαβε μέρος στη μάχη του Καζάλ Ιμπέρτ, όπου η οικογένειά του νίκησε τους οπαδούς του Φρειδερίκου στην Παλαιστίνη. Τελικά, μετά την αποτυχία των διαπραγματεύσεων με τον αυτοκράτορα, το 1242 οι Ιμπελέν κατέλαβαν την Τύρο. Ο Ιωάννης είχε μετάσχει ενεργά στις διαπραγματεύσεις και έπειτα στην πολιορκία της Τύρου.

Οι δραστηριότητες του
---------------------

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Μαρία των Χετουμιδών, κόρη του Κωνσταντίνου κυρίου του Μπαμπερόν και είχε τέκνα:

* Ιάκωβος π. 1240-1276, κύριος της Γιάφφας & Ασκαλώνος από το 1266. Νυμφεύτηκε τη Μαρία του Μονμπελιάρ.
* Φίλιππος απεβ. μετά το 1263.
* Γκυ απεβ. 1304, κόμης της Γιάφφας & Ασκαλώνος.
* Ιωάννης απεβ. μετά το 1263.
* Χετούμ.
* Οσίν.
* Μαργαρίτα π. 1245-μετά το 1317, ηγουμένη του αββαείου της "Νοτρ Νταμ της Τύρου" στη Νικοζία.
* Ισαβέλλα π. 1250-μετά το 1298, παντρεύτηκε τον Σεμπάντ του Σερβαντικάρ.
* Μαρία απεβ. μετά το 1298, παντρεύτηκε πρώτα τον Βαχράμ του Χαμούς και μετά τον Γρηγόριο Ταρντίφ.

Το συγγραφικό του έργο
----------------------

Το γνωστότερο έργο του Ιωάννη Ιμπελέν, για το οποίο και έχει μείνει στην Ιστορία είναι το *Livre des Assises*, στο οποίο καταγράφει το πρωτόκολλο, τα διοικητικά και νομικά έθιμα του Ανωτάτου Συμβουλίου της Ιερουσαλήμ. Το νομικό αυτό κείμενο, καταγραφή των εθίμων του Βασιλείου της Ιερουσαλήμ γνώρισε μεγάλη διάδοση στις Φραγκοκρατούμενες χώρες της Ανατολής με το όνομα Συνήθειες (Ασσίζες) της Ιερουσαλήμ.

Αναφορές σε πηγές
-----------------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 119510936. Ανακτήθηκε στις 14  Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  *LIBRIS*. 227107. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 62360021
* LCCN: nr95041118
* ISNI: 0000 0000 8142 2758
* GND: 119510936
* SELIBR: 227107
* SUDOC: 067066763
* BNF: cb121346701 (data)

 |

 |
Ο **Κώστας Τζαβάρας** (γεν. 15 Αυγούστου 1955) είναι Έλληνας νομικός, δικηγόρος και πολιτικός. 

Χρημάτισε αναπληρωτής υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού (2012 2013) και βουλευτής Ηλείας με τη Νέα Δημοκρατία (2007-2023).

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας τον Αύγουστο του 1955. 

Σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο Αθηνών και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι. Εργάσθηκε ως δικηγόρος στον Πύργο και χρημάτισε πρόεδρος του δικηγορικού συλλόγου Πύργου για δύο συνεχόμενες θητείες μέχρι το 2004. Κατά καιρούς έχει αρθρογραφήσει σε αρκετές τοπικές εφημερίδες.

Το 1998 έθεσε υποψηφιότητα ως δημοτικός σύμβουλος με την παράταξη του Γαβρίλη Λιατσή εκλεγόμενος πρώτος σε ψήφους, ενώ στις βουλευτικές εκλογές του 2004 ήταν υποψήφιος με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας συγκεντρώνοντας 13.119 σταυρούς. Στις επόμενες εκλογές, του 2007, εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Ηλείας. Στις εκλογές του 2009 επανεξελέγη βουλευτής Ηλείας, δεύτερος σε ψήφους. Μετά την ήττα της Νέας Δημοκρατίας, στήριξε για την προεδρία τον Αντώνη Σαμαρά και μετά την εκλογή του πρώτου τοποθετήθηκε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας. Υπήρξε μέλος της εξεταστικής επιτροπής για το Βατοπέδι και τη Siemens. 

Τον Ιανουάριο του 2011 ορίστηκε υπεύθυνος του Τομέα Δικαιοσύνης. Στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου 2012 επανεξελέγη πρώτος σε ψήφους στην περιφέρεια Ηλείας. Στις εκλογές που ακολούθησαν (Ιουνίου) επανεξελέγη. Στην κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά διορίστηκε από τον Ιούνιο του 2012 έως τον Ιούνιο του 2013 αναπληρωτής υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού (αρμόδιος για θέματα Πολιτισμού).

Επανεξελέγη βουλευτής στις εκλογές του Ιανουαρίου και του Σεπτεμβρίου του 2015. Στις 18 Νοεμβρίου 2016, με απόφαση του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, Κυριάκου Μητσοτάκη, ανέλαβε καθήκοντα κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Στις εκλογές του 2019 ανανέωσε τη βουλευτική του θητεία. Στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 δεν έθεσε υποψηφιότητα.

Πηγές
-----

1. ↑  Παραίτηση Τζαβάρα, άρθρο του ionionfm.gr
2. ↑  υποψήφιοι βουλευτές του 2007[*νεκρός σύνδεσμος*], άρθρο της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ»
3. ↑  εκλογές 2007[*νεκρός σύνδεσμος*], άρθρο της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ»
4. ↑  Τοποθέτηση Τζαβάρα Αρχειοθετήθηκε 2009-12-07 στο Wayback Machine. άρθρο της ιστοσελίδας in.gr
5. 1 2  Βιογραφικό Κώστα Τζαβάρα, από την προσωπική ιστοσελίδα του βουλευτή
6. ↑  «Γενική Γραμματεία Νομικών και Κοινοβουλευτικών Θεμάτων | ΣΑΜΑΡΑ Κ. ΑΝΤΩΝΙΟΥ». *gslegal.gov.gr*. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2023.
7. ↑  «Εκλογικη Περιφερεια Ηλείας - Ιούλιος 2019».
8. ↑  «Δεν κατεβαίνει υποψήφιος ο Τζαβάρας: Δε με σηκώνει το κλίμα». *Η Εφημερίδα των Συντακτών*. 23 Φεβρουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προσωπική ιστοσελίδα του Κώστα Τζαβάρα
Ο **Ιωάννης** ο *Νεότερος*, ουγγρ. János Hunyadi (π. 1419 - 1440/41) από τον Οίκο του Ουνυάδη ήταν ευγενής της Ουγγαρίας και ιππότης σημαιοφόρος, νεότερος αδελφός του Ιωάννη του *Πρεσβύτερου*, αντιβασιλιά της Ουγγαρίας. Έγινε μπάνος του Σεβέριν.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Βόυκ και της Ελισάβετ Μορσίνα.

Υπάρχουν λίγες πληροφορίες γι'αυτόν. Αναφέρεται για πρώτη φορά σε ένα καταστατικό, που εκδόθηκε για τέσσερα μέλη την οικογένειάς του στις 12 Φεβρουαρίου 1419. Διορίστηκε μπάν(ος) του Σεβέριν από τον βασιλιά Αλβέρτο Β΄ των Αψβούργων το 1439 μαζί με τον αδελφό του. Από τότε συμμετείχε στις πρώτες εκστρατείες του αδελφού του εναντίον των Οθωμανών. Μάλλον σκοτώθηκε σε μάχη το 1440/41.

Τάφηκε στο Gyulafehérvár (σημερινό Άλμπα Γιούλια της Ρουμανίας). Ο αδελφός του έγραψε γι' αυτόν ότι "ήταν ο ανδρειότερος των γενναίων", δέιχνοντας ότιο Ιωάννης ο *Νεότερος* εθεωρείτο ένας ανδρείος στρατιωτικός.

Πηγές
-----

* Engel, Pál (1996). Magyarország világi archontológiája, 1301–1457, I. ("Secular Archontology of Hungary, 1301–1457, Volume I"). História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. ISBN 963-8312-44-0.
* Kubinyi, András (2008). Matthias Rex. Balassi Kiadó. ISBN 978-963-506-767-1.
Ο **Κώστας Σταυροθανασόπουλος** (6 Φεβρουαρίου 1992) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός μέσος ή επιθετικός για τη Βάασαν Παλοσέουρα.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους
-------------------------

### Πανιώνιος

Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στις ακαδημίες νέων του Πανιώνιου και προήχθη στην πρώτη ομάδα τον Ιούλιο του 2011. Το Δεκέμβριο του 2011, υπέγραψε τριετές επαγγελματικό συμβόλαιο με το σύλλογο. Μετά από μία χρονιά ως δανεικός στο Θρασύβουλο, επέστρεψε στον Πανιώνιο και παρέμεινε εκεί για δύο ακόμη χρόνια. 

### Ακρόπολις

Το Φεβρουάριο του 2015, υπέγραψε συμβόλαιο με τη σουηδική Ακρόπολις. 

### Φρέι

Στις 8 Δεκεμβρίου 2017, μετά από δύο σεζόν με την Ακρόπολις, μετακινήθηκε στο σύλλογο της Σούπερεταν, ΙΚ Φρέι. Στις 18 Φεβρουαρίου 2018, σκόραρε στο ντεμπούτο του, σε μία εκτός έδρας νίκη με 2-1 για το Κύπελλο Σουηδίας εναντίον της Jönköpings Södra IF. 

### Βάασαν Παλοσέουρα

Στις 5 Μαρτίου 2019, υπέγραψε συμβόλαιο 10 μηνών με τη φινλανδική Βάασαν Παλοσέουρα.

Διεθνής σταδιοδρομία
--------------------

Έχει μία συμμετοχή με την Εθνική Νέων, σε έναν αγώνα εναντίον του Μαυροβουνίου, το Σεπτέμβριο του 2011.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *FBref.com*. 24caf35b.
2. ↑  *Freebase Data Dumps*. Google.
3. ↑  «Ανακοινώθηκε από τη Frej Taby o Σταυροθανασόπουλος». www.sport24.gr. 8 Δεκεμβρίου 2017.
4. ↑  «ΚΩΣΤΑΣ ΣΤΑΥΡΟΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Δεκεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2019.
5. ↑  «Παναγόπουλος: "Σήμερα κερδίσαμε τον Σταυροθανασόπουλο"». *M.sport24.gr*. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουλίου 2017.
6. ↑  «"Omöjligt" namn - nu Syrianska-aktuell». *Fotbolldirekt.se*. 16 Φεβρουαρίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουλίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ Scoresway
* Προφίλ στο Transfermarkt.com
Ο **Ιδαμάντης** στην ελληνική μυθολογία ήταν γιος του βασιλιά της Κρήτης Ιδομενέα και της Μήδας. Διαδέχθηκε τον πατέρα του στον θρόνο του νησιού. Αυτό έγινε όταν οι Κρήτες εξεδίωξαν τον βασιλιά τους θεωρώντας τον υπεύθυνο για μια επιδημία.

Ο Ιδαμάντης είχε αδέλφια τον Ίφικλο, τον Λύκο και την Κλεισιθήρα, που όμως δολοφονήθηκαν από τον θετό γιο του Ιδομενέα, τον Λεύκο, όπως και η μητέρα τους η Μήδα, όταν ο Ιδομενέας απουσίαζε στον Τρωικό Πόλεμο. Σύμφωνα με την κυρίαρχη μυθολογική εκδοχή, που υιοθετεί ο Βιργίλιος στην *Αινειάδα* (III, 400), ούτε ο Ιδαμάντης θα ζούσε: Ο πατέρας του, επιστρέφοντας από τον πόλεμο, έπεσε σε θεομηνία. Ικέτευσε τότε τον θεό Ποσειδώνα να τον σώσει και του υποσχέθηκε ότι, μόλις έφθανε ζωντανός στην πατρίδα του, θα θυσίαζε στον θεό όποιον αντίκρυζε πρώτο. Όταν γύρισε όμως, ο πρώτος που είδε ήταν ο γιος του ο Ιδαμάντης. Αρνούμενος να τον θυσιάσει, προκάλεσε την οργή των θεών, που έστειλαν την επιδημία στη χώρα.

Ο Τζαμπαττίστα Βαρέσκο ωστόσο, στο λιμπρέτο του για την όπερα *Ιδομενέας* του Μότσαρτ (1780-1781), η οποία έχει τον (άγνωστο στους πολλούς) πλήρη τίτλο *Idomeneo, re di Creta ossia Ilia e Idamante*, δηλαδή «Ιδομενεύς, βασιλεύς της Κρήτης, *ή* Ίλια και **Ιδαμάντης**», υιοθετεί την εξής παραλλαγή: Ο θεός Ποσειδώνας, μετά την αθέτηση της υποσχέσεως του Ιδομενέα, παραγγέλνει σε ένα θεριό της θάλασσας να καταστρέψει τον κρητικό πολιτισμό. Τελικά, ο θεός υποχωρεί υπό την προϋπόθεση ότι ο Ιδομενέας θα παραδώσει στον γιο του Ιδαμάντη τη βασιλεία. Ο Ιδαμάντης πήρε ως σύζυγό του την πριγκίπισσα Ίλια, η οποία είχε καταφύγει στην Κρήτη πριν αρχίσει ο Τρωικός Πόλεμος και τον είχε ερωτευθεί. Μία δεύτερη γυναίκα που είχε ερωτευθεί τον Ιδαμάντη αναφέρεται στην όπερα, η Ηλέκτρα (*Elettra*, δεν έχει σχέση με τα ομώνυμα γνωστά πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας).

Γενεαλογία
----------

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  | Δίας |  | Ευρώπη |  | Αστερίωνβασ. της Κρήτης |
|  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| Ραδάμανθυςδικαστής∞ Αλκμήνη |  | Μίνωαςβασ. της Κρήτης∞ Πασιφάη |  | Σαρπηδόναςβασ. της Λυκίας |
|
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| Κατρέας |  | Δευκαλίων του Μίνωα |  | Γλαύκος του Μίνωα |  | Ανδρόγεως |
|
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |
| Αλθαιμένης |  | Ιδομενέαςβασ. της Κρήτης |  | (νόθος)Μόλος |  | Σθένελος του Ανδρόγεω |
|
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |
| Ιδαμάντηςβασ. της Κρήτης |  | Ίφικλος |  | Μηριόνηςμαχητής στην Τροία |
|

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
* Edward J. Dent: *Mozart and his operas*, 2006, σελ. 50
Ο **Κώστας (Κωνσταντίνος) Σκούρας** (1933 - 6 Νοεμβρίου 2012) ήταν Έλληνας δικηγόρος, δημοσιογράφος, συγγραφέας και παράγοντας του ποδοσφαίρου.

Βίος
----

Γεννήθηκε το 1933 στο Παλαιοχώρι Φθιώτιδας. Σπούδασε στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αρχικά εργάστηκε ως δικηγόρος Αθηνών, αλλά το 1962 ξεκίνησε την δημοσιογραφική του σταδιοδρομία στην εφημερίδα «Το Βήμα».

Το 1970, διωκόμενος από την χούντα, κατέφυγε αρχικά στο Παρίσι, έπειτα στο Λονδίνο, όπου επιδόθηκε στην επιμέλεια ιστορικών και εγκυκλοπαιδικών έργων, συνεργαζόμενος με τους αυτοεξόριστους Χρήστο Τεγόπουλο και Τάκη Λαμπρία.

Το 1974, με την αποκατάσταση της δημοκρατίας και την επανέκδοση της «Καθημερινής» από την Ελένη Βλάχου, ανέλαβε αρχισυντάκτης της εφημερίδας, αλλά αποχώρησε το 1975, καθώς συμμετείχε στην πενταμελή ιδρυτική ομάδα της «Ελευθεροτυπίας», της οποίας χρημάτισε πολιτικός αρχισυντάκτης και διευθυντής σύνταξης. Για πολλά χρόνια διατέλεσε γραμματέας της Κλαδικής Δημοσιογράφων του ΠΑΣΟΚ, ενώ ήταν αυτός που σύστησε τον Ανδρέα Παπανδρέου στον μετέπειτα στενό συνεργάτη του και αθλητικό παράγοντα Γιώργο Λούβαρη. 

Από το 1984 έως το 1985 διατέλεσε πρόεδρος της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Ανωνύμων Εταιρειών (ΕΠΑΕ).

Χρημάτισε γενικός γραμματέας του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού (ΕΟΤ) από το 1987 έως το 1989, με πρόεδρο τον Κώστα Κυριαζή. Κατά τη διάρκεια της θητείας του εξελέγη Α΄ αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Τουρισμού και έλαβε μέρος ως εθνικός αντιπρόσωπος της Ελλάδας σε δύο συμβούλια υπουργών Τουρισμού της τότε ΕΟΚ. Επίσης, διατέλεσε γενικός διευθυντής της ΕΤ2 επί οικουμενικής κυβέρνησης Ζολώτα (Νοέμβριος 1989 - Απρίλιος 1990) με πρόταση του Ανδρέα Παπανδρέου.

Απεβίωσε τον Νοέμβριο του 2012 σε ηλικία 79 ετών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6  «ΕΦΥΓΕ» Ο ΚΩΣΤΑΣ ΣΚΟΥΡΑΣ *ΕΣΗΕΑ*
2. ↑  Το Βήμα, BHMAτοδότης, 20 Σεπτεμβρίου 1987
Ο **Κώστας Σπανίδης** (1959-2010) ήταν Έλληνας αθλητής, προπονητής και εθνικός προπονητής της ομοσπονδίας στίβου (Σ.Ε.Γ.Α.Σ).

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 22 Μαρτίου του 1959 στην Καβάλα. Ήταν απόφοιτος της Γυμναστικής Ακαδημίας Ε.Α.Σ.Α (Εθνική Ακαδημία Σωματικής Αγωγής), μετέπειτα Τ.Ε.Φ.Α.Α, με βαθμό πτυχίου "Άριστα".

Ο Κώστας Σπανίδης υπήρξε πρωταθλητής στο αγώνισμα της δισκοβολίας με αρκετές διακρίσεις στην κατηγορία των εφήβων και των ανδρών, ενώ παράλληλα διετέλεσε επί χρόνια στέλεχος της εθνικής ομάδας στίβου. Ξεκίνησε τον αθλητισμό σε νεαρή ηλικία στην Καβάλα ως αθλητής του Ο.Κ.Α. Καβάλας και κατάφερε σε σύντομο χρονικό διάστημα να σημειώσει αξιόλογες επιδόσεις. Το ατομικό του ρεκόρ ήταν 60.00μ από το 1984 και ακόμα και σήμερα αποτελεί μια από τις καλύτερες επιδόσεις που έχουν σημειωθεί στην Ελλάδα. Ωστόσο αλλεπάλληλοι τραυματισμοί του στέρησαν την δυνατότητα να φτάσει σε υψηλότερο επίπεδο και τον ανάγκασαν να σταματήσει πρόωρα την καριέρα του το 1987 σε ηλικία 28 ετών.

Η αγάπη του όμως για τον αθλητισμό και την δισκοβολία ειδικότερα τον οδήγησαν σύντομα στα μονοπάτια της προπονητικής, έχοντας ως πρώτη αθλήτρια την μετέπειτα γυναίκα του, Γεωργία Γιαννακίδου. Αρχικά ως προπονητής στον Α.Σ Άρης και μετέπειτα ως ομοσπονδιακός προπονητής καθοδήγησε και ανέδειξε πολλούς και γνωστούς Έλληνες πρωταθλητές (Τσεντεμείδου, Ουζούνη, Πανάβογλου, Βόγγολη, Τίγκας, Μπαχαρίδης, Αραμπατζής κ.ά.), ενώ παράλληλα ανέδειξε την Ολυμπιονίκη Αναστασία Κελεσίδου, την οποία οδήγησε στην κατάκτηση 2 Ολυμπιακών (2000, 2004) και 3 Παγκοσμίων μεταλλίων (1999, 2001, 2003). Το έργο του και η διαχρονική του παρουσία στο χώρο του στίβου αποτέλεσαν οδηγό για πολλούς νέους αθλητές και προπονητές και γι' αυτό το λόγο καλούνταν συχνά σε σεμινάρια, προκειμένου να μεταλαμπαδεύσει τις γνώσεις και τις εμπειρίες του.

Μετά το πέρας της Ολυμπιάδας του 2004 στην Αθήνα, αποφασίζει την αποχώρηση του από την προπονητική και αναλαμβάνει επικεφαλής εθνικός προπονητής του ΣΕΓΑΣ. Στην θέση αυτή παραμένει ως τις 6 Οκτωβρίου του 2008, όταν και ανακοινώνει την αποχώρηση του για προσωπικούς λόγους, αλλά επιστρέφει πάλι στην ίδια θέση, ένα χρόνο αργότερα τον Οκτώβριο του 2009. Κατά τη διάρκεια των δυο θητειών του στην Ομοσπονδία εφαρμόζει καινοτόμες ιδέες που συμβάλλουν στην αποτελεσματικότερη λειτουργία της στην κρίσιμη μεταολυμπιακή εποχή.

Στις 6 Σεπτεμβρίου 2010 οδηγώντας σε δρόμο της Θεσσαλονίκης αφήνει την τελευταία του πνοή σε ηλικία μόλις 51 ετών, προδομένος από την καρδιά του.

Πηγές
-----

* 
* 
*
Η Λίμνη Μαρεώτιδα
Θέα της λίμνης και της συνοικίας Αμρίγια
Αλυκή στη λίμνη
Η **λίμνη Μαρεώτιδα** (αραβικά: مريوط, μαριούτ) είναι μια υφάλμυρη λιμνοθάλασσα που βρίσκεται πίσω από τη πόλη της Αλεξάνδρειας, η οποία και την εμποδίζει να συνδεθεί με τη Μεσόγειο Θάλασσα. Τροφοδοτείται από τον ποταμό Νείλο. Στις αρχές του 20ού αιώνα, η περιοχή ήταν περίπου 200 τετραγωνικά χιλιόμετρα, αλλά στις αρχές του 21ου αιώνα η έκτασή της μειώθηκε σε περίπου 50 τετραγωνικά χιλιόμετρα. 

Πολλά τμήματα της λίμνης αποξηράνθηκαν για την επέκταση της πόλης της Αλεξάνδρειας, ενώ άλλα τμήματα της λίμνης έχουν μετατραπεί σε αλυκές.

Αναφορές
--------

1. ↑  Baedeker, Karl (1885). *Egypt: Handbook for Travellers : Part First, Lower Egypt, with the Fayum and the Peninsula of Sinai*. Karl Baedeker (Firm). Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2016.
Αυτό το λήμμα αφορά το γλυκό.  Για το δοχείο αποθήκευσης, δείτε: κουτί.  

Η **κουτιά** (σλαβική απόδοση: кутя́) είναι παραδοσιακό, τελετουργικό, ουκρανικό φαγητό, το οποίο παρασκευάζεται από σπόρους σιταριού (και άλλων δημητριακών), όπου προθέτονται το μέλι, καρύδια, σπόρους παπαρούνας και αποξηραμένα φρούτα που έχουν πρώτα γίνει κομπόστα. Φτιάχνεται συνήθως τρεις φορές το χρόνο, παραμονή Χριστουγέννων, παραμονή Πρωτοχρονιάς και παραμονή των Φώτων. Η μαγειρεμένη Κουτιά, τοποθετείται στην ιερή γωνία του σπιτιού, εκεί που είναι οι αγιογραφίες. Μοιάζει κάπως με τα κόλυβα, που σερβίρονται στις κηδείες στη Σερβία, τη Ρουμανία και την Ελλάδα. Το έθιμο επιβάλλει να αφήνουν κουτάλια, μαζί με την Κουτιά, για να μπορέσουν να φάνε πνεύματα των προγόνων που θα επισκεφθούν το σπίτι τις μέρες εκείνες.

Η λέξη Κουτιά είναι δανεισμός από την ελληνική γλώσσα, από κόκκος, κουκί, σπόρος.

Από την Ουκρανία, η Κουτιά υιοθετήθηκε και από άλλους γειτονικούς λαούς, όπως οι Λευκορώσοι, οι Ρώσοι και οι Πολωνοί.

Η κουτιά αναφέρονται από τους πολλούς ρωσσόφωνους συγγραφείς. Κύριο παράδειγμα είναι το έργο *Η νύχτα των Χριστουγέννων* του Νικολάι Γκόγκολ που γράφει: "...ο κοζάκος Τσουμπ ήταν προσκεκλημένος του διάκου για κούτια..."
Σφραγίδα του Κώστα Σαδήμα
Ο **Κώστας** ή **Κώνστας Σαδήμας** ή **Κωνσταντίνος Σαδήμας** ή **Σιαδήμας**, ήταν Φιλικός, καπετάνιος και χιλίαρχος κατά την επανάσταση του 1821, στην Δυτική Ελλάδα.

Γεννήθηκε το 1792 στο Γκερτοβό της Τριχωνίδας και ήταν γαμπρός από αδελφή των Γιολδασαίων, αδέλφια του ήταν ο Νάσος Σαδήμας, ο Χρηστάκης και ο Λευτέρης. Κατά την οικογενειακή παράδοση γεννήθηκε στο Σούλι κι ήρθε με την οικογένειά του κι εγκαταστάθηκε στο Γκερτοβό, παιδιά του ήταν ο Χρήστος, ο Ιωάννης, ο Λάμπρος και η Ελένη.

Εκλέχτηκε χιλίαρχος στις 22 Φεβρουαρίου 1822 από την Γερουσία της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος. Το 1824 έδιωξε τον καπετάνιο Χριστάκη Μακράκο από το καπετανάτο της επαρχίας Αποκούρου στο οποίο το είχε παραχωρήσει η διοίκηση στο Μεσολόγγι την οποία είχε ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος. Με παρέμβαση του καπετάνιου Ανδρίτσου Σαφάκα ο Σαδήμας υποχώρησε και ο Μακράκος ανέλαβε ξανά το καπετανάτο.

Πήρε μέρος στην αποτυχημένη Μάχη για την κατάληψη της Ναυπάκτου το 1821, ήταν επικεφαλής των στρατευμάτων που κατέλαβαν το Βραχώρι την ίδια χρονιά. Πήρε επίσης μέρος στις μάχες του Πετροχωρίου, του Πέτα, του Καρπενησίου, της Καλιακούδας, κι άλλες.

Πήρε μέρος στην Γ΄ Συνέλευση της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος. Τον Σεπτέμβριο του 1825 πήγε στο Μεσολόγγι και του ανατέθηκε η φύλαξη του προμαχώνα "Δεσπότη". Πέθανε κατά την έξοδο του Μεσολογγίου, τον Απρίλιο του 1826.

Η γενέτειρά του, Αργυρό Πηγάδι, τον έχει τιμήσει με προτομή στην πλατεία του χωριού.

Αναφορές
--------

1. ↑  www.epoxi.gr/scriptum194.htm. Ανακτήθηκε στις 6  Μαρτίου 2021.
2. 1 2 3 4 5 6 7  Πάντειος Πανεπιστήμιο, Σιαδήμας Κώστας
3. 1 2 3  H Kοινωνικο-οικονομική κατάσταση της Αιτωλοακαρνανίας στη διάρκεια της Επαναστάσεως του 1821, Ιωάννης Γ. Νεραντζής
4. ↑  Δημ. Πριόνα, Κώστας Σιαδήμας
5. ↑  Λουκόπουλος Δημ. Ο ρουμελιώτης καπετάνιος του 1821 Ανδρίτσος Σαφάκας και το Αρχείο του, έκδοση του «Συλλόγου προς διάδοσιν ωφελίμων βιβλίων», σειρά «Ιστορική και Λαογραφική Βιβλιοθήκη», αρ. 11, 1931, σσ. 51-52, έγγραφο αρ. 4, όπως αναφέρεται στο «H Kοινωνικο-οικονομική κατάσταση της Αιτωλοακαρνανίας στη διάρκεια της Επαναστάσεως του 1821», Ιωάννης Γ. Νεραντζής
6. ↑  Ιωάννης Ιάκωβος Μάγερ, Ελληνικά Χρονικά, αριθμός 104, 24 Δεκεμβρίου 1824, σελίδες 2 και 3 οι συμμετέχοντες στην συνέλευση
7. ↑  Νικόλαος Κασομούλης, Ενθυμήματα Στρατιωτικά της Επαναστάσεως των Ελλήνων (1821-1833) - Τόμος Β΄, σελ. 282
8. ↑  Αργυρό Πηγάδι: Αποκαλυπτήρια Προτομής Οπλαρχηγού του Απόκουρου Κώστα Σιαδήμα
Η **Μπόρκολατς** (*σερβικά : Борковац*) είναι τεχνητή λίμνη της κεντρικής Σερβίας στην περιφέρεια της Σίρμιας. Απέχει 2 χλμ. από την πόλη Ρούμα, 20 χλμ. από την Σρέμκα Μιτροβίτσα, 40 χλμ. από το Νόβι Σαντ και 60 χλμ. από το Βελιγράδι. Δημιουργήθηκε το 1972 με φράγμα στον ποταμό Μπόρκολατς και η πλήρωση της δεξαμενής με νερό κράτησε για τα επόμενα τρία χρόνια.

Περιγραφή
---------

Η λίμνη εκτείνεται από βορρά προς νότο σε μια απόσταση 2 χιλιομέτρων. Το φράγμα βρίσκεται στο νότιο τμήμα της, με μήκος 209 μέτρα και ύψος 11 μέτρα. Το μεγαλύτερο πλάτος της λίμνης είναι στο κεντρικό τμήμα και είναι 320 μέτρα, το μέγιστο βάθος της είναι 5 μέτρα. Κατά τη διάρκεια του μέσου όρου της στάθμης των υδάτων το παράκτιο μήκος της δεξαμενής είναι 4400 τ.μ. και η επιφάνεια του νερού είναι 360 000 τ.μ.. Το καλοκαίρι η θερμοκρασία του νερού στη λίμνη φτάνει στους 29 ° C, ένα διαφανές μέχρι το ενάμιση μέτρο. Το νερό της λίμνης χρησιμοποιείται για υδροδότηση της περιοχής.

Η λίμνη είναι πλούσια σε ψάρια, υπάρχουν γατόψαρα, πέρκα, κυπρίνος, λευκόψαρα, χορτοφάγοι κυπρίνοι και ασημοκυπρίνοι.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  ТО Рума: Језеро Борковац Αρχειοθετήθηκε 2013-01-17 στο Wayback Machine. στα σερβικά
2. 1 2  Dolinaj, D. Marković, S. Svirčev, Z. Jovanović, M. Savić, S. Lazić, L. Đorđević, J. 2011. Limnological characteristics, water regime and water quality problems of Borkovac reservoir (Vojvodina, Serbia)[*νεκρός σύνδεσμος*]. *Acta geographica Slovenica* 51(1): 65–87, στα σερβικά
3. ↑  Svirčev, Z. Marković, S. 1995. Akumulacija Borkovac - limnološka monografija. Skupština opštine Ruma: Ruma.

Αναφορές
--------

* *Мала енциклопедија Просвета*, Треће издање (1985); Београд: „Просвета"; ISBN 86-07-00001-2, στα σερβικά
* Јован Ђ. Марковић (1990): *Енциклопедијски географски лексикон Југославије* Сарајево: „Свјетлост"; ISBN 86-01-02651-6, στα σερβικά


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Борковац (језеро)  της Σερβικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Συντεταγμένες: 10°46′36″N 63°56′41″W﻿ / ﻿10.77667°N 63.94472°W﻿ / 10.77667; -63.94472

To **Κότσε** (ισπανικά: *Isla de Coche*) είναι νησί στην Καραϊβική, το οποίο ανήκει στη Βενεζουέλα. Είναι ένα από τα τρία νησιά που αποτελούν την πολιτεία Νούεβα Εσπάρτα της Βενεζουέλας, και βρίσκεται μεταξύ της Νήσου Μαργαρίτας και της ηπειρωτικής χώρας. Τα άλλα δύο νησιά είναι η Νήσος Μαργαρίτα, το κύριο νησί της πολιτείας και το Κουμπάγουα, το μικρότερο. Έχει έκταση 55 τ.χλμ. και πληθυσμό 8.985 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Πρωτεύουσα του νησιού είναι το Σαν Πέδρο ντε Κότσε (San Pedro de Coche). Έχει μήκος 11 χιλιόμετρα και πλάτος 6 χλμ. Το υψηλότερο σημείο του νησιού βρίσκεται 60 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Το κλίμα είναι τροπικό, με μέση θερμοκρασία περίπου 27 °C έως 38 °C. Η οικονομία εξαρτάται κυρίως από τον τουρισμό αλλά το νησί διατηρεί την αλιευτική παράδοση του.

Ιστορία
-------

Η παραλία Ελ Αμόρ στο Κότσε.
Το νησί ανακαλύφθηκε το 1498 από τον Χριστόφορο Κολόμβο, και κατοικούνταν από τους ιθαγενείς Waika Rio. Οι πρώτες προσπάθειες αποίκησης του Κότσε έγιναν στις αρχές του 16ου αιώνα. Υπήρχε όμως πληθυσμός προσφύγων που προέρχονταν από την πόλη Nueva Cádiz, του νησιού Κουμπάγουα, η οποία καταστράφηκε από μια τροπική καταιγίδα. Όλοι οι έποικοι εγκατέλειψαν το Κότσε το 1574. Ο επόμενος επιτυχημένος αποικισμός πραγματοποιήθηκε τον 19ο αιώνα, και από τότε το Κότσε κατοικείται συνεχώς.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Απογραφή 2011
2. ↑  Maddicks, Russell (2011). *Venezuela: The Bradt Travel Guide* (στα Αγγλικά). USA: Bradt Travel Guides. σελ. 187. ISBN 978-1-84162-299-6.
3. ↑  «Nueva Esparta | state, Venezuela». *Encyclopedia Britannica* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2020.
4. ↑  The Editors of, Encyclopaedia Britannica. «Nueva Esparta». *Britannica*. Encyclopaedia Britannica. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2020.
5. ↑  «VenezuelaTuya». *Venezuela Tuya*. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2020.
6. ↑  Buitrago, Joaquín; Rada, Martín; Hernández, Hernando; Buitrago, Esperanza (4 April 2020). «A Single-Use Site Selection Technique, Using GIS, for Aquaculture Planning: Choosing Locations for Mangrove Oyster Raft Culture in Margarita Island, Venezuela». *Environmental Management* **35** (544–556(2005)): 544–556. doi:10.1007/s00267-004-0087-9. PMID 15886953.
7. ↑  Hofman, Corinne· Keehnen, Floris (9 Απριλίου 2019). *Material Encounters and Indigenous Transformations in the Early Colonial Americas: Archaeological Case Studies* (στα Αγγλικά). BRILL. σελ. 147. ISBN 978-90-04-27368-9.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 310539167
* BNF: cb15424405r (data)

 |

 |
Το **Λα Μεϊγρέ** (γαλλικά: *La Meilleraie*) είναι κλειστή αθλητική αρένα που βρίσκεται στο Σολέ του Μαιν-ε-Λουάρ της Γαλλίας. Η αρένα είναι μέρος ενός μεγαλύτερου κέντρου εκθέσεων και εκδηλώσεων που ονομάζεται Εκθεσιακό Κέντρο Μεϊγρέ, το οποίο χωρίζεται σε διάφορες ζώνες. Το γήπεδο αποτελεί την «Ερυθρά Ζώνη» του συγκροτήματος.

Η χωρητικότητα του γηπέδου είναι 5.191 θεατές. Σήμερα φιλοξενεί την ομάδα καλαθοσφαίρισης Σολέ Μπασκέτ. Το κτίριο άνοιξε το 1987 και ανακαινίστηκε το 2009 με κόστος 250.000 €.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστότοπος Σολέ Μπασκέτ (γαλλικά)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Le Parc des Expositions de la Meilleraie». Ανακτήθηκε στις 13 Αυγούστου 2016.
Ο **Κωνσταντίνος Μαλατέστας** (28 Αυγούστου 1909 - Ιούλιος 1979), του Νικολάου, ήταν Έλληνας πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Κεσσάνη της Ανατολικής Θράκης το 1909 και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Η σταδιοδρομία του ξεκίνησε από το Υπουργείο Οικονομικών. Χρημάτισε Γενικός Διευθυντής και αργότερα Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Εργασίας. Στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας υπηρέτησε ως υπουργός Απασχόλησης, από τις 9 Οκτωβρίου 1974 ως τις 21 Νοεμβρίου 1974.

Πέθανε το 1979 και κηδεύτηκε στις 3 Ιουλίου από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων του Πρώτου Νεκροταφείου Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με την Ειρήνη Δ. Ροδίτου και απέκτησαν έναν γιο και μία κόρη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ελληνικόν Who's Who, 1965, σελ. 342.
2. ↑  Η σύνθεση της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας του 1974, Γενική Γραμματεία Κυβέρνησης, ανάκτηση 24-7-2017.
3. 1 2  εφ. Τα Νέα, Κηδείες, 3-7-1979, σελ. 10.
Η **Κάθριν Ελίζαμπεθ Ντάγκλας** (γεννημένη στις 7 Μαΐου 1979) είναι Αμερικανίδα παλαίμαχη παίκτρια της καλαθοσφαίρισης. Αγωνιζόταν κυρίως ως σούτινγκ γκαρντ αλλά μπορούσε να αγωνιστεί και ως σμολ φόργουορντ. Ήταν γνωστή στο πρωτάθλημα για τις ικανότητες της στο σκοράρισμα από μεγάλη απόσταση και τον υψηλό αριθμό πόντων που πετύχαινε, καθώς και τις αμυντικές της ικανότητες. Γεννήθηκε στην Ινδιανάπολη και είναι αριστερόχειρας.

Στο γυναικείο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης (WNBA) έχει κερδίσει τους τίτλους Ολ-Σταρ και έχει επιλεχθεί σε ομάδες επίλεκτων παικτών. Το 2012 κέρδισε το πρωτάθλημα με τους Ιντιάνα Φέβερ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Basketball-Reference.com*. d/douglka01w. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
Ο **Κωνσταντίνος Λαγουδάκης** (1874 - Μάρτιος 1941)) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός. Διετέλεσε αρχικά πληρεξούσιος και στη συνέχεια βουλευτής Ρεθύμνης.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Μελιδόνι Μυλοποτάμου και σε ηλικία 23 ετών απέκτησε πτυχίο ιατρικής από το Πανεπιστήμιο των Αθηνών.

Εξελέγη για πρώτη φορά πληρεξούσιος Ρεθύμνης το 1901 επί Κρητικής Πολιτείας.

Το 1910 τέθηκε επικεφαλής του κινήματος που εκδηλώθηκε στην επαρχία Μυλοποτάμου, που έγινε με στόχο την είσοδο των Κρητών βουλευτών στη Βουλή των Ελλήνων. 

Τον Δεκέμβριο του 1915 εξελέγη βουλευτής στην ελληνική Βουλή στην εκλογική περιφέρεια Ρεθύμνου.

Απεβίωσε τον Μάρτιο του 1941.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Κρήτη, Το Αφιέρωμα, τ. 10, Σειρά Α, εκδ. Αρσινόη 1985, σελ. 94.
2. ↑  Βουλή των Ελλήνων, Μητρώον Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών. 1822-1935, Αθήνα 1986, σελ. 236, αρ. 829. (pdf)
Το είδος **κότινος ο κογγύγριος**, *Cotinus coggygria* (συνώνυμο *Rhus cotinus*), με κοινή ονομασία **κότινος** ή **χρυσόξυλο**, ανήκει στην οικογένεια Anacardiaceae (Ανακαρδιίδες) στην οποία ανήκουν επίσης o σχίνος, η κοκορεβιθιά, το σουμάκι, η φιστικιά, το μαστιχόδεντρο. Πρόκειται για ευρωπαϊκό είδος με κατανομή επίσης στην νοτιοδυτική Ασία το οποίο φυτρώνει σχεδόν σ’ όλη την Ελλάδα, κυρίως σε χαμηλό υψόμετρο (0-900 μ.) και αποτελεί σημαντικό στοιχείο της μακίας βλάστησης. Συνήθως γίνεται θάμνος ύψους 1-4 μ. με φύλλα ακέραια ωοειδή έως αντωνοειδή. Τα άνθη είναι κίτρινο-πράσινα, πολύ μικρά, αλλά κάνουν πολύ μακριούς μίσχους που σκεπάζονται με πυκνό χνούδι (όταν ολοκληρωθεί η άνθηση). Ανθίζει τον Μάιο με Ιούνιο. Οι καρποί του είναι δρύπες σε σχήμα καρδιάς, νεφρού ή αχλαδιού, αρχικά πρασινωποί, στη συνέχεια μαυριδεροί, γυαλιστεροί (3-4 mm). Το χρυσόξυλο την άνοιξη αναγνωρίζεται εύκολα από απόσταση με τα «φτερά του» και το φθινόπωρο με τα λαμπρά πορτοκαλί-κόκκινα φύλλα του.

* φυτό το φθινόπωροφυτό το φθινόπωρο
* 
* 
* 
* 
* 
* Φθινοπωρινό φύλλοΦθινοπωρινό φύλλο

Πηγές
-----

* Σφήκας Γ. 1983, Δένδρα και θάμνοι της Ελλάδας.

* Φυτολογία 2006, Εκδοτική Αθηνών.

* Strid A. 1980, Φυτά του Ολύμπου.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κότινος ο κογγύγριος** |

1. ↑  «Cotinus coggygria Scop. | Flora of Greece – An annotated checklist». *portal.cybertaxonomy.org*. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2021.
2. ↑  J+b (6 Ιουνίου 2015). «Cotinus coggygria, Scop. | Ελληνική Φύση - Βοτανολογία». *Cotinus coggygria, Scop. | Ελληνική Φύση - Βοτανολογία*. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2021.
Ο **Κωνσταντίνος Μακρυνιώτης** (1897 - 19 Σεπτεμβρίου 1988) ήταν αντιστράτηγος της Ελληνικής Βασιλικής Χωροφυλακής, της οποίας διετέλεσε αρχηγός από το 1957 ως το 1960.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το Δεκέμβρη του 1897 στον Δάρα Πυλίας Μεσσηνίας. Κατατάχθηκε στην Ελληνική Βασιλική Χωροφυλακή το 1918. Ήταν απόφοιτος της Σχολής Αξιωματικών Χωροφυλακής και της Νομικής Σχολής Αθηνών.

Το 1923 συμμετείχε στο φιλοβασιλικό κίνημα Λεοναρδόπουλου - Γαργαλίδη, το οποίο οι βενιζελικοί κατέστειλαν με επιτυχία. Για το λόγο αυτό αποτάχθηκε από τη Χωροφυλακή, στην οποία επανήλθε με την αμνηστία του 1927. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1930 υπηρετούσε στην Ήπειρο. Το 1942 διορίστηκε διοικητής της Ανωτέρας Διοίκησης Ηπείρου της Χωροφυλακής, με έδρα τα Ιωάννινα. Στη θέση αυτή παρέμεινε ως τον Ιούνιο του 1944, οπότε καθαιρέθηκε και φυλακίστηκε από τους Γερμανούς, λόγω της συνεργασίας του με την Αντίσταση.

Το 1952, με την άνοδο στην εξουσία του στρατάρχη Αλέξανδρου Παπάγου και της δεξιάς παράταξης, ο Κων/νος Μακρυνιώτης διορίστηκε διευθυντής της Διεύθυνσης Ασφαλείας του υπουργείου Εσωτερικών, (1952-1954) στο οποίο υπάγονταν τότε τα σώματα ασφαλείας, θέση στην οποία παρέμεινε ως το 1954. Στη συνέχεια διετέλεσε επιθεωρητής της Α΄ Επιθεώρησης της Χωροφυλακής (1954-57), και τελικά αρχηγός της Χωροφυλακής την περίοδο 1957-60. Προς το τέλος της καριέρας του αλλά και μετά την συνταξιοδότηση του επιμελούνταν την προσωπική φρουρά του Κωνσταντίνου Καραμανλή ο οποίος ήταν και στενός προσωπικός του Φίλος. 

Ο ανηψιός του, Δημήτριος Μακρυνιώτης, έγινε κομμουνιστής και συμμετείχε ενεργά στον εμφύλιο ως ένοπλος αντάρτης του Δημοκρατικού Στρατού. Εκτελέστηκε το 1948 μετά από καταδίκη του από το Έκτακτο Στρατοδικείο Καλαμάτας.

Ο Κωνσταντίνος Μακρυνιώτης τιμήθηκε με τον Ταξιάρχη του Γεωργίου και Φοίνικος, Πολεμικό Σταυρό Γ΄ Τάξεως και διάφορα άλλα παράσημα. 

Ο Κωνσταντίνος Μακρυνιώτης ήταν εξέχων Ελευθεροτέκτονας ,ιδιαίτερα σημαντικός στην ήπειρο και Μέγας Διδάσκαλος του 33ου Βαθμού.

Πηγές
-----

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
Το **Αθλητικό Σωματείο Παγοδρομιών Αθηνών Ιπτάμενοι Παγοδρόμοι** είναι αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στο άθλημα του χόκεϊ επί πάγου, με έδρα την Αθήνα. Αγωνίζεται στο ελληνικό πρωτάθλημα χόκεϊ επί πάγου.

Ιστορία
-------

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1984, και εντάχθηκε στο νέο ελληνικό πρωτάθλημα το 1989. Τερμάτισαν στη δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα μετά από ήττα από τον Άρη στις σεζόν 1989, 1990, και 1991. Την επόμενη χρονιά, το 1992 κέρδισαν το πρωτάθλημα για πρώτη φορά και ξανά το 1993. Λόγω οικονομικών προβλημάτων το πρωτάθλημα δεν διεξήχθη μέχρι το 2000.

Οι Ιπτάμενοι Παγοδρόμοι κέρδισαν και το πρωτάθλημα του 2000. Ωστόσο το πρωτάθλημα δεν διεξαγόταν μέχρι το 2007. Το 2008 τερμάτισαν πρώτοι στη βαθμολογία με ρεκόρ 5-0-0, και κέρδισαν τα πλέι-οφ σε δύο παιχνίδια έναντι των Albatros Αθηνών. Οι Παγοδρόμοι είχαν αήττητη σεζόν το 2009, με 6-0-0 στην κανονική περίοδο και 3-0-0 στα πλέι-οφ.

Τη σεζόν 2010, με 8-0-0 κέρδισαν τον τίτλο του πρωταθλητή. Τη σεζόν 2011, με 9-0-0 κέρδισαν τον τίτλο του πρωταθλητή. Ο σύλλογος δεν έλαβε μέρος στο πρώτάθλημα της σεζόν 2012. Το 2013, ήταν πάλι ήταν άηττητοι με 10-0-0, με 129 γκολ υπέρ και μόνο για 13 κατά. Το 2018 με 4-0-0 κέρδισαν τον τίτλο και πάλι.

Από το 2008 έως και το το 2018 οι Ιπτάμενοι Αθηνών έχουν φτάσει το εξωπραγματικό 46 συνεχόμενες νίκες (!) από το 2008 έως και σήμερα. Στην ουσία δεν έχει χάσει κανένα παιχνίδι από τότε που ξεκίνησε και πάλι το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα το 2008. Επίσης, έχει σημειώσει 619 τέρματα σε 46 αγώνες και έχει δεχτεί μόλις 57. Απίστευτα στατιστικά από αναμφισβήτητα μία πολύ μεγάλη ομάδα!

Στατιστικά
----------

* 2018 - 1η θέση
* 2014-2017 - δεν διοργανώθηκε
* 2013 - 1η θέση
* 2012 - δεν υπάρχει πρωτάθλημα
* 2011 - δεν συμμετείχαν
* 2010 - 1η
* 2009 - 1η
* 2008 - 1η
* 2001-2007 - δεν διοργανώθηκε
* 2000 - 1η
* 1994-1999 - δεν διοργανώθηκε
* 1993 - 1η
* 1992 - 1η
* 1991 - 2η
* 1990 - 2η
* 1989 - 2η

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Επίσημος ιστότοπος
Η **Λα Μανταλένα** είναι Δήμος της Ιταλικής επαρχίας του Σάσσαρι στην Περιφέρεια Σαρδηνία στην βόρειο Ιταλία. Την περίοδο 2005 - 2016 η Λα Μανταλένα ανήκε στην Επαρχία της Όλμπια-Τέμπιο που δημιουργήθηκε με κυβερνητικό διάταγμα (2005). Η Λα Μανταλένα είναι η πρωτεύουσα στο ομώνυμο νησί Λα Μανταλένα και κυριαρχεί σε όλα τα νησάκια στο ομώνυμο Αρχιπέλαγος Λα Μανταλένα. Το νησί έχει πολλές παραλίες, χαρακτηρίζεται από το βραχώδες έδαφος από Γρανίτη και υπάρχουν αρχαίες οχυρώσεις. Συνδέεται μέσω αυτοκινητόδρομου με το γειτονικό νησάκι Καπρέρα γνωστό σαν κατοικία του Τζουζέπε Γκαριμπάλντι.

Ιστορία
-------

Το νησί πήρε πολλά ονόματα μέχρι τον 16ο αιώνα που πήρε το τελικό όνομα της Αγίας Μαρίας Μανταλένας, από τότε έγινε γνωστό σαν Λα Μανταλένα. Το Αρχιπέλαγος της Μανταλένα κατοικείται από τους ιστορικούς χρόνους αλλά η γραπτή του ιστορία ξεκινά στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Όταν έπεσε η Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία τα νησιά ερημώθηκαν αλλά τον 12ο αιώνα Βενεδικτίνοι μοναχοί δημιούργησαν μικρές κοινότητες. Η Δημοκρατία της Γένοβας και η Πίζα ήρθαν σε σύγκρουση τον 12ο αιώνα για την αναγνώριση τους. Όλα τα μοναστήρια των νησιών καταστράφηκαν από Οθωμανικές επιδρομές, τον 17ο αιώνα οι βοσκοί μετέφεραν τους χειμερινούς μήνες στο νησί τα κοπάδια τους. 

Η θέση της στο Στενό του Μπονιφάτσιο είχε μεγάλη ναυτική και στρατηγική σημασία και κατελήφθη από το Δουκάτο της Σαβοΐας (1767), τότε εμφανίστηκε ο πυρήνας της σημερινής πόλης Λα Μανταλένα.
Μια Γαλλική αποστολή στην οποία συμμετείχε ο Ναπολέων Α΄ απέτυχε να καταλάβει το νησί (1793), ήταν η πρώτη πολεμική επιχείριση στην οποία συμμετείχε ο Μέγας Ναπολέων. Όταν ξέσπασαν οι Ναπολεόντειοι Πόλεμοι ο Βρετανός Ναύαρχος Οράτιος Νέλσον χρησιμοποίησε το Αρχιπέλαγος της Λα Μανταλένα σαν βάση για τις επιχειρήσεις του εναντίον των Γάλλων. Το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό ίδρυσε στο νησί μια βάση (1887), όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ο Μπενίτο Μουσολίνι φυλακίστηκε στο νησί για λίγο χρόνο (1943). Το πρώην Ναυτικό Οπλοστάσιο της Μονέτα σχεδιαζόταν να φιλοξενήσει την 35η Σύνοδο *"G8"* (2009), τελικά μετακινήθηκε στην Λ' Άκουιλα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Popolazione Residente al 1° Gennaio 2018». Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ιταλίας. Ανακτήθηκε στις 16  Μαρτίου 2019.
2. ↑
3. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αρχιπέλαγος Λα Μανταλένα
* Αρχιπέλαγος Λα Μανταλένα Αρχειοθετήθηκε 2019-10-28 στο Wayback Machine.
* Τα αρχεία του Βρετανικού Ναυτικού

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 247255728
* NKC: ge1173605

 |

 |
Το δελτίο αθλητικής ιδιότητας του ποδοσφαιριστή
Ο **Ευάγγελος-Παντελής ("Λάκης") Μερτίκας** (Νέο Φάληρο, Πειραιάς 26 Ιανουαρίου 1950, ύψος 1,71 μ.-65 κιλά) είναι έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του ηγετικού μέσου.

Αγωνίσθηκε στον Εθνικό Πειραιά, από το 1966 έως το 1972 ενώ κλήθηκε και συμμετείχε σε σειρά φιλικών αναμετρήσεων με τα κλιμάκια των Εθνικών Ομάδων Νέων και Ελπίδων. Μετά τη λήξη της ποδοσφαιρικής του σταδιοδρομίας που επήλθε πρόωρα για εξωαγωνιστικούς λόγους  έργάσθηκε ως εκτελωνιστής, ενώ ασχολήθηκε και με το εμπόριο. Είναι παντρεμένος και έχει μια κόρη.

Γόνος ποδοσφαιρικής οικογένειας του Πειραιά, ο Λάκης Μερτίκας ξεκίνησε τον αθλητισμό σε ηλικία 16 ετών, όταν γράφτηκε στο ερασιτεχνικό τμήμα του Εθνικού Ο.Φ.Π.Φ. Ένα χρόνο αργότερα ο τότε προπονητής της ομάδας βρετανός Βικ Μπάκιγχαμ εισηγήθηκε την προώθησή του στους επαγγελματίες, όπως και έγινε. Το 1968 ο Μερτίκας κλήθηκε στην Εθνική Ομάδα των Νέων, μαζί με τους Κελεσίδη, Καψή, Γούναρη, Δεληκάρη, Χρυσοστόμου, Τουλγέρογλου, Ρασιδάκη, Καρδιακίδη, Σεντελίδη, Μπαλάφα κ.α. Κλήθηκε και στην Εθνική Ελπίδων στη συνέχεια, αλλά αποκλείσθηκε λόγω ενός επεισοδίου με τον προπονητή Αλκέτα Παναγούλια. Στα κλιμάκια των Εθνικών Ομάδων συνεργάσθηκε επίσης με τους προπονητές Κώστα Καραπατή, Κώστα Χούμη, Νταν Γεωργιάδη. Στον Εθνικό (πλην του Μπάκιγχαμ) με τους Πάνο Μάρκοβιτς, Τζον Μόρτιμορ (βρετανός) και το σέρβο Ζέκοβιτς.

Ο Μερτίκας αγωνίσθηκε επίσης, ως δανεικός, στη Β΄Εθνική για τις ομάδες του Α.Σ. Φλώρινα (την περίοδο 1970-71, όταν υπηρετούσε τη στρατιωτική του θητεία) και του Ηλυσιακού (1972-73), όπου είχε προπονητές τους Μίμη Θεοφάνη και Γιώργο Δαρίβα. Επίσης έπαιξε και στην Κόρινθο.

Πηγές
-----

* Αθλητικές εφημερίδες "*ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ*" & "*ΦΩΣ των Σπορ*"

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εβδομαδιαία εφημερίδα "Veto", φύλλο Κυριακής 6 Δεκεμβρίου 2009, σελ. 70: "*Ο Εθνικός, ο Σμολάρεκ και το σφυροδρέπανο*"
2. ↑  Γιώργος Αρκουλής, "Απ΄το Δομάζο στο Ντέμη", Αθήνα, Σεπτέμβριος 2001, σελ. 248 "*Λάκης Μερτίκας: Ποδοσφαιριστής με σπάνιο ταλέντο*"
Ο **Ιωάννης Κοραντής** (Αθήνα,17 Ιουλίου 1948) είναι Έλληνας διπλωμάτης, πρώην βουλευτής του ΛΑ.Ο.Σ. και διοικητής της ΕΥΠ.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Το 1967 αποφοίτησε από το Lycée Français d'Athènes και από το 1972 είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής Αθηνών. Επίσης είναι τελειόφοιτος του Αmerican University,Washington D.C.

Το 1991 τοποθετήθηκε αναπληρωτής Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ελλάδας στο Συμβούλιο της Ευρώπης (Στρασβούργο) και κατόπιν στη Μόνιμη Ελληνική Αντιπροσωπεία στην ΕΕ (Βρυξέλλες). Το 1997 ορίζεται Διευθυντής Βαλκανικών Υποθέσεων στο Υπουργείο Εξωτερικών στην Αθήνα. Έχει διατελέσει πρέσβυς της Ελλάδας στη Σαουδική Αραβία (1994), στην Τουρκία (1999) και στο Βέλγιο (2002).

Στις 22 Νοεμβρίου 2004 ανέλαβε τη διοίκηση της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ), όπου και παρέμεινε έως τις 14 Ιουλίου 2009.

Το 2005 του απονεμήθηκε ο Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Φοίνικος και με Προεδρικό Διάταγμα διατηρεί τον τίτλο του Πρέσβεως επί τιμή.

Είναι νυμφευμένος με την Εύη Μελέτη-Κοραντή και έχουν τρία παιδιά.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Στις βουλευτικές εκλογές του 2009 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού.

Μεταξύ άλλων ήταν μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων, μέλος της Επιτροπής Εξοπλιστικών Προγραμμάτων και Συμβάσεων και γραμματέας της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βουλή των Ελλήνων. 7472fcea-06ff-41d4-8f32-c20fe2d2b8c8. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
2. ↑   Βιογραφικό Ι.Κοραντή στον ιστότοπο της Βουλής των Ελλήνων
3. ↑   Τελετή παράδοσης-ανάληψης της Διοίκησης της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών
4. ↑   Εφημερίδα *ΤΑ ΝΕΑ* Ο Κοραντής επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας του ΛΑΟΣ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προσωπική ιστοσελίδα Ιωάννη Κοραντή