recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Λίμπερμαν Αγκάμεζ** (*Liberman Agámez*, γεννημένος στις 15 Φεβρουαρίου 1985) είναι διεθνής πετοσφαιριστής με καταγωγή από την Κολομβία.

Καριέρα
-------

O Λίμπερμαν Αγκάμεζ ξεκίνησε την καριέρα του στην Ελλάδα το 2004 από τον Ιωνικό Νέας Φιλαδέλφειας. Την επόμενη χρονιά (2005) μεταπήδησε στον Α.Ο. Παγκρατίου στον οποίο παρέμεινε για λίγους μήνες, καθώς τον χειμώνα του 2005 πήρε μεταγγραφή στην ομάδα του Παναθηναϊκού. Στους πράσινους παρέμεινε μέχρι το καλοκαίρι του 2010 και κατέκτησε μαζί τους ένα πρωτάθλημα (2006), τρία κύπελλα (2007, 2008, 2010) κι ένα σούπερ καπ (2007). Τα επόμενα τρία χρόνια (2010-2013) αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα Τουρκίας για λογαριασμό της Άρκας, με την οποία κατέκτησε ένα πρωτάθλημα (2013) κι ένα κύπελλο (2011). Την περίοδο 2013-2015, αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Κορέας με τους Τσεονάν Σκάιγουοκερς ενώ το 2015 επέστρεψε στο πρωτάθλημα Τουρκίας αγωνιζόμενος για την Γαλατασαράι. Το καλοκαίρι του 2016 ανακοινώθηκε απο τον Ολυμπιακό.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Λίμπερμαν Αγκάμεζ αγωνίζεται με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Κολομβίας από το 2005.

Τίτλοι
------

### Διεθνείς

* **2** 3 !Τρίτη θέση, χάλκινο μετάλλιο **Πρωτάθλημα Νοτίου Αμερικής:**
	+ 2013, 2015

### Συλλογικοί

* **1 Πρωτάθλημα Ελλάδας:**
	+ 2006
* **3 Κύπελλα Ελλάδας:**
	+ 2007, 2008, 2010
* **1 Σούπερ Καπ Ελλάδας:**
	+ 2007
* **1 Πρωτάθλημα Τουρκίας:**
	+ 2013
* **1 Κύπελλο Τουρκίας:**
	+ 2011

Πηγές
-----

* Liberman Agamez Clubs
* Liberman Agamez Details

  

  


1. ↑  (Αγγλικά) *CEV people database*. 1525. Ανακτήθηκε στις 6  Μαΐου 2022.
Η **βομβιστική επίθεση στο Ναραγιανγκάντζ** συνέβη στις 16 Ιουνίου 2001 κατά τη διάρκεια συγκέντρωσης της Ομάδας Αουάμι στο Ναραγιανγκάντζ στο Μπαγκλαντές, με αποτέλεσμα το θάνατο 22 ανθρώπων. Ο λόγος που αναφέρθηκε από τους ερευνητές για την επίθεση ήταν ότι ο τοπικός βουλευτής είχε απαγορεύσει ανώτερους ηγέτες του Ισλαμιστικού κόμματος Τζαμαάτ-ε-Ισλάμι Μπαγκλαντές. Η Χαρκάτ-ουλ-Τζιχάντ αλ-Ισλάμι, η οποία υποστηριζόταν από το Τζαμαάτ, αποφάσισε να επιτεθεί στον Σαμίμ Οσμάν, τον τοπικό βουλευτή που συμμετείχε στη συνεδρίαση.

Επιθέσεις
---------

Στις 16 Ιουνίου 2001 υπήρξε βομβιστική επίθεση σε συνεδρίαση της Μπαγκλαντές Ομάδας Αουάμι στο τοπικό γραφείο του κόμματος στο Ναραγιανγκάντζ του Μπαγκλαντές. Ο τοπικός βουλευτής Σαμίμ Οσμάν τραυματίστηκε στην επίθεση. Η στέγη από λαμαρίνες καταστράφηκε κατά την έκρηξη. Η βόμβα ήταν κάτω από ένα τραπέζι στο γραφείο.

Δίκη
----

Τον Απρίλιο του 2001, 27 άνθρωποι είχαν κατηγορηθεί σε υποθέσεις που κατατέθηκαν για βομβιστική επίθεση. Η υπόθεση έκλεισε υπό τη κυβέρνηση του Εθνικιστικού Κόμματος του Μπαγκλαντές. Η υπόθεση άνοιξε εκ νέου το 2009, αφότου ανήλθε στην εξουσία η Ομάδα Αουάμι του Μπανγκλαντές. Η δίκη έχει σταματήσει, επειδή η κατηγορούσα αρχή δεν κατάφερε να φέρει το κατηγορούμενο στο δικαστήριο. Ο μουφτής Χαννάν, ο αρχηγός της Χαρκάτ-ουλ-Τζιχάντ αλ-Ισλάμι είναι υπό κράτηση, αλλά δεν μπορεί να παρουσιαστεί στις ημερομηνίες του δικαστηρίου γιατί είναι κατηγορούμενος σε 51 υποθέσεις σε όλο το Μπαγκλαντές. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αναβληθεί η δίκη. Δύο από τους κατηγορούμενους είναι στη φυλακή στο Νέο Δελχί της Ινδίας και άλλοι δύο αφέθηκαν ελεύθεροι με εγγύηση.

Αντιδράσεις
-----------

* Η Πρωθυπουργός Σεΐχ Χασίνα δήλωσε ότι "ζητώ από το έθνος να αντισταθεί σε αυτό το είδος της πολιτικής τρομοκρατίας στο όνομα της δημοκρατίας,".

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ahsan, Shamim. «The Blame Game Goes on». *archive.thedailystar.net*. Star Magazine. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2016.
2. ↑  «Trial goes at snail pace, victims still facing hardship». Dhaka Tribune.. Ανακτήθηκε στις 3 December 2016.
3. ↑  «Bangladesh Bomb Kills 15, Hurts 100». *articles.latimes.com*. Los Angeles Times. 17 Ιουνίου 2001. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2016.
4. ↑  «Bangladesh bomb blast kills 21». *news.bbc.co.uk* (BBC News).. Ανακτήθηκε στις 3 December 2016.
5. ↑  «Bomb Kills 22 in Bangladesh; 3 Suspects Seized». *nytimes.com*. The New York Times. 18 Ιουνίου 2001. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2016.
6. ↑  «Mufti Hannan, 5 others indicted in 2001 case». *theindependentbd.com*. The Independent. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2016.
7. ↑  «Probe ordered into Bangladesh blast - June 17, 2001». *www.cnn.com* (CNN).. Ανακτήθηκε στις 3 December 2016.
Ο **Μπεν Ναμπουχάνε Ελ Φαρντού Μοχάμεντ** (*El Fardou Ben Nabouhane* αραβικά: الفردو محمد بن نبوهان) , γνωστός και ως **Μπεν Μοχάμεντ**, γεννήθηκε 10 Ιουνίου 1989), είναι Κομοριανός διεθνής επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός στο πρωτάθλημα της Σερβίας, για τον Ερυθρό Αστέρα. Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής ομάδας της χώρας του με 16 γκολ.

Καριέρα
-------

Ο Μπεν εισήχθη το 2000, σε ηλικία 11 ετών στις ακαδημίες της ΖΣ Σαιν-Πιερουάζ ομάδα της Ρεϋνιόν. Στη Σαιν Πιερουάζ παρέμεινε για έξι ολόκληρα χρόνια και το 2006 μεταπήδησε στη Γαλλία για λογαριασμό της Χάβρης. 
Την πρώτη του σεζόν στη γαλλική ομάδα αγωνιζόταν στις ρεζέρβες ωστόσο ένα χρόνο αργότερα προβιβάστηκε στην πρώτη ομάδα και αγωνίστηκε στη Λιγκ 2, τη δεύτερη κατηγορία ποδοσφαίρου της Γαλλίας.

Το 2008, ο Μπεν δόθηκε δανεικός για ένα χρόνο στη Βαν, ωστόσο το 2009 αποκτήθηκε από την ομάδα με κανονική μεταγραφή. Στη Βαν ΟΚ παρέμεινε μέχρι το 2013 έχοντας καταφέρει να πετύχει 55 γκολ σε σύνολο 120 εμφανίσεων.

Κατά τη μεταγραφική περίοδο του καλοκαιριού του 2013, ο Μπεν ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό της  Βέροιας, με την οποία υπέγραψε διετές επαγγελματικό συμβόλαιο συνεργασίας. Στην ομάδα της Βέροιας παρέμεινε για δύο χρόνια πετυχαίνοντας συνολικά στο ελληνικό πρωτάθλημα 25 γκολ. Τη σεζόν 2013-14 ήταν τρίτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 15 γκολ.

Τον Ιανουάριο του 2015, ο Μπεν ήρθε σε συμφωνία με τον πρωταθλητή Ελλάδας Ολυμπιακό, στον οποίο ενσωματώθηκε το καλοκαίρι του ίδιου έτους. Ο Μπεν στάθηκε ιδιαίτερα άτυχος καθώς λίγο πριν το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2014-15, έπαθε ρήξη χιαστών και έμεινε εκτός αγωνιστικής δράσης για 6 μήνες. Μετά την αποθεραπεία του δόθηκε δανεικός σε Λεβαδειακό και Πανιώνιο. Το 2018 μεταγράφηκε στον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου.

Ο Μπεν πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Εθνική Κομορών στις 5 Μαρτίου 2014 στον φιλικό αγώνα της χώρας του με αντίπαλο τη Μπουρκίνα Φάσο. 
Μέχρι σήμερα, έχει πραγματοποιήσει με την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της χώρας του 32 συμμετοχές ενώ είναι και αρχηγός και έχει καταφέρει να πετύχει και 16 γκολ.

Τίτλοι
------

* Πρωταθλητής Γαλλίας της Λιγκ 2 με την Χάβρη το 2008

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «El Fardou Ben Nabouhane». *National Football Teams*. Ανακτήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2018.
2. ↑  «E. BEN NABOUHANE». Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2022.
3. ↑  «Στατιστικά 2013-14». Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2022.
4. ↑  «Απέκτησε Μπεν η Βέροια». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2022. CS1 maint: Unfit url (link)
5. ↑  «Στην Ελλάδα ο Ερυθρός Αστέρας για Μπεν!». Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2022.
6. ↑  «The Comoros' rise to football prominence». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιανουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το προφίλ του Μπεν στο transfermarkt.co.uk
* Στον Ολυμπιακό ο Μπεν
* Ρήξη χιαστών ο Μπεν
Ο **Σεΐχης Μοχάμεντ μπιν Αμπντουλραμάν μπιν Τζασίμ Αλ Θανί** (*Sheikh Mohammed bin Abdulrahman bin Jassim Al Thani*, αραβικά: محمد بن عبدالرحمن بن جاسم آل ثاني, γενν. την 1η Νοεμβρίου 1980) είναι Καταριανός διπλωμάτης, οικονομολόγος και πολιτικός, πρωθυπουργός του Κατάρ από τις 7 Μαρτίου 2023. Προηγουμένως υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης από το 2017 έως το 2023 και ως υπουργός Εξωτερικών από το 2016 έως το 2023.

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
---------------------------

Ο Σεΐχης Μοχάμεντ γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Ντόχα του Κατάρ. Είναι μέλος της βασιλικής οικογένειας του Κατάρ ως μέλος του Οίκου των Θανί. Έχει πτυχίο στα οικονομικά και τη διοίκηση επιχειρήσεων από το Πανεπιστήμιο του Κατάρ (2003).

Σταδιοδρομία
------------

Ο Σεΐχης Μοχάμεντ εντάχθηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών το 2013 ως βοηθός υπουργός Εξωτερικών για Υποθέσεις Διεθνούς Συνεργασίας. 
Πριν γίνει βοηθός υπουργός, ο Σεΐχης Μοχάμεντ υπηρέτησε ως οικονομικός ερευνητής και στη συνέχεια διευθυντής Οικονομικών Υποθέσεων στο Ανώτατο Συμβούλιο Οικογενειακών Υποθέσεων από το 2005 έως το 2009.
Αργότερα έγινε διευθυντής του Τμήματος Συνεργασίας Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα στο Υπουργείο Επιχειρήσεων και Εμπορίου το 2009 και ίδρυσε το «Enterprise Qatar» – έναν οργανισμό που παρέχει τεχνική και οικονομική υποστήριξη σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Έναν χρόνο αργότερα, το 2010, ο Σεΐχης Μοχάμεντ υπηρέτησε ως γραμματέας του Προσωπικού Αντιπροσώπου της Αυτού Υψηλότητας του Εμίρη Σεΐχη Χαμάντ μπιν Χαλίφα Αλ Θανί για τις επακόλουθες υποθέσεις στο Αμίρι Ντιβάν το 2010. 

Μεταξύ 2011 και 2012 ο Σεΐχης Μοχάμεντ έλαβε το βαθμό του υφυπουργού και έγινε πρόεδρος της Εκτελεστικής Επιτροπής Ανάπτυξης Μικρών και Μεσαίων Επιχειρήσεων και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Aspire – Katara Investment Company.

Στη συνέχεια διορίστηκε ως υπουργός Εξωτερικών, υπηρετώντας από το 2016 έως το 2023.

### Πρωθυπουργός

Στις 7 Μαρτίου 2023, σε ανασχηματισμό του υπουργικού συμβουλίου, διορίστηκε πρωθυπουργός του Κατάρ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2021.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 8  Αυγούστου 2022.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 18  Δεκεμβρίου 2021.
4. ↑  amman.embassy.qa/en/the-embassy/former-ambassadors.
5. 1 2  «H.E. Sheikh Mohammed bin Abdulrahman Al-Thani». *GCO*. 27 January 2016. .
6. 1 2  Mills, Andrew (2023-03-07). «Qatar's emir names top diplomat as premier, reappoints energy and finance ministers» (στα αγγλικά). *Reuters*.. Ανακτήθηκε στις 2023-03-07.
7. ↑  «New Qatari Foreign Minister». *Diplomat Magazine*. 1 February 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-08-09.. Ανακτήθηκε στις 28 November 2016.
8. ↑  «The 10th Al Jazeera Forum » Speakers » Sheikh Mohammed bin Abdulrahman bin Jassim Al Thani». *Al Jazeera Forum*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 November 2016.. Ανακτήθηκε στις 28 November 2016.
9. ↑  Cinzia Bianco; Giorgio Cafiero (8 March 2016). «Qatar’s Cabinet Reshuffle and a New Regional Approach». *Middle East Institute*.. Ανακτήθηκε στις 28 November 2016.
Το **Μπανφ** (αγγλικά *Banff*) είναι κωμόπολη εντός του Εθνικού Δρυμού Μπανφ στην Αλμπέρτα του Καναδά. Βρίσκεται στα Βραχώδη Όρη της Αλμπέρτας, κατά μήκος της υπερκαναδικής εθνικής οδού, περίπου 126 χιλιόμετρα δυτικά του Κάλγκαρι και 58 χιλιόμετρα ανατολικά του Λέικ Λουίζ. Το Μπανφ είναι η κοινότητα με το δεύτερο υψηλότερο υψόμετρο στην Αλμπέρτα, μετά το Λέικ Λουίζ, σε υψόμετρο 1.400 έως 1.630 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Η Κωμόπολη του Μπανφ ήταν ο πρώτος δήμος που ενσωματώθηκε σε καναδικό εθνικό δρυμό. Η κωμόπολη αποτελεί μέλος του Περιφερειακού Πολεοδομικού Συγκροτήματος του Κάλγκαρι.

Το Μπανφ είναι πόλη-θέρετρο και ένας από τους δημοφιλέστερους τουριστικούς προορισμούς του Καναδά. Γνωστό για το ορεινό περιβάλλον και τις ιαματικές πηγές, είναι ένας προορισμός για υπαίθρια αθλήματα και διαθέτει εκτενείς προορισμούς πεζοπορίας, ποδηλασίας, ορειβασίας και σκι στην περιοχή. Το Σάνσαϊν Βίλατζ (Sunshine Village), το Σκι Νόρκουεϊ (Ski Norquay) και το Λέικ Λουίζ (Lake Louise Ski Resort) είναι τα τρία κοντινά χιονοδρομικά κέντρα τα οποία βρίσκονται εντός του εθνικού δρυμού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Population and dwelling counts, for Canada, provinces and territories, and census subdivisions (municipalities), 2016 and 2011 censuses – 100% data». 20  Φεβρουαρίου 2019.
2. ↑  *Canada 2021 Census*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 150726763
* LCCN: n81075837
* GND: 4124604-4
* BNF: cb159779330 (data)
* NKC: xx0037592

 |

 |
Μπαλκόνι σε Εκκλησία Κοιμήσεως της Θεοτόκου στη Νίσα
Ένα μπαλκόνι (από την ιταλική λέξη: balcone) είναι μια πλατφόρμα προεξέχει από τον τοίχο ενός κτιρίου, υποστηρίζεται από τις στήλες ή στηρίγματα, και περικλείεται με ένα κιγκλίδωμα.

Τύποι
-----

Το παραδοσιακό μαλτέζικο μπαλκόνι είναι ένα ξύλινο κλειστό μπαλκόνι που προεξέχει από έναν τοίχο.

Αντίθετα, της «Ιουλιέτας το μπαλκόνι» δεν προεξέχει έξω από το κτίριο. Είναι ένα μέρος του επάνω ορόφου, με ένα κιγκλίδωμα μόνο στο μέτωπο, σαν μια μικρή Λότζια.

Λειτουργίες
-----------

Μερικές φορές τα μπαλκόνια είναι προσαρμοσμένα για τελετουργικούς σκοπούς, π.χ. στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου στη Ρώμη, ο νεοεκλεγείς Πάπας δίνει την ευλογία του, *Urbi et orbi* μετά το κονκλάβιο. 

Χρησιμοποιούνται επίσης σε αίθουσες κινηματογράφου και θέατρα.

Το συνηθισμένο μπαλκόνι έχει μία, ή παραπάνω, μπαλκονόπορτες που ανοίγουν σε ένα μικρό αίθριο χώρο με κάγκελα. Ένα γαλλικό μπαλκόνι είναι με πόρτες που ανοίγουν σε ένα προστατευτικό κιγκλίδωμα με θέα στην αυλή ή το γύρω τοπίο.

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **μπαλκόνι**  |
Πρότυπο:Pληροφορίες προσώπου
Ο **Νίκος Παπακυριαζής** (3 Αυγούστου 1940, Θεσσαλονίκη - 29 Σεπτεμβρίου 2003) είναι Έλληνας πολιτικός. Ήταν μέλος του 2ου και 4ου Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, υπηρετώντας από τις 31 Δεκεμβρίου 1985 έως τις 24 Ιουλίου και από τις 19 Ιουλίου 1994 έως τις 19 Ιουλίου 1999.

Βιογραφία
---------

Το 1964 αποφοίτησε από τη σχολή Ιατρικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, όπου πήρε το διδακτορικό του το 1972. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 συνέχισε τις σπουδές του στο Λονδίνο.

Ήταν μέλος του ΠΑΣΟΚ. Το 1982 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος στη Θεσσαλονίκη και το 1983-1985 ήταν αντιδήμαρχος Θεσσαλονίκης. Από το 1985-1999 και το 1994-1999 ήταν μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Νικόλαος Παπακυριαζής στο europarl.europa.eu

Παραπομπές
----------

1. 1 2   .  Unknown parameter `|język=` ignored (βοήθεια); Unknown parameter `|data dostępu=` ignored (`|access-date=` suggested) (βοήθεια); Unknown parameter `|opublikowany=` ignored (`|agency=` suggested) (βοήθεια); Unknown parameter `|tytuł=` ignored (`|title=` suggested) (βοήθεια); Missing or empty `|title=` (βοήθεια)
2. ↑
Τα **Μον ντε λα Μαντλέν** (γαλλικά: Les monts de la Madeleine, ελληνικά: Τα όρη της Μαντλέν) είναι μια οροσειρά που βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του Κεντρικού Ορεινού Όγκου (Μασίφ Σαντράλ) στη Γαλλία, η υψηλότερη κορυφή των οποίων είναι στο Πιέρ ντυ Ζουρ, σε υψόμετρο 1.164 μέτρων. Τα όρη κυριαρχούν στην πεδιάδα της Ροάν και σημειώνουν το όριο μεταξύ των νομών Αλλιέ και Λουάρ, στην περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ.

Ο ορεινός όγκος πήρε το όνομά του από το εκκλησάκι της Μαντλέν, που χτίστηκε κατά τον Μεσαίωνα.

Γεωγραφική θέση
---------------

Τα Μον ντε λα Μαντλέν βρίσκονται στα βορειοδυτικά του νομού Λουάρ και στα νοτιοανατολικά του Αλλιέ.

Συνορεύουν στα ανατολικά με την πεδιάδα της Ροάν, στα δυτικά με το Βουρβονικό όρος (με το οποίο μερικές φορές ταυτίζονται), βόρεια με την περιοχή Σαρολαί και νότια με τα όρη του Φορέζ.

Tοπογραφία
----------

Η κορυφή Πιέρ ντυ Ζούρ
Το υψηλότερο σημείο του ορεινού όγκου βρίσκεται στο Πιέρ ντυ Ζουρ (1.164 μέτρα) στο νομό Αλλιέ, μια δασωμένη κορυφή που βρίσκεται στο δάσος της Ασίζ. Στις πλαγιές του βρίσκονται τα λιφτ του σκι και οι πίστες του χιονοδρομικού κέντρου Λα Λοζ ντε Γκαρντ, σε απόσταση 28 χιλιομέτρων από τη Ροάν.

Πολλές άλλες κορυφές υπερβαίνουν επίσης τα 1.000 μέτρα σε υψόμετρο, στο νομό Αλλιέ το Ραι Νταντιέ (1.076 μέτρα) και λίγο πιο χαμηλά, το Πιέρ Σαρμπονιέρ (1.031 μέτρα). Στο νομό Λουάρ, το υψηλότερο σημείο των Μον ντε λα Μαντλέν είναι το Ροσέ ντε Ροσφόρ, με 1.075 μέτρα υψόμετρο. 

Η περιοχή είναι άμεσα προσβάσιμη από τον περιφερειακό δρόμο D51 και κυριαρχεί στην πεδιάδα της Ροάν.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Μον ντε λα Μαντλέν (γαλλικά)

Παραπομπές
----------

1. ↑ . «Γεωφυσικός χάρτης του νομού Λουάρ».
Η **Τέσα Χόφμαν** (*Tessa Hofmann*) ή Τ. Σαββίδη (*Τ. Savvidis*, γενν. 15 Δεκεμβρίου 1949, Bassum, Κάτω Σαξονία) είναι ειδική στις Αρμενικές σπουδές και την κοινωνιολογία, διδάκτωρ, ερευνήτρια στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου.

Βιογραφία
---------

Σπούδασε Σλαβικές Γλώσσες και Λογοτεχνία, Αρμενικές σπουδές και κοινωνιολογία στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου.

Η Χόφμαν είναι μέλος της Εταιρείας για τους Απειλούμενους Πληθυσμούς. Είναι επίσης πρόεδρος της Ομάδας Εργασίας "Επιβεβαίωση" - Ενάντια στη Γενοκτονία, (Working Group for Affirmation, Arbeitsgruppe Anerkennung – AGA[*νεκρός σύνδεσμος*]). Συμμετέχει ενεργά στη διεθνή πρωτοβουλία "Μιλώντας με μια φωνή!» για την αναγνώριση της Αρμενικής, Αραμαϊκής και Ελληνικής Γενοκτονίας. Είναι συγγραφέας πάνω από μιας δεκάδας βιβλίων για την αρμενική ιστορία και τον πολιτισμό. Είναι επίτιμη καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο *Hrachia Acharian*, του Ερεβάν (2002).
Είναι εκδότρια του *Takibat, Tehcir Ve IMHA* (2013), την τουρκική έκδοση της αρχικά γερμανικής συλλογικής μονογραφίας (2004, 2η, αναθεωρ. έκδοση 2007) για τη γενοκτονία των χριστιανών κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας της οθωμανικής κυριαρχίας .

Εκδόσεις, συγγραφική δραστηριότητα
----------------------------------

* Persecution, Expulsion and Annihilation of the Christian population in the Ottoman Empire, 1912-22.
* "Annihilation, Impunity, Denial: The Case Study of the Armenian Genocide in the Ottoman Empire (1915/16) and Genocide Research in Comparison." Διάλεξη στην Ιαπωνία, στο πρόγραμμα "Comparative Genocide Studies", University of Tokyo, 27 March 2004.
* "Armenians in Turkey today: a critical assessment of the situation of the Armenian minority in the Turkish Republic Αρχειοθετήθηκε 2020-07-13 στο Wayback Machine.". Brussels, 2002.
* Έχει επιμεληθεί μαζί με άλλους το βιβλίο *Genocide of the Ottoman Greeks*, Εκδόσεις Aristide D. Caratzas/ Melissa International Ltd. Νέα Υόρκη.**
* Tessa Hofmann, (Tessa Savvidis) Annäherung an Armenien: Geschichte und Gegenwart, Verlag C.H.Beck, Μόναχο 2006, αρχική έκδοση 1997. Στη γερμανική.

Πηγές
-----

1. ↑  «Ελεύθερο Πανεπιστήμιο Βερολίνου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2015.
2. ↑  Βιογραφικό Σημείωμα Αρχειοθετήθηκε 2020-03-21 στο Wayback Machine..
3. ↑  Βιβλιογραφία[*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  «Yeni Çıkanlar - Takibat, Tehcir Ve İmha (στην τουρκική)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Μαΐου 2018. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2015.
Νανοκυτταρίνη.
**Νανοκυτταρίνη** (*Nanocellulose*) είναι τύπος νέας κυτταρίνης, οποίος αναφέρεται συνήθως ως κυτταρίνη νανοκλίμακας. Είναι δηλ. υλικό νανοκυτταρινικό αποτελούμενο από ινίδια πάχους 5-20 nm και μήκους έως λίγα μικρόμετρα (μm). Είναι υφής ψευδοπλαστικής, ομοιάζει με ένα ρευστό σώμα παχύρευστο, με υψηλό έως εξαιρετικά υψηλό ιξώδες σε κανονικές συνθήκες αλλά με ανάδευση και θερμοκρασία δύναται να γίνει πολύ λεπτό. Έχει έντονες θιξοτροπικές ιδιότητες.

Παράγεται με διάφορες νανοτεχνολογικές τεχνικές από φυσικές ύλες κυτταρινικών υλικών, πρωτίστως: μπαμπού, φύκια, κενάφ, βαμβάκι, ξύλο (κωνοφόρα), διαμέσου πολτοποίησης με χημικά μέσα αφού κατεργαστεί προηγούμενα και μικρο-ρευστοποιηθεί. Έχει σήμερα ποικίλες εφαρμογές στη βιομηχανία των νέων υλικών (νέα νανοϋλικά, βιοφαρμακευτικά, ρητίνες ξύλου, ηλεκτρονικά μέρη, υπεραγωγοί, μπαταρίες, υποστηρικτικά κατάλυσης, υπεραπορροφητικά υλικά, ηλεκτροδραστικά πολυμερή).

Οι τύποι της νανοκυτταρίνης που παράγονται σήμερα είναι οι εξής: α) νανοκρυσταλλική κυτταρίνη (*cellulose nanocrystal*), ή αλλιώς CNC ή NCC, β) νανοϊνώδης κυτταρίνη (*cellulose nanofibers*), ή αλλιώς CNF, και, γ) βακτηριακή νανοκυτταρίνη (*nanofibrillated cellulose*), ή αλλιώς NFC, η οποία δημιουργείται με τη βοήθεια βακτηρίων.

Καρβοξυλική νανοκυτταρίνη σε διασπορά (εικόνα σε μικροσκοπία AFM).
Χαρακτηριστικές φυσικές, μηχανικές και χημικές ιδιότητες της νανοκυτταρίνης, που είναι και εξαιρετικά πλεονεκτήματα αυτής, είναι τα εξής:

* Εξαιρετικά χαμηλού ειδικού βάρους
* Πιο ανθεκτική μηχανικώς από το Kevlar®
* Ηλεκτρικά αγώγιμη
* Μη τοξική
* Εντελώς διαφανής και αδιαπέραστη από αέρια
* Εύκολα διαθέσιμη παντού και πάμφθηνη στην επεξεργασία της
* Έχει πολύ υψηλή αντοχή σε αξονικό εφελκυσμό (8 φορές υψηλότερη του χάλυβα)
* Σούπερ απορροφητική ως υλικό (τέλεια για αεροτζέλ και αφρώδη)
* Ανεξάντλητη σε ποσότητες η πρώτη ύλη της (βλ. κυτταρίνη της φυτικής και δασικής βιομάζας).

Τα τελευταία χρόνια για την αξιοποίηση της νανοκυτταρίνης, σε πλήθος εφαρμογών, δείχνουν μεγάλο ενδιαφέρον πολλές εταιρείες από κάθε σχεδόν τεχνολογικό τομέα (νανοϋλικά - αεροναυπηγική - ρητίνες - πλαστικά - αυτοκίνητα).

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 19 Ιανουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2021.
3. ↑
4. ↑
5. ↑
Ο ποταμός Μπούζι πλημμυρισμένος σε δορυφορική απεικόνιση (Μάρτιος 2019)
Ο ποταμός **Μπούζι** (πορτογ. *Rio Búzi*) είναι ποταμός της Αφρικής στη Μοζαμβίκη, με μήκος 250 χιλιόμετρα.

Ο Μπούζι πηγάζει στα Ανατολικά Υψίπεδα (ή Υψίπεδο Μανίκα), στα σύνορα Μοζαμβίκης και Ζιμπάμπουε, και ρέει προς τα ανατολικά, διαρρέοντας τις επαρχίες Μανίκα και Σοφάλα. Χύνεται στον Ινδικό Ωκεανό, και συγκεκριμένα στο Κανάλι της Μοζαμβίκης, δυτικά της Μπέιρα, σχηματίζοντας μια μεγάλη κοινή εκβολή με τον μεγαλύτερο ποταμό Πούνγκγουε.

Η έκταση της λεκάνης απορροής του Μπούζι ανέρχεται σε 29 έως 31 χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα και η μέση παροχή νερού του σε 79 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο (m³/sec) στο στόμιό του.

Ο Μπούζι πλημμυρίζει συχνά, και όχι σπάνια σχηματίζει μια κοινή πλημμυρισμένη πεδιάδα με τον Πούνγκγουε. Οι κωμοπόλεις Ντομπέ (Dombé) και Μπούζι (ομώνυμη του ποταμού) είναι κτισμένες στις όχθες του Μπούζι.

Οι κυριότεροι από τους παραποτάμους του Μπούζι πηγάζουν επίσης από τα Ανατολικά Υψίπεδα, ενώ κάποιοι από τους ανώτερους πηγάζουν στη Ζιμπάμπουε, ενώ αλλού το σύνορο των δύο χωρών ακολουθεί τη γραμμή του υδροκρίτη. Σημαντικότεροι παραπόταμοι θεωρούνται οι Ρεβουέ και Λουσίτε, αμφότεροι αριστεροί. Το 1968 η αποικιακή διακυβέρνηση της Μοζαμβίκης κατασκεύασε το Φράγμα Τσικάμπα στον Ρεβουέ για την παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας, δημιουργώντας την τεχνητή Λίμνη Τσικάμπα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Nakayama, Mikiyasu (2003). *International Waters in Southern Africa*. United Nations University Press. σελίδες 9. ISBN 92-808-1077-4.  και online στα Google Books
2. ↑  Briggs, Philip: *Mozambique*, Brandt Travel Guides, 2011, σελ. 217

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 315144787

 |

 |
Στα μαθηματικά, ο **αρνητικός αριθμός** είναι ένας πραγματικός αριθμός που είναι μικρότερος από το μηδέν. Εάν σε μία γραμμική παράσταση οι θετικοί είναι προς τα δεξιά, οι αρνητικοί θα είναι προς αριστερά. Το πρόσημο των αρνητικών αριθμών είναι το - και αναγράφεται υποχρεωτικά, προκειμένου να διαχωρίζονται από τους θετικούς αριθμούς. Οι αρνητικοί αριθμοί χρησιμοποιούνται συχνά για να αντιπροσωπεύουν το μέγεθος μιας απώλειας ή ανεπάρκειας. Το χρέος που οφείλεται μπορεί να θεωρηθεί ως αρνητικό περιουσιακό στοιχείο. Οι αρνητικοί αριθμοί χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν τιμές σε κλίμακα που είναι κάτω από το μηδέν, όπως οι κλίμακες Κελσίου και Φαρενάιτ για θερμοκρασία.

Οι αρνητικοί αριθμοί εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στην ιστορία στα *Εννέα Κεφάλαια της Μαθηματικής Τέχνης*, το οποίο χρονολογείται από την περίοδο της κινεζικής δυναστείας Χαν (202 π.Χ. - 220 μ.Χ.), αλλά μπορεί κάλλιστα να περιέχει πολύ παλαιότερο υλικό. Ο Λιου Χουέι (περ. 3ος αιώνας) καθιέρωσε τους βασικούς κανόνες για την πρόσθεση και αφαίρεση αρνητικών αριθμών. Ξεκινώντας από τον 7ο αιώνα, Ινδοί μαθηματικοί, όπως ο Βραχμαγκούπτα, ασχολούνται με τη χρήση αρνητικών αριθμών. Άραβες μαθηματικοί ανέπτυξαν περαιτέρω τους κανόνες αφαίρεσης και πολλαπλασιασμού αρνητικών αριθμών και επέλυσαν προβλήματα με αρνητικούς συντελεστές. Πριν από την ανακάλυψη των αρνητικών αριθμών, μαθηματικοί όπως ο Διόφαντος θεωρούσαν τα αρνητικά αποτελέσματα σε προβλήματα «αδύνατα» και οι εξισώσεις που απαιτούσαν αρνητικές λύσεις περιγράφηκαν ως παράλογες. Δυτικοί μαθηματικοί, όπως ο Γκότφριντ Λάιμπνιτς (1646–1716), υποστήριξαν ότι οι αρνητικοί αριθμοί δεν ήταν έγκυροι, παρόλο που τους χρησιμοποιούσαν ακόμη σε υπολογισμούς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Struik, pages 32–33. «In these matrices we find negative numbers, which appear here for the first time in history.»

Βιβλιογραφία
------------

* Bourbaki, Nicolas (1998). *Elements of the History of Mathematics*. Berlin, Heidelberg, and New York: Springer-Verlag. (ISBN 3-540-64767-8).
* Struik, Dirk J. (1987). *A Concise History of Mathematics*. New York: Dover Publications.
Ο **Στάνισλας "Σταν" Βαβρίνκα**, γεννηθείς στις 28 Μαρτίου 1985, είναι Eλβετός επαγγελματίας αντισφαιριστής.

Έχει κατακτήσει τρεις τίτλους Γκραν Σλαμ στην καριέρα του. Πιο συγκεκριμένα, ο Σταν κατέκτησε το Αυστραλιανό Όπεν το 2014 καθώς και το Γαλλικό Όπεν του 2015, με νίκες του στον τελικό επί των Ναδάλ και Τζόκοβιτς αντίστοιχα. Στις 27 Φεβρουαρίου 2014, μετά τον θρίαμβό του στον τελικό του Αυστραλιανού Όπεν, ο Βαβρίνκα ανέβηκε στην υψηλότερη θέση της καριέρας του στην παγκόσμια κατάταξη, το νούμερο 3, την οποία διατήρησε για αρκετούς μήνες. Στις επιτυχίες του συγκαταλέγονται ακόμα ένας τίτλος στο Μάστερς του Μόντε Κάρλο το 2014 καθώς και δύο τελικοί στα Μάστερς της Ρώμης και της Μαδρίτης το 2008 και το 2013 αντίστοιχα. Το 2008 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες εκπροσωπώντας την Ελβετία με παρτενέρ τον συμπατριώτη του Ρότζερ Φέντερερ, ενώ βοήθησε σημαντικά την Ελβετία να κατακτήσει το Κύπελλο Ντέιβις το 2014. Επιπροσθέτως, ανήκει σε μία πολύ κλειστή ομάδα ενεργών παικτών που έχει φτάσει τουλάχιστον μέχρι τα προημιτελικά και των τεσσάρων τουρνουά Γκραν Σλαμ. Είναι, μάλιστα, ένας από τους τρεις συνολικά τενίστες (μαζί με τους Τόμας Μπέρντιχ και Τζο- Γουίλφρεντ Τσονγκά) που έχουν πετύχει νίκη απέναντι στους επονομαζόμενους Big 4 (Ρότζερ Φέντερερ, Ραφαέλ Ναδάλ, Νόβακ Τζόκοβιτς και Άντι Μάρεϊ) σε τουρνουά Γκραν Σλαμ.

Ο Βαβρίνκα θεωρεί το χώμα ως την καλύτερη επιφάνεια, ενώ τα καλύτερα χτυπήματά του είναι το σερβίς και το ρεβέρ. Σχετικά με το ρεβέρ του Βαβρίνκα, ο Τζον ΜακΕνρό σε δηλώσεις του έχει υποστηρίξει ότι ο Βαβρίνκα διαθέτει ένα από τα πιο δυνατά ρεβέρ στην ιστορία του αθλήματος.

Λίγες μέρες πριν από την έναρξη του Γαλλικού Όπεν το 2014, ο Βαβρίνκα ζήτησε την αλλαγή του ονόματός του από "Στάνισλας Βαβρίνκα" σε "Σταν Βαβρίνκα", δηλώνοντας ότι πρόθεσή του είναι να χρησιμοποιήσει το συντομευμένο όνομα στις συνεντεύξεις τύπου και στις κληρώσεις των τουρνουά.
Ο **Λούσιος Κυήτος** (λατινικά: Lusius Quiētus) ήταν Ρωμαίος Βέρβερος στρατηγός και 11ος λεγάτος της Ιουδαίας από το 117. Ήταν ο κύριος διοικητής κατά της εβραϊκής εξέγερσης γνωστής ως ο Δεύτερος Ιουδαϊκός Πόλεμος. Αμφότερα ως στρατηγός και ως διοικητής με μεγάλη αναγνώριση, ήταν διακριτά ένας από τους πιο επιτυχημένους Βέρβερους πολιτικούς στην αρχαία ρωμαϊκή ιστορία. Μετά τον θάνατο του αυτοκράτορος Τραϊανού, ο Κυήτος δολοφονήθηκε ή εκτελέστηκε, πιθανώς κατόπιν εντολής του διαδόχου του Τραϊανού, τον Αδριανό.

Αρχικά ήταν Βέρβερος πρίγκιψ· ο πατέρας του Λουσίου και οι πολεμιστές του είχαν υποστηρίξει τις ρωμαϊκές λεγεώνες στην προσπάθειά τους να υποτάξουν την Μαυριτανία Τιγγιτανή (σημερινό βόρειο Μαρόκο) κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Αιδήμωνος το 40.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Trajan's War - Livius». *www.livius.org*. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2021.
2. ↑  Δίων Κάσσιος, *Dio's Rome*, Εκδόσεις Kessinger, 2004, τόμ.5, σελ.117
Ο **Πτολεμαίος** (*Ptolemaeus*) είναι κρατήρας πρόσκρουσης στον πλανήτη Άρη, σε αρειογραφικές συντεταγμένες πλάτος 46,21° Ν και μήκος 157,6° Δ. Η διάμετρός του είναι 165,2 χιλιόμετρα περίπου και του δόθηκε το όνομα του αρχαίου Αλεξανδρινού αστρονόμου Κλαύδιου Πτολεμαίου (περ. 90-160 μ.Χ.). Υλικό του αρειανού μανδύα, που πιστεύεται ότι εκτινάχθηκε ψηλά κατά τη δημιουργία του κρατήρα και ξανάπεσε, είναι ορατό στο χείλος του κρατήρα.

Το σοβιετικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο «Άρης 3» πιστεύεται ότι προσεδαφίσθηκε στον κρατήρα Πτολεμαίο στις 2 Δεκεμβρίου 1971, αλλά η επαφή με αυτό χάθηκε για πάντα μερικά δευτερόλεπτα μετά την προσεδάφιση εξαιτίας μιας θύελλας που βρισκόταν σε εξέλιξη στον κρατήρα. Στις 11 Απριλίου 2013, η NASA ανεκοίνωσε ότι ο τεχνητός δορυφόρος του Άρη Mars Reconnaissance Orbiter (MRO) πιθανώς είχε απεικονίσει το «Άρης 3» στην αρειανή επιφάνεια: Η κάμερα HiRISE του δορυφόρου MRO έλαβε εικόνες που μπορεί να δείχνουν το αλεξίπτωτο, τους ανασχετικούς πυραύλους, τη θερμική ασπίδα και το σώμα του σοβιετικού σκάφους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πρότυπο:Gpn
2. ↑  Lakadawalla, Emily. «Russia's Mars 3 lander maybe found by Russian amateurs». The Planetary Society. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2014.
3. ↑  Webster, Guy (11 Απριλίου 2013). «NASA Mars Orbiter Images May Show 1971 Soviet Lander». NASA. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουνίου 2017. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2013.
Ο  **Εμιλιάνο Ζαπάτα Σαλασάρ** (ισπ. *Emiliano Zapata Salazar*), - ορθότερα κατά ισπανική προφορά **Σαπάτα**, ισπανική  προφορά ΔΦΑ: [emiˈljano saˈpata] -, (8 Αυγούστου 1879 - 10 Απριλίου 1919), αναδείχθηκε σε σπουδαία ηγετική προσωπικότητα των ανταρτών της αγροτικής Μεξικανικής Επανάστασης του 1910, η οποία κατευθυνόταν κατά του προέδρου της χώρας, Πορφίριο Ντίαζ και της συγκεχυμένης περιόδου που ακολούθησε (1911 - 1917). Οργάνωσε και διοικούσε σημαντική επαναστατική δύναμη, ονομαζόμενη "Απελευθερωτικός Στρατός του Νότου".

Ο ίδιος καταγόταν από οικογένεια της μεσαίας κοινωνικής τάξης. Γεννήθηκε στο χωριό Ανεκουίλκο της μεξικανικής πολιτείας Μορέλος, ενώ πηγές της εποχής αναφέρουν ότι παρόλο που δεν ήταν μορφωμένος, είχε έντονα καλλιεργημένο το αίσθημα του δικαίου, καθώς ήταν μάρτυρας του ημι-φεουδαρχικού, καπιταλιστικού συστήματος διάθεσης γης του Μεξικού, που ευνοούσε τους ιδιοκτήτες τεράστιων εκτάσεων γης, τις καλούμενες "ασιέντα" (hacienda), αντίστοιχες με τα τσιφλίκια στη Βαλκανική. Σε ηλικία 18 ετών φυλακίστηκε για μικρό διάστημα στην προσπάθειά του να υπερασπίσει τους φτωχούς χωρικούς της πατρίδας του.

Το 1909 ο Ζαπάτα εκλέχτηκε από τους συγχωριανούς του επικεφαλής της Επιτροπής Άμυνας για την περιφρούρηση των περιουσιών των μικρο-γαιοκτημόνων, οι οποίες είχαν καταπατηθεί. Τον Νοέμβριο του 1910 ξέσπασε μεγάλη αγροτική εξέγερση στη χώρα, υπό τον Φρανσίσκο Μαδέρο, πολιτικό αντίπαλο του Πορφίριο Ντίας. Ο Ζαπάτα προσχώρησε στην Επανάσταση μαζί με τους Πάντσο Βίγια και Πασκουάλ Ορόσκο.

Τελικά όμως ο Μαδέρο, ενώ κατάφερε η επανάσταση να επιβληθεί, παρέκκλινε από τις θέσεις της Επανάστασης αρνούμενος να διατάξει αναδιανομή της γης. Τότε ο Ζαπάτα προχώρησε, με τη βοήθεια του αναρχικού δασκάλου Οτίλιο Μοντάνιο Σάντσες, σε κατάρτιση δικού του επαναστατικού αγροτικού προγράμματος (με την ονομασία "*πρόγραμμα Αγιάλα*"), που προέβλεπε δήμευση και διανομή στους ακτήμονες του ενός τρίτου των κτημάτων, επιστροφή στους μικροϊδιοκτήτες όλων των κατασχεθέντων λόγω χρεών περιουσιών τους και παροχή συντάξεων στις χήρες και τα ορφανά όλων των πεσόντων στην επανάσταση. 

Ο Εμιλιάνο Ζαπάτα σκοτώθηκε σε ενέδρα κυβερνητικών στρατευμάτων, στις 10 Απριλίου 1919. Ανδριάντες του έχουν ανεγερθεί στη πόλη του Μεξικού και στην πόλη Μορέλος, ενώ το όνομά του συμπεριλαμβάνεται στη στήλη των ηρώων της επανάστασης στην αίθουσα συνεδριάσεων της Βουλής του Μεξικού.

Πηγές
-----

* Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό. Εκδοτική Αθηνών. Αθήνα 1987.
* Εμιλιάνο Ζαπάτα. Σαν Σήμερα.gr

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb122053495. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 27114325
* LCCN: n79069840
* ISNI: 0000 0000 8105 6014
* GND: 118636197
* SUDOC: 030687683
* BNF: cb122053495 (data)
* BIBSYS: 90152402
* NLA: 35997640
* NDL: 00621682
* ΡΚΒ: 000164905
* BNE: XX854016
* CiNii: DA05992539

 |

 |
Η **Μπατ Γιαμ** (εβραϊκά: בת ים) είναι ισραηλινή πόλη στην ακτή της Μεσογείου, στην κεντρική παράκτια πεδιάδα ακριβώς νότια του Τελ Αβίβ. Ιδρύθηκε το 1926 και το 1958 ανακηρύχθηκε πόλη. Αποτελεί μέρος της μητροπολιτικής περιοχής Γκους Νταν και της περιφέρειας του Τελ Αβίβ. Το 2020 είχε πληθυσμό 160.000 κατοίκους.

Το Μπατ Γιαμ είναι η πόλη όπου το ποσοστό των μεταναστών από την πρώην Σοβιετική Ένωση είναι το μεγαλύτερο μεταξύ των ισραηλινών πόλεων. Μεταξύ των πόλεων του Ισραήλ, το Μπατ Γιαμ κατέχει την 15η θέση σε πληθυσμό και την 55η θέση σε έκταση. Από το 2014, είναι η τρίτη πιο πυκνοκατοικημένη μεταξύ των πόλεων του Ισραήλ μετά το Μπνέι Μπρακ και το Γκιβαταγίμ, όλες βρίσκονται στο Γκους Νταν. Συνορεύει με το Ρισόν Λε Ζιόν στα νότια, το Χολόν στα ανατολικά και το Τελ Αβίβ στα βόρεια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Bat Yam – Israel's New Riviera». 17 Φεβρουαρίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Δεκεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2020.
Το **Spartoo** (*Σπαρτού*) ξεκίνησε  το 2006 ως ένα ηλεκτρονικό κατάστημα πώλησης παπουτσιών στην Γκρενόμπλ της Γαλλίας. Με την πάροδο του χρόνου προσέθεσε δερμάτινα είδη και είδη ένδυσης και πλέον φιλοξενεί πάνω από 1000 διαφορετικές μάρκες.

Ιστορία
-------

Το όνομα της εταιρίας επιλέχθηκε ως αναφορά στην αρχαία Σπάρτη, μια από τις μεγαλύτερες δυνάμεις της αρχαίας Ελλάδας, και στα απλά δερμάτινα αρχαιοελληνικού στυλ σανδάλια που ονομάζονται "spartiates" στη Γαλλία.  Στο ξεκίνημά του το Spartoo απασχολούσε λιγότερο από 12 υπαλλήλους. Σήμερα είναι περισσότεροι από 180.

Ημερομηνίες σταθμοί
-------------------

* Αύγουστος 2006 : Δημιουργία του Spartoo
* 2009 : Άνοιγμα σε Μεγάλη Βρετανία και Ιταλία
* 2010 : Άνοιγμα σε Ισπανία, Γερμανία
* 2011 : Άνοιγμα σε Ολλανδία, Φινλανδία, Πολωνία, Σουηδία, Πορτογαλία, Ελλάδα, Δανία
* Μάιος 2014 : Ξεκίνημα marketplace
* Μάρτιος 2015 :Δημιουργία του πρώτου φυσικού καταστήματος Spartoo στη Γκρενόμπλ

Παραπομπές
----------

1. ↑  «http://www.bloomberg.com/research/stocks/private/snapshot.asp?privcapid=36422550».  Εξωτερικός σύνδεσμος στο `|title=` (βοήθεια)
2. ↑  «http://www.lifo.gr/market/marketnews/34208».  Εξωτερικός σύνδεσμος στο `|title=` (βοήθεια)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

*
H Αγία Σαλώμη και ο Ζεβεδαίος με τα δύο παιδιά τους, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη. Απο τον Χανς βον Κούλμμπαχ.H Αγία Σαλώμη και ο Ζεβεδαίος με τα δύο παιδιά τους, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη. Απο τον Χανς βον Κούλμπαχ.
Ο **Ζεβεδαίος** (αγγλικά: Zebedee‎, εβραϊκά: Zvad'yah - זְבַדְיָה‎‎) είναι πρόσωπο της Καινής Διαθήκης. Δεν γνωρίζουμε πολλά για την ζωή του παρά μόνο το γεγονός ότι ήταν ο πατέρας των Αποστόλων Ιωάννη και Ιακώβου. Το όνομά του προέρχεται από την Εβραϊκή λέξη *ζέμπεντ* (*zabad*) που σημαίνει δώρο και εννοεί δώρο του Γιαχβέ.

Βίος
----

Τα ευαγγέλια υποδεικνύουν ότι ήταν σύζυγος της Αγίας Σαλώμης. Το Κατά Μάρκον 15:40 ονομάζει τις γυναίκες που υπήρχαν στη σταύρωση του Ιησού Χριστού ως «Μαρία Μαγδαληνή, Μαρία η μητέρα του Ιακώβου του Μικρού και του Ιωσή και Σαλώμη», ενώ το παράλληλο απόσπασμα στο Κατά Ματθαίον 27:56 έχει τα ονόματα "Μαρία Μαγδαληνή, Μαρία η μητέρα του Ιάκωβου και του Ιωσή, και η μητέρα των παιδιών του Ζεβεδαίου". Έτσι καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι η Αγία Σαλώμη ήταν η σύζυγος του Ζεβεδαίου.

Ο Ζεβεδαίος ήταν πιθανότατα ψαράς "κατά κάποιο τρόπο". Παρόλο που ονομάστηκε αρκετές φορές στα ευαγγέλια, οι μοναδικές στιγμές που εμφανίζεται είναι στο Κατά Ματθαίον 4:21-22 και στο Κατά Μάρκον 1:19-20, όπου έχει μείνει στη βάρκα, αφού ο Ιησούς κάλεσε τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη. Η σημείωση του Μάρκου ότι ο Ζεβεδαίος έμεινε με τους "μισθωτούς" υπονοεί ότι η οικογένεια είχε κάποιο πλούτο.

Ο Ζεβεδαίος έζησε στη Βηθεσδά ή κοντά σε αυτήν.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Διαδικτυακή Βιβλιοθήκη της Σκόπιας - Ζεβεδαίος
* Πεμπτουσία - Η μητέρα των υιών Ζεβεδαίου Αγία Σαλώμη η Μυροφόρος

Παραπομπές
----------

1. ↑  Απόστολος Ματθαίος: «εὐαγγέλιον κατὰ Μαθθαῖον»
2. ↑  Απόστολος Ματθαίος: «εὐαγγέλιον κατὰ Μαθθαῖον»
3. 1 2 3  Nikifor Bazhanov: «Иллюстрированная полная популярная библейская энциклопедия в 4-х выпусках» (Ρωσικά) Μόσχα. 1891.
4. 1 2  Ευαγγελιστής Μάρκος: «Εὐαγγέλιον κατὰ Μᾶρκον» (Ελληνικά)
5. ↑  Απόστολος Ματθαίος: «εὐαγγέλιον κατὰ Μαθθαῖον»
6. ↑  «H2069 - Zĕbadyah - Strong's Hebrew Lexicon (KJV)». *Blue Letter Bible* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2020.
7. ↑  «ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ 15:40 TR1550 - ησαν δε και γυναικες - Bible Gateway». *www.biblegateway.com*. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2020.
8. ↑  «Bible Gateway passage: ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 27:56 - 1550 Stephanus New Testament». *Bible Gateway* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2020.
9. ↑  «Catholic Conference German Catholic Conference». *Encyclopedia of Christianity Online*. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2020.
10. 1 2  "Zebedee", J. D. Douglas (ed.), *The New Bible Dictionary* (London: The Inter-Varsity Fellowship, 1963), 1354.
11. ↑  «Bible Gateway passage: ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ 1:19-20 - 1894 Scrivener New Testament». *Bible Gateway* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2020.
12. ↑  «Zebedee Definition and Meaning - Bible Dictionary». *Bible Study Tools*. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2020.
Το **Δουκάτο της Μάντοβα** (ιταλικά: *Ducato di Mantova*, λατινικά: *Ducatus Mantuæ*) ήταν δουκάτο στη Λομβαρδία της Βόρειας Ιταλίας. Ο πρώτος δούκας του ήταν ο Φρειδερίκος Β΄ Γκοντζάγκα, μέλος του Οίκου των Γκοντζάγκα που κυβερνούσε τη Μάντοβα από το 1328. Τον επόμενο χρόνο, το Δουκάτο απέκτησε επίσης τον Μαργραβινάτο του Μομφερράτου, χάρη στον γάμο μεταξύ του Γκοντζάγκα και της Μαργαρίτας Παλαιολογίνας.

Η ιστορική δύναμη και επιρροή του Δουκάτου υπό του Οίκου των Γκοντζάγκα το έχει καταστήσει ένα από τα κύρια καλλιτεχνικά, πολιτιστικά και ιδιαίτερα μουσικά κέντρα της Βόρειας Ιταλίας και της χώρας συνολικά. Η Μάντοβα είχε επίσης ένα από τα πιο υπέροχα δικαστήρια της Ιταλίας και της Ευρώπης τον δέκατο πέμπτο, δέκατο έκτο και στις αρχές του δέκατου έβδομου αιώνα.

Το 1708, μετά το θάνατο του Φερδινάνδου Κάρολου Γκοντζάγκα, του τελευταίου κληρονόμου της οικογένειας Γκοντζάγκα, το Δουκάτο έπαψε να υπάρχει. Τα τμήματά του χωρίστηκαν μεταξύ του Οίκου της Σαβοΐας, που απέκτησε το υπόλοιπο μισό του Μομφερράτου, και του Οίκου των Αψβούργων, που απέκτησε την ίδια την πόλη της Μάντοβας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Il marchesato, poi ducato di Mantova (sec. XIV - 1530; 1530 - 1786) – Istituzioni storiche – Lombardia Beni Culturali». *lombardiabeniculturali.it*. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2020.
2. ↑  Murgia, Adelaide. *I Gonzaga*. Mondadori. σελ. 67.
3. ↑  «Mantua | Encyclopedia.com». *encyclopedia.com*. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2020.
4. ↑  Fochessati, Giuseppe. *I Gonzaga di Mantova e l'ultimo duca* (στα Ιταλικά). Ceschina. σελ. 300.

* "The House of Gonzaga, heirs to the sovereign marquessate of Mantua"
* I Gonzaga di Mantova
**Γενικές εκλογές** διεξήχθησαν στο Λιχτενστάιν στις 5 Φεβρουαρίου 2017.

Πλαίσιο
-------

Στις προηγούμενες εκλογές το 2013 η Πατριωτική Ένωση έχασε πέντε έδρες και την πλειοψηφία στη Βουλή. Το Προοδευτικό Κόμμα των Πολιτών έχασε μια έδρα, αλλά έγινε το κυβερνών κόμμα, εν μέρει, λόγω της εισόδου των Ανεξαρτήτων, ενός νέου κόμματος που κέρδισε τέσσερις έδρες.

Για πρώτη φορά στις εκλογές του 2013 τέσσερα κόμματα κέρδισαν έδρες στο Κοινοβούλιο, με ενδείξεις ότι η τετρακομματική βουλή μπορεί να οφείλεται σε ψήφο διαμαρτυρίας κατά των πολιτικών λιτότητας ή του μειωμένου κομματισμού μεταξύ των ψηφοφόρων.

Εκλογικό σύστημα
----------------

Τα 25 μέλη του Κοινοβουλίου εκλέγονται με ανοικτή λίστα και αναλογική εκπροσώπηση από δύο εκλογικές περιφέρειες, την Άνω (Oberland) με 15 έδρες και την Κάτω (Unterland) με 10 έδρες. Το εκλογικό όριο είναι 8%.

Η Unterland αποτελείται από τους δήμους Έσεν, Γκάμπριν, Μάουρεν, Ρούγκελ και Σέλενμπεργκ. Η Oberland αποτελείται από τους δήμους Μπάλτσερς, Πλάνκεν, Σάαν, Τρίσεν, Τρίσενμπεργκ και Βαντούζ.

Αποτελέσματα
------------

| Κόμμα | Ψήφοι | % | +/– | Έδρες | +/– |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Προοδευτικό Κόμμα των Πολιτών: (FBP) | 68.673 | 35,2 | -4,8 | 9 | -1 |
| Πατριωτική Ένωση (VU) | 65.742 | 33,7 | +0,2 | 8 | 0 |
| Οι Ανεξάρτητοι (DU) | 35.885 | 18,4 | +3,1 | 5 | +1 |
| Ελεύθερη Λίστα (FL) | 24.595 | 12,6 | +1,5 | 3 | 0 |
| **Συνολικά** | **194.895** | **100** | **—** | **25** | **0** |
|
| Έγκυρα ψηφοδέλτια | 14.763 |  95,8 |
| Άκυρα/λευκά ψηφοδέλτια | 645 | 4,2 |
| **Συνολικά** | **15.408** | **100** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/προσέλευση | 19.806 | 77,8 |
| Πηγή: Landstagwahlen |

Αντιδράσεις
-----------

Οι παρατηρητές σημείωσαν την επιτυχία των λαϊκιστικών και "περιθωριακών ομάδων" DU και FL – ιδιαίτερα την πρώτη – καθώς και τις απώλειες από τα κυβερνώντα κόμματα σε βάρος τους.

Αναφορές
--------

1. ↑  «Landtagswahlen 2017: Rekordzahl an Kandidaten». Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2016.
2. ↑  «New Independent party rattles Liechtenstein vote». Global Post. 3 Φεβρουαρίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιουλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2016.
3. ↑  «Politics in tiny Liechtenstein shaken up by surprise election success of independents». Fox News. 3 Φεβρουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2016.
4. ↑  «Mehrheit der Stimmzettel wurden angepasst». Vaterland. 4 Φεβρουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2013.
5. ↑  «Article 55 (1) of the Volksrechtegesetz (Law of People's Rights)». Gesetze.li. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Φεβρουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2017.
6. ↑  «Liechtenstein Populist Party Gains Ground in Parliamentary Elections». Deutsche Welle. 5 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2017.
7. ↑  Stefanini, Sara (2017-02-05). «Liechtenstein’s Populists Gain Ground». Politico.. Ανακτήθηκε στις 2017-02-05.
Η μοριακή δομή της νιτροκυτταρίνης
**Νιτροκυτταρίνη** (αγγλ. *Nitrocellulose, Cellulose nitrate*), ή νιτρική κυτταρίνη, ή ***βαμβακοπυρίτιδα***, είναι ένα από τα πρωταρχικά πολυμερή της κυτταρίνης, η οποία παρασκευάστηκε το 1832 από τον χημικό Braconnot.

Είναι μια πολύ εύφλεκτη ένωση που ουσιαστικά παράγεται από τη νιτροποίηση της κυτταρίνης μετά από αντίδραση της με νιτρικό οξύ, ή αλλιώς με αντίδραση με μίγμα νιτρικού οξέος και άλλου οξέος, συνήθως θειικού οξέος. Η αρχική της χρήση ήταν ως βαμβακοπυρίτιδα με σκοπό την αντικατάσταση της κοινής πυρίτιδας σε πυρομαχικά και όπλα.

Ινώδης μορφή της καθαρής νιτροκυτταρίνης.
Σήμερα παρασκευάζεται σε διάφορους τύπους. Είναι εύκολα διαλυτή σε οργανικούς διαλύτες και βρίσκει εφαρμογές σε τομείς της τεχνολογίας πολυμερών. Επειδή περιέχει υψηλό ποσοστό δεσμευμένου οξυγόνου στις νιτρικές ομάδες, είναι πολύ εύφλεκτη και εκρήγνυται εύκολα προκαλώντας διάφορα ατυχήματα σε εργαστήρια και σε βιομηχανίες.

Ευρέως χρησιμοποιείται στην παραγωγή δυναμίτιδας και άλλων εκρηκτικών, όπως και στην παραγωγή τεχνητών ινών (με χαμηλό βαθμό νίτρωσης), και επίσης σε βερνίκια, πλαστικά, λάκες και φιλμ. Επίσης και για τη σύνθεση διαφόρων ειδικών προϊόντων που λέγονται *σελουλόιντ*, στα ελληνικά. Αυτά τα ειδικά υλικά δημιουργούνται μετά από ανάμιξη της νιτροκυτταρίνης και της καμφοράς, συχνά με βαφές και άλλες ενώσεις, και απαντάται σε μπάλες πινγκ-πονγκ, μουσικά όργανα, χτένες, κιθάρες, παιχνίδια κ.α.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑  molwave.chem.auth.gr/chemhistory/random\_discoveries/3\_7.html
Ο **Τόμας Νόρτον** (αγγλικά: Thomas Norton) (1532- 1584) ήταν Άγγλος νομικός, πολιτικός, ποιητής και θεατρικός συγγραφέας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Τόμας Νόρτον γεννήθηκε το 1532 στο Λονδίνο, σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και το 1555 έγινε δεκτός για νομικές σπουδές στο Ίνερ Τεμπλ, το ίδιο έτος παντρεύτηκε τη Μάρτζερυ Κράνμερ, κόρη του Αρχιεπισκόπου του Κάντερμπερυ και ηγετικού στελέχους της Αγγλικής Μεταρρύθμισης Τόμας Κράνμερ. Το 1562 έγινε μέλος της Βουλής των Κοινοτήτων για την εκλογική περιφέρεια Μπέργουικ. Πήρε μέρος σε διάφορες πολιτικές και θρησκευτικές διαμάχες, καταφέρθηκε κατά του Καθολικισμού γράφοντας πολυάριθμα αντικαθολικά φυλλάδια. Όσον αφορά τις θρησκευτικές απόψεις του, εμπνεύστηκε από τις ιδέες του πεθερού του και ο Καλβινισμός του μεγάλωσε με τα χρόνια, στο τέλος της καριέρας του έγινε απόλυτα φανατικός. Ο ζήλος και η σκληρότητα που επέδειξε στη δίωξη των Καθολικών, ως επίσημος λογοκριτής τους από το 1581 και μετά, τον οδήγησε να παρευρεθεί σε πολλές ανακρίσεις στον Πύργο του Λονδίνου όπου χρησιμοποιούσαν όργανα βασανιστηρίων όπως ένα ξύλινο πλαίσιο, που τέντωνε το σώμα μέχρι να σπάσουν οι αρθρώσεις και μετά να αποκολληθούν από το υπόλοιπο σώμα, γεγονός που αμαύρωσε το όνομά του.

Τελικά, ο φανατικός πουριτανισμός του έκανε ακόμη και τους Άγγλους επισκόπους να τον φοβηθούν. Καθαιρέθηκε από τη θέση του και φυλακίστηκε στον Πύργο του Λονδίνου. Απελευθερώθηκε σύντομα, αλλά η υγεία του επηρεάστηκε και στις 10 Μαρτίου 1584 πέθανε στο σπίτι του στο Μπέντφορντσαϊρ.

Λογοτεχνικό έργο
----------------

Ο Νόρτον από τα 18 του χρόνια, συνέθετε στίχους. Είναι γνωστός στην αγγλική λογοτεχνία κυρίως για την τραγωδία *Γκόμπροντουκ* (1561), την πρώτη αγγλική τραγωδία που γράφτηκε σε στίχους χωρίς ομοιοκαταληξία (κενός στίχος), την οποία έγραψε μαζί με τον Τόμας Σάκβιλ. Μετέφρασε επίσης έργα του Καλβίνου (1561).

Παραπομπές
----------

1. ↑ . «historyofparliamentonline.org/volume/1509-1558/member/norton-thomas».
2. ↑ . «historyofparliamentonline.org/volume/1558-1603/member/norton-thomas».
3. ↑ . «theodora.com/encyclopedia/n/thomas\_norton».
4. ↑ . «elizabethandrama.org/the-playwrights/plays-of-historical-importance/gorboduc-by-thomas-norton-and-thomas-sackville/».
Η **Λιζ ΜακΝταιντ** (αφρικάανς: *Liz McDaid*) είναι Νοτιοαφρικανή ακτιβόστρια, υπεύθυνη *Eco-Justice*  για την περιοχή της Νότιας Αφρικής, για λογαριασμό του Southern African Faith Communities' Environment Institute (SAFCEI). Μαζί με τη Μακόμα Λεκαλακάλα, έλαβε, το 2018, το Περιβαλλοντικό Βραβείο Γκόλντμαν, έπειτα από τον από κοινού δικαστικό αγώνα τους προκειμένου να σταματήσουν την επανεκκίνηση του νοτιοαφρικανικού εθνικού προγράμματος. Οι οργανώσεις τους, Earthlife Africa και Southern African Faith Communities' Environment Institute, συνεργάστηκαν μεταξύ τους, καθώς και με άλλες ομάδες και δικηγόρους, προκειμένου να καταγγείλουν την κυβέρνηση ενώπιον της δικαιοσύνης, σχετικά με παρατυπίες κατά τη διάρκεια της σχετικής διαδικασίας. Οι Μακόμα Λεκαλακάλα και Λιζ ΜακΝταιντ είχαν, και οι δύο τους, υπάρξει κατά το παρελθόν ακτιβίστριες εναντίον του καθεστώτος του απαρτχάιντ, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980. Τον Απρίλιο του 2017, το δικαστήριο του Κέπι Τάουν τελικώς ανέστειλε τη συμφωνία συνεργασίας η οποία είχε υπογραφεί από τη Νότια Αφρική με τη Ρωσία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Νότια Κορέα σχετικά με το συγκεκριμένο πρόγραμμα ανέγερσης μεταξύ έξι και οκτώ πρόσθετων πυρηνικών σταθμών (η Νότια Αφρική διέθετε, ήδη, τους δύο μοναδικούς πυρηνικούς σταθμούς της αφρικανικής ηπείρου, στο Κόεμπεργκ) ·  ·  · .

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) Afika Adezweni (24 Απριλίου 2018). «Our Nuclear Deal Heroes Have Won a Huge International Prize». *Marie Claire (νοτιοαφρικανική έκδοση)*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-04-03.. Ανακτήθηκε στις 2018-12-22.
2. ↑  (Αγγλικά) Sally Sara (24 Απριλίου 2018). «South African activists awarded Goldman Environmental Prize for fight against nuclear power deal». *Australian Broadcasting Corporation*. .
3. ↑  (Αγγλικά) Nosmot Gbadamosi (24 Απριλίου 2018). «Goldman Prize: Two South African Activists Win For Halting Russian Nuclear Deal». *CNN*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-07-29.. Ανακτήθηκε στις 2018-12-22.
4. ↑  (Αγγλικά) «South African women win Goldman prize for stopping nuclear deal». *BBC*. 23 Απριλίου 2018. .
5. ↑  (Γαλλικά) «Afrique du Sud : coup d’arrêt pour le futur programme nucléaire». *Jeune Afrique*. 26 Απριλίου 2017. .

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Νότια Αφρική
* Πύλη:Ενέργεια
 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Liz McDaid  της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |