recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Ναν** (ταϊλ. น่าน) είναι πόλη στη βόρεια Ταϊλάνδη. Απέχει 688 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Μπανγκόκ και βρίσκεται στο κέντρο της ομώνυμης Επαρχίας Ναν, της οποίας ήταν η διοικητική πρωτεύουσα. Η πόλη Ναν καλύπτει μέρος του Διαμερίσματος Μουεάνγκ Ναν, σε έκταση 7,60 τετραγωνικών χιλιομέτρων κατά μήκος της δεξιάς όχθης του ποταμού Ναν, υποδιαιρούμενη σε 30 συνοικίες (*chumchon*). Το 2017 είχε πληθυσμό 20.012 κατοίκους, που ασχολούνται με το εμπόριο, την εκπαίδευση και την παροχή υπηρεσιών. Το κέντρο της παλαιάς πόλεως, όπου βρίσκονται ο ιστορικός ναός Βατ Πούμιν, το εθνικό μουσείο και άλλα αξιοθέατα, βρίσκεται σε διαδικασία κτηριακής αποκαταστάσεως.

Ιστορία
-------

Επί αιώνες η Ναν ήταν αυτόνομο ξεχωριστό βασίλειο, παρόμοιο με πόλη-κράτος, με λίγες σχέσεις με τον έξω κόσμο. Υπάρχουν ίχνη προϊστορικής κατοικήσεως, αλλά ο οικισμός έγινε άξιος λόγου μόνο όταν αρκετά μικρά χωριά ενώθηκαν, σχηματίζοντας το *Νανταμπούρι* στα μέσα του 14ου αιώνα. Με τον καιρό η πόλη συνδέθηκε με το Βασίλειο του Σουχοτάι, οπότε πήρε τον χαρακτηρισμό *Βάρα Ναχόν* και διεδραμάτισε αξιοσημείωτο ρόλο στην ανάπτυξη του πρώιμου ταϊλανδικού εθνικισμού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Department of Provincial Administration. stat.dopa.go.th/stat/statnew/statTDD/views/showDistrictData.php?statType=1&year=57&rcode=55.
2. ↑  «Nan». *Tourism Authority of Thailand (TAT)*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Nan, Thailand στο Wikimedia Commons
* Η Ναν στα Βικιταξίδια

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 125566740
* GND: 4454720-1

 |

 |
Ο **Κώστας Λαγωνίδης** είναι παλαίμαχος Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής.Αγωνιζόταν στο χώρο της μεσαίας γραμμής.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε την 1η Ιουλίου του 1965 στον Παντελεήμονα Κιλκίς και ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία από την Ξάνθη.Το καλοκαίρι του 1987 έκανε το μεγάλο βήμα στην καριέρα του καθώς πήρε μεταγραφή για τον ΠΑΟΚ,στον οποίο αγωνίστηκε επί σειρά ετών καταφέρνοντας να γίνει βασικό στέλεχος της ομάδας.Τον Δεκέμβριο του 1995 μεταγράφηκε στον Ηρακλή όπου αγωνίστηκε για 1,5 χρόνο.Μετά τον Ηρακλή είχε ένα σύντομο πέρασμα από τον Απόλλωνα Καλαμαριάς προτού επιστρέψει στον ΠΑΟΚ όπου και έκλεισε την καριέρα του το 1999.Μετά το τέλος της καριέρας του ασχολήθηκε αρχικά ως μέλος του τεχνικού τιμ του ΠΑΟΚ ενώ τώρα είναι προπονητής του Πολυκάστρου.

Ο **Λαγωνίδης** υπήρξε 4 φορές διεθνής με την Εθνική Ελλάδος.Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 15 Νοεμβρίου του 1988 στην νίκη με 3-0 επί της Ουγγαρίας όπου μάλιστα κατάφερε να πετύχει και το μοναδικό του γκολ με το εθνόσημο.

Στατιστικά
----------

| Έτος | Σύλλογος | Εμφανίσεις (Γκολ) |
| --- | --- | --- |
|  ?-87 |  Ξάνθη |  ? (?) |
| 1987-95 |  ΠΑΟΚ | 228 (40) |
| 1995-97 |  Ηρακλής | 41 (1) |
| 1997-98 |  Απόλλων Καλαμαριάς | 11 (0) |
| 1998-99 |  ΠΑΟΚ | 1 (0) |

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Στατιστικά καριέρας (ελλιπές)
* Απόλλων Καλαμαριάς 1997/98
* Έλληνες Διεθνείς
* Επέστρεψε στον ΠΑΟΚ ο Λαγωνίδης
* Οι παίκτες που έχουν σκοράρει στο ντεμπούτο τους με το εθνόσημο



1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *FBref.com*. 661b38b0.
Ο ψυχικά άρρωστος **Bruno Lüdke** (\* 3. Απρίλιος 1908 στο Κοπένικ ; † 8 Απρίλιος 1944 στη Βιέννη ) θεωρήθηκε ψευδώς ένας από τους χειρότερους κατά συρροή δολοφόνους στη γερμανική εγκληματική ιστορία λόγω αυτοκατηγοριών που προέκυψαν μετά από μακρές ανακρίσεις από τους εθνικοσοσιαλιστές. Δεν διέπραξε τους φόνους με τους οποίους κατηγορήθηκε. Κατηγορήθηκε για σοσιαλ-ρατσιστικά κίνητρα. Ο Λίτκε, ο οποίος δεν δικάστηκε ποτέ, πέθανε υπό την «φυλάκιση» του Κεντρικού Ινστιτούτου Εγκληματολογικής Ιατρικής της Αστυνομίας Ασφαλείας στη Βιέννη, που διοικείται από τους εθνικοσοσιαλιστές, πιθανώς ως αποτέλεσμα πειραμάτων σε ανθρώπους .
Ο **Κώστας Λουμπούτης** (10 Ιουνίου 1979) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως αριστερός οπισθοφύλακας (μπακ).

Βιογραφικό
----------

Ο Λουμπούτης γεννήθηκε στις 10 Ιουνίου του 1979 και ξεκίνησε την καριέρα του από τα τμήματα υποδομής του Άρη. Το 1995 προωθήθηκε στην ανδρική ομάδα και από τότε σταδιακά στη βασική ενδεκάδα. Το 2002 η ομάδα της Θεσσαλονίκης αντιμετώπιζε μεγάλα οικονομικά προβλήματα και ο Λουμπούτης αποφασίζει να συνεχίσει την καριέρα του στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στην ιταλική Περούτζα,όπου έμεινε μέχρι το 2005 (με μια μικρή διακοπή το 2004 όταν αγωνίστηκε στην Σιένα).

Έπειτα αγωνίστηκε στα ολλανδικά γήπεδα με τις φανέλες των ΦΚ Τβέντε και Ντεν Χάαγκ. Τον πρώτο γύρο της περιόδου 2007-2008 είχε ένα σύντομο πέρασμα από την Ανόρθωση για να επιστρέψει τη χειμερινή μεταγραφική περίοδο στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στον Λεβαδειακό.
Από το καλοκαίρι του 2008 μέχρι το τέλος της περιόδου 2009-2010 αγωνίστηκε στον Π.Α.Σ. Γιάννινα.

Ο Λουμπούτης έχει μια συμμετοχή με την Εθνική Ελλάδας το 1999.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* national football teams
* Διεθνείς με την Εθνική Ελλάδος
Η **Νάσιοναλ Πρέμιερ Λιγκς Ταζμέινια** (αγγλικά: *National Premier Leagues Tasmania*) είναι πρωτάθλημα ποδοσφαίρου επαγγελματικών συλλόγων της Αυστραλίας που περιλαμβάνει ομάδες από την πολιτεία Τασμανία. Ως υποδιαίρεση της Νάσιοναλ Πρέμιερ Λιγκς, το πρωτάθλημα βρίσκεται στο επίπεδο 1 στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Τασμανίας (επίπεδο 2 του συνολικού συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων αυστραλίας). Υπεύθυνη για τη διεξαγωγή της διοργάνωσης είναι η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Τασμανίας, το διοικητικό όργανο του αθλήματος στην πολιτεία.

Ιστορία
-------

Το 2016 το πρωτάθλημα μετονομάστηκε από *Βίκτορι Λιγκ* (Victory League) σε *Νάσιοναλ Πρέμιερ Λιγκς Ταζμέινια* (National Premier Leagues Tasmania) για να αντικατοπτρίζει την προσχώρησή του στη διοργάνωση Νάσιοναλ Πρέμιερ Λιγκς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Gallop aims for Aussie FA Cup». *The Australian*. Australian Associated Press. 14 February 2013.. Ανακτήθηκε στις 23 December 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Ο **Κώστας Μέξας** (γεννήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 1976) είναι Έλληνας επαγγελματίας προπονητής καλαθοσφαίρισης, επί του παρόντος για τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας .

Προπονητική πορεία
------------------

Μετά την προπόνηση του Χωριάτη από το 1997 έως το 2003, ο Μέξας άρχισε να εργάζεται ως βοηθός προπονητή στον σύλλογο της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας Αμπελόκηποι το 2003. Έγινε προπονητής δύο γυναικείων ομάδων από το 2004 έως το 2006. Έγινε προπονητής της ΜΕΝΤ το 2006.

Το 2014, αφού εργάστηκε για 4 χρόνια ως βοηθός στον ΚΑΟΔ, έγινε πρώτος προπονητής του συλλόγου, αντικαθιστώντας τον Νέναντ Μάρκοβιτς.  Τα επόμενα δύο χρόνια ήταν προπονητής του Απόλλωνα Πατρών, πριν απολυθεί από την ομάδα στις 7 Ιανουαρίου 2017. Στις 21 Ιουνίου 2017, ο Μέξας ορίστηκε ως προπονητής στα Τρίκαλα της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας .

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Kostas Mexas is KAOD's new coach
2. ↑  Trikalla lands coach Konstantinos Mexas

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Κώστας Μέξας Αρχειοθετήθηκε 2020-11-25 στο Wayback Machine. στο kapasports.gr
* Ο Κώστας Μέξας στο eurobasket.com
Συντεταγμένες: 44°38′10″N 33°33′21″E﻿ / ﻿44.63611°N 33.55583°E﻿ / 44.63611; 33.55583

Η Εκκλησία του Αγίου Νικολάου και το Κοιμητήριο της Αδελφότητας.
Μνήματα του Κοιμητηρίου της Αδελφότητας.
Το **Κοιμητήριο της Αδελφότητας** (ρωσικά: *Братское кладбище на Северной стороне*‎) είναι στρατιωτικό κοιμητήριο της Ρωσικής Αυτοκρατορίας στην Σεβαστούπολη της Κριμαίας. Το Κοιμητήριο της Αδελφότητας δημιουργήθηκε το 1854 ως προσωρινός χώρος ταφής για τους Ρώσους στρατιώτες και αξιωματικούς, οι οποίοι σκοτώθηκαν κατά την διάρκεια της Α΄ Πολιορκίας της Σεβαστούπολης. 

Τρεις χώροι ταφής δημιουργήθηκαν κατόπιν διαταγών του Ναυάρχου Βλαντιμίρ Κορνίλοφ πλησίον του βόρειου φρουρίου της Σεβαστούπολης. Στην συνέχεια, τα κοιμητήρια ενοποιήθηκαν, λόγω των ισχυρών απωλειών που υπέστησαν οι υπερασπιστές της πολιορκούμενης ρωσικής πόλης. Εκτιμάται πως θαμμένοι ευρίσκονται εντός αυτού μεταξύ 100.000 και 127.000 Ρώσοι στρατιώτες.

Το κοιμητήριο περιλαμβάνει 472 ομαδικούς και 130 ατομικούς τάφους. Οι ομαδικοί τάφοι περιλαμβάνουν μεταξύ 50 - 100 ή και περισσότερα λείψανα στρατιωτών. Οι ατομικοί τάφοι περιλαμβάνουν τα λείψανα των αξιωματικών.

Εντός αυτού ευρίσκονται θαμμένοι ορισμένοι εξέχοντες Ρώσοι στρατιωτικοί διοικητές:

* ο Έντουαρντ Ιβάνοβιτς Τοτλέμπεν,
* ο Στεπάν Χρουλιόφ,
* ο Μιχαΐλ Ντμιτρίεβιτς Γκορτσάκοφ.

Το 1870, στο ανώτερο τμήμα του λόφου του κοιμητηρίου ανεγέρθηκε μία πυραμιδικού σχήματος Ορθόδοξη εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο. Το εσωτερικό της εκκλησίας είναι καλυμμένο με πλάκες οι οποίες φέρουν τα ονόματα των Ρώσων αξιωματικών, οι οποίοι σκοτώθηκαν κατά την διάρκεια της πολιορκίας. Οι εξωτερικοί τοίχοι της εκκλησίας περιλαμβάνουν πλάκες, οι οποίες φέρουν τα ονόματα του συνόλου των συνταγμάτων και των στρατιωτικών μονάδων, οι οποίες υπερασπίστηκαν την πόλη, με κάθε μονάδα να διαθέτει λεπτομέρειες αναφορικά με τις ημερομηνίες και τις απώλειες που υπέστη.

Ο λόφος του κοιμητηρίου χρησίμευσε ως διοικητικό κέντρο για τον 4ο τομέα άμυνας των πολιορκούμενων σοβιετικών δυνάμεων κατά την διάρκεια της Β΄ Πολιορκίας της Σεβαστούπολης (1941–1942). Το κοιμητήριο υπέστη σφοδρούς βομβαρδισμούς, ενώ στην συνέχεια μετετράπη σε πεδίο μάχης μεταξύ του Κόκκινου Στρατού και των δυνάμεων της Ναζιστικής Γερμανίας. Η Εκκλησία του Αγίου Νικολάου, καθώς και το ίδιο το κοιμητήριο, καταστράφηκαν εν μέρει.

Μετά το πέρας του πολέμου, το κοιμητήριο επεκτάθηκε με την προσθήκη των μνημάτων των Σβιετικών στρατιωτιών, οι οποίοι σκοτώθηκαν κατά την διάρκεια των επιχειρήσεων που έλαβαν χώρα στα πλαίσια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, καθώς κι εκείνων οι οποίοι σκοτώθηκαν κατά την βύθιση του Σοβιετικού Θωρηκτού Νοβοροσίσκ (1955).

Δείτε επίσης
------------

* Ταφικό Μνημείο των Ναυάρχων

Παραπομπές
----------

1. ↑  «БРАТСКОЕ КЛАДБИЩЕ ЗАЩИТНИКОВ СЕВАСТОПОЛЯ 1854 - 1855 годов». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Οκτωβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Севастополь. Братское кладбище участников первой Севастопольской обороны
* Братское кладбище
* Братское кладбище защитников Севастополя 1854 - 1855 годов - Севастополь Αρχειοθετήθηκε 2007-12-17 στο Wayback Machine.
Ο **Κώστας Λαγός** είναι παλαίμαχος Έλληνας επιθετικός ποδοσφαιριστής, που αγωνίστηκε τη δεκαετία 1970-1980 σε περισσότερα από 160 ματς Α΄ Εθνικής με τον Πανιώνιο πετυχαίνοντας ορισμένα καθοριστικά γκολ. Υπήρξε διεθνής με την Εθνική Νέων το 1971.

Βιογραφικό
----------

Ο Κώστας Λαγός ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Αήττητο Σπάτων και το καλοκαίρι του 1970 μεταγράφηκε στον Πανιώνιο. Ήταν μέλος στην ομάδα της Ν. Σμύρνης τη σεζόν 1970-71 που υπήρξε η καλύτερη στην ποδοσφαιρική ιστορία του συλλόγου, όπου με προπονητή τον Άγγλο Τζο Μάλετ τερμάτισε στη 2η θέση του πρωταθλήματος αφήνοντας πίσω του και εκτός ευρωπαϊκών διοργανώσεων τον φιναλίστ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Παναθηναϊκό. Η συμβολή του Λαγού στην επιτυχημένη εκείνη πορεία ήταν καθοριστική αφού αγωνίστηκε σε 21 ματς, από τα οποία στα 19 ξεκίνησε ως βασικός και πέτυχε 5 γκολ, μεταξύ των οποίων δύο στο 3-1 εντός έδρας με τον ΠΑΟΚ.

Την επόμενη σεζόν 1971-72, στην πρώτη συμμετοχή του συλλόγου στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, πέτυχε το γκολ στην ήττα με 1-2 από την Αθλέτικο Μαδρίτης στο Βισέντε Καλντερόν, το οποίο αποδείχθηκε καθοριστικό, αφού στη ρεβάνς ο Πανιώνιος νίκησε 1-0 πετυχαίνοντας μια ιστορική πρόκριση. Την ίδια σεζόν κατέκτησε με τον Πανιώνιο το Βαλκανικό Κύπελλο 1971, αν και δεν έπαιξε στο διπλό τελικό με την αλβανική ΚΣ Μπέσα Καβάγια.

Ο Λαγός αγωνίστηκε στον Πανιώνιο μέχρι τη σεζόν 1977-78, αποτελώντας βασικό στέλεχος στην επίθεση της ομάδας, η οποία έχασε τότε με μεταγραφές τους διεθνείς επιθετικούς Γιώργο Δέδε και Θωμά Μαύρο. Την περίοδο αυτή ο σύλλογος δεν γνώρισε άλλες διακρίσεις αλλά αποτελούσε ένα αξιόμαχο σύνολο.

Συνολικά αγωνίστηκε σε περισσότερα από 160 ματς στην Α΄ Εθνική.

Στην Εθνική Νέων
----------------

Το Μάιο του 1971 μετείχε με την Εθνική Νέων στην προημιτελική φάση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος που διεξήχθη στην Τσεχοσλοβακία. Αγωνίστηκε και στα τρία ματς του ομίλου και πέτυχε τα 4 από τα 6 γκολ της ομάδας: με Ανατολική Γερμανία (1-5, πέτυχε το μοναδικό γκολ), με Δυτική Γερμανία (4-2, πέτυχε χατ-τρικ)  και με Τσεχοσλοβακία (1-3).

Καριέρα
-------

| Χρονιές | Σύλλογος | Συμμετοχές | Γκολ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1970-71 |  Πανιώνιος | 21 | 5 |
| 1971-72 |  Πανιώνιος | 28 | 2 |
| 1972-73 |  Πανιώνιος | 22 | 3 |
| 1973-74 |  Πανιώνιος | 13 | 3 |
| 1974-75 |   Πανιώνιος | 25 | 6 |
| 1975-76 |   Πανιώνιος | 19 | 2 |
| 1976-77 |   Πανιώνιος | 22 | 1 |
| 1977-78 |   Πανιώνιος | 14 | 1 |
| **ΣΥΝΟΛΟ** | **Α΄ Εθνική** | **164** | **23** |
| Χρονιές | Εθνική | Συμμετοχές | Γκολ |
| 1971 | Ελλάδα Ελλάδα (νέων) | 3 | 4 |

Τίτλοι - Διακρίσεις
-------------------

* Α΄ Εθνική (2η θέση): 1970-71.
* Βαλκανικό Κύπελλο: 1971

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Αναφορές
--------

1. ↑  *"Ο ΛΑΓΟΣ ΥΠΕΓΡΑΨΕ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΑΝΙΩΝΙΟ!"*, εφ. Αθλητική Ηχώ, 09/07/1970, σελ. 1, 6
2. ↑   Θ. Μπελίτσος, «1970-71: Η χρυσή σεζόν του Πανιωνίου», εφ. Πανιώνιος Κόσμος 50 (23/1/2010), σελ. 8-9.
3. ↑  εφ. "Αθλητική Ηχώ", 24/5/1971[*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  εφ. "Αθλητική Ηχώ", 25/5/1971[*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  εφ. "Αθλητική Ηχώ", 27/5/1971[*νεκρός σύνδεσμος*]
Οι περιοχές με την ένδειξη Vinos de la Tierra στην Ισπανία
Ετικέτα σε μπουκάλι κρασί από την περιοχή της κοιλάδας του Σίνκα *με την ένδειξη Vino de la Tierra*
Η **Κοιλάδα του Σίνκα** (*Valle del Cinca*) είναι γεωγραφική περιοχή στην Ισπανία και προστατευόμενη ονομασία προέλευσης για κρασιά με την ένδειξη Vino de la Tierra τα οποία προέρχονται από την οινοπαραγωγική περιοχή της κοιλάδας του ποταμού Σίνκα, στην επαρχία της Ουέσκας, στην αυτόνομη περιοχή της Αραγωνίας. Η ένδειξη *Vino de la Tierra* είναι ένα επίπεδο κάτω από την κυρίαρχη ένδειξη *Denominación de Origen* στην κατάταξη ποιότητας για το ισπανικό κρασί.

Η περιοχή που καλύπτεται από την εν λόγω γεωγραφική ένδειξη ονομασίας προέλευσης αποτελείται από περίπου 15 δήμους στην επαρχία της Ουέσκας.

Η περιοχή απέκτησε τον τίτλο του *Vino de la Tierra* το 2005.[1]

Ποικιλίες σταφυλιών
-------------------

* Λευκό: Macabeo, Garnacha blanca, Σαρντονέ, Moscatel de Alejandría, Σοβινιόν μπλαν, Chenin, Gewürtztraminer, Malvasía και ρίσλινγκ
* Κόκκινο: Mazuela, Καμπερνέ Σοβινιόν, Μερλό, Tempranillo, Garnacha Graciano, Σιρά, Cabernet franc, Moristel, Parraleta και Πινό Νουάρ

Παραπομπές
----------

1. ↑   Αρχειοθετήθηκε 2007-04-12 στο Wayback Machine. Ministerio de Agricultura, Pesca y Alimentación.
Ο **Κούτζης** ήταν βυζαντινός στρατηγός κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Ιουστινιανού Α΄ (527-565).

Ο Κούτζης εμφανίζεται στις πηγές το 528 σαν δούκας της επαρχίας Φοινίκης Λιβανησίας μαζί με τον αδελφό του Βούζη. Η διπλή διοίκηση της επαρχίας είχε ανατεθεί από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α΄, και ο Κούτζης είχε στρατοπεδεύσει στη Δαμασκό, ενώ ο αδελφός του στην Παλμύρα]. Ο ιστορικός Προκόπιος περιγράφει τους δύο αδελφούς ως νέους σε ηλικία εκείνη την εποχή. Ο Κούτζης είχε επίσης έναν άλλο αδελφό τον Βενίλο, και ήταν πιθανότατα γιος του στρατηγού Βιταλιανού.

Σε 528, ένα χρόνο μετά το ξέσπασμα του Ιβηρικού πόλεμου εναντίον των Σασσανιδών της Περσίας, μαζί με τον αδελφό του διατάχθηκαν σπό τον Βελισάριο να ενισχύσουν τα στρατεύματα στην Μεσοπταμίας που υπερασπίζονταν την κατασκευή ενός νέου φρουρίου στα Βυζαντινοπερσικά σύνορα. Στην μάχη που έγινε οι Βυζαντινοί έχασαν από τον περσικό στρατό, σύμφωνα με τον Προκόπιο ο Κούτζης πιάστηκε αιχμάλωτος χωρίς να είναι γνωστή η τύχη του μετά, ενώ ο Ζαχαρίας της Μυτιλήνης γράφει ότι σκοτώθηκε].

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Martindale 1992, p. 366.
2. 1 2  Procope de Césarée, Dindorf
3. ↑  Greatrex & Lieu 2002, σελίδες 86–87.

Πηγές
-----

* Greatrex, Geoffrey· Lieu, Samuel N. C. (2002). *The Roman Eastern Frontier and the Persian Wars (Part II, 363–630 AD)*. London, United Kingdom: Routledge. ISBN 0-415-14687-9.
* Martindale, John R. ed. (1992). The Prosopography of the Later Roman Empire: Volume III, AD 527–641. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-20160-8.
Η λεγόμενη **ναυπήγηση κατ΄ αποκοπή** είναι στην πράξη μια από τις μορφές εντολής έναρξης εργασιών ναυπήγησης πλοίου ή σκάφους.  
 
Κατά τη μορφή αυτή ο ναυπηγός ή ναυπηγείο αναλαμβάνει κατόπιν σύμβασης την υποχρέωση έναντι συμφωνημένου τιμήματος να κατασκευάσει πλοίο με δικά του υλικά και να το παραδώσει στον μετ΄ αυτού συμβληθέντα στον προκαθορισμένο εκ της σύμβασης χρόνο.

Η μορφή αυτή (σύμβαση ναυπήγησης) αποτελεί στην πραγματικότητα "σύμβαση μίσθωσης έργου" όπως προβλέπει η νομοθεσία, όπου την κυριότητα του υπό ναυπήγηση πλοίου αποκτά πρωτότυπα, με την ναυπήγηση, ο ναυπηγός, ο οποίος στο τέλος την μεταβιβάζει στον παραγγέλοντα. Έτσι ο τελευταίος αποκτά την κυριότητα όπως λέγεται "*παράγωγα*".

Στην πράξη συνηθίζεται ο πλοιοκτήτης ν΄ αναθέτει την επίβλεψη, για την καλή κατασκευή του πλοίου, σε Νηογνώμονα. Η επίβλεψη όμως αυτή δεν απαλλάσσει τον ναυπηγό από την κυρία ευθύνη του ως προς την καλή ναυπήγηση του πλοίου. όπου και υποχρεούται να το παραδώσει σύμφωνα με τους όρους της σύμβασης, εντός του προκαθορισμένου χρόνου, και έτοιμο κατά πάντα (εκτός της επάνδρωσης) προς νηολόγηση και ναυσιπλοΐα.

* Η μορφή αυτή ναυπήγησης είναι η συνηθέστερη που απαντάται στην πράξη.

Πηγές
-----

* *Εγχειρίδιο Ναυτικού Δικαίου* Α. Ματαράγκα, εκδόσεις Αφοι Λιοντή Πειραιάς.
* *Συμβάσεις ναυπήγησης* Σύγχρονο Ναυτιλιακό εγκυκλοπαιδικό λεξικο, εκδόδσεις Θ. Τυρόβολα, Αθήνα.
Συντεταγμένες: 36°59′N 110°6′W﻿ / ﻿36.983°N 110.100°W﻿ / 36.983; -110.100

Από το δρόμο Ρουτ 163 προς τη κοιλάδα στα νότια
Η **Κοιλάδα των Μνημείων** (Monument Valley στα αγγλικά) είναι μια περιοχή στο οροπέδιο του Κολοράντο με πολλούς μεγάλους απότομους λόφους από ψαμμίτη, με το μεγαλύτερο να έχει ύψος 300 μέτρα από το πάτωμα της κοιλάδας καθώς και τραπεζοειδή όρη (mesa). Βρίσκεται στα σύνορα των πολιτειών Αριζόνα και Γιούτα. Αποτελεί μέρος του εθνικού καταυλισμού των Ναβάχο.

Το έδαφος της κοιλάδας αποτελείται σε μεγάλο βαθμό από ιλυόλιθο του σχηματισμού Cutler, ή άμμος που προέρχεται από αυτό, που αποτέθηκε από τα ποτάμια που σμίλευσαν την κοιλάδα. Το έντονο κόκκινο χρώμα της κοιλάδας προέρχεται από το οξείδιο του σιδήρου του εκτεθειμένου στις καιρικές συνθήκες ιλυόλιθου. Οι πιο σκούροι, μπλε-γκρι βράχοι στην κοιλάδα παίρνουν το χρώμα τους από το οξείδιο του μαγγανίου.

Οι λόφοι αποτελούνται από τρία στρώματα. Το κατώτερο αποτελείται από σχιστόλιθο, το μεσαίο από ψαμμίτη και το ανώτερο από σχιστόλιθο και ιλυόλιθο. Είναι απομεινάρια του στρώματος ψαμμίτη που καλύπτει την περιοχή. Στην περιοχή υπάρχουν κοιτάσματα ουρανίου.

Η τοποθεσία της κοιλάδας των μνημείων εμφανίζεται σε πολλές ταινίες και διαφημίσεις.

Πηγές
-----

* American Southwest Guide
* MONUMENT VALLEY NAVAJO TRIBAL PARK

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Monument Valley στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 246119663
* LCCN: sh85087086
* SUDOC: 050440799
* BNF: cb13513544c (data)

 |

 |
Μάχη του Φιδονησίου, λάδι σε καμβά, Vladimir Kosov, 2021
Η **ναυμαχία του Φιδονησίου** έλαβε χώρα στις 14 Ιουλίου 1788 (Π.Η.) μεταξύ των στόλων της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κατά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο (1787–1792) στην περιοχή του Φιδονησίου (η περιοχή διατηρούσε ακόμη το ελληνικό της όνομα). Έληξε με ρωσική νίκη.

Γεγονότα
--------

Στις 10 Ιουλίου, ο τουρκικός στόλος υπό τον Καπουντάν Πασά (Μεγάλο Ναύαρχο) Χασάν Πασά έγινε ορατός στα ΒΔ από το ρωσικό στόλο, ο οποίος είχε αποπλέυσει από τη Σεβαστούπολη υπό τον Αντιναύαρχο Κόμη Βόινοβιτς στις 29 Ιουνίου και είχε φτάσει στην Τέντρα στις 10 Ιουλίου. Μετά από τρεις ημέρες ελιγμών ή αντιπαράταξης δίχως πύρ, οι στόλοι βρέθηκαν κοντά στο νησί Φιδονήσι, περίπου 100 μίλια νότια του Kinburn .

Ο Βόινοβιτς σχημάτισε μια γραμμή με προτεταμένη την αριστερή πλευρά ΒΑ και κατόπιν ΝΑ καθώς ο άνεμος άλλαξε. Οι Τούρκοι επιτέθηκαν από την πλευρά του ανέμου λίγο μετά τις 3 το μεσημέρι. Τα κορυφαία ρωσικά πλοία, οι φρεγάτες *Berislav* και *Stryela*, ανάγκασαν τους επικεφαλής Τούρκους να βγουν από τη γραμμή, αλλά κινδύνευαν να αποκοπούν έως ότου ο Ρώσος δεύτερος κυβερνήτης Fyodor Ushakov επιβαίνων στο *Αγ. Παβέλ* έκλεισε το χάσμα.

Στη συνέχεια, ο Χασάν Πασάς επιτέθηκε στα κορυφαία ρωσικά πλοία, ενώ οι υποναύαρχοι του επιτέθηκαν στον Βόινοβιτς, αλλά με το πλοίο του να έχει υποστεί ζημιές, ο ίδιος ο Χασάν έπρεπε να εγκαταλείψει την παράταξη και λίγο πριν τις 5 μ.μ. οι Τούρκοι αποσύρθηκαν. Είχαν χάσει 1 σεμπέκο, το οποίο βυθίστηκε.

Μεταξύ 15 και 17 Ιουλίου, ο ρωσικός και ο τουρκικός στόλος ελίσσονταν δυτικά της Κριμαίας. Στις 18 Ιουλίου οι Τούρκοι εξαφανίσθηκαν. Έπλευσαν πίσω στο Ochakov αλλά δεν έκαναν επίθεση.

Εμπλεκόμενα πλοία
-----------------

### Ρωσία (Κόμης Βόινοβιτς)

*Preobrazhenie Gospodne* 66]

*Αγ. Παβέλ* 66 

*Αγ. Αντρέι* 50

*Αγ. Γεώργιος* 50

*Legkii* 44

*Περούν* 44

*Πόμπιεντα (Νίκη)* 44

*Στρυέλα* 44

*Μπερισλάβ* 40

*Φαναγορία* 40

*Kinburn* 40

*Ταγκανρόγκ* 34

24 πλοιάρια

### Τουρκία (Χασάν ελ Γαζί)

5 θωρηκτά 80 πυροβόλων

12 άλλα θωρηκτά

8 φρεγάτες

21 σεμπέκα – 1 βυθισμένο

3 βόμβες

και μερικά πλοιάρια

Στις τέχνες
-----------

Εκτός από την ελαιογραφία του Βλαδήμηρου Κόσοβ (2021), η ναυμαχία απεικονίστηκε και στην ταινία "Νάυαρχος Ουσάκοβ"(1953) του Μιχαήλ Ρόμ.

Δείτε επίσης
------------

* Επίθεση στο Φιδονήσι, μια επίθεση στο νησί το 2022

Παραπομπές
----------

1. ↑  R. G. Grant. *Battle at Sea: 3,000 Years of Naval Warfare*. Penguin. 2011. p. 208
2. ↑  Timothy C. Dowling. *Russia at War: From the Mongol Conquest to Afghanistan, Chechnya, and Beyond*. ABC-CLIO, 2014. p. 744
3. ↑  *The Black Sea Encyclopedia*. Springer. 2014. p. 653
Η **ναυμαχία των Εχινάδων** πραγματοποιήθηκε το 323 π.Χ. ανάμεσα στους Αθηναίους με τον αντι-μακεδονικό συνασπισμό και τους Μακεδόνες στις Εχινάδες νήσους κατά τη διάρκεια του Λαμιακού πολέμου.

Προοίμιο
--------

Μετά την έναρξη του Λαμιακού πολέμου, όλες οι πόλεις που δε συμπαθούσαν τη Μακεδονία και ήθελαν να απομακρύνουν τις μακεδονικές φρουρές βρήκαν την ευκαιρία με το θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου (323 π.Χ.). Όλες μαζί σχημάτισαν τον αντι-μακεδονικό συνασπισμό. Οι δύο παρατάξεις αντιμετώπισαν ή μία την άλλη στις Θερμοπύλες και συγκεκριμένα στην Ηράκλεια όπου οι Μακεδόνες και ο Αντίπατρος ηττήθηκαν από τον Αθηναίο στρατηγό Λεωσθένη. Μετά από αυτή τη νίκη πολλές ακόμη πόλεις-κράτη προσχώρησαν στον αντι-μακεδονικό συνασπισμό. Ο Αντίπατρος υποχώρησε κι οχυρώθηκε στη Λαμία.

Η ναυμαχία
----------

Ο πόλεμος μεταφέρθηκε στη θάλασσα. Αρχηγός του αντι-μακεδονικού συνασπισμού ορίστηκε ο Αθηναίος ναύαρχος Ηετίων και οι Αθηναίοι του παρείχαν στόλο 240 πλοίων. Ο μακεδονικός στόλος όρισε αρχηγό τον Κλείτο το Λευκό, ο οποίος διέθετε 110 πλοία. Η αριθμητική υπεροχή του αθηναϊκού στόλου ήταν διαφαινόμενη, αλλά ο Κλείτος σύντομα ενισχύθηκε από τους Μακεδόνες και με άλλα πλοία. Ο αθηναϊκός στόλος στην αρχή συγκρούστηκε στην Αμοργό με τον μακεδονικό και ηττήθηκε. Μετά όμως οι δύο στόλοι συναντήθηκαν στις Εχινάδες νήσους όπου ο Κλείτος καταναυμάχησε τον Ηετίωνα και παρά την αριθμητική υπεροχή των Αθηναίων, οι τελευταίοι υπέστησαν μεγάλη ήττα.

Μετά τη ναυμαχία
----------------

Οι Αθηναίοι του Ηετίωνα αριθμούσαν απώλειες των 60 πλοίων. Πολλοί σύγχρονοι ιστορικοί πιστεύουν ότι η ναυμαχία δεν έγινε στις Εχινάδες, αλλά στις Λιχάδες και ότι ο Διόδωρος Σικελιώτης έκανε λάθος. Η ναυτική υπεροχή των Αθηναίων μετά από αυτή την ήττα τους περιήλθε στα χέρια των Μακεδόνων. Ο Λαμιακός πόλεμος συνεχίστηκε με την πολιορκία της Λαμίας, όπου είχε καταφύγει ο Αντίπατρος, από τον αντι-μακεδονικό συνασπισμό, μετά τη μάχη της Ηράκλειας.

Πηγές
-----

* Διόδωρος Σικελιώτης
* Πόλεμος και Ιστορία, τεύχος 122, Νοέμβριος 2008

  

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οι μάχες του Λαμιακού Πολέμου |
| --- |
|  |
| 
* Ηράκλεια
* Εχινάδες
* Λαμία
* Κραννώνα
* Αμοργός
 |

 |
Η **ναυμαχία του Κορακήσιου** πραγματοποιήθηκε το 67 π.Χ. ανάμεσα στους Ρωμαίους του Πομπήιου και τους Κίλικες πειρατές στο Κορακήσιον (σημερινή Αλάνυα) κατά τους πολέμους των Ρωμαίων για εξάλλειψη της πειρατείας στη Μεσόγειο.

Τον 1ο αιώνα π.Χ. η πειρατεία στο Μεσογειακό κόσμο ήταν σύνηθες φαινόμενο λόγω της κατάλυσης όλων των ισχυρών ελληνικών κρατιδίων και τη μικρή ναυτική ισχύ της Ρώμης. Η τελευταία όμως θέλησε να την εξαλλείψει την πειρατεία. Γι' αυτό το λόγο το 67 π.Χ. η Σύγκλητος έδωσε την αρχηγία για αυτή την εκστρατεία στον Πομπήιο. Ο τελευταίος διαίρεσε σε 13 περιοχές τη Μεσόγειο βάζοντας κι έναν στρατηγό σε κάθε περιοχή. Ο Πλούταρχος αναφέρει πως σε 40 μέρες κατάφερε να διώξει τους πειρατές από το Τυρρηνικό πέλαγος, το Λιβυκό πέλαγος, τα πελάγη στη Σαρδηνία, στην Κύρνο και στη Σικελία.

Οι πειρατές τότε κατευθύνθηκαν με τα πλοία τους στο Κορακήσιον. Ο Πομπήιος κι εκείνος κινήθηκε προς τα εκεί έχοντας πολλά πλοία, άνδρες αλλά και πολεμικές μηχανές. Στη ναυμαχία που ακολούθησε οι πειρατές ηττήθηκαν και μετά ο Ρωμαίος στρατηγός του νίκησε με το πεζικό του. Έτσι σε λιγότερο από τρεις μήνες ο Πομπήιος ολοκλήρωσε την καταστολή της πειρατείας. Στη συνέχεια τους πειρατές που είχε αιχμαλωτίσει αντί να τους θανατώσει τους εγκατέστησε σε διάφορες πόλεις και εκείνοι έμαθαν να καλλιεργούν.

Δείτε επίσης
------------

* Πειρατεία στον αρχαίο μεσογειακό κόσμο

Πηγές
-----

* Ιστορικές Σελίδες, τεύχος 30, Αύγουτος 2008
Ναυμαχία του Κόλπου της Νάπολης.
Η **ναυμαχία του κόλπου της Νάπολης** έλαβε χώρα στις 5 Ιουνίου 1284 στα νότια του κόλπου της Νάπολης, στην Ιταλία, όταν ένας στόλος Αραγωνο-Σικελικών γαλερών με διοικητή τον Ρουτζέρο ντι Λαουρία νίκησε έναν ναπολιτανικό στόλο γαλερών με διοικητή τον Κάρολο του Σαλέρνο (αργότερα Κάρολο Β΄ της Νάπολης ) και συνέλαβε τον Κάρολο. 

Οι Γενουάτες σύμμαχοι του Καρόλου είχαν συγκεντρώσει αρκετούς μεγάλους στόλους από γαλέρες, και ο Λαουρία ήταν αποφασισμένος να επιτεθεί στις γαλέρες του Καρόλου, που βρίσκοντο στη Νάπολη, προτού μπορέσουν να ενωθούν μαζί τους και να κυνηγήσουν τη Λαουρία. Χρησιμοποίησε την κάλυψη του σκότους, για να φτάσει στα ανοιχτά της Νάπολης, όπου έκανε πολλές επιδρομές στην ξηρά, για να προσπαθήσει να δελεάσει τον Κάρολο να βρει, πού θα μπορούσε να τον πολεμήσει. Τη νύχτα πριν από τη μάχη, ο Λαουρία κατέλαβε δύο Προβηγκιανές γαλέρες, που στάλθηκαν μπροστά από τον σύμμαχο του Καρόλου και πατέρα του Κάρολο Α΄ της Νάπολης, που κατευθυνόταν νότια από τη Γένοβα. Ο Κάρολος είχε σαφείς εντολές να μείνει στο λιμάνι και να περιμένει τους συμμάχους του, αλλά η ορμητικότητα του ξεπέρασε την αρχική του απροθυμία και αφού οι γαλέρες τού Λαουρία πλησίασαν κοντά, οι Ναπολιτάνοι βγήκαν σε μία μόνο σειρά και τους κυνήγησαν με ανοργάνωτο τρόπο προς τα νότια. Ο Λαουρία προσποιήθηκε ότι υποχώρησε και κράτησε μπροστά τους μέχρι να πλησιάσει περίπου δέκα γαλέρες που είχε αφήσει κοντά στο Καστελαμάρε, μετά γύρισε και σχημάτισε έναν σχηματισμό ημισελήνου, με τις γαλέρες που είχαν ενωθεί στο πίσω μέρος, και επιτέθηκε στον στόλο του Καρόλου από τα πλάγια. όπου οι γαλέρες ήταν οι πιο ευάλωτες. Οι δεκαπέντε με δεκαοκτώ βασιλικές γαλέρες του Καρόλου κατέφυγαν πίσω στη Νάπολη, αφήνοντας τις εννέα έως δεκατρείς γαλέρες με γαλλικό πλήρωμα να καταληφθούν. Η γαλέρα του Καρόλου ήταν η τελευταία που καταλήφθηκε, και παραδόθηκε μόνο όταν ο Λαουρία έστειλε δύτες στη θάλασσα, για να τη βυθίσουν. Ο Κάρολος κρατήθηκε αιχμάλωτος, έως ότου παρενέβη ο Εδουάρδος Α' της Αγγλίας το 1288.

**Εμπλεκόμενα πλοία:**

Αραγονία-Σικελία (Ρουτζέρο ντι Λαουρία)
---------------------------------------

* περίπου 29 γαλέρες
* μερικές για μεταφορές
* μερικά πλοιάρια

Ναπολιτάνοι (Κάρολος του Σαλέρνο)
---------------------------------

* 15-18 γαλέρες βασιλικές
* 9-13 γαλέρες με γαλλικά πληρώματα
* (περίπου 28 γαλέρες συνολικά, πιθανώς περισσότερες)

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  "Castellemmare", *A manual of dates*, George Henry Townsend, Warne, 1867
Το **κυπριακό νερόφιδο** (*Natrix natrix cypriaca*) είναι υποείδος του νερόφιδου *Natrix natrix* και ενδημεί στην Κύπρο. Στο παρελθόν ζούσε σε αρκετές περιοχές της Κύπρου αλλά σήμερα κινδυνεύει με οριστική εξαφάνισή. Δεν είναι δηλητηριώδες και τρέφεται με βατράχια και ασπόνδυλα. Στο Ακρωτήρι έχουν βρεθεί απολιθώματα του νερόφιδου που χρονολογούνται πριν 10000 χρόνια. Σήμερα στη Κύπρο συναντάται σε τρεις περιοχές και ο μεγαλύτερος πληθυσμός του ζει στη λίμνη Παραλιμνίου. Η ανεξέλεγκτη οικιστική ανάπτυξη στις όχθες τις λίμνης, η απουσία προστασίας και διαχείρισης της περιοχής και η ανεξέλεγκτη πρόσβαση, έχει οδηγήσει τον εύθραυστο πληθυσμό του νερόφιδου στα πρόθυρα της εξαφάνισης.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Αρχειοθετήθηκε 2018-03-31 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε 29/12/2008

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4533296-4

 |

 |
Ο **Νιλς Κλαπβάικ** (*Niels Klapwijk*, γεννημένος στις 19 Σεπτεμβρίου 1985) είναι Ολλανδός διεθνής επαγγελματίας πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,00 μ. και αγωνίζεται στη θέση του διαγωνίου.

Καριέρα
-------

Η επαγγελματική σταδιοδρομία του Νιλς Κλαπβάικ ξεκινά τη σεζόν 2007-08 στην HVA στο Άμστερνταμ. Την επόμενη σεζόν μετακόμισε στο Ρότερνταμ για λογαριασμό της ZVH Νεσελάντε, όπου έπαιξε για δύο χρόνια (2008-10), κερδίζοντας το πρωτάθλημα και το Ολλανδικό Σούπερ Καπ. Στην αγωνιστική περίοδο 2010-11 φόρεσε τη φανέλα της Νόλικο Μαασέικ, κατακτώντας το πρωτάθλημα Βελγίου, και μετέπειτα αγωνίστηκε στην Ιταλία για την Καλίπο Σπορ (2011-13) και την Πόρτο Ρόμπουρ Κόστα (2013-14). Στη σεζόν 2014-15, μετακόμισε στην Τουρκία, όπου παρέμεινε για δύο χρόνια στην Μπεσίκτας (2014-16), το 2016 αγωνίστηκε στον Λίβανο για λογαριασμό της Μπαουκρί και επιστρέφει στο πρωτάθλημα της Τουρκίας για την Ινεγκιόλ (2016-17) και για την Αφιόν (2018). Τον Ιανουάριο του 2019 υπέγραψε στην ομάδα του Π.Α.Ο.Κ. και το ελληνικό πρωτάθλημα.

Με την εθνική ομάδα της Ολλανδίας έχει κατακτήσει την τρίτη θέση στο Memorial Hubert Wagner (2013).

Τίτλοι
------

### Συλλογικοί

* **1 Πρωτάθλημα Ολλανδίας:**
	+ 2009
* **1 Σούπερ Καπ Ολλανδίας:**
	+ 2009
* **1 Πρωτάθλημα Βελγίου:**
	+ 2011
* **1 Κύπελλο Ελλάδας:**
	+ 2019

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Νιλς Κλαπβάικ ήταν διεθνής με την εθνική ομάδα της Ολλανδίας την περίοδο 2006-2015, με την οποία πραγματοποίησε εκατό δεκαεπτά (117) συμμετοχές.

Πηγές
-----

* Νιλς Κλαπβάικ
* Στον ΠΑΟΚ ο Κλαπβάικ
* Νιλς Κλαπβάικ FIVB προφίλ

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πετοσφαιριστές Π.Α.Ο.Κ. περιόδου 2018-2019 |
| --- |
|  |
| 0 | 
* **1** Όκολιτς
* **4** Κωνσταντινίδης
* **5** Τερζής
* **6** Μουαγκουτουτία
* **7** Φιλίποφ
* **9** Καπετανίδης
* **10** Γάτσης
* **11** Γκόρτσανιουκ
* **13** Τακουρίδης
* **14** Κλαπβάικ
* **16** Μπούτος
* **17** Σαφράνοβιτς
* **18** Εφραιμίδης

Προπονητής: Γιούρι Φιλίποφ |  |

 |
Το **κυπριακό μπράντι** είναι ποικιλία μπράντι, η οποία παράγεται στο Μεσογειακό νησί της Κύπρου.

Ιστορία
-------

Η παραγωγή του μπράντι στην Κύπρο ξεκίνησε το 1871 από την ΕΤΚΟ (η οποία συνεχίζει την παραγωγή της μέχρι σήμερα). Τα δεδομένα που προέρχονταν από έρευνα του Άγγλου Σάμουελ Μπέικερ δείχνουν ότι το 1875 ο όγκος του "ιθαγενούς μπράντι" που παραγόταν στην Επαρχία Λεμεσού ανήλθαν σε 467.711 οκάδες.

Χαρακτηριστικά
--------------

Το κυπριακό μπράντι είναι δημοφιλής μεταξύ των ντόπιων και δεκάδες εταιρείες (κυρίως στην επαρχία Λεμεσού) το παράγουν. Διαφέρει από άλλες Ευρωπαϊκές ποικιλίες στο ότι η συγκέντρωση οινοπνεύματος είναι 32%, αν και υπάρχουν μερικά που έχουν μεγαλύτερη συγκέντρωση όπως το Keo Five Kings που φτάνει το 40%. Οι περισσότερες ποικιλίες έχουν μια ξεχωριστή γλυκιά επίγευση.

Μέθοδος παραγωγής
-----------------

Το κυπριακό μπράντι συνήθως παράγεται με διπλή απόσταξη σταφυλιών ξυνιστέρι που βασίζεται σε λευκά κρασιά που ωριμάζουν σε δρύινα βαρέλια.

Χρήση σε κοκτέιλ
----------------

Το κυπριακό μπράντι αποτελεί τη βάση για το κοκτέιλ Brandy Sour (Μπράντι Σάουρ) το οποίο παράγεται μαζί με λεμόνι Κύπρου. Έχει χαρακτηριστεί ως το εθνικό ποτό της Κύπρου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «New blood and a renewed vision». Cyprus Mail. 28 Σεπτεμβρίου 2003. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2019.
2. ↑  Samuel White Baker,. *Cyprus As I Saw It in 1879*. Paperbackshop. ISBN 1-84637-912-1. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2019.
3. ↑  «Brandy producers up in arms over EU directive». Cyprus Mail. 27 Ιουνίου 2001. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2019.
4. ↑  «Keo Five Kings». KEO. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2014.
5. ↑  «A Survey of Brandy Producing Countries». *Foodreference.com*. Ανακτήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2007.
6. ↑  «Product description - Keo brandy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Μαρτίου 2007. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2019.
7. ↑  «Brandy Sour». *North Cyprus Online.com*. Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2007.
8. ↑  «Cyprus Travel Information». *lonelyplanet.com*. Ανακτήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2007.
Για άλλα πρόσωπα με το όνομα Κλάιστ, δείτε: Κλάιστ (αποσαφήνιση).

Ο **Κουουπίκ Κλάιστ** (Jakob Edvard Kuupik Kleist, 31 Μαρτίου 1958-) είναι σοσιαλιστής και αριστερός πολιτικός από τη Γροιλανδία. Το 2009 ανέλαβε 5ος πρωθυπουργός στο νησί και κυβέρνησε από τις 12 Ιουνίου 2009 ως τις 5 Απριλίου 2013.

Πρώτα χρόνια, εκπαίδευση και επαγγελματική δραστηριότητα
--------------------------------------------------------

Γεννήθηκε στο Κουλισάτ στις 31 Μαρτίου] του 1958 και ολοκλήρωσε την πρωτοβάθμια εκπαίδευση στη γενέτειρά του το 1972. Συνέχισε τις σπουδές του στο γυμνάσιο του Σισιμιούτ και μετά στο Κρατικό Σχολείο του Μπίρκερεντ (Birkerød) από το 1975 ως το 1978. Το 1983 έλαβε δίπλωμα κοινωνικής εργασίας από το πανεπιστήμιο Ρόσκιλντε.

Δίδαξε δημοσιογραφία στο Νουούκ από το 1988 ως το 1991. Έχει έναν γιο.

Πολιτική καριέρα
----------------

To 1996 ο Κλάιστ ορίστηκε διευθυντής του Υπουργείου Εξωτερικών της Αυτόνομης Κυβέρνησης της Γροιλανδίας (Direktør for hjemmestyrets udenrigskontor). Ήταν μέλος του Κοινοβουλίου της Δανίας (Folketingsmedlem) για το κόμμα Κοινότητα των Ινουίτ από τις 20 Νοεμβρίου του 2001 ως τις 13 Νοεμβρίου του 2007.

Το κόμμα του (IA) έγινε το πρώτο κόμμα που διοικεί το ημιαυτόνομο δανικό έδαφος υπό μια συμφωνία για ενισχυμένη αυτοκυβέρνηση.

Πρωθυπουργός
------------

Από το 2007 είναι πρόεδρος του αριστερού πολιτικού κόμματος *Κοινότητα των Ινουίτ* (IA), το οποίο τάσσεται υπέρ της πλήρους αυτονομίας από τη Δανία. Στις βουλευτικές εκλογές, οι οποίες διεξήχθησαν στις 2 Ιουνίου του 2009 το κόμμα του έλαβε τις περισσότερες ψήφους. Ορίστηκε ο πέμπτος πρωθυπουργός της Γροιλανδίας και στις εκλογές κέρδισε 5.461 προσωπικές ψήφους έναντι 1.413 για τον πρωθυπουργό Χανς Ενόκσεν. Ανέλαβε πρωθυπουργός της Γροιλανδίας στις 21 Ιουνίου του 2009, οπότε η χώρα απέκτησε αυτοδιάθεση.

Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία η Αλέκα Χάμοντ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά) *Munzinger Personen*. 00000028405. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  www.billedbladet.dk/kongelige/danmark/dronning-margrethe-overrakte-haederspris. Ανακτήθηκε στις 28  Οκτωβρίου 2021.
3. ↑  «Formanden for Inatsisartut har overrakt Nersornaat i guld til Formanden for Naalakkersuisut Kuupik Kleist». 17  Μαΐου 2010. Ανακτήθηκε στις 6  Ιανουαρίου 2023.
4. ↑  «The Greenland-Danish Self-Government Commission's Report on Self-Government for Greenland». Απρίλιος 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2009.
5. ↑  Landsstyreformand Enoksen træder tilbage - dr.dk/Nyheder/Politik
6. ↑  IA vandt stort i Grønland - dr.dk/Nyheder/Indland
7. ↑  Inuit Ataqatigiit Nittartagaat - Inuit Ataqatigiit Website: Forside

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφία[*νεκρός σύνδεσμος*] από το Δανικό Κοινοβούλιο
* 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 7156251608507990686
* GND: 1210740672
* MusicBrainz: 883c04f7-0670-4950-ab88-5695bc137212

 |

 |
*Η δημιουργία του Αδάμ* του Μιχαήλ Άγγελου
Με τον όρο **μύθος της δημιουργίας** ή **κοσμογονικός μύθος** εννοείται μία υπερφυσική μυθολογική ή θρησκευτική αφήγηση που περιγράφει την προέλευση τις ανθρωπότητας, της γης, της ζωής και του σύμπαντος (κοσμογονία) συχνά ως συνειδητή πράξη μίας ή περισσοτέρων θεοτήτων δημιουργών.

Πολλοί μύθοι για την δημιουργία μοιράζονται σαφώς παρόμοια θέματα. Κοινό μοτίβο είναι ο διαχωρισμός αντικειμένων του κόσμου από ένα αρχέγονο χάος, ο χωρισμός μητρικής και πατρικής θεότητας, η εμφάνιση της γης από άναρχο και άπειρο ωκεανό, ή η εκ του μηδενός δημιουργία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Encyclopædia Britannica*.
Το **κοκκινέλι** είναι είδος κρασιού με κοκκινωπό χρώμα, το οποίο προέρχεται από το συνδυασμό διαφόρων ερυθρών ποικιλιών σταφυλιού. Στον Τύρναβο, επί παραδείγματι, το κοκκινέλι παράγεται από «μοσχάτο» σταφύλι. Πολλές φορές γίνεται συνδυασμός ποικιλιών ο οποίος προσφέρει ισορροπηµένα τα χαρακτηριστικά λευκού και ερυθρού. Το κοκκινέλι αποκτά ζωηρό χρώµα κατά τη διάρκεια ειδικής διαδικασίας οινοποίησης, η οποία έχει την ιδιαιτερότητα της µικρής παραµονής -περίπου δώδεκα ώρες- του φλοιού µε το χυµό. Σερβίρεται στους 12-16 °C και συνοδεύει ζυµαρικά και πουλερικά.

Περιοχές παραγωγής
------------------

Το κοκκινέλι απαντάται σε πολλά αμπελουργικά διαμερίσματα της Πελοποννήσου, της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας.

Σχετικά άρθρα
-------------

* Κρασί
* Ρετσίνα

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Παράλληλη αναζήτηση». *www.greek-language.gr*. Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2019.
2. ↑  «Κοκκινέλι Τυρνάβου». *Οινοποιείο Τυρνάβου*. Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2019.
3. ↑  «Κοκκινέλη Καμπά». *Οινοποιείο Καμπά*. Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2019. [*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Κτιριοδομικός Κανονισμός** είναι νομοθετικός κανονισμός του ελληνικού κράτους (ΦΕΚ B’ 3985/22.06.2023), που ρυθμίζει τα σχετικά με την κατασκευή των δομικών έργων. Ο κανονισμός αυτός μαζί με το Νέο Οικοδομικό Κανονισμό (Ν.Ο.Κ) που αντικατέστησε τον Γενικό Οικοδομικό Κανονισμό (Γ.Ο.Κ.), είναι η βασική νομοθεσία που διέπει την κατασκευή κτιρίων στην Ελλάδα.

Σκοπός
------

Σύμφωνα με το πρώτο άρθρο του, σκοπός του κανονισμού είναι η ρύθμιση της κατασκευ­ής των δομικών έργων στο σύνολό τους και στα επί μέ­ρους στοιχεία τους, έτσι ώστε να εξυπηρετούν τη χρήση για την οποία προορίζονται και σε κανονικές συνθήκες συντήρησης του έργου, για μια οικονομικώς αποδεκτή διάρκεια ζωής, να ικανοποιούν τις παρακάτω απαιτήσεις:.

* Βελτίωση της άνεσης, της υγείας και της ασφάλειας των ενοίκων και των περιοίκων.
* Βελτίωση της ποιότητας, της ασφάλειας, της αντοχής, της αισθητικής, της λειτουργικότητας και της προσβασιμότητας των κτιρίων.
* Προστασία του περιβάλλοντος.
* Εξοικονόμηση ενέργειας
* Διευκόλυνση και προώθηση της επιστημονικής έρευ­νας στο χώρο των κατασκευών.
* Αύξηση της παραγωγικότητας στον τομέα της κατα­σκευής των κτιρίων.

Περιεχόμενο
-----------

Ο κτιριοδομικός κανονισμός περιλαμβάνει άρθρα που αφορούν την ταξινόμηση των κτιρίων, την ασφάλεια και αντοχή των κατασκευών, διάφορα δομικά στοιχεία των κατασκευών (τοίχοι, ανοίγματα, κουφώματα κλπ.), τα πεζοδρόμια και τέλος γενικές περιγραφές κάποιων βασικών εγκαταστάσεων (υδραυλικών, θέρμανσης, ανελκυστήρων κλπ.)
Ο **Κλειδός**, ή **Κλείδο** (το), ή **Κλειδώ** (η) είναι ακρωτήριο της νοτιοανατολικής Νάξου που βρίσκεται 2 ναυτικά μίλια βορειότερα του Πάνερμου Νάξου. 

Το ακρωτήρι Κλείδο, ή η άκρα Κλειδώ προβάλει ως μικρή χερσόνησος με ανατολική κατεύθυνση εκατέρωθεν του οποίου, κατά Βορρά και Νότο, δημιουργούνται δύο όρμοι. Συνέχεια δε του νότιου σχηματίζονται δύο ακόμα αμφίδυμοι όρμοι. Και οι τρεις παραπάνω όρμοι παρέχουν περιορισμένη ασφάλεια κυρίως από Ν.ΝΔ μέχρι Β. ανέμους και μόνο σε μικρά σκάφη αναψυχής ή αλιευτικά. 

Την ίδια ονομασία φέρει ο εκεί μικρός οικισμός αλλά και όλη η αμμώδης παραλία στην περιοχή που χαρακτηρίζεται ως μία από τις πλέον ήσυχες της Νάξου. Το όνομα του ακρωτηρίου και των όρμων πιθανότερο θεωρείται ότι οφείλεται από το σχήμα της χερσονήσου που θυμίζει κλειδί. Η πρόσβαση στην παραλία Κλειδώ γίνεται με ιδιωτικά μέσα ή ταξί, από τον δρόμο Απείρανθο - Μουτσούνα όπου και συνεχίζει τον παραλιακό δρόμο προς Νότο. Ο Κλειδός απέχει από την Απείρανθο 25 χλμ. δεν εξυπηρετείται με αστική συγκοινωνία.  
 
Ακριβώς ΄έναντι του όρμου Κλειδό και σε απόσταση περίπου 3 ν.μίλια ανατολικά βρίσκεται η νησίδα Πρασούρα.

Για αλιευτικές δραστηριότητες στη περιοχή αυτή κρίνεται απαραίτητη η συνεχής ενημέρωση μετεωρολογικού δελτίου λόγω των έντονων φαινομένων της κατάστασης θαλάσσης που παρατηρούνται.

Πηγές
-----

* Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια τομ.ΙΔ΄, σ.508. (Κλείδο)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δορυφορική εικόνα
Η **Νύσα** ήταν μια αρχαία ελληνική πόλη της Μηδίας. 

Η πόλη βρισκόταν στο Νυσαίο πεδίο, στα δυτικά της Χαόνης και στα νότια της επίσης ελληνικής Νίκαιας. Η πόλη κτίστηκε από την μακεδονική δυναστεία των Σελευκιδών και διέθετε ελληνικό πληθυσμό. Λόγω του ονόματος η πόλη αφιερώθηκε στον Διόνυσο, όπως αποδεικνύουν τα καθαρώς ελληνιστικής τέχνης γλυπτά του Σειληνού και των σατύρων που στόλιζαν κρήνη ή λεκάνη κρήνης. 

Στην θέση της αρχαίας ελληνικής Νύσας είναι η σημερινή Dinavar της επαρχίας Kermanshah του δυτικού Ιράν.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Ιρανική βικιπαίδεια στο λήμμα Dinavar
2. ↑  Lockhart 1965, σελίδα 299.
3. ↑  The Yaresan του M. Reza Hamzeh'ee
4. ↑  Επαμεινώνδας Βρανόπουλος *Οδοιπορικό στο Ιράν* Έκδοση κέντρου έρευνας και μελέτης Ελληνισμού, Αθήνα 1994
Η **Κοινότητα Πάγου** ήταν κοινότητα της Σύρου που λειτούργησε την περίοδο 1912-1998. Έδρα της ήταν ο οικισμός Πάγος.

Με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας, το 1999, καταργήθηκε και εντάχθηκε στον δήμο Άνω Σύρου, του οποίου αποτέλεσε δημοτικό διαμέρισμα. 

Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης αποτελεί σήμερα κοινότητα (διαμέρισμα) του δήμου Σύρου - Ερμούπολης. 

Το διαμέρισμα του Πάγου έχει συνολικό πληθυσμό 960 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και αποτελείται από τα χωριά Πάγος (363 κατοίκους), Αγρός (89 κατοίκους), Μεσαριά (279 κατοίκους) και Παρακοπή (229 κατοίκους).

Σήμερα Πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου είναι ο Δημήτρης Νομικός

Διατελέσαντες Πρόεδροι Κοινότητας/Τοπικού Συμβουλίου
----------------------------------------------------

Ξανθάκης Αντώνης 1993-1998

Φρέρης Μάρκος 2007-2011

Ξανθάκης Σεβαστιανός 2011-2014

Νομικός Δημήτρης 2014

Παραπομπές
----------

1. ↑  Διοικητικές μεταβολές ΟΤΑ, κοινότητα Πάγου[*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Νίκολα Γκρίμποβιτς** (*σερβικά : Никола Грбовић*), ήταν ένας από τους ηγέτες της πρώτης σερβικής επανάστασης.

Προεπαναστατικά και κατά την διάρκεια της ήταν Κνεζ της Κολουμπάρα στο νεχαγιέ του Βάλιεβο. Συμμετείχε ενεργά στην οργάνωση και τη διαχείριση των εσωτερικών της περιοχής του κατά τη διάρκεια της εφαρμογής των προνομίων του 1793/94 και του 1796. Πήρε μέρος στις μάχες ενάντια στις προσπάθειες του Οσμάν Πασβάζογλού να να σφετερισθεί το πασαλίκι του Βελιγραδίου.

Συμμετείχε στην εξέγερση του 1804 μαζί με τον γιο του Μίλοβαν Γκρίμποβιτς. Συμμετείχε στην απελευθέρωση του Βάλιεβο και τις πρώτες μάχες του Βελιγραδίου. Συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις με τον Μπετσίρ Πασά το 1804. Πέθανε το 1806.

Αναφορές
--------

* И. Стојшић,: Једна заборављена породица, Наша нахија (алманах), Београд 1926. стр 62—76

  



1. ↑  Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2019.
Στην ελληνική μυθολογία, η ορεινή περιοχή της Νύσας που κατά τους μυθογράφους συσχετιζόταν με την Αιθιοπία, τη Λιβύη, την Τριβαλία, την Ινδία ή την Αραβία, ήταν το μέρος όπου οι νύμφες της βροχής, οι Υάδες, μεγάλωσαν τον θεό Διόνυσο, τον "Δία της Νύσας".

Επισκόπηση
----------

Παρόλο που η λατρεία του Διονύσου έφτασε στην ηπειρωτική Ελλάδα από την Μικρά Ασία (όπου οι Χετταίοι αυτοαποκαλούνταν "Νέσοι" και η γλώσσα τους "Νέσιλι"), η τοποθεσία της Νύσας δεν θα μπορούσε παρά να ήταν μια φαντασίωση μιας ρομαντικής και απόμερης χώρας. Ίσως ακόμα και το όνομα Νύσα να εφευρέθηκε για να δοθεί εξήγηση στο όνομα του θεού. Ακόμα και ο Όμηρος αναφέρει το όρος Νύσειο όπου ο θεός Δίονυσος ανατράφηκε υπό την προστασία των νυμφών. Ο Ησύχιος ο Αλεξανδρεύς αναφέρει τα παρακάτω μέρη που προτάθηκαν από άλλους αρχαίους συγγραφείς ως την τοποθεσία του Νύσειου όρους: Αραβία, Αιθιοπία, Αίγυπτος, Βαβυλώνα, Ερυθρά Θάλασσα, Θράκη, Θεσσαλία, Κιλικία, Ινδία, Λιβύη, Λυδία, Μακεδονία, Νάξος, Συρία ή ακόμα και γύρω από τον Παγγαίο (μυθικό νησί νότια της Αραβίας). 'Οταν ο Διόνυσος επέστρεψε στον Όλυμπο από τη Νύσα έφερε μαζί του ενθεογόνο κρασί.

Σύμφωνα με τον Σερ Γουίλιαμ Τζόουνς, το "Μέρος" που θεωρούνταν από τους Έλληνες όρος στην Ινδία θα μπορούσε να αντιστοιχεί στο όρος Μέρου που βρίσκεται κοντά στην πόλη της Ναισάντα ή Νύσα, γνωστή στους Έλληνες ως Διονυσιούπολη.

Κατά την Ελληνιστική περίοδο, η Νύσα προσωποποιήθηκε ως η κηδεμόνας του Διονύσου και λεγόταν ότι είχε θαφτεί στη Σκυθόπολη (Μπειτ Σεαν) στο σημερινό Ισραήλ, η οποία θεωρόυσε τον Διόνυσο ως ιδρυτή της.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Dictionary of Ancient Deities
Στις 11 Απριλίου 2021 πραγματοποιήθηκε **συνταγματικό δημοψήφισμα** στο Κιργιστάν. Το νέο σύνταγμα εγκρίθηκε από το 85% των ψηφοφόρων.

Ιστορικό
--------

Μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2020, ξεκίνησαν διαδηλώσεις τον Οκτώβριο του 2020 που οδήγησαν στην παραίτηση του προέδρου Σοορονμπάι Τζεενμπέκοφ. Τον Ιανουάριο του 2021 διεξήχθη ένα δημοψήφισμα για τη μορφή διακυβέρνησης παράλληλα με τις προεδρικές εκλογές (που κέρδισε ο Σαντίρ Τζαπάροφ ), με τους ψηφοφόρους να ερωτώνται εάν θα προτιμούσαν ένα προεδρικό σύστημα, ένα κοινοβουλευτικό σύστημα ή θα αντιτίθεντο και στα δύο. Λίγο πάνω από το 84% ψήφισε υπέρ ενός προεδρικού συστήματος.

Ξεκίνησαν οι εργασίες για τη σύνταξη ενός νέου συντάγματος, το οποίο συζητήθηκε στο Ανώτατο Συμβούλιο τον Φεβρουάριο του 2021. Το σχέδιο νέου συντάγματος αντικαθιστά ένα κοινοβουλευτικό σύστημα με προεδρικό, με τους προέδρους να περιορίζονται σε δύο πενταετείς θητείες αντί για μία εξαετή θητεία. Επίσης, μειώνει τον αριθμό των εδρών στο Ανώτατο Συμβούλιο από 120 σε 90 και ιδρύει συνταγματικό δικαστήριο.  Οι αλλαγές περιγράφηκαν ως κινούμενες «προς μια μορφή προεδρισμού που είναι κοντά στον αυταρχικού τύπου «βασιλικό προεδρισμό» στον μετασοβιετικό ευρασιατικό χώρο». 

Τον Μάρτιο του 2021 τα μέλη του Ανωτάτου Συμβουλίου ενέκριναν νομοσχέδιο, προγραμματίζοντας δημοψήφισμα για το νέο σύνταγμα για τις 11 Απριλίου, την ίδια ημέρα με τις τοπικές εκλογές.

Αποτελέσματα
------------

Αποτελέσματα| Επιλογή | Ψήφοι |  % |
| --- | --- | --- |
|  | **Υπέρ** | **1.048.660** | **79,32** |
|  | Λευκά και άκυρα | 92.094 | 6,97 |
|  | Κατά | 181.370 | 13,72 |
|  |
| Έγκυρα | 1.230.030 | 93,03 |
| Άκυρα/λευκά | 92.094 | 6,97 |
| Σύνολο | 1.322.124 | 100 |
| Αποχή | 2.284.077 | 62,94 |
| Εγγεγραμμένοι/Προσέλευση | 3.606.201 | 36,66 |
| Ποσοστό προσέλευσης | ✔ 30 % |


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Υπέρ*1.060.799***(79,32 %)** |  |  |  | Κατά*182.514***(13,72 %)** |
| **▲** |
| Απόλυτη πλειοψηφία |

Επακόλουθα
----------

Το νέο σύνταγμα υιοθετήθηκε στις 11 Απριλίου 2021. Ο πρόεδρος Τζαπάροφ το υπέγραψε στις 5 Μαΐου 2021.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Kyrgyzstan to hold constitution referendum on April 11 Interfax, 11 Μαρτίου 2021
2. ↑  William Partlett, Kyrgyzstan’s 2021 Constitution: A Brief Comparative and Historical Analysis.
3. ↑  «Résultats préliminaires». *shailoo.gov.kg* (στα Ρωσικά).  Unknown parameter `|consulté le=` ignored (`|access-date=` suggested) (βοήθεια).
4. ↑  «President Japarov signs new Constitution of Kyrgyzstan». *akipress.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 5 Μαΐου 2021. .