Περιπτώσεις σοβαρής φωκομελίας επαγόμενης από θαλιδομίδη
Μωρό που γεννήθηκε από μητέρα που είχε λάβει θαλιδομίδη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της
Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και στις αρχές της δεκαετίας του 1960, η χρήση της θαλιδομίδης σε 46 χώρες από γυναίκες που ήταν ή έμειναν έγκυες είχε ως αποτέλεσμα τη "μεγαλύτερη ιατρική καταστροφή που προκάλεσε ποτέ ο άνθρωπος", με περισσότερα από 10.000 παιδιά να γεννιούνται με μια σειρά σοβαρών παραμορφώσεων, όπως η φωκομελία, καθώς και χιλιάδες αποβολές
.

Η θαλιδομίδη εισήχθη το 1953 ως ηρεμιστικό και στη συνέχεια κυκλοφόρησε στην αγορά από τη γερμανική φαρμακευτική εταιρεία Chemie Grünenthal με την ονομασία Contergan ως φάρμακο κατά του άγχους, των διαταραχών του ύπνου, της έντασης και της πρωινής ναυτίας. Εισήχθη ως ηρεμιστικό και φάρμακο για την πρωινή ναυτία χωρίς να δοκιμαστεί σε έγκυες γυναίκες. Αν και αρχικά θεωρήθηκε ασφαλές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, το 1961 εκφράστηκαν ανησυχίες για γενετικές ανωμαλίες και το φάρμακο αποσύρθηκε από την αγορά στην Ευρώπη το ίδιο έτος.

Ανάπτυξη της θαλιδομίδης
------------------------

Η θαλιδομίδη αναπτύχθηκε για πρώτη φορά ως ηρεμιστικό από την ελβετική φαρμακευτική εταιρεία Ciba το 1953. Το 1954, η Ciba εγκατέλειψε το προϊόν, το οποίο αγόρασε η γερμανική φαρμακευτική εταιρεία Chemie Grünenthal, η οποία είχε ιδρυθεί από τον Χέρμαν Βιρτς, πατέρα και μέλος του ναζιστικού κόμματος, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ως θυγατρική της οικογενειακής επιχείρησης Μάουρερ & Βιρτς. Ο αρχικός στόχος της εταιρείας ήταν η ανάπτυξη αντιβιοτικών για τα οποία υπήρχε επείγουσα ανάγκη στην αγορά. Ο Βίρτζ διόρισε τον χημικό Χάινριχ Μούκτερ, ο οποίος διέφυγε τη δίωξη για εγκλήματα πολέμου για τα πειράματά του σε κρατούμενους στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης, ως επικεφαλής του προγράμματος ανάπτυξης, λόγω της εμπειρίας του στην έρευνα και παραγωγή εμβολίου κατά του τύφου για τη ναζιστική Γερμανία. Διορίζει τον Μάρτιν Στάεμλερ, γιατρό και κορυφαίο υποστηρικτή του προγράμματος ευγονικής των Ναζί, ως επικεφαλής της παθολογίας, μαζί με τον Χάιντς Μπάουμkötter, επικεφαλής γιατρό του στρατοπέδου συγκέντρωσης Σαξενχάουζεν, και τον Ότο Άμπρος, χημικό και ναζιστή εγκληματία πολέμου. Ο Άμπρος ήταν πρόεδρος του συμβουλευτικού συμβουλίου της Grünenthal κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης της θαλιδομίδης και ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου όταν πωλήθηκε η Contergan.

Κρίση των εκ γενετής δυσμορφιών
-------------------------------

Ο συνολικός αριθμός των εμβρύων που υπέστησαν βλάβη από τη χρήση της θαλιδομίδης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εκτιμάται σε περισσότερα από 10.000 και ενδεχομένως σε 20.000. Από αυτά, περίπου το 40% πέθανε κατά τη γέννηση ή λίγο αργότερα. Όσα επέζησαν είχαν δυσμορφίες στα άκρα, στα μάτια, στο ουροποιητικό σύστημα και στην καρδιά. [Η αρχική είσοδός του στην αγορά των ΗΠΑ εμποδίστηκε από την Frances Oldham Kelsey της Υπηρεσίας Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA). Οι γενετικές ανωμαλίες της θαλιδομίδης οδήγησαν σε αυξημένη ρύθμιση και παρακολούθηση του φαρμάκου σε πολλές χώρες.

### Ηνωμένο Βασίλειο

Τεχνητά μέλη που κατασκευάστηκαν για ένα πάσχον παιδί τη δεκαετία του 1960 από το Κέντρο Προσαρμογής Άκρων του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων στο Roehampton του Λονδίνου.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το φάρμακο έλαβε άδεια κυκλοφορίας το 1958 και αποσύρθηκε το 1961. Από τα περίπου 2.000 μωρά που γεννήθηκαν με ανωμαλίες, περίπου τα μισά πέθαναν μέσα σε λίγους μήνες και 466 επέζησαν τουλάχιστον μέχρι το 2010. 1968, μετά από μια μακρά εκστρατεία των Sunday Times, επιτεύχθηκε διακανονισμός αποζημίωσης για τα θύματα στο Ηνωμένο Βασίλειο με την εταιρεία Distillers (σήμερα μέρος της Diageo), η οποία είχε διανείμει το φάρμακο στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η εταιρεία Distillers Biochemicals κατέβαλε περίπου 28 εκατομμύρια λίρες ως αποζημίωση μετά από δικαστική διαμάχη.

Το Βρετανικό Καταπίστευμα για τα Παιδιά της Θαλιδομίδης ιδρύθηκε το 1973 στο πλαίσιο δικαστικού διακανονισμού ύψους 20 εκατομμυρίων λιρών μεταξύ της εταιρείας Distillers και 429 παιδιών που έπασχαν από αναπηρίες που σχετίζονταν με τη θαλιδομίδη. Το 1997, η Diageo (που προέκυψε από τη συγχώνευση της Grand Metropolitan και της Guinness, η οποία είχε αγοράσει την Distillers το 1990) δεσμεύτηκε για μακροπρόθεσμη οικονομική στήριξη του ιδρύματος Thalidomide Trust και των δικαιούχων του. Τον Δεκέμβριο του 2009, η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου χορήγησε στους επιζώντες επιδότηση ύψους 20 εκατομμυρίων λιρών, η οποία επρόκειτο να διανεμηθεί μέσω του Thalidomide Trust.

### Ισπανία

Στην Ισπανία, η θαλιδομίδη ήταν ευρέως διαθέσιμη καθ' όλη τη δεκαετία του 1970, και ίσως ακόμη και στη δεκαετία του 1980. Υπάρχουν δύο λόγοι για αυτό. Πρώτον, οι κρατικοί έλεγχοι και η προστασία ήταν ανεπαρκείς- μόλις το 2008 η κυβέρνηση παραδέχθηκε ότι η χώρα εισήγαγε θαλιδομίδη. Δεύτερον, η Grünenthal δεν απαίτησε από την αδελφή της εταιρεία στη Μαδρίτη να προειδοποιήσει τους Ισπανούς γιατρούς και επέτρεψε στην τελευταία να μην προειδοποιήσει τους γιατρούς για τα μειονεκτήματα του προϊόντος. Η ισπανική ομάδα υπεράσπισης των θυμάτων θαλιδομίδης εκτιμά ότι το 2015 υπήρχαν 250 έως 300 εν ζωή θύματα θαλιδομίδης στην Ισπανία.

### Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία

  

Παρόλο που ο Αυστραλός μαιευτήρας William McBride πήρε τα εύσημα για την ανησυχία σχετικά με τη θαλιδομίδη, ήταν μια μαία, η Sister Pat Sparrow, που υποπτεύθηκε για πρώτη φορά ότι το φάρμακο προκαλούσε γενετικές ανωμαλίες στα μωρά των ασθενών που παρακολουθούσε ο McBride στο Crown Street Women's Hospital στο Σίδνεϊ. Ο Γερμανός παιδίατρος Βίντουκιντ Λεντς, ο οποίος επίσης υποπτευόταν τη σχέση, πιστώνεται τη διεξαγωγή της επιστημονικής έρευνας που απέδειξε ότι η θαλιδομίδη προκαλούσε γενετικές ανωμαλίες το 1961. Ο ΜακΜπράιντ τιμήθηκε αργότερα με διάφορες τιμητικές διακρίσεις, συμπεριλαμβανομένου ενός μεταλλίου και χρηματικού βραβείου από το Ινστιτούτο της ζωής στο Παρίσι, αλλά τελικά διαγράφηκε από το ιατρικό μητρώο της Αυστραλίας το 1993 για επιστημονική απάτη που σχετιζόταν με την εργασία του στο Debendox. Περαιτέρω δοκιμές σε ζώα διεξήχθησαν από τον Τζορτζ Σόμερς, επικεφαλής φαρμακολόγο της εταιρείας Distillers στη Βρετανία, οι οποίες έδειξαν εμβρυϊκές ανωμαλίες σε κουνέλια. Παρόμοια αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν επίσης δείχνοντας αυτές τις επιδράσεις σε αρουραίους και άλλα είδη
.

Η Λινέτ Ρόου, η οποία γεννήθηκε χωρίς άκρα, ηγήθηκε μιας ομαδικής αγωγής στην Αυστραλία κατά του κατασκευαστή του φαρμάκου, της Grünenthal, η οποία αγωνίστηκε για να εκδικαστεί η υπόθεση στη Γερμανία. Το Ανώτατο Δικαστήριο της Βικτώριας απέρριψε την αίτηση της Grünenthal το 2012 και η υπόθεση εκδικάστηκε στην Αυστραλία. 17 Ιουλίου 2012, η Ρόου κέρδισε εξωδικαστικό συμβιβασμό, που πιστεύεται ότι ανέρχεται σε εκατομμύρια δολάρια και αποτελεί προηγούμενο για τα θύματα ομαδικών αγωγών να λάβουν περαιτέρω αποζημίωση. τον Φεβρουάριο του 2014, το Ανώτατο Δικαστήριο της Βικτώριας ενέκρινε τον συμβιβασμό ύψους 89 εκατομμυρίων δολαρίων Αυστραλίας σε 107 θύματα του φαρμάκου στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία.

### Γερμανία

Στην Ανατολική Γερμανία, η θαλιδομίδη απορρίφθηκε από την Κεντρική Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων για τη διακίνηση ναρκωτικών στη ΛΔΓ και δεν εγκρίθηκε ποτέ η χρήση της. Δεν υπάρχουν γνωστά περιστατικά από μωρά με θαλιδομίδη που να έχουν γεννηθεί στην Ανατολική Γερμανία. Εν τω μεταξύ, στη Δυτική Γερμανία, χρειάστηκε αρκετός χρόνος για να συνδεθεί η αύξηση της δυσμελίας στα τέλη της δεκαετίας του 1950 με τη θαλιδομίδη. Το 1958, ο Καρλ Μπεκ, πρώην παιδίατρος στο Μπαϊρόιτ, έγραψε ένα άρθρο σε μια τοπική εφημερίδα, υποστηρίζοντας μια σχέση μεταξύ των δοκιμών πυρηνικών όπλων και των περιπτώσεων δυσμελίας σε παιδιά. με βάση αυτό, ο επικεφαλής του FDP Έριχ Μέντε ζήτησε μια επίσημη δήλωση από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση. για στατιστικούς λόγους, η κύρια σειρά δεδομένων που χρησιμοποιήθηκε για την έρευνα των περιπτώσεων δυσμελίας ξεκίνησε τυχαία την ίδια στιγμή με την ημερομηνία έγκρισης της θαλιδομίδης. Αφού το ναζιστικό καθεστώς με το νόμο για την πρόληψη των κληρονομικά ασθενών απογόνων χρησιμοποίησε την υποχρεωτική στατιστική παρακολούθηση για τη διάπραξη διαφόρων εγκλημάτων, η δυτική Γερμανία ήταν πολύ απρόθυμη να παρακολουθεί τις συγγενείς διαταραχές με έναν εξίσου αυστηρό τρόπο. Η κοινοβουλευτική έκθεση απέρριψε οποιαδήποτε σχέση με τη ραδιενέργεια και την αφύσικη αύξηση της δυσμελίας. Επίσης, το ερευνητικό πρόγραμμα της DFG που εγκαταστάθηκε μετά το αίτημα του Mende δεν βοήθησε. Επικεφαλής του προγράμματος ήταν ο παθολόγος Φραντς Μπύχνερ, ο οποίος διεξήγαγε το πρόγραμμα για να προπαγανδίσει την τερατολογική του θεωρία. Ο Βύχνερ θεωρούσε ότι η έλλειψη υγιεινής διατροφής και η συμπεριφορά των μητέρων ήταν πιο σημαντικές από τους γενετικούς λόγους. Επιπλέον, χρειάστηκε αρκετός χρόνος για να διοριστεί ένας Γενικός Χειρουργός στη Γερμανία- το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Υγείας ιδρύθηκε μόλις το 1962, μερικούς μήνες μετά την απαγόρευση της θαλιδομίδης από την αγορά. Στη Δυτική Γερμανία γεννήθηκαν περίπου 2.500 μωρά με γενετικές ανωμαλίες από τη θαλιδομίδη.

### Καναδάς

Παρά τις σοβαρές παρενέργειές της, η θαλιδομίδη πωλούνταν στα φαρμακεία του Καναδά μέχρι το 1962. Οι επιπτώσεις της θαλιδομίδης αύξησαν τις ανησυχίες σχετικά με την ασφάλεια των φαρμακευτικών φαρμάκων. Η Καναδική Εταιρεία Τοξικολογίας ιδρύθηκε μετά τη δημοσιοποίηση των επιπτώσεων της θαλιδομίδης και επικεντρώθηκε στην τοξικολογία ως κλάδο ξεχωριστό από τη φαρμακολογία. Η ανάγκη δοκιμής και έγκρισης των τοξινών σε ορισμένα φαρμακευτικά φάρμακα έγινε πιο σημαντική μετά την καταστροφή. Η Καναδική Εταιρεία Τοξικολογίας είναι υπεύθυνη για τη νομοθεσία περί προστασίας του περιβάλλοντος και επικεντρώνεται στην έρευνα σχετικά με τις επιπτώσεις των χημικών ουσιών στην ανθρώπινη υγεία. Η θαλιδομίδη οδήγησε σε αλλαγές στον τρόπο δοκιμής των φαρμάκων, στον τύπο των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και έκανε τους ανθρώπους να συνειδητοποιήσουν καλύτερα τις πιθανές παρενέργειες των φαρμάκων.

Σύμφωνα με το καναδικό ειδησεογραφικό περιοδικό W5, τα περισσότερα, αλλά όχι όλα, τα θύματα της θαλιδομίδης λαμβάνουν ετήσια επιδόματα ως αποζημίωση από την κυβέρνηση του Καναδά. Εξαιρούνται όσοι δεν μπορούν να προσκομίσουν τα έγγραφα που απαιτεί η κυβέρνηση.

Μια ομάδα 120 Καναδών επιζώντων δημιούργησε την Ένωση Θυμάτων Θαλιδομίδης του Καναδά, στόχος της οποίας είναι να αποτρέψει την έγκριση φαρμάκων που θα μπορούσαν να είναι επιβλαβή για τα έγκυα άτομα και τα μωρά. Τα μέλη από την Ένωση Θυμάτων Θαλιδομίδης συμμετείχαν στο πρόγραμμα STEPS, το οποίο αποσκοπούσε στην πρόληψη της τερατογένεσης.

### Ηνωμένες Πολιτείες

1962: Η Φράνσις Όλνταμ Κέλσι, φαρμακολόγος στον FDA, λαμβάνει το βραβείο διακεκριμένης ομοσπονδιακής δημόσιας υπηρεσίας από τον πρόεδρο Τζον Φ. Κένεντι για την παρεμπόδιση της πώλησης της θαλιδομίδης στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Στις ΗΠΑ, ο FDA αρνήθηκε την έγκριση για την κυκλοφορία της θαλιδομίδης στην αγορά, λέγοντας ότι χρειάζονται περαιτέρω μελέτες. Αυτό μείωσε την επίδραση της θαλιδομίδης στους ασθενείς των ΗΠΑ. Η άρνηση οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό στη φαρμακολόγο Φράνσις Όλνταμ Κέλσι, η οποία αντιστάθηκε στις πιέσεις της Richardson-Merrell Pharmaceuticals Co. Αν και η θαλιδομίδη δεν είχε εγκριθεί για πώληση στις Ηνωμένες Πολιτείες εκείνη την εποχή, πάνω από 2,5 εκατομμύρια δισκία είχαν διανεμηθεί σε πάνω από 1.000 γιατρούς κατά τη διάρκεια ενός προγράμματος κλινικών δοκιμών. Υπολογίζεται ότι σχεδόν 20.000 ασθενείς, αρκετές εκατοντάδες εκ των οποίων ήταν έγκυες, έλαβαν το φάρμακο για να ανακουφίσουν την πρωινή ναυτία ή ως ηρεμιστικό, και τουλάχιστον 17 παιδιά γεννήθηκαν κατά συνέπεια στις Ηνωμένες Πολιτείες με παραμορφώσεις που σχετίζονται με τη θαλιδομίδη. Ενώ ήταν έγκυος, η παρουσιάστρια της παιδικής τηλεόρασης Sherri Finkbine πήρε θαλιδομίδη που ο σύζυγός της είχε αγοράσει χωρίς συνταγή στην Ευρώπη. Όταν έμαθε ότι η θαλιδομίδη προκαλούσε εμβρυϊκές παραμορφώσεις, θέλησε να διακόψει την εγκυμοσύνη της, αλλά οι νόμοι της Αριζόνα επέτρεπαν την άμβλωση μόνο αν κινδύνευε η ζωή της μητέρας. Η Φινκμπάιν ταξίδεψε στη Σουηδία για να κάνει την έκτρωση. Διαπιστώθηκε ότι η θαλιδομίδη είχε παραμορφώσει το έμβρυο.

Επειδή αρνήθηκε το αίτημα παρά τις πιέσεις που δέχθηκε από την εταιρεία Richardson-Merrell Pharmaceuticals Co, η Κέλσι έλαβε το Προεδρικό Βραβείο για τη διακεκριμένη ομοσπονδιακή δημόσια υπηρεσία σε μια τελετή το 1962 με τον πρόεδρο Τζον Κένεντι. Τον Σεπτέμβριο του 2010, ο FDA τίμησε την Κέλσι με το πρώτο βραβείο Κέλσι, το οποίο απονέμεται κάθε χρόνο σε ένα μέλος του προσωπικού του FDA. Η βράβευση έγινε 50 χρόνια αφότου η Κέλσι, τότε νέα ιατρική λειτουργός του οργανισμού, εξέτασε για πρώτη φορά την αίτηση της φαρμακευτικής εταιρείας William S. Merrell Pharmaceuticals Company με έδρα το Σινσινάτι.

Η καρδιολόγος Έλεν Β. Τάουσιγκ έμαθε για τις βλαβερές συνέπειες του φαρμάκου θαλιδομίδη στα νεογέννητα και το 1967 κατέθεσε στο Κογκρέσο για το θέμα αυτό μετά από ένα ταξίδι της στη Γερμανία, όπου εργαζόταν με βρέφη με φωκομέλεια (σοβαρές παραμορφώσεις των άκρων). Ως αποτέλεσμα των προσπαθειών της, η θαλιδομίδη απαγορεύτηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη.

### Αυστρία

Η Ίνγκεμποργκ Άιχλερ, μέλος του Αυστριακού συνεδρίου εισαγωγής φαρμάκων, επέβαλε περιορισμούς στην πώληση της θαλιδομίδης (εμπορική ονομασία Softenon) σύμφωνα με τους κανόνες των συνταγογραφούμενων φαρμάκων, με αποτέλεσμα να γεννηθούν στην Αυστρία και την Ελβετία σχετικά λίγα πάσχοντα παιδιά.

Συνέπειες του σκανδάλου
-----------------------

Πολυάριθμες αναφορές για δυσπλασίες στα μωρά ευαισθητοποίησαν την κοινή γνώμη σχετικά με τις παρενέργειες του φαρμάκου στις εγκύους. Οι γενετικές ανωμαλίες που προκαλούνται από τη θαλιδομίδη μπορεί να κυμαίνονται από μέτριες έως πιο σοβαρές μορφές. Στις πιθανές γενετικές ανωμαλίες περιλαμβάνονται η φωκομελία, η δυσμελία, η αμυελία, η υποπλασία των οστών και άλλες γενετικές ανωμαλίες που επηρεάζουν το αυτί, την καρδιά ή τα εσωτερικά όργανα. Οι Φρανκς και συν. μελέτησαν τον τρόπο με τον οποίο το φάρμακο επηρέαζε τα νεογέννητα, τη σοβαρότητα των δυσμορφιών τους και εξέτασαν τα πρώτα χρόνια χρήσης του φαρμάκου. Ο Γουέμπ, το 1963, εξέτασε επίσης την ιστορία του φαρμάκου και τις διάφορες μορφές γενετικών ανωμαλιών που προκαλούσε. "Η συνηθέστερη μορφή συγγενών δυσμορφιών που οφείλονται στη θαλιδομίδη είναι η βράχυνση των άκρων, με τα χέρια να επηρεάζονται συχνότερα. Το σύνδρομο αυτό χαρακτηρίζεται από την παρουσία παραμορφώσεων των μακρών οστών των άκρων, με αποτέλεσμα τη συντόμευση και άλλες ανωμαλίες".

### Η ποινική δίκη της Grünenthal

Μνημείο Θαλιδομίδης στο Κάρντιφ, Ουαλία
Το 1968 ξεκίνησε στη Δυτική Γερμανία μια μεγάλη ποινική δίκη, στην οποία κατηγορήθηκαν αρκετοί αξιωματούχοι του Γκρίνενταλ για ανθρωποκτονία από αμέλεια και τραυματισμό. Αφού η Grünenthal κατέληξε σε διακανονισμό με τα θύματα τον Απρίλιο του 1970, η δίκη έληξε τον Δεκέμβριο του 1970 χωρίς να διαπιστωθεί ενοχή. Στο πλαίσιο του διακανονισμού, η Grünenthal κατέβαλε 100 εκατομμύρια μάρκα σε ειδικό ίδρυμα- η δυτικογερμανική κυβέρνηση πρόσθεσε 320 εκατομμύρια μάρκα. Το ίδρυμα κατέβαλε στα θύματα εφάπαξ ποσό μεταξύ 2.500 και 25.000 μάρκων (ανάλογα με τη σοβαρότητα της αναπηρίας) και μηνιαίο επίδομα μεταξύ 100 και 450 μάρκων. Τα μηνιαία επιδόματα αυξήθηκαν έκτοτε σημαντικά και καταβάλλονται πλέον εξ ολοκλήρου από το κράτος (επειδή το ίδρυμα δεν είχε άλλα χρήματα). Το 2008, ο Grünenthal συνεισέφερε άλλα 50 εκατομμύρια ευρώ στο ίδρυμα.

Στις 31 Αυγούστου 2012, ο Χάραλντ Φ. Στοκ, διευθύνων σύμβουλος της Grünenthal GmbH από τον Ιανουάριο του 2009 έως τις 28 Μαΐου 2013, ζήτησε για πρώτη φορά συγγνώμη για την παραγωγή του φαρμάκου και τη σιωπή του σχετικά με τις γενετικές ανωμαλίες. Σε μια τελετή, ο Στοκ αποκάλυψε ένα άγαλμα ενός παιδιού με αναπηρία για να συμβολίσει τα θύματα της θαλιδομίδης και ζήτησε συγγνώμη που δεν προσπάθησε να προσεγγίσει τα θύματα για περισσότερα από 50 χρόνια. Κατά τη στιγμή της απολογίας, μεταξύ 5.000 και 6.000 άνθρωποι εξακολουθούσαν να ζουν με γενετικές ανωμαλίες που σχετίζονται με τη θαλιδομίδη. Οι συνήγοροι των θυμάτων χαρακτήρισαν τη συγγνώμη "προσβλητική" και "πολύ λίγη και πολύ αργά" και επέκριναν την εταιρεία για την παράλειψη αποζημίωσης των θυμάτων και για τον ισχυρισμό ότι κανείς δεν μπορούσε να γνωρίζει για τις βλάβες που προκαλούσε το φάρμακο, υποστηρίζοντας ότι υπήρχαν πολλά προειδοποιητικά σημάδια εκείνη την εποχή.

### Εθνικό Μνημείο Αυστραλίας

Στις 13 Νοεμβρίου 2023, η αυστραλιανή κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα ζητήσει επίσημα συγγνώμη από τους ανθρώπους που επλήγησαν από τη θαλιδομίδη με τα αποκαλυπτήρια ενός εθνικού μνημείου, με τον πρωθυπουργό Άντονι Αλμπανέζε να περιγράφει "την τραγωδία της θαλιδομίδης" ως ένα "σκοτεινό κεφάλαιο" στην ιστορία της Αυστραλίας και τον υπουργό Υγείας Μαρκ Μπάτλερ να λέει: "Ενώ δεν μπορούμε να αλλάξουμε το παρελθόν ή να τερματίσουμε τη σωματική ταλαιπωρία, ελπίζω ότι αυτά τα σημαντικά επόμενα βήματα αναγνώρισης και συγγνώμης θα βοηθήσουν στην επούλωση μερικών από τις συναισθηματικές πληγές".

Σημαντικές περιπτώσεις
----------------------

Ο Νίκο φον Γκλάσοου, Γερμανός σκηνοθέτης
* Η Μερσέντες Μπενέγκμπι, που γεννήθηκε με φωκομέλεια και στα δύο χέρια, οδήγησε την επιτυχή εκστρατεία για αποζημίωση από την κυβέρνησή της για τους Καναδούς που είχαν πληγεί από τη θαλιδομίδη.
* Ο Ματ Φρέιζερ, που γεννήθηκε με φωκομέλεια και των δύο χεριών, είναι Άγγλος ροκ μουσικός, ηθοποιός, συγγραφέας και καλλιτέχνης παραστάσεων. Είναι παραγωγός ενός τηλεοπτικού ντοκιμαντέρ του 2002, με τίτλο Born Freak, το οποίο εξέτασε αυτή την ιστορική παράδοση και τη σημασία της για τους σύγχρονους καλλιτέχνες με αναπηρία. Το έργο αυτό έγινε αντικείμενο ακαδημαϊκής ανάλυσης στον τομέα των σπουδών αναπηρίας.
* Ο Νίκο φον Γκλάσοου, επιζών από τη θαλιδομίδη, δημιούργησε ένα ντοκιμαντέρ με τίτλο NoBody's Perfect, βασισμένο στις ζωές 12 ανθρώπων που επηρεάστηκαν από το φάρμακο, το οποίο κυκλοφόρησε το 2008.
* Η Ζοζέ Λέικ είναι Καναδή χρυσή παραολυμπιονίκης κολυμβήτρια, επιζήσασα της θαλιδομίδης και πρόεδρος της Ένωσης Θυμάτων Θαλιδομίδης του Καναδά
* Η Λορέιν Μέρσερ ΜΒΕ από το Ηνωμένο Βασίλειο, που γεννήθηκε με φωκομέλεια και στα δύο χέρια και στα δύο πόδια, είναι η μόνη επιζήσασα θαλιδομίδης που μετέφερε την Ολυμπιακή Φλόγα.
* Ο Τόμας Κουάστχοφ, ένας διεθνώς αναγνωρισμένος μπασοβαρύτονος, ο οποίος περιγράφει τον εαυτό του: "1,34 μέτρα ύψος, κοντά χέρια, επτά δάχτυλα - τέσσερα δεξιά, τρία αριστερά - μεγάλο, σχετικά καλοσχηματισμένο κεφάλι, καστανά μάτια, διακριτικά χείλη- επάγγελμα: τραγουδιστής".
* Ο Άλβιν Λο, Καναδός ομιλητής κινήτρων και πρώην ραδιοφωνικός παρουσιαστής.

Αλλαγή στους κανονισμούς για τα φάρμακα
---------------------------------------

Η καταστροφή ώθησε πολλές χώρες να θεσπίσουν αυστηρότερους κανόνες για τις δοκιμές και την αδειοδότηση των φαρμάκων, όπως η τροποποίηση Κεφάουβερ Χάρις (ΗΠΑ), η οδηγία 65/65/ΕΟΚ1 (Ε.Ε.) και ο νόμος περί φαρμάκων του 1968 (Ηνωμένο Βασίλειο).. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι νέοι κανονισμοί ενίσχυσαν τον FDA, μεταξύ άλλων, απαιτώντας από τους αιτούντες να αποδεικνύουν την αποτελεσματικότητα και να γνωστοποιούν όλες τις παρενέργειες που προέκυψαν κατά τις δοκιμές. ο FDA ξεκίνησε στη συνέχεια την εφαρμογή της Μελέτης Αποτελεσματικότητας Φαρμάκων (Drug Efficacy Study Implementation) για την επαναταξινόμηση των φαρμάκων που κυκλοφορούσαν ήδη στην αγορά.

Βιβιογραφία
-----------

* Stephens, Trent· Brynner, Rock (24 Δεκεμβρίου 2001). *Dark Remedy: The Impact of Thalidomide and Its Revival as a Vital Medicine*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. Perseus Books. ISBN 978-0-7382-0590-8.
* Knightley, Phillip· Evans, Harold (1979). *Suffer The Children: The Story of Thalidomide*. New York: The Viking Press. ISBN 978-0-670-68114-3.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* WHO Pharmaceuticals Newsletter No. 2, 2003 – See page 11, Feature Article
* CBC Digital Archives – Thalidomide: Bitter Pills, Broken Promises
* Remind me again, what is thalidomide and how did it cause so much harm?. The Conversation, 7 December 2015

Παραπομπές
----------

1. ↑  Vargesson, Neil. "Thalidomide-induced teratogenesis: history and mechanisms." Birth defects research. Part C, Embryo today : reviews vol. 105,2 (2015): 140–56. doi:10.1002/bdrc.21096
2. 1 2 3  Bren L (28 February 2001). «Frances Oldham Kelsey: FDA Medical Reviewer Leaves Her Mark on History». *FDA Consumer* (U.S. Food and Drug Administration).. Ανακτήθηκε στις 23 December 2009.
3. 1 2 3  Miller, Marylin T. (1991). «Thalidomide Embryopathy: A Model for the Study of Congenital Incomitant Horizontal Strabismus». *Transactions of the American Ophthalmological Society* **81**: 623–674. PMID 1808819.
4. 1 2 3 4  Loue, Sana· Sajatovic, Martha (2004). *Encyclopedia of Women's Health* (στα Αγγλικά). Springer Science & Business Media. σελίδες 643–644. ISBN 9780306480737.
5. ↑  Sneader W (2005). Drug discovery: a history (Rev. and updated ed.). Chichester: Wiley. p. 367. ISBN 978-0-471-89979-2.
6. 1 2 3  Cuthbert, Alan (2003). *The Oxford Companion to the Body*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. Oxford University Press. σελ. 682. doi:10.1093/acref/9780198524038.001.0001. ISBN 9780198524038.
7. ↑  Thomas, Katie (2020-03-23). «The Unseen Survivors of Thalidomide Want to Be Heard» (στα αγγλικά). *The New York Times*. ISSN 0362-4331.. Ανακτήθηκε στις 2020-03-23.
8. ↑  Williams, Roger (September 10, 2012). «The Nazis and Thalidomide: The Worst Drug Scandal of All Time». Newsweek.. Ανακτήθηκε στις 25 August 2021.
9. ↑  «Thalidomide Monograph for Professionals». *Drugs.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2019.
10. ↑  Zimmer C (15 March 2010). «Answers Begin to Emerge on How Thalidomide Caused Defects». *New York Times*.. Ανακτήθηκε στις 2010-03-21. *«As they report in the current issue of Science, a protein known as cereblon latched on tightly to the thalidomide»*
11. ↑  «Apology for thalidomide survivors». *BBC News*. 14 January 2010.. Ανακτήθηκε στις 14 January 2010.
12. ↑  Ryan, Caroline (1 April 2004). «They just didn't know what it would do». *BBC*  (BBC News). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2004-07-07.. Ανακτήθηκε στις 1 May 2009.
13. ↑  Flintoff, John-Paul (23 March 2008). «Thalidomide: the battle for compensation goes on». *The Sunday Times* (London: Times Newspapers Ltd.). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2008-05-13.. Ανακτήθηκε στις 2009-05-01.
14. 1 2  «Thalidomide survivors to get £20m». *BBC News*. 23 December 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 January 2013.. Ανακτήθηκε στις 26 July 2011.
15. ↑  «About Us». *The Thalidomide Trust*. Ανακτήθηκε στις 21 Απριλίου 2020.
16. ↑  Scott, Caroline; Haupt, Oliver (3 May 2015). «The forgotten victims». *The Sunday Times Magazine*: σελ. 12–19. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις May 27, 2015.. Ανακτήθηκε στις 8 May 2015.
17. 1 2  Swan, Norman (28 June 2018). "Dr William McBride: The Flawed Character Credited with Linking Thalidomide to Birth Defects." *ABC.net.au*. Retrieved 29 May 2019.
18. ↑  Anon. «Widukind Lenz». *who named it?*. Ole Daniel Enersen. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2009.
19. 1 2  Anon (7 June 2002). «Thalidomide:40 years on». *BBC News* (BBC).. Ανακτήθηκε στις 1 May 2009.
20. ↑  «Report of Thalidomide at University of New South Wales». Embryology.med.unsw.edu.au. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2012.
21. ↑  Millikin, Robert (20 February 1993). "'Thalidomide Doctor' Guilty of Medical Fraud: William McBride, Who Exposed the Danger of One Anti-Nausea Drug, Has Been Disgraced by Experiments with Another." *The Independent*. Retrieved 28 May 2019.
22. ↑  «The foetal toxicity of thalidomide». *Proc. European Soc. Study Drug Toxicity* **1**: 49. 1963.
23. ↑  King, C.T.G.; Kendrick, F.J. (1962). «Teratogenic effects of thalidomide in the Sprague Dawley rat». *The Lancet* **280** (7265): 409–17. doi:10.1016/S0140-6736(62)90822-X. PMID 14288814.
24. ↑  «Effect of some therapeutic agents on the developing rat fetus». *Toxicology and Applied Pharmacology* **7** (7265): 409–17. 1965. doi:10.1016/S0140-6736(62)90822-X. PMID 14288814.
25. ↑  Botting, Jack (Απριλίου 2015). «Chapter 18». *Animals and Medicine: The Contribution of Animal Experiments to the Control of Disease*. OpenBook Publishers. ISBN 9781783741175. Ανακτήθηκε στις 12 Αυγούστου 2015.
26. ↑  «Australian thalidomide victims win right for hearing». *ABC News*. 19 December 2011. .
27. ↑  Petrie, Andrea (19 July 2012). «Landmark thalidomide payout offers hope for thousands». *The Sydney Morning Herald*.. Ανακτήθηκε στις 14 February 2017.
28. ↑  Farnsworth, Sarah (7 February 2014). «Supreme Court formally approves $89m compensation payout for Thalidomide victims». Australian Broadcasting Corporation.. Ανακτήθηκε στις 14 February 2017.
29. ↑  Australian Associated Press (7 February 2014). «Thalidomide survivors' compensation approved». *The Sunday Star-Times*.. Ανακτήθηκε στις 14 February 2017.
30. ↑  «DDR-Bürger schliefen ohne Contergan» [East German citizens slept without thalidomide]. *Neues Deutschland* (στα Γερμανικά). 4 Νοεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2013.
31. 1 2 3 4 5  Thomann, Klaus-Dieter (2007). «Die Contergan-Katastrophe: Die trügerische Sicherheit der "harten" Daten» (στα γερμανικά). *Deutsches Ärzteblatt* **104** (41): A–2778 / B–2454 / C–2382.. Ανακτήθηκε στις June 6, 2013.  Alt URL Αρχειοθετήθηκε 2013-10-19 στο Wayback Machine.
32. 1 2  Zichner L, Rauschmann MA, Thomann KD (2005). *Die Contergankatastrophe eine Bilanz nach 40 Jahren* [*The thalidomide catastrophe takes stock after 40 years*] (στα Γερμανικά). Darmstadt: Steinkopff. ISBN 978-3-7985-1479-9.
33. 1 2  «Canadian Thalidomide Experience». *Canadian Medical Association Journal* **89** (19): 987–92. November 1963. PMID 14076167.
34. ↑  «Turning Points of History–Prescription for Disaster». History Television. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2010.
35. 1 2  «On-line sources of toxicological information in Canada». *Toxicology* **190** (1–2): 3–14. August 2003. doi:10.1016/S0300-483X(03)00192-6. PMID 12909394.
36. ↑  «The plight of the thalidomide 'sample babies' who don't qualify for gov't compensation». *W5*.. Ανακτήθηκε στις 28 November 2016.
37. ↑  «Living in a world with thalidomide: a dose of reality». *FDA Consumer* **35** (2): 40. 2001. PMID 11444250. .
38. ↑  «TVAC and its mission – Thalidomide». 24 Ιουνίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιουνίου 2009.
39. 1 2  «Thalidomide». *Lancet* **363** (9423): 1802–11. May 2004. doi:10.1016/S0140-6736(04)16308-3. PMID 15172781. .
40. 1 2  Braun, Whitny (29 Δεκεμβρίου 2015). «Thalidomide: The Connection Between a Statue in Trafalgar Square, a 1960s Children's Show Host and the Abortion Debate». *Huffington Post*. Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2017.
41. ↑  Mekdeci, Betty. «Bendectin Part 1: How a Commonly Used Drug Caused Birth Defects». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Δεκεμβρίου 2013.
42. ↑  «Click – Debating Reproductive Rights – Reproductive Rights and Feminism, History of Abortion Battle, History of Abortion Debate, Roe v. Wade and Feminists». *www.cliohistory.org*. Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2017.
43. ↑  Harris, Gardiner (13 September 2010). «The Public's Quiet Savior From Harmful Medicines». *The New York Times*. .
44. ↑  «Dr. Helen Brooke Taussig». *U.S. National Library of Medicine*. Bethesda, MD. 3 Ιουνίου 2015.
45. ↑  «10.000 Fälle von Missbildungen» [10,000 cases of malformations] (στα Γερμανικά). ORF. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2023.
46. ↑  «Speech on the occasion of the inauguration of Thalidomide-Memorial». *Grünenthal GmbH Website*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Σεπτεμβρίου 2012.
47. ↑  «Thalidomide apology insulting, campaigners say». *BBC News*. September 1, 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 March 2016. .
48. ↑  Jose, Renju (2023-11-13). «Australia to apologise half a century after 'Thalidomide tragedy'» (στα αγγλικά). *Reuters*.. Ανακτήθηκε στις 2023-11-13.
49. ↑  «Australian government will apologise to people affected by thalidomide tragedy | Health | The Guardian». *amp.theguardian.com*. Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2023.
50. ↑  «Outstanding eight to receive honorary doctorates at Convocation». *Daily News*. Windsor, Ontario, Canada: University of Windsor. 9 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Μαρτίου 2017.
51. ↑  «Exploitations of embodiment: Born Freak and the academic bally plank.». *Disability Studies Quarterly* **25** (3). June 2005. doi:10.18061/dsq.v25i3.575. .
52. ↑  «NoBody's Perfect (2008): Release Info». IMDB. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2013.
53. ↑  Brussat, Frederic· Brussat, Mary Ann. «Film Review: NoBody's Perfect». Spirituality & Practice. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2013.
54. ↑  Tamplin, Harley (12 June 2015). «Mid Sussex residents honoured by Queen». *Mid Sussex Times*.. Ανακτήθηκε στις 27 December 2015.
55. ↑  «Orpheus lives: A small good thing in Quastoff». *The Portland Phoenix*. 19 Απριλίου 2002. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2013.
56. ↑  «50 Years: The Kefauver-Harris Amendments». Food and Drug Administration (United States). Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2013.
57. ↑  «50 Years: The Kefauver-Harris Amendments». Food and Drug Administration (United States). Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2013.
58. ↑  «Unlicensed and off label drug use in neonates». *Archives of Disease in Childhood: Fetal and Neonatal Edition* **80** (2): F142–4; discussion F144–5. March 1999. doi:10.1136/fn.80.2.F142. PMID 10325794.
59. ↑  «The evolution of pharmacy, Theme E, Level 3 Thalidomide and its aftermath» (PDF). :Royal Pharmaceutical Society. 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 14 Οκτωβρίου 2011.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4148295-5
* NDL: 01200188

 |

 |