Συντεταγμένες: 49°N 86°E﻿ / ﻿49°N 86°E﻿ / 49; 86

Τα όρη **Σαϊλούγκεμ** ή **Σαϊλιούγκεμ** είναι οροσειρά στο νοτιοανατολικό άκρο των Αλτάι και διαμορφώνουν φυσικό σύνορο ανάμεσα στη Ρωσία και τη Μογγολία.

Γεωγραφία
---------

Η οροσειρά εκτείνεται 130 χλμ βορειοανατολικά από 49° N και 86° E προς το δυτικό άκρο των ορέων Σαγιάν σε συντεταγμένες 51° 60' N και 89° E. Το μέσο υψόμετρο είναι 1.500 έως 1.750 και η γραμμή χιονιού κυμαίνεται από 2.000 μ στη βόρεια πλευρά και 2.400 μ. στη νότια. Διασταυρώνεται με την οροσειρά Τσιχατσέβα στα σύνορα της δημοκρατίας των Αλτάι και της δημοκρατίας της Τιβά.

Κλίμα
-----

Τούτο το περιβάλλον αλπικής και ορεινής στέπας συντίθεται από υψηλά υψίπεδα, πλατειές κοιλάδες και πτυχώσεις λόφων με υψόμετρο που ποικίλει. Το κλίμα σε αυτή την περιοχή είναι έντονα ηπειρωτικό με βαρείς χειμώνες, σύντομη άνοιξη και περίπου 300-400 mm ετήσιας κατακρήμνισης.

Πολιτισμός
----------

Αν και τα όρη Σαϊλούγκεμ ήταν πιθανώς καλυμμένα με πάγο στο μεγαλύτερο τμήμα της Κατώτερης και της Μέσης Πλειστόκαινου υπάρχουν αρκετά πετρόγλυφα και πυριτόλιθοι-εργαλεία που χρονολογούνται στην ύστερη Πλειστόκαινο

Στην περιοχή αναπτύχθηκε ο αρχαιολογικός πολιτισμός Πάζιρικ της εποχής του σιδήρου και οι Κούργκαν ταφές του είναι μέχρι σήμερα διασκορπισμένες στα βουνά της οροσειράς Σαϊλούγκεμ, και στην ευρύτερη περιοχή των Αλτάι, απομεινάρια ενός άλλοτε πολεμικού λαού.

Πανίδα
------

Αργκάλι
Μαζί με τη λίμνη Ζαϊζάν τα όρη Σαϊλούγκεμ αποτελούν φυσικό ενδιαίτημα για ζευγάρωμα μιας μικρής λευκόλαιμης καρδερίνας, του ευπαθούς, όπως έχει χαρακτηριστεί είδους, *Saxicola insignis*, και του γυπαετού Lammergeier, *gypaetus barbatus*. Η οροσειρά Σαϊλούγκεμ αναφέρεται επίσης ήδη από τις αρχές του 20ού αιώνα ως τόπος κυνηγίου ενός είδους προβάτου γνωστό ως αργκάλι *ovus ammon ammon*. Η οροσειρά Σαϊλούγκεμ, θεωρείται επίσης φυσικό ενδιαίτημα της λεοπάρδαλης του χιονιού *uncia uncia*.

Σημειώσεις παραπομπές
---------------------

1. ↑  «Khrebet Saylyugem / Mongolia (general)». Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2014.
2. 1 2  Maroney, Ryan L.; D. Davkharbayar (2003). «Altai argali (Ovis ammon ammon) Surveys in Siilkhemiin Nuruu National Park of Mongolia». *Mongolian Journal of Biological Sciences* **1** (2): 33–36. ISSN 1684-3908.
3. ↑  Sinor, Denis (1990). Denis Sinor, επιμ. *The Cambridge History of Early Inner Asia*. Cambridge: Cambridge University Press. σελίδες 45–46. ISBN 9780521243049.
4. ↑  Jordana, Xavier (2009). «The warriors of the steppes: osteological evidence of warfare and violence from Pazyryk tumuli in the Mongolian Altai». *Journal of Archaeological Science* **36** (7): 1319–1327. doi:10.1016/j.jas.2009.01.008.
5. ↑  Urquhart, Ewan (2010). *Stonechats*. London: A & C Black. σελ. 109. ISBN 978-0713660241.
6. ↑  Nikolenko, Elvira (ed); Igor Karyakin. *Raptors Conservation* (Novosibirsk, Russia) (15): 50. ISSN 1814–0076.
7. ↑  Carruthers, Douglas (2013). *Unknown Mongolia: A Record of Travel and Exploration in North- West Mongolia and Dzungaria*. London: Hutchinson & Co.
8. ↑  Rankin Holmes Jr. Sidney (2007). *Evaluating Rangeland Conditions in Neighboring Protected Areas of Russia and Mongolia* (MA Thesis έκδοση). Missoula, MT: The University of Montana. σελ. 8.

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Αυτό το λήμμα βασίζεται ή περιλαμβάνει κείμενο από λήμμα της Encyclopædia Britannica του 1911 που αποτελεί κοινό κτήμα.* |