Το  ***Η Λευκή Κορδέλα*** (γερμανικά: *Das weiße Band, Eine deutsche Kindergeschichte*, αγγλικά: *The White Ribbon*) είναι μία γερμανόγλωσση ταινία του 2009, η οποία κυκλοφόρησε σε ασπρόμαυρο, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Μίχαελ Χάνεκε. Το δράμα απεικονίζει την κοινωνία και την οικογένεια σε ένα χωριό της Βόρειας Γερμανίας λίγο πριν τον Α' Παγκόσμιο. Σύμφωνα με το Χάνεκε, η ταινία πραγματεύεται τη «γέννηση κάθε τύπου τρομοκρατίας, είτε αυτή είναι πολιτικής είτε θρησκευτικής μορφής.»

*Das weiße Band, Eine deutsche Kindergeschichte* (κυριολεκτικά, "Η λευκή κορδέλα, μία ιστορία για τα παιδιά της Γερμανίας") έκανε την πρεμιέρα της στο 62ο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Καννών το Μάιο του 2009 και κέρδισε το βραβείο του Χρυσού Φοίνικα (Palme d'Or), ακολουθήθηκε από θετικές κριτικές και αρκετά άλλα μεγάλα βραβεία, συμπεριλαμβανομένου αυτού στην 67η απονομή των Χρυσών Σφαιρών για το βραβείο της Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας. Η ταινία έλαβε δύο υποψηφιότητες στα 82α Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου για την κατηγορία Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας (εκπροσωπώντας τη Γερμανία) και Καλύτερης Φωτογραφίας (Κρίστιαν Μπέργκερ).

Πλοκή
-----

Οι αναμνήσεις ενός ανώνυμου ηλικιωμένου ράφτη αποτελούν μία παραβολή από ένα μακρινό καιρό τον οποίο ο ίδιος εργαζόταν ως δάσκαλος σε ένα χωριό και εκεί γνωρίζει την αρραβωνιαστικιά του Εύα, η οποία υπηρετεί έναν τοπικό βαρώνο ως νταντά των δίδυμων παιδιών του. Το σκηνικό διαδραματίζεται σε ένα φανταστικό προτεσταντικό χωριό της Γερμανίας το Eichwald, από τον Ιούλιο του 1913 έως και τον Αύγουστο του 1914, όπου ο τοπικός πάστορας, ο γιατρός και ο βαρώνος επιβάλλονται στις γυναίκες της περιοχής, στα παιδιά και στους αγρότες.

Ο πουριτανός πάστορας αναλαμβάνει μαθήματα εκμάθησης της θρησκείας και δημιουργεί στα έφηβα παιδιά του μία ένοχη συνείδηση πάνω σε φαινομενικά μικρές παραβάσεις. Τα αναγκάζει να φορούν λευκές κορδέλες ως υπενθύμιση της αθωότητας και της αγνότητας από τις οποίες έχουν παραστρατήσει. Όταν ο γιος του εξομολογείται ότι αγγίζεται, ο πάστορας δένει τα χέρια του αγοριού στο προσκέφαλο του κρεβατιού κάθε βράδυ. Ο γιατρός, ένας χήρος, αντιμετωπίζει τα παιδιά του χωριού ευγενικά αλλά εξευτελίζει την οικονόμο του( την τοπική μαία) και βρίσκεται τη νύχτα με την έφηβη κόρη του. Ο βαρώνος, ο οποίος είναι ο αφέντης του φέουδου, εξασφαλίζει τις γιορτές συγκομιδής για τους κατοίκους του χωριού, εκ των οποίων πολλοί είναι εργαζόμενοι στο αγρόκτημα του. Με συνοπτικές διαδικασίες απορρίπτει την Εύα για κανένα προφανή λόγο. Ακόμη υπερασπίζεται την ακεραιότητα ενός αγρότη του οποίου ο γιος κατέστρεψε το χωράφι του βαρώνου με τα λάχανα.

Ο δάσκαλος συναντά την Εύα λίγο πριν αυτή γυρίσει στο πατρικό της στη διπλανή πόλη. Επισκέπτεται το σπίτι της κατά τη διάρκεια του ρεπού του τα Χριστούγεννα, παίρνοντας τη συγκατάθεση των γονιών της για να παντρευτούν ύστερα από ένα χρόνο αρραβώνα.

Ανεξήγητα περιστατικά συμβαίνουν. Ένα σύρμα δεμένο σε δύο δέντρα προκαλεί στο γιατρό μία τρομερή πτώση από το άλογο του. Η σύζυγος του αγρότη πεθαίνει στο πριονιστήρι όταν το σάπιο πάτωμα καταρρέει, λίγο αργότερα ο άντρας της αυτοκτονεί όταν κρεμιέται. Ο μικρός γιος του βαρώνου εξαφανίζεται την ημέρα του φεστιβάλ της συγκομιδής και βρίσκεται το επόμενο πρωί στον αχυρώνα κρεμασμένος ανάποδα με κατεβασμένο το παντελόνι και γλουτούς ματωμένους από μαστίγιο. Ένας αχυρώνας στο αρχοντικό καίγεται. Η βαρώνη λέει στον άντρα της ότι είναι ερωτευμένη με κάποιον άλλο άντρα. Η κόρη του οικονόμου βλέπει ένα βίαιο όνειρο με το γιο της μαίας, ένα παιδί με ειδικές ανάγκες.Έπειτα το αγόρι δέχεται και επίθεση και μένει σχεδόν τυφλό. Λίγο μετά αφού η κόρη του ανοίξει το κλουβί κρατώντας το ψαλίδι στα χέρια της, ο πάστορας βρίσκει το πουλί κατακρεουργημένο. Ο οικονόμος στο οικόπεδο του βαρώνου ανακαλύπτει ότι ο γιος του έχει κλέψει από το γιο του βαρώνου.

Όσο η κοινωνική ζωή του χωριού παρακμάζει με τα ανεξήγητα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα, η μαία ζητά ένα ποδήλατο από το δάσκαλο για να πάει στην πόλη, ισχυριζόμενη ότι έχει αποδείξεις που της έδωσε ο γιος της για την αστυνομία. Αυτή και ο γιος της δεν εμφανίζονται ξανά. Η οικογένεια του γιατρού έχει επίσης εκκενώσει τις εγκαταστάσεις. Οι αυξανόμενες υποψίες του δασκάλου τον οδηγούν σε μία αντιπαράθεση στο πρεσβυτέριο του πάστορα,όπου υπαινίσσεται ότι τα παιδιά του πάστορα είχαν εκ των προτέρων γνώση για τα τοπικά προβλήματα. Προσβεβλημένος ο πάστορας απειλεί το δάσκαλο, προειδοποιώντας τον ότι θα αντιμετωπίσει νομικές ενέργειες αν επαναλάβει τις κατηγορίες του.

Η ταινία τελειώνει κατά τη στιγμή της δήλωσης του πολέμου στη Σερβία από την Αυστροουγγαρία, με το αποτέλεσμα στην εκκλησία την ημέρα της επίσκεψης του υποψήφιου πεθερού του αφηγητή. Η δυσφορία παραμένει στο χωριό, αλλά καμία απόφαση δεν παρέχεται ούτε προς τους λόγους ούτε προς τους δράστες των γεγονότων.

Ο αφηγητής εγκαταλείπει το Eichwald μια για πάντα.

Ηθοποιοί και χαρακτήρες
-----------------------

Για τους περισσότερους ρόλους ενήλικων χαρακτήρων, ο Χάνεκε επέλεξε ηθοποιούς με τους οποίους είχε συνεργαστεί ξανά στο παρελθόν, παρ’όλα αυτά πιο πολλά από 7,000 παιδιά πέρασαν από ακρόαση σε περίοδο 6 μηνών που διήρκεσε η περίοδος των συνεντεύξεων. Ο ρόλος του πάστορα ήταν γραμμένος για τον Ulrich Mühe, ο οποίος πρωταγωνίστησε σε αρκετές ταινίες του Χάνεκε, αλλά πέθανε ένα χρόνο πριν την παραγωγή. Η αναπλήρωση του με τον, Burghart Klaußner, ήταν κάτι νέο για το σκηνοθέτη. Ηθοποιοί με σημαντική σκηνική εμπειρία προτιμήθηκαν λόγω της μετρημένης γλώσσας του σεναρίου.

* Κρίστιαν Φρίντελ (Christian Friedel) ως ο σχολικός δάσκαλος
* Ernst Jacobi ως αφηγητής (ο σχολικός δάσκαλος πολλά χρόνια μετά)
* Λεόνι Μπένες (Leonie Benesch) ως Εύα: νταντά των δίδυμων μωρών του βαρώνου και της γυναίκας του
* Ούλριχ Τουκούρ (Ulrich Tukur) ως ο βαρώνος
* Ουρσίνα Λάρντι (Ursina Lardi) ως Μαρί- Λουίζ: η γυναίκα του βαρώνου
* Fion Mutert ως Σίγκμουντ: ο μεγαλύτερος γιος τους
* Michael Kranz ως ο καθηγητής του Σίγκμουντ
* Μπούργκχαρτ Κλάουσνερ (Burghart Klaußner) ως ο πάστορας
* Steffi Kühnert ως Άννα: η γυναίκα του πάστορα
* Maria-Victoria Dragus ως Κλάρα: η μεγαλύτερη κόρη τους
* Leonard Proxauf ως Μάρτιν: ο μεγαλύτερος γιος τους
* Levin Henning ως Αντόλφ
* Johanna Busse ως Μάργκαρετ
* Thibault Sérié ως Γκούσταβ
* Γιόσεφ Μπίρμπιχλερ (Josef Bierbichler) ως ο οικονόμος του βαρώνου
* Gabriela Maria Schmeide ως Έμα: η γυναίκα του
* Janina Fautz ως Έρνα: η κόρη τους
* Enno Trebs ως Γκέοργκ
* Theo Trebs ως Φέρντιναντ
* Ράινερ Μποκ (Rainer Bock) ως ο γιατρός
* Roxane Duran ως Άννα η κόρη του γιατρού
* Σούζανε Λόταρ (Susanne Lothar) ως η μαία
* Eddy Grahl ως Κάρλι: ο γιος της
* Μπράνκο Σαμαρόβσκι (Branko Samarovski) ως ένας χωρικός
* Birgit Minichmayr ως Φρίντα
* Aaron Denkel ως Κούρτι
* Detlev Buck ως ο πατέρας της Εύας
* Κάρμεν -Μάγια Άντονι (Carmen-Maja Antoni) ως μαία

### Επιλογή ηθοποιών

Για τους περισσότερους ρόλους ενήλικων χαρακτήρων, ο Χάνεκε επέλεξε ηθοποιούς με τους οποίους είχε συνεργαστεί ξανά στο παρελθόν, παρ’όλα αυτά πιο πολλά από 7,000 παιδιά πέρασαν από ακρόαση σε περίοδο 6 μηνών που διήρκεσε η περίοδος των συνεντεύξεων. Ο ρόλος του πάστορα ήταν γραμμένος για τον Ούλριχ Μούε, ο οποίος πρωταγωνίστησε σε αρκετές ταινίες του Χάνεκε, αλλά πέθανε ένα χρόνο πριν την παραγωγή. Η αναπλήρωση του με τον Μπούργκχαρτ Κλάουσνερ 
(Burghart Klaußner), ήταν κάτι νέο για το σκηνοθέτη. Ηθοποιοί με σημαντική σκηνική εμπειρία προτιμήθηκαν λόγω της μετρημένης γλώσσας του σεναρίου.

Παραγωγή
--------

Το έργο ήταν σε εξέλιξη για περισσότερο από δέκα χρόνια. Αρχικά σχεδιάστηκε για μία μίνι τηλεοπτική σειρά για το αυστριακό ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο ORF, μετά από πέντε χρόνια δε βρέθηκε επενδυτής και ο σκηνοθέτης το έθεσε σε αναμονή. Τελικά αναβίωσε ως μια ταινία μεγάλου μήκους, η παραγωγή προωθήθηκε από την αυστριακή εταιρεία Wega Film με συμπαραγωγή από την X-Filme Creative Pool (Γερμανία), Les Films Du Losange (Γαλλία) και τη Lucky Red (Ιταλία). Η ταινία έλαβε οικονομική υποστήριξη από το αυστριακό Ινστιτούτο Κινηματογράφου, διάφορα τοπικά ταμεία στη Γερμανία, το γαλλικό Εθνικό Κέντρο Κινηματογράφου και Κινούμενης Εικόνας(CNC) και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο χρηματοδότησης ταινιώνEurimages. for its production budget of around 12 million Euro.

Η μαγνητοσκόπηση πραγματοποιήθηκε μεταξύ 9 Ιουνίου και 4 Σεπτεμβρίου 2008. Οι τοποθεσίες που χρησιμοποιήθηκαν είναι οι εξής: Leipzig, Lübeck, Michaelisbruch (Dreetz) και Netzow (Plattenburg) and Dassow (Schloss Johannstorf). Η επιλογή να γίνει η ταινία ασπρόμαυρη βασίστηκε εν μέρει στην ομοιότητα με φωτογραφίες της εποχής, αλλά και για να δημιουργήσει ένα αποτέλεσμα αποστασιοποίησης. Όλες οι σκηνές είχαν τραβηχτεί αρχικά με χρώμα και έπειτα μεταβλήθηκαν σε άσπρο και μαύρο. Ο Κρίστιαν Μπέργκερ, η συνηθισμένη επιλογή υπεύθυνου φωτογραφίας του Μίχαελ Χάνεκε, τράβηξε την ταινία σε Super 35 χρησιμοποιώντας μία Moviecam Compact. Ο Χάνεκε ήθελε τα περιβάλλοντα να είναι πολύ σκοτεινά, υπάρχουν πολλές εσωτερικές σκηνές που χρησιμοποιούνται μόνο πρακτικές πηγές φωτός όπως λάμπες πετρελαίου και κεριά. Σε ορισμένες από τις πιο σκοτεινές σκηνές, όπου οι τεχνικοί έχουν αναγκαστεί να προσθέσουν τεχνητό φωτισμό, οι επιπλέον σκιές θα μπορούσαν να αφαιρεθούν με ψηφιακό post-production που επιτρέπεται για εκτεταμένο (Ρετους) Η ομάδα της Βιέννης επίσης έκανε πιο ευκρινή τα αντικείμενα και τις εκφράσεις των προσώπων, και οι σύγχρονες λεπτομέρειες αφαιρέθηκαν από τις εικόνες. Στη σκηνή του χορού όπου η κάμερα κινείται 360ο μοίρες, πλακάκια προστέθηκαν καρέ-καρέ έτσι ώστε να αντικαταστήσουν τις πραγματικές στέγες.

Κυκλοφορία
----------

Η ταινία έκανε την πρεμιέρα της στις 21 Μαΐου 2009 ως επίσημη επιλογή για το 62ο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Καννών και η θεατρική της προβολή στην Αυστρία έγινε στις 25 Σεπτεμβρίου του 2009. Στη Γερμανία, η προβολή της ταινίας σε επιλεγμένους κινηματογράφους έγινε στις 17 Σεπτεμβρίου και έπειτα ακολούθησε η διεθνής προβολή στις 15 Οκτωβρίου. American distribution by Sony Pictures Classics began 30 December 2009.

Με ένα πλήρως γερμανικό καστ και τοπίο, καθώς και συμπαραγωγή με μια γερμανική εταιρεία, έχει συζητηθεί το αν η ταινία πρέπει να θεωρηθεί ως μία αυστριακή ή γερμανική παραγωγή. Ο ίδιος ο Χάνεκε είπε σχετικά με το θέμα: "Στους Ολυμπιακούς αγώνες το μετάλλιο δεν πηγαίνει στη χώρα, αλλά στον αθλητή." Η γενική αίσθηση είναι ότι αποτελεί κατά κύριο λόγο μια ταινία του Χάνεκε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "THE WHITE RIBBON (15)". British Board of Film Classification. 2009-10-01. Retrieved 2012-09-04.
2. 1 2 3 4  www.europeanfilmawards.eu/en\_EN/film/the-white-ribbon.7638. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2020.
3. ↑  Austria Presse Agentur (2009-05-24) "Michael Haneke: Das Spiel mit der Angst Αρχειοθετήθηκε 2009-05-28 στο Wayback Machine." (in German). *Kurier*. Retrieved 2009-05-24.
4. 1 2 3 4  Lemercier, Fabien (2009-05-21) "Interview with Michael Haneke". *Cineuropa*. Retrieved 2009-05-25.
5. 1 2 3  Omasta, Michael; Pekler, Michael. "In jedem meiner Filme muss ich laut lachen Αρχειοθετήθηκε 2011-05-31 στο Wayback Machine." (in German). *Falter*. 38/2009. Retrieved 2009-11-23.
6. 1 2 3  Austria Presse Agentur (2009-04-23) "Michael Hanekes ist im Wettbewerb" (in German). *Der Standard*. Retrieved 2009-05-25.
7. ↑
8. ↑  Weisse Band, Das Αρχειοθετήθηκε 2009-10-19 στο Wayback Machine. (in German). Austrian Film Institute. Retrieved 2009-12-11.
9. ↑  The White Ribbon Αρχειοθετήθηκε 2010-01-21 στο Wayback Machine.. Filmportal.de. Deutsches Filminstitut Retrieved 2009-12-11.
10. ↑  «Freude in Dassow nach Golden Globes». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιανουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2012.
11. ↑  Oppenheimer, Jean. «Rural Terrorism». *American Cinematographer* (January 2010): 18–24.. Ανακτήθηκε στις 2010-01-23.
12. ↑  «Festival de Cannes: The White Ribbon». *festival-cannes.com*. Cannes Film Festival. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2009.
13. ↑  DAS WEISSE BAND - EINE DEUTSCHE KINDERGESCHICHTE Αρχειοθετήθηκε 2009-05-27 στο Wayback Machine. (in German). X-verleih.de. X Verleih AG. Retrieved 2009-12-11.
14. ↑  McClintock, Pamela (2009-06-17) "Sony to unfurl 'Ribbon' at Christmas". *Variety*. Retrieved 2009-06-22.
15. ↑  Austria Presse Agentur (2009-05-28) "Michael Hanekes 'Matura'-Feier" (in German). *Der Standard*. Retrieved 2009-05-30.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Η Λευκή Κορδέλα** |

* *Η Λευκή Κορδέλα*   στην IMDb

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Χρυσός Φοίνικας στο Φεστιβάλ των Καννών |
| --- |
|  |
| 1939-1954Μέγα Βραβείο | 
* (1939) Η μεγάλη περιπέτεια
* (1946) Μαρτύριο
* (1946) Το Χαμένο Σαββατοκύριακο
* (1946) Κόκκινα Λιβάδια
* (1946) Neecha Nagar
* (1946) Σύντομη συνάντηση
* (1946) Πορτρέτο της Μαρίας
* (1946) Σημείο καμπής
* (1946) Ποιμενική συμφωνία
* (1946) Τελευταία ευκαιρία
* (1946) Άνθρωποι χωρίς φτερά
* (1946) Ρώμη, ανοχύρωτη πόλη
* (1947) -
* (1948) -
* (1949) Ο Τρίτος Άνθρωπος
* (1950) -
* (1951) Δεσποινίς Τζούλι
* (1951) Θαύμα στο Μιλάνο
* (1952) Οθέλλος
* (1952) Δυο πεντάρες ελπίδα
* (1953) Το μεροκάματο του τρόμου
* (1954) Πύλη της Κολάσεως
 |
|  |
| 1955-1963Χρυσός Φοίνικας | 
* (1955) Μάρτι
* (1956) Ο Κόσμος της Σιωπής
* (1957) Ο άνθρωπος χωρίς όπλα
* (1958) Όταν πετούν οι γερανοί
* (1959) Ορφέο Νέγκρο
* (1960) Γλυκιά ζωή
* (1961) Η μακρά απουσία
* (1961) Βιριδιάνα
* (1962) Η υπόσχεση
* (1963) Ο Γατόπαρδος
 |
|  |
| 1964-1974Μέγα Βραβείο του Διεθνούς Φεστιβάλ Ταινιών | 
* (1964) Οι Ομπρέλες του Χερβούργου
* (1965) Το Νακ… και πως να το αποκτήσετε
* (1966) Ένας Άνδρας και Μια Γυναίκα
* (1966) Κυρίες και Κύριοι
* (1967) Blow-Up
* (1968) -
* (1969) Επαναστατημένη γενιά
* (1970) M\*A\*S\*H
* (1971) Ο μεσάζων
* (1972) Η εργατική τάξη πάει στον παράδεισο
* (1972) Υπόθεση Ματέι
* (1973) Το μίσθαρνο όργανο
* (1973) Το Σκιάχτρο
* (1974) Η Συνομιλία
 |
|  |
| 1975-2000 Χρυσός Φοίνικας | 
* (1975) Χρονικό του έτους της φωτιάς
* (1976) Ο Ταξιτζής
* (1977) Πατέρας αφέντης
* (1978) Το δέντρο με τα τσόκαρα
* (1979) Αποκάλυψη, Τώρα!
* (1979) Το Ταμπούρλο
* (1980) Και η παράσταση αρχίζει
* (1980) Καγκεμούσα
* (1981) Ο άνθρωπος από σίδερο
* (1982) Ο Δρόμος
* (1982) Ο Αγνοούμενος
* (1983) Η Μπαλάντα του Ναραγιάμα
* (1984) Παρίσι, Τέξας
* (1985) Ο μπαμπάς λείπει σε ταξίδι για δουλειές
* (1986) Η αποστολή
* (1987) Κάτω από τον Ήλιο του Σατανά
* (1988) Πελέ ο κατακτητής
* (1989) Σεξ, ψέματα και βιντεοταινίες
* (1990) Ατίθαση καρδιά
* (1991) Μπάρτον Φινκ
* (1992) Οι καλύτερες προθέσεις
* (1993) Αντίο, παλλακίδα μου
* (1993) Μαθήματα Πιάνου
* (1994) Pulp Fiction
* (1995) Underground
* (1996) Μυστικά και ψέματα
* (1997) Η γεύση του κερασιού
* (1997) Το χέλι
* (1998) Μία αιωνιότητα και μία μέρα
* (1999) Ροζέτα
* (2000) Χορεύοντας στο σκοτάδι
 |
|  |
| 2001-σήμερα Χρυσός Φοίνικας | 
* (2001) Το δωμάτιο του γιου μου
* (2002) Ο Πιανίστας
* (2003) Ελέφαντας
* (2004) Φαρενάιτ 9/11
* (2005) Το παιδί
* (2006) Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι
* (2007) 4 μήνες, 3 εβδομάδες και 2 μέρες
* (2008) Ανάμεσα στους τοίχους
* (2009) Η Λευκή Κορδέλα
* (2010) Ο θείος Μπουνμί θυμάται τις προηγούμενες ζωές του
* (2011) Το Δέντρο της Ζωής
* (2012) Αγάπη
* (2013) Η Ζωή της Αντέλ
* (2014) Χειμερία νάρκη
* (2015) Dheepan
* (2016) Εγώ, ο Ντάνιελ Μπλέικ
* (2017) Το Τετράγωνο
* (2018) Κλέφτες καταστημάτων
* (2019) Παράσιτα
* (2020) *δεν διεξήχθη φεστιβάλ*
* (2021) Titane
* (2022) Το τρίγωνο της θλίψης
* (2023) Ανατομία μιας Πτώσης
 |

 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας |
| --- |
|  |
| 1965-1972Ξένη Ξενόγλωσση Ταινία | 
* (1965) Η Ιουλιέτα των πνευμάτων
* (1966) Ένας άντρας και μια γυναίκα
* (1967) Vivre pour vivre
* (1968) Πόλεμος και ειρήνη
* (1969) Ζ
* (1970) Ο ταξιδιώτης της βροχής
* (1971) Ο αστυνόμος
* (1972) Οι εμιγκρέδες & The New Land
 |
|  |
| 1973-1985 Ξένη Ταινία | 
* (1973) Der Fußgänger
* (1974) Σκηνές από έναν γάμο
* (1975) Lies My Father Told Me
* (1976) Πρόσωπο με πρόσωπο
* (1977) Μια ξεχωριστή μέρα
* (1978) Φθινοπωρινή σονάτα
* (1979) Το Κλουβί με τις τρελές
* (1980) Τες, γλυκιά μου ξαδέλφη
* (1981) Οι Δρόμοι της Φωτιάς
* (1982) Γκάντι
* (1983) Φάνι και Αλέξανδρος
* (1984) Το πέρασμα στην Ινδία
* (1985) Επίσημη ιστορία
 |
|  |
| 1986-2020 Ξενόγλωσση Ταινία | 
* (1986) De aanslag
* (1987) Σαν αδέσποτο σκυλί
* (1988) Πελέ ο κατακτητής
* (1989) Σινεμά ο Παράδεισος
* (1990) Συρανό ντε Μπερζεράκ
* (1991) Hitlerjunge Salomon
* (1992) Ινδοκίνα
* (1993) Αντίο, παλλακίδα μου
* (1994) Φαρινέλι
* (1995) Οι άθλιοι
* (1996) Ο μικρός Κόλια
* (1997) Ma vie en rose
* (1998) Κεντρικός σταθμός
* (1999) Όλα για τη μητέρα μου
* (2000) Τίγρης και Δράκος
* (2001) No Man's Land
* (2002) Μίλα της
* (2003) Οσάμα, για μια θέση στον ήλιο
* (2004) Η θάλασσα μέσα μου
* (2005) Παράδεισος τώρα
* (2006) Γράμματα από το Ίβο Τζίμα
* (2007) Το σκάφανδρο και η πεταλούδα
* (2008) Βαλς με τον Μπασίρ
* (2009) Η Λευκή Κορδέλα
* (2010) Ίσως, αύριο
* (2011) Ένας χωρισμός
* (2012) Αγάπη
* (2013) Η Τέλεια Ομορφιά
* (2014) Λεβιάθαν
* (2015) Ο γιος του Σαούλ
* (2016) Εκείνη
* (2017) Μαζί ή τίποτα
* (2018) Roma
* (2019) Παράσιτα
* (2020) Minari
 |
|  |
| 2021-σήμερα Μη Αγγλόφωνη Ταινία | 
* (2021) Οδήγα το αμάξι μου
* (2022) Argentina, 1985
* (2023) Ανατομία μιας Πτώσης
 |

 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Βραβείο Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου καλύτερης ταινίας |
| --- |
|  |
| 1988–2000 | 
* Μικρή ιστορία για ένα φόνο (1988)
* Τοπίο στην ομίχλη (1989)
* Ανοιχτές πόρτες (1990)
* Ριφ-Ραφ (1991)
* Ο κλέφτης των παιδιών (1992)
* Ούργκα - Η γη του έρωτα (1993)
* Lamerica (1994)
* Γη και ελευθερία (1995)
* Δαμάζοντας τα κύματα (1996)
* Άντρες με τα όλα τους (1997)
* Η Ζωή Είναι Ωραία (1998)
* Όλα για τη μητέρα μου (1999)
* Χορεύοντας στο σκοτάδι (2000)
 |
|  |
| 2001–2020 | 
* Αμελί (2001)
* Μίλα της (2002)
* Good Bye, Lenin! (2003)
* Μαζί ποτέ (2004)
* Κρυμμένος (2005)
* Οι Ζωές των Άλλων (2006)
* 4 μήνες, 3 εβδομάδες και 2 μέρες (2007)
* Γόμορρα (2008)
* Η Λευκή Κορδέλα (2009)
* Αόρατος συγγραφέας (2010)
* Melancholia (2011)
* Αγάπη (2012)
* Η Τέλεια Ομορφιά (2013)
* Ida (2014)
* Νιότη (2015)
* Toni Erdmann (2016)
* Το Τετράγωνο (2017)
* Ψυχρός πόλεμος (2018)
* Η Ευνοούμενη (2019)
* Άσπρο πάτο (2020)
 |
|  |
| 2021–σήμερα | 
* Κβο Βάντις, Άιντα; (2021)
* Το τρίγωνο της θλίψης (2022)
* Ανατομία μιας Πτώσης (2023)
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 316752385
* LCCN: no2016104305
* GND: 7676913-6
* SUDOC: 147019877
* BNF: cb167326797 (data)

 |

 |