recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Κόκκινο κρασί** είναι κρασί το οποίο παράγεται από μαύρες ποικιλίες του σταφυλιού με την διαδικασία που εξασφαλίζει την μεταβίβαση των ανθοκυανίνων από τον φλοιό στο μούστο. Τα κόκκινα κρασιά είναι άφθονες με τανίνες.

Ποτήρι με κόκκινο κρασί

Παραγωγή
--------

Το κόκκινο κρασί παράγεται από κόκκινο ή μαύρο σταφύλι. Χρωστικές που δίνουν το κόκκινο χρώμα στα κρασιά - ανθοκυανίνες, βρίσκονται στο φλοιό των κόκκινων σταφυλιών. Τα σταφύλια μόλις φτάσουν στο οινοποιείο μεταφέρονται στο θλιπτήριο όπου γίνεται έκθλιψη των ραγών. Στη συνέχεια η σταφυλομάζα μεταγέρεται στις δεξαμινές για αλκοολική ζύμωση. Σε αυτό το στάδιο καθορίζεται η ποιότητα του κρασιού κα τα χαρακτηριστικά του.

Ποικιλία μαύρου σταφυλιού

Ποικιλίες μαύρων σταφυλιών
--------------------------

* Αγιωργίτικο
* Καμπερνέ Σοβινιόν
* Καμπερνέ Φραν
* Καρμενέρ
* Ξινόμαυρο
* Μερλό
* Πινό Νουάρ
* Σιρά
* Πινοτάζ
* Τεμπρανίγιο
* Μοντεπουλτσιάνο
* Καδάρκα
* Σαπεράβι

Δείτε επίσης
------------

* Λευκό κρασί
* Ροζ κρασί

Εξωτερικοί σύνδεσμοί
--------------------

* Varieties of red wines

Παραπομπές
----------

1. ↑  Jeff Cox *"From Vines to Wines: The Complete Guide to Growing Grapes and Making Your Own Wine"* pgs 131-142 Storey Publishing 1999 (ISBN 1-58017-105-2)
Η **Κριθηίδα** ή **Κρηθηίδα** (***Κριθηίς, Κρηθηίς***) αναφέρεται ως η μυθική μητέρα του Ομήρου. Σύμφωνα με τη γνωστότερη παράδοση, αυτή της Σμύρνης, η Νύμφη Κριθηίς γέννησε με τον ποτάμιο θεό Μέλητο τον Μελησιγενή, ο οποίος αργότερα αποκλήθηκε Όμηρος. Ο Φιλόστρατος περιγράφει παραστάσεις των ερώτων του Μέλητα με την Κριθηίδα.

Κατά την παραλλαγή του Εφόρου ζούσαν κάποτε στην Κύμη τρεις αδελφοί, ο Απελλής, ο Μαίονας και ο Δίος. Ο Απελλής είχε μια κόρη, την Κριθηίδα, την οποία πριν από τον θάνατό του εμπιστεύθηκε στον Μαίονα. Ο Μαίονας όμως ατίμασε την Κριθηίδα και μετά την πάντρεψε με τον Σμυρναίο Φήμιο. Μια φορά που η Κριθηίδα πήγε να πλύνει στον ποταμό Μέλητα, την έπιασαν πόνοι και γέννησε εκεί τον Μελησιγενή, το παιδί που αργότερα ονομάσθηκε «Όμηρος».

Ο Αριστοτέλης πάλι γράφει ότι η Κριθηίς ήταν παρθένος από την Ίο. Την αποπλάνησε κάποιος δαίμονας, συγχορευτής των Μουσών, και η Κριθηίδα κατέφυγε στην Αίγινα. Εκεί την άρπαξαν πειρατές και την οδήγησαν στη Σμύρνη, στον βασιλιά των Λυκίων Μαίονα, ο οποίος την παντρεύτηκε. Το παιδί που γεννήθηκε το ανέθρεψε ο Μαίονας μόνος του, γιατί η Κριθηίς πέθανε μετά τον τοκετό.

Κατά τον «ψευδοηροδότειο βίο» του Ομήρου, ο Μελάνωπος ήρθε στην Κύμη την εποχή που ιδρύθηκε η πόλη αυτή και παντρεύτηκε την κόρη κάποιου «Ομήρου», με την οποία απέκτησαν την Κριθηίδα. Η Κριθηίδα όταν μεγάλωσε έμεινε έγκυος από κάποιον άγνωστο και γέννησε τον Μελησιγενή-Όμηρο κοντά στις όχθες του ποταμού Μέλητα. Τον γιο της αυτό τον ανέθρεψε και τον δίδαξε ο Σμυρναίος Φήμιος, ο οποίος παντρεύτηκε την Κριθηίδα.

Η Κριθηίς απεικονίζεται σε νομίσματα της Κύμης, που φέρουν την επιγραφή «ΚΡΙΘΗΙΣ ΚΥΜΑΙΩΝ». Παριστάνεται όρθια με χιτώνα και ιμάτιο, και κρατά σκήπτρο.

  

* Η Κρηθηίς έδωσε το όνομά της σε ένα γένος από λεπιδόπτερα έντομα της οικογένειας γεωμετρίδες (*Cretheis*).

Πηγή
----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
Συντεταγμένες: 49°19′47″N 6°3′43″E﻿ / ﻿49.32972°N 6.06194°E﻿ / 49.32972; 6.06194

Το **Αγιάνζ** (γερμανικά: *Χάϋινγκεν*, Λωρραίνη Franconian: *Ενζέν* / *Αιενζέν* ) είναι κοινότητα στον νομό Μοζέλ στο Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.

Τα απομακρυσμένα χωριά περιλαμβάνουν το Μάρσπιχ και το Σαιν-Νικολά-Nicolas-αν-Φορέ, το Κονακέρ και το Ρανγκεβώ.

Οικονομία
---------

Η Αϊόνζ βρίσκεται στην περιοχή κατασκευής σιδήρου της Λορένης. Στην Αϊόνζ βρίσκεται το πρώην εργοστάσιο Σοζεραίλ, ένας κατασκευαστής σιδηροδρομικών σιδηροδρόμων, που χρονολογείται από το 1892 ως *Ουζίν Σαιν Ζακ*.

Ιστορία
-------

Αρχαιολογικά στοιχεία δείχνουν ότι το σιδηρομετάλλευμα ήδη εξορύσσεται εδώ κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους. Ανθρώπινος οικισμός στην περιοχή κατά την Μεροβίγγεια περίοδο επιβεβαιώνεται από ένα νεκροταφείο της εποχής που ανακαλύφθηκε από τους ανθρακωρύχους στην κοιλάδα Αμεβιλέρ, στην άκρη της Αϊόνζ  και κατά μήκος της γραμμής ενός ρωμαϊκού δρόμου που πιστεύεται ότι έχει συνδέσει την Ρενς με το Μετς.

Κατά τη διάρκεια της πρώιμης Μεσαιωνικής περιόδου η πόλη ήταν γνωστή ως "Έπαυλη Εϊγινγκέν", ένα όνομα που υποδεικνύει έναν οικισμό μέσα σε μια δασική περιοχή. Η πρώτη αναφορά στην πόλη σε επίσημο καταγεγραμμένο στοιχείο χρονολογείται από το 821, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Λουδοβίκου του Ευσεβούς, του Δυτικού Αυτοκράτορα και του Βασιλιά των Φράγκων, ενός από τους γιους του Καρλομάγνου.

Μεταφορές
---------

Η Αϊόνζ  βρίσκεται στο σταυροδρόμι του D952 και του D13 / 57 κοντά στο A30.

Ο σιδηροδρομικός σταθμός Αϊόνζ  προσφέρει καθημερινή σύνδεση με το Λουξεμβούργο και το Μετς.

Η Αϊόνζ  έχει καθημερινά δρομολόγια λεωφορείων προς το Λουξεμβούργο, το Τιονβίλ και το Μετς.

Αδελφοποιημένες πόλεις
----------------------

* Ιταλία: Μπάργκα

Διάφορα
-------

* Τα κύρια εκπαιδευτικά ιδρύματα της Αϊόνζ είναι: Λυσέ Λε Γκραντ Μπουά, Κολέζ Ουρλεβόν και ΛΕΠ Μαρύζ Μπαστιέ.
* Ο κλασικός οργανοπαίχτης Βενσάν Βαρνιέ γεννήθηκε στην Αϊόνζ στις 14 Οκτωβρίου 1967.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος κοινοτήτων της Μοζέλ

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Base officielle des codes postaux» La Poste. 1  Οκτωβρίου 2018.
2. ↑  (Γαλλικά) *Code INSEE*.
3. ↑  «Populations légales 2020» Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής και Οικονομικών Μελετών. 29  Δεκεμβρίου 2022.
4. ↑  *répertoire géographique des communes*. Institut national de l'information géographique et forestière. Ανακτήθηκε στις 26  Οκτωβρίου 2015.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 240102432
* GND: 4691028-1
* BNF: cb152658136 (data)

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ευρώπη
* Πύλη:Γαλλία
 |

 |
Το **άηχο ουρανικό κλειστό** (ΔΦΑ: <c>) είναι σύμφωνο των ομιλούμενων γλωσσών. Είναι αρκετά σπάνιο ως αλλόφωνο και ακόμη περισσότερο σπάνιο ως φώνημα. Στη νέα ελληνική εμφανίζεται ως αλλόφωνο του άηχου υπερωικού κλειστού όταν αυτό προηγείται ουρανικών φωνηέντων (π.χ. κοιτάω /kitao/ [citao] ή κέλυφος /kelifos/ [celifos]) έχοντας μέση και οπίσθια άρθρωση. Στο Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο συμβολίζεται με το λατινικό γράμμα <c>.

Ο τόπος άρθρωσής του ανά γλώσσα μπορεί να εκτείνεται από την προουρανική περιοχή μέχρι την μεταουρανική.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ladefoged και Maddieson (1996): *The sounds of the world's languages*. Οξφόρδη: Blackwell.
2. ↑  Μποτίνης, Α. (2011): *Φωνητική της ελληνικής*. ISEL. σελ. 111.
3. ↑  Nicolaidis, K. (2003): «Μια ηλεκτροπαλατογραφική μελέτη των ουρανικών συμφώνων της Ελληνικής» στο Theophanopoulou-Kontou, D. Lascaratou, C. Sifianou, M. Georgiafentis, M. & Spyropoulos, V. (eds.), *Σύγχρονες Τάσεις στην Ελληνική Γλωσσολογία*. Αθήνα: Πατάκης. σελ. 124.
Ο **Άθηνις** ήταν αρχαίος Έλληνας γλύπτης, και συγκεκριμένα ανδριαντοποιός, από τη Χίο. Ο Άθηνις έζησε τον 6ο αιώνα π.Χ. και ήταν γιος του επίσης γλύπτη Αρχέρμου και αδελφός του αγαλματοποιού Βουπάλου.

Ο Πλίνιος αναφέρει ότι στη Δήλο υπήρχε επιγραφή σε ένα άγαλμα των δύο αδελφών, που έλεγε ότι «η Χίος δεν ήταν μόνο για τα αμπέλια της ονομαστή, αλλά και για τα έργα των γιων του Αρχέρμου». Ο ίδιος αναφέρει ότι οι δύο αδελφοί δημιούργησαν δύο αγάλματα της Αρτέμιδας (ένα στην Κρήτη και ένα στη Χίο), καθώς και άλλα έργα στη Δήλο. Για το άγαλμα της Χίου γράφει ότι ήταν στημένο σε ψηλό βάθρο και η μορφή της θεάς εμφανιζόταν θλιμμένη για όσους έμπαιναν στην πόλη και χαρούμενη για όσους έβγαιναν από αυτή.

Κατά τη ρωμαϊκή εποχή, έργα του γλύπτη μεταφέρθηκαν από τον Αύγουστο στη Ρώμη και κόσμησαν τον ναό του Απόλλωνα στον Παλατίνο λόφο.

Ο Πλίνιος και το *Λεξικό της Σούδας* αναφέρουν ότι ο Βούπαλος και ο Άθηνις πιστεύεται πως αυτοκτόνησαν με απαγχονισμό επειδή ο ποιητής Ιππώναξ έγραψε εναντίον τους δριμείς χωλίαμβους. Λέγεται ότι προηγουμένως οι δύο γλύπτες είχαν κατασκευάσει ανδριάντα του ποιητή στον οποίο τον παρίσταναν ακόμη πιο άσχημο από ό,τι ήταν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «3.3.11. Μια καινούργια φτερωτή θεά: Η Νίκη της Δήλου». *Μανόλη Βουτυρά & Αλεξάνδρας Γουλάκη-Βουτυρά*. Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας. Ανακτήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2014.
2. ↑  Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, *Φυσική Ιστορία*, 36.4, (John Bostock, M.D. F.R.S. H.T. Riley, Esq. B.A. Ed.), perseus.tufts.edu

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* (Χάρη Πάτση), τόμος 2, σελ. 429.
Του **Κυνηγού** είναι παλιό χωριό της πρώην επαρχίας Πατρών του νομού Αχαΐας. Το χωριό βρισκόταν στα ανατολικά της Πάτρας κοντά στη Μονή Γηροκομείου. Σήμερα είναι άγνωστη η ακριβής θέση του καθώς δεν διασώζονται ερείπια ή τοπωνύμιο, πιθανολογείται ότι βρισκόταν στη σημερινή συνοικία Λυκοχορός, που συνορεύει με τη Μονή, όπως και του Κυνηγού. 

Αναφέρεται ότι συνόρευε με τη Μονή Γηροκομείου, τον Ρωμανό την Σαμακιά και τις Αλπότρουπες.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Η ονομασία, σύμφωνα με τον Τριανταφύλλου, προέρχεται από παλιό ιδιοκτήτη της περιοχής ή σε ανάμνηση κάποιου κυνηγού. Αναφέρεται μάλιστα στις αρχές του 20ού αιώνα σαν "Του Κυνηγού το πήδημα". Αναφέρεται σε Ενετική απογραφή του 1700 με 9 οικογένειες, χωριό των Πατρών σε έγγραφο του 1798. Το 1851 το χωριό είχε εγκαταλειφθεί αλλά παραμένει σαν τοπωνύμιο σε έγγραφα η τον τοπικό τύπο μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα. 

Στην επανάσταση του 1821 και κατά την πολιορκία της Πάτρας στου Κυνηγού είχαν στρατοπεδεύσει οι Κουμανιώτες. Μετά την επανάσταση στα όρια του χωριού υπήρχαν Οθωμανικές ιδιοκτησίες που έγιναν εθνικές γαίες και πουλήθηκαν.

Κάτοικοι από του Κυνηγού μετακινήθηκαν και εγκαταστάθηκαν μόνιμα στα Βορειοδυτικά της Πάτρας, κοντά στο σημερινό Ρωμανό, στο χωριό Αράχωβα (Αράχωβα=Καρυδότοπος) που αναφέρεται από την Ενετοκρατία με την ονομασία Cirahova. Κατά τον Τριανταφύλλου η Αράχωβα δημιουργήθηκε από τους κατοίκους του Κυνηγού που μετακινήθηκαν εκεί. Το 1851 η Αράχωβα είχε 54 κατοίκους και 15 σπίτια, η Αράχωβα όπως και του Κυνηγού μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα εγκαταλείφθηκε και αυτή.

Το 1835 με το Β.Δ. 8/4/1835 έγινε οικισμός του νεοσύστατου Δήμου Πατρέων. Αναφέρεται σαν οικισμός του Δήμου Πατρέων και στην επόμενη διοικητική διαίρεση του 1836 (Β.Δ. 3/7/1836).

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6  Τριανταφύλλου 1995, λήμμα Αράχωβα, λήμμα Κυνηγού.
2. 1 2 3 4  Παναγόπουλος 2003, λήμμα Αράχωβα.
3. ↑  Λάζαρης (επιμ.), 1999, τόμος Β', σελ. 202.
4. ↑  Πληθυσμιακή διοικητική & Γεωγραφική εξέλιξη των δήμων & κοινοτήτων του νομού Αχαΐας [*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  *Επετηρίς 1837*.

Πηγές
-----

* Α.Ι. Κλάδου, *Εφετηρίς (Almanach) του Βασιλείου της Ελλάδος δια το Έτος 1837*, Εκ της Βασιλικής Τυπογραφίας και Λιθογραφίας, Εν Αθήναις 1837.
* Βασίλης Κ. Λάζαρης (επιμ.), *Στέφανου Ν. Θωμόπουλου "Ιστορία της πόλεως Πατρών από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821". Έκδοση τέταρτη στη δημοτική γλώσσα και με βάση τα χειρόγραφα του συγγραφέα*, τόμος Β', Αχαΐκές Εκδόσεις, Πάτρα 1999. ISBN 960-7960-09-2.

Βιβλιογραφία
------------

* Θεόδωρος Η. Λουλούδης, *Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση*, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
* Αλέξιος Παναγόπουλος, *Ιστορικό Λεξικό περιοχής Δήμου Ρίου Νομού Αχαΐας*, Εκδόσεις Περί Τεχνών, Πάτρα 2003, λήμμα Αράχωβα. ISBN 960-8260-32-9.
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών*, Τόμος Α', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Αράχωβα, λήμμα Κυνηγού.
Η **Άνχελα Καρράσκο** (ισπανικά: *Ángela Carrasco*) είναι δομινικανή τραγουδίστρια, γεννημένη στις 23 Ιανουαρίου 1950, στο Μανσανίγιο, Μόντε Κρίστι, Δομινικανή Δημοκρατία. Η Καρράσκο ηταν μια από μια ομάδα των λατιναμερικανικών ντιβών της δεκαετίας του 1970. Η ομάδα αυτή περιλαμβάνονται επίσης η Σουσάνα Χιμένες, η Τσαριτίν (Charytín), η Ίρις Τσακόν, η Γιολαντίτα Μόνχε, η Εδνίτα Νασάριο και η Ροθίο Ντούρκαλ.

Μετακόμισε στην Ισπανία από την εγγενή χώρα της. Στην Ισπανία απόλαυσε την επιτυχία. Θριάμβευσε με τραγούδια όπως ""Cariño Mio" ("Αγάπη Μου") και "Quererte a Ti" (σ'αγαπώ). "Quererte a Ti" ιδίως έδωσε μεγάλη έκθεση της σε όλη τη Λατινική Αμερική, στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη. Το Σινγκλ της "Boca Rosa" έφθασε στην κορυφή στο Billboard Hot Latin Tracks chart στα τέλη του 1988 και το σινγκλ "Lo quiero a morir" έγινε επίσης επιτυχία.

Δισκογραφία
-----------

* *Festival de Benidorm*
* *Ángela Carrasco*
* *Amigo Mío, cuenta Conmigo*
* *Quererte a Tí*
* *Con Amor...'*
* *Unidos*
* *La Dama del Caribe*
* *La Candela* (1989)
* *Boca Rosa* (1990)
* *Ese Hombre es...* (1990)
* *Piel Canela* (1992)
* *Una Producción de Juan Gabriel* (1996)
* *A Puro Dolor!*
* *Muy Personal*

Πηγές
-----

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2019.
2. ↑  «Who was and is No. 1?». *Billboard*: σελ. LMQ–1 (33). November 28, 1998.. Ανακτήθηκε στις 17 April 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η Άνχελα Καρράσκο στο Allmusic
* Δισκογραφία της Άνχελα Καρράσκο στο La Rocola de Papá (Ισπανικά)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 9455725
* **Europeana**: agent/base/148050
* LCCN: no98004679
* GND: 1057437204
* MusicBrainz: 69f26306-6750-4908-87b4-56cc1a024856
* BNE: XX878926

 |

 |
Η λέξη **έκταμα** απαντάται κυρίως ως ναυτικός όρος. Παλαιότερα λεγόταν "*κάθεμα*", είναι το κοινώς λεγόμενο "*καλούμο*" ή "*καλούμα καδένας*".  
 
Ως έκταμα χαρακτηρίζεται το συνολικό μήκος της αλυσίδας (καδένας) της άγκυρας που έχει ποντιστεί μέχρι του πλοίου (όκκιο) και μετριέται σε αριθμούς αμμάτων, αρχής γενομένης από την άγκυρα προς το πλοίο, π.χ. έκταμα πέντε αμμάτων (κοινώς "πέντε κλειδιά καλούμο"). Από το μήκος του εκτάματος εξαρτάται και η ασφαλής αγκυροβολία. Τα πλοία που "σαλεύουν" επί μιας αγκύρας θα πρέπει να παρεάσουν (=αφήσουν) έκταμα περίπου το τριπλάσιο του βάθους του σημείου αγκυροβολίας. 

Για παράδειγμα αν το βάθος στο επιλεγμένο σημείο αγκυροβολίας είναι 7 μ. τότε το έκταμα της καδένας που θα πρέπει να αφεθεί πρέπει να είναι τουλάχιστον 21 μέτρα. Αν ο άνεμος γίνεται σφοδρότερος ευνόητο είναι ότι θα πρέπει να "παρεάται" (*καλουμάρεται*) αλυσίδα ώστε ν΄ αυξάνεται το έκταμα. Αν και τότε εξακολουθεί το πλοίο να σύρει την άγκυρα, που αυτό γίνεται και εμπειρικά αντιληπτό από τα "σκροτσαρίσματα" (τραντάγματα) της καδένας στη πλώρη, τότε ποντίζεται και δεύτερη άγκυρα με έκταμα σχεδόν ίσο με το βάθος του βυθού ως "*μόλυβδο βολίδος*" όπως λεγόταν παλαιότερα, ή διαφορετικά επαναλαμβάνεται αγκυροβολία σε άλλο ασφαλέστερο σημείο.

Σε περίπτωση "αμφιδέτησης επ΄ αγκύρων" (αγκυροβολία και με τις δύο άγκυρες) θα πρέπει, όσο το δυνατόν, τα εκτάματα των καδενών να εξισώνονται (να είναι ίσα). Το εκάστοτε έκταμα + το μήκος του πλοίου αποτελούν την ακτίνα ασφαλείας του πιθανού κύκλου στροφής του αγκυροβολημένου πλοίου σε περιπτώσεις μετάπτωσης του ανέμου. Τούτο σημειώνεται στο χάρτη (αγκυροβολίας) και ελέγχεται το ελεύθερο του χώρου από κάθε κίνδυνο (π.χ. προσάραξης σε αβαθή, ή επικίνδυνης προσέγγισης με άλλο αγκυροβολημένο πλοίο).
Η **Κυνάνη**, ήταν κόρη του Φίλιππου Β’ της Μακεδονίας από την Ιλλύρια πριγκήπισσα Αυδάτη και ετεροθαλής αδερφή του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Γέννηση και πρώτα χρόνια
------------------------

Την βρίσκουμε σε διαφορετικές αρχαίες πηγές με τα ονόματα Κυνάνη, Κύνα ή Κύννα. Η Αυδάτη, μητέρα της Κυνάνης, ήταν κόρη του Ιλλυριού Βασιλέα Βάρδυλι, του Ιλλυριού ηγέτη που νίκησε τον Περδίκκα Γ΄ της Μακεδονίας το 359 π.Χ. και έφερε στον θρόνο τον Φίλιππο Β΄. Η κόρη του Φίλιππου, Κυνάνη, ήταν πριγκήπισσα της Μακεδονίας, μεγαλωμένη με στρατιωτική εκπαίδευση και μάλιστα πολέμησε γενναία στο πλευρό του πατέρα της Φιλίππου κατά την διάρκεια της εκστρατείας του στην Ιλλυρία. Ήταν εκείνη που σκότωσε στην μάχη την Καέρια, Ιλλυρή βασίλισσα, καθώς και σκότωσε μεγάλο αριθμό Ιλλυριών την στιγμή που υποχωρούσαν. Ο πατέρας της Φίλιππος πάντρεψε την κόρη του Κυνάνη με τον ανιψιό του Αμύντα, γιό του Περδίκκα στον οποίο η Κυνάνη χάρισε μια κόρη, την Ανταία. Ο Αμύντας ήταν ο νόμιμος διάδοχος του Μακεδονικού θρόνου, έχοντας σαν επίτροπο του τον Φίλιππο, αλλά μεταγενέστερα ο Φίλιππος αντικατέστησε τον Αμύντα σαν βασιλιά. Μετέπειτα, και κατόπιν της ανόδου του Αλέξανδρου Γ΄ στον θρόνο της Μακεδονίας, λέγεται ότι ο Αμύντας προέβαλε αξιώσεις για τον θρόνο με συνέπεια την εκτέλεση του από τον Αλέξανδρο το 336 π.Χ..

Τελευταία χρόνια
----------------

Μετά τον θάνατο του συζύγου της, η Κυνάνη παρέμεινε στη Μακεδονία, μεγαλώνοντας την κόρη της Ανταία και δίνοντας της παρόμοια στρατιωτική εκπαίδευση με την δική της. Στα επακόλουθα του θανάτου του αδερφού της Αλέξανδρου, η Κυνάνη σχεδίασε να παντρέψει την κόρη της Ανταία με τον Φίλιππο Γ΄ Αρριδαίο, τον περιορισμένο πνευματικά, ετεροθαλή αδερφό του Αλέξανδρου που είχε επιλεγεί σαν Βασιλέας το 323 π.Χ.. Οδηγώντας στρατό και συνοδευόμενη από την κόρη της, η Κυνάνη κατευθύνθηκε προς την Ασία αλλά ο Περδίκκας, φοβούμενος, διέταξε τον αδερφό του Αλκέτα να τις σταματήσει παίρνοντας τους τις ζωές. Το σχέδιο, στην ουσία, πέτυχε κατά το ήμισυ, αλλά το αποτέλεσμα ήταν το χειρότερο δυνατό τόσο για τη θέση του επίτροπου όσο και για την υστεροφημία του. Ο Αλκέτας με τους στρατιώτες του αρχικά επιτέθηκε στις δυό πριγκήπισσες και την συνοδεία τους, με αποτέλεσμα τον θάνατο της Κυνάνης. Ο στρατός του Αλκέτα μόλις αντιλήφθηκε ότι η αδερφή του Αλέξανδρου κείτονταν νεκρή, απαίτησε η Ανταία, που αργότερα μετονομάστηκε σε Ευρυδίκη, να παντρευτεί τον Φίλιππο Αρριδαίο. Υπήρχε έντονη η υπόνοια επανάστασης και ο Περδίκκας δεν είχε άλλη επιλογή παρά μόνο να συμφωνήσει με το αίτημά τους. Χρόνια αργότερα ο Κάσσανδρος της Μακεδονίας μετάφερε τα οστά της Κυνάνης και της κόρης της Ανταίας Ευρυδίκης στις Αιγές, στους βασιλικούς μακεδονικού τάφους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφία της Κυνάνης (Αγγλικά)
Το Άρτζε βρισκόταν περίπου 55 χλμ ανατολικά της βυζαντινής Θεοδοσιούπολης, στην επαρχία «Φασιανοί», στα σύνορα μεταξύ Αρμενίας και Ιβηρικής, στην αριστερή όχθη του Άραξου ποταμού. Αναφέρεται ως έδρα βυζαντινού στρατηγού στο Τακτικό Εσκοριάλ ή Τακτικό Οικονομίδη (971/975). Παραχωρήθηκε μαζί με άλλες πόλεις στον πρίγκιπα της Αρμενίας Δαυίδ Γ΄ Κουροπαλάτη το 979 για την βοήθειά του στην καταστολή της επανάστασης του Βάρδα Σκληρού, όμως ανακαταλήφθηκε από τους Βυζαντινούς μετά τον θάνατο του Δαυίδ το έτος 1000, όταν έγινε μέρος του κατεπανάτου της Ιβηρικής.

Η πόλη είναι κυρίως γνωστή από το Χρονικό του Ιωάννη Σκυλίτζη, ο οποίος σημειώνει ότι ήταν ένα δημοφιλές εμπορικό κέντρο, που προσέλκυε εμπόρους από την Συρία, την Αρμενία και αλλού. Καταλήφθηκε από τους Σελτζούκους Τούρκους το 1048/1049 και οι επιζήσαντες κάτοικοί του μεταφέρθηκαν στη Θεοδοσιούπολη, την οποία στα αρμένικα ονόμαζαν Άρτζε των Ρωμαίων (δηλαδή των Βυζαντινών). Από αυτήν την ονομασία προέρχεται η ονομασία Ερζερούμ της αρχαίας Θεοδοσιούπολης.

Το Άρτζε δεν θα έπρεπε να συγχέεται με την αρχαία και μεσαιωνική πόλη του Αρζέν (λατινικά Arzen, in Syriac Arzŏn or Arzŭn, Armenian Arzn, Ałzn, Arabic Arzan), που βρίσκεται νοτιότερα.
Το δίγραφο ⟨th⟩ πρωτοεισήχθη στα λατινικά για να μεταγράψει το γράμμα θήτα ⟨Θ, θ⟩ σε δάνεια από τα ελληνικά. Το θήτα εκπροσωπούσε τον ήχο [/tʰ/] στην αρχαία και κοινή ελληνική.

Το ⟨th⟩ χρησιμοποιείται σε ακαδημαϊκά συστήματα μεταγραφής για να εκπροσωπήσει γράμματα που εκπροσωπούνται από το [/tʰ/] σε γράμματα αλφαβήτων της νότιας και ανατολικής Ασίας. Σύμφωνα με το Βασιλικό Ταϊλανδικό Γενικό Σύστημα Μεταγραφής, για παράδειγμα, το ⟨th⟩ εκπροσωπεί μια σειρά ταϊλανδικών γραμμάτων με το φώνημα [/tʰ/].

Το ⟨th⟩ χρησιμοποιείται επίσης για την μεταγραφή του φωνήματος [/tʰ/] σε νότιες γλώσσες Μπαντού όπως η Ζουλού και η Τσουάνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Conti, Aidan· Shaw, Philip· Rold, Orietta Da (1 Ιανουαρίου 2015). *Writing Europe, 500-1450: Texts and Contexts* (στα Αγγλικά). Boydell & Brewer. σελ. 106. ISBN 9781843844150.
2. ↑  Engel, David· Engel, Jaruwan (12 Φεβρουαρίου 2010). *Tort, Custom, and Karma: Globalization and Legal Consciousness in Thailand* (στα Αγγλικά). Stanford University Press. ISBN 9780804763820.
Ο **Έκτωρ Όστερχελντ** (**Hector German Oesterheld** ή και **HGO**, Μπουένος Άιρες, 23 Ιουλίου 1919 – 1977 ή 1979 (εξαφανίσθηκε, θεωρείται νεκρός έκτοτε) ήταν Αργεντινός δημοσιογράφος, συγγραφέας και δημιουργός κόμικς. Είναι αναγνωρισμένος ως μία κορυφαία φυσιογνωμία των γραμμάτων και πρωτοπόρος καλλιτέχνης των εικονογραφημένων εκδόσεων της χώρας του Με το έργο του στηλίτευσε κάθε μορφής καταπίεση που υπέστη η Αργεντινή από το 1955 έως το 1983, λόγω των δικτατορικών της καθεστώτων. Επίσης ήταν πολέμιος του Καπιταλισμού, της Αποικιοκρατίας και του Ιμπεριαλισμού.

Μετά το θάνατο του Τσε Γκεβάρα (1967) ο Όστερχελντ δημιούργησε το ομώνυμο, βιογραφικό κόμικ αφιερωμένο στον Αργεντινό επαναστάτη (*La Vida del Che*, 1968) το οποίο απαγόρευσε η χούντα που κυβερνούσε τη χώρα εκείνη την εποχή. Αίσθηση επίσης προκάλεσε μία ακόμη δημιουργία του, το κόμικ El Eternauta (1957 – 1959), σε σχέδιο Φρανσίσκο Σολάνο Λόπεζ που θεωρείται από τα κορυφαία του είδους όλων των εποχών. Συνεργάσθηκε με άλλους γνωστούς δημιουργούς όπως οι Ούγκο Πρατ, Julio Schiaffino κ.α. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του στρατηγού Βιντέλα, ο Οστερχελντ και οι τέσσερις κόρες του, που είχε αποκτήσει με τη σύζυγό του Έλσα (1925 – 2015), εντάχθηκαν στο Αριστερής κατεύθυνσης αντιστασιακό δίκτυο *Montoneros*, μπαίνοντας έτσι στο στόχαστρο των διωκτικών αρχών. Παρότι κρυβόταν, συνεχίζοντας το συγγραφικό του έργο, τελικά ο Όστερχελντ απήχθη από αγνώστους και έκτοτε εξαφανίσθηκε, θεωρούμενος νεκρός. Την ίδια τύχη είχαν τόσο οι κόρες όσο και οι γαμπροί του. Η μόνη που απέφυγε το μοιραίο ήταν η σύζυγός του, μετέπειτα ένθερμη ακτιβίστρια. Το έργο του Έκτωρ Όστερχελντ επηρέασε πολλούς κατοπινούς δημιουργούς στον τομέα της λογοτεχνίας και των κόμικς.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11918038p. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 15  Δεκεμβρίου 2014.
3. ↑  *BNE authority file*. datos.bne.es/resource/XX829996. Ανακτήθηκε στις 7  Ιουλίου 2020.
4. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11918038p. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
5. ↑  Hector German Oesterheld Ανακτήθηκε στις 1/8/2019
6. ↑  Shea Hennum: «The Interrupted Eternity: How the '70s Argentinian Government Removed Rebel Cartoonist Héctor Germán Oesterheld» Ανακτήθηκε στις 1/8/2019
7. ↑  «Francisco Solano López Ανακτήθηκε στις 1/8/2019». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2019.
8. ↑  THE ETERNAUT Ανακτήθηκε στις 1/8/2019[*νεκρός σύνδεσμος*]

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 34461118
* **Europeana**: agent/base/63329
* **ΕΒΕ**: 306248
* LCCN: nr90011041
* ISNI: 0000 0000 6639 025X
* GND: 134235584
* SUDOC: 027051684
* BNF: cb11918038p (data)
* BIBSYS: 11012330
* ICCU: CFIV141063
* BNE: XX829996

 |

 |
Η ιστορική φράση, αλλά και σημερινή διεθνής έκφραση «**άρτον και θεάματα**» ανάγεται στη ρωμαϊκή περίοδο και προέρχεται από τη λατινική φράση *panem et circenses*.

Κατά τον Γιουβενάλη, διάσημο Ρωμαίο σατυρικό ποιητή, ο αυτοκράτορας προσέφερε στο λαό σιτάρι (ψωμί) και θεάματα στο αμφιθέατρο (στην πρώιμη βυζαντινή περίοδο, στον ιππόδρομο) με σκοπό να τους αποσπά από τα μεγάλα προβλήματα της κοινωνίας.

Σήμερα χρησιμοποιείται αυτή η έκφραση σε περιπτώσεις πολιτικής εξαθλίωσης ενός λαού, που αρκείται μόνο σε εφήμερες απολαύσεις - διασκεδάσεις, τις οποίες βεβαίως παρέχουν οι πολιτικοί προς αποτροπή της προσοχής των πολιτών (της κοινής γνώμης) από την κακή κατάσταση των πραγμάτων της Πολιτείας ή προς αντιμετώπιση σημαντικών προβλημάτων με επικείμενη λύση διάφορη από τη θέληση των πολιτών. 

Δημοσιογραφικά η φράση αυτή έχει σήμερα ευρύτατη διάδοση διεθνώς. Ισπανοί εκπρόσωποι της διανόησης κατά το 19ο και 20ό αιώνα προέβαλαν το αντίστοιχο "άρτον και ταυρομαχίες" (ισπ. *pan y toros*).

Παραπομπές
----------

1. ↑  [...]iam pridem, ex quo suffragia nulli uendimus, effudit curas; nam qui dabat olim imperium, fasces, legiones, omnia, nunc se continet atque duas tantum res anxius optat, panem et circenses. Γιουβενάλης, Σάτιρες, 10.77–81
2. ↑  Recogido en REAL, César y ALCALDE, Luis (1997), Prosistas del siglo XVIII. ISBN 84-83038-118-0
**Φωτογραφία με μέλη της ομάδας** (1863-1864) (Αριστ.-Δεξ.) Βένιγκ, Ζουραβλέφ, Μοροζόφ, Λεμόχ, Κραμσόι, Λιτοβτσένκο, Μακόφσκι, Ντμίτριεφ-Ορενμπούρσκι, Πετρόφ, Κρεϊτάν, Πεσκόφ, Σουστόφ, Κορζούκιν, Γκριγκόριεφ
Το **Άρτελ των  Καλλιτεχνών** (Ρωσικά: «Артель художников») ήταν μια συνεταιριστική ένωση (Artel) και κοινότητα δημοκρατικών καλλιτεχνών με επικεφαλής τον Ιβάν Κραμσκόι. Ιδρύθηκε το 1863 μετά από την αποβολή των μελλοντικών οργανωτών του από την Ακαδημία Καλών Τεχνών της Αγίας Πετρούπολης, λόγω της "εξέγερσης των δεκατεσσάρων" στον ετήσιο διαγωνισμό της Ακαδημίας, οι φοιτητές αρνήθηκαν να ζωγραφίσουν πίνακα με το θέμα που τους δόθηκε.

Κάποια από τα μέλη της ομάδας αργότερα έγιναν και μέλη της ομάδας "Πιριντβίζνικι" (Ρωσικά: Передви́жники).

Μέλη
----

* Νικολάι Ντμίτριεφ-Ορενμπούρσκι
* Αλεξάντερ Κονσταντίνοβιτς Γκριγκόριεφ
* Αλεξέι Κορζούκιν
* Ιβάν Κραμσκόι
* Βασίλι Κρεϊτάν
* Κίριλ Λεμόχ
* Αλεξάντερ Λιτοβτσένκο
* Κονσταντίν Μακόφσκι
* Αλεξάντερ Ιβάνοβιτς Μοροζόφ
* Μιχαήλ Πεσκόφ
* Νικολάι Πέτροβιτς Πετρόφ
* Νικολάι Σουστόφ
* Μπογκντάν Βένιγκ
* Φιρς Ζουραβλέφ

Παραπομπές
----------

* Ρωσική σελίδα wikipedia
Το **Άγαυνον** (λατ. *Agaunum*) ήταν μια μικρή πόλη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, το σημερινό **Σαιν-Μωρίς** της Ελβετίας, στο Καντόνι του Βαλαί (δεν πρέπει να συγχέεται με το Σ. Μόριτς).

Η ιστορία του Αγαύνου έχει συνδεθεί με το μαρτύριο του Αγίου Μαυρικίου και των 70 στρατιωτών του, που σφαγιάστηκαν εκεί από τον Αυτοκράτορα Μαξιμιανό το 286 μ.Χ.. Στο γεγονός αυτό οφείλεται και η σημερινή ονομασία Σαιν-Μωρίς = Άγιος Μαυρίκιος. Στην αρχαιότητα ήταν ένας οδικός σταθμός ανάμεσα στον ποταμό Ροδανό και τα βουνά, κατά μήκος του πολυταξιδεμένου δρόμου Γενεύης-Ιταλίας, που περνούσε από τη Μεγάλη ορεινή διάβαση του Αγίου Βερνάρδου. Σώζεται ιστορικό αββαείο (*Abbaye de Saint-Maurice d'Agaune*), που κτίσθηκε το 515 από τον πρίγκιπα της Βουργουνδίας Σιγισμόνδο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Woolf, G. «Places: 177429 (Acaunum)». Pleiades. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2019.

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, έκδ. 2006, τόμος 1, σελ. 228
Η **Άρτεμις Γκαβέζου-Κάστρο** (19 Ιουνίου 1994, Θεσσαλονίκη) είναι Ισπανίδα-Ελληνίδα αθλήτρια της ρυθμικής γυμναστικής. Αντιπροσωπεύει την εθνική Ισπανίας ανσάμπλ.

Σταδιοδρομία
------------

Η Γκαβέζου γεννήθηκε και έζησε στην Ελλάδα μέχρι το 2013, όπου εκπαιδεύτηκε και αγωνίστηκε με την ελληνική ομάδα για σχεδόν 13 χρόνια. Το 2013, μετακόμισε στην Ισπανία για να σπουδάσει, όπου διαμένει μόνιμα.

Συμμετείχε σε παγκόσμια πρωταθλήματα, συμπεριλαμβανομένου του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Ρυθμικής Γυμναστικής του 2015, όπου κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο ομαδικό πρόγραμμα. Συμμετείχε στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες του 2015 στο Μπακού.

Η Γκαβέζου αγωνίστηκε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας, όπου ήταν μέλος της ισπανικής ομάδας (μαζί με τις Ελένα Λόπεθ, Σάντρα Αγκιλάρ, Λούρδες Μοεδάνο και Αλεχάντρα Κερέδα), η οποία κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο ομαδικό πρόγραμμα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Άρτεμις Γκαβέζου Κάστρο, και Ολυμπιακοί αγώνες του Ρίο». *gymnast.gr*.
2. ↑  «Artemi Gavezou-Castro Interview». Gymnast.gr.
3. ↑  «2015 World Rhythmic Gymnastics Championships athletes - Artemi Gavezou». Longinestiming.com. Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2016.
4. ↑  «Rhythmic gymnastics: Russia wins fifth successive team gold». Reuters. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2016.
κονσίλερ
Το **κονσίλερ** είναι ένας τύπος καλλυντικών που χρησιμοποιείται για να καλύψει τους μαύρους κύκλους, τις ρυτίδες, τους μεγάλους πόρους και άλλες μικρές ατέλειες που είναι ορατές στο δέρμα. 

Το κονσίλερ χρησιμοποιείται συνήθως για να κάνει το δέρμα να φαίνεται πιο ομοιόμορφο Το Concealer μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο του ή με βάση. Έρχεται σε διάφορες μορφές από υγρό σε σκόνη. Το πρώτο εμπορικά διαθέσιμο concealer ήταν της Max Factor's Erace, που ξεκίνησε το 1954. Το κονσίλερ χρησιμοποιείται και για την κάλυψη σοβαρών αποχρωματισμών του δέρματος, όπως σημάδια, ουλές και λεύκη.

Το Concealer διατίθεται σε ποικιλίες αποχρώσεων. Οι άνθρωποι τείνουν να επιλέγουν μία ή δύο αποχρώσεις ελαφρύτερες από τον τόνο του δέρματός τους για να κρύψουν καλύτερα τις κηλίδες τους και τους μαύρους κύκλους κάτω από το μάτι. Ορισμένα χρώματα προορίζονται να μοιάζουν με ένα φυσικό τόνο δέρματος.
Το Κομέζου είναι Ιαπωνικό ξύδι ρυζιού.
Το **κομέζου** είναι ξύδι ρυζιού με χώρα προέλευσης την Ιαπωνία. Είναι συστατικό του σούσι και άλλων πιάτων της Ιαπωνικής κουζίνας. Είναι άχρωμο έως υποκίτρινο, έχει γεύση ήπια, και σχετικά μικρή οξύτητα 4,5%. Διατίθεται συσκευασμένο στα σούπερ μάρκετ.

Βιβλιογραφία
------------

1. ↑  «Komezu, the Vinegar of Japanese Cooking». *www.cordonbleu.edu* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2018.
2. ↑  «Rice vinegar» (στα αγγλικά). *Wikipedia*. 2018-07-21. .
3. ↑  «Japanify Ingredients: Komezu (Rice Vinegar)». *Umami Mart*.. Ανακτήθηκε στις 2018-08-14.
4. ↑  «Ξύδι Ρυζιού Sushi Vinegar Yutaka (150 ml)». *e-Fresh.gr*. Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιαπωνία
 |

 |
Ο **Κλέαρχος** ήταν αρχαίος Έλληνας Σπαρτιάτης, σπουδαίος στρατηγός, πρόξενος, αρμοστής πολλών πόλεων που έζησε τον 5ο αιώνα π.Χ.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε περί το 450 π.Χ. και ήταν γιος του Ραμφία. Στην ιστορία εμφανίζεται το 413 π.Χ. κατά τον τειχισμό της Δεκέλειας υπό τον βασιλέα Άγιδα Β΄. Το 411 π.Χ. στάλθηκε με 40 πλοία κατά του Βυζαντίου το οποίο όμως μόνο απέκλεισε καθόσον έσπευσε να καταστείλει τη στάση που είχε εκδηλωθεί στην Έφεσο. Συνέπεια αυτού ήταν τελικά να κυριεύσει το Βυζάντιο το 409 π.Χ. Τον ίδιο όμως χρόνο νικήθηκε στην Κύζικο από τους Αθηναίους Θρασύβουλο και Θηραμένη στους οποίους στη συνέχεια οι δυσαρεστημένοι πολίτες κατά του Κλεάρχου παρέδωσαν την πόλη.

Ο Κλέαρχος επέστρεψε στη Σπάρτη όντας αντίπαλος του Λυσάνδρου αλλά φίλος του Καλλικρατίδα με τον οποίο και φέρεται να πολέμησε στη ναυμαχία των Αργινουσών. Όταν ανακαταλήφθηκε το Βυζάντιο διορίστηκε αρμοστής στην πόλη στους κατοίκους της οποίας συμπεριφέρθηκε σκληρά επειδή είχαν παραδώσει την πόλη στους Αθηναίους. Γενόμενο αυτό γνωστό στη Σπάρτη απεπέμφθη από την πόλη και διορίστηκε αρμοστής στη Σηλυμβρία όπου σε κάποια μάχη εκεί περικυκλώθηκε και κινδύνευσε. Την περίοδο εκείνη ο Κλέαρχος είχε μεγάλες επιτυχίες κατά των θρακικών φυλών γεγονός που τον κατέστησε σπουδαίο στρατηγό στις ελληνικές πόλεις της περιοχής. Επειδή όμως και εκεί συμπεριφέρθηκε δεσποτικά, φθάνοντας στο σημείο να σκοτώσει και κάποιους πολίτες ανακλήθηκε, πλην όμως δεν υπάκουσε στην εντολή των Εφόρων. Τότε οι τελευταίοι έστειλαν εναντίον του στρατό για να τον αναγκάσουν να εγκαταλείψει την πόλη.  
 
Στο μεταξύ η φήμη του Κλέαρχου φθάνοντας στην περσική αυλή προκάλεσε τον Κύρο τον νεώτερο να ζητήσει τη βοήθειά του στην εφαρμογή των σχεδίων του. Έτσι στέλνοντας ο τελευταίος πρέσβεις και χρήματα (περίπου 10.000 δαρεικούς) ζήτησε από τον Κλέαρχο να δημιουργήσει μισθοφορικό στρατό και να τον βοηθήσει στη διεκδίκηση του περσικού θρόνου από τον αδελφό του Αρταξέρξη Β΄. Προκειμένου ο Κλέαρχος να αντιμετωπίσει εμφύλια σύγκρουση με το στρατό της Σπάρτης έκανε αμέσως αποδεκτή την πρόταση του Κύρου εγκαταλείποντας τη Σηλυβρία μεταβαίνοντας στην υπηρεσία του Κύρου.

Στην εκστρατεία των Μυρίων, δημιουργός και αρχηγός της οποίας ήταν ο Κλέαρχος με συμμετοχή 13.000 Ελλήνων, αναδείχθηκε ο διαπρεπέστερος στρατηγός στην υπηρεσία του Κύρου. Στη μάχη στα Κούναξα (401 π.Χ.) επέφερε σπουδαία νίκη οδηγώντας το δεξιό κέρας της παράταξης. Μετά το θάνατο του Κύρου ο Κλέαρχος ανέλαβε να οδηγήσει πίσω στην Ελλάδα όλη την εκστρατευτική δύναμη, πλην όμως με δόλο του Τισσαφέρνη φονεύθηκε μαζί με άλλους στρατηγούς.

Κατά τον Ξενοφώντα ο Κλέαρχος χαρακτηρίστηκε ιδιαίτερα φιλοπόλεμος, ριψοκίνδυνος, που νοιαζόταν μόνο για πολεμικές δράσεις. Υπήρξε ιδιαίτερα αυστηρός απαιτώντας πάντα τάξη και ακρίβεια σε στρατιωτικά καθήκοντα γεγονός που έκανε ακόμα και αυτοί που δεν τον συμπαθούσαν να αποβλέπουν σ΄ αυτόν σε περιόδους κινδύνων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.

Πηγές
-----

* Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια τομ.ΙΔ΄, σ.507
Σημαία του έθνους των Κομάντσι
Οι **Κομάντσι** είναι μια ιθαγενής φυλή στις νότιες πεδιάδες των σημερινών ΗΠΑ. Η φυλή είναι αναγνωρισμένη από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ ως το "Έθνος των Κομάντσι" και έχει την έδρα της στο Λώτον της πολιτείας της Οκλαχόμα.

Η γλώσσα των Κομάντσι ανήκει στην Ουτο-Αζτεκική οικογένεια. Αρχικά ήταν μια διάλεκτος των Σοσόνι αλλά σταδιακά διαφοροποιήθηκε και έγινε διαφορετική γλώσσα. Οι ίδιοι οι Κομάντσι ήταν κάποτε μέρος της φυλής των Σοσόνι.

Το όνομά τους προέρχεται από το όνομα που τους είχε δώσει η φυλή Ούτε και που σημαίνει εχθρός. 

Η πρώτη αναφορά στη φυλή τους εμφανίζεται το 1706 όταν οι Ισπανικές αρχές ανέφεραν ότι οι Κομάντσι ετοιμάζονταν να επιτεθούν σε απομακρυσμένες περιοχές στο σημερινό νότιο Κολοράντο.

Τον 18ο και 19ο αιώνα οι Κομάντσι ζούσαν στις περιοχές που σήμερα αποτελούν το βορειοδυτικό Τέξας, το ανατολικό Νέο Μεξικό, το νοτιοανατολικό Κολοράντο, το νοτιοδυτικό Κάνσας, τη δυτική Οκλαχόμα και τη βόρεια πολιτεία της Τσιουάουα του Μεξικού. Ζούσαν νομαδική ζωή με επίκεντρο το άλογο και το κυνήγι του βίσονα. Έκαναν ανταλλαγές προϊόντων με γειτονικές φυλές καθώς και Ισπανούς, Γάλλους και Αμερικανούς αποίκους.

Με την είσοδο όλο και περισσοτέρων λευκών Αμερικανών στις περιοχές τους, οι Κομάντσι ξεκίνησαν επιδρομές τόσο στους λευκούς όσο και σε άλλες φυλές ιθαγενών. Έπαιρναν αιχμαλώτους που είτε τους χρησιμοποιούσαν σαν σκλάβους, είτε τους πουλούσαν στους Ισπανούς και αργότερα τους Μεξικανούς αποίκους, είτε τους ενέτασσαν στη φυλή τους.

Ως αποτέλεσμα της συνεχής ροής αποίκων, το συνεχή πόλεμο και την αυξημένη θνησιμότητα από νέες για αυτούς ασθένειες που εισήχθησαν από τους Ευρωπαίους, οι Κομάντσι αναγκάστηκαν από τη δεκαετία του 1870 και μετά να ζουν πλέον σε συγκεκριμένες περιοχές που τους είχαν παραχωρήσει οι ΗΠΑ.

Σήμερα το έθνος των Κομάντσι αριθμεί περίπου 17000 ανθρώπους, οι περισσότεροι από τους οποίους ζουν στην Οκλαχόμα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Comanche Nation».

Βιβλιογραφία
------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κομάντσι** |

* Kavanagh, Thomas W. The Comanches: A History 1706–1875, 1996, University of Nebraska Press ISBN 978-0-8032-7792-2

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85028785
* NKC: ph338519
* BNE: XX540028

 |

 |
Ο **Άνθης** ήταν βυζαντινός αξιωματούχος του 8ου αιώνα επί βασιλείας του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ε΄.

Είναι γνωστός από τρία μολυβδόβουλλα, που ταυτίζονται στο πρόσωπο του, και αναφέρεται με τα αξιώματα του Πατρίκιου, κόμη του Οψικίου, διοικητής της Κυζίκου και του εκ προσώπου του αυτοκράτορα σημαντικά αξιώματα της εποχής του. Ο εκ προσώπου εκείνη την εποχή εκπροσωπούσε τον αυτοκράτορα, ο οποίος δεν εμφανιζόταν, στις τελετές για αγόρευση των αξιωματούχων. Στον βίο Στεφάνου τού νέου μνημονεύεται ένας Άνθης, ίσως ο ίδιος, ότι κρατούσε την πόλη (Κωνσταντινούπολη) στην θέση του Κωνσταντίνου Ε΄, εκπρόσωπος του αυτοκράτορα κατά την απουσία του. 

Πιθανολογείται ότι ήταν εκ προσώπου το 759-760 που ο αυτοκράτορας έλειπε σε εκστρατεία κατά τον Βούλγαρων και κόμης του Οψικίου αντικατέστησε πιθανότατα τον Δαυίδ τον σπαθάριο.

Πηγές
-----

* Βυζαντινά Σύμμεικτα, Μαρία Λεοντσίνη, Άνθης, Πατρίκιος, Κόμης του Οψικίου, εκ προσώπου Κωνσταντίνου Ε (μέσα του όγδοου αιώνα), ανακτήθηκε 6 Μαρτίου 2019

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μαρία Λεοντσίνη, σελ. 37
2. ↑  Μαρία Λεοντσίνη, σελ. 41
3. ↑  Μαρία Λεοντσίνη, σελ. 38
4. ↑  Μαρία Λεοντσίνη, σελ. 42
Ο Ιεροδιάκονος **Άνθιμος Εφεσιομάγνης** ήταν Έλληνας μουσικός και αγιογράφος.

Γεννήθηκε στη Μαγνησία της Μικράς Ασίας και υπήρξε μαθητής των Τριών Διδασκάλων. Γνώριζε την παλαιά παρασημαντική και διετέλεσε πρωτοψάλτης και δάσκαλος Βυζαντινής Μουσικής στη Μαγνησία.

Εκτός από ψάλτης, υπήρξε και έμπειρος αγιογράφος. Έργα του είναι οι εικόνες του ναού του Αγίου Σπυρίδωνος στο Μεσολόγγι και του Παντοκράτορος στο Νεοχώρι Αιτωλοακαρνανίας.

Το 1828 μετέβη στην Αίγινα και από εκεί στο Μεσολόγγι, ενώ το 1832 διορίστηκε ψάλτης στην Ιθάκη. Επέστρεψε και πάλι στο Μεσολόγγι, όπου παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του, στις 27 Δεκεμβρίου 1879.

Βιβλιογραφία
------------

* Παπαδόπουλος, Γεώργιος: *Ιστορική Επισκόπησις της Βυζαντινής Εκκλησιαστικής Μουσικής από των Αποστολικών χρόνων μέχρι των καθ' ημάς (1-1900 μ.Χ)*. Εν Αθήναις 1904, σελ. 145.
Συντεταγμένες: 41°16′20″N 72°20′03″W﻿ / ﻿41.27222°N 72.33417°W﻿ / 41.27222; -72.33417

Τμήμα του ποταμού Κοννέκτικατ
Ο **Ποταμός Κοννέκτικατ** είναι ένας από τους ομορφότερους σε θέα ποταμούς των ΗΠΑ. Πηγάζει (αρχίζει) από τις τέσσερις ομώνυμες λίμνες Κοννέκτικατ, στο βόρειο τμήμα του Νιού Χαμσάιρ και ενώ ο ρους του χωρίζει τις πολιτείες Βερμόντ και Νιού Χαμσάιρ διαρρέοντας τη Μασσαχουσέτη και την Κοννέκτικατ τελικά εκβάλλει στον κόλπο του Λογκ Άιλαντ. Είναι ο μεγαλύτερος σε μήκος ποταμός στη περιοχή της Νέας Αγγλίας, το συνολικό του μήκος είναι 655 χλμ.

Κύριος παραπόταμος του Κοννέκτικατ, από τους πενήντα και πλέον που συμβάλουν σ΄ αυτόν είναι ο Φάρμιγκτον όπου από τη συμβολή του και για περίπου 80 χλμ. μέχρι τις εκβολές ο Κοννέκτικατ είναι πλωτός (πλεύσιμος) και για μεγάλα πλοία γεγονός που συνέτεινε στην γρήγορη εποίκιση της Νέας Αγγλίας.
Ο ποταμός Κοννέκτικατ έχει αναγνωριστεί «ποταμός εθνικής κληρονομιάς» των ΗΠΑ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Gazetteer*. 00160287. Ανακτήθηκε στις 16  Φεβρουαρίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Connecticut River στο Wikimedia Commons

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ηνωμένες Πολιτείες
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 136479638
* LCCN: sh85031179
* GND: 4356001-5
* SUDOC: 147690331
* BNF: cb16546848b (data)

 |

 |
**Η Έσθερ Ασίμπο** (ισπανικά: **Esther Acebo**) είναι η ισπανίδα ηθοποιός, παρουσιάστρια και δημοσιογράφος. Ως ηθοποιός έχει εμφανιστεί στη ταινία Los encantados *(ελληνικά: Η μαγεμένη)* το 2016 και έγινε ευρέως γνωστή από τη σειρά "La casa de papel" (*ελληνικά: Η τέλεια ληστεία*) που προβλήθηκε στο Netflix από το 2017 έως και το 2021.

Βιογραφία
---------

Η Έσθερ σπούδασε φυσική άσκηση και επιστήμη του αθλητισμού, στο Πανεπιστήμιο Castilla-La Mancha από το 2001 έως 2005. Συνδύασε τις σπουδές της με μαθήματα υποκριτικής. Η πρώτη ευκαιρία που της δόθηκε ήταν ως παρουσιάστρια του παιδικού προγράμματος Kosmi Club.  Μετά από αυτό έγινε παρουσιάστρια του *Non Stop People*, στο κανάλι Movistar +. 

Συνέχισε να εργάζεται ως ηθοποιός και έκανε το ντεμπούτο της στην εθνική τηλεόραση με το "Άγγελο ή Δέμονας" (ισπ.: Ángel o Demonio) στο κανάλι Telecinco. Επίσης, έπαιξε σε μια ταινία του Ρικάρδο Ντάβιλα (ισπ.: Ricardo Dávila), "οι Μαγεμένοι" (ισπ.: *Los Encantados)*, που κυκλοφόρησε μέσω διαδικτύου. 

Στις 2 Μαΐου 2017 πρωταγωνίστησε στη σειρά "La casa de papel"(*ελληνικά: Η τέλεια ληστεία*) που έκανε πρεμιέρα στο κανάλι Antena 3. Σε αυτή τη σειρά ο ρόλος της Έσθερ είναι η Μόνικα Γκαθταμπίδε (ισπ.: Mónica Gaztambide), ο οποίος είναι ένας από τους κύριους χαρακτήρες. 

Τον φετινό Μάρτιο έφερε στο κόσμο την κόρη της Σολ.

Αναφορές
--------

1. ↑  *mymovies.it*. 231593. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.
2. ↑  «Entrevista con la actriz Esther Acebo». *Unagi Magazine* (στα Ισπανικά). 7 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Μαρτίου 2019.
3. ↑  Belalcázar, Clau. «'Los encantados', realidad o fantasía | La Huella Digital» (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 6 Μαρτίου 2019.
4. ↑  Such, Marina (1 Φεβρουαρίου 2018). «'La casa de papel' encuentra una segunda, y exitosa, vida en Netflix». *Fuera de Series*. Ανακτήθηκε στις 6 Μαρτίου 2019.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 315539127
* LCCN: no2022101932
* BNE: XX5478795

 |

 |
H **Μαρία δε λος Άνχελες Λαρντισάβαλ ι Αμάτ** (*María de los Ángeles Lardizábal y Amat*, 9 Απριλίου 1806 - 8 Απριλίου 1875) ήταν η σύζυγος του Προέδρου του Μεξικού Μαρτίν Καρρέρα.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 9 Απριλίου 1806 στη Πόλη του Μεξικού, και ήταν κόρη του Ραφαέλ Λαρντισάβαλ Φερνάντες και της Ραμόνα Αμάτ Γκουτιέρες ντελ Μάσο. Καταγόταν σε μια από τις πλουσιότερες οικογένειες της χώρας, αν δεν και ανήκαν στην αριστοκρατία. Η Άνχελες έλαβε προσεκτική ακαδημαϊκή διδασκαλία σε διάσημα σχολεία για μοναχές.

Με μια φυσική ομορφιά, παντρεύτηκε το 1827 τον στρατηγό Μαρτίν Καρρέρα και μαζί απέκτησαν δεκαοκτώ παιδιά; την Μαρία ντελ Κάρμεν, τον Ραμόν, τον Μαρτίν, τον Ισίδρο, την Πας, την Ματίλντε, τον Κάρλος, τον Χοσέ Μαρία, τον Χοακίν, τον Μανουέλ, τον Αλμπέρτο, τον Ενρίκε, την Μαρία δε λος Άνχελες, την Αδελαΐδα, την Λεονόρ, τον Ρικάρδο, την Ντολόρες και τον Χεράρδο. 

Η Άνχελες ήταν η ενεργός μέλος στα πολιτικά και ασχολήθηκε με οικονομικά θέματα πολύ πριν από την άφιξη του συζύγου της στην προεδρία.

Πέθανε στις 8 Απριλίου 1875 στη Πόλη του Μεξικού σε ηλικία 68 ετών. Είναι θαμμένη στο Πάνθεον του Σαν Φερνάντο. 

| Επίτιμοι τίτλοι
 |
| --- |
| ΠροκάτοχοςΝτολόρες Τόστα ντε Λόπεζ ντε Σάντα Άνα | **Πρώτη Κυρία του Μεξικού**1855-1855 | ΔιάδοχοςΠιλάρ Βαλέρα ντε Ντίαζ ντε λα Βέγα |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Άνχελες Λαρντισάβαλ** |
Το μείζον έμβλημα της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας.
Το **έμβλημα του κρατιδίου της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας** καθιερώθηκε με νόμο το 1953 και περιέχεται στην κρατική σημαία της.

Περιγραφή
---------

Το έμβλημα αποτελείται από έναν θυρεό, ο οποίος έχει κύρια χρώματα το πράσινο και το κόκκινο. Στο κέντρο διαιρείται. Στο α΄ μισό του θυρεού (αριστερά) βλέπουμε κύματα, ενώ στο β΄ μισό (δεξιά) εικονίζεται ένα λευκό άλογο, με το κεφάλι γερμένο προς τα αριστερά και με τα δυο μπροστινά του πόδια σηκωμένα, που φαίνεται να πηδά. Στο κάτω μέρος βρίσκεται ένα κόκκινο τριαντάφυλλο σε λευκό φόντο.

Συμβολισμός
-----------

Τα βασικά χρώματα αντιπροσωπεύουν τις ιδιαιτερότητες των δύο περιοχών, της Ρηνανίας και της Βεστφαλίας , από τις οποίες προήλθε το σημερινό κρατίδιο. Ειδικότερα, το πράσινο συμβολίζει τα λιβάδια της Ρηνανίας και το κόκκινο την παροιμιώδη ερυθρή γη της Βεστφαλίας. Τα κύματα εκπροσωπούν τα κύματα του ποταμού Ρήνου και τη Ρηνανία, ενώ το άλογο είναι σύμβολο της Βεστφαλίας από πολύ παλιά. Το τριαντάφυλλο είναι το σύμβολο της επαρχίας Λίππε του κρατιδίου, που έχει έδρα το Ντέτμολτ.

Πηγές
-----

* Επεξήγηση του εμβλήματος.

Βλέπε επίσης
------------

* Σημαία της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας
Ο **κρατήρας του Δερβενίου** είναι οστεοφυλάκιο και τεφροδόχο σκεύος που ανευρέθη,στις 16 Ιανουαρίου 1962, μέσα σ΄ ένα κιβωτιόσχημο τάφο, κοντά στο Δερβένι, 9,5 χλμ. βορειοδυτικά της Θεσσαλονίκης.

Ιστορικό
--------

Ο **κρατήρας του Δερβενίου** αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικότερα δείγματα της αρχαίας χαλκοπλαστικής. Ο κρατήρας σώζεται ακέραιος και το χρυσό του χρώμα οφείλεται στη μεγάλη περιεκτικότητα κασσίτερου στο κράμα του χαλκού. 

Περιείχε λείψανα από την καύση νεκρού καθώς και ένα χρυσό τριώβολο του Φιλίππου του Β΄.

Εικάζεται ότι είναι έργο Μακεδόνα καλλιτέχνη, όμως είναι έντονες οι επιρροές από την αττική τέχνη.

Διακόσμηση
----------

Η κεντρική σκηνή του αγγείου καλύπτεται από το ζευγάρι Διόνυσος και Αριάδνη που εικονίζεται σε μία στιγμή χαλάρωσης, ενδεχομένως μετά από ερωτική πράξη. Το ζευγάρι πλαισιώνεται από Μαινάδες, αλλά και από άλλες αντρικές και γυναικείες μορφές.
Η παράσταση στεφανώνεται από επίθετο ασημένιο κλαδί αμπέλου. Το κάτω τμήμα του λαιμού του αγγείου στολίζει ένα επίσης επίθετο κλαδί κισσού.

Τον ώμο του κρατήρα στολίζουν τέσσερα επίθετα τριδιάστατα αγαλμάτια. Είναι τοποθετημένα κοντά στις λαβές. Στην πρώτη όψη, αριστερά είναι ο Διόνυσος και δεξιά μια κοιμισμένη Μαινάδα. Στην άλλη όψη, αριστερά είναι ένας κοιμισμένος Σάτυρος και δεξιά μια Μαινάδα.
Οι ελικωτές λαβές περιβάλλονται από κουλουριασμένα φίδια που πλαισιώνουν τέσσερα προσωπεία, πιθανά του Ηρακλή.

Επιγραφή
--------

Ως κάτοχος του αγγείου αναφέρεται σε επιγραφή στο χείλος ο **Αστιούνειος Αναξαγοραίοι ες Λαρίσας**, δηλαδή ο Αστιούνειος, γιος του Αναξαγόρα, από την Λάρισα. Η θεσσαλική καταγωγή του κατόχου συνδέεται με την ομηρεία της αριστοκρατικής οικογένειας των Αλευάδων από το Φίλιππο Β' (334 π.Χ.) μετά την αποτυχημένη τους απόπειρα να αποτινάξουν τη μακεδονική κυριαρχία.

Ο κρατήρας εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης.

Έκθεση Φωτογραφιών
------------------

* Ο κρατήρας του ΔερβενίουΟ κρατήρας του Δερβενίου
* Ο κρατήρας του ΔερβενίουΟ κρατήρας του Δερβενίου
* Ο κρατήρας του ΔερβενίουΟ κρατήρας του Δερβενίου
* Ο κρατήρας του ΔερβενίουΟ κρατήρας του Δερβενίου
* Ο κρατήρας του ΔερβενίουΟ κρατήρας του Δερβενίου

Πηγές
-----

* Ευγενία Γιούρη, Ο ΚΡΑΤΗΡΑΣ ΤΟΥ ΔΕΡΒΕΝΙΟΥ
* Sideris, A. "Les tombes de Derveni. Quelques remarques sur la toreutique", *Revue Archéologique* 2000, pp. 3-36.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 186060388

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κρατήρας του Δερβενίου** |


|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο αρχαιολογία | Πύλη αρχαιολογία |
Το **Κυβερνητικό Τμήμα Λογιστικής του Χονγκ Κονγκ** (ΚΤΛ, GLD) είναι υπεύθυνο για την εκτύπωση και δημοσίευση κυβερνητικών υλικών για την εξυπηρέτηση κυβερνητικών τμημάτων και υπηρεσιών, καθώς και το ευρύ κοινό.

Το ΚΤΛ ανέλαβε το παλιό ρόλο του Κυβερνητικού Εκτυπωτή του Χονγκ Κονγκ, αλλά σε αντίθεση με άλλους σύγχρονους κυβερνητικούς εκτυπωτές, η ευθύνη των κυβερνητικών πληροφοριών είναι στο Διαδίκτυο. Η Κυβέρνηση του Χονγκ Κονγκ δημιούργησε το Γραφείο του Κυβερνητικού Ανώτατου Αξιωματούχου Πληροφοριών (ΓΚΑΑΠ). Από την μεταβίβαση στη Κίνα, η κυβέρνηση του Χονγκ Κονγκ έχει προωθήσει αυτό που ονομάζει ηλεκτρονική διακυβέρνηση. Ο ρόλος του ΚΤΛ εξακολουθεί να είναι σημαντικός για όσους δεν έχουν πρόσβαση στο Διαδίκτυο και για υπηρεσίες που εξακολουθούν να απαιτούν έντυπο υλικό.

Υπάγεται στην Γραμματεία για το Εμπόριο και την Οικονομική Ανάπτυξη, λαμβάνοντας υπόψη ότι ο ΓΚΑΑΠ υπάγεται στην Δημοσιονομική Γραμματεία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το γραφείο του Κυβερνητικού Ανώτατου Αξιωματούχου Πληροφοριών
* Κυβερνητικό Τμήμα Λογιστικής
Η **Κλέλια Χατζηιωάννου** είναι Κύπρια επιχειρηματίας,δισεκατομμυριούχος και μέτοχος στην EasyJet, την αεροπορική εταιρεία που ιδρύθηκε από τον αδελφό της, Στέλιο Χατζηιωάννου.

Η Κλέλια Χατζηιωάννου κατέχει ιδιοκτησίες με συνολική αξία άνω των 80 εκατομμυρίων δολαρίων, κυρίως στο Μονακό, την Κύπρο, την Αθήνα και το Λονδίνο.

Η Κλέλια Χατζηιωάννου έγινε ευρέως γνωστή τα τελευταία χρόνια και για το μεγάλο φιλανθρωπικό της έργο.

Το 2007 δώρισε στο Ελληνικό κράτος το ποσό των 5 εκατομμυρίων ευρώ για την ανακούφιση των πληγέντων από τις πυρκαγιές στην Ηλεία.

Το 2020 έκανε επίσης την δωρεά των 900.000 ευρώ στο Ελληνικό κράτος για την αντιμετώπιση της πανδημίας.

Τα τελευταία 6 χρόνια έχει δωρίσει στο ίδρυμα Χαμόγελο του Παιδιού συνολικά το ποσό των 600.000 ευρώ για την πληρωμή του ΕΝΦΙΑ των ακινήτων του ιδρύματος καθώς και για την κάλυψη των αναγκών άρρωστων και κακοποιημένων παιδιών που φιλοξενούνται στα σπίτια του συγκεκριμένου ιδρύματος.

Το 2021 βραβέυτηκε απο το Ίδρυμα "Το Χαμόγελο του Παιδιού" για την συνολική της προσφορά στο συγκεκριμένο ίδρυμα παρουσία της Προέδρου της Δημοκρατίας Κατερίνας Σακελλαροπούλου.

Επίσης πραγματοποιεί πολλές δωρεές σε άλλα φιλανθρωπικά ιδρύματα καθώς και μεμονωμένα άτομα που δεν γίνονται γνωστά από τον τύπο .

  

Η Κλέλια Χατζηιωάννου έχει ιδρύσει το Ίδρυμα Κλέλιας Χατζηιωάννου που στεγάζεται στον ιδιόκτητο πύργο Τρικούπη στην Κηφισιά και σκοπός του είναι η χορήγηση υποτροφιών σε Έλληνες φοιτητές αποφοίτους Ελληνικών και Κυπριακών πανεπιστημίων για μεταπτυχιακές σπουδές στην Αγγλία.

Οικογένεια
----------

Η Κλέλια Χατζηιωάννου είναι η κόρη του Λουκά Χατζηιωάννου, ενώ έχει δύο αδέρφια, τον Πόλυ Χατζηιωάννου και τον Στέλιο Χατζηιωάννου. Είναι παντρεμένη με τον Κωνσταντίνο Σκορίλα,έχει δύο παιδιά, την Άννα και τον Λουκά, Η Κλέλια ανέκαθεν είχε μεγάλη αδυναμία στα παιδιά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Five Cypriots make the Forbes Billionaire listParikiaki - Parikiaki Cyprus and Cypriot News». *www.parikiaki.com*. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2018.
2. ↑  (30 Ιανουαρίου 2019) "Μεγάλη γιορτή για το δεύτερο παιδί της Κλέλιας Χατζηιωάννου" mononews.gr
3. ↑  (4 Σεπτεμβρίου 2018) "Κλέλια Χατζηιωάννου: Η βάπτιση της Άννας, η συγκίνηση της ευτυχισμένης μανούλας και η χαρά των Χατζηιωάννου" mononews.gr