recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Μια πρωτότυπη λάμπα λάβας Mathmos Astro
Η **Λάμπα λάβας** (ή **λάμπα Άστρο**) είναι ένα καινοτόμο διακοσμητικό, εφευρέθηκε το 1963 από τον Βρετανό λογιστή Έντουαρντ Κρέιβεν Γουόκερ, ο οποίος είναι ιδρυτής της βρετανικής εταιρίας φωτισμού Mathmos. Η λάμπα αποτελείται από ένα σβώλο ενός ειδικού έγχρωμου μίγματος κεριού μέσα σε ένα γυάλινο δοχείο το υπόλοιπο του οποίου περιέχει ένα διαυγές ή διαφανές υγρό, το δοχείο τοποθετείται στη συνέχεια σε ένα κουτί που περιέχει ένα λαμπτήρα πυρακτώσεως του οποίου η θερμότητα προκαλεί προσωρινή μείωση της πυκνότητας και ιξώδωση του κεριού. Το θερμαινόμενο κερί ανεβαίνει μέσα από το περιβάλλοντα υγρό, ψύχεται, χάνει την άνωση του, και τελικά πέφτει πίσω στο κάτω μέρος του δοχείου σε έναν κυκλικό πάτο. Οι λάμπες έχουν σχεδιαστεί σε μια ποικιλία από στυλ και χρώματα.

Σημειώσεις
----------

Μια μπλε λάμπα λάβας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Official site (UK)
* How Do Lava Lamps Work? Αρχειοθετήθηκε 2008-04-30 στο Wayback Machine. (from The Straight Dope)
* How Liquid Motion Lamps Work (from howstuffworks.com)
* Basics of lava-lamp convection, by Balázs Gyüre and Imre M. Jánosi, *Phys. Rev. E*, **80**, 046307 (2009).
* Lava lamps creators mark 50 years of 1960s icon - BBC News
* The history of the original lava lamp - Flow of lava
Η **Κυβέρνηση Βλαντίμιρ Πούτιν** είναι η πρώην κυβέρνηση της Ρωσίας. Σχηματίστηκε λίγο αργότερα από την νίκη του Ντμίτρι Μεντβέντεφ στις προεδρικές εκλογές του 2008. Στην πρωθυπουργία διορίστηκε ο πρώην Πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν. Αντικατέστησε την Κυβέρνηση Βίκτορ Ζουμπκόφ 2007 και ανέλαβε καθήκοντα τον Μάιο του 2008. Η κυβέρνηση έχει αντιμετωπίσει διάφορα προβλήματα και καταστάσεις όπως ο πόλεμος στην Νότια Οσετία, και η οικονομική κρίση 2008-2009.Η κυβέρνηση αντικαταστάθηκε μετά τις προεδρικές εκλογές του 2012 από την κυβέρνηση Ντμίτρι Μεντβέντεφ 2012.Η Κυβέρνηση αποτελούνταν από τον Πρόεδρο της Ρωσίας, τον Πρωθυπουργό της Ρωσίας, 8 Αντιπροέδρους της Κυβέρνησης, 24 υπουργούς, 17 αναπληρωτές υπουργούς και 21 υφυπουργούς.

Σύνθεση της κυβέρνησης
----------------------

Πρόεδρος της Ρωσίας

* Ντμίτρι Μεντβέντεφ

Πρωθυπουργός της Ρωσίας

* Βλαντίμιρ Πούτιν

1ος Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης

* Ιγκόρ Σουβάλοφ

Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης-Αρχηγός του επιτελείου της κυβέρνησης

* Σέρτζει Πρικχόντκο

Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης 

* Ντμίτρι Κόζακ

Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης 

* Ιγκόρ Σεχίν

Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης 

* Aλεξάντερ Κουρντόφ

Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης - Προεδρικός απεσταλμένος της Βόρειας Ομοσπονδιακής Περιοχής του Καυκάσου

* Αλεξάντερ Κχλοπονίν

Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης- Προεδρικός απεσταλμένος της Ανατολικής Ομόσπονδης περιοχής

* Γιούρι Τρούντεφ

Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης

* Ντμίτρι Ρογκόζιν

Υπουργός Εξωτερικών

* Σεργκέι Λαβρόφ

Υπουργός Εσωτερικών

* Βλαντιμίρ Κολοκόλτσεφ

Υπουργός Εκτάκτων Αναγκών

* Βλαντιμίρ Πούτσκοφ

Υπουργός Υγείας

* Αναστασία Γκολίκοβα

Υπουργός Συγκοινωνιών και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης

* Νικολάι Νικιφόροφ

Υπουργός Πολιτισμού

* Μιχαήλ Ντμίτροφ

Υπουργός Άμυνας

* Μιχαήλ Σερντιούκοφ

Υπουργός Παιδείας και Επιστημών

* Ντμίτρι Λιβάνοφ

Υπουργός Φυσικών Πόρων

* Σέρτζει Ντοσκόι

Υπουργός Περιφερειακής Ανάπτυξης

* Όλγα Γκολίκοβα

Υπουργός Γεωργίας και Αλιείας

* Νικολάι Φγουοντόροφ

Υπουργός Βιομηχανίας και Εμπορίου

* Γιόργκ Μαντούροφ

Υπουργός Μεταφορών

* Άντρει Σοκόλοφ

Υπουργός Οικονομικών

* Άντον Σιλουάνοφ

Υπουργός Οικονομικής Ανάπτυξης

* Αλεξέι Ουλγουκάεφ

Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων

* Μαξίμ Τοπίλιν

Υπουργός Ενέργειας

* Αλεξάντερ Νόβακ

Υπουργός Δικαιοσύνης

* Αλεξάντερ Κολονάλοφ

Υπουργός Άνευ Χαρτοφυλακίου-Αρμόδιος για την ανοικτή κυβερνητική πολιτική

* Μιχαήλ Αμπίζοφ

Υπουργός της Άπω Ανατολής

* Αλεξάντερ Γκαλούσκα

Υπουργός της Κριμαίας

* Αλεξάντερ Γκαλούσκα

Υπουργός Αθλητισμού

* Βίταλι Μούτκο

Υπουργός Δημοσίων Έργων και Στέγασης

* Μιχαήλ Μέν
Ο **Λεοπόλδος**, γερμ.: *Luitpold* ή *Liutpold* (απεβ. 4 Ιουλίου 907), ίσως της οικογένειας Χουόζι ή συγγενής με τη δυναστεία των Καρολιγγίων από τη Λιούτσβιντ, μητέρα του αυτοκράτορα Aρνούλφου της Καρινθίας, ήταν ο πρόγονος του Οίκου των Λεοπολδιδών, που κυβέρνησε τη Βαυαρία και την Καρινθία τα μέσα του 10ου αι.

Βιογραφία
---------

Το 893 διορίστηκε μάργραβος στη μαρκιωνία της Καρινθίας και της Άνω Παννονίας από τον Αρνούλφο της Καρινθίας, τότε βασιλιά της Ανατολικής Φραγκίας. Ο Λεοπόλδος διαδέχθηκε τον έκπτωτο μάργραβο Ένγκελσαλκ Β΄ της οικογένειας Γουλιελμινιδών. Σε αντίθεση με τους προκατόχους του, μπόρεσε να επεκτείνει την εξουσία του ανεμπόδιστα από τον πανίσχυρο μάργραβο Αρίμπο, αποκτώντας πολυάριθμες κομητείες στην Καρινθία καθώς και στον Δούναβη και στο Νόρντγκαου γύρω από το Ρέγκενσμπουργκ από το 895 και αναδεικνύοντας τον εαυτό του ως τον πιο εξέχοντα της αριστοκρατίας της Βαυαρίας. Αν και έτσι έθεσε τα θεμέλια του συνοριακού δουκάτου, ήταν ο γιος του Aρνούλφος ο Κακός που, με βάση τα αποκτήματα τού πατέρα του, ανέλαβε για πρώτη φορά τον τίτλο του δούκα της Βαυαρίας.

Καθώς ο Λεοπόλδος παρέμεινε πιστός υποστηρικτής του Καρολίγγειου μονάρχη Αρνούλφου της Καρινθίας και τού γιου του Λουδοβίκου Δ΄ του Παιδός, απολάμβανε την υποστήριξή τους και τού ανατέθηκε η άμυνα στα σύνορα της Ουγγαρίας και της Μοραβίας. Το 898 πολέμησε με επιτυχία εναντίον του Μοτζμίρ Β΄, του βασιλιά της Μεγάλης Μοραβίας, για λογαριασμό τού επαναστάτη αδελφού εκείνου βασιλιά Σβατοπλούκ Β΄ και ανάγκασε τον Μοτζμίρ Β΄ να γίνει υποτελής τού Αρνούλφου. Το 903 ο Λεοπόλδος είχε τον τίτλο του δούκα της Boημίας (*dux Boemanorum)*. Οργάνωσε την άμυνα των Φράγκων κατά των Μαγυάρων υπό τον μεγάλο πρίγκιπα Άρπαντ μετά την εισβολή στην Ουγγαρία. Στις 4 Ιουλίου 907 σκοτώθηκε ανατολικά της Βιέννης στη μάχη του Πρέσμπουργκ.

Οικογένεια
----------

Ο Λεοπόλδος νυμφεύτηκε την Κουνιγκούντε της Σουαβίας,  κόρη του Μπέρτολντ Α΄ βασιλικού παλατινού κόμη στη Σουαβία, και αδελφή του δούκα Έρχανγκερ δούκα της Σουαβίας, μέλους της Οίκου των Αλαχολφιδών. Μετά το τέλος του Λεοπόλδου, η Κουνιγκούντα παντρεύτηκε τον βασιλιά Κορράδο Α΄ της Γερμανίας το 913.  Ο Λεοπόλδος απέκτησε από αυτήν:

* Aρνούλφος ο Κακός,  δούκας της Βαυαρίας από το 907 έως το 937.
* Μπέρτολντ, δούκας της Βαυαρίας από το 938 έως το 948.

Από τους τίτλους των απογόνων του, ο Λεοπόλδος αποκαλείται συχνά δούκας της Βαυαρίας ή μάργραβος της Βαυαρίας, με τον τελευταίο τίτλο να είναι πιο ακριβής ως προς την πραγματική του ιδιότητα.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
2. ↑  Santosuosso, Antonio (2004). *Barbarians, Marauders, and Infidels: The Ways of Medieval Warfare*. New York, NY: MJF Books. σελ. 148. ISBN 978-1-56731-891-3.
3. 1 2 3  Muller-Mertens 1999, σελ. 239.

Πηγές
-----

Muller-Mertens, Eckhard (1999). «The Ottonians as kings and emperors». Στο: Reuter. *The New Cambridge Medieval History: Volume 3, C.900-c.1024*. Cambridge University Press. 239

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 1167808
* GND: 132253135

 |

 |
Ο Λάμπρος Αθανασσούλας οδηγώντας ενα Φόρντ Φιέστα
Ο **Λάμπρος Αθανασούλας** είναι επαγγελματίας οδηγός αυτοκινήτων ράλι.
Γεννήθηκε στις 10 Νοεμβρίου του 1976 στην Αθήνα.

Καριέρα
-------

Ο Αθανασούλας αποφοίτησε απο το Αμερικάνικο Κολλέγιο της Ελλάδας και πήρε πτυχίο μηχανολογίας στο Πανεπιστήμιο του Γουεστμίνστερ. Η αγωνιστική του καριέρα άρχισε το 2001 σε ένα διαγωνισμό του περιοδικού '**4 Τροχοί'** και της Toyota Hellas. Μάλιστα, στον δεύτερο διαγωνισμό κέρδισε ένα αγωνιστικό Toyota Yaris. Το 2005 κέρδισε το πρωτάθλημα της κατηγορίας Α5 του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ράλι με Ford Puma.
Την ίδια κιόλας χρονιά, αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα ράλλυ οδηγών, στο Ράλι Ακρόπολις όπου εκεί στάθηκε άτυχος καθώς εγκατέλειψε το αυτοκίνητο που του δόθηκε, ενα Ford Fiesta S1600.
Tην χρονιά του 2006 συμμετείχε στο Ford Sproting Trophy, οπου εκεί διαγωνίζονταν οδηγοί μονο με αυοτκίνητα της Ford. 
Τις χρονιές 2007 και 2008, κατάφερε να αγωνιστεί στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και συγκεριμένα στο Ράλι Ακρόπολις, με δυο διαφορετικά μοντέλα Subaru Impreza κατηγορίας Ν.
Το 2009 ήταν η πρώτη του επιτυχία, καθώς στο Ράλι Ακρόπολις τερμάτισε 8ος με ενα Skoda Fabia S2000. Κάπου εκεί ανακοίνωσε το τέλος της καριέρας του. Επιλέχθηκε ως ο Καλύτερος Αθλητής του 2009, σύμφωνα με το Ελληνικό περιοδικό Status.
Αξίζει να αναφερθεί πως είχε δημιουργήσει την δική του ομάδα, την Team Greece.

Το 2011 έκανε μια ιδιαίτερη εμφάνιση αντιπροσώπεύοντας την ιδια ομάδα, με ενα Ford Fiesta RS, οπου τερμάτισε 19ος στο Ράλι Ακρόπολις.

Το 2015 αγωνίζεται στο Seajets Rally Acropolis με ένα ολοκαίνουριο Skoda Fabia R5 και το 2016 συμμετέχει στον εναρκτήριο αγώνα του WRC στο Μόντε Κάρλο,με την ίδια ομάδα και αυτοκίνητο, κατακτώντας την 22η θέση γενικής με συνοδηγό, τον Νίκο Ζακχαίο.
Τα **Λάμπεια όρη** ή όρος **Λάμπεια** ή όρος **Λάμπειο** ή **Αστράς** αποτελούν διακλάδωση και βουνοκορφή του Ερυμάνθου, που βρίσκεται στην Πελοπόννησο, και ανήκουν διοικητικά στην Ηλεία. Η ψηλότερη κορυφή του είναι η "Ανάληψη" με υψόμετρο 1.795 μέτρα.

Οι ονομασίες του όρους προέρχονται από την λάμψη του χιονιού στη βουνοκορυφή όπου το χτυπά το φως του ήλιου, όπου τα ψηλότερα σημεία του, όπως και του κοντινού Αστρά, είναι γυμνά από βλάστηση. 

Από τα Λάμπεια Όρη πηγάζουν πολλοί παραπόταμοι του Πηνειού. Στις πλαγιές του Λάμπειου βρίσκονται τα χωριά Δίβρη, Κρυόβρυση, Καλύβια Κρυόβρυσης, Τσίπιανα, Αστράς, Ορεινή, Αμυγδαλή, Κερέσοβα και Αγία Κυριακή.

Ο Παυσανίας αναφέρει ότι η Λάμπεια ήταν ιερό όρος του Πανός. Ωστόσο, σύμφωνα με σύγχρονους μελετητές, το αρχαίο όρος Λάμπεια δεν ταυτίζεται με το σημερινό αλλά με μια άλλη διακλάδωση του Ερύμανθου, που σήμερα ονομάζεται Καλλιφώνιο όρος. Το ίδιο βουνό, που σήμερα ονομάζεται Λάμπεια, στην αρχαιότητα ονομαζόταν *Αστερίων*.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  Παπαθεοδώρου, *Η Κρυόβρυση της Ηλείας*, 2003.
2. ↑  Φαράκλας 2001, σελ. 18.
3. ↑  *Υδρία-Cambridge-Ήλιος*, τ.2, λήμμα Αστράς.

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια *Υδρία-Cambridge-Ήλιος*, τ.2, Εκδόσεις ΤΕΣΣΕΡΑ ΕΨΙΛΟΝ, Αθήνα 1991, λήμμα Αστράς (σελ. 609). ISBN 960-7190-02-5.
* Παναγιώτης Θεοδ. Παπαθεοδώρου, *Η Κρυόβρυση της Ηλείας, ιστορία και ζωή*, Εκδόσεις Πέτρος Κούλης, Πάτρα 2003. ISBN 960-87799-0-1.
* Νικόλας Φαράκλας, *Η Γεωπολιτική Οργάνωση της Πελοποννησιακής Αχαΐας*, Πανεπιστήμιο Κρήτης-Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας-Τομέας Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης, σειρά: Ρίθυμνα-Θέματα Κλασικής Αρχαιολογίας, αρ.9, Ρέθυμνο 2001.
Ο **Λάμπρος Λαμπριανίδης του Παντελή** (Τραπεζούντα, 1891 - Αθήνα, 13 Δεκεμβρίου 1953) ήταν Έλληνας πολιτικός ποντιακής καταγωγής. Υπηρέτησε ως βουλευτής Δράμας και υπουργός. Ήταν ιδρυτικό μέλος της Επιτροπής Ποντιακών Μελετών.

Βιογραφία
---------

Φοίτησε στο Γυμνάσιο της Τραπεζούντας και το 1907 γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Λίγο αργότερα πήρε μεταγραφή στο Πανεπιστήμιο Γενεύης, και αναγορεύτηκε αριστούχος διδάκτωρ των νομικών επιστημών σε ηλικία μόλις 19 ετών και έλαβε δίπλωμα Νομικής από το Πανεπιστήμιο της Πετρούπολης.

Την περίοδο του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου πολέμησε ως αξιωματικός του ρωσικού στρατού και τραυματίστηκε. Έπειτα από την Οκτωβριανή Επανάσταση κατέφυγε στη Ρουμανία και έπειτα πήγε στην Κωνσταντινούπολη. Διορίστηκε Γενικός Διευθυντής των Πολιτικών Υποθέσεων στην Αδριανούπολη και στη συνέχεια πολιτικός διοικητής του Καραγάτς. Παραιτήθηκε έπειτα από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Χρημάτισε 2 φορές υφυπουργός Στρατιωτικών (στην κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου το 1944 και στην κυβέρνηση Σοφ. Βενιζέλου το Σεπτέμβριο του 1950, την τελευταία φορά άνευ χαρτοφυλακίου).

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις εκλογές του 1923. Στις εκλογές του 1926 εξελέγη βουλευτής με την Ένωση Φιλελευθέρων. Επανεξελέγη βουλευτής με το Κόμμα Φιλελευθέρων το 1936, με την Εθνική Πολιτική Ένωση (Δημοκρατικόν Σοσιαλιστικόν Κόμμα) στις εκλογές του 1946 και με το Κόμμα Γεωργίου Παπανδρέου στις εκλογές του 1950 και τον Ελληνικό Συναγερμό στις εκλογές του 1951 και του 1952.

Στην κυβέρνηση του Παπάγου διορίστηκε υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας στις 22 Νοεμβρίου 1952.

Πέθανε το Δεκέμβριο του 1953, ενώ ήταν εν ενεργεία υπουργός και βουλευτής. Κηδεύτηκε από το Μητροπολιτικό Ναό των Αθηνών.

Τον διαδέχθηκε ως υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας ο Γεώργιος Βογιατζής. Την έδρα του στη Δράμα κατέλαβε, έπειτα από αναπληρωματική εκλογή το 1954, ο Κωνσταντίνος Λαμπριανίδης του Ελληνικού Συναγερμού με 23.046 ψήφους επικρατώντας του Αλέξανδρου Μπαλτατζή, ο οποίος έλαβε 19.123 ψήφους.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Βιογραφία Αρχειοθετήθηκε 2014-02-23 στο Wayback Machine. στο δικτυακό τόπο της Εταιρείας Ποντιακών Μελετών, ανάκτηση 2-8-2014.
2. 1 2  Βιογραφία[*νεκρός σύνδεσμος*] στο pontosnet.gr.
3. ↑  Στατιστική των βουλευτικών εκλογών της 7ης Νοεμβρίου 1926*, Εκ του Εθνικού Τυπογραφείου, έκδοση 1928.*
4. ↑  «Κυβέρνησις Αλέξανδρου Παπάγου, Από 19.11.1952 Έως 6.10.1952». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2014.
5. ↑  «Απέθανεν ο υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας Λάμπρος Λαμπριανίδης». Ελευθερία. 15 Δεκεμβρίου 1953. σελ. 5.
6. ↑  «Κηδεία του Υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας Λάμπρου Λαμπριανίδη». Εθνικό Οπτικοακουστικό Αρχείο. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κηδεία του Υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας Λάμπρου Λαμπριανίδη 15/12/1953
Συντεταγμένες: 8°25′22.08″S 20°44′21.48″E﻿ / ﻿8.4228000°S 20.7393000°E﻿ / -8.4228000; 20.7393000

Η **Λουκάπα** (πορτογαλικά: Lucapa‎) είναι πόλη, με πληθυσμό 110.000 κατοίκους (απογραφή 2014)  και δήμος με πληθυσμό 154.305 κατοίκους (απογραφή 2014), στην ανατολική Ανγκόλα. Η Λουκάπα είναι η πρώην πρωτεύουσα της επαρχίας Λούντα Νόρτε.

Μέχρι την απογραφή του 2014, ο πληθυσμός της πόλης ήταν δύσκολο να εκτιμηθεί τα τελευταία 15 χρόνια λόγω εσωτερικών εκτοπισμών που προκλήθηκαν από τον εμφύλιο πόλεμο και την επακόλουθη επανεγκατάσταση.

Η κύρια βιομηχανία στην πόλη είναι η μεταλλευτική και αρκετές χιλιάδες κάτοικοι απασχολούνται στο συνεταιριστικό όμιλο εξόρυξης που συγκροτήθηκε από την SML και την ITM Mining. Υπάρχει επίσης μια τρίτη εταιρεία που έχει μικρό μερίδιο στη δραστηριότητα των εξορύξεων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Angola: Provinces, Major Cities, Urban Localities & Urban Agglomerations - Population Statistics, Maps, Charts, Weather and Web Information». *www.citypopulation.de*. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2020.
2. ↑  «Lucapa Diamond Company». *www.lucapa.com.au*. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2020.
Ο **Θευδοάλδος** (γαλλ.: *Theudoald*, 708 - 741) από τον Οίκο των Αρνουλφιδών ήταν Μαγιορδόμος των ανακτόρων της Αυστρασίας (714-715).

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Γκρίμοαλντ μαγιορδόμου τη Νευστρίας και της Θευδεσίνδης/Θεοδολίνδας, κόρης του Ρέντμπαντ των Φρισίων. Ο Γκρίμοαλντ ήταν γιος του Πεπίνου του Χέρσταλ και της Πλέκτρουντε. 

Ο Πεπίνος είχα από την αυλική του Αλπάιντα τέκνο τον Κάρολο Μαρτέλο. Το 714 απεβίωσε ο Γκρίμοαλντ και η Πλέκτρουδις έπεισε τον Πεπίνο να αποκληρώσει τον Κάρολο και να αναγνωρίσει τον Θευδοάλδο ως νόμιμο κληρονόμο όλων των γαιών του. Το ίδιος έτος απεβίωσε και ο Πεπίνος και τον διαδέχθηκε ο Θευδοάλδος ως μαγιορδόμος, αν και 8ετής. Όμως ένα έτος μετά οι ευγενείς ανακήρυξαν τον Ράγκενφριντ μαγιορδόμο της Νευστρίας και τον Κάρολο μαγιορδόμο της Αυστασίας. Ο Θευδοάλδος θεωρήθηκε νόθος. 

Η μάμμη του παραδόθηκε για λογαριασμό του 10ετούς μαγιορδόμου στον Χιλπέριχο Β΄ της Νευστρίας και στον Ράγκενφριτ. Έγινε εμφύλιος πόλεμος, που άρχισε να υποχωρεί μόνο όταν η Πλέκτρουντε αποσύρθηκε σε μονή. Ο Θευδοάλδος ήταν 11 ετών και ο πόλεμος τελείωσε το επόμενο έτος. Αν και ο Θευδοάλδος είχε αναγνωριστεί διάδοχος του Πεπίνου, ο Κάρολος άδραξε την εξουσία· παρά ταύτα τού επέτρεψε να ζει, αντί, όπως συνέβαινε τον Μεσαίωνα, να τον σκοτώσει, πράγμα αξιοσημείωτο. 

Πέρασε την εφηβεία και τη ζωή του στην αφάνεια. Το 741 απεβίωσε, σε ηλικία 35 ετών. Το ίδιο έτος, λίγο πριν, είχε αποβιώσει ο θείος και προστάτης του Κάρολος Μαρτέλος. Απεβίωσε σε ηλικία που θεωρείται, ακόμη και για εκείνη την εποχή, νέος: ίσως σκοτώθηκε.

Αναφορές σε πηγές
-----------------

1. 1 2 3 4 5 6  Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 164. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
2. 1 2  Charles Cawley: «Medieval Lands». (Αγγλικά) *Charles Cawley, "Medieval Lands", 2006-2020*. Ανακτήθηκε στις 6  Μαρτίου 2016.
3. ↑  *Liber Historiæ Francorum* ("*Grimoaldus…filium ex concubina Theudoaldo*"). *Liber Historiæ Francorum* 49, MGH SS rer Merov II, p. 324.
4. ↑  *Monumenta Epternacensia* ("*Theodaldum, filium Grimoaldi…ex Theodesina filia regis Rabodi*"). *Monumenta Epternacensia*, MGH SS XXIII, p. 59.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Theudoald  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

|  |
| --- |
| Θευδοάλδος **Πεπινίδες****Γέννηση:** 708 **Θάνατος:** 741 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΓκρίμοαλντ ο Νεότερος | **Μαγιορδόμος των ανακτόρων της Αυστρασίας**714 - 715 | ΔιάδοχοςΚάρολος Μαρτέλος |
Ο **Λουκάς Καλιακούδας** ή Καλλιακούδας (1760-1804) ήταν κλέφτης και αρματολός επί Τουρκοκρατίας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Λίγα ξέρουμε για την ζωή και την δράση του. Η καταγωγή του ήταν από το Λοιδωρίκι. Γεννήθηκε στην Αρτοτίνα Φωκίδας. Από παιδί βγήκε στο βουνό. Τον εκτίμησε ο Ανδρούτσος (πατέρας του Οδυσσέα) και τον προσέλαβε για πρωτοπαλίκαρο στο μπουλούκι του. Στο πλευρό του αρχηγού του ο Καλλιακούδας πήρε μέρος στις περιπετειώδεις εκστρατείες του στην Πελοπόννησο ως σύμμαχος του Λάμπρου Κατσώνη στις θαλάσσιες επιχειρήσεις του. Μετά τον θάνατο του Ανδρούτσου διασώθηκε με λίγους επίλεκτους διασχίζοντας την χερσόνησο από το Ταίναρο μέχρι τον Κορινθιακό και συνέχεια μαχόμενος. Κατέφυγε στα βουνά της Αιτωλίας για να συνεχίσει τον πόλεμο. Αντιτάχθηκε στον Αλή πασά, στρατεύματα του οποίου τον πολιόρκησαν στη Γαβρολίμνη. Όταν έπεσε στην μάχη της Γαβρολίμνης, ο συναγωνιστής του αρματολός Σάκας του έκοψε το κεφάλι και το περιέσωσε μαχόμενος μέχρι το βράδυ. Κυκλώθηκε όμως και αυτός και φονεύτηκε. Τα κεφάλια των δύο πήγαν στα Ιωάννινα και στήθηκαν σε παλούκι για δημόσια θέα ως τεκμήριο της εξόντωσής τους. Τον αναφέρει το δημοτικό τραγούδι.

Πηγές
-----

* *Mittheilungen aus der Geschichte und Dichtung der Neu-Griechen. Zweiter Band*. Coblenz: Jacob Hölscher. 1825. Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2010.
* Κοινότητα Αρτοτίνας, Λουκάς Καλιακούδας
* *Μεγάλη Στρατιωτική και Ναυτική Εγκυκλοπαιδεία (Α - Γ)*. Αθήναι: Έκδοσις Μεγάλης Στρατιωτικής και Ναυτικής Εγκυκλοπαιδείας. σελίδες 216–217. Ανακτήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2009.
Ο όρος **θετική δράση** αναφέρεται σε ένα σύνολο πολιτικών και πρακτικών μιας κυβέρνησης ή οργανισμού που επιδιώκει να συμπεριλάβει συγκεκριμένες ομάδες με βάση το φύλο, τη φυλή, τη σεξουαλικότητα, την πίστη ή την εθνικότητά τους σε τομείς στους οποίους υποεκπροσωπούνται, όπως η εκπαίδευση και η απασχόληση. Επιδιώκει να πετύχει στόχους όπως η γεφύρωση των ανισοτήτων στην απασχόληση και τις αμοιβές, η αύξηση της πρόσβασης στην εκπαίδευση, η προώθηση της διαφορετικότητας και η αποκατάσταση αδικημάτων του παρελθόντος.

Η φύση των πολιτικών θετικής δράσης ποικίλλει από περιοχή σε περιοχή και υπάρχει σε ένα φάσμα από μια σκληρή ποσόστωση έως απλώς στοχευμένη ενθάρρυνση για αυξημένη συμμετοχή. Ορισμένες χώρες χρησιμοποιούν ένα σύστημα ποσοστώσεων, σύμφωνα με το οποίο ένα ορισμένο ποσοστό κυβερνητικών θέσεων πρέπει να προορίζεται για μέλη μιας συγκεκριμένης ομάδας. 

Σε ορισμένες άλλες περιοχές όπου δεν χρησιμοποιούνται ποσοστώσεις, τα μέλη της ομάδας προτιμώνται ή λαμβάνουν ιδιαίτερη προσοχή στις διαδικασίες επιλογής. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η θετική δράση στην απασχόληση και την εκπαίδευση έχει αποτελέσει αντικείμενο νομικής και πολιτικής διαμάχης. Το 2003, το Ανώτατο Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών, στην υπόθεση Grutter εναντίον Bollinger, έκρινε ότι η Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν μπορούσε να θεωρήσει τη φυλή ως θετικό παράγοντα κατά την ολιστική αξιολόγηση των αιτούντων και διατήρησε την απαγόρευση της χρήσης ποσοστώσεων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «positive discrimination». *Oxford Dictionaries*. Oxford University Press. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2014.
2. ↑  «affirmative action». *Oxford Dictionaries*. Oxford University Press. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2014.
3. ↑  «Executive Order 11246—Equal employment opportunity». The Federal Register. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Μαρτίου 2010. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2010.
4. ↑  «Affirmative Action». Stanford University. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουνίου 2012.
5. ↑  «Highlights of the 2002–2003 Supreme Court Term». Supct.law.cornell.edu. 27 Ιουνίου 2002. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2013.
6. ↑  Melvin I Urofsky, *The Affirmative Action Puzzle: A Living History From Reconstruction to Today* (2020)
Ο **Κωνσταντίνος Αποσκίτης** του Λεωνίδα (1911–2006) ήταν Έλληνας πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε βουλευτής και υφυπουργός.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο χωριό Απόσκια (Βελημάχι) της Αρκαδίας. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Παεπιστημίου Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές του (Πολιτικές Επιστήμες, Παιδαγωγικά) στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου και μετά στα πανεπιστήμια της Ιένας και της Βιέννης. Εργάστηκε ως δημόσιος υπάλληλος.

Ο Αποσκίτης έλαβε μέρος στις εκλογές του 1950 και εξελέγη βουλευτής Αρκαδίας με το Κόμμα Ελευθεροφρόνων. Εν συνεχεία εντάχθηκε στην ΕΡΕ , με την οποία εξελέγη βουλευτής το 1956, 1958, 1961, 1963 και 1964. Από τον Ιούλιο ως τον Αύγουστο του 1973 τέθηκε υπό κράτηση από τη Δικτατορία των συνταγματαρχών. Μετά τη Μεταπολίτευση εντάχθηκε στη νεοσύστατη Νέα Δημοκρατία, με την οποία εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1974 συγκεντρώνοντας 16.717 ψήφους.
Υπηρέτησε ως υφυπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας του Καραμανλή από τις 26 Ιουλίου 1974 έως τις 9 Οκτωβρίου 1974.

Πέθανε πλήρης ημερών το 2006. Ήταν παντρεμένος με τη Μίνα Τρίκογλου και είχαν έναν γιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αρκάδες σε κυβερνητικά αξιώματα Αρχειοθετήθηκε 2013-05-06 στο Wayback Machine. ανάκτηση 13-6-2015.
2. 1 2  *Ελληνικόν who's who*, Εκδοτικός Οργανισμός Ελληνικών who's who 1965, σελ. 41.
3. ↑  Αντώνη Κακαρά: «Οι κρατηθέντες-βασανισθέντες στο ΕΑΤ/ΕΣΑ», Palmografos.com.
4. ↑  Η σύνθεση της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας του 1974, Γενική Γραμματεία Κυβερνήσεως, ανάκτηση 13-6-2015.
Η **Λουίζα Αλβερτίνα** (γερμ. *Louise Albertine von Anhalt-Bernburg*, γεννημένη *Louise Albertine von Schleswig-Holstein-Sonderburg-Plön*, 21 Ιουλίου 1748 - 2 Mαρτίου 1769) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ ήταν κόρη του Δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Πλεν και με τον γάμο της έγινε Πριγκίπισσα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Πλεν στις 21 Ιουλίου 1748 ως η τέταρτη κόρη του Φρειδερίκου Καρόλου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Πλεν, μέλους ενός πλάγιου κλάδου της βασιλικής οικογένειας της Δανίας, και της Κριστίν Άρμγκαρντ φον Ρέβεντλοβ. Η μητέρα της ήταν κόρη του Κρίστιαν Ντέτλεφ, κόμη του Ρέβεντλοβ και ανιψιά της Άννας Σοφίας Ρέβεντλοβ, συζύγου του Φρειδερίκου Δ΄ της Δανίας.

Παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Αλβέρτο του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ και απέκτησε δύο παιδιά. Το 1765 ο σύζυγός της διαδέχθηκε τον πατέρα του Βίκτωρα Φρειδερίκο του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ ως Πρίγκιπας του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ.

Πίνακας του Γιόχαν Χάινριχ Τίσμπαϊν (1759), από αριστερά προς τα δεξιά: Λουίζα Αλβερτίνα, Φρειδερίκος Κάρολος, Φρειδερίκη Σοφία, Δούκισσα Κριστίν Άρμγκαρντ, Δωροθέα Χριστίνα, Αφρικανός υπηρέτης και Καρλόττα Αμαλία Βιλελμίνη στο Μέγαρο Tράβενταλ.
H Λουίζα Αλβερτίνα απεβίωσε από ιλαρά μία εβδομάδα μετά τη γέννηση τής κόρης της, στις 2 Μαρτίου 1769 στο Μπάλενστετ.  Τάφηκε στην κρύπτη της εκκλησίας του κάστρου του Αγίου Αιγιδίου στο Μπέρνμπουργκ.

Οικογένεια
----------

Στις 4 Ιουνίου 1763 παντρεύτηκε στο Aουγκούστενμποργκ τον Φρειδερίκο Αλβέρτο του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ  και είχε παιδιά:

* Aλέξιος Φρειδερίκος Χριστιανός (1767-1834), Δούκας του Άνχαλτ-Μπέρνπουργκ.
* Παυλίνα (1769-1820), παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο Α΄ του Λίππε.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p583.htm#i5827. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  p583.htm#i5827. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. ↑  «Person Page». *thepeerage.com*.
4. ↑  «Bernburg». 8 Ιουλίου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουλίου 2017.
5. ↑  «Oldenburg 10». *genealogy.euweb.cz*.
Ο **Κωνσταντίνος Κυριάκος Αριστίας** (ρουμανικά: *Costache Aristia*, Κωνσταντινούπολη 1800 – Βουκουρέστι 18 Απριλίου 1880) ήταν ο πρώτος Έλληνας και Ρουμάνος επαγγελματίας ηθοποιός, ιδρυτής του Ρουμανικού Εθνικού Θεάτρου, συγγραφέας και μεταφραστής.

Βιογραφία
---------

Αποφοίτησε από το γυμνάσιο στο Βουκουρέστι. Το 1817 η κόρη του ηγεμόνα της Βλαχίας Καρατζά, Ραλλού, ίδρυσε στο Βουκουρέστι το "Ελληνικό Θέατρο". Η Φιλική Εταιρεία κατόρθωσε έμμεσα να το επηρεάσει. Ο Αριστίας ως σπουδαστής, έπαιξε στο «Βρούτο» του Βολταίρου και στον «Τιμολέωνα» του Ιωάννη Ζαμπέλιου. Εμπνευσμένος από τις ιδέες του Διαφωτισμού αλλά και της απελευθέρωσης της Ελλάδας από τον Οθωμανικό ζυγό, ο Αριστίας προσχώρησε στη Φιλική Εταιρία. Από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης στις ηγεμονίες, το Φεβρουάριο του 1821, ο Αριστίας συνασπίστηκε με τον Αλέξάνδρο Υψηλάντη. Στη Μάχη του Δραγατσανίου ήταν ο σημαιοφόρος του Ιερού Λόχου και ήταν ένας από τους λίγους επιζόντες μαχητές του. 

Μετά την ήττα, ο Αριστίας αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Βλαχία. Η Ραλλού Καρατζά τον είχε στείλει με δικά της έξοδα στη Γαλλία για να σπουδάσει υποκριτική τέχνη στον Τάλμα Φρανσουά Ζοζέφ. Το 1827 επέστρεψε στο Βουκουρέστι. Εκεί δίδαξε ελληνικά και γαλλικά στο Εθνικό Κολλέγιο του Αγίου Σάββα. Το 1833 ίδρυσε θεατρική σχολή όπου δίδαξε. Ο Αριστίας έθεσε τα θεμέλια του επαγγελματικού ρουμάνικου θεάτρου.

Παράλληλα ήταν μεταφραστής και συγγραφέας. Μετέφρασε στα ρουμανικά την Ιλιάδα του Ομήρου καθώς και Πλούταρχο και Μολιέρο ανάμεσα σε άλλους συγγραφείς.

Το 1840 ο Αριστίας πήγε στην Αθήνα για τη δημιουργία νέου ελληνικού θεατρου. Αντιμέτωπος με το βαυαρικό καθεστώς του Όθωνα επέστρεψε στο Βουκουρέστι. Κατά τη Ρουμανική Επανάσταση του 1848 ο Αριστίας συμμετείχε ως συνταγματάρχης της Εθνικής Φρουράς. Μετά την κατάπνιξη της επανάστασης έζησε στην Αυστρία, τη Γαλλία, την Τουρκία και την Ελλάδα. Το 1851 επέστρεψε στη Ρουμανία.

Πηγές
-----

* Φωτιάδης, Δημήτρης (1971): *Η Επανάσταση του 21*, Μέλισσα, τόμος Α', σσ. 271-272

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 170353802
* **ΕΒΕ**: 15133
* **AA**: 145495
* LCCN: no2011050421

 |

 |
Ο **χανταϊός** είναι ιός της οικογένειας των Χανταϊών. Ο ιός μπορεί να μεταδοθεί από το ποντίκι στον άνθρωπο εφόσον ο άνθρωπος καταναλώσει το σωματικό υγρό του ποντικιού. Ακόμη μπορεί να μεταδοθεί μέσω της έκθεσης σε ούρα, περιττώματα ή σάλιο τρωκτικών που φέρουν τον ιό ή από δάγκωμα ποντικιού. Η περίοδος επώασης φτάνει μέχρι και τις 8 εβδομάδες.

Τα συμπτώματα του χανταϊού είναι συνήθως πυρετός, πονοκέφαλος, βήχας και δύσπνοια.

Οι μολύνσεις ανθρώπων με χανταϊό σχετίζονται σχεδόν εξ ολοκλήρου με την ανθρώπινη επαφή με περιττώματα τρωκτικών, ωστόσο, το 2005 και το 2019, αναφέρθηκε μετάδοση του ιού των Άνδεων από άνθρωπο σε άνθρωπο στη Νότια Αμερική.

Το όνομα του χανταϊού προέρχεται από τον ποταμό Χαντάν στη Νότια Κορέα όπου καταγράφηκε ένα ξέσπασμα. Ο Χο-Βανγκ Λι απομόνωσε τον ιό το 1976.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  in.gr (24 Μαρτίου 2020). «Μετά τον κοροναϊό, ο χανταϊός σπείρει τον πανικό στην Κίνα - Πώς μεταδίδεται, δεν υπάρχει εμβόλιο». *in.gr*. Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2020.
2. ↑  «Person-to-person transmission of Andes virus». *Emerging Infectious Diseases* **11** (12): 1848–1853. 2005. doi:10.3201/eid1112.050501. PMID 16485469.
3. ↑  «ICTV 9th Report (2011) – Negative Sense RNA Viruses – Bunyaviridae». *International Committee on Taxonomy of Viruses (ICTV)* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2019. Hanta: from Hantaan, river in South Korea near where type virus was isolated.
Ο **Θεστορίδης ο Φωκαεύς** ήταν γραμματοδιδάσκαλος και ποιητής του 7ου π.Χ. αιώνα.

Σύμφωνα με τον ψευτο-Ηρόδοτο τον βιογράφο του Όμήρου, ο Θεστορίδης φιλοξένησε στο σπίτι του τον Όμηρο, όταν αυτός επισκέφθηκε τη Φώκαια. Σε αντάλλαγμα ζήτησε να αντιγράψει τη Φωκαΐδα και τη Μικράν Ιλιάδα, τα δύο έπη που ο Όμηρος συνέθετε κατά την εκεί παραμονή του. Αργότερα όμως εξαπατώντας τον ποιητή κατέφυγε μαζί με τα αντιγραμμένα έργα στη Χίο, άνοιξε σχολή και τα παρουσίαζε ως δικά του.

Όταν το έμαθε ο Όμηρος έπλασε, πάντα κατά τον βιογράφο του, το εξής επίγραμμα:  

*Θεστορίδη, θνητοῖσιν ἀνωίστων πολέων περ,*  

*οὐδὲν ἀφραστότερον πέλεται νόου ἀνθρώποισιν*.  

(Θεστορίδη, από τα πολλά απρόσιτα για τους θνητούς πράγματα, το πιο αόρατο είναι η σκέψη των ανθρώπων).

Ο Θεστορίδης εγκατέλειψε τη Χίο όταν έμαθε ότι ο Όμηρος κατέφθασε εκεί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ηρόδοτος ο Αλικαρνασσεύς, "Περί Ομήρου γενέσιος και βιοτής", στο *Vitarum scriptores graeci minores*, Λειψία, 1845.  

(Η βιογραφία αυτή του Ομήρου γράφτηκε πολύ αργότερα από την εποχή του Ηροδότου, μεταξύ του 1ου και του 2ου αιώνα μ.Χ. Συγγραφέας της ήταν ίσως ο Ερμογένης ο Σμυρναίος ή ο Κεφαλίων ο Γεργίθιος.)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 52081618
* GND: 102408076

 |

 |
Ο **Ζακ Πετέν** (*γαλλικά: Jacques Peten*) (Αμβέρσα 8 Δεκεμβρίου 1912 - 1995) ήταν Βέλγος αθλητής της αντισφαίρισης και του αλπικού σκί.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Ρέιμοντ Φρανσουά Ελγκιους Μαρί Πετέν και της Ορτάνς Φαμπρί.

Πολλά χρόνια νούμερο δύο στο Βέλγιο πίσω από τον μόνιμο πρωταθλητή Φιλίπ Βασέ, κατάφερε να είναι πρωταθλητής Βελγίου το 1950 εκμεταλλευόμενος την απουσία του Βασέ από τη διοργάνωση. Ήταν και πρωταθλητής και στο διπλό ανδρών το 1946.
Συμμετείχε το 1936 στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς αγώνες του 1936 στη Γερμανία στο αλπικό σκι.

Στο Γουίμπλεντον ήταν στους 16 το 1946, 1947 και το 1949. Στο Ρολάν Γκαρός ήταν στους 8 το 1947 ενώ αγωνιζόταν στο Γαλλικό πρωτάθλημα από το 1497 έως το 1953. Έπαιξε στο Αμερικανικό Όπεν μία φορά το 1947 όπου έφτασε στους 32. 
Έπαιξε 7 αγώνες στο Κύπελλο Ντέιβις από το 1946 έως το 1951 με το Βέλγιο με ρεκόρ 4 νίκες και 8 ήττες στο μονό και στο διπλό. Στο Εαρινό πρωτάθλημα αντισφαίρισης ήταν δεύτερος το 1948 στο μονό αντρών και στο διπλό. Το 1949 στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν δεύτερος στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον Πιέρ Ζελάν. Κατά τον Β΄παγκόσμιο πόλεμο έζησε στη Γαλλία όπου έπαιξε αντισφαίριση και κατετάγη ανάμεσα στους 6 καλύτερους παίκτες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά)Généalogie Peten Αρχειοθετήθηκε 2016-03-03 στο Wayback Machine.
2. ↑  (Γαλλικά) La grande aventure du tennis belge
3. ↑  (Αγγλικά) Sports Références Αρχειοθετήθηκε 2012-12-16 στο Wayback Machine.
4. ↑  *Εμπρός, Φύλλο: 13/4/1948, Σελίδα: 2*
5. ↑  *Εμπρός, Φύλλο: 17/9/1949, Σελίδα: 2*
Ο **Ζακ Κασινί** (*Jacques Cassini*, 18 Φεβρουαρίου 1677 – 16 Απριλίου 1756) ήταν Γάλλος αστρονόμος ιταλικής καταγωγής, γιος του μεγάλου Γαλλοϊταλού αστρονόμου Τζιοβάνι Ντομένικο Κασίνι.

Βιογραφία & επιστημονικό έργο
-----------------------------

Ο Ζακ Κασινί γεννήθηκε στο Αστεροσκοπείο των Παρισίων, στη διεύθυνση του οποίου διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1712. Το 1713 μέτρησε το τόξο ενός μεσημβρινού από τη Δουνκέρκη ως το Περπινιάν και δημοσίευσε τα αποτελέσματα στο βιβλίο *Traité de la grandeur et de la figure de la terre* (= «Πραγματεία περί του μεγέθους και του σχήματος της Γης», 1720). Οι δύο ξεχωριστοί υπολογισμοί του για το μήκος τόξου μεσημβρινού μιας μοίρας ήταν 57097 *τουάζ των Παρισίων* ή 111,28 χιλιόμετρα (1 τουάζ = 6 γαλλικά πόδια) και 57061 τουάζ (111,21 χιλιόμετρα), δίνοντας τιμές για την ακτίνα της Γης 6.375.998 μέτρα και 6.371.860 μέτρα, αντιστοίχως.

Σε νεαρή ηλικία ο Ζακ Κασινί έγινε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών και εταίρος της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου.

Ο Ζακ Κασινί συνέγραψε επίσης το έργο *Στοιχεία Αστρονομίας* (*Eléments d'astronomie*, 1740) και δημοσίευσε τους πρώτους πίνακες των δορυφόρων του πλανήτη Κρόνου (1716).

Απεβίωσε στο Τυρύ (Thury-en-Valois), κοντά στο Κλερμόν. Ο αστεροειδής **24102 Ζακκασινί** (24102 Jacquescassini), που ανακαλύφθηκε το 1999, ονομάσθηκε έτσι προς τιμή του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *MacTutor History of Mathematics archive*. Ανακτήθηκε στις 22  Αυγούστου 2017.
2. ↑  *MacTutor History of Mathematics archive*. www-history.mcs.st-andrews.ac.uk/Biographies/Cassini\_Jacques.html. Ανακτήθηκε στις 22  Αυγούστου 2017.
3. ↑  Traité de la grandeur et de la figure de la terre, Jacques Cassini, 1723. σσ. 182-3 & σσ. 302

Εξωτερικοί σύνδεσμοι - πηγές
----------------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ζακ Κασινί** |

* Βιογραφία του Ζ. Κασινί

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 37217127
* **ΕΒΕ**: 239451
* LCCN: n2001060616
* ISNI: 0000 0000 6147 1966
* GND: 117648388
* SUDOC: 066854660
* BNF: cb15238366h (data)
* MGP: 112748
* NKC: mzk2012708236
* BNE: XX1483194
* CiNii: DA1676198X

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Η **Χαονία** ή **Χάων** ήταν η ονομασία του βορειοδυτικού τμήματος της Ηπείρου, πατρίδας του ελληνικού φύλου των Χαόνων. Κύρια πόλη της ήταν η Φοινίκη. Σύμφωνα με τον Βιργίλιο, ο Χάων από την Τροία, πιθανότατα γιος του Πριάμου και αδελφός του Έλενου ήταν ο επώνυμος πρόγονος των Χαόνων. Ο Βιργίλιος συνεχίζει στην Αινειάδα ότι ο Αινείας στον δρόμο του για την μελλοντική Ρώμη σταμάτησε στην Χαονία για να συναντήσει την 
Ανδρομάχη και τον Έλενο, εκεί συνάντησε την Σίβυλλα που του ανήγγειλε το λαμπρό μέλλον των απογόνων του.

Γεωγραφία
---------

Ο Στράβων εντός του έργου του υπό τον τίτλο *Γεωγραφία*, τοποθετεί γεωγραφικά την Χαονία ως ευρισκόμενη μεταξύ των Κεραυνίων Ορέων προς τα βόρεια και του Ποταμού Θύαμη προς τα νότια. Ο Ρωμαίος ιστορικός, Αππιανός, αναφέρει τη Χαονία ως το νότιο σύνορο στην περιγραφή του και γεωγραφία της Ιλλυρίας.

Σημαντικές πόλεις στην Χαονία ήσαν η Χίμαιρα (σημερινή Χειμάρρα), το Βουθρωτό, η Φοινίκη, η Πάνορμος, ο Όγχησμος (σημερινοί Άγιοι Σαράντα) και η Αντιγόνεια.

Δείτε επίσης
------------

* Χάονες
* Θεσπρωτοί
* Μολοσσοί

Παραπομπές
----------

1. ↑  Errington, Malcolm. *A History of Macedonia*. University of California Press, 1990.
2. ↑  The Cambridge Ancient History: Vol. 6, the Fourth Century BC.
3. ↑  Virgil. *Aeneid*, 3.295.
4. ↑  Βιργίλιος (1993). Αινειάδα. Μετάφραση από Fitzgerald, Robert. New York: Alfred A. Knopf
5. ↑  Strabo. *The Geography*. Book VII, Chapter 7.5 (LacusCurtis).
6. ↑  Appian. *The Foreign Wars, III.1* (ed. Horace White).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πλούταρχος - Πύρρος Αρχειοθετήθηκε 2011-01-06 στο Wayback Machine.
* Βιργίλιος - Αινειάδα

  

Συντεταγμένες: 39°52′40″N 20°00′00″E﻿ / ﻿39.8778°N 20.0000°E﻿ / 39.8778; 20.0000

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 127695964

 |

 |
Με τον έναρθρο κεφαλαιογράμματο τίτλο "Η ΑΞΙΑ" φέρεται ελληνική εβδομαδιαία εφημερίδα πανελλαδικής κυκλοφορίας.

Πρόκειται για πολυσέλιδη οικονομική και πολιτική εφημερίδα που διανέμεται κάθε Σαββατοκύριακο. Ένα μεγάλο μέρος της ύλης της ασχολείται με δημοσιονομικά θέματα, με εκτενείς αναφορές και αναλύσεις για το ελληνικό και τα διεθνή χρηματιστήρια.  
 
Σε κάθε φύλλο της περιλαμβάνει επιμέρους ένθετα με τον τίτλο ΑΠΟΨΗ με πολιτική και γεωπολιτική ενημέρωση, καθώς και άλλα ένθετα που αφορούν εικαστικά (art), άθληση (match), κ.ά. 
Στις 5 Φεβρουαρίου 2017 η εφημερίδα μετονομάστηκε σε Axia news. Η εφημερίδα κυκλοφορούσε από τις 28 Οκτωβρίου 2016 σε μικρό σχήμα ενώ μέχρι τότε κυκλοφορούσε σε μεσαίο σχήμα. Από τις 6 Μαΐου 2017 επανήλθε στο μεσαίο σχήμα. Μία εβδομάδα μετά ξεκίνησε να κυκλοφορεί και με προσφορές.

Έδρα της εφημερίδας είναι η Αθήνα, στην οδό 3ης Σεπτεμβρίου. Εκδότης – Διευθυντής της εφημερίδας είναι ο Αντώνης Πίκουλας.

  

Stub icon 1 Stub icon 2 *Αυτό το λήμμα **εφημερίδας της Ελλάδας** χρειάζεται επέκταση. Βοηθήστε τη Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το!*
Ο **Λέβαν Μουχρανμπατόνι**, γεωργιανά: ლევან მუხრანბატონი, (1670 – 14 Μαΐου 1739) ήταν Γεωργιανός ευγενής τού Οίκου των Μουχράνι, κύριου κλάδου της βασιλικής δυναστείας των Μπαγκρατιόνι τού Κάρτλι. Υπήρξε *πρίγκιπας* (batoni) τού Μουχράνι και ex officio διοικητής τού μπανάτου τού Σίντα Κάρτλι και *μέγας μάγιστρος τού ανακτόρου* (msakhurt-ukhutsesi) στην αυλή τού Κάρτλι από το 1719 έως το 1721.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο μόνος γιος τού Παπούνα, πρίγκιπα τού Μουχράνι και της πριγκίπισσας Τάμαρ Αμπασίτζε. Τού αφαιρέθηκε το φέουδο τού Μουχράνι το 1719 με την εκτόπιση τού θείου του πρίγκιπα Ηρακλή Β΄ από τον αντιβασιλιά τού Κάρτλι, τον διάδοχο τού θρόνου Μπακάρ. Ο Λέβαν, με τη σειρά του, καθαιρέθηκε το 1721, όταν ο βασιλιάς Βαχτάνγκ ΣΤ΄ τού Κάρτλι παραχώρησε το Μουχράνι στον συμφιλιωμένο αδελφό του Ιεσσαί. Ο Λέβαν πήγε εξόριστος στη Ρωσική Αυτοκρατορία, αλλά επέστρεψε το 1728.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε κάποια Ελένη και απέκτησε τους πρίγκιπες: 

* Παπούνα (1719–1740).
* Λέβαν/Λέων (γενω. 1719).
* Σίμων (1726–1785), πρίγκιπας τού Μουχράνι.
* Iοάνε/Ιβάν (1727–1793).
	+ Eντίσερ (γενν. 1787), πρίγκιπας τού Μουχράνι.
		- Nικόλαος Μπαγκρατιόν (1807-1864).
* Κριστέπορε (άκμασε 1727 – 1736), αρχιεπίσκοπος τού Τσιλκάνι.
* Ηλίας (γενν. 1728).
* Eντίσερ (γενν. 1734).
* Μαμούκα.
* Γεώργιος (απεβ. 1788).

Bιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 28  Νοεμβρίου 2018.
2. 1 2  Metreveli, Roin, επιμ. (2003). *ბაგრატიონები. სამეცნიერო და კულტურული მემკვიდრეობა* (στα Georgian και English). Tbilisi: Neostudia. σελ. Table 8. ISBN 99928-0-623-0. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
3. ↑  Bagrationi, Vakhushti (1976). Nakashidze, N.T. επιμ. (PDF) (στα Russian). Tbilisi: Metsniereba. σελ. 59 .  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
Ο **Λέανδρος Ζαχαριάδης** ήταν Ελληνοκύπριος επιχειρηματίας και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας εκλεγμένος με το Ενιαίο Κόμμα και τον ΔΗΣΥ.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Λέανδρος Ζαχαριάδης γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1920. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Φοίτησε στην Αγγλική Σχολή Λευκωσίας. Ακολούθως, σπούδασε εμπορικά και διοίκηση επιχειρήσεων. Το 1939 εργοδοτήθηκε ως δημόσιος υπάλληλος σε υψηλόβαθμες διοικητικές θέσεις σε Λευκωσία, Λάρνακα και Λεμεσό. Το 1955 παραιτήθηκε από τη δημόσια υπηρεσία και ξεκίνησε τη δική του επιχείρηση.

Απεβίωσε στις 23 Δεκεμβρίου 1996.

Πολιτική διαδρομή
-----------------

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις Βουλευτικές εκλογές 1970 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το Ενιαίο Κόμμα για την Β΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Το κόμμα αυτό διαλύθηκε το 1976. Την ίδια χρονιά ο Λέανδρος Ζαχαριάδης αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος του ΔΗΣΥ. Επιπλέον, διετέλεσε αντιπρόεδρος του ΔΗΣΥ.

Διεκδίκησε εκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 1981 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με τον ΔΗΣΥ αλλά δεν εξελέγη. Ωστόσο, μετά από απόφαση του εκλογοδικείου, ανέλαβε καθήκοντα βουλευτή στις 18 Φεβρουαρίου 1982 για την Δ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεξελέγη στις βουλευτικές εκλογές του 1985 για την Ε΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Την περίοδο 1971-1976 διετέλεσε γραμματέας της βουλής.

Το 1993 διορίστηκε από τον πρόεδρο Γλαύκο Κληρίδη στη θέση του Επιτρόπου για Ανθρωπιστικά Θέματα, θέση στην οποία υπηρέτησε έως τον θάνατο του.

Άλλες δραστηριότητες
--------------------

Την περίοδο 1964-1968 διετέλεσε πρόεδρος της Ομοσπονδίας Εργοδοτών και Βιομηχάνων. Την περίοδο 1991-1993 διετέλεσε πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Στέγης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6  «50 χρόνια κυπριακού κοινοβουλίου» (PDF). Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). σελ. 81. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2019.
2. 1 2 3 4 5 6  «Presidential Commissioner dies». *www.hri.org*. 23 Δεκεμβρίου 1996. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 4 Αυγούστου 2019.
3. 1 2  «Εκλογές 5ης Ιουλίου 1970». *www.parliament.cy*. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2019.
4. 1 2  «Εκλογές 24ης Μαΐου 1981». *www.parliament.cy*. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2019.
5. ↑  «Εκλογές 8ης Δεκεμβρίου 1985». *www.parliament.cy*. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2019.

Πηγές
-----

* «50 χρόνια κυπριακού κοινοβουλίου» (PDF). Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). σελ. 81. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2019.
* «Presidential Commissioner dies». *www.hri.org*. 23 Δεκεμβρίου 1996. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 4 Αυγούστου 2019.
Ο **Ζακ Λαντουσέρ** (αγγλ. *Jacques LaDouceur*) είναι παλαίμαχος Αμερικανός ποδοσφαιριστής. Κατάγεται από την Αϊτή αλλά υπήρξε διεθνής με την ομάδα των ΗΠΑ. Αγωνίστηκε ως επαγγελματίας στην Ελλάδα και σε ομάδες ποδοσφαίρου σάλας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στη συνέχεια έγινε προπονητής.

Βιογραφικά
----------

### Τα πρώτα χρόνια

Ο Ζακ Λαντουσέρ γεννήθηκε στις 29 Απριλίου 1959 στο Πορτ-ο-Πρενς, πρωτεύουσα της Αϊτής. Ήταν το μικρότερο από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειάς του. Το Δεκέμβριο του 1969 η μητέρα του αποφάσισε να μεταναστεύσει στις ΗΠΑ, για να εργαστεί σε μια κλωστοϋφαντουργία. Εγκαταστάθηκαν στη Νέα Υόρκη.

Ο Ζακ φοίτησε στο Fulton-Montgomery Community College του Johnstown, New York και στη συνέχεια στο Howard University.

### Ποδοσφαιριστής

Ως νέος έπαιξε ποδόσφαιρο στο UCLA ως επιθετικός. Από το 1982 ως το 1984 αγωνίστηκε ως επαγγελματίας στην Ελλάδα, στον Πανιώνιος. Καθιερώθηκε ως βασικός και πέτυχε αρκετά γκολ. Η περίοδος αυτή ήταν από τις πιο επιτυχημένες της καριέρας του.

Τη σεζόν 1984-85 αποφάσισε να επιστρέψει στις ΗΠΑ, όταν κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική ομάδα. Έκανε το ντεμπούτο του στις 9 Οκτωβρίου 1984 σε αγώνα εναντίον του Ελ Σαλβαδόρ σκοράροντας ένα γκολ. Ως τον Ιούνιο του 1985 αγωνίστηκε συνολικά σε 10 ματς με την Εθνική πετυχαίνοντας δύο γκολ. Ο τελευταίος αγώνας του ήταν εναντίον της Αγγλίας στις 16 Ιουνίου.

Στη συνέχεια αγωνίστηκε σε ομάδες ποδοσφαίρου σάλας. Το 1985 υπέγραψε συμβόλαιο στους San Diego Sockers, ομάδα της Major Indoor Soccer League (MISL). Με το Σαν Ντιέγκο αγωνίστηκε ως το 1992 και κέρδισε έξι πρωταθλήματα σε οκτώ σεζόν.

Το 1992-93 μεταγράφηκε στη Chicago Power της National Professional Soccer League (NPSL). Έπαιξε μόνο σε τέσσερα μας σκοράροντας ένα γκολ και τερμάτισε την καριέρα του σε ηλικία 34 ετών.

### Προπονητής

Μετά το τέλος της καριέρας του εργάστηκε ως προπονητής σε διάφορες ομάδες, όπως:

* Palomar College (εφηβική και γυναικεία ομάδα).
* Κοινοτικό κολέγιο Σαν Ντιέγκο Καλιφόρνια (εφηβική και γυναικεία).
* TVSA Hawks Temecula της Καλιφόρνια της ομοσπονδίας BU15 (ανδρική).

Καριέρα
-------

| Έτη | Σύλλογος | Συμμετοχές (γκολ) |
| --- | --- | --- |
| ως το 1981 |  Πανεπιστήμιο UCLA |  |
| 1981-82 |  Πανιώνιος | 25 (0) |
| 1982-83 |  Πανιώνιος | 26 (1) |
| 1983-84 |  Πανιώνιος | 7 (0) |
| 1985-92 |  San Diego Sockers |  |
| 1992-93 |  Chicago Power | 4 (0) |
| Έτη | Εθνική ομάδα | Συμμετοχές (γκολ) |
| 1984-85 | Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής ! Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής | 10 (2) |

* **Σημείωση** : τα στοιχεία για τις σεζόν 1981-1984 προέρχονται από
**Η Αριστερά – Το Ουράνιο Τόξο** (*La Sinistra – L'Arcobaleno*, SA), συχνά αναφερόμενο ως **Αριστερά του Ουράνιου Τόξου** (*Sinistra Arcobaleno*, SA), ήταν μια αριστερή ομοσπονδία κομμάτων στην Ιταλία.

Η ομοσπονδία, οριζόμενη από τα μέλη της ως η *sinistra radicale* (το οποίο μπορεί να μεταφρασθεί στα Ελληνικά ως αμφοτέρως "ριζοσπαστική αριστερά" και "άκρα αριστερά"), συντέθηκε από τέσσερα κόμματα:

* το Κόμμα Κομμουνιστικής Επανίδρυσης (PRC, κομμουνιστικό, ηγέτης: Φράνκο Τζιορντάνο)·
* το Κόμμα των Ιταλών Κομμουνιστών (PdCI, κομμουνιστής, ηγέτης: Ολιβιέρο Ντιλιμπέρτο)·
* η Ομοσπονδία των Πρασίνων (FV, πράσινο, ηγέτης: Αλφόνσο Πεκοράρο Σκάνιο, Υπουργός Περιβάλλοντος)·
* η Δημοκρατική Αριστερά (SD, σοσιαλιστικό, ηγέτης: Φάμπιο Μούσσι, Υπουργός Πανεπιστημίων και Έρευνας).

Ιστορία
-------

Η ομοσπονδία συγκροτήθηκε επίσημα στις 8–9 Δεκεμβρίου 2007 με σκοπό να ενώσει τα Ιταλικά κομμουνιστικά, σοσιαλιστικά και οικολογικά κόμματα σε ένα ενωμένο μπλοκ, κάτι παρόμοιο με αυτό που έχουν κάνει οι κεντροαριστερές δυνάμεις με το Δημοκρατικό Κόμμα.

Τα τέσσερα κόμματα έτειναν να διαφωνούν σε έναν αριθμό θεμάτων, συμπεριλαμβανομένης της υποστήριξης προς την Κυβέρνηση Πρόντι ΙΙ, τ σύμβολο και το όνομα της ομοσπονδίας με τους Πρασίνους να θέλουν η λέξη "οικολογικό" και τους Ιταλούς Κομμουνιστούς το σφυρί και το δρεπάνι να περιλαμβάνονται, αλλά στο τέλος δημιούργησαν μια κοινή λίστα για τις γενικές εκλογές του 2008.

Στις εκλογές Η Αριστερά-Το Ουράνιο Τόξο κέρδιε ένα καταστροφικό 3.1% των ψήφων (κάτω από το 10.2%, το συνδυασμένο αποτέλεσμα των τριών κομμάτων στις γενικές εκλογές του 2006) και απέτυχε να κερδίσει έδρες στο Ιταλικό Κοινοβούλιο. Λίγο μετά, το Κόμμα των Ιταλών Κομμουνιστών ανακοίνωσε ότι θα άφηνε την ομοσπονδία, και το Κόμμα Κομμουνιστικής Επανίδρυσης έκανε το ίδιο λίγο αργότερα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bertinotti, beato oppositore Corriere della Sera
2. ↑  La Cosa Rossa? Sinistra e Arcobaleno. Corriere della Sera
3. ↑  Sinistra Arcobaleno, «puntiamo al 15%». Corriere della Sera
4. ↑  Welfare, spaccatura nella "Cosa Rossa". Corriere della Sera
5. ↑  Bertinotti: «Il governo Prodi ha fallito». Corriere della Sera
6. ↑  «Cosa rossa: I Verdi e i Comunisti italiani litigano sul simbolo». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Δεκεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2011.
Το εξώφυλλο της Νεοελληνικής Μετάφρασης της Αγίας Γραφής
Η ***Η Αγία Γραφή, Τα Ιερά Κείμενα Μεταφρασθέντα εκ των Θείων Αρχετύπων***, επίσης **Μετάφραση του Βάμβα** και **Νεοελληνική Μετάφραση**, είναι μια από τις πιο διαδεδομένες ελληνικές μεταφράσεις της Αγίας Γραφής και αποτελεί ενδογλωσσική απόδοση του Βιβλικού κειμένου στην καθαρεύουσα. Συντομογραφείται ως ***ΝΜ*** και ***ΒΑΜ***.

Ιστορικό
--------

Η μετάφραση αυτή άρχισε το 1831 από τον Ορθόδοξο αρχιμανδρίτη και καθηγητή του Εθνικού Πανεπιστημίου Αθηνών Νεόφυτο Βάμβα με τη βοήθεια και άλλων μελετητών. Η πλήρης μετάφρασή του δημοσιεύθηκε το 1850. Δεδομένου ότι η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία δεν θα τον υποστήριζε, συνεργάστηκε με τη Βρετανική και Ξένη Βιβλική Εταιρία (BFBS) στη δημοσίευση και την κυκλοφορία της μετάφρασης.

Οι Ευαγγελικές και Πεντηκοστιανές εκκλησίες της Ελλάδας, παραδοσιακά χρησιμοποιούν την Νεοελληνική Μετάφραση.

Σήμερα η Νεοελληνική Μετάφραση κυκλοφορεί από την Ελληνική Βιβλική Εταιρία σε διάφορες εκδόσεις. Η βασική έκδοση αριθμεί 1.102 σελίδες και χιλιάδες παραπομπές.

Βιβλιογραφία
------------

* π. Γ. Δ. Μεταλληνός, *Το ζήτημα της μεταφράσεως της Αγίας Γραφής εις την vεοελληνικήv κατά τον ΙΘ΄ αι.*, Εκδόσεις Αρμός, Αθήνα 1977.

Βλέπε επίσης
------------

* Μεταφράσεις της Αγίας Γραφής

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

### Εκδόσεις διαθέσιμες στο ίντερνετ

* Η Νεοελληνική Μετάφραση, στον ιστότοπο Christian Classics Ethereal Library.
* Η μετάφραση του Βάμβα στο διαδίκτυο με παραπομπές, στον ιστότοπο ebible.gr
* Byzantine, Patriarchal, NA27, UBS4, LXX, TR, Tischendorf, WH Majority, Εβδομήκοντα, Βάμβας, στον ιστότοπο  Αρχειοθετήθηκε 2022-02-02 στο Wayback Machine.

### Άλλες πληροφορίες

* Δωρεάν λογισμικό με ελληνικές εκδόσεις της Βίβλου, περιλαμβανομένης και αυτής του Βάμβα
* *Η Σκοπιά*, 15 Νοεμβρίου 2002, «Ο Αγώνας για Μετάφραση της Γραφής στη Σύγχρονη Ελληνική».