recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Οι **Φοροραχίδες**, ή **πτηνά του τρόμου** είναι εξαφανισμένος κλάδος μεγάλων σαρκοφάγων πτηνών που δεν μπορούσαν να πετάξουν και ζούσαν στην νότια Αμερική κατά την Καινοζωική εποχή.

Έφταναν 1-3 m ύψος. Οι πλησιέστεροι σύγχρονοι συγγενείς τους πιστεύεται ότι είναι οι 80 εκατοστά.Το Titanis walleri, ένα από τα μεγαλύτερα είδη, είναι γνωστό από το Τέξας και τη Φλόριντα στη Βόρεια Αμερική. Αυτό κάνει τις Φοροραχίδες το μοναδικό γνωστό μεγάλο αρπακτικό της Νότιας Αμερικής να μεταναστεύσουν στο βορρά στο Great American Interchange που ακολούθησε το σχηματισμό της γης γέφυρας του Ισθμού του Παναμά (ο κύριος παλμός της ανταλλαγής άρχισε περίπου 2,6 μ.Χ.)

Κάποτε πιστευόταν ότι το T. walleri εξαφανίστηκε στη Βόρεια Αμερική κατά τη διάρκεια της άφιξης των ανθρώπων αλλά οι μεταγενέστερες χρονολογίες των απολιθωμάτων του είδους δεν παρείχαν αποδείξεις για την επιβίωσή τους μετά από 1,8 μ.Χ. Ωστόσο, οι αναφορές από την Ουρουγουάη για νέα ευρήματα σχετικά μικρής μορφής (Psilopterus), που χρονολογούνται πριν από 18.000 και 96.000 χρόνια, υποδηλώνουν ότι επιβίωσαν εκεί μέχρι πολύ πρόσφατα (δηλαδή μέχρι το τέλος του Πλειστοκένιου). η αρχική έκθεση μιας τέτοιας πρόσφατης ημερομηνίας έχει αμφισβητηθεί.

Οι φοροραχίδες μπορεί να είχαν φτάσει ακόμη και στην Αφρική. Απολιθωματα από το γένος Lavocatavis ανακαλύφθηκαν πρόσφατα στην Αλγερία, αλλά τίθεται υπό αμφισβήτηση η κατάστασή του ως πραγματικής φοροραχίδας. Μια πιθανή ευρωπαϊκή μορφή, Eleutherornis, έχει επίσης προσδιοριστεί.

Τροφή
-----

Όλες οι φοροραχίδες πιστεύεται ότι ήταν σαρκοφάγα. Η ισχυρή καμπύλη προς τα κάτω από την άκρη αυτού του ράμφους υποδηλώνει ότι αποσπούσαν τη σάρκα από το σώμα άλλων ζώων. Πολλά υπάρχοντα είδη πουλιών με αυτό το χαρακτηριστικό είναι σαρκοφάγα. Οι CT ανιχνεύσεις που πραγματοποιήθηκαν στο κρανίο μιας φοροραχίδας αποκαλύπτουν ότι το είδος δεν θα ήταν ικανό να ταρακουνήσει το θύμα του δίπλα στην πλάτη, αλλά να ασκήσει σημαντική δύναμη προς τα κάτω. Ο Florentino Ameghino ισχυρίστηκε σε μια επιστολή προς τον Édouard Trouessart ότι είχε δείγματα από την Αργεντινή για «απολιθωμένες μάζες που διατήρησαν σκελετούς μεγάλων τρωκτικών, Protypotheridae και ακόμη Proterotheriidae, με όλα τα οστά τους θρυμματισμένα και διαβρωμένα. χωρίς εμφανή τάξη και σχηματίζοντας μια σχεδόν σφαιρική μάζα με το κρανίο στο κέντρο, υποδηλώνοντας ότι οι φοροραχίδες μπορεί να συνήθιζαν να καταπίνουν ολόκληρο το θήραμά τους και να επανεμφανίζουν τα αβλαβή μέρη παρόμοια με τις κουκουβάγιες. Ωστόσο, ο Ameghino ποτέ δεν περιέγραψε επισήμως αυτά τα δείγματα και δεν έχουν ακόμη μετεγκατασταθεί, καθιστώντας δύσκολο να προσδιοριστεί αν πρόκειται για απομεινάρια φοροραχιδών. Τα απολιθωμένα απομεινάρια από τη βορειοδυτική Αργεντινή έχουν επίσης προταθεί ότι σχετίζονται με μικρές φοροραχίδες όπως Procariama .
Η **φορολογική δήλωση** είναι η έγγραφη δήλωση των φορολογουμένων φυσικών, ή νομικών προσώπων που συμπληρώνεται και υποβάλλεται κατ΄ έτος στις αρμόδιες φορολογικές Αρχές. Στις δηλώσεις αυτές αναγράφονται όλα τα εισοδήματα του προηγούμενου οικονομικού έτους.

Τα έντυπα των δηλώσεων αυτών χορηγούνται ή αποστέλλονται ταχυδρομικώς στους φορολογούμενους, μαζί με έντυπο φυλλάδιο "οδηγό συμπλήρωσης", από τις κατά τόπους φορολογικές Αρχές. Στην Ελλάδα φορολογικές Αρχές είναι οι κατά τόπους Δημόσιες Οικονομικές Υπηρεσίες (Δ.Ο.Υ.), πρώην Εφορίες, η δε υποβολή των δηλώσεων αυτών γίνεται συνηθέστερα στο δεύτερο δίμηνο εκάστου έτους.  
 
Τελευταία έχει εισαχθεί και η ηλεκτρονική συμπλήρωση και υποβολή της φορολογικής δήλωσης επί σχετικής ηλεκτρονικής φόρμας. Από του έτους 2012, (για το οικονομικό έτος 2011 και επόμενα), η ηλεκτρονική υποβολή καθίσταται υποχρεωτική για κάθε υπόχρεο που ασκεί επιχείρηση, ή επάγγελμα, καθώς και οι δηλώσεις υπόχρεων που υποβάλλονται από εξουσιοδοτημένους λογιστές.

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.60ος, σελ.75.
Ο **Χαμ Λίνι** (*Ham Lini Vanuaroroa*, 1951-) είναι πολιτικός από το Βανουάτου.Υπήρξε πρωθυπουργός της χώρας από το 2004 ως το 2008.

Πολιτική καριέρα
----------------

Γεννήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου του 1951. Είναι αδερφός του Ουόλτερ Λίνι, εκ των ιδρυτών του Βανουάτου. Είναι ηγέτης του Ενωτικού Εθνικού Κόμματος, το οποίο κέρδισε τις βουλευτικές εκλογές του Ιουλίου του 2004 και με 10 επί συνόλου 52 εδρών έγινε το μεγαλύτερο κόμμα στο Κοινοβούλιο. Έχασε την πρωθυπουργία από το Σερζ Βοχόρ, ωστόσο είχε την υποστήριξη του κόμματος Vanua'aku Pati, με ηγέτη τον απερχόμενο πρωθυπουργό Έντουαρντ Ναταπέι. Στις 20 Αυγούστου του 2004 οι Βοχόρ και Λίνι σχημάτισαν κυβέρνηση εθνικής ενότητας, στην οποία ο Βοχόρ παρέμεινε πρωθυπουργός και ο Λίνι αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Εσωτερικών. Τον Δεκέμβριο του 2004, ο Βοχόρ ανατράπηκε με πρόταση μομφής, εξαιτίας της απόφασής του να συνάψει διπλωματικές σχέσεις με την Ταϊβάν και το Κοινοβούλιο εξέλεξε πρωθυπουργό στις 11 Δεκεμβρίου το Χαμ Λίνι. Στις 21 Μαρτίου του 2006, ο Λίνι επέζησε πρότασης μομφής κατά της κυβέρνησής του, με ψήφους 30-20. Μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2008, το Λίνι διαδέχθηκε στο πρωθυπουργικό αξίωμα ο Έντουαρντ Ναταπέι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 16  Δεκεμβρίου 2021.
2. ↑  «Prime Minister Withstands No-Confidence Vote». *Radio Australia* (Pacific Magazine). 22-03-2006.. Ανακτήθηκε στις 01-08-2008. [*νεκρός σύνδεσμος*]

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πρωθυπουργοί του Βανουάτου |
| --- |
|  |
| 
* Ο. Λίνι
* Καλπόκας
* Κορμάν
* Βοχόρ
* Κορμάν
* Βοχόρ
* Καλπόκας
* Σοπέ
* Ναταπέι
* Βοχόρ
* Χ. Λίνι
* Ναταπέι
* Βοχόρ (υπηρεσιακός)
* Ναταπέι
* Κίλμαν (ακυρώθηκε)
* Βοχόρ (ακυρώθηκε)
* Κίλμαν (ακυρώθηκε)
* Ναταπέι (υπηρεσιακός)
* Κίλμαν
* Καλόζιλ
* Νάτουμαν
* Κίλμαν
* Σαλουάι
* Λάφμαν
* Καλσακάου
 |

 |
Συντεταγμένες: 33°0′51.39″N 36°16′29.76″E﻿ / ﻿33.0142750°N 36.2749333°E﻿ / 33.0142750; 36.2749333

Η **Χαμπάτ** (αραβικά:خبب) είναι πόλη στη νοτιοδυτική Συρία και είναι πρωτεύουσα της επαρχία της Νταράα. Βρίσκεται 55 χιλιόμετρα νότια της συριακής πρωτεύουσας της Δαμασκού και σύμφωνα με την απογραφή του 2004, έχει με πληθυσμό 3,379 κατοίκων.

Δημογραφία
----------

Η πιο κοινή γλώσσα που ομιλείται είναι τα αραβικά. Άλλες γλώσσες είναι τα γαλλικά και η Ελληνιστική Κοινή, ως λειτουργική γλώσσα των πιστών της Μελχιτικής Ελληνικής Καθολικής Εκκλησίας και του Πατριαρχείου Αντιοχείας.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα του δήμου της πόλης

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 142251742
* LCCN: no2005040991

 |

 |
Ο **Οχάιο (Ohio)** είναι ένας αρκετά μεγάλος αλλά σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,83. 

Ανακαλύφθηκε το 1898 από τον Αμερικανό αστρονόμο Ε.Φ. Κόντινγκτον, που παρατηρούσε από το Όρος Χάμιλτον της Καλιφόρνια. Υπήρξε ο πρώτος από τους τρεις συνολικά αστεροειδείς που ανεκάλυψε ο συγκεκριμένος αστρονόμος. Ονομάστηκε από την ομώνυμη πολιτεία των ΗΠΑ.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η διάμετρος του Οχάιο υπολογίσθηκε σε 76,6 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα του εκτιμάται σε 470 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό του είναι 0,035 (από δεδομένα του IRAS). Ο Οχάιο περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 19,2 ώρες. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά του εκτιμάται σε 110 ως 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000439.
2. ↑  Peebles, Curtis (26 Απριλίου 2016). *Asteroids: A History*. Smithsonian Institution. σελ. 159. ISBN 978-1-944466-04-6.
3. ↑  «Small-Body Database Lookup». *ssd.jpl.nasa.gov*. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 438 Ζευξώ | 439 Οχάιο | 440 Θεοδώρα |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Εικόνα του μελλοντικού Ναού σύμφωνα με το βιβλίο του προφήτη Ιεζεκιήλ. Σχέδιο από Γάλλο αρχιτέκτονα του 19ου αιώνα Ιερώνυμο Κάρολο Σιπιέ (Jérôme Charles Chipiez)
Ο όρος **Τρίτος Ναός** (εβραϊκά: בית המקדש השלישי‎, *Beit haMikdash haShlishi*, κυρ. Ο Οίκος, ο Ιερός, ο Τρίτος) χρησιμοποιείται σε σχέση με την θεωρητική ανοικοδόμηση ενός Τρίτου Ναού στην Ιερουσαλήμ, ο οποίος θα διαδεχθεί και τον αρχικό Ναό του Σολομώντα (ο οποίος χτίστηκε υπό τον Σολομώντα και καταστράφηκε το 587 π.Χ. από τους Νεοβαβυλώνιους) και τον Δεύτερο Ναό (που χτίστηκε υπό την την Αχαιμενιδική Περσική Αυτοκρατορία και καταστράφηκε το 70 μ.Χ. από τους Ρωμαίους). Αν και παραμένει αδόμητος, η έννοια και η επιθυμία για έναν Τρίτο Ναό στην Ιερουσαλήμ είναι ιερή στον Ιουδαϊσμό, ιδιαίτερα στον Ορθόδοξο Ιουδαϊσμό, και αναμένεται ως τόπος λατρείας. Οι προφήτες στην Εβραϊκή Βίβλο ζήτησαν να ολοκληρωθεί η κατασκευή του πριν ή παράλληλα με την Μεσσιανική Εποχή. Η ανοικοδόμηση ενός Τρίτου Ναού παίζει επίσης σημαντικό ρόλο σε ορισμένες ερμηνείες της χριστιανικής εσχατολογίας.

Η ιδέα της ανοικοδόμησης ενός Τρίτου Ναού στην τοποθεσία του πρώτου και του δεύτερου ναού στο Όρος του Ναού στην Ιερουσαλήμ έχει υιοθετηθεί από πολλούς Ισραηλίτες Εβραίους και παραμένει βασικό θέμα έντασης μεταξύ Μουσουλμάνων και Εβραίων ως μέρος της συνεχιζόμενης ισραηλινοπαλαιστινιακής σύγκρουσης και ειρηνευτικής διαδικασίας. Ενώ η Ιερουσαλήμ στο σύνολό της ελέγχεται από το Ισραήλ ως αποτέλεσμα του πολέμου των έξι ημερών του 1967, αναγνωρίζεται σε μεγάλο βαθμό διεθνώς ως αμφισβητούμενη περιοχή μεταξύ του Ισραήλ και της Παλαιστινιακής Αρχής, καθώς και οι δύο οντότητες ανακηρύσσουν την αδιαίρετη πόλη ως πρωτεύουσά τους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Arab Normalization Emboldens 'Third Temple' Israeli Fanatics». *Inside Arabia* (στα Αγγλικά). 28 Σεπτεμβρίου 2020. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2021.
2. ↑  «The Israelis who take rebuilding the Third Temple very seriously». *Haaretz.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2021.
3. ↑  «Netanyahu to UN: Construction of Third Temple Will not be an Obstacle to Peace with Palestinians». *The Mideast Beast* (στα Αγγλικά). 26 Ιανουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2021.
4. ↑  «Religion and the Israel-Palestinian Conflict: Cause, Consequence, and Cure». *The Washington Institute* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2021.
Η **Χαλκίς** ήταν αρχαία ελληνική πόλη στην Αραβία. 

Η πόλη αναφέρεται μονάχα από τον Πλίνιο στην *Historia Naturalis* του (βιβλίο 6, 159). Πολύ πιθανόν να βρισκόταν (κατά τα λεγόμενα του Πλινίου) στην βορειοδυτική αραβική χερσόνησο. Θεωρείται ότι κτίστηκε από τον επίτροπο του Αντιόχου Δ΄, Νουμήνιο, όταν μέσα σε μια ημέρα κατατρόπωσε σε ναυμαχία και μάχη τους αποστατήσαντες Πέρσες, στο ακρωτήριο των Ναυμαχιών (λατ. Naumachaeorum promontorium), στο στενό του Ορμούζ. Στο σημείο εκείνο ανήγειρε διπλό τρόπαιο για τον Δία και τον Ποσειδώνα. Ίσως ο Νουμήνιος να έφερε *κατοίκους* (=στρατιωτικοί άποικοι κατά την Σελευκιδική φρασεολογία), από την συριακή Χαλκίδα. Ωστόσο ο ερευνητής Kiepert υποθέτει ότι ο Πλίνιος στο εδάφιό του θα ανέφερε συγκεχυμένα τις ομώνυμες πόλεις της Συρίας στην κοιλάδα του Ορόντη (Αρέθουσα, Λάρισα, Χαλκίς). Κατά τον Πλίνιο, η Χαλκίς καταστράφηκε νωρίς από πολέμους.

Άγνωστη η σημερινή της τοποθεσία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  oppidum Ampelome, colonia Milesiorum, Athrida oppidum, Calingi, quorum Mariba oppidum significat dominos omnium, oppida Pallon, Murannimal iuxta flumen, per quod Euphraten emergere putant, gentes Agraei, Ammoni, oppidum Athenae, Caunaravi, quod significat ditissimos armento, Chorranitae, Cesani, Choani. fuerunt et Graeca oppida Arethusa, Larisa, *Chalcis*, deleta variis bellis.

Πηγές
-----

* Johann Gustav Droysen Ιστορία των Επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, εκδ. ελεύθερη σκέψις.
Η **Φορολογία στην Εσθονία** αποτελείται από την κρατική και την τοπική φορολόγηση. Ένα σχετικά μεγάλο μέρος των κρατικών εσόδων προέρχεται από τους φόρους κατανάλωσης, ενώ τα έσοδα από τους φόρους κεφαλαίου είναι από το χαμηλότερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Φορολογία ακινήτων
------------------

Η Εσθονία επιβάλει ένα φόρο ακίνητης περιουσίας, των οποίων τα έσοδα χρησιμοποιούνται για τη χρηματοδότηση των τοπικών δήμων. Το ποσοστό φορολόγησης ρυθμίζεται από τα Τοπικά Συμβούλια μέσα στα όρια 0,1 ως 2.5%. Ο συγκεκριμένος φόρος είναι μια από τις σημαντικότερες πηγές χρηματοδότησης των δήμων.

Η φορολογία ακινήτων επιβάλλεται μόνο για την αντικειμενική αξία των ακινήτων, χωρίς να υπολογίζεται η τυχόν αξιοποίησή του. Οι απαλλαγές από το φόρο είναι πολύ λίγες, ενώ ακόμη και τα δημόσια όργανα υπόκεινται στο φόρο ακινήτων. Για παράδειγμα οι ναοί εξαιρούνται από τη φορολόγηση, όμως τα ακίνητα που ανήκουν σε θρησκευτικά όργανα φορολογούνται κανονικά.

Ο φόρος έχει συμβάλει στην υψηλή φορολόγηση (γύρω στο 90%) των ιδιόκτητων κατοικιών στην Εσθονία, έναντι ενός ποσοστού 67,4% στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Φόρος Προστιθέμενης Αξίας
-------------------------

Από την 1η Ιουλίου 2009, ο κανονικός φορολογικός συντελεστής Φ.Π.Α στην Εσθονία βρίσκεται στο 20% και ο μειωμένος στο 9%. Ένα μικρός αριθμός αγαθών και υπηρεσιών δεν φορολογούνται. Το εσθονικό σύστημα του Φ.Π.Α είναι βασισμένο στην οδηγία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2006/112/ΕΚ και οι βασικές αρχές του είναι ίδιες όπως σε άλλες χώρες της ευρωπαϊκής κοινότητας. Το 2012 τα ετήσια έσοδα ενός προσώπου για την υποχρεωτική φορολόγησή του έπρεπε να είναι άνω των 16.000 ευρώ.

Φόρος εισοδήματος επιχειρήσεων / νομικών προσώπων
-------------------------------------------------

Ο συντελεστής φόρου εισοδήματος των νομικών προσώπων ήταν στο 20% το έτος 2015. Εντούτοις, το σύστημα φορολόγησης των επιχειρήσεων, την ίδια περίοδο, μετατόπιζε τη στιγμή της εταιρικής φορολογίας από τη στιγμή της απόκτησης των κερδών στη στιγμή της διανομής τους. Με άλλα λόγια, η απόκτηση των κερδών από μόνη της δεν έφερνε την ευθύνη του φόρου εισοδήματος, καθώς προέκυπτε μόνο όταν το κέρδος διανεμόταν στους μετόχους. Σε περίπτωση που το κέρδος που διανέμεται στους μετόχους προέρχεται από μερίσματα που παραλαμβάνονται μέσω θυγατρικής επιχείρησης ή από εταιρία με βάση σε άλλη χώρα, η διανομή του κέρδους είναι απαλλαγμένη από τη φορολόγηση. Η Εσθονία δεν επιβάλλει φόρο παρακράτησης στα μερίσματα πληρωμών.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. 1 2 3  «Land Taxation Reform in Estonia» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 6 Αυγούστου 2010. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2016.
3. ↑  «Value added tax law» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 7 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2012.
4. 1 2 3
Στην Αλβανία, οι φόροι επιβάλλονται τόσο από τις κρατικές όσο και από τις τοπικές κυβερνήσεις. Οι πιο σημαντικές πηγές εσόδων περιλαμβάνουν τον φόρο εισοδήματος, τις ασφαλιστικές εισφορές, τον εταιρικό φόρο και τον φόρο προστιθέμενης αξίας, που όλοι εφαρμόζονται σε ομοσπονδιακό επίπεδο. Η Αλβανική Φορολογική Υπηρεσία είναι η υπηρεσία εσόδων της Αλβανίας.

Από το 2014, ο φόρος εισοδήματος είναι προοδευτικός:

| Μηνιαίο εισόδημα | Φορολογικός συντελεστής |
| --- | --- |
| Μεταξύ των 0 και 30.000 Λεκ | 0% |
| Μεταξύ των 30.000 Λεκ και 150.000 Λεκ | 13% |
| Πάνω από 150000 Λεκ | 23% |

Νωρίτερα, η Αλβανία είχε έναν κατ 'αποκοπή φόρο 10%, ο οποίος εφαρμόστηκε το 2008. Φόρος προστιθέμενης αξίας επιβάλλεται σε δύο διαφορετικούς συντελεστές 20% και 10% σε φαρμακευτικά προϊόντα.

Οι εισφορές κοινωνικής ασφάλισης και ασφάλισης υγείας καταβάλλονται για εισόδημα από την απασχόληση, τα αστικά και τα διοικητικά έσοδα. Οι συνεισφορές καταβάλλονται με μηνιαίο εισόδημα, από τουλάχιστον 22.000 έως μέγιστο ποσό 95.130. Η εισφορά των εργαζομένων είναι 9,5% ενώ ο εργοδότης πληρώνει 15%. Η ασφάλιση υγείας επιβάλλεται στο 1,7% τόσο για τον εργαζόμενο όσο και για τον εργοδότη. Οι αυτοαπασχολούμενοι πληρώνουν 23% για την κοινωνική ασφάλιση και 7% για την ασφάλιση υγείας.

Ο εταιρικός φόρος στην Αλβανία επιβάλλεται με κατ 'αποκοπή συντελεστή 15%. Οι επιχειρήσεις με κύκλο εργασιών κάτω των 8 εκατομμυρίων εξαιρούνται από τον εταιρικό φόρο. Μια επιχείρηση είναι φορολογούμενη όταν η εταιρεία έχει συσταθεί στην Αλβανία ή έχει μόνιμη εγκατάσταση ή η διαχείριση και ο έλεγχος ασκείται στην Αλβανία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Insights - KPMG Albania». *KPMG* (στα Αγγλικά). 18 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2021.
2. ↑  «Website of the Albanian Ministry of Finances». [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  «Albanian government to implement flat tax (SETimes.com) Jonilda Koci. "Albanian government approves 10% flat tax". Southeast European Times, June 4, 2007». *www.setimes.com*. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2021.
4. ↑  Daniel Mitchell. "Albania Joins the Flat Tax Club." Cato at Liberty, April 9, 2007.
5. ↑  «Balkantimes, June 4, 2007». *www.balkantimes.com*. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2021.
6. ↑  «VAT rate Albania» (PDF). 18 Ιουλίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 3 Σεπτεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2021.
7. ↑  «Eurofast Tax card 2014 Albania» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 3 Σεπτεμβρίου 2014.
8. ↑  «Reuters Corporate Tax increase». *Reuters*. 2013-12-16. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2015-09-24.. Ανακτήθηκε στις 2021-03-23.
Ο **Βαγράτ Ζ΄**, γεωργιανά: ბაგრატ VII Bagrat VII, (1569-1619) από τον Οίκο των Βαγρατιδών της Γεωργίας-Κάρτλι, γνωστός επίσης και ως Βαγράτ Χαν, ήταν βασιλιάς του Κάρτλι (δηλ. της ανατολικής Γεωργίας) από το 1615/1616 έως 1619· ουσιαστικά λειτουργούσε ως χαν για τον Αμπάς Α΄ σάχη της Περσίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Δαβίδ ΙΑ΄ του Kάρτλι. Κατέφυγε στην Περσία μετά την εκτόπιση τού πατέρα του από την Οθωμανική εισβολή το 1578. Μεγάλωσε στην Αυλή του σάχη στο Ισφαχάν, μεγάλωσε ως Μουσουλμάνος και υιοθέτησε τα περσικά έθιμα.  Αργότερα, για τις προσπάθειές του, τού δόθηκε ένα φέουδο στην ενδοχώρα της Περσίας.  Γύρω στα μέσα της δεκαετίας του 1590, βοήθησε τον Φαράντ Χαν Καραμανλού να κανονίσει ένα συνοικέσιο για τον Aμπάς Α΄ με μία κόρη της ευγενικής οικογένειας Aμιλαχόρι.  Το 1615/1616 εγκαταστάθηκε από τον Αμπάς Α΄ ως βασιλιάς/χαν -σαν μαριονέτα- στο Κάρτλι, με την εκτόπιση του εξαδέλφου του Λουαρσάμπ Β΄ του *Μάρτυρα*. Άσκησε μόνο μία περιορισμένη εξουσία, που οριζόταν στο Κάτω Κάρτλι και βασιζόταν σε μεγάλο βαθμό στις Περσικές δυνάμεις. Θεωρούμενος ως αποστάτης, τον αποστρεφόταν το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού του βασιλείου και, παρά την Περσική παρουσία, δεν ήταν σε θέση να ελέγξει ακόμη και τη φαινομενικά πιστή αριστοκρατία. Η σύντομη βασιλεία του πέρασε κυρίως στην πόλη Μπολνίσι, όπου απεβίωσε το 1619, για να τον διαδεχθεί ο γιος του Σίμων Β΄ (Σεμαϋούν χαν). Στον ετεροθαλή αδελφό του Χοσρόου δόθηκε το φέουδό του στην Περσία.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Άννα, κόρη τού Αλεξάνδρου Β΄ τού Καχέτι και είχαν τα ακόλουθα παιδιά:

* Σίμων Β΄ π.1610-1630, βασιλιάς τού Κάρτλι.
* Παχριτζάν-Μπεγκούμ, παντρεύτηκε τον σαχ Αμπάς Α΄.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Mikaberidze 2015, σελ. 165.
2. 1 2 3  Floor & Herzig 2012, σελ. 474.

Πηγές
-----

* Floor, Willem· Herzig, Edmund (2012). *Iran and the World in the Safavid Age*. I.B.Tauris. ISBN 978-1850439301.
* Mikaberidze, Alexander (2015). *Historical Dictionary of Georgia* (2 έκδοση). Rowman & Littlefield. ISBN 978-1442241466.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Bagrat VII (in Georgian)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΛουαρσάμπ Β΄ του Κάρτλι | **Βασιλιάς του Κάρτλι**1615/16 - 1619 | ΔιάδοχοςΣίμων Β΄ του Κάρτλι |
Ο **Ρόμπερτ Σάροβιτς** (γεν. 28 Ιουλίου του 1978, ύψος 2,06 μ.) είναι Σερβο-Γερμανός διεθνής με όλες τις κατηγορίες Νέων της Σερβίας αθλητής καλαθόσφαιρας που αγωνίζεται στη θέση του power forward.
Έχει πάρει μέρος σε διάφορα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα για λογαριασμό αρκετών συλλόγων, μεταξύ των οποίων είναι και το Αιγάλεω, με το οποίο αγωνίσθηκε στην Α1 και Α2 κατηγορία (2005-2007).

Καριέρα
-------

Ο Ρόμπερτ Σάροβιτς έπαιξε κατά σειρά στις εξής ομάδες: Proleter Naftagas (Α2 Γιουγκοσλαβίας, 1995-96), ΚΚ Beobanka Beograd (Α2 Σερβίας, 1996-97 και Α1 από 1998 έως 2000),
SG Sechtem (Α Γερμανίας, 2000-01), Eintracht Frankfurt (Α2 Γερμανίας, 2001-02), Art Dusseldorf (Α2 Γερμανίας, 2002-03), Eisbaeren Bremerhaven (Α2 Γερμανίας, 2003-04), Lausanne Morges Basket (LNΑ Ελβετίας, 2004-05), Αιγάλεω Α.Ο. Paris Basket Racing (2007), Geofin Novy Jicin (NBL Τσεχίας, 2008-2010), BC Timisoara (Ρουμανίας), Paris Levallois και CSU Sibiu (2014).

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Proballers*. 44839. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
2. ↑  «Sarović Robert player profile». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2014.
Ο **Χρήστος Σγουρίτσας** (1895 - 1966) ήταν Έλληνας συνταγματολόγος και πανεπιστημιακός. Υπηρέτησε ως υπηρεσιακός υπουργός.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Βασαρά Λακωνίας και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Συνέχισε τις σπουδές του σε γερμανικά πανεπιστήμια και στη συνέχεια εργάστηκε ως δικηγόρος. Δίδαξε ως καθηγητής στην Πάντειο και στις νομικές σχολές της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας. Κατά την περίοδο της Κατοχής φυλακίστηκε από τους Ιταλούς εξαιτίας της αντιστασιακής του δράσης με τον ΕΔΕΣ.
Το 1944 μετέσχε στην εξόριστη ελληνική κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου ως υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (8 Ιουνίου 18 Οκτωβρίου 1944) και υπέγραψε τη συμφωνία της Καζέρτας. Το 1945 ανέλαβε Γενικός Διοικητής Ηπείρου.

Στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Μαυρομιχάλη υπηρέτησε ως υπουργός Δικαιοσύνης (29 Σεπτεμβρίου 1963 – 8 Νοεμβρίου 1963).

Άφησε πλούσιο συγγραφικό έργο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βιογραφία δικτυακός τόπος Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος.
2. ↑  Δημήτρης Αστερινός, «Από την Καζέρτα έως την απελευθέρωση», Ιστορία Εικονογραφημένη,τχ.76(Οκτώβριος 1974),σελ.14
3. ↑  «Kυβέρνησις Στυλιανού Μαυρομιχάλη (Yπηρεσιακή) Από 28.9.1963 Έως 8.11.1963». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2011.
Ο **Χρήστος Σιανίδης** (Καβακλί, 1911 – Κομοτηνή, 6 Ιανουαρίου 1994) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής με την ΕΡΕ και με τη Νέα Δημοκρατία.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

### Σπουδές και δικηγορία

Γεννήθηκε στο Καβακλί της Ανατολικής Ρωμυλίας το 1911. Ο πατέρας του, Νικόλαος, ήταν δήμαρχος Καβακλίου πριν την έλευση των προσφύγων στην Ελλάδα. Ο Χρήστος Σιανίδης εγκαταστάθηκε στη Θράκη ως πρόσφυγας σε νεαρή ηλικία και ορφανός από πατέρα. Παρά τις δυσκολίες κατάφερε να σπουδάσει Νομικά και Οικονομικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Στη συνέχεια έκανε και μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού. 

Αυτοδημιούργητος, άσκησε το δικηγορικό λειτούργημα ως τη συνταξιοδότησή του, το 1984. Υπήρξε μάχιμος δικηγόρος στην Κομοτηνή και στην περιφέρεια του Εφετείου Θράκης. Απεβίωσε σε ηλικία 83 ετών στις 6 Ιανουαρίου 1994.

### Πολιτική σταδιοδρομία

Ο Χρήστος Σιανίδης εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Ξάνθης - Ροδόπης με την ΕΡΕ το 1956 και επανεξελέγη βουλευτής Ροδόπης το 1958, το 1961 και το 1963. Υπήρξε συνοδοιπόρος και συνεργάτης του Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή. Μεταπολιτευτικά εξελέγη ξανά βουλευτής το 1974 με τη Νέα Δημοκρατία λαμβάνοντας 6.112 ψήφους. Στο κοινοβουλευτικό του έργο περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, εισηγήσεις επί διαφόρων νομοθετημάτων, μεταξύ των οποίων και ο Αγροτικός Κώδικας. Πολιτεύτηκε και στις εκλογές του 1977, χωρίς να εκλεγεί βουλευτής παρότι συγκέντρωσε 2.400 σταυρούς.

### Οικογένεια

Παντρεύτηκε την (επίσης πρόσφυγα εξ Ανατολικής Θράκης) Φωφώ Αντωνιάδου , οδοντίατρο, και απέκτησαν μία κόρη, τη Λήδα, γιατρό και έναν γιο, τον Νίκο, δικηγόρο (1958-2012).

Παραπομπές
----------

1. ↑  7077d817-b432-4bad-9dbb-81d88eb21455. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
2. ↑  Βουλή των Ελλήνων. 7077d817-b432-4bad-9dbb-81d88eb21455. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
3. 1 2   Ελληνικόν who's who, Εκδοτικός Οργανισμός Ελληνικών who's who 1965, σελ. 256
4. ↑  Θρακικά: Σύγγραμμα περιοδικόν εκδιδόμενον υπό του εν Αθήναις Θρακικού Κέντρου και της Εταιρείας Θρακικών Μελετών, τόμος 14ος, εκδόσεις Το Κέντρο, 2004, σελ. 298.
5. ↑  Κώστας Διγκαβές, *Οι εκλογές στην Ελλάδα 1844-1985*, Εκδ. Μαλλιάρης Παιδεία. Θεσσαλονίκη 1986, σελ. 79.
6. ↑  "Οι σταυροί προτιμήσεως σύμφωνα με τα οριστικώς ανακοινωθέντα αποτελέσματα" (εκλογών 1977), Μακεδονία, φύλλο 22-11-1977, σελ. 6.
7. ↑  Πλήθος κόσμου αποχαιρέτησε το Νίκο Σιανίδη[*νεκρός σύνδεσμος*], Χρόνος, ηλεκτρονική έκδοση, 3-11-2012, ανάκτηση 9-3-2017.
Ο **Χρήστος Πανόπουλος** είναι Έλληνας επιχειρηματίας.

Βιογραφικό
----------

Είναι απόφοιτος της Λεοντείου Σχολής, έχει σπουδάσει οικονομικά και διοίκηση επιχειρήσεων στην Ελβετία και μιλάει αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά.

Είναι ιδιοκτήτης της εταιρείας ΒΙΑΜΑΡ, που ιδρύθηκε το 1978, και από το 1979 είναι ο αποκλειστικός αντιπρόσωπος και εισαγωγέας των αυτοκινήτων της εταιρείας Skoda στην Ελλάδα, ενώ παλαιότερα ήταν αντιπρόσωπος της FIAT στην Ελλάδα, επιχείρηση που είχε ξεκινήσει ο πατέρας του. Τα κεντρικά γραφεία της ΒΙΑΜΑΡ βρίσκονται στην Αθήνα.

Το 1990 αποφάσισε να επενδύσει αρχικά ως χορηγός της ποδοσφαιρικής ομάδας της Ξάνθης, ενώ στη συνέχεια έγινε μεγαλομέτοχος και ιδιοκτήτης (10 Οκτωβρίου 1991). Το 2004 δημιούργησε το νέο γήπεδο της ομάδας, το Ξάνθη Αρένα, μαζί με ένα σύγχρονο προπονητικό κέντρο.

Πηγές
-----

* balleto.gr Βιογραφικό
* news.xinhuanet.com Βιογραφικό
* Επίσημη σελίδα ομάδα Εταιρία ΒΙΑΜΑΡ
* ionikos-fc.gr Δραστηριότητες
* makthes.gr
* tovima.gr Δραστηριότητες
Ο **χορηγός** (ετυμ. χορός και ηγούμαι) στην αρχαία Αθήνα ονομάζονταν κυριολεκτικά ο αρχηγός του θεατρικού χορού, αλλά και ο κάθε πολίτης που έκανε δωρεές για την ανάπτυξη των πολιτισμικών θεσμών. Το επίσημο αξίωμα ονομάζονταν χορηγία. Στους ρωμαϊκούς χρόνους το αξίωμα ονομάζονταν *χοραγία*.

Η χορηγία ήταν υποχρεωτική δια νόμου για τους 120 πιο εύπορους συγκριτικά πολίτες από την κάθε μία από τις δέκα φυλές της Αθήνας.

Ο χορηγός συγκροτούσε μια ομάδα πολιτών, οι οποίοι υπηρετούσαν στο θέατρο ως χορός, και τους προσέφερε στέγαση αλλά και σίτιση για τις πρόβες. Φρόντιζε για όλες τις ανάγκες τους και συχνά πλήρωνε και τον χοροδιδάσκαλο που τους έκανε μαθήματα. Πλήρωνε τις φορεσιές για τους ηθοποιούς και άλλες έκτακτες ανάγκες, τα «παραχορήματα», τους κομπάρσους, δεύτερο βοηθητικό χορό, και διάφορες άλλες ανάγκες, μέχρι και το γεύμα μετά την παράσταση. Για την προσφορά του αυτή ο χορηγός ανταμείβονταν με κοινωνική καταξίωση, έφερε τον τρίποδα, ενώ το όνομά του αποθανατίζονταν στις επίσημες επιγραφές πριν ακόμα και από τον ποιητή. Στους ρωμαϊκούς χρόνους, ο χοραγός, όπως ονομάζονταν μετά, είχε λιγότερα καθήκοντα και ήταν υπεύθυνος μόνο για τις ενδυμασίες των ηθοποιών.

Πηγές
-----

* Αριστοφάνης Αχαρνής 1154
* Πλαύτος Curc. 462–486
* Soi Agelidis: *Choregische Weihgeschenke in Griechenland*, Bonn 2009.
* Horst-Dieter Blume: *Einführung in das antike Theaterwesen*, 3. Auflage, Darmstadt 1991.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Ο θεσμός της χορηγίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ο χορηγικός θεσμός». *ΔΙΑΖΩΜΑ*. 7 Δεκεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2021.
Ο **Χαράλαμπος Παναγιωτόπουλος** (1901-1983) ήταν Έλληνας νομικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε και πέθανε στην Αθήνα. Καταγόταν από το χωριό Λαγκάδια Αρκαδίας και η μητέρα του, Θεοφανώ Παπαγιαννοπούλου, καταγόταν από την ιστορική οικογένεια Δεληγιάννη. Παντρεύτηκε το 1935 την Αντιγόνη Παπαδοπούλου, κόρη του βουλευτή Πειραιώς Ιωάννη Παπαδόπουλου και απέκτησε δύο παιδιά, τη Χρυσάνθη Παναγιωτοπούλου-Αποστολοπούλου και το  Γεώργιο Παναγιωτόπουλο.

Σπούδασε νομικά και το 1931 μετά από εξετάσεις, ανέλαβε Εισηγητής στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Το 1969, με την απομάκρυνση του τότε Προέδρου Μιχαήλ Στασινόπουλου από το δικτατορικό καθεστώς, παραιτήθηκε από τη θέση του Συμβούλου Επικρατείας.

Την 2.12.1950 ως υπηρεσιακός δήμαρχος του Δήμου Νικαίας, υποδέχθηκε την τότε πριγκίπισσα και διάδοχο της Μεγάλης Βρετανίας Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και τον σύζυγό της Δούκα του Εδιμβούργου Φίλιππο κατά την μοναδική επίσκεψή τους στην Ελλάδα στον Ιερό Ναό του Αγίου Φιλίππου στο λόφο Δεξαμενής της Νίκαιας. , 

Υπηρέτησε ως Υπουργός Εσωτερικών το 1963 στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Παναγιώτη Πιπινέλη, και ως Υπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών το 1973 στην κυβέρνηση Σπύρου Μαρκεζίνη. Επίσης, διετέλεσε πρόεδρος του Ιδρύματος Χατζηκώνστα, από το 1954 έως το 1968 καθώς και πρόεδρος του ΠΙΚΠΑ.

Αναφορές
--------

1. ↑  Δικαστικοί Αρχειοθετήθηκε 2015-07-06 στο Wayback Machine. Ιστοσελίδα του ΣτΕ
2. ↑   Αρχειοθετήθηκε 2017-03-15 στο Wayback Machine.Ιστοσελίδα Δήμου Νίκαιας-Αγ.Ι.Ρέντη
3. ↑    Ιστοσελίδα Royal chronicles
4. ↑   , Ιστοσελίδα mlp-blo-g-spot/φωτοραφικά posts
5. ↑   Ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας της Κυβέρνησης
6. ↑   Ιστοσελίδα του Εθνικού Οπτιακουστικού Αρχείου
7. 1 2  Σπ. Β. Μαρκεζίνης, *Αναμνήσεις, 1972 - 1974*, εκδόσεις Σπ. Β. Μαρκεζίνη Α.Ε. Αθήνα 1979, σελ.214
8. ↑   Αρχειοθετήθηκε 2016-07-07 στο Wayback Machine.Ιστοσελίδα του Ιδρύματος Γεωργ. και Αικ.Χατζηκώνστα Εκπαιδευτικής Μέριμνας Νέων Ν.Π.Ι.Δ.
Ο **Χαράλαμπος Μπαμπούκης** (γεν**.** 1805 – † 4 Ιουλίου1878) ήταν εκπαιδευτικός.

Βίος
----

Ο **Χαράλαμπος Μπαμπούκης** ή **Παμπούκης** γεννήθηκε το 1805 στο χωριό Χαλκιάνικα της Επαρχίας Καλαβρύτων. Στο χρονικό διάστημα μεταξύ 1815-1819 μαθήτευσε κοντά στον αδελφό του Νικηφόρο Μπαμπούκη σχολάρχη τότε στην Ύδρα. Τον Νοέμβριο του 1819 μετέβη μαζί με τον αδελφό του στην Πίζα της Ιταλίας για σπουδές, μέχρι τον Ιούλιο του 1824. Στη συνέχεια επιστρέφει στην επαναστατημένη Ελλάδα, και αρχίζει να εργάζεται ως εκπαιδευτικός. Αρχικά υπηρέτησε ως σχολάρχης στην Αίγινα από το 1827 μέχρι το 1829, στην Άμφισσα (1830-1832), στα Καλάβρυτα (1832-1835), στην Πάτρα (1835-1836), στην Κόρινθο (1836-1841). Κατόπιν δίδαξε ως καθηγητής στο Γυμνάσιο Ναυπλίου (1841-1844) και από το 1844 μέχρι το 1862 που αποσύρθηκε διετέλεσε γυμνασιάρχης Ναυπλίου. Επί Όθωνος τιμήθηκε με το εθνόσημο του ιερού αγώνος και το βασιλικό παράσημο του Σωτήρος. Υπήρξε εξαίρετος φιλόλογος και δεινός ρήτορας γι'αυτό και του προτάθηκε να καταλάβει την Έδρα της Ρητορικής στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά δεν δέχθηκε για λόγους υγείας.

Συγγραφικό έργο
---------------

Το έργο του κυρίως αποτελείται από ομιλίες και πανηγυρικούς, επικήδειους λόγους, που εκφώνησε ο ίδιος σε διάφορες περιστάσεις και συγκέντρωσε σε δύο τόμους:

* *Οι σωζόμενοι λόγοι μετά προλεγομένων περί συνθέσεως*, 1852
* *Συνέχεια λόγων μετά προλεγομένων* ,1863
* *Νικηφόρου Παμπούκη βίος*, 1869

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica, τομ. 48ος.

Πηγές
-----

* Κωνσταντίνος Τσάτσος, «Χαράλαμπος Παμπούκης», στο: Νεοελληνική Ρητορεία, (επίμ. Κωνσταντίνος Τσάτσος), εκδ. Βασική Βιβλιοθήκη-41, χ.χ. σ.84
Ως **Χρυσαορικό σύστημα** (αρχαία ελληνικά: *σύστημα Χρυσαορικόν*) ή **σύστημα Χρυσαορέων** ήταν γνωστή στην αρχαιότητα η ομοσπονδία μεταξύ πόλεων της Καρίας. Δημιουργήθηκε στις αρχές της Σελευκιδικής περιόδου και διήρκησε έως το 203 π.Χ.. Ο κύριος στόχος της ομοσπονδίας ήταν η ενοποιημένη άμυνα από εξωτερικές απειλές, και δευτερευόντως το εμπόριο μεταξύ των πόλεων αυτών. Διέθετε το δικό της συμβούλιο και οικονομικά ιδρύματα, ενώ οι πολίτες των πόλεων αυτών διέθεταν τα ίδια δικαιώματα σε όλες τις πόλεις της ομοσπονδίας. Η πρωτεύουσα της ομοσπονδίας ήταν η Χρυσαωρίς η οποία ήταν η έδρα της ομοσπονδίας και του κοινού συμβουλίου.

Εκτός από την Χρυσαωρίδα άλλες πόλειες της ομοσπονδίας ήταν:

* τα Αλάβανδα,
* η Άλιντα,
* η Αμυζών
* η Κέραμος,
* η Μίλασα,
* η Καύνος,
* η Στρατονίκεια,
* και η Θήρα

Για κάποιες περιόδους, μερικά από τα μέλη της συμμαχίας βρισκόταν υπό την επιρροή της Ρόδου ως μελη της Ροδιακής περαίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Classical Gazetteer, page 109». 8 Φεβρουαρίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Φεβρουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 12 Αυγούστου 2017. CS1 maint: Unfit url (link)
2. ↑  J. Ma, Antiochos III and the Cities of Western Asia Minor, ((ISBN 0-19-815219-1)), σελ. 175
3. 1 2  «RE:Asia 3 – Wikisource». *de.wikisource.org* (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 12 Αυγούστου 2017.

Δείτε επίσης
------------

* Χρυσάωρ
Η **χρυσοβήρυλλος** (αγγλ. chrysoberyl) είναι ορυκτό οξείδιο του αργιλίου και του βηρυλλίου. Οφείλει το όνομά της στην ελληνική λέξη "χρυσός" (λόγω χρώματος) και το συστατικό της (βηρύλλιο).

Είναι χαρακτηριστικό ορυκτό ορισμένων γρανιτικών πηγματιτών, ενώ απαντάται σε μαρμαρυγιακούς σχιστολίθους στις ζώνες μεταμόρφωσης υπερβασικών πετρωμάτων.

Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται, όταν απαντά σε γρανιτικούς πηγματίτες είναι ο χαλαζίας, ο μοσχοβίτης, ο αλβίτης, η βήρυλλος (με την οποία δεν πρέπει να συγχέεται λόγω ονόματος), ο τουρμαλίνης, ο κυανίτης, ο σταυρόλιθος. Στις άλλες περιπτώσεις σχετίζεται με απατίτη, φθορίτη, τουρμαλίνη, γρανάτες και αστρίους.

Εμφανίζει διδυμία κατά {110}, επαναλαμβανόμενη, η οποία έχει ως αποτέλεσμα την εμφάνιση χαρακτηριστικών "κυκλικών διδύμων". Δείγματα αυτών των διδύμων είναι αντικείμενο συλλογής από συλλέκτες ορυκτών. Η χρυσοβήρυλλος είναι ημιπολύτιμος λίθος και χρησιμοποιείται ως τέτοιος. Η πλέον περιζήτητη παραλλαγή της, ο **αλεξανδρίτης**, έχει την ιδιότητα να μεταβάλει το χρώμα του ανάλογα με το περιβάλλον φως: Στο φως του ήλιου εμφανίζεται σχεδόν σμαραγδόχρους, σε τεχνητό φωτισμό (από λαμπτήρες πυράκτωσης) εμφανίζεται με χρώμα ερυθροϊώδες. Το χαρακτηριστικό αυτό εμφανίζεται επίσης στον σάπφειρο, ενώ τεχνητοί σάπφειροι έχουν κάνει την εμφάνισή τους στις αγορές ως "αλεξανδρίτες". Μια άλλη παραλλαγή της χρυσοβηρύλλου με έγκλειστα σε σχήμα βελόνης δημιουργεί, κατά τη διέλευση του φωτός από τον κρύσταλλο, την εικόνα του "ματιού της γάτας". Η παραλλαγή αυτή ονομάζεται **κυμοφανής** (cymophane).

Η χρυσοβήρυλλος απαντά σε πολλές περιοχές του κόσμου. Αξιομνημόνευτες εμφανίσεις, λόγω μεγέθους και σχήματος κρυστάλλων είναι στη Βραζιλία - ιδιαίτερα στις περιοχές *Tancredo, Itaguacu* και *Colatina* του *Espírito Santo*, στη Minas Gerais και στην Bahia - στα Ουράλια όρη, στη Μαδαγασκάρη, τη Σρι Λάνκα και τη Μπούρμα. Δεν απαντά στην Ελλάδα.

Πηγές
-----

* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Galleries.com
* Webmineral.com

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών
*

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ενώσεις, κράματα και ορυκτά του βηρυλλίου (Be) |
| --- |
|  |
| Ανόργανες ενώσεις του βηρυλλίου | 
Be(BH4)2  · BeBr2  · BeCO3  · BeCl2  · BeClF  · BeF2  · BeH  · BeH2  · BeI2  · Be(N3)2  · Be(NO3)2  · BeO  · Be(OH)2  · BeS  · BeSO3  · BeSO4  · BeTe  · BeC2  · Αζωτούχο βηρύλλιο |
|  |
| Οργανικές ενώσεις του βηρυλλίου | 
CH3BeCH3  · CH2=Be |
|  |
| Κράματα του βηρυλλίου | 
Χαλκοβηρύλλιο |
|  |
| Ορυκτά του βηρυλλίου | 
Βήρυλλος  · Σμαράγδι  · Χρυσοβήρυλλος |

 |
Ο **Χρήστος Δουβανάς** ήταν Έλληνας αθλητής του Παναχαϊκού Γ.Σ. από την Πάτρα. Διακρίθηκε στην άρση βαρών και στον μαραθώνιο από τους πρώτους μαραθωνοδρόμους στην Ελλάδα.

Ο Δουβανάς συμμετέχει πρώτη φορά σε αγώνες το 1893 στους εσωτερικούς του Παναχαϊκού όπου στην άρση βαρών ήταν πρώτος και κέρδισε το αθλοθετημένο έπαθλο που ήταν ένα "μεγάλο ωρολόγιο τοίχου". Στους εσωτερικούς αγώνες του 1894 ήταν πάλι πρώτος στην άρση βαρών 55 οκάδων και διακρίθηκε στην "αθλητική γυμναστική" όπου δεν έγινε κατάταξη των αθλητών αλλά ανακηρύχθηκαν τρεις "άξιοι στεφάνου".

Το 1895 αποχώρησε από τον Παναχαϊκό και ήταν από τους πρώτους αθλητές της Γ.Ε. Πατρών μετά την διάσπαση, δεν διευκρινίζεται αν αποχώρησε η διαγράφηκε από τον Παναχαϊκό. Στα Τήνια του 1895 ήταν δεύτερος στην άρση βαρών με τα δυο χέρια. Από το 1895 άρχισε να τρέχει σε αγώνες αντοχής, σε αγώνα 24 χλμ ήταν πρώτος με 1 ώρα 49' ενώ σε ατομικές χρονομετρήσεις στα 32,5 χλμ έκανε 2.35' και σε άλλο αγώνα ίδιας απόστασης 2.30, στα 40 χλμ έκανε 3.08'. Στους "δοκιμαστικούς αγώνες" της Γ.Ε. Πατρών το 1896 ήταν πρώτος στην άρση βαρών.

Το 1896 στους δοκιμαστικούς αγώνες που ήταν και το πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα έτρεξε στον μαραθώνιο εκεί ο Δουβανάς ήταν άτυχος αφού δεν κατάφερε να τερματίσει. Ο Δουβανάς μετέβη στον Μαραθώνα μαζί με τους συναθλητές του από την Πάτρα την προηγούμενη ημέρα του αγώνα και διανυκτέρευσαν εκεί. Το μεσημέρι οι αθλητές έφαγαν, ο Δουβανάς έφαγε πολύ, με το ξεκίνημα του αγώνα μάλιστα ξέφυγε γρήγορα μπροστά αλλά στο 25ο χλμ αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τον αγώνα. Έτσι ο Δουβανάς έχασε την συμμετοχή του στους Α' Ολυμπιακούς αγώνες.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7  Νίκος Ε. Πολίτης, *Ο Πατραϊκός Αθλητισμός*, Τόμος Α΄, *Η πρώτη δεκαετία: 1891-1900*, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1994. ISBN 960-7164-93-X
Η **Χαλκίς** ήταν αρχαία πόλη στην Κοίλη Συρία. Βρισκόταν στους πρόποδες του όρους Λιβάνου, μεταξύ Βηρυττού και Δαμασκού, καθώς επίσης μεταξύ Σιδώνος και Ηλιουπόλεως. 

Σε αντιδιαστολή με τη βορειότερη Χαλκίδα, εκαλείτο **Χαλκίς η υπό τον Λίβανον** (λατ. **Chalcis ad Libanum**). Αν και ήταν ελληνιστική πόλη, ωστόσο κτίστηκε από τον εντόπιο Άραβα δυνάστη Μονικό, στα χρόνια της καταρεύσεως της Σελευκιδικής αυτοκρατορίας. Σύμφωνα με άλλους επιστήμονες (περισσότερο πιθανή ερμηνεία) ιδρύθηκε πάλι από Άραβες ηγεμόνες της περιοχής, αλλά στα χρόνια του Αντιόχου Γ΄. Στην περίπτωση αυτή θα πρέπει να δεχθούμε ότι ο Σελευκίδης βασιλιάς θα παραχώρησε την άδεια να κτιστεί η νέα ελληνιστική πόλη -πιθανόν μετά τη κατάληψη της Κοίλης Συρίας (198 π.Χ.) από τις συριακές δυνάμεις- για να ελέγχει καλύτερα την τοποθεσία. Το όνομά της οφείλει είτε σε Χαλκιδείς αποίκους από την Εύβοια, είτε σε Σελευκίδες *κατοίκους* (στρατιωτικοί άποικοι κατά την σελευκιδική φρασεολογία) από την βορειώτερη συριακή Χαλκίδα. Από την πόλη ονομάστηκε η γύρω περιοχή Χαλκιδηνή ή Χαλκιδική. 

Μετά την ίδρυσή της, η Χαλκίς κατέστη σημαντική πόλη της κοιλάδας του Λιβάνου. Στα χρόνια που ακολούθησαν, ο Σελευκίδης στρατηγός Διόδοτος Τρύφων συγκέντρωσε στη λιβανέζικη Χαλκίδα στρατό επαναστατικό, αφού προηγουμένως κατέλαβε την Λάρισα (145/4 π.Χ.). Κατά την πτώση της σελευκιδικής δυναστείας (64 π.Χ.), στην πόλη ηγεμόνευε ο τετράρχης Πτολεμαίος, γιος του Μενναίου (85-40 π.Χ.), και στη συνέχεια ο γιος του Λυσανίας (40-36 π.Χ.). Την περίοδο εκείνη ήταν πρωτεύουσα του αραβικού κρατιδίου της Ιτουραίας. Όταν πέρασε ο Πομπήιος από τα μέρη του Λιβάνου (64 π.Χ.), απέσπασε πολλές ελληνιστικές πόλεις από τον Πτολεμαίο, αλλά σε κάποια φάση του πολέμου του έσωσε την ζωή. Μετά από αυτό οι δύο άνδρες συμφιλιώθηκαν. Σαν αντάλλαγμα ο Πτολεμαίος παρέσχε στον Πομπήιο αμύθητους θησαυρούς -για μισθοδοσία των λεγεώνων- που άρπαξε από λεηλασίες. Τις κατεστραμμένες πόλεις της Κοίλης Συρίας ανοικοδόμησε τότε ο Ρωμαίος στρατηγός και μια απο αυτές ήταν και η Χαλκίς που την ξαναέκτισε ο Άραβας στρατηγός του Μοσικός. Τον διάδοχο του Πτολεμαίου Λυσανία, θανάτωσε ο στρατηγός Μάρκος Αντώνιος, επειδή τον κατηγόρησε η [Κλεοπάτρα Ζ' της Αιγύπτου|Κλεοπάτρα]] ότι συνεργούσε κρυφά με τους Πάρθους (36 π.Χ.). Τότε ο Ρωμαίος στρατηγός δώρησε την Χαλκίδα στην τελευταία Ελληνίδα βασίλισσα της Αιγύπτου. Στα μέσα του 1ου αιώνα μ.Χ. ο αυτοκράτωρ Κλαύδιος (41-54 μ.Χ.) δώρησε την Χαλκίδα στον Ιουδαίο βασιλιά Ηρώδη Αγρίππα Α΄. Η πόλη αργότερα περιήλθε το 92 μ.Χ. στην ρωμαϊκή επαρχία της Συρίας. 

Πιστεύεται ότι είναι η σημερινή πόλη του Λιβάνου Anjar (عنجر), με αξιόλογα ερείπια που θεωρούνται μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς. Σώζονται επίσης και τα νομίσματα των τετραρχών της Πτολεμαίου και Λυσανίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βλ. Στέφανος Βυζάντιος *Εθνικά* στο λήμμα *Χαλκίς*: *...τετάρτη πόλις εν Συρία, κτισθείσα υπό Μονικού του Άραβος. Το ταύτης εθνικόν Χαλκιδηνός.*

Πηγές
-----

* Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, τόμος Ελληνιστικοί χρόνοι, Εκδοτική Αθηνών.
* Johann Gustav Droysen *Ιστορία των Επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου*, εκδ. ελεύθερη σκέψις.
Ο **Φρειδερίκος** (αγγλ. *Frederick*, 24 Σεπτεμβρίου 1907 - 15 Μαΐου 1940) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν πρίγκιπας του Τεκ, μετέπειτα λόρδος του Κέιμπριτζ.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αδόλφου του Τεκ και της Μάργκαρετ Γκόσβερνορ, κόρης του Χιού Γκρόσβενορ, 1ου Δούκα του Ουέστμινστερ. Αδελφή του πατέρα του ήταν η Μαρία, σύζυγος του Γεωργίου Ε΄ του Ηνωμένου Βασιλείου.

Ο *Φρειδερίκος Κάρολος Εδουάρδος* γεννήθηκε στη Βιέννη, όπου ο πατέρας του ήταν στρατιωτικός ακόλουθος της Βρετανίας εκεί. Η μητέρα του πατέρα του ήταν η Μαρία Αδελαΐδα, κόρη του Δούκα του Κέιμπριτζ. 

Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το αντιγερμανικό αίσθημα στη Βρετανία έκανε τον Γεώργιο Ε΄ να ζητήσει από τον Φρειδερίκο και την οικογένειά του την αποποίηση των γερμανικών τίτλων τους στη Βυρτεμβέργη. Έτσι το 1917 ο ίδιος ο Γεώργιος Ε΄ άλλαξε το *Βέττιν-Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα* σε *Ουίνδσορ* και έδωσε στην οικογένεια του Φρειδερίκου το επώνυμο *Κέιμπριτζ*. Ο Αδόλφος έγινε *1ος Μαρκήσιος του Κέιμπριτζ*, ο Φρειδερίκος "*Λόρδος Φρέντερικ Κέιμπριτζ*" και ο μεγαλύτερος αδελφός του, ο Γεώργιος έγινε *Κόμης του Έλθαμ*. 

Υπηρέτησε ως λοχαγός στη Φρουρά Γκόλντστριμ και το 1940 στο Βέλγιο κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν η 1η ταξιαρχία ενεπλάκη στο Βόρειο Λουβέν, απεβίωσε στη μάχη. Τάφηκε στο κοντινό Στρατιωτικό Κοιμητήριο του Χέβερλε.

Αναφορές σε πηγές
-----------------

1. 1 2  London Gazette Νο 30374, pages=11592–11594, 9 November 1917
2. ↑  «War Diary, 2nd Battalion Coldstream Guards, BEF - Sep 1939 to Jun 1940» (στα αγγλικά). *WW2Talk*.. Ανακτήθηκε στις 2017-07-27.
3. ↑  «Casualty details—Cambridge, Lord Frederic Charles Edward». Commonwealth War Graves Commission.
Ο Βαρόνος **Ερρίκος Κάρολος φον Χάυμερλε** (Heinrich Karl von Haymerle), ή απλούστερα **Βαρόνος Χάυμερλε** (1828-1881) ήταν Αυστριακός διπλωμάτης και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γόνος οικογένειας ευγενών από τη Βοημία, γεννήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου του 1828, στη Βιέννη της Αυστρίας και σπούδασε νομικά στην Αυτοκρατορική Ακαδημία της Βιέννης. Έλαβε μέρος στην επανάσταση των φοιτητών του 1848 όπου και κατάφερε και γλύτωσε την εκτέλεση μετά από παρέμβαση ευγενών. Αργότερα εισήλθε στο διπλωματικό σώμα και αρχικά υπηρέτησε ως γραμματέας πρεσβείας στην Κωνσταντινούπολη (1850), την Αθήνα (1857), τη Δρέσδη (1861) και τη Φρανκφούρτη (1862).  
 
Το 1864 τοποθετήθηκε πρέσβης της Αυστρίας στην Κοπενχάγη, όπου δύο χρόνια αργότερα έλαβε μέρος στις διαπραγματεύσεις στην Πράγα στη συνομολόγηση της ομώνυμης συνθήκης ειρήνης του Αυστροπρωσικού πολέμου. Το 1868 διορίστηκε πρέσβης στη Κωνσταντινούπολη και το επόμενο έτος πρέσβης στην Αθήνα όπου και παρέμεινε μέχρι το 1872, μεταβαίνοντας στη συνέχεια στη Χάγη όπου λαμβάνοντας τον τίτλο του βαρώνου, το 1876, τοποθετήθηκε πρέσβης στη Ρώμη.

Το 1878 συνοδεύοντας τον υπουργό Εξωτερικών της Αυστροουγγαρίας κόμη Ιούλιο Αντράσυ συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις στο Συνέδριο του Βερολίνου. Το επόμενο έτος ανέλαβε υπουργός Εξωτερικών διαδεχόμενος τον Ιούλιο Αντράσυ. Τη θέση αυτή διατήρησε μέχρι το 1881 συμβάλλοντας ιδιαίτερα στην ανάπτυξη των Ιταλο-Αυστροουγγρικών σχέσεων, όσο και μεταξύ της Αυτοκρατορίας της Γερμανίας.

Ο Βαρόνος Χάυμερλε ήταν παντρεμένος με την βαρόνη Μπέρνους με την οποία και απέκτησε δύο παιδιά την Μαρία-Καρολίνα-Βιλελμίνη (1868) και τον Φραντς-Αλεξάντερ (1874). Πέθανε στη γενέτειρά του στις 10 Οκτωβρίου του 1881.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Heinrich-Baron-von-Haymerle. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  (Γερμανικά) *Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους*. haymerle-heinrich. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Heinrich von Haymerle στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 62344652
* ISNI: 0000 0000 1041 331X
* GND: 118773526

 |

 |
Ο **Φρειδερίκος Γουλιέλμος της Έσσης και του Ρήνου** (7 Οκτωβρίου 1870 - 29 Μαΐου 1873) ήταν ο αιμοφιλικός δεύτερος γιος του Λουδοβίκου Δ΄ της Έσσης και της Αλίκης του Ηνωμένου Βασιλείου, μιας από τις κόρες της Βασίλισσας Βικτωρίας.

Ζωή
---

Ο *Φρειδερίκος Γουλιέλμος Αύγουστος Βίκτωρ Λεοπόλδος Λουδοβίκος*, με το υποκοριστικό "*Φρίττι*" στην οικογένεια, ήταν ένα χαρούμενο και ζωντανό παιδί παρά την ασθένειά του. Το όνομα "*Λεοπόλδος*" προστέθηκε ως ένα από τα ονόματά του προς τιμήν του αιμοφιλικού αδελφού της μητέρας του, του Λεοπόλδου, Δούκα του Ώλμπανυ, ο οποίος ήταν ο νονός του Φρειδερίκου.

Η αιμορροφιλία του διαγνώστηκε για πρώτη φορά τον Φεβρουάριο του 1873, λίγους μήνες πριν από το θάνατό του, όταν χτύπησε στο αυτί του και αιμορραγούσε για τρεις ημέρες. Οι επίδεσμοι δεν μπορούσαν να σταματήσουν τη ροή του αίματος.

Θάνατος
-------

Στα τέλη Μαΐου του 1873, ο Φρειδερίκος και ο μεγαλύτερος αδερφός του Ερνέστος έπαιζαν μαζί στην κρεβατοκάμαρα της μητέρας τους. Ο Ερνέστος έτρεξε σε ένα άλλο δωμάτιο, το οποίο ήταν τοποθετημένο δεξιά στην κρεβατοκάμαρα της Αλίκης και κοιτούσε από το παράθυρο τον μικρότερο αδερφό του. Η Αλίκη έτρεξε για να πάρει τον Ερνέστο μακριά από το παράθυρο. Όταν βγήκε έξω από το δωμάτιο, ο Φρειδερίκος ανέβηκε πάνω σε μια καρέκλα δίπλα σε ένα ανοιχτό παράθυρο στην κρεβατοκάμαρα της μητέρας του, για να κοιτάξει προσεκτικά τον αδερφό του. Η καρέκλα αναποδογυρίστηκε και ο Φρειδερίκος έπεσε από το παράθυρο, πέφτοντας σε απόσταση είκοσι μέτρα κάτω. Ο Φρειδερίκος επέζησε της πτώσης και ίσως ζούσε αν δεν ήταν αιμοφιλικός. Πέθανε ώρες αργότερα από αιμορραγία του εγκεφάλου.

Επακόλουθα
----------

Μετά το θάνατο του Φρειδερίκου, η συντετριμμένη μητέρα του συχνά προσευχόταν στον τάφο του και χαρακτήριζε μικρά γεγονότα στη ζωή του. Η Αλίκη έπαιρνε επίσης συχνά τα παιδιά της μαζί της στον τάφο του Φρειδερίκου. Ο σύζυγός της, Λουδοβίκος, δεν φέρεται να μοιράστηκε τη θλίψη της. Ο αδελφός του Φρειδερίκου, Ερνέστος, είπε στη μητέρα του ότι ήθελε όλη η οικογένεια να πεθάνει μαζί, όχι μόνοι "*σαν τον Φρίττι*". Δυο από τις αδελφές του Φρειδερίκου, η Ειρήνη και η Αλίκη, είχαν επίσης αιμοφιλικούς γιους.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Φρειδερίκος της Έσσης και του Ρήνου** |

* Mager, Hugo (1998). *Elizabeth: Grand Duchess of Russia*. Carroll and Graf Publishers, Inc. (ISBN 0-7867-0678-3)

Παραπομπές
----------

1. 1 2  p10074.htm#i100733.
2. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
3. ↑   Mager (1998), p. 45
4. ↑   Mager (1998), p. 45
5. ↑   Mager (1998), pp. 45–46
6. ↑   Eilers, Marlene. Queen Victoria's Descendants. Rosvall Royal Books, Falkoping, Sweden, 1997. pp. 49-50. 141, 175. ISBN 91-630-5964-9
7. ↑   Mager (1998), p. 46