recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ο Ματς Άκε Γκρεν** (γεννημένος στις 20 Δεκεμβρίου 1963) είναι Σουηδός προπονητής ποδοσφαίρου και πρώην αμυντικός παίχτης. Έπαιξε για την Γκέτεμποργκ και την Γκράσχοπερ κατά τη διάρκεια μιας επαγγελματικής καριέρας που διήρκεσε μεταξύ 1978 και 2000. Πλήρης διεθνής μεταξύ 1984 και 1992, κέρδισε 22 συμμετοχές για την εθνική ομάδα της Σουηδίας και εκπροσώπησε τη χώρα του στο Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA 1990. Ο Γκρεν έπαιζε αρχικά ως επιθετικός, αλλά καθώς ήταν παίκτης χρησιμότητας, τα τελευταία δέκα χρόνια στην Γκρασχόπερ έπαιξε ως αμυντικός και έγινε επίσης αρχηγός της ομάδας .

Συλλογική καριέρα
-----------------

Ο Γκρεν έπαιξε για την Φάλου την περίοδο 1982-1984. Στη συνέχεια έπαιξε για την Γκέτεμποργκ το 1984-1985 και έγινε πρωταθλητής Σουηδίας το 1984. Στη συνέχεια ο Γκρεν μετακόμισε στην Γκρασχόπερ, όπου έπαιξε από το 1985 έως το 2000. Κέρδισε την Εθνική Ελβετίας πέντε φορές (1990, 1991, 1995, 1996, 1998) και κατέκτησε τέσσερις τίτλους Κυπέλλου Ελβετίας (1988, 1989, 1990, 1994).

Διεθνής καριέρα
---------------

Ο Γκρεν έπαιξε 22 παιχνίδια για την εθνική ομάδα της Σουηδίας και ήταν μέλος της ομάδας στο Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA του 1990 κατά την διάρκεια του οποίου συμμετείχε σε ένα παιχνίδι μπαίνοντας ως αλλαγή.

Προπονητική καριέρα
-------------------

Ήταν βοηθός μάνατζερ της Γκρασχόπερς από το 2009. 

Στις 31 Μαΐου 2009 ονομάστηκε νέος προπονητής της Βάιλε Μπόλντκλουμπ και υπέγραψε εδώ για τρία χρόνια μεταξύ 30 Ιουνίου 2012.

Λόγω κακής έναρξης της ανοιξιάτικης σεζόν του 2011, όπου η Βέιλε έπεσε από τη 2η κατηγορία στην 3η στην 1η κατηγορία της Δανίας, ο Γκρεν απολύθηκε από το διοικητικό συμβούλιο του συλλόγου στις 12 Απριλίου 2011. 

Το 2014, ο Gren άφησε τη δουλειά του ως διευθυντής Τζόνκοπινγκς Σόδρα για να αναλάβει το ρόλο του αθλητικού διευθυντή στην Γκέτεμποργκ. Στις 10 Οκτωβρίου 2018, με τον σύλλογο να παρουσιάζει κακά αποτελέσματα και να αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες, η Γκέτεμποργκ απέλυσε τον Γκρεν.

Στατιστικά καριέρας
-------------------

### Διεθνή

Εμφανίσεις και γκολ ανά εθνική ομάδα και χρονιά | Εθνική ομάδα | Ετος | Συμμετοχές | Γκολ |
| --- | --- | --- | --- |
| Σουηδία | 1984 | 3 | 0 |
| 1985 | 2 | 0 |
| 1986 | 0 | 0 |
| 1987 | 1 | 0 |
| 1988 | 1 | 0 |
| 1989 | 3 | 0 |
| 1990 | 3 | 0 |
| 1991 | 6 | 0 |
| 1992 | 3 | 0 |
| Σύνολο | 22 | 0 |

Διακρίσεις
----------

### Παίχτης

**Γκέτεμποργκ** 

* Πρωταθλητής Σουηδίας : 1984

Γκρασχόπερς 

* Εθνικό Πρωτάθλημα Ελβετίας : 1989–90, 1990–91, 1994–95, 1995–96, 1997–98
* Κύπελλο Ελβετίας : 1987–88, 1988–89, 1989–90, 1993–94

### Προπονητής

**BK Χάκεν**

* Νταμαλσβένκαν : 2020

Παραπομπές
----------

1. ↑  «podcast».
2. ↑  «playmakerstats».
3. 1 2 3  Mats Gren wird Trainer in Dänemark
4. ↑  FIFA.com – FIFA Spielerstatistik Mats GREN
5. ↑  (Αγγλικά) Ματς Γκρεν στο WorldFootball.net
6. ↑  Vejle fyrer Mats Gren
7. ↑  Förändringar i ledarstaben
8. ↑  «Mats Gren - Spelarstatistik - Svensk fotboll». *www.svenskfotboll.se.* (στα Σουηδικά). Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2022.
Ο **Σερ Στάνισλος Τζέιμς** (Sir Stanislaus James, GCSL, GCMG OBE 13 Νοεμβρίου 1919 – 26 Μαΐου 2011) ήταν παιδαγωγός από την Αγία Λουκία, που υπηρέτησε ως Γενικός Κυβερνήτης από το 1988 ως το 1996.

Βιογραφία
---------

Ο Στάνισλος Άντονι Τζέιμς (Stanislaus Anthony James) γεννήθηκε στο Σουφριέρ της Αγίας Λουκίας και μορφώθηκε στο Κολέγιο Σεντ Μέρις του νησιού. Το 1941 απέκτησε προσόντα δασκάλου στο Κολέγιο Τρίνινταντ (Trinidad Training College for Teachers) και δίδαξε επί μακρόν στην Αγία Λουκία. Αργότερα έγινε διοικητικό στέλεχος της κυβέρνησης και απέκτησε δίπλωμα στην Κοινωνική Διοίκηση από το Πανεπιστήμιο του Σουάνσι στην Ουαλία το 1960 και δίπλωμα στη Δημόσια Διοίκηση από το Πανεπιστήμιο Κάρλτον στην Οτάβα το 1968. Ήταν διοικητής σε ποικίλα υπουργεία και τμήματα της κυβέρνησης. Υπηρέτησε ως Γενικός Κυβερνήτης από τις 10 Οκτωβρίου 1988 ως την 1η Ιουνίου 1996.

Αναφορές
--------

* JAMES, Sir Stanislaus (Anthony), *Who Was Who*, A & C Black, 1920–2007; online edn, Oxford University Press, Δεκέμβριος 2011

Παραπομπές
----------

1. ↑  Sir Stanislaus James Αρχειοθετήθηκε 2013-12-15 at Archive.is, Βιογραφία στο Caribbean Elections
*Για προσωπικότητες με ίδιο επίθετο, δείτε: Μολφέτας*

Ο **Γιάννης Μολφέτας**, γεννημένος στις 10 Ιανουαρίου 1973 στην Πάτρα, είναι Έλληνας παλαίμαχος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,93 μ. και αγωνιζόταν στη θέση του σούτινγκ γκαρντ. Ξεκίνησε να ασχολείται με το μπάσκετ σε μικρή ηλικία με την ομάδα του Απόλλωνα Πατρών με τον οποίο κατέκτησε το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων του 1992 στο οποίο αναδείχθηκε πολυτιμότερος παίκτης.

Επαγγελματική καριέρα
---------------------

Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την ομάδα του Απόλλωνα Πατρών με τον οποίο σημαντικότερη στιγμή της καριέρας του ήταν η συμμετοχή του στον τελικό Κυπέλλου Ελλάδας τη σαιζόν 1996-97 όπου έχασε από τον Ολυμπιακό (80-72), αγώνα στον οποίο σημείωσε 7 πόντους. 

Ύστερα από τραυματισμό στο γόνατό του σταμάτησε νωρίς την (επαγγελματική) καριέρα του.

Την τετραετία 2005-2009 αγωνίστηκε για την ομάδα της Απολλωνιάδας Πάτρας με την οποία τις σαιζόν 2005-06, 2006-07 και 2007-08 αγωνίστηκε στην Γ΄ Εθνική.

Με την εθνική ομάδα
-------------------

Τη διετία 1991-1992 συμμετείχε στους κόλπους της Εθνικής Ομάδας Εφήβων. Το 1992 αγωνίστηκε στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων.

Λοιπά στοιχεία
--------------

Πατέρας του ήταν ο Ανδρέας Μολφέτας, πρώην καλαθοσφαιριστής, προπονητής και πρόεδρος του Απόλλωνα Πατρών, και ξάδερφός του είναι ο συνονόματός του καλαθοσφαιριστής του Απόλλωνα Πατρών Γιάννης Μολφέτας.

Τίτλοι
------

* Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων: 1992

Διακρίσεις
----------

* Φιναλίστ Κυπέλλου Ελλάδας (1): 1997
* Πολυτιμότερος Παίκτης (MVP) Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Εφήβων: 1992

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αναδρομή στα Πανελλήνια εφήβων. infobasket.gr. 07/05/2013. Ανακτήθηκε: 07/08/2016.
2. ↑  Βετούλας ή Μολφέτας; Αρχειοθετήθηκε 2014-02-19 στο Wayback Machine.. oneman.gr. [Οκτώβριος 2013]. Ανακτήθηκε: 07/08/2016.
3. ↑  Giannis Molfetas basketball profile. basketball.eurobasket.com. Ανακτήθηκε: 13/08/2016.
4. ↑  A.S. APOLLONIAS PATRAS basketball team. 2008-2008 Roster. basketball.eurobasket.com. Ανακτήθηκε: 13/08/2016.
5. ↑  ΗΜΙΤΕΛΙΚΗ ΦΑΣΗ Π.Π. ΕΦΗΒΩΝ 1992 Αρχειοθετήθηκε 2016-03-28 στο Wayback Machine.. Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (basket.gr). Ανακτήθηκε: 07/08/2016.
6. ↑  Γιάννης Μολφέτας: "Νιώθω στον Δούκα πως έχω βρει το ρόλο μου". thebest.gr. 24/04/2016. Ανακτήθηκε: 07/08/2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ καλαθοσφαιριστή Αρχειοθετήθηκε 2016-04-27 στο Wayback Machine.. Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (basket.gr). Ανακτήθηκε: 07/08/2016.
Ο **Ταλάλ μπιν Αμπντάλα** (Αραβικά: طلال بن عبد الله, εκλατινισμένο: *Ṭalāl bin ʻAbd Allāh*; 26 Φεβρουαρίου 1909 – 7 Ιουλίου 1972) ήταν βασιλιάς της Ιορδανίας από τη δολοφονία του πατέρα του, βασιλιά Αμπντάλα Α΄ στις 20 Ιουλίου 1951 μέχρι την αναγκαστική παραίτησή του στις 11 Αυγούστου 1952.

Γεννήθηκε στη Μέκκα ως το μεγαλύτερο παιδί του Αμπντάλα μπιν Χουσεΐν και της συζύγου του Μουσμπάχ μπιντ Νάσερ. Ο Αμπντάλα ήταν γιος του Χουσεΐν μπιν Αλή, Σαρίφ της Μέκκας, ο οποίος ηγήθηκε της Μεγάλης Αραβικής Εξέγερσης κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1916. 

Μετά την κατάργηση της οθωμανικής κυριαρχίας, ο Αμπντάλα ίδρυσε το Εμιράτο της Υπεριορδανίας το 1921, το οποίο έγινε βρετανικό προτεκτοράτο. και κυβέρνησε ως Εμίρης της. Κατά τη διάρκεια της απουσίας του Αμπντάλα, ο Ταλάλ πέρασε τα πρώτα του χρόνια μόνος με τη μητέρα του. Έλαβε ιδιωτική εκπαίδευση στο Αμμάν, αργότερα εντάχθηκε στην Αραβική Λεγεώνα της Υπεριορδανίας ως ανθυπολοχαγός το 1927. Στη συνέχεια έγινε βοηθός του παππού του Σαρίφ Χουσεΐν, του έκπτωτου βασιλιά της Χετζάζ, κατά την εξορία του στην Κύπρο. Μέχρι το 1948, ο Ταλάλ έγινε στρατηγός στην Αραβική Λεγεώνα.

Ο Αμπντάλα επιδίωξε την ανεξαρτησία του το 1946 και το Εμιράτο έγινε το *Χασεμιτικό Βασίλειο της Ιορδανίας*. Ο Ταλάλ έγινε διάδοχος με τον ορισμό του πατέρα του ως βασιλιά της Ιορδανίας. Ο Αμπντάλα δολοφονήθηκε στην Ιερουσαλήμ το 1951 και ο Ταλάλ έγινε βασιλιάς. Το πιο αντίστροφο επίτευγμα του Ταλάλ ως βασιλιάς είναι η καθιέρωση του σύγχρονου συντάγματος της Ιορδανίας το 1952, καθιστώντας το βασίλειό του συνταγματική μοναρχία. Κυβέρνησε λιγότερο από δεκατρείς μήνες έως ότου αναγκάστηκε να παραιτηθεί από το κοινοβούλιο επειδή αντιμετώπιζε μια ψυχική ασθένεια, που αναφέρεται ως σχιζοφρένεια. 

Πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του σε ένα σανατόριο στην Κωνσταντινούπολη και πέθανε εκεί στις 7 Ιουλίου 1972. Τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος του Χουσεΐν.

Οικογένεια
----------

Το 1934 παντεύτηκε την πρώτη εξαδέλφη του, την Ζέιν Αλ-Σαράφ μπιντ Τζαμίλ, κόρη του Σαρίφ Τζαμίλ μπιν Νάσερ, κυβερνήτη του Χαουράν και ανηψιός του Χουσεΐν μπιν Αλή. Απέκτησαν έξι παιδιά:

* Χουσεΐν (1935-1999)
	+ Αμπντάλα Β΄ (1962-)
		- Διάδοχος Πρίγκιπας Χουσεΐν (1994-)
* Πριγκίπισσα Ασμά μπιν Ταλάλ (πέθανε κατά τη γέννηση το 1937)
* Πρίγκιπας Μωάμεθ μπιν Ταλάλ (1940-2021)
* Πρίγκιπας Χασάν μπιν Ταλάλ (1947-)
* Πρίγκιπας Μουχσίν μπιν Ταλάλ (αποθανών)
* Πριγκίπισσα Μπασμά μπιν Ταλάλ (1951-)

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Find A Grave*. 7340520. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  «Gran Enciclopèdia Catalana» (Καταλανικά) Grup Enciclopèdia. 0065022.
3. 1 2 3 4  José Espasa Anguera: «Enciclopedia universal ilustrada europeo-americana» (Ισπανικά) Editorial Espasa. 1905. σελ. 282. ISBN-13 978-84-239-4500-9. ISBN-10 84-239-4500-6.
4. ↑  BOE-A-1952-4249.
5. ↑  «Ex‐King Talal of Jordan Dies; Abdicated in '52 in Favor of Son». *The New York Times*. Associated Press: σελ. 51. 9 July 1972.. Ανακτήθηκε στις 11 April 2017.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 266548762
* LCCN: n89109718
* ISNI: 0000 0003 8270 5751
* GND: 119311836

 |

 |
Η **αραβοκρατία** (αραβική γλώσσα : تعريب ta'rīb) είναι είτε η κατάκτηση ή / και ο αποικισμός μιας μη αραβικής περιοχής και η αυξανόμενη επιρροή της αραβικής και της ισλαμικής κουλτούρας στους μη αραβικούς πληθυσμούς, προκαλώντας μετατόπιση της γλώσσας με τη σταδιακή υιοθέτηση της αραβικής γλώσσας ή την ενσωμάτωσή τους στον πολιτισμό, κυρίως με την ισλαμική ή αραβική ταυτότητα. Γενικά, στοιχεία αραβικής προέλευσης συνδυάστηκαν σε διάφορες μορφές με στοιχεία από τις κατακτημένες περιοχές και τελικά ονομάστηκαν "Άραβας ". Η αραβοκρατία συνεχίστηκε και στη σύγχρονη εποχή, η οποία ενισχύεται κυρίως από τα αραβικά εθνικιστικά καθεστώτα του Ιράκ, της Συρίας, του Σουδάν, της Μαυριτανίας, της Αλγερίας  και της Λιβύης και την επιβολή της αραβικής ταυτότητας και πολιτισμού στους μη αραβικούς πληθυσμούς, ιδίως με το να μην επιτρέπεται η εκπαίδευση σε αυτόχθονες μητρικές γλώσσες άλλες εκτός από τις αραβικές.

Μετά την άνοδο του Ισλάμ στο Χατζάζ , ο αραβικός πολιτισμός και η γλώσσα εξαπλώθηκαν έξω από την Αραβική Χερσόνησο μέσω της κατάκτησης, του εμπορίου και των γάμων μεταξύ των μελών του μη Αραβικού τοπικού πληθυσμού και της χερσονήσου των Αράβων.Η αραβική γλώσσα άρχισε να λειτουργεί ως κοινή γλώσσα σε αυτές τις περιοχές και σχηματίστηκαν διάλεκτοι. Αν και η Υεμένη παραδοσιακά θεωρείται η πατρίδα των Αράβων, το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της Υεμένης στην πραγματικότητα δεν μιλούσε Παλαιά Αραβικά πριν από την εξάπλωση του Ισλάμ, αλλά μιλούσε αυτές των νότιων σημιτικών γλωσσών .Η επιρροή των Αραβικών ήταν επίσης βαθιά σε πολλές άλλες χώρες των οποίων οι πολιτισμοί επηρεάστηκαν από το Ισλάμ. Τα αραβικά ήταν μια σημαντική πηγή λεξιλογίου για διάφορες γλώσσες. Αυτή η διαδικασία έφτασε στο ζενίθ του μεταξύ του 10 και του 14 αιώνα, το υψηλό σημείο του αραβικού πολιτισμού, και παρόλο που πολλά αραβικά λόγια έκτοτε δεν χρησιμοποιούνται, πολλά παραμένουν.

Δείτε επίσης
------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **αραβοκρατία**  |

1. Αραβική γλώσσα
2. Αραβία
3. Αραβικό αλφάβητο

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mufti, Hania· Watch (Organization), Human Rights (2004). *Iraq, Claims in Conflict: Reversing Ethnic Cleansing in Northern Iraq*. Human Rights Watch.
2. 1 2  Reynolds, Dwight F. (2 Απριλίου 2015). *The Cambridge Companion to Modern Arab Culture*. Cambridge University Press. ISBN 9780521898072.
3. ↑  Kogan andKorotayev:, Leonid and Andrey (1997). *Sayhadic Languages (Epigraphic South Arabian) // Semitic Languages*. London:Routledge. σελ. p.157-183. CS1 maint: Extra text (link)
4. ↑  Nebes, Norbert, Nebes, Norbert (2005). *"Epigraphic South Arabian," in Uhlig, Siegbert, ed. Encyclopaedia Aethiopica*. WiesbadenQ Harrassowitz Verlag. σελ. p.335. CS1 maint: Extra text (link)
Ο **Τζιοβάνι "Μίνο" Μπαλμπί ντι Ρομπέκο** (*ιταλικά : Giovanni Balbi di Robecco*) (Γένοβα 19 Νοεμβρίου 1893- Νόλε 24 Νοεμβρίου 1964) ήταν Ιταλός πρωταθλητής της αντισφαίρισης και ποδοσφαιριστής. Καταγόταν από παλιά οικογένεια ευγενών της Αλεσσάντρια που κατείχαν τον τίτλο του κόμη. Μετά από μικρή καριέρα στο ποδόσφαιρο ασχολήθηκε με την αντισφαίριση κατακτώντας τίτλους.

Καριέρα στο ποδόσφαιρο
----------------------

Έπαιξε ποδόσφαιρο στην Τζένοα όπου κατέκτησε το πρωτάθλημα δεύτερων ομάδων το 1904 νικώντας στον τελικό την Γιουβέντους. Ήταν στους αναπληρωματικούς της δεύτερης ομάδας κι την επόμενη χρονιά έπαιξε στον αγώνα με την Αντρέα Ντόρια (4-0) όπου η Τζένοα κέρδισε την πρόκριση στα ημιτελικά της περιφέρειας Λιγουρίας.

Στην Τζένοα έπαιξε πέντε σεζόν κι έκανε το ντεμπούτο του στην Α΄ομάδα στις 9 Μαρτίου 1905 σε αγώνα εναντίον της Μιλανέζε. Την χρονιά αυτή η Τζένοα κατέλαβε την δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα Ιταλίας με τον Μπαλμπί να έχει δύο συμμετοχές.

Καριέρα στην αντισφαίριση
-------------------------

Στην αντιφαίριση ήταν μέλος του "τένις κλαμπ Γένοβας", όπου γράφτηκε αφού σταμάτησε το ποδόσφαιρο το 1905. 

Ήταν πρωταθλητής Ιταλίας στο απλό το 1914, 1921, 1926 και 1927, στο διπλό αντρών ήταν πρώτος το 1914, 1920, 1921, 1922 και το 1926. Το 1914 κέρδισε το διεθνές τουρνουά της Νάπολης.

Με την Ιταλία έπαιξε στο Κύπελλο Ντέιβις δύο φορές. Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αμβέρσας το 1920 στο απλό όπου αποκλείστηκε στον δεύτερο γύρο και στο διπλό αντρών όπου με συμπαίκτη τον Τσέζαρε Κολόμπο αποκλείστηκαν στα προημιτελικά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *ATP website*. BQ59. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2022.
2. ↑  Corriere dello Sport 25 novembre 1964 Αρχειοθετήθηκε 2010-08-14 στο Wayback Machine. emeroteca.coni.it
3. ↑  Google libri
4. ↑  «Fondazione Genoa». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2017.
5. ↑  Padovano, p.54
6. ↑  Albo d'oro dei *campionati assoluti di tennis Αρχειοθετήθηκε 2010-07-22 στο Wayback Machine.* dal sito della FIT
7. ↑  Il Club tcnapoli.it
8. ↑  «sports-reference.com». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Δεκεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2017.
Πιπεριές Φλωρίνης
Η **πιπεριά Φλωρίνης** είναι η ποικιλία κόκκινης πιπεριάς, η οποία καλλιεργείται στη Μακεδονία. και ιδανικά στα χωριά της Φλώρινας Οι καρποί της, έχουν μήκος 15-20 εκατοστά και πλάτους 4-5 εκατοστά. Είναι παχύσαρκη με γλυκιά γεύση,είναι ένα από τα μοναδικά λαχανικά, που μπορεί να γίνει τουρσί, ψητή, λιαστή,αποθήκευσή σε βάζο στην, κατάψυξη ή κονσερβοποίηση. Είναι πλούσια σε βιταμίνες C, A, K και E.

Χαρακτηριστικά του φυτού
------------------------

* Φυτό ορθόκλαδο, ικανοποιητικής ζωηρότητας με άνθος ανά κόμβο.
* Ύψος: 30-60 εκ.
* Καρπός επιμήκεις, κωνικός, πεπλατυσμένος με λεία επιφάνεια και διαστάσεις 12-17\*4,5 εκ.
* Πάχος σάρκας περίπου 3,5 με 4,5 χιλιοστά.
* Αποστάσεις φύτευσης ανά 30 εκ.
* Χρονική διάρκεια σποράς / συγκομιδής: 19 εβδομάδες
* Χρόνος ωρίμανσης: 10 εβδομάδες κυρίως μετά τις 15 Αυγούστου
* Χρόνος πρώιμης φύτευσης σε εξωτερικό χώρο: 2 εβδομάδες μετά από τον τελευταίο παγετό

Ιστορία
-------

Φλώρινα, υποδέχτηκαν τον καινούριο εξωτικό τότε καρπό. Εκεί όμως που ευδοκίμησε η συγκεκριμένη πιπεριά και προσαρμόστηκε στις εδαφικές και κλιματολογικές συνθήκες ήταν τα φημισμένα για την ευφορία τους χώματα της Φλώρινας.

Μέχρι το 1950 η κόκκινη πιπεριά σε σχήμα «Δ» είχε εξελιχθεί σε σημαντικό προϊόν της περιοχής, ωστόσο το 99% της παραγωγής προοριζόταν για ξήρανση. Πρέπει να σημειώσουμε ότι όλα τα είδη της πιπεριάς δεν μπορούν να αποξηρανθούν. Τέλος, οι περισσότερες πιπεριές που εμφανίζονται Φλωρίνης δεν είναι παρά παραλλαγές του πραγματικού είδους. Οι αληθινές πιπεριές Φλωρίνης αρχίζουν να κοκκινίζουν μετά τις 15 Αυγούστου, μέχρι τότε είναι πράσινες. Η καλλιέργεια τους έχει στρεμματική απόδοση αν καλλιεργηθούν σωστά 3 τόνους το στρέμμα 

Οι πιπεριές Φλωρίνης αποτελούν εδώ και χρόνια το καθιερωμένο τοπικό έδεσμα της ομώνυμης περιοχής και αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής διατροφής των κατοίκων της .

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
*
Ο **Άκος Δασκαλόπουλος** (23 Μαρτίου 1937 - 25 Φεβρουαρίου 1998) ήταν Έλληνας ποιητής και στιχουργός.

Βιογραφία
---------

Ο **Κυριάκος Δασκαλόπουλος**, όπως ήταν ολόκληρο το όνομά του, γεννήθηκε στην Αθήνα στις 23 Μαρτίου του 1937. Ο πατέρας του ήταν υδραυλικός κι είχε άλλους δυο αδερφούς. Από μικρός διάβαζε πολλή ποίηση, λογοτεχνία, φιλοσοφία, δοκίμιο κ.λπ. Το 1962 διακρίθηκε σε ένα διαγωνισμό στιχουργικής, με το ποίημα "Μέσα στα μαύρα σου μαλλιά". Το βραβείο που κέρδισε ήταν να μελοποιήσει το ποίημα αυτό ο Μίκης Θεοδωράκης. Αυτό το 1ο τραγούδι του το αφιέρωσε στην Καίτη Κανδηλώρου με την οποία τότε ήταν ερωτευμένος. 

Στις 26 Ιουνίου του 1967, ο Άκος ενεπλάκη σε ένα σοβαρό τροχαίο, όταν το αυτοκίνητο που οδηγούσε συγκρούστηκε με αυτό που οδηγούσε ο Αλέκος Ουδινότης, με αποτέλεσμα να εκπαραθυρωθεί απ' τη θέση του οδηγού και να τραυματιστεί πολύ βαριά. Θραύσματα γυαλιού μπήκαν στο αριστερό του μάτι και έχασε για πάντα την όρασή του από αυτό. Τον επόμενο χρόνο (το 1968), απέκτησε ένα κόκκινο τρεχαντήρι, το οποίο ονόμασε **Ψαριανή** και μέσα σ' αυτό πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του μέχρι το 1982. 

Το 1974 παντρεύτηκε την ηθοποιό Χριστίνα Αυλιανού και έζησε μαζί της μέχρι το 1978 οπότε και χώρισαν. Εξέδωσε τέσσερις ποιητικές συλλογές και έγραψε τους στίχους σε μεγάλο αριθμό τραγουδιών. 

Πέθανε στις 25 Φεβρουαρίου του 1998 σε ηλικία μόλις 61 ετών και τάφηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βιογραφικό Αρχειοθετήθηκε 2011-08-20 στο Wayback Machine. στο My Greek.fm, ανάκτηση 3-8-2013.
2. ↑  Βιογραφικά στοιχεία[*νεκρός σύνδεσμος*], 2-11-2012, άρθρο του Σωτ. Γεωργούντζου, ανάκτηση 3-8-2013.
3. ↑  Ακος Δασκαλόπουλος – Στιχουργός με διαχρονική ταυτότητα Αρχειοθετήθηκε 2013-09-06 στο Wayback Machine. www.ogdoo.gr, ανάκτηση 3-8-2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δισκογραφία στο Discogs.com
* Ανεπίσημη ιστοσελίδα του Άκου Δασκαλόπουλου:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 68694819
* **ΕΒΕ**: 17465
* **BiblioNet**: **24318**
* LCCN: no2006112592
* ISNI: 0000 0000 4732 3991
* MusicBrainz: c1632f44-fe84-491b-a491-127fbe9e8097

 |

 |
Η **Αγγλικανική Εκκλησία της Αναστάσεως** είναι ένας ναός στο κέντρο του Βουκουρεστίου της Ρουμανίας, κοντά στο πάρκο Γκρατίνα Ικοάνι, στη γωνία των οδών Ξενοπόλ και Άρθουρ Βερόνα. Η εκκλησία, που είναι χτισμένη με κόκκινο τούβλο, λειτουργεί στην αγγλική γλώσσα κάθε Κυριακή μεταξύ 10 και 11 π.μ. Στις εγκαταστάσεις της περιλαμβάνεται μια μικρή αγγλική βιβλιοθήκη και ένα κατηχητικό σχολείο.

Ιστορία
-------

Η ιδιοκτησία πάνω από την οποία χτίστηκε η εκκλησία δόθηκε από τον Δήμο του Βουκουρεστίου στο Βρετανικό Στέμμα το Δεκέμβριο του 1900. Η ανέγερση του κτιρίου ολοκληρώθηκε το 1914, αλλά οι εσωτερικοί χώροι (με την τοποθέτηση των επίπλων που προέρχονταν από την Αγγλία) τελείωσαν μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η πρώτη λειτουργία πραγματοποιήθηκε το 1920, όπως μνημονεύεται στις 5 Νοεμβρίου 1922 από τον Μητροπολίτη του Γιβραλτάρ.

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η εκκλησία έκλεισε, και πέρασε στον έλεγχο ενός διαχειριστή, ο οποίος πληρωνόταν από την Ελβετική Πρεσβεία. Λειτούργησε μόνο την Ημέρα των Χριστουγέννων του 1944, με τη βοήθεια του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού και του αμερικανικού στρατιωτικού προσωπικού. Όταν οι κομμουνιστές κατέλαβαν την εξουσία στη Ρουμανία, δεν υπήρξε κανένας μόνιμος εφημέριος, ενώ οι λειτουργίες πραγματοποιούνταν σε μηνιαία βάση από επισκέπτες ιερείς. Το 1966 η εκκλησία απέκτησε και πάλι έναν μόνιμο ιερέα. Ο σημερινός ιερέας είναι ο Μαρτίν Ζακ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  *Wiki Loves Monuments monuments database*. 6  Νοεμβρίου 2017. tools.wmflabs.org/heritage/api/api.php?action=search&format=json&srcountry=ro&srlang=ro&srid=B-II-m-A-19833.
2. ↑  "Church of the Resurrection (Anglican Church of Bucharest)", *In Your Pocket City Guides*
3. 1 2  "History of the Anglican Church of the Resurrection" Αρχειοθετήθηκε 2007-07-20 στο Wayback Machine. at the *Anglican Church of the Resurrection* website
4. ↑  "The radical priest" Αρχειοθετήθηκε 2016-03-03 στο Wayback Machine. *Sofia Echo*, 14 Μαρτίου 2008

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* "Anglican Church of the Resurrection" website
* A Resurrection Near You (church's blog)

Συντεταγμένες: 44°26′34.56″N 26°6′9.48″E﻿ / ﻿44.4429333°N 26.1026333°E﻿ / 44.4429333; 26.1026333
Συντεταγμένες: 38°10′17″N 20°42′39″E﻿ / ﻿38.17139°N 20.71083°E﻿ / 38.17139; 20.71083
Η **Άβυθος** είναι πολύ μικρή λίμνη στην Κεφαλλονιά. Βρίσκεται βορειοδυτικά του Πόρου και είναι κοντά στη µικρή ορεινή κοινότητα Άγιος Νικόλαος.

Σύμφωνα με λαογραφικά στοιχεία το όνομά της προέρχεται από τη μη εξακρίβωση του βάθους της με επιστημονικά όργανα και γι' αυτό είναι περιφραγμένη και δεν είναι προσιτή στους επισκέπτες. Αναβλύζει αδιάκοπα νερό. Ονομάζεται και "Άκωλη" ή "Μεγάλη Άκωλη".

Παρατηρήσεις
------------

Δεν πρέπει να συγχέεται με τη λίμνη Εβυθός στο Νομό Ηλείας ούτε με την περιοχή Άβυθος ή Άβυδος (Άκολη) Αιγίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βλ. σχετική αναφορά Αρχειοθετήθηκε 2011-05-27 στο Wayback Machine.. greeceisland.heimat.eu. Ανακτήθηκε: 29/10/2017.
2. ↑  Βλ. σχετική αναφορά. Ανακτήθηκε από το αρχειοθετημένο πρωτότυπο: 29/10/2017.
3. ↑  Εβυθός. wikimapia.org
4. ↑  Άκολη Αιγίου. wikimapia.org

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η αμμουδερή παραλία Άβυθος στην Κεφαλονιά. kefaloniavisit.com. Ανακτήθηκε: 29/10/2017.
* Λίμνη Άβυθος Κεφαλλονιάς. wikimapia.org
Η **Βαρβάρα**, γερμ.: Barbara von Brandenburg von Hohenzollern, πολωνικά: **Barbara Brandenburska**‎ (10 Αυγούστου 1527 - Μπζεγκ, 2 Ιανουαρίου 1595) από τον Οίκος των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μπρηγκ (Μπζεγκ).

Βιογραφία
---------

Ήταν η πρώτη κόρη του Ιωακείμ Β΄ Έκτορα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της πρώτης συζύγου του Μαγδαληνής των Βέττιν, κόρης του Γεωργίου δούκα της Σαξονίας.

Το 1537 η Βαρβάρα μνηστεύθηκε με τον Γεώργιο (μετέπειτα Γιώργο Β΄ τον *Ευσεβή*), δεύτερο γιο του Φρειδερίκου Β΄ δούκα της Λεγκνίτσα ως μέρος της συμμαχίας που είχε υπογραφεί μεταξύ του πατέρα της και του Φρειδερίκου Β΄.  Ο γάμος πραγματοποιήθηκε οκτώ χρόνια αργότερα, στις 15 Φεβρουαρίου 1545 στην πατρίδα της, το Βερολίνο. Στην ίδια τελετή έγινε και ο γάμος του αδελφού της Ιωάννη-Γεωργίου με την κόρη του Φρειδερίκου Β΄, τη Σοφία. Ως προίκα η Βαρβάρα έλαβε το ποσό των 20.000 φλορινιών του Ρήνου, τα οποία προέρχοντο από τους πολίτες του Μπζεγκ. 

Δύο χρόνια αργότερα (1547) απεβίωσε ο δούκας Φρειδερίκος Β΄ και ο Γεώργιος κληρονόμησε το δουκάτο του Μπζεγκ, το οποίο περιλάμβανε τις πόλεις Ολάβα, Βόλουφ, Στσέλιν, Νιέμτσα, Κλούτσμπορκ, Μπυτσύνα και Στσινάβα. Συνολικά η Βαρβάρα έκανε δύο γιους και τρεις (επιζήσασες) κόρες.

Ο Γεώργιος Β΄ απεβίωσε στις 7 Μαΐου 1586, μετά από 41 έτη γάμου. Στη διαθήκη του άφησε το δουκάτο του Μπζεγκ στη σύζυγό του ως *ιδιοκτησία χηρείας* (Oprawa wdowia) με την πλήρη κυριαρχία επάνω σε αυτήν τη γη μέχρι το τέλος της. Τα δουκάτα της Ολάβα και Βόλουφ έλαβαν οι γιοι της Ιωακείμ-Φρειδερίκος και Ιωάννης-Γεώργιος από κοινού και επειδή η Βαρβάρα ήταν η κυβερνώσα δούκισσα στο Μπζεγκ, τα δύο αδέλφια αποφάσισαν να εγκαταστήσουν την κατοικία τους στην Ολάβα.

Το 1592 απεβίωσε ο Ιωάννης-Γεώργιος και το 1585 και η Bαρβάρα. Το Μπζεγκ κληρονόμησε ο Ιωακείμ-Φρειδερίκος.

Οικογένεια
----------

* Ιωακείμ-Φρειδερίκος 1550-1602, δούκας των Μπζεγκ, Ολάβα, Βόλουφ, Λεγκνίτσα.
* Ιωάννης-Γεώργιος 1552-1592, δούκας της Ολάβα (Όλαου).
* Σοφία 1556-1594.
* Ελισάβετ-Μαγδαλημή 1562-1630, παντρεύτηκε τον Κάρολο Β΄ Ποντέμπραντυ δούκα του Μύνστερμπεργκ-Ελς.
* Βαρβάρα 1548-1565 απεβ. 17 ετών, Μαγδαληνή 1560-1562 απεβ. 2 ετών, μία κόρη 1561 απεβ. νήπιο.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  p11139.htm#i111389. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. ↑  p36631.htm#i366309. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. ↑  A. Sammter: *Chronik von Liegnitz*, ed. by W. Pfingsten, 1868, p. 191.
4. ↑  *Zeitschrift für preussische Geschichte und Landeskunde*, Mittler, 1868, p. 341 (Digitalisat)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Marek, Miroslav. «Complete Genealogy of the House of Hohenzollern». Genealogy.EU. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2021.
* Γενεαλογική βάση δεδομένων από τον Herbert Stoyan

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 22570793
* ISNI: 0000 0000 0702 644X
* GND: 104211539

 |

 |
Η **Ινδο-Πορτογαλική Κρεολική της Βομβάης** ήταν μια κρεολική γλώσσα που βασίζεται στην πορτογαλική, η οποία αναπτύχθηκε από την μεγάλη επαφή μεταξύ της πορτογαλικής και των τοπικών γλωσσών. Επί του παρόντος, αυτή η γλώσσα έχει εκλείψει. Ομιλούνταν στη Βομβάη και τη βόρεια Ινδία: Μπασέιν, Σαλσέτ, Θάνα, Τσεβάι, Μαχίμ, Τεσελάρια, Νταντάρ, Παρέλ, Κάβελ, Μπαντόρα-Μπάντρα, Γκοβάι, Μαρόλ, Αντχέρι, Βερσόβα, Μαλβάν, Μανόρι, Μαζαγκαόν. Αυτή η γλώσσα ήταν η πιο σημαντική μετά τη κρεολική διάλεκτο της Ινδοπορτογαλικής της Κεϋλάνης. Το 1906 υπήρχαν ακόμη περίπου 5.000 άνθρωποι που μιλούσαν τη πορτογαλική κρεολική ως μητρική τους γλώσσα, 2.000 στη Βομβάη και το Μαχίμ, 1000 στη Μπαντόρα, 500 στη Θάνα, 100 στη Κούρλα, 50 στο Μπασέιν και 1.000 σε άλλες πόλεις. Εκείνη την εποχή, τα σχολεία που δίδασκαν τη κρεολική και οι πλουσιότερες τάξεις αντικαταστάθηκαν από την αγγλική γλώσσα.

Δείτε επίσης
------------

* Κρεολικές γλώσσες βασισμένες στη Πορτογαλική γλώσσα
* Ινδοπορτογαλικές κρεολικές γλώσσες

Παραπομπές
----------

1. ↑  «A Herança da Língua Portuguesa no Oriente (Ásia)».
Ένα διάγραμμα των διακομιστών και πελατών του Usenet. Οι μπλε, πράσινες και κόκκινες κουκίδες στους διακομιστές αντιπροσωπεύουν τις ομάδες που μεταφέρουν. Τα βέλη μεταξύ των διακομιστών υποδεικνύουν ανταλλαγές ομάδων συζήτησης (ροές). Τα βέλη μεταξύ υπολογιστών-πελατών και διακομιστών δείχνουν ότι ένας χρήστης είναι εγγεγραμμένος σε μια συγκεκριμένη ομάδα και διαβάζει ή υποβάλλει άρθρα.
Το **Usenet** είναι παγκόσμιο κατανεμημένο σύστημα συζήτησης που διατίθεται στους υπολογιστές. Αναπτύχθηκε από την αρχιτεκτονική δικτύου dial-up γενικής χρήσης Unix-to-Unix (UUCP). Οι Τομ Τράσκοτ και Τζιμ Έλις συνέλαβαν την ιδέα το 1979 και ιδρύθηκε το 1980. Οι χρήστες διαβάζουν και δημοσιεύουν μηνύματα (που ονομάζονται άρθρα ή αναρτήσεις και συλλογικά ονομάζονται ειδήσεις) σε μία ή περισσότερες κατηγορίες γνωστές ως ομάδες συζήτησης. Το Usenet μοιάζει με το Σύστημα πίνακα ανακοινώσεων (BBS) σε πολλές απόψεις και είναι ο πρόδρομος των διαδικτυακών φόρουμ που χρησιμοποιούνται ευρέως σήμερα. Οι συζητήσεις είναι χωρισμένες σε νήματα, όπως στα διαδικτυακά φόρουμ και το BBS, αν και οι αναρτήσεις αποθηκεύονται διαδοχικά στον εξυπηρετητή. Το όνομα προέρχεται από τον όρο "δίκτυο χρηστών".

Μια αξιοσημείωτη διαφορά μεταξύ ενός BBS, ενός διαδικτυακού φόρουμ και του Usenet είναι η απουσία κεντρικού διακομιστή και ειδικού διαχειριστή. Το Usenet διανέμεται μεταξύ ενός μεγάλου, συνεχώς μεταβαλλόμενου συνόλου διακομιστών που αποθηκεύουν και διαβιβάζουν μηνύματα μεταξύ τους στις λεγόμενες πηγές ειδήσεων. Οι μεμονωμένοι χρήστες μπορούν να διαβάζουν μηνύματα και να αποστέλλουν μηνύματα σε έναν τοπικό διακομιστή που διαχειρίζεται ένας εμπορικός πάροχος υπηρεσιών usenet, ο τοπικός πάροχος υπηρεσιών διαδικτύου, ένα πανεπιστήμιο, ο εργοδότης ή ο δικός του διακομιστής.

Το Usenet έχει σημαντική πολιτιστική σημασία στον δικτυωμένο κόσμο, καθώς έχει δημιουργήσει ή και διαδώσει πολλές ευρέως αναγνωρισμένες έννοιες και όρους όπως οι "FAQ", "flame" και "spam".

Παραπομπές
----------

1. ↑  *From Usenet to CoWebs: interacting with social information spaces*, Christopher Lueg, Danyel Fisher, Springer (2003), (ISBN 1-85233-532-7), (ISBN 978-1-85233-532-8)
2. ↑  The jargon file v4.4.7 Αρχειοθετήθηκε January 5, 2016, στο Wayback Machine. Jargon File Archive.
3. ↑  Chapter 3 - The Social Forces Behind The Development of Usenet Αρχειοθετήθηκε August 4, 2016, στο Wayback Machine. Netizens Netbook by Ronda Hauben and Michael Hauben.
4. ↑  «USENET Newsgroup Terms – SPAM». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Σεπτεμβρίου 2012.
Ο **Σεβαστιανός Ροσσολάτος** (19 Ιουλίου 1944, Ερμούπολη) είναι ρωμαιοκαθολικός επίσκοπος που διετέλεσε Αρχιεπίσκοπος των εν Αθήναις Καθολικών από τις 12 Αυγούστου 2014 έως το 2021.

Βιογραφικό
----------

Ο Σεβαστιανός Ροσσολάτος ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση στη Σύρο, κι έπειτα, συνέχισε την εκπαίδευση του στην Ελληνογαλλική Σχολή Αγίου Παύλου, στην Αθήνα. Από το 1962 μέχρι το 1968, ως φοιτητής στο Ελληνικό Κολλέγιο της Ρώμης σπούδασε Φιλοσοφία και Θεολογία. Αργότερα, διακρίθηκε με το Δίπλωμα Φιλοσοφίας και Θεολογίας από το Ποντιφικό Γρηγοριανό Πανεπιστήμιο. Στις 21 Ιουλίου 1968 χειροτονήθηκε ως πρεσβύτερος στην Άνω Σύρο, όπου και τοποθετήθηκε ως μέρος του κλήρου της Καθολικής Επισκοπής Σύρου. Ως ιερέας είχε την ευθύνη στο Προσκύνημα της Παναγίας της Φανερωμένης Σύρου, αλλά και ήταν διευθυντής στην εφημερίδα της επισκοπικής επαρχίας της Σύρου και ένας από τα μέλη των επιτροπών της Ιεράς Συνόδου της Καθολικής Ιεραρχίας στην Ελλάδα. Ιδιαίτερα, ήταν μέλος στην επιτροπή της Θείας Λατρείας. Ο Σεβαστιανός Ροσσολάτος τοποθετήθηκε Αρχιεπίσκοπος των εν Αθήναις Καθολικών από τον Πάπα Φραγκίσκο στις 12 Αυγούστου 2014 έπειτα από παραίτηση του Νικολάου Φώσκολου. Ανέλαβε τη θέση του μετά την Αρχιερατική Χειροτονία του. Διετέλεσε Αρχιεπίσκοπος των εν Αθήναις Καθολικών έως το 2021. Στις 14 Ιουλίου 2021 αντικαταστάθηκε από Θεόδωρος Κοντίδης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. rossola. Ανακτήθηκε στις 18  Οκτωβρίου 2020.
2. ↑  «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. rossola. Ανακτήθηκε στις 28  Ιανουαρίου 2021.
3. 1 2  rossola.
4. ↑  athe.

Πηγές
-----

 Αρχειοθετήθηκε 2014-09-23 στο Wayback Machine.
Συντεταγμένες: 59°57′19″N 30°20′16″E﻿ / ﻿59.95528°N 30.33778°E﻿ / 59.95528; 30.33778

Το καταδρομικό "Aurora" στην Αγία Πετρούπολη
Το **καταδρομικό Αβρόρα** (ρωσικά: Аврора‎, «αυγή») είναι παροπλισμένο παλιό πολεμικό πλοίο του ρωσικού στόλου της Βαλτικής, που βρίσκεται σήμερα στην Αγία Πετρούπολη, αγκυροβολημένο στον ποταμό Νέβα (Neva), απέναντι από το νεομπαρόκ κτήριο της Ναυτικής Ακαδημίας Ναχίμοφ. Κατασκευάστηκε το 1900 και έδρασε κατά τις επιχειρήσεις στον Ειρηνικό Ωκεανό σε ναυμαχίες με τον ιαπωνικό στόλο (1905) κατά τη διάρκεια του Ρωσο-Ιαπωνικού Πολέμου. 

Τη νύχτα της 25ης Οκτωβρίου του 1917, το πλήρωμα του "Aurora" έριξε ένα κανονιοβολισμό από το μπροστινό κανόνι του, δίνοντας το σήμα για την επιδρομή στα Χειμερινά Ανάκτορα του Πετρογκράντ (όπως λεγόταν τότε η Αγία Πετρούπολη) και σηματοδοτώντας έτσι την έναρξη της Οκτωβριανής Επανάστασης στη Ρωσία. 

Η Κόκκινη Φρουρά, που είχε εκπαιδεύσει ο Λέον Τρότσκι στο Ινστιτούτο Σμόλνι (ρωσ. Σμόλνι Ίνστιτουτ), εισέβαλε στα Χειμερινά Ανάκτορα. Οι Κοζάκοι με τους ευέλπιδες που υπερασπίζονταν το ανάκτορο δεν μπόρεσαν να αντιμετωπίσουν τους επαναστάτες. Η κατάληψη των Χειμερινών Ανακτόρων και η δολοφονία αργότερα του τσάρου Νικολάου Β' και ολόκληρης της οικογένειάς του (1918) σηματοδότησε την κατάληψη της εξουσίας από τους κομμουνιστές ηγέτες Λένιν και Τρότσκι και το κόμμα των μπολσεβίκων. 

Κατά την πολιορκία του Λένινγκραντ στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, οι Ρώσοι βύθισαν το "Aurora" για να μην πέσει στα χέρια των Γερμανών. Ανασύρθηκε το 1944 και από το 1956, αναπαλαιωμένο, λειτουργεί πλέον ως επισκέψιμο μουσείο και σύμβολο της κομμουνιστικής Επανάστασης. Μπορεί να δει κανείς το φημισμένο κανόνι του, τα διαμερίσματα του πληρώματος, καθώς και μια έκθεση για την ιστορία του πλοίου.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αβρόρα (καταδρομικό)** |

* Claudia Sugliano: "Saint Petersburg", White Star Publishers, Vercelli - Italy, 2002.
* "ΑΓΙΑ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ" (Οδηγοί του Κόσμου), Εκδόσεις: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ/DORLING KINDERSLEY, Ελληνική 'Εκδοση, Αθήνα, 1998.
* "Russia & Belarus" (St Petersburg), Lonely Planet Publications Pty Ltd, 2003. Προσαρμογή για την ελληνική γλώσσα, Εκδόσεις Οξύ Α.Ε. Αθήνα, 2003.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 154814585
* BNF: cb18043573d (data)

 |

 |
Συντεταγμένες: 36°10′12″N 28°5′56″E﻿ / ﻿36.17000°N 28.09889°E﻿ / 36.17000; 28.09889

Το **Κάστρο Φερακλού** ή **Φεράκλου** ή **Φαρακλού**, επίσης **Φαρακλενόν Κάστρο**,,  είναι ερειπωμένο μεσαιωνικό φρούριο, που βρίσκεται σε ύψος 85 μέτρων με θέα το χωριό Χαράκι στην ανατολική ακτή του νησιού της Ρόδου, Ελλάδα.

Ιστορία
-------

Το φρούριο χτίστηκε αρχικά στη βυζαντινή εποχή. Καταλήφθηκε από τους Οσπιτάλιους Ιππότες στις 20 Σεπτεμβρίου 1306, αποτελώντας την πρώτη τους κτήση στο νησί που θα γινόταν η βάση τους. Μέχρι το 1408 είχε ερειπωθεί και επισκευάστηκε υπό τους Μεγάλους Μαγίστρους Τζοβάνι Μπατίστα Ορσίνι (1467-76) και Πιερ ντ' Ομπισόν (1476-1503) ως προπύργιο για την προστασία της περιοχής, και ιδιαίτερα για των αγκυροβολίων στις παραλίες στο Χαράκι και την Αγία Αγάθη. Μετά το 1470, οι Οσπιτάλιοι εγκατέλειψαν όλες τις άλλες οχυρώσεις στο νησί, εκτός από τον Φεράκλο, την κοντινή Λίνδο και την πόλη της Ρόδου, οι οποίες με τη σειρά τους ενισχύθηκαν περαιτέρω. Ένα διάταγμα του 1474 όριζε ότι το κάστρο του Φεράκλου ήταν το καταφύγιο των κατοίκων των χωριών Μαλώνα, Σαλία, Καταγρός, Ζηνοδότου και Καμινάρι, όταν υπήρχε κίνδυνος.

Το φρούριο καταλήφθηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1523 μετά από μακρά πολιορκία, λίγους μήνες μετά την κατάληψη της Ρόδου. Οι Οθωμανοί δεν χρησιμοποίησαν το κάστρο και έκτοτε εγκαταλείφθηκε.

Περίγραμμα
----------

Το φρούριο έχει ακανόνιστη πολυγωνική διάταξη, με περίμετρο τοίχου 680 μέτρα που περιβάλλει έκταση 1.700 τετραγωνικών μέτρων. Το βόρειο και το δυτικό τμήμα χρονολογούνται στους Βυζαντινούς χρόνους, αλλά τα υπόλοιπα είναι προσθήκες ή τροποποιήσεις των Οσπιτάλιων. Μία πύλη και δύο κυλινδρικοί πύργοι σώζονται στο νότιο τμήμα των τειχών, μαζί με μια δεξαμενή στο εσωτερικό.

Εικόνες
-------

* Θέα από το νότο. ΑπόγευμαΘέα από το νότο. Απόγευμα
* Θέα από το νότο. ΝύχταΘέα από το νότο. Νύχτα
* Θέα από τα δυτικά. ΑπόγευμαΘέα από τα δυτικά. Απόγευμα
* Υπολείμματα του δρόμου προς το Κάστρο στη νότια πλευράΥπολείμματα του δρόμου προς το Κάστρο στη νότια πλευρά
* Τα ερείπια της αψίδαςΤα ερείπια της αψίδας
* Τα ερείπια του βόρειου τοίχουΤα ερείπια του βόρειου τοίχου
* Ένα κομμάτι του νότιου τοίχουΈνα κομμάτι του νότιου τοίχου
* Ελιά στα ερείπια του κάστρου ΦεράκλουΕλιά στα ερείπια του κάστρου Φεράκλου

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Κάστρο Φεράκλου: Περιγραφή». Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2016.
2. ↑  «Κάστρο Φερακλού». Καστρολογος. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Feraklos Castle στο Wikimedia Commons
|  |
| --- |
| 
 |
| Ελληνικό αλφάβητο |
| Αα | Άλφα | Νν | Νι |
| Ββ | Βήτα | Ξξ | Ξι |
| Γγ | Γάμμα | Οο | Όμικρον |
| Δδ | Δέλτα | Ππ | Πι |
| Εε | Έψιλον | Ρρ | Ρω |
| Ζζ | Ζήτα | Σσς | Σίγμα |
| Ηη | Ήτα | Ττ | Ταυ |
| Θθ | Θήτα | Υυ | Ύψιλον |
| Ιι | Ιώτα | Φφ | Φι |
| Κκ | Κάππα | Χχ | Χι |
| Λλ | Λάμδα | Ψψ | Ψι |
| Μμ | Μι | Ωω | Ωμέγα |
| Ιστορία |
| Αρχαϊκές τοπικές παραλλαγές* Δίγαμμα
* Ήτα
* Σαν
* Τσαν
* Κόππα
* Σαμπί
 |
| Σημεία στίξης Συμπλέγματα |
| Αριθμοί ϛ (6) ϟ (90) ϡ (900) |
| Σε άλλες γλώσσες |
| * Βακτριανά
* Μυσικά
* Λυκιακά
* Καρικά
* Γοτθικά
* Ελληνοϊβηρικά
* Κοπτικά
* Παλαιονουβικά
* Καραμανλήδικα
 |
| Σχετικά λήμματα |
| * Πολυτονική γραφή
* Μικρογράμματη γραφή
* Ελληνικός κώδικας Μπράιγ
* Κώδικας Μορς
* Επιστημονικά σύμβολα
 |
| 

---

* **Κατηγορία Κατηγορία**
* **Commons page Κοινά**

---

π • σ • ε |

Το αργυρό *Τετράδραχμο*. Το Κόππα κάτω από τον Πήγασο σήμαινε ότι αυτό είναι νόμισμα της αρχαίας Κορίνθου.
Το κεραυνόμορφο κόππα που συμβολίζει το 90
Το **κόππα** (**Ϙ ϙ** σε αρχαίες επιγραφές, μεταγενέστερα **Ϟ ϟ** μόνο ως αριθμός) ή **ϙόππα** είναι γράμμα των προγενέστερων ελληνικών αλφαβήτων μετά το π και πριν το ρ, που προφερόταν όπως το κ. Ενώ το γράμμα κάππα (κ) χρησιμοποιήθηκε στην ελληνική για να δηλώσει στη γραφή, ως τα μέσα περίπου του 6ου π.Χ. αιώνα το άηχο κλειστό ουρανικό σύμφωνο που προφέρουμε π.χ. στα νεοελληνικά *κίνημα* ή *κενό*, την ίδια περίοδο για την απόδοση του άηχου κλειστού υπερωικού συμφώνου πρό των ο και υ, αυτού που προφέρουμε σήμερα στις λέξεις *κόσμος* ή *ακούω* χρησιμοποιήθηκε το γράμμα κόππα (ϙ). Έτσι στα αρχαϊκά ελληνικά αλφάβητα βρίσκουμε να γράφονται ΔΙΚΕ (δίκη), ΚΑΛΟΣ (καλός), ΑΛΚΙΒΙΑΔΕΣ (Αλκιβιάδης), αλλά ϘΑϘΟΣ (κακός), ϘΟΡΕ (κόρη), ΛΕϘΥΘΟΣ (λήκυθος), ϘΟΡΙΝΘΟΣ (Κόρινθος).

Φωνολογικώς η χρήση δύο διαφορετικών γραμμάτων στις αρχαϊκές, κυρίως, επιγραφές σημαίνει ότι το φωνολογικό σύστημα της Ελληνικής διέθετε δύο αλλόφωνα του κ: ένα ουρανικό και ένα υπερωικό, κάτι αντίστοιχο δηλαδή στην προφορά -αλλά όχι στη γραφή- με αυτό που συμβαίνει στη νέα Ελληνική. Η γενικευμένη χρήση ενός μόνο κ (του κάππα) από τα μέσα του 6ου π.Χ. αιώνα σημαίνει είτε ότι η διαφορά αυτή στην προφορά έπαψε από τότε να υπάρχει είτε ότι έπαψε απλώς να δηλώνεται στη γραφή.

Ενώ για τη γραφή λέξεων χρησιμοποιήθηκε η μορφή του αρχαϊκού κόππα ( **Ϙ ϙ** ), στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης το κόππα χρησιμοποιείται μέχρι και σήμερα με τη μορφή του κεραυνόμορφου κόππα ( **Ϟ ϟ** ) για να δηλώσει τον αριθμό 90.

Στο λατινικό αλφάβητο το γράμμα κόππα αντιστοιχεί στο γράμμα Q.

Η παροιμία "Οὐδὲ ϙόππα γιγνώσκων" λέγονταν για εντελώς αδαή άνθρωπο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **κόππα**  |

* Archaic Koppa
* Koppa του Νίκου Νικολάου (Nick Nicholas)
Στην αρχαιότητα και ειδικότερα στο Σπαρτιατικό στρατό την ονομασία **ξεναγοί** έφεραν οι Σπαρτιάτες στρατηγοί που αναλάμβαναν τη διοίκηση των συμμαχικών στρατευμάτων. Οι ξεναγοί στρατηγοί ήταν αυτοί που καθόριζαν τον αριθμό των υπό στράτευση και τη δύναμη - τον αριθμό των στρατιωτικών μονάδων που ήταν υποχρεωμένη να παρατάξει κάθε σύμμαχος πόλη - κράτος. Στο καιρό της ειρήνης οργάνωναν ειδικές εκπαιδεύσεις κατά ενιαίο τύπο των νέων των συμμαχικών πόλεων.

Μετά την Ανταλκίδειο ειρήνη οι ξεναγοί εξαπέστειλαν φοροεισπράκτορες σε κάθε σύμμαχο πόλη για την είσπραξη του ανάλογου "φόρου εκστρατείας" που είχε επιβληθεί από τις ίδιες τις πόλεις (κατ΄ επιταγή) στους κατοίκους τους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Harry Thurston Peck, Harpers Dictionary of Classical Antiquities (1898), Xenāgus». *www.perseus.tufts.edu*. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2023.
2. ↑  Θουκυδίδης. «Πελοποννησιακός Πόλεμος, Βιβλίο Β', κεφ. 75». *www.perseus.tufts.edu*. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2023.

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.14ος, σελ.690.
| **Αεροδρόμιο/Μοντελοδρόμιο Τριόδου** |
| --- |
| Γενικά |
| IATA | --- | ICAO | --- |
| Τύπος Αεροδρομίου | Πολιτικό |
| Χειριστής | --- |
| Εξυπηρετεί | Τρίοδος |
| Γεωγραφικές Συντεταγμένες | 37°05'40"Βόρεια
21°59'25"Ανατολικά |
| Υψόμετρο | 11 μέτρα |
| Διάδρομος |
| Κατεύθυνση | Μήκος | Επιφάνεια |
| Πόδια | Μέτρα |
| 16 / 34 | 3.937 | 1.200 | Άσφαλτος |

Το **Αεροδρόμιο/Μοντελοδρόμιο Τριόδου** είναι αεροδρόμιο στην περιοχή της Τριόδου στο νομό Μεσσηνίας. Βρίσκεται 7 χιλιόμετρα (4 NM) από τη πόλη της Μεσσήνης και 17 χιλιόμετρα (9 NM) από την Καλαμάτα. Υπάρχουν σχέδια για τη δημιουργία αγωνιστικής πίστας αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών στο χώρο.

Ιστορικό
--------

Το Αεροδρόμιο Τριόδου χρησιμοποιούταν για 20 χρόνια ως αεροδρόμιο πολιτικής αεροπορίας. Λόγω της ανάγκης για μεγαλύτερο διάδρομο, στις 19 Ιουλίου 1970, οι πτητικές λειτουργίες μεταφέρθηκαν στον Κρατικό Αερολιμένα Καλαμάτας. Σήμερα χρησιμοποιείται αποκλειστικά από υπερελαφρά και τηλεχειριζόμενα αεροσκάφη.

Υποδομές
--------

Το αεροδρόμιο βρίσκεται σε υψόμετρο 11 μέτρων (36 πόδια) από τη στάθμη της θάλασσας. Έχει έναν διάδρομο διεύθυνσης 16/24 με ασφάλτινη επιφάνεια. Οι διαστάσεις του είναι 1.200x40 μέτρα (3.937x131 πόδια).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «History of Kalamata International Airport - Ιστορία του Κρατικού Αερολιμένα Καλαμάτας». 26 Ιανουαρίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιανουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2016. CS1 maint: Unfit url (link)
2. ↑  Triodhon Αρχειοθετήθηκε 2016-03-03 στο Wayback Machine. airport information from DAFIF (effective October 2006)
3. ↑  Μπούζα-Κωνσταντέλου, Αντωνία (18 Δεκεμβρίου 2015). «Αεροδρόμιο Τριόδου Μεσσήνης, μία ελπιδοφόρα προοπτική που καθυστερεί». *TornosNews.GR*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Οκτωβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2019.
4. ↑  Αερολιμένας Καλαμάτας - Τρίοδος (in Greek).
Ο **Ντένις Έπσταϊν** (γεννημένος στις 2 Ιουλίου 1986) είναι Γερμανός ποδοσφαιριστής. Για την σεζόν 2013/14 και για τα επόμενα 3 χρόνια, συμφώνησε να αγωνίζεται στην ΦΣΦ Φραγκφούρτης, η οποία συμμετέχει στην δεύτερη κατηγορία της Γερμανίας.

Καριέρα
-------

Ο Έπσταϊν έχει αγωνιστεί σε ακαδημίες της Μπάγερ Λεβερκούζεν, της Φορτούνα Κολωνίας και της ΦΚ Κολωνίας. Αγωνίζεται στα αριστερά, ως εξτρέμ, ως μέσος και περιστασιακά, ως αριστερός μπακ.

### Γερμανικό πρωτάθλημα

Η επαγγελματική του καριέρα ξεκίνησε το 2005. Έπαιξε αρκετά παιχνίδια στην Κολωνία, αλλά κρίθηκε πως πρέπει να δοθεί δανεικός στη Ροτ-Βάις Έσσεν. Το 2007 μεταγράφεται στην Όφφενμπαχ, όπου μένει για μια σεζόν.

### Ηρακλής

Το καλοκαίρι του 2008 ο Ηρακλής απέκτησε τον ποδοσφαιριστή. Έμεινε στην Θεσσαλονίκη για δύο σεζόν. Κάνοντας εξαιρετικές εμφανίσεις προσελκύει το ενδιαφέρον πολλών μεγάλων ομάδων της Ελλάδας.

### Ολυμπιακός - Κέρκυρα

Το καλοκαίρι του 2010 ο Ολυμπιακός απέκτησε τα δικαιώματά του. Ο Γερμανός δεν κατάφερε να κερδίσει θέση στο ρόστερ της ομάδας του Πειραιά και δόθηκε αμέσως δανεικός στην Κέρκυρα, όπου έκανε εξαιρετικές εμφανίσεις και με την βοήθειά του οι Φαίακες έμειναν στην μεγάλη κατηγορία.

### Ατρόμητος

Το καλοκαίρι του 2011 έμεινε ελεύθερος. Ο Ατρόμητος με αστραπιαίες κινήσεις τον απέκτησε. Στο Περιστέρι έγινε βασικός από την αρχή, ενώ έπαιξε και στον τελικό Κυπέλλου Ελλάδος του 2012. Ο Έπσταϊν ήταν ο δεύτερος παίκτης που σκόραρε για τον Ατρόμητο στις διεθνείς διοργανώσεις. Η σεζόν 2012/13, δεν ήταν ιδιαίτερα καλή για τον Γερμανό μέσο, που μετά από μέτριες εμφανίσεις, αποδεσμεύτηκε τον Ιανουάριο του 2013 από τον Ατρόμητο.

### Φραγκφούρτη

Ο Έπσταϊν για την σεζόν 2013/14 και για τα επόμενα 3 χρόνια, συμφώνησε να αγωνίζεται με την ΦΣΦ Φραγκφούρτης στη δεύτερη κατηγορία της Γερμανίας.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* 
* 

1. ↑  Ατρόμητος:Κρίμα, γιατί μπορούσε…
Ο **Σωτήρης Μαυρονάσιος** (γεν. 6 Μαρτίου 1953, Κορινθία) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που αγωνίζονταν στη θέση του σέντερ μπακ, προπονητής ποδοσφαίρου και νυν διοικητικός παράγοντας.

Ποδοσφαιρική σταδιοδρομία
-------------------------

Πρωτοέπαιξε ποδόσφαιρο στην ερασιτεχνική ομάδα Ολυμπιακού Άσσου (Ε.Π.Σ. Κορινθίας) στην αρχή της δεκαετίας του 70 και από εκεί μετεγράφηκε στους ερασιτέχνες του Εθνικού Πειραιά, από το 1974 έως το 1977. Το καλοκαίρι του ίδιου έτους μετεγγράφηκε στον Αχαρναϊκό, με τον οποίο αγωνίσθηκε μια σεζόν στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα, κερδίζοντας την άνοδο το 1978 και 2 σεζόν στη Β΄Εθνική, το διάστημα 1979-1980. Θεωρούνταν από τα καλύτερα κεντρικά μπακ της κατηγορίας και έτσι κέντρισε το ενδιαφέρον των παραγόντων του Αιγάλεω Α.Ο. οι οποίοι τον απέκτησαν το καλοκαίρι του 1980 επί προεδρίας Αλέξανδρου Σταυρόπουλου, δαπανώντας το πολύ μεγάλο για την εποχή ποσό των 650.000 δραχμών .

Στο Αιγάλεω έπαιξε για τις δυο επόμενες περιόδους, ως βασικός, ωστόσο προς τα τέλη της δεύτερης χρονιάς ήρθε σε αντιπαράθεση με τον τότε πρόεδρο της αθηναϊκής ομάδας Βίκτωρα Μητρόπουλο, με αποτέλεσμα να τιμωρηθεί με 6μηνη διακοπή συμβολαίου .

Το φθινόπωρο του 1982 υπόγραψε στην Κόρινθο, μαζί με τους συμπαίκτες του Δ. Παπαϊωάννου και Μιχ. Μυλωνά, αλλά σύντομα αντιμετώπισε πολλά προβλήματα από την προηγούμενη ποινή του, τα οποία οδήγησαν σε έντονη αντιπαράθεση την νέα ομάδα του με την προηγούμενη.

Συνέχισε να αγωνίζεται με τα χρώματα της Κορίνθου έως και το 1985, πάντα στη Β΄Εθνική, ενώ την περίοδο 1985-86 έπαιξε στον Παννεμεατικό στην Α΄κατηγορία Ε.Π.Σ. Κορινθίας. Το 1986-87 επέστρεψε σαν βετεράνος πια, στον Αχαρναϊκό, τερματίζοντας την αγωνιστική του καριέρα.

Προπονητικό και παραγοντικό έργο
--------------------------------

Άρχισε από τον Άτλαντα Αθηνών (Ε.Π.Σ. Αθηνών), το φθινόπωρο του 1987, αλλά το Φεβρουάριο του 1988 παραιτήθηκε και ανέλαβε τον Αχαρναϊκό, στη Β΄Εθνική.

Επέστρεψε και το 1988-89, όταν η ομάδα έπαιζε στη Γ΄Εθνική.

Ακολούθως διετέλεσε τεχνικός του Παγκορινθιακού (1995-96), γενικός αρχηγός στον Εθνικό (1996-1997), προπονητής και βοηθός προπονητή στη Μαρκό (1998-1999), προπονητής στην Κόρινθο (1999-00).

Τα επόμενα 4 χρόνια ήταν εξωδιοικητικός παράγοντας του συλλόγου, ενώ τη σεζόν 2005-06 ανέλαβε τεχνικός της *Ελλάδας Βέλλου*.

Το φθινόπωρο του 2006 προσλήφθηκε προπονητής στον Πέλοπα Κιάτου, καθώς τους προηγούμενους μήνες ήταν τεχνικός διευθυντής της Κορίνθου.

Το 2010 ανέλαβε πρόεδρος του ΠΑΣ Κόρινθος και έμεινε στη θέση αυτή έως και τα τέλη του 2011, ενώ ήταν μεταξύ των υποψηφίων να αναλάβουν και το Βύζαντα Μεγάρων. Από το 2020 έως το 2022 ήταν πρόεδρος της ΠΑΕ του Ολυμπιακού Βόλου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Φύλλο "Αθλητικής Ηχούς", της 5 Νοεμβρίου 1986, σελ. 3
2. ↑  Φύλλα "Αθλητικής Ηχούς", των 17 Δεκεμβρίου 1982, 1 Φεβρουαρίου 1983 και 3 Φεβρουαρίου 1983

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Ηλεκτρονικό Αρχείο "Αθλητικής Ηχούς
* Νίκος Δημ. Νικολαΐδης, "50 ΧΡΟΝΙΑ ΑΙΓΑΛΕΩ" (Έκδοση δήμος Αιγάλεω, 1998)
Ο **Κυριάκος Ανδρούτσος** (γενν. Πάτρα, 29 Δεκεμβρίου 1950) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν ως δεξιός μπακ.

Βιογραφικό
----------

Ο Ανδρούτσος γεννήθηκε στην Πάτρα, στις 29 Δεκεμβρίου του 1950.

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Πανιώνιο Πατρών. Υπήρξε παίκτης της Παναχαϊκής κατά την δεκαετία του ‘70 και αγωνίστηκε με την φανέλα της μεταξύ άλλων και στην ένδοξη στιγμή για τον σύλλογο κατά την ευρωπαϊκή έξοδο της, στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, πράγμα πρωτόγνωρο τότε για ομάδα από την λεγόμενη ελληνική επαρχία. 

Μάλιστα σε εκείνα τα ευρωπαϊκά παιχνίδια που έδωσε η Παναχαϊκή ο Ανδρούτσος ήταν βασικός σε όλα και χαρακτηριστικό είναι ότι στον πρώτο αγώνα απέναντι στην αυστριακή Γρατς, αναφέρεται από τον τύπο της εποχής ότι μαζί με τους Λεβεντάκο, Σίδερη, Μιχαλόπουλο υπήρξε κορυφαίος για την ομάδα. 

Το 1977 ο Ανδρούτσος πήρε μεταγραφή για τον Ολυμπιακό, στον οποίο αγωνίστηκε για μια σεζόν και έπειτα επέστρεψε στην Παναχαϊκή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Παναχαϊκή: Μία ιστορία 128 χρόνων \* Σπάνιο φωτογραφικό υλικό». *SPORTIN*. 7 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2021.
2. ↑  «Η πρώτη επαρχιακή ομάδα που έπαιξε στην Ευρώπη ήταν η Παναχαϊκή!». *Sport-Retro.gr*. 19 Σεπτεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2021.