recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Αγνωστικιστικός θεϊσμός** ή **αγνωστικός θεϊσμός** είναι η φιλοσοφική θέση η οποία συμπεριλαμβάνει και τον θεϊσμό και τον αγνωστικισμό. Οι αγνωστικιστές θεϊστές πιστεύουν οτι υπάρχει ένας ή περισσότεροι θεοί αλλά η γνώση για αυτούς είναι προς το παρόν είτε άγνωστη είτε αδύνατη (πάλι είτε ως θέση αρχής είτε ως γνώση από τα μεχρι τώρα δεδομένα). Η συγκεκριμένη ιδεολογία έρχεται σε αντίθεση με τον αγνωστικιστικό αθεϊσμό, ο οποίος βασίζεται στη πίστη πως η ύπαρξη κάποιας θεότητας είναι αδύνατο να είναι γνωστή οπότε το θείον δεν υπάρχει (είτε ως θέση αρχής, είτε ως γνώση από τα μέχρι τώρα δεδομένα). Παρ’ όλα αυτα οι θεωρίες του αγνωστικιστικού θεϊσμού αλλά και και του αγνωστικιστικού αθεϊσμού ουσιαστικά βασίζονται σε ανθρώπινα πιστεύω. Ο Εμπειρικός Αγνωστικισμός, που είναι το ένα από τα δύο είδη του Αγνωστικισμού, και ο Εμπειρισμός από την άλλη είναι ιδεολογίες που δεν βασίζονται στην πίστη αλλά στην προσωπική εμπειρία, η οποία οδηγεί στην άρρητη γνώση.

Παραπομπές
----------
Ο **Γιάνους Α΄** ο *παλαιός*, πολων. Janusz I starszy (π. 1347/52 - 8 Δεκεμβρίου 1429) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας της Βαρσοβίας (1373/4-) και, έπειτα από τη διαίρεση της πατρικής κληρονομίας το 1381, κυβερνήτης των Νουρ, Βόμζα, Λιφ, Τσιεχάνουφ, Βισόγκρουντ και Ζακρότσιμ. Από το 1391 ήταν, για το φέουδο της Ποντλάσιε, υποτελής τού βασιλιά της Πολωνίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Σιεμόβιτ Γ΄ δούκα της Μαζοβίας και της (πρώτης συζύγου του) Ευφημίας των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης τού Νικολάου Β΄ δούκα της Οπάβα.

Το έτος γέννησής του που παραδίδεται από τον χρονικογράφο ως το 1329 είναι λάθος· οι σύγχρονοι ιστορικοί θεωρούν ότι γεννήθηκε μετά το 1346 και απόδειξη γ' αυτό είναι ότι έλαβε το δικό του δουκάτο το 1373/4. Το 1381 απεβίωσε ο πατέρας του και διαίρεσε την πατρική κτήση με τον δευτερότοκο αμφιθαλή αδελφό του Σιεμόβιτ Δ΄: ο Γιάνους Α έλαβε τη Βαρσοβία, Νουρ, Βόμζα, Λιφ, Τσιεχάνουφ, Βισόγκρουντ και Ζακρότσιμ.

Στην περιοχή αυτή κράτησε πιστά στενή συνεργασία με τους βασιλείς της Πολωνίας Λουδοβίκος Α΄ της Ουγγαρίας των Καπετιδών-Ανζού, την κόρη του Γιαντβίγκα της Πολωνίας και τον σύζυγό της Βλαντισλάβ Β΄ Γιαγκέλο. Έκφραση αυτής είναι οι τρεις δηλώσεις υποτέλειας τα έτη 1373, 83 και 87. Έτσι ήλθε σε αντίθεση με την πολιτική του αδελφού του Σιεμόβιτ Δ΄, που προσπάθησε να εκμεταλλευτεί τις δυσκολίες των Καπετιδών-Ανζού, ζητώντας το Πολωνικό στέμμα για τον εαυτό του. Όταν το 1382 απεβίωσε ο Λουδοβίκος Α΄, ο Γιάνους Β΄ αναγνώρισε την Γιαντβίγκα ως διάδοχο εκείνου και το επόμενο έτος μετέβη στη Βούδα, όπου άφησε στρατό για την υποστήριξή της· ως ανταμοιβή τού δόθηκαν τα αλατορυχεία της Μπόχνια, που απέφεραν 24.00 φλωρίνια ετησίως. Όμως ο Γιάνους Α΄ έπρεπε να προφυλαχτεί από τον Σιγισμούνδο τού Οίκου τού Λουξεμβούγου, όταν πέρασε με το στρατό του για να σώσει τη μέλλουσα σύζυγό του Μαρία των Καπετιδών-Ανζού, αδελφή της Γιαντβίγκα.

Οι τρεις γιοί του προαπεβίωσαν εκείνου, έτσι τον διαδέχθηκε ο μόνος εγγονός του Μπολέσλαφ Δ΄.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε π. το 1371/73 την Ντανούτε (βαπτίστηκε Άννα) των Γκεντιμινιδών, κόρη τού Κεστούτις μεγάλου δούκα της Λιθουανίας και εξαδέλφη τού Βλαντισλάβ Β΄ Γιαγκελλόνωνείχε τέκνα:

* Όλγα (;) 1373/6-1401, παντρεύτηκε τον Πέτρου Α΄ βοεβόδα (πρίγκιπα) της Μολδαβίας.
* Γιάνους ο *νεότερος* 1376/81-1422, διάδοχος.
* Μπολέσλαφ 1385/86-1424, διάδοχος. Γιος του ήταν ο:
	+ Μπολέσλαφ Δ΄ π. 1421-1454, δούκας της Βαρσοβίας και της Ποντλέσιε.
* Κορράδος π. 1400-1412/13, απεβ. 12-13 ετών.

Πηγές
-----

* Kazimierz Jasiński: Rodowód Piastów mazowieckich. Poznań - Wrocław 1998, p. 79.

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 3  Οκτωβρίου 2016.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Janusz I of Warsaw  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Ντέιβιντ Λι** (*David Lee*, γεννημένος στις 8 Μαρτίου 1983) είναι Αμερικανός διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 2.03 μ. και αγωνίζεται στη θέση του κεντρικού.

Καριέρα
-------

Ο Ντέιβιντ Λι πρωτοέπαιξε βόλει με την Κολλεγιακή ομάδα του Πανεπιστημίου Λονγκ Μπιτς Στέιτ της Καλιφόρνια, στο οποίο εισήχθη το 2003. Μετά την αποφοίτησή του, αποφάσισε να συνεχίσει την καριέρα του στη Γαλλία με την ομάδα της Ρεν Βόλεϊ 35.

Τις επόμενες δύο περιόδους αποφάσισε να συνεχίσει την καριέρα του στην Τουρκία με την ομάδα της Χαλκμπάνκ Άνκαρα. Στη συνέχεια μεταπήδησε στην Ιταλία για λογαριασμό της Μόντενα.

Το 2009 και για τα επόμενα τέσσερα χρόνια έπαιξε στο πρωτάθλημα της Ρωσίας. Αρχικά αγωνίστηκε με τη Λοκομοτίβ Νοβοσίμπιρσκ με την οποία κατέκτησε το κύπελλο Ρωσίας του 2010. Την περίοδο 2010-2011, μετεγγράφη στην Κούζμπας, ενώ την επόμενη χρονιά αγωνίστηκε στην Ντιναμό Μόσχας με την οποία κατέκτησε το CEV Cup του 2012. Το 2013 μετεγγράφη στη Ζενίτ Καζάν.

Την περίοδο 2013-14 αγωνίστηκε στο κινεζικό πρωτάθλημα με τη Φουντάν Σανγκάη, ενώ την επόμενη περίοδο επέστρεψε στη Ρωσία και τη Λοκομοτίβ Νοβοσίμπιρσκ.

Τον Ιανουάριο του 2016 μετεγγράφη στον Π.Α.Ο.Κ. με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα του 2016. Τον Οκτώβριο του 2016, ανακοινώθηκε από την Μπανκάσι Άνκαρα.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Ντέιβιντ Λι αγωνίζεται με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης των Η.Π.Α. από το 2008, έχοντας κατακτήσει πολλά μετάλλια και προσωπικές διακρίσεις.

Τίτλοι
------

### Διεθνείς

* **1** 01 !1η θέση, χρυσό μετάλλιο **Ολυμπιακών Αγώνων**:
	+ 2008
* **1** 3 !Τρίτη θέση, χάλκινο μετάλλιο **Ολυμπιακών Αγώνων**:
	+ 2016
* **1** 01 !1η θέση, χρυσό μετάλλιο **Παγκοσμίου Κύπελλου**:
	+ 2015
* **2** 01 !1η θέση, χρυσό μετάλλιο **Παγκοσμίου Λιγκ**:
	+ 2008, 2014
* **2** 3 !Τρίτη θέση, χάλκινο μετάλλιο **Παγκοσμίου Λιγκ**:
	+ 2007, 2015
* **2** 01 !1η θέση, χρυσό μετάλλιο **Πρωταθλήματος Βορείου Αμερικής**:
	+ 2007, 2013
* **2** 2 !Δεύτερη θέση, αργυρό μετάλλιο **Πρωταθλήματος Βορείου Αμερικής**:
	+ 2009, 2011
* **1** 2 !Δεύτερη θέση, αργυρό μετάλλιο **Παναμερικανικών Αγώνων**:
	+ 2007

### Συλλογικοί

* 1 **CEV Cup**:
	+ 2012
* 1 **Kύπελλο Ρωσίας**:
	+ 2010
* 1 **Πρωτάθλημα Ελλάδας:**
	+ 2016

Πηγές
-----

* Ντέιβιντ Λι στον ΠΑΟΚ
* David Lee Volleyball
* Και τελικά Τουρκία
Ο **Ντέιβιντ Γκρίφιθς** (*David Griffiths*) (γεννημένος στις 16 Φεβρουαρίου 1939) είναι Ουαλός ζωγράφος πορτρέτων .

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε σε μια οικογένεια Ουαλών στο Λίβερπουλ της Αγγλίας, αλλά η οικογένεια μετακόμισε στο Φέλχελι σε ηλικία επτά ετών. Σπούδασε στο Slade School of Fine Art του Λονδίνου υπό τη διεύθυνση του καθηγητή Sir Γουίλιαμ Κόλντστριμ. 

Θεωρείται ως ένας από τους κορυφαίους ζωγράφους πορτρέτων του Ηνωμένου Βασιλείου,  Το μεγάλο έργο του Ντέιβιντ Γκρίφιθς περιλαμβάνει πορτρέτα βασιλέων, πρεσβευτών, αρχιεπισκόπων, Λόρδων Καγκελάριου, διακεκριμένων βουλευτών και γνωστών μουσικών και ηθοποιών.  Ήταν το πορτρέτο του του πρίγκιπα Κάρολου με αφορμή την επωνυμία του Καρόλου ως Πρίγκιπα της Ουαλίας το 1969 που τον έκανε γνωστό στο κοινό.  Έχει ζωγραφίσει επίσης τον Ουίλιαμ Σταμπς Φάρις τον Τρίτο (πρώην πρεσβευτής των ΗΠΑ στο Ηνωμένο Βασίλειο ) και τον τον Ίνοχ Πάουελ. 

Η Midland Bank χρηματοδότησε μια μεγάλη έκθεση του έργου του στο Εθνικό Eisteddfod του 1970. Το 2002, η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ουαλίας πραγματοποίησε μια αναδρομική έκθεση του έργου του.
Πάνω από εξήντα από τις ελαιογραφίες του βρίσκονται σε συλλογές πανεπιστημίων ή γκαλερί του Ηνωμένου Βασιλείου. 
Διορίστηκε Μέλος του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (MBE) στην Πρωτοχρονιά του 2019 για υπηρεσίες στην Τέχνη, ιδιαίτερα στη Ζωγραφική Πορτραίτων.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) *Art UK painters database*. Ανακτήθηκε στις 23  Αυγούστου 2016.
2. ↑  (Ολλανδικά) *RKDartists*. 374877. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  (Αγγλικά) *SNAC*. w65n8xgd. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  (Ολλανδικά) *RKDartists*. rkd.nl/explore/artists/374877. Ανακτήθηκε στις 26  Αυγούστου 2017.
5. 1 2  «Portreadu'r Cymry (Portraying the Welsh)». *Llais Llên* (στα Welsh). BBC Cymru Wales. 15 Αυγούστου 2002. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2005. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
6. ↑  «Albany Gallery website». Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2006.
7. ↑  «David Griffiths' website». Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2005.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  David Griffiths (portrait painter) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 41349645
* LCCN: nb2002098146
* ISNI: 0000 0001 1442 5307
* ULAN: 500193620
* RKD: 374877

 |

 |
Απεικόνιση του Αυλητή του Χάμελιν, αντίγραφο διακόσμησης παραθύρου στην εκκλησία της αγοράς του Χάμελν (ταξιδιωτικό ημερολόγιο του Augustin von Moersperg 1592, Aquarell)
**Ο αυλητής του Χάμελιν**, ή **του Χάμελν** όπως είναι η σωστή ονομασία με βάση το πρωτότυπο (γερμανικά: *Rattenfänger von Hameln*‎· o αυλητής / ο γητευτής του Χάμελν), είναι ένας γερμανικός θρύλος, γνωστός κυρίως από την διήγηση των αδερφών Γκριμ και βρίσκεται στη θέση 245 της συλλογής τους "Γερμανικοί μύθοι" (Deutsche Sagen). Ο αρχικός τίτλος της διήγησης ήταν "Τα παιδιά στο Χάμελν" (Die Kinder zu Hameln) στην ελληνική γλώσσα έχει όμως επικρατήσει ο τίτλος "Ο αυλητής του Χάμελν".

Ο μύθος (των αδελφών Grimm)
---------------------------

Σύμφωνα με τον μύθο το 1284 εμφανίστηκε στην πόλη Χάμελν ένας περίεργος άνθρωπος που υποσχέθηκε να την απελευθερώσει έναντι αμοιβής, από τα προβλήματα που δημιουργούσαν οι ποντικοί και οι αρουραίοι. Πράγματι ο άνθρωπος αυτός, παίζοντας την φλογέρα του, κατάφερε να οδηγήσει και τελικά να πνίξει τα τρωκτικά σε κοντινό ποτάμι. Ωστόσο μετά την άρνηση των χωρικών να τον αποπληρώσουν για τις υπηρεσίες του, ο ξένος απήγαγε για πάντα τα παιδιά τους, οδηγώντας τα με την φλογέρα του σε παρακείμενο βουνό και από εκεί υπογείως στην Τρανσυλβανία.

Παραπομπές
----------

* Η αρχική εκδοχή του μύθου στα γερμανικά

Δείτε επίσης
------------

* Η Μαγική Φλογέρα

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 177804573
* LCCN: n79060220
* GND: 1049971132

 |

 |
Οι **αγνωστίδες** (*Agnostidae*) είναι οικογένεια της ομώνυμης τάξεως αγνώστιδα των τριλοβιτών. Οι αγνωστίδες, όπως όλοι οι τριλοβίτες, έχουν εξαφανισθεί (όλα τους τα είδη) εδώ και εκατοντάδες εκατομμύρια έτη, και ό,τι γνωρίζουμε για αυτές προέρχεται από απολιθώματά τους. Κανένα είδος τους δεν είχε μάτια, ενώ όλα τα είδη είχαν μόνο δύο θωρακικά τμήματα. Ζούσαν στους πυθμένες των ωκεανών σε όλη την υδρόγειο από 508 μέχρι 461 εκατομμύρια έτη πριν από σήμερα. Χαρακτηριστικό γνώρισμά τους ήταν ότι η κεφαλή τους (η κεφαλική ασπίδα) και το πυγίδιό τους (δηλαδή το τμήμα της ουράς τους) είχαν περίπου το ίδιο σχήμα και μέγεθος. Ο κορμός τους είχε τρία άρθρα. Απολιθώματά τους βρέθηκαν σε πολλά μέρη, μέσα σε γεωλογικά στρώματα της κάμβριας και της κατώτερης σιλούριας περιόδου.

Η οικογένεια περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και τα εξής γένη:

* *Acmarhachis*
* *Agnostus*
* *Aistagnostus*
* *Anglagnostus*
* *Biciragnostus*
* *Connagnostus*
* *Distagnostus*
* *Eolotagnostus*
* *Gymnagnostus*
* *Homagnostus*
* *Idolagnostus*
* *Innitagnostus*
* *Ivshinagnostus*
* *Kymagnostus*
* *Lotagnostus*
* *Micragnostus*
* *Obelagnostus*
* *Oncagnostus*
* *Peronopsis*
* *Phalacroma*
* *Phalagnostus*
* *Quadrahomagnostus*
* *Raragnostus*
* *Semagnostus*
* *Strictagnostus*
* *Trilobagnostus*

Παραπομπές
----------

1. ↑  S.M. Gon III. «Order Agnostida». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιανουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2011.
2. ↑  Paleobiology Database. «PBDB: Agnostidae». Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2011.

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελ. 593
Η **Γαλλική Ινδοκίνα** (γαλλικά: Indochine française, βιετναμέζικα: ương Dương thuộc Pháp), επίσημα γνωστή ως **Ινδοκινεζική Ένωση** (γαλλικά: Union indochinoise, βιετναμέζικα: Liên bang Đông Dương) από το 1887 και από την **Ινδοκινεζική** **Ομοσπονδία** (γαλλικά: Fédération indochinoise) μετά το 1947, ήταν μια ομάδα γαλλικών αποικιακών περιοχών στη Νοτιοανατολική Ασία.

Τη Γαλλική Ινδοκίνα αποτελούσαν οι βιετναμέζικες περιοχές Τονκίν (στα βόρεια), Αννάμ στο κέντρο και Κοχινκίνα στα νότια. Η Καμπότζη σχηματίστηκε το 1887 και το 1893 οι Γάλλοι προσάρτησαν το Λάος, υποτάσσοντάς το στην Ινδοκίνα το 1899. Επίσης, η κινεζική επικράτεια Κουανγκτσοουουάν (μισθωμένη από τους Γάλλους) προστέθηκε το 1898. Πρώτη πρωτεύουσα ήταν η Σαϊγκόν (στην Κοχινκίνα), η οποία μετακινήθηκε στο Ανόι (στο Τονκίν) το 1902 και το 1939 μετακινήθηκε στο Ντα Λατ (στο Αννάμ). Το 1945, πρωτεύουσα της αποικίας έγινε και πάλι Ανόι.

Μετά τη μάχη της Γαλλίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, την αποικία κυβερνούσε η κυβέρνηση του Βισύ και ήταν υπό Ιαπωνική κατοχή έως τον Μάρτιο του 1945, όταν οι Ιάπωνες ανέτρεψαν το αποικιακό καθεστώς. Μετά την Ιαπωνική παράδοση, οι Βιετμίν, κομμουνιστική οργάνωση υπό την αρχηγία του Χο Τσι Μιν, ανακήρυξαν την ανεξαρτησία του Βιετνάμ, αλλά στη συνέχεια οι Γάλλοι ανέκτησαν τον έλεγχο της Γαλλικής Ινδοκίνας. Παράλληλα, το Κουανγκτσοουουάν πέρασε στην Κίνα και δεν επεστράφη στη Γαλλική Ινδοκίνα. Ένας πόλεμος ανεξαρτησίας, ο πρώτος πόλεμος της Ινδοκίνας, ξέσπασε ανάμεσα στις δυνάμεις των Γάλλων και των Βιετμίν.

Προκειμένου να δημιουργηθεί μια πολιτική εναλλακτική στο κράτος των Βιετμίν, ο πρώην αυτοκράτορας Μπάο Ντάι ανακήρυξε το Κράτος του Βιετνάμ (το οποίο μετεξελίχθηκε σε Νότιο Βιετνάμ το 1955 και καταλύθηκε με το πόλεμο του Βιετνάμ το 1975) το 1949. Στις 22 Οκτωβρίου και 9 Νοεμβρίου 1953, το βασίλειο του Λάος και το βασίλειο της Καμπότζης ανακήρυξαν την ανεξαρτησία τους. Μετά τη διάσκεψη της Γενεύης του 1954, οι Γάλλοι εκκένωσαν το Βιετνάμ και η Γαλλική Ινδοκίνα έπαψε να υπάρχει.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  French Indochina στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 149958130
* LCCN: n50055276
* ISNI: 0000 0001 2183 4360
* GND: 115041-8
* SUDOC: 027262006
* BNF: cb12086315d (data)
* NDL: 00563739

 |

 |
Ο **Γιώργος Κοπανίδης** (1928-2006) ήταν ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν σαν επιθετικός και διακρίθηκε κυριότερα τη δεκαετία του 1950.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πειραιά και ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την Αθλητική Ένωση Καραβά. Το καλοκαίρι του 1950 πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό Πειραιώς, αγωνιζόμενος αρχικά με την γ΄ αναπληρωματική ομάδα, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα γ΄ ομάδων Α΄ Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Πειραιά της σεζόν 1950-51. Διακρίθηκε με τις αναπτυξιακές ομάδες του συλλόγου και το 1951 προωθήθηκε στην βασική πρώτη ομάδα του Ολυμπιακού, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε για μια διετία και κατέκτησε από 2 φορές το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιά και το Κύπελλο Ελλάδας τις χρονιές 1951-52 και 1952-53, όπου αξιοσημείωτα είχε 2 συμμετοχές και 2 τέρματα στην παρουσία του στους τελικούς.

Κατόπιν αγωνίστηκε στον Άρη Πειραιώς, από τον οποίο μεταπήδησε στην Προοδευτική, για να κλείσει την καριέρα του το 1958. Στον Άρη Πειραιώς είχε συμπαίκτες μεταξύ άλλων τους Αντώνη Δερμάτη και Τάσο Βασιλείου και με τη φανέλα τις Προοδευτικής αγωνίστηκε εκτός από το Πειραϊκό πρωτάθλημα και 1 χρονιά (1956-57) στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα, έχοντας συμπαίκτες μεταξύ άλλων τους πρώην συμπαίκτες του στον Ολυμπιακό Μάκη Γερμενή, Γιώργο Κανσό και Κώστα Καρπαθάκη.

Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του σταδιοδρομίας αγωνιζόταν στον καθιερωμένο αγώνα παλαιμάχων Βραδυποριακός - Ταλαιπωριακός, μεταξύ των βετεράνων ποδοσφαιριστών του Ολυμπιακού και της Προοδευτικής αντίστοιχα.

Έχασε τη ζωή στις 9 Οκτωβρίου του 2006 στην ηλικία των 78 ετών, όταν και τον παρέσυρε ένα αυτοκίνητο σε τροχαίο δυστύχημα στον Πειραιά.

Τίτλοι
------

* **2** κύπελλα Ελλάδας: 1952, 1953
* **2** πρωταθλήματα Ε.Π.Σ. Πειραιά: 1952, 1953

Πηγές
-----

* ΟΛΟΙ οι ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού Pesetero.Net Red Database
* Ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού Α-Κ redarchivesblog.blogspot.com
* Κοπανίδης Γιώργος redarchivesblog.blogspot.com

Παραπομπές
----------

1. ↑  εφ. Αθλητική Ηχώ, 01/08/1950
2. ↑  "ΚΑΙ Η Γ' ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ ΕΚΕΡΔΙΣΕ ΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ", εφ. Αθλητική Ηχώ, 31/05/1951
3. ↑  1951-1952 epo.gr
4. ↑  1952-1953 epo.gr
5. ↑  "*Επιπλέον ο Άρης (της Νεάπολης των Γερμανικών) υπήρξε αιμοδότης των μεγάλων του ελληνικού ποδοσφαίρου, αφού παίκτες της αξίας του Αντώνη Δερμάτη, του Τάσου Βασιλείου τίμησαν τα χρώματα του Απόλλωνα Αθήνας και στη συνέχεια του Ολυμπιακού και της AEK, ενώ από αυτή τη γειτονιά ξεκίνησαν ο Μπάμπης Ταουξής που αγωνίστηκε στην εθνική ομάδα καθώς και οι Κοπανίδης, Τερκεσίδης που πήγαν στην Προοδευτική.*", 3 Δεκεμβρίου 2004 tanea.gr
6. ↑  Σκοτώθηκε ο παλαίμαχος άσος του Ολυμπιακού, Γιώργος Κοπανίδης in.gr
7. ↑  «Αντίο» σε έναν μεγάλο kathimerini.gr
Η **Αγνή**, γαλλ. Agnes (1422 - 1448) από τον Οίκο του Λα Μαρκ ήταν κόρη του δούκα της Κλέβης και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Βιάνα & de jure βασίλισσα της Ναβάρρας.

Βιογραφία
---------

Ήταν η τέταρτη κόρη (4η από τον 2ο γάμο) του Αδόλφου Α΄ δούκα της Κλέβης και της 2ης συζύγου του Μαρίας των Βαλουά, κόρης του Ιωάννη δούκα της Βουργουνδίας.

Παντρεύτηκε τον Κάρολο τότε πρίγκιπα της Βιάνα το 1439, γιο της Λευκής Α΄ των Εβρέ βασίλισσας της Ναβάρρας. Όταν αυτή απεβίωσε το 1441, ο 20ετής Κάρολος Δ΄ τη διαδέχθηκε και η Συνέλευση (Cortes) τον αναγνώρισε, αλλά ο πατέρας του Ιωάννης Β΄ της Αραγωνίας ασκούσε την εξουσία στη Ναβάρρα, αποκλείοντας τον γιο του. 

Η Αγνή απεβίωσε το 1448, 26 ετών και ο Κάρολος Δ΄ αποφάσισε να νυμφευτεί την Αικατερίνη των Αβίς, αλλά αυτός απεβίωσε το 1461 πριν προλάβει να γίνει ο γάμος. 

Με τον σύζυγό της ήταν 3α εξαδέλφια.

Ο θυρεός της Αγνής: δεξιά ο θυρεός των Λα Μαρκ (του πατέρα της) και της Ναβάρρας (ως βασίλισσας)· αριστερά του συζύγου της (Ναβάρρας, Αραγωνίας, Λεόνης, Βαλουά-Βουργουνδίας).

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 1439 τον Κάρολο των Τραστάμαρα τότε πρίγκιπα της Βιάνα, που δύο έτη μετά έγινε, ως Κάρολος Δ΄, βασιλιάς της Ναβάρρας (de jure). Δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
-----

* Stirnet.com

Υποσημειώσεις
-------------

1. 1 2  p11347.htm#i113470.
2. ↑  «Diccionario biográfico español» (Ισπανικά) Real Academia de la Historia. 2011. 64229/ines-de-cleves.
3. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003. I00008449.
4. 1 2 3 4 5 6  «Kindred Britain»
5. ↑  p11347.htm#i113470. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
6. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
7. ↑  Είναι: Ιωάννης Β΄ της Γαλλίας > Ιωάννα του Βαλουά (1294-1352) > Κάρολος Γ΄ της Ναβάρρας > Λευκή Α΄ της Ναβάρρας > Κάρολος Δ΄ της Ναβάρρας και  
Ιωάννης Β΄ της Γαλλίας > Φίλιππος Β΄ της Βουργουνδίας > Ιωάννης της Βουργουνδίας > Μαρία των Βαλουά-Βουργουνδίας > Αγνή των Λα Μαρκ.
Γιάννης Χρυσοστόμου

Ο **Γιάννης Χρυσοστόμου** (γεν. 9 Ιουνίου του 1949) είναι παλαίμαχος Έλληνας ποδοσφαιριστής, που αγωνίσθηκε στις ομάδες του Α.Ο. Αιγάλεω (κατακτώντας το 1ο Θερινό πρωτάθλημα Ο.Π.Α.Π. του 1968) και του Αχαρναϊκού, με τον οποίο αναδείχτηκε πρωταθλητής της Γ΄Εθνικής, το 1978.

Αγωνιστική σταδιοδρομία
-----------------------

Ο Χρυσοστόμου ξεκίνησε τον αθλητισμό το 1961 από το εφηβικό τμήμα του Αιγάλεω και την περίοδο 1967-68 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Α' Εθνική με την ανδρική ομάδα. 

Αγωνίζονταν στη θέση του ακραίου επιθετικού. Διέθετε ιδιαίτερη ικανότητα στις ντρίπλες, καθώς ήταν λεπτοκαμωμένος, ταχύς και ευλύγιστος, ενώ αναδείχθηκε σε έναν σημαντικό σκόρερ. 

Έως και τη σεζόν 1975-76, που μετεγγράφηκε στον Αχαρναϊκό, είχε συμπληρώσει 9 συνεχή έτη στην ομάδα, παίρνοντας μέρος σε **167 αγώνες πρωταθλήματος Α΄Εθνικής** (σημειώνοντας παράλληλα και **26 τέρματα**), ενώ την τελευταία του χρονιά έπαιξε και στη Β΄Εθνική. Την εποχή της μεγάλης ακμής του, στις αρχές της δεκαετίας του 1970, είχε συγκεντρώσει το ενδιαφέρον της ΑΕΚ.

Την επόμενη τριετία ήταν στέλεχος της ομάδας του Μενιδίου, την οποία βοήθησε να ανέβει στη Β΄ Εθνική, ενώ το καλοκαίρι του 1979 τερμάτισε την καριέρα του και έκτοτε αφοσοιώθηκε στις επαγγελματικές του υποχρεώσεις.

Στατιστικά στοιχεία
-------------------

* έως και το 1966-67: Αιγάλεω Α.Ο. (εφηβικό τμήμα)
* 1967/68: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-15 συμμετοχές, 4 γκολ
* 1968/69: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-13 συμμετοχές, 1 γκολ
* 1969/70: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-25 συμμετοχές, 3 γκολ
* 1970/71: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-22 συμμετοχές, 2 γκολ
* 1971/72: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-31 συμμετοχές, 6 γκολ
* 1972/73: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-19 συμμετοχές, 6 γκολ
* 1973/74: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-25 συμμετοχές, 2 γκολ
* 1974/75: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-17 συμμετοχές, 2 γκολ (**υποβιβασμός**)
* 1975/76: Αιγάλεω Α.Ο.-Νότος Β΄ Εθνικής-14 συμμετοχές, 3 γκολ
* 1976/77: Αχαρναϊκός Α.Ο.-Α΄Αθηνών & Γ΄Εθνική
* 1977/78: Αχαρναϊκός Α.Ο.-Εθνικό Ερασιτεχνικό πρωτάθλημα (**άνοδος**)
* 1978/79: Αχαρναϊκός Α.Ο.-Νότος Β΄Εθνικής

Προσωπική ζωή
-------------

Ασκεί το επάγγελμα του  στο Αιγάλεω, είναι νυμφευμένος (έχει δυο κόρες), ενώ τυγχάνει βασικό μέλος του Συνδέσμου Βετεράνων της ομάδας.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* "*50 Χρόνια Αιγάλεω*"-Νίκος Δημ. Νικολαΐδης (1998)
Η **Γαλλική εισβολή στη Μάλτα** (στη μαλτέζικη γλώσσα: **Invażjoni Franċiża ta' Malta**) πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο του 1798, στα πλαίσια της γαλλικής εκστρατείας στη Μεσόγειο (1789), κατά τη διάρκεια των Πολέμων της Γαλλικής Επανάστασης.

Ειδικότερα στις 10 Ιουνίου 1798 στρατεύματα της Πρώτης Γαλλικής Δημοκρατίας υπό τον Ναπολέοντα αποβιβάστηκαν στα νησιά Μάλτα και Γκόζο, που μέχρι τότε βρίσκονταν υπό την κυριαρχία του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη. Τα γαλλικά στρατεύματα αντιμετώπισαν μικρή αντίσταση από μέλη του Τάγματος και της Μαλτέζικης Πολιτοφυλακής και πολύ γρήγορα κατάφεραν να καταλάβουν το μεγαλύτερο τμήμα του Μαλτέζικου Αρχιπελάγους εκτός από τη πρωτεύουσα Βαλέτα και το λιμάνι, που ήταν καλά οχυρωμένα. Τελικά η δυσαρέσκεια μελών του Τάγματος, που ήταν Γάλλοι, και η στάση του μαλτέζικου λαού οδήγησαν τα μέλη του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη να υπογράψουν ανακωχή και να παραδώσουν και τη Βαλέττα αν και είχαν τα μέσα για να αντιμετωπίσουν μια πολιορκία. Έτσι έληξε η εξουσία του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη στη Μάλτα, που διήρκησε 268 χρόνια.

Μερικούς μήνες αργότερα η δυσαρέσκεια από τις μεταρρυθμίσεις στις οποίες είχαν προβεί οι Γάλλοι, οδήγησαν σε εξέγερση κατά την οποία οι εξεγερμένοι Μαλτέζοι, με τη βοήθεια των Βρετανών, των Ναπολιτάνων και των Πορτογάλων, απέκλεισαν τη γαλλική φρουρά. Ο αποκλεισμός κράτησε δύο χρόνια και έληξε με την παράδοση των Γάλλων στους Βρετανούς, το 1800, και τη μετατροπή της Μάλτας σε βρετανικό προτεκτοράτο για τα επόμενα 164 χρόνια.

Βιβλιογραφία
------------

* Bonnici, Hermann (2004–2007). «Fort Ricasoli». *Arx – Online Journal of Military Architecture and Fortification* (1–4): 33–38. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Νοεμβρίου 2015.. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2015.
* Cassar, Carmel (2000). *A Concise History of Malta*. Msida: Mireva Publications. ISBN 978-1870579520.
* Hardman, William (1909). «Chapter VII – Attack and Capture of Malta by the French». *A history of Malta during the period of the French and British occupations, 1798–1815*. London: Longmans, Green & Co.
* Spiteri, Stephen C. (2011). «Fort Tigné 1792». *ARX Occasional Papers* **1**.. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2018.
* Spiteri, Stephen C. (2014). «Fort Manoel». *ARX Occasional Papers* **4**.. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2018.
Ως **γιορτινή φορεσιά της Καλαμωτής** αναφέρεται η γυναικεία ενδυμασία που φοριόταν από τον γυναικείο πληθυσμό της Καλαμωτής Χίου κατά τις επίσημες περιστάσεις (γιορτές, γάμοι, κλπ).

Περιγραφή
---------

Η φορεσιά της Καλαμωτής παρουσιάζει αρκετές ομοιότητες με την αντίστοιχη του Πυργίου. Αποτελείται από την βαμβακερή ποδιά, τα λεγόμενα *μπουστομάνικα* (κοντός μπούστος που συγκρατεί τα μανίκια) και το επίσης βαμβακερό πτυχωτό φουστάνι, όλα σε λευκό χρώμα και πλαισιωμένα από πολύχρωμα μεταξωτά κεντήματα και δαντέλες. Στην περιοχή της μέσης δένεται μια πλεκτή μεταξωτή ζώνη η οποία είναι βαμμένη με *ριζάρι* (αγριόχορτο του οποίου οι ξεραμένες ρίζες χρησιμοποιούνταν για τη δημιουργία κόκκινης βαφής) ενώ χρησιμοποιούνται δερμάτινα υποδήματα.

Αξιοσημείωτο είναι το στόλισμα του κεφαλιού, η λεγόμενη *παπαζίνα*. Σχηματίζεται από μια λευκή σκούφια κατασκευασμένη από χοντρό βαμβακερό δίμιτο ύφασμα, τέσσερα τσεμπέρια, βαμβακερά μαντήλια και την παπαζίνα, το αραχνοΰφαντο βαμβακερό μαντήλι από το οποίο παίρνει την ονομασία του ολόκληρος ο κεφαλόδεσμος.

Χαρακτηριστικό στοιχείο της νυφικής φορεσιάς ήταν οι ζώνες που κρέμονταν από τη μέση και οι οποίες φανέρωναν τον αριθμό των προξενιών που είχαν γίνει στη νύφη πριν τελικά εκείνη παντρευτεί.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Europeana: Γυναικεία νυφική ενδυμασία Καλαμωτής Χίου». Ανακτήθηκε στις 3 Ιουλίου 2015.
2. 1 2  *Ελληνικές Φορεσιές*, Συλλογή Εθνικού Ιστορικού Μουσείου, Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος, β' έκδοση, Αθήνα 2005, σελ. 48.

Βιβλιογραφία
------------

* *Ελληνικές Φορεσιές*, Συλλογή Εθνικού Ιστορικού Μουσείου, Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος, β' έκδοση, Αθήνα 2005.

Eξωτερικές Συνδέσεις
--------------------

Europeana: Γυναικεία νυφική ενδυμασία Καλαμωτής Χίου.
Ο **Γιάνους Γιαν Σίντουο** (πολωνικά: Janusz Jan Sidło) (19 Ιουνίου 1933 – 2 Αυγούστου 1993) ήταν Πολωνός αθλητής του ακοντισμού. Αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1952, του 1956, του 1960, του 1964 και του 1968, όπου τερμάτισε στην 18η, 2η, 8η, 4η και 7η θέση, αντίστοιχα. Τιμήθηκε με τον Σταυρό του Αξιωματικού του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας και αργότερα με τον Σταυρό του Ιππότη. Κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης καριέρας του, ο Σίντουο κέρδισε 14 εθνικούς τίτλους και συμμετείχε σε πέντε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα (1954, 1958, 1962, 1966 και 1969), όπου κέρδισε το χρυσό μετάλλιο το 1954 και το 1958 και το χάλκινο μετάλλιο το 1969.

Το 1954 και το 1955, επιλέχθηκε ως η Αθλητική Προσωπικότητα της Χρονιάς της Πολωνίας.

Τον Οκτώβριο του 1953, ο Σίντουο σημείωσε νέο ευρωπαϊκό ρεκόρ ακοντισμού με 80,15 μέτρα στην Ιένα. Τον Ιούνιο του 1956, σημείωσε παγκόσμιο ρεκόρ με 83,66 μ. στο Μιλάνο. Πήγε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1956 ως φαβορί και ήταν εξοπλισμένος με ένα σύγχρονο ακόντιο από ατσάλι, ενώ οι περισσότεροι από τους ανταγωνιστές του εξακολουθούσαν να χρησιμοποιούν ξύλινα. Ο Σίντουο ηγήθηκε του αγωνίσματος με ρίψη στα 79,98 μ. αλλά στη συνέχεια δάνεισε το ακόντιό του στον φίλο του που είχε κακές επιδόσεις, το Νορβηγό Έγκιλ Ντάνιελσεν. Ο Ντάνιελσεν έκανε νέο παγκόσμιο ρεκόρ στα 85,71 μ. και κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Πολωνικά) *Internetowy Polski Słownik Biograficzny*. janusz-sidlo.
2. ↑  *Freebase Data Dumps*. Google.
3. ↑  psb.29069.1.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 7  Ιανουαρίου 2022.
5. ↑  Janusz Sidło Αρχειοθετήθηκε 13 July 2015[Date mismatch] στο Wayback Machine.. sports-reference.com
6. ↑  Athletics at the 1956 Melbourne Summer Games: Men's Javelin Throw Αρχειοθετήθηκε 4 July 2015[Date mismatch] στο Wayback Machine.. sports-reference.com
7. ↑  Zablocki, Wojciech (Ιανουάριος 2000). «Setting the record straight». *Journal of Olympic History*: 8–10. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-08-25.. Ανακτήθηκε στις 2022-03-12.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 1360150869794122190001

 |

 |
Ο **Γιάννης Κανάκης** (Καβάλα, 27 Αυγούστου 1927 - Αθήνα, 24 Μαρτίου 2016) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός.

Καριέρα
-------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την Ελπίδα Καβάλας και συνέχισε στην ΑΕΚ Καβάλας.

Το 1949 πήγε στην ΑΕΚ, όπου αγωνιζόταν ως μέσα δεξιά ή αριστερά (ντεμί κυνηγός με την ορολογία της εποχής) μέχρι το 1960, όταν και σταμάτησε οριστικά από την ενεργό δράση (στα μισά της περιόδου 1959-60). Πρόλαβε όμως να γράψει το όνομά του στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, επιτυγχάνοντας στις 25 Οκτωβρίου 1959 το πρώτο τέρμα στην ιστορία του νεοσύστατου πρωταθλήματος Α' Εθνικής κατά την πρώτη αγωνιστική της Α' εθνικής Κατηγορίας στο 3ο μόλις λεπτό του αγώνα Εθνικός Πειραιώς-ΑΕΚ 0-1 (αν και κάποιες πηγές της εποχής το αναφέρουν ως αυτογκόλ, με το σουτ του Κανάκη να αλλάζει πορεία στην πλάτη αμυνόμενου). Στην αναμέτρηση του σταδίου Ν. Φιλαδέλφειας για το β' γύρο με τον ίδιο αντίπαλο, τιμήθηκε για την προσφορά του στην ομάδα, με την οποία είχε συμμετάσχει τις 6 πρώτες αγωνιστικές (2 τέρματα) στη νεοσύστατη Α' Εθνική.

### Στις εθνικές ομάδες

Φόρεσε τη φανέλα της εθνικής Ελλάδας στον εκτός έδρας φιλικό αγώνα αγώνα εναντίον της Β' Γαλλίας (Μασσαλία, 14-10-1951), ενώ χρίστηκε επίσης διεθνής με την εθνική Ενόπλων σημειώνοντας 10 τέρματα.

Μετά το ποδόσφαιρο
------------------

Με την ολοκλήρωση της ποδοσφαιρικής του καριέρας παρέμεινε για αρκετά χρόνια ως έφορος του ποδοσφαιρικού τμήματος της ΑΕΚ. Από τη συγκεκριμένη θέση και επί διοικήσεως Λουκά Μπάρλου πανηγύρισε το νταμπλ του 1978 και το πρωτάθλημα του 1979.

Τίτλοι
------

* Κύπελλα Ελλάδας: **2** (1949-50, 1955-56)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Έφυγε από τη ζωή ο Γιάννης Κανάκης, www.sport-fm.gr
2. ↑  Ο ίδιος, πάντως, ανέφερε ότι εντάχθηκε στην ΑΕΚ το 1948 (συνέντευξη στην εφημερίδα «ΕΞΕΔΡΑ ΤΩΝ ΣΠΟΡ» για το ένθετο "1940-1944, Το Ελληνικό Ποδόσφαιρο στα Χρόνια της Φωτιάς", 28 Οκτ 2010
3. ↑  Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα "Έθνος" της 30 Οκτωβρίου του 1958, αναφέρει ότι πήγε στην ΑΕΚ το 1949
4. ↑  Γεώργιος Παγιωτέλης, "Το Έπος της Α΄ Εθνικής" (Περιοδικό «ΟΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ», τεύχος Αύγουστος 1994, σελ. 34). Πρώτος σκόρερ *χρονολογικά* υπήρξε ο Νίκος Μυτώσης στο 67' του Προοδευτική-Απόλλων Θεσσαλονίκης 1-0, δεδομένου ότι αυτή η συνάντηση άρχισε στις 10 το πρωί!)
5. ↑  Δύο συμμετοχές στον θεσμό αλλά δεν αγωνίστηκε στον τελικό
6. ↑  Πέτυχε το νικητήριο 2-1 επί του Ολυμπιακού

Πηγές
-----

* *"Η Ιστορία της ΑΕΚ"*, συλλογικό έργο, *Εκδόσεις Γ.Χ Αλεξανδρή*, Αθήνα 1996
* *"Εθνική Ελλάδος, Πορεία Μέσα στο Χρόνο"*, Β. Μελέκογλου-Άγγ. Μενδρινός-Θ. Ντάβελος, *Εκδόσεις Παπαζήση*, Αθήνα 2001
* *Αρχείο αγώνων εθνικής Ελλάδας 1951-1955*, Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία
* Ο Γιάννης Κανάκης στην επίσημη ιστοσελίδα της ΑΕΚ

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ποδόσφαιρο
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο  **Όσιος Χριστόδουλος Ηραίου** είναι μικρή μονόκλιτη θολοσκέπαστη βασιλική και βρίσκεται στη Σάμο, στην περιοχή Ηραίου, σε μικρή απόσταση από το μετόχιο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου.

Περιγραφή
---------

Ανήκει στον τύπο της μικρής θολοσκέπαστης βασιλικής με εσωτερικές διαστάσεις κάτοψης 2,60 x 6,30 μ. και ύψος ως την κορυφή του θόλου 3,55 μ. Ο θόλος είναι ανεπίχριστος, έντονα οξυκόρυφος, αποτελείται από εμφανείς καλολαξευμένους ορθογώνιους θολίτες και στις γενέσεις του στα πλάγια διαχωρίζεται από τους τοίχους με κοσμήτη μια λίθινη ταινία εξέχουσα και λαξευμένη σε κυρτό κυμάτιο. Με θολίτες είναι διαμορφωμένο το επάνω τμήμα της κόγχης του ιερού, η οποία σε γενικές αναλογίες είναι ασυνήθιστα ψηλή και φθάνει ως την κορυφή του θόλου. Δεν υπάρχουν παράθυρα εκτός μικρού στην κόγχη. Δυό ογκώδεις αντηρίδες υπάρχουν συμμετρικά στην κάτοψη και καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος των πλάγιων τοίχων. και μειώνονται ελαφρά προς τα επάνω. Το δάπεδο είναι στρωμένο με τσιμέντο και η εξωτερική επιφάνεια του θόλου ενώ μέρι πριν μερικά χρόνια ήταν στρωμένη με τετραγωνισμένες σχιστόπλακες. Η δυτική όψη είναι ελαφρά χωμένη στο έδαφος και συμμετρικά ως προς την είσοδο δύο μικρές ορθογώνιες αβαθείς εσοχές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κωνσταντίνος Παπαϊωάννου, Εκκλησίες και μοναστήρια της Σάμου,Πνευματικό Ίδρυμα Σάμου Νικόλαος Δημητρίου, Αθήνα, 1997. σελ.48

Πηγές
-----

* Κωνσταντίνος Παπαϊωάννου, Εκκλησίες και μοναστήρια της Σάμου,Πνευματικό Ίδρυμα Σάμου Νικόλαος Δημητρίου, Αθήνα, 1997.
Ο **Γιώργος Παπαθεοδώρου** είναι Έλληνας σκηνοθέτης και γεννήθηκε το 1968 στη Ράχη Άρτας. Σπούδασε θέατρο και κινηματογράφο στην Αθήνα. Από το 1987 ως το 1990 εργάστηκε ως βοηθός σκηνοθέτη και στη συνέχεια εργάστηκε ως σκηνοθέτης. Από το 1987 έως σήμερα συνεργάζεται με πολλές εταιρείες παραγωγής στο χώρο της τηλεόρασης, του κινηματογράφου και του θεάτρου ,με ειδικότητες σκηνοθέτης, οπερατέρ, υπεύθυνος παραγωγής, παραγωγός κλπ. Από το 2014 μέχρι και σήμερα έχει καταβάλει μεγάλη προσπάθεια ώστε να επιβληθεί η νοηματική γλώσσα στο θέατρο και να υποστηριχθεί η ακουστική περιγραφή για τυφλούς.

Ταινίες
-------

* *Άγρια Νύχτα*, 2008
* *Ciao Italia*, 2009
* *Εύρηκα (Μη μου τους κύκλους τάραττε)*, 2021

Βραβεύσεις
----------

Το 2015 βραβεύτηκε από την UNESCO για την σκηνοθεσία και την οπτικοποίηση του Αγίου Δωδεκαημέρου της Ανατολικής Ορθοδόξου εκκλησίας στην νοηματική γλώσσα.Το ίδιο καλοκαίρι στο θέατρο Πέτρας του απονεμήθηκε βραβείο από τον ΓΓ του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα και την κυβερνητική εκπρόσωπο Όλγα Γεροβασίλη για την πρώτη παράσταση τραγωδίας με ενταγμένη την νοηματική γλώσσα μέσα στη Δράση.

Είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών και μέλος της Ακαδημίας Κινηματογράφου του RIFF (ROMA INTERNASIONAL FILM FESTIVAL)
Ο **Γιάννης Καλαμίτσης** (Πειραιάς, 31 Οκτωβρίου 1939 – Μελίσσια Αττικής, 3 Νοεμβρίου 2013) ήταν Έλληνας θεατρικός συγγραφέας της επιθεώρησης, στιχουργός και παραγωγός του ραδιοφώνου.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στον Πειραιά. Ακολούθησε αρχικά, το επάγγελμα του πατέρα του που ήταν έμπορος υφασμάτων και γυναικείων ενδυμάτων. Ξεκίνησε να σπουδάζει αρχιτεκτονική στον Καναδά αλλά εγκατέλειψε τον κλάδο. Έκανε διάφορες εργασίες στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες. Συνεργάστηκε με πολύ γνωστούς καλλιτέχνες και έγραψε επιθεωρήσεις και στίχους που είχαν μεγάλη επιτυχία. Ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με το ποδόσφαιρο (δήλωνε φίλαθλος της Προοδευτικής Νεολαίας), τη ζωγραφική, την οινοποιία και την ξυλουργική.

Διατηρούσε από το 1990 πρωινή ραδιοφωνική εκπομπή (06:00 με 08:00) με τίτλο Πρωινές χειρηλασίες με μεγάλη ακροαματικότητα (αρχικά στο ραδιόφωνο του ΑΝΤ1 σήμερα Easy 97.2, από το φθινόπωρο του 2006 μετέπειτα στη ΝΕΤ 105.8 σήμερα ΕΡΑ Πρώτο Πρόγραμμα και από το 2009 στον Real FM 97.8). Το καλοκαίρι του 2013 η εκπομπή του μετακινήθηκε στο πρωινό 7-10 του Σαββατοκύριακου, όπου κι αναδείχθηκε ως μια από τις εκπομπές με τις μεγαλύτερες ακροαματικότητες της πρωινής ζώνης. Αποσύρθηκε προσωρινά και οριστικά από το ραδιόφωνο το φθινόπωρο του 2013.

Στη ραδιοφωνική εκπομπή του ενσωμάτωνε στοιχεία επιθεωρησιακά (με μια εμπνευσμένη και κοινώς αποδεκτή ελευθεροστομία) γράφοντας καθημερινώς καινούριες σκωπτικές παρλάτες και τραγούδια (ανάλογα με την επικαιρότητα).

Από το Σεπτέμβριο του 2010 έγραφε τακτικά χρονογραφήματα στην εφημερίδα Real News. Υπήρξε επίσης ενεργός στην τηλεόραση, καθώς από τις 8 Νοεμβρίου του 2008 συμπαρουσίαζε με το γεωπόνο Χρήστο Μαρλαντή την εκπομπή οικολογικού ενδιαφέροντος "Μην πατάτε το πράσινο" στην ΕΤ1 "με θέμα τα φυτά, τα δέντρα, τα χόρτα και γενικώς, με ό,τι… πρασινίζει τον χώρο μας και το περιβάλλον!"

Ο Γιάννης Καλαμίτσης έγραψε πάνω από 400 τραγούδια, μερικά από τα οποία θεωρούνται στιχουργικά διαμάντια του ελληνικού ρεπερτορίου («Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι», «Θα σ' αγαπώ», «Χώμα Ελληνικό» κτλ.). Κάποια εξ' αυτών έχουν μελοποιηθεί από γνωστούς συνθέτες (Μίκης Θεοδωράκης, Γιάννης Σπανός, Θανάσης Γκαϊφύλλιας, Χρήστος Νικολόπουλος, Κώστας Τουρνάς, Χρήστος Δάντης, Γιώργος Χατζηνάσιος). 

Πέθανε στο Σισμανόγλειο Νοσοκομείο, όπου νοσηλευόταν με αιματολογικό πρόβλημα, στις 3 Νοεμβρίου 2013.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πέθανε ο δημοσιογράφος Γιάννης Καλαμίτσης, Πρώτο Θέμα, ηλεκτρονική έκδοση, 3-11-2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Στίχοι τραγουδιών του Γιάννη Καλαμίτση (Στίχοι.INFO)
* Χρονογραφήματα του Γιάννη Καλαμίτση[*νεκρός σύνδεσμος*] (αρχείο Real News)
Το **Αγάπα με αν τολμάς** (γαλλικά: *Jeux d' Enfants*, αγγλικά: *Love Me If You Dare*) είναι γαλλική αισθηματική κομεντί παραγωγής 2003, σε σκηνοθεσία Γιαν Σαμιέλ. Πρωταγωνιστούν οι Γκιγιόμ Κανέ και Μαριόν Κοτιγιάρ.

Υπόθεση
-------

Ο Ζυλιέν και η Σοφί πρωτογνωρίζονται στην ηλικίων των οχτώ ετών όταν και οι δυο τους περνάνε δύσκολες καταστάσεις. Ο Ζυλιέν βλέπει τη μητέρα του να αργοπεθαίνει από καρκίνο και η Σοφί έχει γίνει το επίκεντρο των συμμαθητών της στο σχολείο, οι οποίοι την πειράζουν συνέχεια. Για να την κάνει να νιώσει καλύτερα, ο Ζυλιέν της δίνει ένα μικρό τενεκεδένιο κουτί, δώρο που του έδωσε η μητέρα του. Επειδή είναι σημαντικό γι' αυτόν, της ζητάει να του το δανείζει. Η Σοφί όμως του ζητάει να της αποδείξει πόσο σημαντικό είναι αυτό το δώρο γι' αυτόν. Ο Ζυλιέν τότε τραβάει το χειρόφρενο του σχολικού λεωφορείου και το λεωφορείο γεμάτο με παιδιά κατρακυλάει σε μια κατηφόρα. Το παιχνίδι τους μόλις άρχισε: το κουτί θα αλλάζει ιδιοκτήτη κάθε φορά που μία πρόκληση ολοκληρώνεται.

Ηθοποιοί και Χαρακτήρες
-----------------------

* Γκιγιόμ Κανέ στο ρόλο του *Ζυλιέν*
* Μαριόν Κοτιγιάρ στο ρόλο της *Σοφί*

Soundtrack
----------

Ολόκληρο το soundtrack της ταινίας αποτελείται από παραλλαγές του τραγουδιού *La Vie En Rose*.

Box office
----------

Η ταινία *Αγάπε Με Αν Τολμάς* έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 76η θέση με 21.546 δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 553.504 δολάρια και στη Γαλλία τα 6,2 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 8,5 εκατομμύρια δολάρια.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Freebase Data Dumps*. Google.
2. 1 2 3  «Αγάπα με αν τολμάς στο Box Office Mojo». *Box Office Mojo*. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2011.
3. ↑  «Love Me If You Dare Foreign Box Office». *Box Office Mojo*. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2006-05-19 στο Wayback Machine.
* Αγάπε Με Αν Τολμάς στο IMDb
Ο **Νικόλαος** ήταν βυζαντινός στρατιωτικός αξιωματούχος του 11ου αιώνα με τιο αξίωμα του κόμη της κόρτης.

0 Νικόλαος είναι γνωστός από χειρόγραφο σιγίλιο που χρονολογείτε το 11ο αιώνα και υπέγραψε μαζί με άλλους ως μάρτυρας. Το σιγίλιο, που βρίσκεται στην Νάπολη, αφορούσε την πώληση κτισμάτων στην πόλη της Βάρεως, έδρα του κατεπάνω Ιταλίας, από τον Βασίλειο του Κρομμύδου. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του Σιγιλίου ο Νικόλαος συμπεραίνετε ότι υπηρέτησε ως κόμης της κόρτης του κατεπάνω Ιταλίας επί Πόθου Αργυρού και Βοϊωάννη.

Στο έγγραφο ο Νικόλαος υπέγραψε ως εξής : *+ νηκολαος κομης κορτης μαρτυρων υπεγραψα*  .

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Σπυρίδων Ζαμπέλιος, Ιταλοελληνικά, Εκ του τυπογραφείου Α.Λ. Βιλλαρά, εν Αθήναις 1864, σελ. 96-97
2. ↑  Codex diplomaticus cavensis curantibus DD. Michaele Morcaldi, Mauro ... Τόμος 5, σελ. 224
Ο **Γιώργος Πεντίδης** είναι αθλητής της πετοσφαίρισης, γεννημένος στις 15 Δεκεμβρίου 1993 στην Αλεξανδρούπολη. Κατά την περίοδο 2019-20 αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα Ελλάδας με τα χρώματα του Ηρακλή Θεσσαλονίκης στη θέση του κεντρικού.

Καριέρα
-------

Ξεκίνησε την καριέρα του στην τοπική ομάδα της Νέας Βύσσας το 2008. Το 2010 πήρε μεταγραφή για την Ορεστιάδα, στην οποία αγωνίστηκε έως το 2017 με εξαίρεση ένα διάλειμμα τη σεζόν 2012-13 κατά την οποία επέστρεψε στη Νέα Βύσσα. Την αγωνιστική περίοδο 2017-18 αγωνίζεται στον Φοίνικα Σύρου και το ακόλουθο καλοκαίρι καλείται στις προεπιλογές του ομοσπονδιακού προπονητή Δημήτρη Ανδρεόπουλου για την Εθνική ομάδα, ενόψει των Μεσογειακών Αγώνων, ολοκληρώνοντας το πρώτο στάδιο προετοιμασίας.

Την περίοδο 2018-19 κάνει το μεγάλο βήμα στην καριέρα του, παίρνοντας μεταγραφή στην ομάδα του Παναθηναϊκού, στον οποίο έμεινε μέχρι το καλοκαίρι του 2020, οπότε μεταγράφηκε στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης.

Πηγές
-----

* Γιώργος Πεντίδης - Ομάδες καριέρας www.greekvolley.eu

Παραπομπές
----------

1. ↑  Έκλεισε και Πεντίδη ο Παναθηναϊκός - volleyplanet.gr
2. ↑  "Πράσινος" ο Πεντίδης - Novasports.gr
3. ↑  Ο Πεντίδης στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης www.gazzetta.gr
***Ο βασιλιάς του φλίπερ*** της Έρσης Σωτηροπούλου αποτελεί μια συλλογή δεκαπέντε διηγημάτων στα οποία κυριαρχεί η αναζήτηση των βαθύτερων κρυμμένων σκέψεων και του υποσυνειδήτου, η επικοινωνία της φαντασίας και του αφηγηματικής πραγματικότητας, η διόγκωση του καθημερινού και οικείου, η περιπλάνηση των ηρώων και η συνύπαρξη του εσωτερικού και του εξωτερικού κόσμου.[1][2] Τα περισσότερα διηγήματα πριν συμπεριληφθούν στη συλλογή Ο βασιλιάς του φλίπερ δημοσιεύθηκαν σε λογοτεχνικά περιοδικά ή εντάχθηκαν σε άλλες συλλογές διηγημάτων.

Παραπομπές
----------

↑ Ξυδάκης, Ν. Γ. 1998. «Το σοκ της γραφής», Madame Figaro 66.

↑ Θεοδοσοπούλου, Μ. 1998. «Στην περοχή του άσεμνου» Η εποχή, 19/7/1998.
H **Aγάθη-Μαρία**, γερμ.: Agatha Marie von Hanau-Lichtenberg (22 Αυγούστου 1599 - 23 Μαΐου 1636) από τον Οίκο του Χάναου ήταν κόρη του κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ και με τον γάμο της έγινε (κόμισσα;) του Ράπολτσταϊν.

Βιογραφία
---------

Ήταν η πρώτη κόρη του Ιωάννη-Ράινχαρντ Α΄ (1569-1625) κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ και της Μαρίας-Ελισάβετ του Χόενοε-Νόιενσταϊν (1576-1605), κόρης του Βόλφγκανγκ κόμη του Χόενλοε-Βάικερσχαϊμ.

Γεννήθηκε στο Μπούσβαϊλερ (τώρα ονομάζεται Μπουξβιλέρ). Απεβίωσε στις 23 Μαΐου 1636 στην πόλη του Μπάντεν (τώρα Μπάντεν-Μπάντεν) και τάφηκε στο Ράπολτσβαϊλερ (τώρα Ριμποβιλέ).

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε στις 10 (Π.Η.) / 20 Nοεμβρίου (Ν.Η.) 1623 τον Γεώργιο-Φρειδερίκο του Ράπολτσταϊν (14 Ιουλίου 1593 - 20 (Π.Η.) / 30 (Ν.Η.) Αυγούστου 1651 στο Στρασβούργο). Ήταν γιος του Έμπερχαρντ του Ράπολτσταϊν (12 Μαρτίου 1570 - 17 Αυγούστου 1637 στο Στρασβούργο) και της Άννας, κόρης του βιλντ- και ρίνεγκραβου του Κύρμπουργκ-Μέρχινγκεν (1572 - 25 Αυγούστου 1608). Μετά το τέλος της Aγάθης-Μαρίας, ο Γεώργιος-Φρειδερίκος ξαναπαντρεύτηκε το 1640 με την Ελισάβετ-Καρλόττα, κόρη του κόμη του Ζολμς-Ζόνεβαλντε.

Από το γάμο της, η Αγάθα-Μαρία είχε παιδιά:

* θνησιγενής γιος (8 Π.Η. / 18 Ν.Η. Σεπτεμβρίου 1626).
* Aγάθη-Φρειδερίκη (13 Π.Η. / 23 Ν.Η. Ιουλίου 1627 - 6 Π.Η. / 16 Ν.Η. 1627).

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Reinhard Dietrich: *Die Landesverfassung στο dem Hanauischen*, στη σειρά *Hanauer Geschichtsblätter*, vol. 34, Χάναου, 1996,(ISBN 3-9801933-6-5)
* Detlev Schwennicke: *Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten*
* Reinhard Suchier: *Genealogie des Hanauer Grafenhauses*, σε: *Festschrift des Hanauer Geschichtsvereins zu seiner fünfzigjährigen Jubelfeier am 27.* *Αύγουστος 1894*, Χάναου, 1894
* Ernst J. Zimmermann: *Hanau Stadt und Land*, 3rd ed. Hanau, 1919, επανεκτύπωση 1978

Παραπομπές σε πηγές
-------------------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 24  Απριλίου 2014.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 170517292
* GND: 143935259

 |

 |
Ο **Νικόλαος Έξαρχος** (1897 - 1976) ήταν Έλληνας πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στα Τρίκαλα και ήταν γιος του Αχιλλέα Έξαρχου. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη Γαλλία. Εξελέγη πρώτη φορά, με την υποστήριξη του Λαϊκού Κόμματος, βουλευτής Τρικάλων στις εκλογές του 1935 και επανεξελέγη σε αυτές του 1946 (Δημοκρατικόν Σοσιαλιστικόν Κόμμα), του 1950 (Κόμμα Γεωργίου Παπανδρέου), του 1952, του 1956 (περιφέρεια Καρδίτσης - Τρικάλων), του 1956, του 1961 (Ένωσις Κέντρου), του 1963 (Ένωσις Κέντρου) και του 1964 (Ένωσις Κέντρου).

Είχε διατελέσει Υπουργός Μεταφορών στις κυβερνήσεις Σοφοκλή Βενιζέλου (Αυγούστου, Σεπτεμβρίου, Νοεμβρίου 1950), Υπουργός Βορείου Ελλάδος στην κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου (1963), Υφυπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Παπανδρέου (1964),

Υπήρξε μέλος του δ.σ. της Ιστορικής και Λαογραφικής Εταιρείας Θεσσαλών.

Απεβίωσε στις 12 Μαρτίου 1976 στην Αθήνα και κηδεύτηκε την επομένη από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Θεσσαλικά χρονικά, Ιστορική και Λαογραφική Εταιρεία Θεσσαλών, Αθήνα 1935, σελ. 24
2. ↑  «Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών» (PDF). *hellenicparliament*. Ελληνικό κοινοβούλιο.
3. ↑  Κηδείες, Τα Νέα, φύλλο 13ης Μαρτίου 1976, σελ. 14.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Νικόλαος Έξαρχος στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
Η **Όσικατ** είναι ράτσα γάτας. Εμφανίστηκε το 1964 στις ΗΠΑ.

Μολονότι η ονομασία της φαίνεται να υποδηλώνει ότι ανήκει στα υβρίδια της αγριόγατας, η Όσικατ είναι ένα πετυχημένο τυχαίο συμβάν που χρονολογείται σε μια εποχή που προηγήθηκε κατά πολύ της τάσης για υβριδοποίηση.

Η Βιρτζίνια Ντέιλι, εκτροφέας από το Μίσιγκαν των ΗΠΑ, διασταύρωσε μια γάτα Σιάμ με μια ράτσας Αβησσυνίας με την ελπίδα να δημιουργήσει μια γάτα Σιάμ με μαρκαριστές ραβδωτές αιχμές. Η πρώτη γενιά γατιών έμοιαζε με την Αβησσυνίας κι έτσι πραγματοποιήθηκε εκ νέου διασταύρωση ανάμεσα στις δυο προαναφερθέντες ράτσες. Τότε προέκυψε ο επιθυμητός τύπος. Ωστόσο, ανάμεσα στα γατάκια υπήρχε κι ένα πιτσιλιστό που η κόρη της Ντέιλι ονόμασε "Όσικατ" λόγω της ομοιότητάς του με τον Οσελότο. Η μικρή γάτα στειρώθηκε και πουλήθηκε ως κατοικίδιο. Όμως όταν επαναλήφθηκε το ζευγάρωμα προέκυψε άλλο ένα τέτοιο γατάκι που ονομάστηκε "Νταλάι Ταλούα" κι αποτέλεσε το πρώτο θηλυκό της σπάνιας ακόμα ράτσας.

Εξωτερική εμφάνιση
------------------

Το τρίχωμά της είναι κοντό και λεπτό, "ντύνει" ένα δυνατό αλλά κομψό και αθλητικό σώμα με μυώδη πόδια. Το κεφάλι της είναι πλατύ και σφηνοειδές, τα μάτια της είναι λίγο λοξά και τα αυτιά της είναι μεγάλα.

Χαρακτήρας
----------

Η Όσικατ είναι παιχνιδιάρα, ομιλητική κι ανταποκρίνεται θετικά στην εκπαίδευση σε νεαρή ηλικία. Πρόκειται για κοινωνική ράτσα που δεν προσαρμόζεται σε παρατεταμένη μοναξιά.

Χρωματισμοί
-----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Όσικατ** |

Τα χρώματα της Όσικατ είναι τα: καφέ, κανελί, μπλε ή καθαρό φαιοκίτρινο και αρζαντέ πιτσιλιές με ραβδώσεις.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Fogle Bruce, *Γάτες, μάθε τα πάντα γι' αυτές*, εκδ. Σκάι, ISBN 978-960-6845-55-0

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Κατοικίδιες γάτες |
| --- |
|  |
| Γατολογία | 
* Οι γάτες στην αρχαία Αίγυπτο
* Οι γάτες στο Ισλάμ
* Ανατομία της γάτας
* Γενετική της γάτας
* Νανισμός της γάτας
* Γατάκι
* Δίκορες γάτες
 |
|  |
| Ράτσες γάτας(Πλήρης λίστα) | 
Πλήρως εξημερωμένες
Γάτα της Αβησσυνίας
Γάτα της Αβάνας
Αιγυπτιακή Μάου
Αμερικανική κοντότριχη
Γάτα Ιμαλαΐων
Γάτα Τάμπι
Γάτα του Σιάμ
Ρωσική μπλέ γάτα
Όσικατ
Υβρίδια
Γάτα Βεγγάλης
Γάτα της Σαβάνας
Γάτα Σερενγκέτι |

 |
Ο **Γαβριήλ Συλιβός**(1764-1839) ήταν Μητροπολίτης Τήνου

Βίος
----

Ο **Γαβριήλ Συλιβός** γεννήθηκε περίπου το 1764 στις Δάφνες Μαλεβιζίου Κρήτης, του νομού Ηρακλείου. Ο πατέρας του Ανδρέας Συλιβός σφαγιάστηκε από τον γενίτσαρο των Δαφνών Εχρέμπεη κατά την Επανάσταση του 1769, την επανάσταση του Δασκαλογιάννη.
Ο Γαβριήλ αφού διασώθηκε από ΄μία συγγενή του Ηγουμένη της μονής Παληανής κοντά στις Δάφνες, στη συνέχεια έγινε κληρικός.

Μητροπολίτης Τήνου
------------------

Χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Τήνου τον Νοέμβριο του 1810. Είναι πολύ πιθανή η μύησή του στη Φιλική Εταιρεία, αν ληφθεί υπ' όψιν πως ο συμπατριώτης του ιερομόναχος Δημήτριος Χρυσαφόπουλος,ο οποίος βρισκόταν λίγο πριν από την έναρξη της Επανάστασης στην Τήνο, ήταν Φιλικός και στενά συνεργαζόταν με τον Γαβριήλ. Με την κήρυξη της Επανάστασης ο Γαβριήλ, στις 31 Μαρτίου 1821 υψώνει το λάβαρο της Επανάστασης στην Τήνο.
Ο Δημήτριος Υψηλάντης με επιστολή του προς τον Μητροπολίτη Γαβριήλ, στις 10 Δεκεμβρίου 1821,του ζητά υλική βοήθεια: από την μέχρι σήμερα έρευνα στα Γενικά Αρχεία του Κράτους δεν έχει βρεθεί απάντηση του ιεράρχη.
Πάντως στην Κρητική Επανάσταση του 1821 οργάνωσε ομάδα Τηνίων και την έστειλε στην πατρίδα του με δικά του έξοδα. Ανάλογα έπραξε κι όταν ο Νεόφυτος Καρύστου του ζήτησε συνδρομή, οπότε συγκρότησε σώμα από τριακόσιους άνδρες από την Τήνο και τους έστειλε στην Κάρυστο.
Επικεφαλής της Τηνιακής Δημογεραντίας οργάνωσε την περίθαλψη των προσφύγων από την Κάσο, Ψαρά, Χίο, Μοσχονήσια, Κυδωνιές. Συνέδραμε στην ανέγερση ορφανοτροφείου στην Άνδρο.
Ο Αμβρόσιος Φραντζής τον μέμφθηκε ότι, «[...]εις την διάρκειαν της ελληνικής αποστασίας δεν εφαίνετο με σταθερόν χαρακτήρα υπέρ της ελληνικής αποστασίας δια το απαραδειγμάτιστον της δειλίας»
Όταν μετατέθηκε στην επισκοπική επαρχία Νάξου και Πάρου,το 1830, η εκκλησιαστική έδρα Τήνου ενώθηκε με τη Σύρο μετά την απομάκρυνσή του, οι Τήνιοι ζήτησαν από τον Όθωνα την επάνοδό του.

Πέθανε το 1839

Πηγές
-----

* Αριμανδρίτη Φιλάρετου Βιτάλη, «Ο Τήνου Γαβριήλ Συλιβός και η συμβολή του εις την εθνεγερσίαν του 1821»,Επετηρίς Εταιρείας Κυκλαδικών Μελετών,τομ.9 (1971-1973), σελ.137-151