recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ρωσικό Revolver Nagant του 1895.
**Ρωσική ρουλέτα**, ή **ρώσικη ρουλέτα**, λέγεται ένα άκρως επικίνδυνο θανατηφόρο επιχείρημα που πραγματοποιούταν παλαιότερα με περίστροφο (ρεβόλβερ), κάτω από διάφορες συνθήκες. Βασική ιδέα του εγχειρήματος αυτού σ΄ όλες των περιπτώσεων εφαρμογής του ήταν η μέχρι ανοησίας επίδειξη αδιαφορίας προς τον θάνατο.

Ονομασία
--------

Η ρώσικη ρουλέτα επιχειρούνταν άλλοτε ως τρόπος μονομαχίας, και άλλοτε ως λίαν επικίνδυνο μέσον ανάκρισης ή και εκβιασμού. Το όνομά της «ρώσικη» οφείλεται σε μορφή μονομαχίας που λέγεται ότι ακολουθούνταν στη Ρωσική Αυτοκρατορία, το δε «ρουλέτα» από τον περιστρεφόμενο δίσκο του ομώνυμου τυχερού παίγνιου.

Μέθοδοι
-------

Ο επιχειρούμενος τη ρώσικη ρουλέτα αφού τοποθετήσει στο μύλο του περιστρόφου μόνο μία σφαίρα στη συνέχεια το κλείνει και κρατώντας με το ένα χέρι, σύρει με δύναμη με το εσωτερικό της παλάμης του άλλου χεριού το μύλο του περιστρόφου ώστε να τεθεί σε περιστροφική κίνηση. Όταν αυτός σταματήσει ακουμπά την άκρη της κάνης του περιστρόφου στον κρόταφο και πιέζει τη σκανδάλη.

Στη περίπτωση της μονομαχίας οι «συμπαίκτες» μπορεί να είναι και περισσότεροι από δύο, (ομάδα), που προηγουμένως ορίζουν τους κανόνες, δηλαδή τη σειρά και αν μετά από το πρώτο εγχείρημα, που δεν φονευθεί ο «παίκτης», θα επαναλαμβάνεται η όχι η περιστροφή του μύλου. Στη τελευταία περίπτωση που είναι και η επικρατέστερη οι πιθανότητες να γίνει θανατηφόρα αυξάνουν.

Σημειώνεται ότι αν το περίστροφο είναι πολύ καλά συντηρημένο και κατά την περιστροφή του μύλου κρατείται αυτό απόλυτα οριζόντιο η θαλάμη με τη σφαίρα λόγω του βάρους της έχει ελάχιστες πιθανότητες να βρεθεί στο άνω μέρος βολής. Σ΄ αυτό έγκειται η αγωνία του θανάτου ως «παιγνίδι» που όπως και να έχει χαρακτηρίζεται εγκληματικό. Με δεδομένο το βάρος της σφαίρας οι πιθανότητες, εκ του αριθμού των θαλάμων π.χ. του εξάσφαιρου, μεταβάλλονται δραματικά.

Σε περίπτωση αυτοκτονίας, όπου ανακαλύπτεται το περίστροφο με το οποίο επιχειρήθηκε αυτή και διαπιστωθεί να είναι κενό σφαιρών, αυτό αποτελεί ένδειξη εγχειρήματος ρώσικης ρουλέτας από τον αυτόχειρα.

Εικάζεται ότι πολλές φορές φέρεται να έχει γίνει χρήση ρώσικης ρουλέτας σε ανακρίσεις ή στο χώρο του υποκόσμου, είτε ως απειλή, είτε ως εκβιασμό, όπου τις περισσότερες φορές αυτές ανήκουν σε δραματικές σκηνοθεσίες κινηματογραφικών έργων. Ως μέσον βασανισμού, είτε σε νομιζόμενη, είτε σε πραγματική ρωσική ρουλέτα υπάρχουν πολλές μαρτυρίες ότι είχαν συμβεί κατά καιρούς από διάφορες ανακριτικές Αρχές, πλην όμως παραμένουν ανεπιβεβαίωτες, χωρίς βέβαια και να μπορεί κανείς ν΄ αποκλείσει ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Το ομώνυμο τηλεπαιχνίδι
-----------------------

Το 2002, το Mega Channel, αποφάσισε να ξεκινήσει την ελληνική εκδοχή του τηλεπαιχνιδιού Ρώσικη ρουλέτα, το οποίο φυσικά δεν έχει καμία σχέση με το επικίνδυνο παιχνίδι. Αντίθετα, ήταν ένα παιχνίδι γνώσεων, που αν απαντούσε λάθος σε μια ερώτηση, ένας παίκτης, τράβαγε εναν μοχλό, και αν ήταν άτυχος, έπεφτε από μια τρύπα. Το τηλεπαιχνίδι, το παρουσίασε ο Μίλτος Μακρίδης.

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica", τομ.52ος, σελ.268.
Η **στοιχειομετρία** είναι κλάδος της χημείας με αντικείμενο τις σχετικές ποσότητες των αντιδρώντων και των προϊόντων στις χημικές αντιδράσεις. Σε μια ισορροπημένη χημική αντίδραση, οι σχέσεις μεταξύ των ποσοτήτων των αντιδρώντων και προϊόντων, εκφράζονται συνήθως με μια αναλογία ακεραίων αριθμών. Για παράδειγμα, σε μια αντίδραση που παράγει αμμωνία (NH3), ακριβώς ένα μόριο του αζώτου (N2) αντιδρά με τρία μόρια του υδρογόνου (H2) για την παραγωγή δύο μορίων NH3:

N2 + 3H2 → 2NH3

  

Η στοιχειομετρία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ποσοτικούς υπολογισμούς, όπως την ποσότητα των προϊόντων (σε μάζα, moles, όγκος, κτλ.) που μπορεί να παραχθεί με δεδομένη ποσότητα αντιδρώντων καθώς και το ποσοστό απόδοσης μιας αντίδρασης (το ποσοστό των δεδομένων αντιδρώντων συστατικών που περιέχονται στο προϊόν). Η Στοιχειομετρία βασίζεται στον νόμο της διατήρησης της μάζας : η μάζα των αντιδρώντων ισούται με τη μάζα των προϊόντων.

Βιβλιογραφία
------------

* Κ. Μάτης, Π. Μαύρος & Κ. Τριανταφυλλίδης, Στοιχεία Χημικών Διεργασιών, Υπηρ. Δημοσ. ΑΠΘ, Θεσσαλονίκη 2007.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Στοιχειομετρία, Στοιχεία Χημικών Διεργασιών, Θεσσαλονίκη 2007.
Το **Ρωσικό αυτοκρατορικό πολεμικό ναυτικό** (ρωσικά: Российский императорский флот, κυριολεκτικά: Ρωσικός αυτοκρατορικός στόλος) ήταν το πολεμικό ναυτικό της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, το οποίο υπήρχε από το 1721 μέχρι την επανάσταση του Φεβρουαρίου του 1917, ενώ αυξήθηκε από μια μικρότερη δύναμη που υπήρχε πριν από την ίδρυση τακτικού ρωσικού ναυτικού από το Μέγα Πέτρο, κατά τη διάρκεια της δεύτερης εκστρατείας στο Αζόφ.

Ο στόλος αυξήθηκε κατά το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα και από τις αρχές του 19ου αιώνα είχε φτάσει στο αποκορύφωμά της δύναμής του, πίσω από το βρετανικό και γαλλικό στόλο όσον αφορά το μέγεθος. Το πολεμικό ναυτικό στη συνέχεια διάνυσε μια περίοδο παρακμής που οφείλεται στην αργή τεχνική και οικονομική ανάπτυξη της Ρωσίας κατά το πρώτο μισό του 19ου αιώνα, αλλά αναβίωσε στο τέλος του αιώνα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του τσάρου Νικολάου Β΄ μέχρι και την καταστροφή του Στόλου του Ειρηνικού έπειτα από τον ρωσοϊαπωνικό πόλεμο.

Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος είχε μικτά αποτελέσματα για το πολεμικό ναυτικό, με τους Γερμανούς να αποκτούν το πάνω χέρι στη Βαλτική, αλλά η Μαύρη Θάλασσα να παραμένει υπό ρωσικό έλεγχο. Η Ρωσική Επανάσταση σήμανε το τέλος του αυτοκρατορικού πολεμικού ναυτικού με τους ναύτες και τα πλοία του να αποτελούν τον πυρήνα του Σοβιετικού Πολεμικού Ναυτικού μετά τη δημιουργία του το 1918.

Παραπομπές
----------

1. ↑  22 октября (2 ноября) 1721 года Пётр I принял императорский титул. Россия стала империей prlib.ru
2. ↑  The History of the Russian Navy neva.ru

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Imperial Russian Navy  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Στάθης (Ευστάθιος) Μαυρίδης** (20 Σεπτεμβρίου 1935 - 16 Νοεμβρίου 2008) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στον Πανιώνιο.

Καριέρα
-------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε την καριέρα του από τον Φοίνικα Καλλιθέας και το 1951 σε ηλικία 16 ετών πήγε στον Πανιώνιο. Για τη μεταγραφή η ομάδα του πήρε ως αντάλλαγμα δεκαπέντε ζευγάρια ποδοσφαιρικά παπούτσια. Τεχνίτης αλλά και σκληροτράχηλος μέσος, καθιερώθηκε στη μεγάλη ομάδα του συλλόγου της Νέας Σμύρνης, που έγραψε λαμπρές σελίδες τις δεκαετίες του ’50 και του ’60, μέχρι το 1965-66 που σταμάτησε να αγωνίζεται. Ήταν επιτελικός χαφ και μοίραζε καταπληκτικές μπαλιές στους επιθετικούς.

Σημαντική στιγμή στην καριέρα του με τον Πανιώνιο υπήρξε η πορεία μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας το 1961. Έπειτα από διαδοχικές νίκες επί του Παναθηναϊκού με 2-1 και του Ηρακλή με 1-0, έφτασε στον τελικό, όπου ηττήθηκε με 3-0 από τον Ολυμπιακό. 

### Στην εθνική Ελλάδας

Αγωνίστηκε τέσσερις φορές στην εθνική Ελλάδας, της οποίας υπήρξε και αρχηγός, πετυχαίνοντας ένα τέρμα. Στις 8 Απριλίου 1964 σκόραρε το πρώτο γκολ στη νίκη - πρόκριση της Εθνικής με 4-1 εναντίον της Μεγάλης Βρετανίας για το προολυμπιακό τουρνουά της Ολυμπιάδας του Τόκιο το 1964. Η τελευταία διεθνής συμμετοχή του ήταν στις 13 Μαΐου 1964 στον φιλικό αγώνα κατά της Αιθιοπίας.

Αγωνίστηκε επίσης στη Μικτή Αθηνών. 

### Παλαίμαχοι Πανιωνίου

Μετά το τέλος της σπουδαίας καριέρας του συμμετείχε ως παίκτης στην ομάδα των παλαιμάχων του Πανιωνίου. Διετέλεσε μέλος του Δ.Σ. του "Συνδέσμου Παλαιμάχων Πανιωνίου ΓΣΣ", την προεδρία του οποίου ανέλαβε αργότερα και διατήρησε μέχρι τον θάνατό του. Ως πρόεδρος διοργάνωνε αγώνες με άλλες ομάδες παλαιμάχων, τον ετήσιο χορό καθώς και θέματα καθημερινής μέριμνας. Επί των ημερών του ο Σύνδεσμος απέκτησε γραφεία στο γήπεδο του Πανιωνίου.

Πέθανε στις 16 Νοεμβρίου 2008, στη Νέα Σμύρνη.

Στατιστικά στοιχεία
-------------------

| Περίοδος | Σύλλογος | Συμμετοχές | Τέρματα |
| --- | --- | --- | --- |
| Ως το 1951 | Φοίνικας Καλλιθέας |  |  |
| 1951-1966 | Πανιώνιος |  |  |
| Χρονιές | Εθνικές ομάδες | Συμμετοχές | Γκολ |
| 1960-1964 | Ελλάδα Ελλάδα (ανδρών) | 4 | 1 |
| 1960 | Μικτή Αθηνών | 1 |  |

Πηγές
-----

* Περιοδικό "Πανιώνιος 118", φ. 23/11/2008, σελ. 8-10.
* Το προφίλ του Στάθη Μαυρίδη στο transfermarkt
* Η καριέρα του Στάθη Μαυρίδη στο national-football-teams

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

*
Ο **Σιμόν Β΄** (*Simon II de Lorraine*, 1140 - 4 Ιανουαρίου 1207) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν δούκας της Λωρραίνης (1176 - 1205).

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος και διάδοχος του Ματθαίου Α΄ δούκα της Λωρραίνης και της Μπέρτας των Χοενστάουφεν, κόρης του δούκα Φρειδερίκου Β΄ δούκα της Σουαβίας. 

Η μητέρα του ήθελε να τον διαδεχθεί ο δεύτερος γιος της, Φρειδερίκος Α΄ της Λωρραίνης και έτσι ο Σιμόν υποχρεώθηκε να συγκαλέσει μία συνέλευση ευγενών για να επιβεβαιώσει τη διαδοχή του.

Ο ίδιος για να τον ικανοποιήσει προσωρινά τού έδωσε τη διοίκηση του βόρειου γερμανόφωνου τμήματος. Ο Σιμόν και η μητέρα τους δεν έμειναν ικανοποιημένοι, με αποτέλεσμα να ξεσπάσει ανάμεσα στα αδέλφια τριετής εμφύλιος πόλεμος, που έληξε με τη Συνθήκη του Ριμπεμόντ (1179).

Ήταν άτεκνος· παραιτήθηκε (1205) υπέρ του ανιψιού του Φρειδερίκου Β΄ και πέρασε τα επόμενα δύο χρόνια ως το τέλος του σε μοναστήρι.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Ίντα (απεβ. 1227), κόρη τού Ζεράρ/Γεράρδου Α΄ κόμη τού Μακόν & Βιέν· δεν απέκτησαν παιδιά.

|  |
| --- |
| Σιμόν Β΄ της Λωρραίνης **Οίκος της Λωρραίνης****Γέννηση:** 1140 **Θάνατος:** 4 Ιανουαρίου 1207 |
| ΠροκάτοχοςΜατθαίος Α΄ | **Δούκας της Λωρραίνης1176 - 1205** | ΔιάδοχοςΦρειδερίκος Α΄ |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Simon II, Duke of Lorraine  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 81136317
* GND: 136860885

 |

 |
Η **Συνταγματική μοναρχία** (αγγλικά: *Constitutional monarchy*) είναι μια μορφή πολιτεύματος που καθιερώνεται στο πλαίσιο ενός συνταγματικού συστήματος που αναγνωρίζει έναν εκλεγμένο ή κληρονομικό μονάρχη ως αρχηγό κράτους (head of the state), σε αντιδιαστολή με μια απόλυτη μοναρχία, όπου ο μονάρχης διατηρεί την απόλυτη εξουσία. 

Η διαδικασία της διακυβέρνησης και του νόμου μέσα σε μια συνταγματική μοναρχία είναι συνήθως πολύ διαφορετική από αυτήν που παρατηρείται σε μια απόλυτη μοναρχία. Οι σύγχρονες συνταγματικές μοναρχίες εφαρμόζουν συνήθως την έννοια trias politica ή «το χωρισμό των δυνάμεων», όπου ο μονάρχης είτε **είναι ανώτατη Αρχή του εκτελεστικού κλάδου** είτε έχει απλά έναν **εθιμοτυπικό ή συμβολικό ρόλο** και επί των τριών βασικών λειτουργιών μας Πολιτείας.

Στις Συνταγματικές Μοναρχίες υπάρχει Πρωθυπουργός ως Πρόεδρος της Κυβέρνησης και ασκεί εκτελεστική εξουσία, αλλά ο Μονάρχης εξακολουθεί να έχει πολιτικές, εκτελεστικές, εξουσίες τις οποίες μπορεί να χρησιμοποιήσει σύμφωνα με τις δυνατότητες που του παρέχουν σχετικά άρθρα του υφιστάμεου Συντάγματος. 

Έχουν υπάρξει Συνταγματικές Μοναρχίες με χαρακτήρα φασιστικό (ή σχεδόν-φασιστικά), όπως συνέβη στην Ιταλία, Ιαπωνία και Ισπανία, ή και με στρατιωτικές δικτατορίες, όπως είναι αυτήν την περίοδο η περίπτωση στην Ταϊλάνδη.

Ιστορικά οι Συνταγματικές Μοναρχίες είναι η εξέλιξη των Απόλυτων Μοναρχιών και εξελίσονται συνήθως σε Βασιλευόμενες Κοινοβουλευτικές Δημοκρατίες και σπανιότερα σε κάποιο τύπο αβασίλευτης δημοκρατίας (Προεδρευόμενη ή Προεδρική Δημοκρατία).

Συνταγματικές Μοναρχίες σήμερα είναι:

* Μονακό
* Λιχτενστάιν
* Μπουτάν μέχρι το 2007 Ελέω Θεού Απόλυτη Μοναρχία
* Μαρόκο
* Μπαχρέιν
* Ιορδανία
* Κουβέιτ
* Τόνγκα

Πηγές
-----

* 1
Ομάδα χορευτών εκτελεί τον χορό Σιμντί (Σιμντ)
Ο **Σιμντ** (Οσσετικά: Симд), είναι Οσσετικός λαϊκός ομαδικός χορός. Εκτελείται σε ρυθμό 4/4, 2/4. Η ομορφιά του Σιμντ είναι το αυστηρό γραφικό περίγραμμα του χορού, η αντίθεση ανάμεσα στα μαύρα και άσπρα κοστούμια, η απαλότητα των κινήσεων, η αυστηρότητα των σχηματισμών γραμμών και η αρμονία που δημιουργείται από όλα τα παραπάνω. 

Στην Νότια Οσετία υπάρχει το Κρατικό σύνολο τραγουδιού και χωριού "Σιμντ".

Παραπομπές
----------

1. ↑  «State Song and Dance Ensemble of South Ossetia "Simd"». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2018.
Ο **Σεύθης Ε΄**, ήταν βασιλιάς των Οδρυσών στη Θράκη στα τέλη τού 3ου ή στις αρχές του 2ου αιώνα π.Χ.

Βιογραφία
---------

Είναι γνωστός μόνο ως πατέρας τού Κότυος Δ΄, ο οποίος μαρτυρείται μεταξύ 171 και 166 π.Χ. ως σύμμαχος, πρώτα της Μακεδονίας των Αντιγονιδών και μετά της Ρώμης. Ο Ρωμαίος ιστορικός Τ. Λίβιος περιγράφει συγκεκριμένα τον Κότυ Δ΄ και τον πατέρα του Σεύθη Ε΄ ως Οδρύσιους.  Η δήλωση τού Λιβίου ότι στη διπλωματική της επικοινωνία με τον Κότυ Δ΄ η Ρωμαϊκή Σύγκλητος αναφέρθηκε σε μία παραδοσιακή φιλία με τον Κότυ Δ΄ και τους προγόνους του, μπορεί να ερμηνευθεί ως απόδειξη για επαφή μεταξύ της Ρώμης και του Σεύθη Ε΄.  Ο Σεύθυς Ε΄ πιστεύεται ότι βασίλευσε γύρω στο 200 π.Χ. ως προκάτοχος (πατέρας;) ή αντίπαλος τού Αμαδόκου Γ΄, ο οποίος αιχμαλωτίστηκε από τους Μακεδόνες το 184 π.Χ.  Η χρονολογία και τα ονόματα υποδηλώνουν ότι ο Σεύθης Ε΄ μπορεί να ήταν γιος του Ρόιγου και εγγονός τού Σεύθη Δ΄ ή γιος του Τήρη Δ΄ και εγγονός του Σεύθη Δ΄, ανάλογα με τη χρονολογική τοποθέτηση του Ρόιγου στα μέσα ή τις αρχές του 3ου αιώνα π.Χ.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ηγεμόνων της Θράκης και της Δακίας

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Livy 42.51.10: "Cotys, the son of Seuthes and king of the Odrysae, had come in with a picked force of 1000 horse and about the same number of infantry."
2. ↑  Livy 45.42.7: "The senate instructed the praetor to tell them in reply that the senate bore in mind the friendly relations which had existed between Rome and Cotys and the ancestors of Cotys and the Thracian nation." Tačeva 1997: 58-59 doubts the statement.
3. ↑  Werner 1961: 116, 239; Delev 2015: 66-67.
4. ↑  Mladjov, Rulers of Thrace, University of Michigan.

Βιβλιογραφία
------------

* Livy (Titus Livius) History of Rome. English Translation by Rev. Canon Roberts. New York, E. P. Dutton and Co. 1912.
* P. Delev, From Koroupedion to the Beginning of the Third Mithridatic War (281-73 BCE), in: J. Valeva et al. (eds.), A Companion to Ancient Thrace, Wiley, 2015: 59-74.
* R. Werner, in: W.-D. von Barloewen (ed.), Abriss der Geschichte antiker Randkulturen, Munich, 1961: 83-150, 239-242.
Το **Flesh & Blood** (ελλ. τίτλος **Σάρκα και Αίμα**) είναι μια ιστορική περιπέτεια παραγωγής του 1985, σε σκηνοθεσία Πολ Βερχόφεν και με πρωταγωνιστές τους Ρούτγκερ Χάουερ και Τζένιφερ Τζέισον Λι. 

Είναι η πρώτη ταινία του Βερχόφεν μετά το πέρασμα του στο Χόλυγουντ ενώ ο τίτλος είναι μια σαφής αναφορά στο μοτίβο "Σεξ και Βία", θέμα που αποτελεί άλλωστε σήμα κατατεθέν του Ολλανδού σκηνοθέτη. Το σενάριο είναι εν μέρει βασισμένο σε αχρησιμοποίητο υλικό από την Ολλανδική τηλεοπτική σειρά *Floris*, που αποτέλεσε το ντεμπούτο τόσο του Πολ Βερχόβεν όσο και του Ρούτγκερ Χάουερ.

Περίληψη
--------

Το 1501 κάπου στην Ιταλία, η οποία μαστίζεται από την πανούκλα, μια ομάδα μισθοφόρων ταπεινής καταγωγής με αρχηγό το Μάρτιν πολεμάει στο πλευρό του ευγενή Αρνολφίνι που αγωνίζεται να ξαναπάρει το κάστρο του πίσω, και αφού τους έχει υποσχεθεί μια τεράστια αμοιβή. Ο Αρνολφίνι προδίδει τους μισθοφόρους και εκείνοι αποφασίζουν να εκδικηθούν. Επιτίθενται σε ένα καραβάνι του οποίου ηγείται ο γιος του ευγενή, Στίβεν, και το κλέβουν. Σε μία από τις άμαξες ταξιδεύει η Άγκνες, αρραβωνιαστικιά του Στίβεν, την οποία απαγάγουν κατά λάθος. Η Άγκνες γίνεται το ταίρι του Μάρτιν και η ομάδα των μισθοφόρων αποφασίζει να επιτεθεί σε ένα κάστρο, αγνοώντας ότι ο στρατός του Αρνολφίνι είναι στο κατόπι τους.

Διανομή
-------

* Ρούτγκερ Χάουερ - Μάρτιν
* Τζένιφερ Τζέισον Λι - Άγκνες
* Jack Thompson - Χόκγουντ
* Tom Burlinson - Στίβεν
* Σούζαν Ταϊρέλ - Σελιέν
* Μπρούνο Κίρμπι - Ορμπέκ
* Ronald Lacey - Καρδινάλιος

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Τσεχικά) *Česko-Slovenská filmová databáze*. 2001.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* H ταινία στην IMDb
* H ταινία στην επίσημη ιστοσελίδα του σκηνοθέτη
Το **Συνταγματικό Δικαστήριο της Δημοκρατίας της Μολδαβίας** (ρουμανικά : Curtea Constituțională a Republicii Moldova) αποτελεί το μοναδικό όργανο συνταγματικής δικαιοδοσίας στη Δημοκρατία της Μολδαβίας, το οποίο είναι αυτόνομο και ανεξάρτητο από την εκτελεστική, νομοθετική και δικαστική εξουσία.

Έργο του Συνταγματικού Δικαστηρίου είναι να εγγυάται την υπεροχή του Συντάγματος, να διασφαλίζει την αρχή του διαχωρισμού των κρατικών εξουσιών σε νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική εξουσία, να εγγυάται την τήρηση της ευθύνης του κράτους έναντι του πολίτη και της ευθύνης του πολίτη έναντι του κράτους.

Κατόπιν αιτήματος, το Συνταγματικό Δικαστήριο ερμηνεύει το Σύνταγμα και αναλαμβάνει το έργο της συνταγματικότητας των νόμων και των αποφάσεων του Κοινοβουλίου, των διαταγμάτων του Προέδρου και των πράξεων της Κυβέρνησης.

Η ύπαρξη του Συνταγματικού Δικαστηρίου προβλέφθηκε από το Σύνταγμα, εγκρίθηκε τον Ιούλιο 1994 και δημιουργήθηκε τον Φεβρουάριο 1995.

Πρόεδροι
--------

Οι ακόλουθοι δικαστές έχουν διατελέσει πρόεδροι του Συνταγματικού Δικαστηρίου :

| # | Πορτρέτο | Όνομα
(Γέννηση-Θάνατος) | Θητεία |
| --- | --- | --- | --- |
| **1** |  | Pavel Barbalat
(1935–2004) | 23 Φεβρουάριος 1995 | 23 Φεβρουάριος 2001 |
| **2** |  | Victor Pușcaș
(γέννηση 1943) | 27 Φεβρουάριος 2001 | 15 Φεβρουάριος 2007 |
| **3** |  | Dumitru Pulbere
(γέννηση 1952) | 1 Μάρτιος 2007 | 28 Σεπτέμβριος 2011 |
| **4** |  | Alexandru Tănase
(γέννηση 1971) | 4 Οκτώβριος 2011 | 12 Μάιος 2017 |
| **5** |  | Tudor Panțîru
(γέννηση 1951) | 12 Μάιος 2017 | 31 Ιανουάριος 2018 |
| **6** |  | Mihai Poalelungi
(γέννηση 1962) | 16 Μάρτιος 2018 | 20 Ιούνιος 2019 |
| **7** |  | Vladimir Țurcan
(γέννηση 1954) | 19 Αύγουστος 2019 | 23 Απρίλιος 2020 |
| **8** |  | Domnica Manole
(γέννηση 1961) | 23 Απρίλιος 2020 | 25 Απρίλιος 2023 |
| **9** |  | **Nicolae Roșca**
(γέννηση 1962) | 25 Απρίλιος 2023 | *σήμερα* |

Παραπομπές
----------

1. ↑  (στα ρουμάνικα) Constitutional Court at the Moldovan Parliament site
2. ↑  (στα ρουμάνικα) Former judges at the Constitutional Court of Moldova site

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 38150868299922071832

 |

 |
Στην Ρωμαϊκή μυθολογία ο **Σάμπους** ήταν γιος του θεού Σάγκου, ο Κάτων ο Πρεσβύτερος στο έργο του *"Απαρχές"* έγραψε ότι οι Σαβίνοι πήραν το όνομα τους από αυτόν. Ο Ζηνόδοτος της Τροιζήνας έγραψε ότι οι Σαβίνοι πήραν το όνομα τους από την περιοχή που εγκαταστάθηκαν. Ένας σύγχρονος χρονικογράφος έγραψε ότι οι Σαβίνοι ήρθαν στην κεντρική Ιταλία από την Αρχαία Σπάρτη με αρχηγό τον Σάμπους από τον οποίο πήραν το όνομα τους. Ο Χένρι Αλέιν Νίκολσον έγραψε τέλος ότι ο Σάμπους σχετιζόταν με το Αιγυπτιακό Σομπέκ.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Salmon, E. T. (1967). Samnium and the Samnites. Cambridge University Press. σ. 30
3. ↑
4. ↑  Cornell, T. J. ed. (2014). The Fragments of the Roman Historians. Oxford University Press. σ. 98
5. ↑  Nicholson, Henry Alleyne (1873). Contributions to a Fauna Canadensis: Being an account of the animals dredged in Lake Ontario in 1872. University of Michigan Library. σ. 542

Πηγές
-----

* Cornell, T. J. ed. (2014). The Fragments of the Roman Historians. Oxford University Press.
* Salmon, E. T. (1967). Samnium and the Samnites. Cambridge University Press.
* Nicholson, Henry Alleyne (1873). Contributions to a Fauna Canadensis: Being an account of the animals dredged in Lake Ontario in 1872.
Ο **Σάρον Ντρούκερ** είναι Ισραηλινός προπονητής καλαθοσφαίρισης και πρώην καλαθοσφαιριστής, γεννημένος στις 26 Ιουλίου 1967.

Καριέρα
-------

Ο Ντρούκερ αγωνίστηκε στην πρώτη και την δεύτερη κατηγορία του Ισραήλ, από το 1985 ως το 1993.

Το 1995, ξεκίνησε την καριέρα του ως βοηθός προπονητή στην ομάδα της Μακάμπι Ρα'ανανά, αναλαμβάνοντας καθήκοντα πρώτου προπονητή το 1999. Το καλοκαίρι του 2000, ανανέωσε για δύο ακόμη χρόνια το συμβόλαιο του και την σεζόν 2002-03 κάθισε στον πάγκο της Χαποέλ Γκαλίλ Ελιόν. Την επόμενη χρονιά, συμφώνησε με την ομάδα της Χαποέλ Ιερουσαλήμ, όπου παρέμεινε ως το 2005, κατακτώντας το ULEB Cup του 2004.

Το καλοκαίρι του 2005, υπέγραψε στην ρωσική Ουράλ Γκρέιτ, με την οποία κατέκτησε το EuroCup Challenge του 2006, ενώ την επόμενη σεζόν συμφώνησε με την Λιέτουβος Ρίτας, αλλά αποχώρησε το Νοέμβριο του 2006, για να ολοκληρώσει την χρονιά στην ομάδα της Οστάνδης από το Βέλγιο. Παρέμεινε στο Βέλγιο και το 2007-08, για να αποχωρήσει τον Οκτώβριο του 2008, συνεχίζοντας ως βοηθός στην Μακάμπι Τελ Αβίβ μέχρι το 2010.

Τον Φεβρουάριο του 2011, προσλήφθηκε στον Άρη, αλλά απολύθηκε δύο μήνες αργότερα, συνεχίζοντας στην ιταλική Σούτορ Μοντεγκρανάρο μέχρι το Νοέμβριο του 2011.

Το καλοκαίρι του 2012, υπέγραψε στην Χαποέλ Ιερουσαλήμ, ενώ παράλληλα ανέλαβε εθνική ομάδα U-20 του Ισραήλ, όπου παρέμεινε για δύο χρόνια. Το 2013, κάθισε στον πάγκο της Χαποέλ Γκιλμπόα Γκαλίλ και από το καλοκαίρι του 2014 βρίσκεται στην ομάδα της Μακάμπι Ρισόν ΛεΖιόν. Επίσης, από το 2016 έχει αναλάβει την εθνική ομάδα ανδρών της Βουλγαρίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  DRUCKER, SHARON - Welcome to Eurocup
2. ↑  Israel Basketball | 2002-03 Season | Hapoel Galil Elyon
3. ↑  «2003/04 | Hapoel "Bank Yahav" Jerusaleam Basketball Club». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2016.
4. ↑  SHARON DRUCKER IS THE NEW HEAD COACH OF LIETUVOS RYTAS
5. ↑  LIETUVOS RYTAS FIRED SHARON DRUCKER - BeoBasket
6. ↑  SHARON DRUCKER SIGNED IN OOSTENDE - BeoBasket
7. ↑  Coach Sharon Drucker back in Oostende
8. ↑  SHARON DRUCKER IN MACCABI TEL AVIV - BeoBasket
9. ↑  Sharon Drucker is the new head coach of Aris - Sportando[*νεκρός σύνδεσμος*]
10. ↑  Sutor, ecco Sharon Drucker! - Basketinside
11. ↑  Απολύθηκε ο Σαρόν Ντρούκερ - Contra.gr
12. ↑  Gilboa/Galil name Sharon Drucker head coach - Sportando[*νεκρός σύνδεσμος*]
13. ↑  «Maccabi Rishon inks a one-year deal with head coach Sharon Drucker». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2016.
14. ↑  Sharon Drucker to take over the national team - BGbasket.com[*νεκρός σύνδεσμος*]

Πηγές
-----

* Sharon Drucker Basketball Coach Profile
* DRUCKER, SHARON - Welcome to EUROLEAGUE BASKETBALL
* BeoExcell :: SHARON DRUCKER
Η **Σάμτζανγκ** είναι μια παχιά, πικάντικη πάστα που χρησιμοποιείται στην Κορεάτικη Κουζίνα. Η Σάμτζανγκ είναι ένα μείγμα από πάστα σόγιας, σάλτσα τσίλι, σησαμέλαιο, κρεμμύδι, φρέσκο κρεμμυδάκι, σκόρδο και προαιρετικά μαύρη ζάχαρη.

Χρήση
-----

Το Σάμτζανγκ χρησιμοποιείται κυρίως σε πιάτα *σαμ* (πιάτα με κρέας τυλιγμένα με μαρούλι ή Κινέζικο λάχανο). Από αυτά τα πιάτα πήρε το όνομα του. *Σάμτζανγκ* σημαίνει "σάλτσα για *σαμ*". Επίσης συνοδεύει ευχάριστα πιάτα με ρύζι και Κιμτσί.

Παραλλαγές
----------

Εκτός από τον παραδοσιακό τρόπο παραγωγής μπορούν να προστεθούν και άλλα συστατικά για να γίνουν παραλλαγές του Σάμτζανγκ. Συνήθως προστίθενται καρύδια, σπόροι κολοκύθας, ηλιόσποροι, χταπόδι, κόκκινη πιπεριά, τόφου, αυγά ψαριών και διάφορα είδη φασολιών. Επίσης υπάρχει συσκευασμένο Σάμτζανγκ στην κορεάτικη αγορά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Κορεατικά) Ssamjang at Doosan Encyclopedia
2. ↑  Ssamjang recipe
3. ↑  «Ssamjang recipe». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Μαρτίου 2010. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2013.
4. ↑  «Ssamjang recipe». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Νοεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2013.
5. ↑  (Κορεατικά) Mom's ssamjang, Segye Ilbo, 2010-04-15.Retrieved 2010-06-25.
Ο **Στάθης** (ή **Σπύρος**) **Μπίμπισης** (Αχαρνές Αττικής, περ. 1810 - 15 Νοεμβρίου 1848) ήταν Έλληνας κακοποιός, φυγόδικος και εγκληματίας, που έδρασε στην περιοχή της Αττικοβοιωτίας τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του Όθωνα.

Ο Μπιμπίσης αρχικά ήταν ένας φιλήσυχος κτηματίας του Μενιδίου, έως ότου δολοφόνησε τη σύζυγό του και τον εραστή της, όταν τους συνέλαβε να ερωτοτροπούν, επιστρέφοντας απρόοπτα στο σπίτι του. Για να αποφύγει τη σύλληψη κατέφυγε στα βουνά, συγκρούστηκε εν-συνεχεία με αποσπάσματα της χωροφυλακής που τον κατεδίωξαν και διέπραξε αρκετούς ακόμη φόνους. Για να επιβιώσει κατέφυγε σε απαγωγές σημαντικών προσώπων, για τους οποίους ζητούσε λύτρα. Σταδιακά, γύρω του συσπειρώθηκαν και άλλοι παράνομοι, ο ίδιος έγινε διαβόητος και η φήμη του ξεπέρασε τα όρια του τότε ελληνικού βασιλείου, με το Γάλλο δημοσιογράφο Ντωμάν να αναφέρεται με εγκωμιαστικά σχόλια για αυτόν, εξαίροντας την ανδρεία του. Συνελήφθη τελικά, δικάστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο, όμως ακριβώς πριν οδηγηθεί για εκτέλεση στη λαιμητόμο κατάφερε να αποδράσει, για να τον επικηρύξουν στη συνέχεια οι αρχές. Ενώ αναζητούσε τρόπο να του δοθεί αμνηστία, μέσω και των πολλών γνωριμιών που διέθετε με πολιτικά πρόσωπα της εποχής του, τελικά δολοφονήθηκε δόλια και έπειτα από προδοσία στην περιοχή του «Αγίου Ιωάννη Κυνηγού», από τον πρώην σύντροφό του Χρήστο Βουλγαράκη, ο οποίος είχε συμφωνήσει να του δοθεί χάρη και επιπλέον ένα χρηματικό πόσο, εάν έφερνε το πτώμα του στην Αθήνα. Πραγματικά, το νεκρό σώμα του κακοποιού εκτέθηκε για παραδειγματισμό στο Πολιτικό Νοσοκομείο Αθηνών, όπου πολύς κόσμος, μεταξύ των οποίων και η Βασίλισσα Αμαλία, την οποία είχε αποπειραθεί ανεπιτυχώς να απαγάγει, συνέρρευσε για να το δει.

Παραπομπές
----------

1. ↑  [Detailed\_Index\_I\_Istoria\_exei\_prosopo.pdf «Η Ιστορία έχει Πρόσωπο» Ανακτήθηκε στις 3/11/2021]
2. ↑  Γιάννης Β. Ιωαννίδης, στο περιοδικό Ρομάντσο, #2017, της 10 Νοεμβρίου 1981, σελ. 40: «Σαν Αυτή την Εβδομάδα»
3. ↑  ««Η αλλόκοτη ιστορία της Δούκισσας της Πλακεντίας» Ανακτήθηκε στις 3/11/2021». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2021.
Η **Σάρολτ** (π. 950 - π. 1008) από τον Οίκο των Γκιούλα ήταν κόρη του Ούγγρου διοικητή της Τρανσυλβανίας και με τον γάμο της έγινε μεγάλη πριγκίπισσα των Ούγγρων.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Γκιούλα Β΄, Ούγγρου διοικητή της Τρανσυλβανίας. Αυτός βαπτίστηκε στην Κωνσταντινούπολη ως Στέφανος και έγινε εκεί πατρίκιος. Η Σάρολτ πιθανότατα εκπαιδεύτηκε στην Ανατολική Ορθόδοξη πίστη, ενώ ο γιος της έγινε Ρωμαιοκαθολικός.  Ήταν παντρεμένη με τη Γκέζα (γιο του Τάκσονυ μεγάλου πρίγκιπα των Ούγγρων), ο οποίος διαδέχθηκε τον πατέρα του πριν από το 972.

Η Σάρολτ άσκησε ισχυρή επιρροή στον άνδρα της, έτσι επηρέασε τη διακυβέρνησή του.  Την παρακολουθούσαν με καχυποψία καθολικοί ιεραπόστολοι.  Τα χρονικά την κατηγόρησαν ότι έπινε συνέχεια και ακόμη ότι διέπραξε ανθρωποκτονία.

Μετά το τέλος τού συζύγου της το 997, ένας από τους μακρινούς εξαδέλφους του, ο Κοπάνυ, διακήρυξε την αξίωσή του για την ηγεσία των Μαγιάρων εναντίον του γιου της Στεφάνου και ήθελε να παντρευτεί τη Σάρολτ, αναφερόμενος στην ουγγρική παράδοση. Ο Kοπάνυ ωστόσο ηττήθηκε και λίγο μετά ο γιος τής Σάρολτ στέφθηκε ως ο πρώτος βασιλιάς της Ουγγαρίας.

Το όνομά της *(Šar-oldu)* είναι τουρκικής καταγωγής και σημαίνει "λευκή νυφίτσα", δηλαδή "ερμίνα".  Ονομάστηκε επίσης *Beleknegini* από τους Σλάβους υπηκόους της, που σημαίνει "λευκή βασίλισσα".

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τον Γκέζα των Άρπαντ μεγάλο πρίγκιπα των Ούγγρων (π. 945-997) και είχε τέκνα:

* Ιουδήθ απεβ. μετά το 988, παντρεύτηκε τον Μπολέσλαφ Α΄ των Πιαστ τον *Γενναίο*, βασιλιά της Πολωνίας.
* Μαργαρίτα απεβ. μετά το 988, παντρεύτηκε τον Γαβριήλ-Ρωμανό των Κομητόπουλων, βασιλιά της Βουλγαρίας.
* Στέφανος Α΄ 967/969/975-1038, βασιλιάς της Ουγγαρίας.
* Γκριμέλντα απεβ. μετά το 1026, παντρεύτηκε τον Oττόνε Ορσεόλο, δόγη της Βενετίας.
	+ Πέτρος Ορεόλο 1010/11-1046/56, βασιλιάς της Ουγγαρίας.
* Σάρολτ, παντρεύτηκε τον Σαμουήλ Άμπα βασιλιά της Ουγγαρίας]].

Πηγές
-----

* Kristó Gyula - Makk Ferenc: *Az Árpád-ház uralkodói* (IPC Könyvek, 1996)
* *Korai Magyar Történeti Lexikon (9-14. Század)*, főszerkesztő: Kristó Gyula, szerkesztők: Engel Pál és Makk Ferenc (Akadémiai Kiadó, Βουδαπέστη, 1994)

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Turp, Craig (2007). *DK Eyewitness Travel Guide: Hungary*. Penguin. ISBN 9780756649241.
2. ↑  *"In these days, he* [Saint Adalbert] *sent* [a letter] *to the High Prince of the Magyars, or rather to his wife who had been holding the whole country in her power with a hand of a man, and who had been governing everything owned by her husband"* (Bruno of Querfurt: Sancti Adalberti Pragensis episcopi et martyris vita altera).
3. ↑  *"Christian faith made its start under her direction, but the sullied religion mingled with paganism, and this idle and faint Christianity was turning worse than barbarism"* (Bruno of Querfurt: Sancti Adalberti Pragensis episcopi et martyris vita altera).
4. ↑  Béla Kálmán, The world of names: a study in Hungarian onomatology, Akadémiai Kiadó, 1978, p. 41
5. ↑  Thietmar of Merseburg: *Chronicon*
Η **Χρυσάνθη Γιαννίσιβνα Δημόπουλος** (Ρώσικα: Санта Янисовна Димопулос, Ουκρανικά: Санта Янісівна Дімопулос, Ελληνικά: Χρυσάνθη Δημοπούλου), γνωστή απλά ως **Σάντα Δημόπουλου**, είναι μια Ουκρανή τραγουδίστρια ελληνικής καταγωγής.

Καριέρα
-------

### Μέλη ВИА Гра

### Timeline

### Μέλη σε λίστα

***Έρικα Γκέρτσεκ***   
 (2013-σήμερα)   
 ***Μίσα Ρομάνοβα***   
 (2013-σήμερα)   
 ***Αναστασία Κοζεβνίκοβα***   
 (2013-σήμερα)  
Αλιόνα Βίνιτσκαγια  
 (2000-2003)  
***Ναντιέζντα Γκρανόφσκαγια***  
 (2000-2002)  
(2002-2006)  
(2009-2011)  
Τετιάνα Νάϊνικ  
 (2002)  
***Άννα Σεντοκόβα***   
(2002-2004)  
***Βέρα Μπρέζνιεβα***  
 (2003-2007)  
Σβετλάνα Λομπόντα   
(2004)   
Αλμπίνα Τζαναμπάγεβα  
 (2004-2012)   
Χριστίνα Κοτς-Γότλιπ  
(2006)   
Όλγα Ρομανόφσκαγια  
(2006-2007)  
Μεσέντα Μπαγκαουντίνοβα  
 (2007-2009)   
Τατιάνα Κοτόβα  
 (2008-2010)   
Σάντα Δημόπουλος  
 (2011-2012)   
Γιέβα Μπουσμινά  
(2010-2012).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* ISNI: 0000 0004 0782 2568
* MusicBrainz: 566f3412-ef1a-4d5e-9431-a060bb665c26

 |

 |
Η **Σοφίτα** ήταν ο επάνω όροφος ενός μεγάλου καλλιτεχνικού χώρου, στην οδό Μνησικλέους 29, στην Πλάκα. Διαμορφώθηκε από τον Αρία, με επιδότηση από τον ΕΟΤ και ήταν ένας χώρος καλλιτεχνικής έκφρασης, όπου συγκεντρώνονταν πολλοί διανοούμενοι της εποχής. ( Χατζιδάκης, Ελύτης κ.α.}

Στη δεκαετία του '70 λειτούργησε για λίγο σαν μπουάτ, με τον Γιώργο Ζωγράφο, κ.ά. ενώ για μια σαιζόν την ανέλαβε ο Κώστας Τουρνάς, όπου παρουσίασε το έργο του "Τα απέραντα χωράφια".

Από 1980-1984 αναλαμβάνει τη Σοφίτα ο Ηρακλής Τριανταφυλλίδης και την μετατρέπει σε χώρο ελεύθερης έκφρασης. Παίζει για κάποιο διάστημα ο ίδιος με το συγκρότημά του Ηρακλής & Λερναία Ύδρα, ενώ κυρίως φιλοξενεί όλα τα γκρουπ της εποχής, γνωστά και άγνωστα.

Αυτό το διάστημα έχουν περάσει πολλοί μουσικοί, έλληνες και ξένοι, όπως και συγκροτήματα.
Εκτός από μουσική παίζεται θέατρο, Καραγκιόζης και γίνονται εικαστικές εκθέσεις και πολλά συμμετοχικά θεάματα. Πρωταγωνιστής στα συμμετοχικά θεάματα ήταν ο ηθοποιός Αλέκος Κολλιόπουλος. Η μεγάλη σκηνή (σχεδόν το 1/3 της σάλας) επιτρέπει την ανάπτυξη κάθε είδους παράστασης.

Έχουν γίνει ζωντανές ηχογραφήσεις από τον Αργύρη Ζήλο, που τις μετάδωσε στις ραδιοφωνικές εκπομπές του.

Από τη Σοφίτα έχουν περάσει επίσης : Vice Humans, Κάπτεν Νέφος, Metro Decay, Ανυπόφοροι, Μασσέλες, Φατμέ, Αίολος, Magic de spell, Stress, Yell-o-yell, Γενιά του χάους, Heaven and Hell, Live Flash Band, Exit, Κώστας Ευγένης, Νικ. Άσιμος, Δημ. Παναγόπουλος, Δημ. Δημητράκας, Χρ. Ζυγομαλάς, Γ. Γραικούσης, Π. Γανωσέλης, Τάκης Μακρής, Γ. Βανάκος, και πολλά άλλα συγκροτήματα και καλλιτέχνες, που τα ονόματά τους θα προστεθούν στον κατάλογο προσεχώς.

Το 1984, με το κλείσιμο της Πλάκας, η Σοφίτα έπαψε να λειτουργεί και μετατράπηκε σε κατοικία.
Οι ηγέτες των **Τρουντόβικων** (από αριστερά): Α.Φ. Αλάντιν, Η.Β. Ζίλκιν και Σ.Β. Ανίκιν, στον Κήπο της Ταυρίδας την άνοιξη του 1906
Οι **Τρουντοβίκοι** ή **Λαϊκοί Σοσιαλιστές** (ρωσικά: Трудова́я гру́ππα, τρουνταβάγια γκρούππα) ήταν ένα αριθμητικώς μικρό κόμμα που δραστηριοποιήθηκε στην πολιτική σκηνή της Ρωσίας από το 1906 έως το 1917, αποτελούμενο από συντηρητικούς διανοούμενους, καθοδηγητές συνεταιριστικών ενώσεων και συντηρητικούς αγρότες. Αν και αυτοτιτλοφορούντο ως σοσιαλιστές, εντούτοις στην πραγματικότητα υπερασπίζοντο τα συμφέροντα της μικροαστικής τάξης, όπως των υπαλλήλων, των μικρών καταστηματαρχών κλπ. Ήταν εθνικιστικό κόμμα. Προήλθε με την αποχώρηση της συγκεκριμένης φράξιας από το Κόμμα των Σοσιαλεπαναστατών λόγω της επιθυμίας της για τη συμμετοχή του κόμματος στην Πρώτη Κρατική Δούμα, κάτι που οι ηγέτες των σοσιαλεπαναστατών απέρριψαν.

Η δύναμη του κόμματος παρέμεινε σε χαμηλά επίπεδα, παρότι συμμετείχε τόσο στην Πρώτη όσο και τη Δεύτερη Κρατική Δούμα, όπου συγκέντρωσε πάνω από 100 έδρες. Η Κρατική Δούμα ήταν ένα συμβουλευτικό όργανο το οποίο συνέστησε ο τσάρος Νικόλαος Β' για να καθησυχάσει το λαό μετά την επανάσταση του Ιανουαρίου του 1905 και το οποίο παρότι δεν είχε ιδιαίτερη δύναμη, εντούτοις αντανακλούσε τη βαθμιαία αλλαγή των πολιτικών πραγμάτων στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Ο Αλεξάντερ Κέρενσκι, πρωθυπουργός της Προσωρικής Κυβέρνησης που συστάθηκε μετά την εξέγερση του Φεβρουαρίου 1917 και την έκπτωση του τσάρου, είχε εκλεγεί στην Τέταρτη Δούμα του 1912 μέσα από τις γραμμές των Τρουντόβικων.

Πηγές
-----

* *Ριντ Τζον*, Δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον Κόσμο, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα, 2011

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 137740093

 |

 |
Η **Τροπέα** είναι Δήμος της Ιταλικής επαρχίας Βίμπο Βαλέντια στην Ιταλική Περιφέρεια Καλαβρία στην νότια Ιταλία. Η έκταση της Τροπέας είναι 3.66 τετραγωνικά χιλιόμετρο και ο πληθυσμός της 6.307 κάτοικοι (Απογραφή 1-1-2008). Η πόλη είναι διάσημος τόπος λουτρών, βρίσκεται σε έναν ύφαλο στον κόλπο της Αγίας Ευφημίας, συνδέεται με την ξηρά με μια στενή λωρίδα γης στην Τυρρηνική θάλασσα. Ο θρύλος λέει ότι ιδρύθηκε από τον Ηρακλή όταν επιστρέφοντας από τις Ηράκλειες Στήλες σταμάτησε στην νότια Ιταλία, έχουν βρεθεί τάφοι που χρονολογούνται στην Μεγάλη Ελλάδα. Ο Σέξτος Πομπήιος νίκησε στις ακτές της Τροπέας τον Οκταβιανό Αύγουστο, οι Ρωμαίοι ίδρυσαν εμπορικό λιμάνι που αναφέρει ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος και ο Στράβων. Τα μετέπειτα χρόνια η πόλη γνώρισε μεγάλη ακμή χάρη στην πλεονεκτική της θέση.

Η εικόνα της Παρθένου Μαρίας
----------------------------

Στον Καθεδρικό ναό της Τροπέας υπάρχει η εικόνα της Παρθένου Μαρίας της Ρωμανίας που χρονολογείται από την Βυζαντινή αυτοκρατορία (1330).
Ο θρύλος λέει ότι ένα καράβι που ήρθε από το Βυζάντιο προσάραξε στο λιμάνι της Τροπέας μετά από καταιγίδα, όταν πέρασε ο κίνδυνος το καράβι προσπάθησε να φύγει από το λιμάνι αλλά δεν μπορούσε. Την ίδια νύχτα ο επίσκοπος της πόλης είδε στον ύπνο του την Παρθένο Μαρία να του ζητάει να έρθει στην πόλη του και να γίνει η προστάτιδα της, το όνειρο επαναλήφθηκε πολλές νύχτες. Ο επίσκοπος συγκάλεσε συνέλευση των κατοίκων της πόλης, πήγαν στο καράβι, πήραν την εικόνα και το καράβι μπόρεσε να φύγει. Η Παρθένος Μαρία έσωσε πολλές φορές τους κατοίκους της Τροπέας από καταστροφές, σεισμούς και πολέμους, εμφανίστηκε πολλές φορές στον επίσκοπο της πόλης και τον προειδοποίησε για σεισμό στις 27 Μαρτίου 1638. Ο επίσκοπος κάλεσε τον λαό της πόλης σε μεγάλη παρέλαση χάρη στην οποία δεν σκοτώθηκε κανένας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Superficie di Comuni Province e Regioni italiane al 9 ottobre 2011». Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ιταλίας. Ανακτήθηκε στις 16  Μαρτίου 2019.
2. ↑  «Popolazione Residente al 1° Gennaio 2018». Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ιταλίας. Ανακτήθηκε στις 16  Μαρτίου 2019.
3. ↑
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τουριστικός οδηγός της Τροπέας
* Σύντομη ιστορία της Τροπέας

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 158429365
* LCCN: n94056379
* GND: 4277595-4
* SUDOC: 14970738X
* BNF: cb146426628 (data)
* NKC: ge893384

 |

 |
Η **Σάνα**, ήταν αγωνίστρια της επανάστασης του 1821. 

Η Σάνα, δεν έχει διασωθεί το επώνυμο της ούτε αν ήταν αυτό το πραγματικό της όνομα, ήταν από τους επιζώντες της Εξόδου του Μεσολογγίου το 1826. Η Σάνα είχε προσληφθεί ως υπηρέτρια της οικογένειας του από τον Ιωάννη Μάγερ. Το βράδυ της εξόδου η Σάνα μαζί με τον Μάγερ, την σύζυγο του Αλτάνα Ιγγλέζου και τα δυο παιδιά τους βγήκαν μαζί, η Σάνα μάλιστα φορούσε αντρική ενδυμασία και έφερε όπλα, αλλά σώθηκε μόνο η Σάνα από τους τέσσερις σύμφωνα με την μαρτυρία της ίδιας.

Με το όνομα Σάνα (Σάννα) μαρτυρείται στο Σούλι Σουλιώτισσα, σύζυγος του Γιαννούση Πανομάρα που μητέρα της ήταν η Κίτσα που έσωσε, κουβαλώντας στην πλάτη της, τον τραυματισμένο σε μάχη Κώστα Δράκο. Αν η Σάνα ήταν Σουλιώτισσα είχε έρθει στην πόλη πιθανότατα μετά την πτώση του Σουλίου το 1803.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού,Η ζωή στο πολιορκημένο Μεσολόγγι
2. 1 2 3  Ιστορία του Μεσολογγίου - Απομνημονεύματα Αγωνιστών του 1821, τόμος 19, Εκδοτικός οίκος Κοσμαδάκη, 1968, σελ. 19
3. ↑  Ψιμούλη, Βασιλική (1996, Ιόνιο Πανεπιστήμιο), Σούλι και Σουλιώτες. Οικονομικά, Κοινωνικά, και δημογραφικά δεδομένα, διδακτορική διατριβή, Αθήνα 1995, σελ. 222
Συντεταγμένες: 22°24′24″N 79°57′11″W﻿ / ﻿22.40667°N 79.95306°W﻿ / 22.40667; -79.95306

Η **Σάντα Κλάρα** (ισπανικά: *Santa Clara*) είναι πόλη της Κούβας, πρωτεύουσα της επαρχίας Βίγια Κλάρα (*Villa Clara*). Βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα της χώρας και παλαιότερα αποτελούσε τμήμα της επαρχίας Λας Βίγιας, η οποία περιλάμβανε τις σημερινές επαρχίες Σιενφουέγος (*Cienfuegos*), Σάνκτι Σπίριτους (*Sancti Spíritus*) και Βίγια Κλάρα.

Η ιστορία της Σάντα Κλάρα είναι συνδεδεμένη με την κουβανική επανάσταση, καθώς η κατάκτησή της στις 29 Δεκεμβρίου 1958 από τον αντάρτικο στρατό, υπήρξε μία από τις τελευταίες και καθοριστικές στιγμές της επανάστασης. Στην πόλη επιτέθηκαν δύο φάλαγγες, με ηγέτες τους Ερνέστο Τσε Γκεβάρα και Καμίλο Σιενφουέγος αντίστοιχα, ενώ λίγες ώρες μετά την κατάκτησή της, ο δικτάτορας Μπατίστα εγκατέλειψε την Κούβα διαφεύγοντας στην Δομινικανή Δημοκρατία.

Ανάμεσα στα αξιοθέατα της πόλης ανήκει το μαυσωλείο του Τσε Γκεβάρα και δεκαέξι ακόμα στρατιωτών που έχασαν τη ζωή τους το 1967, κατά τη διάρκεια της εκστρατείας τους στη Βολιβία. Στον ίδιο χώρο βρίσκεται μουσείο αφιερωμένο στη ζωή του Τσε Γκεβάρα. Στη Σάντα Κλάρα βρίσκεται επίσης το «Κεντρικό Πανεπιστήμιο της Λας Βίγιας» (*Universidad Central de Las Villas*).

Η Σάντα Κλάρα ήταν το μέρος που έγινε η τελευταία μάχη της Κουβανικής Επανάστασης στα τέλη του 1958. Υπήρχαν δύο στρατιές ανταρτών που επιτέθηκαν στην πόλη και της μίας ηγείτο ο Ερνέστο Τσε Γκεβάρα. Την άλλη οδηγούσε ο Καμίλο Σιενφουέγος. Η ομάδα του Τσε εντόπισε και σταμάτησε πρώτη τον ανεφοδιασμό του δικτάτορα Μπατίστα στο Φομέντο. Έπειτα, χρησιμοποιώντας μία μπουλντόζα, οι στρατιώτες του Γκεβάρα κατέστρεψαν τις σιδηροδρομικές γραμμές και εξέτρεψαν ένα τρένο γεμάτο από πολεμοφόδια και στρατεύματα που είχαν σταλεί από τον Μπατίστα. Την ίδια στιγμή, το απόσπασμα του Σιενφουέγος νίκησε μία στρατιωτική φρουρά στην Μάχη του Γιαγουαχάι (Yaguajay) όχι μακριά από την πόλη. Στις 31 Δεκεμβρίου του 1958, οι ενωμένες δυνάμεις των Γκεβάρα και Σιενφουέγος (μαζί με άλλους επαναστάτες κάτω από την καθοδήγηση του Ουϊλιαμ Αλεξάντερ Μόργκαν επιτέθηκαν στην Σάντα Κλάρα. Η μάχη ήταν χαοτική, οι ηττηθέντες είχαν πεσμένο ηθικό, κάποιοι πολέμησαν, άλλοι παραδόθηκαν αμέσως. Μέχρι το απόγευμά, η πόλη περιήλθε στην κατοχή των ανταρτών. Αυτή η νίκη για τα στρατεύματα του Κάστρο θεωρείται η πιο αποφαστιστική στιγμή της Κουβανικής Επανάστασης, καθώς μετά από αυτό το γεγονός, ο Μπατίστα έφυγε με πτήση από την Κούβα σε λιγότερο από 12 ώρες.

Δείτε επίσης
------------

* Μάχη της Σάντα Κλάρα

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.citypopulation.de/en/cuba/admin/.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Santa Clara, Cuba στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 144300234
* LCCN: n84182696
* GND: 4779895-6
* SUDOC: 170122387

 |

 |
Ο **Σαουκάτ Αζίζ** (Shaukat Aziz (Ουρντού: شوکت عزیز‎) , 6 Μαρτίου 1949-) είναι Πακιστανός οικονομολόγος, τραπεζίτης και πολιτικός, πρωθυπουργός από το 2004 μέχρι τη λήξη της θητείας του, στις 15 Νοεμβρίου του 2007.

### Πρώιμη σταδιοδρομία

Γεννήθηκε στο Καράτσι στις 6 Μαρτίου 1949. Το 1969 έγινε στέλεχος της Citibank, υπηρετώντας σε πολλές χώρες, ανάμεσά τους στην Ελλάδα και στις ΗΠΑ. Το 1992 διορίστηκε εκτελεστικός αντιπρόεδρος της Citibank.

### Υπουργός

Το 1999 έγινε υπουργός Οικονομικών της χώρας του και το 2001 ανακηρύχθηκε «Υπουργός Οικονομικών της χρονιάς» από το περιοδικό Euromoney και Banker's. Η περίοδος της θητείας του ως υπουργού Οικονομικών συνδέθηκε με οικονομική ανάπτυξη στη χώρα του. Στη συνέχεια επιλέχθηκε από το δικτάτορα Μουσάραφ για τη θέση του Πρωθυπουργού, όταν παραιτήθηκε ο Ζαφαρουλάχ Τζαμαλί στις 6 Ιουνίου 2004.

### Απόπειρα δολοφονίας

Ο Σαουκάτ Αζίζ με τον Πρόεδρο Μπους στο Λευκό Οίκο
Στις 29 Ιουλίου 2004, ο Αζίζ επέζησε απόπειρας δολοφονίας στην πακιστανική πόλη Fateh Jang, ενώ 9 άνθρωποι, ανάμεσά τους και ο οδηγός του, σκοτώθηκαν από την έκρηξη παγιδευμένου αυτοκινήτου. Για την επίθεση, στην οποία επίσης τραυματίστηκαν πάνω από 50 άνθρωποι, ανέλαβε την ευθύνη η τρομοκρατική οργάνωση «Αλ Κάιντα».

### Πρωθυπουργία

Με ψήφους 191 υπέρ έναντι 151 κατά, εξελέγη πρωθυπουργός από τη Βουλή στις 27 Αυγούστου 2004 και ανέλαβε καθήκοντα μία ημέρα μετά. Διατήρησε και το αξίωμα του υπουργού Οικονομικών.

Αποχώρησε από την πρωθυπουργία το Νοέμβριο του 2007 και τον διαδέχθηκε προσωρινά ο Μουχάμαντ Μιαν Σούμρο, ο οποίος ανέλαβε στις 16 Νοεμβρίου 2007.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 10  Ιουλίου 2019.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 10  Ιουλίου 2019.
3. ↑  Chaudhry, Mohammad Ashraf (2009). «The Two Wheel Spinners: PM Shaukat Aziz and ManMohan Singh». *Pakistan: A Resilient, Resourceful but Rudderness*. Bloomington, Indiana: Author House. σελ. 220. ISBN 978-1-4389-3800-4. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2012.
4. ↑  «Profile: Shaukat Aziz». BBC Pakistan. 19 Αυγούστου 2004. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2011. Pakistan's Prime Minister Shaukat Aziz is a former private banker credited with recent reforms of his country's economy... British Broadcasting Corporation (BBC) remarks
5. ↑  «Shaukat Aziz Becomes Prime Minister». Story of Pakistan.
6. ↑  Musharraf, Pervez (2006). *In the Line of Fire: A Memoir* (1 έκδοση). Pakistan: Free Press (publisher). ISBN 074-3283449.
7. ↑  Press Release (2004-07-30). «Pakistan's PM designate survives assassination attempt». CBC News.. Ανακτήθηκε στις 2012-05-28.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 34252383
* LCCN: no2007151253
* GND: 1109938322
* SUDOC: 197281192

 |

 |
Ο **Σωτήριος Κουβόπουλος** (15 Σεπτεμβρίου 1916 - 5 Σεπτεμβρίου 1987) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, που διετέλεσε πρόεδρος της κοινότητας Αγίας Παρασκευής και νομάρχης.

Βιογραφία
---------

Καταγόταν από τη Βυτίνα Αρκαδίας και σπούδασε νομικά. Εργάστηκε ως δικηγόρος.
Από το 1959 έως το 1960 ήταν γενικός γραμματέας της Τοπικής Ενώσεως Δήμων και Κοινοτήτων του νομού Αττικής.

Διορίστηκε Νομάρχης Λευκάδας το 1960 και το 1961 διαδέχθηκε τον αποβιώσαντα Γεώργιο Ρεμπάκο ως Νομάρχης Ηλείας. Παρέμεινε νομάρχης στην Ηλεία μέχρι το 1967, οπότε διορίστηκε Νομάρχης Κορινθίας και αργότερα την ίδια χρονιά Νομάρχης Ρεθύμνου. Επίσης, υπηρέτησε ως Νομάρχης Αττικής. Από το 1969 έως τον Μάιο του 1970 ήταν Νομάρχης Μεσσηνίας και τον Μάιο του 1970 αποχώρησε από την υπηρεσία.

Υπήρξε ο τελευταίος εκλεγμένος Πρόεδρος της Κοινότητας Αγίας Παρασκευής από το 1954 έως το 1960, ενώ ο πατέρας του, Ιωάννης, είχε υπηρετήσει επίσης ως πρόεδρος στην ίδια κοινότητα. Κατά την περίοδο της θητείας του στην Κοινότητα Αγίας Παρασκευής, έγινε η σύνδεση του προαστίου με το υδρευτικό δίκτυο της ΟΥΛΕΝ και μεταφέρθηκε στην Αγία Παρασκευή το Κολέγιο που έως τότε έδρευε στο Ελληνικό.

Τον Απρίλιο του 1975 στις δημοτικές εκλογές ήρθε 2ος στον δεύτερο γύρο στο Δήμο Αγίας Παρασκευής.

Πέθανε το 1987 και κηδεύτηκε στις 8 Σεπτεμβρίου από τον ιερό ναό Αγίας Παρασκευής Αττικής. Ήταν παντρεμένος με τη Δέσποινα Μαντουβάλου και είχαν 4 παιδιά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Μάρω Βουγιούκα- Βασίλης Μεγαρίδης, Οδωνυμικά των Προαστείων της Αθήνας, Δήμος Αθηναίων Πολιτιστικός Οργανισμός, Αθηναϊκή Βιβλιοθήκη, Σεπτέμβριος 2002, τ. 2, Κ-Π, σελ. 125.
2. ↑  Ελληνικόν Who's Who, 19 1965, Αθήνα 1965, σελ. 277
3. ↑  Μια πρώτη γνωριμία με τους υποψηφίους για τη Δημαρχιακή καρέκλα της Αγίας Παρασκευής, 29-12-2013, ανάκτηση 30-8-2015.
4. 1 2  Καθημερινή, Κοινωνικά, 8-9-1987, σελ. 2.
Το **Τρονκέττο** είναι ένα Τεχνητό νησί στην Λιμνοθάλασσα της Βενετίας στην βόρεια Ιταλία, στο *"Σεστιέρι"* ή συνοικία του Σάντα Κρότσε. Το Τρονκέττο γνωστό και σαν *"Ιζόλα Νουόβα"* δηλαδή *"Νέο νησί"* βρίσκεται στο δυτικότερο άκρο από το συγκρότημα των 118 νησιών που σχηματίζουν την Βενετία. Το νησάκι δημιουργήθηκε με επιχωματώσεις την δεκαετία του 1960 και χρησιμοποιείται αποκλειστικά σαν πάρκινγκ οχημάτων που δεν μπορούν οι οδηγεί να τα μεταφέρουν στην πόλη της Βενετίας. Το Σύστημα μέσων μαζικής μεταφοράς της Βενετίας συνδέει το Τρονκέττο με την *"Πιατζάλε Ρόμα"*, τον κεντρικό σταθμό στο κέντρο της πόλης.

Παραπομπές
----------

1. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το Πάρκινγκ του Τρονκέττο
Στην ελληνική μυθολογία με το εξελληνισμένο όνομα **Σευήχορος** είναι γνωστός ένας βασιλιάς της Βαβυλώνας. Κάποιος χρησμός τον είχε πληροφορήσει ότι θα έχανε τη βασιλεία του από ένα γιο της θυγατέρας του. Ο Σευήχορος έκλεισε τη θυγατέρα του σε ένα πύργο, αλλά ο περιορισμός αυτός δεν την εμπόδισε να μείνει έγκυος. Οι φύλακες, γνωρίζοντας τι τους περίμενε αν μάθαινε ο βασιλιάς για την εγκυμοσύνη της κόρης του, περίμεναν να γεννηθεί το βρέφος και τότε το γκρέμισαν από τις επάλξεις. Αλλά ένας αετός άρπαξε το νεογέννητο στον αέρα πριν αυτό αγγίξει το έδαφος. Σώο και αβλαβές, το οδήγησε σε κάποιο «παράδεισο» (= κήπο), όπου ο υπεύθυνος υπηρέτης το ανέθρεψε και μετά το ονόμασε Γίλγαμο. Το παιδί αυτό ήταν ο μετέπειτα διάσημος Βαβυλώνιος ήρωας και βασιλιάς Γιλγαμές.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
Ο **Σωτήρης Χρηστίδης** (1858 — 1940), ήταν ζωγράφος, λιθογράφος και εικονογράφος λαϊκών μυθιστορημάτων. 

Σωτήρης Χρηστίδης - Μάχη του Κιλκίς

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1858. Σε ηλικία 20 χρόνων γράφεται διαδοχικά στην Ιατρική Σχολή Αθηνών και στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, αλλά τα εγκαταλείπει και τα δύο και αρχίζει την επαγγελματική του σταδιοδρομία από το σχεδιαστήριο της Ελληνικής Εταιρείας Ορυχείων Λαυρίου. Την περίοδο αυτή γνωρίστηκε με τον Κάρολο Χάουπτ (1866 - 1937), από τον οποίο έμαθε την τέχνη της λιθογραφίας, και τον Δράκο (Δημήτριο) Παπαδημητρίου (1859 - 1940), από τον οποίο μυήθηκε στις εκδόσεις.

Το 1904, μετακόμισε στην Αθήνα, όπου εγκατέστησε το ατελιέ του. Εκεί σχεδίασε τις περίφημες εικονογραφίες του με θέμα τις μάχες των Βαλκανικών Πολέμων.

Η τέχνη του αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1938, με την έκθεση που οργάνωσε ο Δημήτρης Πικιώνης, αφιερωμένη «εις την τέχνη της ελληνικής παραδόσεως».

Πηγές
-----

* www.parliament.gr/1912/.../photo15.html -
* www2.rizospastis.gr/story.do?id=7817...
*Για τον Σωτήρη Χατζηγάκη του Μιχαήλ, (1945- ), βουλευτή και υπουργό σε κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας, δείτε: Σωτήρης Χατζηγάκης*

  


Ο **Σωτήρης Χατζηγάκης** (1854 - ;) ήταν Έλληνας πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Καταγόταν από το Περτούλι Τρικάλων και ήταν γιος του Ιωάννη Χατζηγάκη, βουλευτή. Ήταν μέλος της οικογένειας Χατζηγάκη και αδελφός του Παναγιώτη Χατζηγάκη. Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Τρικάλων στις εκλογές του 1885 και επανεξελέγη σε αυτές του 1887, 1890, 1892, 1895, 1902, 1905, 1912, Μαΐου 1915, Δεκεμβρίου 1915, 1923 και 1926. Στις γερουσιαστικές εκλογές του 1929 εξελέγη γερουσιαστής.

Στις 9 Σεπτεμβρίου 1929 ο λήσταρχος Μήτρος Τζατζάς απήγαγε τον Σωτήρη Χατζηγάκη μαζί με άλλα τέσσερα άτομα. Η απαγωγή έληξε εννέα μέρες αργότερα με την καταβολή 600.000 δραχμών ως λύτρα. 

Ήταν νυμφευμένος και είχε αποκτήσει παιδιά. Ανιψίος του είναι ο πολιτικός Σωτήρης Χατζηγάκης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Βουλή των Ελλήνων, Μητρώον Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών. 1822 - 1935, Αθήνα 1986, σελ. 174 - 175, 294 - 295 (pdf)