recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Οι καφέ κηλίδες στον πλανήτη Δία είναι οι περιοχές τις οποίες έπληξε ο κομήτης Σουμέηκερ-Λέβυ, φωτογραφία του 1994.
Ο **Κομήτης Σουμέηκερ-Λέβυ 9** (Shoemaker-Levy 9), ήταν κατακερματισμένος κομήτης που συγκρούστηκε με τον πλανήτη Δία τον Ιούλιο του 1994. Η σύγκρουση αυτή, εξω-ηλιακού αντικειμένου με πλανήτη του ηλιακού συστήματος θεωρείται η πρώτη που παρατηρήθηκε και μάλιστα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον σχεδόν απ΄ όλους τους αστρονόμους και όχι μόνο.

Τον Κομήτη αυτόν ανακάλυψαν το ζεύγος των Αμερικανών αστρονόμων Ευγένιος και Καρολίνα Σουμέηκερ μαζί με τον φίλο τους Αμερικανοεβραίο Δαυίδ Λέβυ -από τα επίθετα των οποίων έλαβε το όνομα- μόλις ένα χρόνο πριν στις 24 Μαρτίου του 1993 σε φωτογράφηση του πλανήτη Δία. Η φωτογράφιση εκείνη έγινε από το διαμέτρου 46 εκατοστών τηλεσκόπιο Σμιντ του Αστεροσκοπείου Πάλομαρ, που βρίσκεται στη Καλιφόρνια των ΗΠΑ.

Εξετάζοντας τη φωτογραφία εκείνη, διαπιστώθηκε ότι ο κομήτης αυτός παρουσίαζε μια περίεργη μορφή με πολλά φωτεινά στη σειρά σημεία. Τότε προτάθηκε ότι οι εν λόγω αστρονόμοι είχαν ανακαλύψει τα τεμάχια κάποιου προηγούμενου κομήτη που είχε παγιδευτεί στο βαρυτικό πεδίο του γίγαντα πλανήτη Δία πιθανώς από τη δεκαετία του 1960, που είχε κατακερματιστεί και που τα θραύσματα κινούνταν στη σειρά σε μορφή κομβόι προς τον πλανήτη με επικείμενη σύγκρουση.

Τελικά η σύγκρουση των 21 τμημάτων του κομήτη με τον Δία άρχισε στις 16 Ιουλίου του 1994 και ολοκληρώθηκε έξι ημέρες μετά στις 22 Ιουλίου. Κατά σύμπτωση, συνέβη ακριβώς τότε που ο διαστημικός επιστημονικός χώρος γιόρταζε τον Αργυρό Ιωβηλαίο (25 χρόνια) του πρώτου περιπάτου του ανθρώπου στη Σελήνη που είχε πραγματοποιήσει ο Νηλ Άρμστρονγκ, στις 20 Ιουλίου του 1969.

Βιβλιογραφία
------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σουμέηκερ-Λέβυ 9** |

* Chodas P. W. and Yeomans D. K. (1996), *The Orbital Motion and Impact Circumstances of Comet Shoemaker–Levy 9*, in *The Collision of Comet Shoemaker–Levy 9 and Jupiter*, edited by K. S. Noll, P. D. Feldman, and H. A. Weaver, Cambridge University Press, pp. 1–30.
* Chodas P. W. (2002), *Communication of Orbital Elements to Selden E. Ball, Jr.* Accessed February 21, 2006.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 248702969
* LCCN: sh95006176
* GND: 4362202-1

 |

 |
Ο **Κώστας Μπούμπας** (Καβάλα, 17 Ιουλίου   
 1964) είναι Έλληνας δημοσιογράφος, παρουσιαστής, ραδιοφωνικός παραγωγός και πολιτικός. Είναι βουλευτής με την Ελληνική Λύση στην εκλογική περιφέρεια Σερρών από τον Ιούλιο του 2019, γραμματέας της κοινοβουλευτικής ομάδας και πρώην κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος στη Βουλή των Ελλήνων. Στις εκλογές του Μαΐου και Ιουνίου 2023, επανεξελέγη στην ίδια θέση. Έλκει την καταγωγή του από το Ροδολίβος Σερρών.

Έχει εργαστεί στον αττικό περιφερειακό τηλεοπτικό σταθμό Αρτ (τότε πανελλήνιας εμβέλειας Τηλε-Άστυ), στους περιφερειακούς τηλεοπτικούς σταθμούς, των Σερρών TVS, ΔΙΚΤΥΟ, ΤΗΛΕ-ΕΠΙΛΟΓΕΣ, ΔΙΑΥΛΟΣ ΡΟΔΟΛΙΒΟΥΣ (τηλεόραση του Δήμου Αμφίπολης), και ως ανταποκριτής στον ΣΚΑΪ και στον ραδιοφωνικό σταθμό Αντέννα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Μπούμπας Κωνσταντίνος». *vouliwatch - Δυναμώνουμε τη Δημοκρατία*. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2022.
Ο **Έρικ Σουράνοφ** (γεννημένος στις 22 Φεβρουαρίου 2002 στο Μπάμπεργκ) είναι Γερμανό-Ουκρανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μεσοεπιθετικός στη 1. ΦΚ Νυρεμβέργη και στις μικρές εθνικές ομάδες της Γερμανίας.

Συλλογική Καριέρα
-----------------

Τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα τα έκανε στις ακαδημίες της ΦΚ Μπάγερν Κίκερς Νυρεμβέργης. Την σαιζόν 2010/11 άρχισε να αγωνίζεται στις ακαδημίες της 1. ΦΚ Νυρεμβέργη. Σε ηλικία 16 ετών σκόραρε σε 16 αγώνες της Μπουντεσλιγκας Κ17, 13 γκολ. Κάπως έτσι ξεκίνησε να παίζει παράλληλα και στην Κ19 της ομάδας, (η οποία αγωνιζόταν επίσης στην Μπουντεσλίγκα) δείχνοντας και εκεί τις ικανότητες του, πετυχαίνοντας σε 13 αγωνιστικές, 5 τέρματα. Την αμέσως επόμενη χρονιά καθιερώθηκε στην Κ19, η οποία είχε υποβιβαστεί μία κατηγορία, πετυχαίνοντας μάλιστα 7 γκολ στις πρώτες 3 αγωνιστικές. Λόγω της πανδημίας του SARS-CoV-2, η υπόλοιπη αγωνιστηκή περίοδος της κατηγορίας αναβλήθηκε. Και έτσι ο προπονητής της ανδρικής ομάδας της 1. ΦΚ Νυρεμβέργη, Ρόμπερτ Κράους, κάλεσε τον δεκαοχτάχρονο στην πρώτη ομάδα, όπου και έκανε το ντεμπούτο του στην 2. Μπούντεσλιγκα, στις 13 Δεκεμβρίου 2020, στην νίκη επί της Βούρτσμπεργκερ Κίκερς, μπαίνοντας αλλαγή στα τελευταία αγωνιστικά λεπτά του αγώνα. Την υπόλοιπη σαιζόν αγωνίστηκε συνολικά 14 φορές (5 από αυτές βασικός) με την ανδρική ομάδα, σκοράροντας 5 γκολ. Την ίδια χρονιά ψηφίστηκε ως ο αγαπημένος παίκτης των φιλάθλων.

Διεθνής Καριέρα
---------------

Αγωνίστηκε το 2018 αρχίκα με την Κ17 της Ουκρανίας. Σε 3 αγώνες σκόραρε 4 φορές. Στη συνέχεια αγωνίστηκε με την Κ18 και την Κ19 της Εθνικής ομάδας μόλις 2 φορές, πετυχαίνοντας 1 τέρμα. Κλίθηκε μάλιστα και στην Κ21 της Εθνικής Ουκρανίας, χωρίς όμως να αγωνιστεί.
Τον Ιούλιο του 2021 ενημέρωσε την Γερμανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, ότι θέλει να αγωνιστεί με τα χρώματα της Γερμανίας. Στις 27 Αυγούστου 2021, ο προπονητής της Εθνική Γερμανίας Κ-21 (ποδόσφαιρο ανδρών), Στέφαν Κούντζ, κάλει τον νεαρό ποδοσφαιριστή στην ομάδα, για τους προκριματικούς αγώνες του Γιούρο, εναντίον τις αντίστοιχες εθνικές ομάδες του Σαν Μαρίνο και της Λετονίας. Στις 2 Σεπτέμβρη κάνει το ντεμπούτο του εναντίον του Σαν Μαρίνο, περνώντας στον αγωνιστικό χώρο στο 73. λεπτό της αναμέτρησης.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί συνδέσμοι
--------------------

 Αρχειοθετήθηκε 2021-11-17 στο Wayback Machine.
Βιβλίο προσευχών της Τσίκα -1066
Η **Τσίκα** (**Čika**, λατινικά: **Chicca**) ήταν Κροάτισσα ευγενής και μετέπειτα μοναχή, η οποία το 1066 ίδρυσε το Μοναστήρι της Παναγίας στο Ζαντάρ.

Βιογραφικό
----------

Η Τσίκα γεννήθηκε στο Ζαντάρ το πρώτο μισό του 11ου αιώνα και ανήκε στην οικογένεια ευγενών Μάντι (Madi). Μετά τον θάνατο του συζύγου της, Ανδρέα, ίδρυσε με τη βοήθεια της οικογένειάς της το Μοναστήρι της Παναγίας στο Ζαντάρ. Στη συνέχεια το μοναστήρι τέθηκε υπό τη βασιλική προστασία από τον βασιλιά Πέταρ Κρέσιμιρ Δ'. 

Η Τσίκα έγινε μοναχή προς το τέλος της ζωής της και χάρισε στο μοναστήρι διάφορα πολύτιμα αντικείμενα μεταξύ των οποίων και ένα εικονογραφημένο βιβλίο με προσευχές, το **Βιβλίο των Ωρών της Τσίκα**, που είναι το παλαιότερο βιβλίο με προσευχές για προσωπική χρήση στην Ευρώπη. 

Πέθανε στο Ζαντάρ μετά το 1095.

Στο Μοναστήρι της Παναγίας στο Ζαντάρ έγινε μοναχή και η κόρη της Τσίκα, Βεκενέγκα, μετά τον θάνατο του δικού της συζύγου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bratulić, Josip, επιμ. (2005). *Hrvatska pisana kultura: izbor djela pisanih latinicom, glagoljicom i ćirilicom od VIII. do XXI. stoljeća*. Križevci: Veda. ISBN 978-953-96657-3-7.
2. ↑  «"Časoslov opatice Čike" prva rukopisna knjiga nastala u Hrvatskoj». *www.index.hr* (στα Κροατικά). Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2023.
3. ↑  CD I, σ. 101. *Ego Cicca, filia Doimi et vekenege, nepotis Madii prioris, uxor Andree, filii Pape, post interfectionem mariti cum duabus remanenes filiabus in uiduitate videlicet Domnanna et Vekenega...*
Ο **Γκαρθία Β΄ Σάντσεθ** o *Kυρτός***,** βασκικά: *Gartzia Antso*, γαλλικά: *Garsie-Sanche le Tors* ή *le Courbé*, γασκωνικά: *Gassia Sans*, λατινικά: *Garsia Sancius Corvum*, (απεβ. γύρω στο 930), ήταν δούκας της Γασκώνης από κάποια στιγμή πριν το 887 ως το τέλος του.

Βιογραφία
---------

Ήταν πιθανώς γιος του Σάντσο Β΄ Σάντσεθ ή του Σάντσο Γ΄ Μιτάρα , αν και παλαιότερες πηγές δίνουν μία γενεαλογία με ισπανική καταγωγή. 

Η καταγωγή του είναι τελικά άγνωστη. Μπορεί να ήταν εξάδελφος του Άρνολντ, ο οποίος ορισμένες πηγές ισχυρίζονται ότι ενήργησε ως επίτροπος κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητάς του μετά το τέλος τού πατέρα του το 864 (αν ο πατέρας του ήταν ο Σάντσεθ). Άλλες πηγές τοποθετούν τον Άρνολντ ως διάδοχο του Σάντσο και χρονολογούν το τέλος του την ίδια χρονιά. Σε κάθε περίπτωση, ο Γκαρθία ήταν στην εξουσία το 887.

Εκείνο το έτος εμφανίστηκε σε ένα καταστατικό, που εκδόθηκε από τους άρχοντες της Ακουιτανίας, που συγκεντρώθηκαν στο Μπουρζ για να αποφασίσουν για μία πορεία δράσης στο τέλος της βασιλείας του Καρόλου Γ΄ του Παχύ. Το 904 χρησιμοποιούσε τον τίτλο *come et marchio in limitibus oceani* : «κόμης και μαρκήσιος στα όρια του ωκεανού». Ο Γκαρθία Β΄ ήταν ο πρώτος από μία σειρά δουκών που κυβέρνησε τη Γασκώνη μέχρι το 1032 και ενσωμάτωσε την κομητεία του Μπορντώ στην επικράτειά της. Η κόρη τού Γκαρθία Β΄, Aνδρεγότo, παντρεύτηκε έναν Ραϋμόνδο, ο οποίος απέκτησε γιο τον Γουλιέλμο τον Καλό, κόμη του Μπορντώ.

Οικογένεια
----------

Ο Γκαρθία Β΄ μοίρασε την επικράτειά του στους τρεις γιους του από τον Αμούνα:

* Σάντσο Δ΄ κληρονόμησε ένα μέρος τού δουκάτου της Γασκώνης με τον τίτλο του δούκα.
* Γουλιέλμος κληρονόμησε την κομητεία Φεζανσάκ (Fézensac) (συμπεριλαμβανομένου του Aρμανιάκ).
* Άρνολντ κληρονόμησε την κομητεία του Ασταράκ.
* Aνδρεγότo, μητέρα του Γουλιέλμου του Καλού, κόμη του Μπορντώ.
* Γκαρσίντα, παντρεύτηκε τον Ραϋμόνδο Γ΄ Πονς, κόμη της Τουλούζης.
* Ασιμπέλα, παντρεύτηκε τον Γκαλίντο Β΄ Αθνάρεθ, κόμη της Αραγόνας (του Οίκου των Γκαλίντεθ).

Αναφορές σε πηγές
-----------------

1. ↑  Higounet, p 44, calls it "phantasmagorical".

Πηγές
-----

* Higounet, Charles. *Μπορντό μενταγιόν le haut moyen ηλικίας*. Μπορντό, 1963.
*Αυτό το άρθρο αφορά τον στρατηγό του αρχαίου Βασιλείου του Πόντου. Για άλλες χρήσεις βλέπε:Ταξίλης (αποσαφήνιση)*

Ο **Ταξίλης** ήταν στρατηγός του αρχαίου Βασιλείου του Πόντου, στην υπηρεσία του βασιλιά Μιθριδάτη Στ' του Ευπάτορα. Απολάμβανε την εκτίμηση του βασιλιά για τις ικανότητές του, ενώ στην ιστορία έμεινε γνωστός για τη συμμετοχή του στους Μιθριδατικούς Πολέμους.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Αναφέρεται για πρώτη φορά στις αρχαίες πηγές το 86 π.Χ. όταν ο Μιθριδάτης τον έστειλε, με τη συνοδεία όχι λιγότερων από 110.000 ανδρών, σε ευρωπαϊκά εδάφη. Σκοπός του ήταν να περάσει τη Θράκη και τη Μακεδονία για να βοηθήσει τον έτερο στρατάρχη του Πόντου, τον Αρχέλαο, στην Ελλάδα. Αρχικά ο Ταξίλης κατέλαβε την Αμφίπολη, η οποία αρχικά αψήφησε τη δύναμή του, προκαλώντας τον τρόμο στους Μακεδόνες. 

Κατόπιν, χωρίς να συναντήσει άλλη αντίσταση, προέλασε δια μέσου της Θεσσαλίας, με προορισμό τη Φωκίδα. Εκεί ξεκίνησε τις επιχειρήσεις του πολιορκώντας την Ελάτεια, αλλά τελικά οι προσπάθειές του ήταν μάταιες. Αφού έλυσε την πολιορκία, πήγε στη Βοιωτία για να συναντήσει τους άνδρες του Αρχελάου. Εντούτοις, οι συνδυασμένες τους δυνάμεις τελικά συνετρίβησαν από τα ρωμαϊκά στρατεύματα που διοικούσε ο Σύλλας, στη Μάχη της Χαιρώνειας.

Σε αυτό το σημείο χάνονται για λίγο τα ίχνη του Ταξίλη – ο Αρχέλαος ηγήθηκε των στρατευμάτων του Πόντου κατά την έτερη καταστροφική μάχη στον Ορχομενό – μέχρι το 74 π.Χ. Τη χρονιά αυτή διοικεί μαζί με τον Ερμοκράτη τον μεγάλο στρατό με τον οποίο ο Μιθριδάτης επιτέθηκε στην Παφλαγονία και τη Βιθυνία το φθινόπωρο. Συγκεκριμένα μνημονεύεται ως εκείνος που έδωσε στον Μιθριδάτη την πιο διακριτική συμβουλή.

Μετά την ήττα του βασιλιά και την υποχώρηση στα αρχικά του εδάφη, ξαναβρίσκουμε τον Ταξίλη να μοιράζεται με τον Διόφαντο την πραγματική διοίκηση του στρατού με τον οποίο ο Μιθριδάτης αντιμετώπισε τον Λούκουλλο στα Κάβειρα, το 72 π.Χ. Με τους ικανούς χειρισμούς τους κράτησαν για κάποιο διάστημα το αποτέλεσμα αμφίρροπο και έφεραν σε δύσκολη θέση τον Ρωμαίο στρατηγό που στερήθηκε προμήθειες. Μακροπρόθεσμα, ωστόσο, η εκστρατεία έληξε με πανωλεθρία, με το βασιλικό στρατόπεδο να πέφτει στα χέρια του εχθρού.

Ο Ταξίλης συνόδευσε τον Μιθριδάτη στη φυγή του στην Αρμενία και ακολούθως αναφέρεται πως ήταν παρών με τον βασιλιά Τιγράνη τον Μεγάλο στη Μάχη στα Τιγρανόκερτα το 69 π.Χ. Εκεί προσπάθησε μάταια να συγκρατήσει την αχαλίνωτη αυτοπεποίθηση του Αρμένη μονάρχη. Αυτή είναι και η τελευταία φορά που το όνομά του αναφέρεται στις ιστορικές πηγές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πλούταρχος, *Βίοι Παράλληλοι*, "Σύλλας", 15-16, 19; Μέμνων, *Ιστορία της Ηράκλειας*, 3; Παυσανίας, *Ελλάδος περιήγησις*, i. 20, ix. 40, x. 34
2. ↑  Αππιανός, *Ρωμαϊκή Ιστορία*, "Οι Μιθριδατικοί Πόλεμοι", 70 Αρχειοθετήθηκε 2011-11-19 στο Wayback Machine. 72 Αρχειοθετήθηκε 2015-09-12 στο Wayback Machine.
3. ↑  Μέμνων, 4; Αππιανός, 79-82; Πλούταρχος, "Λούκουλλος", 15, 17
4. ↑  Πλούταρχος, "Λούκουλλος", 27

Δείτε ακόμη
-----------

* Μιθριδάτης Στ' Ευπάτωρ
* Αρχέλαος
* Μιθριδατικοί Πόλεμοι
* Πόντος

Βιβλιογραφία
------------

* Smith, William, *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, Βοστώνη, (1867)
Ο **Σάντσο Γ΄** *Μιτάρα***,** αγγλ.: *Sancho III, βασικά:* *Sanzio*, *Santio*, *Sanxo*, *Santzo*, *Santxo* ή *Sancio,* γαλλικά: Sanche‎, γασκωνικά: *Sans* (έζησε τέλη 9ου αι.), που ονομάζεται **Mitarra** (από τα αραβικά σημαίνει «τρόμος» ή «ο τρομερός»), **Menditarra** (που σημαίνει «ο ορειβάτης» στα βασκικά), ήταν δούκας της Γασκώνης σε μία πολύ σκοτεινή περίοδο της ιστορίας της μεταξύ 864 και 893. Πιθανότατα ήταν δούκας από το 872 έως το 887.  Είναι τυλιγμένος σε μυστήριο και θρύλο, αλλά θεωρείται μεγάλος μαχητής της Ανάκτησης, που εκλέχθηκε στη θέση του καθώς η Καρολίγγεια δύναμη εξασθένησε από τους γηγενείς Γασκώνους .

Η γενεαλογία του είναι ασαφής, αλλά πιθανότατα ήταν γιος του Σάντσο Β΄ Σάντσεθ. Υπάρχει μεγάλη σύγχυση μεταξύ των πηγών σχετικά με την ταυτότητα του Σάντσo Γ΄ Μιτάρα. Κάποιοι δίνουν αυτό το παρωνύμιο στον Σάντσο Β΄, ενώ κάποιοι το δίνουν στον Σάντσο Γ΄. Κάποιοι αποκαλούν τον δεύτερο **Mιτάρα Σάντσo** και τον αποκαλούν γιο του πρώτου. Φαίνεται πιθανό ότι αυτοί οι δύο Σάντσο έχουν σχέση. Οι γενεαλογίες ενός «φαντασμαγορικού» χαρακτήρα του αποδίδουν μία καστιλιανική καταγωγή. 

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Σάντσο Γ΄, η Γασκώνη έγινε *de facto* ανεξάρτητη, χωρίς να χρωστάει πίστη στον βασιλιά της Γαλλίας. Εγκατέστησε τους Βίκινγκς στις εκβολές των Aντούρ και τους έθεσε υπό έλεγχο. Τον διαδέχθηκε είτε ο γιος του (πιθανότατα) είτε ο αδελφός του, Γκαρθία Β' Σάντσεθ.

Σημειώσεις
----------

1. 1 2  (Αγγλικά, Γερμανικά) *WikiTree*. www.wikitree.com/wiki/Gasco%C3%B1a-1. Ανακτήθηκε στις 12  Ιουλίου 2019.
2. 1 2 3  Ανακτήθηκε στις 12  Ιουλίου 2019.
3. 1 2  Ανακτήθηκε στις 12  Ιουλίου 2019.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 12  Ιουλίου 2019.
5. ↑  Ανακτήθηκε στις 12  Ιουλίου 2019.
6. ↑  Sedycias gives 871-886. Perhaps he reigned as late as 893.
7. ↑  Higounet, p 44.

Πηγές
-----

* Κόλινς, Ρότζερ. *Οι Βάσκοι*. Blackwell Publishing: Λονδίνο, 1990.
* Higounet, Charles. *Μπορντό μενταγιόν le haut moyen ηλικίας*. Μπορντό, 1963.
* Sedycias, João. *História da Língua Espanhola* .
Ο **Ρογήρος Δ΄ της Απουλίας** (1152 - 1161) μέλος του Οίκου των Ωτβίλ ήταν ο τελευταίος Δούκας της Απουλίας και της Καλαβρίας (1154 - 1161). Ο Ρογήρος Δ΄ ήταν ο πρωτότοκος υιός του Γουλιέλμου Α΄ της Σικελίας και της Μαργαρίτας Χιμένες, κόρης του Γκαρθία Ραμίρεθ της Ναβάρρας.

Βιογραφία
---------

Ο Ρογήρος Δ΄ έγινε δούκας της Απουλίας μάλλον όταν ο πατέρας του που ήταν ο προηγούμενος δούκας έγινε βασιλιάς της Σικελίας (1154). Ο καγκελάριος του πατέρα του Μάιος του Μπάρι δεν ήθελε τους ευγενείς στη διοίκηση, έτσι εκείνοι σχεδίαζαν την εκτόπισή του. Σκέφθηκαν να εκτοπίσουν και τον ίδιο τον βασιλιά, τοποθετώντας στη θέση του τον νεαρό Ρογήρο Δ', που δεν θα εναντιωνόταν σε αυτούς. Πράγματι το 1161 με αρχηγό τον αδελφό τού Γουλιέλμου Α', τον νόθο Σίμωνα, δολοφόνησαν τον Μάιο και ανακοίνωσαν ότι θα αναλάβει τη βασιλεία ο Ρογήρος Δ', αλλά το πλήθος έδειξε προτίμηση στον Σίμωνα και εισέβαλε στο ανάκτορο. 

Στη μάχη που ακολούθησε ένα απρόβλεπτο βέλος τραυμάτισε στο μάτι τον Ρογήρο Δ' θανάσιμα. Ο εχθρικά διακείμενος στον Γουλιέλμο Α' ιστορικός Φαλκάντους ισχυρίζεται ότι ο νέος απεβίωσε από τα λακτίσματα του εξαγριωμένου πατέρα του προς αυτόν, που τον πρόδωσε. Ετάφη αρχικά στον Καθεδρικό του Παλέρμο, αλλά αργότερα μεταφέρθηκε στο παρεκκλήσιο της Αγ. Μαρίας Μαγδαληνής στο Μονρεάλε.

Πηγές
-----

* Norwich, John Julius. The Kingdom in the Sun, 1130–1194. London: Longmans, 1970.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Roger IV, Duke of Apulia  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

|  |
| --- |
| Ρογήρος Δ΄ της Απουλίας **Οίκος των Ωτβίλ****Γέννηση:** 1152 **Θάνατος:** 1161 |
| ΠροκάτοχοςΓουλιέλμος ο Κακός | **Δούκας της Απουλίας και της Καλαβρίας**1154 - 1161 | ΔιάδοχοςΚατάργηση του τίτλου |
Η **Σάρον Τέιτ Πολάνσκι** (*Sharon Marie Tate Polanski*, 24 Ιανουαρίου 1943 - 9 Αυγούστου 1969) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός και μοντέλο. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, έπαιξε μικρούς τηλεοπτικούς ρόλους προτού εμφανιστεί σε ταινίες ενώ εμφανιζόταν τακτικά σε περιοδικά μόδας ως μοντέλο ή κορίτσι του εξωφύλλου. Αφού έλαβε θετικές κριτικές για τις κωμικές και δραματικές ερμηνείες της, η Τέιτ χαιρετίστηκε ως μία από τις πιο ελπιδοφόρες νεοφερμένες του Χόλυγουντ.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Η Σάρον Τέιτ γεννήθηκε στις 24 Ιανουαρίου του 1943, στο Ντάλας του Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών. Κόρη στρατιωτικού, αναγκαζόταν να μετακομίζει συχνά στην παιδική της ηλικία, λόγω των μεταθέσεων του πατέρα της. Έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο το 1966 με την αποκρυφιστικού θέματος ταινία *Τα 13 μάτια του Σατανά* (Eye of the Devil). Η πιο γνωστή ερμηνεία της ήταν ως Τζένιφερ Νορθ στην καλτ ταινία *Η κοιλάδα με τις κούκλες* (Valley of the Dolls, 1967), κερδίζοντας μία υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα. Η τελευταία ολοκληρωμένη ταινία της Τέιτ, *Δώδεκα Συν Ένα* (12+1), προβλήθηκε το 1969 μετά το θάνατό της. Έπαιξε, επίσης, και στη *Νύχτα των βρυκολάκων* (The Fearless Vampire Killers) του Ρόμαν Πολάνσκι, τον οποίο παντρεύτηκε το 1968.

Η Σάρον Τέιτ στην ταινία *Τα 13 Μάτια Του Σατανά*, 1966
Στις 9 Αυγούστου του 1969, η Τέιτ και τέσσερις άλλοι δολοφονήθηκαν από μέλη της οικογένειας Μάνσον στο σπίτι που μοιραζόταν με τον Πολάνσκι. Τη στιγμή του θανάτου της, ήταν οκτώμιση μηνών έγκυος στο γιο του ζεύγους. Μία δεκαετία μετά τη δολοφονία της Τέιτ, η μητέρα της ηθοποιού, Ντόρις Τέιτ, εξαιτίας της αυξανόμενης γοητείας των δολοφόνων στο κοινό και του ενδεχομένου να τους δοθεί χάρη, οργάνωσε δημόσια εκστρατεία που οδήγησε σε τροποποιήσεις του ποινικού νόμου της Καλιφόρνιας. Η μητέρα της Τέιτ δήλωσε ότι ο νόμος «θα βοηθήσει να μετατρέψει την κληρονομιά της Σάρον από θύμα δολοφονίας σε σύμβολο των δικαιωμάτων των θυμάτων». Το 2014 κυκλοφόρησε ένα βιβλίο από την αδελφή της Σάρον Τέιτ, Ντέμπρα Τέιτ, με τίτλο *Sharon Tate: Recollection*

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
3. ↑  Σάρον Τέιτ: Η δολοφονία που συγκλόνισε το Χόλιγουντ Tvxs
4. ↑  Christopher Sandford, *Polanski: A Biography*, St. Martin's Press (2009) ISBN 978-0-230-61176-4
5. ↑  Alan Goble, *The Complete Index to Literary Sources in Film*, De Gruyter (1999) ISBN 978-3-11-095194-3
6. ↑  O Ρόμαν Πολάνσκι δεν θα ξεχάσει ποτέ τη Σάρον Τέιτ Flix
7. ↑  Sharon Tate's Sister Remembers Her Beautiful Life Αρχειοθετήθηκε 2017-02-07 στο Wayback Machine. Biography
8. ↑  Ο Roman Polanski και η δολοφονία της Sharon Tate σε νέα έκδοση Click at Life

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 51882202
* LCCN: no98028053
* ISNI: 0000 0001 1062 5029
* GND: 124368816
* SUDOC: 08739376X
* BNF: cb13964302v (data)
* BIBSYS: 14028138
* ULAN: 500346475
* MusicBrainz: 1e87b8de-1b04-478d-b9b5-a1c76e561686
* NKC: xx0002200
* BNE: XX1666725

 |

 |
Ο **Ακάι Μπολιάγιεφ** (επίσης γνωστός ως Μουρζακάικα, Μούρζα Κάικο (έτος γέννησης άγνωστο - εκτελέστηκε τον Δεκέμβριο του 1670) ήταν Ερζιανός μούρζα. Ήταν ένας από τους ηγέτες της εξέγερσης των αγροτών που πραγματοποιήθηκε το 1670-1671.

Βιογραφία
---------

Ο Ακάι Μπολιάγιεφ γεννήθηκε στη Μορδοβία, στο χωριό Κοστιάσεβο, 17 χλμ. βόρεια του Σαράνσκ. 

Μέχρι το 1670, ο Μούρζα Ακάι Μπολιάγιεφ ανατέθηκε στο φρούριο Ατεμάρ και υπηρέτησε στη γραμμή φύλαξης τουΣαράνσκ. 

Το 1670, ο Μούρζα Ακάι Μπολιάγιεφ έγινε ένας από τους ηγέτες της εξέγερσης των αγροτών κατά τη διάρκεια της εξέγερσης υπό την ηγεσία του Αταμάνου του Ντον Στεπάν Ράζιν. Το σώμα του Μπολιάγιεφ, αποτελούμενο από Έρζυα και Ρώσους, πολέμησε στα ανατολικά της Μορδοβίας. 

Τον Οκτώβριο-Νοέμβριο του 1670, το σώμα του Ακάι Μπολιάγιεφ έδειξε τη μεγαλύτερη πολεμική δραστηριότητα, περιορίζοντας την πρόοδο των στρατευμάτων του Τσάρου. Η ομάδα του παρενοχλούσε συνεχώς τον εχθρό με ξαφνικές επιδρομές, μετακινούμενη από την άμυνα στην επίθεση. 

Σε διάφορες εποχές, υπό την εποπτεία του μούρζα Ακάι Μπολιάγιεφ υπήρχε μια μικρή ομάδα 20-30 ιππέων, ωστόσο έπειτα πολλαπλασιάστηκε και έγινε ένας στρατός 15 χιλιάδων. Το σώμα του Μπολιάγιεφ δεν απομονώθηκε από τα υπόλοιπα στρατιωτικά σώματα των εξεγερμένων, ενώ οι ενέργειές του διεξήχθησαν σε στενή επαφή με τις δυνάμεις ανταρτών υπό την καθοδήγηση των αταμάνων Γ. Νικιτίνσκι, Α. Σαβέλιεφ, Π. Ελούτσεφ και άλλοι. 

Στις αρχές Νοεμβρίου 1670, ο Ακάι Μπολιάγιεφ μπήκε στη μάχη με τον τσαρικό στρατό "*κοντά στον ποταμό Μπαρίς ... για διέλευση* ". Έχοντας υποστεί σοβαρές απώλειες στη μάχη, ο Ακάι Μπολιάγιεφ ανέκτησε γρήγορα τη δύναμή του και σύντομα επανήλθε στον αγώνα. Λίγο αργότερα, σε μια άγρια μάχη, οι αντάρτες νικήθηκαν. Στη μάχη του οικισμού Ουστ-Ουρένσκι ο Ακάι Μπολιάγιεφ τραυματίστηκε. 

Ένα μήνα αργότερα, ο Μούρζα Ακάι Μπολιάγιεφ, επικεφαλής της ομάδας του, διέσχισε τον ποταμό Αλατίρ, όπου πραγματοποίησε μάχες κοντά στο χωριό Μπάγιεβο και το χωριό Τουργκένεβο. Στο ουγιέζντ του Αλατίρ, οι αγρότες υπέστησαν νέα ήττα.

Με εντολή του παλατιού του Καζάν, μεταξύ 16 και 26 Δεκεμβρίου 1670, ο βογιάρος Γ. Α. Ντολγκορούκοφ ενημέρωσε τον βασιλιά ότι είχε καταδικάσει τον Ακάι Μπολιάγιεφ σε θάνατο. Εκτελέστηκε τον Δεκέμβριο του 1670.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ныне — территория.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* НАЦИОНАЛЬНЫЕ ГЕРОИ И ВЫДАЮЩИЕСЯ ДЕЯТЕЛИ НАРОДА ЭРЗЯ Αρχειοθετήθηκε 2017-04-12 στο Wayback Machine.. Газета «Эрзянь мастор»
* Степан Разин и его соратники
Ο **Λούπος Γ΄**, γαλλ.: Lupo III Centule, βασκικά: *Otsoa Wasco*, γαλλικά: *Loup Centulle*, γασκωνικά: *Lop Centullo*, λατινικά: *Lupus Centullus*, ισπανικά: *Lope* ή *Lobo Centulo*, καταλανικά: *Llop Centule* (απεβ. π. 820) ήταν δούκας της Γασκώνης για λίγο, από το 1888 μέχρι την εκτόπισή του από τον Πεπίνο Α' της Ακουιτανίας το 819.

Βιογραφία
---------

Ήταν είτε γιος τού Γκαρθία Α΄ είτε του Σεντούλε, αδελφού του Σάντσο Α΄.

Ο Λούπος Γ΄ ήταν επαναστάτης της Γασκώνης ενάντια στην εξουσία του Πεπίνου στην Ακουιτανία. Το 818 το τέλος του Γκαρθία άφησε ένα κενό εξουσίας στη Γασκώνη, το οποίο ο Λούπος Γ΄ προσπάθησε να καλύψει. Ωστόσο, ο Πεπίνος απάντησε γρήγορα και μπήκε στη Γασκώνη, εκδίδοντας δίπλωμα στο Καστιγιόν-συρ-Ντορντόν τον επόμενο χρόνο. Καθαίρεσε επίσημα τον Λούπο Γ΄ και έστειλε τον Βερεγγάριο της Τουλούζης και τον Γκερέν του Ωβέρν στην περιοχή, για να τον απομακρύνουν από την εξουσία. Ο Λούπος Γ΄ αντικαταστάθηκε από τον Aθνάρ Σάντσεθ, ο οποίος ανέλαβε την εξουσία και στην Αραγόνα.

Πηγές
-----

* Higounet, Charles. *Μπορντό μενταγιόν le haut moyen ηλικίας*. Μπορντό, 1963.
* Lewis, Archibald R. *The Development of Southern French and Catalan Society, 718–1050*. University of Texas Press: Austin, 1965.
* Zurita, Gerónimo. *Anales de la Corona de Aragón I*. Επιμέλεια: Antonio Ubieto Arteta και Desamparados Pérez Soler. Βαλένθια: 1967.

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.
**Ιόν** (πληθυντικός **ιόντα**) είναι άτομο ή ομάδα ατόμων που φέρει ηλεκτρικό φορτίο.

Ιστορικά ο όρος αναφέρεται πρώτη φορά για να περιγράψει τις συγκεκριμένες χημικές οντότητες το 1834 από τον Μάικλ Φαραντέι, ο οποίος δυσαρεστημένος με τους όρους που είχε στη διάθεσή του για την περιγραφή της χημικής αποσύνθεσης υπό την επίδραση ηλεκτρικού ρεύματος, ο Faraday απευθύνθηκε, στις αρχές του 1834, στον William Whewell ο οποίος για να κάνει πιο αναγνωρίσιμη την πολική φύση της διαδικασίας, επινόησε τους όρους άνοδος και κάθοδος για τα δύο ηλεκτρόδια και τους όρους ανιόν, κατιόν και ιόν για τα εμπλεκόμενα σωματίδια χρησιμοποιώντας την ουδέτερου γένους μετοχή του αρχαιοελληνικού ρήματος *εἶμι* (*ἰών*, *ἰοῦσα*, *ἰόν*), το οποίο σημαίνει «πηγαίνω», θέλοντας να εξηγήσει γιατί τα (άγνωστης φύσεως τότε) σωματίδια πήγαιναν προς την άνοδο ή την κάθοδο όταν γινόταν ηλεκτρόλυση διαλύματος.

Όταν άτομα ή χημικές ρίζες αποκτήσουν ηλεκτρόνια, τότε σχηματίζουν ιόντα με αρνητικό ηλεκτρικό φορτίο, τα οποία ονομάζονται **ανιόντα**. Αντίθετα όταν άτομα ή χημικές ρίζες χάσουν ηλεκτρόνια, τότε μετατρέπονται σε **κατιόντα**, δηλαδή με θετικό ηλεκτρικό φορτίο.

Πολλές χημικές ενώσεις αποτελούνται από ιόντα αντίθετου φορτίου που συγκρατούνται με ετεροπολικούς ή ιοντικούς δεσμούς.

* Γενικά ο σχηματισμός ιόντων καλείται **ιονισμός** ή **χημική διάσταση** και εμφανίζεται όταν (ορισμένες) ενώσεις διαλύονται ή λιώνουν.
* Το χημικό σθένος των ιόντων εξαρτάται από το ηλεκτρικό φορτίο τους.

Επίσης δεν θα πρέπει να αποκλείεται η περίπτωση να προκύψει χημική αντίδραση όταν τα ιόντα επανασυνδεθούν σε νέους συνδυασμούς.

Δείτε επίσης
------------

* Ιονόσφαιρα
* Μονοατομικό ιόν
* Πολυατομικό ιόν

Παραπομπές
----------

1. ↑  gigatos (24 Ιουνίου 2022). «Μάικλ Φαραντέι». *Trenfo*. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2023.
2. ↑  Online ετυμολογικό λεξικό

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85067842
* GND: 4027597-8
* SUDOC: 027673707
* BNF: cb11966631g (data)
* NKC: ph561151

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Χημεία
 |

 |
Όλγανος, ποτάμια θεότητα της Ημαθίας
Ο **Όλγανος** ήταν γιος του μυθικού βασιλιά της περιοχής της Ημαθίας, Βέρη (ή Βίρη). Από τις δύο κόρες του Βέρη, τη Βέροια και τη Μίεζα, ονομάστηκαν οι δύο ομώνυμες και σημαντικές πόλεις της Ημαθίας – στη Μίεζα πέρασε ο Μέγας Αλέξανδρος τα εφηβικά του χρόνια κοντά στον Αριστοτέλη. 
Ο Όλγανος μεταμορφώθηκε σε ποτάμιο θεό και ονόμασε το ποτάμι, που ίσως ταυτίζεται με το ποτάμι Αραπίτσα, που κυλά από τη Νάουσα προς τον κάμπο κοντά στο χωριό Κοπανός. Εκεί αποκαλύφθηκε και προτομή του ποταμού (2ος αι. μ.Χ.) η οποία βρίσκεται στο Μουσείο της Βέροιας. Εικάζεται ότι στην περιοχή υπήρχε ιερό προς τιμή του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχαία Ελληνική Γλώσσα και Γραμματεία».
2. ↑  «ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΚΟΜΒΟΣ για την υποστήριξη των διδασκόντων την Ελληνική Γλώσσα». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Φεβρουαρίου 2019.

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ελληνική μυθολογία
 |

 |
Το Nintendo 2DS.
Το Nintendo 2DS είναι μια φορητή κονσόλα παιχνιδιών που αναπτύχθηκε από την Nintendo. Αφού ανακοινώθηκε τον Αύγουστο του 2013, η συσκευή κυκλοφόρησε στη Βόρεια Αμερική σε τιμή 129,99 δολαρίων ΗΠΑ, την Ευρώπη, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία στις 12 Οκτωβρίου 2013 σε τιμή 149,95 δολαρίων Αυστραλίας για να συμπέσει με το λανσάρισμα των Pokémon Χ και Υ.

Σχεδιασμός
----------

Το Nintendo 2DS είναι μια βασική έκδοση του Nintendo 3DS που διατηρεί διαφορετικά το ίδιο υλικό, παρόμοια λειτουργικότητα και τη συμβατότητα με το λογισμικό σχεδιασμένο για το Nintendo DS και 3DS. Ωστόσο, διαφοροποιείται από μια νέα μορφή παράγοντας σχιστόλιθο και όχι από το σχεδιασμό clamshell που χρησιμοποιείται από τους προδρόμους του, από το ότι χρησιμοποιεί έναν ενιαίο πίνακα οθόνη αφής LCD αντί για δύο ξεχωριστά στρώματα και από την έλλειψη 3D οθόνη του Nintendo 3DS του. Πωλείται ταυτόχρονα με τα 3DS, DSi XL και 3DS XL ως κίνητρο για την επέκταση της αγοράς για τα παιχνίδια του Nintendo 3DS. Ο πρόεδρος της Nintendo της Αμερικής, ο Reggie Fils-Aimé, δήλωσε ότι η κονσόλα απευθύνεται κατά κύριο λόγο σε νεαρούς παίκτες (όπως άτομα ηλικίας κάτω των 7 ετών), στους οποίους προηγουμένως συνεστήσατο να μην χρησιμοποιούν τη λειτουργία 3D για το 3DS λόγω των πιθανών ανησυχιών για την υγεία των ματιών.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Κονσόλες της Nintendo |
| --- |
|  |
| Οικιακές | 
* Nintendo Entertainment System
* Super Nintendo Entertainment System
* Nintendo 64
* GameCube
* Wii
* Wii U
 |
|  |
| Φορητές | 
* Game Boy
	+ Pocket
	+ Light
* Game Boy Color
* Game Boy Advance
	+ SP
* Game Boy Micro
* Nintendo DS
	+ DS Lite
* Nintendo DSi
	+ DSi XL
* Nintendo 3DS
	+ 3DS XL
* Nintendo 2DS
 |

 |
O **Αδαλβέρτος Β΄**, γερμ. Adalbert II. (περ. 1030 - 1976/83) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν κόμης του Μπάλενστετ και επίτροπος (Vogt) του αββαείου Νίνμπουργκ.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Έζικο, κόμη του Μπάλενστετ και μάλλον της Ματθίλδης των Κορραδιδών, κόρης του Χέρμαν Β΄ δούκα της Σουαβίας. Γεννήθηκε στο κάστρο Μπάλενστετ και αναφέρεται για πρώτη φορά σε πράξη το 1033.

Με τις εκτεταμένες γαίες που κληρονόμησε, έγινε ένας από τους ηγετικούς ευγενείς της Σαξονίας. Το 1069 ορίστηκε κόμης του Νορνττύρινγκαου και μετά μαργράβος του Όστμαρκ. Νυμφεύτηκε την Αδελαΐδα, κόρη του Όθωνα Α΄, μαργράβου του Μάισσεν και της Αδέλας του Λουβαίν.

Ο χρονικογράφος Λάμπερτ του Χέρσφελντ αναφέρει ότι ο Αδαλβέρτος Β΄ υποστήριξε τον Ντέντι Α΄ των Βέττιν, μαργράβο του Όστμαρκ στη διαμάχη του εναντίον του Ερρίκου Δ΄ της Γερμανίας. Το 1067 ο Ντέντι Α΄ είχε νυμφευτεί τη χήρα Αδέλα του Λουβαίν, πεθερά του Αδαλβέρτου Β΄ και διεκδικούσε το Μάισσεν του πρώην συζύγου της. Τελικά και οι δύο παραδόθηκαν το 1070 και συγχωρέθηκαν· ο Αδαλβέρτος Β΄ παρέμεινε άσπονδος εχθρός του βασιλιά.

Από το 1072 συμμετείχε στην Εξέγερση των Σαξόνων ευγενών εναντίον του βασιλιά, της οποίας ηγέτες ήταν ο Όθων του Νόρτχαϊμ, δούκας της Βαυαρίας και ο Μπούρχαρντ Β΄ του Χάλμπερστατ. Όμως ο Ερρίκος Δ΄ νίκησε το 1075 στη μάχη της Λανγκενζάλτσα και συνέλαβε τον Αδαλβέρτο Β΄. Δύο έτη μετά ελευθερώθηκε και υποστήριξε τον Ροδόλφο, δούκα της Σουαβίας, σφετεριστή βασιλιά της Γερμανίας, ώσπου σε μια διαμάχη σκοτώθηκε στο Βέστντορφ, κοντά στο Άσερσλεμπεν, από τον Έγκενο Β΄, ιππότη του Κόνραντσμπουργκ της Σαξονίας.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε περ. το 1068 την Αδελαΐδα των Βαϊμάρης, κόρη του Όθωνα Α΄ μαργράβου του Μάισσεν και είχε τέκνα:

* Όθων περ. 1070-1123, κόμης του Μπάλενστετ
* Ζίγκφριντ περ. 1075-1113, κόμης της Βαϊμάρης-Ορλαμύντε και παλατινός κόμης του Ρήνου

Πηγές
-----

* Eldevik, John (2012). Episcopal Power and Ecclesiastical Reform in the German Empire. Cambridge University Press.
* Jackman, Donald C. (2012). The Kleeberg Fragment of the Gleiberg County. Editions Enlaplage.
* Reuter, Timothy (2010). Nelson, Janet L. ed. Medieval Polities and Modern Mentalities. Cambridge University Press.
* Loud, Graham A.; Schenk, Jochen, eds. (2017). The Origins of the German Principalities, 1100-1350: Essays by German Historians. Routledge.

Παραπομπές
----------


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 81709425
* GND: 137530668

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Adalbert II, Count of Ballenstedt  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Ερρίκος Γ΄**, γερμ.: *Henrik von Eppenstein*, (π. 1050 – 4 Δεκεμβρίου 1122) από τον Οίκο του Έππενσταϊν ήταν δούκας της Καρινθίας και μάργραβος της Βερόνας από το 1090 έως το 1122. Ήταν ο τελευταίος δούκας από τον Οίκο του Έπενσταϊν.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Μάρκβαρτ κόμη του Έπενσταϊν (π. 1076) και της συζύγου του Lιούτμπιργκ του Πλάιν. Ήταν νεότερος αδελφός του Λιούτολντ, ο οποίος είχε λάβει ως φέουδο το δουκάτο της Καρινθίας μετά την καθαίρεση του Μπέρτολντ των Τσέρινγκεν από τον βασιλιά Ερρίκο Δ΄ της Γερμανίας. το 1077. Και τα δύο αδέλφια υπήρξαν πιστοί σύμμαχοι του βασιλιά κατά τη διάρκεια της σκληρής έριδας της Περιβολής και την πορεία της Κανόσας. Όταν οι πρίγκιπες εξέλεξαν αντίπαλο βασιλιά τον Ροδόλφο του Ράινφελντεν, οι Έπενσταϊν εξασφάλισαν την ασφαλή μετάβαση του βασιλιά Ερρίκου Δ΄ πίσω στη Γερμανία.

Το 1077 ή λίγο μετά, ο Ερρίκος Δ΄ παραχώρησε τις μαρκιωνίες της Καρνιόλας και της Ιστρίας στον Ερρίκο του Έπενσταϊν. Όταν ο δούκας Λιούτολτ απεβίωσε άτεκνος το 1090, ο Ερρίκος Δ΄ έδωσε στον Ερρίκο την Καρινθία και τη μαρκιωνία της Βερόνας, αλλά μετέφερε την Καρνιόλα στο πατριαρχείο της Ακουιλέια και την Ιστρίας στο Πόπο Β΄ της Βαϊμάρης-Όρλαμυντε. Ο δούκας Ερρίκος υπηρέτησε ως επιμελητής (*vogt*) του πατριαρχείου υπό τον αδελφό του, πατριάρχη Ούλριχ Α΄. Με τον Ούλριχ Α΄ υποστήριξε τον βασιλιά Ερρίκο Ε΄ της Γερμανίας, όταν ο Ερρίκος Ε΄ επέβαλε την παραίτηση τού πατέρα του Ερρίκου Δ΄ το 1105. Κατά τη διάρκεια της συνεχιζόμενης έριδας της Περιβολής, μπήκε σε ένοπλη σύγκρουση με τον Κορράδο Α΄ πρίγκιπα-αρχιεπίσκοπο του Σάλτσμπουργκ το 1121.

Με το τέλος του Ερρίκου το 1122, ο Οίκος του Έπενσταϊν εξέλιπε. Το δουκάτο της Καρινθίας ανέλαβε ο ανάδοχος (νονός) του Ερρίκος Δ΄ από τον ανερχόμενο Οίκο του Σπόνχαϊμ.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Florin Curta. *Η Νοτιοανατολική Ευρώπη στο Μεσαίωνα, 500–1250*. Cambridge University Press, 2002. σελ. 255
* Τζον Έλντεβικ. *Επισκοπική Εξουσία και Εκκλησιαστική Μεταρρύθμιση στη Γερμανική Αυτοκρατορία: Δέκατοι, Κυριαρχία και Κοινότητα, 950–1150*. Cambridge University Press, 2012. σελ. 261
* ΕΙΝΑΙ Ο Ρόμπινσον. *Ερρίκος Δ΄ της Γερμανίας, 1056-1106*. Cambridge University Press, 2003. σελ. 289

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 81521090
* GND: 137313365

 |

 |
Μαλλιά κεφαλιού
Η **τριχοφιλία,** ή ο **φετιχισμός τριχών**, είναι μερικισμός κατά τον οποίο ένα άτομο βλέπει τρίχες – πιο συχνά, τρίχες στο κεφάλι – ως ιδιαίτερα ερωτικές και σεξουαλικά διεγερτικές. Η διέγερση μπορεί να προκύψει όταν ένα άτομο βλέπει ή αγγίζει μαλλιά, είτε τρίχες στο κεφάλι, τρίχες στη μασχάλη, τρίχες στο στήθος ή γούνα. Η διέγερση από τα μαλλιά μπορεί να προέρχεται από το να βλέπει ή να αγγίζει πολύ μακριά ή κοντά μαλλιά, βρεγμένα μαλλιά, ορισμένα χρώματα μαλλιών ή ένα συγκεκριμένο χτένισμα. Η **ηβηφιλία** είναι η σεξουαλική διέγερση στη θέα ή την αίσθηση της ηβικής τρίχας.

Ο **φετιχισμός κουρέματος** είναι μια σχετική παραφιλία, στην οποία ένα άτομο διεγείρεται είτε κουρεύοντας ή ξυρίζοντας το κεφάλι του, είτε κόβοντας τα μαλλιά κάποιου άλλου, είτε βλέποντας κάποιον να κουρεύεται είτε βλέποντας κάποιον με ξυρισμένο κεφάλι ή πολύ κοντά μαλλιά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Stanley E. Althof (14 Ιανουαρίου 2010). *Handbook of Clinical Sexuality for Mental Health Professionals*. Taylor & Francis. σελ. 408. ISBN 978-0-415-80075-4.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Παραφιλίες |
| --- |
|  |
| 
Λίστα παραφιλιών |
|  |
| 
* Αβασιοφιλία
* Αγαλματοφιλία
* Ακαροφιλία
* Εμετοφιλία
* Επιδειξιομανία
* Ζωοφιλία
* Ηδονοβλεψία
* Κοπροφιλία
* Λουτρινοφιλία
* Νεκροφιλία
* Παιδοφιλία
* Ποδολαγνεία
* Tamakeri
* Ουρολαγνεία
* Ουροφαγία
 |
|  |
| 

| Δείτε επίσης |
| --- |
|  |
| 
* Σεξολογία
 |

 |

 |
Η **Iσαβέλλα**, ισπαν.: *Ιsabel de la Cerda,* επίσης γνωστή ως *Isabel de la Cerda Pérez de Guzmán* (Σεβίλλη περ. 1329 - μετά το 1383) ήταν η μόνη επιζήσασα κόρη του Λουδοβίκου δε λα Θέρδα και της πρώτης συζύγου του Λεονόρ δε Γκουθμάν.  Ήταν η κυρία του Πουέρτο δε Σάντα Μαρία και η τιτουλάρια πριγκίπισσα της Φορτούνα. Ήταν μέλος του Οίκου της Ιβρέας-Καστίλης.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Σεβίλλη γύρω στο 1329, και ήταν το μικρότερο από τα τρία επιζώντα παιδιά. Τα μεγαλύτερα αδέλφια της ήταν ο Λούις και ο Χουάν δε λα Θέρδα υ Γκουθμάν. Είχε άλλα πέντε αδέλφια, που απεβίωσαν στην παιδική ηλικία. Ο εκ πατρός πάππος της της ήταν ο Αλφόνσος δε λα Θέρδα, διάδοχος του θρόνου της Καστίλλης, που είχε αποκληρωθεί υπέρ του θείου του, Σάντσο Δ' της Καστίλης.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε για πρώτη φορά το 1346 με τον Ροδρίγο Πέρεθ Πόνσε δε Λεόν. Ο "Ruy Pérez Ponce de León" επιβεβαίωσε την παραλαβή της προίκας της "doña Isabel de la Cerda" με καταστατικό της 11ης Μαρτίου 1349.  Το ζευγάρι ήταν παντρεμένο μέχρι τις 26 Μαΐου 1354, που απεβίωσε ο Ροδρίγο. Δεν είχαν παιδιά. 

Ένα καταστατικό με ημερομηνία 30 Δεκεμβρίου 1353 καταγράφει τη συμφωνία μεταξύ της Iσαβέλλας και των δύο αδελφών της, σχετικά με την περιουσία τού πατέρα τους,  που είχε αποβιώσει το 1348.

Η Iσαβέλλα παρέμεινε ανύπαντρη για δεκατέσσερα χρόνια. Στη συνέχεια έκανε 2ο γάμο στη Σεβίλλη στις 15 Σεπτεμβρίου 1370 με τον Μπερνάλ της Φουά, έναν νόθο γιο του Γκαστόν Γ΄, κόμη της Φουά. Μετά το γάμο, ο Μπερνάλ έγινε κόμης του Mεδινασέλι. Καθώς η Ισαβέλλα είχε ισχυρή αξίωση στον θρόνο της Καστίλης, στις 25 Μαΐου 1366 της παραχωρήθηκαν μεγάλες ιδιοκτησίες από τον Ερρίκο Β' της Καστίλλης, με την προϋπόθεση ότι θα παραιτηθεί από κάθε αξίωση για το στέμμα της Καστίλλης, για την ίδια και τους κληρονόμους της.  Οι δούκες Mεδινασέλι είχαν εκτεταμένα κτήματα στις ισπανικές επαρχίες Σόρια και Γκουαδαλαχάρα.

Η Iσαβέλλα και ο Μπερνάλ είχαν δύο παιδιά:

* Γκαστόν (π. 1371–1404), διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης του Mεδινασέλι.
* Μαρία (απεβ. το 1381), απεβ.ε σε παιδική ηλικία.

Η Iσαβέλλα απεβίωσε μετά το 1383 και τάφηκε στο μοναστήρι της Σάντα Μαρία δε Ουέρτα. Ο Μπερνάλ απεβίωσε το 1391 και τον διαδέχθηκε ο γιος τους, Γκαστόν. Η κομητεία Mεδινασέλι μετατράπηκε αργότερα σε δουκάτο από την Iσαβέλλα Α΄ της Καστίλης.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Marek, Miroslav. «Ivrea 7». Genealogy.EU. [*αυτοδημοσιευμένη πηγή*]
2. ↑  RAH, Colección Salazar y Castro, M-20, fo 35 (no. 49079).
3. ↑  Pedro Barcelos, Tit. IV, Reyes de Castilla, Cerdas, 3, p. 19, and Tit. XXI, Ponços, 8, p. 132.
4. ↑  RAH, Colección Salazar y Castro, M-20, fo 30 v y 31 v (no. 49077).
5. ↑  RAH, Colección Salazar y Castro, M-20, fo 36 (no. 49081).
Η **Εχεδάμεια** ήταν αρχαία πόλη της Φωκίδας, η οποία βρισκόταν περίπου στην περιοχή που σήμερα είναι κτισμένος ο οικισμός της Δεσφίνας. Συγκεκριμένα από αναφορές αρχαίων περιηγητών (Παυσανίας 2ος μ.Χ. αιώνας) στη θέση μεταξύ "Πλατύ Φρεάρ" έως την "Αγία Ειρήνη" του νομού Φωκίδας, όπου και βρέθηκαν από μικρές ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν διάφορα πήλινα σκεύη όπως λαξευτοί τάφοι στους βράχους του Προφήτη Ηλία και ένας Μυκηναϊκός τάφος στον οικισμό Συκιά, σημάδι της διαβίωσης ανθρώπων στην περιοχή από τότε. Η Εχεδάμεια όπως και άλλες πόλεις της περιοχής (Αντίκυρα, Λιλαία, Δαύλεια κ.α.) καταστράφηκε και ερειπώθηκε από τον βασιλιά Φίλιππο Β΄ της Μακεδονίας 355-346 π.Χ. κατά τον Τρίτο Ιερό Πόλεμο επειδή έλαβε μέρος με τις υπόλοιπες Φωκικές πόλεις στην Ιεροσυλία του Ιερού Ναού του Απόλλωνα στους Δελφούς.

Δείτε επίσης
------------

* Δεσφίνα Φωκίδος
Η **Σπόρτινγκ Κλούμπε ντε Μπράγκα Β** ή **Μπράγκα Β** είναι πορτογαλική ποδοσφαιρική ομάδα. Είναι η αναπληρωματική ομάδα της Σπόρτινγκ Κλούμπε ντε Μπράγκα. Οι αναπληρωματικές ομάδες στην Πορτογαλία αγωνίζονται στο ίδιο σύστημα πρωταθλήματος με τις κύριες ομάδες και όχι σε πρωτάθλημα αναπληρωματικών. Ωστόσο, δεν μπορούν να συμμετάσχουν στην ίδια κατηγορία με την κύρια ομάδα και έτσι η Μπράγκα Β δεν έχει το δικαίωμα προβιβασμού στην Πριμέιρα Λίγκα. Επίσης, δεν μπορεί να συμμετάσχει στο Κύπελλο Πορτογαλίας (ποδόσφαιρο ανδρών) και στο Taça da Liga.

Η Μπράγκα είχε αναπήρωματική ομάδα μέχρι την περίοδο 2005-06 η οποία αγωνιζόταν στη δεύτερη κατηγορία Πορτογαλίας. Το 2006, μαζί με άλλες αναπληρωματικές ομάδες, σταμάτησε τη λειτουργάι της. Την περίοδο 2012-13, όταν εφαρμόστηκαν νέοι κανονισμοί για τις αναπληρωματικές ομάδες, επαναδημιουργήθηκε. Εντάχθηκε στη Σεγκούντα Λίγκα. Έδρα της ομάδας είναι το Estádio Primeiro de Maio, χωρητικότητας 30000 θεατών.
Το **τζυκανιστήριο** ήταν στάδιο, όπου λάμβανε χώρα το *τζυκάνιο* (από το μεσοπερσικό *čaukān*, *čōkān*), ένα είδος πόλο το οποίο υιοθετήθηκε από τους Βυζαντινούς από την Περσική Αυτοκρατορία των Σασσανιδών.

Σύμφωνα με τον Ιωάννη Κίνναμο (263.17–264.11), το *τζυκάνιο* παιζόταν από δύο ομάδες έφιππων, εξοπλισμένων με μακρυά μπαστούνια στην κορυφή των οποίων υπήρχαν δίχτυα, με τα οποία προσπαθούσαν να σπρώξουν την σε μέγεθος μήλου δερμάτινη σφαίρα προς την εστία της αντίπαλης ομάδος. Το άθλημα ήταν ιδιαιτέρως δημοφιλές μεταξύ των Βυζαντινών ευγενών: ο Αυτοκράτορας Βασίλειος Α΄ (867–886) διέπρεπε σε αυτό, ενώ ο γιος του, Αυτοκράτορας Αλέξανδρος (912–913), απεβίωσε από υπερκόπωση μετά από αγώνα. Ο δε Αυτοκράτορας Αλέξιος Α΄ Κομνηνός (1081–1118) τραυματίστηκε ενώ έπαιζε με τον φίλο του Τατίκιο, ενώ, τέλος, ο Ιωάννης Α΄ της Τραπεζούντας (1235–1238) απεβίωσε έπειτα από σοβαρό τραυματισμό στην διάρκεια παιχνιδιού.

Το Μέγα Παλάτιον της Κωνσταντινούπολης περιελάμβανε ένα τζυκανιστήριο, το οποίο ανεγέρθηκε αρχικά από τον Αυτοκράτορα Θεοδόσιο Β΄ (408–450) στο νοτιοανατολικό τμήμα του περιβόλου του παλατιού. Κατεδαφίστηκε από τον Βασίλειο Α΄ με στόχο την ανέγερση του ναού της Νέας Εκκλησίας στην θέση του, ενώ ανεγέρθηκε εκ νέου σε μεγαλύτερες διαστάσεις λίγο ανατολικότερα, με δύο στοές να το συνδέουν με την Νέα. Εκτός από την Κωνσταντινούπολη, και άλλες βυζαντινές πόλεις διέθεταν τζυκανιστήρια, με σημαντικότερα αυτά της Σπάρτης, της Εφέσου και της Αθήνας, κάτι που οι σύγχρονοι ιστορικοί ερμηνεύουν ως ένδειξη για την ύπαρξη μιας ακμάζουσας αστικής αριστοκρατίας στις επαρχίες.

Τα τζυκανιστήρια χρησιμοποιήθηκαν, επίσης, ως τόποι δημόσιων βασανιστηρίων και εκτελέσεων, όπως είναι ιστορικά καταγεγραμμένα για τα τζυκανιστήρια της Κωνσταντινούπολης και της Εφέσου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Janin 1964, σελίδες 118–119.
2. 1 2  Kazhdan 1991, σελ. 1939.
3. ↑  Anna Komnene,*The Alexiad*, Book XIV, Chapter IV, translator Elizabeth Dawes
4. ↑  Kazhdan 1991, σελ. 2137.
5. ↑  Laiou 2002, Maria Kazanaki-Lappa, "Medieval Athens", p. 643.
6. ↑  Anna Komnene,*The Alexiad*, Book XV, Chapter IX, translator Elizabeth Dawes; Theophanes the Confessor, *Chronographia* 1, de Boor, C. (ed.) (Leipzig 1883), p. 445.3-9.

Πηγές
-----

* Janin, Raymond (1964). *Constantinople Byzantine. Développement Urbaine et Répertoire Topographique* (στα Γαλλικά). Paris, France: Institut Français d'Etudes Byzantines.
* Kazhdan, Alexander Petrovich, επιμ. (1991). *The Oxford Dictionary of Byzantium*. New York, New York and Oxford, United Kingdom: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-504652-6.
* Laiou, Angeliki E. επιμ. (2002). *The Economic History of Byzantium from the Seventh through the Fifteenth Century* (PDF). Washington, District of Columbia: Dumbarton Oaks. ISBN 0-88402-288-9. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 18 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2015.
Η **Ζωή Ράπτη** (γενν. Αθήνα, 1966) είναι Ελληνίδα δικηγόρος, πολιτικός και βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία. Έχει διατελέσει υφυπουργός Υγείας, αρμόδια για θέματα Ψυχικής Υγείας, δημοτική σύμβουλος και αντιδήμαρχος του Δήμου Ψυχικού.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1966 στην Αθήνα και κατοικεί στον Δήμο Φιλoθέης – Ψυχικού.

Αποφοίτησε από τη Σχολή Μωραΐτη και σπούδασε Νομική στην Νομική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, από όπου αποφοίτησε το 1989. Πραγματοποίησε Μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Κεντ της Μεγάλης Βρετανίας (Master of Laws with Honours in International Commercial Law). 

Από το 1991 έως το 2014 εργάσθηκε ως δικηγόρος Αθηνών στο Συμβούλιο της Επικρατείας με ειδίκευση σε θέματα Περιβάλλοντος και Χωροταξίας. Την περίοδο 2001 έως 2005 συνεργάστηκε ως δικηγόρος με το «Επιμελητήριο Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητας» υπό τον Πρόεδρο και Επίτιμο Αντιπρόεδρο του Ε’ τμήματος του Συμβουλίου Επικρατείας κ. Μ. Δεκλερή και την περίοδο 2004 έως 2006**,** συνεργάστηκε ως νομική σύμβουλος της Ειδική Γραμματεία Ολυμπιακών Αγώνων 2004 του Υπουργείο Πολιτισμού για την βιώσιμη ανάπτυξη και κοινωνική αξιοποίηση των Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων.

Το 1998 εξελέγη δημοτική σύμβουλος του Δήμου Ψυχικού και μετά το 2011 του Δήμου Φιλοθέης - Ψυχικού, ενώ την περίοδο 2005-2006, διετέλεσε αντιδήμαρχος του Δήμου Ψυχικού.

Το 2014 ήταν υποψήφια ευρωβουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία. Το 2014, εξελέγη Γραμματέας του Διοικητικού Συμβουλίου του Ινστιτούτο Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλής». Στις εκλογές Ιανουαρίου 2015 και Σεπτεμβρίου 2015, ήταν υποψήφια βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Β’ Αθηνών με την Νέα Δημοκρατία.

Το 2016, ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Κυριάκος Μητσοτάκης, την όρισε γραμματέα Σχέσεων Κοινωνίας- Κόμματος. 

Το Μάιο του 2019, ορκίζεται βουλευτής της εκλογικής περιφέρειας Β’ Αθηνών, στη θέση του παραιτηθέντος Βαγγέλη Μεϊμαράκη και δύο μήνες αργότερα, με απόφαση του προέδρου του κόμματος αναλαμβάνει καθήκοντα Αναπληρώτριας Κοινοβουλευτικής Εκπροσώπου. 

Εξελέγη βουλευτής του Βόρειου Τομέα Αθηνών με τη Νέα Δημοκρατία, στις εθνικές εκλογές του Ιουλίου 2019. Τον Αύγουστο 2020 ορκίστηκε υφυπουργός Υγείας με αρμοδιότητες την ψυχική υγεία και τις εξαρτήσεις, θέση που διατήρησε μέχρι τον Μάιο του 2023.

Στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 επανεξελέγη και τον Ιούλιο ορίστηκε κοινοβουλευτική εκπρόσωπος του κόμματος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Σύνθεση της Κυβέρνησης». *Ελληνική Κυβέρνηση*.
2. ↑  «Ζωή Ράπτη - Ιστοσελίδα».
3. ↑  «Οι υποψήφιοι ευρωβουλευτές της ΝΔ». *m.naftemporiki.gr*. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2022.
4. ↑  «Βουλή: Ορκίστηκαν βουλευτές Ράπτη, Παναγιωτόπουλος και Νυφούδης». *ProtoThema*. 6 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2022.
5. ↑  «Ζωή Ράπτη: Ποια είναι η νέα υφυπουργός Υγείας». *GRTimes.gr*. 4 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2022.
6. ↑  «Ποιοι βουλευτές εκλέγονται ανά κόμμα». *ΤΑ ΝΕΑ*. 25 Ιουνίου 2023. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2023.
7. ↑  «ΝΔ / Πλεύρης, Τσιάρας και Ζωή Ράπτη οι νέοι κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι». *www.avgi.gr*. 4 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2023.
Η **καλλισθενική γυμναστική** είναι φυσική άσκηση, σχεδιασμένη έτσι ώστε να βελτιώνει τη φυσική κατάσταση και να αναπτύσσει τον μυικό τόνο. Στις ασκήσεις περιλαμβάνονται κινήσεις κάμψης, τεντώματος, συστροφής, αιώρησης, άλματα, καθώς και εξειδικευμένες κινήσεις όπως οι κάμψεις, οι έλξεις και οι βυθίσεις. Σύμφωνα με έναν παλαιό αστικό μύθο η άσκηση πήρε το όνομα ενός από τους φερόμενους ως πρώτους υποστηρικτές της, του Έλληνα ιστορικού Καλλισθένη. Το όνομα καλλισθενική γυμναστική πιθανότατα να προέκυψε από την ένωση της λέξης κάλλος *(**νέα ελληνικά:** ομορφιά)* και σθένος *(=δύναμη).* Στην καλλισθενική γυμναστική συμπεριλαμβάνονται ασκήσεις που δεν απαιτούν βάρη αλλά χρησιμοποιείται το ίδιο το βάρος του σώματος για τη μυική ενδυνάμωση, δηλαδή ασκήσεις σωματικού βάρους. Σε γενικές γραμμές, η αύξηση των επαναλήψεων της άσκησης στοχεύει στη βελτίωση της αντοχής, ενώ η αύξηση της δύναμης είναι αποτέλεσμα της αύξησης της έντασης της άσκησης. 

Ως είδος γυμναστικής δεν έχει καμία σχέση με την ενόργανη γυμναστική παρ' όλο που η ενόργανη αποτελείται κυρίως από τεχνικές ασκήσεις και λιγότερο δυναμικές σε σχέση με την καλλισθενική.

Κλάδοι
------

Έλξεις σε μονόζυγο είναι μία από τις ασκήσεις Καλλισθενικής
Αθλητής εκτελεί άσκηση καλλισθενικής γυμναστικής στη διάρκεια διαγωνισμού στον ΆλιμοΗ καλλισθενική γυμναστική χωρίζεται σε δύο μεγάλους κλάδους ασκήσεων που ο καθένας εξασκεί διαφορετικές ικανότητες των αθλητών. Ο ένας μεγάλος κλάδος είναι το *Freestyle*, όπου ο αθλητής εκτελεί διάφορες ασκήσεις αιώρησης, συστροφής κλπ. Οι ελεύθερες ασκήσεις (Freestyle) θυμίζουν πολύ ασκήσεις της ενόργανης γυμναστικής. Ο άλλος μεγάλος κλάδος είναι τα αυτός των στατικών ασκήσεων (*Statics*). Ο αθλητής εκτελεί ασκήσεις στατικής φύσεως όπως κατακόρυφο, διάφορες ασκήσεις τεντώματος, βυθίσματα, ανθρώπινες σημαίες κ.λπ. Οι εν λόγω ασκήσεις απαιτούν πολύ υψηλή μυική δύναμη από τους αθλητές και τις αθλήτριες, κάτι που καθιστα το σύνολό τους το πλέον δυναμικό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ««Callisthenics» στο *Collins English Dictionary – Complete* and Unabridged © HarperCollins Publishers 1991, 1994, 1998, 2000, 2003». Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2013.
2. ↑  ««calisthenics» στην *Britannica Online Encyclopedia*». Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2013.
3. ↑  ««calisthenics» στην *Britannica Online Encyclopedia*». Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2013.
4. ↑  Low, Steven (Mar 2010). «The Fundamentals of Bodyweight Strength Training». Eat. Move. Improve*.*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2013-11-07.. Ανακτήθηκε στις 2013-11-06.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Γυμναστική μόνο με το βάρος του σώματός μας! Αρχειοθετήθηκε 2016-05-05 στο Wayback Machine.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* NDL: 00560702

 |

 |