recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Επαμεινώνδας Λουριώτης** (1817 - 1887) υπήρξε Έλληνας πολιτικός του 19ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα το 1817, όπου είχαν καταφύγει οι γονείς του από τον Λούρο. Επί της πολιορκίας του Μεσολογγίου ο πατέρας του κατέφυγε στη Γενεύη, όπου ο μικρός Επαμεινώνδας έμαθε τα πρώτα του γράμματα και την γαλλική γλώσσα. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1833 για να σπουδάσει την νομική και από το 1851 μπήκε στην δικαστική υπηρεσία, παίρνοντας προαγωγή μέχρι τις ανώτατες θέσεις. Χρημάτισε πρωτοδίκης μέχρι το 1854, εφέτης το 1859, προήχθη σε εισαγγελέα του Αρείου Πάγου το 1872, και σε εισαγγελέα ων Εφετών στην Αθήνα και το Ναύπλιο μέχρι το 1876. 

Έγινε νομάρχης Κέρκυρας το 1883, και Διευθυντής των Ταχυδρομείων από το 1885 ως τον θάνατό του. Για λίγο διάστημα προάχθηκε σε Γενικό Διευθυντή των Ταχυδρομείων και Τηλεγράφων. Ανέλαβε επίσης την Διεύθυνση του υπουργείου των Εξωτερικών.

Το 1880 ίδρυσε την «Γ. Εφημερίδα της Ελλάδος» και εν συνεχεία την «Grèce» και την «Εφημερίδα των Δικαστηρίων και της Πολιτικής Δοκονομίας».

Τιμήθηκε με πολλά παράσημα.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 24 Ιουλίου 1887.

Πηγές
-----

* Επαμεινώνδας Λουριώτης συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* Ιωάννης Αρσένης (1888). *Ποικίλη Στοά: Εθνική εικονογραφημένη επετηρίς*. Αθήνα: Επί του Τυπογραφείου Αττικού Μουσείου. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2010.
* Αντώνης Μακρυδημήτρης, Οι υπουργοί των εξωτερικών της Ελλάδας 1829-2000, εκδ.Καστανιώτης, Αθήνα, 2000, σελ.63
Τοιχογραφία στην πόλη Κορούς της Πορτογαλίας, με το σύμβολο και την ημερομηνία της επανάστασης
Ο Αντόνιο ντε Ολιβέιρα Σαλαζάρ.
Η **Επανάσταση των Γαρυφάλλων** (πορτογαλικά: *Revolução dos Cravos*) ήταν επανάσταση στην Πορτογαλία που ανέτρεψε το ακροδεξιό καθεστώς Εστάντου Νόβου στις 25 Απριλίου του 1974.

Υπόβαθρο
--------

Στις 28 Μαΐου του 1926, πραξικοπηματίες στρατιωτικοί εγκατέστησαν στην Πορτογαλία μια δικτατορία με επικεφαλής τον Αντόνιο ντε Ολιβέιρα Σαλαζάρ, ο οποίος έγινε αρχικά υπουργός οικονομικών το 1928, και στη συνέχεια πρωθυπουργός το 1932. Το νέο καθεστώς ονομάστηκε "Νέο Κράτος" (Estado Novo) και έμεινε στην εξουσία έως το 1974.

Ο πόλεμος που διεξήγαγε αργότερα η Πορτογαλία από το 1961 έως το 1974 για να διατηρήσει τον έλεγχο των αποικιών της στην Αφρική, είχε αποβεί ιδιαίτερα δαπανηρός, ωθώντας φιλοδημοκρατικά και φιλοκομμουνιστικά μέλη του Πορτογαλικού στρατού να στραφούν εναντίον του καθεστώτος, συγκροτώντας το Κίνημα των Ενόπλων Δυνάμεων (*Movimento das Forcas Armadas*), το οποίο οργάνωσε πραξικόπημα.

Η επανάσταση
------------

Στις 25 Απριλίου του 1974, ώρα 12:20 μ.μ. δόθηκε σύνθημα από το ραδιόφωνο στα μέλη του Κινήματος να καταλάβουν στρατηγικά σημεία εξουσίας στη χώρα. Αν και οι πραξικοπηματίες απηύθυναν έκκληση στους κατοίκους της Λισαβόνας να μείνουν στα σπίτια τους, χιλιάδες βγήκαν στους δρόμους και αναμείχθηκαν με τους στρατιώτες των επαναστατών, βάζοντας γαρύφαλλα στις κάνες των όπλων τους (εξού και η ονομασία της επανάστασης). Έξι ώρες μετά το καθεστώς είχε καταρρεύσει. Η επανάσταση είχε μόλις 4 νεκρούς. Παρόλα αυτά δεν χαρακτηρίζεται ως λαϊκή επανάσταση, καθώς δεν υπήρξαν εκδηλώσεις του λαού πριν το πραξικόπημα.

Επακόλουθα
----------

Επακόλουθη ήταν η άμεση ανεξαρτητοποίηση όλων των πορτογαλικών αποικιών, εκτός του Ανατολικού Τιμόρ το οποίο κατελήφθη από την Ινδονησία.

Στις 25 Απριλίου του 1975 διοργανώθηκαν στην Πορτογαλία οι πρώτες ελεύθερες εκλογές, για την ψήφιση νέου συντάγματος. Το 1976 έγιναν εκ νέου εκλογές και η πρώτη συνταγματική πλέον κυβέρνηση ανέλαβε καθήκοντα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Charles Tilly, Οι Ευρωπαϊκές επαναστάσεις 1492-1992, μτφρ.Κώστας Θεολόγου, εκδ.Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα, 1998, σελ.173

Βιβλιογραφία
------------

* John W. Young, *Η Ευρώπη του ψυχρού πολέμου, 1945-1991-πολιτική ιστορία*, μτφρ.Γιώργος Δεμερτζίδης, εκδ.Πατάκης, Αθήνα, 2004 , σελ.319-325.
* Phil Mailer, *Πορτογαλία. Η "ανέφικτη" επανάσταση. Λαϊκή εξουσία, κόμματα και στρατός στην Επανάσταση των Γαρυφάλλων (1974-75)*, εκδ. Ανάκαρα, Θεσσαλονίκη, 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Επανάσταση των Γαριφάλων** |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85105294
* NKC: ph849405

 |

 |
Ο **Επαμεινώνδας Χαρισιάδης** ήταν Έλληνας επαναστάτης του αυτονομιστικού κινήματος της Βόρειας Ηπείρου, πολιτικός και ιατρός.

Βιογραφία
---------

Ο Χαρισιάδης γεννήθηκε στην Κορυτσά, (στη Βόρεια Ήπειρο όπως είναι γνωστή η ευρύτερη περιοχή εντός της ελληνικής βιβλιογραφίας) στη σημερινή νότια Αλβανία, τότε τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το 1914, ήταν μεταξύ των μελών της τοπικής ελληνικής κοινότητας η οποία προχώρησε στην οργάνωση στρατιωτικών μονάδων εθελοντών, γνωστών ως «Ιερών Λόχων», με απώτερο σκοπό την υπεράσπιση της Κορυτσάς απέναντι στην προσεχή ενσωμάτωσή της από το νεοϊδρυθέν Πριγκιπάτο της Αλβανίας. Ο Χαρισιάδης ήταν εκ κυριότερων Βορειοηπειρωτών ηγετών οι οποίοι συμμετείχαν στην αντιαλβανική εξέγερση του Μαρτίου του 1914, στην Κορυτσά. Κατά τη διάρκεια της εξεγέρσεως, σχημάτισε ένοπλη ομάδα στη Βίγλιστα και επεχείρησε να παράσχει ενισχύσεις τους επαναστάτες της Κορυτσάς.

Ο Χαρισιάδης εξελέγη ως μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου (1915-1917) για το Νομό Κορυτσάς, κατά τη διάρκεια περιόδου όπου η πατρίδα του βρισκόταν υπό ελληνικό έλεγχο. Τον Δεκέμβριο του 1940, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Κορυτσά επανήλθε, εκ νέου, υπό ελληνικό έλεγχο, κατά τη διάρκεια των στρατιωτικών επιχειρήσεων του Ελληνοϊταλικού Πολέμου. Ο Χαρισιάδης ήταν μεταξύ των μελών της τοπικής ελληνοαλβανικής επιτροπής η οποία και υπέγραψε το πρωτόκολλο συνθηκολόγησης της Κορυτσάς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) Pano, Nicholas C. (1968). *The People's Republic of Albania*. Johns Hopkins Press. σελ. 17. Northern Epirus (the region which today includes the Albanian districts of Korce and Gjirokaster)
2. 1 2  Kaphetzopoulos, Flokas & Dima-Dimitriou 2000, σελ. 185
3. ↑  Kaphetzopoulos, Flokas & Dima-Dimitriou 2000, σελ. 183
4. ↑  Kaphetzopoulos, Flokas & Dima-Dimitriou 2000, σελ. 340
5. ↑  (Αγγλικά) Ruches, Pyrrhus (1965). «Albania's Captives». *Chicago Essays on World History and Politics* (Argonaut): 97.. *«"from Korytsa 6:... Charisiades»*.
6. ↑  Βλάχος, Θεοφάνης. «Η Μάχη για την Απελευθέρωση της Κορυτσάς και Ανώτερη Στρατιωτική Διοίκηση Κορυτσάς» (PDF). *dis.army.gr*. Γενικό Επιτελείο Στρατού - Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού. σελ. 12. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουλίου 2015.

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) Kaphetzopoulos, Ioannis· Flokas, Charalambos· Dima-Dimitriou, Angeliki (2000). *The Struggle for Northern Epirus*. Αθήνα: Γενικό Επιτελείο Στρατού - Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού. ISBN 9789607897404.
Η **Επανάσταση του 1911** (κινεζικά: 辛亥革命, πίνγιν: *Xīnhài Gémìng*), επίσης γνωστή και ως **Κινεζική Επανάσταση** ή **Επανάσταση** **Σίνχαι**, ήταν επανάσταση που ανέτρεψε την τελευταία αυτοκρατορική δυναστεία της Κίνας ( δυναστεία Τσινγκ) και ίδρυσε τη Δημοκρατία της Κίνας. Η επανάσταση ονομάστηκε Σίνχαι (Xinhai: Hsin-hai), επειδή συνέβη το 1911, το έτος του 辛亥 Σίνχαι (辛亥) στον εξηνταχρονικό κύκλο του παραδοσιακού κινεζικού ημερολογίου. 

Η επανάσταση αποτελούνταν από πολλές εξεγέρσεις. Το σημείο καμπής ήταν η εξέγερση του Γούτσανγκ στις 10 Οκτωβρίου του 1911, η οποία ήταν το αποτέλεσμα της κακής διαχείρισης του Κινήματος Προστασίας των Σιδηροδρόμων. Η επανάσταση τελείωσε με την παραίτηση του εξαετούς τελευταίου αυτοκράτορα, Που Γι, στις 12 Φεβρουαρίου του 1912, που σηματοδότησε το τέλος των 2.000 ετών αυτοκρατορικής κυριαρχίας και την αρχή της πρώιμης δημοκρατικής εποχής της Κίνας. 

Η επανάσταση προέκυψε κυρίως ως απάντηση στην παρακμή του κράτους του Τσινγκ, και στις αναποτελεσματικές προσπάθειές του για τον εκσυγχρονισμό της Κίνας και την αντιμετώπιση της ξένης επιθετικότητας. Πολλές παράνομες ομάδες αντι-Τσινγκ, με την υποστήριξη των Κινέζων επαναστατών στην εξορία, προσπάθησαν να ανατρέψουν το Τσινγκ. Ο σύντομος εμφύλιος πόλεμος που ακολούθησε ολοκληρώθηκε μέσω ενός πολιτικού συμβιβασμού μεταξύ του Γιούαν Σικάι, του πρώην στρατιωτικού ισχυρού Τσινγκ, και του Σουν Γιατ-Σεν, του ηγέτη του Τονγκμενγκχούι. Αφού το δικαστήριο του Τσινγκ μεταβίβασε την εξουσία στη νεοσυσταθείσα δημοκρατία, δημιουργήθηκε μια προσωρινή κυβέρνηση συνασπισμού μαζί με την Εθνική Συνέλευση. Ωστόσο, η πολιτική εξουσία της νέας εθνικής κυβέρνησης στο Πεκίνο σύντομα μονοπωλήθηκε από τον Γιουάν και οδήγησε σε δεκαετίες πολιτικού διαχωρισμού και πολέμαρχου, συμπεριλαμβανομένων αρκετών προσπαθειών για αυτοκρατορική αποκατάσταση.

Η Δημοκρατία της Κίνας στην Ταϊβάν και η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας στην ηπειρωτική χώρα αυτοθεωρούνται νόμιμοι διάδοχοι της Επανάστασης του 1911 και τιμούν τα ιδανικά της επανάστασης, όπως ο εθνικισμός, ο δημοκρατισμός, ο εκσυγχρονισμός της Κίνας και η εθνική ενότητα. Η 10η Οκτωβρίου εορτάζεται στην Ταϊβάν ως Διπλή Δέκατη Ημέρα , η Εθνική Ημέρα της Δημοκρατίας της Κίνας. Στην ηπειρωτική Κίνα, το Χονγκ Κονγκ και το Μακάου, η ημέρα γιορτάζεται ως επέτειος της επανάστασης του 1911.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Li Xing. [2010] (2010). The Rise of China and the Capitalist World Order. Ashgate Publishing, Ltd. (ISBN 0-7546-7913-6), (ISBN 978-0-7546-7913-4). p. 91.
2. ↑  Li, Xiaobing. [2007] (2007). *A History of the Modern Chinese Army*. University Press of Kentucky. (ISBN 0-8131-2438-7), (ISBN 978-0-8131-2438-4). pp. 13, 26–27.
Το **ρούβλι** είναι το νόμισμα της Υπερδνειστερίας και διαιρείται σε 100 καπίκια. Καθώς η Υπερδνειστερία είναι κράτος με περιορισμένη αναγνώριση και θεωρείται διεθνώς μέρος της Μολδαβίας, το νόμισμα της δεν έχει κωδικό ISO 4217. Ωστόσο κάποιες υπερδνειστεριακές οργανώσεις, όπως η Agroprombank και η Gazprombank χρησιμοποιούσαν τον κωδικό **PRB**, ένα κωδικό που έχει διατηρηθεί για το Πουέρτο Ρίκο (κωδικός χώρας στο ISO 3166-1: *PR*). Η Τράπεζα της Δημοκρατίας της Υπερδνειστερίας χρησιμοποιεί μερικές φορές τον κωδικό **RUP**.

Πρώτο ρούβλι
------------

Μετά την ίδρυση της το 1990 η Υπερδνειστερία συνέχιζε να χρησιμοποιεί σοβιετικά νομίσματα. Όταν οι πρώην Σοβιετικές δημοκρατίες άρχισαν να εκδίδουν τα δικά τους νομίσματα, η Υπερδνειστερία πλημμυρίστηκε με Σοβιετικά ρούβλια. Σε μια προσπάθεια να προστατεύσει το χρηματοπιστωτικό της σύστημα, τον Ιούλιο του 1993 η κυβέρνηση της Υπερδνειστερίας αγόρασε μεταχειρισμένα Σοβιετικά και Ρωσικά χαρτονομίσματα που ανέγραφαν τις ημερομηνίες 1961 έως 1992, τα οποία και τροποποίησε προσθέτοντας την εικόνα του Αλεξάντερ Βασίλιεβιτς Σουβόροφ, ιδρυτή της Τιράσπολ και την αντίστοιχη αξία του νομίσματος. Αυτά τα χαρτονομίσματα αντικατέστησαν σε αναλογία 1 προς 1 τα πρώην σοβιετικά και ρωσικά χαρτονομίσματα. Πιστεύεται ότι τα περισσότερα ακυκλοφόρητα χαρτονομίσματα αυτού του είδους δημιουργήθηκαν μετά το 1994 για συλλέκτες.

Δεύτερο ρούβλι
--------------

Τα πρώτα προσωρινά νομίσματα αντικαταστάθηκαν τον Αύγουστο του 1994 από το ρούβλι της Υπερδνειστερίας, που ισούται με 1000 παλιά ρούβλια. Αυτό το νόμισμα αποτελούνταν αποκλειστικά από τραπεζογραμμάτια και υπέφερε από υπερπληθωρισμό, οδηγώντας στην έκδοση χαρτονομισμάτων με υψηλότερες ονομαστικές αξίες. Αν και η ημερομηνία που αναγράφεται στα νομίσματα ήταν του 1994, κάποια χαρτονομίσματα (50 με 5000 ρούβλια) είχαν ημερομηνία το 1993. Εκδόθηκαν χαρτονομίσματα που έφτασαν μέχρι και τα 500.000 ρούβλια, λόγω του πληθωρισμού όπως αναφέρεται και παραπάνω.

Τρίτο ρούβλι
------------

Το 2000, εισήχθη νέο ρούβλι σε αναλογία 1 νέο ρούβλι = 1.000.000 παλιά ρούβλια. Αυτό το νέο νόμισμα θα αποτελείται από κέρματα και τραπεζογραμμάτια. Τα κέρματα τυπώνονται στην Υπερδνειστερία, αν και υπήρξε παραγωγή στην Πολωνία για κάποιο διάστημα. Τελικά από το 2005 τυπώνονται εγχωρίως, λόγω των μολδαβικών αντιδράσεων.

Παραπομπές
----------

1. ↑   *Условия проведения операций "валютный своп" USD/RUP*, Transnistrian Republican Bank, ανακτήθηκε στις 2011-09-21
2. ↑  Transnistrian Republican Bank. Available at:
Η Ευφυΐα έχει οριστεί με πολλούς τρόπους: η ικανότητα λογικής, κατανόησης, αυτογνωσίας, μάθησης, συναισθηματικής γνώσης, συλλογισμού, σχεδιασμού, δημιουργικότητας, κριτικής σκέψης και επίλυσης προβλημάτων. Γενικότερα, μπορεί να περιγραφεί ως η ικανότητα κάποιου να αντιλαμβάνεται ή να συνάγει πληροφορίες, και να τις διατηρεί ως γνώση που πρέπει να εφαρμόζεται σε προσαρμοστικές συμπεριφορές εντός ενός περιβάλλοντος.

Δείκτες ευφυίας
---------------

2 πολύ γνωστοί δείκτες ευφυΐας είναι σήμερα το IQ και το g. Θεωρούνται αξιόπιστοι δείκτες και μπορούμε να τους υπολογίσουμε κάνοντας διάφορα τεστ.

Συγκεκριμένα το IQ μετράει μια πολυδιάστατη ποσότητα. 1 τεστ IQ δεν αρκεί για να υπολογιστεί με ακρίβεια το συνολικό IQ καθώς θέλοντας να υπολογίσουμε την ευφυΐα πρέπει να εξεταστούν όλα τα χαρακτηριστικά της, δηλαδή η σκέψη, η λογική, η επίλυση προβλημάτων κ.ο.κ. Το σύνολο των τεστ μπορεί να αναλυθεί σε παράγοντες ώστε να προκύψει ένας πρωτεύων παράγοντας, το g. Το g θεωρείται ο δείκτης που βρίσκεται κοντινότερα στην έννοια της ευφυίας.

Διαμάχη
-------

Υπάρχει μια έντονη διαμάχη για την χρησιμότητα των δεικτών ευφυίας στην καθημερινή ζωή και στην σημασία τους σε διάφορα θέματα, κυρίως στην φιλοσοφία, την ψυχολογία, την γνωσιολογία και την βιολογία. Τα τεστ που χρησιμοποιούνται για τη μέτρηση των δεικτών ευφυίας θεωρείται ότι αξιολογούν μόνο ορισμένες πτυχές της (αγνοώντας μορφές όπως η ευστροφία στις κοινωνικές συναναστροφές, για παράδειγμα). Υπάρχει και η άποψη ότι η μορφή τους είναι προσαρμοσμένη στον τρόπο σκέψης που προωθεί ο δυτικός πολιτισμός, μη δίνοντας αξιόπιστα αποτελέσματα σε άτομα που προέρχονται από διαφορετικές κουλτούρες. Επίσης αμφισβητείται και η ίδια η ύπαρξη της ευφυίας με την έννοια της μη ύπαρξης του τέλειου.

Σύνδεσμοι
---------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **ευφυΐα**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ευφυΐα** |

* Πανεπιστήμιο της Indiana - Εκτενή άρθρα στο θέμα της Ευφυΐας (Αγγλικά)
Η **Ευφροσύνη Νέγρη**, ήταν Φαναριώτισα αγωνίστρια της επανάστασης του 1821. 

Η Ευφροσύνη ήταν κόρη του δραγουμάνου Νικολάου Μαυρογένη και της Μαρίας Σκαναβή, είχε άλλα οκτώ αδέλφια. Ήταν παντρεμένη με τον Κωνσταντίνο Νέγρη, Καϊμακάμη της Μολδοβλαχίας, που εκτελέστηκε το 1822 από τους Τούρκους. Παιδιά τους ήταν η Μαρία και ο Νικόλαος που έγινε γερουσιαστής της Ρουμανίας.

Η Ευφροσύνη είχε μετατρέψει το σπίτι της στην Κωνσταντινούπολη σε χώρο συναθροίσεων Ελλήνων μυημένων στη Φιλική Εταιρεία. Επίσης έκρυβε στο σπίτι της όπλα και εγχειρίδια που προμήθευε με αυτά μελλοντικούς αγωνιστές ,τα μαθαινουμε ολα αυτα απο την συγγραφέα Παρρέν..

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κούλα Ξηραδάκη Φακιόλα ,Φαναριώτισσες: Η συμβολή τους στα γράμματα , τις τεχνες και στη κοινωνική πρόνοια, 
Εκδόσεις Philippotē, 1999, σελ. 84]
2. ↑  Μικρασιατικά Χρονικά, τόμος 2, σελ. 301
3. 1 2  Οι γυναίκες της ελληνικής επανάστασης του 1821. Σύζυγοι, μάνες, κόρες, αδελφές… ηρωίδες!
Η **Ευφροσύνη Παλαιολογίνα** ήταν Βυζαντινή πριγκίπισσα, νόθα κόρη του αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ και σύζυγος του Χάνου Νογκάι Χαν.

Το 1265 εισέβαλε στα εδάφη της Βυζαντινής αυτοκρατορίας ο Μογγόλος Νογκάι Χαν Χάνος της Χρυσής Ορδής και λεηλατούσε τη Θράκη. Ο Αυτοκράτορας Μιχαήλ Η΄σύναψε μαζί του ειρήνη και ένας από τους όρους της ήταν να πάρει σύζυγο του την Ευφροσύνη. 

Οι πηγές της εποχής στέκονται ιδιαίτερα στον τρόπο διαβίωσης του Νογκάι Χαν ο οποίος ντυνόταν με υφάσματα από δέρματα ζώων , ζούσε νομαδική ζωή ενώ δεν υπήρχαν μόνιμοι οικισμοί στην επικράτεια του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hamad Subani, The Secret History of Iran
2. ↑  Βασιλοπούλου, Ναυσικά (2015, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ)), Τα βασιλικά συνοικέσια κατά την εποχή των Παλαιολόγων (1258-1453): πολιτικές προσεγγίσεις που διανέμεται με άδεια (CC BY-SA 4.0)
**Βουλευτικές εκλογές** διεξήχθησαν στο Τζιμπουτί στις 22 Φεβρουαρίου 2013.

Πλαίσιο
-------

Το Κοινοβούλιο του Τζιμπουτί αποτελείται από 65 έδρες και εκλέγεται ανά πενταετία. Στις προηγούμενες εκλογές που διεξήχθησαν στις 8 Φεβρουαρίου 2008, δεν έλαβαν μέρος υποψήφιοι από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για παρατυπίες από τη μεριά του κυβερνώντος κόμματος.

Αποτελέσματα
------------

Στις εκλογές του 2013 η αντιπολίτευση έλαβε μέρος με το συνασπισμό Ένωση για την Εθνική Ασφάλεια. Ο κυβερνών συνασπισμός Ένωση για την Προεδρική Πλειοψηφία κέρδισε 43 επί συνόλου 65 έδρες στο Κοινοβούλιο. Ωστόσο, η Αντιπολίτευση κατήγγειλε ότι τα αποτελέσματα από την πρωτεύουσα, Τζιμπουτί, ήταν εσφαλμένα και ανακοίνωσε άλλα αποτελέσματα, με βάση τα οποία το UMP μειώνεται στις 40 έδρες και η αντιπολίτευση είχε 25 έδρες.

**Κοινοβούλιο, 22 Φεβρουαρίου 2013**

ε • σ | Κόμματα και συνασπισμοί | Ψήφοι | % | Έδρες |
| --- | --- | --- | --- |
| Ένωση για την Προεδρική Πλειοψηφία | 73.817 | 61,5 | 43 |
| Ένωση για την Εθνική Απελευθέρωση | 42.721 | 35,6 | 21 |
| Κέντρο των Ενιαίων Δημοκρατών | 3.554 | 3,0 | 1 |
| Άκυρα/λευκά | 2.241 | – | – |
| **Σύνολο** | **122.333** | **100** | **65** |
| Εγγεγραμμένοι/συμμετοχή | 176.878 | 69,2 | – |
| Πηγή: Adam Carr's Election Archive |

Παραπομπές
----------

1. ↑  IOG takes risk of renewing RPP top brass Αρχειοθετήθηκε 2013-05-08 στο Wayback Machine. Africa Intelligence, 6-10-2012
2. ↑  Djibouti regime facing tough poll The Australian, 21-2-2013
3. ↑  Republic of Djibouti Legislative Election of 22 February 2013 Adam Carr
Συντεταγμένες: 20°08′01.59″S 67°29′20.88″W﻿ / ﻿20.1337750°S 67.4891333°W﻿ / -20.1337750; -67.4891333

Άποψη του Σαλάρ ντε Ουγιούνι από το διάστημα
Το **Σαλάρ ντε Ουγιούνι** (ή **Σαλάρ ντε Τουνούπα**, ισπανικά: Salar de Uyuni) είναι η μεγαλύτερη ξηρή λίμνη στον κόσμο με έκταση 10.582 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Βρίσκεται στα διαμερίσματα Ποτοσί και Ορούρο στη νοτιοδυτική Βολιβία στο υψίπεδο των Άνδεων περίπου 3 656 μέτρα πάνω από το μέσο επίπεδο της θάλασσας και διαμορφώθηκε ύστερα από μετασχηματισμούς διαφόρων προϊστορικών λιμνών. Καλύπτεται από λίγα μέτρα κρούστας αλατιού, το οποίο έχει μια εξαιρετική ομαλότητα καθώς η υψομετρική διαφορά είναι λιγότερη από ένα μέτρο σε ολόκληρη την έκταση του Σαλάρ. Η κρούστα χρησιμεύει ως πηγή αλατιού και καλύπτει μια τεράστια λεκάνη εξαιρετικά πλούσια σε λίθιο αφού το 50 με 70% των παγκοσμίων αποθεμάτων βρίσκονται εκεί. Το λίθιο βρίσκεται στο στάδιο της εξαγωγής του από το υπέδαφος. 

Η μεγάλη επιφάνεια του Σαλάρ, οι καθαροί ουρανοί στην περιοχή και η εξαιρετική ομαλότητα της επιφανείας του, κάνουν το Σαλάρ ένα ιδανικό «εργαλείο» για τη βαθμονόμηση των υψομετρικών οργάνων των δορυφόρων παρατήρησης της Γης. Το Σαλάρ χρησιμεύει επίσης και ως κύρια οδός επίγειας μεταφοράς σε όλη το υψίπεδο της Βολιβίας (Αλτιπλάνο) και αποτελεί σημαντικό τόπο αναπαραγωγής για πολλά είδη ροζ φλαμίνγκο.

Το Σαλάρ Ντε Ουγιούνι αποτελεί για τη μοναδικότητα του ένα σημαντικό τουριστικό προορισμό στα υψίπεδα των Άνδεων στη Βολιβία. Τα μικρά κομμάτια γης μέσα στην αχανή του έκταση ονομάζονται «νησιά», με γνωστότερο όλων το Ίσλα ντελ Πεσκάδο (Νησί του Ψαριού)

Η λίμνη έχει χρησιμοποιηθεί για γυρίσματα ταινιών, όπως η *Star Wars: Οι τελευταίοι Τζεντάι* (2017) όπου το τοπίο της λίμνης χρησιμοποιείται για την αναπαράσταση του φαντασιακού πλανήτη Κρέιτ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Salar de Tunupa». *Iris en Tore op reis*. 29 Ιουλίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2016.
2. ↑  *Encyclopædia Britannica - Uyuni Salt Flat.*
3. ↑  Keating, Joshua (21 Οκτωβρίου 2009). «Bolivia's Lithium-Powered Future: What the global battery boom means for the future of South America's poorest country». Foreign Policy. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Σεπτεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2020.
4. ↑  «Crait: The Salar de Uyuni Star Wars Planet». *salardeuyuni*. salardeuyuni.com. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2020.
5. ↑  Butler, Alex. «Star Wars: The Last Jedi filming locations around the world». *Lonely Planet*. Lonely Planet. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2020.
**Βουλευτικές εκλογές** διεξήχθησαν στο Κιριμπάτι στις 22 Αυγούστου και στις 30 Αυγούστου του 2007, κατήλθαν 146 υποψήφιοι στον πρώτο γύρο, μεταξύ των οποίων και ο Πρόεδρος, Ανότε Τονγκ, ο οποίος επανεξελέγη βουλευτής με μεγάλη πλειοψηφία. 

Οι περισσότεροι από αυτούς πρόσκεινται στο κόμμα *Πυρσοί της Αλήθειας* (Pillars of Truth- έλαβε 12 από τις 18 έδρες του α΄ γύρου) ή στο *Προστατέψτε τη Μανεάμπα* (Protect the Maneaba). Ο δεύτερος γύρος διεξήχθη στις 30 Αυγούστου του 2007.

Τα κύρια ζητήματα των εκλογών ήταν η παιδεία και η απασχόληση.[1]

Αποτελέσματα
------------

Οι υποψήφιοι του κόμματος του προέδρου Ανότε Τονγκ Πυρσοί της Αλήθειας και οι ανεξάρτητοι κέρδισαν 12 από τις συνολικά 18 έδρες που αποφασίστηκαν στον πρώτο γύρο.[2] Στον δεύτερο γύρο αποφασίστηκαν οι υπόλοιπες 26 έδρες.

**Βουλή, 22 Αυγούστου και 30 Αυγούστου 2007**

ε • σ | Κόμματα | Έδρες |
| --- | --- |
| 1ος γύρος | 2ος γύρος | Σύνολο |
| Ανεξάρτητοι | 6 | 13 | 19 |
| Πυρσοί της Αλήθειας (*Boutokanto Koaava*) | 10 | 8 | 18 |
| Προστατέψτε τη Μανεάμπα (*Maneaban Te Mauri*) | 2 | 5 | 7 |
| Βουλευτής από τη Νήσο Ραμπί | — | 1 |
| Μέλος *ex officio* | — | 1 |
| Σύνολο (συμμετοχή %) | 18 | 26 | **46** |
| Πηγή: IPU |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Phil Mercer, "Kiribati voters go to the polls", BBC News, 22-8-2007.
2. ↑  «About 60 percent of Kiribati parliament to be decided in next week’s second round of voting». *Radio New Zealand International*. 23-8-2007.. Ανακτήθηκε στις 13-10-2011.
Ψευδοθύρα από το τάφο TT100 του Ρεχμιρέ, σήμερα στο Λούβρο.
Ο **Ρεχμιρέ** (ή και **Ρεκχμιρέ**) ήταν αρχαίος Αιγύπτιος ευγενής και αξιωματούχος της 18ης Δυναστείας που υπηρέτησε ως "Κυβερνήτης της Πόλης" (Θήβες) και βεζίρης κατά τη διάρκεια της βασιλείας των Τουύθμωσι Γ΄ και Αμένωφι Β΄. Ήταν ο ανιψιός του βεζίρη Ουσεραμέν, που είχε αναλάβει το αξίωμά του κατά τη διάρκεια του πέμπτου έτους της βασιλείας της Χατσεψούτ. Ο Ρεχμιρέ είναι γνωστός για τον πλούσια διακοσμημένο τάφο του (TT100) στο Σεΐχ Αμπντ ελ Γκούρνα, το οποίο είναι μέρος της Νεκρόπολης των Θηβών, και ο οποίος περιέχει πολύ καλά διατηρημένες σκηνές από την καθημερινή ζωή κατά τη διάρκεια του Νέου Βασιλείου. Ο τάφος του είναι επίσης σημαντικός γιατί περιέχει ένα πλήρες αντίγραφο του κειμένου που παρουσιάζει με λεπτομέρεια τα καθήκοντα του αξιώματος του βεζίρη, γνωστό ως *Οδηγίες του Ρεχμιρέ*.

Ήταν επίσης αρχιερέας στην Ηλιούπολι. Η αιτία της πολιτικής και προσωπικής του πτώσης δεν είναι γνωστή. Υπάρχει η υποψία ότι έπεσε σε δυσμένεια και εκδιώχθηκε από τη θέση του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Dictionary of African Biography». (Αγγλικά) *Dictionary of African Biography*. Oxford University Press. Νέα Υόρκη. 2012. ISBN-13 978-0-19-538207-5.
2. ↑  Lynn Meskell, *Private Life in New Kingdom Egypt*, Princeton University Press 2002, p.46
3. ↑  Leonard Cottrell, *The Lost Pharaohs: The Romance of Egyptian Archaeology*, Evans 1950
4. ↑  Miriam Lichtheim, *Ancient Egyptian Literature*, Volume II: The New Kingdom, University of California Press 1978 pp.21ff.
5. ↑  J. H. Breasted, *Ancient Records of Egypt*, Part Two; §§ 666ff.
6. ↑  Sigrid Hodel-Hoenes, *Life and Death in Ancient Egypt: Scenes from Private Tombs in New Kingdom Thebes*, Cornell University Press 2000, p.140

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ρεχμιρέ** |

* The Tomb of Rekhmire
* Regulation laid upon the vizier Rekhmire
*
Ως **επιθηλιακά κύτταρα** καλούνται τα κύτταρα του τοιχώματος διαφόρων οργάνων του σώματος. Στη γενική εξέταση ούρων ο προσδιορισμός των επιθηλιακών κυττάρων του ουροποιητικού συστήματος είναι απαραίτητος. Η αύξησή τους υπονοεί παθήσεις του ουροποιητικού συστήματος π.χ. ουρολοιμώξεις.   

Κατά την μικροσκόπηση του ιζήματος των ούρων μπορούν να βρεθούν στα ούρα τρία είδη επιθηλιακών κυττάρων: τα νεφρικά επιθηλιακά, τα μεταβατικά επιθηλιακά και τα πλακώδη επιθηλιακά. 

Αναπαράσταση πλακωδών επιθηλιακών κυττάρων

Συλλογή ούρων
-------------

Για τον προσδιορισμό των επιθηλιακών κυττάρων απαιτούνται τα πρώτα πρωινά ούρα μέσης ούρησης. Είναι απαραίτητος ο καλός καθαρισμός των γεννητικών οργάνων, ειδικά στις γυναίκες επειδή τα επιθηλιακά κύτταρα του τοιχώματος του κόλπου εύκολα επιμολύνουν το δείγμα των ούρων.

Τιμές αναφοράς
--------------

Πλακώδη επιθηλιακά κύτταρα 0 έως 2 κατά οπτικό πεδίο στο ίζημα φυγοκεντρημένων ούρων θεωρούνται φυσιολογικά.

Πλακώδη επιθηλιακά κύτταρα
--------------------------

Τα πλακώδη είναι τα πιο κοινά αλλά και τα πιο μεγάλα επιθηλιακά κύτταρα που παρατηρούνται στα ούρα. Είναι επίπεδα με ακανόνιστα όρια, άφθονο κυτταρόπλασμα και με μονήρη μικρό πυρήνα. Κυρίως προέρχονται από τη ουρήθρα και τον κόλπο. 

Αναπαράσταση νεφρικών επιθηλιακών κυττάρων

Νεφρικά επιθηλιακά κύτταρα
--------------------------

Τα νεφρικά επιθηλιακά κύτταρα είναι μεγάλα κύτταρα, μεγαλύτερα από τα πυοσφαίρια. Είναι στρογγυλά κύτταρα με κοκκώδη κυτταρόπλασμα και μικρό πυκνό πυρήνα που βρίσκεται συνήθως στο κέντρο του κυττάρου.

Μεταβατικά επιθηλιακά κύτταρα
-----------------------------

Τα μεταβατικά επιθηλιακά κύτταρα του ουροποιητικού συστήματος ποικίλουν σε σχήμα. Αν απορροφήσουν πολύ νερό γίνονται στρογγυλά ή αχλαδοειδή ενώ αν απορροφήσουν λίγο νερό γίνονται επίπεδα όπως τα πλακώδη επιθηλιακά κύτταρα. Τα μεταβατατικά επιθηλιακά κύτταρα έχουν στρογγυλό πυρήνα με άφθονο κυτταρόπλασμα.

Αναπαράσταση μεταβατικών επιθηλιακών κυττάρων

Βιβλιογραφία
------------

1. Αρσένη Α. *Εξετάσεις ούρων στην εργαστηριακή διαγνωστική*. Εκδόσεις Ζήτα 2003.
2. Birch D, Fairly G, Becher G, Kincald-Smith P. *Άτλαντας μικροσκοπικής εξέτασης των ούρων*. Εκδόσεις Παρισιάνος 1997
3. Καρκαλούσος Π. *Τεχνικές Μικροσκόπησης ούρων*, Έκδοση ΤΕΙ Αθηνών 2006.
4. Ιωαννίδης Ι. *Κλινική Χημεία Ι: Ανάλυση Ούρων: Θεωρία*. Εκδόσεις Γιαχούδη. Θεσσαλονίκη, 2004.
5. Ιωαννίδης Ι. *Κλινική Χημεία Ι: Ανάλυση Ούρων: Εργαστήριο*. Εκδόσεις Γιαχούδη, Θεσσαλονίκη 2002.
6. Ηρειώτου Π, Καρβούνης Ι, Τράπαλη Μ. *Κλινική Βιοχημεία Ι*. Έκδοση Παιδαγωγικού Ινστιτούτου Αθήνα 2001.
Ο **Επικεφαλής Υπουργός του Γκέρνζι** προήδρευε του Συμβουλίου Πολιτικής, το οποίο αποτελούνταν από τους επικεφαλής καθενός από τα δέκα τμήματα του Κοινοβουλίου του Γκέρνζι. Το Γκέρνζι λειτουργεί 

ένα σύστημα συναίνεσης, κυβέρνησης που βασίζεται σε επιτροπές. Το Συμβούλιο Πολιτικής ρητά δεν είναι υπουργικό συμβούλιο και έχει σχετικά μικρή εκτελεστική εξουσία σε σύγκριση με ένα υπουργικό συμβούλιο. Αντίθετα, η κύρια λειτουργία του είναι ο συντονισμός της πολιτικής. Ο Επικεφαλής Υπουργός αντιπροσώπευε το νησί στα εξωτερικά πολιτικά θέματα.

Αυτή η θέση δημιουργήθηκε μετά την αναθεώρηση του Μηχανισμού της Κυβέρνησης που τέθηκε σε ισχύ την 1η Μαΐου 2004. Οι κανόνες για την επιλογή του Επικεφαλής Υπουργού τροποποιήθηκαν το 2012 αμέσως πριν από την εκλογή νέου Επικεφαλής Υπουργού. Πριν από αυτήν την αλλαγή, οι υποψήφιοι για τη θέση έπρεπε να έχουν υπηρετήσει τέσσερα ή περισσότερα από τα τελευταία οκτώ χρόνια ως βουλευτής για να πληρούν τις προϋποθέσεις για το ρόλο. Ο βουλευτής Χάργουντ δεν θα μπορούσε να είναι υποψήφιος για τον ρόλο του Επικεφαλής Υπουργού σύμφωνα με τους προηγούμενους κανόνες.

Η θέση και ο τίτλος του Επικεφαλής Υπουργού καταργήθηκε από την 1η Μαΐου 2016, μαζί με το υπουργικό κυβερνητικό σύστημα. Έχει αντικατασταθεί από μια ανώτερη επιτροπή με το όνομα Επιτροπή Πολιτικής και Πόρων του Γκέρνζι.

Κατάλογος επικεφαλής υπουργών του Γκέρνζι
-----------------------------------------

| Αρ. | Ονοματεπώνυμο | Θητεία |
| --- | --- | --- |
| Έναρξη | Λήξη |
| 1 | Λόρι Μόργκαν | 1 Μαΐου 2004 | 5 Μαρτίου 2007 |
| 2 | Μάικ Τορόντ | 5 Μαρτίου 2007 | 1 Μαΐου 2008 |
| 3 | Λίντον Τροτ | 1 Μαΐου 2008 | 1 Μαΐου 2012 |
| 4 | Πίτερ Χάργουντ | 1 Μαΐου 2012 | 12 Μαρτίου 2014 |
| 5 | Τζόναθαν Λε Τοκ | 12 Μαρτίου 2014 | 4 Μαΐου 2016 |

*Το 2016 το αξίωμα του Επικεφαλής Υπουργού αντικαταστάθηκε από το αξίωμα του Προέδρου της Επιτροπής Πολιτικής και Πόρων του Γκέρνζι.*
Με τον όρο **επιθεώρηση πλοίου** (survey) στη ναυτιλιακή ορολογία νοείται ο πάσης φύσεως έλεγχος που γίνεται σε πλοίο ή και ακόμη στο φορτίο που φέρει για τη διαπίστωση της κατάστασής του, προκειμένου να του χορηγηθούν πιστοποιητικά αξιοπλοΐας.

Οι κυριότερες επιθεωρήσεις που υφίσταται ένα πλοίο είναι:

* Η αρχική ή πρώτη επιθεώρηση (initial survey).
* Η ετήσια επιθεώρηση (annual survey).
* Η περιοδική επιθεώρηση (periodic survey).
* Η επιθεώρηση επισκευών (repairs survey), μετά από επισκευή(ές).
* Η ειδική επιθεώρηση (special survey), κάθε 4 χρόνια με δυνατότητα παράτασης (extension of survey). Στη περίπτωση παράτασης στα 2,5 χρόνια μεσολαβεί η ενδιάμεση επιθεώρηση (medial survey).
* Η γενική επιθεώρηση (για τα υπό ελλην. σημαία Πλοία) 1.
* Η έκτακτη επιθεώρηση (για τα υπό ελλην. σημαία πλοία) 1.

Τις επιθεωρήσεις διενεργούν ειδικοί επιθεωρητές (surveyors) από τους αναγνωρισμένους Νηογνώμονες ή την Επιθεώρηση Εμπορικών Πλοίων που συντάσσουν σχετική έκθεση (survey report) προκειμένου να εκδόσουν πιστοποιητικά αξιοπλοΐας και ασφάλειας ή να ανανεώσουν αυτά, περιοδικά ή έκτακτα.

1. Κατά τον Κ.Δ.Ν.Δ. αρθ. 32, για να διαπιστωθεί αν ένα ελληνικό πλοίο είναι ικανό για ασφαλή ναυσιπλοΐα πρέπει να υποστεί "γενική επιθεώρηση" από άποψη ναυπηγική, μηχανολογική, ηλεκρολογική, ναυτιλιακή, τηλεπικοινωνιακή, υγειονομική, πληρότητα και κατάσταση σωστικών μέσων και γενικότερα ασφάλειας πλοίου και επιβαινόντων και να του έχει χορηγηθεί πιστοποιητικό αξιοπλοΐας ή Πρωτόκολο Γενικής Επιθεώρησης (για τα υπό ελληνική σημαία πλοία).

Κατά το άρθρο 33, η γενική επιθεώρηση επαναλαμβάνεται κατά τακτά χρονικά διαστήματα, κατά δε το άρθρο 34, κάθε σκάφος που παθαίνει βλάβη (μηχανολογική, στα ύφαλα ή έξαλα ή οποιαδήποτε που επειρεάζει τον ασφαλή πλού) του διακόπτονται οι πλόες προκειμένου να γίνουν οι απαραίτητες επισκευές και ακολουθήσει "έκτακτη επιθεώρηση".

  

Αν στο λιμένα κατάπλου δεν υφίστανται συνεργεία αποκατάστασης ζημίας τότε το πλοίο, είτε αυτοδυνάμως είτε ρυμουλκούμενο άνευ επιβατών ή φορτίου, οδηγείται στο πλησιέστερο λιμένα ικανό για την αποκατάσταση, προκειμένου στη συνέχεια να εφοδιαστεί με ανάλογο πιστοποιητικό.

Παραπομπές
----------
Συντεταγμένες: 18°08′N 76°32′W﻿ / ﻿18.133°N 76.533°W﻿ / 18.133; -76.533

Η **Ενορία της Πόρτλαντ** (αγγλικά: Parish of Portland) είναι μια από τις δεκατέσσερις ενορίες της Τζαμάικα. Έχει έκταση 814,0 τ.χλμ. και πληθυσμό 80.205 κατοίκων (2001). Πρωτεύουσα είναι η Πορτ Αντόνιο.

Γεωγραφία
---------

Η Πόρτλαντ βρίσκεται νοτιοανατολικά της Τζαμάικα. Στα βόρεια και στα δυτικά βρέχεται από την Καραϊβική Θάλασσα. Συνορεύει στα βορειοδυτικά με την Αγία Μαρία, στα νοτιοδυτικά με τον Άγιο Ανδρέα και στα νότια με τον Άγιο Θωμά. Έχει έκταση 814,0 τ.χλμ.. Είναι η έβδομη μεγαλύτερη ενορία της Τζαμάικα μετά την Αγία Άννα, την Αγία Ελίζαμπεθ, την Κλαρεντόν, την Αγία Αικατερίνη, την Τρελόνι και τη Μάντσεστερ. 

### Ποτάμια

Το κυριότερο ποτάμι είναι το Ρίο Γκράντε.

### Κόλποι

Η Πόρτλαντ είναι πλούσιος σε κόλπους. Ο κυριότερος είναι ο Μπαφ Μπέυ. Άλλοι σημαντικοί κόλποι είναι ο Παλμέττο Μπέυ, ο Όραντζ Μπέυ, ο Ίστερν Χάρμπορ Μπέυ, ο Λιτλ Χάρμπορ Μπέυ, ο Ντράγκον Μπέυ, ο Λυνς Μπέυ, ο Λονγκ Μπέυ, ο Μπόστον Μπέυ και ο Σαιντ Μάργκαρετ'ς Μπέυ.

### Λίμνες

Η Μπλου Λαγκούν που βρίσκεται στην Πορτ Αντόνιο.
Η Πόρτλαντ έχει αρετές λίμνες και λιμνοθάλασσες. Μια από αυτές είναι η Μπλου Λαγκούν (που σημαίνει "Μπλε Λιμνοθάλασσα") και βρίσκεται στην Πορτ Αντόνιο.

### Νησιά

Το κυριότερο νησί είναι το Νάβυ Άιλαντ και το δεύτερο μεγαλύτερο το Μάνκι Άιλαντ.

### Παραλίες

* Μπόστον Μπιτς
* Λονγκ Μπέυ Μπιτς
* Φρέντσμανς Καβ
* Γουάινιφρεντ'ς Μπιτς
* Σαν Σαν Μπιτς
* Σαν Σάι Μπιτς

Δημογραφία
----------

Η Πόρτλαντ είχε πληθυσμό 80.205 κατοίκων (2001). Είναι σε πληθυσμό η τρίτη μικρότερη ενορία της Τζαμάικα, μετά το Αννόβερο και την Τρελόνι.

### Πόλεις

* Αλβανία
* Λονγκ Μπέυ
* Μανσιονάλ
* Μπαφ Μπέυ
* Μπόστον Μπέυ
* Ντρέιπερς
* Πορτ Αντόνιο
* Σαιντ Μάργκαρετ'ς Μπέυ
* Σπρινγκ Γκάρντεν

Οικονομία
---------

Στην Πόρτλαντ καλλιεργούνται καφές, μάνγκο, μπανάνες, ινδική καρύδα, αρτόκαρπος και ένα είδος καρπού που ονομάζεται acke.

Εικόνες
-------

* Η Φρέντσμανς Καβ, Πορτ ΑντόνιοΗ Φρέντσμανς Καβ, Πορτ Αντόνιο

Δείτε επίσης
------------

* Ενορίες της Τζαμάικα

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γεωγραφία της Πόρτλαντ[*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πληριφορίες για Άγιο Ανδρέα, Τζαμάικα[*νεκρός σύνδεσμος*]

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Επαρχίες και Ενορίες της Τζαμάικα |
| --- |
|  |
| Κορνουάλη | 
* Ανόβερ
* Σαιντ Ελίζαμπεθ (Τζαμάικα)
* Τρελόνι
* Σαιντ Τζέιμς
* Γουεστμόρλαντ
 |
|  |
| Μίντλσεξ | 
* Κλάρεντον
* Μάντσεστερ
* Σαιντ Μαίρη
* Σαιντ Κάθριν
* Σαιντ Ανν
 |
|  |
| Σάρεϊ | 
* Κίνγκστον
* Σαιντ Άντριου
* Πόρτλαντ
* Σαιντ Τόμας
 |

 |
Ο **Πτολεμαίος Ευπάτωρ** ( π.166 – 152 π.Χ. ) ήταν πρίγκιπας της αρχαίας Αιγύπτου, γιος του Πτολεμαίου Στ' του Φιλομήτορος και μέλος της Δυναστείας των Πτολεμαίων, η οποία κυβέρνησε τη χώρα καθ’ όλη τη διάρκεια της ελληνιστικής περιόδου. Μητέρα του ήταν η αδερφή του πατέρα του, Κλεοπάτρα Β' και παππούς του ο Αντίοχος Γ' ο Μέγας, βασιλιάς των Σελευκιδών. Το όνομα *Ευπάτωρ* σημαίνει «αυτός που κατάγεται από ευγενή πατέρα».

Για μία σύντομη περίοδο το 152 π.Χ. υπήρξε συμβασιλέας του πατέρα του και μελλοντικός διάδοχος και είχε, επιπροσθέτως, ανακηρυχθεί ανώτατος διοικητής της Κύπρου. Την ίδια χρονιά ενσωματώθηκε στην οικογενειακή λατρεία ως *Θεός Ευπάτωρ*. Πέθανε όμως στο νησί λίγο καιρό μετά, ίσως και την ίδια χρονιά, από μεταδοτική ασθένεια. Πληροφορίες γι’ αυτόν αντλούμε από επιγραφές σε μνημεία, αν και όταν ανακαλύφθηκε η ύπαρξή του από τους σύγχρονους ερευνητές, υπήρχαν αντιγνωμίες σχετικά με την τοποθέτησή του στο οικογενειακό δέντρο και κατά πόσο ήταν ο Πτολεμαίος που εστάλη στην Κύπρο. Σύμφωνα με κάποιες επιγραφές ο θάνατός του συνέπεσε με μια έκλειψη σελήνης.

Πηγές
-----

* Βιογραφία από τον Christopher Bennett Αρχειοθετήθηκε 2008-01-07 στο Wayback Machine..

Δείτε Επίσης
------------

* Δυναστεία των Πτολεμαίων
* Αρχαία Αίγυπτος
* Ελληνιστική Περίοδος
Ο όρος **πτωχευτικός συμβιβασμός** είναι νομικός όρος του Πτωχευτικού Δικαίου και αποτελεί σπουδαίο μέτρο αποτροπής μιας πτώχευσης που θα είχε σαν συνέπεια την ολοκληρωτική καταστροφή μιας επιχείρησης.

Στα πλαίσια της πτωχευτικής διαδικασίας ο συμβιβασμός αυτός αποτελεί στη πραγματικότητα ένα αμοιβαίο περιορισμό, (υποχωρήσεις), απαιτήσεων μεταξύ οφειλέτη εμπόρου ή επιχείρησης και δανειστών που λαμβάνει χαρακτήρα αμφοτεροβαρούς σύμβασης.

Σύμφωνα με την νεότερη οικονομική και εμπορική αντίληψη προκειμένου να επέλθει μια ολοκληρωτική καταστροφή που μπορεί να προκαλέσει αλυσιδωτές συνέπειες, εκτός του πρώτου κινδύνου της απώλειας των οικονομικών απαιτήσεων των δανειστών, όπως του κινδύνου απώλειας εργασίας, ή κατάρρευσης ολόκληρου εμπορικού δικτύου, ή παροχής υπηρεσιών, ανάλογα του τύπου της εταιρείας, κ.ά. έχουν θεσπιστεί διάφορα μέτρα αποτροπής της, μεταξύ των οποίων είναι και αυτό.

Σημειώνεται όμως ότι σύμφωνα με την ελληνική σχετική νομοθεσία (εμπορικού νόμου) τέτοιος συμβιβασμός απαγορεύεται αν ο πτωχεύσας καταδικάστηκε για δόλια χρεοκοπία. Επίσης αν το δικαστήριο για λόγους δημοσίου συμφέροντος ή των πιστωτών αντιταχθεί στους όρους του συμβιβασμού μπορεί αυτό να το απαγορεύσει.
Η Δημοκρατία του Τέξας
Η **Επανάσταση του Τέξας** ή **Πόλεμος Ανεξαρτησίας του Τέξας**, για την απελευθέρωση της συγκεκριμένης περιοχής, έλαβε χώρα μεταξύ 2 Οκτωβρίου 1835 και 21 Απριλίου 1836. Αντιμέτωποι ήταν το Μεξικό και το τεξανικό τμήμα του μεξικανικού κράτους, του Κοαουίλα και Τέξας. Η αντιπαράθεση ανάμεσα στη μεξικανική κυβέρνηση και τους αποίκους από τις ΗΠΑ άρχισε με τους λεγόμενους Επτά Νόμους του 1835, με τους οποίους ο πρόεδρος του Μεξικού, στρατηγός Αντόνιο Λόπες δε Σάντα Άννα, κατάργησε το μεξικανικό σύνταγμα του 1824 και το αντικατέστησε με εκείνο του 1835 που είχε σαφέστατα μη ομοσπονδιακό χαρακτήρα. Η γενικευμένη δυσαρέσκεια οδήγησε σε πόλεμο, που ξέσπασε την 1η Οκτωβρίου 1835 με τη Μάχη του Γκονζάλες. Οι Τεξανοί υπερίσχυσαν αρχικά στην Μπάια και στο Σαν Αντόνιο, αλλά αργότερα υπέστησαν βαριές ήττες στις ίδιες αυτές θέσεις. Μετά από λίγο καιρό ακολούθησε η περίφημη Μάχη του Άλαμο. Ο πόλεμος τελείωσε με τη συνθήκη του Σαν Χασίντο: ο στρατηγός Σαμ Χιούστον νίκησε μέσα σε 18 μόλις λεπτά τον μεξικανικό στρατό, που διοικούσε ο ίδιος ο Σάντα Άννα, ο οποίος αιχμαλωτίστηκε μετά τη μάχη. Σε πολιτικό επίπεδο η μάχη του Σαν Χασίντο γέννησε τη Δημοκρατία του Τέξας.

Αν και οι μάχες στην ξηρά έπαψαν, συνεχίστηκαν στη θάλασσα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Nofi, Albert A.: *The Alamo and The Texas War for Independence*, Da Capo Press (1992) ISBN 0-306-81040-9, σελ. 188
Ο **Επαμεινώνδας (Νώντας) Σκυφτούλης** (γνωστός και ως *"θείος Νώντας"*) είναι Έλληνας αντιεξουσιαστής και ένας από τους ιδρυτές της "Αντιεξουσιαστικής Κίνησης" (Α.Κ.) και του αυτοδιαχειριζόμενου στεκιού Nosotros στην πλατεία των Εξαρχείων όπου λαμβάνουν χώρα οι συνελεύσεις της Κίνησης αλλά και διάφορα καλλιτεχνικά γεγονότα (παραστάσεις και συναυλίες) και μαθήματα (μουσικής, θεάτρου κ.α.)

Παράλληλα έχει επανειλημμένα κατηγορηθεί για πράξεις βίας χωρίς να έχει ποτέ καταδικαστεί. Στις 26 Σεπτεμβρίου του 1992, συνελήφθη στα Εξάρχεια (στην οδό Ιπποκράτους) μαζί με τον Χριστόφορο Μαρίνο για κλοπή αυτοκινήτου. Στη συνέχεια όμως κατηγορήθηκε και ως μέλος της οργάνωσης «17 Νοέμβρη» μετά από κατάθεση ενός οδηγού ταξί ότι στο πρόσωπό του αναγνώρισε έναν από τους συμμετέχοντες στη ένοπλη συμπλοκή των Σεπολίων (στις 21/11/91 μεταξύ αγνώστων και αστυνομικών) και προφυλακίστηκε. Ο οδηγός ανακάλεσε γρήγορα και το κατηγορητήριο κατέρρευσε στη δίκη (Αυτόφωρο Τριμελές Πλημμελειοδικείο της Αθήνας, 20/10/92) όπου ο Σκυφτούλης αθωώθηκε. Μετά την πρωτόδικη αθωωτική απόφαση, οι δικαστικές του περιπέτειες συνεχίστηκαν για την "απόπειρα κλοπής αυτοκινήτου", με αθωωτική και πάλι απόφαση του Τριμελούς Εφετείου της Αθήνας στις 22/12/1997. Το 2004, κλήθηκε να καταθέσει για την απόπειρα ανθρωποκτονίας του δημοσιογράφου Κυριάκου Διακογιάννη (1989), η οποία είχε αποδοθεί στον «ΕΛΑ» και την «1η Μάη». *"Τελικά, όλες οι εναντίον του δικογραφίες κατέληξαν στην έκδοση αθωωτικών βουλευμάτων, ενώ μέχρι και σήμερα έχει λευκό ποινικό μητρώο."*

Το 2011, βρέθηκε ανάμεσα στους συμπαραστάτες της κατάληψης των μεταναστών αρχικά σε χώρο της Νομικής Σχολής και αργότερα στο νεοκλασικό "Υπατία". Το 2012, κατά τη διάρκεια των επεισοδίων που ακολούθησαν την διαμαρτυρία για την ψήφιση των όρων επίτευξης του PSI και της επέκτασης της δανειακής σύμβασης από την Βουλή των Ελλήνων, συνελήφθη με την κατηγορία ότι συμμετείχε στην κατάληψη του Δημαρχιακού Μεγάρου.

Σημειώσεις
----------

1. 1 2  «Ο... πιο γνωστός από τους «αγνώστους»». Τα Νέα. 14 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2012.

Πηγές
-----

* Εύα Kαραμανώλη,Σκυφτούλης: Mετριοπαθής η 17N, Καθημερινή, 18-06-03 (ανακτήθηκε 14/9/2022)
* Δ. ΝΙΚΟΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, Γύρω γύρω όλοι, στη μέση ο... Μαρίνος!, Το Βήμα, 28/07/1996 (ανακτήθηκε 14/2/2012)
* Αθώος και πάλι ο Σκυφτούλης, Ριζοσπάστης, 23 Δεκέμβρη 1997 (ανακτήθηκε 14/2/2012
* Ο... πιο γνωστός από τους «αγνώστους», Τα Νέα, 14/2/2012 (ανακτήθηκε 14/2/2012)
* Οι «Σκυφτούληδες» και οι άλλοι, Το Βήμα, 11/07/2010 (ανακτήθηκε 15/2/2012)
* Π.Λ, Επαμεινώνδας Σκυφτούλης: Ο «θείος Νώντας» της πλατείας Εξαρχείων σε νέες περιπέτειες Αρχειοθετήθηκε 2012-02-15 στο Wayback Machine. New Post, Τετάρτη, 15/2/2012 (ανακτήθηκε 15/2/2012)
* Νίκος Β. Τσίτσας Οι ύπατοι και οι ανθύπατοι της Υπατίας, 12/3/2011 (ανακτήθηκε 15/2/2012)
Η **επανάσταση της 23ης Οκτωβρίου 1862** ήταν μια λαϊκή εξέγερση που οδήγησε στην ανατροπή του Βασιλιά Όθωνα. Ξεκινώντας στις 18 Οκτωβρίου στην Βόνιτσα, σύντομα εξαπλώθηκε και σε άλλες πόλεις και έφτασε στην Αθήνα στις 22 Οκτωβρίου.

Γεγονότα που προηγήθηκαν
------------------------

Την 1η Φεβρουαρίου 1862, ξέσπασε η πρώτη εξέγερση στο Ναύπλιο, με επικεφαλής τον Δημήτριο Γρίβα, τον Πέτρο Α. Μαυρομιχάλη και τον Δημήτριο Μπότσαρη. Σύντομα, η εξέγερση άρχισε να εξαπλώνεται στη Σαντορίνη, την Ύδρα, την Τρίπολη και την Μεσσηνία. Ωστόσο, οι βασιλικές αρχές κατάφεραν να επανακτήσουν τον έλεγχο των περιοχών και μέχρι τις 20 Μαρτίου, η επανάσταση είχε κατασταλεί.

Η επανάσταση
------------

Στις 16 Οκτωβρίου, ο Βασιλιάς Όθωνας και η βασίλισσα εγκατέλειψαν το παλάτι για μια βασιλική επίσκεψη στην Πελοπόννησο, προκειμένου να ενισχυθούν οι δεσμοί μεταξύ του ελληνικού λαού και του στέμματος. Ωστόσο, δύο μέρες αργότερα, ξέσπασε μια νέα αναταραχή στη Βόνιτσα, λιμάνι του Αμβρακικού Κόλπου, με επικεφαλής τον Δημήτριο Βούλγαρη, τον Κωνσταντίνο Κανάρη και τον Βενιζέλο Ρούφο. Σύντομα, η εξέγερση εξαπλώθηκε στο Μεσολόγγι και τη Πάτρα. Στις 22 Οκτωβρίου, η εξέγερση έφτασε στην πρωτεύουσα Αθήνα και ανακηρύχθηκε προσωρινή κυβέρνηση με τον Ρούφο ως Πρωθυπουργό. Την επομένη, οι επαναστάτες κήρυξαν τον Όθωνα και τη βασίλισσα έκπτωτο. Ύστερα συγκάλεσαν συνέλευση για την εκλογή νέου μονάρχη.

Ο Βασιλιάς Όθωνας και η Βασίλισσα Αμαλία επιβιβάζονται στο HMS Scylla. 
Το βασιλικό ζεύγος μεταφέρθηκε στη Καλαμάτα από τον Υπουργό της Αστυνομίας και τέθηκαν υπό τη προστασία του Βρετανικού πολεμικού πλοίου HMS Scylla. Την ίδια στιγμή, η περιουσία του βασιλικού ζεύγους που παρέμεινε στο Παλιό Βασιλικό Παλάτι καταγράφηκε πριν επιστρέψει στους νόμιμους κατόχους. Οι πρεσβευτές των μεγάλων δυνάμεων πρότειναν στο βασιλικό ζεύγος να εγκαταλείψει τη χώρα, όπως και έκανε. Παρ'όλα αυτά, ο βασιλιάς αρνήθηκε να παραιτηθεί και δεν οραματιζόταν ότι η αναχώρηση θα ήταν οριστική.

Δείτε επίσης
------------

* Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου
* Ελληνικό δημοψήφισμα του 1862
* Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1862

Παραπομπές
----------

1. ↑  Driault and Lhéritier, 1926, p. 473-474
2. ↑  Driault and Lhéritier 1926, p. 474
3. ↑  Driault and Lhéritier 1926, p. 476-477
4. ↑  Driault and Lhéritier 1926, p. 487
5. ↑  Driault and Lhéritier 1926, p. 487-488

Βιβλιογραφία
------------

* Driault, Édouard· Lhéritier, Michel (1926). *Histoire diplomatique de la Grèce de 1821 à nos jours* (στα Γαλλικά). **II**. Paris: PUF.
Ο ιστορικός **Πύργος των Πετιμεζαίων**, που είναι χαρακτηριστικό δείγμα οχυρωμένης μεταβυζαντινής κατοικίας, βρίσκεται σε περίοπτη θέση εντός του χωριού Κάτω Λουσοί των Καλαβρύτων. Σήμερα διατηρείται σε πολύ καλή κατάσταση και έχει χαρακτηρισθεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο. 

Χτίστηκε των 17ο αιώνα και αποτέλεσε κατοικία και ορμητήριο της οικογένειας των Πετιμεζαίων στους αγώνες τους εναντίον των Τούρκων, τόσο κατά τα προεπαναστατικά χρόνια όσο και κατά τη διάρκεια της Επανάστασης. Πρόκειται για διώροφο κτήριο από ντόπια γκρίζα πέτρα επιμελημένης κατασκευής. Χαρακτηριστικό του γνώρισμα είναι ο μικρός κυκλικός πυργίσκος που βρίσκεται στην βορειοδυτική πλευρά του δεύτερου ορόφου και στηρίζεται πάνω σε ανεστραμμένη κωνική βάση. 

Το 1804 στον ιστορικό αυτό πύργο δολοφονήθηκε ύστερα από προδοσία ο κλεφταρματολός Αθανάσιος Πετιμεζάς.

Δείτε επίσης
------------

* Κάτω Λουσοί Αχαΐας
* Οικογένεια Πετιμεζά

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Φορέας διαχείρισης Χελμού-Βουραϊκού: Διατηρητέα μνημεία των Καλαβρύτων». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2015.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Δήμος Καλαβρύτων: Ο Πύργος των Πετιμεζαίων
Συντεταγμένες: 40°20′24″N 1°6′36″W﻿ / ﻿40.34000°N 1.11000°W﻿ / 40.34000; -1.11000

Ο **Πύργος του Σαν Μαρτίν** (ισπανικά: *Torre de San Martín*), ή «Πύργος του Αγίου Μαρτίνου», είναι κτίριο αρχιτεκτονικής μουδέχαρ που βρίσκεται στην πόλη Τερουέλ, στην περιοχή της Αραγωνίας, στην βορειοανατολική Ισπανία. Το κτίριο ανεγέρθη το 1316 και ανακαινίστηκε τον 16ο αιώνα, όταν προστέθηκε η πέτρινη βάση του. Το 1986 προστέθηκε στα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO, ως τμήμα της αρχιτεκτονικής μουδέχαρ της Αραγωνίας.

Ιστορία
-------

Κατασκευάστηκε ανάμεσα στο 1315 και το 1316 και ανακαινίστηκε το 1550 από τον Πιερ Βεντέλ, ο οποίος κατεδάφισε μερικά από τα σπίτια της πόλης ώστε να δημιουργήσει μια πλατεία στο πύργο και να ενισχύσει την τοιχοποιία του στη βάση ώστε να επιδιορθώσει και να προλάβει την διάβρωση στη βάση του λόγω της υγρασίας. Το 1926, ο Ρικάρδο Γκαρθία Γκερέτα ανέλαβε μια εκτεταμένη ανακαίνιση, όπως και μεταπολεμικά ο Μανουέλ Λορέντε Χουνκέρα, ο οποίος αποκατέστησε τη κεραμικά πλακάκια του πύργου με κάποια με πιο ήπιο τόνο απ' ότι τα αρχικά. Ανάμεσα στο 2002 και το 2007 έλαβε χώρα εκτεταμένη ανακαίνιση, τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εξωτερικό του πύργου, στην οποία βρέθηκε η αρχική είσοδος του πύργου.

Περιγραφή
---------

Βρίσκεται στην Πλάθα ντε Πέρεθ Πράδο, απέναντι από τους «Ερωτευμένους του Τερουέλ». Είναι, όπως και άλλοι πύργοι στην πόλη του Τερουέλ, ένας πλίνθινος πύργος-πύλη με υαλοποιημένα κεραμικά διακοσμητικά πλακάκια. Στη βάση του στηρίζεται με ένα γοτθικό τόξο. Οι τρεις του πλευρές είναι ορατές, ενώ η τέταρτη είναι ενσωματωμένη στην μπαρόκ εκκλησία του Σαν Μαρτίν, από την οποία πήρε το όνομά του ο πύργος.

Ο πύργος μιμείται την δομή των μιναρέδων των Αλμοχάδων, με δύο ομόκεντρους τετράγωνους πύργους μέσα στους οποίους βρίσκονται τα κλιμακοστάσια. Ο εσωτερικός πύργος έχει τρία πατώματα που καλύπτονται με σταυρωτό θόλο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  *Wiki Loves Monuments monuments database*. 13  Νοεμβρίου 2017. tools.wmflabs.org/heritage/api/api.php?action=search&format=json&srcountry=es&srlang=es&srid=RI-51-0000100.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Tower of the Church of San Martín, Teruel στο Wikimedia Commons
* Ιστοσελίδα πληροφοριών στο aragonmudejar.com (Ισπανικά)
Ο **Πύργος των Κρανίων** (*σερβικά: Ћеле-кула*) είναι ένα ιστορικό μνημείο της πρώτης σερβικής επανάστασης στην σημερινή Σερβία. Το μνημείο στήθηκε από τους Οθωμανούς μετά την νικηφόρα μάχη τους, Μάχη του Τσεγκάρ, επί των επαναστατημένων Σέρβων το οποίο έχτισαν με τα κρανία των ηττημένων. Βρίσκεται σε απόσταση 4 χλμ. από την πόλη της Νις.

Στις 31 Μαΐου 1809, στον λόφο Cegar οι Σέρβοι επαναστάτες υπέστησαν την μεγαλύτερη ήττα τους από τους Οθωμανούς, παρ'όλα αυτά 6000 Οθωμανοί έχασαν την ζωή τους. Ο Χουρσίτ Πασάς μετά το τέλος της μάχης έδωσε εντολή κι αποκεφαλίστηκαν οι νεκροί επαναστάτες, γδάρθηκαν τα κρανία τους και αφού τα γέμισαν με βαμβάκι τα έστειλαν στον Σουλτάνο, τα κρανία που έμειναν τα έχτισαν φτιάχνοντας ένα τείχος για παραδειγματισμό.

Ο πύργος ή τείχος χτίστηκε από τον Ιούνιο έως το φθινόπωρο του 1809, αποτελείται από τέσσερις τοίχους αντιστήριξης (πλάτος 4,5 m και 0,5 m πάχος) που ακουμπούν ο ένας πάνω στον άλλο κάνοντας ένα κοίλο, το αρχικό του ύψος ήταν 5 πόδια. Σε αυτό χτίστηκαν τα κρανία 952 σέρβων επαναστατών, σήμερα έχουν απομείνει 52, τα υπόλοιπα έπεσαν λόγω κακοκαιρίας ή αποκολλήθηκαν από ντόπιους ή συγγενείς των νεκρών και θάφτηκαν. Στην κορυφή του έβαλαν το κρανίο του Στεβάν Σίντελιτς, Σέρβου ηγέτη της μάχης.

Παρά το γεγονός ότι κατά το δεύτερο μισό του δέκατου ένατου αιώνα ο Μιτάτ Πασάς αποφάσισε να γκρεμιστεί το τείχος αυτό παρέμεινε μέχρι το 1892. Αργότερα η το Σερβικό κράτος κατασκεύασε ναό στο σημείο. Σήμερα το τμήμα που διασώζεται αποτελεί μουσείο κι μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς της Σερβίας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Ćele-kula». Discover Serbia. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2010.
2. 1 2  Branislav Miltojević (29 Μαΐου 2009). «Kula od lobanja». Вечерње новости. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πύργος των Κρανίων** |

* „Кула од лобања", Бранислав Милтојевић, Вечерње новости, фељтон „ ЧЕГАР - 200 ГОДИНА", 25. мај, 2009.
* Ћеле-кула Комплетан водич кроз Србију
* Споменици културе у Србији
* Ћеле-кула за светску баштину („Вечерње новости", 4. јул 2010)
Ο **Αθανάσιος Ιερεμίας** (18ος αιώνας) ήταν ιερομόναχος και μετέπειτα Επίσκοπος Ιεράς από το 1763 ως το 1773. Το πλήρες όνομά του αλλά και ο τόπος καταγωγής του δεν είναι γνωστά.

Ψηφίστηκε στην Κωνσταντινούπολη τον Αύγουστο του 1763 έπειτα από αίτηση του Μητροπολίτη Κρήτης Γερασίμου.

Εξαιτίας κακοδιαχείρισης καθαιρέθηκε με απόφαση της Συνόδου.Το αιτιολογικό για την καθαίρεση του "Κακοϊερεμία" (όπως αναφέρεται) αντί να είναι ποιμένας ήταν κλέφτης, ο οποίος "διήρπασε και κακώς διέθεσε" τα κτήματα της Επισκοπής Ιεράς.

Από έγγραφο προς το Μητροπολίτη Σάμου πιθανολογείται ότι ο Αθανάσιος Ιερεμίας μετά την καθαίρεσή του κατέφυγε στο νησί αυτό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γεώργιος Μαρκόπουλος, *Γεράπετρος και Γεραπετρίτες*, Μορφωτική Στέγη Ιεράπετρας 2002, σελ. 54.
2. ↑  Ψαρουδάκη Γ. Αρχειοθετήθηκε 2012-04-18 στο Wayback Machine. *Εκκλησίες και Μοναστήρια της Ιεράπετρας*, Ιεράπετρα 1999. (pdf)
3. ↑  Κρητικά Χρονικά, τόμος Γ΄, σελ. 161, Εμμ. Φανουράκη, Εκκλησιαστικά έγγραφα.