recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Διεθνής Γεωγραφική Ένωση** (**ΔΓΕ**), (αγγλικά *International Geographical Union* **IGU**, και γαλλικά *Union Géographique Internationale* **UGI**) αποτελεί μία παγκόσμια επιστημονική ένωση, μη κυβερνητικού και κερδοσκοπικού χαρακτήρα, των γεωγράφων σχεδόν όλων των χωρών του κόσμου. Πριν την ίδρυσή της είχε προηγηθεί ένα Διεθνές Γεωγραφικό Συνέδριο στην Αμβέρσα το 1871. Μετά από διάφορες συνόδους του ίδιου φορέα θεσπίστηκε η ίδρυση μόνιμου οργανισμού με τον τίτλο "Διεθνής Γεωγραφική Ένωση" με έδρα τις Βρυξέλλες το 1922 υπό την αιγίδα του Πρίγκιπα Βοναπάρτη που ανέλαβε και πρώτος πρόεδρος.

Στην Ένωση αυτή συμμετέχουν σήμερα περίπου 90 χώρες μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. Τα μέλη-χώρες συμμετέχουν ισότιμα χωρίς καμία διάκριση φυλετική, θρησκευτική κ.λπ. και ανεξάρτητα του είδους του πολιτεύματος εκάστης. Στην Ένωση μπορούν να συμμετέχουν και επιτροπές χωρών μη μελών, ως παρατηρητές.

Στόχοι
------

Σύμφωνα με το καταστατικό, (κεφάλαιο 1ο), κύριοι στόχοι της Ένωσης είναι οι ακόλουθοι επτά:

1. Η προώθηση μελέτης γεωγραφικών προβλημάτων παγκόσμιας σημασίας
2. Ο συντονισμός και η συνεργασία γεωγράφων σε σχετικές έρευνες.
3. Η πρόβλεψη συνεργασίας των γεωγράφων με άλλους διεθνείς οργανισμούς
4. Η διάδοση των γεωγραφικών δεδομένων, μελετών στις χώρες μέλη της Ένωσης
5. Ο καθορισμός και προαγωγή διεθνών συναφών συνεδρίων, συμποσίων σεμιναρίων κ.λπ. στις χώρες των μελών.
6. Η προώθηση της γεωγραφικής επιστήμης γενικά και
7. Η προώθηση τυποποιημένων μεθόδων έρευνας, ονοματολογίας και γεωγραφικών συμβόλων.

Όργανα
------

Κύρια όργανα της Ένωσης είναι 

1. η "Γενική Συνέλευση" (των αντιπροσώπων των Χωρών μελών), που εκλέγει και τον Πρόεδρο και τους αντιπροέδρους τον Γ.Γ. της εκτελεστικής επιτροπής.
2. η "Εκτελεστική Επιτροπή" που αποτελείται από 1 Πρόεδρο, τον προηγούμενο Πρόεδρο ως Πάρεδρο, με 8 Αντιπροέδρους, ένα Γ. Γ. και τον Ταμία και
3. οι "Επιτροπές" και "Ομάδες Εργασιών" που αναλαμβάνουν το έργο των προτάσεων ή αποφάσεων των συνεδρίων της Ένωσης. Για κάθε χώρα υφίσταται ιδιαίτερη επιτροπή.

Επίσημη γλώσσα
--------------

Επίσημες γλώσσες της Ένωσης είναι η αγγλική και η γαλλική όπως και φέρεται στο σύνθετο λογότυπο του οργανισμού IGU / UGI.

Συνέδρια
--------

Σύμφωνα με το κεφάλαιο 9 του καταστατικού κάθε 4 χρόνια διοργανώνεται Διεθνές Γεωγραφικό Συνέδριο, το τελευταίο έγινε το 2008. Μετά τη λήξη του κάθε συνεδρίου η οργανωτική επιτροπή υποβάλλει σχετική έκθεση στην Εκτελεστική Επιτροπή.

Εκτός των Διεθνών Συνεδρίων διοργανώνονται και πλήθος άλλων διασκέψεων με εθνικό χαρακτήρα σε διάφορες χώρες.

Εξωτερικoί σύνδεσμοι
--------------------

* International Geographical Union / Union Géographique Internationale

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα τομ.17ος, σελ.15.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 138994824
* LCCN: n79092483
* ISNI: 0000 0001 2168 7065
* GND: 1011137-2
* SUDOC: 026414333
* BNF: cb11866568c (data)
* ULAN: 500279078
* NDL: 00778320
* NKC: ko2002162072
* BNE: XX253813

 |

 |
Γιουντουνμιάν
Το **Γιουντουνμιάν** (κινεζικά: 雲吞麵) είναι δημοφιλές και παραδοσιακό Κινέζικο πιάτο. Είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο στο Χονγκ Κονγκ, το Κουανγκτούνγκ και ορισμένες χώρες της νοτιοανατολικής Ασίας όπως η Σιγκαπούρη. Το Γιουντουνμιάν παρασκευάζεται με νουντλ, και τα ζυμαρικά γιουντούν περιέχουν χοιρινό, μύκητες, κρεμμύδια και ούτω καθεξής.

Ιστορία
-------

Το **Γιουντουνμιάν** προέρχεται από το Κουανγκτσόου και άκμασε στο Χονγκ Κονγκ κατά τη διάρκεια της περιόδου της δεκαετίας του 1950. Λέγεται ότι το φαγητό εισήχθη στο Κουανγκτούνγκ από τις δυναστείες Σονγκ και Τανγκ

Συνταγή
-------

Τα κύρια συστατικά περιλαμβάνουν 500 γραμμάρια νουντλ αυγών, 6 με 8 ζυμαρικά γιουντούν και 200 γραμμάρια μαρουλιού.

Τα συμπληρωματικά υλικά περιλαμβάνουν τη σούπα (κοτόσουπα), φύκια, σχοινόπρασο και αλάτι.

Δείτε επίσης
------------

* Κινέζικη κουζίνα
* Καντονέζικη κουζίνα

Παραπομπές
----------

1. ↑  «雲吞麵的前世今生».  (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2018.  Εξωτερικός σύνδεσμος στο `|website=` (βοήθεια)
Η **Γκεβχερί Σουλτάν** (Οθ. Τούρκικα:گوهری سلطان) (Τούρκικα: *Gevheri Sultan*, 30 Νοεμβρίου 1904 - 10 Δεκεμβρίου 1980) ήταν κόρη του Ηγεμόνα Μεχμέτ Σεϊφεντίν Εφέντι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 1904 στο Παλάτι Τζαμλιτζά, και ήταν κόρη του Ηγεμόνα Μεχμέτ Σεϊφεντίν Εφέντι και της δεύτερης συζύγου του Νερβαλιτέρ Χανίμ.

Έμαθε να παίζει διάφορα όργανα από τον πατέρα της. Μεταξύ αυτών ήταν το ούτι (μια λύρα), το ταμπούρ (ένα όργανο σαν κιθάρα) και το λόβα (ένα αρχαίο λαούτο). Έπαιξε ταμπούρ, κεμεντζέ, oύτι, λαούτο και πιάνο.

Κατά την εξορία της αυτοκρατορικής οικογένειας τον Μάρτιο του 1924, η Γκεβχερί και η οικογένειά της μετακόμισαν στη Νίκαια της Γαλλίας. Ο Αμπντούλ Μετζίτ Β΄, ο θείος της που ζούσε επίσης στη Νίκαια, την έφερε στο σπίτι του, όταν άκουσε τις οικονομικές δυσκολίες της, με την πρόθεση να την παντρευτεί.

Η Γκεβχερί έζησε με την οικογένεια του θείου της για λίγα χρόνια και στη συνέχεια αρραβωνιάστηκε με τον ανήλικο γιο του βασιλιά της Ινδίας, αλλά λίγο πριν από το γάμο της ανακαλύφθηκε ότι είχε σχέση με κάποιον άλλο, οπότε ο αρραβώνας ακυρώθηκε. Ο θείος της ήταν τόσο θυμωμένος, που την έστειλε για να μείνει με τη μητέρα της, που δεν είχε τίποτε για να ζήσει. Το 1930, παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Αχμέτ της Αιγύπτου και μετακόμισε στο Κάιρο. Έμεινε χήρα το 1948.

Το 1952, ο Γκεβχερί επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη μετά την ανάκληση του νόμου της εξορίας για τις πριγκίπισσες. Πέρασε τα τελευταία χρόνια με την εξαδέλφη της Μιχρισάχ Σουλτάν, κόρη του θείου της Ηγεμόνα Γιουσούφ Ιζζεντίν, σε ένα ευρύχωρο διαμέρισμα στην πλατεία Ταξίμ.

Πέθανε στις 10 Δεκεμβρίου 1980 και είναι θαμμένη στο μαυσωλείο του προπάππου της σουλτάνου Μαχμούτ Β΄ στο Ντιβανγιολού της Κωνσταντινούπολης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  The Rise of the Turks and the Ottoman Empire Αρχειοθετήθηκε 2012-06-28 στο Wayback Machine. Retrieved on 2007-09-16
2. ↑  Adra, Jamil (2005). *Genealogy of the Imperial Ottoman Family 2005*. σελίδες 12–13.
3. ↑  «Osmanoglu, Gevher (1904—)». *Encyclopedia.com*.. Ανακτήθηκε στις 20 January 2019.
4. ↑  «COMPOSERS AND PERFORMERS: GEVHERİ OSMANOĞLU». *Turkish Music Portal*.. Ανακτήθηκε στις 20 January 2019.
5. ↑  Bardakçı 2017, σελ. 131.
6. ↑  Bardakçı 2017, σελ. 132.
7. ↑  *Üsküdarlı meşhurlar ansiklopedisi*. Üsküdar Belediyesi. 2012. σελ. 168. ISBN 978-6-056-05943-8.
8. ↑  «Fatma Gevheri Osmanoğlu Kimdir Sultan Abdülaziz Oğlu, Şehzade Mehmed Seyfeddin Efendi Kızı». *Osmnali.site*. 7 February 2017.. Ανακτήθηκε στις 20 January 2019.

Πηγές
-----

* Peirce, Leslie P. The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed. 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
* Bardakçı, Murat (2017). *Neslishah: The Last Ottoman Princess*. Oxford University Press. ISBN 978-9-774-16837-6.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* ISNI: 0000 0003 7237 7387
* MusicBrainz: 85603cc9-8048-4533-a4c2-b66082c1a2cd

 |

 |
-Με κόκκινη σήμανση: κύριες περιοχές Γιουρούκων που κατοικούνται σήμερα.

Νομάδες Γιουρούκοι
Γιουρούκος βοσκός στην οροσειρά του Ταύρου.
Οι **Γιουρούκοι**, τουρκ. *Yörük* από το yürü= περπατώ, χαρακτηρίζονταν κυρίως ως νομαδικός τουρκικός λαός της Μικράς Ασίας, στον οποίο ανήκουν οι Κιζιλπάσηδες, οι Ταχτατζήδες, οι Τεκελήδες, οι Τσομακλήδες κ.ά.

Κόνιαροι
--------

Οι Γιουρούκοι που είχαν μεταφερθεί από το Ικόνιο, οι λεγόμενοι Κόνιαροι, στη Μακεδονία μετά την κατάκτησή της, για να κρατούν σε υποταγή τους χριστιανούς, που κατοικούσαν στις πεδιάδες και στους λόφους υποχρεώνονταν να δίνουν, κατά ορισμένες οικογένειες, ένα ορισμένο αριθμό ανδρών (Γιουρούκ ασκερί) που διοικούνταν από τον Γιουρούκ Μπέη. Τα παράπονα των χριστιανών εναντίον τους εξακολουθούν και αργότερα, όπως διαπιστώνεται από του φιρμάνι της 27ης Δεκεμβρίου 1695 με το οποίο ο σουλτάνος διατάζει να πάψουν οι βιαιοπραγίες «μερικών ληστών Γιουρούκων»· αυτοί έρχονταν στο Σωχό και αποσπούσαν τροφές, πρόβατα, αρνιά, χήνες, όρνιθες, μέλι και βούτυρο ή ακόμη άρπαζαν γυναίκες και παιδιά.

Οι Γιουρούκοι που κατά παράδοση ήταν βοσκοί, κατά τον 18αι. είχαν αρχίσει να επιδίδονται στην κατασκευή χονδρής τσόχας, που την ονόμαζαν αμπά και την οποία χρησιμοποιούσαν όλοι τους σχεδόν στο ντύσιμό τους. Ποσότητες του ίδιου υφάσματος διοχέτευαν επίσης όχι μόνο στις άλλες χώρες της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, αλλά μέσω των εμπορικών οίκων των εγκατεστεστημένων στη Θεσσαλονίκη έκανα εξαγωγή και στο εξωτερικό (Μασσαλία, Βενετία και Λιβόρνο).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Απόστολος Βακαλόπουλος, *Βυζαντινή Αυτοκρατορία, 1081-1453*, Rutgers University Press, [1970], σ.63, ISBN 978-0813506593.
2. ↑  Εγκυκλοπαίδεια *Δομή*, τόμ. 6, σ. 624, ISBN 960-8177-56-1.
3. ↑  I.K. Βασδραβέλλη, *Ιστορικά Αρχεία Μακεδονίας. «Αρχείον Θεσσαλονίκης (1695-1912)»*, 1952, σσ. 17-18.
4. ↑  Απόστολος Βακαλόπουλος, *Ιστορία της Μακεδονίας 1354-1833*, εκδ. Βάνιας, 1992, σ. 484.

Βιβλιογραφία
------------

* E. Werner, *Γιουρούκοι*, Λειψία 1966.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Γιουρούκοι** |

* Γιουρούκοι

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Τουρκικά φύλα |
| --- |
|  |
| 
Γιουρούκοι  · Καρατσάι  · Κιπτσάκ  · Μπασκίρ  · Ογούζοι Τούρκοι  · Ουιγούροι  · Πετσενέγοι  · Σαχά  · Τουρκομάνοι · Χάζαροι |

 |
Ο **Δημήτριος Πλατυγένης** (1803 -1856) ήταν Έλληνας πρωτεργάτης της Επανάστασης του 1821 και ευεργέτης του Εθνικού Πανεπιστημίου.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Η καταγωγή του ήταν από τη Θεσσαλία. Γεννήθηκε το 1803 στην Πορταριά του Πηλίου. Πατέρας του ήταν ο Ιωάννης Πλατυγένης.

Περί της μορφώσεως του Δημήτρη Πλατυγένη δεν ξέρουμε πολλά. Επειδή ο πατέρας του ήταν μορφωμένος, φιλόμουσος και πολύγλωσσος άνδρας, ο Δημήτριος δέχτηκε σίγουρα την απαραίτητη μόρφωση. 

Με την έκρηξη της επανάστασης ο Πλατυγένης υπήρξε ο διοργανωτής των Θεσσαλικών επαναστάσεων του 1821 και 1823. Μετά την αποτυχία τους κατέφυγε στη Σκόπελο, όπου έμεινε μέχρι το 1824. Από εκεί πήγε και εγκαταστάθηκε στην Τεργέστη, όπου ασχολήθηκε με το εμπόριο μέχρι τέλους της ζωής του. 

Απεβίωσε στις 25 Ιανουαρίου 1856 και κληροδότησε ολόκληρη την περιουσία του στο Εθνικό Πανεπιστήμιο. Με απόφαση της Ακαδημαϊκής Συγκλήτου στήθηκε το 1912 αναμνηστική στήλη στο νεκροταφείο των ορθοδόξων Ελλήνων στην Τεργέστη αναμνηστική πλάκα.

Πηγές
-----

* Σπυρίδων Λάμπρος (1896). *Οι Ευεργέται και Καθηγηταί του Εθνικού Πανεπιστημίου*. Αθήνα: Εστία.
* Εθνικόν και Καποδιστριακόν Πανεπιστήμιον Αθηνών (1921). Δημήτριος Α. Δημητριάδης, επιμ. *Οι ευεργέται των πανεπιστημίων : Βιογραφικόν απάνθισμα μετά εικόνων*. Εν Αθήναις: Τυπογραφικά Καταστήματα Ταρουσοπούλου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2010.
* *Μεγάλη Στρατιωτική και Ναυτική Εγκυκλοπαιδεία Ν-Σ*. Αθήναι: Έκδοσις Μεγάλης Στρατιωτικής και Ναυτικής Εγκυκλοπαιδείας. σελ. 349. Ανακτήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2009.
* Νέος Ελληνομνήμων, 1913, τεύχος Γ', σελ. 354
Ο **Γιόζεφ Κόζελουχ** (*λατινικό αλφάβητο: Josef Koželuh*), (Πράγα, Αυστρουγγαρία, 1890 - Κοπεγχάγη Δανία, 1974), είναι πρώην Τσεχοσλοβάκος πρωταθλητής της αντισφαίρισης, ποδοσφαιριστής και του Χόκεϊ επί πάγου. Στην αντισφαίριση ήταν νο 10 στον κόσμο το 1930.

Ο Κόζελουχ ήταν νικητής στο κύπελλο Μπρίστολ που γινόταν στη Γαλλία το 1930. Αγωνίστηκε για την Τσεχοσλοβακία στους Διασυμμαχικούς αγώνες στο Παρίσι το 1920 με συμπαίκτη τον αδελφό του Κάρελ Κόζελουχ έχασαν από την Αμερικανική ομάδα στα ημιτελικά.

Επειδή ήταν επαγγελματίας δεν του επιτρεπόταν η συμμετοχή στο κύπελλο Ντέιβις και στα τουρνουά Γκραντ σλαμ. Εργάστηκε σαν προπονητής της Δανικής βασιλικής οικογένειας.

Στο ποδόσφαιρο αγωνίστηκε στη Ραπίντ Βιέννης. Στο Χόκεϊ επί πάγου αγωνιζόταν στη Σπάρτα Πράγας στη θέση του επιθετικού.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  tenis95-Josef Koželuh
2. 1 2  reflex.cz
Ο **Γιάννης Σαμαράς** (γενν. Μελβούρνη, 3 Μαΐου 1961) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και προπονητής. Αγωνίσθηκε για 12 συνεχόμενα έτη στο πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής κατηγορίας, λαμβάνοντας μέρος σε συνολικά **265** επίσημους αγώνες πρωταθλήματος, επιτυγχάνοντας, παράλληλα, **48** τέρματα. Αγωνιζόταν ως μεσοεπιθετικός, ενώ ξεχώριζε για το επιβλητικό του παράστημα και το ύψος του (1,87 μ.). Είναι ο πατέρας του πρώην ποδοσφαιριστή και νυν αντιπροέδρου του ΟΦΗ, Γιώργου Σαμαρά.

Καριέρα
-------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Ο Γιάννης Σαμαράς σε ηλικία 13 ετών ήρθε με τους γονείς του από την Αυστραλία στην Ελλάδα. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον ερασιτεχνικό σύλλογο της Σπίθας Νίκαιας και σύντομα, σε ηλικία μόλις 19 ετών, αποκτήθηκε από τον Βύζαντα Μεγάρων. Με την ομάδα των Μεγάρων έλαβε μέρος τόσο στη Β΄ Εθνική (1979-80 έως και 1982-83), όσο και στη Γ΄ Εθνική, όταν και εντυπωσίασε.

Το καλοκαίρι του 1984 υπέγραψε συμβόλαιο με τον ΟΦΗ και σε ηλικία 23 ετών πραγματοποίησε την πρώτη του συμμετοχή στη μεγάλη κατηγορία. Είχε τέσσερις εξαιρετικά αποδοτικές περιόδους, ώσπου το Δεκέμβριο του 1988 μεταγράφηκε (ουσιαστικά ανταλλάχθηκε με τον Κώστα Μπατσινίλα) στον Παναθηναϊκό. Τις επόμενες δυόμισι περιόδους κατέκτησε 2 πρωταθλήματα (1989-1990, 1990-1991) και ισάριθμα Κύπελλα (1988-1989, 1990-1991). Είχε προηγηθεί η κατάκτηση ενός ακόμη τροπαίου με τον ΟΦΗ, του Κυπέλλου 1986-1987.

Το καλοκαίρι του 1991 επέστρεψε στην Κρήτη και τον ΟΦΗ για να συνεχίσει τη μακρόχρονη καριέρα του για άλλες 5 περιόδους. Σταμάτησε το ποδόσφαιρο το καλοκαίρι του 1996, όταν πια είχε κλείσει τα 35 του χρόνια. Με τον ΟΦΗ είχε 217 παρουσίες και 33 γκολ σε 9,5 χρονιές, ενώ με τον Παναθηναϊκό (2,5 έτη) συμπλήρωσε 48 εμφανίσεις, σκοράροντας 15 τέρματα.

### Στην Εθνική Ελλάδας

Το διάστημα 1986-1990 αγωνίστηκε με την Ελλάδα 16 συνολικά φορές, επιτυγχάνοντας και ένα τέρμα. Το ντεμπούτο του με τη γαλανόλευκη φανέλα πραγματοποιήθηκε στις 26 Μαρτίου 1986 στην εντός έδρας φιλική αναμέτρηση εναντίον της Ανατολικής Γερμανίας (2-0), όταν υπό τις οδηγίες του Μίλτου Παπαποστόλου είχε περάσει ως αλλαγή στη θέση του Δημήτρη Σαραβάκου.

Μετέπειτα σταδιοδρομία
----------------------

Μετά το πέρας της αγωνιστικής του καριέρας αναχώρησε για την Ολλανδία, όπου ανέλαβε τεχνικός, κυρίως σε ακαδημίες ποδοσφαίρου, αλλά εργάσθηκε και ως μάνατζερ διαφόρων συλλόγων ή και σκάουτερ, όπως ήταν και ο πατέρας του Γιώργος στην Αυστραλία. Το διάστημα 2000-2002 υπήρξε προπονητής του ΟΦΗ, ενώ τα τελευταία χρόνια είχε επιστρέψει στην Ελλάδα και ήταν ο επικεφαλής των Ακαδημιών του Παναθηναϊκού. Στις 10 Νοεμβρίου του 2012 ανακοινώθηκε η ένταξή του στο δυναμικό της πρώτης ομάδας του Παναθηναϊκού, με αυξημένες αρμοδιότητες.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Η καριέρα του Γιάννη Σαμαρά στο national-football-teams
* Το προφίλ του Γιάννη Σαμαρά στο transfermarkt
* "*ΤΟ ΒΗΜΑ*", φύλλο Κυριακής 18 Νοεμβρίου 2012, σελ. *Α42*, "*Τα (άλλα) πρόσωπα της επόμενης ημέρας*"

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βιογραφικές πληροφορίες
Ο **Γκοεϊκού** (αγγλικά: Gǃòʼé ǃHú), επίσημο όνομα **(229762) Γκουνχομντίμα I Γκοεϊκού**, είναι ο μοναδικός γνωστός φυσικός δορυφόρος του μεταποσειδώνιου αντικειμένου Γκουνχομντίμα. Ο Γκοεϊκού ανακαλύφθηκε στις 13 Νοεμβρίου του 2008 με τη βοήθεια του ΔΤΧ και η ανακάλυψή του ανακοινώθηκε το 2011. Έλαβε την προσωρινό όνομα S/2008 (229762) 1. Ο δορυφόρος ήταν 3,79 βαθμούς πιο αχνός από το κύριο αντικείμενο, και έτσι υπολογίστηκε αρχικά ότι είχε διάμετρο περίπου 150 χιλιόμετρα. Αργότερα μελέτες έδειξαν ότι έχει διάμετρο 103 χιλιόμετρα[1]. Απέχει από το (229762) 2007 UK126 κατά μέσο όρο περίπου 3.600 χιλιόμετρα και κάνει σχεδόν 6 ημέρες να ολοκληρώσει μια τροχιά γύρω από αυτό.

Παραπομπές
----------

1. ↑
Ο **Γιόζεφ Σεμπέκ** (*λατινικό αλφάβητο: Josef Šebek*), (18 Μαρτίου 1888, Πράγα Αυστροουγγαρία - ? ), είναι πρώην Τσεχοσλοβάκος πρωταθλητής της αντισφαίρισης.

Ο Σεμπέκ συμμετείχε στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1912 που έγιναν στη Στοκχόλμη εκπροσωπώντας τη Βοημία. Στο απλό αποκλείστηκε στον τρίτο γύρο από τον Αυστριακό Άρθουρ Ζμπορζίλ με 3-1 σετς. Στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον Μπόχουσλαβ Χυκς έχασαν στον πρώτο γύρο από τη Δανική ομάδα με 3-0 σετς.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Studenti pražských univerzit 1882–1945». *Students of the Universities of Prague 1882–1945*.
2. 1 2 3 4  «Ο Σεμπέκ στους Ολυμπιακούς αγώνες». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2017.
Ο Γιάννης Πετσανάς -δεύτερος από δεξιά κοιτώντας στους όρθιους- με τους συμπαίκτες του στην ΙεράποληΟ **Γιάννης Πετσανάς** (Βοτανικός, Αθήνα, 1921 ή 1922 – 24 Ιουνίου 1987 ) ήταν Έλληνας διεθνής επιθετικός ποδοσφαιριστής και προπονητής ποδοσφαίρου. Έγινε γνωστός λόγω της 10ετούς θητείας του στον Παναθηναϊκό, τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια (1943 – 1952) και του οποίου αποτέλεσε ικανότατο σκόρερ (54 αγώνες – 41 γκολ)

Γιος του Παναγιώτη και της Δήμητρας Πετσανά, ξεκίνησε τον αθλητισμό από τον σύλλογο της Ιεράπολης Αιγάλεω στα τέλη της δεκαετίας του '30 (1937) και επί Κατοχής (1942) μετεγγράφηκε στον ΠΑΟ, μαζί με το συμπαίκτη του, τερματοφύλακα Ματθαίο Βιτάλη. Με την ομάδα του «τριφυλλιού» κατέκτησε δύο πρωταθλήματακι ένα Κύπελλο Ελλάδας.
Μετά τη λήξη της αγωνιστικής του σταδιοδρομίας ανέλαβε προπονητής διαφόρων ομάδων, μεταξύ των οποίων ο ΑΠΟΕΛ, ο Ατρόμητος Αθηνών κ.α. Εργάσθηκε στην ΟΥΛΕΝ, απ’ την οποία συνταξιδοτήθηκε το 1984. Απεβίωσε πρόωρα, σε ηλικία 65 ετών, από καρδιακή ανακοπή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εφημερίδα «Φως των Σπορ», φύλλο της 25 Ιουνίου 1987, σελίδα 5: «Κηδεία –Ιωάννη Πετσανά»
2. ↑  Γιάν. Σ. Κούρκουλος στο φύλλο της εφημερίδας «Αθλητική Ηχώ» της 26 Ιουνίου 1987, σελ. 1: «Κηδεύτηκε ο Πετσανάς» Ανακτήθηκε στις 12/11/2019[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  «Οι μεγάλοι πράσινοι επιθετικοί» Ανακτήθηκε στις 12/11/2019
4. ↑  ««Οι 20 πρωταθλήτριες ομάδες του ΠΑΟ» Ανακτήθηκε στις 12/11/2019». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Νοεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2019.
Ο **Γιάννης Σιδεράκης** (γενν. Αθήνα, 16 Νοεμβρίου 1987) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα.

Καριέρα
-------

### Τα πρώτα βήματα

Ξεκίνησε από τα τμήματα υποδομής του Ολυμπιακού και ως το 2006 ήταν μέλος της ομάδας Κ-17. Το 2007 παραχωρήθηκε στον Α.Ο. Χαϊδαρίου, όπου αγωνίστηκε 2,5 χρόνια. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στον Απόλλωνα Σμύρνης το β΄ μισό της περιόδου 2009-10 και το 2010-11 είχε μια γεμάτη χρονιά στον Θρασύβουλο Φυλής.

### Πανιώνιος

Το καλοκαίρι του 2011, εντάχθηκε στο δυναμικό του Πανιώνιου, με τον οποίο έκανε το ντεμπούτο του στην Α΄ Εθνική στις 28 Αυγούστου, την πρώτη αγωνιστική της περιόδου 2011-12, κατά του Εργοτέλη (2-2) στο στάδιο Νέας Σμύρνης. Μια από τις κορυφαίες του στιγμές στον νεοσμυρνιώτικο σύλλογο υπήρξε στις 11 Ιανουαρίου 2012 στον εντός έδρας αγώνα κυπέλλου εναντίον του Παναθηναϊκού (0-0, 4-3 πέναλτι), όταν με τις αποκρούσεις δύο πέναλτι που εκτέλεσαν ο Καραγκούνης και ο Λέτο έδωσε την πρόκριση στον Πανιώνιο.

### Καλλονή, Κύπρος και επιστροφή

Την περίοδο 2013-14 υπερασπίστηκε την εστία της Καλλονής, όπου είχε 25 συμμετοχές στο πρωτάθλημα, για να ακολουθήσει ένα πέρασμα ενός χρόνου στο κυπριακό πρωτάθλημα (2014-15) όπου αγωνίστηκε με τα χρώματα της Δόξας Κατωκοπιάς. Την επόμενη περίοδο (2015-16) επέστρεψε στην Καλλονή, αλλά πριν αγωνιστεί μεταγράφηκε στον Άρη Θεσσαλονίκης.

Το 2016 μεταγράφηκε στον Α.Ο. Τρικάλων, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε μέχρι τον Ιανουάριο του 2017, όποτε και έλυσε τη συνεργασία του. Τον Ιανουάριο του 2018 πήρε μεταγραφή στον Α.Ο. Αγ. Ιεροθέου Περιστερίου, με τον οποίο αγωνίστηκε το υπόλοιπο της χρονιάς 2017-18 στην Γ΄ Εθνική, κλείνοντας ουσιαστικά και την επαγγελματική του ποδοσφαιρική καριέρα.

Τον Ιανουάριο του 2019, αποκτήθηκε από τον Α.Ο. Ποταμιάς και με τη φανέλα της ομάδας του Μεγάλου Χωριού Ευρυτανίας, αγωνίστηκε στο τοπικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Ευρυτανίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στα πέναλτι πέρασε ο Πανιώνιος.
2. ↑  Στην Κύπρο ο Σιδεράκης, www.shootandgoal.com
3. ↑  Σιδεράκης η επιστροφή, www.sport-fm.gr
4. ↑  Άρης: Στην Θεσσαλονίκη ο Σιδεράκης
5. ↑  «Ο τερματοφύλακας Γιάννης Σιδεράκης στον ΑΟΤ trikalasportiva.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2019.
6. ↑  Περνάει... τρίκαλα ο Σιδεράκης με την δασκάλα του sdna.gr
7. ↑  «Παρελθόν ο Σιδεράκης από τα Τρίκαλα trikalasportiva.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2019.
8. ↑  Παρελθόν από τα Τρίκαλα ο Σιδεράκης a-sports.gr
9. ↑  «Μπαμ» Αγίου Ιερόθεου με Σιδεράκη sdna.gr
10. ↑  «Σουπερλιγκάτος» τερματοφύλακας θωρακίζει την εστία της Ποταμιάς evrytaniasport.blogspot.com
11. ↑  Σιδεράκης και Χρυσάφης στην Ποταμιά starsports.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Ο Γιάννης Σιδεράκης στο zerozerofootball[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Η καριέρα του Γιάννη Σιδεράκη στο soccerway
* Το προφίλ του Γιάννη Σιδεράκη στο transfermarkt
Ο **Γεώργιος Ρωμοσιός** (23 Φεβρουαρίου 1929 - 31 Μαΐου 2016) ήταν ο πρώτος αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας, με την μορφή που αυτή έχει σήμερα, μετά την ενοποίηση της Αστυνομίας Πόλεων με την Χωροφυλακή.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Μεσοχώρα του Δήμου Πύλης Τρικάλων στις 23 Φεβρουαρίου 1929. Γονείς του ήταν η Παναγιώτα Ρωμοσιού και ο Κωνσταντίνος Ρωμοσιός.

Καταλαμβάνοντας τον βαθμό του Αντιστράτηγου, διετέλεσε αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ από τις 6 Φεβρουαρίου 1985 έως τις 28 Απριλίου 1986. Ήταν ο άνθρωπος που ενοποίησε την Αστυνομία Πόλεων με τη Χωροφυλακή, προσδίδοντας στην ΕΛ.ΑΣ τη σημερινή της μορφή, και συντελώντας αποφασιστικά στην θεαματική βελτίωση των οργανωτικών και λειτουργικών δομών της. 

Θεωρούνταν ένας από τους πιο μορφωμένους αξιωματικούς της Ελληνικής Αστυνομίας, με εξειδικευμένες και πολύπλευρες γνώσεις πάνω σε θέματα που άπτονταν του κλάδου του, ενώ ήταν από τους πιο αγαπητούς ανθρώπους στους κόλπους της Αστυνομίας, γεγονός που οδήγησε και στην ανάδειξή του, με κοινή πρόταση τόσο της Αστυνομίας Πόλεων όσο και της Χωροφυλακής, ως ο πρώτος Αρχηγός της ενοποιημένης ΕΛ.ΑΣ.

Kατά την θητεία του στην Αστυνομία, και ενόσω ήταν καθηγητής στην Σχολή Αξιωματικών, συνέγραψε το βιβλίο "Οργάνωση - Διοίκηση - Ηγεσία", με σκοπό να συμπεριλάβει στο βιβλίο όλες τις βασικές αρχές, με τις οποίες θα πρέπει να λειτουργεί κάθε αστυνομικός. Το βιβλίο του εξεδόθη από την Τυπογραφική Υπηρεσία της Ελληνικής Αστυνομίας και διδάσκεται ακόμα και σήμερα στην Σχολή Αξιωματικών της ΕΛ.ΑΣ.

Επί θητείας του ως Αρχηγός, βοήθησε εκατοντάδες ανθρώπους και προσπάθησε να μεταλαμπαδέψει τις αρχές, τις αξίες και το ήθος του σε όλα τα μέλη της Ελληνικής Αστυνομίας, και όχι μόνο, αφήνοντας το στίγμα του στην ΕΛ.ΑΣ.

Μετά την συνταξιοδότησή του, αφοσιώθηκε αποκλειστικά στην φροντίδα της οικογένειάς του.

Έφυγε από την ζωή στις 31 Μαΐου του 2016, σε ηλικία 87 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Διατελέσαντες Αρχηγοί Ελληνική Αστυνομία
Ο **Δήμος Άσσου-Λεχαίου** ήταν δήμος του νομού Κορινθίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Ο δήμος λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Κορινθίων ως Δημοτική Ενότητα του. 

Είχε πληθυσμό 9.850 κατοίκους (2001). Πρωτεύουσα του δήμου ήταν το Περιγιάλι, ο δήμος επίσης αποτελούταν από τα χωριά Λέχαιο (πρώτη ονομασία Κολομπότσι), Άσσο και Κάτω Άσσο (πρώτη ονομασία Αζίζι).

Διοικητική διαίρεση του δήμου
-----------------------------

Ο δήμος διαιρούταν σε 4 δημοτικά διαμερίσματα:

 **Δ.δ. Περιγιαλίου**  -- το Περιγιάλι [ 1.760 ]
 **Δ.δ. Άσσου**  [ 2.765 ]
* ο Άσσος [ 2.458 ]
* η Αγία Μαρίνα [ 139 ]
* τα Βεληνιάτικα [ 168 ]

 **Δ.δ. Κάτω Άσσου**  -- ο Κάτω Άσσος [ 1.373 ]
 **Δ.δ. Λεχαίου**  -- το Λέχαιον [ 3.952 ]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* korinthia.net, Δήμος Άσσου-Λέχαιου

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Κορινθίας |
| --- |
|  |
| 
Αγίων Θεοδώρων · Άσσου-Λεχαίου · Βέλου · Βόχας · Ευρωστίνης · Κορινθίων · Λουτρακίου-Περαχώρας · Νεμέας · Ξυλοκάστρου · Σαρωνικού · Σικυωνίων · Σολυγείας · Στυμφαλίας · Τενέας · Φενεού |

 |
Ο Μπόρις Τζόνσον ανακοινώνει την παραίτησή του (07 Ιουλίου 2022)
Στις αρχές Ιουλίου 2022, 63 από τους 179 υπουργούς της κυβέρνηση Μπόρις Τζόνσον, κοινοβουλευτικοί ιδιωτικοί γραμματείς, εμπορικοί απεσταλμένοι και πρόεδροι παραιτήθηκαν από τις θέσεις τους , με αποκορύφωμα την παραίτηση του πρωθυπουργού Μπόρις Τζόνσον στις 7 Ιουλίου.
Από τα μέσα του 2021, η πρωθυπουργία του Τζόνσον είχε επηρεαστεί από διαμάχες σχετικά με τις ενέργειες του Τζόνσον σχετικά με το λόμπι του Όουεν Πάτερσον και Partygate. Αυτά, σε συνδυασμό με τα αποτελέσματα των αυτοδιοικητικών εκλογών οδήγησαν μερίδα των συντηρητικών να καταθέσει πρόταση μομφής εναντίον του Μπόρις Τζόνσον, την οποίαν και κέρδισε αλλά με βαρύτατες απώλειες.

Στις 5 Ιουλίου, μετά το σκάνδαλο Κρις Πίνσερ, τόσο ο Ρίσι Σούνακ όσο και ο Σάτζιντ Τζάβιντ, Υπουργός Οικονομικών και Υπουργός Υγείας και Κοινωνικής Φροντίδας αντίστοιχα, παραιτήθηκαν. Ένας μεγάλος αριθμός άλλων μελών της κυβέρνησης επίσης παραιτήθηκαν. Συντηρητικοί βουλευτές και βουλευτές της αντιπολίτευσης, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων μελών του υπουργικού συμβουλίου του Τζόνσον, ζήτησαν από τον ίδιο τον Τζόνσον να παραιτηθεί. Ο Κιρ Στάρμερ, ηγέτης της αντιπολίτευσης, επέκρινε τον Τζόνσον και τους Συντηρητικούς που παρέμειναν στο υπουργικό συμβούλιο. 

Ο Τζόνσον ανακοίνωσε στις 7 Ιουλίου ότι θα παραιτηθεί από αρχηγός του Συντηρητικού Κόμματος, δηλώνοντας ότι θα παραμείνει πρωθυπουργός μέχρι να εκλεγεί νέος αρχηγός κόμματος. Η εκλογή ηγεσίας αναμένεται στις 5 Σεπτεμβρίου 2022. Φαβορί θεωρείται ο Ρίσι Σουνάκ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Government ministers». Institute for Government. Μαΐου 2022. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουλίου 2022.
2. ↑  Jack Guy, Luke McGee and Ivana Kottasová (7 July 2022). «UK Prime Minister Boris Johnson resigns after mutiny in his party». CNN. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 July 2022.. Ανακτήθηκε στις 7 July 2022.
3. ↑  «Rishi Sunak resigns as chancellor in devastating blow to Boris Johnson». *Independent*. 5 July 2022. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 July 2022.. Ανακτήθηκε στις 6 July 2022.
4. ↑  «Boris Johnson blames 'the herd,' resigns to make way for new U.K. leader». *The Washington Post*. 7 July 2022. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2022-07-07.. Ανακτήθηκε στις 7 July 2022.
5. ↑  «Boris Johnson resigns: Five things that led to the PM's downfall». BBC. 7 July 2022. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 July 2022.. Ανακτήθηκε στις 7 July 2022.
6. ↑  «Boris Johnson facing calls to quit as PM as soon as possible». BBC. 7 July 2022. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 July 2022.. Ανακτήθηκε στις 7 July 2022.
7. ↑  «Ο Ρ. Σουνάκ κέρδισε τον τέταρτο γύρο στη διαδικασία για την ανάδειξη του διαδόχου του Τζόνσον». Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2022.
Η **γλώσσα Άσα** (ISO 639-3: *aas*, Ethnologue: *aas*, Glottolog: *aasa1238*, συχνά αναγράφεται και ως *Aasá*/*Aasax*) είναι γλώσσα που χρησιμοποιούνταν από το έθνος των Άσα στην περιφέρεια Μανυάρα της βόρειας Τανζανίας.

Περιγραφή
---------

Η γλώσσα θεωρείται εξαφανισμένη ή σχεδόν εξαφανισμένη, καθώς οι εθνικοί Άσα θυμούνται μόνο λίγες λέξεις τις οποίες είχαν ακούσει παλιά από τους μεγαλύτερους σε ηλικία, και σχεδόν όλοι πλέον χρησιμοποιούν την γλώσσα Μασσάι. Δεν διασώζονται πολλές πληροφορίες για την Άσα, και οι όποιες καταγεγραμμένες εμφανίσεις της πιθανώς ήταν λέξεις οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν σε μητρώα των Μασσάι όπως η υβριδική γλώσσα Μπούγκου. Σύμφωνα με την απογραφή του 1999 χρησιμοποιούνταν από 350 ομιλητές. Η γλώσσα δεν διαθέτει γραπτή μορφή.

Ταξινομείται συνήθως ως μέλος των Κουσιτικών γλωσσών, και η πλησιέστερη προς αυτή θεωρείται η γλώσσα Κουάντζα. Ωστόσο είναι πιθανό πως διαθέτει και μη κουσιτικά στοιχεία τα οποία διατήρησε από παλαιότερη γλωσσική μετατόπιση, και έτσι μερικές φορές δεν ταξινομείται καθόλου. Ο λαός των Αραμανίκ μιλούσε κάποτε την Άσα, αλλά αργότερα άρχισε να χρησιμοποιεί την Νάντι, και σύμφωνα με το πρότυπο ISO η καταχώρηση της γλώσσας Αραμανίκ ως *aam* συγχωνεύτηκε στο *aas* (Άσα) το 2014.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hammarström, Harald· Forkel, Robert· Haspelmath, Martin· Bank, Sebastian, επιμ. (2016). «Aasax». *Glottolog 2.7*. Jena: Max Planck Institute for the Science of Human History.
2. ↑  «aas | ISO 639-3». *iso639-3.sil.org* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2018.
3. ↑  «Aasáx» (στα αγγλικά). *Ethnologue*.. Ανακτήθηκε στις 2018-08-25.
4. ↑  "Towards a new classification of African languages" Αρχειοθετήθηκε 2017-12-24 στο Wayback Machine. *Linguistic Contribution to the History of Sub-Saharan Africa,* University of Lyons
5. ↑  «aam | ISO 639-3». *iso639-3.sil.org* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2018.

Σχετική βιβλιογραφία
--------------------

* Petrollino, Sara & Maarten Mous, 2010, *Recollecting Words and Expressions in Aasá, a Dead Language in Tanzania*

* Fleming, Harold C. 1969. Asa and Aramanik: Cushitic hunters in Masai-land. Ethnology: international journal of cultural and social anthropology 8. 1-36.
* Winter, J. C. 1979. Language Shift Among the Aasáx, A Hunter-Gatherer Tribe in Tanzania. Sprache und Geschichte in Afrika 1. 175-204.
* Sommer, Gabriele. 1992. A Survey on Language Death in Africa. In Brenzinger, Matthias (ed.), Language Death: Factual and Theoretical Explorations with Special Reference to East Africa, 301-413. Berlin/New York: Berlin: Mouton de Gruyter.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Αγγλικά) OLAC resources in and about the Asa language Αρχειοθετήθηκε 2019-05-19 στο Wayback Machine.
Ο **Γεώργιος-Ροδόλφος**, πολων. Georg Rudolf von Liegnitz (22 Ιανουαρίου 1595 - 14 Ιανουαρίου 1653) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας της Λεγκνίτσα/Λήγκνιτς και του Βόλουφ/Βόλαου. Ανθρωπιστής, προστάτης των τεχνών, συνθέτης και ποιητής, έγινε επίσης κυβερνήτης της Άνω Σιλεσίας (1621-28, 1641-53).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δεύτερος (επιζήσας) γιος του Ιωακείμ-Φρειδερίκου δούκα του Μπζεγκ, Ολάβα, Βόλουφ, Λεγκνίτσα και της Άννας-Μαρίας των Ασκάνια, κόρης του Ιωακείμ-Ερνέστου πρίγκιπα του Άνχαλτ.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1614 την εξαδέλφη του Σοφία-Ελισάβετ των Ασκάνια, κόρη του εκ μητρός θείου του Ιωάννη-Γεωργίου Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου. Για τον γάμο, ο Γεώργιος-Ροδόλφος μεταστράφηκε στον Προτεσταντισμό. Δεν απέκτησαν απογόνους και η Σοφία-Ελισάβετ απεβίωσε το 1622.

Το 1624 ο Γεώργιος-Ροδόλφος έκανε δεύτερο γάμο με την εξαδέλφη του Ελισάβετ-Μαγδαληνή των Ποντιέμπραντυ, κόρη του Καρόλου Β΄ δούκα του Μύνστερμπεργκ-Ελς και της Ελισάβετ-Μαγδαληνής των Ποτιέμπραντυ (εκ πατρός θείας του). Ούτε και από αυτόν τον γάμο αποκτήθηκαν παιδιά.

Πηγές
-----

* von Isenburg, Prince W.K. & Schwennicke D.; Europäische Stammtafeln (Vol III, Part I, Table 11), Marburg (1984).
* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast: Silesia". Genealogy.EU.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p36632.htm#i366313.
2. ↑  www.die-fruchtbringende-gesellschaft.de/files/fg\_beacon.txt. Ανακτήθηκε στις 24  Φεβρουαρίου 2015.
3. ↑  *Czech National Authority Database*. jo2016930532. Ανακτήθηκε στις 17  Δεκεμβρίου 2022.
4. ↑  p4109.htm#i41088. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
5. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 57435914
* ISNI: 0000 0000 1234 5074
* GND: 120065703
* SUDOC: 229844413
* NKC: jo2016930532

 |

 |
Ο **Γκιζελέρ**, *Giselher*, ήταν βασιλιάς της Βουργουνδίας στο Τραγούδι των Νιμπελούγκεν, αδελφός των βασιλέων Γκοντομάρ Α΄ και Γκούντερ. Ιστορικά, αυτά αντιστοιχούν σε τρεις γιους του βασιλιά Γεβίκκα: Gernot (Γκοντομάρ A΄), Gislaharius (Γκιζελέρ) και Gundaharius (Γκούντερ), που κυβέρνησαν τους Βουργουνδούς τη δεκαετία του 410. Το όνομά του σημαίνει «δεσμευμένος πολεμιστής».

Στο Τραγούδι των Νιμπελούγκεν (Νibelunglied), είναι αρραβωνιασμένος με την Ντήτλιντ, την κόρη τού Ρύτιγκερ κόμη του Μπεχελάρεν. Απεβίωσε λίγο πριν το 436. Ήταν πιθανότατα ο δεύτερος γιος τού Γεβίκκα, όχι ο τρίτος, όπως αναφέρεται στο Τραγούδι των Νιμπελούγκεν. Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Γκούντερ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Giselher (στα Γερμανικά)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Das Nibelungenlied» (μέση υψηλή γερμανική γλώσσα) 1203.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΓκοντομάρ Α΄ | **Βασιλιάς της Βουργουνδίας**411 - ; | ΔιάδοχοςΓκούντερ |
Ο **Δήμος Τύμφης** ήταν δήμος του νομού Ιωαννίνων που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ζαγορίου. Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα του νομού, βόρεια της πρωτεύουσας του νομού, των Ιωαννίνων, και απλωνόταν στις πλαγιές της Τύμφης. Ο δήμος Τύμφης συνόρευε με τους δήμους Κεντρικού Ζαγορίου, Ανατολικού Ζαγορίου, Μαστοροχωρίων και με τις κοινότητες Πάπιγκου, Βοβούσας και Δίστρατου. Ο δήμος αποτελούνταν από δώδεκα δημοτικά διαμερίσματα. Καταλάμβανε έκταση 428,3 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 1.493 κατοίκους. Ο δήμος Τύμφης ήταν ο μεγαλύτερος σε έκταση δήμος του νομού ιωαννίνων και παράλληλα ο πιο αραιοκατοικημένος με πυκνότητα πληθυσμού μόλις τρεις κάτοικοι ανά τ.χλμ.. Έδρα του δήμου ήταν το χωριό Τσεπέλοβο.

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:

 **Δ.δ. Τσεπελόβου**  -- το Τσεπέλοβον [ 488 ]
 **Δ.δ. Βραδέτου**  -- το Βραδέτο [ 23 ]
 **Δ.δ. Βρυσοχωρίου**  -- το Βρυσοχώριον [ 109 ]
 **Δ.δ. Ηλιοχωρίου**  -- το Ηλιοχώρι [ 40 ]
 **Δ.δ. Καπεσόβου**  -- το Καπέσοβον [ 67 ]
 **Δ.δ. Κήπων**  -- οι Κήποι [ 110 ]
 **Δ.δ. Κουκκουλίου**  -- το Κουκκούλιον [ 78 ]
 **Δ.δ. Λαΐστης**  -- η Λαΐστα [ 127 ]
 **Δ.δ. Λεπτοκαρυάς Ζαγορίου**  -- η Λεπτοκαρυά [ 65 ]
 **Δ.δ. Νεγάδων**  -- οι Νεγάδες [ 48 ]
 **Δ.δ. Σκαμνελλίου**  -- το Σκαμνέλλιον [ 233 ]
 **Δ.δ. Φραγκάδων**  -- οι Φραγκάδες [ 105 ]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δήμος Τύμφης
* Σελίδα για τα Ζαγοροχώρια Αρχειοθετήθηκε 2009-06-24 στο Wayback Machine.


|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Ιωαννίνων |
| --- |
|  |
| Δήμοι | 
* Ιωαννιτών
* Αγίου Δημητρίου
* Ανατολής
* Ανατολικού Ζαγορίου
* Άνω Καλαμά
* Άνω Πωγωνίου
* Δελβινακίου
* Λάκκας Σουλίου
* Δωδώνης
* Εγνατίας
* Εκάλης
* Ευρυμενών
* Ζίτσας
* Καλπακίου
* Κατσανοχωρίων
* Κεντρικού Ζαγορίου
* Κόνιτσας
* Μαστοροχωρίων
* Μετσόβου
* Μολοσσών
* Μπιζανίου
* Παμβώτιδος
* Πασαρώνος
* Περάματος
* Πραμάντων
* Σελλών
* Τζουμέρκων
* Τύμφης
 |
|  |
| Κοινότητες | 
* Αετομηλίτσας
* Βαθυπέδου
* Βωβούσας
* Δίστρατο
* Καλαρρυτών
* Λάβδανης
* Ματσουκίου
* Μηλιάς
* Νήσου Ιωαννίνων
* Πάπιγκου
* Πωγωνιανής
* Σιράκου
* Φούρκας
 |

 |
Ο **Βρεταννικός** (π. 12 Φεβρουαρίου 41 μ.Χ. - 11 Φεβρουαρίου 55) από την Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία ήταν γιος τού Αυτοκράτορα Κλαύδιου και της τρίτης συζύγου του Βαλερίας Μεσσαλίνας, κόρης τού Μάρκου Βαλέριου Μεσσάλα. Το αρχικό όνομά του ήταν Τιβέριος Κλαύδιος Γερμανικός· το 43 ο Κλαύδιος κατέκτησε τη Βρεταννία και άλλαξε το όνομα τού γιου του σε Τιβέριος Κλαύδιος Καίσαρ Βρεταννικός.

Βιογραφία
---------

Ο μεγαλύτερος γιος τού Κλαύδιου, ο Κλαύδιος Δρούσος, είχε αποβιώσει τεσσάρων ετών, έτσι ο Βρεταννικός έμεινε μόνος διάδοχος. H Μεσσαλίνα είχε ισχυρή επιρροή, όμως το 48 στην εορτή των Βιμιναλίων παντρεύτηκε προσποιητά έναν από τους εραστές της, τον Γάιο Σίλιο και έκανε ένα δαπανηρό γαμήλιο συμπόσιο. Οι πολιτικοί εχθροί της, όπως ο Νάρκισσος, πληροφόρησαν τον Κλαύδιο, ότι οι δύο τους σχεδίαζαν να τον εκτοπίσουν και ο Νάρκισσος, προφασιζόμενος ότι είχε διαταγή τού Κλαυδίου, διέταξε τον φόνο της. Το επόμενο έτος ο Κλαύδιος νυμφεύτηκε για τέταρτη φορά, με την Αγριππίνα τη Νεότερη. Γι' αυτήν ήταν ο τρίτος γάμος· από τον πρώτο της είχε γιο τον Νέρωνα, ο οποίος υιοθετήθηκε από τον Κλαύδιο και νυμφεύτηκε την Κλαυδία Οκταβία, κόρη τού Κλαύδιου από τη Μεσσαλίνα. Το 54 απεβίωσε ο Κλαύδιος και ο Νέρων, που ήταν τέσσερα έτη μεγαλύτερος τού Βρεταννικού, αναγορεύθηκε Αυτοκράτορας. Τέσσερις μήνες μετά ο Βρεταννικός απεβίωσε σε ηλικία 14 ετών, δηλητηριασμένος με διαταγή τού Νέρωνα, για να μην απειλήσει ως γνήσιος γιος, τον θρόνο του. Τα γεγονότα περιγράφονται στα Χρονικά του Τάκιτου.

Η ζωή του ενέπνευσε τον Γάλλο δραματουργό Ρακίνα και έγραψε την τραγωδία *Βρεταννικός* (1669).

Πηγές
-----

* Dio Cassius. Historia Romanum. Books LX-LXII.
* Suetonius. Twelve Caesars. Life of Claudius. Life of Titus.
* Tacitus. Annals. Books XI-XIII.

Παραπομπές
----------

1. ↑ . «dbpedia.org/page/Britannicus».
2. ↑ . «en-academic.com/dic.nsf/Britannicus».
3. ↑ . «greek-language.gr/digitalResources/Η Ρώμη και ο κόσμος της».
4. ↑ . «gallica.bnf.fr/ark:/Oeuvres complètes de Tacite. Tome premier. Annales».
5. ↑ . «salon-litteraire.linternaute.com/fr/jean-racine/britannicus-de-racine-resume».

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 23621133
* LCCN: n86071071
* ISNI: 0000 0000 2849 1981
* GND: 1119334071
* SUDOC: 242603084

 |

 |
Ο **Γκέρχαρτ**, γερμ. Gerhard (1378 - 1461) από τον Οίκο του Λα Μαρκ ήταν κόμης του Λα Μαρκ (1430-1461).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τρίτος γιος του Αδόλφου Γ΄ κόμη του Λα Μαρκ & της Κλέβης και της Μαργαρίτας των Γύλιχ, κόρης του Γκέρχαρντ ΣΤ΄ κόμη του Μπεργκ και του Ράβενσμπεργκ.

Το 1364 απεβίωσε ο Αδόλφος Γ΄ και ο πρωτότοκος Αδόλφος Α΄ έλαβε την Κλέβη, ενώ ο δευτερότοκος Ντήτριχ Θ΄ είχε πάρει από το προηγούμενο έτος το Λα Μαρκ. Το 1398 ο Ντήτριχ Θ΄ απεβίωσε στη μάχη και τον διαδέχθηκε ο Αδόλφος Α΄. Ο φιλόδοξος Γκέραρτ διεκδίκησε το Λα Μαρκ και με τη βοήθεια του αρχιεπισκόπου της Κολωνίας ήλθε σε ένοπλη αντιπαράθεση με τον αδελφό του. Το 1430 συμφώνησαν να λάβει το μεγαλύτερο μέρος της κομητείας με τον όρο ότι θα τον κληρονομούσε ο Ιωάννης Α΄, γιος τού Αδόλφου Α΄.

Το 1461 απεβίωσε ο Γκέρχαρτ άτεκνος και το Λα Μαρκ κληροδοτήθηκε στον ανιψιό του Ιωάννη Α΄, που από το 1448 ήταν δούκας της Κλέβης· έτσι οι δύο κομητείες ενώθηκαν πάλι.

Πηγές
-----

* stirnet.com

Παραπομπές σε πηγές
-------------------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 13736282X. Ανακτήθηκε στις 15  Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  p4303.htm#i43029.
3. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 81563805
* GND: 13736282X

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Gerhard, Count of Mark  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το γκινίσι Το γκινίσι
Το ***γκινίσι***, ή αλλιώς ***γκινόσο***, είναι εργαλείο της ξυλουργικής τέχνης και της επιπλοποιίας. Μοιάζει με το ροκάνι αλλά η κοπτική του λάμα είναι πολύ στενή με πλάτος 4 έως 6 χιλιοστά. Η λέξη πιθανά να προέρχεται ως τουρκικό δάνειο, τουρκ. *genis* = *«ροκάνι του ξυλουργού»*. Μπορεί όμως να έχει και ιταλική προέλευση από τη σχετική λέξη, *ginochio*, που εκτός των άλλων σημαίνει και *κομμάτι ξύλου με άρθρωση*.

Ο ξυλουργικός σύνδεσμος της γκινισιάς γινόταν παλαιότερα με χρήση αυτού του εργαλείου χειρός. Συγκεκριμένα, το γκινίσι βοηθούσε στη διάνοιξη στενόμακρου αυλακιού πάνω στο ξύλο με έναν αργό, χειρωνακτικό τρόπο, που απαιτούσε υπομονή αλλά και εμπειρία. Σήμερα το γκινίσι έχει περάσει στην ιστορία και σύγχρονα μηχανικά εργαλεία χρησιμοποιούνται για τις γκινισιές, ιδίως στην επιπλοποιία. 

 Διαμπερής γκινισιά (*αυλάκωση*) πάνω σε ξύλινη επιφάνεια

  

Το γκινίσι τυπικά δημιουργούσε σχισμή ή αυλάκωση επάνω σε ένα ξύλινο στοιχείο ή πριστό σε αξονική κατεύθυνση (κατά μήκος των ινών του) με τελικό στόχο τη συνένωση ξύλων ή μελών του για την παραγωγή ενός τμήματος επίπλου ή ξυλουργικού στοιχείου. Η αυλάκωση τυπικά είναι μικρού βάθους και συνήθως έχει πλάτος 4 έως 6 χιλιοστά. Παρόμοιο εργαλείο χειρός για μεγαλύτερες αυλακώσεις λεγόταν και *γκινόσο* (σημ. είχε κοπτική λάμα με πλάτος μέχρι 2 εκατοστά).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σιμωνέτης, Γιάννης Θ. (2001). *Γλωσσάρι της Μαστοράντζας*. Αθήνα: Εκδόσεις Ξύλο-Έπιπλο. σελ. 79.
2. ↑
3. ↑  «ΛΕΞΙΚΟ ΤΟΥ ΙΔΙΩΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΝΙΣΥΡΟΥ» (PDF). *ΜΙΧ. ΣΚΑΝΔΑΛΙΔΗ*. 15 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2022.  σελ. 177
4. ↑  Σκαρβέλης, Μιχάλης (2019). *Τεχνολογία Παραγωγής Επίπλου*. Θεσσαλονίκη: Εκδόσεις Τζιόλα. σελ. 321.
Ο **Γεώργιος Αριστείδης Καρυδιάς** (αγγλ : *George Aristides Caridia*) (Καλκούτα 20 Φεβρουαρίου 1869 - Λονδίνο 21 Απριλίου 1937), ήταν Βρετανός με ελληνική καταγωγή αθλητής της αντισφαίρισης και ολυμπιονίκης.

Ο Καρυδιάς καταγόταν από ελληνική οικογένεια της Αλεξάνδρειας στην Αίγυπτο , ο ίδιος γεννήθηκε στην Ινδία, αγωνιζόταν περίπου από το 1895 έως το 1914. 

Το 1903 ο Καρυδιάς έγινε τακτικό μέλος του ΟΑΑ , μέλος του συλλόγου ήταν και ο θείος του Αλέξανδρος Οράτης. Πήρε μέρος στις μεγαλύτερες διοργανώσεις της εποχής του, στο Γουίμπλετον η καλύτερη συμμετοχή του ήταν το 1903 όπου έφτασε στα ημιτελικά και στα προημιτελικά στο διπλό αντρών το 1898, το 1899 και το 1909 στο μονό αντρών χάνοντας από τον Μαυροκορδάτο. Το 1904 κατέκτησε το Γαλλικό κλειστό πρωτάθλημα και το 1902 το Ουαλικό πρωτάθλημα. Στο κλειστό πρωτάθλημα Βρετανίας το 1907 έφτασε έως τον τελικό όπου έχασε από τον Άρθουρ Γκορ. 

Πήρε μέρος στους ολυμπιακούς αγώνες του 1908 με την Μεγάλη Βρετανία όπου αναδείχτηκε τρίτος ολυμπιονίκης κι έφτασε μέχρι τα ημιτελικά, εκεί έχασε από τον Γερμανό Ότο Φρόιτζχαϊμ (Otto Froitzheim) με 3-1 σετ (6-4 6-1 5-7 6-1). Επίσης τρίτος ολυμπιονίκης ήταν και στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον Τζορτζ Σίμοντ (George Simond). 

Πήρε μέρος και στους ολυμπιακούς αγώνες του 1912, αποκλείστηκε στα προημιτελικά όπου έχασε από τον Αυστραλό Τόνυ Γουίλντινγκ και στο διπλό αποκλείστηκε στον α΄γύρο με συμπαίκτη τον Μαυροκορδάτο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *ITF website*.
2. 1 2 3 4 5  Στατιστικά αθλητών των ολυμπιακών αγώνων Γεώργιος Αριστείδης Καρυδιάς Αρχειοθετήθηκε 2013-02-02 στο Wayback Machine.
3. 1 2 3 4  Ελευθέριου Σκιαδά, *100 χρόνια Όμιλος Αντισφαίρισης Αθηνών 1895-1995*, Μικρός Ρωμηός Ε.Π.Ε. ISBN 960-85466-2-1
Συντεταγμένες: 8°39′5.87″S 119°34′35.65″E﻿ / ﻿8.6516306°S 119.5765694°E﻿ / -8.6516306; 119.5765694

Το **Εθνικό Πάρκο Κομόντο** είναι Εθνικός Δρυμός που βρίσκεται στην Ινδονησία, στα νησιά Nusa Tenggara ή αλλιώς Μικρά Σούντα. Ο Δρυμός αυτός από το 1991 έχει χαρακτηριστεί ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO.

Από τα πιο γνωστά είδη ζώων που κατοικούν στα νησιά, αποτελεί ο βάρανος του Κομόντο, γνωστότερος ως Δράκος του Κομόντο. Το είδος αυτό αποτελεί την μεγαλύτερη εν ζωή σαύρα του πλανήτη.

Για την προστασία του, τα νησιά Παντάρ και Ρίνκα (τα οποία είναι και τα μεγαλύτερα) ανακηρύχθηκαν ήδη από το 1938 προστατευόμενες περιοχές, ενώ το 1965 ο ίδιος χαρακτηρισμός δόθηκε και στο νησί του Κομόντο. Το Εθνικό Πάρκο του Κομόντο ιδρύθηκε το 1980 και αρχικά περιελάμβανε περίπου 75.000 εκτάρια. Το 1984 τα όρια του επεκτάθηκαν και στο νησί Φλόρες.

Σήμερα η προστατευόμενη περιοχή περιλαμβάνει εκτός από τα 4 αυτά, άλλα 25 μικρότερα νησιά, καλύπτοντας συνολικά μια έκταση 1.733 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Στα χρόνια που πέρασαν από την έναρξη της λειτουργίας του, ο σκοπός του πάρκου έχει αναβαθμιστεί, προσφέροντας προστασία εκτός από τους Δράκους και σε άλλα ζώα της περιοχής.

Φωτογραφίες
-----------

Εικόνες από την πανίδα του Πάρκου

* 
* 
* 
*

Δείτε επίσης
------------

* Μεγάλος Κοραλλιογενής Ύφαλος
* Νησιά Γκαλαπάγκος
* Χερσόνησος Βαλντές

Παραπομπές
----------

1. 1 2  UNESCO: Advisory Body Evaluation
2. ↑  «Ministry of Forestry: Komodo NP». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 13 Αυγούστου 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Εθνικό Πάρκο Κομόντο** |


|  |  |
| --- | --- |
| WikiVoyage logoWikiVoyage logo | Στο Wikivoyage υπάρχει ταξιδιωτικός οδηγός σχετικός με το λήμμα:   **Εθνικό Πάρκο Κομόντο** |

* Komodo National Park website
* Official UNESCO website
* Komodo Island Αρχειοθετήθηκε 2021-01-26 στο Wayback Machine.
* Photos from Komodo by Ole Holbech
* New7Wonders of Nature
* Kanawa island a resort Island within Komodo National Park

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 242316950
* LCCN: sh2018002545
* GND: 4813835-6

 |

 |
Εθνικό Πάρκο Λαχέμαα
Το **Εθνικό Πάρκο Λαχέμαα** βρίσκεται στην βόρεια Εσθονία 70 χιλιόμετρα ανατολικά της πρωτεύουσας Ταλίν.Βόρεια του πάρκου βρίσκεται ο Φιλανδικός κόλπος και νότια ο αυτοκινητόδρομος Ταλίν-Νάρβα.Η έκτασή του καλύπτει 725 τ.χλμ. (συμπεριλαμβανομένων 250,9 τ.χλμ.θάλασσας).Ήταν η πρώτη περιοχή που χαρακτηρίστηκε ως εθνικό πάρκο στα πλαίσια της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.Είναι το μεγαλύτερο πάρκο στην Εσθονία και ένα από τα μεγαλύτερα εθνικά πάρκα της Ευρώπης.

Ιστορία
-------

Το όνομα Λαχέμαα προέρχεται από το πιο μελετημένο τμήμα της ακτής της βόρειας Εσθονίας, όπου τέσσερις μεγάλες χερσονήσοι (*Juminda, Pärispea, Käsmu* και *Vergi*) χωρίζονται μεταξύ τους από τέσσερις κόλπους.Η ονομασία Λαχέμαα μεταφράζεται ως η 'Γη των κόλπων'.

Το εθνικό πάρκο ιδρύθηκε το 1971 και είναι ένα από τα κύρια τουριστικά αξιοθέατα στην Εσθονία. Πολλές εταιρείες προσφέρουν πακέτα ημερήσιας εκδρομής από το Τάλιν.Αρκετοί είναι και αυτοί που επιλέγουν να εξερευνήσουν το πάρκο μόνοι τους.

Πριν από το 1991, η Σοβιετική Ένωση χρησιμοποιούσε μια μεγάλη μυστική υποβρύχια βάση στο *Hara*.Η βάση χτίστηκε τη δεκαετία του 1950 κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Τα ερείπια αυτής της πρώην σοβιετικής βάσης υποβρυχίων βρίσκονται τώρα εξ ολοκλήρου στο πάρκο Λαχέμαα κοντά στον ομώνυμο φάρο Λαχέμαα.

Γεωγραφία
---------

Με δάση να καλύπτουν πάνω από το 70% του Εθνικού Πάρκου Λαχέμαα, η περιοχή έχει πλούσια χλωρίδα και πανίδα.Το τοπίο έχει πολλά ανυψωμένα έλη, συμπεριλαμβανομένου του 7.000 ετών *Laukasoo*.Το πάρκο περιλαμβάνει πολλά μονοπάτια τα οποία είναι γεμάτα άγρια ζώα.Κάποια από τα ζώα αυτά είναι αγριόχοιροι, κόκκινα ελάφια, λύκοι, αρκούδες και λύγκες.Η ακτή είναι καλυμμένη με βράχια και ογκόλιθους, και χρησιμοποιείται κάθε χρόνο από γερανούς ως ενδιάμεσο σταθμό στο δρόμο τους προς το Βόσπορο και την Αίγυπτο.

Υπάρχουν τέσσερα αρχοντικά που βρίσκονται στο εθνικό πάρκο, το *Palmse manor*, το γραφικό αρχοντικό *Vihula*, το *Kolga manor*, και το μπαρόκ *Sagadi Manor*, φημισμένο αρχοντικό της Εσθονίας που μαζί με τα άλλα τρία αποτελούν μια από τις πιο ασυνήθιστες ομάδες αρχοντικών στο η χώρα.

Παραπομπές
----------

1. "Take a Look Inside These Abandoned Submarines & Bases" Αρχειοθετήθηκε 2020-08-14 στο Wayback Machine.
2. Lahemaa National Park: from coastal drumlins to Kõrvemaa
3. The Baltic coast
4. Sagadi Manor

Δείτε επίσης
------------

* Τάλιν
* Φιλανδικός Κόλπος
* Ρουχνού