recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ
Το **Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ (UvA)** (Ολλανδικά: **Universiteit van Amsterdam**) βρίσκεται στην καρδιά της πόλης του Άμστερνταμ, στην Ολλανδία και είναι ένα από τα μεγαλύτερα Πανεπιστήμια στην Ευρώπη. Αποτελείται από επτά σχολές: Ανθρωπιστικών σπουδών, Κοινωνιολογίας και Ψυχολογίας, Οικονομικών, Νομικής, Θετικών επιστημών, Ιατρικής και Οδοντιατρικής. Έχει έντονο το διεθνές στοιχείο καθώς προσφέρει περισσότερα από 85 Αγγλόφωνα μεταπτυχιακά προγράμματα μάστερ. Η συντομογραφία UvA το διαχωρίζει από το δεύτερο πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ, το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο (Ολλανδικά: Vrije Universiteit) (VU). Είναι το μοναδικό πανεπιστήμιο στο Μπενελούξ που διδάσκει τη νέα ελληνική γλώσσα.

Ιστορία
-------

Τον Ιανουάριο του 1632, δύο διεθνώς αναγνωρισμένοι επιστήμονες, ο Caspar Barlaeus και ο Gerardus Vossius, εγκαινίασαν στο Άμστερνταμ την Athenaeum Illustre - την λαμπρή σχολή - η οποία στεγαζόταν σε ένα παρεκκλήσι του δέκατου τετάρτου αιώνα, το Αgnietenkapel. Η σχολή αυτή ιδρύθηκε με σκοπό να παρέχει εκπαίδευση σχετική με το Εμπόριο και την Φιλοσοφία. Τα μαθήματα παραδίδονταν στην οικία των καθηγητών καθώς το ίδρυμα δεν ήταν ακόμη κανονικό πανεπιστήμιο. Η **Athenaeum Illustre** παρέμεινε ένα μικρό ίδρυμα μέχρι τον δέκατο ένατο αιώνα, με λιγότερους από 250 μαθητές και οκτώ καθηγητές. Η κατάσταση αυτή άλλαξε με αργούς ρυθμούς. Το 1815, η Athenaeum Illustre αναγνωρίστηκε επίσημα ως ίδρυμα ανώτατης εκπαίδευσης. Το 1877, έγινε **Δημοτικό Πανεπιστήμιο** (Ολλανδικά:Gemeentelijke Universiteit van Amsterdam) (GU) και είχε τη δυνατότητα να παρέχει πτυχία ανώτατης εκπαίδευσης. Οι καθηγητές διορίζονταν από το δημοτικό συμβούλιο και ο δήμαρχος προέδρευε της διοίκησης του πανεπιστημίου. Επειδή το συμβούλιο της πόλης του Άμστερνταμ ξεχώριζε για την προοδευτική του πολιτική το σχήμα αυτό εγγυόταν ένα μεγάλο βαθμό διανοητικής ελευθερίας για το πανεπιστήμιο. Ελάχιστα άλλαξαν μέχρι το 1961. Την χρονιά αυτή, το κράτος ανέλαβε τον οικονομικό έλεγχο. Το πανεπιστήμιο έπαψε να είναι Δημοτικό Πανεπιστήμιο και μετονομάστηκε σε **Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ**. Το 1969, το πανεπιστήμιο βρέθηκε στην επικαιρότητα όταν το διοικητικό του κέντρο στο Maagdenhuis καταλήφθηκε από φοιτητές που απαιτούσαν μεγαλύτερη δημοκρατική επιρροή. Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών των εβδομήντα και ογδόντα το πανεπιστήμιο βρέθηκε αρκετές φορές στο επίκεντρο εθνικών φοιτητικών κινητοποιήσεων.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ** |

* Ο δικτυακός τόπος του Πανεπιστημίου του Άμστερνταμ (Αγγλικά)
* Ο δικτυακός τόπος του Πανεπιστημίου του Άμστερνταμ (Ολλανδικά)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 154267773
* LCCN: n78096043
* ISNI: 0000 0001 2297 316X
* GND: 1010694-7
* SUDOC: 026431610
* BNF: cb11868030s (data)
* BIBSYS: 94005116
* ULAN: 500220639
* NLA: 35006124
* NKC: nlk20040153427
* BNE: XX90363
* CiNii: DA00497408

 |

 |
Ο **Ρενώ Ριντέλ** (γαλλικά: *Raynald Ridel*), ήταν δεύτερος κόμης του Ποντεκόρβο, και δούκας της Γκαέτα ως υποτελής του πρίγκιπα της Κάπουα από το 1086 μέχρι το θάνατό του:157. Ήταν γιος και διάδοχος του Γκοντφρουά Ριντέλ.

Η θητεία του σηματοδότησε έναν πολιτικό διαχωρισμό μεταξύ Γκαέτα και Πόντεκόρνο, ένα τεράστιο αγροτικό κάστρο όπου κατοικούσαν οι Ριντέλ. Κυβέρνησαν την ύπαιθρο από το Ποντεκόρνο και δεν ενδιαφέρθηκαν πολύ για τις υποθέσεις της ελληνικής και αστικής Γκαέτα, όπου ήταν σε μεγάλο βαθμό ανεπιθύμητες. Ο Ρενώ δεν κυβέρνησε πολύ και διαδέχτηκε ο μοναδικός γιος του, ο Γκουαλγκάνος, πριν από το 1091:158.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Ιουλίου 2021.
2. 1 2 3  Patricia Skinner, *Family Power in Southern Italy: The Duchy of Gaeta and its Neighbours, 850-1139*, Cambridge University Press: 1995
Ο **Σάβα Βάλτσεβ Φιλαρέτοβ** (Сава Вълчев Филаретов), (20 Οκτωβρίου 1825 - 13 Νοεμβρίου 1863) ήταν εξέχων Βούλγαρος εκπαιδευτικός και παιδαγωγός.

Γεννήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 1825 στο χωριό Ζεράβνα του Σλίβεν, στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Έμαθε τα πρώτα γράμματα στο Κότελ και από το 1843 έως το 1848 δίδασκε στο Σούμεν, και στα αρχεία του Δημητράκη Χατζηπάνεβ διατηρείται η σύμβασή του για διδασκαλία. Έλαβε την ανώτατη εκπαίδευσή του στην Μεγάλη του Γένους Σχολή της Κωνσταντινούπολης, στη συνέχεια στο Λύκειο της Οδησσού (1849-1852) και στη συνέχεια αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Μόσχας.

Η υπογραφή του
Επέστρεψε στη, Οθωμανική ακόμα, Βουλγαρία και ξεκίνησε να εργάζεται ως δάσκαλος στη Σόφια, όπου άνοιξε το πρώτο σχολείο Θηλέων. Ο Φιλαρέτοβ αναπτύσσει ενεργό δημόσια δραστηριότητα, συμμετέχει στον εκκλησιαστικό-εθνικό αγώνα, συνεργάζεται με βουλγαρικά και ρωσικά περιοδικά και εφημερίδες.

Με τη δραστηριότητά του τράβηξε την προσοχή των Οθωμανικών αρχών το 1861 και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Σόφια και να πάει στη Ρωσία. Την ίδια χρονιά κατάφερε να επιστρέψει στη Βουλγαρία ως γραμματέας του ρωσικού προξενείου στην Αδριανούπολη.

Πέθανε από φυματίωση στο Κάιρο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Сава ФИЛАРЕТОВ - ВЕСТНИК "ТРЕТА ВЪЗРАСТ" Αρχειοθετήθηκε 2021-08-29 στο Wayback Machine. (Βουλγάρικα)
2. ↑  Станимира Ангелова. Хаджи Димитраки Хаджипанев и неговата роля в управлението на Шумен. Известия на РИМ-Шумен, книга 17, 2017. стр. 173, (Βουλγάρικα)
3. ↑  Къща-музей "Сава Филаретов" - Жеравна | Опознай.bg, (Βουλγάρικα)
4. ↑  Николова, В. М. Куманов, „Кратък исторически справочник „България" – 3", ДИ Народна просвета, С. 1983, (Βουλγάρικα)
**Πλάκα με παράσταση της Γέννησης**εκτίθεται στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο της Αθήνας.

Περιγραφή
---------

Απεικονόζονται δύο σκηνές από τον κύκλο της Γέννησης σε επάλληλα επίπεδα. Στο επάνω εικονίζεται μικρό τμήμα από τον Ιωσήφ και τα πόδοα του όνου ,πιθανώς από τη φυγή στην Αίγυπτο. Στο κάτω συνοπτική απόδοση της Γέννησης Στο κέντρο υψηλή κτιστή φάτνη με το βρέφος εσπαργανωμένο και τα δύο συμμετρικά τοποθετημένα δεξιά και αριστερά. Τη σκηνή πλαισιώνουν δύο ανόμοια δέντρα με πλούσια φυλλώματα και δυνατούς κορμούς. Το αριστερό είναι κωνοφόρο, γνωστό από ρωμαϊκές σαρκοφάγους, με τη σημασία της διαιώνισης της ζωής και της αθανασίας Το δεξί δέντρο είναι άμπελος πιθανώς, συμβολίζει την ανθρώπινη φύση του Χριστού. Η επεξερφασία σε διαφορετικά επίπεδα της πλάκας μαρτυράει την επίδραση της αρχαιότητας. Η φάτνη θυμίζει τραπέζι σε συμπόσια νεκροδείπνων. Το κεφάλι των ζώων είναι έξεργο και το σώμα τους σε χαμηλό ανάγλυφο, σε πλάγια στάση, Η όλη παράσταση χαρακτηρίζεται από λιτότητα με επιδράσεις αρχαίων προτύπων, και κλασικίζουσα απόδοση των πτυχώσεων στο χιτώνα του Ιωσήφ. Χρονολογείται περί το 400 μ.Χ.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Μαρία Σκλάβου Μαυροειδή, Γλυπτά του Βυζαντινού Μουσείου Αθηνών : κατάλογος, εκδ.Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων,Αθήνα 1999, σελ.31

Πηγές
-----

* Μαρία Σκλάβου Μαυροειδή, Γλυπτά του Βυζαντινού Μουσείου Αθηνών : κατάλογος, εκδ.Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων,Αθήνα 1999.
Συντεταγμένες: 46°21′N 14°09′E﻿ / ﻿46.350°N 14.150°E﻿ / 46.350; 14.150

Ο Σάβα Μποχίνικα
Ο **Σάβα Μποχίνικα** (*σλοβενικά : Sava Bohinjka*) είναι ποταμός της Σλοβενίας ένας από τους παραποτάμους του Σάβα. Ο ποταμός συγχωνεύεται μετά από 31 χλμ ροής με τον Σάβα Ντολίνκα και σχηματίζουν τον ποταμό Σάβα .

Πηγάζει από τη Λίμνη Μποχίνι στο Όρος Τρίγκλαβ. Από την λίμνη ξεκινά το μικρό ποτάμι Τζεζέρνιτσα και μετά από 100 μέτρα συγχωνεύεται με το ρέμα Μοστνίτσα κι εκεί δημιουργείτε ο ποταμός. Το ποτάμι είναι 31 χιλιόμετρα μήκος και έχει λεκάνη απορροής 381 τετραγωνικά χλμ. Ρέει μέσα από το χωριό Μπλεντ κοντά στη Λίμνη Μπλεντ κι επειτα συναντα τον ποταμό Σάβα Ντολίνκα και μαζί σχηματίζουν τον ποταμό Σάβα.

Στην λίμνη Μποχίνι εκβάλει το ρέμα Σάβιτς το οποίο τροφοδοτείται με νερό από την κοιλάδα των λιμνών του Τρίγκλαβ. Ο Σάβιτς είναι γνωστός για τον περίφημο 60 μέτρων καταρράκτη.

Αναφορές
--------

* *Мала енциклопедија Просвета*, Треће издање (1985); Београд: „Просвета"; ISBN 86-07-00001-2, στα σερβικά
* Јован Ђ. Марковић (1990): *Енциклопедијски географски лексикон Југославије* Сарајево: „Свјетлост"; ISBN 86-01-02651-6, στα σερβικά

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Sava Bohinjka στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 240906406
* GND: 4250408-9

 |

 |
Ο **Ποδοσφαιρικός Όμιλος Ελλήνων Αλεξανδρείας** ή "**Ελληνικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος**", όπως αναφέρεται συχνά, ιδρύθηκε το 1910 από Έλληνες της πόλης που μαζεύονταν κάθε Κυριακή και έπαιζαν ποδόσφαιρο στο στάδιο Ρον Πουάν.

Ιδρυτικά μέλη
-------------

Ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος ιδρύθηκε το Σεπτέμβριο του 1910, όπως αναφέρει παλιό περιοδικό:

*"Ένα απόγευμα της 21ης Σεπτεμβρίου του 1910 μερικοί φίλαθλοι νέοι ίδρυαν ένα μικρό Σύλλογο, τον "Ελληνικόν Ποδοσφαιρικόν Όμιλον Αλεξανδρείας", σε μια εποχή που οι μεγάλοι τότε αθλητικοί σύλλογοι της πόλεως μας Μίλων και Όμιλος Φιλάθλων δεν είχαν αναπτύξει το ποδόσφαιρον ακόμη."*

Στα ιδρυτικά μέλη, που ήταν ταυτόχρονα και ποδοσφαιριστές του συλλόγου, αναφέρονται οι: Σάββας Καυκάλας, Ι. Σαριδάκης, Ι. Στεφανουδάκης, Σπ. Παπαδάκης, Γ. Ζωγράφος, Αρ. Οικονομίδης, Γ. Τσιβιλής, Αβερκιάδης, Λιβέριος, Βακάρης, Κατράκης, Ι. Παπαδάκης, Αντ. Ράλλης. Το 1911 την προεδρία του ομίλου ανέλαβε ο γιος του Εμμ. Μπενάκη, Αλέξανδρος.

Δράση
-----

Το σωματείο χρησιμοποιούσε ως γήπεδο το στάδιο του Σάτμπι, με ενοίκιο που πλήρωνε ο πρόεδρος Αλέξανδρος Μπενάκης. Υπό την προεδρία του ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος δημιούργησε αξιόλογη ομάδα, με παίκτες τους: Κ. Σαλβάγο, Γ. Βασιλειάδη, Π. Βασιλειάδη, Αλ. Βασιλειάδη, Δ. Πατέρα, Σταυρίδη, Γ. Μελά, Γ. Αρμαντζόπουλο, Α. Χραμπάνη, Α. Χάμο κ.ά. Μετά το θάνατο του Μπενάκη πρόεδρος ανέλαβε ο Ν. Κανάβας.

Το 1927 στους ποδοσφαιριστές του Ομίλου περιλαμβάνονταν οι:  Μπαλλής, Σκουλούδης, Ανδρεάδης, Παπαφίγγος, Κλωνάρης, Μαρινάκης, Μαρινάκης, Μιχελεπής, Μπαρμπούτης, Μακρής, Μιχαηλίδης, Παπαδόπουλος, Βαλιανάτος, Γιαννάς, Ιωαννίδης, Μιχελής, Πατρινός κ.ά.

Μεταπολεμικά ο Όμιλος συγχωνεύτηκε με την Αθλητική Ένωση Ελλήνων Αλεξανδρείας, αποτελώντας το ποδοσφαιρικό τμήμα της.

Παραπομπές
----------

1. ↑   **"Αθλητική Ένωσις"**, Δελτίον της Αθλητικής Ενώσεως Ελλήνων Αλεξανδρείας, τ. 1 (3/7/1939), σελ. 1. Να σημειωθεί πως ο Ι. Χατζηφώτης αναφέρει ως έτος ίδρυσης του Π.Ο. το 1909.

Βιβλιογραφία
------------

* Ι.Μ. Χατζηφώτη, "Αλεξάνδρεια, Οι δυο αιώνες του νεότερου Ελληνισμού (19ος-20ός)", 1999, σελ. 463 και 481.
Ο **Περικλής Ηλιάδης** (1892 - 12 Μαΐου 1981)  ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και πολιτικός. Υπήρξε εκδότης της εφημερίδας *Φωνή της Καστοριάς* και συνέγραψε βιβλία με θέμα τον Εμφύλιο Πόλεμο. Χρημάτισε βουλευτής Φλώρινας και Καστοριάς.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στη Σπάρτη της Μικράς Ασίας το 1892. 

Το 1945 ίδρυσε την εφημερίδα *Φωνή της Καστοριάς*.

Εργάστηκε ως δάσκαλος στην ισραηλιτική κοινότητα της Καστοριάς και αργότερα υπηρέτησε ως επιθεωρητής Δημόσιας Εκπαίδευσης στην περιφέρεια Νεστορίου. Κατά την περίοδο της Ιταλικής Κατοχής φυλακίστηκε εξαιτίας των πατριωτικών του φρονημάτων.  Εξελέγη βουλευτής Φλώρινας με το Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων στις εκλογές του 1946, συγκεντρώνοντας 2.917 ψήφους και ως το 1960 ήταν ο εκδότης της "Φωνής της Καστοριάς".. 

Απεβίωσε σε ηλικία 89 ετών στη Θεσσαλονίκη στις 12 Μαΐου 1981 και κηδεύτηκε στη Νάουσα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  "Περικλής Χ. Ηλιάδης",Φωνή της Καστοριάς, φύλλο 1.748, 22-5-1981, σελ. 1.
2. ↑  «Δικτυακός τόπος της εφημερίδας *Φωνή της Καστοριάς*». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Απριλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2014.
3. ↑  Εκλογές 1946-Οι 1.538 πολιτευτές, Αέρα!, ανάκτηση 16-4-2014.
4. ↑  εφ. Μακεδονία, 17-5-1981, σελ. 3.
5. ↑  εφ. *Νέα Εποχή*, 6-6-1981, μέσω ΓΑΚ - Αρχεία Νομού Πιερίας.
Ο **Σαΐντ Μούσα** (*Said Musa*- προφορά:Μιούζα) είναι πολιτικός της Μπελίζ. Χρημάτισε πρωθυπουργός από τις 28 Αυγούστου 1998 μέχρι τις 8 Φεβρουαρίου 2008. Η μακρά περίοδος διακυβέρνησής του οδήγησε σε οικονομική ανάπτυξη στη χώρα του. Είναι παντρεμένος με την Τζόαν Μούσα.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο San Ignacio Cayo στις 19 Μαρτίου 1944 και είναι παλαιστινιακής καταγωγής. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, για να επιστρέψει στην Μπελίζ αργότερα.

Πολιτική καριέρα
----------------

### Πορεία προς την πρωθυπουργία

Έγινε μέλος του Ενωμένου Κόμματος του Λαού (PUP) και συνετέλεσε στη δημιουργία του Συντάγματος του 1981. Ο Μούσα ανέλαβε την αρχηγία του PUP το 1996. 

### Πρωθυπουργός

Εξελέγη Πρωθυπουργός το 1998 και ξανά το 2003, έπειτα από νέα νίκη του κόμματός του στις εκλογές. Την περίοδο 1998-2002 ήταν επίσης Υπουργός Εξωτερικών της χώρας.

Εκλογική ήττα 2008
------------------

Ηγήθηκε ξανά του PUP και το οδήγησε στις εκλογές στις 7 Φεβρουαρίου 2008, τη φορά αυτή όμως το κόμμα του υπέστη μεγάλη ήττα από το UDP, κερδίζοντας μόνο 6 επί συνόλου 31 εδρών.Ο ίδιος ο Μούσα επανεξελέγη στην εκλογική περιφέρεια Φορτ Τζορτζ.Ο ηγέτης του UDP Ντιν Μπάροου διαδέχθηκε το Μούσα στην πρωθυπουργία, στις 8 Φεβρουαρίου 2008.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 19  Αυγούστου 2021.
2. ↑  "Belize's opposition party wins landslide in congressional elections", Associated Press (*International Herald Tribune*), 9 Φεβρουαρίου 2008.
3. ↑  "CONFIRMED WINNERS", Amandala Online, 8 Φβρουαρίου 2008.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 171264784
* LCCN: n2011036593
* ISNI: 0000 0001 2037 9909
* GND: 130250414
* SUDOC: 262177242

 |

 |
Ο **σεΐχ Τζουναΐντ** (απεβ. το 1460) (περσικά: شیخ جنید‎ *Σαΐχ Τζουναΐντ*) ήταν γιος τού σαΐχ Ιμπραχίμ, πατέρας τού σεΐχ Χαϊντάρ και παππούς τού ιδρυτή της δυναστείας των Σαφαβιδών, σαχ Ισμαήλ Α΄. Μετά το τέλος τού πατέρα του, ανέλαβε την ηγεσία των Σαφαβιδών από το 1447 ως το 1460.

Ιστορία
-------

Επί Τζουναΐντ, οι Σαφαβίδες μετατράπηκαν από ένα τάγμα των Σούφι, που είχε οργανωθεί γύρω από έναν άγιο ασκητή, σε ένα ενεργό στρατιωτικό κίνημα με μία πολιτική κατάκτησης και κυριαρχίας. Ήταν ο πρώτος πνευματικός ηγέτης των Σαφαβιδών, που ασπάστηκε ειδικά τις σιιτικές ισλαμικές διδασκαλίες, και ειδικότερα εκείνες των γκουλάτ των δώδεκα ιμάμηδων.   Ο Τζουναΐντ θεωρήθηκε ως θεϊκή ενσάρκωση από τους οπαδούς του.  

Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο Αρνταμπίλ, ο Τζουναΐντ προσέλκυσε τόσους πολλούς μαθητές, που το 1448, ο Τζαχάν σαχ (ο πρίγκιπας Καρά Κογιουνλού) τον οδήγησε στην εξορία στη Μ. Ασία και τη Συρία. Ενώ ήταν εκεί, ασχολήθηκε με ιεραποστολικές δραστηριότητες και συγκέντρωσε Τουρκμένιους οπαδούς.  Στη συνέχεια πήγε στην αυλή τού Ουζούν Χασάν στο Ντιγιάρμπακιρ, όπου νυμφεύτηκε την αδελφή τού Ουζούν Χασάν, Χαντιτζά Μπεγκούμ, κάπου μεταξύ 1456 και 1459. 

Ο Τζουναΐντ εμποδίστηκε να επιστρέψει στο Aρνταμπίλ, έτσι έζησε στο Σιρβάν, όπου απεβίωσε σε μία τοπική αψιμαχία κοντά στον ποταμό Σαμούρ στο σύγχρονο Αζερμπαϊτζάν, όπου και τάφηκε. Αυτό οδήγησε στην αρχή της εχθρότητας μεταξύ των κυρίως σουνιτών Σιρβανσάχ και των ολοένα και πιο ετερόδοξων Σιιτών Σαφαβιδών. 

Το μαυσωλείο τού Σαΐχ Τζουναΐντ βρίσκεται στο χωριό Χαζρά στο Αζερμπαϊτζάν. Τον Τζουναΐντ διαδέχθηκε ο γιος του σαΐχ Χαϊντάρ.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1456-59 στο Ντιγιάρμπακιρ τη Χαντιτζά Μπεγκούμ, αδελφή τού Ουζούν Χασάν, και είχε τέκνο:

* Σαΐχ Χαϊντάρ 1459-1488, ηγέτης τού τάγματος των Σαφαβιδών.

Δείτε επίσης
------------

* Δυναστεία των Σαφαβιδών
* Οικογενειακό δέντρο της δυναστείας των Σαφαβιδών

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Vincent J. Cornell,*Voices of Islam: Voices of tradition*, pg.225
2. ↑  Seyyed Hossein Nasr,*Traditional Islam in the modern world*, pg.61
3. ↑  Jaroslav Krejčí, Anna Krejčová, *Before the European challenge*, pg.151
4. ↑  Farhad Daftary. *The Ismāʻı̄lı̄s*, pg.466
5. ↑  Kathryn Babayan, *Mystics, monarchs, and messiahs*, pg.139
6. ↑  Andrew J. Newman, *Safavid Iran*, pg.129
7. ↑  Percy Molesworth Sykes, *A History of Persia*, pg.240-241

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* JONAYD Encyclopædia Iranica
Ο **Σάρδος** ή **Πατέρας των Σαρδηνίων** στην Ελληνική μυθολογία ήταν ο επώνυμος μυθικός ήρωας της Σαρδηνίας των 
Νουραγικών, παρουσιάζεται σε κλασσικούς αρχαίους συγγραφείς όπως ο Σαλλούστιος και ο Παυσανίας. Ο Σαλλούστιος γράφει ότι ο Σάρδος γιος του Ηρακλή εγκατέλειψε τη Λιβύη με έναν μεγάλο αριθμό ανδρών, εξέπλευσε για τη Σαρδηνία και κατέλαβε το νησί που πήρε το όνομα του. Ο Παυσανίας τον 2ο αιώνα π.χ. επιβεβαιώνει τις πληροφορίες του Σαλλούστιου, καταγράφει τον Σάρδο σαν γιο του Μακήριδος που καθορίζεται σαν το όνομα του Ηρακλή στις Βερβερικές γλώσσες στη βόρεια Αφρική. Το νησί της Σαρδηνίας που ονομαζόταν *"Ιχνούσα"* πήρε το όνομα του Σάρδου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σαλλούστιος, Ιστορίαι, Κεφ. 2, Παρ.4
2. ↑  Παυσανίας, Ελλάδος περιήγησις/Φωκικά, Λοκρών Οζόλων, 17.1 - 17.13
3. ↑  Lipiński, Edward (1995). Dieux et déesses de l'univers phénicien et punique

Πηγές
-----

* Lipiński, Edward (1995). Dieux et déesses de l'univers phénicien et punique (Στα Γαλλικά)
* Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
* Σαλλούστιος, Ιστορίαι, Κεφ. 2, Παρ.4
* Παυσανίας, Ελλάδος περιήγησις/Φωκικά, Λοκρών Οζόλων
Γενικά **παραμεσημβρινός** χαρακτηρίζεται εκείνος που βρίσκεται ή κινείται κοντά στον μεσημβρινό.

Ειδικότερα όμως στη Ναυτιλία *παραμεσημβρινό ύψος* ονομάζεται το κατά τη διάρκεια του πλου, λαμβανόμενο ύψος αστέρος (συνήθως του Ήλιου) κατά τη χρονική στιγμή που πλησιάζει η ώρα της μεσουράνισής του, προκειμένου να προσδιοριστεί το αληθές ύψος και η εξ αυτού η γεωγραφική θέση του πλοίου (γεωγραφικές συντεταγμένες). Η λήψη αυτών των υψών θεωρείται επιβεβλημένη όταν για οποιαδήποτε αιτία επίκειται αδυναμία παρατήρησης του μεσημβρινού ύψους τη στιγμή της μεσουράνησης (π.χ. λόγω νέφωσης, ομίχλης κ.λπ.).

Βέβαια σήμερα η λήψη παραμεσημβρινού ύψους έχει περιορισθεί στο ελάχιστο λόγω της σημαντικής τεχνολογικής εξέλιξης των γνωστών συσκευών GPS.
Συντεταγμένες: 50°29′42″N 12°8′18″E﻿ / ﻿50.49500°N 12.13833°E﻿ / 50.49500; 12.13833

Το **Πλάουεν** *(Γερμανικά: Plauen)* είναι μια πόλη στο *Ελεύθερο Κρατίδιο της **Σαξονίας,*** στο ανατολικά της Γερμανίας. Είναι η πρωτεύουσα της Σαξονικής κομητείας **Βόγκτλαντκραϊς.** Η πόλη βρίσκεται κοντά στα σύνορα των κρατιδίων της Θουριγγίας και της Βαυαρίας, αλλά και της Τσεχίας.

Ιστορία
-------

Το Πλάουεν ιδρύθηκε από τους Πολάβους Σλάβους τον 12ο αιώνα. Mεταβιβάστηκε στο Βασίλειο της Βοημίας το 1327. Η πόλη καταλήφθηκε από την Αρχιεπισκοπή του Μαγδεμβούργου το 1384. Το 1466, μεταβιβάστηκε στον Αλβέρτο Γ' της Σαξονίας και αργότερα το 1569 στο εκλογικό σώμα της Σαξονίας. Το Πλάουεν ενσωματώθηκε στο Βασίλειο της Σαξονίας το 1806 κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντων Πολέμων.

Στα τέλη του 19ου αιώνα, το Πλάουεν έγινε το κέντρο μιας βιομηχανίας υφάσματος, με ειδίκευση την χημική δαντέλα, η λεγόμενη δαντέλα του Πλάουεν. Περίπου το 1910, το Πλάουεν, ως μια ταχύτατα αναπτυσσόμενη βιομηχανική πόλη, έφτασε τον μέγιστο πληθυσμό του. *(απογραφή 1910: 121,000, 1912: 128,000)*

Την δεκαετία του 1930, το Πλάουεν ήταν το πρώτο μέρος μη εντός της Βαυαρίας που διοργάνωσε ένα παράρτημα του Ναζιστικού Κόμματος. Ωστόσο, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η πόλη καταλήφθηκε από αμερικάνικα στρατεύματα στις 16 Απριλίου του 1945, ενώ παραχωρήθηκε στον Κόκκινο Στρατό στις 1 Ιουλίου του 1945.

Μετά το 1945, το Πλάουεν έγινε μέρος της Σοβιετικής Ζώνης Κατοχής, ενώ αργότερα έγινε μέρος της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας (1949-1990). Η πρώτη μεγάλη διαδήλωση εναντίων του κομμουνιστικού καθεστώς στην **Ανατολική Γερμανία** διοργανώθηκε στο Πλάουεν στις 7 Οκτωβρίου του 1989. Οι πολυάριθμες διαδηλώσεις που ακολούθησαν κατόπιν σε όλη την χώρα εξελίχθηκαν στην επανένωση της Γερμανίας το 1990.

Αδελφοποιημένες Πόλεις
----------------------

### Σημερινές Αδελφοποιημένες Πόλεις

* Ας, Τσεχία από το 1962
* Στάιρ, Αυστρία από το 1970
* Χοφ, Γερμανία από το 1987
* Ζίγκεν, Γερμανία από το 1990
* Τσέγκλεντ, Ουγγαρία από το 2005
* Παμπιανίτσε, Πολωνία από το 2006
* Σιαουλιάι, Λιθουανία από το 2010

### Πρώην Αδελφοποιημένες Πόλεις

* Λανς, Γαλλία 1962–2005

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά) *register of German municipalities (4th quarter 2022)*. Federal Statistical Office. 12  Ιανουαρίου 2023. www.destatis.de/DE/Themen/Laender-Regionen/Regionales/Gemeindeverzeichnis/Administrativ/Archiv/GVAuszugQ/AuszugGV4QAktuell.html. Ανακτήθηκε στις 12  Φεβρουαρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Plauen στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 150131500
* LCCN: n83030314
* GND: 4046334-5
* NKC: ge130433

 |

 |
Ο **Πιέρ-Ζακ-Μαρί Βιταλίς** (γεννημένος στο Καρπαντρά το 1759 και αποβιώσας στο Αββαείο του Σαιν-Ζερμαίν-ντε-Πρε του Παρισιού το 1792) ήταν Γάλλος ιερέας, ο οποίος ανακηρύχτηκε, μετά θάνατον, Μακάριος από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.

Μετά την χειροτόνησή του ως ιερέα, ξεκίνησε το ποιμαντικό του έργο κατά την περίοδο μεταξύ 1784-1785 ως εφημέριος, ενώ αργότερα έφτασε να γίνει βικάριος στην Εκκλησία Σαιν-Μερί του Παρισιού. Ταυτόχρονα, την ίδια αυτή περίοδο, εργαζόταν εντός της Αρχιεπισκοπής Παρισίων. Όταν η επαναστατημένη Γαλλία εντατικοποίησε τις διώξεις κατά των Καθολικών, ο Βιταλίς φυλακίστηκε το 1792 στο Αββαείο του Σαιν-Ζερμαίν-ντε-Πρε. Πέθανε στα χέρια του όχλου, ο οποίος έσφαξε τους μεταφερόμενους από το Δημαρχείο προς το Αββαείο φυλακισμένους, στα πλαίσια των Σεπτεμβριανών Σφαγών.

Η Καθολική Εκκλησία τιμά την μνήμη του μαζί με εκείνη των υπολοίπων νεκρών.

Ο Πιέρ-Ζακ-Μαρί Βιταλίς ανακηρύχτηκε Μακάριος στις 17 Οκτωβρίου 1926, μαζί με άλλους 190 Γάλλους μάρτυρες από τον Πάπα Πίο ΙΑ΄.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Martyrs during the French Revolution [2] († 1792-1799)*. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2012.
2. 1 2  Fabio Arduino (6 Μαρτίου 2007). *Beati Pietro Giacomo Maria Vitalis e 20 compagni Martiri della Rivoluzione francese* (στα Ιταλικά). Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2012.
3. 1 2  H. Fros, p. 326
4. 1 2  H. Fros, p. 323
5. ↑  Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa (2007). *Księga imion i świętych* (στα Πολωνικά). 6: W-Z. Kraków: WAM, Księża Jezuici. σελ. 325. ISBN 978-83-7318-736-8.
6. 1 2  H. Fros, p. 324

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Piotr Jakub Maria Vitalis  της Πολωνικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Πλάκα του Ειρηνικού** είναι μια τεκτονική πλάκα που περιέχει το μεγαλύτερο μέρος του πυθμένα του Ειρηνικού ωκεανού. Με έκταση 103 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα, είναι η μεγαλύτερη τεκτονική πλάκα. Περιέχει ένα hotspot που δημιουργεί τα νησιά της Χαβάης.

Οριοθετείται στα βόρεια από την Βορειο-Αμερικανική πλάκα, στα βορειοανατολικά από την Explorer, την Juan de Fuca και την πλάκα Gorda, στα ανατολικά από την Νοτιο-Αμερικανικήκαι την πλάκα Cocos, στα νοτιοανατολικά από την πλάκα Nazca, στα νότια από την Ανταρκτική πλάκα, στα νοτιοδυτικά από την Ινδο-Αυστραλιανή πλάκα, στα δυτικά από την πλάκα της θάλασσας των Φιλιππίνων, την πλάκα Caroline και την πλάκα του Βόρειου Μπίσμαρκ και στα βορειοδυτικά από την πλάκα Okhotsk.

Παραπομπές
----------

1. ↑  εκκρεμεί παραπομπή

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Τεκτονικές πλάκες |
| --- |
|  |
| Κύριες | 
* Αφρικανική πλάκα
* Ινδο-Αυστραλιανή
	+ Αυστραλιανή
	+ Ινδική
* Ανταρκτική
* Ευρασιατική
* Βορειο-Αμερικανική
* Ειρηνικού
* Νοτιο-Αμερικανική
 | Π
Παγκόσμιος χάρτης που υποδεικνύει τα όρια των τεκτονικών πλακών |
|  |
| Δευτερεύουσες | 
* Amurian
* Αραβική
* Καραϊβικής
* Caroline
* Κόκος
* Juan de Fuca
* Νάζκα
* Okhotsk
* Φιλιππίνων
* Σκωτίας
* Σομαλική
* Yangtze
 |
|  |
| Άλλες | 
* Adriatic
* Πλάκα του Αιγαίου
* Ανατολίας
* Balmoral Reef
* Banda Sea
* Bird's Head
* Burma
* Capricorn
* Coiba
* Conway Reef
* Easter
* Explorer
* Futuna
* Galapagos
* Gonâve
* Gorda
* Greenland
* Halmahera
* Iberian
* Iranian
* Juan Fernández
* Kerguelen
* Kermadec
* Madagascar
* Malpelo
* Manus
* Maoke
* Mariana
* Molucca Sea
* New Hebrides
* Niuafo’ou
* North Andes
* North Bismarck
* North Galapagos
* Νούμπιαν
* Okinawa
* Panama
* Pelso
* Philippine Mobile Belt
* Ριβιέρα
* Sangihe
* Seychelles
* Shetland
* Solomon Sea
* South Bismarck
* South Sandwich
* Sunda
* Timor
* Tisza
* Tonga
* Woodlark
 |
|  |
| Ιστορικές | 
* Βαλτική
* Bellingshausen
* Charcot
* Cimmeria
* Farallon
* Insular
* Intermontane
* Izanagi
* Kula
* Lhasa
* Malvinas
* Moa
* Phoenix
 |
|  |
| 
* Κατάλογος-Κατηγορία άρθρου **Λίστα**
* **Κατηγορία**
* Commons σελίδα **Commons**
 |

 |
Ο **Πιαστ** ο *τροχοποιός* (πολωνικά: *Piast Kołodziej*) ((740/1 - 861) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν στη μεσαιωνική Πολωνία ο ημι-μυθικός προπάτορας τού Οίκου των Πιαστ, που θα κυβερνούσαν το μελλοντικό βασίλειο της χώρας.

Βιογραφία
---------

Ο Πιαστ εμφανίζεται στο *Πολωνικό Χρονικό* τού Γάλλου τού Ανωνύμου ως γιος τού Χόστσισκο και σύζυγος της Ζέπιχα.

Το *Χρονικό* αναφέρει, πως τον επισκέφτηκαν απροσδόκητα δύο ξένοι και τού ζήτησαν να τους αφήσει να συμμετέχουν στα 7α γενέθλια τού γιού του Σιεμόβιτ (μία παγανιστική τελετή για το πέρασμα των νεαρών αγοριών στην εφηβεία). Σε ανταμοιβή για τη φιλοξενία οι επισκέπτες πρόφεραν μία ευχή: το κελλάρι τού Πιαστ να είναι πάντα γεμάτο από αγαθά. Βλέποντας αυτό οι συμπατριώτες του, τον ανακήρυξαν ως νέο τους πρίγκιπα, στη θέση τού προηγουμένου Πόπιελ.

Αν ο Πιαστ υπήρξε, θα ήταν ο προ-προ-πάππος τού Μιέσκο Α΄ της Πολωνίας (π. 930-992), τού πρώτου ιστορικού ηγεμόνα (δούκα) της Πολωνίας. Ο γιος τού τελευταίου Μπολέσλαφ Α΄ ο Γενναίος ήταν ο πρώτος βασιλιάς της.

Οι θρυλικοί πρώτοι των Πιαστ κατοικούσαν στο Γκνιέζνο, μία καλά οχυρωμένη πόλη, που ιδρύθηκε τον 8ο-9ο αι. μέσα στη γη της φυλής των Πολάνιε. Σύμφωνα με τον θρύλο ο Πιαστ απεβίωσε το 861 σε ηλικία 120 ετών. Κανένας απόγονός του τα επόμενα 1000 έτη δεν έφερε το όνομα Πιαστ.

Το όνομα ετυμολογείται από τη ρίζα piasta (άξονας τροχού στα Πολωνικά), πιθανόν αναφορά στο επάγγελμά του. Δεύτερη ερμηνεία είναι από τη λέξη piastum (ακόλουθος, φύλακας)· ίσως να δηλώνει, ότι ήταν μαγιορδόμος (επίτροπος του οίκου) στην Αυλή ενός ηγεμόνα, τον οποίο αντικατέστησε. Την ίδια περίοδο στο ανάκτορο των Μεροβιγγείων βασιλέων των Φράγκων οι Καρολίδες μαγιορδόμοι αναλάμβαναν βαθμιαία τη βασιλική εξουσία.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Ζεπίχα και είχε γιο:

* Σιεμόβιτ 9ος αι. δούκας των Πολωνών.
	+ Λέστεκ 9ος αι. δούκας των Πολωνών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  p67282.htm#i672815. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.

Πηγές
-----

* Νόρμαν Ντέιβις (23 Αυγούστου 2001). Heart of Europe: The Past in Poland's Present. Oxford University Press. σελ. 249. ISBN 978-0-19-280126-5. Ανακτήθηκε στις 29 Φεβρουαρίου 2012.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 18022125
* GND: 11898683X
* SELIBR: 286464

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Piast the Wheelwright  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η εγκυκλοπαίδεια ***Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα*** είναι μία ελληνική εγκυκλοπαίδεια 61 δερματόδετων τόμων, βασισμένη στην γαλλική εγκυκλοπαίδεια *Grand Larousse encyclopédique,* και την αγγλική *Encyclopædia Britannica*.

Επισκόπηση
----------

Η έκδοση έγινε από τον Εκδοτικό Οργανισμό Πάπυρο και ξεκίνησε το 1981 με την κυκλοφορία των δύο πρώτων τόμων και στη συνέχεια με την κυκλοφορία ενός ανά τρίμηνο με σταδιακή ενημέρωση των νεότερων τόμων με την πάροδο του χρόνου. Ολοκληρώθηκε το 1994 με τον τελευταίο τόμο. Στην εγκυκλοπαίδεια είναι ενσωματωμένο ερμηνευτικό και ετυμολογικό λεξικό της ελληνικής γλώσσας. Το 2004 και 2005 υπήρξε και Ετήσιο Συμπλήρωμα Εγκυκλοπαίδειας (δύο τόμοι). Παράλληλα, η Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα εισάγει μια παγκόσμια καινοτομία, καθώς κάτω από την ίδια εγκυκλοπαίδεια κατάφερε να γίνει διαλεκτά και συνθετικά σύνθεση κειμένου από τις δύο κορυφαίες εγκυκλοπαίδειες του κόσμου: της βρετανικής Μπριτάννικα, που δεν έχει μεταφραστεί σε κάποια άλλη γλώσσα, και της ευρείας αποδοχής Γκραν Λαρούς (*Grande Larousse*).

Η παγκοσμιότητα είναι βασικό στοιχείο που διαμορφώνει την εγκυκλοπαίδεια αυτή. Παρά το γεγονός ότι οι πηγές έχουν δημιουργηθεί σε δύο χώρες που αποτελούν κέντρα του ελληνικού πολιτισμού, οι δύο Εγκυκλοπαίδειες που συνδυάστηκαν για την δημιουργία της εγκυκλοπαίδειας έχουν τροποποιηθεί, ώστε να μην αντανακλούν αποκλειστικά την δυτική οπτική γωνία ως προς την γνωστική ενημέρωση. Η πρώτη έκδοση συμπληρώθηκε με δύο τόμους το 1998 αφιερωμένους στην Ελλάδα (Ελλάς - Η Ιστορία και ο Πολιτισμός του Ελληνικού Έθνους). 

Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, Α' Έκδοση
Το 2005 κυκλοφόρησε η νέα έκδοση της Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα (Πάπυρος Larousse Britannica), ανανεωμένη και συμπληρωμένη, σε 56 τόμους μικρότερου και πιο εύχρηστου σχήματος, ενώ παράλληλα κυκλοφόρησε σε 13 τόμους το Λεξικό Της Ελληνικής Γλώσσας, Αρχαίας, Μεσαιωνικής και Νέας. Πολλά λήμματα έγιναν πιο ευσύνοπτα, ενώ νέα λήμματα προστέθηκαν.

Η εγκυκλοπαίδεια ξεκίνησε να κυκλοφορεί από τις 5 Νοεμβρίου 2006 και μέσω της Καθημερινής. Τα λήμματα της ήταν επικαιροποιημένα ως το 2006, ενώ στην αναθεώρηση του 2006 προστέθηκαν πολλά νέα λήμματα που δεν υπήρχαν στην προηγούμενη έκδοση, όπως για παράδειγμα λήμματα γεωπολιτικού, επιστημονικού και βιογραφικού χαρακτήρα. Παράλληλα άλλα λήμματα που υπήρχαν στη προηγούμενη έκδοση συνοψίστηκαν, λόγω της απόφασης του εκδότη για την υιοθέτηση ενός πιο εύχρηστου και ευανάγνωστου σχήματος.

Σήμερα είναι μία από τις μεγαλύτερες ελληνικές εγκυκλοπαίδειες, μαζί με την Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, την ελληνική μετάφραση της Μεγάλης Σοβιετικής Εγκυκλοπαίδειας και της ελληνικής έκδοσης της μεγαλύτερης διαδικτυακής εγκυκλοπαίδειας, της Βικιπαίδειας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Η εγκυκλοπαίδεια του 21ου αιώνα». Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2022.
2. ↑  «Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα». Ανακτήθηκε στις 22 Αυγούστου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Σειρά εγκυκλοπαίδειας Πάπυρος Larousse Britannica
Ο **Περικλής Ιωαννίδης** (1 Νοεμβρίου 1881 – 7 Φεβρουαρίου 1965) ήταν αντιναύαρχος του Ελληνικού πολεμικού ναυτικού.

Γεννήθηκε στην Κόρινθο και εισήλθε στην Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, απ'όπου και αποφοίτησε. Υπήρετησε κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους και κατά την περίοδο του Εθνικού Διχασμού τάχθηκε με το πλευρό του Βασιλιά. Το 1917 καταδικάστηκε λόγω των πολιτικών του φρονημάτων και φυλακίστηκε μέχρι το 1920. Μετά την πτώση του Βενιζέλου, συμμετείχε στην Μικρασιατική Εκστρατεία και προβιβάστηκε σε πλοίαρχο. Το 1922 αποστρατεύθηκε και το 1935 αποκαταστάθηκε. Τον ίδιο χρόνο αποχώρησε οριστικά από το Πολεμικό Ναυτικό λαμβάνοντας παράλληλα τον τίτλο του αντιναυάρχου. Στις 31 Μαρτίου του 1947 παρέλαβε τα Δωδεκάνησα ως αντιπρόσωπος της Ελλάδας από τους συμμάχους και διορίστηκε στρατιωτικός διοικητής των Δωδεκανήσων. Το 1958 ανακηρύχθηκε από τον Ναυτικό Όμιλο Ελλάδος επίτιμο μέλος του ενώ υπήρξε ευεργέτης της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος.

Ο τάφος του Περικλή Ιωαννίδη και της συζύγου του, πριγκίπισσας Μαρίας, στο Τατόι
Το 1920 ο Ιωαννίδης γνώρισε την πριγκίπισσα Μαρία της Ελλάδας και Δανίας, χήρα του Μεγάλου Δούκα της Ρωσίας, ο οποίος είχε πεθάνει το 1919, καθώς επέστρεφε με πολεμικό πλοίο στην Ελλάδα, του οποίου ήταν κυβερνήτης ο ίδιος. Τον Δεκέμβριο του 1922, ενώ βρισκόντουσαν σε εξορία, παντρεύτηκαν στη Γερμανία. Την περίοδο 1922 - 1940 διέμενε στην Αγγλία και την Ιταλία.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 7 Φεβρουαρίου 1965 και ετάφη στο βασιλικό κοιμητήριο στο Τατόι.

Πηγές
-----

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p10349.htm#i103486. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  p10349.htm#i103486. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. 1 2 3  Ε΄ Ιστορικά, *Η ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου*, Αθήνα, τεύχος 73, σελ. 23
Συντεταγμένες: 35°52′N 1°37′E﻿ / ﻿35.867°N 1.617°E﻿ / 35.867; 1.617

Η **Ουαρσενίς** ή **Ουανσαρίς** (βερβερική γλώσσα: ⵡⴰⵔⵙⵏⵉⵙ, *Warsnis* (που σημαίνει «τίποτα υψηλότερο») *Adrar en Warsnis,* αραβικά: الونشريس‎) είναι οροσειρά και κατοικημένη περιοχή στη βορειοδυτική Αλγερία.

Γεωγραφία
---------

Η οροσειρά βρίσκεται περίπου 80 χλμ. νότια της Μεσογείου, ανάμεσα στη λεκάνη του ποταμού Σελίφ στα βόρεια και στα ανατολικά, στο Ουέντ Μινά στα δυτικά και στο οροπέδιο Σερσού στα νότια. Η κορυφή της βρίσκεται σε υψόμετρο 1.985 μ. στο όρος Σιντί Αμάρ, κοντά στο Μπορτζ Μπουνααμά περίπου 60 χλμ. δυτικά από το Τισεμσίλτ. Άλλες σημαντικές κορυφές είναι οι Ασαούν (1.808 μ.), Τζεμπέλ Μεντάντ (1.787 μ.), Κεφ Σιγκά (1.784 μ.), Σρα Αμπντελκαντέρ (1.776 μ.), Ρας Ελ Μπραρίτ (1.750 μ), Όρος Μπελχεϊρέτ (1.620 μ), Τζεμπέλ Αμρουνά (1.512 μ.), Όρος Ταμεντραρά, Ροντ Πουάντ ντες Σεντρ (1.461 μ.), και Ροκμπά Ατμπά (1.300 μ.). Η οροσειρά κατοικείται από Βέρβερους.

Πανίδα
------

Τα δάση του βουνού φιλοξενούν πολλά ζώα όπως λύκοι, αλεπούδες, τσακάλια, καρακάλ, κάπροι, ύαινες και σκαντζόχοιροι. Η περιοχή κατοικούνταν προηγουμένως από λιοντάρια και πάνθηρες. Ο Ζαν Ωγκύστ Μαργκερίτ ανέφερε ότι ένα μόνο άτομο της φυλής Μπενί Μαχρέζ κοντά στο Θενιέτ Ελ Χεντ σκότωσε 14 λιοντάρια και 3 τίγρεις τη δεκαετία του 1840.

Προστατευόμενες περιοχές
------------------------

Παρόλο που μέρος των πλαγιών του έχει χρησιμοποιηθεί παραδοσιακά για την καλλιέργεια δημητριακών, η περιοχή διαθέτει ακόμη σχετικά μεγάλα φυσικά δάση κέδρου του Άτλαντα. 

Το Εθνικό Πάρκο Θενιέτ Ελ Χαντ είναι προστατευόμενη περιοχή το οποίο βρίσκεται στους πρόποδες της οροσειράς Ουαρσενίς.

Δείτε επίσης
------------

* Άτλας Τελλ
* Κατάλογος βουνών στην Αλγερία

Παραπομπές
----------

1. ↑  Aïfa, Tahar; Zaagane, Mansour (2015-05-01). «Neotectonic deformation stages in the central Ouarsenis culminating zone, Northwestern Algeria» (στα αγγλικά). *Arabian Journal of Geosciences* **8** (5): 2667–2680. doi:10.1007/s12517-014-1385-z. ISSN 1866-7538. .
2. ↑  *Le Correspondant*, σελ. 580
3. ↑  «National Parks in Algeria». *Algeria.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2020.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 56144647643139724006
* SUDOC: 078608678
* BNF: cb14457641c (data)

 |

 |
Γενικά στη λογοτεχνία ο όρος "**παρατήρηση**" φέρεται, εκτός από την κυρίαρχη έννοια της αντικειμενικής εξέτασης του γύρω κόσμου, σε μια περισσότερο προσωπική αντίληψη, λαμβάνει και μία άλλη διάσταση - λογοτεχνική - που έχει περισσότερη συνάφεια με την ανάλυση των λογοτεχνικών κειμένων, αποτελώντας έτσι ιδιαίτερο λογοτεχνικό είδος πεζού ή έμμετρου, γραπτού ή προφορικού λόγου.

Ως λογοτεχνικός όρος η παρατήρηση αποσκοπεί στην ανάδειξη του ψυχισμού και των συναισθημάτων που μπορεί να παρουσιάζει ή να υποκρύπτει ένα λογοτεχνικό κείμενο όπως για παράδειγμα οι στίχοι των τελευταίων ποιημάτων που έγραψε ο Βιζυηνός μέσα στο ψυχιατρείο που είχε εγκλειστεί. Γενικά οι λογοτεχνικές παρατηρήσεις περιλαμβάνουν διάφορα στοιχεία ιδιωτικής ενέργειας, επιδράσεις και σχέσεις προς συγγενή ή αντίθετα αντικείμενα. Τις περισσότερες φορές εκθέτουν μόνο εντυπώσεις και συναισθήματα που οφείλονται από κάποιο φυσικό φαινόμενο ή γεγονός του ανθρώπινου βίου, ή και σ΄ ένα τόπο που μπορεί να μη περιγράφεται αλλά να είναι γνωστός. Στη κατηγορία των λογοτεχνικών παρατηρήσεων περιλαμβάνονται και οι λογοτεχνικές αναλύσεις εφόσον διατυπώνονται σε λογοτεχνική μορφή, όπως επίσης και στίχοι που μπορεί να φέρονται σε τοίχους δεσμωτηρίων, απρόσιτων φυλακίων κ.λπ.

Επίσης παρατηρήσεις μπορεί να περιλαμβάνονται σε διάφορα άρθρα, αφιερώματα, βιογραφίες κ.λπ. που όμως στη περίπτωση αυτή παρέρχονται είτε από τον ίδιο συγγραφέα - παρατηρητή ως επεξηγήσεις, είτε ακόμα στην αποκάλυψη κάποιας ανέκδοτης ιστορίας από τον αναλυτή ή βιογράφο προκειμένου να προσφέρει ευρύτερη αντίληψη της προσωπικότητας, του χαρακτήρα και του ψυχισμού του βιογραφούμενου.

Πηγές
-----

* Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια τομ.ΙΘ΄, σελ.670-671.
Ο όρος **ποινική δίωξη** ή **ποινική αγωγή** χαρακτηρίζει τη δίωξη που ασκείται αποκλειστικά κατά προσώπων που έχουν διαπράξει αξιόποινη πράξη. Τη διαδικασία, καθώς και τα θεσμοθετημένα όργανα που έχουν το δικαίωμα της άσκησης ποινικής δίωξης προβλέπει το σύστημα Ποινικής Δικονομίας που ακολουθεί η κάθε χώρα.

Σύμφωνα με το σύστημα Ποινικής Δικονομίας που ισχύει σήμερα στην Ελλάδα, η ποινική δίωξη ασκείται εν ονόματι της Πολιτείας, από τον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών και στα πταισματοδικεία από τον εκάστοτε τεταγμένο δημόσιο κατήγορο. Επίσης, δικαίωμα άσκησης ποινικής δίωξης έχουν η ολομέλεια του δικαστηρίου των Εφετών, καθώς και ο εκάστοτε υπουργός Δικαιοσύνης. Ειδικότερα, ο τελευταίος και μόνο κατόπιν προηγούμενης απόφασης του υπουργικού συμβουλίου, έχει το δικαίωμα να διατάξει την αναβολή έναρξης ή την αναστολή μιας ήδη διενεργούμενης ποινικής δίωξης στην περίπτωση που πρόκειται για πολιτικό έγκλημα και μόνο ή ακόμη για έγκλημα/εγκλήματα που η δίωξή τους είναι δυνατόν να "*διαταράξουν τις διεθνείς σχέσεις του κράτους*". Το δικαίωμα όμως αυτό πρέπει να ασκηθεί πριν την έναρξη της "επ' ακροατηρίω συζήτησης".

Στη περίπτωση αξιόποινης πράξης, που η δίωξή της δεν απαιτεί έγκληση ή αίτηση, τότε η ποινική δίωξη ασκείται αυτεπάγγελτα αμέσως μόλις περιέλθει στον Εισαγγελέα πληροφορία διάπραξης είτε από αναφορά, είτε από μήνυση είτε από οποιοδήποτε μέσον σχετική πληροφορία. Ειδικότερες διατάξεις ρυθμίζουν θέματα που αφορούν περιπτώσεις αναβολής ή αναστολής της ποινικής δίωξης, καθώς ακόμη και της αποχής απ' αυτήν.

Σημειώσεις
----------

* Ειδικά για την άσκηση ποινικής δίωξης ανηλίκων ορίζεται ειδικός αντιεισαγγελέας και αναπληρωτής αυτού.
* Οι έχοντες δικαίωμα άσκησης ποινικής δίωξης ενεργούν υπηρεσιακά ανεξάρτητοι, προς κάθε άλλη Αρχή στην οποία υπηρετούν.
* Η άσκηση ποινικής δίωξης μπορεί να στρέφεται είτε επί συγκεκριμένου προσώπου, είτε "κατά παντός υπαιτίου".

Δείτε επίσης
------------

* Ετεροδικία

Πηγές
-----

* "Ελληνικός Κώδικας Ποινικής Δικονομίας" τμήμα ΙΙ, Κεφ. Α, άρθρα 27-32.
* "Σύστημα Ελληνικής Ποινικής Δικονομίας" τομ. Α΄, σελ. 108, Δ. Τζιώρας.
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ. 49ος, σελ. 400.
Συντεταγμένες: 34°58′35.52″S 72°25′0″W﻿ / ﻿34.9765333°S 72.41667°W﻿ / -34.9765333; -72.41667

Το **Ουαλανιέ** (ισπανικά: *Hualañé*, ισπανική  προφορά ΔΦΑ: [walaˈɲe]) είναι πόλη και κοινότητα της επαρχίας Κουρακό στην όγδοη περιοχή του Μάουλε της Χιλής

Βρίσκεται στην κοιλάδα του ποταμού Ματακίτο, οι κύριες δραστηριότητές του είναι η γεωργία των ντοματών, των πατατών, και των σταφυλιών για το κρασί. Η κοινότητα εκτείνεται σε μια έκταση 629.0 χλμ². 

Σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού-κατοικιών του 2002, η κοινότητα Ουαλανιέ είχε 21.644 κατοίκους

Ως κοινότητα, το Ουαλανιέ είναι μια διοικητική διαίρεση του τρίτου επιπέδου της Χιλής που διοικείται από ένα δημοτικό συμβούλιο, διευθύνεται από έναν δήμαρχο ο οποίος εκλέγεται άμεσα κάθε τέσσερα χρόνια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «National Statistics Institute» (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δήμος του Ουαλανιέ
* Indicadores comunales de Hualaihué en la Biblioteca del Congreso Nacional de Chile Κοινοτικοί δείκτες του Ουαλανιέ στη βιβλιοθήκη του Κογκρέσου της Χιλής (Ισπανικά)
* Εθνικό Ινστιτούτο της Στατιστικής (Ισπανικά)
Καθαρισμός δεξιού παρατροπιδίου

**Παρατροπίδιο**, (bilge keels), ονομάζεται μεταλλικό κατασκεύασμα μικρού πλάτους υπό μορφή λωρίδας που φέρεται κάθετα στα ύφαλα του πλοίου σε μορφή μόνιμου πτερυγίου, στη καμπύλη της στροφής της γάστρας. Επειδή αυτά είναι δύο, που φέρονται συμμετρικά ως προς την τρόπιδα (καρένα), ένα από κάθε πλευρά, συνηθίζεται ν΄ αναφέρεται στο πληθυντικό "παρατροπίδια".

Τα παρατροπίδια συνδέονται στερεά με το σκάφος άλλοτε με κάρφωση και σήμερα με ηλεκτροσυγκόλληση, σχηματίζοντας γωνία 90° με το περίβλημα των υφάλων στα σημεία σύνδεσης. Συνηθέστερα φέρονται ως ενιαίο ανά πλευρά καταμήκος του σκάφους και πολύ σπάνια από 2 ή 3 τεμάχια ανά πλευρά. Τα παρατροπίδια δεν θα πρέπει αφενός να προεξέχουν της πλευράς του πλοίου (αυτό θα εμπόδιζε την παραβολή του πλοίου), αλλά και ούτε του πυθμένα του πλοίου, (που θα κινδύνευαν έτσι να καταστραφούν σε περίπτωση δεξαμενισμού του).

Όπως έχει αποδειχθεί με πειραματικές μεθόδους τα παρατροπίδια παρουσιάζουν τ΄ ακόλουθα φαινόμενα:

1. Αισθητή ελάττωση του διατοιχισμού.
2. Ελάττωση του μέγιστου εύρους της διατοίχισης.
3. Μικρή παράλληλα αύξηση της περιόδου του διατοιχισμού, και
4. Αύξηση της αντίστασης προχώρησης του σκάφους, που αυτό έχει βέβαια ως συνέπεια τη μείωση της ταχύτητας και κατ΄ επέκταση την αύξηση της κατανάλωσης.

Αριστερό παρατροπίδιο πλοίου

Γενικά η απόδοση των παρατροπιδίων είναι ανάλογη προς την επιφάνειά τους, της απόστασης αυτών από τον άξονα περιστροφής του σκάφους κατά τον διατοιχισμό και αντιστρόφως ανάλογη προς την περίοδο διατοίχισης. Κατά τις μεγάλες γωνίες ταλάντωσης τα παρατροπίδια δρουν πολύ καλλίτερα. Συνεπώς είναι αποτελεσματικότερα στις μεγάλες ταχύτητες. Αυτός είναι και ο λόγος που παρατηρούνται τελευταία και σε μεγάλα ταχύπλοα σκάφη αναψυχής.

Η αναλογία της επιφάνειας των παρατοπιδίων ως προς το εμβαδόν της ισάλου πλεύσης κυμαίνεται μεταξύ του 0,10 και 0,15. Το δε μήκος των παρατροπιδίων προσδιορίζεται μεταξύ του 1/3 μέχρι και 2/3 του ολικού μήκους του σκάφους, ενώ το πλάτος τους μεταξύ 0,40 εκ. μέχρι και 1 μέτρο (φθάνει να μη προεξέχουν της πλευράς του σκάφους).

Τέλος σημειώνεται πως τα παρατροπίδια είναι τα φθηνότερα μέσα ελάττωσης διατοιχισμού και επειδή προσφέρουν αποτελέσματα αρκετά θετικά, θεωρούνται ως τα πλέον διαδεδομένα μέσα σχεδόν σε όλους τους τύπους των πλοίων, ακόμη και πολεμικών, εκτός των κρουαζιεροπλοίων και μεγάλων πορθμείων, όπου επειδή η άνεση του επιβάτη σ΄ αυτά κυριαρχεί, εφοδιάζονται με υδραυλικούς σταθερωτήρες.

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. ↑  Biles, Sir John Harvard (1911). *The Design and Construction of Ships* (στα Αγγλικά). C. Griffin, limited.
2. ↑  Fragassa, Cristiano· Santos, Elizaldo Domingues Dos· Djordjevic, Nenad (3 Ιανουαρίου 2020). *Engineering Mathematics in Ship Design* (στα Αγγλικά). MDPI. ISBN 978-3-03921-804-2.

Περαιτέρω βιβλιογαφία
---------------------

* *Principles of Naval Architecture* Vol. III, page 80. SNAME, 1988.
Οι **ποιοτικές μεταβλητές**, (qualitatives), καλούμενες και **κατηγορικές μεταβλητές**, (catégoriques), είναι μία από τις δύο βασικές κατηγορίες των μεταβλητών στο επιστημονικό πεδίο της έρευνας, της παρατήρησης και βασικότερα του πειράματος.

Σε αντίθεση των μεταβλητών της έτερης κατηγορίας των "ποσοτικών μεταβλητών", οι κατηγορικές μεταβλητές είναι αυτές που δείχνουν ότι οι διάφοροι παράγοντες μεταβάλλονται κατά είδος, ειδικότερα σε παρατηρήσεις ενδιαφέροντος των Συμπεριφορικών επιστημών.

Στις κατηγορικές μεταβλητές περιλαμβάνονται για παράδειγμα: το "φύλο", το "χρώμα των ματιών", η "κοινωνική κατάσταση" (παντρεμένος, ανύπαντρος, χήρος κ.λπ.), η "επαγγελματική κατάσταση" (αγρότης, κτηνοτρόφος, έμπορος, διευθυντής, υπάλληλος, τεχνίτης κ.λπ.). Οι τιμές των ποιοτικών μεταβλητών δεν δίδονται με αριθμούς αλλά με διακριτικό είδος, για παράδειγμα το "φύλο" παίρνει τιμές άρρεν θήλυ, η ομάδα αίματος παίρνει τιμές Α, Β, ΑΒ και Ο, οι ψηφοφόροι με τα ονόματα των κομμάτων και πιθανές άλλες πολιτικές διαθέσεις, ή οι μαθητές πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης με τις τάξεις (Α, Β, Γ, Δ, Ε, Στ τάξης) κ.λπ.. Οι ποιοτικές μεταβλητές συμβολίζονται συνηθέστερα με κεφαλαία γράμματα π.χ. Χ, Υ, Ζ κ.λπ.

Διάκριση
--------

Ενώ πολλοί θεωρούν τις κατηγορικές μεταβλητές συνώνυμες των ποιοτικών μεταβλητών άλλοι θεωρούν τις πρώτες υποκατηγορία των ποιοτικών τις οποίες και διακρίνουν σε 

1. **Διατάξιμες μεταβλητές** οι οποίες λαμβάνουν ως τιμές - έννοιες που ιεραρχούνται (π.χ. διαγωγή μαθητή σε καλή, κοσμία, κοσμιωτάτη, ή η βαθμίδα αξιωματικού: κατώτερος, ανώτερος, ανώτατος, ή δικαστικού: πρωτοδίκης, εφέτης, αρεοπαγίτης, ή η κατάσταση υγείας: καλή, πολύ καλή άριστη κ.λπ. και σε
2. **Μη-διατάξιμες ή κατηγορικές μεταβλητές**, οι οποίες λαμβάνουν τιμές - έννοιες που δεν ιεραρχούνται όπως το επάγγελμα, το φύλο, η υπηκοότητα, το θρήσκευμα κ.λπ.

Με την στενή έννοια του οποιουδήποτε πειραματισμού και οι παράγοντες αυτοί αποτελούν στην ουσία πειραματικές μεταβλητές, εφόσον κάποιες εξ αυτών διαστάσεις τους μπορούν να ποσοποιηθούν ή να ληφθούν όλες αθροιστικά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ι. Ν. Παρασκευόπουλος "Στατιστική εφαρμοσμένη εις τας επιστήμας της συμπεριφοράς" τομ.Α΄, Θεσσαλονίκη 1972, σελ.19.
2. ↑  Στατιστική - Πιθανότητες σελ.17

Πηγές
-----

* UNESCO "Λεξικό Κοινωνικών Όρων" (Ελληνική Έκδοση) 3 τόμοι, Εκδ. Ελληνική Παιδεία Αθήναι 1972, τομ.2ος, σελ.551-553.
* Θρασ. Μπέλλας "Η Έρευνα στις Επιστήμες της Συμπεριφοράς" - Αθήνα 1977. τομ.1ος, σελ.71.
* Π. Κικιλίας, Δ. Παλαμούρδας, Α. Πετράκης, Δ. Τσουκαλάς "Στατιστική - Πιθανότητες" Εκδ. Δηρος - Αθήνα 2001, ISBN 960-8271-07-X
Ο **Ουλφ Φάσε** (απεβ. το 1247) ήταν ο γιάρλ της Σουηδίας (π. 1221-47).

Bιογραφία
---------

Ο **Ουλφ Φάσε**, σουηδ.: *Ulf Fase*, ήταν πιθανώς ο γιος του γιάρλ Καρόλου του Κωφού (*Karl Döve* και μέλος του Οίκου του Μπγιέλμπο/Φόλκουνγκ (*Folkungaätten*). Αφού ο γιάρλ Κάρολος σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της σουηδικής επίθεσης εναντίον των Εσθονών στη μάχη της Λίχουλα το 1220, ο Ουλφ -ως ο πλησιέστερος συγγενής του- επιλέχθηκε σύντομα ως νέος γιάρλ. Ένας εφήμερος jarl μπορεί να είχε υπηρετήσει για λίγο πριν από την τοποθέτηση του Ουλφ, πάντως πριν από το τέλος του βασιλιά Ιωάννη Α' της Σουηδίας το 1222, ο Ουλφ κατείχε σίγουρα το αξίωμα.  

Το 1222, ο νεαρός διάδοχος της αντίπαλης δυναστείας, ο βασιλιάς Έρικ ΙΑ΄ (*Erik Eriksson*) ανέβηκε στον θρόνο σε ηλικία 6 ετών. Η ανηλικιότητά του σήμαινε ότι ο γιάρλ Ουλφ απέκτησε μεγαλύτερη σημασία μαζί με τον Κνούτο Β΄ της Σουηδίας (*Knut långe*). Ονομαστικός αντιβασιλιάς ήταν ο εξάδελφος του Ουλφ, Μπενγκτ Μπίγκερσον. Το 1229, ο βασιλιάς Κνούτος Β΄ σφετερίστηκε τον θρόνο και εξόρισε τον νεαρό Έρικ ΙΑ΄. Ο Ουλφ συνέχισε να κρατά τη θέση του γιάρλ. Μετά το τέλος του Κνούτου Β΄ το 1234, ο βασιλιάς Έρικ ΙΑ΄, τώρα 18 ετών, αποκαταστάθηκε στο θρόνο. Οι υποστηρικτές του δεν εκτιμούσαν την «προδοσία» του Ουλφ, όταν αποδέχθηκε τον σφετεριστή του Έρικ ΙΑ΄ πέντε χρόνια νωρίτερα. Ωστόσο, ο Ουλφ ήταν πολύ ισχυρός για να καθαιρεθεί από το αξίωμά του. Υπάρχουν σαφή αρχεία, που δείχνουν ότι ο Ουλφ φάσε είχε το δικαίωμα να κόβει χρήματα, ένα κατά τα άλλα αποκλειστικά βασιλικό προνόμιο. Σώζονται αρκετά κομμάτια τέτοιων νομισμάτων, που φέρουν τα εμβλήματά του.   

Το 1247 έγινε απόπειρα πραξικοπήματος κατά του βασιλιά Έρικ ΙΑ΄. Οι επαναστάτες συντρίφθηκαν στη μάχη της Σπαρσάτρα. Οι πηγές δεν αποκαλύπτουν, εάν ο Ουλφ ήταν ήδη νεκρός εκείνη την εποχή ή αν ζούσε, και ποιος ήταν ο ρόλος του στην εξέγερση. Εικάζεται ότι συμμετείχε στην εξέγερση και ως εκ τούτου εκτελέστηκε. Αρκετοί ηγέτες των ανταρτών αποκεφαλίστηκαν το 1247-48, συμπεριλαμβανομένου του γιου του Κνούτου Β΄, Χόλμγκερ Κνούτσον (1210 – 1248). Μετά το τέλος του Ουλφ, το αξίωμα του γιάρλ κατείχε ο συγγενής του Μπίργκερ Μάγκνουσον ( *Μπίργιερ Γιάρλ*).  

Ο Ουλφ Φάσε άφησε έναν καλά πιστοποιημένο γιο, τον Kαρλ Ούλφσον, που είχε κακές σχέσεις με τον Μπίργιερ Γιάρλ. Αργότερα έφυγε σε οικειοθελή εξορία, προσχωρώντας στους Τεύτονες Ιππότες στη Λιβονία. Ο Καρλ σκοτώθηκε το 1260 στη μάχη του Ντούρμπε κοντά στη Ρίγα στην Κουρλάνδη.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  «Folkungaätten». *Svenskt biografiskt lexikon*. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2020.
2. ↑  «Karl döve». *Svenskt biografiskt lexikon*. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2020.
3. ↑  «Erik Eriksson». *Svenskt biografiskt lexikon*. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2020.
4. ↑  «Knut långe». *Svenskt biografiskt lexikon*. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2020.
5. ↑  «Bengt Birgersson». *Svenskt biografiskt lexikon*. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2020.
6. ↑  «Holmger Knutsson». *Svenskt biografiskt lexikon*. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2020.
7. ↑  «Birger Magnusson». *Svenskt biografiskt lexikon*. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2020.
8. ↑  «Karl Ulfsson». *Svenskt biografiskt lexikon*. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2020.