recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Ρασίχ Ντίνο** (1865-1927 ή 1928) ήταν Αλβανός πολιτικός, διπλωμάτης και σημαντικό πρόσωπο του αλβανικού εθνικού κινήματος των αρχών του 20ου αιώνα.

Ζωή
---

Ο Ρασίχ Ντίνο γεννήθηκε το 1865 στην Πρέβεζα και ήταν γόνος της γνωστής οικογένειας Ντίνο. Ο πατέρας του ήταν ο Αμπεντίν Ντίνο, ένας από τους ιδρυτές της Λίγκας του Πρίζρεν. Ο Ντίνο απέκτησε αρκετά παιδιά, μεταξύ των οποίων: ο Αλή, διάσημος σκιτσογράφος και μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου, τη Λεϊλά Ντίνο Ιλέρι, τον Αμπιντίν, ζωγράφο, και τον Αχμέτ. Το 1908, συνέβαλε στην χρηματοδότηση της κατασκευής αλβανόφωνου σχολείου στις Φιλιάτες. Το 1913 ήταν ο επικεφαλής της αντιπροσωπείας της Αλβανίας, η οποία υπέγραψε την Συνθήκη του Λονδίνου εκ μέρους της νεοσύστατης χώρας. Τα άλλα δύο μέλη της αντιπροσωπείας ήταν ο Μεχμέτ Κόνιτσα και ο Φίλιπ Νόγκα. Ο Ρασίχ Ντίνο πέθανε στο τέλος του 1927 ή τις αρχές του 1928 στα Άδανα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kırmızı, Abdulhamit (2009). *Osmanlı Sonrası Arnavutluk, Avlonyalı Süreyya Bey*. Klasik. σελ. 177.
2. ↑  Puto, Arben (1982). *L'indépendance albanaise et la diplomatie des grandes puissances: 1912-1914*. Editions "8 Nëntori". σελ. 277.
3. ↑  Naska, Kaliopi (1999). *Dokumente për Çamërinë: 1912-1939*. General Directorate of Archives. Dituria. σελίδες 661–91. ISBN 99927-31-69-9.
4. ↑  Isufi, Hajredin (2002). *Musa Demi dhe qëndresa çame: 1800-1947*. Botimet Dudaj. σελίδες 200–210. ISBN 99927-50-10-3.
5. ↑  Pearson, Owen (2004). *Albania and King Zog: independence, republic and monarchy 1908-1939*. I.B.Tauris. σελ. 37. ISBN 1-84511-013-7.
6. ↑  Güzel, Şehmu (2008). *Abidin Dino: Birinci kitap, 1913-1942*. Kitap Yayınevi. σελ. 74.
Η **Ριχάρδα**, ιταλ.: Ricciardia, marchioness of Saluzzo (1410 - 16 August 1474, Φερράρα) ήταν κόρη του μαρκησίου του Σαλούτσο και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Φερράρα.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Θωμά Γ΄ μαρκησίου του Σαλούτσο και της Γαλλίδας συζύγου του Μαργαρίτας του Πιερπόν, κόρης του Ούγου Β΄ του Πιερπόν, του Ρονσύ και του Μπραιν. 

Το 1429 παντρεύτηκε τον Nικολό Γ΄ δούκα της Φερράρα ως η 3η σύζυγός του, μετά την Τζιλιόλα της Καρράρα και την Παριζίνα Μαλατέστα. Είχαν παιδιά:

* Έρκολε 1431-1505, δούκας της Φερράρα.
* Σιγισμούνδος 1433-1507, κύριος του Σαν Μαρτίνο ιν Ρίο.

Μετά το τέλος του Nικολό το 1441, ο 10ετής Έρκολε θα μπορούσε θεωρητικά να διαδεχόταν τον πατέρα του, ως το μεγαλύτερο νόμιμο παιδί του. Ωστόσο, ο πατέρας της άφησε τον τίτλο στον νόθο γιο του Λεονέλλο,  ο οποίος εξόρισε τη Ριχάρδα και τα δύο παιδιά της στη Νάπολη. 

Ο Λεονέλλο κυβέρνησε για εννέα χρόνια και στη συνέχεια τον διαδέχτηκε ο αμφιθαλής αδελφός του Μπόρσο, ο οποίος κυβέρνησε για άλλα 21 χρόνια. Ωστόσο, εν τω μεταξύ η Ριχάρδα είχε δημιουργήσει συμμαχίες, έτσι με το τέλος του Μπόρσο κατάφερε να γίνει ο Έρκολε δούκας της Φερράρα.

Οικογένεια
----------

Το 1429 παντρεύτηκε τον Nικολό Γ΄ δούκα της Φερράρα ως η 3η σύζυγός του, μετά την Τζιλιόλα της Καρράρα και την Παριζίνα Μαλατέστα. Είχαν παιδιά:

* Έρκολε 1431-1505, δούκας της Φερράρα.
* Σιγισμόνδος 1433-1507, κύριος του Σαν Μαρτίνο ιν Ρίο.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  www.genealogics.org/getperson.php?personID=I00020847&tree=LEO.
2. ↑
3. ↑  [*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  Rosa Stanton: TEA TIME
«Πλοηγίδα λιμένος» στον προλιμένα του Πειραιά
Η **πλοηγίδα** ή πλοηγίς (Pilot boat), είναι μικρό ελαφρύ σχετικά σκάφος που ανήκει στη κατηγορία των βοηθητικών πλοίων της ναυτιλίας και που παρέχει εξυπηρετήσεις κυρίως σε εμπορικά πλοία (φορτηγά και επιβατηγά πλοία).

Με τις πλοηγίδες μεταφέρονται και παραλαμβάνονται οι Πλοηγοί από τα διάφορα πλοία κατά τον είσπλου ή έκπλου των από την περιοχή πλοήγησης. Οι πλοηγίδες διακρίνονται ανάλογα α) του φορέα τους σε κρατικές και ιδιωτικές π.χ. βιομηχανικών εγκαταστάσεων και β) ανάλογα του μεγέθους τους σε «μεγάλες» ή «ανοικτής θάλασσας», σε «μεσαίες» και σε «μικρές» ή «πλοηγίδες λιμένων» κοινώς *πιλοτίνες*, οι οποίες στη σύγχρονη εποχή είναι μηχανοκίνητες. Οι κρατικές είναι κατανεμημένες στους Πλοηγικούς Σταθμούς της επικράτειας, σε αριθμό ανάλογα των αναγκών. Τα σκάφη αυτά εποπτεύει η κεντρική Πλοηγική Υπηρεσία, του κάθε ναυτικού κράτους υπαγόμενη σε αντίστοιχο υπουργείο. Στην Ελλάδα την γενική εποπτεία αυτών ασκεί το Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής (Υ.ΝΑ.Ν.Π.).

Σύμφωνα με διεθνή κανονισμό οι πλοηγίδες, ανεξάρτητα διάκρισης, φέρουν εμφανώς ιδιαίτερη διακριτική σημαία που ονομάζεται «πλοηγική σημαία» ή σημαία πλοηγού (*pilot flag*) και στα πλευρά τους την ένδειξη «PILOT», ενώ κατά τη διάρκεια της νύκτας δύο περίβλεπτους φανούς σε κάθετη διάταξη μεταξύ τους, με άνω λευκό σταθερό φανό και κάτω ερυθρό σταθερό φανό, πέραν των άλλων υποχρεωτικών φανών ναυσιπλοΐας, ανάλογα του μεγέθους τους.

Πηγές
-----

* "Σύγχρονο Ναυτιλιακό Λεξικό" Interbooks Αθήναι 1977 σ.173

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Τύποι εμπορικών πλοίων |
| --- |
|  |
| Φορτηγά | 
* Αντιλίμπερτυ
* Εμπορευματοκιβωτιοφόρο
* Λίμπερτυ
* Μεταλλευματοφόρο
* Μπαλκ κάριερ
* Οχηματαγωγό
* Πλοίο RoRo
* Πλοίο Ο.Β.Ο.
* Πλοίο ψυγείο
* Φορτηγίδα
* Φορτηγιδοφόρο
 |
|  |
| Δεξαμενόπλοια | 
* Πετρελαιοφόρο
* Υγραεριοφόρο
* Υδροφόρο
 |
|  |
| Επιβατηγά | 
* Αερόστρωμνο
* Αμφίπλωρο
* Θαλάσσιο ταξί
* Καταμαράν
* Κρουαζιερόπλοιο
* Πλοίο RoRo
* Πορθμείο
* Πορθμείο σιδηροδρόμων
* Ταχύπλοο
* Υδροπτέρυγο
* Υπερωκεάνιο
 |
|  |
| Βοηθητικά | 
* Εφόλκια
* Πλοηγίδα
* Πυροσβεστικό
* Ρυμουλκό
* Φαρόπλοιο
* Υδροφόρο
 |
|  |
| Άλλα πλοία | 
* Ατμόπλοιο
* Ζωάδικο
* Ημιβυθιζόμενο σκάφος
* Ιστιοφόρο
* Καλωδιακό
* Κότερο
* Μηχανοκάικο
* Ναυαγοσωστικό
* Παγοθραυστικό
* Πλωτό εστιατόριο
* Ποταμόπλοιο
* Ωκεανογραφικό
 |

 |
Ο **πιγκουίνος της Αδελίας** (Pygoscelis adeliae) είναι είδος πιγκουίνου που απαντά αποκλειστικά στις ακτές της Ανταρκτικής. Το όνομά του το έλαβε από την Αδελία Γη (όπου ζει), η οποία γη πήρε το όνομα της από την Adèle Dumont d'Urville, σύζυγο του εξερευνητή Adèle Dumont d'Urvillea, ο οποίος μάλιστα ανακάλυψε αυτό το είδος πιγκουίνου στα 1840.

Αυτοί οι πιγκουίνοι είναι μεσαίου μεγέθους, που έχουν ύψος 46 έως 71 cm και βάρος 3,6 έως 6,0 κιλά. Το διακριτικά σημάδι είναι ο λευκός δακτύλιος γύρω από το μάτι. Η ουρά είναι λίγο μεγαλύτερη από τις ουρές των πιγκουίνων. Η εμφάνιση φαίνεται κάπως σαν να φοράει σμόκιν. Είναι λίγο μικρότεροι από τα περισσότερα είδη πιγκουίνων.

Ο πιγκουίνος της Αδελίας είναι ένα από τα τρία είδη του γένους Pygoscelis. Τα μιτοχονδριακά και πυρηνικά στοιχεία DNA υποδηλώνουν ότι το γένος χωρίστηκε από άλλα είδη πιγκουίνων πριν από 38 εκατομμύρια χρόνια, περίπου 2 εκατομμύρια χρόνια μετά τους προγόνους του γένους Aptenodytes. Με τη σειρά τους, οι πιγκουίνοι της Αδελίας χωρίστηκαν από τα άλλα μέλη του γένους πριν από 19 εκατομμύρια χρόνια.
Συντεταγμένες: 26°7′48″N 50°33′18″E﻿ / ﻿26.13000°N 50.55500°E﻿ / 26.13000; 50.55500

Η **Ριφά** (αραβικά: *الرفاع*‎, *Ar-Rifāʿ*) είναι η μεγαλύτερη, βάσει μεγέθους, πόλη στο Βασίλειο του Μπαχρέιν. Η Ριφά χωρίζεται σε δύο μέρη: την **Ανατολική Ριφά** και τη **Δυτική Ριφά**. Η πόλη βρίσκεται στο Νότιο Κυβερνείο.

Η πόλη αναπτύσσεται ταχύτατα, με την απογραφή πληθυσμού του 2001 να καταγράφει πληθυσμό 79.550 κατοίκων, αλλά μέχρι το 2008 εκτιμήθηκε στους 111.000 κατοίκους.

Ιστορία
-------

Η Ριφά ήταν παλαιότερα ο κύριος οικισμός στη Νήσο Μπαχρέιν, πριν αντικατασταθεί από το λιμάνι της Μανάμα κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα.

Ανατολική Ριφά
--------------

Η Ανατολική Ριφά έχει πολλά αξιοθέατα, με ένα τέτοιο αξιοθέατο να είναι το Φρούριο Ριφά, το οποίο είναι επίσης γνωστό ως Φρούριο του Σεΐχη Σαλμάν μπιν Αχμάντ αλ Φατέχ. Η πόλη διαθέτει πολλά εμπορικά κέντρα και δύο κύριους εμπορικούς δρόμους. Επίσης, στην πόλη υπάρχουν το Παζάρι της Ριφά (سوق الرفاع, *Souk ar-Rifa*) και η Αγορά Δρόμου Μπουκουβάρα. Το πρώτο είναι μεγαλύτερο, ενώ το δεύτερο είναι πιο οργανωμένο και εκσυγχρονισμένο. Τα παιχνίδια γκολφ στο Royal Golf Club θεωρείται μία από τις κορυφαίες δραστηριότητες που πρέπει να κάνετε στην περιοχή. Μια νέα ανάπτυξη, που δημιουργήθηκε από την Arcapita, που ονομάζεται Riffa Views, είναι ένα μεγάλο οικιστικό και εμπορικό κέντρο. Το έργο περιλαμβάνει τεχνητές λίμνες, ένα διεθνές σχολείο, εμπορικές περιοχές, σούπερ μάρκετ και θα έχει πρόσβαση στο Royal Women's University που άνοιξε πρόσφατα. Το Enma Mall και το Lulu Hypermarket Mall είναι νέες προσθήκες στα ραγδαία αυξανόμενα εμπορικά κέντρα στην Ανατολική Ριφά.

Δυτική Ριφά
-----------

Η Δυτική Ριφά είναι κυρίως μια κατοικημένη περιοχή. Οι περισσότερες από τις άρχουσες οικογένειες, τους υπουργούς και τους επενδυτές των επιχειρήσεων ζουν στη Δυτική Ριφά. Ο Βασιλιάς Χαμάντ μπιν Ίσα αλ Χαλίφα του Μπαχρέιν ζει εκεί, καθώς και ο Πρωθυπουργός, Σεΐχης Χαλίφα μπιν Σαλμάν Αλ Χαλίφα. Ο διάσημος πύργος ρολογιών της Ριφά βρίσκεται στο κέντρο της Δυτικής Ριφά.

Η Δυτική Ριφά έχει επίσης διάφορα ορόσημα, όπως το Παλάτι της Ριφά, όπου ζούσαν οι πρώην ηγέτες του Μπαχρέιν, ο Σεΐχης Σαλμάν μπιν Χαμάντ και ο Σεΐχης Ίσα μπιν Σαλμάν Αλ Χαλίφα. Η Δυτική Ριφά φιλοξενεί επίσης γνωστές πηγές, την Αλ Χαναγίνια και την Ουμ Γκουαΐφα, που κάποτε θεωρούνταν το πιο αγνό και καλύτερο νερό του Μπαχρέιν.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *EB* (1878).
2. ↑  Εθνικός Οργανισμός Γεωχωρικών Πληροφοριών των ΗΠΑ
3. ↑  The Royal Golf Club
4. ↑  www.riffaviews.com
5. ↑  www.rvis.edu.bh

### Βιβλιογραφία

* Μπέινς, Τόμας Σπένσερ, επιμ.. (1878), «Bahrein», *Encyclopædia Britannica*, 9th ed. Vol. III, Νέα Υόρκη: Charles Scribner's Sons

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Μπαχρέιν | Πύλη Μπαχρέιν |

* Δορυφορικός χάρτης στο Maplandia.com

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Μεγάλες πόλεις του Μπαχρέιν |
| --- |
|  |
| 
* Α'άλι
* Αλ Χιντ
* Ζιντάφς
* Μαλκίγια
* Μανάμα
* Μαντίνατ Ίσα
* Μαντίνατ Χαμάντ
* Μπουντάιγια
* Μουχάρακ
* Ριφά
* Σίτρα
 |

 |
Συντεταγμένες: 48°49′58″N 9°0′40″E﻿ / ﻿48.83278°N 9.01111°E﻿ / 48.83278; 9.01111

Ο αρχαιολογικός χώρος που βρέθηκε το άγαλμα
Ο **πολεμιστής του Χίρσλαντεν** (γερμ. *Krieger von Hirschlanden*) είναι έργο τέχνης της εποχής του σιδήρου. Είναι το αρχαιότερο ανθρωπόμορφο άγαλμα φυσικών διαστάσεων της εποχής του σιδήρου που έχει βρεθεί βόρεια των Άλπεων. Είναι κατασκευασμένο από ψαμμίτη και παριστάνει έναν γυμνό ιθυφαλλικό πολεμιστή. Το άγαλμα βρέθηκε το 1963 σε αρχαιολογικές ανασκαφές ενός μικρού θολωτού τάφου στην περιοχή Χίρσλαντεν. Ο θολωτός τάφος είχε διάμετρο περίπου 32 μέτρων και ήταν περιστοιχισμένο από λίθους και ένα τείχος. Περιείχε 16 μνήματα, ανδρών και γυναικών από την πρώιμη εποχή του πολιτισμού Χάλστατ (περ. 600 π.Χ.) μέχρι την εποχή του πολιτισμού Λα Τεν (περ. 450 π.Χ.). Το άγαλμα βρέθηκε βόρεια του θολωτού τάφου, και πιθανόν να ήταν αρχικά τοποθετημένος επάνω στην κορυφή του θόλου. Η επιφάνειά του παρουσιάζει σημάδια αιολικής διάβρωσης, δείγμα ότι έπρεπε να έστεκε στην ύπαιθρο για μεγάλο χρονικό διάστημα, μέχρι που σκεπάστηκε από το χώμα. Το τμήμα που σώζεται έχει ύψος 1,5 μέτρο, ενώ λείπουν τα πόδια από το μισό της γάμπας. Συνολικά υπολογίζεται ότι είχε ύψος 1,7 μέτρα. Η κεφαλή είναι καλυμμένη με καπέλο μυτερό, το οποίο μοιάζει με άλλο εύρημα από την περιοχή Χόχντορφ. Φοράει επίσης δακτυλίδι στο λαιμό και ζώνη, στην οποία κρέμεται κοντό ξίφος. Τα σύμβολα αυτά φανερώνουν την υψηλή κοινωνική θέση του απεικονιζόμενου πολεμιστή. Τα κάτω άκρα είναι σχηματισμένα σε φυσιολογική και μυώδη μορφή, ενώ το κυρίως σώμα είναι πιο αφηρημένο και σχηματικό. Ακόμα πιο αμυδρά, επίπεδα και ελαφρώς μετατοπισμένα προς τα κάτω είναι τα χαρακτηριστικά του προσώπου, ίσως δείχνοντας ότι ο πολεμιστής φορούσε νεκρική μάσκα.

Πηγές
-----

* Sabine Rieckhoff, Jörg Biel et al: *Die Kelten in Deutschland*. Stuttgart. Theiss. 2001. ISBN 3-8062-1367-4

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοσελίδα με φωτογραφικό υλικό (Αγγλικά)
* Παρουσίαση του αγάλματος από το μουσείο «Landesmuseum Stuttgart» Αρχειοθετήθηκε 2011-04-25 στο Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο αρχαιολογία | Πύλη αρχαιολογία |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Krieger von Hirschlanden  της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
**Πολίωση** είναι η μείωση ή η απουσία μελανίνης (ή χρώματος) στα μαλλιά, στα φρύδια, στις βλεφαρίδες ή σε οποιαδήποτε άλλη τριχωτή περιοχή. Είναι κοινά γνωστό ως λευκό τσουλούφι όταν επηρεάζει τα μαλλιά ακριβώς πάνω από το μέτωπο.

Αυτή η κατάσταση μπορεί να προκαλέσει μεμονωμένα ή, λιγότερο συχνά, πολλαπλές λευκές τούφες στα μαλλιά. Κάποιοι πιστεύουν λανθασμένα πως αυτές οι λευκές τούφες είναι απλά σημάδια εκ γενετής. Στην πολίωση υπάρχει μειωμένη ή απούσα μελανίνη στους βολβούς των μαλλιών των προσβεβλημένων τριχοθυλακίων, ενώ τα μελανοκύτταρα του δέρματος συνήθως δεν επηρεάζονται.

Συναφείς ιατρικές παθήσεις
--------------------------

Η πολίωση εμφανίζεται σε πολλά γενετικά σύνδρομα όπως ο πιεβαλδισμός, το σύνδρομο Βάαρντενμπουρχ, η νευροϊνωμάτωση 1 και η κονδυλώδης σκλήρυνση. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί σε καταστάσεις όπως η λεύκη, η νόσος Vogt–Koyanagi–Harada, η γυροειδής αλωπεκία, η σαρκοείδωση και σε συνδυασμό με νεοπλάσματα και ορισμένα φάρμακα.

Παραπομπές
----------
Η πρόκληση **Λούντεριτς** πραγματοποιείται ετησίως από την δημιουργία της το 2007 στην περιοχή Λούντεριτς, Ναμίμπια (Lüderitz) κατά την περίοδο της άνοιξης, υπό την αιγίδα του **Παγκόσμιου Συμβουλίου Ρεκόρ Ταχύτητας Ιστιοπλοΐας** (*Π.Σ.Ρ.Τ*) (World Sailing Speed Record Council) και της **Διεθνούς Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας** (*Δ.Ι.Ο*) (International Sailing Federation).

Η Τοποθεσία
-----------

Η πρόκληση πραγματοποιείται στην νότια πλευρά της 1\*7 χμ. λιμνοθάλασσας του Λούντεριτς ,όπου τους μήνες ανάμεσα στον **Μάρτιο** και **Αύγουστο** κάθε χρόνο παρατηρούνται έντονοι και συνεχής άνεμοι σε ιδανική , για την τοποθεσία και άθλημα , γωνία 140 μοιρών.Την πρώτη χρονιά (2007), οι αθλητές ήταν υποχρεωμένοι , λόγω του σχήματος της λιμνοθάλασσας, να ακολουθήσουν καμπυλωτή πορεία περιορίζοντας την ταχύτητα τους.Το έτος 2008 δημιουργήθηκε ευθεία διαδρομή με την χρήση εκσκαφέα.Προκειμένου να βελτιωθούν περαιτέρω οι συνθήκες πλεύσης , οι δημιουργοί τοποθέτησαν σάκους με άμμο και ειδικά κατασκευάσματα από ξύλο, προκειμένου να περιοριστεί το κύμα που προκαλούν οι ισχυροί άνεμοι της περιοχης 40 knots (74 km/h) to 50 knots (93 km/h).Το συνολικό μήκος της διαδρομής είναι 800 μέτρα (συμπεριλαμβανομένου της ζώνης επιταχύνσεως και επιβραδύνσεως πριν και μετά την **επίσημη ζώνη μέτρησης ταχύτητας** του *Π.Σ.Ρ.Τ*.

Ιστορικό
--------

### 2007

Το ντεμπούτο του Λούντεριτς έγινε το 2007, όπου ο Γάλλος κάιτ-σέρφερ Alexandre Caizergues [fr] κατέγραψε την καλύτερη ταχύτητα της χρονιάς στα 500μ ταχύτητα "ακουμπόντας" τους 47.92 --υστερώντας μόνο κατά 0.78 κόμβους από το παγκόσμιο ρεκόρ του 2005.

### 2008

Την δεύτερη χρονιά ,ο **Sebastien Cattelan** ήταν ο πρώτος αθλητής ξεπέρασε τους 50 κόμβους (93 χμ/ώρα) επιτυγχάνωντας μέγιστη ταχύτητα 50.26 κόμβους.Μόλις την επόμενη μέρα διεκδίκησε την πρωτιά της χρονιάς ο Alex Caizergues με 50.57 κόμβους.Οι παραπάνω αθλητές τερμάτισαν τον "αγώνα" για τους 50 κόμβους θέτοντας ως καινούργιο "στόχο" τα 100 χμ/ώρα.
Το ίδιο έτος, η νοτιοαφρικανή Sjoukje Bredenkamp επανέθεσε το ρεκόρ γυναικών , στους 45.20 κόμβους.
Νωρίτερα μέσα στον χρόνο, ο Rob Douglas έφτασε τους 49.84 κόμβους , ξεπερνώντας το ρεκόρ της εποχής και κερδίζωντας του τον τίτλο του πρώτου κάιτ-σέρφερ που έθεσε ρεκόρ ταχύτητας στο ευρήτερο άθλημα της ιστιοπλοΐας.Σύντομα όμως, η ομοσπονδία (Δ.Ι.Ο) επαναπροσδιόρισε το άθλημα της ιστιοπλοΐας , αφαιρώντας το κάιτ-σέρφινγκ.

### 2010

**Αποτελέσματα Λούντεριτς 2010**

| Speed(knots) | Speed(km/h) | Name | Nationality |
| --- | --- | --- | --- |
| 55.65 | 103.06 | Robert Douglas | Η.Π.Α |
| 55.49 | 102.77 | Sebastien Cattelan | Γαλλία |
| 54.93 | 101.73 | Alex Caizergues | Γαλλία |

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Official Site
Ο **Πρόμαχος** ήταν Μακεδόνας πολεμιστής στον στρατό του Μεγάλου Αλέξανδρου. Μετά από κάποια νίκη πήρε μέρος σε αγώνα οινοποσίας και κέρδισε, πέθανε όμως από το πολύ κρασί που ήπιε.

Βιογραφία
---------

Έζησε τον 4ο αιώνα π.Χ.. Ήταν πολεμιστής στον στρατό του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Όταν ο Μέγας Αλέξανδρος το 324 π.Χ. έφτασε στην Σούσα, ο Καλανός ο γυμνοσοφιστής του αρρώστησε και γι' αυτό αυτοπυρπολήθηκε για να εξαγνιστεί. Ο Αλέξανδρος, ακολουθώντας την τελευταία θέληση του Καλανού έστησε γλέντι για να γιορτάσει την λύτρωση του Καλανού. Στο γλέντι απάνω έγινε διαγωνισμός οινοποσίας. Ο Αλέξανδρος έταξε ένα τάλαντο στον νικητή. Ο Πρόμαχος νίκησε πίνοντας δεκατρία λίτρα κρασιού. Μετά από την οινοποσία ο Πρόμαχος αρρώστησε βαριά και πέθανε μέσα σε λίγες ημέρες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Chares von Mytilene, *Die Fragmente der griechischen Historiker* (FGrH), Nr. 125, F 19a (bei Athenaios 10, 49, p. 437 a-b) und F 19b (bei Plutarch, *Alexander* 70, 1f.); vgl. ferner Claudius Aelianus, *Varia historia* 2, 41.

Πηγές
-----

* Siegfried Lauffer, *Alexander der Große*. 3. Auflage München 1993, ISBN 3-423-04298-2, S. 167.
Η **Ριχάρδις-Αικατερίνη**, γερμ.: Richardis-Catherine von Mecklenburg (1370/72 στη Σουηδία - 1400) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν πριγκίπισσα της Σουηδίας και του Μεκλεμβούργου και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνα της Μοραβίας και δούκισσα του Γκέρλιτς.

Βιογραφία
---------

Ήταν η μόνη κόρη του Αλβέρτου βασιλιά της Σουηδίας και δούκα του Μελεμβούργου, και της Ριχάρδις των Χάγκεν, κόρης του Όθωνα Α΄ κόμη του Σβερίν. 

Η Ριχάρδις-Αικατερίνη παντρεύτηκε στην Πράγα το 1388 με τον Ιωάννη μάργραβο της Μοραβίας και δούκα του Γκέρλιτς (1370–1396), γιο του Καρόλου Δ΄ της Γερμανίας και της Ελισάβετ της Πομερανίας. Τον επόμενο χρόνο ο πατέρας της εκτοπίστηκε από βασιλιάς της Σουηδίας.

Oικογένεια
----------

Η μοναδική της κόρη ήταν η:

* Ελισάβετ 1390-1451, παντρεύτηκε πρώτα τον Αντώνιο των Βαλουά-Βουργουνδίας δούκα της Βραβάντης και μετά τον Ιωάννη Γ΄ των Βίττλεσμπαχ δούκα της Βαυαρίας-Στράουμπινγκ.

Πηγές
-----

1. ↑  p11310.htm#i113094. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. ↑  Christer Engstrand: Sverige och dess regenter under 1000 år
Ο **Ριχάρδος Γ΄** (απεβ. στις 10 Ιουνίου 1120) ήταν κόμης της Αβέρσας και πρίγκιπας της Κάπουα για λίγο το 1120 μεταξύ του χρίσματός του στις 27 Μαΐου και του τέλους του.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο μόνος γιος και κληρονόμος του Ροβέρτου Α΄ της Κάπουα. Ήταν βρέφος όταν απεβίωσε ο πατέρας του και έπεσε στην αντιβασιλεία του θείου του, Ιορδάνη Β΄. Ο Ριχάρδος Γ΄ απεβίωσε μέσα σε λίγους μήνες και, αν και κανένας σύγχρονος χρονικογράφος δεν τον κατηγορεί, ορισμένοι σύγχρονοι ιστορικοί έχουν αμφισβητήσει την αθωότητα του Ιορδάνη Β΄. Ο Ιορδάνης Β΄ διαδέχθηκε χωρίς αντιδράσεις, στο μειωμένο εδαφικά πριγκιπάτο της Κάπουα.
Το **πρόσθιο τμήμα** ή η **πρόσθια κοιλότητα** είναι το εμπρόσθιο τρίτο του ματιού, που περιλαμβάνει τις δομές μπροστά από το υαλοειδή κερατοειδή χιτώνα: τον κερατοειδή, την ίριδα, το ακτινωτό σώμα και το φακό. 

Στο εσωτερικό του πρόσθιου τμήματος υπάρχουν δύο χώροι γεμάτοι με υγρό: 

* ο πρόσθιος θάλαμος μεταξύ της οπίσθιας επιφάνειας του κερατοειδούς (δηλαδή του ενδοθηλίου του κερατοειδούς) και της ίριδας.
* ο οπίσθιος θάλαμος μεταξύ της ίριδας και της πρόσθιας όψης του υαλοειδούς σώματος.

Ο υδαρής χιτώνας γεμίζει αυτούς τους χώρους μέσα στο πρόσθιο τμήμα και παρέχει θρεπτικά συστατικά στις γύρω δομές. 

Μερικοί οφθαλμίατροι και οπτομέτρες ειδικεύονται στη θεραπεία και τη διαχείριση των διαταραχών και ασθενειών του πρόσθιου τμήματος.

Δείτε επίσης
------------

* Οφθαλμική ασθένεια
* Οπίσθιο τμήμα του βολβού
* Σύνδρομο τοξικού πρόσθιου τμήματος

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. 1 2  Cassin, B. and Solomon, S. *Dictionary of Eye Terminology*. Gainesville, Florida: Triad Publishing Company, 1990.
3. 1 2  "Departments. Anterior segment." Σφάλμα στο πρότυπο webarchive: Ελέγξτε την τιμή `|url=`. Empty.
Cantabrian Institute of Ophthalmology.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------
**Πρόναος** ή **πρόδομος** ονομάζεται ο χώρος στους αρχαίους ελληνικούς ναούς που βρίσκεται στο μπροστινό μέρος του ναού και επιτρέπει την πρόσβαση στο εσωτερικό του κυρίως ναού.

Χαρακτηριστικά
--------------

Ο πρόναος σχηματίζεται από τον μπροστινό τοίχο του ναού και το αέτωμά του που στηρίζεται ή μόνο σε κολώνες, ή σε κολώνες και τις παραστάδες των μακρών τοίχων, ή μόνον στις παραστάδες των μακρών τοίχων. Όταν το αέτωμα στηρίζεται μόνο σε κολώνες, τότε ο πρόναος (και γενικά ο ναός) ονομάζεται *πρόστυλος*. Όταν το αέτωμα στηρίζεται μόνο στις παραστάδες, τότε ο πρόναος ονομάζεταο *άστυλος*.

Δείτε επίσης
------------

* Σηκός
* Άδυτον
* Οπισθόδομος
* Αρχαίος ελληνικός ναός (αρχιτεκτονική)

Βιβλιογραφία
------------

* René Ginouvès, Roland Martin: *Dictionnaire méthodique de l’ architecture grecque et romaine*. Bd. 3, 1998, S. 39.
* Gottfried Gruben: *Die Tempel der Griechen*. 5. Auflage. Hirmer, München 2001, ISBN 3-7774-8460-1
Ο **Σωτήρης Τσιτσιπής (Λοκρός)** (1918-1949) ήταν Έλληνας στρατιωτικός, αντιστασιακός, διοικητής τάγματος του ΕΛΑΣ και ταγματάρχης του ΔΣΕ.

Βιογραφικό
----------

### Νεανικά χρόνια

Ο Σωτήρης Τσιτσιπής γεννήθηκε το 1918 στην Αμφίκλεια. Αποφοίτησε από την στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων τον Αύγουστο του 1940 με τιμητική μνεία και με το βαθμό του ανθυπολοχαγού του μηχανικού. Το 1940 πήρε μέρος στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο στην Αλβανία σαν διοικητής διμοιρίας όπου διακρίθηκε ιδιαίτερα και του απονεμήθηκε "Πολεμικός Σταυρός Γ' τάξεως" και "Μετάλλιο Εξαίρετων Πράξεων". Με την κατάρρευση του μετώπου και τη διάλυση του ελληνικού στρατού, τον Απρίλιο του 1941, επέστρεψε στο χωριό του το Δαδί.

### Κατοχή - Αντίσταση

Στην Κατοχή οι Ιταλοί τον κυνήγησαν επανειλημμένα για την πατριωτική του δράση και έτσι αναγκάσθηκε να φύγει για την Αθήνα. Το 1943 στην Μενδενίτσα Λοκρίδας κατατάχθηκε στο Αρχηγείο του ΕΛΑΣ ως διοικητής λόχου. Αργότερα έγινε διοικητής διλοχίας και μετά τάγματος. Το τάγμα του ήταν το 2/42 Τάγμα Λοκρού όπως το αποκαλούσαν οι ΕΛΑΣίτες. Ο Λοκρός έδωσε με επιτυχία πολλές μάχες με τις κατοχικές δυνάμεις όπως στις Θερμοπύλες, το 51ο χιλιόμετρο, την Παύλιανη, το Σκλήθρο, το Δαδί και τον Άγιο Κωνσταντίνο. Ο μεγαλύτερος αδερφός του, Δημήτρης Τσιτσιπής μόνιμος λοχαγός, από την ΕΚΚΑ που είχε αρχικά ενταχθεί προσχώρησε στον ΕΛΑΣ με το ψευδώνυμο "Αναγνωσταράς".

### Δεκεμβριανά - Εμφύλιος πόλεμος

Πήρε μέρος στα Δεκεμβριανά το 1944 με το τάγμα του. Μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας το καθεστώς με την κατηγορία του ηθικού αυτουργού για την αρπαγή και το φόνο πολιτών στη διάρκεια της κατοχής, συνέλαβε τον Τσιτσιπή και τον οδήγησε στη φυλακή τον Απρίλιο του 1945. Αν και η κατηγορία αφορούσε στη σύλληψη ελλήνων συνεργατών των γερμανών, ο Τσιτσιπής παρέμεινε στη φυλακή μέχρι το Δεκέμβριο του 1945. Μόλις αποφυλακίστηκε, κυνηγημένος από τη Λευκή τρομοκρατία, βγήκε πάλι στο βουνό με τους διωκόμενους πρώην ελασίτες. Αργότερα εντάχθηκε στο ΔΣΕ και έδρασε στην Ρούμελη ως επιτελάρχης ταξιαρχίας. 

Το 1948 εντάχθηκε με το βαθμό του ταγματάρχη στην ρουμελιώτικη 2η Μεραρχία του ΔΣΕ με διοικητή τον Διαμαντή. Διακρίθηκε στις ανεπιτυχείς επιχειρήσεις (για τον ΔΣΕ) για την κατάληψη της Καρδίτσας και του Καρπενησιού. Τον Απρίλη του 1949 άρρωστος και εξαντλημένος από τις κακουχίες πιάστηκε αιχμάλωτος στον Βάλτο, στη γέφυρα του Κοράκου, από τον Εθνικό Στρατό και μεταφέρθηκε στα Τρίκαλα. Δικάστηκε από έκτακτο στρατοδικείο στις 15-4-1949 και εκτελέσθηκε την επόμενη.

Πηγές
-----

1. Η τρίχρονη εποποιϊα του ΔΣΕ 1946-49, Εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 1995
2. Το χρονικό μιας εποποιϊας: Ο ΔΣΕ στη Ρούμελη, Βασίλης Αποστολόπουλος, Εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2006
3. Σωτήρης Λ. Τσιτσιπής, ο ηρωϊκός Λοκρός: Κώστας Πεντεδέκας, Εκδόσεις ΕΝΤΟΣ, Αθήνα 2010
4. Άρης, ο αρχηγός των ατάκτων: Διονύσης Χαριτόπουλος, Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 2003
5. Ο θάνατος ενός ταξίαρχου: Λεωνίδας Καλλιβρετάκης , Εκδόσεις ΔΟΛ, Αθήνα 2011

Παραπομπές
----------

1. ↑  Καλλιβρετάκης (2011), σελ. 141
2. ↑  Χαριτόπουλος (2003), σελ. 259
3. ↑  Πεντεδέκας(2010)
4. ↑  Αποστολόπουλος (2006), σελ. 219
Η **Πινόσαβα** (*σερβικά : Пиносава*) είναι κωμόπολη της Σερβίας και τμήμα της πόλης του Βελιγραδίου. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Βοζντοβάτς.

Τοποθεσία
---------

Η Πινόσαβα βρίσκεται χτισμένη στη δυτική πλαγιά του όρους Άβαλα, μέσα στην κοιλάδα του ποταμού Τοπτσίντερκα, απέχει 20 χιλιόμετρα νότια του κέντρου του Βελιγραδίου. Βρίσκεται στην Σουμανδία και το οροπέδιο Πινόσαβα.

Πληθυσμός
---------

Η Πινόσαβα έχει στατιστικώς χαρακτηριστεί ως αστικός οικισμός (πόλη). Ο πληθυσμός έχει διακυμάνσεις κατά την τελευταία δεκαετία. Ο πληθυσμός της σύμφωνα με τις επίσημες απογραφές είναι : 

* 1971 - 2.631
* 1981 - 2.837
* 1991 - 2.645
* 2002 - 2.839

Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, οι Σέρβοι είναι 2.781 ή το 98% του πληθυσμού.

Αναφορές
--------

Συντεταγμένες: 44°41′43″N 20°28′51″E﻿ / ﻿44.69528°N 20.48083°E﻿ / 44.69528; 20.48083

* Jovan Đ. Marković (1990): *Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije*; Svjetlost-Sarajevo; ISBN 86-01-02651-6

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Pinosava στο Wikimedia Commons
Το tombolo της Κύθνου
Παραλία Κολώνα, Κύθνος
Η **Προσάμμωση (tombolo) της Κύθνου** εντοπίζεται στο Βορειοδυτικό τμήμα του νησιού, βόρεια του λιμανιού Μέριχας και απέναντι από την παραλία της Απόκρουσης. Ταυτίζεται γεωγραφικά με την Παραλία Κολώνα.

Περιγραφή
---------

Η Προσάμμωση είναι ένας γεωλογικός σχηματισμός στη μορφή ιζηματογενούς λωρίδας που συνήθως ενώνει την ηπειρωτική χώρα με ένα νησί. Η παρουσία νησιού κοντά στην ηπειρωτική χώρα μπορεί να δημιουργήσει σύγκλιση αντίθετων ροών μεταφοράς ιζημάτων, με αποτέλεσμα τη σταδιακή διαμόρφωση της αμμώδους «γέφυρας» που αναφέρεται ως προσάμμωση (tombolo).

Η προσάμμωση της Κύθνου ενώνει το νησάκι του Αγίου Λουκά με την ηπειρωτική χώρα και ταυτίζεται γεωγραφικά με την Παραλία Κολώνα. Βρίσκεται εντός της προστατευόμενης περιοχής Natura του νησιού, έχει προσανατολισμό Β-Ν με ελαφριά κλίση προς τα ανατολικά και μήκος περίπου 240 μέτρα.

Πρόσβαση
--------

Η πρόσβαση στην παραλία της Κολώνας γίνεται είτε μέσω θαλάσσης είτε μέσω της παραλίας της Απόκρουσης από έναν χωματόδρομο. Για τους λάτρεις της πεζοπορίας ακολουθούν το μονοπάτι προς τον αρχαιολογικό χώρο του Βρυόκαστρου και συνήθως συνεχίζουν, κατεβαίνοντας προς την παραλία της Απόκρουσης και από εκεί συνεχίζουν για την Κολώνα.

Γενικά στοιχεία
---------------

Η παραλία της Κολώνας είναι ξεχωριστή λόγω της γεωμορφολογικής ιδιαιτερότητας. Έχει μήκος 240 μέτρων και πλάτος 80-100 μέτρα, που ενώνει το νησί της Κύθνου με μια βραχονησίδα του Αγίου Λουκά. Η λωρίδα της αμμουδιάς που ενώνει τις δύο στεριές μοιάζει με Κολώνα και για αυτό πήρε το όνομα "Κολώνα''

Γκαλερί
-------

* 
* 
* 
* 
*

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Παραλία Κολώνας». *KythnosInfo*. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2023.
2. ↑  de Mahiques M.M. (2016) Tombolo. In: Kennish M.J. (eds) Encyclopedia of Estuaries. Encyclopedia of Earth Sciences Series. Springer, Dordrecht.
3. ↑  Mikeval. «Παραλία Κολώνα Κύθνος». *www.kanalakythnos.gr*. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2023.
Ο **Σωτήριος Βεζανής** (1875-1932) ήταν Έλληνας νομικός και βιομήχανος.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 1875 στην Αθήνα, όπου ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση. Εγγράφηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από όπου αποφοίτησε το 1894. Μετά από παραίνεση του Χαρίλαου Τρικούπη, με τον οποίο είχε φιλικούς δεσμούς, μετέβη στη Γερμανία για να σπουδάσει οικονομολογία, ως μαθητής του Άντολφ Βάγκνερ, ενώ ολοκλήρωσε τις σπουδές του σε αγγλικά πανεπιστήμια.

Επέστρεψε στην Αθήνα το 1897 και το 1901 εξελέγη υφηγητής πολιτικής οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου δίδαξε για 8 χρόνια. Ωστόσο αναγκάστηκε να αποχωρήσει λόγω της μεγάλης του οικογένειας και της έλλειψης χρόνου να ασχοληθεί με τα πανεπιστημιακά. Ασχολήθηκε με τη βιομηχανία υαλουργίας ενώ γιος του ήταν ο Δημήτρης Βεζανής. Πέθανε στις 3 Ιουλίου 1932 στην Αθήνα.

### Επιστημονικές εργασίες

Συνέγραψε μελέτες και άρθρα τα οποία δημοσίευσε σε εφημερίδες και περιοδικά, ειδικά στην *Ακρόπολη*, της οποίας ο εκδότης Βλάσης Γαβριηλίδης ήταν στενός του φίλος. Οι δύο σημαντικότερες εργασίες του ήταν οι εξής:

* *Ueber das Verhältnis der Vermehrung der Zinskapitalinhaber und der Zinskapitalien*, Βερολίνο (1895).
* *Το Δικαίωμα της Ζωής*, Αθήνα (1897).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Πανδέκτης: Βεζανής Σωτ». *pandektis.ekt.gr*. Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2017.
2. 1 2 3  Καλιτσουνάκης, Δημήτριος (1932). «Σωτήριος Δ. Βεζάνης (1875-1932)». *Αρχείον Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών του Δ. Καλιτσουνάκη* **12** (3): 348-349. .

Βιβλιογραφία
------------

* Βοβολίνης Σπύρος - (χ.χ.), *Μέγα Ελληνικόν Βιογραφικόν Λεξικόν* (τόμ. 2, σσ. 177-183)
Ένα γυμναστήριο όπου ασκούνται διάφορες μορφές προπόνησης ενδυνάμωσης. Προσδιορισμένες από αριστερά προς τα δεξιά, οι ασκήσεις είναι: πρέσες από πάνω, σχοινιά μάχης, σανίδωμα και ανύψωση με κέτλμπελ .
Η **προπόνηση ενδυνάμωσης** περιλαμβάνει την εκτέλεση σωματικών ασκήσεων που αποσκοπούν στη βελτίωση της δύναμης και της αντοχής. Συχνά συνδέεται με την άρση βαρών. Μπορεί επίσης να ενσωματώσει μια ποικιλία προπονητικών τεχνικών, όπως η γυμναστική, η ισομετρία και η πλειομετρία.

Όταν εκτελείται σωστά, η προπόνηση ενδυνάμωσης μπορεί να προσφέρει σημαντικά λειτουργικά οφέλη και βελτίωση της συνολικής υγείας και ευεξίας, συμπεριλαμβανομένης της αυξημένης δύναμης και ανθεκτικότητας των μυών, των τενόντων, των συνδέσμων και των οστών, της βελτιωμένης λειτουργίας των αρθρώσεων, της μειωμένης πιθανότητας τραυματισμού, της αυξημένης οστικής πυκνότητας, του αυξημένου μεταβολισμού, της αυξημένης φυσικής κατάστασης και της βελτιωμένης καρδιακής λειτουργίας. Η προπόνηση χρησιμοποιεί συνήθως την τεχνική της προοδευτικής αύξησης της ισχύος του μυός μέσω σταδιακής αύξησης του βάρους και χρησιμοποιεί μια ποικιλία ασκήσεων και τύπων εξοπλισμού για τη στόχευση συγκεκριμένων μυϊκών ομάδων. Η προπόνηση ενδυνάμωσης είναι πρωτίστως μια αναερόβια δραστηριότητα, αν και ορισμένοι υποστηρικτές την έχουν προσαρμόσει ώστε να παρέχει τα οφέλη της αερόβιας άσκησης μέσω της κυκλικής προπόνησης.

Η προπόνηση ενδυνάμωσης παράγει συνήθως γαλακτικό στους μύες, το οποίο αποτελεί περιοριστικό παράγοντα της απόδοσης της άσκησης. Η τακτική άσκηση αντοχής οδηγεί σε προσαρμογές στους σκελετικούς μύες, οι οποίες μπορούν να αποτρέψουν την αύξηση των επιπέδων γαλακτικού κατά τη διάρκεια της προπόνησης ενδυνάμωσης.

Για πολλά αθλήματα και σωματικές δραστηριότητες, η προπόνηση ενδυνάμωσης είναι κεντρική ή χρησιμοποιείται ως μέρος του προπονητικού τους προγράμματος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Strength Training». *FitnessHealth101*. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2020.
2. ↑  Shaw I, Shaw BS (2014). «Resistance Training and the Prevention of Sports Injuries». Στο: Hopkins G. *Sports Injuries: Prevention, Management and Risk Factors*. Hauppauge, NY: Nova Science Publishers. ISBN 978-1-63463-305-5.
3. ↑  «Effect of resistance training on cardiorespiratory endurance and coronary artery disease risk». *Cardiovascular Journal of South Africa* **16** (5): 256–9. 2005. PMID 16307157.
4. ↑  «Compatibility of concurrent aerobic and resistance training on maximal aerobic capacity in sedentary males». *Cardiovascular Journal of Africa* **20** (2): 104–6. 2009. PMID 19421643.
5. ↑  «The Benefits of Strength and Weight Training | Everyday Health». *EverydayHealth.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2019.
6. ↑  Robinson KM. «Circuit Training: What You Do, Benefits, and More». *WebMD* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2019.
Ο **Σωτήρης Φακής** (Αθήνα, 1934 – 29 Οκτωβρίου 1998) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας. Έπαιξε επί αρκετά έτη στο πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής κατηγορίας, τόσο στην ομάδα της ΑΕΚ, όσο και στο Αιγάλεω
Ο Φακής ξεκίνησε τον αθλητισμό από την ερασιτεχνική ομάδα της Α.Ε. Αμπελοκήπων και το 1957 μεταγράφηκε στην ΑΕΚ, ως παρτενέρ του Στέλιου Σεραφείδη. Στην «Ένωση» παρέμεινε την επόμενη πενταετία (έως το 1962, όταν μεταπήδησε στο Αιγάλεω), συμμετέχοντας σε πολλούς αγώνες Πρωταθλήματος, Κυπέλλου, αλλά και ευρωπαϊκές αναμετρήσεις. Με το Αιγάλεω είχε σταθερή παρουσία, μέχρι το 1967 που σταμάτησε το ποδόσφαιρο. Μέχρι και τα τελευταία χρόνια της ζωής του, λάμβανε μέρος στις εκδηλώσεις των βετεράνων αθλητών του Αιγάλεω.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Για θυμήσου»: «Η οικογένεια της ΑΕΚ έχασε τον Σωτήρη Φακή» Ανακτήθηκε στις 25/11/2021
2. ↑  Βιογραφικό του αθλητή στην ΑΕΚpedia Ανακτήθηκε στις 25/11/2021
3. ↑  ΑΕΚ365: «Το τόλμησε στο Μπερναμπέου, θα φοβόταν στου Χαριλάου;» Ανακτήθηκε στις 25/11/2021
Ο Ρομπερτίνο το 1961
Ο **Ρομπερτίνο Λορέτι** (*Robertino Loreti*, γενν. 22 Οκτωβρίου 1947), γνωστός και απλώς ως **Ρομπερτίνο**, είναι Ιταλός τραγουδιστής, γνωστός περισσότερο για τις ερμηνείες του ως παιδί και έφηβος.

Τα πρώτα χρόνια
---------------

Ο Ρομπερτίνο γεννήθηκε στη Ρώμη, σε μία μεγάλη οικογένεια, αφού είχε οκτώ αδέλφια. Η οικογένειά του ήταν φτωχή και σε ηλικία δέκα ετών, όταν ο πατέρας του αρρώστησε, ο Ρομπερτίνο άρχισε να τη βοηθά μεταφέροντας προϊόντα αρτοποιίας σε εστιατόρια. Του άρεσε να τραγουδά παραδοσιακά τραγούδια στον δρόμο, οπότε οι άνθρωποι τον πρόσεξαν για τη φωνή του. Μετά από μία πρόσκληση να τραγουδήσει σε έναν γάμο σε κάποιο εστιατόριο, ο Ρομπερτίνο έγινε περιζήτητος, με άλλα εστιατόρια να ανταγωνίζονται για τις εκτελέσεις του.

Μια φορά που τραγουδούσε στο Cafe Grand Italia, τον άκουσαν ο Ναπολιτάνος ηθοποιός Τοτό και ο Δανός τηλεοπτικός παραγωγός Volmer Sørensen. Ο Sørensen βρισκόταν σε διακοπές στη Ρώμη με τη σύζυγό του, τραγουδίστρια Γκρέτε Σενκ (Grethe Sønck), η οποία πρόσεξε τη φωνή του Ρομπερτίνο. Ο Sørensen πήγε στους γονείς του και τους έπεισε να υπογράψει ο πατέρας του ένα συμβόλαιο, που έγραφε πως ο Ρομπερτίνο θα τραγουδούσε μέχρι την ηλικία των 17 ετών με παραγωγό του τον Sørensen. Αυτή η εξέλιξη οδήγησε σε εμφανίσεις του αγοριού σε τηλεοπτικές εκπομπές στη Δανία, καθώς και σε περιοδείες στη Σκανδιναβία και στην υπόλοιπη Ευρώπη, που διαρκούσαν μήνες, κατά τους οποίους ο Ρομπερτίνο τραγουδούσε μέχρι και σε τρεις συναυλίες σε μία ημέρα. Ηχογράφησε αρχικώς ένα άλμπουμ στην Κοπεγχάγη και αργότερα πολλά ακόμα, ενώ εμφανίσθηκε και σε κινηματογραφικές ταινίες.

Μεταγενέστερη σταδιοδρομία
--------------------------

Τελικώς η φωνή του μεταβλήθηκε σε φωνή βαρυτενόρου. Ο Λορέτι συνεχίζει να ταξιδεύει στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ τραγουδώντας σε συναυλίες. Γνώρισε ιδιαίτερη επιτυχία στη Ρωσία και στις άλλες χώρες της πρώην ΕΣΣΔ μετά τη διάλυση της τελευταίας, όπου έγινε φίλος με τους ομοτέχνους του Μουσλίμ Μαγκομάγεφ, Ταμάρα Σινιάφσκαγια και Ιωσήφ Κομπζόν. Η αστροναύτης Βαλεντίνα Τερεσκόβα ζήτησε να της παίξουν δίσκους του όταν η ίδια βρισκόταν στο διάστημα, ενώ ο Ρώσος ποιητής Γεβγκένι Γεφτουσένκο έγραψε ένα ποίημα με τίτλο «Ρομπερτίνο Λορέτι».

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2018.
2. ↑  Enzo Giannelli: «Robertino» στο *Dizionario della canzone italiana*, επιμ. Gino Castaldo, Curcio Editore, 1990, σσ. 1475-1478
3. ↑  Embassy notation[*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  Russian Theatre Αρχειοθετήθηκε 2016-01-01 στο Wayback Machine.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ρομπερτίνο Λορέτι** |

* Ο Ρομπερτίνο τραγουδά το «Torna a Surriento» (*Youtube*)
* Αναμνηστικά

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 223443432
* **Europeana**: agent/base/154504
* LCCN: n94075033
* ISNI: 0000 0000 3499 4155
* GND: 134826965
* BNF: cb14221123n (data)
* MusicBrainz: 18437302-5d8b-44f2-91ad-83c379e3680e
* BNE: XX1608778

 |

 |
Ο **Ραούλ Μπεχρ** (*λατινικό αλφάβητο : Raoul Behr*), γεννημένος στις 24 Σεπτεμβρίου 1976, είναι πρώην πρωταθλητής της αντισφαίρισης γεννημένος στο Κουρασάο, από τις Ολλανδικές Αντίλλες.

Στο κύπελλο Ντέιβις ο Μπεχρ έχει συμμετάσχει με τις Ολλανδικές Αντίλλες από το 1998 έως το 2007 σε 10 διοργανώσεις με ρεκόρ 10 νίκες και 14 ήττες. Ήταν στην ομάδα που πήρε τον τίτλο στον τρίτο αμερικάνικο όμιλο το 2000 όπου στον τελικό νίκησαν την Δομινικανή Δημοκρατία με 2-1. Με τις 10 συμμετοχές ο Μπεχρ είναι πρώτος (έως το 2017) μαζί με τον Ζαν-Ζιλιέν Ρόγιερ σε συμμετοχές στην διοργάνωση του κυπέλλου Ντέιβις για τις Ολλανδικές Αντίλλες.

Σήμερα είναι της Διεθνούς ένωσης χρηματοοικονομικών υπηρεσιών της CIFA Curacao, μέλος του Εμπορικού και βιομηχανικού επιμελητηρίου του Κουρασάο, διευθυντής της HBM Fund Services, και ιδιοκτήτης και COO του Ομίλου HBM.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *ATP website*. B952. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2022.
2. 1 2  Ο Μπεχρ στην ΑΤΡ
3. 1 2 3  Ο Μπεχρ στο κύπελλο Ντέιβις
4. ↑  «Our Team - HBM Group». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2017.
Συντεταγμένες: 46°36′00″N 8°45′54″E﻿ / ﻿46.6°N 8.765°E﻿ / 46.6; 8.765

Η **Σήραγγα βάσης Γκόταρντ** ή **Γκοτάρντ** (**Gotthard Base Tunnel** - **GBT**) είναι η μεγαλύτερη σήραγγα του κόσμου, μήκους 57,09 χιλιομέτρων. Η σήραγγα Γκόταρντ βρίσκεται στην Ελβετία, κάτω από τις Άλπεις και εξυπηρετεί τη σιδηροδρομική γραμμή Μιλάνου-Ζυρίχης. Η διάνοιξή της άνοιξε το 1996, η ολοκλήρωση της διάνοιξης έγινε το 2010 και η σήραγγα δόθηκε στην κυκλοφορία την 1η Ιουνίου 2016. Είναι μια από τις τρεις σήραγγες που βρίσκονται κάτω από την οροσειρά Σαιν Γκοτάρντ (Saint-Gotthard Massif). Οι άλλες δυο είναι η Σιδηροδρομική σήραγγα Γκόταρντ (Gotthard Rail Tunnel) του 1881 και η Οδική σήραγγα Γκόταρντ (Gotthard Road Tunnel) του 1980. Η κατασκευή της αποφασίστηκε λόγω της αύξησης της κίνησης στον άξονα βορρά-νότου μέσω των Άλπεων, φτάνοντας τις υπάρχουσες δομές στο όριο των δυνατοτήτων τους. Η κατασκευή της σήραγγας εγκρίθηκε με δημοψήφισμα το 1992.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Gotthard Base Tunnel στο Wikimedia Commons
* Επίσημη ιστοσελίδα AlpTransit Gotthard LTD, της εταιρείας που κατασκευάζει τη σήραγγα βάσης Γκόταρντ

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 315168184
* LCCN: sh2012000215
* GND: 4592365-6

 |

 |
Η **ρωσική υπηκοότητα** ρυθμίζεται από το ομοσπονδιακό δίκαιο για την ιθαγένεια της Ρωσικής Ομοσπονδίας (από το 2002, με τις τροποποιήσεις του 2003, 2004, 2006), το Σύνταγμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας (από το 1993), και διεθνείς συνθήκες που καλύπτουν τα ερωτήματα ιθαγένειας, στις οποίες έχει υπογράψει η Ρωσική Ομοσπονδία. Σύμφωνα με τη ρήτρα υπεροχής του Συντάγματος, οι διεθνείς συνθήκες της Ρωσικής Ομοσπονδίας, έχουν προτεραιότητα έναντι στη ρωσική εγχώρια νομοθεσία.

Ορολογία
--------

Στη ρωσική γλώσσα, υπάρχει μια διάκριση μεταξύ των πολιτών της Ρωσίας, που αναφέρονται ως Ροσιγιάνε (θηλυκή μορφή ροσιγιάνκα) και των μελών του έθνους των Ρώσων που ονομάζονται Ρώσοι. Η λέξη Ροσιγιάνε χρησιμοποιείται πολύ συχνότερα από το Ρώσος (ρούσκι) στα επίσημα έγγραφα και τα ΜΜΜΕ. Όσοι έχουν λάβει τη ρωσική υπηκοότητα μέσω πολιτογράφησης, είναι γνωστοί και ως Ροσιγιάνε, ανεξάρτητα από την εθνοτική καταγωγή και τη μητρική τους γλώσσα (όπως ο Ζεράρ Ντεπαρντιέ ή Βίκτορ Αχν). Η λέξη Ροσιγιάνε επινοήθηκε από τον Μιχαήλ Λομονόσοφ τον 18ο αιώνα.

Ιστορία
-------

Το Βασίλειο της Ρωσίας έγινε πολυεθνικό κράτος το 16ο αιώνα. Η λέξη Ροσιγιάνε, επινόηση του Λομονόσοφ, έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως από τότε. Μετά την πτώση της ρωσικής Αυτοκρατορίας, η έκφραση "Σοβιετικός λαός" χρησιμοποιήθηκε για τον πληθυσμό της Σοβιετικής Ένωσης, ανεξαρτήτως εθνικότητας. Μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ, η λέξη Ροσιγιάνε επανήλθε στην συχνή χρήση.
Ο **Ραούλ Χιμένες** (5 Μαΐου 1991) είναι Μεξικανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για λογαριασμό της Γουλβερχάμπτον Γουόντερερς και την εθνική ομάδα του Μεξικού.

Ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες της Κλουμπ Αμέρικα, με την οποία πραγματοποίησε το ντεμπούτο του τον Οκτώβριο του 2011. Κατέκτησε το πρωτάθλημα το 2013 και ήταν δεύτερος σκόρερ της ομάδας. Τον Αύγουστο του 2014, ο Χιμένες αποκτήθηκε από την Ατλέτικο Μαδρίτης για περίπου 11 εκατομμύρια ευρώ. Την επόμενη χρονιά αποκτήθηκε από την Μπενφίκα για περίπου 10 εκατομμύρια ευρώ, και κέρδισε δύο συνεχόμενα πρωταθλήματα, μεταξύ άλλων. Παρέμεινε τρία χρόνια στην Μπενφίκα, με την οποία πραγματοποίησε 120 εμφανίσεις και σκόραρε 31 γκολ. Τον Ιουνίου 2018, ο Χιμένες δόθηκε δανεικός στη Γουλφ και ήταν ο πρώτος σκόρερ της ομάδας, με 17 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις. Αποκτήθηκε μονίμως την επόμενη χρονιά για 30 εκατομμύρια λίρες, το οποίο αποτελεί ρεκόρ συλλόγου.

Ο Χιμένες ήταν μέλος της ομάδας η οποία κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους Θερινούς Ολυμπιακούς αγώνες το 2012. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών το 2013 και έκτοτε έχει πραγματοποιήσει 82 συμμετοχές με το εθνόσημο, σκοράροντας 24 φορές. Ήταν μέλος της αποστολής του Μεξικού στα Μουντιάλ 2014 και 2018 , στο κύπελλο συνομοσπονδιών το 2017, στο Κόπα Αμέρικα 2015 και Σεντενάριο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 206040. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  «As» (Ισπανικά) Grupo PRISA. Μαδρίτη. raul\_jimenez/24799.
3. ↑  220684. Ανακτήθηκε στις 22  Απριλίου 2022.
4. ↑  MARCA.com (12 Αυγούστου 2014). «El Atlético ficha a Raúl Jiménez». *MARCA.com* (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2020.
5. ↑  «Jimenez snubs West Ham to join Benfica». *ESPN.com* (στα Αγγλικά). 13 Αυγούστου 2015. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2020.
6. ↑  «Raul Jimenez: Wolves sign Benfica striker for club record £30m» (στα αγγλικά). *BBC Sport*. 2019-04-04.. Ανακτήθηκε στις 2020-07-28.
Αστική σημαία της Έσσης.
Η **σημαία του κρατιδίου της Έσσης** είναι κόκκινη και άσπρη. Οι διαστάσεις της σημαίας είναι 3:5. Καθιερώθηκε, στην απλή μορφή της, δηλαδή χωρίς το έμβλημα, την 1η Δεκεμβρίου του 1946.

Η σημαία των πολιτών έχει επίσης δύο χρώματα και αναλογίες 3:5. Για πρώτη φορά εισήχθη με το Σύνταγμα του 1946 (άρθρο 66). Η εμφάνιση της σημαίας ορίστηκε με μεγαλύτερη σαφήνεια και ακρίβεια το 1948.

Η κρατική-κυβερνητική σημαία της Έσσης.
Η κρατική σημαία διαφέρει από τη σημαία των πολιτών στο ότι επιπρόσθετα έχει στο κέντρο το έμβλημα της Έσσης. Το μέγεθος του εμβλήματος ως προς τη σημαία καθορίστηκε το 1949 στα 5/9 του ύψους της.

Πηγές
-----

* H σημαία του κρατιδίου της Έσσης στις **Σημαίες του Κόσμου**.

Βλέπε επίσης
------------

* Έμβλημα της Έσσης
Το **ρούπι** (εκ της τουρκικής ρουμπού - rubu) , είναι μονάδα μέτρησης μήκους μικρών διαστάσεων, ίση με το ένα όγδοο του εμπορικού πήχη, ήτοι 8,25 εκατοστά ή **0,0825** του μέτρου.

Η λέξη χρησιμοποιείται συχνά σε δημώδεις εκφράσεις, συνηθέστερα από μητέρες σε ζωηρά παιδιά, όπως "Μη το κουνήσεις *ρούπι* από εδώ", υποδηλώνοντας έτσι σχεδόν ακινησία.

**Ρούπι** επίσης ονομαζόταν στο παρελθόν (γύρω στον 16ο αιώνα) το ένα τέταρτο των ασημένιων νομισμάτων.

Δείτε επίσης
------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **ρούπι**  |

* Παλάμη (μέτρο)

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.52ος, σελ.300.
Το **Σώμα Εφοδιασμού Μεταφορών** υπάγεται στον Ελληνικό στρατό. Συστήθηκε το 1946, κατά τα αγγλικά πρότυπα της RASC, και υλοποιήθηκε από την ένωση τον Λόχων Αυτοκινήτων και του Σώματος της Επιμελητείας. Αρχικά συμπεριλάμβανε Λόχους Ημιονηγών, Λόχους Αυτοκινήτων, Αποθήκες Τακτικών Χορηγήσεων. Στην συνέχεια ανασυγκροτήθηκε, οργανώθηκαν νέες Μονάδες και Ανεξάρτητες Υπομονάδες.

Το διακριτικό του Σώματος Εφοδιασμού – Μεταφορών αποτελείται από ένα στάχυ που συμβολίζει τον εφοδιασμό και την τήρηση αποθεμάτων εφοδίων, δύο φτερά που συμβολίζουν τον ανεφοδιασμό από αέρα και ένα κυκλικό περίβλημα φύλλων δρυός που συμβολίζει τις μεταφορές. Τα χρώματα του ΣΕΜ είναι το κίτρινο και το πράσινο (κίτρινο – πράσινο – κίτρινο). Προστάτης Άγιος είναι ο Άγιος Γεώργιος, όμως το ΣΕΜ τιμά ιδιαίτερα και τον Άγιο Χριστόφορο, ως προστάτη των οδηγών.

Η αποστολή του Σώματος είναι η υποστήριξη των Μονάδων και Σχηματισμών του Στρατού με Εφόδια (Τρόφιμα, καύσιμα και ελαιολιπαντικά), η εκτέλεση μεταφορών επ'ωφελία Μονάδων και Σχηματισμών, η διαχείριση αναλωσίμων υλικών και κενών συσκευασίας εφοδίων καθώς και η αρτοποίηση για τις ανάγκες του Στρατού Ξηράς.

Η βασική εκπαίδευση σε ειδικότητες του Σώματος, καθώς και τα σχολεία εφαρμογής των Στελεχών του, γίνεται στο Κέντρο Εκπαίδευσης Εφοδιασμού Μεταφορών. Εκεί λειτουργεί το Α΄ΚΕΚ των Ενόπλων Δυνάμεων, παρέχοντας πιστοποιήση σε ειδικότητες (επαγγέλματα) Μάγειρα και Αρτοποιού, ενώ με νομοθετική ρύθμιση, θα μπορεί να δίδει πιστοποίηση οδηγού επαγγελματικού αυτοκινήτου (Γ΄κατηγορίας).

Μονάδες του Σώματος που λειτουργούν, για την εκπλήρωση της αποστολής του είναι (κατά τύπο): Αποθήκες Βάσεως, Αποθήκες Καυσίμων, Τάγματα Μεταφορών, Τάγματα Εφοδιασμού, Λόχοι Εφοδιασμού - Μεταφορών.

1. 1 2  «Σώμα Εφοδιασμού – Μεταφορών: Εντυπωσιακές φωτογραφίες!».
2. ↑  «ΓΕΝΙΚΟ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟ ΣΤΡΑΤΟΥ».
3. ↑  «Δραστηριότητες Σώματος Εφοδιασμού – Μεταφορών (φωτ)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2021.
Ο **Ρούπρεχτ Γ΄** ο *φιλόνικος ή εριστικός*, γερμ. *Ruprecht III. der Streitbare* (απεβ. 1191) από τον Οίκο του Νασσάου ήταν συγκυβερνήτης της κομητείας του Νασσάου (1160-91) μαζί με τον αδελφό του.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Άρνολντ Α΄ συγκυβερνήτη του Λάουρενμπουργκ και μίας γυναίκας αγνώστου ονόματος. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Ερρίκος Α΄.

Από το 1160 ήταν συγκυβερνήτης του Νασσάου με τον αδελφό του Ερρίκο Α΄ και τον εξάδελφό τους Βάλραμ Α΄. Έγινε κύριος του Ζήγκεν το 1170 και διοικητής (vogt) των αββαείων του Σενώ το 1172 και του Κόμπλεντς το 1182. Ήταν πιστός υποστηρικτής του Φρειδερίκου Α΄ Χοενστάουφεν και τον ακολούθησε στη μάχη του Μόντε Πόρτσιο το 1167 του Λενιάνο το 1176. Επίσης συμμετείχε στους πολέμους του βασιλιά της Γερμανίας εναντίον του Ερρίκου ΙΒ΄ του *λέοντος* δούκα της Βαυαρίας και Γ΄ της Σαξονίας (1180-81).

Μαζί με τον αδελφό του έλαβαν μέρος στη Γ΄ Σταυροφορία (1189-90) ως σημαιοφόρος του Γερμανικού στρατού. Οι δύο αδελφοί έφτασαν ως αντιπρόσωποι στην Κωνσταντινούπολη για να προετοιμάσουν την άφιξη του στρατού του Φρειδερίκου Α΄. Αν και πιο πριν ο Ισαάκιος Β΄ Άγγελος αυτοκράτορας των Ρωμαίων είχε υποσχεθεί συνεργασία με τον Φρειδερίκο Α΄, ήταν δύσπιστος με την αντιπροσωπία, που την κράτησε σε ομηρία. 

Τελικά έφθασε στους Αγίους Τόπους, αλλά όταν ξεκίνησε το ταξίδι της επιστροφής το 1191, απεβίωσε.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ του Σάουμπουργκ, κόρη του Εμίχο Γ΄ κόμη του Λάινινγκεν και είχε τέκνα:

* Χέρμανν απεβ. μετά το 1240, αρχιμανδρίτης (canon) του καθεδρικού του Μάιντς.
* Λούιτγκαρντ απεβ. πριν το 1222, παντρεύτηκε τον Χέρμανν Γ΄ κόμη του Βίρνεμπουργκ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6  «De oudste generaties van het Huis Nassau»
2. 1 2 3 4 5 6 7  «Genealogie van het Vorstenhuis Nassau» Europese bibliotheek. Zaltbommel. 1970.
3. 1 2  «Siegerland und Nederland» d:Q67483182. Ζίγκεν. 1981.
4. ↑  «Het vorstenhuis Oranje-Nassau» Uitgeverij A.W. Sijthoff. Λέιντεν, Ουτρέχτη. 1882.
5. ↑  Wilhelm Sauer: «Ruprecht III. Graf von Laurenburg-Nassau» (Γερμανικά) 1889. σελ. 730–731.
6. ↑  «A History of the Crusades» University of Wisconsin Press. 1969.
7. 1 2 3 4 5  Charles Cawley: «Medieval Lands». (Αγγλικά) *Charles Cawley, "Medieval Lands", 2006-2020*.
8. ↑  A History of the Crusades: The Later Crusades, 1189-1311. By Kenneth M. Setton, Harry W. Hazard, Robert Lee Wolff, Norman P. Zacour, Marshall Whithed Baldwin. Madison: University of Wisconsin Press, 1969. Revised 2005.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 88143565
* GND: 138076715

 |

 |