recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 37°56′12″N 21°51′11″E﻿ / ﻿37.93667°N 21.85306°E﻿ / 37.93667; 21.85306

Η **Ιερά Μονή Πορετσού** είναι ανδρώο μοναστήρι που ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Ηλείας και είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Βρίσκεται εντός του Νομού Αχαΐας κοντά στα όριά του με τον Νομό Ηλείας, πλησίον των χωριών Αγράμπελα (πρώην Πορετσό) και Πλατανίτσα (πρώην Γερμοτζάνι ή Ρεμουτζάνι) των Καλαβρύτων και είναι χτισμένη στους πρόποδες του Ερύμανθου σε υψόμετρο 794 μέτρων. Απέχει περίπου: 52 χιλιόμετρα από τα Καλάβρυτα, 80 χιλιόμετρα από τον Πύργο, 88 χιλιόμετρα από την Τρίπολη και 102 χιλιόμετρα από την Πάτρα.

Ιστορία της Μονής
-----------------

Σαφείς πληροφορίες για την ίδρυση της Μονής δεν υπάρχουν. Σύμφωνα με μια εκδοχή ιδρύθηκε τον 10ο αιώνα από τον όσιο Λουκά. Άλλοι πάλι ερευνητές υποστηρίζουν ότι ιδρύθηκε τον 11ο αιώνα από τον όσιο Μελέτιο σε διαφορετική πάντως θέση από αυτή που βρίσκεται σήμερα. Μετά την καταστροφή της αρχικής Μονής από πυρκαγιά, αυτή ξανακτίστηκε στο σημείο που βρίσκεται τώρα. 

Την σημερινή της μορφή η Μονή την απέκτησε μεταξύ των ετών 1608 - 1611 όταν ανακαινίστηκε "εκ βάθρων" με την συνδρομή του άρχοντα Σπυλιώτη Κλωκόνη, σύμφωνα με επιγραφή που υπάρχει στο καθολικό της το οποίο αγιογραφήθηκε την ίδια περίοδο από τους Ναυπλιώτες αδελφούς Μόσχου.

Τόσο η Μονή όσο και οι μοναχοί της διαδραμάτισαν σημαντικότατο ρόλο κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας και ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της Επανάστασης. Σε αυτήν κατέφυγε το 1824 - 1825 ο Ασημάκης Φωτήλας όταν διατάχτηκε η σύλληψή του από τον Κωλλέτη. Επίσης σε ένα σπήλαιο κοντά στο μοναστήρι κρυβόταν για μεγάλο διάστημα και ο Ανδρέας Ζαΐμης μαζί με τον πατέρα του μέχρι να τους δοθεί αμνηστία από την κυβέρνηση Κουντουριώτη. 

Σοβαρά προβλήματα αντιμετώπισε το μοναστήρι κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής. Το 1943 λεηλατήθηκε από τους Γερμανούς και τα περισσότερα κειμήλιά του κλάπηκαν. Από αυτά τα μόνα που σώθηκαν είναι ορισμένοι χειρόγραφοι κώδικες σε μεμβράνη, ο παλιότερος των οποίων είναι του 1698 καθώς και ένα χειρόγραφο τετραευάγγελο του 13ου ή 14ου αιώνα. 

Σήμερα η Μονή έχει ανακαινιστεί πλήρως, αλλά δεν διαθέτει δική της Αδελφότητα.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Ι. Μ. Πορετσού, exploring-greece.gr. Ανακτήθηκε: 09/04/2017.

Πηγές
-----

* Ιερά Μονή Πορετσού, kalavrita.gr. Ανακτήθηκε: 09/04/2017.
* Ιερά Μητρόπολη Ηλείας - Ιερά Μονή Παναγίας Πορετσού, www.imilias.gr. Ανακτήθηκε: 09/04/2017
Οι **Μεντζουκίδες** (τουρκικά: Mengüçoğulları) ήταν τουρκομανική δυναστεία στη Μικρά Ασία την περίοδο 1118-1252. Ιδρύθηκε μετά τη μάχη του Μαντζικέρτ. Οι Μεντζουκίδες κυβέρνησαν τις περιοχές Ερζιντζάν, Κάμαχα, Σεμπινκαραχισάρ και Ντιβριγί στην ανατολική Μικρά Ασία το 12ο και 13ο αιώνα.

Λίγα είναι γνωστά για τον ιδρυτή της δυναστείας, Μενγκιουτζέκ Γκαζί. Πιθανόν ήταν ένας από τους διοικητές που απέστειλε ο Μεγάλος Σελτζούκος σουλτάνος Αλπ Αρσλάν για να καταλάβει τμήματα της Μικράς Ασίας μετά τη νίκη στο Μαντζικέρτ επί της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, και το μπεηλίκι μοιάζει να ιδρύθηκε τα χρόνια μετά τη μάχη. Χωρίστηκε δε στα τμήματα του Ερζιντζάν και του Ντιβριγί μετά το θάνατο του μπέη (εμίρη) Ισάκ το 1142. Ο κλάδος του Ερζιντζάν υποτάχθηκε στο Σουλτανάτο του Ρουμ το 1228, ενώ αυτός του Ντιβριγί τερματίστηκε το 1277 από το Ιλχανάτο.

Οι Μεντζουκίδες έμειναν στην ιστορία για τα μνημεία που ανήγειραν στο Ντιβριγί. Το Μεγάλο Τζαμί του Ντιβριγί χτίστηκε το 1228 από τον σάχη Αχμέντ. Το όμορο ιατρικό κέντρο, ή Νταρουσσίφα, χτίστηκε την ίδια χρονιά από την Τουράν Μελέκ Σουλτάν, κόρη του Μεντζουκίδη ηγεμόνα του Ερζιντζάν, σάχη Φαχρεντίν Μπεχράμ.
Χάρτης του Βανάτου
Το **Βανάτο Τέμεσβαρ** (*σερβικά: Тамишки Банат, ρουμανικά: Banatul Timişoarei, ουγγρικά: Temesi Bánság*) ήταν διοικητική διαίρεση της Αυστριακής Αυτοκρατορίας και της Αυστροουγγαρίας. Καταλάμβανε εδαφικά το έδαφος του σημερινού Μπανάτ κι είχε πρωτεύουσα την πόλη "Τέμεσβαρ" σημερινή Τιμισοάρα.

Το 1716 ο πρίγκιπας Ευγένιος της Σαβοΐας κατέκτησε το έδαφος του Μπανάτ από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Μετά την ειρήνη του Άρεβατς το 1718 της δόθηκε ο επίσημος τίτλος "Βανάτο του Τέμεσβαρ", και ιδρύθηκε ως ξεχωριστή επαρχία. Αρχικά ολόκληρη η επαρχία ήταν υπό στρατιωτικό καθεστώς μέχρι το 1751 όταν η αυτοκράτειρα Μαρία Τερέζα δημιούργησε πολιτική κυβέρνηση στο βόρειο τμήμα της επαρχίας.

Η επαρχία καταργήθηκε 1778 για δημιουργηθεί πάλι το 1779. Το έδαφος συνδέθηκε με την Ουγγαρία των Αψβούργων ενώ το νότιο τμήμα της Μπανάτ, που ήταν μέρος της επαρχίας, παρέμεινε εντός των ορίων του στρατιωτικού καθεστώτος έως το 1871.

Πληθυσμός
---------

Σύμφωνα με την πρώτη απογραφή που διεξήχθη από τις στρατιωτικές αρχές των Αψβούργων, είχε περίπου 20.000 κατοίκους, κυρίως Σέρβους. 

* Σύμφωνα με τα στοιχεία, το 1774 η πληθυσμιακή του σύνθεση ήταν:

Ρουμάνοι = 220.000
Σέρβοι και Έλληνες = 100.000
Γερμανοί = 53.000
Ούγγροι και Βούλγαροι = 2.400
Εβραίοι = 340

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μπανάτο του Τέμεσβαρ** |

* *The Times History of Europe*, Times Books, Лондон, 2002.
* Денис Шехић - Демир Шехић, *Историјски атлас Света*, Београд, 2007.
* Милан Туторов, *Банатска рапсодија - историка Зрењанина и Баната*, Нови Сад, 2001.
* Петер Рокаи - Золтан Ђере - Тибор Пал - Александар Касаш, *Историја Мађара*, Београд, 2002.
* Др Душан Ј. Поповић, Срби у Војводини, књига 2, Нови Сад, 1990.
* Ј. Х. Швикер, *Политичка историја Срба у Угарској*, Нови Сад - Београд, 1998.
* Миодраг Милин, *Вековима заједно (Из историје српско-румунских односа)*, Темишвар, 1995.
* Димитрије Боаров, *Политичка историја Војводине*, Нови Сад, 2001.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Тамишки Банат  της Σερβικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Τα ερείπια του ναού του Μεντίνετ Μάντι
Η βασιλική δέλτος του Αμενεμχέτ Γ' στον ναό
Το **Μεντίνετ Μάντι** είναι μια τοποθεσία νοτιοδυτικά της περιοχής του Φαγιούμ στην Αίγυπτο, όπου κατά τη βασιλεία των Αμενεμχέτ Γ' και Αμενεμχέτ Δ' (1855-1799 π.Χ.) χτίστηκε ναός αφιερωμένος στη θεά-κόμπρα Ρενενουτέτ (θεά των δημητριακών). Κατά την Ελληνορωμαϊκή περίοδο ο ναός επεκτάθηκε και διακοσμήθηκε.

Ο Ναός
------

Το εσωτερικού του ναού από σκούρο αμμόλιθο αποτελείται από ένα πρόναο αποτελούμενο από δύο δεσμιδωτούς κίονες σε σχήμα παπύρου, ο οποίος προηγείται του ιερού θυσιαστηρίου στον οποίο υπάρχουν τρία κλιτη με τρεις κόγχες για αγάλματα. Στο κεντρικό κλίτος υπάρχει ένα μεγάλο άγαλμα της Ρενενουτέτ με τον Αμενεμχέτ Γ' και τον Αμενεμχέτ Δ' να στέκονται δίπλα της. Τα μέρη του ναού που χτιστήκαν κατά την Πτολεμαϊκή περίοδο αποτελούν ένας πλακόστρωτος διάδρομος που περνά μπροστά από ένα οχτάστυλο περίπτερο και οδηγεί σε περίστυλο προθάλαμο. Έχει προταθεί ότι το συγκρότημα του ναού, το οποίο ανασκάφθηκε τη δεκαετία του 1930 από αρχαιολόγους του πανεπιστημίου του Μιλάνου, έχει διατηρηθεί σε τέτοια ασυνήθιστα καλή κατάσταση λόγω της σχετικής γεωγραφικής του απομόνωσης.

Ανασκαφές του 2006
------------------

Το Μεντίνετ Μάντι "είναι ο μοναδικός άθικτος ναός από το Μέσο Βασίλειο που υπάρχει ακόμα", σύμφωνα με τον Ζάχι Χαουάς, πρώην Γενικό Γραμματέα του Ανώτατου Συμβουλίου Αρχαιοτήτων της Αιγύπτου (SCA).. Τα θεμέλια του ναού, διοικητικά κτήρια, σιταποθήκες και κατοικίες, ανακαλύφθηκαν από αιγυπτιακή αρχαιολογική αποστολή στις αρχές του 2006.

Κοπτικά κείμενα
---------------

*Τα κοπτικά κείμενα του Μεντίνετ Μάντι* ανακαλύφθηκαν στην περιοχή το 1928. Μεταξύ αυτών, είναι ένα Μανιχαϊστικό ψαλτήριο που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τους Ψαλμούς του Θωμά

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Middle East Times: *Egypt finds clue to ancient temple's secret* April 7, 2006
2. ↑  Συλλογή ψαλμών που μοιάζει σε περιεχόμενο και ύφος με το αποκρυφιστικό κείμενο Πράξεις του Θωμά.

Βιβλιογραφία
------------

* A.Vogliano, *Primo (e secondo) rapporto degli scavi condetti della R. Universita di Milano nella zona di Amdinet Maadi*, 1935-6 (Milan, 1936-7).
* R.Naumann, 'Der Tempel des Mittleren Reiches in Medinet Madi', *MDAIK*8 (1939), 185-9.
* Ian Shaw and Paul Nicholson, *The Dictionary of Ancient Egypt*, 178


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Medinet Maadi  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

Συντεταγμένες: 29°11′35″N 30°38′32″E﻿ / ﻿29.1931°N 30.6421°E﻿ / 29.1931; 30.6421
Ο **Κιμ Χουάνγκ-σικ** (Kim Hwang-sik, 김황식, γεννήθηκε στις 9 Αυγούστου 1948) είναι δικηγόρος και πολιτικός από τη Νότια Κορέα. Ήταν πρωθυπουργός της χώρας από την 1η Οκτωβρίου 2010 ως τις 26 Φεβρουαρίου 2013.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Τζάνγκσεονγκ (Jangseong) και σπούδασε Νομικά στο πανεπιστήμιο του Μάρμπουργκ της Γερμανίας. Αποφοίτησε από το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Σεούλ. Μετά την επιτυχία του στις εξετάσεις των δικαστών, άσκησε το επάγγελμα του δικαστικού σε περιφερειακά δικαστήρια. Από το 2005 ως το 2008 υπηρέτησε στο Ανώτατο Δικαστήριο και τον Σεπτέμβριο του 2008 ανέλαβε πρόεδρος της Επιτροπής Ακροάσεων και Επιθεωρήσεων. Διορίστηκε πρωθυπουργός στις 16 Σεπτεμβρίου 2010. Στις 29 Σεπτεμβρίου ο διορισμός του εγκρίθηκε από την Εθνοσυνέλευση και η επιβεβαίωσή του στην πρωθυπουργία έγινε την 1η Οκτωβρίου 2010.

Στρατιωτική θητεία
------------------

Ο Κιμ αναμενόταν να υπηρετήσει τη διετή του στρατιωτική θητεία το 1972, ωστόσο απέφυγε να την υπηρετήσει, καθώς ισχυρίστηκε ότι έπασχε από διαταραχή του θυρεοειδούς αδένα. Ο αδερφός του ήταν διευθυντής του νοσοκομείου που εξέδωσε τη γνωμάτευση. Το 1973 απέφυγε ξανά τη θητεία λόγω προβλήματος στους οφθαλμούς, παρότι κατά τα νεανικά του χρόνια ήταν αθλητής της αντιπτέρισης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά) *Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους*. kim-hwang-sik.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 15  Ιουλίου 2022.
3. ↑
4. 1 2  MC Catch-22, *The Economist Asia View*, 14-10-2010

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφία
* Πληροφορίες για τον πολιτικό από το Πανεπιστήμιο Μάρμπουργκ Αρχειοθετήθηκε 2010-12-06 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 250865563
* LCCN: n2012039451
* GND: 1153502755

 |

 |
Ο **Κλοντοάλντο Ταβάρες ντε Σαντάνα** (*Clodoaldo Tavares de Santana*, γεννήθηκε 25 Σεπτεμβρίου 1949), γνωστός με το μικρό του όνομα **Κλοντοάλντο**, είναι Βραζιλιάνος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, μέλος της εθνικής ομάδας της χώρας του που κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970.

Βιογραφία
---------

Ξεκίνησε την καριέρα του στη Σάντος σε ηλικία 17 ετών και σε στιγμή που η ομάδα έκλεινε τον κύκλο της καλύτερης περιόδου της ιστορίας της. Η αποχώρηση ορισμένων στελεχών του έδωσε την ευκαιρία να καθιερωθεί γρήγορα αγωνιζόμενος ως μέσος, συνήθως σε ανασταλτικό ρόλο. Με το σύλλογο κέρδισε πέντε πρωταθλήματα Παουλίστα και ένα τουρνουά Ρομπέρτο Γκόμες Πεντρόσα (ισοδύναμο του εθνικού πρωταθλήματος) το 1968.

Σε ηλικία 20 ετών έκανε το ντεμπούτο του στην Εθνική Βραζιλίας και αγωνίστηκε μαζί με άλλους συμπαίκτες του στη Σάντος όπως τους Πελέ και Κάρλος Αλμπέρτο Τόρες στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970 που έληξε με θρίαμβο της εθνικής Βραζιλίας. Στον ημιτελικό με την Ουρουγουάη σημείωσε το μοναδικό διεθνές του τέρμα ισοφαρίζοντας το σκορ. Στον τελικό είχε σημαντική συμμετοχή στο τέταρτο γκολ της Βραζιλίας (για πολλούς το ωραιότερο στην ιστορία των Παγκοσμίων Κύπελλων), όταν πέρασε πέντε Ιταλούς παίκτες πασάροντας στο Ριβελίνο και τελική κατάληξη τα αντίπαλα δίχτυα μετά από 21 δευτερόλεπτα συλλογικής προσπάθειας.

Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση παρέμεινε κοντά στη Σάντος έχοντας διατελέσει αντιπρόεδρος του συλλόγου.

Τίτλοι και διακρίσεις
---------------------

**Σάντος**

* Πρωτάθλημα Παουλίστα (5) : 1967, 1968, 1969, 1973, 1978
* Τουρνουά Ρομπέρτο Γκόμες Πεντρόσα : 1968

**Βραζιλία**

* Παγκόσμιο Κύπελλο : 1970
* Κύπελλο Rocca : 1971

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Ο θρυλικός Κλοντοάλντο στο SDNA: «Η δική μου Βραζιλία καλύτερη ομάδα όλων των εποχών, ανώτερος του Μέσι ο Πελέ»». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2022.
2. ↑  «CLODOALDO». Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2020.
3. ↑  «Brazil - Record International Players». Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2020.
4. ↑  «Brazil's heroes of 1970 relive their days of glory». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Φεβρουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2021.
5. ↑  «The perfect goal». Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2011.
6. ↑  «Pele and Co still simply the best». Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2020.
Χαρτονόμισμα ενός κατοχικού μάρκου
Το **κατοχικό μάρκο** ήταν νόμισμα το οποίο εξέδωσαν οι Γερμανικές στρατιωτικές αρχές στην Ελλάδα κατά στους πρώτους μήνες της περιόδου της Κατοχής, μέχρι τον Αύγουστο του 1941. 

Η ισοτιμία του κατοχικού μάρκου είχε αρχικά οριστεί σε 50 δραχμές και από 23 Ιουνίου 1941 σε 60 δραχμές.

Η ένδειξη στο κατοχικό μάρκο ήταν Reichs Kredit Kassenscheine και μπορούσε να το εκδώσει κάθε στρατιωτική μονάδα που είχε το ειδικό εκτυπωτικό μηχάνημα.

Το κατοχικό μάρκο ήταν το ένα από τα δυο νομίσματα που εισήγαγαν οι κατοχικές δυνάμεις στα ελληνικά εδάφη. Το άλλο νόμισμα ήταν η ιονική δραχμή του ιταλικού στρατού κατοχής. Η εισαγωγή των νομισμάτων αυτών είχε ως συνέπεια την αλματώδη αύξηση του πληθωρισμού στην κατεχόμενη Ελλάδα, καθώς η εγχώρια δραχμή έχασε το αντίκρισμά της και υπέστη διαδοχικές υποτιμήσεις.

Οι γερμανικές στρατιωτικές δυνάμεις εξέδωσαν στρατιωτικά μάρκα και σε άλλες κατακτημένες χώρες, στην Πολωνία το 1939, στη Δανία, στη Νορβηγία, στην Ολλανδία, στο Βέλγιο και στη Γαλλία το 1940, στα Βαλκάνια και τη Ρωσία το 1941, είχαν υποχρεωτική χρήση και ήταν το νόμισμα με το οποίο πληρώνονταν οι Γερμανοί στρατιώτες.

Δείτε επίσης
------------

* Ιονική δραχμή

Αναφορές
--------

1. ↑  Η Κατοχή: Η Κατοχική περίοδος μέχρι τον Οκτώβριο του 1943, Σπύρος Γ. Γασπαρινάτος, σελ. 57, 1998, Ι. Σιδέρης
2. ↑  Εθνική Αντίσταση, 1940-1945, Μανόλης Γλέζος, σελ. 264-265, 2006, Εκδ. Στοχαστής
3. ↑  Ιστορία της εθνικής αντίστασης 1940-1945: Δοκίμιο, σελ. 59, Νέα Βιβλία, 1974
4. ↑  Nazi Army 10 Pfennig, World coins, Germany, 3rd Reich
Ο **Κελεός** αυτός ήταν ήρωας στην Κρήτη, ο οποίος μαζί με τους συντρόφους του Αιγωλιό, Λάιο και Κέρβερο, προσπάθησε να κλέψει μέλι από το ιερό σπήλαιο της Ίδης, όπου είχε γεννηθεί ο Δίας, το Ιδαίο Άντρο. Η σπηλιά αυτή ήταν απαγορευμένος τόπος (άβατο) όχι μόνο για τους θνητούς, αλλά και για τους ίδιους τους θεούς. Οι κλέφτες θωρακίστηκαν με φύλλα χαλκού για να αποφύγουν τα τσιμπήματα των μελισσών που άλλοτε είχαν θρέψει με το μέλι τους τον Δία όταν ήταν βρέφος. Μόλις έφθασαν ο Κελεός και οι άλλοι έξω από το σπήλαιο, ο Δίας θύμωσε και ήταν έτοιμος να τους κεραυνοβολήσει. Παρενέβηκαν τότε οι Μοίρες και η Θέμις, λέγοντάς του να μην το επιχειρήσει, επειδή ακριβώς ο χώρος ήταν ιερός και δεν έπρεπε να μιανθεί με ανθρωποκτονία κατά κανένα τρόπο. Τότε ο Δίας μεταμόρφωσε τους κλέφτες σε *οιωνούς*, δηλαδή σε πουλιά. Τα πουλιά αυτά έβλεπαν στην αρχαιότητα οι προσκυνητές να βγαίνουν από την άγια σπηλιά, όπου προφανώς είχαν τις φωλιές τους, και τα θεωρούσαν «καλούς οιωνούς», πουλιά δηλαδή που προ-οιωνίζονταν καλά συμβάντα, καθώς προέρχονταν από το Ιδαίο Άντρο, από όπου προήλθε και ο πατέρας *«θεών τε ανθρώπων τε»*, ο Δίας.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 523
Λοβοί του εγκεφάλου: Ο μετωπιαίος με γαλάζιο
Ο **μετωπιαίος λοβός** (frontal lobe) είναι μία περιοχή του εγκεφάλου των θηλαστικών. Είναι οι μεγαλύτεροι απ' όλους τους λοβούς του εγκεφάλου και σχηματίζουν τις πρόσθιες μοίρες των εγκεφαλικών ημισφαιρίων. Βρίσκονται μπροστά από τον βρεγματικό λοβό, με τον οποίο χωρίζεται από την *κεντρική αύλακα* και μπροστά και πάνω από τον κροταφικό λοβό, με τον οποίο χωρίζεται από την *πλάγια σχισμή*. Οι έξω και άνω επιφάνειές τους εκτείνονται προς τα πίσω ως τη στεφανιαία ραφή του κρανίου. Οι κάτω (βασικές) επιφάνειες επικάθονται στις κογχικές μοίρες του μετωπιαίου οστού στον πρόσθιο κρανιακό βόθρο.

Λειτουργίες
-----------

Στους μετωπιαίους λοβούς βρίσκονται ανατομικές περιοχές με σπουδαία λειτουργική σημασία:

* Η πρόσθια κεντρική έλικα, που αποτελεί τον κινητικό φλοιό
* Η προμετωπιαία συνειρμική περιοχή η οποία συνεργάζεται με τον κινητικό φλοιό για το σχηματισμό πολύπλοκων κινήσεων και της αλληλουχίας εκτέλεσής τους και στην οποία γίνεται επεξεργασία της σκέψης
* Η περιοχή Broca, όπου εδράζεται το κινητικό κέντρο του λόγου, δηλαδή η περιοχή που είναι υπεύθυνη για τον έλεγχο των μυών της ομιλίας

Ακόμη, οι μετωπιαίοι λοβοί ελέγχουν τη συνείδηση που έχουμε για τις πράξεις μας, την κρίση μας για ό,τι συμβαίνει στις καθημερινές μας δραστηριότητες, τις συναισθηματικές μας αντιδράσεις, τη γλώσσα που χρησιμοποιούμε, καθώς και τη γνώση του νοήματος των λέξεων που επιλέγουμε. Προβλήματα που παρατηρούνται μετά από βλάβη είναι η απώλεια της κίνησης διαφόρων μερών του σώματος, η αδυναμία σχεδιασμού, η ύπαρξη έμμονων ιδεών, αλλαγές στην διάθεση, δυσκολία στην επίλυση προβλημάτων και ανικανότητα έκφρασης της γλώσσας. Οι ασθενείς με βλάβες στην περιοχή αυτήν παρουσιάζουν διαταραχές της προσωπικότητας, καθώς εμφανίζεται αδυναμία ανάληψης πρωτοβουλιών, απάθεια και αμέλεια για την προσωπική εμφάνιση και υγιεινή, καθώς και αντικοινωνική συμπεριφορά. Οι μετωπιαίοι λοβοί διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην επεξεργασία των πληροφοριών, άρα και στη νόηση.
Mettbrötchen - Μεττ πάνω σε ρολό ψωμιού
Το **Μεττ** (γερμανικά: Mett) είναι παρασκεύασμα από ωμό χοιρινό κιμά το οποίο είναι δημοφιλές στη Γερμανία, την Πολωνία και το Βέλγιο· υπάρχει κι ένα φαγητό παρόμοιο με το μεττ που παρασκευάζεται από βόειο κρέας. Συνήθως σερβίρεται με αλάτι και μαύρο πιπέρι, και μερικές φορές με σκόρδο, κύμινο ή ψιλοκομμένο κρεμμύδι και τρώγεται ωμό, σε ρολό ψωμιού. Πωλείται επίσης με τη μορφή mettwurst, ενός πικάντικου, ωμού λουκάνικου, συχνά καπνιστό. Στη Γερμανία, οι νόμοι απαιτούν το πολύ 35% του μεττ να αποτελείται από λίπος, όχι περισσότερο.

Η ονομασία μεττ προέρχεται από την Κάτω Γερμανική λέξη *mett* για το «ψιλοκομμένο χοιρινό κρέας χωρίς μπέικον» ή την Παλαιά Σαξονική λέξη *meti* για το «φαγητό». Είναι επίσης γνωστό ως **Χακεπέτερ** (γερ.: Hackepeter) στην βόρεια και ανατολική Γερμανία και το Βερολίνο.

Δείτε επίσης
------------

* Τσιγ κιοφτέ
* Καρπάτσιο
* Φιλέτο ταρτάρ
* Σούσι

Παραπομπές
----------

1. ↑  Deutsches Lebensmittelbuch für Fleisch und Fleischerzeugnisse
Η Hofbräuhaus στο Μόναχο ( δημόσια Royal Brewery στο Μόναχο , επίσης Hofbräu München ) είναι ένα ζυθοποιείο στο Μόναχο , Γερμανία, ανήκει στην βαυαρική κρατική κυβέρνηση. Το Hof (αυλή) προέρχεται από την ιστορία της ζυθοποιίας ως βασιλικό ζυθοποιείο στο Βασίλειο της Βαυαρίας. Το ζυθοποιείο κατέχει το Μπυραρία Χοφμπροϊχάους , το Hofbräukeller και μία από τις μεγαλύτερες σκηνές στο Oktoberfest ( Hofbräu-Festzelt ).

Υπάρχουν πολλοί τύποι μπύρας που παρασκευάζεται χρησιμοποιώντας πρωτότυπες συνταγές που εκδίδονται από τον Wilhelm V , ο Δούκας της Βαυαρίας. Οι τρέχουσες μπύρες που παράγονται περιλαμβάνουν μια μπύρα σιταριού και ελλαδικό χώρο , Maibock , Dunkel και Oktoberfest μπύρες.

Η Hofbräuhaus στο Μόναχο ενέπνευσε το τραγούδι "Oans, zwoa, g'suffa" (Η βαυαρική διάλεκτο για: "Ένα, δύο, κάτω από την καταπακτή»).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μπυραρία Χοφμπροϊχάους** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 244948355
* LCCN: n91127665
* GND: 2105669-9

 |

 |
Στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η **μεταφορά** είναι μια διαδικασία, με την οποία τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης δίνουν ισχύ σε μια οδηγία με τη λήψη κατάλληλων μέτρων εφαρμογής. Η μεταφορά στο Εθνικό Δίκαιο γίνεται συνήθως είτε από πρωτογενή νομοθεσία είτε από Παράγωγο (ή Δευτερογενές) Δίκαιο. 

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς την έγκαιρη, και σωστή υλοποίηση της μεταφοράς στο Εθνικό Δίκαιο, και την σωστή εφαρμογή της, ώστε να επιτευχθούν τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα. Εσφαλμένη μεταφορά μπορεί να προκύψει από αδράνεια (με εξαίρεση ορισμένες διατάξεις), αποκλίσεις (άλλο πεδίο, ορισμός ή απαίτηση), "επιχρύσωση "(υπέρβαση των απαιτήσεων της οδηγίας), "διπλοπαρκάρισμα" (επικάλυψη μεταξύ των υφισταμένων εθνικών νομοθεσιών και της μεταφερθείσας οδηγίας), ή "κανονιστική παρεκτροπή" (υπερβολική εφαρμογή ή κατάσταση αβεβαιότητας όσον αφορά την κατάσταση του κανονισμού).

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπορεί να προσφύγει στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά κρατών που δεν έχουν μεταφέρει επαρκώς τις οδηγίες. Επιπρόσθετα, κάθε φυσικό πρόσωπο ή επιχείρηση ενός Κράτους Μέλους μπορεί να υποβάλει καταγγελία στην Επιτροπή σχετικά με την εσφαλμένη ή καθυστερημένη μεταφορά μιας οδηγίας της ΕΕ ή "για οποιοδήποτε μέτρο (νομοθετικής, κανονιστικής ή διοικητικής πράξης) ή πρακτική που αποδίδεται σε Κράτος Μέλος, τα οποία θεωρούν ασυμβίβαστα με μια διάταξη ή μια αρχή του Κοινοτικού Δικαίου".

Η Επιτροπή δημοσιεύει μια ετήσια έκθεση που συνοψίζει τον τρόπο με τον οποίο μεταφέρθηκε η νομοθεσία της ΕΕ, με στατιστικές σχετικά με τον αριθμό και τον τύπο των παραβάσεων, ανά χώρα και τομέα.

Βιβλιογραφικές Αναφορές
-----------------------

1. ↑  «Better Regulation Glossary» (PDF). European Commission. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2019.
2. ↑  «Archived copy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιανουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2009.
3. ↑  Renda, Andrea (2009). *Policy-Making in the EU: Achievements, Challenges and Proposals for Reform*. CEPS. σελ. 76. ISBN 9290798858.
4. ↑  «Infringements of EU law». European Commission. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2013.
5. ↑  «Exercise your rights». European Commission. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Οκτωβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2013.
6. ↑  «Annual reports on monitoring the application of EU law». European Commission. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2018.
Νευροτοξίνες ανιχνεύονται σε αρκετούς οργανισμούς, όπως στελέχη κυανοβακτηρίων που βρίσκονται σε ανθίσεις φυτοπλαγκτού ή ξεβράζονται στις ακτές μετά από «πράσινες παλίρροιες».
Οι **νευροτοξίνες** είναι τοξίνες που είναι βλαβερές ή καταστροφικές για τον νευρικό ιστό (*νευροτοξικότητα*). Αποτελούν μία εκτεταμένη κατηγορία εξωγενών χημικών νευρολογικών προσβολών, που μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά τη λειτουργία αναπτυσσόμενου ή ώριμου νευρικού ιστού. Ο όρος μπορεί επίσης να εφαρμοστεί σε ενδογενείς ουσίες, οι οποίες σε περίπτωση μη φυσιολογικής επαφής μπορεί να αποδειχθούν νευροτοξικές. Η ικανότητα των νευροτοξινών να στοχεύουν συγκεκριμένες συνιστώσες του νευρικού συστήματος είναι σημαντική για τη μελέτη των νευρικών συστημάτων. Τυπικά παραδείγματα νευροτοξινών είναι ο μόλυβδος, το μαγγάνιο, το γλουταμινικό οξύ, το μονοξείδιο του αζώτου (NO), το οινόπνευμα (αλκοόλ), η βοτυλοτοξίνη (το ενεργό συστατικό του Botox), η τετανοσπασμίνη και η τετροδοτοξίνη. Κάποιες από αυτές τις ουσίες, όπως το μονοξείδιο του αζώτου και το γλουταμινικό οξύ, είναι στην πραγματικότητα απαραίτητες για την κανονική λειτουργία του σώματος και έχουν νευροτοξικές επιδράσεις μόνο σε υπερβολικά υψηλές συγκεντρώσεις.

Οι νευροτοξίνες εμποδίζουν τον έλεγχο των νευρώνων στις συγκεντρώσεις ιόντων στην κυτταρική μεμβράνη ή στην επικοινωνία ανάμεσα σε δύο νευρώνες διά της μεταξύ τους συνάψεως. Η τοπική παθολογία της εκθέσεως σε νευροτοξίνη περιλαμβάνει συχνά την τοξικότητα εξαιτίας διεγέρσεως ή την απόπτωση των νευρώνων, αλλά μπορεί να περιλαμβάνει και βλάβη των νευρογλοιακών κυττάρων. Μακροσκοπικές κλινικές εκδηλώσεις της εκθέσεως σε νευροτοξίνη περιλαμβάνουν εκτεταμένη βλάβη του ΚΝΣ, όπως διανοητική έκπτωση, επίμονες απώλειες μνήμης, επιληψία και άνοια. Επίσης, περιλαμβάνονται βλάβες στο περιφερικό νευρικό σύστημα.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Νευροτοξίνη** |

1. ↑  Sivonen 1999
2. ↑  Scottish Government 2011
3. ↑  Dorland's Medical Dictionary for Health Consumers
4. 1 2  Spencer 2000
5. 1 2  Olney 2002
6. 1 2 3  Kiernan2005
7. ↑  Lidsky 2003
8. ↑  Heaton 2000
9. ↑  Choi 1987
10. ↑  Zhang 1994
11. ↑  Rosales 1996
12. ↑  Simpson 1986
13. ↑  Arnon 2001
14. ↑  Dikranian 2001
15. ↑  Deng 2003
16. ↑  Jevtovic-Todorovic 2003
17. ↑  Nadler 1978
Η **μπανιέρα** είναι ένα μεγάλο δοχείο για τη συγκράτηση του νερού στην οποία ένα άτομο μπορεί να κάνει μπάνιο. Οι περισσότερες σύγχρονες μπανιέρες κατασκευάζονται από θερμοδιαμορφωμένο ακρυλικό, πορσελάνη, εμαγιέ ή χάλυβα. Μια μπανιέρα συνήθως τοποθετείται στην τουαλέτα ενός σπιτιού.

Οι σύγχρονες μπανιέρες έχουν έναν κύκλο στην βόρεια μεριά της μπανιέρας για να φεύγουν τα νερά. Μέχρι πρόσφατα, οι περισσότερες μπανιέρες ήταν σχεδόν ορθογώνιου σχήματος, αλλά με την έλευση των ακρυλικών θερμοδιαμορφωμένων λουτρών, περισσότερα σχήματα καθίστανται διαθέσιμα. Οι περισσότερες μπανιέρες είναι λευκές, όμως μπορούν να βρεθούν και σε περισσότερα χρώματα.
Οι Νευροί σε χάρτη του 19ου αιώνα με τίτλο «Κόσμος του Ηροδότου»
Οι **Νευροί** ήταν αρχαίος λαός της βόρειας Ευρώπης ο οποίος περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Ηρόδοτο: σύμφωνα με τον ιστορικό, διέπρεψαν μεταξύ της σημερινής Πολωνίας και της Λιθουανίας ή πλησίον του ανατολικού Υπάνιος ποταμού. Οι Νευροί είχαν ομοιότητες με τους Σκύθες, αλλά σε αντίθεση με αυτούς, ήταν πιθανώς σλαβικής καταγωγής· ήταν γνωστοί διότι εκτός από σαμάνοι μεταμορφώνονταν, μια φορά τον χρόνο, σε λυκανθρώπους (ο ίδιος ο Ηρόδοτος δεν πείθεται από την ιστορία αυτήν, αλλά λέει ότι όσοι την διηγούνται ορκίζονται ότι είναι αληθινή). Οι Νευροί πιθανότατα ήταν ο ίδιος λαός που ονόμασε ο Κλαύδιος Πτολεμαίος ως **Ναυαροί** στην Γεωγραφικήν Υφήγησίν του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Slavi, *Treccani*, link verificato il 5 agosto 2020: "Che i Neuri, menzionati da Erodoto fra i vicini settentrionali degli Sciti, siano stati di stirpe slava non si può né affermare, né escludere".
2. ↑  Ηρόδοτος 4.105.2
3. ↑  *Storia d'Italia del Medio-Evo di Carlo Troya: 1.4*, Dalla stamperia Reale, 1842, Biblioteca Nazionale di Napoli, p. 1707.
Η **Μιλυάς** ήταν μια ορεινή χώρα στην αρχαία νοτιοδυτική Μικρά Ασία στην σημερινή Τουρκία, τοποθετείται στο βόρειο τμήμα του μετέπειτα βασιλείου της Λυκίας και στην νότια Πισιδία. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι τα σύνορα της Μιλυάς δεν έχουν εξακριβωθεί ποτέ με ακρίβεια. Οι κάτοικοι της είχαν το Ενδώνυμο Μιλύαι αλλά το αρχαιότερο τους όνομα ήταν Σόλυμοι, προερχόταν από το γειτονικό όρος Σόλυμος στην σημερινή πόλη Τερμησσός. Ο ιστορικός Τζακ Λ. Φέλντμαν αναφέρει ότι οι κάτοικοι μιλούσαν μια από τις Σημιτικές γλώσσες, η θεωρία αυτή απορρίφθηκε, οι περισσότεροι αρχαιολόγοι έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι κάτοικοι μιλούσαν μία από τις Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες. Το όνομα Μιλυάς χρησιμοποιήθηκε αργότερα για να περιγράψει ένα τμήμα της Λυκίας. 

Όταν ανέβηκε στην Συρία η Αυτοκρατορία των Σελευκιδών το όνομα περιορίστηκε στο νοτιοδυτικό τμήμα της Πισιδίας, στα σύνορα με την Λυκία, η περιοχή επεκτεινόταν από την Τερμησσό μέχρι τους πρόποδες του όρους Κάδμος. Η περιοχή αυτή το δυτικό τμήμα της οποίας ήταν γνωστό ως Καβαλία ο Κλαύδιος Πτολεμαίος το τοποθετεί στην Λυκία και ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος στην Παμφυλία ή την Πισιδία. Όταν ο Αντίοχος Γ΄ ο Μέγας ηττήθηκε στην Μάχη της Μαγνησίας (190 π.Χ.) οι Ρωμαίοι έδωσαν την χώρα στον σύμμαχο τους Ευμένη Β΄ της Περγάμου, οι πρίγκιπες της Πισιδίας συνέχισαν να καταγράφονται σαν βασιλείς. Ο λαός των Σολύμων πήρε το όνομα του από το ομώνυμο όρος της Μικράς Ασίας. Το μεγαλύτερο τμήμα της Μιλυάς ήταν ορεινό, υπήρχαν και πεδιάδες αλλά λίγες. Το όνομα τους δεν το αναφέρει ο Όμηρος επειδή οι κάτοικοι εκδιώχθηκαν από εισβολείς που ήρθαν από την Κρήτη, τους Τερμίλαι υπό τον Σαρπηδώνα μικρότερο αδελφό του πρώτου Μίνωα, αναφέρονται αργότερα ως Λύκιοι. Οι σημαντικότερες πόλεις της Μιλυάς ήταν τα Κίβυρα, τα Οινόανδα, τα Βάλβουρα και η Βούβων που αποτελούσαν την Τετράπολη των Κίβυρων. Μερικοί ιστορικοί καταγράφουν επίσης μιά πόλη με το όνομα Μιλυάς στα βόρεια της Τερμησσού στην Πισιδία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στράβων, 12, σ. 573
2. ↑  Ηρόδοτος, Α΄, 173
3. ↑  Ηρόδοτος, Ζ΄, 77
4. ↑  Louis H. Feldman, 1996, Jew and Gentile in the Ancient World: Attitudes and Interactions from Alexander to Justinian. Princeton, Princeton University Press, σσ. 190–1; 519–21
5. ↑  Πολύβιος, v. 72
6. ↑  Κλαύδιος Πτολεμαίος, v. 3. § 7, 5. § 6
7. ↑  Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, v. 42
8. ↑  Πολύβιος, Exc. de Leg. 36
9. ↑  Πολύβιος, v. 72
10. ↑  Πολύβιος, v. 72

Πηγές
-----

* Louis H. Feldman, 1996, Jew and Gentile in the Ancient World: Attitudes and Interactions from Alexander to Justinian. Princeton, Princeton University Press
Το **Νευρικές Μάγισσες** (στα αγγλικά Equal RItes) είναι το τρίτο βιβλίο της χιουμοριστικής σειράς φαντασίας του Τέρι Πράτσετ Δισκόκοσμος (στα αγγλικά Discworld), μετά το Το Φως της Φαντασίας. Εκδόθηκε το 1987. Στα Ελληνικά κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Παρά Πέντε το 2001.

Υπόθεση
-------

Ο μαγοποιός Ντραμ Μπίλετ λίγο πριν πεθάνει αποφασίζει να δώσεις τις δυνάμεις του στο όγδοο γιο ενός όγδοου γιου (δηλαδή πατέρας και παιδί είχαν άλλα 7 αδέλφια) που όπως λέει η παράδοση θα γίνει και αυτό μαγοποιός. Το πρόβλημα είναι ότι τελικά το νεογέννητο παιδί είναι τελικά κορίτσι. Η μικρή Εσκαρίνα, ή χαϊδευτικά Εσκ, μεγαλώνει ανέμελα τα πρώτα χρόνια της ζωής της, παίζοντας με τα αδέλφια της, για να αποφύγουν όμως να κάνει κανένα από αυτά γουρούνι (στην καλύτερη των περιπτώσεων) η μάγισσα του χωριού Γκράνι Γουέδεργουαξ, που συγχρόνως ήταν και η μαμή του παιδιού θα πείσει τους γονείς του να την εκπαιδεύσει. Βλέποντας τις ικανότητές της κατανοεί πως χρειάζεται εκπαίδευση μαγοποιού και θα προσπαθήσει να την στείλει στο Αθέατο Πανεπιστήμιο. Η παράδοση όμως θέλει στο Αθέατο Πανεπιστήμιο να εισάγονται μόνο άντρες, όπως και μόνο άντρες γίνονται μαγοποιοί. Οι δυο τους θα ξεκινήσουν με πολλά απρόοπτα προς αυτόν τον προορισμό.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
*
Ο **Καύαρος** ήταν ο ύστατος βασιλέας του κελτικού βασιλείου της Τύλιδας στη Θράκη από περίπου το 225 π.Χ. έως το 213 π.Χ.

Βιογραφία
---------

Σύμφωνα με τον Ζακ Λακρουά, το όνομά του στην κελτική γλώσσα σήμαινε « γίγαντας » (βλ. παλαιό ιρλανδικό *caur*, ουαλικό *cawr*).

Ο Έλληνας ιστορικός Πολύβιος ο οποίος τον ονομάζει βασιλέα των « Γαλατών της Θράκεις » επαινεί « τον ευγενή και πραγματικά βασιλικό χαρακτήρα του », ενώ τονίζει, επίσης, την δράση του για την « εξασφάλιση της ασφάλειας των εμπορικών πλοίων τα οποία εισέρχονταν εντός του Εύξεινου Πόντου ».

Προς το 220 π.Χ. ο Καύαρος αποτέλεσε τον κριτή σε αντιδικία μεταξύ της ελληνικής πόλεως του Βυζαντίου, η οποία του κατέβαλε φόρο υποτέλειας μεταξύ 3 και 5.000 χρυσών νομισμάτων, και του βασιλέα Προυσία Α΄ της Βιθυνίας.

Το βασίλειό του αφανίστηκε το 213 π.Χ. κατόπιν επιδρομής των Οδρυσσών ηγεμόνων της Θράκης οι οποίοι έσφαξαν τους Κέλτες, σύμφωνα με τον Πολύβιο (« Οι Γαλάτες έπεσαν με την σειρά τους, εμπρός στην υπεροχή των Θρακών, οι οποίοι δεν χαρίστηκαν σε κανέναν, εξολοθρεύοντας πλήρως την φυλή τους »).

Νομίσματα κομμένα από τον Καύαρο έχουν ανευρεθεί, ο οποίος έκοβε τετράδραχμα επάνω στα οποία παρουσιάζονταν ο Ηρακλής και ο Ζευς με την σημείωση στα ελληνικά « **ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΚΑΥΑΡΟΥ** », καθώς και χάλκινα νομίσματα με αναπαραστάσεις του Απόλλωνα, του Ηρακλή και του Ερμή.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος βασιλέων της Θράκης

Παραπομπές
----------

1. ↑  Jacques Lacroix, *Les noms d'origine gauloise – La Gaule des combats* (préface de Venceslas Kruta), 2003, Éditions Errance, ISBN 2-87772-264-3
2. ↑  Πολύβιος, *Ιστορίαι*: Βιβλίο Η΄, Κεφάλαιο Ε΄ § 22.
3. ↑  Πολύβιος, *Ιστορίαι*: Βιβλίο Δ΄, Κεφάλαια 46 και 52.
4. ↑  Πολύβιος, *Ιστορίαι*: Βιβλίο Δ΄, Κεφάλαιο 46.

Πρωτογενείς πηγές
-----------------

* Πολύβιος, *Ιστορίαι*.

Δευτερογενείς πηγές
-------------------

* Edouard Will, *Histoire politique du monde Hellénistique*, Annales de l’Est, Nancy, 1967, Τόμος Α΄ σελ. 37.
* Henri Hubert, *Les Celtes et la civilisation celtique*, Albin Michel, Paris, 1932, επανέκδοση 1973.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Κέλτες
* Πύλη:Αρχαία Ελλάδα
 |

 |
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κελτίνη** αναφέρεται ένα από τα παράπλευρα πρόσωπα στον μύθο των βοδιών του Γηρυόνη, δηλαδή του ομώνυμου άθλου του Ηρακλή.

Η Κελτίνη ήταν κόρη του Βρεταννού. Επιστρέφοντας ο Ηρακλής από τον άθλο μαζί με τα βόδια του Γηρυόνη, έπεσε στην παγίδα της Κελτίνης, η οποία έκρυψε την αγέλη των βοδιών και υποσχέθηκε στον ήρωα να του τα επιστρέψει μόνο αν αυτός δεχόταν να έχει μια σεξουαλική επαφή μαζί της. Ο Ηρακλής δέχθηκε επειδή ήθελε τα βόδια γρήγορα, αλλά και επειδή η Κελτίνη ήταν όμορφη. Με τον τρόπο αυτό ο Ηρακλής έγινε πατέρας του Κελτού, που έδωσε το όνομά του στους Κέλτες.

Πηγή
----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969
**Νευρικός κλονισμός** (Αγγλικά: **Mental breakdown**), στην καθομιλουμένη *σπάσιμο νεύρων*, είναι ένας μη ιατρικός όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια οξεία, προσωρινή, σύντομη φάση διαταραχής με χαρακτηριστικά κατάθλιψης και άγχους.

Οι όροι «νευρική κατάρρευση» και «νευρικός κλονισμός» δεν ορίζονται επίσημα σε ένα διαγνωστικό σύστημα όπως το DSM-IV ή το ICD-10. Οι όροι δεν χρησιμοποιούνται συχνά στην επιστημονική βιβλιογραφία για τις ψυχικές ασθένειες.

Ποικίλοι παράγοντες μπορούν να οδηγήσουν σε νευρικό κλονισμό. Σχετική στατιστική μελέτη διαπίστωσε ότι τα προβλήματα όπως το διαζύγιο, συνέβαλαν στο 24% των νευρικών κλονισμών. Τα προβλήματα στην εργασία και στο σχολείο αντιστοιχούσαν στο 17% των περιπτώσεων και οι οικονομικές δυσκολίες στο 11%.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Rapport LJ, Todd RM, Lumley MA, Fisicaro SA. 1998. The diagnostic meaning of "nervous breakdown" among lay populations. *J Pers Assess*. **71**(2):242-52.
2. ↑  Mayo Clinic mental breakdown
3. ↑  Swindle R Jr, Heller K, Pescosolido B, Kikuzawa S. 2000. Responses to nervous breakdowns in America over a 40-year period. Mental health policy implications. *Am Psychol*. **55** (7) 740-9.
Ο **Μπολέσαφ Β΄**, πολων. Bolesław II Niemodliński (1326/35 - ως τις 25 Ιουνίου 1368) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Στσέλτσε ήταν δούκας του Νιεμόντλιν (από το 1365, με τους αδελφούς του).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μπολέσλαφ του *Πρεσβύτερου* δούκα του Νιεμόντλιν και της Ευφημίας, κόρης του Ερρίκου ΣΤ΄ του *Καλού* δούκα του Βρότσλαφ.

Με τη βοήθεια των επαφών του πατέρα του με την Αυλή στην Πράγα, ο Μπολέσλαφ Β΄ διορίστηκε δικαστής στην Αυλή του Καρόλου Δ΄ της Βοημίας & Γερμανίας. Όταν απεβίωσε ο πατέρας του το 1365, τον διαδέχθηκε από κοινού με τους αδελφούς του. Ακολούθησε πολιτική συνεργασίας με τον βασίλειο της Βοημίας και το 1367 απέκτησε το Προύντνικ ως φέουδο κληρονομικό. 

Απεβίωσε το 1367-78 αγαμος σε ηλικία 33-42 ετών.

Πηγές
-----

* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
* Marek, Miroslav. "Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Wysoki Bolesław II
2. 1 2 3  Ανακτήθηκε στις 26  Ιουλίου 2019.
3. 1 2 3  Ανακτήθηκε στις 26  Ιουλίου 2019.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Ιουλίου 2019.
Ο **Μιλτιάδης Ξανθουδάκης** (Χανιά, 1833 - 1889) ήταν οπλαρχηγός από την Κρήτη.

Η ζωή του
---------

Ήρθε νέος στην Αθήνα και γράφτηκε στη Νομική Σχολή. Στη συνέχεια κατατάχθηκε εθελοντής στο στρατό, όπου και πήρε το βαθμό του ανθυπασπιστή. Όταν άρχισε ο Κρητικός αγώνας κατέβηκε στην Κρήτη υπό τον Πάνο Κορωναίο που ήταν τότε ταγματάρχης. Στη διάρκεια του 1866 και στις αρχές του 1867 συμμετείχε σε πολεμικές επιχειρήσεις στο Ρέθυμνο και στα Χανιά. Την άνοιξη του 1877, όταν ο Κορωναίος αναχώρησε, ο Ξανθουδάκης ανέλαβε την ηγεσία των εθελοντών του νομού Ρεθύμνης και πολέμησε στο Ρέθυμνο, στον Άγιο Βασίλειο, στο Μυλοπόταμο και στα Σφακιά μέχρι που ο αγώνας πήρε τέλος τον Ιανουάριο του 1869. Τότε ξαναγύρισε στην Αθήνα και προήχθη στο βαθμό του ταγματάρχη. Πέθανε σε ηλικία 56 ετών

Παραπομπές
----------

1. ↑   Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Παύλου Δρανδάκη.
Το **Κβάρελι** (γεωργ. ყვარელი) είναι μικρή πόλη και δήμος της ανατολικής Γεωργίας, στην περιφέρεια (ιστορικά επαρχία) της Καχετίας, με πληθυσμό 7.739 κατοίκους στην απογραφή του 2014 (μια μείωση κατά 31,5% από το 1989). Βρίσκεται στην κοιλάδα του ποταμού Αλαζάνι, στους πρόποδες των βουνών του Μεγάλου Καυκάσου, σε υψόμετρο 450 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και σε γεωγραφικές συντεταγμένες 41°57΄ Βόρειο πλάτος και 45°49΄ Ανατολικό μήκος. Απέχει 161 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Τιφλίδα.

Η περιοχή του Κβαρέλι αποτελεί το κέντρο της οινοπαραγωγής της Καχετίας και η ίδια η πόλη είναι γνωστή για την ημίγλυκη ποικιλία κόκκινου κρασιού *κιντζμαράουλι*, που παράγεται από την ποικιλία σταφυλιού σαπεράβι.

Στην πόλη γεννήθηκαν ο σημαντικός συγγραφέας, ποιητής και εθνική μορφή της Γεωργίας Ιλιά Τσαβτσαβάτζε (1837-1907), καθώς και ο θεατρικός σκηνοθέτης Κονσταντίνε Μαρτζανισβίλι (1872-1933). Η οικία του Τσαβτσαβάτζε στο Κβάρελι διατηρείται ως μουσείο.

Δείτε επίσης
------------

* Δήμος Κβαρέλι

Εικόνες
-------

* Ο Ναός του Αγίου Ιωάννη του ΒαπτιστήΟ Ναός του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή
* Η «Εκκλησιά της βελανιδιάς»Η «Εκκλησιά της βελανιδιάς»
* Το κάστρο του ΚβάρελιΤο κάστρο του Κβάρελι
* Το κέντρο της πόλεωςΤο κέντρο της πόλεως
* Η βιβλιοθήκη του ΚβάρελιΗ βιβλιοθήκη του Κβάρελι

Παραπομπές
----------

1. ↑  fallingrain.com/world/GG/67/Qvareli.html.
2. ↑  pop-stat.mashke.org/georgia-cities.htm.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 153337929
* GND: 5337358-3

 |

 |
Ο **Μπολέσλαος Γ΄** ο *ερυθρός* ή ο *τυφλός*, τσεχ. Boleslav III. ryšavý ή slepý (π. 965 - 1037) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν δούκας της Βοημίας (999-1002, 1003). Ήταν ο "χειρότερος από όλους όσους κάθισαν στον θρόνο της Βοημίας".

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Μπολεσλάου Α΄ τού *ευσεβούς* δούκα της Βοημίας και της πρώτης συζύγου του Αντίβα, ίσως κόρης τού Εδουάρδου των Ουέσσεξ της Αγγλίας.

To 999 διαδέχθηκε τον πατέρα του, που απεβίωσε. Αποδείχθηκε ασθενής ηγεμόνας και σύντομα εισήλθε σε άγρια κληρονομική σύγκρουση με τους αδελφούς του Γιαρομίρ και Όλντριχ. Τους έδιωξε και εκείνοι κατέφυγαν στο Ρέγκενσμπουρκ, στην Αυλή τού Ερρίκου Β΄ της Γερμανίας μαζί με τη μητέρα τους Έμμα τού Μιελνήκ.

Το 1002 οι ευγενείς τού Οίκου των Βρσόβτσι εξεγέρθηκαν και ανάγκασαν τον Μπολέσλαο Γ΄ να διαφύγει στον Ερρίκο Α΄ των Μπάμπενμπερκ μάργραβο της Αυστρίας. Στην αρχή ο Ερρίκος Α΄ τον συνέλαβε, λόγω παλαιάς προσβολής εκείνου, αλλά τον συγχώρησε και τού πρόσφερε υποστήριξη. Εν τω μεταξύ ο Μπολέσλαφ Α΄ της Πολωνίας εγκατέστησε τον αδελφό του Βλαντιβόι (και εξάδελφο τού Μπολεσλάου Γ΄) ως δούκα της Βοημίας, που όμως ήταν αλκοολικός και απεβίωσε το επόμενο έτος. Τότε το 1003 οι Βοημοί ευγενείς κάλεσαν τα αδέλφια Γιαρομίρ και Όλντριχ από την εξορία, που έγινα δούκες με τη σειρά στη Βοημία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  p15003.htm#i150029.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* Thietmar of Merseburg. Chronik. Neu übertragen und erläutet von W. Trillmich, B. 1957.
* Cosmas of Prague. Chronicle of Bohemians.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 316510960
* GND: 1073292770
* NKC: jo2006324823

 |

 |
Ο **Μπολέσλαος Β΄** ο *ευσεβής*, τσεχικά Boleslav II. pobožný (π. 930 - 7 Φεβρουαρίου 999) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν δούκας της Βοημίας (972-999).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο προτότοκος γιος τού Μπολεσλάου Α΄ τού *ωμού* και μάλλον της Μπιαγκότα, γνωστής μόνο από τα νομίσματά της. Αδέλφια του ήταν ο Στράχκβας επίσκοπος της Πράγας, η Ντουμπράβκα σύζυγος τού Μιέσκο Α΄ της Πολωνίας και η Μλάντα ηγουμένη σε μονή Βενεδικτίνων.

Το 972 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Μπολέσλαος Β΄ ανέλαβε ως *kníže* (πρίγκιπας, δούκας). Όπως και ο πατέρας του, στην αρχή διαφώνησε με τους Οθωνίδες της Γερμανίας. Το 974, μαζί με τον Μιέσκο Α΄ της Πολωνίας, υποστήριξε τον Ερρίκο Β΄ των Οθωνιδών δούκα της Βαυαρίας, που εξεγέρθηκε εναντίον τού Όθωνα β΄ της Γερμανίας. Ο Ερρίκος Β΄ ηττήθηκε και διέφυγε στην Πράγα, στην Αυλή τού Μπολέσλαβ Β΄. Τότε ο Όθων Β΄ εκστράτευσε στη Βοημία και ο Μπολέσλαβ Β΄ το Πάσχα τού 978 στο Κέντλινμπουρκ τού υποσχέθηκε συμμαχία.

Από το 980 και μετά χάλασαν οι σχέσεις με την Πολωνία: Το 983 απεβίωσε ο Όθων Β΄ και τον διαδέχθηκε ο ανήλικος γιος του Όθων Γ΄ της Γερμανίας. Τότε ο Ερρίκος Β΄ εξεγέρθηκε και ο Μπολέσλαος Β΄ πήρε το μέρος του, ενώ ο Μιέσκο Α΄ υποστήριξε τον Όθωνα Γ΄. Ο δούκας της Βοημίας κατέλαβε το μαργραβάτο τού Μάισσεν στη Σαξονία και ματαίωσε τα σχέδια τού Μπολέσλαφ Α΄ της Πολωνίας (γιου τού Μιέσκο Α΄), που είχε νυμφευτεί την κόρη τού μαργράβου τού Ρίκντακ. Το 987 ο Μπολέσλαoς B΄ έπρεπε να αποσυρθεί από το Μάισσεν. Από 990 ξεκίνησε έναν μακρό αγώνα εναντίον της Πολωνίας για την κατοχή της Σιλεσίας και της Μικρής Πολωνίας. Το 992 προσέγγισε τον Όθωνα Γ΄ και συμμετείχε σε μία ανεπιτυχή εκστρατεία εναντίον των Λούτισι (Σλαύων τού Έλβα) στα ίχνη της Μεγάλης Σλαβικής εξέγερσης τού 983.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πρώτα την Αντίβα, ίσως κόρη τού Εδουάρδου τού *πρεσβυτέρου* βασιλιά των Άγγλων. Η ένδειξη γι' αυτό ωστόσο είναι ασθενής. Η Αντίβα ήταν μητέρα τού πρώτου τέκνου, υποθέτουμε και για τα άλλα:

* Μπολέσλαος Γ΄ π. 965-1037, δούκας της Βοημίας.
* Γιαρομίρ απεβ. 1035, δούκας της Βοημίας.
* Όλντριχ π. 975-1034, δούκας της Βοημίας.

Πηγές
-----

* Krofta, Kamil (1957). "Bohemia to the Extinction of the Premyslids". In Tanner, J.R.; Previte-Orton, C.W.; Brooke, Z.N. Cambridge Medieval History:Victory of the Papacy. Vol. VI. Cambridge University Press.
* Joanna A. Sobiesiak: Bolesław II Przemyślida (†999): Dynasta i jego państwo. Kraków: Avalon, 2006

Παραπομπές
----------

1. 1 2  fmg.ac/Projects/MedLands/BOHEMIA.htm#\_Toc278782568.
2. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 15  Δεκεμβρίου 2014.
3. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 31  Δεκεμβρίου 2014.
4. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 10762885
* LCCN: n2001153236
* ISNI: 0000 0000 1323 5467
* GND: 123779952
* NKC: js20011212002

 |

 |
Το **Κουρίλσκ** (ρωσικά: Кури́льск· ιαπωνικά: 紗那 *Σάνα-μούρα*) είναι κωμόπολη και το διοικητικό κέντρο της Επαρχίας Κουρίλσκι στο Όμπλαστ της Σαχαλίνης της Ρωσίας, ευρισκόμενο επί της νήσου Ιτουρούπ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, έχει πληθυσμό 2.070 κατοίκους.

Το Κουρίλσκ αποτελεί κέντρο αλιείας και ιχθυοκαλλιέργειας, ιδιαίτερα σολομού. Ένας σταθμός προειδοποίησης για τσουνάμι βρίσκεται επίσης στην κωμόπολη.

Ιστορία
-------

Οι Αϊνού είναι γνωστό ότι κατοικούν στη σημερινή τοποθεσία του Κουρίλσκ από τη 2η χιλιετία π.Χ. με τον οικισμό τους γνωστό ως Σάνα, και υπό ρωσική κυριαρχία ως Σιάνα (Сяна). Ρώσοι άποικοι εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στο Ιτουρούπ (Ετορόφου) στα τέλη του 18ου αιώνα, με τους Ιάπωνες να ανεγείρουν ένα στρατιωτικό φυλάκιο το 1800. Οι εντάσεις μεταξύ Ρώσων και Ιάπωνων αποίκων στην περιοχή οδήγησαν στη Συνθήκη του Σιμόντα, με την οποία οι νότιες Κουρίλες νήσοι τέθηκαν επισήμως υπό ιαπωνική κυριαρχία το 1855, παραμένοντας έτσι μέχρι το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Υπό ιαπωνική διοίκηση η οποία έληξε το 1945, το χωριό Σάνα ήταν ο κεντρικός οικισμός του νησιού. Στις 15 Αυγούστου 1945 ο πληθυσμός του χωριού ήταν 1.001 κάτοικοι.

Το 1947, το χωριό έλαβε το σημερινό του όνομα και το καθεστώς πόλεως από τους Σοβιετικούς. Όλοι οι Ιάπωνες χωρικοί εξορίστηκαν. Ωστόσο, οι Ιάπωνες δεν αναγνωρίζουν ότι έχει διαλυθεί νομίμως και το γραφείο της πόλης του Νέμουρο στο Χοκκάιντο φροντίζει για το οικογενειακό του μητρώο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ρωσικά) *OKTMO*. www.gks.ru/metod/classifiers.html. Ανακτήθηκε στις 13  Μαρτίου 2015.
2. ↑  rosstat.gov.ru/storage/mediabank/CcG8qBhP/mun\_obr2020.rar. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17  Οκτωβρίου 2020.
3. ↑  Northern Territories Association. 北方領土の人口 (στα Ιαπωνικά). Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2007.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 127981900
* LCCN: n92005975

 |

 |
Η **Μητροπολιτική Πόλη της Κατάνιας** (Ιταλική : *Citta metropolitana di Catania*) είναι μία από τις Μητροπολιτικές Πόλεις της Ιταλίας στην ανατολική Σικελία. Η πρωτεύουσα της είναι η Κατάνια, αντικατέστησε την παλιότερη Επαρχία της Κατάνιας με διοικητική μεταρρύθμιση (15 Αυγούστου 2015), περιέχει άλλους 57 Δήμους.
Η Μητροπολιτική Πόλη συνορεύει στα ανατολικά με το Ιόνιο Πέλαγος, στα βόρεια με την Μητροπολιτική πόλη της Μεσσίνας, στα δυτικά με την Επαρχία της Έννας και την Επαρχία της Καλτανισσέττα και στα νότια με την Επαρχία των Συρακουσών και την Επαρχία της Ραγκούζας. Στην Μητροπολιτική Πόλη της Κατάνιας βρίσκεται το μεγαλύτερο ενεργό Ηφαίστειο στην Ευρώπη, η Αίτνα.

Κύριοι Δήμοι
------------

| Δήμος (Ιταλικά) | Πληθυσμός (2007) |
| --- | --- |
| Κατάνια (*Catania*) | 301.564 |
| Ατσιρεάλε (*Acireale*) | 52.702 |
| Πατερνό (*Paternò*) | 49.131 |
| Μιστερμπιάνκο (*Misterbianco*) | 47.248 |
| Καλτατζιρόνε (*Caltagirone*) | 39.363 |
| Αντράνο (*Adrano*) | 36.245 |
|

Παραπομπές
----------

1. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Μητροπολιτική Πόλη της Κατάνιας Αρχειοθετήθηκε 2008-09-28 στο Wayback Machine.
Ο Δήμος Φαρρών στο Νομό Αχαΐας.
Ακολουθεί αναλυτικός κατάλογος των Δημοτικών Διαμερισμάτων του πρώην Δήμου Φαρρών (1997-2010), βάσει της έκτασής τους, καθώς και του πληθυσμού τους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2001 που πραγματοποιήθηκε από την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος (Ε.Σ.Υ.Ε.).

Ο εν λόγω Δήμος εκτεινόταν στο βόρειο τμήμα της Πελοποννήσου αποτελώντας έναν από τους δήμους του Νομού Αχαΐας. Συστάθηκε με το Σχέδιο «Καποδίστριας» (ΦΕΚ A΄ 244/1997 - Ν. 2539/1997) και προήλθε από τη συνένωση δεκαέξι Κοινοτήτων της περιοχής. Η έκταση του Δήμου Φαρρών ήταν 236,748 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την Απογραφή του 2001, ανήλθε σε 5.453 κάτοικους.

Έδρα του δήμου ήταν η Χαλανδρίτσα.

|  | Δημοτικό Διαμέρισμα | Έκταση (τ.χλμ.) | Πληθυσμός (2001) |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Βασιλικό |  10,555 |  918 |
| 2 | Ελληνικό |  17,658 |  325  |
| 3 | Ίσωμα |  9,028 |  539 |
| 4 | Καλάνιστρα |  21,535 |  192 |
| 5 | Κάλανος |  6,602 |  140 |
| 6 | Καλούσι |  22,410 |  355 |
| 7 | Καταρράκτης |  10,479 |  221 |
| 8 | Κριθαράκια |  8,703 |  245 |
| 9 | Λακκώματα |  20,751 |  139 |
| 10 | Μίραλι |  12,830 |  137 |
| 11 | Νέο Κομπηγάδι |  12,430 |  188 |
| 12 | Πλατανόβρυση |  14,493 |  440 |
| 13 | Σταροχώρι |  18,762  |  615 |
| 14 | Φαραί |  11,230 |  528 |
|
| 15 | Χαλανδρίτσα |  26,501 |  1.144  |
| 16 | Χρυσοπηγή |  12,881 |  178 |
|

Σημείωση
--------

Ο πρώην Δήμος Φαρρών αποτελεί από το 2011, σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» (ΦΕΚ Α΄ 87/2010 - Ν. 3852/2010), Δημοτική Ενότητα του νεοπαγή Δήμου Ερυμάνθου, ενώ τα Δημοτικά Διαμερίσματα που τον συγκροτούσαν απέκτησαν τη μορφή Τοπικών Κοινοτήτων. Η έδρα του, η Χαλανδρίτσα, αποτελεί σήμερα την έδρα του Δήμου Ερυμάνθου.

Δείτε επίσης
------------

* Δήμος Φαρρών

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001 Αρχειοθετήθηκε 2018-06-28 στο Wayback Machine..
2. ↑  Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Φαρρών (1997-2010). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 19/07/2018.
3. ↑  Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Ερυμάνθου. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 19/07/2018.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Δημοτικές και τοπικές κοινότητες Δημοτικής Ενότητας Φαρρών |
| --- |
|  |
| 
* Χαλανδρίτσα
* Βασιλικό
* Ελληνικό
* Ίσωμα
* Καλανίστρα
* Κάλανος
* Καλούσι
* Καταρράκτης
* Κριθαράκια
* Λακκώματα
* Μιράλι
* Νέο Κομπηγάδι
* Πλατανόβρυση
* Σταροχώρι
* Φαραί
* Χρυσοπηγή
 |

 |