recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Κρίστοφερ Βέρναρντ Μόρις**, ή απλώς Κρις Μόρις (γεννημένος στις 20 Ιανουαρίου 1966) είναι Αμερικανός παλαίμαχος καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,03 μ. και αγωνιζόταν τόσο ως σμολ φόργουορντ όσο και ως πάουερ φόργουορντ.

Κολλεγιακή καριέρα
------------------

Ο Κρις Μόρις εισήχθη στο Πανεπιστήμιο "Άουμπερν" και αγωνίστηκε στο Κολεγιακό πρωτάθλημα με την ομάδα του Πανεπιστημίου, τους Άουμπερν Τάιγκερς.

Ο Κρις Μόρις αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο "Άουμπερν" το 1988.

Επαγγελματική καριέρα
---------------------

Το 1988, συμμετείχε στα Ντραφτς του ΝΒΑ και εξασφάλισε επαγγελματικό συμβόλαιο με τους Νιου Τζέρσεϊ Νετς (γνωστοί και ως Μπρούκλιν Νετς). Στους Νετς παρέμεινε μέχρι και το 1995, χρονιά κατά τη διάρκεια της οποίας μεταπήδησε στη Γιούτα Τζαζ.

Στη Γιούτα Τζαζ αγωνίστηκε για τρία χρόνια.

Το 1998 μετεγγράφη στους Φοίνιξ Σανς. Στην ομάδα της Αριζόνα παρέμεινε για μόλις ένα χρόνο.

Το καλοκαίρι του 1999, ο Κρις Μόρις άφησε για πρώτη φορά στην καριέρα του την Αμερική και ταξίδεψε με προορισμό την Ελλάδα και συγκεκριμένα τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Στον Ολυμπιακό παρέμεινε για περίπου δύο χρόνια, δίχως όμως να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.

Το 2001 επέστρεψε στην Αμερική και μετεγγράφη στους Χάρλεμ Γκλομπτρότερς, ενώ μετά από λίγους μήνες μεταπήδησε στη Σάουθερν Καλιφόρνια Σερφ.

Το 2002, ο Κρις Μόρις ταξίδεψε στις Φιλιππίνες για λογαριασμό των Σαν Μιγκ Κόφι Μίξερς, ενώ το 2003 ταξίδεψε στη Βενεζουέλα για λογαριασμό της Γκαιτέρος Ντελ Ζούλια, στην οποία αγωνίστηκε για ένα χρόνο.

Το 2004 φόρεσε τη φανέλα της Αρένα, ομάδα της Ιορδανίας.

Η περίδος 2004-05 ήταν και η τελευταία στην επαγγελματική καριέρα του Κρις Μόρις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *College Basketball at Sports-Reference.com*. Ανακτήθηκε στις 28  Ιουλίου 2020.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
3. ↑  *RealGM*. 1459. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.

Πηγές
-----

*
Η **Επισκοπή Ορθωσίας** ή **Ορθωσιάδος** είναι πρώην εκκλησιαστική επαρχία του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Βρισκόταν στην Καρία της Μικράς Ασίας με έδρα την πόλη Ορθωσία , στην περιοχή των σημερινών χωριών Καβακλί (Κavakli) και Ορτάς (Ortas), που βρισκόταν σε ύψωμα νότια του Μαίανδρου. Διοικητικά ανήκε στην Ιερά Μητρόπολις Αφροδισιάδος.

Άγνωστο πότε εκχριστιανίστηκε η περιοχή αλλά και δημιουργήθηκε η επισκοπή, άγνωστη είναι η ιστορία και οι επίσκοποί της. Μοναδικός γνωστός επίσκοπός της είναι ο Διογένης όπου το 451 πήρε μέρος και υπέγραψε στην Δ΄ Οικουμενική σύνοδο της Χαλκηδόνας. Στα τακτικά αναφέρεται από τον 5ο αιώνα έως τον 13ο αιώνα.

Η Ρωμαιοκαθολική εκκλησία διορίζει τιτουλάριο καθολικό επίσκοπο, με τον τίτλο *Orthosiensis in Caria*, από το 1641, από το 1911 ο θρόνος χηρεύει.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Ραγιά, Ευθυμία (2004). Η κοιλάδα του Μαιάνδρου (7ος-13ος αι.): γεωγραφία και ιστορία (Διδακτορική διατριβή). Αθήνα: Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ), σελ. 158
2. 1 2  Vincenzo Ruggieri, historical Addendum to the episcopal Lists of Caria, Revue des études byzantines, Année 1996 , σελ. 234
3. ↑  Orthosias in Caria (Titular See) [Catholic-Hierarchy]
**Επιστάτης** (πολυτ. ἐπιστάτης) στην αρχαία Ελλάδα ήταν κάθε είδους επιτηρητής ή επόπτης. Στα ελληνιστικά βασίλεια γενικά, ο επιστάτης συνδέεται πάντα με θεματική περιφέρεια (περιφερειακή συνέλευση), όπου οι επιστάτης, ως μόνιμος αντιπρόσωπος του βασιλιά, ασκούσε έλεγχο και εισέπραττε φόρους.

Σε στρατιωτικά κείμενα, ο επιστάτης (αυτός που στέκεται πίσω) είναι ο άνθρωπος πίσω από έναν *πρωτοστάτη* (αυτός που στέκεται πρώτος). Η φάλαγγα αποτελούνταν από εναλλασσόμενες τάξεις πρωτοστατών και επιστατών. Έτσι σε ομάδα οκτώ ανδρών οι πρωτοστάτες ήταν στις θέσεις 1, 3, 5 και 7, ενώ οι επιστάτες στις θέσεις 2, 4, 6 και 8. 

Η λέξη επιστάτης χρησιμοποιείται επίσης στην Ελληνιστική Κοινή και στην Καινή Διαθήκη και αναφέρεται στον Ιησού Χριστό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Asclepiodotus, Tactica, 2.3
2. ↑  Arr.Tact.6.6

Πηγές
-----

* Encyclopædia Britannica
* Αντίγονος Γονατάς του William Woodthorpe Tarn Σελίδα 195
Ο **Κωνσταντίνος Βενέτης** (17 Ιανουαρίου 1904 - 7 Μαρτίου 1985), του Σωτηρίου, ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός, που διετέλεσε βουλευτής.

Σταδιοδρομία
------------

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 17 Ιανουαρίου 1904 ή σύμφωνα με άλλες πηγές το 1905.

Ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία, με σπουδές στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και στη Σχολή του Πυροβολικού. Ξεκίνησε το 1927 ως ανθυπολοχαγός Πυροβολικού και βαθμιαία προήχθη σε διάφορους βαθμούς. Μετά την αποστρατεία του με τον βαθμό του Συνταγματάρχη , κατήλθε στην πολιτική. Από τον Ιανουάριο έως τον Απρίλιο του 1958 χρημάτισε Νομάρχης Ροδόπης.

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Καβάλας με την ΕΠΕΚ το 1951 και επανεξελέγη με τον Ελληνικό Συναγερμό το 1952 και με την ΕΡΕ το 1958, το 1961, το 1963 και το 1964.. 

Μεταπολιτευτικά ήταν υποψήφιος βουλευτής Καβάλας με την Εθνική Παράταξη.

Πέθανε σε ηλικία 81 ετών στην Αθήνα το 1985 και κηδεύτηκε στις 8 Μαρτίου από τον ιερό ναό του Πρώτου Νεκροταφείου. Ήταν παντρεμένος με τη Θεοδώρα Τέρτη και είχαν έναν γιο και μία κόρη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Ελληνικόν Who's Who, Εκδοτικός Οργανισμός Ελληνικών Who's Who, 1965, σελ. 67
2. ↑  Περικλής Γρ. Αγγελόπουλος, Πολιτική Διοίκησις και Αυτοδιοίκησις εις την Βόρειον Ελλάδα 1912-1965, Θεσσαλονίκη 1965, σελ. 108.
3. ↑  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 56, αρ. 117).(pdf)
4. ↑  Κώστας Διγκαβές, Οι Εκλογές στην Ελλάδα 1844-1985, Μαλλιάρης Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1986, σελ. 138, ανάκτηση 1-11-2017.
5. ↑  Τα Νέα, 8-3-1985, σελ. 19.
Ο **Ψευδοπαναθηναϊκός αμφορέας του αγγειογράφου Princeton** που φιλοξενείται στη συλλογή του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης στην Νέα Υόρκη με αριθμό ευρετηρίου 53.11.1 είναι έργο αρχαίας αττικής αγγειογραφίας τύπου παναθηναϊκού αμφορέα.

Περιγραφή
---------

Στην έμπροσθεν όψη εικονίζεται η θεά Αθηνά Πολιάς, ένας αυλιστής και μια γυναίκα. Μπροστά από την Αθηνά η φωτιά καίει επάνω σε ένα βωμό. Ο αυλιστής βρίσκεται πίσω από το βωμό. Η γυναίκα στα δεξιά φέρει ένα οριζόντιο αντικείμενο επάνω στο κεφάλι, ενώ κρατάει στο δεξί χέρι μία στεφάνη. 

Στην όπισθεν όψη ένας άνδρας που κρατάει σκήπτρο εικονίζεται καθισμένος στη μέση μεταξύ δύο ανδρών και δύο γυναικών.

Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση
--------------------------------

Ο αμφορέας λέγεται ψευδοπαναθηναϊκός, διότι είναι κατασκευασμένος σε τύπο παναθηναϊκού αμφορέα. Σε αντίθεση όμως με τους γνήσιους παναθηναϊκούς αμφορείς, δεν είναι έπαθλο, αλλά εμπορικό είδος, πολύ δημοφιλές στην εποχή του. Η πολύτιμη σημασία του αμφορέα αυτού βρίσκεται στις αγγειογραφίες, οι οποίες μας μεταφέρουν διάφορες σκηνές γύρω από τα Παναθήναια. Η αγγειογραφία στην έμπροσθεν όψη πιθανόν να περιγράφει τους μουσικούς αγώνες των Παναθηναίων, ενώ η όπισθεν όψη εικονίζει κάποιο σημαντικό πρόσωπο, ίσως τον άρχοντα, βασιλιά, ή τον θεό Δία εν αναμονή της γέννησης της θεάς Αθηνάς. Το αγγείο είναι έργο του περίφημου αγγειογράφου Princeton και χρονολογείται λίγο μετά τα μέσα του 6ου αιώνα, το 550 - 560 π.Χ.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

* Παρουσίαση του αμφορέα από το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης
Ο **Κωνσταντίνος Βαβούτζικος** ήταν βυζαντινός αξιωματούχος του 9ου αιώνα, Άγιος της Ορθόδοξης εκκλησίας, ένας από τους 42 Μάρτυρες του Αμορίου. Η μνήμη του εορτάζεται από την ορθόδοξη εκκλησία στις 6 Μαρτίου.

Ο Κωνσταντίνος ήταν παντρεμένος με την Σοφία, αδελφή της αυτοκράτειρας Θεοδώρας άρα και γαμβρός του αυτοκράτορα Θεόφιλου. Είχε τα αξιώματα του μάγιστρου, δρουγάριου της βίγλας, και πατρικίου.

Ο Κωνσταντίνος στάλθηκε από τον αυτοκράτορα το 838 να υπερασπισθεί το Αμόριο, σύμφωνα με το αξίωμα του και τη σχέση με τον αυτοκράτορα εικάζεται ότι ήταν ένας από τους αρχηγούς των στρατευμάτων, εξάλλου είχε τον μεγαλύτερο στρατιωτικό βαθμό. Μετά την Άλωση του Αμορίου από τους άραβες, φυλακίστηκε στη Σαμάρα της (τότε) Συρίας. Εκτελέστηκε στις 6 Μαρτίου 845 , πρώτος από τους υπόλοιπους 42, αφού πρώτα αρνήθηκε να αλλάξει πίστη και να σωθεί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  [ *Βυζαντινός πολιτισμός*, Steven Runciman
2. 1 2 3  Prosopography of the Byzantine Empir
Η **λίρα** ήταν το νόμισμα του Μαλάουι από το 1964 έως το 1971. Υποδιαιρούταν σε 20 σελίνια, και κάθε σελίνι σε 12 πένες (1λίρα= 240 πένες). Σήμερα δεν είναι πλέον σε χρήση.

Ιστορία
-------

Έως το 1964 το Μαλάουι (Νυασαλάνδη τότε) ως μέλος της  Κεντροαφρικανικής Ομοσπονδία της Ροδεσίας και της Νυασαλάνδης είχε ως νόμισμα την Λίρα της Ροδεσίας και Νυασαλάνδης. Μετά την ανεξαρτησία της και την μετονομασία της χώρας με το νέο όνομα, αντικατέστησε την λίρα της Ροδεσίας-Νυασαλάνδης με την λίρα της του Μαλάουι. Η λίρα αντικαταστάθηκε από το  κουάτσα το 1971, με ισοτιμία 2 κουάτσα = 1£.

Κέρματα
-------

Το 1964 κυκλοφόρησαν κέρματα σε κράμα χαλκού-νικελίου με τις εξής ονομαστικές αξίες

* 6 πένες,
* 1 σελίνι,
* 1 φλορίνι (2 σελίνια) και
* ½ κορώνα (2 ½ σελίνια).

Όλα τα κέρματα έφεραν το πορτρέτο του Χάστινγς Μπάντα (Αγγλ.:Hastings Βanda) ο οποίος την εποχή εκείνη ήταν πολιτική προσωπικότητα του Μαλάουι. Επίσης με ημερομηνία 1967 κυκλοφόρησαν κέρματα της 1 πένας.

Τραπεζογραμμάτια
----------------

Το 1964, η αποθεματική τράπεζα του Μαλάουι (Reserve Bank of Malawi) έθεσε σε κυκλοφορία  χαρτονομίσματα των 5 και 10 σελινίων, καθώς επίσης και της 1 και 5 λιρών. Όλα τα χαρτονομίσματα απεικόνιζαν τον Χάστινγς Μπάντα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αποθεματική τράπεζα του Μαλάουι
* Χαρτονομίσματα του Μαλάουι
* Κέρματα του Μαλάουι

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Βιογραφία του Χάστινγς Μπάντα». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2011.
**Λέσβος ΙΙΙ (Αρματαγωγό) / 33**

Πρώην ‘LST-34’. 
Ομοίου τύπου πλοία ‘Λήμνος ΙΙ’, ‘Λέσβος ΙΙΙ’ , ‘Χίος V’ και ‘ Σάμος IV’
Εκτόπισμα : 1625/4080 ΤΝ – Διαστάσεις: 328Χ50Χ14 πόδια. – Ταχύτητα : 11 κόμβοι. – Πρόωση : Ντίζελ. – Οπλισμός : 1 πυροβόλο 3’’ / 50 και 6 πυροβόλα 20 χιλιοστών.

Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘USA – Dravo Corp. East Yard, Naville Island. Pitteburgh, Pa’. Καθελκύσθηκε στις 7 Μαΐου 1943. Παρελήφθη στις 18 Αυγούστου 1943 στην Νέα Ορλεάνη Η.Π.Α. από τον Πλωτάρχη Εμμανουήλ Ζάρπα. Στις 6 Ιουνίου 1944 προσάραξε στη νησίδα PLANE στις ακτές της Τύνιδας. Κατεβλήθησαν τεράστιες προσπάθειες για να αποκολληθεί χωρίς αποτέλεσμα και χάθηκε. Από του επιβάτες και το πλήρωμα του σώθηκαν όλοι εκτός από 6 άτομα (1 έλληνας ναύτης, 2 άγγλοι και 3 ιταλοί αιχμάλωτοι.
Ο **Κώστας Παρίσης** είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής και προπονητής καλαθοσφαίρισης, ο οποίος αγωνιζόταν στην θέση του σέντερ στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης και του Ανατόλια, από το 1958 μέχρι το 1970.

Καριέρα
-------

Ο Παρίσης ξεκίνησε να αγωνίζεται από τα τμήματα υποδομής του κολλεγίου Ανατόλια και στα δεκαεπτά του χρόνια προσκλήθηκε στην εθνική εφήβων, αγωνιζομενος στον φιλικό αγώνα με την Ιταλία, όπου η Ελλάδα ηττήθηκε με 39-50. Πιο επιτυχημένη χρονιά με την ομάδα του Ανατόλια ήταν την σεζόν 1961-62, όταν κατέλαβε την δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης και την τέταρτη στο πανελλήνιο πρωτάθλημα, όπου η ομάδα της Θεσσαλονίκης ισοβάθμησε στην πρώτη θέση με τον Ηρακλή, τον Τρίτωνα και τον Παναθηναϊκό, αλλά έχασε τον τίτλο σε αγώνες μπαράζ.

Το 1962-63, φόρεσε για πρώτη φορά την φανέλα του Άρη, αν και ανήκε στην ομάδα του Ανατόλια, με την οποία αγωνίστηκε και στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, καταλαμβάνοντας την έβδομη και τελευταία θέση. Παρέμεινε στο Ανατόλια μέχρι το 1966, αγωνιζόμενος στις δύο από τις τρεις πρώτες χρονιές της νεοσύστατης Α' εθνικής κατηγορίας.

Το καλοκαίρι του 1966, ο προπονητής του Άρη, Ανέστης Πεταλίδης, έπεισε τον Παρίση να μεταγραφεί στον Άρη, ο οποίος εκείνη την χρονιά είχε καταλάβει την δεύτερη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος και είχε κερδίσει το δικαίωμα να αγωνιστεί στην διοργάνωση του κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης. Ο Άρης αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο από την Μακάμπι Τελ Αβίβ, χάνοντας με 101-71 στο Ισραήλ και κερδίζοντας με 91-71 στην Θεσσαλονίκη, με τον Παρίση να πετυχαίνει 18 και 16 πόντους αντίστοιχα.

Με τους "κίτρινους" κατέκτησε την τρίτη θέση στο ελληνικό πρωτάθλημα το 1967 και το 1968 και την τέταρτη το 1969 και το 1970. Παράλληλα, πραγματοποίησε 25 συμμετοχές με ελληνική εθνική ομάδα, παίζοντας από το 1965 ως το 1969.

Μετά το τέλος της καριέρας του, ανέλαβε χρέη προπονητή στις ομάδες του Ηρακλή, του Παπάγου, του Ιωνικού Νέας Φιλαδέλφειας, του Ολυμπιακού Βόλου, της Νίκης Βόλου, του Δαναού Τρικάλων, του Φίλιππου Βέροιας, του Απόλλωνα Πατρών και της Καβάλας, ενώ από το 1980 υπήρξε γιατρός της εθνικής Ελλάδος.

Διακρίσεις
----------

**Άρης**

* Τριταθλητής Ελλάδας: 1967, 1968

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 21/8/1962, Σελίδα: 4
2. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 6/8/1963, Σελίδα: 4
3. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 13/1/1967, Σελίδα: 4
4. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 22/1/1967, Σελίδα: 13

Πηγές
-----

* *"Η ιστορία του Άρη • Τόμος 2: Μπάσκετ (1922-2000)"*, Κωνσταντίνος Ίντος, έκδοση *συνδέσμου οπαδών «SUPER-3»* (εκτύπ. TYPOFFSET), Θεσσαλονίκη 2004
* «Μάγκες, έγινε πραξικόπημα» | μπασκετ , αλλες ειδήσεις | SentraGoal[*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κώστας Παρίσης, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά).
Η **Επισκοπή Σαλαμίνος** είναι Επισκοπή που ανήκει Εκκλησιαστικά στην Εκκλησία της Κύπρου. Γνωστός Επίσκοπος της Σαλαμίνος υπήρξε ο Άγιος Επιφάνιος Επίσκοπος Σαλαμίνος Κύπρου, ο οποίος απεβίωσε το 403 μ.Χ. και εορτάζει την 12ην του μηνός Μαΐου. Ο Άγιος αυτός παρουσιάζεται και ως Επίσκοπος Κωνσταντίας.

Αξιοσημείωτο το γεγονός ότι υπάρχει κάποια συσχέτιση της Επισκοπής με την Επισκοπή Κωνσταντίας και όπως φαίνεται η Σαλαμίνος υπήρξε πριν από την Κωνσταντίας από την οποία ίσως να αντικαταστάθηκε. Επίσης, φαίνεται ότι ο Επίσκοπος Σαλαμίνος να ήταν κατά κάποιον τρόπο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, καθώς και ο Απόστολος Βαρνάβας, ο οποίος θεωρείται ο Ιδρυτής και προστάτης της Εκκλησίας της Κύπρου και ο πρώτος Αρχιεπίσκοπός της, υπήρξε Επίσκοπος στην πόλη της Σαλαμίνας, όπου και μαρτύρησε.

Σήμερα, η Επισκοπή Σαλαμίνος, έχει την έδρα της στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου και δεν έχει Επίσκοπο. Ο εκάστοτε Επίσκοπος Σαλαμίνος είναι ένας από τους βοηθούς του Αρχιεπισκόπου Κύπρου μαζί με τον Χωρεπίσκοπο Καρπασίας, τον Χωρεπίσκοπο Νεαπόλεως και τον Χωρεπίσκοπο Μεσαορίας.

Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Κύπρου, κατά την συνεδρία της στις 5 Οκτωβρίου 2007 απεφάσισε την τιμητική παύση του Χωρεπισκόπου Σαλαμίνος Βαρνάβα Σολωμού και την ένταξίν του εις την τάξιν των εφησυχαζόντων Αρχιερέων. Ο ίδιος απεβίωσε στις 19 Νοεμβρίου 2020.

Σύνδεσμοι
---------

* Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου Αρχειοθετήθηκε 2021-07-20 στο Wayback Machine.
* Μητροπόλεις Εκκλησίας της Κύπρου
* Ο Επίσκοπος Σαλαμίνος Βαρνάβας (1931-2020)
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Λέρος (αποσαφήνιση).

**Λέρος (Ναρκαλιευτικό) / Ν/Α 2186, Μ-210** - ΝΑΡΚΑΛΙΕΥΤΙΚΟ ΤΥΠΟΥ ‘BYMS’- Πρώην ‘BYMS 2186’

Κατασκευάστηκε στις ΗΠΑ στα ναυπηγεία ‘USA, Green port Basin & construction co, Greenport, NY’. Ιδίου τύπου πλοίο ‘Κως ΙΙ’, Κάσος Ι, ‘Λέρος’ και ‘Πάτμος’. Ύψωση της Ελληνικής σημαίας στις 20 Δεκεμβρίου 1943 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Συμμετείχε στις πολεμικές επιχειρήσεις τα τελευταία χρόνια του πολέμου στην εκκαθάριση των ναρκοθετών των Ελληνικών θαλασσών και ση συνέχεια στις επιχειρήσεις του εμφυλίου. Στις 10/02/1945 και στις 18-20/02/1949, υποστήριζε τις επιχειρήσεις που διαδραματίσθηκαν στην κωμόπολη Στρατονίκη μεταξύ τακτικού στρατού και κομμουνιστών. Παροπλίστηκε το 1968 (ΟΠΠ/ΒΝΣ).
**Λέσβος ΙV (Αρματαγωγό) / L-172**

Αρματαγωγό τύπου ‘LST1-510’

Πρώην ‘USS Boone County SLT 389’.

Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘USA – Newport News Sb & DD co, Newport News’. Καθελκύστηκε στις 24 Νοεμβρίου 1942. Ύψωση Ελληνικής Σημαίας στις 9 Αυγούστου 1960. Ανάδοχος η Ελληνική κοινότητα της Jacksonville. Παρελήφθη στις 2 Ιουνίου 1960 από το αμερικανικό Ναυτικό (Τζατισούβι Φλώριδα Η.Π.Α).

Ιδίου τύπου πλοία ‘ Ρόδος ΙΙ’, ‘Ικαρία Ι’ και ‘Κρήτη V’.

Εκτόπισμα : 1653 / 4080 ΤΝ. – Διαστάσεις : 328Χ50Χ14 πόδια. – Ταχύτητα : 11,6 κόμβοι. – Πρόωση : Ντίζελ. – Οπλισμός : 8 πυροβόλα 40 χιλιοστών. – Πλήρωμα : 115 (ενδιαιτήσεις για 226 άτομα). – Μεταφορική ικανότητα : 2100 ΤΝ. Παροπλίσθηκε στις 13 Ιουλίου 1990
Ο **Κώστας (Τάκης) Νικολαΐδης** ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, καλαθοσφαιριστής και αθλητής στίβου, ο οποίος έγινε γνωστός ως μέλος της ποδοσφαιρικής ομάδας του Άρη που κατέκτησε τον πρώτο μεταπολεμικό τίτλο πρωταθλητή Ελλάδος.

Καριέρα
-------

Ο Νικολαΐδης συμμετείχε σε νεαρή ηλικία σε αγώνες στίβου ως αθλητής της ΧΑΝΘ, βγαίνοντας πρώτος στους πανθεσσαλονίκειους αγώνες του 1937 στο Άλμα εις ύψος, ενώ παράλληλα ήταν μέλος της ομάδας μπάσκετ του συλλόγου. Το 1938, μετά από πρόταση του Κώστα Βικελίδη, μεταγράφηκε στον Άρη και εντάχθηκε στο ποδοσφαιρικό τμήμα, όπου αγωνιζόταν ως δεξί εξτρέμ.

Στις 23 Οκτωβρίου 1938, στον πρώτο του επίσημο αγώνα για το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης, πέτυχε και τα δύο τέρματα της ομάδας του στην ήττα με 2-3 από τον Ηρακλή. Άλλαξε θέση δύο χρόνια αργότερα, όταν στον δεύτερο επαναληπτικό της ημιτελικής φάσης του κυπέλλου Ελλάδος, τοποθετήθηκε στην αριστερή πλευρά στον χώρο του κέντρου, με σκοπό να μαρκάρει τον Βασιλείου της ΑΕΚ. Έφερε εις πέρας την αποστολή του, βοηθώντας τον Άρη να προκριθεί στον τελικό της διοργάνωσης, όπου αντιμετώπισε τον Παναθηναϊκό και ηττήθηκε με 3-1, στις 2 Ιουνίου 1940.

Η γερμανική κατοχή διέκοψε κάθε αθλητική δραστηριότητα από το 1941 μέχρι το 1944, με τον 25χρονο Νικολαΐδη να είναι ένας από τους ηγέτες του Άρη το 1945, όταν ξεκίνησε και πάλι η λειτουργία των αθλητικών συλλόγων. Στην πρώτη μεταπολεμική διοργάνωση του πρωταθλήματος, αποτέλεσε βασικό στέλεχος της ομάδας, παίζοντας και στους τέσσερις αγώνες του Άρη για την κατάκτηση του τρίτου πρωταθλήματος του συλλόγου.

Τις επόμενες χρονιές, υπήρξε βασικό στέλεχος της ενδεκάδας των "κίτρινων", διακρινόμενος για τα ανασταλτικά του καθήκοντα. Στην διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδος 1949-50, χρησιμοποιήθηκε ως αμυντικός, καταφέρνοντας να φτάσει στον δεύτερο τελικό της καριέρας του, χωρίς να καταφέρει και πάλι να κατακτήσει το τρόπαιο, αφού ο Άρης ηττήθηκε με 4-0 από την ΑΕΚ.

Ο Νικολαΐδης αγωνίστηκε ελάχιστα την επόμενη σεζόν, τερματίζοντας την καριέρα του. Πέθανε σε ηλικία 90 ετών, στις 21 Ιουνίου 2010.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Greece - Cup Data (from Quarterfinals on)
2. ↑  Εφημερίδα Έθνος, 17/6/1946, σελίδα 2, efimeris.nlg.gr
3. ↑  «Αφιέρωμα στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας - e-Soccer». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Μαΐου 2015. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2015.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Βασίλης [άγνωστο επίθετο], *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
* Νικολαΐδης Τάκης (Κώστας) | aris.re
Η **Επισκοπή Χαιρετόπων** ήταν επισκοπή του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Φρυγία. Υπαγόταν διοικητικά στην Μητρόπολη Λαοδικείας. Έδρα είχε την Χαιρέταπα ή Κερέταχα ή Διοκαισάρεια, πόλη που βρισκόταν στην νοτιοανατολική Φρυγία, γνωστή και σαν Φρυγία Πακατιανή.

Είναι άγνωστο πότε ακριβώς δημιουργήθηκε. Στα Τακτικά η επισκοπή αναφέρεται από τον 7ο έως τον 13ο αιώνα. Ο πρώτος γνωστός επίσκοπος είναι ο Θεόδουλος, ο οποίος ήταν Αρειανός. 

Από το 1933 έχει καθιερωθεί ως τίτλος τιτουλάριου επισκόπου της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, αλλά δεν έχει αποδοθεί ποτέ σε κανέναν.

### Επισκοπικός κατάλογος

| Όνομα | Έτη | Σημειώσεις |
| --- | --- | --- |
| Θεόδουλος |  ; – 359 | Αρειανός |
| Καρτέριος | μετά το 379/380 | Αρειανός |
| Ιωάννης | μετά το 379/380 | Αρειανός |
| Σιλουανός | 4ο αιώνας |  |
| Ανδρέας | 4ος αιώνας |  |
| Μιχαήλ | 4ος αιώνας | συμμετείχε στην Σύνοδο της Νίκαιας |
| Σιλβάνος | 5ο αιώνας | συμμετείχε στην Σύνοδο της Εφέσου |
| Συμεών | 9ος αιώνας | συμμετείχε στην Σύνοδο της Κωνσταντινουπόλεως |
| Γρηγόριος | 11ος-12ος αιώνας |  |

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  doaks.org, Gregory bishop of Chairetopa (eleventh/twelfth century)
2. 1 2  Επισκοπή Λαοδίκειας
3. 1 2 3 4 5  Diocèse de Ceretapa
4. ↑  Ceretapa
5. ↑  Eduard Schwartz, Johannes Straub, Collectio Vaticana 33-80
6. ↑  Patrologiae cursus completus ; omnium SS patrum, doctorum scriptorumque ecclesiasticorum
7. ↑  Richard Price, Politics and Bishops' Lists at the First Council of Ephesus
8. ↑  Δωσίθεος Ιερουσαλήμ, Collectio scriptorum in Latinos, σελ. 35
Ο **Λέσεκ Πις** (πολωνικά: Leszek Pisz) (γενν. 18 Δεκεμβρίου 1966) είναι Πολωνός πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους
-------------------------

Ο Πις εντάχθηκε στη Λέγκια Βαρσοβίας το 1986 από την Ίγκλοπολ Ντεμπίτσα. Στην αρχή ήταν αναπληρωματικός, αλλά αργότερα έγινε αστέρας της ομάδας. Ήταν γνωστός ως ειδικός στα ελεύθερα λακτίσματα, σκοράροντας πολλά γκολ με αυτό τον τρόπο.

Το 1995, η Λέγκια κέρδισε την Εκστρακλάσα και προκρίθηκε στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ, όπου η ομάδα έφτασε μέχρι στα προημιτελικά. Ο Πις έπαιξε θαυμάσια στον πρώτο αγώνα της Λέγκια στον όμιλο εναντίον της Ρόσενμποργκ ΜΚ, πετυχαίνοντας δύο γκολ, συμπεριλαμβανομένου του τέρματος της ισοφάρισης για τη Λέγκια. Αυτό τον έκανε τον πρώτο παίκτη που σκόραρε για πολωνική ομάδα κατά τη διάρκεια των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ.

Ο Πις μετακόμισε αργότερα στην Ελλάδα, όπου αγωνίστηκε κατά σειρά στους Π.Α.Ο.Κ. Α.Ο. Καβάλα και Πανηλειακό, πριν επιστρέψει στην Πολωνία και ολοκληρώσει τη σταδιοδρομία του το 2002.

Εθνική ομάδα
------------

Ο Πις είχε 14 συμμετοχές και 1 γκολ με την Εθνική Πολωνίας. Έκανε το ντεμπούτο του σε φιλικό αγώνα εναντίον της Γιουγκοσλαβίας, στις 28 Μαρτίου 1990.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 173889. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  (Πολωνικά) *90minut.pl*. 1654. Ανακτήθηκε στις 23  Σεπτεμβρίου 2022.
3. ↑  «Leszek Pisz» (στα Πολωνικά). 90 Minut. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2009.
4. ↑  «Λέσεκ Πις, ο σπεσιαλίστας των φάουλ». *novasports.gr*. 29 Αυγούστου 2020.
5. ↑  «Οι 13 πιο cult παίκτες των ελληνικών γηπέδων». *contra.gr*. 2 Αυγούστου 2020.
6. ↑  «National team career». *transfermarkt.com*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Λέσεκ Πις στην ιστοσελίδα National-Football-Teams.com
* Προφίλ στο Transfermarkt.com
Ως **Χειμώνας της πείνας στην Ολλανδία** (στα ολλανδικά: **Hongerwinter**) είναι γνωστός ο χειμώνας του 1944 -1945, στη διάρκεια του οποίου 18.000 με 22.000 άνθρωποι πέθαναν από την πείνα ενώ συνολικά 4.500.000 άνθρωποι επλήγησαν από την έλλειψη τροφίμων κυρίως στις δυτικές επαρχίες της χώρας, που ήταν οι πιο πυκνοκατοικημένες.[1]
[2]

Για την αντιμετώπιση της έλλειψης τροφίμων και τη στήριξη των κατοίκων της Ολλανδίας διοργανώθηκαν συσσίτια και έγινε μεταφορά αλευριού από τη Σουηδία και ρίψη τροφίμων από συμμαχικά αεροπλάνα, αφού υπήρξε σχετική συμφωνία με τους Γερμανούς. Ειδικότερα πραγματοποιήθηκαν δύο επιχειρήσεις, η Επιχείρηση Μάννα (Ολλανδία) (29 Απριλίου - 7 Μαΐου 1945) και η Επιχείρηση Chowhound (1 -8 Μαΐου 1945) από Βρετανικά, Αυστραλιανά και Καναδέζικα αεροπλάνα καθώς και αεροπλάνα της Ν.Ζηλανδίας η πρώτη και Αμερικανικά αεροπλάνα η δεύτερη. Κατά τη διάρκεια των δύο αυτών επιχειρήσεων έγινε ρίψη 11.000 τόνων τροφίμων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  van der Zee, Henri A. (1998), The Hunger Winter: Occupied Holland 1944–1945, University of Nebraska Press, σελ. 304–05
2. ↑  Barnouw, David (1999), De hongerwinter, σελ. 52
Ψευδόμορφο του ορυκτού *γεωθίτη* σαν *πυρίτης*
**Ψευδομορφισμός** (αγγλ. *Pseudomorphism, Pseudomorph*) είναι το φαινόμενο κατά το οποίο ένα ορυκτό χημικώς κρυσταλλοποιείται σε ένα τέτοιο κρυσταλλικό σχήμα ή κρυσταλλική μορφή, που είναι εντελώς «ψεύτικη» με την πραγματική του ορυκτού αυτού. Τυπικά απαντάται στην Ορυκτολογία.

Ο ψευδομορφισμός δίδει ως αποτέλεσμα το λεγόμενο *ψευδόμορφο* το οποίο είναι μια ανόργανη ένωση, ή ανόργανη ένωση που εμφανίζεται σε μη τυπική (μη αντιπροσωπευτική) μορφή, διαμέσου μιας χημικής διεργασίας υποκατάστασης όπου τόσο η εμφάνιση όσο και οι διαστάσεις παραμένουν σταθερές, αλλά το αρχικό ορυκτό αποκτάει μια "ψεύτικη μορφή" και μερικώς αντικαθίσταται από κάποιο άλλο ορυκτό. Ο ψευδομορφισμός έχει διαφορετικές κατηγορίες.

Συχνά απαντάται το φαινόμενο αυτό στον ακανθίτη, με υδροθερμικές φλέβες θειούχων αποθέσεων, στο βόρακα, το πιο συχνό από τα βορικά, στο μαρκασίτη, που συχνά φέρει ψευδομορφές προς μαγνητοπυρίτη, σιδηροπυρίτη, γαληνίτη, ή αργυρίτη, και τέλος, στους αμφίβολους, που εμφανίζουν ψευδομορφισμούς έναντι των πυροξένων (βλ. ουραλίτης).

Στην Αρχαιολογία επίσης συναντώνται οργανικά *ψευδόμορφα* τα οποία έχουν σχηματιστεί σε επιφάνειες μεταλλικών έργων τέχνης, που ανακαλύπτονται σε ανασκαφές και φέρουν συνήθως διαβρώσεις.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑  de Alarcon, "Of Daggers and Scabbards: Evidence of Organic Pseudomorphs and X-Radiography." Penn Museum Blog. 16 April 2016.
Ο **Κώστας Ορφανός** (γενν. 22 Αυγούστου 1956) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός.

Καριέρα
-------

Ο Κώστας Ορφανός έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στις ακαδημίες του ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης, με τον οποίο υπέγραψε τελικά συμβόλαιο συνεργασίας το 1975, σε ηλικία 19 ετών. Στον ΠΑΟΚ παρέμεινε μέχρι το 1980 έχοντας συμμετάσχει στο Ελληνικό Πρωτάθλημα, το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ αλλά και το Κύπελλο Πρωταθλητριών. Επίσης, κατάφερε να κατακτήσει με τον ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης το Πρωτάθλημα Ελλάδας του 1976.

Τον Ιούλιο του 1980, ο Κώστας Ορφανός μετεγγράφη στον Ολυμπιακό Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε για πέντε χρόνια. Με την ομάδα του Πειραιά κατάφερε να κατακτήσει τρία Πρωταθλήματα Ελλάδος (1981, 1982, 1983) αλλά και ένα Κύπελλο Ελλάδος (1981).

Το καλοκαίρι του 1985 επέστρεψε στον ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης, για δεύτερη φορά στην καριέρα του.

Τη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου του 1987, ο Κώστας Ορφανός μετεγγράφη στον Απόλλωνα Καλαμαριάς, στον οποίο παρέμεινε μέχρι το 1989. Ο Απόλλων Καλαμαριάς έμελλε να είναι η τελευταία ομάδα στην καριέρα του, μιας και το καλοκαίρι του 1989 αποφάσισε να κρεμάσει τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια και να αποσυρθεί από την ενεργό δράση.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Κώστας Ορφανός πραγματοποίησε το επίσημο ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ελλάδος στις 5 Απριλίου του 1978, σε αγώνα με αντίπαλο την Πολωνία.

Συνολικά, έχει φορέσει το εθνόσημο 8 φορές.

Τίτλοι
------

* 4 Πρωταθλήματα Ελλάδος: 1976, 1981, 1982, 1983
* 1 Κύπελλο Ελλάδας: 1981

Πηγές
-----

*
Ο **Κώστας Ισαακίδης** είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος ξεκίνησε από τη βουλγαρική Σλάβια Σόφιας και μεταπήδησε στον Άρη στα μέσα της δεκαετίας του '70. Αγωνίστηκε επίσης στον Α.Ο. Καβάλας.

Καριέρα
-------

Ο Ισαακίδης γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Βουλγαρία, όπου αγωνίστηκε στην Σλάβια Σόφιας, πριν μεταγραφεί στον Άρη το καλοκαίρι του 1975. Στην πρώτη του χρονιά με τους "κίτρινους" έπαιξε σε επτά αγώνες πρωταθλήματος, πετυχαίνοντας δύο γκολ. Την επόμενη σεζόν, ο Αλκέτας Παναγούλιας του εμπιστεύθηκε θέση βασικού στη μεσαία γραμμή της ομάδας, όπου αγωνίστηκε σε 28 παιχνίδια, σκοράροντας τέσσερις φορές.

Ο Ισαακίδης αποτέλεσε βασικό κομμάτι της ανανέωσης της ομάδας και την επόμενη χρονιά έπαιξε σε 23 αγώνες, για να έλθει η σεζόν 1978-79 όπου ο Άρης τερμάτισε στην πρώτη τριάδα για πρώτη φορά μετά από πέντε χρόνια, με τον Ισαακίδη να παίζει σε δεκαέξι αγώνες.

Τον Δεκέμβριο του 1980 μεταπήδησε στον Α.Ο. Καβάλας, αφού τον τελευταίο ένα χρόνο στους "κίτρινους" ταλαιπωρήθηκε από τραυματισμούς και δεν αγωνίστηκε. Το 1980-81 έπαιξε σε δεκαοκτώ αγώνες και σκόραρε μία φορά, βοηθώντας την ομάδα του να κερδίσει την παραμονή της στην Α' Εθνική.

Τελικά, η ομάδα της Καβάλας υποβιβάστηκε την επόμενη χρονιά, με τον Ισαακίδη να παίζει σε τριάντα αγώνες πρωταθλήματος.

Στατιστικά με τον Άρη
---------------------

| Διοργάνωση | Αγώνες | Γκολ |
| --- | --- | --- |
| Α' Εθνική | 75 | 7 |
| Κύπελλο Ελλάδας | 8 | 0 |
| Βαλκανικό Κύπελλο | 1 | 0 |
| **Σύνολο** | **84** | **7** |

Παραπομπές
----------

1. ↑  aris.re - ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΝΕΟΥ ΠΑΙΚΤΗ, ΙΣΑΑΚΙΔΗΣ ΚΩΣΤΑΣ - Facebook
2. ↑  Greece 1975/76 - RSSSF
3. ↑  Greece 1976/77 - RSSSF
4. ↑  Greece 1977/78 - RSSSF
5. ↑  Greece 1978/79 - RSSSF
6. ↑  Greece 1980/81 - RSSSF
7. ↑  Greece 1981/82 - RSSSF

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Βασίλης [άγνωστο επίθετο], *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
Ο **Κώστας Παπαμαρκίδης** (1926 - 2014) ήταν Κύπριος ηθοποιός του θεάτρου, της τηλεόραση και του κινηματογράφου.

Βιογραφία
---------

Ο ηθοποιός γεννήθηκε το 1926 στο Σουδάν. Οι γονείς του ήταν Κύπριοι. Επέστρεψαν οικογενειακώς στην Κύπρο όταν ο Κώστας Παπαμαρκίδης ήταν πέντε ετών. Σε ηλικία 23 ετών έκανε το ντεμπούτο του στο θέατρο με τον Μορφωτικό Σύλλογο «Αναγέννηση» Παλουριώτισσας στο έργο «Σιωπηλή γυναίκα». 

Από το 1949 μέχρι το 1955 δούλευε ανελλιπώς ως ηθοποιός ενώ παράλληλα και για πολλά χρονιά αργότερα δούλευε ως Ράπτης, είχε το Ραφείο του στην οδό Ερμού στην Λευκωσία. Το 1955 αποσυρεται προσωρινά από το θέατρο επειδή αρραβωνιάστηκε και έπρεπε να δουλέψει για να συντηρήσει την οικογένεια του. Ωστόσο, το 1957 επέστρεψε τυχαία στο θέατρο το 1957, στο έργο «Ηνωμένους Καλλιτέχνες», όπου αντικατάστησε σε μια παράσταση έναν ηθοποιό, ο οποίος δεν εμφανίστηκε. Την επόμενη μέρα έδωσε δύο παραστάσεις στη Λεμεσό που ήταν τόσο επιτυχημένες ώστε η εφημερίδα «Απογευματινός τύπος» έγραψε για τον ηθοποιό, ότι «γεννήθηκε ένα πηγαίο ταλέντο».

Ο ηθοποιός ενσάρκωσε ρόλους οι οποίοι αγαπήθηκαν από το κοινό. Χαρακτηριστικός είναι ο ρόλος του ως «Νεκατώστρας» στις «Ιστορίες του χωρκού». Πέθανε στις 26 Ιουνίου 2014 σε ηλικία 88 ετών. Ποτέ του δεν σπούδασε υποκριτική και πριν βγει στην τηλεόραση δήλωνε πως ήταν μονο Ράπτης. Είναι όμως ενας απο τους μεγαλύτερους θεατράνθρωπους της Κύπρου και κορυφαίος κωμικός ηθοποιός.

Τηλεόραση
---------

Συμμετείχε στις τηλεοπτικές σειρές:

* Οικογένεια Σολωμού (1979-1981)
* Οι γαλίνες του Νικόλα (1986)
* Η ραδιενέργεια (1987)
* Ιστορίες του Μιτσήορκη (1992)
* Το νερόν του Δρόπη (1993)
* Ο Καφενές των γεναικών (1994)
* Οι διπλάρες (1994)
* Οι φιλόδοξοι (1994)
* Μανώλης και Κατίνα (1995-2003)
* δάσκαλος (1996-1997)
* Ιστορίες του χωρκού (1996-1998)
* Τα Ψάρκα (2000)
* Ο συμπέθερος ο Αθανάσης (2004)
* Βεντέτα (2006-2008)

Κινηματογράφος
--------------

Συμμετείχε στις κινηματογραφικές ταινίες:

* Διακοπές στην Κύπρο μας(1970)

```
   *  Ο Λόρδος Φιρφιρής (1972)
```

* Δολοφονήστε τον Μακάριο (1975)
* Για ποιόν να βρέξει! (1976)
* Το παναύριν (1990)
* Η Γιαλλουρού (2000)
* Ο τελευταίος γυρισμός (2008)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αντίο «Νεκατώστρα»…

Πηγές
-----

* Έφυγε από την ζωή ο γνωστός ηθοποιός Κώστας Παπαμαρκίδης
* Έφυγε από τη ζωή ο ηθοποιός Κώστας Παπαμαρκίδης
* Έφυγε από την ζωή ο Κώστας Παπαμαρκίδης
* Έφυγε από τη ζωή ο ηθοποιός Κώστας Παπαμαρκίδης Αρχειοθετήθηκε 2014-06-29 στο Wayback Machine.
* Έφυγε από τη ζωή ο ηθοποιός Κώστας Παπαμαρκίδης
* Κώστας Παπαμαρκίδης : Η ιστορία πίσω απο τον μεγάλο ηθοποιό- όσα δεν γνωρίζαμε
Ο βαρώνος **Ιωάννης-Χριστιανός Λουί Ντεντζέλ** (Jean-Chrétien Louis Dentzel) (Λαντάου, 6 Μαΐου 1786 - κοντά στη Βόνιτσα, 3 Σεπτεμβρίου 1829) ήταν Γάλλος αξιωματικός που ηγήθηκε του στρατού της Δυτικής Ελλάδας ως υποστρατηγός κατά την Ελληνική Επανάσταση.

Ο Λουί Ντεντζέλ, γιος του ποιμένα του Λαντάου (Landau) και αργότερα Γάλλου αξιωματικού Γκέοργκ Φρίντριχ Ντεντζέλ (Georg Friedrich Dentzel) , φοίτησε στην Ειδική στρατιωτική σχολή του Φονταινεμπλώ (École spéciale militaire de Fontainebleau) από το 1804 έως το 1805. Ως Γάλλος αξιωματικός, υπηρέτησε στον Τρίτο και τον Τέταρτο Πόλεμο Συνασπισμού από το 1805 έως το 1807 και στους Ναπολεόντειους Πολέμους στην Ιβηρική Χερσόνησο από το 1809 έως το 1812. Το 1814, στο τέλος της βασιλείας του Ναπολέοντα, είχε φτάσει στη θέση του αντισυνταγματάρχη στο ιππικό .

Μετά την παλινόρθωση των Βουρβόνων, ο Ντεντζέλ - σε αντίθεση με τον πατέρα του - απολύθηκε ουσιαστικά από τη στρατιωτική θητεία με μισή αμοιβή και χωρίς ανάθεση σε σύνταγμα. Ως υποστηρικτής της δημοκρατίας έγινε μέλος της μυστικής οργάνωσης των Καρμπονάρων. Ήταν ύποπτος για εμπλοκή του στη «συνωμοσία του γαλλικού παζαριού» («complot du Bazar français») της 19ης Αυγούστου 1820, αλλά δεν κάτι τέτοιο δεν μπόρεσε να αποδειχθεί. Το 1822 καταδικάστηκε σε τέσσερις μήνες φυλάκιση για άλλη συνωμοσία.

Το 1826 ή το 1827 ο φιλέλληνας Ντεντζέλ έφτασε στην Ελλάδα εν αγνοία της οικογένειάς του και έγινε αξιωματικός του στρατού των Ελλήνων επαναστατών. Στις 3 Σεπτεμβρίου 1829 πέθανε στη Βόνιτσα ως Στρατηγός στον στρατό της Δυτικής Ελλάδας. Μέχρι τότε είχε ήδη κηρυχθεί νεκρός, ως άγαμο και άτεκνο αγνοούμενο πρόσωπο στη Γαλλία.

Βιβλιογραφία
------------

* Joseph Valynseele: *Haussmann, sa famille κ.ά.* Εκδόσεις Christian, Paris 1982. ISBN 2-86496-011-7. Σ. 32.
* Achille de Vaulabelle: *Histoire des deux Restaurations jusqu'à la chute de Charles X.* Τόμος 5. Perrotin, Παρίσι 1850. Σελ. 99 και 319-321.

Αναφορές
--------

1. ↑  (Γαλλικά) *Βάση δεδομένων Léonore*. Υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας. www2.culture.gouv.fr/public/mistral/leonore\_fr?ACTION=CHERCHER&FIELD\_1=COTE&VALUE\_1=LH%2F734%2F30.
**Ψευδοαρχιμήδης** είναι το όνομα που δίνεται σε ψευδοανώνυμους συγγραφείς που υπογράφουν με το όνομα Αρχιμήδης. Ο όρος Ψευδοαρχιμήδης αναφέρεται σε συγγραφείς που έγραψαν κατά την Ισλαμική Χρυσή εποχή, όπως ο Αλ-Τζαζαρί που έγραψε έργα για την κατασκευή κλεψύδρων. Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα γνωστά δεδομένα, ο Αρχιμήδης δεν έχει γράψει παρόμοιο έργο.

Το μόνο σωζόμενο χειρόγραφο γραμμένο από ένα Ψευδοαρχιμήδη είναι μια αραβική πραγματεία που δεν περιλαμβάνεται μεταξύ των έργων του Αρχιμήδη. Ο Ντόναλντ Ράουτλετζ Χιλ θεωρεί ότι το αρχικό χειρόγραφο μπορεί να γράφτηκε στα ελληνικά, αλλά να έχει συμπληρωθεί σε μεγάλο βαθμό από μεταγενέστερους Άραβες συγγραφείς. Ο μελετητής Α. Γ. Ντράχμαν πιστεύει ότι το χειρόγραφο συμπληρώθηκε με αραβικές μεταφράσεις ελληνικών επιστημονικών συγγραμμάτων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Gerhard Dohrn-van Rossum, History of the Hour: Clocks and Modern Temporal Orders
2. ↑  Hill, P. (2012). «Clocks». *The Book of Knowledge of Ingenious Mechanical Devices*. Springer. σελ. 271. ISBN 9789401025737.
Ο **Κωστής Περατικός** (1955 - 1997) ήταν Έλληνας εφοπλιστής. Δολοφονήθηκε στις 28 Μαΐου του 1997 από την τρομοκρατική οργάνωση 17 Νοέμβρη.

Ήταν γιος του εφοπλιστή Μιχάλη Περατικού (1918-2008). Καταγόταν από οικογένεια που ασχολείτο με την ναυτιλία για περισσότερα από εκατό χρόνια. Εργάστηκε από μικρός στις επιχειρήσεις του πατέρα του. Το 1992 απέκτησε τα ναυπηγεία Ελευσίνας, αναλαμβάνοντας παράλληλα τη διεύθυνσή τους. Το 1995, λόγω οικονομικών προβλημάτων, αποφάσισε να κλείσει τα ναυπηγεία. Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει 2 παιδιά.

### Η δολοφονία του από την 17 Νοέμβρη

Το απόγευμα της 28ης Μαΐου 1997 βρισκόταν στην οδό Φίλωνος στον Πειραιά και καθώς πήγαινε να πάρει το αυτοκίνητό του από το πάρκινγκ της εταιρίας του, δέχθηκε 7 σφαίρες από μέλη της οργάνωσης 17 Νοέμβρη. Αργότερα μεταφέρθηκε στο Τζάνειο, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Τα Νέα - Πώς δολοφόνησαν τον Περατικό».
2. 1 2 3  Φύλλο 29ης Μαΐου 1997 Αρχειοθετήθηκε 2012-01-31 στο Wayback Machine. σελ. 7, από την εφημερίδα "Η Καθημερινή"
3. ↑  Παπαδόπουλος, Κώστας (2018-05-28). «Όταν η «17Ν» δολοφόνησε τον εφοπλιστή Κώστα Περατικό – Η επεισοδιακή διαφυγή στον Πειραιά». *reader.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2021-09-27.. Ανακτήθηκε στις 2021-09-27.
Ο **Κώστας Ιωάννου** (γεν. Περιστέρι, στις 5 Μαΐου του 1967) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής με πολύ μεγάλη καριέρα στην Α΄ Εθνική κατηγορία, στην οποία αγωνίσθηκε για 8 σεζόν, ενώ ξεπέρασε τις 400 συμμετοχές σε επίσημους αγώνες πρωταθλήματος και των τριών Εθνικών κατηγοριών. Σήμερα είναι προπονητής ποδοσφαίρου 
Η διάρκεια της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας άγγιξε την 15ετία, διάστημα ιδιαίτερα αξιοσημείωτο. Ντεμπούτο και μάλιστα στην Α΄ Εθνική με τα χρώματα του Αιγάλεω Α.Ο. πραγματοποίησε στις 5-5-1985 (όταν ήταν ακριβώς 18 ετών), στον αγώνα Αιγάλεω-ΠΑΟ (0-2) που έγινε στο Στάδιο της Νέας Φιλαδέλφειας (για εισπρακτικούς λόγους) αντικαθιστώντας στο 52ο λεπτό της αναμέτρησης τον Κώστα Μπεχλιβανίδη.

Το Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς έγινε επαγγελματίας με εισήγηση του Κώστα Πολυχρονίου και πέντε χρόνια μετά (κάνοντας χρήση πενταετίας) έμεινε ελεύθερος και υπέγραψε στον γειτονικό Ατρόμητο Αθηνών. Με το "Σίτι" είχε ήδη συμπληρώσει (παίζοντας σαν σέντερ-μπακ, αλλά και ως αμυντικός μέσος, με το νο 6 στην πλάτη) 141 συμμετοχές σε επίσημους αγώνες πρωταθλημάτων Α΄, Β΄ και Γ΄ Εθνικής κατηγορίας, ενώ είχε σημειώσει και 23 τέρματα, αρκετά εκ των οποίων με εύστοχες εκτελέσεις πέναλτι.

Στο Περιστέρι έπαιξε για τρία συνεχή χρόνια, όλα στη Β΄ Εθνική, από το Δεκέμβρη του 1990 έως το Δεκέμβρη του 1993 (με "συγκομιδή" 91 συμμετοχές). Το μεγάλο όμως βήμα στην αγωνιστική του πορεία έγινε με τη μετεγγραφή του στον Απόλλωνα Αθηνών (σήμερα Σμύρνης) στα μέσα της περιόδου 1993-94.

Με το συγκρότημα της Ριζούπολης αγωνίσθηκε τα επόμενα επτά χρόνια, όλα στη μεγάλη κατηγορία, όπου συμπλήρωσε 160 συμμετοχές και 2 τέρματα. Τον Ιανουάριο του 2000 μεταπήδησε στην Καλαμάτα (επίσης Α΄ Εθνικής) για 6 μήνες, όπου ολοκλήρωσε τη σπουδαία τροχιά του, με 10 επιπλέον παρουσίες.

Μετά τη θητεία του στην Καλαμάτα, έπαιξε (σε ερασιτεχνικό επίπεδο) στις ομάδες του Δάσους Χαϊδαρίου και του Άτταλου Νέας Φιλαδέλφειας (ΕΠΣΑ).

Συνολικά, πήρε μέρος σε 402 επίσημους αγώνες πρωταθλήματος, σκοράροντας 25 γκολ. Στην Α΄ Εθνική (με Αιγάλεω και Απόλλωνα) είχε 175 συμμετοχές και 2 γκολ, στη Β΄ Εθνική (με Αιγάλεω και Ατρόμητο Αθηνών) είχε 127 συμμετοχές και 3 γκολ και στη Γ΄ Εθνική (με το Αιγάλεω) είχε 100 συμμετοχές και 20 τέρματα.

Πηγές
-----

* «40 χρόνια ποδόσφαιρο και ΠΡΟΠΟ» (Έκδοση εφημερίδας «Προπόραμα», 2000)
* Διεθνής στατιστική ιστοσελίδα
* Γεώργιος Παγιωτέλης, «Το Έπος της Α΄ Εθνικής» (Έκδοση-ένθετο περιοδικού «ΟΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ», τεύχη ετών 1994-1998)
* Νίκος Δημ. Νικολαΐδης, «50 Χρόνια Αιγάλεω» (Έκδοση δήμου Αιγάλεω, 1998)

Παραπομπή
---------

1. ↑  Stoplekto.gr: Λυκόβρυση:Συνεχίζει με Ιωάννου
Οι **Θέσεις** είναι περιοδικό πολιτικής και οικονομικής θεωρίας και κριτικής με μαρξιστικό προσανατολισμό. Προβάλλει αντιεθνικιστικές, αντιρατσιστικές θέσεις και δέχεται επιρροές από τη σχολή Αλτουσέρ. Δημοσιεύει πρωτότυπα άρθρα και μεταφράσεις μαρξιστικών κειμένων.

Εκδίδεται στην Αθήνα από το 1982 με τριμηνιαία περιοδικότητα. Διευθύνεται από τον Γιάννη Μηλιό, καθηγητή του ΕΜΠ, σε συνεργασία με Γραμματεία Σύνταξης (Σπύρος Λαπατσιώρας, Δημήτρης Δημούλης και Βασίλης Δρουκόπουλος) και πολυμελή Συντακτική Επιτροπή. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Νήσος.

Όλα τα άρθρα από την έκδοση του περιοδικού μέχρι και τα πρόσφατα τεύχη είναι προσβάσιμα ελεύθερα, στην πλήρη μορφή τους, από την ιστοσελίδα του περιοδικού www.theseis.com

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η ιστοσελίδα του περιοδικού (πλήρης πρόσβαση στα κείμενα του περιοδικού, λίγους μήνες μετά την έντυπη δημοσίευσή τους)
**Κόσμος 1** (ρωσικά: Космос 1‎, άλλες ονομασίες: **DS-2 No.1**, στη Δύση περιστασιακά αναφέρεται και ως **Σπούτνικ 11**) ήταν σοβιετικός δορυφόρος επίδειξης τεχνολογίας και μελέτης της ιονόσφαιρας. Εκτοξεύτηκε το 1962 και ήταν ο πρώτος του προγράμματος Ντνιεπροπετρόφσκ Σπούτνικ που τέθηκε με επιτυχία σε τροχιά καθώς και ο πρώτος δορυφόρος της ΕΣΣΔ που έφερε την ονομασία "Κόσμος" (*Σύμπαν*). Επρόκειτο για τον πρώτο από δύο δορυφόρους τύπου DS-2, που ήταν παραλλαγές μικρότερων διαστάσεων των DS-1.

Αποστολή
--------

Εκτοξεύτηκε με πύραυλο Κόσμος-2Ι 63S1 από το κοσμοδρόμιο του Καπούστιν Γιαρ στις 16 Μαρτίου 1962 (11:59 UTC). Επρόκειτο για την τρίτη εκτόξευση με πύραυλο αυτού του τύπου, αλλά μόλις την πρώτη επιτυχημένη. Τέθηκε σε χαμηλή περιγήινη τροχιά με περίγειο 207 km, απόγειο 649 km, κλίση 49 μοιρών και τροχιακή περίοδο 93,1 λεπτών. Κύριοι στόχοι ήταν η μέτρηση των επιδόσεων του πυραύλου-φορέα και η διεξαγωγή επιστημονικής έρευνας στην ιονόσφαιρα.

Αφού ολοκλήρωσε επιτυχώς την αποστολή του, καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα στις 25 Μαΐου

Δείτε επίσης
------------

* Διαστημικές αποστολές το 1962

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Wade, Mark. «DS-2». Encyclopedia Astronautica. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2009.
2. ↑  Wade, Mark. «DS». Encyclopedia Astronautica. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2009.
3. ↑  McDowell, Jonathan. «Launch Log». Jonathan's Space Page. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2009.
4. ↑  Wade, Mark. «Kosmos 2». Encyclopedia Astronautica. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2009.
5. ↑  McDowell, Jonathan. «Satellite Catalog». Jonathan's Space Page. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2009.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Διάστημα
 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Kosmos 1 (έκδοση 588853187) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Κώστας Δικέφαλος** (1956) είναι Έλληνας γλύπτης και καθηγητής στην ΑΣΚΤ.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε το 1956 στη Ζάκυνθο και το 1963 εγκαταστάθηκε οικογενειακώς στην Αθήνα όπου ζει μέχρι σήμερα. Από μικρή ηλικία έδειξε ενδιαφέρον για τις εικαστικές τέχνες ενώ από το 1976 μέχρι το 1982 σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών έχοντας για καθηγητές τους Γιώργο Νικολαΐδη, Γιάννη Παππά και Θόδωρο Παπαγιάννη στη γλυπτική και τον Γιώργο Γεωργίου στην κεραμική. Από το 1992 διδάσκει ως ειδικός επιστήμονας στην ΑΣΚΤ.

Κατά τη διάρκεια της καλλιτεχνικής του πορείας ο Δικέφαλος έχει σε αρκετούς διαγωνισμούς αποκομίζοντας αρκετές διακρίσεις, έχει συμμετάσχει στην κατασκευή πολυάριθμων δημόσιων μνημείων (μνημεία Εθνικής Αντίστασης σε Άμφισσα, Χαλκίδα και Χολαργό, άλλα έργα σε Ζάκυνθο, Αιγάλεω, Καλαμάτα κλπ) και έχει λάβει μέρος σε διάφορες ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό (Γαλλία, Κύπρος, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιαπωνία κλπ).

Τεχνοτροπία
-----------

Ασχολείται κατά κύριο λόγο με τη λάξευση του μαρμάρου και της πέτρας ενώ χρησιμοποιεί σε μικρότερο βαθμό τον ορείχαλκο. Στα έργα του παρουσιάζονται βιόμορφες, γεωμετρικές ή αεροδυναμικές συνθέσεις άλλοτε περισσότερο και άλλοτε λιγότερο συμπαγείς. Έργα του βρίσκονται σε διάφορα μουσεία, φορείς και συλλογές όπως στην Εθνική Πινακοθήκη, στο Μουσείο Βορρέ, στο Τελλόγλειο, στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Ιδρύματος Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή στην Άνδρο, στο υπαίθριο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης Φουτζίμι της Ιαπωνίας και αλλού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Artnet*. kostas-dikefalos. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2 3 4 5 6  «Δικέφαλος Κώστας-Dikefalos Kostas». *Γλυπτοθήκη*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Φεβρουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2015.
3. 1 2 3  «Δικέφαλος Κώστας (1956 Ζάκυνθος )». *Εθνική Πινακοθήκη*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2015.
4. ↑  «ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟ ΚΥΜΑ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΔΙΚΕΦΑΛΟΥ». *Δήμος Λεμεσού*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2015.
5. ↑  Γιαννουδάκη, Αντωνία (2009). *Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλέξανδρου Σούτζου, Ιδρυμα Ευριπίδη Κουτλίδη: η συλλογή νεοελληνικής γλυπτικής και η ιστορία της 1900-2006* (PDF). Θεσσαλονίκη: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Φιλοσοφική Σχολή, Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας. σελ. 249.
Στην ελληνική μυθολογία ο **Θέσπιος** ήταν επώνυμος ήρωας των Θεσπιών της Βοιωτίας (δεν πρέπει να συγχέεται με τον Θέστιο). Πατέρας του ήταν ο Ερεχθέας, βασιλιάς της Αττικής. Ο Θέσπιος εγκατέλειψε την Αττική και πήγε και ίδρυσε ο ίδιος βασίλειο στη Βοιωτία. Πήρε ως σύζυγό του τη Μεγαμήδη και απέκτησε από αυτή και από διάφορες παλλακίδες 50 κόρες.

Την εποχή που ο Ηρακλής ήταν μόλις 18 ετών, παρουσιάσθηκε στον Θέσπιο και του υποσχέθηκε να σκοτώσει το λιοντάρι που λυμαινόταν τον Κιθαιρώνα. Σε όλη τη διάρκεια του κυνηγιού αυτού, ο Ηρακλής ήταν φιλοξενούμενος του Θεσπίου, ο οποίος, μη έχοντας διαθέσιμους γαμπρούς για τις 50 κόρες του και θέλοντας οπωσδήποτε απογόνους από δυνατή γενιά, σκέφθηκε να αξιοποιήσει την ακατάλυτη δύναμη του ήρωα: κάθε βράδι του έστελνε στο κρεβάτι του και μία από τις 50 κόρες του, γνωστές και ως **Θεσπιάδες**. Πολλοί μυθογράφοι αναφέρουν ότι ο Θέσπιος είχε αφήσει τον Ηρακλή με την εντύπωση ότι του έκανε την τιμή να του παραχωρήσει *μία* θυγατέρα του. Ο ήρωας, καθώς επέστρεφε κάθε βράδι κουρασμένος από το κυνήγι, δεν αντιλαμβανόταν την εναλλαγή και έτσι συνουσιάσθηκε και με τις 50 θυγατέρες του Θεσπίου (*«μίαν νομίζων είναι την αεί συνευναζομένην, συνήλθε πάσαις»*). Σε άλλες παραδόσεις όμως, οι 50 κόρες καταμερίζονται σε επτά νύκτες, ενώ σε άλλες ο Ηρακλής κοιμήθηκε σε μία μόνο νύκτα και με τις 50 Θεσπιάδες. Το τέχνασμα του Θεσπίου πέτυχε, αφού βρέθηκε εννιά μήνες αργότερα να έχει περίπου 47 εγγονούς με θεϊκά γονίδια. Τα περισσότερα από αυτά τα παιδιά του Ηρακλή πήγαν με οδηγό τους τον Ιόλαο στη Σαρδηνία, όπου ίδρυσαν αποικία. Δύο μόνο έμειναν στις Θεσπιές και άλλα δύο πήγαν στη Θήβα. Αυτά που πήγαν στη Σαρδηνία μυθολογείται ότι έζησαν πολλά χρόνια και όταν έφθασε η τελευταία στιγμή της ζωής τους καταλήφθηκαν από ένα βαθύ αιώνιο ύπνο και δεν ξύπνησαν ποτέ πια. Απέφυγαν έτσι την αποσύνθεση του τάφου ή την αποτέφρωση της πυράς.

Παραδίδεται επίσης ότι ο Θέσπιος ήταν αυτός που απεκάθαρε τον Ηρακλή από το μίασμα του φόνου των τέκνων που είχε αποκτήσει με τη Μεγάρα.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
Ο **Κώστας Παράσχος** (1912 -2000) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και φωτογράφος.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε στις Κυδωνιές (Αϊβαλί). Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή, κατέφυγε με την οικογένειά του αρχικά στη Μυτιλήνη και το 1924 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου σπούδασε στη Σχολή Νομικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών. 

Εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε διάφορες αθηναϊκές εφημερίδες.Ξεκίνησε στην εφημερίδα «Πρωΐα» και αργότερα στη «Βραδυνή», τη «Μάχη», την «Ελευθερία», τον «Εθνικό Κήρυκα» και την «Καθημερινή» ενώ εργάστηκε και ως ανταποκριτής ημερήσιων εφημερίδων Θεσσαλονίκης και επαρχιών. Επίσης πραγματοποίησε αποστολές σε διάφορες χώρες στην Ευρώπη και την Ασία καθώς και στις Η.Π.Α.

Στη διάρκεια της κατοχής κατάφερε, με κίνδυνο της ζωής του, να τραβήξει περίπου 800 φωτογραφίες στις οποίες απεικονίζεται η ζωή στην κατεχόμενη Αθήνα. Μέρος αυτών των φωτογραφιών συμπεριελήφθη στο φωτογραφικό λεύκωμα «*Η Κατοχή, φωτογραφικά τεκμήρια 1941 -1944*» ενώ στο λεύκωμα «*Η Απελευθέρωση*» υπάρχουν φωτογραφίες του από την Απελευθέρωση το 1944. Τα φιλμ τα εμφάνιζε ο ίδιος και τα έκρυβε σε διάφορα σημεία του σπιτιού του.

Το 1957 ανέλαβε τη διεύθυνση του περιοδικού «*Η διάπλαση των παίδων*», θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1970.

Είχε ασχοληθεί και με τη λογοτεχνία. Είχε γράψει μυθιστορήματα (*Φτερουγίσματα*, *O Θανασός, το προσφυγάκι της Μικράς Ασίας*)), νουβέλα (*Ψηλά στις Κορφές*) και ποιήματα.

Πέθανε στις 3 Δεκεμβρίου 2000, σε ηλικία 88 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑
8. ↑

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 29942515
* **ΕΒΕ**: 27286
* LCCN: n85183184
* ISNI: 0000 0000 2862 5804
* GND: 103343318
* SUDOC: 069013810

 |

 |
Οι **Θέρμες του Νέρωνα** ή του Αλεξάνδρου, λατιν. Thermae Neronis vel Alexandrinae, ήταν ένα συγκρότημα από κτήρια με λουτρά στο Πεδίο του Άρεως της Αρχαίας Ρώμης. Κτίστηκαν από τον Νέρωνα το 62 μ.Χ. και ξανακτίστηκαν από τον Αλέξανδρο Σεβήρο το 227 ή 229.

Περιγραφή
---------

Κατελάμβαναν έναν χώρο 190 Χ 120 μ. Δυτικά ήταν το Στάδιο του Δομιτιανού (νυν Πιάτσα Ναβόνα) και νοτιοανατολικά το Πάνθεον. Στην έκταση που ήταν, τώρα υπάρχει η σύγχρονη Πιάτσα ντελλα Ροτόνντα, η Οδός Βία ντελ Πότσο ντελλε Κορνάκιε και η Βία ντελλα Ντογκάνα Βέκια. Υπήρχε μία μεγάλη πισίνα (Natatio) με εκατέρωθεν γυμναστήρια (Palestrae), μία αίθουσα με πισίνα με ζεστό (Caldarium), μία μικρή με χλιαρό (Tepidarium) και μία μεγάλη αίθουσα με ψυχρό νερό (Frigidarium).

Στο πλάι της εκκλησίας του Σαντ Ίβο αλλα Σαπιέντσα, επί της Βία ντελι Σταντεράρι, υπάρχει μία λεκάνη από τις Θέρμες του Νέρωνα. Η εκκλησία βρίσκεται δυτικά αυτής του Σαν Εουστάκιο.
Αρχικά η τροφοδοσία τους με νερό γινόταν από την Άκουα Βίργκο, η οποία ήδη παρείχε νερό στις Θέρμες του Αγρίππα (νότια του Πανθέου). Έπειτα από την αποκατάσταση των Θερμών του Νέρωνα τον 3ο αι. λάμβαναν νερό από την Άκουα Αλεξαντρίνα του Σεβήρου. Σύμφωνα με τον Σιδώνιο Απολλινάριο ήταν ακόμη σε χρήση τον 5ο αι. Πρέπει να ήταν οι πρώτες "αυτοκρατορικού τύπου" Θέρμες.

Πηγές
-----

* Filippo Coarelli, Guida archeologica di Roma, Arnoldo Mondadori Editore, Verona 1984.
* Romolo Augusto Staccioli, Acquedotti, fontane e terme di Roma antica, Newton & Compton Ed. Roma 2005.

Πινακοθήκη
----------

* 
* N Natatio, C Caldarium, T Tepidarium, F Frigidarium, P PalestraeN Natatio, C Caldarium, T Tepidarium, F Frigidarium, P Palestrae