recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Παγκόσμια Οργάνωση Οδηγών και Κοριτσιών Προσκόπων** (αγγλικά: *World Association of Girl Guides and Girl Scouts*, WAGGGS, προφέρεται: [wæɡz]) είναι παγκόσμιος οργανισμός στήριξης των, γυναικείου προσανατολισμού, οργανώσεων Οδηγισμού και Προσκοπισμού σε 145 χώρες. Ιδρύθηκε το 1928 στο Πάραντ της Ουγγαρίας και έχει την έδρα της στο Λονδίνο της Αγγλίας. Είναι η αντίστοιχη της Παγκόσμιας Οργάνωσης Προσκοπικής Κίνησης (WOSM). Η WAGGGS είναι οργανωμένη σε πέντε περιφέρειες και λειτουργεί τέσσερα διεθνή κατευθυντήρια κέντρα. Κατέχει το καθεστώς του πλήρους μέλους στο Ευρωπαϊκό Φόρουμ Νεολαίας (YFJ), η οποία λειτουργεί στο πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης και περιοχών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συνεργάζεται στενά με τους φορείς αυτούς.

Η WAGGGS αποτελείται από εθνικές οργανώσεις μέλη, που λειτουργούν ανεξάρτητα, αλλά συμφωνούν να τηρούν το σύνταγμα της WAGGGS. Οι εθνικές οργανώσεις μέλη χωρίζονται σε πέντε περιφέρειες. Οι οργανώσεις-μέλη με τη σειρά τους εκλέγουν το Παγκόσμιο Συμβούλιο (World Board), το οποίο αρχικά ονομαζόταν Παγκόσμια Επιτροπή (World Committee), η οποία διέπει τη WAGGGS.

Η WAGGGS είναι μια μη κυβερνητική οργάνωση με συμβουλευτικό καθεστώς στο Οικονομικό και Κοινωνικό Συμβούλιο του ΟΗΕ (ECOSOC).

Παραπομπές
----------

1. ↑  ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΟΔΗΓΙΣΜΟΣ Αρχειοθετήθηκε 2016-03-02 στο Wayback Machine. seo.gr
2. ↑  «WAGGGS and the UN». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαΐου 2006. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Παγκόσμια Οργάνωση Οδηγών και Κοριτσιών Προσκόπων** |

* Olave Baden-Powell Society
* WAGGGS Web Ring
* Differences in Fundamental Principles of WOSM and WAGGGS Αρχειοθετήθηκε 2011-07-16 στο Wayback Machine.
* World Guiding

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 155487160
* LCCN: n50075380
* ISNI: 0000 0001 0945 9633
* GND: 5044146-2
* SUDOC: 177199881
* NKC: kn20090610002

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα World Association of Girl Guides and Girl Scouts  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Βασίλι Μιχάιλοβιτς Σιρότκιν-Ανταμάντ** (ρωσικά: *Василий Михайлович Сироткин-Адамант*‎‎
, 26 Φεβρουαρίου 1888, Αλατίρ, Ρωσική Αυτοκρατορία - 8 Απριλίου 1938, Αλατίρ, Τσουβασική ΑΣΣΔ, ΡΣΟΣΔ, ΕΣΣΔ) ήταν Ρώσος, μετέπειτα Σοβιετικός πολιτικός, δημοσιογράφος, ποιητής, πεζογράφος, και θεατρικός συγγραφέας.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1888 στην πόλη Αλατίρ σε ρωσική οικογένεια.

Ήταν μέλος του Σοσιαλιστικού-Επαναστατικού Κόμματος, αργότερα εντάχθηκε στο ΚΚΣΕ.

Εργάστηκε ως τηλεγράφος, δημοσιογράφος, διευθυντής επιχειρήσεων του κλάδου εμπορίου του Αλατίρ, εκδότης της εφημερίδας "*Η ζωή μας*" (Μάρτιος - Απρίλιος 1922), πρόεδρος της Ένωσης Σοβιετικών Δημοσιογράφων (λίγο μετά την εκλογή του, διαλύθηκε σύμφωνα με την απόφαση του ΙΙ Πανρωσικού Συνεδρίου Δημοσιογράφων, Μάιος 1919), γραμματέας του 2ου εργατικού συνδικαλιστικού συνεδρίου του Αλατίρ (Οκτώβριος 1919). Στην εφημερίδα του Αλατίρ "*Ο δρόμος της επανάστασης*", της οποίας επικεφαλής ήταν ο Α. Μισένκιν, συμμετείχε ενεργά με το έργο του και ο Σιρότκιν-Ανταμάντ.

Τον Απρίλιο του 1923, η Ένωση Ξυλουργών του Αλατίρ προσπαθούσε να κυκλοφορήσει το μηνιαίο περιοδικό "*Φάκελος*", το οποίο θα αποτελούσε μια λογοτεχνική, πολιτική και λαϊκο-επιστημονική έκδοση. Οι εκδότες του ήταν οι Β. Σιρότκιν-Ανταμάντ και Β. Σμιρνόφ-Σιμπίρσκι. Λόγω έλλειψης κονδυλίων, εκδόθηκαν μόνο δύο τεύχη. Στο δεύτερο διπλό τεύχος (Μάιος-Ιούνιος, αρ. 2-3) και σε κυκλοφορία 650 αντιτύπων, η έκδοση διακόπηκε.

Από τις 5 Μαΐου 1922 έως τον Οκτώβριο του 1929, στο Αλατίρ κυκλοφορούσε η "<i>Εργατική εφημερίδα</i>", μεταξύ των εκδοτών της οποίας ήταν και ο Σιρότκιν-Ανταμάντ. Μέχρι το 1926 ήταν μέλος του κύκλου συγγραφέων και ποιητών του Αλατίρ, από τον οποίο αποχώρησε το 1926. 

Το 1935, ήταν υπάλληλος του τυπογραφείου του Αλατίρ No. 2 του Τσουβασγκίζ. Παντρεύτηκε (το 1928).

Συνελήφθη στις 21 Δεκεμβρίου 1937 και κρατήθηκε υπό κράτηση στις φυλακές του Αλατίρ. Καταδικάστηκε στις 26 Δεκεμβρίου 1937 από τη Σπετστρόικα υπό το ΛΚΕΥ της ΤΑΣΣΔ με κατηγορία *«Διεξήγαγε εχθρικές δραστηριότητες κατά του ΚΚΣΕ (β) και της σοβιετικής κυβέρνησης»*. Η ποινή του ήταν *«Φυλάκιση σε στρατόπεδο εργασίας για περίοδο 10 ετών, από 21 Δεκεμβρίου 1937».* Πέθανε στη φυλακή στις 8 Απριλίου 1938.

Μετά θάνατον
------------

Αποκαταστάθηκε στις 8 Ιανουαρίου 1960 από το Προεδρείο του Αρείου Πάγου της ΤΑΣΣΡ.

Πηγές
-----

1. ↑  *Масанов И. Ф.* Словарь псевдонимов русских писателей, ученых и общественных деятелей: В 4 т. Αρχειοθετήθηκε Απριλίου 25, 2022 στη Wayback Machine του *Internet Archive* — Т. 4. — М. 1960. — С. 434
2. ↑  «Алатырь». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Ιανουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2022.
3. ↑  Трудовая газета//elbib.nbchr.ru
4. ↑  «Статья». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Απριλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2022.

Σύνδεσμοι
---------

* От «Библиотеки внешкольника» до «Кочедыка» // alatvesti.ru
Ο **Μπόγκισλαβ Ζ΄**, γερμαν. Bogislaw VII (πριν το 1355 - 1404) πό τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Στεττίν, συγκυβερνήτης με τους μεγαλύτερους αδελφούς του.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τρίτος γιος τού Μπάρνιμ Γ΄ δούκα της Πομερανίας-Στεττίν και της Αγνής των Γουέλφων, κόρης τού Ερρίκου Β΄ δούκα τού Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν.

Το 1368 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος Καζιμίρ Γ΄, μαζί με τους νεότερους Σβάντιμπορ Γ΄ και Μπόγκισλαβ Ζ΄. Το 1372 απεβίωσε ο πρώτος σε μάχη εναντίον τού Βρανδεμβούργου σε ηλικία 24 ετών, άγαμος. Έμειναν δούκες οι δύο μικρότεροι. Αν και ο Μπόγκισλαβ Ζ΄ ήταν τυπικά ίσος με τον Σβάντιμπορ Γ΄, επισκιάστηκε από αυτόν.

Το 1404 απεβίωσε άγαμος και ο Σβάντιμπορ Γ΄ έμεινε μόνος δούκας της Πομερανίας. Η συλλογή οικοσήμων *Κώδιξ Γκέλρε* στα τέλη τού 14ου αιώνα αναφέρει έναν δούκα τού Γκρόσβιν· ίσως είναι ο Μπόγκισλαβ Ζ΄.

Πηγές
-----

* Klaus Conrad: Herzogliche Schwäche und städtische Macht in der zweiten Hälfte des 14. und im 15. Jahrhundert, in: Werner Buchholz (ed.): Deutsche Geschichte im Osten Europas: Pommern, Siedler Verlag, Berlin, 1999, ISBN 3-88680-272-8, p. 127-202.

Martin Wehrmann: Geschichte von Pommern, vol. 1, 2nd ed. Verlag Friedrich Andreas Perthes, Gotha, 1919, reprinted: Augsburg, 1992, ISBN 3-89350-112-6

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.deutsche-biographie.de/pnd137502753.html. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 81684967
* GND: 137502753

 |

 |
Συντεταγμένες: 52°14′26″N 21°1′2″E﻿ / ﻿52.24056°N 21.01722°E﻿ / 52.24056; 21.01722

Το **Παλάτι του Τισκιέβιτς** (πολωνικά: Pałac Tyszkiewiczów‎‎), γνωστό και ως **Παλάτι Τισκιέβιτς-Ποτότσκι**, είναι ανακατασκευασμένο παλάτι στη Βαρσοβία της Πολωνίας, στην οδό Κρακόφσκιε Πσεντμιέστσιε 32. Είναι ένα από τα ωραιότερα κτίρια νεοκλασικής αρχιτεκτονικής της πόλης.

Ιστορία
-------

Το αρχικό παλάτι χτίστηκε από τον Λούντβικ Τισκιέβιτς, έναν Χετμάνου της Λιθουανίας. Η κατασκευή ξεκίνησε το 1785, αρχικά σε σχέδια του Στανίσουαφ Ζαβάντζκι, και ολοκληρώθηκε το 1792 σε νεοκλασικό στυλ, σε σχέδιο του Γιόχαν Κρίστιαν Κάμζετσερ. Το 1840, το παλάτι αγοράστηκε από την οικογένεια Ποτότσκι.

Κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου, το κτίριο ήταν το σπίτι της *Τράπεζας Εθνικής Οικονομίας* (*Bank Gospodarstwa Krajowego*) και αργότερα της Πολωνικής Ακαδημίας Λογοτεχνίας. Το παλάτι κάηκε το 1944, ξαναχτίστηκε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τώρα είναι ιδιοκτησία του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας.

Η σχετικά σεμνή δυτική πρόσοψη του παλατιού, στην Κρακόφσκιε Πσεντμιέστσιε, είναι διακοσμημένη με κάποια ωραία γυψομάρμαρα. Το κεντρικό μπαλκόνι υποστηρίζεται από τέσσερις κομψούς πέτρινους Άτλαντες, που σκαλίστηκαν το 1787 από τον Αντρέ Λε Μπρουν.

Εικόνες
-------

* Παλάτι του Τισκιέβιτς, βόρεια πρόσοψη, 1830 Παλάτι του Τισκιέβιτς, βόρεια πρόσοψη, 1830
* Δυτική πρόσοψη Δυτική πρόσοψη
* Άτλαντες στη δυτική είσοδο, στην οδό Κρακόφσκιε Πσεντμιέστσιε Άτλαντες στη δυτική είσοδο, στην οδό Κρακόφσκιε Πσεντμιέστσιε
* Βόρεια είσοδος Βόρεια είσοδος

Δείτε επίσης
------------

* Εκκλησία του Τιμίου Σταυρού (Βαρσοβία)
* Προεδρικό Μέγαρο της Βαρσοβίας
* Παλάτι του Καζίμιες (Βαρσοβία)

Παραπομπές
----------

1. ↑  *register of objects of cultural heritage in Poland*. www.nid.pl/pl/Informacje\_ogolne/Zabytki\_w\_Polsce/rejestr-zabytkow/zestawienia-zabytkow-nieruchomych/. Ανακτήθηκε στις 31  Μαρτίου 2023.
2. 1 2 3  «Pałac Tyszkiewiczów». *naszemiasto.pl* (στα Πολωνικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2008.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Παλάτι του Τισκιέβιτς (Βαρσοβία)** |

* Παλάτι του Τισκιέβιτς (πολωνικά)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 156053652

 |

 |
Η **Κραναία Αθηνά** είναι αρχαίος ναός στην Ελάτεια, στις πλαγιές του βουνού Καλλίδρομο στη σημερινή Φθιώτιδα. Στην αρχαία εποχή ήταν μέρος λατρείας των Λοκρών, προς τιμή της θεάς Αθηνάς, κόρης του Δία. Χτίστηκε ο ναός αμέσως μετά από τον κατακλυσμό, γνωστό ως κατακλυσμό του Δευκαλίωνα. Είναι δωρικού ρυθμού. Ερείπια σώζονται μέχρι σήμερα. 

Αναφέρει ο αρχαίος περιηγητής Παυσανίας στα Φωκικά, πως στο ναό υπηρετούσαν μόνο νεαρά αγόρια μέχρι την εφηβεία τους ενώ υπήρχαν στοές και κατοικίες των ιερέων και υπηρετών της θεάς. Προς τιμή της Κραναίας Αθηνάς οι αρχαίοι κάτοικοι είχαν κόψει και νόμισμα της πόλης, που εικονίζει την Αθηνά με κράνος (Νομισματικό Μουσείο Αθηνών).

Σημείωση
--------

***[34.7]** Ἐλατείας δὲ ὅσον σταδίους εἴκοσιν ἀφέστηκεν Ἀθηνᾶς ἐπίκλησιν Κραναίας ἱερόν: ἡ δὲ ὁδὸς ἐπὶ τοσοῦτον ἀναντεστέρα ὡς ἀνιᾶν τὸ μηδὲν καὶ λεληθέναι μᾶλλον αὐτῆς τὸ ἄναντες. λόφος δὲ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ τῷ πέρατι τὰ πλείω μὲν ἀπότομος, οὐ μέντοι ἄγαν ἢ μεγέθους ἔχων ἐστὶν ἢ ὕψους: ἐπὶ τούτῳ τῷ λόφῳ τὸ ἱερὸν πεποίηται, καὶ στοαί τέ εἰσι καὶ οἰκήσεις διὰ τῶν στοῶν, ἔνθα οἰκοῦσιν οἷς τὴν θεὸν θεραπεύειν καθέστηκε, καὶ ἄλλοις καὶ μάλιστα τῷ ἱερωμένῳ.*

***[34.8]** τὸν δὲ ἱερέα ἐκ παίδων αἱροῦνται τῶν ἀνήβων, πρόνοιαν ποιούμενοι πρότερον τῆς ἱερωσύνης ἐξήκειν οἱ τὸν χρόνον πρὶν ἢ ἡβῆσαι: ἱερᾶται δὲ ἔτη συνεχῆ πέντε, ἐν οἷς τήν τε ἄλλην δίαιταν ἔχει παρὰ τῇ θεῷ καὶ λουτρὰ αἱ ἀσάμινθοι κατὰ τρόπον εἰσὶν αὐτῷ τὸν ἀρχαῖον. τὸ δὲ ἄγαλμα ἐποίησαν μὲν καὶ τοῦτο οἱ Πολυκλέους παῖδες, ἔστι δὲ ἐσκευασμένον ὡς ἐς μάχην: καὶ ἐπείργασται τῇ ἀσπίδι τῶν Ἀθήνῃσι μίμημα ἐπὶ τῇ ἀσπίδι τῆς καλουμένης ὑπὸ Ἀθηναίων Παρθένου.*

Παυσανίας - Ελλάδος περιήγησις/Φωκικά, Λοκρών Οζόλων

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αρχαιολογικό Μουσείο Χαιρώνειας Αρχειοθετήθηκε 2018-05-11 στο Wayback Machine.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού | Ναός Αθηνάς Κραναίας». *odysseus.culture.gr*. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2024.
2. 1 2  *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα*. **22**. Εκδοτικός Οργανισμός Πάπυρος. 1996. σελ. 328.
3. ↑  *Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή*. **11**. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 102.
Το **καφέ-ζαχαροπλαστείο «Μπρίστολ»,** που συστεγάζεται στο ιστορικό ξενοδοχείο «*Le Bristol*» της Βαρσοβίας, βρίσκεται στον κεντρικό πεζόδρομο Krakowskie Przedmiescie 42/44 και γειτονεύει με το Προεδρικό Μέγαρο της πολωνικής πρωτεύουσας. Σχεδιάστηκε από τον Γιέρζυ Σβιντλίνσκι (Jerzy Swidlinski) και διακοσμήθηκε σε ρυθμό γαλλικής αρ-νουβό. Την ανοικοδόμηση του ξενοδοχείου «Μπρίστολ» είχε αναλάβει ο διάσημος Πολωνός συνθέτης και πιανίστας Ιγκνάτσυ Παντερέφσκι (Ignacy Paderewski, 1860 – 1941), ο οποίος ήταν και ο κύριος μέτοχος της επιχείρησης. Το Καφέ Μπρίστολ εγκαινιάστηκε στις 22 Οκτωβρίου 1901.

Ο Νορβηγός μουσικοσυνθέτης Έντβαρντ Γκριγκ και ο Ιταλός τενόρος Ενρίκο Καρούζο ήταν από τους πρώτους που επισκέφτηκαν το ξενοδοχείο και το διάσημο καφέ του, αμέσως μετά τα εγκαίνιά του το 1901. 

Πολλές άλλες διασημότητες διεθνούς φήμης έχουν παρελάσει από το ιστορικό ξενοδοχείο και το αριστοκρατικό καφέ «Μπρίστολ». Ανάμεσα σ’ αυτούς περιλαμβάνονται: Άρθουρ Ρουμπινστάιν, Μαργκότ Φοντέιν, Τζον Κένεντι, Ζακλίν Κένεντυ – Ωνάση, Βίλλυ Μπραντ, Σαρλ ντε Γκολ, Μαρλέν Ντίτριχ, ο Σάχης του Ιράν Ρεζά Παχλαβί κ.ά. 

Το Νοέμβριο του 1981 – ογδόντα ακριβώς χρόνια από τη λειτουργία του – το ξενοδοχείο, μαζί με το Καφέ Μπρίστολ, ανέστειλε τη λειτουργία του, μετά από λαμπρές δόξες και γεγονότα που σημάδεψαν την ιστορία του. Ανακαινισμένο επαναλειτούργησε τον Απρίλιο 1993 και εγκαινιάστηκε σε επίσημη τελετή από την πρώην πρωθυπουργό της Μεγάλης Βρετανίας Μάργκαρετ Θάτσερ.

Στη δεύτερη μετά το 1993 περίοδο της ζωής του, το ξενοδοχείο, όπως και το μεγαλοπρεπές καφέ «Μπρίστολ», φιλοξένησε στις αίθουσές του βασιλείς, πολιτικούς και άλλες διασημότητες του θεάτρου, του κινηματογράφου και της μόδας. Μεταξύ αυτών ήταν η βασίλισσα Ελισάβετ Β' του Ηνωμένου Βασιλείου και ο πρίγκιπας Κάρολος, οι Γερμανοί πολιτικοί Χέλμουτ Κολ και Γκέρχαρτ Σρέντερ, οι πρώην Πρόεδροι της Γαλλίας Ζακ Σιράκ και των Η.Π.Α. Τζορτζ Μπους, το συγκρότημα των Ρόλινγκ Στόουνς, ο Λάιονελ Ρίτσι και ο Μάικλ Τζάκσον, ο Γάλλος ηθοποιός Ζεράρ Ντεπαρντιέ και το μοντέλο Κλάουντια Σίφερ.

Η εκατονταετηρίδα ιστορίας και παράδοσης του «Μπρίστολ» (1901 – 2001) γιορτάστηκε με λαμπρότητα το έτος 2001.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ανακτήθηκε στις 13  Μαΐου 2018.

Πηγές
-----

* Mary Pininska, Joanna Puchalska, Stig Castoe: "Hotel Bristol", Forte Hotel Bristol Limited Sp. z o. o. Warsaw, 2001.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 238757090
* GND: 4438597-3

 |

 |
Ο **Έρικ ο Ερυθρός** (950-1003, Ισλανδικά: *Eiríkur rauði*, νορβηγικά: *Eirik Torvaldsson*) ήταν Νορβηγός βίκινγκ, πρώτος εποικιστής της Γροιλανδίας.

Ο Έρικ ήταν Νορβηγός που είχε μεταναστεύσει στην Ισλανδία και ακούγοντας τις ιστορίες ναυτικών για μια νέα γη η οποία καλυπτόταν από πάγους αποφάσισε να την εξερευνήσει. Ο βασικότερος λόγος που αποφάσισε να φύγει από την Ισλανδία ήταν ότι είχε διαπράξει φόνους. Για να γλιτώσει από νομικές κυρώσεις επέλεξε έναν τόπο απόμακρο χωρίς δικαστές. Η δικαιοσύνη επιβαλλόταν και από κοινότητες, αλλά, αν ήταν μικρή αποικία και οι περισσότεροι συγγενείς με το μέρος του φονιά, τότε η οικογένεια του θύματος δεν είχε ελπίδες δικαίωσης. 

Το 983 έκανε το πρώτο ταξίδι του και ανακάλυψε εύφορες εκτάσεις που έδιναν τη δυνατότητα μόνιμης εγκατάστασης. Επιστρέφοντας στην Ισλανδία έπεισε και άλλους να τον ακολουθήσουν. Το 986 επέστρεψε στη Γροιλανδία με 25 πλοία με πολλά ζώα, αν και τελικά μόνο 14 πλοία κατάφεραν να φτάσουν. Οι άποικοι δημιούργησαν τρεις οικισμούς, τον *Ανατολικό οικισμό*, το *Δυτικό οικισμό*, και το *Μεσαίο οικισμό*. Ο πιο ανεπτυγμένος ήταν ο Ανατολικός, ο οποίος άντεξε περισσότερο από τους υπόλοιπους. Οι άποικοι δημιούργησαν εκκλησίες και μοναστήρια και ξεκίνησαν περαιτέρω εξερευνήσεις για πιο εύφορες εκτάσεις.

Ο Έρικ ονόμασε τη νέα χώρα **Πράσινη γη** (Groland), και όταν τον ρώτησαν οι υπόλοιποι γιατί την ονόμασε έτσι αφού ήταν καλυμμένη με πάγους απάντησε ότι αυτό το όνομα θα προσέλκυε νέους αποίκους.

Ο Έρικ αναδείχθηκε σε *ερμηνευτή των νόμων* και αρχηγό των αποίκων. Οι αποικίες με την πάροδο του χρόνου ευημερούσαν και απέκτησαν πλούτο, έως το 1002 όταν μια ομάδα μεταναστών έφερε μια επιδημία που αποδεκάτισε τους κατοίκους και μεταξύ τους και τον ίδιο τον Έρικ. Γιοί του Έρικ ήταν οι Λέιφ Έρικσον και Θόρβαλντ Έρικσον, που υπήρξαν εξερευνητές της Αμερικάνικης ηπείρου. Ο Λέιφ τον αντικατέστησε στα καθήκοντα του αρχηγού και ερμηνευτή των νόμων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  exploration.marinersmuseum.org/subject/erik-the-red/. Ανακτήθηκε στις 24  Ιανουαρίου 2022.
2. ↑  (Αγγλικά) *Find A Grave*. 8183677. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Erik the Red στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 27871957
* LCCN: n80017784
* ISNI: 0000 0000 8705 0086
* GND: 118999508
* SELIBR: 184345
* NKC: xx0173408
* BNE: XX1150295

 |

 |
Η **Παλαιά Ραούμα** (φινλανδικά: **Vanha Rauma**) είναι το ιστορικό κέντρο της πόλης Ραούμα, στην νοτιοδυτική Φινλανδία.

Έχει έκταση περίπου 300 τ.μ. γύρω στα 600 ξύλινα κτίρια και περίπου 800 κατοίκους. Υπάρχουν και τρία κτίρια κατασκευασμένα από πέτρα: η Εκκλησία του Τιμίου Σταυρού (Church of the Holy Cross), ένα Φραγκισκανικό Μοναστήρι του 15ου αιώνα, με μεσαιωνικές εικόνες και το παλιό Δημαρχείο που χτίστηκε το 1776. Από τα ξύλινα κτίρια, τα παλαιότερα που έχουν διασωθεί είναι του 18ου αιώνα καθώς η Παλαιά Ραούμα καταστράφηκε δύο φορές από πυρκαγιά: το 1640 και το 1682. Στην πυρκαγιά του 1640 καταστράφηκε και η Εκκλησία της Αγίας Τριάδος (Church of the Holy Trinity), που είχε κατασκευαστεί το 15ο αιώνα.

Το 1991 η Παλαιά Ραούμα ανακηρύχτηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO.

* Η Εκκλησία του Τιμίου Σταυρού στην Παλαιά ΡαούμαΗ Εκκλησία του Τιμίου Σταυρού στην Παλαιά Ραούμα
* Δρόμος στην Παλαιά ΡαούμαΔρόμος στην Παλαιά Ραούμα
* Δρόμος στην Παλαιά ΡαούμαΔρόμος στην Παλαιά Ραούμα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
*
Ο **Έρικ Μάρτιν Έστερνταλ**, (12 Οκτωβρίου 1973, Σολλεντούνα) είναι Σουηδός συγγραφέας και τηλεοπτικός παραγωγός. Εργάστηκε στην σουηδική κρατική τηλεόραση από το 2008 έως το 2014, παρουσιάζοντας τα προγράμματα *Mästarnas mästare*, *Allt för Sverige* και *Skavlan* για το κανάλι.

Το 2016, ο Έστερνταλ έκανε το ντεμπούτο του ως συγγραφέας με το βιβλίο *Be om inte nåd*.

Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision
---------------------------------

Τον Ιανουάριο του 2020, ανακοινώθηκε από την Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU), ότι ο Έστερνταλ θα αντικαταστήσει τον Γιον Όλα Σαντ ως εκτελεστικό επόπτη της Eurovision. Η αντικατάσταση θα τεθεί σε ισχύ μετά την ολοκλήρωση του διαγωνισμού του 2020 στο Ρότερνταμ, τον Μάιο του 2020.

Ο Έστερνταλ προηγουμένως ήταν ο εκτελεστικός παραγωγός των διαγωνισμών του 2013 και του 2016 (μαζί με τον Γιόχαν Μπερνχάγκεν το 2016) στο Μάλμε και τη Στοκχόλμη αντίστοιχα. Ήταν μέλος της ομάδας αναφοράς του διαγωνισμού από το 2012 έως το 2018.

Βιβλιογραφία
------------

* 2016 – Be om inte nåd (ISBN 9789175036663)

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.dn.se/kultur/deckarforfattaren-som-basar-over-hela-eurovision.
2. ↑  Be inte om nåd - Martin Österdahl Bokus Retrieved 20 January 2020
3. ↑  Martin Österdahl new Eurovision Song Contest Executive Producer Eurovision.tv Retrieved 20 January 2020
4. ↑  Farren, Neil (20 Ιανουαρίου 2020). «Martin Österdahl Appointed Eurovision Executive Supervisor». *eurovoix.com*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 180147266671735480729
* LCCN: no2018141127
* ISNI: 0000 0004 8608 9666
* GND: 1162506717
* SELIBR: 396635
* BIBSYS: 1490965463882
* NDL: 001321668
* NKC: xx0219482

 |

 |
Το **Κύπελλο Νέας Ζηλανδίας** (αγγλικά: *Chatham Cup*) αποτελεί την κορυφαία ποδοσφαιρική διοργάνωση αγώνων νοκ-άουτ στη Νέα Ζηλανδία. Πραγματοποιείται κάθε χρόνο, με τον τελικό να διεξάγεται την άνοιξη του Νότου ή αργά το χειμώνα (Αύγουστος-Οκτώβριος).

Μεταξύ 1970 και 2003, όταν διεξαγόταν το εθνικό πρωτάθλημα μεταξύ των κορυφαίων συλλόγων της χώρας, οι ομάδες του πρωταθλήματος λάμβαναν μέρος στις επόμενες φάσεις της διοργάνωσης του κυπέλλου. Πλέον το Πρωτάθλημα Νέας Ζηλανδίας, το οποίο αντικατέστησε το εν λόγω πρωτάθλημα, διεξάγεται μεταξύ δικαιοδόχων (franchise) ομάδων και όχι παραδοσιακών συλλόγων και οι δικαιοδόχες αυτές ομάδες δε λαμβάνουν μέρος στο Τσάταμ Καπ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Black year for New Zealand after All Whites loss». *Access My Library*. 29 Δεκεμβρίου 2004. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνικά ποδοσφαιρικά κύπελλα της Ωκεανίας (OFC) |
| --- |
|  |
| 
* Αμερικανική Σαμόα
* Νέα Ζηλανδία
* Νέα Καληδονία
* Νήσοι Κουκ
* Σαμόα
* Ταϊτή
* Τόνγκα
* Φίτζι
 |

 |
Ο **Γουνθαμούνδος**, λατιν. Gunthamundus (π. 450 - 496) ήταν βασιλιάς των Βανδάλων και των Αλανών (484-496) για 12 έτη, ο 3ος του βασιλείου τους στη Βόρειο Αφρική. Διαδέχθηκε τον όχι δημοφιλή θείο του Ονώριχο, και μόνο γι' αυτόν τον λόγο απήλαυσε μία μάλλον επιτυχή βασιλεία.

Βιογραφία
---------

Ο Γουνθαμούνδος ήταν ο 2ος γιος του Γκέντο, γιου του Γιζέριχου ιδρυτή του Βανδαλικού βασιλείου στη Βόρειο Αφρική. Οι πιο πολλοί άρρενες της οικογένειας δεν ζούσαν, κυρίως επειδή ο Ονώριχος είχε σκοτώσει τους μεγαλύτερους γιους του Γιζέριχου. Έτσι όταν στις 23 Δεκεμβρίου 484 απεβίωσε ο Ονώριχος, ο Γουνθαμούνδος βρέθηκε να είναι το μεγαλύτερο άρρεν μέλος της οικογένειας. Σύμφωνα με τους νόμους διαδοχής του πάππου του, όπου το μεγαλύτερο άρρεν μέλος της οικογένειας ήταν διάδοχος, ο Γουνθαμούνδος ανακηρύχθηκε βασιλιάς. 

Αυτός επωφελήθηκε σε όλη τη βασιλεία του από το ότι οι πιο ισχυροί αντίπαλοι των Βανδάλων, οι Βησιγότθοι, οι Οστρογότθοι και η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, είχαν εμπλακεί σε πολέμους. Αν και η εξουσία των Βανδάλων είχε μειωθεί πολύ από την ακμή της επί Γιζέριχου, απολάμβαναν ειρήνη υπό τον Γουνθαμούνδο. Ο βασιλιάς επίσης έπαυσε τις διώξεις των Ορθοδόξων που είχε αρχίσει ο αρειανός Ονώριχος, μία κίνηση που μείωσε την αναταραχή στο βασίλειό του και σταθεροποίησε την οικονομία του κράτους η οποία ήταν στα πρόθυρα της κατάρρευσης.

Ατυχώς για τους Βανδάλους, ο Γουνθαμούνδος δεν βασίλευσε για μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά απεβίωσε 46 ετών. Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Θρασαμούνδος, που όμως δεν ήταν τόσο αποτελεσματικός στην εξουσία του βασιλείου.

Αργυρό δηνάριο του Γουνθαμούνδου (484-496). Eπιγραφές: D[OMINUS] N[OSTER] R[E]X GUNTHA[MUND] / D N.

Πηγές
-----

* Oman, Charles. The Dark Ages.

| Βασιλικοί τίτλοι |
| --- |
| ΠροκάτοχοςΟνώριχος | **Βασιλιάς των Βανδάλων**23 Δεκεμβρίου 484 - 496 | ΔιάδοχοςΘρασαμούνδος |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 3151594429705352206
* BNF: cb17169003r (data)

 |

 |
Ο **Γοδίγιζελ**, γερμ. Godigisel (359 - 406) ήταν βασιλιάς των Χάνσντιγκι Βανδάλων ως το τέλος του το 406.

Βιογραφία
---------

Δεν είναι σαφές πότε έγινε βασιλιάς, ωστόσο το 405 σχημάτισε και οδήγησε μία συνένωση Γερμανικών φύλων, που περιελάμβανε τους Χασντίνγκι Βανδάλους, τους σιλίνγκι Βανδάλους, τους Σουήβους και άλλους από την Παννονία με σκοπό να εισβάλουν στη Ρωμαϊκή Γαλατία. Όμως πριν διασχίσουν τον ποταμό Ρήνο για τη Γαλατία, σκοτώθηκε στη μάχη του Μάιντς εναντίον των Φράγκων στα τέλη του 406. Σύντομα μετά ο λαός του πέρασε τον Ρήνο, ίσως όταν είχε παγώσει και εισήλθε σε έδαφος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Τον Γοδίγιζελ διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Γουνδέριχος, που οδήγησε τους Βανδάλους στη Γαλατία και έπειτα στην Ισπανία. Αλλά ο Γοδίγιζελ είναι πιο γνωστός ως πατέρας του δευτερότοκου Γιζέριχου, που διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Γουνδέριχο στη βασιλεία το 428 και κυβέρνησε για 49 έτη, ιδρύοντας το ισχυρό βασίλειο της Βόρειας Αφρικής.

Οικογένεια
----------

Γιοί του ήταν οι:

* Γουνδέριχος 379-428, βασιλιάς των Βανδάλων και μετά και των Αλανών.
* Γιζέριχος π.389-477, βασιλιάς των Βανδάλων στη Βόρειο Αφρική.

Πηγές
-----

* Carl Waldman; Catherine Mason (2006). Encyclopedia of European Peoples. Infobase Publishing. p. 823. ISBN 978-1-4381-2918-1.

| Βασιλικοί τίτλοι |
| --- |
| ΠροκάτοχοςΒιζίμαρ | **Βασιλιάς των Βανδάλων**359 - 406 | ΔιάδοχοςΓουνδέριχος |
Γράφος με βρόγχους στις κορυφές v\_{1}, {\displaystyle v\_{5}} και {\displaystyle v\_{7}}.
Στην θεωρία γράφων, **βρόγχος** σε έναν γράφο είναι μία ακμή που συνδέει έναν κόμβο με τον εαυτό του.:9

Πιο συγκεκριμένα, σε έναν κατευθυνόμενο γράφο {\displaystyle G=(V,E)} είναι οποιαδήποτε ακμή e της μορφής {\displaystyle e=(u,u)} για κάποιο κόμβο {\displaystyle u\in V}. Σε έναν μη κατευθυνόμενο γράφο είναι οποιαδήποτε ακμή της μορφής {\displaystyle \{u\}} (που είναι ίση με {\displaystyle \{u,u\}}).

Εφαρμογές
---------

* Στις Μαρκοβιανές αλυσίδες για να γίνουν απεριοδικές, προστίθενται βρόγχοι σε όλους τους κόμβους.

Δείτε επίσης
------------

* Γράφος
* Κύκλος (θεωρία γράφων)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Diestel, Reinhard. *Graph theory* (3η έκδοση). Berlin Heidelberg: Springer. ISBN 9783540261834.
2. ↑  Μανωλόπουλος, Ιωάννης. «Θεωρία Γραφημάτων: 3η Διάλεξη» (PDF). Τμήμα Πληροφορικής. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2024.
***Το Μάθημα Μουσικής*** *(The Music Lesson, Woman Seated at a Virginal ή A Lady at the Virginals with a Gentleman)* του Γιοχάνες Βερμέερ είναι ένας πίνακας ζωγραφικής που απεικονίζει μια νεαρή μαθήτρια που λαμβάνει μάθημα μουσικής από έναν άνδρα.

Το στόμα του άντρα είναι ελαφρώς ανοιχτό, δίνοντας την εντύπωση ότι τραγουδάει μαζί με τη μουσική που παίζει η νεαρή κοπέλα. Αυτό υποδηλώνει την ύπαρξη συναισθήματος ανάμεσα στα δύο πρόσωπα. Οι έννοιες της αγάπης και της μουσικής γεφυρώνονται στη σύνθεση, ένα ιδιαίτερα κοινό θέμα της τέχνης των Κάτω Χωρών του 17ου αιώνα. Ο Βερμέερ χρησιμοποιούσε σταθερά τα ίδια αντικείμενα σε διάφορους πίνακές του, όπως το ντραπέ χαλί, η λευκή κανάτα, διάφορα μουσικά όργανα, το δάπεδο με πλακάκια και τα παράθυρα με την έντονη φωτοσκίαση. Το "Μάθημα Μουσικής" αποτελεί έναν από τους λίγους πίνακες του Βερμέερ που παρέμειναν στην οικία του μέχρι και τον θάνατό του, οπότε η οικογένειά του αναγκάστηκε να τον πουλήσει. Ο πίνακας πλέον αποτελεί κομμάτι της συλλογής της Βρετανικής Βασιλικής Οικογένειας, και σήμερα εκτίθεται στην Πινακοθήκη της Βασίλισσας στο Παλάτι του Μπάκιγχαμ στο Λονδίνο. 

1. ↑  «Explore the Royal Collection Online». *www.rct.uk* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2018.
**Αρειανό ρόβερ** είναι ένα ρομποτικό όχημα απομακρυσμένου ελέγχου ειδικά σχεδιασμένο για να λειτουργεί και να κινείται στην επιφάνεια του πλανήτη Άρη. Τα ρόβερ σε αντίθεση με τα επίγειους σταθμούς υπερτερούν λόγο του ότι έχουν τη δυνατότητα εξερεύνησης πολύ μεγαλύτερης περιοχής, μπορούν να οδηγηθούν απομακρυσμένα σε σημεία ενδιαφέροντος, να τοποθετηθούν κατάλληλα σε σημεία με ηλιοφάνεια κατά τους χειμερινούς μήνες έτσι ώστε να λαμβάνουν ηλιακή ενέργεια, ενώ τέλος βοηθούν στην ανάπτυξη της γνώσης χειρισμού απομακρυσμένων ρομποτικών οχημάτων. Μια νεότερη τεχνολογική ανάπτυξη από το **Αρειανό ρόβερ** είναι το Αρειανό ελικόπτερο.

Έως το Μάιο του 2023, έχουν υπάρξει έξι επιτυχημένα Αρειανά ρόβερς στην επιφάνεια του Άρη. Τα πέντε πρώτα υπό την ανάπτυξη και διαχείριση της Αμερικανικής NASA (NASA Jet Propulsion Laboratory), κατά ημερομηνία προσεδάφισης στον πλανήτη Άρη: Σογιούρνερ (*Sojourner)* (1997), Σπίριτ (*Spirit)* (2004–2010), Οπορτιούνιτι (*Opportunity)* (2004–2018), Κιουριόσιτι (*Curiosity)* (2012–έως σήμερα), και Περσεβίαρανς (*Perseverance)* (2021–έως σήμερα). Το έκτο ρόβερ, υπό την διαχείριση της Κινεζικής Εθνικής Διαστημικής Υπηρεσίας (China National Space Administration), είναι το Ζουρόνγκ (*Zhurong)* (2021–2022).
Ο **Ιωσήφ Ταρχανειώτης** ήταν βυζαντινός αξιωματούχος, στρατηγός, πρόεδρος, και Δούξ Αντιόχειας το 1072-1073 ή 74, κυρίως γνωστός για την μη συμμετοχή του στην αποφασιστική Μάχη του Μαντζικέρτ το 1071. 

Ήταν ένας έμπειρος στρατηγός και δεύτερος στην ιεραρχία του βυζαντινού στρατού στη μάχη του Μαντζικέρτ, με 30.000-40.000 στρατιώτες υπό τις διαταγές του. Το τμήμα του Ταρχανειώτη αποσπάστηκε από το κυρίως σώμα με εντολή του αυτοκράτορα πριν από την κύρια μάχη, αλλά ο Ταρχανειώτης παρέκλινε της πορείας του και κατευθύνθηκε ακόμα μακρύτερα, προς την πόλη Μελιτηνή. Δεν είναι σαφές τι συνέβη στη συνέχεια αλλά η απουσία του Ταρχανειώτη οφείλεται είτε σε προδοσία, ή δυσαρέσκεια, ή ήττα σε μάχη, υπονόμευσε σοβαρά τον Ρωμανό Δ΄ και την ικανότητα να αγωνιστεί στο Μαντζικέρτ. Ακόμα κι αν ο Ταρχανειώτης ηττήθηκε σε μάχη (σύμφωνα με τις Σελτζούκικες πηγές οι βυζαντινές πηγές δεν το αναφέρουν καθόλου), ο Ταρχανειώτης επέζησε.

Ο Ιωσήφ πέθανε το 1074, ενώ είχε διορισθεί ως δούξ της Αντιόχειας, και τον διαδέχτηκε ο γιος του Κατακαλών Ταρχανειώτης.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Jean-Claude Cheyne, Studies in Byzantine Sigillography, Τόμος 10
2. ↑  Dumbarton Oaks, Catalogue of Byzantine Seals at Dumbarton Oaks and in the Fogg Museum of Art  απο τα Google books
3. ↑  Νόργουιτς 1997, σ. 238.
4. ↑  Kazhdan 1991, σ. 2011.

Πηγές
-----

* Kazhdan, Alexander Petrovich, επιμ. (1991). *Oxford Dictionary of Byzantium*. New York, New York and Oxford, United Kingdom: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-504652-6.
* Norwich, John Julius (1997). *A Short History of Byzantium*. New York, New York: Vintage Books. ISBN 978-0-67-977269-9.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Joseph Tarchaneiotes  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Λιούμπομιρ Μίλετιτς** (βουλγαρικά: *Любомир Милетич*‎‎) ήταν Βούλγαρος γλωσσολόγος, εθνογράφος και ιστορικός καθώς και ο πρόεδρος της Βουλγαρικής Ακαδημίας Επιστημών από το 1926 μέχρι το θάνατό του το 1937.

Βιογραφία
---------

Ο Μίλετιτς γεννήθηκε το 1863 στο Στιπ της σημερινής Βόρειας Μακεδονίας από Βουλγάρους γονείς με καταγωγή από την Αδριανούπολη. Ο προπάππους του ήταν βοεβόδας ο οποίος έφυγε από την Αδριανούπολη και πήγε στο Βανάτο της Αυστρίας οπού εκεί γεννήθηκε ο γιος του δηλαδή ο παππούς του Λιούμπομιρ. Ο πατέρας του Λιούμπομιρ είχε ζήσει σε διάφορα μέρει πριν γυρίσει στην πατρίδα του το 1859 όπως στη Βόρεια Αφρική και στη Βοσνία. Η μητέρα του Λιούμπομιρ γεννήθηκε στη Βελεσά στην περιοχή της Μακεδονίας 

Ο Μίλετιτς παρακολούθησε μαθήματα σε διάφορα σχολεία των Βαλκανίων όπως στη Σόφια και στη Νόβι Σαντ της σημερινής Σερβίας αλλά φοίτησε στο Ζάγκρεμπ. Αργότερα φοίτησε από δύο πανεπιστήμια, το πανεπιστήμιο του Ζάγκρεμπ και το Πανεπιστήμιο του Καρόλου στην Πράγα. Ο Μίλετιτς απονεμήθηκε διδακτορικό δίπλωμα Σλαβικής φιλολογίας από το πανεπιστήμιο του Ζάγκρεμπ το 1889. Το 1903, ο Μίλετιτς έγινε πρύτανης του πανεπιστημίου της Σοφίας για 2 χρόνια. 

Αναμνηστική πλάκα έξω από το σπίτι του Μίλετιτς στη Σόφια
Από το 1898, ο Μίλετιτς ήταν μέλος της Βουλγαρικής Ακαδημίας Επιστημών, την οποία ήταν πρόεδρος από το 1926 μέχρι το θάνατό του. Ομοίως, ήταν ο πρόεδρος του Βουλγαρικού Μακεδονικού Επιστημονικού Ινστιτούτου από το 1927 μέχρι το θάνατό του.

Ο Μίλετιτς ήταν εκπαιδευτικός του Πανεπιστημίου του Χάρκοβο, αντίστοιχο μέλος της Ρωσικής ακαδημίας επιστημών, καθώς και της Ρωσικής ιστορικής εταιρείας, της Πολωνικής ακαδημίας εκμάθησης, της Ακαδημίας επιστημών των νότιων Σλάβων, της Τσεχικής ακαδημίας επιστημών, της Τσεχικής επιστημονικής εταιρείας,της Τσεχικής εθνογραφικής εταιρείας, της Ουγγρικής εθνογραφικής εταιρείας και του Ρωσικού αρχαιολογικού ινστιτούτου. 

Πέθανε το 1937 στην ηλικία των 74 στη Σόφια.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *The Fine Art Archive*. cs.isabart.org/person/126176. Ανακτήθηκε στις 1  Απριλίου 2021.
2. ↑  «*Ιστορία της Βουλγαρικής Ακαδημίας Επιστημών*». bas.bg. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις Απριλίου 24, 2019. Ανακτήθηκε στις Μαρτίου 23, 2019.
3. ↑  Милетич, София (1987). «Любомир Милетич и неговите проучвания за българите в Седмиградско и Банат». *Изследвания за българите в Седмиградско и Банат* (στα Bulgarian). Σόφια: Наука и изкуство. σελίδες 7–9. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
4. ↑  Кънчов, Васил. Сегашното и недавното минало на град Велес, с. 243.
5. ↑  Μπογντάν Φίλοβ. *Ταξιδεύοντας στη Θράκη, στη Ροδόπη και στη Μακεδονία* (1912-1916)
6. ↑  *Επέτειος θανάτου διάσημων Βουλγάρων*. bornglorious

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 59108431
* LCCN: n88158205
* ISNI: 0000 0001 0905 4011
* GND: 118783920
* SUDOC: 029130093
* BNF: cb12082003m (data)
* NKC: skuk0000879
* BNE: XX1012023

 |

 |
Ο **Αθλητικός Σύλλογος Απόλλων Καλυθιών** είναι σωματείο της Ρόδου που εδρεύει στις Καλυθιές.

Ιδρύθηκε το έτος 1947 και τα χρώματά του είναι το κίτρινο και το κυανό.

Ο Απόλλων Καλυθιών έχει αρκετές συμμετοχές στην Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία αλλά και στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής ιδιαίτερα κατά τις δεκαετίες του '80 και του '90. Μάλιστα, στις αρχές της δεκαετίας του '80 διεκδίκησε την άνοδό του στις επαγγελματικές κατηγορίες, χωρίς όμως επιτυχία. Πιο συγκεκριμένα τις αγωνιστικές περιόδους 1980-81 και 1981-82 αγωνίστηκε στην Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία, που αποτελούσε την τρίτη τη τάξει εθνική κατηγορία. Τις χρονιές 1983-84, 1985-86 και 1986-87 αγωνίστηκε στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα που αποτελούσε την τέταρτη τη τάξει εθνική κατηγορία, ενώ τις χρονιές 1987-88, 1990-91 και συνεχώς από τη σεζόν 1999-00 έως και τη σεζόν 2003-04 αγωνίστηκε στην Δ΄ Εθνική Κατηγορία.

Σε τοπικό επίπεδο έχει αναδειχθεί 5 φορές (1980, 1983, 1985, 1990, 1999) πρωταθλητής και 3 φορές (1980, 2001, 2003) κυπελλούχος Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου.

Τα τελευταία χρονιά μετέχει στο τοπικό πρωτάθλημα της Α΄κατηγορίας Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου.

Από την ομάδα ξεκίνησαν τη σταδιοδρομία τους αρκετοί γνωστοί Ρόδιοι ποδοσφαιριστές, όπως ο Μανώλης Κώττης, ο Νίκος Πιας, ο Γιώργος Ράδος κ.α.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Καταγραφή αθλητικών σωματείων, Διεύθυνση Φυσικής Αγώνης ΥΠΕΠΘ
2. ↑  Greece - List of Fourth Level Final Tables rsssf.com
3. ↑  Greece - List of Fourth Level Final Tables rsssf.com
4. ↑  Να ‘τοι, να ‘τοι οι πρωταθλητές! news12.gr
5. ↑  Κύπελλο Δωδεκανήσου: Η ιστορική αναδρομή του θεσμού dimokratiki.gr

Πηγές
-----

* Αρχεία αθλητικών εφημερίδων "ΦΩΣ των ΣΠΟΡ", "ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ", "Φίλαθλος για όλα τα σπορ"

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη σελίδα Facebook του Α.Σ. Απόλλων Καλυθιών
Ο **Πάτρικ Ράιτ** (αγγλικά: *Patrick Wright*) (29 Μαρτίου 1945, Abersoch, Βόρεια Σκοτία) είναι Βρετανός καλλιτέχνης - ζωγράφος, δημιουργός κόμικς. 

Συνεργάστηκε, κυρίως με την εκδοτική εταιρεία *D.C. Thomson*, σε σειρές πολεμικής θεματολογίας, με έναρξη από το 1972. Γιος του (επίσης) εικονογράφου David Wright (*Carol Day* κ.α.) και γόνος οικογένειας καλλιτεχνών, έλαβε βασική εκπαίδευση στο σχολείο *Barrow Hills* του Witley, Surrey και ακολούθως σπούδασε στο *Κολέγιο του Αγίου Γεωργίου*, στο Weybridge (από όπου αποφοίτησε το 1961). Την επόμενη δεκαετία, ωστόσο, στράφηκε σε άλλα επαγγελματικά πεδία, δουλεύοντας ως πωλητής βιβλίων ή καθαριστής. Ξεκίνησε τελικά, την καριέρα του ως εικονογράφος μετά τη γέννηση του γιου του. Στην πολυετή του σταδιοδρομία στην εικονογράφηση, ξεχώρισε για τη λεπτομερή σχεδιαστική του γραμμή, ικανότητα που τον κατατάσσει μεταξύ των κορυφαίων του είδους. Περιστασιακά, εργάσθηκε και ως διαφημιστής. Στις πολύ γνωστές δημιουργίες του για περιοδικά όπως τα *The Crunch*, *Battle Picture Weekly*, *Commando*, *Eagle*, περιλαμβάνονται οι ιστορίες *Hitler Lives*, *Sea Wolf*, *Day of the Eagle*, *Hellman of Hammer Force*, *The Collector*, όπως και οι σειρές του *2000AD* με τίτλους *Invasion* και *Tharg’s Future Shocks*. Το 1979 ανέλαβε την αστυνομική σειρά *Modesty Blaise*, μετά την αποχώρηση του John M. Burns. Ωστόσο σταμάτησε έπειτα από δέκα μήνες, για να τον αντικαταστήσει ο Neville Colvin. Στα έργα του περιλαμβάνονται μία σειρά από βιβλία που περιέχουν ψυχαγωγικές ιστορίες (*A Tale of Two Mothers-in-Law*, *Affairs of a Heart*, *Walkies*, *Worthless Pursuits*, *101 Uses For a John Major*, *101 Further Uses for a John Major*, *Not Inconsiderable: Being the Life and Times of John Major*. Επίσης σχεδίασε καρτούν για την εταιρεία *Private Eye.*, ενώ συνεισέφερε σχεδιαστικά στην δημοφιλή εικονογραφημένη αστυνομική σειρά Μόντεστι Μπλέιζ.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
Ο **Μαρσέλο Μεντόνσα Ντε Μάτος** (*Marcelo Mendonça de Mattos*) ή απλά **Μαρσέλο Μάτος** (γενν. στις 10 Φεβρουαρίου 1984, Ιντιαπορά, Σάο Πάολο, Βραζιλία) είναι βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής. Αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος στην Μποταφόγκο και έχει ύψος 1,80 μ.

Καριέρα
-------

### 1997-2003

Το 1997 άρχισε να παίζει στην ομάδα νέων της Mirassol, ομάδα τρίτης κατηγορίας στη Βραζιλία. Το 1999 προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα, όμως το 2002 σε ηλικία 18 χρονών ο Μαρτσέλο βρήκε ποδοσφαιρική στέγη στην Ιαπωνία, όπου αγωνίστηκε στις FC Tokyo και Oita Trinita. Επέστρεψε όμως ξανά στην πατρίδα του το 2003, για λογαριασμό της Σάο Καετάνο αυτή τη φορά.

### 2004-2007

Την πρώτη του χρονιά στην ομάδα είχε 31 συμμετοχές χωρίς να σημειώσει κάποιο γκολ. Το 2004 η Σάο Καετάνο κατέκτησε το Πρωτάθλημα Paulista, με τον Μάτος να συμβάλλει τα μέγιστα αφού είχε 40 συμμετοχές πετυχαίνοντας και ένα γκολ.

Οι εμφανίσεις του "ανάγκασαν" την Κορίνθιανς, στο πλαίσιο της ανανέωσης που επιχειρούσαν οι διοικούντες, να τον αποκτήσει. Έτσι το 2005 μετακόμισε στην Κορίνθιανς και αγωνιζόταν ως παρτενέρ του Μασεράνο στη μεσαία γραμμή της ομάδας, με τον Τέβες επίσης να ανήκει στο δυναμικό των Καριόκας. Την ίδια χρονιά η Κορίνθιανς κατέκτησε το Πρωτάθλημα Βραζιλίας και ο Μάτος αναδείχτηκε ο κορυφαίος αμυντικός μέσος του Πρωταθλήματος, έχοντας 35 συμμετοχές και πετυχαίνοντας 1 γκολ. Το 2006 ο Μάτος αγωνίστηκε σε 29 αγώνες και πέτυχε 4 τέρματα για την ομάδα του.

### Παναθηναϊκός

Το 2007 ο 23χρονος Μάτος πρόλαβε να αγωνιστεί σε 8 αγώνες με την Κορίνθιανς, πετυχαίνοντας 2 γκολ, πριν τον αποκτήσει ο Παναθηναϊκός έναντι 3 εκατομμυρίων ευρώ. Άλλες μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις, όπως η Μπενφίκα και η Μίντλεσμπρο, ενδιαφέρθηκαν στο παρελθόν να εντάξουν στο δυναμικό τους τον Βραζιλιάνο άσσο, όμως οι "Πράσινοι" κατάφεραν να τον φέρουν στην Ευρώπη για λογαριασμό τους. Ο Μάτος υπέγραψε συμβόλαιο 4 χρόνων με την ομάδα του Παναθηναϊκού, με ετήσιες απολαβές περίπου στις 900 χιλιάδες ευρώ. Αγωνίστηκε σε 51 αγώνες και πέτυχε συνολικά 4 τέρματα. Το 2009 δόθηκε δανεικός στη πρώην ομάδα του, Κορίνθιανς και το 2010 στη Μποταφόγκο.

Το 2011 ο Παναθηναϊκός έφτασε σε συμφωνία με την Μποταφόγκο για τη πώληση του έναντι 1 εκατομμυρίου ευρώ.

Εθνική Βραζιλίας
----------------

Ο Μάτος είναι διεθνής με την ομάδα κάτω των 17 της Βραζιλίας συμμετέχοντας στο FIFA U-17 World Championship του 2001 δείχνοντας στοιχεία του ταλέντου του. Ελπίζει με τον ερχομό του στον Παναθηναϊκό και την Ευρώπη να κάνει τον Ομοσπονδιακό προπονητή της χώρας του, Κάρλος Ντούνγκα, να τον καλέσει στην Εθνική ομάδα της Βραζιλίας, κάτι που αποτελεί όνειρο γι' αυτόν.
Ο **Γιάννης Δραγάτσης** ή **Ογδοντάκης** ήταν Έλληνας συνθέτης, στιχουργός και βιολιστής.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1886. Καταγόταν από γνωστή οικογένεια μουσικών της Σμύρνης με το ψευδώνυμο «Οι Ογδοντάκηδες», εξου και το παρατσούκλι του. Ο Δραγάτσης μαζί με τον Δημήτρη Σέμση θεωρούνται οι καλύτεροι λαϊκοί βιολιστές την εποχή τους. Το 1917 κατατάχθηκε ως εθελοντής στο Κίνημα της Εθνικής Άμυνας του Ε. Βενιζέλου και το 1922 πιάστηκε αιχμάλωτος από τους Τούρκους αλλά αφέθηκε ελεύθερος λόγω της καλής φήμης του ως βιολιστής. Το 1923 ήρθε στην Ελλάδα και άρχισε να δουλεύει σαν βιολιστής σε ταβέρνες μαζί με άλλους λαϊκούς δημιουργούς. Επίσης, ήταν για πολλά χρόνια διευθυντής της δισκογραφικής εταιρίας Κολούμπια και σύμβουλος του συνδέσμου Μουσικών Αθηνών – Πειραιώς "Η Αλληλοβοήθεια". Πέθανε στην Αθήνα το 1958.

Πηγές
-----

* Παναγιώτη Κουνάδη, ένθετο στο CD: Αρχείο Ελληνικής Δισκογραφίας - Συνθέτες του Ρεμπέτικου: Γιάννης Δραγάτσης I & II.
* Τάσου Σχορέλη: Ρεμπέτικη Ανθολογία τόμος 2(εκδόσεις Πλέθρον)
* Μανιάτης Διονύσης: Η εκ περάτων δισκογραφία του γραμμόφωνου

Παραπομπές
----------

* .
Το έργο σε παράσταση από το Εθνικό Θέατρο του Μάριμπορ το 1952
Ο ***Αλκάδης της Θαλαμέας*** (ισπ. *El alcalde de Zalamea*) είναι θεατρικό έργο του Ισπανού δραματουργού Πέδρο Καλντερόν δε λα Μπάρκα, που μαζί με τον Λόπε δε Βέγα απετέλεσαν τους δύο μεγάλους της λεγόμενης «χρυσής εποχής του ισπανικού θεάτρου» (περ. 1590-1681). Το έργο είναι δράμα σε τρεις πράξεις, γραμμένο πιθανώς το 1636, και αποτελεί «φόρο τιμής» σε προγενέστερο δράμα με τον ίδιο τίτλο, γραμμένο από τον δε Βέγα. Το έργο του δε λα Μπάρκα ωστόσο ξεπέρασε σε φήμη το πρώτο εξαιτίας της ανώτερης αναπτύξεως των χαρακτήρων και έγινε ένα από τα γνωστότερα θεατρικά έργα του αιώνα του. Η υπόθεση του έργου εξερευνά τη δύναμη του αυτοδημιούργητου ανθρώπου ενάντια στις αρχές και εξουσίες της Ισπανίας του 17ου αιώνα και τη συνεχή διαπάλη ανάμεσα στο ομαδικό και το ατομικό και οικογενειακό αίσθημα της τιμής.

Υπόθεση
-------

Η υπόθεση του έργου αναφέρεται σε έναν ηλικιωμένο εύπορο χωρικό, τον Πέδρο Κρέσπο, ο οποίος όταν διορίσθηκε *αλκάδης* (δηλαδή δικαστής) στο χωριό του (τη σημερινή κωμόπολη Θαλαμέα δε λα Σερένα) σκότωσε τον βιαστή της θυγατέρας του Ισαβέλας, τον λοχαγό δον Αλβάρο δε Ατάιδε, τον οποίο ο Πέδρο φιλοξενούσε στο σπίτι του. Προηγουμένως ο αδελφός της Ισαβέλας, ο Χουάν, είχε τραυματίσει τον δον Αλβάρο. Για τη δολοφονία ο Πέδρο Κρέσπο αθωώθηκε από τον ίδιο τον βασιλέα Φίλιππο. Η Ισαβέλα αποφάσισε και κλείστηκε σε μοναστήρι.

Υποδοχή και παραστάσεις
-----------------------

Το έργο συγκίνησε από την αρχή και συνεχίζει να συγκινεί το ισπανικό θεατρικό κοινό, καθώς και το κοινό της Γαλλίας και της Ιταλίας, στις γλώσσες των οποίων μεταφράσθηκε ενωρίς. Ο *Αλκάδης της Θαλαμέας* μεταφράσθηκε στην ελληνική γλώσσα από τον Ιωάννη Καμπούρογλου και πρωτοπαίχθηκε στην Ελλάδα στο θέατρο «Απόλλων» το 1884 από τον «Πανελλήνιο Θίασο» με τον θιασάρχη Δημοσθένη Αλεξιάδη στον ρόλο του Πέδρο Κρέσπο («Πέτρου Κρέσπου»). Το έργο προκάλεσε και στο ελληνικό κοινό συγκίνηση και ενθουσιασμό. Αντιθέτως, στον αγγλοσαξονικό κόσμο δεν σημείωσε επιτυχία.

Μεταφορές στον κινηματογράφο
----------------------------

Ο *Αλκάδης της Θαλαμέας* έδωσε τουλάχιστον τρεις κινηματογραφικές ταινίες, αρχίζοντας ήδη από την εποχή του βωβού κινηματογράφου με τη γερμανική ταινία *Der Richter von Zalamea* του 1920. Μεταπολεμικώς έχουμε την ισπανική ταινία *El alcalde de Zalamea* του 1954 και την ανατολικογερμανική *Der Richter von Zalamea* (1956).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Spain is Culture

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελ. 307

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ολόκληρο το πρωτότυπο (ισπανικό) κείμενο του έργου

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 181145178
* LCCN: no2012107871
* SUDOC: 027285251
* BNF: cb11936056j (data)
* NLA: 35763372
* BNE: XX1941563

 |

 |
Ο **Μίρκο Τομασόνι** (ιταλικά: *Mirko Tomassoni*, 1969 - ) είναι ένας από τους δύο Κυβερνώντες Διοικητές στον Άγιο Μαρίνο. Ανέλαβε Κυβερνών Διοικητής μαζί με τον Λούκα Σαντολίνι την 1η Οκτωβρίου 2018, για περίοδο 6 μηνών Προηγουμένως, υπηρέτησε ξανά στο αξίωμα αυτό, μαζί με τον Αλμπέρτο Σέλβα από το 2007 ως το 2008.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στις 24 Απριλίου 1969. Το 1999 τραυματίστηκε σε τροχαίο ατύχημα και έκτοτε κυκλοφορεί σε αναπηρικό αμαξίδιο. Εξελέγη τρεις φορές στο τοπικό συμβούλιο και στη συνέχεια στο Μέγα και Γενικό Συμβούλιο.
Τον Ιούνιο του 2006 εξελέγη βουλευτής στο Μέγα και Γενικό Συμβούλιο ως ανεξάρτητος στη λίστα του Κόμματος των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών. Με την εκλογή του ως Κυβερνών Διοικητής έγινε το πρώτο ΑΜΕΑ που εξελέγη στη θέση αυτή. Με βάση τους νόμους του Αγίου Μαρίνου, έπειτα από τη λήξη της θητείας του, επέστρεψε στην πολιτική ζωή. Συνέγραψε το βιβλίο *Βολιβία 2013* που εκδόθηκε στις 19 Μαρτίου 2014. 

Τον Οκτώβριο του 2018 διορίστηκε ξανά Κυβερνών-Διοικητής, για το εξάμηνο ως τον Απρίλιο του 2019.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  www.reggenzadellarepubblica.sm/contents/instance20/files/document/19002709ELENCOREGGENTIDA.pdf.
2. 1 2  The Hon. Mirko Tomassoni Retrieved on 8-2-2018
3. ↑
4. ↑  Mirko Tomassoni reelected to the Parliament of San Marino! Αρχειοθετήθηκε 2021-01-01 στο Wayback Machine. Retrieved on 8-2-2018
5. ↑  Bolivia 2013 Retrieved on 8-2-2018

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προσωπικός ιστότοπος
**Φέκντα** είναι το ιδιαίτερο όνομα του αστέρα γ Μεγάλης Άρκτου (*gamma Ursae Majoris*, γ UMa), στον αστερισμό Μεγάλη Άρκτος, στη βάση της «κατσαρόλας» που σχηματίζουν οι κυριότεροι αστέρες του.

Ονομασίες και Ιστορία
---------------------

Το όνομα αυτό (**Phecda**), όπως και οι παραλλαγές του **Phacd, Phachd, Phad, Phaed, Phekda, Phegda**, προέρχεται από την αραβική λέξη **Al Fahdh**, που σημαίνει «ο Μηρός», καθώς ο αστέρας αυτός βρίσκεται στο πόδι της αρκούδας που υποτίθεται ότι παριστάνει ο αστερισμός του.

Σύμφωνα με τον Αλ Μπιρούνι για τους Ινδούς ήταν ο **Pulastya**, ένας από τους δικούς τους «Επτά Σοφούς», ενώ στην Κίνα ο Φέκντα ήταν γνωστός ως **Ke Seuen Ke** ή **Tien Ke**, ένα επιπεδόσφαιρο ή ουρανόσφαιρα (κυκλικός αστρονομικός χάρτης).

Αστρονομικά και αστροφυσικά δεδομένα
------------------------------------

Ο Φέκντα είναι ένας μέσος αστέρας της Κύριας Ακολουθίας, παρόμοιος με τον Ήλιο μας αλλά σημαντικά θερμότερος. Η επιφανειακή θερμοκρασία του είναι 9.500 K, ενω η μάζα του εκτιμάται ότι είναι 2,7 φορές μεγαλύτερη της μάζας του Ήλιου και η διάμετρός του τρεις φορές μεγαλύτερη, επομένως ο όγκος του είναι 27 φορές μεγαλύτερος από τον όγκο του Ήλιου. Το απόλυτο μέγεθος του Φέκντα είναι +0,36, που αντιστοιχεί σε πραγματική λαμπρότητα 72 φορές μεγαλύτερη από εκείνη του Ήλιου.

Ο γ Μεγάλης Άρκτου πλησιάζει το Ηλιακό Σύστημα με ταχύτητα 13 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (47.000 χιλιόμετρα την ώρα) και εμφανίζει ιδία κίνηση 0,108 δευτερόλεπτο της μοίρας ανά έτος. Η κίνησή του στον χώρο και οι παρόμοιες αποστάσεις δείχνουν ότι συναποτελεί με τους άλλους αστέρες της «κατσαρόλας» ένα πραγματικό χαλαρό ανοικτό αστρικό σμήνος, τη λεγόμενη «Κινούμενη Ομάδα της Μεγάλης Άρκτου».

Πηγές
-----

* Allen, R.H.: *Star Names: Their Lore and Meaning*, Dover Publ. 1963

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος αστέρων της Μεγάλης Άρκτου
{{WikidataCoord}} – missing coordinate data

Η **Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία** (**Eurostat**) είναι υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που εδρεύει στο Λουξεμβούργο. Κύριο καθήκον της είναι η συλλογή και δημοσίευση στατιστικών στοιχείων που αφορούν την Ευρωπαϊκή Ένωση, ως σύνολο, και τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και η ανάπτυξη και προώθηση μεθόδων στατιστικής σε κράτη-μέλη ή υποψήφια κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σε κράτη εντός της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελεύθερων Συναλλαγών (EFTA). Έτσι, η Eurostat, μαζί με τους διάφορους αντίστοιχους εθνικούς οργανισμούς της κάθε χώρας, συνεισφέρουν στη λειτουργία του Ευρωπαϊκού Συστήματος Στατιστικής.

Ο Οργανισμός
------------

Ως υπηρεσία του οργάνου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η Eurostat υπάγεται στην εποπτεία του Επιτρόπου Οικονομικών και Οικονομίας.

Γενικός διευθυντής της Eurostat από το 2008 έως το 2016 ήταν ο Βάλτερ Ράντεμάχερ, ο οποίος πιο πριν είχε διετελέσει πρόεδρος της Κρατικής Στατιστικής Υπηρεσίας της Γερμανίας. Από το 2017 γενική διευθύντρια της Eurostat είναι η Μαριάνα Κότζεβα που προηγουμένως είχε διατελέσει επικεφαλής της Βουλγαρικής Στατιστικής Υπηρεσίας.

Ιστορική αναδρομή της Eurostat
------------------------------

* 1953: Ιδρύεται η Στατιστική Υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα.
* 1958: Ιδρύεται η Ευρωπαϊκή Κοινότητα καθώς και η υπηρεσία-προκάτοχος της Eurostat.
* 1959: Υιοθετείται το όνομα Eurostat, ως Στατιστική Υπηρεσία των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Δημοσιεύεται η πρώτη της έκδοση, που αφορά σε στατιστικές επί γεωργικών θεμάτων.
* 1960: Τελείται η πρώτη έρευνα, που αφορά στην Απασχόληση Εργατικού Δυναμικού.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Eurostat στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 123790565
* LCCN: n80066951
* ISNI: 0000 0004 5904 2213
* GND: 236342-2
* SUDOC: 026436647
* NKC: kn20010711082
* CiNii: DA00472189

 |

 |
Το ***Ρένφιλντ*** (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: *Renfield*) είναι μια Αμερικανική υπερφυσική κωμωδία ταινία τρόμου σε σκηνοθεσία και παραγωγή από τον Κρις ΜακΚέι, και σε σενάριο από τον Ράιαν Ράιντλεϊ, βασισμένο σε μια ιστορία του Ρόμπερτ Κίρκμαν (ο οποίος είναι επίσης παραγωγός. Περιλαμβάνοντας χαρακτήρες από το μυθιστόρημα του 1897 *Δράκουλας*, πρωταγωνιστεί ο Νίκολας Χουλτ ως ο ο ομότιτλος χαρακτήρας και ο Νίκολας Κέιτζ ως Δράκουλας, με τους Awkwafina, Μπεν Σβαρτς, Άντριαν Μαρτίνεζ, και Σόχρε Άγκντασλου σε δεύτερους ρόλους.

Το *Ρένφιλντ* έκανε πρεμιέρα στο Overlook Film Festival στις 30 Μαρτίου του 2023, και κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής στις 14 Απριλίου, από την Universal Pictures. Έλαβε ανάμικτα σχόλια από τους κριτικούς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Grobar, Matt (5 Ιανουαρίου 2023). «'Renfield' Trailer: Nicolas Cage's Dracula Is A "Toxic" Boss To Nicholas Hoult's Henchman In Universal Horror-Comedy». *Deadline* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
* *Ρένφιλντ* στην IMDb