recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Αβραάμ Ρουσό** είναι (*Авраа́м Руссо́*, 21 Ιουλίου 1969) είναι Ρώσος τραγουδιστής, αρμενικής καταγωγής. Τα γνωστότερα τραγούδια του είναι το *Amor* και το *Daleko Daleko*.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 21 Ιουλίου 1969) στο Αλέπο της Συρίας και το πραγματικό του όνομα είναι Απραχάμ Ιπτζιάν. Από φτωχή οικογένεια, σύντομα ανακάλυψε ότι έχει ταλέντο στο τραγούδι και μπήκε σε διάφορα συγκροτήματα. Το 1993 εγκαταστάθηκε στην Κύπρο και εργάστηκε σε νυχτερινό κέντρο επί δύο χρόνια. Εκεί τον πρόσεξε ο Ρώσος επιχειρηματίας Ισμαήλοφ και τον προσκάλεσε στη Ρωσία. Για πρώτη φορά πήγε στη Ρωσία το 1995 και άρχισε να τραγουδάει σε διάφορες γλώσσες.

Δισκογραφία
-----------

1. 2001 — Amor
2. 2002 — Tonight
3. 2003 — Просто любить
4. 2003 — Amor
5. 2006 — Обручальная

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 4021154260867024480002
* **Europeana**: agent/base/119654

 |

 |
Το «**Οικονομικά σε ένα μάθημα**» είναι μια εισαγωγή στα οικονομικά της ελεύθερης αγοράς, γραμμένη από τον Χένρυ Χάζλιτ που πρωτοεκδόθηκε το 1946. Βασίζεται στο δοκίμιο του Φρεντερίκ Μπαστιά «Αυτό που βλέπουμε και αυτό που δεν βλέπουμε».

Το «Ένα μάθημα» καταγράφεται στο πρώτο μέρος του βιβλίου:

> Η τέχνη των Οικονομικών αποτελείται όχι μόνο από την παρατήρηση των άμεσα ορατών συνεπειών, αλλά από το να παρατηρείς τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα μιας οποιασδήποτε πράξης ή πολιτικής. Συντελείται με τον εντοπισμό των συνεπειών αυτής της πολιτικής όχι μόνο με αναφορά σε ένα συγκεκριμένο υποσύνολο-ομάδα αλλά με αναφορά στο σύνολο των υποσυνόλων.
> 
> 

Το δεύτερο μέρος του βιβλίου αποτελείται από 24 κεφάλαια, καθένα από τα οποία παρουσιάζει το επιμύθιο μέσα από τον εντοπισμό των συνεπειών μιας κοινής οικονομικής δοξασίας και εκθέτοντας αυτές τις κοινές δοξασίες περί οικονομίας ως ένα σύνολο λογικών σφαλμάτων.

Ανάμεσα στις προτάσεις πολιτικής που εισηγείται το βιβλίο είναι η συνηγορία προς το ελεύθερο εμπόριο, η αντίθεση στον έλεγχο των τιμών, η αντίθεση στον νομισματικό πληθωρισμό και η αντίθεση στις κρατικές ενισχύσεις της αγοράς από τον κυβερνητικό προϋπολογισμό:

> Στις μέρες μας, υπάρχουν άνθρωποι που θεωρούνται εξαίρετοι οικονομολόγοι και οι οποίοι απαξιώνουν την αποταμίευση και προτείνουν την αστόχαστη δαπάνη (σπατάλη) χρήματος σε εθνικό επίπεδο ως το μέσο για την οικονομική σωτηρία. Και όταν κάποιος αναδεικνύει το ποιές θα είναι οι μακροπρόθεσμες συνέπειες αυτής της πολιτικής, εκείνοι ανταποκρίνονται αδιάφορα όπως μάλλον ο άσωτος υιός ενός συνετού πατέρα: «Μακροπρόθεσμα είμαστε όλοι νεκροί». Και τέτοια ρηχά (επιφανειακά) ευφυολογήματα περνούν ως εξαιρετικά εντυπωσιακά και δυναμικά επιγράμματα και ως έκφραση της πλέον ώριμης σοφίας.
> 
>

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αποκαλούμενο ως «η πιο διαρκής συνεισφορά του Χάζλιτ», το βιβλίο πούλησε σχεδόν ένα εκατομμύριο αντίτυπα και διατείθεται σε δέκα γλώσσες. Δες: «Economics in One Lesson, The Shortest and Surest Way to Understand Basic Economics». Random House.com. Ανακτήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2011. ; «Economics in One Lesson, 50th Anniversary Edition». Voice For Liberty in Wichita. 16 Οκτωβρίου 1933. Ανακτήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2011.
Προμετωπίδα του εξωφύλλου της πρώτης έκδοσης το (1669).
**Ο περιπετειώδης Σιμπλισίσιμος Τόιτς** (γερμ. *Der Abentheuerliche Simplicissimus Teutsch*) είναι πικαρέσκο επικό μυθιστόρημα, μπαρόκ ύφους, του Χανς Γιάκομπ Κρίστοφερ φον Γκρίμελσχάουζεν που πρωτοεκδόθηκε το 1668, με ημερομηνία 1669. Είναι το πρώτο αυτοβιογραφικό περιπετειώδες μυθιστόρημα σε γερμανική γλώσσα και θεωρείται το σημαντικότερο επικό μυθιστόρημα του 17ου αιώνα. Διαδραματίζεται την πολυτάραχη εποχή του τριακονταετούς πολέμου (1618–1648) και διηγείται τις περιπέτειες ενός μικρού αγοριού που μένει ορφανός σε μικρή ηλικία, μαθαίνει τα πρώτα γράμματα από έναν γέρο ερημίτη στο δάσος, και αναγκάζεται να εγκαταλείψει το δάσος και να τριγυρίσει όλο τον κόσμο φτάνοντας μέχρι και την Ινδία. Στο τέλος μένει ναυαγός σε ένα έρημο νησί.

Εκδόσεις
--------

Στα Ελληνικά εκδόθηκε το 2017 από τις εκδόσεις Εξάντας σε μετάφραση Κοίλη Γιάννη με τον τίτλο : "ΣΙΜΠΛΙΚΙΟΣ ΣΙΜΠΛΙΚΙΣΙΜΟΣ".

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Der Abenteuerliche Simplicissimus Teutsch* το κείμενο στο Projekt Gutenberg-DE (πρώτη έκδοση του 1668)
* *Der Abenteuerliche Simplicissimus Teutsch* το κείμενο στο Zeno.org
* Πληροφορίες στο
* Κριτική από το ιστολόγιο Librofilo
* Παρουσίαση του βιβλίου από τον μεταφραστή Αρχειοθετήθηκε 2017-12-30 στο Wayback Machine.

  

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 79148207907500341797
* LCCN: n93043828
* GND: 4099212-3
* BNF: cb11954762b (data)
* NLA: 35106164
* BNE: XX2509319

 |

 |



1. ↑  d-nb.info/gnd/4099212-3.
Η **Γαλλική Σχολή Καλογραιών Σάμου** ήταν εκπαιδευτικό ίδρυμα του Τάγματος του Αγίου Ιωσήφ της Λυών, ιδρυμένο το 1911 στο Βαθύ Σάμου.

Ίδρυση
------

Καλόγριες του Τάγματος του Αγίου Ιωσήφ της Λυών είχαν εγκατασταθεί στο λιμάνι του Βαθέως και υπό την κατοχή τους βρισκόταν οικόπεδο διακοσίων τετραγωνικών μέτρων. Μετά από σχετικό αίτημα αποφασίστηκε το 1911 η χορήγηση από την Ηγεμονική Κυβέρνηση άδειας οικοδόμησης κτιρίου για σχολή.
Η Σχολή διαλύθηκε το 1971 και οι καλόγριες αποχώρησαν για την Κέρκυρα.

Μαθητές
-------

Η κατώτερη επιτρεπτή ηλικία των μαθητριών ήταν δέκα ετών. Οι μαθήτριες που φοιτούσαν δεν ξεπερνούσαν τις 50-70 κάθε χρόνο. ΌΛες ήταν εσωτερικές και κατέβαλαν δίδακτρα πεντακόσιες δραχμές μηνιαίως για το οικοτροφείο.
Δωρεάν φοίτηση ίσχυε για μαθήτριες οι οποίες ήταν τέκνα απόρων γονέων και ρωμαιοκαθολικών στο θρήσκευμα. Αυτές προερχόταν από τη Σύρο και την Τήνο. Φοιτούσαν και ορθόδοξες μαθήτριες με σκοπό την εκμάθηση της γαλλικής γλώσσας και την οικοκυρική.

Πρόγραμμα μαθημάτων
-------------------

Τα μαθήματα που διδάσκονταν ήταν οικοκυρικά, γαλλικά,μουσική φωνητική καιενόργανη, ζωγραφική,πυρογραφία.Το 1929 εμπλουτίστηκε με εμπορικά μαθήματα, καταστιχογραφία, στενογραφία, δακτυλογραφία, αγγλικά και ιταλικά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παύλος Διακογιάννης, Η παιδεία στη Σάμο. Από την Τουρκοκρατία μέχρι σήμερα,εκδ.Σύλλογος προς Διάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων, Αθήνα,χ.χ,σελ.331
2. ↑  Παύλος Διακογιάννης, Η παιδεία στη Σάμο. Από την Τουρκοκρατία μέχρι σήμερα,εκδ.Σύλλογος προς Διάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων, Αθήνα,χ.χ,σελ.332
3. ↑  Παύλος Διακογιάννης, Η παιδεία στη Σάμο. Από την Τουρκοκρατία μέχρι σήμερα,εκδ.Σύλλογος προς Διάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων, Αθήνα,χ.χ,σελ.331
4. ↑  Παύλος Διακογιάννης, Η παιδεία στη Σάμο. Από την Τουρκοκρατία μέχρι σήμερα,εκδ.Σύλλογος προς Διάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων, Αθήνα,χ.χ,σελ.332
5. ↑  Παύλος Διακογιάννης, Η παιδεία στη Σάμο. Από την Τουρκοκρατία μέχρι σήμερα,εκδ.Σύλλογος προς Διάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων, Αθήνα,χ.χ,σελ.331

Πηγές
-----

* Παύλος Διακογιάννης: Η παιδεία στη Σάμο. Από την Τουρκοκρατία μέχρι σήμερα,εκδ.Σύλλογος προς Διάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων, Αθήνα,χ.χ
* Θ.Δ. Σαρηγιαννίδης: «Μια περιδιάβαση στο χθες. Γαλλική Σχολή Καλοαγραιών Saint Joseph, Παράρτημα Σάμου. Νοσταλιγική αναπόληση στα βήματα του χρόνου», στο:Η πόλη της Σάμου Φυσιογνωμια και εξέλιξη, Πρακτικά Συνεδρίου, εκδ.Δήμος Σαμίων, Γ.Α.Κ.Αρχεία Σάμου, Αθήνα, 1998, σελ135-154
Η **Ολυμπιακή Επιτροπή ΗΠΑ** (αγγλικά: *United States Olympic Committee*, USOC) είναι η Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή για τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Ιδρύθηκε το 1894 και εδρεύει στο Κολοράντο Σπρινγκς. Επιπλέον, η USOC είναι μόλις μία από τις τέσσερις Εθνικές Ολυμπιακές Επιτροπές στον κόσμο που επιτελούν ταυτόχρονα και το έργο Εθνικής Παραολυμπιακής Επιτροπής για τη χώρα τους.

Η USOC είναι αρμόδια για την υποστήριξη, την είσοδο και την επίβλεψη των ομάδων των ΗΠΑ στους Ολυμπιακούς Αγώνες, στους Παραολυμπιακούς Αγώνες, στους Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων, στους Παναμερικανικούς Αγώνες και στους Παραπαναμερικανικούς Αγώνες και χρησιμεύει ως πρεσβευτής των Ολυμπιακών και των Παραολυμπιακών Κινημάτων στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ολυμπιακή Επιτροπή ΗΠΑ iefimerida.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 157025536
* LCCN: n79064590
* ISNI: 0000 0004 0582 7955

 |

 |
**Περιφερειακές εκλογές** διεξήχθησαν στη Γαλλία στις 6 και στις 13 Δεκεμβρίου 2015. Εξελέγησαν τα μέλη των περιφερειακών συμβουλίων στη μητροπολιτική και στην υπερπόντια Γαλλία όπως και στην Συνέλευση της Κορσικής και για πρώτη φορά στη Συνέλευση της Γαλλικής Γουιάνας και στη Συνέλευση της Μαρτινίκας. Η θητεία όλων των μελών είναι εξαετής. Η μοναδική περιοχή που δεν έλαβε μέρος στις εκλογές ήταν το Διαμερισματικό Συμβούλιο της Μαγιότ, η ανανέωση των μελών του οποίου έγινε στις 2 Απριλίου 2015. Διεκδικήθηκαν 18 περιφερειακές προεδρίες, με τις 13 να ανήκουν στην ηπειρωτική Γαλλία και την Κορσική και 5 να είναι υπερπόντιες.
Ήταν οι πρώτες εκλογές που διεξήχθησαν πριν τεθεί σε ισχύ ο νέος διοικητικός χάρτης το 2016.

Εκλογικό σύστημα
----------------

Η νέα διοικητική διαίρεση τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2016, όταν οι 27 Περιοχές της Γαλλίας συγχωνεύτηκαν σε 18.

Εθνικά αποτελέσματα
-------------------

Ο πρώτος γύρος διενεργήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2015 και σε εκείνον το ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο της Γαλλίας, με αρχηγό την Μαρίν Λεπέν, πρώτευσε σε 6 από τις συνολικά 13 περιφέρειες της Γαλλίας. Ωστόσο, στον δεύτερο γύρω των εκλογών, που έγινε στις 13 Δεκεμβρίου, το Εθνικό Μέτωπο ηττήθηκε σε όλες τις περιφέρειες, ενώ οι συντηρητικοί της Δεξιάς σημείωσαν μεγάλη άνοδο. Η Δεξιά κέρδισε σε συνολικά 7 περιφέρειες, ανάμεσα στις οποίες και η πρωτεύουσα, στην οποία επικρατούσε η Αριστερά από το 1988.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «La carte à 13 régions définitivement adoptée». Le Monde. 17 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2015.
2. ↑  «LOI n° 2015–29 du 16 janvier 2015 relative à la délimitation des régions, aux élections régionales et départementales et modifiant le calendrier électoral – Legifrance». Ανακτήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2015.
3. ↑  «Πρώτη η Λεπέν στις περιφερειακές εκλογές της Γαλλίας». newsbomb.gr. 6 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2016.
4. ↑  «Γαλλία: Κατέρρευσε το μέτωπο της Λεπέν στον δεύτερο γύρο των περιφερειακών εκλογών». news247.gr. 13 Δεκεμβρίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2016.
5. ↑  «Η Γαλλία είπε «όχι» στην ακροδεξιά - Ήττα του Εθνικού Μέτωπου (upd)». skai.gr. 13 Δεκεμβρίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πλήρη αποτελέσματα
Ο **Γιάννης Χριστόπουλος** γεννήθηκε στην Αθήνα το 1971. Σπούδασε Βυζαντινή Μουσική και ακολούθως συνέχισε τις σπουδές του στο Κλασικό τραγούδι, ενώ το 1998 βραβεύθηκε με την υποτροφία "Αλεξάνδρα Τριάντη" και ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές σπουδές του στην Κρεμόνα της Ιταλίας.

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα ξεκίνησε τις συνεργασίες του ως μονωδός με την Εθνική Λυρική Σκηνή , τους οργανισμούς Μεγάρου  Μουσικής Αθηνών και Θεσσαλονίκης, ερμηνεύοντας ρόλους κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου. Έχει συνεργαστεί  με όλες τις σημαντικές ορχήστρες της Ελλάδος, έχει εμφανιστεί σε παραστάσεις και συναυλίες σε διεθνή και Ελληνικά φεστιβάλ και θεατρικές σκηνές. (Ελληνικό Φεστιβάλ, Δημήτρια, Φεστιβάλ Σαντορίνης, Λευκωσίας, Maggio Musicale Fiorentino, Carnegie Hall, Musikverein Brahms Saal, Auditorio Nacional de Musica Madrid, Cairo Opera House κ.α.)

Δισκογραφία
-----------

"Η επιστροφή της Ελενης" όπερα του Θάνου Μικρούτσικου παραγωγή EMI classics, "Στον τόπο μου τέλεια ξένος" κύκλος τραγουδιών του Θάνου Μικρούτσικου σε ποίηση του Φρανσουά Βιγιόν, "Το χρονικό της Αλώσεως" ορατόριο του Γιώργου Χατζηνάσιου βασισμένο στο χρονικό του Γεωργίου Φραντζή,  "Η αποκάλυψη του Ιωάννου" ορατόριο του Τάσου Ιωαννίδη, "Σατυρικόν" ορατόριο του Δημήτρη Παπαδημητρίου, την κωμική οπερετα Le docteur miracle Georges Bizet. (Γαλλική παραγωγή).  

Από τον Ιανουάριο του 2008 μέχρι τον Οκτώβριο του 2012 ήταν πρόεδρος της Ενώσεως Λυρικών Πρωταγωνιστών Ελλάδος. Από το 2011 μέχρι σήμερα είναι μέλος της ομάδας πρωταγωνιστών της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.
Η **Γαλλική Γουινέα** (γαλλικά: *Guinée française*) ήταν μια γαλλική αποικιακή κτήση στη Δυτική Αφρική. Τα σύνορά της, παρότι μεταβλήθηκαν κατά τη διάρκεια της ύπαρξής της, αποτελούν, στη μορφή που είχαν το 1958, εκείνα τη σημερινής ανεξάρτητης Γουινέας.

Η Γαλλική Γουινέα ιδρύθηκε από τη Γαλλία το 1891, εντός των ίδιων συνόρων με την προηγούμενη αποικία που ήταν γνωστή ως Ριβιέρα του Νότου (1882-1891). Πριν το 1882, τα παράκτια τμήματα της Γαλλικής Γουινέας ήταν μέρος της γαλλικής αποικίας της Σενεγάλης.

Το 1891, η Ριβιέρα του Νότου εντάχθηκε στην αποικιακή διοίκηση του Κυβερνήτη του Ντακάρ, ο οποίος είχε τον έλεγχο των γαλλικών παράκτιων αποικιών μέχρι το Πόρτο-Νόβο (του σημερινού Μπενίν). Το 1894 η Ριβιέρα του Νότου, η Ακτή Ελεφαντοστού και η Δαχομέη διαχωρίστηκαν σε «ανεξάρτητες» αποικίες, με το Ριβιέρα του Νότου να μετονομάζεται σε αποικία της Γαλλικής Γουινέας. Το 1895, η Γαλλική Γουινέα έγινε μία από τις πολλές εξαρτώμενες αποικίες και ο Κυβερνήτης της έγινε ένας από τους πολλούς αξιωματούχους που υπάγονταν στις διαταγές του Γενικού Κυβερνήτη του Ντακάρ. Το 1904, αυτή η «ομοσπονδία» αποικιών επισημοποιήθηκε με την ονομασία Γαλλική Δυτική Αφρική. Η Γαλλική Γουινέα, η Σενεγάλη, η Δαχομέη, η Ακτή Ελεφαντοστού και η Άνω Σενεγάλη και Νίγηρας, κυβερνήθηκαν από έναν κυβερνήτη, υπό τον έλεγχο του Γενικού Κυβερνήτη του Ντακάρ.

Η Γουινέα κυβερνήθηκε από τη Γαλλία μέχρι το 1958. Ανεξαρτητοποιήθηκε εκείνο το έτος, μετά την απόρριψη από τους πολίτες της του Συντάγματος του Σαρλ ντε Γκωλ. Η Γαλλική Γουινέα ήταν η μόνη αποικία που απέρριψε το νέο σύνταγμα και εξαιτίας αυτού απέκτησε την ανεξαρτησία της. Η χώρα διατήρησε τα γαλλικά ως την επίσημη γλώσσα της.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑
8. ↑
Η γλώσσα Μπαντζάρ σε πινακίδα στο αλφάβητο Τζάουι στο γραφείο του χωριού Λοκ Τάμου στην υποεπαρχία Ματαραμάν στην αντιβασιλεία Μπαντζάρ του Νοτίου Καλιμαντάν στην ΙνδονησίαΗ **Μπαντζάρ** (Μπαντζάρ: *Bahasa/Basa Banjar*, Ινδονησιακά: *Bahasa Banjar*,γραφή Τζάουι: **بهاس بنجر**) είναι Αυστρονησιακή γλώσσα που ομιλείται από τους Μπαντζάρ της επαρχίας Νότιων Καλιμαντάν της Ινδονησίας. Καθώς οι Μπαντζαρέζοι ήταν ιστορικά νομαδικοί έμποροι, τα Μπαντζαρέζικα ομιλούνται σε όλη τη σύγχρονη Ινδονησία και τον μαλαϊκό κόσμο.

Χρήση
-----

Ειδικά στο νησί Καλιμαντάν, τα Μπαντζαρέζικα μπορούν να θεωρηθούν ως lingua franca καθώς χρησιμοποιείται ευρέως σε τρεις από τις πέντε επαρχίες του Καλιμαντάν: Νόιτιο Καλιμαντάν, Ανατολικό Καλιμαντάν και Κεντρικό Καλιμαντάν, με εξαίρεση το Δυτικό Καλιμαντάν και Βόρειο Καλιμαντάν, όπου τα Μαλαϊκά είναι πιο δημοφιλή.

### Σχέση με τα Πρότυπα Μαλαϊκά

Αν και τα Μπαντζαρέζικα μερικές φορές θεωρούνται Μαλαϊκά, δεν συγγενεύει ιδιαίτερα με άλλες Μαλαϊκές γλώσσες. Χωρίζεται σε δύο κύριες διαλέκτους: την διάλεκτο πάνω από το ποταμό (Μπαντζάρ Χουλού) και την διάλεκτο κάτω από τον ποταμό (Μπαντζάρ Κουάλα). Οι κύριες διαφορές των δύο διαλέκτων μπορούν να βρεθούν στη φωνολογία και το λεξιλόγιο, αλλά περιέχει επίσης μικρές διαφορές στη συντακτική δομή. Η Μπαντζάρ Χουλού έχει μόνο τρία φωνήεντα, τα /i/, /u/ και /a/. Όταν μια λέξη περιέχει φωνήεντα εκτός από κάποιο τα τρία, το ξένο φωνήεν θα αντικατασταθεί με ένα από αυτά με βάση την εγγύτητα του ύψους και άλλη ποιότητα των φωνηέντων.

### Προφορά

Για παράδειγμα, όταν ο ομιλητής των Μπαντζάρ προσπαθεί να προφέρει τη λέξη "logo" θα ακούγεται σαν να προφέρει την Ινδονησιακή λέξη "lugu" που σημαίνει αθώος. Η Ινδονησιακή λέξη για τον άνθρωπο, η "orang", θα προφερθεί ως "urang". Η λέξη "ke mana" (που) θα προφέρεται και ακόμη θα γράφεται μερικές φορές ως "ka mana". Άλλο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της διαλέκτου Μπαντζάρ Χουλού είναι ότι λέξεις που αρχίζουν με φωνήεν είναι πιο πιθανό να περιέχουν έναν ήχο /h/ μπροστά από τις λέξεις. Η προσθήκη του ήχου /h/ μπορεί επίσης να παρατηρηθεί στην ορθογραφία.

Αλφάβητο
--------

| Αλφάβητο |
| --- |
| a | b | c | d | é | g | h | i | j | κ | l | m | n | ny | ng | o | p | r | s | t | u | w | y |
| Φωνητική αξία |
| a | β | tʃ | d | ɛ | g | h | i | dʒ | k | l | m | n | ɲ | n | o | p | r | s | t | u | w | j |

Διάλεκτοι
---------

Μια μικρή διάλεκτος, η Μπουκίτ, έχει ξεχωριστό κωδικό ISO.

Δείτε επίσης
------------

* Μπαντζάρ
* Μπαντζαρική αρχιτεκτονική
* Μπατού λιτσίν
* Καλιμαντάν Σελαντάν

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hapip, Abdul Jebar (2006). *Kamus Banjar Indonesia, Cetakan V*.
2. ↑  «*Austronesian Basic Vocabulary Database*». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η συλλογή του Paradisec περιλαμβάνει ηχογραφήσεις στα Μπαντζάρ από ένα μάθημα τεκμηρίωσης γλώσσας σε πανεπιστήμιο το 2007
Το κράτος Ογούζ Γιαμπγκού στο Καζακστάν, 750-1055
Οι **Ογούζοι Τούρκοι**, γνωστοί επίσης ως **Τουρκομάνοι** (ο όρος Ογούζοι είναι γλωσσολογικός όρος που χαρακτηρίζει τις δυτικές τουρκικές ή ογουζικές γλώσσες από τις ογουρικές ή βουλγαρικές γλώσσες), ήταν μια χαλαρή συνομοσπονδία τουρκικών φυλών στην Κεντρική Ασία, που ονομάστηκε συμβατικά ως Κράτος Ογούζ Γιαμπγκού, κατά τη διάρκεια της πρώιμης μεσαιωνικής περιόδου. Το όνομα Ογούζ είναι μια κλασική τουρκογενής λέξη που σημαίνει *φυλή*. Η συνομοσπονδία των Ογούζων Τούρκων μετανάστευσε δυτικά της περιοχής Τζέτι-σου μετά από σύγκρουση με τον κλάδο των Καρλούκων των Ουιγούρων Τούρκων. Οι ιδρυτές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ήταν απόγονοι του κράτους Ογούζ Γιαμπγκού.

Τον 9ο αιώνα μ.Χ. οι Ογούζοι από τις στέπες γύρω από τη λίμνη Αράλη, έδιωξαν τους Πετσενέγους από τους ποταμούς Έμπα και Ουράλη, προς τα δυτικά. Τον 10ο αιώνα, κατοίκησαν τη στέπα γύρω από τους ποταμούς Σαρί-σου, Τουργκάι και Έμπα στα βόρεια της λίμνης Μπαλχάς του σημερινού Καζακστάν. Μία φυλή του έθνους αυτού, οι Σελτζούκοι, εξισλαμίστηκαν γύρω στο 985 και τον 11ο αιώνα εισέβαλαν στην Περσία, όπου ίδρυσαν την Αυτοκρατορία των Σελτζούκων. Ομοίως, τον 11ο αιώνα μια άλλη φυλή, οι Ούζοι ή Τόρκοι, ανέτρεψαν την κυριαρχία των Πετσενέγων στη ρωσική στέπα. Οι Ούζοι, παρενοχλούμενοι από μια άλλη τουρκική ορδή, τους Κιπτσάκους, έναν κλάδο των Κιμάκων του μέσου Ιρτίς ή του Ομπ, εισέδυσαν μέχρι τον Κάτω Δούναβη, τον διέσχισαν και εισέβαλαν στα Βαλκάνια, όπου είτε συνετρίβησαν σε μάχες είτε αποδεκατίστηκαν από λοιμό, με αποτέλεσμα τη φυγή των επιζώντων ή την ενσωμάτωσή τους στις βυζαντινές στρατιωτικές δυνάμεις ως μισθοφόρων (1065 μ.Χ.).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ογούζοι Τούρκοι** |
Η **ΠΣΦ Κέμνιτς** (*Chemnitzer Polizeisportverein eV*, κοινά γνωστή ως  *Chemnitzer PSV*) είναι ένα γερμανικό αθλητικό σωματείο στο Κέμνιτς της Γερμανίας. Ιδρύθηκε το 1920 ως *PSV Chemnitz*, με το σημερινό σύλλογο να θεωρείται ως νόμιμος διάδοχός του. Με περίπου 1.140 μέλη, είναι ο τρίτος μεγαλύτερος αθλητικός σύλλογος στην πόλη. 22 διαφορετικά αθλήματα καλλιεργούνται στο σωματείο.

Ιστορία
-------

Το σωματείο ιδρύθηκε στις 16 Αυγούστου 1920 από 17 αστυνομικούς της περιοχής του Κέμνιτς προκειμένου να βοηθήσει αθλητικές δραστηριότητες για τους ένστολους της περιοχής. Ως δημοφιλέστερο άθλημα το ποδόσφαιρο ήταν το πρώτο που αναπτύχθηκε και ήδη στις αρχές δεκαετίας του 1930 κατέκτησε τους πρώτους τοπικούς τίτλους με σημαντικότερο τον τίτλο του πρωταθλήματος της Κεντρικής Γερμανίας. Η κατασκευή του γηπέδου στο *Gellertstraße* το 1932 - 1934, με εγκαίνια στις 13 Μαΐου 1934 δημιούργησε άριστες συνθήκες για την ομάδα που τότε έζησε τις καλύτερες στιγμές της.
Ήταν στην τετράδα του εθνικού πρωταθλήματος το 1936, ενώ το 1935 και 1936 κέρδισε την *Gauliga Sachsen*. Τη φανέλα του συλλόγου φόρεσαν στο πρώτο ήμισυ του 20ού αιώνα δύο από τους μεγαλύτερους σκόρερ όλων των εποχών Έρβιν Χέλμχεν και Ερνστ Βιλιμόφσκι.

Πιο ανεπτυγμένα είναι τα τμήματα ποδοσφαίρου, χάντμπολ και κολύμβησης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «PSV Chemnitz : Chronik». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2021.
2. ↑  «GERMANY - REPUBLIC OF WEIMAR 1931-32 : VERBAND MITTELDEUTSCHER BALLSPIEL-VEREINE». Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2021.
3. ↑  «Alle Sächsischen Regional-Meister». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2021.

Βιβλιογραφία
------------

* *Träume, Titel, tausend Tore* - Chemnitzer Fußballgeschichten von Schurian, Christoph. ISBN 978-3-944509-08-2
Ο οικονομολόγος Γιώργος Πασχόπουλος διετέλεσε δήμαρχος στον καποδιστριακό Δήμο Ελασσόνας (2007-2010) και πρώτος δήμαρχος του ενιαίου καλλικρατικού Δήμου Ελασσόνας (2011-2014). Το Σεπτέμβρη του 2007 μετά τον αιφνίδιο θάνατο του δημάρχου Βασίλη Φαρμάκη εκλέγεται ομόφωνα δήμαρχος από τη δημοτική ομάδα του συνδυασμού "Ελασσόνα - Δήμος Πολιτών". Στις δημοτικές εκλογές του 2010 ηγήθηκε του συνδυασμού "Δήμος Ελασσόνας - Ολύμπου Πολιτεία" και εκλέχθηκε πρώτος δήμαρχος του ενιαίου Δήμου Ελασσόνας, κερδίζοντας στο δεύτερο γύρο με ποσοστό 53,48% τον πρώην δήμαρχο του καποδιστριακού Δήμου Ελασσόνας Χρήστο Καραγιάννη, ο οποίος συγκέντρωσε το 46,52% των ψήφων. Στις δημοτικές εκλογές του Μαΐου 2014 ηττήθηκε στο δεύτερο γύρο από τον νυν δήμαρχο Νίκο Ευαγγέλου.

Γεννήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 1952. Είναι παντρεμένος με τη φαρμακοποιό Αικατερίνη Κόνιαρη κι έχει δύο γιους τον Ευάγγελο και τον Κωνσταντίνο. 

Το 1976 αποφοίτησε από την Ανώτατη Βιομηχανική Σχολή Θεσσαλονίκης και το 1979 ολοκλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις.

Το 1979 ίδρυσε τον Προμηθευτικό και Βιοτεχνικό Συνεταιρισμό Επιπλοποιών και Κουφωματοποιών Ελασσόνας και ανέλαβε την οργάνωσή του μέχρι το 1990. 

Το 1980 ίδρυσε τη γνωστή εταιρεία επίπλων MODECO ΑΒΕΕ, Πολυμετοχική Επιχείρηση με Επιπλοποιούς της Επαρχίας Ελασσόνας, στην οποία παραμένει ως σήμερα.

Έχει πλούσια πολιτική και συνδικαλιστική δράση. Ανήκει στη Γενιά του Πολυτεχνείου, αφού συμμετείχε ενεργά στον αγώνα για την πτώση της δικτατορίας (1972-1976). Συμμετείχε ενεργά σε πολιτιστικούς φορείς της πόλης (Κινηματογραφική Λέσχη, Λαογραφική-Αρχαιολογική Εταιρεία Ελασσόνας 1979-1982) και ίδρυσε τον Πολιτιστικό Σύλλογο του Μικρού Ελευθεροχωρίου.

Μέχρι το 1985 ήταν γραμματέας του Επαρχιακού Γραφείου ΠΑΣΟΚ Ελασσόνας- μέλος της Ν.Ε. ΠΑΣΟΚ Λάρισας.

Διετέλεσε Αντιδήμαρχος Ελασσόνας από το 1992 μέχρι το 1994 και ίδρυσε τον Πολιτιστικό Οργανισμό Ελασσόνας με πλούσια πολιτιστική δράση.

Από το 1998 ως το 2001 ήταν μέλος της Διοίκησης του Επιμελητηρίου Λάρισας.

Από το 1982 έως το 2007 υπήρξε μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Ελασσόνας.

Σήμερα ηγείται της δημοτικής παράταξης "Δήμος Ελασσόνας - Ολύμπου Πολιτεία" ως επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας στο Δήμο Ελασσόνας (2014-2019).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Περιφερειακές - Δημοτικές Εκλογές Νοέμβριος 2010». *ekloges-prev.singularlogic.eu*. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2016.
2. ↑  «Δημοτικές - Περιφερειακές Εκλογές Μαιος 2014». *ekloges-prev.singularlogic.eu*. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2016.
Ως **αγένεια** εννοείται η προσβλητική συμπεριφορά, η έλλειψη διακριτικότητας ή/και η παράβαση των κανόνων καλής συμπεριφοράς. Η συγκεκριμένη σημασία προέκυψε συνεκδοχικώς από την πρωτογενή ποσοτική σημασία τού όρου «αγέννεια» (ἀ + γέννα) στα Αρχαία Ελληνικά, όπου δηλώνει την ταπεινή καταγωγή προέλευσης κάποιου. Η πολιτιστικώς (γεωγραφικώς, κοινωνικώς και οικονομικώς/ταξικώς) ταπεινή καταγωγή θεωρείτο από τον αρχαίο κόσμο γενικώς ως συναφής τού γνωστικώς απαίδευτου, ηθικώς αγροίκου ανθρώπου και, κατ’ επέκταση, της παντελούς ευτέλειας ενός φρονήματος.

Αλλ'α, ενώ στον αρχαιοελληνικό πολιτισμό η αγένεια προέκυπτε περισσότερο είτε εκ του ευτελούς γένους λόγω τής υπερισχύουσας φυσιοκρατίας (βλ. Σοφοκλή, Φιλοκτήτης 384, Οιδίπους επὶ Κολωνώ 1397, Ευριπίδη, Ανδρομάχη 190, Αριστοφάνη, Βάτραχοι 731), είτε εκ της ελλείψεως γενναιότητας (λόγω τού ηρωικού ιδεώδους), στον Ιουδαϊσμό επικεντρωνόταν κυρίως ―χωρίς να απουσιάζει και η πρώτη αιτία (Α’ Κορ. 1, 28), δηλ. τής μη ευγενούς καταγωγής― στον τόπο τής καταγωγής ως πολι-τιστικώς αναξίου: «εκ Ναζαρέτ δύναταί τι αγαθόν είναι;» (Ιω. 1, 46).

Για την Παύλεια οικουμενική και Ορθόδοξη Πατερική Ηθική, όπου «ουκ ένι Ιουδαίος ουδέ Έλλην, ουκ ένι δούλος ουδέ ελεύθερος, ουκ ένι άρσεν και θήλυ· πάντες γαρ υμείς είς εστε εν Χριστώ Ιησού» (Γαλ. 3, 28), η αγένεια δεν έχει ούτε φυσιοκρατι-κό/βιολογικό ή κοινωνικοοικονομικό (ταξικό), ούτε γνωστικό και πολιτιστικό νόημα, παρά μόνο θεολογικό, πνευματικό, ηθικό και υπαρξιακό. Με άλλα λόγια, το θέμα τής αγένειας εξαρτάται από την ελεύθερη βούληση του κάθε ανθρώπου. Αν ο άνθρωπος δεν παραιτηθεί από τα διάφορα πάθη (φιλαργυρία, αλαζονεία, γαστριμαργία, πορνεία κ.λπ.), δεν μπορεί να ελευθερωθεί από τούς πραγματικώς «αγενείς» τρόπους. Έρευνες έχουν δείξει ότι ο πλούτος (ιδίως ο νεοπλουτισμός) προκαλεί αγένεια, καθώς πολλές φορές αποκαλύπτει η γλώσσα τού σώματος (Kraus & Kelder), όπως τα παγώνια που φουσκώνουν τις ουρές τους, για να περάσουν μηνύματα του τύπου «δες πόσο ωραίος είμαι». Γιατί, βεβαίως, μόνο η εξωτερική (επίπλαστη) λεκτική ευγένεια (savoir-vivre) δεν λογίζεται ως αληθινή πνευματικώς (ποιοτική και βαθειά) ευγένεια.

Βιβλιογραφία
------------

* Αβούρης Σ. Ν. «Αγεννής», *ΘΗΕ*, 1 (1962), σ. 205.
* Γαλίτης Γ. Α. «Αγενής», *ΘΗΕ*, 1 (1962), σ. 205.
* Kraus M. & Kelder D. «Ο πλούτος φέρνει… αγένεια». otherside.gr. 12/02/2009.
* Schmidt L. *Η Ηθική των Αρχαίων Ελλήνων*, εν Αθήναις 1901.
* Τσιτσίγκος Σ. Κ. «Αγαπομανία», *Μεγάλη Ορθόδοξη Χριστιανική Εγκυκλοπαίδεια*, τ. Α’, σ. 113.
Η **Οδηγία των Οικοτόπων** της Ευρωπαϊκής Κοινότητας είναι η Οδηγία 92/43/ΕΟΚ του 1992 (ΕΕ L 206 της 22.7.1992, σ. 7 έως 50) και αφορά στο δίκτυο **Natura 2000** και προβλέπει την υποχρέωση κατάθεσης Εθνικού Καταλόγου Οικοτόπων. Ο Ελληνικός Εθνικός κατάλογος διαμορφώνεται σε 234 περιοχές Κοινοτικού Ενδιαφέροντος (SCI) και 52 Περιοχές για την Προστασία της Ορνιθοπανίδας (SPA).

Στο Δίκτυο "Natura 2000" εντάχθηκε συνολικά έκταση 27.077.680 στρεμμάτων με το ποσοστό των χερσαίων εκτάσεων και εσωτερικών υδάτων να φτάνει στο 16,2% της συνολικής έκτασης της χώρας.

Για την προστασία των σημαντικών βιοτόπων και των σπάνιων ειδών υπάρχουν θεσμικές δεσμεύσεις που αναφέρονται σε:

1. Υφιστάμενες δεσμεύσεις χερσαίων εκτάσεων και εσωτερικών υδάτων έκτασης 18.275.000 στρεμμάτων και αφορούν σε:

* 11 Περιοχές Σύμβασης Ραμσάρ
* 10 Εθνικούς Δρυμούς
* 19 Αισθητικά δάση
* 51 Διατηρητέα μνημεία της φύσης
* 15 Ειδικές Ζώνες Προστασίας (Ζ.Ε.Π αγγλικά: Special Protection Areas - SPA)
* 87 Ορεινούς όγκους με υψόμετρο άνω των 900 μέτρων, εξαιρουμένων των Εθνικών δρυμών και Αισθητικών Δασών
* 14 Περιοχές Προστασίας Άγριων Πτηνών (S.P.A.), εξαιρουμένων των ορεινών όγκων, Ramsar και Εθνικών Δρυμών

2. Υφιστάμενες Δεσμεύσεις Θαλάσσιων Εκτάσεων, 1.100.000 στρεμμάτων που αφορούν στα:

* Θαλάσσια έκταση Κόλπου Λαγανά Ζακύνθου
* Θαλάσσιο Πάρκο Σποράδων

3. Άλλες Δεσμεύσεις, κυρίως χερσαίων εκτάσεων, έκτασης 5.000.000 στρεμμάτων που εντάσσονται μερικώς στο δίκτυο "NATURA 2000" :

* Αρχαιολογικούς χώρους
* Τοπία Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλλους
* 615 Καταφύγια Θηραμάτων
* 7 Ελεγχόμενες κυνηγετικές περιοχές

Η Οδηγία 92/43/ΕΚ εναρμονίστηκε στο ελληνικό Δίκαιο με την Κοινή Υπουργική Απόφαση 33318/3028/11-12-98 (ΦΕΚ 1289/Β/28-12-98)

Δείτε επίσης
------------

* Σύμβαση Ραμσάρ
* Οδηγία για τα πουλιά (79/409/ΕΟΚ)
* Φύση 2000

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το πλήρες κείμενο της Οδηγίας
* Χάρτης με τις προστατευόμενες περιοχές Natura της οδηγίας 92/43
* Χάρτης με υπόβαθρα τις δορυφορικές εικόνες του Google για τις περιοχές για τα πουλιά (SPA.)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 219193917
* LCCN: n2007004261
* GND: 4511409-2

 |

 |
H **Αγία Αγνή** είναι Αγία της Ορθόδοξης και της Καθολικής Εκκλησίας. Η μνήμη της εορτάζεται στις 21 Ιανουαρίου.

Βίος
----

Η Αγία Αγνή γεννήθηκε στο Σαλέρνο της Ρώμης κατά τον 3ο αιώνα. Οι γονείς της ήταν ευσεβείς χριστιανοί και την ανέθρεψαν σύμφωνα με τις χριστιανικές αρχές. Η Αγνή επιθυμούσε να αφιερώσει την ζωή της στον Χριστό, και αρνιόταν οποιονδήποτε πιθανό μνηστήρα.

Η Αγνή από νεαρή ηλικία μάθαινε στις φίλες της για τον Χριστό και τους έλεγε να μην προσκυνούν μόνο εκείνον. Ωστόσο, κατηγορήθηκε σε κάποιον άρχοντα και συνελήφθη. Παρ' όλες τις προσπάθειες του άρχοντα, αρνήθηκε να εγκαταλείψει τον Χριστό και να προσκυνήσει τα είδωλα. Τότε εκείνος, διέταξε τον δημόσιο εξευτελισμό της, να περπατήσει ημίγυμνη στους δρόμους της πόλης και στη συνέχεια να μεταφερθεί σε πορνείο. Εκεί, όμως, όσοι προσπάθησαν να την ατιμάσουν, τυφλώθηκαν, έτσι οδηγήθηκε έξω από το πορνείο.

Ο γιος του άρχοντα, που επίσης προσπάθησε να την ατιμάσει, πέθανε επί τόπου. Μετά όμως από την προσευχή της Αγίας, αναστήθηκε. Βλέποντας το θαύμα, 160 άνθρωποι έγιναν χριστιανοί.

Κατόπιν αιτήματος παγανιστικών ιερέων, αποφασίστηκε η εκτέλεση της Αγίας δια πυρρός.. Ωστόσο, η φωτιά δεν μπόρεσε να κάψει την Αγία, έτσι αποκεφαλίστηκε. σε ηλικία μόλις δεκατριών ετών Το σώμα της θάφτηκε εκτός Ρώμης.

Η Κάρα της Αγίας Αγνής φυλάσσεται στον ρωμαιοκαθολικό Ναό της Αγίας Αγνής «ἐκτός τῶν Τειχῶν» Ρώμης.

Υμνογραφία
----------

Απολυτίκιο 

Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

Φερωνύμως ἁγνείας ὤφθης κειμήλιον, καὶ ἀνδρικῶς ἠγωνίσω ὑπὲρ τῆς δόξης Χριστοῦ, καλλιπάρθενε σεμνὴ Ἁγνὴ πανεύφημε· ὡς γὰρ θυσία καθαρά, προσενήνεξαι αὐτῷ, τελέσασα τὸν ἀγῶνα, διὰ πυρὸς Ἀθληφόρε, καὶ τοῦ ἐχθροῦ τὴν πλάνην ἔφλεξας.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑
8. ↑
9. ↑
10. ↑
11. ↑
12. ↑
13. ↑
14. ↑
15. ↑
16. ↑
17. ↑
18. ↑
19. ↑
20. ↑
21. ↑
22. ↑
23. ↑
24. ↑
25. ↑
26. ↑
27. ↑
28. ↑  «Εορτολόγιο | Εκκλησιαστική γιορτή σήμερα 21 Ιανουαρίου – Αγία Αγνή | orthodoxia.online». 21 Ιανουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2022.
29. ↑  «Εορτολόγιο | Εκκλησιαστική γιορτή σήμερα 21 Ιανουαρίου – Αγία Αγνή | orthodoxia.online». 21 Ιανουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2022.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 172455828
* LCCN: n83027222
* ISNI: 0000 0001 2261 5821
* GND: 114430704X
* SUDOC: 149384998
* BIBSYS: 99009974
* ULAN: 500372625
* NKC: jo2015885080
* BNE: XX955977

 |

 |
Η **Αγγλικανική Εκκλησία της Αυστραλίας** είναι μέλος της εκκλησιαστικής Αγγλικανικής Κοινωνίας και είναι το πολυπληθέστερο δόγμα στην Αυστραλία μετά την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Μέχρι το 1981 ονομαζόταν *Εκκλησία της Αγγλίας στην Αυστραλία και την Τασμανία*.

Ιστορικό
--------

Όταν το 1787 ήρθαν στην Αυστραλία τα πρώτα πλοία με κατάδικους, ο αιδεσιμότατος Ρίτσαρντ Τζόνσον ήταν ο επίσημος ιερέας των ναυτών και των καταδίκων οι οποίοι αποτέλεσαν τους πρώτους αποίκους της Νέας Νότιας Ουαλίας. Το 1825 εκλέγεται ο πρώτος αρχιδιάκονος Αυστραλίας υπό τη δικαιοδοσία του επισκόπου Καλκούτας. Το 1836 εκλέγεται ο πρώτος επίσκοπος Αυστραλίας, ενώ το 1842 ιδρύεται η επισκοπή Τασμανίας. Το 1847 η Αυστραλία χωρίζεται σε 4 επισκοπές: (Σίδνεϊ, Μελβούρνη, Νιουκάστλ και Αδελαΐδα). Τα επόμενα 80 χρόνια οι επισκοπές ανήλθαν σε 25.

Τον Ιανουάριο του 1962 η Αγγλικανική Εκκλησία Αυστραλίας κηρύχτηκε αυτοκέφαλη και απέκτησε δικό της αρχιεπίσκοπο. Σήμερα η Αυστραλία έχει 23 Αγγλικανικές επισκοπές που περιέρχονται σε 5 επαρχίες, χωρίς να συνυπολογίζεται η Τασμανία.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2006, στην Αυστραλία κατοικούν 3.718.241 Αγγλικανοί, οι οποίοι αντιστοιχούν στο 18.7% του συνολικού πληθυσμού.

Επαρχίες και Επισκοπές
----------------------

* Επαρχία Νέας Νότιας Ουαλίας (κυριότερες επισκοπές: Αρμιντέιλ , Μπάθουρστ, Καμπέρας)
* Επαρχία Κουίνσλαντ (κυριότερες επισκοπές: Μπρίσμπεϊν, Βόρεια Επικράτεια)
* Επαρχία Νότιας Αυστραλίας (κυριότερες επισκοπές: Αδελαΐδα )
* Επαρχία Βικτόριας (κυριότερες επισκοπές: Μελβούρνης)
* Επαρχία Δυτικής Αυστραλίας (κυριότερες επισκοπές: Περθ)
* Επαρχία Τασμανίας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη σελίδα της Αγγλικανικής Εκκλησίας της Αυστραλίας

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 128455544
* LCCN: n83182909
* ISNI: 0000 0000 8837 0583

 |

 |
*Για το μύλο που αναφέρεται στο λήμμα, δείτε Ιστορικός μύλος του Σανσουσί*
Ο **Μυλωνάς του Πότσνταμ**, γνωστότερος παλαιότερα στην ελληνική βιβλιογραφία ως ο ***Μυλωθρός του Πότσδαμ***, είναι ένα μη πραγματικό περιστατικό που κομίζεται ως απτό και πειστικό παράδειγμα προκειμένου να καταδειχθεί η υπεροχή της δικαστικής εξουσίας έναντι της εκτελεστικής, σε μια Πολιτεία δικαίου.

Θρύλος
------

Κύριο λήμμα: Ιστορικός μύλος του Σανσουσί#Θρύλος
Στην Πρωσία του 18ου αιώνα, κοντά στο Πότσδαμ, ο Βασιλιάς Φρειδερίκος ο Μέγας είχε δίπλα στα θερινά του ανάκτορα έναν ανεμόμυλο που έκανε θόρυβο και διατάρασσε τη γαλήνη του. Έτσι, ο Φρειδερίκος κάλεσε τον μυλωνά και απαίτησε να του πουλήσει τον ανεμόμυλό του. Όταν αυτός αρνήθηκε, ο βασιλιάς του απάντησε ότι μπορεί να πάρει έτσι κι αλλιώς το μύλο χωρίς να τον πληρώσει. Η απάντηση του μυλωνά, όπως έμεινε παροιμιώδης, αφαιρετικά, ήταν: «**Ναι, αλλά υπάρχουν δικαστές στο Βερολίνο**».. Στην πραγματικότητα, ο μύλος άρεσε στον βασιλιά ο οποίος θεωρούσε ότι πρόσθετε έναν αγροτικό χαρακτήρα στο ανάκτορο. Ο θρύλος δημοσιεύτηκε το 1787, και αποτελεί "προϊόν" μιας πραγματικής δικαστικής διαμάχης μεταξύ του ιδιοκτήτη του μύλου και του βασιλιά, και μιας άλλης άσχετης με αυτήν υπόθεση πάλι για μύλο, στην οποία είχε παρέμβη ο Φρειδερίκος

Παραπομπές
----------

1. ↑  Theresa M. Ganter, Searching for a New German Identity: Heiner Müller and the Geschichtsdrama, σελ. 133
2. ↑  E. H. Kessler,D. J. Wong-MingJi, Cultural Mythology and Global Leadership, σελ. 131
3. ↑  Μιχαήλ Στασινόπουλος, Διοικητικό Δίκαιο, σ. 4, 1964
4. ↑  Πρακτικά της Βουλής των Ελλήνων, Ε, Σύνοδος: Α' , Συνεδρίαση: ΜΘ' 02/10/1989
5. ↑  Historische Windmühle, Potsdam, Germany
Ο **Γκωτιέ ντε Ροζιέρ** , (Gauthier de Rosières) το όνομα εξελληνίστηκε σε **Γιλτιάρης ή Γαρτιέρης ντε Ροζήερες ή Ροζιέρης**. Ήταν Γάλλος ιππότης και σταυροφόρος , βαρώνος της Άκοβας στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας. Η οικογενειά του ήταν κύριοι της περιοχής *Franche-Comté* στη Γαλλία, μέλη της οικογενειά του ήταν κόμητες του Τουρίνου. 

Είχε πάρει μέρος στη Δ΄ Σταυροφορία και στην πολιορκία και πτώση της Κωνσταντινούπολης στον φράγκικο σταυροφορικό στρατό. Αναφέρεται ότι ο Γκιωτιέ ήταν αυτός που κατά τη λεηλασία της πόλης έκλεψε τη κάρα του Άγιου Ακίνδυνου και την μετέφερε στη Γαλλία.

Σύμφωνα με το χρονικό του Μορέως όταν ο Γουλιέλμος Σαμπλίτης μετά την κατάκτηση της Πελοποννήσου το 1209 τη χώρισε σε φέουδα, τους πιο πιστούς ιππότες του του έδωσε βαρωνίες και στους υπόλοιπους τιμάρια. Στον Γκωτιέ ντε Ροζιέρ έδωσε στην περιοχή της Αρκαδίας κυρίως 24 τιμάρια. Μάλιστα ήταν πρώτος ιππότης που του έδωσε βαρωνία με τιμάρια.

> Ὁ πρῶτος ὅπου ἔγραφεν ἦτο ὁ μισὶρ Γαρτιέρης,  
> ντὲ Ροζήερες ἦτον τὸ ἐπίκλην του, οὕτως τὸν ὠνομάζαν·  
> εἶχεν εἰκοσιτέσσαρα καβαλλαρίων τὰ φίε,  
> στὴν Μεσαρέαν τοῦ ἐδόθησαν· κάστρον ἐποῖκε ἐκεῖσε,  
> κι ὠνόμασε τὴν Ἄκοβαν· οὕτως τὴν ὀνομάζουν.
> 
> 

Ο Ροζιέρ έχτισε κάστρο, Ματαγκριφόν (Mata-Grifon) το ονόμασε και σήμερα είναι γνωστό σαν Κάστρο της Άκοβας. Ήταν παντρεμένος με άγνώστου ονόματος γυναίκα και απέκτησε μαζί της γιο που τον ονόμασε επίσης Γκωτιέ που ήταν κληρονόμος και διάδοχος του στη βαρωνία.

Πηγές
-----

* Το Χρονικόν του Μωρέως
* Chroniques greco-romanes/ par Charles Hopf. -- Berlin : Weidmann, 1873.
* Latin Lordships in Greece, ανακτήθηκε 4 Μαρτίου 2013
* Juan Fernández de Heredia, Alfred Morel -Fatio, Libro de los fechos et conquistas del principado de la Morea compilado por comandamiento de Don, Imprimerie Jules -Guillaume Fick 1885, (Αραγωνικό Χρονικό)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Η Γορτυνία / Υπό Τάκη Χ. Κανδηλώρου, Εν Πάτραις: Τυπογραφείον Ανδρέου Β. Πασχά, 1898
3. ↑  Histoire de L'Ordre du Temple, Gauthier de Rosières
**Γραφεία Καιρού** ονομάζονται ειδικά γραφεία (χώροι) που βρίσκονται στους αερολιμένες και στους σημαντικότερους λιμένες μιας χώρας. Κύρια αποστολή τους είναι να εκδίδουν δελτία καιρού, να κάνουν πρόγνωση του καιρού και να δίνουν λεπτομερείς οδηγίες και πληροφορίες στους πιλότους και πλοιάρχους για τις καιρικές συνθήκες που επίκειται να συναντήσουν στη διάρκεια των δρομολογίων τους.
Οι πιλότοι με την σειρά τους ανάλογα των καιρικών προβλέψεων, υπολογίζουν αν θα χρειαστεί να κάνουν αλλαγές πορείας, ρυθμίζουν την ποσότητα καυσίμων που θα χρειαστούν καθώς και το ανάλογο βάρος των εμπορευμάτων που θα μεταφέρουν με το αεροσκάφος. Όμως και αυτοί φθάνοντας στον προορισμό τους παρέχουν στον υπεύθυνο μετεωρολόγο του Γραφείου Καιρού κάθε σχετική πληροφορία για τον καιρό που συνάντησαν στο ταξίδι τους.

Με αυτόν τον τρόπο οι μετεωρολόγοι των κεντρικών εθνικών Υπηρεσιών διασταυρώνουν τις πληροφορίες αυτές από τα Γραφεία Καιρού με εκείνες των Μετεωρολογικών σταθμών και με τις δικές τους παρατηρήσεις, σε συνεργασία ξένων αντίστοιχων Υπηρεσιών, και συντάσσουν το "Δελτίο Καιρού".  
 
Καθίσταται βέβαια φανερό πως τα Γραφεία Καιρού προκειμένου ν΄ ανταποκριθούν στη σπουδαία αποστολή τους λειτουργούν επί 24ώρου βάσης όλες τις ημέρες του χρόνου χωρίς αργίες και των οποίων το προσωπικό εναλλάσσεται ανά 8ωρο.

Επικεφαλής του ειδικευμένου προσωπικού αυτών των Γραφείων είναι έμπειροι μετεωρολόγοι - προγνώστες, όπως αποκαλούνται. Η εργασία τους είναι εντατική και επίπονη όπως και οι ευθύνες για την ασφάλεια πτήσεων καθώς και των ακτοπλοϊκών δρομολογίων, που εξαρτώνται από τις καιρικές συνθήκες μεγάλες.

Είναι γεγονός πως σ΄ ένα επισκέπτη σε Γραφείο Καιρού αεροδρομίου δίκαια θα του δημιουργηθεί η εντύπωση πως βρίσκεται σε επιτελικό γραφείο (αίθουσα) πολεμικών επιχειρήσεων και μάλιστα στο στάδιο των κρίσιμων μαχών της D-Day, που συμβαίνουν σε κάποιο μέτωπο. Ο εκκωφαντικός θόρυβος των αεροσκαφών, συμπληρούμενος με εκείνον των τηλετύπων, ιδιαίτερα κατά την εκπομπή και λήψη των κωδικοποιημένων μετεωρολογικών τηλεγραφημάτων με την συνέχεια αποκωδικοποίησή τους, που αν και σήμερα κάπως έχει ελαττωθεί με τα φαξ, η σύνταξη των χαρτών καιρού, την τοποθέτηση των στοιχείων επ' αυτών από τις ηλεκτρονικές σήμερα συσκευές «Plotter», οι ρίψεις ραδιοβολίδων, οι αναλύσεις που ακολουθούν, που δεν υστερούν από εκείνες των επιτελείων, μέχρι και να συμπληρωθούν οι παρατηρήσεις επί χαρτών καιρού επιφανείας και χαρτών καιρού ανώτερης ατμόσφαιρας προκειμένου τελικά να συνταχθεί ο (μετεωρολογικός χάρτης) και οι συνεχείς επισκέψεις των πιλότων διαφόρων εθνικοτήτων για ενημέρωση, κάνουν τον επισκέπτη να παρακολουθεί με δέος.

Και όμως η συνεχής επίπονη και ποικιλόμορφη αυτή εργασία των Γραφείων Καιρού αποσκοπεί στο να εξασφαλίσει πρώτα την ζωή και ύστερα την άνεση χιλάδων επιβατών που ταξιδεύουν σήμερα σε τόσο έντονο ρυθμό τόσο εντός μιας Χώρας όσο και από Χώρα σε Χώρα. Για να γίνει δε περισσότερο γνωστή η πολύτιμη αυτή προσφορά των Γραφείων Καιρού ο W.M.O. όρισε κάθε χρόνο η 23 Μαρτίου να εορτάζεται παγκοσμίως η **Ημέρα της Μετεωρολογίας**.
Ο **Γκυ Α΄**, γαλλ. Guy I (απεβ. μετά το 986) από τον Οίκο των Καρολιδών ήταν κόμης του Σουασόν.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο έκτος γιος του Ερβέρτου Β΄ κόμη του Βερμαντουά, Μω, Σουασόν και της Αδέλας, κόρης του Ροβέρτου Α΄ Ροβερτιδών της Γαλλίας. Το 943 απεβίωσε ο πατέρας του και οι έξι γιοί του μοιράστηκαν τις κτήσεις του: ο Γκυ Α΄ έλαβε το Σουασόν.

Υπάρχει η εκδοχή ότι ο Γκυ Α΄ είναι γιος τού Αδαλβέρτου Α΄, δηλ. εγγονός τού Ερβέρτου Β΄, αλλά ο Αδαβέρτος Α΄ δεν αναφέρεται ως κόμης του Σουασόν, πουθενά.

Το όνομά του εμφανίζεται σε ένα καταστατικό όπου ο Λοθάριος Καρολιδών της Δυτικής Φραγκίας επιβεβαιώνει προνόμια της μονής του Σαιν-Τιερύ, κοντά στο Ρενς. Ο Λοθάριος αφιέρωσε τη μονή του Σαιν-Ελουά ντε Νογιόν στη μνήμη του Λιούντολφ του Βερμαντουά επισκόπου του Νογιόν (ήταν ανιψιός του Γκυ Α΄). Ο ίδιος ο Γκυ Α΄ ίδρυσε το αββαείο του Σαιν-Καντέν κοντά στο Περόν. Επισκέφθηκε τη Ρώμη περί το 985. Δεν είχε άρρεν τέκνο και τον διαδέχθηκε η κόρη του Αντελίζα.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Αντελίζα, κόρη του Γκίζελμπερτ κόμη και είχε τέκνο:

* Αντελίζα κόμισσα του Σουασόν, παντρεύτηκε τον Νοσέρ Α΄ κόμη του Μπαρ-συρ-Ωμπ. Γιος τους ήταν ο
	+ Ρενώ Α΄ Μπαρ-συρ-Ωμπ, κόμης του Σουασόν. Αυτόν τον διαδέχθηκαν τα δύο τέκνα του:
		- Γκυ Β΄ Μπαρ-συρ-Ωμπ, κόμης του Σουασόν.
		- Αδελαΐδα Μπαρ-συρ-Ωμπ, κόμισσα του Σουασόν.

Αναφορές
--------

1. ↑  «COMTES de SOISSONS». *Comtes de Soissons*.
2. ↑  Moriarty, George A. (1985). *The Plantagenet Ancestry of King Edward III and Queen Philippa*. Salt Lake City: Mormon Pioneer Genealogy Society.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Dormay, C. Histoire de la ville de Soissons et de ses rois, ducs, comtes et gouverneurs, Soissons, 1664



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Guy I, Count of Soissons  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Οδηγία για διασυνοριακή παροχή υπηρεσιών της Ε.Ε.** αποτελεί οικεία νομοθεσία της Ε.Ε. που εκδόθηκε στις 12 Δεκεμβρίου του 2006 και αφορά τη διασυνοριακή παροχή υπηρεσιών εντός της Ε.Ε. από όλες τις χώρες μέλη. Η δε πλήρης εφαρμογή της ξεκινάει απ΄ όλες τις χώρες μέλη ταυτόχρονα στις 28 Δεκεμβρίου του 2009.

Επιδίωξη
--------

Στόχος της οδηγίας αυτής είναι:  
 
α) Η απλούστευση και ταχεία διοικητική διευκόλυνση των επιχειρήσεων εκείνων που παρέχουν ή χρησιμοποιούν παροχή υπηρεσιών μέσα στην Ε.Ε. με ταυτόχρονη εξάλειψη οποιονδήποτε (εθνικών) νομικών και διοικητικών εμποδίων τόσο στην ίδρυση και εγκατάσταση όσο και στη διασυνοριακή ανάπτυξή τους.

β) Η δημιουργία "κέντρων ενιαίας εξυπηρέτησης" μέσα από τα οποία θα μπορούν ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις και φυσικά πρόσωπα να διεκπεραιώνουν τις αναγκαίες διοικητικές διαδικασίες.

γ) Συνεργασία κρατικών υπηρεσιών των χωρών μελών για ενιαίο τύπο διαδικασίας και αποφυγής των πολλαπλών ελέγχων των επιχειρήσεων.

Προβλεπόμενα οφέλη
------------------

Τα οφέλη που προβλέπονται από την πλήρη εφαρμογή της παραπάνω οδηγίας συνοψίζονται στ΄ ακόλουθα:

1. Απλούστευση ίδρυσης και λειτουργίας επιχείρησης παροχής υπηρεσιών εντός των κρατών μελών και της Ε.Ε. γενικότερα.
2. Ταχύτατη ενημέρωση αφενός, αλλά και διεκπεραίωση αφετέρου, των απαραιτήτων διοικητικών διαδικασιών από ένα μόνο σημείο σε κάθε χώρα μέλος της Ε.Ε. (κέντρο εξυπηρέτησης). Δηλαδή χωρίς ν΄ απαιτείται μετακίνηση οι ενδιαφερόμενοι π.χ. Ισπανοί θα ενημερώνονται άμεσα για όλα τα απαραίτητα της επέκτασης των δραστηριοτήτων τους στην Ολλανδία, ή Βουλγαρία κ.λπ.).
3. Η απόκτηση εύκολης πρόσβασης σε ευρύτατο φάσμα υπηρεσιών για κάποια επιχείρηση υφιστάμενη ή νέα που επιθυμεί την επέκτασή της εντός της Ε.Ε..

Καλυπτόμενοι τομείς
-------------------

Η οδηγία αυτή καλύπτει ένα ευρύτατο φάσμα επιχειρηματικών δραστηριοτήτων στον τομέα της παροχής υπηρεσιών μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται διανομές ειδών χονδρικού και λιανικού εμπορίου, βιοτεχνικές και οικοδομικές εργασίες, ελεύθερα επαγγέλματα, υπηρεσίες διαφημίσεων, τουριστικά γραφεία, γραφεία ξεναγών, κτηματομεσιτικά, ξενοδοχεία, εστιατόρια, οικιακές υπηρεσίες (καθαρισμού, φροντίδας παιδιών κ.λπ.), καθώς και ιδιωτικά πανεπιστήμια, σχολές, κ.λπ.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ευρωπαϊκή Ένωση | Πύλη Ευρωπαϊκή Ένωση |

* - Δικτυακός τόπος οδηγίας
* - Πύλη κέντρων ενιαίας εξυπηρέτησης
Οι **Αγροτικές Συνεταιριστικές Εκδόσεις** (γνωστές με το ακρωνύμιο **ΑΣΕ**) Α.Ε. με έμβλημα έναν χαρταετό, είναι μια εκδοτική εταιρεία με έδρα τη Θεσσαλονίκη.

Ιστορία
-------

Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1946 στη Θεσσαλονίκη.

### *Διαβάζω και μαθαίνω*

Έχει εκδώσει πολλά βιβλία, με γνωστότερα αυτά της σειράς *Διαβάζω και μαθαίνω*, τα οποία έγραψε ο Αμερικανός συγγραφέας Λέοναρντ Σίλεϊ. Αυτή ήταν σειρά 12 μικρών βιβλίων με μορφή περιοδικού, και χωρίζονταν σε 3 ενότητες που η καθεμία περιλάμβανε 4 βιβλία. Ας δούμε αναλυτικά τη λίστα των βιβλίων της σειράς:

* Ενότητα 1
	+ Η αποδημία
	+ Ο άνθρωπος στο Φεγγάρι
	+ Τα δελφίνια
	+ Πιλότοι δοκιμαστές
* Ενότητα 2
	+ Ρολόγια
	+ Διασχίζοντας τον Ωκεανό
	+ Βατραχάνθρωποι
	+ Ο καιρός

* Ενότητα 3
	+ Μηνύματα
	+ Σεισμοί και ηφαίστεια
	+ Κοιτάζοντας τον Ουρανό
	+ Εκπομπές

Αυτή η σειρά εκδόθηκε το 1973.

### Δες πώς γίνεται

Επίσης σχεδόν την ίδια εποχή, ξεκίνησε να εκδίδεται και η σειρά *Δες πώς γίνεται*, που κι αυτή αποτελούνταν από 12 μικρά βιβλία με μορφή περιοδικού και χωριζότανσε 2 ενότητες που η καθεμία περιλάμβανε 6 βιβλία. Η λίστα βιβλίων αυτής της σειράς έχει ως εξής:

* Ενότητα 1
	+ Η γυάλινη κανάτα
	+ Το φλιτζάνι και το πιατάκι
	+ Το πιρούνι και το μαχαίρι
	+ Η σοκολάτα
	+ Το πρόγραμμα της τηλεόρασης
	+ Ο αυτοκινητόδρομος
* Ενότητα 2
	+ Το ψωμί
	+ Το πλοίο
	+ Το αυτοκίνητο
	+ Το βιβλίο
	+ Το σπίτι
	+ Το φόρεμα.

### Εξερευνητής

Το 1979 εκδόθηκε μια ακόμα σειρά βιβλίων με τίτλο *Εξερευνητής*, η οποία περιλάμβανε 12 μικρά βιβλία τετράγωνου σχήματος. Η λίστα των βιβλίων αυτής της σειράς έχει ως εξής:

* Η ζωή στις ακτές
* Η ζωή στις λίμνες και τα ποτάμια
* Μουσικά όργανα
* Οι πρώτοι άνθρωποι
* Πανοπλίες
* Προϊστορικά ζώα
* Πύραυλοι και διαστημικά ταξίδια
* Τα πρώτα αεροσκάφη
* Τα αιλουροειδή
* Το πολεμικά πλοία
* Φορτηγά, λεωφορεία και τραμ
* Φωτογραφία και φιλμ.

Σήμερα καμία απ' αυτές τις τρεις σειρές βιβλίων δεν εκδίδεται. Στις 21 Οκτωβρίου 1983, εγκαινιάστηκε και ξεκίνησε να λειτουργεί το παράρτημα της εταιρείας στην Αθήνα.

Παραπομπές
----------
Ο **Γρατιόσος** (ιταλικά : *Grazioso*, λατινικά :  *Gratiosus*), (απεβίωσε το 646 πιθανότατα στη Νάπολη), ήταν επίσκοπος της Νεαπόλεως από το 639 έως το 646.

Βιογραφία
---------

Η κύρια ιστορική πηγή για τον Γρατιόσο είναι το πρώτο μέρος των «Πράξεων των Ναπολιαντών Επισκόπων» που γράφτηκε στις αρχές του 8ου-9ου αιώνα από ανώνυμο συγγραφέα. Επίσης τον αναφέρουν ο Ιωάννης ο διάκονος στο *χρονικό* του και στον κατάλογο των επισκόπων της Νάπολης που παραθέτει, με τα εξής *Gratiosus Episcopus sedit annos VII.* .

Δεν υπάρχουν πληροφορίες για την καταγωγή και την πρώιμη ζωή του Γρατιόσου. Ανέβηκε στην επισκοπική έδρα της Νεάπολης μετά το θάνατο του Καισάριου το 639 όταν ήταν πάπας ο Ονώριος Α΄. Ο Γκρατιόσος κυβέρνησε την επισκοπή της Νεάπολης για επτά χρόνια και σε αυτό το διάστημα δεν διασώθηκε να διέπραξε σημαντικές πράξεις. Πέθανε το 646. Διάδοχός του ως επίσκοπος ήταν ο Ευσέβιος. 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΚαισάριος | **Επίσκοπος Νάπολης**635-639 | ΔιάδοχοςΕυσέβιος |

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Cronotassi dei Vescovi, Chiesa di Napoli
2. 1 2  Francesco Ceva Grimaldi (marchesi di Pietracatella.), Memorie storiche della città di Napoli
3. ↑  Деяния неаполитанских епископов (глава 27).
4. ↑  Luigi Parascandolo, Memorie storiche-critiche-diplomatiche della chiesa di Napoli, Τόμοι 1-2, σελ. 140
5. ↑  Zigarelli D. M. Biografie dei vescovi e arcivescovi della Chiesa di Napoli, Napoli, Stabilimento tipografico di G. Gioja, 1861, page 23
Τα θιβετιανά σύμφωνα στη γραφή Ουμέ (επισημάνετε αυτά με το κάθετο σημάδι τσεγκ)
Το **Ουμέ** (Θιβετιανά: དབུ་མེད་, Γουίλι: *dbu-med*, οι παραλλαγές στην ορθογραφία περιλαμβάνουν τις *ούμε, ου-με*) είναι ένα ημιεπίσημο στυλ γραφής του θιβετιανού αλφάβητου. Άλλες μορφές γραφής περιλαμβάνουν τη γραφή Ουτσέν (Θιβετιανά: དབུ་ཅན་, Γουίλι: *dbu-can*) και το καθημερινό, χειρόγραφο καλλιγραφικό στυλ "γκρουγκ γιγκ" (Θιβετιανά: རྒྱུག་ཡིག་, Γουίλι: *gyug-yig*). Το όνομα ουμέ σημαίνει "ακέφαλο" και είναι το στυλ του αλφαβήτου που χρησιμοποιείται για την καλλιγραφία και τη στενογραφία. Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του ουμέ σε σύγκριση με το ουτσέν είναι η απουσία της οριζόντιας γραμμής στην κορυφή των γραμμάτων. Μεταξύ των συλλαβών, το τσεγκ (་) συχνά εμφανίζεται ως κάθετο κτύπημα. Υπάρχουν δύο κύρια είδη στη γραφή του ουμέ:

* **Ζουζά** (Θιβετιανά: འབྲུ་ཙ་, Γουίλι: *'bru-tsa*), που χρησιμοποιείται για τη συγγραφή εγγράφων.
* **Μπέτσουγκ** (Θιβετιανά: དཔེ་ཚུགས་, Γουίλι: *dpe-tshugs*), που χρησιμοποιείται για γραφή γλυπτών.

Υπάρχει επίσης η τετράγωνη, τυπογραφική μορφή του θιβετιανού αλφαβήτου, που περιλαμβάνει μια οριζόντια γραμμή επικεφαλής των γραμμάτων και αναφέρεται ως *ουτσέν* (Θιβετιανά: དབུ་ཅན་, Γουίλι: *dbu-can*, "με το κεφάλι").

Δείτε επίσης
------------

* Θιβετιανό αλφάβητο
* Γραφή Ουτσέν
* Θιβετιανή καλλιγραφία