recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Μέρμερος** είναι γνωστός ένας γιος του Ιάσονα και της Μήδειας, αδελφός του Φέρητος. Σύμφωνα με άλλη παράδοση, η Μήδεια είχε επτά γιους και επτά κόρες. Σε κάθε περίπτωση, η Μήδεια σκότωσε το Μέρμερο μαζί με τα αδέλφια του, παρότι είχαν καταφύγει στο ιερό της Ήρας στην Κόρινθο. Τότε για τιμωρία έπεσε λοιμός στην πόλη, οπότε μετά από χρησμό του μαντείου οι Κορίνθιοι όριζαν κάθε χρόνο 7 νέους και 7 παρθένες από τις καλύτερες οικογένειες για να υπηρετούν τη θεά. Σύμφωνα με τον Παυσανία, μετά τον φόνο του Μερμέρου και του Φέρητα, άρχισαν να πεθαίνουν τα παιδιά των Κορινθίων. Αυτή η συμφορά δε σταμάτησε παρά μόνο όταν με χρησμό καθιέρωσαν ετήσιες θυσίες. Σύμφωνα με τα «Ναυπάκτια Έπη», ο Ιάσονας μετά τον θάνατο του Πελία πήγε στην Κέρκυρα, όπου ο μεγαλύτερος γιος του, ο Μέρμερος, σκοτώθηκε από μια λέαινα. Στην *Οδύσσεια* ο Μέρμερος αναφέρεται ως βασιλιάς της Εφύρας στη Θεσπρωτία και πατέρας του Ίλου, ενώ σε άλλες πηγές μυθολογείται ως γιος του Φέρητος.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
Ο **Μανδράβουλος** ήταν ένας κάτοικος της αρχαίας Σάμου, ο οποίος έγινε περιώνυμος στην Αρχαία Ελλάδα από το εξής γεγονός:

Κάποτε ανακάλυψε έναν μεγάλο θησαυρό και θέλησε να ευχαριστήσει τη θεά Ήρα, πολιούχο της Σάμου (αλλού αναφέρεται ο Δίας και αλλού ο Απόλλωνας), για την τύχη του και τα πλούτη του. Τον πρώτο χρόνο της αφιέρωσε ένα χρυσό ομοίωμα προβάτου, τον δεύτερο ένα αργυρό και τον τρίτο ένα χάλκινο. Από αυτήν την ιστορία προήλθε η παροιμιώδης φράση των αρχαίων Ελλήνων:

> επί Μανδραβούλου χωρεί το πράγμα,
> 
> 
> 

όταν θέλει κανείς να μιλήσει για μια υπόθεση που παίρνει κακή εξέλιξη..

Παραπομπές
----------

1. ↑  Luciani Samosatenis opera graece et Latine Lucien de Samosate, Hemsterhuis In libraria Weidmannia, 1822, σελ. 373
2. ↑  Commentators and Commentaries on Aristotle's Sophistici Elenchi: A Study of Post-Aristotelian Ancient and Medieval Writings on Fallacies, Volume 1, Sten Ebbesen Brill Archive, 1981, σελ. 102
3. ↑  Λουκιανός, Περί των επί μισθώ συνόντων (συναναστρεφομένων) § 21. 13-16 «...καθ΄εκάστην την ημέραν αποσμικρυνόμενον και εις τουπίσω αναποδίζον»
4. ↑  Γιάννης Λάμψας, Λεξικό του αρχαίου κόσμου, τόμ. Γ΄ σ. 478 ISBN 960-666-934-3
5. ↑  βλ. π.χ. Πλάτων ο Κωμικός, 427 π.Χ. απ. 54, I 615 Κ
Ο Ηρακλής (στο κέντρο), δελεάζεται από την Κάκια (στα αριστερά). Γιαν φαν ντεν Χούκε, π. 1640
Η **Κακία** ( Αρχαία Ελληνικά : Κακίαν)  είναι η Ελληνίδα θεότητα της κακίας, της αμαρτίας και του εγκλήματος. Απεικονιζόταν ως ματαιόδοξη, παχουλή και υψηλά καλλωπισμένη γυναίκα. Παρουσιάστηκε ως το αντίθετο της Αρήτης, τη θεά της αριστείας και της αρετής.

Σύμφωνα με τους γνωστικιστές, η Κακία πιστεύεται ότι είναι το παιδί του πρώτου αγγέλου και της Αυθάδειας. Τα αδέρφια της ήταν ο Ζήλο, ο Φθόνος, οι Ερινύες και η Επιθυμία. 

Η Κακία προσπάθησε να πείσει πολλούς ανθρώπους να γίνουν κακοί, αλλά ο πιο διάσημος πειρασμός της ήταν αυτός του Ηρακλή, ένας από τους πιο γνωστούς θεϊκούς ήρωες της ελληνικής μυθολογίας. Του πρόσφερε μια ευχάριστη και εύκολη ζωή, χωρίς κακουχίες, ενώ η Αρετή πρόσφερε μια ένδοξη ζωή αλλά όπου θα χρειαζόταν δουλειά και προσπάθεια.   Ο Ηρακλής είδε τα αληθινά χρώματα της Κακίας. Αποκάλυψε το όνομά της και επομένως το νόημα αυτού στην παρακάτω συνομιλία:

> Θα έχετε τους καρπούς του μόχθου των άλλων, και δεν θα απέχετε από τίποτα που μπορεί να σας αποφέρει κέρδος. Γιατί στους συντρόφους μου δίνω την εξουσία να μαζεύουν πλεονέκτημα όπου θέλουν. "
> 
> 
> Όταν ο Ηρακλής το άκουσε αυτό, ρώτησε: "Κυρία, ποιο είναι το όνομά σου;"
> 
> 
> "Οι φίλοι μου με φωνάζουν Ευτυχία", είπε, "αλλά μεταξύ εκείνων που με μισούν έχω το παρατσούκλι Κακία.
> 
> 
> -Απόσπασμα από Ξενοφών, *Αναμνηστικά* 2. 1. 21 που μιλάει για τον ανταγωνισμό της με την Αρετή για να πείσει τον Ηρακλή με το μέρος της (κακό). 
> 
> 
>

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Kakia Meaning in Bible - New Testament Greek Lexicon - New American Standard». *biblestudytools.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2022.
2. ↑  «Ante-Nicene Fathers, Vol I: IRENÆUS: Chapter XXIX.—Doctrines of various...». *www.sacred-texts.com*. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2022.
3. ↑  «CACIA (Kakia) - Greek Goddess or Spirit of Vice». *www.theoi.com*. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2022.
4. ↑  *The Memorabilia of Xenophon: Book II*. ISBN 0267503490.
Ο **Μένων** (; - 400 π.Χ.) ήταν μαθητής του Γοργία, μέλος του Σωκρατικού κύκλου και ένας από τους στρατηγούς του εκστρατευτικού σώματος του Κύρου του νεότερου εναντίον του αδελφού του Αρταξέρξη Β΄. Αναφέρεται και στον ομώνυμο πλατωνικό διάλογο· ίσως η παρουσία του στην Αθήνα σχετίζεται με το επικείμενο στρατιωτικό εγχείρημα.

Βιογραφία
---------

Η προσωπικότητά του μας είναι γνωστή από το έργο του Ξενοφώντα «Κύρου Ανάβασις». Ο Ξενοφών περιγράφει τον Μένωνα ως φίλαρχο, φιλάργυρο, συκοφάντη και γενικά ως άνθρωπο φαύλο. Ο Πλάτων στο διαλογό του δεν του αποδίδει τέτοια ελαττώματα. Ο μόνος υπαινιγμός τον οποίον κάνει είναι ότι τον αποκαλεί «πατρικό φίλο» του βασιλιά των Περσών. Συμμετείχε στη μάχη στα Κούναξα. Μετά τη μάχη αυτή ο ανταγωνισμός του με τον  Κλέαρχο οδηγησε άμεσα στη σύλληψη των αρχηγών των Ελλήνων με δόλιο τρόπο από τον Πέρση σατράπη Τισσαφέρνη και τον θάνατο του Κλεάρχου. Στάλθηκε αιχμάλωτος στην Περσική αυλή, όπου εκτελέστηκε ύστερα από κράτηση ενός έτους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 23  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Ξενοφών Κύρου Ανάβασις Α,[1.4.17] κ.ε..
3. ↑   Πλάτων, Μένων 70a.
4. ↑  Κύρου Ανάβασις Β, V,27 κ.ε.
Ο **Κάρελ Μπέκεμα** (*Karel Willem Adriaan Beukema toe Water*) Τόκιο, 4 Ιανουαρίου 1878 - Κωνσταντινούπολη, 8 Ιανουαρίου 1908, ήταν Ολλανδός νομικός, διπλωμάτης και πρωταθλητής της αντισφαίρισης.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Δρ. T.W. Beukema και της Ι.Ο. Toewater και έφερε τα επώνυμα και των δύο γονέων του. Σπούδασε νομικά και μετά το τέλος των σπουδών του ακολούθησε τον διπλωματικό κλάδο. Στάλθηκε στην Τουρκία, όπου υπηρέτησε ως πρέσβης της Ολλανδίας από το 1906 έως τον θάνατο του το 1908. Τον Ιανουάριο του 1908 είχε εισαχθεί στο νοσοκομείο λόγω τυφοειδή πυρετού, αλλά κατά την νοσηλεία του έπαθε πνευμονία και απεβίωσε στις 8 Ιανουαρίου σε ηλικία 30 ετών. Η σορός του μεταφέρθηκε στην Ολλανδία και στις 4 Μαρτίου τάφηκε στην Χάγη.

Αθλητική καριέρα
----------------

Ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και την αντισφαίριση, όντας μέλος του συλλόγου *Λόουν τένις κλαμπ Λεϊμόνιανς* της Χάγης. Ήταν πρωταθλητής Κάτω Χωρών στο πρώτο πρωτάθλημα αντισφαίρισης το 1899 στο μονό αλλά και στο διπλό ανδτρών με συμπαίκτη τον αδελφό του Φρέντερικ. Ήταν επίσης πρωταθλητής Ολλανδίας το 1900 και το 1902. 

Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1906 με την ομάδα του *Λόουν τένις Σμύρνης* στην αντισφαίριση. Στο μονό ανδρών αποκλείστηκε στον τρίτο γύρο, ενώ στο διπλό ανδρών με συμπαίκτη τον Χέραρντ Σχέρλερ αποκλείστηκε στον δεύτερο γύρο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Olympics at Sports-Reference.com Αρχειοθετήθηκε 2012-12-14 στο Wayback Machine.*
2. 1 2 3 4  Bio Karel Beukema, Tennismuseum.nl. Αρχειοθετήθηκε 2011-10-09 στο Wayback Machine.
3. ↑  *Ελευθέριου Σκιαδά, 100 χρόνια Όμιλος Αντισφαίρισης Αθηνών 1895-1995, Μικρός Ρωμηός Ε.Π.Ε. ISBN 960-85466-2-1, σελ. 83*
4. ↑   *Bill Mallon, The 1906 Olympic Games: Results for All Competitors in All Events, with ...*

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 290314531
* ISNI: 0000 0003 9559 6611

 |

 |
**Μακαρονησία**
|  |

Η **Μακαρονησία** είναι περιοχή του βορείου Ατλαντικού Ωκεανού, ανοιχτά των ακτών της Ευρώπης και της Αφρικής. Τα νησιά της Μακαρονησίας ανήκουν σε 3 χώρες: Ισπανία, Πορτογαλία και Πράσινο Ακρωτήριο.

Ετυμολογία
----------

Η ονομασία *Μακαρονησία* προέρχεται από τις Νήσους των Μακάρων• κατά την αρχαία ελληνική μυθολογία, νησιά πέρα από τις Ηράκλειες στήλες, στα οποία μετέβαιναν οι ψυχές των ηρώων και άλλων επιφανών ανδρών, μετά τον θάνατό τους.

Αρχιπελάγη
----------

Η Μακαρονησία αποτελείται από 4 αρχιπελάγη:

* Azores Αζόρες (Πορτογαλία Πορτογαλία)
* Μαδέρα Μαδέρα (Πορτογαλία Πορτογαλία)
* Κανάριες Νήσοι Κανάριες Νήσοι (Ισπανία Ισπανία)
* Πράσινο Ακρωτήριο Πράσινο Ακρωτήριο (Πράσινο Ακρωτήριο Πράσινο Ακρωτήριο)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Cape Verde, Country Profile at UCLA African Studies Center
2. ↑  «Canary Islands - Spain». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2016.
3. ↑  «Makavol 2010 Teneguia Workshop» (PDF). Avcan.org. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 25 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Macaronesia στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 316733212
* GND: 4074476-0
* NKC: ge1149175

 |

 |
Χάρτης της αρχαίας ακτογραμής όπου σήμερα ο κόλπος του Αμπουκίρ
Η **Μένουθις** ήταν αρχαία ελληνιστική κώμη της αρχαίας Αιγύπτου κοντά στην Αλεξάνδρεια την Ηράκλειον και την Κάνωπος, στο Δέλτα του Νείλου. Βρισκόταν στον σημερινό Κόλπο του Αμπουκίρ και βυθισμένη σήμερα σε αυτόν. Η πόλη ανήκε στον 3ο νομό της Κάτω Αιγύπτου γνωστή και σαν Γυναικοπολίτη νομό.

Το όνομα της πόλης σύμφωνα με τον Περικλή της Αιγύπτου το οφείλει είτε από την γυναίκα του Κάνωπου τον πλοηγό του στόλου του Μενέλαου, είτε από το Αιγυπτιακό "Μανούτι" όπου αποκαλούσαν οι Αιγύπτιοι την πόλη και σήμαινε ιερός τόπος.

Η Μένουθις καταστράφηκε περίπου τον 8ο αιώνα από δύο τουλάχιστον καταστροφές, πιθανότατα σεισμούς, σύμφωνα με έρευνες. Οι έρευνες έχουν δείξει ότι η πόλη καταστράφηκε από σεισμό και ανοικοδομήθηκε μέχρι τον 8ο αιώνα που καταστράφηκε οριστικά. Οι ίδιες έρευνες δείχνουν ότι η πόλη ήταν χτισμένη σε βαλτώδες έδαφος και συχνά πλημμύριζε από τον Νείλο το οποίο μπορεί να είναι υπεύθυνο για τη βύθιση της. Η θέση της πόλης έχει ανευρεθεί στον κόλπο του Αμπουκίρ και ερευνάται σήμερα. 

Στη Μένουθις υπήρχε ναός και μαντείο της Ίσιδας όπου λατρευόταν η θεά και ήταν σημαντικό θρησκευτικό κέντρο της εποχής. Ερείπια του ναού έχουν σήμερα βρεθεί.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Trismegistos Georef, Menouthis Αρχειοθετήθηκε 2015-11-21 στο Wayback Machine.
2. ↑  «Scientists, archaeologists and historians will unravel the mystery of Egypt's sunken cities». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 4 Μαρτίου 2015.
3. ↑  Αἰγυπτιακα, ἠτοι ἐξιχνιασεις περι γεωγραφιας ἐξ αὐτων των ὀριων της ... Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. σελ. 460, από τα Google Books
4. 1 2 3 4 5 6  «science notes». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 4 Μαρτίου 2015.
Ο **Μάριο Μπόνιτς** (Κροατικά: *Mario Bonić*) γεννήθηκε στις 4 Αυγούστου 1952 στο Ντουμπρόβνικ της Γιουγκοσλαβίας (σήμερα Κροατία) και είναι πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός και επίσης ασχολήθηκε και ως προπονητής ποδοσφαίρου.

Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία από την τοπική ομάδα ΝΚ ΓΟΣΚ Ντουμπρόβνικ, της γεννέτειράς του. Το 1973 αποκτήθηκε από την Ντιναμό Ζάγκρεμπ και το 1980 ήρθε στην Ελλάδα, αρχικά για τον Παναθηναϊκό, από τον οποίο όμως δόθηκε δανεικός στον Απόλλων Αθηνών. Το 1982 αποκτήθηκε από την Παναχαϊκή και το 1983, έπειτα από 3 χρόνια συνολικά επί ελληνικού εδάφους, μετακινήθηκε στην Αυστρία για την Καζίνο Σάλτσμπουργκ (πρώην Αούστρια και νυν Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ), όπου το 1985 τερμάτισε την ποδοσφαιρική σταδιοδρομία του.

Μετά την απόσυρση του από την ενεργό δράση ως ποδοσφαιριστής, ασχολήθηκε ανά διαστήματα ως προπονητής -κυρίως επί ελληνικού εδάφους-, αναλαμβάνοντας προπονητής των Ολυμπιακού Βόλου, Ε.Α.Ρ. Προοδευτικής (1993-94), Εθνικού Πειραιώς, Νίκης Βόλου (2006), Φωστήρας κ.α. ενώ διετέλεσε επίσης προπονητής ακαδημιών και τεχνικός διευθυντής του Παναθηναϊκού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Από την κόλαση του Τορίνου, στη μαγική βραδιά της Αθήνας!!![*νεκρός σύνδεσμος*], greenmood.gr
2. ↑  Αθλητική Ηχώ, 28/07/1982, σελ. 1, 4
3. ↑   Αρχειοθετήθηκε 2006-02-09 στο Wayback Machine. εφημερίδα "ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ"

Πηγές
-----

* Το προφίλ και η ποδοσφαιρική καριέρα του Μάριο Μπόνιτς στο transfermarkt.co.uk
* Η θητεία του Μάριο Μπόνιτς στη Ντιναμό Ζάγκρεμπ, povijest.gnkdinamo.hr Αρχειοθετήθηκε 2020-10-24 στο Wayback Machine.
* Greece 1980/81, rsssf.com
* Greece 1981/82, rsssf.com
* Greece 1982/83, rsssf.com
Ο **Μάριο Χάας** (γεννημένος στις 16 Σεπτεμβρίου 1974) είναι πρώην Αυστριακός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός. Είναι γνωστός για την καριέρα του στην Εθνική Αυστρίας και την Στουρμ Γκρατς.

Συλλογική Καριέρα
-----------------

Ο Χάας εν δράση με την Στουρμ Γκρατς
Γεννημένος στο Γκρατς, ο Χάας πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του αγωνιζόμενος με την τοπική Στουρμ, με εξαίρεση μια σύντομη θητεία στην γαλλική ΡΚ Στρασμπούρ. Επίσης, το 2005 εντάχθηκε στην ΤΖΕΦ Γιουνάιτεντ Ιτσιμπάρα Τσίμπα της ιαπωνικής J-League και πέρασε μια σχετικά επιτυχημένη σεζόν, βοηθώντας την να κατακτήσει το Κύπελλο Γιαμαζάκι Ναμπίσκο (το Λιγκ Καπ Ιαπωνίας), το οποίο και ήταν το πρώτο τρόπαιο στην ιστορία του συλλόγου.

Διεθνής Καριέρα
---------------

Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Αυστρία σε μια φιλική αναμέτρηση τον Απρίλιο του 1998 απέναντι στις ΗΠΑ, ενώ συμμετείχε και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998. Μέτρησε συνολικά 43 συμμετοχές, στη διάρκεια των οποίων πέτυχε 7 τέρματα. Τελευταία του διεθνής αναμέτρηση ήταν τον Μάιο του 2007, σε μια φιλική αναμέτρηση απέναντι στη Σκωτία. Κλήθηκε να αγωνιστεί με την Εθνική Αυστρίας σε μια φιλική αναμέτρηση απέναντι στη Τουρκία το Νοέμβριο του 2008, από τον ομοσπονδιακό τεχνικό της Αυστρίας, Κάρελ Μπρύκνερ, όμως αρνήθηκε, δηλώνοντας ότι επιθυμούσε να επικεντρωθεί στις υποχρεώσεις του με την Στουρμ Γκρατς.

Honours
-------

Στουρμ Γκρατς
* Μπουντεσλίγκα Αυστρίας: 1997–98, 1998–99, 2010–11
* Κύπελλο Αυστρίας: 1995–96, 1996–97, 1998–99, 2009–10
* Σούπερ Καπ Αυστρίας: 1996, 1997

ΤΖΕΦ Γιουνάιτεντ Ιτσιμπάρα
* J. League Cup: 2005, 2006

Παραπομπές
----------

1. ↑  Öhlinger, Gerhard· Passo, Fernando· Stokkermans, Karel (6 Απριλίου 2011). «Austria – Record International Players». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2012.

Εξωτερικός Σύνδεσμος
--------------------

* Επίσημη Ιστοσελίδα
Ο **Κάρελ Νόβατσεκ** (*λατινικό αλφάβητο : Karel Nováček* ) γεννημένος στις 30 Μαρτίου 1965, είναι πρώην Τσεχοσλοβάκος, σήμερα Τσέχος πρώην πρωταθλητής της αντισφαίρισης. Στην καριέρα του κέρδισε 13 τίτλους στο απλό και έξι στα διπλά. Η υψηλότερη βαθμολογία του ήταν το No 8 στον κόσμο, το οποίο πέτυχε στις 18 Νοεμβρίου 1991.

Η καλύτερη του απόδοση σε ένα τουρνουά Γκραντ σλαμ,στο απλό, ήταν στο Αμερικανικό όπεν το 1994 όπου νίκησε κατά σειρά τον Αλλεξάντερ Βλαντιμιρόβιτς Βόλκοφ, τον Αντρέι Μεντβέντεφ, τον Τοντ Γούντμπριτζ, τον  Χαβιέ Φρανά και τον Jaime Yzaga πριν χάσει από τον Μίτσι Στίχ στον ημιτελικό. Το 1997 τιμωρήθηκε για τρεις μήνες για χρήση απαγορευμένων ουσιών στο γαλλικό όπεν του 1995.

Ο Νόβατσεκ για 20 χρόνια είχε μετακομίσει στην Φλώριντα των Η.Π.Α. και στη συνέχεια επέστρεψε στην Τσεχία. Παντρεύτηκε το 1990 την Μάγια και απέκτησαν τρία παιδιά.

Στο κύπελλο Ντέιβις έχει αγωνιστεί με την Τσεχοσλοβακία το 1987, 1989, 1990, 1991 και με την Τσεχία το 1992, 1993 και το 1994, με συνολικό ρεκόρ 9 νίκες και 11 ήττες.

Τελικοί Γκραντ σλαμ
-------------------

### Διπλό αντρών

| κατάταξη | Έτος | διοργάνωση | είδος γηπέδου | συμπαίκτης | αντίπαλοι | σκορ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Φιναλίστ | 1993 | Αμερικανικό όπεν | σκληρό | Τσεχία Μάρτιν Νταμ  | Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Κεν ΦλακΗνωμένες Πολιτείες Αμερικής Ρικ Λιτς | 7–6(7–3), 4–6, 2–6 |

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *ATP website*.
2. ↑  *Czech National Authority Database*. xx0059265. Ανακτήθηκε στις 23  Νοεμβρίου 2019.
3. ↑  «Ο Νόβατσεκ στην ITP». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  «Wilander and Novacek are banned». *New York Times*. 15 May 1997.. Ανακτήθηκε στις 29 October 2015.
5. ↑  Tom Glucksmann (25 December 2002). «There's a new Novacek in town». *Boca Raton News*. .
6. ↑  Ο Νόβατσεκ στο κύπελλο Ντέιβις
7. ↑  «Ο Νταμ στην ITF». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Karel Nováček στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 85682695
* NKC: xx0059265

 |

 |
Συντεταγμένες: 8°52′54″N 12°2′39″W﻿ / ﻿8.88167°N 12.04417°W﻿ / 8.88167; -12.04417

Το **Μακένι** (αγγλικά: *Makeni*) είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της Σιέρρα Λεόνε μετά την Φρήταουν, την Μπο και την Κενέμα. Είναι η πρωτεύουσα της Βόρειας περιφέρειας και της επαρχίας Μπομπάλι.

Γεωγραφία
---------

Το Μακένι βρίσκεται κεντρικά της χώρας, κεντρικά της Β. περιφέρειας και νότια του Μπομπάλι.

Αθλητισμός
----------

Το δημοφιλέστερο άθλημα στην Κενέμα, όπως και σε όλην την Σιέρρα Λεόνε, είναι το ποδόσφαιρο.

Εκπαίδευση
----------

Σύμφωνα με το εκπαιδευτικό σύστημα στην Σιέρρα Λεόνε, οι μαθητές φοιτούν για 6 χρόνια (συνήθως από τα 6 ως τα 12) στο δημοτικό και έξι στο Γυμνάσιο (13-18). Η φοίτηση στο δημοτικό είναι υποχρεωτική.

Ραδιοφωνικοί σταθμοί
--------------------

* Radio Mankneh 95.1
* SLBS Radio

Πρόσωπα
-------

* Έρνεστ Μπάι Κορόμα (Ernest Bai Koroma), πρόεδρος της Σιέρρα Λεόνε
* Έντουαρντ Τούρεϋ (Edward Turay), δικηγόρος
* Μπρίμα Κορόμα (Brima Koroma), ποδοσφαιριστής
* Μόουζις Σέσεϋ (Moses Sesay)
* Μοχάμεντ Καμάρα (Mohamed Kamara), ποδοσφαιριστής

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 126301178

 |

 |
Η **Μερόπη Ροζάν** (Αϊβαλί Μικρά Ασία 1895 - 1977) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφία
---------

Ανέβηκε στη σκηνή του θεάτρου από μαθήτρια ακόμη του Γυμνασίου. Εμφανίσθηκε επίσημα ως ηθοποιός με τον θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη στα Παναθήναια του 1913.

Η Μερόπη Ροζάν ήταν η πρώτη ηθοποιός που επιδόθηκε σε μιμήσεις (μίμος). Μετά τον γάμο της έπαιξε σε ρόλους δραματικούς όπως στη "Δράκαινα" του Μπόγρη, την Ευτοπία και Αγία Ελένη στη "Φαύστα" κ.λπ. Επίσης έπαιξε και σε υπέροχους κωμικούς ρόλους π.χ. "Τράβα το κορδόνι" (παλιά δημώδης έκφραση), "Παλιοκόριτσο" κ.ά.

Η Μερόπη Ροζάν ανήκε στο Βασιλικό και μετέπειτα Εθνικό Θέατρο, στο οποίο και προσλήφθηκε μετά την επανασύστασή του. Επίσης, εργάσθηκε και στο Άρμα Θέσπιδος.

Προσωπική ζωή
-------------

Παντρεύτηκε τον επίσης Έλληνα ηθοποιό Νικόλαο Ροζάν, το γένος Πεταλά. Κόρη του καλλιτεχνικού ζεύγους Ροζάν ήταν η επίσης ηθοποιός Ρένα Καλαμάρο, που αποσύρθηκε από τη θεατρική σκηνή όταν παντρεύτηκε. Εγγονός της ήταν ο σκηνοθέτης και μεταφραστής Γιώργος Βούρος.

Φιλμογραφία
-----------

| Έτος | Τίτλος |
| --- | --- |
| 1930 | *Γαλάζια κεριά* |
| 1932 | *Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας* |
| 1956 | *Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας* |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ο «Ευτυχισμένος Πρίγκιπας» έκλεισε τα μάτια του | Εφημερίδα η Εποχή». *www.epohi.gr*. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2023.
2. ↑  Δρίβας, Νίκος (25 Ιανουαρίου 2023). «Οι 5 χαμένες ταινίες του 1930». *Cineramen*. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2023.
3. ↑  «ΜΙΑ ΒΟΣΚΟΠΟΥΛΑ ΑΓΑΠΗΣΑ 1961 Δημήτρης Ζάχος». *Arcadia Spirit*. 14 Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2023.
4. ↑  «Ιστορίες του παλιού κινηματογράφου vol. 87 (pics & vids)». *www.gazzetta.gr*. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2023.

Πηγές
-----

* Έλληνες - Ελληνίδες ηθοποοί
* Θόδωρος Έξαρχος, ‘Έλληνες ηθοποοί‘
* 90lepta
| Κάρα(*Kara*) |
| --- |
| Χάρτης της Περιφέρειας Μουάνζα. Σε κόκκινο διακρίνεται η Περιοχή Ουκερέουε. Οι ασφαλτοστρωμένοι δρόμοι (στην Περιφέρεια), εμφανίζονται με πράσινη διαγράμμιση. |
| Πληθυσμός | 86.000 (εκτίμ. 1987) |
| Περιοχή | Περιφέρεια Μουάνζα (*Mwanza Region*)Περιοχή Ουκερέουε (*Ukerewe District*)Περιοχή Σενγκερέμα (*Sengerema District*)Περιοχή Γκέιτα (*Geita District*) |
| Ονομασίες |
| Άνθρωπος | Κάρα (*Kara*) |
| Άνθρωποι | Ουακάρα (*Wakara*) |
| Γλώσσα | Κικάρα (*Kikara*),Κιλέγκι (*Kilegi*),Κιρέγκι (*Kiregi*) |
|

Η **Κάρα** (αγγλ. / σουαχ.: (ενικ.) *Kara*, (πληθ.) *Wakara*), είναι μία εθνοτική και γλωσσική ομάδα, έχοντας ως κύρια βάση την Περιοχή Ουκερέουε (*Ukerewe District*), στο τμήμα της Τανζανίας της Λίμνης Βικτώρια (Νήσο Ουκάρα, Νήσο Ουκερέουε, νοτιοανατολική ακτή της λίμνης). 

Το 1987 ο πληθυσμός των Ουακάρα, εκτιμάτο σε 86.000 άτομα.

Ιστορία
-------

Λέγεται ότι η καταγωγή των Ουακάρα (*Wakara*) είναι από το Νότιο Σουδάν. Πιστεύεται ότι κάποιοι Ουακάρα (*Wakara*) δραπέτευσαν κατά την εποχή του εμπορίου των σκλάβων, πέρασαν μέσα από την Ουγκάντα ​​και τελικά βρέθηκαν στο νησί Ουκάρα (*Ukara*) όπου και αποφάσισαν να εγκατασταθούν. Αυτή η ομάδα βρίσκεται κυρίως στο δυτικό τμήμα αυτού του νησιού. Ωστόσο, υπάρχει μια κοινότητα λίγων ατόμων που εμφανίστηκαν και στο ανατολικό τμήμα, κοντά στην Περιφέρεια Μάρα.

Δείτε επίσης
------------

* Ζανάκι
* Νυαμουέζι
* Κερέουε

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  , τελευταία επίσκεψη: 30/12/2016
Ο όρος **ισότονος-ο** (στον πληθυντικό *ισότονοι-α*) είναι ειδικός επιστημονικός όρος της Πυρηνικής φυσικής με τον οποίο χαρακτηρίζονται δύο ή περισσότερα νουκλίδια ή ατομικοί πυρήνες όταν εμφανίζονται να έχουν τον ίδιο ακριβώς αριθμό νετρονίων (Ν) , αλλά διαφορετικό αριθμό πρωτονίων (Ζ) και κατά συνέπεια διαφορετικών χημικών στοιχείων.  
 
Για παράδειγμα, το βόριο-12 και ο άνθρακας-13, οι πυρήνες και των δύο περιέχουν 7 νετρόνια, χαρακτηριζόμενα έτσι "ισότονα". Ομοίως, οι πυρήνες των 36S, 37CI, 38Ar, 39Κ, και 40Ca είναι όλα *ισότονοι* των 20 επειδή περιέχουν όλoι 20 νετρόνια.

Ο όρος δημιουργήθηκε εκ της σύνθετης ελληνικής *ίσος + τόνος* από τον Γερμανό φυσικό Κ. Guggenheimer, όχι κατά την ετυμολογία της, αλλά με την αντικατάσταση του "π" από το "ισότοπο" με το "ν" από νετρόνια.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **ισότονος**  |

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.30ος, σελ.253.
Συντεταγμένες: 37°57′6″N 15°41′2″E﻿ / ﻿37.95167°N 15.68389°E﻿ / 37.95167; 15.68389
Το Ακρωτήριο **Κάπο ντελ Άρμι** είναι το σημαντικότερο και επισημότερο ακρωτήριο της Μεσογείου λόγω του μεγάλου αριθμού των πλοίων που παρακάμπτουν αυτό. 

Βρίσκεται στη νότια εσχατιά της Ιταλίας και στο ΝΑ. άκρο του πορθμού της Μεσσήνης, 5 μίλια νότια του Ρέτζιο Καλάμπρια (Reggio di Calabria) , (το αρχαίο Ρήγιο). Φέρει Φάρο μεγάλης εμβέλειας, σταθμό του Λόυντ, μεγάλο ασύρματο σταθμό επικοινωνιών καθώς και ραδιογωνιομετρικό σταθμό. Κατά την ημέρα διακρίνεται έντονα από πολύ μακρυά λόγω της λευκότητάς του. "*Λευκόπετραν καλούσι την άκραν από της χρόας*" (κατά τον Μινόρες).

Γραφικό επίσης θέαμα παρουσιάζει στους παραπλέοντες η αιφνίδια απόκρυψη και επανεμφάνιση των τραίνων που διέρχονται τη μεγάλη σήραγγα κάτω από τον Φάρο.
**Μέρες αγάπης** είναι ο τίτλος ενός δίσκου ο οποίος κυκλοφόρησε το 1973. Τα τραγούδια του ερμηνεύουν η Δήμητρα Γαλάνη, ο Σταμάτης Κόκοτας και η Βίκυ Μοσχολιού. Η μουσική των τραγουδιών του γράφτηκε απ' το μουσικοσυνθέτη Γιάννη Σπανό και οι στίχοι τους απ' το στιχουργό Λευτέρη Παπαδόπουλο. Ο δίσκος πραγματοποίησε 2 εκδόσεις. Την 1η στις 16 Ιανουαρίου και τη 2η στις 29 Ιουνίου του 1973. Η 1η παρέμεινε στην κυκλοφορία μόνο 6 μέρες κι ύστερα αποσύρθηκε οριστικά με εντολή της Χούντας. Έτσι αφού πέρασαν 6 μήνες, ο δίσκος επανεκδόθηκε. Όμως στην
επανέκδοση αυτή τα τραγούδια καταχωρήθηκαν με διαφορετική σειρά απ' ότι στην 1η έκδοση και 2 από τα τραγούδια της 1ης εκδόσεως
στην επανέκδοση αντικαταστάθηκαν με νέα. Τα τραγούδια αυτά είναι τα ακόλουθα:

* **Οκτώ μικρά παιδιά** και

* **Ένα παλικάρι**.

Στη θέση των τραγουδιών αυτών στην επανέκδοση του Ιουνίου μπήκαν τα:

* **Νάνι νάνι** και

* **Ένα πουλί στην ποταμιά**.

Τα 2 τραγούδια τα οποία αντικαταστάθηκαν τα συμπεριέλαβε η Δήμητρα Γαλάνη στον προσωπικό δίσκο της Λεπτομέρειες ο οποίος
κυκλοφόρησε στις 19 Οκτωβρίου του 1975.

Τα τραγούδια της επανέκδοσης του δίσκου στις 29 Ιουνίου του 1973
----------------------------------------------------------------

* Α1 **Εϊβαλά** - Δήμητρα Γαλάνη & Χορωδία

* Α2 **Νάνι νάνι** - Δήμητρα Γαλάνη

* Α3 **Τι να την κάνω τη ζωή** - Σταμάτης Κόκοτας

* Α4 **Θα βρω μιαν άλλη** - Σταμάτης Κόκοτας

* Α5 **Επεισόδιο** - Δήμητρα Γαλάνη

* Α6 **Νταγιάντα** - Δήμητρα Γαλάνη & Χορωδία

* Β1 **Σ' ευχαριστώ** - Σταμάτης Κόκοτας

* Β2 **Μια βραδιά του Μαγιού** - Σταμάτης Κόκοτας & Γιάννης Σπανός

* Β3 **Ένα πουλί στην ποταμιά** - Δήμητρα Γαλάνη

* Β4 **Βροχή και σήμερα** - Δήμητρα Γαλάνη

* Β5 **Μη λυπάσαι** - Σταμάτης Κόκοτας & Γιάννης Σπανός

* Β6 **Ήσουνα παιδί** - Σταμάτης Κόκοτας
H **Μαγδαληνή-Σίβυλλα**, γερμ. Magdalena-Sibylla von Neidschutz (8 Φεβρουαρίου 1675 - 14 Απριλίου 1694) από τον Οίκο του Νάιντσουλτς ήταν κόρη συνταγματάρχη· έγινε ερωμένη του εκλέκτορα της Σαξονίας και έλαβε τον τίτλο της *κόμισσας του Ρόχλιτς*.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη της Ούρσουλας-Μαργαρίτας του Χάουγκβιτς, η οποία ήταν ερωμένη του Ιωάννη Γεωργίου Γ΄ των Βέττιν εκλέκτορα της Σαξονίας. Με διαταγή του εκλέκτορα, η Ούρσουλα-Μαργαρίτα παντρεύτηκε τον συνταγματάρχη Ρούντολφ του Νάιντσουλτς, που επίσημα αναφέρεται ως πατέρας της Μαγδαληνής-Σιβύλλας. Όμως υπήρχαν φήμες ότι η Μαγδαληνή-Σίβυλλα ήταν κόρη του εκλέκτορα· αν είναι έτσι, έγινε ερωμένη του ετεροθαλούς αδελφού της Ιωάννη-Γεωργίου Δ΄.

Αυτό έγινε το 1691. Τότε η μητέρα του Άννα Σοφία της Δανίας τον πίεσε να νυμφευτεί το 1692, για να αναγκαστεί να αφήσει τη σχέση αυτή. Ωστόσο μόλις ο Ιωάννης-Γεώργιος Δ΄ ανέλαβε εκλέκτορας, ζούσε ανοιχτά με τη Μαγδαληνή-Σίβυλλα, η οποία έτσι έγινε η (πρώτη) επίσημη ερωμένη (Favoritin) ενός εκλέκτορα της Σαξονίας. Αυτός εγκατέλειψε τη σύζυγό του στο ανάκτορο και μετακόμισε σε άλλο μέγαρο με τη Μαγδαληνή-Σίβυλλα. Η ερωμένη του έλαβε τον τίτλο της *κόμισσας του Ρόχλιτς* γι'αυτήν και τους απογόνους της.

Σύντομα μετά την γέννηση της νόθης κόρης της, απεβίωσε από ευλογιά και 23 ημέρες μετά απεβίωσε και ο εκλέκτορας από την ίδια ασθένεια.

Οικογένεια
----------

'Εγινε ερωμένη του Ιωάννη-Γεωργίου Δ΄ των Βέττιν εκλέκτορα της Σαξονίας και είχε φυσικό τέκνο:

* (νόθη) Φρειδερίκη 1693-μετά το 1729, κόμισσα του Ρόχλιτς. Παντρεύτηκε τον Σβιετοσλάβ Πιοτρ κόμη Ντούνιν.

Πηγές
-----

* Böttcher, Hans-Joachim: Johann Georg IV. von Sachsen & Magdalena Sibylla von Neitschütz - Eine tödliche Liaison, Dresdner Buchverlag 2014, ISBN 978-3-941757-43-1.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 9  Απριλίου 2014.
2. ↑  (Γερμανικά) *Catalog of the German National Library*. 104165693. Ανακτήθηκε στις 17  Ιουλίου 2021.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 7014971
* GND: 104165693

 |

 |
Ο Ηρόδοτος (484– 425 π.Χ.) ήταν Έλληνας ιστορικός που έζησε τον πέμπτο αιώνα π. Χ. και ένας από τους πρώτους ιστορικούς των οποίων το έργο σώζεται.
**Ιστορικός** είναι ένα άτομο που, κατά κανόνα, ασχολείται επαγγελματικά με τη μελέτη της ιστορίας.

Ο ιστορικός ερευνά τις τάσεις της κοινωνίας σε διάφορες περιόδους και σε διάφορους τομείς, τις οικονομικές συνθήκες, την εξέλιξη του πολιτισμού, της επιστήμης, της φιλοσοφίας και της τέχνης. Υπάρχει ιστορία των εθνών, ιστορία της μουσικής, ιστορία της ιατρικής, ιστορία της αρχιτεκτονικής κ.λ.π.

Οι ιστορικοί πάντως εκφράζουν διάφορες απόψεις για το αντικείμενό τους, θεωρώντας το άλλοι επιστήμη και άλλοι τέχνη. Επίσης, διαφορετικές απόψεις εκφράζονται και για τη δυνατότητα της ιστορίας να είναι αντικειμενική, όπως γενικά και για τη φιλοσοφία της ιστορίας.

Ο Ηρόδοτος και αρκετοί άλλοι, κυρίως Ρωμαίοι συγγραφείς, είναι οι πρώτοι ιστορικοί. Την σήμερον ημέραν, ωστόσο, δεν θα ήταν ιστορικοί με την πραγματική έννοια της λέξης, καθώς αυτοί οι συγγραφείς δεν επιχείρησαν να καταγράψουν αντικειμενικά την ιστορία, πρισδίδοντας, πολλές φορές, εντυπωσιασμούς στις ιστορικές τους αναφορές. Προσπάθησαν να περιγράψουν ευανάγνωστα γεγονότα που είτε ήταν μάρτυρες είτε γνώριζαν από διάφορες πηγές. Το έργο τους συχνά έμοιαζε με αυτό των χρονικογράφων. Ωστόσο, ακόμη και μεταξύ των αρχαίων ιστορικών, παρά μια ορισμένη τάση, μπορούμε να βρούμε ορισμένα στοιχεία που εξακολουθούν να αποτελούν μια από τις μεθόδους εργασίας των ιστορικών, το πιο εντυπωσιακό παράδειγμα των οποίων είναι η προσπάθεια διαχωρισμού μεμονωμένων πηγών μεταξύ τους και, σύμφωνα με τους αξιοπιστία, συνθέστε την πιο πιθανή εκδοχή της ιστορίας. Στον αρχαίο και μεσαιωνικό κόσμο, μπορεί κανείς να βρει πολλά παραδείγματα για το πώς άλλαξε η κατανόηση του ιστορικού, πώς οι ιστορικοί της εποχής ήταν επιτυχημένοι και πώς περιέγραφαν μόνο γεγονότα ή πώς συχνά παραπλανούσαν εσκεμμένα αυτά τα γεγονότα.

> Ένας αληθινός ιστορικός μοιάζει με τέρας παραμυθιού. Ξέρει ότι ο κυνηγότοπός του πρέπει να μυρίζει ανθρωπιά.
> 
> — Μαρκ Μπλοχ

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μεταξύ των βιβλίων για τον πολιτισμό και την τέχνη στο πλανήτη μας ιδιαίτερη θέση κατέχει η πολύτομη «Ιστορία του Πολιτισμού » (1935-1953) του Γουίλ Ντυράν (Wiill Durant)
2. ↑  «Μπορεί η ιστορία να είναι αντικειμενική;». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2014.
3. ↑  BLOCH, Marc. *Obrana historie aneb Historik a jeho řemeslo*. 1. vyd. Praha: Svoboda, 1967, s. 31

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επιλεγμένα κείμενα των πιο γνωστών ιστορικών Αρχειοθετήθηκε 2010-03-23 στο Wayback Machine.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85061091
* GND: 4025098-2
* BNF: cb119342240 (data)
* NDL: 00569372
* NKC: ph114665
* BNE: XX527303

 |

 |
Ο **Ιωάννης Αναστασάκης** υπήρξε αγωνιστής από την Κρήτη. Γεννήθηκε στον Κίσαμο. Όταν έγινε η επανάσταση στην Κρήτη, ήταν από τους πρώτους που πήραν τα όπλα. Ανακηρύχτηκε αρχηγός του ανατολικού τμήματος της επαρχίας Κισάμου από την Γενικής Συνέλευσης των Κρητών που έγινε το 1866 στο Προσνέρφ του Αποκορώνου. Διακρίθηκε για την ανδρεία και την στρατιωτική δεξιότητα σε πολλές μάχες. Συνέχισε να πολεμάει μέχρι το τέλος της επανάστασης και μέχρι που αποφασίστηκε η κατάπαυση του αγώνα.

Πηγές
-----

* *Μεγάλη Στρατιωτική και Ναυτική Εγκυκλοπαιδεία Α-Γ*. Αθήναι: Έκδοσις Μεγάλης Στρατιωτικής και Ναυτικής Εγκυκλοπαιδείας. σελ. 141. Ανακτήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2009.
Το σύνολο των λέξεων της ελληνικής γλώσσας διαχωρίζεται τόσο από γραμματικής άποψης όσο και συντακτικής σε δέκα βασικές κατηγορίες οι οποίες ονομάζονται **μέρη του λόγου**.

Διάκριση
--------

Τα μέρη του λόγου είναι: 

1. Άρθρο
2. Ουσιαστικό
3. Επίθετο
4. Αντωνυμία
5. Ρήμα
6. Μετοχή
7. Πρόθεση
8. Επίρρημα
9. Σύνδεσμος
10. Επιφώνημα

Ταξινόμηση
----------

Την ταξινόμηση των ελληνικών λέξεων ξεκίνησαν κατά την αρχαιότητα οι σοφιστές και οι φιλόσοφοι που πρώτοι ασχολήθηκαν σε σχετική έρευνα. Συγκεκριμένα ο Πλάτων χώρισε σε κατηγορίες τα ονόματα και τα ρήματα, ο δε Αριστοτέλης πρόσθεσε το σύνδεσμο, στον οποίο και κατέτασσε το άρθρο και τις αντωνυμίες.  

Τα μέρη του λόγου όπως εμφανίζονται σήμερα καθιερώθηκαν από τους Στωικούς.
Από την ελληνική γλώσσα παρέλαβαν τα μέρη του λόγου και πολλές άλλες γλώσσες.

Κλιτά - άκλιτα
--------------

Τα μέρη του λόγου διακρίνονται σε δύο βασικές κατηγορίες: στα "κλιτά" μέρη του λόγου και στα "άκλιτα" μέρη του λόγου.  
 
Άκλιτα μέρη είναι τέσσερα δηλαδή η πρόθεση, το επίρρημα, ο σύνδεσμος και το επιφώνημα. Λέγονται άκλιτα επειδή αυτά δεν κλίνονται, δηλαδή σε αντίθεση των έξι πρώτων, στο λόγο διατηρούν πάντα την ίδια μορφή (π.χ. μπράβο!, εδώ, εκεί, κάτω, για, και, κ.λπ.).  
 
Σημειώνεται ότι καθένα από τα παραπάνω μέρη του λόγου διακρίνεται και σε επιμέρους κατηγορίες ή είδη. Επίσης θα μπορούσαμε να τονίσουμε ότι υπάρχει η κλιτή και η άκλιτη μετοχή.

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου", τομ. 12ος, σελ. 502.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Μέρη του λόγου |
| --- |
|  |
| Κλιτά | 
* Άρθρο
* Ουσιαστικό
* Επίθετο
* Αντωνυμία
* Ρήμα
* Μετοχή
 |
|  |
| Άκλιτα | 
* Πρόθεση
* Επίρρημα
* Σύνδεσμος
* Επιφώνημα
 |

 |
Συντεταγμένες: 43°31′37″N 10°18′29″E﻿ / ﻿43.527°N 10.308°E﻿ / 43.527; 10.308

Άποψη της Ακαδημίας.
Η **Ιταλική Ναυτική Ακαδημία** (ιταλικά: *Accademia Navale*) είναι μια στρατιωτική σχολή στο Λιβόρνο, η οποία είναι υπεύθυνη για την τεχνική εκπαίδευση των αξιωματικών του Ιταλικού Πολεμικού Ναυτικού.

Η Ναυτική Ακαδημία βρίσκεται στον πρώην χώρο του Νοσοκομείου του Αγίου Ιακώβου, που χτίστηκε τη δεκαετία του 1640 για την καραντίνα των πληρωμάτων, που έφθασαν από τη Μέση Ανατολή. Ένα δεύτερο νοσοκομείο, που ενσωματώθηκε στην Ακαδημία το 1913, είναι το κτίριο του πρώην Νοσοκομείου του Αγίου Λεοπόλδου, σχεδιασμένο από τον Ιγκνάτσιο Φάτσι.

Η Ακαδημία λειτουργεί από το 1881. Ένας από τους πρώτους δοκίμους που φοίτησαν στην Ακαδημία ήταν ο Μάνλιο Γκαριμπάλντι, μικρότερος γιος του Τζουζέπε Γκαριμπάλντι.

Το συγκρότημα της Ναυτικής Ακαδημίας καλύπτει περίπου 215.000 τετραγωνικά μέτρα και περιλαμβάνει αίθουσες διδασκαλίας, εργαστήρια, κοιτώνες, πισίνα, γυμναστήριο, βιβλιοθήκες, κινηματογράφους και αμφιθέατρα. Η Ακαδημία φιλοξενεί κάθε χρόνο περίπου 1.250 άτομα, δοκίμους και αξιωματικούς που παρακολουθούν μαθήματα.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2016.
7. ↑
8. ↑
9. ↑
10. ↑
11. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Δεκεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2016.
12. ↑
13. ↑
14. ↑
15. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαΐου 2016. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2016.
16. ↑
17. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2016.
18. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2016.
19. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Accademia Navale (Livorno) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 154741898
* LCCN: n50069475
* ISNI: 0000 0001 2230 6340
* ICCU: RAVV051673

 |

 |
Ο **Ιβάν Ασέν Ε΄**, (βουλγαρικά:  Иван Асен V‎, απεβ. 1388) από τον Οίκο του Σρατσιμίρ ήταν πρίγκιπας της Βουλγαρίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιβάν-Αλεξάνδρου της Βουλγαρίας και της δεύτερης συζύγου του Σάρας (Θεοδώρας). Μάλλον έλαβε το όνομα του μεγαλύτερου αδελφού του Ιβάν Ασέν Δ΄, που είχε αποβιώσει το 1349 στη μάχη εναντίον των Οθωμανών, κοντά στο Ιχτίμαν ή τη Σόφια.

Ο πατέρας του βασίλευσε το διάστημα 1331-71. Μαζί με αυτόν και τον μικρότερο αδελφό του Ιβάν Σισμάν, ο Ιβάν-Ασέν προήδρευσε στις εκκλησιαστικές συνόδους στο Τάρνοβο, που έγιναν στα τέλη της δεκαετίας του 1360.

Στην επιτύμβια επιγραφή του που παραγγέλθηκε από την Κυρά Μαρία -σύζυγο του Ιβάν-Σισμάν- είναι γραμμένο, ότι ετάφη το 1388, αφού σκοτώθηκε από τους Τούρκους. Εκεί αναφέρεται, πως ήταν σε κίνδυνο "να εκπέσει από τη χάρη της πίστης", που σημαίνει μάλλον, ότι ως αιχμάλωτο τον δελέασαν με το να μεταστραφεί στο Ισλάμ.

Οικογένεια
----------

Από την ίδια επιγραφή είναι γνωστό ότι είχε δύο κόρες, των οποίων δεν μνημονεύονται τα ονόματα.

Αναφορές
--------

1. ↑  Fine 1987, σελ. 366.
2. ↑  Златарски 2005, σελίδες 144–148.

Πηγές
-----

* Fine, John V.A. (1987). *The Late Medieval Balkans*. Ann Arbor: University of Michigan Press. ISBN 0-472-08260-4.
* Златарски, Васил (2005). *България през XIV-XV век* [*Bulgaria during the 14th and 15th Centuries*] (στα Βουλγαρικά). Изток–Запад (Anubis). ISBN 954-321-172-8.
Ο **Ιωάννης Παλαιολόγος Ασάνης**, από την Οίκο των Ασέν-Μίτσο, ήταν βυζαντινός αξιωματούχος του 14ου αιώνα.

Ήταν γιος του Ανδρόνικου Ασάν και αδελφός των Μανουήλ, Ελένης, και Ελένης. Ήταν εγγονός του Βούλγαρου του τσάρου Μίτσο Ασέν και της Ειρήνης Παλαιολογίνας, κόρη του βυζαντινού αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου. 

Κατά τον δεύτερο εμφύλιο φυλακίστηκε μαζί με τον αδελφό του Μιχαήλ στην Βήρα όπου απελευθερώθηκαν από τον γαμπρό τους Ιωάννη Καντακουζηνό. Το 1341 πήρε μέρος στις στρατιωτικές επιχειρήσεις του Καντακουζηνού και διορίσθηκε *άρχων* του Μελένικου και το 1343 της περιοχής της Μόρας. Το 1347 ο Καντακουζηνός του απέμεινε τον τίτλο του *σεβαστοκράτωρ*.

Παντρεύτηκε κόρη του Αλέξιου Απόκαυκου, αγνώστου ονόματος, χήρα του Ανδρόνικου Παλαιολόγου. Το 1355 του απενεμήθη ο τίτλος του Δεσπότη και ορίσθηκε *άρχων* του Περιθωρίου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7  Ζαφειρίου, Γερακίνα (2000, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ)), Η νοτιοδυτική Θράκη κατά τους 13ο και 14ο αιώνες, σελ. 143]
Η Καθολική Εκκλησία Χρυσοπολίτισσας στη Πάφο
Η **Καθολική Εκκλησία στην Κύπρο** είναι μέρος της παγκόσμιας Καθολικής Εκκλησίας, υπό την πνευματική ηγεσία του Πάπα στη Ρώμη.

Περιγραφή
---------

Στην Κύπρο ζουν περίπου 10.000 καθολικοί. Ο αριθμός τους μόλις ξεπερνά το 1% του πληθυσμού της Κύπρου (χωρίς την ΤΔΒΚ). Οι περισσότεροι Καθολικοί της Κύπρου είναι Μαρωνίτες υπό την ηγεσία του Ιωσήφ Σουέιφ της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Μαρωνιτών Κύπρου, ή Λατίνοι υπό την ηγεσία του Λατίνου Πατριάρχη της Ιερουσαλήμ. Η Κύπρος έχει τέσσερις καθολικές ενορίες:

* Η Εκκλησία του Τιμίου Σταυρού στη Λευκωσία. Στην ενορία Λευκωσίας υπάγεται και η καθολική εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης στη Κερύνεια.
* Η Εκκλησία της Παναγίας στη Λάρνακα.
* Η Καθολική Εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης στη Λεμεσό.
* Η Καθολική Εκκλησία του Αγίου Παύλου στην Πάφο.

Οι Αδελφές των Αγίων Μπρούνο και Βηθλεέμ έχουν μια μικρή εκκλησία στο Μέσα Χωριό, η οποία εξυπηρετείται από τον ιερέα της ενορίας της Πάφου. Ένας νεόκτιστος ξενώνας προσφέρει παρηγορητική φροντίδα ανεξαρτήτως εθνότητας ή θρησκείας.

Επίσης υπάρχουν καθολικοί ιερείς και εκκλησίες που εξυπηρετούν το Βρετανικό στρατιωτικό προσωπικό που εργάζεται στις Περιοχές Κυρίαρχων Βάσεων, καθώς και τις οικογένειες τους.

Ιεροί τόποι για τους ρωμαιοκαθολικούς στην Κύπρο
------------------------------------------------

Αρκετά θρησκευτικά μνημεία στην Κύπρο χτίστηκαν πριν το σχίσμα του 1054. Η αρχιτεκτονική και η εικονογραφία τους αποκαλύπτουν μια βαθιά επίδραση στον παραδοσιακό τρόπο κατασκευής εκκλησιών, επιδράσεις οι οποίες έχουν επιβιώσει και στην Κυπριακή Ορθόδοξη Εκκλησία. Κατά το Μεσαίωνα, η Κύπρος είχε κυβερνηθεί από μια Φραγκική δυναστεία, τη δυναστεία των Λουζινιάν, οι οποίοι ίδρυσαν πολλές καθολικές εκκλησίες. Μετά την κατάκτηση της Κύπρου από τους Οθωμανούς, μερικές καθολικές εκκλησίες μετατράπηκαν σε τζαμιά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «St Mary of Graces Catholic Church, Larnaca, Cyprus». Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2018.
2. ↑  «St Catherine Catholic Church, Limassol». Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2018.
3. ↑  «St. Paul's Catholic Parish Paphos». Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2018.
4. ↑  «The Latin Catholic Parish of Paphos (the Church by St. Paul's Pillar)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαρτίου 2007. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2018. CS1 maint: Unfit url (link)
5. ↑  «Archangel Michael Hospice». Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2018.
6. ↑  «The Latin Catholic Church of Pahpos». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Μαρτίου 2007. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2018. CS1 maint: Unfit url (link)
Δείγματα κελυφών μαλακίων
Ως **μαλακιολογία** ή **μαλακιοζωολογία** ονομάζεται ο επιστημονικός κλάδος της ζωολογίας που ασχολείται με τη μελέτη των μαλακίων, ενώ **μαλακιολόγος** ονομάζεται ο επιστήμονας που εξασκεί το επάγγελμα.

Ιστορική αναδρομή
-----------------

Οι απαρχές της μαλακιολογίας ξεκινούν στην Ευρώπη του 18ου αιώνα. Το 1794 ο Γκέοργκ Γκούσταβ Ντέτχαρντινγκ (1765–1838) συνέταξε το πρώτο ευρετήριο μαλακίων της περιοχής του γερμανικού Μέκλεμπουργκ. Από τότε η επιστήμη αναπτύχθηκε, επιστημονικοί όμιλοι δημιουργήθηκαν και εκδόθηκαν επιστημονικά περιοδικά. Σημαντικές επιστημονικές εταιρείες είναι η *Deutsche Malakologische Gesellschaft* στη Γερμανία που ιδρύθηκε το 1868 (σήμερα ονομάζεται *Deutsche Malakozoologische Gesellschaft*) και η *American Malacological Society* με έτος ίδρυσης το 1931. Σημαντικά περιοδικά είναι το *American Malacological Bulletin* και το *Archiv für Molluskenkunde*. Η ειδίκευση είναι διαδεδομένη και διδάσκεται στα πανεπιστήμια, στην κατεύθυνση της θεωρητικής μαλακιολογίας και της εφαρμοσμένης μαλακιολογίας. Σημαντικές συλλογές μαλακίων εκτίθενται στη Γερμανία. Στην *έπαυλη της Φύσης Τσίσμαρ* στην πόλη Γκρέμιτς εκτίθεται η μεγαλύτερη συλλογή σαλιγκαριών και κελυφών στη Γερμανία με περίπου 4.000 εκθέματα. Άλλες σημαντικές συλλογές εκτίθενται στα μουσεία του Βερολίνου, Μονάχου, της Φρανκφούρτης, του Γκίσεν, ή στη Βασιλεία της Ελβετίας.

Πηγές
-----

* D. Heppel: *The long dawn of Malacology: a brief history of malacology from prehistory to the year 1800*. Archives of Natural History 22: 301–319 (1995).
* K. Götting: *Malakozoologie. Grundriss der Weichtierkunde*. G. Fischer, Stuttgart 1974
* Maria Mizzaro-Wimmer, Luitfried Salvini-Plawen, Hans Kothbauer, Ferdinand Starmühlner: Praktische Malakologie: Beiträge zur vergleichend-anatomischen Bearbeitung der Mollusken: Caudofoveata bis Gastropoda-"Streptoneura", Wien / New York, Springer, 2001, ISBN 3-211-83652-7
* Francisco W. Welter-Schultes. *Die Landschnecken der griechischen Insel Gávdos, der südlichsten Insel Europas*. In: *Schriften zur Malakozoologie aus dem Haus der Natur - Cismar*, Haus der Natur Cismar, Grömitz, 1998 (ohne ISBN, zugleich Diplomarbeit an der Universität Göttingen 1998).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο σύλλογος μαλακιολογίας DMG
* (Αγγλικά)
* Archaeo-Malacology-newsletter (PDF, 1,72 MB)
* Συλλογή μαλακίων στο Μουσείο Φυσικής επιστήμης στο Βερολίνο
Στην επιστήμη των υπολογιστών, μια **καθολική μηχανή Τούρινγκ** είναι η μηχανή Τούρινγκ που μπορεί να προσομοιώσει μια αυθαίρετη μηχανή Τούρινγκ σε αυθαίρετη εισαγωγή. Η ιδέα εισήχθη από τον μαθηματικό Άλαν Τούρινγκ. Ο Τούρινγκ επινόησε την ιδέα της καθολικής μηχανής το 1936-1937. Αυτή η αρχή θεωρείται ότι είναι η προέλευση της ιδέας του υπολογιστή αποθηκευμένου προγράμματος, η οποία διατυπώθηκε για πρώτη φορά από τον Τζον φον Νόιμαν το 1946 για το "Όργανο ηλεκτρονικής υπολογιστικής" (δες επίσης αρχιτεκτονική φον Νόιμαν).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Martin Davis, *The universal computer : the road from Leibniz to Turing* (2017)
Το **Θεύμα** ήταν πόλη της Αρχαίας Θεσσαλίας, κοντά στα σύνορα της Δολοπίας. Ο Λίβιος αναφέρεται ότι η υποχώρηση των στρατευμάτων του Φιλίππου Β΄ μετά τη Μάχη του Αώου το 198 π.Χ. επέτρεψε στους Αιτωλούς να καταλάβουν μεγάλο μέρος της Θεσσαλίας. Επίσης κατέλαβαν το Θεύμα και την κοντινή Κελαθάρα, ενώ οι Αχαρραί παραδόθηκαν.

Παραπομπές
----------

1. ↑   (Αγγλικά) Smith, William, επιμ. (1854–1857). «Theuma». *Dictionary of Greek and Roman Geography*. Λονδίνο: John Murray.
2. ↑  Λίβιος. «Ab Urbe Condita Libri (Ιστορία της Ρώμης)». *Ab Urbe Condita Libri (Ιστορία της Ρώμης)*. **32.13.**.
 Το συγκεκριμένο λήμμα περιλαμβάνει περιεχόμενο από πηγή, η οποία αποτελεί, πλέον, κοινό κτήμα:   
(Αγγλικά) Smith, William, επιμ. (1854–1857). «Theuma». *Dictionary of Greek and Roman Geography*. Λονδίνο: John Murray.
Η **καθολικότητα** (το καθόλου) είναι μια έννοια που απαντά, κατ' αρχήν, στη λογική του Αριστοτέλη. Η έννοια αυτή αντιτίθεται σε εκείνη του μερικού (του καθ' έκαστον). Η πρόταση "ο άνθρωπος είναι θνητός" αναφέρεται συχνά ως η παραδοσιακή καθολική (γενική) πρόταση, που ορίζεται ως απλή πρόταση σύμφωνα με το σχήμα S είναι P.

Εκτός από τις συζητήσεις που αναφέρονται σε εσωτερικά θέματα της λογικής και θα διεξαχθούν σχετικά με τη μορφή των καθολικών προτάσεων, η μοντέρνα λογική θα ασχοληθεί ουσιαστικά με την υπαρξιακή εμβέλεια των καθολικών προτάσεων. Με αυτή την έννοια, αν η κλασική λογική πραγματεύεται την ύπαρξη ως ένα κατηγόρημα, η μοντέρνα λογική πραγματοποιεί μια αντιστροφή και διαβεβαιώνει, κατ' αρχήν, την ύπαρξη του πράγματος και, σε μία δεύτερη φάση, το χαρακτηρίζει με ένα κατηγόρημα. Η λογική του Πορ-Ρουαγιάλ (Port-Royal) διέκρινε ήδη τις μεταφυσικά καθολικές προτάσεις από τις καθολικά ηθικές προτάσεις.

Παραπομπές
----------
O **Λουδοβίκος Β΄**, ιταλ. *Lodovico (Luigi) I*, (1334 - 4 Οκτωβρίου 1382) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα, ήταν εκπρόσωπος των αστών (capitano del popolo) της Μάντουα.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Γκουίντο αντιπροσώπου των αστών (capitano del popolo) της Μάντουας και της τρίτης συζύγου του Βεατρίκης των Μπαρ, κόρης του Εδουάρδου Α΄ του Μπαρ.

Μαζί με τον αδελφό του Φραγκίσκο σχεδίασε ένα σχέδιο εναντίον του μεγαλύτερου αδελφού τους Ουγκολίνο, συγκυβερνήτη του πατέρα τους. Ο Ουγκολίνος δολοφονήθηκε κατά τη διάρκεια ενός δείπνου και οι υποψίες έπεσαν επάνω τους. Ο πατέρας τους το παράβλεψε, αλλά το 1368 και ο Φραγκίσκος απεβίωσε υπό μυστηριώδης συνθήκες, έτσι ο Λουδοβίκος Β΄ έγινε διάδοχος.

Το 1369 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Ακολούθησε πολιτική φιλίας με το Μιλάνο και τους κυβερνήτες του Βισκόντι. Μάλιστα πάντρεψε τον γιο του Φραγκίσκο Α΄ με την κόρη του Μπερναμπό Βισκόντι. Δημιούργησε εμπορικούς δεσμούς με τη Βενετία. Στο εσωτερικό της επικράτειάς του έκτισε και ενίσχυσε τα φρούρια. Αντιμετώπισε δύο σχέδια εναντίον του, το ένα από τον Αντόνιο Γκοντζάγκα το 1373.

Απεβίωσε το 138 και τάφηκε στο ναό του Αγ. Φραγκίσκου, στη Μάντουα.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Άλντα των Έστε, κόρη του Ομπίτσο Γ΄ μαρκήσιου της Φερράρα και είχαν τέκναο:

* Φραγκίσκος Α΄ 1366-1407, κυβερνήτης της Μάντουα.

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  ο διοικητής (podestà) ήταν εκπρόσωπος των ευγενών (potentes), ενώ ο αντιπρόσωπος των αστών (capitano del popolo) ήταν από τους εμπόρους, τις συντεχνίες και τους πλοιοκτήτες (δηλ. των populares).

Πηγές
-----

* Biography at the Gonzaga family website (Ιταλικά)


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Ludovico II Gonzaga  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
O **Κάσσανδρος** (έζησε τον 4ο αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Αντιπατριδών ήταν ένας Μακεδόνας ευγενής.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Ιόλαου. Αδελφός του ήταν ο στρατηγός Αντίπατρος, ο πανίσχυρος αντιβασιλιάς.

Νόμισμα τού Κάσσανδρου βασιλιά της Μακεδονίας, ανιψιού τού Κάσσανδρου γιου τού Ιόλαου.
Η οικογένεια τού Κάσσανδρου ήταν μακρινοί εξ αγχιστείας συγγενείς με τη Δυναστεία των Αργεαδών. Οι αδελφοί Κάσσανδρος και Αντίπατρος καταγόταν από την Παλίουρα, πόλη της Μακεδονίας· ήταν σύγχρονοι τού Αριστοτέλη. Λίγα γνωρίζουμε για τη ζωή τού Κάσσανδρου.

Ομώνυμος με αυτόν ήταν ο ανιψιός του Κάσσανδρος της Μακεδονίας, γιος τού Αντίπατρου.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε μία -ανώνυμη σε εμάς- Μακεδόνισσα ευγενή και είχε τέκνο:

* Αντιγόνη της Μακεδονίας 4ος αι. π.Χ. παντρεύτηκε τον Μακεδόνα ευγενή Μάγα και κόρη τους ήταν η:
	+ Βερενίκη Α΄, παντρεύτηκε πρώτα τον Φίλιππο και μετά τον Πτολεμαίο Α΄ Σωτήρα της Αιγύπτου.

Πηγές
-----

* H.J. Rose, A new general biographical dictionary, Volume 2, T. Fellowes, 1857
* W. Heckel, Who’s who in the age of Alexander the Great: prosopography of Alexander’s empire, Wiley-Blackwell, 2006\*
|  |
| --- |
|  |
|  **Ιτέπ *Ỉtb* σε ιερογλυφικά** |

Η **Ιτέπ** ήταν αρχαία κώμη της Αιγύπτου στη Άνω Αίγυπτο. Ο αρχαιολογικός τόπος γνωστός σήμερα με τη ονομασία **Έντφα** βρίσκεται 6 χλμ βορειοδυτικά από τη Σοχάγκ. Ανήκε στη 9η νομή της αρχαίας Αιγύπτου την Πανοπολίτιδα, ενώ στην ελληνορωμαϊκή περίοδο ονομαζόταν **Ίτος**. Στη κώμη λατρευόταν ο Ώρος Λούμιτεφ. 

Στον αρχαιολογικό χώρο έχουν βρεθεί όστρακα με ελληνική γραφή. Η πόλη επίσης αναφέρεται με τα ονόματα **Ιντέπ** ή **Ιτόν** ή **Ιτού**.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Trismegistos Geo, Itos (Edfa) Egypt - 9th Upper Egyptian nome, Panopolites (Akhmim) (U09)
2. 1 2  Roger S. Bagnall, Hellenistic and Roman Egypt: Sources and Approaches, από τα Google Books
O **Κάσπαρ Μπαχ** (Caspar Bach, περ. 1580 - Σεπτέμβριος 1642-1644) ήταν Γερμανός μουσικός, γιος του Φάιτ Μπαχ. Από τις λιγοστές αναφορές που διαθέτουμε για αυτόν, είναι γνωστό πως εργάστηκε ως μουσικός (γερμ. Stadtpfeiffer) στη Γκότα το 1619, και τον επόμενο χρόνο στο Άρνσταντ, όπου για ένα διάστημα έζησε στον πύργο Νάιντεκ της πόλης ως μουσικός διευθυντής. Ο γιος του, Κάσπαρ Μπαχ, ήταν επίσης μουσικός που δραστηριοποιήθηκε στο Μπαϊρόιτ και τη Δρέσδη.

Πηγές
-----

* Wolff, Christoph, Walter Emery, Peter Wollny, Ulrich Leisinger, and Stephen Roe. "Bach family." *Grove Music Online*. 2001. Oxford University Press. 26 Ιανουαρίου 2018.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 2739163570581816620003
* GND: 1244512508

 |

 |