recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
O αλγόριθμος **οπισθοδιάδοσης** είναι μια οικογένεια μεθόδων που χρησιμοποιούνται για την αποτελεσματική εκπαίδευση των τεχνητών νευρωνικών δικτύων (συντομογραφία **ΤΝΔ**), ακολουθώντας έναν αλγόριθμο βελτιστοποίησης βασιζόμενο στην κλίση που εκμεταλλεύεται τον κανόνα της αλυσίδας. Το κύριο χαρακτηριστικό της οπισθοδιάδοσης είναι η επαναληπτική, αναδρομική και αποδοτική μέθοδος για τον υπολογισμό των ανανεώσεων των βαρών για τη βελτίωση του δικτύου έως ότου είναι σε θέση να εκτελέσει το έργο για το οποίο εκπαιδεύεται. Είναι στενά συνδεδεμένη με τον αλγόριθμο Gauss-Newton. 

Η οπισθοδιάδοση απαιτεί ότι οι παράγωγοι των συναρτήσεων ενεργοποίησης κατά το σχεδιασμό του δικτύου είναι γνωστοί. Η αυτόματη διαφοροποίηση είναι μια τεχνική που παρέχει αυτόματα και αναλυτικά τις παραγώγους των συναρτήσεων στον αλγόριθμο εκπαίδευσης. Στο πλαίσιο της μάθησης, η οπισθοδιάδοση χρησιμοποιείται συνήθως από τον αλγόριθμο βελτιστοποίησης μείωσης κλίσης ώστε να ρυθμίσει το βάρος των νευρώνων υπολογίζοντας την κλίση της συνάρτησης απώλειας. Η οπίσθοδιάδοση υπολογίζει τις κλίσεις, ενώ η (στοχαστική) μείωση της κλίσης χρησιμοποιεί τις κλίσεις για την εκπαίδευση του μοντέλου (μέσω βελτιστοποίησης).

Κίνητρο
-------

Ο στόχος οποιουδήποτε επιβλεπόμενου αλγορίθμου μάθησης είναι να βρεθεί μια λειτουργία που να απεικονίζει βέλτιστα ένα σύνολο εισόδων στη σωστή έξοδο τους. Το κίνητρο για backpropagation είναι να εκπαιδεύσει ένα πολυεπίπεδο νευρωνικό δίκτυο έτσι ώστε να μπορεί να μάθει τις κατάλληλες εσωτερικές αναπαραστάσεις για να του επιτρέψει να μάθει τυχόν αυθαίρετη χαρτογράφηση της εισόδου στην έξοδο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Rumelhart, David E.; Hinton, Geoffrey E.; Williams, Ronald J. (8 October 1986). «Learning representations by back-propagating errors». *Nature* **323** (6088): 533–536. doi:10.1038/323533a0. Bibcode: 1986Natur.323..533R.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Neural Network Back-Propagation for Programmers (a tutorial)
* Generalized Backpropagation
* Chapter 7 The backpropagation algorithm of *Neural Networks - A Systematic Introduction* by Raúl Rojas ((ISBN 978-3540605058))
* Quick explanation of the backpropagation algorithm
* Graphical explanation of the backpropagation algorithm
* Concise explanation of the backpropagation algorithm using math notation Αρχειοθετήθηκε 2016-03-26 στο Wayback Machine. by Anand Venkataraman
* Visualization of a learning process using backpropagation algorithm
* Backpropagation neural network tutorial at the Wikiversity
* «What is Backpropagation Really Doing?». *3Blue1Brown*. 3 Νοεμβρίου 2017 – μέσω YouTube.
Το **οξύ θωρακικό σύνδρομο** (acute chest syndrome) είναι μια αγγειοαποφρακτική κρίση της πνευμονικής αγγείωσης που εμφανίζεται συνήθως σε άτομο με δρεπανοκυτταρική αναιμία. Αυτή η κατάσταση εμφανίζεται συνήθως με αδιαφανοποίηση των πνευμόνων σε ακτίνες Χ στήθους.

Ενδείξεις και συμπτώματα
------------------------

Η κρίση είναι συνηθισμένη επιπλοκή σε δρεπανοκυτταρικούς ασθενείς και μπορεί να σχετίζεται με ένα ή περισσότερα συμπτώματα περιλαμβανομένων πυρετού βήχα, πολύ έντονου πόνου, παραγωγής πτυέλου, δύσπνοιας, ή υποξίας.

Αίτια
-----

Το οξύ θωρακικό σύνδρομο προκύπτει συχνά από λοίμωξη του πνεύμονα και η παραγόμενη φλεγμονή και απώλεια του κορεσμού σε οξυγόνο οδηγεί σε παραπέρα δρεπανοκυττάρωση των ερυθροκυττάρων, επιδεινώνοντας συνεπώς την πνευμονική και συστηματική υποξαιμία, τη δρεπανοκυττάρωση και την αγγειοαπόφραξη.

Διάγνωση
--------

Η διάγνωση του οξέος θωρακικού συνδρόμου καθίσταται δύσκολη από την ομοιότητά του με την πνευμονία· και οι δύο μπορεί να εμφανιστούν με νέα αδιαφανοποίηση του πνεύμονα σε ακτινογραφία στήθους με ακτίνες Χ. Η παρουσία πυρετού, χαμηλών επιπέδων οξυγόνου στο αίμα, ο αυξημένος αναπνευστικός ρυθμός, ο θωρακικός πόνος και ο βήχας είναι επίσης συνηθισμένα στο οξύ θωρακικό σύνδρομο. Η διαγνωστική εξέταση περιλαμβάνει ακτίνες Χ στον θώρακα, πλήρη μέτρηση κυττάρων, μέτρηση δικτυοερυθροκυττάρων, ηλεκτροκαρδιογράφημα και καλλιέργειες αίματος και πτυέλου. Μπορεί επίσης να απαιτούνται πρόσθετες εξετάσεις αίματος ή απεικόνισης (π.χ. αξονική τομογραφία) για να αποκλειστούν καρδιακή προσβολή ή άλλη πνευμονική παθολογία.

Πρόληψη
-------

Η υδροξυουρία είναι ένα φάρμακο που μπορεί να βοηθήσει στην αποτροπή του οξέος θωρακικού συνδρόμου. Μπορεί να προκαλέσει λευκοπενία (χαμηλό αριθμό λευκοκυττάρων), που μπορεί να προδιαθέσει το άτομο για κάποιους τύπους λοίμωξης.

Θεραπεία
--------

Αντιβιοτικά ευρέως φάσματος που καλύπτουν συνηθισμένες λοιμώξεις όπως τον *πνευμονικό στρεπτόκοκκο* και το μυκόπλασμα, τον έλεγχο του πόνου και την μετάγγιση αίματος. Το οξύ θωρακικό σύνδρομο είναι μια ένδειξη αφαιξομετάγγισης.

Τα βρογχοδιασταλτικά μπορεί να είναι χρήσιμα, αλλά δεν έχουν μελετηθεί καλά.

Πρόγνωση
--------

Μπορεί να καταλήξει σε θάνατο και είναι μία από τις πιο συνηθισμένες αιτίες θανάτου για άτομα με δρεπανοκυτταρική αναιμία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Betty Pace (2007). *Renaissance of Sickle Cell Disease Research in the Genome Era*. Imperial College Press. σελίδες 81–. ISBN 978-1-86094-645-5. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2010.
2. ↑  Johnson, CS (1995). «Sickle-Cell Disease: The Acute Chest Syndrome».
3. ↑  Sickle cell disease (SCD). Centers for Disease Control and Prevention. Retrieved January 7, 2015.
4. ↑  Knight-Madden, JM; Hambleton, IR (Aug 2, 2014). «Inhaled bronchodilators for acute chest syndrome in people with sickle cell disease.». *The Cochrane Database of Systematic Reviews* **8** (8): CD003733. doi:10.1002/14651858.CD003733.pub3. PMID 25086371.
5. ↑  Πρότυπο:DorlandsDict
6. ↑  Kumar, Abbas, Fausto. Robbins and Cotran: The Pathologic Basis of Disease, Page 631

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------
Συντεταγμένες: 44°57′07″N 0°56′17″E﻿ / ﻿44.95194°N 0.93806°E﻿ / 44.95194; 0.93806

Το σπήλαιο **Λα Φερρασσί** (γαλ. *La Ferrassie*) βρίσκεται στο διαμέρισμα Ντορντόνι (Dordogne) της Γαλλίας. Φιλοξενεί δείγματα πολλών αρχαίων πολιτισμών, των Micoquien, Moustérien, του ωρινάκιου πολιτισμού και των Gravettien. Εκεί βρέθηκαν επίσης και τάφοι των Νεάντερταλ.

Ιστορία
-------

Το σπήλαιο ανακαλύφθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα τυχαία κατά την διάρκεια της διάνοιξης της οδού D 32. Αμέσως έλκυσε το ενδιαφέρον του αρχαιολογικού κοινού, και άμεσα έγιναν οι πρώτες ανασκαφές. Ανακαλύφθηκαν και τάφοι Νεάντερταλ.

Περιγραφή
---------

Αιδοίο χαραγμένο σε βράχο
Ο αρχαιολογικός χώρος περιλαμβάνει τρεις σπηλαιώδεις χώρους. Σε βάθος δέκα μέτρων βρίσκονται θαμμένα τέχνεργα πολλών νεολιθικών πολιτισμών.

Ευρήματα
--------

Κρανίο Νεάντερταλ που βρέθηκε στο Λα Φερρασσί
Στα σπήλαια της Λα Φερρασσί βρέθηκαν επτά αρχαίοι ανθρώπινοι σκελετοί (ένας άνδρας, μια γυναίκα, τέσσερα παιδιά και ένα νεογέννητο). Πρόκειται για τα αρχαιότερα αρχαιολογικά ταφικά ευρήματα Νεάντερταλ στην Ευρώπη. Οι ενήλικες σκελετοί ήταν ηλικίας 40 - 45 χρονών ο άνδρας, και 25 - 35 χρονών η γυναίκα. Το παιδάκι ήταν δέκα ετών, ενώ το νεογέννητο ήταν 15 ημερών. Τρεις άλλοι τάφοι ήταν κενοί, σε έναν θολωτό τάφο βρέθηκε ένα παιδί επτά μηνών, ενώ σε άλλες εναποθέσεις βρέθηκαν υπολείμματα ενός παιδιού τριών ετών, με κομμένο κεφάλι.

Πηγές
-----

* Denis Peyrony: La Ferrassie: Moustérien-Périgordien-Aurignacien. In: Préhistoire. 1934, S. 1–143..
* Henri Delporte u. a. (Hrsg.): Le grand abri de la Ferrassie. Fouilles 1968-1973. In: Études quaternaires. Géologie, paléontologie, préhistoire, 7. Laboratoire de paléontologie humaine et de préhistoire, Paris 1984, ISBN 2-85399-034-6.
* Maureille, B.: Les premières sépultures. Le Pommier / Cité des sciences et de l'industrie, 2004, ISBN 2-7465-0203-8.
* Michael M. Rind: Menschenopfer. Vom Kult der Grausamkeit. 2. Auflage. In: Kultur und Geschichte. Universitäts-Verlag, Regensburg, 1998, ISBN 3-930480-64-6

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 

1. 1 2 3 4  «base Mérimée» (Γαλλικά) Υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας.
Μια από τις πλέον συχνές επεμβάσεις που διενεργούνται παγκοσμίως είναι η αποκατάσταση κήλης κοιλιακού τοιχώματος.
Η **κήλη** αποτελεί μία διαταραχή που συμβαίνει στο κοιλιακό τοίχωμα σε ιδιαίτερα ευάλωτα σημεία αυτού, και αποτελεί σταδιακά επερχόμενη «ρήξη» των μυϊκών στρωμάτων και περιτονιών του σημείου εκείνου, με αποτέλεσμα την προς τα έξω προβολή ενδοκοιλιακού σπλάχνου.
Η προβολή προς τα έξω οφείλεται στην αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση που υπάρχει, αλλά και της καθημερινής δραστηριότητας του σώματος που προκαλείται από: αναπνοή, βήχα, άρση βάρους αλλά και οποιαδήποτε άλλο φαινόμενο που συμμετέχουν οι κοιλιακοί μυς.

Ενδείξεις επεμβάσεως
--------------------

Οι κύριες ενδείξεις της επεμβάσεως είναι:

* Βουβωνοκήλη και αμφοτερόπλευρη βουβωνοκήλη. Κήλη
* Μηροκήλη
* Επιγαστρική κήλη και κήλη λευκής γραμμής
* Ομφαλοκήλη
* Μετεγχειρητική κοιλιοκήλη
* Κήλη αθλητών
* Κιρσοκήλη

Διαδικασία επεμβάσεως εξωπεριτοναϊκής μεθόδου TEP
-------------------------------------------------

Κατά την μέθοδο αυτή γίνεται μία μικρή τομή κατωθεν του ομφαλού και εισάγεται το λαπαροσκόπιο κάτωθεν του ορθού κοιλιακού μυός (που ευρίσκεται στην μεριά της κήλης), πορευόμενο άνωθεν της οπισθίας θήκης του μυός και άνωθεν του περιτοναίου.

Λαπαροσκοπική μέθοδος TEP
Δηλαδή έξω από την κοιλιά, μη ερχόμενο σε επαφή με τα σπλάχνα.

Ακολούθως ανατάσσεται με μεγάλη προσοχή ο σάκκος της κήλης με το περιεχόμενο αυτού, παρασκευάζονται τα στοιχεία του σπερματικού τόνου και διαφυλάσσεται ο σπερματικός πόρος και τα νεύρα της περιοχής.

Στις μηροκήλες παρασκευάζεται ο σάκκος ο οποίος ανευρίσκεται πλησίον των έξω λαγονίων αγγείων, και πάλι διαφυλάσσεται ο σπερματικός πόρος, τα νεύρα και αγγεία της περιοχής.

Επισημαίνεται ότι στις γυναίκες στην ανατομική θέση του σπερματικού πόρου, ανευρίσκεται ο στρόγγυλος σύνδεσμος της μήτρας ο οποίος επίσης παρασκευάζεται και διαφυλάσσεται.

Ακολούθως τίθεται πλέγμα (μεγάλων διαστάσεων σε σχέση με την ανοικτή μέθοδο) συνήθως 10Χ15 εκατοστά, το οποίο καθηλώνεται με ειδικά κλιπ.

Η μέθοδος ειναι ατραυματική, αναίμακτη και πολύ ανώδυνη σε σχέση με την ανοικτή μέθοδο.

Μετεγχειρητική πορεία
---------------------

Μετεγχειρητική εικόνα λαπαροσκοπικής κήλης
Μετεγχειρητικά η νοσηλεία είναι συνήθως 24ωρη, η κινητοποίηση άμεση και η σίτιση ξεκινά με την χορήγηση υγρών μετά 2ωρο και ελαφρού γεύματος, το βράδυ της ίδιας ημέρας.

Ο μετεγχειρητικός πόνος είναι ελάχιστος, προσομοιάζει μυϊκό κάματο ή γυμναστική κοιλιακών μυών, και παρέρχεται με ήπια αναλγητικά.
Η νοσηλεία μπορεί να είναι τις περισσότερες φορές ημερήσια (day clinic). Αυτό σημαίνει ότι ο ασθενής μετά από λίγες ώρες μπορεί να μεταβεί στην οικία του, με οδηγίες ελαφράς σίτισης, και φαρμακευτικής αγωγής από το στόμα.

Παραπομπές
----------
Ο ουράνιος ισημερινός διατεθειμένος κατά 23,5 ° ως προς το επίπεδο εκλειπτικής. Η εικόνα δείχνει τις σχέσεις μεταξύ αξονικής κλίσης της Γης, του άξονα περιστροφής και επιπέδου τροχιάς (περιφοράς).
**Ουράνιος ισημερινός** ονομάζεται η νοητή προέκταση του ισημερινού της Γης στην ουράνια σφαίρα. Αυστηρότερα, ο ουράνιος ισημερινός ορίζεται ως ο μέγιστος κύκλος της ουράνιας σφαίρας που είναι κάθετος στον άξονα του κόσμου. Χωρίζει την ουράνια σφαίρα σε Βόρειο ουράνιο ημισφαίριο και Νότιο ουράνιο ημισφαίριο.

Ισημερινοί αστερισμοί
---------------------

Με την ονομασία ισημερινοί αστερισμοί ή αστερισμοί του ισημερινού αναφέρονται 15 αστερισμοί μέσα από τους οποίους διέρχεται ο ουράνιος ισημερινός. Οι αστερισμοί αυτοί είναι:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| * Ιχθύες
* Κήτος
* Ταύρος
* Ηριδανός
* Ωρίων
 | * Μονόκερως
* Κύων Μικρός
* Ύδρα
* Εξάς
* Λέων
 | * Παρθένος
* Όφις
* Οφιούχος
* Αετός
* Υδροχόος
 |

Δείτε επίσης
------------

* Ουράνιες συντεταγμένες
* Ωρική γωνία
* Ουρανομετρία

Βιβλιογραφία
------------

* Joachim Herrmann: *Dtv-Atlas Astronomie*. Dtv, März 2005, ISBN 3-423-03267-7

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
O **Οτόνε**, ιταλ. Ottone (1207 - 8 Αυγούστου 1295) από τον Οίκο των Βισκόντι ήταν αρχιεπίσκοπος τού Μιλάνο και ο ιδρυτής της εξουσίας των Βισκόντι στο Μιλάνο.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Ουμπέρτο Βισκόντι, κυρίου τού Μασσίνο, Αλμπιτσάτε και Μπεσνάτε και της Αναστασίας, που μερικές πηγές της αποδίδουν το επώνυμο Πιροβάνο. Πριν γίνει αρχιεπίσκοπος, ήταν βοηθός τού παπικού εκπροσώπου (legatus) και καρδιναλίου Οτταβιάνο Ουμπαλντίνι. Τo 1260 ήταν διοικητής (podestà) της Νοβάρα.

Το 1262 διαδέχθηκε τον Λεόνε ντα Περέγκο ως αρχιεπίσκοπος τού Μιλάνο· τον εξέλεξε ο Πάπας Ουρβανός ΣΤ΄ σε αντίθεση με τον Μαρτίνο ντελλα Τόρρε και τον Μαμφρέδο των Χοενστάουφεν. Πολέμησε για την εξουσία της πόλης κατά της οικογένειας των Τορριάνι και ιδιαίτερα τού Νάπο ντελλα Τόρρε, που τού είχε αρνηθεί την πρόσβαση στο Μιλάνο και είχε νικήσει το 1276 στην Αντζέρα τον Τεομπάλντο Βισκόντι, ανιψιό τού Οττόνε. Όμως το επόμενο έτος ο Οτόνε νίκησε αποφασιστικά στη μάχη τού Ντέζιο και η νίκη αυτή ξεκίνησε την κυριαρχία των Βισκόντι επί τού Μιλάνου και της Λομβαρδίας, που κράτησε ως το 1450.

Ως αποτελεσματικός κυβερνήτης της πόλης, την εξωράισε και ενίσχυσε την οικονομία. Όταν πέρασε η ηλικία του, αποσύρθηκε στο αββαείο Κιαραβάλλε και εμπιστεύθηκε την κυριαρχία στον Ματτέο Α΄ Βισκόντι, γιο τού Τεομπάλντο. Απεβίωσε το 1295.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΛεόνε ντα Περέγκο | **Αρχιεπίσκοπος Μιλάνου** | ΔιάδοχοςΡουφίνο ντα Φισσέτο |

Πηγές
-----

* Crivelli Visconti, Vittorio Urbano (1972). La nobiltà lombarda. Bologna. p. 6.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. viscoot. Ανακτήθηκε στις 16  Οκτωβρίου 2020.
2. ↑  www.storiadimilano.it/Personaggi/Visconti/visconti.htm#Ottone%20I.
3. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
4. ↑  viscoot.
5. ↑  mila.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 45208296
* ISNI: 0000 0000 6132 4667
* GND: 123425697
* SUDOC: 08257930X
* HDS: 029259
* BNE: XX1352124

 |

 |
Η **Ουρανία Γκούζου** (γεν. 25/01/1981) είναι διεθνής αθλήτρια του βόλεϊ. Έχει ύψος 1,84 και αγωνίζεται στον Παναθηναϊκό ως κεντρική.

Βιογραφικό
----------

Η **Ουρανία Γκούζου** γεννήθηκε το 1981 στην Καλαμάτα, όπου έκανε τα πρώτα βήματα στον τοπικό σύλλογο «Ακρίτας». Εκεί αναδείχθηκε και στη συνέχεια πήρε μεταγραφή στην ΑΕΚ, την οποία τη σεζόν 2001-02 βοήθησε να προαχθεί από την Α2 στην Α1 εθνική κατηγορία. Τον Ιούνιο του 2001 κλήθηκε για πρώτη φορά στην εθνική ομάδα γυναικών, αν και παίκτρια της Α2. Το 2002-03 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Α1 με την ΑΕΚ. Το 2007 πήρε μεταγραφή στον Πανιώνιο και το 2011 επέστρεψε στην ΑΕΚ.

Το 2013 έκανε το μεγάλο άλμα στην καριέρα της παίρνοντας μεταγραφή για την πολυνίκη ομάδα της χώρας, τον Παναθηναϊκό.

Πολυτιμότερη παίκτρια
---------------------

Τη σεζόν 2008-09 η Ουρανία αναδείχθηκε **πολυτιμότερη αθλήτρια** (MVP) της 22ης αγωνιστικής, με 14 πόντους, 11/18 επιθέσεις, 1 άσο, 2 μπλοκ και 9 άμυνες, στο νικηφόρο αγώνα της ομάδας της επί του Ηρακλή Κηφισιάς, με τον οποίο ολοκληρώθηκε η κανονική περίοδος του πρωταθλήματος.

Επίσης, αναδείχθηκε MVP της προημιτελικής φάσης των πλεϊ-οφ σημειώνοντας σε τρία ματς: 34 πόντους, 3 άσσους, 15/36 επιθέσεις και 16 μπλοκ. Επί πλέον έβγαλε 14 άμυνες συμβάλλοντας σημαντικά στην πρόκριση της ομάδας της στα ημιτελικά.

Σύλλογοι
--------

* Ως το 2000: Α.Ο. Ακρίτας Καλαμάτας
* 2000 ως 2007: ΑΕΚ
* 2007 ως 2011: Πανιώνιος
* 2011 ως 2013: ΑΕΚ
* 2013 ως 2016: Παναθηναϊκός

Εθνική ομάδα
------------

Η Ουρανία Γκούζου συμμετείχε με την Εθνική Ομάδα Γυναικών στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2001, που κατέλαβε την 9η θέση. Επίσης, κλήθηκε ξανά το 2009 για τις ευρωπαϊκές υποχρεώσεις της Εθνικής.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

*
Συντεταγμένες: 10°55′54″N 65°18′29″W﻿ / ﻿10.93167°N 65.30806°W﻿ / 10.93167; -65.30806

Η **Λα Τορτούγα** (ισπανικά: *Isla La Tortuga*, που σημαίνει «η χελώνα») είναι νησί στην Καραϊβική, το οποίο ανήκει στη Βενεζουέλα. Είναι μέρος μιας αλυσίδας των νησιών που περιλαμβάνουν τα Tortuguillas , τα Palaquines κ.α. Έχει έκταση 156,6 τ.χλμ. και είναι ακατοίκητη.

Ιστορία
-------

Ανακαλύφθηκε το 1499, από τον Αλόνσο ντε Οχέντα. Στο δεύτερο ταξίδι του, μαζί με τον Αμέρικο Βεσπούτσι, το νησί ονομάστηκε ίσλα Λα Τορτούγα από τον δεύτερο, λόγω της τεράστιας παρουσίας των χελωνών στο νησί.

Από το 1550 το νησί κατοικούνταν εποχιακά από τους Ολλανδούς που έρχονταν εκεί για να εκμεταλλευτούν τις αλυκές στα ανατολικά του νησιού. Εκεί, έκτισαν ένα φρούριο για να φρουρούν τις αλυκές και τις θεριστικές μηχανές από τους Ισπανούς, οι οποίοι ήθελαν να ξεφορτωθούν τους Ολλανδούς. Εκδιώχθηκαν οριστικά το 1631, όταν ο Ισπανός κυβερνήτης της Κουμανά κατέστρεψε τις εγκαταστάσεις τους και πλημμύρισε τις αλυκές.

Από τότε το νησί δεν είχε μόνιμο πληθυσμό και η θέση και η μορφολογία έχουν παραμείνει άθικτες, γεγονός που καθιστά το νησί ένα από τα τελευταία κάπως παρθένα μέρη της Βενεζουέλας, αν και υπάρχει τουρισμός στο νησί.

Εικόνες
-------

* Δορυφορική εικόνα του νησιούΔορυφορική εικόνα του νησιού
* 
*

Παραπομπές
----------

1. ↑  Vila, Marco Aurelio. 1967: *Aspectos geográficos de las Dependencias Federales*. Corporación Venezolana de Fomento. Caracas. 115p.
2. ↑  Cervigon, Fernando. 1995: *Las Dependencias Federales*. Academia Nacional de la Historia. Caracas. 193p.
3. ↑  Hernández Caballero, Serafín (Editor). 1998: *Gran Enciclopedia de Venezuela*. Editorial Globe, C.A. Caracas. 10 volumes. (ISBN 980-6427-00-9) (ISBN 980-6427-10-6)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 79144814326090546180
* LCCN: sh96000853

 |

 |
Η **Λαίδη Λευκή Αρουντέλ** (1583 – 28 Οκτωβρίου 1649), Αγγλίδα ευγενής και υπερασπιστής του *Κάστρου του Γουάρντουρ*, ήταν κόρη του Έντουαρντ Σόμερσετ, 4ου κόμη του Γούστερ και της Λαίδης Ελισάβετ Χέιστινγκς, κόρης του Φραγκίσκου Χέιστινγκς, 2ου κόμη του Χάντινγκτον.
Παντρεύτηκε στις 11 Μαϊου 1607 τον Τόμας Αρουντέλ, 2ο βαρόνο των Αρουντέλ του Γουάρντουρ, γιο του Τόμας Αρουντέλ και της Λαίδης Μαρίας Ουριοθέσλι. Απέκτησε έναν γιο τον Χένρι Αρουντέλ, 3ο βαρόνο των Αρουντέλ του Γουάρντουρ και δυο κόρες την Αικατερίνη και την Άννα.

Υπερασπίστηκε το *κάστρο του Γουάρντουρ* (2 Μαίου 1643) όταν έλειπε ο σύζυγος της κοντά στο Γουίλσαιρ για 9 μέρες. Η Λευκή είχε μόνο τα παιδιά της μερικούς υπηρέτες και 21 άντρες απέναντι στις δεκατρείς εκατοντάδες των Κοινοβουλευτικών και το πυροβολικό τους που βρισκόταν υπό την διοίκηση διάσημων ανδρών όπως ο Σερ Έντουαρντ Χοάνγζερφορντ (1596 - 1648) και ο Έντμουντ Λύνπλοου. Αναγκάστηκε να παραδοθεί με ευνοϊκούς όρους, οι Κοινοβουλευτικοί όμως δεν κράτησαν τις υποσχέσεις τους και λεηλάτησαν το κάστρο, αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν μόνο με την άφιξη του συζύγου της.
Η Λευκή Αρουντέλ πέθανε στο Ουίντσεστερ του Χαμσάιρ και τάφηκε στο Τίσμπουρι. Η διαθήκη της χρονολογείται στις 28 Σεπτεμβρίου 1649 και διαβάστηκε στις 2 Νοεμβρίου 1649.

Παραπομπές
----------

1. ↑  10000306. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p2391.htm#i23902. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
4. ↑  Cooper, p. 86
5. ↑  Goddard, p. 21

Πηγές
-----

* Thompson Cooper (1873). A New Biographical Dictionary: Containing Concise Notices of Eminent Persons of All Ages and Countries: and More Particularly of ... Great Britain and Ireland. Bell.
* Edward Hungerford Goddard (1881). The Wiltshire Archaeological and Natural History Magazine. Devizes: Wiltshire Archaeological and Natural History Society.
Ο **Λευτέρης Πουπάκης** είναι πρώην ποδοσφαιριστής γεννημένος στις 28 Δεκεμβρίου 1946. Αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα.

Ξεκίνησε από την ερασιτεχνική ομάδα του Φοίβου Νέου Κόσμου και σε ηλικία 21 ετών αποκτήθηκε από το Αιγάλεω. Το καλοκαίρι του 1973 μετεγγράφηκε μαζί με τον Μπάμπη Σταυρόπουλο (επίσης ποδοσφαιριστή της Αθηναϊκής ομάδας) στον Ολυμπιακό.

Στο σύλλογο του Πειραιά αποτέλεσε "δίδυμο" τερματοφυλάκων μαζί με τον Παναγιώτη Κελεσίδη, έως το 1978 οπότε υπέγραψε στον ΟΦΗ.

Το 1981 τον απέκτησε ο Παναθηναϊκός όμως μετά από ένα χρόνο το 1982 επέστρεψε στην ομάδα του Ολυμπιακού για τη σεζόν 1982-1983, ως αναπληρωματικός του Νίκου Σαργκάνη.

Την περίοδο 1984-85 αγωνίσθηκε στον Απόλλωνα Αθηνών, όπου και έκλεισε την πολυετή του καριέρα σε ηλικία 40 ετών!

Από τις 7 Απριλίου 1971 ο Λευτέρης Πουπάκης υπήρξε διεθνής 6 φορές με την Εθνική ομάδα και ήταν μέλος της ομάδας στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 1980 στην Ιταλία την περίοδο όπου αγωνιζόταν στον ΟΦΗ.

Επίσης, αγωνίστηκε με την Εθνική Νέων στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα 1968 και με την εθνική ενόπλων πήρε την 3η θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1972.

Μετά το ποδόσφαιρο ασχολήθηκε με την προπονητική, ξεκινώντας την καριέρα του ως προπονητής από τον Ο.Φ. Ιεράπετρας, τον οποίο ανέλαβε το καλοκαίρι του 1986 και εργάστηκε για 1 χρόνο. Το καλοκαίρι του 1987 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Εργοτέλη. Από το 2001 ο Λευτέρης Πουπάκης είναι προπονητής τερματοφυλάκων στις ακαδημίες του Εργοτέλη.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
**Εθνική Ελλάδος - Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 1980** |
| --- |
|  |
|  | 
**1** Κωνσταντίνου  · **2** Κυράστας  · **3** Ιωσηφίδης  · **4** Καψής  · **5** Φοιρός  · **6** Λιβαθηνός  · **7** Τερζανίδης  · **8** Νικολούδης  · **9** Αρδίζογλου  · **10** Γαλάκος  · **11** Δαμανάκης  · **12** Γούναρης  · **13** Ξανθόπουλος  · **14** Κούδας  · **15** Μαύρος  · **16** Κούης  · **17** Ραβούσης  · **18** Νικολάου  · **19** Κωστίκος  · **20** Αναστόπουλος  · **21** Πουπάκης  · **22** Παπαφλωράτος  · **C** Παναγούλιας |

 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ευλογημένος που έπαιξα Εθνική και Ολυμπιακό»
2. ↑  *"Στοχεύει διακρίσεις με τον Λευτ. Πουπάκη φέτος η Ιεράπετρα"*, εφ. Αθλητική Ηχώ, 9/9/1986, σελ. 4
3. ↑  *"Θαυμάσιο έμψυχο υλικό φέτος στον Εργοτέλη"*, εφ. Αθλητική Ηχώ, 23/8/1987, σελ. 3
Συντεταγμένες: 50°50′07″N 4°24′58″E﻿ / ﻿50.83528°N 4.41611°E﻿ / 50.83528; 4.41611


Το **Μέγαρο Στόκλετ** (γαλλικά: Palais Stoclet, φλαμανδικά: Stocletpaleis) βρίσκεται στο δήμο Βολουβέ-Σαιν-Πιερ (Woluwe-Saint-Pierre) στις Βρυξέλλες, Avenue de Tervueren και αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά αρχιτεκτονήματα του βιενέζικου κινήματος της «Απόσχισης» ή «Σετσεσιονισμού» (Wiener Sezession) στην Ευρώπη, που ήταν επηρεασμένο, αλλά και με προωθημένες διαφοροποιήσεις, από το ευρωπαϊκό Αρ Νουβό. 

Το Μέγαρο Στόκλετ σχεδιάστηκε από τον Αυστριακό αρχιτέκτονα Γιόζεφ Χόφμαν (Josef Hoffmann, 1870 – 1956), ως ιδιωτική κατοικία του εκατομμυριούχου τραπεζίτη Αντόλφ Στόκλετ (Adolphe Stoclet). Οικοδομήθηκε μεταξύ των ετών 1905 και 1911 από το «Βιενέζικο Εργαστήριο» (Wiener Werkstätte), το οποίο διαμόρφωσε το εσωτερικό του κτιρίου σε απόλυτη αρμονία με το αρχιτεκτονικό ύφος της όλης κατασκευής. 

Τέσσερις πελώριες γλυπτές μορφές γιγάντων από μπρούντζο, χαρακτηριστικό δείγμα γλυπτικής Αρ Ντεκό, έργο του γλύπτη Φραντς Μέτσνερ (Franz Metzner, 1870 - 1919), διακοσμούν τον πανύψηλο πύργο του κτιρίου. Η τραπεζαρία στο εσωτερικό διακοσμείται από μια εκπληκτική ζωφόρο 14 μέτρων, που τιτλοφορείται *«Το Δέντρο της Ζωής»* (*L'Arbre de Vie*), τρίπτυχο έργο του διάσημου Αυστριακού ζωγράφου Γκούσταφ Κλιμτ (Gustav Klimt, 1862 - 1918).

Δείτε επίσης
------------

* Γιόζεφ Χόφμαν

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μέγαρο Στόκλετ** |

* "1001 Buildings You Must See Before You Die", p. 359 Palais Stoclet, General Editor Mark Irving, Cassel Illustrated, London 2007
* Gabriele Fahr – Becker: "Art Nouveau", pp. 374 – 378 Palais Stoclet – The total work of art, Tandem Verlag GmbH/h.f. Ullmann, 2007

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 244201375
* NKC: olak20201076609

 |

 |
Στην συλλογή του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης στην Νέα Υόρκη εκτίθενται με αριθμό ευρετηρίου 06.1093 χάλκινο αντικείμενο που αγοράστηκε το 1906.

Περιγραφή
---------

Η επάνω φλάντζα είναι διακοσμημένη με σφίγγες καθιστές αναντικριστά. Φοράν καπέλο στο κεφάλι και κορδέλα στα φτερά. Η κάτω φλάντζα είναι διακοσμημένη με δύο ανδρικές ξαπλωμένες μορφές. Η δεξιά μορφή κρατάει φιάλη στο αριστερό και δίσκο στο δεξί χέρι. Η δεύτερη μορφή κρατάει δίσκο στο δεξί και κερατοειδές ποτήρι στο αριστερό χέρι. Η μακρυά κόμη και των δύο μορφών είναι περιποιημένη, ενώ πέφτει στο στήθος με πλεξούδες δεξιά και αριστερά. Στο κέντρο δεσπόζει μια γυναικεία μορφή, η οποία αποτελεί το κύριο συνδετικό στοιχείο.

Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση
--------------------------------

Η σύνθεση αυτή είναι σπάνιο δείγμα της αρχαϊκής τέχνης. Ήταν προσαρμοσμένο σε υδρία και χρησίμευε ως χερούλι.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

* Στοιχεία από τη βάση δεδομένων του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης
* Gisela Marie Augusta Richter (1915). *Greek, Etruscan and Roman bronzes*. *Metropolitan Museum of Art*. New York: The Gilliss Press. σελ. 6. Ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2011.
Συντεταγμένες: 37°58′34″N 23°44′22″E﻿ / ﻿37.976186°N 23.739528°E﻿ / 37.976186; 23.739528

Το **Μέγαρο Ψύχα**, όπου στεγάζεται σήμερα η Ιταλική Πρεσβεία, βρίσκεται στη γωνία της λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας και της οδού Σέκερη 2 στην Αθήνα. Αποτελεί ένα από τα ωραιότερα αστικά μέγαρα που άρχισαν να κτίζονται από τα μέσα της δεκαετίας του 1870 στον αριστοκρατικό οδικό άξονα της τότε λεωφόρου Κηφισίας (σήμερα Λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας).

Ανάμεσα στις ιδιωτικές αυτές κατοικίες πλούσιων προσωπικοτήτων της εποχής ξεχωρίζουν το Μέγαρο Νικολάου Ψύχα (Αιγυπτιακή Πρεσβεία), το Μέγαρο Καρόλου Μέρλιν (Γαλλική Πρεσβεία), το Μέγαρο Ανδρέα Συγγρού (Υπουργείο Εξωτερικών), το Μέγαρο Στέφανου Ψύχα (Ιταλική Πρεσβεία), το Μέγαρο Ράλλη-Σκαραμαγκά (κατεδαφισμένο, όπου βρίσκεται σήμερα το Υπουργείο Εσωτερικών), το Μέγαρο Χαροκόπου (Μουσείο Μπενάκη) και άλλα.

Το Μέγαρο Ψύχα ανήκε στον εύπορο τραπεζίτη Στέφανο Ψύχα, ο οποίος ανέθεσε στο διάσημο Γερμανό αρχιτέκτονα Ερνστ Τσίλλερ (Ernst Ziller, 1837 - 1923) τη σχεδίαση της ιδιωτικής κατοικίας του απέναντι από τα Βασιλικά Ανάκτορα. Το μέγαρο αυτό του Τσίλλερ οικοδομήθηκε περί το 1885.

Στο Μέγαρο Ψύχα κατοίκησε το 1902 ο Έλληνας πρίγκιπας Νικόλαος (1872 - 1938), τριτότοκος γιος του βασιλιά Γεωργίου Α', μετά το γάμο του με τη μεγάλη δούκισσα της Ρωσίας Ελένη Βλαδιμήροβνα. Ήταν γνωστό τότε με την ονομασία «μικρό παλάτι» (Petit Palais).

Μετά την παραίτηση του βασιλιά Κωνσταντίνου Α' (1922) και τον εκπατρισμό του πρίγκιπα Νικολάου στην Ευρώπη, το Μέγαρο Ψύχα μισθώθηκε από το ξενοδοχείο Μεγάλη Βρεταννία ως ξεχωριστό παράρτημά του με ετήσιο ενοίκιο 4.000 λίρες. Το κτίριο φιλοξενούσε 60 κλίνες και υπολογίζεται ότι το έτος 1924 φιλοξένησε 3.320 ταξιδιώτες. Το 1933 συγχωνεύθηκε με την Μεγάλη Βρετάννια και λίγα χρόνια αργότερα έκλεισε για να στεγάσει την Πρεσβεία της Νορβηγίας και εν συνεχεία την ιταλική πρεσβεία, η οποία βρίσκεται ακόμα και σήμερα.

Το Μέγαρο Ψύχα αποτελεί κτίσμα υψηλής αισθητικής και ανήκει στα έργα της ώριμης αρχιτεκτονικής περιόδου του Τσίλλερ. Το νεοκλασικό πρόστωο της εισόδου του, τυπικό δείγμα αριστοτεχνικής σχεδίασης του Γερμανού αρχιτέκτονα, συνδυάζει τον ιωνικό ρυθμό στους κίονες του ισογείου, ενώ οι κίονες στον επάνω όροφο ακολουθούν τον κορινθιακό ρυθμό.

Πηγές
-----

* Μάρω Καρδαμίτση - Αδάμη: "*Ερνστ Τσίλλερ 1837 - 1923: Η Τέχνη του Κλασικού*", Εκδοτικός Οίκος ΜΕΛΙΣΣΑ, Αθήνα, 2006.
* Μάρω Καρδαμίτση - Αδάμη: "*Η γένεση της Βασιλίσσης Σοφίας*", Εφημ. Καθημερινή/Επτά Ημέρες, 5. 11. 2000.
* Πρίγκιπας Νικόλαος της Ελλάδος: "*Τα πενήντα χρόνια της ζωής μου*", Αθήνα, 1926.
* Εγκυκλοπαίδεια "Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα", λήμμα "*Νικόλαος, πρίγκιπας της Ελλάδας*", τόμ. 45, Εκδόσεις Πάπυρος, Αθήνα, 1996.

1. ↑  ambatene.esteri.it/ambasciata\_atene/el/ambasciata/gli\_uffici/.
Ο **Λευτέρης (Μπέμπης) Φυσικόπουλος** ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος και έγινε γνωστός με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, κατακτώντας το πρώτο μεταπολεμικό πρωτάθλημα Ελλάδος.

Καριέρα
-------

Ο Φυσικόπουλος αγωνιζόταν στο αριστερό πλευρό της μεσαίας γραμμής και ήταν γνωστός για την ταχύτητα του. Το 1945 μετακόμισε στην Θεσσαλονίκη από τις Σέρρες και έπαιξε στα τρία πρώτα παιχνίδια της τελικής φάσης του πρωταθλήματος, δημιουργώντας το νικητήριο γκολ του Άγγελου Βασιλειάδη στον εντός έδρας αγώνα κατά του Ολυμπιακού, βοηθώντας τον Άρη πανηγυρίσει τον τίτλο του πρωταθλητή.

Υπήρξε βασικός στην ομάδα του Άρη που αγωνίστηκε στο πασχαλινό τουρνουά Αθηνών του 1946, η οποία ηττήθηκε από τον Ολυμπιακό με 1-0, κέρδισε την ΑΕΚ με 0-1, κατέβαλλε την αντίσταση του Παναθηναϊκού με 1-3, με τον Φυσικόπουλο να πετυχαίνει ένα από τα τρία τέρματα της ομάδας του και ηττήθηκε με 2-1 από τον Απόλλωνα Αθηνών.

Την επόμενη σεζόν, οι "κίτρινοι" πραγματοποίησαν μέτρια πορεία στο πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης, με τον Φυσικόπουλο να αποβάλλεται με κόκκινη κάρτα σε δύο αναμετρήσεις. Ο ίδιος διακρίθηκε στον αγώνα εναντίον του Ηρακλή στις 2 Νοεμβρίου 1947, όπου πέτυχε τα δύο από τα τρία τέρματα των "κίτρινων" για το ισόπαλο 3-3. Την ίδια σεζόν, πέτυχε δύο ακόμη τέρματα κατά του Μελιτέα, ανατρέποντας το αρχικό 0-1 και δίνοντας τη νίκη στον Άρη.

Από το καλοκαίρι του 1948 και έπειτα, καθιερώθηκε σαν αριστερό χαφ ο Λευτέρης Χαλυβόπουλος, αναγκάζοντας τον Φυσικόπουλο να συνεχίσει με την δεύτερη ομάδα του Άρη, όπου αγωνιζόταν σαν κεντρικός αμυντικός. Επανήλθε στην πρώτη ομάδα όταν ο Άρης σε ένδειξη διαμαρτυρίας αγωνίστηκε με αναπληρωματικούς παίκτες στην τελική φάση του πρωταθλήματος του 1949 εναντίον του Παναθηναϊκού.

Έκλεισε την καριέρα του παίζοντας στον δεύτερο γύρο του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης του 1949-50, σκοράροντας το τελευταίο του τέρμα με απευθείας εκτέλεση φάουλ εναντίον του ΠΟ Ξηροκρήνης, στη νίκη του Άρη με 5-2 στις 15 Ιουνίου 1950.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Το πρώτο μεταπολεμικό | AllAboutARIS.com[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Άγγελος Καριπίδης, *Άρης 1914-2002. Οι μεγάλες στιγμές της ιστορικής ομάδος*, σελ. 83, University Studio Press, Θεσσαλονίκη 2003. ISBN 960-12-1189-6, ISBN-13 978-960-12-1189-3
3. ↑  «Χαλυβόπουλος Λευτέρης | aris.re». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2015.
4. ↑  Ο Παναθηναϊκός πρωταθλητής Ελλάδος εις το ποδόσφαιρον, εφημ. «ΕΜΠΡΟΣ» 26.07.1949, σελ. 2
5. ↑  «1955: Άρης – ΠΟΞ 8-2, oι σάκοι του μποξ των τοπικών πρωταθλημάτων». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιουλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2015.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Βασίλης [άγνωστο επίθετο], *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
* Φυσικόπουλος Μπέμπης (Λευτέρης) | aris.re
Μέγαρο Κόφφα (1925), Τσιμισκή-Βενιζέλου, Θεσσαλονίκη
**Το Μέγαρο Κόφφα** βρίσκεται μεταξύ των οδών Βενιζέλου-Τσιμισκή 10-Ρογκότη στη Θεσσαλονίκη και κατασκευάστηκε το 1925 από τους αρχιτέκτονες Α. Ζαχαριάδη-Κ. Κοκορόπουλο, με σαφή επιρροή από το ρεύμα Secession, την αυστρο-γερμανική παραλλαγή του Αρ Νουβό. Προπολεμικά ήταν όπως και σήμερα, κτίριο γραφείων κυρίως δικηγόρων, συμβολαιογράφων, αρχιτεκτόνων/μηχανικών, εμπορικών αντιπροσώπων κ.α. Κατά την διάρκεια του Β' Π.Π. στεγαζόταν Γερμανικές υπηρεσίες της Wehrmacht. Μετά την απελευθέρωση στεγάσθηκε η Γενική Διοίκηση Βορείου Ελλάδος, έως το 1955, οπότε μετακόμισε στο σημερινό υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης. Στα καταστήματα του ισογείου στεγάσθηκαν για μεγάλα χρονικά διαστήματα: το φαρμακείο-εντευκτήριο λογοτεχνών "Ηλία Κατσόγιαννη" (αριστερά της εισόδου του κτιρίου), το βιβλιοπωλείο "ΜΟΛΧΟ" (δεξιά ...), το παντοπωλείο "Αφών Τζαλαβρά" (παραπλεύρως του "ΜΟΛΧΟ") και η ΔΕΗ ως εκθεσιακός χώρος (το γωνιακό κατάστημα, αριστερά του φαρμακείου), όπου από το υπόγειο του καταστήματος αυτού γίνονταν οι δοκιμές για την μετάδοση του πρώτου πειραματικού τηλεοπτικού σήματος στην Ελλάδα, στα εγκαίνια της Έκθεσης Θεσσαλονίκης το 1961.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΜΕΓΑΡΟ ΚΟΦΦΑ». *thessarchitecture* (στα Αγγλικά). 13 Νοεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2020.
Το **Ορφαντροφείο του Αγίου Νικολάου** (ρωσικά: Детский дом "Приют св. Николая") ήταν το μόνο Καθολικό ορφαντροφείο στη Σιβηρία και το μόνο μη κρατικό ορφανοτροφείο σε αυτήν την περιοχή της Ρωσίας. Ιδρύθηκε στο Νοβοσιμπίρσκ το 1996 από τη φιλανθρωπική οργάνωση "Caritas" με την οικονομική υποστήριξη αρκετών διεθνών ιδρυμάτων.

Το ορφανοτροφείο φιλοξενούσε μέχρι 50 παιδιά (αγόια και κορίτσια) ηλικίας 3 έως 17 ετών. Απασχολούσε 37 άτομα, συμπεριλαμβανομένων έξι θρησκευτικών αδερφών της Ρωμαιοκαθολικής συνάθροισης των Αδερφών της Αγίας Ελισάβετ. 

Το ορφανοτροφείο έλαβε εθνική αναγνώριση για τις κοινωνικές καινοτομίες τους. Ήταν το πρώτο ορφανοτροφείο στη Ρωσία που παρείχε στήριξη στις βιολογικές οικογένειες των παιδιών. Επίσης, ήταν ένας από τους εθνικούς πρωτοπόρους στη βοήθεια των απόφοιτων του ορφανοτροφείου. Ήταν ένα από τα λίγα Ρωσικά ορφανοτροφεία που ξεκίνησαν τακτικό πρόγραμμα για τους ξένους φοιτητικούς εθελοντές. Το Θεατρικό Στούντιο του ορφανοτροφείου κέρδισε το γκραν πρι του Έβδομου Διεθνούς Παιδικού Θεατρικού Φεστιβάλ στη Μόσχα και άλλα βραβεία.

Το 2015, το ορφανοτροφείο έκλεισε λόγω της γενικής μείωσης του αριθμού των ορφανών στο Νοβοσιμπίρσκ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "iOrphan.org" Αρχειοθετήθηκε 2016-03-03 στο Wayback Machine. Ascent Russian Orphan Aid Foundation.
2. ↑  "Parentless.org"[*νεκρός σύνδεσμος*], Community center for orphanages, children's homes and orphan care providers.
Συντεταγμένες: 51°49′N 19°27′E﻿ / ﻿51.817°N 19.450°E﻿ / 51.817; 19.450

Το **Παλάτι του Γκούσταφ Άντολφ Κίντερμαν** (πολωνικά: Pałac Gustawa Adolfa Kindermanna) είναι παλάτι στην οδό Πιοτρκόφσκα 151 στο Λοτζ της Πολωνίας.

Ιστορία
-------

Ο σχεδιασμός του διώροφου παλατιού έγινε από τον Αυστριακό αρχιτέκτονα Καρλ Ζάιντλ για τον Γκούσταφ Άντολφ Κίντερμαν (αδελφό του Γιούλιους Ρόμπερτ Κίντερμαν, ιδιοκτήτη του παλατιού στην οδό Πιοτρκόφσκα 137/139). Η κατασκευή του παλατιού ολοκληρώθηκε χρόνο αργότερα. Ο Γκούσταφ Άντολφ Κίντερμαν πήρε τη θέση του στον κεντρικό δρόμο της πόλης όταν ήταν 46 ετών. Γεννήθηκε στο Λοτζ, ως ένα από τα δεκατρία παιδιά Φραντσίσεκ Κίντερμαν, ιδιοκτήτη ενός εργοστασίου προϊόντων βαμβακιού και μαλλιού που βρισκόταν στην οδό Αγίου Ανδρέα 63.

Το 1916, το παλάτι στέγαζε το τμήμα για το Λοτζ του τμήματος καταγραφής των απωλειών πολέμου στο Κεντρικό Συμβούλιο Πρόνοιας.

Αρχιτεκτονική
-------------

Σύμφωνα με το σχέδιο του Καρλ Ζάιντλ σύντομα ανεγέρθηκε ένα σπίτι σε ένα στενό οικόπεδο που έφτανε στην οδό Σπατσερόβα (σήμερα Λεωφόρος Ταντέους Κοστσιούσκο). Αποτελούνταν από ένα διώροφο μπροστινό κτίριο και ένα μακρύ τριώροφο βοηθητικό κτίριο. Το σύνολο έλαβε τη μορφή της ιταλικής Αναγέννησης, προφανώς μετά από αίτημα του ιδιοκτήτη, γιατί τότε φαινόταν αναχρονιστικό.

Η ρομαντική μπροστινή πρόσοψη, που στέκεται σε ένα βάθρο από γρανίτη, ήταν αντιμέτωπη με πλάκες ψαμμίτη (η οποία είναι μοναδική στην αρχιτεκτονική του Λοτζ) που εισήχθη από το Κιέλτσε. Στέφεται με γείσο που προεξέχει έντονα μπροστά από το πρόσωπο. Το κέντρο της πρόσοψης στον πρώτο όροφο είναι διακοσμημένο με τοξωτή προεξοχή με δίφωτα παράθυρα στα πλάγια και τρίφωτο παράθυρο από πάνω. Όλα τα παράθυρα και το άνοιγμα της πύλης που βρίσκεται στην αριστερή πλευρά της πρόσοψης είναι κλειστά σε ημικύκλιο. Το ισόγειο με τα παράθυρα είναι έντονα ρουστίκ.

Η πρόσοψη του βοηθητικού κτιρίου ήταν διακοσμημένη με μια μεγάλη λότζια, από την οποία μια πέτρινη σκάλα οδηγούσε στον κήπο. Το ισόγειο του μπροστινού κτιρίου με την είσοδο από το δρόμο χρησιμοποιήθηκε για εμπορικούς σκοπούς, όπου το μεγάλο δωμάτιο που βρίσκεται εδώ ενοικιάζονταν από τον Κίντερμαν. Οι όροφοι του μπροστινού τμήματος και τα βοηθητικά κτίρια χρησίμευαν ως διαμέρισμα του ιδιοκτήτη. Η πρόσβαση σε αυτό το τμήμα γινόταν από την αίθουσα του περάσματος, μέσω μιας διακοσμητικής σκάλας επενδεδυμένης με μάρμαρο. Η εσωτερική διακόσμηση του παλατιού ήταν πολύ υψηλού επιπέδου. Ήταν διακοσμημένο με μάρμαρο, επένδυση από ευγενή είδη ξύλου, πλούσια γύψινα καλούπια σε νεο-ροκοκό μορφές και έπιπλα κατά παραγγελία.

Το κτίριο είναι εγγεγραμμένο στο μητρώο μνημείων με τον αριθμό Α/51 της 20ης Ιανουαρίου 1971.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 21  Ιουνίου 2021.
2. 1 2 3  Krajewski, Sławomir (2008). *Spacer pierwszy. Ulica Piotrkowska*. Λοτζ: Wydawnictwo Jacek Kusiński. ISBN 978-83-927666-4-3.
3. 1 2 3  Άννα Ρινκόφσκα (1970), *Ulica Piotrkowska*, Λοτζ: Wydawnictwo Łódzkie, σελ. 206, ISBN 978-83-939822-4-0

Βιβλιογραφία
------------

* «Pałac Gustawa Adolfa Kindermanna». *ziemialodzka.pl* (στα Πολωνικά).
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ολυμπιακός (αποσαφήνιση).

Ο **Ολυμπιακός Ανθήλης** υπήρξε ποδοσφαιρικό σωματείο με έδρα την Ανθήλη Φθιώτιδας.

Ιστορικό
--------

Ιδρύθηκε το 1952 με την ονομασία «**Αθλητικός Όμιλος Ολυμπιακός Ανθήλης**». Έχει πολυετή παρουσία στα τοπικά πρωταθλήματα Φθιώτιδας. Το 1995 κατέκτησε το τοπικό πρωτάθλημα και προβιβάστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του σε εθνική κατηγορία και συγκεκριμένα στην Δ΄ Εθνική, ενώ την ίδια χρονιά κατέκτησε επίσης για πρώτη φορά και μοναδική στην ιστορία του το κύπελλο Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας νικώντας στον τελικό τη Νίκη Μακρακώμης. Στην Δ΄ Εθνική αγωνίστηκε για πρώτη φορά την αγωνιστική περίοδο 1995-96 γνωρίζοντας τον υποβιβασμό και επέστρεψε το 1997-98, χωρίς όμως να καταφέρει να κερδίσει την παραμονή. Το 1999 επέστρεψε στην Δ΄ Εθνική στην οποία αγωνίστηκε συνεχώς από τη σεζόν 1999-00 μέχρι και το 2002-03 που υποβιβάστηκε. Τις χρονιές 1996, 1998, 2001 και 2002 υπήρξε φιναλίστ του Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας.

Μετά τον υποβιβασμό του από τη Δ΄ Εθνική αγωνίστηκε προσωρινά στο τοπικό πρωτάθλημα και κατόπιν διαλύθηκε, έχοντας προλάβει το 2004 να αναδειχθεί εκ νέου φιναλίστ του Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας. Το 2011 επανιδρύεται με την ονομασία «**Αθλητικός Σύλλογος Ολυμπιακός Ανθήλης 2011**» και από την αγωνιστική περίοδο 2011-12 γυρίζει ξανά στα γήπεδα συμμετέχοντας στην Α΄ Κατηγορία Φθιώτιδας. Τη σεζόν 2013-14 κατέκτησε αήττητος το πρωτάθλημα του 4ου Ομίλου Α΄ Κατηγορίας, κερδίζοντας την άνοδο στην Α1 Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας.

Ωστόσο το καλοκαίρι του 2014 δε δήλωσε συμμετοχή στο επερχόμενο πρωτάθλημα της Α1 Κατηγορίας της περιόδου 2014-15, αλλά στο πρωτάθλημα της Β΄ Κατηγορίας. Τελικά αποφασίστηκε η μετονομασία του σε «Ποδοσφαιρικός Αθλητικός Όμιλος Ανθήλης» («Π.Α.Ο. Ανθήλης») από τον οποίο και αντικαταστάθηκε, παύοντας έκτοτε να υφίσταται. 

### Παρουσία στην Δ΄ Εθνική

* **1995-96 (4ος όμιλος)**: 12η θέση, υποβιβασμός
* **1997-98 (4ος όμιλος)**: 13η θέση, υποβιβασμός
* **1999-00 (3ος όμιλος)**: 8η θέση, παραμονή
* **2000-01 (3ος όμιλος)**: 8η θέση, παραμονή
* **2001-02 (3ος όμιλος)**: 12η θέση, παραμονή
* **2002-03 (6ος όμιλος)**: 12η θέση, υποβιβασμός

Στάδιο
------

Το στάδιο χτίστηκε το 1949 και πήρε το όνομά του από έναν παλιό παίκτη του Ολυμπιακού Ανθήλης που ο ίδιος μετα ανέλαβε την καθαριότητα και την ευθύνη του γηπέδου. Οταν πέθανε το 2004 έδωσαν το όνομά του προς τιμήν του.

Έμβλημα
-------

Κυριο έμβλημα ήταν ο δαφνοστεφανωμένος έφηβος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Καταγραφή Αθλητικών Σωματείων, επίσημη ιστοσελίδα Φυσικής Αγωγής ΥΠΕΠΘ
2. ↑  Η «βίβλος» του Κυπέλλου Φθιώτιδας! lamiaole.gr
3. ↑  Η «βίβλος» του Κυπέλλου Φθιώτιδας! lamiaole.gr
4. ↑  Η «βίβλος» του Κυπέλλου Φθιώτιδας! lamiaole.gr
5. ↑  Αναφορά ονομασίας, εφ. Λαμιακός Τύπος, 26/1/2014, σελ. 16
6. ↑  Η απονομή στον Ολυμπιακό Ανθήλης digitalstar.gr
7. ↑  «Αναλυτικά οι ομάδες της Α΄ που θα συμμετέχουν στο φετινό πρωτάθλημα της ΕΠΣΦ fonografos.net». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2021.
Συντεταγμένες: 37°55′49.34″N 13°28′20.90″E﻿ / ﻿37.9303722°N 13.4724722°E﻿ / 37.9303722; 13.4724722

Τα **Λουτρά της Τσεφαλά Ντιάνα** (ιταλικά: *Bagni di Cefalà Diana*) είναι ιαματικό συγκρότημα στη Τσεφαλά Ντιάνα της Σικελίας, στην Ιταλία.

Ευρισκόμενα επί σημαντικού οδικού άξονα ο οποίος συνδέει το Παλέρμο με το Αγκριτζέντο, τα συγκεκριμένα λουτρά τροφοδοτούνταν μέσω φυσικής θερμής πηγής νερού (θερμοκρασίας μεταξύ 35,8 °C και 38 °C). 

Αρχαιολογικές ανασκαφές πραγματοποιήθηκαν στη συγκεκριμένη τοποθεσία κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1990 και του 2000 από τη Γαλλική Σχολή Ρώμης και την τοπική αρχαιολογική υπηρεσία της περιοχής του Παλέρμο, οι οποίες οδήγησαν στη δυνατότητα χρονολόγησης της αρχικής χρήσης των λουτρών στον 10ο αιώνα, περίοδο κατά την οποία η ευρύτερη περιοχή τελούσε υπό την κυριαρχία των Καλβιδών του Εμιράτου της Σικελίας. Στη συνέχεια, υπέστησαν τροποποιήσεις κατά τη διάρκεια του 12ου αιώνα από τους Νορμανδούς, ενώ η χρήση και περαιτέρω τροποποίησή τους συνεχίστηκε έως και τον 20ό αιώνα. 

Το κτίριο των λουτρών είναι χτισμένο σε τετραγωνικού σχήματος αρχιτεκτονικό σχέδιο, διαστάσεων 16 × 10 μέτρων, με δύο εισόδους, εκ των οποίων η κύρια βρίσκεται με κατεύθυνση προς τα βόρεια, ενώ η δεύτερη με κατεύθυνση προς τα δυτικά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Indagine sui musei e le istituzioni similari». *d:Q112132470*. 2022.
2. ↑  Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ιταλίας: «Indagine sui musei e le istituzioni similari». *d:Q111911432*. 2021.
3. 1 2  (Γαλλικά) Nef, Annliese· Bagnera, Alessandra (1 Οκτωβρίου 2018). «Les bains de Cefalà (Xe – XIXe siècle) / I bagni di Cefalà (secoli X-XIX)». *Écoles françaises à l'étranger*. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2020.
4. 1 2  (Γαλλικά) «Qantara - Bains de Cefalà Diana». *www.qantara-med.org*. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Μεσαίωνας
* Πύλη:Σικελία
 |

 |
*Ορφανά*, ελαιογραφία του Τόμας Κένινγκτον, 1885
Ορφανό αγόρι στον τάφο της μητέρας του Ούρος Πρέντιτς, 1888.
**Ορφανό** ονομάζεται κάθε βιολογικός απόγονος του οποίου οι γονείς έχουν πεθάνει, είναι άγνωστοι ή το έχουν εγκαταλείψει. 

Διάφορες ομάδες χρησιμοποιούν διαφορετικούς ορισμούς για να προσδιορίσουν τον όρο «ορφανός». Ο νομικός ορισμός που χρησιμοποιείται στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι «θάνατος, εξαφάνιση, εγκατάλειψη απώλεια και των δύο γονέων». Στην καθομιλουμένη, ένα ορφανό δεν έχει επιζών γονέα για την επιμέλειά του. Ωστόσο, η UNICEF και άλλες ΜΚΟ αναγνωρίζουν ως ορφανό οποιοδήποτε ανήλικο φυσικό πρόσωπο που έχει χάσει έναν γονέα.

Στατιστικά στοιχεία
-------------------

| Ήπειρος | Αριθμός ορφανών | Τα ορφανά  ως προς το σύνολο των παιδιών |
| --- | --- | --- |
| Αφρική | 34.294.000 | 11,9% |
| Ασία | 65.504.000 | 6,5% |
| Λατινική Αμερική | 8.166.000 | 7,4% |
| Σύνολο επιλεγμένων περιοχών | 107.964.000 | 7,6% |

Παραπομπές
----------

1. ↑  
Merriam-Webster online dictionary
2. ↑  Concise Oxford Dictionary, 6th edition "a child bereaved of parents" with bereaved meaning (of death etc) deprived of a relation
3. ↑  «USCIS definition for immigration purposes». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2021.
Το λεκανοπέδιο της Ταϊπέι, στον χάρτη με σκούρο πράσινο χρώμα. Οι μπλε γραμμές υποδεικνύουν διοικητικές περιφέρειες.
 Η Ταϊπέι είναι η φωτεινή μπλε και κόκκινη περιοχή στο κάτω μέρος της εικόνας. Ένα τμήμα της πόλης βρίσκεται σε ένα νησί που περιβάλλεται από τον ποταμό Κιλουνγκ και τον ποταμό Ταμσουι. Χάρτης διαστημικού ραντάρ από την NASA
**Το λεκανοπέδιο της Ταϊπέι** ( Κινέζικα: 臺北盆地 Πινγίν: Táiběi Péndì) είναι μια γεωγραφική περιοχή στη βόρεια Ταϊβάν και το δεύτερο μεγαλύτερο λεκανοπέδιο της χώρας. Η λεκάνη οριοθετείται από το εθνικό πάρκο Γιανγκίνγκσαν στα βόρεια, το οροπέδιο Λινκοου στα δυτικά και την κορυφογραμμή της οροσειράς Σουεσάν στα νοτιοανατολικά. Η λεκάνη έχει σχεδόν τρίγωνο σχήμα. Οι τρεις κορυφές είναι η Νανγκάνγκ, η Χουεϊλόνγκ του Σιντσουάνγκ και η Γκουαντού του Μπεϊτόου.

Τα κύρια ποτάμια στη λεκάνη της Ταϊπέι περιλαμβάνουν το Ταμσουέι, Κιλάνγκ, Νταχάν και Σιντιάν. 

Στην προϊστορική εποχή, η λεκάνη της Ταϊπέι φιλοξενούσε τις φυλές Κεταγκαλάν. Οι Κινέζοι Χαν δεν εγκαταστάθηκαν στην περιοχή μέχρι τον 18ο αιώνα. Σήμερα, η λεκάνη της Ταϊπέι βρίσκεται στα όρια της πόλης Ταϊπέι και της Νέας Ταϊπέι και είναι η μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή στην Ταϊβάν.

Γεωλογία
--------

Η λεκάνη της Ταϊπέι είναι μια υποχωρητική τεκτονική ημιτάφρος

Ρύπανση
-------

Οι ποταμοί λεκάνης της Ταϊπέι είναι έντονα μολυσμένη τόσο από τα ακατέργαστα λύματα όσο και από τη βιομηχανική ρύπανση λόγω παράνομης βιομηχανίας στην περιοχή. Η φυσική αποκατάσταση του ποταμού βρίσκεται στο πρόγραμμα της Κυβέρνησης της Ταϊπέι και πολλών πολιτικών οργανώσεων.

Δείτε επίσης
------------

* Γεωγραφία της Ταϊβάν

Παραπομπές
----------

 

1. ↑  Chen, Cheng-Hong (2013). «Volcanic activities in Taiwan: the past, present and future» (PDF). *The 2013 International Training Workshop on Earth Sciences, Taipei* (στα Αγγλικά). National Science and Technology Center for Disaster Reduction, Taiwan. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2016. [*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Taipei from the River - Marco Casagrande, *E-Architect* Μάρτιος, 2011 (στα Αγγλικά)
Ο **Πέτερ Φέρμαν** (*γερμανικά: Peter Fährmann*), γεννημένος στις 10 Φεβρουαρίου 1937, είναι Γερμανός πρώην πρωταθλητής της αντισφαίρισης στην Ανατολική Γερμανία και σήμερα προπονητής.

Μαζί με τους Χορστ Στάλμπεργκ, Βέρνερ Ράουτενμπεργκ και Κόνραντ Τσάνγκερ ήταν από τους καλύτερους αντισφαιριστές της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας στη δεκαετία του 1950 και του 1960. Στην Ανατολική Γερμανία αλλά και μετά την επανένωση της Γερμανίας κατέκτησε 60 εθνικά πρωταθλήματα.

Είχε πάρει μέρος, δεν επιτρέπονταν η συμμετοχή του σε διεθνή τουρνουά εκτός ανατολικού μπλοκ, στα διεθνή πρωταθλήματα της Ρουμανίας, στην Τζακάρτα το 1963 , κι αλλού. Στις επιτυχίες του ήταν η νίκη του τι 1961 επί του Ίλιε Ναστάζε και το 1963 επί του Πετρ Κόρντα. Μετά το τέλος της καριέρας του έγινε προπονητής σε αθλητές αλλά και σε συλλόγους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Dazu zählen auch Jugend- und Seniorenmeisterschaften in Einzel, Doppel, Mixed und dem Mannschaftswettbewerb
2. ↑  Vgl. P. FÄRHMANN, *In Djakarta Silber für Hella Vahley*, in: Tennis 8 (1964) 2, S. 2.

Πηγές
-----

* Streppelhoff, R.: *Tennis als Leistungssport in der DDR*, in: Stadion, Internationale Zeitschrift für Geschichte des Sports 23(2007)2, S. 243-264
Με τον όρο **Λαϊκός πολιτισμός**, ή κουλτούρα, αναφερόμαστε σε ένα υποσύνολο ενός πολιτισμού μίας πληθυσμιακής ομάδος που από αυτήν αναγνωρίζεται ως σύνολο πεποιθήσεων που κυριαρχούν ή είναι παρών σε ένα δεδομένο χρονικό σημείο. Ο λαϊκός πολιτισμός περιλαμβάνει τις δραστηριότητες και τα συναισθήματα που παράγονται από αυτά. Επίσης, ο λαϊκός πολιτισμός περιλαμβάνει τον εργατικό πολιτισμό, τον δομικισμό, τον μεταμοντερνισμό κ.α. Θεωρείται από κάποιους ασήμαντος και υπόκειται σε επικρίσεις, κυρίως από συντηρητικούς.

Ο λαϊκός πολιτισμός μπορεί να παίξει ρόλο στην αντίληψη ή συμπεριφορά του λαού προς ένα θέμα. Υπάρχουν διάφοροι τρόποι ορισμού του. Γι'αυτό, ο λαϊκός πολιτισμός μπορεί να περιγραφεί με διάφορους αντικρουόμενους τρόπους από πολλά άτομα. Γενικά, βλέπεται σε αντίθεση με άλλες μορφές πολιτισμού όπως ο πολιτισμός της εργατικής τάξης ή ο υψηλός πολιτισμός. Οι πιο συνηθισμένες μορφές του είναι: ψυχαγωγία (ταινίες, μουσική, βιντεοπαιχνίδια κτλ.), αθλητισμός, μόδα, πολιτική, τεχνολογία.

Επίσης, ο λαϊκός πολιτισμός δέχεται δριμύ κριτική από διάφορες υποπολιτιστικές ομάδες (κυρίως θρησκευτικές και αντιπολιτιστικές), που τον θεωρούν προληπτικό, καταναλωτικό ή διεφθαρμένο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  McGaha, Julie. "Popular Culture & Globalization". *Multicultural Education* 23.1 (2015): 32–37. *SocINDEX with Full Text*. Web. 5 Aug. 2016.
2. ↑  Strinati, D. (2004). *An introduction to theories of popular culture*. Routledge.
3. ↑  Storey, J. (2018). *Cultural theory and popular culture: An introduction*. Routledge.
4. ↑  «What Is Pop Culture? By Gary West». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2019.
5. ↑  Darrell L. Bock and Daniel B. Nixon. «Darrell L. Bock & Daniel B. Wallace – Dethroning Jesus: Exposing Popular Culture's Quest to Unseat the Biblical Christ». Rebeccasreads.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Μαΐου 2009. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2009.
6. ↑  «Calvin College: Calvin News». Calvin.edu. 15 Μαρτίου 2001. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2009.
7. ↑  «7 Things From Pop Culture That Apparently Piss Jesus Off». Cracked.com. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2009.
8. ↑  «Book Review- Jesus Made in America – Irish Calvinist». Irishcalvinist.com. 14 Οκτωβρίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Φεβρουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2009.
9. ↑  
«Japan's increasingly superficial pop culture? | Bateszi Anime Blog». Bateszi.animeuknews.net. 18 Ιανουαρίου 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Φεβρουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2009.