Συντεταγμένες: 36°49′39″N 21°44′03″E﻿ / ﻿36.8275°N 21.7342°E﻿ / 36.8275; 21.7342

Η **Μεθώνη** είναι κωμόπολη του Νομού Μεσσηνίας. Ανήκει διοικητικά στον Δήμο Πύλου-Νέστορος, ενώ στο παρελθόν υπήρξε έδρα του ομώνυμου δήμου. Κατά την απογραφή του 2011 είχε 1209 κατοίκους. Έχει σπουδαία ιστορική σημασία, γιατί, εξαιτίας της στρατηγικής θέσης που βρισκόταν, έγινε το μήλο της έριδος για τους κάθε φορά δυνατούς των εποχών που προσπάθησαν να την κάνουν λιμάνι τους.

Ιστορία
-------

### Αρχαία ιστορία

Στα ομηρικά χρόνια λεγόταν Πήδασος. Ο Όμηρος την χαρακτηρίζει α*μπελόεσσα*. Αναφέρει επίσης την πόλη ως την τελευταία από τα επτά *ευναιόμενα πτολίεθρα* (ομορφοβαλμένες πόλεις), που ο Αγαμέμνονας προσέφερε στον Αχιλλέα για να κατευνάσει την οργή του. Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι η Πήδασος αντιστοιχεί στην σημερινή Κορώνη ενώ η Μεθώνη αντιστοιχεί στην Ομηρική Αιπεία. Στα τέλη του 8ου π.Χ. αι. καταλήφθηκε από τους Σπαρτιάτες. Αν και το μεγαλύτερο μέρος της Μεσσηνίας απελευθερώθηκε το 370 π.Χ. από την δράση του Επαμεινώνδα η Μεθώνη εξακολούθησε να παραμένει υπό Σπαρτιατική κυριαρχία μέχρι το 338 π.Χ. οπότε και απελευθερώθηκε με παρέμβαση του Φίλιππου της Μακεδονίας. Το 191 π.Χ. μπήκε στην Αχαϊκή Συμπολιτεία οπότε και απέκτησε αρκετή δύναμη. Ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Τραϊανός της χάρισε την αυτονομία της. Στα σωζόμενα τείχη του κάστρου εξακολουθούν να υφίστανται τμήματα αρχαίων οχυρώσεων. Ο Παυσανίας αναφέρει πως η πόλη λεγόταν και Μοθώνη (από τη μυθική πέτρα Μόθωνα στην οποία βρισκόταν το κάστρο της πόλης) ή από την κόρη του Οινέα Μοθώνη.

Η πόλη άκμασε την εποχή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Από τον 4ο αιώνα υπήρξε έδρα της Επισκοπής Μεθώνης η οποία διατηρήθηκε μέχρι το 1837.

### Βενετοκρατία

Άποψη του κάστρου και του Μπούρτζι της Μεθώνης
Οι Βενετοί απέκτησαν βλέψεις για το λιμάνι της Μεθώνης καθώς βρισκόταν σε θέση στρατηγικής σημασίας για τα εμπορικά τους συμφέροντα. Μετά την πρώτη κατάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, το 1204 οι Βενετοί διεκδίκησαν τα λιμάνια της Μεθώνης και της Κορώνης για λογαριασμό τους. Η κυριαρχία τους στις δύο πόλεις της Μεσσηνίας επικυρώθηκε το 1209 κλείνοντας συμφωνία με τον κυρίαρχό τότε της Πελοποννήσου Γοδεφρείδο Βιλλεαρδουίνο.

Οι Βενετοί οχύρωσαν την Μεθώνη και την μετέτρεψαν σε σημαντικό εμπορικό κέντρο. Η περιοχή γνώρισε σημαντική ευημερία και αποτέλεσε σημαντικό ενδιάμεσο σταθμό μεταξύ Βενετίας και Αγίων Τόπων. Η πόλη τότε ονομάζονταν *Modon* και κράτησε αυτό το όνομα μέχρι τον 19ο αιώνα.

### Τουρκοκρατία

Το 1490 ο Σουλτάνος Βαγιαζήτ Β΄ συγκέντρωσε δυνάμεις και πολιόρκησε την Μεθώνη η οποία τελικά έπεσε το 1500 μ.Χ.. Ακολούθησε σφαγή από τους γενίτσαρους του Βαγιαζήτ και ο πληθυσμός της πόλης αποδεκατίστηκε. Για να ξανακατοικηθεί η πόλη ο Σουλτάνος διέταξε να έρθουν να εγκατασταθούν σε αυτή οικογένειες από διάφορα μέρη της Πελοποννήσου. Το 1686 κατέλαβε την πόλη ο Βενετός ναύαρχος Φραντζέσκο Μοροζίνι. Η πόλη όπως και ολόκληρη η Πελοπόννησος παρέμεινε στην κατοχή των Βενετών μέχρι το 1715, οπότε οι Οθωμανοί ανέκτησαν την περιοχή. Στο διάστημα της δεύτερης Τουρκοκρατίας η πόλη παρήκμασε. Οι περιηγητές του 19ου αιώνα που πέρασαν από την περιοχή αναφέρουν μία εικόνα εγκατάλειψης και παρακμής. 

### Ελληνική επανάσταση

Κατά την διάρκεια της Επανάστασης του 1821 η πόλη πολιορκήθηκε από τους επαναστάτες οι οποίοι δεν κατάφεραν να την καταλάβουν λόγω της σθεναρής αντίστασης του οχυρωμένου οθωμανικού πληθυσμού. Το 1825 εγκαταστάθηκε σε αυτή ο Ιμπραήμ Πασάς, ο οποίος εγκαταστάθηκε στο διοικητήριο πάνω από την είσοδο του κάστρου. Η πόλη τα επόμενα χρόνια αποτέλεσε ορμητήριο των Αιγυπτίων. Στις 7 Οκτωβρίου 1828, η Μεθώνη απελευθερώθηκε από τα γαλλικά στρατεύματα της εκστρατείας του Μοριά με επικεφαλής τον στρατάρχη Μαιζών.

### Σύγχρονη εποχή

Άποψη του κάστρου της Μεθώνης
Μετά την απελευθέρωση της, από την άνοιξη του 1829, οι Γάλλοι άρχισαν την οικοδόμηση της σύγχρονης πόλης της Μεθώνης έξω από τα τείχη του κάστρου. Ιδρύθηκε επίσης τον Φεβρουάριο του 1830 από τον κυβερνήτη της ανεξάρτητης Ελλάδος, τον Ιωάννη Καποδίστρια, το Καποδιστριακό αλληλοδιδακτικό σχολείο της Μεθώνης. Η πόλη σήμερα είναι πλούσια σε αρχαία μνημεία, καθώς και βυζαντινά, βενετσιάνικα και τούρκικα: εκκλησίες, τζαμιά, οχυρώσεις. Σπουδαίο είναι το κάστρο της, που φτιάχτηκε από τους Ενετούς και είναι περιτριγυρισμένο από τη θάλασσα.

Οδική σύνδεση
-------------

Στη Μεθώνη καταλήγει η 9η Εθνική Οδός Πάτρας - Μεθώνης, η 13η Επαρχιακή Οδός Χαρακοπιού - Μεθώνης και η νέα (13α) Επαρχιακή Οδός Κορώνης - Μεθώνης (σε κάποια σημεία, συμπίπτει με την 13η Επαρχιακή Οδό).

Περιγραφή του κάστρου
---------------------

Το κάστρο της Μεθώνης (Modon) σε χαλκογραφία. Νοτιότερα βρίσκεται η νήσος Σαπιέντζα
Ο πύργος Μπούρτζι στο κάστρο της Μεθώνης
Το Κάστρο της Μεθώνης είναι από τα σημαντικότερα του Ελλαδικού χώρου. Χτίστηκε από τους Βενετούς όταν έγιναν κύριοι της πόλης το 1209 μ.Χ. Είναι χτισμένο σε έναν βράχο που εισχωρεί στην θάλασσα και χωρίζεται από την ξηρά με μία τεχνητή τάφρο. Έχει έκταση 93 στρέμματα. Στην βόρεια πλευρά του βρίσκεται η πύλη κατασκευασμένη από ορθογώνιους πωρόλιθους. Τα τείχη του κάστρου είναι ενισχυμένα κατά διαστήματα με πύργους. Νότια του φρουρίου βρίσκεται ο πύργος Μπούρτζι, χτισμένος σε μία μικρή βραχονησίδα νότια του κάστρου. Συνδέεται με το κύριο φρούριο με μία γέφυρα με καμάρες. Στην ανατολική πλευρά του κάστρου υπάρχει σήμερα μικρός λιμενοβραχίονας που είναι μέρος του μικρού λιμανιού της Μεθώνης. Τα τείχη, οι πύργοι, οι προμαχώνες, η βορειοδυτική πλατφόρμα πυροβολικού και οι διάφορες πύλες του κάστρου έχουν χρονολογηθεί χάρη στην ταυτοποίηση των ενετικών θυρεών που ακόμη βρίσκονται στα αντίστοιχα σημεία.

Άλλα αξιοθέατα
--------------

Ολόκληρος ο οικισμός της Μεθώνης έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός. Σύμφωνα με την υπουργική απόφαση «αποτελεί ένα των πρώτων μετεπαναστατικών συγκεκροτημένων επί τη βάσει σχεδίου οικισμών, αφ' ετέρου δε μη υποστάσα έκτοτε σημαντικάς αλλοιώσεις, διασώζει τα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά των οικοδομών της νοτίας Πελοποννήσου, κατά τον παρελθόντα αιώνα και αποτελεί το αρμόζον περιβάλλον του μεσαιωνικού φρουρίου, το οποίον υψούται εις την νοτιοδυτικήν άκρην της».

Το πολεοδομικό σχέδιο της σύγχρονης Μεθώνης ακολουθεί το πρότυπο των πόλεων των Επτανήσων και των γαλλικών πόλεων της νοτιοδυτικής Γαλλίας. Είχε όντως σχεδιαστεί από τον Γάλλο αντισυνταγματάρχη του Μηχανικού της Εκστρατείας του Μοριά, τον Ζοζέφ-Βίκτωρ Οντουά (Joseph-Victor Audoy). Αυτό το σχέδιο είχε εγκριθεί από τον κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια στις 4 Μαΐου 1829 και είναι έτσι το πρώτο πολεοδομικό σχέδιο πόλης στην ιστορία του νεοελληνικού κράτους.

Το καποδιστριακό σχολείο
Στη Μεθώνη βρίσκεται αλληλοδιδακτικό σχολείο, το οποίο ήταν ένα από τα πρώτα σχολεία τα οποία κτίστηκαν στην νεοσύστατη Ελλάδα (τον Μάρτιο του 1830), με απόφαση του Καποδίστρια. Ήταν το πρώτο σχολείο στην Πελοπόννησο το οποίο κτίστηκε για να γίνει αλληλοδιδακτικό. Η θέση κατασκευής του είχε υποδειχθεί από τον ίδιο τον Καποδίστρια, όταν επισκέφτηκε τη Μεθώνη την άνοιξη του 1829. Το καποδιστριακό σχολείο λειτούργησε μέχρι το 1935/6, όταν εγκαταλείφθηκε, και το 1940 πωλήθηκε σε ιδιώτη. Χαρακτηρίστηκε ως ιστορικό μνημείο το 1951 και η απαλλοτρίωση του ολοκληρώθηκε το 2001. Το 2015 ολοκληρώθηκε η αναστήλωσή του. Στην οδό Καποδίστρια βρίσκεται τοξωτή γέφυρα, η οποία κατασκευάστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα. Έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο και έργο τέχνης.

Στην πλατεία Συγγρού, επί του κεντρικού δρόμου, κοντά στην είσοδο του κάστρου, βρίσκεται ενετικό πηγάδι. Το πηγάδι κατασκευάστηκε στην Β΄ ενετική περίοδο (1686-1715), έχει διάμετρο 2,6 μ. βάθος 4 μέτρα και περιμετρικά τρεις βαθμίδες διαμέτρου 3,10 μ. κατασκευασμένες από πλάκες ψαμμιτόλιθου. Το φρέαρ αυτό, μαζί με άλλο ένα κοντά στη γέφυρα στην είσοδο της Μεθώνης, έχουν χαρακτηριστεί ιστορικά διατηρητέα μνημεία.

Παλιό Δημοτικό Σχολείο Συγγρού
Το κτήριο του Σχολείου Θηλέων, γνωστό ως Σχολείο «Συγγρού», δωρεά του **Ανδρέα Συγγρού,** κτισμένο στην πλατεία Συγγρού, είναι ένα σχολικό κτήριο του λεγόμενου τύπου Καλλία και έχει χαρακτηριστεί ως μνημείο. Είναι η μικρότερη παραλλαγή αυτού του τύπου σχολικών κτηρίων – μονοτάξιο – και κτίστηκε το 1901**.** Εξακολούθησε να χρησιμοποιείται ως κτήριο του Δημοτικού Σχολείου Μεθώνης έως το Δεκέμβριο του 1941. Τότε έγινε επίταξη αυτού από τις Δυνάμεις Κατοχής. Μετά την κατοχή εγκαταλείφθηκε και τον Ιανουάριο του 1953 χρησιμοποιήθηκε από την εκκλησία ως Ενοριακή Βιβλιοθήκη ως το 1959. Από το 1959 έως το 1970 στεγάστηκαν εκεί 2 τάξεις του Γυμνασίου Μεθώνης. Και πάλι εγκαταλείφθηκε. Το 1980 στεγάστηκε και λειτούργησε νηπιαγωγείο ως το 2004. Από το 2004 ως σήμερα χρησιμοποιείται από τον πολιτιστικό σύλλογο Μεθώνης**.** Το κτήριο έχει ενταχθεί σε πρόγραμμα Ε.Σ.Π.Α. για αποκατάσταση και θα χρησιμοποιηθεί για πολιτιστικούς σκοπούς. 

Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου
Η ανέγερση του καθεδρικού ναού της Μεθώνης, αφιερωμένου στον πολιούχο της πόλης Αγ. Νικόλαο, άρχισε το 1833. Ο ναός ολοκληρώθηκε και εγκαινιάστηκε το 1839. Το επιβλητικό καμπαναριό του ενεγέρθηκε το 1912.Ο ναός του Αγίου Νικολάου έχει χαρακτηριστεί ως μνημείο, ως αξιόλογο δείγμα εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής των ετών μετά το 1830. Στο προαύλιο του ναού υπάρχει ο τάφος του ιερέα Δημ. Γρίβα (1790-1863), αγωνιστή της επανάστασης του 1821 πολιτικού και στρατιωτικού της τότε Επαρχίας Μεθώνης. Το 1825 ο Δ. Γρίβας αιχμαλωτίστηκε από τα στρατεύματα του Ιμπραήμ τον Απρίλιο του 1825 και απελευθερώθηκε τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου. Ο Δ. Γρίβας ήταν μέλος της Φιλικής Εταιρείας και βουλευτής την περίοδο 1823-1824. Εξαιρετική είναι η ξυλόγλυπτη κοίλη σκαλιστό οροφή του ναού. Στα κοιλώματά της έχουν τοποθετηθεί, μετά από συντήρηση, εικόνες οι οποίες φιλοτεχνήθηκαν από το μοναχό Γ. Ν. Ανδρόνικο την περίοδο 1872-1833. Κατά την τοπική παράδοση ο μοναχός πέθανε στη Μεθώνη αμέσως μετά την ολοκλήρωση της αγιογράφισης του ναού. Στο εσωτερικό του ναού υπάρχουν και εικόνες φιλοτεχνημένες τη δεκαετία του 1930 από τον τοπικό ζωγράφο και αγιογράφο Ε. Γαβριήλ.

Το παλαιοχριστιανικό διάσκαφο κοιμητήριο του Αγίου Ονουφρίου, μοναδικό στο είδος του για ολόκληρη την ηπειρωτική Ελλάδα, βρίσκεται στην πλαγιά του βουνού του Αγίου Νικολάου βόρεια της Μεθώνης. Ιδρύθηκε μάλλον τον 4ο αιώνα και ήταν σε χρήση ως τον 6ο, ενώ πολύ αργότερα (12ο-13ο αιώνα) ο χώρος του χρησιμοποιήθηκε ως ασκητήριο και τοιχογραφήθηκε. Το παλαιοχριστιανικό κοιμητήριο είναι λαξευμένο στο φυσικό από πωρόλιθο βράχο, αποτελείται από έξι θαλάμους και περικλείει αφενός αρκοσόλια, που ανοίγονται στις παρειές των θαλάμων και αφετέρου λακκοειδείς τάφους που έχουν σκαφτεί επί του εδάφους. Στο ύψος της γενέσεως των τόξων των αρκοσολίων ανοίγονται μικρές κόγχες για την εναπόθεση λύχνων, και στις πλευρές των θαλάμων υπάρχουν έδρανα και τράπεζες προσφορών, κατασκευές που συνδέονται με τη νεκρική λατρεία. Η οροφή των θαλάμων είναι οριζόντια και τα αρκοσόλια έχουν την μορφή σχετικά υψηλών τυφλών τόξων. Τα τοιχώματα καλύπτονταν αρχικά με τοιχογραφίες, ελάχιστα δείγματα των οποίων είναι σήμερα ορατά. Κατά τους ύστερους βυζαντινούς χρόνους το κοιμητήριο είχε μετατραπεί σε ασκητήριο. Τότε κτίστηκε τοίχος μπροστά από τον πρώτο θάλαμο, ο οποίος επιπλέον κοσμήθηκε και με νέες τοιχογραφίες, ελάχιστα μέρη των οποίων διασώθηκαν. Χαρακτηριστικά, όπως η ριπιδιοειδής διάταξη των θαλάμων, οι τύποι των τάφων και η παρουσία λατρευτικών κατασκευών συνδέουν το κοιμητήριο του Αγίου Ονουφρίου με τις παλαιοχριστιανικές κατακόμβες της Μήλου, καθώς και της Κάτω Ιταλίας και Σικελίας.

Καρναβάλι Μεθώνης - «Του Κουτρούλη ο γάμος»
-------------------------------------------

* Ποιος ήταν "ο γάμος του Κουτρούλη" που έγινε παροιμιώδης έκφραση και γιορτάζεται Καθαρή Δευτέρα στη Μεθώνη. Ο έρωτας ενός ιππότη και της αγαπημένης του που ήταν παντρεμένη [mixanitouxronou.gr (εξωτερικός σύνδεσμος)]
* Πώς βγήκε η φράση «του Κουτρούλη ο γάμος» και ποια η σχέση της με την Καθαρά Δευτέρα [gazzetta.gr (εξωτερικός σύνδεσμος)]
* «Ο Γάμος του Κουτρούλη» και φέτος στη Μεθώνη [messinia24.gr (εξωτερικός σύνδεσμος)]
* Ο Γάμος του Κουτρούλη [eleftheriaonline.gr (εξωτερικός σύνδεσμος)]
* Του «Κουτρούλη ο γάμος» [koutroulis.gr (εξωτερικός σύνδεσμος)]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μεθώνη Μεσσηνίας** |

* Έρωτας τον καιρό του Ιμπραήμ. Μιά αληθινή Μεσσηνιακή ερωτική ιστορία του 1826. Αρχειοθετήθηκε 2021-01-17 στο Wayback Machine. Επιμέλεια κειμένου: Γιώργος Βασ. Κολλάτος, Γεν.Γραμματέας ΣΣΙΛΤΕ (Σύλλογος Συνταξιούχων Ιονικής - Λαϊκής Τράπεζας Ελλάδος).

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Όμηρος, *Ιλιάδα* (Π 149): ἑπτὰ δέ οἱ δώσω εὖ ναιόμενα πτολίεθρα Καρδαμύλην Ἐνόπην τε καὶ Ἱρὴν ποιήεσσαν Φηράς τε ζαθέας ἠδ' Ἄνθειαν βαθύλειμον καλήν τ' Αἴπειαν καὶ Πήδασον ἀμπελόεσσαν. πᾶσαι δ' ἐγγὺς ἁλός, νέαται Πύλου ἠμαθόεντος·
2. 1 2 3  «Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού | Κάστρο Μεθώνης». *odysseus.culture.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Σεπτεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2018.
3. 1 2  «ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΚΑΙ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΕΣ ΝΟΤΕΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΜΕΘΩΝΗΣ: ΠΗΔΑΣΟΣ, ΜΟΘΩΝΗ Ή ΜΕΘΩΝΗ;» (PDF). 11 Νοεμβρίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Νοεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2018. CS1 maint: Unfit url (link)
4. ↑  Μελέτη των αρχαίων τειχών τής Μεθώνης[*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  «Ιερά μητρόπολη Μεσσηνίας, Επισκοπή Μεθώνης». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Νοεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2011.
6. ↑  «Μεσσηνία πλήρης οδηγός, κάστρο Μεθώνης». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2011.
7. 1 2  Καλογεράκου Πηγή Π. *Η συμβολή του Γαλλικού εκστρατευτικού σώματος στην αποκατάσταση των φρουρίων και των πόλεων της Μεσσηνίας,* στο Οι πολιτικοστρατιωτικές σχέσεις Ελλάδας - Γαλλίας (19ος - 20ός αι.), Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού, 13-41, Αθήνα, 2011.
8. 1 2  Αντώνης Τσιρίγος. «Το Καποδιστριακό Σχολείο της Μεθώνης. 1829-2016». Θέματα Αρχαιολογίας. Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2017.
9. ↑  «ΔΙΑΥΓΕΙΑ (ΑΔΑ: ΒΛ417Λ1-7ΒΦ) - ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΤΟΥ ΠΡΑΚΤΙΚΟΥ 10, ΤΗΣ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗΣ ΤΗΣ 22-4-2013, ΤΟΥ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ, ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ 188 (σελ. 15)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιουλίου 2020.
10. ↑  «Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού | Κάστρο Μεθώνης». *odysseus.culture.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2018.
11. ↑  Χρονολόγηση των ενετικών οχυρώσεων του κάστρου Μεθώνης[*νεκρός σύνδεσμος*]
12. ↑  «ΥΑ ΥΠΠΕ/Α/Φ31/23422/2580/5-10-1976 - ΦΕΚ 1289/Β/20-10-1976». Υπουργείο Πολιτισμού. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2017.
13. ↑  Στο Αρχείο του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων (ΥΠΕΧΩΔΕ) υπάρχουν 2 πρωτότυπα αντίγραφα του πρώτου πολεοδομικού σχεδίου της Μεθώνης (υπογεγραμμένο από τον Ιωάννη Καποδίστρια, ένα από τα οποία φέρει κάτω δεξιά ένα σημείωμα από τον Ζοζέφ-Βίκτωρ Οντουά: « Levé et dessiné par moi, lieutenant du génie, Modon, 4 mai 1829 - Signature - Audoy ». "*Σχεδιασμένο και ζωγραφισμένο από εμένα Μεθώνη, 4 Μαΐου 1829 - Υπογραφή - Οντουά*") και ένα αντίγραφο του πρώτου πολεοδομικού σχεδίου της Πύλου (υπογεγραμμένο από τον Καποδίστρια στις 15 Ιανουαρίου 1831). Αυτά τα σχέδια φέρουν, αντίστοιχα, τους αριθμούς 1 και 2 στα αρχεία του Υπουργείου.
14. 1 2  «Αξιοθέατα Μεθώνης». pylos.info. Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2017.
15. ↑  «ΥΑ ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/2295/54168/17-10-2001 - ΦΕΚ 1351/Β/17-10-2001». Υπουργείο Πολιτισμού. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2017.
16. ↑  «ΥΑ 4499/12-6-1964 - ΦΕΚ 239/Β/30-6-1964». Υπουργείο Πολιτισμού. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2017.
17. ↑  «Διαρκής κατάλογος κηρυγμένων αρχαιολογικών χώρων και μνημείων της Ελλάδος». *ΥΑ ΥΠΠΟ/ΔΝΣΑΚ/2458/73/26-1-2005 - ΦΕΚ 128/Β/3-2-2005*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιανουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2023.
18. ↑  «ΥΑ ΥΠΠΟ/ΔΙΝΕΣΑΚ/78820/139/12-4-2005 - ΦΕΚ 591/Β/4-5-2005». Υπουργείο Πολιτισμού. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2017.
19. ↑  «Σύλλογος Φίλων Κάστρου Μεθώνης». *ΒΟΛΤΑ ΣΤΗ ΜΕΘΩΝΗ*. Ιούνιος 2020.
20. ↑  «Άγιος Ονούφριος». *Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού*. Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Αυγούστου 2022. Ανακτήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2023.

Βιβλιογραφία
------------

* Σπυρίδων Λάμπρος, «Απογραφή Νομού Μεθώνης επί Βενετών», Δελτίον της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος, τομ.Β, σελ.686-710
* Pinzelli, Eric (2021). «Defending the Regno di Morea, Antonio Jansic and the Fortress of Modon, 1686-1715». *Nuova Antologia Militare* **2** (7): 187-215. ISBN 978-88-9295-190-7.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ευρώπη
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Πύλου - Νέστορος |
| --- |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Κορώνης | 
* Αγία Τριάδα
* Άγιοι Ανάργυροι
* Άγιος Γεώργιος
* Άγιος Ισίδωρος
* Άγιος Ιωάννης
* Ακριτοχώρι
* Βασιλίτσι
* Βουνάρια
* Γιαλικά
* Εξοχικό
* Ζιζάνι
* Καπλάνι
* Κόμποι
* Κορώνη
* Κοτρωνάκια
* Κούκουρας
* Λακούλες
* Λιβαδάκια
* Μυστράκι
* Μυρτιά
* Περούλια
* Ποταμιά
* Ρίο
* Υάμεια
* Φαλάνθη
* Φανερωμένη
* Χαρακοπιό
* Χρυσοκελλαριά
* Χωματερό
 | Χάρτης του Δήμου Πύλου - Νέστορος |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Μεθώνης | 
* Αγία Μαρίνα (νήσος)1
* Αμουλάκι
* Ανεμόμυλος
* Ασπροχόρτι
* Βαράκες
* Γεφύρι
* Γριζόκαμπος
* Δεντρούλια1
* Ευαγγελισμός
* Καβουριανό
* Καινούργιο Χωριό
* Καμάρια
* Κοκκινιά
* Κρητικά
* Λάμπες
* Λαχανάδα
* Λούτσα
* Μεθώνη
* Νεραντζιές1
* Παλιάλωνα
* Σαπιέντζα (νήσος)
* Σχίζα (νήσος)1
* Τάπια
* Φοινίκη
* Φοινικούντα
* Χουνάκια
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Νέστορος | 
* Αμπελόφυτο
* Κορυφάσιο
* Μεταξάδα
* Μυρσινοχώρι
* Παλαιό Λουτρό
* Πετροχώρι
* Πισάσκι
* Ποταμιά1
* Ρωμανός
* Σταυρός1
* Στυλιανός
* Φλεσιάδα
* Χώρα
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Παπαφλέσσα | 
* Άγιοι Απόστολοι
* Βλαχόπουλο
* Κοντογόνι
* Κούμαρο
* Μανιάκι
* Μαργέλι
* Μεταμόρφωση
* Παπαφλέσσας
* Τουλούπα Χάνι
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Πύλου | 
* Αμπελόκηποι
* Αραπόλακκα
* Βοζικέικα
* Γιάλοβα
* Γλυφάδα
* Ελαιόφυτο
* Ίκλαινα
* Καλλιθέα
* Κάτω Αμπελόκηποι
* Κυνηγός
* Μεσοχώρι
* Μπαλοδημαίικα
* Παλαιόνερο
* Παππούλια
* Περιβολάκια
* Πήδασος
* Πλάτανος
* Πύλα
* Πύλος
* Σχινόλακκα
* Σφακτηρία (νήσος)1
* Χωματάδα
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Χιλιοχωρίων | 
* Κουκκουνάρα
* Κρεμμύδια
* Μεσοπόταμος
* Πλατανόβρυση
* Σουληνάρι
* Στενωσιά
* Χανδρινός
 |
|  |
| 
Έδρα: Πύλος • **^** 1: Οικισμοί με μη μόνιμο πληθυσμό) • Ιστότοπος: Δήμος Πύλου - Νέστορος |

 |


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Διοικητική διαίρεση της Περιφέρειας Πελοποννήσου |
| --- |
|  |
| 
Έκταση: 15.490 km² · Πληθυσμός : 538.366 (απογρ. 2021) · Πρωτεύουσα: Τρίπολη |
|  |
| Περιφερειακή Ενότητα Αργολίδας | 
* Δήμος Άργους-Μυκηνών
* Δήμος Επιδαύρου
* Δήμος Ερμιονίδας
* Δήμος Ναυπλιέων
 | Περιφέρεια Πελοποννήσου |
|  |
| Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας | 
* Δήμος Βόρειας Κυνουρίας
* Δήμος Γορτυνίας
* Δήμος Μεγαλόπολης
* Δήμος Νότιας Κυνουρίας
* Δήμος Τρίπολης
 |
|  |
| Περιφερειακή Ενότητα Κορινθίας | 
* Δήμος Βέλου-Βόχας
* Δήμος Κορινθίων
* Δήμος Λουτρακίου-Περαχώρας-Αγίων Θεοδώρων
* Δήμος Νεμέας
* Δήμος Ξυλοκάστρου-Ευρωστίνης
* Δήμος Σικυωνίων
 |
|  |
| Περιφερειακή Ενότητα Λακωνίας | 
* Δήμος Ανατολικής Μάνης
* Δήμος Ελαφονήσου
* Δήμος Ευρώτα
* Δήμος Μονεμβασιάς
* Δήμος Σπάρτης
 |
|  |
| Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας | 
* Δήμος Δυτικής Μάνης
* Δήμος Καλαμάτας
* Δήμος Μεσσήνης
* Δήμος Οιχαλίας
* Δήμος Πύλου-Νέστορος
* Δήμος Τριφυλίας
 |
|  |
| 
Περιφερειάρχης: Δημήτρης Πτωχός · Ιστότοπος: peloponnisos.gov.gr |

 |