recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Σταύρος Ελληνιάδης** (γεννημένος στις 26 Αυγούστου του 1966) είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής.

Καριέρα
-------

Ο Σταύρος Ελληνιάδης βρέθηκε από νεαρή ηλικία στην ομάδα του Πειραϊκού Συνδέσμου. Στην Πειραϊκή ομάδα παρέμεινε μέχρι το 1988.

Το καλοκαίρι του 1988 μετεγγράφη στον Ολυμπιακό Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε για περίπου τέσσερα χρόνια. Με τον Ολυμπιακό κατέκτησε ένα Πρωτάθλημα Ελλάδας το 1993, ενώ κατάφερε να φτάσει στα προημιτελικά του Κυπέλλου Κόρατς το 1989 καθώς επίσης και στα προημιτελικά της Ευρωλίγας το 1993.

Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στον Ολυμπιακό Πειραιώς, ο Σταύρος Ελληνιάδης αγωνίστηκε υπό τις οδηγίες των Στιβ Γιατζόγλου, Μάκη Δενδρινού, Μιχάλη Κυρίτση και Γιάννη Ιωαννίδη.

Το 2011 ο Σταύρος Ελληνιάδης ανέλαβε πόστο τεχνικού διευθυντή αλλά και υπεύθυνου των τμημάτων υποδομής στην ομάδα του Α.Ο. Ικάρου Χαλκίδας.

Το Σεπτέμβριο του 2014 ανέλαβε το ρόλο αθλητικού διευθυντή στον Κόροιβο Αμαλιάδας.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Σταύρος Ελληνιάδης έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με όλες τις βαθμίδες της Εθνικής Ελλάδος μπάσκετ.

Συγκεκριμένα, έχει πραγματοποιήσει 13 συμμετοχές στην Εθνική Παίδων, 23 συμμετοχές στην Εθνική Εφήβων και 16 συμμετοχές στην Εθνική Ανδρών.

Τίτλοι
------

* Πρωτάθλημα Ελλάδας: 1993

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Κόροιβος Αμαλιάδας: Αναλαμβάνει ο Ελληνιάδης», άρθρο στον ιστότοπο OnSports.gr, 12 Σεπτεμβρίου 2014.

Πηγές
-----

* 
*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Σταύρος Ελληνιάδης, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά).
Στην θεωρία ομάδων, **τετριμμένη ομάδα** είναι οποιαδήποτε ομάδα αποτελείται από ένα στοιχείο.:85:104,117 Επειδή οι τετριμμένες ομάδες είναι ισομορφικές μεταξύ τους, συχνά αναφερόμαστε στην *τετριμμένη ομάδα*.

Για την τετριμμένη ομάδα {\displaystyle (G,\bullet )} ισχύει ότι το σύνολο {\displaystyle G=\{e\}} για το ουδέτερο στοιχείο e και ότι η δυαδική πράξη {\displaystyle \bullet =\{(e,e)\mapsto e\}}.

Ιδιότητες
---------

Η τετριμμένη ομάδα:

* είναι μία κυκλική ομάδα.:87
* είναι μία αβελιανή ομάδα.
* έχει πίνακα Κέιλεϊ:

|  |  |
| --- | --- |
| \bullet  | e |
| e | e |

Τετριμμένη υποομάδα
-------------------

Για κάθε ομάδα {\displaystyle (H,\cdot )} με ουδέτερο στοιχείο e, η τετριμμένη ομάδα {\displaystyle (\{e\},\{(e,e)\mapsto e\})} είναι υποομάδα της {\displaystyle (H,\cdot )} και ονομάζεται η **τετριμμένη υποομάδα** της {\displaystyle (H,\cdot )}.:75

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πάπιστας, Αθανάσιος Ι. (2015). *Μαθήματα θεωρίας ομάδων*. Αθήνα: ΣΕΑΒ. ISBN 978-960-603-110-6.
2. 1 2 3 4 5  Μπεληγιάννης, Απόστολος (2015). *Μια εισαγωγή στη βασική άλγεβρα*. Αθήνα: ΣΕΑΒ. ISBN 978-960-603-262-2.
3. 1 2  Θεοχάρη-Αποστολίδη, Θεοδώρα (2015). *Εισαγωγή στην Θεωρία Αριθμών*. Αθήνα: ΣΕΑΒ. ISBN 978-960-603-334-6.
4. ↑  Πνευματικός, Νικόλαος Σ. (1979). *Στοιχεία αλγεβρικών δομών: Δια τους μαθητάς Λυκείων*. Αθήνα.
Το **σπάνιελ μπρετόν**, **σπάνιελ της Βρετάνης** ή **επανιέλ μπρετόν** είναι μια φυλή σκύλου η οποία ανήκει στη κατηγορία των σκύλων κυνηγών που εκτρέφονται κατά κύριο λόγο για το κυνήγι πουλιών. Αν και λέγονται σπάνιελ, τα χαρακτηριστικά τους μοιάζουν με αυτά ενός πόιντερ ή ενός σέτερ.

Ταυτότητα σκύλου
----------------

* Προέλευση: Γαλλία
* Χαρακτήρας / Χαρακτηριστικά: ισορροπημένος, ευγενικός, τρυφερός, φιλικός
* Ύψος: 43 - 52 cm
* Βάρος: 15 - 25 kg
* Χρησιμότητα: κυνήγι

Ιστορία
-------

Το όνομά τους τα σπάνιελ μπρετόν το παίρνουν από τη περιοχή της Βρετάνης, στη βορειοδυτική Γαλλία. Η περιοχή στα αγγλικά λέγεται Μπρίτανι, και γι' αυτόν τον λόγο ο σκύλος στα αγγλικά ονομάζεται μπρίτανι.

Τα σπάνιελ μπρετόν απεικονίζονται για πρώτη φορά σε ταπισερί και πίνακες ζωγραφικής από τον 17ο αιώνα. Αυτές οι εικόνες απεικονίζουν πορτοκαλί και λευκά σκυλιά να κυνηγούν και να ανακτούν το θήραμα. Η πρώτη γραπτή και επαληθεύσιμη αναφορά στα σπάνιελ μπρετόν προέρχεται από μια περιγραφή κυνηγιού που γράφτηκε από τον αιδεσιμότατο Ντέιβις το 1850. Ο Ντέιβις περιγράφει το κυνήγι με μικρά κοντόουρα σκυλιά που είχαν έδειχναν και ήταν εξαιρετικοί ιχνηλάτες. Ήταν περίπου την ίδια περίοδο που τα σύγχρονα απάνιελ μπερτόν φημολογείται ότι είχαν εκτραφεί με ζευγάρωμα με αγγλικά σέτερ. Πρώτη φορά παρουσιάστηκε στην έκθεση σκύλων του Παρισιού το 1900, αν και η ράτσα ήταν γνωστή στην Ευρώπη για αιώνες. Τα σπάνιελ μπρετόν αναγνωρίστηκαν για πρώτη φορά ως φυλή το 1907, όταν ένα πορτοκαλί και λευκό αρσενικό που ονομάζεται "Boy" καταχωρήθηκε στη Γαλλία. Στην Αμερική η ράτσα εγκρίθηκε από το American Kennel Club το 1934.

Χαρακτηριστικά
--------------

Τα σπάνιελ μπρετόν μπορει να έχουν χρώμα καφε-ασπρο, μαυρο-ασπρο, ακομα και καφε-μαυρο-ασπρο. Γενικά ξεχωρίζουν απο τις υπολοιπες ρατσες γιατι εχουν πυκνο τριχωμα, κοντη ουρα και ειναι μεσαιου μεγεθους. Στα γαλλικα η λεξη γραφεται Epagneul Breton και ειναι πραγματικά εξαιρετικά σκυλιά, άψογοι κυνηγοί και καλά στην φερμα και στο απορτ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σπάνιελ μπρετόν** |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Τρύπα του όζοντος.Το στρώμα του όζοντος
Το **στρώμα του όζοντος** είναι μια περιοχή της στρατόσφαιρας της Γης που απορροφά το μεγαλύτερο μέρος της υπεριώδους ακτινοβολίας του Ήλιου. Περιέχει υψηλή συγκέντρωση όζοντος (Ο3), μεγαλύτερη σε σχέση με άλλα μέρη της ατμόσφαιρας, αν και είναι σχετικά μικρή σε σχέση με τη συγκέντρωση άλλων αερίων της στρατόσφαιρας. Η στιβάδα του όζοντος περιέχει λιγότερα από 10 μέρη ανά εκατομμύριο όζον, ενώ η μέση συγκέντρωση όζοντος συνολικά στην ατμόσφαιρα της Γης είναι περίπου 0,3 μέρη ανά εκατομμύριο. Η στιβάδα του όζοντος βρίσκεται κυρίως στο κατώτερο τμήμα της στρατόσφαιρας, από περίπου τα 15 έως τα 35 χιλιόμετρα πάνω από τη Γη, αν και το πάχος της ποικίλλει εποχιακά και ανά περιοχή.
Τα τελευταία χρόνια έχει δημιουργηθεί η τρύπα του όζοντος η οποία είναι επιβλαβής για τη Γη και την ανθρώπινη υγεία. Η τρύπα δημιουργήθηκε λόγω της υπερβολικής χρήσης χημικών ουσιών που αποδυναμώνουν το στρώμα και του ψεκασμού του ουρανού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ozone Basics». *NOAA*. 20 Μαρτίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2019.
***Τι είναι ιδιοκτησία;*** είναι βιβλίο του Πιερ-Ζοζέφ Προυντόν, το οποίο εκδόθηκε το 1840, στο οποίο απαντάει με την διάσημη φράση «η ιδιοκτησία είναι κλοπή». Επίσης, στο βιβλιο διακήρυξε πως ήταν αναρχικός- μέχρι τότε η λέξη ήταν υβριστική. 

Στο βιβλίο του, ο Προυντόν επιτίθεται κατά της ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής (όχι της κατοχής υλικών αγαθών) και περιγράφει πως μέσω της μισθωτής εργασίας, οι κάτοχοι των μέσων παραγωγής εκμεταλλεύονταν τους εργαζόμενους, καταλήγοντας πως η *ιδιοκτησία είναι κλοπή* και ως εκ τούτου η μητέρα όλων των δεινών της ανθρωπότητας, ενώ έχει ως αποτέλεσμα την ύπαρξη της κυβέρνησης. Έγραψε: «Το δικαίωμα ιδιοκτησίας ήταν η αρχή του κακού επί της γης, ο πρώτος κρίκος της μακριάς αλυσίδας που το ανθρώπινο γένος σέρνει από την γέννηση του· το ψέμα των παραγραφών είναι η ολέθρια γοητεία που ρίχτηκε στα πνεύματα, η θανατηφόρα λέξη που εμφυτεύθηκε στις συνειδήσεις για να σταματήσουν την πρόοδο του ανθρώπου προς την αλήθεια και να διατηρήσουν την ειδωλολατρία του σφάλματος»

Παραπομπές
----------

1. ↑  McKinley 2019, σελ. 315.
2. ↑  H μετάφραση είναι από Θανάση Μουσόπουλο

Πηγές
-----

* McKinley, C. Alexander (2019). «The French Revolution and 1848». Στο: Levy, Carl· Adams, Matthew S. *The Palgrave Handbook of Anarchism*. Springer. ISBN 978-3-319-75620-2.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 6847147270386135700008
* BNE: XX2749202

 |

 |
Μοντέλο του διαστημικού σταθμού όταν αυτός είναι συνδεδεμένος με ένα διαστημόπλοιο τύπου Σένζου.
Ο **«Τιάν-γκόνγκ 1»** (Κινέζικα) ήταν κινεζικός διαστημικός σταθμός που εκτοξεύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2011. Είχε βάρος περίπου 8,5 τόνων και συνολικό μήκος 10,4 μέτρων. Στο εσωτερικό του είχε κατασκευαστεί πειραματική ενότητα όπου οι κινέζοι αστροναύτες έζησαν και εργάστηκαν για μερικές μέρες το 2013. Η πειραματική αυτή ενότητα είχει 15 κυβικά μέτρα χώρου για να μετακινούνται οι αστροναύτες και ήταν επίσης εξοπλισμένη με δύο τμήματα ύπνου με ρυθμιζόμενα συστήματα φωτισμού, εξοπλισμό άσκησης, συστήματα ψυχαγωγίας, συσκευές οπτικής επικοινωνίας και συστήματα ελέγχου.

Ο σταθμός σταμάτησε να λειτουργεί στις 16 Μαρτίου 2016 και η Κίνα ενημέρωσε γι’ αυτό τα Ηνωμένα Έθνη τον Μάιο του 2017, χωρίς όμως να αναφέρει την αιτία. Τον Ιανουάριο του 2018 ο Zhu Zongpeng, επικεφαλής σχεδιαστής του Τιάν-γκόνγκ 1, δήλωσε σε κινεζικά μέσα πως η Κίνα παρακολουθούσε το διαστημικό όχημα και πως ο ίδιος υπολογίζει ότι το μεγαλύτερο μέρος του θα καεί κατά την επανείσοδό του στην ατμόσφαιρα της Γης, ενώ το υπόλοιπο θα πέσει στη θάλασσα. Από τις 14 Μαρτίου 2018 η Κίνα έδινε καθημερινή ενημέρωση σχετικά με το ύψος της τροχιάς του σκάφους. Τελικά, ό,τι απέμεινε από τον Τιάν-γκόνγκ 1 κατά την επανείσοδό του, κατέπεσε στον νότιο Ειρηνικό ωκεανό στις 2 Απριλίου 2018.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Newsroom ελληνικού CNN (2018-03-26). «Tiangong-1: Το κινεζικό διαστημικό εργαστήριο που αναμένεται να πέσει στη Γη «σε λίγες μέρες»». *CNN.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-03-29.. Ανακτήθηκε στις 26-03-2018.
2. ↑  «China crew docks with space lab» (στα αγγλικά). *BBC News*. 2013-06-13.. Ανακτήθηκε στις 2018-03-26.
3. ↑  «China launches TianGong-1 to mark next human space flight milestone – NASASpaceFlight.com». *www.nasaspaceflight.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2018.
4. ↑  Newsroom ελληνικού CNN (2018-03-26). «Tiangong-1: Το κινεζικό διαστημικό εργαστήριο που αναμένεται να πέσει στη Γη «σε λίγες μέρες»». *CNN.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-03-29.. Ανακτήθηκε στις 2018-03-26.
5. ↑  载人航天. «天宫一号目标飞行器再入大气层». *www.cmse.gov.cn* (στα Κινεζικά). Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2018.
Ο **ποταμός Σούσιτσα** (αλβανικά: Shushicë‎) ή **Βλόρα** (Vlora) είναι ποταμός στη νότια Αλβανία, παραπόταμος του Αώου. Η πηγή του βρίσκεται στον νομό Αυλώνα, κοντά στο χωριό Κούτσι του δήμου Χειμάρρας. Ρέει κυρίως βορειοδυτικά μέσω των Μπρατάι, Κότα και Σούσιτσα και εκβάλλει στον Αώο κοντά στο Αρμέν, βορειοανατολικά του Αυλώνα.

Στην αρχαιότητα ονομαζόταν **Πολύανθος** και **Χαονίτης**.

Η γεωργία στην κοιλάδα του ποταμού είναι πολύ έντονη και ξεκινάει από τις πηγές του ποταμού. Κατά μήκος του ποταμού υπάρχουν τρεις γέφυρες που βρίσκονται στις περιοχές *Πεσκέπι*, *Ντρασοβίτσα* και *Κότα*. 

Τον Δεκέμβριο του 1940, κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι προωθημένες ελληνικές δυνάμεις διείσδυσαν μέσω της κοιλάδας του ποταμού Σούσιτσα, αναγκάζοντας τις ιταλικές μονάδες να υποχωρήσουν σε μια επιτυχημένη επιχείρηση που οδήγησε στη Μάχη της Χειμάρρας. Στα τέλη του 1943 η περιοχή ήταν το πεδίο της μάχης της Ντρασοβίτσα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *An abridged history of the Greek-Italian and Greek-German war, 1940-1941: (land operations)*. Athens: Hellenic Army General Staff, Army History Directorate. 1997. σελ. 117.
Ο **Στυλιανός Κολιάτσος** (Αθήνα, 15 Ιουνίου 1830 - Αθήνα, 5 Νοεμβρίου 1878) ήταν πολιτικός της νεοσύστατης Ελλάδας του 19ου αιώνα.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου 1830 στην Αθήνα. Σπούδασε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο και αποφοίτησε με άριστα. 

Ασχολήθηκε με την πολιτική από το 1862. Έγινε πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της Αττικής στην Β' Εθνική Συνέλευση. Επί δεκαετία συνέχισε να αναδεικνύεται αντιπρόσωπος των Αθηνών στη Βουλή (π.χ. Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1872) και το Δημοτικό Συμβούλιο, του οποίου διετέλεσε και Πρόεδρος.

Εκτός της Συνέλευσης διετέλεσε Υπαρχηγός της Εθνοφυλακής.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 5 Νοεμβρίου 1878 από αποπληξία.

Προς τιμήν του ονομάστηκε η πλατεία Κολιάτσου στην οδό Πατησίων, όπου και είχε ιδιοκτησία.

Πηγές
-----

* Ιωάννης Αρσένης, επιμ. (1881). *Ποικίλη Στοά: Εθνική εικονογραφημένη επετηρίς*. Αθήνα: Εστία. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2010.
Παρά
Ο **Όλι-Πέκκα Ογιανσίβου** (*Olli-Pekka Ojansivu*, γεννημένος στις 31 Δεκεμβρίου 1987) είναι Φινλανδός επαγγελματίας διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 1.97 μ. και αγωνίζεται στη θέση του ακραίου.

Καριέρα
-------

Ο Όλι-Πέκκα Ογιανσίβου ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από τη Βαλέπα το 2004, παραμένοντας μέχρι το 2007. Την περίοδο 2007-2009 αγωνίστηκε με τη Σάμπο, κατακτώντας το πρωτάθλημα του 2009. Την επόμενη χρονιά αγωνίστηκε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Π.Α.Ο.Κ.. Το 2010 αγωνίστηκε στο γαλλικο πρωτάθλημα με την Τουλούζ, ενώ την περίοδο 2011-2012 έπαιξε στην Αγία Πετρούπολη στo ρωσικό πρωτάθλημα και στην Μπελεντίγεσπορ της Τουρκίας. Την περίοδο 2012-2013 μεταπήδησε στην Κονστάντσα, κατακτώντας το πρωτάθλημα Ρουμανίας του 2013. Τα επόμενα τρία χρόνια επέστρεψε στο πρωτάθλημα Φινλανδίας για λογαριασμό της Κόκολαν Τίκεριτ, κατακτώντας δύο πρωταθλήματα (2015, 2016) και δύο κύπελλα (2014, 2015). Το καλοκαίρι του 2016, ανακοινώθηκε από τη Σαρντάρι Ούρμια του Ιράν, το 2017 αγωνίστηκε στην Κούζμπας, το 2018 στην Τουρκία και την Αφιόν Μπελεντιγιέ, ενώ το καλοκάιρι του 2018 επέστρεψε στη Φινλανδία και τη Σαίμα Βόλεϊ.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Όλι-Πέκκα Ογιανσίβου είναι διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Φινλανδίας από το 2005, με την οποία έχει πραγματοποιήσει 167 συμμετοχές.

Τίτλοι
------

* **3 Πρωταθλήματα Φινλανδίας:**
	+ 2009, 2015, 2016
* **2 Κύπελλα Φινλανδίας:**
	+ 2014, 2015
* **1 Πρωτάθλημα Ρουμανίας:**
	+ 2013
* **1 Κύπελλο Ρουμανίας:**
	+ 2013

Πηγές
-----

* Olli-Pekka Ojansivu FIVB profile
* Όλι-Πέκκα Ογιανσίβου
Η **Όλια (Όλγκα) Ιβαντσίσκι** (σερβ: *Оља Ивањицки*, Πάντσεβο, 10 Μαΐου 1931 – Βελιγράδι, 24 Ιουνίου 2009) ήταν διακεκριμένη Σέρβα καλλιτέχνιδα που ασχολήθηκε με τη ζωγραφική, τη γλυπτική και την ποίηση.

Βιογραφία
---------

Εικόνα από την αναδρομική έκθεση της Ιβαντσίσκι το 2017.
Η Ιβαντσίσκι γεννήθηκε το 1931 στο Πάντσεβο του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας και προερχόταν από οικογένεια Ρώσων εμιγκρέδων (συγκεκριμένα ο πατέρας της ήταν αξιωματικός του Λευκού Στρατού). Αρχικά σπούδασε στο Κραγκούγιεβατς και στη συνέχεια εισήλθε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Βελιγραδίου, ενώ το 1955 εξέθεσε για πρώτη φορά έργα της στο κοινό. Αποφοίτησε το 1957, συνεχίζοντας ωστόσο σε μεταπτυχιακό επίπεδο. Την ίδια χρονιά πραγματοποίησε την πρώτη της ατομική έκθεση σε γκαλερί του Βελιγραδίου και το 1962 μετέβη στις ΗΠΑ όπου πραγματοποίησε περαιτέρω σπουδές με υποτροφία του Ιδρύματος Φορντ, ενώ έκανε εκπαιδευτικά ταξίδια στη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιταλία. Επιπλέον, τη δεκαετία του 1960 η Ιβαντσίσκι ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη της σουρεαλιστικής ομάδας τέχνης Mediala.

Κατά τη διάρκεια της καριέρας της παρουσίασε τα έργα της σε δεκάδες ατομικές εκθέσεις τόσο εντός συνόρων, όσο και στο εξωτερικό (π.χ. ΗΠΑ, Ιταλία και Βόρεια Μακεδονία). Παράλληλα έλαβε μέρος σε ομαδικές εκθέσεις στη Γιουγκοσλαβία, τις ΗΠΑ, την Αυστρία κ.ά.

Η Ιβαντσίσκι αναδείχτηκε μετά από ψηφοφορία του κοινού ως ο σημαντικότερος καλλιτέχνης της Γιουγκοσλαβίας κατά τον 20ό αιώνα και τιμήθηκε από σημαντικές διακρίσεις όπως το Βραβείο Βουκ για το συνολικό της έργο (1988), το βραβείο της 7ης Ιουλίου (1988), το βραβείο του Ιδρύματος Κάριτς (2008) κλπ. Επιπλέον, το 1995 ήταν υποψήφια για το παγκόσμιο βραβείο της Γυναίκας της Χρονιάς και το 1998 συμπεριλήφθηκε από το Αμερικανικό Βιογραφικό Ινστιτούτο (ABI) στα 500 άτομα με τη μεγαλύτερη επιρροή. Το 2005 ήταν ένα από τα άτομα που πρωτοστάτησαν για τη σύσταση του Ιδρύματος Τέχνης του Νις για την ενίσχυση των νέων καλλιτεχνών. 

Απεβίωσε στις 24 Ιουνίου του 2009 στο Βελιγράδι. Το 2017 πραγματοποιήθηκε στο Ιστορικό Μουσείο της Σερβίας στο Βελιγράδι, μεγάλη αναδρομική έκθεση με έργα της.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Czech National Authority Database*. js20191051844. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.
2. 1 2 3 4 5 6  «Olga Olja Ivanjicki». *fondoi.com* (στα Σερβικά). Fond Olge Olje Ivanjicki. Ανακτήθηκε στις 24 Μαΐου 2018.
3. ↑  Ivanjicki, Olja (2009). *Olja Ivanjicki. Expecting the Impossible* (στα Αγγλικά). Philip Wilson Publishers. σελ. 277.
4. 1 2  «Olga Ivanjicki» (PDF). *citajteo.rs* (στα Γαλλικά). Čitajteo Project. Ανακτήθηκε στις 24 Μαΐου 2018.
5. ↑  Ivanjicki (2009). σελ. 285.
6. 1 2  «World Famous Serbian Painter Dies at 78». *balkaninsight.com* (στα Αγγλικά). Balkan Insight. 25 Ιουνίου 2009. Ανακτήθηκε στις 24 Μαΐου 2018.
7. ↑  «The Legacy of Olja Ivanjicki». *imus.org.rs* (στα Αγγλικά). Historical Museum of Serbia.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 37725674
* **Europeana**: agent/base/29953
* LCCN: n85179298
* ISNI: 0000 0000 7991 2125
* GND: 119394502
* SUDOC: 145849457
* BNF: cb16211360g (data)
* NKC: js20191051844
* RKD: 41212

 |

 |
Η **Στάση του Ίλλου** ήταν εξέγερση στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία εναντίον του Αυτοκράτορα Ζήνωνα που έγινε το 484.

Ο Ζήνων ήταν από την Ισαυρία και έτσι εθεωρείτο βάρβαρος· με τις πολιτικές του δυσαρέστησε τον λαό. Τη στάση ξεκίνησε στο Θέμα Ανατολικών ο Ίλλος ο Ίσαυρος, αξιωματούχος της αυτοκρατορίας που είχε εξασφαλίσει και τη βοήθεια της Αυγούστας Αιλίας Βηρίνας, πεθεράς του Ζήνωνα και συζύγου του Λέοντα Α΄. Παρόλο που αρχηγός της εξεγέρσεως ήταν ο Ίλλος, δεν ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας, επειδή ήταν από την Ισαυρία όπως και ο Ζήνωνας, αλλά προώθησε γι'αυτή τη θέση τον Λεόντιο. Η εξέγερση ξεκίνησε το καλοκαίρι του 484 και μετά από λίγους μήνες ο Ίλλος αναγκάστηκε να κλειστεί στο Κάστρο της Χερρίδος, όπου πολιορκήθηκε για τέσσερα χρόνια. Μαζί τους ήταν ο εθνικός Παμπρέπιος, ποιητής και φιλόσοφος, ο οποίος μάντευε τάχα το αίσιο τέλος, έτσι κράτησαν ψυχολογικά 4 έτη, όταν όμως οι μαντείες του δεν επαληθεύτηκαν, ο Ίλλος τον πέταξε από τα τείχη. Το 488 έληξε η πολιορκία και ο Ίλλος παραδόθηκε μαζί με τον Λεόντιο στις Αυτοκρατορικές δυνάμεις. Έπειτα καταδικάστηκαν σε θάνατο, αποκεφαλίστηκαν και τα κεφάλια τους καρφωμένα σε κοντάρια περιφέρθηκαν στην Κωνσταντινούπολη.

Πηγές
-----

* Το λήμμα «Ίλλος» στην *Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού*
Το **Στενό της Καρπάθου** είναι η θαλάσσια έκταση μεταξύ των νησιών Καρπάθου και Σαρίας προς Δυσμάς και Ρόδου προς Ανατολάς. Προσδιορίζεται ακριβέστερα από τα ακρωτήρια: α. Παρασπόρι (Σαρίας) στα Β.Δ. β. Πατέλλα στα Ν.Δ. γ. Αρμενιστής προς Β.Α. και δ. Πρασονήσι Ν.Α. Οι μόνοι παραθαλάσσιοι οικισμοί που βλέπουν στο Στενό της Καρπάθου είναι το χωριό Διαφάνι Καρπάθου και η κωμόπολη Πηγάδια Καρπάθου στη Δυτική του πλευρά. 

Το Στενό της Καρπάθου συνδέει ουσιαστικά το Λύκιο Πέλαγος και την Ανατολική Μεσόγειο (θάλασσα της Λεβαντίνης) με το κυρίως Καρπάθιο Πέλαγος και το Αιγαίο Πέλαγος γενικότερα. Από γεωγραφική άποψη αποτελεί τμήμα του Καρπαθίου Πελάγους.
Η **Στάση του Βαρδάνη του Τούρκου** ήταν μία εξέγερση στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία που έγινε το 803 από τον στρατηγό Βαρδάνη επονομαζόμενο Τούρκο κατά του αυτοκράτορα Νικηφόρου Α΄.

Η περίοδος που έγινε η στάση ήταν ιδιαίτερα ταραγμένη για το Βυζάντιο, βρισκόταν σε εξέλιξη ήδη ο εμφύλιος σχετικά με την Εικονολατρία. Ο Βαρδάνης ήταν εικονολάτρης και αντίθετος προς την άνοδο του Νικηφόρου στον θρόνο. Στις 19 Ιουλίου 803 , πιθανότατα στο Αμόριο, ο Βαρδάνης επαναστάτησε έχοντας μαζί του μεγάλο τμήμα του στρατού, ήταν ήδη στρατηγός της Ανατολής, και αυτοανακηρύχθηκε αυτοκράτορας. Έπειτα ξεκίνησε με τον στρατό του μέσω Δορύλαιου και Χρυσούπολης προς την Κωνσταντινούπολη. 

Φτάνοντας στη Χρυσούπολη δεν συνάντησε την υποδοχή που περίμενε από τα στρατεύματα που βρίσκονταν εκεί, εν τω μεταξύ κατέφθασε με στρατό και ο Νικηφόρος Α΄. Κάποιοι άρχοντες που τον υποστήριζαν άλλαξαν στρατόπεδο. Οι δύο αντιμαχόμενοι τότε άρχισαν τις διαπραγματεύσεις και ο Βαρδάνης εγκατέλειψε τον στρατό του και την επανάσταση η οποία κράτησε μόλις δύο μήνες. Στις 8 Σεπτεμβρίου κατέφυγε σε μοναστήρι στην Κίο της Βιθυνίας, ο Νικηφόρος έπειτα του αφαίρεσε όλα τα αξιώματα και έγινε μοναχός με το όνομα Σάββας. Τον Δεκέμβριο του ίδιους έτους τυφλώθηκε πιθανότατα με εντολή του αυτοκράτορα.

Ο Βαρδάνης μετά την αποτυχία της εξέγερσης κατέφυγε στη νήσο Πρώτη που διατηρούσε κτήματα ή κατά άλλους σε μοναστήρι που είχε χτίσει ο ίδιος.

Πηγές
-----

* Ελεωνόρας Κουντουρά Γαλάκη, η επανάσταση του Βαρδάνη του Τούρκου, Βυζαντινά Σύμμεικτα, 1983, σελ. 203-215
Η **Wasserfreunde Spandau 04** (ελληνικά: *Βάσερφροϊντε Σπάνταου 04*) είναι γερμανικός σύλλογος κολύμβησης και υδατοσφαίρισης με έδρα το Σπάνταου, δημοτικό διαμέρισμα του Βερολίνου. 

Η Σπάνταου αποτελεί τη μεγαλύτερη δύναμη στη Γερμανία ενώ συγκαταλέγεται και στις μεγαλύτερες ομάδες της Ευρώπης. Μετρά 37 πρωταθλήματα Γερμανίας, 31 Κύπελλα Γερμανίας, 17 Σούπερκαπ Γερμανίας, 4 Πρωταθλήματα Ευρώπης, 2 Σούπερκαπ Ευρώπης ενώ έχει επιτύχει 28 νταμπλ. Όλοι οι τίτλοι του συλλόγου έχουν προέλθει από το 1979 και έπειτα κυριαρχώντας σε Γερμανία και Ευρώπη. 

Το 1986 ήταν χρονιά ορόσημο για τον γερμανικό σύλλογο αφού έγινε ο πρώτος σύλλογος στην Ευρώπη που κατέκτησε τέσσερα τρόπαια σε μια σεζόν (εγχώριο Πρωτάθλημα, Κύπελλο ενώ σε Ευρωπαϊκό επίπεδο κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ευρώπης και το Ευρωπαϊκό Σούπερκαπ).

Η γερμανική λέξη *Βάσερφροϊντε* σημαίνει "φίλοι του νερού".

Τίτλοι
------

4 Πρωταθλήματα Ευρώπης
* 1983, 1986, 1987, 1989

2 Σούπερκαπ Ευρώπης
* 1986, 1987

37 Πρωταθλήματα Γερμανίας
* 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 1991, 1992, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2014, 2015, 2016, 2017, 2019

31 Κύπελλα Γερμανίας
* 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1990, 1991, 1992, 1994, 1995, 1996, 1997, 1999, 2000, 2001, 2002, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2011, 2012, 2014, 2015, 2020

17 Σούπερκαπ Γερμανίας

Πηγές
-----

* Σπάνταου (γερμανική βικιπαίδεια)
* Πρωτάθλημα Γερμανίας (ιταλική βικιπαίδεια)
* Κύπελλο Γερμανίας (γερμανική βικιπαίδεια)
* Κύπελλο πρωταθλητριών Ευρώπης υδατοσφαίρισης ανδρών
* Σούπερ Καπ Ευρώπης υδατοσφαίρισης ανδρών
* Total Water polo website

Παραπομπές
----------

1. ↑  Curcic, Ivan (12 Δεκεμβρίου 2022). «Spandau 04 lifts its 17th German Super Cup». *Total Waterpolo* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2022.
Η **Στάση του Άσπαρ** ήταν μία εξέγερση που έγινε στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία το 470, ο Άσπαρ ήταν Αλανός στην καταγωγή και μάγιστρος. 

Ο Άσπαρ ήταν στρατηγός και ήταν αυτός που είχε ανεβάσει τον Λέωντα στον Θρόνο επειδή ο ίδιος λόγω του ότι δεν ήταν ορθόδοξος αλλά Αρειανός δεν μπορούσε. Ο Ασπάρ πίστευε ότι θα έλεγχε τον Λέωντα και να κυβερνούσε ο ίδιος αλλά ο Λέωντας συμμάχησε με τους Ισαύρους και τον παραγκώνισε. Με την βοήθεια του γιου του Αρνατμπούρ, έκαναν εξέγερση του στρατού στην Θράκη με σκοπό ο γιος του Αρνατμπούρ να γίνει αυτοκράτορας, η οποία όμως απέτυχε. 

Το 471 με εντολή του αυτοκράτορα Λέων Α΄ του Θραξ οι Άσπαρ και ο γιος του Αρνατμπούρ θανατώθηκαν από ευνούχους στην Κωνσταντινούπολη, δολοφονήθηκε ή τραυματίστηκε και ο άλλος του γιος Ιούλιος Πατρίκιος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βυζαντινός χρονικόν, Λέων Α’ ο Θραξ(457-474)
2. ↑  «Wace, Henry. *Dictionary of Christian Biography and Literature to the End of the Sixth Century A.D. with an Account of the Principal Sects and Heresie*». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2014.
Ο **Ακουργκάλ** (το όνομα του στην Σουμεριακή γλώσσα μεταφράζεται ως *"απόγονος του μεγάλου βουνού"*) ήταν ο δεύτερος βασιλιάς από την πρώτη δυναστεία του Λαγκάς. Η περίοδος της βασιλείας του βρισκόταν στο πρώτο μισό του 25ου αιώνα π.Χ. και ήταν σχετικά μικρή (2464 π.Χ. - 2455 π.Χ.). Ο Ακουργκάλ διαδέχθηκε τον πατέρα του Ουρ-Νάνσε, τον ίδιο διαδέχθηκε ο γιος του Εαννατούμ. Δεν είναι γνωστά πολλά από την περίοδο της βασιλείας του, καταγράφεται μόνο έξι φορές, σε μιά από αυτές αναφέρεται η ανέγερση του ναού του Νινουρτά. Στην εποχή της βασιλείας του η Λαγκάς βρέθηκε σε σύγκρουση με την γειτονική Ούμμα. Τα όρια μεταξύ των δύο βασιλείων καθόρισε ως διαιτητής ο Μεσιλίμ, βασιλιάς της Κις, τα καθόρισε σύμφωνα με το όραμα του Ισταράν. Ο Ακουργκάλ καταγράφεται αποσπασματικά σε μια επιγραφή στην Στήλη των Γυπών η οποία περιγράφει την σύγκρουση του βασιλιά της Λαγκάς με τον βασιλιά της Ούμμας. Η επιγραφή αναφέρει ότι *"o άντρας της Ούμμας μίλησε πολύ υποτιμητικά στον αντίστοιχο του της Λαγκάς, τον Ακουργκάλ, γιο του Ουρ-Νάνσε"*. Το πιο πιθανό ο Ακουργκάλ είχε χάσει μια μάχη με την Ούμμα. Τον διαδέχθηκαν οι δύο γιοι του, ο Εαννατούμ και αργότερα ο Εναννατούμ Α΄ που απέκρουσαν με επιτυχία τις επιθέσεις της Ουρ.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Kramer, Samuel Noah (2010). The Sumerians: Their History, Culture, and Character. University of Chicago Press. σσ. 53–54
3. ↑  Kramer, Samuel Noah (2010). The Sumerians: Their History, Culture, and Character. University of Chicago Press. σσ. 53–54
4. ↑  Kramer, Samuel Noah (2010). The Sumerians: Their History, Culture, and Character. University of Chicago Press. σσ. 53–54
5. ↑  Kramer, Samuel Noah (2010). The Sumerians: Their History, Culture, and Character. University of Chicago Press. σ. 309
6. ↑  Kramer, Samuel Noah (2010). The Sumerians: Their History, Culture, and Character. University of Chicago Press. σσ. 53–54
7. ↑  King, Leonard W. (1994). A history of Sumer and Akkad. Рипол Классик. σ. 118
8. ↑  Sallaberger, Walther; Schrakamp, Ingo (2015). History & Philology (PDF). Walther Sallaberger & Ingo Schrakamp (eds), Brepols. σσ. 74–76
9. ↑  Lambert, Maurice (1965). "L'occupation du Girsu par Urlumma roi d'Umma". Revue d'Assyriologie et d'archéologie orientale. 59 (2): 81–84
10. ↑  Sarzec, Ernest (1896). Découvertes en Chaldée... L. Heuzey. p. Plate XLVI. Archived from the original

Πηγές
-----

* Kramer, Samuel Noah (2010). The Sumerians: Their History, Culture, and Character. University of Chicago Press.
* King, Leonard W. (1994). A history of Sumer and Akkad. Рипол Классик.
* Lambert, Maurice (1965). "L'occupation du Girsu par Urlumma roi d'Umma". Revue d'Assyriologie et d'archéologie orientale. 59 (2): 81–84
* Sallaberger, Walther; Schrakamp, Ingo (2015). History & Philology (PDF). Walther Sallaberger & Ingo Schrakamp (eds), Brepols.
* Sarzec, Ernest (1896). Découvertes en Chaldée... L. Heuzey. p. Plate XLVI. Archived from the original
Η **Στάση του Ναυτικού** ήταν μια ανταρσία ναυτικών από πέντε πλοία του Ελληνικού Βασιλικού Πολεμικού Ναυτικού υπό την ελληνική εξόριστη κυβέρνηση τον Απρίλιο του 1944. Η ανταρσία έγινε προς υποστήριξη του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (ΕΑΜ). Ο Πέτρος Βούλγαρης, ο οποίος βρισκόταν εν αποστρατεία, ανακλήθηκε και διορίστηκε αντιναύαρχος, για να καταστείλει την ανταρσία.

Η εξέγερση ξεκίνησε στην Αλεξάνδρεια. Στις 4 Απριλίου 1944 είχαν ήδη δημιουργηθεί Επαναστατικές Επιτροπές Ναυτικών από ναύτες πλοίων και μέλη ναυτικών εγκαταστάσεων στη ξηρά.

Τα πλοία που αναμείχθηκαν στην ανταρσία
---------------------------------------

* Ελληνική κορβέτα Αποστόλης
* Ελληνική κορβέτα Σαχτούρης
* Ελληνικό αντιτορπιλικό Κρήτη
* Ελληνικό αντιτορπιλικό Ιέραξ
* Ελληνικό αντιτορπιλικό Πίνδος

Παραπομπές
----------

1. ↑  C. Jones, Mark (1 January 2002). «Misunderstood and Forgotten: The Greek Naval Mutiny of April 1944». *Journal of Modern Greek Studies* **20**: 367–397. doi:10.1353/mgs.2002.0026.. Ανακτήθηκε στις 16 June 2018.
2. ↑  Grigorios Mezeviris. «theitalianattack». *www.mezeviris.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2018.
Ο **Αλέξανδρος Β΄** ήταν Ιουδαίος πρίγκιπας από την Ηρωδιανή Δυναστεία, που γεννήθηκε το 15 π.Χ. και απεβίωσε μεταξύ 26 – 28 μ.Χ. μικρότερος αδελφός του βασιλιά της Αρμενίας Τιγράνη Ε΄.

Βιογραφία
---------

Πατέρας του ήταν ο Αλέξανδρος Α΄, που εκτελέστηκε από τον πατέρα του Ηρώδη Α΄ τον Μεγάλο (7 π.Χ.), λόγω κατηγοριών για συμμετοχή του σε συνωμοσία. Μητέρα του ήταν η Ελληνίδα πριγκίπισσα Γλαφύρα από την Καππαδοκία, κόρη τού τελευταίου Έλληνα βασιλιά της χώρας Αρχέλαου. Μετά την εκτέλεση τού πατέρα του, o Αλέξανδρος παρέμεινε στην Αυλή τού παππού του Ηρώδη Α΄ στα Ιεροσόλυμα, μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Τιγράνη Ε΄. Ο Ηρώδης Α΄ προόριζε να παντρέψει τον εγγονό του Αλέξανδρο με την ανιψιά τού αδελφού του Φρεώρη· τελικά δεν έγινε ο γάμος, λόγω αρνητικής επέμβασης τού γιου του Ηρώδη Αντίπα. Μετά τον θάνατο τού παππού τους Ηρώδη, τα δύο αδέλφια, ο Αλέξανδρος και ο μεγαλύτερος αδελφός του Τιγράνης Ε΄ πήγαν στην πατρίδα της μητέρας τους στην Καππαδοκία, στην Αυλή του παππού τους Αρχέλαου (4 π.Χ.). Στην Καππαδοκία τα δύο αδέλφια ασπάστηκαν την Ελληνική θρησκεία, γλώσσα και έθιμα, αποβάλλοντας τα Ιουδαϊκά, αλλά δεν έκοψαν ποτέ τους δεσμούς τους με την οικογένεια του Ηρώδη Α΄. Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή το'υ Αλέξανδρου σαν ενήλικα· πιθανότατα ζούσε στην Αίγυπτο. Γιος του ήταν ο μετέπειτα βασιλιάς της Αρμενίας Τιγράνης ΣΤ΄ την εποχή του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Νέρωνα.

Πηγές
-----

* *Millar, Fergus, Schürer, Emil, Vermes & Geza, The History of the Jewish People in the Age of Jesus Christ (175 B.C. - A.D. 135), Continuum International Publishing Group, 1973*
* *H. Temporini & W. Haase, Aufstieg und Niedergang der römischen Welt: Geschichte und Kultur Roms im spiegel der neueren Forschung, Walter de Gruyter, 1977*
* *H. Temporini & W. Haase, Aufstieg und Niedergang der römischen Welt: Geschichte und Kultur Roms im Spiegel der neueren Forschung, Walter de Gruyter, 1980*
* *R. Syme & A.R. Birley, Anatolica: studies in Strabo, Oxford University Press, 1995*
* *A.E. Redgate, The Armenians, Wiley-Blackwell, 2000*
* *Ciecieląg Jerzy, Polityczne dziedzictwo Heroda Wielkiego. Palestyna w epoce rzymsko-herodiańskiej, Kraków 2002, s. 116-118.*
* *D. Dueck, H. Lindsay & S. Pothecary, Strabo’s cultural geography: the making of a kolossourgia, Cambridge University Press, 2005*
* *A. Kasher & E. Witztum, King Herod: a persecuted persecutor: a case study in psychohistory and psychobiography, Walter de Gruyter, 2007*
Ο **Αμφιμένης** ήταν αρχαίος Έλληνας λυρικός ποιητής ή κριτικός της λογοτεχνίας από την Κω. Ο Διογένης ο Λαέρτιος αναφέρει:

*«Τούτῳ τις, καθά φησιν Ἀριστοτέλης ἐν τρίτῳ Περὶ ποιητικῆς, ἐφιλονείκει Ἀντίλοχος Λήμνιος καὶ Ἀντιφῶν ὁ τερατοσκόπος, ... καὶ Σύαγρος Ὁμήρῳ ζῶντι, ... καὶ **Πινδάρῳ Ἀμφιμένης ὁ Κῷος**·»*

Ωστόσο, στο χωρίο αυτό δεν προσδιορίζεται σαφώς εάν ο Αμφιμένης υπήρξε σύγχρονος του Πινδάρου, ούτε το αν ήταν λυρικός ποιητής όπως ο Πίνδαρος ή απλώς κριτικός του που διαφωνούσε με το έργο του ή μέρος αυτού. Επειδή όμως αν ήταν ποιητής και σύγχρονος του Πινδάρου θα περισωζόταν κάποια πληροφορία για αυτόν, αφού όλη εκείνη η περίοδος της λυρικής ποιήσεως εξετάσθηκε με κάθε λεπτομέρεια, ώστε και μέτριος ποιητής αν ήταν θα αναφερόταν, οι φιλόλογοι συμπεραίνουν ότι ο Αμφιμένης ήταν μάλλον απλώς κριτικός της λογοτεχνίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Διογένους Λαερτίου *Βίοι φιλοσόφων*, Β 46

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 239
Ο **Σπίρο Μπελκαμένι** (1885-1912) ήταν Αλβανός στρατιωτικός διοικητής και ακτιβιστής της αλβανικής Εθνικής Αφύπνισης. Ηταν ηγέτης σε μια από τις σημαντικότερες ομάδες κατά τη διάρκεια της αλβανικής εξέγερσης του 1900-1910.

Ζωή
---

Γεννήθηκε στην Δροσοπηγή (Μπελκάμεν) στο βιλαέτι του Μοναστηρίου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1885. Ήταν στενός συνεργάτης του Θεμιστοκλί Γκερμεντζί και Μιχάλ Γκραμένο. Το 1906 ήταν μέλος της ομάδας του Μπάγιο Τοπούλι, που δολοφόνησαν τον πόντιο επίσκοπο της Κορυτσάς Φώτιο ως αντίποινα για τη δολοφονία του Κρίστο Νεγκοβάνι, η οποία υποκινήθηκε από τον Φώτιο. Κατά την αλβανική εξέγερση του 1911, νίκησε τον Οθωμανικό σώμα στο Μάλι ι Θατέ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Skendi, Stavro (1967). *The Albanian national awakening, 1878-1912*. Princeton University Press. σελ. 421. Ανακτήθηκε στις 1 Φεβρουαρίου 2012.
2. ↑  Pollo, Stefanaq· Puto, Arben· Frashëri, Kristo· Skënder Anamali (1974). *Histoire de l'Albanie, des origines à nos jours*. Horvath. σελ. 159. ISBN 978-2-7171-0025-9. Ανακτήθηκε στις 1 Φεβρουαρίου 2012.
3. ↑  *Wiedersehen mit Albanien*. Südosteuropäische Arbeiten. Südost-Institut München. 1968. σελ. 148. Ανακτήθηκε στις 1 Φεβρουαρίου 2012.
4. ↑  Kokalari, Mexhit. «Spiro Bellkameni "trimi i madh që tundi dhenë"». *Kushtrim Brezash*.. Ανακτήθηκε στις 1 February 2012. [*νεκρός σύνδεσμος*]
Η **στεφανιογραφία** είναι η εξέταση με την οποία ελέγχονται τα στεφανιαία αγγεία της καρδιάς.

Ο έλεγχος των στεφανιαίων αγγείων επιτυγχάνεται με την εισαγωγή ενός ειδικού καθετήρα, συνηθέστερα από τη μηριαία ή την κερκιδική αρτηρία. Ο καθετήρας προωθείται εναλλάξ στις δύο κύριες στεφανιαίες αρτηρίες αριστερά και δεξιά και εγχύεται ειδική σκιαστική ουσία με ταυτόχρονη λήψη εικόνων με τη βοήθεια ειδικού ακτινοσκοπίου.

Από συγκεκριμένες όψεις γίνονται λήψεις με στόχο την ανεύρεση στενώσεων των αγγείων κατά τη ροή του σκιαστικού.

Γίνεται από επεμβατικό καρδιολόγο σε ειδικευμένα εργαστήρια καθετηριασμού, κυρίως σε νοσοκομεία όπου πραγματοποιούνται και καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις. Στόχος της είναι ο έλεγχος των αγγείων που αιματώνουν την καρδιά.

Δειτε επισης
------------

* Επεμβατική καρδιολογία
Το **Αζάζιο** (αραβικά: أَعْزَاز, ***Αζάζ***) είναι πόλη στη βορειοδυτική Συρία, περίπου 32 χιλιόμετρα βόρεια-βορειοδυτικά του Χαλεπίου. Σύμφωνα με το Κεντρικό Γραφείο Στατιστικής της Συρίας, το Αζάζιο είχε πληθυσμό 31.623 κατοίκους στην απογραφή του 2004. Από το 2015, οι κάτοικοί του ήταν σχεδόν εξ ολοκλήρου σουνίτες μουσουλμάνοι, κυρίως Άραβες αλλά και ορισμένοι Κούρδοι και Τουρκμένιοι.

Είναι ιστορικά σημαντικός ως ο τόπος της Μάχης του Αζαζίου μεταξύ των Σταυροφορικών Κρατών και των Σελτζούκων Τούρκων στις 11 Ιουνίου 1125. Βρίσκεται κοντά στο συνοριακό πέρασμα Συρίας-Τουρκίας, το οποίο εισέρχεται στο Οντζούπιναρ της Τουρκίας, νότια της πόλης Κιλίς. Είναι η πρωτεύουσα της Προσωρινής Κυβέρνησης της Συρίας.

Πόλη
----

1. ↑  *Atlas Mira*. Federal Agency for Geodesy and Cartography. Μόσχα. 1999.
2. ↑  www.citypopulation.de/Syria.html.
3. ↑  General Census of Population and Housing 2004 Αρχειοθετήθηκε 2012-12-09 at Archive.is. Κεντρικό Γραφείο Στατιστικής της Συρίας (ΚΓΣ). Κυβερνείο Χαλεπίου. (in Arabic)
4. ↑  Selin Girit (18 February 2016). «Syria conflict: Why Azaz is so important for Turkey and the Kurds». *BBC News*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 November 2016.. Ανακτήθηκε στις 10 November 2016.
5. ↑  «Turkey's Idlib Incursion and the HTS Question: Understanding the Long Game in Syria». *War on the Rocks*. 31 Οκτωβρίου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2018.
Το **Αμαζόνειον** ήταν ιερό στην Αρχαία Αθήνα, αφιερωμένο στις Αμαζόνες ως ηρωίδες. Βρισκόταν σε ομώνυμη τοποθεσία, η οποία αναφέρεται από τον Στέφανο τον Βυζάντιο ως *«τόπος εν τη Αττική ένθα Θησεύς των Αμαζόνων εκράτησε»*, δηλαδή «τοποθεσία στην Αττική όπου ο Θησέας επεκράτησε σε μάχη εναντίον των Αμαζόνων». Αλλά η τοποθεσία αυτή κατά τον γνωστό τραγικό ποιητή Αισχύλο ήταν αρκετά κεντρική, αφού βρισκόταν κοντά στον Άρειο Πάγο. Εκεί είχαν στρατοπεδεύσει οι Αμαζόνες στην εκστρατεία τους κατά του Θησέως προκειμένου να πάρουν πίσω την Αντιόπη, κόρη ή αδελφή της βασίλισσάς τους Ιππολύτης. Ο Θησέας είχε απαγάγει την Αντιόπη με τη βοήθεια και άλλων ηρώων ή (σε ασθενέστερη εκδοχή) τού την είχε δωρίσει ο άλλος μεγάλος ήρωας των αρχαίων Ελλήνων, ο Ηρακλής, που την είχε αρπάξει ως λάφυρο της εκστρατείας του κατά των Αμαζόνων στα πλαίσια του άθλου του για τη Ζωνη της Ιππολύτης. Αλλά ο Θησέας κατόπιν είχε κάνει την Αντιόπη σύζυγό του και στην εκστρατεία των Αμαζόνων στην Αττική η Αντιόπη σκοτώθηκε πολεμώντας στο πλευρό του ενάντια στις συμπατριώτισσές της. Αλλά και οι άλλες Αμαζόνες σκοτώθηκαν πολεμώντας. Στην τοποθεσία Αμαζόνειον έλεγαν οι αρχαίοι ότι υπήρχαν και οι τάφοι των Αμαζόνων.

Σύμφωνα με τους ιστορικούς, το Αμαζόνειον βρισκόταν κοντά στη βορειοδυτική πλευρά του Αρείου Πάγου, κατά μήκος της οδού προς την Πειραϊκή Πύλη των αρχαίων τειχών των Αθηνών. Νεότεροι μελετητές ωστόσο αποδίδουν την πίστη για ύπαρξη τάφων των Αμαζόνων στην αθηναϊκή παράδοση, ενώ στην πραγματικότηtα ήταν άσχετοι πολύ παλαιοί τάφοι (ίσως των αιώνων περί το 2500 π.Χ.), σκαμμένοι στους βραχώδεις λόφους του Αρείου Πάγου, της Πνύκας, των Νυμφών (Αστεροσκοπείου), του Φιλοπάππου και ανάμεσά τους. Οι αρχαίοι Αθηναίοι νόμιζαν ότι αυτοί οι τάφοι ανήκαν στις Αμαζόνες, οπότε ανήγειραν το Αμαζόνειον ιερό εκεί κοντά.

* Αμαζόνειον ονομαζόταν και ένας τόπος στην Εύβοια, αλλά αυτή κατά πάσα πιθανότητα ήταν απλώς μια άλλη ονομασία της Κύμης: ο Στέφανος ο Βυζάντιος γράφει ότι Αμαζόνειον *«εκαλείτο και η Κύμη, εν η αι Αμαζόνες ώκουν»*. Κατά τη μυθολογία «Κύμη» ήταν το όνομα μιας συγκεκριμένης Αμαζόνας.

Δείτε επίσης
------------

* Αμαζονίς στήλη

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στεφ. Βυζαντίου *Εθνικά*
2. ↑  Αισχύλου *Ευμενίδες*, στ. 685: «Πάγον δ' Άρειον τονδ' Αμαζόνων έδραν»

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 4, σελ. 609
Ο **Άζας** ή **Αζάς** ήταν Χριστιανός διάκονος και μάρτυρας του 4ου αιώνα από την Περσία. Καταγόταν από το χωριό Βιθυκορά ή Βηθνηρή.

Διωγμοί των Χριστιανών έλαβαν χώρα στην Περσική Αυτοκρατορία κατά τη βασιλεία του Σαπώρου Β΄ του Μέγα (γνωστού και ως Σαβωρίου, θάν. 379). Σε έναν από αυτούς, το έτος 332, ο Αζάς και ο πρεσβύτερος Ιάκωβος καταγγέλθηκαν ως Χριστιανοί και ανακρίθηκαν μπροστά στον αρχιμάγο Αχοσχαργάν (ή Αργωχαιγάρ). Επειδή παρέμειναν πιστοί στην ομολογία του Χριστού, και αρνήθηκαν να προσφέρουν θυσία στους θεούς των Περσών, θεούς του ήλιου και της φωτιάς, στην αρχή τους κτύπησαν σκληρά και κατόπιν τους άφησαν γυμνούς τη νύκτα, μέσα σε δριμύ ψύχος. Το πρωΐ τους ρώτησαν: «Απαρνείστε επιτέλους τον Ιησού»; «Να πεθάνουμε θέλουμε για Αυτόν», απάντησαν οι μάρτυρες. Τότε ο άρχοντας διέταξε και τους αποκεφάλισαν. Ανακηρυχθηκαν άγιοι από την Εκκλησία και μνήμη τους εορτάζεται στις 10 Απριλίου.

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 2 (1968), σελίδα 284

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Οι Άγιοι Ιάκωβος και Αζάς στο *saint.gr*
Ο **Αζάρι Τούσι** (περσ. آذری طوسی), ή **Σαΐχ Τζαλαλουντινί Αλίι Χάμζα ιμπνι Μαλίκ Χασίμιι Μπαϋχάκιι Ισφαραϊνί Μαρβαζί** (1380-1462) ήταν Πέρσης ποιητής. Το λογοτεχνικό του ψευδώνυμο σε μέρος της βιβλιογραφίας και σε έργα του είναι **Νουριντίν**.

Ο Αζάρι γεννήθηκε και πέθανε στο Εσφαράγιεν της βόρειας Περσίας, ενώ έζησε για αρκετό καιρό στο Τους, από όπου και η επωνυμία του. Το όνομα του πατέρα του ήταν Ισμαήλ Σαχ Μπαγκντάντι Αλί ιμπν Μαλίκ. Από τα πρώτα νεανικά του χρόνια ο Αζάρι άρχισε να γράφει ποιήματα, τα οποία υπέγραφε ως «Αζάρι». Αναφέρεται ότι το έργο του *Τζαβαΐρ-ουλ-Ασράρ* γράφηκε το 1430.

Ο Αζάρι ήταν μυστικιστής και θρησκόληπτος, και για τον λόγο αυτόν επονομάσθηκε «Βασιλιάς των πιστών». Ταξίδεψε δύο ή περισσότερες φορές ως προσκυνητής στη Μέκκα με τα πόδια, και εκεί συνέγραψε βιβλίο υπό τον τίτλο *Σαγιέ-αλ-σαμπάκ*. Μετά την επιστροφή του από τη Μέκκα, ταξίδεψε στις Ινδίες και έγραψε εκεί, στο Σουλτανάτο Μπαχμανί, μερικά έργα του, παραμένοντας για καιρό στο κάστρο του Αχμάντ Σαχ Μπαχμανί, καθώς έγινε δεκτός εκεί με πολύ σεβασμό. Πολλά από τα ποιήματά του διαβάζονται μέχρι σήμερα σε όλες τις γλώσσες των μουσουλμανικών εθνών.

Τα έργα του
-----------

* *Μπαχμαν-ναμέ*
* *Ιμομίγια*
* *Μαφοτέχ-ουλ-Ασράρ*
* *Σαγιέ-αλ-σαμπάκ*
* *Σαμαρότ*
* *Τζαβαΐρ-ουλ-Ασράρ*

Παραπομπές
----------

1. ↑  Το λήμμα «Αζάρι» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 2, σελ. 283
2. ↑  Το λήμμα «Αζάρι» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χ. Πάτση»

Πηγές
-----

* Б. Норик: Биобиблиографический словарь среднеазиатской поэзии (γ΄ έκδ.: τόμος XVII, 2017)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 176790283
* LCCN: n2011208373
* ISNI: 0000 0001 3921 5752

 |

 |
Η **Αμαλία της Σουηδίας** (*Amalia av Sverige*, 22 Φεβρουαρίου 1805 - 31 Αυγούστου 1853) ήταν κόρη του Γουσταύου Δ΄ Αδόλφου της Σουηδίας.

Βιογραφία
---------

Η *Αμαλία Μαρία Καρλόττα* γεννήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 1805 στη Στοκχόλμη, και ήταν το τέταρτο παιδί και η δεύτερη κόρη του Γουσταύου Δ΄ Αδόλφου της Σουηδίας και της Φρειδερίκης της Βάδης.

Η Αμαλία έφυγε από τη Σουηδία με την οικογένειά της μετά την εκθρόνιση του πατέρα της από το πραξικόπημα του 1809 και μεγάλωσε στη μητρική πατρίδα της μητέρας της, τη Βάδη. Υπέφερε από ραχίτιδα και δεν παντρεύτηκε ποτέ. Ενδιαφερόταν για τη μουσική και ήταν φίλη της Τζέννυ Λιντ.

Πέθανε στις 31 Αυγούστου 1853 στο Ολδεμβούργο σε ηλικία 47 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Amalia Charlotta i Wilhelmina Stålberg, Anteckningar om svenska qvinnor (1864)
2. ↑  Ulf Sundberg Kungliga släktband (ISBN 91-85057-48-7) s. 187

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αμαλία της Σουηδίας** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 50323845
* GND: 130068403

 |

 |
Πρότυπο:Speciesbox

Το ***Prunus cocomilia***, ή αλλιώς **αγριοκορομηλιά** (στα ελληνικά, *αρκομηλιά*, *προύνος ψευδοαρμενικός*, *κοκομηλιά*), είναι είδος δέντρου δαμασκηνιάς που συνήθως στη Μεσόγειο ονομάζεται και ***ιταλική δαμασκηνιά*** *(Italian plum)*.

Είναι εγγενές στην Αλβανία, την Κροατία, την Ελλάδα, τη νότια Ιταλία (συμπεριλαμβανομένης της Σικελίας), το Μαυροβούνιο, τη Βόρεια Μακεδονία, τη Σερβία και τη δυτική Τουρκία.

Συνήθως απαντάται ως θάμνος ή ως μικρό φυλλοβόλο δένδρο με στρογγυλή κόμη, στα ορεινά της ηπειρωτικής Ελλάδας αλλά και στην Πελοπόννησο και πολύ συχνά στα νησιά, Λέσβος και Σάμος. 

Τα γενικά χαρακτηριστικά του είδους είναι ότι έχει φύλλα ελλειψόμορφα και οδοντωτά λεπτά οδοντωτά και τα άνθη που βγάζει είναι σε βραχυπόδισκες (λευκές) δέσμες. Ο καρπός του είναι υπόξινος, φαγώσιμος (''ξινό κορόμηλο''), και το σχήμα του ομοιάζει με αυτό της κορομηλιάς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Pollard, R.P.; Maxted, N. & Rhodes, L. (2016). "*Prunus cocomilia*". *The IUCN Red List of Threatened Species*. IUCN. **2016**: e.T33460A115171579. doi:10.2305/IUCN.UK.2016-2.RLTS.T33460A56251052.en. Retrieved 13 December 2017.
2. 1 2 3 4  *Prunus cocomilia* was originally described and published in *Fl. Napol.* 1:lxviii. 1811-1815.
3. ↑  «IUCN Red List of Threatened Species: Prunus cocomilia». 13 Μαρτίου 2014.
4. ↑  Kyriazis, Christos. «Prunus cocomilia». *botany.gr*. Ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2023.
5. ↑  «Prunus cocomilia». *Βοτανική*. Ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Photos of *Prunus cocomilia* at the University of Trieste from altervista.org
Ο **Αδάμ της Βρέμης** (*Adam von Bremen*, πριν το 1050 - περί το 1085) ήταν ένας κορυφαίος Γερμανός χρονικογράφος της Μεσαιωνικής εποχής, γνωστός για το περίφημο έργο του *"Πράξεις των επισκόπων της εκκλησίας του Αμβούργου"*. Λίγα είναι γνωστά για την προσωπική του ζωή, το πιθανότερο είναι ότι κατάγεται από το Μάισσεν στη Σαξονία. Οι ακριβείς ημερομηνίες της γέννησης και του θανάτου του είναι άγνωστες αλλά συνδέεται με οικογενειακές σχέσεις με πολλούς άλλους συγγραφείς. Το όνομα Αδάμ υποδηλώνει ότι ήταν βαθύτατα μορφωμένος περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον στην εποχή του, σπούδασε στο Μαγδεβούργο.

Το 1066 κλήθηκε από τον αρχιεπίσκοπο Άνταλμπερτ του Αμβούργου να παραβρεθεί στην εκκλησία της Βρέμης, πέρασε όλα τα στάδια εκπαίδευσης μέχρι το 1069 που έγινε διευθυντής της Καθεδρικής σχολής της επισκοπής.  Στη συνέχεια ξεκίνησε τη συγγραφή του σπουδαίου έργου του.
Οι δραστηριότητες του ως απεσταλμένος της εκκλησίας της Βρέμης του επέτρεψαν να συγκεντρώσει πληροφορίες σχετικά με την ιστορία ολόκληρης της βόρειας Γερμανίας. Η παραμονή του στην αυλή του Σβεν Β΄ της Δανίας του επέτρεψε να συγκεντρώσει πληροφορίες σχετικά με τη Δανία και τις υπόλοιπες χώρες της Σκανδιναβίας.
Ανάμεσα στις υπόλοιπες πληροφορίες που μας παρέχει είναι η περιγραφή της ιστιοπλοϊκής διαδρομής από το Χέλσινγκορ στο Χέλσινγκμποργκ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Ιταλικά) *Mirabile: Digital Archives for Medieval Culture*. SISMEL – Edizioni del Galluzzo.
2. ↑  oll.libertyfund.org?option=com\_staticxt&staticfile=show.php%3Ftitle%3D970&chapter=29614&layout=html&Itemid=27.
3. ↑  oll.libertyfund.org?option=com\_staticxt&staticfile=show.php%3Ftitle%3D2209&chapter=207808&layout=html&Itemid=27.
4. ↑  *Czech National Authority Database*. ola2002113129. Ανακτήθηκε στις 8  Ιουνίου 2022.
5. ↑  Gilman, ed. Daniels (1905). The New International Encyclopedia. New York: Dodd, Mead & Co. p. 101.
6. ↑
7. ↑
8. ↑

Πηγές
-----

* Gilman, ed. Daniels (1905). The New International Encyclopedia. New York: Dodd, Mead & Co
* Chłopacka Hanna: Adam Bremeński. In: Słownik Starożytności Słowiańskich. Vol. 1. 1961

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αδάμ της Βρέμης
* Λεξικό

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 84951025
* LCCN: n81004407
* ISNI: 0000 0001 1680 8301
* GND: 11850052X
* SELIBR: 174771
* SUDOC: 034943080
* BNF: cb12564136s (data)
* BIBSYS: 90156154
* NKC: ola2002113129
* ICCU: BVEV074184
* CiNii: DA03955098

 |

 |
Το **Αικούλανον** (λατινικά: Aeculanum, ιταλικά: Eclano) ήταν αρχαία πόλη της Σαμνίτιδος, στη Νότια Ιταλία, περίπου 25 χιλιόμετρα ανατολικά-νοτιοανατολικά της Βενεβεντού, στην Αππία οδό. Βρίσκεται κοντά στη σύγχρονη κωμόπολη Μιραμπέλλα Εκλάνο και πλέον αποτελεί αρχαιολογικό πάρκο.

Το Αικούλανον βρισκόταν σε ένα ακρωτήριο φυσικά προστατευμένο, σε κάποιο βαθμό, από μια απότομη πλαγιά στη νότια πλευρά μέχρι τον ποταμό Κάλωρα, ενώ η βόρεια πλευρά ήταν ανοιχτή προς την κορφή της κορυφογραμμής εκεί όπου διέτρεχε η Αππία οδός.

Συλλογή
-------

* Ο κεντρικός δρόμοςΟ κεντρικός δρόμος
* Απομεινάρια των οικιών (1)Απομεινάρια των οικιών (1)
* Απομεινάρια των οικιών (2)Απομεινάρια των οικιών (2)
* Πλάγια όψη από τις θέρμεςΠλάγια όψη από τις θέρμες

Παραπομπές
----------
Το **αγρινό** (γνωστό και ως **μουφλόν**) είναι είδος άγριου προβάτου και ανήκει στην οικογένεια Αιγώδη. Θεωρείται ο ένας από τους δύο προγόνους όλων των σημερινών εξημερωμένων προβάτων. Τα χρώματά του είναι συνήθως καφέ και κόκκινο. Τα αρσενικά έχουν πάντοτε κέρατα, ενώ τα θηλυκά μπορεί να έχουν ή να μην έχουν. Τα κέρατά τους κάνουν μια σχεδόν πλήρη περιστροφή και έχουν μήκος περίπου 85 εκατοστά.

Γεωγραφική εξάπλωση
-------------------

Η προέλευση του αγρινού είναι η Νοτιοδυτική Ασία, όπου υπάρχει το **ασιατικό αγρινό** (*Πρόβατον ο ανατολικός* - *Ovis orientalis*). Εισήχθηκαν στα νησιά της Κορσικής, της Σαρδηνίας, της Ρόδου και της Κύπρου κατά τη νεολιθική εποχή, πιθανόν ως εξημερωμένα ζώα, όπου εγκλιματίστηκαν τις τελευταίες μερικές χιλιάδες χρόνια στην ορεινή ενδοχώρα των νησιών αυτών. Από αυτά προέκυψε το είδος **ευρωπαϊκό αγρινό** (*Π. ο μούσμων* - *O. musimon* ή *Π. ο άμμων* - *O. ammon*). Στην Κύπρο το αγρινό έγινε ενδημικό είδος (δηλαδή ανέπτυξε διαφοροποίηση) το **Κυπριακό αγρινό** (*Πρόβατον ο ανατολικός ο οφίων* - *Ovis orientalis ophion*). Ο αριθμός του Κυπριακού αγρινού απαριθμείται στις 3.000. Εισήχθηκαν με επιτυχία σε χώρες της κεντρικής Ευρώπης, όπως τη Γερμανία, την Αυστρία, την Τσεχία, τη Σλοβακία, την Ουγγαρία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, ακόμη και σε βόρειες χώρες όπως τη Φινλανδία.

Συστηματική ταξινόμηση και υποείδη
----------------------------------

Δεν υπάρχει ομοφωνία ανάμεσα στους ειδικούς για την επιστημονική ταξινόμηση του αγρινoύ, ωστόσο το ευρωπαϊκό αγρινό μπορεί να θεωρηθεί ως *Πρόβατον ο μούσμων* (*Ovis musimon*) ή *Πρόβατον ο άμμων ο μούσμων* (*Ovis ammon musimon*). Διακρίνονται πέντε υποείδη αγρινού

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κυπριακά κέρματα ευρώ : Το αγρινό στα κυπριακά κέρματα των 1,2 και 5 λεπτών
* Κυπριακές Αερογραμμές : σύμβολό τους το αγρινό
* Φωτογραφία Κυπριακού Αγρινού
* Το Αγρινό σύμβολο των Κυπριακών Αερογραμμών
* Το αγρινό στην οπίσθια όψη του χαρτονομίσματος των 10 λιρών Κύπρου

Παραπομπές
----------

1. ↑  
Hiendleder S, Kaupe B, Wassmuth R, Janke A. (2002). «Molecular analysis of wild and domestic sheep questions current nomenclature and provides evidence for domestication from two different subspecies». Proceedings. Biological sciences, The Royal Society of London (δημοσιεύτηκε 7 Μαΐου 2002). Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2006. CS1 maint: Πολλαπλές ονομασίες: authors list (link)
2. ↑  Tonda, J. (2002). «"Ovis ammon"». Animal Diversity Web. Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2005.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ζωολογία
* Πύλη:Θηλαστικά
 |

 |