Ο **Πάπας Πίος ΣΤ΄** ή **Τζοβάννι Άντζελο Μπράσκι** (25 Δεκεμβρίου 1717 - 29 Αυγούστου 1799) ήταν αρχηγός στην Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και κυβερνήτης στα Παπικά Κράτη (15 Φεβρουαρίου 1775 - 29 Αυγούστου 1799). Ο Πίος ΣΤ΄ καταδίκασε την Γαλλική Επανάσταση, ο Ναπολέων Βοναπάρτης νίκησε κατόπιν τον Παπικό στρατό και κατέλαβε τα Παπικά Κράτη (1796). Ο υπέργηρος Πίος ΣΤ΄ συνελήφθη αιχμάλωτος από τους Γάλλους, μεταφέρθηκε στο Βαλάνς της Γαλλίας όπου και πέθανε 18 μήνες αργότερα, η Παποσύνη του που κράτησε περισσότερο από 30 χρόνια θεωρείται η πέμπτη μεγαλύτερη στην παπική ιστορία, τον διαδέχθηκε ο Πάπας Πίος Ζ΄.

Ξεκίνημα της καριέρας του
-------------------------

Ο Τζιανάντζελο Μπράσκι προέρχεται από μια οικογένεια αριστοκρατών της Ρομανίας. Είναι ο μεγαλύτερος από τα οχτώ παιδιά του Κόμη Μάρκο Αουρέλιο Τομάζο Μπράσκι (1684-1759) και της Άννα Τερέζα Μπάντι (1690-1730). 

Μεγαλωμένος από τους Ιησουίτες, πραγματοποιεί νομικές σπουδές *in utroque jure*, που σημαίνει σε αστικό δίκαιο και σε κανονικό δίκαιο, στο Πανεπιστήμιο της Φεράρα. Γίνεται στη συνέχεια γραμματέας του Καρδινάλιου Τομάζο Ρούφο, παπικού απεσταλμένου στη Φεράρα. 

Ο Μπράσκι συνοδεύει τον Ρούφο στη Ρώμη για το κονκλάβιο που ακολουθεί τον θάνατο του πάπα Κλήμη ΙΒ'. 

Όταν το αφεντικό του, διορίστηκε Πρύτανης του Ιερού Κολεγίου, γίνεται ελεγκτής, υπεύθυνος για τη διοίκηση των επισκοπών του Βελέτρι και της Οστίας. Αποκτά τότε ισχυρούς δεσμούς φιλίας με τον διάδοχο Δον Κάρλος, όταν ο τελευταίος γινόταν ο πρώτος Βουρβόνος άρχοντας του Βασιλείου των Δύο Σικελιών. Η διπλωματική του ικανότητα του δίνει τη θέση του μυστικού αρχιθαλαμήπολου.

Το 1753, με τον θάνατο του Καρδιναλίου Τομάζο Ρούφο, ο Μπράσκι γίνεται ιδιωτικός γραμματέας του πάπα Βενέδικτου ΙΔ'. Γίνεται ιερέας το 1758. 

Το 1766, υπό το ποντιφικάτο του Κλήμη ΙΓ' (1758/1769), αναλαμβάνει θησαυροφύλακας της Αποστολικής Κάμαρας, που τον καθιστά κύριο της οικονομικής διοίκησης των Παπικών Κρατών. 

Στις 26 Απριλίου 1773, προβιβάζεται στη θέση του καρδινάλιου-ιερέα του Αγίου Ονοφρίου από τον πάπα Κλήμη ΙΔ'.

Χάρη στη γαλλική υποστήριξη, το κονκλάβιο που ξεκινά μετά τον θάνατο του Κλήμη ΙΔ' (1774) τον ψηφίζει στον θρόνο του Αγίου Πέτρου. Επιλέγει το όνομα του Πίου ΣΤ ως φόρο τιμής στον Πίο Ε', πάπα της εφαρμογής του Συμβουλίου των Τριάντα και της Μάχης της Λεπάντου.

Εκλεγμένος στις 15 Φεβρουαρίου 1775, έγινε επίσκοπος και ταυτόχρονα στέφτηκε στις 22 Φεβρουαρίου.

Ποντιφικάτο
-----------

### Έναρξη του Ποντιφικάτου

Ο Πίος ΣΤ', ηλικίας 58 ετών εκείνη την εποχή, θέλει να αναβιώσει το μεγαλείο του Λέοντα Ι', κάτι που θα επιφέρει την εις βάρος του κριτική του ποιητή Πασκουίνο.

Βρίσκεται αντιμέτωπος με τον αυστριακό ζοζεφισμό και θα πραγματοποιήσει ακόμη κι ένα ταξίδι με προορισμό τη Βιέννη το 1782 με στόχο να πείσει τον Αυτοκράτορα Ιωσήφ Β' να εγκαταλείψει την αντικληρική πολιτική του.

### Ο Πίος ΣΤ' και η Γαλλική Επανάσταση

Λίγο καιρό αργότερα, ο Πίος ΣΤ' βρέθηκε αντιμέτωπος με τις συνέπειες της Γαλλικής Επανάστασης :

* την εθνικοποίηση της εκκλησιαστικής περιουσίας,
* την κατάργηση από την Εθνική Συνέλευση των μοναστικών όρκων (νόμος της 13ης Φεβρουαρίου 1790) και την απομάκρυνση των θρησκευτικών ταγμάτων εκτός αυτών που δραστηριοποιούνται στην εκπαίδευση και τις αγαθοεργίες, οδηγώντας έτσι στην απομάκρυνση 100 000 κληρικών (μοναχών, κανόνων, κτλ.), είτις τα δύο τρίτα του κλήρου εκείνης της εποχής στη Γαλλία,
* το σχέδιο πολιτικού συντάγματος για τον κλήρο (υιοθετήθηκε από την Εθνική Συνέλευση στις 12 Ιουλίου 1790),
* όπως και και την κατάσταση σχίσματος που είχε ως επακόλουθο, ανάμεσα στους « υπέρ του συντάγματος » ιερείς και επισκόπους και τους "αντισυνταγματικούς" ιερείς και επισκόπους.

Ο Πίος ΣΤ΄ γνωστοποίησε, στις 9 Ιουλίου 1790, στο Βασιλιά της Γαλλίας, Λουδοβίκο ΙΣΤ΄ ότι αντιτίθετο στο σχέδιο εκλαΐκευσης του κλήρου. Έγραψε, επίσης, σχετικώς στους αρχιεπισκόπους του Μπορντό και της Βιέν στις 10 Ιουλίου 1790.

Στις 10 Μαρτίου 1791, ο Πίος ΣΤ΄ απέστειλε το σύντομο χειρόγραφό του « Quod Aliquantum » στον Καρδινάλιο της Λα Ροσφουκώ. Σε αυτό ανέλυε το περιεχόμενο της εκλαΐκευσης του κλήρου, καταδικάζοντάς την. Ωστόσο ανέφερε: « *Δεν Έχουμε ακόμη, μέχρις αυτό το σημείο, κεραυνοβολήσει, ως Εκκλησία, τους δημιουργούς αυτής της ατυχούς αναδιάρθρωσης του κλήρου* ». Οι απειλές αφορισμού και αναθέματος ήταν έμμεσες. Στην αποστολική του επιστολή « Caritas » της 13ης Απριλίου 1791, ο Πίος ΣΤ΄ άσκησε οξεία κριτική στις νέες εκλογές επισκόπων, και την ευλογία τους από τον επίσκοπο του Ωτάν. Ανακήρυξε σχισματικά τα παρακάτω λόγια του νέου επισκόπου του Κιμπέρ: «*Η μεταρρύθμιση αυτή δεν αλλάζει σε τίποτα το δόγμα, του οποίου μεταρρυθμίζει μονάχα τον κανονισμό, και την ξανακαλεί στην αγνότητα των πρώτων αιώνων*». Οι ιερατικές του ενέργειες κηρύχτηκαν ανορθόδοξες, ενώ απειλήθηκε με αναθεματισμό. Ωστόσο, ο Πίος ΣΤ΄ επαναδιατύπωσε μια πιο επιφυλακτική θέση απέναντι στη Γαλλική Εθνοσυνέλευση : «*Ανακοινώσαμε ότι Αποφύγαμε, μέχρις εδώ, να Αποκηρύξουμε από την Εκκλησία τους συγγραφείς αυτής της ατυχούς μεταρρύθμισης* ».

Ωστόσο, ένα από τα σημεία της ήγειρε ερωτήματα. Η αντίδραση του Πίου ΣΤ΄ σε σχέση με την εκλαΐκευση του κλήρου δεν έχει, ακόμη και σήμερα, διαλευκανθεί. Του καταλογίζεται συχνά η καθυστερημένη του αντίδραση σε σχέση με τα γεγονότα. Η καθυστέρηση αυτή άφησε ιερείς και επισκόπους στην αμφιβολία αναφορικά με τη στάση τους απέναντι στον όρκο πίστης στο Έθνος, το νόμο, τον βασιλιά, προκαλώντας διχασμό στις γαλλικές επαρχίες στη διάρκεια των πρώτων έξι μηνών του έτους 1791, και δημιουργώντας ένα πραγματικό σχίσμα. Το ζήτημα αυτό αποτέλεσε αντικείμενο συζητήσεων μεταξύ των ιστορικών των θρησκειών. Υπάρχουν αρχεία επί αυτού του θέματος στη Γαλλία.

Το 1793, μετά τη διακήρυξη της Δημοκρατίας ως πολίτευμα στη Γαλλία, μια επιτροπή αποφάσισε την παύση της χρήσης του γρηγοριανού ημερολογίου και την αντικατάστασή του από ένα δημοκρατικό ημερολόγιο με εβδομάδες διάρκειας δέκα ημερών, χωρίς την παρουσία Κυριακών.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πάπας Πίος ΣΤ΄** |

1. ↑  Pastor, 39, σ. 22
2. ↑  Eamon Duffy, Saints & Sinners: A History of the Popes, (Yale University Press, 2001), 254
3. ↑  Pie VI dans son bref « Quod Aliquantum » du 10 mars 1791, §66
4. ↑  Ο Πίος ΣΤ΄ στην αποστολική του επιστολή « Caritas » της 13ης Απριλίου 1791, § Αίρεση, σχίσμα, ιεροσυλία.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πάπες της Καθολικής Εκκλησίας |
| --- |
|  |
| 1ος–4ος αιώνας | 
Πέτρος · Λίνος · Κλείτος · Κλήμης Α΄ · Ευάριστος · Αλέξανδρος Α΄ · Σίξτος Α΄ · Τελεσφόρος · Υγίνος · Πίος Α΄ · Ανίκητος · Σωτήρ · Ελεύθερος · Βίκτωρ Α΄ · Ζεφυρίνος · Κάλλιστος Α΄ · Ουρβανός Α΄ · Ποντιανός · Ανθηρός · Φαβιανός · Κορνήλιος · Λούκιος Α΄ · Στέφανος Α΄ · Σίξτος Β΄ · Διονύσιος · Φήλιξ Α΄ · Ευτυχιανός · Γάιος · Μαρκελλίνος · Μάρκελλος Α΄ · Ευσέβιος · Μιλτιάδης · Σιλβέστρος Α΄ · Μάρκος · Ιούλιος Α΄ · Λιβέριος · Δάμασος Α΄ · Σιρίκιος · Αναστάσιος Α΄ |  |
|  |
| 5ος–8ος αιώνας | 
Ιννοκέντιος Α΄ · Ζώσιμος · Βονιφάτιος Α΄ · Κελεστίνος Α΄ · Σίξτος Γ΄ · Λέων Α΄ · Ιλάριος · Σιμπλίκιος · Φήλιξ Γ΄ · Γελάσιος Α΄ · Αναστάσιος Β΄ · Σύμμαχος · Ορμίσδας · Ιωάννης Α΄ · Φήλιξ Δ΄ · Βονιφάτιος Β΄ · Ιωάννης Β΄ · Αγαπητός Α΄ · Σιλβέριος · Βιγίλιος · Πελάγιος Α΄ · Ιωάννης Γ΄ · Βενέδικτος Α΄ · Πελάγιος Β΄ · Γρηγόριος Α΄ · Σαβινιανός · Βονιφάτιος Γ΄ · Βονιφάτιος Δ΄ · Αδεοδάτος Α΄ · Βονιφάτιος Ε΄ · Ονώριος Α΄ · Σεβερίνος · Ιωάννης Δ΄ · Θεόδωρος Α΄ · Μαρτίνος Α΄ · Ευγένιος Α΄ · Βιταλιανός · Αδεοδάτος Β΄ · Δόνος · Αγάθων · Λέων Β΄ · Βενέδικτος Β΄ · Ιωάννης Ε΄ · Κόνων · Σέργιος Α΄ · Ιωάννης ΣΤ΄ · Ιωάννης Ζ΄ · Σισίνιος · Κωνσταντίνος · Γρηγόριος Β΄ · Γρηγόριος Γ΄ · Ζαχαρίας · (Στέφανος) · Στέφανος Β΄ · Παύλος Α΄ · Στέφανος Γ΄ · Αδριανός Α΄ · Λέων Γ΄ |
|  |
| 9ος–12ος αιώνας | 
Στέφανος Δ΄ · Πασχάλης Α΄ · Ευγένιος Β΄ · Βαλεντίνος · Γρηγόριος Δ΄ · Σέργιος Β΄ · Λέων Δ΄ · Βενέδικτος Γ΄ · Νικόλαος Α΄ · Αδριανός Β΄ · Ιωάννης Η΄ · Μαρίνος Α΄ · Αδριανός Γ΄ · Στέφανος Ε΄ · Φορμόζος · Βονιφάτιος ΣΤ΄ · Στέφανος ΣΤ΄ · Ρωμανός · Θεόδωρος Β΄ · Ιωάννης Θ΄ · Βενέδικτος Δ΄ · Λέων Ε΄ · Σέργιος Γ΄ · Αναστάσιος Γ΄ · Λάνδων · Ιωάννης Ι΄ · Λέων ΣΤ΄ · Στέφανος Ζ΄ · Ιωάννης ΙΑ΄ · Λέων Ζ΄ · Στέφανος Η΄ · Μαρίνος Β΄ · Αγαπητός Β΄ · Ιωάννης ΙΒ΄ · Βενέδικτος Ε΄ · Λέων Η΄ · Ιωάννης ΙΓ΄ · Βενέδικτος ΣΤ΄ · Βενέδικτος Ζ΄ · Ιωάννης ΙΔ΄ · Ιωάννης ΙΕ΄ · Γρηγόριος Ε΄ · Σιλβέστρος Β΄ · Ιωάννης ΙΖ΄ · Ιωάννης ΙΗ΄ · Σέργιος Δ΄ · Βενέδικτος Η΄ · Ιωάννης ΙΘ΄ · Βενέδικτος Θ΄ · Σιλβέστρος Γ΄ · Γρηγόριος ΣΤ΄ · Κλήμης Β΄ · Δάμασος Β΄ · Λέων Θ΄ · Βίκτωρ Β΄ · Στέφανος Θ΄ · Νικόλαος Β΄ · Αλέξανδρος Β΄ · Γρηγόριος Ζ΄ · Βίκτωρ Γ΄ · Ουρβανός Β΄ · Πασχάλης Β΄ · Γελάσιος Β΄ · Κάλλιστος Β΄ · Ονώριος Β΄ · Ιννοκέντιος Β΄ · Κελεστίνος Β΄ · Λούκιος Β΄ · Ευγένιος Γ΄ · Αναστάσιος Δ΄ · Αδριανός Δ΄ · Αλέξανδρος Γ΄ · Λούκιος Γ΄ · Ουρβανός Γ΄ · Γρηγόριος Η΄ · Κλήμης Γ΄ · Κελεστίνος Γ΄ · Ιννοκέντιος Γ΄ |
|  |
| 13ος–16ος αιώνας | 
Ονώριος Γ΄ · Γρηγόριος Θ΄ · Κελεστίνος Δ΄ · Ιννοκέντιος Δ΄ · Αλέξανδρος Δ΄ · Ουρβανός Δ΄ · Κλήμης Δ΄ · Γρηγόριος Ι΄ · Ιννοκέντιος Ε΄ · Αδριανός Ε΄ · Ιωάννης ΚΑ΄ · Νικόλαος Γ΄ · Μαρτίνος Δ΄ · Ονώριος Δ΄ · Νικόλαος Δ΄ · Κελεστίνος Ε΄ · Βονιφάτιος Η΄ · Βενέδικτος ΙΑ΄ · Κλήμης Ε΄ · Ιωάννης ΚΒ΄ · Βενέδικτος ΙΒ΄ · Κλήμης ΣΤ΄ · Ιννοκέντιος ΣΤ΄ · Ουρβανός Ε΄ · Γρηγόριος ΙΑ΄ · Ουρβανός ΣΤ΄ · Βονιφάτιος Θ΄ · Ιννοκέντιος Ζ΄ · Γρηγόριος ΙΒ΄ · Μαρτίνος Ε΄ · Ευγένιος Δ΄ · Νικόλαος Ε΄ · Κάλλιστος Γ΄ · Πίος Β΄ · Παύλος Β΄ · Σίξτος Δ΄ · Ιννοκέντιος Η΄ · Αλέξανδρος ΣΤ΄ · Πίος Γ΄ · Ιούλιος Β΄ · Λέων Ι΄ · Αδριανός ΣΤ΄ · Κλήμης Ζ΄ · Παύλος Γ΄ · Ιούλιος Γ΄ · Μάρκελλος Β΄ · Παύλος Δ΄ · Πίος Δ΄ · Πίος Ε΄ · Γρηγόριος ΙΓ΄ · Σίξτος Ε΄ · Ουρβανός Ζ΄ · Γρηγόριος ΙΔ΄ · Ιννοκέντιος Θ΄ · Κλήμης Η΄ |
|  |
| 17ος–20ος αιώνας | 
Λέων ΙΑ΄ · Παύλος Ε΄ · Γρηγόριος ΙΕ΄ · Ουρβανός Η΄ · Ιννοκέντιος Ι΄ · Αλέξανδρος Ζ΄ · Κλήμης Θ΄ · Κλήμης Ι΄ · Ιννοκέντιος ΙΑ΄ · Αλέξανδρος Η΄ · Ιννοκέντιος ΙΒ΄ · Κλήμης ΙΑ΄ · Ιννοκέντιος ΙΓ΄ · Βενέδικτος ΙΓ΄ · Κλήμης IB΄ · Βενέδικτος ΙΔ΄ · Κλήμης ΙΓ΄ · Κλήμης ΙΔ΄ · Πίος ΣΤ΄ · Πίος Ζ΄ · Λέων ΙΒ΄ · Πίος Η΄ · Γρηγόριος ΙΣΤ΄ · Πίος Θ΄ · Λέων ΙΓ΄ · Πίος Ι΄ · Βενέδικτος ΙΕ΄ · Πίος ΙΑ΄ · Πίος ΙΒ΄ · Ιωάννης ΚΓ΄ · Παύλος ΣΤ΄ · Ιωάννης Παύλος Α΄ · Ιωάννης Παύλος Β΄ |
|  |
| 21ος αιώνας | 
Βενέδικτος ΙΣΤ΄ · Φραγκίσκος |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 89089872
* **ΕΒΕ**: 161753
* LCCN: n82256873
* ISNI: 0000 0001 2102 9468
* GND: 118594710
* SELIBR: 275445
* SUDOC: 029038944
* BNF: cb12074862m (data)
* BIBSYS: 2002713
* ULAN: 500324155
* NLA: 47753454
* NKC: js20020124014
* ICCU: SBLV232324
* BNE: XX1167715
* CiNii: DA15435197
* RKD: 456695

 |

 |