recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Θόδωρος Παχατουρίδης** (Δράμα, 4 Σεπτεμβρίου 1967) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής.

Ποδοσφαιρική καριέρα
--------------------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε από τη Δόξα Δράμας στην οποία αγωνίστηκε από το 1983 έως το 1987 και συνέχισε στον Ολυμπιακό (1988-1996) και στον Ιωνικό Νίκαιας (1996-2001). Πήρε μέρος συνολικά σε 434 αγώνες Α΄ Εθνικής Κατηγορίας, σημειώνοντας και 21 τέρματα.

### Στις εθνικές ομάδες

Με τα χρώματα της εθνικής Ανδρών είχε δύο συμμετοχές, στους αγώνες εναντίον της Ολλανδίας (16/12/1987) και της Ουγγαρίας (11/11/1992).

Ήταν βασικό στέλεχος της εθνικής Ελπίδων, η οποία το 1988 αγωνίστηκε στον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Ελπίδων, εναντίον της Γαλλίας.

Προπονητική καριέρα
-------------------

Η προπονητική του καριέρα άρχισε το 2002, όταν ανέλαβε τον Ηρακλή Ψαχνών. Συνέχισε στον Α.Ο. Μάνης Πειραιά (2003-04), στην Ένωση Πανασπροπυργιακού-Δόξας (2005-2008), στο Κερατσίνι και στον Ολυμπιακό Λιοσίων
(2008-09). Ακολούθησαν το 2009 η εθνική Παίδων (την περίοδο 2010-11 αποτέλεσε τεχνικό δίδυμο με τον Λεωνίδα Βόκολο) και τρία χρόνια αργότερα (το 2012) η εθνική Νέων, από την οποία αποχώρησε το 2014.

Συνέχισε στον Α.Ο ΘΗΒΑ 2017-2019,στον ΑΠΠΟΛΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ 2019-2021,

στον ΒΥΖΑ ΜΕΓΑΡΩΝ 2021-2022, και σινεχισε στον ΕΡΜΗ ΜΕΛΙΓΟΥ 2023-2024.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Η χαμένη γενιά του '88 και η κερδισμένη του '98, www.kathimerini.gr

Πηγές
-----

* Θόδωρος Παχατουρίδης (1987 - 1996)
* Θόδωρος Παχατουρίδης
* Προφίλ στο national-football-teams.com
Συντεταγμένες: 40°24′43.88″N 21°23′13.96″E﻿ / ﻿40.4121889°N 21.3872111°E﻿ / 40.4121889; 21.3872111

Ο **Άγιος Νικόλαος** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Βογατσικού, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ίωνος Δραγούμη, του δήμου Άργους Ορεστικού, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Καστοριάς, στην περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα.  Πρίν το πρόγραμμα *Καλλικράτης* και το σχέδιο *Καποδίστριας*, ανήκε στην επαρχία και νομό Καστοριάς, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.

Γεωγραφία
---------

Ο Άγιος Νικόλαος είναι ορεινός οικισμός στο νοτιοανατολικό άκρο του νομού Καστοριάς, κοντά στα όρια με τον νομό Κοζάνης. Βρίσκεται στις νοτιοδυτικές κλιτύς της κορυφής «Βογατσικό» (1.361 μ.), ακριβώς δίπλα στον φερώνυμο οικισμό του Βογατσικού, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 850. Απέχει 25 χλμ. περίπου ΝΔ της Καστοριάς.

Πληθυσμός
---------

Μόνιμος | Έτος | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| 1991 | 226 |
| 2001 | 0 |
| 2011 | 6 |

Πραγματικός (de facto) | Έτος | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| 1961 | 4 |
| 1971 | — |
| 1981 | — |
| 1991 | 226 |
| 2001 | 0 |
| 2011 | 6 |

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
--------------------------------------------

Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βογατσικού του νομού Καστοριάς, Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Βογατσικού και προσαρτήθηκε στον δήμο Ίωνος Δραγούμη. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ίωνος Δραγούμη και προσαρτήθηκε στον δήμο Ορεστίδος, ο οποίος, το 2013, μετονομάστηκε σε δήμο Άργους Ορεστικού.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3
2. 1 2
3. 1 2 3  ΠΛ 1:188
4. 1 2 3  ΠΛΜ 1:463
5. ↑  Εκδόσεις «Ελλάδα»
6. ↑  Δομή 1:241
7. ↑
8. ↑
9. ↑
10. ↑

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
* eetaa.gr

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Αυτό το λήμμα αφορά το γεωγραφικό όρο.  Για άλλες χρήσεις, δείτε: Δίαυλος (αποσαφήνιση).
Ο **δίαυλος** (κοινώς μπουγάζι, εκ της τουρκικής "μπογκάζ") είναι ναυτικός γεωγραφικός όρος και αποτελεί μία από τις μορφές του Αμφίγειου.  

Συγκεκριμένα, δίαυλος χαρακτηρίζεται αμφίγει, το οποίο είναι στενότερο του διέκπλου (κοινώς κανάλι) και ευρύτερο ενός στενού. Απ΄ όλες τις μορφές του αμφίγειου, ο δίαυλος υφίσταται περισσότερο την αυθαιρεσία της κρίσεως, ως προς τον χαρακτηρισμό του και περισσότερο από πρόσωπα, τα οποία δεν έχουν σχετική ενημέρωση, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι και ναυτικοί δεν κάνουν τέτοια λάθη όπως π.χ. το δίαυλο Σκιάθου - Σκοπέλου άλλοι το χαρακτηρίζουν διέκπλου και το "στενό" Άνδρου - Τήνου το χαρακτηρίζουν δίαυλο(!) και αδιαφορώντας ότι ο κοινώς γεωγραφικός όρος *στενό* αφορά το Στενό.
Άρμεγμα αγελάδας με το χέρι
**Άρμεγμα** ή **άμελξη** είναι η πράξη της εξαγωγής γάλακτος από τους μαστικούς αδένες ενός ζώου, συνήθως αγελάδας, προβάτου, κατσίκας ή νεροβούβαλου και σπανιότερα καμήλας, αλόγου και γαϊδάρου. Απαιτείται το ζώο να κυοφορεί ή να ήταν προσφάτως έγκυο. Το άρμεγμα μπορεί να γίνει είτε χειρωνακτικά είτε με μηχάνημα.

Για να μπορεί να αρμεχτεί ένα ζώο θα πρέπει να τεθεί σε λειτουργία το αντανακλαστικό καθόδου του γάλακτος. Για το λόγο αυτό, θα πρέπει το ζώο να είναι ήρεμο και να μην υπάρχουν ερεθίσματα που του προκαλούν αγωνία και φόβο.

Άρμεγμα με το χέρι
------------------

Το άρμεγμα με το χέρι ήταν για αιώνες ο μοναδικός τρόπος λήψης του γάλατος. Γίνεται με εφαρμογή πίεσης στη θηλή του μαστού και τράβηγμά του προς τα κάτω, με το γάλα να συγκεντρώνεται σε κάποιο δοχείο (*καρδάρα* ή *καρδάρι*).

Μηχανικό άρμεγμα
----------------

Κύριο λήμμα: Μηχανική άμελξη
Σήμερα, το άρμεγμα, τουλάχιστον στις ανεπτυγμένες χώρες, πραγματοποιείται σχεδόν αποκλειστικά με τεχνικά μέσα. Οι πρώτες απόπειρες για αντικατάσταση του χειρωνακτικού αρμέγματος με τη μηχανική άμελξη έγιναν κατά τη δεκαετία του 1930. Το άρμεγμα με τα σύγχρονα μηχανήματα επιτυγχάνεται με την εφαρμογή πίεσης και αναρρόφησης στη θηλή του μαστού, πράγμα που δε διαφέρει σημαντικά από το φυσικό θηλασμό.

Τα βασικά πλεονεκτήματα του μηχανικού αρμέγματος σε σχέση με αυτό που γίνεται με τα χέρια είναι τα εξής:

* Ανεξαρτητοποιεί την εργασία από την ικανότητα ή τη διάθεση του αμελκτή
* Μειώνει την πιθανότητα μόλυνσης του γάλακτος

* Μηχανικό άρμεγμα κατσίκαςΜηχανικό άρμεγμα κατσίκας
* Πρόβατα σε περιστροφικό αμελκτήριοΠρόβατα σε περιστροφικό αμελκτήριο
* Μηχάνημα άμελξης για αγελάδεςΜηχάνημα άμελξης για αγελάδες

Δείτε επίσης
------------

* Θήλαστρο
* Άρμεγμα φεγγαριού

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ρογδάκης, Εμμανουήλ (2006). *Γενική Ζωοτεχνία*. Αθήνα: Εκδόσεις Σταμούλη. ISBN 960-351-674-0.
2. 1 2  Μαρτζόπουλος, Γ. (1986). «Μηχανήματα Άμελξης». *Σύγχρονη Κτηνοτροφία* (1): 17-28.
3. ↑  Jansson, Tage (1973). *A Historical Review of the Development of the Milking Machine: With Special Reference to Technical Advances and Improvements*. Pennsylvania State University.
4. ↑  Richey, C.B· Jacobson, Paul· Wall, Carl W. (1961). *Agricultural Engineers' Handbook*. McGraw-Hill Book Company.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Milking στο Wikimedia Commons
* Λεξιλογικός ορισμός του άρμεγμα  στο Βικιλεξικό

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85085369
* GND: 4169383-8
* BNF: cb12358237t (data)
* NKC: ph216323

 |

 |
Η **Συνέλευση Νόμπελ στο Ινστιτούτο Καρολίνσκα** (σουηδικά: *Nobelförsamlingen vid Karolinska Institutet*‎‎) αποτελεί οργανισμό στο Ινστιτούτο Καρολίνσκα ο οποίος απονέμει το Βραβείο Νόμπελ Ιατρικής και έχει την έδρα της στο Φόρουμ Νόμπελ στις εγκαταστάσεις της πανεπιστημιούπολης του Ινστιτούτου Καρολίνσκα. Η Συνέλευση Νόμπελ αποτελείται από πενήντα καθηγητές ειδικευμένους σε ιατρικά θέματα στο Ινστιτούτο Καρολίνσκα, που διορίζονται από τη σχολή του Ινστιτούτου και είναι ιδιωτικός οργανισμός που δεν αποτελεί επίσημα μέρος του Ινστιτούτου Καρολίνσκα. Το κύριο έργο περιλαμβάνει τη συλλογή υποψηφιοτήτων και εξέτασης υποψηφίων που γίνεται από την Επιτροπή Νόμπελ στο Ινστιτούτο Καρολίνσκα, η οποία αποτελείται από πέντε μέλη. Η Επιτροπή Νόμπελ, η οποία διορίζεται από τη Συνέλευση Νόμπελ, είναι η μόνη αρμόδια για να προτείνει επιτυχόντες, ενώ η τελική απόφαση ανήκει στη Συνέλευση Νόμπελ.

Υπόβαθρμο
---------

Στην πρώιμη ιστορία του βραβείου Νόμπελ Ιατρικής, το οποίο απονεμήθηκε για πρώτη φορά το 1901, οι επιτυχόντες είχαν αποφασιστεί από το σύνολο του διδακτικού προσωπικού του Ινστιτούτου Καρολίνσκα. Ο λόγος για τη δημιουργία ενός ειδικού οργάνου για τις αποφάσεις σχετικά με το βραβείο Νόμπελ ήταν το γεγονός ότι το Ινστιτούτο Καρολίνσκα είναι ένα κρατικό πανεπιστήμιο, το οποίο με τη σειρά του σημαίνει ότι υπόκειται σε διάφορους νόμους που ισχύουν σε κυβερνητικές υπηρεσίες στη Σουηδία και παρόμοιους οργανισμούς στο σουηδικό δημόσιο τομέα, όπως η ελευθερία των νομοθεσιών πληροφόρηση. Μετακινώντας την πραγματική διαδικασία λήψης αποφάσεων σε ιδιωτικό φορέα στο Ινστιτούτο Καρολίνσκα (αλλά όχι μέρος του), είναι δυνατόν να ακολουθηθούν οι κανονισμοί για το βραβείο Νόμπελ που ορίζονται από το Ίδρυμα Νόμπελ, συμπεριλαμβανομένης υης διατήρησης του απορρήτου όλων των εγγράφων και διαδικασιών για τουλάχιστον 50 χρόνια. Επίσης, η νομική δυνατότητα αμφισβήτησης των αποφάσεων π.χ. σε διοικητικά δικαστήρια έχει αφαιρεθεί.

Οι άλλοι δύο φορείς απονομής Νόμπελ στη Σουηδία, η Σουηδική Βασιλική Ακαδημία των Επιστημών και η Σουηδική Ακαδημία, είναι νομικά ιδιωτικοί οργανισμοί (αν και απολαμβάνουν βασιλική προστασία) και ως εκ τούτου δε θα έπρεπε να προβούν σε ειδικές ρυθμίσεις για να είναι σε θέση να ακολουθήσουν τους κανονισμούς του Ιδρύματος Νόμπελ.

Δείτε επίσης
------------

* Βραβείο Νόμπελ
* Βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής

Παραπομπές
----------

1. ↑  Το μυστικό της γήρανσης και τα καρκινικά κύτταρα dw.com
2. ↑  Karolinska Institutet: *Nobelpriset - den ärofyllda traditionen*, accessed on August 3, 2009 (Σουηδικά)
3. ↑  Nobelprize.org: Prize Awarder for the Nobel Prize in Physiology or Medicine, accessed on August 3, 2009

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Σουηδικά) Επίσημος ιστότοπος


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Nobel Assembly at Karolinska Institutet  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Σουηδία
 |

 |
Συντεταγμένες: 41°16′28″N 23°45′22″E﻿ / ﻿41.27444°N 23.75611°E﻿ / 41.27444; 23.75611

Η **Κάτω Βροντού** είναι ένα μικρό χωριό στο νοτιότερο άκρο του Δήμου Κάτω Νευροκοπίου του Νομού Δράμας. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 650 μέτρων και περιβάλλεται από τα Όρη Βροντούς, με πυκνή βλάστηση από πεύκα, οξυές και δρυς. Το χωριό αριθμεί 287 κατοίκους και συνδέει το Νομό Δράμας με την πόλη των Σερρών. Η μεταβυζαντινή εκκλησία των Αγίων Θεοδώρων, που χτίστηκε το 1835 και δεσπόζει ψηλά στο χωριό.Στο εσωτερικό της τρίκλιτης βασιλικής εκκλησίας,με το χαγιάτι και τον πολύχρωμο γυναικωνίτη, σώζονται εικόνες του 1839 και του 1863 στο κεντρικό ξυλόγλυπτο τέμπλο.

Ιστορία
-------

Στους βυζαντινούς χρόνους, είναι γνωστό πως η ευρύτερη περιοχή της Δράμας ήταν αγροτική και ανήκε σε μεγάλες γαιοκτησίες ή μετόχια μοναστηριών. Την επόμενη περίοδο, οι Οθωμανοί κατέλαβαν ολόκληρη την περιοχή από το 1383 έως το 1912 και οι χριστιανοί κατέφυγαν στα ορεινά, όπως το λεκανοπέδιο του Νευροκοπίου, για ασφάλεια.Σταδιακά εγκαταστάθηκαν μουσουλμάνοι κοντά σε χριστιανικούς οικισμούς και συγκροτήθηκε η επαρχία Νευροκοπίου.Στο μεταξύ την περιοχή διεκδικούν και Βούλγαροι, την οποία και καταλαμβάνουν το 1912.Το χωριό θα πυρποληθεί και ύστερα από πολύμηνη κατοχή, ο ελληνικός στρατός θα το απελευθερώσει το καλοκαίρι του 1913.Την περίοδο 1920-1929, οι Βούλγαροι και οι μουσουλμάνοι εγκαταλείπουν την περιοχή στα πλαίσια των κρατικών συμφωνιών για την αναταλλαγή των πληθυσμών και στη θέση τους εγκαταθίστανται πρόσφυγες από τον Πόντο, τη Μικρά Ασία και τη Θράκη, απόγονοι των οποίων είναι και οι σημερινοί κάτοικοι του χωριού.Την περίοδο 1941-1944 ακολουθεί η νέα κατοχή από τους Βούλγαρους και το χωριό πυρπολείται ξανά.Τις επόμενες δεκαετίες, ο πληθυσμός του χωριού μειώνεται δραματικά εξαιτίας της οικονομικής μετανάστευσης προς τα αστικά κέντρα του εσωτερικού αλλά και του εξωτερικού-κυρίως προς τη Γερμανία.

Οικονομία
---------

Η καλλιέργεια της πατάτας και των φασολιών, καθώς και η κτηνοτροφία αποτελούν τις βασικές παραγωγικές δραστηριότητες των κατοίκων της Κάτω Βροντούς.Η πατάτα και τα φασόλια ειδικότερα, είναι προϊόντα αναγνωρισμένα με Π.Ο.Π (Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης)και Π.Γ.Ε (Προστατευόμενη Γεωγραφική Ένδειξη) για την ευρύτερη περιοχή του Κάτω Νευροκοπίου.

Αθλητισμός
----------

Τοπική ομάδα Δόξα Κάτω Βροντούς.

Πηγές
-----

* Αναπτυξιακή Δημοτική Επιχείρηση Κάτω Νευροκοπίου,2001,"Τουριστικός Οδηγός Κάτω Νευροκοπίου"

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δ.Δ. Κάτω Βροντούς

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Κάτω Νευροκοπίου |
| --- |
|  |
| 
* Αχλαδιά
* Βαθύτοπος
* Βώλακας
* Γρανίτης
* Δασωτό
* Εξοχή
* Κατάφυτο
* Κάτω Βροντού
* Κάτω Νευροκόπι
* Λευκόγεια
* Μικροκλεισούρα
* Μικρομηλιά
* Οχυρό
* Παγονέρι
* Πέρασμα
* Περιθώρι
* Ποταμοί
* Χρυσοκέφαλος
 |
|  |
| 
* Έδρα: Κάτω Νευροκόπι
 |

 |
Συντεταγμένες: 41°24′42.8″N 23°49′41.9″E﻿ / ﻿41.411889°N 23.828306°E﻿ / 41.411889; 23.828306

Η **Εξοχή** είναι οικισμός της Μακεδονίας. Διοικητικά υπάγεται στο Δήμο Νευροκοπίου του Νομού Δράμας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 610 μέτρων και σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είχε 150 μόνιμους κατοίκους.

Γενικά και ιστορικά στοιχεία
----------------------------

Μέχρι το 1928 ονομαζόταν Βέσμη, ενώ το σημερινό της όνομα δόθηκε μετά από πρόταση του γραμματέα Ιωάννη Μιχαηλίδη που ήταν γραμματέας της κοινότητας και οφείλεται στο καλό κλίμα της περιοχής. Μέχρι την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, κατοικούνταν από μουσουλμάνους, ενώ αργότερα εγκαταστάθηκαν στην περιοχή Έλληνες πρόσφυγες από την περιοχή του Πόντου, προερχόμενοι κυρίως από την Κερασούντα. Μάλιστα, οι συγκεκριμένοι πρόσφυγες δημιούργησαν - με τη βοήθεια της πολιτείας - ένοπλες ομάδες που είχαν επιφορτιστεί (μέχρι και το 1926) με την αντιμετώπιση των ένοπλων κομιτατζήδων που δρούσαν στην ελληνοβουλγαρική μεθόριο. Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου, διεξήχθη στην Εξοχή κατά την 28η Ιουνίου του 1948 μάχη ανάμεσα σε αντάρτες του ΔΣΕ και κυβερνητικές δυνάμεις. 

Κοντά στον οικισμό βρίσκεται ο ομώνυμος συνοριακός σταθμός που αποτελεί την είσοδο στην γειτονική Βουλγαρία.

Απογραφές πληθυσμού
-------------------

| Απογραφή | 1928 | 1940 | 1951 | 1961 | 1971 | 1981 | 1991 | 2001 | 2011 | 2021 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Πληθυσμός | 734 | 873 | 461 | 594 | 289 | 204 | 239 | ; | 150 | 106 |

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  Μιχαήλ Σταματελάτος, Φωτεινή Βάμβα - Σταματελάτου, *Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας*, ΤΑ ΝΕΑ, 2012, Α΄ τόμος, σελ. 222.
2. 1 2  *Εφημερίς της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας Αρχειοθετήθηκε 2020-08-11 στο Wayback Machine.*, τεύχος Δεύτερο, 20 Μαρτίου 2014, αρ. φύλλου 698, σελ. 10484.
3. 1 2  «Εξοχή». *nevrokopi.gr*. Δήμος Νευροκοπίου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιανουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2020.
4. ↑  Ι. Σ. Κολιόπουλος – Ι. Δ. Μιχαηλίδης (επιμ.), *Oι Πρόσφυγες στη Mακεδονία - Aπό την τραγωδία στην εποποιΐα*, Ε.Μ.Σ. – Μίλητος, Αθήνα 2009, σελ. 269.
5. ↑  Παναγ. Παπακωνσταντίνου, *Ήρωες και μάρτυρες*, Αθήναι 1976, σελ. 201.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δ.Δ. Εξοχής, από τον ιστότοπο του Δήμου Κάτω Νευροκοπίου.
* Τελωνείο Εξοχής, από τον ιστότοπο του Νομού Δράμας.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Κάτω Νευροκοπίου |
| --- |
|  |
| 
* Αχλαδιά
* Βαθύτοπος
* Βώλακας
* Γρανίτης
* Δασωτό
* Εξοχή
* Κατάφυτο
* Κάτω Βροντού
* Κάτω Νευροκόπι
* Λευκόγεια
* Μικροκλεισούρα
* Μικρομηλιά
* Οχυρό
* Παγονέρι
* Πέρασμα
* Περιθώρι
* Ποταμοί
* Χρυσοκέφαλος
 |
|  |
| 
* Έδρα: Κάτω Νευροκόπι
 |

 |
Η **Μικρομέρια της Ακρόπολης** *(Micromeria acropolitana)* είναι είδος μικρού φυτού του γένους Μικρομέρια *(Micromeria)* της οικογένειας των χειλανθών *(Lamiaceae ή Labiatae)*. Αποτελεί ενδημικό φυτό της Αθήνας και συγκεκριμένα του βράχου της Ακροπόλεως, στον οποίο φύεται αποκλειστικά. Έχει ύψος 5 έως 30 εκατοστά. Ανθίζει από τον Μάιο έως τον Ιούνιο. Τα άνθη της έχουν χρώμα ροζ.

Το φυτό ανακάλυψαν οι Γάλλοι βοτανολόγοι Ρενέ Μερ *(Rene C.J.E. Maire)* και ο Μαρσέλ Πετιμεγκέν *(Marcel G.C. Petitmengin)*, στις 30 Αυγούστου του 1906 (*"In Acropoli Athenarum", 30.8.1906, Maire & Petitmengin, Mission Botanique en Orient no. 1073*). Ορίστηκε για πρώτη φορά το 1908 από τον Αυστριακό βοτανολόγο Έουγκεν φον Χαλάσι *(Eugen von Halácsy)*. Σε μη επίσημα δημοσιευμένο, χειρόγραφο έγγραφο του αναφέρεται αρχικά στο φυτό με το όνομα *«Micromeria athenae»*, το οποίο περιγράφεται ως λεκτότυπος. Ο Χαλάσι παρουσιάζει το φυτό με το όνομα *«Micromeria acropolitana»* στο έργο του *«Conspectus Florae Graecae»*.

Το φυτό είχε εξαφανιστεί για αρκετά χρόνια. Τον Ιανουαρίο του 1981 το φυτό συμπεριελήφθη, με σχετικό Προεδρικό Διάταγμα, στον κατάλογο των προστατευόμενων φυτών από το Ελληνικό κράτος. Το 2006, 100 χρόνια μετά την πρώτη του ανακάλυψη, εντοπίστηκε ξανά, γύρω από την Ακρόπολη από τον Έλληνα βιολόγο Γρηγόρη Τσούνη και τον γιο του Λάμπρο Τσούνη, ένας μικρός πληθυσμός 200 φυτών. Ταυτοποιήθηκαν το 2009 από τη Καθηγήτρια Βοτανικής Δρ. Κιτ Ταν από το Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης. Η θέση του πληθυσμού κρατείται μυστική για λόγους ασφαλείας. Σήμερα είναι κατανοητό πως η ονομασία *Micromeria acropolitana* είναι συνώνυμη της *Micromeria nervosa,* ενός ιδιαίτερα κοινού φυτού της ελληνικής χλωρίδας, έπειτα από εξέταση του τύπου, ο οποίος διατηρείται στο ερμπαριο του Πανεπιστημίου της Βιέννης (WU).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Braeuchler, Christian; Ryding, Olof (2008). *The genus Micromeria (Lamiaceae), a synoptical update*. Heubl Guenther. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-10-25.. Ανακτήθηκε στις 27-05-2016.
2. ↑  Eugen von Halácsy, Conspectus Florae Graecae, Τόμος 3ος, σελ. 87
3. ↑  Φύλλο Εφημερίδας της Κυβέρνησης, 30 Ιανουαρίου 1981, σ. 219 Αρχειοθετήθηκε 2016-10-25 στο Wayback Machine.
4. ↑  Tan, Kit (04/2023). «Micromeria acropolitana (Lamiaceae) – epilogue». *Phytologia Balcanica*. doi:10.7546/PhB.29.1.2023.6. .

Πηγές
-----

* Γρηγόρης Τσούνης, Λάμπρος Τσούνης, Κιτ Ταν: http://www.greenapple.gr/articlesdesc.php?id=455
* Kit Tan, Gregory Tsounis & Lambros Tsounis:
* Sonja Siljak - Yakovlev, Kit Tan, Gregory Tsounis & Lambros Tsounis:
* Γρηγόρη Τσούνη. ΑΚΡΟΠΟΛΗ: ΕΝΑ ΜΝΗΜΕΙΟ ΦΥΣΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ. Αρχαιολογία και Τέχνες, τεύχος 113:
**Τσάιτγκαϊστ** (γερμανικά: *Zeitgeist*, ετυμ.: zeit: χρόνος, geist:πνεύμα) είναι το γενικό πολιτιστικό, πνευματικό, ηθικό και/ή πολιτικό κλίμα μέσα σε ένα έθνος ή ακόμη και σε συγκεκριμένες ομάδες, παράλληλα με τη γενική ατμόσφαιρα, τα ήθη και την κοινωνικοπολιτιστική κατεύθυνση ή διάθεση μιας εποχής (παρόμοια με την αγγλική λέξη *mainstream* ή *trend*).

Προέλευση
---------

Η έννοια του Zeitgeist χρονολογείται από τον Γιόχαν Γκότφριντ Χέρντερ και άλλους Γερμανούς Ρομαντιστές όπως ο Κορνήλιος Γιάγκντμαν, αλλά είναι περισσότερο γνωστή σε σχέση με τη φιλοσοφία της ιστορίας του Χέγκελ. Το 1769 ο Χέρντερ έγραψε μια κριτική για το έργο *Genius seculi* του φιλολόγου Christian Adolph Klotz και εισήγαγε την λέξη Zeitgeist στα γερμανικά ως μετάφραση του genius seculi [στα λατινικά genius (πνεύμα φύλακας) και saeculi (του αιώνα)].

Οι Γερμανοί Ρομαντιστές συνήθως προσπαθούσαν να μειώσουν το παρελθόν ως αποστάγματα και αντιμετώπιζαν το Zeitgeist ως ιστορικό χαρακτήρα από μόνο του, παρά μια γενικευμένη περιγραφή για την εποχή.

Δείτε επίσης
------------

* Μιμίδιο
Το Πουέρτο Εδέν, ο μοναδικός οικισμός πάνω στη νήσο Βέλινγκτον
Το **Βέλινγκτον** (ισπαν. *Isla Wellington*) είναι μεγάλο νησί της νότιας Χιλής, δυτικά του Πεδίου Πάγων της Νότιας Παταγωνίας, χωριζόμενο από την ηπειρωτική ακτή από στενούς πορθμούς. Η έκτασή του είναι 5.556 τετραγωνικά χιλιόμετρα, το μεγαλύτερο μέρος της οποίας αποτελεί μέρος του τεράστιου Εθνικού Πάρκου Μπερνάρδο Ο' Χίγινς. Με αυτή την έκταση, το Βέλινγκτον είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί της Χιλής από τα 43.471 καταγεγραμμένα νησιά της χώρας, μετά τη Μεγάλη Νήσο της Γης του Πυρός και τη Νήσο Τσιλοέ. Το μήκος ακτών (ακτογραμμή) του Βέλινγκτον ανέρχεται σε 1.596,8 χιλιόμετρα, ενώ το υψηλότερο σημείο του έχει υψόμετρο 1.463 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας (η κορυφή είναι ανώνυμη). Το κλίμα του νησιού είναι πολύ υγρό, με μέσες ετήσιες κατακρημνίσεις (βροχή και χιόνι) πάνω από 5.500 χιλιοστόμετρα. Διοικητικώς το Βέλινγκτον υπάγεται στην Περιφέρεια Μαγαγιάνες και συγκεκριμένα στην Επαρχία της Τελευταίας ελπίδας (*Provincia de Última Esperanza*). Ολόκληρη η νήσος αποτελεί μέρος του τεράστιου σε έκταση Δήμου Νατάλες. 

Το χωριό και λιμάνι του νησιού Πουέρτο Εδέν αποτελεί το μοναδικό κατοικημένο μέρος του νησιού και έχει μόλις 340 κατοίκους (απογραφή του 2017). Ο πληθυσμός του Βέλινγκτον περιλαμβάνει τα τελευταία μέλη της φυλής ιθαγενών Αλακαλούφα ή *Kawésqar*, που κατοικεί τις ακτές του νησιού τους τελευταίους 65 αιώνες τουλάχιστον.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Wellington Island High Point στο *Peakbagger.com*
Γέφυρα στην Τζάκοβα
Η Τζάκοβα, πόλη στο δυτικό τμήμα του Κοσόβου, κατοικείται από την προϊστορική εποχή. Κατά τη διάρκεια της μεσαιωνικής περιόδου, το 1485, η Τζάκοβα αναφέρεται ως χωριό, συγκεκριμένα ως μέρος αγοράς. Σταδιακά υπηρέτησε ως ένα εμπορικό κέντρο στην διαδρομή μεταξύ Σκόδρα και Κωνσταντινούπολη.

Η παλιά πόλη της Τζάκοβα ήταν ένα από τα πιο ανεπτυγμένα εμπορικά κέντρα στα Βαλκάνια κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Μια μαρτυρία αυτής της περιόδου είναι η περιοχή του Μεγάλου Παζαριού (*çarshia e madhe*) που βρίσκεται στο κέντρο της παλιάς πόλης και περιέχει πολλά διατηρημένα και ανακαινισμένα καταστήματα και κτίρια κατοικιών. Τα καταστήματα αναπτύχθηκαν γύρω από το Χαντούμ Τζαμί, που χτίστηκε το 1594-95 ως δωρεά του Χαντούμ Σουλεϊμάν Εφέντι (γνωστού ως Χαντούμ Αγά), ο οποίος ταυτόχρονα δώρισε κεφάλαια για άλλες δημόσιες εγκαταστάσεις στην πόλη, συμπεριλαμβανομένων μερικών από τα πρώτα καταστήματα στην παλιά αγορά.

Η Τζάκοβα αναφέρεται ως πόλη για πρώτη φορά το 1662 από τον Οθωμανό ταξιδιώτη Εβλιγιά Τσελεμπή, ο οποίος την περιγράφει ως μια ανθηρή και ελκυστική πόλη που αποτελείται από 2.000 σπίτια, όλα χτισμένα από πέτρα με στέγες και κήπους. Τα δημόσια κτίρια ήταν τοποθετημένα σε μια ευρεία πεδιάδα και περιλάμβαναν δύο πλούσια διακοσμημένα ιερατικά τζαμιά, διάφορα κέντρα προσευχής, μερικά χάνια με μολυβένιες στέγες, ένα ευχάριστο λουτρό και περίπου 300 καταστήματα.

Τον 16ο αιώνα υπήρχαν μόνο 13 μουσουλμανικές οικογένειες, από τις 68 οικογένειες που ζούσαν στη Τζάκοβα. Σύμφωνα με τις δημογραφικές στατιστικές του 2011, η εξέχουσα θρησκεία είναι το Ισλάμ, το οποίο περιλαμβάνει το 81,75% του πληθυσμού, ενώ το 17,23% είναι Χριστιανοί και το 1% άλλοι. Αυτό είναι αποτέλεσμα της διαδικασίας του εξισλαμισμού που συνέβη κατά την Οθωμανική Κυριαρχία. Τα θρησκευτικά μνημεία εμπλουτίζουν την πολιτιστική κληρονομιά της Τζάκοβα.

H Τζάκοβα έχει πολλές γέφυρες που χτίστηκαν για να συνδέουν την πόλη με άλλες ανεπτυγμένες περιοχές, όπως το Πρίζρεν, το Βούτσιτρν και τη Σκόδρα, και ταυτόχρονα για να διευκολύνει το ταξίδι των καραβανιών. Οι γέφυρες χτίστηκαν ως επί το πλείστον από τον Εσνάφ της Τζάκοβα, που έπαιξε τον κύριο ρόλο στην οικονομική ανάπτυξη εκείνης της εποχής.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2018.
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2018.
5. ↑
6. ↑  Drançolli, Fejaz (2007). Hadum Mosque & Bazaar in Gjakova
7. ↑  Gjakova City & Valbona Valley. Gjakova. 2010. ISBN 978-9951-8784-0-1
8. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2018.
Τατουάζ Χελιδόνι στους ώμους
Το **τατουάζ χελιδόνι** ιστορικά ήταν σύμβολο των ναυτικών ώστε να επιδεικνύουν την ναυτική τους εμπειρία. Η εικόνα του χελιδονιού γινόταν συνήθως τατουάζ στο στήθος, στα χέρια ή στο λαιμό. Ένα έθιμο που έχει ρίζες στην Βρετανία από τις απαρχές της ναυτιλίας. Η παράδοση υποστηρίζει πως ένας ναυτικός που είχε κάνει τατουάζ ένα χελιδόνι είχε ταξιδέψει πάνω από 5000 ναυτικά μίλια (9260 χλμ.) ενώ ένας με δύο χελιδόνια είχε διανύσει πάνω από 10000 ναυτικά μίλια (18520 km).

Το να διανύει κανείς αυτές τις μεγάλες αποστάσεις ήταν εξαιρετικά δύσκολο και επικίνδυνο στις αρχές της ναυτιλίας, έτσι ένα ή περισσότερα τατουάζ με χελιδόνια δήλωναν έναν έμπειρο και πολύτιμο ναυτικό. Άλλος μύθος υποστηρίζει πως όπως τα χελιδόνια επιστρέφουν κάθε χρόνο στην ίδια τοποθεσία για να ζευγαρώσουν και να χτίσουν τη φωλιά τους έτσι και το σύμβολο του χελιδονιού εγγυάται την ασφαλή επιστροφή του ναυτικού στο σπίτι του. Ο ναυτικός θα έκανε το πρώτο τατουάζ χελιδόνι πριν να μπαρκάρει, ενώ το δεύτερο θα το έκανε με την λήξη των ταξιδιών του κατά την επιστροφή του στο λιμάνι βάση του. Λέγεται επίσης πως αν ο ναυτικός πνιγόταν κατά τη διάρκεια του ταξιδιού το χελιδόνι θα μετέφερε την ψυχή του στον παράδεισο.

Το χελιδόνι συμβολίζει επίσης την αγάπη, την φροντίδα και τη στοργή προς την οικογένεια και τους φίλους, δείχνοντας έτσι την αφοσίωση του προσώπου που το φέρει με το να επιστρέφει πάντα σ' αυτούς. Επίσης συμβολίζει την ελευθερία και την ελπίδα.

Στις μέρες μας, το σύμβολο του χελιδονιού ερμηνεύεται με διάφορους τρόπους. Εκλαμβάνεται ως μέρος των «Κλασικών Βρετανικών» (*British Traditional*) και του «Σέϊλορ Τζέρι Κόλινς» (*Sailor Jerry Collins*) στυλ τατουάζ.

Ορισμένοι πρώην ναυτικοί του Βασιλικού Βρετανικού Ναυτικού έχουν ένα τατουάζ χελιδόνι σε κάθε καρπό τους ως σύμβολο ενός επιτυχημένου ταξιδιού.

Στην Μεγάλη Βρετανία μια άλλη ερμηνεία που δίνεται για το τατουάζ χελιδόνι στα χέρια, είναι ότι συμβολίζει την ολοκλήρωση της ποινής φυλάκισης ενός πρώην κρατούμενου.

Τέλος, ένα τατουάζ χελιδόνι που έχει γίνει στο πίσω μέρος του χεριού μπορεί να συμβολίζει πως «αυτή η γροθιά πετάει» και γίνεται από τους «σκληρούς άντρες» (*Hard Men*) της Γλασκώβης και του Λονδίνου για να γνωστοποιήσουν το θάρρος τους στους καυγάδες των δρόμων.

Δείτε ακόμα
-----------

* Τατουάζ
* Ναυτικά τατουάζ

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Hardtack and marlinspikes – life and work aboard ship» (PDF). Maritime Museum of British Columbia. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 16 Φεβρουαρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2001.
2. ↑  Vanishing tattoos (on-line)[*νεκρός σύνδεσμος*]
Η **Παναγιώτα Πετρίδου** είναι παρουσιάστρια της γερμανικής τηλεόρασης και πωλήτρια αυτοκινήτων.

Γεννήθηκε στις 13 Ιουλίου 1979 στο Ζόλινγκεν της Γερμανίας από γονείς Έλληνες μετανάστες. Αφού τελείωσε το λύκειο, παρακολούθησε μια εκπαίδευση ως πωλήτρια αυτοκινήτων στην BMW. Εν συνεχεία εργάστηκε σε διάφορους κλάδους πωλήσεων. Από το 2004 πωλούσε αυτοκίνητα της μάρκας MINI και πολύ σύντομα κατάφερε ν’ αναδειχτεί ως η καλύτερη πωλήτρια της ΒMW, μιας από τις μεγαλύτερες αυτοκινητοβιομηχανίες της Γερμανίας.

Το 2010 κάνει το ντεμπούτο της στη γερμανική τηλεόραση, όταν η SONY Pictures Television της πρότεινε την παρουσίαση ενός νέου είδους τηλεοπτικού σόου, στο οποίο θα ασχολούνταν με την πώληση μεταχειρισμένων οχημάτων στην εκπομπή *Biete Rostlaube, suche Traumauto* στον τηλεποπτικό σταθμό *VOX*. Το επόμενο βήμα στην καριέρα της έγινε το 2013 με μια δεύτερη εκπομπή με τίτλο *Abgewürgt und Ausgebremst*.

Παρουσίαση
----------

Από το 2010: Biete Rostlaube, suche Traumauto

Από το 2013: Abgewürgt und Ausgebremst

**Συμμετοχή σε τηλεοπτικές εκπομπές:**

* 2012: Promi Kocharena Weihnachts-Spezial στο VOX
* 2013: Promi Shopping Queen  στο VOX
* 2013: Familien-Duell Promi Spezial στο RTL
* 2013: Markus Lanz στο  ZDF
* 2013: Grill den Henssler –το νέο Kocharena στο VOX
* 2013: Das Perfekte Promi Dinner στο VOX
* 2014: Tietjen und Hirschhausen στο NDR
* 2014: Willkommen bei Mario Barth στο RTL
* 2014: Markus Lanz στο ZDF
* 2014: Goodbye Deutschland στο VOX
* 2014: Geht’s noch?! Kayas Woche στο RTL
* 2014: 5 gegen Jauch στο RTL
* 2014: Mario Barth deckt auf! στο RTL
* 2014: Grill den Henssler – die neue Kocharena στο VOX
* 2015: NDR Talk Show στο ARD
* 2015: Let’s Dance στο RTL
* 2015: Markus Lanz στο ZDF
* 2015: Grill den Henssler – το νέο Kocharena στο VOX

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Τσεχικά) *Česko-Slovenská filmová databáze*. 2001. 257311.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 3629153184547027100001
* GND: 1162556986

 |

 |
Συντεταγμένες: 39°27′26.3″N 22°9′53.3″E﻿ / ﻿39.457306°N 22.164806°E﻿ / 39.457306; 22.164806

Η **Ιτέα** είναι κωμόπολη του νομού Καρδίτσας. Έως και το 2010 αποτελούσε την έδρα του Δήμου Φύλλου του Νομού Καρδίτσας, Περιφέρειας Θεσσαλίας. Η Ιτέα πλέον ανήκει στο Δήμο Παλαμά.

Τοποθεσία
---------

Βρίσκεται στη βορειανατολική πλευρά του νομού Καρδίτσας και συνορεύει με τα χωριά Παλαμά, Πέτρινο, Συκεώνα, Αστρίτσα και Φύλλο). Η ευρύτερη περιοχή της Ιτέας είναι πεδινή εκτός από τα δημοτικά διαμερίσματα Πέτρινου και Συκεώνας που είναι ημιορεινά.

Απέχει 25 χλμ. από την Καρδίτσα, 35 χλμ. από τη Λάρισα και 90 χλμ. από το λιμάνι της πόλης του Βόλου. Την περιοχή διασχίζουν τα ποτάμια Ενιπέας και Φαρσαλίτης, που καταλήγουν στον Πηνειό.

Μετά τον Εμφύλιο, πολλοί κάτοικοι μετανάστευσαν σε χώρες του εξωτερικού και σε μεγάλα ελληνικά αστικά κέντρα (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Λάρισα).

Ονομασία
--------

Το όνομα Ιτέα είναι τοπωνύμιο που προέρχεται από το όνομα του ομώνυμου δένδρου (ιτιά).

Επί Τουρκοκρατίας ονομαζόταν **Κουτσαρί** που προήλθε από την τούρκικη λέξη Γκουτζαλάρι, που θα πει μεγάλο χωριό, δεδομένου ότι κατοικούνταν και από πολλούς Τούρκους Κονιάρηδες, οι οποίοι πριν την απελευθέρωση της Θεσσαλίας το 1881 ή 1850-1870 το εγκατέλειψαν. Η Ιτέα επηρέαζε τα γύρω χωριά πολιτιστικά και οι κάτοικοι ήταν πολυτάξιδοι έμποροι.

Το χωριό αποτέλεσε το 1912 την Κοινότητα Κοτσερή διατήρησε την παλαιά ονομασία του μέχρι και το 1957, οπότε και μετονομάστηκε σε Ιτέα, από τις πολλές ιτιές που υπήρχαν στον ποταμό Ενιπέα.

Μνημεία
-------

Ο Άγιος Αθανάσιος, πολιούχος του χωριού, χτίστηκε το 1856. 

Στο συνοικισμό Ηλιά υπάρχει ο Ι.Ν του Προφήτη Ηλία (1858). Σε κοντινή απόσταση έχουν εντοπιστεί ερείπια από ιερό του θεού Απόλλωνα, τα οποία θεωρούνται προστατευόμενος αρχαιολογικός χώρος.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* www.iteakarditsas.blogspot.gr

Παραπομπές
----------

1. ↑  Β.Δ. 29/8/1912, ΦΕΚ. Α 261) 1912
2. ↑  Πανδέκτης - Μετονομασίες οικισμών
3. ↑  ΥΑ 1154/4-3-1964 ΦΕΚ 91/Β/19-3-1964

Πηγές
-----

* Ιστορία της κωμόπολης
* Γυμνάσιο-Λύκειο Ιτέας Καρδίτσας

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Παλαμά |
| --- |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Παλαμά | 
* Άγιος Δημήτριος
* Βλοχός
* Γοργοβίτες
* Καλυβάκια
* Κοσκινάς
* Λυκόρεμα
* Μάρκος
* Μεταμόρφωση
* Παλαμάς
* Ψαθοχώρι
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Σελλάνων | 
* Αγία Τριάδα
* Καλογριανά
* Κόρδα
* Μαραθέα
* Πεδινό
* Προάστιο
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Φύλλου | 
* Αμπελώνας
* Αστρίτσα
* Ηλίας
* Ιτέα
* Λεύκη
* Μαγουλίτσα
* Μεσορράχη
* Ορφανά
* Πέτρινο
* Συκιές
* Φύλλο
 |
|  |
| 
* Έδρα: Παλαμάς
* \* (Οικισμοί με μη μόνιμο πληθυσμό)
 |

 |
Πληθωρισμός στην Ιαπωνία, 2012-2017, Πηγή Trading Economics
Η **πολιτική μηδενικού επιτοκίου** (ΠΜΕ, αγγλικά: Zero Interest-Rate Policy, ZIRP) αποτελεί στοιχείο της μακροοικονομίας και περιγράφει καταστάσεις με μηδενικό ή πολύ μικρό ονομαστικό επιτόκιο.

Πληθωρισμός στις Ηνωμένες Πολιτείες, 2012-2017, Πηγή: Trading Economics
Πληθωρισμός στην Ελλάδα, 2012-2017, Πηγή: Trading Economics
Παραδείγματα αποτελούν οι Ηνωμένες Πολιτείες (2015), καθώς και η Ιαπωνία (2013, 2016). H ΠΜΕ σχετίζεται με χαμηλή οικονομική ανάπτυξη, αποπληθωρισμό (αρνητικό πληθωρισμό) και απομόχλευση (ανάληψη χρέους, όταν οι δανειστές/καταθέτες ζητούν τα λεφτά τους πίσω).

Σε κατάσταση ΠΜΕ, τα ονομαστικά επιτόκια διατηρούνται στο 0% και δεν μπορούν να μειωθούν περαιτέρω. Η κατάσταση αυτή σχετίζεται με την παγίδα ρευστότητας, στην οποία η αύξηση του χρήματος στην αγορά δε μεταφράζεται σε μεταβολές του επιπέδου τιμών.

Νομισματικές Πολιτικές
----------------------

Σε κατάσταση ΠΜΕ είναι αμφιλεγόμενη η αποτελεσματικότητα των παραδοσιακών νομισματικών πολιτικών. Οικονομόλογοι όπως οι Paul Krugman,Gauti Eggertsson και Michael Woodford αντιτίθενται στην αποτελεσματικότητα τους, και στηρίζουν την εφαρμογή μη-παραδοσιακών νομισματικών πολιτικών. Αντίθετα ο Milton Friedmanστηρίζει πως η χρηματική βάση μπορεί να αυξηθεί ακόμα και όταν δεν υπάρχει επιτόκιο δανεισμού, με την αγορά ομολόγων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Milton Friedman's Keynote address at the Bank of Canada» (PDF).
Το θέμα Συρμίου το 1045
Το **Θέμα Σιρμίου** ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Περιελάμβανε εδάφη της σημερινής Σερβίας, Κροατίας και Βοσνίας. Διοικητικό κέντρο ήταν η πόλη Σίρμιο (σημερινή Σρέμσκα Μιτροβίτσα).

Ιστορία
-------

Στις αρχές του 11ου αιώνα, η περιοχή που αργότερα θα σχηματιστεί το θέμα Σιρμίου ανήκε στο βουλγαρικό βασίλειο του Σαμουήλ. Μετά την ήττα και την καταστροφή του Σαμουήλ από τον αυτοκράτορα Βασίλειο Β΄Βουλγαροκτόνο, στα επανακατακτηθέντα εδάφη σχηματίζονται τρεις νέες βυζαντινές επαρχίες (θέματα). Στο κεντρικό τμήμα του βασιλείου του Σαμουήλ σχηματίζεται Θέμα Βουλγαρίας, στο ανατολικό τμήμα της Θέμα Παρίστριον και στο βορειοδυτικό τμήμα το θέμα Σιρμίου.

Σε αυτό το διάστημα καθιερώθηκε το όνομα «Σρεμ» για να περιγράψει το έδαφος και στις δύο πλευρές του ποταμού Σάβα , και αργότερα χρησιμοποιήθηκαν τα ονόματα «Βόρειο Σρεμ» και «Νότιο Σρεμ», που αργότερα πήρε το σημερινό του όνομα «Μάτσβα».

Μετά τη Μάχη του Ματζικέρτ (1071), και κατά τη διάρκεια της σύγχυσης που δημιουργήθηκε στο Βυζάντιο στον αγώνα για το θρόνο, οι Ούγγροι εισέβαλαν στο Σρεμ ανοίγοντας αντιπαράθεση για την περιοχή μεταξύ της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, της Ουγγαρίας και της Δεύτερης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας.

Διοικητές - στρατηγοί
---------------------

* Δαυίδ Αριανίτης (1018)
* Κωνσταντίνος Διογένης (1018-1029)
* Νικόλαος, 1029 - ?
* Θεόφιλος Ερωτικός (1040)
* Λιούτοβιντ της Ζαχλουμίας (1039-1042)

Πηγές
-----

* Драган Брујић, Водич кроз свет Византије, Београд, 2004.
* Др Душан Ј. Поповић, Срби у Војводини, књига 1, Нови Сад, 1990.
* Петрит Имами, Срби и Албанци кроз векове, Београд, 2000.
* Све српске мапе - од шестог века до Париза, Специјално издање БЛИЦА, децембар 1995. године.
* Пол Лемерл, Историја Византије, Београд, 1997.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Тема Сирмијум  της Σερβικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Ασφόδελος** ή **σπερδούκλα** (επιστ. ονομ. *Asphodelus ramosus*), ανήκει στην οικογένεια Liliaceae (Λειριοειδή) και κατανέμεται σ’ όλη την περιοχή της Μεσογείου, καθώς και σ’ όλη την Ελλάδα (υπάρχουν επίσης άλλα 2 είδη στην Ελλάδα: *A. albus*, *A. fistulosus*). Ο βλαστός διακλαδίζεται στην κορυφή. Τα πέταλα του άνθους είναι λευκά με μια επιμήκη νεύρωση στη μέση, χρώματος μοβ ή μερικώς μοβ. Ανθίζει από Ιανουάριο μέχρι Απρίλιο. 
Ο ασφόδελος έχει μεγάλη ικανότητα να αντιμετωπίζει την ξηρασία, τις υψηλές θερμοκρασίες ακόμη και τις χαμηλές εδαφικές υγρασίες. Ο όρος «έρημος ασφοδέλων» έχει χρησιμοποιηθεί προκειμένου να χαρακτηρίσει τα οικοσυστήματα που κυριαρχούνται από ασφόδελους και θεωρούνται ως ερημοποιημένα ή ημιερημικά συστήματα. Στην ελληνική μυθολογία ο ασφόδελος συνδέεται με τους νεκρούς και τον κάτω κόσμο. Ο Όμηρος στην Οδύσσεια αναφέρει ότι οι ψυχές των νεκρών στον Άδη πήγαιναν σε «ασφοδελόν λειμώνα» όπου και τρέφονταν με τις κονδυλώδεις ρίζες του.

Πηγές
-----

* Μπάουμαν Ε. 1984, Η ελληνική χλωρίδα στο μύθο, στην τέχνη, στη λογοτεχνία

* Παντής Ι. 1986 Δομή, δυναμική και διαχείριση των έρημων ασφοδέλων της Θεσσαλίας, Διδακτορική διατριβή ΑΠΘ

* Παπιομύτογλου Β. 2006, Αγριολούλουδα της Ελλάδας. Mediterraneo Editions

* Arianoutsou-Faraggitaki M, Margaris NS. 1982. Phryganic (East Mediterranean) ecosysterns and fire. Journal of Mediterranean Ecology 8

* Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, Flowers of Greece (Vol. II).

* Tutin et al. 2005, Flora Europaea Vol 5, Cambridge University Press

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
* 
*

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Asphodelus ramosus L. 1753». *www.greekflora.gr*. Ανακτήθηκε στις 22 Αυγούστου 2021.
Οι **Άγιοι Σέργιος** και **Βάκος** ήταν Ρωμαίοι χριστιανοί στρατιώτες του 4ου αιώνα αναγνωρισμένοι ως μάρτυρες και στρατιωτικοί άγιοι από τις Καθολικές και Ορθόδοξες Εκκλησίες. Η γιορτή τους είναι 7 Οκτωβρίου. 

Σύμφωνα με την αγιογραφία τους, ο Σέργιος και ο Βάκχος ήταν αξιωματικοί του στρατού του Γαλερίου και αγαπημένοι του, μέχρι όπου εκτέθηκαν ως μυστικοί Χριστιανοί. Στη συνέχεια τιμωρήθηκαν σοβαρά, με τον Βάκχο να πεθαίνει από βασανίστρια και ο Σέργιος από αποκεφαλισμό.

Ιστορία
-------

Η ιστορία των αγίων αφηγείται στο ελληνικό κείμενο γνωστό ως *Το Πάθος του Σεργίου και Βάκχου.* Η ιστορία παίρνει μέρος κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ρωμαίου αυτοκράτορα Γαλερίου (305 έως 311). Το ίδιο το έργο μπορεί να χρονολογείται στα μέσα του 5ου αιώνα. 

Σύμφωνα με το κείμενο, ο Σέργιος και ο Βάκχος ήταν Ρωμαίοι πολίτες και ανώτεροι αξιωματικοί του ρωμαϊκού στρατού, αλλά ο κρυμμένος χριστιανισμός τους ανακαλύφθηκε όταν προσπάθησαν να μην συνοδεύσουν έναν Ρωμαίο αξιωματούχο σε έναν ειδωλολατρικό ναό. Αφού επέμειναν να μην θυσιάσουν στον Δία , ταπεινώθηκαν δημοσίως με αλυσοδεμένη, ντυμένη με γυναικεία ενδυμασία και παρέλαση γύρω από την πόλη. Κατά τη διάρκεια της διαπόμπευσής τους ψέλνουν ότι ο Κύριος «μας έντυσε σαν νύφες και μέσα από την εξομολόγηση μας ένωσε μαζί Του». Στη συνέχεια, ο Γαλέριος τους έστειλε στη Βαρβαλισσό στη Μεσοποταμία έτσι ώστε να τους κάνει να αφήσουν την πίστη τους, ωστόσο αρνήθηκαν και ο Βάκχος ανέχτηκε βασανιστήρια μέχρι θανάτου. Την επόμενη μέρα το πνεύμα του Βάκχου εμφανίστηκε στον Σέργιο και τον ενθάρρυνε να παραμείνει δυνατός ώστε να μπορούν να είναι μαζί για πάντα. Τις επόμενες μέρες, ο Σέργιος βασανίστηκε και τελικά εκτελέστηκε στη Ρεσάφα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Woods, David (2000). "The Origin of the Cult of SS. Sergius and Bacchus". From The Military Martyrs. Retrieved June 25, 2009.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Ιερός Ναός Αγίων Σεργίου και Βάκχου Γαβαλοχωρίου
Τα **ετερόνευρα** (επιστημονική-λατινική ονομασία 
*Heteroneura*) είναι ένας κλάδος (φυσική ομάδα) της τάξεως εντόμων λεπιδόπτερα, ο οποίος περιλαμβάνει πάνω από το 99% όλων των ειδών πεταλούδων και σκόρων. Τα ετερόνευρα προσδιορίζονται συνήθως σήμερα ως *ανθυπόταξη*, καθώς αποτελεί αδελφή ομάδα της ανθυποτάξεως εξωπόρια. Χαρακτηρίζονται από το ότι τα «νεύρα» στις πτέρυγές τους είναι διαφορετικά στο εμπρόσθιο ζεύγος πτερύγωνs από ό,τι στο οπίσθιο. Παρότι δεν έχει προσδιορισθεί με αδιαμφισβήτητο τρόπο το ποιες είναι οι ομάδες στη βάση της εξελίξεως των ετερόνευρων, μια τέτοια ομάδα είναι η υπεροικογένεια νεπτικουλοειδή (*Nepticuloidea*), οι κάμπιες των οποίων είναι γνωστές από τις τρύπες που ανοίγουν στα φύλλα των φυτών που αποτελούν την τροφή τους. Τα νεπτικουλοειδή περιλαμβάνουν μερικά από τα μικρότερα γνωστά στην επιστήμη λεπιδόπτερα.

Τα ετερόνευρα υποδιαιρούνται σε δύο μεγάλες επιμέρους κατηγορίες: τα διτρύσια (*Ditrysia*) και τα μονοτρύσια (*Monotrysia*). Τα πρώτα περιλαμβάνουν τη μεγάλη πλειονότητα των ειδών των ετερόνευρων, ενώ τα δεύτερα θεωρούνται μια πιο «πρωτόγονη» ομάδα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Niels P. Kristensen (1999). *Handbuch der Zoologie : eine Naturgeschichte der Stämme des Tierreiches. Bd. 4, Arthropoda : Hälfte 2, Insecta : Teilbd. 35, Lepidoptera, moths and butterflies, τόμ. 1: Evolution, systematics, and biogeography*. Walter de Gruyter. σελ. 65. ISBN 978-3-11-015704-8.
2. ↑  Niels Kristensen (1 Ιανουαρίου 2003). *Vol 2: Morphology, Physiology, and Development*. Walter de Gruyter. σελ. 88. ISBN 978-3-11-089372-4.
3. ↑  «Homoneurous - Wiktionary». Ανακτήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2021.
4. ↑  «Variety of Life». Ανακτήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2021.
5. ↑  Grimaldi, David (2005). *Evolution of the Insects*. Νέα Υόρκη: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-82149-0.

Πηγές - εξωτερικοί σύνδεσμοι
----------------------------

* Τα ετερόνευρα στα Wikispecies
Το **Κοινωφελές Ίδρυμα Ιωάννη Σ. Λάτση** είναι μη κερδοσκοπικός οργανισμός που συστάθηκε το 2005 με σκοπό την υποστήριξη κοινωφελών δραστηριοτήτων στους τομείς της επιστήμης, της εκπαίδευσης, του πολιτισμού, της κοινωνικής πρόνοιας, του περιβάλλοντος κτλ. στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Το Ίδρυμα συστάθηκε στη μνήμη του Ιωάννη Λάτση (1910-2003), οι ποικίλες επιχειρηματικές δραστηριότητες του οποίου στην Ελλάδα και στο εξωτερικό συνοδεύτηκαν από κοινωφελές έργο.

Στην ιστοσελίδα του Ιδρύματος αναφέρεται ότι, "το Κοινωφελές Ίδρυμα Ιωάννη Σ. Λάτση επενδύει σημαντικό χρόνο και σκέψη στην εξεύρεση εκείνων των χρηματοδοτήσεων που θα έχουν τη μεγαλύτερη πολλαπλασιαστική ωφέλεια."

Παραπομπές
----------

1. ↑  Capital.gr. «Γιάννης Λάτσης: Ο καπετάνιος». Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2012.
2. ↑  Κοινωφελές Ίδρυμα Ιωάννη Σ. Λάτση. «Σκοπός». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2012.

Διοικητική Οργάνωση
-------------------

**Γενική Διευθύντρια**

Εύα Λιανού

**Διαχείριση Προγραμμάτων & Δωρεών**

Ναταλία Ανδρόνικου

**Οικονομικές Υπηρεσίες**

Αγγελική Κοντοπούλου

**Διοικητική Γραμματεία**

Μαριάννα Θρουβάλα
Η τοποθεσία του **Βέλιου λόφου** υποδεικνύεται σε αυτόν τον εικαστικό χάρτη της Ρώμης, π. 753 π.Χ.
Το Κολοσσαίο το 1880. Αριστερά ο Βέλιος λόφος.
Ο **Βέλιος Λόφος** ή η *Βέλια Κορυφή* είναι ένα σάγμα ή προεξοχή, που εκτείνεται έξω από τη μέση της βόρειας πλευράς του Παλατίνου λόφου προς τον Όππιο λόφο  (ο ίδιος είναι μία προεξοχή του Eσκουιλίνου λόφου) στη Ρώμη.

Σε μεταγενέστερους χρόνους, ο Βέλιος λόφος ονομαζόταν *Κορυφή της Ιεράς Οδού* (Summa Sacra Via), αφού αυτή η Οδός άρχιζε εκεί στο υψηλότερο σημείο του, και σηματοδοτήθηκε από την Αψίδα του Τίτου και τον Ναό της Αφροδίτης και της Ρώμης. (Μία εναλλακτική θεωρία είναι ότι ο Βέλιος ήταν στην πραγματικότητα το ανατολικό μισό του Παλατίνου).

Περιγραφή
---------

Ο Βέλιος υπολογιζόταν ως ένας από τους επτά λόφους, στους οποίους εορταζόταν το Σεπτιμόντιον (Septimontium). Το όνομα εμφανίζεται πιο συχνά στον ενικό , αλλά και στον πληθυντικό.

Το ύψωμα περιγράφεται από τον Διονύσιο τον Αλικαρνασσέα  ως *ὑψηλὸν ἐπιεικῶς καὶ περίτομον* (υψηλό αρκετά και απότομο). Ένας πρωτόγονος τάφος που βρέθηκε το 1908 κοντά στην Αψίδα του Τίτου, ήταν περίπου στα 28 μ. επάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, ενώ παρθένο έδαφος βρέθηκε στο χαμηλότερο τμήμα της κοιλάδας, που καταλάμβανε η Ρωμαϊκή Αγορά, στα 3,6 μέτρα, και σε σχέση με την ανασκαφή του *Παναγίου* (Sepulcretum), στα 10,63 μέτρα. Το αρχικό ύψος της κορυφογραμμής μπορεί να μειώθηκε κάπως από την κατασκευή της Χρυσής Οικίας του Νέρωνα (Domus Aurea).

Η έννοια και η ετυμολογία του Βέλιου είναι τόσο αβέβαιη τώρα, όσο και στην αρχαιότητα. Αναφέρεται τακτικά στη σωζόμενη βιβλιογραφία σε σχέση με το *ιερό των Θεών των Προμηθειών* (aedes Deorum Penatium) και την Οικία των Βαλερίων (Domus Valeriorum).

Δείτε επίσης
------------

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

### Αναφορές

1. ↑  Dionys. V.19
2. ↑  Gilbert, Otto (1883-90), *Geschichte und Topographie der Stadt Rom in Altertum*; 3 vols. Leipzig; Vol. I, pp 104‑109.
3. ↑  Fest. 341
4. ↑  Varro, LL V.54; Liv. II.7; XLV.16; hemerol. Amit. ad VIII Kal. Iun.
5. ↑  Varro, loc. cit.; Non. 531; Fest. 154; Asc. in Pison. 52; Dionys. I.68 Οὐελίαι - "ὑπ᾽ Ἐλαίας, Dionys. V.48"
6. ↑  v.19
7. ↑  *American Journal of Archaeology*, 1923, 390 sqq.
8. ↑  Varro, LL. v.54: *Veliae unde essent plures accepi causas in quis quod ibi pastores Palatini ex ovibus ante tonsuram inventam vellere lanam sint soliti, a quo Vellera dicuntur*
9. ↑  Jord. I.1.196; 2.416‑419; HJ 1; Gilb. I.38‑39, 101‑109

### Άλλες πηγές

* Rebert, Homer Franklin (1925), «The Velia: A Study in Historical Topography», *Transactions of the American Philological Association* ; Τομ. 56 (1925), σ. 54–69.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Platner και Ashby
Συντεταγμένες: 37°59′33.680″N 23°45′50.173″E﻿ / ﻿37.99268889°N 23.76393694°E﻿ / 37.99268889; 23.76393694

Ο **Πύργος «Απόλλων»** είναι κτίριο κατοικιών επί της πλατείας Κανελλόπουλου στους Αμπελοκήπους, στη διεύθυνση Λουίζης Ριανκούρ 64. Χτίστηκε επί Χούντας και ολοκληρώθηκε το 1973. Είναι το ψηλότερο κτίριο κατοικιών στην Ελλάδα, με ύψος 80 μέτρων και έχει 25 ορόφους. Χτίστηκε μέσα στην περίοδο κατά την οποία βρισκόταν σε ισχύ ο νόμος 395/1968, ο οποίος απελευθέρωνε το ύψος της δόμησης, δηλαδή μεταξύ των ετών 1968 και 1985. Αποτελεί το κυριότερο ορόσημο της γειτονιάς της Πανόρμου και βρίσκεται στο κέντρο αυτής.

Χωρίζεται σε δύο πτέρυγες τη δεξιά και την αριστερή, με κάθε μια να διαθέτει δικό της ζευγάρι ανελκυστήρων. Επίσης διαθέτει εφεδρική γεννήτρια σε περίπτωση διακοπής ρεύματος, ενώ στην ταράτσα υπάρχει πισίνα. Αξίζει να σημειωθεί ότι την περίοδο που το κτίριο χτίστηκε οι άνθρωποι ήταν πολύ πιο προληπτικοί και γι' αυτόν τον λόγο το κτίριο δεν έχει 13ο όροφο (στο μέτρημα τον πέρασαν με αποτέλεσμα ο πραγματικός 13ος όροφος να είναι ο 14ος). Παρόλο που ο πύργος χτίστηκε ως κτίριο κατοικιών, σήμερα πολλά από τα διαμερίσματα αξιοποιούνται ως γραφεία και ιατρεία. Οι κορυφαίοι όροφοι του πύργου καθώς και η πισίνα ήταν για πολλές δεκαετίες εγκαταλελειμμένοι, ωστόσο το καλοκαίρι του 2023 ανακαινίστηκαν και πλέον εκμεταλλεύονται από επιχείρηση εστίασης.

Δείτε επίσης
------------

* Πύργος των Αθηνών
* Πύργος Δίφρος
* Σταθμός Πανόρμου
* Ξενοδοχείο President

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αθήνα άνωθεν». *AthensVoice*. 9 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2024.
Η **Πιάτσα Βενέτσια** (Piazza Venezia) είναι πλατεία στο κέντρο της Ρώμης και πήρε το όνομά της από από το παρακείμενο Παλάτσο Βενέτσια, που έκτισε ο Ενετός καρδινάλιος Πιέτρο Μπάρμπο (μετέπειτα πάπας Παύλος Β΄) και που υπήρξε πρεσβεία της Δημοκρατίας της Βενετίας στο Παπικό Κράτος. Βρίσκεται στους πρόποδες του Λόφου του Καπιτωλίου και κοντά στη Ρωμαϊκή Αγορά. Κυριαρχείται από το επιβλητικό Μνημείο του Βιτόριο Εμανουέλε Β΄. Το 2009 κατά τις εκσκαφές για τη Γραμμή C του Μετρό της Ρώμης αποκαλύφθηκαν στο μέσο της πλατείας αρχαία ερείπια που έχουν ταυτοποιηθεί με το Αθήναιον του αυτοκράτορα Αδριανού (μια σχολή για την προώθηση των φιλολογικών και επιστημονικών σπουδών, που πήρε το όνομά της από την πόλη της Αθήνας, που ακόμα θεωρούνταν εστία πνευματικής τελειότητας). Το Εθνικό Μνημείο του Βιτόριο Εμανουέλε Β΄ ή "Βωμός της Πατρίδας" ή "Ιλ Βιτοριάνο" είναι χτισμένο στην προς το Καπιτώλιο πλευρά της πλατείας μεταξύ 1911 και 1935, προς τιμήν του Βίκτορα Εμανουήλ, του πρώτου βασιλιά της ενοποιημένης Ιταλίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Piazza Venezia (Rome) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 238110622
* GND: 4458971-2

 |

 |
Ένας τετράγωνος τροχός σε κύλιση πάνω σε κατάλληλης καμπυλότητας έδαφος.
Ο **τετράγωνος τροχός** είναι ένας τροχός που αντί για κυκλικό έχει τετράγωνο σχήμα.

Ο Stan Wagon, ένας μαθηματικός στο Macalester College του St. Paul ισχυρίζεται ότι έχει κατασκευάσει ένα ποδήλατο με τετράγωνους τροχούς. Πρέπει να σημειωθεί ότι ένα τέτοιο ποδήλατο για να μπορεί να κινείται, έχει ανάγκη ειδικά διαμορφωμένου εδάφους. Συγκεκριμένα αποδεικνύεται ότι, για να έχουμε ομαλή και ευθύγραμμη κίνηση του άξονα του τροχού, το έδαφος πρέπει να έχει σχήμα *ανάστροφων καμπυλών αναρτημένου καλωδίου*. Η καμπύλη που σχηματίζει ένα καλώδιο που αναρτάται από δύο σημεία έχει εξίσωση

{\displaystyle y=a\cdot \cosh \left({x \over a}\right)={a \over 2}\cdot \left(e^{x/a}+e^{-x/a}\right)},
όπου {\displaystyle \cosh(\cdot )} είναι το υπερβολικό συνημίτονο.

Δείτε επίσης
------------

* Τετραγωνισμός του κύκλου
* Τροχός

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ivars Peterson (3 Απρίλη, 2004). «Riding on Square Wheels». *Science News* **165** (14). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2008-04-23.. Ανακτήθηκε στις 2008-09-16.