recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το σιντριβάνι Μπράμπο στην κεντρική πλατεία της Αμβέρσας: Ο Μπράμπο πετά το ακρωτηριασμένο χέρι του γίγαντα στον ποταμό Σχέλντε
Το όνομα **Αντιγκόν** ή *Αντιχόον* στη φλαμανδική γλώσσα (Antigon ή Antigoon αντίστοιχα) σημαίνει "εχθρός των θεών". Το όνομα Αντιγκόν έφερε περίφημος γίγαντας των τοπικών παραδόσεων της Αμβέρσας.

Στις ετήσιες φλαμανδικές γιορτές των Μερμέζ οι κάτοικοι της Αμβέρσας περιφέρουν σε πομπή στους δρόμους της πόλης ομοιώματα δύο τεράστιων γιγάντων ενός άρρενος και ενός θήλεος, ύψους περί τα 8 μέτρα καθώς και άλλα μικροτέρων διαστάσεων. Πρόκειται για τα ομοιώματα του γίγαντα Αντιγκόν της συζύγου του και των παιδιών τους. Μετά τη περιφορά που καταλήγει σε όχθη του ποταμού Εσκώ, οι κάτοικοι κόβουν τα άνω άκρα (βραχίονες) όλων των ομοιωμάτων και τα ρίχνουν στον ποταμό.

Η τελετή αυτή είναι μια αλληγορική ανάμνηση των καταστροφών που προξενούσε στη περιοχή ο ποταμός αυτός, εκπρόσωπος του οποίου ήταν ο Αντιγκόν, που σύμφωνα με την παράδοση αυτόν και την οικογένειά του ακρωτηρίασε ο Ρωμαίος στρατιωτικός Σίλβιος Μπράμπο.

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ. 3ος, σελ.58.
Συντεταγμένες: 32°42′32.36″N 35°41′35.70″E﻿ / ﻿32.7089889°N 35.6932500°E﻿ / 32.7089889; 35.6932500

Ο **Ιερομύαξ** ή Ιερομύκης είναι ανατολικός παραπόταμος του ποταμού Ιορδάνη,νότια της λίμνης Τιβεριάδας. Στις όχθες του υπήρχαν πόλεις τις ελληνιστικής Δεκάπολης. Ένα από τα φαράγγια που διασχίζει ο ποταμός πιστευόταν ότι είναι η μυθική Στύξ. Άλλες ονομασίες του: Ιερμουχθά κατά τον βυζαντινό χρονικογράφο Θεοφάνη, Ιερμουχά κατά τον επίσης βυζαντινό ιστορικό Αναστάσιο Σιναΐτη, για τους Άραβες Γιαρμούκ και Σιριάτ ελ Μεναντίρ. Σε ρωμαϊκά νομίσματα που βρέθηκαν στη Συρία, ο ποταμός εικονίζεται προσωποποιημένος σαν θεότητα με γενειάδα που κρατάει ένα καλάμι. Δίπλα του συχνά εικονίζεται γυναικεία θεότητα που πιθανολογείται ότι είναι η Στυξ ή άλλη θεότητα των νερών.

Τον Αύγουστου του 636 στις όχθες του 30.000 Βυζαντινοί στρατιώτες αντιμετώπισαν ισχυρότατη αραβική δύναμη υπό τον Χαλίντ ιμπν Ουαλίντ, που είχε εισβάλει στην Παλαιστίνη, στην *μάχη του ποταμού Γιαρμούκ*, όπως έμεινε γνωστή στην ιστορία. Τρεις φορές οι Άραβες ετράπησαν σε φυγή, αλλά σφοδρός άνεμος που σηκώθηκε από την έρημο, τύφλωσε τους Βυζαντινούς με πυκνό σύννεφο σκόνης. Διέλυσαν τις τάξεις τους και ο Χαλίντ, επωφελούμενος, συγκέντρωσε το στρατό του, ο οποίος, αθέατος μέσα στη σκόνη, τους επιτέθηκε αιφνιδιαστικά και τους εξουδετέρωσε. Η μάχη εκείνη έκρινε την τύχη της Παλαιστίνης και ολόκληρης της Συρίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ιστορικός του 7ου αιώνα. Migne PG. 89,1156
2. ↑  Achim Lichtenberger, The Hieromykes on a new coin type of Dion in the Decapolis and the Stygian riverscape of Southern Syria, *OZeAN: Online Zeitschrift zur Antiken Numismatik*, 1 (2019), S. 1–10 (https://doi.org/10.17879/ozean-2019-2474)

Πηγές
-----

* Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Πυρσός, τόμος 12, σελ. 877

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Yarmouk River στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 315139306
* LCCN: sh00001862
* GND: 4751420-6

 |

 |
Βίκτορ Φρεντς (1977)Ο **Βίκτορ Φρεντς** (πλήρες ονοματεπώνυμο **Victor Edwin French**, γνωστός και σαν «**Uncle Eddie**», Σάντα Μπάρμπαρα, Καλιφόρνια, 4 Δεκεμβρίου 1934 – Λος Άντζελες, 15 Ιουνίου 1989) ήταν Αμερικανός ηθοποιός και σκηνοθέτης. Ήταν αδελφικός φίλος και συμπρωταγωνιστής του Μάικλ Λάντον. Φανατικός καπνιστής ο ίδιος (όπως κι ο Λάντον) ασθένησε από καρκίνο και έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 54 ετών.

Εργογραφία
----------

Είναι ευρύτερα γνωστός για τους ρόλους που ερμήνευσε στις παραγωγές «Little House on the Prairie» (Το Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι) ως «Isaiah Edwards» (1974-77 και 1981-84), «Highway to Heaven» (Λεωφόρος για τον Παράδεισο) στο ρόλο του «Mark Gordon» (1984-89), που αμφότερα προβλήθηκαν και στην Ελλάδα και «Carter Country» (1977-79).

Οικογένεια
----------

Ο Βίκτορ ήταν γιος του επίσης ηθοποιού Τεντ Φρεντς (+1978) και εγγονός του Charles A. French. Νυμφεύτηκε δις και έλαβε ισάριθμα διαζύγια. Σύζυγοί του υπήρξαν η Judith Schenz (από το 1959 έως το 1975) με την οποία απέκτησε τρία παιδιά (ένα αγόρι και δίδυμα κορίτσια) και η Julie Cobb (από το 1976 έως το 1978).

Τιμές
-----

Δέκα έτη μετά το θάνατό του (1998), ο Φρεντς εισήλθε στο «Western Performers Hall of Fame» που φιλοξενείται στο «Εθνικό Μουσείο Πολιτιστικής Κληρονομίας της Δύσης» με έδρα την Οκλαχόμα Σίτι

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb140990311. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
2. 1 2  (Αγγλικά) *Find A Grave*. 6380277. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. 1 2  *GeneaStar*. frenchv.
4. ↑  "Victor French, 54, Actor on TV". The New York Times. Associated Press. 16 Ιουνίου 1989, ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2010.
5. ↑  "Bronze statue of Reagan to be unveiled at awards Western Heritage ceremony packs star power". The Dallas Morning News. Associated Press. 30 Μαρτίου 1998

Πηγές
-----

* Victor French - IMDb Ο ηθοποιός στο IMDb

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Victor French στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 19887376
* LCCN: nr2004001624
* ISNI: 0000 0000 6301 6449
* GND: 1207795534
* SUDOC: 234239891
* BNF: cb140990311 (data)
* BIBSYS: 12049250
* BNE: XX4808302

 |

 |
Ο **Γιαροσίτης** (αγγλ. jarosite) είναι ορυκτό ένυδρο θειικό άλας του καλίου και του (τρισθενούς) σιδήρου. Το όνομά του το οφείλει στην περιοχή *Barranco del Jaroso* της Ισπανίας, απ' όπου ελήφθησαν τα πρώτα δείγματά του που μελετήθηκαν επιστημονικά.

Είναι δευτερογενές ορυκτό, εμφανιζόμενο στις ζώνες οξείδωσης θειούχων ορυκτών, τυπικά προκύπτοντας από εξαλλοίωση του σιδηροπυρίτη. Λιγότερο συχνά εμφανίζεται ως πρωτογενές υδροθερμικό ορυκτό, κυρίως σε αποθέσεις πέριξ θερμών πηγών. Σχηματίζει παραμικτική σειρά με τον **νατριοϊαροσίτη** (NaFe3+3 (SO4)2(OH)6).

Σχετίζεται με αλουνίτη, σιδηροπυρίτη, βαρύτη, γαληνίτη, λειμωνίτη, αιματίτη και τυρκουάζ. Δεν έχει πρακτικές χρήσεις, παρά μόνον ως αντικείμενο συλλογής από συλλέκτες ορυκτών.

Απαντά σε πολλές περιοχές του κόσμου. Αξιοσημείωτες εμφανίσεις του, σχετικά με το μέγεθος των κρυστάλλων του, είναι στην Ισπανία, (περιοχές *Barranco del Jaroso* και *Sierra Almagrera*), τη Γερμανία (κυρίως στη Σαξωνία), τη Γαλλία, το Μεξικό (ορυχείο  *La Domitila*, περιοχή της Τσιουάουα, πολύ μεγάλοι κρύσταλλοι), την Αντοφαγάστα της Χιλής, σε ηφαιστειογενείς περιοχές της χερσονήσου Καμτσάτκα και τη χερσόνησο Κόλα της Ρωσίας, τις Πολιτείες Αριζόνα, Οχάιο, Νεβάδα και Γιούτα των ΗΠΑ, την περιοχή Minas Gerais στη Βραζιλία, την Κολομβία, το ορυχείο Tsumeb της Ναμίμπια και την Αυστραλία.

Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου (Καμάριζα, Σουρέζα, Σπιθαροπούσι, Χάος), στο ορυχείο της Ολυμπιάδας του Νομού Χαλκιδικής και την περιοχή "Χοντρό Βουνό" της νήσου Μήλου, καθώς επίσης και στο ορυχείο "Σκουριώτισσα" της Κύπρου.

Πηγές
-----

* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Galleries.com
* Webmineral.com
* Mineralienatlas

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών
* Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Στο "Handbook of Mineralogy" αναφέρεται εξαγωνικό
Ο **Αρχέλαος Αντώναρος** (Φεβρουάριος 1921 - 29 Απριλίου 1998) ήταν από τους σημαντικότερους Έλληνες γελοιογράφους, γνωστός ως **Αρχέλαος**.

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη τον Φεβρουάριο του 1921. Έκανε τριετείς σπουδές φιλολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ως φοιτητής πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση, στη διάρκεια της Κατοχής. Από πολύ νωρίς εκμεταλλεύτηκε το έμφυτο ταλέντο του στη σκιτσογραφία. Άρχισε ν΄ ασχολείται μ΄ αυτό το 1936 συνεργαζόμενος αρχικά με την εφημερίδα "Μακεδονία". Στη συνέχεια ερχόμενος στην Αθήνα συνέχισε με εντονότερο ρυθμό συνεργαζόμενος με πολλές εφημερίδες και περιοδικά («Μπουκέτο», «Θησαυρός», «Ρομάντζο», «Φαντάζιο», «Πάνθεον» κ.λπ.), αξιοποιώντας το ταλέντο του επαγγελματικά.  
 
Τα πρώτα του σκίτσα με πολιτική θεματογραφία δημοσιεύτηκαν στον Ριζοσπάστη τον Οκτώβριο του 1944. Έβγαλε το «Τραστ του γέλιου», το πρώτο σατιρικό περιοδικό. Ιστορικές έμειναν οι κοινωνικές γελοιογραφίες του στο περιοδικό "Θησαυρός", εκείνες με τους "Βαρελόφρονες" και τους "τροχονόμους" που άφησαν εποχή. Παράλληλα ασχολήθηκε με την πολιτική και καλλιτεχνική γελοιογραφία παρουσιάζοντας πολιτικούς και καλλιτέχνες με τα πιο έντονα χαρακτηριστικά τους. Στο ταλέντο του αυτό ήταν αμφίχειρας, μπορούσε δηλαδή την ίδια εικόνα να παρουσιάσει ταυτόχρονα αντιτακτά. Είναι ο πρώτος γελοιογράφος που δικάστηκε για τη δουλειά του: το 1952, επειδή σε δύο σκίτσα του που δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα Αθηναϊκή, σατίριζε τον Παπάγο και τον Μαρκεζίνη. Ο πρόεδρος του δικαστηρίου τον αθώωσε, χαρακτηρίζοντάς τον «μεγάλο παιδί».

Εξέδωσε τα λευκώματα «Νταλίκες» (1988), «Καμπινέ Στόρυ» (1988), «Γέλα καρδιά μου, γέλα» (1993), «Βαρελόφρονες» (1993 Βαβέλ), «Σας αρέσει ο Αρχέλαος», (1964) κ.ά. Παρουσίασε το έργο του σε πολλές εκθέσεις γελοιογραφίας στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Διετέλεσε πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Γελοιογράφων. Έκανε δύο αναδρομικές εκθέσεις, στο Δημοτικό Θέατρο Καλλιθέας το 1988, και στον Μύλο, στη Θεσσαλονίκη το 1994. Ακόμη, συμμετέσχε σε όλες τις ομαδικές εκθέσεις γελοιογραφίας, από το 1950 και μετά. Ήταν παρών και σε διεθνείς εκθέσεις στον Καναδά, στο Βέλγιο, στη Μόσχα και αλλού. Ασχολούνταν και με τη φωτογραφία, είχε δε βραβευτεί από την Ελληνική Φωτογραφική Εταιρεία.

Ο Αρχέλαος ήταν μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ). Μιλούσε επίσης ιταλικά και ήταν μόνιμος κάτοικος Αθηνών (Καλλιθέας). Πέθανε στις 29 Απριλίου 1998. Παιδιά του Αρχέλαου είναι ο Μάνος και ο Ευάγγελος Αντώναρος, αναπληρωτής κυβερνητικός εκπρόσωπος από τις 2 Ιουλίου 2004, μέχρι τις 23 Οκτωβρίου 2008, οπότε έγινε κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Πηγές
-----

* Who's Who 1979, σελ. 41
* *Βιογραφική Εγκυκλοπαίδεια του Νεωτέρου Ελληνισμού 1830-2010 - Αρχεία Ελληνικής Βιογραφίας*, τ. 1, σελ. 148
* Εφημερίδα «Ριζοσπάστης», φύλλα 30/4/1998, 9/4/1995

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αρχέλαος (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
Ο **Γιαλιάς** (τουρκικά: *Çakıllı Dere* ή *Yalya Deresi*) είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος ποταμός, στην ουσία χείμαρρος, της Κύπρου. Έχει μήκος 88 χιλιόμετρα πηγάζει στο Τρόοδος και τα βουνά του Μαχαιρά, στη πορεία του περνάει από τη κοιλάδα της Μεσαορίας και χύνεται στον κόλπο της Αμμοχώστου.Το βάθος του φτάνει μέχρι τα 9 μετρα. 

Στον Γιαλιά έχει κατασκευαστεί το 1952 το φράγμα *Πάνω Λυθροδόντα* χωρητικότητας 32.000 m3 και ύψους 10 μέτρων.

Λαϊκή παράδοση
--------------

Υπάρχουν πολλές λαϊκές παραδόσεις που σχετίζονται με τον Γιαλιά. Στο χωριό Νήσου της επαρχίας Λευκωσίας πιστεύεται ότι κάποτε χωριζόταν στα δύο για να ξανάενωθεί σε άλλο σημείο, εκεί που χωριζόταν δημιουργούνταν νησί από όπου προέρχεται και το όνομα του χωριού. Άλλη παράδοση λέει ότι στη περιοχή του χωριού Άσσια ενώνονταν ο Πεδιαίος με τον Γιαλιά, η κόμισα της περιοχής αποφάσισε να τους χωρίσει και να φέρει τη κοίτη του ποταμού δίπλα στο χωριό, στη σημερινή του κοίτη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Φράγματα της Κύπρου Αρχειοθετήθηκε 2009-03-31 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε 28/12/2008
2. ↑  Κοινοτικό συμβούλιο Πέρα χωριού και Νήσου, Ιστορία των χωριών, ανακτήθηκε 28/12/2008
3. ↑  Ιστορία της Άσσιας, ανακτήθηκε 28/12/2008
Σύμφωνα με την **αρχή «μόνον άπαξ»** (αγγλικά: once-only principle) οι πολίτες και οι επιχειρήσεις χρειάζεται να εισάγουν μόνο μία φορά τις απαιτούμενες πληροφορίες στα πλαίσια των συναλλαγών τους με τη δημόσια διοίκηση. Η διοίκηση θα πρέπει να φροντίζει για τη δυνατότητα επαναχρησιμοποίησης των πληροφοριών, όπου αυτό δεν απαγορεύεται από κανονισμούς για την προστασία των δεδομένων. Προϋπόθεση για την εφαρμογή της αρχής είναι να έχει επιτευχθεί υψηλό επίπεδο διαλειτουργικότητας μεταξύ των πληροφοριακών συστημάτων των δημόσιων οργανισμών.

Η εφαρμογή της αρχής «μόνον άπαξ» υπήρξε ένας από τους πυλώνες της στρατηγικής για την Ενιαία Ψηφιακή Αγορά  και μία από τις βασικές αρχές του σχεδίου δράσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση 2016-2020. 

Η αρχή «μόνον άπαξ» αποτελεί επίσης κατευθυντήρια αρχή της Βίβλου Ψηφιακού Μετασχηματισμού 2020-2025.

Πηγές
-----

* Wimmer, Μ.Neuroni, A. and Frecè, J. *Approaches to Good Data Governance in Support of Public Sector Transformation*, International Conference on Electronic Government, (Springer, 2020), pp. 210-22, DOI: 10.1007/978-3-030-57599-1\_16

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Providing data once-only,

Παραπομπές
----------

1. ↑  «EUR-Lex - 52015DC0192 - EN - EUR-Lex». *eur-lex.europa.eu* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2018.
2. ↑  «European eGovernment Action Plan 2016-2020» (στα αγγλικά). *Digital Single Market*.. Ανακτήθηκε στις 2018-03-14.
3. ↑  «Βίβλος Ψηφιακού Μετασχηματισμού 2020-2025» (PDF).
Συντεταγμένες: 41°3′54″N 42°30′11″E﻿ / ﻿41.06500°N 42.50306°E﻿ / 41.06500; 42.50306

Το **Γιαλνιζτζάμ**, γνωστό στην Ελλάδα και ως **Σιντισκόμ**, είναι χωριό της Τουρκίας, του δήμου και της επαρχίας Αρνταχάν, της περιφέρειας Αρνταχάν στον Ανατολικό Πόντο, κοντά στα σύνορα με τη Γεωργία.

Πριν τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1878 στο χωριό Σιντισκόμ κατοικούσαν Τούρκοι. Μετά τον πόλεμο οι Τούρκοι του χωριού, όπως και πολλών γειτονικών χωριών, έφυγαν στα χωριά τους εντός των νέων συνόρων που διαμορφώθηκαν από τον πόλεμο. Την περίοδο αυτή, κάτοικοι χωριών της περιοχής Γκιουμούσχανε (Αργυρούπολης του Πόντου) και συγκεκριμένα των χωριών Τεμιρτζήκιοϊ, Μάλαχα και Αρταπίρ, εγκατέλειψαν τα χωριά τους, τους συγγενείς και φίλους τους στα χωριά αυτά αλλά και στα διπλανά τους στην περιοχή Αργυρούπολης και αναζήτησαν καλύτερες συνθήκες επιβίωσης στις περιοχές του Καυκάσου Καρς και Αρνταχάν, που είχαν πλέον Ρωσική διοίκηση. Έτσι εγκαταστάθηκαν στο χωριό Σιντισκόμ της περιοχής Αρνταχάν, όπου και έμειναν έως το έτος 1920. 

Το χωριό μετονομάστηκε και σήμερα καλείται Γιαλνιζτσάμ (Yalnizcam) και κατοικείται από κατοίκους κουρδικής καταγωγής. 

Στο χωριό αυτό οι Πόντιοι κάτοικοι οργάνωσαν την ζωή τους ασχολούμενοι με την κτηνοτροφία, την γεωργία, την μελισσοτροφία, αλλά και την εμπορία ξύλων από το γειτονικό δάσος. Έχτισαν την εκκλησία των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου (που από το 1920 μετεβλήθη σε τζαμί) και το Δημοτικό Σχολείο. Παράλληλα το Ρωσικό κράτος, από τα πρώτα χρόνια της εγκατάστασής τους, τους έδωσε κυριότητα σε κληροτεμάχια - αγροτεμάχια και λιβάδια για την άσκηση της αγροτικής και κτηνοτροφικής ασχολίας τους. Ο πληθυσμός του χωριού όπως αποτυπώθηκε σε διάφορες περιόδους απογραφής από το Ρωσικό κράτος έφθασε σε 1.200 κατοίκους, μέλη πολυμελών οικογενειών. Μετά την επανάσταση του 1917 η ευρύτερη περιοχή Κάρς - Αρνταχάν έμεινε χωρίς Ρωσικά στρατεύματα στα χέρια Γεωργιανών αλλά και Αρμενίων έως την πλήρη επικράτηση των Τούρκων. Από την περίοδο του 1918 οι Έλληνες κάτοικοι διάφορων χωριών, μετακινήθηκαν στο εσωτερικό της Ρωσίας, στις περιοχές όπου υπήρχαν και άλλοι Έλληνες. 

Οι κάτοικοι του χωριού Σιντισκόμ μαζί με τους κατοίκους γειτονικών χωριών της Γκιόλας (Gole) και συγκεκριμένα των χωριών Ντόρτ Κιλισέ (Τέσσερις Εκκλησιές, *τουρκ. Dort Kilise*, σημερινό Ουγκιούρτασι, *τουρκ. Ugurtasi*), Τουρκιασέν και Κονκ (σήμερα Κιουζούνπιναρ, *τουρκ. Kuzunpinar*) στις 2 Σεπτεμβρίου του 1920 έφυγαν ακολουθώντας τον δρόμο μέσω του Αρτβίν προς το Βατούμ, από όπου αναχώρησαν για την Ελλάδα στις 24 Δεκεμβρίου του 1920 για να φθάσουν στην Θεσσαλονίκη στις 1 Ιανουαρίου του 1921. 

Οι κάτοικοι του χωριού Σιντισκόμ εγκαταστάθηκαν στα χωριά Σεβαστό, Άνω και Κάτω Ποταμιά, Λειψύδριο, Διπόταμος του νομού Κιλκίς και Τριπόταμος και Κομνήνειο του νομού Ημαθίας. Επίσης κάποιες οικογένειες έφυγαν από το Σιντισκόμ το 1914 αμέσως μετά τους Βαλκανικούς πολέμους και εγκαταστάθηκαν τελικά στο Νομό Κιλκίς.
Η **Αττάλεια** ήταν μια ελληνιστική πόλη της αρχαίας Αιτωλίας. 

Η ύπαρξή της πιστοποιείται από τον τύπο *Ατταλεύς* που βρέθηκε σε μια αιτωλική χειραφέτηση του τέλους του 3ου αιώνα π.Χ. Πράγματι ο βασιλιάς της Περγάμου **Άτταλος Α΄** καλλιέργησε καλές σχέσεις με την Αιτωλική Συμπολιτεία. Όπως επιβεβαιώνει ο ιστορικός των χρόνων εκείνων Πολύβιος (4,65,6-7), ιδρυτής των Ατταλιδών όχι μόνο υποστήριξε την συμπολιτεία κατά τον πρώτο Μακεδονικό πόλεμο, αλλά και οχύρωσε την αιτωλική πόλη Ελαώ (κοντά στο σημερινό Ευηνοχώρι). Επομένως βάσει του εθνικού τύπου Ατταλεύς R. E. Allen, συμπέρανε ότι οι Αιτωλοί από ευγνωμοσύνη στον βασιλιά ίδρυσαν μια Αττάλεια προς τιμήν του. Πολύ πιθανόν να επανίδρυσαν μια παλαιότερη πόλη -κατά το ειωθός των ελληνιστικών χρόνων-.

Άγνωστη η σημερινή της τοποθεσία. Μπορεί να ήταν και η παλαιότερη Ελαώς. Σίγουρα θα βρισκόταν στον νομό Αιτωλοακαρνανίας.

Πηγές
-----

* Getzel M. Cohen: The Hellenistic settlements in Europe, the Islands, and Asia Minor, University of California Press, 1996, ISBN 0-520-08329-6
Η **Αραβοβυζαντινή συνθήκη του 641** ήταν συνθήκη που υπογράφηκε το 641 και όριζε το τέλος του πολέμου που έμεινε γνωστός σαν Αραβική ή Μουσουλμανική κατάκτηση της Αιγύπτου. Η συνθήκη υπογράφηκε ανάμεσα στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία και το Αραβικό Χαλιφάτο Ρασιντούν. Ουσιαστικά με την συνθήκη αυτή η Βυζαντινή Αίγυπτος πέρναγε οριστικά στα χέρια των Αράβων και ορίζονταν ο τρόπος αποχώρησης των Βυζαντινών κι άλλες λεπτομέρειες.

Ιστορικό υπόβαθρο
-----------------

Το 641 οι Άραβες είχαν κατακτήσει όλα τα φρούρια των Βυζαντινών στην Αίγυπτο και πολιορκούσαν ήδη την πρωτεύουσσα Αλεξάνδρεια έξι μήνες, ουσιαστικά το τελευταίο οχυρό των Βυζαντινών. Την ίδια χρονιά και στις 11 Φεβρουαρίου πέθανε και ο αυτοκράτορας Ηράκλειος και η αυτοκράτειρα Μαρτίνα έδωσε εντολή στον μητροπολίτη Αλεξάνδρειας, Κύρο, να διαπραγματευτεί ειρήνη.

Η Συνθήκη
---------

Η συνθήκη που υπογράφηκε περιείχε μεταξύ άλλων τους όρους :

1. Ανακωχή έως τις 28 Σεπτεμβρίου.
2. Μέχρι τη καταλυτική ημερομηνία αποχώρηση των Βυζαντινών με τα υπάρχοντα τους.
3. Να αφεθούν οι κάτοικοι της Αιγύπτου στο Χριστιανισμό και να μην εξισλαμιστούν.
4. Να επιτραπεί να διαμένουν οι Εβραίοι στην Αλεξάνδρεια.
5. Δέσμευση των Βυζαντινών ότι δεν θα επιστρέψουν να ανακαταλάβουν την Αίγυπτο.

Οι Βυζαντινοί αποχώρησαν από την Αίγυπτο αλλά επέστρεψαν πάλι το 646 αλλά απέτυχαν να την ανακαταλάβουν.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Μπανταουΐ, Χασάν, Διοικητική οργάνωση της Αιγύπτου μετά την Αραβική κατάκτηση. Ομοιότητες και διαφορές από το Βυζαντινό Πρότυπο, Θεσσαλονίκη 1989, σελ 61
Το είδος ***Archaeoindris fontoynonti*** είναι εξαφανισμένο είδος λεμούριου το οποίο ήταν το μεγαλύτερο πρωτεύον που εξελίχθηκε στη Μαδαγασκάρη. Ήταν το μοναδικό είδος του γένους ***Αρχαιοΐντρις*** (*Archaeoindris*). Ζύγιζε περίπου 200 kg και είχε ύψος περίπου 1,5 m, περισσότερο από ότι ένας ασημόραχος γορίλας. Ο *Αρχαιοΐντρις* ήταν ένα από τα οκτώ γνωστά μέλη της οικογένειας των παλαιοπροπιθηκίδων. Ανήκει στον κλάδο των λεμούριων που ονομάζεται «βραδύποδες λεμούριοι», λόγω του ότι έχουν παρόμοια κατασκευή με τους σύγχρονους βραδύποδες της Νότιας Αμερικής. Αρχικά το μεγάλο μέγεθος του σώματός του και η ανατομία του μηριαίου οστού του, υποδείκνυαν τρόπο ζωής παρόμοιο με αυτόν των εδαφικών βραδύποδων, και έτσι πιστεύονταν ότι ζούσε αποκλειστικά στο έδαφος. Καθώς όμως ήρθε στο φως περισσότερο απολιθωμένο υλικό, αποδείχθηκε ότι τα χέρια και τα πόδια του ήταν καλύτερα προσαρμοσμένα για αργό και δυσκίνητο σκαρφάλωμα. Οι καμπύλες των φαλάγγων των πρωτευόντων συσχετίζονται με την λειτουργία των ποδιών και των χεριών, πρωτεύοντα εξαιρετικά προσαρμοσμένα για ανάρτηση όπως ο ουρακοτάγκος έχουν τις πλέον καμπυλωμένες φάλαγγες. Οι βραδύποδες λεμούριοι χαρακτηρίζονται από πολύ καμπυλωμένες πρόσθιες φάλαγγες που πλησιάζουν αυτές των ουρακοτάγκων.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  McKenna, MC· Bell, SK (1997). *Classification of Mammals: Above the Species Level*. Columbia University Press. σελίδες 335. ISBN 0-231-11013-6 Check `|isbn=` value: checksum (βοήθεια).
2. ↑  Godfrey, L.R.· Jungers, W.L. (2002). «Chapter 7: Quaternary fossil lemurs». Στο: Hartwig. *The Primate Fossil Record*. Cambridge University Press. σελ. 112. ISBN 978-0521663151.  Unknown parameter `|editor_first1=` ignored (βοήθεια)
3. ↑  William L. Jungers, Laurie R. Godfrey, Elwyn L. Simons, and Prithijit S. Chatrath (1997-10-28). «Phalangeal curvature and positional behavior in extinct sloth lemurs (Primates, Palaeopropithecidae)». *PNAS Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America* **94(22)**: 11998–12001.
4. ↑  Lamberton C. 1946. *Bull Acad Malgache*. **27**:24–28.
5. ↑  Jungers W L. 1980. *Z Morphol Anthrop*. **71**:177–186.
6. ↑  Jungers W.L. et al 1997. Phalangeal curvature and positional behavior in extinct sloth lemurs (Primates, Palaeopropithecidae). *PNAS* **94**, p11998–12001.
Ο **Ατσούσι Γιαναγκισάβα** (αγγλικά: Atsushi Yanagisawa, ιαπωνικά: 柳沢 敦,(Yanagisawa Atsushi), 27 Μαΐου 1977) είναι ένας πρώην Ιάπωνας ποδοσφαιριστής. Έπαιξε σαν επιθετικός στην εθνική Ιαπωνίας και σε συλλογικό επίπεδο αγωνίστηκε μεταξύ άλλων σε Σαμπντόρια και Μεσσίνα.

Ο Γιαναγκισάβα είχε 58 συμμετοχές με την εθνική Ιαπωνίας, αντιπροσωπεύοντάς την, μεταξύ άλλων, σε δύο Παγκόσμια Κύπελλα. Μάλιστα στο 
Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006, είχε σπαταλήσει μια τεράστια ευκαιρία για την ομάδα του σε αγώνα του πρώτου γύρου με αντίπαλο την Κροατία, που έληξε τελικά ισόπαλος, με σκορ 0-0. Ο Γιαναγκισάβα αφού χρεώθηκε την απώλεια βαθμών για την ομάδα του από τους συμπατριώτες του, δήλωσε ότι η μπάλα έφτασε πολύ γρήγορα σε εκείνον.

Έιναι παντρεμένος από το 2003 με την Γιουκάρι Ομπάτα (*Yukari Obata*), ένα μοντέλο από την Ιαπωνία.

Πηγές
-----

1. ↑  «Japan, Croatia match ends in goalless draw». *dna*. Ανακτήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2016.
2. ↑  «Model Yukari Obata gives birth». *Sankei Sports* (Tokyograph). May 5, 2010. .

Εξωτερική Σύνδεσμοι
-------------------

* Ατσούσι Γιαναγκισάβα στην ιστοσελίδα National-Football-Teams.com
* Atsushi Yanagisawa at the Japan National Football Team
Ο **Γενικός Οικοδομικός Κανονισμός** (Γ.Ο.Κ.) είναι νόμος του ελληνικού κράτους (Νόμος 1577/1985 «Γενικός Οικοδομικός Κανονισμός», ΦΕΚ 210/Α/18-12-1985, όπως τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε με τον Νόμο 2381/2000 «Τροποποίηση των διατάξεων του ν. 1577/1985 "Γενικός Οικοδομικός Κανονισμός" και άλλες πολεοδομικές διατάξεις», ΦΕΚ 140/Α/13-6-2000]), που ρυθμίζει τα σχετικά με την εκτέλεση δομικών έργων. Ο Γενικός Οικοδομικός Κανονισμός μαζί με τον Κτιριοδομικό Κανονισμό είναι η βασική νομοθεσία που διέπει την κατασκευή κτιρίων στην Ελλάδα. Το 2012 αντικαταστάθηκε από τον Νέο Οικοδομικό Κανονισμό (Ν.Ο.Κ.)

Σκοπός
------

Σύμφωνα με το πρώτο άρθρο του ο Γενικός Οικοδομικός Κανονισμός έχει σκοπό τον καθορισμό των όρων, των περιορισμών και των προϋποθέσεων για την σωστή εκτέλεση οποιασδήποτε κατασκευής μέσα ή έξω από τα εγκεκριμένα σχέδια πόλεων ή οικισμών (κατασκευές εντός ή εκτός σχεδίου). Επιδίωξη των προβλεπόμενων μέτρων είναι η προστασία του φυσικού, οικιστικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος και η εξυπηρέτηση του κοινωνικού συμφέροντος.

Πηγές
-----

1. ↑  «Νόμος 1577/1985, ΦΕΚ 210/Α/18-12-1985» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 29 Δεκεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2009.
2. ↑  Νόμος 2381/2000, ΦΕΚ 140/Α/13-6-2000[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  «Νόμος 4067/2012». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2017.
Με τον όρο **Αρχαιοζωικός** εννοείται ο γεωλογικός μεγααιώνας που αναφέρεται στην περίοδο του χρόνου που εκτείνεται (συμβατικά) από το τέλος του Καταρχαιοζωικού έως την έναρξη του Προτεροζωικού, 2.500 mya (εκατομμύρια χρόνια πριν). Η συγκεκριμένη χρονολόγηση δε βασίζεται σε στρωματογραφικά δεδομένα αλλά προσδιορίζεται χρονομετρικά. Το κατώτατο όριο δεν έχει επίσημα αναγνωριστεί από τη Διεθνή Επιτροπή Στρωματογραφίας, αλλά τίθεται συχνά στα 3.800 mya, στο τέλος δηλαδή του Καταρχαιοζωικού μεγααιώνα. 

Καλλιτεχνική αναπαράσταση ενός τοπίου στη Γη κατά τη διάρκεια του Αρχαιοζωικού μεγααιώνα. Αξιοσημείωτη είναι και η φαινομενικά τεράστια Σελήνη, καθώς στις αρχές του μεγααιώνα ήταν 50.000 χιλιόμετρα κοντά στη Γη (μάλιστα αρχικά, μετά τον σχηματισμό της, ήταν μόλις 25.000 χιλιόμετρα κοντά στη Γη), έναντι 384.400 χιλιομέτρων σήμερα.
Αν και πολύ λίγα πετρώματα είναι γνωστά ως αρχαιότερα (γεγονός που θα βοηθούσε στην εκτίμηση της σχετικής ηλικίας) γενικώς οι αρχαιότεροι σχηματισμοί πετρωμάτων στην επιφάνεια της Γης ανήκουν σε αυτή την περίοδο γεωλογικού χρόνου ή είναι ελαφρώς προγενέστερα. Πετρώματα του Αρχαιοζωικού γνωρίζουμε στη Γροιλανδία, τον Καναδά, τη ΒΔ Αυστραλία και τη Ν Αφρική. 

Η ατμόσφαιρα της Γης στον Αρχαιοζωικό προφανώς δεν διέθετε ελεύθερο οξυγόνο. Η θερμοκρασία πιθανώς προσέγγιζε τα σημερινά επίπεδα, αν και οι αστρονόμοι εκτιμούν πως η ηλιακή ακτινοβολία ήταν μειωμένη κατά το 1/3 από τη σημερινή. Βάσει της συγκεκριμένης εκτίμησης, φαίνεται πως οι εκπομπές αερίων που σήμερα σχετίζονται με το φαινόμενο του θερμοκηπίου ήταν οι μεγαλύτερες στην ιστορία της Γης.

Ζωή
---

Χαρακτηριστικά της ζωής του Αρχαιοζωικού, είναι τα υπολείμματα κυανοβακτηρίων (Στρωματολίτες) και λίγα πιθανά βακτηριακά απολιθώματα από κοιτάσματα καπνία -είδους χαλαζία. Επιπλέον των Βακτηρίων (γνωστά και ως Ευβακτήρια (Eubacteria)), έχουν πιστοποιηθεί και μικροαπολιθώματα **Αρχαίων**.

Αν και παρούσα η ζωή στον Αρχαιοζωικό ήταν πιθανώς περιορισμένη σε εκείνους τους απλούς απύρηνους μονοκύτταρους οργανισμούς που αποκαλούνται Προκαρυωτικά, (γνωστά και ως Μονήρη). Ωστόσο, δεν υφίσταται στο απολιθωματικό αρχείο μαρτυρία για μικροοργανισμούς όπως οι Ιοί.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* GeoWhen Database

  


|  |  |
| --- | --- |
| Προκάμβριο |  |
| Καταρχαιοζωικός | Αρχαιοζωικός | Προτεροζωικός | Φανεροζωικός |


| Αρχαιοζωικός |
| --- |
| Ηωαρχαιοζωικός | Παλαιοαρχαιοζωικός | Μεσοαρχαιοζωικός | Νεοαρχαιοζωικός |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85054088
* GND: 4278975-8
* BNF: cb12114352v (data)
* NDL: 00575650
* NKC: ph117248

 |

 |
Ο **Απόστολος Αθανασιάδης** ήταν Έλληνας πολιτικός αλλά και αγωνιστής κατά την επανάσταση του 1821.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στα Λαγκάδια της Γορτυνίας.

Συμμετείχε σε πολλές μάχεςν κατά την επανάσταση του 1821 και μετά το τέλος της οποίας σπούδασε νομικά και ακολούθησε τον δικαστικό κλάδο. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Γορτυνίας στις εκλογές του 1881 και επανεξελέγη σε αυτές του 1885.

Το 1866, με δωρεά του Δημητρίου Δημητρακόπουλου ύψους 10.000 δραχμών κτίστηκε το Γυμνάσιο Λαγκαδίων, μετά και τις ενέργειες του Απόστολου Αθανασιάδη. Το όνομα του Απόστολου Αθανασιάδη είναι χαραγμένο δεύτερο στον πίνακα των ευεργετών του Γυμνασίου.  

 Η πλάκα των ευεργετών στο Γυμνάσιο Λαγκαδίων
Διετέλεσε υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση Κουμουνδούρου (1880). Το 1881 ο Αθανασιάδης διετέλεσε Πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Απεβίωσε στην Αθήνα.

Πηγές
-----

1. ↑  Βουλή των Ελλήνων, Μητρώον Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών. 1822-1935, Αθήνα 1986, σελ. 88 - 89(pdf)
2. ↑  Παναγιώτης Πεφάνης, Τα Σχολεία των Λαγκαδίων (Αθήνα, 1958)
Κατά την αρχαιότητα ο όρος **Αττικόν** ήταν περισσότερο σε χρήση ως αρχιτεκτονικός όρος.

Συγκεκριμένα *αττικόν* ονομάζονταν το ανώτερο τμήμα ενός οικοδομήματος που ήταν πάνω από το γείσο της στέγης το οποίο χρησίμευε περισσότερο ως περίφραξη αυτής. Είναι ακριβώς αυτό που σήμερα λέγεται *στηθαίο*. Το *αττικόν* έφερε πολλές διακοσμήσεις καθώς και αγάλματα, κυρίως στη πρόσοψη, που έδειχνε έτσι να επιστέφει του οικοδομήματος. Το αττικόν φρουρίων και τειχών ήταν οι επάλξεις.

Στη ρωμαϊκή περίοδο εμφανίζεται ως είδος υπέργεισου κιγκλιδώματος. Μεγαλοπρεπέστερα όμως "αττικά" με πολυτελή διακόσμηση με γλυπτές παραστάσεις απαντώνται ιδιαίτερα στα ρωμαϊκά κτίρια και αργότερα σε νεότερη έξαρση σε όλα τα νεοκλασικά κτίρια.

Το *αττικόν* συνεχίζει να υφίσταται και σήμερα είτε ως στηθαίο, είτε ως κιγκλίδωμα σε όλες σχεδόν τις πολυώροφες οικοδομές ανά τον κόσμο.
Ο όρος **απόσταση** στη ναυτική πυροβολική σημαίνει το διάστημα μεταξύ του «βάλλοντος πλοίου» και του «στόχου». Τό διάστημα αυτό μετριέται επί ευθείας γραμμής, με οπτικό διαστημόμετρο (παλαιότερα), επί χάρτου προκειμένου για την προσβολή στόχων ξηράς, ή συνηθέστερα με τη χρήση συσκευής ραντάρ ή αποστασιομέτρου laser.

Η μετρούμενη αυτή απόσταση πλησιάζει προς τη «γεωμετρική», δηλαδή την πραγματική τόσο περισσότερο όσο και τα σφάλματα παρατηρήσεως του διαστημομέτρου ή το σφάλμα «συνδιαμέτρησης» του ραντάρ είναι ακριβέστερα γνωστά ώστε να επιφέρονται οι ανάλογες διορθώσεις.

Η γεωμετρική όμως απόσταση πρέπει και αυτή να υποστεί μια σειρά διορθώσεων πριν τεθεί στο τηλεσκόπιο του κατευθυντήρα (ή του πυροβόλου). Οι διορθώσεις αυτές είναι: α) Βλητικές (οφειλόμενες στη μεταβολή αρχικής ταχύτητας λόγω μεταβολής θερμοκρασίας γόμωσης, βαρομετρικής πίεσης, βλητικού συντελεστή, και φθοράς πυροσωλήνος πυροβόλου, αυξανόμενου εκ του αριθμού των βολών). β) Εξωτερικές (οφειλόμενες σε εξωτερικά αίτια, όπως άνεμος) και γ) Πλεύσης (οφειλόμενες στη πορεία, ταχύτητα και τις κινήσεις τόσο του βάλλοντος πλοίου όσο και εκείνων του στόχου - πλοίου).

Όλες οι παραπάνω διορθώσεις υπολογίζονται ταχύτατα με τη βοήθεια μηχανικών υπολογιστήρων μεγάλης ακρίβειας, τα δε επιμέρους αποτελέσματα προστίθενται αλγεβρικά παρά των μηχανισμών αυτών παρέχοντας σε κάθε στιγμή την απόσταση που πρέπει να τεθεί στα κλεισιοσκόπια προκειμένου να βληθεί ο στόχος. Η τελική (διορθωμένη) αυτή απόσταση ονομάζεται «**απόσταση πυροβόλου**».

Είναι προφανές ότι χωρίς μηχανικούς υπολογιστήρες θα ήταν αδύνατο οι παραπάνω υπολογισμοί να προλαμβάνουν τις συνεχείς μεταβολές των στοιχείων, που αποτελεί το κύριο χαρακτηριστικό και τη μεγαλύτερη δυσκολία στη ναυτική πυροβολική όταν ο «βάλλων» και ο «βαλλόμενος» (πλοία) μεταβάλουν τις θέσεις τους.

Σήμερα με τη σύγχρονη εξέλιξη τα ναυτικά οπλικά συστήματα στηρίζονται περισσότερο στον ηλεκτρονικό πόλεμο, όπως π.χ. τα αυτόματα ιταλικά πυροβόλα «ότο-μελάρα» που αρχίζουν αυτόματη βολή μετά τον «εγκλωβισμό» του στόχου και παύουν αυτόματα τη βολή όταν απεγκλωβιστεί ή χαθεί αυτός, έτσι ώστε θεωρητικά ούτε ένα βλήμα να μη πάει χαμένο.

Σημείωση: Στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο έχει υπολογισθεί ότι μόνο το 5% των βολών που εκτελέστηκαν έπληξαν στόχους (ήταν επιτυχείς).
Το **Γενικό Επιτελείο Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων** (τουρκικά: *Türk Silahlı Kuvvetleri Genelkurmay Başkanlığı*) προΐσταται των Ενόπλων Δυνάμεων της Δημοκρατίας της Τουρκίας, η οποία περιλαμβάνει το Στρατό Ξηράς, το Πολεμικό Ναυτικό, την Πολεμική Αεροπορία και τις Ειδικές Δυνάμεις. Οι Γενικές Διοικήσεις της Χωροφυλακής και της Ακτοφυλακής, που λειτουργούν ως τμήματα των εσωτερικών δυνάμεων ασφαλείας σε καιρό ειρήνης, υπάγονται στις Διοικήσεις του Στρατού Ξηράς και του Πολεμικού Ναυτικού, αντίστοιχα, σε καιρό πολέμου, ενώ και οι δύο διεξάγουν επιχειρήσεις επιβολής του νόμου και στρατιωτικές λειτουργίες.

Η διοίκηση των Ενόπλων Δυνάμεων, ο καθορισμός των πολιτικών και των προγραμμάτων που σχετίζονται με την προετοιμασία του προσωπικού για τη μάχη, οι πληροφορίες, η λειτουργία, η οργάνωση, η κατάρτιση και η παροχή υπηρεσιών εφοδιασμού είναι οι αρμοδιότητες του Γενικού Επιτελείου. Επίσης, το Γενικό Επιτελείο συντονίζει τις στρατιωτικές σχέσεις των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων με τους ομολόγους των κρατών-μελών του ΝΑΤΟ και άλλων φίλιων δυνάμεων.

Ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου είναι ο διοικητής των Ενόπλων Δυνάμεων. Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Τουρκίας, ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου δίνει αναφορά στον Πρωθυπουργό εν καιρώ ειρήνης και υπηρετεί ως Διοικητής των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων. Σε περιόδους πολέμου, ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου αναλαμβάνει την Αρχιστρατηγία για λογαριασμό της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης, η οποία εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Η Άγκυρα μεταφέρει στρατεύματα από την Κύπρο στη ΝΑ Τουρκία Αρχειοθετήθηκε 2016-04-12 στο Wayback Machine. skai.gr
2. ↑  1324 sayılı Genelkurmay Başkanının Görev ve Yetkilerine Ait Kanun. T.C. Resmî Gazete, 13572, 7 Ağustos 1970
3. ↑  «Türkiye Cumhuriyeti Anayasası. T.C. Resmî Gazete, 17863 Mükerrer, 9 Kasım 1982» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 14 Οκτωβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα General Staff of the Republic of Turkey  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Οι κύκλοι απόκλισης των αστέρων υπό κατάλληλες συνθήκες **δ** και **φ** τέμνουν τον μαθηματικό ορίζοντα σε δύο σημεία **Α** και **Δ**, δηλαδή δύο φορές το 24ωρο όταν διέρχονται, κατά την φαινομενική τους κίνηση τον μαθηματικό ορίζοντα.

Στο σημείο **Α** απ΄ όπου και αρχίζουν αυτοί να είναι ορατοί, (άρα **Ηλ=0°**), λέμε ότι **ανατέλουν** και στο σημείο **Δ**, (επίσης **Ηλ=0°**), λέμε ότι **δύουν**.
Τα δε σημεία αυτά ονομάζουμε **ανατολή** και **δύση** των αστέρων. Από τον σημείο της ανατολής μέχρι το σημείο της δύσης οι αστέρες διαγράφουν το λεγόμενο **ημερινό τόξο** ή *ημερήσιο τόξο* του κύκλου απόκλισής των. Και αντίθετα από της δύσης μέχρι της ανατολής τους το **νυκτερινό τόξο**. Η μέγιστη τιμή ύψους του ημερινού τόξου είναι η άνω μεσημβρινή διάβαση του αστέρος ή η μεσημβρία για τον Ήλιο και αντίθετα η κάτω μεσημβρινή διάβαση του αστέρα ή το μεσονύκτιο για τον Ήλιο.

Τα σημεία ανατολής και δύσης των ουρανίων σωμάτων δεν παραμένουν σταθερά, αλλά μεταβάλλονται καθώς μεταβάλλονται τα στοιχεία **δ** και **φ** ή και ενός εξ αυτών. Υπό ορισμένες συνθήκες των στοιχείων αυτών είναι δυνατόν αστέρες να μη τέμνουν καθόλου τον μαθηματικό ορίζοντα και να παραμένουν συνεχώς είτε πάνω (αειφανείς), είτε κάτω από τον ορίζοντα (αφανείς).

Ειδικότερα οι ώρες ανατολής και δύσης του Ηλίου και της Σελήνης φέρονται καταχωρημένες στις αστρονομικές εφημερίδες.
|  |
| --- |
| **Αυτοκινητόδρομος των Νεαρών Ηρώων** |
|  |
| Πορεία του Αυτοκινητόδρομου των Νεαρών Ηρώων |
| **Χαρακτηριστικά** |
| **Μήκος**: 46,3 χλμ |
| **Κατεύθυνση:** Βορράς-Νότος |
| **Αρχή:** Οδός Κουάνγκμποκ, Μανγκγιονγκντέ-γκούγιοκ, Πιονγιάνγκ |
|
| **Τέλος:** Γέφυρα της Νεολαίας, Χάνγκου-γκούγιοκ, Νάμπο, Επαρχία Νότιου Πιονγκάν |
| **Τοποθεσία** |
| **Χώρες:** Βόρεια Κορέα |

Ο **Αυτοκινητόδρομος των Νεαρών Ηρώων** (κορεατικά χάνγκουλ: 청년영웅도로, χάντσα: 青年英雄道路), επίσης γνωστός ως Αυτοκινητόδρομος Πιονγιάνγκ-Νάμπο, είναι αυτοκινητόδρομος 46,3 χιλιομέτρων στη Βόρεια Κορέα που συνδέει την Πιονγιάνγκ, την πρωτεύουσα της χώρας, και το Νάμπο, μια πόλη στην ακτή του Κόλπου της Κορέας στην Επαρχία Νότιου Πιονγκάν. Η κατασκευή ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 1998 και ο αυτοκινητόδρομος άνοιξε τον Οκτώβριο του 2000. Κατατάσσεται ως δρόμος επιπέδου 1.

Σύμφωνα με το Κορεατικό Κεντρικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο αυτοκινητόδρομος ονομάζεται έτσι από τη νεολαία που έχτισε τον δρόμο. Το έργο περιλάμβανε τη μεταφορά 14 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων γης, ενώ επίσης περιελάμβανε πάνω από 80 αρδευτικές δομές, 50 γέφυρες, και πάνω από 3 εκατομμύρια κυβικά μέτρα ασφάλτου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Melvin, Curtis (25 Ιουνίου 2009). «North Korea Uncovered - (Google Earth) - KMZ file». North Korean Economy Watch.
2. ↑  «Pyongyang-Nampo Motorway Completed». Korean Central News Agency. 13 Οκτωβρίου 2000. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Φεβρουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουνίου 2013.
Οι **Ανατολικές ρομανικές γλώσσες**, γνωστές επίσης και ως **βλάχικες γλώσσες**, είναι κλάδος των ρομανικών γλωσσών που αναπτύχθηκε στη Νοτιοανατολική Ευρώπη από την τοπική ανατολική ποικιλία της Λαϊκής Λατινικής.

Θεωρείται γενικά ότι κάπου ανάμεσα στο 800 και το 1200 η λαϊκή λατινική που μιλιόταν στις βαλκανικές επαρχίες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που συνήθως αποκαλείται Πρωτορουμανική από τους μελετητές, διασπάστηκε σε τέσσερις ξεχωριστές γλώσσες: τη Δακορουμανική γλώσσα (η σημερινή Ρουμανική), τη Αρουμανική (ή Βλάχικη), τη Μεγλενορουμανική και την Ιστρορουμανική. Επιπλέον, στη Σοβιετική Ένωση υιοθετήθηκε επίσημα η Μολδαβική γλώσσα για να διακρίνονται το ρουμανικό και το μολδαβικό έθνος.

Οι γλώσσες που αποτελούν αυτήν την ομάδα έχουν κάποια χαρακτηριστικά που τις διαφοροποιούν από τις άλλες ρομανικές γλώσσες, με αξιοσημείωτα τα γραμματικά χαρακτηριστικά που μοιράζονται οι γλώσσες που ανήκουν στο βαλκανικό γλωσσικό δεσμό όπως επίσης και κάποιες σημασιολογικές ιδιαιτερότητες όπως οι λέξεις *lume* ("κόσμος") που παράγεται από τη λατινική *lumen* ("φως"), *inimă* ("καρδιά") που παράγεται από τη λατινική *anima* ("ψυχή"), κλπ.

Περιλαμβάνουν επίσης παλαιοβαλκανικό υπόστρωμα μερικών εκατοντάδων λέξεων που το μοιράζονται με την Αλβανική (που θεωρείται δακικής προέλευσης) και 70 πρώιμα σλαβικά δάνεια, αλλά τα δάνεια από την ουγγρική γλώσσα εντοπίζονται μόνο στη Ρουμάνικη και την Ιστρορουμάνικη.
Ο **Γεώργιος Καρότσης** (30 Μαΐου 1901  - Μάιος 1997), του Κωνσταντίνου, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1901 και ακολούθησε νομικές σπουδές στην Αθήνα. Το 1925 άρχισε να εργάζεται ως δικηγόρος και έγινε δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω.

Το 1955 έγινε δεύτερος αντιπρόεδρος της Βουλής και από το 1956 ως το 1961 ήταν Γενικός Γραμματέας της. Τον Οκτώβριο του 1961 παραιτήθηκε από γραμματέας της Βουλής, προκειμένου να πολιτευτεί.

Εξελέγη βουλευτής Κοζάνης το 1951 και το 1952 με τον Ελληνικό Συναγερμό και ξανά με το κόμμα της ΕΡΕ το 1962, σε επαναληπτική εκλογή, στη θέση του Σταύρου Αθανασιάδη.

Απεβίωσε σε ηλικία 96 ετών. Κηδεύτηκε στις 10 Μαΐου 1997 στον Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Νικολάου στην Κοζάνη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 450, αρ. 69).(pdf)
2. 1 2  Ελληνικόν who's who, Εκδοτικός Οργανισμός Ελληνικών who's who 1965, σελ. 237.
3. ↑  Η Καθημερινή, φύλλο 10ης Μαΐου 1997, Κοινωνικά, σελ. 14.
Αυτό το λήμμα αφορά τη γεωγραφική κατεύθυνση.  Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ανατολή (αποσαφήνιση).
Η Ανατολή (A) / (East) (Ε) σε σχέση με τις άλλες κατευθύνσεις.
Η **Ανατολή** (ή **Απηλιώτης**) είναι γεωγραφική κατεύθυνση. Αποτελεί ένα από τα τέσσερα κύρια σημεία ορίζοντος και κατ΄ επέκταση σημεία της πυξίδας. Είναι το αντίθετο της Δύσης, κατά σημείο και κατεύθυνση και βρίσκεται σε ορθή γωνία με τον βορρά και τον νότο, (αζιμούθιο 90° από Β. ή Ν.). Συμβολίζεται διεθνώς με το λατινικό κεφαλαίο γράμμα **Ε** (εκ του East), και στην ελληνική με το επίσης κεφαλαίο γράμμα **Α** (εκ του Ανατολή).

Ειδικότερα ο άνεμος που πνέει από τη διεύθυνση αυτή (και όχι προς τη διεύθυνση αυτή) ονομάζεται **Απηλιώτης** ή **Ανατολικός (άνεμος)**.

Κατά κανόνα, σε όλους τους χάρτες, εκτός των αστρονομικών και των πολικών, η Ανατολή καταφαίνεται στο δεξιό τμήμα από το μέσον αυτών.

Το ακριβές σημείο της Ανατολής είναι δυνατόν να εξακριβωθεί με τη χάραξη της μεσημβρινής γραμμής (μεσημβρινή διάβαση), η οποία και είναι η κατεύθυνση Βορρά - Νότου αν ληφθεί επ΄ αυτής και στο μέσον κάθετη γραμμή, αζιμούθιο 90°, ή με την παρατήρηση της ανατολής του Ηλίου κατά το χρόνο των ισημεριών, δηλαδή στις 21 Μαρτίου και 23 Σεπτεμβρίου κατ΄ έτος.  
Κατ΄ επέκταση ονομάζεται *ανατολή* και όλο το τμήμα (τόξο) του ορίζοντα από το οποίο παρατηρούνται να ανατέλουν οι αστέρες, ο Ήλιος και η Σελήνη, συνεπεία της φαινομένης περιστροφής της ουράνιας σφαίρας που και αυτή οφείλεται ως γνωστόν στη πραγματική περιστροφή της Γης περί τον άξονά της.

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **ανατολή**  |
Ο **Γιάννης Σισμανίδης** είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1956 μέχρι τα πρώτα χρόνια της Α' Εθνικής κατηγορίας.

Καριέρα
-------

Ο Σισμανίδης ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στον Άρη Κιλκίς και μεταγράφηκε στον Άρη Θεσσαλονίκης το καλοκαίρι του 1956. Πέτυχε το πρώτο του τέρμα με τους "κίτρινους" στις 2 Δεκεμβρίου 1956, στη νίκη του Άρη επί του Ηρακλή με 2-0. Ενάμισι μήνα αργότερα, πέτυχε τα δύο γκολ των Θεσσαλονικέων που τους έδωσαν την εκτός έδρας νίκη κατά του Παναθηναϊκού, ενώ για το πρωτάθλημα Ελλάδος σκόραρε τέσσερις ακόμη φορές, βοηθώντας τον Άρη να κατακτήσει την έβδομη θέση.

Την επόμενη σεζόν, ο Σισμανίδης έπαιξε σε πέντε από τους έντεκα αγώνες της ομάδας του για το τοπικό πρωτάθλημα, σκοράροντας δύο φορές στη νίκη του Άρη επί του Μακεδονικού με 6-1 στις 24 Νοεμβρίου 1957.

Το 1958-59, ο Άρης κατέκτησε το τελευταίο πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης που διεξήχθη πριν την σύσταση της Α' εθνικής κατηγορίας, με τον Σισμανίδη να παίζει μόλις τρεις αγώνες, σημειώνοντας μόνο ένα τέρμα, στο πρώτο ματς της χρονιάς κατά του Μακεδονικού.

Στην πρώτη χρονιά της εθνικής κατηγορίας, αγωνίστηκε σε περισσότερους από τους μισούς αγώνες του Άρη για το πρωτάθλημα, πετυχαίνοντας τρία τέρματα. Την επόμενη χρονιά, αγωνίστηκε σε πέντε αγώνες του Άρη και σύντομα αποτέλεσε παρελθόν για τον σύλλογο.

Στατιστικά με τον Άρη
---------------------

| Διοργάνωση | Αγώνες | Γκολ |
| --- | --- | --- |
| Πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης | 11 | 4 |
| Πρωτάθλημα Ελλάδας / Α' Εθνική | 38 | 7 |
| Κύπελλο Ελλάδας | 3 | 3 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εφημερίδα Ελευθερία, 29/1/1957, σελ.4, efimeris.nlg.gr
2. ↑  Greece - Final Tables 1906-1959
3. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 26/11/1957, σελ.4, efimeris.nlg.gr
4. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 16/2/1960, σελ. 7, efimeris.nlg.gr
5. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 17/5/1960, σελ. 7, efimeris.nlg.gr

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ... Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, ISBN 978-960-93-5927-6
* Σισμανίδης Γιάννης | aris.re
Ο **Γιάννης Πιλάβης** είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, που διακρίθηκε στη θέση του κεντρικού αμυντικού (στόπερ), γεννημένος στις 29 Μαρτίου του 1948, στο Συνοικισμό ή Φοίνικα Σαλαμίνας. Ξεκίνησε τον αθλητισμό το 1963 από το εφηβικό τμήμα του τοπικού ποδοσφαιρικού συλλόγου Αμπελακιακός, ο οποίος μετείχε στα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς και το καλοκαίρι του 1966 μετεγγράφηκε στον Αίαντα Σαλαμίνας, τη σπουδαιότερη ομάδα του νησιού, η οποία αγωνίζονταν στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής.

Καριέρα
-------

Συνέχισε στην ομάδα αυτή για επτά συνεχόμενες περιόδους, αναδεικνυόμενος σε έναν από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές που ανέδειξε το ποδόσφαιρο της Σαλαμίνας και το καλοκαίρι του 1973 πήρε μετεγγραφή για το Αιγάλεω, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του στην Α΄Εθνική. Αγωνίσθηκε για τα επόμενα 8 χρόνια εκεί, **ξεπερνώντας τις 100 συμμετοχές στη μεγάλη κατηγορία**, ενώ πολλαπλάσιες συμπλήρωσε στη Β΄ κατηγορία. Το καλοκαίρι του 1981 επέστρεψε στον Αίαντα, με τον οποίο έπαιξε στη Γ΄Εθνική, αλλά και στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα. Τερμάτισε την αγωνιστική του σταδιοδρομία, το 1987-88, αναλαμβάνοντας προς τα τέλη της περιόδου, προπονητής της ομάδας. Επίσης, διετέλεσε παίκτης του Προμηθέα Σαλαμίνας έχοντας προπονητή το Βασίλη Κουλουριώτη και την επόμενη χρονιά ανέλαβε ο ίδιος την ομάδα, ανεβάζοντάς την από τη Γ΄ στη Β΄ κατηγορία Πειραιά.

Τίτλοι
------

To 1977 ήταν **πρωταθλητής Β΄ Εθνικής** (στο Νότο) με το Αιγάλεω και το 1984 **πρωταθλητής Δ΄Εθνικής** με τον Αίαντα.

Οικογένεια
----------

Ο πατέρας του Γιάννη Πιλάβη, Παράσχος Πιλάβης (1921 - 1986), ήταν κι αυτός γνωστός ποδοσφαιριστής στον Αίαντα Σαλαμίνας και αγωνίζονταν στη θέση του κεντρικού επιθετικού. Επίσης, έπαιξε στον Ατρόμητο Πειραιώς. Ο Γιάννης Πιλάβης είναι νυμφευμένος και έχει αποκτήσει δύο παιδιά, έναν γιο και μία κόρη. Ο γιος του Παράσχος Πιλάβης έπαιξε επίσης ποδόσφαιρο στον Αίαντα. Ο Γιάννης Πιλάβης κατοικεί μόνιμα στη γενέτειρά του και είναι συνταξιούχος του Λιμενικού Σώματος.

Στατιστικά στοιχεία
-------------------

Οι ποδοσφαιρικοί σύλλογοι που αγωνίστηκε ο Γιάννης Πιλάβης στην 25χρονη καριέρα του είναι:

* Από το 1963 έως και το 1965/66 (3 έτη): Αμπελακιακός Σαλαμίνας (Ε.Π.Σ. Πειραιώς)
* 1966/67 έως και 1972/73 (7 έτη): Αίας Σαλαμίνας-Β΄ Εθνική
* 1973/74 και 1974/75: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική (53 συμμετοχές)
* 1975/76 και 1976/77: Αιγάλεω Α.Ο.-Β΄ Εθνική (46 συμμετοχές)
* 1977/78 και 1978/79: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική (54 συμμετοχές)
* 1979/80 και 1980/81: Αιγάλεω Α.Ο.-Β΄ Εθνική (52 Συμμετοχές)
* 1981/82 έως και 1987/88 (7 έτη): Αίας Σαλαμίνας-Δ΄Εθνική (6 έτη) και Γ΄ Εθνική(1984/85)

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Η ιστοσελίδα του Αίαντα Σαλαμίνας
* «50 Χρόνια Αιγάλεω»-Νίκος Δημ. Νικολαΐδης (1998)
* Γεώργιος Παγιωτέλης, "Το Έπος της Α΄ Εθνικής", περιοδικό "Οι Παγκόσμιοι" (Έκδοση "Κλεομένης Γεωργαλάς Ε.Π.Ε."), τεύχη ετών 1994-95
* Ηλεκτρονικό αρχείο "ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΗΧΟΥΣ"[*νεκρός σύνδεσμος*]
Η **αυτάρκεια** είναι όρος που περιγράφει οικονομικές πολιτικές που καθιστούν μία οντότητα να επιβιώνει χωρίς εξωτερική βοήθεια και διεθνές εμπόριο, δηλαδή μόνον με την εγχώρια παραγωγή. Η διαφορά της με την κλειστή οικονομία είναι ότι η κλειστή οικονομία δεν έχει καμμία επαφή με τον έξω κόσμο ενώ η αυτάρκης οικονομία έχει μεν περιορισμένες σχέσεις αλλά δύναται να επιβιώσει και δίχως αυτές. Δεν έχει συγκεκριμένη ιδεολογική χροιά καθώς αρκετά καθεστώτα εφήρμοσαν στο παρελθόν τέτοιες πολιτικές, είτε κομμουνιστικά, είτε εθνικιστικά. Δεν είναι απαραιτήτως οικονομική πολιτική μόνον ολοκληρωτικών καθεστώτων. Επίσης μπορεί να εφαρμοσθεί αυτάρκεια σε συγκεκριμένους τομείς ώστε να ωθηθεί η εσωτερική παραγωγή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Glossary of International Economics Αρχειοθετήθηκε 2007-12-12 στο Wayback Machine..
2. ↑  
Van Oudenaren, John (1991). «7: Economics». *Détente in Europe: The Soviet Union and the West Since 1953*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. Durham, North Carolina: Duke University Press. σελ. 255. ISBN 9780822311416. Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2020.
3. ↑  
Hettne, Björn (1993). «The concept of neo-mercantilism». Στο: Magnusson, Lars. *Mercantilist Economics*. Recent Economic Thought. **33**. New York: Springer Science & Business Media (δημοσιεύτηκε 2012). σελ. 237. ISBN 9789401114080. Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2020.
4. ↑  «Archived copy» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 22 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2020.