recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Με την ονομασία **κλίμακα μήκους** (longitude scale) φέρεται σε όλους τους ναυτικούς χάρτες τους λεγόμενους μερκατορικούς η κλίμακα επί της οποίας μετρώνται τα γεωγραφικά μήκη.

Η κλίμακα αυτή ανάγεται στον Ισημερινό που στον μερκατορικό χάρτη παρίσταται ως ευθεία γραμμή και που οι γεωγραφικοί παράλληλοι πολλαπλασιαζόμενοι με την τέμνουσα του πλάτους τους απεικονίζονται ίσες με τον ισημερινό παράλληλες γραμμές ανεξαρτήτως πλάτους.  
 
Κατά συνέπεια την κλίμακα μήκους αποτελεί ο Ισημερινός, ή οι παράλληλοι πλάτους του χάρτη και είναι ισομερής σ΄ όλη την έκταση αυτού, (του χάρτη).

Οι απεικονιζόμενοι μεσημβρινοί που φέρονται ώς κάθετες ευθείες επί των παραλλήλων και του Ισημερινού, φερόμενες με διαφορά μήκους (Δλ) 1° περιλαμβάνουν 60 ισομερείς υποδιαιρέσεις όπου κάθε μία θα έχει γραμμικό μήκος ίσο με τη μονάδα του χάρτη και θα αντιπροσωπεύει Δλ= 1΄ της μοίρας. Στην πραγματικότητα όμως επί της Γης το γραμμικό μήκος Δλ=1΄ δεν είναι σταθερό σ΄ όλα τα πλάτη, αλλά ίσο προς το ισημερινό μίλι (1855 μ.) επί συν.φ. Το γεγονός αυτό είναι η αιτία που απαγορεύει τη χρήση της κλίμακας μήκους για την μέτρηση αποστάσεων, αφού θα πρέπει κάθε φορά την όποια διαφορά μήκους σε αριθμό πρώτων της μοίρας να πολλαπλασιάζουμε με τη σχέση 1855συν.φ.

* Συνεπώς η κλίμακα μήκους χρησιμοποιείται μόνο για υποτύπωση ή λήψη του γεωγραφικού μήκους ενός γεωγραφικού στίγματος  
 και ουδέποτε για μέτρηση αποστάσεων.

Η κλίμακα μήκους στους ναυτικούς χάρτες φέρεται στο άνω και κάτω περιθώρια αυτών καθώς και σε τυχόν ενδιάμεσο παράλληλο που φέρεται διαιρεμένος σε μοίρες και πρώτα μήκους. Σε Λιμενοδείτες πιθανόν να υφίστανται και υποδιαιρέσεις σε δεύτερα της μοίρας.

Δείτε επίσης
------------

* Κλίμακα χάρτη
* Κλίμακα πλάτους

Πηγές
-----

* Χ. Ντούνης - Α. Δημαράκης "Ναυτιλία και ναυτικοί υπολογισμοί" Πειραιάς 1969. σελ.51.
Τουρά του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β', χρυσός σε χαρτόνι, 90.5 x 73.5 εκ. 1298/1881 (Κωνσταντινούπολη, Μουσείο Σακίπ Σαμπάντζι)
Ο **Μεχμέντ Σαμί Εφέντι** (τουρκ. *Mehmed Sami Efendi*, γ. Κωνσταντινούπολη, 1253/1838, θ. Κωνσταντινούπολη, 1330/1912) ήταν επιφανής Οθωμανός καλλιγράφος. Γιος του Χατζ Μαχμούντ Εφέντι, διδάχτηκε τα πρώτα γράμματα στη σχολή Σιμπγιάν Μεκτεμπί (τουρ. Sibyan Mektebi). Το 1269/1854 διορίστηκε ως υπάλληλος στο Τμήμα Οικονομικών και αργότερα εργάστηκε στο αυτοκρατορικό Διβάνι, ως επιστολογράφος, και τελικά στον τομέα των αυτοκρατορικών μεταλίων και παράσημων όπου παρέμεινε μέχρι το 1327/1909. 

Δάσκαλός του στις γραφές σουλούς (τουρκ. *sülüs*) και νεσίχ (τουρκ. *nesih*) ήταν ο Μποσνάκ Οσμάν Εφέντι, ενώ στη γραφή τζελί σουλούς (τουρκ. *celî sülüs*) ο μαθητής του Μουσταφά Ρακίμ, Ρετζάι Εφέντι. Διακρίθηκε επίσης στις γραφές ντιβάνι, τζελί ντιβάνι, ταλίκ και τζελί ταλίκ, όπως και στο σχεδιασμό τουρά, με γνώσεις που απέκτησε από διαφορετικούς δασκάλους. Θεωρείται δεξιοτέχνης κυρίως στις γραφές τζελί (μεγαλύτερου μεγέθους ή τετραγωνισμένες). Γράφοντας σε τζελί σουλούς μιμήθηκε αρχικά το ύφος του Ρακίμ και αργότερα του Ισμαΐλ Ζουχντί. Αντίστοιχα, ακολούθησε την τεχνοτροπία του Μουσταφά Ιζέτ (θ. 1265/1849) στη γραφή τζελί ταλίκ. Σχεδίασε τις τουρά τριών σουλτάνων της οθωμανικής αυτοκρατορίας: του Αμπντούλ Αζίζ (ηγ. 1861-76), του Αμπντούλ Χαμίτ Β' (ηγ. 1876-1909) και του Μεχμέτ Ε' (ηγ. 1909-18). Μόνιμα δυσαρεστημένος ο ίδιος από την ποιότητα των έργων του, παρά τη μεγάλη αναγνώριση που απολάμβανε ως καλλιγράφος, επεδίωκε να εξελίσσει διαρκώς την τέχνη του. Τα έργα του συνήθως γράφονταν με μελάνι από σανδαράχη πάνω σε μαύρο χαρτί, ενώ ιδιαίτερα εντυπωσιακά είναι εκείνα που φιλοτεχνήθηκαν με χρυσό. Μεγάλης κλίμακας καλλιγραφικές συνθέσεις του Σαμί Εφέντι συναντώνται στην Κωνσταντινούπολη, στα τζαμιά Τζιχανγκίρ και Αλτουνιζάντε, ενώ επιγραφές του πάνω σε πέτρα κοσμούν την κρήνη του Γενί Τζαμί. Ως δάσκαλος, ανέδειξε επιφανείς καλλιγράφους όπως οι Ναζίφ Μπέη, Καμίλ Εφέντι, Χασάν Ριζά Εφέντι και Νετζμεντίν Εφέντι. 

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του έμεινε παράλυτος. Πέθανε το καλοκαίρι του 1330/1912 και τάφηκε στο νεκροταφείο του τεμένους Φατίχ στην Κωνσταντινούπολη. Ο Καμίλ Εφέντι, φιλοτέχνησε την καλλιγραφία που κοσμεί μέχρι σήμερα το μνήμα του.

Πηγές
-----

* M. Ugur Derman, *Masterpieces of Ottoman Calligraphy*, κατάλογος έκθεσης Μουσείου Sakıp Sabancı, 2004
Οι περιοχές όπου ομιλείται η διάλεκτος Μπανγκάλι
Η **Μπανγκάλι** είναι εθνοτική διάλεκτος των Βεγγαλικών. Ο δρ. Σουκουμάρ Σεν την κατέταξε ξεχωριστά από άλλες διαλέκτους Η ομάδα περιλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της της ανατολικής υποομάδας των βεγγαλοασσαμέζικων γλωσσών, εκτός από τα Ασσαμέζικα, Ροχίνγκια, Τσάκμα και Ταντσάνγκια αφού οι ομιλητές τους δεν θεωρούνται Βεγγαλέζοι. Η διάλεκτος ή ομάδα γενικά αποκλείει επίσης τις διαλέκτους Σιλέτι και Τσιταγκονιανά (οι οποίες θεωρούνται ανεξάρτητες γλώσσες από κάποιους). Η διάλεκτος στις διαιρέσεις Μύμενσινγκ, Ντάκα, Κομίλλα, Μπαρισάλ και Χούλνα (εκτός από την επαρχία Σατχίρα) στο Μπαγκλαντές και την ινδική πολιτεία της Τρίπουρα. Η περιοχή όπου ομιλείται η διάλεκτος Μπανγκάλι καταλαμβάνει σημαντικό μέρος της Βεγγάλης.

Δείτε επίσης
------------

* Βεγγαλικές διάλεκτοι

Παραπομπές
----------

1. ↑  বাংলা ভাষা ও উপভাষা, সুকুমার সেন, আনন্দ পাবলিশার্স
Η **Κελόουνα** (αγγλικά: Kelowna) είναι πόλη στη λίμνη Οκανάγκαν στην κοιλάδα Οκανάγκαν στο νότιο εσωτερικό της Βρετανικής Κολομβίας στον Καναδά. Λειτουργεί ως έδρα της Περιφέρειας του Κεντρικού Οκανάγκαν. Το όνομα Κελόουνα προέρχεται από μια λέξη της γλώσσας Οκανάγκαν για την «αρκούδα γκρίζλι».

Η Κελόουνα είναι η τρίτη μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή της επαρχίας (μετά το Βανκούβερ και τη Βικτώρια), η έβδομη μεγαλύτερη πόλη της Βρετανικής Κολομβίας συνολικά και η μεγαλύτερη ως προς το εσωτερικό. Είναι η 22η μεγαλύτερη πόλη στον Καναδά. Η κυρίως πόλη περιλαμβάνει 211,82 τετραγωνικά χιλιόμετρα ενώ η μητροπολιτική περιοχή απογραφής 2.904,86 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το 2019, εκτιμήθηκε ότι ο πληθυσμός της Κελόουνα είχε αυξηθεί σε 217.229 στην μητροπολιτική περιοχή και σε 142.146 στην κυρίως πόλη. Μετά από πολλά χρόνια επέκτασης των προαστίων στις γύρω πλαγιές των βουνών, το δημοτικό συμβούλιο υιοθέτησε ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο με σκοπό να αυξήσει την πυκνότητα - ειδικά στον πυρήνα του κέντρου. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την κατασκευή υψηλότερων κτιρίων, συμπεριλαμβανομένου του One Water Street - ενός 36όροφου κτηρίου που θα καταστεί από τα ψηλότερα της Κελόουνα μόλις ολοκληρωθεί εντός του 2021.

Οι κοντινές κοινότητες περιλαμβάνουν την Πόλη της Δυτικής Κελόουνα (η οποία αναφέρεται επίσης ως Γουέστμπανκ και Γουέστσαϊντ) στα δυτικά, απέναντι από τη λίμνη Οκανάγκαν· τη λίμνη Κάντρι και το Βέρνον στα βόρεια· το Πήτσλαντ στα νοτιοδυτικά· και το Σάμμερλαντ και το Πέντικτον στα νότια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Canada 2016 Census*.
2. ↑  «Geographical Names of British Columbia». *Nrcan.gc.ca*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουλίου 2013.
3. ↑  «Population and dwelling counts, for census metropolitan areas and census agglomerations, 2011 and 2006 censuses». *12.statcan.gc.ca*. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2016.
4. 1 2  «Focus on Geography Series, 2016 Census». *Statistics Canada*. Statistics Canada. 23 Απριλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2017.
5. ↑  «Municipal and sub-provincial areas population, 2011 to 2019». BC Stats. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιανουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2020.
6. ↑   Retrieved on December 15th, 2020.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 155489638
* LCCN: n82154036
* ISNI: 0000 0004 0407 2327
* GND: 4517568-8
* NKC: ge420349

 |

 |
Η **Νευροηθική** είναι η τομή των επιστημών της Βιοηθικής με τις Νευροεπιστήμες. Ως αντικείμενο μελέτης έχει τις ηθικές, κοινωνικές και νομικές επιπτώσεις των τεχνολογικών επιτευγμάτων καθώς επίσης και των εφαρμογών τους οι οποίες προκύπτουν από την έρευνα των Νευροεπιστημών.

Το πεδίο της Νευροηθικής υπάρχει μόλις λίγα χρόνια ως αυτούσιο αναγνωρισμένο πεδίο στην παγκόσμια επιστημονική κοινότητα. Για τον λόγο αυτό είναι επισφαλές να οριοθετηθεί επακριβώς μιας και συνεχώς εξελίσσεται, δείχνοντας ότι τα όριά του κινούνται και διευρύνονται παράλληλα με τα όρια της τεχνολογίας. Ωστόσο μια πρώτη απόπειρα χαρτογράφησης την Νευροηθικής έλαβε χώρα στις 13 και 14 Μαΐου του 2002 στο Σαν Φρανσίσκο των ΗΠΑ. Το Πανεπιστήμιο Στάνφορντ υπό την αιγίδα του φιλανθρωπικού οργανισμού Dana Foundation, διοργάνωσε το συνέδριο "Neuroethics: Mapping the field" στο οποίο συμμετείχαν 150 επιστήμονες από τους τομείς των νευροεπιστημών, της βιοηθικής, της νομικής και αρμόδιους για τον σχεδιασμό της κοινωνικής πολιτικής για να συζητήσουν το νέο αυτό πεδίο.

Πρώτος ο William Safire παρουσίασε τον όρο Νευροηθική, για να ορίσει την ηθικοκοινωνική διάσταση των θεμάτων που ανακύπτουν από την ραγδαία εξέλιξη των τεχνολογικών εφαρμογών στις Νευροεπιστήμες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαρτίου 2009. Ανακτήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Neuroethics Imaging Group, Stanford Center for Biomedical Ethics Αρχειοθετήθηκε 2012-12-09 στο Wayback Machine.
* Neuroethics, Επιστημονική έκδοση
Συντεταγμένες: 36°42′17″N 22°24′7″E﻿ / ﻿36.70472°N 22.40194°E﻿ / 36.70472; 22.40194

Η **Κελεφά** είναι κάστρο και χωριό στην Μάνη της Λακωνίας, στην Ελλάδα. Αποτελεί μέρος της δημοτικής ενότητας του Οιτύλου.

Ιστορία
-------

Το κάστρο του Κελεφά βρίσκεται περίπου στο μέσον της διαδρομής μεταξύ του σημερινού χωριού του Κελεφά και του Κόλπου του Οιτύλου.

Το κάστρο του Κελεφά ανεγέρθηκε από τους Οθωμανούς, προκειμένου να ελέγξουν το εσωτερικό της Μάνης, προς το 1670. Δεκαπέντε χρόνια αργότερα και, πιο συγκεκριμένα, το 1685, οι Μανιάτες πολιόρκησαν το κάστρο. Απέστειλαν αντιπροσωπεία στην Βενετία, προκειμένου να πείσουν τον Δόγη να αποστείλει στόλο, ώστε να τους βοηθήσεις στην κατάληψη του κάστρου. Οι Ενετοί βρίσκονταν, εκείνη την περίοδο, σε πόλεμο με τους Οθωμανούς, οπότε και συμφώνησαν στην αποστολή στόλου υπό την ηγεσία του Φραντσέσκο Μοροζίνι. Καθώς κατέφθασε στην περιοχή ο στόλος που έφερε το λάβαρο του Αγίου Μάρκου, η φρουρά των Οθωμανών παραδόθηκε. Έναν χρόνο αργότερα, οι Οθωμανοί επέστρεψαν με ισχυρό στράτευμα και πολιόρκησαν το κάστρο. Καθώς οι Οθωμανοί πέτυχαν ρήγμα στα τείχη του κάστρου οι αμυνόμενοι, κρατώντας το λάβαρο του Αγίου Μάρκου, πραγματοποίησαν έξοδο, αποθώντας τους πολιορκητές. Τριάντα χρόνια αργότερα, οι Οθωμανοί επέστρεψαν και κατέλαβαν το κάστρο. Προς το 1780, ωστόσο, οι Οθωμανοί εκδιώχθηκαν οριστικά από την περιοχή. Μετά το γεγονός αυτό το κάστρο έμεινε ακατοίκητο και σταδιακά ερειπώθηκε.

Σήμερα, το Κελεφά είναι μικρό χωριό.

Προσωπικότητες
--------------

* Δημήτριος Πετρακάκος (1877 - 1949), νομομαθής και πολιτικός.

Ιστορικό πληθυσμού
------------------

| Έτος | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| 1981 | 94 |
| 1991 | 114 |
| 2001 | 59 |
| 2011 | 39 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ελληνικά) *Βάση δεδομένων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής*.
2. ↑  *Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια*, τόμος 12ος, Αθήναι 1966, σελ. 902.

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ευρώπη
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο **Μεχμέντ Σεβκί Εφέντι** (τουρκ. Mehmed Sevki Efendi, γ. Κασταμονού, 1245/1829, θ. Ιστανμπούλ, 1304/1887) ήταν οθωμανός καλλιγράφος του 19ου αιώνα.

Βιογραφία
---------

Γεννημένος στην Κασταμονή, νότια της Μαύρης Θάλασσας, εγκαταστάθηκε στην Ιστανμπούλ σε μικρή ηλικία, όπου έλαβε τα πρώτα μαθήματα καλλιγραφίας από τον θείο του Μεχμέντ Χουλουσί Εφέντι. Διδάχτηκε τις γραφές σουλούς, νεσίχ και ρικά και απέκτησε το δίπλωμά του το 1257/1841. Αντιλαμβανόμενος το ταλέντο του Σεβκί, ο θείος του τον παρακίνησε να συνεχίσει τις σπουδές του στην καλλιγραφία υπό την επίβλεψη ενός ανώτερου δασκάλου, όπως ο Μουσταφά Ιζέτ, ωστόσο ο Σεβκί αρνήθηκε, δείχνοντας την εμπιστοσύνη του στον Χουλουσί Εφέντι. 

Η επιλογή του Σεβκί Εφέντι να μην μαθητεύσει στο πλευρό του Μεχμέντ Ιζέτ λειτούργησε μάλλον ευεργετικά, καθώς κατάφερε να διαμορφώσει ένα προσωπικό καλλιγραφικό ύφος, που αργότερα θα αναφερόταν ως ο «τρόπος του Σεβκί», εμπνεόμενος από το έργο του Χαφίζ Οσμάν και άλλων καινοτόμων καλλιγράφων. Επαινέθηκε από τον Μεχμέντ Σαμί Εφέντι, ο οποίος φέρεται να δήλωσε πως ο Σεβκί «δεν ήταν σε θέση να γράψει ένα γράμμα άσχημα, ακόμα κι αν το ήθελε». Το έργο του, που αναγνωρίζεται για την ιδιαιτερότητά του, περιλαμβάνει 25 αντίγραφα του Κορανίου, πληθώρα συλλογών με προσευχές και συνθέσεις μικρής αλλά και μεγάλης κλίμακας. Εργαζόταν στη Γραμματεία του Υπουργείου Πολέμου, αλλά παράλληλα ασχολήθηκε και με τη διδασκαλία της καλλιγραφίας, ενώ υπήρξε δάσκαλος των γιων του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β'. Επιφανείς μαθητές του ήταν ο Αχμέντ Αρίφ Εφέντι, ο Φεχμί Εφέντι (θ. 1333/1915), ο Μεχμέντ Χουλουσί Εφέντι (θ. 1326/1908) και ο Ζιγιαεντίν Εφέντι. Πέθανε το 1304/1887 και τάφηκε στο κοιμητήριο Μερκέζ Εφέντι, κοντά στον τάφο του θείου και δασκάλου του.

Πηγές
-----

* M. Ugur Derman, *Masterpieces of Ottoman Calligraphy*, κατάλογος έκθεσης Μουσείου Sakıp Sabancı, 2004
Ο **Μπασαράμπ Β΄** ήταν ο βοεβόδας του πριγκιπάτου της Βλαχίας (1442-1443), και ο γιος του πρώην διοικητή της Βλαχίας Νταν Β΄. Ο Μπασαράμπ Β΄ κυβέρνησε κατά μια ταραχώδη περίοδο στην Βλαχία, με την βασιλεία του να εμπίπτει μεταξύ αυτές των, πατέρα και γιου του, Βλαντ Ντράκουλ και Μίρτσεα Β΄. Η βασιλεία του ήταν εξαιρετικά μικρή, καθώς αυτήν την περίοδο μόνο οι ισχυρότεροι μπορούσαν να διατηρήσουν τον έλεγχο την περιοχής για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ανέλαβε ως κυβερνήτης τον Αύγουστο του 1442, κυβερνώντας μόνο μέχρι το φθινόπωρο του 1443, όταν ο Βλαντ Ντράκουλ τον καθαίρεσε.

Κατά αυτήν την περίοδο, η δύναμη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας γινόταν ισχυρότερη χρόνο με τον χρόνο, καθιστώντας την μια διαρκή απειλή για ανεξαρτησία της Βλαχίας. Ο κάθε κυβερνήτης της Βλαχίας δεν είχε να αντιμετωπίσει μόνο τους Οθωμανούς, αλλά και τις εσωτερικές συγκρούσεις του λαού του. Η πολιτική έπρεπε να είναι κινείται μεταξύ της διατήρησης καλών σχέσεων με το Βασίλειο της Ουγγαρίας, που συχνά ήταν απαραίτητο ως ισχυρός σύμμαχος ενάντια στις επιδρομές των Οθωμανών, καθώς και της διατήρησης ημι-φιλικών σχέσεων με τους Οθωμανούς τους ίδιους.

Το 1442, ο ουγγρικός ήρωας Ιωάννης Ουνυάδης νίκησε τους Οθωμανούς στη μάχη, και τοποθέτησε τον Μπασαράμπ Β΄ στην εξουσία, αναγκάζοντας τον Βλαντ Ντράκουλ και την οικογένειά του να φύγουν. Ωστόσο, το επόμενο έτος ο Βλαντ Ντράκουλ ανέκτησε το θρόνο με οθωμανική υποστήριξη, βαισμένη σε μια νέα συνθήκη που είχε τις προϋποθέσεις να προφέρει τον συνηθισμένο ετήσιο φόρο, καθώς και να στέλνει Βλάχικα αγόρια κάθε χρόνο για να είναι εκπαιδεύονται για υπηρεσία στον οθωμανικό στρατό. Για να αποδείξει την αξιοπιστία του, έστειλε στον Σουλτάνο δύο από τους γιους του, τον Βλαντ Τέπες και τον Ράντου Τσέπες, ως ομήρους. Το μεγαλύτερο από τα δύο αγόρια θα αποτελέσει την έμπνευση για το μυθιστόρημα *Δράκουλας*του Μπράμ Στόκερ. Ο Μπασαράμπ Β΄ δεν δολοφονήθηκε από τον Βλαντ Ντράκουλ, όταν ο τελευταίος επανήλθε στον θρόνο, ωστόσο θα θαβόταν ζωντανός κατά τη διάρκεια της δεύτερης βασιλείας του Βλαντ Τέπες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βλάχων Ηγεμόνες Αρχειοθετήθηκε 2008-07-17 στο Wayback Machine. (στα αγγλικά)
* Η Πολιτική Κατάσταση για Βλαχίας τον 15ο Αιώνα (στα αγγλικά)
* Ηγεμόνες της Βλαχίας (στα αγγλικά)
* Χρονοδιάγραμμα Βλάχων Ηγεμόνων Αρχειοθετήθηκε 2008-07-17 στο Wayback Machine. (στα αγγλικά)
* Marek, Miroslav. «Basarab Family». Genealogy.EU.  (στα αγγλικά)[*χρειάζεται καλύτερη πηγή*]
* Βλαχικά Βασίλεια (στα αγγλικά)
* Σύντομη Βασιλεία του Μπασαράμπ Β΄ (στα αγγλικά)

|  |
| --- |
| **Μπασαράμπ Β΄ της Βλαχίας** **Οίκος Ντανεστι****Γεννήθηκε:** πριν το 1442 **Πέθανε:** 1458 |
| Regnal τίτλους |
| Διαδέχτηκε  τονΜίρτσεα Β΄ |  **Βοεβόδας της Βλαχίας**1442-1443 | Τον διαδέχτηκε οΒλαντ Β΄ Ντράκουλ |
Ο **νόμος του Βολφ**  είναι θεωρία που αναπτύχθηκε από τον Γερμανό ανατόμο και χειρουργό Γιούλιους Βολφ (*Julius Wolff*) (1836-1902) τον 19ο αιώνα και δηλώνει ότι το οστό σε έναν υγιή άνθρωπο ή ζώο προσαρμόζεται στα φορτία τα οποία φέρει. Εάν η φόρτιση σε ένα συγκεκριμένο οστό αυξηθεί, το οστό θα αναδιοργανωθεί (*remodelling*) με την πάροδο του χρόνου για να γίνει πιο ισχυρό και να αντισταθεί στη φόρτιση αυτή. Η εσωτερική αρχιτεκτονική του σπογγώδους ιστού υφίσταται προσαρμοστικές αλλαγές, που ακολουθούνται από δευτερογενείς αλλαγές του εξωτερικού φλοιώδους οστού  που ως αποτέλεσμα πιθανώς να γίνεται περισσότερο παχύ. Επίσης ισχύει και το αντίθετο: εάν η φόρτιση σε ένα οστό μειωθεί, το οστό θα αποδυναμωθεί μιας και έτσι θα έχει μικρότερο μεταβολικό κόστος συντήρησης και από τη στιγμή που δεν υπάρχει ερέθισμα για συνεχή αναδιοργάνωση που απαιτείται για τη διατήρηση της οστικής μάζας.

Σχετικοί Νόμοι
--------------

* Σε σχέση με τα μαλακά μόρια - νόμος του Ντέιβις (Davis's Law)
* Βελτίωση του νόμου του Βολφ - Θεώρημα Mechanostat από τον Χάρολντ Φροστ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Stedman's Medical Dictionary
2. ↑  Wolff J. "The Law of Bone Remodeling". Berlin Heidelberg New York: Springer, 1986 (translation of the German 1892 edition)
***Νανά*** είναι ο τίτλος ενός μυθιστορήματος του Γάλλου συγγραφέα Εμίλ Ζολά, δημοσιευμένο το 1880. Το βιβλίο έχει ως θεματολογία την γυναικεία πορνεία, ακόμη και στις υψηλότερες κοινωνικές τάξεις.

Υπόθεση
-------

Η ιστορία ξεκινά το 1868.

Γεννημένη μέσα στη φτώχεια και στη μιζέρια, η Νανά είναι η κόρη της Gervaise και του Coupeau. Η αρχή του μυθιστορήματος βρίσκει την Νανά σε οικονομικές δυσκολίες, μην έχοντας χρήματα για να αναθρέψει το μικρό γιο της Λουί, τον οποίο απέκτησε σε ηλικία μόλις 16 ετών. Αυτό όμως δεν την εμποδίζει από το να διαμένει σε ένα μεγάλο διαμέρισμα, δώρο ενός εραστή της. Η άνοδος της αρχίζει με έναν θεατρικό ρόλο, αυτόν της Ξανθιάς Αφροδίτης σε ένα θέατρο του Παρισιού. Στην πραγματικότητα η Νανά δεν ξέρει ούτε να τραγουδά ούτε κατέχει υποκριτικές ικανότητες, τα κουνήματα της όμως ασκούν ακατανίκητη έλξη στους άντρες, οι οποίοι ονειρεύονται να την κάνουν δική τους.

Ειδικά στην περίπτωση του κόμη Μυφφά, ενός υψηλά ιστάμενου αξιωματικού της αυτοκρατορίας, θρησκόληπτου ανθρώπου, που η Νανά γελοιοποιεί καθόλη τη διάρκεια του μυθιστορήματος. Άλλα θύματα της ακόλαστης γοητείας της είναι ο ανήλικος Ζωρζ Υγκόν, ο Βαντέβρ, καθώς και ο αδερφός του Ζωρζ, ο Φιλίπ.

Σε κάποια στιγμή όμως ερωτεύεται έναν συνάδελφο ηθοποιό και φεύγει να ζήσει μαζί του σε μια φτωχογειτονιά του Παρισιού, εγκαταλείποντας τις παλιές της συνήθειες να κοιμάται με αριστοκράτες με αντάλλαγμα χρήματα. Στην πορεία όμως ο Φοντάν αποδεικνύεται πολύ τσιγκούνης και βίαιος και η Νανά μη μπορώντας να τον αντέξει καταφεύγει στην αγκαλιά της Σατέν, στην οποία είναι τρελά ερωτευμένη.

Το απόγειο της δόξας της Νανάς έρχεται σε έναν ιππικό αγώνα, στον οποίο είναι παρών ακόμη και ο αυτοκράτορας Ναπολέων Γ΄ και ολόκληρο το Παρίσι, όταν το άλογο το οποίο ονομάσανε Νανά βγαίνει πρώτο. Ένα ντελίριο θαυμασμού για την Νανά ξεσπά και όλο το στάδιο φωνάζει το όνομα της. Έκτοτε ζει με μια εξωφρενική σπατάλη, ενώ αλλάζει κάθε μέρα πλέον εραστές και παράλληλα κοιμάται και με τη Σατέν.

Αργότερα όμως εγκαταλείπει τους εραστές της καταχρεωμένους από την αχόρταγη ματαιοδοξία της, και φεύγει για τη Ρωσία.

Κανείς δεν γνωρίζει που έχει πάει, γυρίζει όμως στο Παρίσι ξανά για να δει τον γιο της, από τον οποίο όμως κολλά ευλογιά και πεθαίνει κοντά σε όλους όσους γνώρισε.

Με την αφήγηση της ζωής της Νανάς, ο συγγραφέας περιγράφει όλη την αθλιότητα και την ασχήμια μέσα στην οποία ζει η ηρωίδα. Ακόμα και ο θάνατός της παρουσιάζεται συμβολικά, καθώς την ώρα που πεθαίνει κηρύσσεται ο γαλλογερμανικός πόλεμος, ενώ είναι σαν να πεθαίνει μαζί της και όλη η διεφθαρμένη κοινωνία που προκάλεσε μια ζωή σαν τη δική της.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* BNF: cb121083429 (data)

 |

 |
Ο **Μπολέσλαφ**, πολων. Bolesław oleśnicki (π. 1295 - πριν τις 23 Απριλίου 1321) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Γκλόγκουφ ήταν δούκας του Ζάγκαν, Στσινάβα (1309-12, με τους αδελφούς του), της Ολεσνίτσα, Ναμύσλουφ, Γκνιέζνο, Κάλις (1312-13, με τον αδελφό του), του Γκνιέζνο (1313-14, μόνος του) και της Ολεσνίτσα (από το 1313, μόνος του).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τρίτος γιος του Ερρίκου Γ΄ δούκα του Γκλόγκουφ και της Ματθίλδης των Γουέλφων, κόρης του Αλβέρτου Α΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1309 από κοινού με τους αδελφούς του. Επειδή ήταν ανήλικος, η μητέρα του ανέλαβε επίτροπος ως το 1312, που ενηλικιώθηκε. Αν και ανήλικος, παρέστη με τους αδελφούς του Ερρίκο Δ΄ και Κορράδο Α΄ στις διαπραγματεύσεις του στο Βερολίνο, όπου το 1310 παραιτήθηκαν επίσημα από το Γκντανσκ Πομερανίας υπέρ του Βρανδεμβούργου με αντάλλαγμα χρηματική αποζημίωση, καθώς δεν μπόρεσαν να πληρώσουν την υποθήκη. Οι πρίγκιπες αυτοί του Γκλόγκουφ, είχαν αναγκαστεί να υποθηκεύσουν στον δούκα του Βρανδεμβούργου (από τον Οίκο των Ασκάνια) και τις πόλεις Κρόσνο Οντσάνσκιε και Ζάγκαν, τις ανέκτησαν όμως το 1319.

Πηγές
-----

* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.

1. 1 2  Ανακτήθηκε στις 7  Ιουλίου 2019.
Το **Πανάσιον** ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Φρυγίας. 

Βρισκόταν στη δυτική Φρυγία μεταξύ Κιδυησσού και Σιλάνδου, Αλίας και Άτυος χωρίου. Γύρω από το Πανάσιον απλωνόταν μια μεγάλη και εύφορη πεδιάδα (περίπου 65 τετραγωνικά χιλιόμετρα, η σημερινή Banaz Ovası), στην οποία σήμερα υπάρχει ποικίλη αναδάσωση και μεγάλη αγροτική παραγωγή. Ο ομώνυμος ποταμός που διασχίζει τον κάμπο (Banaz Çayı) ενώνεται πιο κάτω με τον Μαίανδρο. 

Η περιοχή του Πανασίου ήταν γνωστή για τα ζεστά ιαματικά λουτρά. 

Κατά το 1176 (πριν την μάχη στο Μυριοκέφαλο) ο Βυζαντινός αυτοκράτωρ Μανουήλ Κομνηνός απώθησε τους Τούρκους νομάδες που κατοικούσαν στο Λακέριον και Πανάσιον, προσωρινά για να τα ξανακαταλάβουν μετά το Μυριοκέφαλο. Από το 1302 έως και το 1429 ήταν σε ανεξάρτητο τουρκικό πριγκηπάτο του Germiyanoğulları και μετά καταλήφθηκε από τους Οθωμανούς. 

Πρόκειται για την σημερινή Μπανάζ (Banaz) της Τουρκίας.

Πηγές
-----

* The Cities And Bishoprics Of Phyrgia, από τον William M. Ramsay.
Μπασκίρ
Οι **Μπασκίρ** είναι ένα μη σλαβικό έθνος της Ρωσίας. Είναι η *κυρίαρχη εθνότητα* του Μπασκορτοστάν, ενός από τα 86 ομοσπονδιακά υποκείμενα της Ρωσικής Ομοσπονδίας. 

Οι Μπασκίρ μιλούν τη δική τους γλώσσα, η οποία ονομάζεται επίσης Μπασκίρ και ανήκει στις Τουρκικές γλώσσες. Οι περισσότεροι είναι μουσουλμάνοι. Σύμφωνα με την παρρωσική απογραφή του 2002 Αρχειοθετήθηκε 2011-07-19 στο Wayback Machine. ο συνολικός πληθυσμός τους ανέρχεται σε περίπου 1.700.000 μέλη, κάνοντάς τους το τέταρτο μεγαλύτερο έθνος της Ρωσικής Ομοσπονδίας μετά τους ρώσους, τους τατάρους και τους ουκρανούς. Το μεγαλύτερο μέρος τους κατοικεί στο Μπασκορτοστάν (περ. 1.200.000) και σε άλλες περιοχές του Βόλγα και των Ουραλίων.

Ιστορία
-------

Οι πρόγονοι των Μπασκίρ είχαν φινο-ουγγρική καταγωγή, όμως μεταξύ 10ου - 13ου αι. εξισλαμίσθηκαν και εκτουρκίσθηκαν από τη Χρυσή Ορδή. Ήταν οργανωμένοι σε νομαδικές αυτοδιοικούμενες φυλές, ασχολούμενες με την κτηνοτροφία και συχνά αποκομμένες μεταξύ τους. Δεν είχαν συγκροτήσει ενιαίο κρατικό μόρφωμα, αλλά ήταν διαμοιρασμένες σε διάφορα ταταρικά χανάτα του ύστερου μεσαίωνα: του Καζάν, της Σιβηρίας, της Ορδής των Νογκάι.

Τα εδάφη των Μπασκίρ περιήλθαν στους ρώσους μετά την παράδοση του Καζάν στον Ιβάν τον Τρομερό (1554-1555) - τότε οι εκπρόσωποι των βορείων και βορειοδυτικών φυλών παρουσιάσθηκαν στον τσάρο και δήλωσαν εθελοντικά υποταγή στο Βασίλειο της Ρωσίας. Οι φυλές αυτές αποτέλεσαν τη *γέφυρα*, μέσω της οποίας εντάχθηκαν όλοι οι ομόφυλοί τους. Παρ' όλα αυτά η ενσωμάτωσή τους δεν επιτεύχθηκε *αβρόχοις ποσί*, αφού έχουν καταγραφεί τρεις μεγάλες αντιρωσικές εξεγέρσεις (1676, 1707, 1735).

Υπό ρωσικό έλεγχο οι διάφορες φυλές ομογενοποιήθηκαν. Όταν το 1798 ιδρύθηκε η *Συνέλευση των Μουσουλμάνων της Ρωσίας* από την τσαρική κυβέρνηση, οι Μπασκίρ ήταν ένα από τα πρώτα συστατικά έθνη. Το 1865 τα εδάφη τους αναγνωρίσθηκαν από την κεντρική κυβέρνηση ως χωριστή διοικητική ενότητα, με την ίδρυση του *Γκοβερνοράτου της Ουφά*. Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση μετατρέπονται σε *Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία*, υπαγόμενη στη Ρωσική ΣΣΔ. Η ΑΣΣΔ των Μπασκίρ υπήρξε μάλιστα η πρώτη που έλαβε αυτή τη μορφή (1919). Το ίδιο καθεστώς (αυτόνομη Δημοκρατία υπαγόμενη στη Ρωσία) διατήρησε και μετά τη διάσπαση της Σοβιετικής Ένωσης έως και σήμερα.

Πηγές
-----

* Βασική πηγή για τη συγγραφή του άρθρου υπήρξε η αγγλόφωνη wikipedia.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μπασκίρ** |

* Bashinform, ειδησεογραφική ιστοσελίδα των Μπασκίρ

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85012074
* BNF: cb135942166 (data)
* NDL: 00871116
* NKC: ph907199

 |

 |
Η **Κωμωδία καταστάσεων** (αγγλ. *Sitcom* (το οποίο προέρχεται από το *situation comedy*),) ονομάζεται ένα είδος κωμωδίας που επικεντρώνεται σε ένα σταθερό σύνολο χαρακτήρων, το οποίο μεταφέρεται από επεισόδιο σε επεισόδιο. Το εν λόγω είδος θα μπορούσε να συγκριθεί με το κωμικό σκετς και το stand-up comedy. Οι απαρχές του είδους αυτού ξεκίνησαν στο ραδιόφωνο, όμως σήμερα συναντάται κυρίως στην τηλεόραση, ως ένα από τα κυριότερα είδη αφήγησης. Το εν λόγω είδος εμπεριέχει συχνά και το mockumentary (ψευδοντοκιμαντέρ).

Μία sitcom τηλεοπτική σειρά πολλές φορές γυρίζεται μπροστά σε κοινό. Πολλές φορές, τα γέλια του κοινού, μπορούν να αντικατασταθούν με τη χρήση του laugh track. Ο Γουίλιαμ Άσερ, στις ΗΠΑ, λέγεται ότι είναι «ο άνθρωπος που το ανακάλυψε». Μερικά από τα γνωστότερα παραδείγματα του είδους είναι η τηλεοπτική σειρά *Seinfeld*, τα *Φιλαράκια*, Wandavision, το The Big Bang Theory, το Brooklyn Nine-Nine καθώς και το The Office. Ενώ, στο ίδιος είδος ανήκουν και τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων, όπως το *The Simpsons* και το *Family Guy*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Pinwright's Progress». *comedy.co.uk*.
2. ↑  Lewisohn, Mark (2003). «Radio Times Guide to TV Comedy». BBC Worldwide Ltd.
3. ↑  "William Asher - The Man Who Invented the Sitcom", *Palm Springs Life* Dec. 1999
4. ↑  Gerard O'Donovan· Ben Lawrence· Chris Harvey· Andrew Pettie· Neil Midgley· Michael Hogan (10 Νοεμβρίου 2015). «The 10 best TV sitcoms of all time». Telegraph. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2017.
5. ↑  «The Sitcom Reader: America Viewed and Skewed». *Quarterly Review of Film and Video* **25** (4): 346–349. doi:10.1080/10509200601105381. .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Situation Comedy Bibliography (via UC Berkeley) — mostly USA programs.
* Sitcoms Online
* British Comedy Guide

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh2007009497
* GND: 4237806-0
* NKC: ph627306

 |

 |
Ο **Κριστιάν ντ' Οριολά** (*Christian D'Oriola*) ήταν δις ολυμπιονίκης και τετράκις παγκόσμιος πρωταθλητής στην ξιφασκία. Θεωρείται ο μεγαλύτερος Γάλλος ξιφομάχος.

Γεννήθηκε στο Περπινιάν στις 3 Οκτωβρίου του 1928. Η πρώτη του επαφή με τα ξίφη ήταν από πολύ μικρή ηλικία, παίζοντας με τα σπαθιά του πατέρα του. Η πρώτη του παγκόσμια επιτυχία ήρθε το 1947 και ήταν η κατάκτηση του παγκοσμίου πρωταθλήματος. Θα ακολουθήσουν άλλοι 3 παγκόσμιοι τίτλοι (1949, 1953 και 1954).

Η ολυμπιακή σταδιοδρομία του ξεκίνησε το 1948 στο Λονδίνο, με το αργυρό μετάλλιο στο ατομικό φλερέ και το χρυσό στο αντίστοιχο ομαδικό αγώνισμα (με τους Μπουνιόλ, Μπουχάν, Λατάστ, Νετέρ και Μπονέν) νικώντας την ιταλική ομάδα. Το 1951 η ασθένειά του τον κρατά εκτός αγώνων σχεδόν για μια διετία. Το 1952 με την επιστροφή του θριάμβευσε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ελσίνκι με ένα χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο στο ατομικό φλερέ με 8 νίκες έπειτα από συγκλονιστική αναμέτρηση με τον Ιταλό Μανγκιαρότι και συνετέλεσε για μία ακόμη φορά στη γαλλική νίκη στο ομαδικό.

Η επόμενη Ολυμπιάδα του, στη Μελβούρνη το 1956, θα φέρει ένα ακόμα χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο στο ατομικό φλερέ. Η Γαλλία όμως δεν κέρδισε αυτή τη φορά στο ομαδικό καθώς έχασε από την ιταλική ομάδα. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1960 στη Ρώμη, ο Οριολά αποκλείστηκε από τον τελικό.

Συνολικά, ο Οριολά κατέκτησε συνολικά 6 ολυμπιακά μετάλλια, μεγάλο ρεκόρ για Ολυμπιακούς Αγώνες. Σε ηλικία 42 ετών έγινε πρωταθλητής Γαλλίας στη σπάθη το 1970. Ο πρώτος ξάδερφός του είναι επίσης αθλητής της ξιφασκίας. Ο ντ' Οριολά πέθανε στις 29 Οκτωβρίου του 2007.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Christian-dOriola. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. 13806897t.
3. ↑  *GeneaStar*. doriolac.
4. 1 2  «Fichier des personnes décédées». *Fichier des personnes décédées*. Ανακτήθηκε στις 6  Σεπτεμβρίου 2021.
5. ↑  www.lequipe.fr/Aussi/breves2007/20071030\_150140Dev.html.
6. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb13806897t. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Christian d'Oriola στο Wikimedia Commons
* Τα ολυμπιακά του μετάλλια (Αγγλικά)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 19863769
* ISNI: 0000 0000 0298 1149
* BNF: cb13806897t (data)

 |

 |
Το **Κιζκαλεσί** (*τουρκικά : Kızkalesi*), είναι βυζαντινό κάστρο στην Τουρκία, στον κόλπο της Μερσίνας στην Επαρχία Μερσίνης πάνω σε ένα μικρό, ανώνυμο σήμερα, νησάκι. Το νησάκι από την αρχαιότητα ήταν γνωστό σαν "Γραμβούσσα" και το κάστρο ονομαζόταν από τους Βυζαντινούς "Κάστρο Γραμβούσσας". Απέχει 300 μέτρα από την ακτή, έχει συνολική έκταση 15.000 τετραγωνικά μέτρα και το κάστρο καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος του νησιού. Κοντινότερη πόλη στην ακτή είναι η Κιζκαλεσί που απέχει 23 χιλιόμετρα.

Ιστορία
-------

Σύμφωνα με τον Στράβωνα το νησί χρησιμοποιήθηκε από τους πειρατές στην αρχαία εποχή. Όμως, το κάστρο χτίστηκε πιθανώς από τον Αλέξιο Α΄ Κομνηνό αυτοκράτορα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μετά την Α΄ Σταυροφορία τον 11ο αιώνα. Ξαναχτίστηκε ή επισκευάστηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Λέοντος Α΄ του Αρμενικού βασιλείου της Κιλικίας το 1199. Το οικοδομικό υλικό φαίνεται να είναι πέτρες από αρχαιότερο κτίριο, μάλλον υπήρχε ένα παλαιότερο κτίριο στη θέση του κάστρου. Κατά τον 14ο αιώνα το Βασίλειο της Κιλικίας ήταν στα πρόθυρα της κατάρρευσης και το 1361 ο Πέτρος Α΄ της Κύπρου κατέλαβε το νησί μετά από αίτημα των κατοίκων. Το κάστρο κατελήφθη από τον Ιμπραήμ του Καραμάν το 1448 και από τον Γκεδίκ Αχμέτ πασά για την Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1471.

Περιγραφή
---------

Το συνολικό μήκος του προμαχώνα είναι 192 μέτρα , τα νότια και τα δυτικά τείχη είναι κάθετα μεταξύ τους. Η βόρεια και ανατολική πλευρά του περιβάλλεται από ένα καμπύλο προμαχώνα. Η κύρια πύλη βρίσκεται στη βόρεια πλευρά και υπάρχει μια μικρή πύλη και μια στοά στη δυτική πλευρά. Υπάρχουν 8 προμαχώνες ο καθένας με ένα μοναδικό σχήμα.

Λαϊκή παράδοση
--------------

Σύμφωνα με το μύθο του κάστρου, μια μάντισσα ενημερώνει τον βασιλιά ότι η όμορφη κόρη του, θα δηλητηριαστεί από ένα φίδι, και ο βασιλιάς δεν μπορεί να αλλάξει τη μοίρα. Σοκαρισμένος από τις λέξεις της μάντισσας, ο βασιλιάς προσπαθεί να αλλάξει τη μοίρα με την οικοδόμηση ενός κάστρου σε ένα νησί όπου δεν ζουν φίδια. Όταν το κατασκεύασε, το σημερινό κάστρο, στέλνει την κόρη του για να ζήσει στο κάστρο. Αλλά ένα φίδι κρύβεται σε ένα καλάθι σταφυλιών που αποστέλλονται από την απέναντι ακτή και δηλητηρίασε την πριγκίπισσα. Αυτός ο μύθος δεν είναι μοναδικός για το κάστρο, κι άλλες πόλεις στην Τουρκία μοιράζονται την ίδια ιστορία.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Yumuktepe page by Şahin Özkan
2. ↑  «Castles page». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Αυγούστου 2014. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2014.
3. 1 2  Mersin Valiliği: Mersin Ören Yerleri, ISBN 978-975-585-787-9.
4. ↑  «Kızkalesi mayor's page». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Φεβρουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2014.
Το **Μπεσκαρντάς** (ή Πές-καρτάς και τουρκ. Besgardas) είναι χωριό στην Καππαδοκία της Τουρκίας. Βρίσκεται 56 χλμ. νοτιοανατολικά της Καισάρειας και 41 χλμ. βορειοανατολικά του Βαρασού μέσα στην κοιλάδα του Ζαμάντη. Οι κάτοικοί του το 1924 ήταν Έλληνες τουρκόφωνοι (32 οικογένειες – 154 άτομα) και ασχολούνταν με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Διοικητικά ήταν μουχταρλίκι και υπαγόταν στο μουδουρλίκι της Κίσκας, στο καϊμακαμλίκι του Φέκε, στο μουτεσαριφλίκι του Κοζάν και στο βαλελίκι των Αδάνων ενώ εκκλησιαστικά ανήκε στην μητρόπολη της Καισάρειας.

Πηγές
-----

1. Αρχεία Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών.

2. Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών, «Η ΕΞΟΔΟΣ. Τόμος Β΄. Μαρτυρίες ἀπό τίς ἐπαρχίες τῆς Κεντρικῆς καί Νότιας Μικρασίας», Αθήνα 1982.

3. Λαμπρόπουλου Αναστ. Ευάγγελου, "Καππαδοκία - Φάρασα. Τα τραγούδια και οι χοροί των Φαράσων της Καππαδοκίας, μαζί με διάφορα λαογραφικά στοιχεία.", Μεσσήνη, Α΄ έκδοσις 1995, Δ΄ έκδοσις επαυξημένη 2005.
Κλασική Ιαπωνική εικονογράφηση Κεμονό
Κλασική Ιαπωνική εικονογράφηση Κεμονό
Κλασική Ιαπωνική εικονογράφηση Κεμονό
Κουνιγιόσι Ουταγκάουα, Ζώα που βάφουν υφάσματα
**Κεμονό** (獣 θηρίο) ονομάζεται ένα είδος Ιαπωνικής τέχνης και ύφους στο οποίο οι χαρακτήρες παρουσιάζουν κάποια σαφή χαρακτηριστικά ζώου ενώ φέρονται ανθρώπινα. Χρησιμοποιείται συνήθως σε πίνακες ζωγραφικής, σχέδια, μάνγκα, άνιμε και βιντεοπαιχνίδια. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον όρο Furry (μια υποκουλτούρα που ασχολείται με φανταστικούς ανθρωπόμορφους χαρακτήρες ζώων με ανθρώπινες προσωπικότητες και χαρακτηριστικά, που προήλθε από τις Ηνωμένες Πολιτείες), αν και τα δύο έχουν σημαντικές ομοιότητες και συμπίπτουν στα θέματα.

Αυτοί οι ανθρωπόμορφοι χαρακτήρες του είδους του Κεμονό συνήθως ονομάζονται Jūjin (Ιαπωνικά 獣人 ή じゅうじん "ανθρωπομορφικό"). Τα μοναδικά τους σχέδια διαφέρουν ανάλογα με τον καλλιτέχνη, από ανθρωπόμορφα ζώα σε συνδιασμούς δημοφιλών χαρακτήρων με χαρακτηριστικά ζώου που μπορούν να θεωρηθούν γοητευτικά ή χαριτωμένα, όπως αυτιά ή ουρές. Οι περισσότεροι από τους χαρακτήρες αυτού του είδους παρουσιάζουν μια ανθρώπινη προσωπικότητα, είναι αρκετά περίεργο να τα βλέπει κανείς να συμπεριφέρονται ως το αντίστοιχο είδος ζώου τους. Εμφανίζονται πάντα να συμπεριφέρονται και να ζουν με τον ίδιο τρόπο που ένας κανονικός άνθρωπος θα έκανε στο ίδιο χρονικό τους διάστημα ή κοινωνικό περιβάλλον: μιλούν κανονικά, ζουν σε κανονικά σπίτια, τρώνε κανονικό φαγητό, κτλ. Η διαφορά μεταξύ των Κεμονό και τον φυσιολογικών ανθρώπινων όντων είναι ελάχιστη εώς μηδαμινή.

Δείτε επίσης
------------

* Άνιμε
* Μάνγκα
* Ανθρωπομορφισμός
* Furry fandom
Συντεταγμένες: 36°27′00″N 10°44′00″E﻿ / ﻿36.45000°N 10.73333°E﻿ / 36.45000; 10.73333

Αγορά της Ναμπέλ
Ναμπέλ
Η **Ναμπέλ** είναι παραθαλάσσια πόλη της Τυνησίας. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της χώρας και είναι η πρωτεύουσα του ομώνυμου Κυβερνείου Ναμπέλ. Κατά τη απογραφή του 2004 ο πληθυσμός της αριθμούσε 56387 κατοίκους, καλούμενοι Ναμπουλιανοί. Είναι μία από τις μεγαλύτερες σε πληθυσμό παράλιες πόλεις του ΒΑ. Κόλπου Χαμαμέτ.

Η Ναμπέλ είναι πολύ αρχαία πόλη που φέρεται να ιδρύθηκε από τους Έλληνες από τους οποίους κα έφερε το αρχικό όνομα *Νεάπολη*, παραφθορά του οποίου είναι η σημερινή. Ο Θουκυδίδης την αναφέρει με το όνομα «Βόρεια Αφρική» κάνοντας σχετική μνεία στον Πελοποννησιακό πόλεμο όπου οι κάτοικοι της πόλης αυτής βοήθησαν τους Σπαρτιάτες (413 π.Χ.). Επί ρωμαϊκής περιόδου η πόλη καταστράφηκε και από τότε για αιώνες παρέμεινε στην αφάνεια.  

Από τον 13ο αιώνα αρχίζει να εποικείται και να παρουσιάζει κάποιες εμπορικές συναλλαγές. Από τότε η ιστορία της πόλης είναι συνυφασμένη με την γενικότερη ιστορία της χώρας.

Σήμερα η Ναμπέλ αποτελεί σπουδαίο τουριστικό θέρετρο της χώρας λόγω των μεγάλων σε μήκος παραλίων της που είναι αμμώδεις και τα νερά της περιοχής πεντακάθαρα. Επί τούτου έχει αναπτύξει ιδιαίτερη τουριστική υποδομή με μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες και άλλες εγκαταστάσεις. Παράλληλα οι Ναμπουλιανοί εκτός από τις γεωργικές τους ασχολίες στη παραγωγή εσπεριδοειδών και καλλιέργεια λουλουδιών έχουν καταστεί ιδιαίτεροι και σπουδαίοι τεχνίτες σε είδη λαϊκής τέχνης και ειδικά στη καλαθοπλεκτική, αγγειοπλαστική, χαλκοπλαστική κ.λπ. που δημιουργούν κατά μικρές οικογενειακές βιοτεχνίες. Για την τοπική καραμελοποιία και τα παραγόμενα ζαχαρωτά η Ναμπέλ έχει καταστεί περιώνυμη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. -727574.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **Ναμπέλ**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ναμπέλ** |

* Επίσημη ιστοσελίδα της Ναμπέλ και του Ακρωτηρίου Μπον (στη γαλλική)
* Lexicorient Αρχειοθετήθηκε 2005-11-20 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 159520900
* LCCN: n85309980
* GND: 4287031-8
* NKC: ge359437

 |

 |
Ο **Κριστιάν Μπρυλς** είναι Βέλγος ποδοσφαιριστής γεννημένος στις 30 Σεπτεμβρίου 1989 στο Μαλμεντί. Κατάγεται από γερμανόφωνη βελγική οικογένεια, ωστόσο γνωρίζει, επίσης, να ομιλεί ολλανδικά και γαλλικά. 

Υπό την μορφή δανεικού από την ομάδα της Γάνδης, αγωνίζεται αυτό τον καιρό για λογαριασμό της ΟΖΚ Νις. Αγωνίζεται στην θέση του επιθετικού μέσου.

Βιογραφία
---------

Ο Κριστιάν Μπρυλς ξεκίνησε την καριέρα του από την ΚΑΣ Έουπεν, ομάδα της δεύτερης κατηγορίας Βελγίου. Τον ίδιο καιρό παρακολουθούσε μαθήματα επαγγελματικής κατάρτισης για να εργαστεί μελλοντικά ως ξυλουργός. Το 2008, εντάχθηκε στην ολλανδική ΜΦΦ Μάαστριχτ, η οποία αγωνιζόταν στην δεύτερη κατηγορία Ολλανδίας.

Το 2010, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ΚΦΚ Βέστερλο, ομάδα με την οποία και αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην καριέρα του στην πρώτη κατηγορία Βελγίου. Έπειτα, το 2011, μεταγράφηκε στην Γάνδη, επίσης ομάδα της πρώτης κατηγορίας Βελγίου. Βραβεύτηκε, το 2011, ως ο καλύτερος νεαρός παίκτης του βελγικού πρωταθλήματος.

### ΟΖΚ Νις

Το 2013, εγκατέλειψε εκ νέου την γενέθλιο χώρα του και υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας, ως δανεικός, με την ΟΖΚ Νις, για διάρκεια ενός έτους με οψιόν αγοράς. Αν και ηλικίας, μόλις, 23 ετών, πρόκειται για την 6η συνολικά ομάδα στην καριέρα του.

Ο Μπρυλς δεν άργησε να καταφέρει να προσαρμοστεί στη νέα του ομάδα. Στις 15 Σεπτεμβρίου 2013, αυτός που ήταν γνωστός στους συμπαίκτες του με το παρατσούκλι *Tintin*, διακρίθηκε στα πλαίσια της αναμέτρησης απέναντι στην Λιλ ΟΣΚ, όπου έδωσε δύο ασίστ για τον Ντάριο Τσβίτανιτς. Την αμέσως επόμενη εβδομάδα, για το ντεμπούτο της ΟΖΚ Νις στη νεόχτιστη *Allianz Riviera*, νέα έδρα του συλλόγου, σημείωσε το πρώτο του τέρμα στην Λιγκ 1, με κεφαλιά εμπρός σε κενή εστία, δίνοντας ακόμη μία ασίστ, την τρίτη του συνολικά στο πρωτάθλημα, και πάλι στον Τσβίτανιτς.

Ιδιαιτέρως γνωστός ως παίκτης στην Jupiler League, αν και άγνωστος αλλού, ο Μπρυλς είχε την ευκαιρία να ξεδιπλώσει το ταλέντο του αγωνιζόμενος στα γαλλικά γήπεδα, με κύριο προσόν την ενέργεια και την δημιουργικότητα που βγάζει στον αγωνιστικό χώρο, όπως έχει περιγράψει ο ίδιος τον εαυτό του, αν και ικανός να είναι εκτός ρυθμός σε ορισμένες αναμετρήσεις, όπως συνέβη σε αναμέτρηση, όπου η ομάδα του γνώρισε την ήττα από την ΦΚ Ναντ, στα πλαίσια της 7ης αγωνιστικής του πρωταθλήματος. Αναμέτρηση στη διάρκεια της οποίας, ο Κλοντ Πυέλ τον αντικατέστησε εσπευσμένα. Στις 18 Οκτωβρίου, έλαβε το βραβείο του *"aiglon du mois"*, ως αποτέλεσμα των πολύ καλών του εμφανίσεων για τον μήνα Σεπτέμβριο από τους οπαδούς του συλλόγου.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑

Πηγές
-----

Christian Brüls Profile at Transfermarkt.de Αρχειοθετήθηκε 2009-03-03 στο Wayback Machine. transfermarkt.de, accessed 17 February 2010.

Εξωτερικός Σύνδεσμος
--------------------

* Προφίλ του Κριστιάν Μπρυλς στο footballdatabase.eu.

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |
Ο **Μπεσίμ Μπόκσι** (αλβανικά: Besim Bokshi, σερβικά: Бесим Бокси, Besim Bokši‎, 1930–2014) ήταν αλβανός ποιητής, γλωσσολόγος και φιλόλογος. Διετέλεσε πρόεδρος της Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών του Κοσσυφοπεδίου κατά την περίοδο 2008-2011.

Καριέρα
-------

Ο Μπεσίμ Μπόκσι γεννήθηκε στη Γκιάκοβα του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας. Η οικογένειά του μετακόμισε στην Αλβανία όταν ήταν παιδί και τελείωσε τη στοιχειώδη εκπαίδευση σε ένα σχολείο στο Ντουκάτ, ένα χωριό κοντά στο Βλορέ. Λίγα χρόνια αργότερα σπούδασε στα Τίρανα.

Το 1945 επέστρεψε στη Γκιάκοβα και σπούδασε στο Τμήμα Αλβανολογίας του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου μέχρι το 1959, ακολουθώντας μεταπτυχιακές σπουδές στη γλωσσολογία στο Βελιγράδι. Κατά τη διάρκεια του 1961-63, δίδαξε την αλβανική γλώσσα στο Λύκειο της Γκιάκοβα, όπου διετέλεσε επίσης ως διευθυντής του. Από το 1967 έως το 1973, δίδαξε μορφολογία στην Ανωτάτη Παιδαγωγική Σχολή της Γκιάκοβα, ενώ επίσης ήταν διευθυντής της κατά τη διάρκεια του 1967-71. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, εργάστηκε για το Αλβανικό Ινστιτούτο της Πρίστινα για περίοδο οκτώ μηνών. Από το 1974, διδάσκει το μάθημα "Ιστορική μορφολογία" στο αλβανικό τμήμα της Φιλολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Πρίστινα. Το 1977 ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στη φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Πρίστινα. Ήταν μέλος και πρόεδρος της Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών του Κοσσυφοπεδίου, ενώ στο παρελθόν υπήρξε αντιπρόεδρος της.

Ο Μπόκσι ήταν μέλος της Επιτροπής Συμπερασμάτων κατά τη διάρκεια της γλωσσικής γνωμοδότησης της Πρίστινα το 1968, μια εκδήλωση γλωσσολογίας με θέμα το ορθόγραφικό πρότυπο της αλβανικής γλώσσας. Ήταν επίσης εκπρόσωπος στο Συνέδριο Ορθογραφίας που πραγματοποιήθηκε στα Τίρανα τον Νοέμβριο του 1973 και στο Συνέδριο Νοτιοανατολικών Ευρωπαϊκών Σπουδών που πραγματοποιήθηκε στην Άγκυρα της Τουρκίας το 1978.

Πέθανε στις 16 Αυγούστου 2014.

Έργα
----

### Ποίηση

* Σε Προσδοκία (*Në Pritje*), Πριστίνα, 1966
* Σπασμένες Σκιές (*Hije të këputura*), Πέγια, 1996

### Γλωσσολογία

* Ανάπτυξη του σχηματισμού της σημερινής ονομαστικής ευελιξίας των Αλβανικών (*Rruga e formimit të sotëm nominal të shqipes*), Πριστίνα, 1980
* *Prapavendosja e nyjes në gjuhët ballkanike*, Πριστίνα, 1984
* Η μετοχή στην αλβανική: Μια διαχρονική άποψη (*Pjesorja e shqipes: vështrim diakronik*), Πριστίνα, 1998
* Σχετικά με τις προσωπικές αντωνυμίες στα Αλβανικά (*Për vetorët e shqipes*), Πριστίνα, 2004.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. 17765490p.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 10  Ιουλίου 2019.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
4. ↑  «Academy of Sciences and Arts of Kosovo». Ανακτήθηκε στις 4 Μαΐου 2010.
5. 1 2 3 4   *Ndërron jetë akademik Besim Bokshi, varrimi të dielën në orën 17*, Koha, 2014-08-16, ανακτήθηκε στις 2018-04-26
6. 1 2 3  Elsie, Robert (2004). *Historical dictionary of Kosova*. Scarecrow Press. σελ. 29. ISBN 0-8108-5309-4.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 41683973
* LCCN: nr89001708
* ISNI: 0000 0000 7736 4436
* GND: 140800751
* SUDOC: 138944806
* BNF: cb17765490p (data)

 |

 |
Ο **Κιθ Ρόουλι** (*Dr. Keith Christopher Rowley*, γενν. 24 Οκτωβρίου 1949) είναι ηφαιστειολόγος και Πρωθυπουργός του Τρινιντάντ και Τομπάγκο από το 2015. Είναι αρχηγός του Εθνικού Κινήματος του Λαού (PNM) από τον Μάιο του 2010. Την περίοδο 2010-15 ήταν αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Εκλέγεται βουλευτής στο Ντιέγκο Μάρτιν Γουέστ από το 1991.

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
---------------------------

Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο των Δυτικών Ινδιών και κατέχει διδακτορικό στη γεωλογία, με ειδικότητα στη γεωχημεία.

Σταδιοδρομία
------------

Μετά το 1990 υπηρέτησε ως υπουργός Γεωργίας, Υπαίθρου και Θαλάσσιων Πόρων, υπουργός Σχεδιασμού και Ανάπτυξης και υπουργός Οικισμού και υπουργός Εμπορίου και Βιομηχανίας μέχρι την απόλυσή του από τον πρωθυπουργό Πάτρικ Μάνινγκ. Ο Ρόουλι διορίστηκε αρχηγός της αντιπολίτευσης το 2010. Υπηρέτησε σε αρκετές κοινοβουλευτικές επιτροπές.
Ο Ρόουλι στήριξε την υποψηφιότητα του Άντονι Καρμόνα για το αξίωμα του Προέδρου της χώρας.

Πρωθυπουργός
------------

Στις εκλογές του 2015 έπειτα από τη νίκη του κόμματός του o Ρόουλι έγινε πρωθυπουργός. Το κόμμα του εξασφάλισε τις 23 από τις συνολικά 41 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Στις 9 Σεπτεμβρίου 2015 ορκίστηκε πρωθυπουργός ενώπιον του προέδρου Άντονι Καρμόνα.

Στις εκλογές του 2020 ο Ρόουλι επανεξελέγη για μια νέα θητεία και ορκίστηκε ξανά πρωθυπουργός στις 19 Αυγούστου 2020, ενώπιον της προέδρου, Πόλα-Μέι Γουίκς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά) *Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους*. rowley-keith-christopher. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  www.ttparliament.org/members/member/dr-keith-rowley/.
3. ↑  «Office of The Prime Minister - Republic of Trinidad and Tobago | Ministers of Government». (Αγγλικά) Ανακτήθηκε στις 4  Αυγούστου 2021.
4. ↑  www.ttparliament.org/members.php?mid=54.
5. ↑
6. ↑  «Current Members of the House of Representatives > The Honourable Dr. Keith Rowley, MP: Parliament of Trinidad and Tobago». Ttparliament.org. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2010.
7. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 2015.
8. ↑  Julien, Joel (1 Ιουλίου 2010). «Manning skips Rowley swearing-in». *Trinidad Express Newspaper*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2010.
9. ↑  Newsday Staff (5-2-2012). «We like Carmona». *Trinidad and Tobago Newsday*.. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2013.
10. ↑  Rowley sworn in as T&T PM, Starbroek News. 9 Σεπτεμβρίου 2015.
Ο **Αντέμ Εκίζ** (*Adem Ekiz*, 1 Μαρτίου 1980), ευρύτερα γνωστός με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο **Μπεσκιοϊλού Αντέμ** (*Beşköylü Adem*) είναι Τούρκος μουσικός και τραγουδιστής ποντιακής καταγωγής. Έγινε γνωστός κυρίως επειδή είναι από τους λίγους καλλιτέχνες της Τουρκίας που χρησιμοποιούν στις καλλιτεχνικές τους εμφανίσεις την ποντιακή διάλεκτο ή τα «ρωμαίικα», όπως την αποκαλούν οι ίδιοι.

Γενικά
------

Γεννήθηκε το στο χωριό Καλίστη Σουρμένων της επαρχίας Τραπεζούντας. Η Καλίστη αποτελεί μέρος ενός συμπλέγματος οικισμών, το Μπέσκιοϊ, που στα ελληνικά σημαίνει «πέντε χωριά». Εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη με την οικογένειά του αφού τελείωσε το λύκειο, όπου ζει μέχρι και σήμερα.

Με την ποντιακή λύρα άρχισε να ασχολείται όταν πήγαινε στο δημοτικό σχολείο. Το 2000 κυκλοφόρησε στην Τουρκία το πρώτο του άλμπουμ (*Yanarım Ateşine*), το οποίο περιλαμβάνει και ένα τραγούδι στην ποντιακή διάλεκτο, με τίτλο «Ασα παρχάρα». Μετά από τη δημοσίευση του άλμπουμ *Yanarım Ateşine*, σε εμφάνιση που είχε στην ελληνική τηλεοπτική εκπομπή «Οι Φάκελοι» που παρουσίαζε τότε στο Mega Channel ο Αλέξης Παπαχελάς, ο Αντέμ είπε ότι τα ποντιακά είναι η μητρική γλώσσα με την οποία έζησε και θέλει να την κρατήσει. Για τον πατέρα του είπε, «αν έλεγε δυο, τρία, τέσσερα τουρκικά λόγια, έλεγε δέκα, δεκαπέντε ποντιακά.» Το 2005 κυκλοφόρησε στην Ελλάδα σε συνεργασία με τον Νίκο Μιχαηλίδη και τον Φίλιππο Κεσαπίδη το άλμπουμ *Ρωμαίικα Τραγωδίας* με περιεχόμενο 15 ποντιακά τραγούδια. Η τρίτη του δισκογραφική εργασία κυκλοφόρησε στην Τουρκία το 2007 σε συνεργασία με τον Κερίμ Αϊντίν με τίτλο *Gülüm Demedim mi Sana*, το οποίο περιέχει δύο τραγούδια στα ποντιακά («Αγαπώ σε, αγαπάς με», «Επέγναμ σα παρχάρια»).

Δισκογραφία
-----------

* 2000: *Yanarım Ateşine*
* 2005: *Ρωμαίικα Τραγωδίας*
* 2007: *Gülüm Demedim mi Sana*
* 2010: *AS SIN TRAPEZOUNTAN SIN THESSALONIKIN*

Πηγές
-----

1. 1 2  www.ademekiz.com/Biyografim[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  www.ademekiz.com/Yanarım Ateşine[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  www.ademekiz.com/Ρωμαίικα Τραγωδίας[*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  www.ademekiz.com/Gülüm Demedim mi Sana[*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα