recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η επίσημη σημαία του Μοελί.
Η επίσημη **σημαία του Μοελί** αποτελείται από δύο κάθετες λωρίδες και το ισλαμικό σύμβολο. Το χρώμα που κυριαρχεί είναι το ανοικτό κίτρινο. Περίπου το 1/4 της σημαίας καταλαμβάνεται από μια κάθετη λωρίδα, χρώματος μαύρου. Στο Σύνταγμα του νησιού δε γίνεται λόγος για εθνικά σύμβολα. Το αστέρι και η ημισέληνος, λευκού χρώματος, συμβολίζουν το Ισλάμ, που αποτελεί την κύρια θρησκεία του νησιού.

Σημαία αυτονομιστών
-------------------

Από τις 11 Αυγούστου του 1997 οπότε αυτοανακηρύχθηκε ανεξάρτητο, ως τις 28 Αυγούστου του ιδίου έτους, οι αυτονομιστές χρησιμοποιούσαν τη σημαία που έχει βασικά χρώματα το κόκκινο και το κίτρινο. Οι λωρίδες πάλι είναι κάθετες, με την κίτρινη να είναι δυσανάλογα μικρότερη από την κόκκινη λωρίδα. Η σημαία αυτή χρησιμοποιήθηκε ανεπίσημα και χρησιμοποιήθηκε ξανά στο παρελθόν από το 1842 ως το 1867. Από το 1830 ως το 1868 η σημαία ήταν απλώς κόκκινη. Την περίοδο της αντιβασιλείας από τη Γαλλία η σημαία ήταν με οκτώ συνολικά οριζόντιες λωρίδες, εναλλάξ κόκκινες και λευκές (το 1891-1904 χρησιμοποιήθηκε και μια παρόμοια σημαία, με τη διαφορά ότι περιείχε και ένα πράσινο τετράγωνο με την ισλαμική ημισέληνο και το αστέρι). Το 1886-1891 η σημαία ήταν κόκκινη με άσπρα αραβικά γράμματα.

Ιστορικές σημαίες
-----------------

* Σημαία του Σουλτανάτου του Μουαλί, 1891-1904Σημαία του Σουλτανάτου του Μουαλί, 1891-1904
* Σημαία των αυτονομιστών, 1997-1998Σημαία των αυτονομιστών, 1997-1998
* Επίσημη σημαία, 2002-2003Επίσημη σημαία, 2002-2003

Πηγές
-----

* Η σημαία του Μοελί- Στοιχεία από τις **Σημαίες του Κόσμου**
Η **Άννα Καβαθά** (γεννήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 1987) είναι Ελληνίδα επαγγελματίας διεθνής αθλήτρια πετοσφαίρισης η οποία αγωνίζεται στη θέση της κεντρικής.

Καριέρα
-------

Η Άννα Καβαθά έκανε τα πρώτα της βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στις ακαδημίες του Βύρωνα, στις οποίες βρέθηκε από μικρή ηλικία. Στην ομάδα του Βύρωνα παρέμεινε μέχρι το 2008, όταν και αποφάσισε να μεταπηδήσει στο Μαρκόπουλο.

Στην ομάδα του Μαρκόπουλου παρέμεινε μέχρι το 2010 χωρίς να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Ωστόσο, οι -κατά διαστήματα- πολύ καλές εμφανίσεις που πραγματοποιούσε με τη φανέλα του Μαρκόπουλου, προκάλεσαν το ενδιαφέρον αρκετών ελληνικών ομάδων. Τελικά, η ομάδα η οποία την απέκτησε ήταν ο Ολυμπιακός Πειραιώς.

Στον Ολυμπιακό παρέμεινε για τρία χρόνια κατακτώντας ισάριθμα -και μάλιστα συνεχόμενα- Κύπελλα Ελλάδος, καθώς και ένα Πρωτάθλημα Ελλάδος, αυτό του 2013.

Από το καλοκαίρι του 2013 και μέχρι σήμερα, η Άννα Καβαθά ανήκει στο δυναμικό της ΑΕΚ.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Η Άννα Καβαθά έχει πραγματοποιήσει μέχρι στιγμής πέντε συμμετοχές με την Εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Ελλάδας.

Τίτλοι
------

* 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας: 2013
* 3 Κύπελλα Ελλάδας: 2011, 2012, 2013

Πηγές
-----

* Οι διεθνείς συμμετοχές της Άννας Καβαθά
* Το ρόστερ του Ολυμπιακού Πειραιώς για την περίοδο 2010-11[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Το ρόστερ του Ολυμπιακού για την περίοδο 2011-12
* Το προφίλ της Άννας Καβαθά στο aek365.com
Ο **Στσίμπορ**, πολων. Czcibor (απεβ. μετά το 972) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν πρίγκιπας των Πολωνών, νεότερος αδελφός τού Μιέσκο Α΄ δούκα της Πολωνίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Σιεμόμυσλ δούκα της Πολωνίας και της Γκόρκα (;), ίσως πριγκίπισσας της φυλής των Λεντζιανίων.

Κατά τον ιστορικό Ε. Ρύμαρ (2005) ο Στσίμπορ ίσως ήταν κυβερνήτης των περιοχών της Πομερανίας, αφότου ο πατέρας του κατέκτησε αυτές τις φυλές των Δυτικών Σλάβων π. το 967. Αναφέρεται μία φορά στις μεσαιωνικές πηγές, στο *Χρονικό* τού Τήτμαρ του Μέρσεμπουργκ, κατά τη νικηφόρο μάχη της Πολωνίας στην Τσεντύνια ενάντια στις δυνάμεις του Όντο Α΄ μαργράβου του Σαξονικού Όστμαρκ το 972. Ήταν ο δοικητής του στρατού, ή ένας από τους κύριους Πολωνούς ηγέτες του μαζί με τον αδελφό του Μιέσκο Α΄. Ο Τήτμαρ τον αναφέρει στην Τσεντύνια, διότι ήταν στρατιωτικός ηγέτης, αδελφός τού ηγεμόνα των Πολωνών και επίσης κυβερνήτης της Πομερανίας, που κατακτήθηκε και προσαρτήθηκε.

Από το όνομά του υποθέτουμε, ότι η μητέρα του ήταν από τη φυλή των Σορμπίων (Λουσατιανών). Δεν γνωρίζουμε την ημερομηνία γέννησής του, το όνομα της συζύγου του ή των παιδιών του. Μάλλον ήταν παγανιστής ως το 966· ο αδελφός του έκανε την Πολωνία χριστιανική και έγινε ο πρώτος χριστιανός δούκας της.

Πηγές
-----

* Kronika Thietmara (translation by Marian Z. Jedlicki), Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych UNIVERSITAS, Kraków, Poland, 2005; ISBN 83-242-0499-7, pp. 32–33
* Jasiński, Kazimierz, Rodowód pierwszych Piastów, Wydawnictwo Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, Poznań, Poland, 2004; ISBN 83-7063-409-5, p.71
* Paweł Jasienica, Polska Piastów, Panstwowy Instytut Wydawniczy, Warsaw, Poland, 1985; ISBN 83-06-01092-2, p. 44
* Edward Rymar (2005). Rodowód książąt pomorskich. Książnica Pomorska. pp. 40–41, 52, 58, 65, 67. ISBN 978-83-87879-50-1.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Czcibo  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο όρος «**άλωση**» (ή άλωσις) με ενεργητική ή παθητική σημασία, που προέρχεται εκ του αρχαίου ελληνικού ρήματος αλίσκομαι = καταστρέφομαι, σημαίνει, ειδικά, την πτώση πόλης στα χέρια του εχθρού, την κυρίευση, την εκπόρθησή της. Γενικά όμως την κάθε κατάκτηση και σύλληψη.

Με κεφαλαίο το Α δηλαδή «**Άλωση**» σημαίνει για τους Έλληνες οι δύο πτώσεις της Κωνσταντινούπολης την 13 Απριλίου 1204 από τους Φράγκους και την 29 Μαΐου 1453 από τους Τούρκους.

Η δεύτερη που συμπίπτει και με το τέλος του 100ετούς πολέμου μεταξύ Γαλλίας και Αγγλίας αποτελεί και το διαχωρισμό μεταξύ της Μεσαιωνικής περιόδου (Μεσαίωνας) και της Νεότερης Ιστορίας.

Στη δημοτική ποίηση και Λαογραφία η Άλωση της Κωνσταντινούπολης πέρασε, με τη φράση (ως) «Πάρσιμο της Πόλης» και έχει αφήσει στη συνείδηση του Ελληνικού λαού την απήχηση μεγάλου γεγονότος και με θεϊκή ακόμη προέλευση, με αποτέλεσμα να θεωρείται χρονολογικός σταθμός και ιστορική αφετηρία των δεινών αλλά και της αναγέννησης του Ελληνισμού.

Με τη στρατιωτική έννοια του όρου η «άλωση» φρουρίου ή οχυρού ή σε νεότερες μορφές επιχειρήσεων «Προεδρικών μεγάρων» (π.χ. Κύπρου, Γιουγκοσλαβίας, Ιράκ κ.ά.) ή Ανακτόρων (π.χ. Αιγύπτου, Λιβύης, Ιράν κ.ά.) αποτελεί το τέρμα των επιθέσεων ή πολιορκίας και την ύστατη νικηφόρο φάση του αγώνα.

Ιδιαίτερα εξαίρεται, στην Ιστορία, η άλωση της Σημαίας και πολεμικού υλικού του αντιπάλου, ειδικότερα όταν γίνει ηρωική μάχη «εκ του συστάδην».

Τέτοιες αλώσεις έχει να επιδείξει πολλές η Ιστορία της Ελληνικής εθνεγερσίας ή όπως καθιερώθηκε να λέγεται η Ελληνική Επανάσταση του 1821, αλλά και οι τελευταίοι απελευθερωτικοί αγώνες του 1912-1913, όπως η χαρακτηριστική μάχη των Γιαννιτσών τον Οκτώβριο του 1912, αλλά και οι κατά σειρά γενόμενες στο πόλεμο του 40-41 στο αλβανικό μέτωπο.

Σήμερα η άλωση θεωρείται και κατατάσσεται στις πολύ δύσκολες πολεμικές επιχειρήσεις, λόγω των μέσων των αντιμαχομένων, αλλά και των διεθνών συνθηκών προστασίας αιχμαλώτων και αμάχων πληθυσμών με μόνο εφικτό αποτέλεσμα τον διασκορπισμό και τη διάλυση των ανθισταμένων.
Η **Έμμα Γκραμάτικα** (*Emma Gramatica*, 25 Οκτωβρίου 1874 – 8 Νοεμβρίου 1965) ήταν Ιταλίδα ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου.

Η Γκραμάτικα γεννήθηκε στο Μπόργκο Σαν Ντοννίνο, τη σημερινή πόλη Φιντέντσα της Επαρχίας της Πάρμας. Ο πατέρας της, ο Ντομένικο, ήταν υποβολέας του θεάτρου και η μητέρα της, η Κριστίνα Μπραντ, εργαζόταν στο βεστιάριο, οπότε από μικρή ηλικία η Έμμα βρέθηκε και γνώρισε το θεατρικό περιβάλλον, όπως και οι αδελφές της Ίρμα (1870-1962) και Άννα (*Anna Capodaglio*, 1879-1961), που έγιναν επίσης ηθοποιοί.

Η Έμμα εμφανίσθηκε για πρώτη φορά σε θεατρική παράσταση όταν ήταν ακόμα έφηβη, δίπλα στη μεγάλη ηθοποιό Ελεονόρα Ντούζε, σε έργο του Γκαμπριέλε Ντ' Ανούντσιο το 1891. Τα επόμενα χρόνια έμαθε μόνη της ισπανικά και γερμανικά. Το 1902 θριάμβευσε με την ερμηνεία της στο έργο *Η Σαμαρείτις* του Ροστάν, ενώ αργότερα διακρίθηκε στον ρόλο της Νόρα στο *Κουκλόσπιτο* του Ίψεν.

Η Γκραμάτικα ενδιαφέρθηκε από την αρχή για τον κινηματογράφο και έπαιξε στη βωβή ταινία *Quando il canto si spegne* το 1916. Αργότερα, όταν ο ομιλών κινηματογράφος έφθασε στην Ιταλία, συνέχισε τη σταδιοδρομία της κυρίως σε αυτόν, με πρώτο σημαντικό ρόλο στην κωμική ταινία *La vecchia signora* το 1932. Συνολικά εμφανίσθηκε σε 29 κινηματογραφικές ταινίες, με πιο αξιομνημόνευτο ρόλο εκείνον της κυρίας Λολόττα στο έργο του Βιττόριο ντε Σίκα *Θαύμα στο Μιλάνο* (1951). Η Έμμα Γκραμάτικα δεν δίστασε να συνεχίσει να ερμηνεύει πολύ ηλικιωμένες γυναίκες στον κινηματογράφο μέχρι και τρία χρόνια πριν από τον θάνατό της. Απεβίωσε στο Λίντο ντι Όστια σε ηλικία 91 ετών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb146818376. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. nm0334515. Ανακτήθηκε στις 17  Οκτωβρίου 2015.
3. 1 2  (Αγγλικά) *Discogs*. 2665363. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. 1 2 3  *Ιστορικό Αρχείο Ρικόρντι*. 361. Ανακτήθηκε στις 3  Δεκεμβρίου 2020.
5. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 11896500X. Ανακτήθηκε στις 17  Οκτωβρίου 2015.
6. ↑  www.nytimes.com/movie/review?res=9F00E5DE1E31E633A25753C1A9649D946394D6CF.
7. ↑  «Emma Gramatica». *MyMovies*. Ανακτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2020.
8. ↑  Enrico Lancia & Roberto Poppi: «Le attrici», στο *Dizionario del cinema italiano*, 2003, σσ. 171-172

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η Emma Gramatica στην IMDb
* Η Emma Gramatica στο AllMovie

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 40918297
* LCCN: n88032635
* ISNI: 0000 0001 1567 8920
* GND: 11896500X
* SUDOC: 092842216
* BNF: cb146818376 (data)
* BIBSYS: 6028154
* NLA: 40508151
* NKC: pna2007370787
* ICCU: RAVV089606
* BNE: XX4765680

 |

 |
Τα **Ήθη και Έθιμα της Αρκαδίας**, παρόλο που η περιοχή βρίσκεται πάντα μέσα στο πνεύμα των καιρών, διατηρούνται ακόμη από τους κατοίκους της. Ήδη από την αρχαιότητα χρέωναν στους Αρκάδες όλες τις καινοτομίες: την εγχρήματη συναλλαγή, την εφεύρεση της αρχιτεκτονικής, την μουσική, τη συνάθροιση σε πόλεις. Οι επιστήμες, οι τέχνες και το εμπόριο άνθησαν πολύ νωρίς στην Αρκαδία.

Η βαθιά θρησκευτικότητα των Αρκάδων ταυτίστηκε με την ορθοδοξία. Όμως ο τρόπος που τιμώνται ο Σωτήρας, η μητέρα του Θεού και οι Άγιοι έχει τη σφραγίδα της αρχέγονης κοινότητας. Κάθε καλοκαίρι, σε όλα τα εκκλησάκια που είναι αφιερωμένα στον Προφήτη Ηλία πραγματοποιούνται πανηγύρια. Όπως κάποτε προς τιμή του Απόλλωνα.

Στη Νεστάνη τιμάται ο Άγιος Γεώργιος την άνοιξη, στον ίδιο τόπο που γίνονταν οι γιορτές της Μητέρας Δήμητρας και της Σκοτεινής της Κόρης, της Δέσποινας. Με την παραδοσιακή τσιπιανίτικη φορεσιά, με γκλίτσες γεμάτες με λουλούδια, χορεύουν όλοι έναν πανάρχαιο κύκλιο χορό τραγουδώντας το τραγούδι του Άη Γιώργη. Η σκηνή παρομοιάζεται με αρχαία τραγωδία.

Τα πανηγύρια προς τιμή της Παναγίας είναι άφθονα. Μιας και η Παναγία τιμάται στην Αρκαδία πάρα πολύ, σχεδόν κάθε χωριό της έχει αφιερωμένη και μια εκκλησιά.

Τα ποιμενικά ήθη κρατάνε ακόμα στην Αρκαδία. Οι γέροντες τιμώνται με δική τους γιορτή τον Αύγουστο. Το συναπάντημα των βοσκών στο Βαλτετσινίκο είναι αφορμή για ένα ιδιαίτερο Πανηγύρι. Στο Λιμποβίσι και σε όλη τη Φάλανθο, στο Λεβίδι, στην ίδια την Τρίπολη, σε κάθε χωριό και κάθε πολιτεία οι Αρκάδες γιορτάζουν τιμώντας τα ήθη και έθιμα του τόπου τους. Οι Απόκριες έχουν συνδεθεί με το Διονυσιακό ξέσπασμα, με άφθονο κρασί και απελευθέρωση από τις συμβάσεις.

Πηγές
-----

* Ιστοσελίδα traveltripolis, Δήμου Τρίπολης Αρχειοθετήθηκε 2014-08-07 στο Wayback Machine.
Η **Σογιεμπικά** (επίσης γράφεται *Σογιενμπικά, Σουγιούμπικε,* κυριλλικά: *Сөембикә*) (1516 - μετά το 1554) ήταν μια ταταρική κυβερνήτρια και χανμπικά. Υπηρέτησε ως αντιβασιλέας του Καζάν κατά τη διάρκεια της κηδεμονίας του γιου της από το 1549 έως το 1551.

Ζωή
---

Ήταν η κόρη του ευγενή Νογκάι Γιοσίφ μπακ και η σύζυγος των χάνων του Καζάν Τσανγάλι (1533-35), Σαφαγκαράι (1536-49) και Σαχγαλί (μετά το 1553). Το 1549, έγινε αντιβασιλέας κατά τη διάρκεια της κηδεμονίας του γιου της, Ουταμεσγκαράι.

Το 1551, μετά την πρώτη μερική κατάκτηση του Χανάτου του Καζάν από τον Ιβάν τον Τρομερό, μετακόμισε βίαια στη Μόσχα με τον γιο της και αργότερα παντρεύτηκε με τον Σαχγαλί , τον επιβλημένο από τη Ρωσία χάνο των Τατάρων Κασίμ και Καζάν.

Θρύλος αυτοκτονίας
------------------

Είναι η εθνική ηρωίδα του Ταταρστάν. Το όνομά της συνδέεται πρώτα με τον Πύργο Σογιεμπικά, που ο Ιβάν ο Τρομερός ήθελε να την παντρευτεί και έτσι συμφώνησε ότι εάν της έχτιζε ένα πύργο με επτά βαθμίδες (μια για κάθε ημέρα της εβδομάδας) τότε θα τον παντρευόταν. Ο Ιβάν ο Τρομερός υποτίθεται ότι τελείωσε τον πύργο εντός της εβδομάδας, και όταν η Σογιεμπικά ανέβηκε στην κορυφή του πύργου και αφού κοίταξε στο πανέμορφο σπίτι της στο Καζάν, συγκλονίστηκε τόσο από τους ανθρώπους της που δεν μπορούσαν να το αντέξουν να παντρευτεί τον τσάρο και πήδηξε από τον πύργο.

*Η Συλληφθείσα Πριγκίπισσα Σογιεμπικά φεύγει από το Καζάν*, από τον Βασίλι Χουντιάκοφ.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος των χάνων του Καζάν
* Σουγιούμπικε

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Сөембикә». *Ταταρική Εγκυκλοπαίδειας*. Καζάν: Ακαδημία Επιστημών της Δημοκρατίας του Ταταρστάν. Οργανισμός Ταταρικής Εγκυκλοπαίδειας. 2002.  (Ταταρικά)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 212156012398149700005
* GND: 1187682179

 |

 |
Ο **Σαμπέρ Κελιφά** (γεννημένος στις 14 Οκτωβρίου 1986) είναι Τυνήσιος διεθνής ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για λογαριασμό της γαλλικής Εβιάν-Τονόν-Γκαγιάρ.

Καριέρα
-------

Γεννημένος στο Γκαμπές, ο Κελιφά έχει αγωνιστεί για τις Σταντ Γκαμπεζιάν, Εσπεράνς και ΚΣ Χαμάμ-Λιφ. Κατά την διάρκεια της σεζόν 2010-11, ο Κελιφά μέτρησε συνολικά δέκα συμμετοχές με την Εσπεράνς στο πρωτάθλημα, ξεκινώντας ως βασικός σε οχτώ αναμετρήσεις και πετυχαίνοντας ένα τέρμα στην πορεία της ομάδας του για την κατάκτηση του 24ου εθνικού της τίτλου.

Τον Ιανουάριο του 2011, η Εσπεράνς συμφώνησε να αφήσει τον Κελιφά να μεταγραφεί στην ομάδα της γαλλικής Λιγκ 2 Εβιάν, με ελεύθερη μεταγραφή με το τέλος της σεζόν στην Λιγκ Προφεσιονέλ 1 (Τυνησία) τον Ιούλιο. Στις 10 Αυγούστου 2011, ο Κελιφά τελικώς ολοκλήρωσε την μεταγραφή του στην νεοπροβιβασθείσα στην Λιγκ 1 ομάδα της Εβιάν. Στις 14 Αυγούστου 2011, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την νέα του ομάδα και πέτυχε το πρώτο του τέρμα στην αναμέτρηση απέναντι στην Νις, με τελικό αποτέλεσμα την νίκη του συλλόγου του με σκορ 1-0. Το τέρμα αυτό εξασφάλισε στην Εβιάν την πρώτη νίκη της ιστορίας της στην Λιγκ 1 και διατήρησε, ταυτόχρονα, το αήττητό της από την προηγούμενη σεζόν. Στις 6 Οκτωβρίου 2012, ο Κελιφά πέτυχε τρία τέρματα στην εκτός έδρας αναμέτρηση της ομάδας του απέναντι στην κάτοχο του τίτλου του πρωταθλητή Γαλλίας, Μονπελιέ ΣΚ με τελικό σκορ 3-2.

### Διεθνής καριέρα

Πραγματοποίησε το διεθνές ντεμπούτο του με την Τυνησία στις 17 Νοεμβρίου 2010 σε έναν προκριματικό αγώνα για το Κύπελλο Εθνών Αφρικής του 2012 απέναντι στην Μποτσουάνα. Μπήκε ως αλλαγή στον αγωνιστικό χώρο στο 78ο λεπτό της αναμέτρησης στην θέση του Αχμέντ Ακαϊσί, χωρίς όμως να καταφέρει να βοηθήσει την ομάδα του να γλιτώσει την ήττα με σκορ 1-0.

Διακρίσεις
----------

* Λιγκ Προφεσιονέλ 1 (Τυνησία): 2010-11

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Σεπτεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2013.
3. ↑
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2013.
5. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2013.
6. ↑
7. ↑

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
**Εθνική Τυνησίας – Μουντιάλ 2018** |
| --- |
|  |
|  | 
* 1 Μπεν Μουσταφά
* 2 Σ. Μπεν Γιουσέφ
* 3 Μπεναλουάν
* 4 Μεριά
* 5 Χανταντί
* 6 Μπέντουι
* 7 Καουί
* 8 Φ. Μπεν Γιουσέφ
* 9 Μπαντρί
* 10 Καζρί
* 11 Μπρον
* 12 Α. Μααλούλ
* 13 Σασί
* 14 Μπεν Άμορ
* 15 Χαλίλ
* 16 Ματλουτί (c)
* 17 Σκιρί
* 18 Σραρφί
* 19 Κελιφά
* 20 Σάαλελι
* 21 Ναγκέζ
* 22 Ασέν
* 23 Σλιτί
* Προπονητής: N. Μααλούλ
 |

 |
Η **Σαμπάμπ Λαράς** είναι ποδοσφαιρική ομάδα από το Μαρόκο, με έδρα την μικρή πόλη της Λαράς και η οποία αγωνίζεται στην Γ΄ Κατηγορία του Μαροκινού Πρωταθλήματος (القسم الأول هواة).

Ιστορία
-------

Η ομάδα αγωνιζόταν στην Α΄ Κατηγορία του μαροκινού ποδοσφαίρου για την σεζόν 1959-1960 και 1960-1961.

Πέτυχε την καλύτερή της θέση στο πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας στη διάρκεια της σεζόν 1959-1960, όταν και τερμάτισε 10η στην τελική βαθμολογία, έχοντας απολογισμό 7 νίκες, 8 ισοπαλίες και 9 ήττες.

Δείτε επίσης
------------

* Λαράτσε ΚΦ

Εξωτερικός Σύνδεσμος
--------------------

* (Γαλλικά) Ιστοσελίδα της *Groupement National de Football Amateurs 1*
Συντεταγμένες: 40°45′51″N 46°24′30″E﻿ / ﻿40.76417°N 46.40833°E﻿ / 40.76417; 46.40833

Το **Σαμούχ** (*Νεμπιαγκάλι*) (επίσης μεταγράφεται στο κυριλλικό ως *Нәбиағалы*, نبياغالى) - από το 2008 ονομάζεται **Σαμούχ**(επίσης, **Σαμπαρκέντ**, **Σαμπίρ**, **Σαφαραμπάντ**, **Σαφαραλιγιέμπ**, και **Σαφαραλίγιεφ**) είναι ένα χωριό και ο πιο πολυπληθής δήμος, και το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Σαμούχ του βορειοδυτικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 6,013 κατοίκων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  13.06.2008 Azərbaycan Respublikasının Samux rayonunun inzibati ərazi bölgüsündə qismən dəyişikliklər edilməsi haqqında

* Σαμούχ - GEOnet Names Server

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Αζερμπαϊτζάν
 |

 |
Στρώματα
Τα **Στρώματα** (*Stratus*) αποτελούν επίσημη κατηγορία νεφών, σύμφωνα με τον Άτλαντα νεφών που εξέδωσε το 1957 ο Π.Μ.Ο. η χρήση των οποίων γίνεται από τους μετεωρολόγους και απ΄ όλα τα Γραφεία Καιρού του Κόσμου.

Γενικά τα "Στρώματα" είναι γκρίζα ομοιόμορφα νέφη σαν στρώματα και στη βάση και στη κορυφή τους. Ο ουρανός, όταν σκεπάζεται από τα στρώματα, είναι θαμπός, γκρίζος και βαρύς σαν μολυβένιος. Όταν ο δίσκος του ήλιου είναι ορατός η περίμετρός του φαίνεται καθαρά.  
 Αυτά τα νέφη βρίσκονται σε ύψος κάτω των 2.500 μέτρων. Αποτελούνται από μικρές υδροσταγόνες ή και από λεπτούς πρισματικούς κρυστάλλους, ειδικά όταν επικρατεί χαμηλή θερμοκρασία. Τότε μπορεί ενδεχομένως να παρατηρηθεί και το φαινόμενο της ηλιακής άλω. Έχουν την μορφή της ομίχλης και πολλές φορές προέρχονται απ΄ αυτήν που έχει θερμανθεί και ανέρχεται.  

Στις πλαγιές των βουνών πολλές φορές παρατηρούνται να μοιάζουν σαν οριζόντια υπόλευκα κουρέλια που σιγά σιγά ανυψώνονται και αυτά και σχηματίζουν στρώματα. Από τα πραγματικά "στρώματα νέφη" πέφτουν μόνο ψιχάλες βροχής. Επίσης σ΄ αυτά τα νέφη δεν παρατηρούνται ανοδικές κινήσεις ή αν υπάρξουν είναι ελάχιστες. Η διεθνής σύντμισή τους είναι **St**.
Ο **Σαμουήλ** ήταν βυζαντινός στρατιωτικός αξιωματούχος του 9ου αιώνα με το αξίωμα του βασιλικού σπαθαροκανδιδάτου, του κόμη των Φοιδεράτων και του τουρμάρχη των Φοιδεράτων.

Ο Σαμουήλ είναι γνωστός από μολυβδόβουλο, σφραγίδα, που έχει βρεθεί. Από κάποιους ερευνητές η σφραγίδα απόδίεται τον 9ο-10ο αιώνα και από άλλους στα μισά του 10ου αιώνα. Το αξίωμα του Σπαθαροκανδιδάτου δείχνει ότι ανήκε στο σώμα των Σπαθαρίων και ήταν υποψήφιος για κάποιο ανώτερο στρατιωτικό αξίωμα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ανδρέας Γκουτζιουκώστας Ο τουρμάρχης των φοιδεράτων (9ος-10ος αι.):Προβλήματα και παρατηρήσεις, σελ. 108
Το **πεπτικό έλκος**, ή απλά **έλκος**, είναι μία χρόνια πάθηση του πεπτικού συστήματος, ιδίως του στομάχου και του δωδεκαδάκτυλου που χαρακτηρίζεται από τη δημιουργία μίας πληγής (*έλκους*) στο τοίχωμα του στομάχου ή του δωδεκαδάκτυλου.

Έλκος Δωδεκαδακτύλου
--------------------

Αφορά κατά πλειοψηφία άρρενες νεαρής ηλικίας. Πρόκειται για μια διάβρωση του βλεννογόνου του στομάχου που ανάλογα με το βάθος της καθορίζει και τη σοβαρότητα της πάθησης. Παρουσιάζει συχνά υποτροπές, ακόμα και μετά από πλήρη επούλωση.

### Εντόπιση

Εντοπίζεται συνήθως στην πρώτη μοίρα του δωδεκαδακτύλου λόγω της έντονης δράσης του γαστρικού οξέος στην περιοχή αυτή.

### Παθογένεια

Η παθογένεια του δωδεκαδακτυλικού έλκους δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί. Παράγοντες που επιδρούν στην εμφάνισή του είναι:

* Η διαταραχή της ισορροπίας μεταξύ αμυντικών (βλέννη, καλή αιμάτωση, δράση διαττανθρακικών ιόντων) και επιθετικών (HCl, πεψίνη) παραγόντων
* Γενετικοί παράγοντες
* Περιβαλλοντικοί παράγοντες (φάρμακα - ιδιαίτερα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, κάπνισμα, αλκοόλ)
* Άλλα νοσήματα (ενδοκρινοπάθειες, νόσοι του ήπατος, πνευμονοπάθειες)
* Μικροβιακοί παράγοντες (H. Pylori)

Η λοίμωξη από το H.Pylori θεωρείται σήμερα ως ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες πρόκλησης δωδεκαδακτυλικού έλκους.

### Συμπτώματα

Το χαρακτηριστικό σύμπτωμα είναι ο πόνος που εντοπίζεται στη μεσότητα του άνω μέρους της κοιλιακής χώρας (ιδίως επιγάστριο) και εμφανίζεται χαρακτηριστικά πριν από τα γεύματα, ενώ υφίεται με τη λήψη τροφής. Το άγχος, η νηστεία, η λήψη φαρμάκων και οι λοιμώξεις μπορεί να δράσουν ως εκλυτικοί παράγοντες.

### Θεραπεία

Η θεραπεία μπορεί να είναι συντηρητική ή χειρουργική. Η συντηρητική θεραπεία είναι αυτή που προτιμάται, ενώ η χειρουργική τα τελευταία χρόνια έχει περιοριστεί. Η συντηρητική θεραπεία συνίσταται στον περιορισμό των περιβαλλοντικών και εκλυτικών παραγόντων και τη χορήγηση φαρμάκων που μειώνουν την έκκριση υδροχλωρικού οξέος (HCl) από το στόμαχο και αντιόξινων. Αν έχει ανιχνευτεί ως αιτία το H.Pylori, χορηγούνται κατάλληλα αντιβιoτικά με στόχο την εκρίζωση του εν λόγω βακτηρίου.

Έλκος Στομάχου
--------------

### Εντόπιση

Εντοπίζεται συνήθως στο έλασσον τόξο του στομάχου, λόγω της χειρότερης αιμάτωσης της περιοχής αυτής.

### Παθογένεια

Το H.Pylori φαίνεται να παίζει πρωτεύοντα ρόλο στην εμφάνιση του γαστρικού έλκους. Άλλοι παράγοντες μπορεί να είναι η λήψη φαρμάκων (μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη), η παλινδρόμηση δωδεκαδακτυλικού περιεχομένου, η ατροφική γαστρίτιδα κ.α.
Ειδική περίπτωση αποτελούν τα έλκη μετά από εγκαύματα (έλκη του Curling) και μετά από νευροχειρουργικές επεμβάσεις (έλκη Cushing)

### Συμπτώματα

Ο πόνος κι εδώ αποτελεί το κυρίως σύμπτωμα, σε αντίθεση όμως με το δωδεκαδακτυλικό έλκος εμφανίζεται μετά τα γεύματα και ανάλογα με την εντόπισή του από αμέσως μετά μέχρι μετά από 2 ώρες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **έλκος**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Έλκος** |
Ο **Όθων Γ΄** (*Otto III. von Braunschweig-Lüneburg-Harburg*, 20 Μαρτίου 1572 - 4 Αυγούστου 1641) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν λόρδος του Χάρμπουργκ (1606-1641) μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Γουλιέλμο-Αύγουστο. Η περιοχή τους ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊχ-Λύνεμπουργκ.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο 5ος γιος του Όθωνα Β΄ πρίγκιπα του Χάρμπουργκ και της Χέντβιχ των Σίρκσενα, κόρης του Έννο Β΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας. Το 1603 απεβίωσε ο πατέρας του. Ο πρώτος αδελφός του Όθων-Ερρίκος είχε αποβιώσει 12 έτη πριν και ο δεύτερος Ιωάννης-Φρειδερίκος είχε αποποιηθεί της εξουσίας. Έτσι τον διαδέχθηκαν ο Γουλιέλμος-Αύγουστος και ο Χριστόφορος ως συγκυβερνήτης.

Το 1606 απεβίωσε ο Χριστόφορος και τον διαδέχθηκε ο Όθων Γ΄ ως συγκυβερνήτης του πριγκιπάτου του Χάρμπουργκ, μαζί με τον Γουλιέλμο-Αύγουστο. Η σχέση τους ήταν αρμονική. Επειδή ο Όθων Γ΄ δεν είχε τέκνα και ο αδελφός του ήταν άγαμος, το πριγκιπάτο θα κληροδοτείτο σε κάποιον συγγενή τους Γουέλφο. Συμφώνησαν με τον δεύτερο εξάδελφό τους Χριστιανό πρίγκιπα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ να πληρώσει το χρέος τους, που ήταν περισσότερο από 150.000 τάληρα και το 1630 ανακοίνωσαν επίσημα την απόφασή τους να τους διαδεχθεί.

Ο Όθων Γ΄ απεβίωσε το 1641 στο Χάρμπουργκ και στο πριγκιπάτο έμεινε μόνος κύριος ο αδελφός του Γουλιέλμος-Αύγουστος. Το επόμενο έτος απεβίωσε και ο αυτός και το πριγκιπάτο κληροδοτήθηκε στα δεύτερα εξαδέλφια τους.

Οικογένεια
----------

Το 1621 νυμφεύτηκε την 6η εξαδέλφη του Χέντβιχ των Γουέλφων, κόρη του Ιουλίου πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ, αλλά δεν απέκτησε απογόνους.

Πηγές
-----

* August B. Michaelis and Julius Wilhelm Hamberger: Einleitung zu einer volständigen Geschichte der Chur- und Fürstlichen Häuser in Teutschland, vol. 1, Meyer, 1759, p. 121
* Vaterländisches Archiv für hannoverisch-braunschweigische Geschichte, Herold & Wahlstab, 1835, pp. 129, 401 ff, 422, and 424

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Otto, Duke of Brunswick-Lüneburg (1572-1641) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 59940084
* GND: 121425886

 |

 |
Ο **Όθων Γ΄** (π. 1296 - 1352) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ (1330-52), που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δεύτερος γιος του Όθωνα Β΄ του αυστηρού, πρίγκιπα του Λύνεμπουργκ και της Ματθίλδης των Βίττελσμπαχ, κόρης του Λουδοβίκου Β΄ δούκα της Βαυαρίας. Ήδη από το 1314 ο πατέρας του τον έκανε συμμέτοχο της διακυβέρνησης. Το επόμενο έτος ο πατέρας του με νόμο όρισε το δουκάτο να διαιρεθεί μεταξύ των κληρονόμων. Πάντως όταν απεβίωσε το 1330, οι δύο αδελφοί κυβέρνησαν από κοινού.

Στόχος τους ήταν η εδαφική ενοποίηση του πριγκιπάτου. Πέτυχαν την αύξηση της έκτασής τους στην περιοχή του Γκίφχορν με την απόκτηση του χωρίου Φαλερσλέμπεν και των κομητειών Παπενχάιμ και Βετμαρσάγκεν.

Άλλος στόχος τους ήταν η ενίσχυση της οικονομικής ανάπτυξης των πόλεων. Έτσι άνθισε το εμπόριο του Λύνεμπουργκ ως αποτέλεσμα του ότι έκαναν πλωτό τον ποταμό Ιλμενάου, μεταξύ της πόλης και του Ουέλτσεν και ως αποτέλεσμα της σύναψης εμπορικών συμφωνιών με τους δούκες της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ.

Απεβίωσε το 1352. Ο γιος του, όταν ήταν παιδί, είχε πνιγεί στον ποταμό Ιλμενάου, έτσι ο αδελφός του Γουλιέλμος Β΄ έμεινε μόνος στο πριγκιπάτο.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Ματθίλδη, κόρη του Ερρίκου Β΄ κυρίου του Μεκλεμβούργου και είχε τέκνα:

* Ματθίλδη, απεβ. 1357, παντρεύτηκε τον Όθωνα Β΄ κόμη του Βάλντεκ.
* Ελισάβετ, απεβ. 1386.

Πηγές
-----

* www.Welfen.de

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 159853699
* GND: 142734527

 |

 |
Το Σερβικό κοινοβούλιο στο Στάρι Γκραντ
Η **Στάρι Γκραντ** (σερβικά : Стари Град, που σημάινει *Παλιά πόλη*) , είναι δήμος της πόλεως του Βελιγραδίου, ένας από τους 17 δήμους της πόλης. Καταλαμβάνει έκταση 698 στρεμμάτων, 7,0 τετραγωνικά χιλιόμετρα 2 (2,7 τετραγωνικά μίλια), κι έχει περίπου 55.000 κατοίκους.

Ο δήμος δημιουργήθηκε και πήρε το σημερινό του όνομα το 1957. Ονομάστηκε *Παλιά Πόλη* γιατί περιλαμβάνει την ιστορική θέση και το κέντρο της παλιάς πόλης από όπου το Βελιγράδι εξακολουθεί να αναπτύσσεται. Προήλθε από τη συγχώνευση του δήμου Σκανταρλία και μέρος του δήμου Τεράζιε την 1η Ιανουαρίου 1957.

Στο Στάρι γκραντ στεγάζεται το Σερβικό κοινοβούλιο, η προεδρία της δημοκρατίας, η ακαδημία τεχνών κι επιστημών και πολλά μουσεία.

Αναφορές
--------

* Municipality of Stari Grad
* Stari Grad information at the official Belgrade website

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Stari Grad, Belgrade στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 238763758
* GND: 4497272-6

 |

 |
Ο **Σαγίντ Αχμέντ Μπαρέλβι** ή ο Σαΐντ Αχμάντ Σιντάντ (1786–1831) ήταν ένας Ινδός μουσουλμάνος από το Ραμπερέλι (Raebareli), μέρος των ιστορικών Ενωμένων Επαρχιών της Άγκρα και του Ουτάρ Πραντές. Το επίθετο Barelvi προέρχεται από το Raebareli, τον τόπο καταγωγής του.

Ο Σαντ Αχμάντ περιόδευσε στην Ινδία, κηρύσσοντας ισλαμική ανανέωση και τζιχάντ, και δημιούργησε ένα πολύ ανεπτυγμένο δίκτυο προσωπικών φίλων και ανταρτών σε όλη τη βόρεια Ινδία, οργανωμένο για την πρόσληψη και αποστολή ανδρών και οικονομικής βοήθειας. Το 1826 παρείχε μια ισλαμική πρόκληση σε μια διευρυνόμενη Σιχ αυτοκρατορία όταν έφτασε στο Πεσαβάρ, (πόλη του Πακιστάν), με εκατοντάδες μαθητές, για να ιδρύσει ένα ισλαμικό κράτος μεταξύ των φυλών Pashtun στην περιοχή με την υποστήριξη του δικτύου του. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών της ζωής του, οι υποστηρικτές του τον όρισαν Amir al-Mu'minin ([[Ηγέτης των πιστών]]) και شہید ("μάρτυρας") μετά το θάνατό του στη μάχη του Balakot το 1831. Θεωρείται ότι εκεί σκοτώθηκε (συγκεκριμένα αποκεφαλίστηκε) ,μαζί με εκατοντάδες στρατεύματα και οπαδούς του, από τον στρατό των Σιχ αλλά αρκετοί από τους οπαδούς του επέζησαν και συνέχισαν να πολεμούν, συμμετέχοντας στις εξεγέρσεις των φυλών στη βορειοδυτική επαρχία ως το 1897.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 38207241
* LCCN: n80013611
* ISNI: 0000 0000 8219 7601
* GND: 142578118
* SUDOC: 196712904

 |

 |
Η **σάλτσα μήλου** είναι ένα είδος πουρέ που φτιάχνεται από ξεφλουδισμένα ή αξεφλούδιστα μήλα και μπαχαρικά (συνήθως κανέλα και μπαχάρι). Συνήθως προστίθενται και γλυκαντικά, όπως ζάχαρη ή μέλι. Η σάλτσα μήλου είναι ένα φθηνό και άμεσα διαθέσιμο τρόφιμο. Στην Ελλάδα η σάλτσα δεν είναι πολύ γνωστή και δεν παρασκευάζεται σχεδόν καθόλου. Αντίθετα στις βόρειες ευρωπαϊκές αλλά και στις κεντροευρωπαϊκές χώρες είναι πολύ γνωστή κι έχει αρκετά μεγάλη κατανάλωση.

Παρασκευή
---------

Η σάλτσα μήλου παράγεται από το μαγείρεμα μήλων με νερό ή μηλίτη μέχρι να πολτοποιηθούν. Για να γίνει ο πουρές καλύτερος, χρειάζονται πιο όξινα όπως αυτά της ποικιλίας bramley. Τα μήλα δεν είναι απαραίτητο να ξεφλουδιστούν πριν από το βράσιμο. Για τη βελτίωση της γεύσης προστίθεται ζάχαρη, μπαχαρικά και χυμός λεμονιού. Το βούτυρο μήλου είναι παρόμοιο με τη σάλτσα μήλου, αλλά έχει μεγαλύτερη αναλογία μηλίτη.

Χρήση και διαθεσιμότητα
-----------------------

Η σάλτσα μήλου είναι ένα τρόφιμο φτιαγμένο για να κρατάει τον χειμώνα επειδή κρατάει για αρκετό καιρό χωρίς να αλλοιώνεται. Συνήθως συνοδεύει το κυρίως πιάτο. Στην Αγγλία, και στη Σουηδία χρησιμοποιείται σαν καρύκευμα στο ψητό χοιρινό, στη Γερμανία σαν συνοδευτικό στις τηγανίτες ενώ στην Ολλανδία οι τηγανιτές πατάτες με σάλτσα μήλου είναι ενα παραδοσιακό κέρασμα στα παιδικά πάρτι. 
Στις ΗΠΑ και την Πορτογαλία συνήθως τρώγεται σαν επιδόρπιο. Επίσης και στη Γαλλία τρώγεται ως επιδόρπιο με εξαίρεση το boudin aux pommes (λουκάνικο με σάλτσα μήλου).

Στο εμπόριο βρίσκεται εύκολα στα σούπερ μάρκετ συνήθως σε γυάλινα ή πλαστικά βάζα.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σάλτσα μήλου** |

1. ↑  Palmatier, Robert Allen (2000). *Food: a dictionary of literal and nonliteral terms*. Greenwood. σελ. 11. ISBN 978-0-313-31436-0.
2. ↑  Hale, Sarah Josepha Buell (1839). *The good housekeeper: or, The way to live well and to be well while we live : containing directions for choosing and preparing food, in regard to health, economy and taste*. Weeks, Jordan. σελ. 79. Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2011.
3. ↑  «Zappelin plaatst Publieke Omroep voor dilemma». *NRC Handelsblad*. 12 July 2006. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2013-09-27.. Ανακτήθηκε στις 11 January 2011.  This is the favorite dish of Prince Willem Alexander's three children: «Prins: Het zijn drie stevige dames». *Reformatorisch Dagblad*. 20 July 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2013-02-20.. Ανακτήθηκε στις 11 January 2011.
4. ↑  Koopman, Olger (20 November 2007). «Koekhappen wordt weer popular». *De Stentor*.. Ανακτήθηκε στις 11 January 2011.
Ρεβανί
Το **Σάμαλι** είναι γλύκισμα που παρασκευάζεται από σιμιγδάλι και γιαούρτι και αφού ψηθεί στο φούρνο, περιχύνεται με σιρόπι. Το σάμαλι έχει ιδιαίτερη φήμη σε όλη την Ελλάδα. Το σάμαλι είναι σαν το ραβανί μόνο που περιέχει και μαστίχα και συνήθως λιγότερα ή καθόλου αυγά. Σε κάποιες παραλλαγές, στα υλικά προστίθεται και τριμμένη καρύδα και σε κάποιες άλλες μπορεί να συνδυαστεί με παγωτό καϊμάκι.

Κόβεται σε σχήμα ρόμβου κ τοποθετείται αμύγδαλο στο κέντρο της επάνω επιφάνειας.

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **σάμαλι**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σάμαλι** |
Το **Σάλτο** (ισπανικά: Salto) είναι πόλη της Ουρουγουάης. Έχει πληθυσμό 104.028 κατοίκων το 2011 και είναι η δεύτερη πιο πυκνοκατοικημένη πόλη της Ουρουγουάης.

Τοποθεσία και γεωγραφία
-----------------------

Η πόλη βρίσκεται στη διαδρομή 3 περίπου 496 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Μοντεβιδέο και στην ανατολική όχθη του ποταμού Ουρουγουάη απέναντι από την πόλη της Κονκόρντια στην Αργεντινή. Περίπου 12 χιλιόμετρα βόρεια της πόλης, η γέφυρα Σάλτο Γκράντε, χτισμένη στην κορυφή του φράγματος Σάλτο Γκράντε, ενώνει τις δύο πλευρές.

Χτισμένο σε λόφους, η πόλη βρίσκεται κοντά στις πτώσεις του μεγάλου άλματος του ποταμού Ουρουγουάη, η οποία είναι και η θέση του φράγματος Σάλτο Γκράντε. Η γη που βρίσκεται δίπλα στην όχθη του ποταμού είναι χαμηλή, με υψόμετρο 48 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.ine.gub.uy/web/guest/censos-1852-2011.
2. ↑  Bao, Sandra· Clark, Gregor· Symington, Andy· Bridget Gleeson· Lucas Vidgen (1 Αυγούστου 2010). *Argentina*. Lonely Planet. σελίδες 568–. ISBN 978-1-74179-464-9. Ανακτήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Salto (Uruguay) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 124362429
* LCCN: n82148919
* GND: 7693034-8
* SUDOC: 256668760

 |

 |
Συντεταγμένες: 51°41′37.900″S 57°50′58.402″W﻿ / ﻿51.69386111°S 57.84955611°W﻿ / -51.69386111; -57.84955611

Το **Στάνλεϋ** (στα αγγλικά **Stanley** ή και **Port Stanley**) είναι η πρωτεύουσα και μόνη ουσιαστικά πόλη των Νήσων Φώκλαντ. Βρίσκεται στην νήσο Ανατολικό Φώκλαντ και ο πληθυσμός της πόλης είναι 2.115 κάτοικοι, σύμφωνα με καταμέτρηση του 2006.

Ιστορία
-------

Ο καθεδρικός ναός της Εκκλησίας του Χριστού, στο Στάνλεϋ
Η πρώτη πρωτεύουσα των Νήσων Φώκλαντ λεγόταν Πορτ Λιούις και βρισκόταν βόρεια της τοποθεσίας που βρίσκεται σήμερα το Στάνλεϋ. Ο Κυβερνήτης του νησιού, Μούντυ Μπρόκ, έδωσε εντολή σε 2 πλοιάρχους, τους Φρανσις Ρούθντομ Κρόζιερ και Τζέιμς Κλαρκ Ρος να βρουν μια νέα τοποθεσία για την πρωτεύουσα. Πέρασαν 5 μήνες στα νησιά με τα πλοία τους *Τρόμος* και *Έρεβος* και τελικά αποφάσισαν να μεταφέρουν την πρωτεύουσα στο λιμάνι Τζάκσον, γιατί θεωρήθηκε ότι έχει βαθύτερο αγκυροβόλιο για τα πλοία που επισκέπτονται το νησί. Η πόλη μετονομάστηκε σε Πόρτ Στάνλεϋ (Λιμάνι του Στάνλεϋ). Οι εργασίες για τη μεταφορά ξεκίνησαν το 1843 και το Στάνλεϋ έγινε η πρωτεύουσα τον Ιούλιο του 1845. Πήρε το όνομά της από τον Λόρδο Στάνλεϋ, Υπουργό Πολέμου και Αποικιών του Ηνωμένου Βασίλειου εκείνη την χρονική στιγμή και αργότερα πρωθυπουργού ο οποίος όμως δεν επισκέφτηκε καμμία φορά τα Νησιά Φώκλαντ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  monumentos.cultura.gob.ar.
2. ↑  www.falklands.gov.fk/assets/Headline-Results-from-Census-2012.pdf. Ανακτήθηκε στις 21  Ιουνίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Stanley, Falkland Islands στο Wikimedia Commons

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πρωτεύουσες κρατών της Νότιας Αμερικής |
| --- |
|  |
| Ανεξάρτητα Κράτη | 
* Ασουνσιόν
* Καράκας
* Κίτο
* Λα Πας
* Λίμα
* Μοντεβιδέο
* Μπογκοτά
* Μπουένος Άιρες
* Μπραζίλια
* Παραμαρίμπο
* Σαντιάγο
* Τζωρτζτάουν
 |
|  |
| Εξαρτημένα Εδάφη | 
* Βίλλεμσταντ
* Καγιέν
* Κράλεντικ
* Οράνιεστατ
* Κίνγκ Έντουαρντ Πόιντ
* Στάνλεϋ
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 143780727
* LCCN: n82019050
* GND: 5020107-4

 |

 |
Συντεταγμένες: 41°51′31″N 12°28′38″E﻿ / ﻿41.85861°N 12.47722°E﻿ / 41.85861; 12.47722

Εσωτερικό της Βασιλικής του Αγίου Παύλου εκτός των τειχών
Η Παπική Βασιλική του **Αγίου Παύλου εκτός των Τειχών** (Basilica di San Paolo fuori le mura) είναι μια από τις τέσσερις αρχαίες μεγάλες ή παπικές βασιλικές -οι άλλες τρεις είναι του Αγίου Ιωάννη Λατερανού, της Σάντα Μαρία Ματζιόρε και του Αγίου Πέτρου. Η βασιλική ιδρύθηκε από το Ρωμαίο Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Α΄ πάνω στο σημείο ταφής του Αγίου Παύλου, όπου λέγεται ότι μετά την εκτέλεση του Αποστόλου οι πιστοί του ανήγειραν ένα μνημείο. Αυτό το πρώτο οικοδόμημα επεκτάθηκε επί Βαλεντινιανού Α΄ περί το 370. Το 386 ο Αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α΄ ξεκίνησε την κατασκευή μιας πολύ μεγαλύτερης και ωραιότερης βασιλικής, έργο που περιλαμβανομένων των ψηφιδωτών δεν αποπερατώθηκε παρά επί Πάπα Λέοντος Α΄ (440–461). Καθώς βρισκόταν έξω από τα Αυρηλιανά Τείχη, η βασιλική έπαθε ζημιές τον 9ο αιώνα από εισβολές Σαρακηνών. Στη συνέχεια ο Πάπας Ιωάννης Η΄ (872–882) οχύρωσε τη βασιλική, το μοναστήρι που είχε στο μεταξύ ιδρυθεί και τις κατοικίες των χωρικών, δημιουργώντας την συνοικία Giovannipoli (Ιωαννούπολη) που επέζησε μέχρι το 1348, οπότε ένας σεισμός την κατέστρεψε ολοκληρωτικά. Το 1823 μια πυρκαγιά, που ξεκίνησε από αμέλεια ενός εργάτη που επισκεύαζε το μολύβδινο θόλο είχε ως αποτέλεσμα τη σχεδόν πλήρη καταστροφή της βασιλικής, της μόνης από όλες τις εκκλησίες της Ρώμης, που είχε διατηρήσει τον αρχικό της χαρακτήρα για 1435 χρόνια. Ξανάνοιξε το 1840 και ξαναλειτούργησε το 1855. Η αποπεράτωση των εργασιών ανακατασκευής κράτησε όμως περισσότερο, με τη συμβολή πολλών χωρών. Ο Αντιβασιλιάς της Αιγύπτου έστειλε αλαβάστρινους κίονες, ο Αυτοκράτορας της Ρωσίας τους πολύτιμους μαλαχίτες και λάπις λάζουλι. Οι εργασίες στην κύρια πρόσοψη αποπερατώθηκαν από την Ιταλική Κυβέρνηση που ανακήρυξε την εκκλησία εθνικό μνημείο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 6  Ιανουαρίου 2021.
2. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 7410. Ανακτήθηκε στις 31  Ιουλίου 2018.
3. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. Ανακτήθηκε στις 30  Ιουλίου 2018.
4. ↑  91-013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Basilica of Saint Paul Outside the Walls στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 157731134
* ISNI: 0000 0001 2112 7762
* GND: 4262377-7

 |

 |
Ο **Ρήγας Φεραίος** είναι γλυπτό που δημιουργήθηκε το 1867 από τον Ιωάννη Κόσσου. Ανήκει στη Συλλογή Γλυπτών του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός. Είναι φτιαγμένο από μάρμαρο και ανήκει στους ανδριάντες κλειστού χώρου.

Λεπτομέρειες
------------

Η μορφή του Ρήγα απασχόλησε τον καλλιτέχνη από την αρχή της σταδιοδρομίας του. Σε αυτό το μικρών διαστάσεων άγαλμα, ο Ρήγας απεικονίζεται όχι στον τύπο του αγωνιστή, αλλά σε εκείνον του ποιητή-διανοούμενου. Το άγαλμα δημιουργήθηκε παραγγελία και δαπάνη του Γεωργίου Αβέρωφ του εξ Ηπείρου, για γαμήλιο δώρο του στο βασιλιά Γεώργιο τον Α΄, στους γάμους του με την μεγάλη δούκισσα της Ρωσίας Όλγα, εκτέθηκε στην έκθεση των Ολυμπίων του 1870, μαζί με την προτομή του Γεωργίου του Α΄, και βραβεύθηκε. Το άγαλμα ήταν περιουσία της Βασιλικής Οικογένειας. Την δεκαετία του 1930, ο Φιλολογικός Σύλλογος «Παρνασσός» είχε οργανώσει εκδήλωση για τον Ρήγα Φεραίο. Στην εκδήλωση αυτή παρίστατο και ο βασιλιάς Γεώργιος ο Β΄. Η εκδήλωση συγκίνησε τόσο τον Γεώργιο τον Β΄, ώστε, την επόμενη μέρα, να δωρίσει στον «Παρνασσό» το άγαλμα. Εκτός του Φ.Σ.Π. το άγαλμα έχει εκτεθεί στη Βουλή των Ελλήνων, το 1998 (έκθεση προς τιμή των Ρήγα Φεραίου και Διονυσίου Σολωμού), στο Εθνικό Μουσείο του Μονάχου, το 1999 (έκθεση: «Η νέα Ελλάδα-Έλληνες και Βαυαροί επί Λουδοβίκου Α΄) και στην Εθνική Πινακοθήκη, το 2000 (έκθεση: «Αθήνα-Μόναχο, Τέχνη και Πολιτισμός στη νέα Ελλάδα»).

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ρήγας Φεραίος (πρωτότυπο) Αρχειοθετήθηκε 2015-05-11 στο Wayback Machine. Διαδικτυακή Πύλη Πολιτισμού Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός, ανακτήθηκε στις 14/3/2015

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Διαδικτυακή Πύλη Πολιτισμού Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός[*νεκρός σύνδεσμος*]
Η **Ύλη** ήταν αρχαία μικρή πολίχνη στην Κύπρο.

Βρισκόταν κοντά στο Κούριο κτισμένη σε πετρώδες έδαφος. Ήταν μικρή πόλη που διατηρήθηκε , όπως μαρτυρείτε από επιγραφές που έχουν βρεθεί, μέχρι τα χρόνια του αυτοκράτορα Τραΐανού πιθανότατα κτίστηκε αρχικά και διατηρήθηκε σαν οικισμός που εξυπηρετούσε τις ανάγκες του παρακείμενου ιερού. Στην πόλη λατρευόταν ο Απόλλων Υλάτης λυκόφρων, ο ναός του έχει ανασκαφεί σήμερα και περιείχε περίβολο με ιερό άλσος και μεγάλη δεξαμενή για τις ανάγκες του ναού. Το ιερό του Απόλλωνα ήταν από τα σημαντικότερα της αρχαίας Κύπρου: όποιος μάλιστα άγγιζε τον βωμό ρίχνονταν στο γκρεμό.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δήμος Λεμεσού Ο ναός του Απόλλων Υλάτη

Βιβλιογραφία
------------

* Αθανάσιου Σακελάριου, *Τα Κυπριακά ήτοι, πραγματεία περί γεωγραφίας, αρχαιολογία, στατιστικής, μυθολογίας και διαλέκτου της Κύπρου*, τόμος 1, Αθήνα 1855
Ο **Ύμνος των Μονεγάσκων** (*Hymne Monégasque*) είναι ο εθνικός ύμνος του Μονακό.

Οι στίχοι είναι του Θεόφιλου Μπεγιάντο ντε Κάστρο , όπως επίσης και η σύνθεση στο πρώτο κείμενο του 1841. Στη συνέχεια η μελωδία τροποποιήθηκε από τον Καστίλ Μπλαζ και έγιναν και μερικές ακόμα αλλαγές. Το άσμα του Μπελάντο υιοθετήθηκε το 1848 από την Εθνοφρουρά του Μονακό, που είχε συσταθεί από τον Πρίγκιπα Κάρολο το Γ΄. Το 1896 ο Σαρλ Άλμπρεχτ συνέθεσε νέα ενορχήστρωση για πιάνο, που παρουσιάστηκε στο Παρίσι.

Η σύγχρονη εκδοχή δημιουργήθηκε από το Λεόν Ζεχίν το 1914 και πρωτοπαίχθηκε κατά τον εορτασμό του πρώτου ιωβηλαίου από την άνοδο του Πρίγκιπα Αλβέρτου Α΄ στο θρόνο. Τελικά, το 1931 γράφηκαν οι στίχοι στα μονεγασκικά (στη γλώσσα αυτή είναι και το σημερινό επίσημο κείμενο) από τον Λουί Νοταρί. Οι επίσημοι στίχοι απαρτίζουν μόνο μία στροφή.

Κείμενο στα Μονεγασκικά
-----------------------

**A MARCIA DE MUNEGHU / INU NACTIONALE**

Despoei tugiù, sciü d'u nostru paise
Se ride aù ventu, u meme pavayun
Despoei tugiù a curù russa e gianca
E stà r'emblèma d'a nostra libertà
Grandi e piciui, r'an tugiù respeta.
Amu ch'üna tradiçiun,
Amu ch'üna religiun,
Amu avüu per u nostru unù
I meme Principi tugiù
E ren nun ne scangera
Tantu ch'u suriyu lüjerà ;
Diu sempre n'agiüterà
E ren nun ne scangera

Μετάφραση στα γαλλικά
---------------------

**HYMNE MONÉGASQUE**

Depuis toujours, sur notre pays,
Le même drapeau est déployé au vent,
Depuis toujours les couleurs rouge et blanche
Sont le symbole de notre liberté
Grands et petits les ont toujours respectées.

Ελληνική μετάφραση
------------------

**ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ**

Για πάντα, στη χώρα μας,
Η ίδια σημαία ανεμίζει
Για πάντα, το κόκκινο και το λευκό της χρώμα
Είναι το σύμβολο της ελευθερίας μας
Μεγάλοι και μικροί, πάντα τη σέβονται.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Έδρα του Πρίγκιπα - Πληροφορίες για τον εθνικό ύμνο από την επίσημη ιστοσελίδα του Πρίγκιπα του Μονακό.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνικοί ύμνοι της Ευρώπης |
| --- |
|  |
| 
Κατάλογος εθνικών ύμνων κρατών μελών του ΟΗΕ |
|  |
| Ανεξάρτητα κράτη | 
* Άγιος Μαρίνος
* Αζερμπαϊτζάν
* Αλβανία
* Ανδόρρα
* Αρμενία
* Αυστρία
* Βατικανό
* Βέλγιο
* Βόρεια Μακεδονία
* Βοσνία και Ερζεγοβίνη
* Βουλγαρία
* Γαλλία
* Γερμανία
* Γεωργία
* Δανία
* Ελβετία
* Ελλάδα
* Εσθονία
* Ηνωμένο Βασίλειο
* Ιρλανδία
* Ισλανδία
* Ισπανία
* Ιταλία
* Κροατία
* Κύπρος
* Λεττονία
* Λευκορωσία
* Λιθουανία
* Λίχτενσταϊν
* Λουξεμβούργο
* Μάλτα
* Μαυροβούνιο
* Μολδαβία
* Μονακό
* Νορβηγία
* Ολλανδία
* Ουγγαρία
* Ουκρανία
* Πολωνία
* Πορτογαλία
* Ρουμανία
* Ρωσία
* Σερβία
* Σλοβακία
* Σλοβενία
* Σουηδία
* Τουρκία
* Τσεχία
* Φινλανδία
 |
|  |
| Πρώην κράτη | 
Σοβιετική Ένωση (1917-1991) |

 |
Από την τελετή του ΥΣΕΕ για την εαρινή ισημερία 2016 σε αρχαίο Ιερό της Θεάς Αρτέμιδος στην Πελοπόννησο.
Το **Ύπατο Συμβούλιο των Ελλήνων Εθνικών**, εν συντομία **ΥΣΕΕ**, ιδρύθηκε το 1997 με σκοπό την ηθική υπεράσπιση και παλινόρθωση της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας  στην νεοελληνική κοινωνία. Από την ίδρυσή του έως σήμερα, το ΥΣΕΕ έχει εκδώσει περισσότερες από 300 ανακοινώσεις διαμαρτυρίας με στόχο την υλοποίηση του συλλογικού θρησκευτικού δικαιώματος όσων ασπάζονται την Ελληνική Εθνική Θρησκεία και έχει επίσης πραγματοποιήσει περισσότερες από 800 τελετές και εκπαιδευτικές διαλέξεις και σεμινάρια. 

Ο οργανισμός υπολογίζει τα ενεργά μέλη περί τα 2.000. Στόχος του ΥΣΕΕ είναι η θεσμική αναγνώριση της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας ως ζωντανό τμήμα της εθνικής παράδοσης , ενώ με πρόσφατο νόμο που ψήφισε το Ελληνικό Κράτος διεκδικεί επίσης και την στενότερη νομική αναγνώρισή της, με χορήγηση σε αυτήν θρησκευτικού νομικού προσώπου που παλαιότερα δεν προέβλεπε η ελληνική νομοθεσία. Στις 24 Φεβρουαρίου 2007 η Ελληνική Εθνική Θρησκεία κατέστη «γνωστή» κατά την έννοια που αποδίδει το Σύνταγμα (δεκτή στα ληξιαρχεία, έγκυροι θρησκευτικοί γάμοι, κ.λπ.) έπειτα από χορήγηση από τις αρμόδιες αρχες αδείας ιδρύσεως και λειτουργίας λατρευτικού χώρου στην Αθήνα.

Το ΥΣΕΕ είναι ιδρυτικό μέλος του «Ευρωπαϊκού Συνεδρίου Εθνικών Θρησκειών» («European Congress of Ethnic Religions», ECER) , του οποίου την 7η διοργάνωση φιλοξένησε στην Αθήνα το 2004, συμμετείχε δε και σε προγράμματα δράσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά των διακρίσεων.

Εκτός Ελλάδος
-------------

Το 2009 μέλη του ΥΣΕΕ στις Η.Π.Α. ίδρυσαν το ΥΣΕΕ Αμερικής (Hellenic Council YSEE of America), οι ιερείς του οποίου έχουν αναγνωριστεί από την Πολιτεία της Νέας Υόρκης. Το ΥΣΕΕ Αμερικής έχει έδρα στην Αστόρια της  Νέας Υόρκης, όπου ζουν πάρα πολλοί ομογενείς. Από το 2016 υπάρχει επίσημο παράρτημα του ΥΣΕΕ και στην Κύπρο.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2016.
3. ↑  ΑΔΑ:Ω76Α4653ΠΣ-94Ξ
4. ↑   Η ιστοσελίδα του ECER

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* - Επίσημη ιστοσελίδα του Υπάτου Συμβουλίου των Ελλήνων Εθνικών
* - Επίσημη ιστοσελίδα του Υπάτου Συμβουλίου των Ελλήνων Εθνικών Αμερικής
* – Επίσημη ιστοσελίδα του ιεροπρακτικού βραχίονα «Δελφύς»
Το **όρος Βάρβαρο** ή **όρος Γαύρος** (ιταλικά *Monte Barbaro* ή *Monte Gauro*) , είναι ένα από τους ηφαιστειακούς πόρους των Φλεγραίων Πεδίων, ένα ηφαιστειακό πεδίο της Ιταλίας που βρίσκεται στην Καμπανία.

Γεωγραφία
---------

Το όρος Βάρβαρο είναι ένας κώνος τόφφου και περιέχει ζεόλιθο.  Η δομή του αποτελείται από στρώματα ηφαιστειακής στάχτης είτε παράλληλα είτε αλληλεπικαλυπτόμενα, συμπεριλαμβανομένων των φακοειδών μαζών συσσωρευμένης ελαφρόπετρας. Ο κώνος τόφφου καλύπτεται από παλαιοσόλη που αναπαράγεται κυρίως από αποθέσεις του Archiaverno, ενός άλλου ηφαιστειακού κώνου που βρίσκεται δυτικά του όρους Βάρβαρο.

Ο κρατήρας οβάλ σχήματος, είναι συγχωνευμένος με έναν άλλο κρατήρα στα δυτικά. Το χείλος του είναι το υψηλότερο στη Νότια Ιταλία και ανέρχεται στα 331 μέτρα.

Ιστορία
-------

Η ημερομηνία της ηφαιστειακής έκρηξης που σχημάτισε το όρος Βάρβαρο είναι άγνωστη, αλλά εκδηλώθηκε με φρεατομαγματική έκρηξη. 

Η μάχη του όρους Γαύρος έλαβε χώρα το 342 π.Χ. στους πρόποδες του βουνού κατά τη διάρκεια του πρώτου πολέμου των Σαμνιτών. Οι αρχαίοι Ρωμαίοι, με επικεφαλής τον Μάρκο Βαλέριο Κορβό, νίκησαν τους Σαμνίτες .

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πρότυπο:Cite gvp
2. 1 2 3  «Gauro» (στα Ιταλικά). Vesuvius Observatory. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2010.

 Θέα στου όρους Βάρβαρο
Συντεταγμένες: 0°37′40″S 36°42′30″E﻿ / ﻿0.62765°S 36.70832°E﻿ / -0.62765; 36.70832
Το **Όρος Κινανγκόπ** είναι βουνό περίπου 160 χιλιόμετρα βόρεια του Ναϊρόμπι στη Κένυα. Βρίσκεται μέσα στο Εθνικό Πάρκο Αμπερντάρες.

Είναι ανενεργό ηφαίστειο και οριοθετείται από το ομώνυμο οροπέδιο προς τα δυτικά και την κοιλάδα του Μεγάλου Ρήγματος (Great Rift Valley). Είναι το δεύτερο υψηλότερο βουνό της οροσειράς Αμπερντάρες μετά το Όρος Σατίμα. Τα χαμηλότερα επίπεδα του βουνού έχουν εκτενή δάση μπαμπού. Ψηλότερα καλύπτεται από ποώδη βλάστηση. Η κύρια κορυφή είναι μια βραχώδης προεξοχή που περιβάλλεται από ανοιχτούς χερσότοπους. Λόγω του ύψους, το βουνό είναι δροσερό και η θερμοκρασία μπορεί να πέσει κάτω από το μηδέν κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Brewer 2005, σελ. 223
2. ↑  Mani 1968, σελ. 157
3. ↑  Wielochowski 1999

Πηγές
-----

* «Aberdares South to North (Njabini to Mutubio)». Mountain Club of Kenya. 24 Νοεμβρίου 2011.
* Brewer, Wesley C. (2005). *Beyond the Sangres: A Tale of Hope, Pain, And Courage*. iUniverse. ISBN 0-595-35068-2.
* Mani, M. S. (1968). *Ecology and biogeography of high altitude insects*. Springer. ISBN 90-6193-114-2.
* Wielochowski, Andrew (1999). «Aberdare Mountains 3999m». EWP. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Αυγούστου 2015.



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Mount Kinangop  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |