recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο αρχαιολογικός χώρος της Μάρειας
Η **Μάρεια** ήταν αρχαία πόλη της Αιγύπτου στο δυτικό Δέλτα του Νείλου.

Σήμερα η πόλη έχει βρεθεί στη περιοχή του Κομ Ελ Ιντρίς (*αραβικά : کوم الادریس* ) βρίσκεται περίπου 40 χλμ νοτιοδυτικά της Αλεξάνδρειας στη νότια ακτή της λίμνης Μαραιώτις, της οποίας το όνομα προέρχεται πιθανότατα από την αρχαία πόλη.

Η Μάρεια πιθανώς ταυτίζεται με την πόλη Χαστεμέχ που αναφέρεται σε αραμαϊκή επιγραφή για τους νεκρούς από μάχη στη Σαχάρα κατά το τέταρτο έτος της βασιλείας του Ξέρξη Α΄. Η αιγυπτιακή ονομασία Χαστεμέχ, σημαίνει ερημική περιοχή της Τιεμεχού, Λιβύης, περιγράφοντας τόσο την πόλη και τη σχετική διοικητική περιοχή η οποία συστάθηκε από τον Ψαμμήτιχο Α΄.

Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι ο Ψαμμήτιχος ο ιδρυτής της Αιγυπτιακής 26ης δυναστείας είχε τοποθετήσει φρουρά στη Μάρεια για προστασία από τους Λίβυους. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο οι κάτοικοι της θεωρούσαν τους εαυτούς τους ως Λίβυους. Ειδικότερα κατά την πρώτη χιλιετία στο δυτικό Δέλτα του Νείλου ζούσαν Λιβυκές φυλές. Σύμφωνα με το Διόδωρο έγινε μια μάχη ανάμεσα στη Μάρεια και τον Απρίη της Αιγύπτου. Ο Στράβων αναφέρει ότι Μάρεια φημίζεται για τους αμπελώνες της.

Βιβλιογραφία
------------

* Farouk Gomaa: *Kom el-Idris*, In: *Lexikon der Ägyptologie*. Band III, Wiesbaden 1980, Sp. 674.
* Creighton Gabel: *Marea*. In: Kathryn A. Bard (Hrsg.): *Encyclopedia of the Archaeology of Ancient Egypt*, Routledge, London 1999, ISBN 0-415-18589-0, S. 465–69.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Karl Richard Lepsius, Julius Euting: *Eine ägyptisch-aramäische Stele*, in: *Zeitschrift für Ägyptische Sprache und Altertumskunde* (ZÄS) 15 (1877), S. 127–132; Max Burchardt: *Datierte Denkmäler der Berliner Sammlung aus der Achämenidenzeit,* in: *ZÄS* 49 (1911), S. 73–74 Taf. 8.2, 10.6 Nr. 5; Bezalel Porten, Ada Yardeni: *Textbook of Aramaic Documents from Ancient Egypt. 4: Ostraca & Assorted Inscriptions*, Winona Lake 1999, S. 254–255 (D 20.3).
2. ↑  Jean Yoyotte: *Berlin 7707. Un détail,* in: *Transeuphratène* 9 (1995), S. 91; Günter Vittmann: *Ägypten und die Fremden im ersten vorchristlichen Jahrtausend*, Mainz 2003, S. 14 Anm. 58.
3. ↑  Ηρόδοτος 2, 30, 2.
4. ↑  Ηρόδοτος 2, 18, 2; siehe dazu: Alan B. Lloyd: *Herodotus, Book II. Commentary 1–98,* Leiden 1976, S. 87–89.
5. ↑  Herodot 2, 18, 2; siehe dazu: Alan B. Lloyd: *Herodotus, Book II. Commentary 1–98,* Leiden 1976, S. 87–89.
6. ↑  Στράβων 17, 799.
Ο **Λουίς Ραμίρεθ ντε Λουθένα** (ισπανικά: *Luis Ramírez de Lucena*, περ. 1465 – περ. 1530) ήταν Ισπανός σκακιστής, ο οποίος δημοσίευσε το πρώτο σκακιστικό βιβλίο που εξακολουθεί να υπάρχει. Ήταν πιθανά γιος του ανθρωπιστή συγγραφέα και διπλωμάτη Χουάν ντε Λουθένα και καταγόταν από οικογένεια Εβραίων που προσχώρησε στον Ρωμαιοκαθολικισμό.

Το βιβλίο του
-------------

Μια σελίδα από το βιβλίο του
Ο Λουθένα έγραψε το παλαιότερο έντυπο βιβλίο για το σκάκι, με τίτλο *Repetición de Amores y Arte de Ajedrez con 101 Juegos de Partido*, το οποίο δημοσιεύθηκε στην Σαλαμάνκα το 1497. Το βιβλίο καταγράφει την ανάλυση έντεκα σκακιστικών ανοιγμάτων, περιέχει όμως πολλά στοιχειώδη λάθη που οδήγησαν τον σκακιστικό ιστορικό Χ.Τζ.Ρ. Μάρεϊ να γράψει πως το βιβλίο δείχνει ότι ετοιμάστηκε με βιασύνη. Το βιβλίο γράφτηκε όταν οι κανόνες του σκακιού έπαιρναν τη σύγχρονη μορφή τους, έτσι κάποιες από τις 150 θέσεις στο βιβλίο είναι του παλιού παιχνιδιού και κάποιες του συγχρόνου. Σήμερα υπάρχουν λιγότερα από δώδεκα αντίτυπα του βιβλίου.

### Σκακιστική θεωρία

Η θέση Λουθένα πήρε το όνομά του, παρόλο που δεν υπάρχει στο βιβλίο του (η θέση δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1634 από τον Αλεσάντρο Σάλβιο). Στο βιβλίο του όμως υπάρχει το ματ αποπνιγμού (το οποίο αργότερα ονομάστηκε *κληρονομιά του Φιλιντόρ*).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Diccionario biográfico español» (Ισπανικά) Real Academia de la Historia. 2011. 87458/lucena-luis-de. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  *chessgames.com*. www.chessgames.com.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2019.
4. ↑  *Czech National Authority Database*. jo2017958225. Ανακτήθηκε στις 18  Δεκεμβρίου 2022.
5. ↑  Ciani, Daniele, *Article: Luis Lucena*, Chess Archeology
6. ↑  Murray (1913), σελ. 786.
7. ↑  «Το βιβλίο του Λουθένα». Ministerio de Educación, Cultura y Deporte. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2014.  σελ. 201 (βλ. διάγραμμα).

Πηγές
-----

* Hooper, David Vincent; Whyld, Kenneth (1992), *The Oxford Companion To Chess* (2η έκδοση), Oxford: Oxford University Press, ISBN 0-19-280049-3
* Murray, Harold James Ruthven (1913), *A History of Chess*, Clarendon Press (Oxford), ISBN 0-19-827403-3

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «Το βιβλίο του Λουθένα». Ministerio de Educación, Cultura y Deporte. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2014.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 46346975
* LCCN: no95038504
* ISNI: 0000 0001 0186 1070
* GND: 1053083416
* SUDOC: 16168923X
* BNF: cb100993481 (data)
* NKC: jo2017958225
* BNE: XX1287674

 |

 |
Στην ελληνική μυθολογία ο **Λικύμνιος** ήταν νόθος γιος του Ηλεκτρύωνα και μιας γυναίκας από τη Φρυγία, της Μιδέας. Ο Λικύμνιος συνεπώς ήταν ετεροθαλής αδελφός της Αλκμήνης και θείος του Ηρακλή.

Ο Λικύμνιος πέρασε τα παιδικά του χρόνια κοντά στον πατέρα του στις Μυκήνες. Στον πόλεμο των Ταφίων κατά του Ηλεκτρύωνα, ο Λικύμνιος ξέφυγε από τη γενική σφαγή, ενώ όλα τα άλλα παιδιά του Ηλεκτρύωνα σκοτώθηκαν. Μετά τον θάνατο του πατέρα του από τον Αμφιτρύωνα κατά λάθος, ο Λικύμνιος συνόδευσε τον φονιά του πατέρα του στην εξορία του στη Θήβα μαζί με την Αλκμήνη. Εκεί νυμφεύθηκε την αδελφή του Αμφιτρύωνα, την Περιμήδη. Μαζί απέκτησαν τρεις γιούς, τον Οιωνό, τον Αργείο και τον Μέλανα, που έλαβαν μέρος στην εκστρατεία του Ηρακλή εναντίον της Οιχαλίας, όπου και σκοτώθηκαν και οι τρεις. Επειδή όμως ο ήρωας είχε υποσχεθεί στον Λικύμνιο να φέρει πίσω τους γιούς του, έκαψε το πτώμα του Αργείου και πήγε στον Λικύμνιο την τέφρα του.

Μετά τον θάνατο του Ηρακλή ο Λικύμνιος ακολούθησε τους Ηρακλείδες. Κατέφυγε στην Τραχίνα και πήρε μέρος στην εκστρατεία κατά του Ευρυσθέως. Αρκετά αργότερα, ο Λικύμνιος εξαπέλυσε μαζί με τον Ύλλο την πρώτη και καταστροφική εκστρατεία κατά της Πελοποννήσου. Αλλά οι κάτοικοι του Άργους κάλεσαν τον Λικύμνιο να κατοικήσει στην πόλη τους. Σε κάποια διαμάχη ο Λικύμνιος, γέροντας πλέον, σκοτώθηκε από τον Τληπόλεμο, σύμφωνα με την *Ιλιάδα*. Δεν είναι γνωστό αν ο Τληπόλεμος τον σκότωσε άθελά του ή όχι. Ο Παυσανίας στην *Ελλάδος περιήγησιν* αναφέρει ότι ο τάφος του Λικυμνίου βρισκόταν στο Άργος.

Πηγή
----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
Κρόκος ο ωραίος (*Crocus pulchellus*), Όρος Χορτιάτης
Το είδος **Κρόκος ο ωραίος** (*Crocus pulchellus*), αποτελεί είδος της Βαλκανικής και της Τουρκίας. Στην Ελλάδα συναντάται κυρίως στο βόρειο-ανατολικό τμήμα της, καθώς και στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, σε ανοιχτά δάση, χαμηλού σχετικά υψομέτρου, αλλά έχει βρεθεί στον Άθω, στα 1850 μ. Διακρίνεται από τα υπόλοιπα είδη του γένους Κρόκος (*Crocus*) από τη φθινοπωρινή άνθηση (ΙΧ-Χ), απουσία φύλλων κατά την ανθοφορία, χιτώνες κορμοβολβού δερματώδεις ή μεμβρανώδεις σχισμένους σε οριζόντιους δακτύλιους στη βάση, λευκούς ανθήρες με νήματα πυκνά χνουδωτά, κίτρινο προς πορτοκαλί στύλο, αρκετά μακρύτερο από τους στήμονες, άνθη χρώματος χλωμού μπλέ ιώδους με βαθύ κίτρινο φάρυγγα.

Πηγές
-----

Παπιομύτογλου Β. 2006, Αγριολούλουδα της Ελλάδας.

Φυτολογία 2006, Εκδοτική Αθηνών.

Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, Flowers of Greece (Vol. II).

Mathew B. 1983, The Greek species of Crocus (Iridaceae), a taxonomic survey, Ann. Musei Goulandris 6. 

Strid A. 1980, Φυτά του Ολύμπου.

Strid A. & Tan K. 1991, Mountain Flora of Greece (Vol. 2)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

http://greekflora.gr/el/flowers/0964/Crocus-pulchellus

http://portal.cybertaxonomy.org/flora-greece/cdm\_dataportal/taxon/456b05ef-6610-40c2-ab54-bc0217327d9e

http://euromed.luomus.fi/euromed\_map.php?taxon=484392&size=medium

Παραπομπές
----------
Για άλλα πρόσωπα με το όνομα Μάναιχμος ή Μέναιχμος, δείτε: Μέναιχμος.  
Ο **Μάναιχμος**, σύμφωνα με τη Σούδα, ήταν πλατωνικός φιλόσοφος από την Αλωπεκόννησο της Θράκης ή, κατ' άλλους, την Προκόννησο και είχε γράψει διάφορα φιλοσοφικά έργα, καθώς και ένα υπόμνημα τριών βιβλίων στην *Πολιτεία του Πλάτωνος*.

Αν εξαιρέσουμε την ψευδο-Ευδοκία (που προφανώς αντλεί τις πληροφορίες της κατευθείαν από τη Σούδα), καμιά άλλη αρχαία ή βυζαντινή πηγή δεν αναφέρεται στον φιλόσοφο Μάναιχμο.

Παραπομπές & σημειώσεις
-----------------------

1. ↑  *Λεξικόν Σουΐδα*, λήμμα: «Μάναιχμος Ἀλωπεκοννήσιος».
2. ↑  Ευδοκία η Μακρεμβολίτισσα, *Ἰωνιά (Violarium)*, "Περὶ Μαναίχμου τοῦ φιλοσόφου", σελ. 494, Λειψία, 1880.
3. ↑  Παλαιότερα ορισμένοι μελετητές ταύτισαν τον φιλόσοφο Μάναιχμο με τον μαθηματικό και φίλο του Πλάτωνος Μέναιχμο - άποψη που σήμερα έχει, ως φαίνεται, οριστικά εγκαταλειφθεί.   
 (R. Goulet, *Dictionnaire des philosophes antiques*, "Manaichmos d’Alopéconnèse", vol. IV, p. 246, C.N.R.S. Éditions, 2005.)
«Το αυτί του Μάλχου» («L'oreille de Malchus»), πίνακας του Ζακ Τισό
Ο **Μάλχος** κατά την Καινή Διαθήκη ήταν ο υπηρέτης του Αρχιερέα Καϊάφα που συμμετέσχε στη σύλληψη του Ιησού Χριστού στο Όρος των Ελαιών. Συγκεκριμένα, αναφέρεται και στα τέσσερα Ευαγγέλια. Σύμφωνα με αυτά, ένας από τους μαθητές του Χριστού, ο Σίμων Πέτρος, όντας οπλισμένος με μικρό ξίφος, απέκοψε το δεξιό αυτί του Μάλχου σε μία απόπειρα να αποτρέψει τη σύλληψη του Ιησού Χριστού.

Το περιστατικό αναφέρεται επίσης στα τέσσερα κανονικά Ευαγγέλια: *Ματθ.* κστ΄ 51, *Μάρκ.* ιδ΄ 47, *Λουκ.* κβ΄ 50-51 και *Ιω.* ιη΄ 10-11, αλλά τα ονόματα του αποστόλου και του υπηρέτη αναφέρονται μόνο στο *Κατά Ιωάννην*. Από την άλλη, το *Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον* είναι το μόνο που προσθέτει ότι ο Ιησούς θεράπευσε τον υπηρέτη. Αυτό είναι το τελευταίο θαύμα του Ιησού πριν από την Ανάστασή του.

Το σχετικό χωρίο στο *Κατά Ιωάννην* είναι το ακόλουθο:

> 10 *Σίμων οὖν Πέτρος ἔχων μάχαιραν εἵλκυσεν αὐτὴν, καὶ ἔπαισε τὸν τοῦ ἀρχιερέως δοῦλον καὶ ἀπέκοψεν αὐτοῦ τὸ ὠτίον τὸ δεξιόν· ἦν δὲ ὄνομα τῷ δούλῳ Μάλχος.* 11 *εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς τῷ Πέτρῳ· Βάλε τὴν μάχαιραν εἰς τὴν θήκην· τὸ ποτήριον ὃ δέδωκέ μοι ὁ πατὴρ, οὐ μὴ πίω αὐτό;*
> 
> 

Ο καινοδιαθηκολόγος Τζέιμς Φ. Μακγκράθ (James F. McGrath) υποστηρίζει το ότι το περιστατικό αυτό συνέβη πραγματικά, επειδή οι πρώτοι Χριστιανοί δύσκολα θα επινοούσαν ένα συμβάν που θα τους έδειχνε βίαιους.

Παρακάτω στο ίδιο κεφάλαιο (ιη΄ 26) ο Ευαγγελιστής Ιωάννης αναφέρει ότι ένας συγγενής του Μάλχου ήταν αυτόπτης μάρτυρας της επιθέσεως του Πέτρου κατά του Μάλχου στον Κήπο της Γεθσημανής, αναγνωρίζοντας τον Πέτρο ως ακόλουθο του Χριστού, σχέση που ο Πέτρος αρνήθηκε.

Ο Θόρντον Ουάιλντερ έγραψε ένα σύντομο θεατρικό έργο με τίτλο «Το όνομα του υπηρέτη ήταν Μάλχος» (*The Servant's Name Was Malchus*), που περιλαμβάνεται στη συλλογή *The Angel That Troubled the Waters and Other Plays*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, λατινική γλώσσα) *Sandrart.net*. ta.sandrart.net/en/person/view/3053. Ανακτήθηκε στις 11  Ιουλίου 2019.
2. ↑  *John 18*.
3. ↑  «McGrath, James F.: "The Case of the Severed Ear", *Patheos*, 20 Σεπτεμβρίου 2014». Patheos.com. 20 Σεπτεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2018.

Πηγές
-----

* Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 17, σελ. 305
* Herbermann, Charles (επιμ.): το λήμμα «Malchus» στην *Catholic Encyclopedia*, Robert Appleton Company, Νέα Υόρκη 1913
Ο **Μάριαν Κέλεμεν** (*Marián Kelemen*, 7 Δεκεμβρίου 1979) είναι διεθνής Σλοβάκος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του τερματοφύλακα. Αυτή την περίοδο αγωνίζεται στην Γιαγκελόνια Μπιάλιστοκ.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 1979 στο Michalovce, μια μικρή πόλη στα ανατολικά σύνορα της πατρίδας του με την Ουκρανία. Ξεκίνησε την αθλητική του σταδιοδρομία σε ηλικία 8 ετών στα τμήματα υποδομής της τοπικής ομάδας (SK Michalovce). Τα 3 πρώτα χρόνια της καριέρας του αγωνιζόταν ως σέντερ φορ, αλλά στη συνέχεια οι προπονητές της ομάδας, βλέποντας τα φυσικά του προσόντα, του έδωσαν τη θέση κάτω από τα δοκάρια. Στα 13 του μετακόμισε στην Κόζιτσε (MFK Košice), τη μεγάλη ομάδα της περιοχής και 2 χρόνια αργότερα μεταγράφηκε στην ολλανδική ΝΑΚ Μπρέντα (NAC Breda), όπου παρέμεινε για τα επόμενα 3 χρόνια. Παράλληλα μετείχε στις μικρές εθνικές ομάδες της χώρας του.

Το 2000 επέστρεψε στη Σλοβακία ως παίκτης της Σλόβαν Μπρατισλάβας (ŠK Slovan Bratislava) έχοντας 15 συμμετοχές. Την επόμενη αγωνιστική περίοδο παραχωρήθηκε στην τουρκική Μπούρσασπορ (Bursaspor), όπου είχε συνολικά 50 συμμετοχές και έγινε ένας από τους πιο αγαπημένους παίκτες της κερκίδας. Τα οικονομικά προβλήματα, τα οποία τελικώς οδήγησαν το σωματείο σε χρεωκοπία, ανάγκασαν τον Κέλεμαν να επιστρέψει για 4 μήνες στην προηγούμενη ομάδα του. Το καλοκαίρι του 2004 μεταγράφηκε στην ισπανική Τενερίφη (Σεγούντα Ντιβιζιόν - Β’Εθνική Ισπανίας) όπου είχε μόλις 7 συμμετοχές τη σεζόν 2004-05 με αποτέλεσμα να παραχωρηθεί ως δανεικός στην λεττονική Βέντσπιλς (FK Ventspils), όπου αγωνίστηκε ως βασικός τερματοφύλακας και συμπλήρωσε 25 συμμετοχές στο εθνικό πρωτάθλημα.

Επέστρεψε στην Τενερίφη το καλοκαίρι του 2005 και υπερασπίστηκε τα δίχτυα της ομάδας 22 φορές την αγωνιστική σεζόν 2005-06. Το καλοκαίρι του 2006 μεταγράφηκε στην ισπανική Βεθιντάριο (Σεγούντα Ντιβιζιόν-Β’ Εθνική Ισπανίας), ενώ το καλοκαίρι του 2007 υπέγραψε στον Άρη Θεσσαλονίκης.

Έχει ύψος 1.88, βάρος 82 κιλά, φοράει τη φανέλα με το νούμερο 48, και είναι μέλος της Εθνικής Σλοβακίας. Διακρίνεται για την ψυχραιμία του και τις γρήγορες αντιδράσεις του. Μικρός είχε ως είδωλο τον Δανό τερματοφύλακα Πίτερ Σμάιχελ, ενώ προτιμά να ακούει μουσική για να αποφορτίζεται πριν από τους κρίσιμους αγώνες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μάριαν Κέλεμεν** |

* Μάριαν Κέλεμεν (90minut.pl)
Η **Μάρια Μαγκνταλένα Γουμπιένσκα** (πολωνικά: Maria Magdalena Łubieńska), επίσης γνωστή ως **Κόμισσα** **Γουμπιένσκα** (1833–1920), ήταν Πολωνή καλλιτέχνης και εκπαιδευτικός, ευγενικής καταγωγής.

Ζωή και καριέρα
---------------

Η Γουμπιένσκα γεννήθηκε το 1833 και ήταν ένα από τα δέκα παιδιά του γαιοκτήμονα και επιχειρηματία Χένρικ Γουμπιένσκι και της συζύγου του, Ιρένα (το γένος Ποτότσκι). Είχε σπουδάσει στο σπίτι. Σε ηλικία 22 ετών, παντρεύτηκε τον ξάδερφό της, Πάβεου Γουμπιένσκι, ο οποίος είχε έναν προηγούμενο γάμο και μαζί απέκτησαν πέντε παιδιά. Εκτός από το σχέδιο, ζωγράφιζε με ακουαρέλα και λάδι. Ήταν σύνηθες για τις Πολωνές αρχόντισσες της εποχής να μαθαίνουν δεξιότητες στην τέχνη και τη χειροτεχνία, ωστόσο οι περισσότερες διέκοψαν την πρακτική μετά τον γάμο, εκτός εάν οι συνθήκες της ζωής το ανάγκαζαν ως βιοπορισμό.

Η Γουμπιένσκα ίδρυσε τη *Σχολή Σχεδίου και Ζωγραφικής* της, σε λειτουργία μεταξύ 1867 και περίπου 1910. Έγινε διάσημη για την παραγωγή βιτρό, τα οποία τοποθετούνταν συχνά σε εκκλησίες Γοτθικής Αναγέννησης στο Βασίλειο της Πολωνίας, αλλά και στους διαμελισμούς της Πολωνίας και στα βάθη της Ρωσίας.

Η Γουμπιένσκα πέθανε το 1920.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ανακτήθηκε στις 30  Μαρτίου 2020.
2. 1 2 3 4 5 6 7  «Maria Magdalena Łubieńska (1833–1920) – artystka wyemancypowana». *Sacrum et Decorum* (στα Πολωνικά). Πανεπιστήμιο του Ζέσουφ. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2020.
3. ↑  *Narcyza Żmichowska, Letters, vol. IV*. B. Winklowa. 2009. σελ. 16.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 101145911207727062368
* GND: 1093883332

 |

 |
Το **Κοντομονόβολο** ήταν αγώνισμα που αναπτύχθηκε ιδιαίτερα κατά τον Μεσαίωνα. Θεωρείται ο πρόδρομος του σημερινού αγωνίσματος του "άλματος επί κοντώ".

Το άθλημα αυτό συνίστατο στην υπερπήδηση εμποδίων (υψηλών αντικειμένων, τάφρων, θηρίων κ.λπ.) με τη χρήση στερεού κοντού. Το αγώνισμα αυτό τελούνταν τόσο στη Ρώμη όσο και στη Κωνσταντινούπολη κυρίως μέσα σε στάδια, αμφιθέατρα και ιπποδρόμια.  
 
Με το αγώνισμα αυτό ομοιάζει πολύ το σύγχρονο αγώνισμα των "μπαντελιέρος", (= ταινιοφόρων), στην Ισπανία όπου κατά τις ταυρομαχίες υπερπηδούν επανειλημμένα τον ταύρο με τον οποίο αγωνίζονται προκειμένου να τον εξερεθίσουν και το προσφερόμενο θέαμα να γίνει συναρπαστικότερο.

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.11ος, σελ.185.
Το **κρυπτοσύστημα πλέιφερ** εκλαϊκεύτηκε από τον Λάιον Πλέιφερ, πρώτο βαρόνο Πλέιφερ του Σεντ Άντριους, αλλά ο εφευρέτης του ήταν ο Τσαρλς Ουάιτστοουν. Οι δύο τους έμεναν κοντά (τους χώριζε η γέφυρα Χάμερσμιθ) και συχνά συναντιόνταν για να συζητήσουν τις ιδέες τους για την κρυπτογραφία.

Μέθοδος
-------

Το κρυπτοσύστημα *πλέιφερ* αντικαθιστά κάθε ζευγάρι γραμμάτων του κανονικού κειμένου με ένα άλλο ζευγάρι. Για να γίνει η κρυπτογράφηση και η αποστολή ενός μηνύματος, αποστολέας και παραλήπτης θα πρέπει να έχουν προηγουμένως συμφωνήσει μια λέξη κλειδί. Για παράδειγμα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ως λέξη κλειδί το όνομα του ίδιου του Ουάιτστοουν, Τσαρλς. Στη συνέχεια, πριν από την κρυπτογράφηση τα γράμματα του αλφαβήτου γράφονται σε έναν πίνακα 6x4 για το ελληνικό αλφάβητο των 24 γραμμάτων αρχίζοντας από την λέξη Τσαρλς και συνδυάζοντας τα I, J σε ένα στοιχείο.

Στη συνέχεια το μήνυμα σπάζεται σε ζευγάρια γραμμάτων. Τα δύο γράμματα σε κάθε δίγραφο θα πρέπει να είναι διαφορετικά. Αν στο μήνυμα υπάρχουν διπλά γράμματα και τυχαίνει να συμπίπτουν στο ίδιο δίγραφο, τότε παρεμβάλλουμε το γράμμα χ ανάμεσα στα δύο ίδια γράμματα. Εάν στο τέλος του μηνύματος λείπει ένα γράμμα ώστε το μόνο τελικό γράμμα να γίνει δίγραφο συμπληρώνουμε το κενό αυτό με ένα χ.

Κανονικό κείμενο: Συνάντησέ με στη γέφυρα Χάμμερσμιθ απόψε

Κανονικό κείμενο με δίγραφα: Συ-να-ντ-ησ-εμ-εσ-τη-γε-φυ-ρα-χα-μχ-με-ρσ-μι-θα-πο-ψε

Τώρα μπορεί να αρχίσει η κρυπτογράφηση. Όλα τα δίγραφα κατατάσσονται σε τρεις κατηγορίες, τα δύο γράμματα να βρίσκονται είτε στη ίδια σειρά, είτε στην ίδια στήλη, η σε καμία από τις δύο. Αν τα δύο γράμματα είναι στην ίδια σειρά μπορούν να αντικατασταθούν από το γράμμα που βρίσκεται αμέσως δεξιά από το καθένα τους. Αν τα γράμματα βρίσκονται στη ίδια στήλη αντικαθίστανται από το γράμμα που βρίσκεται ακριβώς κάτω από το καθένα τους. Αν το ένα από τα γράμματα είναι στην βάση του πίνακα αντικαθίστανται από το γράμμα της κορυφής της στήλης

Παραλήπτης
----------

Ο παραλήπτης που επίσης γνωρίζει τη λέξη κλειδί μπορεί εύκολα να το αποκρυπτογραφήσει απλώς αντιστρέφοντας την διαδικασία. Για παράδειγμα τα γράμματα που βρίσκονται στην ίδια σειρά θα τα αντικαταστήσει με αυτά που είναι αριστερά του.
Η **Μάμψις**, γνωστή και ως **Μέμφις**, είναι αρχαία βυζαντινή πόλη και πρώην σταθμός καραβανιών των Ναβαταίων. Στην ναβαταϊκή περίοδο, η Μάμψις ήταν ένας σημαντικός σταθμός στον δρόμο εμπορίου μπαχαρικών, που συνέδεε τη Νότια Αραβία μέσω του Εδώμ, της Αραβά και του Μαάλε Ακραμπίμ, με τα λιμάνια της Μεσογείου, καθώς και με την Ιερουσαλήμ μέσω της Μπερ Σεβά και της Χεβρώνος. Η πόλη καλύπτει 40.000 τ.μ και είναι η μικρότερη αλλά καλύτερα ανακαινισμένη αρχαία πόλη στην έρημο Νεγκέβ. Οι κάποτε πολυτελείς οικίες διαθέτουν ασυνήθιστη αρχιτεκτονική που δεν συναντάται σε καμία άλλη ναβαταϊκή πόλη.

Η ανακατασκευασμένη πόλη της Μάμψεως δίνει στον επισκέπτη την αίσθηση του πώς φαινόταν κάποτε η πόλη. Ολόκληροι δρόμοι έχουν διασωθεί άθικτοι, ενώ υπάρχουν επίσης μεγάλες ομάδες ναβαταϊκών κτιρίων με ανοιχτούς χώρους, αυλές και βεράντες. Οι πέτρες είναι προσεκτικά λαξευμένες και οι αψίδες που στηρίζουν την οροφή είναι αξιοσημείωτα καλά κατασκευασμένες.

Ο Δρόμος των Μπαχαρικών - Πόλεις της Ερήμου στο Νεγκέβ, συμπεριλαμβανομένων των Μάμψις, Ελούσα, Αβντάτ και Σόβατα, ανακηρύχθηκαν Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO τον Ιούνιο του 2005.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *GeoNames*. 2005. Ανακτήθηκε στις 6  Απριλίου 2015.
2. ↑  «Mostar, Macao and Biblical vestiges in Israel are among the 17 cultural sites inscribed on UNESCO's World Heritage List». UNESCO. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2021.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 315170098

 |

 |
Ο **Μάρκος Παλαιολόγος Ιάγαρης** ή **Ίαγρος** ήταν Βυζαντινός αριστοκράτης και διπλωματικός απεσταλμένος.

Κάνει για πρώτη φορά την εμφάνισή του στην Κωνσταντινούπολη το 1401, όπου και χαρακτηρίζεται ως *οικείος* του Αυτοκράτορα. Το 1417, πιθανώς εστάλη σε διπλωματική αποστολή στους Ενετούς του Μωριά. Το 1422 και, εκ νέου, το 1429 εστάλη από τον Αυτοκράτορα Ιωάννη Η΄ Παλαιολόγο ως απεσταλμένος στον Οθωμανό Σουλτάνο Μουράτ Β΄. Εκείνη την περίοδο κατείχε το σχετικά χαμηλό αξίωμα του *πρωτοβεστιαρίτη*, ωστόσο σύντομα προβιβάστηκε ως *πρωτοστράτωρ*, ενώ, αργότερα, στο υψηλόβαθμο αξίωμα του *μέγα στρατοπεδάρχη*, το οποίο και κατείχε, ήδη, προ της διπλωματικής αποστολής του το 1430 προς τον Πάπα Μαρτίνο Ε΄. Κατά την επιστροφή του από την αποστολή του προς τον Πάπα, κατόπιν σχετικών διαταγών του Αυτοκράτορα, αναβάθμισε τον Θωμά Παλαιολόγο στο αξίωμα του Δεσπότη στον Μωριά. Ηγήθηκε ακόμη δύο διπλωματικών αποστολών εκτός Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, μία το 1433 προς τον Πάπα Ευγένιο Δ΄, καθώς και μία το 1438 στη Βενετία.

Σύμφωνα με τον Ροντόλφ Γκιγιάν, ήταν νυμφευμένος με αγνώστων στοιχείων δεσποινίδα, η οποία καταγόταν από την οικογένεια των Πετραλίφα, ενώ θεωρείται αρκετά πιθανό ο ίδιος να ήταν αδερφός έτερου υψηλόβαθμου αξιωματούχου, του Μανουήλ Παλαιολόγου Ιάγαρη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  PLP, 7811. Ἰάγαρης, Μάρκος Παλαιολόγος.
2. 1 2  Guilland 1967, σελ. 489.

Πηγές
-----

* Guilland, Rodolphe (1967). «Le Protostrator». *Recherches sur les institutions byzantines, Tome I* (στα Γαλλικά). Berlin: Akademie-Verlag. σελίδες 478–497.
* Trapp, Erich; Beyer, Hans-Veit; Walther, Rainer; Sturm-Schnabl, Katja; Kislinger, Ewald; Leontiadis, Ioannis; Kaplaneres, Sokrates (1976–1996) (στα γερμανικά). *Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit*. Βιέννη: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften. ISBN 3-7001-3003-1.
Ο Σουλιώτης αγωνιστής του 1821 **Μάρκος Κουτσονίκας**, φίλος και συνάμιλλος του Μάρκου Μπότσαρη, εγγόνι του γερο-Κουτσονίκα, γεννήθηκε στο Σούλι περί τα 1789 από τον Ιωάννη (Γιάννο) Κουτσονίκα του Νικολάου. Ακολούθησε τη φάρα του στην έξοδο από το Σούλι προς το Ζάλογγο. Μετά την εποποιία του Ζαλόγγου συνέχισε με τη φάρα των Κουτσονικαίων προς το Βουλγαρέλι, όπου ακολούθησε η Μάχη του Σέλτσου, στη μονή Σέλτσου. Εκεί σκοτώθηκε ο παππούς του γερο-Κουτσονίκας, ο πατέρας του Γιάννος, οι θείοι του, και ξεκληρίστηκε το μεγαλύτερο μέρος των Κουτσονικαίων. Ο Μάρκος μαζί με λίγα γυναικόπαιδα που σώθηκαν παρέμεινε αιχμάλωτος μέχρις ότου ελευθερώθηκε με τη βοήθεια Ηπειρωτών και Αρβανιτών προεστών. Οι απελευθερωμένοι Κουτσονικαίοι ακολούθησαν τη μοίρα των υπολοίπων Σουλιωτών κυρίως στα Εφτάνησα, όπου διέμεναν υπό δύσκολες συνθήκες και μεγάλη φτώχεια έως την Επανάσταση.

Πολεμική δράση και θάνατος
--------------------------

Ο Μάρκος Κουτσονίκας πήρε μέρος στην Επανάσταση από την αρχή με τους υπόλοιπους Κουτσονικαίους Αθανάσιο, Ιωάννη, Χρήστο, Γιώργο και Λάμπρο, ως συναρχηγός του Μάρκου Μπότσαρη, με τον οποίο επικεφαλής και τους υπόλοιπους Σουλιώτες αποτέλεσαν το περίφημο Σουλιώτικο Σώμα. Οι Σουλιώτες άνοιξαν την πολεμική δράση εναντίων των Τούρκων για την ελληνική επανάσταση στις 6.12.1820 σύμφωνα με το σχέδιο του Αλέξανδρου Υψηλάντη και τις οδηγίες των Φιλικών.

Ο Μάρκος Κουτσονίκας συνελήφθη στη Μάχη των χωριών Γρατζενά και Τζεριτζανά (Απρίλιος 1821), όπου 200 Σουλιώτες νίκησαν και εκδίωξαν 1.200 Οθωμανούς. Όταν τον πήγαν στον Χουρσίτ Μεχμέτ Πασά είπε: «είμαι ο Μάρκος Κουτσονίκας, το σπαθί μου έκοψε πάνω από εκατό κεφάλια Τούρκων, σκοτώστε με χωρίς καθυστέρηση», κι όταν ο Χουρσίτ απάντησε ειρωνικά: «θα χαρώ να σε δω στην Κωνσταντινούπολη στην Πύλη...», ο Μάρκος Κουτσονίκας ανταπάντησε: «δεν μπορείς να σκλαβώσεις έναν ελεύθερο άνθρωπο!» και αυτοκτόνησε με ένα στιλέτο κρυμμένο κάτω από τα ρούχα του.

Πηγές
-----

1. ↑  Βουρνάς, Τάσος (1960). *Φιλική Εταιρεία*. Αθήνα. σελ. 158.
2. ↑  Κουτσονίκας, Λάμπρος (2002). *Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως, τόμος Α*. Αθήνα. σελ. 213. ISBN 9789607171979.
Ο **Μάρκος Ιούλιος Γέσιος Μαρκιανός**, λατιν.: Marcus Julius Gessius Marcianus (απεβ. το 218) επίσης γνωστός ως **Γέσιος Μαρκιανός**  (άνθισε το δεύτερο μισό του 2ου αι. και το πρώτο μισό του 3ου αι.) ήταν Σύριος Ρωμαίος ευγενής.

Ιστορικό
--------

Λίγα είναι γνωστά για την προέλευση του Mαρκιανού. Προερχόταν από την Arca Caesarea   (σύγχρονη Arqa, στον Λίβανο). Ήταν ιππέας αξιωματικός, που έγινε promagistratus (διοικητής).  Δεν είναι γνωστές περαιτέρω λεπτομέρειες για την πολιτική σταδιοδρομία του Mαρκιανού. Δολοφονήθηκε με εντολή του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Μακρίνου το 218 στην Έμεσα της Συρίας.

Οικογένεια
----------

Ο Μαρκιανός νυμφεύτηκε τη Ρωμαία Σύρια ευγενή Ιουλία Αβίτα Μαμαία, ως ο δεύτερος σύζυγός της.  Αυτή ήταν η δεύτερη κόρη των ισχυρών Ρωμαίων Συρίων ευγενών Ιουλίας Μαίσας και Γαΐου Ιουλίου Αβίτου Αλεξιανού. Αδελφή της Ιουλίας Μαίσας ήταν η Ιουλία Δόμνα, σύζυγος του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Λεύκιου Σεπτίμιου Σεβήρου. Εξαδέλφια της ήταν οι Ρωμαίοι Αυτοκράτορες Καρακάλλας και Πόπλιος Σεπτίμιος Γέτας. Η Ι. Αβίτα Μαμαία ήταν θεία του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Ελαγάβαλου. 

Ο Mαρκιανός νυμφεύτηκε την Ι. Α. Mαμαία κάποια στιγμή μετά το 200. Ο γάμος του Μαρκιανού και της Μαμαίας μπορεί να ενίσχυσε τη δύναμη του Σεπτίμιου Σεβήρου στις επαρχίες της Ρωμαϊκής Ανατολής.  Η Μαμαία έφερε τον Mαρκιανό τα ακόλουθα παιδιά:

* πιθανός γιος Mάρκος Ιούλιος Γέσιος Βασιανός , ιερέας των Arval Brethren (Αδελφών των Αγρών).
* κόρη  Θεόκλεια
* γιος Μάρκος Ιούλιος Γέσιος Βασιανός Αλεξιανός 208-235,  που έγινε ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Αλέξανδρος Σεβήρος (β. 222 - 235).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Arthur Stein: «Gessius 6» (Γερμανικά) 1910.
2. 1 2 3  Birley, *Septimius Severus: The African Emperor*, p. 222
3. 1 2 3  «Julia Avita Mamaea's article at Livius.org». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2021.
4. ↑  Alexander Severus (A.D. 222–235) - De Imperatoribus Romanis by H.W. Benario
5. ↑  Birley, *Septimius Severus: The African Emperor*, pp. 217, 222
6. ↑  Augustan History, The Two Maximini, 29
7. ↑  Birley, *Septimius Severus: The African Emperor*, p. 217

Πηγές
-----

* Ιστορία των Αυγύστων, Οι δύο Μαξιμίνοι
* AR Birley, *Septimius Severus: Ο αφρικανικός αυτοκράτορας*, Routledge, 2002
* Το άρθρο της Julia Avita Mamaea στο Livius.org Αρχειοθετήθηκε 2014-11-23 στο Wayback Machine.
* Alexander Severus (222-235 μ.Χ.) - De Imperatoribus Romanis από τον HW Benario

Δείτε επίσης
------------

* Δυναστεία των Σεβήρων
**Κρυπτολογία** είναι ο κλάδος της επιστήμης ο οποίος ασχολείται με τη μελέτη και σχεδίαση κρυπτογραφικών τεχνικών, συστημάτων και πρωτοκόλλων (κρυπτογραφία), καθώς και με τη μελέτη διαδικασιών για την παραβίαση αυτών (κρυπτανάλυση). Συνεπώς, η κρυπτολογία από τη μία πλευρά ασχολείται με την απόκρυψη και από την άλλη με την αποκάλυψη του περιεχομένου ενός κωδικοποιημένου μηνύματος. Σήμερα η κρυπτολογία θεωρείται ένα διεπιστημονικό γνωστικό πεδίο, το οποίο μπορεί να μελετηθεί ως όψη των εφαρμοσμένων μαθηματικών, της θεωρητικής πληροφορικής ή της επιστήμης ηλεκτρονικού μηχανικού. Η σημασία της κρυπτολογίας είναι τεράστια στους τομείς της ασφάλειας υπολογιστικών συστημάτων και των τηλεπικοινωνιών.

Η ρίζα της κρυπτολογίας έγκειται στην προσπάθεια αποστολής μηνυμάτων το περιεχόμενο των οποίων θα προστατεύεται, ώστε να αναγνωστεί μόνο από τον επιθυμητό παραλήπτη. Αυτός ο πόθος οδήγησε στην επινόηση τεχνικών οι οποίες επιτρέπουν τον μετασχηματισμό των δεδομένων, με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι αδύνατη η υποκλοπή του περιεχομένου τους κατά τη διαδικασία αποστολής ή αποθήκευσης. Η διαδικασία μετασχηματισμού των πληροφοριών ονομάζεται *κρυπτογράφηση* και η αντίστροφή της *αποκρυπτογράφηση*. Το σύνολο των βημάτων και των κανόνων οι οποίοι καθορίζουν την κρυπτογράφηση και την αποκρυπτογράφηση καλείται *κρυπτογραφικός αλγόριθμος*. Η σημερινή κρυπτογραφία εξετάζει κρυπτογραφικούς αλγορίθμους από τη σκοπιά των ηλεκτρονικών υπολογιστών και με σημαντική θεωρητική βάση στα μαθηματικά (π.χ. θεωρία αριθμών, θεωρία πληροφορίας κλπ.). Η κρυπτανάλυση εξετάζει τις μεθόδους μελέτης και αποκρυπτογράφησης ενός προστατευμένου μηνύματος, χωρίς όλη η απαραίτητη πληροφορία προς αυτόν τον σκοπό να είναι διαθέσιμη.

Πηγές
-----

1. ↑  Jonathan Katz, Yehuda Lindell (2008). *Introduction to modern cryptography*. Chapman & Hall/CRC. σελίδες 534 (1–47). ISBN 1584885513.
2. ↑  Βασιλάκης Κ. «ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ». ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ.  H παράμετρος `|url=` είναι κενή ή απουσιάζει (βοήθεια)
Ο **Κυβερνήτης της Νεμπράσκα** φέρει την "υπέρτατη εκτελεστική εξουσία" στην Πολιτεία της Νεμπράσκα όπως προκύπτει από το τέταρτο άρθρο του Συντάγματος της Νεμπράσκα. Ο παρών Κυβερνήτης είναι ο Ντέιβ Χάινεμαν, ένας Ρεπουμπλικανός, που ανέλαβε το αξίωμα στις 20 Ιανουαρίου 2005 με την παραίτηση του Μάικ Γιόχανς (ο οποίος είχε διορισθεί Γραμματέας Γεωργίας των Ηνωμένων Πολιτειών). Κέρδισε μια πλήρη θητεία το 2006. Ο παρών Αναπληρωτής Κυβερνήτης είναι ο Ρικ Σίχι.

Οι Κυβερνήτες της Νεμπράσκα πρέπει να είναι τουλάχιστον 30 ετών και να είναι πολίτες και κάτοικοι της πολιτείας για πέντε χρόνια πριν την εκλογή. Πριν το 1966, ο κυβερνήτης εκλεγόταν για διετή θητεία. Το σύνταγμα της πολιτείας τροποποιήθηκε με ένα δημοψήφισμα το 1962έτσι ώστε με αφετηρία τις εκλογές του 1966, ο Κυβερνήτης θα εκλεγόταν για τετραετή θητεία· το 1966, τροποποιήθηκε περαιτέρω για να τοποθετηθεί ένα όριο θητείας δύο συνεχόμενων θητειών. Ο αναπληρωτής κυβερνήτης υπόκειται στους ίδιους περιορισμούς και αγωνίζεται στο ίδιο ψηφοδέλτιο με τον κυβερνήτη. Οι Κυβερνήτες περιορίζονται σε δύο συνεχόμενες θητείες αλλά δεν υπάρχει όριο στον συνολικό αριθμό θητεών που μπορεί κάποιος να υπηρετήσει.

Αν ο κυβερνήτης είναι ανίκανος να ασκήσει τα καθήκοντά του ή είναι εκτός της πολιτείας, ο Αναπληρωτής Κυβερνήτης ενεργεί ως Κυβερνήτης· αν υπάρχει κενό ή μόνιμη ανικανότητα, ο Αναπληρωτής Κυβερνήτης γίνεται Κυβερνήτης. Όμως αν και τα δύο αξιώματα είναι κενά, το επόμενο πρόσωπο στη γραμμή διαδοχής είναι ο Πρόεδρος του Νομοθετικού Σώματος της Νεμπράσκα.

Βλέπε επίσης
------------

* Κατάλογος Κυβερνητών της Νεμπράσκα
* Κατάλογος Κυβερνητών του Εδάφους της Νεμπράσκα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Office of the Governor of Nebraska
**Λοξή φάλαγγα** ονομάζεται ο τρόπος ανάπτυξης του στρατιωτικού σχηματισμού, που εφαρμόστηκε για πρώτη φορά από τον διάσημο στρατηγό των Θηβαίων, Επαμεινώνδα, στη μάχη των Λεύκτρων, κατά των Σπαρτιατών, υπό τον Κλεόμβροτο. Αυτή η τακτική ξαναχρησιμοποιήθηκε πολλές φορές στην στρατιωτική ιστορία, ειδικά όταν ο ένας από τους δύο αντιπάλους είχε γενική αριθμητική υπεροχή. Συγκεκριμένα, το 371 π.Χ. η αριθμητική δύναμη των δύο αντιπάλων ήταν σχεδόν δύο προς ένα υπέρ των Σπαρτιατών. Για να αντιμετωπίσει ο Επαμεινώνδας την σε βάρος του γενική αριθμητική ανισότητα, επινόησε μια τακτική που του προσέφερε τοπική αριθμητική υπεροχή. Ενίσχυσε ιδιαίτερα την αριστερή του πλευρά, στοχεύοντας να αιφνιδιάσει τους Σπαρτιάτες και με το ισχυρό αριστερό τμήμα του στρατού του να νικήσει το δεξιό των Σπαρτιατών. Για να το πετύχει αυτό παρεξέκλινε της κλασικής μέχρι τότε μετωπικής παράταξης των στρατευμάτων. Καινοτομώντας, σχημάτισε τη διάταξη μάχης «εις ανομοιόμορφον βάθος ζυγών», ενώ συγχρόνως έδωσε σε αυτήν κατεύθυνση λοξή ως προς την αντίπαλη διάταξη. Ως τότε δηλαδή οι στρατοί παρατάσσονταν κατανέμοντας σε ίδιο βάθος τους στρατιώτες σε ίσο αριθμό σειρών. Οι Σπαρτιάτες εκείνη την ημέρα φέρονται ότι είχαν πάλι παρατάξει σε ευθεία το στρατό τους με κλασική κατανομή δυνάμεων, δηλαδή ισομερώς και σε βάθος περίπου 12 σειρών σε όλο το μήκος. Ο Επαμεινώνδας επίσης κράτησε ίσο το βάθος (με λίγες σειρές) σε όλο το μήκος της δικής του παράταξης, αλλά ειδικά στην αριστερή πλευρά, παρέταξε 50 σειρές. Αποσκοπούσε (και πέτυχε) να δώσει ένα ισχυρό χτύπημα τοπικά, να νικήσει το αριστερό τμήμα και, καθώς εκεί βρίσκονταν οι επίλεκτες μονάδες των Σπαρτιατών, να κάμψει το ηθικό όλων των αντιπάλων και να τους νικήσει, κάτι το οποίο κατάφερε.

Ο όρος «λοξή» αναφέρεται τόσο στον τρόπο διάταξης όσο και στον τρόπο προώθησης της φάλαγγας: το υπερενισχυμένο αριστερό τμήμα ευρίσκεται κατά την αρχική φάση της σύγκρουσης σε θέση πιο προχωρημένη από την υπόλοιπη παράταξη, η οποία σταδιακά παρουσιάζει ελαφρά κλίση προς τα δεξιά, με σκοπό να συγκρουστεί πρώτο το νεωτεριστικά ενισχυμένο αριστερό πλευρό με το παραδοσιακά ισχυρό δεξί πλευρό της αντίπαλης παράταξης. Εκεί, στα αριστερά του λοξού σχηματισμού, αναμένεται να υπερισχύσει τοπικά η φάλαγγα σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα, συνεπώς εξασφαλίζεται χρόνος μέχρι να συγκρουστεί το υπόλοιπο τμήμα της παράταξης. Έτσι αυτή η τοπική υπεροχή σταδιακά μετατίθεται προς τα δεξιά και τελικά συντρίβει την αντίπαλη παράταξη ή την τρέπει σε υποχώρηση. Μπορούμε να φανταστούμε την λοξή φάλαγγα ως ένα ξαπλωμένο «σφυρί» με τη λαβή στα δεξιά και ελαφρώς κεκλιμένη σε σχέση με την κεφαλή κρούσης του. 

Αυτός ο σχηματισμός χρησιμοποιήθηκε και από τον Μέγα Αλέξανδρο, αλλά και αργότερα κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου από τον Φρειδερίκο και τον Χίντεμπουργκ.
Ο **Κωνσταντίνος Μάνος** γεννήθηκε από γονείς Ελλήνων μεταναστών στην Columbia της Νότιας Καρολίνας. Η φωτογραφική του δραστηριότητα ξεκινάει στην ηλικία των 13 στην φωτογραφική λέσχη του σχολείου του και σύντομα εξελίσσεται σε επαγγελματική δραστηριότητα. Σπούδασε Αγγλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καρολίνας και παράλληλα εργάστηκε ως επίσημος φωτογράφος της συμφωνικής ορχήστρας της Βοστώνης. 

Το 1961 ήρθε στην Ελλάδα για να φωτογραφίσει την πατρίδα του. Αποτέλεσμα του ταξιδιού αυτού ήταν το βιβλίο του "A Greek Portfolio", το οποίο εκδόθηκε τελικά το 1972. Το 1963 έγινε μέλος του διεθνούς ειδησεογραφικού πρακτορείου Μάγκνουμ (Magnum).

Φωτογραφίες του Μάνου εκτίθενται στις μόνιμες συλλογές του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης, στο Art Institute του Σικάγου, στην Bibliotheque Nationale του Παρισίου, στο Museum of Fine Arts στο Χίουστον, στο μουσείο Μπενάκη και σε άλλα. Το 2003 βραβεύτηκε με το Leica Medal of Excellent για τις φωτογραφίες του με χρώμα και τη συνεχιζόμενη φωτογραφική του δουλειά για το American Color.

Παραπομπές
----------

1. ↑  rkd.nl/explore/artists/380736. Ανακτήθηκε στις 22  Αυγούστου 2017.
2. ↑  (Ολλανδικά) *RKDartists*. 380736. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  (Αγγλικά) *SNAC*. w67n29kn. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  *The Fine Art Archive*. cs.isabart.org/person/102819. Ανακτήθηκε στις 1  Απριλίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κωνσταντίνος Μάνος, Magnum
* Αφιέρωμα στον Κωνσταντίνο Μάνο
* Το Βήμα[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Κωνσταντίνος Μάνος, PhotoGR

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Φωτογραφία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 74662498
* **Europeana**: agent/base/23243
* LCCN: n96044574
* ISNI: 0000 0000 7829 5890
* GND: 1047116804
* SUDOC: 027006425
* BNF: cb11914303w (data)
* BIBSYS: 10103536
* ULAN: 500335005
* MusicBrainz: b1289ebc-477a-41c4-8c6a-a1a702b1f9e2
* NDL: 00448731
* RKD: 380736

 |

 |
Ο **Μάρκος Καρ** (Mark Edward Frederic Kerr) ήταν Άγγλος ναύαρχος, που διετέλεσε αρχηγός της βρετανικής ναυτικής αποστολής και επιθεωρητής του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού στην διετία 1913-1915.

Ο Ναύαρχος Καρ έχοντας λίαν προοδευτικές για την εποχή του ιδέες θεωρήθηκε στο Βρετανικό Ναυτικό πρωτοπόρος και ήλθε πολλές φορές σε σύγκρουση με υπερσυντηρητικούς ανωτέρους και αρχαιότερούς του ναυάρχους. Στο δε ελληνικό ναυτικό υπήρξε θερμός οπαδός της εξ ελαφρών σκαφών συγκρότησής του λόγω του ελληνικού αρχιπελάγους. Ένα δόγμα που ακολουθείται μέχρι και σήμερα. Θέλοντας δε να ενθαρρύνει την οργάνωση ναυτικής αεροπορίας το μέλλον της οποίας και πίστευε, έλαβε κατόπιν συντόμου ασκήσεως, καίτοι ηλικίας 50 ετών, πτυχίο χειριστού αεροπόρου.

Κατά την υπηρεσία του στην Ελλάδα ο τότε υποναύαρχος Καρ βρέθηκε, ως εκ της θέσης του, αναμεμιγμένος στην επί του εξωτερικού ζητήματος πολιτική διένεξη που εξερράγη κατά τον Φεβρουάριο του 1915 εξ αφορμής της παρά του Βασιλέως Κωνσταντίνου απόρριψης της πρότασης του Ελευθερίου Βενιζέλου περί συμμετοχής της Ελλάδας εις την κατά των Δαρδανελίων στρατιωτική επιχείρηση. Καίτοι ως τότε αρχηγός του ελληνικού στόλου προσπάθησε να βοηθήσει στην ευόδωση της προσπάθειας περί εξόδου της Ελλάδας από την ουδετερότητα, εν τούτοις τάχθηκε τελικά υπέρ της πολιτικής του Βασιλέως διαβλέποντας τον συμμαχικό όλεθρο.

Το Φθινόπωρο του 1915 ο αντιναύαρχος τότε Καρ ανακλήθηκε από την Ελλάδα και ανέλαβε την αρχηγία μοίρας αγγλικών θωρηκτών τύπου "Κουήν" που συστάθηκε προς ενίσχυση του ιταλικού στόλου. Το δε επόμενο έτος του ανατέθηκε η αρχηγία της Α/Α άμυνας της περιοχής του Λονδίνου απ΄ όπου και αποστρατεύθηκε με βαθμό ναυάρχου.

Μέχρι τον θάνατό του, που συνέβη το 1944, ο ναύαρχος Καρ διατήρησε ζωηρή αγάπη για την Ελλάδα και υπερηφανευόταν ν΄ αναφέρει ότι είχε διατελέσει αρχηγός του ελληνικού στόλου και πρώτος χειριστής της ελληνικής ναυτικής αεροπορίας η οποία και στη συνέχεια αποτελεί το τρίτο σήμερα όπλο των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p1500.htm#i14995. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  *The Dreadnought Project*. Mark\_Edward\_Frederic\_Kerr.
3. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. 11151486d.
4. ↑  p1500.htm#i14995. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
5. 1 2 3 4  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Mark Edward Frederic Kerr στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 26783288
* LCCN: no2004098998
* ISNI: 0000 0000 6398 5370
* BNF: cb11151486d (data)
* BIBSYS: 90790695
* NLA: 35969711
* ICCU: IEIV055235

 |

 |
**Λοξοδρομική απόσταση** ονομάζεται η απόσταση μεταξύ δύο τόπων ακολουθώντας λοξοδρομική πλεύση. Η λοξοδρομική απόσταση αποτελεί τμήμα τόξου της λοξοδρομικής καμπύλης που ενώνει αφετήριο σημείο προς το τερματικό σημείο ενός πλου, και που εκφράζεται σε ναυτικά μίλια. 

Η λοξοδρομική απόσταση είναι πάντως επιμηκέστερη του τόξου του μεγίστου κύκλου της Γης που διέρχεται από τα παραπάνω σημεία (απόπλου - προσέγγισης). Έτσι στους διεθνείς πίνακες αποστάσεων λιμένων ή ναυτιλιακού ενδιαφέροντος σημείων, όταν αυτά απέχουν μεταξύ τους περισσότερο από 600 ν.μ. δίδονται δύο αποστάσεις, η κατά λοξοδρομία, λοξοδρομική, και η κατά ορθοδρομία, ορθοδρομική.
Συντεταγμένες: 13°15′N 87°45′W﻿ / ﻿13.250°N 87.750°W﻿ / 13.250; -87.750

Ο Κόλπος του Φονσέκα από το διάστημα, Ιούλιος 1997
Ο **Κόλπος του Φονσέκα** (ισπανικά: **Golfo de Fonseca**) είναι κόλπος στην Κεντρική Αμερική, στα σύνορα με το Ελ Σαλβαδόρ, την Ονδούρα και τη Νικαράγουα. 

Το 1849, ο Έφραιμ Σκουάιερ διαπραγματεύτηκε μια συμφωνία για τις ΗΠΑ για την κατασκευή ενός καναλιού κατά μήκος της Ονδούρας από την Καραϊβική Θάλασσα ως τον Κόλπο. Ο Φρέντερικ Τσάτφιλντ, Βρετανός διοικητής στην Κεντρική Αμερική, φοβήθηκε πως η Αμερικάνικη παρουσία στην Ονδούρα θα αποσταθεροποιούσε τη Βρετανική Ακτή Μοσκίτο, και έστειλε τον στόλο του να καταλάβει το νησί. Ωστόσο, σύντομα ο Σκουάιερ απαίτησε από τους Άγγλους να φύγουν, αφού είχε προεξοφλήσει την κατάληψη και διαπραγματεύτηκε την προσωρινή εκχώρηση των νησιών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Τσάτφιλντ δεν μπορούσε παρά να συμμορφωθεί.

Και οι τρεις χώρες - Ονδούρα, Ελ Σαλβαδόρ και Νικαράγουα - με ακτογραμμές κατά μήκος του κόλπου έχουν εμπλακεί σε μακρές διαφωνίες για τα δικαιώματα στον κόλπο και τα νησιά εντός αυτού. Το 1992 ένα σώμα του Διεθνούς Δικαστηρίου Δικαιοσύνης αποφάσισε επί της Εδαφικής, Νησιωτικής και Θαλάσσιας Συνοριακής Διαμάχης, της οποίας μέρος ήταν και η διαμάχη επί του κόλπου. Το Δικαστήριο όρισε πως το Ελ Σαλβαδόρ, η Ονδούρα και η Νικαράγουα θα έπρεπε να μοιραστούν τον έλεγχο επί του Κόλπου του Φονσέκα. Στο Ελ Σαλβαδόρ παραχωρήθηκαν τα νησιά Μεανγκέρα και Μεανγκερίτα, και στην Ονδούρα το νησί Ελ Τίγρε.

Πηγές
-----

* Ιστορικά σχόλια

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 315526219

 |

 |
Ο **Λουίς Φορτούνιο** (*Luis Guillermo Fortuño Burset*) είναι εταιρικός δικηγόρος και Κυβερνήτης του Πουέρτο Ρίκο, από τις 2 Ιανουαρίου του 2009 ως τις 2 Ιανουαρίου 2013. Εξελέγη Κυβερνήτης τον Νοέμβριο του 2008. Είναι αρχηγός του Νέου Προοδευτικού Κόμματος του Πουέρτο Ρίκο (NPP).. Είναι επίσης μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος των ΗΠΑ.

Πρώτα χρόνια και σπουδές
------------------------

Γεννήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 1960 στο Σαν Χουάν. Το 1977 απεφοίτησε από το Κολέγιο Μαρίστα του Πουέρτο Ρίκο και έλαβε πτυχίο στις Διεθνείς Υπηρεσίες (B.S.F.S.) από το Πανεπιστήμιο Τζώρτζταουν (Ουάσινγκτον). Το 1985 έλαβε διδακτορικό από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βιρτζίνια. Ανέπτυξε συνδικαλιστική δράση από τα φοιτητικά του χρόνια, ιδρύοντας μαζί με άλλους τη φοιτητική οργάνωση PRSSA. Νυμφεύθηκε τη δικηγόρο Λούσε Βέλα Γκουτιέρες, με την οποία απέκτησαν τρίδυμα το 1991.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Η ενασχόλησή του με τα κοινά άρχισε το 1993, επί κυβερνήτη Πέδρο Ροσεγιό, οπότε διορίστηκε εκτελεστικός διευθυντής της Τουριστικής Εταιρείας του Πουέρτο Ρίκο και πρόεδρος του οργανισμού για την Ανάπτυξη των Ξενοδοχείων. Το 1994 έγινε γραμματέας του Υπουργείου Οικονομικών του Πουέρτο Ρίκο. Το 1996 παραιτήθηκε από το χαρτοφυλάκιό του και επέστρεψε στη δικηγορία. Αργότερα επανήλθε στην πολιτική με το Νέο Προοδευτικό Κόμμα. Το 2003 έγινε Κάτοικος Αρμοστής.

Κυβερνήτης
----------

Τον Φεβρουάριο του 2007 ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για το αξίωμα του κυβερνήτη. Έλαβε το χρίσμα για τις εκλογές για κυβερνήτη από το NPP στις 9 Μαρτίου του 2008. Στις προκριματικές κέρδισε τον κυβερνήτη Πέδρο Ροσεγιό, με 60% έναντι 40% για τον αντίπαλό του. Στις εκλογές για κυβερνήτη, που διεξήχθησαν στις 4 Νοεμβρίου 2008 με υψηλή συμμετοχή, εξελέγη ένατος Κυβερνήτης του Πουέρτο Ρίκο, επικρατώντας του έως τότε Κυβερνήτη, Ανίμπαλ Ασεβέδο Βιλά με 52,78% έναντι 41,28% για τον αντίπαλό του. Η θητεία του ως Κυβερνήτη ξεκίνησε στις 2 Ιανουαρίου 2009 και τέλειωσε το 2013.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 7  Σεπτεμβρίου 2022.
2. 1 2  bioguide.congress.gov/scripts/biodisplay.pl?index=F000452.
3. ↑  www.primerahora.com/noticias/puerto-rico/notas/fortuno-recibe-condecoracion-otorgada-por-el-rey-de-espana/.
4. ↑  Yaisha Vargas (9 Μαρτίου 2008). «Fortuno Wins Puerto Rico Primary». Associated Press. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Μαρτίου 2008. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2008.
5. ↑   Αρχειοθετήθηκε 2007-12-17 στο Wayback Machine. Ιστορία της PRSSA.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα του Φορτούνιο μέσω της αμερικανικής Βουλής των Αντιπροσώπων Αρχειοθετήθηκε 2008-10-25 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 86390771
* LCCN: no2009062605
* ISNI: 0000 0000 5918 7034
* GND: 119836257X
* US Congress: F000452

 |

 |
Ο **Κόλτον Χέινς Λι** (αγγλικά: *Colton Lee Haynes*, 13 Ιουλίου 1988) είναι Αμερικανός ηθοποιός και μοντέλο. Στην ηλικία των δεκαπέντε, ζούσε στην Νέα Υόρκη και άρχισε να δουλεύει ως μοντέλο για την εταιρεία Abercrombie & Fitch. Αφού μετακόμισε στο Λος Άντζελες, Καλιφόρνια, άρχισε να ενεργεί στην τηλεόραση. Είναι γνωστός για τους ρόλους του ως Jackson Whittemore στην υπερφυσική δραματική σειρά *Teen Wolf* και Roy Harper στη σειρά *Arrow.*.

Ζωή
---

Γεννήθηκε στις 13 Ιουλίου 1988, στην Ουιτσίτα του Κάνσας και είναι γιος του William Clayton Haynes και της Dana Denise Mitchell. Έχει περιγράψει τους γονείς του ως *πνευματικά ελεύθερους χίπις*. Έχει πέντε αδέλφια με τα οποία μεγάλωσαν σ' ένα αγρόκτημα στην Andela.  Φοίτησε στα γυμνάσια της Φλόριντας και του Κάνσας.

Καριέρα
-------

### Μοντέλο

Ξεκίνησε την καριέρα του ως μοντέλο στην ηλικία των δεκαπέντε στη Νέα Υόρκη. Η πρώτη του επιτυχία του έγινε μετά την εμφάνισή του σε μια φωτογράφηση του Bruce Weber για την εταιρεία *Abercrombie & Fitch*. Επίσης εμφανίστηκε σε μια φωτογράφηση για το γκέι περιοδίκο, *XY* το 2006. Συμμετείχε σε καμπάνιες για τους Kira Plastinina, J. C. Penney και Ralph Lauren. Το 2008 συνέχισε της καμπάνιες για την *Verizon* και και έμφανίστηκε σε πολλά εντιτόριαλ περιοδικών, όπως Teen Vogue και Arena.

Φιλμογραφία
-----------

### Ταινίες/Σειρές

| Χρονιά | Τίτλος | Ρόλος |
| --- | --- | --- |
| 2007 | *Transformers* | Cafe kid |
| 2009 | *Always and Forever* | Scott Holland |
| 2011 | *Charlie Brown: Blockhead's Revenge* | Linus van Pelt |
| 2011 | Teen Wolf | Jackson Whittemore |
| 2015 | *San Andreas* | Joby |

Παραπομπές
----------

1. ↑  flaunt.com/people/colton-haynes/.
2. ↑  «Flaunt Magazine | People: Colton Haynes». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2015.
3. ↑  Wichita Eagle: Search Results
4. ↑  «Colton Haynes». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Σεπτεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2015.
5. ↑  ARROW: Colton Haynes on Roy Harper’s Evolution, His Desire to be on ELLEN, and More | Give Me My Remote
6. ↑  5 Things You Don't Know About Teen Wolf's Colton Haynes - Us Weekly
7. ↑  «Colton Haynes - pictures, picture, pics, images, gallery, info, bio, gossip». Mostbeautifulman.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Νοεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2010.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 251957286
* LCCN: no2012106010

 |

 |
Η **Μάργκαρετ Τουτγουίλερ** (*αγγλικά: Margaret DeBardeleben Tutwiler‎*, γενν. στις 28 Δεκεμβρίου 1950 στο Μπέρμιγχαμ της Αλαμπάμα) ήταν Αμερικανίδα υφυπουργός διπλωματίας και δημοσίων υποθέσεων κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης Μπους του νεότερου, διπλωμάτης και πρέσβειρα των Ηνωμένων Πολιτειών στο Μαρόκο.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Από τα πρώτα χρόνια της πολιτικής της σταδιοδρομίας, αποτελεί μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος στη πολιτεία της Αλαμπάμα. Υπηρέτησε ως βοηθός υφυπουργός Δημοσίων Υποθέσεων και εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ από το 1989 έως το 1992 υπό την προεδρία του Τζωρτζ Μπους του πρεσβύτερου. Από το 1992 έως το 1993, διετέλεσε εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου. Από το 2001 έως το 2003, διετέλεσε πρέσβειρα των Ηνωμένων Πολιτειών στο Μαρόκο. Τον Δεκέμβριο του 2003, ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Τζωρτζ Μπους ο νεότερος, τη διόρισε υφυπουργό Διπλωματίας και Δημοσίων Υποθέσεων, αντικαθιστώντας έπειτα από έγκριση της Γερουσίας τη Σάλροτ Μπηρς, θέση που διατήρησε εντέλει μέχρι τον Ιούνιο του 2004. Ωστόσο, παραιτήθηκε για να αναλάβει τη θέση εκτελεστικού αντιπροέδρου για θέματα επικοινωνιών στο χρηματοοικονομικό όμιλο "*NYSE Euronext*". Το 2007, διορίστηκε υπεύθυνη επικοινωνίας στη εταιρεία διαχείρισης κεφαλαίων "*Μέριλ Λιντς*", και το 2010, ξεκίνησε να εργάζεται στη χρηματοοικονομική εταιρεία χαρτοφυλακίου "*CIT Group*".

Αποτελεί μέλος του διοικητικού συμβουλίου της μη κυβερνητικής πολιτικής οργάνωσης "*International Republican Institute*".

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *SNAC*. w63s6mjk. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
3. ↑  (Αγγλικά) «Welcome to the Alabama Academy of Honor». *Archives.alabama.gov*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2016.
4. ↑   (Αγγλικά)
Henry, David (2 Αυγούστου 2010), «CIT Group's Thain Hires Ex-Presidential Aide Tutwiler for Communications», *Bloomberg*, ανακτήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2011
5. ↑  (Αγγλικά) Profile Αρχειοθετήθηκε 28 April 2010[Date mismatch] στο Wayback Machine. International Republican Institute; ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2010.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 58881263
* LCCN: no2008022477

 |

 |