recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 36°23′N 8°0′E﻿ / ﻿36.383°N 8.000°E﻿ / 36.383; 8.000

Το **Σουκ Αχράς** (αραβικά: ولاية سوق أهراس‎) είναι επαρχία (*βιλάγια*) στην περιοχή Ωρές της Αλγερίας. Πρωτεύουσα της είναι η ομώνυμη πόλη, και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2008 ανερχόταν σε 438.127 κατοίκους. Βρίσκεται στα σύνορα της Αλγερίας με την Τυνησία.

Γεωγραφία
---------

Τοπογραφία του Σουκ Αχράς
Το Σουκ Αχράς βρίσκεται στη βορειοανατολική Αλγερία. Καλύπτει έκταση 4.360 χλμ². Προς τα βόρεια συνορεύει με την επαρχία Ελ Ταρφ, στα ανατολικά με την Τυνησία, στα δυτικά με την επαρχία Γκελμά και την επαρχία Ουμ ελ Μπουαγκί και στα νότια με την επαρχία Τεμπέσα.

Κλίμα
-----

Το Σουκ Αχράς έχει ηπειρωτικό και υγρό κλίμα, έντονες βροχές στο βορρά τον χειμώνα και πολύ ζεστό και ξηρό κλίμα στον νότο κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Οι βροχές είναι 350-750 χιλιοστά/έτος και οι θερμοκρασίες κυμαίνονται από 1 °C έως 14 °C τον χειμώνα και από 25 °C έως 38 °C το καλοκαίρι.

Διοικητική διαίρεση
-------------------

Η επαρχία χωρίζεται σε 10 διαμερίσματα (*νταΐρες*), τα οποία χωρίζονται περαιτέρω σε 26 *κοινότητες* ή δήμους. 

### Διαμερίσματα

1. Μπιρ Μπουχούς
2. Χανταντά
3. Μ'Νταουρούς
4. Μεσροχά
5. Μεραχνά
6. Ουλέντ Ντρις
7. Ουμ Ελ Αντχαΐμ
8. Σεντρατά
9. **Σουκ Αχράς**
10. Ταουρά

### Κοινότητες

Κοινότητες της επαρχίας Σουκ Αχράς

1. Αΐν Ζανά
2. Αΐν Σολτάν
3. Μπιρ Μπουχούς
4. Ντρεά
5. Χανταντά
6. Χανανσά
7. Χενταρά
8. Χεμισά
9. Μ'Νταουρούς
10. Μεσροχά
11. Μεραχνά
12. Ουέντ Κεμπερίτ
13. Ουιλέν
14. Ουλέντ Ντρις
15. Ουλέντ Μουμέμ
16. Ουμ Ελ Αντχαΐμ
17. Ραγκουμπά
18. Σαφέλ Ελ Ουιντέν El Ouiden
19. Σεντρατά
20. Σιντί Φρετζ
21. **Σουκ Αχράς**
22. Ταουρά
23. Τεραγκέλτ
24. Τιφές
25. Ζααρουριά
26. Ζουαμπί

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Επαρχία Σουκ Αχράς** |

1. ↑  «Population résidente des ménages ordinaires et collectifs (MOC) selon la commune de résidence et le sexe et le taux d'accroissement annuel moyen (1998-2008)». National Office of Statistics. Ανακτήθηκε στις 8  Απριλίου 2020.
2. ↑  «Population résidente des ménages ordinaires et collectifs (MOC) selon la commune de résidence et le sexe et le taux d'accroissement annuel moyen (1998-2008)» (PDF). *www.ons.dz*. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2020.
3. ↑  «Climate Souk Ahras: Temperature, climate graph, Climate table for Souk Ahras - Climate-Data.org». *en.climate-data.org*. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2020.
Με τον ελληνικό όρο **διαμετακόμιση** αποδίδεται ο διεθνής όρος **τράνζιτ** ή *τρανζίτ* (transit).  
 
Στη ναυτιλία με τον όρο «*εμπορεύματα υπό διαμετακόμιση*» χαρακτηρίζονται εκείνα τα οποία εισάγονται μεν σε μία Χώρα, όχι όμως για να διατεθούν σ΄ αυτή αλλά για να επανεξαχθούν σε άλλη Χώρα. Τούτο συμβαίνει κυρίως σε μεταφορτώσεις πλοίων ίδιας ναυτιλιακής εταιρίας ή υπό την αυτή πρακτόρευση πλοίων.  

Το εμπόριο αυτής της μορφής γενικά χαρακτηρίζεται *διαμετακομιστικό* (traffic in transit) και οι λιμένες όπου βρίσκονται δεσμευμένα τα εμπορεύματα αυτού του είδους χαρακτηρίζονται *διαμετακομιστικοί λιμένες* (bonded ports). Οι διαμετακομιστικοί λιμένες διαθέτουν εκτεταμένους ύπαίθριους ή στεγασμένους χώρους (αποθήκες) για την απόθεση των προς μεταφόρτωση εμπορευμάτων. Οι χώροι αυτοί καλούνται «ελεύθερη ζώνη» και είναι περίφρακτοι.  

Κατά προέκταση δε της έννοιας αυτής διαμετακόμιση χαρακτηρίζεται και η εκφόρτωση (εισαγωγή) εμπορευμάτων σε ένα λιμένα εσωτερικού τα οποία προορίζονται για μεταφόρτωση και τελικό προορισμό άλλο λιμένα εσωτερικού στον οποίο θα ακολουθεί και ο εκτελωνισμός τους.

Στην Ελλάδα διαμετακομιστικοί λιμένες είναι της Θεσσαλονίκης, του Πειραιά, της Καλαμάτας, του Βόλου, της Καβάλας, του Λαυρίου κ.ά.
Με τον τίτλο **Θεοσοφία** φέρεται αρχαίο ελληνικό βυζαντινό σύγγραμμα, εποχής αυτοκράτορα Ζήνωνα (474 – 591), που συνέγραψε ο Αριστόκριτος, του οποίου η αιρετική διδασκαλία καταδικάστηκε με ανάθεμα κατά τον 9ο αιώνα.

Από το σύγγραμμα αυτό σώζεται επιτομή με τίτλο *Χρησμός των ελληνικών θεών*. Το πλήρες έργο περιελάμβανε τέσσερα βιβλία, των οποίων όμως προτάσσονταν επτά *Περί της ορθής πίστεως*.  

Σε απόδειξη του θέματός του, που θεωρούσε συνέχεια της φιλοσοφικής σκέψης των αρχαίων Ελλήνων, ο συγγραφέας δεν παρέθετε μόνο χρησμούς που τους είχε παραλάβει από τον Πορφύριο, αλλά και Ορφικούς και Σιβυλλείους στίχους, καθώς και ρήσεις αρχαίων ποιητών και φιλοσόφων, ιδιαίτερα δε του Μενάνδρου, του Πλάτωνα και του Ηρακλείτου. Με το έργο αυτό αποδεικνυόταν ότι το μεγαλύτερο μέρος της χριστιανικής θρησκείας εδραιώθηκε και αναπτύχθηκε επί της χρηστότητας της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας.

Εκλογές (τμήματα) της Θεοσοφίας σώθηκαν μέχρι τον μεσαίωνα σε ένα μόνο χειρόγραφο του Στρασβούργου, το οποίο θεωρείται ότι έχει και αυτό χαθεί, είχε όμως προλάβει να εκπονήσει αντίγραφο ο B. Hansius, το 1580. Αυτού του τελευταίου ανακαλύφθηκε αντίγραφο το οποίο και εξέδωσε ο Μπούρες (ή Βόρις) Κλάρος (Buresch Klaros), το 1889 (Λειψία), σε επίμετρη μορφή.
Το εκπαιδευτικό σύστημα στη Λετονία
Η **εκπαίδευση στη Λετονία** είναι δωρεάν και υποχρεωτική. Η υποχρεωτική εκπαίδευση στη Λετονία περιλαμβάνει δύο χρόνια προσχολικής εκπαίδευσης (η οποία συνήθως ξεκινά στην ηλικία των 5 ετών) και άλλα εννέα χρόνια πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης (συνήθως μέχρι την ηλικία των 15/16 ετών).

Το 1996, το ακαθάριστο ποσοστό εγγραφής στα δημοτικά σχολεία ήταν 95.8% και το καθαρό ποσοστό ήταν 89,5%. Ο αριθμός των παιδιών που δεν φοιτούσαν στο δημοτικό σχολείο, σύμφωνα με δεδομένα του 2001, έβαινε σε αυξητική πορεία. Στις αγροτικές περιοχές, ορισμένα σχολεία έχουν κλείσει. Η θέση που δόθηκε στις μειονοτικές γλώσσες στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση μετά τη μετάβαση των μειονοτικών σχολείων σε δίγλωσση εκπαίδευση το 2004 (60% στα Λετονικά και 40% στη μειονοτική γλώσσα) ήταν θέμα διαμαρτυριών το 2003-2004, ενώ αντίθεση στους νόμους αυτούς εξέφρασε το Προσωπικό Διατήρησης του Ρωσικού Σχολείου και ο Σύνδεσμος Υποστήριξης των Ρωσόγλωσσων Σχολείων.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ουνέσκο για το 2010, 4.720 φοιτητές από τη Λετονία φοιτούσαν σε δομές τριτοβάθμιες εκπαίδευσης στο εξωτερικό (κυρίως στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Ρωσία και τη Γερμανία), ενώ 1.760 φοιτητές από άλλες χώρες σπούδαζαν σε δομές τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στη Λετονία (κυρίως από τη Ρωσία, την Ουκρανία και τη Λιθουανία.

Δείτε επίσης
------------

* Ανθρώπινα δικαιώματα στη Λετονία
* Κατάλογος σχολείων στη Λετονία
* Κατάλογος πανεπιστημίων στη Λετονία
* Ακαδημαϊκή βαθμολόγηση στη Λετονία

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Compulsory Education in Europe» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 9 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2021.
2. ↑ . «Education system - Study in Latvia - studyinlatvia.eu». *www.studyinlatvia.eu*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2021.
3. ↑  Eglitis, Aaron (11 September 2003). «Protesters rally against education reform». The Baltic Times.. Ανακτήθηκε στις 24 June 2008.
4. ↑  Eglitis, Aaron (29 January 2004). «School reform amendment sparks outrage». The Baltic Times.. Ανακτήθηκε στις 24 June 2008.
5. ↑  «UNESCO UIS». *www.uis.unesco.org*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Μαΐου 2016. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2021.
Η **Ειρήνη Μάρρα** (13 Ιανουαρίου 1943 – 11 Ιουλίου 1998) ήταν Ελληνίδα συγγραφέας.

Σύντομο βιογραφικό
------------------

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Ακολούθησε εμπορικές σπουδές και γαλλική φιλολογία. Ήδη από τα εφηβικά της χρόνια ξεκίνησε να δημοσιεύει διάφορα κείμενα (πεζά-ποιήματα και μεταφράσεις) σε εφημερίδες και περιοδικά. Το 1972 ξεκίνησε να ασχολείται με την παιδική και τη νεανική λογοτεχνία. Έγραψε παραμύθια, διηγήματα, μυθιστορήματα, θέατρο. Επίσης μετέφρασε Γάλλους συγγραφείς (Βολταίρο, Γκαρωντύ) καθώς και μεγάλο αριθμό παιδικών βιβλίων. Για πολλά χρόνια, έγραφε και παρουσίαζε διάφορες παιδικές εκπομπές στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Έχει τιμηθεί με πολλές διακρίσεις και βραβεία. Δίδαξε λογοτεχνία και μυθοπλασία σε σχολεία και σε σεμινάρια. Η Ειρήνη Μάρρα πέθανε στις 11 Ιουλίου 1998.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Library of Congress Authorities*. Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου. no2004053286. Ανακτήθηκε στις 20  Δεκεμβρίου 2019.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 4641447
* **ΕΒΕ**: 23776
* **BiblioNet**: **4139**
* LCCN: no2004053286
* SUDOC: 255202709

 |

 |
Με την ονομασία **εκλογικός αντιπρόσωπος** καθιερώθηκε να αποκαλείται ο επίσημα διορισμένος σε κάθε εκλογικό τμήμα (όχι και απαραίτητα) αντιπρόσωπος συνδυασμού πολιτικού κόμματος ή συνασπισμού κομμάτων ή ανεξάρτητου υποψήφιου βουλευτή, κατά τη διενέργεια ψηφοφορίας βουλευτικών εκλογών.

Οι αντιπρόσωποι και αναπληρωτές αυτών διορίζονται με γραπτή δήλωση είτε του αρχηγού, είτε της διευθύνουσας επιτροπής του κόμματος, είτε και από κάποιο υποψήφιο αυτών, ή και από μεμονωμένο υποψήφιο. Η εν λόγω δήλωση κατατίθεται απ΄ ευθείας στον Πρόεδρο του αρμόδιου Πρωτοδικείου, ή στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου ο οποίος όμως θα πρέπει να ενημερώσει για τον διορισμό τους Προέδρους Πρωτοδικών.  

Οι δε αντιπρόσωποι οφείλουν να επιδείξουν την παραπάνω δήλωση στον πρόεδρο της εφορευτικής επιτροπής προκειμένου να παρευρίσκονται εντός του εκλογικού καταστήματος κατά την διάρκεια της ψηφοφορίας, να προβαίνουν σε τυχόν παρατηρήσεις, ή ενστάσεις σχετικά με την τάξη, να θέτουν την σφραγίδα τους στη κάλπη, να παρευρίσκονται στη διαλογή των ψήφων και να ασκούν γενικά οποιοδήποτε δικαίωμα τους παρέχει η σχετική εκλογική νομοθεσία.

Πηγές
-----

* Κωδικοποιημένη νομοθεσία όπως ίσχυε κατά το έτος 2009: Προεδρικό Διάταγμα υπ' αριθμόν 96 του έτους 2007, άρθρα 40 και 88. Δημοσιεύθηκε στο Φύλλο Εφημερίδας της Κυβερνήσεως υπ' αριθμόν 116, τεύχος Α΄, στις 5 Ιουνίου 2007.
Το **Γκουάμ** εκλέγει σε επίπεδο εδάφους έναν κυβερνήτη και ένα κοινοβούλιο. Ο κυβερνήτης εκλέγεται από το λαό για θητεία 4 ετών. Το κοινοβούλιο αποτελείται από 15 μέλη τα οποία εκλέγονται για θητεία 2 ετών σε ανοικτό προκριματικό γύρο.
Λειτουργεί το πολυκομματικό σύστημα και στην πολιτική ζωή κυριαρχούν 2 κόμματα: το Ρεπουμπλικανικό και το Δημοκρατικό Κόμμα.

Εκλογές και δημοψηφίσματα
-------------------------

### Πρόσφατες (2022)

Στις 8 Νοεμβρίου 2022 διεξήθησαν εκλογές για Κυβερνήτη και επανεξελέγη η Δημοκρατική Λου Λέον Γκερέρο με ποσοστό 55,4% έναντι 44% για το Ρεπουμπλικανό Φελίξ Καμάτσο. Στις βουλευτικές εκλογές, για πρώτη φορά από το 1993 οι Ρεπουμπλικανοί κέρδισαν τον αντιπρόσωπο (Τζέιμς Μόιλαν) στην αμερικανική Βουλή. Ωστόσο, οι Δημοκρατικοί διατήρησαν την πλειοψηφία των εδρών με 9 έδρες στη Βουλή έναντι 6 για τους Ρεπουμπλικάνους.

### 2008

Οι Δημοκρατικοί διατήρησαν την πλειοψηφία τους (με 10 έδρες έναντι 5 για τους Ρεπουμπλικάνους) στη Βουλή, με βάση τα αποτελέσματα των γενικών εκλογών, που διεξήχθησαν στις 4 Νοεμβρίου 2008. Η συμμετοχή στις εκλογές πλησίασε το 70%.. Παράλληλα, με ποσοστό άνω του 50% οι ψηφοφόροι τάχθηκαν κατά μιας πρότασης για νομιμοποίηση των τυχερών παιχνιδιών σε καζίνο στο Ταμούνινγκ (Tamuning).

### 2012

Οι επόμενες εκλογές έγιναν στις 6 Νοεμβρίου 2012 μαζί με ένα δημοψήφισμα που αφορούσε την πρωτοβουλία για ένα παιχνίδι bingo με σκοπό το κέρδος. Το Δημοκρατικό Κόμμα κέρδισε 9 από τις 15 έδρες στη Βουλή, ενώ το δημοψήφισμα καταψηφίστηκε από το 64,8% των ψηφοφόρων.

### 2014

Εκλογές διεξήχθησαν στις 4 Νοεμβρίου 2014. Κυβερνήτης επανεξελέγη ο Ρεπουμπλικανός Έντι Κάλβο με 63,69% έναντι 35,97% για τον Καρλ Γκουτιέρες. Στη Βουλή, οι Δημοκρατικοί με 9 έδρες κέρδισαν τους Ρεπουμπλικανούς (6 έδρες). Η Δημοκρατική Μαντλίν Μπόρνταλο εξελέγη αντιπρόσωπος του Γκουάμ στην αμερικανική Βουλή με ποσοστό 57,8%. Τέλος, έγινε και δημοψήφισμα για τη νομιμοποίηση της μαριχουάνα για ασθενείς, το οποίο υπερψηφίστηκε 56,48%.

### 2018

Οι Εκλογές διενεργήθηκαν στις 6 Νοεμβρίου 2018. Η Λου Λέον Γκερέρο εξελέγη πρώτη γυναίκα κυβερνήτης.

### 2020

Κύριο λήμμα: Γενικές εκλογές του Γκουάμ (2020)
Κύριο λήμμα: Βουλευτικές εκλογές του Γκουάμ (2020)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Delgado, Nick. «Governor to seek reelection». *The Guam Daily Post*.
2. ↑  News, Joe Taitano II Pacific Daily. «Leon Guerrero-Tenorio, J. Moylan, D. Moylan win, Democrats hold Legislature». *guampdn.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2022.
3. ↑  Pacific Daily News[*νεκρός σύνδεσμος*], *Voters reject Prop A: Democrats look to retain their majority*, 5 Νοεμβρίου 2008.
4. ↑  Pacific Magazine[*νεκρός σύνδεσμος*], *Guam Voters Reject Casino Gambling*, 5 Νοεμβρίου 2008.
5. 1 2  Guam, 6 November 2012: Commercial bingo game Direct Democracy (Γερμανικά)
6. ↑  Election Guide
7. ↑  Marijuana Legalization 2014: Guam Leads ‘Yes’ Vote For Medical Weed In US Elections, International Business Times, 4-11-2014.
Το **ελληνικό προξενείο Σερρών** βρίσκεται στις Σέρρες. Ιδρύθηκε το 1856, όταν οι Σέρρες αποτελούσαν μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το προξενείο λειτούργησε μέχρι τον Α΄ Βαλκανικό πόλεμο του 1912-13.

Η δικαιοδοσία του προξενείου εμπίπτει στο σύνολο του σαντζακίου Σερρών, το οποίο περιλαμβάνει επίσης το Μελένικο και τη Δράμα. Το κύριο καθήκον του Προξενείου ήταν να υποστηρίξει τους Έλληνες της περιοχής, να προωθήσει και να διατηρήσει τον Ελληνισμό στην περιοχή υποστηρίζοντας την ελληνική παιδεία. Μετά την έναρξη του Μακεδονικού Αγώνα το 1904, το προξενείο έγινε κεντρικό σημείο συνάντησης των ελληνικών στρατευμάτων που μάχονταν στην Ανατολική Μακεδονία.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Χρηστίδης, Νικόλαος Χρ (2012). *Οι δρόμοι των Σερρών και η Ονοματολογία των* (PDF). Σέρρες: Αφοι Χαραλαμπιδη Ο.Ε. σελ. 62. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2014.
H **Ειρήνη Γεωργάτου** ( 1 Φεβρουαρίου 1990) είναι ελληνίδα πρώην πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης. Στην καριέρα της έφτασε στην θέση 176 της WTA στο μονό γυναικών στις 16 Μαΐου 2011, και στην θέση 171 στο διπλό το οποίο πέτυχε στις 31 Ιανουαρίου 2011. Την επιτυχία της αυτή την οφείλει σε τουρνουά που συμμετείχε στην Ελλάδα, το Ισραήλ, την Τουρκία, και το Ουζμπεκιστάν. Ήταν αθλήτρια του Α.Σ. Πέρα κι έγινε επαγγελματίας το 2005 και σταμάτησε τους αγώνες το 2011 έχοντας ρεκόρ 122-84. Σήμερα είναι προπονήτρια padel και έχει σταματήσει το τένις τελείως..

Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα ήταν πρώτη στο μονό το 2008 και το 2009, ενώ ήταν δεύτερη το 2007, πρώτη στο διπλό το 2008 και το 2009.

Το 2011 όπου σημείωσε την μεγάλη άνωση στην παγκόσμια κατάταξη ήταν νικήτρια στο μονό στα τουρνουά της Μυτιλήνης, στις Αττάλειας (δύο τουρνουά), στο Κασρί και στην Μπουχάρα, στο διπλό στα τουρνουά του Σούτον και του Γιοχάνεσμπουργκ.

Έχει αγωνιστεί με την εθνική Ελλάδος γυναικών στο Fed cup του 2011.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «tennisinsight». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2016.
2. ↑  «sonyericssonwtatour». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Φεβρουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2016.
3. ↑  «home17.inet.tele.dk». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Μαΐου 2007. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2016.
4. ↑  «tennis24». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2016.
5. 1 2  *tennisnews.gr, "Γιακούποβιτς και Γεωργάτου... πρωταθλητές 2008" Αρχειοθετήθηκε 2017-10-21 στο Wayback Machine.*
6. 1 2  *contra.gr,"Πρωταθλητές Ελλάδας για δεύτερη σερί χρονιά Γιακούποβιτς και Γεωργάτου"*
7. ↑  *sentragoal.gr, "Τένις: Πρωταθλητές Ροβάς και Γερασίμου"[*νεκρός σύνδεσμος*]*
8. ↑  City of Johannesburg - Tennis time in Soweto[*νεκρός σύνδεσμος*]
H **Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή των Ομόσπονδων Πολιτειών της Μικρονησίας** (αγγλικά: *Federated States of Micronesia National Olympic Committee* (FSNNOC)) είναι η εθνική ολυμπιακή επιτροπή των Ομόσπονδων Πολιτειών της Μικρονησίας. Εκπροσωπεί την χώρα εντός της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ) και συνενώνει τις διάφορες μικρονησιακές αθλητικές ομοσπονδίες. Είναι μέλος των Εθνικών Ολυμπιακών Επιτροπών Ωκεανίας.

Ιστορία
-------

Η επιτροπή ιδρύθηκε το 1995, εννέα χρόνια μετά την ανεξαρτητοποίηση των Ομόσπονδων Πολιτειών της Μικρονησίας και τέσσερα χρόνια μετά την την προσχώρησή της στον ΟΗΕ. Αναγνωρίστηκε από την ΔΟΕ το 1997. Η έδρα της βρίσκεται στο Παλικίρ, στην Πολιτεία του Πόνπεϊ, πρωτεύουσα της χώρας ·. Πρόεδρός της διατελεί ο Μάρτιν Μπέρνι, ενώ γενικός γραμματέας διατελεί ο Τζιμ Τόμπιν.

Ρόλος
-----

Η Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή των Ομόσπονδων Πολιτειών της Μικρονησίας είναι υπεύθυνη για τον συντονισμό και την διαχείριση των ομάδων και των αθλητών οι οποίοι συμμετέχουν στους Αγώνες του Ειρηνικού, στους Μικροαγώνες του Ειρηνικού και στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Δεν είναι υπεύθυνη για τους αθλητές οι οποίοι συμμετέχουν στους Αγώνες της Μικρονησίας, καθώς καθεμία εκ των τεσσάρων συνιστωσών πολιτειών της χώρας συμμετέχει αυτόνομα.

Η Επιτροπή ήταν υπεύθυνη για την δημιουργία, καθώς και για την διοργάνωση των Αγώνων των Ομόσπονδων Πολιτειών της Μικρονησίας, πολυαθλητική διοργάνωση η οποία περιλαμβάνει, συνολικά, δώδεκα αγωνίσματα και η οποία διεξήχθη τρεις φορές, το 1995, το 1997 και το 2001 και η οποία συγκέντρωσε συνολικό αριθμό αθλητών της τάξεως μεταξύ των 800 και 1000.

Συνολικά, δέκα εθνικές ομοσπονδίες είναι μέλη του FSMNOC: συγκεκριμένα, οι ομοσπονδίες στίβου, μπέιζμπολ, καλαθοσφαίρισης, άρσης βαρών, πάλης, κολύμβησης, σόφτμπολ, αντισφαίρισης, επιτραπέζιας αντισφαίρισης και πετοσφαίρισης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Grasso, Mallon & Heijmans 2015, σελ. 190
2. 1 2  (Γαλλικά) «Σελίδα των Ομόσπονδων Πολιτειών της Μικρονησίας στην επίσημη ιστοσελίδα του Ολυμπιακού Κινήματος». *www.olympic.org*. ΔΟΕ. Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2015.
3. 1 2  (Αγγλικά) «About the NOC». *www.foxsportspulse.com*. FSMNOC. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2015.
4. ↑  (Αγγλικά) «National Federations». *www.foxsportspulse.com*. FSMNOC. Ανακτήθηκε στις 1 Φεβρουαρίου 2016. [*νεκρός σύνδεσμος*]

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) Grasso, John· Mallon, Bill· Heijmans, Jeroen (2015). *Historical Dictionary of the Olympic Movement* (5η έκδοση). Λονδίνο: Rowman and Littlefield. σελ. 796. ISBN 978-1-4422-4859-5. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2016.

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ολυμπιακοί Αγώνες
* Πύλη:Μικρονησία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 1048145857118522921821

 |

 |
Η φράση **Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών** ήταν ένα από τα πολιτικά συνθήματα που ειπώθηκαν από τον δικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο κατά τη διάρκεια της 7ετούς δικτατορίας που επικράτησε στην Ελλάδα, από τη Χούντα των Συνταγματαρχών, αλλά και τη Χούντα του Ιωαννίδη.

Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος σε κάποιο από τα διαγγέλματά του προς τον Ελληνικό λαό είχε πει επί του συγκεκριμένου: *Υπάρχει το ιδανικόν και το ιδανικόν είναι ένα. Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών*. Η Χούντα διοργάνωνε κάθε 29 Αυγούστου την εορτή της Πολεμικής Αρετής των Ελλήνων. Κυρίως μέσω αυτής της εορτής αλλά και πολλών άλλων εκδηλώσεων, καθώς και μέσω ραδιοφωνικής και της τηλεοπτικής προπαγάνδας, πρότρεπε όλους τους Έλληνες και κυρίως τη νεολαία να καταστούν συντελεστές της "ισχυράς Ελλάδος", *μίας Ελλάδος Ελλήνων Χριστιανών*. 

Η φράση αυτή δίδονταν με τη σημασία μίας χώρας, της Ελλάδας, που να ανήκει σε Έλληνες Χριστιανούς. Ως σύνθημα αυτό καθ΄ αυτό, προπαγανδιστικά, είχε μεγάλη επιτυχία αφενός εκ του γεγονότος ότι συνέδεε σε τρίπτυχο χώρα, λαό και θρησκεία, αφετέρου ακουγόταν εύηχα με την επανάληψη του **Ελ** (Ελλάς - Ελλήνων). Ειδικότερα όμως στα στρατόπεδα, στα κέντρα εκπαίδευσης νεοσυλλέκτων, σ΄ όλες τις στρατιωτικές παραγωγικές σχολές, ακόμα και στις σχολές εμπορικού ναυτικού, αλλά και στις επίσημες παρελάσεις, με το σύνθημα αυτό επαναλαμβανόμενο ρυθμικά με δυνατή φωνή διατηρείτο ο καθόλου βηματισμός των πεζοπόρων τμημάτων, κτυπώντας μάλιστα το πόδι στο οδόστρωμα σε πέντε χρόνους: "Ελλάς (αριστ. πόδι) - Ελλάς (αριστ. πόδι) - Ελλήνων (αριστ. πόδι) - Χριστ (δεξί πόδι) - ιανών (αριστ. πόδι)".  
 
Έφθασε βέβαια το σύνθημα αυτό να επαναλαμβάνεται ομοίως και σε σχολικές παρελάσεις γυμνασίων (τα λύκεια είχαν καταργηθεί την περίοδο εκείνη), ή ν΄ αναγράφεται σε αψίδες εισόδου πόλεων, ή σε πλαγιές βουνών εκατέρωθεν των εθνικών οδών, σιδηροδρομικών δικτύων, καθώς και επί ακρωτηρίων.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στον πίνακα απαγορευμένων βιβλίων (ο οποίος περιείχε 1.046 έργα Ελλήνων και ξένων λογοτεχνών και σοφών), κατά τα 3 πρώτα χρόνια της χούντας ήταν απαγορευμένοι και οι Αριστοτέλης, Αριστοφάνης, Αισχύλος, Σοφοκλής και Ευριπίδης. Η Ελλάδα της χούντας θα έπρεπε να είναι χώρα *Ελλήνων χριστιανών* και όχι «ειδωλολατρών» σαν τους αρχαίους Έλληνες ή «άθεων» σαν τους κομμουνιστές. 

Λίγο πριν πεθάνει ο Γεώργιος Παπανδρέου το παρέφρασε, διακωμωδώντας το ως «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών Καθολικώς Διαμαρτυρομένων». Με τη μεταπολίτευση έγινε και τραγούδι που παίχθηκε σε επιθεωρήσεις: *«Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών, άνευ βουλής και εκλογών, έτσι τα έθνη μόνο ζουν, ταρατατζούμ, ταρατατζούμ»*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βασίλης Ραφαηλίδης, «Ιστορία (κωμικοτραγική) του νεοελληνικού κράτους 1830 - 1974», Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου, Αθήνα 1993, σελίδα 421, ISBN 960-7058-23-2
2. ↑  Λαμπρινός, Φώτος (2013). *Χούντα είναι. Θα περάσει;: Τα κινηματογραφικά Επίκαιρα στη διάρκεια της Δικτατορίας (1967-1974)*. Εκδόσεις Καστανιώτη. ISBN 9789600356663.
Η **Ειρήνη Λακαπηνή** (γεννήθηκε **Μαρία**, Βουλγαρικά: Ирина Лакапина, πέθανε περίπου το 966) ήταν η Αυτοκράτειρα σύζυγος του Πέτρου Α' της Βουλγαρίας. Ήταν κόρη του Χριστόφορου Λακαπηνού, γιου και συναυτοκράτορα του Ρωμανού Α', και της σύζυγου του *Αυγούστας* Σοφίας.

Βιογραφία
---------

Για να αποδείξει τον εαυτό του έναν άξιο διάδοχο του πατέρα του τόσο στη χώρα του όσο και στα μάτια των ξένων κυβερνήσεων, ο νέος αυτοκράτορας της Βουλγαρίας Πέτρος Α' έκανε μια επίδειξη δύναμης με την εισβολή στην βυζαντινή Θράκη τον Μάιο 927, αλλά έδειξε τον εαυτό του και έτοιμο να διαπραγματευτεί για μια πιο μόνιμη ειρήνη. Ο Ρωμανός άδραξε την ευκαιρία και πρότεινε μια συμμαχία μέσω γάμου μεταξύ των αυτοκρατορικών οίκων του Βυζαντίου και Βουλγαρίας για τον τερματισμό της πόλεμου του 913-927. Ο Ρωμανός κανόνισε ένα διπλωματικό γάμο μεταξύ της εγγονής του Μαρίας και του Βούλγαρου μονάρχη. Για πρώτη φορά στην Βυζαντινή ιστορία, μια πριγκίπισσα του Βυζαντίου ήταν θα παντρευόταν έναν ξένο ηγεμόνα και δεκαετίες αργότερα, ο Κωνσταντίνος Ζ' επέκρινε τον Ρωμανό για αυτή την παραχώρηση. Τον Οκτώβριο του 927 ο Πέτρος έφτασε κοντά στην Κωνσταντινούπολη για να συναντήσει τον Ρωμανό και υπέγραψε τη συνθήκη ειρήνης, και παντρεύτηκε τη Μαρία στις 8 Νοεμβρίου. Για να δηλώσει τη νέα εποχή στην βουλγαροβυζαντινές σχέσεις, η Μαρία μετονομάστηκε σε *Ειρήνη*.

Η Ειρήνη και ο Πέτρος Α΄ είχαν αρκετά παιδιά, συμπεριλαμβανομένων των:

* Πλενιμίρ.
* Βόρις Β΄, τσάρος της Βουλγαρίας το 969.
* Ρομάν/Ρωμανός, τσάροας της Βουλγαρίας το 977.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Charles William Previté-Orton (1975) Cambridge Medieval History, Shorter: Volume 1, The Later Roman Empire to the Twelfth Century. Volume 1 of The Shorter Cambridge Medieval History, ISBN 0-521-09976-5 p. 256
Ο **Ηρακλέων** (;-175) ήταν γνωστικός, ένας από τους μαθητες του Βαλεντίνου, και έζησε τον 2ο αιώνα μ.Χ.

Βιογραφία
---------

Υπήρξε μαθητής του Βαλεντίνου, και σύμφωνα με τον Κλήμεντα Αλεξανδρείας ο πιο διάσημος από τους μαθητές του. Μαζί με τον Ωριγένη ο Κλήμης διασώζει αποσπάσματα έργων του Ηρακλέωνα.

Θεολογικές απόψεις
------------------

Με τον Ηρακλέωνα μικραίνει το χάσμα ανάμεσα στον χριστιανισμό και τον Γνωστικισμό, αφού θεωρεί την Παλαιά Διαθήκη ως ένα προστάδιο της Καινής Διαθήκης. Ο αντινομισμός αμβλύνεται. Επίσης ταυτίζει το *Λόγο* με το *Σωτήρα* και το *Δημιουργό*. Το ανθρώπινο γένος το διακρίνει σε τρεις ομάδες: τους *χοϊκούς*, τους *ψυχικούς* και τους *πνευματικούς*. Οι πρώτοι είναι φυσικά τέκνα του διαβόλου. Σύμβολο των δεύτερων είναι ο Ιωάννης ο Βαπτιστής. Οι τελευταίοι συγκροτούν την «πραγματική» Εκκλησία.

Συγγραφικό έργο
---------------

Έγραψε *Υπόμνημα εις το Ευαγγέλιον του Ιωάννου*, ενώ οι ερευνητές του αποδίδουν το σε κοπτική γλώσσα γραμμένο γνωστικό *Περί των τριών φύσεων*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Czech National Authority Database*. uk2005277028. Ανακτήθηκε στις 8  Ιουνίου 2022.
2. ↑  Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Α´, εκδ. Παρουσία, Αθήνα 1997, σελ.249
3. ↑  Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Α´, εκδ. Παρουσία, Αθήνα 1997, σελ.249

Πηγές
-----

* Παναγιώτης Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία, τομ. Β. εκδ. Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη, 2005, σελ.158
* Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Α' ,εκδ. Παρουσία, Αθήνα, 1997, σελ.249-250

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 268408013
* LCCN: n88032133
* ISNI: 0000 0004 2455 2483
* GND: 102394830
* SUDOC: 061390054
* BIBSYS: 1042702
* NLA: 51933858
* NKC: uk2005277028

 |

 |
Η **Ζίτα Γκιλόφσκα** (πολωνικά: Zyta Janina Gilowska‎, 7 Ιουλίου 1949 - 5 Απριλίου 2016) ήταν Πολωνίδα οικονομολόγος, ακαδημαϊκός και πολιτικός. Διετέλεσε υπουργός Οικονομίας και αντιπρόεδρος της πολωνικής κυβέρνησης την περίοδο 2006 - 2007.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1949 στο Νόβε Μιάστο Λουμπάφσκιε του βοϊβοδάτου Βαρμίας-Μαζουρίας στη βόρεια Πολωνία. Σπούδασε οικονομικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας και το 1981 απέκτησε διδακτορικό στα οικονομικά από το Πανεπιστήμιο Μαρία Σκουοντόφσκα-Κιουρί του Λούμπλιν. Στο ίδιο ίδρυμα διετέλεσε βοηθός καθηγητή από το 1972 μέχρι το 1985 και αναπληρώτρια καθηγήτρια από το 1995 έως το 1999, ενώ από το 2001 δίδασκε ως καθηγήτρια στο ιδιωτικό Καθολικό Πανεπιστήμιο του Λούμπλιν.

Η ενεργή ενασχόλησή της με την πολιτική ξεκίνησε το 1994 όταν έγινε μέλος του φιλελεύθερου κόμματος *Unia Wolności* (ελλ: Ένωση Ελευθερίας), στους κόλπους του οποίου παρέμεινε για μια διετία. Επιπλέον υπήρξε από το 1992 έως το 1998 αντιπρόσωπος της Πολωνίας στο συμβούλιο του Κογκρέσου Τοπικών και Περιφερειακών Αρχών της Ευρώπης που εδρεύει στο Στρασβούργο και μέλος διαφόρων κρατικών οργανισμών και επιτροπών. 

Μετά την αποχώρησή της από την *Unia Wolności*, προσχώρησε στην Πολιτική Πλατφόρμα με την οποία εξελέγη το 2001 στη Σέιμ (Κάτω Βουλή της Πολωνίας), φτάνοντας παράλληλα μέχρι το αξίωμα της αντιπροέδρου του κόμματος. Τον Μάιο του 2005 αποχώρησε από την Πολιτική Πλατφόρμα και την 7η Ιανουαρίου του 2006 ανέλαβε ως ανεξάρτητη το υπουργείο Οικονομίας καθώς και τα καθήκοντα της αντιπροέδρου στην κυβέρνηση του συντηρητικού κόμματος του Νόμου και Δικαιοσύνης των αδελφών Κατσίνσκι υπό τον Καζιμίρ Μαρτσίνκεβιτς. Η πρώτη θητεία της Γκιλόφσκα ολοκληρώθηκε πρόωρα τον Ιούνιο του ίδιου έτους μετά την απομάκρυνσή της εξαιτίας κατηγοριών εναντίον της σχετικά με τη δράση της κατά την κομμουνιστική περίοδο, με την ίδια να τις αρνείται. Λίγους μήνες αργότερα (22 Σεπτεμβρίου του 2006) επέστρεψε στις θέσεις της στο υπουργείο Οικονομίας και την αντιπροεδρία της κυβέρνησης, τις οποίες διατήρησε μέχρι τον Νοέμβριο του 2007, όταν ανήλθε στην εξουσία η Πολιτική Πλατφόρμα. Απεβίωσε στις 5 Απριλίου του 2016.

Παραπομπές
----------

1. ↑  wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,114871,19868513,zyta-gilowska-nie-zyje-byla-minister-finansow-zmarla-po-ciezkiej.html.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 9  Ιανουαρίου 2022.
3. 1 2 3  «Zyta Gilowska, new Governor for Poland». *eib.org* (στα Αγγλικά). European Investment Bank. 11 Οκτωβρίου 2006. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2018.
4. ↑  «Polish minister fired in spy row». *bbc.co.uk* (στα Αγγλικά). BBC. 23 Ιουνίου 2006. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2018.
5. ↑  ««Έφτασε η στιγμή της αλήθειας»». *naftemporiki.gr*. Ναυτεμπορική. 22 Ιουνίου 2007. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2018.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 101725448
* LCCN: n96035103
* ISNI: 0000 0001 1511 9547
* GND: 171255240
* NKC: mub2011626196

 |

 |
Η **Ελαμιτική** είναι εξαφανισμένη γλώσσα που ομιλείτο από τους αρχαίους Ελαμίτες. Χρησιμοποιήθηκε στο σημερινό νοτιοδυτικό Ιράν από το 2600 π.Χ. έως το 330 π.Χ.. Τα τελευταία γραπτά αρχεία στα ελαμιτικά εμφανίζονται γύρω από την κατάκτηση των Αχαιμενιδών από τον Μέγα Αλέξανδρο. Τα ελαμιτικά πιστεύεται ότι δεν έχουν προφανείς συγγενείς και συνήθως θεωρείται μια απομονωμένη γλώσσα. Η έλλειψη εγκατεστημένων συγγενών καθιστά την ερμηνεία τους δύσκολη.

Σύστημα γραφής
--------------

Η ελαμιτική σφηνοειδή γραφή, προσαρμοσμένο από την Ακκαδική σφηνοειδή γραφή, χρησιμοποιήθηκε γύρω στο 2500 - 331 π.Χ. Ήταν σε μεγάλο βαθμό συλλαβάριο 130 χαρακτήρων κάποια στιγμή και διατήρησε μόνο μερικά λογογράμματα από την Ακκαδία, αλλά, με την πάροδο του χρόνου, ο αριθμός των λογογραμμάτων είχε αυξηθεί.

Το πλήρες σώμα της ελαμιτικής σφηνοειδούς γραφής αποτελείται από περίπου 20 χιλιάδες ταμπλέτες και θραύσματα. Η πλειοψηφία ανήκουν στην εποχή των Αχαιμενιδών, και περιέχουν κυρίως οικονομικά αρχεία.

Δύο προηγούμενα αλφάβητα της περιοχής παραμένουν μη αποκρυπτογραφημένα αλλά προφανώς έχουν κωδικοποιηθεί ως ελαμιτικά:

* Πρωτο-ελαμιτικά: είναι το αρχαιότερο γνωστό σύστημα γραφής από το Ιράν. Χρησιμοποιήθηκε για ένα σύντομο χρονικό διάστημα (3100 – 2900 π.Χ.), ενώ πήλινες πινακίδες με πρωτοελαμιτική γραφή έχουν βρεθεί σε διαφορετικές τοποθεσίες σε όλο το Ιράν. Πιστεύεται ότι έχουν αναπτυχθεί από τη πρώιμη σφηνοειδή γραφή (πρωτοσφηνοειδή), και αποτελείται από περισσότερα από 1.000 γράμματα. Πιστεύεται ότι είναι σε μεγάλο βαθμό λογογραφική.
* Τα γραμμικά ελαμιτικά πιστοποιούνται σε μερικές μνημειώδεις επιγραφές. Υποστηρίζεται συχνά ότι η Γραμμική ελαμιτική είναι συλλαβικό σύστημα γραφής που προέρχονται από τα πρωτοελαμιτικά αλλά δεν μπορεί να αποδειχθεί. Τα γραμμικά ελαμιτικά χρησιμοποιήθηκαν για ένα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, κατά το τελευταίο τέταρτο της τρίτης χιλιετίας π.Χ.

Γλωσσική τυπολογία
------------------

Η ελαμιτική είναι μια συγκολλητική γλώσσα, και η γραμματική χαρακτηρίζεται από ένα καλά ανεπτυγμένο και διάχυτο ονομαστικό ταξικό σύστημα. Τα έμψυχα ουσιαστικά έχουν ξεχωριστούς δείκτες για τα τρία πρόσωπα, μάλλον ασυνήθιστο χαρακτηριστικό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Stolper, Matthew W. 2008. *Elamite*. In Woodard, Roger D. (ed.) The Ancient Languages of Mesopotamia, Egypt, and Aksum. π.47–50.
2. ↑  Πρότυπο:ELL2
3. ↑  Stolper, Matthew W. 2008. *Elamite*. In Woodard, Roger D. (ed.) The Ancient Languages of Mesopotamia, Egypt, and Aksum. P.60.
Η **εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Βολιβίας** εκπροσωπεί τη Βολιβία στις διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις και τελεί υπό τον έλεγχο της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Βολιβίας, που είναι υπεύθυνη για το άθλημα στη χώρα.

Ιστορία
-------

Η Βολιβία ήταν μια από τις 13 ομάδες, που συμμετείχε στο πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο, το **1930**. Έκτοτε, συνολικά έχει πάρει μέρος σε τελική φάση της μεγαλύτερης διοργάνωσης του αθλήματος, **τρεις** φορές, όμως όλες έμεινε στην πρώτη φάση, έχοντας καταφέρει να αποσπάσει μόνο μια ισοπαλία στο θεσμό του **1994** (η τρίτη συμμετοχή της ήταν το **1950**). Σε ότι αφορά, το **Κόπα Αμέρικα**, έχει συμμετάσχει σε 23 τελικές φάσεις, ενώ έχει κατακτήσει το τρόπαιο, μια φορά, το **1963**. Τέλος, έχει πάρει μέρος σε μία διοργάνωση για το Κύπελλο Συνομοσπονδιών ΦΙΦΑ, το **1999**, τερματίζοντας στην **6η** θέση.

Στάδιο
------

Έδρα της εθνικής Βολιβίας, είναι το Στάδιο Ερνάνο Σίλες (χωρητικότητα 42,000 θέσεις), που βρίσκεται στην πρωτεύουσα Λα Πας σε υψόμετρο 3.637 μέτρων, γεγονός το οποίο δυσκολεύει τους ποδοσφαιριστές να αγωνιστούν (ιδιαίτερα τους αντιπάλους της εθνικής Βολιβίας) λόγο χαμηλής περιεκτικότητας σε οξυγόνο του αέρα.

Στατιστικά
----------

Την πρώτη θέση όλων των εποχών σε συμμετοχές, για το συγκρότημα της Βολιβίας,κατέχει ο Ρόναλντ Ραλδές Βαλκάθαρ , με 102 εμφανίσεις. Πρώτος σκόρερ όλων των εποχών είναι ο Μαρσέλο Μορένο Μαρτίνς
με 30 γκολ

Παραπομπές
----------

1. ↑  Το υψόμετρο χωρίζει στα δύο την Εθνική Βολιβίας - Contra.gr - Live[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  ««Έσκασαν» οι Αργεντινοί (video+photos) | Onsports.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουνίου 2013. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2013.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη Ιστοσελίδα Ομοσπονδίας (Ισπανικά)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου ανδρών της Νοτίου Αμερικής (CONMEBOL) |
| --- |
|  |
| 
* Αργεντινή
* Βενεζουέλα
* Βολιβία
* Βραζιλία
* Ισημερινός
* Κολομβία
* Ουρουγουάη
* Παραγουάη
* Περού
* Χιλή
 |

 |
Το **Ζαΐρ**, επίσημα γνωστό ως **Δημοκρατία του Ζαΐρ** (Γαλλικά: République du Zaïre), ήταν η ονομασία της χώρας της
Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό για τρεις δεκαετίες περίπου και πιο συγκεκριμένα για μια περίοδο 26 χρόνων, από τις 27 Οκτωβρίου 1971 έως και τις 17 Μαΐου 1997.

Ιστορία
-------

Η χώρα ονομαζόταν αρχικά Βελγικό Κονγκό ή αλλιώς και *Κονγκό του Λεοπόλδου*. Έγινε ανεξάρτητη χώρα το 1960 και ενεπλάκη αμέσως σε εμφύλιο πόλεμο. Ο πρόεδρος Μομπούτου, που ανέλαβε την εξουσία το 1965, μετονόμασε τη χώρα σε Ζαΐρ το 1971 και εγκαθίδρυσε ένα διεφθαρμένο και αντιλαϊκό καθεστώς. Η απροθυμία του να δεχθεί την πολυκομματική δημοκρατία, που εγκαθιδρύθηκε το 1990, άφησε το Ζαΐρ με δύο κυβερνήσεις και μία διαλυμένη οικονομία. Το 1997 πραγματοποιήθηκε η μετονομασία του Ζαΐρ σε Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, από τον ηγέτη των ανταρτών που ανέτρεψαν τον Μομπούτου, Λοράν Ντεζιρέ Καμπιλά.

Δείτε επίσης
------------

* Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Zaire στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 155858392
* LCCN: n80061025
* ISNI: 0000 0001 0674 1211
* GND: 1090526040
* SUDOC: 028082818
* NKC: ge968091

 |

 |
Παράδειγμα ελαστογραφίας
Η **ελαστογραφία** αποτελεί εξέλιξη της υπερηχογραφίας η οποία επιτρέπει τη μέτρηση της ελαστικότητας και της σκληρότητας των ιστών. Η ελαστογραφία μπορεί να εφαρμοστεί σχεδόν σε όλα τα όργανα του ανθρώπινου σώματος (με εξαίρεση τα οστά) προσθέτοντας, πέρα από τις μορφολογικές, κινητικές και αιμοδυναμικές πληροφορίες, νέες πληροφορίες για την ελαστικότητα των ιστών. 

Η ελαστογραφία βασίζεται στην υπόθεση ότι οι κακοήθεις ιστοί είναι σκληρότεροι από τους καλοήθεις ή φυσιολογικούς. Η εφαρμογή της ελαστογραφίας είναι πιο αποτελεσματική για τα επιφανειακά όργανα, όπως είναι ο θυρεοειδής, ο μαστός, ο όρχις και το μυοσκελετικό σύστημα. Η σωστή αξιολόγηση της ελαστογραφικής απεικόνισης απαιτεί πολύ καλή εκπαίδευση στην υπερηχογραφία και καλές γνώσεις στην ανατομία και τις διάφορες παθολογίες της εξεταζόμενης περιοχής.
Η έδρα του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίνασης στο 22 Τρόυρενμπεργκ των Βρυξελλών, φωτογραφημένη το 2018
Το **Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης** (εν συντομία ΕΣΕ, αγγλικά: Single Resolution Board (SRB)) αποτελεί μέρος του Ενιαίου Μηχανισμού Επίλυσης της ΕΕ και ξεκίνησε τις εργασίες του στις 1 Ιανουαρίου 2015. Το συμβούλιο ιδρύθηκε με βάσει τον κανονισμό 806/2014. Ανέλαβε πλήρη υπευθυνότητα για την επίλυση θεμάτων στις 1 Ιανουαρίου 2016, καθιστώντας το έτσι ως την αρχή επίλυσης για περίπου 143 σημαντικούς τραπεζικούς ομίλους καθώς και οποιοδήποτε διασυνοριακό τραπεζικό όμιλο που έχει ιδρυθεί εντός των συμμετεχόντων κρατών-μελών. 

Η εξυγίανση είναι η αναδόμηση μιας τράπεζας από μια αρχή εξυγίανσης μέσω της χρήσης εργαλείων εξυγίανσης για να διασφαλίσει τα δημόσια συμφέροντα, συμπεριλαμβανομένης της συνέχειας των κρίσιμων λειτουργιών και την οικονομική σταθερότητα της τράπεζας, στο ελάχιστο δυνατό κόστος για τους φορολογούμενους. 

Οι κύριες αποστολές του Ενιαίου Συμβουλίου Εξυγίανσης είναι οι παρακάτω: 

* Να σχεδιάσει σχέδια εξυγίανσης για τις τράπεζες υπό την άμεση υπευθυνότητα του. Αυτό περιλαμβάνει τις τράπεζες υπό την άμεση εποπτεία του ΕΣΕ και όλων των διασυνοριακών ομάδων.
* Να κάνει έλεγχο της ικανότητας εξυγίανσης της τράπεζας και να υιοθετήσει σχέδια εξυγίανσης.
* Να βρεθούν εμπόδια που θα μπορούσαν να αποτρέψουν την εξυγίανση και συντονισμός της διαδικασίας λύσης τους.
* Να ορίσει τις ελάχιστες απαιτήσεις για τα δικά του κεφάλαια και επιλέξιμες ευθύνες
* Να δώσει συνέχεια στα πρώιμα μέτρα παρέμβασης
* Να δώσει το έναυσμα για την εξυγίανση (μαζί με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα)
* Να υιοθετήσει αποφάσεις εξυγίανσης, να επιλέξει και να αποφασίσει περί της χρήσεως των εργαλείων εξυγίανσης
* Να συνεργαστεί στενά και να δώσει οδηγίες στις εθνικές αρχές εξυγίανσης

Το συμβούλιο έχει την έδρα του στις Βρυξέλλες του Βελγίου, ενώ το διοικητικό του συμβούλιο αποτελείται από τα παρακάτω μέλη:

* Γαλλία Ντομινίκ Λαμπουρεΐ (πρόεδρος)2023 - ...
* {flagicon|Germany}} Έλκε Κένιγκ (πρόεδρος)-2022
* Φινλανδία Τίμο Λεϊτινιέμι (αντιπρόεδρος)
* Ιταλία Μάουρο Γκράντε
* Ισπανία Αντόνιο Καρασκόζα
* Σλοβενία Μπόστιαν Γιάζμπετς
* Γαλλία Ντομινίκ Λαμπουρεΐ

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 806/2014». *eur-lex.europa.eu*.
Ο **Θεοβάλδος Α΄**, *Theobald I* (απεβ. το 936) ήταν δούκας του Σπολέτο από το 928 έως το τέλος του.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Βονιφάτιου Β΄, πρώην δούκα, και μέλος της γραμμής των Χουκπολντιδών, ενός οίκου με καταγωγή από τους Ριπουάριους Φράγκους· ο Οίκος έφτιαξε τις περιουσίες του στην Ιταλία από τον 9ο αι. Ο Θεοβάλδος Α΄ ήταν ένας αδίστακτος πρίγκιπας, ακόμα και για την ηλικία του, και η καριέρα του ήταν μία διαρκώς μεταβαλλόμενη συμμαχία, καθώς οι πολιτικοί άνεμοι της κεντρικής και νότιας Ιταλίας άλλαζαν κατεύθυνση.

Το 929 ο Θεοβάλδος ενώθηκε με τον Λανδούλφος Α΄ πρίγκιπα του Μπενεβέντo και τον Γουαϊμάρος Β΄ πρίγκιπα του Σαλέρνo σε μία σειρά κοινών επιθέσεων κατά της Βυζαντινής Καμπανίας, της Απουλίας και της Καλαβρίας. Ο Θεοβάλδος Α΄ ήταν επιζήμιος για τη συνεργασία των άλλων και οι τρεις ήταν ανεπιτυχείς. Ο Γουαϊμάρος Β΄ επέστρεψε στην προηγούμενη Βυζαντική υποταγή του.

Ο Θεοβάλδος Α΄ συμμάχησε επίσης με τον Ντοσίμπιλις Β΄ κυβερνήτη της Γκαέτα κατά των Βυζαντινών.
Η **Ελεονώρα της Νορμανδίας** (Γαλ.: *Éléonore de Normandie*, 1010 - 1071) κόμισσα της Φλάνδρας μετά τον γάμο της με τον Βαλδουίνο τον Γενειοφόρο, ήταν δεύτερη κόρη και πέμπτο παιδί του Ριχάρδου Β΄ της Νορμανδίας και της πρώτης συζύγου του Ιουδήθ της Βρετάνης. Ο Ροβέρτος ο Μεγαλοπρεπής, πατέρας του ιδρυτή της Νορμανδικής δυναστείας στην Αγγλία Γουλιέλμου του Κατακτητή, ήταν ένας από τους μεγαλύτερους αδελφούς της. Η μητέρα της πέθανε όταν η Ελεονώρα ήταν μόλις 7 ετών (1017) και ο πατέρας της παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο του την Πόππα του Ερβερμέ με την οποία έκανε άλλους δυο γιους.

Παντρεύτηκε το 1031 τον κατά 30 χρόνια μεγαλύτερο της Βαλδουίνο Δ΄ της Φλάνδρας (για τον Βαλδουίνο ήταν δεύτερος γάμος) ο οποίος είχε αποκτήσει ήδη από τον πρώτο του γάμο με την Ογίβη του Λουξεμβούργου τον διάδοχο του Βαλδουίνο Ε΄ της Φλάνδρας. Με την Ελεονώρα ο Βαλδουίνος απέκτησε άλλη μια κόρη την Ιουδήθ (1033 - 1094) και πέθανε δυο χρόνια αργότερα (1035). 

Δεν είναι βέβαιο ότι το όνομα Ελεονώρα ήταν το πραγματικό της όνομα επειδή το πρώτο πρόσωπο που είναι αποδεδειγμένο ιστορικά ότι είχε αυτό το όνομα ήταν η Ελεονώρα της Ακουιτανίας έναν αιώνα αργότερα, η τρισέγγονη του αδελφού της Ροβέρτου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p10482.htm#i104815. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  p10482.htm#i104815. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. 1 2  «Kindred Britain»
4. ↑  Charles Cawley, Medieval Lands, Flanders, retrieved 6 March 2010
5. ↑

Πηγές
-----

* Charles Cawley, Medieval Lands, Flanders

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Νορμανδοί δούκες
Ο **Ηλιόδωρος** ήταν ένας από τους υπουργούς ή τους συμβούλους του βασιλιά των Σελευκιδών Σέλευκου Δ' του Φιλοπάτορος, που έζησε γύρω στο 175 π.Χ.

Βιογραφία
---------

Σύμφωνα με τη βιβλική αφήγηση στα Βιβλία των Μακκαβαίων, ο βασιλιάς Σέλευκος ο Δ΄ βρισκόταν σε οικονομική στενότητα εξαιτίας των βαριών όρων που του επέβαλαν οι Ρωμαίοι μετά την υπογραφή της Ειρήνης της Απάμειας (188 π.Χ.). Μαθαίνει τότε, από τον Απολλώνιο τον κυβερνήτη της Κοίλης Συρίας και της Φοινίκης, ότι το θησαυροφυλάκιο των Ιεροσολύμων ήταν γεμάτο με αμύθητους θησαυρούς και διατάσει τον Ηλιόδωρο να πάει στην Ιερουσαλήμ και να καταχέσει το θησαυρό που βρισκόταν στο Ναό. Ο ανώτατος ιερέας Ονίας Γ' αρνήθηκε κατηγορηματικά να ικανοποιήσει την απαίτηση αυτή. Συνεχίζοντας, η βιβλική αφήγηση στα Βιβλία των Μακκαβαίων αναφέρει ότι μετά από προσευχή του ιερέα, ο Θεός έστειλε έναν έφιππο άντρα και δύο νεαρούς να εκδιώξουν τον Ηλιόδωρο από το Ναό. Μετά την αποτυχία του αυτή, ο Ηλιόδωρος επέστρεψε στην αυλή των Σελευκίδων. Λίγο αργότερα, το 175 π.Χ. δολοφονεί το Σέλευκο και αυτοανακηρύσσεται βασιλιάς. Ωστόσο ανατρέπεται και εκτελείται από τον Αντίοχο Δ', αδελφό του Σέλευκου.

Την περίοδο της Μεταρρύθμισης και Αντιμεταρρύθμισης, η εκδίωξη του Ηλιόδωρου από το Ναό προβλήθηκε από τη Ρωμαιοκαθολική εκκλησία ως σύμβολο του απαραβίαστου της εκκλησιαστικής περιουσίας και αναπαραστάθηκε σε πολλά έργα τέχνης. Η αφήγηση αυτή ενέπνευσε τον Ζεράρ ντε Λερές στο έργο του που φαίνεται παραπλεύρως, αλλά και στην Εκδίωξη του Ηλιόδωρου από το Ναό που φιλοτέχνησε ο Ραφαήλ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά) *Catalog of the German National Library*. 13384045X. Ανακτήθηκε στις 17  Ιουλίου 2021.
2. 1 2  «Β΄ ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ 3 (ell-TGVD)».. Ανακτήθηκε στις 2017-01-15. [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. 1 2  Vetus Testamentum Craecum (1 Ιανουαρίου 1835). *Η Παλαιά Διαθήκη κατά τους Εβδομήκοντα*. Sumtibus et typis Caroli Tauchnitii.
4. ↑  Gabriele Boccaccini, *Portraits of Middle Judaism in Scholarship and Arts* (Turin: Zamorani, 1992)

Δείτε επίσης
------------

* Αυτοκρατορία των Σελευκιδών
* Η Εκδίωξη του Ηλιόδωρου από το Ναό, έργο του Ραφαήλ.
* Ελληνιστική περίοδος

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Heliodorus στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 52944851
* GND: 13384045X
* ULAN: 500372006

 |

 |
**Ευγένα** είναι θρησκευτικό δράμα του Θεόδωρου Μοντσελέζε.

Υπόθεση
-------

Ο Φιλόσοφος ως αστρολόγος διαβάζει το μέλλον του βασιλιά: αυτός έχει μια κόρη, την Ευγένα. Χήρος ο ίδιος ξαναπαντρεύεται και η δεύτερή του γυναίκα διαπιστώνοντας την αφοσίωσή του στην πρώτη του κόρη, και φοβούμενη πως αν αποκτήσει παιδιά δεν θα ενδιαφέρεται γι' αυτά, σχεδιάζει την εξόντωση της Ευγένας. Κάποια φορά που ο βασιλιάς έλλειπε στέλνει η μητριά την Ευγένα στο δάσος μαζί με δυο υπηρέτες. Εκείνοι για να την προειδοποιήσουν της κόβουν τα χέρια. Τότε τη βλέπει στο δάσος ο κυνηγός του Ρηγόπουλου και την ερωτεύεται. Όταν γυρίζει ο πατέρας της Ευγένας η γυναίκα του δικαιολογεί τον τραυματισμό της Ευγένας ως αποτέλεσμα επίθεσης από λύκους. Ο πατέρας της είναι βαθιά λυπημένος. Η μητριά συκοφαντεί τη βασιλοπούλα πως έφερε στον κόσμο ένα δεύτερο παιδί και ο πατέρας του Ρηγόπουλου την εξορίζει στο δάσος. Εκεί θα την φιλοξενήσει ένας ασκητής και η Ευγένα προσεύχεται στην Παναγία να της δώσει ξανά τα χαμένα της χέρια. Τότε θαυματουργικά τα ξανααποκτά και το Ρηγόπουλο που στο μεταξύ αναζητεί την γυναίκα του μαθαίνει τις εξελίξεις και την πλεκτάνη της μητριάς της. Ο πατέρας της Ευγένας αποφασίζει τον αποκεφαλισμό της γυναίκας του. Το δράμα κλείνει με την ομολογία του παθήματός της εκ μέρους της βασίλισσας ως αποτέλεσμα της ζήλιας της.

Παρατηρήσεις
------------

Το έργο τυπώθηκε το 1646 στη Βενετία. Πρόκειται για τη δραματοποίηση της λαϊκής θρησκευτικής διήγησης σχετικά με την *Κουτσοχέρα* -εδώ βασιλοπούλα-με την κακή μητριά,που η Παναγία της ξαναέδωσε θαυματουργικά τη σωματική της ακεραιότητα.
Το έργο χαρακτηρίζεται από την εκτεταμένη αφηγηματικότητά του και την μικρή εξοικείωση του δημιουργού του με τη δραματική γραφή
Πρόκειται για μια μάλλον αφελή ψυχωφελή διήγηση

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βάλτερ Πούχνερ, «Ευγένα», 2006, σελ.218
2. ↑  Βάλτερ Πούχνερ, «Ευγένα», 2006, σελ.220
3. ↑  Βάλτερ Πούχνερ, «Ευγένα», 2006, σελ.221

Πηγές
-----

* Βάλτερ Πούχνερ, «Ευγένα», Ανθολογία Νεοελληνικής Δραματουργίας,τομ.Α, Από την Κρητική Αναγέννηση ως την Επανάσταση του 1821,τομ.Α, εκδ.Μ.Ι.Ε.Τ. Αθήνα, 2006, σελ.218-230
Αμφιθαλή αδέλφια
**Ημέρα Αμφιθαλών Αδελφιών**(**National Siblings Day** ή **National Sibling Day**) 

*Αμφιθαλής είναι αυτός - αυτή που κατάγεται από τον ίδιο πατέρα και την ίδια μητέρα.*

Η ημέρα αυτή έχει αναγνωριστεί εορτάζεται στις **10 Απριλίου** σε κάποιες πολιτείες των Η.Π.Α. , τιμώντας έτσι την αδελφική - οικογενειακή σχέση και δεσμούς ζωής που συνήθως διαρκούν από την γέννηση μέχρι το θάνατο.
Ίσως είναι η μεγαλύτερη σχέση ζωής ενός ατόμου που είθισται να κρατάει πολύ περισσότερο από ό,τι η σχέση της μητέρας και του πατέρα.
Σε αντίθεση με την Ημέρα της Μητέρας και την Γιορτή του Πατέρα, η ημέρα αυτή δεν έχει αναγνωριστεί επίσημα κάτι που το Ίδρυμα των Αμφιθαλών Αδελφιών (Siblings Day Foundation) προσπαθεί να αλλάξει και να την επισημοποίηση. 
Από το 1998 μέχρι τώρα 49 πολιτείες εκ των 50  έχουν αναγνωρίσει και γιορτάζουν επίσημα την ήμερα αυτή. 

Αν και ξεκίνησε από την Αμερικάνικη Ήπειρο έχει επεκταθεί παγκοσμίως και γιορτάζεται στην Ινδία και την Αυστραλία .

Ιστορία
-------

Η ιδέα αυτή ξεκίνησε από την Κλόντια Εβάρτ (Claudia Evart) εις μνήμη του αδελφού και αδελφή της που έφυγαν νωρίς από την ζωή. Ο οργανισμός αυτός συστάθηκε το 1997 και ως Μ.Κ.Ο. το 1999.

Εορτασμός
---------

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το 79% όλων των παιδιών έχουν αδέλφια.

**Στην Ελλάδα είναι άγνωστος ο εορτασμός της γιορτής αυτής.** 

Η ημέρα αυτή είναι αφιερωμένη στον εορτασμό των αδελφικών σχέσεων.

Δείτε επίσης
------------

* Raksha Bandhan, Ινδικό Φεστιβάλ , a.k.a. Rakhri

Παραπομπές
----------

1. ↑  «National Sibling Day – Highlight: ARISE Sibshops for Children». Oswego County Today. 22 Μαρτίου 2013. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2013.
2. ↑  «Siblings Day Foundation». Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2013.
3. ↑  «Gubernatorial (State) Proclamations». Ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2013.
4. 1 2  Kapur, Arjun-Anshula (April 12, 2015). «Bollywood celebrates siblings day». *The Times of India*.. Ανακτήθηκε στις April 12, 2015.
5. ↑  Dixit, Marni (April 10, 2015). «Sister act! Rhiannon Fish joins National Siblings Day celebration by posting throwback snaps of her and sister Miranda in adorable animal-print outfits». *Daily Mail Australia*.. Ανακτήθηκε στις April 12, 2015.
6. 1 2  Spiegel, Debbi (22 Μαρτίου 2013). «Celebrate National Siblings Day!». Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2013.
7. ↑  «Siblings Day Foundation». Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2013.
8. ↑  «About 80 percent of Americans have at least one sibling...». Chicago Tribune. .

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Siblings Day Foundation
* Fox News Video on Siblings Day
Το **Ηλιοτρόπιο το ευρωπαϊκό** ή **Αγριοσουσαμιά** (Heliotropium europaeum) είναι είδος ηλιοτροπίου γνωστό με τα κοινά ονόματα **European heliotrope** και **European turn-sole**. Είναι εγγενές στην Ευρώπη, την Ασία και τη Βόρεια Αφρική, αλλά είναι ευρέως πολιτογραφημένο αλλού, όπως στην Αυστραλία και τη Βόρεια Αμερική. Αναπτύσσεται ως ζιζάνιο στην άκρη του δρόμου σε ορισμένα μέρη. Πρόκειται για ένα ετήσιο βότανο που αναπτύσσεται από μια ρίζα και φτάνει στο μέγιστο ύψος κοντά στα 40 εκατοστά. Το στέλεχος και τα ωοειδή φύλλα καλύπτονται από μαλακές τρίχες. Οι ταξιανθίες είναι κουλουριασμένες αιχμές λευκών λουλουδιών με ασαφή ή έντονα σέπαλα. Κάθε λουλούδι έχει πλάτος μόλις μερικά χιλιοστά. Ο καρπός είναι ανώμαλο κάρυο.

Το Ηλιοτρόπιο το ευρωπαϊκό περιέχει αλκαλοειδή πυρρολιζιδίνης και είναι δηλητηριώδες .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Χειροκίνητη θεραπεία Jepson
* φωτογραφίες