recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Φιλόμηλος** ήταν αρχαίος Έλληνας στρατηγός των Φωκέων. Έγινε γνωστός κυρίως για τη συμμετοχή του στον τρίτο Ιερό Πόλεμο.

Βιογραφία
---------

Ο Φιλόμηλος ήταν γιος του Θεότιμου και αδελφός του, επίσης στρατηγού των Φωκέων, Ονόμαρχου. Το 356 π.Χ. με αφορμή την απαγωγή μιας κόρης πλούσιας οικογένειας της Βοιωτίας, το συμβούλιο της δελφικής αμφικτιονίας, απείλησε τους Φωκείς με πόλεμο. Τότε εκείνοι, με επικεφαλής τον Φιλόμηλο και τον Ονόμαρχο επιτέθηκαν πρώτοι, καταλαμβάνοντας τους Δελφούς. Μετά την κατάληψη των Δελφών, ο Φιλόμηλος χρησιμοποίησε μέρος από τους θησαυρούς του μαντείου αλλά και τις αφιερώσεις προς τον ναό του Απόλλωνα, ενισχύοντας έτσι το στρατό του με χιλιάδες μισθοφόρους και συνεχίζοντας τις πολεμικές επιχειρήσεις έχοντας εξασφαλίσει την υποστήριξη της Αθήνας, της Σπάρτης και του Κορίνθου.

Κατά την άνοιξη του 354 π.Χ. οι δυνάμεις του Φιλόμηλου φάνηκαν να επικρατούν των Λοκρών και των Θεσσαλών, όμως η επέμβαση της Θήβας ανέτρεψε τις ισορροπίες. Το ίδιο έτος, ο στρατός του νικήθηκε σε μάχη κοντά στην Τιθορέα και ο ίδιος, για να μην πέσει αιχμάλωτος στα χέρια των εχθρών του, προτίμησε να αυτοκτονήσει πέφτοντας από τον Παρνασσό. Μετά το θάνατό του, την ηγεσία των Φωκέων ανέλαβε ο αδελφός του, Ονόμαρχος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Philomelus» (Ρωσικά)
2. ↑  «Phayllus» (Ρωσικά)
3. 1 2 3  «Ο Γ ' Ιερός πόλεμος». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Αυγούστου 2010. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2015.
4. 1 2  Γιάννης Λάμψας, Λεξικό του Αρχαίου Κόσμου, τ. Δ’, Αθήνα, εκδόσεις Δομή, 1984, 784.
Τουρνουά Τόρο δε λα Βέγα.
Το **τουρνουά Τόρο δε λα Βέγα** είναι παραδοσιακό πανηγύρι στο οποίο το πλήθος διώκει έναν ταύρο με λόγχες και μετά τον σκοτώνει.

Τη δεύτερη Τρίτη του Σεπτεμβρίου κάθε χρόνο, οι κάτοικοι του Τορδεσίγιας της επαρχίας Βαγιαδολίδ (Ισπανία) διοργανώνουν το τουρνουά «Τόρο δε λα Βέγα» κατά το οποίο το πλήθος βασανίζει με λόγχες έναν ταύρο μέχρι θανάτου. Μερικές φορές οι κάτοικοι σουβλίζουν το ζώο και άλλες φορές το σκοτώνουν με κατσαβίδι, όπως έκαναν με τον Αφλιχίντο το 2011.

Αντιδράσεις
-----------

Πολλοί Ισπανοί πολίτες έχουν διαμαρτυρηθεί κατά του τουρνουά που θεωρούν βαρβαρικό αλλά οι κάτοικοι του Τορδεσίγιας λένε ότι είναι μια παράδοση που δείχνει το θάρρος τους και που αρέσει στους τουρίστες. Όμως μερικοί κάτοικοι δε θέλουν να κινηματογραφηθεί το τουρνουά από δημοσιογράφους και προσπαθούν να το εμποδίσουν.

Το 2012 πεντακόσιοι άνθρωποι διαδήλωσαν στο Τορδεσίγιας ζητώντας την κατάργηση του τουρνουά.

Πηγές
-----

* Impacientes por matar a 'Volante', sociedad.elpais.com
* Crónica e imágenes de la terrible muerte de Afligido el Toro de la Vega 2011 Αρχειοθετήθηκε 2012-11-22 στο Wayback Machine. pacma.es
Τρώγλες στην Κουανγκτσόου, Κίνα.
Στα οικονομικά και στις κοινωνιολογικές επιστήμες, ο **φαύλος κύκλος της φτώχειας** είναι η θεωρία που υποστηρίζει πως κάποιο άτομο που έχει μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον φτώχειας θα δυσκολευτεί πολύ να ανέλθει κοινωνικά, εκτός και αν δεχτεί εξωτερική βοήθεια.

Οι οικογένειες που είναι παγιδευμένες στον φαύλο κύκλο της φτώχειας έχουν περιορισμένους ή μηδαμινούς πόρους. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που το καθιστούν πολύ δύσκολο για τα άτομα να σπάσουν τον κύκλο, όπως η έλλειψη κεφαλαίου, εκπαίδευσης/νοοτροπίας και διασυνδέσεων. Το πιο γνωστό και προφανές παράδειγμα είναι αυτό της εκπαίδευσης. Η φτώχεια μπορεί να αποτρέψει κάποιον από το να φτάσει στο ακαδημαϊκό επίπεδο που του αξίζει, περιορίζοντας έτσι τις μελλοντικές του ευκαιρίες.

Ο φαύλος κύκλος της φτώχειας γίνεται σημαντικά χειρότερος σε κλειστά περιβάλλοντα όπως τα γκέτο, όπου μεγάλοι αριθμοί άπορων ανθρώπων είναι απομονωμένοι από εξωτερικές θετικές επιδράσεις και ανθρώπους που ενδεχομένως μπορούν να τους καθοδηγήσουν και βοηθήσουν. Αντίθετα τους μεταφέρεται η νοοτροπία που λαμβάνουν από τους γονείς, συμμαθητές, φίλους κτλ. και καταλήγουν σε μια ζωή φτώχειας ή ακόμη και τοξικομανίας και εγκλήματος.

Δείτε επίσης
------------

* Κοινωνική κινητικότητα
* Εγκληματικότητα ανηλίκων

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hutchinson Encyclopedia Αρχειοθετήθηκε 2012-03-23 στο Wayback Machine. Cycle of poverty
2. ↑  Marger (2008). Examples of these disadvantages working in a circular process would be: economic decline, low personal income, no funds for school, which leads to lack of education. The lack of education results in unemployment and lastly low national productivity. *Social Inequality: Patterns and Processes.* McGraw Hill publishing. 4th edition. (ISBN 0-07-352815-3)
Ο **Φρανς Μπράιντελ** (φλαμανδικά: **Frans Breydel** ή **Frans Breydel I** (1679, Αμβέρσα - 1750, Αμβέρσα) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, σχεδιαστής και ζωγράφος διακοσμήσεων εσωτερικών χώρων. Είναι γνωστός για τα έργα του με "εύθυμες συντροφιές", σκηνές καρναβαλιού, τοπία και σκηνές μαχών.

Βιογραφία
---------

Μασκαράδες
Οι λεπτομέρειες για τη ζωή του Φράνς Μπράιντελ είναι ατελείς. Ο Φρανς ήταν ο νεότερος αδελφός του ζωγράφου Κάρελ Μπρέιντελ. Δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικές με την εκπαίδευσή του. Σε μικρή ηλικία αναχώρησε για να πραγματοποιήσει κάποιο ταξίδι, πιθανόν στην Ιταλία, αλλά παρέμεινε στο Κάσσελ, όταν το έργο του έγινε ευμενώς δεκτό από τους τοπικούς πάτρονες. Ονομάστηκε ζωγράφος της τοπικής Αυλής. Όταν ο αδελφός του, Κάρελ, αναχώρησε για ταξίδι στην Ιταλία και έμαθε για την επιτυχία του Φρανς στο Κάσσελ, εγκατέλειψε το σχέδιο επίσκεψης της Ιταλίας και πήγε στο Κάσσελ να μείνει με τον αδελφό του. Εκεί τα δυο αδέλφια εργάστηκαν μαζί επί δύο χρόνια με αξιοσημείωτη επιτυχία. Στη συνέχεια ο Κάρελ αναχώρησε για το Άμστερνταμ.

Αργότερα και ο Φρανς εγκατέλειψε το Κάσσελ και πήγε στο Λονδίνο, όπου συνδέθηκε με τον Ολλανδό ζωγράφο Χέρμαν φαν ντερ Μάιν. Αυτό πρέπει να συνέβη πριν το 1724. Ελάχιστα είναι γνωστά για το υπόλοιπο του βίου του. Σύμφωνα με τον Γάλλο βιογράφο του 18ου αιώνα Ζαν-Μπατίστ Ντεκάμπ, ο Φρανς απεβίωσε στην Αμβέρσα το 1750 και τάφηκε στην εκκλησία του Αγίου Ανδρέα της πόλης.

Έργο
----

Αρχικά ειδικευόταν στις προσωπογραφίες, αλλά άλλαξε τη θεματολογία του σε "χαρούμενες συντροφιές", είδος ζωγραφικής ιδιαίτερα δημοφιλές στη Γαλλία της εποχής.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ανακτήθηκε στις 18  Αυγούστου 2017.
2. 1 2  «Frans Breydel». (Ολλανδικά) *RKDartists*. 12503.
3. 1 2  «Frans Breydel». *Biografisch Portaal*. 12161057.
4. 1 2  rkd.nl/explore/artists/12503. Ανακτήθηκε στις 15  Οκτωβρίου 2016.
5. ↑  Frans Breydel[*νεκρός σύνδεσμος*] at the Netherlands Institute for Art History (Ολλανδικά)
6. 1 2 3  Biographical details on Frans Breydel Αρχειοθετήθηκε 2016-12-20 στο Wayback Machine. at the Nouvelle Biographie Nationale (French)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Frans Breydel στο Wikimedia Commons

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 96142937
* GND: 1219250465
* BPN: 12161057
* ULAN: 500066880
* RKD: 12503

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Ζωγραφική
 |

 |
Ο **Φρανθίσκο Χαβιέρ Περάλ** (*Francisco Javier Peral*, 4 Νοεμβρίου 1983), γνωστός ως **Χαβίτο**, είναι βετεράνος Ισπανός ποδοσφαιριστής, με ύψος 1,74 και 69 κιλά βάρος. Υπήρξε ακραίος επιθετικός.

Γεννήθηκε στην Πλασένθια της Ισπανίας στις 4 Νοεμβρίου του 1983. Πρωτοαγωνίστηκε στον Άρη τη σεζόν 2006/07 φορώντας το νούμερο 20, έχοντας 29 συμμετοχές και 3 γκολ. Στις 4 Οκτωβρίου 2007 οδήγησε τον Άρη στην πρόκριση στους ομίλους του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, για πρώτη φορά στην ιστορία του, σκοράροντας εκτός έδρας απέναντι στη Ρεάλ Σαραγόσα. Συνολικά αγωνίστηκε σε 169 αγώνες με την κίτρινη φανέλα (136 αγώνες για το Πρωτάθλημα, 15 για το Κύπελλο και 18 σε Ευρωπαϊκές διοργανώσεις) και κατέστη ένα από τα πλέον αγαπημένα παιδιά της κερκίδας. Ακόμη και μετά το τέλος της καριέρας του, συνεχίζει και επισκέπτεται οικογενειακώς συχνά-πυκνά τη Θεσσαλονίκη για να παρακολουθήσει αγώνες του Άρη. Τον Ιανουάριο του 2011 δόθηκε δανεικός στη Ντεπορτίβο Λα Κορούνια για το υπόλοιπο της αγωνιστικής περιόδου και από την επόμενη σεζόν μετακόμισε στον Ολυμπιακό.Ακολουθησε ο δανεισμός στην τουρκική Ορντουσπόρ

Παραπομπές
----------

1. ↑  Francisco Javier Peral Perianes Futbol-talentos
2. ↑  [

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Φρανθίσκο Χαβίτο, Ο Φρανθίσκο Χαβίτο στην επίσημη ιστοσελίδα του Ολυμπιακού
* Στατιστικά σεζόν 2011-12
Οι **Τραγασές** (Τραγασαί) ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Τρωάδος. Ήταν ξακουστή για τις αλυκές της κατά την αρχαιότητα. Βρισκόταν στην περιοχή της Αμαξιτίας και τοποθετείτο μεταξύ της Αμαξιτού και της Άσσου. Αναφέρεται στα *Γεωγραφικά* του Στράβωνος. 

Κτίστηκε κατά την παράδοση από τον Τράγασο, που ήταν πατέρας της Φιλονόμης, μιας δόλιας συζύγου του Θράκα βασιλιά Κύκνου. Οι αλυκές της πόλης απέδωσαν πολλά κέρδη στην γειτονική Αμαξιτό και επρόκειτο μάλιστα να φοροληθούν από τον βασιλιά Λυσίμαχο της Θράκης. Τελικά το μέτρο αυτό δεν πραγματοποιήθηκε. Πρόκειται για την σημερινή Τούζλα της Τουρκίας, στα νότια της Τροίας.

Πηγές
-----

* Η αρχαία γεωγραφία της Τρωάδος.[*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Φρανς Πάουρμπους ο πρεσβύτερος** (φλαμανδικά: **Frans Pourbus de Oudere**, Μπρυζ 1524 - Αμβέρσα 1584) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος της Αναγέννησης. Ήταν γιος του επίσης ζωγράφου Πήτερ Πάουρμπους, όπως ζωγράφος έγινε και ο γιος του Φρανς Πάουρμπους ο νεότερος. Η οικογένεια καλλιτεχνών ζούσε στην Αμβέρσα και πρώτος δάσκαλος του Φρανς μάλλον διετέλεσε ο πατέρας του, αν και το 1564 έγινε δεκτός στο εργαστήριο του Φρανς Φλόρις.

Ο Φρανς υιοθέτησε το ύφος του πατέρα του, ο οποίος είχε επηρεαστεί ισχυρά από τον δάσκαλό του Λάνσελοτ Μπλοντέελ, που ήταν και πεθερός του, ενώ ο Φρανς νυμφεύτηκε την ανεψιά του δασκάλου του Ο Φρανς επηρεάστηκε, επίσης, από το ιταλικό στυλ του Φρανς Φλόρις, που ήταν η ηγετική μορφή του ρομανικού ύφους στην Αμβέρσα εκείνη την εποχή και ήταν πολύ επηρεασμένος από τα έργα των Ραφαήλ και Μικελάντζελο που είχε δει κατά την επίσκεψή του στην Ιταλία. Ο Φρανς έγινε μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας το 1570. Παρά το ότι ζωγράφιζε αρχικά έργα με θρησκευτικό περιεχόμενο, όπως ο πατέρας του, μετά το 1577 άρχισε να ζωγραφίζει προσωπογραφίες. Τα έργα με θρησκευτικό περιεχόμενο ήταν αποτελέσματα παραγγελιών που ο καλλιτέχνης λάμβανε από πάτρονες εκτός Αμβέρσας, κυρίως οικονομικά ευκατάστατους ευγενείς ενώ η στροφή του προς την προσωπογραφία μάλλον οφείλεται στις Καλβινιστικές πεποιθήσεις του.

Ο γιος του, Φρανς Πάουρμπους ο νεότερος έγινε επίσης ζωγράφος και ήταν ο επίσημος ζωγράφος στην Αυλή του Δούκα της Μάντοβα, ενώ εργάστηκε και στην Αυλή της Μαρίας των Μεδίκων.

Φωτοθήκη
--------

* Έργα του Φρανς Πάουρμπους του πρεσβύτερου
* Πορτρέτο άνδραΠορτρέτο άνδρα
* Ο Ιππότης του ΚαλατράβαΟ Ιππότης του Καλατράβα
* Πορτρέτο μιας Κυρίας Μουσείο ΕρμιτάζΠορτρέτο μιας Κυρίας Μουσείο Ερμιτάζ
* Πορτρέτο μιας Κυρίας (1578)Πορτρέτο μιας Κυρίας (1578)
* Πορτρέτο του Viglius van Aytta Πινακοθήκη ΟυφίτσιΠορτρέτο του Viglius van Aytta Πινακοθήκη Ουφίτσι

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων

Παραπομπές
----------

1. ↑  rkd.nl/explore/artists/64549. Ανακτήθηκε στις 22  Αυγούστου 2017.
2. 1 2 3 4  Gallery Uffizi
3. 1 2  National Gallery, London
4. 1 2  National Gallery of Scotland

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Frans Pourbus the Elder on Artcyclopedia

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 88877877
* LCCN: no2018059633
* ISNI: 0000 0000 8021 1510
* GND: 137350872
* SUDOC: 226780074
* BNF: cb14959620r (data)
* BPN: 03396503
* ULAN: 500024001
* KulturNav: id
* RKD: 64549

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Ζωγραφική
 |

 |
Εξώφυλλο της παρτιτούρας, έκδοση του 1911
***Τραγούδια για τα Νεκρά Παιδιά*** (γερμανικά: ***Kindertotenlieder***) είναι ο τίτλος κύκλου τραγουδιών σε μουσική Γκούσταβ Μάλερ και ποίηση Φρίντριχ Ρούκερτ.

Ιστορικό της σύνθεσης
---------------------

Ο Ρούκερτ είχε γράψει 428 ποιήματα αφιερωμένα στα δύο μικρά παιδιά του που πέθαναν. Ο Μάλερ διάλεξε πέντε από αυτά και τα μελοποίησε. Ο Μάλερ είχε έντεκα αδέλφια, από τα οποία έξι πέθαναν σε μικρή ηλικία. Το 1901 μελοποίησε το πρώτο, τρίτο και τέταρτο ποίημα, το 1904 ολοκλήρωσε τον κύκλο με την μελοποίηση του δεύτερου και τέταρτου ποιήματος. 

Από το 1900 και μετά, η ποίηση του Ρούκερτ έγινε βασικό στοιχείο του έργου του Μάλερ.

Μέρη
----

1. Nun will die Sonn' so hell aufgehn
2. Nun seh' ich wohl, warum so dunkle Flammen
3. Wenn dein Mütterlein tritt zur Tür herein
4. Oft denk' ich, sie sind nur ausgegangen
5. In diesem Wetter, in diesem Braus

  


|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τραγούδια για τα νεκρά παιδιά** |
Μετάφραση των *Διηγημάτων* του Ματέο Μπαντέλο 
**Τραγικές ιστορίες** (γαλλικά: Histoires tragiques) ήταν ένα είδος γαλλικής μυθοπλασίας του 16ου-17ου αιώνα, μια μπαρόκ απόδοση του τύπου διηγημάτων του Βοκάκιου, με επίκεντρο τη σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης φύσης, πρόδρομος του γοτθικού μυθιστορήματος.

Εισηγητής αυτού του είδους διηγημάτων ήταν ο Πιέρ Μποεστυώ με τη μετάφραση των *Διηγημάτων* του Ματέο Μπαντέλο που δημοσιεύτηκε στα γαλλικά ως *Τραγικές ιστορίες* (1559). Ο Μποεστυώ επέλεξε από τον Μπαντέλο έξι από τις πιο σκοτεινές και αιματηρές ιστορίες και τις διασκεύασε. Η μεγάλη επιτυχία τους οδήγησε τον Φρανσουά ντε Μπελφορέ να διασκευάσει 12 ακόμη ιστορίες για τη νέα έκδοση το 1570.

Από αυτές τις ιστορίες σκοτεινής αισθητικής επηρεάστηκαν σύντομα συγγραφείς όπως οι Ζακ Υβέρ (Jacques Yver, *Το Φθινόπωρο του Υβέρ*, 1572), Βεριτέ Αμπάν (Vérité Habanc, *Nέες ιστορίες τραγικές και κωμικές*, 1585), Μπενίν Πουασενό ( Bénigne Poissenot, *Nέες Τραγικές Ιστορίες*, 1586), Αλεξάντρ Συλβαίν (Alexandre Sylvain, *Επιτομή εκατό τραγικών ιστοριών*, 1581) και Μπρυνώ ντε Ριβεντού ( Bruneau de Rivedoux, *Αληθινή ιστορία ορισμένων επικίνδυνων και παράτολμων ταξιδιών στη θάλασσα*, 1599).

Ο Φρανσουά ντε Ροσέ άρχισε να δανείζεται πλοκές για τις τραγικές ιστορίες του από τα σύγχρονα χρονικά εγκλημάτων (*Οι Τραγικές ιστορίες της εποχής μας*, 1615) και αυτή η καινοτομία αποδείχθηκε εξαιρετικά δημοφιλής.

Ένας άλλος σημαντικός συγγραφέας είναι ο κληρικός Ζαν-Πιέρ Καμύ, ο οποίος στις τραγικές ιστορίες του πρόσθεσε κολασμένα και διαβολικά θέματα.

Σχετικά άρθρα
-------------

* Γαλλική λογοτεχνία 17ου αιώνα

Παραπομπές
----------

1. ↑ . «gallica.bnf.fr/Histoires tragiques//».
2. ↑ . «docnum.univ-lorraine.fr/-Le Marché de la terreur. pdf σελ. 61» (PDF).
3. ↑ . «jstor.org/ North Carolina Studies in the Romance Languages and Literatures/Pierre Boaistuau's Histoires tragiques: A Study of Narrative Form and Tragic Vision».
4. ↑ . «persee.fr/Les histoires tragiques de François de Belleforest et leur réception en France aux XVIe et XVIIe siècles».
5. ↑ . «persee.fr/Histoire véritable de certains voyages périlleux et hasardeux sur la mer du capitaine Bruneau de Rivedoux, Niort, 1599. Présentation de François BellEC et Alain-Gilbert Guéguen».
6. ↑ . «persee.fr/Littératures classiques /Jean-Pierre Camus, ou l'épigone téméraire».
Ο **Φρειδερίκος**, γαλλ.: Frederick de Montbéliard, γερμ.: Mömpelgard (απεβ. 29 Ιουνίου 1091) ήταν από τον ευγενή Οίκο του Μονμπελιάρ της Λωρραίνης (γερμ.: Λοθαριγγίας). Μέσω του γάμου έγινε de jure μάργραβος του Τορίνου (1080–1091).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δεύτερος γιος του Λουδοβίκου κόμη του Μομπελιάρ (απεβ. το 1071) και της Σοφίας των Αρντέν κόμισσας του Μπαρ, κόρης του Φρειδερίκου Β΄ δούκα της Άνω Λωρραίνης. Αναφέρεται σε έγγραφα στην Ιταλία από το 1071 και μετά ως μάρτυρας των καταστατικών τής εκ μητρός θείας του Bεατρίκης του Μπαρ και της κόρης της Mατθίλδης της Τοσκάνης. 

Το 1080 ο Φρειδερίκος νυμφεύτηκε την Aγνή της Σαβοΐας, κόρη του Πέτρου Α΄ κόμη της Σαβοΐας. Η Αγνή ήταν κληρονόμος τού πατέρα της, έτσι αφού ο Φρειδερίκος νυμφεύτηκε την Αγνή, περιβλήθηκε με τον τίτλο του μαργράβου του Τορίνου.  Κυβέρνησε μόνο ονομαστικά, καθώς η πραγματική δύναμη παρέμεινε στα χέρια τής γιαγιάς τής Aγνής, τής Aδελαΐδας τής Σούζα. Ο Φρειδερίκος επρόκειτο να διαδεχθεί de facto την Αδελαΐδα, αλλά απεβίωσε πριν από αυτή τον Ιούνιο του 1091.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Αγνή της Σαβοΐας, μαργραβίνα του Τορίνου, κόρη του Πέτρου Α΄ κόμη της Σαβοΐας]] και είχε παιδιά:

* Πέτρος.
* Μπρούνο.
* Ζήγκφρηντ.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* CW Previté-Orton, *The Early History of the House of Savoy (1000–1233)* (Cambridge, 1912), προσβάσιμο online στο: archive.org
* S. Hellmann, *Die Grafen von Savoyen und das Reich: bis zum Ende der staufischen Periode* (Ίνσμπρουκ, 1900), προσβάσιμο στο διαδίκτυο (αλλά χωρίς αριθμούς σελίδας) στο: Genealogie Mittelalter
* G. Poull, *La Maison souveraine et ducale de Bar* (1994)
* Ε. Goez, *Beatrix von Canossa und Tuszien.* *Eine Untersuchung zur Geschichte des 11.* *Jahrhunderts* (Sigmaringen, 1995).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Έργο μεσαιωνικής γης: Μπαρ
* Friedrich, Graf von Mömpelgard (στα γερμανικά)

Σημειώσεις
----------

1. 1 2  *Roglo*. lutzelburg p=frederic;n=de lutzelburg. Ανακτήθηκε στις 31  Οκτωβρίου 2021.
2. ↑  (Αγγλικά) *WeRelate*. Frederic\_Lucelembourg\_(1). Ανακτήθηκε στις 31  Οκτωβρίου 2021.
3. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003. I00426927. Ανακτήθηκε στις 31  Οκτωβρίου 2021.
4. 1 2 3 4 5 6 7  Charles Cawley: «Medieval Lands». (Αγγλικά) *Charles Cawley, "Medieval Lands", 2006-2020*. Ανακτήθηκε στις 9  Φεβρουαρίου 2016.
5. ↑  Poull, *Maison souveraine*, pp. 43, 47; Goez, *Beatrix*, pp. 31f. 40
6. ↑  Hellmann, *Grafen*, pp. 25f.; Previté-Orton, *Early History*, p. 244
7. ↑  Hellmann, *Grafen*, p. 27; Previté-Orton, *Early History*, p. 250
Όρος Γκρούσιν, 2005
Το **φεστιβάλ Γκρουσίνσκι** (ρωσικά: Грушинский фестиваль) είναι ένα ετήσιο ρωσικό φεστιβάλ τραγουδιού των βαρδών που καθιερώθηκε το 1968. Η δράση λαμβάνει χώρα κοντά στην πόλη Σαμάρα, στις λίμνες Mastryukovo. Το φεστιβάλ πήρε το όνομά του από τον Βαλέρι Γκλούσιν, έναν τραγουδοποιό που πέθανε κατά τη διάρκεια μιας εκδρομής για κάμπινγκ, προσπαθώντας να σώσει τους φίλους του που πνίγονταν.

Κατά τη σοβιετική περίοδο, η επίσημη εποπτεία του φεστιβάλ γινόταν από το VLKSM. Οι συνήθεις συμμετέχοντες ήταν ο Γιούρι Βιζμπόρ, η Τατιάνα και ο Σεργκέι Νικίτιν, ο Μπουλάτ Οκουντζαμπά, ο Αλεξάντερ Ντόλσκι, ο Όλεγκ Μιλτάγιεφ, μεταξύ άλλων. Ο τραγουδιστής Αλεξάντερ Γκοροντνίτσκι ήταν ο μακροχρόνιος διευθυντής του φεστιβάλ.

Το σημαντικότερο ορόσημο του φεστιβάλ είναι η σκηνή που είναι χτισμένη πάνω στη σχεδία, σε σχήμα κιθάρας, με την ταστιέρα της να χρησιμεύει ως γέφυρα προς την ακτή. Η κορυφογραμμή του βουνού Γκρούσιν χρησιμεύει ως φυσικό περίπτερο για χιλιάδες επισκέπτες. Ο αριθμός των επισκεπτών, καθώς και των συμμετεχόντων, αυξανόταν κάθε χρόνο, ξεκινώντας από μόλις 600 το 1968 σε 2. 500 το επόμενο έτος, ενώ το 1979 με 100.000 θεατές το φεστιβάλ έφτασε το απόγειο του κατά τη διάρκεια της Σοβιετικής εποχής. Το ρεκόρ αυτό έσπασε στη σύγχρονη εποχή: το φεστιβάλ του 1997 προσέλκυσε 140. 000 θεατές. Ομοίως, ο αριθμός των καλλιτεχνών το 1969 ήταν 20 και το 1976 έφτασε τους 143.

Το 1980 το φεστιβάλ ακυρώθηκε και συνεχίστηκε μόλις το 1986. Από τότε έχει γίνει μια τακτική ετήσια εκδήλωση.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, το φεστιβάλ εμπορευματοποιήθηκε και διεύρυνε τη μορφή του πέρα από τα τραγούδια των βαρδών. Ορισμένοι Ρώσοι ροκάδες, όπως ο Γιούρι Σεβτσούκ των DDT, εμφανίζονται τώρα επίσης εκεί.

Από το 2007 το φεστιβάλ Γκρουσίνσκι έχει χωριστεί σε δύο αντίπαλα φεστιβάλ με το ίδιο όνομα. Ο κύριος διοργανωτής του φεστιβάλ, το Grushin Club, έχει μεταφέρει την έδρα του σε χώρο κοντά στο Τολιάτι. Το φεστιβάλ στις λίμνες Μαστριούκοβο εξακολουθεί να πραγματοποιείται χωρίς την προώθησή τους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστορία του Γκρουσίνσκι
* (στα ρωσικά) Φεστιβάλ Σαμάρα Γκρουσίνσκι Αρχειοθετήθηκε 2022-04-02 στο Wayback Machine.
* Φεστιβάλ Γκρουσίνσκι στο Τολιάτι Αρχειοθετήθηκε 2022-04-02 στο Wayback Machine.
Ο **Φρειδερίκος**, πολων. Fryderyk cieszyński (1480/83 - Ιούνιος 1507) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Τσέσυν ήταν κοσμήτορας του Συλλόγου του Τιμίου Σταυρού και του καθεδρικού του Βρότσλαφ.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καζιμίρ Β΄ δούκα του Τσέσυν και της Ιωάννας των Ποντέμπραντυ, κόρης του Βίκτωρα δούκα του Μύνστεμπεργκ & Τρόππαου.

Αν και πρωτότοκος, για άγνωστο λόγο προορίστηκε για εκκλησιαστική σταδιοδρομία, ίσως για να αυξήσει το κύρος του Καζιμίρ Β΄ στη Σιλεσία. Το 1501 -με την υποστήριξη του πατέρα του και άλλων δουκών της Σιλεσίας- έγινε υποψήφιος βοηθός επισκόπου στο Βρότσλαφ, με δικαίωμα διαδοχής του τότε επισκόπου Γιόχανν Δ΄ Ροτ. Όμως ο Σύλλογος του καθεδρικού απέρριψε την εκλογή, κυρίως διότι όταν ο Καζιμίρ Β΄ ήταν γενικός επόπτης (starosta) της Σιλεσίας, είχε πολιτική μη ευνοϊκή προς την Εκκλησία και ήταν εναντίον της. 

Παρά τη διαμαρτυρία του Καζιμίρ Β΄, ο σύλλογος δεν άλλαξε την απόφασή του, έτσι εκείνος το 1503 αποφάσισε να στείλει τον Φρειδερίκο στη Βιέννη, όπου λίγο μετά ονομάστηκε πρύτανης του Πανεπιστημίου. Έπειτα ο Φρειδερίκος πήγε στην Ιταλία, όπου ξεκίνησε τις σπουδές του. Παρά την απόρριψη της υποψηφιότητάς του το 1501, ο Φρειδερίκος συνέχισε τις προσπάθειές του να αποκτήσει την πιο υψηλή πνευματική εξουσία στη Σιλεσία και το 1508, με τη βοήθεια του πατέρα του, διορίστηκε κοσμήτορας του Συλλόγου του Τιμίου Σταυρού και κοσμήτορας στον Σύλλογο του καθεδρικού του Βρότσλαφ. Η πολλά υποσχόμενη σταδιοδρομία του τερματίστηκε αιφνίδια το 1507, όταν απεβίωσε αδόκητα στην Ιταλία. Τάφηκε στον καθεδρικό της Σιένα.

Αναφορές
--------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 23  Νοεμβρίου 2018.

Πηγές
-----

* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.
**Βίκους Λόνγκους** (λατινικά: *Vicus Longus*‎), δηλαδή **Μακρά Οδός**, ήταν ονομασία δρόμου στην Περιοχή VI της αρχαίας Ρώμης, που ένωνε τη Σουβούρα με την κορυφή του Κυρινάλιου λόφου κατά μήκος της κοιλάδας μεταξύ του Κυρινάλιου και του Βιμινάλιου λόφου.

Ο Τ. Λίβιος (Χ.23.6.) τον αναφέρει σε σχέση με την αφιέρωση ενός βωμού στην *Aιδώ Πληβεία* (Pudicitia Plebeia) το 296 π.Χ.: αναφέρει ότι επάνω στον δρόμο υπήρχαν ιερά στη *θεά του Πυρετού* (Febris) και την *Τύχη* (Fortuna). Το όνομά του επιβεβαιώνεται από δύο επιγραφές της αυτοκρατορικής εποχής (CIL VI, 9736, CIL VI 10023). Ένα μεγάλο τμήμα του άκρου του δρόμου καταστράφηκε, για να kτιστούν oi Θέρμες του Διοκλητιανού.

Βιβλιογραφία
------------

* L Richardson Junior, *A New Topographical Dictionary of Ancient Rome*, σελ 425

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βλ. χάρτη Αρχαίας Ρώμης, στο: «Ρώμη». *Εγκυκλοπαιδικόν λεξικόν*. **11**. Αθήνα: Εκδοτικός Οίκος Ελευθερουδάκη. 1931. σελ. 213.
Ο **Τζον Χούλντινγκ** ( Αύγουστος 1833 – 17 Μαρτίου 1902) ήταν Άγγλος επιχειρηματίας, διετέλεσε δήμαρχος της πόλης του Λίβερπουλ και ιδρυτής της ποδοσφαιρικής ομάδας Λίβερπουλ ΦΚ. Τον Νοέμβριο του 2018, ο Χούλντινγκ τιμήθηκε με ένα άγαλμα έξω από το Anfield για τους εορτασμούς των 125 χρόνων από την ίδρυση της Λίβερπουλ.

Ο Τζον Χούλντινγκ έλαβε μόρφωση στο Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ. Διοικούσε ένα ζυθοποιείο το οποίο του παρείχε οικονομική άνεση για όλη του τη ζωή. Το 1897 εκλέχτηκε δήμαρχος του Λίβερπουλ. Πριν από την εκλογή του ο Χουλντινγκ αναμείχθηκε με την πρώτη επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα του Λίβερπουλ, την Έβερτον. Το 1882, η Έβερτον αναγκάστηκε να παίζει τους αγώνες της σε κλειστό έδαφος, ενώ μέχρι τότε αγωνιζόταν στο Stanley Park. Μία συνάντηση έλαβε μέρος στο Sandon Hotel, το οποίο ανήκε στον Χούλντινγκ και εκεί αποφασίστηκε η Έβερτον να νοικιάσει έναν χώρο πριν το Priory Road. Όταν οι ιδιοκτήτες του χώρου ζήτησαν από την ομάδα να φύγει, ο Χούλντινγκ εξασφάλισε έναν νέο χώρο πληρώνοντας ένα μικρό ενοίκιο στον John Orrell, που ήταν επίσης ζυθοποιός. Το πρώτο ποδοσφαιρικό παιχνίδι στο Άνφιλντ διεξήχθη στις 28 Σεπτεμβρίου του 1884.

Οι εξέδρες του Άνφιλντ γέμιζαν με κόσμο και η παρουσία των οπαδών ανερχόταν στους 8.000 σε κάθε παιχνίδι. Η Έβερτον έγινε ιδρυτικό μέλος του αγγλικού πρωταθλήματος το 1888. Ωστόσο, ο Χούλντινγκ αύξησε το ενοίκιο και ανάγκαζε την ομάδα να χρησιμοποιεί το δικό του ξενοδοχείο πριν και μετά τους αγώνες.

Πολλά από τα μέλη της Έβερτον πίστευαν πως ο Χούλντινγκ προσπαθούσε να βγάλει κέρδος σε βάρος της ομάδας. Τα 279 μέλη της ομάδας συναντήθηκαν τον Ιανουάριο του 1892 για να συζητήσουν επί του θέματος. Μετά από δεύτερη συνάντηση στις 15 Μαρτίου του 1892, η Έβερτον αποφάσισε να εγκαταλείψει το Άνφιλντ και αργότερα την ίδια χρονιά βρήκε νέο χώρο, το Γκούντισον Παρκ, βόρεια του Στάνλεϊ Παρκ.

Ο Χούλντινγκ και ο Όρελ έμειναν με ένα άδειο γήπεδο και ο Χούλντινγκ πίστευε πως ο μόνος τρόπος να το αξιοποιήσουν ήταν να ιδρυθεί μία νέα ομάδα. Η νέα ομάδα αρχικά ονομάστηκε Έβερτον Αθλέτικ αλλά η ποδοσφαιρική ομοσπονδία δεν τον ενέκρινε λόγω της ομοιότητας με την πρώτη ομάδα της πόλης. Έτσι η νέα ομάδα ονομάστηκε Λίβερπουλ ΦΚ. Το πρώτο παιχνίδι της Λίβερπουλ ήταν ένα φιλικό απέναντι στην Rotherham Town.

Ο Χούλντινγκ πέθανε το 1902 στη Νίκαια της Γαλλίας μετά από μακροχρόνια ασθένεια. Στην κηδεία του παρευρέθηκαν παίκτες και παράγοντες τόσο της Λίβερπουλ και της Έβερτον για να τιμήσουν τη συνεισφορά στην πόλη του Λίβερπουλ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Departmental archives of Alpes-Maritimes*.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2019.
Αρβανίτσα
Το **Φεστιβάλ Δάσους της Αρβανίτσας** είναι ένα ετήσιο τρίημερο μουσικό δρώμενο, που λαμβάνει χώρα σε μια δασική έκταση 5 χλμ. έξω από το χωριό Κυριάκι Βοιωτίας. Αποτελεί το μοναδικό τριήμερο φεστιβάλ ελληνικής μουσικής κοντά στην Αττική. Διοργανωτής είναι ο Ελληνικός Ορειβατικός Σύνδεσμος Κυριακίου.

Αρχή
----

Συναυλία στο φεστιβάλ
To πρώτο φεστιβάλ διοργανώθηκε τον Αύγουστο του 2012 έχοντας στο πρόγραμμα του σημαντικά πρόσωπα του καλλιτεχνικού χώρου όπως οι Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Αλκίνοος Ιωαννίδης, Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Μίλτος Πασχαλίδης και Γιάννης Αγγελάκας. Με το πέρασμα του χρόνου το φεστιβάλ έγινε πιο γνωστό με αποτέλεσμα να προσελκύει περισσότερο κόσμο. Στο φεστιβάλ του 2018 προσέλκυσε περίπου 12.000 άτομα. Καλλιτέχνες όπως οι Παύλος Παυλίδης, Υπόγεια Ρεύματα, Διάφανα Κρίνα, Σωκράτης Μάλαμας και Νατάσα Μποφίλιου έδωσαν το παρόν στις τρεις μέρες του φεστιβάλ.

Παροχές
-------

Μέσα στον χώρο το φεστιβάλ, υπάρχουν κάποιες βασικές παροχές. Συγκεκριμένα,

* Δωρεάν κατασκήνωση σε συγκεκριμένους χώρους με σκιά
* Μουσική σκηνή με οροφή (σε περίπτωση βροχής)
* Κυλικείο
* Μπαρ
* Ψησταριά
* Χημικές τουαλέτες
* Ντουζιέρες
* Ιατρείο πρώτων βοηθειών και ασθενοφόρο
* Ομάδα πυρόσβεσης
* Ομάδα της Ελληνικής Ένωσης Έρευνας και Διάσωσης

Επίσης στον χώρο του φεστιβάλ λειτουργεί και το cafe-restaurant «Αρβανίτσα».

Κάμπινγκ
--------

Στο φεστιβάλ συρρέει πλήθος κόσμου και του δίνεται η δυνατότητα για ελεύθερο camping. Με αυτόν τον τρόπο, οι επισκέπτες μπορούν να έρθουν σε επαφή με το γεμάτο έλατα τοπίο της Αρβανίτσας. Ωστόσο, το κοινό μπορεί να μείνει και σε ξενοδοχεία του Κυριακίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ελληνικός Ορειβατικό Σύνδεσμος Κυριακίου Website». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Ιανουαρίου 2019.

Βιβλιογραφία
------------

* Η ιστοσελίδα του Μουσικού Φεστιβάλ Δάσους Αρβανίτσας,  Αρχειοθετήθηκε 2019-01-31 στο Wayback Machine.
* Η ιστοσελίδα του Ελληνικού Ορειβατικού Συνδέσμου Κυριακίου,  Αρχειοθετήθηκε 2019-01-31 στο Wayback Machine.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Σελίδα στο Facebook
* Ιστοσελίδα του Φεστιβάλ Αρχειοθετήθηκε 2018-12-30 στο Wayback Machine.
* Ιστοσελίδα του Ελληνικού Ορειβατικού Συνδέσμου Κυριακίου Αρχειοθετήθηκε 2019-01-31 στο Wayback Machine.
Ο **Χιλδεβράνδος** (*Hildeprand*, άκμασε 774 - 789) ήταν δούκας του Σπολέτο από το 774 έως το 789.

Βιογραφία
---------

Όταν ο Θεοδίκιος δούκας του Σπολέτο απεβίωσε πολεμώντας στην πολιορκία της Παβίας το 774, οι Λομβαρδοί του δουκάτου του Σπολέτο εξέλεξαν τον Χιλδεβράνδος δούκα τους και γρήγορα υποτάχθηκαν στους Φράγκους. Ο Χιλδεβράνδος κατέφυγε στη Ρώμη ενώπιον του Φράγκου οικοδεσπότη και προσκύνησε τον πάπα Αδριανό Α΄. Ωστόσο, η διαμάχη μεταξύ του Καρλομάγνου και του Αδριανού Α΄ σχετικά με το ποιος είχε την κατάλληλη κυριαρχία επί του Σπολέτο, λύθηκε υπέρ του Φράγκου τα επόμενα χρόνια. Τον Ιανουάριο του 776, *ο Χιλδεβράνδος ο ένδοξος και ανώτατος δούκας του δουκάτου του Σπολέτο (Hildeprandus gloriosus et summus dux ducatus Spoletani)* έκανε μία δωρεά στο αβαείο της Φάρφα που χρονολογείται το έτος της βασιλείας του Καρόλου. Αυτή η εκφώνηση συνεχίστηκε το 777 με τη διατύπωση να αποκλείει σιωπηρά την παπική επικυριαρχία.

Το 775 ο Αδριανός Α΄ ισχυρίστηκε ότι ο Χιλδεβράνδος είχε συμμετάσχει σε μία συνωμοσία του Χρόντγκαουντ του Φρίουλι και του Άρεχις Β΄ πρίγκιπα του Μπενεβέντo, αλλά δεν υπάρχουν στοιχεία για ανάμειξη του Χιλδεβράνδος. Έτσι ο Χιλδεβράνδος έγινε ένθερμος αντίπαλος του πάπα στη συνέχεια.

Το 779 ο Χιλδεβράνδος ταξίδεψε στο *Virciniacum* (σήμερα Βερζεναί ), πιθανότατα κοντά στην Κομπιέν, για να δηλώσει πίστη στον Καρλομάγνο. Έφερε μαζί του δώρα και έφυγε με υποσχέσεις, ότι ο βασιλιάς θα προστάτευε τα συμφέροντά του από αυτά του πάπα.

Το 788 ο Χιλδεβράνδος ενώθηκε με τα Φραγκικά και Λομβαρδικά στρατεύματα, για να αντισταθεί σε μια Βυζαντινή επίθεση ανάκτησης του Σπολέτο. Απεβίωσε τον επόμενο χρόνο και τον διαδέχθηκε ένας διορισμένος από τον βασιλιά, ένας Φράγκος ονόματι Βίνιγκες.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  p67302.htm#i673012. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
4. ↑  Hodgkin, 31.
5. ↑  Regnum Francorum Online

Πηγές
-----

* Χότζκιν, Τόμας. *Η Ιταλία και οι εισβολείς της*. Clarendon Press: 1895.
Ο **Μάουρινγκ** (*Mauring* ή *Moringus*, απεβ. το 824) ήταν Φράγκος ευγενής, γιος του Σούπο Α΄ των Σουπονιδών.

Βιογραφία
---------

Διαδέχθηκε τον πατέρα του στη Μπρέσια ως κόμης (comes Brixiae) το 822 και, μετά τη σύντομη βασιλεία του Άντελαρντ, στο Σπολέτo ως δούκας τον Αύγουστο του 824. 

Σύμφωνα με τα *Χρονικά* (Annales) του Άιναρντ και τα *Βασιλικά Φραγκικά Χρονικά*, απεβίωσε μέσα σε λίγες ημέρες από τη διαδοχή του.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  «SUPPONIDI in "Dizionario Biografico"». *www.treccani.it* (στα Ιταλικά). Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2021.

Πηγές
-----

* Γουίκαμ, Κρις. *Early Medieval Italy: Central Power and Local Society 400-1000*. MacMillan Press: 1981.
Ο **Σούπο Β΄**, *Suppo II* (επίσης *Suppo III* στη γενεαλογία του Οίκου του), ιταλικά: *Suppone* (απεβ. π. το 879) από τον Οίκο των Σουπονιδών ήταν δούκας του Σπολέτo από το 871 μέχρι το τέλος του.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο *αρχι-υπουργός* (archiminister) και ο σύμβουλος (consiliarius) του βασιλιά Λουδοβίκου Β΄. Το 869-870 ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη ως βασιλικός απεσταλμένος (Missus dominicus|) μαζί με τον Αναστάσιο τον Βιβλιοθηκάριο, για να διαπραγματευτεί μία ειρήνη με τους Βυζαντινούς. Καθ' όλη τη διάρκεια της βασιλείας του Λουδοβίκου Β΄ ήταν ο πιο ισχυρός κοσμικός μεγιστάνας στην Ιταλία.

Ήταν μέλος της οικογένειας των Σουππονιδών και είχε σχέση με τη βασίλισσα του Λουδοβίκου Β΄, την Ενγκελμπέργκα, καθώς και με τον Σούππο Β΄ κόμη της Πάρμας, του Άστι και του Τορίνο, τον εξάδελφό του. Μετά τον τέλος του Λουδοβίκου Β΄, στην αρχή υποστήριξε τον Καρλομάν της Βαυαρίας για τον Ιταλικό θρόνο. Αφού ο Κάρολος Β΄ ο *Φαλακρός* απέκτησε το στέμμα, ειρήνευσε μαζί του, αλλά τον Φεβρουάριο του 876 τού αφαιρέθηκε το δουκάτο του Σπολέτο, υπέρ τού προηγούμενου δούκα, Λαμβέρτου Α΄.

Ο Σούπο Γ΄ απεβίωσε μεταξύ Μαρτίου 877 (όταν αναφέρεται σε έγγραφο) και Αυγούστου 879 (όταν μία επιστολή του πάπα Ιωάννη Η΄ θρηνεί το τέλος του).

Οικογένεια
----------

Η σύζυγος του Σούπo Β΄ ήταν αδελφή του Εβεράρδος του Φρίουλι και είχε έναν γιο που ονομαζόταν:

* Ούνροχ, ο οποίος με τη σειρά του είχε έναν γιο με το όνομα:
	+ Ρούντολφ.

Πηγές
-----

* Γουίκαμ, Κρις. *Early Medieval Italy: Central Power and Local Society 400-1000*. MacMillan Press: 1981.
* Hlawitschka, Eduard. *Franken, Alemannen, Bayern und Burgunder in Oberitalien (774-962), 1960*

Παραπομπές σε πηγές
-------------------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 23  Νοεμβρίου 2018.
Ο **Φρανκ Ζουέλα**, γεννημένος στις 3 Αυγούστου 1983 στην πρωτεύουσα της Ανγκόλας, Λουάντα, είναι ποδοσφαιριστής. Τελευταία αγωνιζόταν στην ΚΝ Τροφένσε. Και είναι κάτοχος πορτογαλικού διαβατηρίου και στην Εθνική Ανγκόλας.

Καριέρα
-------

Ο Φρανκ Ζουέλα ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την Πορτογαλία και τη Σερτανένσε όπου έπαιξε τη σεζόν 2002-2003. Ακολούθησε η μεταγραφή στην κορυφαία κατηγορία του πορτογαλικού ποδοσφαίρου και στην Ακαδέμικα αλλά η έλλειψη ευκαιριών τον ανάγκασε να απωχωρήσει για τη Σάντα Κλάρα ομάδα 2ης Εθνικής της πορτογαλίας εκείνη τη σεζόν. Το 2005 έρχεται στην Ελλάδα για να αγωνιστεί με τον Ακράτητο η ομάδα των Άνω Λιοσίων υποβιβάζεται αλλά ο Ζουέλα είναι από τους διασωθείς και μετακομίζει στην SKODA Ξάνθη στην ομάδα μένει για τρία χρόνια κάνοντας αρκετά καλές εμφανίσεις. Το 2009 μετά από ένα μίνι σήριαλ μεταγράφεται στην Κουμπαν Κρασνοντάρ όπου μετά από λίγο καιρό τον Ιανουάριο του 2010 δίνεται δανεικός στην ομάδα β κατηγορίας εκείνη τη σεζόν Αλάνια Βλαντικαβκάζ. Το καλοκαίρι του 2010 η ομάδα του, τον παραχωρεί εκ νέου δανεικό στον ΠΑΟΚ. Όμως τον Ιανουάριο ο δανεισμός τερματίζεται και ο Ζουέλα επιστρέφει στη Ρωσία και στην ομάδα που ανήκε την Κούμπαν Κράσνονταρ. Το καλοκαίρι του 2011 η ομάδα του, τον παραχωρεί ξανά δανεικό στον Ατρόμητο. Απο 4 Ιουνίου υπογραψε στο ΑΠΟΕΛ.

Πηγές και εξωτερικοί σύνδεσμοι
------------------------------

* Φραντσίσκο&paiktisid=3145/ Η Καριέρα του Ζουέλα με αριθμούς
* Πάει στη Ρωσία ο Ζουέλα[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Ζουέλα: Χαίρομαι που είμαι παίκτης του ΠΑΟΚ [*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Θεοβάλδος Β΄** (923/925 - Ιούλιος 957/961 ή 964) ήταν δούκας του Σπολέτo και μάργραβος του Καμερίνο από το 953. Ήταν γιος του Βονιφάτιου Β΄ του Σπολέτο και της Βαλντράντα.

Βιογραφία
---------

Το 959 ο Bερεγκάριος Β΄ μάργραβος της Ιβρέα με τον γιο του Γκυ της Ιβρέα ηγήθηκαν μίας αποστολής εναντίον του Θεοβάλδου Β΄. Τον νίκησαν και κατέλαβαν το Σπολέτο και το Καμερίνο. Ο δούκας Θεοβάλδος Β΄ καθαιρέθηκε από τον βασιλιά Όθωνα Α΄ της Γερμανίας γύρω στο έτος 964, λόγω της υποστήριξής του στον έκπτωτο πάπα Ιωάννη ΙΒ΄. Τα *Χρονικά της Φάρφα* υποδηλώνουν, ότι τον διαδέχθηκε ο Θρασαμούνδος κόμης του Καμερίνο, αλλά δεν υπάρχουν έγγραφα, που να πιστοποιούν αυτή τη διαδοχή. Αντίθετα, φαίνεται πιθανό ότι τον Θεοβάλδο Β΄ διαδέχθηκε ο πιστός υποστηρικτής του Όθωνα Α΄, Πάντουλφ Α΄ ο Σιδηροκέφαλος, ως πρίγκιπας.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Edoardo Manarini, I due volti del potere. Una parentela atipica di ufficiali e signori nel regno italico, Milano, Ledizioni, 2019, ηλεκτρονική έκδοση στις  Academia.edu και  Leedizioni

Παραπομπές σε πηγές
-------------------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  «Dizionario Biografico degli Italiani». (Ιταλικά) *Dizionario Biografico degli Italiani*. 1960. Ανακτήθηκε στις 12  Νοεμβρίου 2021.
Ο **Αδεμάρος**, *Adhemar*  (άκμασε 998 - 1000) ήταν δούκας του Σπολέτo από το 998 και πρίγκιπας της Κάπουα από το 1000. Πριν από το τέλος του, έχασε και τις δύο επικράτειες. Δεν αναφέρεται ως δούκας του Σπολέτο μετά τον Δεκέμβριο του 999.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Μπάλσαμο, ενός κληρικού στην Κάπουα. Εκπαιδεύτηκε στην Αυλή του Όθωνα Β΄της Γερμανίας, δίπλα στον μελλοντικό Όθωνα Γ΄.

Προκειμένου να σπάσει την εξουσία του Ούγου μαργράβου της Τοσκάνης, ο οποίος είχε γίνει δούκας του Σπολέτο, ο Όθωνας Γ΄ διόρισε τον Κορράδο ως δούκα του Σπολέτο τον Μάιο του 996. Τον Δεκέμβριο του 998, ο Όθων Γ΄ διόρισε τον παιδικό του φίλο Αδεμάρος ως δούκα του Σπολέτο. Ο Όθωνας Γ΄ τον πήγε νότια και βάδισαν προς την Κάπουα, όπου ο Λαϊδούλφος, ο κυβερνών πρίγκιπας, απομακρύνθηκε από τη θέση του για τη δολοφονία του αδελφού του. Στη συνέχεια βάδισαν στη Νάπολη και πήραν τον Ιωάννη Δ' δούκα της Νάπολης αιχμάλωτο στην Κάπουα. Ο Λαϊδούλφος, μαζί με τη σύζυγό του Μαρία και τον Γκαϊντέρις και τον Λάντo του Καϊάτσo, εξορίστηκαν από την πόλη και ο Αδεμάρος έμεινε υπεύθυνος. Ο Ιωάννης Δ΄ μεταφέρθηκε από τον Όθωνα Γ΄ στη Γερμανία. Το 1000, ο Αδεμάρος ονομάστηκε πρίγκιπας και μπήκε στην Κάπουα στις 11 Μαρτίου. Τον Ιούλιο απομακρύνθηκε από τους Καπουανούς, οι οποίοι εξέλεξαν τον Λανδούλφος κόμη ης Σαντ'Αγκάτα ως Λανδούλφος Ζ΄ κόμη της Κάπουα. Ωστόσο ως πρίγκιπας έκανε τον Άτενουλφ ως κόμη του Aκουίνo, εγκαινιάζοντας έτσι αυτή τη δυναστεία.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Ferrabino, Aldo (επιμ.). *Dizionario Biografico degli Italiani: I Aaron – Albertucci*. Ρώμη, 1960.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Also Ademar, Ademaro, Ademario, Adelmario, or Adamaro.
Στην αφρικανική πολιτική επιστήμη, ο **τροπικός φασισμός** είναι ένας τύπος μεταποικιακού κράτους που θεωρείται είτε φασιστικό είτε ότι έχει ισχυρές φασιστικές τάσεις. [1] Ο Γκνασινγκμπέ Εγιαντεμά ο δικτάτορας του Τόγκο από το 1967 έως το 2005 θεωρείται χαρακτηριστικό παράδειγμα τροπικού φασισμού στην Αφρική. [2] Το κίνημα Hutu Power, ένα υπερεθνικιστικό και υπερκρατιστικό κίνημα των Χούτου που οργάνωσε και διέπραξε τη γενοκτονία της Ρουάντα με στόχο την εξόντωση του λαού των Τούτσι της Ρουάντα, θεωρήθηκε ως εξέχον παράδειγμα τροπικού φασισμού στην Αφρική [3]. Το καθεστώς των Χμερ Ρουζ στην Καμπότζη έχει ονομαστεί τροπικό φασιστικό καθεστώς, παρά την επίσημη δέσμευση του στον χώρο του κομμουνισμού, ιδίως από τους αντιπάλους του καθεστώτος [4].

Δείτε Επίσης
------------

* Φασισμός στην Αφρική
* Φασισμός στην Ασία

Παραπομπές
----------

1. ↑  African geopolitics , Issues 17-20. OR.IMA International, 2005. Pp. 104.
2. ↑  Pierre Hazan, Sarah De Stadelhofen. Judging war, judging history: behind truth and reconciliation. Stanford University Press, 2010. Pp. 143.
3. ↑  Pierre Hazan, Sarah De Stadelhofen. Judging war, judging history: behind truth and reconciliation. Stanford University Press, 2010. Pp. 143.
4. ↑  Jean François Revel. Last Exit to Utopia: The Survival of Socialism in a Post-Soviet Era. Encounter Books, 2009. Pp. 87.
Τσιν Σι Χουάνγκ
Ο **Τσιν Σι Χουάνγκ** (*秦始皇*, 259 π.Χ. - 10 Αυγούστου 210 π.Χ.), γνωστός και ως *Γινγκ Ζενγκ*, ήταν ο πρώτος αυτοκράτορας της Κίνας. Εμφανίζεται και με το όνομα *Τσιν Σι Χουάνγκ Τι* ή *Τσιν Σι Χουάνγκ Ντι* ((Κινέζικα)秦始皇帝) που σημαίνει *αυτοκράτορας Τσιν Σι Χουάνγκ*.

Ξεκίνησε ως βασιλιάς μιας κινέζικης πολιτείας στην περίοδο των εφτά *Μαχόμενων Πολιτειών* της κινέζικης ιστορίας το 246 π.Χ. σε ηλικία 13 ετών. Το 221 π.Χ. έχοντας ενοποιήσει όλες τις μαχόμενες κινέζικες πολιτείες σε μία χώρα, η οποία ονομάστηκε από το όνομά του *Κίνα*, έγινε ο πρώτος αυτοκράτορας της. Κυβέρνησε μέχρι να πεθάνει το 207 με 210 π.χ. στην ηλικία των 50 ετών περίπου. Ήταν ο μοναδικός αυτοκράτορας της δυναστείας των Τσιν, ενώ τον διαδέχθηκε η δυναστεία των Χαν. Ο ίδιος αποκαλούσε τον εαυτό του *γιο του ουρανού*, έναν τίτλο που διατήρησαν και οι επόμενοι αυτοκράτορες.

Όταν πέθανε χτίστηκε προς τιμήν του ένα μαυσωλείο στην πόλη Σιάν στην περιοχή Σαανσί, στο οποίο ενταφιάστηκε ένας στρατός από 6000-8000 περίπου πήλινα αγάλματα που αναπαριστούν πολεμικές μονάδες. Το πλήθος των στρατιωτών που επιστρατεύθηκαν κατά τη διάρκεια της ενοποίησης από τον Τσιν Σι Χουάνγκ και τις άλλες πολιτείες ήταν ο μεγαλύτερος της ιστορίας μέχρι τις σταυροφορίες.

Ο Τσιν Σι Χουάνγκ προσπάθησε να δημιουργήσει ένα οργανωμένο κινέζικο κράτος. Πολέμησε εναντίον των Ούνων και επί της βασιλείας του αποπερατώθηκε το σινικό τείχος. Διέταξε την καύση όλων των κομφουκιανιστικών βιβλίων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σίμα Τσιεν: *Records of the Grand Historian, Vol.15*.

Πηγές
-----

* Μαυσωλείον του Τσιν Σι Χουάνγκ Αρχειοθετήθηκε 2010-01-07 στο Wayback Machine.
* Ιστορία της Κίνας Αρχειοθετήθηκε 2017-04-22 στο Wayback Machine.
* Τσιν σι Χουάνγκ Αρχειοθετήθηκε 2018-10-11 στο Wayback Machine.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 84032986
* **ΕΒΕ**: 332300
* LCCN: n50047932
* ISNI: 0000 0001 2133 1608
* GND: 118819097
* SELIBR: 197277
* SUDOC: 027435881
* BNF: cb12161915m (data)
* BIBSYS: 90412476
* NLA: 36592738
* NDL: 00623694
* NKC: jn20000700353

 |

 |
Η **Φθία** ήταν αρχαίο ελληνικό λιμάνι στην επαρχία της Μαρμαρικής (μεταξύ Αιγύπτου και Κυρηναϊκής).

Αναφέρεται από τον γεωγράφο Κλαύδιο Πτολεμαίο. Η πόλη μάλλον ιδρύθηκε από Δωριείς από τη νήσο Θήρα και λογικά θα ιδρύθηκε μαζί με την γείτονα πόλη Πλατέα στο ομώνυμο νησί. Πολύ πιθανόν στον αποικισμό να συνέβαλαν και άλλοι Έλληνες από τη Φθιώτιδα. Για τον αποικισμό της βορείου Αφρικής από τους Δωριείς της Θήρας αναφέρεται ο Αλικαρνασσεύς ιστορικός Ηρόδοτος. Δεν αποκλείεται όμως την εν λόγω Φθία να την έκτισε ο Άρχανδρος ο οποίος κατά τον Ηρόδοτο έκτισε στην Αίγυπτο την Αρχανδρούπολη στο Δέλτα του Νείλου (Β' 98). 

Στην θέση της αρχαίας Φθίας είναι η σημερινή Bomba (البمبة) της Λιβύης.

Πηγές
-----

* Κλαυδίου Πτολεμαίου *Γεωγραφική υφήγησις*.
* Π. Δρανδάκη, *Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια*, τόμος ΚΓ΄, σελ. 909

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Λιβύη
 |

 |
Συντεταγμένες: 58°59′45.8″N 3°11′19.2″W﻿ / ﻿58.996056°N 3.188667°W﻿ / 58.996056; -3.188667


Η είσοδος του τύμβου
Ο **Τύμβος Μέισοου** (Maeshowe) ή **Μέις Χάου** (Maes Howe) είναι ένας νεολιθικός τύμβος που βρίσκεται στο νησί Μέινλαντ του συμπλέγματος των Ορκάδων νήσων της Σκωτίας. Ο τύμβος του Μέισοου αποτελείται από τους νεκρικούς θαλάμους, οι οποίοι είναι χαρακτηριστικοί των νεολιθικών θαλαμωτών τύμβων, και το ταφικό πέρασμα που επιτρέπει την πρόσβαση σε αυτόν, ενώ είναι καλυμμένα από 30 τόνους ψαμμίτη. Ο τύμβος του Μέισοου έχει δώσει το όνομά του σε αυτό τον τύπο θαλαμωτού τύμβου, ο οποίος δεν φέρει καμία ομοιότητα με οποιονδήποτε άλλο γνωστό σχέδιο θαλαμωτού τύμβου, τόσο στις Ορκάδες όσο και αλλού, ενώ είναι και ένας από τους μεγαλύτερους τάφους των Ορκάδων. Τα μνημεία γύρω από το Μέισοου, συμπεριλαμβανομένου και του Σκάρα Μπρε αποτελούν την  Καρδιά των Νεολιθικών Ορκάδων και ανακηρύχθηκαν από την UNESCO ως Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς το 1999.

Ο τύμβος λεηλατήθηκε από τον Βίκινγκ πρίγκηπα Χάραλντ Μαντανταρσον (Harald Maddadarson) και τον Ρανγκβαλντ, πρίγκηπα του Μερ (Ragnvald, Earl of Moer), τον 12ο αιώνα, οι οποίοι, στο πέρασμά τους, άφησαν επιφραφές σε ρουνική γραφή στους τοίχους του τύμβου. Υπάρχουν πάνω από τριάντα μεμονωμένες επιγραφές γεγονός που τις καθιστά την μεγαλύτερη συλλογή στον κόσμο.

Η στέγη του τύμβου καταστράφηκε το 1861 από τους υπερενθουσιώδης αρχαιολόγους. Ευτυχώς, έκαναν σχετικά λίγη δομική ζημία και το μνημείο εξακολουθεί να αντιπροσωπεύει το σχέδιο και την κατασκευή που δεν βρίσκονται πουθενά αλλού στα Βρετανικά νησιά.

Δείτε επίσης
------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

* Ο Κύκλος του Μπρόντγκαρ (Ring of Brodgar)
* Πέτρα Λουντ (The Stone Lud)
* Ο κατάλογος με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τύμβος Μέισοου** |

* Η Καρδιά του Νεολιθικού Όρκνεϊ στη σελίδα της UNESCO
* Η επίσημη ιστοσελίδα του Μέισοου
* Webcam από το Χειμερινό Ηλιοστάσιο στο Μέισοου (Winter Solstice Webcam)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Καρδιά των Νεολιθικών Ορκάδων **- Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς UNESCO** |
| --- |
|  |
| Νεολιθικός Οικισμός Skara Brae | 
Τύμβος Μέισοου  · Ορθόλιθοι του Στέννες  · Κύκλος του Μπρόντγκαρ  · Νεολιθικός οικισμός Σκάρα Μπρε | Κύκλος του ΜπρόντγκαρΚύκλος του Μπρόντγκαρ |

 |
Ο **Άγιος Φορτουνάτους** ήταν χριστιανός επίσκοπος του 4ου αιώνα.

Βιογραφία
---------

Είναι ο πρώτος ιστορικά καταγεγραμμένος επίσκοπος της Νάπολης, ως ένας από τους αποδέκτες μιας επιστολής που γράφτηκε από εκείνους που συμμετείχαν στην κατά του Αρειανισμού σύνοδο της Φιλιππούπολης το 340 , η παράδοση αναφέρει ότι ήταν σκληρός αντίπαλος του Αρειανισμού. Η θητεία του ως επίσκοπος θεωρείται παραδοσιακά από 347 έως 359.

Τιμάται ως άγιος από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία στις 14 Ιουνίου καιείναι τοπική γιορτή στη Νάπολη στις 8 Νοεμβρίου, την ημέρα που γιορτάζει τη μνήμη όλων των «αγίων επισκόπων της Εκκλησίας της Νάπολης». Από τον 13ο αιώνα τα λείψανα του βρίσκονται στον ναό του Αγίου Εφραίμ Βέκιο (Sant'Eframo Vecchio). 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΕυφέβιος | **Επίσκοπος Νάπολης** | ΔιάδοχοςΜάξιμος |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑
Στη φυσική, **Τροποποιημένη νευτώνεια δυναμική** (**MoND**) είναι μια θεωρία που προτείνει μια τροποποίηση του νόμου του Νεύτωνα για τη βαρύτητα για να εξηγήσει το πρόβλημα περιστροφής των γαλαξιών. Όταν η ομοιόμορφη ταχύτητα περιστροφής των γαλαξιών είχε πρωτοπαρατηρηθεί, ήταν κάτι μη αναμενόμενο επειδή η νευτώνεια θεωρία της βαρύτητας προβλέπει ότι τα αντικείμενα που βρίσκονται μακρύτερα από το κέντρο περιστροφής θα κινούνται με χαμηλότερες ταχύτητες. Για παράδειγμα, οι πλανήτες στο Ηλιακό Σύστημα περιστρέφονται σε τροχιά με ταχύτητες που μειώνονται καθώς η απόσταση από τον Ήλιο αυξάνεται. 

Η θεωρία MoND προτάθηκε από τον Mordehai Milgrom το 1983 σαν ένας τρόπος να προσομοιωθούν τα στοιχεία της παρατηρούμενης ομοιόμορφη ταχύτητας.  Ο Milgrom παρατήρησε ότι ο νόμος του Νεύτωνα για τη βαρυτική δύναμη έχει επαληθευτεί μόνο όπου η βαρυτική επιτάχυνση είναι μεγάλη και πρότεινε ότι για εξαιρετικά μικρές επιταχύνσεις η θεωρία μπορεί να μην ισχύει. Η θεωρία MoND θεωρεί ότι η επιτάχυνση δεν είναι γραμμικά αναλογική με τη βαρυτική δύναμη σε μικρές τιμές.

Η θεωρία MoND έρχεται σε αντίθεση με την πιο ευρέως αποδεκτή θεωρία της σκοτεινής ύλης. Η θεωρία της σκοτεινής ύλης προτείνει ότι ο κάθε γαλαξίας περιέχει ένα νέφος σκοτεινής ύλης (Dark matter halo) από ένα ως τώρα απροσδιόριστο τύπο ύλης που παρέχει συνολική κατανομή μάζας διαφορετική από την παρατηρούμενη κατανομή της συνήθους ύλης. Αυτή η σκοτεινή ύλη ευθύνεται για τα στοιχεία της ομοιόμορφης ταχύτητας περιστροφής χωρίς να τροποποιείται ο νόμος του Νεύτωνα για τη βαρύτητα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kroupa, P.; Pawlowski, M.; Milgrom, M. (31 Dec. 2012). «The failures of the standard model of cosmology require a new paradigm». *International Journal of Physics D* **21** (14). .
2. ↑  Milgrom, M. (1983). «A modification of the Newtonian dynamics as a possible alternative to the hidden mass hypothesis». *Astrophysical Journal* **270**: 365–370. doi:10.1086/161130. Bibcode: 1983ApJ...270..365M. . Milgrom, M. (1983). «A modification of the Newtonian dynamics - Implications for galaxies». *Astrophysical Journal* **270**: 371–389. doi:10.1086/161131. Bibcode: 1983ApJ...270..371M. .
3. ↑  Milgrom, M. (2010). «MD or DM? Modified dynamics at low accelerations vs dark matter». *Proceedings of Science*. Bibcode: 2011arXiv1101.5122M.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Modified Newtonian dynamics  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Γενικά οι μεταφορές δημητριακών αποτελούν σήμερα τα κατεξοχήν χύδην φορτία, που μεταφέρονται δηλαδή "χύμα", κυρίως με τρένα και σε μεγαλύτερες ποσότητες με ειδικά φορτηγά πλοία, καλούμενα μπαλκ κάριερς.

Τα περισσότερα φορτία εξ αυτών περιλαμβάνουν καρπούς σε κόκκους όπως σιτάρι, κριθάρι, αραβόσιτος, ρύζι, φασόλια, κ.λπ. 
Τα δημητριακά, καλούμενα και σιτηρά, (grain), αποτελούν ιδιαίτερο φορτίο μεταφορών, (special cargo), με δύο κύρια χαρακτηριστικά: η εύκολη μετατόπισή τους καθώς και η αυτοθέρμανσή τους, (κοινώς: άναμμα), για τα οποία και χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής και επιμέλειας κατά τη φόρτωση, μεταφορά και εκφόρτωσή τους ιδίως από τα πλοία λόγω της μεγάλης μεταφερόμενης ποσότητας.

Για τις μεταφορές δημητριακών με πλοία ισχύουν επί τούτου "διεθνείς κανονισμοί" που έχουν θεσπίσει Νηογνώμονες και που προβλέπουν μεταξύ άλλων ακόμη και την κατασκευή πρόσθετων ξυλίνων χωρισμάτων στο μέσον των κυτών των πλοίων, (των αμπαριών), ειδικότερα σε περιπτώσεις μή πλήρους φόρτου, προς αποφυγή μετατόπισης αλλά και τροφοδοτικών στομίων συνεχούς εξαερισμού των κυτών. Η μη πλήρης κάλυψη της χωρητικότητας αποφεύγεται.

Οι φορτωεκφορτώσεις των δημητριακών γίνονται από ειδικές πυργωτές εγκαταστάσεις που λέγονται σιλό. Στις εγκαταστάσεις αυτές προσέρχονται τα μέσα μεταφοράς οχήματα, τρένα ή πλοία όπου η μεν φόρτωση γίνεται με μεταφορικές ταινίες και δια της βαρύτητας, η δε εκφόρτωση με αναρροφητικούς σωλήνες ή με ηλεκτροκίνητους ατέρμωνες κοχλίες.

Το 1969 οι θαλάσσιες μεταφορές δημητριακών ήταν 59,5 εκατομ. τόνοι, το 1970 έφθασαν τους 73 εκ. τόνους, το 1973 τους 116 εκ. τον. και το 1974 τους 107 εκ.τον. Κύριες περιοχές φόρτωσης αυτών ήταν οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, η Αυστραλία και η Αργεντινή. Κυριότεροι δε προορισμοί ήταν η Ασία, η Μεσόγειος, και η Δυτική Ευρώπη, κυρίως η Αγγλία.

Δείτε επίσης
------------

* Χαπιάρισμα