recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Κύψελος** ήταν τύραννος της Κορίνθου, κατά τον 7ο αιώνα π.Χ. και πατέρας του Περίανδρου. Γεννήθηκε γύρω στο 695 π.Χ. και πέθανε μάλλον το 627 π.Χ. Υπήρξε ο πρώτος τύραννος της πόλεως της Κορίνθου.

Μύθος
-----

Σύμφωνα με δύο χρησμούς της Πυθίας, ο Κύψελος θα ανέτρεπε το βασιλικό οίκο των Βακχιάδων και έτσι σχεδίασαν να θανατώσουν το μωρό, αν και η μητέρα ήταν συγγενείς τους. Ωστόσο, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, το νεογέννητο χαμογελούσε σε κάθε άντρα και κανείς τους δεν μπορούσε να το σκοτώσει. Η μητέρα του το έκλεισε σε ένα κιβώτιο από ελεφαντόδοντο και όταν αργότερα επέστρεψαν οι επίδοξοι δολοφόνοι δεν το βρήκαν. Από την αρχαία λέξη *κυψέλη*, δηλαδή μπαούλο, πήρε τ' όνομά του ο Κύψελος.

Άνοδος στην εξουσία και έργο
----------------------------

Ήταν γιος του Ηετίωνα και της Λάβδας. Όταν μεγάλωσε ο Κύψελος εκπλήρωσε το χρησμό. Μεθόδευσε την άνοδό του στην εξουσία, αφού πρώτα προσεταιρίστηκε όλους όσοι ήταν δυσαρεστημένοι με την πολιτική του βασιλικού γένους των Βακχιάδων, από όποια κοινωνική τάξη κι αν αυτοί προέρχονταν. Στη συνέχεια εξόντωσε τον αρχηγό τους Πατροκλείδη και τους εξόρισε, επιτρέποντάς τους όμως να ιδρύσουν αποικίες.

Όταν ο Κύψελος ανήλθε στην εξουσία της Κορίνθου μοίρασε τα βασιλικά κτήματα, επέβαλε βαρύτερη φορολογία στους μεγαλογαιοκτήμονες και εκδίωξε τους αντιφρονούντες. Παράλληλα, προσπάθησε να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για πιο ευρεία συμμετοχή του λαού στα κοινά. Ενίσχυσε επίσης το εμπόριο και τη βιοτεχνία.

Έγινε γνωστός πανελληνίως λόγω των εντυπωσιακών αναθημάτων που προσέφερε στα ιερά της Ολυμπίας και των Δελφών. Λέγεται ότι αυτός καθιέρωσε τα Ίσθμια.
Βασίλεψε για τριάντα χρόνια και τον διαδέχθηκε ο γιος του Περίανδρος το 627 π.Χ. που θεωρείται ένας από τους επτά σοφούς. Το ανάθημα του Κύψελου οικοδομήθηκε στους Δελφούς, βρισκόταν εκεί την εποχή που ζούσε ο Ηρόδοτος. Ο δεύτερος γιος του Γόργος έγινε Τύραννος στην Κορινθιακή αποικία Αρχαία Αμβρακία, τον Γόργο τον διαδέχτηκε ο μεγαλύτερος γιος του επίσης Κύψελος. Μερικές πηγές τους καταγράφουν ως Τυράννους αλλά δεν υπάρχουν επαρκείς πηγές που να βεβαιώνουν ότι η οικογένεια των Κυψελιδών κυβερνούσε την Αμβρακία με τον τίτλο του τυράννου. Ο δεύτερος γιος του Γοργία Ψαμμήτιχος διαδέχθηκε τον θείο του Περίανδρο στην Τυραννία της Κορίνθου μετά τον θάνατο του (584 π.Χ.), ο ξάδελφος του Λυκόφρων της Κορίνθου είχε δολοφονηθεί στην Κέρκυρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Cypselus» (Ρωσικά)
2. 1 2 3 4  Βαγγέλης Δρακόπουλος, Γεωργία Ευθυμίου: Επίτομο Λεξικό της Ελληνικής Ιστορίας, Αρχαία Ελλάδα/Μέρος 3ο, Δημοσιογραφικός Όμιλος Λαμπράκη, σ. 6.
3. ↑  Kinzl, Konrad (Peterborough) (October 2006). "Timonassa"
4. ↑  L. G. Pechatnova, A History of Sparta (Archaic and Classic Periods)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

*
Συντεταγμένες: 40°35′22.24″N 26°50′56.36″E﻿ / ﻿40.5895111°N 26.8489889°E﻿ / 40.5895111; 26.8489889
Η **Κώβρυς** (αρχαία ελληνικά: Κῶβρυς)  ήταν παραθαλάσσια ελληνική πόλη στην αρχαία Θράκη, στη Θρακική Χερσόνησο. Αναφέρεται στον *Περίπλου του Ψευδο-Σκύλακα*.

Ήταν ένα εμπορικό κέντρο του οικισμού Καρδία της Τουρκίας.

Υπήρξαν μη πειστικές προσπάθειες ταυτοποίησης της πόλης Κώβρυς με τον Ελληνικό οικισμό Κρωβύλη στην αρχαία Θράκη. Η τοποθεσία της πόλης Κώβρυς βρίσκεται 1 μίλι (1,6 χλμ.) νότια του Καβάκ Σουγιού, στην Ευρωπαϊκή Τουρκία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Stephanus of Byzantium, Ethnica, §K400.1
2. 1 2  Mogens Herman Hansen & Thomas Heine Nielsen (2004). «Thracian Chersonesos». *An inventory of archaic and classical poleis*. New York: Oxford University Press. σελ. 903. ISBN 0-19-814099-1.
3. 1 2  Pseudo Scylax, Periplous, §67
4. ↑  (Αγγλικά) Talbert, Richard, επιμ. (2000). *Barrington Atlas of the Greek and Roman World*. Princeton University Press. σελ. 52, καθώς και συνοδευτικές σημειώσεις καταλόγου.
5. ↑  (Αγγλικά) Lund University. «Digital Atlas of the Roman Empire». *Digital Atlas of the Roman Empire*. .

  



|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ασία
* Πύλη:Τουρκία
 |

 |
Ο **Μιρό Α΄** ο Πρεσβύτερος, (καταλαν. Miró el Vell ,απεβ. 896) από τον Οίκο της Βαρκελώνης ήταν κόμης του Κονφλάν (870-896) και της Ρουσσιγιόν (878-896).

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Σούνιφρεδου Α΄ κόμη της Βαρκελώνης, Ζιρόνας, Οσόνας, Σερδάνιας, Ουρζέλ, Κονφλάν και της Ερμεσένδε των Μπελλονιδών, κόρης του Μπελλό κόμη της Καρκασσόν.

Αδέλφια του ήταν ο Βιλφρέδος Α΄ ο *δασύτριχος* κόμης της Βαρκελώνης, Ζιρόνας, Οσόνας, Σερδάνιας και ο Ροδόλφος κόμης της Μπεσαλού (μέρους της Ζιρόνας).

Το 870 ο Μιρό Α΄ έλαβε την κομητεία τού Κονφλάν από τον θείο του Σολομώντα Α΄ κόμη της Σερδάνια & Ουρζέλ είτε άμεσα από αυτόν, είτε δια μέσου του Βιλφρέδου Α΄, που αφού έγινε κόμης των περιοχών τις απέδωσε στον Μιρό Α΄. Το 876 εξεγέρθηκε ενάντια στον Βερνάρδο μαρκήσιο της Γοτθίας και εισέβαλε στη Ρουσσιγιόν με τη βοήθεια τού αδελφού του και του Λινδόι υποκόμη της Ναρμπόν. Το 878, αν και καταδικάστηκε για την εισβολή αυτή από τον πάπα Ιωάννη Η΄, τού επικυρώθηκε η νέα του κατάκτηση από τον Λουδοβίκο Β΄ της Γαλλίας. Ήταν προστάτης της μονής τού Σαιντ Ανδρέα της Εϊξαλάδα και τού Σαιντ Μικαέλ της Κουιξά.

Ο Μιρό απεβίωσε το 896 και η κομητεία της Ρουσσιγιόν πέρασε στον γαμπρό του Βενκιόν υπό την επίβλεψη τού Σουνυέρ Β΄, πατέρα του Βενκιόν. Το Κονφλάν και οι εσωτερικές κομητείες της Γοτθίας, που είχαν συνδεθεί πριν με τη Ρουσσιγιόν (Βαγιεσπίρ, Καπκίρ, Φενογιέδα), πέρασαν στον Βιλφρέδο Α΄ και όταν αυτός απεβίωσε στον γιο του Μιρό Β΄ τον *νεότερο*.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Κουίξολ και είχε τέκνο:

* Γκοδλάνα, παντρεύτηκε τον 2ο εξάδελφό της Βενκιόν των Μπελλονιδών κόμη του Εμπούριες (Εμπόριο), γιο τού Σουνυέρ Β΄ κόμη του Εμπούριες.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Gran Enciclopèdia Catalana» (Καταλανικά) Grup Enciclopèdia.

Πηγές
-----

* A. Lewis, The Development of Southern French and Catalan Society, 718-1050 (1965), Ch. 6, note 9
Ο **Μιρσάντ Γιονούζ** (σλαβομακεδονικά: Мирсад Јонуз‎) (γεννημένος 9 Απριλίου 1962) είναι Βορειομακεδόνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα. Σήμερα είναι προπονητής ποδοσφαίρου.

Καρίερα
-------

### Ως ποδοσφαιριστής

Γεννήθηκε στο Μίλινο, ένα χωριό δίπλα από το Σβέτι Νίκολε. Έκανε το ντεμπούτο του το 1985 με την ΦΚ Τέτεκς, η οποία αγωνιζόταν στη δεύτερη κατηγορία της Γιουγκοσλαβίας. Στη συνέχεια αγωνίστηκε με την ΦΚ Μπρεγκάλνιτσα Στιπ και την ΦΚ Μπόρετς. Ακολούθως, αγωνίστηκε με τη σερβική ΦΚ Ραντ, κάνοντας το ντεμπούτο του στην πρώτη κατηγορία της Γιουγκοσλαβίας την περίοδο 1988-89. Κατά τη χειμερινή διακοπή του πρωταθλήματος μετακινήθηκε στην ΦΚ Νόβι Παζάρ, όπου αγωνίστηκε για το υπόλοιπο της σεζόν. Την επόμενη περίοδο αγωνίστηκε στην ΦΚ Βαρντάρ. Το καλοκαίρι του 1990 εντάχθηκε στην ΦΚ Σούτιεσκα Νίκσιτς. Έπειτα επέστρεψε στην ΦΚ Ραντ μέχρι το 1993 που εντάχθηκε στο Λεβαδειακό.

### Ως προπονητής

Το 1996 ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα στη Ραμποτνίσκι,με την οποία συμμετείχε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Το 2001 ανέλαβε την Πομπέντα Πρίλεπ, κάνοντας ένα ρεκόρ 15 νικών. Η ομάδα του συμμετείχε στο Κύπελλο Ιντερτότο και την επόμενη χρονιά στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Το 2002 ανέλαβε και πάλι τη Ραμποτνίσκι. Από το 2003 έως το 2009 ήταν προπονητής της Εθνικής Βόρειας Μακεδονίας U21. Στις 16 Μαΐου 2009, ανέλαβε την Εθνική Βόρειας Μακεδονίας μέχρι τον Ιούνιο του 2011. Το Νοέμβριο του 2012 αναλαμβάνει τη Νέα Σαλαμίνα .

Είναι κάτοχος του διπλώματος προπονητικής *UEFA PRO license*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Και επίσημα Μίρσαντ Γιόνους». Sigmalive.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Απριλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2012.
2. ↑  Mirsad Jonuz named as new Macedonian coach. Macedonian Football (2009-05-16). Ανάκτηση 2012-06-02.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Profile at Playerhistory.
* Stats from Yugoslav League at Zerodic.
* Τα ερυθρόλευκα ηνία στον Μιρσάντ Γιονούζ
* Σαλαμίνα: Γιονούζ ο εκλεκτός[*νεκρός σύνδεσμος*]
Σπιτικά μπομπολόνι
Το **μπομπολόνε** (ιταλικά: bombolone, πληθ. μπομπολόνι [bomboloni]) είναι ιταλικό ντόνατ με γέμιση (παρόμοιο με τα κρόφνε, μπερλίνερ, πόντσεκ) και τρώγεται ως σνακ και επιδόρπιο. Το όνομα του γλυκίσματος σχετίζεται ετυμολογικά με το *bomba* (βόμβα) και το ίδιο είδος γλυκίσματος ονομάζεται επίσης **μπόμπα** (*πληθ.* «μπόμπε») σε ορισμένες περιοχές της Ιταλίας. Η ετυμολογική σύνδεση οφείλεται πιθανώς στην ομοιότητα με χειροβομβίδα ή παλιομοδίτικη βόμβα και μπορεί σήμερα να θεωρείται επίσης ως αναφορά στην υψηλή θερμιδική πυκνότητα αυτής της συνταγής (δηλαδή, μια «θερμιδική βόμβα»).

Ιστορία
-------

Ενώ τα *μπομπολόνι* μπορεί να συνδέονται κυρίως με την Τοσκάνη, είναι παραδοσιακά σε άλλες περιοχές της Ιταλίας, αν και με μικρές παραλλαγές στη συνταγή. Σε εκείνες τις περιοχές που βρίσκονταν υπό αυστριακή κυριαρχία, όπως το Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε, το Βένετο και το Φριούλι-Βενέτσια Τζούλια, η παράδοση των μπομπολόνι πιστεύεται ότι προήλθε από αυτή του αυστριακού «krapfen» (δηλαδή του μπερλίνερ) και η συνταγή περιλαμβάνει αυγά, τα οποία δεν βρίσκονται στην ποικιλία της Τοσκάνης.

Τα ζαχαροπλαστεία έχουν μερικές φορές χειρόγραφες πινακίδες για αυτούς και η συγγραφέας τροφίμων Έμιλι Ουάζι έγραψε ότι οι επισκέπτες μπορεί να μην ενθουσιάζονται με ζεστούς λουκουμάδες σε μια περιοχή με σαλάμι αγριογούρουνου και σάντουιτς με λάδι τρούφας, αλλά ότι οι κάτοικοι της Τοσκάνης τα απολαμβάνουν ακόμη και στην παραλία. Πωλούνται επίσης από καρότσια στην παραλία και διαφέρουν λίγο από τα γεμιστά ντόνατς σε άλλες χώρες, καθώς το γέμισμα τοποθετείται από την κορυφή, όπου μερικές φορές είναι ορατό, αντί να εγχύεται από το πλάι.

Το εστιατόριο A Voce στη Νέα Υόρκη τα έχει σερβίρει με σάλτσα σοκολάτας και οι Φλωρεντινοί λέγεται ότι προτιμούν το *bomboloni* *caldi* (ζεστό) στο Buscioni, όπου σερβίρονται «κατευθείαν από τον φούρνο» και γεμίζονται με κρέμα, σοκολάτα ή μαρμελάδα.

Η συλλογή του 1996 της Ιταλίδας τραγουδίστριας Τζάνα Νανίνι τιτλοφορείται *Bomboloni* και περιλαμβάνει το τραγούδι «Bomboloni», με στίχους για ζεστά ντόνατς και βόμβες. Το μουσικό βίντεο περιλαμβάνει φυλετικούς χορούς, κοστούμια, στρογγυλές μαύρες βόμβες με φιτίλια και πολλά ντόνατ που τρώγονται, χτυπιούνται με ρόπαλα του μπέιζμπολ και πετιούνται τριγύρω.

Δείτε επίσης
------------

* Μπαμπαλόνι, τυνησιακή εκδοχή του μπομπολόνε
* Μπερλίνερ
* Κρόφνε
* Πόντσκι

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μπομπολόνε** |

1. ↑  Prodotti tipici toscani: bomboloni alla crema
2. ↑  Bomboloni o Krapfen
3. 1 2  Emily Wise Miller The Food Lover's Guide to Florence: With Culinary Excursions in Tuscany, σελ. 156
4. ↑  https://www.flickr.com/
5. ↑  books.google.com 2007 Atlanta
Ο  **Λουίς Καντίχεβιτς**  (*Luis Kadijevic*) είναι παλαίμαχος ποδοσφαιριστής από την Αργεντινή αλλά γιουγκοσλαβικής καταγωγής, που αγωνίστηκε ως τερματοφύλακας στην ομάδα της Καλαμάτας στην Α΄ Εθνική και Β΄ Εθνική τη δεκαετία του ’70.

Ποδοσφαιριστής
--------------

Ο Καντίχεβιτς γεννήθηκε στην Αργεντινή, όπου ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στην Αλμιράντε, ενώ έπαιξε και στη Σαν Λορένσο. Τη σεζόν 1972-73 έπειτα από παρότρυνση του προπονητή Γκομέζ Ντε Φαρία, ο οποίος εργαζόταν στον ΠΑΣ Γιάννινα, ήρθε στην Ελλάδα και αγωνίστηκε στην ομάδα της Καλαμάτας, που μόλις είχε ανέβει στην Α΄ Εθνική για πρώτη φορά στην ιστορία της. Ο ομάδα τον παρουσίασε ως ελληνικής καταγωγής χωρίς να είναι, μαζί με άλλους τέσσερις νοτιοαμερικανούς, τους: Ραούλ Βάλιαν, Έλβιο Μάνα, Σέρτζιο Εσπινόζα και Αρμάντο Τζιλιότι, κάτι που πολλοί σύλλογοι συνήθιζαν εκείνη την περίοδο, που ακόμα απαγορεύονταν οι μεταγραφές ξένων ποδοσφαιριστών.

Αγωνίστηκε τρεις σεζόν στη «Μαύρη Θύελλα» και τη βοήθησε να ανεβεί ξανά στην Α΄ Εθνική, από όπου υποβιβάστηκε. Είχε εντυπωσιακή εμφάνιση, με μακριά ξανθά μαλλιά, και η παρουσία του προκαλούσε σιγουριά στην άμυνα. Όταν η Καλαμάτα υποβιβάστηκε ξανά, γύρισε στην πατρίδα του και αγωνίστηκε στην Ντεφενσόρες Μπελγράνο και στην Ντεπορτίβο Αρμένιο ως το 1983.

Οικογένεια
----------

Ο γιος του Μαξιμιλιάνο, που είχε γεννηθεί στην Ελλάδα, πήρε την ελληνική υπηκοότητα. Ο Μαξιμιλιάνο Καντίχεβιτς είναι επίσης τερματοφύλακας και το 2007 αγωνιζόταν στην Ντεφενσόρες Μπελγράνο.

Καριέρα
-------

| Χρονιές | Σύλλογος | Συμμετοχές |
| --- | --- | --- |
| 1966-1970 |  Αλμιράντε Μπράουν |  |
| 1971 |  Σαν Λορένσο ντε Αλμάγρο |  |
| 1972-73 |  Π.Σ. Καλαμάτα | 16 |
| 1973-74 |  Π.Σ. Καλαμάτα | Β΄ Εθνική |
| 1974-75 |  Π.Σ. Καλαμάτα | 20 |
| 1977-1981 |  Ντεφενσόρες Μπελγράνο |  |
| 1982-1983 |  Ντεπορτίβο Αρμένιο |  |
| **ΣΥΝΟΛΟ** |  **Α΄ Εθνική** | **36** |
|  | Αργεντινή Αργεντινή  **Πρωτάθλημα** |  |

* **Σημείωση**: τα στοιχεία προέρχονται από:
	+ 
	+

Τίτλοι
------

* Πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής (1): 1974
Ο **Λορέντσο Πάτα** (ιταλικά: *Lorenzo Patta*) (γενν. 23 Μαΐου 2000) είναι Ιταλός αθλητής του στίβου, που ειδικεύεται στους δρόμους ταχύτητας. Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στη σκυταλοδρομία 4×100 μέτρα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 στο Τόκιο.

Στις 13 Μαΐου 2021, στη Σαβόνα, έτρεξε στον δρόμο 100 μέτρων με επίδοση 10.13, όπου ήταν η 7η ιταλική επίδοση όλων των εποχών στο αγώνισμα και ταυτόχρονα έφτασε στην 41η θέση της παγκόσμιας κατάταξης της σεζόν.

Καριέρα
-------

Ξεκίνησε τον στίβο την άνοιξη του 2016, τρέχοντας σε σχολικούς αγώνες. Προηγουμένως ήταν ποδοσφαιριστής στη Λα Πάλμα Μοντερπίνου (La Palma Monteurpinu [it]). Το 2017, ως κάτω 18 ετών, ήταν δεύτερος στο εθνικό πρωτάθλημα κλειστού στίβου στα 60 μέτρα, με προπονήτρια τη Βαλεντίνα Πίρα, αλλά συνέχισε να παίζει ποδόσφαιρο. Στη συνέχεια, την ίδια χρονιά, κέρδισε τα 200 μ. σε ανοιχτό στίβο. Από το 2018 αγωνίζεται μόνο στον στίβο με νέο προπονητή, τον Φραντσέσκο Γκαράου. Κέρδισε τους ιταλικούς εθνικούς τίτλους στον ανοιχτό στίβο (100 και 200 μ.) με το αξιοσημείωτο 10.37 (+2.3 μ/δ) για την πρώτη του διοργάνωση ως νεαρός. Εκπροσώπησε την Ιταλία στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κ20 του 2018, στα 200 μ. και στα 4 x 100 μ. σκυταλοδρομίας, όπου δεν ολοκλήρωσε τη σκυταλοδρομία μετά την πρόκριση της ιταλικής ομάδας στον τελικό. Την επόμενη χρονιά, ήταν επίσης ο τελευταίος δρομέας στη σκυταλοδρομία, κερδίζοντας το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ20 του 2019 στο Μπορός. Το 2020, έτρεξε 10.31 στο Γκροσέτο, προσωπική καλύτερη επίδοση, για την κατάκτηση του εθνικού τίτλου Κ23. Το 2021, μετά από μια νέα προσωπική καλύτερη επίδοση με 10,13 στη Σαβόνα, αντικατέστησε τον Μαρσέλ Τζέικομπς στα 100 μέτρα στο Χόζουφ και τερμάτισε δεύτερος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εθνικών Ομάδων στην πρώτη του συμμετοχή στην ιταλική ομάδα ανδρών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  www.olympedia.org/athletes/144139.
2. ↑  «Lorenzo Patta - Profile». worldathletics.org. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2021.
3. ↑  «Olympics: Italy win men's 4x100m relay - English». *ANSA.it* (στα Αγγλικά). 6 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 2021.
4. ↑  «Senior Outdoor 2021 - 100 Metres Men». worldathletics.org. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2021.
5. ↑
Το έκθεμα αυτό είναι πλαστικό (όχι γλυπτό) από τερακότα βοιωτικού εργαστηρίου. Ανήκε στην συλλογή Λεμπ που δωρίστηκε στην Κρατική αρχαιολογική συλλογή Μονάχου και εκτίθεται εκεί.

Περιγραφή
---------

Παριστάνει όμορφη κόρη που στέκει όρθια επάνω σε τετράγωνο στιβαρό βάθρο. Στηρίζει το βάρος του σώματος στο αριστερό πόδι, ενώ έχει το δεξί να αναπαύεται στο πλάι, δίνοντας μοναδική χάρη στην στάση. Στα δυο χέρια κρατάει φαρδιά κορδέλα, η οποία καταλήγει σε κρόσσια. Φοράει όμορφο ένδυμα. Η κόμη είναι πλούσια και στέφεται από φαρδύ και ψηλό ψάθινο καλαθοειδή πίλο. Το έργο τέχνης είναι ζωγραφισμένο με ζωηρά χρώματα, κίτρινα σανδάλια, κόκκινες ρίγες στο φόρεμα, κόκκινο βραχιόλι στο χέρι, κόκκινο κολιέ στο λαιμό. Επίσης κόκκινα μαλλιά, μάγουλα και κόκκινο κραγιόν στα χείλη. Οι κόρες των ματιών είναι μελαχρινές.

Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση
--------------------------------

Πρόκειται για τερακότα, σε χαρακτηριστικό τύπο βοιωτικού εργαστηρίου της μετάβασης από τον 5ο στον 4ο αιώνα π.Χ..

Παραπομπές
----------

1. ↑  βλ. Winter, Typen I, σελ. 67, 2

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

* Τζέιμς Λεμπ (1867-1933), Γιοχάνες Ζίβεκινγκ (1869-1942) (1916). *Die Terrakotten der Sammlung Loeb, Band 1*. München: A. Buchholz. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2011.
Οι **λιβυρνίδες του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού** ήταν μια σειρά μικρά ταχύπλοα με ιστιοφορία, τύπου βελλούς ή μύστικου, που χρησιμοποιούνταν ως απόστολα πλοία και για καταδίωξη πειρατείας από το ελληνικό ναυτικό του 19ου αιώνα. Η ονομασία αυτή αποδόθηκε κατ' αναλογία με τον τύπο ελαφρού και ταχέως πολεμικού πλοίου λιβύρνις ή λιβυρνίς κατά την αρχαιότητα.

Αμφιτρίτη ΙΙ
------------

Η λιβύρνις *Αμφιτρίτη*, εκτοπίσματος 15 τόνων ναυπηγήθηκε το 1852 στον Πόρο για τη δίωξη της πειρατείας. Ομοίου τύπου πλοία είναι τα: *Κυμοθόη Ι*, *Πάνθηρας* και *Δελφίνια*. Το 1870 μετατράπηκε σε φορτηγίδα. Είχε πλήρωμα 4 υπαξιωματικούς και 26 ναύτες.

Γοργώ
-----

Το *Γοργώ* ήταν ελληνικό πολεμικό πλοίο τύπου βελλού (ή λιβυρνίς), απομεινάρι του κατά θάλασσα Αγώνα του 1821. Πιθανώς να πρόκειται για την ομώνυμη υδραίικη γολέτα του Κυριάκου Σκούρτη *Γοργώ* ύστερα από μετασκευή.

Το σκάφος αυτό, εκτοπίσματος 10 μόλις τόνων, μετά τον ερχομό του βασιλέως Όθωνα γράφτηκε στη δύναμη του ελληνικού βασιλικού στόλου με αύξοντα αριθμό 19. Έφερε οπλισμό ένα μικρό πυροβόλο (κανόνι) των 3 λιτρών. Χρησιμοποιήθηκε κυρίως ως ταχυδρομικό με παράλληλη περιπολία ως αντιπειρατική ακταιωρός. Τον Οκτώβριο του 1832 ενώ είχε σταλεί με τα σκάφη *Σπάρτη* και *Ευχαρίς* στη Πελοπόννησο για καταδίωξη της πειρατείας τούτο μεταπήδησε σε πειρατικό. Για την ενέργεια αυτή ο κυβερνήτης και το πλήρωμα συνελήφθησαν και δικάστηκαν.

Τέλος το σκάφος αυτό διαλύθηκε λόγω παλαιότητας στο Ναύσταθμο του Πόρου πριν το 1840.

Δελφίνια
--------

Ναυπηγήθηκε το 1852 στον Πόρο για τη δίωξη της πειρατείας. Πλήρωμα: 4 υπαξιωματικοί και 26 ναύτες. Εκτόπισμα: 15 τόνοι. Ομοίου τύπου πλοία: *Κυμοθόη Ι*, *Πάνθηρας* και *Αμφιτρίτη ΙΙ*. Αποσύρθηκε το 1862.

Κυμοθόη Ι
---------

Το 1852 ναυπηγήθηκε στον Ναύσταθμο Πόρου. Εκτόπισμα: 15 τόνοι. Πλήρωμα: 4 υπαξιωματικοί και 26 ναύτες. Αποσύρθηκε το 1862. Ομοίου τύπου πλοία: *Δελφίνια*, *Πάνθηρας* και *Αμφιτρίτη ΙΙ*.

Πάνθηρας
--------

Όνομα αθηναϊκής τριήρεως. Ναυπηγήθηκε στον Ναύσταθμο Πόρου το 1852. Ομοίου τύπου πλοία: *Δελφίνια*, *Κυμοθόη Ι* και *Αμφιτρίτη ΙΙ*. Εκτόπισμα: 15 τόνοι. Πλήρωμα: 4 υπαξιωματικοί και 26 ναύτες. Τον Μάρτιο του 1854 είχε εισχωρήσει στον Παγασητικό Κόλπο, όπου συνελήφθη από ένα τουρκικό ατμοκίνητο πολεμικό και οδηγήθηκε στο λιμάνι του Αλμυρού. Στη συνέχεια αφέθηκε ελεύθερο. Αναφέρεται ότι το 1860 διαλύθηκε.

Παραπομπές
----------
Ο **Κωνσταντίνος Παπασπύρου** (1913 - 31 Ιανουαρίου 1982), του Σπυρίδωνα, ήταν Έλληνας πολιτικός και βουλευτής.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1913 ή το 1914. Εργάστηκε στην Αστυνομία. Μετά την αποστρατεία του ασχολήθηκε με τα κοινά.

Εξελέγη τρεις φορές βουλευτής Ευρυτανίας με την Ένωση Κέντρου, το 1961, το 1963 και το 1964. Ήταν υποψήφιος βουλευτής Ευρυτανίας με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις στις εκλογές του 1974 και έλαβε 2.096 ψήφους χωρίς να εκλεγεί.

Παντρεύτηκε τη Μαίρη Κ. Παπασπύρου και απέκτησαν παιδιά.

Απεβίωσε σε ηλικία 69 ετών το 1982 και κηδεύτηκε την 1η Φεβρουαρίου από τον ιερό ναό των Αγίων Θεοδώρων στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Κοινωνικά, Τα Νέα, φύλλο 1-2-1982, σελ. 9.
2. 1 2  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 88, αρ. 920).(pdf)
3. ↑  ΕΚΛΟΓΕΣ 1974 - ΟΙ 1.438 ΠΟΛΙΤΕΥΤΕΣ Αρχειοθετήθηκε 2017-08-18 στο Wayback Machine. 1-5-2012, ανάκτηση 22-8-2015.
Συντεταγμένες: 31°25′S 64°11′W﻿ / ﻿31.417°S 64.183°W﻿ / -31.417; -64.183


Δρόμος της Κόρδοβας
Η **Κόρδοβα** (ισπανικά: *Córdoba*) είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Κόρδοβα στην Αργεντινή. Η πόλη είναι η δεύτερη πολυπληθέστερη της Αργεντινής μετά την πρωτεύουσα της χώρας, το Μπουένος Άιρες. Το διαμέρισμα πρωτεύουσας, του οποίου κύρια πόλη είναι η Κόρδοβα, σύμφωνα με την απογραφή του 2010 έχει 1.329.604 κατοίκους. Η πόλη πήρε το όνομά της από την Κόρδοβα της Ισπανίας.

Η Κόρδοβα ιδρύθηκε από τον Ισπανό Χερόνιμο Λουίς ντε Καμπρέρα στις 6 Ιουλίου 1573 και ήταν ένα χωριό στο οποίο οι Ινδιάνοι μπορούσαν να βρουν καταφύγιο και να διεξάγουν ελεύθερα εμπόριο. Το 1613 ιδρύθηκε στην πόλη το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Κόρδοβα, το οποίο είναι το τέταρτο παλαιότερο στην Αμερική και το παλαιότερο στην Αργεντινή, από τους Ιησουίτες. Από την εποχή της ισπανικής αποικιοκρατίας διατηρούνται πολλά κτίρια, κυρίως Ρωμαιοκαθολικές εκκλησίες. Το ιησουιτικό συγκρότημα αναγνωρίστηκε ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO το 2000. Η πόλη υπηρέτησε ως πρωτεύουσα κράτους το 1806, όταν οι Άγγλοι εισέβαλαν στην περιοχή του Ρίο ντε λα Πλάτα. Από την Κόρδοβα ξεκίνησε η Απελευθερωτική Επανάσταση του 1955, με την απομάκρυνση του Χουάν Περόν από την εξουσία.

Η πόλη είναι σημαντικό πολιτιστικό κέντρο. Το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Κόρδοβα είναι ένα από τα μεγαλύτερα στην Λατινική Αμερική. Υπήρξε η πρώτη πόλη που βιομηχανοποίηθηκε στην Αργεντινή και σήμερα παράγει αυτοκίνητα (Renault, Volkswagen, Fiat), σιδηρόδρομους και αεροσκάφη. Θεωρείται επίσης το τεχνολογικό κέντρο της Αργεντινής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 5438. Ανακτήθηκε στις 6  Αυγούστου 2018.
2. ↑  www.indec.gob.ar/ftp/censos/2010/CuadrosDefinitivos/P2-D\_14\_14.pdf. Ανακτήθηκε στις 26  Οκτωβρίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Córdoba, Argentina στο Wikimedia Commons
* Επίσημη Ιστοσελίδα της πόλης

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 136037587
* LCCN: n80040286
* GND: 4213162-5
* SUDOC: 027351807
* BNF: cb119412443 (data)
* NDL: 00628504
* NKC: ge609739

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Αμερική
 |

 |
Η **Μόσχω Τζαβέλλα** (1760-1803) ήταν γυναίκα του Λάμπρου Τζαβέλλα και μητέρα του Φώτου. Μέλος της γνωστής φάρας των Τζαβελλαίων από το Σούλι της Θεσπρωτίας.

Γεννήθηκε το 1760 και αγωνίστηκε το 1792 εναντίον του Αλή Πασά, στη μάχη της Κιάφας, ως αρχηγός 400 Σουλιωτισσών. Όταν οι Τουρκαλβανοί αποπειράθηκαν να αιχμαλωτίσουν τις Σουλιώτισσες, αυτές τους επιτέθηκαν και κατάφεραν να τους τρέψουν σε φυγή.

Ο ηρωισμός της Μόσχως έχει απαθανατιστεί στα δημοτικά τραγούδια.

Η Μόσχω μετά την καταστροφή του Σουλίου ακολούθησε το δρόμο προς την Πάργα και από 'κει στα Επτάνησα.

Η Μόσχω και ο Λάμπρος είχαν τρία παιδιά: τη Σόφω Τζαβέλα, τον Φώτο Τζαβέλα και τον Ζυγούρη. 

Πέθανε τελικά κατά το 1803.

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑   Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, τόμος 57, λήμμα Τζαβέλας, σελ.147

Βιβλιογραφία
------------

* Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, τόμος 57, λήμμα Τζαβέλας
* "Ιστορία του Σουλίου και Πάργας", Χ. Περραιβός
Συντεταγμένες: 54°32′36″S 67°59′0″W﻿ / ﻿54.54333°S 67.98333°W﻿ / -54.54333; -67.98333

Η **Λίμνη Φανιάνο** (ισπανικά: *Lago Fagnano*‎), ή αλλιώς *Λίμνη Κάμι* (ισπανικά: *Lago Cami*‎), είναι λίμνη στο κύριο νησί του αρχιπελάγους της Γης του Πυρός, την οποία μοιράζονται η Αργεντινή και η Χιλή. Η 645 km2 λίμνη εκτείνεται ανατολικά-δυτικά για περίπου 98 χιλιόμετρα, εκ των οποίων τα 72,5 km (606 km2) ανήκουν στην Επαρχία της Γης του Πυρός της Αργεντινής, και μόνο τα 13.5 km (39 km2) ανήκουν στην Επαρχία Μαγαλιάνες υ λα Αντάρτικα Τσιλένα της Χιλής. Έχει μέγιστο βάθος 449 μέτρα. Η νότια όχθη είναι απότομη σε σύγκριση με τη βόρεια και επεκτείνεται σε μια εκτεταμένη περιοχή με πρόποδες από την οποία διακρίνονται δύο επίπεδα οροπεδίων. Από το δυτικό άκρο του, ο ποταμός Αζοπάρντο εκβάλλει προς το φιόρδ Αλμιραντάζγκο. Στο ανατολικό άκρο του βρίσκεται η πόλη Τόλουιν. Η λίμνη βρίσκεται σε μια λεκάνη που αναπτύχθηκε κατά μήκος της ζώνης του Ρήγματος Μαγαλιάνες-Φανιάνο.

Σύμφωνα με έναν μύθο των Σέλκναμ η λίμνη δημιουργήθηκε παράλληλα με το Στενό του Μαγγελάνου και το Κανάλι Μπιγκλ σε σημεία όπου έπεσαν σφεντόνες στη γη κατά τη διάρκεια της μάχης του Ταϊγίν με μια μάγισσα που λέγεται ότι «κράτησε τα νερά και τις τροφές».

Λίμνη Φανιάνο, από βορρά προς νότο, στο τμήμα της Χιλής

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Λίμνη Κάμι** |

1. ↑  Lodolo, Emanuele; Menichetti, Marco; Bartole, Roberto; Ben‐Avraham, Zvi; Tassone, Alejandro; Lippai, Horacio (2003). «Magallanes-Fagnano continental transform fault (Tierra del Fuego, southernmost South America)». *Tectonics* **22** (6): 1076. doi:10.1029/2003TC001500.
2. ↑  Montecino Aguirre, Sonia (2015). «Canal de Beagle». *Mitos de Chile: Enciclopedia de seres, apariciones y encantos* (στα Ισπανικά). Catalonia. σελ. 125. ISBN 978-956-324-375-8.

Βιβλιογραφία
------------

* Niemeyer, Hans· Cereceda, Pilar (1983). *Geografía de Chile — Tomo VIII: Hidrografía* (1º edición, Santiago de Chile: Instituto Geográfico Militar έκδοση).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh2009008513

 |

 |
Ο **Κωνσταντίνος Παπαμιχαλόπουλος** (Αθήνα, 1975) είναι Έλληνας ζωγράφος και χαράκτης. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ενώ διδάσκει ζωγραφική και χαρακτική στο Τμήμα Εικαστικών Τεχνών και Επιστημών της Τέχνης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Έργα του υπάρχουν σε ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές εντός και εκτός Ελλάδος.

Βιογραφία
---------

Ο Κωνσταντίνος Παπαμιχαλόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1975. Σπούδασε ζωγραφική στην ΑΣΚΤ με τη Ρένα Παπασπύρου (1993-2003) και χαρακτική με τον Μιχάλη Αρφαρά (2004-2011). Το 2014 τελείωσε το μεταπτυχιακό πρόγραμμα «Ψηφιακές Μορφές Τέχνης» της ΑΣΚΤ, ενώ από το 2021 είναι διδάκτορας του Τμήματος Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου Πανεπιστημίου.

Έργο
----

Ο Παπαμιχαλόπουλος δηλώνει ότι η λειτουργία της τέχνης είναι να καταδεικνύει τα κανονιστικά πλαίσια της καθημερινότητας και να προτείνει διεξόδους υπέρβασής τους. Εξομολογείται ότι τον απασχολεί στο έργο του η διαφορά της τέχνης στην ανατολή και τη δύση, καθώς και η σχέση λαϊκής τέχνης και λόγιας κουλτούρας. Σχολιάζοντας το έργο του Νιππόν-Σελήμ, εκφράζει την πεποίθησή του ότι ο καλλιτέχνης πρέπει να έχει παλαιές πηγές έμπνευσης αλλά νέους εκφραστικούς τρόπους και υπογραμμίζει τον θαυμασμό του για την ιαπωνική τέχνη και το στοιχείο του μύθου που τη χαρακτηρίζει.

### Βιβλία

Ο Κωνσταντίνος Παπαμιχαλόπουλος έχει κυκλοφορήσει τα κόμικς-άλμπουμ «Ο Γιάπωνας» (2000), «Ο Γιάπωνας – Δευτερονόμιον» (2009) και «Επιλαρχία!» (2011). Το 2015 εξέδωσε τα βιβλία ζωγραφικής «Après Dubuffet», «Après Tanguy» και «Biomorphic», καθώς και τα «#k\_porn» και «Γιάπωνας 3», με την White Island Works, της οποίας είναι συνιδρυτής.

### Εκθέσεις

Ο Κωνσταντίνος Παπαμιχαλόπουλος έχει παρουσιάσει τα έργα του σε ατομικές εκθέσεις, αλλά έχει συμμετάσχει και σε πολλές ομαδικές εκθέσεις.

#### Ατομικές εκθέσεις

* 2021 Παλιγγενεσία • Μουσείον της Πόλεως των Αθηνών – Ίδρυμα Βούρου-Ευταξία • Αθήνα
* 2021 Σαλαμίς 2020 • Νομισματικό Μουσείο Αθηνών • Αθήνα
* 2019 Ζευς και Αθηνά • Αρχαιολογικό Μουσείο Τήνου • Τήνος
* 2017 Ισχύς μου η αγάπη του λαού • Μουσείο Βορρέ • Παιανία • (επιμέλεια: Γιώργος Μυλωνάς)
* 2016 Σκηνές από το μεγάλο Χρυσό Δωμάτιο • Westin Hotel, Astir Palace • Βουλιαγμένη
* 2016 Τάλως: Οι αναπαραστάσεις του Τεχνητού Ανθρώπου • Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο – Καφέ • Αθήνα • (επιμέλεια: Γιώργος Μυλωνάς)
* 2016 Βιομορφικά • The Blender Gallery • Γλυφάδα
* 2015 Το μεγάλο χρυσό δωμάτιο • Μουσείο Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης, Λουτρό των Αέρηδων • Αθήνα
* 2008 Χώρος Τέχνης «24» • Αθήνα
* 2004 Γκαλερί Τζάμια-Κρύσταλλα • Χανιά
* 2003 Ο Στρατός του Ενός • Χώρος Τέχνης «24» • Αθήνα • (επιμέλεια: Λίνα Τσίκουτα-Δεϊμέζη)
* 2002 Κεραίες • Χώρος Τέχνης «24» • Αθήνα
* 2001 Γκαλερί Βαβέλ • Αθήνα
* 2000 Χώρος Τέχνης «24» • Αθήνα
* 2000 Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Χαϊδαρίου «Παλατάκι» • Χαϊδάρι

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Παλιγγενεσία»: Ο Κωνσταντίνος Παπαμιχαλόπουλος ιστορεί τους ήρωες του 21ου αιώνα
2. 1 2  Συλλογή Σωτήρη Φέλιου, Κωνσταντίνος Παπαμιχαλόπουλος
3. ↑  Γκαλερί Έρση, Κωνσταντίνος Παπαμιχαλόπουλος

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Konstantinos Papamichalopoulos
* White Island Works
Η ***Κόρη της Ακρόπολης*** που εκτίθεται στο εκεί μουσείο με αριθμό ευρετηρίου 680 είναι γλυπτικό έργο, σημαντικό δείγμα κοροπλαστικής με απελευθερωμένη κίνηση, καθώς τα χέρια του αγάλματος δεν είναι κολλημένα στα πλευρά όπως στην πρώιμη γλυπτική. Βρέθηκε στις 5 και 6 Φεβρουαρίου 1886 βορειοδυτικά του Ερεχθείου στην Ακρόπολη των Αθηνών κατά τη διάρκεια αρχαιολογικών ανασκαφών.

Περιγραφή
---------

Το σώμα της κόρης διατηρείται ολόκληρο μέχρι τα γόνατα. Λείπουν επίσης τα δάχτυλα του αριστερού χεριού, με το οποίο κρατούσε το ιμάτιο. Αποτελείται από τα επιμέρους τμήματα, κεφαλή και θώρακα, αριστερό χέρι και βραχιόλι, δεξί χέρι κάτω από τον αγκώνα. Φέρει μερικές φθορές στο στεφάνι που φοράει, την μύτη, λαιμό, δεξί χέρι και σε μερικές άκρες του ιματίου. Το δεξί χέρι είναι αμαυρωμένο από κάποια φωτιά. Η πλάτη είναι διαρρηγμένη και αποσπασμένη. Το δεξί χέρι είναι αναρτούμενο και τοποθετημένο στην υποδοχή. Κρατάει στο δεξί χέρι έναν καρπό, ίσως ένα ρόδι. Φοράει κοινό χιτώνα ιωνικού ρυθμού και ιμάτιο. Ο χιτώνας ήταν ζωγραφισμένος σε πράσινο χρώμα και διακοσμημένος με κόκκινους και πράσινους μαιάνδρους.

Ιστορική τοποθέτηση
-------------------

Η καλλιτεχνική απόδοση της ενδυμασίας δείχνει ότι η κόρη αυτή τοποθετείται χρονικά ενδιάμεσα στις άλλες κόρες με αριθμό ευρετηρίου 594, 682.

Δείτε επίσης
------------

* Κόρες της Ακρόπολης

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

* Guy Dickens· Stanley Casson· Dorothy Lamb Brooke (1912). *Catalogue of the Acropolis museum*. Cambridge: The University press. σελίδες 226-228. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2011.
* Ισμήνη Τριάντη (1998). *Το Μουσείο Ακροπόλεως*. Αθήνα: ΟΛΚΟΣ. σελ. 115. ISBN 960-7169-84-0. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2011. CS1 maint: Unfit url (link)
Ο **Κωνσταντίνος Ι. Παπαγεωργίου** (Κατερίνη, 1911 - 3 Σεπτεμβρίου 1984) ήταν Έλληνας στρατιωτικός, δικηγόρος και πολιτικός, που υπηρέτησε ως βουλευτής Πιερίας με τον Ελληνικό Συναγερμό από το 1951 ως το 1952 και με την ΕΡΕ από το 1956 ως το 1967.

Σταδιοδρομία
------------

Καταγόταν από γνωστή οικογένεια (από το Λιβάδι Ολύμπου) και ήταν γιος του Ιωάννη Παπαγεωργίου. Ολοκλήρωσε την αρχική του εκπαίδευση στο Γυμνάσιο της Κατερίνης και έπειτα φοίτησε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Υπηρέτησε ως μόνιμος αξιωματικός και πολέμησε σε όλα σχεδόν τα μέτωπα, όπως το μέτωπο της Αλβανίας , στη Μέση Ανατολή (στον Ιερό Λόχο) και στο Ελ Αλαμέιν. Πήρε μέρος επίσης στην απελευθέρωση του Αιγαίου και τραυματίστηκε δύο φορές. Κατά την περίοδο της Κατοχής ήταν πρωτεργάτης της Εθνικής Αντιστάσεως στο νομό Πιερίας. Παντρεύτηκε τη Μαρία Τζέκα.

### Βουλευτής

Υπήρξε πρωτεργάτης και δωρητής της Εστίας Πιερίδων Μουσών και μερίμνησε μεταξύ άλλων για την κατασκευή του Εθνικού Σταδίου στην Κατερίνη.

Πήρε μέρος για πρώτη φορά σε εκλογές το 1951 και εξελέγη με τον Ελληνικό Συναγερμό με 3.478 ψήφους.
Το 1952 διορίστηκε από τον Παπάγο γενικός γραμματέας του υπουργείου Βορείου Ελλάδος. Εξελέγη με την ΕΡΕ βουλευτής Πιερίας για πρώτη φορά στις εκλογές του 1956 και επανεξελέγη το 1958 και το 1961. Στις εκλογές του 1963 συγκέντρωσε 7.455 ψήφους και στις εκλογές που διεξήχθησαν το Φεβρουάριο του 1964, έλαβε 5.964 ψήφους.

Πέθανε ξαφνικά στις 3 Σεπτεμβρίου 1984. Κηδεύτηκε στην Κατερίνη από το Μητροπολιτικό Ναό της Θείας Αναλήψεως και η ταφή του έγινε στο Α΄ Κοιμητήριο της πόλης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Το Μητρώο της Βουλής αναφέρει χρονολογία γέννησης 1909.
2. ↑  Καζταρίδης Ιωάννης (2006). *Κατερίνη: από τη μικρή κώμη στην πολύτροπη πόλη*. εκδ. Μάτι. σελ. 295. ISBN 960-8042-72-0.
3. 1 2 3  Απέθανε και εκηδεύθη ο Κώστας Παπαγεωργίου, Νέα Εποχή, 8-9-1984, (μέσω ΓΑΚ- Αρχεία Νομού Πιερίας).
4. 1 2  Ολύμπιο Βήμα, Πέθανε ο τ. βουλευτής Κ. Παπαγεωργίου, φύλλο 4-9-1984, σελ. 1.
5. ↑  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 85, αρ. 835).(pdf)
6. ↑  εφημερίδα "Νέα Εποχή", φύλλο 9-11-1963, (μέσω ΓΑΚ ν. Πιερίας)
7. ↑  εφημερίδα "Νέα Εποχή", φύλλο 22-2-1964, (μέσω ΓΑΚ ν. Πιερίας)
Η **Λίμνη Καπτάι** είναι η μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη στο Μπαγκλαντές. Βρίσκεται στην υποεπαρχία Καπτάι, στην επαρχία Ρανγκαμάτι της διαίρεσης Τσιταγκόνγκ. Η λίμνη δημιουργήθηκε ως αποτέλεσμα της οικοδόμησης του φράγματος Καπτάι στο ποταμό Καρναφούλι, ως τμήμα του υδροηλεκτρικού έργου Καρναφούλι. Έχει μέσο βάθος 30 μέτρων και μέγιστο βάθος 150 μέτρων.

Ιστορία
-------

Μια οικογενειακή επίσκεψη στη λίμνη Καπτάι.
Η κατασκευή του ταμιευτήρα για το υδροηλεκτρικό εργοστάσιο άρχισε το 1956 από την κυβέρνηση του ανατολικού Πακιστάν. Ως αποτέλεσμα, 220 τ.χλμ. αγροτεμαχίων στην επαρχία Ρανγκαμάτι βυθίστηκαν κάτω από το νερό και δημιούργησαν τη λίμνη. Το υδροηλεκτρικό έργο χρηματοδοτήθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το έργο ολοκληρώθηκε το 1962. Η International Engineering Company και η Utah International Inc. έλαβαν τη σύμβαση για την κατασκευή του φράγματος. Το φράγμα έχει μήκος 670.8 μέτρων και ύψος 54.7 μέτρων. Το φράγμα έχει 16 πύλες. 

Η γη που καταπονίστηκε αποτελούσε το 40% της συνολικής καλλιεργήσιμης γης στην επαρχία. Μαζί με αυτό, 75 τ.χλμ. κρατικών δασών και 610 τ.χλμ. άλλων δασικών εκτάσεων επίσης καταποντίστηκε. Περίπου 18.000 οικογένειες με σχεδόν 100.000 άτομα συνολικά εκτοπίστηκαν. Το παλάτι του βασιλιά των Τσάκμα επίσης πλημμύρισε και σήμερα βρίσκεται κάτω από το νερό.

Οικολογική κατάσταση
--------------------

Η οικολογική καταστροφή της λίμνης αξιολογήθηκε πρόσφατα. Η αξιολόγηση δείχνει ότι η ρύπανση των υδάτων λόγω της χρήσης λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων γύρω από τη λίμνη επηρεάζουν τη ζωή στο νερό. Το 1966, το μερίδιο των μεγάλων ψαριών στη συνολική παραγωγή ψαριών ήταν 78%, ενώ το 1993 είχε μειωθεί κατακόρυφα στο 2%. Επίσης, πάνω από πέντε τόνοι ανθρώπινων περιττωμάτων και άλλα απόβλητα εκβάλλουν στη λίμνη κάθε μέρα, σύμφωνα με αναφορές. Το 85% του πληθυσμού που ζει γύρω από τη λίμνη εξαρτάται από το νερό για πόση, μαγείρεμα, πλύσιμο και μπάνιο. Έτσι οι κίνδυνοι που ενέχει η λίμνη για την υγεία έχουν αυξηθεί κατακόρυφα.

Γκαλερί
-------

* Κρεμαστή ΓέφυραΚρεμαστή Γέφυρα
* Δέντρα στη λίμνη ΚαπτάιΔέντρα στη λίμνη Καπτάι
* Ηλιοβασίλεμα στη λίμνηΗλιοβασίλεμα στη λίμνη
* Γέφυρα πάνω από τη λίμνηΓέφυρα πάνω από τη λίμνη
* Βάρκα στη λίμνηΒάρκα στη λίμνη
* Θέα στη λίμνη Καπτάι, ΡανγκαμάτιΘέα στη λίμνη Καπτάι, Ρανγκαμάτι
* Προσευχή στη λίμνη ΚαπτάιΠροσευχή στη λίμνη Καπτάι

Δείτε επίσης
------------

* Αρδευτικό έργο Μαχαμάγια
* Εθνικό Πάρκο Καπτάι

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Kaptai Lake - Banglapedia». *en.banglapedia.org*. Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2016.
2. 1 2  Daily JaiJaiDin, January 10, 2008. Page 10.
Ο **Κωνσταντίνος Παλαιολόγος** (1278/81 - 1334/35) ήταν γιος του Ανδρόνικου Β΄. Απεκαλείτo *πορφυρογέννητος* και είχε τον τίτλο του *δεσπότη*. Ήταν κυβερνήτης της Αυλώνας και μετά της Θεσσαλονίκης.

Βιογραφία
---------

Ο Κωνσταντίνος Δούκας Κομνηνός Παλαιολόγος γεννήθηκε, όταν ο πατέρας του ήταν συναυτοκράτορας, στην αίθουσα των ανακτόρων που λεγόταν *Πορφύρα* μεταξύ των ετών 1278 - 1281. Στις σφραγίδες του φέρει το επίθετο *πορφυρογέννητος*. Μητέρα του ήταν η πρώτη σύζυγος του Ανδρόνικου Β΄, η Άννα των Άρπαντ, κόρη του Στεφάνου Ε΄ της Ουγγαρίας. Ήταν ο δεύτερος γιος· μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Μιχαήλ Θ΄. Το 1294 νυμφεύτηκε την Ευδοκία, κόρη του μεγάλου λογοθέτη Θεοδώρου Μουζάλωνος και ο πατέρας του με την ευκαιρία αυτή του απένειμε τον τίτλο του *δεσπότη*, της υψηλότερης διάκρισης στης Αυλή. 

Το 1305 πολέμησε στην Άπρο της Θράκης εναντίον της Καταλανικής Εταιρείας, αλλά η μάχη έληξε με καταστροφική ήττα. Το 1317 η ετεροθαλής αδελφή του Σιμωνίς Παλαιολογίνα, σύζυγος του Στέφαν-Ουρός Β΄ της Σερβίας, ήρθε στην Κωνσταντινούπολη για την κηδεία της μητέρας της Γιολάντας (Ειρήνης) του Μονφερά. Έπειτα αρνήθηκε να επιστρέψει στη Σερβία και φόρεσε μοναστικά ενδύματα. Ο σύζυγός της έστειλε άνδρες για να την πάρει και απειλούσε με πόλεμο. Τότε ο Κωνσταντίνος της φόρεσε πολιτικά ενδύματα και συνόδευσε την απρόθυμη αδελφή του στη Σερβία μαζί με τους άνδρες του συζύγου της. Περίπου τότε ο Κωνσταντίνος νυμφεύτηκε πάλι με μία ονόματι επίσης Ευδοκία.

Το 1319 ορίστηκε κυβερνήτης της Αυλώνας και το 1321-22 κυβερνήτης της Θεσσαλονίκης. Τότε ξέσπασε η εμφύλια διένεξη των ετών 1321-28 και ο ανιψιός του Ανδρόνικος Γ΄ τον φυλάκισε στο Διδυμότειχο. Έπειτα έγινε μοναχός με το όνομα Κάλλιστος. Απεβίωσε το 1334/35.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1294 την Ευδοκία, κόρη του μεγάλου λογοθέτη Θεοδώρου Μουζάλωνος· δεν απέκτησαν τέκνα.

Από τον δεύτερο γάμο του με την Ευδοκία, κόρη του Νεοκαισαρείτη του πρωτασηκρίτη, από μερικές πηγές αναφέρεται, ότι δεν απέκτησε παιδιά, ενώ από άλλες ότι απέκτησε την 

* Ευδοκία Παλαιολογίνα Τζαμπλακώνισσα.

Από μία σχέση του με μία υπηρέτρια, την *Καθαρή*, είχε ένα φυσικό τέκνο, τον: 

* Μιχαήλ Καθαρό Παλαιολόγο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Τόμος Β´, Δημήτριος Σκαρλάτος ο Βυζάντιος, σελ. 381*
2. ↑  «Κυρρής, Κωνσταντίνος (1981, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων), *Η πρώτη φάσις της έριδος των δύο Ανδρονίκων*, σελ. 13». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Απριλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2019.

Πηγές
-----

* Trapp, Erich; Beyer, Hans-Veit; Kaplaneres, Sokrates; Leontiadis, Ioannis (1989). «Παλαιολόγος, Κωνσταντίνος Δούκας Κομνηνός» (στα γερμανικά). *Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit*. **9**. Βιέννη: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften. ISBN 3-7001-3003-1.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Constantine Palaiologos (son of Andronikos II)  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Νότια διέξοδος της λίμνης
Η **λίμνη Δίβρη** (σλαβομακεδονικά: Дебарско Езеро‎, μεταγραφή: *Ντεμπάρσκο Έζερο*· αλβανικά: Liqeni i Dibrës) είναι τεχνητή λίμνη στο δυτικό τμήμα της Βόρειας Μακεδονίας, κοντά στην πόλη Δίβρη από όπου και πήρε την ονομασία της. Ένα φράγμα στο Σπίλιε φράσσει το Μαύρο Δρίνο, το δεύτερο μεγαλύτερο ποτάμι της χώρας.

Η λίμνη Δίβρη έχει έκταση 13,2 τ.χλμ. και είναι επομένως μια από τις μεγαλύτερες λίμνες της ΠΓΔΜ. Έχει βάθος 92 μέτρων και βρίσκεται σε υψόμετρο 580 μέτρων από την Αδριατική. Δημιουργήθηκε μεταξύ του 1966 και του 1968, αφότου το υπάρχον φράγμα στο Σπίλιε υψώθηκε στα 102 μέτρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Debar Lake Spilje».

Βιβλιογραφία
------------

* Boris Nikodinovski (2000). *Osnovi na voena geografija na Republika Makedonija*. Edicija učebnici. Skopje: Niko Kompjuteri.

Συλλογή
-------

* Άποψη της λίμνης από το φράγμα, κατά τη διάρκεια της άνθισης φυτοπλαγκτού (2008)Άποψη της λίμνης από το φράγμα, κατά τη διάρκεια της άνθισης φυτοπλαγκτού (2008)
* Η Δίβρη και η λίμνη (με το φράγμα κάτω δεξιά), όπως φαίνεται από τα δυτικά.Η Δίβρη και η λίμνη (με το φράγμα κάτω δεξιά), όπως φαίνεται από τα δυτικά.
* Θέα προς την ΔίβρηΘέα προς την Δίβρη
* Αραιή συστάδα στην ακτή της λίμνηςΑραιή συστάδα στην ακτή της λίμνης

Συντεταγμένες: 41°29′37″N 20°30′18″E﻿ / ﻿41.4936°N 20.5050°E﻿ / 41.4936; 20.5050
Ένας **λογιστής** είναι ο άνθρωπος που ασχολείται επαγγελματικά με τη λογιστική, η οποία μετράει, αποκαλύπτει ή διασφαλίζει εκείνες τις οικονομικές πληροφορίες που βοηθούν τους διευθυντές, τους επενδυτές, τις φορολογικές αρχές και άλλους να αποφασίζουν σχετικά με την κατανομή των πόρων. 

Σε πολλές περιπτώσεις φορέων, η αξιολόγηση των οικονομικών αποτελεσμάτων στη λήξη της διαχειριστικής περιόδου γίνεται από επαγγελματίες ορκωτούς λογιστές, οι οποίοι πράττουν σύμφωνα με το νόμο και έχουν αποδείξει το φάσμα των ικανοτήτων τους και γνώσεων τους μέσω εξετάσεων πιστοποίησης για να λάβουν τον τίτλο του Ορκωτού Λογιστή. Ο επαγγελματίας λογιστής έχει ορισμένες αρμοδιότητες από το νόμο, όπως η δυνατότητα να πιστοποιεί τις οικονομικές καταστάσεις του εκάστοτε οικονομικού οργανισμού, και μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνος για αυτές, για οποιοδήποτε παράπτωμα που αυτές φέρουν. Λογιστές χωρίς εμπειρία μπορεί να απασχολούνται από έναν έμπειρο λογιστή, ή μπορεί να λειτουργούν ανεξάρτητοι.

Αναφορές
--------
Η **μεμβράνη του Ντεσεμέτ** (ή **μεμβράνη Ντεσεμέτ**) είναι η μεμβράνη βάσης που βρίσκεται ανάμεσα στο στρώμα του κερατοειδούς και το ενδοθήλιο του κερατοειδούς χιτώνα. Αποτελείται από διαφορετικά είδη κολλαγόνου (τύπου IV και VIII)  από ότι το στρώμα. Το ενδοθηλιακό στρώμα βρίσκεται στο οπίσθιο μέρος του κερατοειδούς χιτώνα. Η μεμβράνη του Ντεσεμέτ, ως μεμβράνη βάσης για το ενδοθηλιακό στρώμα, αποκρύπτεται από τη μονή στρώση φολιδωτών επιθηλιακών κυττάρων που συνθέτουν το ενδοθηλιακό στρώμα του κερατοειδούς χιτώνα.

Δομή
----

Το πάχος του κυμαίνεται από 3 μm κατά τη γέννηση έως 8-10 μm στους ενήλικες.

Το ενδοθήλιο του κερατοειδούς είναι μία μονή στρώση φολιδωτών κυττάρων, που καλύπτουν την επιφάνεια του κερατοειδούς που βλέπει στον πρόσθιο θάλαμο.

Ιατρική σημασία
---------------

 Συσσώρευση χαλκού στη μεμβράνη Ντεσεμέτ του κερατοειδούς. 
Η σημαντική βλάβη στη μεμβράνη μπορεί να απαιτήσει μεταμόσχευση κερατοειδούς. Η βλάβη που προκαλείται από την κληρονομική κατάσταση, γνωστή ως δυστροφία του Φουχς (qv), - όπου η μεμβράνη του Ντεσεμέτ επιδεινώνεται σταδιακά και ο κερατοειδής χιτώνας πυκνώνει και θολώνει, επειδή η ανταλλαγή θρεπτικών ουσιών/υγρών μεταξύ του κερατοειδούς και του υπολοίπου του ματιού διακόπτεται - μπορεί να αντιστραφεί με χειρουργική επέμβαση. Ο χειρουργός μπορεί να απομακρύνει την κατεστραμμένη μεμβράνη του Ντεσεμέτ και να εισάγει/μεταμοσχεύσει μια νέα μεμβράνη, που συλλέγεται από το μάτι ενός δότη. Στην πορεία, τα περισσότερα από τα φολιδωτά κύτταρα της μεμβράνης του δότη επιβιώνουν, ώστε δραματικά και εμφατικά να αντιστρέψουν την επιδείνωση του κερατοειδούς. 

Η μεμβράνη του Ντεσεμέτ είναι επίσης ένα μέρος συσσώρευσης χαλκού σε ασθενείς με νόσο του Γουίλσον ή άλλες ασθένειες του ήπατος, με αποτέλεσμα το σχηματισμό δακτυλίων Κάισερ-Φλέισερ.

Ιστορία
-------

Είναι επίσης γνωστή ως **οπίσθιο περιοριστικό ελαστικό στρώμα**, **οπίσθιο ελαστικό στρώμα** και **μεμβράνη του Ντεμούρ**. Ονομάστηκε από τον Γάλλο ιατρό Ζαν Ντεσεμέτ (1732-1810).

Δείτε επίσης
------------

* Δακτύλιος Κάισερ-Φλέισερ
* Ραβδώσεις του Χάαμπ
* Πιέρ Ντεμούρ

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Tissue Distribution of Type VIII Collagen in Human Adult and Fetal Eyes» (PDF). Investigative Ophthalmology and Visual Science. 1 Αυγούστου 1991. Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2014.
2. ↑  Johnson DH, Bourne WM, Campbell RJ: The ultrastructure of Descemet's membrane. I. Changes with age in normal cornea. Arch Ophthalmol 100:1942, 1982
3. ↑  «Descemet's membrane endothelial keratoplasty versus Descemet's stripping automated endothelial keratoplasty for corneal endothelial failure». *Cochrane Database Syst Rev* (3): CD012097. 2016. doi:10.1002/14651858.CD012097.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Διάγραμμα στο dryeyezone.com
Ο **Μόσαμπ Μπαλχούς** (Αραβικά:مصعب بلحوس), γεννημένος στις 5 Οκτωβρίου 1983, είναι Σύριος ποδοσφαιριστής που παίζει στη θέση του τερματοφύλακα για την ομάδα της Ντόφαρ στο πρωτάθλημα του Ομάν.

Καριέρα
-------

### Σύλλογοι

Ο Μπαλχούς ξεκίνησε τη καριέρα του στην ομάδα νέων της Αλ-Καράμα προτού ξεκινήσει με την πρώτη ομάδα. Έχει κερδίσει με την Αλ-Καράμα 4 φορές το Πρωτάθλημα της Συρίας, 4 φορές το Κύπελλο Συρίας, ένα Σούπερ Κάπ και έχει βοηθήσει την ομάδα να φτάσει για πρώτη φορά στο στο τελικό του AFC Champions League. Η Αλ-Καράμα έχασε 3-2 στο τελικό από την Τσόνμπουκ Χιουντάι Μότορς της K-League. Τρία χρόνια αργότερα αποτέλεσε ένας σημαντικός παράγοντας για την πρόκριση για πρώτη φορά στον τελικό του AFC Cup. Εκεί η Αλ-Καράμα ηττήθηκε και πάλι με 2-1 στο τελικό του δεύτερου πιο σημαντικού τίτλου της Ασίας από την Kuweit SC του Πρωταθλήματος του Κουβέιτ. Στις 3 Οκτωβρίου 2011, ο Μπαλχόυς εντάχθηκε στην ομάδα της Αλ-Ουάχντα, με μορφή δανεισμού από την Αλ-Καράμα, μέχρι το τέλος της σαιζόν. Στις 26 Αυγούστου 2013, ο Μπαλχούς υπέγραψε με την ομάδα της Ντοφάρ στο Ομάν.

### Διεθνής Καριέρα

Ο Μπαλχούς είναι βασικός στην Εθνική Συρίας (ποδόσφαιρο ανδρών) από το 2006. Έκανε 10 εμφανίσεις με την Εθνική Συρίας κατά τα 
Προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2010. Επιλέχτηκε ως βασικός τερματοφύλακας της ομάδας στο Ασιατικό Κύπελλο του 2011. Έπαιξε 90 λεπτά σε κάθε αγώνα με Σαουδική Αραβία, Ιαπωνία και Ιορδανία αντίστοιχα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Soccerway*. Ανακτήθηκε στις 16  Ιουνίου 2019.

Πηγές
-----

* 
* 
* 
* 
* Αρχειοθετήθηκε 2013-12-03 στο Wayback Machine.
* Αρχειοθετήθηκε 2012-11-02 στο Wayback Machine.
* Αρχειοθετήθηκε 2018-10-20 στο Wayback Machine.
Συντεταγμένες: 15°13′N 61°22′W﻿ / ﻿15.217°N 61.367°W﻿ / 15.217; -61.367

Ο **Κόλπος Σουφριέρ** (αγγλικά: Soufrière Bay, γαλλικά: Baie de Soufrière) είναι ένας κόλπος της Δομινίκας. Είναι ο σημαντικότερος κόλπος της ενορίας του Αγίου Μάρκου. Στα ανατολικά του βρίσκονται οι κωμοπόλεις Σουφριέρ και Σκοτς Χεντ και το χωριό Γκαλιόν.Στα νότιά του βρίσκεται η Χερσόνησος Σκοτς Χεντ ή Κασακρού και το χωριό και ακρωτήριο Φορτ Κασακρού. Ο κόλπος πήρε το όνομά του από την Σουφριέρ και από αυτόν πήρε το όνομά του ένας άλλος κόλπος που ανήκει στον Άγιο Δαβίδ, ο Κόλπος Πετίτ Σουφριέρ. Ο Κόλπος Σουφριέρ. βρίσκεται βορειοδυτικά της Ροζό, σε συνταγμένες 15° 13' 0 Βόρεια, 61° 22' 0 Δυτικά.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος κόλπων της Δομινίκας

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Άγιος Μάρκος, Δομινίκα |
| --- |
|  |
|  | Χωριά | 
* Γκαλιόν
* Σκοτς Χεντ
* Σουφριέρ
* Φορτ Κασακρού
 |
|  |
| Κόλποι | 
Σουφριέρ |

 |
Η **Μονή Καμαριώτισσας** ήταν η δεύτερη, και οπωσδήποτε ιστορικά σημαντικότερη, μονή της Χάλκης.

Η μονή ήταν κτισμένη σε ένα διάσελο ανάμεσα σε δύο πευκόφυτους λόφους. Η απόκεντρη αυτή περιοχή είχε προσελκύσει από τα πρώτα βυζαντινά χρόνια μεμονωμένους αναχωρητές που ζούσαν είτε σε σκηνές (σκηνίτες) είτε σε μικρά κελιά, ακόμα και πάνω σε δέντρα κάποιοι. Οι μοναχοί αυτοί κάποια στιγμή συγκρότησαν ένα κοινόβιο. Αυτό συνέβη μάλλον τον 11ο αιώνα, όπως προκύπτει από τη μελέτη της σωζόμενης τοιχοποιίας.

Στη θέση του κοινόβιου, το 15ο αιώνα ο αυτοκράτορας Ιωάννης Η΄ Παλαιολόγος ανέγειρε ναό και μονή του Προδρόμου. Τελικά, το συγκρότημα αυτό έμεινε γνωστό ως «*Μονή της Θεοτόκου Καμαριώτισσας*» από ένα μικρό ναό της Θεοτόκου, του οποίου η καμπάνα ήταν κρεμασμένη σε μια πετρόκτιστη καμάρα. Ο ναΐσκος συνδέεται με την πριγκίπισσα Μαρία Κομνηνή Παλαιολογίνα, κόρη του αυτοκράτορα της Τραπεζούντας. Οι κάτοικοι αποκαλούσαν τη μονή και «Κουμαριώτισσα», από τις πολλές κουμαριές που την περιστοίχιζαν.

Το 1672 κάηκε η στέγη του ναού του Προδρόμου. Ανακαινιστής της μονής υπήρξε ο Νικούσιος Παναγιωτάκης, μεγάλος δραγουμάνος της Υψηλής Πύλης.

Το 1796 ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, ηγεμόνας της Βλαχίας, ανοικοδόμησε ριζικά το μοναστήρι, το οποίο είχε περιπέσει σε άθλια κατάσταση. Στην ανοικοδόμηση είχαν συνεισφέρει επίσης ο Πατριάρχης Παΐσιος Β΄ και η κεντήστρα Μαριώρα. Ο Υψηλάντης προίκισε τη μονή με πλούσια μετόχια στο Βουκουρέστι και στη νήσο Πρώτη. Όμως, σε αντάλλαγμα της ευεργεσίας πέτυχε να έχει λόγο η οικογένειά του στο διορισμό του ηγουμένου.

Στο κιόσκι της Καμαριώτισσας έγιναν πολλές συνάξεις Φιλικών, στα χρόνια της προετοιμασίας της επανάστασης του εικοσιένα, με συνέπεια η οικογένεια Υψηλάντη να στερηθεί την Καμαριώτισσα, την επιστασία της οποία ανέλαβε το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Από το 1831 στη μονή στεγάστηκε το Ελληνικό Φροντιστήριο, σχολή που ίδρυσαν δεκαπέντε Έλληνες έμποροι με τη συνδρομή του πατριάρχη Κωνστάντιου Α΄. Η «*Ελληνεμπορική Σχολή*», όπως έμεινε γνωστή, λειτούργησε ως τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Άλλωστε το 1905 είχε υποστεί ζημιές από πυρκαγιά.

Το 1916 το κτίσμα κατέλαβε ετσιθελικά το υπουργείο Ναυτικών της Τουρκίας για να στεγάσει ναυτική σχολή. Όμως, το πατριαρχείο κατάφερε να ανακτήσει τον έλεγχό της κι εγκατέστησε εκεί την «Εθνική Στέγη»: ορφανοτροφείο θηλέων προσφύγων της μικρασιατικής καταστροφής.

Τελικά, το 1942 το Υπουργείο Ναυτικών κατέλαβε και πάλι τα κτίρια, αυτή τη φορά οριστικά, δημιουργώντας εκεί ναυτική ακαδημία. Τα κειμήλια της μονής, το τέμπλο και οι εικόνες μεταφέρθηκαν είτε στη μονή Αγίας Τριάδας, είτε στο πατριαρχείο. Ο ναός της Θεοτόκου μετατράπηκε σε αποθήκη.

Στη μονή ήταν θαμμένοι πολλοί Οικουμενικοί Πατριάρχες.

Πηγές
-----

* Ακύλα Μήλλα, «Πριγκηπόνησα», εκδ. ΤΑ ΝΕΑ, 2008.