Η **Γέφυρα της Λίμνης Πονσαρτραίν** (*Lake Pontchartrain Causeway*) είναι η μεγαλύτερου μήκους συνεχής γέφυρα πάνω από νερό στον κόσμο. Στην πραγματικότητα αποτελείται από δύο παράλληλες οδογέφυρες, που διασχίζουν τη Λίμνη Πονσαρτραίν στη νότια Λουιζιάνα, στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Η μακρύτερη από τις δυο γέφυρες έχει μήκος 38,4 χιλιόμετρα. Η γέφυρα συνδέει το Μέταιρι της Νέας Ορλεάνης με τη μικρή πόλη Μάντεβιλ, διχοτομώντας τη λίμνη πάνω στον άξονα βορρά-νότου.

Από το 1969 το έργο αναφέρεται στο *Βιβλίο Γκίνες* ως η μακρύτερη γέφυρα πάνω από νερό. Ωστόσο, το 2011, σε απόκριση των εγκαινίων της Γέφυρας του Κόλπου Τσιαοτζού στην Κίνα, που είναι μακρύτερη, το *Βιβλίο Γκίνες* δημιούργησε δύο κατηγορίες για τις γέφυρες πάνω από υδάτινα σώματα: τις συνεχώς πάνω από νερό και τις τμηματικώς πάνω από νερό. Η Γέφυρα της Λίμνης Πονσαρτραίν έγινε έτσι η μακρύτερη παγκοσμίως γέφυρα που βρίσκεται συνεχώς πάνω από νερό, ενώ προσθέτοντας τα τμήματά της πάνω από νερό η γέφυρα της Κίνας είναι η μακρύτερη.

Οι δίδυμες γέφυρες της Πονσαρτραίν στηρίζονται πάνω σε 9.500 τσιμεντένιες κολώνες. Είναι χαμηλές, αλλά ένα ανυψούμενο τμήμα τους επιτρέπει τη διέλευση πλοίων από τον εκβαθυσμένο δίαυλο 13 χιλιόμετρα νοτίως της βόρειας όχθης.

Ιστορία
-------

Η ιδέα μιας γέφυρας πάνω από τη λίμνη Πονσαρτραίν χρονολογείται από τις αρχές του 19ου αιώνα και τον Μπερνάρ ντε Μαρινύ (*Bernard de Marigny*, 1785-1868), τον ιδρυτή της Μάντεβιλ. Ο ντε Μαρινύ άρχισε μια υπηρεσία πορθμείου που συνέχισε να λειτουργεί μέχρι τη δεκαετία του 1930. Μια πρόταση μετά το 1920 ήταν η δημιουργία τεχνητών νησιών, που μετά θα συνδέονταν με μία σειρά γεφυρών. Η χρηματοδότηση θα εξασφαλιζόταν από την πώληση οικοπέδων πάνω σε αυτά τα νησιά. Το σημερινό σχέδιο οφείλεται στον Έρνεστ Μ. Λεμπ (Ernest M. Loeb Jr.) από το 1948, μετά από προσπάθειες του οποίου το νομοθετικό σώμα της Λουιζιάνα δημιούργησε τη σημερινή «Επιτροπή του Causeway», ενώ κατόπιν ιδρύθηκε η Εταιρεία Γέφυρας της Λουιζιάνα για να κατασκευάσει τη γέφυρα, με επικεφαλής του εγχειρήματος τον Τζέιμς Ε. Γουόλτερς.

Το νότιο άκρο της Γέφυρας στο Μέταιρι το 1998
Η Γέφυρα καθιστά φανερή την καμπυλότητα της επιφάνειας της Γης σε αυτή τη φωτογραφία με τηλεσκόπιο.
Η αρχική, μονή γέφυρα (μία λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση) εγκαινιάστηκε το 1956 και κόστισε 46 εκατομμύρια δολάρια της εποχής, μαζί με τρεις οδούς προσβάσεως στο βόρειο άκρο και μεγάλο τμήμα δρόμου στο νότιο. Η δίδυμη παράλληλη γέφυρα, που είναι 15 μέτρα μακρύτερη από την πρώτη, άνοιξε στις 10 Μαΐου 1969 και κόστισε μόλις 30 εκατομμύρια δολάρια.

Από την έναρξη της λειτουργίας της μέχρι σήμερα, η γέφυρα έχει διόδια. Μέχρι το 1999, αυτά συλλέγονταν σε αμφότερες τις εισόδους. Για να αποσυμφορηθεί όμως η νότια είσοδος, καταργήθηκαν τα εκεί διόδια και διπλασιάστηκαν αυτά στη βόρεια είσοδο. Η επόμενη αύξηση των διοδίων έγινε μόλις το 2017, για την εκτέλεση έργων βελτιώσεως της ασφάλειας των γεφυρών.

Το άνοιγμα της γέφυρας έδωσε ώθηση στην οικονομία μικρών κοινοτήτων της βόρειας όχθης της λίμνης, μειώνοντας τον χρόνο ταξιδιού προς τη Νέα Ορλεάνη κατά 50 λεπτά περίπου.

Μετά τον Hurricane Katrina το 2005, εικόνες έδειξαν ζημιές στη γέφυρα. Συνολικά αχρηστεύθηκαν 17 διαστήματα μεταξύ στηριγμάτων, αλλά οι θεμελιώσεις παρέμειναν άθικτες. Η δίδυμη γέφυρα δεν έπαθε ποτέ μέχρι σήμερα σημαντική ζημιά από κάποια φυσική καταστροφή, γεγονός σπάνιο για οδογέφυρες. Αντιθέτως, η 8,9 χιλιομέτρων γέφυρα Twin Spans του Αυτοκινητόδρομου I-10 στα ανατολικά έπαθε σοβαρές ζημιές από τον «Κατρίνα», οπότε ο Causeway χρησίμευσε ως η βασική οδός μεταφοράς για ομάδες βοήθειας από τα βόρεια προς τη Νέα Ορλεάνη στη νότια όχθη. Η γέφυρα άνοιξε πρώτα μόνο για κυκλοφορία έκτακτης ανάγκης και μετά για τη γενική κυκλοφορία, χωρίς διόδια, από τις 19 Σεπτεμβρίου 2005. Τα διόδια επανήλθαν στα μέσα Οκτωβρίου.

Η Γέφυρα της Λίμνης Πονσαρτραίν είναι μία από τις επτά οδογέφυρες στη Λουιζιάνα με συνολικό μήκος μεγαλύτερο των 5 μιλίων (8 χιλιόμετρα). Οι άλλες είναι κατά σειρά μήκους η Γέφυρα του βάλτου Μαντσάκ στον Διαπολιτειακό Αυτοκινητόδρομο I-55, η Γέφυρα της Λεκάνης Ατσαφαλάγια στον Διαπολιτειακό Αυτοκινητόδρομο I-10, η Γέφυρα του Highway 1, η Bonnet Carré Spillway Bridge (επίσης στον I-10), η Γέφυρα του βάλτου Τσακαχούλα στον U.S. 90, η προαναφερθείσα Twin Spans στον I-10 και η Γέφυρα LaBranche στον Διαπολιτειακό Αυτοκινητόδρομο I-310. Υπάρχει επίσης η *σιδηροδρομική* γέφυρα Norfolk Southern στην Πονσαρτραίν, η οποία με μήκος 9,3 χιλιόμετρα είναι μία από τις μακρύτερες σιδηροδρομικές γέφυρες στις ΗΠΑ.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος των μακρύτερων γεφυρών του κόσμου

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Longest bridge over water (continuous)». *Guinness World Records* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Φεβρουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Φεβρουαρίου 2019.
2. ↑  «Longest bridge over water (aggregate length)». *Guinness World Records* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 1 Φεβρουαρίου 2019.
3. ↑  «PILE RESTORATION OF THE LAKE PONTCHARTRAIN CAUSEWAY» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Νοεμβρίου 2006. Ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2019.
4. ↑  «The History of the Lake Pontchartrain Causeway» (PDF). *louisianacivilengineeringconference.org*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 16 Ιανουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2012.
5. 1 2  «Safety Improvements» (στα αγγλικά). *Causeway Bridge*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2017-05-20.. Ανακτήθηκε στις 2017-05-19.
6. ↑  «Lake Pontchartrain Causeway» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2019.
7. ↑  «Toll Tags» (στα αγγλικά). *Causeway Bridge*.. Ανακτήθηκε στις 2017-05-19.
8. ↑  «The History of the Lake Pontchartrain Causeway» (PDF). *louisianacivilengineeringconference.org*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 16 Ιανουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2012.
9. 1 2  Reginald DesRoches, PhD, επιμ. (2007). *Hurricane Katrina: Performance of Transportation Systems*. Reston, VA: ASCE, TCLEE. ISBN 9780784408797. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο ιστότοπος της γέφυρας