recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο γαύρος (*Carpinus betulus*), Όρος Χορτιάτης
Ο **γαύρος** ή **αγριοτσουκνίδα** με επιστ. ονομασία **κάρπινος ο βετουλοειδής** (*Carpinus betulus*) είναι δέντρο φυλλοβόλο (μέχρι 25 μ.) και ανήκει στην οικογένεια των Σημυδοειδών (Betulaceae). Κατανέμεται σχεδόν σ’ όλη την Ευρώπη μέχρι την περιοχή του Καύκασου, ενώ στην Ελλάδα το συναντάμε στα ορεινά μέρη (500-1400 μ.) του κεντρικού και βόρειου τμήματος της χώρας. Τα φύλλα του είναι μήκους μέχρι 9 εκ. βραχύμισχα, με παρυφές διπλά πριονωτές, μυτερά με καρδιοειδή βάση, με 7-15 ζεύγη πλευρικά νεύρα και τρίχες στις γωνίες των νεύρων της κάτω επιφάνειας. Ανθίζει Απρίλιο-Μάιο και τα άνθη του είναι κρεμαστοί ίουλοι. Η καρποφορία γίνεται το φθινόπωρο (Σεπτέμβριο-Οκτώβριο) και ο καρπός του αποτελείται από ένα τρίλοβο βράκτιο που στο κάτω μέρος φέρει έναν ωοειδή σπόρο. Στο ίδιο γένος ανήκει επίσης το είδος *Carpinus orientalis* (σκυλόγαυρος), είδος αρκετά κοινό στα βουνά της ηπειρωτικής Ελλάδας, που φτάνει μέχρι τα 10 μ. ύψος και στο οποίο τα φύλλα είναι μικρότερα (μέχρι 5 εκ.) και τα βράκτια είναι οδοντωτά ή ακανόνιστα πτερόλοβα, αλλά όχι τρίλοβα στη βάση.

Πηγές
-----

* Αραμπατζής Θ. 1998, Θάμνοι και Δέντρα στην Ελλάδα (Τόμος Ι).
* Καββαδάς Σ. 1956, Εικονογραφημένον Βοτανικόν - Φυτολογικόν Λεξικόν: Τόμος Δ΄, Εκδόσεις Πελεκάνος
* Σφήκας Γ. Δένδρα και θάμνοι της Ελλάδας.
* Strid A. & Tan K. 2002, Flora Hellenica (Vol. 1).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* http://greekflora.gr/el/flowers/3252/Carpinus-betulus http://portal.cybertaxonomy.org/flora-greece/cdm\_dataportal/taxon/07a4ef04-c4af-4a31-830b-8d7b64178175 http://euromed.luomus.fi/euromed\_map.php?taxon=451389&size=medium
* https://en.wikipedia.org/wiki/Carpinus\_betulus
* http://www.agriamanitaria.gr/?gallery=%CE%BA%CE%AC%CF%81%CF%80%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CE%B3%CE%B1%CF%8D%CF%81%CE%BF%CF%82-carpinus-betulus

Παραπομπές
----------
Ο **Χριστόδουλος Δουλγερίδης του Νικολάου και της Συμέλας** (6 Ιανουαρίου 1926 - 17 Σεπτεμβρίου 2017) ήταν Έλληνας πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στα Σεβαστειανά του Νομού Πέλλας στις 06-01-1926 από προσφυγική οικογένεια (Τραπεζούντα Πόντου) που ασχολούνταν με αγροτοκτηνοτροφικές εργασίες. Παρά τον πόλεμο και τις εξορίες που υπέστη στα νεανικά του χρόνια κατάφερε να σπουδάσει και να αποφοιτήσει από τη Νομική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης. Το 1974-1977 εκλέχτηκε βουλευτής του Ν.Πέλλας με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας μετά από προσωπική πρόταση του κ. Κωνσταντίνου Καραμανλή.

Παντρεύτηκε την Δέσποινα Δασκαλάκη με καταγωγή από την Ελούντα της Κρήτης με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά, την Μαριάννα και τον Νικόλαο. Υπήρξε πολύ επιτυχημένος μάχιμος δικηγόρος εξαιρετικά νομομαθής-γνώστης του επιστημονικού του αντικειμένου, επί σαράντα και πλέον έτη, με έδρα την πόλη της Έδεσσας. 

Απεβίωσε 17-09-2017 σε ηλικία 91 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Κοινοβουλευτική Θητεία Βουλευτών Από Τη Μεταπολίτευση Ως Σήμερα». Ανακτήθηκε στις 15  Ιουλίου 2020.
Η Ελληνική Βιοτεχνική Εταιρεία – **Διπλάρειος Σχολή** είναι κοινωφελής, μη κερδοσκοπικός οργανισμός με σκοπό τη δωρεάν παροχή εκπαίδευσης και κατάρτισης, χτισμένος επί της Πλατείας Θεάτρου στην Ομόνοια. Είναι ένας ιστορικός εκπαιδευτικός οργανισμός που εμφανίζει πολλές ιδιαιτερότητες, σε βαθμό που τον καθιστούν μοναδική περίπτωση στον ελλαδικό χώρο.

Ιδρύθηκε το 1892 στην Αθήνα από τον καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών Κυπάρισσο Στέφανο. Ο Αριστείδης Διπλάρης άφησε σημαντική παρακαταθήκη στη σχολή για τη διδασκαλία των τεχνών και τεχνικής κατάρτισης. Η τεχνική σχολή, η πρώτη που λειτούργησε στην Ελλάδα, άρχισε να λειτουργεί το Μάρτιο του 1893.

Η ανέγερση του ιδιόκτητου κτιρίου της σχολής πραγματοποιήθηκε το 1932 επί της Πλατείας Θεάτρου, εντός της παλαιάς πόλης της Αθήνας, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Αριστείδη Ηλιάδη, με τη χρήση μπετόν αρμέ. Επί πολλά έτη λειτούργησαν ειδικότητες ξυλογλυπτικής, ηλεκτρολογικών, επιπλοποιίας κ.λπ. To 1994 στο κτίριο της σχολής λειτούργησε το πρώτο ΙΕΚ σχεδιασμού επίπλου στην Ελλάδα. Το κτίριο της σχολής κρίθηκε διατηρητέο το 2023, επιτρέποντας εσωτερικές αλλαγές στη διαρρύθμιση του κτιρίου καθώς και αλλαγές στη χρήση.

Η Ε.Β.Ε. – Διπλάρειος Σχολή παρέχει σήμερα τις εκπαιδευτικές της υπηρεσίες ως:

Ινστιτούτο Επαγγελματικής Κατάρτισης (Ι.Ε.Κ.), δηλαδή μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης με ειδικότητες στους τομείς:

* Πληροφορικής
* Τουρισμού
* Εφαρμοσμένων Τεχνών

Κέντρο Δια Βίου Μάθησης 2 (Κε.Δι.Βι.Μ.2), με λειτουργία προγραμμάτων κατάρτισης στα θεματικά πεδία:

* Νέες Τεχνολογίες και Πληροφορική
* Πολιτισμός και Τέχνη
* Περιβάλλοντος

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Λιάλιος, Γιώργος (19 Φεβρουαρίου 2023). «Η Διπλάρειος αλλάζει την πλατεία Θεάτρου». *www.kathimerini.gr*. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2023.
Ο **Γιόβας (Γεώργιος Βλαχιώτης)** καταγόταν από την Ακαρνανία και κατοικούσε στη Σύρο. Στο σπίτι του στο Βραχώρι, συγκεντρώθηκαν πολλοί συμπολίτες του το 1821 και κήρυξαν την επανάσταση, στην οποία και ο ίδιος πήρε μέρος τόσο στρατιωτικά όσο και δίνοντας οικονομική βοήθεια. Όταν ανακατέλαβαν οι Τούρκοι τη Δυτική Στερεά, έχασε την περιουσία του και τους συγγενείς του.

Μετά τον θάνατό του, ο γιος του, Μιχαήλ, συνέχισε την πολεμική του δράση.

Το 2008, εγκρίθηκε πρόταση του Δήμου Αγρινίου για ονομασία ενός από τους δρόμους της πόλης από τον συγκεκριμένο αγωνιστή της Επανάστασης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Πάπυρος Larousse Britanicca*. Αθήνα: Πάπυρος. 2007. σελίδες τομ. 12, σ.164.

Πηγές
-----

* "Βαφτίζονται" δρόμοι του Αγρινίου - Εφημερίδα "Πολιτεία Αιτωλών και Ακαρνάνων[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Πάπυρος Larousse Britanicca,τομ.12, σ.164, Αθήνα:Πάπυρος, 2007.
Οι **Χάρλεμ Γκλόουμπτροτερς** (αγγλικά: *Harlem Globetrotters*) είναι αμερικανική ομάδα επίδειξης καλαθοσφαίρισης. Συνδυάζουν τον αθλητισμό, το θέατρο και την κωμωδία στον τρόπο παιχνιδιού τους. Δημιουργήθηκε το 1926 από τον Τόμι Μπρούκινγκς στο Σικάγο του Ιλινόις αποτελούμενη από την ίδρυση με μαύρους παίκτες. Η ομάδα υιοθέτησε το όνομα Χάρλεμ λόγω της σημασίας του ως μία σημαντική αφροαμερικανική κοινότητα. Μεταφέρθηκε στη Νέα Υόρκη το 1928. Με την πάροδο του χρόνου έγιναν δημοφιλής τρόπος αθλητικής διασκέδασης και έχουν παίξει περισσότερους από 26.000 αγώνες επίδειξης σε 124 χώρες, κυρίως απέναντι σε σκόπιμα αναποτελεσματικούς αντιπάλους. Το χαρακτηριστικό τραγούδι της ομάδας είναι το *Brother Bones* και η μασκότ τους είναι μια ανθρωπόμορφη υδρόγειος που ονομάζεται *Globie*. Η ομάδα ανήκει στην  *Herschen Family Entertainment*. Το 2002 η ομάδα εισήχθηκε στο *Naismith Memorial Basketball Hall of Fame*.

Ιστορικές ονομασίες
-------------------

* 1926–27 : Σικάγο Γκλόουμπτροτερς
* 1928–29 : Νιου Γιορκ Χάρλεμ Γκλόουμπτροτερς
* 1929–σήμερα : Χάρλεμ Γκλόουμπτροτερς

Παραπομπές
----------

1. ↑  «BRITANNICA : Harlem Globetrotters». Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2022.
2. ↑  «Company buys Harlem Globetrotters». Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Χάρλεμ Γκλόουμπτροτερς** |
Η **Διακήρυξη της Κρατικής Κυριαρχίας του Μπασκορτοστάν** ήταν ένα έγγραφο που δήλωνε την πολιτική και οικονομική αυτονομία της Μπασκιρικής Αυτόνομης Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας από τη Σοβιετική Ένωση. Η Διακήρυξη εγκρίθηκε στις 11 Οκτωβρίου 1990 κατά την τρίτη σύνοδο του Ανώτατου Σοβιέτ της Μπασκιρικής ΑΣΣΔ. Η πρώην Μπασκιρικής ΑΣΣΔ είναι η σημερινή Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν, ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας.

Ιστορία
-------

Στις 12 Ιουνίου 1990, το Κογκρέσο των Λαϊκών Αντιπροσώπων της ΡΣΟΣΔ ενέκρινε τη Διακήρυξη Κρατικής Κυριαρχίας της Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας. Αυτή η Διακήρυξη, καθώς και οι νόμοι της ΕΣΣΔ "Σχετικά με τον καταμερισμό των εξουσιών μεταξύ της ΕΣΣΔ και των υποκειμένων της Ομοσπονδίας", "Σχετικά με τη βάση των οικονομικών σχέσεων της ΕΣΣΔ και της Ένωσης και των αυτόνομων δημοκρατιών" που ήταν η νομική βάση για την ανάπτυξη και την υιοθέτηση της δήλωσης κρατικής κυριαρχίας της Μπασκιρικής Δημοκρατίας.

Με την έναρξη του Ανωτάτου Συμβουλίου της ΒΑΣΣΔ, το οποίο ξεκίνησε την εκπόνηση της Διακήρυξης Κρατικής Κυριαρχίας της Μπασκιρικής ΑΣΣΔ στη χώρα, άρχισε μια συζήτηση για την θέση του Μπασκορτοστάν στη Σοβιετική Ένωση και τη Ρωσική Ομοσπονδία. Κατά την ανάπτυξη της Διακήρυξης ορίστηκαν δύο κέντρα - το Συμβούλιο Υπουργών του Ανωτάτου Σοβιέτ της ΑΣΣΔ και τη Μπασκιρική ΑΣΣΔ. Στα τέλη του Ιουλίου 1990 αναπτύχθηκαν δύο σχέδια διακήρυξης που απεστάλησαν στις 2 Αυγούστου 1990 στους Λαϊκούς Αντιπροσώπους της ΕΣΣΔ της ΡΣΟΣΔ και ΒΑΣΣΔ για μελέτη και προτάσεις.

Στις 10 Αυγούστου 1990 δημοσιεύτηκαν διάφορα σχέδια στις σελίδες της Διακήρυξης από εθνικές εφημερίδες για δημόσια συζήτηση, μεταξύ των οποίων ένα σχέδιο που εκπονήθηκε από τους μελετητές Λ.Σ. Γκουμέροβα, Ζ.Ι. Ενικέγιεφ, Α.Ν. Τιμόνιν και Φ.Ζ. Γιουσούποφ.

Στις 11 Οκτωβρίου 1990, κατά την τρίτη σύνοδο του Ανώτατου Σοβιέτ της Μπασκιρικής ΑΣΣΔ υιοθετήθηκε η Διακήρυξη Κρατικής Κυριαρχίας της Δημοκρατίας.

Η κρατική αργία
---------------

Η 11η Οκτωβρίου γιορτάζεται στο Μπασκορτοστάν ως Ημέρα Δημοκρατίας, μια εθνική αργία για την Ημέρα της Διακήρυξης για την Κρατική Κυριαρχία της Δημοκρατίας. Οι αργίες θεσπίστηκαν από το Ανώτατο Συμβούλιο της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν στις 27 Φεβρουαρίου 1992. Μαζί με άλλες εθνικές αργίες όπως το Ιντ αλ-Φιτρ, το Ιντ αλ-Αντχά και την Ημέρα του Συντάγματος του Μπασκορτοστάν, η Ημέρα της Δημοκρατίας είναι επίσης εργατική αργία.

Δείτε επίσης
------------

* Διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης
* Σύνταγμα της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν
* Ρωσική συνταγματική κρίση του 1993

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ross, Cameron (3 Μαΐου 2002). *Regional Politics in Russia*. Manchester University Press. σελ. 188. ISBN 9780719058905.
2. ↑  Stoliarov, Mikhail (27 Αυγούστου 2003). *Federalism and the Dictatorship of Power in Russia*. Routledge. σελ. 224. ISBN 9781134417803.
Ο **Γεβρέμ Γκρούιτς** (*σερβικά : Јеврем Грујић*) (Νταρόσαβα 8 Νοεμβρίου 1826, ή. 1827 - Βελιγράδι 15 Σεπτεμβρίου 1895) ήταν συγγραφέας, πολιτικός της Σερβίας και υπουργός.

Βιογραφία
---------

Τελείωσε το δημοτικό σχολείο στη γενέτηρά του και το γυμνάσιο και λύκειο στο Βελιγράδι. Στο λύκειο ασχολήθηκε πρώτη φορά με την πολιτική, το 1847 ήταν από τους ιδρυτές της κοινότητας των νέων της Σερβίας. Σπούδασε νομικά στη Χαϊδελβέργη και στο Παρίσι όπου έγραψε τα πρώτα έργα του.

Με την επιστροφή του στη Σερβία εντάχθηκε στον κύκλο των φιλελευθέρων, ανάμεσα τους ήταν ο Μίλοβαν Γιάνκοβιτς, ο Αλίμπιγιε Βασιλίγιεβιτς, ο Γιοβάν Μπόσκοβιτς, ο Βλαντιμίρ Γιοβάνοβιτς και άλλοι, είχε θεωρηθεί ως πνευματικός ηγέτης τους. 

Από το 1854 μέχρι το 1859 εργάστηκε ως δημόσιος υπάλληλος. Ως Γραμματέας της Συνέλευσης του Αγίου Ανδρέα έπαιξε σημαντικό ρόλο στην αλλαγή του καθεστώτος την πτώση και εξορία πρίγκιπα Αλέξανδρου Καραγιόργεβιτς και την άνοδο στην εξουσία του πρίγκιπα Μίλος Ομπρένοβιτς.

Ήταν ο αναπληρωτής υπουργός εσωτερικών και δικαιοσύνης την περίοδο 1859-1860. Έπειτα έγινε υπουργός Δικαιοσύνης στην πρώτη κυβέρνηση του πρίγκιπα Μιχαήλο, αλλά σύντομα, όπως και όλοι φιλελεύθεροι, έπεσε σε δυσμένεια όπου δικάστηκε και καταδικάστηκε το 1864. Δικάστηκε σε τρία χρόνια φυλάκιση και στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων αλλά μετά από έναν χρόνο του δόθηκε χάρη.

Στις 6 Αύγουστος 1867 εξελέγη πρόεδρος της Ηνωμένης νεολαίας Σερβίας. Το 1869 έγινε διπλωματικός αντιπρόσωπος στην Κωνσταντινούπολη και μέλος του συμβουλίου της επικρατείας. Διετέλεσε υπουργός εσωτερικών το 1875 και υπουργός δικαιοσύνης το 1875. Κατά την περίοδο 1880 - 1892 ήταν διπλωματικός αντιπρόσωπος στην Κωνσταντινούπολη, Λονδίνο, Παρίσι και τις Βρυξέλλες.

Αναφορές
--------

* 'Обзор државе', *Невен слоге*, Београд 1949.
* *-{Slaves du Sud Ou le Peuple Serbe avec Les Croates et Les Bulgares, Aperçu de leur Vie Historique, Politique et Sociale}-*, Париз, 1853.
* *Правни претрес пропасти великог суда (у Србији 1864)*, Нови Сад 1867.
* *Записи*, -{I-III}- (Београд, 1922, 1923).
* *Животопис Јеврема Грујића*, Аранђеловац, 2009.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Jevrem Grujić στο Wikimedia Commons
* Биографија на сајту САНУ
* Дом Јеврема Грујића (званична презентација)
* Дом Јеврема Грујића („Кућа стил", 26. новембар 2009)
* Београд: Бесплатно разгледање Дома Јеврема Грујића

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 55205652
* LCCN: n95054438
* ISNI: 0000 0001 1764 3115
* GND: 128688203
* BNF: cb11147736x (data)
* NKC: js2011653960

 |

 |
Ο **Χριστόδουλος Μπαλάνος** (; - 1821) ήταν προύχοντας της Θεσσαλονίκης, επιχειρηματίας και μέλος της Φιλικής Εταιρείας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Χριστόδουλος Μπαλάνος γεννήθηκε στα μέσα του 18ου αιώνα στη Θεσσαλονίκη. Κατάγονταν από μεγάλη οικογένεια της πόλης, με οικονομική επιφάνεια και αποτελούσε έναν από τους προύχοντες της Θεσσαλονίκης. Μεταξύ άλλων διατηρούσε μεγάλο χάνι στη σημερινή Πλατεία Χρηματιστηρίου επί της οδού Φράγκων. Σύζυγός του ήταν η Άννα Πάικου, ανηψιά του Ανδρόνικου Γεωργίου Πάικου *(παππούς του πολιτικού Ανδρόνικου Πάικου)* που απαγχονίστηκε από τους Οθωμανούς. Υπήρξε ο πρώτος από τους προύχοντες της πόλης που μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία από τον, επιφορτισμένο με αυτή την αποστολή, καλόγερο της Μονής Ιβήρων του Αγίου Όρους. Στη συνέχεια, βοήθησε στη μύηση και των λοιπών επιφανών παραγόντων της πόλης και συντόνισε τις προσπάθειες για την προετοιμασία της Ελληνικής Επανάστασης. Ουσιαστικά ήταν ο ιθύνων νους των επαναστατικών ενεργειών των Θεσσαλονικέων.

Επανάσταση του 1821
-------------------

Με το ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και τις πολεμικές επιχειρήσεις στη Χαλκιδική, οι Οθωμανικές αρχές συνέλαβαν τους προύχοντες της Θεσσαλονίκης, μεταξύ των οποίων και το Χριστόδουλο Μπαλάνο, και τους έσφαξαν στην τότε πλατεία Αλευραγοράς (σημερινή αγορά Καπάνι - Βλάλη), στις 18 Μαΐου του 1821.

Πηγές
-----

* Αγγελιοφόρος, Σάββατο 23 Μαρτίου 2013, ιστορία: Αλλαγές και ρήξεις, Ευάγγελος Χεκίμογλου
Ο **Γιόζεπ Μάρτι** (πλήρες ονοματεπώνυμο **Josep Marti I Capell**) είναι Ισπανός καλλιτέχνης εικονογραφημένων εκδόσεων, δημιουργός κόμικς, γεννημένος στις 28 Φεβρουαρίου του 1932.

Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία από την αρχή της δεκαετίας του ’50, σε Ισπανικά έντυπα της εταιρείας «Ferma», για λογαριασμό της οποίας δημιούργησε τη σειρά «El Pequeño Grumete » (1953 – 1957) σε σενάριο του Salvador Dulcet. Ακολούθως συνεργάσθηκε με το σεναριογράφο Joan Larch για την εικονογράφηση της σειράς «El Dueño del ΑΤΟΜΟ» (1956). Από το 1960 ξεκίνησε συνεργασία στο εξωτερικό, κυρίως για το Βρετανικό Οίκο «Fleetway» (1962 – 1967) και τα περιοδικά πολεμικής θεματολογίας. Την ίδια εποχή (1963 – 1965) εικονογράφησε την ποδοσφαιρική σειρά «Roy of the Rovers» για το περιοδικό «Tiger». Για το περιοδικό «Scorcher & Score» σχεδίασε τη σειρά «Lord Rumsey’s Rovers» ενώ για το περιοδικό «The Victor» τις αντίστοιχες «Bill and Ben, the fighting Tennis Men», «The Whirler», «Duke Farlow», «Crazy Fred Kay's Railroad» και «The Seventh Mission».Τις δεκαετίες του ΄70 και του ’80 στράφηκε τόσο στα παιδικά βιβλία και κόμικς («Primo Furor Teutonicus», «Fix & Foxi») για Ισπανικούς εκδοτικούς οίκους, όσο και στη διαφήμιση, με σχεδιασμό εξώφυλλων άλμπουμ και ενημερωτικών φυλλαδίων. Το 1976 απασχολήθηκε στη Γερμανική έκδοση του χαρακτήρα «Mickey Mouse» και αργότερα επεκτάθηκε στη Γαλλία και στη Σκανδιναβία. Από το 1977 έως το 1982 είχε την επιμέλεια της σειράς «Ben’s Bande» σε κείμενα του Peter Wiechmann, ενώ δημιούργησε επίσης τις σειρές «Les Courtes sont les meilleures», «Fanny Hill», «Benjamin», «Bibi», «Pumucki», «Sumsi», «E-Team», «Blagues Coquines», «Danny», «Tom Dooley» και «Moomins».

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.lambiek.net/artists/m/marti.htm.
2. ↑  Josep Martí στην Kaukapedia Ανακτήθηκε στις 18/10/2018
3. ↑  Artists, Commando: Another Pleasant Valley Sunday Ανακτήθηκε στις 18/10/2018
4. ↑  BEAR ALLEY BOOKS Ανακτήθηκε στις 18/10/2018
5. ↑  «Roy of Rovers ! 22 février 1964 - revue TIGER Ανακτήθηκε στις 18/10/2018». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2018.
6. ↑  On this day, 3 July 1971: Scorcher and Score Ανακτήθηκε στις 18/10/2018
7. ↑  Furor Teutonicus: Um Moneten wird gebeten Ανακτήθηκε στις 18/10/2018
8. ↑  Josep Marti στην Lambiek Comiclopedia Ανακτήθηκε στις 18/10/2018
Η λεγόμενη **Διακομματική Επιτροπή Εκλογών** είναι ειδική επιτροπή που συγκροτείται για την εποπτεία των Βουλευτικών εκλογών σύμφωνα με την ισχύουσα ελληνική εκλογική νομοθεσία.

Η Διακομματική Επιτροπή Εκλογών (ΔΕΕ) συγκροτείται με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης ο οποίος και υποχρεούται για την έκδοσή της κατά την προεκλογική περίοδο, και συγκεκριμένα εντός τριών ημερών, από την προκήρυξη των Βουλευτικών εκλογών, όπως ορίσθηκαν αυτές στο σχετικό Π.Δ. που έχει δημοσιευτεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Μέλη επιτροπής
--------------

Στην επιτροπή αυτή μετέχουν ο παραπάνω υπουργός ως πρόεδρος αυτής και μέλη της ορίζονται ένας εκπρόσωπος από κάθε κόμμα, ή συνασπισμό κομμάτων που εκπροσωπούνταν στη Βουλή που διαλύθηκε. Μπορεί όμως να συμμετέχουν και εκπρόσωποι κομμάτων και συνασπισμών που να μην εκπροσωπούνταν στη Βουλή, πλην όμως έχουν καταρτίσει πλήρεις συνδυασμούς που καλύπτουν τουλάχιστον το 70% των εκλογικών περιφερειών της χώρας. Στη περίπτωση αυτή η απόφαση του υπουργού εκδίδεται εντός τριών ημερών από την ανακήρυξη των συνδυασμών.

* Σημειώνεται ότι αν ένα ή περισσότερα κόμματα ή συνδυασμοί δεν υποδείξουν τον εκπρόσωπό τους σε διάστημα δύο ημερών από σχετικό ερώτημα, τότε η ΔΕΕ συγκροτείται χωρίς τη συμμετοχή αυτών. Στη περίπτωση εκλογών που προβλέπονται με τη λήξη της βουλευτικής περιόδου, η παραπάνω επιτροπή συγκροτείται εντός του πρώτου διμήνου του αυτού έτους.

Καθήκοντα
---------

Κύρια καθήκοντα της ΔΕΕ είναι η, κατόπιν μελέτης, υποβολή προτάσεων για την ορθότερη εφαρμογή των διατάξεων της σχετικής εκλογικής νομοθεσίας όπως ισχύει κάθε φορά.

Πηγές
-----

* Π.Δ.351/2003 άρθρο 43, όπως περιελήφθη ταυτάριθμα στο Π.Δ. 96/2007 και στο Π.Δ. 26/2012, το οποίο κωδικοποιεί την εκλογική νομοθεσία για τις βουλευτικές εκλογές.
Το **Χέλιαντ** (Heliand) είναι θρησκευτικό επικό ποίημα, γραμμένο στην αρχαία σαξονική γλώσσα κατά την περίοδο της Καρολίγγειας Αναγέννησης. Αποτελεί διασκευή των Ευαγγελίων και σκοπός του ήταν να αφηγηθεί τη ζωή του Ιησού στους γερμανικούς λαούς με την οικεία μορφή της σάγκας. Με μέγεθος περίπου 6.000 στίχων, στους οποίους δεσπόζει το χαρακτηριστικό παρηχητικό μέτρο της μεσαιωνικής γερμανικής λογοτεχνίας, είναι το μεγαλύτερο γνωστό έργο σε αρχαία σαξονική.

Συντέθηκε στη Γερμανία στις αρχές του 9ου αι. και η δημοφιλία του μαρτυράται από τα τουλάχιστον τέσσερα διαφορετικά χειρόγραφα που έχουν διασωθεί: ένα με εκτεταμένα (Μόναχο) και δύο με μικρά αποσπάσματα (Βατικανό, Πράγα) στην πρωτότυπη γλώσσα, καθώς και ένα που περιέχει σχεδόν ακέραιο το ποίημα σε αγγλική μετάφραση του 10ου αιώνα (Βρετανικό Μουσείο). Ο συγγραφέας είναι άγνωστος, αλλά εκτιμάται πως πρόκειται για τον ίδιο που μετέφρασε την ίδια εποχή στα σαξονικά το βιβλίο της Γένεσης. 

Το κυρίως κείμενο πρωτοτυπώθηκε το 1705, ενώ η εισαγωγή του (γραμμένη κατά παραγγελία είτε του Λουδοβίκου του Ευσεβούς είτε του Λουδοβίκου της Βαυαρίας) είχε τυπωθεί ήδη από το 1562 από τον Κροάτη λουθηρανό Ματίγια Φλάτσιτς. Η πρώτη πλήρης σύγχρονη έκδοση του έργου έγινε το 1830 από το φιλόλογο Γιόχαν Αντρέας Σμέλερ. Αυτός του έδωσε και τον τίτλο *Χέλιαντ*, δηλ. «σωτήρας» στα αρχαία σαξονικά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πλήρες κείμενο - Συλλογή Titus, Πανεπιστήμιο Φρανκφούρτης
* Σύγχρονη αγγλική μετάφραση του Gavin Chapell - Ιστοχώρος Ιδρύματος Northvegr


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Heliand  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Χριστιανός Γ΄** (γερμανικά: Christian III, πριν το 1269 - 1285) από τον Οίκο του Όλντενμπουργκ ήταν Κόμης του Όλντενμπουργκ (1270-1285).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Α΄, κόμη του Όλντενμπουργκ και της Ρίχτσα, κόρης του Ερρίκου Β΄, κόμη του Χόια.

Αναφέρεται για πρώτη φορά σε έγγραφο του 1269 στο Όλντενμπουργκ ως *θεία χάριτι κόμης στο Άλντενμπορχ*. Από το 1272 ο αδελφός του Όθων Β΄ εμφανίζεται ως συγκυβερνήτης.

Κατά τα πρώτα έτη της ηγεμονίας του εξεγέρθηκαν οι υπουργοί υπό τον Ροβέρτο, ιππότη του Βέστερχολτ. Οι στασιαστές κατάφεραν να εισβάλουν στην πόλη του Όλντενμπουργκ. Ο Χριστιανός Γ΄, που ακόμη υπερασπιζόταν το κάστρο, έβαλε φωτιά στην πόλη. Οι επιτιθέμενοι έμειναν χωρίς τροφή και καταφύγιο κι έτσι αποχώρησαν. Τους καταδίωξε και τους νίκησε στη μάχη του βάλτου Τούνγκελερ, όπου αιχμαλώτισε τον Ροβέρτο και άλλους ευγενείς στασιαστές. Το Χρονικό του Ραστέντε περιγράφει τη νίκη με λεπτομέρειες.

Σε πηγές της εποχής του περιγράφεται ως ειρηνόφιλος: "οι αγρότες έζησαν σε ειρήνη και πλήρη ησυχία" και φιλικός με την Εκκλησία. Ήταν ευσεβής και ήξερε πώς να απολαμβάνει τη ζωή: "αγαπούσε το καλό κρασί". Απεβίωσε το 1285 στο Όλντενμπουργκ και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ιωάννης Β΄.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πρώτα την 3η εξαδέλφη του πατέρα του Χέντβιχ, κόρη του Ερρίκου Δ΄, κόμη του Όλντενμπουργκ-Βιλντεσχάουζεν και έπειτα τη Γιούτα του Μπέντχαϊμ και είχε τέκνα:

* (από τον πρώτο του γάμο) Ιωάννης Β΄ (απεβ. 1315), κόμης του Όλντενμπουργκ
* Χριστιανός
* Όθων Α΄, αρχιεπίσκοπος της Βρέμης

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* Hans Friedl, Wolfgang Günther, Hilke Günther-Arndt, and Heinrich Schmidt (eds.): Biographisches Handbuch zur Geschichte des Landes Oldenburg, Oldenburg 1992, ISBN 3-89442-135-5
* Hermann Lübbing: Die Rasteder Chronik 1059-1477, Oldenburg, 1976, ISBN 3-87358-087-X

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 170748055
* GND: 1012342921

 |

 |
Η **Γιόνε Μιναγκάουα** ήταν Γιαπωνέζα, η οποία ήταν το γηραιότερο πρόσωπο στον κόσμο μέχρι το θάνατό της.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Akaike, στην επαρχία Φουκουόκα στις 4 Ιανουαρίου του 1893. Στις 29 Ιανουαρίου 2007 κατέλαβε τον τίτλο της γηραιότερης γυναίκας και του γηραιότερου προσώπου στον κόσμο, σε ηλικία 114 ετών και 25 ημερών. Η προηγούμενη κάτοχος του τίτλου πέθανε στις 28 Ιανουαρίου 2007, όμως ήταν ήδη 29 Ιανουαρίου στην Ιαπωνία. Η Γιόνε έγινε το γηραιότερο πρόσωπο στην Ιαπωνία τον Απρίλιο του 2005 (όταν πέθανε η Ούρα Κογιάμα). Ζει στο Keijuen, στη γενέτειρά της Akaike, σε οίκο ευγηρίας. Είναι χήρα και είχε 5 παιδιά, τα τελευταία κατάφερε να τα μεγαλώσει πουλώντας άνθη και λαχανικά σε ένα ανθρακωρυχείο. Τα παιδιά της έχουν πεθάνει, όμως η ίδια έχει 6 εγγόνια, 12 δισέγγονα και 2 τρισέγγονα. Η Μιναγκάουα αγαπάει τα πάρτι και τα γλέντια και ενημερώνεται από τον Τύπο και από επιστολές.

Η Μιναγκάουα πέθανε σε ηλικία 114 ετών, στις 13 Αυγούστου του 2007. Στον τίτλο του γηραιότερου προσώπου στον κόσμο τη διαδέχθηκε η Έντνα Πάρκερ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.reuters.com/article/lifestyleMolt/idUSHAR35118220070813.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 22  Ιανουαρίου 2023.
3. ↑  «Japan's oldest person, Yone Minagawa, turns 114». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαΐου 2009. Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2009.
Ο **Γόρδυς** στην ελληνική μυθολογία ήταν ήρωας, γιος του Τριπτολέμου. Αποίκησε τη Γορδυηνή με Ελευσίνιους πριν εγκατασταθούν εκεί οι Ερετριείς, που τους είχαν απομακρύνει ως αιχμαλώτους από την Ερέτρια οι Πέρσες (Στράβων, XV, 747 και 750). Ο Γόρδυς παραδίδεται ότι οδήγησε τους Ελευσίνιους που είχαν σταλεί μαζί με Αργείους να βρουν την Ιώ, στη Γορδυηνή. Οι Αργείοι που τον συνόδευαν αποσπάσθηκαν από αυτόν και έκτισαν την πόλη Ταρσό.

Απόγονοι του Γόρδυος υποτίθεται ότι υπήρχαν στη Γορδυηνή μέχρι την εποχή του Σελεύκου Νικάτορα, ο οποίος τους μετέφερε στην Αντιόχεια. Προς τιμή του Γόρδυος και του Τριπτολέμου οι Αντιοχείς τελούσαν μεγαλοπρεπείς εορτασμούς στο Κάσιο Όρος.
Η ***Γιόκο Τσούνο*** (Yoko Tsuno) είναι μία σειρά κόμικ του Βέλγου δημιουργού Ροζέρ Λελού που εκδίδεται από τον εκδοτικό οίκο Dupuis από το 1970. Μέχρι στιγμής έχει 29 τόμους και περιγράφει τις περιπέτειες της Γιόκο Τσούνο, μία ηλεκτρολόγου μηχανικού γιαπωνέζικης καταγωγής και των φίλων της Βικ, Βίντεο και Πωλ Πιτρόν. Οι περιπέτειές τους διαδραματίζονται σε μέρη όπως το Βέλγιο, η Γερμανία, η Σκωτία, η Ιαπωνία, το Χονκ Κονγκ, η Ινδονησία, ακόμα και το διάστημα ή το εσωτερικό της γης. Οι ιστορίες στηρίζονται ιδιαίτερα στην τεχνολογία και περιλαμβάνουν ρομποτικούς δράκους, κρυογονική, ταξίδια στον χρόνο, ακόμα και εξωγήινους που λέγονται Βινιανοί. Παρά τις συνήθως εξωτικές τοποθεσίες και την πλοκή που εμπνέεται από την επιστημονική φαντασία, οι ιστορίες της Γιόκο Τσούνο παραμένουν ρεαλιστικές στο επίπεδο των σχέσεων ανάμεσα στους χαρακτήρες και η φιλία, η αγάπη και η πνευματικότητα είναι μερικά από τα βασικά στοιχεία τους. Το σχέδιο είναι στο ύφος της «καθαρής γραμμής» (γαλλ. *ligne claire*). Όταν εμφανίζονται πραγματικές τοποθεσίες ο Ροζέρ Λελού προσπαθεί να τα απεικονίσει ρεαλιστικά και σχεδόν με φωτογραφική ακρίβεια.

Η σειρά Γιόκο Τσούνο έχει μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες ανάμεσα στις οποίες είναι και τα ελληνικά.

Σύνοψη
------

Η Γιόκο Τσούνο γνωρίζεται με τον Βικ και τον Πωλ όταν την πιάνουν να προσπαθεί να μπει κρυφά μέσα σε ένα εργαστήριο στην ιστορία *Le Trio de l'étrange*. Όταν πάνε να την πιάσουν ο ιδιοκτήτης του εργαστηρίου εξηγεί ότι την προσέλαβε ο ίδιος για να ελέγξει την αποτελεσματικότητα ενός αντικλεπτικού συστήματος. Ο Βικ εντυπωσιάζεται από τις γνώσεις της Γιόκο σχετικά με τη μηχανική και, καθώς σχεδιάζει να κάνει μια ανεξάρτητη παραγωγή ντοκιμαντέρ, της ζητάει να δουλέψει μαζί του. Όταν όμως επιχειρούν να γυρίσουν το πρώτο επεισόδιο ξεκινά μια αναπάντεχη περιπέτεια που θα γίνει η πρώτη από μία σειρά περιπετειών, καθώς ανακαλύπτουν κατά τύχη μια υπόγεια πολιτεία όπου κατοικεί μία προηγμένη φυλή εξωγήινων με μπλε δέρμα, οι Βινιανοί. Αυτή περιπέτεια δένει τους τρεις ήρωες με δεσμούς φιλίας και έτσι προκύπτει το "Παράξενο Τρίο" που ξεκινά μια σειρά από σουρεαλιστικές περιπέτειες στη Γη, το διάστημα, αλλά και στις απαρχές του χρόνου.

Οι κύριοι χαρακτήρες μένουν στο Βέλγιο αλλά οι περιπέτειες λαμβάνουν χώρα σε όλον τον κόσμο, ακόμα και στο ηλιακό σύστημα των Βινιανών 2.500.000 έτη φωτός μακριά. Όταν οι ήρωες Βρίσκονται στη Γη, οι ιστορίες συνήθως διαδραματίζονται σε πραγματικά μέρη όπως το κάστρο Κατζ στη Γερμανία, το Χονγκ Κονγκ ή η πόλη Μπρουγκ στο Βέλγιο.

Εξωτερικές πηγές
----------------

* Επίσημη ιστοσελίδα (στα Γαλλικά)
* Ιστοσελίδα του Αγγλικού εκδοτικού οίκου (στα Αγγλικά)
Ο **εκθέτης** είναι ένας αριθμός ή σύμβολο που είναι μικρότερο από το μέγεθος της υπόλοιπης γραμμής και εμφανίζεται λίγο πιο πάνω από την υπόλοιπη γραμμή. Οι εκθέτες είναι πιο γνωστοί για τη χρήση τους σε τύπους, μαθηματικές εκφράσεις και περιγραφές χημικών ενώσεων ή ισοτόπων, αλλά μπορεί να έχουν και άλλες χρήσεις.

Χρήσεις
-------

Οι εκθέτες μπορεί να χρησιμοποιηθούν και για να δείξουν την παρουσία μιας παραπομπής σε κάποιο έγγραφο, όπως αυτό5 ή αυτόxi. Οποιοσδήποτε συνδυασμός χαρακτήρων μπορεί να χρησιμοποιηθεί γι αυτό το σκοπό, κατά τη συγγραφή τεχνικών κειμένων οι παραπομπές μερικές φορές αποτελούνται από γράμματα και αριθμούς μαζί, όπως αυτόΑ.2.

Στα Μαθηματικά, οι εκθέτες χρησιμοποιούνται για να δείξουν ότι ένας αριθμός ή μεταβλητή υψώνεται στη δύναμη ενός άλλου αριθμού ή μεταβλητής. Έτσι y4 σημαίνει ότι το y υψώνεται στην τετάρτη, 2x το 2 υψώνεται στην x, και η διάσημη εξίσωση *E=mc2* περιλαμβάνει έναν όρο όπου η ταχύτητα του φωτός υψώνεται στο τετράγωνο.

Τα φορτία των ιόντων και των υποατομικών σωματιδίων σημειώνονται επίσης με εκθέτες. Cl- είναι ένα αρνητικά φορτισμένο άτομο χλωρίου, Pb4+ είναι ένα άτομο μολύβδου με φορτίο συν τέσσερα, e- είναι ένα ηλεκτρόνιο, e+ είναι ένα ποζιτρόνιο και μ+ είναι ένα αντιμιόνιο.

Τα ατομικά ισότοπα γράφονται χρησιμοποιώντας εκθέτες. Με συμβολική γραφή, ο αριθμός των νουκλεονίων σημειώνεται σαν εκθετικό πρόθεμα στο χημικό σύμβολο (για παράδειγμα 3He, 12C, 13C, 131I, και 238U). Τα γράμματα *m* ή *f* μπορεί να ακολουθούν τον αριθμό για να δείξουν ισομερή σχάσης, όπως στο 58mCo ή 240fPu.

Δείτε επίσης
------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **εκθέτης**  |

* Εκθετική συνάρτηση

Πηγές
-----


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Subscript and superscript  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Γύπας του Ακρωτηρίου** (*Gyps coprotheres*) είναι σπάνιο είδος γύπα, ενδημικό της νότιας Αφρικής. Ζει στη Νότια Αφρική, το Λεσότο και τη Μποτσουάνα και μερικά σημεία της Ναμίμπια. Από το 2015 ταξινομήθηκε ως Κινδυνεύον (ΕΝ) είδος.

Μορφολογία
----------

Ενήλικο άτομο
Ο γύπας του Ακρωτηρίου είναι στο μέγεθος όρνιου. Έχει μήκος 96-115 εκ. άνοιγμα φτερών 2,26-2,6 μέτρα και βάρος 7-11 κιλά. Το σώμα του είναι ανοιχτό μπεζ-καφετί, με καστανά ή πορτοκαλί μάτια και κόκκινο λαιμό. Τα ερετικά φτερά είναι σκούρα καφετιά και προκαλούν αντιθεση με το χρώμα του βραχίωνα, που είναι ίδιο με του σώματος.

Βιολογία
--------

Ο γύπας του Ακρωτηρίου φωλιάζει στις κορυφές των δέντρων, κοντά στα βουνά, όπου μπορούν να διανίσουν μεγάλες αποστάσεις και να εντοπίσουν πιο εύκολα ψοφίμια. Γεννά ένα μόνο αυγό κάθε χρόνο.

Κατάσταση πληθυσμού
-------------------

Ο γύπας του Ακρωτηρίου έχει μειωθεί σταθερά από τα τέλη του 1980, που πρώτα κατατάχθηκε ως Κινδυνεύον. Αργότερα αναβαθμίστηκε στα Τρωτά και το 2015 στα Κινδυνεύον. Από το 2013, εκτιμήσεις του συνολικού μεγέθους του πληθυσμού του είδους υποθέτουμε πως υπάρχουν περίπου 4.700 ζεύγη ή 9.400 ώριμα άτομα.

Πινακοθήκη
----------

* Απλόνωντας τις φτερούγες τουΑπλόνωντας τις φτερούγες του
* Εν πτήσειΕν πτήσει
* ΑυγόΑυγό

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  BirdLife International (2015). «*Gyps coprotheres*». *IUCN Red List of Threatened Species* (IUCN) **2015**: e.T22695225A84339218.. Ανακτήθηκε στις 12 January 2016.
Ο **Βόλφγκανγκ-Γουλιέλμος** (4 Νοεμβρίου 1578 - 14 Σεπτεμβρίου 1653) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ, ήταν κόμης του Παλατινάτου-Νόιμπουργκ (1614-53) και δούκας του Γύλιχ-Μπεργκ (1614-53).

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Νόιμπουργκ αν ντερ Ντονάου και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φίλιππου-Λουδοβίκου κόμη του Νόιμπουργκ και της Άννας, κόρης του Γουλιέλμου δούκα του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ.

Όταν απεβίωσε ο αδελφός της Άννας, ο Ιωάννης-Γουλιέλμος δούκας του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ, διεκδίκησαν το δουκάτο η Άννα και η ανιψιά της Άννα Χοεντσόλερν. Ακολούθησε ο Πόλεμος για τη Διαδοχή του Γύλιχ (1609-14), που έληξε με τη Συνθήκη του Ξάντεν: ο νικητής Βόλφγκανγκ-Γουλιέλμος έλαβε το Γύλιχ-Μπεργκ, ενώ η εξαδέλφη του Άννα Χοεντσόλερν και ο σύζυγός της Ιωάννης-Σιγισμούνδος εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου έλαβαν την Κλέβη. Το ίδιο έτος απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε.

Είχε επιστρέψει στον Καθολικισμό και γι' αυτό είχε βοηθηθεί στον Πόλεμο για το Γύλιχ από την Ισπανία. Το 1615 έγινε ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος. Άσκησε αυστηρά ουδέτερη πολιτική στον Τριακονταετή Πόλεμο, έτσι τα εδάφη του διέφυγαν τις εκτεταμένες καταστροφές του πολέμου. Το 1636 μετέφερε τη διαμονή του στο Ντύσελντορφ.

Απεβίωσε το 1653 στο Ντύσελντορφ και τον διαδέχθηκε ο γιος του Φίλιππος-Γουλιέλμος.

Οικογένεια
----------

Πρώτα νυμφεύτηκε τη Μαγδαληνή των Βίττελσμπαχ, κόρη του Γουλιέλμου Ε΄ δούκα της Βαυαρίας και είχε τέκνο:

* Φίλιππος-Γουλιέλμος 1615-1690, κόμης του Νόιμπουργκ, δούκας του Γύλιχ-Μπέργκ και εκλέκτορας του Παλατινάτου.

Το 1628 απεβίωσε η Μαγδαληνή και τρία έτη μετά ο Βόλφγκανγκ-Γουλιέλμος έκανε τον δεύτερό του γάμο με την Αικατερίνη-Καρλότα Βίττελσμπαχ, κόρη του Ιωάννη Β΄ κόμη του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν· δεν απέκτησαν τέκνα.

Το 1651 έκανε τον τρίτο γάμο του με τη Μαρία-Φραγκίσκα, κόρη και κληρονόμο του Έγκον Η΄ κόμη του Φύρστενμπεργκ-Χεϊλίγκενμπεργκ· δεν απέκτησε τέκνα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Biography and Portrait of Count palatine Wolfgang Wilhelm von Neuburg
* Ronny Baier (2003). «Pfalz-Neuburg, Wolfgang Wilhelm von, Pfalzgraf von Pfalz-Neuburg und Herzog von Jülich und Berg». Στο: Bautz, Traugott. *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL)* (στα Γερμανικά). **21**. Nordhausen: Bautz. cols. 1163–1168. ISBN 3-88309-110-3.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Wolfgang Wilhelm, Count Palatine of Neuburg  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 57408005
* **ΕΒΕ**: 156157
* LCCN: no00000887
* ISNI: 0000 0000 6121 1179
* GND: 118634895
* SUDOC: 184419379
* RKD: 483710

 |

 |
Η **Γέοβιλ Τάουν ΦΚ** είναι μια αγγλική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Γέοβιλ. Είναι η μόνη ομάδα της περιοχής που συμμετέχει στη Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία) και συγκεκριμένα στη Φούτμπολ Λιγκ Τσάμπιονσιπ, αφότου κέρδισε στα πλέι-οφ την Μπρέντφορντ ΦΚ στην 19 Μαΐου 2013, αφότου προηγουμένως είχε κερδίσει το πρωτάθλημα της Φούτμπολ Λιγκ Του το 2004–05. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1895. Χρειάστηκε 108 χρόνια για να ενταχθεί στη Φούτμπολ Λιγκ, μέχρι να το καταφέρει ως Φούτμπολ Κόνφερενς το 2003.

Η ομάδα ήταν μια από τις πιο πετυχημένες ομάδες εκτός Φούτμπολ Λιγκ του Κυπέλλου Αγγλίας, έχοντας κερδίσει πολλές σημαντικές ομάδες της Φούτμπολ Λιγκ, όπως η Σάντερλαντ ΑΦΚ. Έδρα της ομάδας είναι το Χάις Παρκ, το οποίο κατασκευάστηκε το 1990.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Επίσημες ιστοσελίδες
* Επίσημος ιστότοπος
* Yeovil Town F.C. επίσημος λογαριασμός στο Twitter.
* Yeovil Town Αρχειοθετήθηκε 2013-03-12 στο Wayback Machine. στην επίσημη ιστοσελίδα της Φούτμπολ Λιγκ
* Νέα της Γιέοβιλ Τάουν Αρχειοθετήθηκε 2013-10-13 στο Wayback Machine. στο Sky Sports

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 158530787
* LCCN: nb2007008331

 |

 |

  

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Αυτό το λήμμα σχετικά με το **αγγλικό** ποδόσφαιρο χρειάζεται επέκταση. Βοηθήστε τη Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το!*. |
Ο **Γιώργος Μπάρκογλου** (γεν. 8 Ιουλίου 1978) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που πλέον αγωνίζεται με το Σύνδεσμο βετεράνων παικτών του Αιγάλεω Α.Ο. Υπήρξε επιθετικός χαφ και έπαιζε κυρίως στο κέντρο της επίθεσης, ενώ διέθετε μεγάλη ευχέρεια στο σκοράρισμα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Γιώργος Μπάρκογλου είναι γιος του παλαίμαχου ποδοσφαιριστή Δημήτρη Μπάρκογλου, ο οποίος αγωνίσθηκε σε Δάφνη Δαφνίου, Αιγάλεω, Πανελευσινιακό και Χαϊδάρι τις δεκαετίες του '70 και του '80. Ξεκίνησε να παίζει επαγγελματικό ποδόσφαιρο στο Χαϊδάρι το 1994 στη Γ΄ Εθνική. Έπαιξε για δύο σεζόν και στη συνέχεια άλλαξε πολλές ομάδες, ανά δύο σεζόν κατά μέσο όρο, ανεβαίνοντας συνεχώς σε μεγαλύτερες κατηγορίες. Έπαιξε από δυο χρόνια με τον Πανελευσινιακό και τον Παναιτωλικό στη Β΄ Εθνική και έκανε το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής στις 21 Ιανουαρίου 2001 με τον Άρη Θεσσαλονίκης. 

Αγωνίστηκε ακόμα στον Ακράτητο, στο Αιγάλεω (με το οποίο συμμετείχε στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ την περίοδο 2004-05), στην Ξάνθη και στον Απόλλωνα Καλαμαριάς, πριν έρθει στον Πανιώνιο τη σεζόν 2008-09. Την περίοδο 2009-10 αγωνίσθηκε στο Λεβαδειακό, ενώ έκλεισε την καριέρα του στον Απόλλωνα. Σε χαμηλότερο επίπεδο, για σύντομο διάστημα, αγωνίσθηκε στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής μαζί με τον πρώην συμπαίκτη του στο Αιγάλεω, Γιάννη Χλωρό με τα χρώματα του Α.Ο. Νέας Ιωνίας, όπου είχαν ρόλο παικτών-προπονητών (2015).

Καριέρα
-------

| Έτη | Σύλλογος | Συμμετοχές | Τέρματα |
| --- | --- | --- | --- |
| 1994-1996 | Χαϊδάρι | 30 |  |
| 1996-1998 | Πανελευσινιακός | 24 |  |
| 1998-2000 | Παναιτωλικός | 60 | 19 |
| 2000-2002 | Άρης Θεσσαλονίκης | 30 | 2 |
| 2002-03 | Ακράτητος Άνω Λιοσίων | 24 | 4 |
| 2003 ως Δεκ. 2005 | Αιγάλεω | 59 | 23 |
| Ιαν. 2006 ως Δεκ. 2007 | Ξάνθη | 35 | 9 |
| 2007-08 (β΄) | Απόλλων Καλαμαριάς | 11 | 5 |
| 2008-09 | Πανιώνιος | 20 | 2 |
| 2009-10 | Λεβαδειακός | 30 | 11 |
| 2010-11 | Λεβαδειακός | 28 | 11 |
| 2011-2013 | Α.Ο. Κέρκυρα | 16 | 2 |
| 2012-13 (β΄) | Απόλλων Σμύρνης | 9 | 1 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  "*Με Χλωρό-Μπάρκογλου η Νέα Ιωνία!*"

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Αφιέρωμα στη Σούπερ Λιγκ 2008-09, "Εθνοσπόρ" (25-8-2008), σελ. 49-51.
Συντεταγμένες: 51°45′N 22°11′E﻿ / ﻿51.750°N 22.183°E﻿ / 51.750; 22.183

Η **Βόλα Γκουουόφσκα** (πολωνικά: Wola Gułowska) είναι χωριό της Γκμίνα Αντάμουφ του Πόβιατ Γουούκουφ, στο Βοεβοδάτο Λούμπλιν της ανατολικής Πολωνίας. Απέχει περίπου 7 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Αντάμουφ, 27 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Γουούκουφ και 57 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Λούμπλιν. Έχει πληθυσμό 328 κατοίκους.

Η Βόλα Γκουουόφσκα βρίσκεται στο ποταμό Τσάρνα, έναν μικρό παραπόταμο του ποταμού Τισμιενίτσα. Η κοιλάδα του ποταμού Τσάρνα είναι ένα αξιοσημείωτο γεωγραφικό χαρακτηριστικό του χωριού. Το χωριό διαθέτει μια μπαρόκ Εκκλησία της Επίσκεψης και ένα μουσείο της Μάχης του Κοτσκ (1939).

Ιστορία
-------

Ιστορικά, η Βόλα Γκουουόφσκα ανήκει στη Γη Στενζίτσα στο Βοεβοδάτο Σαντόμιες. Η παλαιότερη αναφορά στη Βόλα Γκουουόφσκα είναι από το 1508, όταν αναφέρθηκε σε ένα αρχείο δίπλα στο Γκούουουφ. Τα αρχεία δείχνουν ότι το 1509, μαζί με τον Αν΄ταμουφ, ανήκε στην ενορία του Βοϊτσιέσκουφ. Το 1545, ο Χιερόνιμ Ρουσιέτσκι, ο σημαιοφόρος του Σαντόμιες, έχτισε ένα ξύλινο παρεκκλήσι και πλήρωσε για τη συντήρηση ενός ιερέα στο χωριό. Το 1633. ο Λούντβικ Κρασίνσκι, κληρονόμος της τοπικής περιουσίας, αποφάσισε να ιδρύσει ένα μοναστήρι Καρμελιτών και να χτίσει μια νέα εκκλησία δίπλα στο παλιό ξύλινο παρεκκλήσι. Η κατασκευή ολοκληρώθηκε και ο ναός καθαγιάστηκε το 1782. Στις 11 Απριλίου 1869 ο ναός έγινε έδρα νέας ενορίας.

Από τις 3 έως τις 5 Οκτωβρίου 1939, η Βόλα Γκουουόφσκα ήταν ο τόπος μιας από τις μικρότερες μάχες που διεξήχθησαν κατά τη διάρκεια της Μάχης του Κοτσκ. Πολωνοί στρατιώτες πολέμησαν ενάντια στα γερμανικά στρατεύματα κοντά στο νεκροταφείο του χωριού και σε ένα τοπικό αεροδρόμιο. Μετά τον πόλεμο χτίστηκε στο χωριό ιερό και μουσείο αφιερωμένο στη μάχη. Μεταξύ των ετών 1975 και 1998 η περιοχή ανήκε διοικητικά στο Βοεβοδάτο Σιέντλτσε.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Βόλα Γκουουόφσκα** |

1. ↑  bdl.stat.gov.pl/api/v1/data/localities/by-unit/060611211032-0668152?var-id=1639616&format=jsonapi. Ανακτήθηκε στις 4  Οκτωβρίου 2022.
2. ↑  «Κεντρική Στατιστική Υπηρεσία (ΚΣΥ) – Εθνικό Μητρώο Εδαφικής Κατανομής Γης» (στα Πολωνικά). 1 Ιουνίου 2008.
3. ↑  *Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom XIII* (στα Πολωνικά). Βαρσοβία: Kasa im. Józefa Mianowskiego. 1892. σελ. 784.
Ο **Χρήστος Κιτσίδης** (1916 - 27 Ιουνίου 1991) , του Αθανασίου, ήταν Έλληνας πολιτικός. Υπηρέτησε ως νομάρχης σε διάφορους νομούς της Ελλάδας και ως βουλευτής.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Έλαβε μέρος στις εκλογές του 1946 ως υποψήφιος βουλευτής Λαρίσης με τον Συνδυασμό Εθνικής Πολιτικής Ενώσεως (Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα) και συγκέντρωσε 898 ψήφους, χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί βουλευτής.

Σπούδασε στην ΑΣΟΕΕ και στη Νομική Σχολή Αθηνών και κατείχε και τα δύο πτυχία.

Τον Μάρτιο του 1947 διορίστηκε Νομάρχης Ζακύνθου. Το 1951 και ως το 1954, οπότε καταργήθηκε η νομαρχία, ήταν Νομάρχης Ιωαννίνων. Από τo 1954 ως τον Φεβρουάριο του 1960 υπηρέτησε ως Νομάρχης Λακωνίας και τον αντικατέστησε ο Στυλιανός Σκανδάλης. 

Τον Φεβρουάριο του 1960 ανέλαβε Νομάρχης Μεσσηνίας, μετά την αποχώρηση από την υπηρεσία του Κυριαζή Σταμουλά στα τέλη της προηγούμενης χρονιάς.

  

Το 1963 πολιτεύτηκε ξανά στη Λάρισα και εξελέγη δύο φορές βουλευτής, το 1963 και το 1964 με την ΕΡΕ

Πέθανε στην Αθήνα και κηδεύτηκε στις 28 Ιουνίου 1991 από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων του Πρώτου Νεκροταφείου Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με την Μάρω (Μαρία) το γένος Κασιμάτη και είχαν ένα παιδί, τον Θάνο (Αθανάσιο) Κιτσίδη, παντρεμένο με τη Νίκη (Νικολέττα).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Το Βήμα, Σύντομαι εσωτερικαί ειδήσεις, 12-3-1947, σελ. 2.
2. ↑  Ελευθεροστομίες, εφ. Ελευθερία, 31-3-1954, σελ. 2.
3. 1 2  Η Καθημερινή, Κοινωνικά, 28 Ιουνίου 1991, σελ. 2.
Ο **Βόλφγκανγκ Στάρκ** (γερμανικά: *Wolfgang Stark*) (γενν. 20 Νοεμβρίου 1969) είναι Γερμανός πρώην διαιτητής ποδοσφαίρου. Διαιτήτευε για την ΝΓΚ Άλτντορφ της Ποδοσφαιρικής Ένωσης Βαυαρίας.

Σταδιοδρομία διαιτητή
---------------------

Εκτός από τους γερμανικές εγχώριες διοργανώσεις, ο Σταρκ διαιτήτευσε πολλούς αγώνες στο UEFA Champions League και στο UEFA Europa League. Επιλέχθηκε επίσης ως διαιτητής για διάφορες διεθνής διοργανώσεις, συμπεριλαμβανομένων των Ολυμπιακών Αγώνων του 2008, του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010 και του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2012.

Το 2007, διαιτήτευσε πέντε αγώνες στο Παγκόσμιο Κύπελλο U20 του 2007, συμπεριλαμβανομένου του ημιτελικού μεταξύ Χιλής και Αργεντινής. Ο αγώνας τελείωσε με νίκη 3-0 για την Αργεντινή, με τον Σταρκ να δείχνει επτά κίτρινες κάρτες (από τις εννέα) και δύο κόκκινες κάρτες εναντίον της ομάδας της Χιλής. Μετά τον αγώνα, οι παίκτες της Χιλής συγκρατήθηκαν από μέλη της αστυνομίας του Τορόντο όταν πλησίασαν για να συναντήσουν οπαδούς εκτός της αρένας, καθώς η αστυνομία παρερμήνευσε τις αρχικές προθέσεις των παικτών. Η παρεξήγηση οδήγησε την αστυνομία να συγκρατήσει επιθετικά παίκτες της Χιλής που υπερασπίστηκαν σθεναρά τους εαυτούς τους, προκαλώντας τη χρήση ηλεκτροσόκ και σπρέι πιπεριού από την αστυνομία. Μερικοί παίκτες κρατήθηκαν για αρκετές ώρες πριν απελευθερωθούν. Ο Σταρκ έφυγε από το γήπεδο υπό συνοδεία, αν και δεν συμμετείχε στη σύγκρουση.

Ο Σταρτ ήταν ο διαιτητής του τελικού του UEFA Europa League 2011-12, μεταξύ των Ατλέτικο Μαδρίτης και Αθλέτικ Μπιλμπάο (νίκη με 3-0 για την πρώτη).

Ο Σταρκ αποσύρθηκε από τη διαιτησία το 2017 επειδή έφτασε το όριο ηλικίας για τους Γερμανούς διαιτητές, που είναι τα 47 έτη. Ο τελευταίος αγώνας του στη Μπούντεσλιγκα ήταν μεταξύ των Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ και Ντάρμστατ 98.

### Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010

| Ημερομηνία | Ώρα (UTC + 2) | Ομάδα 1 | Αποτέλεσμα | Ομάδα 2 | Γύρος | Φίλαθλοι |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 12 Ιουνίου 2010 | 16:00 |  Αργεντινή | 1–0 |  Νιγηρία | Όμιλος Β | 55.686 |
| 23 Ιουνίου 2010 | 16:00 |  Σλοβενία | 0–1 |  Αγγλία | Όμιλος Γ | 36.893 |
| 26 Ιουνίου 2010 | 16:00 |  Ουρουγουάη | 2–1 |  Νότια Κορέα | Γύρος των 16 | 30.597 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  FIFA.com. «FIFA U-20 World Cup Poland 2019 - FIFA.com». *www.fifa.com* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουλίου 2019.
2. ↑  «Chilean player admits officer was punched | The Star». *thestar.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Ιουλίου 2019.
3. ↑  Μολινάρο, Τζον Φ. (19 Ιουλίου 2007). «Argentina advances to FIFA U-20 final». *cbc.ca*. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουλίου 2019.
4. ↑  «Atlético Madrid 3:0 (2:0) Athletic Bilbao». *transfermarkt.com*.
5. ↑  «Schiedsrichter-Quartett steigt in die Bundesliga auf» (στα γερμανικά). *DFB.de* (Γερμανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία). 19 Μαΐου 2017.. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ στο dfb.de (γερμανικά)
* Προφίλ στο worldfootball.net
Το **Διδασκαλείο Κορυδαλέως** ήταν εκπαιδευτικό ίδρυμα στην Αθήνα από τον 16ο αιώνα. Ιδρυτής του και πρώτος διδάσκαλος ήταν ο Θεόφιλος ο Κορυδαλλεύς, λόγιος κληρικός. Το 1645 παρακολούθησε μαθήματα φιλοσοφίας ο Γερμανός ο Λοκρός. Μετά τον θάνατο του Κορυδαλέα, ήρθε στην Αθήνα ο Νικηφόρος Πριγγελεύς, Αθηναίος και αυτός, λόγιος. Φαίνεται ότι η σχολή δεν είχε πολλούς μαθητές. Σε Κώδικα της Βιβλιοθήκης της Μόσχας γίνεται λόγος περί πέντε μαθητών, από τους οποίους οι δύο ήταν Αθηναίοι ευγενείς. Ένας από αυτούς ήταν ο Ευγένιος Ιωαννούλης.

Πηγές
-----

* Δημήτριος Καμπούρογλου (1889–1896). *Ιστορία των Αθηναίων : Τουρκοκρατία : Περίοδος πρώτη, 1458-1687, Τόμος 3*. Εν Αθήναις: Εκ του τυπογραφείου Α. Παπαγεωργίου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2011.
Η **Δημογραφική μεταβατικότητα** - **ΔΜ**, (Demographic transition - DT ή DTM), αποτελεί μία δημογραφική θεωρία συσχετισμού της αυξομείωσης ενός πληθυσμού με την βιομηχανοποίηση και την οικονομική ανάπτυξη μιας χώρας. Η θεωρία αυτή ως μοντέλο, αναπτύχθηκε το 1929 από τον Αμερικανό δημογράφο Γουόρεν Τόμσον (1887 -1973) βασιζόμενος σε δημογραφικές έρευνες του εγγύς παρελθόντος, των δύο τελευταίων αιώνων. Αν και η θεωρία αυτή είχε πολλούς υποστηρικτές εντούτοις σήμερα αμφισβητείται κατά το μεγαλύτερο μέρος της.

Περίληψη της θεωρίας
--------------------

Κατά τη θεωρία (μοντέλο) της ΔΜ τα ποσοστά γεννήσεων και θανάτων ενός πληθυσμού σχετίζονται άμεσα από το στάδιο της βιομηχανοποίησης και της οικονομικής ανάπτυξης. Καθώς βιομηχανοποιείται ένα έθνος (χώρα), ο πληθυσμός περνά από μια σειρά μεταβολών, αρχίζοντας από τη μείωση της θνησιμότητας (βρεφών και ενηλίκων) που αργότερα ακολουθείται από περιορισμό των γεννήσεων. Το δε χρονικό διάστημα μεταξύ της μείωσης των θανάτων και των γεννήσεων δημιουργεί, ως είναι φυσικό, μια ταχεία ανάπτυξη του πληθυσμού, που παρατηρείται στα αναπτυσσόμενα έθνη. Στα δε ανεπτυγμένα έθνη τα ποσοστά γεννήσεων και θανάτων φέρονται να εξισώνονται δημιουργώντας έτσι μια σταθερή πληθυσμιακή δομή.

Η εν λόγω θεωρία αναπτύσσεται σε τέσσερα ή πέντε στάδια μεταβολών ξεκινώντας από ισορροπία μεταβολών, με υψηλή γεννητικότητα και θνησιμότητα), καταλήγοντας επίσης σε ισορροπία (με χαμηλά όμως αντίστοιχα ποσοστά).

Πηγές
-----

* "Λεξικό Βιολογίας Collins" - Εκδόσεις Ι. Φλώρος - Αθήνα. σ.284
*Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ και η Παναγία* Πινακοθήκη της Ακαδημίας (Βενετία)
 *Ταφή του Χριστού*
**Ο Γιάκοπο ντα Μοντανιάνα** (Jacopo da Montagnana, επίσης γνωστός ως Jacopo Parisato, Μοντανιάνα, περίπου 1440 έως 1443 - Πάδοβα, 20 Απριλίου και 14 Αυγούστου 1499) ήταν Ιταλός ζωγράφος της πρώιμης Αναγέννησης, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε κυρίως στην περιοχή της Πάδοβα.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Μοντανιάνα, αλλά δραστηριοποιήθηκε κυρίως στην Πάδοβα όπου πέθανε. Ήταν μαθητής ή επηρεάστηκε από τον Αντρέα Μαντένια και / ή τον Τζεντίλε Μπελλίνι. Θεωρείται σημαντικός ζωγράφος του *Quattrocento* στην Πάδοβα.

Ήταν ενεργός στη διακόσμηση τοιχογραφιών της Capella Santa Maria degli Angeli στο Palazzo Vescovile της Πάδοβας, που χτίστηκε το 1495 και τοιχογραφήθηκε από τον Jacopo και τον Prospero da Piazzola. Επίσης σύγχρονο στην Πάδοβα εκείνη την εποχή ήταν ο Pietro Calzetta και ο Francesco Bazelieri

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος Ιταλών ζωγράφων

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Union List of Artist Names*. 500023493. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  (Ολλανδικά) *RKDartists*. 427813. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  «AGORHA» (Γαλλικά) 8677. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  *The Fine Art Archive*. cs.isabart.org/person/148668. Ανακτήθηκε στις 1  Απριλίου 2021.
5. ↑  John G. Bernasconi. "Jacopo da Montagnana." Grove Art Online. Oxford Art Online. Oxford University Press. Web. 10 May 2017
6. ↑  Review of *Jacopo da Montagnana e la pittura padovana del secondo Quattrocento*, curated by Alberta De Nicolò Salmazo and Giuliana Ericani, Padova, Il Poligrafo, 2002.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Jacopo da Montagnana στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 55087582
* LCCN: nr2003014557
* ISNI: 0000 0000 8236 0990
* GND: 124697801
* SUDOC: 156169266
* BNF: cb146404925 (data)
* ULAN: 500023493
* RKD: 427813

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Ζωγραφική
 |

 |