recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Όουα (Owa)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,9. Ανακαλύφθηκε το 1980 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντουαρντ Μπόουελ, που παρατηρούσε από την Άντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ), και πήρε το όνομά του από τη λέξη που σημαίνει «βράχος» στη γλώσσα των Ινδιάνων Χόπι.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Όουα είναι άγνωστα. Ο Όουα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες 33 λεπτά και 51 δευτερόλεπτα, μία αρκετά γρήγορη περιστροφή, ακόμα και για αστεροειδή.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
--------------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αστεροειδείς| 2647 Σόβα | 2648 Όουα | 2649 Οονγκάκ |
Με τον όρο **Κρητικό Ζήτημα** αναφέρονταν όλα τα γεγονότα που αφορούσαν την Κρήτη και τον αγώνα της για την απελευθέρωση και ανεξαρτητοποίηση από την Οθωμανική Αυτοκρατορία από το 1830 μέχρι το 1913.

Στην ιστορία της Ευρώπης και ειδικότερα της διπλωματικής ιστορίας της, το λεγόμενο Κρητικό Ζήτημα απετέλεσε μέρος του γενικότερου Ανατολικού Ζητήματος, το οποίο πρωτοεμφανίσθηκε ως ιδιαίτερο πρόβλημα αμέσως μετά την Ελληνική Επανάσταση του 1821, δηλαδή περί το 1830, όταν και προσδιορίστηκαν τα σύνορα της Ελληνικής Πολιτείας και μετέπειτα νεοπαγούς Βασιλείου της Ελλάδος χωρίς να συμπεριλαμβάνουν τη μεγαλόνησο της Κρήτης, παρά τη συμμετοχή της στους αγώνες αλλά και τις θυσίες που είχε υποστεί κατά τον μεγάλο ξεσηκωμό.

Έτσι στην έννοια του όρου Κρητικό Ζήτημα περιλαμβάνονται όλα τα γεγονότα που συνέβησαν και αφορούσαν τον κρητικό λαό, από την παραπάνω χρονολογία μέχρι την προσάρτηση - Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα. Στα γεγονότα αυτά περιλαμβάνονται στάσεις και επαναστάσεις, διεθνείς συνεννοήσεις και παρεμβάσεις, ακόμα και ένοπλες εκ μέρους των Μεγάλων Δυνάμεων αλλά και στρατιωτικές επεμβάσεις που έφθασαν και σε πολεμική σύγκρουση μεταξύ Ελλάδας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η οποία όμως και κατέληξε στη δημιουργία ημιαυτόνομης πολιτείας, της επιλεγόμενης Κρητικής Πολιτείας το 1896, με την ευνοϊκή κατάληξη την ενσωμάτωση της Κρήτης στην Ελλάδα, στη λήξη του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου. Το Μάιο του 1913, η Κρήτη παραχωρήθηκε στην Ελλάδα με τη Συνθήκη του Λονδίνου. Η ένωση επισημοποιήθηκε με τελετή στο φρούριο Φιρκά των Χανίων την 1η Δεκεμβρίου εκείνου του έτους , με την παρουσία του πρωθυπουργού της Ελλάδας Ελευθερίου Βενιζέλου και του Βασιλιά της Ελλάδας Κωνσταντίνου. Η ελληνική σημαία υψώθηκε στο ιστορικό φρούριο του Φιρκά και, στην θέση όπου άλλοτε κυμάτιζε η τουρκική σημαία, στήθηκε μαρμάρινη επιγραφή, που έγραφε: "Τουρκοκρατία εν Κρήτη 1669-1913 Ήτοι, 267 έτη 7 μήνες, 7 ημέραι , έτη αγωνίας".

Σημειώνεται ότι η ιστορία του Κρητικού Ζητήματος με τις διάφορες κατά καιρούς προσπάθειες επίλυσής του αποτελεί σπουδαίο κεφάλαιο της διπλωματικής ιστορίας καθώς και στη καθιέρωση πολλών θεμάτων που αποτέλεσαν βασικά σημεία εξέλιξης του Διεθνούς Δικαίου.
Ο **Ιωάννης Κασσαβέτης** (1777 - 23 Αυγούστου 1867) ήταν Έλληνας εθνικός ευεργέτης.

Βιογραφικό σημείωμα
-------------------

Γεννήθηκε στην Ζαγορά του Πηλίου το 1777. Οι γονείς του Δημήτριος και Διομή κατάγονταν από αρχαία και ευγενική οικογένεια. Διδάχτηκε τα πρώτα του γράμματα στο οικογενειακό του περιβάλλον και, ακολούθως, πήγε στη Σμύρνη, όπου τον έστειλε ο πατέρας του για να κάνει εμπόριο. Εκεί παρακολουθούσε ταυτόχρονα τα μαθήματα του Οικονόμου εξ Οικονόμων. Τόση ήταν η φιλομάθειά του, που έγινε κάτοχος της αγγλικής γλώσσας, της γαλλικής και της ιταλικής. 

Επέστρεψε στην πατρίδα του και παντρεύτηκε την Μαρία Χατζή-Αλεξάνδρου, με την οποία απέκτησε δύο γιους. Η γυναίκα του πέθανε το 1858, τα παιδιά του πέθαναν και αυτά λίγα χρόνια αργότερα. Ο Ιωάννης αποδήμησε εκ νέου στη Σμύρνη και στην Τεργέστη και ασχολήθηκε πλέον μόνο με το εμπόριο. Στην Τεργέστη έμεινε με τον θείο του και Φιλικό, τον οποίο βοήθησε πολύ.

Μετά την λήξη της Επανάστασης του 1821 ο Ιωάννης Κασσαβέτης μετέβη στη Σύρο (1828) και έμεινε εκεί ως τον θάνατό του. Στα χρόνια αυτά δαπάνησε πολλά για καλούς και αγαθοεργούς σκοπούς. Συνέβαλε στον εξωραϊσμό της Σύρου, ενίσχυσε τον «Πανελλήνιο Σύλλογο», πρόσφερε για τον εφοπλισμό του Εθνικού Στόλου και για τον Αγώνα της Κρήτης το 1866. 

Απεβίωσε στις 23 Αυγούστου 1867.

Πηγές
-----

* Εθνικόν και Καποδιστριακόν Πανεπιστήμιον Αθηνών (1921). Δημήτριος Α. Δημητριάδης, επιμ. *Οι ευεργέται των πανεπιστημίων : Βιογραφικόν απάνθισμα μετά εικόνων*. Εν Αθήναις: Τυπογραφικά Καταστήματα Ταρουσοπούλου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2010.
Η **ΧΚ ΤΣΣΚΑ Μόσχας** (ρωσικά: ХК ЦСКА Москва) είναι ρωσική ομάδα χόκεϊ επί πάγου που μετέχει στο πρωτάθλημα του Κοντινένταλ Χόκεϊ Λιγκ. Αναφέρεται και ως "Ομάδα του Κόκκινου Στρατού" καθώς στο παρελθόν υπάγωνταν στο σοβιετικό στρατό, γνωστό ως το Κόκκινο Στρατό. Η ΤΣΣΚΑ Μόσχας κέρδισε τα περισσότερα σοβιετικά πρωταθλήματα και ευρωπαϊκά κύπελλα από κάθε άλλη ομάδα στην ιστορία. Ιδιοκτήτης του συλλόγου είναι η μεγαλύτερη πετρελαϊκή εταιρεία της Ρωσίας, Rosneft, η οποία με τη σειρά της ελέγχεται κατά πλειοψηφία από τη ρωσική κυβέρνηση.

Επιτυχίες
---------

### Εγχώριες διοργανώσεις

* **Σοβιετικό Πρωτάθλημα / ΚΧΛ: 32**

1947–48, 1948–49, 1949–50, 1954–55, 1955–56, 1957–58, 1958–59, 1959–60, 1960–61, 1962–63, 1963–64, 1964–65, 1965–66, 1967–68, 1969–70, 1970–71, 1971–72, 1972–73, 1974–75, 1976–77, 1977–78, 1978–79, 1979–80, 1980–81, 1981–82, 1982–83, 1983–84, 1984–85, 1985–86, 1986–87, 1987–88, 1988–89
* **Σοβιετικό Κύπελλο: 12**

1954, 1955, 1956, 1961, 1966, 1967, 1968, 1969, 1973, 1977, 1979, 1988
### Κοντινένταλ Χόκεϊ Λιγκ

* **Κοντινένταλ Καπ: 2**

2014–15, 2015–16
### Ευρώπη

* **Ευρωπαϊκό Τσάμπιονς Καπ: 20**

1969, 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1976, 1978, 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990
* **Spengler Cup: 1**

1991
* **Cassovia Hockey Cup: 1**

2011

Έμβλημα
-------

Το έμβλημα του συλλόγου όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.

* Έως το 2012Έως το 2012
* 2012–σήμερα2012–σήμερα

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ενενήντα χρόνια ΤΣΣΚΑ[*νεκρός σύνδεσμος*] gr.rbth.com

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα HC CSKA Moscow  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **εορτασμός των 2.500 ετών της μοναρχίας του Ιράν** (περσικά: جشن‌های ۲۵۰۰ سالۀ شاهنشاهی ایران) ήταν ένα σύνολο εκδηλώσεων που διεξήχθησαν τον Οκτώβριο του 1971 στο Ιράν. Αποκορύφωμα αυτών των εκδηλώσεων απετέλεσε μία μεγάλη δεξίωση που διεξήχθη στην ιρανική έρημο στις 12 Οκτωβρίου 1971, κατ' εντολήν του Μοχάμεντ Ρεζά Παχλεβί, Σάχη του Ιράν.

Ο λόγος της δεξίωσης ήταν ο εορτασμός των 2.500 χρόνων από την ίδρυση της Περσικής αυτοκρατορίας από τον Κύρο, μια προσωπικότητα που ο ίδιος ο Σάχης άρχιζε να ταυτίζεται ολοένα και περισσότερο.
Κατά την διάρκεια των τριημερων εορτασμών ο Σάχης επιθυμούσε να στρέψει τα μάτια ολου του κόσμου στην χώρα του, προωθώντας την ως μια δυτική και μοντέρνα δύναμη αλλά και ως ανοικτή κοινωνία. Ταυτόχρονα θα έδειχνε στον κόσμο τον πλούτο και την μεγαλειώδη ιστορία της Περσικής Αυτοκρατορίας υπογραμμίζοντας κυρίως τον εαυτό του ως τον πλέον νόμιμο συνεχιστή και κληρονόμο της.

Η δεξίωση πραγματοποιήθηκε στα ερείπια της Περσεπόλεως, την αυτοκρατορική πόλη η οποία ιδρύθηκε από τον Δαρείο Α΄ (διάδοχος του Κύρου) το 518 π.Χ. Μετά από 200 χρόνια η πόλη κατακτήθηκε από τον Μέγα Αλέξανδρο. 
Ο Σάχης για να φιλοξενήσει τους υψηλά προσκεκλημένους ανέθεσε την δημιουργία μια πόλης σε τέντες, δίπλα ακριβώς από τον ιστορικό χώρο. Το έργο αυτό σχεδιάστηκε από τους αρχιτέκτονες Τζένσεν.

Πολλοί αρχηγοί κρατών παραβρέθηκαν, μεταξύ των οποίων ο αντιπρόεδρος των Η.Π.Α, οι βασιλείς του Βελγίου, Δανίας, Ελλάδος, Ιορδανίας και Νορβηγίας, ο Δούκας του Εδιμβούργου, ο στρατηγός Τίτο της Γιουγκοσλαβίας, ο πρόεδρος Μάρκος των Φιλιππίνων και δεκάδες εκπρόσωποι από όλο τον κόσμο.
Για αυτούς που παραβρέθηκαν «θα έβλεπαν το κέντρο βαρύτητας του κόσμου», όπως ο Σάχης ήθελε να παρουσιάζει τον εορτασμό.

Ο εορτασμός της Περσέπολης ήταν η πρώτη ένδειξη και αφορμή για την επερχόμενη πολιτική αστάθεια που θα κορυφωνόταν λίγα χρόνια αργότερα με την Ισλαμική Επανάσταση του Χομεϊνί.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Eορτασμός στην Περσέπολη
*

Αναφορές
--------

Michael Stevenson, *Εορτασμός στην Περσέπολη*, εκδόσεις Christoph Keller, ISBN 9783905829488
Η Παναγία η Υπακοή είναι βυζαντινός ναός στο Λωβοκομείο Χίου.

Ιστορία
-------

Κατά την παράδοση, την κοιλάδα στα δυτικά της περιοχής Κοφινά βρήκαν οι αρχαίοι Χιώτες ως πλέον κατάλληλη για να κτίσουν ένα ιερό προς τιμή της Επηκόου Αφροδίτης. Η Αφροδίτη ως θεά γεννημένη στη θάλασσα είχε άμεση σχέση με το από αρχαιοτάτων χρόνων ναυτικό νησί της Χίου. Το άγαλμα της Αφροδίτης βρέθηκε αποκεφαλισμένο στην περιοχή Φραγκομαχαλά, πλησίον της περιοχής του ιερού και βρίσκεται πλέον στο αρχαιολογικό μουσείο Χίου. 

Ο Ναός κτίστηκε την βυζαντινή περίοδο πάνω σε ιερό της θεάς Αφροδίτης. Αργότερα έγινε καθολικός από τους Γενοβέζους και επανήλθε ορθόδοξος επί τουρκοκρατίας. το 1881 κατέρρευσε η οροφή και παραμένει ασκεπής μέχρι σήμερα.
Όταν ήρθε στο Βυζάντιο ο Χριστιανισμός, πάνω στο Ιερό της Επηκόου Αφροδίτης χτίστηκε ο ναός της Επηκόου Παναγίας ή, όπως κατέληξε σε παράφραση αργότερα, της Παναγίας (ή Αγίας) Υπακοής. Έτσι, ολόκληρη η κοιλάδα ονομάστηκε κοιλάδα της Υπακοής στην περιοχή Σήφι (τάγμα του Αγίου Ιωσήφ), όπως αναφέρεται και στους περιηγητές που επισκέφτηκαν κατά καιρούς τη Χίο. Εόρταζε δε ως Κοίμηση της Θεοτόκου στις 15 Αυγούστου. Αργότερα ο ναός άρχισε να εορτάζει στο Γενέσιον της Θεοτόκου όπως και σήμερα, 8 Σεπτεμβρίου. 

Όταν ήρθαν οι Γενοβέζοι ως δυνάστες στη Χίο, πήραν και άλλαξαν το ναό της Παναγίας σε καθολικό. Από το 1538 ο ναός της Παναγίας ανακαινίστηκε το 1707, ενώ το 1737 γύρω του κτίζονται και άλλοι οικίσκοι για τους 150 τροφίμους λεπρούς. Το 1822 κάηκαν οι δύο ναοί του ιδρύματος και σφαγιάστηκαν σχεδόν όλοι οι λεπροί εκτός από 5 τροφίμους με τον εφημέριο πατέρα Άνθιμο Πουλάκη που κρύφτηκαν κάτω από την αυλή της Παναγίας, μέσα στη στοά όπου περνά ο χείμαρρος και σώθηκαν. Αργότερα ο ναός αναστηλώθηκε, αλλά γκρεμίστηκε από τον καταστροφικό σεισμό που έπληξε το νησί το 1881, όπως και ένα μεγάλο μέρος των οικίσκων. Από τότε δεν αναστηλώθηκε ποτέ πια. 

Ο ασκεπής για 140 χρόνια ναός της Παναγίας Υπακοής, με πολλά απομεινάρια τοιχογραφιών και δένδρα στο εσωτερικό του. Κάηκε και βανδαλίστηκε το 1822 κατά την σφαγή του νησιού από τους Τούρκους.Μια από τις πιο καλά διατηρημένες τοιχογραφίες του Αγ. Αρσενίου στην Παναγία Υπακοή στο Λωβοκομείο Χίου.
Όταν έφυγαν οι Γενοβέζοι απ' το νησί και ανέλαβαν την διοίκηση οι Τούρκοι (1566), οι σκορπισμένοι Φράγκοι την αντάλλαξαν με αυτή του Αγίου Ελισσαίου (Αλιτζαίου) στην περιοχή Κοφινά, όπου έκαμαν το καθολικό κοιμητήρι τους και το χρησιμοποιούν μέχρι σήμερα (παρεκκλήσιο του ενοριακού κοιμητηρίου της *Αμιάντου Συλλήψεως* στον Κοφινά της Χίου, το οποίο αιώνες τώρα είναι γνωστό από τους Χιώτες ως "Άγιος Ελισσαίος").

Στην αυλή του έχει βοτσαλωτά σχέδια και κάτω απ αυτά μια στοά που αφήνει να περνά ο χείμαρρος. Πάνω από την μικρή σχετικά πόρτα που οδηγεί στο εσωτερικό του, υπάρχει μια σκαλιστή πλάκα. Γράφει μια χρονολογία 1707 και τα ονόματα των εύπορων οικογενειών Σγούτα και Μαυρογορδάτου. Σήμερα ασκεπής, πεύκα και κυπαρίσσια έχουν αντικαταστήσει τις κολώνες του. Υπάρχουν πολλές τοιχογραφίες ξεβαμμένες από την πολυκαιρία, τον ήλιο και τις βροχές.
Συντεταγμένες: 31°19′20″N 45°38′10″E﻿ / ﻿31.3222°N 45.6361°E﻿ / 31.3222; 45.6361



Η **Ουρούκ** (σουμεριακή *Unug*, βιβλική *Erech*, ελληνική *Ορχόη ή Ωρύγεια* και αραβική وركاء *Warka*), ήταν αρχαία πόλη των Σουμερίων κι αργότερα της Βαβυλωνίας ανατολικά του ποταμού Ευφράτη, περίπου 230 χλμ. νοτιοανατολικά της Βαγδάτης. Στην περίοδο ακμή της, η Ουρούκ είχε έκταση 6 τετρ. χιλιομέτρων, ήταν περιφραγμένη με μεγάλα τείχη κι είχε 80.000 κατοίκους, αποτελώντας τη μεγαλύτερη πόλη του τότε γνωστού κόσμου.

Η Ουρούκ ήταν μια από τις αρχαιότερες και σημαντικότερες πόλεις των Σουμερίων. Ήταν η πόλη του Γκιλγκαμές, ήρωα στο ομώνυμο έπος. Τα τείχη της πόλης, σύμφωνα με το μύθο, χτίστηκαν μετά από διαταγές του ίδιου του Γκιλγκαμές ή του προκατόχου του, Ενμερκάρ, ο οποίος φέρεται κι ως ο ίδιος ο ιδρυτής της πόλης. Ο Ενμερκάρ επίσης κατασκεύασε τον περίφημο ναό Εάννα, αφιερωμένο στη λατρεία της θεάς Ινάννα (Ιστάρ). Σύμφωνα με τον Στράβωνα, στην Ουρούκ και στη Νιρμουντ ιδρύθηκαν ιατρικές σχολές για τη διδασκαλία της θεραπευτικής. 

Η Ουρούκ διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην πολιτική ιστορία της χώρας από πολύ νωρίς, ασκώντας εξουσία σε όλη τη Βαβυλωνία πριν τον καιρό του Σαργώνος. Αργότερα, επιφανής ήταν η παρουσία της στις εθνικές διαμάχες μεταξύ Βαβυλωνίων κι Ελαμιτών, η μυθική αφήγηση κι επεξήγηση των οποίων έχει ενσωματωθεί στο έπος του Γκιλγκαμές. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι στην ελληνιστική περίοδο κατά τον Μάρτιο του 270 π.Χ. από μια επιγραφή σε σφηνοειδή γραφή που βρέθηκε στους Όρχους (Ουρούκ) αναφέρεται μια **Αντιόχεια στο κανάλι της Ιστάρ**, μελετητές όπως ο Γκετζέλ Κοέν και ο Άντριου Έρκσαϊν συμπεραίνουν ότι η σουμεριακή Ουρούκ μετονομάστηκε σε Αντιόχεια από τον Αντίοχο Α΄ Σωτήρα. 

Η Ουρούκ ανασκάφηκε για πρώτη φορά από μια ομάδα Γερμανών αρχαιολόγων πριν από την έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Η αποστολή επέστρεψε το 1928 και συνέχισε τις ανασκαφές μέχρι το 1939. Ξεκίνησε πάλι το 1954 συστηματικές ανασκαφές, οι οποίες έφεραν στο φως κάποια αρχαία σουμεριακά έγγραφα και νομικές πινακίδες από την περίοδο των Σελευκιδών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Guinness World Records 2019» (Αγγλικά) Guinness World Records Limited. 6  Σεπτεμβρίου 2018. σελ. 162. ISBN-13 978-1-912286-46-1.
2. ↑  The Hellenistic Settlements in the East from Armenia and Mesopotamia to Bactria and India
3. ↑  A Companion to Hellenistic World

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 315170028
* LCCN: sh85044578
* GND: 4062188-1
* SUDOC: 027244296
* BNF: cb11932913s (data)
* NKC: ge168295
* BNE: XX462571

 |

 |
Το **Στάδιο Λοράν Ποκού** (γαλλικά: Stade Laurent Pokou) είναι στάδιο ποδοσφαίρου στο Σαν Πεντρό της Ακτής Ελεφαντοστού. Το στάδιο έχει χωρητικότητα 20.000 θεατών. Η κατασκευή του σταδίου ξεκίνησε στις αρχές Σεπτεμβρίου 2018 και ολοκληρώθηκε πέντε χρόνια αργότερα, στις αρχές Σεπτεμβρίου 2023. Στο στάδιο διεξήχθησαν αγώνες για το Κύπελλο Εθνών Αφρικής 2023.

Ιστορία
-------

Στις 9 Σεπτεμβρίου 2023, στο στάδιο διεξήχθη ο εναρκτήριος επίσημος αγώνα του, καθώς η Εθνική Ακτής Ελεφαντοστού εξασφάλισε τη νίκη με 1-0 επί του Λεσότο, σε έναν προκριματικό αγώνα για το Κύπελλο Εθνών Αφρικής 2023. Αυτό το στάδιο, το οποίο αποτίει φόρο τιμής στον θρυλικό επιθετικό της Ακτής Ελεφαντοστού, Λοράν Ποκού (1947–2016), έχει χωρητικότητα 20.000 θέσεων. Ήταν ο μέσος της Νότιγχαμ Φόρεστ, Ιμπραΐμ Σανγκαρέ, που είχε την τιμή να πετύχει το πρώτο γκολ σε αυτή την υπερσύγχρονη εγκατάσταση. Ο Ιντρίς Γιασινέ Ντιαλό, Αντιπρόεδρος της COCAN και Πρόεδρος της FIF, εξέφρασε τις σκέψεις του, λέγοντας: «Οι αρχές του Ακτής Ελεφαντοστού έχουν καταβάλει σημαντικές προσπάθειες για να εξασφαλίσουν τις βέλτιστες συνθήκες για τις ομάδες που συμμετέχουν στην τελική φάση της διοργάνωσης στην Ακτή Ελεφαντοστού. Κάναμε πολλαπλές επισκέψεις στο Σαν Πεντρό με αντιπροσωπείες της Αφρικανικής Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου για να επιβλέπουμε την πρόοδο της κατασκευής. Μας φέρνει τεράστια υπερηφάνεια που επιστρέφουμε σε αυτό το υπέροχο γήπεδο, που φιλοξένησε το Λεσότο με τόση επιτυχία το περασμένο Σάββατο».

### Κύπελλο Εθνών Αφρικής 2023

Το στάδιο ήταν ένας από τους χώρους διεξαγωγής του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2023. Διεξήχθησαν οι εξής αγώνες:

| Ημερομηνία | Ώρα (ΜΧΓ) | Ομάδα #1 | Αποτέλεσμα | Ομάδα #2 | Φάση | Θεατές |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 17 Ιανουαρίου 2024 | 17:00 |  Μαρόκο | 3–0 |  Τανζανία | 6ος Όμιλος | 15.478 |
| 17 Ιανουαρίου 2024 | 20:00 |  Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό | 1–1 |  Ζάμπια | 6ος Όμιλος | 15.478 |
| 21 Ιανουαρίου 2024 | 14:00 |  Μαρόκο | 1–1 |  Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό | 6ος Όμιλος | 13.342 |
| 21 Ιανουαρίου 2024 | 17:00 |  Ζάμπια | 1–1 |  Τανζανία | 6ος Όμιλος | 13.342 |
| 24 Ιανουαρίου 2024 | 17:00 |  Ναμίμπια | 0–0 |  Μάλι | 5ος Όμιλος | 15.231 |
| 24 Ιανουαρίου 2024 | 20:00 |  Ζάμπια | 0–1 |  Μαρόκο | 6ος Όμιλος | 15.231 |
| 28 Ιανουαρίου 2024 | 20:00 |  Αίγυπτος | 1–1 |  Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό | Γύρος των 16 | 12.342 |
| 30 Ιανουαρίου 2024 | 20:00 |  Μαρόκο | 0–2 |  Νότια Αφρική | Γύρος των 16 | 19.078 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «CAN 2021 : la Côte d'Ivoire lance un appel d'offres pour la construction d'infrastructures sportives et d'hébergements» (στα French). Abidjan.net. 20 Σεπτεμβρίου 2017. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
2. ↑  «CAN 2021: Les travaux du stade de Korhogo et de San Pedro démarrent en septembre» (στα Γαλλικά). Abidjan.net. 30 Ιουλίου 2018.
3. ↑  «Inauguration of the Laurent Pokou Stadium in San Pedro a major milestone in TotalEnergies AFCON 2023 preparations». cafonline.com. 12 Σεπτεμβρίου 2023.
4. ↑  «Here are the 6 stadiums that will host AFCON 2023». *AfrikPage*. 13 April 2023. .
Ο **Χρήστος Νικολαΐδης** (γενν. Ανάληψη Θεσσαλονίκης 18 Ιανουαρίου 1968) είναι Έλληνας συγγραφέας, προγραμματιστής, σκιτσογράφος και καρτουνίστας.

Βιογραφικό
----------

### Καριέρα

Γνωστός στο διαδίκτυο και στις πάλαι ποτέ BBS με το ψευδώνυμο Heraclit / Heraclitos. Έχει γράψει πάνω από 15 τίτλους βιβλίων, κυρίως με θέμα την πληροφορική, για τις εκδόσεις Anubis, Σαββάλας και Οξυγόνο. Είναι ιδρυτής και ιδιοκτήτης των εκδόσεων Οξυγόνο και της εταιρίας λογισμικού Xpert.gr Software.

### Βιβλία

* Η Σκοτεινή Πλευρά του Internet (Anubis)
* Η Ροζ Πλευρά του Internet (Anubis)
* Ιστορικές Πηγές στο Internet (Σαββάλας)
* Η Χρυσή Βίβλος του Ίντερνετ (Οξυγόνο)
* Πώς να φτιάξεις ένα e-shop (Οξυγόνο)
* Το αυγό του Σίλα (σκίτσα)
* Το ντροπαλό χταπόδι (σκίτσα)

Τα δύο τελευταία τα έχει κάνει και cartoon (κινούμενο σχέδιο) το οποίο μπορεί να τα παρακολουθήσει ο κάθε ένας δωρεάν με τίτλους *Το αυγό του σίλα* και *Το ντροπαλό χταπόδι.*

### Προγράμματα

Προγράμματά του που κυκλοφορούν από την Xpert.gr Software:

* Ατζέντα
* Sudoku Engine
* iADDICTION
* iFOOD

Πηγές
-----

* Εκδόσεις Οξυγόνο
* Βιβλία
* Η ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ INTERNET
* Xpert.gr Software
Οι **Πασαργάδες** (περσ. پاسارگاد) ήταν πόλη στην αρχαία Περσία και σήμερα αποτελεί έναν από τους αρχαιολογικούς τόπους του Ιράν και μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Η ονομασία της πόλης προέρχεται από τη μεταγραφή στα ελληνικά του αρχαίου περσικού τοπωνυμίου Pâthragâda.

Ιστορία
-------

Τα ερείπια της πόλης βρίσκονται 87 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Περσέπολης. Οι Πασαργάδες αποτέλεσαν την πρώτη πρωτεύουσα της Περσικής Αυτοκρατορίας. Η κατασκευή της πόλης από τον Κύρο τον Μέγα ξεκίνησε το 546 π.Χ κι έμεινε ανολοκλήρωτη, καθώς ο Κύρος πέθανε στη μάχη το 530 ή 529 π.Χ. Η πόλη παρέμεινε πρωτεύουσα του περσικού κράτους μέχρι την περίοδο που ο Δαρείος Α' μετέφερε την πρωτεύουσα στην Περσέπολη.

### Το μαυσωλείο του Κύρου

Ο τάφος του βασιλιά Κύρου
Η αρχαιολογική περιοχή περιλαμβάνει μια κατασκευή που θεωρείται το μαυσωλείο του Κύρου, το φρούριο Tall-e Takht στην κορυφή ενός κοντινού λόφου και τα ερείπια δυο βασιλικών ανακτόρων και κήπων. Αν και δεν υπάρχουν καθαρές αποδείξεις ότι πρόκειται όντως για τον τάφο του Κύρου, Έλληνες ιστορικοί μας πληροφορούν για τη βαθιά πεποίθηση του Μεγάλου Αλεξάνδρου γι' αυτό. Όταν λεληλάτησε την Περσέπολη, επισκέφθηκε τον τάφο του Κύρου, κατά τον ιστορικό Αρριανό, όπου βρέθηκε μια χρυσή κλίνη, ένα τραπέζι με σκεύη, ένα χρυσό σεντούκι, κοσμήματα στολισμένα με πολύτιμους λίθους και μια επιγραφή, για την οποία υπάρχουν διαφωνίες για το περιεχόμενό της. Κατά το Στράβωνα έγραφε:

> 
> *Διαβάτη, είμαι ο Κύρος, που έδωσε μια αυτοκρατορία στους Πέρσες, και που υπήρξε βασιλιάς της Ασίας.   
> Γι' αυτό μη φθονείς τούτο το μνημείο*.
> 
> 
> 
> 

Κατά την ισλαμική κατάκτηση του Ιράν, ο αραβικός στρατός ήθελε να καταστρέψει το μνημείο, καθώς το θεωρούσε ευθεία προσβολή των δογμάτων του Ισλάμ. Ωστόσο, οι επιστάτες του μαυσωλείου κατάφεραν να πείσουν τους Άραβες ότι ο τάφος δεν κατασκευάστηκε προς τιμήν του Κύρου, αλλά φιλοξενούσε τη σορό της μητέρας του βασιλιά Σολομώντα. Κατά συνέπεια, το μνημείο διασώθηκε κι η αρχική επιγραφή του τάφου αντικαταστάθηκε με ένα στίχο από το Κοράνι κι έτσι το μνημείο έμεινε ευρύτερα γνωστό ως σήμερα ως Qabr-e Madar-e Sulaiman, ο τάφος της μητέρας του Σολομώντα.

### Αντισεισμικές κατασκευές

Μεταγενέστερες έρευνες στην αρχιτεκτονική των Πασαργάδων αποκάλυψαν ότι οι μηχανικοί της περιόδου των Αχαιμενιδών κατασκεύασαν την πόλη, έτσι ώστε να αντέχει σε σεισμό μεγέθους μέχρι 7 Ρίχτερ, με μια τεχνική που χρησιμοποιείται σήμερα για την κατασκευή πυρηνικών εγκαταστάσεων και κατασκευών σε ιδιαίτερα σεισμογενείς περιοχές, όπως η Ιαπωνία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος για τις Πασαργάδες
* UNESCO World Heritage Center

Συντεταγμένες: 30°12′00″N 53°10′46″E﻿ / ﻿30.20000°N 53.17944°E﻿ / 30.20000; 53.17944
Ο **Τάσος Χατζηβασιλείου** (Σέρρες, 26 Αυγούστου 1981) είναι Έλληνας πολιτικός και διεθνολόγος, διδάκτορας Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας και βουλευτής Σερρών με την Νέα Δημοκρατία. Στις εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019 εξελέγη βουλευτής με την Νέα Δημοκρατία στην εκλογική περιφέρεια Σερρών. Έλκει την καταγωγή του από τον Προβατά Σερρών.

Πληροφορίες
-----------

Είναι εκλεγμένος επίκουρος καθηγητής διεθνών σχέσεων και Ε.Ε. στο Ελληνοαμερικανικό Πανεπιστήμιο στο Νιου Χάμσαϊρ των Η.Π.Α. και Πολιτικός Επιστήμονας με ειδίκευση στις Διεθνείς Σχέσεις, αριστούχος Διδάκτορας Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Αποφοίτησε επίσης ως αριστούχος από το Τμήμα Τουρκικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Κύπρου. Συνέχισε τις σπουδές του στη Διεθνή Πολιτική και στα ζητήματα Νοτιοανατολικής Ευρώπης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έχει λάβει υποτροφίες από την Κυπριακή Δημοκρατία, καθώς και από τα Ιδρύματα «Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης», «Λίλιαν Βουδούρη» και «Μποδοσάκη». Ακόμη, έχει λάβει βραβεία αριστείας από την Κυπριακή Δημοκρατία, το Πανεπιστήμιο Κύπρου και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Μιλά Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά και Τουρκικά. Αρθρογραφεί εδώ και 20 χρόνια σε εφημερίδες και επιστημονικά περιοδικά στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ενώ παράλληλα φιλοξενείται ως πολιτικός αναλυτής σε ελληνικά και διεθνή τηλεοπτικά δίκτυα. Επιπλέον, έχει συμμετάσχει στη συγγραφή βιβλίων σχετικών με τις Διεθνείς Σχέσεις και την Ιστορία.

Έχει εργαστεί ως Επιστημονικός Συνεργάτης στο Υπουργείο Εξωτερικών και στη Βουλή των Ελλήνων, και ως ειδικός ερευνητής στο Υπουργείο Εξωτερικών της Κύπρου. Έχει συμμετάσχει σε ερευνητικά προγράμματα στην Αθήνα, τις Βρυξέλλες, το Στρασβούργο, την Κωνσταντινούπολη και τη Λευκωσία και έχει διδάξει ως ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Άγκυρας και στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Στον ιδιωτικό τομέα, εργάστηκε ως Σύμβουλος Διεθνούς Επιχειρηματικής Ανάπτυξης, με ειδίκευση στην αξιοποίηση Ευρωπαϊκών προγραμμάτων και την υλοποίηση επιχειρηματικών συνεργειών στην ελληνική και τη διεθνή αγορά.

Στις Εκλογές του Μαΐου 2012 ήταν υποψήφιος με την Δημοκρατική Συμμαχία στην εκλογική περιφέρεια Σερρών όπου και τερμάτισε πρώτος ωστόσο δεν εξελέγη. Στις εκλογές του 2019 ήταν υποψήφιος με την Νέα Δημοκρατία στην εκλογική περιφέρεια Σερρών οπού και εξελέγη βουλευτής ως 3ος. Στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 επανεξελέγη βουλευτής, ως 2ος.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  www.hellenicparliament.gr/Vouleftes/Viografika-Stoicheia/?MPId=919412d6-5244-4e56-9276-aa8d00f5ace8.
2. ↑  «Διδάκτορας Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας ορκίστηκε ο Τάσος Χατζηβασιλείου - Epiloges». 16 Δεκεμβρίου 2020.
3. ↑  «Εκλογική Περιφέρεια Σερρών». *ekloges.ypes.gr*. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2021.
4. ↑  «Εκλογική Περιφέρεια Σερρών». *ekloges.ypes.gr*. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2021.
Ο **Όθων Β΄**, γερμ. Otto II (π. 995 - 7 Σεπτεμβρίου 1047) από τον Οίκο των Ετσονιδών, ήταν δούκας της Σουαβίας (1045-47) και παλατινός κόμης της Λοθαριγγίας (1034-45).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Έτσο παλατινού κόμη (δούκα) της Λοθαριγγίας και της Ματίλντας των Οθωνιδών, κόρης του Όθωνα Β΄ της Γερμανίας και της Θεοφανούς των Σκληρών. 

Ο αδελφός του Χέρμαν Β΄ έγινε αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας και η αδελφή του Ριχέτσα παντρεύτηκε τον Μιέσκο Β΄ Λάμπερτ της Πολωνίας. Το 1034 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως παλατινός κόμης της Λοθαριγγίας, κόμης του Ντόιτς και προστάτης (vogt) του αββαείου Μπράουβαϊλερ. Ήδη από το 1031 είχε διαδεχθεί τον μεγαλύτερο αδελφό του Λιούντολφ ως κόμης του Άουελγκαου.

Στη διαμάχη με τον Γοδεφρείδο των Αρντέν δούκα της Κάτω Λωρραίνης έμεινε πιστός υποστηρικτής του Ερρίκου Γ΄ των Σαλίων. Ο βασιλιάς της Γερμανίας τον αντάμειψε με το δουκάτο της Σουαβίας, που είχε μείνει κενό από το 1038, όταν απεβίωσε ο Χέρμαν Δ΄ των Μπάμπενμπερκ. Η περιβολή του νέου αξιώματος έγινε το 1045 στο Γκόσλαρ και ο Όθων Β΄ έπρεπε να αφήσει τη Λοθαριγγία, που δόθηκε στον εξάδελφό του Ερρίκο Α΄. 

Το 1047 ετοίμαζε την εκστρατεία του Ερρίκου Γ΄ εναντίον των Βαλδουίνου Ε΄ κόμη της Φλάνδρας και Ντιρκ Δ΄ κόμη της Ολλανδίας, όταν αιφνίδια απεβίωσε στο κάστρο του Τόμμπουρκ σε ηλικία 52 ετών. Τάφηκε στο αββαείο του Μπράουνβαϊλερ, κοντά στην Κολωνία και η εξόδιος ακολουθία έγινε από τον Μπρούνο επίσκοπο της Τουλ, μετέπειτα πάπα Λέοντα Θ΄, αδελφό της συζύγου του. Ο βασιλιάς όρισε τον Όθωνα Γ΄ των Σβάινφουρτ ως νέο δούκα της Σουαβίας.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε μία κόρη του Ούγου ΣΤ΄ κόμη του Έγκουισχαϊμ και είχε τέκνα:

* Ρίχεντσα π. 1025-1083, παντρεύτηκε πρώτα τον Χέρμαν κόμη του Βερλ και έπειτα τον Όθωνα του Νόρντχαϊμ.
* Χίλντεγκαρντε, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο κόμη του Μπύρεν, γενάρχη του Οίκου των Χοεντάουφεν, και είχε τέκνο:
	+ Φρειδερίκος Α΄ π. 1050-1105, δούκας της Σουαβίας.

Αναφορές σε Πηγές
-----------------

1. ↑  (Γερμανικά) *Κατάλογος της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γερμανίας*. 138461031. Ανακτήθηκε στις 17  Ιουλίου 2021.
2. ↑  "The Konradiner", p. 100, Retrieved 21 oct 2009.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 89999194
* GND: 138461031

 |

 |
Το ***Βενέρα 2*** (ρωσικά: Венера-2) ήταν σοβιετικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο που εκτοξεύτηκε το 1965 προκειμένου να μελετηθεί η Αφροδίτη. Επρόκειτο για σκάφος τύπου 3MV-4 το οποίο αναπτύχθηκε στα πλαίσια του Προγράμματος *Βενέρα*. Η συγκεκριμένη αποστολή δεν ήταν επιτυχής διότι το σκάφος δεν εξέπεμψε δεδομένα κατά την διάρκεια της διέλευσης της πλησίον της Αφροδίτης.

Αποστολή
--------

Το Βενέρα 2 εκτοξεύτηκε με πύραυλο Μολνίγια από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 12 Νοεμβρίου 1965 (05:02 UTC). Το διαστημόπλοιο τέθηκε σε χαμηλή περιγήινη τροχιά, όντας συνδεδεμένο με ανώτερο στάδιο πυραύλου τύπου Block-L. Αυτό θα το έθετε στην συνέχεια σε ηλιοκεντρική τροχιά με προορισμό την Αφροδίτη. Το Βενέρα διέθετε πληθώρα επιστημονικών οργάνων, συμπεριλαμβανομένων φωτογραφικών μηχανών, μαγνητόμετρου, ανιχνευτών ακτίνων Χ, πιεζοηλεκτρικών ανιχνευτών, ενός μετρητή Γκάιγκερ, μιας παγίδας ιόντων καθώς και δεκτών για τη μέτρηση των κοσμικών ραδιοεκπομπών.

Το διαστημόπλοιο πραγματοποίησε την εγγύτερη στην Αφροδίτη διέλευσή του στις 27 Φεβρουαρίου 1966, φτάνοντας σε απόσταση 24.000 χλμ. Όλα τα όργανα ενεργοποιήθηκαν κατά την διάρκεια της προσέγγισης, με συνέπεια να είναι απαραίτητη η διακοπή της μετάδοσης δεδομένων πίσω στην Γη. Η πληροφορία που κατέγράφη θα έπρεπε να αποθηκευθεί για να αναμεταδοθεί μετά το πέρας της διέλευσης, όμως δεν ήταν τελικά δυνατό να αποκατασταθεί η επικοινωνία. Η απώλεια του Βενέρα 2 ανακοινώθηκε στις 4 Μαρτίου. Έρευνα που διεξήχθη προκειμένου να εντοπισθούν τα αίτια της βλάβης έδειξε πως αυτή οφείλονταν στην υπερθέρμανση του σκάφους.

Δείτε επίσης
------------

* Διαστημικές αποστολές το 1965

Παραπομπές
----------

1. ↑  McDowell, Jonathan. «Launch Log». *Jonathan's Space Page*. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2013.
2. 1 2 3  Siddiqi, Asif A. (2002). «1965». *Deep Space Chronicle: A Chronology of Deep Space and Planetary Probes 1958-2000* (PDF). Monographs in Aerospace History, No. 24. NASA History Office. σελίδες 47–52. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 15 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2015.
3. ↑  «Venera 2». US National Space Science Data Centre. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2013.

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Διάστημα
 |

 |
Ο **Προκόπιος Σιβένας** (1942-2023) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός. Υπηρέτησε ως νομάρχης και βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία.

Σταδιοδρομία
------------

Γεννήθηκε στην Έδεσσα το 1942 και σπούδασε στην Οδοντιατρική Σχολή του ΑΠΘ. Εντάχθηκε στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας.

Το 1982 ήταν υποψήφιος δήμαρχος Έδεσσας και ήρθε 2ος στις εκλογές, με ποσοστό 37,29% και νικητή των εκλογών τον Πέτρο Σούγγαρη.

Πολιτεύτηκε στις εκλογές του 1985 και του Μαΐου του 1989 χωρίς επιτυχία.

Εξελέγη βουλευτής με τη ΝΔ στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1989 και επανεξελέγη το 1990, υπηρετώντας στο Κοινοβούλιο έως το 1993.
Ήταν ξανά υποψήφιος το 1993 και το 1996, χωρίς επιτυχία.

Εξελέγη Νομάρχης Πέλλας στις εκλογές του 2002 με ποσοστό 51,6% και υπηρέτησε από το 2003 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2006. 

Απεβίωσε σε ηλικία 81 ετών στις 9 Δεκεμβρίου 2023. Κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίας Σκέπης στην Έδεσσα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βιογραφικά στοιχεία του Προκόπη Σιβένα στον ιστότοπο του Ελληνικού Κοινοβουλίου.
2. ↑  «Αποτελέσματα εκλογών Δ. Εδέσσης (Πέλλης)». *Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης*. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2024.
3. 1 2  «Αφιέρωμα: 47 Χρόνια ΝΔ στην Πέλλα». *pellanews.gr*. 7 Οκτωβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2024.
4. ↑  «Έφυγε από την ζωή ο Πάκης Σιβένας».. Ανακτήθηκε στις 2024-02-04.
Ο **Στυλιανός Δερμιτζάκης του Ιωάννη** (9 Δεκεμβρίου 1913 - 3 Απριλίου 2015) ήταν Έλληνας δικηγόρος. Υπηρέτησε επί πολλά χρόνια ως Νομάρχης σε διάφορους νομούς της Ελλάδας, με τελευταίο τον νομό Πειραιώς.

Βιογραφία
---------

### Δικηγόρος

Γεννήθηκε στον συνοικισμό Δερμιτζιανά του χωριού Γρηγοριανά της Κοινότητας Σαρακίνας της Επαρχίας Σελίνου. Το 1935 ίδρυσε στα Χανιά δικηγορικό γραφείο με την επωνυμία "Δερμιτζάκης Στυλ & Συνεργ" , το οποίο ανέλαβε ο γιος του Στέλιος το 1988.

Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου των Αθηνών το 1939, όμως βάσει νομοθετικής διατάξεως της εποχής μπορούσε και ασκούσε το επάγγελμα του δικηγόρου από το Νοέμβριο 1934 (ως φοιτητής ακόμη) μέχρι και τον Μάιο του 1943 οπότε και ορκίστηκε, επισήμως πλέον, δικηγόρος στο Πρωτοδικείο Χανίων. Εκεί δικηγορούσε ως το 1946, οπότε και διορίστηκε για πρώτη φορά ως Νομάρχης.

### Αντιστασιακή δράση

Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου υπήρξε Γενικός Γραμματέας της αντιστασιακής οργάνωσης ΕΟΚ – Παράρτημα Κρήτης καθώς και εκδότης του αντιστασιακού φυλλαδίου – εφημερίδας "Ελληνική Φωνή".

### Πολιτική σταδιοδρομία

Ο Στυλιανός Δερμιτζάκης με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή στα Χανιά κατά την προεκλογική εκστρατεία στην οποία ο μετέπειτα νομάρχης πολιτεύτηκε με την ΕΡΕ (Οικογενειακό αρχείο Στέλιου Δερμιτζάκη).
Κατά το χρονικό διάστημα Απριλίου 1949 – Φεβρουαρίου 1960 ασκούσε τη δικηγορία στο Πρωτοδικείο και Εφετείο Χανίων. Κατά την ίδια περίοδο υπήρξε πολιτευτής και αρχηγός των συνδυασμών του Νομού Χανίων με το Λαϊκό Κόμμα και κατόπιν με την ΕΡΕ.

Μετά τη συνταξιοδότησή του, το 1970, ως Νομάρχης, επανήλθε στη δικηγορία στις 20 Μαΐου 1970 μετατεθείς στο Πρωτοδικείο και Εφετείο Αθηνών την οποία άσκησε μέχρι το 1989 που συνταξιοδοτήθηκε.

Το 2013 έκλεισε τα 100 του χρόνια.

Πέθανε στις 3 Απριλίου 2015, σε ηλικία 101 ετών.

### Θητείες ως Νομάρχης

Η σταδιοδρομία του στις διάφορες Νομαρχίες της Ελληνικής Επικράτειας έχει ως εξής:

* 17-6-1946 μέχρι 10-3-1947 Νομάρχης Ρεθύμνου
* 28-5-1947 μέχρι 14-3-1948 Νομάρχης Κερκύρας
* 24-1-1948 μέχρι 14-3-1949 Νομάρχης Καρδίτσας
* 1-3-1960 μέχρι Νοέμβριο 1962 Νομάρχης Λασιθίου
* Νοέμβριος 1962 μέχρι 1963 Νομάρχης Άρτας ,
* 15-3-1963 μέχρι 28-2-1965 Νομάρχης Πιερίας
* 1-3-1965 μέχρι 8-5-1967 Νομάρχης Δράμας
* 9-5-1967 μέχρι 21-5-1968 Νομάρχης Χαλκιδικής
* 22-5-1968 μέχρι 13-2-1969 Νομάρχης Φθιώτιδας
* 13-2-1969 μέχρι 12-5-1970 Νομάρχης Πειραιώς και Νήσων

### Οικογένεια

Ο Στυλιανός Δερμιτζάκης σε ηλικία 100 ετών το 2013 (από το οικογενειακό αρχείο του Στέλιου Δερμιτζάκη).
Ο Στυλιανός Ι. Δερμιτζάκης παντρεύτηκε τη Βασιλική Σκαμνάκη και απέκτησαν 3 γιους: τον Μανώλη γεννηθέντα το 1953, αεροναυπηγό, το Γιάννη, γεννηθέντα το 1955, επιχειρηματία και τον Στέλιο, γεννηθέντα το 1962, δικηγόρο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ελληνικόν who's who, 1965, σελ. 132.
2. ↑  Ιστορικό δικηγορικού γραφείου Δερμιτζάκη
3. ↑  Γενεαλογικό δέντρο, My Heritage.gr, ανάκτηση 25-8-2015.
4. ↑  "Μεταθέσεις Νομαρχών", Ελευθερία, φύλλο 1-11-1962, σελ. 8.
Το **Υπουργείο Εθνικής Άμυνας** (τουρκικά: *Milli Savunma Bakanlığı*, MSB) είναι υπουργείο της κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Τουρκίας, υπεύθυνο για το συντονισμό και την επίβλεψη όλων των φορέων και των λειτουργιών της κυβέρνησης που σχετίζονται με την εθνική ασφάλεια και τις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις. Το υπουργείο εδρεύει στο Μπακανλικλάρ της Άγκυρας.

Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας είναι επικεφαλής του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, μετέχοντας στο Συμβούλιο των Υπουργών το οποίο δίνει αναφορά απευθείας στον Πρόεδρο της Τουρκίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «CIA. Chiefs of State and Cabinet Members of Foreign Governments». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Ministry of National Defence (Turkey)  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Διεθνής Εβδομάδα Κωφών (IWDeaf)** γιορτάζεται κάθε χρόνο σε όλον τον κόσμο κατά την τελευταία ολόκληρη εβδομάδα του Σεπτεμβρίου από το 2009. Το 2018 γιορτάστηκε μαζί με την επίσημη Διεθνή Ημέρα Νοηματικών Γλωσσών, που θεσπίστηκε για πρώτη φορά από τα Ηνωμένα Έθνη. Η Παγκόσμια Ομοσπονδία Κωφών, οι εθνικές της ενώσεις και τα παρακλάδια τους σε όλον τον κόσμο γιορτάζουν τη Διεθνή Εβδομάδα Κωφών από Δευτέρα έως Κυριακή, με αποκορύφωμα την Παγκόσμια Ημέρα Κωφών την τελευταία Κυριακή της εβδομάδας.

Για τον εορτασμό της Διεθνούς Εβδομάδας Κωφών, η Παγκόσμια Ομοσπονδία Κωφών προσκαλεί τις εθνικές ενώσεις και τα παρακλάδια τους να εστιάσουν τους εορτασμούς τους στο θέμα των Ανθρώπινων Δικαιωμάτων μέσω των Νοηματικών Γλωσσών. Έτσι, η κουλτούρα των κωφών και τα επιτεύγματά της αναδεικνύονται περισσότερο και απεικονίζονται θετικά. Αυτός ο εορτασμός ενθαρρύνει τις δραστηριότητες υπεράσπισης των δικαιωμάτων των κωφών και ενισχύει τους δεσμούς αλληλεγγύης μεταξύ των κωφών και των υποστηρικτών τους.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η Διεθνής Εβδομάδα Κωφών εορτάζεται όλον το χρόνο και όχι μόνο την τελευταία ολόκληρη εβδομάδα του Σεπτεμβρίου. Για παράδειγμα, η Διεθνής Ομοσπονδία Κωφών συμμετείχε στο Midwest DeaFest, το οποίο υποστήριξαν από κοινού τέσσερις κρατικές ενώσεις κωφών τον Αύγουστο του 2009. Αντίστοιχοι οργανισμοί ή άλλες ομάδες μπορεί να έχουν Φεστιβάλ Κωφών μια συγκεκριμένη ημέρα ή έναν συγκεκριμένο μήνα.

Στην Ελλάδα, η Διεθνής Εβδομάδα Κωφών εορτάζεται κανονικά κατά την τελευταία ολόκληρη εβδομάδα του Σεπτεμβρίου. Αντίστοιχα, το DEAFestival διεξάγεται εντός της ίδιας εβδομάδας. Το 2023, για πρώτη φορά το DEAFestival, που μέχρι τότε γινόταν στην Αθήνα, έλαβε χώρα στην πόλη της Λάρισας.

Οι εκδηλώσεις που στις διάφορες χώρες περιλαμβάνουν καλλιτεχνικές παραστάσεις, σεμινάρια, εκθέσεις τέχνης, φεστιβάλ κινηματογράφου, ιστορικές εκθέσεις, φεστιβάλ κωφών, περίπτερα σε κοντινά εμπορικά κέντρα και πολιτιστικές δραστηριότητες που πραγματοποιούνται σε συνδυασμό με αθλητικές εκδηλώσεις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «International Week of the Deaf - WFD». WFD. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2018.
2. ↑  «International Week of the Deaf in 2018». *WebPlus.info — Holiday Calendar*.. Ανακτήθηκε στις 2018-07-24.
3. ↑  «A/RES/72/161 - E». United Nations. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2018.
4. 1 2 3 4  «National Association of the Deaf - NAD». *www.nad.org*. Ανακτήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2023.
5. ↑  «Φεστιβάλ Κωφών και Βαρήκοων Ατόμων «DEAFestival 2022»». *NEVRONAS*. 22 Σεπτεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2024.
6. ↑  «DEAFestival 2021». *OM.K.E*. 20 Σεπτεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2024.
7. ↑  «DEAFestival 2023». *OM.K.E*. 5 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2024.
Η **Δέσποινα Χατζηβασιλείου-Τσοβίλη** (Αθήνα, 28 Φεβρουαρίου 1967) είναι η Γενική Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης (PACE). Εκλέχτηκε στη θέση αυτή τον Ιανουάριο του 2021 από τα μέλη της Συνέλευσης για πενταετή θητεία που άρχισε την 1η Μαρτίου 2021 και διευθύνει μια πολυεθνική Γραμματεία περίπου 80 υπαλλήλων με έδρα το Στρασβούργο. Είναι η πρώτη γυναίκα που κατέχει τη θέση από τότε που δημιουργήθηκε η Συνέλευση το 1949 και το πρώτο πρόσωπο ελληνικής υπηκοότητας.

Καριέρα
-------

Η Χατζηβασιλείου-Τσοβίλη γεννήθηκε το 1967 στην Αθήνα, είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά. Εργάστηκε στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης για 21 χρόνια πριν από την εκλογή της, επικεφαλής των γραμματειών των Επιτροπών Παρακολούθησης και Πολιτικών Υποθέσεων της Συνέλευσης. Ξεκίνησε την καριέρα της στο Συμβούλιο της Ευρώπης το 1993 στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και έχει επίσης εργαστεί για τη γραμματεία του εκτελεστικού του οργάνου, του Συμβουλίου Υπουργών.

Σε ηλεκτρονική επιστολή κινήτρων που δημοσιεύτηκε πριν από την εκλογή της στη Κοινοβουλευτική Συνέλευση, η Χατζηβασιλείου-Τσοβίλη ανέφερε ότι οι προτεραιότητές της ως Γενικής Γραμματέως θα είναι η μεταρρύθμιση της Συνέλευσης για να ενισχύσει τον αντίκτυπό της στα 46 κράτη μέλη, αξιοποιώντας τις συνέργειες με τα εθνικά κοινοβούλια, εκσυγχρονίζοντας τις μεθόδους εργασίας και κάνοντας καλύτερη χρήση του δυναμικού του Συμβουλίου της Ευρώπης στο σύνολό του.

Είναι δικηγόρος και κάτοχος διδακτορικού διπλώματος δικαίου από το Ευρωπαϊκό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο στη Φλωρεντία της Ιταλίας, όπου υπηρέτησε επίσης ως ερευνητική βοηθός του Ιταλού καθηγητή Νομικής, Αντόνιο Κασέσε, του πρώτου προέδρου του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου για την πρώην Γιουγκοσλαβία και πρώτου προέδρου της Επιτροπής κατά των βασανιστηρίων του Συμβουλίου της Ευρώπης. Πριν από αυτό, σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Μιλά αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά ενώ στο παρελθόν έχει διδάξει κλασική κιθάρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Despina Chatzivassiliou-Tsovilis, first woman elected Secretary General of the Parliamentary Assembly». *Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης*. 1 Μαρτίου 2021.
2. ↑  Official result of the election, website of the Parliamentary Assembly
3. ↑  "EUI alumna breaks glass ceiling in European governance", European University Institute
4. ↑  «"Despina Chatzivassiliou-Tsovilis elected as first woman SG of PACE", New Europe». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2024.
5. ↑  Άρθρο στο ηλεκτρονικό περιοδικό της Βουλής των Ελλήνων *ΒΟΥΛΗ ...Επί του Περιστυλίου*
6. ↑  "Despina prima donna segretario generale in Europa: una vittoria anche bustocca", report on Italian news website Informazioneonline.it (in Italian).
7. ↑  «L'APCE devrait être présente dans le mécanisme sur l'État de droit de l'UE, estime Despina Chatzivassiliou-Tsovilis». *Agence Europe*. 27 Φεβρουαρίου 2021.
8. ↑  Η πολιτική ακόμη ανδροκρατείται - συνέντευξη στην εφημερίδα *Η Καθημερινή* 16 Φεβρουαρίου 2021

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δέσποινα Χατζηβασιλείου-Τσοβίλη
Ο **Μητροπολίτης Αμβρόσιος**, κατά κόσμο **Ανάργυρος Αντωνόπουλος** (1882-1959) ήταν μητροπολίτης της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Γεννήθηκε στη Σπάρτη και σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Χειροτονήθηκε διάκονος στις 24 Δεκεμβρίου 1906 και πρεσβύτερος-αρχιμανδρίτης στις 21 Ιουνίου 1909 (έτος της αποφοιτήσεώς του από τη Θεολογική Σχολή) από τον Επίσκοπο Μονεμβασίας και Σπάρτης Γερμανό. Υπηρέτησε ως ιεροκήρυκας της Μητροπόλεως Μονεμβασίας (1910-1934) και στη συνέχεια ως εφημέριος του Ναού Αγίου Δημητρίου Νέου Φαλήρου. Στις 7 Μαρτίου 1942 ανέλαβε Μητροπολίτης Κυθήρων, αμέσως μετά την ανασύσταση της Ιεράς Μητροπόλεως Κυθήρων. Παρέμεινε στη Μητρόπολη αυτή μέχρι τις 26 Σεπτεμβρίου 1946, οπότε τον διαδέχθηκε ως τοποτηρητής ο Μητροπολίτης Γυθείου καί Οιτύλου Δημήτριος Θεοδόσης.

Την ίδια ημέρα του 1946 ο Αμβρόσιος ανέλαβε καθήκοντα ως εκλεγείς Μητροπολίτης Παροναξίας, διαδεχόμενος τον Μητροπολίτη Χερουβείμ που είχε τοποθετηθεί Μητροπολίτης Τρίκκης και Σταγών. Στον μητροπολιτικό θρόνο της Παροναξίας ο Αμβρόσιος παρέμεινε επί δωδεκαετία, μέχρι την ημέρα του θανάτου του σε ηλικία 76 ετών, στις 25 Ιανουαρίου 1959. Τον διαδέχθηκε ο Επιφάνιος Καλαφάτης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Παροναξίας κυρός Αμβρόσιος»
2. ↑  «Ιστορία της Επισκοπής των Κυθήρων» Αρχειοθετήθηκε 2023-08-04 στο Wayback Machine. ιστότοπος Ι. Μητροπόλεως Κυθήρων και Αντικυθήρων

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 4, σελ. 710
Συντεταγμένες: 41°29′56.530″N 23°28′57.259″E﻿ / ﻿41.49903611°N 23.48257194°E﻿ / 41.49903611; 23.48257194

Το **Κοβάτσεβο** (βουλγαρικά: Кова̀чево) είναι χωριό στο Δήμο Σαντάνσκι, στην Επαρχία Μπλαγκόεβγκραντ *(Blagoevgrad Province)* της Βουλγαρίας.

Ιστορία
-------

Στο Κοβάτσεβο (Кова̀чево), έχουν βρεθεί ερείπια ενός οικισμού από την πρώιμη Νεολιθική περίοδο.

Η εκκλησία «Κοίμηση της Θεοτόκου» είναι από τον 14ο αιώνα και αποκαταστάθηκε κατά τον 17ο - 18ο αιώνα, το παρεκκλήσι του «Αγίου Ντιμίταρ» είναι από τον 17ο αιώνα, το οποίο ξαναχτίστηκε στο 19ο αιώνα και η εκκλησία του «Αγίου Αθανασίου», χτίστηκε στα τέλη του 18ου - αρχές 19ου αιώνα.

Στο «Етнография на вилаетите Адрианопол, Монастир и Салоника» («Εθνογραφία των βιλαετίων της Αδριανούπολης, Μοναστηρίου και Θεσσαλονίκης»), που δημοσιεύθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1878 και αντικατοπτρίζει τις στατιστικές του ανδρικού πληθυσμού από το 1873, το Κοβάτσεβο ή Κοβατσέβο *(Kovatchévo)*, αναφέρεται ως ένα χωριό με 100 νοικοκυριά και 330 Βούλγαρους κατοίκους.

Το 1891, ο Γεώργιος Στρέζοβ (Георги Стрезов), γράφει για το χωριό:

«Το Χωριό Κοβάτσεβο του Υού Σπαντσέβο *(Yu Spanchevo)* σε απόσταση περίπου 1 ώρας· ... Στους πρόποδες του Πιρίν. Η κύρια ασχολία των κατοίκων της, είναι η γεωργία και η αμπελουργία. Ο ναός έχει Ελληνικές επιγραφές. Ο αριθμός των οικιών, είναι μόνο 80 Βούλγαροι.»

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.grao.bg/tna/t41nm-15-09-2022\_2.txt.
2. ↑  Guide Bulgaria Αρχειοθετήθηκε 2016-04-25 στο Wayback Machine. Accessed May 5, 2010
3. ↑  Николов, Васил. Сондажни проучвания на раннонеолитно селище в Добринище, Разложко, Археология, год. XXXIV, 1992, кн. 1, с. 12-13.
4. ↑  *Енциклопедия Пирински край*. Благоевград: Редакция „Енциклопедия". 1995. σελ. 443. ISBN 954-90006-1-3.
5. ↑  *Енциклопедия Пирински край, том 2*. Благоевград: Редакция „Енциклопедия". 1999. σελ. 404.
6. ↑  "Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г." Македонски научен институт, Σόφια, 1995, σελ. 138-139.
7. ↑  Стрезов, Г. Два санджака от Източна Македония. Периодично списание на Българското книжовно дружество в Средец, кн.XXXVI, 1891, σελ. 854.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Βουλγαρία
 |

 |
Ο **Τζον Μπάμπκοκ** γεννήθηκε στις 23 Ιουλίου του 1900 σε μια φάρμα στο Οντάριο ήταν βετεράνος του Πρώτου Παγκοσμίου πολέμου. Στην ηλικία των 109 θεωρείτο ο τελευταίος εν ζωή Καναδός βετεράνος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Τον Φεβρουάριο του 1916, σε ηλικία 15 ετών κατατάσσεται στον στρατό δηλώνοντας πως είναι 18 ετών και αρχίζει η εκπαίδευσή του.

Προσπαθεί διακαώς να τοποθετηθεί στη πρώτη γραμμή του μετώπου, γνωρίζοντας ότι για να του επιτραπεί αυτό θα πρέπει να κλείσει το 19 έτος της ηλικίας του. Ωστόσο η επιμονή του φέρνει αποτελέσματα και τον στέλνουν στη Βρετανία όπου και αρχίζει η εκπαίδευσή του στο "Τάγμα των Νέων Στρατιωτών" που προετοίμαζε εφήβους για το μέτωπο.

Όμως δεν θα φτάσει ποτέ στα χαρακώματα καθώς στο διάστημα της εκπαίδευσής του υπογράφεται η ανακωχή των εχθροπραξιών.

Το 1920 αποφάσισε να ζήσει στις ΗΠΑ όπου και υπηρέτησε στις ένοπλες δυνάμεις της χώρας από το 1921 έως και το 1924.

Μαθαίνει το επάγγελμα του ηλεκτρολόγου και κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου προσπαθεί να στρατολογηθεί και πάλι στον αμερικανικό στρατό για να σταλεί να πολεμήσει.

Όμως και αυτή τη φορά δεν θα βρισκόταν στην πρώτη γραμμή του μετώπου όπως ήθελε.

Η στρατολογική υπηρεσία του στρατού διαπίστωσε ότι δεν ήταν Αμερικανός υπήκοος και δεν είχε δικαίωμα να υπηρετήσει. Ο Μπαμπκοκ απέκτησε την αμερικανική υπηκοότητα το 1946.

"Σήμερα έφυγαν όλοι", είπε πρωθυπουργός του Καναδά, αναφερόμενος στους 650 χιλιάδες Καναδούς που υπηρέτησαν κατά τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο, εκφράζοντας παράλληλα τη θλίψη του για το τέλος μιας γενιάς Καναδών που πάλεψαν για την ανεξαρτησία και το σεβασμό της χώρας στη διεθνή σκηνή.

Ο Καναδός πρωθυπουργός απέδωσε σε όλους αυτούς τους ανθρώπους τη φήμη που έχει η χώρα του για τον σεβασμό της ελευθερίας, της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του κράτους δικαίου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) *Find A Grave*. 48327680. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  www.ctv.ca/servlet/ArticleNews/story/CTVNews/20100218/Vet\_Passes\_100218/.
Ο **Πρεσπών και Αχριδών Άνθιμος**, κατά κόσμο **Μαργαρίτης Τουμπαλίδης** (1865 - 4 Αυγούστου 1915), ήταν Μητροπολίτης Πρεσπών και Αχριδών από το 1911 μέχρι τον θάνατό του.

Ο Τουμπαλίδης γεννήθηκε στο Λουλέ Μπουργκάς της Ανατολικής Θράκης και απεφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης το 1892. Υπηρέτησε ως γραμματέας και αρχιδιάκονος της Μητροπόλεως Σισανίου από το 1892 μέχρι το 1900. Στις αρχές του 1900 προσελήφθη ως βοηθός του Μητροπολίτη Αμασείας Ανθίμου Αλεξούδη. Στις 7 Σεπτεμβρίου 1900 εξελέγη τιτουλάριος Επίσκοπος Σεβαστείας, έχοντας συνυποψηφίους τον Καθηγητή εν Κρήτη αρχιμανδρίτη Χρύσανθο Τσεπετάκη και τον πρωτοσύγκελλο της Μητροπόλεως Καστορίας αρχιμανδρίτη Πλάτωνα Αϊβαζίδη. Στις 11 Σεπτεμβρίου χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος στον Ιερό Ναό της Παναγίας του Πέραν Κωνσταντινουπόλεως από τον Επίσκοπο Χαριουπόλεως Γερμανό. Στις 17 Σεπτεμβρίου 1900 χειροτονήθηκε στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι της Κωνσταντινουπόλεως τιτουλάριος Επίσκοπος Σεβαστείας, βοηθός επίσκοπος της Μητροπόλεως Αμασείας. Τη χειροτονία τέλεσε ο Αμασείας Άνθιμος, συμπαραστατούμενος από τους Μητροπολίτες Μηθύμνης Στέφανο και Λέρου και Καλύμνου Ιωάννη. Το 1901 τοποθετήθηκε βοηθός επίσκοπος της Μητροπόλεως Δέρκων, αλλά τον Δεκέμβριο του 1905 αναγκάσθηκε να εγκαταλείψει τη θέση του για λόγους υγείας. Πήγε στο Παρίσι, όπου σπούδασε επί εξαετία. Στις 4 Αυγούστου 1911 εξελέγη Μητροπολίτης Πρεσπών και Αχριδών. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 4 Αυγούστου 1915, σε ηλικία 50 ετών. Η νεκρώσιμος ακολουθία έγινε την επόμενη ημέρα στον Ιερό Ναό του Α΄ Νεκροταφείου Αθηνών, χοροστατούντος του Μητροπολίτου Αθηνών Θεοκλήτου.

Ο Άνθιμος δημοσίευσε μελέτες για την ιστορία των Επισκοπών Αρκαδιουπόλεως και Σισανίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στο περιοδικό *Εκκλησιαστική Αλήθεια*, τ. ΙΣΤ΄ και Κ΄

Πηγές - εξωτερικοί σύνδεσμοι
----------------------------

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 656
* «Ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Πρεσπών και Αχριδών κυρός Άνθιμος (1865-1915)»
Καραβανσεράι Μουλτάνι και Καραβανσεράι Μπουχάρα.
 Εστιατόριο στο καραβανσεράι.
Το **Καραβανσεράι Μουλτάνι** (αζέρικα: Multanı karvansarası) είναι καραβανσεράι που βρίσκεται στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν. Ιδρύθηκε τον 14ο αιώνα και βρίσκεται απέναντι από το Καραβανσεράι Μπουχάρα.

Το καραβανσεράι χτίστηκε για να στεγάσει εμπόρους από τη μεσαιωνική πόλη Μουλτάν (τώρα στο Παντζάμπ του Πακιστάν), όπου σύχναζαν στην περιοχή για εμπόριο και χρησιμοποιούσαν αυτό το καραβανσεράι ως στάση. Περιλάμβαναν Ζωροάστρες, οι οποίοι επίσης πιστεύεται ότι έχτισαν τον ναό Ατεσγκάχ στο Σουρακάνι.

Το καραβανσεράι έχει τετράγωνο σχήμα και η κατασκευή του κτιρίου είναι σε αρχαίο στυλ. Υπάρχουν πολλά μπαλκόνια γύρω από την αυλή. Τώρα το Καραβανσεράι Μουλτάνι στεγάζει ένα εστιατόριο με αζερική κουζίνα. Το 2020 ξεκίνησαν οι εργασίες αποκατάστασης στον χώρο με χρόνο ολοκλήρωσης το 2022.

Το καραβανσεράι έχει συνδεθεί με την ιστορική σχέση μεταξύ του Αζερμπαϊτζάν και του Πακιστάν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.advantour.com/azerbaijan/baku/
 - Bukhara Caravanserai
2. ↑  *Amity, Volumes 1-3*. Indo-Soviet Cultural Society. 1963. σελ. 135. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2017.
3. 1 2  Museums, Reserves, Galleries of Baku — National Tourism Promotion Bureau, 2017.
4. ↑  «Multani caravanserai on the Silk Road». *www.advantour.com*.
5. ↑  Museums, Reserves, Galleries of Baku — National Tourism Promotion Bureau, 2017.
6. ↑  «Multani caravanserai to be restored in Icherisheher». *Azer News*. 9 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2022.
7. ↑  «Pakistan, Azerbaijan likely to launch direct flights in coming months: Ambassador Bilal Hayee». *News.az*. 15 February 2022.. Ανακτήθηκε στις 27 May 2022.