recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Βασίλης Στίγκας** (γεν. Λιβαδειά, 13 Ιανουαρίου 1964) είναι Έλληνας πολιτικός, πρόεδρος του κόμματος Σπαρτιάτες.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε στην Λιβαδειά και μεγάλωσε στην Αθήνα.

Είναι έντονα πολιτικοποιημένος από νεανική ηλικία. Αρχικά εντάχθηκε στη Νέα Δημοκρατία, ενώ στην συνέχεια προσχώρησε στην Πολιτική Άνοιξη που είχε ιδρύσει ο Αντώνης Σαμαράς. Γύρω στο 2000 εντάχθηκε στον Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό. Μετά την αποχώρηση του από το ΛΑΟΣ. έμεινε πολλά χρόνια χωρίς να συμμετέχει σε κάποιον πολιτικό οργανισμό, μέχρι που την δεκαετία του 2010 προσχώρησε στον Ριζοσπαστικό Εθνικό Συναγερμό. 

Το 2017 ίδρυσε το εθνικιστικό πολιτικό κόμμα «Σπαρτιάτες». Τον Μάιο του 2019 ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής με την Ένωση Κεντρώων λαμβάνοντας 752 ψήφους πανελλαδικά, ενώ τον Ιούλιο του ίδιου έτους ήταν υποψήφιος στη Βοιωτία, πάλι με την Ένωση Κεντρώων στις εθνικές εκλογές, όπου έλαβε 35 ψήφους. 

Στις εκλογές του Ιουνίου του 2023 οι Σπαρτιάτες έλαβαν μέρος αυτόνομα και είχαν την δημόσια υποστήριξη του Ηλία Κασιδιάρη, ο οποίος μετά τον αποκλεισμό από τον Άρειο Πάγο του συνδυασμού ανεξάρτητων υποψηφίων «Έλληνες για την Πατρίδα και την Ελευθερία» στον οποίον θα μετείχαν μέλη του Εθνικού Κόμματος - Έλληνες, κάλεσε σε στήριξη του κόμματος των «Σπαρτιατών». Τελικά το κόμμα εισήλθε στη Βουλή με ποσοστό 4,68%, εκλέγοντας 12 βουλευτές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Βασίλης Στίγκας: Ποιος είναι ο επικεφαλής των «Σπαρτιατών»». *AthensVoice*. 25 Ιουνίου 2023. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2023.
2. ↑  «Βιογραφικό». *Σπαρτιάτες*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιουνίου 2023. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2023.
3. ↑  «Βασίλης Στίγκας: Ποιος είναι ο επικεφαλής των «Σπαρτιατών»». *AthensVoice*. 25 Ιουνίου 2023. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2023.
4. ↑  «Βασίλης Στίγκας: Ποιος είναι ο επικεφαλής των «Σπαρτιατών»». *AthensVoice*. 25 Ιουνίου 2023. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2023.
5. ↑  Κανέλλης, Βασίλης (8 Ιουνίου 2023). «Σπαρτιάτες: Ακροδεξιός λόγος, σχέσεις με Λαγό και Κασιδιάρη και «ψάρεμα» στα θολά νερά του εθνικισμού». *in.gr*. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2023.
6. ↑  Ιωάννης Γιαγκίνης. «Εκλογές 2023: Ποιοι είναι και τι πρεσβεύουν οι Σπαρτιάτες». *Euronews*. .
7. ↑  «Εκλογές 2023 - Ηλ. Κασιδιάρης: Στηρίζει τους «ΣΠΑΡΤΙΑΤΕΣ»». *ertnews.gr*. 8 Ιουνίου 2023. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2023.
8. ↑   .  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)
Η **Softex μονοπρόσωπη ΙΚΕ** είναι μια ελληνική βιομηχανία χαρτιού, με έδρα την βιομηχανική περιοχή Μεταμόρφωσης στην Αττική (οδός Μεσογίτη 3). Ιδρύθηκε το 1936 από την οικογένεια Κεφάλα και παράγει κάθε είδους χαρτί.   Πλέον αποτελεί θυγατρική της Ιntertrade Hellas.

Ιστορικό
--------

Η εταιρεία ιδρύθηκε στην Αθήνα το 1937 ως Αθηναϊκή Χαρτοποιία από την οικογένεια Κεφάλα (ιδιοκτήτρια μέχρι το 1984) και ήταν ηγέτης της αγοράς στην Ελλάδα. Στην ακμή της απασχολούσε πάνω από 1.000 εργαζόμενους και παρήγαγε δεκάδες χιλιάδες τόνους χαρτί. Ωστόσο, τη δεκαετία του 1970 άρχισαν να συσσωρεύονται ζημιές, με την εταιρία να στρέφεται στον δανεισμό. Λόγω χρεών δισεκατομμυρίων δραχμών σε τράπεζες, το 1984 η εταιρία εντάσσεται στον Οργανισμό Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων (Ο.Α.Ε.) που ανήκε στο δημόσιο. Τον Αύγουστο του 1994 το εργοστάσιο υπέστη πυρκαγιά, η οποία κατέστρεψε τις μηχανές της και το εργοστάσιο. 

Το 1999 η Softex βρέθηκε σε αδιέξοδο και, στο πλαίσιο ιδιωτικοποίησης εταιριών ενταγμένων στον Ο.Α.Ε. πουλήθηκε στην κοινοπραξία New Co. Η κοινοπραξία αποτελούνταν από τον ιταλικό όμιλο Bolton, την αμερικάνικη επενδυτική εταιρία Goldman Sachs, τις αμερικανικές συμβουλευτικές εταιρίες Lochridge και Bain αλλά και τον κ. Paolo Forlin, ο οποίος ήταν για χρόνια πρόεδρος της αμερικάνικης χαρτοβιομηχανίας Scott Paper. Οι προσδοκίες για μεγάλα κέρδη στα οποία στόχευαν οι επενδυτές κατέρρευσαν γρήγορα, με αποτέλεσμα οι περισσότεροι να αποχωρήσουν. Το 2002 η Bolton ξεκινά ένα πρόγραμμα εξυγίανσης, αποκτά τον πλήρη έλεγχο των μετοχών, διορίζει νέο διευθύνοντα σύμβουλο και βάζει λουκέτο στο ζημιογόνο εργοστάσιο της Δράμας. Όμως μια νέα μεγάλη πυρκαγιά στο εργοστάσιο του Βοτανικού το 2015 αλλά και οι συνέπειες της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα από το 2009, οδήγησαν τη Softex σε κλείσιμο, με αποτέλεσμα 130 άνθρωποι να μείνουν άνεργοι. 

Τον Οκτώβριο του 2016, η ελληνική βιομηχανία χαρτιού Intertrade Hellas εξαγόρασε το εμπορικό σήμα της Softex από τον όμιλο Bolton και, διατηρώντας 110 απο τις 130 θέσεις εργαζομένων, ίδρυσε την εταιρια Softex μονοπρόσωπη ΙΚΕ με αρχική διάρκεια 30 χρόνων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αθηναϊκή χαρτοποιία. Για τους φίλους Softex: Αυτή είναι η ιστορία της |thetoc.gr». *The TOC*. 20 Ιανουαρίου 2016.
2. 1 2  «Softex: Επιστρέφει στην αγορά μέσω της Intertrade Hellas | naftemporiki.gr». *m.naftemporiki.gr*. 19 Οκτωβρίου 2016.
3. ↑  «Η ιστορία της Softex». *www.rizospastis.gr*. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουνίου 2019.
4. ↑  «Τέσσερις ελληνικές επιχειρήσεις που έσβησαν και ξαναγεννήθηκαν από τις στάχτες τους». *Newsbeast.gr*. 26 Νοεμβρίου 2016.
5. ↑  Χ. Κορφιατης, Ν. Φραντζης, Δ. Χαροντακης (24 Νοεμβρίου 2008). «Το «χάρισμα» της Softex και οι μνηστήρες». *Το Βήμα Online*. CS1 maint: Πολλαπλές ονομασίες: authors list (link)
6. ↑  «Στην Bolton Group ο πλήρης έλεγχος της Σόφτεξ». *www.kathimerini.gr*. 6 Αυγούστου 2002.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Ο **Χερβάσιο Αντόνιο δε Ποσάδας ι Δάβιλα** (ισπανικά: Gervasio Antonio de Posadas y Dávila‎‎, 18 Ιουνίου 1757, Μπουένος Άιρες – 2 Ιουλίου 1833, Μπουένος Άιρες) ήταν μέλος της Δεύτερης Τριανδρίας της Αργεντινής από τις 19 Αυγούστου 1813 έως τις 31 Ιανουαρίου 1814, ενώ στη συνέχεια διετέλεσε Ανώτατος Διοικητής μέχρι τις 9 Ιανουαρίου 1815.

Οι πρώτες σπουδές του Ποσάδας έγιναν στο μοναστήρι του Αγίου Φρανσίσκου. Στη συνέχεια σπούδασε και άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου με τον Μανουέλ Χοσέ δε Λαμπαρδέν. Το 1789 ο Ποσάδας διορίστηκε γενικός σημειογράφος της επισκοπής και κατείχε τη θέση αυτή μέχρι τα γεγονότα της Επανάστασης του Μαΐου. Δεν γνώριζε για την επικείμενη επανάσταση και αιφνιδιάστηκε όταν το Καμπίλντο (δημαρχείο) του Μπουένος Άιρες καταλήφθηκε στις 25 Μαΐου 1810- δεν συμφωνούσε ότι αυτό είχε γίνει νόμιμα. Οι δωρεές του προς την *Πατριωτική Εταιρεία* (*Sociedad Patriótica*) τον κατέστησαν συνεργάτη της φατρίας των υποστηρικτών του Σααβέδρα, οπότε οι επικεφαλής των ταραχών της 5ης Απριλίου 1811 τον εξόρισαν στη Μεντόσα. Έναν μήνα αργότερα διορίστηκε δικηγόρος-επιμελητής της πόλης του Μπουένος Άιρες.

Όπως πολλοί άλλοι Αργεντινοί του δέκατου ένατου αιώνα, εξέχοντες στη δημόσια ζωή, ο Ποσάδας ήταν μασόνος.

Η Δεύτερη Τριανδρία ανέθεσε στον Ποσάδας, τον Νικολάς Ροντρίγκες Πένια και τον Χουάν Λαρέα να συντάξουν ένα Σύνταγμα προς εξέταση από τη Συνέλευση του Έτους 13 (Asamblea del Año XIII), και στη συνέχεια έγινε μέλος της Τριανδρίας όταν η Συνέλευση παραχώρησε την εκτελεστική εξουσία στην Τριανδρία. Στη συνέχεια, στις 22 Ιανουαρίου 1814, η ίδια Συνέλευση αποφάσισε να συγκεντρώσει την εκτελεστική εξουσία σε αυτόν ως Ανώτατο Διοικητή των Ηνωμένων Επαρχιών, και έτσι ανέλαβε το αξίωμα αυτό για περίοδο ενός έτους. Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του, ο Σααβέδρα και ο Καμπάνα εξορίστηκαν, το Μοντεβιδέο περιήλθε στις Ηνωµένες Επαρχίες, αλλά προέκυψαν σοβαρά προβλήματα µε τον Χοσέ Χερβάσιο Αρτίγας και την Ομοσπονδιακή Λίγκα στη Μπάντα Οριεντάλ. Επιπλέον, ο Φερδινάνδος Ζ΄ της Ισπανίας ανέκτησε τον θρόνο του το 1815.

Τον Ποσάδας διαδέχθηκε στην εξουσία ο ανιψιός του, Κάρλος Μαρία ντε Αλβεάρ, ο οποίος απομακρύνθηκε λίγο αργότερα με στρατιωτικό πραξικόπημα. Μέχρι τον Αύγουστο του 1815 ολόκληρη η παράταξη των υποστηρικτών του Αλβεάρ ήταν σε δυσμένεια και ο Ποσάδας φυλακίστηκε. Ο πρώην ανώτατος διοικητής πέρασε τα επόμενα έξι χρόνια σε 22 διαφορετικές φυλακές. Άρχισε να γράφει τα απομνημονεύματά του το 1829.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Biografía de Gervasio Antonio de Posadas (Su vida, historia, bio resumida)». *www.buscabiografias.com*. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2024.
2. ↑  Denslow, William R. (1957). *10,000 Famous Freemasons*. **1–4**. Richmond, VA: Macoy Publishing & Masonic Supply Co Inc.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* «Wikisource link to Posadas, Gervasio». *Wikisource link to Appletons' Cyclopædia of American Biography*. Wikisource. 1900.
Η **Μαμπέλ Σεγκούν** (Mabel Dorothy Segun), γεννημένη το 1930 είναι Νιγηριανή ποιήτρια και συγγραφέας.

Βιογραφία
---------

Η Σεγκούν γεννήθηκε στο Όντο Σίτι της Νιγηρίας. Ο πατέρας της, αιδεσιμώτατος *Isaiah* και η μητέρα της *Eunice Aig-Imoukhuede* κατάγονταν από την Σαμπονγκίντα Όρα του διαμερίσματος Έντο (Edo) της Νιγηρίας. Ιδιαίτερα καλή μαθήτρια στο σχολείο, αποφοίτησε με πτυχίο Αγγλικών από το *London Matriculation* και έγινε δεκτή το 1949 στο νεοϊδρυθέν, τότε, Πανεπιστήμιο του Ιμπαντάν, απ' όπου αποφοίτησε το 1953 με πτυχίο Αγγλικών, Λατινικών και Ιστορίας. Δίδαξε τα θέματα αυτά σε σχολεία της Νιγηρίας και αργότερα έγινε η επικεφαλής στο τμήμα Αγγλικών και Κοινωνικών Μελετών (Department of English and Social Studies) και Υποδιευθύντρια στο Εθνικό Τεχνικό Κολλέγιο Καθηγητών Γιάμπα (National Technical Teachers' College, Yaba). Για τις εκπομπές της στο ραδιόφωνο κέρδισε, το 1977, το Βραβείο "Καλλιτέχνιδος της Χρονιάς" του Νιγηριανού Ραδιοφωνικού Ιδρύματος.

Η Σεγκούν έδωσε εξ αρχής πολλές υποσχέσεις τόσο ως συγγραφέας όσο και στην ενασχόλησή της με τα σπορ. Το διήγημά της "The Surrender", το οποίο έγραψε τη χρονιά της αποφοίτησής της, κέρδισε το Βραβείο "*Nigerian Festival of the Arts Literature Prize*" το 1954. Ήταν η πρώτη γυναίκα στη χώρα που έπαιζε πινγκ-πονγκ και συμπεριλήφθηκε στα τουρνουά ανδρών, όπου και έλαβε το "Half Colour" του Πανεπιστημίου στο άθλημα.

Η Σεγκούν έδωσε ισχυρή ώθηση στην παιδική λογοτεχνία της πατρίδας της, δημιουργώντας την "Εταιρεία Παιδικής Λογοτεχνίας της Νιγηρίας" (Children's Literature Association of Nigeria) το 1978 και το "Κέντρο τεκμηρίωσης και έρευνας για τα παιδιά" (Children's Documentation and Research Centre), το οποίο δημιούργησε το 1990 στο Ιμπαντάν. Είναι, επίσης, μέλος στη Διεθνή Βιβλιοθήκη Νεότητος στο Μόναχο της Γερμανίας.

Το 2010 η Σεγκούν βραβεύτηκε με το "*Nigerian National Merit Award*" για το συνολικό της έργο.

Εργογραφία
----------

* *Conflict and Other Poems* (1986)
* *My Father's Daughter* (1965)
* *Under the Mango Tree* (1979)
* *Olu and the Broken Statue* (1985)
* *The Twins and the Tree Spirits* (1990)
* *Sorry, No Vacancy* (1985)

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  Virginia Blain, Isobel Grundy, Patricia Clements: «The Feminist Companion to Literature in English» (Αγγλικά) 1990. σελ. 963.
2. 1 2  Amazon.com: Mabel Segun Biography
3. ↑  Margaret Busby (ed.), *Daughters of Africa: An International Anthology of Words and Writings by Women of African Descent* (1992), London: Vintage, 1993; p. 372.
4. ↑  Mabel Segun's Citation and Summary of Achievements. Nigerian National Merit Awards, Government of Nigeria.(pdf)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προσωπική ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2015-09-26 στο Wayback Machine. (αγγλικά)
* "Mabel Segun 1930 to the Present", Facebook, 20 Αυγούστου 2012.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 2495145
* LCCN: n85386198
* ISNI: 0000 0000 6304 6613
* SUDOC: 26168986X
* BNF: cb12076419v (data)

 |

 |
**Kaba Ma Kyei** ("Μέχρι το τέλος του κόσμου, Βιρμανία") είναι ο εθνικός ύμνος της Μιανμάρ (Βιρμανίας). Καθιερώθηκε ως εθνικός ύμνος το 1947. Συχνά μεταφράζεται ως "Δε θα παραδώσουμε ποτέ τη Μητέρα Πατρίδα μας, τη Βιρμανία", ωστόσο είναι σχετικά ανακριβές αν μεταφραστεί το νόημα του τίτλου. Στιχουργός και συνθέτης είναι ο Σάγια Τιν (Saya Tin). Από τους στίχους λείπουν πολλά γραμματικά στοιχεία ώστε να ταιριάζουν με τις μουσικές νότες.
Kaba Ma Kyei

Στίχοι
------

### Βιρμανικά

ကမ္ဘာမကျေ၊ မြန်မာပြည်၊
တို့ဘိုးဘွား အမွေစစ်မို့ ချစ်မြတ်နိုးပေ။
ပြည်ထောင်စုကို အသက်ပေးလို့ တို့ကာကွယ်မလေ၊
ဒါတို့ပြည် ဒါတို့မြေ တို့ပိုင်နက်မြေ။
တို့ပြည် တို့မြေ အကျိုးကို ညီညာစွာတို့တစ်တွေ
ထမ်းဆောင်ပါစို့လေ တို့တာဝန်ပေ။ အဖိုးတန်မြေ။
Kaba Ma Kyei

### προφορά IPA

[gəbà mətʃè mjəmà pjè]
[do̰ bó bwá ʔəmwè siʔ mo̰ tʃʰiʔ mjaʔ nó bè]
[pjì dã̀ũ zṵ gò ʔəθeʔ pé lo̰ do̰ kà gwɛ̀ məlè]
[dà do̰ pjè dà do̰ mjè do̰ pã̀ĩ neʔ mjè]
[do̰ pjè do̰ mjè ʔətʃó gò]
[ɲì ɲà zwà do̰ dədwè tʰã́ sʰã̀ũ bà so̰ lè]
[do̰ ta wã pe ʔəpʰó dã̀ mjè]
### Μεταγραφή MLC

kam.bha ma.kye / mran.ma prany /
tui. bhui: bwa: a.mwe cac mui. hkyac mrat nui: pe //
prany htaung su. kui a.sak pe: lui. tui. ka kwai ma.le /
da tui. prany da tui. mre to. puing nak mre //
tui. prany tui. mre a.kyui: kui
nyi nya cwa tui. ta.twe htam: hsaung pa sui. le
to. ta wan pe a. hpui: tan mre //

Στίχοι στα ελληνικά
-------------------

### Κατά λέξη μετάφραση

Μέχρι ο κόσμος να καταλήξει σε καταστροφές, ζήτω η Βιρμανία!
Αγαπούμε τη χώρα μας γιατί αυτή είναι η αληθινή κληρονομιά.
Θα θυσιάσουμε τις ζωές μας για να προστατέψουμε τη χώρα μας.
Αυτό είναι το κράτος μας, αυτή είναι η γη μας, και την κατέχουμε.
Καθώς είναι το κράτος μας και η γη μας, θα κάνουμε το καλό ώστε η χώρα μας να είναι ενωμένη!
Και αυτό είναι το μεγαλύτερο μας καθήκον για την ανεκτίμητη χώρα μας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Szbszig - Ο εθνικός ύμνος με τραγούδι από ραδιοφωνικό πρόγραμμα
* Yadanabon -Πληροφορίες για τον εθνικό ύμνο και τραγούδι από το Interval Signals Online .
* *Ga Ba Majay Ba Ma Pyay* (αρχείο σε μορφή MIDI)

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνικοί ύμνοι της Ασίας |
| --- |
|  |
| 
Κατάλογος εθνικών ύμνων χωρών μελών του ΟΗΕ |
|  |
| 
* Αζερμπαϊτζάν
* Αίγυπτος1
* Ανατολικό Τιμόρ
* Αρμενία2
* Αφγανιστάν
* Βιετνάμ
* Βιρμανία
* Βόρεια Κορέα
* Γεωργία2
* Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
* Ιαπωνία
* Ινδία
* Ινδονησία
* Ιορδανία
* Ιράκ
* Ιράν
* Ισραήλ
* Καζακστάν3
* Καμπότζη
* Κατάρ
* Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας
* Κιργιστάν
* Κουβέιτ
* Κύπρος2
* Λάος
* Λίβανος
* Μαλαισία
* Μαλδίβες
* Μογγολία
* Μπαγκλαντές
* Μπαχρέιν
* Μπουτάν
* Μπρουνέι
* Νεπάλ
* Νότια Κορέα
* Ομάν
* Ουζμπεκιστάν
* Πακιστάν
* Παλαιστίνη
* Ρωσία3
* Σαουδική Αραβία
* Σιγκαπούρη
* Σρι Λάνκα
* Συρία
* Δημοκρατία της Κίνας
* Ταϊλάνδη
* Τατζικιστάν
* Τουρκία3
* Τουρκμενιστάν
* Υεμένη
* Φιλιππίνες
 |
|  |
| 
1 Τμήμα της χώρας ανήκει στην Αφρική. 2 Συνήθως γεωγραφικά θεωρείται Ασιατική χώρα, αλλά ωστόσο για πολιτισμικούς και ιστορικούς λόγους εντάσσεται συχνά στην Ευρώπη. 3 Τμήμα της χώρας ανήκει στην Ευρώπη. |

 |
O **Φρειδερίκος Α΄**, ιταλ. *Federico I*, (25 Ιουνίου 1441 - 14 Ιουνίου 1484) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα, ήταν μαρκήσιος της Μάντουα (1478-84) και κοντοτιέρος.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Λουδοβίκου Γ΄ μαρκησίου της Μάντουα και της Βαρβάρας των Χοεντσόλερν, κόρης του Ιωάννη μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Κούλμπαχ.

Ήταν καλός φίλος με τον ζωγράφο της Αυλής Αντρέα Μαντένια. Εκπαιδευτές του ήταν αρχικά η μητέρα του Αντρέα Μαντένια και ο ανθρωπιστής Βιττορίνο ντα Φέλτρε, ο οποίος απεβίωσε το 1446. Τότε την εκπαίδευσή του ανέλαβε πιο πολύ από όλους ο ανθρωπιστής Ιάκομπο ντα Σαν Κασσιάνο ως το 1449 και έπειτα ο Ονιμπένε ντα Λονίκο.

Πολέμησε ως κοντιτιέρος για τους Σφόρτσα του Μιλάνου ως το 1470. Το 1478 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε, αλλά αναγκάστηκε να μοιράσει αρκετές περιοχές της Μάντουα στους αδελφούς του. Συνέχισε να πολεμά ως κοντοτιέρος· κατά την απουσία του τη Μάντουα διοικούσε ο Ευσέβιος Μαλατέστα, ενώ τον τοπικό στρατό ο Φραγκίσκο Σέκο ντ' Αραγκόνα. Ο Φρειδερίκος Γ΄ πήρε μέρος σε πολλές ενέργειες για την υπεράσπιση του Μιλάνου, ιδιαίτερα εναντίον της επιθετικής Βενετίας. Κατά τη διάρκεια ενός από αυτούς τους πολέμους κατέλαβε την Άζολα και άλλα Βενετικά εδάφη. Μετά την ειρήνη ο Λουδοβίκος Σφόρτσα δούκας του Μιλάνου ζήτησε την επιστροφή της Άζολα στο Μιλάνο και ο Φρειδερίκος Γ΄ έπρεπε να την αποδεχθεί.

Απεβίωσε το 1484 στη Μάντουα και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Φραγκίσκος Β΄.

Οικογένεια
----------

Το 1463 νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα των Βίττελσμπαχ, κόρη του Αλβέρτου Γ΄ δούκα της Βαυαρίας και είχε τέκνα:

* Κλάρα 1464-1503, παντρεύτηκε τον Γιλβέρτο των Βουρβόνων, κόμη του Μονπανσιέ.
* Φραγκίσκος Β΄ 1466-1519, μαρκήσιος της Μάντουας.
* Σιγισμούνδος 1469-1525, καρδινάλιος.
* Ελισάβετ 1471-1526, παντρεύτηκε τον Γκουιντομπάλντο Α΄ ντα Μοντεφέλτρο δούκα του Ουρμπίνο.
* Μαγδαληνή 1472-1490, παντρεύτηκε τον Τζοβάνι Σφόρτσα, κύριο του Πέζαρο.
* Ιωάννης 1474-1525, κύριος του Βεσκοβάτο. Οι απόγονοί του μαρκήσιοι του Βεσκοβάτο, έγιναν ο κύριος κλάδος των Γκοντζάγκα, μια και εξέλιπαν οι άλλοι κλάδοι.

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  ο Ιωάννης-Φραγκίσκος πήρε την κομητεία της Σαμπιονέτα και ο Ροδόλφος την κυριότητα του Καστιλιόνε.

Πηγές
-----

* Coniglio, Giuseppe (1967). *I Gonzaga*. Varese: Dall'Oglio.
* Biography (Ιταλικά)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 6752407
* LCCN: n2002041553
* ISNI: 0000 0001 1827 2475
* GND: 123227658
* SUDOC: 190831413
* BNF: cb166043495 (data)
* ULAN: 500115087

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Federico I Gonzaga, Marquess of Mantua  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
**Χώρες στις οποίες αναγνωρίζονται σύμφωνα συμβίωσης**
  Σύμφωνα συμβίωσης και για ΛΟΑΤ άτομα και για ετεροφυλόφιλα
  Σύμφωνα συμβίωσης αποκλειστικά για ομοφυλόφιλους
  Στο παρελθόν τελούνταν σύμφωνα συμβίωσης, αντικαταστάθηκαν από τους γάμους
  Δεν τελούνται σύμφωνα συμβίωσης

**Σύμφωνο συμβίωσης** καλείται μορφή νομικής και γενετήσιας ένωσης, παρόμοια με αυτήν του γάμου που δημιουργήθηκε για την παροχή ίσων δικαιωμάτων και υποχρεώσεων στα ζευγάρια του ιδίου φύλου. Θεσμοθετήθηκε στην Ελλάδα, αρχικά, το 2008 και το 2015, με 194 ψήφους υπέρ, διευρύνθηκε το δικαίωμα και στα ομόφυλα ζευγάρια, προκαλώντας αντιδράσεις στους κύκλους της εκκλησίας.

Σύμφωνα συμβίωσης, αστικές ενώσεις κλπ έχουν θεσμοθετηθεί κυρίως ανεπτυγμένες χώρες, προκειμένου να παρέχουν νομική αναγνώριση των σχέσεων που έχουν δημιουργηθεί από ανύπαντρα ομόφυλα ζευγάρια και να τους παρέχουν δικαιώματα, παροχές, φοροαπαλλαγές και ευθύνες παρόμοιες ή πανομοιότυπες με εκείνα των νόμιμα παντρεμένων ζευγαριών. Το 1989, η Δανία ήταν η πρώτη χώρα που νομιμοποίησε τα σύμφωνα συμβίωσης.

Το σύμφωνο συμβίωσης "*καταρτίζεται αυτοπροσώπως με συμβολαιογραφικό έγγραφο".* Η ισχύς της συμφωνίας αρχίζει από την κατάθεση αντιγράφου του συμβολαιογραφικού εγγράφου στο ληξίαρχο του τόπου κατοικίας τους, το οποίο καταχωρίζεται σε ειδικό βιβλίο του Ληξιαρχείου.

*«Δεν επιτρέπεται η σύναψη συμφώνου συμβίωσης: αν υπάρχει γάμος ή σύμφωνο συμβίωσης των ενδιαφερόμενων προσώπων ή του ενός από αυτά».* Η εφαρμογή της παραπάνω αρχής όχι μόνο στον γάμο αλλά και στο σύμφωνο συμβίωσης αντανακλάται και στην τροποποίηση της ΑΚ 1354 εδ. α΄, με το άρθρο 14 του Ν. 4356/2015, καθώς προστέθηκε ως κώλυμα γάμου και η ύπαρξη συμφώνου συμβίωσης με τρίτον, εφόσον αυτό δεν έχει λυθεί ή ακυρωθεί αμετάκλητα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  3719/2008
2. ↑   4356/2015 - ΦΕΚ 181/Α/24-12-2015
3. ↑  «Η Εκκλησία για το σύμφωνο συμβίωσης σε ομόφυλα ζευγάρια: Φαινόμενο εκτροπής του οικογενειακού θεσμού (όπως άλλωστε και ο πολιτικός γάμος)». Huffpost. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2021.
4. ↑  Άρθρο 1 Νόμου 4356/2015
5. ↑  Άρθρο 2 παρ. 2 περ. α΄ του Ν. 4356/2015
Ο Σερ **Τζορτζ Τσαρλς** (*George Frederick Lawrence Charles*, 1916-2004) ήταν πολιτικός από την Αγία Λουκία. Υπηρέτησε στο αξίωμα του επικεφαλής υπουργού (chief minister), από την 1η Ιανουαρίου του 1960 ως τον Απρίλιο του 1964.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 7 Ιουνίου του 1916. Εκπαιδεύτηκε στο Σαιντ Μέρις Κόλετζ (Saint Mary's College) και εν συνεχεία πήγε στην Αρούμπα. Εκεί εργάστηκε για μια εταιρεία πετρελαίου επί ένα έτος και ενεπλάκη σε συνδικαλιστικές δραστηριότητες. Στη διάρκεια της δεκαετίας του 1940, έγινε ηγέτης των συνδικάτων στην Αγία Λουκία.

Το 1950 συνετέλεσε στην ίδρυση του Εργατικού Κόμματος Αγίας Λουκίας. Το κόμμα αυτό αμέσως έγινε κυρίαρχη πολιτική δύναμη στη χώρα. Ο ίδιος και το κόμμα του ήταν μετριοπαθείς και έδιναν έμφαση στα δικαιώματα των εργατών και στο να δοθεί μεγαλύτερη αυτονομία ή και ανεξαρτησία στην Αγία Λουκία, η οποία διοικούνταν εκείνη την εποχή από το Ηνωμένο Βασίλειο. Την περίοδο από το 1954 ως το 1960 ο Τσαρλς υπηρέτησε ως υπουργός Παιδείας και Κοινωνικών Υποθέσεων. Η Αγία Λουκία κέρδισε μεγαλύτερη αυτονομία τον Ιανουάριο του 1960 και ο Τσαρλς ανέλαβε πρώτος επικεφαλής υπουργός στην ιστορία του νησιού.

Η θητεία του Τσαρλς ήταν ως τον Απρίλιο του 1964, οπότε οι Εργατικοί ηττήθηκαν για πρώτη φορά στις εκλογές, με συνέπεια την πτώση της κυβέρνησης. Έκτοτε μειώθηκε ο ρόλος που διαδραμάτιζε ο ίδιος ο Τσαρλς στην πολιτική ζωή του τόπου

Έπειτα από τη διακυβέρνηση του Τσαρλς, το Εργατικό Κόμμα (SLLP) παρέμεινε στην αντιπολίτευση σχεδόν επί 3 δεκαετίες. Το SLLP επέστρεψε στην εξουσία τις περιόδους από το 1979 ως το 1982 και ξανά από το 1997 ως το 2006.

Ο Τσαρλς απεβίωσε στις 26 Ιουνίου 2004. Η κηδεία του έγινε τον επόμενο μήνα και η σορός του είχε εκτεθεί σε λαϊκό προσκύνημα. Το όνομά του δόθηκε στο πολιτικό αεροδρόμιο του Κάστρις και σε σχολείο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  World Statesmen.org
2. ↑  Sir George F.L. Charles: The Funeral Arrangements
3. ↑  SLU - Castries [George F.L. Charles], St. Lucia Island, LC - Airport - Great Circle Mapper
4. ↑  «The year that was. .. | St. Lucia STAR». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2009.

Πηγές
-----

* Ομιλία του πρωθυπουργού Κένι Άντονι για το θάνατο του Τσαρλς


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα George Charles  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Σεσελουά κρεολική** (*Seychellois Creole*, γνωστή επίσης ως **Kreol** ή **Seselwa**) είναι η γλώσσα των Σεϋχελλών, που είναι κρεολική βασισμένη στη γαλλική. Αποτελεί επίσημη γλώσσα στη νησιωτική χώρα μαζί με την αγγλική γλώσσα και τη γαλλική γλώσσα, σε αντίθεση με την κρεολική του Μαυρικίου, η οποία δεν έχει επίσημο στάτους στο Μαυρίκιο.

Περιγραφή
---------

Από την ανεξαρτησία του κράτους το 1976, η κυβέρνηση των Σεϋχελλών επιζητούσε να αναπτύξει την κρεολική ως αυτόνομη γλώσσα, με δική της ορθογραφία και γραμματική. Για το σκοπό αυτό ιδρύθηκε το *Lenstiti Kreol* (*l'Institut créole*, Ινστιτούτο των Κρεολών). Η ορθογράφηση των λέξεων απλοποιήθηκε σε σχέση με τα αρχικά γαλλικά. όπως φαίνεται από τον ακόλουθο πίνακα με μια πρόταση για παράδειγμα:


| Γλώσσα | Λέξη |
| --- | --- |
| Κρεολικά | Nou |  | tou | bezwen |  | travay | ansamn | pou | kree | nou | lavenir |
| Γαλλικά (IPA) | /nuz/ | /a.vɔ̃/ | /tu/ | /bə.zwɛ̃/ | /də/ | /tra.va.je/ | /ɑ̃.sɑ̃bl/ | /a/ | /kre.e/ | /nɔtr/ | /av.nir/ |
| Γαλλικά | Nous | avons | tous | besoin | de | travailler | ensemble | pour | créer | notre | avenir |
| Ελληνική απόδοση | Εμείς | έχουμε | όλοι | ανάγκη | να | εργαστούμε | μαζί | για να | φτιάξουμε | το δικό μας | μέλλον |

Στα Κρεολικά το αόριστο άρθρο (που προήλθε από το γαλλικό *le*, *la* και *les*) δημιουργεί ένα τμήμα της λέξης. Έτσι η λέξη 'το μέλλον' είναι *lavenir* (σε αντίθεση με το γαλλικό *avenir*). Η κτητική αντωνυμία σχηματίζεται με την προσθήκη της προσωπικής αντωνυμίας, για παράδειγμα το 'το δικό μας μέλλον' είναι *nou lavenir*, στην κυριολεξία, 'εμείς-το-μέλλον'. Ομοίως στον πληθυντικό, *les Îles Éloignés Seychelles* στα γαλλικά ('Τα εξώτερα νησιά των Σεϋχελλών) γίνεται*Zil Elwanyen Sesel* στα κρεολικά. Σημειώνεται ότι το *z* στο *Zil* είναι στα γαλλικά όπως το "les Îles" (στην προφορά /le"**z**il/).

Δείγμα κειμένου
---------------

(το Πάτερ Ημών)

Ou, nou papa ki dan lesyel,
Fer ou ganny rekonnet konman Bondye.
Ki ou renny i arive.
Ki ou lavolonte i ganny realize
Lo later parey i ete dan lesyel
Donn nou sak zour nou dipen ki nou bezwen.
Pardonn nou pour bann lofans
Ki noun fer anver ou,
Parey nou pardonn sa ki n ofans nou.
Pa les tantasyon domin nou,
Me tir nou dan lemal.
(βλέπε επίσης Koste Seselwa)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 21st Creole festival, October 2006 (In Creole)

Παραπομπές
----------



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Seychellois Creole  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Αετόσαυρος** ήταν γένος ερπετών της οικογένειας των αετοσαυριδών, στο ύστερο κρητιδικό και το οποίο σήμερα έχει εκλείψει. Το σώμα τους είχε μήκος που κυμαινόταν μεταξύ 80 εκ. και 1,50 μ. Ο σκελετός του κρανίου τους ήταν μεγάλος, τριγωνικός και θεωρείται οτι παρουσιάζει ομοιότητες με αυτον των σύγχρονων πτηνών. Η ραχιαία επιφάνεια τους ήταν καλυμμένη με οστέινα ελάσματα. Σήμερα είναι γνωστά τρία είδη. Απολιθωμένοι σκελετοί βρέθηκαν σε στρώματα της τριαδικής γεωλογικής περιόδου στη Γερμανία, στην περιοχή της Στουτγάρδης. Σκελετοί εκτίθενται σε μουσεία της Στουτγάρδης και της Βυτεμβέργης. Η Αμερική και η Αυστραλία είναι οι μοναδικές περιοχές που δεν έχουν βρεθεί έως τώρα απολιθώματα.

Πηγές
-----

* Eγκυκλοπαίδεια *Δομή* σελίδα 487.
Στη Βιολογία με τον όρο **μετάλλαξη** ή **μεταλλαγή** (mutation), χαρακτηρίζεται οποιαδήποτε μεταβολή που μπορεί να συμβεί στην αλληλουχία νουκλεοτιδίων του γενετικού υλικού ενός οργανισμού.

Στους πολυκύτταρους ευκαρυωτικούς οργανισμούς, αν η μεταβολή προσβάλλει κύτταρα γαμετών, χαρακτηρίζεται *γενετική μεταλλαγή* και μπορεί να κληρονομηθεί. Αντίθετα, αν προσβληθούν σωματικά κύτταρα (μη φυλετικά), η μεταλλαγή αυτή ονομάζεται *σωματική μεταλλαγή* η οποία δεν κληρονομείται. Οι μεταλλάξεις που έχουν ως αποτέλεσμα αλλαγές γονιδίων (γονιδιακές μεταλλάξεις), είναι αλλαγές στην αλληλουχία βάσεων μόνο σε ένα γονίδιο παράγοντας ένα διαφορετικό αλληλόμορφο.

Η μετάλλαξη μπορεί επίσης να προσβάλλει τον αριθμό των χρωμοσωμάτων, οπότε και παρατηρείται η χρωμοσωμική μετάλλαξη. Αλλαγές στο μονοπάτι από το DNA του γονιδίου μέχρι τα αμινοξέα ή τα πολυπεπτίδια του φαινοτύπου περιλαμβάνονται επίσης στις μεταλλάξεις. 

Οι μεταλλάξεις συμβαίνουν με τυχαίο τρόπο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπόκεινται και στην επίδραση του περιβάλλοντος. Ειδικότερα, είναι τυχαίες με την έννοια ότι η πιθανότητα να εμφανιστεί μια μεταλλαγή δε σχετίζεται με το βαθμό χρησιμότητάς της. Ανάλογα με τη σημασία τους στην εξέλιξη, διακρίνονται σε ευνοϊκές, επιβλαβείς ή ουδέτερες. Οι ευνοϊκές μεταλλάξεις στο γονότυπο ενός οργανισμού είναι σπανιότερες και ευνοούνται από τη φυσική επιλογή. Συχνότερες είναι οι ουδέτερες, οι οποίες δεν επηρεάζουν τον φαινότυπο. Οι επιβλαβείς μεταλλάξεις εξαλείφονται με το πέρασμα του χρόνου, μπορούν όμως να επιζήσουν αν είναι υπολειπόμενες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **μετάλλαξη**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μετάλλαξη** |

Δείτε επίσης
------------

* Αναπαραγωγή μεταλλαγής
* Αυτόματη μετάλλαξη
* ιν βίτρο μετάλλαξη
* Μεταλλαξογένεση
* Μεταλλαξιοσύνθεση
* Τεστ μεταλλαγής
O **Όθων Γ΄**, γερμαν. Otto III (29 Μαΐου 1444 - 7 Σεπτεμβρίου 1464) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Στεττίν (1451-1464), ο τελευταίος τού κλάδου του.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο μόνος γιος τού Ιωακείμ δούκα της Πομερανίας-Στεττίν (γιου τού Καζιμίρ Ε΄) και της Ελισάβετ των Χοεντσόλερν, κόρης τού Ιωάννη μαργράβου τού Βρανδεμβούργου-Κούλμμπαχ.

Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1451. Η μητέρα του Ελισάβετ έκανε δεύτερο γάμο με τον Βάρτισλαβ Ι΄ δούκα της Πομερανίας. Ο νεαρός Όθων Γ΄ εκπαιδεύτηκε στην Αυλή τού επιτρόπου του Φρειδερίκου Β΄ εκλέκτορα τού Βρανδεμβούργου (αδελφού τού Ιωάννη μαργράβου τού Κούλμμπαχ). Το 1457 απεβίωσε ο Βάρτισλαβ Θ΄ δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ , ο οποίος άφηνε κληρονόμους τους δύο γιους του Έρικ Β΄ και Βάρτισλαβ Ι΄ (πατριό τού Όθωνα Γ΄) καθώς επίσης και τον Όθωνα Γ΄. Ακολούθησε διαφωνία, στην οποία ο Φρειδερίκος Β΄ υποστήριξε τον μικρανιψιό του Όθωνα Γ΄, βρίσκοντας έτσι τρόπο να ανακατευτεί στα πράγματα της Πομερανίας.

Το 1460 ο Όθων Γ΄ ενηλικιώθηκε και ανέλαβε μόνος του τη διακυβέρνηση στα 16 έτη του. Τις πιο σημαντικές θέσεις της Αυλής κατείχαν άνθρωποι ευμενείς προς το Βρανδεμβούργο. Η διαφωνία για την κληρονομία τού 5ου εξαδέλφου του Βάρτισλαβ Θ΄ διευθετήθηκε το 1463: ο Όθων Γ΄ έλαβε το δυτικότερο μέρος της Πομερανίας, το Στάργκαρτ.

Στην επιδημία πανώλης τού 1464 απεβίωσε και τάφηκε στο ναό Όττεν τού Στεττίν. Ήταν 20 ετών, άγαμος και ο τελευταίος τού κλάδου του. Προκλήθηκε ο Πόλεμος της Διαδοχής τού Στεττίν: οι αδελφοί Έρικ Β΄ και Βάρτισλαβ Ι΄ έλεγαν ότι το Στεττίν ανήκε πριν στην Πομερανία και έπρεπε να περιέλθει στον πρεσβύτερο κλάδο, που ήταν αυτοί· ο Φρειδερίκος Β΄ ισχυρίστηκε ότι η Πομερανία ήταν φέουδο τού Βρανδεμβούργου και έτσι έπρεπε να επιστρέψει σε αυτό. Ο θρύλος λέει πως η διαμάχη ξεκίνησε από την κηδεία του: ο δήμαρχος έθεσε την ασπίδα και το κράνος τού Όθωνα Γ΄ στον τάφο, δείχνοντας ότι ο τεθνεώς ήταν ο τελευταίος τού κλάδου του. Όμως ένας κύριος πήδηξε στον τάφο και έλαβε την ασπίδα και το κράνος, λέγοντας "έχουμε κληρονόμο, τους δύο δούκες τού Βόλγκαστ. Η ασπίδα και το κράνος τους ανήκουν".

Παραπομπές
----------

1. ↑  dw.5530.

Πηγές
-----

* Gottfried von Bülow (1887), "Otto III. Herzog von Pommern-Stettin", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 24, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 722–723
* Martin Wehrmann: Geschichte von Pommern, vol. 1, 2nd ed. Verlag Friedrich Andreas Perthes, Gotha, 1919, reprinted: Augsburg, 1992, ISBN 3-89350-112-6

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 89998759
* GND: 138460531

 |

 |
Τα ερείπια της Μπαρά
Η **Αλ Μπαρά** (بارة στα αραβικά) ή **Μπαρά** ήταν αρχαία πόλη της βορειοδυτικής Συρίας, κοντά στην Απάμεια-Πέλλα. Η αρχαία ελληνική της ονομασία ήταν **Καπρόπερα**. Απέχει 65 χιλιόμετρα βορείως της σημερινής Χαμά (Hama) και 80 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Χαλεπίου (αρχαία Βέροια). Πρόκειται για μια από τις Νεκρές Πόλεις της Συρίας, οικισμούς που άκμασαν κατά την υστερο-ρωμαϊκή (πρωτο-βυζαντινή) περίοδο. 

Πρόκειται για τις πιο εκτεταμένες νεκρές πόλεις στη βόρειο Συρία. Μέχρι την άφιξη των πρώτων Σταυροφόρων (11ος αιώνας) ήταν προμαχώνας της ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας. Αν και ιδρύθηκε μάλλον από τον Σέλευκο Α', η Καπρόπερα ήταν έως και τον 4ο αιώνα μ.Χ. ασήμαντη πόλη. Αργότερα, όμως, εξελίχθηκε σε κέντρο παραγωγής κρασιού και ελαιολάδου στην περιοχή. Η Μπαρά περιβαλλόταν από πλούσια και γόνιμη γη, στην εμπορική οδό που ένωνε την Αντιόχεια με την Απάμεια. 

Από τον 7ο αιώνα – μετά την αραβική κατάκτηση – παρά το γεγονός ότι οι άλλοι οικισμοί είχαν εγκαταλειφθεί και παρήκμαζαν, η πόλη συνέχιζε να ακμάζει και μάλιστα παρέμεινε χριστιανική με τον επίσκοπό της να εξαρτάται από το Πατριαρχείο Αντιοχείας. Τον 11ο αιώνα η Μπαρά περιέπεσε στην κατοχή των Σταυροφόρων και από την πόλη εφορμώντας οι τελευταίοι προέβησαν σε καννιβαλικά επεισόδια[*ασαφές*] στη γειτονική Μαρώνεια το 1098. Το 1125 οι Σταυροφόροι απωθήθηκαν από τα Μέγαρα και την πόλη κατέλαβαν οι Μουσουλμάνοι. Στα τέλη του 12ου αιώνα η πόλη ερημώθηκε λόγω σεισμού. Δειλά–δειλά, μόλις στις αρχές του 20ου αιώνα η νέα πόλη Αλ Μπάρα άνθισε πλάι στην αρχαία στο Jebel Riha.

Σήμερα η γη της Μπαρά είναι τόσο καλυμμένη από πυκνά δένδρα και παρακλάδια, ώστε να μην υπάρχει διαδρομή ανάμεσα στα ερείπια. Παρ’ όλα αυτά η γη είναι γόνιμη ακόμη, ώστε και σήμερα να πραγματοποιείται συγκομιδή ελιάς, σταφυλιού και βερίκοκου. Τα ερείπια καλύπτουν έκταση 6 τετραγωνικών χιλιομέτρων και περιλαμβάνουν πολλές μεγάλες βίλλες, τρία μοναστήρια – με έκταση όσο 12 βυζαντινές εκκλησίες[*ασαφές*] - καθώς επίσης και πέντε βυζαντινές εκκλησίες. 

Τα πιο εντυπωσιακά μνημεία βρίσκονται 200 μέτρα παραπέρα και αφορούν στις πυραμίδες – τύμβους, στα οποία οι λαξευμένοι άκανθοι μαρτυρούν για τον πλούτο της Μπαρά. Η μεγαλύτερη πυραμίδα στεγάζει πέντε διακοσμημένες σαρκοφάγους. Νοτίως αυτής υπάρχει ένας υπόγειος τάφος με τρεις αψίδες και ένα καλοδιατηρημένο μοναστήρι. 


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Bara, Syria  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Κώστας Αγοραστός** (Λάρισα, 1963) είναι Έλληνας πολιτικός ο οποίος διετέλεσε Περιφερειάρχης Θεσσαλίας από το 2011 μέχρι το 2023. Επιπλέον, υπηρέτησε ως βουλευτής Λάρισας από το 2004 μέχρι το 2009.

Είναι απόφοιτος της Ανωτάτης Βιομηχανικής Σχολής Πειραιώς. Διδάσκει ως αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. Είναι διδάκτορας του Πανεπιστημίου του Μπράντφορντ. 

Μετά τις δημοτικές εκλογές του 1998, εξελέγη δημοτικός σύμβουλος και πρόεδρος του Δημοτικού συμβουλίου Λάρισας (1999-2004). Εξελέγη βουλευτής Λάρισας στις εκλογές του 2004 και σε εκείνες του 2007 με τη Νέα Δημοκρατία.

Εξελέγη Περιφερειάρχης Θεσσαλίας στις εκλογές του 2010 με ποσοστό 50,56%. Σε δημοσκόπηση που έγινε το 2013, αναδείχθηκε δεύτερος δημοφιλέστερος περιφερειάρχης στην Ελλάδα.

Στις περιφερειακές εκλογές του Μαΐου 2014 εξελέγη εκ νέου περιφερειάρχης στο δεύτερο γύρο, όπως και στις περιφερειακές εκλογές του 2019 με ποσοστό 56% των ψήφων από τον 1ο γύρο. Ήταν υποψήφιος και στις περιφερειακές εκλογές του 2023, αλλά έχασε στον 2ο γύρο (40,32%) από τον Δημήτρη Κουρέτα.

Στις 5 Φεβρουαρίου 2024 η Εισαγγελέας Πρωτοδικών Λάρισας άσκησε ποινική δίωξη εναντίον του για παραβίαση καθήκοντος σε βαθμό πλημμελήματος σχετικά με το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη.

Είναι παντρεμένος με τη Χριστίνα Παναγή και έχουν 2 παιδιά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Θητεία στο Κοινοβούλιο, δικτυακός τόπος Βουλής των Ελλήνων.
2. ↑  O Kώστας Αγοραστός πρώτος αιρετός Περιφερειάρχης Θεσσαλίας, Η Επικαιρότητα, ηλεκτρονική έκδοση, 15 Νοεμβρίου 2010, ανάκτηση 23 Ιανουαρίου 2014.
3. ↑  2ος σε δημοτικότητα ο Κώστας Αγοραστός - 15ος ο Κ. Παπαλός σε έρευνα της Kapa Research, Karditsa Live, 16 Σεπτεμβρίου 2013.
4. ↑  Τα αποτελέσματα στις Περιφέρειες και σε μεγάλους Δήμους, Ριζοσπάστης, 26 Μαΐου 2014.
5. ↑  Πρώτος ο Αγοραστός με 55,51% στη Περιφέρεια Θεσσαλίας, GR Times, 26 Μαΐου 2019.
6. ↑  «Αγοραστός: Ποινική δίωξη σε βάρος του για την τραγωδία στα Τέμπη». *Το Βήμα*. 6 Φεβρουαρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2024.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημο βιογραφικό στην ιστοσελίδα της Περιφέρειας Θεσσαλίας, ανάκτηση 23-1-2014.
* Βιογραφικό στον προσωπικό δικτυακό τόπο του Κ. Αγοραστού
Το **Brainbow** είναι ένας όρος που επινοήθηκε για να περιγράψει μια διαδικασία κατά την οποία οι νευρώνες ενός εγκεφάλου χαρτογραφούνται με φθορίζουσες πρωτεΐνες, οι οποίες επιτρέπουν στους νευρώνες να φωσφορίζουν με συγκεκριμένα χρώματα κάτω από μια πηγή φωτός. Με τον έλεγχο και τη μεταβολή του ποσού κόκκινων, πράσινων και μπλε παραγώγων της πράσινης φθορίζουσας πρωτεΐνης που εκφράζεται στους μεμονωμένους νευρώνες, είναι δυνατό να χαρτογραφηθεί κάθε νευρώνας με ένα διακριτό χρώμα.
Η τεχνική αναπτύχθηκε την άνοιξη του 2007 από μια ομάδα της οποίας ηγήθηκαν οι Jeff W. Lichtman και Joshua Ρ. sanes, και οι δυο καθηγητές στο τμήμα μοριακής και κυτταρικής βιολογίας στο πανεπιστήμιο Χάρβαρντ. Ενώ οι προηγούμενες τεχνικές επιτρέπουν τη χαρτογράφηση μόνο λίγων νευρώνων, η νέα μέθοδος επιτρέπει περισσότεροι από 100 διαφορετικοί νευρώνες να μπορούν να χαρτογραφηθούν ταυτόχρονα κατά αυτόν τον τρόπο. Οι προκύπτουσες εικόνες μπορούν να είναι εντυπωσιακές και έχουν κερδίσει στην πραγματικότητα βραβεία στους διαγωνισμούς επιστημονικής φωτογραφίας.

Παραπομπές
----------

1. "The transgenic strategies for combinatorial expression of fluorescent proteins in the nervous system" ()
2. "Neuroscience Researches Expand Usage of ‘Brainbow’ Technology" (), Harvard Crimson, November 2, 2007.
3. "Colors light up brain structure"( )
4. "Best Pictures of Microscopic Life, 2008" ( ), National Geographic, December 6, 2008.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* ‘Brainbow’ paints mice neurons in bright colors ( ), MSNBC
* Podcast ( ) on NPR’s Science Friday
* "Brainbow" A cool use of GFP ( )


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα brainbow  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Σίττας** (έχασε τη ζωή του το 538) ήταν Βυζαντινός στρατιωτικός διοικητής κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Ιουστινιανού Α΄ (527-565). Κατά τη διάρκεια του Ιβηρικού πόλεμου εναντίον της Σασσανιδικής Αυτοκρατορίας, ο Σίττας πήρε εντολή από το παλάτι, με όλες τις δυνάμεις του από την Αρμενία, να επιτεθούν στη Μεσοποταμία μαζί με τον Βελισάριο. Ο Σίττας κέρδισε μια νίκη επί των Σασσανιδών στα Σάταλα.

Βιογραφία
---------

Χάρτης των βυζαντινοπερσικών συνόρων
Ο Σίττας ήταν ο σύζυγός της Κομιτώ, της μεγαλύτερης αδελφής της αυτοκράτειρας Θεοδώρας, και πιθανόν πατέρας της μετέπειτα αυτοκράτειρας Σοφίας.

Η καταγωγή του Σίττα είναι ασαφής. Οι βυζαντινολόγοι έχουν προτείνει ότι το όνομά του ήταν γοτθικό ή θρακικό, αλλά είναι θεωρητικό ζήτημα η καταγωγή του από τους Γότθους ή τους Θράκες, καθώς δεν αναφέρεται σε πρωτογενείς πηγές. Εισέρχεται ενεργά στην Ιστορία στα χρόνια της βασιλείας του Αυτοκράτορα Ιουστίνου Α΄ (518-527) ως «δορυφόρος» (σωματοφύλακας) στη φρουρά του Ιουστινιανού και στη συνέχεια γίνεται magister militum Orientem (διοικητής των στρατευμάτων της Ανατολής).

Το 527 ο Σίττας και ο Βελισσάριος πήραν εντολή για την εισβολή στην Περσαρμενία. Ο Σίττας υπήρξε επιτυχής κατά των λεηλασιών της περιοχής και απελευθέρωσε ένα σημαντικό αριθμό Αρμενίων κρατουμένων. Αυτοί προσπάθησαν να εισβάλουν στο υπόλοιπο του Marzpanate της Αρμενίας αργότερα μέσα στο έτος, αλλά νικήθηκαν από τον Αράτιο και τον Ναρσή. Ο τελευταίος δεν θα πρέπει να συγχέεται με τον Ναρσή, τον περίφημο Βυζαντινό στρατηγό του Αυτοκράτορα Ιουστινιανού.

Το 528 ο Σίττας διορίστηκε στο νέο αξίωμα του, που ήταν ο magister militum στην Αρμενία. Σύμφωνα τόσο με τον Μαλάλα, όσο και τον Θεοφάνη τον Ομολογητή, ο Σίττας προσλήφθηκε ως scriniarii (διοικητικός υπάλληλος) μεταξύ του τοπικού αρμένικου λαού, καθώς ο ίδιος θεωρούσε τον εαυτό του πιο εξοικειωμένο με το εκεί έδαφος. Ο Προκόπιος καταγράφει νίκη του Σίττα κατά των *"Τζάνοι"*, οι αρχαίοι Μάκρωνες μία φυλή του Καυκάσου, η οποία ηγήθηκε περιστασιακών επιδρομών σε γειτονικές περιοχές. Ο Σίττας τούς αλλαξοπίστησε επιτυχώς από την ειδωλολατρία στον Χριστιανισμό και τους παρότρυνε να προσληφθούν (οι πρώην ληστές) στον βυζαντινό στρατό.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6  Martindale, Jones & Morris 1992, σελίδες 1160–1163.

Πηγές
-----

* Martindale, J.R. Jones, A.H.M. Morris, J. (επιμέλεια): *The Prosopography of the Later Roman Empire, Vol. III: A.D. 527–641*, Cambridge University Press 1992, ISBN 978-0-521-20160-5
Ο **Ισμαήλ** ήταν γιος του Αβραάμ και της Αιγύπτιας δούλης του Άγαρ.

Βίος
----

Επειδή η Σάρρα ήταν στείρα, ζήτησε από τον Αβραάμ να έχει σχέσεις με την δούλη της Άγαρ και την έδωσε στον Αβραάμ για παλλακίδα. Όταν έμεινε έγκυος, η Άγαρ περιφρονούσε τη Σάρρα κι εκείνη το είπε στον Αβραάμ, ο οποίος της είπε να κάνει ότι νομίζει καλό. Η Σάρρα άρχισε να της φέρεται άσχημα και εκείνη έφυγε μακριά της. (Γε 16:1-6) Ένας άγγελος βρήκε την Άγαρ και τη νουθέτησε να γυρίσει στην κυρία της. Ο Αβραάμ ήταν 86 ετών κατά τη γέννηση του Ισμαήλ.  Η Σάρρα γέννησε τον Ισαάκ όταν ο Ισμαήλ ήταν δεκατεσσάρων. Σε μια γιορτή για την απογαλάκτιση του Ισαάκ, η Σάρρα είδε τον Ισμαήλ να παίζει με τον γιο της και ζήτησε από τον Αβραάμ να διώξει την Άγαρ και τον Ισμαήλ. Ο Αβραάμ δυσαρεστήθηκε, αλλά αφού ο Θεός τον διαβεβαίωσε ότι θα φροντίσει για την Άγαρ και το παιδί, τους έδιωξε αφού τους έδωσε ψωμί και νερό. Ενώ η Άγαρ ήταν μαζί με τον γιο της στην έρημο Βηρ-σαβεέ και το νερό είχε τελειώσει, απελπισμένη εγκατέλειψε το παιδί της κάτω από τη σκιά ενός θάμνου και απομακρύνθηκε κλαίγοντας για να μην δει το θάνατό του. Ο Θεός άκουσε την προσευχή της και της έδειξε ένα πηγάδι με καθαρό νερό. Εκεί υποσχέθηκε ξανά πως από τον Ισμαήλ θα προέλθει ένα μεγάλο έθνος. Αργότερα, ο Ισμαήλ συμφιλιώθηκε με τον Ισαάκ και είδε τον πατέρα του πριν πεθάνει. (Γένεση 25,7-10). Έζησε στη έρημο Φαράν ως νομάδας. Παντρεύτηκε μια Αιγύπτια και απέκτησε 12 γιους και μία κόρη, την Βασεμάθ ή Μαελέθ (Μαχαλάθ), την οποία παντρεύτηκε ο Ησαύ (Γένεση 28,9. Γένεση 36,3). Από τους απογόνους του προήλθαν κάποιες αραβικές φυλές,οι Φοίνικες και άλλοι(Γένεση 25,12-18. Α' Παραλειπομένων 1,28-31). Πέθανε σε ηλικία 137 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mattis Kantor: (Αγγλικά) *Εγκυκλοπαίδεια του Εβραϊκού Χρονοδιαγράμματος, Νέα Ανανεωμένη Έκδοση*. 2004. σελ. 18. ISBN-13 978-0-87668-229-6. ISBN-10 0-87668-229-8.
2. 1 2 3  «Genesis» (Βιβλικά Εβραίκά)
3. ↑  «Genesis» (Βιβλικά Εβραίκά)
4. 1 2 3  «Genesis» (Βιβλικά Εβραίκά)
5. 1 2 3 4 5  «Genesis» (Βιβλικά Εβραίκά)
6. 1 2  «Genesis» (Βιβλικά Εβραίκά)
7. ↑
8. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Ishmael στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 64804631
* LCCN: n90615595
* GND: 118836897
* NKC: jx20090716013

 |

 |
Η **Αυγούστα Σοφία του Ηνωμένου Βασιλείου** (*Augusta Sophia of the United Kingdom*, 8 Νοεμβρίου 1768 - 22 Σεπτεμβρίου 1840) από τον Οίκο του Αννόβερου ήταν το έκτο παιδί του Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Καρλόττας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.

Γεννήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 1768 στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ στο Λονδίνο και βαφτίστηκε στις 6 Δεκεμβρίου από τον Αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπερυ, Φρέντερικ Κορνουάλις στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου. Ανάδοχοι ήταν ο Κάρολος του Μεκλεμβούργου, η Καρολίνα Ματθίλδη, Βασίλισσα της Δανίας, και η δούκισσα Αυγούστα.

Η εκπαίδευση που έλαβε η Αυγούστα Σοφία περιλάμβανε τυπικές γυναικείες ασχολίες, τρόπους διαγωγής, μουσική, χορό και τέχνες. Η μητέρα της εξασφάλισε, επίσης, να μάθει αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά και γεωγραφία. Είχε ιδιαίτερα στενές σχέσεις με την αδελφή της Ελισάβετ και ήταν ντροπαλή.

Το 1797, έλαβε μια πρόταση γάμου από τον Φρειδερίκο Αδόλφο της Σουηδίας, χωρίς ωστόσο να υπάρχει η έγκριση της σουηδικής βασιλικής οικογένειας για αυτή την πρόταση. Ωστόσο, ο πατέρας της Αυγούστας ήταν απρόθυμος να επιτρέψει στις κόρες του να παντρευτούν, εμποδίζοντας αυτόν το γάμο.

Πέθανε στις 22 Σεπτεμβρίου 1840 στον Οίκο Κλάρενς του Λονδίνου και ενταφιάστηκε στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Κάστρο του Ουίνδσορ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6
2. ↑
3. 1 2 3 4 5 6  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2015.
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2015.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 3353815
* LCCN: n2005047985
* ISNI: 0000 0000 5488 4228
* GND: 122426746
* BNE: XX5430431

 |

 |
Η **Ελισάβετ** (αγγλ. *Elizabeth*, 22 Μαΐου 1770 - 10 Ιανουαρίου 1840) ήταν το έβδομο παιδί του Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Καρλόττας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 22 Μαΐου 1770 στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ και βαπτίσθηκε στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου στις 17 Ιουνίου 1770 από τον Αρχιεπίσκοπο του Κάντερμπερυ, Φρέντερικ Κορνουάλις.

Στα παιδικά της χρόνια περνούσε τον περισσότερο χρόνο της κοντά στους γονείς και τις αδελφές της. Θεωρείται ότι ήταν η αγαπημένη κόρη της μητέρας της και περιγράφεται ως έξυπνη και απαιτητική.

Υπάρχει ο ισχυρισμός ότι η πριγκίπισσα Ελισάβετ είχε συνάψει σχέση με τον Τζορτζ Ράμους (1747 - 1808) και ότι απέκτησε μια κόρη μαζί του, την Ελάιζα (1788 - 1869).

Το 1808 η Ελισάβετ αναγκάστηκε να αρνηθεί μια πρόταση γάμου από τον εξόριστο Λουδοβίκο Φίλιππο, Δούκα της Ορλεάνης (μετέπειτα Βασιλιά των Γάλλων), εξαιτίας του γεγονότος ότι ήταν Ρωμαιοκαθολικός και δεν υπήρχε η συγκατάθεση της μητέρας της.

Κατά τη διάρκεια μιας δεξίωσης, το 1814, η Ελισάβετ γνώρισε τον Γερμανό πρίγκηπα Φρειδερίκο της Έσσης-Χόμπουργκ. Ο γάμος τους πραγματοποιήθηκε στις 7 Απριλίου 1818 στο παρεκκλήσι των Ανακτόρων του Μπάκιγχαμ. Θεωρείται ότι δεν αγαπήθηκαν, παρά την αμοιβαία κατανόηση και σεβασμό που είχαν μεταξύ τους. Με αυτό το γάμο η Ελισάβετ ήταν σε θέση να ξεφύγει από το καταπιεστικό περιβάλλον του σπιτιού της, μετακομίζοντας στη Γερμανία, και ο Φρειδερίκος αποκτούσε πολλά πλεονεκτήματα συμμαχώντας με τη βρετανική βασιλική οικογένεια.

Στις 20 Ιανουαρίου 1820 ο Φρειδερίκος διαδέχθηκε τον πατέρα του ως λανδγράβος της Έσσης-Χόμπουργκ. Χάρη στην προίκα της Ελισάβετ και το ετήσιο επίδομά της, ήταν σε θέση να ανακαινίσει το Παλάτι του Μπαντ Χόμπουργκ.

Εκείνη πέθανε στις 10 Ιανουαρίου 1840 σε ηλικία 69 ετών και ενταφιάστηκε στο Μαυσωλείο των Λανδγράβων του Χόμπουργκ.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
4. ↑
5. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2015.
6. ↑
7. ↑
8. ↑  George III: America's Last King. Jeremy Black. Yale University Press, 2008. ISBN 9780300117325

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 170513522
* LCCN: nr95042790
* ISNI: 0000 0003 7474 2624
* GND: 119455579
* BNF: cb107370956 (data)
* ULAN: 500027648
* BNE: XX5448665
* RKD: 25988

 |

 |
Ο **Πάμπλο Μότος** (*Pablo Motos*, 31 Αυγούστου 1965) είναι Ισπανός παρουσιαστής και κωμικός. Από το 2006 είναι παραγωγός και παρουσιαστής του τηλεοπτικού προγράμματος *El Hormiguero*.

Καριέρα
-------

### Ράδιο

Ο Πάμπλο Μότος ξεκίνησε την καριέρα του ως ραδιοφωνικός παρουσιαστής και DJ στο ραδιοφωνικό σταθμό της Ρεκένα. Αργότερα δούλευε στην Ισπανική Ραδιοφωνία στο Ουτιέλ, και μετά στο Όντα Θέρο Βαλένθια, όπου παρουσίασε προγράμματα όπως το *Aquí no hay más de uno* («Εδώ δεν υπάρχει περισσότερο από έναν»), *Mareando la perdiz* ή *Hacia el dos mil* («Έως το δύο χιλιάδες»). Από τον Σεπτέμβριο 2002 μέχρι την 22 Ιουνίου 2007 παρουσίασε το πρόγραμμα *No somos nadie* («Δεν είμαστε κανένας») κάθε πρωί από Δευτέρα έως Παρασκευή, αντικαθιστώντας το πρόγραμμα *Gomaespuma* με πολλή επιτυχία.

### Τηλεόραση

Στην τηλεόραση έχει παρουσιάσει προγράμματα όπως το *Megacine* στο Canal Nou (η τηλεόραση της Βαλενθιανικής Κοινότητας) και ήταν ένας από τους δημιουργούς του *El club de la comedia* («Ο κλαμπ της κωμωδίας»).

Από τον Σεπτέμβριο 2006 έως τον Μάιο 2011 παρουσίασε το *El Hormiguero* στο κανάλι Cuatro.

Επίσης συμμετείχε στον αγιασμό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2008.

### Μουσική

Ο Πάμπλο Μότος συμμετείχε μαζί με τον Φερνάντο Ρομέρο στο Φεστιβάλ του Μπενιδόρμ 1993 ως συνθέτης του *Sabed amigos* («Να ξέρετε, φίλοι»).

Δείτε επίσης
------------

* Αλεχάντρο Σανθ

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Pablo Motos». *FórmulaTV* (στα Ισπανικά).
2. ↑  «M80: De 'Gomaespuma' a Pablo Motos, el legado de una radio que desaparece». *El Independiente* (στα Ισπανικά). 16 Νοεμβρίου 2018.
3. ↑  «Pablo Motos: "No Somos Nadie lo hicimos desde la absoluta libertad"». *Estación Radio* (στα Ισπανικά). 21 Ιανουαρίου 2014.
4. ↑  «Así era 'El Hormiguero' cuando no era 3.0». *La Vanguardia* (στα Ισπανικά). 29 Σεπτεμβρίου 2018.
5. ↑  «EL HORMIGUERO 3.0, con Pablo Motos en Antena 3 de lunes a jueves». *Antena3* (στα Ισπανικά).
6. ↑  «Pablo Motos, el presentador de 'El Hormiguero'». *Lecturas* (στα Ισπανικά).
7. ↑  «Así era Pablo Motos cuando ganó el Festival de Benidorm 1993». *Zeleb* (στα Ισπανικά).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πάμπλο Μότος** |

* Πάμπλο Μότος στην IMDb
* Πάμπλο Μότος, επίσημος λογαριασμός στο Facebook.
* Πάμπλο Μότος στο Instagram

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 87153700
* **Europeana**: agent/base/101404
* ISNI: 0000 0000 5971 5626
* GND: 1056198427
* BNE: XX1392546

 |

 |