recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η θαυματουργή Παναγία του Κουρσκ
Η **Παναγία του Κουρσκ**, είναι ένα από τα πλέον παλαιά ιερά και θαυματουργά εικονίσματα της Παναγίας, της άλλοτε Ρωσικής Αυτοκρατορίας που βρέθηκε στην παλαιά πόλη Κουρσκ. Πρόκειται για εικόνισμα της Παναγίας της βρεφοκρατούσας περιβαλλόμενη από παραστάσεις 9 προφητών, τέσσερις εκατέρωθεν και μία στο κάτω μέρος, ενώ πάνω από την Παναγία φέρεται η παράσταση του Θεού Πατρός (Σαβαώθ) με το Άγιο Πνεύμα, συμπληρώνοντας έτσι με το εικονιζόμενο βρέφος (Ιησού) την Αγία Τριάδα, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα την Παναγία και Θεομήτορα.

Οι εικονιζόμενοι προφήτες του ιερού αυτού προσκυνήματος από άνω αριστερά προς τα κάτω και δεξιά είναι κατά σειρά οι: Προφητάναξ Δαυίδ, Μωυσής, Ησαΐας, Γεδεών, Αββακούμ (κάτω) και Ηλίας, Ιερεμίας, Δανιήλ και ο βασιλιάς Σολομών.

Πίνακας "Λιτανεία της εικόνας, του Ηλ. Ρέπιν
Το εικόνισμα αυτό φυλάσσονταν στο ομώνυμο μοναστήρι που ανεγέρθηκε στο σημείο εύρεσης της εικόνας. Κατά τη μπολσεβική επανάσταση ακολούησε μεγάλη καταστροφή του άλλοτε περίλαμπρου μοναστηριού αλλά η ιερή εικόνα διασώθηκε και μεταφέρθηκε στις ΗΠΑ όπου και βρίσκεται στη κατοχή της εκεί ορθόδοξης ρωσικής εκκλησίας. Σήμερα καταβάλλονται προσπάθειες ανοικοδόμησης του ιστορικού μοναστηριού. Το 1997 κόπηκε ιδιαίτερο αναμνηστικό νόμισμα γαι τη συμπλήρωση 400 χρόνων από την ίδρυση του ιστορικού μοναστηριού.

* Η Ι.Μονή Παναγίας του Κουρσκ υπάγεται εκκλησιαστικά στην Αρχιεπισκοπή Κουρσκ και Μπελγκόροντ που εδρεύει στο Κουρσκ.
Η **Παγκόσμια Ημέρα της Αμφιφυλοφιλίας** είναι η 23 Σεπτεμβρίου και εορτάζεται από μέλη της αμφιφυλόφιλης κοινότητας και τους υποστηρικτές τους.

Αυτή η ημέρα είναι μια κλήση για την αμφιφυλόφιλη κοινότητα, τους φίλους και υποστηρικτές της να αναγνωρίσουν και να γιορτάσουν την bisexual ιστορία, αμφιφυλόφιλη κοινότητα και τον πολιτισμό, και όλους τους αμφιφυλόφιλους άνθρωπους στη ζωή τους.

Παρατηρήθηκε για πρώτη φορά το 1999,Η Παγκόσμια Μέρα Αμφυλοφιλίας είναι το πνευματικό τέκνο των τριών bisexual ακτιβιστών απο τις Ηνωμένες Πολιτείες: Γουέντι Κάρι του Μέιν, Μάικλ Πέιτζ της Φλόριντα, και Τζίτζι Ρέιβεν Γουίλμπερ του Τέξας. Η Γουίλμπερ είπε,

> Στις εξεγέρσεις του Stonewall, η gay και λεσβιακή κοινότητα εχει μεγαλώσει σε δυναμη και ορατότητα. Η bisexual κοινότητα εχει επίσης μεγαλώσει σε δυναμη αλλα ακομη με πολλούς τρόπους είμαστε αόρατοι. Και εγώ έχω κοινωνικοποιηθει απο την κοινωνία ετσι ώστε να τοποθετω αυτόματα ταμπέλες σε ένα ζευγάρι που κρατιέται χέρι χέρι ως στρέιτ ή gay, αναλογα με το φύλο του καθε ατόμου.
> 
>

Αναφορές
--------

1. ↑  «Yes, 23 is everywhere. Here are 23 examples in the GTA». Toronto: The Planet Star. February 15, 2007. .
2. ↑  Coutis, Marilaine (23 Σεπτεμβρίου 2004). «Celebrate Bisexuality». *gauntlet.ucalgary.ca*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Μαΐου 2007. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2015.
3. ↑  «Press Release». Egale Canada. 1 Σεπτεμβρίου 2004. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2015.
4. ↑  «TBN: Bi Culture». *torontobinet.org*. Toronto Bisexual Network. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Δεκεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2015.
5. ↑  Bi Community Celebrates. Bay Windows; September 25, 2003, Vol. 21 Issue 41, p3-3, 1/4p
6. ↑  Scene Around Town. Bay Windows; September 28, 2000, pN.PAG, 00p
Το *halipedon* στους νεότερους χρόνους σημειώνεται περιορισμένα ως ανατολικότερα του αρχαίου
Στην αρχαιότητα **Αλίπεδον** λεγόταν η περιοχή μεταξύ του κύριου οικισμού της Αθήνας και του λιμένα του Πειραιά, η «πέραν των Αλών» περιοχή που σήμερα προσδιορίζεται μεταξύ του Φαλήρου και του Αγίου Ιωάννη Ρέντη.

Στο χώρο αυτό, κατά τον Ξενοφώντα, ("Ελληνικά" Β,4-30), είχαν στρατοπεδεύσει οι Σπαρτιάτες του Παυσανία και μέσα στο χώρο αυτό εξαφανίστηκαν οι περί τον Θρασύβουλο καταδιωκόμενοι Αθηναίοι. 

Στους προϊστορικούς χρόνους ο Πειραιάς ήταν νησίδα κοντά στην ακτή της Αττικής όπως είναι σήμερα η Σαλαμίνα. Στο πέρασμα των αιώνων η θαλάσσια λωρίδα βαθμιαία εξαφανίστηκε από προσχώσεις από τους αρχαίους χειμάρρους, και ιδίως από τον Κηφισό, με συνέπεια να σχηματιστεί ένας αβαθής ελώδης χώρο, τον οποίο οι αρχαίοι αποκαλούσαν *αλίπεδον*. Ο Πλούταρχος αναφέρει πως ο Κίμων για την ενίσχυση των θεμελίων των Μακρών Τειχών ειδικότερα στο χώρο του Αλιπέδου χρησιμοποίησε πάρα πολλά χαλίκια και ογκώδεις λίθους.

Πηγές
-----

* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.2ος, σ.319

1. ↑  Πρατικάκης, Βαγγέλης (2011-06-09). «Ο Πειραιάς ήταν νησί!». *tovima.gr*.. Ανακτήθηκε στις 2017-12-11.
Ο **αλίτης**, (αγγλ. halite), γνωστός και ως ορυκτό αλάτι είναι ορυκτό χλωριούχο νάτριο. Το όνομά του προέρχεται από την ομηρική λέξη "αλς" = θάλασσα, από την οποία, κατά την αρχαιότητα (και μέχρι σήμερα) λαμβανόταν.

Χαρακτηριστικά
--------------

Είναι ορυκτό ιζηματογενούς προελεύσεως, χαρακτηριζόμενο ως "εβαπορίτης", επειδή προέρχεται από εξάτμιση υδάτινων μαζών, στις οποίες υπήρχε διαλυμένο. Γι' αυτό συνδέεται και με άλλους εβαπορίτες, όπως ο συλβίνης, η γύψος, ο ανυδρίτης και ο δολομίτης. Διαλύματά του συνδέονται, επίσης, με την εμφάνιση πετρελαίου, ανευρισκόμενα στη βάση του πετρελαιοφόρου κοιτάσματος.

Η φύση του ορυκτού μπορεί να διαπιστωθεί με απλή γευστική δοκιμασία. Ωστόσο, αυτή πρέπει να γίνεται ως εξής: Ο δοκιμαστής βρέχει ένα από τα δάκτυλά του, με το βρεγμένο δάκτυλο τρίβει ελαφρά το ορυκτό και στη συνέχεια δοκιμάζει τη γεύση από το δάκτυλο. Αυτό γίνεται επειδή η απευθείας επαφή του ορυκτού με τη γλώσσα μπορεί να προκαλέσει διάλυση μεγαλύτερης ποσότητάς του και, καθώς η σύσταση του δείγματος είναι άγνωστη, είναι πιθανόν να περιέχει δηλητηριώδεις προσμίξεις.

Ο αλίτης απαντά σε πολλά μέρη ανά τον κόσμο. Οι πλέον γνωστές εμφανίσεις του είναι στην περιοχή του Σάλτσμπουργκ (Αυστρία, η πόλη οφείλει το όνομά της στον (αλμυρό) ποταμό Σάλτσα (Salza) που τη διασχίζει, αφού πρώτα διέλθει από αποθέσεις αλίτη), στη Γερμανία, στη Σιλεσία της Πολωνίας, όπου παρουσιάζονται κοιτάσματα με πολύ όμορφους κρυστάλλους, στην Ισπανία, στη Ρουμανία, στον Καναδά, στο Μεξικό. Στην περιοχή της Μυλούζ της Γαλλίας εμφανίζονται χαρακτηριστικές ινώδεις μορφές του, ενώ στην Αυστραλία απαντά σταλακτιτική παραλλαγή του.

Στις ΗΠΑ εκτεταμένες εμφανίσεις αλίτη υπάρχουν κατά μήκος των Απαλαχίων ορέων αλλά και κατά μήκος των ακτών του Τέξας και της Λουϊζιάνα. Το μεγαλύτερο, όμως, κοίτασμα στον κόσμο απαντά στην περιοχή **Σαλάρ ντε Ουγιούνι** (Salar de Uyuni) της Βολιβίας, το οποίο δεν έχει τύχει, ακόμη, εντατικής εκμετάλλευσης.

Ο αλίτης σπάνια χρησιμοποιείται ως εδώδιμος. Οι βασικές του χρήσεις είναι στα ψυκτικά μίγματα (καταβιβάζει το σημείο πήξης του νερού) και, γι' αυτό, ρίπτεται στα παγωμένα οδοστρώματα, για να προκαλέσει τήξη του πάγου. Αν είναι αρκετά καθαρός, χρησιμοποιείται και στη βιομηχανία για την παρασκευή νατρίου, χλωρίου, υδροχλωρίου, αλάτων του νατρίου και υποχλωριωδών αλάτων.

Δείτε επίσης
------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αλίτης** |

* Αλάτι

Πηγές
-----

* Mindat.org
* Minerals.net
* Webmineral.com
* Galleries.com

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks READ BOOKS, 2008 ISBN 1-4437-4224-4
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 0-395-91096-X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0-395-51137-2

Σημειώσεις
----------

1. ↑  NASA Earth Observatory
*Να μην συγχέεται με τον πατέρα του, τον Φλάβιο Δαλμάτιο τιμητή.*
Ο **Δαλμάτιος** ή **Δαλμάτιος ο Καίσαρας** (λατ.: *Flavius Iulius Dalmatius*, ... - 337) ήταν Καίσαρας (335-337) της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και μέλος της Δυναστείας του Κωνσταντίνου. Ήταν γιος του επίσης Φλάβιου Δαλμάτιου, τιμητή (censor) και ανiψιού του Κωνσταντίνου Α΄. Εκπαιδεύτηκε, μαζί με τον αδεlφό του Αννιβαλιανό, στην Τουλούζη από τον ρήτορα Εξυπέριο. 

Διαίρεση της αυτοκρατορίας μετά το θάνατο του Μ. Κωνσταντίνου. *Πορτοκαλί*: Κωνσταντίνος Β΄, *Πράσινο*: Κώνστας, *Μπεζ*: Δαλμάτιος, *Γαλάζιο*: Κωνστάντιος Β΄
Αναρριχήθηκε στο θεσμό του Καίσαρα στις 18 Σεπτεμβρίου του 335 έχοντας υπό τον έλεγχό του τη Θράκη, την Αχαΐα και τη Μακεδονία. Σκοτώθηκε από τους ίδιους τους στρατιώτες του το 337. Ο θάνατός του είναι πιθανό να σχετίζεται με τις εκκαθαρίσεις του Κωνστάντιου Β΄ μετά το θάνατο του πατέρα του, ώστε να απαλλαγεί από κάθε διεκδικητή του θρόνου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Dalmatius» (Ρωσικά)

Πηγές
-----

* DiMaio, Michael, "Dalmatius Caesar (335-337 A.D)", in *DIR*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Dalmatius στο Wikimedia Commons
|  |
| --- |
| Τμήμα μιας σειράς λημμάτων |
| Θιβετιανός Βουδισμός |
| Vajra |
| Βασικές έννοιες

* Μετενσάρκωση
* Ντάρμα

* Κάρμα
 |
| Βασικές μορφές
* Βούδας Γκοτάμα

* Παντμασαμπάβα
* Τζε Τσονγκάπα

* Δαλάι Λάμα
* Παντσέν Λάμα

* Λάμα
* Κάρμαπα Λάμα
* Ρίνποτσε

* Γκέσε
* Τέρτον
* Τούλκου
 |
| Πρακτικές και επίτευξη
* Βούδας
* Αβαλοκιτεσβάρα

* Τα τέσσερα στάδια του διαφωτισμού

* Ταντρική γιόγκα
* Παραμίτα

* Διαλογισμός
 |
| Εκδηλώσεις
* Τσότρουλ Ντούτσεν

* Λόσαρ
* Monlam
 |
| Κείμενα

* Θιβετιανός Βουδιστικός κανόνας

* Σούτρες Μαχαγιάνα
 |
| Τέχνη
* Σαντ μάνταλα
* Τάνγκα
* Δέντρο της φυσιολογίας
 |
| Ιστορία και επισκόπηση
* Ιστορία
* Χρονολόγιο

* Περίγραμμα
* Πολιτισμός

* Κατάλογος θεμάτων
 |
|  Βουδισμός |
| * π
* σ
* ε
 |

Για τον τωρινό Δαλάι Λάμα, δείτε: Τενζίν Γκιάτσο.  
**Δαλάι Λάμα** είναι ο τίτλος που δίνεται στον έναν από τους δύο ηγέτες του Λαμαϊσμού (Θιβετιανού Βουδισμού) (ο άλλος ηγέτης είναι ο Παντσέν Λάμα). Η ονομασία «Δαλάι Λάμα» είναι συνδυασμός της Μογγολικής λέξης "Δαλάι" που σημαίνει "ωκεανός" και της Θιβετιανής λέξης "μπλα-μα" (μπ δασύ) που σημαίνει «γκουρού», «δάσκαλος».

Ο Δαλάι Λάμα ήταν μέχρι το 1950 ο πολιτικός αρχηγός του Θιβέτ. Θεωρείται ότι αντιπροσωπεύει στη γη τη ζωντανή ενσάρκωση του Βαδισάτβα Αβαλοκιτέσβαρα, που είναι μια από τις μορφές του Βούδα και συγκεκριμένα η μορφή του ελέους.

Η πνευματική δικαιοδοσία του Δαλάι Λάμα επεκτείνεται και πέρα από το Θιβέτ ως τη Μογγολία, σε ένα μέρος της Κίνας και στα Βασίλεια του Μπουτάν και του Σικκίμ. Μέχρι το 1959 η έδρα του Δαλάι Λάμα ήταν η πρωτεύουσα του Θιβέτ, Λάσα. Το 1959, όταν κατέλαβαν το Θιβέτ οι Κινέζοι, ο Δαλάι Λάμα κατέφυγε στην Ινδία. Μετά τον θάνατο του Δαλάι Λάμα ο διάδοχός του εκλέγεται στο πρόσωπο του παιδιού, που την ώρα του θανάτου του γεννιέται και που, όπως ισχυρίζονται οι Λάμα, αναγνωρίζουν στο παιδί αυτό μερικά σημάδια που δείχνουν ότι είναι η νέα ενσάρκωση του Βούδα του Αβαλοκιτέσβαρα.

Τα επίσημα αυτά πρακτικά της ενσάρκωσης υποβάλλονταν στην Κίνα, όταν ακόμη το Θιβέτ ήταν αυτόνομη επαρχία της Κίνας και η κινεζική κυβέρνηση επικύρωνε την ενσάρκωση και φυσικά και τη διαδοχή.

Η αίρεση των Λάμα είναι σχετικά νέα θρησκεία που ιδρύθηκε τον 15ο αιώνα από τον δάσκαλο του Βουδισμού Τσονν α - πα, που ο τρίτος διάδοχός του αναγνωρίστηκε από τους Μογγόλους ως ηγεμόνας του Θιβέτ.

Ο 14ος Δαλάι Λάμα ανακοίνωσε στις 10 Μαρτίου 2011 την πρόθεσή του να παραιτηθεί από πολιτικός ηγέτης της εξόριστης κυβέρνησης του Θιβέτ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  CNN, Dalai Lama ready to give up political power, 10-3-2011.

|  |  |
| --- | --- |
| Wikiquote logoWikiquote logo | Στα Βικιφθέγματα υπάρχει υλικό σχετικό με το λήμμα:   **Δαλάι Λάμα** |
Στη βιολογία με τον όρο **αμφίπλευρη συμμετρία**, (*bilateral symmetry*), χαρακτηρίζεται γενικά η δομή εκείνη σώματος ζώου που μπορεί ν΄ αποτελείται από κεφάλι και κορμό (όχι απαραίτητα), αλλά που όμως όλα τα όργανα του σώματός τους είναι έτσι κατανεμημένα κατά τρόπο ώστε, με μια τομή ακριβώς στη μέση, κατά το διάμηκες, από τη ράχη, (ραχιαία επιφάνεια), μέχρι την κοιλιά (κάτω επιφάνεια), να χωρίζεται το σώμα σε δύο σχεδόν όμοια μέρη, το δεξιό και το αριστερό.

Τα περισσότερα ανώτερα ασπόνδυλα όπως π.χ. τα αρθρόποδα, οι ανελίδες, καθώς και όλα τα σπονδυλωτά παρουσιάζουν αμφίπλευρη συμμετρία.

Δείτε επίσης
------------

* Ακτινωτή συμμετρία (προς σύγκριση)
Η σύγχρονη έκφραση "**από πόρτα σε πόρτα**", που προέρχεται από την αγγλική *door to door*, αποτελεί εμπορικό όρο διακίνησης αγαθών.

Στην κυριολεκτική χρήση του ο όρος αυτός σημαίνει διακίνηση-διάθεση (αγαθού, επιστολών, διαφημιστικού υλικού, κ.λπ.) από πόρτα σε πόρτα εν σειρά, είτε οικιών και εγκαταστάσεων στο ίδιο οικοδομικό τετράγωνο, είτε σε γραφεία εν σειρά ορόφων του ίδιου κτιρίου.

Στη πραγματικότητα όμως ο όρος αυτός είναι ιδιαίτερα σημαντικός στις εμπορικές συναλλαγές κατά τη διακίνηση αγαθών - φορτίων που σημαίνει την παραλαβή τους από την αποθήκη του αποστολέα και την παράδοσή τους στην αποθήκη του παραλήπτη. Στην πράξη αυτό γίνεται από μεσολαβούσες εταιρείες που αναλαμβάνουν συνεργαζόμενες με μέσα μεταφοράς (πλοία, τρένα, αεροπλάνα κ.λπ.) τη διεκπεραίωση αυτή. Αυτό όμως μπορεί να συμβαίνει και αντίστροφα, όπως στη ναυτιλία, δηλαδή ναυτικοί πράκτορες ναυτιλιακής εταιρείας που αναλαμβάνουν το έργο αυτό για την περιοχή τους.
Σε τέτοιες περιπτώσεις ο όρος αυτός περιλαμβάνεται ιδιαίτερα στα καταρτιζόμενα σχετικά ναυλοσύμφωνα.
Η **Περιστέρα Κράκα** (1860-1938) υπήρξε αρχηγός ανταρτικού σώματος ("καπετάνισσα") Μακεδονομάχων κατά την Μακεδονική επανάσταση του 1878 που είχε αίτημα την κατάργηση της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου με την οποία μεγάλο μέρος της Οθωμανικής Μακεδονίας προσαρτάτο στη Βουλγαρία.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Σιάτιστα Κοζάνης. Ο αδελφός της Γούλιας Κράκας ήταν επίσης αντάρτης. Αποφάσισε να βγεί στο αντάρτικο όταν οι Τούρκοι την κάλεσαν για ανάκριση. Διέφυγε ντυμένη άντρας και πήγε να συναντήσει τον αδελφό της. Αυτός συνελήφθη από τους Τούρκους οι οποίοι τον έγδαραν ζωντανό. Η Περιστέρα έγινε αρχηγός ανταρτικής ομάδας άνω των 40 ατόμων και ήταν γνωστή με το πολεμικό όνομα "Καπετάν Σπανοβαγγέλης". Εντόπισε τους δολοφόνους του αδελφού της τους οποίους εκδικήθηκε. Η δράση της έγινε γνωστή και εκτός Ελλάδος και η γαλλική φεμινιστική εφημερίδα *Le Papillion* την αποκάλεσε Ζαν ντ' Αρκ του 19ου αιώνα. Σταμάτησε την ανταρτική της δράση και επέστρεψε στη Σιάτιστα όταν οι Τούρκοι της έδωσαν αμνηστία, για την οποία μεσολάβησε ο μητροπολίτης Σιάτιστας Αγαθάγγελος. Αυτός την υποδέχθηκε θερμά στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου. Η αμνηστία αυτή παραβιάστηκε από τους Τούρκους οπότε η Περιστέρα αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Μακεδονία (που ήταν ακόμα υπό Οθωμανική διοίκηση) και να καταφύγει στη Θεσσαλία. Εκεί παντρεύτηκε έναν από τους συντρόφους της, τον αντάρτη Νικόλαο Αποστόλου (ή Περδίκη). Αυτός κάποτε συνελήφθη και φυλακίστηκε στην Αίγινα για ληστεία. Η Περιστέρα πήγε στην Αθήνα και ζήτησε να συναντηθεί με τον βασιλέα Γεώργιο Α' από τον οποίο ζήτησε αμνηστία για τον σύζυγό της. Κατά την παράδοση ο βασιλιάς χορήγησε αμνηστία όταν θαύμασε τις ικανότητές της στη σκοποβολή. Η Περιστέρα έζησε στη Σιάτιστα μέχρι το τέλος της ζωής της. Εκεί υπάρχει άγαλμα προς τιμή της, με επιγραφή που την χαρακτηρίζει "ανυπότακτη τουρκοφάγο Αμαζόνα, λεοντόκαρδη καπετάνισσα".

Πηγές
-----

1. ↑  www.researchgate.net/publication/362790725\_Revolutionary\_Greece\_in\_Victorian\_popular\_literature.
2. ↑  Γ. Μόδης (1967), Ο Μακεδονικός Αγών και η νεώτερη μακεδονική ιστορία, σελ. 129
3. ↑  Μηχανή του Χρόνου, 14-6-2018
Το **Αρχιπέλαγος του Μπίσμαρκ** ή **Θάλασσα του Μπίσμαρκ** είναι μια ομάδα νησιών στην βορειοανατολική ακτή της Γουινέας στον Ειρηνικό ωκεανό. Ονομάστηκαν έτσι προς τιμήν του Γερμανού καγκελάριου Ότο φον Μπίσμαρκ. Το αρχιπέλαγος περιλαμβάνει τα εξής ηφαιστειογενή νησιά: Νησιά Ναυαρχείου (*Admiralty Islands*), Νησιά του Δούκα της Υόρκης (*Duke of York Islands*), Νήσος Μουσάου (*Mussau Islands*), Νέα Βρετανία (*New Britain*), Νέο Ανόβερο (*New Hanover*), Νέα Ιρλανδία (*New Ireland*), Νήσοι Βιτού (*Vitu Islands*). 

Οι πρώτοι έποικοι των νησιών ήταν ιθαγενείς και πιθανότατα έφτασαν πριν 33.000 χρόνια από την Παπούα Νέα Γουινέα. Οι πρώτοι Ευρωπαίοι που επισκέφτηκαν τα νησιά ήταν έμποροι από το Ντουμπρόβνικ της Δημοκρατίας της Ραγκούσας. Ερχόμενοι από τις Φιλιππίνες το 1585-1590 έφτασαν στην βορειοανατολική ακτή του αρχιπελάγους της Νέας Γουινέας και του Μπίσμαρκ (αργότερα, το 1598 στις Νήσους του Σολομώντος και στο Βανουάτου), η αποστολή αυτή είναι καταγεγραμμένη στα αρχεία της πόλης του Ντουμπρόβνικ. Αρχηγός της αποστολής ήταν ο *Vice Bune*, ο οποίος έδωσε στα νησιά ονόματα νησιών της Αδριατικής.

Ο δεύτερος που έφτασε στο αρχιπέλαγος ήταν ο Ολλανδός Γουίλεμ Σχούτεν (Willem Schouten). Το 1616 βρήκε εκεί τους Ραγούσους έμπορους ο οποίοι ήταν και οι μόνοι Ευρωπαίοι μέχρι και τον 18ο αιώνα. Το 1884 το αρχιπέλαγος συμπεριλήφθηκε στο Γερμανικό προτεκτοράτο της Νέας Γουινέας , στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τα κατέλαβε η Αυστραλία ,στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο κατελήφθησαν από την Ιαπωνία για να περάσουν ξανά στην κυριαρχία της Αυστραλίας μέχρι το 1975 που έγινε ανεξάρτητη η Παπούα Νέα Γουινέα.

Βιβλιογραφία
------------

* Firth, Stewart (1983). *New Guinea Under the Germans*. Carlton, Australia: Melbourne University Press. ISBN 0-522-84220-8.
* Howe, K. R. Robert C. Kiste, Brij V. Lal, eds. (1994). *Tides of History: The Pacific Islands in the Twentieth Century*. Honolulu: University of Hawaii Press. ISBN 0-8248-1597-1.
* King, David *et al.* (1982). *Papua New Guinea Atlas: A Nation in Transition*. Bathurst, Australia: R. Brown and the University of Papua New Guinea. ISBN 0-909197-14-8.
* Moore, Clive (2003). *New Guinea: Crossing Boundaries and History*. Honolulu: University of Hawaii Press. ISBN 0-8248-2485-7.
* Ryan, Peter, ed. (1972). *Encyclopedia of Papua New Guinea*. 3 volumes; Vol I: A - K, maps, black and white illustrations, xv + 588pp. Vol II: l - Z, maps, black and white illustrations, 589-1231pp. Vol III: Index, folding colour map in rear pocket, map, colour illustration, v + 83pp. Carlton, Australia: Melbourne University Press. ISBN 978-0-522-84025-4.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 234151016
* LCCN: sh85014433
* GND: 4080417-3
* NKC: ge675763

 |

 |
Ο όρος **αρχιστράτηγος** χρησιμοποιείται για να περιγράψει την ιδιότητα ενός ανωτάτου στρατιωτικού διοικητή, και ενίοτε για την απόδοση συγκεκριμένου στρατιωτικού βαθμού. Αρχιστράτηγος είναι ο ανώτατος διοικητής μιας στρατιωτικής δύναμης αντίστοιχα του αγγλικού όρου **commander-in-chief**. Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται υπό αυτή την έννοια από την αρχαιότητα (π.χ. Γένεση, 21.22: "και Φιχόλ ο αρχιστράτηγος της δυνάμεως αυτού").

Η ιδιότητα αυτή είναι συνήθως *ad hoc*, και άσχετη βαθμού ή οργανικής θέσης. Έτσι λ.χ. ο Κωνσταντίνος Α' της Ελλάδας ήταν αρχιστράτηγος κατά τον Πόλεμο του 1897 και ξανά κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους στα μέτωπα Θεσσαλίας, Ηπείρου, και Μακεδονίας, τόσο ως διάδοχος με το βαθμό του αντιστρατήγου, όσο και ως βασιλιάς, με το βαθμό του στρατηγού. Αντίστοιχα, ο Αλέξανδρος Παπάγος ήταν αρχιστράτηγος του στρατού ξηράς κατά τον Ελληνοϊταλικό και Ελληνογερμανικό πόλεμο το 1940–1941 ως αντιστράτηγος, όντας προηγουμένως αρχηγός του ΓΕΣ. Το 1949 ανέλαβε αρχιστράτηγος όλων των ενόπλων δυνάμεων κατά την τελική φάση του Εμφυλίου, με το βαθμό του στρατηγού, και διατήρησε την θέση αυτή ως την κάθοδό του στην πολιτική το 1951, έχοντας στο μεταξύ λάβει το βαθμό του στρατάρχη (Οκτώβριος 1949), και την θέση του αρχηγού του ΓΕΕΘΑ (Απρίλιος 1950). Στην Ελλάδα, με τη δημιουργία του ΓΕΕΘΑ, ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ εντέλλεται να εκτελεί καθήκοντα αρχιστρατήγου εν καιρώ πολέμου.

Διακριτικό αρχιστρατήγου του γερμανικού στρατού του 40sΔιακριτικό αρχιστρατήγου του τουρκικού στρατού
Ο όρος χρησιμοποιείται επίσης στα ελληνικά για την απόδοση του γερμανορωσικής προέλευσης βαθμού **Generaloberst** (γερμανικά) ή **генерал-полковник** (ρωσικά), που χρησιμοποιείται από αριθμό χωρών ως βαθμός μεταξύ του στρατηγού και του στρατάρχη. Στο σύστημα αυτό, ο αρχιστράτηγος είναι αντίστοιχος του στρατηγού τεσσάρων αστέρων του ΝΑΤΟ (OF-9), καθώς δεν υπάρχει ο βαθμός του ταξιάρχου.
Ο **Αρχισυντάκτης Λύνγκε** (νορβηγικά: *Redaktør Lynge*) είναι μυθιστόρημα του Κνουτ Χάμσουν που κυκλοφόρησε το 1893. Ήταν το πρώτο από τα μυθιστορήματα του Χάμσουν. Με τον Αρχισυντάκτη Λύνγκε, ο Χάμσουν πηγαίνει ακόμα πιο μακριά από το ψυχολογικό μυθιστόρημα που σημείωσε στην *Πείνα* και τα *Μυστήρια*, περιλαμβάνοντας σε αυτό τα πολιτικά θέματα. Το βιβλίο γνώρισε πολύ μεγάλη επιτυχία και είναι το πρώτο έργο τουνομπελίστα λογοτέχνη που επανεκδόθηκε.

Περιγραφή
---------

Ο κύριος χαρακτήρας του βιβλίου, Αρχισυντάκτης Λύνγκε στην Εφημερίδα Gazetten, είναι μια καρικατούρα του Olaf Thommessen, συντάκτη του World Walk.

Για πρώτη φορά στη Νορβηγία κυβερνά η αριστερά. Ο λαός έχει απογοητευτεί. Πολιτικοί αριβίστες εκμεταλλεύονται τα πάντα προς όφελος τους. Ο αριστερός Τύπος δεν υποστηρίζει την αλήθεια, αλλά με κάθε μέσον, επιδιώκει την αύξηση της κυκλοφορίας των φύλλων του, την αύξηση των κερδών και την πολιτική επιρροή του. Ο Λύνγκε, ο αριστερός αρχισυντάκτης της αριστερής εφημερίδας *Γκαζέτα*, είναι αποφασισμένος να γίνει κυρίαρχος των Νορβηγικών εφημερίδων, και να αυξήσει τα κέρδη του και την επιρροή του και γίνεται αδίστακτος.

Στο αντίγραφο που απέστειλε ο Hamsun στον φίλο του στο Bergen, ο Køhler Olsen, έγραψε ως αφοσίωση: *Αυτό το έργο είναι από εκείνες τις μέρες που νόμιζα ότι κλήθηκα να δοκιμάσω άλλους*. Ο Χάμσουν εμπνεύστηκε τον κυνικό αδίστακτο αρχισυντάκτη Λύνγκε από τον Olaf Thommessen, διάσημο αρχισυντάκτη αριστερής εφημερίδας της εποχής. Το έργο του Χάμσουν θεωρήθηκε η πρώτη προσωπική επίθεση στην ιστορία της νορβηγικής λογοτεχνίας προς τον αρχισυντάκτη Thommessen. Το αντίγραφο είναι προς το παρόν διαθέσιμο στην Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου του Bergen.

Πηγές
-----

1. ↑  «Store norske leksikon». (Μποκμάλ, Νεονορβηγικά) *Μεγάλη Νορβηγική Εγκυκλοπαίδεια*.
2. ↑  EDITOR LYNGE
3. ↑  Troubling Legacies: Migration, Modernism and Fascism in the Case of Knut Hamsun
4. ↑  Hallvard S.Bakken: «Hamsuniana», *Bergens Tidende* 8.mars 1975
5. ↑  ΒΙΒΛΙΟΝΕΤ/Κνουτ Χάμσουν
6. ↑  Knut Hamsun, Από τον Lars Frode Larsen
Η ***Παναγία του Λορέτο*** (ή *Η Παναγία των Προσκυνητών*) είναι πίνακας ζωγραφικής του Ιταλού ζωγράφου Καραβάτζιο, που δημιουργήθηκε κατά τη χρονική περίοδο 1605 - 1606. Σήμερα βρίσκεται στο παρεκκλήσιο *Καβαλέττι* (Cavalletti) του ιερού ναού του Αγίου Αυγουστίνου της Ρώμης, πλησίον της πλατείας (piazza) Ναβόνα. Απεικονίζει την εμφάνιση της ανυπόδητης Παρθένου και του γυμνού Ιησού - βρέφους σε δύο χωρικούς - προσκυνητές. 

Το 1603 οι κληρονόμοι του μαρκησίου Ερμέτε Καβαλέττι (Ermete Cavalletti), ο οποίος είχε αποβιώσει στις 21 Ιουλίου του 1602, παρήγγειλαν τον πίνακα, με θέμα την Παναγία του Λορέτο, προκειμένου να τον τοποθετήσουν στο οικογενειακό παρεκκλήσιο. Ακολουθώντας τη διαθήκη του μαρκησίου, οι κληρονόμοι του απέκτησαν πρώτα το παρεκκλήσιο - που έλαβε το οικογενειακό τους όνομα - στον ιερό ναό του Αγίου Αυγουστίνου στη Ρώμη.

Ο Τζιοβάννι Μπαλιόνε (Giovanni Baglione), ανταγωνιστής του Καραβάτζιο (και αργότερα και βιογράφος του), ο οποίος είχε επιτύχει την επί δεκαπενθήμερη φυλάκιση του νεαρού τότε καλλιτέχνη ύστερα από διαμάχη τους, έγραψε αργότερα ότι η αποκάλυψη αυτού του πίνακα προκάλεσε "τα χαχανητά του κοινού" (*schiamazzo*). Ο σάλος που προκλήθηκε δεν ήταν χωρίς αιτιολογία: Η Παρθένος απεικονίζεται ανυπόδητη, όπως ακριβώς και οι προσκυνητές της. Η πόρτα στην οποία στέκεται δεν ανήκει σε κάποιο πολυτελές κτίσμα, αντίθετα πλάι της διακρίνεται ένας μερικώς ξεφτισμένος τοίχος με μερικά τούβλα. Μόνο μια ανεπαίσθητη άλως γύρω από αυτήν και το τέκνο της αποκαλύπτει την αγιότητά της. Μολονότι ως μορφή είναι όμορφη, η Παρθένος θα μπορούσε να είναι οποιαδήποτε γυναίκα, που εμφανίζεται μέσα από το νυκτερινό σκοτάδι. Όπως και σε πολλά άλλα έργα του Καραβάτζιο εκείνης της περιόδου, όπως η *επίκληση του Αγίου Ματθαίου* και η *Μεταστροφή του Αγίου Παύλου*, ο πίνακας απεικονίζει μια σκηνή στην οποία ο καθημερινός, απλός άνθρωπος αντικρίζει το θείο, το οποίο απεικονίζεται σχεδόν όπως και ο ίδιος ο καθημερινός άνθρωπος. Το γυναικείο μοντέλο που απεικονίζεται στον πίνακα φαίνεται ότι είναι το ίδιο με αυτό του πίνακα του 1605 "Η Παναγία και το Βρέφος με την Αγία Άννα" (*Dei Palafrenieri*) που βρίσκεται στην Πινακοθήκη Μποργκέζε.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Hibbard, Howard (1983). *Caravaggio* (paperback) (στα Αγγλικά) (1985 έκδοση). Westview Press. σελίδες 184–191. ISBN 9780064301282.
2. ↑  Vodret, Rossella (2012). «The Madonna of Loreto». Στο: Rossella Vodret. *Caravaggio's Rome: 1600-1630*. Milan: Skira Editore S.p.A. σελίδες 22–23. ISBN 9788857213873.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Madonna di Loreto (Caravaggio)  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης** εορτάζεται στις 21 Μαρτίου και ανακηρύχθηκε από την Εκπαιδευτική Επιστημονική και Πολιτιστική Οργάνωση των Ηνωμένων Εθνών το 1999 «με στόχο να υποστηρίξει τη γλωσσική πολυμορφία μέσω της ποιητικής έκφρασης και να αυξήσει την ευκαιρία να ακουστούν οι γλώσσες που απειλούνται με εξαφάνιση». Σκοπός της είναι να προωθήσει την ανάγνωση, τη γραφή, τη δημοσίευση και διδασκαλία της ποίησης σε όλο τον κόσμο και, όπως λέει η αρχική διακήρυξη της UNESCO, «να προσφέρει νέα αναγνώριση και ώθηση στα εθνικά, περιφερειακά και διεθνή κινήματα ποίησης».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «World Poetry Day». *www.unesco.org*. UNESCO.
Ο **Παγκόσμιος Οργανισμός Αντιντόπινγκ** (αγγλικά: *World Anti-Doping Agency,* **WADA**, γαλλικά: *Agence Mondiale Antidopage*) είναι διεθνές ίδρυμα το οποίο εργάζεται προς αποτροπή της χρήσης απαγορευμένων ουσιών από τους αθλητές, το οποίο δημιουργήθηκε μέσω συλλογικής πρωτοβουλίας με επικεφαλής τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή. Συστάθηκε στις 10 Νοεμβρίου του 1999 στη Λωζάνη της Ελβετίας, ως αποτέλεσμα της «Διακήρυξης της Λωζάννης», για την προώθηση, το συντονισμό και την παρακολούθηση της καταπολέμησης του ντόπινγκ στον αθλητισμό. Από το 2002, τα κεντρικά γραφεία της οργάνωσης είναι εγκατεστημένα στο Μόντρεαλ του Κεμπέκ στον Καναδά. Το γραφείο της Λωζάννης έγινε περιφερειακό γραφείο για την Ευρώπη. Άλλα περιφερειακά γραφεία έχουν συσταθεί στην Αφρική, την Ασία/Ωκεανία και τη Λατινική Αμερική. Η WADA είναι υπεύθυνη για τον Παγκόσμιο Κώδικα Αντιντόπινγκ που εγκρίθηκε από περισσότερες από 600 αθλητικές οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένων διεθνών αθλητικών ομοσπονδιών, εθνικών οργανισμών αντίντόπινγκ, της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής και της Διεθνούς Παραολυμπιακής Επιτροπής.

Χρηματοδοτήθηκε αρχικά από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή, ενώ τώρα η WADA λαμβάνει το ήμισυ των δημοσιονομικών αναγκών της από αυτή, με το άλλο μισό να προέρχονται από διάφορες εθνικές κυβερνήσεις. Τα διοικητικά όργανα της αποτελούνται επίσης από εκπροσώπους του αθλητικού κινήματος (συμπεριλαμβανομένων των αθλητών) και τις κυβερνήσεις του κόσμου. Οι βασικές δραστηριότητες του οργανισμού περιλαμβάνουν την επιστημονική έρευνα, την εκπαίδευση, την ανάπτυξη των ικανοτήτων ανίχνευσης του ντόπινγκ και την παρακολούθηση του Παγκόσμιου Κώδικα Αντιντόπινγκ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Staff (February 4, 1999). «Lausanne Declaration on Doping in Sport». *sportunterricht.de,*. .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Η **Παγκάστη** λέγεται ότι ήταν αρχαία Ελληνίδα, διάσημη εταίρα περίφημου κάλλους από τη Λάρισα, φίλη του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Κατά την παράδοση, την Παγκάστη είχε λάβει ως πρότυπο ο Απελλής για την απεικόνιση σε έργο του της Αφροδίτης, την οποία και ερωτεύθηκε τόσο όπου κατά παραχώρηση του Μεγάλου Αλεξάνδρου τελικά την νυμφεύθηκε. Σημειώνεται ότι ο Λουκιανός την ονομάζει *Πακάτην*.

Με το τίτλο «Παγκάστη» έγραψε τρίπρακτο δράμα ο Δημήτριος Κορομηλάς το οποίο και ανέβασε σε θεατρική σκηνή της Αθήνας το 1878.

Σύμφωνα με τους σύγχρονους ιστορικούς, ο χαρακτήρας της Παγκάστης φαίνεται να είναι αντίγραφο της Καλλιξένης καθώς και εκείνη καταγόταν από τη Θεσσαλία και είχε αυλικό ρόλο κοντά στον Μακεδόνα βασιλιά. Επίσης, και για την Καλλιξένη έχει ειπωθεί ότι ήταν η πρώτη γυναίκα με την οποία είχε σεξουαλικές σχέσεις ο Αλέξανδρος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Heckel, σ.209.

Πηγές
-----

* Waldemar Heckel, Lawrence A. Tritle, επιμ. (2011). *Alexander the Great: A New History*. John Wiley & Sons. ISBN 1444360159.
* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.15ος, σελ.227

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 11233001
* LCCN: n83230355
* GND: 1047619458

 |

 |
Τόπος λατρείας πλησίον του Ιερού Ναού του Πολλαπλασιασμού των Άρτων και των Ιχθίων.
Η **Δαλμανουθά** είναι ο άγνωστος προορισμός του Ιησού στις ακτές της Θάλασσας της Γαλιλαίας αφού έθρεψε τους τέσσερις χιλιάδες, όπως καταγράφηκε στο ευαγγέλιο του Μάρκου (Κατά Μάρκον 8:10). Ορισμένες φορές πιστεύεται ότι βρίσκεται κοντά στα Μάγδαλα, την φερόμενη ως γενέτειρα της Μαρίας Μαγδαληνής, αφού το παράλληλο εδάφιο στο ευαγγέλιο του Ματθαίου, Κατά Ματθαίον 15:39, αναφέρεται αντ' αυτού στο «Μαγαδάν», το οποίο έχει θεωρηθεί ως παραλλακτική μορφή από τα «Μάγδαλα».

Το 2013, ο Κεν Νταρκ ανέφερε ότι βρήκε την πιθανή τοποθεσία της Δαλμανουθάς στην πεδιάδα Γκινοσάρ (Γεννησαρέτ), τοποθετώντας τον τόπο εύρεσης του διάσημου αλιευτικού σκάφους ηλικίας 2000 ετών ακριβώς στο τμήμα της όχθης της λίμνης που ανήκει σε αυτήν την ερειπωμένη πλέον αρχαία πόλη.

Το αν υπήρχε ποτέ πόλη που λεγόταν Δαλμανουθά αμφισβητείται από τον βιβλικό μελετητή Τζόελ Λ. Ουάττς. Υποστηρίζει ότι «Δαλμανουθά» είναι ένα σύνθημα για τους αναγνώστες του Μάρκου σχετικά με τη μάχη γύρω από τα Μάγδαλα κατά τη διάρκεια της Ιουδαϊκής Επανάστασης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Owen Jarus (17 Σεπτεμβρίου 2013). «Was Jesus here? Biblical-era town discovered along Sea of Galilee». *NBC News*.
2. ↑  Watts, Joel L.· Theologian, ContributorPublic (20 Σεπτεμβρίου 2013). «Dalmanutha Has Not Been Found -- It Doesn't Exist». *HuffPost*.
Οι **Δαιμονία Νύμφη** είναι ελληνικό folk μουσικό συγκρότημα γνωστό κυρίως για τα όργανα που χρησιμοποιεί, τα οποία είναι ανακατασκευές αρχαίων ελληνικών οργάνων, κατασκευασμένα από τον οργανοτεχνίτη Νικόλαο Μπρα. Η μουσική τους έχει παγανιστική και αρχαιοελληνική ατμόσφαιρα. Το σύνολο ολοκληρώνουν οι στίχοι, γραμμένοι συνήθως στα αρχαία ελληνικά, με θεματολογία κυρίως βακχικές τελετές και επικλήσεις.

Γενικά
------

Μέλος των Δαιμόνια Νύμφη στη σκηνή
Οι Δαιμονία Νύμφη δημιουργήθηκαν το 1994 από τον Σπύρο Γιασαφάκη και τον Παντελή Γιασαφάκη. Τέσσερα χρόνια μετά τη δημιουργία τους, κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο με τίτλο *Ο Βακχικός Χορός των Νυμφών*. 

Το 1999 συναντούν τον Νικόλαο Μπρα, έναν κατασκευαστή οργάνων που ήδη από το 1980 ασχολούνταν με την κατασκευή αρχαιοελληνικών οργάνων, όπως η λύρα, ο βάρβιτος, η αρχαία κιθάρα και άλλα. Συνεργάζονται μαζί του και εμφανίζονται για πρώτη φορά ζωντανά στο *Αναγεννησιακό φεστιβάλ Ρεθύμνου* και αλλού. 

Ταυτόχρονα κυκλοφορούν το mini-CD demo "Τυρβασία", το οποίο κάνει την εμφάνισή του σε περιοδικά μέταλ, όπως το *Metal Hammer* και το *Metal Invader*, παρότι απέχει μουσικά από την υπόλοιπη ύλη των περιοδικών. Ειδικότερα το *Metal Invader* περιλαμβάνει και δύο τραγούδια των Δαιμονία Νύμφη σε συλλογές που δίνονται δώρο μαζί με το περιοδικό και γράφει διθυραμβικές κριτικές για αυτούς. Οι εμφανίσεις αυτές, αλλά και το συγκρότημα του αδελφού του Σπύρου Γιασαφάκη οι *Fiendish Nymphe* (στους οποίους ο Γιασαφάκης συμμετέχει), με παρόμοια θεματολογία, αλλά με Black metal μουσική, κάνουν τους Δαιμονία Νύμφη σχετικά γνωστούς σε αυτούς τους μουσικούς κύκλους. 

Στη συνέχεια, τον Σεπτέμβριο του 2002, το συγκρότημα κάνει ένα μεγάλο βήμα στην πορεία του. Υπογράφουν συμβόλαιο με την γαλλική εταιρεία *Prikosnovenie* και κυκλοφορούν τον ομώνυμο δίσκο τους. Στο δίσκο συμμετέχει σε ένα τραγούδι ο Αλκίνοος Ιωαννίδης στα φωνητικά, ενώ χρησιμοποιούνται σχεδόν αποκλειστικά οι αντιγραφές των αρχαιοελληνικών οργάνων του Νικολάου Μπρα. 

Δύο μήνες αργότερα, το Δεκέμβριο, το συγκρότημα σε συνεργασία με την Αυστραλή Λουίζα Τζον Κρολ (Louisa John Krol), τον Ιταλό Φραντσέσκο Μπαντσίνι (Francesco Banchini) (μέλος των Αταράξια και των Γκορ) και τους Γάλλους Λις (Lys) κυκλοφορεί το δίσκο *Love Sessions*. 

Πέρα από τα δύο μέλη του συγκροτήματος, στις ζωντανές εμφανίσεις τους την εκτέλεση συμπληρώνουν οι Μαρία Στεργίου (αδελφή της Εύης Στεργίου), Χρήστος Κουκάρας, Δάφνη Κοτσιάνη και Βαγγέλης Πασχαλίδης.

Δισκογραφία
-----------

* *Ο βακχικός χορός των νυμφών (1998)*
* *Τυρβασία* (1999)
* *Δαιμονία Νύμφη* (2002)
* *Ο βακχικός χορός των νυμφών - Τυρβασία* (2004)
* *Κραταιά Αστερόπη* (2007)
* *Ψυχοστασία* (2013)
* *Μάκβεθ* (2016)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Daemonia Nymphe** |

* Επίσημος δικτυακός τόπος της Prikosnovenie
Οι **δακτύλιοι Φλέισερ** είναι χρωματισμένοι δακτύλιοι στην περιφέρεια του κερατοειδούς, που προκύπτουν από τη συσσώρευση σιδήρου στα επιθηλιακά κύτταρα βάσης, με τη μορφή αιμοσιδηρίνης. Είναι συνήθως κιτρινωποί έως σκούροι καφέ και μπορεί να είναι πλήρεις ή σπασμένοι. 

Ονομάστηκαν προς τιμήν του Μπρούνο Φλέισερ.

Οι δακτύλιοι Φλέισερ είναι ενδεικτικοί του κερατόκωνου, μία εκφυλιστική κατάσταση του κερατοειδούς που προκαλεί τη λέπτυνση του κερατοειδούς και την αλλαγή του σε κωνικό σχήμα.

Σύγχυση με τους δακτυλίους Κάισερ-Φλέισερ
-----------------------------------------

Υπάρχει κάποια σύγχυση μεταξύ των δακτυλίων Φλέισερ και δακτυλίων Κάισερ-Φλέισερ. Οι δακτύλιοι Κάισερ-Φλέισερ προκαλούνται από συσσώρευση χαλκού στη μεμβράνη του Ντεσεμέτ του κερατοειδούς και είναι ενδεικτικοί της νόσου του Γουίλσον, ενώ οι δακτύλιοι Φλέισερ προκαλούνται από συσσώρευση σιδήρου στα επιθηλιακά κύτταρα βάσης. Ένα παράδειγμα ιατρικής πάθησης που μπορεί να παρουσιαστεί με τους δακτυλίους Φλέισερ είναι ο κερατόκωνος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Cornea & External Diseases-Keratoconus Fleischer's Ring». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Φεβρουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2008.
2. ↑  «Definition: Fleischer's ring from Online Medical Dictionary». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Αυγούστου 2007. Ανακτήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2008.
3. ↑  Fleischer, B (1906). «Über Keratokonus und eigenartige Pigmentbildung in der Kornea». *Münchener medizinische Wochenschrift* **53**: 625–626.
4. ↑  «Secondary keratoconus with corneal epithelial iron ring similar to Fleischer's ring». *Japanese Journal of Ophthalmology* **44** (4): 381–6. 2000. doi:10.1016/S0021-5155(00)00179-9. PMID 10974294. .
Συντεταγμένες: 35°21′41″N 24°15′38″E﻿ / ﻿35.36139°N 24.26056°E﻿ / 35.36139; 24.26056

Τα **Αμφίμαλλα**, επίσης γνωστά ως **Αμφιμάλλιον**, ήταν αρχαία πόλη στο νησί της Κρήτης, στην Ελλάδα. Βρισκόταν επί των βορείων ακτών του νησιού και χρησίμευε ως λιμένας της πόλης της Λάππας. Συνήθως, τα Αμφίμαλλα τοποθετούνται γεωγραφικά στην ευρύτερη περιοχή του σημερινού χωριού της Γεωργιούπολης.

Τα Αμφίμαλλα κατοικούνταν αδιαλείπτως μεταξύ της ύστερης μινωικής περιόδου και της ρωμαϊκής περιόδου. Ορισμένα τέχνεργα έχουν ανευρεθεί στη συγκεκριμένη τοποθεσία και τα οποία, πλέον, εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων. Το σημερινό χωριό της Γεωργιούπολης ιδρύθηκε στη συγκεκριμένη τοποθεσία σε ύστερη ημερομηνία.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Το συγκεκριμένο λήμμα περιλαμβάνει περιεχόμενο από πηγή, η οποία αποτελεί, πλέον, κοινό κτήμα:   
(Αγγλικά) Smith, William, επιμ. (1854–1857). «Amphimalla». *Dictionary of Greek and Roman Geography*. Λονδίνο: John Murray.
2. 1 2  (Αγγλικά) «History of Georgioupolis». *Explore Crete*. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2017.
Το **Αμφί** ήταν περιοδικό, το οποίο εκδιδόταν από το 1978 έως 1990. Το όνομά του προέρχεται από τη λέξη αμφι-σβήτηση. 

Στόχος του ήταν η απελευθέρωση της ομοφυλόφιλης επιθυμίας.

Ιστορία
-------

Ξεκίνησε ως μια πρωτοβουλία του Απελευθερωτικού Κινήματος Ομοφυλόφιλων Ελλάδας (ΑΚΟΕ). Ο πρώτος του εκδότης (1979-1984) ήταν ο Λουκάς Θεοδωρακόπουλος. Από το 1984 ως το 1986 υπεύθυνος ύλης ήταν ο Γιάννης Νένες και το 1987 ο Γρηγόρης Βαλλιανάτος. Το 1987 το ΑΚΟΕ διαλύεται. Το 1988 αναλαμβάνει η Ειρήνη Πετροπούλου με την ευθύνη της Ελληνικής Ομοφυλόφιλης Κοινότητας (ΕΟΚ) μέχρι το 1990, όταν και σταμάτησε την κυκλοφορία του.

Το περιοδικό φιλοξενούσε επιστημονικές και ιστορικές αναλύσεις και μεταφράσεις ξένων κειμένων όπως του Μισέλ Φουκώ, του Ζαν Πωλ Σαρτρ, του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ, του Πιέρ Πάολο Παζολίνι και του Ζαν Ζενέ. 
Συνεντεύξεις είχαν δώσει, μεταξύ άλλων, οι: Ζιλ Ντελέζ, Φελίξ Γκουαταρί, Κώστας Ταχτσής, Μηνάς Χατζησάββας.

Το 2005 κυκλοφόρησε το βιβλίο «Αμφί» και Απελευθέρωση
.

Δίκη «περί ασέμνων»
-------------------

Το καλοκαίρι του 1979 το περιοδικό αντιμετωπίζει τη δικαιοσύνη στην περίφημη δίκη «περί ασέμνων». Το γεγονός αυτό ξεσήκωσε αντιδράσεις. Υπέρ του περιοδικού συγκεντρώθηκαν πάνω από 2000 υπογραφές συμπαράστασης· ανάμεσα στους υπογράφοντες, οι Βιργινία Τσουδερού, Χάρις Αλεξίου, Άλκηστις Πρωτοψάλτη, Γιώργος Βέλτσος, Θάνος Μικρούτσικος, Νίκος Νικολαΐδης, Κώστας Τσαρούχας, Λιάνα Κανέλλη, Μαρία Φαραντούρη, Μανούσος Μανουσάκης και πολλοί άλλοι. Συνήγορος υπεράσπισης του περιοδικού ήταν ο τότε νέος δικηγόρος και μετέπειτα πολιτικός, Θεόδωρος Πάγκαλος. Τελικά, το Αμφί κέρδισε τη δίκη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Λουκάς Θεοδωρακόπουλος: η συνέντευξη της ζωής του
2. ↑  «Τον καιρό της «Αμφί»-σβήτησης». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2016.
3. ↑  Gay περιοδικά στην Ελλάδα - Αφιέρωμα
4. ↑  1984. Μια συνέντευξη του Πρόδρομου Σαββίδη στο "ΑΜΦΙ"
5. ↑  ««Αμφί» και Απελεύθέρωση». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2016.
6. ↑  Αμφί – Κράξιμο: Πολιτικός ακτιβισμός, έρωτας και κυνικό χιούμορ[*νεκρός σύνδεσμος*]
7. ↑  «Συνέντευξη - Θεόδωρος Πάγκαλος: Η κοινωνία άλλαξε και εμείς πρέπει να αλλάξουμε». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Οκτωβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2016.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Τεύχη του Αμφί στο εργαστήριο σπουδών φύλου του Παντείου Πανεπιστημίου
* Δύο συζητήσεις από το περιοδικό Αμφί
Ο **Ούγος-Λανσελό**, γαλλικά : Hugues-Lancelot (απεβ. Αύγουστος του 1442) από τον Οίκο των Πουατιέ-Λουζινιάν ήταν αντιβασιλιάς της Κύπρου, αρχιεπίσκοπος της Λευκωσίας και καρδινάλιος.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πέμπτος γιος του Ιακώβου Α΄ της Κύπρου και της Χέλβις των Γουέλφων, κόρης του Φιλίππου  ευγενούς του Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν, κοντοσταύλου της Ιερουσαλήμ. Αδέλφια του ήταν ο Ερρίκος τιτουλάριος πρίγκιπας της Γαλιλαίας, και η Μαρία, σύζυγος του Λαδισλάου Α΄ των Καπετιδών-Ανζού βασιλιά της Νάπολης. 

Το 1424 έγινε αρχιεπίσκοπος της Λευκωσίας και τιτουλάριος Λατίνος πατριάρχης της Ιερουσαλήμ. Το 1426 έγινε καρδινάλιος του Σαντ' Αντριάνο αλ Φόρο. Κατά την αιχμαλωσία τού πρωτότοκου αδελφού του Ιανού από τους Μαμελούκους (1426-27) ήταν αντιβασιλιάς της Κύπρου.

Παρακολούθησε το Συμβούλιο της Βασιλείας το 1431 και έγινε υποστηρικτής του αντίπαπα Φίλικα Ε΄ (i.e. Αμεδαίου Η΄ δούκα της Σαβοΐας). Εκπροσωπώντας το Συμβούλιο, έλαβε μέρος στη Συνέλευση του Αρράς ως πρόεδρος, μαζί με τον Νικολό Αλμπεργκάτι αντιπρόσωπο του πάπα (legatus).

Η ανιψιά του Άννα της Κύπρου, κόρη του Ιανού, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο δούκα της Σαβοΐας, γιο του Αμεδαίου Η΄. Ο ανιψιός του Λανσελό, γιος του αδελφού του Φιλίππου κοντοσταύλου της Κύπρου, έγινε καρδινάλιος και τιτουλάριος Λατίνος πατριάρχης της Ιερουσαλήμ.

Το 1442 απεβίωσε στη Γενεύη.

Αναφορές σε πηγές
-----------------

1. 1 2  lusignh.
2. ↑  «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. lusignh. Ανακτήθηκε στις 14  Οκτωβρίου 2020.
3. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
4. ↑  n536.
5. ↑  Also known as Hugh of Lusignan, Ugo di Lusignano, Ugone di Lusignano, Lisinhac.
6. ↑  From 1426,, with the title of Sant'Adriano al Foro; Bishop of Palestrina (1431-1436), Bishop of Frascati (1436-1442)
7. ↑  The Cardinals of the Holy Roman Church - Papal elections - 15th Century
8. ↑   Αρχειοθετήθηκε 2007-06-17 στο Wayback Machine.  Αρχειοθετήθηκε 2007-06-17 στο Wayback Machine.  Αρχειοθετήθηκε 2007-09-28 στο Wayback Machine. from Enguerrand de Monstrelet. J. G. Dickinson, *The Congress of Arras*, Oxford: Clarendon Press, 1955, pp. 78-102.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Hugues Lancelot de Lusignan  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 2258151247937144270004
* GND: 1147231966

 |

 |
Οι **διαδηλώσεις του 2021 στην Παραγουάη** είναι μια σειρά διαδηλώσεων σε εθνικό επίπεδο που πυροδοτήθηκαν μετά την κατάρρευση του δημόσιου συστήματος υγείας λόγω του COVID-19, λόγω έλλειψης επενδύσεων και διαφθοράς. Αυτές οι διαδηλώσεις ξεκίνησαν στις 5 Μαρτίου 2021.

Ως άμεση συνέπεια αυτής της εσωτερικής κρίσης που ονομάζεται #EstoyParaElMarzoParaguay2021 (ισπανικά: #ΕίμαιΥπέρΤουΜαρτίουΠαραγουάη2021), ο Πρόεδρος Mario Abdo Benitez αποφάσισε στις 6 Μαρτίου να απομακρύνει τον Υπουργό Παιδείας, Eduardo Petta, τον Αρχηγό του Υπουργικού Συμβουλίου, Juan Ernesto Villamayor και τον Υπουργό της Γυναίκας, Νίλντα Ρομέρο. Την προηγούμενη ημέρα, 5 Μαρτίου, ο Julio Mazzoleni παραιτήθηκε ως Υπουργός Υγείας.

Εξέλιξη
-------

Λίγες ημέρες πριν από την 5 Μαρτίου, οι πολίτες συναντήθηκαν μέσω των κοινωνικών δικτύων για να διαδηλώσουν κατά της Κυβέρνησης λόγω της διαφθοράς και της έλλειψης επενδύσεων.

Το πρωί της 5ης Μαρτίου, ο Υπουργός Δημόσιας Υγείας Χούλιο Μασσολένι παραιτήθηκε με τον σκοπό να «τελειώσουν» αυτές οι οργανωμένες διαδηλώσεις.

Δείτε επίσης
------------

* Παραγουάη

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Mazzoleni confirma su renuncia - Nacionales - ABC Color». *www.abc.com.py* (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2021.
2. ↑  de 2021, 5 de Marzo. «Renunció el ministro de salud de Paraguay en medio del colapso del sistema sanitario por la pandemia de COVID-19». *infobae* (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2021.
**Διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια**, που ονομάζεται επίσης **ψηφιακή εγκυκλοπαίδεια**, είναι εγκυκλοπαίδεια προσβάσιμη μέσω του Διαδικτύου. Η ιδέα της δημιουργίας μιας δωρεάν εγκυκλοπαίδειας χρησιμοποιώντας το Διαδίκτυο μπορεί να εντοπιστεί τουλάχιστον στην πρόταση Interpedia του 1994. σχεδιάστηκε ως εγκυκλοπαίδεια στο Διαδίκτυο στην οποία ο καθένας θα μπορούσε να συνεισφέρει υλικό. Το έργο δεν έφυγε ποτέ από το στάδιο του σχεδιασμού και ξεπεράστηκε από έναν βασικό κλάδο παλιών τυπωμένων εγκυκλοπαίδιων.

Πολλές εγκυκλοπαίδειες είναι διαθέσιμες στον ιστότοπο του Internet Archive. Αν και το αρχικό κείμενο είναι ορατό, το αναγνώσιμο από το μηχάνημα κείμενο είναι συχνά κακό με πολλά σφάλματα OCR. Τον Ιανουάριο του 1995, το Project Gutenberg άρχισε να δημοσιεύει το κείμενο ASCII της **Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα**, 11η έκδοση (1911), αλλά η διαφωνία σχετικά με τη μέθοδο σταμάτησε το έργο μετά τον πρώτο τόμο. Το έργο Gutenberg αργότερα ξεκίνησε εκ νέου την εργασία ψηφιοποίησης και διόρθωσης αυτής της εγκυκλοπαίδειας. Το Project Gutenberg δημοσίευσε τόμους με αλφαβητική σειρά, η πιο πρόσφατη έκδοση είναι ο τόμος 17 Slice 8: Matter – Mecklenburg που δημοσιεύθηκε στις 7 Απριλίου 2013. Η τελευταία Μπριτάνικα ψηφιοποιήθηκε από τους εκδότες της και πουλήθηκε πρώτα ως CD- ROM, και αργότερα ως διαδικτυακή υπηρεσία. [4] Το 2001, το κείμενο ASCII και των 28 τόμων δημοσιεύθηκε στην **Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα** Elevenh Edition κατά πηγή. προστέθηκε αξίωση πνευματικών δικαιωμάτων στο υλικό που περιλαμβάνεται. Ο ιστότοπος δεν υπάρχει πλέον. Άλλα έργα ψηφιοποίησης έχουν σημειώσει πρόοδο σε άλλους τίτλους. Ένα παράδειγμα είναι το Βιβλικό Λεξικό του Easton (1897) που ψηφιοποιήθηκε από την Christian Classics Ethereal Library.  Μια επιτυχημένη ψηφιοποίηση μιας εγκυκλοπαίδειας ήταν η διαδικτυακή προσαρμογή του Bartleby Project της Εγκυκλοπαίδειας Columbia, Έκτη Έκδοση, [7] στις αρχές του 2000 και ενημερώνεται περιοδικά. Υπάρχουν άλλοι ιστότοποι που παρέχουν διαδικτυακές εγκυκλοπαίδειες, ορισμένοι από τους οποίους είναι επίσης διαθέσιμοι στο Wikisource, αλλά οι οποίοι μπορεί να είναι πληρέστεροι από αυτούς στο Wikisource ή ενδέχεται να είναι διαφορετικές εκδόσεις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Various (7 Απριλίου 2013). *Encyclopaedia Britannica, 11th Edition, "Matter" to "Mecklenburg" Volume 17, Slice 8*.
2. ↑  «Software». *The Britannica Store*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2020.
Ο **Αλγόριθμος Χρονοπρογραμματισμού με Βάση τη Σειρά Άφιξης** ή αλλιώς **FCFS (First-Come,First-Served)** είναι ένας αλγόριθμος χρονοπρογραμματισμού της ΚΜΕ(Κεντρικής μονάδας επεξεργαστή) και αποτελεί τον απλούστερο τρόπο χρονοπρογραμματισμού της ΚΜΕ.

Περιγραφή
---------

Για την υλοποίηση του **αλγορίθμου FCFS** είναι αναγκαία μια ουρά FIFO οπού εκεί θα μπαίνουν οι διεργασίες που είναι έτοιμες προς εκτέλεση. Μόλις μια διεργασία μπει στην ουρά έτοιμων διεργασιών το PCB της θα μπει στο τέλος της ουράς αυτής απο όπου η ΚΜΕ θα αναλαμβάνει τις προς εκτέλεση διεργασίες.

Όταν η ΚΜΕ είναι διαθέσιμη εκχωρείται από τον χρονοπρογραμματιστή στην πρώτη διεργασία της ουράς και η εργασία αυτή αφαιρείται από την ουρά. Μόλις η διεργασία που εκτελείται τελειώσει η ΚΜΕ είναι και πάλι διαθέσιμη για να αναλάβει μια άλλη διεργασία.

Παράδειγμα
----------

Έστω οι διεργασίες **P1,P2,P3** οι οποίες καταφτάνουν με αυτή την σειρά στην ΚΜΕ και έχουν χρόνο ξεσπάσματος 20 ms, 2 ms και 2 ms αντίστοιχα.

Αν οι παραπάνω διεργασίες εξυπηρετηθούν με τον **αλγόριθμο FCFS** θα έχουμε τους εξής χρόνους αναμονής:

**P1**: 0 ms

**P2**: 20 ms

**P3**: 22 ms

**Μέσος χρόνος αναμονής**: (0 + 20 + 22)/3 = 42/3 = 14 ms

Αν όμως οι παραπάνω διεργασίες είχαν έρθει με την σειρά **P3,P2,P1** οι χρόνοι αναμονής θα ήταν οι εξής:

**P3**: 0 ms

**P2**: 2 ms

**P1**: 4 ms

**Μέσος χρόνος αναμονής**: (0 + 2 + 4)/3 = 6/3 = 2 ms

Συμπέρασμα
----------

Ο χρόνος αναμονής για τον **Αλγόριθμος Χρονοπρογραμματισμού με Βάση τη Σειρά Άφιξης** είναι συχνά μεγάλος.

Δείτε Επίσης
------------

* Αλγόριθμος Χρονοπρογραμματισμού με Βάση τη Μικρότερη Διάρκεια Εκτέλεσης(Shortest Job First ή SJF)

* Αλγόριθμος Χρονοπρογραμματισμού με Βάση την Προτεραιότητα(Priority Scheduling)

* Αλγόριθμος Χρονοπρογραμματισμού εκ Περιτροπής(Round-Robin ή RR)

* Αλγόριθμος Χρονοπρογραμματισμού με Πολυεπίπεδες Ουρές(Multilevel Queue Scheduling Algorithm)

Πηγές
-----

* Λειτουργικά Συστήματα, 2η Ελληνική Έκδοση(Silberschatz,Galvin,Gagne) σελ 224 ISBN 978-960-411-692-8
Στη Βιοχημεία με το όνομα **αλδόζη**, (*aldose*), φέρεται οποιοδήποτε σάκχαρο όπου στη μοριακή του σύνθεση περιέχει μια ομάδα αλδεΰδης προσκολλημένη στο πρώτο άτομο του άνθρακα.

Οι αλδόζες είναι οργανικές ενώσεις που μαζί με τις κετόζες ανήκουν στους μονοσακχαρίτες. Χαρακτηριστικό τους είναι η ύπαρξη μιας αλδεϋδομάδας (**-CH=O**) στο μόριό τους. Ανάλογα με τον αριθμό ατόμων άνθρακα ή οξυγόνου που περιέχουν στο μόριό τους διακρίνονται σε *αλδοτριόζες*, (με μία αλδεϋδομάδα και δύο υδροξύλια, -ΟΗ), *αλδοτετρόζες*, (με μία -CH=Ο και τρία -ΟΗ), *αλδοπεντόζες*, (με μία -CH=Ο και τέσσερα -ΟΗ), *αλδοεξόζες*, (με μία -CH=Ο και πέντε -ΟΗ) κ.λπ.  
 
Λόγω του μεγάλου αριθμού ασύμμετρων ατόμων άνθρακα που περιέχουν εμφανίζονται με διάφορες στερεοχημικές μορφές. Επίσης παρουσιάζουν αναγωγικές ιδιότητες και οξειδώνονται σε αλδονικά οξέα ή και σε σακχαρικά οξέα αν ταυτόχρονα με την χαρακτηριστική τους ομάδα οξειδωθεί και η πρωτοταγής αλκοολική ομάδα. Υπό την επίδραση της φαινυλυδραζίνης οι αλδόζες παρέχουν οζαζόνες.

Σημαντικότερες αλδόζες (αλφαβητικά) είναι: η αραβινόζη, η γλυκεριναλδεΰδη, η γλυκόζη, η ερυθρόζη, η μαννόζη, η ξυλόζη και η ριβόζη.

* Όλες οι αλδόζες, εκ της σύνθεσής τους, ανήκουν στη γενικότερη κατηγορία οργανικών ενώσεων, τις αλδεϋδαλκοόλες ή οξυαλδεΰδες.
Στη Χημεία και ειδικότερα τη Βιοχημεία ως **αλεικυκλικός υδρογονάνθρακας** χαρακτηρίζεται οποιοσδήποτε υδρογονάνθρακας του οποίου τα άτομα συνδέονται κατά τέτοιο τρόπο ώστε να διατηρούν κλειστό δακτύλιο, αλλά όχι αρωματικό, σε αντίθεση με τον αλειφατικό.

Οι αλεικυκλικοί υδρογονάνθρακες διακρίνονται σε:

1. Κυκλοαλκάνια ή Κυκλοπαραφίνες ή *Κυκλάνια" ή "Ναφθένια"* *(κεκορεσμένοι αλεικυκλικοί υδρογονάνθρακες).*
2. Κυκλοαλκένια ή Κυκλοολεφίνες ή *Κυκλένια* (ακόρεστοι αλεικυκλικοί υδρογονάνθρακες με ένα διπλό δεσμό).
3. Κυκλοαλκίνια ή Κυκλίνια (ομοίως ακόρεστοι αλεικυκλικοί υδρογονάνθρακες με ένα τριπλό δεσμό).

Γενικά τα κυκλοαλκάνια, τα κυκλοαλκένια και τα κυκλοαλκίνια εξετάζονται ομού με τους αντίστοιχους αλειφατεικούς υδρογονάνθρακες, και τούτο επειδή πολλοί επιστήμονες αν και θεωρούν τους αλεικυκλικούς μαζί με τους αρωματικούς υδρογονάνθρακες στη κατηγορία των κυκλικών υδρογονανθράκων εντούτοις τους κατατάσσουν στους αλειφατικούς.