Ο **Ντίνο Τζοφ** (*Dino Zoff*, γεννήθηκε 28 Φεβρουαρίου 1942) είναι Ιταλός πρώην διεθνής τερματοφύλακας και προπονητής, που αγωνίστηκε 112 φορές στην Εθνική Ιταλίας έως την ηλικία των 40 ετών. Θεωρούμενος ως ένας από τους καλύτερους στη θέση του όλων των εποχών ψηφίστηκε τρίτος καλύτερος του 20ού αιώνα στις εκλογές της IFFHS. Είναι ο μόνος Ιταλός παίκτης που έχει κατακτήσει τόσο το Παγκόσμιο Κύπελλο, όσο και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.

Βιογραφία
---------

### Πρώτα χρόνια

Ο Ντίνο Τζοφ γεννήθηκε το 1942 και στην εφηβική του ηλικία δεν έδειχνε ότι ήταν ικανός για μεγάλα πράγματα στο ποδόσφαιρο, επειδή ήταν κοντός. Ο πατέρας του τον αποθάρρυνε στο να ακολουθήσει σταδιοδρομία στο άθλημα. Το 1956 πήγε να δοκιμαστεί στις παιδικές ομάδες της Γιουβέντους και της Ίντερ αλλά τον απέρριψαν επειδή ήταν μόλις 1,50 μ.

Όμως, δούλεψε σκληρά για πέντε χρόνια σε συνδυασμό με κατάλληλη δίαιτα και κατάφερε να πάρει 33 εκατοστά. Παράλληλα εργαζόταν ως μηχανικός δικύκλων. Το 1961 υπέγραψε στην Ουντινέζε αλλά στο πρώτο αγώνα με αντίπαλο τη Φιορεντίνα στις 24 Σεπτεμβρίου δέχθηκε πέντε γκολ (αποτέλεσμα 5–2). Παρά το άσχημο ξεκίνημα κατάφερε να αγωνιστεί σε 38 παιχνίδια τις δύο επόμενες σεζόν (1961–63). Την αγωνιστική περίοδο 1962–63 καθιερώθηκε κάτω από τα δοκάρια και είχε πολύτιμη συμβολή στην επάνοδο των «φριουλάνι» στα μεγάλα σαλόνια, προτού πάρει μεταγραφή στη Μάντοβα και «ψηθεί» με 131 συμμετοχές σε τέσσερα χρόνια.

Οι κορυφαίοι σύλλογοι της χώρας είχαν αρχίσει να στρέφουν το βλέμμα τους προς τον Τζοφ, ενώ ο τότε ομοσπονδιακός τεχνικός Εντμόντο Φάμπρι σκεφτόταν σοβαρά να τον συμπεριλάβει στην αποστολή για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1966. Τελικά, οι Ενρίκο Αλμπερτόζι, Ρομπέρτο Αντζολίν και Πιερλουίτζι Πιτσαμπάλα ήταν οι τερματοφύλακες που μπήκαν στο αεροπλάνο με προορισμό την Αγγλία.
Το καλοκαίρι του 1967, ο 25χρονος πια Τζοφ μεταπήδησε στη Νάπολι. Κατά την πενταετία της παραμονής του στον ιταλικό Νότο και τις 143 συμμετοχές στο πρωτάθλημα , ο πράος και πειθαρχημένος πορτιέρε γιγάντωσε το όνομά του και καθιερώθηκε στην εθνική ομάδα της χώρας του. Τότε κλήθηκε και στην Εθνική.

### Γιουβέντους

Το 1972 παίρνει μεταγραφή για τη Γιουβέντους, στην οποία αγωνίστηκε 11 χρόνια έως την ηλικία των 41 ετών. 
Γνώρισε μεγάλες συλλογικές επιτυχίες. Κατέκτησε το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, έξι πρωταθλήματα Ιταλίας και δύο Κύπελλα. Άτυχες στιγμές οι απώλειες του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1973 (0–1 από τον Άγιαξ) και το 1983 (από το Αμβούργο). Το 1973 κατετάγη δεύτερος στο διαγωνισμό της Χρυσής Μπάλας - ο Γιόχαν Κρόιφ υπερτέρησε όπως και στον τελικό του μεγάλου Ευρωπαϊκού Κυπέλλου.

Στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ του 1977 ο Τζοφ ήταν από τους πιο σημαντικούς παίκτες της ομάδας και από τους στυλοβάτες εκείνης της πορείας που άρχισε από το Μάντσεστερ όταν και απέκλεισε και τις δύο ομάδες της πόλης, πρώτα τη Σίτι (0–1, 2–0) και μετά τη Γιουνάιτεντ (0–1, 3–0) και ολοκληρώθηκε απέναντι στο διπλό τελικό με την Ατλέτικο Μπιλμπάο (1–0, 1–2). Μάλιστα στα ημιτελικά απέκλεισε την ΑΕΚ (4–1, 1–0) στην άκρως επιτυχημένη πορεία των «κιτρινόμαυρων» που έφθασε ως τα ημιτελικά.
Το τελευταίο του παιχνίδι στην Ιταλία ήταν το Γιουβέντους-Τζένοα 4–2 στις 15 Μαΐου, ενώ κρέμασε τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια δέκα ημέρες αργότερα. Η Γιουβέντους - των Μισέλ Πλατινί, Πάολο Ρόσι, Ζμπίγκνιεβ Μπόνιεκ, Γκαετάνο Σιρέα, Κλαούντιο Τζεντίλε, Αντόνιο Καμπρίνι, Μάρκο Ταρντέλι - αν και ακλόνητο φαβορί ηττήθηκε με 1–0 στο τελικό του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου Πρωταθλητριών στο ΟΑΚΑ από το Αμβούργο.
Το 1983 αποφάσισε να σταματήσει και να δημιουργήσει μια σχολή τερματοφυλάκων στη Γιουβέντους, την οποία όμως διατήρησε για μικρό χρονικό διάστημα.

### Διεθνής καριέρα

Το 1968 κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική ομάδα, με την οποία κατέκτησε το  Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα το ίδιο έτος αγωνιζόμενος ως βασικός και συμπεριλήφθηκε στην καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης, χωρίς να δεχθεί γκολ στους δύο αγώνες. Μια κακή εμφάνιση σε αγώνα με την Ισπανία το Φεβρουάριο του 1970 ήταν η αιτία για να δει το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970 ως αναπληρωματικός του Αλμπερτόζι, με την ομάδα να φτάνει μέχρι τον τελικό. Στη συνέχεια έγινε βασικός στην Εθνική και κατάφερε να κρατήσει ανέπαφη την εστία του επί 12 συνεχείς αγώνες (1.142 λεπτά) μέχρι τον εναρκτήριο αγώνα του  Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1974, όταν δέχθηκε γκολ από τον Εμανουέλ Σανόν της Αϊτής, δημιουργώντας ένα σπάνιο ρεκόρ.

Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1980 στην Ιταλία βοήθησε την ομάδα του να φτάσει στους ημιτελικούς, τερματίζοντας στην τέταρτη θέση όπως και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1978. Κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης 1980, κράτησε σε τρεις αγώνες ανέπαφη την εστία του, δεχόμενος μόνο ένα γκολ στον αγώνα για την τρίτη θέση, τον οποίο η Ιταλία θα έχανε στα πέναλτι. Ο Τζοφ εξελέγη καλύτερας τερματοφύλακας του τουρνουά για δεύτερη φορά.

Επόμενο μεγάλο σημείο αναφοράς ήταν η κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1982, στο οποίο ήταν αρχηγός της εθνικής και αναδείχθηκε καλύτερος τερματοφύλακας της διοργάνωσης. Ήταν ο μεγαλύτερος σε ηλικία ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε σε Παγκόσμιο Κύπελλο και ο μεγαλύτερος που το κέρδισε, όντας στον τελικό 40 ετών και 133 ημερών.  Στο νικηφόρο τελικό με αντίπαλο την Δυτική Γερμανία (3–1) ήταν αρχηγός της εθνικής για 14η φορά σε αγώνα Παγκοσμίου Κυπέλλου, επίδοση ρεκόρ που κατέρριψε αργότερα ο Ντιέγκο Μαραντόνα.  Τερματίζοντας τη διεθνή σταδιοδρομία του είχε 112 συμμετοχές, τη δεύτερη καλύτερη επίδοση στην εποχή του πίσω από το Σουηδό Μπγιορν Νόρντκβιστ.

Η παροιμιώδης προσήλωση, η μεθοδικότητα, η προσοχή στη λεπτομέρεια αποτέλεσαν στοιχεία που του έδιναν αδιαπραγμάτευτα το χρίσμα του ηγέτη τόσο στη Γιουβέντους όσο και στην εθνική Ιταλίας. Ένα σημαντικό προτέρημά του ήταν η συνεχής προσπάθεια βελτίωσης, γεγονός που τον καθιέρωσε ως ένα από τους κορυφαίους του κόσμου σε ηλικία άνω των 30 ετών.

Ο Τζοφ (δεξιά) σε επέμβαση του το 1970 σε αγώνα Γιουβέντους- Νάπολι
### Προπονητής

Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση, ο Τζοφ συνέχισε την καριέρα του προπονητή. Ήταν προπονητής της ιταλικής εθνικής ομάδας, με τον οποίο έφτασε στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2000, και σε αρκετούς άλλους ιταλικούς συλλόγους, συμπεριλαμβανομένου του πρώην συλλόγου του Γιουβέντους, με τον οποίο κέρδισε ένα Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και ένα Κύπελλο Ιταλίας κατά τη σεζόν 1989–90, τρόπαια που είχε κερδίσει επίσης ως παίκτης.

Το 1984 τιμήθηκε και από τη FIFA (ένας από τους τέσσερις πρώτους μαζί με τους Πελέ, Φραντς Μπεκενμπάουερ και Μπόμπι Τσάρλτον) με την ανώτατη διάκριση του αθλήματος, το Τάγμα Αξίας.
Το 2003 επελέγη από την Ομοσπονδία της Ιταλίας ως ο "χρυσός παίκτης" της χώρας για τον εορτασμό των 50 χρόνων της ΟΥΕΦΑ. Το 2012 έγινε ο (από κοινού με το Ρικάρδο Θαμόρα) δεύτερος τερματοφύλακας που εισήχθη στην Αίθουσα Φήμης του ποδοσφαίρου (*Salón de la Fama del Fútbol*) στην Πατσούκα της πολιτείας Ιδάλγο του Μεξικού μετά τον Λεβ Γιασίν.

Τον Σεπτέμβριο του 2014, δημοσίευσε την ιταλική αυτοβιογραφία του *Dura Solo un Attimo la Gloria* (Η δόξα διαρκεί μόνο μια στιγμή).

Τίτλοι
------

**Γιουβέντους**

* Πρωταθλήματα Ιταλίας (6) : 1972–73, 1974–75, 1976–77, 1977–78, 1980–81, 1981–82
* Κύπελλο Ιταλίας (2)  : 1978–79, 1982–83
* Κύπελλο ΟΥΕΦΑ: 1976–77

**Ιταλία**

* Παγκόσμιο Κύπελλο: 1982
* Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα: 1968

Ατομικές διακρίσεις
-------------------

* Χρυσή Μπάλα : 1973 (2η θέση)
* Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης : 1968 , 1980
* Καλύτερη ομάδα Παγκόσμιου Κυπέλλου : 1982
* Καλύτερος τερματοφύλακας Παγκόσμιου Κυπέλλου : 1982
* IFFHS Καλύτερος Ιταλός τερματοφύλακας του 20ού αιώνα : 1999
* IFFHS Καλύτερος τερματοφύλακας του 20ού αιώνα (3ος) : 1999
* Οι 100 μεγαλύτεροι ποδοσφαιριστές του περιοδικού  *World Soccer* του 20ού αιώνα : 1999
* 2003: Χρυσός παίκτης - ο καλύτερος Ιταλός ποδοσφαιριστής των τελευταίων 50 ετών, που επιλέγονται από την Ιταλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου για τα 50 χρόνια της ΟΥΕΦΑ
* Δημοσκόπηση ΟΥΕΦΑ Golden Jubilee : # 5
* FIFA 100
* Βραβείο Golden Foot "Football Legends" : 2004
* Ιταλικό Ποδόσφαιρο Hall of Fame : 2012
* Έλαβε μέρος στο Walk of Fame του ιταλικού αθλητισμού : 2015
* IFFHS Legends

Τιμές
-----

* Τάγμα Αξίας της FIFA (*Ordre du mérite de la FIFA*) : 1984

* Αξιωματούχος του Τάγματος της Αξίας της Ιταλικής Δημοκρατίας (*Ufficiale OMRI*) : 2000

* Ταξιάρχης του Τάγματος της Αξίας της Ιταλικής Δημοκρατίας (*Commendatore OMRI*) : 2001

Παραπομπές
----------

1. ↑  «UEFA : Saving grace: Europe's favourite goalkeepers». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2021.
2. ↑  «Les meilleur gardiens de but dans l'histoire du football». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Αυγούστου 2023. Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2023.
3. ↑  «Buffon, Yashin, Neuer: France Football named 10 greatest goalkeepers ever in 2020». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Μαρτίου 2024. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2024.
4. ↑  «IFFHS Century Elections». Ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2020.
5. ↑  «I 70 anni di Dino Zoff». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2020.
6. ↑  «Four decades since Zoff was on top of the world».
7. 1 2  «Έτρωγε 8 αυγά την ημέρα, ψήλωσε και έγινε ηγέτης. Ο θρυλικός Ντίνο Τζοφ έχει γενέθλια». Ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2020.
8. ↑  «Viejos son los trapos». Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2021.
9. ↑  «Best Juventus Players of All Time». Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2023.
10. ↑  «UEFA : 1972/73: Rep makes it three for Ajax». Ανακτήθηκε στις 8 Ιουλίου 2022.
11. ↑  «Why a Goalkeeper Will Never Win Another Ballon d'Or». Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2023.
12. ↑  «European Footballer of the Year ("Ballon d'Or") 1973». Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2020.
13. ↑  «Όταν η ΑΕΚ ήταν… ΑΕΚάρα! Η πορεία μέχρι τα ημιτελικά του Κυπέλλου UEFA». Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2020.
14. ↑  «1983 EUROPEAN CUP FINAL: MAGATH THUNDERBOLT SHATTERS JUVENTUS». Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2020.
15. ↑  «UEFA : EURO 1968: all you need to know». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2021.
16. ↑  «*FRANCE FOOTBALL* : Dino Zoff, dernier épisode de nos 100 joueurs qui ont marqué l'histoire de la Coupe du monde». Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2020.
17. ↑  «The all-time World Cup Perfect XI». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουνίου 2022.
18. 1 2  «Dino Zoff (Italy)». Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2020.
19. 1 2  «Ο ογκόλιθος της Ιταλίας, Ντίνο Τζοφ». Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2021.
20. ↑  «World Cup stunning moments: Haiti shock Dino Zoff's Italy». Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2024.
21. ↑  «UEFA : EURO 1980 Team of the Tournament». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Φεβρουαρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 29 Φεβρουαρίου 2024.
22. ↑  «WORLD CUP RECORDS (Part 1) - THE OLDEST PLAYERS». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Οκτωβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2022.
23. ↑  «Milla, Zoff, El Hadary & the oldest players in World Cup history». Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2020.
24. ↑  «WORLD CUP RECORDS (Part 9) - PLAYERS WITH MOST GAMES AS CAPTAIN». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Οκτωβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2022.
25. ↑  «Dino Zoff - Century of International Appearances». Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2020.
26. ↑  «E se Buffon fosse più bravo di Zoff?». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2020.
27. ↑  «Dino Zoff». Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2021.
28. ↑  «FIFA Order of Merit holders» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 2 Οκτωβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2022.
29. ↑  «Golden Players take centre stage». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Μαρτίου 2007. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουλίου 2020. CS1 maint: Unfit url (link)
30. ↑  «Il Messico premia Zoff!». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Φεβρουαρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 29 Φεβρουαρίου 2024.
31. ↑  «Hall of Fame of Soccer Mexico and World: World». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2021.
32. ↑  «Dura solo un attimo, la gloria. La mia vita». Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2023.

Πηγές
-----

* ΕΤ-Sports, 7-4-2008, σελ. 10.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ντίνο Τζοφ** |

* Ντίνο Τζοφ στη FIFA (αρχειοθετημένος) (Αγγλικά)Edit on Wikidata

* Ντίνο Τζοφ στην UEFA (Αγγλικά)Edit on Wikidata

* Ντίνο Τζοφ's προφίλ παίκτη στο National-Football-Teams.comEdit on Wikidata

* Ντίνο Τζοφ στην IMDb (Αγγλικά)Edit on Wikidata


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
FIFA 100 |
| --- |
|  |
| UEFA | 
* Ανρί
* Β. βαν ντερ Κέρκοφ
* Ρ. βαν ντερ Κέρκοφ
* βαν Μπάστεν
* Βαν Ντερ Ελστ
* βαν Νίστελροϊ
* Βιεϊρά
* Βιέρι
* Γκούλιτ
* Εμρέ
* Εουσέμπιο
* Ζέελερ
* Ζέεντορφ
* Ζιντάν
* Καν
* Καντονά
* Κέλεμανς
* Κίγκαν
* Κιν
* Κλάιφερτ
* Κλίνσμαν
* Κοπά
* Κρόιφ
* Μ. Λάουντρουπ
* Μπ. Λάουντρουπ
* Λίνεκερ
* Λουίς Ενρίκε
* Μάγιερ
* Μάζοπουστ
* Μαλντίνι
* Μπάλακ
* Μπανκς
* Μπαρέζι
* Μπάτζιο
* Μπεκενμπάουερ
* Μπέκαμ
* Μπέκραμπ
* Μπέργκομι
* Μπεστ
* Μπόνιεκ
* Μπονιπέρτι
* Μπράιτνερ
* Μπουτραγκένιο
* Μπουφόν
* Ματέους
* Μύλερ
* Νέντβεντ
* Νέσκενς
* Νέστα
* Ντάβιντς
* Νταλγκλίς
* Ντασαέφ
* Ντελ Πιέρο
* Ντεσαϊγί
* Ντεσάν
* Όουεν
* Παπέν
* Πιρές
* Πλατινί
* Πούσκας
* Πφαφ
* Ραούλ
* Ρένσενμπρινκ
* Ράικαρτ
* Ριβέρα
* Σμάιχελ
* Ρόσι
* Ρούι Κόστα
* Ρουμενίγκε
* Ρουστού
* Σεβτσένκο
* Σίρερ
* Σούκερ
* Στόιτσκοφ
* Τζοφ
* Τόττι
* Τουράμ
* Τρεζόρ
* Τρεζεγκέ
* Τσάρλτον
* Φακέτι
* Φίγκο
* Φονταίν
* Χάτζι
 |
|  |
| CONMEBOL | 
* Βαλντεράμα
* Βερόν
* Ζαμοράνο
* Ζανέττι
* Ζίκο
* Κάρλος Αλμπέρτο Τόρες
* Καφού
* Κέμπες
* Κουμπίγιας
* Κρέσπο
* Μαραντόνα
* Μπατιστούτα
* Νίλτον Σάντος
* Ντι Στέφανο
* Πασαρέλα
* Πελέ
* Ριβάλντο
* Ριβελίνο
* Ρομπέρτο Κάρλος
* Ρομάριο
* Ρομερίτο
* Ροναλντίνιο
* Ρονάλντο
* Σαβιόλα
* Τζαλμά Σάντος
* Σιβόρι
* Σόκρατες
* Τζούνιορ
* Φαλκάο
* Φιγκερόα
* Φραντσεσκόλι
 |
|  |
| CAF | 
* Αντέμπι Πελέ
* Γουεά
* Ντιούφ
* Μιλά
* Οκότσα
 |
|  |
| CONCACAF | 
* Έικερς
* Σάντσες
* Χαμ
 |
|  |
| AFC | 
* Νακάτα
* Χονγκ
 |

 |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνική Ιταλίας – Μουντιάλ 1982 (3ος τίτλος) |
| --- |
|  |
| 
* 1 Τζοφ (c)
* 2 Μπαρέζι
* 3 Μπέργκομι
* 4 Καμπρίνι
* 5 Κολλοβάτι
* 6 Τζεντίλε
* 7 Σιρέα
* 8 Βιερτσόγουντ
* 9 Αντονιόνι
* 10 Ντοσσένα
* 11 Μαρίνι
* 12 Μπόρντον
* 13 Οριάλι
* 14 Ταρντέλι
* 15 Καούζιο
* 16 Κόντι
* 17 Μασάρο
* 18 Αλτομπέλι
* 19 Γκρατσιάνι
* 20 Ρόσι
* 21 Σελβάτζι
* 22 Γκάλι
* Προπονητής: Έντσο Μπεαρζότ
 |  |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Αθλητισμός
* Πύλη:Ποδόσφαιρο
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 6187322
* LCCN: n78017116
* ISNI: 0000 0000 3239 5087
* GND: 1173300473
* ICCU: RAVV073106

 |

 |