recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **B.Y.O.B.** ("**B**ring **Y**our **O**wn **B**ombs") είναι ένα τραγούδι του αρμενοαμερικανικού Heavy Metal συγκροτήματος System of a Down, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον τέταρτο δίσκο τους *Mezmerise*, το 2005. Την ίδια χρονιά είχε κυκλοφορήσει και ως single, το πρώτο από αυτόν τον δίσκο. Το single είχε φτάσει στο νούμερο 4 των αμερικανικών *Alternative Songs (Billboard)* και *Mainstream Rock (Billboard)*. Το single, επίσης, έφτασε στο νούμερο 27 των *Billboard Hot 100*, ήτοι το υψηλότερο τους έως και σήμερα. 

Το θέμα του κομματιού είναι ο πόλεμος στο Ιράκ, το δεύτερο που γράφουν εναντίον αυτού. Το πρώτο ήταν το *Boom!*. Για την προώθηση του τραγουδιού είχε κυκλοφορήσει και video clip, το οποίο είχε σκηνοθετηθεί από τον Τζέικ Νάβα. Το 2005, οι SOAD, κέρδισε Grammy στην κατηγορία *Best Hard Rock Performance*, για αυτό το κομμάτι. Το 2002, ο Casey Chaos, ισχυρίστηκε ότι είχε βοηθήσει στο γράψιμο του κομματιού, με τον Ντάρον Μαλακιάν, να του χαρίζει ένα 2% των δικαιωμάτων του κομματιού. Ωστόσο, το 2010, σε δικαστήριο του Μανχάταν, αποδείχτηκε ότι το κομμάτι γράφτηκε εξ ολοκλήρου από τους Μαλακιάν και Σερτζ Τανκιάν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Morse, Steve (August 26, 2005). «Pounding out a blistering attack: System of a Down lashes out at Hollywood, war, and hypocrisy». *The Boston Globe*.. Ανακτήθηκε στις April 5, 2009.
2. ↑  «System of a Down Awards: BYOB, Question, Mezmerize». AveoftheStars.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2012.
3. ↑  «Judge Rules for Rock Band in 'B.Y.O.B.' Royalty Case». Courthouse News. 24 Μαΐου 2010. Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* B.Y.O.B. στο επίσημο channel των System of a Down, YouTube

  

  

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Μουσική
 |

 |
*Το Διάταγμα Decet Romanum Pontificem*
Το **Decet Romanum Pontificem** είναι ένα παπικό διάταγμα αφορισμού που εκδόθηκε στις 3 Ιανουαρίου 1521. Με αυτό ολοκλήρωσε ο Πάπας Λέων Ι΄ τον απειλούμενο στο διάταγμά του *Exsurge Domine* αφορισμό του Μαρτίνου Λούθηρου, αφού ο Λούθηρος δεν προέβη σε καμία πράξη ανάκλησης των Θέσεών του, όπως απαιτούσε το διάταγμα εκείνο. Με το ίδιο διάταγμα, ο Λούθηρος και οι οπαδοί του χαρακτηρίζονται αιρετικοί .

Σπουδαιότητα
------------

Με τον αφορισμό του Λούθηρου απορρίπτεται οριστικά ο δρόμος μιας εσωτερικής μεταρρύθμισης της Εκκλησίας. Με αυτόν ο Πάπας δίνει αρνητική διάσταση στην διάσπαση που οδήγησε στην ομολογιακή ανεξαρτησία των μεταρρυθμιστικών εκκλησιών. Η θετική μορφοποίηση της Μεταρρύθμισης μέχρι την Ομολογία της Αυγούστας του 1530 μπορεί επίσης να ερμηνευθεί ως αναγκαία αντίδραση στη νέα κατάσταση με εκπεφρασμένη την αντίθεση προς τον Πάπα. Ο διωγμός των οπαδών της Μεταρρύθμισης που ξεκίνησε το διάταγμα απέτυχε, αντίθετα με προηγούμενες διώξεις μεταρρυθμιστικών κινημάτων της Εκκλησίας. Ο κύριος λόγος γι 'αυτό ήταν η πολιτική κατάσταση στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία την εποχή εκείνη.

Ο αφορισμός του Λούθηρου δεν ήρθη ποτέ. Δεδομένου ότι δεν συνηθίζεται στην Καθολική Εκκλησία να αίρεται αφορισμός μετά θάνατον, και καθώς η αποκήρυξη του Λούθηρου περιλαμβάνει την καταδίκη και των διδασκαλιών του, αντίθετες προσπάθειες όπως το Μνημόνιο του Βορμς του 1971, για παράδειγμα, έχουν μέχρι στιγμής αποτύχει.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το Διάταγμα «*DECET ROMANUM PONTIFICEM*» του Πάπα Λέοντα Ι΄ περί αφορισμού του Μαρτίνου Λούθηρου. (Αντίγραφο της 25ης Σεπτεμβρίου 2006 στο Internet Archive) Αρχεία του Βατικανού, Ιστορικά έγγραφα.
**Decretals** (λατινικά: epistolae decretales‎) είναι επιστολές του Πάπα που διατυπώνουν αποφάσεις στον εκκλησιαστικό νόμο της Καθολικής Εκκλησίας.

Γενικώς δίνονται ως απάντηση σε διαβουλεύσεις, αλλά μερικές φορές δίνονται με πρωτοβουλία του Πάπα. Αυτές προμηθεύουν, με τους κανόνες του συμβουλίου, την κύρια πηγή της νομοθεσίας της εκκλησίας, και διαμόρφωναν το μεγαλύτερο μέρος του *Corpus Iuris Canonici* πριν αντικατασταθούν επισήμως από το *Codex Iuris Canonici* το 1917. Ωστόσο, ο Καρδινάλιος Pietro Gasparri ηγήθηκε την παπική επιτροπή για την ανανέωση του κανονικού δικαίου και αργότερα δημοσίευσε έναν οδηγό για τις γραμματοσειρές που χρησιμοποιούνται στον κώδικα 1917, πολλοί κανόνες σε αυτόν τον κώδικα μπορούν εύκολα να ανιχνευτούν στη σχέση και εξάρτηση τους στις μεσαιωνικές decratals καθώς και στο Ρωμαϊκό Δίκαιο.

Από μόνες τους, οι μεσαιωνικές decretals διαμορφώνουν μία πολύ ιδιαίτερη πηγή, όπου ρίχνει φως στις μεσαιωνικές διαμάχες και τις προσεγγίσεις στις λύσεις τους. Ενδιαφέρονται μερικές φορές με πολύ σημαντικά θέματα που αγγίζουν πολλές πλευρές της μεσαιωνικής ζωής, για παράδειγμα τον γάμο και τη νομική διαδικασία.
To ***Days Gone*** είναι βιντεοπαιχνίδι δράσης περιπέτειας και επιβίωσης τρόμου, που αναπτύχθηκε από τη SIE Bend Studio και κυκλοφόρησε από τη Sony Interactive Entertainment, για το PlayStation 4, στις 26 Απριλίου του 2019. Το βιντεοπαιχνίδι τοποθετείται σε ένα μετά-αποκαλυπτικό Όρεγκον, δύο χρόνια μετά από μία παγκόσμια πανδημία, με τον πρωταγωνιστή (και μηχανόβιο) Deacon St. John, να ανακαλύπτει ότι η γυναίκα του, που είχε χάσει, πιθανώς είναι ακόμα ζωντανή, ξεκινώντας έτσι μία αποστολή για να την εντοπίσει. Το παιχνίδι είναι third -person, με τον παίχτη να μπορεί να εξερευνήσει όλο τον κόσμο του παιχνιδιού. Ο παίχτης, μάχεται εχθρικούς ανθρώπους και ανθρωποφάγα πλάσματα (Freakers), με πιστόλια, καραμπίνες κι άλλα αυτοσχέδια όπλα. Ένας μεγάλος μηχανισμός του παιχνιδιού είναι ότι ο Deacon οδηγεί μηχανή, η οποία εκτός από μέσο μεταφοράς, αποτελεί και αποθηκευτικό κινούμενο χώρο.

Η παραγωγή του *Days Gone* ξεκίνησε στις αρχές του 2015. Ο τεχνικός διευθυντής Κρίστοφερ Ρις, είχε δηλώσει ότι η Bend Studio ήθελε να "δώσει κάτι στο PlayStation 4 που δεν ξαναείχε πριν". Το παιχνίδι αποκαλύφτηκε για πρώτη φορά το 2016, στο E3 2016. Ο Ρις είχε αποκαλύψει ότι το παιχνίδι θα έχει Unreal Engine 4 και πολύ δυνατή αφηγηματική ροή. Τη μουσική του βιντεοπαιχνιδιού ανέλαβε να γράψει ο Νέιθαν Γουάιτχεντ.

Το παιχνίδι ήταν άκρως αναμενόμενο και έτοιμο προς κυκλοφορία το 2018, όμως δεν κυκλοφορούσε έως και τον Απρίλιο του 2019. Στην αρχική του κυκλοφορία το παιχνίδι έλαβε ανάμικτες κριτικές, με τους κριτικούς να επαινούν τον ανοιχτό του κόσμο, το gameplay του και την ερμηνεία του Σαμ Γουάιτγουερ ως Deacon, ωστόσο, δέχτηκε αρνητική κριτική για την ιστορία του και την ελλειμματική ανάπτυξη των χαρακτήρων του.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑  Watts, Steve. «Days Gone Review Roundup -- Here's What Critics Are Saying». *GameSpot*. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2019.
6. ↑  «Days Gone for PlayStation 4 Reviews». *Metacritic*. CBS Interactive. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεμσοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
*L'Anarchie*, 3 Ιανουαρίου 1907
Το ***L'Anarchie*** (*Η αναρχία*) ήταν ένα γαλλικό αναρχο-ατομικίστικο περιοδικό, το οποίο ιδρύθηκε τον Απρίλη του 1905 από τον Αλμπέρ Λιμπερτάδ (Albert Libertad). Μαζί με τον Λιμπερτάδ, έγραφαν στο περιοδικό ο Εμίλ Αρμάν (Émile Armand), ο Αντρέ Λοριλό (André Lorulot), η Εμιλί Λαμότ (Émilie Lamotte), ο Ρεϊμόν Καλεμάν (Raymond Callemin) και ο Βικτόρ Σερζ (Victor Serge).

Το περιοδικό είχε την έδρα του στο Παρίσι. Κυκλοφόρησαν 484 τεύχη μεταξύ 13 Απριλίου 1905 και 22 Ιουλίου 1914.

Στις 21 Απριλίου 1926, ο Λουί Λουβέ (Louis Louvet) ξεκίνησε να επανεκδίδει το *L'Anarchie* το οποίο συνέχισε μέχρι το 1929.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  M. Keith Booker (1 Ιανουαρίου 2005). *Encyclopedia of Literature and Politics: S-Z*. Greenwood Publishing Group. σελ. 649. ISBN 978-0-313-33568-6. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2015.
2. ↑  «Louis Louvet» (στα French). *Ephéméride Anarchiste 7 février*.. Ανακτήθηκε στις 10 July 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Εκδόσεις του *L'Anarchie*

* *l'anarchie*, Paris, 3 May 1906
* l'anarchie*, Paris, 4 September 1906*
* l'anarchie*, Paris, 3 January 1907*
* l'anarchie*, Paris, 7 May 1908*

Άρθρα από το *L'Anarchie*

* L’illusion révolutionnaire (*L’anarchie* n°264, 28 April 1910)
* L’ouvriérisme (*L’anarchie*, 24 March 1910)
* La grève des cheminots (*L’anarchie*, 20 October 1910)



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* BNF: cb34429211d (data)

 |

 |
Dassault nEUROn, ομοίωμα σε κλίμακα 1/1 στην αεροπορική έκθεση *Salon du Bourget*, 2005.
To **Dassault nEUROn** (ή απλά *Neuron*) είναι πειραματικό μη επανδρωμένο, τηλεκατευθυνόμενο, αυτο-λειτουργικό μαχητικό αεροσκάφος stealth, που αναπτύσσεται με διεθνή συνεργασία, με επικεφαλής τη γαλλική εταιρεία Dassault Aviation σε συνεργασία με την Ελληνική ΕΑΒ, την Σουηδική Saab, την Ιταλική ALENIA, την Ισπανική EADS CASA και την Ελβετική RUAG. Αυτή τη στιγμή το nEUROn είναι στη φάση δοκιμής.

Το συνολικό μοναδιαίο κόστος παραγωγής UCAV εκτιμάται από την Dassault σε 25 εκατ.

Δοκιμαστικές πτήσεις
--------------------

Το nEUROn έκανε την πρώτη του πτήση την 1η Δεκεμβρίου 2012 στη Γαλλία. Οι δοκιμές πτήσεων στη Γαλλία για την αξιολόγηση των ικανοτήτων stealth ολοκληρώθηκαν με επιτυχία τον Μάρτιο του 2015. Οι δοκιμές αξιολόγησης αισθητήρων ολοκληρώθηκαν στις 25 Αυγούστου 2015 στην Ιταλία. Το τελευταίο σκέλος των δοκιμών πτήσης πραγματοποιήθηκε στη Σουηδία και περιελάμβανε ζωντανές δοκιμές πυρός.

Τον Ιούλιο του 2016 εκτελέστηκαν εκτεταμένες δοκιμές stealth και ανίχνευσης με το nEUROn και τον όμιλο Charles de Gaulle. Το nEUROn επρόκειτο να διεισδύσει την περιοχή άμυνας του αεροπλανοφόρου ώστε να δοκιμαστεί η λειτουργιά stealth και η ικανότητα της ομάδας του αεροπλανοφόρου να το ανιχνεύσει.

Χαρακτηριστικά
--------------

Γενικά χαρακτηριστικά

* Πλήρωμα: 0
* Μήκος: 9,5 m (31 ft 2 in)
* Άνοιγμα πτερυγίων: 12,5 m (41 ft 0 in)
* Κενό βάρος: 4.900 κιλά
* Μικτό βάρος: 7.000 κιλά (15.432 λίβρες)

* Μονάδα προώθησης: 1 × ώσης Rolls-Royce\_Turbomeca\_Adour, 40 kN (8.992 lbf) ώθηση Απόδοση

### Απόδοση

* Μέγιστη ταχύτητα: 980 km/h (609 mph, 529 kn)
* Ανώτατο όριο υπηρεσιών: 14.000 μ (45.900 πόδια)

### Εξοπλισμός

* 2 × 230 kg (500 λίβρες) καθοδηγούμενες βόμβες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «France tests nEURON stealth combat drone with Rafale Jets, AWACS Aircraft». *www.defenseworld.net*. Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2021.
2. ↑  Trimble2012-12-01T14:51:00+00:00, Stephen. «PICTURES & VIDEO: Europe enters stealth club with Neuron first flight». *Flight Global* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2021.
3. ↑  «Press kits - Dassault Aviation». *Dassault Aviation, a major player to aeronautics* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2021.
4. ↑  «nEUROn European Stealth combat drone has started operational tests in Italy». *The Aviationist* (στα Αγγλικά). 16 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2021.
5. ↑  Stevenson2015-08-25T16:55:03+01:00, Beth. «Italian Neuron testing ends as Swedish stint begins». *Flight Global* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2021.
6. ↑  «Premier face-à-face entre le Neuron et le Charles de Gaulle». *Mer et Marine* (στα Γαλλικά). 8 Ιουλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2021.
7. ↑  «Le Neuron en essai avec le "Charles de Gaulle"». *Air et Cosmos*. Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2021.
8. ↑  *www.defense.gouv.fr*. Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2021.  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Dassault Neuron** |

* Επίσημη σελίδα
Το **Datsun DA** ήταν το πρώτο Ι.Χ. αυτοκίνητο που κατασκεύασε η ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Datsun μετά το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Η παραγωγή του κατάφερε να ξεκινήσει τον Νοέμβριο του 1947, δηλαδή στα 2 έτη μετά τη λήξη του πολέμου, και διατηρήθηκε έως και τα μέσα του 1948.

Το μοντέλο αυτό μπορεί να ήταν ένα λιτό αυτοκίνητο, τόσο σχεδιαστικά, όσο και στον εξοπλισμό, και μπορεί να έμεινε στην κυκλοφορία για μόλις ένα χρόνο, ωστόσο αποτέλεσε ένα από τα πρώτα σημαντικά βήματα μετά τον πόλεμο για την επανεκκίνηση της ιαπωνικής αυτοκινητοβιομηχανίας. Ο αντικαταστάτης του Datsun DA ήταν η λίγο βελτιωμένη εκδοχή Datsun DS του 1950 - 1954.

Εκδόσεις
--------

Λόγο των ιδιαίτερα δύσκολων συνθηκών που επικρατούσαν στην χώρα μετά την λήξη του πολέμου, το Datsun DA ήταν διαθέσιμο μόνο σε μία εκδοχή αμαξώματος. Η έκδοση αυτή ήταν 2-πορτη σεντάν και ουσιαστικά αποτέλεσε την βάση για τα επόμενα αυτοκίνητα της Datsun.

Σχεδίαση
--------

Η σχεδίαση του Datsun DA βασίστηκε στο πρώτο μεταπολεμικό φορτηγό της Datsun, το Datsun 1121, η σχεδίαση του οποίου είχε βασιστεί στο προπολεμικό Datsun 17Τ. Το αμάξωμα ήταν λιτό, τόσο στον σχεδιασμό του, όσο και στον εξοπλισμό του, ενώ δεν υπήρχε καμία επένδυση από χρώμιο. Επίσης, το καπό και το κάλυμμα του κινητήρα προέρχονταν απευθείας από το παλαιότερο Datsun 17T και όχι από το Datsun 17 sedan όπως θα φανταζόταν κανείς. Τέλος θα πρέπει να αναφερθεί ότι το Datsun DA είχε ένα αρκετά τετραγωνισμένο αμάξωμα, ενώ μόνο προς τη λήξη της παραγωγής του επανασχεδιάστηκε το πίσω μέρος του, δίνοντάς του ένα πιο στρογγυλευμένο σχήμα, το οποίο χαρακτήρισε και τον διάδοχο Datsun DS.

Τεχνικά χαρακτηριστικά
----------------------

Μηχανικά, το Datsun DA έφερε τον ίδιο τετρακύλινδρο κινητήρα βενζίνης 722 cm³ με το Datsun 17, που απέδιδε 16 ίππους στις 3.600 στροφές το λεπτό και 3,7 κιλά ροπή στις 2.000 στροφές το λεπτό. Επίσης, ίδια ήταν και όλα τα υπόλοιπα μηχανικά μέρη του οχήματος, μιας και ήταν τότε ιδιαίτερα δύσκολο να κατασκευαστούν νέας τεχνολογίας ανταλλακτικά.

Πηγές
-----

1.
To **The Longest EP** είναι μια συλλογή τραγουδιών απο τους NOFX, η οποία κυκλοφόρησε στις 17 Αυγούστου 2010. Παρά τον τίτλο, δεν είναι EP, αλλά συλλογή τραγουδιών από το 1987 μέχρι το 2009. Περιέχει σπάνια τραγούδια και ακυκλοφόρητο υλικό. Το The Longest EP αναφέρεται ως το "σίκουελ" του 45 or 46 Songs That Weren't Good Enough to Go on Our Other Records(2002).
Το εξώφυλλο και το σχεδιασμό του άλμπουμ ανέλαβε "ο ίδιος τύπος που σχεδίασε το εξώφυλλο του The Longest Line".

Τραγούδια
---------

1. "The Death of John Smith" The Longest Line (1992) 3:51

2. "The Longest Line" The Longest Line (1992) 2:04

3. "Stranded" The Longest Line (1992) 2:09

4. "Remnants" The Longest Line (1992) 2:58

5. "Kill All the White Man" The Longest Line (1992) 2:48

6. "I Wanna Be an Alcoholic" Ακυκλοφόρητο 0:31

7. "Perverted" Ακυκλοφόρητο 1:04

8. "My Name is Bud" Bottles to the Ground (2000) 0:51

9. "Hardcore 84" Regaining Unconsciousness (2003) 1:56

10. "War on Errorism Commercial" Regaining Unconsciousness (2003) 2:04

11. "13 Stitches" (Acoustic) 13 Stitches (2003) 1:54

12. "Glass War" 13 Stitches (2003) 1:58

13. "Jaw Knee Music" Rock Against Bush, Vol. 1 (2004) 2:31

14. "Concerns of a GOP Neophyte" Take Action, Vol. 4 (2004) 2:23

15. "Golden Boys" (Vagina Dentata cover) Never Trust a Hippy (2006) 2:47

16. "You're Wrong" Never Trust a Hippy (2006) 2:06

17. "Everything in Moderation (Especially Moderation)" Never Trust a Hippy (2006) 1:23

18. "I'm Going to Hell for This One" Never Trust a Hippy (2006) 1:53

19. "I've Become a Cliché" Μπόνους τραγούδι από το Coaster (2009) 3:13

20. "Cokie the Clown" Cokie the Clown (2009) 2:26

21. "Straight Outta Massachusetts" Cokie the Clown (2009) 1:16

22. "Fermented and Flailing" Cokie the Clown (2009) 2:40

23. "Codependence Day" Cokie the Clown (2009) 1:28

24. "My Orphan Year" (Acoustic) Cokie the Clown (2009) 2:58

25. "S&M Airlines" (7" version) NOFX/Drowning Roses split (1988) 4:30

26. "Dueling Retards" The P.M.R.C. Can Suck on This (1987) 0:47

27. "On the Rag" The P.M.R.C. Can Suck on This (1987) 1:53

28. "A200 Club" The P.M.R.C. Can Suck on This (1987) 2:02

29. "Shut Up Already" The P.M.R.C. Can Suck on This (1987) 2:29

30. "The Punk Song (περιέχει το Johnny B. Goode σαν κρυφό τραγούδι)" The P.M.R.C. Can Suck on This (1987) 2:47

Συντελεστές
-----------

Fat Mike – φωνή, μπάσο

Eric Melvin – κιθάρα, φωνητικά

El Hefe – κιθάρα, φωνητικά (τραγούδια 1-24)

Erik Sandin – ντραμς

Dave Casillas - κιθάρα (τραγούδια 25-30)

Εξωτερικές Συνδέσεις
--------------------

Κριτική στο AllMusic
Το ***Albedo Anthropomorphics***, ή ***Albedo*** για συντομία, ήταν ανθολογικές σειρές βιβλίων κόμικς με/για furries που χαρακτηρίστηκε υπεύθυνο για το ξεκίνημα του υποείδους των βιβλίων κόμικς με/για furries που εμφάνιζαν εξεζητημένες ιστορίες με ομιλούμενα ζώα, οι οποίες προορίζονται κυρίως για ενήλικο κοινό. Το πρώτο τεύχος του Albedo δημοσιεύθηκε το 1983· το πιο πρόσφατο τεύχος δημοσιεύθηκε το 2005.

Το Albedo ξεκίνησε από τον Στιβ Γκαλάτσι, ο οποίος δημοσίευσε το κύριο χαρακτηριστικό της σειράς, **Έρμα Φέλνα: EDF** - μια εξελιγμένη στρατιωτική σειρά επιστημονικής φαντασίας τοποθετημένη σε έναν τομέα χώρου που κατοικείται από εκδοχές σοφών και κυρίως ανθρωποειδών θηλαστικών και ειδών πτηνών. Το επίκεντρο της σειράς είναι η Έρμα Φέλνα, μία νεαρή αιλουροειδής αξιωματικός, η οποία τελικά διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στις περίπλοκες πολιτικές συγκρούσεις που καταναλώνουν το σύμπαν της.

Ο Γκαλάτσι ήταν τεχνικός εικονογράφος για την Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία και ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα του Albedo είναι τα καλά σχεδιασμένα και εικονογραφημένα οχήματα. Η εμπειρία του δείχνει επίσης την ρεαλιστική αντιμετώπιση της στρατιωτικής ζωής και λειτουργιών.

Η σειρά χρησιμοποιήθηκε ως έμπνευση για το παιχνίδι ρόλων Albedo, το οποίο έχει τρεις εκδόσεις και πολλαπλά συμπληρώματα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πάττεν, Φρεντ (15 July 2012). «Retrospective: An Illustrated Chronology of Furry Fandom, 1966–1996». Flayrah.. Ανακτήθηκε στις 2012-07-15.
2. ↑  Greb, John, *Albedo 1983 series*, The Grand Comics Database Project. Accessed 12 April 2007
3. ↑  Shanda Fantasy Arts, *SFA: Albedo Αρχειοθετήθηκε 2011-03-02 στο Wayback Machine.*, Shanda Fantasy Arts. Accessed 12 April 2007
4. ↑  Sanguine Productions, *ALBEDO: Platinum Catalyst*, Sanguine Productions. Accessed 12 April 2007
Η **Albrau Prod** είναι ρουμανική εταιρεία ζυθοποιίας, με έδρα το Ονέστι.
Η εταιρεία συσκευάζει μπύρα σε μεταλλικά κουτάκια, γυάλινα μπουκάλια, PET και βαρέλια. Κατά τη διάρκεια του δεύτερου εξαμήνου του 2006, η Albrau ξεκίνησε την κατασκευή ζυθοποιίας στο Ονέστι, στη θέση της παλαιότερης μονάδας παραγωγής της εταιρείας, η οποία κατεδαφίστηκε κατά την έναρξη της λειτουργίας της νέας μονάδας. Συνολικά, η επένδυση για την ανέγερση ενός νέου εργοστασίου έφτασε χρηματικό ποσό της τάξεως, περίπου, των 25 εκατομμυρίων ευρώ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  (Ρουμανικά) «Producatorul de bere Albrau estimeaza afaceri in crestere cu 10%». *zf.ro*. 17 Απριλίου 2008. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2010.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* (Ρουμανικά) Επίσημος ιστότοπος
Το **Datsun 17** ήταν ένα αυτοκίνητο πόλης, που κατασκεύαζε η ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Datsun, από τον Απρίλιο του 1938 έως τα τέλη του ίδιου έτους. Ήταν το τελευταίο προπολεμικό επιβατικό αυτοκίνητο παραγωγής της Datsun πριν τη διακοπή της παραγωγής I.X. αυτοκινήτων, η οποία ίσχυσε με σκοπό την εντατικοποίηση των στρατιωτικών δραστηριοτήτων της Ιαπωνίας. Ως αποτέλεσμα, η παραγωγή του διατηρήθηκε για μόλις μισό έτος, ενώ αντιθέτως η έκδοση 17 Truck (ελαφρύ φορτηγό) παρήχθη μέχρι τον Ιανουάριο του 1944. Τελικώς, τη θέση του Datsun 17 μετά το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου ανέλαβε το Datsun DA το 1947.

Εκδόσεις
--------

Datsun 17 Roadster του 1938.
Ακολουθώντας την παράδοση όλων των προηγούμενων μοντέλων, το Datsun 17 ήταν διαθέσιμο σε Phaeton, Sedan, Roadster, Coupe και Van εκδόσεις, καθώς και σε μια έκδοση μικρού φορτηγού Truck. Όπως και τα προηγούμενα σεντάν, έτσι και το Datsun 17 ήταν ιδιαίτερα συνηθισμένα ως ταξί την εποχή εκείνη.

Σχεδίαση
--------

Στη δοκιμασμένη συνταγή της διατήρησης μιας επιτυχημένης βάσης και της περαιτέρω εξέλιξής της, βασίστηκε και η σχεδίαση του Datsun 17. Έτσι οι ομοιότητες με το Datsun 16 είναι πολλές. Η κυριότερη διαφορά όμως, βρίσκεται στη μπροστινή γρίλια και ειδικότερα στη διαχωριστική μπάρα. Η μπάρα αυτή υπήρχε και στα προηγούμενα μοντέλα, βαμμένη στο χρώμα του αμαξώματος, όμως πλέον ήταν αισθητά πιο φαρδιά.

Τεχνικά χαρακτηριστικά
----------------------

Μηχανικά, το Datsun 17 χρησιμοποιούσε τον ίδιο τετρακύλινδρο κινητήρα βενζίνης 722 cm³ με το Datsun 16, που απέδιδε 16 ίππους στις 3.600 στροφές το λεπτό. Το κιβώτιο παρέμεινε το ίδιο 3-τάχυτο μηχανικό και, ως αποτέλεσμα, στα 80 χιλιόμετρα την ώρα παρέμεινε και η τελική ταχύτητα του οχήματος.

Πηγές
-----

1. 
2.
Ο **Άγιος Βιγίλιος** (ιταλικά *Rio di San Vigilio*, γερμανικά *St. Vigilbach*, λαντίνο *Rü d'Al Plan*) είναι μικρός ποταμός της βορειοανατολικής Ιταλίας στην περιφέρεια του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.

Πηγάζει από τις Άλπεις, έχει μήκος 23 χιλιόμετρα και χύνεται στον ποταμό *Rio Gadera* του οποίου είναι ο κυριότερος παραπόταμος. Η λεκάνη απορροής του καταλαμβάνει επιφάνεια 100 τετραγωνικών χλμ. και αποτελείται κυρίως από πετρώματα δολομίτη και γκρίζου ασβεστόλιθου.

Παραπομπές
----------

* Σελίδα για τον ποταμό Άγιο Βιγίλιο, Επαρχία Μπολτσάνο

1. 1 2  Laboratorio Biologico Provinciale, *La qualità dei corsi d'acqua in Alto Adige. Indagini eseguite nel periodo 2005-2008* , pagine 284-286, 2009 Annali del laboratorio biologico provinciale-Provincia Autonoma di Bolzano, numero 18  , ανακτήθηκε 18-01-2012
2. ↑  Ποταμός Άγιος Βιγίλιος, ανακτήθηκε 18-01-2012
Η **Deloitte** (επίσημα: *Deloitte Touche Tohmatsu Limited*, προφέρεται: [dəˈlɔɪt ˈtuːʃ toʊˈmɑːtsuː]) είναι πολυεθνική εταιρεία επαγγελματικών υπηρεσιών που εδρεύει στην πόλη της Νέας Υόρκης στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η Deloitte είναι μία από τις λεγόμενες «Big Four» με το μεγαλύτερο δίκτυο επαγγελματικών υπηρεσιών στον κόσμο, με βάση τα έσοδα και το μεγαλύτερο σε αριθμό επαγγελματιών. Η Deloitte παρέχει ελεγκτικές, φορολογικές, συμβουλευτικές υπηρεσίες, διαχείριση επιχειρηματικού κινδύνου και χρηματοοικονομικές συμβουλευτικές υπηρεσίες με περισσότερους από 225.400 επαγγελματίες σε παγκόσμιο επίπεδο. Στο σύνολο της χρήσης για το 2015, η εταιρεία είχε ρεκόρ κερδών με έσοδα 35,2 δισεκατομμύρια δολάρια. Από το 2016, η Deloitte είναι η 6η μεγαλύτερη ιδιόκτητη οργάνωση στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Σύμφωνα με αναφορές, το 2012, η ​​Deloitte είχε τον μεγαλύτερο αριθμό πελατών μεταξύ των εταιρειών FTSE 250, στο Ηνωμένο Βασίλειο και το 2015, η Deloitte είχε το υψηλότερο μερίδιο αγοράς στην ελεγκτική μεταξύ των κορυφαίων 500 εταιρείες στην Ινδία.

Η Deloitte έχει κατατάσσεται νούμερο ένα στο το μερίδιο αγοράς από την Gartner, και για τέταρτη συνεχή χρονιά, η Kennedy Consulting Research και η Advisory κατατάσσουν την Deloitte νούμερο ένα στην παγκόσμια συμβουλευτική και στη συμβουλευτική σε θέματα διαχείρισης με βάση το σύνολο των εσόδων. Το 2016, το περιοδικό Fortune κατέταξε την Deloitte στις 100 καλύτερες εταιρείες για εργασία και το Bloomberg Business έχει ονομάσει την Deloitte ως το καλύτερο μέρος για να ξεκινήσει μια καριέρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «About Deloitte». Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2016.
2. ↑  "Contact Us Αρχειοθετήθηκε 2016-09-06 στο Wayback Machine.. "Deloitte. Retrieved on 25 November 2014.
3. ↑  Deloitte grows for fourth consecutive year, reporting US $32.4 billion in revenue Deloitte. Retrieved on 19 September 2012.
4. ↑  «Deloitte 2015 Global Report». Deloitte. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2015.
5. ↑  «America's Largest Private Companies». *Forbes*. 6 August 2016.. Ανακτήθηκε στις 6 August 2016.
6. ↑  Rachael Singh (29 Μαΐου 2012). «Deloitte overtakes PwC as FTSE 250 auditor». Accountancy Age.
7. ↑  «Deloitte biggest audit firm in 2015, charged Rs 225 crore in fees: Prime Databse». *Economic Times*. 21 Ιανουαρίου 2016.
8. ↑  Vinod Mahanta· Sachin Dave (9 Ιουνίου 2015). «"Auditor rotation will enhance our footprint", says Deloitte's N Venkatram». *Economic Times*.
9. ↑  Jacqueline Heng· Dean Blackmore· Julie Short. «Market Share Analysis: Consulting Services, Worldwide, 2014 – Gartner». Gartner.
10. ↑  «Kennedy Sees Global Consulting Markets Normalizing; Growth Rates Increasing Through 2016». Kennedy Consulting Research and Advisory.
11. ↑  «Fortune Magazine 2016 100 Best Companies to Work For». *Fortune*.
12. ↑  Lindsey Gerdes (3 Σεπτεμβρίου 2009). «The Best Places to Launch a Career». Bloomberg Business.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
| C Πρότυπη Βιβλιοθήκη |
| --- |
| 
* `<assert.h>`
* `<complex.h>`
* `<ctype.h>`
* `<errno.h>`
* `<fenv.h>`
* `<float.h>`
* `<inttypes.h>`
* `<iso646.h>`
* `<limits.h>`
* `<locale.h>`
* `<math.h>`
* `<setjmp.h>`
* `<signal.h>`
* `<stdarg.h>`
* `<stdbool.h>`
* `<stddef.h>`
* `<stdint.h>`
* `<stdio.h>`
* `<stdlib.h>`
* `<string.h>`
* `<tgmath.h>`
* `<time.h>`
* `<wchar.h>`
* `<wctype.h>`
 |
| π • σ • ε
 |

Αυτό το αρχείο κεφαλίδα δηλώνει συναρτήσεις για τον έλεγχο χαρακτήρων. Όλες παίρνουν *int* σαν τη μόνη παράμετρο και επιστρέφουν *int*. Η παράμετρος πρέπει να είναι είτε EOF ή κάποιος χαρακτήρας ο οποίος χωράει σ' ένα *unsigned char*.

Συναρτήσεις ελέγχου
-------------------

Επιστρέφουν διάφορο του μηδενός (αληθές) αν το *c* είναι αυτό που ψάχνουν.

### isalnum(c)

Επιστρέψει αληθές αν ο χαρακτήρας είναι γράμμα ή δεκαδικό ψηφίο.
### isalpha(c)

Επιστρέφει αληθές αν ο χαρακτήρας είναι γράμμα.
### iscntrl(c)

Επιστρέφει αληθές αν είναι *χαρακτήρας ελέγχου*.
### isdigit(c)

Αληθές αν είναι δεκαδικό ψηφίο.
### isgraph(c)

Αληθές για όλους τους εκτυπώσιμους χαρακτήρες πλην του κενού.
### islower(c)

Αληθές αν είναι πεζό γράμμα.
### isprint(c)

Αληθές για όλους τους εκτυπώσιμους χαρακτήρες μαζί με το κενό.
### ispunct(c)

Αληθές αν είναι κάποιο σύμβολο( !, @, #, κτλ ).
### isspace(c)

Αληθές αν είναι κάποιος χαρακτήρας στοίχισης, όπως το κενό, το tab, το newline κ.α.
### isupper(c)

Αληθές αν είναι κεφαλαίο γράμμα.
### isxdigit(c)

Αληθές αν είναι δεκαεξαδικό ψηφίο.

Συναρτήσεις αλλαγής
-------------------

Επιστρέφουν τον αλλαγμένο χαρακτήρα ή *c* αν ο χαρακτήρας δεν είναι αυτό που θέλουν.

### tolower(c)

Παίρνει ένα χαρακτήρα και αν είναι κεφαλαίο γράμμα, επιστρέφει το αντίστοιχο πεζό γράμμα.
### toupper(c)

Παίρνει ένα χαρακτήρα και αν είναι πεζό γράμμα, επιστρέφει το αντίστοιχο κεφαλαίο γράμμα.

Βιβλιογραφία
------------

Prentice Hall - The C Programming Language- Brian W. Kernighan, Dennis M. Ritchie, 2nd ed.
Το εξώφυλλο του single
***Fuck You*** είναι τίτλος ποπ τραγουδιού της Βρετανίδας τραγουδίστριας, ηθοποιού και παρουσιάστριας Λίλυ Άλεν. Είναι γνωστό και ως *Fuck you (very much)*.

Το τραγούδι για πρώτη φορά παρουσιάστηκε διαδικτυακά το 2008 στη σελίδα MySpace της Λίλυ Άλεν, ενώ δισκογραφικά κυκλοφόρησε το Φεβρουάριο του 2009 και περιλαμβάνεται στο άλμπουμ *It's not me, it's you (Δεν είμαι εγώ, είσαι εσύ)*. Σαν single κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 2009. Το τραγούδι έγραψαν οι Λίλυ Άλεν και Γκρεγκ Κέρστιν, ενώ η διάρκειά του είναι 3' 43".

Πληροφορίες για το τραγούδι
---------------------------

Το τραγούδι ήταν αρχικά γνωστό με τον τίτλο *Guess Who Batman* και *Get Wit the Brogram* στη συνέχεια. Σύμφωνα με βρετανικά και αμερικανικά μουσικά περιοδικά, πρόκειται για τραγούδι διαμαρτυρίας σε βάρος του Τζορτζ Μπους. Άλλωστε τα αρχικά των πρώτων τίτλων του τραγουδιού (G.W.B.) παραπέμπουν στο πλήρες ονοματεπώνυμο του τότε Προέδρου των ΗΠΑ, George Walker Bush.

Σύμφωνα με το *Urban Review*, το τραγούδι απευθύνεται στο ακροδεξιό ρατσιστικό Βρετανικό Εθνικό Κόμμα, κάνοντας την ίδια την Άλεν να πει ότι *το κομμάτι έχει πολλούς αποδέκτες και δεν αναφέρεται σε συγκεκριμένο στόχο*. Το γεγονός ότι το Βρετανικό Εθνικό Κόμμα κέρδισε για πρώτη φορά έδρες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά τις Ευρωεκλογές του 2009, οδήγησε την Άλεν στην ανάγκη να το τραγουδήσει τρεις εβδομάδες αργότερα στο φεστιβάλ του Glastonbury, αναφέροντας πως *αυτός είναι ένας λόγος για να το τραγουδήσει*.

Τραγούδι κατά της ομοφοβίας
---------------------------

Πέρα από το επίσημο βίντεο κλιπ του τραγουδιού, υπήρξαν και άλλα τα οποία δημιουργήθηκαν από χρήστες του ίντερνετ σε ιστοσελίδες όπως το YouTube, τα οποία έτυχαν την έγκριση και την αποδοχή της ίδιας της Λίλυ Άλεν. Ένα από αυτά δημιουργήθηκε από ΛΟΑΤ οργάνωση του Μάντσεστερ και από τότε χρησιμοποιείται ως τραγούδι κατά της ομοφοβίας. Οι συντελεστές του είπαν γι αυτό το τραγούδι: *«Είμαστε η νεολαία, κάνουμε μέλλον μας την ανεκτικότητα, από εμάς εξαρτάται. Μισείστε το μίσος».*

Το τραγούδι κατάφερε να μπει στο Top 10 σε μια σειρά από χώρες, όπως Γαλλία, Ολλανδία, Βέλγιο, Ελβετία, Φινλανδία, Νορβηγία και άλλες.

> Λες λοιπόν  
> 
> 
> 
> Ότι είναι κακό να 'σαι gay  
> 
> Εγώ λέω ότι είσαι κακός άνθρωπος  
> 
> Είσαι ρατσιστής κι εντελώς ανίκανος  
> 
> Οι απόψεις σου είναι μεσαιωνικές
> 
> 
> Άι γαμήσου  
> 
> Άι γαμήσου, παρακαλώ πολύ  
> 
> Γιατί σιχαινόμαστε αυτά που κάνεις  
> 
> Σιχαινόμαστε όλη τη φάρα σου  
> 
> 
> 
> Και που 'σαι, να μη σε ξαναδούμε
> 
>

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Fuck you από την ιστοσελίδα της Λίλυ Άλεν στο MySpace, ζωντανή ερμηνεία στη Νέα Υόρκη
* 10%: Άι γαμήσου (παρακαλώ πολύ)
Το ***Home and Dry*** είναι τραγούδι των Pet Shop Boys που κυκλοφόρησε ως το πρώτο single του άλμπουμ *Release* και έχει μπει στα τοπ 15 των βρετανικών τσαρτ στον αριθμό 14 και στο αριθμό 44 των αμερικάνικων τσαρτ.

Το τραγούδι φημίζεται για τους οπαδούς των Pet Shop Boys για το ασυνήθιστο βίντεοκλιπ, σε σκηνοθεσία Βόλφγκανγκ Τίλμαν, δείχνοντας ποντίκια που τρέχουν σε όλα τα κομμάτια και να τρώνε τα τρόφιμα που απορρίπτονται στο σταθμό Tottenham Court Road του μετρό. Υπάρχουν μόνο μερικές βολές του ντουέτο. Πολλοί θεώρησαν αυτή ήταν μια περίεργη επιλογή για το βίντεο της προβάδισμα και μόνο, και ότι λόγω των εμπορικώς ελκυστικά του βίντεο, το τραγούδι δεν επιτευχθεί το επίπεδο της επιτυχίας θα μπορούσε να έχει.

Λίστα τραγουδιών
----------------

### UK CD single 1: Parlophone

1. *Home and dry*
2. *Sexy Northener*
3. *Always*

### UK CD single 2: Parlophone

1. *Home and dry* (Ambient Mix)
2. *Break 4 Love* (UK Radio edit)
3. *Break 4 Love* (Friburn & Urik Hi Pass Mix)

### UK DVD single: Parlophone

1. *Home and dry* (video)
2. *Nightlife*
3. *Break 4 Love* (USA Club Mix)
To **Datsun 14** ήταν ένα αυτοκίνητο πόλης, που κατασκεύαζε η ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Datsun, από τον Απρίλιο του 1935 έως τον Απρίλιο του 1936. Αντικατέστησε το Datsun 13 και αντικαταστάθηκε από το Datsun 15. Συνολικά κατασκευάστηκαν 3.800 αντίτυπα του Datsun 14, εκ των οποίων τα 53 εξήχθησαν εκτός συνόρων.

Εκδόσεις
--------

Το Datsun 14, όπως και ο προκάτοχος Datsun 13, κάλυπτε μια μεγάλη παλέτα κατηγοριών. Εκτός από τις κλασικές εκδόσεις Phaeton, Sedan και Roadster, το Datsun 14 ήταν διαθέσιμο και σε Van έκδοση, καθώς επίσης και σε μια έκδοση μικρού φορτηγού, το Datsun 14Τ.

Το χαρακτηριστικό της Phaeton έκδοσης ήταν η ρεζέρβα, η οποία βρισκόταν στο πίσω μέρος του αυτοκίνητου, ενώ η σεντάν εκδοχή χρησιμοποιούνταν ιδιαιτέρως ως ταξί την εποχή εκείνη. Η Roadster έκδοση του Datsun 14, από την άλλη, ήταν για μόλις δυο επιβάτες, με τις επαγγελματικές εκδόσεις Truck (φορτηγό) και Van να ολοκληρώνουν την παλέτα των μοντέλων.

Σχεδίαση
--------

Το έμβλημα-μασκότ στο καπό ενός Datsun 14.
Σχεδιαστικά, το **Datsun 14** δεν διέφερε ιδιαίτερα από τον προκάτοχό του. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του, ωστόσο, υπήρξε το έμβλημα του λαγού, το οποίο και το ξεχώριζε από τα υπόλοιπα μοντέλα.

Πριν ακόμα υιοθετηθεί το όνομα Datsun, το αρχικό όνομα της εταιρείας ήταν DAT, ένα όνομα που συντέθηκε από τα αρχικά των επωνύμων των τριών επενδυτών που ξεκίνησαν την εταιρεία. DAT όμως σημαίνει στα ιαπωνικά και λαγός. Έτσι το 1935 η Nissan θέλησε να κάνει αμεσότερη την σύνδεση του ονόματός της με τον λαγό, σχεδιάζοντας και ενσωματώνοντας ένα έμβλημα-μασκότ, το οποίο στόλιζε το καπό του Datsun 14 και ήταν παρόμοιο με το λαγωνικό που χρησιμοποιούσε τότε η Lincoln και τον γνωστό ιαγουάρο της Jaguar. Ωστόσο, το Datsun 14 έμελλε να είναι και το μοναδικό μοντέλο που έφερε το εντυπωσιακό αυτό έμβλημα.

Τεχνικά χαρακτηριστικά
----------------------

Στον μηχανολογικό τομέα, υπήρξε σημαντική αναβάθμιση για το Datsun 14. Ο παλαιός κινητήρας αντικαταστάθηκε από έναν 
καινούριο, με την ονομασία **Τype 7**, ένα τετρακύλινδρο μηχανικό σύνολο χωρητικότητας 722 cm³. Ο νέος αυτός κινητήρας ήταν ελαφρώς μικρότερος σε σύγκριση με αυτόν του Datsun 13 (747 cm³), αλλά με μεγαλύτερη ισχύ (3 επιπλέον ίπποι), αποδίδοντας συνολικά 15 ίππους στις 3.600 στροφές ανά λεπτό.

Με την αλλαγή του κινητήρα, το Datsun 14 έφτανε την τελική ταχύτητα των 80 χλμ./ώρα.

Συλλογή φωτογραφιών
-------------------

* 
* 
* 
*

Πηγές
-----

*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Datsun 14** |
Οι **Delegation** ήταν ένα μουσικό συγκρότημα της φανκ που δημιουργήθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1970 στο Ηνωμένο Βασίλειο, από τους Ρίκι Μπάλεϊ, Λεν Κόλεϊ και Ρόντι Χάρις. Εργάστηκαν μαζί με τον παραγωγό Κεν Γκολντ και τα πρώτα τραγούδια που κυκλοφόρησαν ήταν τα "The Promise of Love" και "Where Is The Love." Το 1979 έκαναν μεγάλη επιτυχία στην Ευρώπη με το "Oh Honey,". Το συνοδευτικό album, The Promise of Love, δεν έκανε τόσο μεγάλη επιτυχία, έδωσε όμως την πολύ καλή μπαλάντα "Mr. Heartbreak" και το λιγότερο σπουδαίο κομμάτι "Someone Oughta Write a Song (About You Baby)," Ως το 1980, οι Κόλεϊ και Χάρις αντικαταστάθηκαν από τους Ρέι Πάτερσον και Μπρους Ντάνμπαρ.

Με το νέο σχήμα οι Delegation κυκλοφόρησαν το 1980 το άλμπουμ *Eau De Vie*, που έφερε μια διεθνή επιτυχία με το τραγούδι "Heartache #9." Συνέχισαν με ένα ακόμα άλμπουμ το 1981 και το *Deuces High* το 1982, δισκογραφικές δουλειές που έκαναν επιτυχία στην Ευρώπη, δεν είχαν όμως απήχηση στις ΗΠΑ. Το 1984 ο Ντάνμπαρ έφυγε από το συγκρότημα και αντικαταστάθηκε από την Κάθι Μπράιαντ. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του ' 80 κυκλοφόρησαν τραγούδια χωρίς όμως επιτυχία. Ο Μπάλεϊ με τον Γκολντ βρέθηκαν ξανά μαζί στα μέσα της δεκαετίας του ' 90 και κυκλοφόρησαν συλλογές με τα παλαιότερα τραγούδια των Delegation. Ακολούθησε η κυκλοφορία του άλμπουμ *Encore in Europe* το 1999. Αυτό ήταν και το τελευταίο άλμπουμ των Delegation, που διαλύθηκαν οριστικά τη χρονιά αυτή.

Επιλεγμένα τραγούδια
--------------------

* Oh Honey," (1979)
* "You and I" (1979)
* "Mr. Heartbreak" (1979)
* "Someone Oughta Write a Song (About You Baby),"

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφικό

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 130037889
* ISNI: 0000 0000 9280 2107
* MusicBrainz: 0a4c7d0c-ffca-45a0-bfac-b328c4f0d219

 |

 |
Το **Datsun 11** ήταν ένα αυτοκίνητο πόλης, που κατασκεύασε η ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Datsun και ήταν το πρώτο όχημα που κυκλοφόρησε με την επωνυμία της Datsun. Το μοντέλο αυτό, κυκλοφόρησε το 1932 και ήταν ο διάδοχος του Datson 10, με την παραγωγή του 11 να διαρκεί μόλις έναν χρόνο. Συνολικά κατασκευάστηκαν 150 οχήματα.

Εκδόσεις
--------

Το Datsun 11 ήταν διαθέσιμο σε πέντε εκδόσεις. Η στάνταρ και πιο κοινή έκδοση ήταν η τετραθέσια phaeton, ουσιαστικά πανομοιότυπη με αυτή του Datson 10, ενώ δημοφιλείς ήταν και οι εκδόσεις σεντάν και Roadster. Ακόμα μία έκδοση του Datsun 11 ήταν και η κουπέ, η οποία εφοδιαζόταν με σκληρή οροφή για πρώτη φορά, πράγμα που την έκανε να μοιάζει αρκετά με το Ford Model A.

Τέλος τις εκδόσεις του Datsun 11 συμπλήρωνε και μία εκδοχή βαν, η οποία συγκριτικά με την προηγούμενη γενιά είχε αυξήσει σημαντικά τον ωφέλιμο χώρο της.

Σχεδίαση
--------

Πρακτικώς, το Datson 10 και το Datsun 11 ήταν το ίδιο αυτοκίνητο, με μικρές εξωτερικές διαφορές. Οι κυριότερες από αυτές, ήταν το σήμα της Datsun, που κοσμούσε την εμπρός γρίλια της ανανεωμένης έκδοσης του οχήματος και είχε σχεδιαστεί από τους Yoshizaki Ryouzou και Tanaka Tsunesaburou, καθώς και οι ανανεωμένοι αεραγωγοί της μηχανής, οι οποίοι πλέον είχαν τοποθετηθεί κάθετα, προκειμένου να βελτιστοποιηθεί η ψύξη του κινητήρα.

Τεχνικά χαρακτηριστικά
----------------------

Το Datsun 11 έφερε τον ίδιο κινητήρα βενζίνης 495 cm³ με τον προκάτοχό του, το Datson 10, χωρίς καμία επιπλέον βελτίωση, αποδίδοντας έτσι 10 ίππους στις 3.700 στροφές ανά λεπτό και μετέδιδε την κίνηση στους πίσω τροχούς μέσω ενός 3-τάχυτου χειροκίνητου κιβωτίου ταχυτήτων. Για την ιστορία, το Datsun 11 ήταν και το τελευταίο μοντέλο που χρησιμοποίησε αυτόν τον κινητήρα, καθώς μια αλλαγή στην τότε ιαπωνική νομοθεσία αύξησε το μέγιστο νόμιμο όριο κυβισμού στην κατηγορία αυτή από τα 500 cm³ στα 750 cm³ από το 1933. Ως αποτέλεσμα, η εταιρεία εισήγαγε στον διάδοχο Datsun 12 έναν νέο κινητήρα, κυβισμού 747 cm³.

Πηγές
-----

1.
Η **De'Longhi S.p.A** είναι Ιταλική κατασκευάστρια εταιρεία με έδρα το Τρεβίζο της Ιταλίας.

Ιστορία
-------

Η εταιρεία ιδρύθηκε από την οικογένεια De 'Longhi το 1902 ως ένα μικρό εργαστήριο κατασκευής. Ιστορικά, είναι ένας μεγάλος παραγωγός φορητών θερμαντικών συσκευών και κλιματιστικών που επεκτάθηκε για να συμπεριλάβει σχεδόν κάθε κατηγορία μικρών οικιακών συσκευών από την προετοιμασία και το μαγείρεμα των τροφίμων, μέχρι τον τομέα καθαρισμού και σιδερώματος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Investors page on De'Longhi website». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
Το ***Intellectum*** είναι μια εξαμηνιαία έκδοση περιοδικού στοχασμού με άρθρα, μελέτες, εισηγήσεις, συνεντεύξεις και διηγήματα. Ξεκίνησε τη κυκλοφορία του το 2006 από την Επιστημονική Ομάδα Intellectum και μέχρι σήμερα έχει εκδώσει εννιά τεύχη. Αρχισυντάκτης του περιοδικού είναι ο Βίκτωρ Τσιλώνης  Τον Δεκέμβριο του 2011 κυκλοφόρησε το 8ο τεύχος του περιοδικού. Η έντυπη έκδοση είναι στα Ελληνικά ενώ η ηλεκτρονική είναι δίγλωσση, με πολλά άρθρα και συνεντεύξεις να είναι διαθέσιμα στα Αγγλικά.

Είναι μέλος του πανευρωπαϊκού δικτύου περιοδικών Eurozine στο οποίο συμμετέχουν 79 από τα καλύτερα περιοδικά λόγου της Ευρώπης. 
Τα άρθρα του καταχωρούνται σε διεθνείς βάσεις δεδομένων όπως το Copernicus Index και η Digital Open Access Journals 

Στο περιοδικό έχουν αρθρογραφήσει παγκοσμίας ακτινοβολίας προσωπικότητες όπως ο πρόεδρος του πανεπιστημίου του Γέιλ, Richard S. Levin, 
ο ομότιμος καθηγητής ποινικού δικαίου του πανεπιστήμιου του Κέμπριτζ Andrew von Hirsch και ο καθηγητής αρχαίας ιστορίας του Πρίνστον και πρώην αντιπρύτανης της Χαϊδελβέργης, Άγγελος Χανιώτης. 

Σε κάθε τεύχος του περιοδικού φιλοξενείται μακροσκελής συνέντευξη με μια εξέχουσα προσωπικότητα. Ετσι έχουν δημοσιευθεί και υπάρχουν αναρτημένες στο διαδίκτυο συνεντεύξεις με την πρώην Γενική Εισαγγελέα του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου για την πρώην Γιουγκοσλαβία Carla Del Ponte, με τον παγκοσμίου φήμης πολιτικό επιστήμονα Ernesto Laclau, τον φιλόσοφο David Oderberg, την ιατροδικαστική ανθρωπολόγο Sue Black, τον Σκωτσέζο συγγραφέα Paul Johnston, τον καθηγητή πολιτικής επικοινωνίας Richard Katula, τον διάσημο καθηγητή διεθνούς δικαίου και ανθρωπίνων δικαιωμάτων William Schabas, τον δημοσιογράφο Στέλιο Κούλογλου και τον πρύτανη του ΑΠΘ Γιάννη Μυλόπουλο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Intellectum».
2. ↑  Βίκτωρ Τσιλώνης.
3. ↑  «Eurozine».
4. ↑  «DOAJ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2012.
5. ↑  «Συνέντευξη με την Carla Del Ponte». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2012.
6. ↑  «Συνέντευξη με τον Ernesto Laclau» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 5 Μαΐου 2018. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2012.
7. ↑  «Συνέντευξη με τον David Oderberg». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2012.
8. ↑  «Συνέντευξη με τον Richard Katula» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 19 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2012.
Η **EURECOM** είναι σχολή μηχανικών και αποτελεί κέντρο ερευνών στον τομέα των συστημάτων επικοινωνίας στην καρδιά του SophiaTech campus, μέσα στη διεθνή τεχνόπολη της Sophia Antipolis. Πρόκειται για έναν Ευρωπαϊκό Όμιλο Οικονομικού Σκοπού, ο οποίος διευθύνεται από μια κοινοπραξία διεθνών εταίρων του ακαδημαϊκού και βιομηχανικού κόσμου. Μέσα σ'αυτή την κοινοπραξία συγκαταλέγονται μεγάλα πανεπιστήμια, όπως: το Εθνική Ανώτατη Σχολή Τηλεπικοινωνιών, το Aalto University (Ελσίνκι), το Politecnico di Torino, το Technische Universität München (TUM), το Νορβηγικό Πανεπιστήμιο Επιστημών και Τεχνολογίας (NTNU) και το Vietnam National University Ho Chi Minh Ville (VNU). Το Institut Mines Telecom αποτελεί ιδρυτικό μέλος της EURECOM.

  

Η EURECOM επωφελείται από την ισχυρή αλληλεπίδραση με το βιομηχανικό κόσμο χάρη στους εταίρους της: τη Swisscom, την SFR, την ORANGE, την ST Microelectronics, τη BMW Group Research & Technology, τη Symantec, τη Monaco Telecom, τη SAP και την IABG με αποτέλεσμα την εγγυημένη διδασκαλία, προσαρμοσμένη στις ανάγκες των επιχειρήσεων. Το Πριγκηπάτο του Μονακό έγινε μέλος της κοινοπραξίας το 2013 ως θεσμικός έταιρος.

Ο ισχυρός διεθνής προσανατολισμός της EURECOM είναι εμφανής τόσο στον τομέα πρόσληψης καθηγητών όσο και σε εκείνον των μαθητών (το 70% των μαθητών προέρχονται από χώρες εκτός Γαλλίας) αλλά και στη μορφή της διδασκαλίας (ευρωπαϊκό πρόγραμμα σπουδών και γλώσσα διδασκαλίας τα αγγλικά).

Η ερευνητική δραστηριότητα της EURECOM αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο. Οργανώνεται γύρω από τρεις κύριους τομείς: Δικτύωση και ασφάλεια, επικοινωνίες Πολυμέσων και Κινητής τηλεφωνίας. Η EURECOM είναι κύριος παράγοντας ευρωπαϊκών και εθνικών προγραμμάτων έρευνας.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 126882971
* LCCN: n2006028562
* ISNI: 0000 0001 1421 6425

 |

 |
Ο **NGC 1232A** είναι ένας μεγάλος δορυφόρος γαλαξίας του NGC 1232, ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό του Ηριδανού, σε απόσταση περίπου 70 εκατομμυρίων ετών φωτών. Του αποδίδεται η ασυνήθιστη κάμψη των σπειροειδών βραχιόνων του NGC 1232.

Μετατόπιση προς το ερυθρό
-------------------------

Ένα παράδοξο με τον NGC 1232A είναι ότι η μετατόπισή του προς το ερυθρό είναι περίπου 4 φορές μεγαλύτερη από αυτή του NGC 1232, γεγονός που σημαίνει ότι ο NGC 1232Α δεν είναι δορυφόρος του NGC 1232. Ο Halton Arp συζήτησε σχετικά με αυτό το θέμα το 1982. Έπειτα από επικοινωνία του με τον G. de Vaucouleurs ο οποίος του υπόδειξε την υψηλή μετατόπιση του NGC 1232Α προς το ερυθρό, παρατήρησε ότι ο NGC 1232Α «ακουμπάει» με τον NGC 1232 και ότι δεν υπάρχουν ασσυμετρίες στον NGC 1232 οι οποίες είναι αποτέλεσμα αλληλεπίδρασης.

Ο **G. de Vaucouleurs** πρότεινε σε μία συνομιλία με τον Αρπ ότι ο NGC 1232Α είναι μακρύτερα από τον NGC 1232Α με τα επιχειρήματα:

* Η φωτεινότητα του NGC 1232 δείχνει ότι ο γαλαξίας είναι μακρύτερα,
* Η διάμετρος του γαλαξία δείχνει ότι ο γαλαξίας είναι μακρύτερα,
* Αν ο NGC 1232Α ήταν στην ίδια απόσταση με τον NGC 1232 θα ήταν λιγότερο λαμπρός από το αναμενόμενο για τον τύπο του γαλαξία.

Όμως ο **Halton Arp** αντιπρότεινε ότι:

* Μεγάλοι γαλαξίες έχουν συνήθως τέτοιου είδους συνοδούς (σαν το NGC 1232A),
* Αν ο NGC 1232Α ήταν μακρύτερα από τον NGC 1232 θα ήταν απομονωμένος, επειδή δεν υπάρχει κάποια εμφανής ομάδα γαλαξιών,
* Γαλαξίες σαν τον NGC 1232A με χαμηλή λαμπρότητα και ανωμαλίες είναι γνωστοί για την χαμηλή λαμπρότητά τους και συνήθως δεν είναι απομονωμένοι στο σύμπαν, αλλά είναι συνοδοί μεγαλύτερων γαλαξιών.

Μία παρόμοια κατάσταση ισχύει και με τον **NGC 1232B**, ένα αντικείμενο στις σπείρες του NGC 1232, με μετατόπιση προς το ερυθρό περίπου 28.000 km/s.

Ο NGC 1232 και ο **NGC 1232A**.

Περιγραφή
---------

Ο *NGC 1232A* είναι ένας ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας, ενώ οι βραχίονές του σχηματίζουν μία θηλιά. Βρίσκεται σε απόσταση 4 λεπτών της μοίρας από τον NGC 1232, δηλαδή αν βρίσκονται στην ίδια απόσταση ο διαχωρισμός τους είναι 41 kpc (περίπου 135.000 έτη φωτός).

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  «NASA/IPAC Extragalactic Database». *Results for NGC 1232*. Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2006.
2. 1 2  Arp, Halton (Δεκέμβριος 1982). *Further examples of companion galaxies with discordant redshifts and their spectral peculiarities*. **263**, σελ. 54-72. doi:10.1086/160479. Bibcode: 1982ApJ...263...54A. .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* NGC 1232 – Higher redshift companions
***Dawn FM*** ονομάζεται το πέμπτο στούντιο άλμπουμ του Καναδού τραγουδιστή-τραγουδοποιού The Weeknd, το οποίο κυκλοφόρησε στις 7 Ιανουαρίου 2022, από την XO και την Republic Records. Περιλαμβάνει αφήγηση από τον Jim Carrey, guest φωνητικά από τους Tyler, the Creator και Lil Wayne και εμφανίσεις προφορικού λόγου από τον Quincy Jones και τον Josh Safdie. Ως εκτελεστικοί παραγωγοί του άλμπουμ, οι Weeknd, Max Martin και Oneohtrix Point Never στρατολόγησαν μια ποικιλία άλλων παραγωγών όπως τους Oscar Holter, Κάλβιν Χάρις και Swedish House Mafia.

Δύο σινγκλ κυκλοφόρησαν από το άλμπουμ, εκ των οποίων το βασικό σινγκλ «Take My Breath» έφτασε στο νούμερο έξι στο αμερικανικό Billboard Hot 100. Ο Weeknd προώθησε τον Dawn FM με μια εκδήλωση Amazon Music την ημέρα κυκλοφορίας του άλμπουμ, στην οποία υπηρέτησε ως ένας ντισκ τζόκεϊ και έπαιξε το άλμπουμ σε ένα κοινό. Το άλμπουμ έφτασε στο νούμερο ένα σε 10 χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Αυστραλίας, του Καναδά, της Ιρλανδίας, της Ολλανδίας, της Νέας Ζηλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου. Έκανε το ντεμπούτο του στη δεύτερη θέση στο αμερικανικό chart Billboard 200.

Για περαιτέρω υποστήριξη τόσο του *Dawn FM* όσο και του *After Hours*, ο Weeknd σχεδιάζει να ξεκινήσει την περιοδεία After Hours til Dawn Stadium Tour, στην οποία έχει προγραμματιστεί να επισκεφθεί τη Βόρεια Αμερική, την Ευρώπη, τη Νότια Αμερική, την Ασία, την Αυστραλία, την Αφρική και τη Μέση Ανατολή το καλοκαίρι του 2022.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The Weeknd's star-studded 'Dawn FM' tops charts in 10 countries [listen]». *The South African* (στα Αγγλικά). 20 Ιανουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2022.
Οι **Kiske/Somervillle** είναι ένα χάρντ ροκ / heavy metal ντουέτο project το οποίο δημιουργήθηκε το 2010 από τον διευθυντή της δισκογραφικής εταιρίας Frontiers Records. Οι Kiske/Somervillle αποτελούνται από τον Μίκαελ Κίσκε (Helloween, Unisonic, Place Vendome), την Αμάντα Σόμερβιλλε (Aina, Trillium), τον Μάτ Σίννερ (Sinner, Primal Fear) και τον Μάγνο Κάρλσεν (Primal Fear). 

To πρότζεκτ έχει κυκλοφορήσει τα άλμπουμ  *Kiske/Somerville* το 2010 και *City of Heroes* το 2015.

Βιογραφία
---------

Στο το τελος του 2009, ο διευθυντή της δισκογραφικής εταιρίας Frontiers Records Σεραφίνο Περουτζίνο, προσέλαβε τον Μάτ Σίννερ και τον Μάγνο Κάρλσεν για να συνθέσουν τα τραγούδια και να αναλάβουν την παραγωγή ενός project ντουέτων μετάξι του Γερμανού τραγουδιστή Μίκαελ Κίσκε και της Αμερικανίδας τραγουδίστριας Αμάντα Σόμερβιλλε.

Το πρότζεκτ ονομάστηκε Kiske/Somervillle και συμπεριλάμβανε τους Κίσκε και Σόμερβιλλε στα φωνητικά, τον Μάτ Σίννερ στο μπάσο, τον Μάγνο Κάρλσεν στην κιθάρα, τον Σάντερ Γκόμμανς (After Forever) στην κιθάρα, τον Τζίμι Κρέσικ (Voodoo Circle) στα πλήκτρα και τον Μάρτιν Σμιντ στα τύμπανα. 

Οι Kiske/Somerville κυκλοφορήσαν ένα  ομότιτλο άλμπουμ στις 24 Σεπτεμβρίου του 2010 και δυο μουσικά βίντεο για τα τραγούδια "If I Had A Wish" και "Silence". Την πλειοψηφία των τραγουδιών έγραψαν οι Σίννερ και Κάρλσεν με μικρότερη συνεισφορά από τους Σόμερβιλλε και Γκόμμανς.

Το δεύτερο άλμπουμ του πρότζεκτ με τίτλο *City of Heroes* κυκλοφόρησε στις 17 Απριλίου του 2015 μαζί με δυο μουσικά βίντεο για τα τραγούδια "City Of Heroes" και "Walk On Water". Ο Μάτ Σίννερ συμμετείχε και πάλι στο μπάσο, όπως και ο Μάγνο Κάρλσεν στην κιθάρα και στα πλήκτρα, με την Βερόνικα Λουκέσοβα να έχει αναλάβει τα τύμπανα. Την πλειοψηφία των τραγουδιών έγραψαν οι Σίννερ και Κάρλσεν με μια συνεισφορά από τους Σόμερβιλλε και Γκόμμανς.

Δισκογραφία
-----------

* *Kiske/Somerville* (2010)
* *City of Heroes* (2015)

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Kiske/Somerville** |

* Frontiers Records
* Official Michael Kiske Website - Kiske/Somerville Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine.