recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Ράντελχις Α΄**, *Radelchis I*, επίσης *Radalgis*, (απεβ. το 851) ήταν θησαυροφύλακας, μετά πρίγκιπας του Μπενεβέντο από το 839, όταν ανέλαβε τον θρόνο μετά τη δολοφονία (πιθανώς με υποκίνησή του) τού Σίκαρντ και τη φυλάκιση του αδελφού τού Σίκαρντ, Σίκονουλφ, ως το τέλος του. Στην εποχή του το πριγκιπάτο διαιρέθηκε.

Βιογραφία
---------

Σύμφωνα με το *Χρονικό του Αγ. Βενεδικτου του Κασίνο* (Chronica S. Benedicti Casinensis), ο Λανδούλφος Α΄ ο *Γηραιός* γαστάλδος της Κάπουα, ο οποίος ήταν σύμμαχος του Σίκαρντ, απελευθέρωσε τον φυλακισμένο Σίκονουλφ και, με την υποστήριξη του Γουαϊφέρος αρχηγού της οικογένειας Νταουφεριδών του Σαλέρνο, τον έφερε σε αυτή την πόλη, για να ανακηρυχθεί πρίγκιπας, σε αντίθεση με τον Ράντελχι. Αυτή ήταν η αρχή ενός εμφυλίου πολέμου, που επρόκειτο να διαρκέσει περισσότερο από μία δεκαετία.

Το 841 ο Ράντελχις ζήτησε τη βοήθεια των Σαρακηνών μισθοφόρων, όπως είχε κάνει πριν από τέσσερα χρόνια ο Ανδρέας Β΄ δούκας της Νάπολης. Οι μισθοφόροι λεηλάτησαν την πόλη Κάπουα, αναγκάζοντας τον Λανδούλφος Α΄ να ιδρύσει μία νέα πρωτεύουσα κοντά στο λόφο Τριφλίσκo. Ο Σίκονουλφ απάντησε μισθώνοντας τη δική του ομάδα των Σαρακηνών. Οι λεηλασίες των δύο Χριστιανών ηγεμόνων και των Σαρακηνών βοηθών τους ενόχλησαν τόσο τον Λουδοβίκο Β΄ βασιλιά των Λομβαρδών, που όταν στέφθηκε συμβασιλιάς των Φράγκων το 850, ξεκίνησε αμέσως να ειρηνεύσει τη Νότιο Ιταλία. Το 851 επέβαλε ειρήνη στον Ράντελχις και στον Σίκονουλφ και έδιωξε τους Σαρακηνούς από το Μπενεβέντo (πολεμιστές από το εμιράτο του Μπάρι, τους οποίους πρόδωσε ευτυχώς ο Ράντελχις). Διαίρεσε οριστικά το πριγκιπάτο. Ο Ράντελχις δεν έζησε πολύ αργότερα και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ράντελγκαρ.

Πηγές
-----

* Gwatkin, HM, Whitney, JP (ed) et αϊ. *The Cambridge Medieval History: Volume III*. Cambridge University Press, 1926.
* Caravale, Mario (επιμ.). *Dizionario Biografico degli Italiani: LXIII Labroca – Laterza*. Ρώμη, 2004.
* Chronica S. Benedicti Casinensis Αρχειοθετήθηκε 2011-01-05 στο Wayback Machine. .
Ο **Ράντελχις Β΄, Ραδέλχης Β΄** , *Radelchis II* (απεβ. 907) ήταν πρίγκιπας του Μπενεβέντο από το 881 έως το 900 με μία μακρά διακοπή, κατά την οποία οι Βυζαντινοί και οι Σπολετοί συναγωνίζονταν για το πριγκιπάτο.

Βιογραφία
---------

Το 884 (ή 885), καθαιρέθηκε και εξορίστηκε από τον αδελφό του Άιουλφ Β΄. Το 897 (ή το 898), αποκαταστάθηκε, μόνο για να κατακτηθεί από τον εξάδελφό του Ατενόλφο Α΄ της Κάπουα τον Ιανουάριο του 900. Δεν κυβέρνησε ποτέ ξανά.

Ο πατέρας του ήταν ο Άντελχις πρίγκιπας.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 23  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  «SOUTHERN ITALY». *Medieval Lands Project*. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2011.
Ο **Βασιλίσκος** ήταν ο μόνος γιος του Αρμάτου, στρατιωτικού διοικητή της Ανατολικής Ρωμαϊκής (Βυζαντινής) Αυτοκρατορίας, και μικρό χρονικό διάστημα «*καίσαρ»* της Αυτοκρατορίας κατά τα έτη 476-477/8. Μεταγενέστερα έγινε ιερέας και τελικά επίσκοπος Κυζίκου.

Βιογραφία
---------

Ο πατέρας του Βασιλίσκου, Αρμάτος, έπαιξε καθοριστικό ρόλο βοηθώντας τον αυτοκράτορα Ζήνωνα (474–491) να ξανακερδίσει τον θρόνο της Κωνσταντινούπολης από τον σφετεριστή Βασιλίσκο (τον οποίο ο Αρμάτος είχε αρχικά βοηθήσει για την άνοδό του στην εξουσία) το 476. Σε αντάλλαγμα, ο Ζήνων έστεψε τον γιο του Αρμάτου, νεαρό αγόρι ακόμα, ως *καισαρα*, χρίζοντάς τον ουσιαστικά ως κληρονόμο του. Είναι πιθανό ότι ο νεαρός Βασιλίσκος υιοθέτησε τότε το βασιλικό όνομα του **Λέοντα**, αλλά αυτό αμφισβητείται.

Λίγο αργότερα, όμως, το 477 ή το 478, ο Αρμάτος έχασε την αυτοκρατορική εύνοια και εκτελέστηκε. Ο Βασιλίσκος γλίτωσε την εκτέλεση με παρέμβαση της αυτοκράτειρας Αριάδνης, αλλά αναγκάστηκε να προσχωρήσει στον κλήρο. Αρχικά έγινε *λέκτωρ* στις Βλαχέρνες και τελικά έφτασε να γίνει επίσκοπος Κυζίκου. Έζησε πιθανώς μέχρι την βασιλεία του Ιουστινιανού Α' (527–565).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) Gregory, Timothy E. (1991). «Basiliskos». Στο: Kazhdan, Alexander, επιμ. *The Oxford Dictionary of Byzantium*. Οξφόρδη και Νέα Υόρκη: Oxford University Press, σελ. 267. ISBN 0-19-504652-8.
* Martindale, John R. (1980). *The Prosopography of the Later Roman Empire: Volume II, AD 395–527*. Cambridge: Cambridge University Press. σελίδες 211–212. ISBN 0-521-20159-4.
Η **Ράκελ Ντάριαν** (αγγλ: **Racquel Darrian**, αληθινό όνομα **Kelly Jackson**) είναι μια Αμερικανίδα πορνοστάρ και φωτομοντέλο.

Βιογραφία-Σταδιοδρομία
----------------------

Γεννήθηκε στις 21 Ιουλίου του 1968 στο Χάτσινσον του Κάνσας. Μετακόμισε σε ηλικία 7 ετών στην Καλιφόρνια όπου και αργότερα ξεκίνησε την καριέρα της σαν φωτομοντέλο σε ανδρικά περιοδικά. Το 1988 γυρίζει την πρώτη της πορνογραφική ταινία, εμφανιζόμενη μόνο σε λεσβιακές σκηνές. Ακολουθούν φωτογραφίσεις σε περιοδικά ευρείας κυκλοφορίας όπως Penthouse και Playboy και οι συμμετοχές της, πάντα σε λεσβιακές σκηνές, σε άλλες ταινίες. Όταν οι προσφορές για να παίξει σε ετεροφυλοφιλικές σκηνές αυξήθηκαν ξεκινά με παρτενέρ τον Ντέρικ Λέιν, τον οποίο τελικά παντρεύτηκε το 1994. 

Υπογράφει αποκλειστικό συμβόλαιο με την Vivid Video και γυρίζει μερικές από τις πιο γνωστές ταινίες της (*Bonnie and Clyde*, *Cloud 9*). Κουρασμένη με το να δουλεύει συνεχώς με τον Ντέρικ Λέιν, επιμένει και καταφέρνει να εμφανιστεί δίπλα και σε άλλους παρτενέρ. Το 1997 αποκτάει μια κόρη, τη Μπρουκ και το 2000 παίρνει διαζύγιο. Σήμερα ζει στο Λας Βέγκας.

Στο διάστημα 1988 με 2000 όπου αποσύρθηκε γύρισε πάνω από 100 ταινίες και έγινε μια από τις πιο αναγνωρίσιμες μορφές του Αμερικανικού πορνό. Πολλές φορές την αναφέρουν σαν την "μελαχρινή θεά του πορνό".

Βραβεία
-------

* AVN Hall of Fame
* 1993 Βραβείο AVN (Best Tease Performance – *Bonnie and Clyde*)
* 2000 Υποψηφιότητα AVN (Best Actress – *Original Sin*)

Παραπομπές
----------

1. 1 2  "Porn star bares all except lawsuit against ex", by Frank Geary, *Las Vegas Review-Journal*, February 14, 2007. Retrieved 2007-09-19.
2. ↑  «AVN 2000 Nominations». AVN. Αρχειοθετήθηκε [www.avn.com/awards/noms.html από το πρωτότυπο] Check `|url=` value (βοήθεια) στις 23 Ιανουαρίου 2000. Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2008.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η Ράκελ Ντάριαν στην IAFD

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 22343042
* ISNI: 0000 0000 0303 3968
* BNF: cb14041047f (data)

 |

 |
Η **Βασιλεία "Βάσω" Μαυρέλου** (γεννηθείσα στις 23 Φεβρουαρίου 1985) είναι Ελληνίδα πρώην υδατοσφαιρίστρια και μέλος της ελληνικής εθνικής ομάδας, η οποία κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υδατοσφαίρισης Γυναικών 2005 στο Κίρισι και το Χάλκινο Μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα 2010 στο Σαν Ντιέγκο. Επίσης αγωνίστηκε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Υδατοσφαίρισης 2006, όπου η Ελλάδα τερμάτισε στην 6η θέση.

Σε επίπεδο συλλόγων, αγωνίστηκε 11 χρόνια για τον Ολυμπιακό (2002-2013), κερδίζοντας 2 ελληνικά Πρωταθλήματα και πολλές Ευρωπαϊκές διακρίσεις (φιναλίστ του Λεν Τρόφι 2007-08, τρίτη θέση στο Κύπελλο Πρωταθλητών ΛΕΝ 2010-11 και άλλες διακρίσεις). Στην σεζόν 2015-16 αγωνίστηκε στον Ν.Ο. Ρεθύμνου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Χρυσά» κορίτσια sportfm.gr, 21/08/2005 (in Greek)
2. ↑  Η Ελλάδα των μεταλλίων onsports.gr (in Greek)
3. ↑  «Χάλκινη» η Εθνική πόλο των γυναικών στο World League in.gr, 04/07/2010 (in Greek)
4. ↑  Η Βάσω Μαυρέλου, αθλήτρια της υδατοσφαίρισης στη θέση του περιφερειακού[*νεκρός σύνδεσμος*] youngpeople.gr (in Greek)
5. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2019.
Η **Επιτροπή Φιλάθλου Πνεύματος** (Ε.ΦΙ.Π.) υπάγεται στην Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή (Ε.Ο.Ε.). Συστάθηκε το 1955 με την ονομασία Επιτροπή Φιλάθλου Ιδιότητος (Ε.Φ.Ι.) και μετονομάστηκε σε Ε.ΦΙ.Π. με το νόμο 2725/99. Είναι πρωτοβάθμιο όργανο, αρμόδιο για θέματα που αφορούν την τήρηση του φιλάθλου πνεύματος στις αθλητικές διοργανώσεις. Όσον αφορά τις παραβάσεις στο ποδόσφαιρο, όπως ορίζεται στον Κανονισμό Αγώνων Ποδοσφαίρου (Κ.Α.Π.), χρειάζεται παραπομπή από τα αρμόδια δικαιοδοτικά πειθαρχικά όργανα, ούτως ώστε να επιληφθεί. Επιβάλει ποινές σε όσους παραβαίνουν τις αρχές του φιλάθλου πνεύματος. Τις εφέσεις κατά των αποφάσεων του, επιλαμβάνεται το Ανώτατο Συμβούλιο Επιλύσεως Αθλητικών Διαφορών (Α.Σ.Ε.Α.Δ.) ως δευτεροβάθμιο όργανο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  hoc.gr
2. ↑  ideadgr.wordpress.com

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
Η **Gambling Commission** (ελληνικά; Επιτροπή Τυχερών Παιγνίων) είναι ρυθμιστικός φορέας της Μεγάλης Βρετανίας για τα περισσότερα από τα τυχερά παιχνίδια. Ιδρύθηκε στο πλαίσιο του Νόμου περί Παιγνίων του 2005 (Gambling Act 2005) και ανέλαβε πλήρεις εξουσίες το 2007, αντικαθιστώντας το Συμβούλιο Παιγνίων (Gaming Board) για τη Μεγάλη Βρετανία, όσον αφορά τη ρύθμιση στοιχημάτων, μπίνγκο, καζίνο, κουλοχέρηδων και λαχείων, αλλά όχι διευρυμένου στοιχήματος (spread betting), το οποίο ρυθμίζεται από την Αρχή Χρηματοπιστωτικής Δεοντολογίας (Financial Conduct Authority).

Είναι επίσης υπεύθυνη για τα εξ αποστάσεως τυχερά παιχνίδια που περιλαμβάνουν στοιχήματα σε απευθείας σύνδεση, με άλλες συσκευές τηλεφωνικής επικοινωνίας και τη χρήση εξοπλισμού, στην επικράτεια της Μεγάλης Βρετανίας. Την 1η Οκτωβρίου του 2013, η Εθνική Επιτροπή Λοταρίας (National Lottery Commission), η οποία ρυθμίζει την Εθνική Λοταρία, έγινε μέρος της Gambling Commission.

Παραπομπές
----------

1. ↑  National Lottery Commission Αρχειοθετήθηκε 2016-12-06 στο Wayback Machine. natlotcomm.gov.uk

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Gambling Commission  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Σαχαλίν Γιούζνο Σαχαλίνσκ** (ρωσικά: «Сахалин» Южно-Сахалинск) είναι πετοσφαιρική ομάδα από το Γιούζνο Σαχαλίνσκ της νήσου Σαχαλίνης στη Ρωσία. Τα χρώματα της είναι το γαλάζιο και το μπλε. Αποτελεί μέρος του ευρύτερου σωματείου «Σαχαλίν». Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο ντβόρετς σπόρτα Κρίσταλ.

Ιστορία
-------

Η ομάδα βόλεϊ γυναικών «Σαχαλίν» ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2012 και με απόφαση της Εκτελεστικής Επιτροπής του Πρωταθλήματος Ρωσίας, της δώθηκε η άδεια συμμετοχής στο πρωτάθλημα στη θέση της διαλυμένης ομάδας *Σαμορόντοκ Χαμπάροφσκ* («Самородок» Хабаровск). Πριν από αυτή, καμία από τις ομάδες της νήσου Σαχαλίνης δεν αγωνίστηκε ούτε στο Πρωτάθλημα ΕΣΣΔ, ούτε στο Πρωτάθλημα Ρωσίας στην πετοσφαίριση. Το καλοκαίρι του 2015 βόλεϊ συλλόγου τέθηκε στη δομή του επαγγελματικού αθλητικού συλλόγου «Σαχαλίν» (профессиональный спортивный клуб «Сахалин»).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Состоялась презентация профессионального спортивного клуба «Сахалин».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Сахалин (волейбольный клуб)  της Ρωσικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το **Ζε με διαλυτικά**(Ӝ ӝ. η πλάγια γραφή: *Ӝ ӝ*) είναι ένα γράμμα στο Κυριλλικό αλφάβητο. Η μορφή του προέρχεται από το Κυριλλικό γράμμα Ζε (Ж ж *Ж ж*).

Το Ζε με διαλυτικά χρησιμοποιείται μόνο στην γλώσσα Ουντμούρτ, που αντιπροσωπεύει τον ήχο [/d͡ʒ/], όπως και την προφορά των ⟨j⟩ στο "**j**am". Συνήθως η λατινική μορφή του είναι το ⟨dž⟩.

Το Ζχε με διαλυτικά αντιστοιχεί με άλλα Κυριλλικά αλφάβητα στα διγραφήματα ⟨дж⟩ ή ⟨чж⟩, ή τα γράμματα Τσε με κατιούσα (Ҷ ҷ), Τσε με κάθετη γραμμή (Ҹ ҹ), Ντζέ (Џ џ), Χακασσιανό Τσε (Ӌ ӌ), Ζχε με βραχύ σημείο (Ӂ ӂ), ή το Ζγιε (Җ җ).

Υπολογιστικοί κώδικες
---------------------

Δείτε επίσης
------------

* Κυριλλικοί χαρακτήρες στο Unicode

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Cyrillic: Range: 0400–04FF» (PDF). *The Unicode Standard, Version 6.0*. 2010. σελ. 43. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2011.
2. ↑  Katzner, Kenneth (2002) [First published 1977]. *The Languages of the World*. New York, New York: Routledge. σελ. 134. ISBN 0415250048.
3. ↑  *Алатырев В.*
Το **Ζελίν** (*σερβικά : Жељин*) είναι βουνό της κεντρικής Σερβίας κοντά στην πόλη της Βρνιάτσκα Μπάνια και το Κράλιεβο. Η ψηλότερη κορυφή του Ζελίν, η Ρογκάβσκα, έχει υψόμετρο 1785 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Το Ζελίν οριοθετείται μεταξύ του ποταμού Ιμπάρ και του όρους Γκοτς, ανήκει στην οροσειρά Κοπαονίκ. Το Ζελίν είναι πλούσιο σε χλωρίδα και πανίδα, και έχει αρκετή δασική κάλυψη. Παλαιότερα από το βουνό γινόταν εξόρυξη μολύβδου. Στους πρόποδές του οι κάτοικοι ασχολούνται με την κτηνοτροφία και την παραγωγή πατάτας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Жељин - Kraljevo.org Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. στα σερβικά
2. ↑  Жељин - Zavičajni muzej Župe Αρχειοθετήθηκε 2015-05-01 στο Wayback Machine. στα σερβικά
3. ↑  Жељин Αρχειοθετήθηκε 2014-04-02 στο Wayback Machine. στα σερβικά
4. ↑  Planina Željin - EkoSpark.com, στα σερβικά
Χάρτης των ιαπωνικών επαρχιών (1868) με την επαρχία Γιαμάτο σε κόκκινο.
Η **Επαρχία Γιαμάτο** (大和国, *Yamato no Kuni*) ήταν επαρχία της Ιαπωνίας, στην περιοχή Κινάι, που αντιστοιχεί στην σημερινή Επαρχία Νάρα στην Χονσού. Ονομαζόταν επίσης Ουασού (和州). 

Η περίοδος Γιαμάτο στην ιστορία της Ιαπωνίας αναφέρεται στην ύστερη περίοδο Κοφούν (περίπου 250-538) και την περίοδο Ασούκα (538-710). Ιάπωνες αρχαιολόγοι και ιστορικοί τονίζουν το γεγονός ότι, κατά την πρώιμη περίοδο του Κοφούν, η ηγεσία του Γιαμάτο ήταν σε σύγκρουση με άλλες περιφερειακές δυνάμεις, όπως η επαρχία Κίμπι, κοντά στη σημερινή Επαρχία Οκαγιάμα. Γύρω στον 6ο αιώνα, η τοπική ηγεσία απέκτησε εθνικό έλεγχο και ίδρυσε την Αυτοκρατορική Αυλή στην επαρχία Γιαμάτο.

Το θωρηκτό *Γιαμάτο*, η ναυαρχίδα του ιαπωνικού στόλου κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, πήρε το όνομά του από αυτήν την αρχαία επαρχία.

Πρωτεύουσα
----------

Πρωτεύουσα της επαρχίας αρχικά ήταν το Ουακιγκάμι στην περιοχή Κατσουτζόο (σύγχρονη βορειοανατολική Γκόσε) και αργότερα μεταφέρθηκε στην περιοχή Τακαϊτσί (Τζοοροκού στη σύγχρονη Κασιχάρα, όπου συναντώνται οι πόλεις Όογκαρου και Ισικάουα, που ονομάζονται Κάρου νο Τσιματά). Η ακριβής τοποθεσία της πρωτεύουσας εικάζεται από διάφορες πηγές, αλλά δεν είναι γνωστή με βεβαιότητα.
Συντεταγμένες: 41°20′S 72°50′W﻿ / ﻿41.333°S 72.833°W﻿ / -41.333; -72.833

Λίμνη Γιανκίουε και το Ηφαίστειο Οσόρνο
Η **Επαρχία Γιανκίουε** (ισπανικά: *Provincia de Llanquihue*) είναι μια από τέσσερις επαρχίες της χιλιανής περιφέρειας Λος Λάγος (X). Η πρωτεύουσά της είναι το Πουέρτο Μοντ. Η δεύτερη μεγαλύτερη λίμνη της Χιλής, η Λίμνη Γιανκίουε, βρίσκεται στην επαρχία αυτή, καθώς επίσης και τέσσερα ηφαίστεια, τα Οσόρνο, Καλμπούκο, Πουντιαγούδο και Σέρρο Τροναδόρ.

Ο ευρωπαϊκός αποικισμός του Γιανκίουε άρχισε το 1852, όταν Γερμανοί ενθαρρύνθηκαν να μεταναστεύσουν στην νότια Χιλή.

Η περιοχή είναι γνωστή για την ομορφιά του φυσικού περιβάλλοντός της, καθώς επίσης και για τα τρόφιμα και τα θαλασσινά από τους λιμένες Πουέρτο Μοντ και Καλμπούκο.

Ως επαρχία, το Γιανκίουε είναι μια διοικητική διαίρεση του δεύτερου επιπέδου της Χιλής, κυβερνάται από ένα δήμο για κάθε συστατική κοινότητα. Το Πουέρτο Μοντ είναι η επαρχιακή πρωτεύουσα. Ο επαρχιακός κυβερνήτης διορίζεται από τον Πρόεδρο της Χιλής.

Κοινότητες
----------

* Καλμπούκο
* Κοτσαμό
* Φρέσια
* Φρουτιγιάρ
* Γιανκίουε
* Λος Μουέρμος
* Μαουγίν
* Πουέρτο Μοντ
* Πουέρτο Βάρας

Πόλεις
------

* Φρουτιγιάρ
* Πουέρτο Μοντ
* Πουέρτο Βάρας
* Γιανκίουε
* Φρέσια
* Καλμπούκο

Παραπομπές
----------

1. ↑  *2017 Chile census*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  στο Wikimedia Commons
* Gobernación Provincia de Llanquihue

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 125525169
* LCCN: n83054586
* SUDOC: 112352863

 |

 |
Ο **Βλάντιμιρ Β΄**, σερβ. Владимир (απεβ. 1118) από τον Οίκο του Βόισλαβλιέβιτς ήταν βασιλιάς της Διόκλειας, περιοχής που σήμερα το βορειοδυτικό μέρος της βρίσκεται στη Βοσνία και το νότιο στο Μαυροβούνιο, το διάστημα 1103-1113.

Η Ντούκλια/Διόκλεια αποτελείται από τη Βοσνία και το Χουμ/Ζαχούμλιε. Ανατολικά η Ράσκα/Σερβία. Χάρτης που δείχνει την περιοχή κατά τον 11ο-12ο αι.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού πρίγκιπα Βλάντιμιρ, γιου τού Μιχάιλο Α΄ βασιλιά της Διόκλειας (βασ. 1081-1101). Αδελφός του πατέρα του ήταν ο Κωνσταντίνος Μπόντιν (βασ. 1081-1101).

Νυμφεύτηκε την κόρη του εξαδέλφου του Βούκαν μεγάλου πρίγκιπα της Ράσκας και έτσι έληξαν οι έριδες μεταξύ των δύο πολιτειών. Ο Βλάντιμιρ Β΄ διορίστηκε βασιλιάς της Διόκλειας από τον πεθερό του Βούκαν, έπειτα από το τέλος τού θείου του Κότσοπαρ βασιλιά της Ζάχουμλιε.

Δηλητηριάστηκε το 1118 κατά διαταγή της Γιακβίντας, χήρας του θείου του Κωνσταντίνου Μπόντιν. Η Γιακβίντα σύντομα διόρισε τον γιο της Τζόρτζε στον θρόνο.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την κόρη του εξαδέλφου του Βούκαν των Βόισλαβλιεβιτς μεγάλου πρίγκιπα της Σερβίας.

Πηγές
-----

* Кунчер, Драгана (2009). Gesta Regum Sclavorum. 1. Београд-Никшић: Историјски институт, Манастир Острог.
* Живковић, Тибор (2009). Gesta Regum Sclavorum. 2. Београд-Никшић: Историјски институт, Манастир Острог.
* Živković, Tibor (2008). Forging unity: The South Slavs between East and West 550-1150. Belgrade: The Institute of History, Čigoja štampa.
Ο **Ράντι Πέτροβιτς** (σερβικά: Радич Петровић), (1738 ή 1740 - 1816 ), ήταν Σέρβος αγωνιστής της πρώτης σερβικής εξέγερσης.

Γεννήθηκε μεταξύ 1738 και 1740 στο χωριό Σιόκοβτσου του ναχαγιέ της Γιαγκόντινα. Είναι γνωστό ότι μετά από πρόσκληση της αυστριακής κυβέρνησης πολλοί Σέρβοι εγκατέλειψαν την Οθωμανική Σερβία και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή των συνόρων στο πλαίσιο της προετοιμασίας για πόλεμο με τους Οθωμανούς. Ο Πέτροβιτς τότε εγκαταστάθηκε στο χωριό Γιάκοβο του Σρεμ και κατατάχτηκε στον Αυστριακό στρατό.

Τον Νοέμβριο του 1787 μαζί με 200 εθελοντές πέρασε τον Δούναβη στην περιοχή του Ζεμούν και κινήθηκαν προς το Βελιγράδι. Στο Βελιγράδι άνοιξαν τις πύλες κι ανέμεναν τα Αυστριακά πλοία που λόγω των κακών καιρικών συνθηκών και της πυκνής ομίχλης δεν ήρθαν κι αναγκάστηκε να φύγει. Για μια τόσο μεγάλη και επιτυχημένη επιχείρηση έλαβε το βαθμό του καπετάνιου.

Για τη συμμετοχή του στον Αυστρο-τουρκικό πόλεμο τιμήθηκε με παράσημο από τον Αυστριακό Βασιλέα το 1792. Στη συνέχεια πήρε μέρος με τον αυστριακό στρατό κατά των Γάλλων και ήρθε σε επαφή με τους νέες τακτικές πολέμου των Γάλων και Αυστριακών στρατηγών, αυτή την πλούσια εμπειρία μετακύλησε στους συναδέλφους του Σέρβους, διδάσκοντας τους τους τρόπους του σύγχρονου πολέμου. 

Μετά το ξέσπασμα της πρώτου σερβικής εξέγερσης το 1804 επιστρέφει στη Σερβία για να λάβει μέρος στις επιχειρήσεις. Κατά τη διάρκεια της εξέγερσης αναδεικνύεται το θάρρος και οι στρατιωτικές του ικανότητες, ιδίως όταν απελευθέρωσε το Καράνοβατς το 1805. Το 1805 ο Καραγιώργης Πέτροβιτς τον έκανε βοεβόδα. Κατά την πολιορκία του Βελιγραδίου το 1806 τραυματίστηκε σοβαρά και του έμεινε αναπηρία για όλη του τη ζωή. Μετά την απελευθέρωση της πόλης εγκαταστάθηκε στο Βελιγράδι, και το 1808 έγινε δημοτικό σύμβουλος του Βελιγραδίου. Το επόμενο έτος, συμμετέχει στην εκπόνηση και την υπεράσπιση Τσουπρίγιε. Μετά την κατάρρευση της εξέγερσης το 1813 εγκαταστάθηκε στη Σρεμ.

Το 1816 με το ξέσπασμα της δεύτερης Σερβικής εξέγερσης ο Ράντι Πέτροβιτς επέστρεψε στη Σερβία. Η επιστροφή του δεν άρεσε στον Μίλος Ομπρένοβιτς γιατί ήταν γνωστός για τη μεγάλη φιλία του με τον Καραγιώργη και φοβόταν πιθανή εξέγερση. Πολύ σύντομα μετά την άφιξή του, συνελήφθη και εκτελέστηκε από τους Τούρκους, ήταν περίπου ογδόντα ετών.

Ήταν παντρεμένος τρεις φορές, από τον πρώτο του γάμο είχε δύο γιους και μια κόρη από τον τρίτο.

Αναφορές
--------

* Κόροβιτς, Βλαντιμίρ (1997). *Историја српског народа*.
* Д. Пантелић: Кочина крајина, Београд 1930;
* Радмило Стефановић: Кочина крајина, Београд: Просвета, 1956
* Познате личности Јагодине - Радич Петровић


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Радич Петровић  της Σερβικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Εποχή της Σιωπής** (εσθονικά: vaikiv ajastu‎) ήταν η περίοδος μεταξύ 1934 και 1938 ή 1940 στην ιστορία της Εσθονίας.

Η περίοδος ξεκίνησε με το προληπτικό πραξικόπημα της 12ης Μαρτίου 1934 από τον Πρωθυπουργό Κόνσταντιν Πατς για την αποτροπή κατάληψης του κρατικού μηχανισμού από το Κίνημα Βαπς (Ένωση Βετεράνων). Ο όρος "*Εποχή της Σιωπής*" εισήχθη από τον Κάαρελ Εενπάλου, Πρωθυπουργό κατά τα έτη 1938-39 και ένθερμο υποστηρικτή του τότε Προέδρου Πατς.

Περιγραφή
---------

Κατά τη φορτισμένη ατμόσφαιρα που επικρατούσε στην Ευρώπη το 1934, όταν ο Αδόλφος Χίτλερ θαυμαζόταν ευρέως ως μοντέλο λαϊκισμού από αυταρχικούς εθνικιστές, η εσθονική ελίτ ένιωθε απειλητική και πολύ πιθανή μια τυχόν κατάληψη της εξουσίας από παρόμοιες ομάδες όπως το Κίνημα Βαπς. Ο Πατς, χρησιμοποιώντας το πρόσφατα υιοθετημένο Σύνταγμα του 1933, κήρυξε στρατιωτικό νόμο στις 12 Μαρτίου. Διόρισε το στενό συνεργάτη του, Γιόχαν Λάιντονερ, ήρωα του Πολέμου της Ανεξαρτησίας , αλλά αντίπαλο των Βαπς, ως διοικητή των Ενόπλων Δυνάμεων. 

Διαλύθηκαν οργανώσεις βετεράνων, πάνω από 400 μέλη τους συνελήφθησαν και όλη η οργανωμένη πολιτική δραστηριότητα της χώρας τέθηκε εκτός νόμου. Όλα τα μέλη του Κινήματος Βαπς εκδιώχθηκαν επίσης από τοπικές κυβερνήσεις και δημόσιες υπηρεσίες. Οι ενέργειες αυτές εγκρίθηκαν αμέσως από το ανίσχυρο κοινοβούλιο.

Ωστόσο, όταν ο Πατς αποφάσισε την αναβολή προεδρικών και κοινοβουλευτικών εκλογών, που είχαν προγραμματιστεί για την άνοιξη του 1934, σύμφωνα με το νέο σύνταγμα, ξεσηκώθηκε η αντιπολίτευση σε ειδική συνεδρίαση, δεδομένου ότι το σύνταγμα δεν επέτρεπε αναβολή των εκλογών με διάταγμα. Ο Πατς αντέδρασε αναβάλλοντας μόνιμα τη συνεδρίαση και κυβερνούσε βάσει διατάγματος, μέχρι να συνταχθεί και να ψηφιστεί νέο σύνταγμα. Έτσι, η κατάληψη της εξουσίας από τον Πατς ήταν ένα πραξικόπημα de facto αλλά και *de jure*, δεδομένου ότι η όλη διαδικασία ήταν παράνομη σύμφωνα με το ισχύον σύνταγμα το 1934.

Η φράση "Εποχή της Σιωπής" περιγράφει το φίμωμα κάθε αντίθετης φωνής στη διακυβέρνηση του Πατς. Ωστόσο, αντανακλά επίσης μια εμφανή "εθνική συνωμοσία" συμφωνίας καταστολής των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων υπέρ της "διατήρησης της τάξης" έπειτα από μια δεκαετία πολιτικής θύελλας. 

Όσοι φυλακίστηκαν το 1934 αφέθηκαν ελεύθεροι το 1938. Όταν πραγματοποιήθηκαν εκλογές υπό το νέο σύνταγμα του 1937, η αντιπολίτευση συγκέντρωσε περισσότερες ψήφους από την κυβέρνηση, αλλά κατάφερε να εξασφαλίσει μονάχα 16 έδρες έναντι 64 εδρών της κυβέρνησης.

Η περίοδος έληξε είτε με τις εκλογές του 1938, υπό τον έλεγχο και χειραγώγηση της Ρωσίας, είτε με τη σοβιετική κατάληψη το 1940.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  *Estonica*
2. ↑  Miljan, p. 196.

Πηγές
-----

* Miljan, Toivo. *Ιστορικό Λεξικό της Εσθονίας*, pp.  196-97. Scarecrow Press, 2004, (ISBN 0-8108-4904-6).
* Estonica: 1918-1940. Δημοκρατία της Εσθονίας
* Berg-Schlosser, Dirk· Jeremy Mitchell, Varrak (2000). «Estonia: Crisis and 'Pre-Emptive Authoritarianism». *Conditions of democracy in Europe, 1919-39: systematic case-studies*. Palgrave Macmillan. σελίδες 109–128. ISBN 0-312-22843-0.
Ο **Ράινχολντ Χάνινγκ** (**Reinhold Hanning**, Lippe, Δημοκρατία της Βαϊμάρης, 28 Δεκεμβρίου 1921 – Βεστφαλία, Γερμανία, 30 Μαΐου 2017 ) ήταν μέλος των SS, φρουρός στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς στην, κατεχόμενη από τους ναζί, Πολωνία. Ο Χάνινγκ κατατάχθηκε ως εθελοντής στο σώμα των "Waffen SS" όταν ήταν 18 ετών και κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος των Εβραίων και άλλων κρατούμενων του Άουσβιτς, ήταν φρουρός από τις αρχές του 1942 (οπότε αποφασίστηκε και η Τελική Λύση του Εβραϊκού ζητήματος από την ηγεσία του ναζιστικού κόμματος) έως τον Ιούνιο του 1944. Στο στρατόπεδο που υπηρέτησε βρήκαν το θάνατο περίπου 1 εκατομμύριο Εβραίοι και δεκάδες χιλιάδες άλλοι κρατούμενοι και ο Χάνινγκ ήταν επιφορτισμένος με το καθήκον να τους παραλαμβάνει από το χώρο άφιξης και να τους οδηγεί, μαζί με άλλους φρουρούς, στα κρεματόρια. Το 2016 παραπέμφθηκε σε δίκη ως συνεργός σε 170.000 δολοφονίες και πολλοί επιζήσαντες, πρώην φυλακισμένοι, κατάθεσαν εναντίον του. Πέθανε ένα χρόνο μετά, πριν ολοκληρωθούν οι διαδικασίες της δίκης, καθώς αρχικά του είχε επιβληθεί ποινή 10ετούς κάθειρξης και είχε ασκήσει έφεση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.lz.de/lz\_spezial/auschwitz\_prozess/21798909\_Ehemaliger-SS-Wachmann-Reinhold-Hanning-ist-tot.html.
2. ↑  Former Auschwitz guard Reinhold Hanning dies, aged 95. Deutsche Welle. Δημοσιεύθηκε στις 1/6/2017. Ανακτήθηκε στις 20/12/2018
3. ↑  Convicted Auschwitz guard dies before setting foot in prison. The Local de (German edition). Δημοσιεύθηκε στις 1/6/2017. Ανακτήθηκε στις 20/12/2018
4. ↑   Gray-Detmold, Eliza. "Inside One of the Last Nazi Death Camp Trials". Time. Germany
5. ↑   Alison Smale, Reinhold Hanning, Former Auschwitz Guard Convicted a Year Ago, Dies at 95, New York Times (1 Ιουνίου 2017)
6. ↑   Jenny Hill (17 Ιουνίου 2016). "Former Auschwitz guard Reinhold Hanning convicted". Detmold, Germany: BBC News

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 6965154198330120230003
* GND: 117064340X

 |

 |
Το **επιστημονικό πάρκο** είναι η υποδομή που φιλοξενεί επιχειρήσεις οι οποίες είναι αποτέλεσμα συνεργασίας των ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, των ερευνητικών φορέων και των επιχειρήσεων. Στοχεύει στο να λειτουργήσει ως μια θερμοκοιτίδα επιχειρήσεων υψηλής τεχνολογίας, υποστηρίζοντας την ανάπτυξη τεχνοβλαστών και μικρών καινοτόμων επιχειρήσεων σε διάφορους κλάδους της οικονομίας.

Καινοτομία προϊόντων και υπηρεσιών
----------------------------------

Το επιστημονικό πάρκο ενθαρρύνει τις μικρές καινοτόμες επιχειρήσεις να εγκατασταθούν και να εκμεταλλευτούν τα πλεονεκτήματα που προσφέρονται σε αυτό καθώς και τις γνώσεις, δεξιότητες και την τεχνογνωσία που υπάρχει. Επιπροσθέτως, το επιστημονικό πάρκο συνδέει την ερευνητική και τεχνολογική ανάπτυξη με την αντίστοιχη ανάπτυξη της Περιφέρειας.

Μεταφορά γνώσης
---------------

Η αξιοποίηση και μεταφορά των ερευνητικών αποτελεσμάτων των ακαδημαϊκών ιδρυμάτων στην παραγωγή και αγορά είναι ένας σημαντικός ρόλος του επιστημονικού πάρκου.

Παρεχόμενες υπηρεσίες
---------------------

* Χώροι γραφείων και εργαστηριακών χώρων, με μικρό κόστος.
* Συμβουλευτικές υπηρεσίες (επιχειρηματικό σχέδιο, σχέδιο μάρκετινγκ, σχέδιο διαχείρισης ποιότητας, χρηματοοικονομικό σχέδιο, κλπ.).
* Υποδοχή, τηλεφωνικό κέντρο και γραμματειακή υποστήριξη
* Υπηρεσίες πληροφόρησης και γνώσης
* Συνεδριακός χώρος
* Αίθουσα συσκέψεων
* Φωτοτυπικό, fax, υπηρεσίες ταχυδρομείου και courier
* Υποδομή πληροφορικής και τηλεπικοινωνιών
* Εστιατόριο / καφετέρια

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κριεμάδης 2012 σελ. 220
2. ↑  Kriemadis,Pelagidis, and Kartakoullis, 2012 σελ.
3. ↑  Κριεμάδης 2012 σελ. 223

Βιβλιογραφικές πηγές
--------------------

* Κριεμάδης, Θάνος (2012). *H καινοτομία στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις*. Νομική βιβλιοθήκη. ISBN 978-960-272-929-8.
* Kriemadis Pelagidis Kartakoullis (2012). «The role of Organizational Culture in Greek businesses». *Euromed Journal of Business*. doi:https://doi.org/10.1108/14502191211245570.. Ανακτήθηκε στις 7/3/2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* International Association of Science Parks
* Επιστημονικό Πάρκο Πατρών
* Association of University Research Parks
Το **επιχειρηματικό σχέδιο** είναι μια περίληψη των κινήσεων και δραστηριοτήτων του ιδιοκτήτη, του διευθυντή ή ενός επιχειρηματία μιας επιχείρησης με σκοπό την οργανωμένη και ενδελεχή πρόβλεψη όλων των πιθανών παραμέτρων. Είναι ένα γραπτό σχέδιο του μοντέλου που η επιχείρηση προβλέπεται να ακολουθήσει.

Λειτουργία
----------

Τα επιχειρηματικά σχέδια χρησιμοποιούνται για τον σκοπό της παρουσίασης μιας οργανωμένης και λεπτομερούς ανάλυσης των εσωτερικών σχεδίων και πλάνων μιας επιχείρησης σε μια τράπεζα ή άλλο χρηματοοικονομικό οργανισμό (συνήθως για την άντληση χρηματοδότησης).

Το χαρακτηριστικό γνώρισμα είναι ότι πρέπει να ανανεώνονται με τον καιρό καθώς το επιχειρηματικό περιβάλλον στο οποίο λειτουργεί μια επιχείρηση καθώς και η οικονομία της χώρας που δραστηριοποιείται αλλάζουν συνεχώς.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **επιχειρηματικό σχέδιο**  |
H **Μαρία ντελ Ρεφούχιο Αδριάνα Μπλάνκα Μπορνέκε Σνάιντερ** (*María del Refugio Adriana Blanca Borneque Schneider*, 22 Οκτωβρίου 1876 - 18 Ιανουαρίου 1953) ήταν η σύζυγος του Προέδρου του Μεξικού Φρανσίσκο Λεόν ντε λα Πάρρα.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 1876 στη Πόλη του Μεξικού, και ήταν κόρη του του Ελβετού επιχειρηματία Χαβιέρ Ζουλς Μπορνέκε και της Μεξικανής Μαρία Αντρέα ντελ Ροσάριο Λουίσα Ρίτα Ιγνάσια Σνάιντερ Κάστρο. Ως κόρη μιας πλούσιας οικογένειας, η Ρεφούχιο έλαβε ιδιωτική εκπαίδευση. Σε πολύ νεαρή ηλικία απέκτησε κοινωνική χάρη, καλές συμπεριφορές, διάκριση και πολλή κομψότητα.

Οι αρετές αυτές ήταν που γοήτευσαν τον Λούκας Αλαμάν Βιδαουρραασάγα και παντρεύτηκαν στις 24 Αυγούστου 1898 στο Ναό του Ιησού του Ναζωραίου στην Πόλη του Μεξικού. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά; τον Λούκας, τον Αλφόνσο και την Κάρμεν. Το Φεβρουάριο του 1909 ο Λούκας πεθαίνει και την ίδια χρονιά πεθαίνει επίσης η αδελφή της Μαρία Ελένα. 

Δύο χρόνια ο χήρος σύζυγος της αδελφή της Φρανσίσκο Λεόν ντε λα Πάρρα, τη ζήτησε σε γάμο και τον Φεβρουάριο του 1911 παντρεύτηκαν. Ο γάμος της τράβηξε την προσοχή των κοινωνικών σελίδων των εφημερίδων της εποχής και έγινε δημοφιλής στην κοινωνία της Ουάσινγκτον. Η Ρεφούχιο και ο Φρανσίσκο ήταν πολύ χαρούμενοι. Μαζί απέκτησαν ένα γιο, τον Κάρλος.

Ως Πρώτη Κυρία, ανέλαβε τα καθήκοντά που της αντιστοιχούσαν: να συνοδεύει τον σύζυγό της, να παρευρίσκεται σε τελετές και συμπόσια, να επισκέπτεται τους φυλακισμένους στα σωφρονιστικά καταστήματα, και μάλιστα να αποδέχεται τα πάρτι προς τιμήν της, που διοργάνωνε το Στρατιωτικό Κολλέγιο στον Ιππόδρομο Κοντέσα.

Μετά τη λήξη της θητείας του συζύγου της, έζησαν μαζί στην Ευρώπη. Παρά τις προσωπικές τραγωδίες, το ζευγάρι έζησε ευτυχισμένο μέχρι το θάνατο του Φρανσίσκο το 1939. Μια ισχυρή αγάπη τους κράτησε πάντα μαζί.

Επέστρεψε στο Μεξικό και εγκαταστάθηκε στην πρωτεύουσα, όπου πέθανε στις 18 Ιανουαρίου 1953 σε ηλικία 76 ετών. Είναι θαμμένη στο Ισπανικό Πάνθεον της Πόλης του Μεξικού.

| Επίτιμοι τίτλοι
 |
| --- |
| ΠροκάτοχοςΚάρμεν Ρομέρο Ρούμπιο ντε Ντίαζ | **Πρώτη Κυρία του Μεξικού**1911-1911 | ΔιάδοχοςΣάρα Πέρες Ρομέρο ντε Μαδέρο |
| Προκάτοχος | **Πρώτη Κυρία της Πολιτείας του Μεξικού**1913-19131913-1913 | Διάδοχος |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ρεφούχιο Μπορνέκε** |
Γενικά με τον ναυτικό όρο στο πληθυντικό **επισταλίες**, (Demurrages), ή **υπεραναμονή φόρτωσης** χαρακτηρίζεται ο αμέσως μετά την παρέλευση του χρόνου σταλιών, συνεχιζόμενος χρόνος αναμονής ενός πλοίου σε καθορισμένο σημείο (λιμένα, εγκατάσταση, αγκυροβόλιο κλπ) για φόρτωση ή εκφόρτωση όπως έχει ορισθεί στο ναυλοσύμφωνο.

Οι επισταλίες απαντώνται μόνο στις θαλάσσιες μεταφορές και περισσότερο κατά τις εκφορτώσεις των πλοίων, όπου και συνηθίζεται, μετά την παρέλευση των σταλιών, τα πλοία να συνεχίζουν να παραμένουν στον λιμένα εκφόρτωσης, έστω κι αν δεν έχει συμφωνηθεί προηγουμένως. Πάντως αν ο χρόνος αναμονής φόρτωσης του πλοίου (σταλίες) δεν έχει καθοριστεί στο ναυλοσύμφωνο, είναι αδύνατος ο ακριβής προσδιορισμός του χρόνου των επισταλιών, κάνοντας χρήση του συνηθέστερου για το είδος του φορτίου και λειτουργία του συγκεκριμένου λιμένα (τοπικές συνθήκες και συνήθειες του λιμένα), τον λεγόμενο "εύλογο χρόνο". Έτσι προς αποφυγή στη πράξη τέτοιων αδυναμιών καλείται ο φορτωτής ή ο εκπρόσωπος αυτού για συμπληρωματικό προσδιορισμό του χρόνου υπεραναμονής.

Στον χρόνο των επισταλιών υπολογίζονται όλες οι ημέρες ανεξαρτήτως κωλύματος φόρτωσης, (επίσημες αργίες, απεργίες, ή άλλα γεγονότα), αντίθετα από τις σταλίες στις οποίες δεν υπολογίζονται αυτές. Για τον χρόνο της υπεραναμονής φόρτωσης οφείλεται πρόσθετη αμοιβή (πρόσθετος ναύλος) στον εκναυλωτή, συνηθέστερα υπολογιζόμενη με επιεική κρίση.

* Οι επισταλίες μπορεί να αφορούν χρονικά τόσο τη φόρτωση πλοίου, όσο και για την εκφόρτωσή του
* Αν παρέλθει και ο χρόνος των επισταλιών άκαρπος, τότε ακολουθεί ο χρόνος των αντεπισταλιών ή όπως λέγεται στην ελληνική της «ανθυπεραναμονής», ή συνηθέστερα «ανθυπερμονής» φόρτωσης, ή εκφόρτωσης πλοίου, ανάλογα, όπου ο φορτωτής και κατ΄ επέκταση τα φορτία βαρύνονται με σχεδόν διπλάσιο ναύλο.
* Σημειώνεται ότι και ο όρος επισταλία, όπως και σταλία δεν υφίσταται επί συμβάσεων μεταφοράς πραγμάτων σε ολική ναύλωση ή χρονοναύλωση, ή μικτή, ή εργολαβική καθώς και επιβατική ή γραμμής.

Δείτε επίσης
------------

* Ναύλωση πλοίου
H **επιστημομετρία** (αγγλ. *Scientometrics*) είναι το επιστημονικό πεδίο που εξετάζει ποσοτικές και ποιοτικές παραμέτρους της επιστήμης και της τεχνολογίας διαμέσου των δημοσιευμάτων της εκπαιδευτικής και ερευνητικής κοινότητας, όπως λ.χ. πρωτότυπα άρθρα, βιβλία, άρθρα ανασκόπησης (reviews), ευρεσιτεχνίες, και λοιπά δημοσιεύματα π.χ. μονογραφίες. Τα ως άνω δεδομένα συλλέγονται από πολλές ψηφιακές βιβλιοθήκες του Παγκόσμιου Ιστού (internet).

Τα κυριότερα ερευνητικά ζητήματα περιλαμβάνουν τη μέτρηση του αντίκτυπου (*impact*) των ερευνητικών εργασιών και ακαδημαϊκών περιοδικών, την κατανόηση των επιστημονικών παραπομπών και τη χρήση τέτοιων μετρήσεων σε πολιτικά και διαχειριστικά πλαίσια. Στην πράξη, υπάρχει μια σημαντική αλληλεπικάλυψη μεταξύ της επιστημομετρίας και άλλων επιστημονικών πεδίων, όπως τα πληροφοριακά συστήματα, η πληροφορική, η επιστήμη της επιστημονικής πολιτικής, η κοινωνιολογία της επιστήμης και η μετα-επιστήμη (meta-science). Οι επικριτές της έχουν υποστηρίξει ότι η υπερβολική εξάρτηση από την επιστημομετρία έχει δημιουργήσει ένα σύστημα διεστραμμένων κινήτρων, δημιουργώντας ένα περιβάλλον δημοσίευσης ή χάσης που οδηγεί σε έρευνα χαμηλής ποιότητας.

Ιστορικά, η επιστήμη αυτή ξεκίνησε από την εφαρμογή του δείκτη απήχησης, ο οποίος στοιχειοθετήθηκε από τον καθηγητή **Γιουτζίν Γκάρφιλντ**, δημιουργό του ινστιτούτου ISI (Institute for Scientific Information).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Leydesdorff, L. and Milojevic, S. "Scientometrics" arXiv:1208.4566 (2013), forthcoming in: Lynch, M. (editor), *International Encyclopedia of Social and Behavioral Sciences* subsection 85030. (2015)
2. ↑  De Solla Price, D. *editorial statement*. **Scientometrics** Volume 1, Issue 1 (1978)
3. ↑  Lowry, Paul Benjamin; Moody, Gregory D.; Gaskin, James; Galletta, Dennis F.; Humpherys, Sean; Barlow, Jordan B.; and Wilson, David W. (2013). "Evaluating journal quality and the Association for Information Systems (AIS) Senior Scholars’ journal basket via bibliometric measures: Do expert journal assessments add value?," MIS Quarterly (MISQ), vol. 37(4), 993–1012. Also, see YouTube video narrative of this paper at: .
4. ↑
Η **Επιχείρηση Χρυσόμαλλο Δέρας** ήταν μία επιχείρηση εκκένωσης αμάχων, που πραγματοποίησε το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό τον Αύγουστο του 1993, για να μεταφέρει πάνω από 1.000 γηγενείς Έλληνες από τη Γεωργία, που τράπηκαν σε φυγή λόγω του πολέμου στην Αμπχαζία, προς την Ελλάδα. 

Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Έλληνες της ΑΣΣΔ της Αμπχαζίας εξορίστηκαν, ύστερα από διαταγή του Ιωσήφ Στάλιν, το 1949-1950. Τους επετράπη να επιστρέψουν στα τέλη της δεκαετίας του 1950, ωστόσο ο αριθμός τους δεν έφθασε ποτέ στο επίπεδο πριν από την απέλαση.

Οι περισσότεροι Έλληνες έφυγαν από την Αμπχαζία (κυρίως προς την Ελλάδα και τη Ρωσία) κατά τη διάρκεια και μετά τον πόλεμο της Αμπχαζίας το 1992-1993, έτσι ώστε ο αριθμός τους έπεσε από 14.664 το 1989 σε μόλις 1.486 το 2003.

Δείτε επίσης
------------

* Απόδημος Ελληνισμός

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kalamvrezos, Dionyssis (3 September 2008). «The anniversary of Operation Golden Fleece to evacuate diaspora Greeks from war in Abkhazia». *Kathimerini*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις September 4, 2008.. Ανακτήθηκε στις 19 December 2008.
2. ↑  «The government’s orderly and thorough evacuation». *Kathimerini*. 1 September 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις November 19, 2008.. Ανακτήθηκε στις 19 December 2008.
3. ↑  Otto Pohl, J. (1999). *Ethnic Cleansing in the USSR, 1937-1949*. Greenwood Publishing Group. σελίδες 119–128. ISBN 0-313-30921-3.
4. ↑  2003 Census statistics (Ρωσικά)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Καύκασος, 15 χρόνια από την Επιχείρηση Χρυσόμαλλο Δέρας (Ελληνικά)
* Αρχείο της Αμπχαζίας: Πυρκαγιά του πολέμου, στάχτες της ιστορίας
* Αμπχαζία: Αναδημιουργία της πολιτιστικής τραγωδίας
Για άλλα άτομα ή χρήσεις της ονομασίας, δείτε: Ζεύξις (αποσαφήνιση).  

Ο **Ζεύξις** (1ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος της σχολής των Σκεπτικών. Υπήρξε γνώριμος του φιλόσοφου Αινησίδημου, και ένα από τα έργα του είχε τον τίτλο *Περὶ διττῶν λόγων* σύμφωνα με τον ιστοριογράφο του 3ου αιώνα μ.Χ. Διογένη Λαέρτιο όπως αναφέρει στο έργο του *Βίοι Φιλοσόφων*.

Πιθανώς να πρόκειται για τον ίδιο Ζεύξι τον οποίο ο Διογένης Λαέρτιος αναφέρει ως *Ζεύξις ο Γωνιόπους* σε ένα άλλο σημείο του έργου του, πως ήταν ο μαθητής κάποιου Ζεύξιππου ο οποίος ήταν μαθητής του Αινησίδημου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) Zeuxis, A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology - perseus.tufts.edu
2. ↑  Διογένης Λαέρτιος, Βίοι Φιλοσόφων, 9.11.52 - perseus.tufts.edu
3. ↑  Βίοι Φιλοσόφων, 9.12.8

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχολή σκεπτικών |
| --- |
|  |
| Πυρρώνειοι σκεπτικοί | 
* Πύρρων
* Τίμων ο Φλιάσιος
* Αινησίδημος
* Ζεύξις
* Αγρίππας ο Σκεπτικός
* Σέξτος ο Εμπειρικός
* Ανάξαρχος
 |
|  |
| Ακαδημαϊκοί σκεπτικοί | 
* Αρκεσίλαος (φιλόσοφος)
* Λακύδης
* Καρνεάδης ο Κυρηναίος
* Κλειτόμαχος ο Καρχηδόνιος
* Φίλων ο Λαρισαίος
 |

 |
Ο **Ζιαήλας** (265 π.Χ. - 228 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Νικομηδιδών ήταν βασιλιάς του ελληνιστικού κράτους της Βιθυνίας, στην Ανατολία, κατά το δεύτερο μισό του 3ου αιώνα π.Χ. Ήταν γιος του Νικομήδη Α' του Φιλέλληνα, ιδρυτή της πρωτεύουσας του κράτους, Νικομήδειας. Όπως ο πατέρας και ο παππούς του, έτσι κι εκείνος είχε ιδρύσει μια πόλη που πήρε το όνομά του, η τοποθεσία της οποίας μας είναι δυστυχώς άγνωστη.

Ο Νικομήδης Α' παντρεύτηκε δύο φορές: από την πρώτη του σύζυγο, Διτιζέλη, με καταγωγή από τη Φρυγία, απέκτησε δύο γιους, τον Προύσια και το Ζιαήλα, καθώς και μία κόρη, τη Λυσάνδρα. Ωστόσο η δεύτερη σύζυγός του, η φιλόδοξη Εταζέτα, τον έπεισε να παραμερίσει τα τέκνα από τον πρώτο του γάμο και να ορίσει διάδοχο ανάμεσα στα δικά της παιδιά. Τα τελευταία ήταν ακόμη σε νηπιακή ηλικία όταν ο πατέρας τους απεβίωσε περίπου το 255 π.Χ. Στη διαθήκη του ανέθεσε την κηδεμονία τους στους βασιλείς Αντίγονο Β' Γονατά της Μακεδονίας και Πτολεμαίο Β' της Αιγύπτου. Η συμφωνία περιελάμβανε επίσης τις πόλεις Ηράκλεια, Κίο και Βυζάντιο.

Στο βασίλειο επίτροπος των ανήλικων διαδόχων ορίστηκε η Εταζέτα. Όταν η Ζιαήλας είχε χάσει τα δικαιώματά του στο θρόνο είχε καταφύγει στην Αρμενία, στην αυλή του Βασιλιά Σάμη. Όταν ο πατέρας του πέθανε, αμέσως προσπάθησε να διεκδικήσει τα δικαιώματά του στο θρόνο με τη βία, με τη βοήθεια ορισμένων Γαλατών. Παρόλο που τη μητριά του υποστήριξαν γειτονικοί βασιλείς, ο Ζιαήλας κατέκτησε αρχικά μέρος και κατόπιν το σύνολο της Βιθυνίας, αναγκάζοντας την Εταζέτα να δραπετεύσει στη μακεδονική αυλή με τους γιους της.

Τον Ζιαήλα διαδέχτηκε ο γιος του, Προυσίας Α', γύρω στο 228 π.Χ. όταν έχασε τη ζωή του από Γαλάτες φυλάρχους. Τους κάλεσε σε δείπνο κάνοντας υστερόβουλες σκέψεις, ωστόσο κατέληξε να χάσει ο ίδιος τη ζωή του. Στο θρόνο της Βιθυνίας τον διαδέχτηκε ο γιος του, Προυσίας Α'.

Χρονολόγιο
----------

| Έτος (π.Χ.) | Γεγονός |
| --- | --- |
|  |
| 265 π.Χ. | Γέννηση του **Ζιαήλα**, γιου του Νικομήδη Α' και της Διτιζέλης. |
| π. 255 π.Χ. | Ο Νικομήδης πεθαίνει αφήνοντας ως διαδόχους του τα παιδιά του από τη δεύτερη σύζυγό του, Εταζέτα. Η ίδια ορίζεται επίτροπός τους. |
| 254 π.Χ. | Ο Ζιαήλας επιστρέφει από την Αρμενία όπου διέμενε μετά την απώλεια των δικαιωμάτων του στο θρόνο και μάχεται κατά της μητριάς του. Τελικά ανεβαίνει στο θρόνο, εξορίζοντας την Εταζέτα και τα παιδιά της. |
| π. 228 π.Χ. | Ο Ζιαλήλας συνωμοτεί εναντίον κάποιων Γαλατών, αλλά τελικά χάνει τη ζωή του. Τον διαδέχεται ο γιος του, Προυσίας Α'. |

Δείτε επίσης
------------

* Βιθυνία
* Ελληνιστική περίοδος

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στέφανος του Βυζαντίου, *«Εθνικά»*, "Ζιήλα"
2. 1 2  Μέμνων, *«Ιστορία της Ηρακλείας»*, 14
3. ↑  Αθηναίος, *«Δειπνοσοφισταί»*, ii. 58; Πομπήιος Τρόγος, *«Πρόλογοι»*, 27

  


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ηγεμόνες της Βιθυνίας |
| --- |
|  |
| 
* Δύδαλσος
* Βοτείρας
* Βας
* Ζιποίτης Α΄
* Νικομήδης Α΄ Φιλέλληνας
* Ζιποίτης Β΄
* Ζιαήλας
* Προυσίας Α΄ Χωλός
* Προυσίας Β΄ Κυνηγός
* Νικομήδης Β΄ Επιφανής
* Νικομήδης Γ΄ Ευεργέτης
* Νικομήδης Δ΄ Φιλοπάτωρ
* Σωκράτης Χρηστός
 |
|  |
| 
Άλλα πρόσωπα |

 |
Για ομώνυμα λήμματα, δείτε: Ζηνόβιος.  
Ο **Ζηνόβιος** ήταν σοφιστής και ρητοροδιδάσκαλος του 2ου μ.Χ. αιώνα.
Έζησε στη Ρώμη την εποχή του Αδριανού και έγραψε, σύμφωνα με την Σούδα, έναν πανηγυρικό λόγο *(Γενεθλιακόν)* για να τιμήσει τα γενέθλια του αυτοκράτορα. Μετέφρασε επίσης στα Ελληνικά τις "Ιστορίες" του Σαλλούστιου.

Από τα έργα του διασώθηκε μονάχα η *Επιτομή παροιμιών του Διδύμου του Αλεξανδρέως και του Λουκίλλου του Ταρρραίου*. Πρωτοεκδόθηκε το 1497 στην Φλωρεντία και το 1559 σε λατινική μετάφραση. Αργότερα (1839) περιελήφθη στη συλλογή *"Έλληνες παροιμιογράφοι" (Corpus Paroemiographorum Graecorum)*.

Οι παροιμίες, 552 συνολικά, παρουσιάζονται αλφαβητικά και χωρίζονται σε εκατοντάδες (με την τελευταία εκατοντάδα να είναι προφανώς ελλιπής).

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:  **Ζηνόβιος** |

1. 1 2 3 4  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. 11984852x. Ανακτήθηκε στις 25  Φεβρουαρίου 2022.
2. ↑  *Λεξικόν* Σουίδα, λήμμα: "Ζηνόβιος".
3. ↑  E. Leutsch, F. W. Schneidewin, *Corpus Paroemiographorum Graecorum (1839)*, "Ζηνοβίου ἐπιτομή". Google books
4. ↑  William Smith, *A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology*, "Zenobius", τομ. 3, σελ. 1310. Perseus (zenobius-bio-1)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 122363764
* **AA**: 147414
* LCCN: n86020791
* ISNI: 0000 0001 1592 9494
* GND: 100712983
* SUDOC: 027907538
* BNF: cb11984852x (data)
* ICCU: MILV016146
* BNE: XX1767629

 |

 |
H **Ρωμουλέα η βολβοκώδιος** (*Romulea bulbocodium*) ανήκει στην οικογένεια Iridaceae (Ιριδοειδή) η οποία περιλαμβάνει περίπου 60 γένη με 800 είδη που κατανέμονται σε εύκρατες και τροπικές περιοχές, με αντιπροσωπευτικά φυτά τους κρόκους, τις γλαδιόλες, τις φρέζιες, τις ίριδες κ.α. Οι ρωμουλέες μοιάζουν με τους κρόκους, από τους οποίους διακρίνονται από τον ανθικό ποδίσκο (οι κρόκοι δεν έχουν) και την απουσία λευκής γραμμής στα γραμμοειδή φύλλα. Στην Ευρώπη απαντούν περίπου 9 είδη του γένους *Romulea*, από τα οποία τα 5 στην Ελλάδα. Αναφορικά με το είδος *Romulea bulbocodium*, αποτελεί στενομεσογειακό είδος που συναντάται σχεδόν σ’ όλη την Ελλάδα, σε ξέφωτα δασών, πετρώδεις τοποθεσίες και φρύγανα, από το επίπεδο της θάλασσας μέχρι τα 1200 μ. Ανθίζει από τον Φεβρουάριο μέχρι τον Απρίλιο και τα άνθη είναι συνήθως λευκά, με φάρυγγα κίτρινο και πινελιές ιώδεις. Διακρίνεται από τα υπόλοιπα είδη από τον στύλο και τα στίγματα που ξεπερνούν συνήθως τους ανθήρες.

Πηγές
-----

* Παπιομύτογλου Β. 2006, Αγριολούλουδα της Ελλάδας, Mediterraneo Editions.

* Φυτολογία 2006, Εκδοτική Αθηνών.

* Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, Flowers of Greece (Vol. II).

* Pignatti, S. 1982. Flora d’Italia. Vol. 1–3. Bologna: Edagricole

* Tutin et al. 2005, Flora Europaea Vol 5, Cambridge University Press

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 

* 

*

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ρωμουλέα η βολβοκώδιος** |

1. ↑  «Romulea bulbocodium (L.) Sebast. & Mauri 1818». *www.greekflora.gr*. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2021.
Η **βρογχική θερμοπλαστική** αποτελεί θεραπεία για το σοβαρό άσθμα έχοντας εγκριθεί από την FDA το 2010 και περιλαμβάνει την παροχή ελεγχόμενης, θεραπευτικής ενέργειας ραδιοσυχνότητας στο τοίχωμα των αεραγωγών, θερμαίνοντας έτσι τον ιστό και μειώνοντας την ποσότητα λείου μυός που υπάρχει στο τοίχωμα των αεραγωγών. Αυτό μειώνει την ικανότητα του ανοσοποιητικού συστήματος να προκαλεί βρογχοσυστολή μέσω της σηματοδότησης οξειδίου του αζώτου, η οποία είναι η κύρια αιτία των συμπτωμάτων του άσθματος. Η βρογχική θερμοπλαστική χρησιμοποιείται συνήθως σε σοβαρά επίμονα ασθματικά περιστατικά που δεν ανταποκρίνονται καλά σε τυπικά σχήματα φαρμακοθεραπείας. Μέσω μιας τυπικής διαδικασίας βρογχοσκόπησης, ένας μικρός εύκαμπτος σωλήνας προωθείται στον αεραγωγό, μέσω του στόματος ή της μύτης, για να θερμάνει ήπια τους σωλήνες των αεραγωγών. Η θεραπεία αυτή έχει αποδειχθεί ότι οδηγεί σε οξεία επιθηλιακή καταστροφή με ανάπλαση να παρατηρείται στο επιθήλιο, τα αιμοφόρα αγγεία, τους βλεννογόνους και τα νεύρα. Ωστόσο, ο λείος μυς των αεραγωγών δεν έχει δείξει σχεδόν καμία ικανότητα ανάπλασης, αλλά αντικαθίσταται από συνδετικό ιστό. Η θεραπεία έχει αποδειχθεί ότι είναι ασφαλής και αποτελεσματική σε διερευνητικές μελέτες διάρκειας έως πέντε ετών. Η βρογχική θερμοπλαστική ενδείκνυται για τη θεραπεία σοβαρού επίμονου άσθματος σε ασθενείς ηλικίας 18 ετών και άνω των οποίων το άσθμα δεν ελέγχεται καλά με εισπνεόμενα κορτικοστεροειδή και μακροχρόνιους β-αγωνιστές σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της GINA.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Cox G. M. D. McWilliams A. FitzGerald J.M. and Lam S. (2006). "Bronchial Thermoplasty for Asthma." *American Journal of Respiratory and Critical Care Medicine* **173**: 965 - 969.
3. ↑  «Global Strategy for Asthma Management and Prevention». *Global Initiative for Asthma*: 48. 2018.. Ανακτήθηκε στις 2018-05-21.
4. ↑  Mitzner, W. (2006). "Bronchial Thermoplasty in Asthma." *Allergology International* **55(3)**: 225 - 234.
5. ↑  «DEFINE\_ME\_WA». *jacionline.org*.
6. ↑
Ο **Ζορζ Τουρναί** (γεννημένος στις 6 Οκτωβρίου 1960) είναι Γάλλος πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος εργάζεται, αυτό τον καιρό, ως προπονητής στην ομάδα της Νασιονάλ, ΟΣ Μπουλόν. Στη διάρκεια της αγωνιστικής καριέρας του, αγωνίστηκε ως επιθετικός για λογαριασμό των ΑΚ Καμπραί, Λανς, Αμπεβίλ και Λουάν-Κουισό, ενώ έχει πραγματοποιήσει συνολικά, πάνω από 200 συμμετοχές σε επίπεδο πρωταθλήματος. Μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση του 1992, ανέλαβε χρέη προπονητή στην τρίτη ομάδα της Λανς, ενώ δύο χρόνια αργότερα ανέλαβε την τεχνική ηγεσία των ρεζερβών του συλλόγου. Μεταξύ του 1999 και του 2005, ο Τουρναί εργαζόταν ως βοηθός προπονητή στην Λανς, ενώ διετέλεσε πρώτος προπονητής του συλλόγου για διάστημα τεσσάρων μηνών μεταξύ του Φεβρουαρίου του 2001 και του Ιουνίου του 2001. Στη συνέχεια, ανέλαβε την διεύθυνση των τμημάτων υποδομής του συλλόγου, προτού επιστρέψει στην θέση του βοηθού προπονητή, με την έλευση του Λάζλο Μπόλονι στην τεχνική ηγεσία του συλλόγου τον Ιανουάριο του 2011.

Ο Τουρναί προσελήφθη ως πρώτος προπονητής από την ομάδα της Μπουλόν στις 23 Ιουνίου 2012. Προτιμήθηκε για αυτή την θέση από τον προπονητή της Νεσατέλ Ξαμάξ, Φρανσουά Τσικολινί και τον τεχνικό της Καρκεφού, Ντενί Ρενώ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Georges Tournay career statistics». FootballDatabase.eu. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουνίου 2012.
2. ↑  «Georges Tournay». rclens.fr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουνίου 2012.
3. ↑  Erwann Penland (23 Ιουνίου 2012). «Boulogne: Georges Tournay nouveau coach». foot-national.com. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουνίου 2012.
4. ↑  «Georges Tournay est le nouvel entraîneur de l'USBCO». L'avenir de l'Artois. 23 Ιουνίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουνίου 2012.




  

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Αυτό το λήμμα σχετικά με το **γαλλικό** ποδόσφαιρο χρειάζεται επέκταση. Βοηθήστε τη Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το!*. |
|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **ζιμμής**  |

**Ζιμμήδες** (οθωμ. zimmi, αραβ. ahl al-dhimma, κατά λέξη προστατευόμενοι) ονομάζονταν οι μη Μουσουλμάνοι υπήκοοι των ισλαμικών πολιτικών εξουσιών, οι οποίοι τελούσαν ανεμπόδιστα τα της θρησκείας τους και απολάμβαναν της κρατικής προστασίας ως προς τη ζωή και την περιουσία τους έναντι της αποδοχής της ισλαμικής κυριαρχίας. Σε ό,τι αφορά την πολιτική και κοινωνική ζωή είχαν λιγότερα δικαιώματα από ό,τι οι Μουσουλμάνοι. Οι ζιμμήδες υποχρεούντο να καταβάλουν κεφαλικό φόρο (cizye ή haraç). Αρχικά το καθεστώς των ζιμμήδων περιλάμβανε τους Χριστιανούς και Εβραίους (ως "΄θρησκείες της Βίβλου"), στη συνέχεια όμως επεκτάθηκε και σε άλλες θρησκευτικές κοινότητες όπως οι Ζωροάστρες.

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  «Η Οθωμανική Aυτοκρατορία και οι υπήκοοί της (μέσα 15ου -- τέλη 16ου αιώνα)» (PDF).