recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 41°51′34″N 44°43′39″E﻿ / ﻿41.85944°N 44.72750°E﻿ / 41.85944; 44.72750

Το **Τσιτσαμούρι** (γεωργιανά: წიწამური· λατινική γραφή: Tsitsamuri· κοινή ελληνική: **Σευσάμορα**), είναι μικρό χωριό και αρχαιολογική θέση έξω από την Μτσκέτα, στη Γεωργία. Είναι γνωστό ως το μέρος όπου ο διάσημος Γεωργιανός συγγραφέας και ποιητής Ιλία Χαβχαβάντζι, (γεωργιανά: ილია ჭავჭავაძე, 1837—1907), δολοφονήθηκε εκεί το 1907.

Αρχαία Σευσάμορα
----------------

Κοντά στο Τσιτσαμούρι, το οποίο προσδιορίζεται ως τα αρχαία *Σευσάμορα* (λατινικά: *Seusamora*) από τον Στράβωνα, βρίσκεται ερειπωμένη ακρόπολη της αρχαίας Ιβηρίας, η οποία ανακαλύφθηκε από τον αρχαιολόγο Αντρία Απακίντζι (γεωργιανά: ანდრია აფაქიძე, 1914-2005), το 1953.

Φρούριο του Ζάντεν
------------------

Το Τσιτσαμούρι πιθανόν και να ταυτίζεται με το «Φρούριο του Ζάντεν» (γεωργιανά: ზადენციხე), σύμφωνα με τα μεσαιωνικά «Γεωργιανά Χρονικά». Αυτό το φρούριο ήταν προγενέστερα, πιθανόν ναός του θεού Ζάντεν, του ειδωλολατρικού ιβηρικού πανθέου, στο όρος Ζενταζένι, όπου αργότερα κτίστηκε εκεί μια χριστιανική Μονή.

Νεκρόπολις
----------

Στη Νεκρόπολη της περιοχής, η οποία χρονολογείται μεταξύ του 1ου αιώνα ΠΚΕ και του 2ου αιώνα ΚΕ , μεταξύ των άλλων αρχαιολογικών ευρημάτων ήλθε στο φως, στις αρχές του 1980, ένα χάλκινο ρωμαϊκό φτυάρι διαφόρων χρήσεων (λατινικά: vatillum ή batillum, συνήθως ήταν από σίδηρο) και επίσης μια ρωμαϊκή οινοχόη.

Δείτε επίσης
------------

* Αρμάζι
* Ντζάλισι

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Georgian Post*.
2. ↑  Στράβωνος, "Γεωγραφικών", Βιβλία Επτά και δέκα, εκδίδοντος και διορθούντος Α. Κοραή, Μέρος Δεύτερον, Βιβλίο ΙΑ’, Κεφ. 5, στιχ. 501, Ιβηρία: Σευσάμορα, σελ. 315, εκ της Τυπογραφίας Ι. Μ. Εβεράρτου, Εν Παρισίοις 1817.
3. ↑  Στράβωνος, "Γεωγραφικών", Βιβλία Επτά και δέκα, εκδίδοντος και διορθούντος Α. Κοραή, Μέρος Δεύτερον, Βιβλίο ΙΑ’, Κεφ. 5, στιχ. 501, Ιβηρία: Σευσάμορα, σελ. 315, εκ της Τυπογραφίας Ι. Μ. Εβεράρτου, Εν Παρισίοις 1817.
4. ↑  Giorgi Melikishvili, *et al.* (1970), საქართველოს ისტორიის ნარკვევები (*Studies in the History of Georgia*), Vol. 1. Tbilisi: Sabch’ota Sakartvelo. (στα γεωργιανά)
5. ↑  Kacharava, D. Archaeology in Georgia 1980-1990 (Post-Prehistoric to Pre-Mediaeval). *Archaeological Reports*, No. 37 (1990 - 1991), pp. 79-86.
Η **Τόρα Τόργκμπερσνταττερ** (*Tora Torbergsdatter*, 1025 - μετά το 1066) ήταν βασίλισσα της Νορβηγίας ως δεύτερη σύζυγος του Χάραλντ Γ΄ της Νορβηγίας και μητέρα δυο Νορβηγών βασιλέων του Μάγκνους Β΄ της Νορβηγίας και του Όλαφ Γ΄ της Νορβηγίας ήταν επίσης πολύ πιθανό αλλά ανεπιβεβαίωτο ότι είχε διατελέσει βασίλισσα της Σουηδίας ή της Δανίας.
Γεννημένη στο Γκίσκε της Νορβηγίας, ανήκε στην πανίσχυρη οικογένεια ευγενών του Γκίσκε ήταν κόρη του Τόρμπεργκ Άρνεσσον και της Ραγκνχίλντ Έρλινγκσνταττερ, εγγονή από μητέρα του Έρλινγκ Σκζάλγκσον και ανιψιά των Φιν Άντερσον και Κάλβ Άρνεσον.  Παντρεύτηκε τον Χάραλντ Χαράλντα της Νορβηγίας (1048) με τον οποίο απέκτησε τους δυο μελλοντικούς βασιλείς της Νορβηγίας, ο γάμος έγινε για πολιτικούς λόγους προκειμένου η βασιλική οικογένεια της Νορβηγίας να αποκτήσει την υποστήριξη της πανίσχυρης οικογένειας του Γκίσκε. 

Ο Χάραλντ Χαράλντα είχε παντρευτεί στον πρώτο γάμο του την Ελισίβ του Κιέβου με την οποία είχε αποκτήσει πιθανότητα τις δυο μεγαλύτερες κόρες που καταγράφεται ότι είχε την Ινγκεγκέρδη της Νορβηγίας και τη Μαρία, δεν υπάρχουν περισσότερες καταγραφές για την παρουσία της Ελισίβ στη Νορβηγία μετά το διαζύγιο της, πιθανώς επέστρεψε στην πατρίδα της τη Ρωσία. Από τις δυο μεγαλύτερες κόρες του συζύγου της η Μαρία παντρεύτηκε τον ίδιο τον αδελφό της Τόρα Έιστιν Όρε. 
Ο Χάραλντ επιτέθηκε στην Αγγλία όπου έπεσε σε μάχη κατά την περίοδο της Αγγλικής κατάκτησης (1066), η παράδοση αναφέρει ότι η πρώτη σύζυγος του μαζί με τις δυο κόρες τους ακολούθησαν τον Χάραλντ στην Αγγλία, η Μαρία πέθανε όταν άκουσε τα νέα για τον θάνατο του πατέρα της, η Ελισίβ με την άλλη της κόρη Ινγκεγκέρδη επέστρεψαν στη Νορβηγία με τον Νορβηγικό στόλο. Τα παλιότερα Σάγκας όμως καταγράφουν ότι ήταν η Τόρα και όχι η Ελισίβ η σύζυγος που συνόδευσε τον Χάραλντ στην Αγγλία, αυτό είναι το πιθανότερο επειδή ήταν ξαδέλφη του Θορφίν Σίγκουρντσον, κόμη των Ορκάδων.
Σύμφωνα με τον Αδάμ της Βρέμης η μητέρα του Όλαφ του Ειρηνικού όταν χήρεψε ξαναπαντρεύτηκε τον Σβεν Β΄ της Δανίας ή τον Χάκαν τον Ερυθρό αλλά οι φήμες είναι ανεπιβεβαίωτες, υπάρχουν επίσης κάποιες αναφορές οι οποίες λένε σαν πραγματική μητέρα του Όλαφ την Ελισίβ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
2. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑
8. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τόρα Τόργκμπερσνταττερ
* Τόρμπεργκ Άρνεσον
* Νορβηγικό λεξικό
* Στάφντρ
* Ελισίβ



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Tora Torbergsdatter  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Γενικά ο όρος **υπολειμματική αξία** (**Υα**), διεθνώς **Rv** (residual value) χαρακτηρίζει το υπόλοιπο της αξίας ενός αγαθού. Ουσιαστικά πρόκειται για απομείωση της αρχικής αξίας στο πέρασμα του χρόνου που μπορεί να οφείλεται σε διάφορα είδη φθοράς π.χ. χρήσης, ή κατοχής, και που μπορεί να είναι φυσικά ή έκτακτα. 

Η υπολειμματική αξία είναι οικονομική έννοια, στη πλειονότητα, προβλέψιμη σε βάθος χρόνου, εφόσον αποκλεισθεί περίπτωση κάποιας καταστροφής (πυρκαγιάς, πλημμύρας, σεισμού κ.λπ.). Για παράδειγμα μια επιχείρηση αγοράζει ένα τυπογραφικό μηχάνημα όφσετ το οποίο και θέτει σε λειτουργία. Μία εβδομάδα αργότερα η αξία αυτού έχει μειωθεί από εκείνη της κτήσης, η οποία μείωση θα είναι πολύ μεγαλύτερη μετά από τρία χρόνια κτήσης. Η τρέχουσα αξία εν προκειμένω του συγκεκριμένου μηχανήματος κάθε φορά λέγεται υπολειμματική αξία που εκδηλώνεται με εκπτωτική τιμή. 

Μια ειδικότερη περίπτωση στη πράξη όπως σε περιπτώσεις επινοικίασης η υπολειμματική αξία υπολογίζεται στις λεγόμενες κλειστές συμβάσεις ή ανοικτά συμβόλαια με υπολογισμό ή όχι της 24ωρης λειτουργίας ή χιλιομετρικής κίνησης. Σημειώνεται ότι η υπολειμματική αξία εξετάζεται διαφορετικά από την λογιστική απόσβεση, που βασίζεται στην προβλεπόμενη διάρκεια ζωής - χρήσης, λαμβάνοντας υπόψη διάφορους παράγοντες - συντελεστές, απ΄ ότι στην οικονομική απόσβεση που μπορεί ν΄ αφορά και επένδυση "εναλλακτικής ευκαιρίας", όπως π.χ. ένα υπερήλικο πλοίο κατά μία εσωτερική νομοθεσία δεν τυγχάνει ομοίως σε ξένες νομοθεσίες. Όπως όμως και να έχει, αυτή υπολογίζεται πάντα επί της αρχικής τιμής κτήσης επί υπολειμματικού εκατοστιαίου ποσοστού, στην πλειονότητα αυθαίρετα, ανάλογα των υφισταμένων αναγκών.

Πηγές
-----

* UNESCO "Λεξικό Κοινωνικών Όρων" (Ελληνική Έκδοση) 3 τόμοι, Εκδ. Ελληνική Παιδεία Αθήναι 1972, τομ.1ος, σελ.63.
Ο **Σερ Φλόραϊζελ Γκλάσποουλ** (Sir Florizel Augustus Glasspole, 25 Σεπτεμβρίου 1909 – 25 Νοεμβρίου 2000) ήταν Τζαμαϊκανός πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως υπουργός και στη συνέχεια ως ο 3ος Γενικός Κυβερνήτης της Τζαμάικα από το 1973 ως το 1991. Ήταν ο πρώτος μαύρος στο αξίωμα του Γενικού Κυβερνήτη της Τζαμάικα.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε και πέθανε στο Κίνγκστον. 

Δραστηριοποιήθηκε στο σύλλογο των υπαλλήλων τη δεκαετία του '30 αναπτύσσοντας συνδικαλιστική δράση και υπήρξε ένα από τα πρώτα μέλη του Εθνικού Κόμματος του Λαού. Εξελέγη βουλευτής στις πρώτες εκλογές στις οποίες είχαν όλοι δικαίωμα ψήφου το 1944 στην έδρα του Ανατολικού Κίνγκστον και Πορτ Ρόιαλ. Στην εν λόγω έδρα εκλεγόταν συνεχώς ως το 1973. Στις 27 Ιουνίου 1973 διαδέχθηκε τον προσωρινό γενικό κυβερνήτη Χέρμπερτ Ντάφας στο αξίωμα. Η θητεία του τερματίστηκε το 1991, οπότε αντικαταστάθηκε από τον Σερ Χάουαρντ Κουκ.

Από το 1955 ως το 1962 και ξανά από το 1972 ως το 1973 υπηρέτησε ως υπουργός Παιδείας στην κυβέρνηση του Νόρμαν Μάνλεϊ πριν την ανεξαρτησία και επί πρωθυπουργίας του Μάικλ Μάνλεϊ το 1972.

Εκτός από τον τίτλο του Ιππότη, ο Γκλάσποουλ τιμήθηκε με το Τάγμα του Έθνους (ON), το Τάγμα του Αγίου Μιχαήλ και Αγίου Γεωργίου (GCMG), το Βασιλικό Βικτωριανό Τάγμα (GCVO) και το Τάγμα του Αγίου Ιωάννη (Venerable Order of Saint John ή K.St.J).

Ήταν παντρεμένος από το 1934 με την Ίνγκα, η οποία απεβίωσε το 1999.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βιογραφία, encyclopedia.com, ανάκτηση 19-7-2014.
2. 1 2  Νεκρολογία στον Guardian, 19-12-2000.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 107403225
* LCCN: no2010021345
* ISNI: 0000 0000 7727 6241

 |

 |
Αυτό το λήμμα αφορά την αρχαία Αιγυπτιακή πόλη.  Για άλλες σύγχρονες ή αρχαίες τοποθεσίες με το ίδιο όνομα, δείτε: Φιλαδέλφεια.  
Ο Πτολεμαίος Β΄ ο Φιλάδελφος
**Φιλαδέλφεια** ήταν αρχαία ελληνιστική πόλη της Αιγύπτου στη Κάτω Αίγυπτο. Η πόλη ιδρύθηκε από τον Πτολεμαίο Β΄ Φιλάδελφο στα μέσα του τρίτου αιώνα π.Χ. στην σημερινή περιοχή της Νταρμπ Γερζέ, στην έρημο στα βορειοανατολικά του Φαγιούμ.

Οι ανασκαφές άρχισαν το 1908 κι έδειξαν ότι η πόλη είχε διαρρύθμιση από κάθετες οδούς, μεταξύ 5 και 10 μέτρων πλάτους, προσανατολισμένες προς τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, η διαίρεση του αστικού ιστού ήταν σε ορθογώνιες νησίδες που η κάθε μία αποτελούντο από είκοσι κατοικίες, ανασκάφηκε κι ένας ναός.

Οι ανασκαφές ανάκτησαν πολλά καθημερινά αντικείμενα και πολλούς παπύρους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.geonames.org/353700.

Πηγές
-----

* Paola Davoli, *L'archeologia urbana nel Fayyum di età ellenistica e romana*, Napoli, Procaccini, 1998, pp. 139–148.
Ο **Χαλίντ Σεΐχ Μοχάμεντ** (**Khalid Sheikh Mohammed**) (1 Μαρτίου 1964-) είναι Πακιστανός τρομοκράτης, υψηλόβαθμος στέλεχος της Αλ Κάιντα, ο οποίος θεωρείται ο εγκέφαλος των Επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου  καθώς και μιας σειράς άλλων τρομοκρατικών επιθέσεων. Συνελήφθη το 2003 και κρατείται στις αμερικανικές φυλακές στο Γκουαντάναμο. Η δίκη του έχει οριστεί για τις 11 Ιανουαρίου 2021, κατηγορείται για εγκλήματα πολέμου και δολοφονίες και αντιμετωπίζει τη ποινή του θανάτου.

Μετά τη σύλληψη του, τη 1η Μαρτίου 2003, στη πόλη Ραβαλπίντι, στο Πακιστάν, από δυνάμεις της CIA και της υπηρεσίας πληροφοριών του Πακιστάν (ISI), μεταφέρθηκε αρχικά στις μυστικές φυλακές της CIA στο Αφγανιστάν και στη συνέχεια στη Πολωνία όπου ανακρίθηκε από Αμερικανούς πράκτορες. Το 2006 μεταφέρθηκε στις φυλακές του Γκουαντάναμο. Το Μάρτιο του 2007 μετά από ανακρίσεις ομολόγησε ότι αυτός ήταν ο εγκέφαλος των τρομοκρατικών επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, της επίθεσης κατά της πτήσης της American Airlines από το Παρίσι στο Μαϊάμι στις 22 Δεκεμβρίου του 2001 (την οποία ανέλαβε να πραγματοποιήσει ο 28χρονος τότε Richard Reid, με βόμβα που είχε τοποθετήσει στα παπούτσια του, αλλά αφοπλίστηκε από τους επιβάτες), της επίθεσης σε nightclub στο Μπαλί το 2002, της επίθεσης στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου το 1993 και της δολοφονίας του δημοσιογράφου Ντάνιελ Περλ καθώς και μιας σειράς σχεδίων για διενέργεια διαφόρων άλλων τρομοκρατικών επιθέσεων. Πλευρές της ομολογίας του αμφισβητούνται επειδή κατά τις ανακρίσεις υπέστη επανειλημμένως εικονικό πνιγμό. Ο Χαλίντ Σεΐχ Μοχάμεντ ισχυρίστηκε το 2009 ότι είπε ψέματα σε πράκτορες της CIA που τον ανέκριναν προκειμένου να σταματήσουν τα βασανιστήρια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Khalid-Sheikh-Mohammed. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 10  Ιουλίου 2019.
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 98063170
* LCCN: nb2003006574
* ISNI: 0000 0000 7909 5858

 |

 |
Η **χαζαρική γλώσσα** είναι μια ανατολική μορφή της περσικής γλώσσας που ομιλείται από τους Χαζάρους κυρίως στην χαζαρική περιοχή του κεντρικού Αφγανιστάν αλλά και σε άλλα μέρη του Αφγανιστάν που είναι συγκεντρωμένοι πληθυσμοί Χαζάρων. Ομιλείται ακόμα από τους Χαζάρους του Πακιστάν και του Ιράν και από τη διασπορά των Χαζάρων σε διάφορα άλλα μέρη. Είναι αμοιβαία κατανοητή από την γλώσσα Νταρί που είναι μια από τις δύο επίσημες γλώσσες του Αφγανιστάν. Ιστορικά η χαζαρική γλώσσα κατατασσόταν ως διάλεκτος περσική με σημαντικά δάνεια λέξεων από την μογγολική και τούρκικη γλώσσα. Ανήκει στο ιρανικό κλάδο γλωσσών της ινδοευρωπαϊκής οικογένειας γλωσσών. Οι κύριες διαφορές της χαζαρικής γλώσσας με την γλώσσα Ντάρι είναι οι τόνοι και το λεξιλόγιο, λόγω λέξεων που έχουν προέλθει στη χαζαρική γλώσσα από την τουρκική και την μογγολική.

Οι ακαδημαϊκοί πιστεύουν ότι ο πληθυσμός ομιλητών της χαζαρικής γλώσσας κυμαίνεται μεταξύ 1.8 με 2.2 εκατομμύρια ομιλητές. Μεγάλη πληθυσμιακή ομάδα χαζάρων ομιλητών στο Πακιστάν είναι στην πόλη Κέττα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Khazaria.com
Ο **Φλόρις** ο *επίτροπος*, ολλανδ. Floris de voogd (π. 1228 - 26 Μαρτίου 1258) από τον Οίκο της Ολλανδίας ήταν επίτροπος, όταν ο αδελφός του Γουλιέλμος Β΄ κόμης της Ολλανδίας ήταν απασχολημένος στη Γερμανία.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φλόρις Δ΄ κόμης της Ολλανδίας και της Ματθίλδης των Ρέγκιναρ, κόρης του Ερρίκου Α΄ δούκα της Βραβάντης.

Χρημάτισε επίτροπος της κομητείας της Ολλανδίας, όταν ο αδελφός του Φλόρις Ε΄ ήταν απασχολημένος στη Γερμανία. Το 1253 στρατός της Μαργαρίτας Β΄ κόμισσας της Φλάνδρας εισέβαλε στο Βάλχερεν, αλλά ο Φλόρις ντε Βόογκτ τον νίκησε και αιχμαλώτισε δύο γιους της, Ιωάννη Α΄ των Αβεν και Γκυ των Νταμπιέρ διοικητές του στρατού. Το 1256 υπογράφτηκε η συνθήκη του Περόν: επιβεβαιώθηκε στη Φλάνδρα η Ζηλανδία και η έκταση δυτικά του ποταμού Σελντ με τον όρο να πλήρωνε τα έξοδα του πολέμου η Φλάνδρα. Όταν αυτό έγινε, απελευθερώθηκαν οι δύο γιοί της κόμισσας. 

Το 1258 στο Άντβερπ (Αμβέρσα) ο Φλόρις σε κονταρομαχία πληγώθηκε θανάσιμα· τάφηκε στο Μίντελμπουρκ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 120814536. Ανακτήθηκε στις 14  Αυγούστου 2015.
2. 1 2  p36296.htm#i362954.
3. ↑  (Γερμανικά) *Catalog of the German National Library*. 120814536. Ανακτήθηκε στις 17  Ιουλίου 2021.
4. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
5. ↑  Cawley, Charles, *Count Holland and Frisia, Chapter 2. COUNTS OF HOLLAND (900)-1299*, Foundation for Medieval Genealogy, ανακτήθηκε στις August 2012
6. ↑  Historical notes on Holland

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 52529739
* GND: 120814536
* BPN: 07025124

 |

 |
Ως **Χαγανάτο των Ρως** αναφέρεται στη σύγχρονη ιστοριογραφία μία ομοσπονδία πόλεων-κρατών που απλωνόταν στα εδάφη της σημερινής βορειοδυτικής Ρωσίας για μερικές δεκαετίες του 8ου και το μεγαλύτερο μέρος του 9ου αιώνα μ.Χ. Ο πληθυσμός του αποτελούταν από διάφορα φιννικά, σλαβικά και σκανδιναβικά φύλα, εκ των οποίων κυρίαρχο ήταν αυτό των Βαράγγων Ρως.

Για το χαγανάτο δε γνωρίζουμε πολλά επειδή όλα τα παραπάνω φύλα ήταν αναλφάβητα, και ως εκ τούτου υπάρχει έλλειψη ιδίων πηγών που θα μπορούσαν να βοηθήσουν την ιστορική έρευνα. Η αρχαιότερη μέχρι σήμερα καταγραφή του βρίσκεται στα φραγκικά *Χρονικά του Αγίου Μπερτίν*, όπου αναφέρεται μία φυλή που ονομάζεται *Ρως*, καταγόμενη από τη Σουηδία, που ζει όμως ανατολικά της Βαλτικής και κυβερνάται από χαγάνο. Πιθανότατα ο τουρκικός τίτλος του *χαγάνου* για τον ηγεμόνα οφείλεται σε επιρροή των γειτόνων τους Χαζάρων στα νοτιοανατολικά. 

Σύμφωνα με άλλες πηγές, τα σημαντικότερα κέντρα της ομοσπονδίας ήταν το Χόλμγκαρντ (Νόβγκοροντ), η Αλντέιγκια (Στάραγια Λάντογκα), η Λιούμπσα, το Άλαμποργκ, το Σάρσκοε Γκορόντιστσε και το Τιμέρεβο. Όλες αυτές οι πόλεις ήταν σταθμοί ενός συστήματος ποτάμιων συγκοινωνιών που ξεκινούσε από τη Βαλτική και έφθανε έως την Κασπία (Α - Εμπορική Οδός του Βόλγα) και τον Εύξεινο Πόντο (Ν - Εμπορική Οδός Βαράγγων - Ελλήνων).

Η περίοδος του χαγανάτου αυτού σημάδευσε την ισχυροποίηση ενός νεαρού έθνους, των Ρως, σε τέτοιο βαθμό που από τα τέλη του 9ου αιώνα θα ηγεμονεύσει σε ολόκληρη τη σημερινή ευρωπαϊκή Ρωσία και Ουκρανία συγκροτώντας το Κράτος των Ρως.
Η  **ΦΚ Ορντάμπασι** (καζακικά: Ордабасы футбол клубы) είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Σιμκέντ του Καζακστάν. Ιδρύθηκε το 1998 με την επωνυμία «Ντοστίκ» (σημαίνει Φιλία στα καζακικά) κατόπιν συγχώνευσης των δυο προυπάρχοντων τοπικών συλλόγων, της «ΦΚ Ζιγκέρ - Жігер (με έτος ίδρυσης το 1949) και της «ΦΚ Τομιρίς» -Томирис (με έτος ίδρυσης το 1992). Το 2003, άλλαξε σε το όνομά της σε "Ορντάμπασι". Έδρα της ομάδας είναι το Kajymukan Munaitpasov Stadium, χωρητικότητας 20000 θεατών.
Κατά το μεγαλύτερο διάστημα της ιστορίας της, η ομάδα αγωνίζεται στην κορυφαία ποδοσφαιρική κατηγορία του Καζακστάν. Το 2011 κατέκτησε για πρώτη φορά το Κύπελλο Καζακστάν και την επόμενη χρονιά το Σούπερ Καπ. 
Το 2017 κατέλαβε την τρίτη θέση στο πρωτάθλημα του Καζακστάν. Στις 14 Νοεμβρίου 2022, η ομάδα κατέκτησε το δεύτερο Κύπελλο Καζακστάν στην ιστορία της, επικρατώντας στον τελικό με 5-4 (στη διαδικασία των πέναλτι) της ΦΚ Ακζαΐικ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Ο ύμνος της ΦΚ Ορντάμπασι
Η **ΦΚ Ουράλ** (ρωσικά: ФК «Урал») είναι ρωσική επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από την Αικατερινούπολη. Ιδρύθηκε το 1930 και αποτελεί ένα από τα παλαιότερα ποδοσφαιρικά σωματεία στη Ρωσία. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο στάδιο Τσεντράλνι, χωρητικότητας 10.000 θεατών.

Χρώματα της ομάδας είναι το πορτοκαλί και το μαύρο. Ο σύλλογος έχει πολλά ψευδώνυμα όπως оранжево-чёрные (πορτοκαλί-μαύροι) και шмели (αγριομέλισσες). Επιπλέον, από το 2005, η шмель (μέλισσα) είναι η επίσημη μασκότ της ομάδας.

Ιστορία
-------

Κατά την ίδρυσή της το 1930, η πρώτη ονομασία της ήταν *Ουραλμάστροϊ* (Уралмашстрой), ενώ στη συνέχεια μετονομάστηκε αρκετές φορές. Στο Σοβιετικό Πρωτάθλημα αγωνίστηκε το 1969, ενώ στο Πρωτάθλημα Ρωσίας μετείχε το διάστημα 1992-1996, καθώς και στα ημιτελικά του Κυπέλλου Ιντερτότο το 1996. Το 2013 επανήλθε για δύο περιόδους στο Πρωτάθλημα Ρωσίας. Ακόμη, κατέκτησε δύο φορές συνεχόμενα το Κυπέλλο ΦΝΛ το 2012 και το 2013. Ήταν επίσης φιναλίστ του Κυπέλλου Ρωσίας την περίοδο 2016/2017.

Επιτυχίες
---------

*Τελευταία ενημέρωση: 29 Ιουλίου 2017*
### Εγχώριες

* **Πρώτη Κατηγορία ΕΣΣΔ** (Δευτέρου επιπέδου)

Πρωταθλήτρια (1): 1968
* **Πρωτάθλημα ΦΝΛ** (Δευτέρου επιπέδου)

Πρωταθλήτρια (1): 2012/13
* **Κύπελλο Ρωσίας**

Φιναλίστ (1): 2016/17
* **Κύπελλο ΦΝΛ**

Νιλήτρια (2): 2012, 2013
### Διεθνείς

* **Κύπελλο Ιντερτότο**

Ημιτελικά (1): 1996

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Символика футбольного клуба «Урал»». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2017.
2. ↑  «Визитка футбольного клуба «Урал» (Свердловская область, г. Екатеринбург)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2017.
3. ↑  «Львы, козлы и паровозик». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Νοεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Η **Χριστίνα Σπυράκη** (1 Απριλίου 1947 - 3 Σεπτεμβρίου 2006) ήταν Ελληνίδα ιατρός και βουλευτής. Υπηρέτησε ως υφυπουργός.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε την 1η Απριλίου 1947 στο Μαρκόπουλο Αττικής.

Ήταν ιατρός, καθηγήτρια Φαρμακολογίας, αρχικά στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης και από το 2000 στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ήταν η πρώτη γυναίκα πρύτανης ελληνικού Πανεπιστημίου.

Εξελέγη βουλευτής Επικρατείας με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2000 και διετέλεσε υφυπουργός Υγείας και Πρόνοιας στην κυβέρνηση Σημίτη. Χρημάτισε πρύτανης του Πανεπιστημίου Κρήτης (1996-1999), αποκτώντας τον τίτλο της πρώτης γυναίκας που κατέλαβε αυτή τη θέση σε ελληνικό πανεπιστήμιο. Διετέλεσε ακόμη μέλος της Επιτροπής του Εθνικού Συνταγολογίου Φαρμάκων και του Δ.Σ. του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ. Υπήρξε μέλος διεθνών και ελληνικών επιστημονικών εταιρειών.

Πέθανε στις 3 Σεπτεμβρίου 2006, από καρκίνο.

Πηγές
-----

* Συνέντευξη της Σπυράκη στο "Βήμα"
Ο **Φιλίσκος ο Μιλήσιος** ήταν ρητοροδιδάσκαλος του 4ου π.Χ. αιώνα, μαθητής του Ισοκράτη. Πριν ασχοληθεί με την ρητορική υπήρξε γνωστός αυλητής (*"παραδοξότατος"*) και γι' αυτό ο Ισοκράτης τον αποκαλούσε *αυλοτρύπη*. Αργότερα ίδρυσε την δική του σχολή στην Αθήνα, όπου μαθήτευσαν οι ιστορικοί Τίμαιος ο Ταυρομενίτης και Νεάνθης ο Κυζικηνός.

Έγραψε ένα εγχειρίδιο ρητορικής τέχνης αποτελούμενο από δύο βιβλία, την βιογραφία του Αθηναίου ρήτορα και πολιτικού Λυκούργου και μια συλλογή αποφθεγμάτων και ρητορικών παραδειγμάτων του δασκάλου του Ισοκράτη. 
Διασώθηκε ένα επιτάφιο επίγραμμά του για τον Λυσία (από τον ψευδο-Πλούταρχο), καθώς και ένα απόσπασμα κάποιου έργου του σε πάπυρο της Οξυρρύγχου. 

Σύμφωνα με τον άγνωστο συγγραφέα του παπύρου αυτού (του 2ου - σημειωτέον - μ.Χ. αιώνα) ο Φιλίσκος έγραψε για την ιστορία του παιδιού που, επειδή το διεκδικούσαν ως δικό τους δυο διαφορετικές μητέρες, ο κριτής έδωσε διαταγή να το κόψουν στα δύο και η καθεμιά τους να πάρει από ένα κομμάτι του.   

Το απόσπασμα αυτό, που θυμίζει προφανώς την αντίστοιχη βιβλική ιστορία του Σολομώντα (βλ. Σολομώντεια λύση), προκάλεσε ενδιαφέροντα σχόλια. Ορισμένοι μελετητές ισχυρίσθηκαν ότι η απόλυτη ομοιότητα των δύο ιστοριών αποδεικνύει πως ο Φιλίσκος (και άρα οι Έλληνες του 4ου π.Χ. αιώνα) γνώριζαν ήδη τις ιστορίες της Βίβλου. Αντιθέτως κάποιοι άλλοι υποστήριξαν ότι αυτό δεν είναι καθόλου βέβαιο, επειδή η ιστορία του Φιλίσκου, όπως και η αντίστοιχη της Βίβλου, θα μπορούσαν κάλλιστα να προέρχεται από κάποια παλαιότερη - ινδική- πηγή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Λεξικόν Σουίδα, λήμματα *Φιλίσκος Μιλήσιος*, *Τίμαιος Ταυρομενίτης* και *Νεάνθης Κυζικηνός*.
2. ↑  William Smith, *A dictionary of Greek and Roman biography and mythology (1859)*, Τόμος III, σελ. 294. **Philiscus of Miletus**
3. ↑  J. M. Edmonds, *Greek Elegy and Iambus*, Volume II. perseus
4. ↑  Joseph Mélèze Modrzejewski , *Philiscos de Milet et le jugement de Salomon: la première référence grecque à la bible (Ο Φιλίσκος ο Μιλήσιος και η Σολομώντεια λύση: η πρώτη ελληνική αναφορά στην Βίβλο)*, Bullettino dell' Istituto di Diritto Romano "Vittorio Scialoja", ISSN 0391-1810, Nº 30, 1988, p. 571-597.
5. ↑  E. G. Turner, *The Papyrologist at Work*, Durham, 1973, p. 7-14[*νεκρός σύνδεσμος*].

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 22528268
* GND: 102402809

 |

 |
Πολύπτυχο του Φιλίππο Ματσόλα, βασιλική του Κορτεματζόρε
Ο **Φιλίππο Ματσόλα** (Filippo Mazzola, 1460 - 1505) ήταν Ιταλός ζωγράφος της Αναγεννησιακής περιόδου.

Γεννήθηκε στην Πάρμα, πατέρας του ήταν ο Βαρθολομαίος και έγινε μαθητής του Φραντσέσκο Τακκόνι (Francesco Tacconi). Εργάστηκε κυρίως στην περιοχή μεταξύ Πάρμα και Πιατσέντσα. Υπάρχει τεκμηρίωση ενός ταξιδιού στη Βενετία, όπου θεωρείται ότι πήγε να μελετήσει τις κύριες στυλιστικές αναφορές των: Αντονέλλο ντα Μεσσίνα, Τζοβάννι Μπελίνι και Αλβίζε Βιβαρίνι. Το πιο αξιοσημείωτο έργο του είναι το πολύπτυχο που διατηρείται στη βασιλική του Κορτεματζόρε, αν και λείπουν σήμερα ένα - δυό τμήματά του. Ήταν ο πατέρας του ζωγράφου Παρμιτζανίνο (Girolamo Francesco Maria Mazzola).  Πέθανε σε ηλικία περίπου 45 ετών, κατά τη διάρκεια επιδημίας πανώλους.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος Ιταλών ζωγράφων

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 9  Απριλίου 2014.
2. 1 2  (Ολλανδικά) *RKDartists*. 54286. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. 1 2  *Athenaeum*. 7419. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  National Gallery Brief Bio Filippo Mazzola

Πηγές
-----

* Roberto Lasagni, Biographical Dictionary of Parmigiani, εκδ. PPS, Πάρμα 1999

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 8331476
* LCCN: nr2007009880
* ISNI: 0000 0000 8195 720X
* GND: 124834868
* ULAN: 500026133
* RKD: 54286

 |

 |
Συντεταγμένες: 37°26′16.44″N 24°56′4.85″E﻿ / ﻿37.4379000°N 24.9346806°E﻿ / 37.4379000; 24.9346806

Το **Βιομηχανικό Μουσείο Ερμούπολης** είναι μουσείο στην Ερμούπολη της Σύρου, το οποίο ιδρύθηκε το 2000 από το Κέντρο Τεχνικού Πολιτισμού. Βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το Γενικό Νοσοκομείο Σύρου και στεγάζεται σε τέσσερα βιομηχανικά κτίρια του 19ου αιώνα: το Βυρσοδεψείο Κορνηλάκη, το Σκαγιοποιείο Αναιρούση, το Υφαντουργείο Βελισσαρόπουλου και το Χρωματουργείο Κατσιμάντη.

Στους χώρους του φιλοξενείται μια μεγάλη συλλογή εργαλείων, εξοπλισμού και μηχανημάτων της χρυσής βιομηχανικής εποχής από εργαστήρια λουκουμοποιίας, κλωστοϋφαντουργίας, βυρσοδεψίας, τυπογραφίας, μηχανουργίας και υαλουργίας. Έχει δημιουργηθεί επίσης ψηφιακό αρχείο εικόνας και ήχου με μαρτυρίες εργατών, χάρτες, σχέδια και μια τρισδιάστατη απεικόνιση βιομηχανικών κτιρίων της εποχής.

Ανάμεσα στα εκθέματα είναι και το Enfield 8000, το πρώτο ηλεκτρικό αυτοκίνητο της Ελλάδας, το οποίο κατασκευάστηκε στις εγκαταστάσεις του Νεωρίου Σύρου, αλλά και ευρήματα από το ναυάγιο του ατμόπλοιου Πατρίς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βιομηχανικό Μουσείο Ερμούπολης *www.syrostoday.gr*
2. 1 2  Βιομηχανικό Μουσείο Ερμούπολης *www.syrosisland.gr*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Η **Παναγιά Φλαμπουριανή** είναι εκκλησία που βρίσκεται στον οικισμό Φλαμπούρια Κύθνου, στα νοτιοδυτικά του νησιού.
Η εκκλησία χτίστηκε στα μέσα του 17ου αιώνα στην άκρη ενός βράχου. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση η Παναγία άφησε τα ίχνη της διασχίζοντας τον δρόμο από την παραλία ως εκεί. Η παραλία και το χωριό πήραν το όνομά τους από την εκκλησία. 

Είναι ναός βυζαντινού ρυθμού. Η αρχιτεκτονική του συνδέεται με την εκκλησία της Παναγίας Κανάλας και της Στρατολάτισσας. Η παράδοση λέει πως οι Δρυοπιδείς (Συλλακώτες) έχτισαν αυτές τις τρεις εκκλησίες, ώστε η Στρατολάτισσα να βλέπει τις παραλίες της Κανάλας και της Φλαμπουριανής και τις εκκλησίες τους, αντίστοιχα.

Η Παναγιά Φλαμπουριανή εορτάζει στις 23 Αυγούστου, στα εννιάμερα της Παναγίας. Την ημέρα αυτή γίνεται πανηγύρι στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας που μαζεύει πλήθος κόσμου. Οι οργανοπαίχτες παίζουν παραδοσιακά όργανα, όπως λαούτο και βιολί και τραγουδούν θερμιώτικα τραγούδια.

Στην Παναγιά Φλαμπουριανή αναφέρεται ο Κωστής Παλαμάς στο ποίημα «Οι τρεις αδερφές»:

Η Παναγιά η Φλαμπουριανή  

κι΄ η Παναγιά η Κανάλα  

κι΄ η Στρατηλάτισσα η Κυρά  

τρεις αδερφές και ζούσανε  

με τη μεγάλη αγάπη  

τρεις αδερφές και μια καρδιά

Αναφέρεται επίσης παραδοσιακό τραγούδι τραγούδι (Συρτός-Μπάλος)

Στον Άγιο Κωνσταντίνο  

θα χτίσω ένα κελί  

να βλέπω την Κανάλα  

και τη Φλαμπουριανή

Εικόνες
-------

* Η εικόνα δείχνει την ολόασπρη εκκλησία της Παναγιάς Φλαπμουριανής, την μπορντό πόρτα που βρίσκεται στην πίσω πλευρά της και τον κεραμιδένιο τρούλο. Επίσης, δείχνει τον προαύλιο χώρο της, όπου το πλακόστρωτο πάτωμα είναι ζωγραφισμένο. Η μισή εικόνα της εκκλησίας καλύπτεται από ένα μεγάλο πεύκο.Η Παναγιά Φλαμπουριανή
* Η εικόνα δείχνει το ποίημα του Κωστή Παλαμά που εξηγεί πόσο αγαπημένες είναι οι τρεις αδελφές: Η Παναγία η Κανάλα, Η Παναγία Φλαμπουριανή και η Παναγία η Στρατολάτισσα. Το ποίημα αυτό είναι γραμμένο πάνω σε ένα μωβ ξύλο που είναι τοποθετημένο στη δεύτερη καμάρα της εισόδου της διαδρομής προς την εκκλησία της Παναγίας Κανάλας.Οι τρεις αδερφές (Κωστής Παλαμάς)
* Στη φωτογραφία βλέπουμε το οστεοφυλάκιο πλάι στην εκκλησία της Φλαμπουριανής πάνω από τον μόλο. Το συγκεκριμένο άσπρο οστεοφυλάκιο έχει μία κόκκινη πόρτα και έναν μικρό άσπρο Σταυρό.Το οστεοφυλάκιο πλάι στη Φλαμπουριανή

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Εκκλησίες και Μοναστήρια». *Κύθνος*. Ανακτήθηκε στις 1 Φεβρουαρίου 2023.
2. ↑  Βάλληνδας, σελ.42
3. ↑  Mikeval. «Η Παναγία η Φλαμπουριανή». *www.margaritak.gr*. Ανακτήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2023.
4. ↑  Οι τρεις αδερφές (Κωστής Παλαμάς)
5. ↑  Στον Άγιο Κωνσταντίνο (θερμιώτικος μπάλος)

Βιβλιογραφικές πηγές
--------------------

* Βάλληνδα, Αντωνίου (1882). *Κυθνιακά ήτοι της νήσου Κύθνου χωρογραφία και ιστορία μετά του βίου των συγχρόνων Κυθνίων εν ω ήθη και έθη και γλώσσα και γένη κλπ*. Εν Ερμουπόλει: Εκ του τυπογραφείου της "Προόδου".

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Οι τρεις αδερφές
* Στον Άγιο Κωνσταντίνο
Συντεταγμένες: 40°27′23″N 50°6′56″E﻿ / ﻿40.45639°N 50.11556°E﻿ / 40.45639; 50.11556

Το **Κασπιανό**ή **ραγιόν του Χαζάρ** (αζερικά: Xəzər) είναι ένα από τα 12 ραγιονλάρ στο Μπακού του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 170,400 κατοίκων. Το ραγιόν περιλαμβάνει τους δήμους Μπινέ, Μπούζοβνα, Τσίλοφ-Νεφτ Ντασλάρι, Γκιουργκέν-Πιραλλαχί, Μερντεκάν, Κάλα, Σαγκάν, Σιουβελάν, Τιουρκάν και Ζιρέ. Πριν την μετονομασία από την απόφαση της βουλής του Αζερμπαϊτζάν στις 11 Μαΐου 2010 το ραγιόν ονομαζόταν Αζιζμπέκοφ (αζερικά: Əzizbəyov) προς τιμήν του Μεσάντι Αζιζμπέκοφ.

Δείτε επίσης
------------

* Χαζάροι

Παραπομπές
----------

1. ↑  xazar-ih.gov.az/page/10.html.
2. ↑  www.baku.azstat.org/section/demography/001.xls.
3. ↑  ƏZİZBƏYOV XƏZƏR OLDU Αρχειοθετήθηκε 2010-05-14 στο Wayback Machine. (Αζερικά)

* Χαζάρ (ραγιόν) - GEOnet Names Server

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Αζερμπαϊτζάν
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 49146824707807630749

 |

 |
Η **Λεϊλά Χαζάλ Καγιά** (τουρκικά: *Leyla Hazal Kaya*, 1 Οκτωβρίου 1990) είναι Τουρκάλα ηθοποιός και μοντέλο. 

Είναι γνωστή για το ρόλο της στην τηλεοπτική σειρά «Adını Feriha Koydum» (2011-2012) και την εκπομπή «Bizim Hikaye» (εμπνευσμένη από το βρετανικό *Shameless*) (2017-2019).

Προσωπική ζωή
-------------

Γεννήθηκε στο Ικόνιο της Τουρκίας. Παρακολούθησε το δημοτικό σχολείο Gaziosmanpaşa και το 2009 αποφοίτησε από το λύκειο Italiano di Istanbul. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Bilgi της Κωνσταντινούπολης. Οι γονείς της, που είναι και οι δύο δικηγόροι, χώρισαν όταν εκείνη ήταν 7 ετών. Εισήχθη στον κόσμο της τέχνης και της υποκριτικής σε πολύ νεαρή ηλικία, και ως παιδί έκανε μαθήματα μπαλέτου και βιολιού για χρόνια. Μιλάει άπταιστα ιταλικά και αγγλικά, εκτός από τη μητρική της γλώσσα (την τουρκική) ενώ μαθαίνει και τέταρτη γλώσσα, γερμανικά.

Προσωπική ζωή
-------------

Από τις 6 Φεβρουαρίου 2019 είναι παντρεμένη με τον ηθοποιό Αλί Ατάι και έχουν αποκτήσει έναν γιο, τον Φιρκέτ Αλί Ατάι (γενν. 22 Οκτωβρίου 2019).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 10  Ιουλίου 2019.
2. ↑   .  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)
3. ↑  «Hazal Kaya Biography». internethaber.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Χαζάλ Καγιά στην IMDb
Ο **Φίλιππος Παπαδόπουλος** (1900-1964) ήταν ηγετικό στέλεχος και βουλευτής του ΚΚΕ, αντιστασιακός και γραμματέας του ΕΑΜ Κεντρικής Μακεδονίας. Μετά την ήττα του ΔΣΕ έζησε ως πολιτικός πρόσφυγας στη Βουλγαρία.

Βιογραφικό
----------

### Νεανικά χρόνια

Ο Φίλιππος Παπαδόπουλος γεννήθηκε στο Καρς του Καυκάσου το 1900 και ήταν γιος παπά. Μετανάστευσε με την οικογένειά του στην Κρυόβρυση Εορδαίας και μετά στην Πτολεμαΐδα όπου αρχικά εργάστηκε σαν εμπειρικός τοπογράφος. Μετέπειτα ασχολήθηκε με αγροτικές εργασίες.
Από το 1924 έγινε μέλος του ΚΚΕ και δραστηριοποιήθηκε στην περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας. Για την κομματική του δράση εξορίστηκε στη Γαύδο τον Οκτώβριο του 1931 με τον Ιδιώνυμο νόμο.
Αργότερα, το 1936 έγινε γραμματέας της περιοχής Ηπείρου.

### Στην ηγεσία του ΚΚΕ

Στις εκλογές του 1936 εκλέχτηκε βουλευτής Κοζάνης του ΚΚΕ με το Παλλαϊκό Μέτωπο. Λίγους μήνες μετά την εκλογή του ως βουλευτή θα συλληφθεί από τη Δικτατορία του Μεταξά και θα μεταφερθεί στην Ακροναυπλία και έπειτα στην Ανάφη απ’ όπου και θα δραπετεύσει την περίοδο της Κατοχής και θα ενταχθεί στο ΕΑΜ.

Το 1944 εκλέχτηκε εθνοσύμβουλος Κοζάνης της ΠΕΕΑ (Πολιτικής Επιτροπής Εθνικής Απελευθέρωσης. Επίσης ήταν μέλος της ΔΕ Κεντρικής Μακεδονίας του ΕΑΜ (1944-1945). Στην κατοχή εκτελέστηκε η γυναίκα του από τους Γερμανούς καθώς και ο αδερφός του.

Το 1945 στα πλαίσια του μεταβαρκιζιανού κλίματος δικάστηκε ως αίτιος φόνου του διαχειριστή του νοσοκομείου Γρεβενών, αλλά αθωώθηκε.

Ο Φίλιππος Παπαδόπουλος φυλακίστηκε και εξορίστηκε συνολικά 13 χρόνια. 

### Εμφύλιος και ύστερα χρόνια

Στην περίοδο του εμφυλίου πολέμου διετέλεσε κυβερνητικός αντιπρόσωπος της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης στη Δυτική Μακεδονία (1948). Επίσης ήταν μέλος της ΚΕ του ΑΚΕ (Αγροτικό Κόμμα Ελλάδας).

Μετά την ήττα του ΔΣΕ εγκαταστάθηκε ως πολιτικός πρόσφυγας στη Λαϊκή Δημοκρατία της Βουλγαρίας στις αρχές του 1950. Πέθανε στη Σόφια την 1η Μαρτίου 1964. Η σορός του μεταφέρθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου έγινε η κηδεία του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ 1918-1949 (2012), σελ. 292
2. ↑  Μανούσακας (1978), σελ. 198
3. ↑  Ιστορία της Αντίστασης 1940-45 (1979), σελ. 1206
4. ↑  Καλλιανιώτης (2007), σελ. 98
5. ↑  Καλλιανιώτης (2007), σελ. 99

Πηγές
-----

1. Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ, Α΄ τόμος 1919-1949, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2012
2. Ιστορία της Αντίστασης 1940-45, Εκδόσεις Αυλός, Αθήνα 1979
3. «Ακροναυπλία» (θρύλος και πραγματικότητα), Γιάννης Μανούσακας, εκδόσεις ΔΩΡΙΚΟΣ, Αθήνα 1978
4. «Η 4η Αυγούστου», Σπύρος Λιναρδάτος, Πολιτικές και Λογοτεχνικές Εκδόσεις, Αθήνα 1967
5. «Οι πρόσφυγες στη Δυτική Μακεδονία 1941-46», Αθανάσιος Καλλιανιώτης, Διδακτορική Διατριβή ΑΠΘ, Θεσσαλονίκη 2007
Το φοινικόδασος του Καλαμιάρη στη Λέσβο
Το **Φοινικόδασος του Καλαμιάρη** ή **Φοινικόδασος της Παναγιούδας**, είναι ένα ημι-αυτοφυές και πιο συγκεκριμένα, αυτοφυές κατά το 80% της σύστασής του, μικρό φοινικόδασος της Λέσβου, το οποίο απαρτίζεται από αριθμημένα ακριβώς 24 τεχνητά φυτεμένα φοινικόδεντρα του είδους *Phoenix canariensis* (*τα οποία μετέφερε στα τέλη του 19ου αιώνα από την Αίγυπτο, ο Άγγλος διπλωμάτης **΄Άττκινσον*** ) και άλλα περίπου 120 μεταγενέστερα, μεσαίας ή μικρότερης ηλικίας, τα οποία είναι αυτοφυή πλέων σε ομάδες ή διασκορπισμένα στους γύρω αγρούς και τέλος μια προφανώς τεχνητή δεντροστοιχία 5-6 φοινικόδεντρων στα νότια του φοινικοδάσους. Όλο το φοινικόδασος απαρτίζεται συνολικά από περίπου 150 φοινικόδεντρα *Phoenix canariensis*. Επίσης να προσθέσουμε την "αδέσποτη" παρουσία μέσα στο σύνολο του φοινικοδάσους δύο άλλων σπάνιων φοινικοειδών για τα ελληνικά δεδομένα, διαφορετικού είδους, πρόκειται για έναν μικρό *Livistona chinensis* και μια μεξικάνικη *Brahea armata*.

Η φυσική μετεξέλιξη
-------------------

Όπως φαίνεται από τον τρόπο που είναι φυτεμένοι οι 24 παλαιότεροι φοίνικες, σε δύο παράλληλες δεντροστοιχίες, είναι ξεκάθαρο ότι φυτεύτηκαν τεχνητά από τον άνθρωπο, αλλά με την πάροδο του χρόνου όταν ήρθαν σε ηλικία καρποφορίας, άρχισε τότε με την πτώση των καρπών τους η δημιουργία νέας αυτοφυούς πλέων, μεγαλύτερης ομάδας με φοίνικες κι έτσι σχηματίστηκε πια μαζί με τις δύο πρώτες παράλληλες τεχνητές δεντροστοιχίες στο σύνολο, ένα γραφικό μικρό σε έκταση φοινικόδασος μεν, αλλά συμπαγές σε πυκνότητα δε, δίπλα στον προστατευόμενο από δυνατούς ανέμους και από μεγάλης εντάσεως θαλάσσιους κυματισμούς όρμο των Παμφίλων, με τις οποίες φυσικές και καιρικές συνθήκες κατάφερε να επεκταθεί όπως είναι σήμερα και επίσης «σκορπώντας» μεμονωμένα άτομα ή συστάδες και στα γύρω πλησιέστερα χωράφια. 
Το μικρό φοινικόδασος συνεχίζει και σήμερα να διευρύνεται στην περιφέρειά του με νεαρά ανταγωνιζόμενα μεταξύ τους σπορόφυτα, όμως δεν προστατεύεται ούτε έχει περιφραχτεί ή αξιοποιηθεί από κάποια τοπική αρχή, με αποτέλεσμα τα νεαρά αυτά φυτά να γίνονται τροφή για κάθε φυτοφάγο ζώο που θα βρεθεί εκεί και με επιπτώσεις όπως, η ακόμα πιο αργή τους ανάπτυξη ή ακόμη και ο θάνατός τους. Επίσης μεγάλο πλήγμα είναι το ποδοπάτημα και η κλοπή των νεαρών σπορόφυτων. Μοναδικό σημάδι ευαισθητοποίησης είναι μια πινακίδα απαγόρευσης της εναπόθεσης απορριμάτων στην παραλία.

Πηγές
-----

* **Μικρή αναφορά για το Φοινικόδασος της Παναγιούδας στο**:
* **Μικρή αναφορά για προστασία του περιβάλλοντος χώρου του φοινικόδασους**:
Η **Χριστίνα Καρλόττα** (γερμ. *Christine Charlotte της Βυρτεμβέργης*, 21 Οκτωβρίου 1645, Στουτγάρδη - 16 Μαΐου 1699, Μπρούχαουζεν) ήταν κόρη του Δούκα της Βυρτεμβέργης και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Ανατολικής Φρισίας. Έγινε επίτροπος της Ανατολικής Φρισίας κατά την ανηλικότητα του γιου της από το 1665 έως το 1690.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Έμπερχαρντ Γ΄ της Βυρτεμβέργης από τον πρώτο γάμο του με την Άννα Δωροθέα, κόρη του Κόμη του Ζαλμ-Κύρμπουργκ. Σε ηλικία 17 ετών παντρεύτηκε στις 14 Μαΐου 1662 τον Γεώργιο Χριστιανό της Ανατολικής Φρισίας, ο οποίος αναβιβάστηκε τον ίδιο χρόνο στον κληρονομικό τίτλο του Πρίγκιπα.

### Επιτροπεία

Ο Γεώργιος Χριστιανός απεβίωσε στις 6 Ιουνίου 1665, αφήνοντας τη σύζυγό του έγκυο με το τρίτο παιδί τους. Τέσσερις μήνες αργότερα (1 Οκτωβρίου 1665), η Χριστίνα Καρλόττα γέννησε έναν γιο, τον Χριστιανό Εβεράρδος.

Ως μητέρα του νεογέννητου πρίγκιπα, έγινε η κηδεμόνας του και επίτροπος της Ανατολικής Φρισίας. Προσπάθησε να κυβερνήσει απόλυταρχικά, πράγμα που οδήγησε σε μία σειρά συγκρούσεων με την εξίσου συνειδητή Συνέλευση των ευγενών της Ανατολικής Φρισίας και έτσι η χώρα έφτασε στο χείλος του εμφυλίου πολέμου πολλές φορές.

Εθεωρείτο εξαιρετικά όμορφη, έξυπνη και εύγλωττη, αλλά επίσης δεσποτική, ανοικτίρμων, αμετανόητη και σπάταλη. Η βασιλεία της χαρακτηρίστηκε από διαμάχες στην Ανατολική Φρισία. Οι ιστορικοί έχουν αρνητική άποψη για τη συνολική απόδοσή της, η οποία μπορεί να οφείλεται στις συγκρούσεις της με τη Συνέλευση των ευγενών.

Η μεγάλη επιτυχία της εξωτερικής πολιτικής ήταν η συνθήκη των συνόρων με το Όλντενμπουργκ στις 22 Δεκεμβρίου 1666. Αυτή η συνθήκη δημιούργησε τη λεγόμενη *χρυσή γραμμή*, η οποία χωρίζει την Ανατολική Φρισία από το Φρήσλαντ του Όλντενμπουργκ μέχρι σήμερα.

Το 1690 ο αυτοκράτορας της Γερμανίας επικύρωσε τη Συνέλευση και κήρυξε τον γιο της ενήλικο.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 1662 τον Γεώργιο Χριστιανό της Ανατολικής Φρισίας και είχε τέκνα:

* Εβεραρδίνη Αικατερίνη (25 Μαΐου 1663-10 Ιουλίου 1664).
* Ιουλιανή Καρλόττα (3 Ιανουαρίου 1664-3 Ιουνίου 1666).
* Χριστιανός Εβεράρδος (1665-1708), Πρίγκιπας της Ανατολικής Φρισίας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 118147587. Ανακτήθηκε στις 16  Οκτωβρίου 2015.
2. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p69137.htm#i691361. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 11  Δεκεμβρίου 2014.
4. ↑  p69137.htm#i691361. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.

Βιβλιογραφία
------------

* Raff, Gerhard (2002). *Hie gut Wirtemberg allewege* (στα German). **III**. Stuttgart/Leipzig: Hohenheim. σελίδες 70–133. ISBN 3-89850-084-5. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφικό λεξικό Ανατολικής Φρισίας

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 57404484
* GND: 118147587

 |

 |
H **Χριστίνα Παπαδάκη**, γεννημένη στις 24 Φεβρουαρίου 1973, είναι πρώην πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης. Ήταν επαγγελματίας από το 1990 έως και το 1999, όπου και σταμάτησε την αντισφαίριση, συμμετέχοντας σε πολλά επαγγελματικά τουρνουά του εξωτερικού.

Κόρη του Δημητρίου και της Γεωργίας, ξεκίνησε την αντισφαίριση από την αντίστοιχη σχολή του Ομίλου αντισφαίρισης Αθηνών. Από 10 ετών ήταν πρωταθλήτρια Ελλάδος στα αντίστοιχα ηλικιακά πρωταθλήματα, το 1986 ήταν δεύτερη στο rollex cup, ήταν επίσης 4η καλύτερη του κόσμου κάτω των 14 ετών και 20η κάτω των 18.

Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα ήταν πρώτη στο μονό το 1991, 1992, 1993, 1994 και 1995 και δεύτερη το 1988, 1989 και το 1990. Στο διπλό γυναικών ήταν πρώτη το 1988 με συμπαίκτρια την Δονυσία Παναγοπούλου.

Με την εθνική ομάδα συμμετείχε στα Fed cup του 1995 όπου είχε 5 νίκες, σε αυτό του 1996 με 2 νίκες και μία ήττα, σε αυτό του 1997 με μία νίκη και μία ήττα, σε αυτό του 1998 με 2 νίκες και 2 ήττες, και σε αυτό του 1999 με μία νίκη και δύο ήττες.

Στην επαγγελματική της καριέρα συμμετείχε σε πολλά τουρνουά και στα τρία Γκραν σλαμ, το Αυστραλιανό όπεν, το Ρολάν Γκαρός και το Γουίμπλετον. Επίσης συμμετείχε στο US Open, το French Open, η υψηλότερη κατάταξη της ήταν Νο 75 στις 5 Ιουλίου του 1999.

Έχει αγωνιστεί στους τελικούς των παρακάτω επαγγελματικών τουρνουά:

| Γύρος |  | Ημερονημία | τουρνουά | επιφάνεια γηπέδου | αντίπαλος | αποτέλεσμα |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Φιναλίστ 2η |  | 12 Φεβρουαρίου 1996 | Κάλι, Κολομβία | Χωμάτινη | Ενριέτα Ναγκίοβα | 6-5 7-6 |
| Φιναλίστ 2η |  | 30 Μαρτίου 1998 | Αθήνα | Χωμάτινη | Κύρα Νάγκι | 7-5 2-6 6-3 |
| Νικήτρια 1η |  | 4 Μαΐου 1998 | Μιντλόθιαν | Χωμάτινη | Μαρία Πάολα Ζαβάγκι | 7-5 6-4 |
| Νικήτρια 1η |  | 18 Μαΐου 1998 | Σπάρταμπουργκ | σκληρή | Τρέισι Αλμέντα Σίνγκιαν | 6-3 6-0 |
| Νικήτρια 1η |  | 7 Σεπτεμβρίου 1998 | Μέξικο Σίτι | σκληρή | Σέντα Νουρλάντεν | 6-3 6-1 |
| Νικήτρια 1η |  | 12 Οκτωβρίου 1998 | Σάο Πάολο | Χωμάτινη | Φρανσέσκα Σιαβόνε | 4-6 6-4 6-2 |
| Φιναλίστ 2η |  | 15 Φεβρουαρίου 1999 | Μπογκοτά, Κολομβία | χωμάτινη | Φαμπιόλα Ζουγκουάντα | 6-1 6-3 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  *WTA website*.
2. 1 2 3 4 5  tennis abstract-Christina Papadaki
3. 1 2  Σκιαδάς, σελ. 363
4. 1 2 3 4  Εφημερίδα Μακεδονία, φύλλο 8 Σεπτεμβρίου 1996[*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  *Αθλητική Ηχώ, φύλο 31/12/1995[*νεκρός σύνδεσμος*]*
6. ↑  Σκιαδάς, σελ. 507
7. ↑  Σκιαδάς, σελ. 509
8. ↑  Σκιαδάς, σελ. 510
9. ↑  Φίλαθλος, φύλο 17 Οκτωβρίου 1988, σελ. 4

Πηγές
-----

* tennis abstract-Christina Papadaki
* Ελευθέριου Σκιαδά, 100 χρόνια Όμιλος Αντισφαίρισης Αθηνών 1895-1995, Μικρός Ρωμηός Ε.Π.Ε. ISBN 960-85466-2-1
Ο **Χαρίτων Πνευματικάκις** (Παλαιλώνι,  Δήμου Αποκορώνου, 18 Αυγούστου 1908 - Κανάγκα,  Κονγκό, 29 Μαρτίου 1998) ήταν θεολόγος ιεροκήρυκας, που ως ιερέας υπηρέτησε σε διάφορες πόλεις της Ελλάδος, ενώ αφιέρωσε τα τελευταία 25 χρόνια της ζωής του ως ιεραπόστολος στην Κανάγκα.

Βιογραφία
---------

Ο Χαράλαμπος Πνευματικάκις γεννήθηκε στις 18 Αυγούστου 1908 στο χωριό Παλαιλώνι της Δημοτικής ενότητας  Βάμου του  Δήμου Αποκορώνου Χανίων. Σε νεαρή ηλικία τελείωσε την Ιερατική Σχολή Χανίων και τον Οκτώβριο του 1932 έλαβε το πτυχίο της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών .
Το 1934 πήγε στο  Βόλο και ανέλαβε ως βιβλιοφύλακας την αναδιοργάνωση της Βιβλιοθήκης του  Θρησκευτικοφιλολογικού Συλλόγου «Οι Τρεις Ιεράρχες». Το 1935 επέτυχε, με πρωτοβουλία του, την έκδοση ενός δεκαπενθήμερου φυλλαδίου με τίτλο «Το Φως του Κόσμου», το οποίο αρχικά έγραφε ο ίδιος και τυπωνόταν από τον Σύλλογο των Τριών Ιεραρχών .
Το 1940 χειροτονήθηκε διάκονος από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών  Χρύσανθο και πήρε το όνομα Χαρίτων. Ως ιερέας υπηρέτησε σε διάφορες πόλεις της Ελλάδος. Τον Ιούλιο του 1973 , ο πατήρ Χαρίτων μετέβη στην Κανάγκα (Kananga) του  Κονγκό, για να συνεχίσει το έργο του  Χρυσόστομου Παπασαραντόπουλου. Εκεί παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του το 1998. Ετάφη στην Κανάγκα, πίσω από τον Ιερό Ναό του Αγίου Ανδρέου, που είχε κτίσει ο ίδιος.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Κιβωτός της Ορθοδοξίας, Oι πρωτοπόροι Έλληνες Ιεραπόστολοι.
2. ↑   Πατρίκος, Γ.Δ. Μαυρομμάτης, Κ.Δ.: Θρησκευτικοφιλολογικός Σύλλογος «Οι Τρείς Ιεράρχαι», 100 χρόνια 1907 – 2007, Βόλος, 2007. Σελ. 115 και 143. ISBN : 960-89427-0-5
3. ↑   Μαθητεία : +Χαρίτων Πνευματικάκις Ιεραπόστολος 1908-1998, 2 Ιουλίου 2008,
To **υδροξείδιο του βηρυλλίου** (αγγλικά *beryllium hydroxide*) είναι ανόργανη ένωση, που περιέχει βηρύλλιο, υδρογόνο και οξυγόνο, με εμπειρικό τύπο **Be(OH)2**. Είναι αμφοτερικό υδροξείδιο, δηλαδή αντιδρά τόσο με οξέα όσο και με βάσεις. Βιομηχανικά παράγεται ως παραπροϊόν της εξόρρυξης του μεταλλικού βηρυλλίου από ορυκτά του βήρυλλο και βερτρανδίτη. Φυσικό καθαρό υδροξείδιο του βηρυλλίου υπάρχει, αλλά είναι σπάνιο, στη μορφή του ορυκτού βηχοΐτη, σε ορθορομβικό κρυσταλλικό σύστημα, ή ακόμη πιο σπάνια, στη μορφή του κλινοβηχοχοΐτη, σε μονοκλινές κρυσταλλικό σύστημα. Όταν μια βάση προστίθεται σε διάλυμα άλατος βηρυλλίου σχηματίζεται η α-μορφή υδροξειδίου του βηρυλλίου, σε μορφή τζελ. Αν η α-μορφή αφεθεί να παραμείνει αρκετά ή αν βραστεί, καθιζάνει η ρομβική β-μορφή, με.. Η β-μορφή έχει την ίδια δομή με το υδροξείδιο του ψευδαργύρου [Zn(OH)2], δηλαδή με τετραεδρικά βηρυλλικά κέντρα.

Χημική συμπεριφορά
------------------

Η χημική συμπεριφορά του υδροξειδίου του βηρυλλίου χαρακτηρίζεται από την αμφιτερικότητά του, δηλαδή την ικανότητα να αντιδρά τόσο με οξέα, όσο και με βάσεις.

Αντιδρά με οξέα (H+) σχηματίζοντας τα αντίστοιχα άλατα του βηρυλλίου. Για παράδειγμα, με θειικό οξύ (H2SO4) παράγεται θειικό βηρύλλιο (BeSO4):

{\displaystyle \mathrm {Be(OH)\_{2}+H\_{2}SO\_{4}{\xrightarrow {}}BeSO\_{4}+2H\_{2}O} }

Αντιδρά με βάσεις (OH-) σχηματίζοντας τετραϋδροξειδοβηρυλλιούχα ανιόντα {[Be(OH)4]2-}. Για παράδειγμα, με διάλυμα υδροξειδίου του νατρίου (NaOH) έχουμε την ακόλουθη αντίδραση:

{\displaystyle \mathrm {Be(OH)\_{2}+2NaOH{\xrightarrow {}}Na\_{2}[Be(OH)\_{4}]} }

Επίσης, αν θερμανθεί στους 400°C αφυδατώνεται σχηματίζοντας μια λευκή διαλυτή σκόνη οξειδίου του βηρυλλίου (BeO):

{\displaystyle \mathrm {Be(OH)\_{2}{\xrightarrow {\triangle }}BeO+H\_{2}O} }

Αν το τελευταίο θερμανθεί σε υψηλότερη θερμοκρασία παράγει όξινο αδιάλυτο BeO.

Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές
----------------------------------------

1. ↑  Για εναλλακτικές ονομασίες δείτε τον πίνακα πληροφοριών.
2. ↑  Jessica Elzea Kogel, Nikhil C. Trivedi, James M. Barker and Stanley T. Krukowski, 2006, Industrial Minerals & Rocks: Commodities, Markets, and Uses, 7th edition, SME, ISBN 0-87335-233-5
3. ↑  Mindat,
4. ↑  Mindat,
5. ↑  Mary Eagleson, 1994, Concise encyclopedia chemistry, Walter de Gruyter, ISBN 3-11-011451-8
6. ↑  Greenwood, Norman N.; Earnshaw, Alan (1997). Chemistry of the Elements (2nd ed.). Butterworth-Heinemann. ISBN 0-08-037941-9.
7. 1 2 3 4  Egon Wiberg, Arnold Frederick Holleman (2001) Inorganic Chemistry, Elsevier ISBN 0-12-352651-5

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ενώσεις, κράματα και ορυκτά του βηρυλλίου (Be) |
| --- |
|  |
| Ανόργανες ενώσεις του βηρυλλίου | 
Be(BH4)2  · BeBr2  · BeCO3  · BeCl2  · BeClF  · BeF2  · BeH  · BeH2  · BeI2  · Be(N3)2  · Be(NO3)2  · BeO  · Be(OH)2  · BeS  · BeSO3  · BeSO4  · BeTe  · BeC2  · Αζωτούχο βηρύλλιο |
|  |
| Οργανικές ενώσεις του βηρυλλίου | 
CH3BeCH3  · CH2=Be |
|  |
| Κράματα του βηρυλλίου | 
Χαλκοβηρύλλιο |
|  |
| Ορυκτά του βηρυλλίου | 
Βήρυλλος  · Σμαράγδι  · Χρυσοβήρυλλος |

 |
Μόριο υδροξειδίου
Στη Χημεία με τον όρο **υδροξείδιο**, (hydroxide), χαρακτηρίζεται συνοπτικά οποιαδήποτε χημική ένωση που δημιουργείται ιοντικά και που περιέχει μία ή περισσότερες φορές το αρνητικά φορτισμένο ιόν (ανιόν) υδροξυλίου (**OH-**). Συνήθως στις ενώσεις αυτές το θετικό μέρος (κατιόν) είναι το κατιόν ενός μετάλλου.

Στα υδροξείδια περιλαμβάνονται τα κοινά καυστικά αλκάλια εκ των οποίων εκείνα του νατρίου και καλίου χρησιμοποιούνται ευρύτερα σε εργαστηριακές και βιομηχανικές διεργασίες. Επίσης τα υδροξείδια των αλκαλίων λιθίου (LiOH), νατρίου (NaOH), καλίου (KOH), ρουβιδίου (RbOH) και καισίου (CsOH), θεωρούνται περισσότερο σταθερές και διαλυτές στο νερό ενώσεις της κατηγορίας αυτής, που αποτελούν και ισχυρές βάσεις, σε αντίθεση με τα υδροξείδια των μετάλλων των αλκαλικών γαιών π.χ. ασβεστίου , στροντίου και βαρίου που είναι μεν και αυτά ισχυρές βάσεις πλην όμως λιγότερο σταθερά και διαλυτά στο νερό. Από τα υδροξείδια των αλκαλικών γαιών σημαντικότερο είναι το υδροξείδιο του ασβεστίου, Ca(OH)2, ο κοινός σβησμένος ασβέστης. 

Ειδικότερα το υδροξείδιο του νατρίου γνωστό και ως καυστικό νάτριο ή καυστική σόδα έχει πολύ μεγάλη σημασία σε βιομηχανικές χρήσεις.

Σημειώσεις
----------

* Εξαίρεση των υδροξειδίων στην ικανότητα εξουδετέρωσης των οξέων αποτελεί το υδροξείδιο του θαλλίου TlOH.

Δείτε επίσης
------------

* Υδρόλυση
* Ηλεκτρόλυση
Χωριατοπούλα και πανέρι
**Χωριατοπούλα με πανέρι**είναι πίνακας ζωγραφικής του Κωνσταντίνου Πανώριου.

Πληροφορίες
-----------

**Χωριατοπούλα με πανέρι** είναι είναι έργο του Κωνσταντίνου Πανώριου δημιουργημένο στα 1857. Πρόκειται για ελαιγραφία 114 × 76 εκ. η κοπέλα στέκεται σε αυστηρή στάση οργανωμένη σε πυραμιδοειδή σύνθεση και τα συγκρατημένα χρώματα προκαλούν αίσθηση σταθερότητας. Η κοπέλα με αθώο , σοβαρό πρόσωποντυμένη με στερεοελλαδική καθημερινή φορεσιά Η σκιά αριστερά στο βάθος ενισχύει το κάθετο θεμα της κοπέλας, ενώ το πανέρι που κρατάει στο χέρι της δεν ακουμά στο στήριγμα πλάι της αλλά στο σώμα της

Παραπομπές
----------

1. ↑  Λυδάκης 1976, σελ. 239
2. ↑  Χρήστου 1992, σελ. 233

Πηγές
-----

* Λυδάκης, Στέλιος (1976). *Ιστορία της νεοελληνικής ζωγραφικής 16ος-20ος αι*. Αθήνα: Εκδόσεις Μέλισσα.
* Χρήστου, Χρήσανθος (1992). *Η Εθνική Πινακοθήκη Ελληνική ζωγραφική 19ος -20ος αιώνας*. Αθήνα: Εκδοτική Αθηνών.