recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Αυτό το λήμμα αφορά τον ποδοσφαιριστή Αντώνη Τσούκκα (Καράς).  Για τον πολιτικό, δείτε: Αντώνης Καράς.  

Ο **Αντώνης Τσούκκας** ήταν Κύπριος ποδοσφαιριστής και προπονητής ποδοσφαίρου. Αγωνιζόταν αρχικά στη θέση του μέσου και στη συνέχεια στη θέση του αμυντικού. Ήταν γνωστός με το προσωνύμιο *Καράς*.

Γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου 1939 στο Παραλίμνι. Ξεκίνησε την καριέρα του το 1956 από την αναπληρωματική ομάδα της Ανόρθωσης Αμμοχώστου, αγωνιζόμενος στη θέση του δεξιού μέσου. Το 1958 ξεκίνησε να αγωνίζεται με την πρώτη ομάδα της Ανόρθωσης. Παρέμεινε στην ομάδα έως το 1971 κατακτώντας 3 πρωταθλήματα, 4 κύπελλα και 2 Ασπίδες Πάκκου. Από τα μέσα της δεκαετίας του '60 ξεκίνησε να αγωνίζεται ως αμυντικός.

Ο Κωστάκης Πιερίδης είχε 4 συμμετοχές με την Εθνική Κύπρου.

Την περίοδο 1971-1974 ανέλαβε παίκτης-προπονητής στον Εθνικός Άσσιας. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 και την κατάληψη της Αμμοχώστου, ανέλαβε προπονητής στην Ανόρθωση, έχοντας το δύσκολο έργο να ανασυγκροτήσει την ποδοσφαιρική ομάδα μετά την προσφυγοποίησή της. Το 1975 κατάκτησε το κύπελλο με την Ανόρθωση. Παρέμεινε προπονητής της Ανόρθωσης έως το 1977. Την περίοδο 1977-1982 παρέμεινε ως βοηθός προπονητής της ομάδας. Ακολούθως, ανέλαβε προπονητής της Ένωσις Νέων Παραλιμνίου (1982-1984).

Τον Φεβρουάριου του 1999 η Ένωση Αθλητικογράφων Κύπρου τον τίμησε με το αριστείο της ΕΑΚ.

Προς τιμήν του η Ανόρθωση μετονόμαστε το προπονητικό της κέντρο σε *Προπονητικό Κέντρο Αντώνης Καράς.*

Τίτλοι
------

Ως ποδοσφαιριστής της Ανόρθωσης
* Πρωτάθλημα Κύπρου (3): 1959-60, 1961-62, 1962-63

* Κύπελλο Κύπρου (4): 1958-59, 1961-62, 1963-64, 1970-71

* Ασπίδα Πάκκου (2): 1962, 1963

Ως προπονητής της Ανόρθωσης
* Κύπελλο Κύπρου (1): 1974-75

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Μελετίου 2011, σελ. 272
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14  «Αντώνης Καράς: Πρότυπο της λεβέντικης ανορθωσιάτικης ψυχής». 27 Μαρτίου 2020. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Αυγούστου 2022. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2022.
3. 1 2  «ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΑΣ: Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΜΑΧΗΤΗΣ». 22 Φεβρουαρίου 2020. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Αυγούστου 2022. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2022.
4. ↑  «Προπονητικό Κέντρο Αντώνης Καράς». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Αυγούστου 2022. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2022.

Βιβλιογραφία
------------

* Μελετίου, Γιώργος (2011). *Κυπριακό ποδόσφαιρο 1900-1960*. Λευκωσία: Power Publishing. σελ. 272. ISBN 978-9963-688-87-6.
Ο **Αισόντιος Ποταμός**, γνωστός και ως **Σόντιος** ή **Ισόντιος** (λατινικά: Aesontius ή Isontius, ιταλικά: Isonzo, σλοβενικά: Soča, γερμανικά: Sontig, φριουλικά: Lusinç) έχει μήκος 138 χιλιόμετρα και ρέει στη δυτική Σλοβενία ​​(96 χιλιόμετρα) και τη βορειοανατολική Ιταλία (43 χιλιόμετρα).

Χαρακτηρίζεται ως αλπικός ποταμός, με τις πηγές του να βρίσκονται στην κοιλάδα Τρέντα στις Ιουλιανές Άλπεις στη βορειοδυτική Σλοβενία, σε υψόμετρο 876 μέτρων. Ο ποταμός διέρχεται από τις πόλεις Μπόβετς, Κομπαρίντ, Τολμίν, Κανάλ, Νόβα Γκορίτσα (όπου διασχίζεται από τη γέφυρα Σολκάν) και Γκορίτσια, εισέρχοντας στην Αδριατική Θάλασσα κοντά στην πόλη Μονφαλκόνε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Richard J.A. Talbert, επιμ. (2000). *Barrington Atlas of the Greek and Roman World: Map-By-Map Directory*. **I**. Princeton, NJ and Oxford, UK: Princeton University Press. σελ. 273. ISBN 0691049459.

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ιταλία
* Πύλη:Σλοβενία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 241841162
* LCCN: sh85068657
* GND: 4331887-3
* NKC: ge280547

 |

 |
Ο **Αντώνης Τσακιρόπουλος** (γεννημένος στις 1 Ιουλίου 1969) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής πετοσφαιριστής και νυν προπονητής πετοσφαίρισης. Έχει ύψος 205εκ και αγωνιζόταν στη θέση του κεντρικού.

Καριέρα
-------

Ο Αντώνης Τσακιρόπουλος έκανε τα πρώτα του βήματα στις ακαδημίες της Ορεστιάδας το 1986, ομάδας της γενέτειράς του. Από το 1987 έως το 1995 αγωνιζόταν στον Α.Ο.Ορεστιάδας και ήταν μέλος της Εθνικής Εφήβων και αργότερα το 1989 έγινε μέλος της Εθνικής Ανδρών. Εκεί παρέμεινε μέχρι το 1995 όταν και μετεγγράφη στον Ολυμπιακό Πειραιώς.

Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε μέχρι το 2007 έχοντας καταφέρει να κατακτήσει πέντε πρωταθλήματα Ελλάδος, τέσσερα Κύπελλα Ελλάδος και δύο Κύπελλα Κυπελλούχων Ευρώπης. Μετά το πέρασμά του από τον Ολυμπιακό, ο Τσακιρόπουλος αγωνίστηκε στη Λαμία για δύο σεζον 2007-2009 και στην Κηφησιά έως το 2010, όπου σταμάτησε την καριέρα του προκειμένου να αναλάβει πόστο βοηθού προπονητή στην Εθνική Ελλάδος.

Προπονητική καριέρα
-------------------

Ο Τσακιρόπουλος έχει διατελέσει βοηθός προπονητή στην **Εθνική Ελλάδος Ανδρών**. Διετέλεσε προπονητής στον Ερμή Περάματος το 2011 και στις ακαδημίες του **Ολυμπιακού** από το 2012 έως το 2018. Σήμερα είναι προπονητής της γυναικείας ομάδας του **Α.Ο.Π. Φαλήρου** στην Β΄Εθνική Κατηγορία.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Αντώνης Τσακιρόπουλος έχει πραγματοποιήσει με τη φανέλα της **Εθνικής Ελλάδος 393 συμμετοχές**.

Τίτλοι
------

### Καλύτερος Μπολέρ του πρωταθλήματος

* 1993, 1994, 1998, 2000, 2001, 2003

Διεθνείς

* **2 Κύπελλα Κυπελλούχων Ευρώπης:**
	+ 1996, 2005

### Συλλογικοί

* **5 Πρωταθλήματα Ελλάδας:**
	+ 1998, 1999, 2000, 2001, 2003
* **4 Κύπελλα Ελλάδας:**
	+ 1997, 1998, 1999, 2001
* **1 Σούπερ Καπ Ελλάδας:**
	+ 2000

Πηγές
-----

* Το βιογραφικό του Αντώνη Τσακιρόπουλου Αρχειοθετήθηκε 2010-04-04 στο Wayback Machine.
* Επιστροφή Τσακιρόπουλου στον Ολυμπιακό
* Αντώνης Τσακιρόπουλος
Ο ποταμός Ακεσίνης μαζί με το παλιό γεφύρι Τσουντ
Θέα του ποταμού στο Χιμάτσαλ Πραντές
Ο **Ακεσίνης** ή **Τσενάμπ** είναι ένας σημαντικός ποταμός της Ινδίας και του Πακιστάν. Σχηματίζεται στα άνω Ιμαλάια στης Περιοχή Lahaul και Spiti της Ινδίας και αποτελεί έναν από τους Πέντε ποταμούς του Παντζάμπ (Πενταποταμία). Έχει μήκος 960 χιλιόμετρα. Τα ύδατα του Ακεσίνη κατανέμονται αποκλειστικά στο Πακιστάν υπό τους όρους της συνθήκης των υδάτων του Ινδού.

Το 325 π.Χ. ο Μέγας Αλέξανδρος ίδρυσε στη συμβολή του Ακεσίνη και του Ινδού την Αλεξάνδρεια του Ινδού, στην οποία εγκαταστάθηκαν κυρίως Θράκες από το στρατό του.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 245813052
* GND: 4365205-0

 |

 |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Τήνος (αποσαφήνιση).

Το Ελληνικό πολεμικό πλοίο **Τήνος Ν/Κ 144** ήταν ξύλινο ναρκαλιευτικό τύπου MMS (πρώην *MMS 144* ή *1644*). Ήταν ένα από τα 8 όμοια σκάφη που παραχωρήθηκαν στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό το 1945 από το Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό για την εκτέλεση του μεγάλου τότε προγράμματος ναρκαλιείας των ελληνικών θαλασσών που άρχισε το 1946. Ήταν όμοιου τύπου με τα Αργυρόκαστρο, Κορυτσά, Μύκονος, Σύρος ΙΙΙ, Τεπελένι, Άνδρος και Χειμάρρα. Με το πέρας των εργασιών το 1952 επεστράφη στο Βρετανικό Ναυτικό.

Είχε εκτόπισμα 250 τόνων, μήκος 36 μέτρα, πλάτος 3,9 και βύθισμα 2,35 μέτρα. Έφερε 2 κύριες μηχανές Ντίζελ, ισχύος 250 ίππων εκάστη (συνολική ισχύς 480 ίπποι), που του έδιναν ταχύτητα 9-10 κόμβων. Ο οπλισμός του σκάφους περιελάμβανε 2 αντιαεροπορικά πυροβόλα των 20 χιλιοστών και 2 πολυβόλα. Επίσης έφερε εγκατεστημένο πλήρη εξοπλισμό μαγνητικής ναρκαλιείας. Το πλήρωμά του ήταν 20 άνδρες.
Ο **Αλέξανδρος Μυλωνάς** (Αθήνα, 16 Αυγούστου 1881  - 4 Μαρτίου 1967), του Κυριάκου, ήταν Έλληνας οικονομολόγος, πολιτικός και συγγραφέας, που διετέλεσε βουλευτής και υπουργός. Υπήρξε αρχηγός του Αγροτικού Δημοκρατικού Κόμματος και συνεργάτης του Ελευθερίου Βενιζέλου.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του καθηγητή αρχαιολογίας Κυριάκου Μυλωνά (1835-1913) και σπούδασε νομικά και οικονομικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου.

Διετέλεσε γενικός γραμματέας του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας (1912-15) και του νεοσύστατου υπουργείου Γεωργίας (1915-20). Το 1926 ίδρυσε το Αγροτικό Κόμμα.

Κατά τη δικτατορία του Ιωάννη Μεταξά εξορίστηκε στην Ικαρία (1938) και το 1944 κατάφερε να διαφύγει στη Μέση Ανατολή.
Εκλέχτηκε επανειλημμένα βουλευτής (Αθηνών-Πειραιώς το 1923 και Ιωαννίνων το 1926 και το 1932 με το Αγροτικόν Κόμμα Ελλάδος και το 1933 με τον Εθνικό Συνασπισμό (Αγροτικός). , Ιωαννίνων με το Αγροτικόν Δημοκρατικόν Κόμμα το 1936). Επίσης, εξελέγη γερουσιαστής αριστίνδην (από τη Βουλή και τη Γερουσία) και υπηρέτησε από το 1929 έως το 1932.

Διατέλεσε υπουργός Γεωργίας στις κυβερνήσεις του Κροκιδά (9-14 Νοεμβρίου 1922), Ελευθερίου Βενιζέλου (Ιανουάριος-Φεβρουάριος 1924) και Καφαντάρη (Μάρτιος-Απρίλιος 1924), υφυπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση του Αλέξανδρου Ζαΐμη (1928), υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (1933) στην κυβέρνηση Ελ. Βενιζέλου, υπουργός Ναυτικών (1944 στην κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου) και υπουργός Οικονομικών στις κυβερνήσεις Πλαστήρα (1945) και Σοφούλη (1945-46). Ως υπουργός του Ελευθέριου Βενιζέλου συνέταξε το νόμο για την απαλλοτρίωση των μεγάλων τσιφλικιών.

Αποσύρθηκε από την πολιτική το 1950.

Από το 1951 έως το 1953 ήταν διοικητής της Αγροτικής Τράπεζας.

Πέθανε στην Αθήνα στις 4 Μαρτίου 1967 και κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο.

Άφησε συγγραφικό έργο. 

Ο γιος του Γεώργιος, ήταν κι αυτός πολιτικός.

Επιλεγμένα έργα
---------------

* "Γεωργική και κτηματική πίστις" (1919)
* "Τα παρ' ημίν κόμματα και η αναλογική εκλογή" (1921)
* "Κεφαλαιώδη τινά σημεία του πρσφυγικού ζητήματος" (1924)
* "Αυτοδιοίκησις και περιφέρεια αυτής" (1930)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ελληνικόν who's who, Εκδοτικός Οργανισμός Ελληνικών who's who 1965, σελ. 409.
2. ↑  Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό, Εκδοτική Αθηνών, τ.7, Αθήνα 1988.
3. 1 2  Ελευθερία, 5-3-1967, σελ. 1.
4. ↑  Λήμμα στην εγκυκλοπαίδεια Δομή.
5. 1 2  Βιογραφία σε (pdf)
6. ↑  Μητρώο πληρεξουσίων, γερουσιαστών και βουλευτών 1822-1935, Αθήνα 1986, Βουλή των Ελλήνων, σελ. 127 (αριθμ. 1090) (pdf)
7. ↑  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 33, αρ. 300).(pdf)
8. ↑  Διοικητές της Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδος Α. Ε. Έκθεση Εργασιών 2002, σελ. 4[*νεκρός σύνδεσμος*], ανάκτηση 2-3-2016, (pdf)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **ΕΒΕ**: 221954

 |

 |
Ο **Αντώνης Τζανετουλάκος** (γεννημένος στις 16 Μαΐου 1944) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα.

Καριέρα
-------

Ο Αντώνης Τζανετουλάκος ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από τις ακαδημίες του Ολυμπιακού Πειραιώς. Πραγματοποίησε το επίσημο ντεμπούτο του με την ανδρική ομάδα στην Α' Εθνική Κατηγορία την περίοδο 1964-65, όταν και πέρασε ως αλλαγή του Παράσχου Αυγητίδη. Εκείνη τη σεζόν πραγματοποίησε συνολικά 4 συμμετοχές με τους ερυθρόλευκους.

Το καλοκαίρι του 1965 παραχωρήθηκε στην Προοδευτική, όντας μέρος της συμφωνίας που έγινε μεταξύ των δύο ομάδων για ανταλλαγή έμψυχου δυναμικού. Συγκεκριμένα, η Προοδευτική απέκτησε τον Τζανετουλάκο από τους ερυθρόλευκους, και ο Ολυμπιακός τον τερματοφύλακα Γιάννη Φρονιμίδη από την Προοδευτική. Στην Προοδευτική πήρε αρκετές ευκαιρίες και πραγματοποίησε κατά διαστήματα πολύ καλές εμφανίσεις που τον έκαναν να ξεχωρίσει και να θεωρηθεί εκ των ικανότερων τερματοφυλάκων εκείνης της περιόδου.

Το καλοκαίρι του 1972 πήρε μεταγραφή στην Παναχαϊκή. Στην ομάδα της Πάτρας αγωνίστηκε για 3 χρονιές, όπου αγωνιζόμενος στην Α' Εθνική (1972-73, 1973-74 και 1974-75), πραγματοποήσε συνολικά 67 συμμετοχές. Επίσης, με τη φανέλα της Παναχαϊκής είχε 3 ευρωπαϊκές συμμετοχές στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1973-74, όπου αγωνίστηκε στον 1 από τους 2 αγώνες με την Γκράτσερ ΑΚ για τον πρώτο γύρο και στους 2 αγώνες με την ΦΚ Τβέντε για τον 2ο γύρο.

Το 1975 επέστρεψε ξανά στον Πειραιά για τον Α.Π.Σ. Αμφιάλης. Με την ομάδα της Αμφιάλης αγωνίστηκε -κατά την παρθενική της συμμετοχή- την περίοδο 1975-76 στη Β' Εθνική και έκτοτε έβαλε τέλος στην ποδοσφαιρική του καριέρα.

Μετά το ποδόσφαιρο
------------------

Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας ασχολήθηκε ως προπονητής και εργάστηκε σε διάφορους συλλόγους, όπως στους Α.Ο. Ποντίων Νίκαιας, Δάφνη Ερυθρών, Ηλυσιακό, Ατρόμητο Πειραιώς, Προοδευτική, Ατρόμητο Αθηνών κ.α. Επίσης δραστηριοποιήθηκε με τους Βετεράνους του Ολυμπιακού και σήμερα είναι προπονητής της ομάδας των βετεράνων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  εφ. Αθλητική Ηχώ, 1/8/1972, σελ. 6
2. ↑  εφ. Αθλητική Ηχώ, 22/8/1972, σελ. 2
3. ↑  ROSTERS 1972/73, rsssf.com
4. ↑  ROSTERS 1973/74, rsssf.com
5. ↑  ROSTERS 1974/75, rsssf.com
6. ↑  uefa.com
7. ↑  uefa.com
8. ↑  uefa.com
9. ↑  εφ. Αθλητική Ηχώ, 21/8/1975, σελ. 6
10. ↑  «"Ο ΤΖΑΝΕΤΟΥΛΑΚΟΣ ΣΤΟΝ Α.Ο. ΠΟΝΤΙΩΝ", εφ. Αθλητική Ηχώ, 8/5/1977, σελ. 4». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιουλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2019.
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Τήλος (αποσαφήνιση).
Ο **Τήλος** ήταν τύραννος της Σύβαρης στην αρχαία Ιταλία, περί το 510 π.Χ.. Υπήρξε ο κύριος υπαίτιος της καταστροφής της πόλης του.

Όταν ο Τήλος αποφάσισε να δημεύσει την περιουσία 500 εκ των πλουσιότερων πολιτών κατάφερε και έπεισε τον λαό να ξεσηκωθεί και να εκδιώξει αυτούς. Έτσι ακολούθησε μια κατευθυνόμενη επανάσταση όπου οι εν λόγω πλούσιοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους και να καταφύγουν στον Κρότωνα.

Επειδή όμως οι Κροτωνιάτες συμβουλευόμενοι τον Πυθαγόρα παραχώρησαν σ΄ αυτούς άσυλο, όχι μόνο αρνήθηκαν να δεχθούν τους πρέσβεις του Τήλου, που ζητούσαν το αντίθετο, αλλά και τους εξεδίωξαν. Τότε όπως εξιστορεί ο Διόδωρος ο Σικελιώτης (Σικελικά ΧΙΙ) εξερράγη μεταξύ των δύο πόλεων πόλεμος κατά τον οποίο οι Κροτωνιάτες κυρίεψαν τη Σύβαρη την οποία στη συνέχεια και κατέστρεψαν.

Για το ίδιο γεγονός ο Ηρόδοτος αναφέρει (V 44) ότι ο Τήλος όταν ετοιμαζόταν να εκστρατεύσει εναντίον των φυγάδων συμπατριωτών του που είχαν καταφύγει στο Κρότωνα έστειλε εκεί πρέσβη τον μάντη Καλλία, από το γένος των Ιαμιδών της Ηλειακής Πύλου, προκειμένου να πείσει τους Κροτωνιάτες να μη παράσχουν άσυλο στους Συβαρίτες. Τότε οι Κροτωνιάτες προλαμβάνοντας τον Τήλο με αιφνίδια καταδρομή κυρίευσαν τη Σύβαρη και την κατέστρεψαν.  

Τέλος κατ΄ άλλη παράδοση ο Τήλος φονεύθηκε μαζί με τους οπαδούς του από αντεπανάσταση που επιχείρησαν οι Συβαρίτες λίγο πριν εκραγεί ο καταστρεπτικός εκείνος πόλεμος μεταξύ των δύο ελληνικών αποικιών.  

Η συμπεριφορά αυτή του Τήλου ίσως και να είναι η μοναδική τυράννου που αναφέρεται κατά την αρχαιότητα.

Πηγές
-----

* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη" τομ.ΚΓ΄,σελ.17.
Το Μέγα και το Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου είναι ακανόνιστοι γαλαξίες.
Ένας γαλαξίας ονομάζεται **ακανόνιστος** ή **ανώμαλος** όταν δεν έχει συγκεκριμένο σχήμα, όπως ένας σπειροειδής ή ένας ελλειπτικός γαλαξίας.[1] Η εμφάνισή τους είναι ασυνήθιστη, χωρίς κεντρικό εξόγκωμα ή δομή σπειροειδή βραχίονα.[2] Περιέχουν μεγάλες ποσότητες αερίου και σκόνης. Οι περισσότεροι από τους ακανόνιστους γαλαξίες ήταν σπειροειδείς ή ελλειπτικοί γαλαξίες που παραμορφώθηκαν από τη βαρυτική έλξη άλλων γαλαξιών. Συμβολίζονται με τα γράμματα **Ιrr** (Irregular = ανώμαλος).

Ο Έντγουιν Χαμπλ τους ταξινόμησε σε δύο ομάδες:[3]

* Αυτοί που διαθέτουν μία δομή αλλά δεν είναι αρκετή για να τους ταξινομήσει στην ακολουθία του ξεκάθαρα, που χαρακτηρίζονται ως **Irr I**. Ο De Vancouleurs ταξινόμησε σε Sm αυτούς που είχαν σπειροειδή δομή και Im αυτούς που δεν είχαν.
* Αυτοί που δεν διαθέτουν καθόλου χαρακτηριστικά δομής, ταξινομούνται ως **Irr II**.

Μία τρίτη κατηγορία είναι οι νάνοι ακανόνιστοι γαλαξίες, που χαρακτηρίζονται ως dI ή dIrr (dwarf Irregular).[4] Θεωρείται ότι είναι πανομοιότυποι με τους πρώτους γαλαξίες που σχηματίστηκαν στο Σύμπαν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Butz, Stephen D. (2002). *Science of Earth Systems.* Cengage Learning. p. 107. ISBN 978-0-7668-3391-3.
2. ↑  Morgan, W. W. & Mayall, N. U. (1957). "A Spectral Classification of Galaxies." *Publications of the Astronomical Society of the Pacific.* **69** (409): 291–303.
3. ↑  Gallagher, J. S. & Hunter, D. A. (1984). "Structure and Evolution of Irregular Galaxies." *Annual Review of Astronomy and Astrophysics.* **22**: 37-74. doi:10.1146/annurev.aa.22.090184.000345
4. ↑  Grebal, Eva K. (2004). *The evolutionary history of Local Group irregular galaxies.* in McWilliam, Andrew; Rauch, Michael (eds) *Origin and evolution of the elements.* Cambridge University Press. p. 234-254. ISBN 978-0-521-75578-8.
Η **απαγορευτική αρχή του Πάουλι** είναι μια από τις σημαντικότερες αρχές της κβαντικής μηχανικής και της σύγχρονης ατομικής θεωρίας· διατυπώθηκε το 1925 από τον αυστριακό φυσικό Βόλφγκανγκ Πάουλι (*Wolfgang Pauli*). Σύμφωνα με αυτή, *είναι αδύνατο να υπάρξουν στο ίδιο άτομο ή σύμπλεγμα ατόμων πάνω από δύο ηλεκτρόνια στην ίδια ενεργειακή στάθμη*. Επιπλέον, *αν δύο ηλεκτρόνια βρίσκονται στην ίδια ενεργειακή στάθμη υποχρεωτικά έχουν αντίθετο σπιν*. Με την έννοια συμπλεγμα ατόμων εννοείται το σύνολο των ατόμων στο οποίο ανήκουν από κοινού κάποια ηλεκτρόνια, όπως στο μόριο και το μεταλλικό πλέγμα.

Η ανακάλυψη αυτή υπήρξε αρκετά σημαντική καθώς επέτρεψε την εξήγηση φαινομένων που δεν μπορούσαν να εξηγηθούν από την κλασική μηχανική.
Επίσης εξηγεί τη δομή των ηλεκτρονικών στιβάδων, το οποίο αποτελεί μία από τις βάσεις για το σχηματισμό του
Περιοδικού πίνακα.

Η αρχή αυτή για ένα άτομο ισοδυναμεί με την πρόταση ότι *σε κάθε ηλεκτρόνιο αντιστοιχεί ακριβώς μία τετράδα κβαντικών αριθμών n, l, ml , ms*. Η απαγορευτική αρχή του Πάουλι καθορίζει δηλαδή οτι σε κάθε ατομικό τροχιακό μπορούν να τοποθετηθούν εως 2 ηλεκτρόνια με αντιπαράλληλα spin. Επίσης καθορίζει τον μέγιστο αριθμό ηλεκτρονίων που μπορούν να τοποθετηθούν σε μια στιβάδα και σε μια υποστιβάδα. Μαζί με τον κανόνα του Hund και την αρχή της ελάχιστης ενέργειας αποτελεί τη βάση της ηλεκτρονιακής δομής των ατόμων.

Σε ένα πλέγμα πολλών, ίσως δισεκατομμυρίων ατόμων, ίσως κάποια ηλεκτρόνια να ανήκουν σε όλα τα άτομα. Σε αυτήν την περίπτωση τα τροχιακά αλληλοκαλύπτονται διαδοχικά, ώστε να διατρέχουν όλο το σώμα. Πρακτικά το υλικό απαρτίζεται από κατιόντα τα οποία *επιπλέουν* σε μια *θάλασσα* ελεύθερων ηλεκτρονίων. Η απαγορευτική αρχή επιβάλλει τη διαφοροποίηση των ενεργειακών σταθμών των ηλεκτρονίων. Έτσι, οι ενεργειακές στάθμες των ελεύθερων ηλεκτρονίων είναι πάρα πολλές και ένα ηλεκτρόνιο με ελάχιστη προσφορά ή πρόσληψη ενέργειας μπορεί να μεταβεί από τη μία στάθμη στην άλλη, ώστε πλέον να γίνεται λόγος για *ενεργειακή ζώνη* αντί για διακριτές ενεργειακές στάθμες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κωνσταντίνος Δέρβος· Βασιλείου Παναγιώτα (2009). «3. Οι ηλεκτρικές ιδιότητες των υλικών». *Εισαγωγή στα υλικά σημειώσεις*. Αθήνα: Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο.
2. ↑  «Πάουλι, απαγορευτική αρχή του». *Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια*. **8** (Ελληνική έκδοση), σελ. 879.
Οι **ακανθοπτεροκτήτης ο τρίστικτος** (λατινική και επιστημονική ονομασία *Acanthopteroctetes tripunctata*) είναι είδος «πρωτόγονου» λεπιδόπτερου εντόμου, που ανήκει στη μικρή οικογένεια ακανθοπτεροκτητίδες. Περιγράφηκε για πρώτη φορά επιστημονικώς από την Αμερικανίδα εντομολόγο Ανέτ Φράνσις Μπράουν το 1921. Συναντάται στην πολιτεία Μοντάνα των ΗΠΑ.

Το άνοιγμα πτερύγων του είδους είναι περίπου 11 χιλιοστόμετρα για τα αρσενικά. Οι εμπρόσθιες πτέρυγες είναι σκουρόχρωμες, με μια ελαφρά χαλκόχρωμη γυαλάδα και με τρεις μεγάλες κιτρινόλευκες κηλίδες, στις οποίες το είδος οφείλει την ονομασία του. Οι οπίσθιες πτέρυγες έχουν ελαφρώς πιο ανοικτό-χλομό χρώμα. Οι ώριμοι ακανθοπτεροκτήτες του είδους πετούν τον Ιούλιο. Πιθανώς μία γενεά του εντόμου αντιστοιχεί σε ένα έτος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «A Revision of the North American Moths of the Superfamily Eriocranioidea with the Proposal of a New Family, Acanthopteroctetidae (Lepidoptera)»
Η λέξη **Απαγχομένη** ήταν μία αρχαία θρησκευτική επίκληση, και συγκεκριμένα ένα επίθετο της θεάς Αρτέμιδας που σημαίνει «η απαγχονισμένη» ή «αυτή που απαγχονίζει τον εαυτό της». Η προέλευση της επικλήσεως μνημονεύεται ως η παρακάτω παράδοση από τον Παυσανία: Κοντά στην κωμόπολη Καφυά (*Καφύαι*) της Αρκαδίας, σε μια τοποθεσία που ονομαζόταν Κονδυλέα, υπήρχε ένα ιερό άλσος της «Αρτέμιδος Κονδυλεάτιδος». Μια φορά που κάποια αγόρια έπαιζαν σε αυτό, πέρασαν έναν σπάγγο γύρω από τον λαιμό του αγάλματος της θεάς και είπαν αστειευόμενα ότι θα έπνιγαν την Αρτέμιδα. Αλλά κάποιοι περαστικοί από τις Καφύες που τα βρήκαν σε αυτή τη δραστηριότητα, τα λιθοβόλησαν μέχρι θανάτου.

Μετά από αυτό το συμβάν, όλες οι γυναίκες στην κωμόπολη που έμεναν έγκυες, είχαν πρόωρους τοκετούς-αποβολές και όλα τα παιδιά τους έρχονταν στον κόσμο νεκρά. Αυτό το φαινόμενο δεν έπαψε μέχρι που τα σώματα των αγοριών τάφηκαν όπως έπρεπε και καθιερώθηκε μια ετήσια θυσία προς τις χθόνιες θεότητες που εκπροσωπούσαν τις ψυχές τους, μετά από έναν χρησμό του Απόλλωνα. Το μέχρι τότε επίθετο-επίκληση «Κονδυλεάτις» για τη θεά άλλαξε τότε σε «Απαγχομένη».

Πολλοί σύγχρονοι μελετητές θεωρούν αυτή την παράδοξη επίκληση ως σχετιζόμενη με ελληνικές παραδόσεις κατά τις οποίες ομοιώματα μιας θεάς της βλάστησης κρεμιόνταν από ένα δέντρο (*«αιώρα»*). Η κλασσικίστρια Χέλεν Κινγκ ωστόσο συνδέει τον μύθο με δοξασίες σχετικές με τη γυναικεία αναπαραγωγική υγεία και τις ενδείξεις ότι η Άρτεμις ήταν μια θεά χωρίς φύλο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Johnston, Sarah Iles (2013). *Restless Dead: Encounters between the Living and the Dead in Ancient Greece* (στα Αγγλικά). University of California Press. σελ. 235. ISBN 9780520922310. Ανακτήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2016.
2. ↑  Παυσανίου *Ελλάδος περιήγησις*, 8.23.5
3. ↑  Dowden, Ken (2013). *European Paganism*. Routledge. σελ. 284. ISBN 9781134810222. Ανακτήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2016.
4. ↑  Cole, Susan Guettel (2005). «Domesticating Artemis». Στο: Blundell, Sue· Williamson, Margaret. *The Sacred and the Feminine in Ancient Greece*. Routledge. σελ. 28. ISBN 9781134799862. Ανακτήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2016.
5. ↑  Ogden, Daniel (2010). *A Companion to Greek Religion*. Blackwell Companions to the Ancient World. Wiley-Blackwell. σελ. 271. ISBN 9781444334173. Ανακτήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2016.
Το **Στάδιο Εσκίσεχιρ Ατατούρκ** (τουρκικά: *Eskişehir Atatürk Stadyumu*) είναι γήπεδο στην πόλη του Εσκίσεχιρ. Φέρει το όνομα του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ σαν φόρο τιμής στον ηγέτη που έφτιαξε τη σημερινή Τουρκία. Κατασκευάστηκε το 1962 ενώ άνοιξε τις πύλες του την ίδια χρονιά. Τότε το γήπεδο αυτό είχε χωρητικότητα 13.520 θέσεων. Αργότερα μεγάλωσε η έκταση του γηπέδου με αποτέλεσμα να γίνουν 18.495 θέσεις. Ανήκει στην ομάδα της Εσκίσεχιρσπορ που το εγκατέλειψε καθώς δημιουργήθηκε το Νέο Στάδιο Εσκίσεχιρ. Το τελευταίο είναι ένα από τα λίγα στάδια που δεν χρησιμοποιούν το ιστορικό όνομα «Ατατούρκ».

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *GeoNames*. 2005. Ανακτήθηκε στις 6  Απριλίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Εσκισεχίρ Ατατούρκ Στάντιουμ, πληροφορίες.

Συντεταγμένες: 39°46′14.70″N 30°30′49.80″E﻿ / ﻿39.7707500°N 30.5138333°E﻿ / 39.7707500; 30.5138333
Το **σίριαλ των σίριαλ** ήταν εκπομπή ενημερωτικού περιεχομένου, η οποία προβλήθηκε απ' την ΕΤ1 το 1991 και το 1992. Την παρουσίαζε η δημοσιογράφος Ρένα Θεολογίδου. Η Θεολογίδου ήταν η πρώτη που έψαξε να βρει τι σώζεται και τι όχι απ' τα παλαιά Ελληνικά τηλεοπτικά σίριαλ.

Αποτελείτο από 35 εκπομπές, οι οποίες προβλήθηκαν σε 2 κύκλους. Ο 1ος κάλυπτε την περίοδο απ' τις 2 Απριλίου 1970 μέχρι τις 18 Οκτωβρίου 1981 και ο 2ος την περίοδο απ' τις 19 Οκτωβρίου 1981 μέχρι τις 1 Ιουνίου 1990. Η εκπομπή αυτή προβλήθηκε σε επανάληψη μόνο το καλοκαίρι του 1995. Στις πρώτες 4 εκπομπές του 1ου κύκλου, οι οποίες περιλάμβαναν σκηνές από σίριαλ τα οποία προβλήθηκαν απ' τις 2 Απριλίου 1970 μέχρι τις 24 Ιουλίου 1974, οι τίτλοι έναρξης και τέλους περιλάμβαναν σκηνές απ' τα πρώτα γυρίσματα στα τηλεοπτικά στούντιο, καθώς και κάποια πλάνα απ' τις πολυκατοικίες της Αθήνας με τις κεραίες τους και η εικόνα πλαισιωνόταν απ' το μουσικό σήμα του σίριαλ «Γαλήνη». Απ' την 5η εκπομπή όμως, αυτοί οι τίτλοι άλλαξαν και περιλάμβαναν φωτογραφίες απ' τα γνωστότερα σίριαλ της περιόδου και η εικόνα πλαισιωνόταν απ' το μουσικό σήμα του σίριαλ Λούνα Παρκ. Αυτοί οι τίτλοι παρέμειναν μέχρι το τέλος της εκπομπής, με μόνη διαφορά πως απ' την 21η εκπομπή (η οποία ήταν και η 1η του 2ου κύκλου), επιμηκύνθηκαν σε διάρκεια και περιλάμβαναν φωτογραφίες απ' τα σίριαλ της 2ης περιόδου (από 19 Οκτωβρίου 1981 μέχρι 1 Ιουνίου 1990).

Αναλυτική θεματολογία εκπομπών:

* 1ος κύκλος (20 εκπομπές)

1η εκπομπή (Ημερομηνία προβολής 1 Ιουλίου 1991)

Περίληψη της ιστορίας των Ελληνικών τηλεοπτικών σίριαλ και αναφορά στην τακτική την οποία ακολουθούσαν τότε τα 2 κρατικά κανάλια, να σβήνουν τα παλαιά σίριαλ για να γράψουν στις μπομπίνες τους ποδοσφαιρικούς αγώνες. Επίσης έγινε αναφορά στην απόφαση των αρμοδίων της ΕΡΤ στις αρχές του 1981, να σβήσουν παλιές τηλεοπτικές εκπομπές. Πώς διασώθηκαν κάποια μεμονωμένα επεισόδια τηλεοπτικών σίριαλ. Απόσπασμα απ' την 1η εκπομπη της πειραματικής τηλεόρασης του ΕΙΡΤ, στις 23 Φεβρουαρίου 1966, μέσα απ' το αφιέρωμα στην 1η περίοδο της Ελληνικής τηλεόρασης που έκανε ο Γιώργος Δάμπασης το 1980. Η 1η εκφώνηση της Ελένης Κυπραίου, ηχητική αναπαράσταση του 1980, τα πρώτα τραγούδια της Ελληνικής τηλεόρασης με τη Γιοβάνα, αναπαράστασή του 1980 καθώς και βίντεο με τους τίτλους και σκηνές των εξής μεγάλων επιτυχιών της δεκαετίας του 1970:
Το ακρωτήριο **Φίλιππος** αποτελεί το βορειότερο-βορειοδυτικότερο άκρο της νήσου Σίφνου των Κυκλάδων. Βρίσκεται σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 37°02΄27΄΄ Βόρειο και μήκος 24°38΄10΄΄ Ανατολικό. Πλησιέστερος οικισμός στο ακρωτήριο είναι η Χερρόνησος. Σχεδόν ακριβώς προς τα βορειοδυτικά, σε ελάχιστη απόσταση 13,5 χιλιομέτρων (7,3 ναυτικών μιλίων) από τον Φίλιππο, βρίσκεται το νοτιοανατολικότερο μέρος της νήσου Σερίφου, όπου το σημαντικότερο λιμάνι της, το Λιβάδι. Η μεταξύ τους θάλασσα ονομάζεται Στενό της Σίφνου.

Πηγές
-----

* *Ελλάς: οδικοί-τουριστικοί χάρτες*, έκδ. Ν. & Ι. Φώτης, 33η έκδοση, Αθήνα 2005/6
* Google Earth
Μια **ταξιδιωτική επιταγή** είναι ένα μέσο ανταλλαγής που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη θέση του σκληρού νομίσματος. Μπορεί να εκφράζεται σε ένα από τα σημαντικότερα παγκόσμια νομίσματα και να είναι προεκτυπωμένη, επιταγές σταθερού ποσού που έχει σχεδιαστεί για να επιτρέπει στο πρόσωπο που την υπογράφει να καταβάλει άνευ όρων πληρωμή σε κάποιον άλλο ως αποτέλεσμα της καταβολής στον εκδότη αυτού του προνομίου.

Χρησιμοποιείται γενικά από ανθρώπους που ταξιδεύουν σε ξένες χώρες αντί για μετρητά, καθώς πολλές επιχειρήσεις χρησιμοποιούσαν ως μετρητά τις ταξιδιωτικές επιταγές. Το κίνητρο για τους εμπόρους και άλλα μέρη να δεχτούν τις ταξιδιωτικές επιταγές έγκειται στο γεγονός ότι όσο η αρχική υπογραφή (την οποία ο αγοραστής πρέπει να τοποθετήσει στο μελάνι επιταγής αμέσως μόλις λάβει τον έλεγχο) και η υπογραφή που έγινε την εποχή εκείνη χρησιμοποιείται ο ίδιος έλεγχος, ο εκδότης της επιταγής εγγυάται άνευ όρων την πληρωμή του ποσού του προσώπου, ακόμα και αν η επιταγή εκδοθεί, κλαπεί ή χαθεί. Αυτό σημαίνει ότι η επιταγή ενός ταξιδιώτη δεν μπορεί ποτέ να «αναπηδήσει», εκτός εάν ο εκδότης κηρυχθεί σε πτώχευση και εκτός λειτουργίας. Σε περίπτωση απώλειας ή κλοπής μιας ταξιδιωτικής επιταγής, θα μπορούσε να αντικατασταθεί από το εκδοτικό χρηματοπιστωτικό ίδρυμα.

Παραπομπές
----------
Η **Αντιόχεια** ήταν μια ελληνιστική πόλη της Μακεδονίας.

Πρόκειται για την μοναδική Αντιόχεια σε ευρωπαϊκό έδαφος. Η μοναδική αναφορά για την ύπαρξη της πόλεως γίνεται από τον Ρωμαίο ιστορικό Πλίνιο στην *Φυσική Ιστορία* του. Από τα συμφραζόμενα συνεπάγεται ότι η εν λόγω Αντιόχεια του λαού των Αντιοχέων βρισκόταν στην επαρχία της Μυγδονίας. Πολύ πιθανόν να ιδρύθηκε προς τιμήν του Σελευκίδη ηγεμόνος **Αντιόχου Α΄ Σωτήρος**, του δεύτερου συζύγου της Στρατονίκης. Αν όχι, τότε από κάποιον Αντιγονίδη βασιλιά που είλκυε την καταγωγή του από τον βασιλικό οίκο των Σελευκιδών.

Άγνωστη η σημερινή της τοποθεσία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Plinius Naturalis historia κεφάλαιο 4 παρ. 10: mox in ora Ichnae, fluvius Axius. ad hunc finem Dardani, Treres, Pieres Macedoniam accolunt. ab hoc amne Paeoniae gentes Paraxiaei, Eordenses, Almopi, Pelagones, Mygdones. montes Rhodope, Scopius, Orbelus. dein praeiacente gremio terrarum Arethusii, **Antiochienses**, Idomenenses, Doberi, Aestrienses, Allantenses, Audaristenses, Morylli, Garresci, Lyncestae, Othryonei et liberi Amantini atque Orestae, coloniae Bullidenses et Dienses, Xylopolitae, Scotusaei liberi, Heraclea Sintica, Tymphaei, Toronaei.
Η **Σύνοδος υπουργών ΝΑΤΟ** που συνήλθε στη Χάγη τον Νοέμβριο του 1973 ήταν σύνοδος υπουργών του Ομίλου Πυρηνικού Σχεδιασμού του ΝΑΤΟ. Καλούμενη ομάδα Εν-Πι-Τζι (NPG).

Η Σύνοδος αυτή, 16η εξαμηνιαία κατά σειρά, συνήλθε στη Χάγη (Ολλανδία), υπό την προεδρία του Γ.Γ. ΝΑΤΟ, Ζόζεφ Λουνς (Joseph Luns) με συμμετοχή υπουργών Εθνικής Άμυνας οκτώ χωρών - μελών, οι εργασίες της οποίας ξεκίνησαν στις 6 Νοεμβρίου και έληξαν την επομένη στις 7 Νοεμβρίου 1973. Κύριο θέμα εργασιών ήταν σχετική ενημέρωση εκ μέρους των ΗΠΑ υπό του Γ.Γ. Εθνικής Άμυνας για την ισορροπία της πυρηνικής ενέργειας με σχετική έκθεση καθώς και αναθεώρηση διαδικασιών.

Στη διήμερη αυτή σύνοδο συμμετείχαν κατ΄ αγγλική αλφαβητική σειρά οι υπουργοί: Georg Leber, της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, Νικόλαος Εφέσιος της Ελλάδος, Mario Tanassi, της Ιταλίας, Henk Vredeling, Κάτω Χωρών (Ολλανδίας), Αΐν Jakob Fostervoll, Νορβηγίας, Λόρδος Κάρριγκτον, του Ηνωμένου Βασιλείου, James R. Schlesinger, των ΗΠΑ και ο πρέσβης Arthur R. Menzies, μόνιμος αντιπρόσωπος του Καναδά στο Βορειοατλαντικό Συμβούλιο, εκπροσωπώντας τον James Richardson, υπουργό Εθνικής Άμυνας του Καναδά καθώς και άλλα ανώτατα στρατιωτικά στελέχη του ΝΑΤΟ Ευρώπης και Ατλαντικού.

Στην αναλυτική ενημέρωση και στις εποικοδομητικές συζητήσεις που ακολούθησαν δόθηκε ιδιαίτερο βάρος στις εξελίξεις της ισορροπίας της πυρηνικής ενέργειας, των προσφάτων εξελίξεων στη Μέση Ανατολή (Πόλεμος του Γιομ Κιπούρ) και οι συνέπειες αυτών επί της συμμαχίας, καθώς και η σημασία των νατοϊκών δυνάμεων στην Ευρώπη για ετοιμότητα αποτροπής τυχόν κινδύνου. Παράλληλα οι υπουργοί ενημερώθηκαν σε στρατιωτικό σχετικό δόγμα σχεδίων εφαρμογής και ανάπτυξης εγκατάστασης πυρηνικών όπλων.  

Τέλος, με τη λήξη των εργασιών, αποφασίστηκε η επόμενη σύνοδος να πραγματοποιηθεί την Άνοιξη του 1974 στη Νορβηγία.

Παρασκήνιο
----------

Πηγές
-----

* ΝΑΤΟ: επίσημη ανακοίνωση Συνόδου NPG Χάγης 1973
Στην ελληνική μυθολογία το όνομα **Αντιόπη** αναφέρεται συνήθως σε σχέση με αυτή την Αμαζόνα, κόρη του θεού του πολέμου Άρη και της Οτρήρης.

Διάφορες αναφορές
-----------------

Η Αντιόπη ήταν αδελφή (ή κατά μία εκδοχή κόρη) της βασίλισσας των Αμαζόνων Ιππολύτης. Υπήρξε σύζυγος του Θησέα (η μοναδική αναφερόμενη έγγαμη Αμαζόνα σε ολόκληρη τη μυθολογία) και μητέρα του Ιππολύτου (κατά τον Πίνδαρο, του Δημοφώντα). Ο Απολλώνιος ο Ρόδιος (Β 387 κ.ε.) αναφέρει την ίδια την Αντιόπη ως βασίλισσα των Αμαζόνων, η οποία συμβασίλευσε με την Οτρήρη και μαζί διέταξαν να οικοδομηθεί ναός του Άρεως σε ένα νησάκι του Εύξεινου Πόντου.

Αντιόπη επίσης, ονομάζεται και μία χαμένη τραγωδία του Ευριπίδη, από την οποία έχουν σωθεί αρκετοί στίχοι. Παρουσιάστηκε μαζί με τις Φοίνισσες και την Υψιπύλη περίπου το 410 π.Χ.

Σύμφωνα με τη μυθολογία
-----------------------

Θησέας και ΑντιόπηΑπό τους μύθους που αφορούν το πώς η Αντιόπη έσμιξε με τον Θησέα, επικρατέστεροι εμφανίζονται οι εξής δύο: Α) Ο Ηρακλής έδωσε στον Θησέα την Αντιόπη ως λάφυρο της εκστρατείας του κατά των Αμαζόνων (βλ. τον άθλο Ζώνη της Ιππολύτης). Αυτό το αναφέρει ο Φιλόχορος. Β) Την απήγαγε ο ίδιος ο Θησέας με τη βοήθεια και άλλων ηρώων (του Πειρίθου, του Φόρβαντα, κ.ά.), και την έφερε στην Αθήνα.

Κατά μία αττική παράδοση, η Αντιόπη σκοτώθηκε στην Αθήνα πολεμώντας στο πλευρό του Θησέα εναντίον των άλλων Αμαζόνων, οι οποίες είχαν εισβάλει στην Αττική για να εκδικηθούν ακριβώς την αρπαγή της από τον Θησέα. Σύμφωνα με αντίθετη παράδοση, η Αντιόπη, ζηλεύοντας τον Θησέα για τον έρωτά του προς τη Φαίδρα, υποκίνησε πόλεμο των Αμαζόνων εναντίον των Αθηναίων, κατά τον οποίο σκοτώθηκε από τον Ηρακλή. Η αρπαγή της πάντως έγινε το θέμα πολλών αγγειογράφων της αρχαιότητας, ήδη από τον 6ο αιώνα π.Χ. ενώ απεικονίζεται και σε αέτωμα του ναού του Δαφνηφόρου Απόλλωνα, στην Ερέτρια. Το όνομά της αναγράφεται στον ερυθρόμορφο «Αμφορέα του Κροίσου» (Μουσείο του Λούβρου) και σε ερυθρόμορφη υδρία που βρίσκεται σήμερα στο Μουσείο του Μονάχου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Антіопа» (Ρωσικά)

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
Με τον γενικό όρο **Αγροτική Οικονομία** χαρακτηρίζεται το σύνολο των πάσης φύσεως συστηματικών ενεργειών που αποσκοπούν στη διάθεση αγαθών και παροχή υπηρεσιών που σχετίζονται με τις γεωργικές δραστηριότητες, ικανοποιώντας ανθρώπινες ανάγκες, έναντι κάποιου ωφελήματος.

Υπό αυτή την έννοια η αγροτική οικονομία εντάσσεται στην πρωτογενή παραγωγή. Πρόκειται για επιστήμη που πραγματεύεται τους όρους, τους νόμους αλλά και τα έθιμα ενός τόπου ή κατ΄ επέκταση χώρας, ή ομοσπονδίας χωρών που επηρεάζουν τις ενέργειες που αποβλέπουν στην απόκτηση και στην εκμετάλλευση του γεωργικού πλούτου.

Στη αγροτική οικονομία εντάσσεται πλήθος αγροτικών δραστηριοτήτων μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται γεωργικές, δασικές, κτηνοτροφικές, αλιευτικές κ.ά. Για παράδειγμα η εκλογή κατάλληλου εδάφους, κατάλληλου είδους σποράς, ή αντικατάσταση μιας καλλιέργειας με άλλη περισσότερο αποδοτικής, το ίδιο και στη κτηνοτροφία, η αναζήτηση και χρήση κατάλληλων λιπασμάτων, γεωργικών φαρμάκων, γεωργικών, κτηνοτροφικών, αλιευτικών υλοτομικών κ.λ.π. εργαλείων, μηχανικών μέσων και μηχανών, σκαφών, εξειδίκευση εργατών, κατασκευή υποδομών ανάπτυξης, φύλαξης και προώθησης αγαθών, παρακολούθησης των τιμών, αναζήτηση συμφερότερων αγορών και προώθησης κ.λ.π. Όλα αυτά και άλλα συνθέτουν τα κατά περίπτωση θέματα που εξετάζει η αγροτική οικονομία.

Ανάλογα με το πολίτευμα της κάθε χώρας η αγροτική οικονομία διακρίνεται σε κρατική και ιδιωτική. Στην Ελλάδα με εξαίρεση τους εθνικούς δρυμούς και εθνικούς κήπους είναι κυρίως ιδιωτική την οποία συμπληρώνει και κατευθύνει η κρατική αγροτική πολιτική, η οποία και αποβλέπει στη ποιοτική και ποσοτική ανάπτυξη της παραγωγής προς όφελος των αγροτών και γενικότερα του όλου πληθυσμού.

* Η αγροτική οικονομία αποτελεί το αντικείμενο εξέτασης της Αγροτικής Οικονομικής η οποία και αποτελεί ιδιαίτερο κλάδο της Οικονομικής επιστήμης.
Ο **Αλί Ντεμί** (1918 - 1943) ήταν Αλβανός κομμουνιστής και αντιστασιακός κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Γεννημένος το 1918 στις Φιλιάτες της Ελλάδας το 1918 και προερχόμενος από τους κόλπους της μειονότητας των Τσάμηδων, υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του ΚΚ Αλβανίας. Σκοτώθηκε το 1943 σε μάχη εναντίον των γερμανικών δυνάμεων.

Δράση στην Αλβανία
------------------

Ο Αλί Ντεμί φοίτησε στο *Λύκειον*, στα Τίρανα της Αλβανίας. Το 1939 συμμετείχε σε αντιφασιστικές διαδηλώσεις στα Τίρανα, ενώ έλαβε μέρος στην ίδρυση του αλβανικού κομμουνιστικού κόμματος. Φυλακίστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο από τις ιταλικές δυνάμεις Κατοχής, ωστόσο απέδρασε και εντάχθηκε στις αντιστασιακές δυνάμεις της Αλβανίας. Σκοτώθηκε το 1943 κατά τη διάρκεια σύγκρουσης με τα γερμανικά στρατεύματα Κατοχής στην περιοχή της Αυλώνας.

Υστεροφημία
-----------

Τον Μάιο του 1944 ο Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός δημιούργησε και ονόμασε προς τιμήν του μια μικτή μονάδα αποτελούμενη από Έλληνες και Τσάμηδες, το Δ΄ Τάγμα «Αλί Ντεμί» του 15ου συντάγματος του ΕΛΑΣ.

Ακόμη η οδός Αλί Ντεμί καθώς και η συνοικία Αλί Ντεμί στα Τίρανα έλαβαν την ονομασία τους προς τιμήν του.

Παραπομπές
----------

1. ↑   ENVER HOXHA VOLUME VI IULY 1980 - DECEMBER 1984 «8 NËNTORI » PUBLISHIN G HOUS E TIRAN A 1987 σελ 217
2. ↑  A Biographical Dictionary of Albanian History By Robert Elsie
3. ↑  "...in May 1944 "a mixed battalion of the Cham minority that was formed within ELAS-fighting units under the commando of the 15th regiment in the village of Kastanjë", was called "Ali Demi" Kresti, Georgia: Verfolgung und Gedächtnis in Albanien: Eine Analyse postsozialistischer Erinnerungsstrategien, (ISBN 3-447-05544-8)
**Αγρυπνία** ονομάζεται ένα σύνολο διάφορων θρησκευτικών τελετών που τελούνται κατά τις νυχτερινές ώρες στους ναούς των Χριστιανικών Εκκλησιών και άλλων θρησκειών. Το γεγονός αυτό τους προσδίδει ιδιαίτερη κατανυκτικότητα.

Τάξη
----

Κατά τη διάρκεια των αγρυπνιών μπορεί να τελεστεί πληθώρα ακολουθιών. Η τάξη μιας αυθεντικής ολονυκτίας αγρυπνίας έχει ως εξής:

• Ενάτη Ώρα

• Μικρό Απόδειπνο

• Μέγας Εσπερινός (με Λιτή και αρτοκλασία)

• Όρθρος

• Θεία Λειτουργία

Μπορούν να τελεστούν και άλλες ακολουθίες (μεταξύ Εσπερινού και Όρθρου) όπως παρακλητικοί κανόνες, το μυστήριο του Ευχελαίου κ.α.

Πότε τελούνται
--------------

Αγρυπνίες μπορούν να τελεστούν όλη τη διάρκεια του έτους. Πιο συχνά όμως γίνονται αγρυπνίες σε μεγάλες γιορτές όπως: 

### Σεπτέμβριος

-Γεννέσιον της Υπεραγίας Θεοτόκου (8 Σεπτεμβρίου)

-Ύψωση του Τιμίου Σταυρού (14 Σεπτεμβρίου)

-Μετάσταση του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου (26 Σεπτεμβρίου)

### Νοέμβριος

-Εισόδια της Υπεραγίας Θεοτόκου (21 Νοεμβρίου)

### Δεκέμβριος

-Η κατά σάρκα Γέννησης του Κυρίου Ιησού Χριστού (25 Δεκεμβρίου)

### Ιανουάριος

-Άγια Θεοφάνια (6 Ιανουαρίου)

-Αγίου Αντωνίου (17 Ιανουαρίου)

### Φεβρουάριος

-Η Υπαπαντή του Κυρίου (2 Φεβρουαρίου)

### Μάρτιος

-Ευαγγελισμός της Υπεραγίας Θεοτόκου (25 Μαρτίου)

### Μάιος

-Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου (8 Μαΐου)

### Ιούνιος

-Γεννέσιον του Τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου (24 Ιουνίου)

-Αγίων Πέτρου και Παύλου (29 Ιουνίου)

### Αύγουστος

-Μεταμόρφωση του Σωτήρος (6 Αυγούστου)

-Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου (15 Αυγούστου)

-Αποτομή του Τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου (29 Αυγούστου)

Επίσης, γίνεται αγρυπνία στην εορτή της Αναλήψεως του Κυρίου Ιησού Χριστού. Πέραν από τις ανωτέρω εορτές που μπορούν να τελεστούν αγρυπνίες, υπάρχουν εορτές που ο προεστός επιλέγει να κάνει αγρυπνία όπως:

### Οκτώβριος

-Αγίου Δημητρίου του Μυροβλήτου (26 Οκτωβρίου)

### Νοέμβριος

-Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου (13 Νοεμβρίου)

### Δεκέμβριος

-Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου (5 Δεκεμβρίου)

### Ιανουάριος

-Αγίου Ευθυμίου (20 Ιανουαρίου)

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής*. Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη. *Η Πύλη για την ελληνική γλώσσα*, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας. 1998.
2. ↑  «Tajis\_Olonuktiou\_Agrupnias\_1983.pdf» (PDF). *docs.google.com*. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2020.
3. ↑  «Τί είναι οι αγρυπνίες». *iEllada.gr*. 26 Νοεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2020.
4. ↑  «« Στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου Θεού »: Τί είναι οι "αγρυπνίες";». *« Στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου Θεού »*. 20 Ιανουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2020.
Τα **Αντίφωνα** είναι τέσσερις στίχοι από το Ψαλτήριον, που ψάλλονται εναλλάξ (αντιφωνικά) από τους δύο χορούς των ψαλτών. Μεταξύ των στίχων παρεμβάλλονται τρία σύντομα τροπάρια, τα οποία επίσης καλούνται **αντίφωνα**.

Στα πρώτα έτη τα Αντίφωνα ψαλλόταν εναλλάξ από τον ψάλτη και τον λαό· αργότερα τον λαό αντικατέστησε ο β΄ ψάλτης. Οι στίχοι ήταν αρχικά από τους Ψαλμούς ή άλλα κείμενα της Βίβλου και αργότερα στίχοι όμοιοι με αυτούς, όπως:

Ταις πρεσβείες της Θεοτόκου Σώτερ σώσον ημάς (τετράκις) Αντίφωνο της Θ. Λειτουργίας.
Μεταξύ των τεσσάρων στίχων παρεμβάλλονται τρία σύντομα τροπάρια, επίσης καλούμενα *αντίφωνα*. Στην ακολουθία των Παθών της Μ. Παρασκευής τα τροπάρια είναι 15.

Πηγές
-----

* Θεοχάρης Δετοράκης, *Βυζαντινή Υμνογραφία* (Πανεπιστημιακές παραδόσεις), Ηράκλειο 21997.

Δείτε επίσης
------------

* Βυζαντινή μουσική

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85005735
* BNF: cb135581898 (data)
* NKC: ph224300

 |

 |
Ο αθλητής του στίβου **Τζον Τέιλορ** (**John Baxter Taylor Jr.**) (3 Νοεμβρίου 1882 – 2 Δεκεμβρίου 1908) ήταν ο πρώτος μαύρος Αμερικανός που κέρδισε χρυσό μετάλλιο σε Ολυμπιακούς αγώνες. 
Συγκεκριμένα συμμετείχε στην ομάδα των Η.Π.Α που έτρεξε στη σκυταλοδρομία των 1600 μέτρων (200x200x400x800 μ.) που διεξήχθη μόνο μια φορά, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το 1908. 

Ο Τζον Τέιλορ γεννήθηκε στις 3 Νοεμβρίου του 1882 στην Ουάσιγκντον. Σπούδασε κτηνιατρική στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια (University of Pennsylvania) και ήταν μέλος του Irish American Athletic Club.

Λίγους μήνες μετά την επιτυχία του στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου πέθανε από τυφοειδή πυρετό στις 2 Δεκεμβρίου του 1908 στην Φιλαδέλφεια των Η.Π.Α.

Ο Τέιλορ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1908
------------------------------------------

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου ο Τέιλορ μαζί με τους William Hamilton, Nate Cartmell και Mel Sheppard αποτέλεσαν την ομάδα των Η.Π.Α. που κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στη σκυταλοδρομία των 1.600 μέτρων με χρόνο 3λ. 29δευτ. και 4δεκ. Ο Hamilton και ο Cartmell έτρεξαν πρώτοι από 200 μέτρα ο καθένας, ακολούθησε ο Τέιλορ που έτρεξε 400 και τελευταίος ήταν ο Mel Sheppard που έτρεξε 800 μ. Ο Τέιλορ έτρεξε τα 400 μ. σε 49 δευτ. και 8 δεκ.

Ο Τέιλορ συμμετείχε επίσης στον τελικό των 400μ. όπου τερμάτισε τέταρτος και τελευταίος. Όμως ο αγώνας αυτός αποφασίστηκε να επαναληφθεί καθώς ο Αμερικανός αθλητής John Carpenter αποκλείστηκε επειδή κατά τη διάρκεια της κούρσας εμπόδισε σε κάποιο σημείο τον Βρετανό συναθλητή του Wyndham Halswelle. Ο Τέιλορ και ο τρίτος Αμερικανός αθλητής ο William Robbins αρνήθηκαν να τρέξουν δεύτερη φορά διαμαρτυρόμενοι για την ακύρωση του Carpenter. Έτσι ο Wyndham Halswelle έτρεξε τη δεύτερη φορά μόνος του κερδίζοντας το χρυσό μετάλλιο με χρόνο 50 δευτ. στον μοναδικό αγώνα στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων στον οποίο έτρεξε ένας μόνο αθλητής.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) *Find A Grave*. 33752328. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  dla.library.upenn.edu/cocoon/dla/pacscl/ead.html?fq=repository\_facet%3A%22Eden+Cemetery%22&id=PACSCL\_HSP\_EC01.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Biography at the University of Pennsylvania
* Profiles from the Ivy League's Black History
* John Baxter Taylor Jr. - 1st African-American Olympic Gold Medalist

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 104499510

 |

 |
Ο **Τιβέριος** (- 27 Νοεμβρίου 602) ήταν υιός του Μαυρικίου, Βυζαντινού αυτοκράτορα και της συζύγου του, Κωνσταντίνας. Εκτελέστηκε από τον αμέσως επόμενο αυτοκράτορα, Φωκά.

Ο Θεοφύλακτος Σιμοκάττης (Βιβλίο Η΄, Κεφάλαιο ΙΑ΄) αναφέρει πως ο Τιβέριος θα διαδραμάτιζε σημαντικό ρόλο στην διαδοχή του πατέρα του. Συγκεκριμένα, ο Μαυρίκιος επιθυμούσε να τον ανακηρύξει συναυτοκράτορα και μονάρχη δικών του εδαφών εντός της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Τα συγκεκριμένα εδάφη θα περιελάμβαναν την Ρώμη, την Ιταλία, καθώς και τα νησιά της Τυρρηνικής Θάλασσας. Ο Τζον Μπάγκνελ Μπέρι αναφέρει πως η επιθυμία του αυτή ελήφθη κατά την διάρκεια του 15ου έτους της βασιλείας του Μαυρικίου (597/598), ως συνέπεια σοβαρής του ασθένειας. Αναφορές για το περιεχόμενό της προέρχονται από τις απαρχές της περιόδου βασιλείας του Ηρακλείου, σχεδόν μία δεκαετία μετά τον θάνατο του Μαυρικίου και των υιών του. "Όρισε τη Νέα Ρώμη και "την Ανατολή" για τον μεγαλύτερο υιό του, Θεοδόσιο, ενώ την Παλαιά Ρώμη, την Ιταλία, καθώς και τα ευρισκόμενα δυτικά αυτής νησιά στον δεύτερο υιό του, Τιβέριο, με τις υπόλοιπες επαρχίες να διαμοιράζονται μεταξύ των υπόλοιπων υιών του, ενώ ο Δομιτιανός της Μελιτηνής ορίστηκε ως κηδεμόνας τους.". Ο Μπέρι θεωρούσε πιθανό το ενδεχόμενο κάποιος εκ των νεαρότερων υιών του να ελάμβανε το Ιλλυρικό, ενώ άλλος θα ελάμβανε την Αφρική. Τα σχέδια του Μαυρικίου για την διαίρεση της αυτοκρατορίας ουδέποτε υλοποιήθηκαν λόγω της επανάστασης του Φωκά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Martindale, Jones & Morris 1992, σελ. 1326
2. ↑  Cawley, Charles, *of Tiberius*, Foundation for Medieval Genealogy, ανακτήθηκε στις Αύγουστος 2012
3. ↑  Bury (1889), Κεφάλαιο Β΄, σ. 94 και σημειώσεις

Πηγές
-----

* Bury, John Bagnell (1889), *History of the Later Roman Empire from Arcadius to Irene– Volume II*, Cosimo, ISBN 978-1-60520-405-5
* Martindale, John R.; Jones, A.H.M.; Morris, John (1992), *The Prosopography of the Later Roman Empire – Volume III, AD 527–641*, Cambridge University Press, ISBN 0-521-20160-8

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ του στο Prosopography
* Κεφάλαιο του Bury το οποίο αναφέρεται στο πρόσωπό του


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Tiberius (son of Maurice)  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Τζον Σμιθ** (**John Smith**, βαπτισμένος 6 Ιανουαρίου 1580 - 21 Ιουνίου 1631) ήταν Άγγλος στρατιώτης, εξερευνητής, αποικιοκράτης, Ναύαρχος του Νιου Ίνγκλαντ και συγγραφέας. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εγκαθίδρυση της αποικίας στο Τζέιμσταουν της Βιρτζίνια, της πρώτης αγγλικής εγκατάστασης στην Αμερική στις αρχές του 17ου αιώνα. Ήταν αρχηγός της Αποικίας Βιρτζίνια μεταξύ Σεπτεμβρίου του 1608 και Αυγούστου του 1609. Ήταν επικεφαλής μιας εξερεύνησης στους ποταμούς της Βιρτζίνια και του Τσέσαπικ Μπέι, κατά τη διάρκεια της οποίας έγινε ο πρώτος Άγγλος εξερευνητής που χαρτογράφησε την περιοχή του Τσέσαπικ Μπέι. Αργότερα, εξερεύνησε και χαρτογράφησε τα παράλια του Νιου Ίνγκλαντ. Χρίστηκε ιππότης για τις υπηρεσίες του στον Σίγκισμουντ Μπάθορι, Πρίγκιπα της Τρανσιλβανίας, και τον φίλο του Μόουζες Σέκελι.

Η Τζέιμσταουν ιδρύθηκε το 1607. Ο Σμιθ εκπαίδευσε τους πρώτους αποίκους στην κτηνοτροφία και το ψάρεμα, σώζοντας έτσι την αποικία από πρόωρη καταστροφή. Δήλωσε δημόσια "Αυτός που δεν θα δουλέψει, δεν θα φάει", αναφερόμενος στην Β' Επιστολή προς Θεσσαλονικείς. Οι σκληρές καιρικές συνθήκες, η έλλειψη φαγητού και νερού, η τριγύρω βαλτώδης φύση και οι επιθέσεις από τους Ιθαγενείς Αμερικανούς σχεδόν κατέστρεψαν την αποικία.

Ωστόσο, υπό την αρχηγία του Σμιθ, η Τζέιμσταουν επιβίωσε και τελικά άκμασε. Ο Σμιθ αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Αγγλία, καθώς είχε τραυματιστεί από μία τυχαία έκρηξη πυρίτιδας σε ένα κανό.

Τα βιβλία και οι χάρτες του Σμιθ ήταν σημαντικά στην ενθάρρυνση και την στήριξη της Αγγλικής αποικιοκρατίας του Νέου Κόσμου. Απεβίωσε στο Λονδίνο το 1631.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τζον Σμιθ** |

1. ↑  «1606: Jamestown, Virginia». (Βρετανικά αγγλικά) BBC. 5  Οκτωβρίου 2019.
2. ↑  «Capt. John Smith -- Rock Star». (Αγγλικά) 9  Μαΐου 2007. Ανακτήθηκε στις 3  Μαρτίου 2021.
3. ↑  «Library of the World's Best Literature». *Library of the World's Best Literature*. 1897.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Captain John Smith Chesapeake National Historic Trail Official Website
* *A Description of New England*, 1616 (PDF)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 4952029
* **AA**: 57231
* LCCN: n80032759
* ISNI: 0000 0000 8083 8903
* GND: 118797689
* SELIBR: 198795
* SUDOC: 028890329
* BNF: cb12063223m (data)
* BIBSYS: 90543514
* NKC: mzk2008443025
* BNE: XX1501103

 |

 |
Ο **Αμωρί Δ΄**, γαλλ. Αmaury IV (απεβ. 1140) από τον Οίκο τού Μονφόρ ήταν κύριος τού Μονφόρ (1137-40).

Ο θυρεός τού κυρίου τού Μονφόρ.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Αμωρί Γ΄ κυρίου τού Μονφόρ & κόμη τού Εβρέ και της Αγνής των Γκαρλάνντ, κόρης τού Ανσώ κόμη τού Ροσφόρ.

Ο Αμωρί Γ΄ για το Μονφόρ ήταν υποτελής τού βασιλιά της Γαλλίας και για το Εβρέ ήταν υποτελής τού δούκα της Νορμανδίας, που ήταν ο βασιλιάς της Αγγλίας. Επειδή οι δύο βασιλείς βρισκόταν σε διαμάχη, για να μην ακολουθεί τον έναν προδίδοντας τον άλλο, αποφάσισε να μοιράσει τις κτήσεις του στους γιους του: ο Αμωρί Δ΄ έλαβε το Μονφόρ και ο Σίμων Γ΄ το Εβρέ. Έτσι ο Αμωρί Δ΄ διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1137 στο Μονφόρ. Έπειτα από τρία έτη απεβίωσε άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Σίμων Γ΄ κόμης τού Εβρέ. Έτσι οι δύο κτήσεις ενώθηκαν πάλι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  p31424.htm#i314233.
2. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* Bauduin, Pierre (2004), *La Première Normandie (xe-xie siècles)*. Caen, France: Presses Universitaires de Caen. ISBN 284133145

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Amaury IV of Montfort στο Wikimedia Commons