recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Γεώργιος Λάββας** (11 Ιανουαρίου 1935 - 5 Νοεμβρίου 2006) ήταν Έλληνας αρχιτέκτονας και αρχαιολόγος.

Γεννήθηκε στη Ρηχειά Λακωνίας και σπούδασε ιστορία και αρχαιολογία στο πανεπιστήμιο Αθηνών και αρχιτεκτονική στο ομοσπονδιακό πολυτεχνείο της Ζυρίχης. Δίδαξε σε διάφορα πανεπιστήμια του εξωτερικού, ενώ χρημάτισε καθηγητής της αρχιτεκτονικής μορφολογίας, ρυθμολογίας και ιστορίας της αρχιτεκτονικής στο Αριστοτέλειο πανεπιστήμιο και ιστορία της τέχνης στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο. Ως εμπειρογνώμων του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων πραγματοποίησε πολλές ανασκαφές.

Το 2003 εκλέχτηκε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών ενώ ήταν πρόεδρος της ελληνικής εταιρίας ιστορίας της πόλης και της πολεοδομίας καθώς και μέλος σε διαφόρους επιστημονικούς συλλόγους. Είχε συγγράψει την *Επίτομη ιστορία της αρχιτεκτονικής, Με έμφαση στον 19ο και 20ό αιώνα* (2002).

Απεβίωσε τον Νοέμβριο του 2006 και ενταφιάστηκε στο κοιμητήριο Αναστάσεως στον Πειραιά.

Αναφορές
--------

1. 1 2  «Εφυγε» ο καθηγητής Γεώργιος Λάββας[*νεκρός σύνδεσμος*], άρθρο της εφημερίδας *Ναυτεμπορική*
2. ↑  Γ. Λάββας: ο νέος «αθάνατος» Αρχειοθετήθηκε 2008-12-07 στο Wayback Machine. άρθρο της εφημερίδας «Ελευθεροτυπία»
3. ↑  «Έφυγε» ο Ακαδημαϊκός Γεώργιος Λάββας, άρθρο του περιοδικού *sofia times*, 6-11-2006.
4. ↑  
«.:BiblioNet : Λάββας, Γεώργιος Π». Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2014.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 18974346
* **ΕΒΕ**: 22418
* **AA**: 34361
* **BiblioNet**: **12158**
* LCCN: n97121150
* ISNI: 0000 0000 4566 5234
* SUDOC: 18836787X
* BNF: cb17004732n (data)

 |

 |
Ο **Γιάννης Κωνσταντόπουλος** (πέθανε στις 9 Ιουνίου 2021) ήταν Έλληνας πολιτικός και δικηγόρος.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Καταγόταν από τα Χανάκια Ηλείας. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ιδιώτευσε ως δικηγόρος στον Πύργο Ηλείας. Υπήρξε πρόεδρος της νομαρχιακής επιτροπής Νέας Δημοκρατίας, υποψήφιος βουλευτής με αυτή καθώς και πρόεδρος του Μανωλοπούλειου Νοσοκομείου. Στις βουλευτικές εκλογές Μαΐου 2012 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Ηλείας με το κόμμα των Ανεξάρτητων Ελλήνων.
Απεβίωσε στις 9 Ιουνίου 2021.
Ήταν παντρεμένος και κατέλιπε τη σύζυγό του και δύο παιδιά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Βιογραφικό Κωνσταντόπουλου[*νεκρός σύνδεσμος*], άρθρο της ιστοσελίδας iliaoikonomia.gr
2. ↑  Πέθανε ο Ηλείος δικηγόρος και πρ. βουλευτής, Γιάννης Κωνσταντόπουλος, patrisnews.com, ανακτήθηκε στις 9 Ιουλίου 2021.
Συντεταγμένες: 36°11′12″N 29°45′50″E﻿ / ﻿36.18667°N 29.76389°E﻿ / 36.18667; 29.76389

 Θέατρο Απολλωνίας
 Λυκιακοί τάφοι στην Απολλωνία
Η **Απολλωνία** (αρχαία ελληνικά: Ἀπολλωνία) ήταν πόλη της αρχαίας Λυκίας. Τα ερείπιά της βρίσκονται κοντά στο Κιλιτσλί (Σιτσάκ), ένα μικρό χωριό στην περιοχή Κας της επαρχίας Αττάλειας, στην Τουρκία.

Ιστορία
-------

Η πόλη δεν αναφέρεται από κανένα αρχαίο συγγραφέα. Οι τάφοι στη νεκρόπολη στα βόρεια της πόλης μαρτυρούν λυκιακή προέλευση του οικισμού και χρονολογούνται περίπου στο 500 π.Χ.

Στα ρωμαϊκά χρόνια η πόλη αποτελούσε μέρος μιας τοπικής ομοσπονδίας, μιας *συμπολιτείας*, με τα Σίμηνα, Ίσινδα και Άπερλαι. Οι Άπερλαι ήταν επικεφαλής της συμπολιτείας, η οποία εκπροσωπήθηκε στο Κοινό των Λυκίων με μία ψήφο.

Τα ερείπια μιας βυζαντινής εκκλησίας χρονολογούνται πιθανώς στον 6ο ή 7ο αιώνα μ.Χ.. Επομένως η πόλη ακόμη κατοικούνταν εκείνη την εποχή.

Διάταξη
-------

Η πόλη βρίσκεται σε ένα λόφο και έχει μια περιτειχισμένη ακρόπολη στο υψηλότερο σημείο της. Στα ανατολικά η ακρόπολη φαίνεται να είναι διπλή, γιατί μέσα στα βυζαντινά τείχη βρίσκεται πολύ παλαιότερος φράκτης. Στη δυτική και βορειοδυτική πλευρά της ακρόπολης βρίσκονται δύο εκκλησίες, ένα θέατρο, λουτρά με στέρνες και ένα ηρώο. Στη νοτιοδυτική πλευρά χτίστηκαν σπίτια.Γύρω από την ακρόπολη βρίσκονται έξι τάφοι και ένα μεγαλύτερο μνημείο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *GeoNames*. 2005. Ανακτήθηκε στις 7  Απριλίου 2015.
2. 1 2  Marksteiner, Thomas (2010). *Lykien: Ein archäologischer Führer* (στα German). Phoibos Verlag. σελίδες 123–126. ISBN 978-3-85161-029-1. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
3. 1 2  Keen, Anthony G. (1998). *Dynastic Lycia: A Political History of the Lycians & Their Relations with Foreign Powers, c. 545-362 BC*. Leiden: Brill. σελίδες 54–55. ISBN 9789004109568.
4. 1 2  Dubin, Marc S.· Gawthrop, John· Richardson, Terry, επιμ. (2003). *The Rough Guide to Turkey*. New York City, New York: Rough Guides. σελ. 509. ISBN 9781843530718.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Apollonia (Lycia) στο Wikimedia Commons

  



|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ασία
* Πύλη:Τουρκία
 |

 |
Η **αμηχανία** είναι συναισθηματική κατάσταση που σχετίζεται με ήπια έως σοβαρά επίπεδα δυσφορίας και που συνήθως βιώνεται όταν κάποιος διαπράττει μια κοινωνικά απαράδεκτη, μη αποδεκτή, πράξη και γίνεται μάρτυρας ή του αποκαλύπτεται. Συνήθως, σχετίζεται με κάποια αντίληψη απώλειας τιμής ή αξιοπρέπειας (ή άλλων ιδανικών).

Η αμηχανία μπορεί να προκαλείται από ανεπιθύμητη λήψη προσοχής σε ευαίσθητα θέματα ή προσωπικά ελαττώματα. Ορισμένες αιτίες αμηχανίας προέρχονται από προσωπικές ενέργειες, όπως η αποκάλυψη ψεύδους. Σε πολλούς πολιτισμούς, η έκθεση σε γυμνό ή ακατάλληλα, κατά βούληση, απρεπώς ενδεδυμένο, αποτελεί αιτία αμηχανίας. Αμηχανία μπορεί επίσης να προέλθει από τις ενέργειες άλλων που θέτουν το άτομο σε αμήχανη κατάσταση, όπως υποτιμητικά σχόλια από τρίτους.

Έχει αποδειχθεί ότι εκείνοι που δεν είναι επιρρεπείς σε αμηχανία είναι πιο πιθανό να προβούν σε αντικοινωνική συμπεριφορά - για παράδειγμα, τα έφηβα αγόρια που εμφάνισαν μεγαλύτερη αμηχανία βρέθηκαν λιγότερο πιθανό να επιδίδονται σε επιθετικές/παραβατικές συμπεριφορές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ketlner et al 1995.
Άγαλμα του Γκουίντο ντ' Αρέτσο, στην πόλη Αρέτσο της Ιταλίας
Ο **Γκουίντο ντ' Αρέτσο** (*Guido d'Arezzo*, περ. 995 - 1050) ήταν ιταλός θεωρητικός της μουσικής κατά τον Μεσαίωνα. Επινόησε το σύγχρονο σύστημα μουσικής σημειογραφίας, το μουσικό πεντάγραμμο, που αντικατέστησε τη νευματική σημειογραφία.

Ο Γκουίντο ήταν Βενεδικτίνος μοναχός στην ιταλική πόλη-κράτος Αρέτσο. Ξεκίνησε την καριέρα του στο Μοναστήρι της Πομπόζα, που βρίσκεται στην Αδριατική, δίπλα στην Φερράρα. Ενώ βρισκόταν εκεί, συνειδητοποίησε ότι οι μοναχοί είχαν πρόβλημα στην απομνημόνευση των ύμνων του Γρηγοριανού μέλους. Τότε επινόησε μία μέθοδο για να μαθαίνονται ευκολότερα και γρηγορότερα. Η μέθοδος έγινε σύντομα διάσημη στη βόρεια Ιταλία. Παρόλα αυτά συνάντησε την εχθρότητα των μοναχών του αββαείου και του δόθηκε εντολή να μετακινηθεί στο Αρέτσο, μία πόλη που δεν έχει αββαείο, αλλά είχε πολλούς τραγουδιστές για να τους διδάξει.

Εκεί επινόησε πολλά διδακτικά «εργαλεία», όπως το πεντάγραμμο, το εξάχορδο μουσικό σύστημα και τα ονόματα των φθόγγων (ντο-ρε-μι, κτλ). Τα ονόματα των φθόγγων προέρχονται από έναν γρηγοριανό ύμνο όπου κάθε στίχος ξεκινά από την αμέσως ψηλότερη νότα. Από την πρώτη συλλαβή κάθε στίχου πήραν οι νότες το όνομά τους. Αυτή η ονομασία των φθόγγων χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα στις χώρες της Νότιας Ευρώπης (Ελλάδα, Ιταλία, Γαλλία, κτλ).

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Institute of the Italian Encyclopaedia: «Enciclopedia on line» (Ιταλικά) guido-monaco-d-arezzo. Ανακτήθηκε στις 10  Σεπτεμβρίου 2020.
2. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 118543431. Ανακτήθηκε στις 10  Σεπτεμβρίου 2020.
3. ↑  «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Guido-dArezzo-Italian-musician. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  (Αγγλικά, Ιταλικά, Ιαπωνικά) *opac.vatlib.it*. 495/25641.
5. ↑  13737.
6. 1 2  (Ιταλικά) *Mirabile: Digital Archives for Medieval Culture*. SISMEL – Edizioni del Galluzzo.
7. ↑  *Ιστορικό Αρχείο Ρικόρντι*. 13737. Ανακτήθηκε στις 3  Δεκεμβρίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Catholic Encyclopedia

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 36956566
* LCCN: n50018328
* ISNI: 0000 0003 6927 538X
* GND: 118543431
* SELIBR: 187799
* SUDOC: 030099498
* BNF: cb12158339f (data)
* BIBSYS: 45925
* MusicBrainz: 4bc2115c-dc91-4a7d-8738-6764bc1a05bb
* NKC: jn20031104002
* ICCU: SBLV310004
* BNE: XX997156
* CiNii: DA04046229

 |

 |
Γκαζόν στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια, με νότιο προσανατολισμό
 Γκαζόν ενός μικρού εξοχικού
 Ένα γρασίδι κροκέ σε ένα κλαμπ στο Εδιμβούργο, Σκωτία
 Χλοοτάπητας Βοτανικού Κήπου του Σαν Φρανσίσκο, Ηνωμένες Πολιτείες
Το **γκαζόν** ή **χλοοτάπητας**, είναι μια περιοχή καλυμμένη με αγρωστώδη και άλλα ανθεκτικά φυτά όπως το τριφύλλι. Τα φυτά που απαρτίζουν το γκαζόν διατηρούνται σε χαμηλό ύψος με την χρήση χλοοκοπτικών μηχανημάτων, ή μέσω της βοσκής ζώων. Τα γκαζόν συνήθως αποτελούνται μόνο από είδη γρασιδιού, ελέγχονται περιοδικά από ειδικούς για τυχόν παρουσία ζιζανίων και παρασίτων, ενώ χρησιμοποιούνται διάφορες τεχνικές για να διατηρηθεί το χαρακτηριστικό πράσινο χρώμα τους, λόγου χάρη το πότισμα, και κουρεύονται τακτικά για να εξασφαλιστεί το κατάλληλο μήκος. Το γκαζόν εντοπίζεται συνήθως γύρω από οικήματα, εμπορικά κτίρια ή κτίρια γραφείων. Ακόμα, πολλά πάρκα σε αστικές περιοχές διαθέτουν μεγάλες εκτάσεις με γκαζόν.

Το γκαζόν έχει ιστορία μεγαλύτερη των 400 ετών. Με την επέκταση των προαστιακών περιοχών, το γκαζόν έγινε κομμάτι του ανθρώπινου πολιτισμού σε πολλές περιοχές του κόσμου στο πλαίσιο της οικιακής αισθητικής. Πάντως, υπάρχουν σοβαρές επιτπώσεις από την χρήση του γκαζόν. Σε ορισμένες περιοχές όπου παρατηρείται λειψυδρία κατά τους θερινούς μήνες, οι τοπικές αρχές και οι κυβερνήσεις προωθούν εναλλακτικές του γκαζόν λύσεις, προκειμένου να γίνει εξοικονόμηση νερού. Ερευνητές στις ΗΠΑ σημειώνουν ότι εκτεταμένες περιοχές με γκαζόν στα προάστια διαφόρων πόλεων αποτελούν «ερήμους» που επιφέρουν μια «οικολογική ομογενοποίηση σε επίπεδο ηπείρου». Ακόμα, οι πρακτικές συντήρησης του γκαζόν επιφέρουν απώλεια της βιοποικιλότητας στις γύρω περιοχές.

Δείτε επίσης
------------

* Τεχνητός χλοοτάπητας (ποδόσφαιρο)

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Encyclopedia of Urban Studies* (στα Αγγλικά). SAGE. 2010. σελίδες 441–45. ISBN 9781412914321.
2. ↑  Robbins, Paul. Lawn People: How Grasses, Weeds, and Chemicals Make Us Who We Are. Philadelphia: Temple University Press, 2007. (ISBN 1592135781)
3. ↑  Shern, Lois C.; Sloan, Ann C. (1996). «The Impact of the American Lawn Ideal on Environmental Liveability». *Human Ecology Review* **3** (1): 102–107.
4. ↑  «Are our lawns biological deserts?». *beta.nsf.gov*. National Science Foundation. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2022.
5. ↑  Proske, Anja; Lokatis, Sophie; Rolff, Jens (2022). «Impact of mowing frequency on arthropod abundance and diversity in urban habitats: A meta-analysis» (στα αγγλικά). *Urban Forestry & Urban Greening* **76**: 127714. doi:10.1016/j.ufug.2022.127714. ISSN 1618-8667. .
6. ↑  Hostetler, Mark E.· Main, Martin B. «Native Landscaping vs. Exotic Landscaping: What Should We Recommend?». *wec.ifas.ufl.edu*. University of Florida. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2022.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85075339
* GND: 4048425-7
* NDL: 00570873
* NKC: ph116496

 |

 |
Ο **Αμιράλιος** (αγγλικά: Amiral) ήταν στρατιωτικός ναυτικός βαθμός των τελευταίων χρόνων της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Ο τίτλος Αμιράλιος, που προέρχεται εκ του αραβικού "αμίρ", αντικατέστησε τον προηγούμενο παλαιότερο τίτλο "Μέγας Δρουγάριος των πλοΐμων" όπως αποκαλούνταν τότε ο ναύαρχος. Ο τίτλος αυτός απαντάται στα κείμενα και ως "Αμιράλης" σε αντιδιαστολή με τον στρατηγό που λεγόταν Αμιράς. Από τους Βυζαντινούς ο τίτλος αυτός πέρασε στους Ευρωπαίους, εκτός από τους Έλληνες (που χρησιμοποιούν τον αρχαίο ελληνικό τίτλο), με τις διάφορες παρουσιαζόμενες σήμερα παραλλαγές του.

Πηγές
-----

* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.3ος, σ.517
Η **γκαζόζα**, παλαιότερα και **γκαζόζ** (από το ιταλ. *gazzosa*. *gassosa*), είναι αεριούχο αναψυκτικό που πίνεται κυρίως σαν χωνευτικό, ή σε κοκτέιλ ποτών. Η γκαζόζα σε ορισμένες χώρες θεωρείται ξεχωριστό ποτό, ενώ σε άλλες ταυτίζεται με τη λεμονάδα.

Προέλευση - παρασκευή
---------------------

Η γκαζόζα πρωτοπαρασκευάστηκε στην Ιταλία το 1889. Μια από τις πρώτες εταιρείες που έφτιαξαν γκαζόζα ήταν η *Abbondio*, στην πόλη Τορτόνε του Πεδεμοντίου. Στην Ελλάδα παρασκευάζεται από τα ίδια συστατικά σχεδόν με τη λεμονάδα και η μόνη τους διαφορά είναι στις χαρακτηριστικές φυσαλίδες της γκαζόζας. Είναι διάφανο ποτό, με αρκετές παραλλαγές, που φτιάχνεται βιομηχανικά με νερό, με την προσθήκη ανθρακικού —που δημιουργεί τις χαρακτηριστικές φυσαλίδες—, συνήθως χυμό λεμονιού, κιτρικό οξύ, διάφορα αρωματικά κ.λπ.

Η γκαζόζα μπορεί να παρασκευαστεί και στο σπίτι, με συστατικά το νερό, το λεμόνι, τη ζάχαρη, τη μέντα και φρούτα, μέσα από μια διαδικασία βρασίματος. Μπορεί να αποκτήσει διάφορες γεύσεις.

Άλλες χρήσεις
-------------

Πριν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο σε κάποιες περιοχές θεωρούσαν ότι η γκαζόζα είχε ιατρικές ιδιότητες και πωλείτο από πλανόδιους μικροπωλητές που την παρασκεύαζαν μόνοι τους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Γκαζόζα». *Λεξικό της κοινής νεοελληνικής*. Πύλη για την Ελληνική Γλώσσα. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2016.
2. ↑  «Tortona beve la Gazzosa Abbondio» (στα Ιταλικά). Τortona oggi. 1 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2016.
3. ↑  «Περιγραφή προϊόντων: Bizz Γκαζόζα» (PDF). Μπίλλια. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2013. [*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  «Gazzosa: la ricetta per preparare la gazzosa» (στα Ιταλικά). Gustissimo. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2013.  Παρόμοια, χωρίς τη μέντα, είναι και η συνταγή της «λεμονάδας» του Νικ. Τσελεμεντέ, βλ. *Ο αυθεντικός Τσελεμεντές*, τ.Β΄, Αθήνα: Εκδόσεις Μανιατέα, 1989 [11985]. Η εκ των υστέρων προαιρετική προσθήκη σόδας, δίνει τις φυσαλλίδες.
5. ↑  Δημήτρης Χαροντάκης (28 Σεπτεμβρίου 2009). «Ο μύθος της χανιώτικης γκαζόζας». Το Βήμα. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2016.

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **γκαζόζα**  |
Ο **Βαγγέλης Τόγιας** (Χαλκίδα, 23 Μαρτίου 1972) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως αμυντικός και νυν προπονητής.

Καριέρα
-------

### Ποδοσφαιρική καριέρα

Γεννήθηκε στην Χαλκίδα το 1972 και το 1982 κάνει τα πρώτα του βήματα στο ποδόσφαιρο, στις ακαδημίες του Α.Ο. Χαλκίδας. Το 1988, σε ηλικία 16 χρονών, κάνει ντεπούτο στη Γ΄ Εθνική, με τη φανέλα της πρώτης ομάδας του Α.Ο. Χαλκίδας. Με τα χρώματα των *νερατζούρρι* συνέχισε να αγωνίζεται μέχρι το 1993, οπότε και μεταγράφεται στον Αχαρναϊκό. Με τη φανέλα του Αχαρναϊκού αγωνίστηκε δύο χρονιές, επίσης στη Γ΄ Εθνική. 

Το 1995 μεταγράφεται στην Προοδευτική. Με την Προοδευτική, αγωνίστηκε αρχικά δύο σεζόν στη Β΄ Εθνική, όταν τη δεύτερη προβιβάστηκε στην Α΄ Εθνική, στην οποία έκανε ντεμπούτο το 1997. 

Στη συνέχεια, τον Ιανουάριο του 1998 μεταγράφηκε στον Πανηλειακό, με την φανέλα του οποίου αγωνίστηκε δύο χρόνια, επίσης στην Α΄ Εθνική. Στις αρχές Φεβρουαρίου του 2000, με τη λήξη της μεταγραφικής περιόδου του Ιανουαρίου και στα μέσα πλέον της σεζόν 1999-00, επέστρεψε στην Προοδευτική, όπου και ολοκλήρωσε τη σεζόν. 

Ακολούθως, το καλοκαίρι του 2000 μεταγράφηκε στον Ακράτητο, ενώ στη συνέχεια αγωνίστηκε στη Χαλκηδόνα. Τον Ιανουάριο του 2004, στα μισά της σεζόν 2003-04 μεταγράφηκε ξανά στην Προοδευτική και το 2005 μετακινείται στη Λαμία για τον Α.Σ. Λαμία, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε ένα χρόνο στη Γ΄ Εθνική.

Το 2006 επιστρέφει στην Εύβοια για την Α.Ε. Χαλκίδας. Με τη φανέλα της Α.Ε. Χαλκίδας, κατέκτησε αρχικά το πρωτάθλημα της Α1 ΕΠΣ Ευβοίας, όμως, στις αρχές της επόμενης χρονιάς, τραυματίζεται σοβαρά στο πόδι και αναγκάζεται να αποσυρθεί από την αγωνιστική δράση, δίνοντας τέλος ουσιαστικά στην καριέρα του.

### Προπονητική καριέρα

Έπειτα την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ως ποδοσφαιριστής, ασχολήθηκε με την προπονητική εργαζόμενος σε διάφορες τοπικές ομάδες. 
Αρχικά ανέλαβε την Ένωση Διρφύων και στη συνέχεια κατά σειρά τους Α.Ο. Νέας Αρτάκης και Α.Π.Κ.Ο. Δροσιάς, και κατόπιν τις Μικτές Ομάδες της ΕΠΣ Ευβοίας για δύο χρόνια. Στη συνέχεια, το 2013 ανέλαβε τον Α.Ο. Αυλωναρίου, στον οποίο εργάστηκε δύο σεζόν. Το 2015 ανέλαβε τον Α.Ο. Μακρυκάπας και το 2017 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Αρματηλάτη Άρματος, στα πρωταθλήματα της ΕΠΣ Βοιωτίας. Το 2019 ανέλαβε τον Ευβοϊκό Αγίου Νικολάου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  εφ. Αθλητική Ηχώ, 31/1/1998, σελ. 14
2. ↑  "Επιστροφή Τόγια στην Προοδευτική", εφ. Αθλητική Ηχώ, 4/2/2000, σελ. 14
3. ↑  "Ο Τόγιας πήγε στον Ακράτητο", εφ. Αθλητική Ηχώ, 13/7/2000, σελ. 23
4. ↑  εφ. Αθλητική Ηχώ, 5/1/2004, σελ. 14
5. ↑  *ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΤΟΓΙΑΣ! ...ο νέος τεχνικός της ομάδας μας!"Με όνομα βαρύ και ιστορία"*, aoavlonarioy.blogspot.gr
6. ↑  *Ο ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΤΟΓΙΑΣ ΣΤΗΝ ΜΑΚΡΥΚΑΠΑ*, kontastaspor.blogspot.gr
7. ↑  *Ο Βαγγέλης Τόγιας στον πάγκο του Αρματηλάτη*, kontastaspor.blogspot.com
8. ↑  «*Ευβοϊκός Αγ. Νικ.: Βαγγέλης Τόγιας ο νέος προπονητής…*, dinataathlitika.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2022.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Αφιέρωμα του eviagoal.blogspot.gr στον Βαγγέλη Τόγια
* Προφίλ Βαγγέλη Τόγια στο angelfire.com
Η Μάγια Γεζέρτσα όπως φαίνεται από τη Μάγια Τρογιάν
Η **Γεζέρτσα** (αλβανικά: Maja Jezercë, σερβικά: Језерски врх / Jezerski vrh) είναι η ψηλότερη κορυφή των Δειναρικών Άλπεων, η δεύτερη ψηλότερη στην Αλβανία και η έβδομη ψηλότερη στα Βαλκάνια, η οποία φτάνει στα 2.694 μ. πάνω από τη στάθμη της θάλασσας. Είναι μία από τις δυσκολότερες, αν όχι από τις πιο επικίνδυνες, τοποθεσίες αναρρίχησης στις αλβανικές Άλπεις. Ωστόσο, η Μάγια Γεζέρτσα είναι η 28η πιο εξέχουσα βουνοκορφή στην ευρωπαϊκή ήπειρο.

Η Μάγια Γεζέρτσα βρίσκεται στην Προκλέτιγιε, η οποία είναι γνωστή για τους νοτιότερους παγετώνες στην Ευρώπη. Εκτός από ορισμένες περιοχές βόρεια της κορυφής, ο ασβεστολιθικός ορεινός όγκος είναι μέρος των εθνικών δρυμών του Θεθ και της κοιλάδας της Βαλμπόνας. Η αναρρίχηση μπορεί να γίνει από τον βορρά. Οι περισσότεροι ορειβάτες έρχονται από το Γκούσινιε στο Μαυροβούνιο καθώς και από το Θέθι.

Η κορυφή απέχει 5 χλμ. από τα σύνορα με το Μαυροβούνιο, ανάμεσα στις κοιλάδες της Βαλμπόνας στα ανατολικά και τη Σάλα στα δυτικά. Εν μέρει, όλο το έδαφος μεταξύ της κοιλάδας της Βαλμπόνας, της Σάλα, της Ροπογιάνα και της Μάγια Ρόσιτ (2.522 μ.) είναι γνωστό ως Γεζέρτσα, όπως και η κορυφή, η Γεζέρτσα συνορεύει με άλλες κορυφές όπως τη Μάγια ε Πόπλιουτσε (2.569 μ.) και τη Μάγια Άλι (2.471 μ.) στα δυτικά, τη Μάγια Ρογκάμιτ (2.478 μ.) στα ανατολικά, τη Μάγια Κολάγιετ (2.498 μ.), τη Μάγια Μελεσόρες (2.490 μ.), τη Μάγια Μπόις (2.461 μ.) στα βορειοδυτικά, τη Μάγια Κοκερβχάκε (2.508 μ.) και τη Μάγια Έθεβε (2.393 μ.) στα βόρεια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «EUROPE ULTRA-PROMINENCES 99 Peaks with Prominence of 1,500 meters or greater». *peaklist.org* (στα English). CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
2. ↑  «FEASIBILITY STUDY ON ESTABLISHING A TRANSBOUNDARY PROTECTED AREA PROKLETIJE / BJESHKËT E NEMUNA MOUNTAINS» (PDF). *condesan.org* (στα English). σελ. 4. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 6 Σεπτεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2019. The number of glacial ponds in this area is rare for the European mainland and can only be compared to the Alps. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
3. ↑  Florian Baba (Herausgeber): *Linja e Gjelbër Shqiptare*, Tirana 2008
4. ↑  «Summipost: Jezerca». Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2009.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος βουνών της Αλβανίας
Ο **Γκούτσιο Γκούτσι** (ιταλικά: *Guccio Gucci*, 26 Μαρτίου 1881 – 2 Ιανουαρίου 1953) ήταν Ιταλός επιχειρηματίας, σχεδιαστής μόδας και ο ιδρυτής του Οίκου Γκούτσι.

Βιογραφία
---------

Ο Γκούτσι γεννήθηκε το 1881 στη Φλωρεντία, της Τοσκάνης, και ήταν γιος της ενός τεχνίτη δέρματος.

Καριέρα
-------

Σε νεαρή ηλικία πήγε στο Λονδίνο, όπου εργαζόταν ως υπάλληλος σε ασανσέρ στο ξενοδοχείο Σαβόυ. 
Εκεί παρατηρούσε τους κομψούς επισκέπτες της υψηλής κοινωνίας που σύχναζαν εκεί. Έπειτα επέστρεψε στη Φλωρεντία και άρχισε να κατασκευάζει τσάντες ταξιδίων και αξεσουάρ. Ίδρυσε τον Οίκο Γκούτσι στη Φλωρεντία το 1921 ως ένα μικρό οικογενειακό κατάστημα με δερμάτινα είδη σελοποιίας. Ξεκίνησε πουλώντας τσάντες από δέρμα σε ιππείς τη δεκαετία του 1920. Ως νέος επιχειρηματίας , δημιούργησε γρήγορα μια φήμη για την ποιότητα των προϊόντων του, καθώς και την πρόσληψη των καλυτέρων τεχνητών που θα μπορούσε να βρει για να εργαστούν στο ατελιέ του. Το 1938, ο Γκούτσι επέκτεινε την επιχείρησή του στη Ρώμη. Σύντομα η επιχείρηση του μετατράπηκε σε οικογενειακή επιχείρηση, όταν οι γιοι του Άλντο, Βάσκο, Ούγκο και Ροδόλφο, προσχώρησαν στον Οίκο Γκούτσι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  pantheon.world/profile/person/Guccio\_Gucci. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  *Roglo*. p=guccio;n=gucci;oc=1.
3. ↑  (Αγγλικά) *The Fashion Model Directory (FMD)*. guccio-gucci. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Γκούτσιο Γκούτσι στο Biography.com

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 217139253
* SUDOC: 059739541

 |

 |
Ο **Βαγγέλης Ντάγκας** γεννήθηκε στις 14 Απριλίου 1974 στη Σαλαμίνα και είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως αμυντικός. Έχει αγωνιστεί και στα δυο κορυφαία πρωταθλήματα του Ελληνικού ποδοσφαίρου, της Α' Εθνικής και της Β' Εθνικής κατηγορίας.

Καριέρα
-------

Γεννημένος στη Σαλαμίνα ξεκίνησε την καριέρα του από τον Αίαντα Σαλαμίνας. Με τη φανέλα του Αίαντα αγωνίστηκε στο Πειραϊκό πρωτάθλημα, κατακτώντας επίσης το Κύπελλο Πειραιά το 1991 στον τελικό στο στάδιο Γ. Καραϊσκάκης με αντίπαλο τον Βύζαντα Μεγάρων. Το 1995 αποκτήθηκε από την Προοδευτική, με τη φανέλα της οποίας έγινε επαγγελματίας. Με τα χρώματα της Προοδευτικής αγωνίστηκε με επιτυχία και σαν βασικό στέλεχος για 6 συνεχή χρόνια, όπου συνολικά 3 χρόνια στη Β' Εθνική και 3 χρόνια στην Α' Εθνική κατηγορία.

Το καλοκαίρι του 2001 αποκτήθηκε από την Χαλκηδόνα. Με τη φανέλα της Χαλκηδόνας, αγωνίστηκε επίσης σε Β' Εθνική και Α' Εθνική κατηγορία. Κατόπιν με την απορρόφηση της Χαλκηδόνας από τον Ατρόμητο Αθηνών το 2005, μεταπήδησε στην ομάδα του Περιστερίου όπου αγωνίστηκε μια χρονιά στην Α' Εθνική. Το καλοκαίρι του 2006 και όντας ελεύθερος από τον Ατρόμητο, αποκτήθηκε από τον Ηλυσιακό. Με τη φανέλα της ομάδας του Ζωγράφου αγωνίστηκε για 1,5 χρόνο στη Β' Εθνική και αξιοσημείωτα, τον Νοέμβριο του 2006 απέκλεισε από το Κύπελλο Ελλάδας την προηγούμενη ομάδα του και ομάδα Α' Εθνικής, Ατρόμητο Αθηνών. Τον Ιανουάριο του 2008 μετακόμισε προσωρινά στη Ρόδο για τον Α.Σ. Ρόδος και το καλοκαίρι του 2008 επέστρεψε στον Αίαντα Σαλαμίνας, με τη φανέλα του οποίου το 2009 έκλεισε επίσημα την ποδοσφαιρική του καριέρα.

Μετά το ποδόσφαιρο
------------------

Μετά την επίσημη αποχώρησή του από την ενεργό δράση, παρέμεινε στον Αίαντα Σαλαμίνας ως βοηθός προπονητή και στη συνέχεια διετέλεσε γενικός αρχηγός. Επίσης ανέλαβε σαν προπονητής τις ακαδημίες του Αίαντα Σαλαμίνας. Διετέλεσε προπονητής στον Ε.Π.Ο. Σαλαμινομάχων. Το καλοκαίρι του 2017 ανακοινώθηκε η απόκτησή του στην Προοδευτική, σαν γενικός αρχηγός.

Παραπομπές
----------

1. ↑  εφ. Αθλητική Ηχώ, 28/3/1991, σελ. 6
2. ↑  «athlitiko.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2019.
3. ↑  «Σοκ Ατρομήτου από Ηλυσιακό, πέρασε η Καλαμαριά | Kathimerini». *www.kathimerini.gr*. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουνίου 2019.
4. ↑  «Ατρόμητη πρόκριση!». *www.sport24.gr* (στα Αγγλικά). 9 Νοεμβρίου 2006. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουνίου 2019.
5. ↑  Ηλυσιακός-Ατρόμητος 0-0 κδ, 1-1 παρ, (5-3 στα πέναλτι) 09.11.2006 contra.gr
6. ↑  «Θύμα» του Ηλυσιακού έπεσε ο Ατρόμητος και αποκλείστηκε στα πέναλτι 09.11.2006 in.gr
7. ↑  Ροδίτης ο Ντάγκας[*νεκρός σύνδεσμος*], sport24.gr
8. ↑  Επιστράτευση Ντάγκα στη θέση του γενικού αρχηγού στην Προοδευτική, stoplekto.gr
Η **Αννέτα της Οράγγης-Νάσσαου** (*Annette van Oranje-Nassau*, γεννημένη ως Αννέτα Σεκρέβε *Annette Sekrève*, 18 Απριλίου 1972 -) είναι η σύζυγος του Πρίγκιπα Βερνάρδου της Οράγγης-Νάσσαου, φαν Φόλενχοφεν.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 18 Απριλίου 1972 στη Χάγη, και είναι κόρη του Ουλρίκου Σεκρέβε και της Γιολάντα ντε Χάαν.

Το 1991 πήρε το δίπλωμα στην προπαρασκευαστική επιστημονική εκπαίδευση και σπούδασε από το 1991 έως το 1996 στο Πανεπιστήμιο του Χρόνινγκεν όπου απέκτησε πτυχίο MSc στην ψυχολογία. Στο πανεπιστήμιο που γνώριζε τον μελλοντικό σύζυγό της, τον Πρίγκιπα Βερνάρδο. 

Το ζευγάρι ανακοίνωσε τον αρραβώνα του στις 11 Μαρτίου 2000. Στις 6 Ιουλίου 2000 έγινε ο πολιτικός τους γάμος στην Ουτρέχτη και δύο μέρες αργότερα στις 8 Ιουλίου έγινε και ο θρησκευτικός τους γάμος στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Μαρτίνου της Ουτρέχτης. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά:

* την *Ισαβέλλα* Λίλι Ιουλιανή (γενν. το 2002-)
* τον *Σαμουήλ* Βερνάρδο Λουδοβίκο (γενν. το 2004-)
* τον *Βενιαμίν* Πέτρο Φλόρις (γενν. το 2008-)

Από το 2002, η Αννέτα εργάζεται ως σύμβουλος στο ίδρυμα AGO στο Άμστερνταμ. Η οικογένεια της κατοικεί στο Άμστερνταμ και διατηρεί χαμηλού προφίλ, με συμμετοχή μόνο σε μεγάλες βασιλικές οικογενειακές εκδηλώσεις, συμπεριλαμβανομένης της Ημέρας του Βασιλιά.

Τίτλοι
------

* **18 Απριλίου 1972 - 6 Ιουλίου 2000**: Δεσποινίς Αννέτα Σεκρέβε
* **6 Ιουλίου 2000 - 30 Ιανουαρίου 2013**: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Αννέτα της Οράγγης-Νάσσαου, φαν Φόλενχοφεν
* **30 Ιανουαρίου 2013 - σήμερα**: *Η Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Αννέτα της Οράγγης-Νάσσαου, φαν Φόλενχοφεν-Σκρέβε

Παραπομπές
----------

1. ↑  Website Het Koninklijk Huis: Prinses Annette Αρχειοθετήθηκε 2014-05-12 στο Wayback Machine. Αρχειοθετήθηκε Μαΐου 12, 2014 στη Wayback Machine του *Internet Archive*

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αννέτα της Οράγγης-Νάσσαου** |

* Dutch Royal House webpage
Ο Βαγγέλης Χοσάδας, σε πρόσφατη φωτογραφία του

Ο **Βαγγέλης Χοσάδας** (γεν. Άμφισσα 17 Φεβρουαρίου 1961, ύψος 1,87 μ.) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, που αγωνίζονταν στη θέση του τερματοφύλακα και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Έχει λάβει μέρος σε **236** αγώνες της Α΄ Εθνικής κατηγορίας.

Ξεκίνησε τον αθλητισμό από τον Φωκικό. Καθώς διέθετε πλούσια σωματικά προσόντα, γρήγορα τον εντόπισαν παράγοντες του ΠΑΟ και τον πρότειναν για μετεγγραφή στη διοίκηση της ομάδας, η οποία και τον απέκτησε, το καλοκαίρι του 1981. Στη συνέχεια παραχωρήθηκε σαν δανεικός στον Ηλυσιακό, με τον οποίο αγωνίσθηκε στο πρωτάθλημα της Β΄Εθνικής την περίοδο 1981-82. Επέστρεψε στον Παναθηναϊκό, όπου όμως δεν κατάφερε να κερδίσει θέση βασικού γκολκίπερ.

Σταθμό στην αγωνιστική του καριέρα αποτέλεσε η μεταπηδησή του στον ΟΦΗ, το καλοκαίρι του 1983. Στην ομάδα της Κρήτης ο Χοσάδας έπαιξε για δώδεκα συνεχείς περιόδους, πραγματοποιώντας εντυπωσιακές εμφανίσεις, ενώ συμμετείχε και σε αγώνες ευρωπαϊκών κυπέλλων. Ο Χοσάδας συμπεριλαμβάνεται μεταξύ των κορυφαίων από πλευράς συμμετοχών παικτών της ομάδας, έχοντας αγωνιστεί με τη φανέλα της σε *164* αγώνες Α΄ Εθνικής.

Το 1995-97 συνέχισε τη σταδιοδρομία του στην Ξάνθη (44 συμμετοχές), μετά στον Εθνικό Αστέρα στη Β Εθνική αλλά και στην Α΄ Εθνική (28 συμμετοχές), για να γυρίσει και να τερματίσει την πορεία του και πάλι με τη φανέλα του ΟΦΗ το 1999-2001, σε ηλικία 40 ετών.

Ακολούθησε το επάγγελμα του προπονητή (είναι κάτοχος διπλώματος UEFA PRO), σε ομάδες κυρίως της Ρόδου, όπου και διαμένει μόνιμα τα τελευταία χρόνια.

Πηγές
-----

* Ηλεκτρονικό αρχείο "Αθλητικής Ηχούς"
*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Συνέντευξη του πάικτη στην εφημερίδα "Ροδιακή" Αρχειοθετήθηκε 2011-02-13 στο Wayback Machine.
Ο **ανναβεργίτης** (αγγλ. annabergite) είναι ένυδρο αρσενικικό άλας του νικελίου. Οφείλει το όνομά του στην περιοχή Άνναμπεργκ (Annaberg) της Σαξονίας (Γερμανία), όπου πρωτοπαρατηρήθηκε. Λόγω του σχήματος των συσσωματώσεων των κρυστάλλων του, αποκαλείται "nickel bloom" ( = μπουμπούκι του νικελίου).

Είναι σχετικά ασύνηθες δευτερογενές ορυκτό, προερχόμενο από εξαλλοιώσεις θειούχων και αρσενικούχων ορυκτών του νικελίου και του κοβαλτίου στη ζώνη οξείδωσης υδροθερμικών αποθέσεων. Η ύπαρξη ερυθρίτη και ανναβεργίτη είναι δείκτης ύπαρξης νικελιούχων - κοβαλτιούχων ορυκτών σε κάποιο κοίτασμα.

Ανήκει στην ομάδα του βιβιανίτη ενώ σχηματίζει παραμικτική σειρά με τον ερυθρίτη (CO3(AsO4)2. 8H2O). Εκτός από αυτόν σχετίζεται με γερσδορφίτη, νικελίνη και νικελιούχο σκουτερουδίτη.

Αποτελεί ελλάσον μετάλλευμα του νικελίου, οι καλοσχηματισμένοι του, ωστόσο, κρύσταλλοι, είναι αντικείμενο αναζήτησης από συλλέκτες, λόγω της διαφάνειάς του, του περίεργου σχήματος των συσσωματωμάτων του και του όμορφου πράσινου χρώματός του. Ανευρίσκεται στη Σαξονία και στην Έσση (Γερμανία), στην περιοχή Leogang του Σάλτσμπουργκ στην Αυστρία, τη Σλοβακία, την Ισπανία, το Μαρόκο, την Ιταλία, αρκετές Πολιτείες των ΗΠΑ και την Κάμπρια της Βρετανίας. Οι ωραιότεροι κρύσταλλοί του, ωστόσο, ανευρίσκονται στα μεταλλεία του Λαυρίου (Καμάριζα, Πλάκα, ορυχείο Βερζέκου, Βρυσάκι).

Πηγές
-----

* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Galleries.com
* Webmineral.com

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών
* Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Κατατάσσεται έτσι λόγω ομοιότητας δομής, όχι λόγω χημικής σύστασης
2. ↑  Fe3(PO4)2·8(H2O)
Ο **Γενς Βάιντμαν** (γερμανικά: *Jens Weidmann*), γεννημένος στις 20 Απριλίου 1968, είναι Γερμανός οικονομολόγος, σημερινός πρόεδρος της Κεντρικής Τράπεζας της Γερμανίας (*Deutsche Bundesbank*).

Βιογραφία
---------

Ο Βάιντμαν γεννήθηκε στο Σόλινγκεν, πόλη της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Κατά την περίοδο 1987 - 1993 σπούδασε οικονομικά στο *Université de Droit, d'Economie et des Sciences: Aix-Marseille III* και στο *Rheinische Friedrich-Wilhelms University* στη Βόννη. Το 1997 έλαβε το διδακτορικό του τίτλο από το Πανεπιστήμιο της Βόννης. 

Τη διετία 1997-1999 διετέλεσε υπάλληλος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (IMF) στην Ουάσινγκτον ΝτιΣι. Την επόμενη τετραετία, 1999-2003, υπήρξε Γενικός Γραμματέας του Γερμανικού Συμβουλίου Εμπειρογνωμόνων σε Οικονομικά Θέματα. Κατά την περίοδο 2003-2006 διετέλεσε Επικεφαλής του Τμήματος Νομισματικής Πολιτικής και Ανάλυσης της Deutsche Bundesbank και Αναπληρωτής Προϊστάμενος του Τμήματος Οικονομικών του ίδιου οργανισμού.

Το 2006-2011 υπηρέτησε ως Επικεφαλής του Τμήματος Οικονομικής και Φορολογικής Πολιτικής του Γραφείου της Καγγελαρίας, ενώ αποτέλεσε τον προσωπικό αντιπρόσωπο της Καγγελαρίου Μέρκελ, επιφορτισμένο με την προετοιμασία για τις συνόδους των G8 και G20.

Από την 1η Μαΐου 2011 ανέλαβε τη θέση του Προέδρου της Deutsche Bundesbank, υπευθύνου των τμημάτων Επικοινωνίας, Νομικών Ζητημάτων, Οικονομικών, καθώς και του Κέντρου Έρευνας. Είναι επίσης μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ECB) και Διοικητής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (IMF).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 3  Μαΐου 2014.
2. ↑  (Γερμανικά) *Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους*. weidmann-jens.
3. ↑  (Γερμανικά) *Munzinger Personen*. 00000027732. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 15  Δεκεμβρίου 2014.

Πηγές
-----

* *Dr Jens Weidmann, President of the Deutsche Bundesbank*, βιογραφικό στον επίσημο ιστότοπο του οργανισμού. (Αγγλικά)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 59710417
* LCCN: no96011545
* GND: 171240235
* MGP: 217877

 |

 |
Ο **Ευάγγελος «Βαγγέλης» Τζόλος** (εναλλακτική ορθογραφία: Βαγγέλης Τζόλλος) (γενν. 14 Αυγούστου 1991) είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ/σούτινγκ γκαρντ για τον Ιωνικό Νίκαιας.

Επαγγελματική σταδιοδρομία
--------------------------

Ο Τζόλος ξεκίνησε την επαγγελματική σταδιοδρομία του παίζοντας στην ΑΕΚ το 2009. Μετά από 4 χρόνια συμμετοχής στον σύλλογο, εντάχθηκε στον Φιλαθλητικό.

Το 2014, ο Τζόλος πήγε στον Ίκαρο Καλλιθέας της Β' Εθνικής. Οι καταπληκτικές εμφανίσεις του με τον σύλλογο τράβηξαν το ενδιαφέρον πολλών άλλων συλλόγων και τελικά πήγε στον Εθνικό Πειραιά της Α2 Εθνικής.  Ο Τζόλος ήταν ο εφεδρικός πόιντ γκαρντ της ομάδας, πίσω από τον Φώτη Βασιλόπουλο, και βοήθησε την ομάδα του να τερματίσει στην 3η θέση της κανονικής περιόδου και στην 4η θέση της γενικής τελικής βαθμολογίας του πρωταθλήματος. Στις 22 Ιουλίου 2016, ο Τζόλος εντάχθηκε στην νεοφώτιστη στην κορυφαία κατηγορία της Α1 Εθνικής ομάδα της Κύμης.

Ο Τζόλος εντάχθηκε στην νέα εφεδρική ομάδα του Ολυμπιακού στην Α2 Εθνική, τον Ολυμπιακό Β, για την περίοδο 2019-20. Την επόμενη χρονιά πήγε στον Κόροιβο, έχοντας κατά μέσο όρο 13 πόντους, 3,5 ριμπάουντ και 3,5 ασίστ ανά αγώνα. Επέστρεψε στην Α1 Εθνική, υπογράφοντας στον Ιωνικό στις 29 Νοεμβρίου 2021.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στα "κόκκινα" Τζόλος - Πρέκας (in Ελληνική)
2. ↑  «Τζόλος και Παλαιοχωρίτης στον Εθνικό». 16 July 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-08-15.. Ανακτήθηκε στις 22 July 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ Eurobasket.com
* Προφίλ στην Ιστοσελίδα του Ελληνικού Πρωταθλήματος (στα Ελληνικά)
* Προφίλ Draftexpress.com
* Προφίλ AEK.com
**Αριθμητικά** ονομάζονται οι λέξεις που φανερώνουν κάποια ποσότητα απόλυτη η σχετική. Τα αριθμητικά μπορεί να είναι επίθετα ή ουσιαστικά. Περιλαμβάνονται στη γραμματική πολλών γλωσσών.

Ελληνική γλώσσα
---------------

  

### Επίθετα

Τα αριθμητικά επίθετα χωρίζονται σε

1. Απόλυτα
2. Τακτικά
3. Πολλαπλασιαστικά
4. Αναλογικά

#### Απόλυτα αριθμητικά

Τα απόλυτα αριθμητικά φανερώνουν συγκεκριμένο αριθμό από πράγματα.

#### Τακτικά αριθμητικά

Τα τακτικά αριθμητικά δείχνουν τη σειρά ή τη θέση κάποιου πράγματος.

#### Πολλαπλασιαστικά αριθμητικά

Τα πολλαπλασιαστικά αριθμητικά μας φανερώνουν πόσες φορές πολλαπλάσιο είναι ένα αντικείμενο από ένα απλό. Δείχνουν, δηλαδή, από πόσα απλά μέρη αποτελείται ένα αντικείμενο. Για παράδειγμα: διπλός, τριπλός.

#### Αναλογικά αριθμητικά

Τα αναλογικά αριθμητικά, σε αντίθεση με τα πολλαπλασιαστικά, μας φανερώνουν πόσες φορές πολλαπλάσιο είναι ένα αντικείμενο από κάποιο άλλο.

### Ουσιαστικά

Στα αριθμητικά ουσιαστικά περιλαμβάνονται οι απόλυτοι αριθμοί που χρησιμοποιούμε για την απαρίθμηση ή για να αναφερθούμε στο συγκεκριμένο ψηφίο ή αριθμό, και τα περιληπτικά αριθμητικά.

#### Απόλυτοι αριθμοί

#### Περιληπτικά αριθμητικά

Στα περιληπτικά αριθμητικά περιέχονται δύο κατηγορίες. Αυτά τα οποία δείχνουν μια ποσότητα με ασάφεια και αυτά τα οποία δείχνουν μια ομάδα πραγμάτων με συγκεκριμένο αριθμό.

Άλλες γλώσσες
-------------

Σε πολλές γλώσσες δεν υπάρχει διαχωρισμός των αριθμητικών. Σε άλλες πάλι υπάρχει μεγαλύτερος ή διαφορετικός διαχωρισμός.

Πηγές
-----

* *ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ, ΑΝΑΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΜΙΚΡΗΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΤΟΥ ΜΑΝΟΛΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗ*. ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΛΟΚΑΘΗ. ISBN 960-396-037-3.
Για άλλα πρόσωπα με το όνομα Γεώργιος Αναστασόπουλος, δείτε: Γεώργιος Αναστασόπουλος.
Ο **Γεώργιος Αναστασόπουλος** (25 Σεπτεμβρίου 1935 - 12 Ιουλίου 2019) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και ευρωβουλευτής. Από τον Σεπτέμβριο 2004 ήταν ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στην ΟΥΝΕΣΚΟ ενώ από τον Οκτώβριο του 2007 και για δύο έτη ήταν ο πρόεδρος της Γενικής Διάσκεψης της UNESCO.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1935 και ήταν απόφοιτος του Κολλεγίου Αθηνών. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Συγκριτικό Δίκαιο στο King’s College στο Λονδίνο. 

Εργάσθηκε επί 30 χρόνια ως δημοσιογράφος στις εφημερίδες *«Καθημερινή»*, *«Μεσημβρινή»* και *«Βραδυνή»* αλλά και σε περιοδικά και στην τηλεόραση. Διετέλεσε Γενικός Διευθυντής του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων (1974-81). Εξελέγη Πρόεδρος της Ενώσεως Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών - ΕΣΗΕΑ (1976-1984) και χρημάτισε υπηρεσιακός Υφυπουργός Προεδρίας και κυβερνητικός εκπρόσωπος στις κυβερνήσεις Κωνσταντίνου Καραμανλή και Γεωργίου Ράλλη.

Ήταν παντρεμένος και είχε 2 παιδιά.

Πολιτική
--------

Ο Γεώργιος Αναστασόπουλος διετέλεσε ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας την περίοδο 1984–1999 και εξελέγη τέσσερις φορές (1989-1999) μεταξύ των πρώτων Αντιπροέδρων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Το 2002 εξελέγη Αντιπρόεδρος του *Ινστιτούτου Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής* και το 2003 εξελέγη πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ελληνοαμερικανικού Επιμορφωτικού Ιδρύματος που διοικεί τα Κολλέγια Αθηνών και Ψυχικού.

Πηγές
-----

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 8  Ιουλίου 2019.
2. 1 2 3  www.europarl.europa.eu/meps/en/1462.
3. 1 2 3  Με το παράσημο του «Αξιωματικού της Λεγεώνας Τιμής», θα τιμηθεί από την Προεδρία της Γαλλικής Δημοκρατίας ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ελλάδας στην UNESCO, Γεώργιος Αναστασόπουλος
4. ↑  «Press Release - EPP Group». *arc.eppgroup.eu*. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2016. [*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Αγγλικά) Βιογραφικό στη σελίδα της UNESCO
Η **γλυκύτητα** είναι βασική γεύση που γίνεται πιο συχνά αντιληπτή όταν καταναλώνονται τρόφιμα πλούσια σε σάκχαρα. Οι γλυκές γεύσεις θεωρούνται γενικά ως ευχάριστες, εκτός από λίγες περιπτώσεις. Εκτός από τα σάκχαρα όπως η σακχαρόζη, πολλές άλλες χημικές ενώσεις είναι γλυκές, συμπεριλαμβανομένων των αλδεϋδών, των κετονών και των αλκοολών ζάχαρης. Μερικά είναι γλυκά σε πολύ χαμηλές συγκεντρώσεις, επιτρέποντας τη χρήση τους ως μη θερμιδικά υποκατάστατα ζάχαρης. Τέτοια γλυκαντικά χωρίς ζάχαρη περιλαμβάνουν σακχαρίνη και ασπαρτάμη. 

Η αντιληπτή ένταση των σακχάρων και των γλυκαντικών υψηλής ισχύος, όπως η ασπαρτάμη και η νεοεσπεριδίνη διϋδροχαλκόνη, είναι κληρονομικά, με το γονιδιακό αποτέλεσμα να αντιπροσωπεύει περίπου το 30%. 

Μελέτες δείχνουν ότι η ανταπόκριση στα σάκχαρα και τη γλυκύτητα έχει αρχαίες εξελικτικές αρχές, εκδηλώνοντας ως χημειοταξία ακόμη και σε κινητικά βακτήρια όπως το E. coli. Τα νεογέννητα βρέφη δείχνουν επίσης προτιμήσεις για υψηλές συγκεντρώσεις σακχάρου και προτιμούν διαλύματα που είναι πιο γλυκά από τη λακτόζη, τη ζάχαρη που βρίσκεται στο μητρικό γάλα.  Η γλυκύτητα φαίνεται να έχει το υψηλότερο όριο αναγνώρισης γεύσης, ανιχνεύσιμο σε περίπου 1 μέρος στα 200 σακχαρόζης στο διάλυμα. Συγκριτικά, η πίκρα φαίνεται να έχει το χαμηλότερο όριο ανίχνευσης, περίπου 1 μέρος στα 2 εκατομμύρια για κινίνη σε διάλυμα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «A common genetic influence on human intensity ratings of sugars and high-potency sweeteners». *Twin Res Hum Genet* **18** (4): 361–7. 2015. doi:10.1017/thg.2015.42. PMID 26181574.
2. ↑  Blass, E.M. *Opioids, sweets and a mechanism for positive affect: Broad motivational implications.* (Dobbing 1987, σελίδες 115–124)
3. ↑  Desor, J.A.; Maller, O.; Turner, R.E. (1973). «Taste acceptance of sugars by human infants». *Journal of Comparative and Physiological Psychology* **84** (3): 496–501. doi:10.1037/h0034906. PMID 4745817.
4. ↑  Schiffman, Susan S. (2 June 1983). «Taste and smell in disease (Second of two parts)». *The New England Journal of Medicine* **308** (22): 1337–43. doi:10.1056/NEJM198306023082207. PMID 6341845. .
Συντεταγμένες: 1°34′5″S 29°54′37″E﻿ / ﻿1.56806°S 29.91028°E﻿ / -1.56806; 29.91028

Η **Βόρεια Ρουάντα** είναι μια επαρχία της Ρουάντα από τη 1 Ιανουαρίου 2006. Έχει έκταση 3.293 τ.χλμ. και πληθυσμό 1.650.704 κατοίκων (2006). Πρωτεύουσα είναι η Μπιούμπα.

Γεωγραφία
---------

Η Βόρεια Ρουάντα βρίσκεται βόρεια της Ρουάντα. Συνορεύει στα δυτικά με τη Δυτική, στα νοτιοδυτικά με τη Νότια, στα νοτιοανατολικά με την Επαρχία Κιγκάλι, στα ανατολικά με την Ανατολική και στα βόρεια με την Ουγκάντα. Έχει έκταση 3.293 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση η δεύτερη μικρότερη επαρχία της Ρουάντα μετά την Επαρχία Κιγκάλι.

Πόλεις
------

1. Γκισένι - 106.339
2. Ρουενγκέρι - 70.525
3. Κιμπούγιε - 48.024

Δήμοι
-----

Η Βόρεια Ρουάντα διαιρείται σε 5 δήμους:

* Δήμος Γκακένκε
* Δήμος Γκικούμπι
* Δήμος Μπουρέρα
* Δήμος Μουσάνζε
* Δήμος Ρουλίντο

Δημογραφία
----------

Η Βόρεια Ρουάντα έχει 1.650.704 κατοίκους (2006). Είναι σε πληθυσμό δεύτερη μικρότερη επαρχία της Ρουάντα μετά την Επαρχία Κιγκάλι. Έχει πυκνότητα 501,3 κατοίκων ανά τ.χλμ.. Είναι κατά πυκνότητα η δεύτερη μεγαλύτερη επαρχία της Ρουάντα μετά την Επαρχία Κιγκάλι.

Δείτε επίσης
------------

* Επαρχίες της Ρουάντα

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βόρεια Επαρχία, Ρουάντα

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Επαρχίες της Ρουάντα |
| --- |
|  |
| 
* Ανατολική
* Βόρεια
* Δυτική
* Κιγκάλι
* Νότια
 |  |

 |
Ο **Γεώργιος,** γεωργιανά: გიორგი, (1778 – 20 Νοεμβρίου 1807) ήταν Γεωργιανός πρίγκιπας τού Οίκου των Μπαγκρατιόνι τού Iμερέτι και διεκδικητής του στέμματος τού Ιμερέτι. Ήταν ο πρόγονος των Μπαγκρατιόν-Ιμερετίνσκυ, πριγκίπων της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.

Βιογραφία
---------

Ο Γεώργιος ήταν ο μόνος γιος τού Αλέξανδρου, γιου τού Σολομώντα Α΄ τού Ιμερέτι, τού γάμου του με την πριγκίπισσα Νταρεγιάν Τσουλουκίτζε, ο οποίος δεν εγκρίθηκε από την εκκλησία. Ο Αλέξανδρος ηγήθηκε μίας αποτυχημένης εξέγερσης κατά τού Σολομώντα το 1778, αλλά στη συνέχεια συμφιλιώθηκε μαζί του. Απεβίωσε πριν από τον πατέρα του και το τέλος τού Σολομώντα το 1784 άφησε το ζήτημα της διαδοχής των Ιμερετίων ανοιχτό σε ανταγωνιστικές αξιώσεις. Ο Γεώργιος είχε οριστεί ως κληρονομικός διάδοχος κατά το τέλος τού Σολομώντα, αλλά εμποδίστηκε να στεφθεί από τον εξάδελφο τού Σολομώντα, Δαβίδ Β΄, ο οποίος με τη σειρά του ανατράπηκε από τον ανιψιό του Σολομώντα Β΄. Ο τελευταίος συνέλαβε τον Γεώργιο ως διεκδικητή τού θρόνου και τον φυλάκισε στο κάστρο Mουχούρι το 1795. Ο Γεώργιος μπόρεσε να δραπετεύσει στις 15 Οκτωβρίου 1806 και κατέφυγε στη Ρωσική Αυτοκρατορία, όπου πέρασε τα τελευταία του χρόνια, γράφοντας τα απομνημονεύματα της ζωής του. Απεβίωσε από ευλογιά στην Αγία Πετρούπολη και τάφηκε εκεί, στο μοναστήρι τού Αγ. Αλεξάνδρου Νιέφσκι.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την πριγκίπισσα Νταρεγιάν, από τους εριστάβι της Ράτσα (1779–1816) και απέκτησε δύο γιους: τον 

* Αλέξανδρο και τον
* Δημήτριο Μπαγκρατιόν-Ιμερετίνσκυ, και οι δύο στρατηγοί τού ρωσικού στρατού.

Η Νταρεγιάν και οι γιοι της εκτοπίστηκαν από το Ιμερέτι στη Ρωσία μετά τη ρωσική κατάκτηση αυτού τού βασιλείου το 1810.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2  (in ρωσική) Grebelsky, P. Kh. Dumin, S. V. Lapin, V. V. (1993), Дворянские роды Российской империи (*Noble families of Russian Empire*), vol. 3, p. 90. IPK Vesti.
Αρπέτζιο της Ντο Ματζόρε
Μια **σπασμένη συγχορδία** είναι μια Συγχορδία σπασμένη σε μια αλληλουχία από νότες. Μια σπασμένη συγχορδία μπορεί να επαναλαμβάνει κάποιες νότες της συγχορδίας όπως επίσης και να αναπτύσσεται σε μία οκτάβα η παραπάνω.

Ένα **αρπέτζιο** είναι ένας τύπος σπασμένης συγχορδίας, όπου η κάθε νότα της συγχορδίας παίζεται ή τραγουδάτε σε αύξουσα ή φθίνουσα σειρά. Ακόμη και όταν οι νότε ενός αρπέτζιο δεν παίζονται ταυτόχρονα, οι ακροατές ακούνε την αλληλουχία σαν να σχηματίζεται συγχορδία.

Η λέξη *αρπέτζιο* προέρχεται από την Ιταλική λέξη *arpeggiare*, που σημαίνει *παίζω την άρπα*.

Τα αρπέτζιο επιτρέπουν στα μονοφωνικά όργανα που παίζουν μια νότα τη φορά (π.χ. φλάουτο), να χρωματίζουν συγχορδίες σε ένα μουσικό κομμάτι. Τα αρπέτζιο επίσης χρησιμοποιούνται συχνά για να δημιουργήσουν βάση ρυθμού.

Επεξήγηση
---------

Το αρπέτζιο είναι μια ομάδα από νότες που παίζονται διαδοχικά, σε αύξοντα ή φθίνοντα τόνο. Ο οργανοπαίκτης παίζει τις νότες μια συγκεκριμένης συγχορδίας ξεχωριστά αντί για όλες μαζί. Η συγχορδία μπορεί να είναι για παράδειγμα μια απλή συγχορδία αποτελείται από την πρώτη (τονική), την τρίτη (μείζονα ή ελάσσονα) και την 5η (δεσπόζουσα) βαθμίδα. Επομένως το αρπέτζιο της συγχορδία Ντο ματζόρε σε διαδοχικά αύξων και έπειτα φθίνων τονισμό θα ήταν οι νότες ΝΤΟ, ΜΙ, ΣΟΛ, ΜΙ, ΝΤΟ. Υπάρχουν πολλά είδη σπασμένων συγχορδιών όπου μπορούν να παιχτούν σε στυλ αρπέτζιο. Δεν ακολουθούν όλα την ίδια σειρά ή δεν παίζουν όλα νότες μόνο από τη συγχορδία.

Μουσικά όργανα
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | 
Δείγμα ήχου με αρπέτζιο

Ένα συνθεσάιζερ και μια άρπα παίζουν συγχορδίες σε αρπέτζιο, μαζί με έγχορδα που εμφανίζονται αργότερα.

---

 |
| *Έχετε προβλήματα με ; Δείτε βοήθεια πολυμέσων.* |

Σε όλα τα όργανα μπορεί να εφαρμοσθεί το αρπέτζιο, αλλά σε κάποια όπως τα παρακάτω συνηθίζεται περισσότερο:

* Στα έγχορδα όργανα, όπου χρησιμοποιούν αρπέτζιο στην κλασσική μουσική. Κλίμακες, συγχορδίες και αρπέτζιο είναι βασικές τεχνικές εξάσκησης που μαθητευόμενοι χρησιμοποιούν για να βελτιώσουν τον επιτονισμό και τη τεχνική τους.
* Στο μπάσο, που εφαρμόζουν το αρπέτζιο για να δώσουν βάρος στις σημαντικές νότες μέσα σε μια συγχορδία.
* Στη κιθάρα, όπου χρησιμοποιούνται εκτενώς σε είδη όπως το Φλαμένκο ή τη Νεοκλασική μουσική.
* Στα Συνθεσάιζερ, παίζοντας πολύ συχνά αρπέτζιο στην ηλεκτρονική μουσική ενώ μερικά έχουν αυτόματες λειτουργίες αρπέτζιο.
* Στη μουσική των πλήκτρων, όπως το πιάνο και το ακορντεόν συχνά εμφανίζονται αρπέτζιο.

Εξοπλισμός MIDI που συνθέτει αρπέτζιο.
Τα αρπέτζιο είναι σημαντικό κομμάτι της τζαζ μουσικής. Η τζαζ δίνει έμφαση στον αυτοσχεδιασμό και οι παίκτες της τζαζ μπορούν να χρησιμοποιήσουν αρπέτζιο αυτοσχέδια έπειτα από εξάσκηση, είτε μόνοι τους ή υπό τη καθοδήγηση αρμονίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρπέτζιο: ερμηνία». *wiktionary.org*.
2. ↑  «Combine arpeggio and harmony ear training». *reelear.com*. Reel Ear.

Το υλικό πάρθηκε από το πρωτότυπο άρθρο στα αγγλικά.
Συντεταγμένες: 49°5′9″N 7°29′8″E﻿ / ﻿49.08583°N 7.48556°E﻿ / 49.08583; 7.48556

Το **Ασπελσίντ** (γερμανικά: Χάσπελσαϊντ‎, Φραγκονικά της Λωρραίνης: *Χάσμπελσιτ*) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιφέρειας Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία. Ο πληθυσμός το 2018 ήταν 301 κάτοικοι.

Γεωγραφία
---------

Ο δήμος Ασπελσίντ βρίσκεται στα βορειοανατολικά της Λωρραίνης, βορειοανατολικά του Μπίτς και κοντά στα σύνορα με το γερμανικό κρατίδιο Ρηνανίας-Παλατινάτου. Το διασχίζει ο ποταμός Σβάρτσενμπαχ. Η περιοχή ανήκει στην περιοχή Παιΰ ντε Μπιτς και βρίσκεται εντός του Περιφερειακού Φυσικού Πάρκου Βορείου Βοζ.

Στα νοτιοδυτικά του χωριού βρίσκεται ένας λόφος που ονομάζεται *Σλοσμπέργκ* που περιέχει προϊστορικά ερείπια, μία στήλη και αυλακώσεις στίλβωσης.

Ιστορία
-------

Το Ασπελσίντ ήταν ο τόπος μάχης μεταξύ του Δούκα της Λωρραίνης και του Επισκόπου του Μετς στα τέλη του δέκατου τρίτου αιώνα. Το όνομα του χωριού καταγράφηκε για πρώτη φορά το 1544 ως Ασπελσίντ, από το παλαιο- γερμανικό *Άσπελ-Σάιντε* που σημαίνει ένα δάσος με δέντρα ασπρίνας, και το όνομα θα εξελιχθεί σε Ασπελσίλ μέχρι το 1793 και Ασπελσίτ το 1801.

Η περιοχή προσαρτήθηκε από τη Γερμανία μετά τον Γαλλοπρωσικό πόλεμο και επέστρεψε στη Γαλλία μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι κάτοικοι απομακρύνθηκαν δύο φορές κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και ένα γερμανικό στρατόπεδο λειτουργούσε κοντά μέχρι την απελευθέρωση του χωριού από τα αμερικανικά στρατεύματα στις 17 Μαρτίου 1945.

Το χωριό βρίσκεται στο κέντρο της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου, που χτίστηκε από το 1869 έως το 1874 με ροζ ψαμμίτη από ένα κοντινό λατομείο. Οι καμπάνες της εκκλησίας έλιωσαν κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά αντικαταστάθηκαν το 1922. Το κτίριο υπέστη σοβαρές ζημιές κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και αποκαταστάθηκε από το 1947 έως το 1953, με μία νέα σειρά από καμπάνες που τοποθετήθηκαν το 1950.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος κοινοτήτων του Νομού Μοζέλ

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Base officielle des codes postaux» La Poste. 1  Οκτωβρίου 2018.
2. ↑  (Γαλλικά) *Code INSEE*.
3. ↑  «Populations légales 2020» Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής και Οικονομικών Μελετών. 29  Δεκεμβρίου 2022.
4. ↑  *répertoire géographique des communes*. Institut national de l'information géographique et forestière. Ανακτήθηκε στις 26  Οκτωβρίου 2015.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 244202480
* GND: 4279118-2
* BNF: cb15265808m (data)

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ευρώπη
* Πύλη:Γαλλία
 |

 |