recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Σύμβολο νομίσματος** ονομάζεται το γραφικό σύμβολο, το οποίο χρησιμοποιείται για να υποδηλώσει ένα νόμισμα στην καθημερινή πρακτική, αντικαθιστώντας το ίδιο το όνομα του νομίσματος ή τη συντομογραφία του.

Διεθνώς, χρησιμοποιείται το πρότυπο ISO 4217, το οποίο έχει αποδώσει συντομογραφίες σε όλα τα νομίσματα του κόσμου. Στην πράξη, το σύμβολο ενός νομίσματος χρησιμοποιείται, ιδίως στη χώρα του, σχεδόν κατ' αποκλειστικότητα, ακόμη και αντί για τον κωδικό ISO 4217. Βεβαίως, πολλά νομίσματα του κόσμου δεν έχουν καθόλου σύμβολο.

Το πού γράφεται το σύμβολο του νομίσματος σε σχέση με το ποσό, διαφέρει από χώρα σε χώρα. Σε πολλές χώρες, ιδίως αγγλόφωνες, το σύμβολο τοποθετείται πριν από το ποσό (π.χ. £50.00). Σε κάποιες άλλες χώρες, τοποθετείται μετά το ποσό (π.χ. 50,00 S₣). Τέλος, πριν αντικατασταθούν από το ευρώ, τα σύμβολα για το γαλλικό φράγκο και το εσκούδο Πορτογαλίας αναγράφονταν ανάμεσα από το ακέραιο και το δεκαδικό τμήμα του ποσού (π.χ. 50$00 ή 12₣34). Στην Ευρώπη, το σύμβολο του ευρώ (€) γράφεται κανονικά πριν το ποσό, αλλά πολλές χώρες χρησιμοποιούν εναλλακτικές γραφές.

Σε πολλές χώρες μια τελεία (**.**)συμβολίζει το διαχωρισμό ακέραιου και δεκαδικού τμήματος ενός ποσού, ενώ σε πολλές άλλες χρησιμοποιείται το κόμμα (**,**) για τον ίδιο σκοπό.

Κυριότερα σύμβολα νομισμάτων
----------------------------

* ¢ = Σεντ, για πολλά νομίσματα
* € = Ευρώ, νόμισμα της Ευρωζώνης
* $ = δολάριο ΗΠΑ και άλλων χωρών (Καναδά, Αυστραλίας, Νέας Ζηλανδίας)
* £ = Λίρα (Ηνωμένου Βασιλείου και άλλων χωρών, παλαιότερα και της Ιταλίας, Σαν Μαρίνο και Βατικανού που σήμερα έχουν ευρώ)
* Ұ = Γιεν Ιαπωνίας, Γουάν Κίνας
* ₨ = Ρουπία Ινδίας, Πακιστάν, και άλλων χωρών
* ₪ = Σέκελ Ισραήλ
* ₯χ. = παλαιότερα της Δραχμής, που σήμερα έχει αντικατασταθεί από το ευρώ

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος των νομισμάτων των χωρών του κόσμου
* ISO 4217
Ο **Στέφαν Βόισλαβ**, σερβ. Стефан Војислав, ο Στέφανος Βοϊσθσλάβος των Ελληνικών πηγών (άκμασε 1034 - απεβ. 1043) είναι ο ιδρυτής του Οίκου του Βόισλαβλιεβιτς. Έγινε πρίγκιπας της Διόκλειας από το 1040 ως το 1043. Από το 1018 υπηρέτησε ως κυβερνήτης, με τον τίτλο του *Βυζαντινού άρχοντα*, τους Ρωμαίους ως το 1034, όταν οδήγησε μία ανεπιτυχή εξέγερση, που τον οδήγησε σε μία φυλακή στην Κωνσταντινούπολη. Κατάφερε να αποδράσει και να επιστρέψει στην πατρίδα του, κερδίζοντας -με επιτυχία αυτή τη φορά- την ανεξαρτησία τού κρατιδίου του και να επεκτείνει την εξουσία του επί της νότιας Δαλματίας και της ενδοχώρας.

Βιογραφία
---------

Οικογένεια
----------

Είχε τέκνα:

* Γκόισλαβ.
* Πρέντιμιρ.
* Μιχάιλο Α΄ απεβ.1081, βασιλιάς της Διόκλειας.
* Σάγκανεκ.
* Ράντοσλαβ.

Πηγές
-----

* Шишић, Фердо, ed. (1928). Летопис Попа Дукљанина (Chronicle of the Priest of Duklja). Београд-Загреб: Српска краљевска академија.
* Кунчер, Драгана (2009). Gesta Regum Sclavorum. 1. Београд-Никшић: Историјски институт, Манастир Острог.
Το **Τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό** (τουρκικά: *Türk Deniz Kuvvetleri*, TDK), ή **Τουρκικό Ναυτικό** (τουρκικά: *Türk Donanması*) είναι ο ναυτικός πολεμικός κλάδος των υπηρεσιών των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Το ναυτικό ανάγει τις ρίζες του στους πρώτους τουρκικούς στόλους που έπλευσαν στο Αιγαίο στα τέλη του 11ου αιώνα, στους στόλους των μπεϊλικίων της Ανατολίας τον 14ο αιώνα, και, πιο άμεσα, στο Οθωμανικό Ναυτικό. Ωστόσο, οι σύγχρονες ναυτικές παραδόσεις και τα έθιμα του Τουρκικού Ναυτικού ξεκινούν από τις 10 Ιουλίου του 1920, οπότε και καθιερώθηκε ως *Διεύθυνση Ναυτικών Υποθέσεων*, κατά τη διάρκεια του Τουρκικού Πολέμου της Ανεξαρτησίας υπό την ηγεσία του Μουσταφά Κεμάλ. Από τον Ιούλιο του 1949, η υπηρεσία είναι επισήμως γνωστή ως *Τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό*.

Το 2008, το Τουρκικό Ναυτικό ανέφερε δύναμη ενεργού προσωπικού της τάξεως των 48.600. Στο ποσοστό αυτό περιλαμβάνεται μία Ταξιαρχία Αμφίβιων Πεζοναυτών καθώς και αρκετές μονάδες Ειδικών Δυνάμεων και Καταδρομών. Το ναυτικό έχει περίπου 112 πλοία εν υπηρεσία (με εξαίρεση ήσσονος σημασίας βοηθητικά σκάφη) και περίπου 50 θαλάσσια αεροσκάφη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  History of Turkish Naval Forces Αρχειοθετήθηκε 2014-10-06 στο Wayback Machine. (Official Turkish Naval Forces website)
2. ↑  *1949 Temmuzunda Türk Silâhlı Kuvvetleri yeniden örgütlendirilerek, Genelkurmay Başkanlığına bağlı Kara, Deniz, Hava Kuvvetleri kuruldu.*, Genelkurmay Başkanlığı, *Türk Tarihi, Silahlı Kuvvetleri ve Atatürkçülük*, Genelkurmay Başkanlığı, 1973, p. 65. (Τουρκικά)
3. 1 2  Library of Congress - Federal Research Division (August 2008), *Country Profile: Turkey*, σελ. 25–26,
4. ↑  «DZKK platforms». Turkish Naval Forces. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2015.
5. ↑  "World Air Forces 2013". Flightglobal.com

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Σύμη (αποσαφήνιση).
Η **Σύμη**, κατά την ελληνική μυθολογία, ήταν η επώνυμη ηρωίδα του νησιού της Σύμης. Σύμφωνα με τον Αθήναιο η Σύμη ήταν κόρη του Ιαλυσού και της Δώτιδας. Τη μετέφερε ο θαλάσσιος θεός Γλαύκος κατά την επιστροφή του από την Ασία. Ο Γλαύκος ονόμασε ένα έρημο νησί στο οποίο βρέθηκε από τη Σύμη.

Ο Διόδωρος Σικελιώτης, ωστόσο, γράφει για τη Σύμη ότι ήταν μητέρα του Χθόνιου από τον Ποσειδώνα, και αναφέρει ότι ο Χθόνιος ονόμασε το νησί από εκείνη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στέφανος ο Βυζάντιος s. v. *Symē*
2. ↑  Athenaeus, *Banquet of the Learned*, 7. 294c (σ. 329), αναφέροντας τον Μνασέα
3. ↑  Διόδωρος Σικελιώτης, *Ιστορική Βιβλιοθήκη*, 5. 53. 1

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
Σελίδα από βιβλίο του Αριστοτέλη, έτος έκδοσης 1566: Στην τρίτη σειρά φαίνεται το σύμπλεγμα του *και* και στην τέταρτη του *ου* στην κατάληξη της λέξης «αγαθού»
Στην τυπογραφία, το **σύμπλεγμα** (ή αλλιώς *λιγατούρα*) είναι τυπογραφικό στοιχείο που προέρχεται από την ένωση δύο ή περισσοτέρων γραμμάτων και χρησιμοποιείται είτε για οικονομία χώρου είτε για αισθητικούς —ή και ιστορικούς— λόγους σε έντυπα και σε χειρόγραφα. 

Σήμερα, στην ελληνική τυπογραφία σπάνια γίνεται χρήση συμπλεγμάτων. Χαρακτηριστικά παραδείγματα συμπλέγματος στην ελληνική γραφή είναι αυτό του **ο** με το **υ**, καθώς και το ϗ (Ϗ), που είναι συντομογραφία του **και** αντίστοιχη του λατινικού &. Η βυζαντινή γραφή χρησιμοποιούσε πολλά τέτοια στοιχεία, τα οποία όμως εξέπεσαν σε αχρηστία.

Δείτε επίσης
------------

* Ελληνικά τυπογραφικά συμπλέγματα
* Χριστόγραμμα
Ο **Στέφαν Γιάνεφ** (Βουλγαρικά: Стефан Динчев Янев) είναι αξιωματικός του Στρατού της Βουλγαρίας, ταξίαρχος, και υπηρεσιακός πρωθυπουργός της Βουλγαρίας από τις 12 Μαΐου 2021 έως τις 13 Δεκεμβρίου της ίδιας χρονιάς. Διετέλεσε υπουργός Άμυνας της Βουλγαρίας από τον Ιανουάριο μέχρι τον Μάιο το 2017. 

Γεννήθηκε στη 1 Μαρτίου 1960 στο χωριό στον οικισμό Ποποβίτσα της Φιλιππούπολης. Το 1979 αποφοίτησε από το Τεχνικό Λύκειο Ηλεκτρολόγων Μηχανικών στη Φιλιππούπολη. Ο Γιανέφ αποφοίτησε από τη στρατιωτική σχολή πυροβολικού στο Σούμεν (τώρα Εθνικό Στρατιωτικό Πανεπιστήμιο Vasil Levski) και αρχίζει τη σταδιοδρομία στον στρατό το 1983, διοριζόμενος διοικητής πυροβολικού στο Ασένοβγκραντ.

Ήταν διοικητής του τμήματος πυραυλικών συστημάτων στο στρατόπεδο του Τέταρτου Συντάγματος στο Ασένοβγκραντ μεταξύ 1993 και 1996. Από το 2000 έως το 2001 ήταν επικεφαλής στο Τμήμα Στρατηγικού Σχεδιασμού του Γενικού Επιτελείου του Βουλγαρικού Στρατού. Μεταξύ 2001 και 2002 ήταν εμπειρογνώμονας στη Διεύθυνση Ευρωατλαντικής Ολοκλήρωσης στο Υπουργείο Άμυνας. 

Από το 2005 έως το 2007 διετέλεσε επικεφαλής του Τμήματος Μετασχηματισμού στο Αντιτρομοκρατικό Κέντρο του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα. Από το 2007 και το 2010 είναι Διευθυντής της Διεύθυνσης Αμυντικής Πολιτικής στο Υπουργείο Άμυνας. Την 1η Ιουλίου 2009 διορίστηκε Διευθυντής της Διεύθυνσης Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας και του απονεμήθηκε το αξίωμα του Ταξιάρχου. Στις 3 Μαΐου 2010 διορίστηκε Διευθυντής της Διεύθυνσης Αμυντικής Πολιτικής. 

Από τις 2 Μαΐου 2014 ήταν επικεφαλής του Εθνικού Στρατιωτικού Πανεπιστημίου Vasil Levski. Με το διάταγμα № 144 της 9ης Ιουνίου 2014, ο Γιάνεφ απαλλάχθηκε από τη θέση αυτήν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Who Is Stefan Yanev - New Bulgarian Caretaker Prime Minister?». *www.novinite.com*. 11 Μαΐου 2021.
2. ↑  «Bułgaria: Prezydent: przywrócenie zaufania do instytucji państwa najważniejszym zadaniem rządu - rynki zagraniczne». *wnp.pl* (στα Πολωνικά). Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2021.
3. ↑  «Bulgarian President Radev names Stefan Yanev caretaker PM». *The Sofia Globe* (στα Αγγλικά). 11 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Stefan Yanev στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πρωθυπουργοί της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας (1990-) |
| --- |
|  |
| 
* Αντρέι Λουκάνοφ
* Ντιμιτάρ Ποπόφ
* Φίλιπ Ντιμιτρόφ
* Λιούμπεν Μπέροφ
* Ρενέτα Ιντζόβα
* Ζαν Βίντενοφ
* Στέφαν Σοφγιάνσκι
* Ιβάν Κόστοφ
* Συμεών Σαξκομπουργκγκότσκι
* Σεργκέι Στάνισεφ
* Μπόικο Μπορίσοφ
* Μαρίν Ράικοφ
* Πλάμεν Ορεσάρσκι
* Γκεόργκι Μπλιζνάσκι
* Μπόικο Μπορίσοφ
* Ογκνιάν Γκερτσνίκοφ
* Μπόικο Μπορίσοφ
* Στέφαν Γιάνεφ
* Κίριλ Πέτκοφ
* Γκάλαμπ Ντόνεφ
* Νικολάι Ντένκοφ
 |  |

 |
Έγγραφο με τη σφραγίδα της Χάγης από τις νορβηγικές αρχές
Η **σύμβασης της Χάγης για την κατάργηση της υποχρέωσης επικύρωσης των αλλοδαπών δημοσίων εγγράφων**, ή απλά η **Σύμβαση της Επισημείωσης της Σφραγίδας της Χάγης** είναι μια διεθνής συνθήκη που καταρτίστηκε από τη Διάσκεψη της Χάγης για το Ιδιωτικό Διεθνές Δίκαιο. Καθορίζει τις λεπτομέρειες μέσω των οποίων, ένα έγγραφο που εκδίδεται σε μία από τις συμβαλλόμενες χώρες, μπορεί να πιστοποιηθεί για νομικούς σκοπούς σε όλα τα άλλα υπογράφοντα κράτη. Η πιστοποίηση αυτή καλείται **επισημείωση** (αγγλικά: **apostille**, γαλλικά: *certification*) ή **σφραγίδα της Χάγης**. Πρόκειται για μια διεθνή πιστοποίηση συγκρίσιμη με συμβολαιογραφική πράξη στο εσωτερικό δίκαιο, και συνήθως συμπληρώνει την κατά τόπους κατάρτιση συμβολαιογραφικού εγγράφου.

Πληροφορίες
-----------

Ελληνική επισημείωση, εκδοθείσα από την Περιφέρεια Αττικής.
Η καθαυτή επισημείωση είναι μια σφραγίδα ή έντυπη φόρμα, που αποτελείται από δέκα αριθμημένα πεδία, γραμμένα στην επίσημη (ή δεύτερη) γλώσσα του τόπου της εκδούσας αρχής ή/και σε μια αναγνωρίσιμη γλώσσα (π.χ. αγγλικά ή γαλλικά). Ωστόσο, όπως ορίζεται στο άρθρο 4 της Σύμβασης, για να είναι έγκυρη η επισημείωση, στην κορυφή της τοποθετείται πάντα η επιγραφή: *Apostille* και από κάτω το κείμενο *"Convention de La Haye du 5 octobre 1961"* (Σύμβαση της Χάγης της 5ης Οκτωβρίου 1961) γραμμένο εντός παρένθεσης στη γαλλική γλώσσα (αποκλειστικά ή παράλληλα με τη γλώσσα του τόπου της εκδούσας αρχής). Τα πεδία, που περιλαμβάνονται είναι τα ακόλουθα:

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

1. Χώρα  
[ *(π.χ. ΕΛΛΑΣ)* ]   
  
**Το παρόν δημόσιο έγγραφο**
2. έχει υπογραφεί από  
[ *όνομα υπογράφοντος το δημόσιο έγγραφο* ]
3. που ενήργησε με την ιδιότητα του  
[ *ιδιότητα υπογράφοντος (π.χ. συμβολαιογράφου)* ]
4. φέρει τη σφραγίδα / επίσημα  
[ *(από το) δημόσιος φορέας (π.χ. Εφετείο Αθηνών)* ]   
  
**Η βεβαίωση χορηγείται**
5. εν/(τόπος)  
[ *τόπος έκδοσης (π.χ. Αθήνα)* ]
6. τη/(ημερομηνία)  
[ *ημερομηνία έκδοσης (.../.../...)* ]
7. από  
[ *εκδούσα αρχή* ]
8. με αριθμό  
[ *αριθμός πρωτοκόλλου πράξης* ]
9. Σφραγίδα / επίσημα  
[ *σφραγίδα φορέα έκδοσης* ]
10. Υπογραφή  
[ *ονοματεπώνυμο και υπογραφή βεβαιούντος* ]

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Αυτές οι πληροφορίες μπορούν είτε να τοποθετηθούν στο πίσω μέρος του ιδίου εγγράφου είτε να επισυναφθούν μαζί με αυτό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ΠΡΟΧΕΙΡΟΣ ΜΕΙΟΔΟΤΙΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ, σελ. 16, iv.[*νεκρός σύνδεσμος*] asylo.gov.gr
2. ↑  ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ypes.gr
3. ↑  Η ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΤΗΣ ΧΑΓΗΣ mfa.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* κείμενο της συνθήκης (HCCH)
* κατάσταση (HCCH)


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Apostille Convention  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Σαρλίν Γουόρεν-Πιου** (*Charlene Evelyn Dolly Warren-Peu* , γεννήθηκε στις 9 Ιουνίου 1979)  είναι πολιτικός των Πίτκαιρν, η οποία υπηρέτησε ως δήμαρχος των Νήσων Πίτκαιρν από το 2020 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2022. Είναι η πρώτη γυναίκα που κατέχει τη θέση σε μόνιμη βάση. Υπηρέτησε προηγουμένως ως Αντιδήμαρχος και ήταν μέλος του Νησιωτικού Συμβουλίου.

Βιογραφία
---------

Η Γουόρεν-Πιου γεννήθηκε στις Νήσους Πίτκαιρν και γονείς της είναι ο Τζέι Γουόρεν και η Κάρολ Γκρέις Κρίστιαν.  Είναι απόγονος της όγδοης γενιάς των πρωταγωνιστών της ανταρσίας του Μπάουντι του 1789, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν πρώτοι και στα νησιά Πίτκαιρν.  Διαχειρίζεται το ταχυδρομείο του νησιού, διευθύνει επίσης ένα κατάλυμα φιλοξενίας για τους επισκέπτες και παράγει μέλι με τον σύζυγό της Βέιν Γουόρεν-Πιου, ο οποίος κατάγεται από τα Νησιά Κουκ. Το ζευγάρι έχει πέντε παιδιά. 

Η Γουόρεν εξελέγη στο Νησιωτικό Συμβούλιο στις εκλογές του 2013. Εκλέχθηκε Αντιδήμαρχος το 2015 και επανεκλέχθηκε στη θέση το 2017. Στις γενικές εκλογές του 2019, εξελέγη δήμαρχος, πετυχαίνοντας σαρωτική νίκη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Who Are the Pitcairners? Pitcairn Island Study Center
2. 1 2  Charlene Warren-Peu, Pitcairn Island's first female mayor Stuff, 7 Νοεμβρίου 2019
3. ↑  Election Dem Tull, Οκτώβριος 2013
Ένα απλό επαναληπτικό σύστημα ελέγχου (*repetitive control system*)
**Σύστημα αυτόματου ελέγχου** ή απλά **σύστημα ελέγχου** ονομάζεται ένα σύνολο διασυνδεδεμένων φυσικών ή τεχνητών στοιχείων ικανών να καθοδηγούν —ή να ελέγχουν— δυναμικά συστήματα ώστε τα τελευταία να λειτουργούν με έναν προκαθορισμένο τρόπο.

Οι ειδικευμένοι στα συστήματα ελέγχου μηχανικοί, οι μηχανικοί ελέγχου, επεμβένουν στη δυναμική ενός συστήματος με τη χρήση ελεγκτών. Ο τρόπος ελέγχου που χρησιμοποιείται καθορίζει και τη «μέθοδο ελέγχου». Ένα βασικό χαρακτηριστικό ενός συστήματος ελέγχου είναι η ύπαρξη ή όχι ανάδρασης ή, αλλιώς, ανατροφοδότησης· εάν υπάρχει ανατροφοδότηση έχουμε ένα σύστημα κλειστού βρόχου ενώ στην αντίθετη περίπτωση το σύστημα χαρακτηρίζεται ως σύστημα ανοικτού βρόχου.

Ελεγκτές διαφόρων ειδών απαντώνται σήμερα σε όλες τις βιομηχανίες, καθιστώντας τον κλάδο του αυτομάτου ελέγχου ουσιώδη για την ανάπτυξη των βιομηχανικών δραστηριοτήτων. Ακόμα, ελεγκτές εντοπίζονται και σε οικιακές συσκευές θέρμανσης και κλιματισμού αλλά και σε συστήματα ηλεκτρονικών υπολογιστών, οχημάτων, τηλεπικοινωνιών αλλά και σε στρατιωτικά συστήματα.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85047649
* GND: 4133165-5

 |

 |
Ένας τερματοφύλακας, ενώ προσπαθεί να αποκρούσει τη μπάλα.
**Τερματοφύλακας** (αγγλικά «goalkeeper», «goalie» ή απλά «keeper») είναι ποδοσφαιρικός όρος, που αναφέρεται στη θέση του παίκτη ο οποίος είναι επιφορτισμένος με την προστασία της *ποδοσφαιρικής εστίας*, του τέρματος δηλαδή της κάθε ομάδας. 

Ο τερματοφύλακας (σε αντίθεση με τους υπόλοιπους ποδοσφαιριστές) επιτρέπεται να χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε μέλος του σώματός του, προκειμένου να αποτρέψει την επίτευξη τέρματος («goal», γκολ) από τους αντιπάλους παίκτες, αρκεί να κινείται εντός των ορίων της μεγάλης περιοχής της εστίας του. Στον υπόλοιπο αγωνιστικό χώρο, δεν επιτρέπεται να ακουμπήσει τη μπάλα με τα χέρια του.

Η θέση του τερματοφύλακα είναι η μόνη υποχρεωτική θέση σύμφωνα με τους κανονισμούς του ποδοσφαίρου. Αν ο βασικός τερματοφύλακας αναγκαστεί να αφήσει τον αγώνα, πρέπει οπωσδήποτε να αντικατασταθεί - ακόμη και αν δεν υπάρχουν διαθέσιμες αλλαγές, κάποιος άλλος παίκτης πρέπει να λάβει τη θέση του. Θεωρείται ως εκ τούτου πολύ σημαντική σε μια ομάδα, αφού αποτελεί το έσχατο εμπόδιο στην προσπάθεια σκοραρίσματος από την αντίπαλη ομάδα. Καταλαμβάνεται συνήθως από αθλητές που διαθέτουν υψηλό σωματότυπο, γρήγορα αντανακλαστικά και μεγάλη ικανότητα εκτίναξης.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Θέσεις ποδοσφαίρου |
| --- |
|  |
| Ποδοσφαιριστές | 

|  |  |
| --- | --- |
| Τερματοφύλακας | 
* Τερματοφύλακας (GK)
 |
|  |
| Αμυντικοί | 
* Κεντρικός αμυντικός CB  (Αριστερός, Δεξιός)
* Λίμπερο SW
* Πλάγιοι αμυντικοί  (Αριστερός LB, Δεξιός RB)
* Αμυντικό χαφ  (Αριστερό LWB, Δεξιός RWB)
 |
|  |
| Μέσοι | 
* Κεντρικός μέσος CM  (Αριστερός, Δεξιός)
* Κεντρικός αμυντικός μέσος DM
* Κεντρικός επιθετικός μέσος ΑΜ
* Ακραίος Μέσος  (Αριστερός LM, Δεξιός RM)
 |
|  |
| Επιθετικοί | 
* Κεντρικός Επιθετικός CF
* Δεύτερος επιθετικός SS
* Πλάγιος επιθετικός  (Αριστερός LW, Δεξιός RW)
 |

 |
|  |
| Μη-ποδοσφαιριστές | 

|  |  |
| --- | --- |
| Επίσημα | 
* Διαιτητής
* Βοηθοί διαιτητές
* Τέταρτος διαιτητής
* Πέμπτος διαιτητής
* Επόπτες εστιών
 |
|  |
| Τεχνική ομάδα | 
* Προπονητής
* Βοηθοί προπονητές
* Ιατρός
* Φυσιοθεραπευτής
* Γυμναστές
 |

 |

 |
Η **Σασεμένε** (στη γλώσσα ορόμο: *Shashamannee*) είναι πόλη στην Περιφέρεια Ορόμια της Αιθιοπίας. Η πόλη απέχει περίπου 240 χιλιόμετρα οδικώς από την πρωτεύουσα της Αιθιοπίας, την Αντίς Αμπέμπα, μόλις 30 από την πόλη Αουάσα, και βρίσκεται πάνω στον Διαφρικανικό Αυτοκινητόδρομο 4 (Κάιρο - Κέιπ Τάουν). Οι γεωγραφικές συντεταγμένες της κεντρικής Σασεμένε είναι 7°12΄ Βόρειο πλάτος και 38°36΄ Ανατολικό μήκος, ενώ το υψόμετρο του κέντρου της είναι 1.930 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Σύμφωνα με την εθνική απογραφή του 2007, ο πληθυσμός της Σασεμένε ήταν 100.454 κάτοικοι (έχοντας διπλασιασθεί σε λιγότερο από 15 χρόνια), εκ των οποίων οι 50.654 ήταν άνδρες και οι 49.800 γυναίκες. Το 43,44% των κατοίκων δήλωσε μέλος της Αιθιοπικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, το 23,53% Προτεστάντες, το 1,3% Ρωμαιοκαθολικοί (σύνολο Χριστιανών 68,27%), ενώ όλοι σχεδόν οι υπόλοιποι (31,15% του πληθυσμού) δήλωσαν Μουσουλμάνοι. Σε εκτίμηση του 2016, ο πληθυσμός είχε αυξηθεί κι άλλο, σε περισσότερους από 154.000 κατοίκους, καθιστώντας τη Σασεμένε τη 14η μεγαλύτερη πόλη της Αιθιοπίας σε πληθυσμό.

Κοντά στην πόλη, στα νοτιοανατολικά της, βρίσκεται το θέρετρο Wondo Genet, ενώ στα νότια το Καταφύγιο Άγριας Ζωής «Σενκέλε» για τις κινδυνεύουσες αντιλόπες του είδους *Alcelaphus buselaphus swaynei*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.fallingrain.com/world/ET/51/Shashemene2.html.
2. ↑  *2007 Population and Housing Census of Ethiopia: Results for Oromia Region*, Τόμ. 1 Αρχειοθετήθηκε 2011-11-13 στο Wayback Machine. Πίνακες 2.1, 2.5, 3.4 (ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2012)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 159834063
* GND: 7622399-1
* NKC: ge820962

 |

 |
Συντεταγμένες: 38°07′22″N 17°23′09″E﻿ / ﻿38.12278°N 17.38583°E﻿ / 38.12278; 17.38583

Το **Σαρτόρι** είναι υποθαλάσιο λασποηφαίστειο στο Ιόνιο πέλαγος. Ανακαλύφθηκε την δεκαετία του 1990 και συγκαταλέγεται στα ενεργότατα λασποηφαίστια της περιοχής. Έκτοτε μελετάται επιστημονικά μέσα στα πλαίσια της αναζήτησης υδρογονανθράκων στην Μεσόγειο.

### Γεωμορφολογική περιγραφή

Βρίσκεται στην Ιταλική υφαποκρηπίδα στην κεντρική Μεσόγειο νότια του ακρωτηρίου της Καλαβρίας. Έχει ύψος 45 μ. και διάμετρο ενός χιλιομέτρου και περικλύει πλατιά ρηχή καλδέρα. Στις πλαγιές του ρέουν λασποπόταμοι που χύνονται στις γύρω λεκάνες. Στο εσωτερικό της καλδέρας δύο στρογγυλές καμινάδες διαμέτρου 180 μ. έκαστη αναβλύζουν υπέρθερμη λάσπη από τα υπόγεια στρώματα. Το έδαφος γύρω από το Σαρτόρι είναι πασύρευστο σπογκώδες, αποτελείται από κορεσμένη σε νερό και αέριες χημικές ουσίες πολύ λεπτή σταχτόχρωμη ιζηματογενή λάσπη με κύρια συστατικά το μεθάνιο και αιθάνιο τα οποία αντιδρούν χημικά με το περιβάλον τους μέχρι και σε βάθος 20 εκ. και οξειδώνονται αναεροβικά.

Πηγές
-----

* Institut für Geologie, Hamburg (25 Οκτωβρίου 2020). «Forschungsschiff SONNE, 2. Wochenbericht» (PDF). Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2020.
Ο Τσουλαλονγκκόρν με μερικούς από τους 33 γιους του, το 1897
**Υιός** ή **γιος** ονομάζεται κάθε αρσενικός απόγονος. Είναι η σχέση του κάθε ανδρός με τους γονείς του.

Στις προβιομηχανικές κοινωνίες και σε ορισμένες σημερινές χώρες με οικονομίες με βάση τη γεωργία, οι γονείς επενδύουν περισσότερο στους γιους τους.

Στην Κίνα, μέχρι το 2015 εφαρμοζόταν μια πολιτική ενός παιδιού προκειμένου να αντιμετωπιστεί η ταχεία αύξηση του πληθυσμού. Τα επίσημα στοιχεία έδειξαν αύξηση του ποσοστού των αρσενικών γεννήσεων από τότε που η πολιτική τέθηκε σε ισχύ. Αυτό αποδόθηκε σε διάφορους παράγοντες, μεταξύ των οποίων η έκτρωση.

Σε μερικούς πολιτισμούς, ο πρωτότοκος υιός έχει ειδικά προνόμια. Για παράδειγμα, στις βιβλικές εποχές, ο πρώτος γεννημένος υιός κληροδότησε τα περισσότερα αγαθά από τον πατέρα του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  James Peoples· Garrick Bailey (1 Ιανουαρίου 2011). *Humanity: An Introduction to Cultural Anthropology*. Cengage Learning. σελίδες 194–196. ISBN 978-1-111-30152-1. Ανακτήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2012.
Ο **Σαρντόρ Μιρζάεφ** (αγγλικά:*Sardor Mirzaev*, ουζμπεκικά κυριλλικά:Сардор Мирзаев, 21 Μαρτίου 1991, Φεργκάνα) είναι Ουζμπέκος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για τη Λοκομοτίβ Τασκένδης του Πρωταθλήματος Ουζμπεκιστάν.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους
-------------------------

Ο Μιρζάεφ αγωνίστηκε για τη Νέφτσι Φεργκάνα για 4 χρόνια, πριν μετακινηθεί στη Λοκομοτίβ Τασκένδης, όπου αμέσως δανείστηκε στη Νέφτσι για μία σεζόν. Κατά την επιστροφή του στη Λοκομοτίβ, σημείωσε το πρώτο γκολ του στο ΑΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ, στην εκτός έδρας νίκη με 1-3 εναντίον της Αλ Χιλάλ από τη Σαουδική Αραβία.

Διεθνής σταδιοδρομία
--------------------

Έχει εκπροσωπεί το Ουζμπεκιστάν αγωνιζόμενος στις ομάδες U20, U21 και U23. Είχε επιλεγεί στην Εθνική U20 για το Παγκοσμίου Κυπέλλου U20 του 2009 στην Αίγυπτο, στο οποίο το Ουζμπεκιστάν τερμάτισε στην τρίτη θέση του ομίλου του, πίσω από τη Γκάνα και την Ουρουγουάη και πάνω από την Αγγλία, λόγω καλύτερης διαφοράς τερμάτων.

Είχε επίσης επιλεγεί στην Εθνική U23 για το 2013 AFC U-22 Championship, στο οποίο το Ουζμπεκιστάν τερματίζει στην 3η θέση και απέτυχε να προκριθεί στη νοκ άουτ φάση. 

Ο Μιρζάεφ έκανε το επίσημο ντεμπούτο του για την Εθνική Ουζμπεκιστάν στις 29 Μαρτίου 2015, σε ένα φιλικό αγώνα εναντίον της Νότιας Κορέας, όταν κλήθηκε για πρώτη φορά στην εθνική ομάδα.

Διακρίσεις
----------

#### Λοκομοτίβ Τασκένδης

* Πρωτάθλημα Ουζμπεκιστάν: 2015-16, 2016-17, 2017-18

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 127751. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *FBref.com*. 2aeacb9d.
3. ↑  «Goulart makes good start, holders win». FIFA. 25 February 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-03-05.. Ανακτήθηκε στις 21 March 2015.
4. ↑  «2009 U20 World Cup Uzbekistan Squad list». FIFA. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2015.
5. ↑  «2009 U20 Group D matches». FIFA. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2015.
6. ↑  «Korea republic - Uzbekistan, 29 March 2015». soccerway. 29 Μαρτίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Γαλλικά) «Προφίλ του Σαρντόρ Μιρζάεφ». *footballdatabase.eu*.
* (Αγγλικά) Προφίλ Σαρντόρ Μιρζάεφ στο Soccerway
* Προφίλ στο Transfermarkt.com
Τα **Σύγχρονα Εβραϊκά** ή **Εβραϊκά του Ισραήλ** (עברית חדשה‬, *'ιβγίτ χαντασά* [ivˈʁit χadaˈʃa] – "Σύγχρονα Εβραϊκά" ή "Νέα Εβραϊκά"), γνωστότερη ως **Εβραϊκά** (עברית‬ ιβρίτ) είναι η επίσημη μορφή της εβραϊκής γλώσσας που ομιλείται σήμερα. Ομιλείται από τα αρχαία χρόνια. Η Εβραϊκή γλώσσα είναι μέλος του χαναανικού κλάδου των σημιτικών γλωσσών. Η Εβραϊκή γλώσσα αντικαταστάθηκε από την δυτική διάλεκτο της αραμαϊκής γλώσσας ως καθομιλουμένη γλώσσα των Εβραίων στις αρχές του 3ου αιώνα π.Χ. αν και συνέχισε να χρησιμοποιείται ως λειτουργική και λογοτεχνική γλώσσα. Αναβιώθηκε ως ομιλούμενη γλώσσα στον 19ο και 20ό αιώνα και είναι η επίσημη γλώσσα του Ισραήλ. 

Εάν προστεθεί ο αριθμός των μητρικών ομιλητών της γλώσσας, των ανθρώπων που την γνωρίζουν άπταιστα και αυτών που δεν την γνωρίζουν άπταιστα, τα σύγχρονα εβραϊκά ομιλούνται από περίπου 9 εκατομμύρια άτομα. Οι περισσότεροι ομιλητές είναι πολίτες του Ισραήλ: περίπου πέντε εκατομμύρια ισραηλινοί ομιλούν τα σύγχρονα εβραϊκά ως μητρική γλώσσα, 1.5 εκατομμύριο άτομα είναι μετανάστες στο Ισραήλ, 1.5 εκατομμύριο άτομα είναι Άραβες πολίτες της χώρας που συνήθως ομιλούν τα αραβικά ως μητρική γλώσσα και μισό εκατομμύριο είναι Εβραίοι της διασποράς ή μετανάστες από το Ισραήλ.

Ο επίσημος ρυθμιστής φορέας της γλώσσας είναι η Ακαδημία για την Εβραϊκή γλώσσα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Archived copy» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 9 Μαΐου 2018. Ανακτήθηκε στις 24 Μαΐου 2018.
2. ↑  «Archived copy» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 23 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 24 Μαΐου 2018.
3. ↑  Klein, Zeev (March 18, 2013). «A million and a half Israelis struggle with Hebrew». *Israel Hayom*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 November 2013.. Ανακτήθηκε στις 2 November 2013.
4. ↑  Nachman Gur, Behadrey Haredim. «Kometz Aleph – Au• How many Hebrew speakers are there in the world?». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Νοεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 2013. CS1 maint: Uses authors parameter (link)
Η **σύγκρουση συρμών στο Ναϊμέχεν** ήταν σιδηροδρομικό δυστύχημα στην Ολλανδία κατά το οποίο δύο επιβατικές αμαξοστοιχίες —εκ των οποίων η μία ήταν άδεια από επιβάτες— συγκρούστηκαν μετωπικά. Το ατύχημα συνέβη στις 28 Αυγούστου 1979 μεταξύ Βάιχεν (Wijchen) και Ναϊμέχεν κοντά στη γειτονιά *Kolpingbuurt* στο Ναϊμέχεν στη σιδηροδρομική γραμμή Τίλμπουρχ προς Ναϊμέχεν. Οκτώ άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στο δυστύχημα,  επτά επιβάτες και ο οδηγός του τρένου 4365. Τραυματίστηκαν 36 άτομα, μεταξύ των οποίων ο προϊστάμενος και ο μηχανοδηγός του τρένου 74363.

Οι συρμοί
---------

Στο δυστύχημα ενεπλάκησαν δύο συρμοί. Ο πρώτος ήταν το άδειο τρένο 74363 με προορισμό τον σιδηροδρομικό σταθμό του Ναϊμέχεν. Αυτό το τρένο αποτελούνταν από μια πολλαπλή μονάδα του τύπου *Mat '64 Plan V 936*. Το δεύτερο ήταν το τρένο 4365 αποτελούμενο από δύο πολλαπλές μονάδες δύο βαγονιών τύπου *Mat '46*, μονάδες 256 και 244. Το τρένο 74363 ταξίδευε περίπου με 5 km/h, το επιβατικό τρένο 4365 με 90 περίπου km/h.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Achtste slachtoffer treinramp Nijmegen» (στα nl). *Leeuwarder Courant*. September 4, 1979.. Ανακτήθηκε στις March 3, 2012.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* (Ολλανδικά) Spoorwegongevallen in Nederland, 1839-1993; writer: R.T. Jongerius, Published by: Schuyt & Co, 1993. Part 22 in the book range of the *Nederlandse Vereniging van Belangstellenden in het Spoor- en tramwegwezen* (NVBS), (ISBN 90-6097-341-0).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  στο Wikimedia Commons
Η **Σίντι Ρόλεντερ** (γεννήθηκε 21 Αυγούστου 1989 στο σημερινό Κέμνιτς) είναι Γερμανίδα αθλήτρια του στίβου που ειδικεύεται στους δρόμους ταχύτητας με εμπόδια.

Καριέρα
-------

Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 στο Λονδίνο, φτάνοντας μέχρι τον ημιτελικό γύρο.

Το πρώτο της μετάλλιο σε ανώτερη διοργάνωση το κατέκτησε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2014, όταν βγήκε 3η.

Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015 κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο, με 12.59 και ατομικό ρεκόρ.

Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2016, με επίδοση 12.62, και βγήκε 5η στον τελικό των 100 μέτρων με εμποδίων στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016.

Κέρδισε επίσης τον τίτλο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2017 στο Βελιγράδι στα 60 μέτρα με εμπόδια.

Τη σεζόν 2018 την έκλεισε με ένα χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018, πίσω από την Ελβίρα Χέρμαν και την Πάμελα Ντούτκιεβιτς.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η Σίντι Ρόλεντερ στην World Athletics
* H Σίντι Ρόλεντερ στη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή
Συντεταγμένες: 8°47′S 118°5′E﻿ / ﻿8.783°S 118.083°E﻿ / -8.783; 118.083

Η **Σουμπάουα** (ινδονησιακά: Sumbawa) είναι νησί της Ινδονησίας. Βρίσκεται στο κέντρο των μικρών Σουνδών, ανάμεσα στα νησιά Λομπόκ στα δυτικά και Φλόρες στα ανατολικά. Η Σούμπα βρίσκεται νοτιοανατολικά του νησιού. Ανήκει στην επαρχία Δυτική Νούσα Τενγκάρα μαζί με το Λομπόκ και μεγαλύτερη πόλη του νησιού είναι η Μπίμα, με 142.443 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010. Η κύρια απασχόληση των κατοίκων του νησιού είναι η γεωργία, ενώ ο τουρισμός είναι πολύ περιορισμένος και είναι επικεντρωμένος στο σέρφιν.

Με έκταση 15.448 τετραγωνικά χιλιόμετρα, η Σουμπάουα είναι το 57ο μεγαλύτερο νησί στη Γη. Έχει ακανόνιστο ανάγλυφο όπου δεσπόζουν ενεργά και σβηστά ηφαίστεια. Το ψηλότερο από αυτά, το όρος Ταμπόρα είναι γνωστό για την κολοσσιαία έκρηξή του το 1815, η οποία ισοπέδωσε την κορυφή του και υπολογίζεται ότι σκότωσε 70.000 άτομα παγκοσμίως.

Ιστορία
-------

Το νησί μέχρι τον 17ο αιώνα βρισκόταν στη σφαίρα επηροής των μουσουλμάνων της Ιάβας. Το 1625 το νησί κατακτήθηκε από το λαό Μακασσάρ, Σουλαουέζι, οι οποίοι εξισλάμισαν τους ηγέτες της Σουμπάουα. Σύντομα οι ηγέτες της δυτικής Σουμπάουας ήλεγχαν το Λομπόκ, γεγονός που τους έφερε σε αντιπαράθεση με τους κατοίκους του Μπαλί. Οι αντιπαραθέσεις συνεχίστηκαν τον 18ο αιώνα και μέχρι το 1815, όταν η κολοσσιαία έκρηξη του Ταμπόρα σκότωσε χιλιάδες κατοίκους του νησιού και η στάχτη κατέστρεψε τις καλλιέργειες. Το ίδιο το ηφαίστειο από τα 4.300 μέτρα ύψος που είχε μειώθηκε στα 2.722 εξαιτίας της έκρηξης. Η επανεγκατάσταση ανθρώπων στο νησί έγινε στα μέσα του 19ου αιώνα με μικρούς πληθυσμούς από διάφορες εθνικές ομάδες. Οι Ολλανδοί άρχισαν να ελέγχουν το νησί τις αρχές του 20ου αιώνα ώστε να αντιμετώπισουν το ενδεχόμενο πολέμου ανάμεσα στους Σουλτάνους του νησιού. Οι Σουλτάνοι έχασαν τις εξουσίες τους με την ανεξαρτησία της Ινδονησίας. Υπολείμματων του Σουλτανάτων είναι τα παλάτια στην Μπίμα και στο Μπεσάρ.

Γεωγραφία
---------

Το νησί έχει μήκος 275 χιλιόμετρα. Στο νησί κυριαρχούν τα υψίπεδα, οι διαβρωμένοι λόφοι και οι ηφαιστειακές οροσειρές. Οι κόλποι Τελούκ Σαλέχ και Τελούκ Μπίμα εισχωρούν στη βόρεια ακτογραμμή του νησιού. Ο κόλπος Σαλέχ είναι ο μεγαλύτερος και χωρίζει το νησί σε δυτική και ανατολική Σουμπάουα οι οποίες ενώνονται με τον ισθμό Σαλέχ. Βόρεια του κόλπου εκτείνεται μια χερσόνησος που καταλήγει στο όρος Ταμπόρα. Το ηφαίστειο με ύψος 2722 μέτρα είναι περίπου 900 μέτρα ψηλότερο από κάθε άλλη κορυφή του νησιού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Sumbawa Indonesia.travel. Ανακτήθηκε την 17 Σεπτεμβρίου 2012
2. ↑  Ryan Ver Berkmoes (2010). *Indonesia*. Lonely Planet. σελ. 516. ISBN 1741048303.  Unknown parameter `|publication=` ignored (βοήθεια)
3. ↑  Koentjaraningrat (2007). *Villages in Indonesia*. Equinox Publishing. σελίδες 30–31. ISBN 9793780517.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Sumbawa στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4058588-8

 |

 |
Είσοδος του εσωτερικού του *τζαματούν* του Μακαραβάνκ.
Το ***τζαματούν*** είναι καθαρά αρμενική θρησκευτική κατασκευή, η οποία περιλαμβάνεται εντός ενός μοναστηριού, ορισμένες φορές ευρισκόμενη εντός της κύριας εκκλησίας. Αναπτύχθηκε μεταξύ του 12ου και του 13ου αιώνα. Χρησίμευε ως τόπος συναθροίσεως των εκκλησιαστικών. Από αρχιτεκτονικής άποψης, παρουσιάζει αρκετές ομοιότητες με το *γκαβίτ*. Κύρια τους διαφορά είναι το γεγονός πως το τελευταίο ευρίσκεται πάντοτε εντός της εκκλησίας, ενώ το *τζαματούν* μπορεί και να ευρίσκεται απομονωμένο από αυτήν. Ορισμένες φορές, υπάρχει σύγχυση μεταξύ των δύο αυτών αρχιτεκτονικών στοιχείων: ως αποτέλεσμα, ο Ζαν-Μισέλ Τιερί τίνει, περισσότερο, να τα χαρακτηρίζει ως μία ενιαία αρχιτεκτονική μορφή, ενώ άλλοι ιστορικοί της αρμενικής τέχνης προχωρούν σε διαχωρισμό αυτών.

Οι εξαιρέσεις είναι πολυάριθμες, όπως στο Γκεγάρντ, όπου το *τζαματούν* ευρίσκεται εντός του βράχου. Ένα εκ των ομορφότερων είναι, αναμφίβολα, αυτό της Εκκλησίας των Αγίων Αποστόλων της παλαιάς αρμενικής πρωτεύουσας της πρώτης χιλιετίας, Ανί.

Δείτε επίσης
------------

* Αρμενική αρχιτεκτονική
* Γκαβίτ

Παραπομπές
----------

1. ↑  Monum, *Les douze capitales d'Arménie*, éditions COFIMAG.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρμενικά μοναστήρια
 |

 |
Ο **Σουμπάτ/Συμβάτιος Α΄**, γεωργιανά: სუმბატ I Sumbat I, (απεβ. το 958) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας ήταν πρίγκιπας του Τάο-Κλαρτζέτι, κληρονομικός ηγεμόνας του Κάτω Τάο και τιτουλάριος βασιλιάς της Ιβηρίας (Γεωργίας) από το 937 έως το τέλος του.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο μικρότερος γιος του Aνταρνάσε Δ΄. Ήταν νεότερος αδελφός του Δαβίδ Β΄, μετά το τέλος του οποίου τον διαδέχθηκε ως «*Βασιλιάς των Ιβηρίων*» το 937, και του Ασότ Β΄, μετά το τέλος του οποίου τον διαδέχθηκε ως Βυζαντινός αξιωματούχος με τον τίτλο του κουροπαλάτη το 954.  Ο Σουμπάτ Α΄ τιμάται στις επιγραφές της εκκλησίας από το Iσχάνι και το Ντολισκάνα στη σημερινή επαρχία Άρτβιν της Τουρκίας.

Γενεαλογία
----------

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
2. ↑  Toumanoff, Cyril (1967). *Studies in Christian Caucasian History*, pp. 490-3. Georgetown University Press.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΔαυίδ Β΄ της Ιβηρίας | **βασιλιάς της Ιβηρίας**937-958 | ΔιάδοχοςΒαγράτ Β΄ της Ιβηρίας |
Το **Μεγάλο Σανχεντρίν**, από εγκυκλοπαίδεια του 1883
Με την ονομασία **Σανχεντρίν** φερόταν κατά τους βιβλικούς χρόνους τοπικό δικαστήριο των Εβραίων που έδρευε σε κάθε πόλη. Τα δικαστήρια αυτά ήταν 23μελή.

Το **Μεγάλο Σανχεντρίν** (Μεγάλο Συνέδριο), αποτέλεσε το ανώτατο εβραϊκό νομοθετικό και θρησκευτικό συμβούλιο που λειτουργούσε και ως δικαστήριο το οποίο είχε έδρα την Ιερουσαλήμ, και αποτελούσε τη μεγαλύτερη θρησκευτική αυθεντία του Ιουδαϊσμού στην όλη περιφέρεια της Γης του Ισραήλ, ιδιαίτερα κατά τους ελληνιστικούς χρόνους. Το συνέδριο αυτό συγκροτούταν από τον πρόεδρο που έφερε τον πριγκιπικό τίτλο «Νάση» ή «Νασί», τον μεγάλο Αρχιερέα, τους δύο αντιπροέδρους τον Αμπ-Μπεϊτ-Ντιν και τον Χαμάμ και 67 άλλα μέλη. Το Μεγάλο Σανχεντρίν συνεδρίαζε εκτός εορτών και Σαββάτων.

Η ίδρυση του Σανχεντρίν εντοπίζεται στην εποχή της βασιλείας του Αντιόχου Δ΄ του Επιφανούς, περί το 200 π.Χ. Η δε ονομασία Σανχεντρίν (Συνέδριον) εμφανίζεται περί το 1ο αιώνα π.Χ.

Μετά την καταστροφή της Ιερουσαλήμ, που συνέβη το 70 (μ.Χ.), έπαψε και η λειτουργία του. Κατ΄ άλλους καταληκτικό έτος θεωρείται το 358, όπου προσδιορίζεται η τελευταία δεσμευτική απόφαση που αφορούσε την έκδοση του εβραϊκού ημερολογίου, ενώ τέλος κατ΄ άλλους το 425 όπου διατάχθηκε η διάλυσή του με σχετικό διάταγμα του αυτοκράτορα Θεοδοσίου Β΄. Έκτοτε επιχειρήθηκε μερικές φορές στην ιστορία η αναβίωση του Σαχρεντρίν κάποιες φορές μάλιστα με την υποστήριξη ηγεμόνων (αυτοκρατόρων ή σουλτάνων) αλλά αυτές οι προσπάθειες δεν πρόλαβαν να ευοδωθούν.

Στη σύγχρονη εποχή γίνεται προσπάθεια της ανασύστασης του Μεγάλου Σανχεντρίν στο Ισραήλ,περισσότερο για θρησκευτικούς, αλλά και ιστορικούς λόγους το οποίο θα έχει νομοθετική εξουσία ανώτερη από αυτή του κοινοβούλιου και της κυβέρνησης (θα είναι δηλαδή η υπέρτατη νομοθετική αρχή στην χώρα) και θα αντικαταστήσει το σημερινό Ανώτατο Δικαστήριο του Ισραήλ.

Σημειώσεις
----------

* Το Μεγάλο Σανχεντρίν αναφέρεται στη Καινή Διαθήκη στη Δίκη του Ιησού Χριστού όταν και προσάχθηκε σ΄ αυτό.
* Το 1806 ο Μέγας Ναπολέων προκειμένου να προσεταιριστεί τους Εβραίους προσπάθησε ανεπιτυχώς να συγκαλέσει μέγα τέτοιο συνέδριο στο Παρίσι, καλώντας με διακήρυξη εκπροσώπους των Εβραίων από διάφορες χώρες της Ευρώπης.

Πηγές
-----

* «Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica» τομ.53ος, σελ.159.
* Robert Ambelain "Ιησούς" Εκδόσεις Δίβρης Αθήνα, σελ.380.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κοσμική και θρησκευτική ιστορία του εβραϊκού Σανχεντρίν
* Αγγλική ιστοσελίδα για επανασύσταση του Σανχεντρίν στο Ισραήλ
* Το Εβραϊκό Δικαστικό Σύστημα από τον Ραβίνο Aryeh Kaplan
* Εβραϊκή εγκυκλοπαίδεια Σανχεντρίν
Ο **Σαίντ Σερ Τζαμσίντ μπιν Αμπντουλά αλ Σαίντ** (αραβικά: جمشيد بن عبد الله) ήταν ο τελευταίος Άραβας Σουλτάνος της Ζανζιβάρης. Γεννήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 1929 στη Ζανζιβάρη. Κυβέρνησε την Ζανζιβάρη από την 1 Ιουλίου 1963 έως τις 12 Ιανουαρίου 1964. Στις 10 Δεκεμβρίου 1963 η Ζανζιβάρη απέκτησε την ανεξαρτησία της από το Ηνωμένο Βασίλειο ως συνταγματική μοναρχία υπό τον Τζαμσίντ. Αυτή η κατάσταση διατηρήθηκε μέχρι την ανατροπή της από την Ζανζιβαρινή Επανάσταση, οπότε και διέφυγε στη Μεγάλη Βρετανία, όπου ζει μέχρι σήμερα. Σήμερα είναι παντρεμένος με την *Zuleikha bint Abdullah Al Aufy*.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (πολλαπλές γλώσσες) *geni.com*.
2. ↑  Zanzibar,
Η **Σίντια Κλίτμπο** (*Cynthia Klitbo*) ισπανική  προφορά ΔΦΑ: [ˈsintja ˈklitβo], γεννημένη στις 11 Μαρτίου 1967 στο Σακατέκας, Σακατέκας, Μεξικό, είναι μεξικανή ηθοποιός της τηλενουβέλας, του θεάτρου και του μεξικάνικου κινηματογράφου. Είναι πιό γνωστή για τους ρόλους της ως Λάουρα στη τηλενουβέλα La Dueña (1995), ως Ταμάρα ντε Ντουβάλ στη τηλενουβέλα El privilegio de amar (1998).

Η Σίντια Κλίτμπο γεννήθηκε στις 11 Μαρτίου 1967 στο Σακατέκας, κόρη Δανού πατέρα και Μεξικανής μητέρας. Άρχισε την τηλεοπτική καριέρα της το 1987 στη τηλενουβέλα *Como Duele Callar*. Συμμετείχε επίσης στις τηλενουβέλες όπως *Amor en Silencio*, *Mi Segunda Madre*, *Yo Compro Esa Mujer*. Η Σίντια ξεχώρισε στη τηλενουβέλα *Cadenas de amargura*.

Στην τηλενουβέλα *La Dueña* άλλη μια φορά έπαιξε την κακιά. Οι αξιόλογες παραστάσεις στις τηλενουβέλες *Alguna vez*, *Tendremos alas*, *El Privilegio de Amar* και *La Casa en la Playa* καθιέρωσαν τη Σίντια ως μία από τις πιο γνωστές ηθοποιούς της γενιάς της.

Η Κλίτμπο έχει ένα ευρύ φάσμα των υποκριτικές ικανότητες. Αξιόλογες παραστάσεις με βαθιές ψυχολογικές ερμηνείες φέρονται στην οθόνη από αυτήν την ηθοποιό. Στην τηλενουβέλα *El Privilegio de Amar* ξύρισε το κεφάλι της για να παρουσιάσει την παραφροσύνη και ήττα του χαρακτήρα της.

Στις 1 Αυγούστου 2006 γέννησε ένα κοριτσάκι, την ονόμασε Ελίσα Φερνάντα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. nm0459885. Ανακτήθηκε στις 10  Ιανουαρίου 2016.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφία της Σίντια Κλίτμπο στο esmas Αρχειοθετήθηκε 2013-05-11 στο Wayback Machine. (Ισπανικά)
* Η *Σίντια Κλίτμπο* στο Alma Latina

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 170318142
* LCCN: no2011056861
* ISNI: 0000 0001 1914 6526

 |

 |
O **Σχηματισμός Μάχης της Ευρωπαϊκής Ένωσης** (**EU BG**) είναι πολυεθνικός τακτικός σχηματισμός που ακολουθεί την Κοινή Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας (ΚΠΑΑ) της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ). Απαρτίζεται από ένα συνασπισμό κρατών μελών, ενώ κάθε ένας από τους δεκαοκτώ σχηματισμούς αποτελείται από ένα ενισχυμένο τάγμα (1.500 στρατιώτες) με στοιχεία υποστήριξης μάχης. Οι σχηματισμοί είναι τακτικοί, έτσι ώστε να είναι έτοιμοι για επέμβαση ανά πάσα στιγμή. Οι δυνάμεις βρίσκονται υπό τον άμεσο έλεγχο του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Οι μάχιμες μονάδες ήταν σε πλήρη επιχειρησιακή ικανότητα την 1η Ιανουαρίου του 2007, αν και, από τον Ιούλιο του 2015 δεν υπάρχει στρατιωτική δράση. Βασίζονται στις υπάρχουσες *ad hoc* αποστολές που η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αναλάβει και έχουν περιγραφεί από ορισμένους ως ένας νέος «τακτικός στρατός» για την Ευρώπη. Τα στρατεύματα και ο εξοπλισμός προέρχονται από τα κράτη μέλη της ΕΕ στο πλαίσιο ενός «ηγετικού κράτους». Το 2004, ο Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, Κόφι Ανάν, χαιρέτισε τα σχέδια και υπογράμμισε την αξία και τη σημασία των μάχιμων μονάδων, βοηθώντας τη συμφωνία των Ηνωμένων Εθνών σε εστίες κρίσης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Landstrom, Gustav (February 2007). «Enter the EU Battlegroups». *Chaillot Paper* (EUISS) (97): 7. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-03-04.. Ανακτήθηκε στις 7 July 2015.
2. ↑  «The EU Battlegroups and the EU civilian and military cell» (PDF). *European Union Factsheet*. European Council. Φεβρουαρίου 2005. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2015.
3. 1 2  Paul Reynolds (15 March 2007). «New force behind EU foreign policy». *BBC News*.. Ανακτήθηκε στις 11 July 2015.
4. ↑  "Charlemagne" (columnist) (13 January 2013). «Europe in a foreign field». *The Economist*.. Ανακτήθηκε στις 11 July 2015.
5. ↑  Deaglan De Breadun (15 October 2004). «Value of EU 'battlegroup' plan stressed by Annan». *The Irish Times*.. Ανακτήθηκε στις 11 July 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σχηματισμός Μάχης της Ευρωπαϊκής Ένωσης** |

* «Factsheet on EU Battlegroups» (PDF). *Consilium.europa.eu*. Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Απριλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2015.
* Factsheet on Battlegroups – European Parliament

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 130663805
* GND: 7758478-8

 |

 |
Το ισχύον **Σύνταγμα του Μαυροβουνίου** επικυρώθηκε και υιοθετήθηκε από τη συντακτική εθνοσυνέλευση του Μαυροβουνίου στις 19 Οκτωβρίου 2007. Ανακηρύχθηκε επίσημα ως σύνταγμα της χώρας στις 22 Οκτωβρίου 2007.

Το σύνταγμα καθορίζει το Μαυροβούνιο ως μια αστική, δημοκρατική και φιλική προς το περιβάλλον χώρα, με κοινωνική δικαιοσύνη.

Στο προοίμιό του προσδιορίζονται οι υπηκοότητες και οι εθνικές μειονότητες του Μαυροβουνίου, όπως οι Μαυροβούνιοι, οι Σέρβοι, οι Βόσνιοι, οι Αλβανοί, οι Κροάτες και άλλοι. Το σύνταγμα αντικατέστησε την επίσημη γλώσσα του κράτους από τα σερβικά σε μαυροβουνιακά, παρότι αναγνώρισε ως μειονοτικές γλώσσες τα σερβικά, τα βοσνιακά, τα αλβανικά και τα κροατικά. Αναφέρει, επίσης, ως ισότιμα το κυριλλικό και το λατινικό αλφάβητο.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. 1 2 3  «Crna Gora otvorila vrata evropske budućnosti» (στα Μαυροβουνιακά). Pobjeda. 2007-10-20. . [*νεκρός σύνδεσμος*]
4. 1 2 3  «Crna Gora dobila novi Ustav» (στα Μαυροβουνιακά). Antena M. 2007-10-20. .

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Συντάγματα της Ευρώπης |
| --- |
|  |
|  | 
* Άγιος Μαρίνος
* Αζερμπαϊτζάν
* Αλβανία
* Ανδόρρα
* Αρμενία
* Αυστρία
* Βατικανό
* Βέλγιο
* Βόρεια Μακεδονία
* Βοσνία και Ερζεγοβίνη
* Βουλγαρία
* Γαλλία
* Γερμανία
* Γεωργία
* Δανία
* Ελβετία
* Ελλάδα
* Εσθονία
* Ηνωμένο Βασίλειο
* Ιρλανδία
* Ισλανδία
* Ισπανία
* Ιταλία
* Κροατία
* Κύπρος
* Λετονία
* Λευκορωσία
* Λιθουανία
* Λίχτενσταϊν
* Λουξεμβούργο
* Μάλτα
* Μαυροβούνιο
* Μολδαβία
* Μονακό
* Νορβηγία
* Ολλανδία
* Ουγγαρία
* Ουκρανία
* Πολωνία
* Πορτογαλία
* Ρουμανία
* Ρωσία
* Σερβία
* Σλοβακία
* Σλοβενία
* Σουηδία
* Τουρκία
* Τσεχία
* Φινλανδία
 |

 |
Ο **Σβιατοπόλκ Α΄** ο λεγόμενος *αθεόφοβος* ή *κακός* ρωσ. Святополк Окаянный [προφ. ακαγιάνι] (π. 980 - 1019) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας του Τούροβ (988-1015) και μεγάλος πρίγκιπας του Κιέβου (1015-1019). Αμφισβητείται η πατρότητά του και το ότι φόνευσε τους αδελφούς του.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Γιαροπόλκ Α΄ πρίγκιπα του Κιέβου (γιου του Σβιατοσλάβ Α΄ του Κιέβου) και μίας Ελληνίδας μοναχής.

Ο Σβιατοσλάβ Α΄ στη Βουλγαρία αιχμαλώτισε την Ελληνίδα μοναχή και την πάντρεψε με τον πρώτο γιο του Γιαροπόλκ Α΄. Το 980 ο τρίτος γιος του Βλαδίμηρος Α΄ του Κιέβου φόνευσε τον Γιαροπόλκ Α΄ και βίασε τη γυναίκα αυτού, που σύντομα γέννησε τον Σβιατοπόλκ Α΄. Έτσι δεν είναι σαφές ποιος είναι ο πατέρας του τελευταίου.

Όταν ο Σβιατοπόλκ Α΄ έγινε οκτώ ετών, ο Βλαδίμηρος τον έβαλε υπεύθυνο του Τούροβ και κανόνισε τον γάμο του με την κόρη τού Μπολέσλαφ Α΄ της Πολωνίας. Η νέα πριγκίπισσα ήλθε στο Τούροβ με τη συνοδεία του Ράινμπερν επισκόπου τού Κόλμπερκ. Ο Σβιατοπόλκ Α΄, δυσαρεστημένος με τον πατέρα του και ενθαρρυμένος από τη σύζυγο και τον Ράινμπερν, άρχισε να ετοιμάζεται για πόλεμο εναντίον του Βλαδίμηρου Α΄, ίσως υπολογίζοντας στη συνδρομή τού πεθερού του. Όταν ο πατέρας του ανακάλυψε τις προθέσεις του, τον έριξε στη φυλακή μαζί με τη σύζυγο αυτού και τον Ράινμπερν. Ο επίσκοπος απεβίωσε εγκάθειρκτος.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε μία κόρη του Μπολέσλαφ Α΄ της Πολωνίας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Ρωσικά) *Μεγάλη Ρωσική Εγκυκλοπαίδεια*. Η Μεγάλη Ρωσική Εγκυκλοπαίδεια. Μόσχα. bigenc.ru. Ανακτήθηκε στις 8  Οκτωβρίου 2021.
2. ↑  pantheon.world/profile/person/Sviatopolk\_I\_of\_Kiev. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.

Πηγές
-----

* Słownik starożytności słowiańskich. T. 2. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1965, s. 382.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 67271103
* GND: 119224755

 |

 |
Η **Υπερδνειστεριακή Απογραφή του 2004** (ρωσικά: *Перепись населения Приднестровской Молдавской Республики 2004 года*) διοργανώθηκε στην Υπερδνειστερία, περίπου την ίδια περίοδο που η Μολδαβία πραγματοποίησε την δική της απογραφή. Η Υπερδνειστερία αρνήθηκε να συμμετάσχει, λόγω της ανακήρυξης της ανεξαρτησίας της στις 2 Σεπτεμβρίου του 1990.

Αποτελέσματα της απογραφής
--------------------------

Ο συνολικός πληθυσμός (συμπεριλαμβανομένου του Μπέντερ): 555.347 κάτοικοι 

Ο συνολικός πληθυσμός (χωρίς το Μπέντερ): 450.337 κάτοικοι

* Μολδαβοί: 31,9%
* Ρώσοι: 30,3%
* Ουκρανοί: 28,8%
* Βούλγαροι: 2%
* Πολωνοί: 2%
* Γκαγκαούζοι: 1,5%
* Εβραίοι: 1,3%
* Λευκορώσοι: 1%
* Γερμανοί: 0,6%
* Άλλοι: 0,5%

Τα προκαταρκτικά στοιχεία, τα οποία εμφανίζονται παραπάνω, κυκλοφόρησαν σαράντα ημέρες μετά την ολοκλήρωση της απογραφής. Τα τελικά και πιο λεπτομερή αποτελέσματα κυκλοφόρησαν με καθυστέρηση σχεδόν δύο χρόνων.

Σε σύγκριση με την απογραφή του 1989, ο πληθυσμός μειώθηκε κατά 18% λόγω πολέμου, φυσικής μείωσης και της μετανάστευσης για οικονομικούς λόγους.[1]

Το κόστος της απογραφής υπολογίστηκε στα 550.000 δολάρια.[2]

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ρωσικά) Τα επίσημα στοιχεία της απογραφής που αναφέρονται από την Υπερδνειστεριακή κυβέρνηση Αρχειοθετήθηκε 2012-11-05 στο Wayback Machine.
2. ↑  Το Υπερδνειστεριακό Κοινοβούλιο αναβάλλει την απογραφή πληθυσμού για έναν χρόνο αργότερα, 5 Φεβρουαρίου 2015 (ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2017)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πληροφορίες της Απογραφής του 2004
Εναλλαγή τρίγλυφων και μετόπων στην ζωφόρο του ναού Γ στον Σελινούντα
Η **τρίγλυφος** (ή **τρίγλυφο**, πληθ. **τρίγλυφα**) είναι στοιχείο της αρχαίας ελληνικής αρχιτεκτονικής. Ονομάζεται τρίγλυφο από την χαρακτηριστική του εμφάνιση, η οποία επιτυγχάνεται όταν επάνω στην τετράπλευρη πλάκα ή επιφάνεια σκαλιστούν δύο μεσαία αυλάκια, που ονομάζονται γλυφές, και δύο λεπτότερα ακραία αυλάκια, οι ημιγλυφές. Όταν έχουμε τις δύο γλυφές, λείπουν όμως οι ημιγλυφές, τότε το ίδιο σχέδιο ονομάζεται **δίγλυφο** αντί για τρίγλυφο.

Προέλευση και ερμηνεία
----------------------

Τρίγλυφα παρουσιάστηκαν τον 7ο αιώνα π.Χ. ως διαρρυθμιστικό και διακοσμητικό στοιχείο της ζωφόρου στον δωρικό ρυθμό και συναντάται ιδιαίτερα στους ιερούς ναούς. Επειδή δεν έχουμε στοιχεία περί της προέλευσης των τριγλύφων, οι κλασικοί αρχαιολόγοι βασίζονται στην καθιερωμένη ερμηνεία που θέλει την τρίγλυφο να είναι παραδοσιακή διακοσμητική απομίμηση σε μάρμαρο του εξωτερικά ορατού προγενέστερου αρχιτεκτονικού στοιχείου της εσωτερικής ένωσης οριζόντιων ξύλινων δοκών και κάθετα στο επιστύλιο στους αρχαϊκούς ελληνικούς ναούς των πιο αρχαιότερων χρόνων. Αντίθετα με την ερμηνεία αυτή υπάρχει και μια σύγχρονη εικασία, σύμφωνα με την οποία τα τρίγλυφα των ζωφόρων είχαν μόνο διακοσμητικό χαρακτήρα και δεν προέρχονται από την ξύλινη κατασκευή των αρχαϊκών ναών. Στην ελληνιστική εποχή συναντούμε και τρίγλυφα, από τα οποία απουσιάζουν οι γλυφές εντελώς, ενώ είναι διακοσμημένα με ανάγλυφους τρίποδες, σκεύη σπονδών ή άλλων παρόμοιων αντικειμένων. Τέτοιου είδους τρίγλυφα συναντούμε στα μικρά προπύλαια της Ελευσίνας και σε ένα επεξεργασμένο μάρμαρο στη Σάμο.

Πηγές
-----

* N. Weickenmeier: *Theorienbildung zur Genese des Triglyphon*. 1985.
* E.-L. Schwandner: *Der ältere Porostempel der Aphaia auf Aegina*. 1985, S. 117 ff.
* Dieter Mertens: *Der alte Heratempel in Paestum und die archaische Baukunst in Unteritalien*. 1993, S. 103 ff.

Παραπομπές
----------

1. ↑  vgl. Vitruv, *Zehn Bücher über Architektur*, IV. Buch, Kap.2, Abs.2 u. Kap.3, Abs.1 f.
2. ↑  So: Hermann Kienast: *Zum dorischen Triglyphenfries*. In: *Athenische Mitteilungen*. Bd. 117, 2002, S. 53-68. ISSN 0342-1325
3. ↑  Hans Lauter: *Die Architektur des Hellenismus*. Wiss. Buchges. Darmstadt 1986, S. 263 Abb. 71b Taf. 40b, ISBN 3-534-09401-8

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Triglyphe  της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |