recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **Theo gegen den Rest der Welt** (γερμ. *ο Τέο εναντίον όλων*) είναι ταινία του Γερμανικού κινηματογράφου του 1980 με πρωταγωνιστή τον Μάριους Μύλλερ-Βέστερνχαγκεν.

Πλοκή
-----

Ο *Τέο Γκρόμπεργκ* είναι νταλικιέρης από την κοιλάδα του Ρουρ και ποδοσφαιρόφιλος φανατικός οπαδός της τοπικής του ομάδας. Έχει και τον συνέταιρό του, τον Ιταλό *Έννο* από κοντά, με τον οποίο αγόρασαν ένα φορτηγό Βόλβο. Στην επιστροφή από κάποια διαδρομή ο Τέο αναλαμβάνει να μεταφέρει μια παράνομη παρτίδα, για να ξεπληρώσει το φορτηγό του. Οδηγάει πτώμα από την κούραση και σχεδόν κλείνουν τα μάτια του επάνω στο τιμόνι. Σταματάει σε ένα πρατήριο για να κάνει διάλειμμα, και του κλέβουν το φορτηγό. Χωρίς να χάσει ούτε λεπτό καβαλάει ένα Φιατάκι της Ελβετίδας Ίνες Ρέγγελι και κυνηγάει τον κλέφτη. Ο Τέο φτάνει στη Λιέγη και βρίσκει το φορτηγό του. Του επιτίθενται όμως και τον θέτουν εκτός μάχης. Από εκεί φτάνει στη Μασσαλία.

Βραβεύσεις
----------

Ο πρωταγωνιστής τιμήθηκε με το βραβείο *Ερνστ-Λούμπιτς*, ενώ η ταινία έκοψε περισσότερα από τρία εκατομμύρια εισιτήρια και ήταν η εμπορικότερη ταινία του 1980/81 στη Γερμανία. Τιμήθηκε με το βραβείο Goldene Leinwand.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *filmportal.de*.
2. ↑  (Γερμανικά) *Λεξικό παγκόσμιων κινηματογραφικών ταινιών*. Zweitausendeins.

Πηγές
-----

* Elvira Reitze: *Theo gegen den Rest der Welt. Roman nach dem gleichnamigen Film*. Lübbe, Bergisch Gladbach 1984, 204 S. ISBN 3-404-10467-6

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Παρουσίαση της ταινίας στο Filmportal.de με φωτογραφικό υλικό και κριτικές
Δορυφορική εικόνα του ομώνυμου αρχιπελάγους με το Νησί Τσάταμ να δεσπόζει στο κέντρο.
Ανεπίσημη σημαία των Νησιών Τσάταμ
Το **Νησί Τσάταμ** είναι μακράν το μεγαλύτερο νησί του αρχιπελάγους των Νησιών Τσάταμ, στα νότια του Ειρηνικού ωκεανού, στην ανατολική ακτή της Νέας Ζηλανδίας. Το νησί πήρε το όνομά του από το ερευνητικό πλοίο *HMS Chatham*, που ήταν το πρώτο Ευρωπαικό πλοίο που χαρτογράφησε το νησί το 1791. Έχει έκταση 920 χλμ².

Το νησί είναι επίσης γνωστό και με δύο άλλα ονόματα, το Μαορί όνομα *Wharekauri* και το Μοριορί όνομα *Rekohu* (που σημαίνει ομιχλώδες ηλιόφως).

Η γεωγραφία του νησιού κυριαρχείται από τρία χαρακτηριστικά: δύο κόλπους και μία λιμνοθάλασσα. 

Ο κύριος καταυλισμός του νησιού, ο Γουαϊτάνγκι, βρίσκεται στον Κόλπο Βαϊτάνγκι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hooper, Steven (1 Ιανουαρίου 2006). *Pacific Encounters: Art & Divinity in Polynesia, 1760-1860*. University of Hawaii Press. ISBN 978-0-8248-3084-7.
2. ↑  Taonga, New Zealand Ministry for Culture and Heritage Te Manatu. «Overview». *teara.govt.nz* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2021.
3. 1 2  Government of New Zealand, Dept. of Conservation (1999) *Chatham IslandsConservation Management Strategy Αρχειοθετήθηκε 07/06/2011, στο Wayback Machine.*. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Rekohu: Έκθεση για τις διεκδικήσεις Μοριορί και Ng?ti Mutunga στα Νησιά Τσάταμ
Ο **Νακί Ισανμπάτ** (ταταρικά: Нәкый Исәнбәт , προφέρεται [næˈqi isænˈbæt], ρωσικά: Наки Исанбет‎, *Νακί Ισανμπέτ*, επίσης συναντάται και ως *Nakie Isanbet*, 29 Δεκεμβρίου 1899 - 12 Σεπτεμβρίου 1992) ήταν τάταρος συγγραφέας, συγγραφέας σε εγκυκλοπαίδειες, ποιητής, θεατρικός συγγραφέας, πεζογράφος, συγγραφέας παιδικής λογοτεχνίας, ειδικός στη λαογραφία και φιλόλογος. Αυτός είναι ο άνθρωπος που έγραψε και δημοσίευσε ορισμένα φρασεολογικά ταταρικά λεξικά. 

Γεννήθηκε με το όνομα **Νακί Σιρατζετντίν ουλί Ζακίροφ** (ταταρικά: Нәкый Сираҗетдин улы Закиров, ρωσικά: Наки Сиразетдинович Закиров‎, **Νακί Σιραζετντίνοβιτς Ζακίροφ**) στην οικογένεια του μουλά στο χωριό Μαλογιάζ στην Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν. Αυτός άρχισε να παρακολουθεί το μεντρεσέ του χωριού και συνέχισε τις σπουδές του στο μεντρεσέ Χουσανία στην Ουφά (πρωτεύουσα της σημερινής δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν, περιοχή της Ρωσίας). Ενώ φοιτούσε στον φημισμένο μεντρεσέ Μοχαμέντια του Καζάν, στην ηλικία των 15 ετών άρχισε να δημοσιεύει έργα του σε περιοδικά.

Εκείνη την εποχή το ενδιαφέρον του σε σχέση με την συγγραφή και τη γλώσσα άρχισε να αυξάνεται. Μέσα στα υπόλοιπα σχεδόν 80 χρόνια της ζωής του ο Ισανμπέτ διατήρησε την απόλυτη αγάπη του για τη λαϊκή τέχνη και τη μητρική του γλώσσα.

Οι στίχοι του έγιναν βάση για διάφορα δημοτικά τραγούδια: *Φυσούμενο νερό*, *Ακορντεόν* και άλλα. Διάφορα θεατρικά του έργα, όπως τα *Χότζα Νασρεντίν*, *Ζίφα*, *Χαρτοφύλακα*ς, *Μουσά Τζαλίλ*, *Φυγάδες*, συμπεριλαμβάνονται πάντα στα ρεπερτόρια των ταταρικών θεάτρων. 

Ο Νακί Ισανμπέτ έγραψε και έργα για παιδιά. Επίσης, εξέδωσε το μοναδικό έργο Ταταρικές εθνικές παροιμίες σε τρεις τόμους. Γι'αυτό έχει βραβευτεί με το κρατικό βραβείο Γκαμπντούλα Τουκάι, το κρατικό βραβείο της Ταταρικής ΑΣΣΔ. 

Ο Νακί Ισανμπέτ έγραψε επίσης και ένα έπος, το νταστάν Ιντεγκάι το οποίο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1940. Όταν έγραψε την περίληψη του κειμένου χρησιμοποίησε την αρχή της δημιουργικής αποκατάστασης. Η νέα και πιο ακριβής παραλλαγή του έπους ήταν έτοιμη, αλλά ο πόλεμος και η μετέπειτα απαγόρευση των τότε αρχών παρεμπόδισαν τη δημοσίευση. Τα υλικά δημοσιεύθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1980, χωρίς τη δέουσα αναφορά στον συγγραφέα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Czech National Authority Database*. xx0169075. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.
2. 1 2 3  *Czech National Authority Database*. xx0169075. Ανακτήθηκε στις 16  Δεκεμβρίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Naki Isanbet στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 246405985
* LCCN: n85131292
* ISNI: 0000 0003 8588 2147
* NKC: xx0169075

 |

 |
Ο Έντουαρντ Φένετς Αντάμι, πρώην πρόεδρος της Μάλτας.
Η Μάλτα είναι δημοκρατία, της οποίας το κοινοβουλευτικό σύστημα και η δημόσια διοίκηση βασίζονται στο σύστημα του Ηνωμένου Βασιλείου. Η Βουλή των αντιπροσώπων (στα μαλτέζικα *Kamra tad-Deputati*) εκλέγεται απευθείας από τον λαό κάθε πέντε χρόνια, εκτός κι αν η βουλή διαλυθεί νωρίτερα από τον Πρόεδρο της χώρας κατόπιν συμβουλής από τον Πρωθυπουργό. Στη βουλή των αντιπροσώπων υπάρχουν 65 έδρες. Αν όμως κάποιο κόμμα κερδίσει σε βουλευτικές εκλογές απόλυτη πλειοψηφία, αλλά δεν κερδίσει πλειοψηφία στις έδρες, τότε δίδονται στο κόμμα αυτό πρόσθετες έδρες για να διασφαλιστεί η κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Το Σύνταγμα της Μάλτας προνοεί ότι ο Πρόεδρος διορίζει ως Πρωθυπουργό το μέλος της Βουλής εκείνο που είναι στην καταλληλότερη θέση να διοικήσει την πλειοψηφία της Βουλής.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκλέγεται κάθε πέντε χρόνια από το κοινοβούλιο. Ο ρόλος του ως αρχηγός κράτους είναι μάλλον τελετουργικός. Το Σύνταγμα καθιερώθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου του 1964.

Πολιτικά κόμματα
----------------

Τα κύρια πολιτικά κόμματα είναι το Εθνικιστικό Κόμμα, το οποίο είναι χριστιανοδημοκρατικό, και το Εργατικό Κόμμα, το οποίο είναι σοσιαλδημοκρατικό.

Το Εργατικό Κόμμα είναι σήμερα κυβέρνηση, με πρωθυπουργό τον Τζόζεφ Μούσκατ. Το Εθνικιστικό Κόμμα βρίσκεται στην αντιπολίτευση.

Υπάρχουν άλλα τρία κόμματα χωρίς κοινοβουλευτική εκπροσώπηση:

* Το Alternattiva Demokratika, το οποίο είναι πράσινο κόμμα.
* To Imperium Europa (Αυτοκρατορία της Ευρώπης), το οποίο είναι εθνικιστικό σε φυλετική βάση και δίνει έμφαση στις ατομικές ελευθερίες και την ατομική ιδιοκτησία.
* Το Άλφα Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα, το οποίο είναι φιλελεύθερο και μεταρρυθμιστικό.

Το σύστημα ψηφοφορίας που υπάρχει από το 1964 έχει οδηγήσει στον δικομματισμό και συχνά κόμματα τα οποία λαμβάνουν σχετικά σημαντικό ποσοστό των ψήφων καταλήγουν να μην εκπροσωπούνται στη βουλή. Αυτό αφήνει μια σημαντική μειονότητα ψηφοφόρων χωρίς δυνατή φωνή στην πολιτική σκηνή. Η εκλογική μεταρρύθμιση είναι φλέγον θέμα συζήτησης στη Μάλτα. Το 2006, έπειτα από μυστικές διαπραγματεύσεις, το Εθνικιστικό και το Εργατικό Κόμμα κατέληξαν σε συμφωνία σχετικά με τη μεταρρύθμιση του εκλογικού συστήματος η οποία ικανοποιούσε τα αιτήματα των δύο κομμάτων, αλλά διατηρούσε τον δικομματικό ολοκληρωτισμό. Αυτές οι μεταρρυθμίσεις προκάλεσαν περί τα τέλη του 2006 συζήτηση στα ανεξάρτητα τοπικά μέσα ενημέρωσης αναφορικά με τη διάβρωση της πραγματικής δημοκρατίας.

Εκλογές και δημοψηφίσματα
-------------------------

Κύριο λήμμα: Εκλογές στη Μάλτα

Παραπομπές
----------
Ο **Πάβεου Κσίστοφ Ρατσκόφσκι** (πολωνικά: *Paweł Krzysztof Raczkowski*) (γενν. στις 10 Μαΐου 1983) είναι Πολωνός διαιτητής ποδοσφαίρου, ο οποίος διαιτητεύει στην Εκστρακλάσα. Είναι διαιτητής της FIFA από το 2013 και κατατάσσεται ως διαιτητής πρώτης κατηγορίας της UEFA.

Σταδιοδρομία ως διαιτητής
-------------------------

Το 2010, ο Ρατσκόφσκι άρχισε να διαιτητεύει στην Εκστρακλάσα. Ο πρώτος του αγώνας ως διαιτητής ήταν στις 8 Αυγούστου 2010 μεταξύ της Σλονσκ Βρότσουαφ και της Γιαγκιελόνια Μπιαουίστοκ. Το 2013, συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο διεθνών διαιτητών της FIFA. Ο πρώτος του αγώνας ως διαιτητής της FIFA πραγματοποιήθηκε στις 26 Μαρτίου 2013, μεταξύ της Γερμανίας και της Βουλγαρίας στον ελίτ γύρο του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος U17 του 2013. Ο Ρατσκόφσκι διαιτήτευσε τον πρώτο του διασυλλογικό αγώνα της UEFA στις 18 Ιουλίου 2013 στον δεύτερο προκριματικό γύρο Europa League 2013-2014, μεταξύ της καζακικής ΦΚ Ιρτίς Παβλοντάρ και της βοσνιακής ΝΚ Σιρόκι Μπρίγιεκ. Διαιτήτευσε τον πρώτο του αγώνα εθνικών ομάδων ανδρών στις 27 Μαΐου 2014, στο φιλικό αγώνα μεταξύ της Ιαπωνίας και της Κύπρου. Ο Ρατσκόφσκι επιλέχθηκε ως επίσημος διαιτητής για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U17 του 2015, την πρώτη του διοργάνωση εθνικών ομάδων ως πρώτος διαιτητής. Τον Μάρτιο του 2016, επιλέχθηκε ως πρόσθετος βοηθός διαιτητής για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2016. Ο πρώτος επίσημος αγώνας του εθνικών ομάδων ως πρώτος διαιτητής ήταν στις 10 Οκτωβρίου 2016, μεταξύ του Γιβραλτάρ και του Βελγίου για τα προκριματικά του Παγκομσίου Κυπέλλου του 2018. Το 2019, επελέγη για να διαιτητεύσει τον τελικό του Σούπερ Καπ Πολωνίας 2019 μεταξύ της Πιάστ Γκλιβίτσε και της Λέχια Γκντανσκ.

Ο Ρατσκόφσκι έχει διαιτητεύσει αγώνες σε διάφορες άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ιαπωνίας (στην J.League του 2014), της Μολδαβίας (τον τελικό του Κυπέλλου Μολδαβίας 2015-2016), της Σαουδικής Αραβίας (στο Πρωτάθλημα Σαουδικής Αραβίας και στο Κύπελλο Σαουδικής Αραβίας) και της Ελλάδας (πλέι οφ της Σούπερλιγκα).

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Πολωνικά) *90minut.pl*. 368. Ανακτήθηκε στις 23  Σεπτεμβρίου 2022.
2. ↑  «2019 Refereeing International Lists» (PDF). *FIFA.com*. FIFA. 2019. Ανακτήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 2019.
3. ↑  «Poland » Ekstraklasa 2010/2011 » 1. Round » Śląsk Wrocław – Jagiellonia Białystok 0:0». *WorldFootball.net*. Ανακτήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 2019.
4. ↑  «Full UEFA EURO 2016 referee teams named». UEFA. 1 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2016.
5. ↑  «Match Officials – UEFA EURO 2016» (PDF). *UEFA.com*. UEFA. 1 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 2019.
6. ↑  «Poland » Superpuchar 2019 » Final » Piast Gliwice – Lechia Gdańsk 1:3». *WorldFootball.net*. Ανακτήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 2019.
7. ↑  «Paweł Raczkowski». *WorldFootballl.net*. HEIM:SPIEL. Ανακτήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 2019.
8. ↑  «Κύπελλο Ελλάδας: Διαιτητής ο Ντοβέρι στο ΠΑΟΚ - ΑΕΚ, ο Ρατσκόφσκι στο Ολυμπιακός - ΠΑΣ Γιάννινα». *sport24.gr*. 26 Απριλίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ στο Transfermarkt.com
Ο **Ναθάνιελ Μπούχβαλντ** (*Nathaniel A. Buchwald*, 19 Ιουλίου, 1924 - 14 Ιουλίου, 2006) ήταν Αμερικανός νευροεπιστήμονας, ο οποίος διετέλεσε Καθηγητής Ψυχιατρικής και Βιοσυμπεριφερικών Επιστημών και Νευροβιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας *(University of California, Los Angeles-UCLA)*. Ο Μπούχβαλντ αναγνωρίστηκε παγκοσμίως για την πρωτοπόρο έρευνά του σχετικά με την λειτουργία των βασικών γαγγλίων, μια περιοχή του εγκεφάλου στενά συνδεδεμένη με νευρολογικές διαταραχές όπως η Νόσος του Πάρκινσον.

Βιογραφία
---------

Ο Μπούχβαλντ γεννήθηκε στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης το 1924, το μεγαλύτερο παιδί των Νέλλυ και Σολ Μπούχβαλντ. Εκπόνησε μεταπτυχιακό στη χημεία στο Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι (Φλόριντα) και διδακτορικό στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα το 1953 στη νευροανατομία και νευροφυσιολογία.

Δημοσιεύσεις
------------

* 1975, *Brain Mechanisms in Mental Retardation* by Nathaniel A. Buchwald and Mary A. B. Brazier. ISBN 0121390500.

Αναφορές
--------

1. ↑  IN MEMORIAM Nathaniel A. Buchwald: Professor of Psychiatry and Biobehavioral Sciences and Neurobiology, Emeritus Los Angeles (1924—2006) Αρχειοθετήθηκε 2011-06-13 στο Wayback Machine. του Michael S. Levine, University of California.
Ο **ναμουβίτης** (αγγλικά: *namuwite*) είναι ορυκτό θειικό άλας του χαλκού και του ψευδαργύρου. Οφείλει το όνομά του στο αρκτικόλεξο *NAtional MUseum of Wales* (Εθνικό Μουσείο της Ουαλίας, Κάρντιφ), στη συλλογή δειγμάτων του οποίου πρωτοεντοπίστηκε το ορυκτό.

Δεν είναι σύνηθες. Εμφανίζεται ως δευτερογενές ορυκτό σχηματιζόμενο στη ζώνη οξείδωσης υδροθερμικά σχηματισμένων χαλκούχων - ψευδαργυρούχων μεταλλευμάτων ή σε υπολείμματα σκωρίας (όπως συμβαίνει στο Λαύριο).

Σχετίζεται με υδροζινκίτη, σουλενβεργίτη, σερπιερίτη, δεβιλλίνη, γλαυκοκερινίτη και γύψο.

Ανευρίσκεται στις περιοχές Aberllyn και Dyfed στην Ουαλία, στην Αγγλία (Κάμπρια), τη Γερμανία (όρη Χαρτς, Ρηνανία-Παλατινάτο, Άαχεν, Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία), την περιοχή Vicenta στην Ιταλία, το κοίτασμα Tsumeb στη Ναμίμπια, την περιοχή Saint Lawrence στη Νέα Υόρκη και τη Γιούτα των ΗΠΑ, και στο ορυχείο "Broken Hill" (Νέα Νότια Ουαλία) στην Αυστραλία.

Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου (Καμάριζα) και υπό μορφήν επιφλοιώσεων στις σκωρίες παλαιότερων εξορύξεων.

Πηγές
-----

* Handbook of Mineralogy Αρχειοθετήθηκε 2012-08-01 στο Wayback Machine.
* Mindat.org
* Athena Mineralogy Αρχειοθετήθηκε 2008-06-20 στο Wayback Machine.
* Webmineral.com

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών
* Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Στο Handbook of Mineralogy και στο Athena Minerals αναφέρεται το εξαγωνικό
Ο **Ούλρικ-Χριστιανός Γκύλντενλιβε** ο *νεότερος*, δανικά Ulrik-Christian Gyldenløve (1678 - Δεκέμβριος 1719) από τον Οίκο του Όλντενμπουρκ ήταν κόμης του Σάμσι (Samsø) και κυβερνήτης τη Ισλανδίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δεύτερος νόθος γιος του Χριστιανού Ε΄ της Δανίας και της ερωμένης του Σοφίας-Αμαλίας Μοτ. Στην Σοφία-Αμαλία και στους απογόνους της δόθηκε ο τίτλος του κόμη (κόμισσας) του Ντάννεσκιολτ-Σάμσι. Ο πατέρας του τού έδωσε το όνομα του θείου του Ούλρικ-Χριστιανού του *πρεσβύτερου*, στρατηγού που έπεσε μαχόμενος τους Σουηδούς.

Ήταν 6 ετών, όταν ο πατέρας του τον όρισε κυβερνήτη της Ισλανδίας. Διετέλεσε σε αυτή τη θέση ως το τέλος της ζωής του, αν και δεν μετέβη ποτέ εκεί. Αν και ο ετεροθαλής αδελφός του Φρειδερίκος Δ΄ δυσπιστούσε προς τους ευγενείς, τον διόρισε αντιναύαρχο του Δανικού στόλου το 1697. Τελικά έγινε αρχηγός του Στόλου και ίδρυσε τη Β. Ναυτική Ακαδημία της Δανίας. 

Με το ξεκίνημα του Μεγάλου Βορείου Πολέμου (1700-21) ο Ούλρικ-Χρίστιαν με το Στόλο του ήταν σε ετοιμότητα, αλλά δεν χρειάστηκε. O στόλος των Σουηδών, Βρετανών και Ολλανδών είχε 61 πλοία και υπερείχε κατά πολύ του στόλου των 21 πλοίων της Δανίας. Έτσι η Δανία δεν μπόρεσε να αποτρέψει την αποβίβαση των Σουηδικών στρατευμάτων και τον βομβαρδισμό της Κοπεγχάγης, πράγμα που έκανε τη Δανία να παύσει νωρίς τη συμμετοχή της στον Πόλεμο. 

Το 1709 ο πόλεμος αναβίωσε, αλλά ο Ούλρικ-Χρίστιαν ήταν πιο οργανωμένος. Η Δανία πολιορκούσε το Στράλσουντ στο Μεκλεμβούργο, πόλη που κατείχαν οι Σουηδοί. Ο Ούλρικ-Χρίστιαν με τα πλοία του βομβάρδιζε τα Σουηδικά πλοία, που πήγαιναν να αποβιβάσουν στρατιώτες και να ανακουφίσουν την πολιορκία: έκαψε 80 από αυτά. Η πόλη τελικά έπεσε και ο Κάρολος ΙΒ΄ της Σουηδίας επέστρεψε στη Σουηδία. Ήταν μία αξιοσημείωτη νίκη.

Αναφορά σε Πηγές
----------------

1. ↑  runeberg.org/dbl/6/0349.html.
2. 1 2  «Eneveldets menn i Norge». (Μποκμάλ) *d:Q23297102*. 2000. σελ. 182.
3. ↑  (Δανικά, Αγγλικά) *Kunstindeks Danmark*. 6973. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  «Dansk Biografisk Lexikon». (Δανικά) *Dansk Biografisk Leksikon*. Ulrik\_Christian\_Gyldenløve\_-\_søofficer.
5. ↑  Sigurgeir Steingrímsson, tr. Bernhard Scudder, Árni Magnússon (1663 - 1730) - live and work[*νεκρός σύνδεσμος*], The Árni Magnússon Institute for Icelandic Studies.

Πηγές
-----

* Admiral Thunderbolt, by Hans Christian Adamson, Chilton Company, 1959.
* Dansk biografisk Lexikon / VI. Bind, by Carl Frederik Bricka (1887-1905)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 221354013
* GND: 1120530563
* BIBSYS: 90544208

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Ulrik Christian Gyldenløve, Count of Samsø  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Άγιος Γεώργιος και ο δράκος** (*San Giorgio e il drago*) είναι πίνακας του Ραφαήλ. Πρόκειται για ελαιογραφία σε ξύλο με διαστάσεις 31 x 27 εκατοστά, του 1504. Ο πίνακας βρίσκεται στο Παρίσι, στο Μουσείο του Λούβρου.

Λεπτομέρειες
------------

Ο Άγιος Γεώργιος παρουσιάζεται να δίνει το καίριο χτύπημα στον δράκο, πάνω σε άσπρο άλογο ανασηκωμένο στα δυο πόδια, κάτι που, όπως και ο ανασηκωμένος από τον άνεμο μανδύας, υπογραμμίζει την ένταση της στιγμής. Πίσω, σ' ένα τοπίο με μεγάλο βάθος, τυπικό τοπίο της Ούμπρια, η πριγκίπισσα φεύγει γεμάτη φόβο. Είναι ευδιάκριτη η επιρροή από τον ντα Βίντσι που τότε βρισκόταν στη Φλωρεντία. Κατά τους ειδικούς πιθανώς ο Ραφαήλ ζωγράφισε τον πίνακα για τον Γκουϊντομπάλντο ντα Μοντεφέλτρο, ισχυρό άρχοντα, τον οποίο είχε τιμήσει το Τάγμα της Περικνημίδας το 1504. Το έργο αποτελεί δίπτυχο μαζί με τον Άγιο Μιχαήλ και το δράκο, που βρίσκεται επίσης στο Λούβρο. Τον Άγιο Μιχαήλ είχε παραγγείλει στον Ραφαήλ η Giovanna Feltria το 1503, επειδή ο σύζυγός της Τζιοβάνι ντέλα Ρόβερε και ο γιος της Φραντσέσκο Μαρία έλαβαν τιμητική διάκριση από το Τάγμα του Αγίου Μιχαήλ. Υπάρχει ένα σονέτο του Lomazzo, το 1587, το οποίο μιλά για κάποιον κάτοικο του Μιλάνου, χωρίς καλλιέργεια και φιλοχρήματο, ο οποίος πούλησε τον Άγιο Γεώργιο και τον Άγιο Μιχαήλ στον κόμη Ασκάνιο Σφόρτσα, δούκα της Πιατσέντζα. Είναι η πρώτη πηγή που γίνεται γνωστό ότι αναφέρεται στα έργα αυτά, τα οποία αργότερα περιήλθαν στην κατοχή του καρδινάλιου Μαζαρέν. Επόμενος ιδιοκτήτης τους ήταν ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΔ΄, ο οποίος τα είχε στο Φονταινεμπλώ.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ο Άγιος Γεώργιος και ο δράκος (Ραφαήλ)** |

* Web Gallery of Art-Raffaello Sanzio

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Ζωγραφική
 |

 |
Η **Πέτρα Σβαρτς- Ρίτερ** (*λατινικό αλφάβητο : Petra Schwarz-Ritter*), γεννημένη στη Βιέννη, στις 24 Μαΐου 1972, είναι πρώην αυστριακή πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης. Ήταν επαγγελματίας από το 1987 έως το 1997.

Έφτασε στους προημιτελικούς του γαλλικού όπεν το 1994,. Ήταν η μόνη φορά που πέρασε στο δεύτερο γύρος σε τουρνουά Γκραντ σλαμ Έφτασε σε τελικό του WTA Tour στο Ίλβα Τρόφι στην Ιταλία. Έφτασε επίσης σε τρεις τελικούς του διπλού, κερδίζοντας έναν από αυτούς στην Πράγα. Ήταν νο 52 στον κόσμο στο απλό και νο 60 στο διπλό.

Με την Αυστρία συμμετείχε στο Φεντ καπ από το 1988 έως το 1996 σε 8 διοργανώσεις με ρεκόρ 11 νίκες και 11 ήττες.

Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1992 στην Βαρκελώνη όπου στο απλό αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο, στο διπλό με συμπαίκτρια την Τζούντιθ Βίσνερ αποκλείστηκαν στον δεύτερο γύρο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *WTA website*.
2. 1 2  «Η Πέτρα Σβαρτς στους Ολυμπιακούς αγώνες». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιανουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  «Petra Schwarz Stats». Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2010.
4. ↑  «Η Πέτρα Σβαρτς το Φεντ καπ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2017.
Το ***Ντέλο Τρουντά*** (μετάφραση: *Εργατική Υπόθεση*, Ρωσικά: Дело Труда) ήταν ένα αναρχικό και πλατφορμιστικό περιοδικό που δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1925 από την «Ομάδα Ρωσών Αναρχικών στο Εξωτερικό». Ήταν Ρώσοι πολιτικοί εξόριστοι οι οποίοι σχημάτισαν την ομάδα στο Παρίσι, μετά το τέλος της Ρωσικής Επανάστασης του 1917. Μεταξύ των μελών ήταν οι Νέστορ Μαχνό, Πιοτρ Αρσίνοφ, Γκρεγκόρι Μαξιμόφ, Ίντα Μετ και Νίκολας Λαζαρέβιτς.

Ιστορία
-------

Η ήττα τους από τους μπολσεβίκους έπεισε την ομάδα ότι οι αναρχικοί χρειάζονται μια ισχυρότερη πολιτική δομή, συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών φατριών, μιας πολιτοφυλακής και μιας εκτελεστικής επιτροπής. Άρχισαν να δημοσιεύουν το *Dielo Truda* το 1925 και το επόμενο έτος δημοσίευσαν ένα οριστικό και επιβλητικό πλατφορμιστικό φυλλάδιο με τίτλο *«Οργανωτική πλατφόρμα της Γενικής Ένωσης Αναρχικών»* 

Σύντομα, οι πιέσεις των σταλινιστών και των γαλλικών αρχών τους οδήγησαν να εγκατασταθούν από το Παρίσι στο Σικάγο.

Το περιοδικό κυκλοφορούσε με τον τίτλο *Dielo Truda* μέχρι το 1939, όταν συγχωνεύθηκε με ένα αναρχοσυνδικαλιστικό περιοδικό για να γίνει *Dielo Trouda-Probuzhdenie*. Ο Γκρεγκόρι Μαξιμόφ ήταν επικεφαλής αυτής της έκδοσης μέχρι το 1950. 

Το *Ντέλο Τρουντά* προώθησε ένα πλατφορμιστικό μοντέλο που προκάλεσε μια κριτική απάντηση από τον Ερίκο Μαλατέστα, τον Σεμπαστιάν Φορ, τον Αλεξάντερ Μπέρκμαν και μερικούς άλλους αναρχικούς. Το χαρακτήρισαν αυταρχικό και επομένως αντίθετο στον αναρχισμό. Παρόλο που οι περισσότεροι σύγχρονοι αναρχικοί στοχαστές αντέδρασαν με αμφιθυμία, η πλατφορμιστική αναζωπύρωσε τη δεκαετία του 1950 και υπάρχουν σήμερα πολυάριθμοι αναρχικοί οργανισμοί που επηρεάζονται από την πλατφόρμα, όπως ο κοινός αγώνας (κοινός αγώνας - φιλελεύθερη κοινοβουλευτική ομοσπονδία, πρώην βορειοανατολική ομοσπονδία αναρχικών κομμουνιστών) στις Ηνωμένες Πολιτείες, και το Κίνημα Αλληλεγγύης των Εργαζομένων στην Ιρλανδία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Alexandre Skirda, "Facing the Enemy: A History of Anarchist Organization from Proudhon to May 1968" (AK Press 2002) p.140

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 305874719
* LCCN: n2014039714
* BNF: cb32755041p (data)

 |

 |
Ο **Ούγος Β΄**, γαλλ.: Hugues II (απεβ. 10 Ιουνίου 1026) από τον Οίκο του Σατωντάν, ήταν υποκόμης του Σατωντάν και αρχιεπίσκοπος του Τουρ.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Ούγου Α΄ υποκόμη του Σατωντάν και της Χίλεγκαρντε, κόρης και διαδόχου του Ερβέ Α΄ κόμη του Περς. 

Ως διάκονος του καθεδρικού ναού του Τουρ, ο Ούγος ενέκρινε την κατασκευή του αβαείου του Μπουργκέιγ κοντά στο κάστρο Σατώ ντε Σινόν. Το αβαείο ιδρύθηκε από την Έμμα του Μπλουά, σύζυγο του Γουλιέλμου Δ΄ δούκα της Ακουιτανίας, σε μία γη που δωρήθηκε από τον πατέρα της Θεοβάλδο Α΄ κόμη του Μπλουά. Το 1008, μετά το τέλος του Αρσαμπώ ντε Συλύ, εξελέγη αρχιεπίσκοπος του Τουρ με την υποστήριξη των συμμάχων του Όντο Β΄ κόμη του Μπλουά και Ροβέρτου Β΄ της Γαλλίας.

Ο Ούγος Β΄ είχε δύο παιδιά: Χελγκώ και Υγκ (= Ούγος). Τα παιδιά πιστεύεται ότι είναι νόθα (από ερωμένη ή ερωμένες), καθώς δεν τον διαδέχθηκαν. Τον διαδέχτηκε η αδελφή του Mελισσάνθη ως υποκόμισσα του Σατωντάν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.werelate.org/wiki/Person:Hugues\_Unknown\_%2818%29. Ανακτήθηκε στις 9  Μαρτίου 2022.

Πηγές
-----

* Kerrebrouck, Patrick van. *Nouvelle histoire généalogique de l'auguste maison de France, τόμος. 1: La Préhistoire des Capétiens*. 1993.
* Tout, Thomas Frederick, *The Empire and the Papacy: 918-1273, Περίοδοι Ευρωπαϊκής Ιστορίας*, Λονδίνο: Rivingtons, 1932
* Μεσαιωνικό Έργο, Vicomtes de Châteaudun
Η **Πέτρα του Λιμνίτη** είναι μια ψηλή και στρογγυλοπή νησίδα στο δυτικό άκρο του Κόλπου της Μόρφου στα βορειοδυτικά της Κύπρου, στην Επαρχία Λευκωσίας. Έχει μήκος 150 μέτρα και πλάτος 105 μέτρα με απότομες πλαγιές στα βόρεια και δυτικά, με την υψηλότερη κορυφή της να φτάνει τα 15 μέτρα.

Στο νησάκι βρέθηκε ένας από τους παλαιότερους συνοικισμούς της Κύπρου χρονολογούμενος στη Νεολιθική ΙΑ περίοδο (7000-5310 π.Χ.). Διενεργήθηκαν ανασκαφές μεταξύ των ετών 1927 και 1931 από τη Σουηδική Αρχαιολογική Αποστολή, όμως η τύχη των αρχαιοτήτων είναι άγνωστη διότι το νησάκι βρίσκεται μέσα σε στρατιωτική ζώνη των κατοχικών δυνάμεων. Βρέθηκαν σχετικά εργαλεία ψαρέματος κατά τις ανασκαφές που υποδηλώνουν ότι οι προϊστορικοί κάτοικοι του μικρού συνοικισμού στην Πέτρα του Λιμνίτη ασχολούνταν με το ψάρεμα.

Η Πέτρα του Λιμνίτη αποτελεί σημαντικό τόπο φωλιάσματος για τον κιτρινοπόδη γλάρο (Larus michahellis).

Παραπομπές
----------

1. ↑
Το ***Ο Άγιος Βασίλης και οι Τρεις Αρκούδες*** είναι ταινία κινουμένων σχεδίων παραγωγής 1970, που προβάλλοταν στην τηλεόραση τακτικά κατά την διάρκεια της περιόδου των Χριστουγέννων. Κυκλοφόρησε αργότερα σε βίντεο το 1992 από την Kids Klassics με διανομή από την GoodTimes Home Video σε μορφή VHS, με σκηνές live-action στην αρχή και το τέλος της ταινίας αποκομμένες. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε σε βίντεο από την Video City International.

Η ταινία προοριζόταν πρώτα για τηλεοπτική μετάδοση, αλλά τηλεοπτικά δίκτυα την απέρριψαν λόγω της έλλειψης ανταγωνιστικού χαρακτήρα στην πλοκή, και αντ' αυτού κυκλοφόρσε σε κινηματογραφικές αίθουσες ευρέως. Αυτή η ταινία έχει επίσης προβληθεί στους σταθμούς TBN, USA Network, FOX Family (νυν Freeform), και στο κανάλι KTLA 5 στο Λος Άντζελες. Διεκδίκησε επίσης βραβείο «μπλε κορδέλας» για Καλύτερη Οικογενειακή Ταινία στο San Francisco International Film Festival.

Πλοκή
-----

Δύο μικρές αρκούδες, οι Νικόμι και Τσινούκ, δεν ξέρουν τίποα για τα Χριστούγεννα μέχρι που ο τοπικός δασοφύλακας τους μιλά για αυτόν τον θρύλο γεννώντας τους την επιθυμία να συναντήσουν τον Άγιο Βασίλη από κοντά. Η μητέρα τους, η Νάνα, προετοιμάζεται για την χειμερία νάρκη και κυνικά λέει στα παιδιά της ότι δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης, αλλά τα δύο είναι αποφασισμένα να πιστέψουν. Η μητέρα αδυνατεί να τα βάλει για ύπνο, αφού τα αρκουδάκια επιθυμούν να μείνουν ξύπνια μέχρι να έρθει ο Άγιος.

Διανομή ρόλων
-------------

* Χαλ Σμιθ ως Παππούς, Άγιος Βασίλης και Κύριος Δασοφύλακας
* Τζιν Βάντερ Πιλ ως Νάνα
* Κριστίνα Φέρρα Γκίλμορ ως Νικόμι
* Μπόμπι Ρία ως Τσινούκ
* Τζόις Τέιλορ
* Κεν Ένγκελς
* Μπεθ Γκόλντφαρμπ
* Μπράιαν Χομπς
* Λέναρντ Κιθ
* Κάθι Λέμον
* Ροξάν Πουλ
* Μάικλ Ροντρίγκες

Ιστορικό
--------

Η κινηματογραφική κυκλοφορία της ταινίας περιέχει σκηνές live-action σκηνοθετημένες από τον σκηνοθέτη πορνογραφικών ταινιών Μπάρρυ Μαχόν, που διαρκούν περίπου τέσσερα λεπτά συνολικά. Αυτές οι σκηνές περιλαμβάνουν τον ηθοποιό Χαλ Σμιθ και δύο μικρά παιδιά (Μπεθ Γκόλντφαρμπ και Μπράιαν Χομπς) που κάθονται σε μια καμπίνα και συνομιλούν με το τζάκι και το χριστουγεννιάτικο δέντρο και μια σύντομη συναρμολόγηση μηχανικών παιχνιδιών, χριστουγεννιάτικων διακοσμήσεων και κλείσιμο πιστώσεων. Η ταινία κυκλοφόρησε επίσης από την Modern Sound Pictures Inc. με την αποκοπή των εν λόγω σκηνών. Οι Μπιλ Χάτεν και Τόνι Λοβ, οι animators της ταινίας, αργότερα θα δημιουργήσουν το 1983 ένα άλλο Χριστουγεννιάτικο τηλεοπτικό σπέσιαλ με το όνομα *The Christmas Tree Train*, στο οποίο επίσης πρωταγωνιστούν ένα αρκουδάκι και ένας δασοφύλακας, το οποίο εξελίχθηκε στην σειρά τηλεοπτικών σπέσιαλ *Μπάτονς και Ράστυ*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Έντυπη διαφήμιση της ταινίας. Αποκομένη από την εφημερίδα The Miami News στις 6 Νοεμβρίου 1970.
2. ↑  Μπεκ, Τζέρι (28 Οκτωβρίου 2005). *The Animated Movie Guide*. Chicago Review Press. σελ. 243. ISBN 978-1556525919.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Ο Άγιος Βασίλης και οι Τρεις Αρκούδες*   στην IMDb
* Το *Ο Άγιος Βασίλης και οι Τρεις Αρκούδες* είναι διαθέσιμο για δωρεάν μεταφόρτωση στο Internet Archive
* *Ο Άγιος Βασίλης και οι Τρεις Αρκούδες* στην The Big Cartoon DataBase
Οι **Πέτραι** ήταν μια ελληνιστική πόλη της αρχαίας επαρχίας Εορδαίας. 

Η πόλη ιδρύθηκε τον 3ο αι. π.Χ. από τον **Αντίγονο Γονατά** και οι δύο κύριες οικοδομικές της φάσεις χρονολογούνται στον 3ο και το 2ο αι. π.Χ. Βρίσκεται στο βόρειο άκρο της επαρχίας. Υπήρξε μια καλά οργανωμένη αγροτοβιοτεχνική πόλη με οικονομική ευμάρεια και υψηλό βιοτικό επίπεδο, που οφειλόταν τόσο στο εύφορο κάμπο της όσο και στη λειτουργία της ως εμπορικού κέντρου πάνω στην Εγνατία οδό. Κτισμένη σε θέση οχυρή, αναπτύσσεται γύρω από ένα κεντρικό αστικό ιερό, το οποίο συνιστά τον πυρήνα της δημόσιας ζωής και καθορίζει σε μεγάλο βαθμό όλη την κοινωνία και την ιδιωτική ζωή των κατοίκων της. Η πόλη περικλειόταν από τείχος και το πολεοδομικό της σύστημα ήταν προσαρμοσμένο στη διαμόρφωση του επικλινούς εδάφους. Οι οικίες ήταν οργανωμένες σε ομάδες τριών – τεσσάρων και κτισμένες σε αλλεπάλληλα άνδηρα. Άρτια οργανωμένο σύστημα παροχής νερού κατέληγε σε κρήνες σε διάφορα σημεία της πόλης, όπου λειτουργούσαν εργαστήρια κεραμικής, μεταλλοτεχνίας και γλυπτικής.

Βρίσκεται στο σημερινό χωριό Πέτρες στην δυτική όχθη της λίμνης Πετρών.

Πηγές
-----

* Ιερά μητρόπολις Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας.[*νεκρός σύνδεσμος*]
Η **Ντέμπι Ρόθσταϊν** (αγγλικά:Debbie Lynn Rothstein) (γεννημένη στις 12 Ιουνίου 1956),είναι Αμερικανίδα ηθοποιός φωνής και παραγωγός και δημιουργός της βραβευμένης θεατρικής εταιρείας για νεανικό κοινό, A Faery Hunt.

Η Debbie εργάστηκε ως επαγγελματίας ηθοποιός και στα παρασκήνια στη βιομηχανία του θεάματος για περισσότερα από 40 χρόνια. Αφού έλαβε το πτυχίο της στο μουσικό θέατρο το 1977, η Debbie εργάστηκε ως επί το πλείστον ως ηθοποιός πλήρους απασχόλησης σε θέατρα σε όλη την Κεντρική και Νότια Καλιφόρνια, μαζί με ρόλους σε μεγάλα κινηματογραφικά στούντιο και στα παρασκήνια με στελέχη σε ταινίες.

Μερικοί αξιόλογοι συνεργάτες είναι οι Steven Spielberg, John Frankenheimer, Universal Studios, Columbia TriStar, Zoetrope, Avenue Pictures, HBO, Paramount, για να αναφέρουμε μερικούς. Η δουλειά της στη φωνή σε παιδικά κινούμενα σχέδια, anime, μεταγλώττιση και παιδικό θέατρο είναι εκτεταμένη. Το 2004, δημιούργησε το εξαιρετικά επιτυχημένο διαδραστικό θέατρο A Faery Hunt.

Το 1978 παντρεύτηκε με τον Μπομπ Πάπενμπρουκ. Έχουν ένα γιο τον Μπράις Πέιπενμπρουκ ο οποίος είναι και αυτός ηθοποιός. 

Έπαιξε στην ταινία 1941 σε σκηνοθεσία του Στήβεν Σπίλμπεργκ. 
Έχει δώσει τη φωνή της στα anime:Mon Colle Knights,The Big O 
Trigun,Ah! My Goddess: The Movie .
Έχει δώσει τη φωνή της στην ταινία
Alvin and the Chipmunks Meet the Wolf man. 
Έδωσε τη φωνή της στα βιντεοπαιχνίδια Lords of EverQuest, Might and Magic IX.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. nm0660422. Ανακτήθηκε στις 9  Ιουλίου 2016.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2019.
Ο **Ούγο Αλμπέρτο Κουριόνι** (γεννημένος στις 11 Οκτωβρίου 1946 στο Χενεράλ Καμπρέρα) είναι παλαίμαχος Αργεντινός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού. Αγωνίστηκε επαγγελματικά στην Αργεντινή, τη Γαλλία και το Μεξικό.

Αργεντινή
---------

Ο Κουριόνι ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την Ινστιτούτο ντε Κόρδοβα το 1969, με την Μπόκα Τζούνιορς να εκδηλώνει, σύντομα, ενδιαφέρον και να τον αποκτά το 1970. Στην πρώτη του σεζόν με την ομάδα, ήταν μέλος της ομάδας που κατέκτησε το εγχώριο πρωτάθλημα. Αναδείχτηκε, επίσης, πρώτος σκόρερ του Μετροπολιτάνο της σεζόν 1973 μαζί με τους Όσκαρ Μας και Ιγνάσιο Πένια.

Ο Κουριόνι παραμένει στις μνήμες των οπαδών της Μπόκα, κυρίως λόγω των εκτελεστικών του ικανοτήτων στα Superclásico απέναντι στη μισητή αντίπαλο Ρίβερ Πλέιτ. Μοιράζεται το ρεκόρ σκοραρίσματος σε έξι συνεχόμενα Superclásicos με τον Πάουλο Βαλεντίμ, ενώ έχει σκοράρει, συνολικά, 7 τέρματα σε 11 αναμετρήσεις.

Γαλλία
------

Ο Κουριόνι αποκτήθηκε από τη Ναντ, όπου και αναδείχτηκε τρίτος καλύτερος σκόρερ του πρωταθλήματος τη σεζόν 1974-1975. 

Το 1975, Κουριόνι μεταγράφηκε στην ΦΚ Μετς, όπου αναδείχτηκε, και πάλι, τρίτος καλύτερος σκόρερ του πρωταθλήματος για τη σεζόν 1975-1976 και 4ος τη σεζόν 1976-1977. Στη συνέχεια, αγωνίστηκε με τις Μονπελιέ και Τρουά.

Ύστερη Καριέρα
--------------

Αργότερα, ο Κουριόνι μετακόμισε στο Μεξικό, για λογαριασμό της Τολούκα και επέστρεψε στην Αργεντινή τον Μάρτιο του 1980 για να ολοκληρώσει την καριέρα του, αγωνιζόμενος με τη Χιμνάσια Λα Πλάτα.

Τίτλοι
------

| Σεζόν | Ομάδα | Τίτλος |
| --- | --- | --- |
| 1970 |  Μπόκα Τζούνιορς | Πριμέρα Ντιβιζιόν Αργεντινής |
|

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Curioni H.A.» (στα Ισπανικά). GELP.org. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* (Ισπανικά)Προφίλ από την Μπόκα Τζούνιορς
* (Γαλλικά) Στατιστικά του παίκτη στο Calcio 57
Η **Ποιήεσσα** ήταν στην αρχαιότητα η μια από τις τέσσερις Πόλεις-κράτη στην Κέα, οι άλλες τρεις ήταν οι παραθαλάσσιες Κορησσία Κέας, Καρθαία και η ορεινή σημερινή πρωτεύουσα Ιουλίδα. Η Ποιήεσσα βρισκόταν παραλιακά στο νοτιοδυτικό άκρο του νησιού, σε ένα ψηλό και απότομο ακρωτήρι. Η ίδρυση της ανάγεται τον 6ο αιώνα π.Χ. σύμφωνα με τους θρύλους ιδρυτής της Ποιήεσσας ήταν ο Αιακός. Η θέση της βρισκόταν πολύ κοντά στον σημερινό οικισμό Πήσσες Κέας, η πρόσβαση είναι δύσκολη και γίνεται μόνο από την πρωτεύουσα Ιουλίδα στο εσωτερικό, δεν συνδέεται με την παραλιακό λιμάνι της Κορησσίας στα βόρεια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στράβων, Γεωγραφικά, Τόμος 8. σ. 486
2. ↑  Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, Φυσική Ιστορία, Τόμος. 4.12.20
3. ↑
4. ↑  Richard Talbert, ed. (2000). Barrington Atlas of the Greek and Roman World. Princeton University Press. σ. 58
5. ↑  Lund University. Digital Atlas of the Roman Empire

Πηγές
-----

* Στράβων, Γεωγραφικά
* Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, Φυσική Ιστορία
* Richard Talbert, ed. (2000). Barrington Atlas of the Greek and Roman World. Princeton University Press.
Ο **Νίκος Πιάς** (γεν. Ναύπακτος, 7 Απριλίου 1960) είναι παλαίμαχος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη μεσαία γραμμή, με μεγάλη καριέρα στο επαγγελματικό πρωτάθλημα της Α΄Εθνικής. Ψηλός (1,84 μ.) και ευλύγιστος, με αξιόλογη τεχνική κατάρτιση, διακρίθηκε και ως σκόρερ με τα χρώματα συνολικά τεσσάρων συλλόγων, του Α.Σ. Ρόδος, της ΑΕΚ , του Ολυμπιακού Βόλου  και της Παναχαϊκής. Είχε ξεκινήσει τον αθλητισμό σε μικρή ηλικία από το ερασιτεχνικό σωματείο του Απόλλωνα Καλυθιών Ρόδου. Έχει αγωνισθεί στην Εθνική Ομάδα των Ελπίδων. Έλαβε μέρος σε συνολικά 251 επίσημους αγώνες του πρωταθλήματος της Α΄ Εθνικής από το 1978 έως το 1992 , σημειώνοντας παράλληλα και 15 τέρματα. Το 1978 και το 1981 κέρδισε το πρωτάθλημα του Νότιου Όμιλου στη Β΄Εθνική με την ομάδα της Ρόδου.

Πηγές
-----

• «40 Χρόνια ποδόσφαιρο & ΠΡΟ-ΠΟ» (Έκδοση εφημερίδας ‘Προπόραμα’, 2000)

• Γεώργιος Παγιωτέλης, «Το Έπος της Α΄ Εθνικής», έκδοση περιοδικό «ΟΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ» (Έκδοση Κλεομένης Γεωργαλάς Ε.Π.Ε.), τεύχη ετών 1994-1996

• Διεθνής στατιστική ιστοσελίδα για το ποδόσφαιρο

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ποδόσφαιρο 1982 ("Panini"), σελ. 37
2. ↑  «Ο Πιας των πέτρινων χρόνων». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2014.
3. ↑  Ο Πιας για τον Ολυμπιακό Βόλου [*νεκρός σύνδεσμος*]
Το **ποζιτρόνιο** (ονομάζεται επίσης αντιηλεκτρόνιο) είναι το αντισωμάτιο του ηλεκτρονίου. Έχει ηλεκτρικό φορτίο ίσο με +1, ιδιοστροφορμή 1/2, και την ίδια μάζα με το ηλεκτρόνιο. Όταν ένα ποζιτρόνιο εξαϋλώνεται με ένα ηλεκτρόνιο, η μάζα τους μετατρέπεται σ' ενέργεια, υπό τη μορφή δυο φωτονίων με πολύ υψηλή ενέργεια (στην περιοχή των ακτίνων γ).

Παραγωγή ποζιτρονίων
--------------------

Ένα ποζιτρόνιο μπορεί να παραχθεί από μια πυρηνική αντίδραση που περιλαμβάνει εκπομπή ποζιτρονίων, ή από την αλληλεπίδραση με την ύλη ενός φωτονίου με ενέργεια μεγαλύτερη από 1,022 MeV. Αυτή η διαδικασία ονομάστηκε *παραγωγή ζευγών* ή *δίδυμη γένεση*, διότι παράγει τόσο ένα ποζιτρόνιο όσο και ένα ηλεκτρόνιο από την ενέργεια του φωτονίου. Για αυτό το λόγο η ενέργεια του φωτονίου πρέπει να είναι ίση ή μεγαλύτερη από το άθροισμα των ενεργειών του ζεύγους σωματιδίων, η συνολική ενέργεια των οποίων προκύπτει από την αντιστοίχιση μάζας - ενέργειας, έτσι ώστε να υπάρχει αρκετή ενέργεια για να παραχθούν τα δύο σωματίδια και να αποκτήσουν κινητική ενέργεια. Το ποζιτρόνιο έχει το ηλεκτρικό φορτίο ενός πρωτονίου αλλά μάζα ίση με αυτή του ηλεκτρονίου, γεγονός που καθιστά το ποζιτρόνιο δυο χιλιάδες φορές πιο ελαφρύ σε σύγκριση με το άτομο του υδρογόνου.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Τα ποζιτρόνια ανακαλύφτηκαν στις κοσμικές ακτίνες από τον Καρλ Άντερσον το 1932. Οι Πάτρικ Μπλάκετ και Τζουζέπε Οκιαλίνι επιβεβαίωσαν την ανακάλυψη αυτή την επόμενη χρονιά, επιβεβαιώνοντας ταυτόχρονα και τη θεωρητική πρόβλεψη του Πολ Ντιράκ για ύπαρξη αντισωματιδίου του ηλεκτρονίου.

Δείτε επίσης
------------

* Αντισωματίδιο
* Αντιύλη

Βιβλιογραφία
------------

* Lisa Randall: Verborgene Universen: Eine Reise in den extradimensionalen Raum. 4. Auflage. Fischer, Frankfurt 2006, ISBN 3-10-062805-5.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **ποζιτρόνιο**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ποζιτρόνιο** |

* What is a Positron? (from the Frequently Asked Questions :: Center for Antimatter-Matter Studies).
* Website about positrons and antimatter.
* Positron information search at SLAC.
* Positron Annihilation as a method of experimental physics used in materials research. Αρχειοθετήθηκε 2022-03-03 στο Wayback Machine.
* New production method to produce large quantities of positrons.
* Website of the AEgIS: Antimatter Experiment: Gravity, Interferometry, Spectroscopy, CERN.
* Synopsis: Tabletop Particle Accelerator ... new tabletop method for generating electron–positron streams.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85105392
* GND: 4175441-4
* NDL: 00574256
* NKC: ph683099

 |

 |
Συντεταγμένες: 55°22′51″N 14°03′28″E﻿ / ﻿55.38083°N 14.05778°E﻿ / 55.38083; 14.05778

Οι **Πέτρες του Άλε** (στα σουηδικά **Ales stenar**) είναι μεγαλιθικό μνημείο, το οποίο βρίσκεται στην νότια Σουηδία, περίπου 10 χιλ. νοτιοανατολικά της πόλης Ystad.

Το μνημείο αποτελείται από 59 ογκόλιθους (το βάρος των οποίων ποικίλλει από 500 έως 1.800 κιλά) και απεικονίζει ένα πλοίο. Το «πέτρινο» αυτό πλοίο έχει μήκος 67 μ. και πλάτος, στο φαρδύτερο σημείο του, 19 μ. και η πλώρη του, στην οποία είναι τοποθετημένος ένας ογκόλιθος που είναι μεγαλύτερος από τους υπόλοιπους, είναι στραμμένη προς την ανατολή. 

Δύο φορές έγιναν εργασίες αποκατάστασης του μνημείου: η πρώτη το 1916 οπότε επανατοποθετήθηκαν οι 43 από τους ογκόλιθους, οι οποίοι ήταν πεσμένοι στο έδαφος, και η δεύτερη το 1956. Το 1989 στη διάρκεια ανασκαφών στο μνημείο βρέθηκαν σε εφτά σημεία οργανικά υλικά. Τα οργανικά υλικά που βρέθηκαν στα έξι από τα εφτά σημεία χρονολογήθηκαν, με τη χρήση ραδιενεργού άνθρακα 14, γύρω στο 600 μ.Χ. που σύμφωνα με την Επιτροπή Εθνικής Κληρονομιάς της Σουηδίας είναι και η πιθανότερη εποχή κατασκευής του μνημείου. Τα υλικά από το έβδομο σημείο ανασκαφής είναι πολύ παλαιότερα (χρονολογήθηκαν γύρω στο 3.500 π.Χ.).

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  *Wiki Loves Monuments monuments database*. 18  Απριλίου 2017. tools.wmflabs.org/heritage/api/api.php?action=search&format=json&srcountry=se-fornmin&srlanguage=sv&srid=10113600200001.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
* 

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πέτρες του Άλε** |



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Ales stenar  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο Αντιστράτηγος **Νίκος Παπαγιαννόπουλος** (γενν. το 1956) ήταν αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας από τον Οκτώβριο του 2011 ως τον Απρίλιο του 2014.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε στο χωριό Καταφύγιο Αιτωλοακαρνανίας (Καταφύγιο Ναυπακτίας) το 1956. Κατετάγη στο Σώμα της πρώην Αστυνομίας Πόλεων το 1975. Aποφοίτησε πρώτος από τη Σχολή Αξιωματικών το 1982. Φοίτησε στη Σχολή Εθνικής Ασφάλειας κατά το εκπαιδευτικό έτος 2000-2001.

Είναι ο πιο ακαδημαϊκά καταρτισμένος Αρχηγός της ΕΛΑΣ εδώ και πολλά χρόνια, καθώς πέραν της αποφοίτησής του από διάφορες αστυνομικές σχολές, έχει άλλα τρία πανεπιστημιακά πτυχία:

* α) από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών
* β) από το Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης του Παντείου Πανεπιστημίου
* γ) από τη Ζωσιμαία Ακαδημία Ιωαννίνων.

Καριέρα
-------

Υπηρέτησε ως Αξιωματικός στη Διεύθυνση Άμεσης Δράσης Αττικής και στη Διεύθυνση Οργάνωσης - Νομοθεσίας του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας, της οποίας διατέλεσε Διευθυντής από το 2006 έως το 2009 με το βαθμό του Ταξιάρχου και Υποστρατήγου. Τον Μάρτιο του 2009 ως Υποστράτηγος τοποθετήθηκε Προϊστάμενος του Κλάδου Οργάνωσης & Ανθρωπίνου Δυναμικού του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας.

Στις 5 Νοεμβρίου του 2009 προήχθη στο βαθμό του Αντιστρατήγου και τοποθετήθηκε στη θέση του Προϊσταμένου Επιτελείου του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας. Στις 17 Οκτωβρίου του 2011 με απόφαση του Κυβερνητικού Συμβούλιο Εξωτερικών και Άμυνας (ΚΥΣΕΑ) ανέλαβε καθήκοντα Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας.

Είναι έγγαμος και έχει 2 κόρες.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Νικόλαος Παπαγιαννόπουλος - Υπ. Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης - Ελληνική Αστυνομία». *www.astynomia.gr*. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2016.
Ως **πταίσμα** χαρακτηρίζεται το έγκλημα εκείνο για το οποίο ο νόμος προβλέπει ως ποινή την κράτηση ή την επιβολή προστίμου. Η διάρκεια της κράτησης κυμαίνεται από μία ημέρα ως έναν μήνα, εκτός αν κατά περίπτωση ο νόμος ορίζει διαφορετικά.

Τα πταίσματα είναι η ελαφρύτερη μορφή εγκλήματος (βαρύτερα είναι τα πλημμελήματα και τα κακουργήματα) και εκδικάζονται στα Πταισματοδικεία. Τα πταίσματα τιμωρούνται πάντα, ακόμα και όταν τελέστηκαν από αμέλεια, εκτός αν ο νόμος απαιτεί ρητά δόλο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **πταίσμα**  |
**Οξείδιο του αργιλίου** ή **αλουμίνα** ονομάζεται η ανόργανη χημική ένωση του οξυγόνου και του αργιλίου. Μπορεί να είναι ένυδρη ή άνυδρη. Ο χημικός τύπος του άνυδρου οξείδιου του αργιλίου είναι {\displaystyle Al\_{2}O\_{3}} και ο ηλεκτρονιακός τύπος {\displaystyle O=Al-O-Al=O}. Η αλούμινα είναι από τα πιο σκληρά κεραμικά υλικά, ενώ είναι διαδεδομένο και σχετικά φτηνό με καθαρότητα 94%. Συνήθως συναντάται σε διαφανείς κρυστάλλους ή σε άσπρη σκόνη.

Ιδιότητες
---------

Το υλικό αυτό είναι σκληρό και δύσκαμπτο, πολύ καλός αγωγός της θερμότητας και μονωτής του ηλεκτρικού ρεύματος. 

Ο κρύσταλλος του οξειδίου του αργιλίου χαρακτηρίζεται από ισχυρούς ιοντικούς δεσμούς. Ο δεσμός μεταξύ του αργιλίου και του οξυγόνου έχει αποδειχθεί ότι είναι ομοιοπολικός δεσμός ο οποίος τείνει να εκφυλιστεί σε ετεροπολικό, πιο συγκεκριμένα το ηλεκτρονιακό νέφος του μορίου εμφανίζει μεταξύ των δύο ατόμων ένα πολύ έντονο στένωμα. Εντοπίζεται σε διάφορες φάσεις με θεμελιώδη την εξαγωνική φάση τύπου α.

Το οξείδιο του αργιλίου είναι δυσδιάλυτο στο νερό με θερμοκρασία τήξης 2020°C.

Η αλουμίνα δεν είναι δραστική σε οξέα ή βάσεις και στις υψηλές θερμοκρασίες. Αντιδρά με το υγρό φθόριο, το υδροφθορικό οξύ και το φωσφορικό οξύ. Η δραστικότητα της αλουμίνας αυξάνεται με την παρουσία ατμών αλκαλίων.

Εφαρμογές
---------

Το οξείδιο του αργιλίου παράγεται με επεξεργασία Βωξίτη, ενώ απαντάται και ως Κορούνδιο, μορφές του οποίου είναι το ζαφείρι και το Ρουμπίνι. Αποτελεί ενδιάμεση ουσία για την παραγωγή αλουμινίου, το οποίο προκύπτει με ηλεκτρόλυση του οξειδίου.

Η αλουμίνα χρησιμοποιείται για την κατασκευή σωλήνων και νημάτων. Πιο συγκεκριμένα με αυτή κατασκευάζονται λέιζερ αερίων, μονωτών υψηλής θερμοκρασίας ή υψηλής τάσης, επένδυσης κλιβάνων, ηλεκτρικών καλωδίων, ηλεκτρονικών υποστρωμάτων, αισθητήρων θερμοκρασίας, εργαστηριακών σωλήνων και μέσων λείανσης.

Η αλουμίνα σε λεπτή σκόνη, χρησιμοποιείται ως προσροφητικό μέσο στα χημικά εργαστήρια με μεγάλες εφαρμογές στην χρωματογραφία. Είναι ισχυρότερο προσροφητικό υλικό από την πηκτή πυριτίου (ως προς τις πολικές ενώσεις). 

Η αλουμίνα εμπλουτίζεται με οξείδιο του χρωμίου ή του μαγγανίου για τη βελτίωση των ιδιοτήτων της.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  «aluminum oxide». Answers Corporation. 2010. Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2010.
2. ↑  «THE MINERAL CORUNDUM». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2010.

Παραπομπές
----------

* Adams, M. (2002). «Aluminum Oxide, Al 2 Ο 3» (html) (στα Αγγλικά). Accuratus. Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2010.
* Heilweil, EJ· Campbell M. «Aluminum oxide». US Secretary of Commerce. Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2010.
* French, Roger Η.· Harald Müllejans· David Jones J. (1998). «Optical Properties of Aluminum Oxide: Determined from Vacuum Ultraviolet and Electron Energy-Loss Spectroscopies» (PDF) (στα Αγγλικά). Max-Planck-Institut für Metallforschung. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (pdf) στις 20 Ιουνίου 2010. Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2010.
Το **Πανεπιστήμιο του Σαράγεβο** (*Univerzitet u Sarajevu/Универзитет у Сараеву*) είναι ένα δημόσιο πανεπιστήμιο που βρίσκεται στο Σαράγεβο της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Είναι το μεγαλύτερο και παλαιότερο πανεπιστήμιο της χώρας, καθώς και το παλαιότερο ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην πρώην Γιουγκοσλαβία, η προέλευσή του εντοπίζεται σε οθωμανικό μεντρεσέ του 16ου αιώνα.

Με 20 σχολές, τρεις ακαδημίες, τρεις σχολές θεολογίας και 30.866 εγγεγραμμένους φοιτητές (το έτος 2014), κατατάσσεται μεταξύ των μεγαλύτερων πανεπιστημίων των Βαλκανίων όσον αφορά στον αριθμό φοιτητών. Από τότε που ξεκίνησε επίσημα τη λειτουργία του ως πανεπιστήμιο το 1949, συνολικά 122.000 φοιτητές έχουν λάβει πτυχίο, 3.891 μεταπτυχιακό και 2.284 διδακτορικό, σε 45 διαφορετικούς τομείς. Το ίδρυμα απασχολεί περισσότερα από χίλια άτομα ως διδακτικό-εκπαιδευτικό προσωπικό.

Kύριος στόχος όλων των τρεχουσών δραστηριοτήτων του πανεπιστημίου είναι η βελτίωση της ποιότητας των σπουδών, η δημιουργία ενός σύγχρονου πανεπιστημίου ευρωπαϊκών προδιαγραφών, το οποίο θα αποτελέσει ευυπόληπτος εκπρόσωπος της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης σε διεθνές επίπεδο και υποστηρικτής των παραδοσιακών, ιστορικών, πολιτιστικών, επιστημονικών και καλλιτεχνικών αξιών της χώρας και της νοτιοανατολικής Ευρώπης.

Οργάνωση
--------

Κτηνιατρική Σχολή
Τμήμα Φυσικών Επιστημών και Μαθηματικών
Φιλοσοφική Σχολή
Ακαδημία Καλών Τεχνών
Το Πανεπιστήμιο αποτελείται από 32 σχολές, ακαδημίες και κολέγια, που υποδιαιρούνται περαιτέρω σε 6 ακαδημαϊκές ομάδες και ένα επιπρόσθετο αριθμό άλλων προγραμμάτων:

* Σχολή Οικονομικών και Επιχειρήσεων
* Ακαδημία Καλών Τεχνών
* Ακαδημία Παραστατικών Τεχνών
* Σχολή Αρχιτεκτονικής
* Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών
* Σχολή Εγκληματολογίας
* Σχολή Πολιτικών Επιστημών
* Σχολή Αθλητισμού και Φυσικής Αγωγής
* Σχολή Μηχανικών Τροχαίας και Επικοινωνίας
* Σχολή Φαρμακευτικής
* Φιλοσοφική Σχολή
* Σχολή Πολιτικών Μηχανικών
* Σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών
* Ιατρική Σχολή
* Μουσική Ακαδημία
* Κολλέγιο Εκπαίδευσης Δασκάλων
* Σχολή Γεωργίας
* Νομική Σχολή
* Σχολή Επιστήμης και Τεχνολογίας
* Σχολή Φυσικών Επιστημών και Μαθηματικών
* Σχολή Οδοντιατρικής
* Σχολή Δασολογίας
* Σχολή Κτηνιατρικής
* Σχολή Επιστήμης Υγειονομικής Περίθαλψης

Μικτή συμμετοχή
* Σχολή Ισλαμικών Μελετών
* Σχολή Καθολικής Θεολογίας
* Σχολή Δημόσιας Διοίκησης

Ινστιτούτα
* Ινστιτούτο Ιστορίας
* Ινστιτούτο Έρευνας Εγκλημάτων κατά της Ανθρωπότητας και του Διεθνούς Δικαίου
* Ινστιτούτο Γενετικής Μηχανικής και Βιοτεχνολογίας
* Ανατολίτικο Ινστιτούτο
* Φοιτητικό Κέντρο
* Ινστιτούτο Κοινωνικών Ερευνών

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 9 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2020.
8. ↑
9. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2020.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 150948286
* LCCN: n81047142
* ISNI: 0000 0001 2184 8551
* SUDOC: 029004772
* NKC: ko2013777355

 |

 |