recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 39°40′N 20°11′E﻿ / ﻿39.667°N 20.183°E﻿ / 39.667; 20.183

Η **Κονίσπολη** (αλβανικά: Konispol‎) είναι η νοτιότερη κωμόπολη στην Αλβανία. Βρίσκεται 1 χιλιόμετρο από τα ελληνοαλβανικά σύνορα. Ο οικισμός κατοικείται από μουσουλμάνους Αλβανούς Τσάμηδες. Η Κονίσπολη είναι σύγχρονο κέντρο της κοινότητας Αλβανών Τσάμηδων στην Αλβανία. Τα κυριότερα οικονομικά συμφέροντα της Κονίσπολης είναι η γεωργία και η αμπελοκαλλιέργεια.

Η κωμόπολη είναι η έδρα της νοτιότερης διοικητικής μονάδας στην Αλβανία, του δήμου Κονίσπολης (αλβανικά: Bashkia Konispol). Δημιουργήθηκε κατά τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2015 με τη συγχώνευση των πρώην δήμων Κονίσπολης, Μαρκάτων και Τζάρας. Ο συνολικός πληθυσμός ανέρχεται σε 8.245 (απογραφή του 2011), σε συνολική έκταση 221,88 τ.χλμ. Ο πληθυσμός του πρώην δήμου Κονίσπολης κατά την απογραφή του 2011 ήταν 2.123 κάτοικοι.

Η πρώην δημοτική μονάδα της Κονίσπολης (πριν από το 2015) αποτελούταν από την πόλη Κονίσπολη και το χωριό Τσιφλίκι. Ο νέος μεγαλύτερος δήμος της Κονίσπολης περιλαμβάνει οικισμούς που κατοικούν οι μουσουλμάνοι Αλβανοί που αποτελούν την πλειοψηφία του πληθυσμού, καθώς και ορθόδοξοι Αλβανοί, Έλληνες και Ρομά που ζουν στα χωριά της δημοτικής μονάδας Τζάρας.

Η περιοχή ήταν μέρος της αρχαίας περιοχής της Ηπείρου και κατοικήθηκε από τους Έλληνες Χάονες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *GeoNames*. 2005. 363320.
2. ↑  Law nr. 115/2014 Αρχειοθετήθηκε 2015-09-24 στο Wayback Machine.
3. ↑  «Interactive map administrative territorial reform». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2018.
4. ↑  2011 census results Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine.
5. ↑  Greece – Albania Neighbourhood Programme Αρχειοθετήθηκε March 27, 2012, στο Wayback Machine.
6. ↑  Hammond, N.G.L. (1997). «Hammond The Tribal Systems of Epirus and Neighbouring Areas down to 400 B.C.». *Epirus, 4000 years of Greek history and civilization*: 55. *«Chaonian power thus ran from the northern end of the Gulf of Aulon (adjacent to Apollonia) to the southern end of the plain by Konispolis»*.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 159677459
* LCCN: n2009056654
* GND: 7720746-4

 |

 |
Ο **Βασίλ Λάτσι** (αλβ. *Vasil Laçi*, 1922 -27 Μαΐου 1941) ήταν ο δράστης της απόπειρας δολοφονίας στις 17 Μαΐου 1941, στα Τίρανα κατά του Βασιλιά της Ιταλίας, Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ΄ και του Σεφτσέτ Βερλάτσι, του πρώτου δωσίλογου πρωθυπουργού της Αλβανίας, μετά την κατάληψή της από τη Φασιστική Ιταλία. Αμέσως μετά την απόπειρα συνελήφθη και αργότερα εκτελέστηκε.

Βιογραφικό
----------

Ο Βασίλ Λάτσι γεννήθηκε στο χωριό Piqeras (Πικέρνη), κοντά στους Αγίους Σαράντα, στις 15 Σεπτεμβρίου 1922. Ο πατέρας του πέθανε ενώ ο Βασίλ ήταν ακόμα παιδί. Τη διετία 1933 -35 έζησε στο Δυρράχιο όπου εργάστηκε ως λιμενεργάτης και το 1936 εγκαταστάθηκε στα Τίρανα όπου εργάστηκε αρχικά ως λαντζέρης και αργότερα ως υπηρέτης.

Τον Απρίλιο του 1941 ο Βασιλιάς της Ιταλίας, Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ΄, αποφάσισε να επισκεφτεί την Αλβανία αφού έλαβε διαβεβαιώσεις από την Ιταλική φασιστική αστυνομία στα Τίρανα ότι έχουν ληφθεί όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας. Ο Βασίλ Λάτσι έμαθε για την επικείμενη επίσκεψη του Ιταλού βασιλιά στα Τίρανα στις 2 Μαΐου και βρήκε δουλειά στο Hotel International, όπου θα έμενε ο βασιλιάς, για να είναι κοντά στο στόχο του. Στις 17 Μαΐου 1941 ο Λάτσι φορώντας την αλβανική εθνική ενδυμασία, πυροβόλησε με μια Beretta M1915, που είχε λάβει από τον Αλβανό πατριώτη Pëllumb Koka, 4 φορές εναντίον του αυτοκινήτου στο οποίο επέβαινε ο Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ’ και ο Σεφτσέτ Βερλάτσι ενώ φώναζε *Ζήτω η Αλβανία, Κάτω ο φασισμός*. Από την επίθεση δεν τραυματίστηκαν οι επιβαίνοντες στο αυτοκίνητο. Η Ιταλία κατηγόρησε την Ελλάδα ότι ήταν πίσω από την απόπειρα λέγοντας ότι ο Λάτσι ήταν Έλληνας Μακεδόνας, που το πραγματικό του όνομα του ήταν Mihailoff Vasillaci". Ο Λάτσι, που συνελήφθη αμέσως μετά την απόπειρα, εκτελέστηκε δια απαγχονισμού στις 27 Μαΐου.

Η κομμουνιστική κυβέρνηση της Αλβανίας απένειμε στο Λάτσι τον τίτλο του Ήρωα του Λαού (*Hero i Popullit*). Η ταινία Plumba Perandorit (Σφαίρες για τον Αυτοκράτορα), του 1980, έχει ως θέμα την απόπειρα του Λάτσι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Vasil Llaçi, Hero i Popullit, Tirana: Directory of Museums, Committee of Veterans of Tirana, May 1976, σελ. 5, 6
2. ↑  Owen Pearson, Albania in Occupation and War: From Fascism to Communism 1940-1945, 2006, σελ.153
Η **Μπρουνισέντε**, γαλλ.: *Brunissende of Foix,* (απεβ. τον Σεπτέμβριο του 1324) έγινε κόμισσα του Περιγκόρ από τον γάμο της με τον Ηλία Ζ'. Σύμφωνα με διάφορες πηγές, η Μπρουνισέντε είχε επιρροή στην πολιτική του νεοσύστατου παπισμού της Αβινιόν λόγω της στενής σχέσης της με τον πάπα Κλήμη Ε'. Αυτή η διευθέτηση υποτίθεται ότι επέτρεψε στην Μπρουνισέντε να εξασφαλίσει μία σταδιοδρομία στον κλήρο για τον γιο της, Ελιέ, ο οποίος θα συνέχιζε να έχει μια σημαντική καριέρα ως καρδινάλιος.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη της κόρης του Ρογήρου-Βερνάρδου Γ΄ κόμη της Φουά από τη σύζυγό του Μαργαρίτα υποκόμισσα του Μπεάρν.

Ο γάμος της
-----------

Η Μπρουνισέντε παντρεύτηκε τον Ηλία το 1298. Για τον Ηλία αυτός ήταν ο δεύτερος γάμος του λόγω του θανάτου της πρώτης του συζύγου, της Φιλίππας, το 1286. Η οικογένεια της Μπρουνισέντε της παρείχε μία προίκα 6.000 λιβρών.  Αυτή και ο Ηλίας είχαν πολλά παιδιά, τον Ελιέ, τον Aρσαμπώ και τον Ρογήρο-Βερνάρδο.  Ανάμεσα στις κόρες της ήταν η Ροζεμπούργκ και η Aγνή. 

Η Μπρουνισέντε φημολογήθηκε ότι ήταν η ερωμένη του Κλήμη Ε΄, ωστόσο ο Τζιοβάννι Βιλάνι ομολογεί, ότι οι ιστορίες που είχε ακούσει για τη σχέση μεταξύ αυτής και του πάπα, ήταν μόνο φήμες.  Ο Ζακούρ ήταν βέβαιος ότι ο Μπρουνισσέντε είχε συναντήσει τον πάπα όταν είχε επισκεφθεί το Περιγκιέ και οι Περιγκόριοι ήταν στενοί σύμμαχοι του Γάλλου βασιλιά, στον οποίο ο πάπας ήταν υπόχρεος. 

### Η χηρεία και το τέλος της

Το 1311 η Μπρουνισέντε έμεινε χήρα. Λόγω του ότι ο Αρσαμπώ ήταν ανήλικος, ανέλαβε την επιτροπεία στην κομητεία του Περιγκόρ. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι δεσμοί της με τον παπισμό της Αβινιόν ενισχύθηκαν. Οι χάρες στον Ηλία δεν σταμάτησαν, όταν απεβίωσε ο σύζυγός της. Στις 23 Ιανουαρίου 1314 έγινε μέλος του συλλόγου του καθεδρικού στην Εκκλησία του Καόρ (Cahors), με κράτηση προκαταρκτικού. Αυτό σίγουρα συνεπάγεται κάποια μορφή επικοινωνίας μεταξύ του πάπα και της Μπρουνισέντε: ο Zακούρ ισχυρίστηκε ότι η εύνοια, ήταν αποτέλεσμα του αιτήματος της Μπρουνισέντε, καθώς ήταν επίτροπος εκείνη την εποχή, φαίνεται λογικό να προέρχεται από αυτήν. 

Η Μπρουνισέντε πιθανότατα απεβίωσε στο Moντανιάκ ντ'Ωμπερός, όπου η τελευταία της διαθήκη συντάχθηκε την Κυριακή, 30 Σεπτεμβρίου 1324.  Η κηδεία της είδε ένα από τα πολλά δραματικά επεισόδια στον μακρύ, μάταιο αγώνα των κομήτων του Περιγκόρ με τους ανεξάρτητους αστούς του Περιζιέ. Το σώμα της μεταφέρθηκε στο Περιζιέ για ταφή στο μοναστήρι των Μοναχών, συνοδευόμενο από τους τρεις γιους της, τις κόρες της και ένα πλήθος ευγενών κυριών, βαρόνων και ιπποτών, οι οποίοι φιλοξενήθηκαν στο μοναστήρι των Φραγκισκανών.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2  Zacour 1960, σελ. 6.
2. 1 2  Zacour 1960, σελ. 6-7.
3. 1 2 3  Zacour 1960, σελ. 8.
4. ↑  Zacour 1960, σελ. 9.

Βιβλιογραφία
------------

* Ward, Jennifer, *Women in Medieval Europe 1200-1500* (Λονδίνο: Routledge, 2016)
*
Η **Βατικανή Πινακοθήκη** (*Pinacoteca Vaticana*) αποτελεί τμήμα των Μουσείων του Βατικανού και βρίσκεται στην Ρώμη, στον Giardino Quadrato (Τετράγωνο κήπο) του Βατικανού.

Η συλλογή της πινακοθήκης αρχικά στεγάστηκε στο διαμέρισμα του Βοργία έως ότου ο Πάπας Πίος ΙΑ΄ κατασκεύασε το κατάλληλο κτήριο με αρχιτέκτονα τον Λούκα Μπελτράμι, εγκαινιασμένο το 1932. Το μουσείο αυτό διαθέτει αρκετούς διάσημους πίνακες ζωγραφικής των Τζιότο, Ραφαήλ, Λεονάρντο Ντα Βίντσι, Καραβάτζιο και άλλων. Συνολικά εκτίθενται 480 περίπου πίνακες από τον 12ο μέχρι τον 19ο αιώνα, σε δεκαοκτώ αίθουσες. Εννοείται ότι τα θέματα των πινάκων περιορίζονται σε θρησκευτικές παραστάσεις και ότι απουσιάζουν οι μυθολογικές, τα γυμνά, οι καθημερινές σκηνές κτλ. 

Το Βατικανό κατέχει επίσης 800 περίπου έργα νεώτερων καλλιτεχνών τα οποία εκτίθενται στην Συλλογή Μοντέρνας Θρησκευτικής Τέχνης (Collezione d'Arte Religiosa Moderna).

Εκθέματα
--------

* Βλέπε λήμμα Κατάλογος έργων της Βατικανής Πινακοθήκης

Παραπομπές
----------

1. ↑  Pinacoteca vaticana, Pinacoteca vaticana (1914). *Guide to the Vatican Picture Gallery*. Rome: Vatican Polyglot Printing Press. σελ. 160.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Pinacoteca (Vatican Museums) στο Wikimedia Commons
Στην θεωρία συνόλων, ένα σύνολο λέγεται **μονοσύνολο** (ή **μονομελές σύνολο** ή **μονοστοιχειακό**) εάν έχει ακριβώς ένα στοιχείο.

Για παράδειγμα, το σύνολο {\displaystyle \{3\}} είναι το μονοσύνολο με μοναδικό στοιχείο τον φυσικό αριθμό 3. Πιο γενικά, το μονοσύνολο {\displaystyle \{x\}} έχει μοναδικό στοιχείο το x.

Κάθε πεπερασμένο σύνολο {\displaystyle S=\{x\_{1},\ldots ,x\_{n}\}} με n στοιχεία, μπορεί να γραφτεί ως η ένωση των μονοσύνολων {\displaystyle \{x\_{1}\}}, {\displaystyle \{x\_{2}\}}, ... και {\displaystyle \{x\_{n}\}}.

Δείτε επίσης
------------

* Σύνολο
* Κενό σύνολο

Παραπομπές
----------

1. ↑  Καπελλίδης, Σπύρος Κλ. «Σημειώσεις στη Θεωρία Συνόλων» (PDF). Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2023.
2. ↑  Μοσχοβάκης, Γιάννης Ν. «Σημειώσεις στη Συνολοθεωρία» (PDF). Τμήμα Μαθηματικών, Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2023.
3. ↑  Ντζιώρας, Ηλίας Β. (1975). *Μαθηματικά Ε' Γυμνασίου*. Αθήνα: Οργανισμός Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων. σελ. 21.
4. ↑  Μητσής, Θέμης. «Σημειώσεις γενικής τοπολογίας» (PDF). Τμήμα Μαθηματικών, Πανεπιστήμιο Κρήτης. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2023.
5. ↑  Μαλινδρέτος, Γεώργιος. «Θεωρία Συνόλων» (PDF).
Ο **Κυριάκος Σπυριούνης** του Πέτρου (γενν. 17 Νοεμβρίου 1933) είναι αντιστράτηγος εν αποστρατεία του ελληνικού Στρατού Ξηράς και πολιτικός. Διετέλεσε διοικητής του Γ΄ Σώματος Στρατού και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το Νοέμβριο του 1933 στον Πύργο Δυρού Λακωνίας, γόνος παλιάς στρατιωτικής οικογένειας της Μάνης. Αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων (ΣΣΕ) ως ανθυπολοχαγός του Πυροβολικού. Αργότερα συμπλήρωσε τις σπουδές του σε διάφορες στρατιωτικές σχολές στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Είναι επίσης πτυχιούχος Νομικής και Μαθηματικών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ).

Υπήρξε διοικητής ταξιαρχίας, μεραρχίας και του Γ΄ Σώματος Στρατού στη Θεσσαλονίκη, από τον Ιανουάριο του 1988 ως τον Ιούλιο του 1989 (διαδέχθηκε τον αντιστράτηγο Νικόλαο Βορβολάκο, επίσης υποστηρικτή του Ανδρέα Παπανδρέου).

Εκλέχθηκε βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης με το ΠΑΣΟΚ το Νοέμβριο του 1989, το 1990, το 1993, το 1996 και το 2000. Τον Μάιο του 1991 έχασε την έδρα του στο εκλογοδικείο από το Νίκο Παπαδάκη, και επανήλθε στη Βουλή το 1993, ενώ τον Αύγουστο του 1995 διαγράφτηκε από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ επειδή άσκησε σκληρή κριτική στις πολιτικές φιλοδοξίες της Δήμητρας Λιάνη. Μετά την εκλογή του Κώστα Σημίτη στην πρωθυπουργία το 1996, επανήλθε στο ΠΑΣΟΚ.

Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά.

Πηγές
-----

1. ↑  Βουλή των Ελλήνων. d7a12876-babf-4068-ad2b-5acafd503512. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Φεβρουαρίου 2004. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2015.
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Φεβρουαρίου 2004. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2015.
4. ↑
Το **Android 1.5 "Cupcake"** ήταν η τρίτη έκδοση του Android που αναπτύχθηκε από την Google. Είναι μια μεγάλη αναβαθμισμένη πλατφόρμα για τις συσκευές με λειτουργικό Android που κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2009. Η έκδοση περιλαμβάνει νέα χαρακτηριστικά για τους χρήστες και τους προγραμματιστές, καθώς και οι αλλαγές στο Android API. Για τους προγραμματιστές, η πλατφόρμα του Android 1.5 είναι διαθέσιμη με δυνατότητα λήψης για το Android SDK.

Το Android 1.5 περιλαμβάνει νέα χαρακτηριστικά, όπως πληκτρολόγιο στην οθόνη και υποστήριξη Bluetooth, καθώς και βελτιώσεις στα υπάρχοντα χαρακτηριστικά, όπως οι αλλαγές στο γραφικό περιβάλλον χρήστη για τη διαχείριση των εφαρμογών και πολλές εφαρμογές της Google.

Δείτε επίσης
------------

Ιστορία εκδόσεων του Android

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Android 1.5 Platform Highlights». Android. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2016.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Google |
| --- |
|  |
| 
* Κατάλογος προϊόντων της Google
 |
|  |
| Κύρια πρόσωπα | 
* Ιδρυτές (Λάρρυ Πέιτζ · Σεργκέι Μπριν)
* Σούνταρ Πιτσάι (CEO)
 |
|  |
| Μηχανή αναζήτησης | 
* Αναζήτηση
* Εικόνες
* Χάρτες
* Books
* Ειδήσεις
* Scholar
* Groups
 |
|  |
| Διαδικτυακές υπηρεσίες | 
* YouTube
* YT Kids
* Drive
* Φωτογραφίες
* Chat
* Blogger
* Keep
* Cloud

|  |  |
| --- | --- |
| Google Workspace | 
* Gmail
* Ημερολόγιο
* Επαφές
* Docs
* Drive
* Meet
 |
|  |
| Διαφήμιση | 
* AdSense
* AdWords
* Analytics
 |
|  |
| Εργαλεία | 
* Λογαριασμός
* Μετάφραση
* PageRank
* reCAPTCHA
 |

 |
|  |
| Λογισμικό | 
* Android
* Assistant
* Chrome OS
* Chrome
* Chromium
* Earth
* Gboard
* Auto
* Bard
* Now
 |
|  |
| Υλικό | 
* Nexus
* Pixel
* Glass
* Chromebook
* Nest
 |
|  |
| Πρώην προϊόντα | 
* Google+
* Duo
* Hangouts
* Talk
* Video
* Wave
* TV
 |
|  |
| 
* **Κατηγορία: Google**
 |

 |
Ο **Γκεόργκι Νικόλοφ Καμπάκοφ** (βουλγαρικά: Георги Николов Кабаков, γενν. 22 Φεβρουαρίου 1986, Φιλιππούπολη) είναι Βούλγαρος διεθνής διαιτητής ποδοσφαίρου.

Σταδιοδρομία
------------

Ο Καμπάκοφ έγινε διαιτητής ποδοσφαίρου το 2001. Το 2007 προήχθη στην 1η Κατηγορία Βουλγαρίας. Μέχρι το 2017, είχε διαιτητεύσει σε περισσότερους από 120 αγώνες στο πρωτάθλημα. 

Το 2013 έγινε διαιτητής FIFA. Ορίστηκε ως 4ος διαιτητής στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U17 του 2015 στη Βουλγαρία. Ήταν ένας από τους διαιτητές στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U19 του 2015 στην Ελλάδα. Μέχρι το 2017, είχε στο ενεργητικό του περισσότερους από 35 διεθνής αγώνες. 

Ο Καμπάκοφ έχει διαιτητεύσει στις σεζόν 2016-17, 2017-18 και 2018-19 του Γιουρόπα Λιγκ, καθώς και στο αγώνα του Πρωταθλήματος Εθνών ΟΥΕΦΑ μεταξύ της Αυστρίας και της Βόρειας Ιρλανδίας.

Το 2018, έκανε το ντεμπούτο του στο Τσάμπιονς Λιγκ, στον αγώνα μεταξύ της Βαλένθια και της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στο Στάδιο Μεστάγια, που έληξε με νίκη 2-1 για τους γηπεδούχους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Georgi Kabakov, international football referee». *eu-football.info* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2021.
2. ↑  «Georgi Kabakov». *Worldreferee.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2015.
3. ↑  «Bulgaria - Referees - Men». *fifa.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιανουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2018.
4. ↑  «Austria 1-0 Northern Ireland». *uefa.com*. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2018.
5. ↑  «Match preview: Valencia v United». *www.manutd.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2018.
6. ↑  «Valencia 2-1 Man. United». *www.uefa.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2018.
Στα μαθηματικά, μια **Πολλαπλή αριθμητική πρόοδος**, μια **Γενικευμένη αριθμητική πρόοδος**, μια *k*-**Διαστατική αριθμητική πρόοδος**, ή ένα **Γραμμικό σύνολο**, είναι ένα σύνολο ακεραίων, ή πλειάδες ακεραίων, κατασκευασμένων ως μία Αριθμητική πρόοδος, η οποία όμως επιτρέπει και αρκετές πιθανές διαφορές. Έτσι, για παράδειγμα, μπορεί να ξεκινήσει από το 17 και στη συνέχεια να προσθέσει ένα πολλαπλάσιο του 3 ή του 5, κατ' επανάληψη.

Θεωρία
------

Με αλγεβρικούς όρους ας κοιτάξουμε τους ακέραιους

{\displaystyle a+mb+nc+\ldots }
όπου {\displaystyle a,b,c} και ούτω καθεξής, είναι σταθερές, και {\displaystyle m,n} και ούτω καθεξής, περιορίζονται σε ορισμένα διαστήματα

{\displaystyle 0}  ≤  m  ≤  M
και ούτω καθεξής, για μια πεπερασμένη πρόοδο. Ο αριθμός  k , που είναι ο αριθμός των επιτρεπόμενων διαφορών, ονομάζεται *διάσταση* της γενικευμένης προόδου.

Γενικότερα, έστω

{\displaystyle L(C;P)}
είναι το σύνολο όλων των στοιχείων x στο {\displaystyle N^{n}} της μορφής 

{\displaystyle x=c\_{0}+\sum \_{i=1}^{m}k\_{i}x\_{i},}
με το {\displaystyle c\_{0}} στο C, το {\displaystyle x\_{1},\ldots ,x\_{m}} στο P, και το {\displaystyle k\_{1},\ldots ,k\_{m}} στο N. Το L λέγεται ότι είναι ένα *γραμμικό σύνολο* αν το C αποτελείται από ένα ακριβώς στοιχείο, και το P είναι πεπερασμένο.

Ένα υποσύνολο του {\displaystyle N^{n}} λέγεται ότι είναι *ημιγραμμικό* αν αυτό αποτελεί μια πεπερασμένη ένωση γραμμικών συνόλων.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Θεώρημα του Φράιμαν

Παραπομπές
----------

* Nathanson, Melvyn B. (1996). *Additive Number Theory: Inverse Problems and Geometry of Sumsets*. Graduate Texts in Mathematics. **165**. Springer. ISBN 0-387-94655-1. Zbl 0859.11003.
Ο **Βαγράτ Α΄**, γεωργιανά: ბაგრატ I Bagrat I (απεβ. στις 20 Απριλίου 900) ήταν Γεωργιανός πρίγκιπας από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας του κλάδου του Τάο-Κλαρτζέτι και ηγεμόνας του Κλαρτζέτι από το 889 ως το τέλος του. Υπάρχει κάποια σύγχυση στη χρονολόγηση του τέλους του Βαγράτ Α΄: σύμφωνα με τον χρονικογράφο του 11ου αι. Σουμπάτ Νταβίτις-Ντζε, ο Βαγράτ Α΄ απεβίωσε στις 20 Απριλίου, Κυριακή του Πάσχα του έτους 129 της Γεωργιανής εποχής (δηλαδή το έτος 909). Ωστόσο, η Κυριακή του Πάσχα το 909 έπεσε στις 16 Απριλίου· το έτος που συμπίπτει με τη δεδομένη ημερομηνία ήταν το 900.

Βιογραφία
---------

Ήταν ένας νεότερος γιος του Σουμπάτ Α΄, ιδρυτή του κλάδου του Kλαρτζέτι των Bαγρατιδών-Ιβηρίας. Μετά το τέλος του Σουμπάτ Α΄ το 889, διαδέχθηκε τον πατέρα του ως πρίγκιπας του Kλαρτζέτι, ενώ ο μεγαλύτερος αδελφός του (και πιθανότατα νόμιμος διάδοχος του Σουμπάτ Α΄), Δαβίδ Α΄, εμφανίζεται ως ηγεμόνας κάποιας λιγότερο σημαντικής περιοχής -βόρεια του Kλαρτζέτι- της Aντζάρα και του Nιγκάλι. Όπως ο Σουμπάτ Α΄, ο Bαγράτ Α΄ είχε το επίθετο Aρτανουτζέλι («από το Aρτανούτζι»), καθώς είχε ως έδρα την ακμάζουσα εμπορική πόλη Aρτανούτζι και κυβέρνησε με τον τίτλο του *πατρός-κυρίου* (mampali). Στο 891 ο ίδιος ενεπλάκη στην δυναστική διαμάχη μεταξύ των Bαγρατιδών-Ιβηρίας και βοήθησε τον Αδαρνάση Δ΄ να νικήσει τον Γεώργιο Α΄. Μετά το τέλος του Βαγράτ Α΄, το Αρτανούτζι φαίνεται ότι περιήλθε στον αδελφό του Δαβίδ Α΄, ενώ η υπόλοιπη επικράτειά του μοιράστηκε μεταξύ των τεσσάρων γιων του, οι οποίοι σύντομα άρχισαν να ερίζουν μεταξύ τους.

Οικογένεια
----------

Ο Βαγράτ Α΄ είχε τέσσερις γιους:

* Aδαρνάσης Β΄ απεβ. 945, πρίγκιπας του Κλαρτζέτι.
* Γεώργιος Α΄ απεβ. 923, πρίγκιπας του Κλαρτζέτι.
* Ασότ απεβ. 939, κύριος του Αρτανούτζι.
* Δαβίδ απεβ. 922.

Σύμφωνα με τον Κωνσταντίνο Ζ΄ των Μακεδόνων στο *Πρὸς τὸν ἴδιον υἱὸν Ρωμανόν, έργο που αναφέρεται στη Διοίκηση της Αυτοκρατορίας, ο Bαγράτ Α΄ είχε επίσης μία κόρη, που ήταν παντρεμένη με τον εξάδελφό της Σουμπάτ Β΄ του Κλαρτζέτι.*

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Toumanoff, Cyril (1961), "The Bagaratides of Iberia from the Eighth to the Eleventh Century". *Le Muséon* 74:
Ο **Γουίδων Δ΄**, γερμ.: *Guy IV* (*Guido* ή *Wido*, δολοφονήθηκε το 897) από τον Οίκο των Γουιδονιδών, ήταν δούκας του Σπολέτo και του Καμερίνo από το 889 και πρίγκιπας του Μπενεβέντo από το 895.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Γουίδωνα Β΄ δούκα του Σπολέτo. 

Είτε το 888, όταν ο πατέρας του στέφθηκε βασιλιάς της Φραγκίας, είτε το 889, όταν ο πατέρας του στέφθηκε βασιλιάς της Λομβαρδίας, ο Γουίδων έλαβε τα δουκάτα του Σπολέτο και του Καμερίνο. Παρόλο που ο πατέρας του δεν εξασφάλισε ποτέ το Φραγκικό βασίλειο, διατήρησε το Λομβαρδικό στέμμα του και έτσι αποποιήθηκε το Σπολέτo, την κληρονομική ιδιοκτησία της οικογένειάς του. Ο Γουίδων ήταν ικανός πολεμιστής και ηγέτης. Κατέκτησε το Μπενεβέντο από τους ανατολικούς Ρωμαίους και έγινε πρίγκιπας εκεί (895). Πρόσφερε την αντιβασιλεία του κατακτημένου πριγκιπάτου του στον Γουαϊμάρος Α΄ του Σαλέρνο, τον σύζυγο της αδελφής του Ίτας, αλλά ο Γκουαϊμάρ Α΄ αιχμαλωτίστηκε καθ' οδόν προς το Μπενεβέντο από τον Άντελφερ γαστάλδο του Αβελίνο. Ο Γουίδων έπρεπε να κατέβει και να πολιορκήσει το Αβελίνο για να απελευθερωθεί o Γκουαϊμάρ Α΄.

Αφού βασίλευσε στο Μπενεβέντο για έναν χρόνο και οκτώ μήνες, ο Γουίδων ταξίδεψε στη Ρώμη για να συναντήσει τον βασιλιά Λαμβέρτο της Λομβαρδίας. Δολοφονήθηκε στον Τίβερη από πράκτορες του Αλμπέρικ Α΄, ο οποίος κατέλαβε τον Σπολέτο και αυτοπροσδιορίστηκε ως διάδοχος δούκας.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.

Πηγές
-----

* Caravale, Mario (επιμ.). *Dizionario Biografico degli Italiani: LX Grosso – Guglielmo da Forlì*. Ρώμη, 2003.
* Caravale, Mario (επιμ.). *Dizionario Biografico degli Italiani: LXI Guglielmo Gonzaga – Javobini*. Ρώμη, 2003.
* *Lexikon des Mittelalters* : Wido IV. Herzog von Spoleto (882/83-897).
Ο **Γουίδων Β΄** (μερικές φορές **III** ) (απεβ. στα τέλη του 882 ή στις αρχές του 883) από τον Οίκο των Γουιδονιδών ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Λαμβέρτου Α΄ δούκα του Σπολέτo και μαργράβου του Καμερίνο. Εξελέγη για να διαδεχθεί αυτούς τους τίτλους με το τέλος τού πατέρα του το 880. Είχε ένα φιλόδοξο σχέδιο επέκτασης προς τα νότια και προς τα δυτικά, που συγκρούονταν με τον παπισμό.

Έλαβε παπική επιστολή στις 18 Ιουλίου του έτους της ανάρρησής του. Ο πάπας Ιωάννης Η΄ ζήτησε συνάντηση, αλλά ο Γουίδων τον αγνόησε και αντ' αυτού εισέβαλε στις Παπικά Κράτη. Τότε ο Ιωάννης Η΄ ζήτησε τη βοήθεια του Καρόλου Γ΄ του Παχύ, ήδη βασιλιά της Ιταλίας, και τον έστεψε αυτοκράτορα στις 12 Φεβρουαρίου 881. Ωστόσο, ο Κάρολος Γ΄ βοήθησε ελάχιστα ενάντια στον Γουίδων. Μία παπική επιστολή που χρονολογείται στις 11 Νοεμβρίου και απευθυνόταν στον Κάρολο Γ΄ αναφερόταν στον Γουίδων ως *Rabbia*, ένα επίθετο που σημαίνει «οργή». Έμεινε ως παρωνύμιο.

Ως ηγεμόνας, ο Γουίδων χρησιμοποίησε το σύνθημα *ανανέωση του βασιλείου των Φράγκων* (Renovatio regni Francorum), όπως οι προκάτοχοί του Καρολίδες.  Τον Φεβρουάριο του 882, σε μία Συνέλευση (DIeta), που συγκάλεσε στη Ραβέννα ο Κάρολος Γ΄, ο δούκας, ο αυτοκράτορας και ο πάπας έκαναν ειρήνη και ο Γουίδων και ο θείος του Γουίδων του Καμερίνο, ορκίστηκαν να αποκαταστήσουν τις κλεμμένες παπικές εκτάσεις. Σε μία επιστολή του Μαρτίου προς τον Κάρολο Γ΄, ο Ιωάννης Η΄ ισχυριζόταν ότι οι όρκοι δεν εκπληρώθηκαν. Ο Γουίδων δεν επέτυχε ποτέ στα σχέδιά του για επέκταση ή στην τήρηση των υποσχέσεών του: απεβίωσε νέος αργότερα την ίδια χρονιά ή νωρίς την επόμενη. Τον διαδέχθηκε ο θείος του, καθώς τα παιδιά του ήταν ανήλικα. Ο γιος του Γουίδων Δ΄ κυβέρνησε αργότερα στο Σπολέτο και στο πριγκιπάτο του Μπενεβέντο. Η κόρη του Ίτα παντρεύτηκε τον Γκουαϊμάρ Α΄ του Σαλέρνο .

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.
3. ↑  Zimmermann 1974, σελ. 397.

Βιβλιογραφία
------------

* Carpegna Falconieri, Tommaso di (2003). "Guido, conte marchese di Camerino, duca marchese di Spoleto, re d'Italia, imperatore". Dizionario Biografico degli Italiani, Volume 61: Guglielmo Gonzaga–Jacobini (in Italian). Rome: Istituto dell'Enciclopedia Italiana.
* Zimmermann, Harald (1974). "Imperatores Italiae" (PDF). In Helmut Beumann (ed.). Historische Forschungen für Walter Schlesinger. Cologne: Böhlau. pp. 379–399.
Αρχαίο εθνόσημο του Βόλτρι
 Ιερό της Nostra Signora di Acquasanta
Το **Βόλτρι** (Voltri) είναι συνοικία της ιταλικής πόλης Γένοβα, που βρίσκεται 17 χλμ. δυτικά του κέντρου της πόλης. Ήταν προηγουμένως ανεξάρτητη κοινότητα .

Το 2015, το Βόλτρι και τα κοντινά χωριουδάκια που περιλαμβάνονται στο δημοτικό διαμέρισμα της Γένοβας (Crevari, Acquasanta, Vesima, Fabbriche) είχαν συνολικό πληθυσμό 12.402 κατοίκων. Το Βόλτρι είναι ένας από τους τρεις πρώην δήμους (οι άλλοι είναι οι Πρα' (Pra') και Πέλι (Pegli )), που ανήκουν στο διαμέρισμα VII της πόλης της Γένοβας.

Ιστορία
-------

Η περιοχή του Βόλτρι κατοικήθηκε από τους προϊστορικούς χρόνους, και ήταν το κέντρο των Λιγύρων, φυλής του Βεϊτούρι, από την οποία ίσως πήρε το όνομά του. Κατά τον Μεσαίωνα ήταν χωριουδάκι της Δημοκρατίας της Γένοβας, με κύρια δραστηριότητα την παραγωγή χαρτιού.

Το 1796 ήταν πεδίο μάχης μεταξύ των γαλλικών στρατευμάτων του Ναπολέοντα Βοναπάρτη και της Αυστριακής Αυτοκρατορίας που συμμάχησαν με το Βασίλειο της Σαρδηνίας - Πεδεμοντίου. Μετά την πτώση της Πρώτης Γαλλικής Αυτοκρατορίας, έγινε αυτόνομη κοινότητα στα εδάφη της Σαρδηνίας, κατάσταση που διατηρήθηκε μέχρι το 1926, όταν η φασιστική κυβέρνηση την ενώνει με τη Γένοβα.

Κύρια αξιοθέατα
---------------

* Ιερό της Madonna delle Grazie, μοναστήρι Καπουτσίνων
* Το ιερό της Nostra Signora dell'Acquasanta (χτίστηκε το 1683-1718), μπαρόκ ιερό στεγαστικό, έργο των Lazzaro Tavarone, Anton Maria Maragliano, Antonio Brilla και Domenico Fiasella .
* Εκκλησία του Αγίου Αμβροσίου (Sant'Ambrogio)
* Βίλα Brignole Sale Duchessa di Galliera

Μεταφορές
---------

Το Βόλτρι εξυπηρετείται από σταθμό της σιδηροδρομικής γραμμής Genoa-Ventimiglia. Ένας άλλος σιδηροδρομικός σταθμός βρίσκεται στην Acquasanta κατά μήκος της σιδηροδρομικής γραμμής Genoa-Acqui Terme, 6 χλμ. από το Βόλτρι. Διασχίζεται επίσης από την εθνική οδό SS1 *Via Aurelia* και από τους αυτοκινητόδρομους Α10 και Α26. Η έξοδος του αυτοκινητόδρομου βρίσκεται στην Πρα', 1χλμ. από το Βόλτρι. Από το Βόλτρι μπορεί κανείς να διασχίσει τα Απέννινα όρη της Λιγυρίας ταξιδεύοντας μέσω του περάσματος del Turchino.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 5423. Ανακτήθηκε στις 6  Αυγούστου 2018.
Ο **Πέρε Λουίς δε Μπόρχα**, ισπαν.: Pedro Luis de Borja, δούκας του Σπολέτo και μαρκήσιος της Τσιβιταβέκια (1432 – 26 Σεπτεμβρίου 1458) από τον Οίκο των Βοργία ήταν ο μικρότερος αδελφός του Ροδρίγο Μπόρχια (μετέπειτα πάπα Αλεξάνδρου ΣΤ΄ Βοργία) και ανιψιός του καρδινάλιου Aλόνσο ντε Μπόρχα, ο οποίος το 1455 έγινε ο πάπας Κάλλιστος Γ΄. Τον αποκαλούσαν δον Πέδρο Λούις.

Βιογραφία
---------

Μολονότι δεν ήταν ιερέας αλλά λαϊκός, λίγο μετά την ανάδειξη τού θείου του στην παπική εξουσία, ανέλαβε πολλά αξιώματα και τιμές. Την άνοιξη του 1456 ονομάστηκε στρατηγός της Εκκλησίας και καστελάνος του Σαντ'Άντζελo· το φθινόπωρο του ίδιου έτους ο πάπας τον έκανε κυβερνήτη των Tέρνι, Nάρνι, Tόντι, Ριέτι, Oρβιέτo, Σπολέτo, Φολίνιo, Nοτσέρα, Ασίζη, Αμέλια, Τσιβιτά Καστελλάνα και Nέπι· και στις αρχές του 1457 προστέθηκαν σε αυτά οι κυβερνήσεις των επαρχιών της Πατριμονία και της Τοσκάνα. Την ίδια περίοδο ο μεγαλύτερος αδελφός του Ροδρίγκο Μπόρχια έγινε καρδινάλιος-διάκονος, αρχιστράτηγος των παπικών στρατευμάτων και αντιπρόεδρος της Αγίας Ρωμαϊκής Εκκλησίας, ενώ ένας άλλος συγγενής του, ο Λούις Χουάν ντελ Μίλα ι Μπόρχα αναβιβάστηκε επίσης σε καρδινάλιο. Τέτοιες γρήγορες προαγωγές νεαρών συγγενών του Ισπανού πάπα Καλλίξτου Γ΄ επικρίθηκαν από πολλούς, μεγαλύτερους καρδινάλιους (π.χ. Ντομένικο Καπρανίκα) και συνάντησαν επίσης την αντίθεση του μάλλον ξενοφοβικού λαού της Ρώμης. Ιδιαίτερα η οικογένεια Ορσίνι αντιτάχθηκε στον Βοργία. Η εχθρότητά τους απέναντί στους Βοργίες αυξήθηκε, όταν ο δον Πέδρο Λούις στάλθηκε να ανακτήσει για την Εκκλησία μερικά φρούρια, που κρατούσαν οι Ορσίνι και στις 19 Αυγούστου 1457 διορίστηκε έπαρχος της Ρώμης, ως διάδοχος τού Αντόνιο Ορσίνι. Για να εξισορροπήσει τον Ορσίνι, ο Κάλλιστος Γ΄ συντάχθηκε με την οικογένεια Κολόνα, αντιπάλους των Ορσίνι, αλλά το σχέδιο τού γάμου τού δον Πέδρο Λούις με την οικογένεια Κολόνα δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.

Λέγεται ότι ο πάπας Κάλλιστος Γ΄ ήθελε να τον κάνει αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης μετά την ανάκτησή της από τους Οθωμανούς.

Ο δον Πέδρο Λούις ήταν μισητός στους Ρωμαίους, όπως όλοι σχεδόν οι συγγενείς και σύμμαχοι του Καλλίστου Γ΄, που τους αποκαλούσαν «Καταλανούς» λόγω της Ισπανικής καταγωγής τους. Στις 6 Αυγούστου 1458, την ίδια ημέρα που απεβίωσε ο θείος του ο πάπας, αναγκάστηκε να διαφύγει μακριά από τη Ρώμη, επειδή είχε ξεκινήσει μία εξέγερση κατά των «Καταλανών». Απεβίωσε καθοδόν προς τη Τσιβιταβέκια, εγκαταλειμμένος από σχεδόν όλους τους συντρόφους του· ήταν μόλις 26 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Von Pastor 1899, σελ. 460.
2. 1 2  Von Pastor 1899, σελ. 461.
3. ↑  Von Pastor 1899, σελ. 462.
4. ↑  Von Pastor 1899, σελ. 468.
5. ↑  Von Pastor 1899, σελ. 463-465.
6. ↑  Von Pastor 1899, σελ. 476-478.

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) Von Pastor, Ludwig (1899). *History of the Popes*. **2**. Λονδίνο: Kegan Paul, Trench, Trübner & Co. σελίδες 460–478.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Ισπανία
* Πύλη:Ιταλία
 |

 |
Η **Ειρήνη Μούχου** (Μυτιλήνη 7 Ιανουαρίου 1987) είναι Ελληνίδα αθλήτρια του τριάθλου και Πρωταθλήτρια Ελλάδος το 2009. Από το 2005 έως το 2009 η Μούχου συμμετείχε σε 18 αθλητικές διοργανώσεις ITU και οκτώ φορές εισήλθε στo top10. Το 2009 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο *Triathlon Balkan Championships* στη Βάρνη και κατέλαβε την έκτη θέση στην κατάταξη του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου στην ίδια διοργάνωση.

Το 2008 η Μούχου κατέλαβε την 3η θέση στα Βαλκανικά Πρωταθλήματα και την 2η θέση στα Ελληνικά Πρωταθλήματα ενώ συμμετείχε στο τρίαθλο αρκετών μη-ITU αθλητικών διοργανώσεων όπως το *British Corus Elite Series* στο Λονδίνο (19η θέση) και το *Swiss Elite VW Circuit Triathlons* στη Γενεύη (8η θέση) και στο Uster (9η θέση).

Στις 18 Αυγούστου 2009, η Μούχου ανακοίνωσε τα σχέδιά της να γίνει μέλος του French Club TOC Cesson Sevigne, όπου μη-Γάλλοι μέλη είναι μεταξύ άλλων αθλήτριες όπως η Irina Abysova, προκειμένου να προετοιμαστεί για τους ΟΑ 2012. Ωστόσο, στις 24 Οκτωβρίου 2009, η Μούχου ανακοίνωσε την προσωρινή αποχώρησή της από το τρίαθλο, καθώς έδωσε προτεραιότητα στις ακαδημαϊκές σπουδές της.

Η Μούχου αγωνίζεται για την ομάδα ATLAS (ΑΤΛΑΣ Β.ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ) στη Μυτιλήνη και για την ομάδα AIGALEO (Α.Γ.Σ. ΑΙΓΑΛΕΩ) στην Αθήνα.

Αθλητικές διοργανώσεις ITU
--------------------------

Η ακόλουθη λίστα βασίζεται στις επίσημες κατατάξεις από την ITU και την προσωπική σελίδα των αθλητών*.*

| Ημερομηνία | Διοργάνωση | Τοποθεσία | Κατάταξη |
| --- | --- | --- | --- |
|  2005-07-23 | European Championships (Junior) | Αλεξανδρούπολη | 39 |
|  2006-05-07 | European Cup | Αλεξανδρούπολη | DNS |
|  2006-06-11 | European Cup (Junior) | Erdek | 1 |
|  2006-06-23 | European Championships (Junior) | Autun | DNS |
|  2006-09-02 | World Championships (Junior) | Λωζάνη | 58 |
|  2006-09-09 | Balkan Championships (Junior) | Dojran | 1 |
|  2007-05-20 | European Cup and Small States European Championships | Λευκωσία | 8 |
|  2007-06-10 | European Cup | Kusadasi | 10 |
|  2007-07-15 | European Cup and Balkan Championships | Καλλίπολη | DNF |
|  2007-08-05 | European Cup | Egirdir | 11 |
| 2007-10-07 | BG World Cup | Ρόδος | 53 |
|  2008-04-13 | European Cup | Χανιά | 10 |
|  2008-05-24 | Duathlon European Championships (U23) | Σέρρες | 4 |
|  2008-06-28 | 9th World University Championship / Triathlon | Erdek | 25 |
|  2008-09-06 | European Championships (U23) | Pulpí | 19 |
|  2008-09-20 | European Cup and Balkan Championships | Βελιγράδι | 9 |
|  2009-06-20 | European Championships (U23) | Tarzo Revine | 29 |
|  2009-07-25 | European Cup and Balkan Championships | Βάρνα | 6 |
|  2009-08-02 | European Cup | Egirdir | DNF |
|  2009-08-09 | World Cup | Tiszaújváros | 42 |

BG = the sponsor *British Gas* · DNS = *δεν ξεκίνησε* · DNF = *δεν τερμάτισε*

Παραπομπές
----------

1. 1 2  allfamousbirthday.com/irini-mouchou.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προσωπική ιστοσελίδα στα ελληνικά
* Ελληνική Ομοσπονδία Τριάθλου στα ελληνικά
* ITU Profile Page
Ο **Τάσιλο Β΄** (γερμ. *Tassilo II*, απεβ. π. 719) από τον Οίκο των Αγιλολφιδών ήταν δούκας της Βαυαρίας (π.716-π.719), μάλλον σε τμήμα της.

Η βάπτιση του Θέοδου δούκα της Βαυαρίας, πατέρα του Τάσιλο Β΄.

Βιογραφία
---------

Ήταν ίσως ο τρίτος γιος τού Θέοδου δούκα της Βαυαρίας και της Φόλχαϊντ. Κάποια στιγμή πριν το 715 ο Θέοδος διαίρεσε το δουκάτο του και έκανε συγκυβερνήτες του τους δύο πρώτους γιους του. Ο πρωτότοκος Θεοδοβέρτος ήταν συγκυβερνήτης ήδη από το 702 και ο δεύτερος Θεοβάλδος από το 711. Με το τέλος του Θέοδου (μάλλον το 716) η διαίρεση υλοποιήθηκε. Δεν γνωρίζουμε αν η διαίρεση ήταν εδαφική (όπως με τους Μεροβίγγειους) ή μία συγκυβέρνηση μόνο (όπως με τους πρίγκιπες του Μπενεβέντο και της Κάπουα). Στην πρώτη περίπτωση φαίνεται να ακολούθησαν την διαίρεση του δουκάτου σε τέσσερις επισκοπές, την οποία είχε κάνει ο πατέρας τους. Στην περίπτωση αυτή είναι πολύ πιθανό ο Τάσιλο Β΄ να έλαβε την επικράτεια του Πάσσαου με έδρα του στην πόλη όπου ήταν και η έδρα του επισκόπου.

Σύντομα μετά το τέλος του πατέρα τους, άρχισε πόλεμος μεταξύ των αδελφών, αλλά μας είναι γνωστές λίγες λεπτομέρειες. Η ύπαρξή του μας επιβεβαιώνεται από τον κώδικα του Σάλτσμπουργκ (Verbrüderungsbuch, Βίβλος της αδελφότητας), όπου καταριθμείται ως άγαμος, αν και μερικοί υποθέτουν ότι κάποια Βάλντραντα, που αναφέρεται ως σύζυγος του Θεοβάλδου, ήταν στην πραγματικότητα τού Τάσιλο Β΄. Από την άλλη, ταυτίζεται ως ο σύζυγος της Ίμμα (απεβ. π. 750), από τον οποίο είχε τον Γριμοάλδο και τη Σβάναχιλντ. Μέσω της Σβάναχιλντ, ο Τάσσιλο Β΄ έγινε ο πεθερός του Καρόλου Μαρτέλου. Επειδή η Σβάναχιλντ είναι με σιγουριά η ανιψιά του Οδίλου, κάποιος οδηγείται να υποθέσει ότι ο Οδίλο ήταν αδελφός ή κουνιάδος του Τάσιλο Β΄. Ο Τάσσιλο Β΄ είχε αποβιώσει το 719, όπως όλοι οι αδελφοί του, εκτός του Γριμοάλδου, που τους διαδέχθηκε μόνος στο δουκάτο.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε μάλλον την Ίμμα και είχε τέκνα:

* Γριμοάλδος.
* Σβάνχιλντ, παντρεύτηκε τον Κάρολο *Μαρτέλο*, μαγιορδόμο που έγινε βασιλιάς των Φράγκων.

Πηγές
-----

* *Lexikon des Mittelalters*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 103351223
* GND: 140038329

 |

 |
Ο **Ουγοβέρτος** (γερμ. *Hugbert*, *Hukbert*, άκμασε 725-736) από τον Οίκο των Αγιλολφιδών ήταν δούκας της Βαυαρίας από το 725 ως το 736.

Ο άγ. Βονιφάτιος συνέδραμε στα εκκλησιαστικά σχέδια του Ουγοβέρτου δούκα της Βαυαρίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Θεοδοβέρτου δούκα της Βαυαρίας και της Ρεγιντρούδης, μάλλον κόρης του Ουγοβέρτου σενεσάλη και παλατινού κόμη των Φράγκων.

Το πρόωρο τέλος του πατέρα του οδήγησε σε διαφωνία για τη διαδοχή. Το δουκάτο ήταν τυπικά υποτελές στους Φράγκους, αλλά ουσιαστικά ανεξάρτητο. Ο Κάρολος Μαρτέλος προσπάθησε να εκμεταλλευτεί την κατάσταση με σκοπό να κερδίσει περισσότερο έλεγχο επί της Βαυαρίας. Ο Ουγοβέρτος αναγκάστηκε να παραιτηθεί από μέρη του δουκάτου του και για ένα διάστημα οι Βαυαρικοί νόμοι εκφωνούνταν στο όνομα του Θευδέριχου Δ΄ των Μεροβιγγείων βασιλιά των Φράγκων.

Ο Χούγκμπερτ ξεκίνησε το σχέδιο τού προκατόχου του για τη δημιουργία μίας ανεξάρτητης Βαυαρικής εκκλησίας. Το επέτυχε με τον Άγ. Βονιφάτιο, που εκχριστιάνισε τη χώρα και με το να καλέσει τον επίσκοπο Κόρμπιαν από το Φράιζινγκ.

Πηγές
-----

* Die Genealogie der Franken und Frankreichs

Αναφορές
--------

1. ↑  133966933.
2. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 133966933. Ανακτήθηκε στις 16  Οκτωβρίου 2015.

|  |
| --- |
| Ουγοβέρτος της Βαυαρίας **Οίκος των Αγιλολφιδών****Γέννηση:** πριν το 725 **Θάνατος:** 736 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΓριμοάλδος | **Δούκας της Βαυαρίας**725 - 737 | ΔιάδοχοςΟδίλος |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 65211010
* GND: 133966933

 |

 |
Ο **Γοδεπέρτος** (*Godepert*, *Gundipert*, *Godebert*, *Godipert*, *Godpert*, *Gotebert*, *Gotbert*, *Gotpert*, *Gosbert* ή *Gottbert*, άκμασε 661-662) από τον Οίκο των Αγιλολφιδών ήταν βασιλιάς των Λομβαρδών (661-662).

Ο Αρίπερτος Α΄ βασιλιάς των Λομβαρδών, πατέρας των Γοδεπέρτου και Περκτάριτου.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αριπέρτου Α΄ βασιλιά των Λομβαρδών. Ήταν οπαδός του Αρείου και κυβέρνησε από την παλαιά πρωτεύουσα των Λομβαρδών, την Παβία, ενώ ο αδελφός του Περκτάρητος που ήταν Ορθόδοξος, κυβερνούσε από το Μιλάνο. 

Στέφθηκε το 661. Το επόμενο έτος ξεκίνησε πόλεμο με τον αδελφό του. Ο Γριμοάλδος δούκας του Μπενεβέντο, σκότωσε τον Γοδεπέρτο στο παλάτι του, τη Ρέτζα (Reggia) και τον διαδέχθηκε. Όμως ο Ραγινπέρτος, γιος του Γοδεπέρτου, κατάφερε να διαφύγει και, έπειτα από τον Γριμοάλδο, έγινε βασιλιάς των Λομβαρδών.

Οικογένεια
----------

Είχε τέκνο:

* Ραγινπέρτος, δούκας του Τορίνο (671-701), βασιλιάς των Λομβαρδών (701).
	+ Αριπέρτος Β΄, δούκας του Τορίνο (702-712), βασιλιάς των Λομβαρδών (702-712).

Παραπομπες
----------

1. ↑  p67167.htm#i671669.
2. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 31  Δεκεμβρίου 2014.
3. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* "German Tribes org Lombard Kings". GermanTribes.org. Archived from the original on 2010-07-18. Retrieved 2010-07-18.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 272110679
* GND: 1023569558

 |

 |
Ο **Ταξιάρχης Χάνος** είναι Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε στη Μακρυρράχη Πηλίου. Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Πειραϊκού Συνδέσμου. Έχει κάνει μουσικές σπουδές στο Δημοτικό Ωδείο Πειραιά.

Είναι μόνιμο στέλεχος του Εργαστηρίου Φωνητικής Τέχνης του Σπύρου Σακκά. Στο θέατρο έχει συνεργαστεί με γνωστούς σκηνοθέτες, όπως ο Λ. Βογιατζής, ο Σ. Φασουλής, ο Γ. Χουβαρδάς, ο Θ. Μουμουλίδης, ο Γ. Διαμαντόπουλος κι ο Ν. Μαστοράκης. Υπήρξε παντρεμένος με την ηθοποιό Ελισάβετ Κωνσταντινίδου και έχουν αποκτήσει μια κόρη, την επίσης ηθοποιό Μαρία Χάνου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Ταξιάρχης Χάνος στην IMDb
Ο  **Ιωάννης Κορρές**  (Βουρλά 1910 - Αθήνα 1990), υπήρξε πρωταθλητής Ελλάδος στίβου κατά τη δεκαετία του ’30 στους αγώνες δρόμων ημιαντοχής και στο πένταθλο καθώς και βαλκανιονίκης με την ομάδα σκυταλοδρομίας 4x400 μ. της Ελλάδας. Υπήρξε αθλητής του ΟΦΗ της ΑΕΚ και του Πανιωνίου Γ.Σ..

Βιογραφικό
----------

Ο Ιωάννης Κορρές γεννήθηκε στα Βουρλά της Μικράς Ασίας σε πλούσια οικογένεια, ο πατέρας του Σωκράτης καταγόταν από την Κωμιακή της Νάξο και ασχολούνταν με το εμπόριο σταφίδας, ενώ ήταν και δημογέροντας-Έφορος της Αναξαγορείου Σχολής. Η μητέρα του Δέσποινα Μιχαηλίδου, το γένος Κωνσταντινίδη, ήταν Βουρλιώτισα. Το 1922 με την αποχώρηση του Ελληνικού στρατού η οικογένεια του παρέμεινε στα Βουρλά αλλά με τον ερχομό των Τούρκων στην πόλη συνελήφθη ο πατέρας του και εσφάγη μπροστά στα επτά παιδιά του και τη γυναίκα του, η υπόλοιπη οικογένεια κατάφερε και επιβιβάστηκε σε Αμερικάνικο πλοίο όπου διέφυγε στη Χίο και μετά στον Πειραιά. Από τον Πειραιά μετακόμισαν και εγκαταστάθηκαν στο Ηράκλειο όπου εκεί ο Κορρές γράφτηκε στον ΟΦΗ στον τμήμα ποδηλασίας.

Το 1927 η οικογένεια Κορρέ επέστρεψε στην Αθήνα και εγκαταστάθηκε στη Νέα Φιλαδέλφεια. Εκεί ο Γιάννης Κορρές γράφτηκε στο τμήμα κλασικού αθλητισμού της ΑΕΚ. Το 1930 αναδείχθηκε βαλκανιονίκης με την εθνική ομάδα σκυταλοδρομίας 4x400 μ. Στη συνέχεια εντάχθηκε στον Πανιώνιο, το 1935, και διακρινόταν στους δρόμους μεσαίων αποστάσεων. Ως αθλητής του Πανιωνίου κατέκτησε το πανελλήνιο πρωτάθλημα στα 800 μ. Το ρεκόρ του στην απόσταση ήταν 2:02:3. Το 1935 υπήρξε μια σημαντική χρονιά γι' αυτόν και ο σύλλογός του τον τίμησε με το ειδικό βραβείο των διακριθέντων αθλητών ανά αγώνισμα, για τις επιδόσεις του στα 800 μ. 

Το 1936 ως μέλος της εθνικής ομάδας σκυταλοδρομίας 4x400 μ. αναδεικνύεται ξανά βαλκανιονίκης. Το ίδιο έτος κατακτά το πανελλήνιο πρωτάθλημα με την ομάδα βαλκανικής σκυταλοδρομίας (800x400x200x100 μ.) του Πανιωνίου.

Το 1937 πήρε μέρος στους Δελφικούς αγώνες που διοργάνωσε ο Άγγελος Σικελιανός και πρώτευσε στο Αρχαϊκό πένταθλο με με 2.435 β. Θεωρείται ο πρώτος Πανελληνιονίκης του πεντάθλου. Όταν σταμάτησε τον αθλητισμό συνέχισε σαν προπονητής και κριτής αγώνων, ενώ επαγγελματικά εργαζόταν ως αστυνομικός και αποστρατεύθηκε ως Ανώτατος Αξιωματικός της Αστυνομίας Πόλεων..

Τίτλοι-Διακρίσεις
-----------------

* **Βαλκανιονίκης**

Σκυταλοδρομία 4x400μ
χρυσό: 1930, 1932
αργυρό: 1931
* **Πρωταθλητής Ελλάδος**

800 μ.
χρυσό:: 1930
αργυρό: 1929
Βαλκανική σκυταλοδρομία
χρυσό: 1936
Πένταθλο: 
χρυσό: 1937 (2.435 β.)
4χ400
χρυσό:: 1929, 1931, 1934

Πηγές
-----

* Πέτρου Λινάρδου, "Η Σμύρνη του Πανιωνίου", 1998.
* Πέτρου Λινάρδου, "Ο Πανιώνιος ριζώνει στη Νέα Σμύρνη (1930-1940)", εφ. Πανιώνιος Κόσμος, φ. 22 (30/5/2009), σελ. 8.
* Σωτήρης Νόταρης, *ΑΕΚ, Κλασικός Αθλητισμός, Ο καρπός της αθλητικής παράδοσης της πόλης στη σύγχρονη Αθήνα από το 1924 έως τις μέρες μας*, Εκδόσεις Καλαύρια, Αθήνα 2002

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Φωτογραφίες Ι. Κορρέ.
Ο **Χρήστος Γκόκας** (Αμμότοπος Άρτας, 1959) είναι Έλληνας πολιτικός και βουλευτής Άρτας του ΠΑ.ΣΟ.Κ. - Κινήματος Αλλαγής.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στον Αμμότοπο Άρτας το 1959. Σπούδασε ηλεκτρολόγος μηχανικός απ'όπου αποφοίτησε με άριστα από το πανεπιστήμιο Θράκης το 1983. Ασχολείται με την πολιτική από το 1990, όντας κοινοτικός σύμβουλος Αμμοτόπου Άρτας και έπειτα νομαρχιακός σύμβουλος Άρτας από το 1994 ως το 2006. Παράλληλα από το 1990 ήταν μέλος της νομαρχιακής επιτροπής του ΠΑΣΟΚ της Άρτας έως το 2001. Ήταν υποψήφιος βουλευτής Άρτας το 2009 και ανέλαβε βουλευτής τον Φεβρουάριο-Απρίλιο του 2012, ενώ επανεξελέγη στις δύο πρόωρες εκλογές του 2012. Είναι μέλος της διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων, της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου και της Ειδικής μόνιμης Επιτροπής για την οδική ασφάλεια.

Στις 5 Ιουλίου 2012 εξελέγη αναπληρωτής γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ. Επανεξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 2019. Είναι παντρεμένος με δύο παιδιά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  «Κοινοβουλευτική Θητεία Βουλευτών Από Τη Μεταπολίτευση Ως Σήμερα». Ανακτήθηκε στις 8  Ιουλίου 2022.
2. ↑  «Γκόκας Χρήστος». *vouliwatch - Δυναμώνουμε τη Δημοκρατία*. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2021.
Ο **Δημήτρης Μπιάγκης** είναι Έλληνας πολιτικός και δικηγόρος, βουλευτής Κέρκυρας για το ΠΑ.ΣΟ.Κ. - Κίνημα Αλλαγής.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα. Σπούδασε νομικά στο ΕΚΠΑ. Ασχολείται με την πολιτική από τα φοιτητικά του χρόνια, στη νεολαία ΠΑΣΟΚ και την ΠΑΣΠ. Διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος στον καποδιστριακό Δήμο Θιναλίων από το 2002 έως το 2010. Το 2013 έγινε μέλος της νομαρχιακής επιτροπής ΠΑΣΟΚ Κέρκυρας και στη συνέχεια γραμματέας-συντονιστής της ίδιας επιτροπής. Εξελέγη περιφερειακός σύμβουλος Ιονίων Νήσων στις εκλογές του 2014 με τον συνδυασμό «Μεγάλο Ιόνιο». Το 2016 εξελέγη ομόφωνα Γραμματέας του Περιφερειακού Συμβουλίου Ιονίων Νήσων. Εξελέγη βουλευτής του Κινήματος Αλλαγής το 2019 για την Κέρκυρα. Έχει έναν γιο τον Σπύρο, τον οποίο έχει αναφέρει ως βασικό κίνητρο για να εμπλακεί στη πολιτική.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Κοινοβουλευτική Θητεία Βουλευτών Από Τη Μεταπολίτευση Ως Σήμερα». Ανακτήθηκε στις 8  Ιουλίου 2022.
2. ↑  «Βιογραφικά Στοιχεία». *www.hellenicparliament.gr*. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2021.
3. ↑  «Μπιάγκης Δημήτριος». *vouliwatch - Δυναμώνουμε τη Δημοκρατία*. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2021.
Η **Donkervoort** είναι ένας ολλανδικός κατασκευαστής σπορ αυτοκινήτων που παράγει οχήματα εξαιρετικά ελαφρού βάρους και τα οποία κατασκευάζονται στο χέρι.

Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1978 από τον Joop Donkervoort, έναν Ολλανδό επιχειρηματία που έκανε το όνομά του ως ιδιοκτήτης μιας πολύ επιτυχημένης εταιρείας σπορ αυτοκινήτων υψηλών επιδόσεων.

Έχει παραγάγει μια ποικιλία οχημάτων, Donkervoort S7 (1978 έως 1984), Donkervoort S8 (1984 έως 1994), Donkervoort D10 (1988) - το οποίο κατασκευάστηκε για τη 10η επέτειο του Donkervoort και Donkervoort D8 (1993-2022) - που είναι η εταιρεία πιο πετυχημένο μοντέλο.

Η εταιρεία είναι γνωστή για τα σπορ οχήματα υψηλών επιδόσεων της, λόγω των εξαιρετικά ελαφρών αυτοκινήτων τους, ορισμένα μοντέλα φτάνουν τα 0–100 km/h σε 2,8 δευτερόλεπτα.

Ο τύπος του οχήματος Donkervoort D8 επανασχεδιάστηκε από τον ιδρυτή Joop Donkervoort.

Από το 2022, η εταιρεία τερμάτισε τη γραμμή παραγωγής D8 και εισήγαγε ένα νέο μοντέλο, το F22.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Donkervoort Automobielen: Delivering Pure Driving Pleasure». insightssuccess.com.
2. ↑  «Donkervoort - more than fast cars». autoboom.co.il.
3. ↑  «Donkervoort models». donkervoort.com.
4. ↑  «Donkervoort brand history». donkiespeed.nl.
5. ↑  «Things we just learned about Donkervoort». hotcars.com.
6. ↑  «New Donkervoort F22 arrives with 500bhp, weighing 750kg». autoexpress.co.uk.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Donkervoort** |

* Επίσημος ιστότοπος

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 313533561
* SUDOC: 034532099
* RKD: 335229

 |

 |
Ο **Τζον Άλλαν Γιάρμουθ** (αγγλικά: *John Allan Yarmuth*, 4 Νοεμβρίου 1947), είναι Αμερικανός πολιτικός και πρώην εκδότης, που υπηρετεί ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 3η περιφέρεια του Κεντάκι από τον Ιανουάριο του 2007. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.

Από τον Ιανουάριο του 2021, διατελεί ως πρόεδρος της Επιτροπής Προϋπολογισμού της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών.

Από το 2013, αποτελεί τον μοναδικό Δημοκρατικό ομοσπονδιακό βουλευτή στην πολιτεία του Κεντάκι. Η περιφέρεια του Γιάρμουθ, περιλαμβάνει σε πολύ μεγάλο ποσοστό την μητροπολιτική περιοχή του Λούισβιλ. Τον Οκτώβριο του 2021, ο Γιάρμουθ ανακοίνωσε ότι δεν θα διεκδικήσει επανεκλογή στις εκλογές του 2022. 

Εξελέγη πρώτη φορά στη Βουλή των Αντιπροσώπων, στις εκλογές του 2006, νικώντας την τότε εν ενεργεία Ρεπουμπλικανό βουλευτή Ανν Νόρθαπ. Επανεξελέγη το 2008, το 2010, το 2012, το 2014, το 2016, το 2018 και το 2020.

Βιογραφία
---------

Ο Τζον Γιάρμουθ, γεννήθηκε τον Νοέμβριο του 1947 στο Λούισβιλ του Κεντάκι, όπου και μεγάλωσε σε εβραϊκή οικογένεια. Έχει Ρωσική και Αυστριακή καταγωγή. Αποφοίτησε από το Λύκειο "Atherton High School" στο Λούισβιλ το 1965. Σπούδασε Αμερικανικές Σπουδές στο Πανεπιστήμιο Γέιλ, λαμβάνοντας πτυχίο (BA) το 1969. Στη συνέχεια εισήχθη στο Πανεπιστήμιο Τζορτζτάουν στην Ουάσινγκτον προκειμένου να σπουδάσει Νομική, όμως δεν έλαβε πτυχίο, αφού εγκατέλειψε τη σχολή το 1972.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Biographical Directory of the United States Congress». (Αγγλικά) *Βιογραφικός Κατάλογος του Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών*. United States Government Publishing Office. 1903.
2. ↑  Yarmuth, John A. «John A. Yarmuth». *www.congress.gov*. Ανακτήθηκε στις 6 Μαρτίου 2022.
3. ↑  «Chairman John Yarmuth». *House Budget Committee Democrats* (στα Αγγλικά). 19 Δεκεμβρίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 6 Μαρτίου 2022.
4. ↑  «John Yarmuth». *Ballotpedia* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Μαρτίου 2022.
5. ↑  «YARMUTH, John | US House of Representatives: History, Art & Archives». *history.house.gov* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Μαρτίου 2022.
6. ↑  «The Voter's Self Defense System». *Vote Smart*. Ανακτήθηκε στις 6 Μαρτίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  John Yarmuth στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 516156012426349700009
* US Congress: Y000062

 |

 |
Ο **Τελαμών** ήταν ήρωας της ελληνικής μυθολογίας από την Αίγινα. Ήταν γιος του Αιακού και της Γλαύκης ή της Ενδηίδας αντίστοιχα, αδελφός του Πηλέα, της Αλκιμάχης και του Φώκου.

Ο Τελαμών διώχθηκε από το πατρώο νησί του μαζί με τον αδελφό του Πηλέα, όταν ο πρώτος κατά την εξάσκησή του στη δισκοβολία, σκότωσε κατά λάθος τον μικρότερο αδελφό του Φώκο. Εκδιωγμένα έτσι τα δύο αδέλφια κατέφυγαν ο μεν Πηλέας στη Θεσσαλία, ο δε Τελαμών στη Σαλαμίνα, όπου νυμφεύθηκε τη Γλαύκη, την κόρη του βασιλέα της περιοχής Κυχρέα, με την οποία όμως δεν απέκτησε παιδιά. Όταν πέθανε ο Κυχρέας, ο Τελαμών ανέλαβε βασιλιάς της Σαλαμίνας. Μετά τον θάνατο της Γλαύκης, έλαβε ως σύζυγο την Περίβοια, την κόρη του Αλκάθου, με την οποία και απέκτησε τον Αίαντα και τον Τράμβηλο.

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο Τελαμώνας έλαβε μέρος στην Αργοναυτική εκστρατεία, αλλά και βοήθησε τον ήρωα Ηρακλή στην εκστρατεία κατά του Λαομέδοντα, του οποίου την κόρη Ησιόνη έλαβε ως αριστείο της βοήθειας που παρέσχε. Με την Ησιόνη ο Τελαμών απέκτησε ένα ακόμη γιο, τον Τεύκρο (τον νόθο). Κατά μία άλλη εκδοχή ο Τελαμών έλαβε και άλλη μία αιχμάλωτη, τη Θεάνειρα (μερικοί την ταυτίζουν με την Ησιόνη), με την οποία και απέκτησε τον Τράμβηλο ή Στράμβηλο, που αργότερα πολέμησε στο πλευρό των Τρώων κατά των Ελλήνων. Τον Τράμβηλο τελικά σκότωσε ο Αχιλλέας.

Επίσης ο Τελαμώνας έλαβε μέρος και σε διάφορες άλλες μάχες του Ηρακλή, όπως κατά των Αμαζόνων, κατά των Μερόπων στη Κω, καθώς και στη μάχη κατά του γίγαντα Αλκυονέως στην Κόρινθο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Teucer» (Ρωσικά)
2. ↑  Νικολάι Ομπνόρσκι: «Пелей» (Ρωσικά)
3. ↑  Εγκυκλ. *Πάπυρος Larousse Britannica*, τόμ. 57ος, σελ. 50

Πηγές
-----

* *Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια*, τόμος ΚΒ΄, σελ. 853
* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica*, τόμος 57ος, σελ. 50

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* SUDOC: 238337219

 |

 |