recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Στρατής Φιλιππότης** (Πάνορμος Τήνου, 17 Απριλίου 1933 - Αθήνα, 7 Ιανουαρίου 2019) ήταν Έλληνας συγγραφέας και εκδότης.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στις 17 Απριλίου του 1933 στον Πάνορμο Τήνου και ήταν γιος του Γεωργίου Φιλιππότη. Κατάγεται από τη γνωστή οικογένεια Φιλιππότη με παράδοση στη μαρμαρογλυπτική και είναι δισέγγονος του αδερφού του Δημήτριου Φιλιππότη. Εγκαταστάθηκε στην Αθήνα το 1945 και τέσσερα χρόνια αργότερα προσλήφθηκε στο "Βιβλιοπωλείο της Εστίας" του Κολλάρου.

Το 1978 ίδρυσε τις εκδόσεις "Φιλιππότη" με σήμα τον Ξυλοθραύστη και το 1992 τις εκδόσεις "Ερίννη". Έχει εκδώσει βιβλία αρκετών συγγραφέων και ιστορικών όπως οι Ευάγγελος Παπανούτσος, Γιάννης Καιροφύλας, Μάρω Βαμβουνάκη κ.α. ενώ η θεματολογία των περισσότερων βιβλίων των εκδόσεων του αφορά στην Τήνο και την Αθήνα. Επίσης έχει συγγράψει αρκετά βιβλία που σχετίζονται κυρίως με τα έργα του Φιλιππότη και την Αθήνα. Το 2004 τιμήθηκε με έπαινο *για την προσπάθειά του να προβάλλει την πολιτιστική και κοινωνική ζωή του Αιγαίου και ιδίως της Τήνου* από την Ακαδημία Αθηνών ενώ έχει τιμηθεί πολλάκις από διάφορους άλλους φορείς μεταξύ των οποίων από τον δικηγορικό σύλλογο Αθηνών, από την Πανελλήνια Ομοσπονδία Εκδοτών και Βιβλιοπωλών κ.α. Στις 5 Μαΐου 2010 βραβεύθηκε από την Πανελλήνια Ομοσπονδία Εκδοτών και Βιβλιοπωλών (ΠΟΕΒ) για τη συμβολή του στη διάδοση του βιβλίου και του πολιτισμού, αρνήθηκε όμως να παραβρεθεί στην τελετή απονομής διαφωνώντας με την επιλογή των ομιλητών.

Στις βουλευτικές εκλογές του 2000 ήταν υποψήφιος με το ΚΚΕ στην Α΄ Αθηνών καθώς και στις δημοτικές εκλογές του 2006 με το ψηφοδέλτιο του Σπύρου Χαλβατζή (ΚΚΕ).

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 7 Ιανουαρίου 2019. Είχε αποκτήσει δύο παιδιά: τον Γιώργη και τον Ανδρέα.

Πηγές
-----

1. 1 2  Βιογραφικό του Στρατή Φιλιππότη[*νεκρός σύνδεσμος*] από το Εθνικό Κέντρο Βιλβλίου (ΕΚΕΒΙ)
2. ↑  Βιβλία της Βαμβουνάκη[*νεκρός σύνδεσμος*] από το greekbooks.gr
3. ↑  Τα γλυπτά του Δημήτρη Φιλιππότη[*νεκρός σύνδεσμος*], άρθρο της εφημερίδας «Καθημερινή»
4. ↑  Οι βραβεύσεις της Ακαδημίας Αθηνών[*νεκρός σύνδεσμος*], άρθρο της εφημερίδας «Ελευθεροτυπία»
5. ↑  «Απαξιώ τους ομιλητές» στα βραβεία Εκδοτών και Βιβλιοπωλών, άρθρο της εφημερίδας "Το Βήμα"
6. ↑  Βατόπουλος, Νίκος (8 Ιανουαρίου 2019). «Στρατής Φιλιππότης, ο εκδότης της οδού Σόλωνος | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ». *www.kathimerini.gr*. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2022.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 305962846
* **AA**: 111980
* **BiblioNet**: **27939**
* LCCN: nr95009950
* ISNI: 0000 0000 4952 8069
* SUDOC: 230091342
* BNF: cb17079376t (data)

 |

 |
Η **Ασημίνα (Μίνα) Γιάννου** (1916 - 27 Φεβρουαρίου 2011) ήταν Ελληνίδα πολιτικός.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1916 και σπούδασε στην ΑΣΟΕΕ. Εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος ενώ υπήρξε για πολλά χρόνια μέλος του πολιτικού γραφείου του Κ.Κ.Ε και του γραφείου εσωτερικού. Το 1949 συνελήφθη και εκτοπίστηκε στη Χίο. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στις φυλακές Αβερωφ, όπου και καταδικάστηκε σε φυλάκιση 20 ετών από έκτακτο στρατοδικείο. Το 1953 αθωώθηκε από το Εφετείο Αθηνών και αποφυλακίστηκε. Το 1961 εξελέγη βουλευτής με την ΕΔΑ. Κατα τη διάρκεια της Χούντας συνελήφθη αρκετές φορές από την αστυνομία και εκτοπίστηκε μέχρι το 1971. Μετά τα γεγονότα του πολυτεχνείου η αστυνομία την οδήγησε μαζί με τους Αντ. Αμπατιέλο, Δ. Γόντικα και Καλούδη στο Μπογιάτι. Για μια περίοδο είχε φυλακιστεί και στις φυλακές Αλικαρνασσού. Τον Δεκέμβριο του 1972, στη Βουδαπέστη, συμμετείχε ως μέλος του προεδρίου της 17ης ολομέλειας του Κ.Κ.Ε. που εξέλεξε ως γραμματέας του κόμματος τον Χαρίλαο Φλωράκη. 

Μετά τη δικτατορία των συνταγματαρχών, το 1974, εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης με την υποστήριξη του ΚΚΕ. Ανήκε στη λεγόμενη "δογματική ομάδα". Επανεξελέγη το 1977 και το 1978 κατόπιν πιέσεων της ηγεσίας του Κ.Κ.Ε αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τη βουλευτική ιδιότητά της για να αντικατασταθεί από τον Δημήτριο Σαχίνη. Όπως και ο σύζυγός της, έτσι και η Μίνα Γιάννου, εργαζόταν στην Εθνική τράπεζα, όπου ανέπτυξε σημαντική συνδικαλιστική δράση. Στην Εθνική Τράπεζα είχε προσληφθεί το 1936, απολύθηκε όμως λόγω της πολιτικής της δράσης το 1948. Επίσης είναι ιδρυτικό μέλος της "Ένωσης Γυναικών Ελλάδας".

Απεβίωσε στα Εξάρχεια στις 27 Φεβρουαρίου 2011. Ήταν παντρεμένη με τον Αντώνη Γιάννου (1902 - 2004), μέλος του Κ.Κ.Ε. και του ΕΑΜ και είχε ενα γιό, τον Δημήτριου Γιάννου, καθηγητή Πανεπιστημίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παρακαταθήκη αγώνα από τις φυλακές Αλικαρνασσού, άρθρο της εφημερίδας "Ριζοσπάστης"
2. ↑  Τα άγνωστα πρακτικά της 17ης Ολομέλειας της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ στη Βουδαπέστη, άρθρο της εφημερίδας "Το Βήμα"
3. ↑  Χαρίλαος Φλωράκης - Η πορεία του[*νεκρός σύνδεσμος*], άρθρο της εφημερίδας "Ελευθεροτυπία"
4. ↑  Aπό την άνοδο και κυριαρχία της ισχυρής OTOE στη φθορά[*νεκρός σύνδεσμος*], άρθρο της εφημερίδας "Καθημερινή"
5. ↑  Με αφορμή την Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας, άρθρο της εφημερίδας "Ριζοσπάστης"
Ο **Δήμος Μεγάλων Καλυβίων** υπήρξε δήμος της Ελλάδας στον νομό Τρικάλων. Λειτούργησε σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας από το 1999 έως το 2010 με έδρα τον οικισμό Μεγάλα Καλύβια.

Βρισκόταν στο νότιο τμήμα του νομού και συνόρευε στα βόρεια με τον Δήμο Τρικκαίων και τον Δήμο Εστιαιώτιδας, στα ανατολικά με τον Δήμο Πελλιναίων, στα νότια με τους δήμους Σελλάνων, Παμίσου και Μουζακίου του νομού Καρδίτσας και στα δυτικά με τον Δήμο Μουζακίου και τον Δήμο Γόμφων. Ήταν δήμος πεδινός με μέσο σταθμικό υψομέτρου 103 μέτρων. Αποτελούνταν από 3 δημοτικά διαμερίσματα (από το 2006 ονομάζονταν τοπικά διαμερίσματα) με έναν οικισμό το καθένα, καταλάμβανε έκταση 45,333 τ.χλμ. και είχε μόνιμο πληθυσμό 3021 κατοίκων στην απογραφή του 2001.

Με τη διοικητική μεταρρύθμιση του 2011 (Σχέδιο Καλλικράτης), ο Δήμος Μεγάλων Καλυβίων ενσωματώθηκε στον νέο διευρυμένο Δήμο Τρικκαίων της Περιφέρειας Θεσσαλίας. Τα όρια του πρώην Δήμου Μεγάλων Καλυβίων ταυτίζονται με τα όρια της Δημοτικής Ενότητας Μεγάλων Καλυβίων του Δήμου Τρικκαίων.

Διοικητική διαίρεση
-------------------

Ο δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά/τοπικά διαμερίσματα και οικισμούς:

| Δημοτικό/τοπικό διαμέρισμα | Οικισμός | Μόνιμος
πληθυσμός (2001) |
| --- | --- | --- |
| Μεγάλων Καλυβίων | τα Μεγάλα Καλύβια | 2060 |
| Αγίας Κυριακής | η Αγία Κυριακή | 394 |
| Γλίνου | ο Γλίνος | 567 |
| **Δήμος Μεγάλων Καλυβίων** | 3021 |

Δήμαρχοι
--------

Δήμαρχος Μεγάλων Καλυβίων διετέλεσε από το 1999 έως το 2010 ο Δημήτριος Ρεντζιάς (1949-2018).

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.

Αναφορές
--------

1. ↑  ΦΕΚ Α' 244 - 04/12/1997
2. 1 2  ΦΕΚ Α' 87 - 07/06/2010
3. ↑  Fatsimare.gr (21 Μαΐου 2010). «Σ. Χατζηγάκης: Θα γίνει… σεισμός στα Τρίκαλα με το σχέδιο "Καλλικράτης"». *TRIKALA WEB MAGAZINE FATSIMARE.GR*. Ανακτήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 2020.
4. 1 2  «Απογραφή πληθυσμού - κατοικιών 18 Μαρτίου 2001 Μόνιμος πληθυσμός» (PDF). ΕΣΥΕ, Τόμος Ι, Πειραιάς 2009, ISBN 1106 – 5761, σελ. 204 & 391.
5. ↑  «ΕΕΤΑΑ-Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης Α.Ε.». *www.eetaa.gr*. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2020.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Τρικάλων |
| --- |
|  |
| Δήμοι | 
* Τρικκαίων
* Αιθήκων
* Βασιλικής
* Γόμφων
* Εστιαιώτιδας
* Καλαμπάκας
* Καλλιδένδρου
* Καστανιάς
* Κλεινόβου
* Κόζιακα· Μαλακασίου
* Μεγάλων Καλυβίων
* Οιχαλίας
* Παληοκάστρου
* Παραληθαίων
* Πελλιναίων
* Πιαλείων
* Πύλης
* Πυνδαίων
* Τυμφαίων· Φαλώρειας
* Φαρκαδόνας
* Χασίων
 |
|  |
| Κοινότητες | 
* Ασπροποτάμου
* Μυροφύλλου
* Νεράιδας
 |

 |
Το **Dodge 200 Series** ήταν μια σειρά από φορτηγά που παράχθηκαν από την βρετανική θυγατρική της αμερικανικής Dodge από το 1958 μέχρι το 1963. Το φορτηγό αντικατέστησε το προηγούμενο Dodge 100 και εσωτερικά ήταν βασισμένο στο ίδιο σασί και κινητήρα.

Ιστορία
-------

Αφού δεν υπάρχει φωτογραφία του Dodge 200 Series στην Βικιπαίδεια, εδώ παρατίθεται μια φωτογραφία από το αντίστοιχο Commer Superpoise της εποχής.
Παρόλου που η Commer δεν αγοράστηκε από την Chrysler μέχρι το 1967, κατά σύμπτωση ο σχεδιασμός της καμπίνας του φορτηγού ανατέθηκε στην ίδια εταιρία που σχεδίασε την καμπίνα από το ανταγωνιστικό Commer Superpoise με αποτέλεσμα τα δύο φορτηγά εξωτερικά να είναι αρκετά παρόμοια, παρόλο που μηχανικά δεν μοιραζόντουσαν κανένα κοινό στοιχείο. Τα περισσότερα εξαρτήματα μεταφέρθηκαν από το Dodge 100, το οποίο και αυτό με την σειρά του ήταν απλά μια έκδοση του Αμερικάνικου προπολεμικού Dodge TE-32 με νέο αμάξωμα. Σε αρκετές αγορές εξαγωγής πουλιόνταν ως Desoto ή Fargo.

Οι περισσότερες επιλογές μηχανές ήταν οι ίδιες με το προηγούμενο φορτηγό. Το φορτηγό δεν πούλησε καλά και σταμάτησε να παράγεται το 1963, ενώ μερικά οχήματα εξαγωγής συνέχιζαν να παράγονται μέχρι το 1965. Δεν υπήρχε ευθέως αντικαταστάτης για το Dodge 200 Series. Η Dodge της Ευρώπης προσπάθησε να εισάγει μια έκδοση της Αμερικανικής Dodge D-Series μεσαίου τύπου για να αντικαταστήσει το Dodge 200 Series, αλλά τελικώς χωρίς επιτυχία. Με την αγορά της Rootes Group και των θυγατρικών της το 1967, η Chrysler απέκτησε πρόσβαση και στα προϊόντα της Commer, τα οποία περιλάμβαναν αρκετά επιτυχή επαγγελματικά μοντέλα. Αν και όχι ευθέως αντικαταστάτης, για να γεμίσει το κενό που άφησε πίσω της το Dodge 200 Series, η Chrysler άρχιζε να παράγει εκδόσεις με καρότσα πλατφόρμας με βάση το Commer Walk-Thru, το οποίο αρχικά προοριζόταν ως βαν ταχυδρομικών αποστολών.

Ο λόγος που το φορτηγό δεν πούλησε καλά ήταν μάλλον επειδή τα «μουράτα» φορτηγά δεν είχαν μεγάλη εμπορική απήχηση σε αρκετές Ευρωπαϊκές αγορές εκείνα τα χρόνια και αυτό μόνο αυξανόταν με τα χρόνια.

Αναφορές
--------

1. ↑
2. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 1958 Dodge 200 Series Airflow (Mono)
Ο **Ντορόν Τζαμσί** (στη σημιτική διάλεκτο דורון ג'מצ'י;) είναι γεννημένος την 1 Ιουλίου του 1961 ισραηλινός πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής της Μακάμπι Τελ Αβίβ, που έχει ύψος 1,97 μ. αγωνίζονταν στη θέση του φόργουορντ/σούτινγκ γκαρντ και έκανε σπουδαία, πολυετή καριέρα στο ευρωπαϊκό μπάσκετ.

Αγωνίσθηκε στη Μακάμπι Ραμάτ Γκαν έως το 1984/85, στη Μακάμπι Τ. Αβίβ, από το 1985 έως το 1996, στη Μακάμπι Ρισόν από το 1996 έως το 1999 και πάλι στη Μακάμπι Τελ Αβίβ (1999-00)

Ο Τζαμσί έχει αγωνισθεί, επίσης, στην Εθνική ομάδα του Ισραήλ στο Μουντομπάσκετ του 1986, καθώς και σε πέντε Ευρωμπάσκετ.

Σε συλλογικό επίπεδο, είναι 11 φορές πρωταθλητής Ισραήλ (1986-1992, 1994-1996 και 2000), 7 φορές κυπελλούχος (1986, 1987, 1989-1991, 1994 και 2000), ενώ έχει πάρει μέρος σε 4 φάιναλ-φορ της Ευρωλίγκας, τα έτη 1988, 1989, 1991 και 2000. Ήταν φιναλίστ σε Τελικούς, του τότε Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης, το 1987, το 1988 και το 1989.

Υπήρξε μέγας σκόρερ, με το ρεκόρ του (**83** πόντοι) να έχει καταγραφεί την 16 Οκτωβρίου του 1985, στο τουρνουά "Μακάμπια" και στη συνάντηση Εβραίοι Ισραήλ-Εβραίοι Βενεζουέλας (229-33).

Θεωρείται δικαίως ένας από τους κορυφαίους περιφερειακούς παίκτες που πέρασαν από τα ευρωπαϊκά παρκέ κατά τις δεκαετίες του '80 και του ΄90, μαζί με τους Νίκο Γκάλη, Ντράζεν Πέτροβιτς, Ρισάρ Ντακουρί, Σαν Επιφάνιο και Ρίβα.

Πηγές
-----

* Ηλεκτρονικό Αρχείο εφημερίδας "Αθλητική Ηχώ"
* Το αντίστοιχο λήμμα της αγγλικής βικιπαίδεια

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Proballers*. 67285. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
2. ↑  Φύλλο "Αθλητικής Ηχούς", της 16-10-2005
Στην ελληνική μυθολογία η **Αιθίλλα** ή **Αιθύλλα** ήταν κόρη του βασιλιά της Τροίας Λαομέδοντα και αδελφή του Πριάμου (μυθικού βασιλιά της Τροίας), του Τιθωνού, της Ησιόνης και άλλων. Μητέρα της ήταν η Στρυμώ ή Πλακία (κατ' άλλους η Λευκίππη).

Κατά την άλωση της Τροίας μετά τον Τρωικό Πόλεμο η Αιθίλλα αιχμαλωτίσθηκε από τους συντρόφους του Πρωτεσιλάου, και οι Αχαιοί την πήραν μαζί τους όταν έφυγαν, όπως και πολλούς άλλους. Στην Παλλήνη της Μακεδονίας βγήκαν στη στεριά για να προμηθευθούν νερό. Τότε η Αιθίλλα προέτρεψε τους υπόλοιπους αιχμαλώτους να κάψουν τα πλοία για να μείνουν εκεί και να αποφύγουν έτσι τη δουλεία στην Ελλάδα. Αυτό και έγινε: έμειναν για πάντα εκεί και ίδρυσαν την πόλη Σκιώνη.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ελληνική μυθολογία
 |

 |
Ο **Βέλιμιρ Στεπάνοβιτς** (7 Αυγούστου 1993) είναι Σέρβος κολυμβητής. 

Γεννήθηκε στο Αμπού Ντάμπι. Επέλεξε να εκπροσωπήσει τη Σερβία στους διεθνείς αγώνες κολύμβησης. Άρχισε να κολυμπάει όταν ήταν μόλις έξι.

Ο Βέλιμιρ διαγωνίστηκε το 2009 στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες. Κέρδισε ένα χρυσό μετάλλιο στα 100μ Πεταλούδα και αργυρό στα 100μ. Ελεύθερο. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων 2010, ήταν ο Σέρβος σημαιοφόρος και κέρδισε 2 μετάλλια, αργυρό στα 100μ ελεύθερο και χάλκινο στα 100μ Πεταλούδα ως εκ τούτου, η Ολυμπιακή Επιτροπή της Σερβίας τον κήρυξε καλύτερο νέο αθλητή το 2010.

Στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2013 που πραγματοποιήθηκε στη Μερσίνη κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 200μ. και 400μ. ελεύθερο και 200μ πεταλούδα. Ο Στεπάνοβιτς διαγωνίστηκε το 2013 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα υγρού στίβου και προκρίθηκε στον ημιτελικό των 200μ. ελεύθερο και 200μ. πεταλούδα, ενώ τερμάτισε 18ος στα 400μ. ελεύθερο. 

Στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 200 μ ελεύθερο και στα 4×100 ελεύθερο.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| **Εκδήλωση** | **Ώρα** | **Ρεκόρ** | **Συναντήσεις** |
| **Μακρά πορεία** |
| 100 μ. ελεύθερης κολύμβησης | 48.50 |  | Ευρωπαικό Μίτινγκ 2016 |
| 200 μ. ελεύθερο | 1:45.78 | **NR** | Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2014 |
| 400 μ. ελεύθερο | 3:45.66 | **NR** | Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2014 |
| 200m πεταλούδα | 1:54.99 | **NR** | Ολυμπιακοί Αγώνες 2012 |

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Επίσημο προφίλ Αρχειοθετήθηκε 2019-04-14 στο Wayback Machine.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Još osam medalja za Srbiju u Taragoni». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Μαΐου 2012.
Το '**Hysteria'**(Υστερία) είναι το τέταρτο στούντιο άλμπουμ από το αγγλικό ροκ συγκρότημα Def Leppard. Κυκλοφόρησε στις 3 Αυγούστου 1987 από την Mercury Records. Είναι το άλμπουμ με τις περισσότερες πωλήσεις μέχρι σήμερα για το συγκρότημα , πουλώντας πάνω από 20 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίος, και ανέδειξε έξι singles. Το άλμπουμ έφτασε στο # 1 του Billboard 200 στις ΗΠΑ και στο # 1 στο Albums Chart στο Ηνωμένο Βασίλειο

Παραγωγός του *Hysteria* ήταν ο Robert John "Mutt" Lange. Τον τίτλο του άλμπουμ σκέφτηκε ο ντράμμερ του συγκροτήματος Ρικ Άλεν, συσχετίζοντάς το με τις εμπειρίες του από το αυτοκινητιστικό ατύχημα που είχε και με την κάλυψη των μέσων ενημέρωσης που ακολούθησε. Είναι επίσης το τελευταίο άλμπουμ που συμμετείχε ο κιθαρίστας Steve Clark, αλλά το επόμενο τους άλμπουμ, Adrenalize ήταν το τελευταίο που περιείχε αποσπάσματά του.

Το άλμπουμ ήταν η συνέχεια του καινοτόμου Pyromania του 1983. Η διαδικασία δημιουργίας του ξεπέρασε τα τρία χρόνια και πέρασε από πολλές δοκιμασίες, όπως το αυτοκινητιστικό ατύχημα στις 31 Δεκεμβρίου του 1984 που κόστισε στον Ρικ Άλεν το αριστερό του χέρι. Μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ, οι Def Leppard δημοσίευσαν ένα βιβλίο με τίτλο *Animal Instinct: The Def Leppard Story* , που γράφτηκε από το συντάκτη του περιοδικού *Rolling Stone* David Fricke, για τα 3 χρόνια που χρειάστηκαν για να ηχογραφηθεί το άλμπουμ και τους δύσκολους καιρούς που πέρασε η μπάντα.

Τραγούδια
---------

Όλα τα τραγούδια γράφτηκαν από τους Steve Clark, Phil Collen, Joe Elliott, Mutt Lange και Rick Savage.

| Αριθμός | Τίτλος | Διάρκεια |
| --- | --- | --- |
| 1 | "Women" | 5:41 |
| 2 | "Rocket" | 6:37 |
| 3 | "Animal" | 4:02 |
| 4 | "Love Bites" | 5:46 |
| 5 | "Pour Some Sugar on Me" | 4:25 |
| 6 | "Armageddon It" | 5:21 |
| 7 | "Gods of War" | 6:37 |
| 8 | "Don't Shoot Shotgun" | 4:26 |
| 9 | "Run Riot" | 4:39 |
| 10 | "Hysteria" | 5:54 |
| 11 | "Excitable" | 4:19 |
| 12 | "Love and Affection" | 4:37 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  By Gavin Edwards (1 Νοεμβρίου 2006). «Rolling Stone magazine». Rollingstone.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2011.
2. ↑  «Reviewer». Sputnikmusic.com. 27 Απριλίου 2009. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2011.
3. ↑ . "Allmusic (Def Leppard charts and awards) Billboard albums".
4. ↑ . "Def Leppard chart stats".
Ο **Βίκτορ Κόβατσιτς** (Viktor Kovačić) (1874–1924) ήταν Κροάτης αρχιτέκτονας και συχνά αποκαλείται «ο πατέρας της σύγχρονης κροατικής αρχιτεκτονικής».

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1874 στο Ločendol κοντά στη Rogaška Slatina, στη σημερινή Σλοβενία.  Αφού αποφοίτησε από τη Σχολή Χειροτεχνίας του Γκρατς το 1891, σε ηλικία δεκαεπτά ετών, πήγε στο Ζάγκρεμπ όπου ήταν εκπαιδευόμενος σε τοπικές κατασκευαστικές εταιρείες.

Σπούδασε αρχιτεκτονική στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βιέννης με δάσκαλο τον Όττο Βάγκνερ. Στη Βιέννη γνωρίζεται επίσης με τον Άντολφ Λος που μόλις έχει επιστρέψει από την Αμερική, γίνονται στενοί φίλοι και αρχίζουν να συνεργάζονται. Επιστρέφει στο Ζάγκρεμπ το 1899, όπου ανοίγει ένα αρχιτεκτονικό γραφείο. Ήταν συνιδρυτής της Λέσχης Κροατών Αρχιτεκτόνων το 1906. Εργάστηκε στοΤεχνικό Λύκειο του Ζάγκρεμπ από το 1920, φτάνοντας ως τη θέση του καθηγητή το 1922. Ο Βίκτορ Κόβατσιτς πέθανε στο Ζάγκρεμπ στις 21 Οκτωβρίου 1924.

Έργο
----

Εθνική Τράπεζα της Κροατίας (αρχικά Κτήριο του Χρηματιστηρίου) στο Ζάγκρεμπ από τον Βίκτορ Κόβατσιτς, 1924
Τα σημαντικότερα έργα του στο Ζάγκρεμπ είναι: Η Εκκλησία του Αγίου Βλασίου (1910-1913), το κτήριο του Χρηματιστηρίου (1923-1927), η Villa Frangeš (1910-1911) η Οικία Frank  (1913-1914), η ανάπλαση της πλατείας των Ιησουιτών (με τον Hugo Ehrlich), η Villa Frölich (1919-1920), και το παλάτι των Σλάβεκς (1920).

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Hrvatski biografski leksikon». (Κροατικά) *Croatian Biographical Lexicon*. 1983.
2. ↑  «Donacija gradu Zagrebu: Zbirka - stan arhitekta Viktora Kovačića». Zagreb City Museum.
3. ↑  (Γερμανικά) *Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους*. kovacic-viktor.
4. ↑  «Kovačić, Viktor» 13  Δεκεμβρίου 2017.
5. ↑  *Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων*. xx0107591. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.
6. ↑  «MGZ». *nmz.hr*. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2023.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 3389798
* LCCN: no2006028369
* ISNI: 0000 0000 7261 2998
* GND: 123820715
* SUDOC: 151205841
* ULAN: 500089181
* NKC: xx0107591

 |

 |
Η **Urker** (καζακικά: Үркер, ρωσικά: Уркер‎) είναι καζακικό συγκρότημα λαϊκής ποπ που ιδρύθηκε το 1994. Έχουν κάνει διεθνείς περιοδείες στη Γερμανία, τη Γαλλία, την Τουρκία, το Τουρκμενιστάν και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Μέλη
----

Το συγκρότημα αποτελείται από τα παρακάτω μέλη:

* **Αϋντός Σαγκάτ** (Айдос Сағат): Ο τραγουδιστής, παίκτης των πλήκτρων και τραγουδοποιός για το συγκρότημα, σπούδασε σε ωδείο στα νιάτα του, αλλά αρχικά ονειρευόταν να γίνει ένας μαέστρος και όχι ένας τραγουδοποιός.
* **Ρουστάμ Μούσιν** (Рустам Мусин): Ο κιθαριστής για τους Urker. Δεν έχει επίσημη μουσική εκπαίδευση και αρχικά εκπαιδεύτηκε ως μηχανικός.

Ιστορία και ανάπτυξη
--------------------

Οι Urker σχηματίστηκαν το 1994. Ο τραγουδιστής και τραγουδοποιός Αϋντός Σαγκάτ δήλωσε ότι εμπνεύστηκε για να σχηματίσει το συγκρότημα με το παράδειγμα των The Beatles. Ηχογράφησαν το πρώτο τους άλμπουμ το 1997. Το 2001 το τραγούδι τους "Ναουρίζ" κέρδισε το βραβείο Χρυσού Δίσκου, αντικατοπτρίζοντας την άνοδό τους στη δημοτικότητα. Η μουσική τους συνδυάζει τις παραδοσιακές καζακικές λαϊκές μελωδίες και τους σύγχρονους ποπ ρυθμούς. Από τα δεκαπέντε μουσικά τους βίντεο που δημιουργήθηκαν μέχρι το 2005, δεκατέσσερα κινηματογραφήθηκαν στο Καζακστάν. Μόνο ένα, το "Tugan Elim", καταγράφηκε στο εξωτερικό, στην Τασκένδη του Ουζμπεκιστάν. Το βίντεό τους "Arman", γυρίστηκε το 2007 σε συνεργασία με τον Τάταρο μουσικό Ρεζέντα Γκαλίμοβα στο Χονγκ Κονγκ. Ο Σαγκάτ δήλωσε ότι οι οπτικές του και η κινηματογραφική τεχνική επηρεάζονται έντονα από τον βρετανό μουσικό Πήτερ Γκάμπριελ. Τον Απρίλιο του 2007, οι Urker ταξίδεψαν στη Νέα Υόρκη για μια ζωντανή παράσταση στο Κέντρο Τέχνης Λίνκολν για τον εορτασμό της αργίας του Ναουρίζ. Σε μια συνέντευξη μετά την επιστροφή τους στο Καζακστάν, οι Σαγκάτ δήλωσαν ότι οι Ουρκέρ θα κυκλοφορήσουν ένα νέο άλμπουμ αργότερα μέσα στο έτος.

Δισκογραφία
-----------

* *Ansarym*, 1997
* *Toi Bastar*, 1998
* *Urker*, 2001
* *Made in Kazakhstan*, 2002
* *The best of Urker*, 2004
* *Tolgau*, 2008

Παραπομπές
----------

1. ↑  «A Kazakh Folk Popular Group Finds Its Admirers in Ashgabat». State Information Agency of Turkmenistan. 2004-12-18.. Ανακτήθηκε στις 2007-07-06.  [*νεκρός σύνδεσμος*]
2. 1 2 3  Nurgalieva, Meruert (2007-04-27). «Группа "Уркер" в США ('Urker' in the USA)». *Muz'ikoved* **16** (678). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2007-09-28.. Ανακτήθηκε στις 2007-07-06.
3. 1 2 3  Shulembaeva, Raushan (2002-12-29). «Новые ритмы казахских песен (New rhythms of Kazakh songs)». Kazakhstanskaya Pravda. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2007-09-27.. Ανακτήθηκε στις 2007-07-06.
4. 1 2  Ten, Olga (2005-10-14). «Видеопривет Питеру Гэбриэлу». Liter Media. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2007-09-28.. Ανακτήθηκε στις 2007-07-06.
5. 1 2 3  «About». Urker. 2006. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-02-04.. Ανακτήθηκε στις 2007-07-10.
6. 1 2  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (στα Russian). Urker. 2006. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-02-04.. Ανακτήθηκε στις 2007-07-10.
Ο **Κωνσταντίνος Καζάνας** (Προύσα, 1910 - Θεσσαλονίκη, 1982) ήταν Έλληνας Μικρασιάτης δημοδιδάσκαλος με σημαντική δράση κατά την Εθνική Αντίσταση.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στο Δεμιρδέσιο Προύσας της Μικράς Ασίας. Μαθήτευσε στην Ελληνική Αστική Σχολή Προύσης. Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Προσοτσάνη Δράμας όπως και πολλές οικογένειες Μικρασιατών από την Προύσα. Ως απόφοιτος της Αστικής Σχολής εργάστηκε αφιλοκερδώς επί μακρόν ως δημοδιδάσκαλος στους οικισμούς της περιοχής που στερούνταν διδασκάλου. Διετέλεσε επίσης γραμματέας της Κοινότητας Πυρσούπολης-Προσοτσάνης.

Στις 4 Σεπτεμβρίου 1944 στην Προσοτσάνη, και ενώ η ευρύτερη Ανατολική Μακεδονία βρισκόταν ακόμη υπό την κατοχή των Βουλγάρων, ο δημοδιδάσκαλος Κωνσταντίνος Καζάνας μαζί με τον Αστέριο Αστεριάδη υπέστειλαν υπό το φως της ημέρας τη βουλγαρική σημαία και ύψωσαν την ελληνική, στην κεντρική πλατεία της πόλης, παρά την τρομοκρατία και τις απειλές των κατακτητών. Το γεγονός αυτό, μοναδικό για ολόκληρη την κατακτημένη Ευρώπη, καταδίκασε τον Κωνσταντίνο Καζάνα σε εξορία στις φυλακές στη Σόφια αλλά αποτέλεσε πλήγμα για τις φασιστικές βουλγαρικές δυνάμεις κατοχής και ταυτόχρονα αναπτέρωσε το ηθικό των Ελλήνων αγωνιστών και του τοπικού πληθυσμού. 

Διετέλεσε υπεύθυνος οικονομικών της Συνεταιριστικής Ένωσης Καπνοπαραγωγών Ελλάδας (ΣΕΚΕ) στη Δράμα, αλλά μετά την επιβολή της Δικτατορίας απολύθηκε λόγω των δημοκρατικών του φρονημάτων. Αργότερα, στην πόλη της Καβάλας εργάστηκε ως λογιστής των Καπνεργοστασίων της πόλης. 

Το έτος 1977 εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην πόλη της Θεσσαλονίκης, στη συνοικία του Ντεπώ, επιδεικνύοντας σημαντική κοινωνική δράση όπως για την απρόσκοπτη κινητικότητα των ανθρώπων με αναπηρία στο πολεοδομικό συγκρότημα αλλά και σε κρίσιμες περιστάσεις για την πόλη όπως ο σεισμός του 1978. Απεβίωσε στη Θεσσαλονίκη στις 24 Απριλίου 1982.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γεώργιος Κ. Παπάζογλου, *Παράλληλοι δρόμοι: Η παιδεία σε δύο ελληνικές κοινότητες στα ύστερα χρόνια της Οθωμανοκρατίας και ο Ελληνικός Φιλολογικός Σύλλογος της Κωνσταντινουπόλεως (1870-1880): Δεμιρδέσι - Προσοτσάνη*, Κομοτηνή 2008, ISBN 978-960-92133-4-9
2. ↑  Ο Μικρασιάτης δημοδιδάσκαλος και αντιστασιακός Κώστας Καζάνας, ergasia-press.gr, 27/12/2020
3. ↑  Πρωινός Τύπος, σελ. 4, 31/07/2020
4. ↑  Βουλτσιάδης, Γεώργιος (1995). *Η Προσοτσάνη μέσα από την Ιστορία*. Θεσσαλονίκη. σελ. 319. ISBN 9780007814404.
5. ↑  Ο Μικρασιάτης δημοδιδάσκαλος και αντιστασιακός Κώστας Καζάνας, ergasia-press.gr, 27/12/2020
6. ↑  Πρωινός Τύπος, σελ. 4, 31/07/2020
Στην ελληνική μυθολογία, ο **Ιππόλυτος** ήταν γιος του Θησέα και της αμαζόνας Ιππολύτης. Αργότερα ο Θησέας παντρεύτηκε τη Φαίδρα κι έτσι ο Ιππόλυτος απέκτησε μητριά.

Ο μύθος
-------

Ο Ιππόλυτος τιμούσε μόνο τη θεά Άρτεμη, γεγονός που έκανε την Αφροδίτη να θυμώσει και έκανε τη Φαίδρα να τον ερωτευτεί. Εκείνος απέκρουσε τον έρωτά της κι αυτή για να τον εκδικηθεί, τον συκοφάντησε στον πατέρα του ότι την κακοποίησε. Ο Θησέας παρακάλεσε τον Ποσειδώνα να τιμωρήσει τον ένοχο κι έτσι ο θεός έστειλε ένα μανιασμένο ταύρο, που φόβισε τα άλογα που έσερναν το άρμα του Ιππόλυτου. Το άρμα αναποδογύρισε κι ο Ιππόλυτος σκοτώθηκε. Μια παράδοση αναφέρει ότι ο Ασκληπιός τον επανέφερε στη ζωή κι από τότε έζησε μέσα σ' ένα δάσος.

Ρωμαϊκή μυθολογία
-----------------

Στην Ρωμαϊκή μυθολογία ο Ιππόλυτος λατρευόταν σαν θεός με το όνομα **Βίρμπιους** *(Virbius)*. Οι αρχαίοι Ρωμαίοι πίστευαν ότι όταν ο Ασκληπιός τον επανέφερε στην ζωή η Άρτεμις τον πήρε και τον μετέφερε στην Ιταλία στο άλσος της Αρικίας. Στο άλσος απαγορεύονταν να μπουν άλογα επειδή πέθανε από αυτά.

Δραματουργία
------------

* Ευριπίδης *Ιππόλυτος*
* Ρακίνας *Φαίδρα*

Σενέκας, Φαίδρα

* Βασίλης Παπαγεωργίου *Ιππόλυτος Καλυπτόμενος*
* Σάρα Κέιν *Φαίδρας Έρως*

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Антіопа» (Ρωσικά)

Βιβλιογραφία
------------

* *Slovník antické kultury*, nakladatelství Svoboda, Praha, 1974
* Vojtěch Zamarovský, *Bohové a hrdinové antických bájí*
* Graves, Robert, *Řecké mýty*, 2004, ISBN 80-7309-153-4
* Houtzager, Guus, *Encyklopedie řecké mytologie*, ISBN 80-7234-287-8
* Löwe, Gerhard, Stoll, Heinrich Alexander, *ABC Antiky*
* Fink, Gerhard, *Kdo je kdo v antické mytologii*, 2004, ISBN 80-7218-992-1
* Neškudla, Bořek, *Encyklopedie řeckých bohů a mýtů*, 2003, ISBN 80-7277-125-6

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 20480345
* LCCN: no2014085235
* GND: 11897324X
* SELIBR: 167735
* SUDOC: 031210430

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ελληνική μυθολογία
 |

 |
| Δολάριο |
| --- |
| Χώρα: | Νήσοι Κουκ Νήσοι Κουκ  |
| Υποδιαίρεση: | 100 λεπτά (*cents*) |
| Κωδικός ISO 4217: | Κανείς |
| Συντομογρ.: |  |
|

Το **δολάριο** (*dollar*) είναι το αναμνηστικό νόμισμα των Νήσων Κουκ και υποδιαιρείται σε 100 λεπτά (*cents*). Σημειώνεται ότι στα κέρματα των 50 λεπτών αναγράφεται η ονομαστική αξία ως 50 τένε (*tene*). Η αξία του είναι ίση με το Δολάριο της Νέας Ζηλανδίας, με το οποίο ταυτίζεται για τα νησιά.

Ιστορία
-------

Ως το 1967 στα νησιά Κουκ χρησιμοποιούνταν η Λίρα της Νέας Ζηλανδίας για νόμισμα. Στη συνέχεια αντικαταστάθηκε από το Δολάριο της Νέας Ζηλανδίας. Το 1972 βγήκαν από το νομισματοκοπείο κέρματα ειδικά για τα Νησιά Κουκ, ενώ το 1987 εμφανίστηκαν και χαρτονομίσματα. Το Δολάριο των Νήσων Κουκ έχει ίση αξία με το Δολάριο της Νέας Ζηλανδίας.

Κέρματα
-------

Το 1972 εισήχθησαν κέρματα του 1 και των 2 λεπτών από χαλκό και κέρματα των 5, 10, 20 και 50 λεπτών και του 1 δολαρίου από χαλκονικέλιο. Όλα είχαν ίδιο μέγεθος και σύνθεση όπως τα αντίστοιχα νεοζηλανδικά κέρματα. Το 1983 σταμάτησε η παραγωγή των κερμάτων του 1 και των 2 λεπτών. Το 1987 έγιναν και άλλες αλλαγές και κάποια κέρματα απέκτησαν δωδεκαγωνικό σχήμα. Επίσης, κυκλοφόρησαν κέρματα του 1 και των 2 δολαρίων από χαλκονικέλιο και των 5 δολαρίων από αλουμίνιο και χαλκό.

Χαρτονομίσματα
--------------

Το 1987 εισήχθησαν από την κυβέρνηση χαρτονομίσματα των 3, 10 και 20 δολαρίων, τα οποία ακολουθήθηκαν από τα τραπεζογραμμάτια των 50 δολαρίων ως μέρος μιας νέας σειράς χαρτονομισμάτων το 1992. Τα χαρτονομίσματα αυτά τυπώνονταν ως το 1995.Οι κάτοικοι των νησιών Κουκ δείχνουν προτίμηση στα τραπεζογραμμάτια της Νέας Ζηλανδίας, παρά το γεγονός ότι τα χαρτονομίσματα των Κουκ Νήσων είναι τα νόμιμα.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Δολάριο Νήσων Κουκ** |
Η **ΦΚ Μπαλκάνι** (αλβανικά: Klubi Futbollistik Ballkani‎), ευρέως γνωστή ως Μπαλκάνι, είναι ένας επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα τη Therandë του Κοσσυφοπεδίου. Ο σύλλογος παίζει στη Superleague του Κοσόβου, η οποία είναι η κορυφαία κατηγορία ποδοσφαίρου στη χώρα.

Στις 25 Αυγούστου 2022, μετά από μια νίκη επί της Σκούπι της Βόρειας Μακεδονίας, η Ballkani έγραψε ιστορία, παίρνοντας την πρόκριση στη φάση των ομίλων του Κόνφερενς Λιγκ. Ήταν η πρώτη ομάδα από το Κοσσυφοπέδιο που έφτασε στη φάση των ομίλων μιας διασυλλογικής διοργάνωσης της UEFA.

Ιστορία
-------

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1947 με την επωνυμία Ρήνια από κάποιους αθλητές με σκοπό να συμμετάσχουν σε διάφορους αγώνες και τουρνουά που διοργανώνονταν εκείνη την εποχή. Το 1952, ο σύλλογος εγγράφηκε και άρχισε να αγωνίζεται σε επίσημα πρωταθλήματα. Το 1965, άλλαξε το όνομα από ΚΦ Ρίνια σε ΚΦ Μπαλκάνι αφού η Suva Reka Chemical και Rubber Industry ανέλαβε τον σύλλογο.

Ο σύλλογος ανέβηκε σταδιακά στο σύστημα του Γιουγκοσλαβικού πρωταθλήματος φτάνοντας στην Επαρχιακή Λίγκα του Κοσσυφοπεδίου τη σεζόν 1973–74. Υποβιβάστηκαν, αλλά επέστρεψαν το 1977 και παρέμειναν στο πρωτάθλημα μέχρι τη δεκαετία του 1990. Η Μπαλκάνι ήταν ένας από τους πρώτους συλλόγους στο Κοσσυφοπέδιο που εγκατέλειψε το σύστημα πρωταθλήματος της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου της Γιουγκοσλαβίας και αντ' αυτού έπαιξε στο μη επίσημα αναγνωρισμένο πρωτάθλημα του Κοσσυφοπεδίου μέχρι το 2000.

Στάδιο
------

Ο σύλλογος παίζει τους εντός έδρας αγώνες του στο Στάδιο της πόλης Σούβα Ρέκα ( αλβανικά: Stadiumi i Qytetit të Suharekës‎), το οποίο είναι ένα στάδιο πολλαπλών χρήσεων στη Σούβα Ρέκα του Κοσσυφοπεδίου. Το στάδιο έχει χωρητικότητα 1.500 ατόμων. Ωστόσο, για την εναρκτήρια ευρωπαϊκή τους εκστρατεία, οι εντός έδρας αγώνες διεξήχθησαν στην Πρίστινα, στο Εθνικό Στάδιο, καθώς το γήπεδο της Σούβα Ρέκα δεν πληρούσε τις απαιτήσεις της UEFA.

Διακρίσεις
----------

### Εγχώρια

* Σούπερ Λιγκ Κοσσυφοπεδίου
	+ **Νικητές (2):** 2021–22, 2022–23

* Κύπελλο Κοσσυφοπεδίου
	+ **Φιναλίστ (1): 2019-20**

* + Σούπερ Καπ Κοσσυφοπεδίου
	+ **Νικητές (1):** 2023

Ευρωπαϊκές συμμετοχές
---------------------

| Σεζόν | Διοργάνωση | Γύρος | Αντίπαλος | Εντός | Εκτός | Σκορ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2022–23 | ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ | 1ος προκριματικός |  Ζαλγκίρις | 1–1 | 0–1 (παρ.) ) | **1–2** |
| ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ | 2ος προκριματικός |  Λα Φιορίτα | 6–0 | 4–0 | **10–0** |
| 3ος προκριματικός | ΚΙ Κλάκσβικ | 3–2 | 1–2 (παρ.) ) | **4–4 (4–3 p )** |
| Πλει-οφ |  ΦΚ Σκούπι | 1–0 | 2–1 | **3–1** |
| Φάση των ομίλων |  Σλάβια Πράγας | 0–1 | 2–3 | **4th** |
| RomaniaΤΦΡ Κλουζ | 1–1 | 0–1 |
|  Σίβασπορ | 1–2 | 4–3 |
| 2023–24 | ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ | Πρώτος προκριματικός |  Λουντογκόρετς Ράζγκραντ | 2–0 | 0–4 | **2–4** |
| ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ | 2ος προκριματικός |  Λάρνε | 3–0 | 4–1 | **7–1** |
| 3ος προκριματικός |  Λίνκολν Ρεντ Ιμπς ΦΚ | 2–0 | 3–1 | **5–1** |
| Πλει-οφ |  ΜΠΑΤΕ Μπορίσοφ | 4–1 |  |  |

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος (in Albanian)
Ο **Αλέξης (Αλέξανδρος) Αποστολόπουλος** (Πύργος Τριφυλίας, 7 Νοεμβρίου 1991) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός.

Συλλογική καριέρα
-----------------

Ξεκίνησε την καριέρα του από τον ΠΑΟΚ το 2008, με τον οποίον υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο το καλοκαίρι του 2010. Την πρώτη του χρονιά παραχωρήθηκε δανεικός για έξι μήνες σε Ζάκυνθο (15 εμφανίσεις πρωταθλήματος) και Αναγέννηση Γιαννιτσών (12 εμφανίσεις), σωματεία Γ΄ κατηγορίας.

Με τον ΠΑΟΚ πραγματοποίησε τοντεμπούτο του στις 3 Νοεμβρίου 2011, ως αλλαγή στην εκτός έδρας νίκη 3-1 επί της Σάμροκ Ρόβερς για το Γιουρόπα Λιγκ υπό τη καθοδήγηση του Λάσλο Μπόλονι. Έπειτα από 32 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις δύο αγωνιστικών περιόδων, μετακινήθηκε για την περίοδο 2013-14 μέσω νέου δανεισμού στη Βέροια. 

Το καλοκαίρι του 2014 εντάχθηκε με ελεύθερη μεταγραφή στον Πλατανιά, όπου στα τρία χρόνια παραμονής του πραγματοποίησε 57 συμμετοχές πρωταθλήματος ενώ πέτυχε και δύο τέρματα. 

Το καλοκαίρι του 2017 αποχώρησε ως ελεύθερος και εντάχθηκε στον ΠΑΣ Γιάννινα.Μετά από 3 σεζόν η συνεργασία των δυο πλευρών δεν ανανεώθηκε και έμεινε ελεύθερος.

Διεθνής καριέρα
---------------

Υπήρξε διεθνής με τις εθνικές ομάδες Νέων (σημείωσε 6 εμφανίσεις, με πρώτη στις 6 Οκτωβρίου 2009 εναντίον των Νήσων Φερόε) και Ελπίδων (9 συμμετοχές τη διετία 2011-12).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Νίκος Βελονάκης-Αλέξης Πλατής, *Super League 2016-2017*, ειδική έκδοση εφημ. *Goalnews*, Αύγουστος 2016, σελ. 42
2. ↑  Στον Πλατανιά ο Αποστολόπουλος, www.sport24.gr
3. ↑  Διπλό "χτύπημα" από τον ΠΑΣ, www.sport-fm.gr
4. ↑  «ΛΥΣΕΙΣ ΣΥΜΒΟΛΑΙΩΝ». 19 Ιουλίου 2020.

Πηγές
-----

* Αλέξανδρος Αποστολόπουλος, transfermarkt.gr (Αγγλικά)
* Αλέξης Αποστολόπουλος, soccerway.com

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |
Το σώμα του Λιουέλιν του Μέγα με τους γιούς του Γκρούφιντ και Ντάφιντ.
Ο **Λιουέλιν ο Μέγας** (Ουαλικά: *Llywelyn Fawr*, Αγγλικά: *Llywelyn the Great*) ήταν βασιλιάς του Γκουίνεθ (1195–1240) στη βόρεια Ουαλία από τον Οίκο των Άμπερφραου και τελικά «Πρίγκιπας των Ουαλών» (1228-1240) και «Πρίγκιπας της Ουαλίας». Με συνδυασμό πολέμου και διπλωματίας κατάφερε να κυριαρχήσει στην Ουαλία για 45 χρόνια.

Κατά την παιδική του ηλικία, το Γκουίνεθ κυβερνήθηκε από τους δύο θείους του, οι οποίοι χώρισαν το βασίλειο μεταξύ τους, μετά τον θάνατο του παππού του Λιουέλιν Όουεν Γκουίνεθ το 1170. Ο Λιουέλιν είχε ισχυρή αξίωση να γίνει ο νόμιμος ηγεμόνας και ξεκίνησε εκστρατεία για να κερδίσει την εξουσία από νεαρή ηλικία. 

Μέχρι το 1200 ήταν ο μοναδικός κυρίαρχος του Γκουίνεθ και συνθηκολόγησε με τον βασιλιά Ιωάννη της Αγγλίας το ίδιο έτος. Οι σχέσεις του Λιουέλιν με τον Ιωάννη παρέμειναν καλές για τα επόμενα δέκα χρόνια. Στο μεταξύ παντρεύτηκε την κόρη του Ιωάννη, Ιωάννα, Λαίδη της Ουαλίας, το 1205. Το 1211 οι σχέσεις των δύο επιδεινώθηκαν και ο Ιωάννης εισέβαλε στο Γκουίνεθ. Ο Λιουέλιν αναγκάστηκε να εγκαταλείψει αρκετά εδάφη του, τα οποία μπόρεσε να ανακτήσει το επόμενο έτος συμμαχώντας με άλλους Ουαλούς πρίγκιπες. Το 1215 συμμάχησε με τους βαρόνους, οι οποίοι ανάγκασαν τον Ιωάννη να υπογράψει τη Μάγκνα Κάρτα. Μέχρι το 1216 ο Λιουέλιν ανήλθε σε κυρίαρχη δύναμη της Ουαλίας. Μετά το θάνατο του βασιλιά Ιωάννη, συνήψε την Συνθήκη του Ουόρστερ με τον διάδοχο, Ερρίκο Γ΄ της Αγγλίας, το 1218, η οποία επικύρωσε την ηγεμονία του σε όλες τις πρόσφατες κατακτήσεις του.

Από το 1216, ο Λιουέλιν και οι διάδοχοί του κυβέρνησαν το Πριγκιπάτο της Ουαλίας έως το 1283, όταν κατακτήθηκε από την Αγγλία και τέθηκε υπό τον άμεσο έλεγχο του Αγγλικού στέμματος. Το 1542 η Ουαλία ενσωματώθηκε και επίσημα στο Βασίλειο της Αγγλίας.

Δείτε επίσης
------------

Πριγκιπάτο της Ουαλίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lee, Sidney, ed. (1893). "Llywelyn ab Iorwerth". Dictionary of National Biography. Vol. 34. London: Smith, Elder & Co. pp. 7–13.
Προσομοιωμένη εικόνα διαχωρισμένων, μη συσσωματωμένων μυοψιών έναντι του γαλάζιου ουρανού.
Οι **μυοψίες** ή **μυιοψίες** είναι μερικές φορές ορατές εναποθέσεις μέσα στο υδατοειδές υγρό του ματιού («το υαλοειδές») το οποίο είναι συνήθως διαφανές, ή μεταξύ του υαλοειδούς και του αμφιβληστροειδούς. Κάθε μυοψία μπορεί να μετρηθεί από το μέγεθος, το σχήμα, την πυκνότητα, τον δείκτη διάθλασης και την κινητικότητα. Αποκαλούνται ανεπίσημα και ως **μυγάκια**. Ονομάζονται επίσης *muscae volitantes* (στα λατινικά για τις «ιπτάμενες μύγες») ή *mouches volantes* (από την ίδια φράση στα γαλλικά), και *floaters* (στα αγγλικά για κάτι που επιπλέει ή αιωρείται). Το υαλώδες ξεκινά συνήθως διαφανές, αλλά ατέλειες μπορεί σταδιακά να αναπτυχθούν καθώς το άτομο μεγαλώνει. Ο κοινός τύπος μυοψίας, που υπάρχει στα μάτια των περισσότερων ανθρώπων, οφείλεται σε αυτές τις εκφυλιστικές αλλαγές του υαλοειδούς. Η αντίληψη των μυοψιών, η οποία μπορεί να είναι ενοχλητική ή προβληματική για μερικούς ανθρώπους, είναι γνωστή ως **μυοδεσοψία**. Κατά κύριο λόγο δεν χρειάζεται θεραπεία, εκτός από σοβαρές περιπτώσεις, όπου η υαλοειδεκτομή (χειρουργική επέμβαση), η υαλοειδεόλυση με λέιζερ, και η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να είναι αποτελεσματικά.

Οι μυοψίες είναι ορατές είτε λόγω των ατελειών των σκιών που ρίχνονται στον αμφιβληστροειδή, είτε λόγω της διάθλασης του φωτός που περνά μέσα από αυτές, και μπορεί να εμφανιστούν ως μία ή μαζί με αρκετές άλλες ως συστάδα στο οπτικό πεδίο κάποιου. Μπορεί να εμφανίζονται ως κηλίδες, νήματα ή θραύσματα «ιστών αράχνης», που επιπλέουν αργά μπροστά στα μάτια του παρατηρητή, και κινούνται ειδικά προς την κατεύθυνση που κινούνται τα μάτια. Καθώς αυτά τα αντικείμενα υπάρχουν μέσα στο ίδιο το μάτι, δεν αποτελούν οπτικές ψευδαισθήσεις αλλά είναι ενδοπτικά φαινόμενα (που προκαλούνται από το ίδιο το μάτι). Δεν πρέπει να συγχέονται με το οπτικό χιόνι, το οποίο είναι παρόμοιο με το στατικό σήμα σε μια τηλεοπτική οθόνη, αν και αυτές οι δύο καταστάσεις μπορεί να συνυπάρχουν ως μέρος ενός αριθμού *οπτικών διαταραχών* που περιλαμβάνουν την παλινοψία, κλπ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Cline D; Hofstetter HW; Griffin JR. *Dictionary of Visual Science*. 4th ed. Butterworth-Heinemann, Boston 1997. (ISBN 0-7506-9895-0)
2. 1 2  «Facts About Floaters». National Eye Institute. Οκτωβρίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Φεβρουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2018.
3. ↑  «Adult Eye Health: Mayo Clinic Radio (5 minutes in to 8 minute talk)».
4. ↑  «Adult Eye Health: Mayo Clinic Radio (5 minutes in to 8 minute talk)».
5. ↑  From Greek μυιώδης "fly-like" (Myiodes was also the name of a fly-deterring deity) and ὄψις "sight."
6. ↑  American Academy of Ophthalmology. "Floaters and Flashes: A Closer Look" (pamphlet) San Francisco: AAO, 2006. (ISBN 1-56055-371-5)
Το **Τζαμί Αλ Φάτεχ** (επίσης γνωστό ως **Μεγάλο Τζαμί Αλ Φάτεχ** και **Al-Fateh Ισλαμικό Κέντρο Αλ Φάτεχ**) (αραβικά: **مسجد الفاتح**‎, *Masjid al-Fatih* ) είναι ένα από τα μεγαλύτερα τζαμιά του κόσμου, το οποίο καλύπτει 6.500 τετραγωνικά μέτρα και έχει τη δυνατότητα να φιλοξενήσει περισσότερους από 7.000 προσκυνητές κάθε φορά. Το τζαμί χτίστηκε από τον Σεΐχη Ίσα μπιν Σαλμάν Αλ Χαλίφα, το 1987, και πήρε το όνομά του από τον Αχμέντ Αλ Φάτεχ. Το 2006 στο Τζαμί Αλ Φάτεχ στεγάστηκε η Εθνική Βιβλιοθήκη του Μπαχρέιν.

Σχετικά
-------

Το τζαμί είναι ο μεγαλύτερος τόπος λατρείας στο Μπαχρέιν. Βρίσκεται δίπλα στην εθνική οδό Αλ Φάτεχ στο Ζαφίρ, που είναι ένα προάστιο της Μανάμα. Ο τεράστιος τρούλος, που χτίστηκε πάνω από το Τζαμί Αλ Φάτεχ, είναι κατασκευασμένος εξ ολοκλήρου από υαλοβάμβακα. Ζυγίζοντας πάνω από 60 τόνους, ο θόλος είναι σήμερα ο μεγαλύτερος θόλος από υαλοβάμβακα στον κόσμο. Το μάρμαρο που χρησιμοποιείται στα δάπεδα είναι ιταλικό και ο πολυέλαιος είναι από την Αυστρία. Οι πόρτες είναι κατασκευασμένες από ξύλο τικ από την Ινδία. Σε όλο το τζαμί υπάρχουν καλλιγραφικές γραφές σε έναν πολύ παλιό είδος στυλ που ονομάζεται Μπαχρέιν.

Βιβλιοθήκη
----------

Η βιβλιοθήκη του Ισλαμικού Κέντρου Αχμέντ Αλ Φάτεχ περιέχει περίπου 7.000 βιβλία μερικά από τα οποία είναι 100 ετών και άνω. Σε αυτά περιλαμβάνονται αντίγραφα των βιβλίων των διδασκαλιών του Προφήτη Μωάμεθ ή αυτά που αναφέρονται ως βιβλία της Χαντίθ, η Παγκόσμια Εγκυκλοπαίδεια Αραβικών, η Εγκυκλοπαίδεια της Ισλαμικής Νομολογίας, ημερολόγια του Τζαμιού Αλ Αζχάρ, που έχουν εκτυπωθεί πριν από εκατό χρόνια καθώς και πολλά ευρετήρια και περιοδικά.

Τουρισμός
---------

Εκτός από τόπο λατρείας το τζαμί είναι ένα από τα κορυφαία τουριστικά αξιοθέατα στο Μπαχρέιν. Είναι ανοιχτό από τις 09:00 έως τις 16:00 και πραγματοποιούνται περιηγήσεις σε διάφορες γλώσσες, όπως αγγλικά, γαλλικά, φιλιππινέζικα, ρωσικά και πολλές άλλες γλώσσες. Το τζαμί είναι κλειστό για επισκέπτες και τουρίστες όλες τις Παρασκευές.

Συλλογή εικόνων
---------------

* Κύρια αίθουσα προσευχής.Κύρια αίθουσα προσευχής.
* Κύρια αίθουσα προσευχήςΚύρια αίθουσα προσευχής
* Μπαίνοντας μέσω της Κεντρικής Πύλης, Ανοιχτός Χώρος του τζαμιού.Μπαίνοντας μέσω της Κεντρικής Πύλης, Ανοιχτός Χώρος του τζαμιού.
* Κύρια Πύλη για είσοδο στο Τζαμί.Κύρια Πύλη για είσοδο στο Τζαμί.
* Άποψη της Κύριας Αίθουσας Προσευχής, στεκόμενος στην πλευρά Μεχράμπ.Άποψη της Κύριας Αίθουσας Προσευχής, στεκόμενος στην πλευρά Μεχράμπ.
* Εσωτερικό του τζαμιού.Εσωτερικό του τζαμιού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Archived copy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2011.
2. ↑  «The Mosque - Ahmed Al Fateh Islamic Center». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουνίου 2012.
3. ↑  «Ahmed Al Fateh Islamic Center». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουνίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος του Ισλαμικού Κέντρου Αλ Φάτεχ
Ο **Φίλιππος**, γερμ. Philipp (31 Μαΐου 1468 - 13 Νοεμβρίου 1500) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας του Άνχαλτ-Κέτεν (1475-1500) μαζί με τα εξαδέλφια του.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο μόνος γιος του Αδόλφου ΣΤ¨ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Κέτεν και της Ελισάβετ, κόρης του Γκύντερ Β΄ κόμη του Μάνσφελτ.

Το 1475 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως συγκυβερνήτης (mitherr) του πριγκιπάτου μαζί με τους εξαδέλφους του, αδελφούς Μάγκνους και Αδόλφο Β΄ και τον 2ο εξάδελφό του Βάλντεμαρ ΣΤ΄, σύμφωνα με την πράξη διαδοχής που υπέγραψαν το 1471 οι πατέρες αυτών Αδόλφος Α΄ και Γεώργιος Α΄.

Το 1500 απεβίωσε σε ηλικία 32 ετών, άγαμος. Τα εξαδέλφια του έμειναν μόνα στη διακυβέρνηση του Κέτεν. Το 1524 απεβίωσε ο Μάγκνους και το 1526 ο Αδόλφος Β΄, τελευταίος του παλαιού κλάδου του Κέτεν. Το 1508 απεβίωσε ο Βάλντεμαρ ΣΤ΄ και τον διαδέχθηκε ο γιος του Βόλφγκανκ, που συνέχισαν τον κύριο κλάδο.

Πηγές
-----

* Marek, Miroslav. «Complete Genealogy of the House of Ascania». Genealogy.EU. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2018.
* August Ludwig Fürst v.Anhalt-Köthen Genealogical database by Herbert Stoyan


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Philip, Prince of Anhalt-Köthen  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Συντεταγμένες: 40°47′8.9″N 43°49′59.9″E﻿ / ﻿40.785806°N 43.833306°E﻿ / 40.785806; 43.833306

Το **Στάδιο Γκιουμρί Σίτι** (αρμενικά: Գյումրիի քաղաքային մարզադաշտ) είναι γήπεδο ποδοσφαίρου, χωρητικότητας 4.000 θέσεων, στο Γκιουμρί της Αρμενίας. Αυτήν τη στιγμή είναι η έδρα του συλλόγου Σιράκ, ο οποίος αγωνίζεται στην Αρμενικής Πρέμιερ Λιγκ.

Ιστορία
-------

Το στάδιο χτίστηκε και εγκαινιάστηκε το 1924 για να γίνει το πρώτο στάδιο στη σύγχρονη ιστορία της Αρμενίας. Όταν το 1958 ιδρύθηκε η τοπική ποδοσφαιρική ομάδα, η Σιράκ, το στάδιο έγινε η κανονική έδρα της ομάδας για τη σοβιετική διοργάνωση της Πρώτης Κατηγορίας. Από το 1991, το στάδιο γνώρισε πολλές ένδοξες στιγμές της Σιράκ στην Αρμενική Πρέμιερ Λιγκ και στο Αρμενικό Κύπελλο Ανεξαρτησίας (νυν Κύπελλο Αρμενίας). Το στάδιο φιλοξένησε τον τελικό του Κυπέλλου Αρμενίας της περιόδου 2011–12, όταν η τοπική Σιράκ νίκησε με 1-0 την **Ιμπούλς** του Ντιλιτζάν, για να κερδίσει τον τίτλο για πρώτη φορά στην ιστορία της. 
Ο χώρο του σταδίου ανακατασκευάστηκε το 1999 και μετατράπηκε σε ένα γήπεδο με καθίσματα σε όλες τις κερκίδες. Η συνολική χωρητικότητα του γηπέδου έφτασε τις 2.844 θέσεις (1.413 στη δυτική κερκίδα και 1.431 στην ανατολική κερκίδα). 

Κατά τη διάρκεια του 2012, ο αγωνιστικός χώρος και πολλές άλλες εγκαταστάσεις ανακαινίστηκαν πλήρως για να πληρούν τα πρότυπα της ΟΥΕΦΑ. Αν και το στάδιο είναι η έδρα της Σιράκ για τις εγχώριες διοργανώσεις ήδη από το 1958, μετά την νεώτερη ανακαίνιση του 2012, το στάδιο επετράπη να χρησιμοποιηθεί από τον σύλλογο και για τους εντός έδρας αγώνες του στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Έτσι, στις 12 Ιουλίου 2012, η Σιράκ υποδέχθηκε τη Ρούνταρ Πλιέβλια από το Μαυροβούνιο, για την προκριματική φάση του Γιουρόπα Λιγκ της σεζόν 2012-13. Ο αγώνας έληξε ισόπαλος 1-1, επιτρέποντας στην Σιράκ να προκριθεί με συνολικό σκορ 2-1. 

Μετά την πιο πρόσφατη ανακαίνιση που πραγματοποιήθηκε το καλοκαίρι του 2019, η χωρητικότητα του σταδίου αυξήθηκε από 2.844 σε 4.500 θέσεις, μετά την τοποθέτηση νέων θέσεων στο νότιο άκρο του σταδίου. 

Είναι το παλαιότερο γήπεδο ποδοσφαίρου της Αρμενίας.

Εικόνες
-------

* Το στάδιο πριν την ανακαίνισηΤο στάδιο πριν την ανακαίνιση
* Το στάδιο μετά την ανακαίνισηΤο στάδιο μετά την ανακαίνιση
* Χώρος εισόδου του σταδίουΧώρος εισόδου του σταδίου

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *GeoNames*. 2005. Ανακτήθηκε στις 6  Απριλίου 2015.
2. ↑
3. ↑
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουλίου 2023.

Εξωτερικές πηγές
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Στάδιο Γκιουμρί Σίτι** |

* Στάδιο Γκιουμρί Σίτι
Ο **Μούνιππος** ήταν το βρέφος της Κίλλας και του Θυμοίτη.

Η γέννηση και η προφητεία
-------------------------

Οι μάντεις, και κυρίως ο Αίσακος, γιος του Πριάμου και της πρώτης του γυναίκας  Αρίσβης, ειδοποίησαν τον Πρίαμο, γυναικάδελφο ή αδελφό του Θυμοίτη, πως μια συγκεκριμένη μέρα θα γεννιόταν ένα παιδί που κάποια μέρα θα κατέστρεφε την Τροία. Την μέρα αυτή γεννήθηκαν δυο παιδιά. Ο Μούνιππος και ο Πάρις, ο γιος του Πριάμου και της Εκάβης. Ο Πρίαμος σκότωσε τον Μούνιππο και την Κίλλα, ενώ έπρεπε να σκοτώσει τον δικό του γιο, τον Πάρι.

Τελικά όμως η τότε γυναίκα του, η Εκάβη, τον έπεισε να μην το κάνει, καθώς είπε ότι θα έπρεπε να σκοτώσει και την ίδια. Ο Πρίαμος τελικά υποχώρισε. Αυτό δε σήμαινε βέβαια ότι η προφητεία δε θα έβγαινε αλιθηνή

Η εκδίκηση του Θυμοίτη
----------------------

Ο Θυμοίτης, για να εκδικηθεί τον αδελφό του, εξυπηρέτησε τους Αχαιούς στον Τρωικό Πόλεμο, βοηθώντας την είσοδο του Δούρειου Ίππου μέσα στην πόλη.
Η **ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Βραζιλίας** (πορτογαλικά: *Governo Federal*), γνωστή νόμιμα ως *União* (Ένωση), είναι η κύρια εθνική κυβέρνηση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Βραζιλίας που συστάθηκε με βάση το Ομοσπονδιακό Σύνταγμα για τον καταμερισμό της κυριαρχίας επί του εθνικού εδάφους, σε συνδιασμό με τις υπόλοιπες ομοσπονδιακές οντότητες οι οποίες είναι οι πολιτείες, το ομοσπονδιακό διαμέρισμα και οι δήμοι.

Η έδρα της ομοσπονδιακής κυβέρνησης βρίσκεται στην Μπραζίλια. Αυτό έχει οδηγήσει στο να χρησιμοποιείται ο όρος *Μπραζίλια* ως μετωνυμία για την ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Βραζιλίας.

Κατανομή των αρμοδιοτήτων
-------------------------

Η Βραζιλία είναι μια ομοσπονδιακή προεδρική συνταγματική δημοκρατία, στη βάση της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση έχει τρεις ανεξάρτητους κλάδους: τον εκτελεστικό, το νομοθετικό και το δικαστικό.

Το Ομοσπονδιακό Σύνταγμα είναι ο υπέρτατος νόμος της Βραζιλίας. Είναι το θεμέλιο και η πηγή της νομικής αρχής στην οποία στηρίζεται η ύπαρξη της Βραζιλίας και της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Παρέχει το πλαίσιο για την οργάνωση της κυβέρνησης της Βραζιλίας και για τη σχέση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης προς τις πολιτείες, για τους πολίτες, καθώς και σε όλους τους ανθρώπους εντός της Βραζιλίας.

Η εκτελεστική εξουσία ασκείται από τον εκτελεστικό κλάδο, με επικεφαλής τον Πρόεδρο σε συνεργασία με το Υπουργικό Συμβούλιο. Ο Πρόεδρος είναι ο αρχηγός του κράτους και ο επικεφαλής της κυβέρνησης. Η νομοθετική εξουσία ασκείται από το Εθνικό Συνέδριο, ένα νομοθετικό σώμα δύο θαλάμων που περιλαμβάνει την Ομοσπονδιακή Γερουσία και τη Βουλή των Αντιπροσώπων. Η δικαστική εξουσία ασκείται από το δικαστικό σώμα, που αποτελείται από το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο της Επικρατείας, το Ανώτατο Δικαστήριο και άλλα δικαστήρια, το Εθνικό Συμβούλιο Δικαιοσύνης και τα περιφερειακά ομοσπονδιακά δικαστήρια.

Λογότυπο
--------

Το λογότυπο της κυβέρνησης όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.

* 1999–20021999–2002
* 2003–20112003–2011
* 2011–20162011–2016
* 2016–σήμερα2016–σήμερα

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εφαρμόζοντας τις κατευθυντήριες γραμμές των Ηνωμένων Εθνών για την πρόληψη της εγκληματικότητας unric.org

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Βραζιλίας** |

* Επίσημος ιστότοπος

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* ISNI: 0000 0004 0394 1797

 |

 |