recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 37°58′54.87″N 23°43′37.75″E﻿ / ﻿37.9819083°N 23.7271528°E﻿ / 37.9819083; 23.7271528

Το **Δημαρχείο Αθηνών** είναι νεοκλασικό κτίριο στην Αθήνα το οποίο στεγάζει τις υπηρεσίες του δήμου Αθηναίων. Το κτίριο κατασκευάστηκε την περίοδο 1872-1874 σε σχεδία Παναγιώτη Κάλκου. Το κτίριο ήταν αρχικά διώροφο, όμως την περίοδο 1935-1937 κατασκευάστηκε και τρίτος όροφος.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Η απόφαση για κατασκευή του κτιρίου λήφθηκε το 1871, επί δημαρχίας Παναγή Κυριακού. Η κατασκευή του κτιρίου έγινε στο τελευταίο υπόλειμμα του κήπου του λαού. Για την κατασκευή του κτιρίου δόθηκε δάνειο ύψους 130.000 δραχμών από την Τράπεζα της Ελλάδος. Αρχιτέκτονας του κτιρίου ορίστηκε ο Παναγιώτης Κάλκος. Η κατασκευή του κτιρίου άρχισε τον Οκτώβριο του 1872 και ολοκληρώθηκε τον Μάιο του 1874.

Το κτίριο υπέστη ανακατασκευές το 1901, επί δημαρχίας Σπυρίδωνος Μερκούρη, με επιδιορθώσεις του κτιρίου και προσθήκη διακοσμητικών στοιχείων. Την περίοδο 1935-1937, επί δημαρχίας Κώστα Κοτζιά και Αμβρόσιου Πλυτά προστέθηκε ένας ακόμη όροφος στο κτίριο, ενώ αφαιρέθηκαν τα διακοσμητικά στοιχεία από τις όψεις και προστέθηκαν μαρμάρινες πλάκες στη βάση του κτιρίου.

Το κτίριο κηρύχθηκε ιστορικό διατηρητέο μνημείο το 1989 με το ΦΕΚ 251/Β/12-4-1989 καθώς «είναι σημαντικό κτίριο για τη μελέτη της ιστορίας της αρχιτεκτονικής και αφ' ετέρου αποτελεί σημείο αναφοράς για τη μνήμη των κατοίκων, αφού επί 110 χρόνια συνεχώς υπήρξε το κέντρο ζωής και δραστηριότητας όλου του Αθηναϊκού λαού». Το 1994-1995, βάσει αρχιτεκτονικής μελέτης του Μ. Δανιήλ, επανατοποθετήθηκαν γείσα, πλαίσια, κορνίζες και παραστάδες στον πρώτο όροφο, τα οποία χρονολογούνταν από 19ο αιώνα. Ο δεύτερος όροφος αποφασίστηκε να παραμείνει.

Περιγραφή
---------

Το δημαρχείο είναι κτισμένο σε αυστηρό νεοκλασικό ρυθμό, εμπνευσμένο από τα Παλαιά Ανάκτορα (σημερινή Βουλή) και τη Βαρβάκειο Σχολή. Το κτίριο αρχικά ήταν διώροφο κεραμόσκεπο, όμως στη συνέχεια προστέθηκε και τρίτος όροφος. Το κτίριο διαμορφώνεται συμμετρικά. Η είσοδος γίνεται μέσω μαρμάρινου πρόπυλου δωρικού ρυθμού και μαρμάρινη κορνίζα. Οι εξωτερικές επιφάνειες του ισογείου είναι επενδυμένες με μαρμάρινες πλάκες και στα ανοίγματα υπάρχουν διακοσμητικές σιδεριές. Οι όροφοι χωρίζονται με γείσο.

Εικόνες
-------

* Η πλατεία Κοτζιά με το δημαρχείοΗ πλατεία Κοτζιά με το δημαρχείο
* Το εσωτερικό του δημαρχείουΤο εσωτερικό του δημαρχείου

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  «Δημαρχείο Αθηνών». *Αρχείο Νεότερων Μνημείων*. Αρχαιολογία της Πόλης των Αθηνών. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2021.
2. 1 2 3 4 5  «Δημαρχείο Αθηνών». *odysseus.culture.gr*. Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2021.
3. ↑  «ΥΑ ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/507/13609/30-3-1989 - ΦΕΚ 251/Β/12-4-1989». *listedmonuments.culture.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Athens City Hall στο Wikimedia Commons
Ο **Φιάμε Ματαάφα Φαουμουίνα Μουλινούου Β΄** (*Fiame Mata'afa Faumuina Mulinu’u II*, 5 Αυγούστου 1921 - 20 Μαΐου 1975) ήταν πολιτικός από τις Σαμόα. Υπήρξε πρώτος πρωθυπουργός της ανεξάρτητης χώρας, όταν εκείνη ονομαζόταν Δυτική Σαμόα. Τιμήθηκε με τον τίτλο του Διοικητή του Εξαίρετου Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (*Commander of The Most Excellent Order of the British Empire*). Το 1948 απέκτησε τον τοπικό τίτλο *Mata'afa*. Η σύζυγός του υπήρξε η πρώτη γυναίκα που εξελέγη βουλευτής στη χώρα του. Η κόρη του, Φιαμέ Ναόμι Ματαάφα, έγινε η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός στη χώρα, το 2021.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 5 Αυγούστου 1921 και ήταν απόγονος της περίφημης οικογένειας των Μαλιετόα. Κατείχε τον τίτλο *Tama Aiga Mata'afa*. Με τον τίτλο του *Φιάμε* εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια της Λοτοφάγκα. Έγινε πρωθυπουργός για πρώτη φορά την 1η Οκτωβρίου 1959 μέχρι τον Φεβρουάριο του 1970 και στη συνέχεια επανήλθε στο αξίωμα, από το Μάρτιο του 1973 ως το θάνατό του. Υπήρξε ένας από τους θεμελιωτές του Συντάγματος της χώρας του.

Απεβίωσε εν ενεργεία, στις 20 Μαΐου του 1975. Η χήρα του, Λαουλού Ματαάφα, η οποία εκλεγόταν στην έδρα του, απεβίωσε τον Νοέμβριο του 2007 σε ηλικία 79 ετών.. Η κόρη του έγινε πρωθυπουργός το 2021, ενώ διετέλεσε υπουργός, με τελευταίο πρόσφατο χαρτοφυλάκιο εκείνο του Πολιτισμού (ως το 2006). Τον Ματαάφα διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Τουπούα Ταμασέσε Λεαλόφι Δ΄.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Tributes paid to Samoa’s first female MP, *Radio New Zealand International*, 23 Νοεμβρίου 2007.
2. ↑  «Γενεαλογικό δέντρο του πολιτικού». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2008.
3. ↑  [*νεκρός σύνδεσμος*], *Masiofo La’ulu Fetauimalemau Mata’afa Has Passed Away*, 20 Νοεμβρίου 2007.
4. ↑  Κατάλογος Σαμοανών υπουργών, ανάκτηση 14 Δεκεμβρίου 2008.
5. ↑  Tradition Versus Democracy in the South Pacific, ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2008.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Fiame Mata'afa Mulinu'u II  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
| Τάλα |
| --- |
| Χώρα: | Σαμόα Σαμόα  |
| Υποδιαίρεση: | 100 σένε (sene) |
| Κωδικός ISO 4217: | WST |
| Συντομογρ.: | S$ |

Το **τάλα** (tala, στη σαμοανή γραφή: *Samoa tālā* ) είναι το νόμισμα των Σαμόα. Υποδιαιρείται σε 100 *σένε* (sene). Τα ονόματα είναι σαμοανές λέξεις για τα αγγλικά *dollar* και *cent*.

Το εν λόγω νόμισμα εισήχθη το 1967. Μέχρι εκείνη την περίοδο, το νησιωτικό κράτος χρησιμοποιούσε τη Λίρα Δυτικών Σαμόα και είχε κέρματα από τη Νέα Ζηλανδία, όμως δικά της χαρτονομίσματα. Το τάλα αντικατέστησε τη λίρα σε ισοτιμία των 2 τάλα προς 1 λίρα και για το λόγο αυτό ήταν ίσο σε αξία με το Δολάριο Νέας Ζηλανδίας. Το νόμισμα παρέμεινε ίσο σε αξία με το νεοζηλανδικό δολάριο ως το 1975.

Συνήθως για το τάλα χρησιμοποιείται το σύμβολο WS$, παρ' όλο που τα SAT, ST και T επίσης εμφανίζονται να είναι σε χρήση. Μερικές φορές τα στοιχεία αναγράφονται με το σύμβολο του δολαρίου μπροστά και το "τάλα" να ακολουθεί—π.χ. $100 tala.

Κέρματα
-------

Το 1967 εισήχθησαν κέρματα σε αξίες του 1 και των 2, 5, 10, 20 και των 50 σένε. Με εξαίρεση τα χάλκινα νομίσματα του 1 και των 2 σένε, όλα τα υπόλοιπα νομίσματα ήταν χαλκονικέλινα. Κέρματα του 1 τάλα κατασκευασμένα από αλουμίνιο και χαλκό κυκλοφόρησαν το 1984.

Τραπεζογραμμάτια
----------------

Επίσης το 1967, η *Τράπεζα των Δυτικών Σαμόα* εισήγαγε χαρτονομίσματα του 1 και των 2 και 10 τάλα. Το 1980 προστέθηκαν τα τραπεζογραμμάτια των 5 τάλα και την ίδια χρονιά την έκδοση των τραπεζογραμματίων ανέλαβε η *Νομισματική Επιτροπή των Δυτικών Σαμόα*. Το 1984 τα χαρτονομίσματα του 1 τάλα αντικαταστάθηκαν από κέρματα και εισήχθησαν χαρτονομίσματα των 20 τάλα. Το 1985 τυπώθηκαν τα πρώτα χαρτονομίσματα των 2, 5 και των 10 τάλα από την *Κεντρική Τράπεζα των Σαμόα* , για να ακολουθήσουν τα τραπεζογραμμάτια των 50 και των 100 τάλα το 1990. Στα τέλη του 2005 κυκλοφόρησαν μερικά νέα χαρτονομίσματα. Μια νέα σειρά σε αξίες από 5 ως 100 τάλα κυκλοφόρησε την 1η Αυγούστου του 2008.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Currency / Exchange Rates : Samoa Tourism Authority». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Δεκεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2007.
2. ↑  Samoa Realty Ltd - Lands For Sale
3. ↑  Samoa Travel Guide: Overview - Lonely Planet WorldGuide
4. ↑  «Currencies of the World». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Νοεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2008.
5. ↑  «:: Κεντρική Τράπεζα των Σαμόα | Currency | Collector's Currency | Index ::». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Νοεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2008.
6. ↑  «Banknote news for Samoa accessed 2008-127». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Ιουνίου 2009. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2008.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Συλλεκτικό νόμισμα Αρχειοθετήθηκε 2010-11-25 στο Wayback Machine.
* Ιστορικά τραπεζογραμμάτια των Σαμόα Αρχειοθετήθηκε 2007-09-28 στο Wayback Machine.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Samoan tala  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Ερύθεια** (ή Ερυθείη, ή Ερυθηίς) κατά την Ελληνική Μυθολογία ήταν μία από τις Εσπερίδες, το όνομα της είχε η ομώνυμη νήσος στην νότια Ισπανία που ήταν αρχική Φοινικική αποικία των Γαδείρων. Στο νησί Ερύθεια κατοικούσε ο Γηρυόνης με τα βόδια του που έβοσκε ο Ευρυτίων και φύλαγε ο Όρθος, μυθικός σκύλος, αδελφός του Κέρβερου, μέχρι που έφθασε εκεί ο Ηρακλής όπου αφού σκότωσε και τους δύο απήγαγε τα βόδια.

Κατ΄ άλλες παραδόσεις η Ερύθεια ήταν κόρη του Γηρυόνη, από την οποία έλαβε το όνομα η νήσος, γέννησε με τον Ερμή τον Νώραξ. Ο γιος της Νώραξ κατά τον Παυσανία υπήρξε μαζί με τους Ίβηρες ο οικιστής της πρώτης πόλης στη νήσο Σαρδώ (σημερινή Σαρδηνία) που πήρε το όνομα Νώρα. 
Πολλοί επίσης θεωρούσαν την Ερύθεια μητέρα του βοσκού Ευρυτίωνα, που απέκτησε από τον Άρη

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Ησίοδος, Θεογονία, Στίχος 290

Πηγές
-----

* Ησίοδος, Θεογονία
* Padilla Monge, Aurelio (7 June 2014). "Los inicios de la presencia fenicia en Cádiz"
Η **Ένωση Κομμουνιστών της Σερβίας** (σερβικά κυριλλικά: Савез комуниста Србије‎‎, σερβικά: Savez komunista Srbije‎‎) ήταν Σερβικό κόμμα, παρακλάδι της Ένωσης Κομμουνιστών της Γιουγκοσλαβίας, το μοναδικό νόμιμο κόμμα της Γιουγκοσλαβίας από το 1945 έως το 1990. Ιδρύθηκε το 1941 όταν η χώρα βρισκόταν υπό γερμανική κατοχή. 

Σύμφωνα με το νέο σύνταγμα που επικυρώθηκε το 1974 δόθηκε από το ομοσπονδιακή κόμμα μεγαλύτερη εξουσία στους διάφορους κλάδους του κόμματος σε επίπεδο δημοκρατίας. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 ο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς έγινε αρχηγός του κόμματος. Ο Μιλόσεβιτς για να κατευναστεί τους εθνικιστές στη Σερβία μείωσε το επίπεδο αυτονομίας στις αυτόνομες επαρχίες του Κοσόβου και της Βοϊβοντίνας. Αυτή η πολιτική σύξησε τις εθνοτικές εντάσεις με τις άλλες δημοκρατίες και εθνικότητες. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990 οι αυξανόμενες εθνοτικές εντάσεις μεταξύ των δημοκρατιών της Γιουγκοσλαβίας οδήγησε στη διάλυση του ομοσπονδιακού κόμματος.

Στις 27 Ιουλίου του 1990, συγχωνεύθηκε με πολλά μικρότερα κόμματα για να σχηματίσουν το Σοσιαλιστικό κόμμα της Σερβίας.

Κατά της ύπαρξής της η Ένωση Κομμουνιστών του Κοσσυφοπεδίου και η Ένωση Κομμουνιστών της Βοϊβοντίνα ήταν με αυτό «αναπόσπαστο τμήμα».

Ηγέτες του κόμματος
-------------------

* Μπλαγκόιε Νέσκοβιτς (1941 - 1948)
* Πέταρ Στάμπολιτς (1948 - Μάρτιος 1957)
* Γιόβαν Βεσελίνοφ (Μάρτιος 1957 - 4 Νοεμβρίου 1966)
* Ντομπριβόγιε Ραντοσαβλίεβιτς (4 Νοέμβριου 1966 - Φεβρουάριος 1968)
* Πέταρ Στάμπολιτς (Φεβρουάριος 1968 - Νοέμβριος 1968
* Μάρκο Νίκεζιτς (Νοέμβριος 1968 - στις 26 Οκτωβρίου 1972)
* Τίχομιρ Βασκαλίτς (26 Οκτώβρης 1972 - Μάιος 1982)
* Ντούσαν Τσκρέβιτς (Μάιος 1982-1917 Μαΐου 1984)
* Ράντισα Γκάκιτς (17 Μαΐου 1984 - 1985)
* Ιβάν Στάμπολιτς (1985 - Μάιος 1986)
* Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς (Μάιος 1986 - 24 Μαΐου 1989)
* Μπόγδαν Τριφούνοβιτς (24 Μαΐου 1989 - 16 Ιουλίου 1990)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Yugoslavia The Old Demons Arise Αρχειοθετήθηκε 2008-12-15 στο Wayback Machine. *TIME Magazine*, August 06, 1990
2. ↑  William B Simons & Stephen Write (Ed.). *The Party Statutes of the Communist World*. The Hague: Martinus Nijhoff Publishers. 1984. p. 489.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 150727912
* NKC: ko2014803683

 |

 |
Τα **Κουρκουμελάτα** είναι χωριό της Κεφαλονιάς

Γεωγραφία
---------

Το χωριό βρίσκεται 10 χιλιόμετρα έξω από την πρωτεύουσα του νησιού, το Αργοστόλι και υπάγεται στο Δήμο Λειβαθούς. 
Απέχει 4,5 χλμ. από το αεροδρόμιο του νησιού.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Τα Κουρκουμελάτα ξεκίνησαν να κατοικούνται από το τέλος περίπου του 15ου αιώνα και η ονομασία τους πάρθηκε από το επίθετο «Κουρκουμέλης», καθώς οι «Κουρκουμέληδες» λέγεται ότι ήταν οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού.

Ο σεισμός του 1953 κατέστρεψε ολοσχερώς τα Κουρκουμελάτα, όπως άλλωστε συνέβη και με κάθε άλλο χωριό σε ολόκληρη σχεδόν την Κεφαλονιά. Χάρη στη δωρεά του Γεώργιου Βεργωτής, της εφοπλιστικής οικογένειας Βεργωτή, το χωριό ξαναχτίστηκε και η ανοικοδόμηση έγινε πάνω στα πρότυπα των ελβετικών οικισμών της υπαίθρου.

Τι θα δείτε
-----------

Ιδιαίτερο γνώρισμα του χωριού είναι η ποικιλία των σχεδίων στην κατασκευή των σπιτιών και τα όμορφα, καλοδιατηρημένα και περιποιημένα οικοδομήματα, τα οποία ακολουθούν κανόνες εξαιρετικής ρυμοτομίας. Ακόμη, τα Κουρκουμελάτα διαθέτουν και πολύχρωμους κήπους, πάρκο, πλατεία, ξενοδοχείο, το κτίριο της Φιλαρμονικής Λειβαθούς, μια μεγαλοπρεπή εκκλησία, πνευματικό κέντρο και αθλητικές εγκαταστάσεις μεταξύ των οποίων και ένα στάδιο.
  
 Τέλος, ένα από τα πιο γνωστά σημεία του χωριού είναι και το κτήριο του ιδρύματος «Γεωργίου & Μάρης Βεργωτή», ένα εντυπωσιακό νεοκλασικό όπου διοργανώνονται πολιτιστικές παραστάσεις κάθε είδους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ιστοσελίδα για Κουρκουμελάτα[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  passenger.gr
3. ↑
Ο **Χρήστος Μπάτζιος (Christos Batzios)** είναι Έλληνας ηθοποιός, σεναριογράφος και αθλητής.

Καριέρα
-------

Ο Χρήστος Μπάτζιος γεννήθηκε στις 14 Μαΐου στην Καβάλα, Ελλάδα.

Έχει παίξει πολλούς ρόλους στο θέατρο και τoν κινηματογράφο, με Έλληνες και ξένους σκηνοθέτες, κερδίζοντας άμεση αναγνώριση κυρίως με τις πολύ επιτυχημένες κωμικές και stand up comedy ερμηνείες του.

Το πιο αξιοσημείωτο συγγραφικό έργο του είναι η παράσταση "Ντροπής Πράγματα", μια πολύ επιτυχημένη κωμωδία, γραμμένη από τον Χρήστο Μπάτζιο, σε σκηνοθεσία της Μαρίας Ανδρούτσου, η οποία υπήρξε μεταξύ των κορυφαίων και πιο εμπορικών κωμωδιών για 3 συνεχόμενες σεζόν στην Ελλάδα και την Κύπρο, κάνοντας πρεμιέρα το 2012.

Ο Χρήστος Μπάτζιος χορεύει Σύγχρονο, Latin και άλλους χορούς ενώ είναι μέλος ομάδας ακροβατικού χορού. Τραγουδάει σε μουσικοθεατρικές παραστάσεις και γράφει στίχους για τραγούδια αλλά και για τα έργα του. Έχει υπάρξει ραδιοφωνικός παραγωγός για τον 91,1 FM Venus, με την κωμική-σατυρική εκπομπή "Χαλαρά το πρωί".

Ως καλαθοσφαιριστής, έχει περάσει από σημαντικές ομάδες (Καβάλα, ΜΕΝΤ, Ηρακλής, Μαντουλίδης, Απόλλων κ.ά), ενώ ασχολείται και με πολεμικές τέχνες, έχοντας πολλές διακρίσεις σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο. Έχει αποφοιτήσει από το ΤΕΦΑΑ του ΑΠΘ.

Επιλεγμένα Θεατρικά & Κινηματογραφικά Έργα
------------------------------------------

| Τίτλος | Ρόλος | Είδος |
| --- | --- | --- |
| *Α mon age, je me cache encore pour fumer* | Karim | Δραματική |
| *Νίκος Καζαντζάκης* | Ευγενής | Δραματική - Βιογραφική |
| *Poor Vision* | Πέτρος | Δραματική |
| *Έξοδος 1826* | Αβραμούλης Ν. | Ιστορικό Δράμα & Ντοκιμαντέρ |
| *Comedy Bang* | Γιάννης | Κωμωδία |
| *The Keys* | Mark | Θρίλερ |
| *Mea Culpa* | Άνδρας | Κοινωνικό - Δράμα |
| *Δεν είναι αυτό που νομίζεις* | Παύλος | Κωμωδία |
| *Ντροπής Πράγματα* | Διάφοροι Ρόλοι | Κωμωδία |
| *Ζωή Ξανά* | Χρήστος | Δραματική |
| *Lily* | George | Δραματική |
| *Νυχτερινή Ομάδα Εργασίας* | Κώστας | Κωμωδία |
| *Hot Water* | John | Κωμωδία |
| *Μια Αγκαλιά* | Χριστόφορος | Δράμα |
| *Look where you are* | Nick | Δραματική |
| *Fifth Sun* | Bill | Δραματική |
|
| *3 Τύποι για Γέλια & για Κλάμματα* | Γιάννης | Κωμωδία |
|
| *Ηλίθιοι* | Λ. Σ. Τολσίνσκι | Κωμωδία |
|

Παραγωγές και άλλες δραστηριότητες
----------------------------------

Ο Χρήστος Μπάτζιος είναι επίσης ο ιδρυτής της εταιρείας παραγωγής Promis Productions και του ομίλου Promis Media.

Πηγές
-----

1. ↑  «*Συνέντευξη με τον Χρήστο Μπάτζιο»*.  Eleftheria Online
2. ↑  «*Ντροπής Πράγματα με χαμόγελα χθες*».  Dramania
3. ↑  «*Ντροπής Πράγματα με Μαρία Ανδρούτσου και Χρήστο Μπάτζιο*».  Dramania

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα του ηθοποιού Χρήστου Μπάτζιου Αρχειοθετήθηκε 2016-02-16 στο Wayback Machine.
* 3η Σεζόν Περιοδείας για τα Ντροπής Πράγματα
* Συνέντευξη με το Χρήστο Μπάτζιο και τη Μαρία Ανδρούτσου
* YouTube
* Ο Χρήστος Μπάτζιος γιόρτασε τα γενέθλια της PROMiS Media και του Texnospito.gr με πλήθος επωνύμων
* Ο Χρήστος Μπάτζιος στην ταινία ΕΞΟΔΟΣ 1826
Χριστουγεννιάτικο δέντρο
**Τα Χριστούγεννα στην Ισλανδία**, ονομαζόμενα και Γιουλ, είναι όμοια με αυτά των Ηνωμένων Πολιτειών. Αποτελούν μια μίξη των θρησκευτικών δοξασιών και της παραδοσιακής λαογραφίας, ξεκινώντας από τις 23 Δεκεμβρίου και τελειώνοντας στα Επιφάνια, στις 6 Ιανουαρίου. Είναι η μεγαλύτερη γιορτή της Ισλανδίας και όλα είναι κλειστά από το μεσημέρι της Παραμονής Χριστουγέννων μέχρι και τις 27 Δεκεμβρίου. Η βασική διαφορά με τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι ότι οι Ισλανδοί γιορτάζουν τη Παραμονή Χριστουγέννων. Όλη η οικογένεια μαζεύεται το απόγευμα και ανταλλάσσουν δώρα. Τις υπόλοιπες δύο γιορτινές μέρες όλοι πάνε σε χριστουγεννιάτικες γιορτές και συναντιούνται με τους υπόλοιπους συγγενείς. Τα Χριστούγεννα είναι πολύ σημαντικά για τους Ισλανδούς. Καθαρίζουν όλο το σπίτι, φοράνε τα καινούρια τους ρούχα, αγοράζουν το καλύτερο φαγητό και στολίζουν το σπίτι μέσα-έξω. Το πιο συνηθισμένο στολίδι είναι το Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Οι Ισλανδοί πιστεύουν σε 13 Άγιους Βασίληδες, τους Γιουλασβέιναρ.

Η ημέρα του Αγίου Θόρλακουρ -23 Δεκεμβρίου
------------------------------------------

Ο κυριότερος Άγιος της Ισλανδίας είναι ο *Θόρλακουρ Θόρχαλσον*. Η 23η Δεκεμβρίου είναι η ημέρα που πέθανε. Στην ημέρα του Αγ. Θόρλακουρ, το κυριότερο έθιμο είναι να τρώνε το παραδοσιακό γεύμα. Το χριστουγεννιάτικο δέντρο στολίζεται συνήθως εκείνη τη μερα. Είναι επίσης η μεγαλύτερη μέρα για τα τελευταία χριστουγεννιάτικα δώρα, καθώς τα μαγαζιά παραμένουν ανοιχτά έως και τα μεσάνυχτα.

Γκρίλα
------

Από σχετικά μικρή ηλικία τα παιδιά μαθαίνουν για τη παλιά ιστορία της Γκρίλα, της δράκαινας που ζούσε στα Ισλανδικά βουνά. Θεωρείται ότι είναι η μητέρα των 13 Γιουλασβέιναρ. Κάθε Χριστούγεννα, η Γκρίλα και οι γιοί της κατεβαίνουν από τα βουνά. Η Γκρίλα ψάχνει άτακτα παιδιά για να βράσει στο καζάνι της και τα αγόρια για σκανδαλιές.

Οι Γιουλασβέιναρ
----------------

Τα παιδιά τοποθετούν ένα παπούτσι στο παράθυρο του υπνοδωματίου τους κάθε βράδυ για τις 13 μέρες πριν τα Χριστούγεννα. Κάθε βράδυ ένας Γιουλασβέιναρ τα επισκέπτεται, αφήνοντας γλυκά ή μικρά δώρα ή σάπιες πατάτες, ανάλογα με το πως το συγκεκριμένο παιδί είχε συμπεριφερθεί εκείνη τη μέρα. Ο κάθε Γιουλασβέιναρ έχει συγκεκριμένη ιδιοσυγκρασία και γι'αυτό θα συμπεριφερθεί με συγκεκριμένο τρόπο. Άλλος κλείνει πόρτες, άλλος αρπάζει κεριά ενώ άλλος προσπαθεί να κλέψει το φαγητό.

Η Χριστουγεννιάτικη Γάτα
------------------------

Μια παλιά Ισλανδική λαογραφία λέει ότι κάθε Ισλανδός πρέπει να παραλάβει ένα καινούριο ρούχο για τα Χριστούγεννα αλλιώς θα βρίσκονται σε μεγάλο κίνδυνο. Μια μεγάλη μαύρη γάτα περιπλανιέται στην Ισλανδία τα Χριστούγεννα και τρώει όποιον δεν ακολουθήσει αυτόν τον απλό κανόνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Δεκεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2015.
2. ↑
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2015.
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2015.
5. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2015.
Η **Κοινωνία Χουνμιντζόνγκουμ** (Χάντσα: 訓民正音学会), μερικές φορές γνωστό ως "Ινστιτούτο έρευνας Χουνμιντζόνγκουμ" σε αγγλόφωνες εφημερίδες, είναι ένας ιδιωτικός οργανισμός στη Σεούλ αφιερωμένος στη διάδοση του χάνγκουλ σε όλες τις άγραφες γλώσσες του κόσμου. Το Χουνμιντζόνγκουμ ήταν το αρχικό όνομα του χάνγκουλ. Η κοινωνία ιδρύθηκε από τη Λι Κι-ναμ, μία συνταξιούχα κτηματομεσίτρια, το 2007, αφού απέτυχε να εισαγάγει το χάνγκουλ στη τουνγκουζική γλώσσα Οροτσέν στο Χεϊλονγκτσιάνγκ της Κίνας, στη γλώσσα Τσεπάνγκ του Νεπάλ και στη γλώσσα Λάχου στην επαρχία Τσιάνγκ Μάι στην Ταϊλάνδη. Απέδωσε αυτές τις αποτυχίες σε μια εξάρτηση από Κορεάτες χριστιανικούς ιεραποστόλους στις χώρες εκείνες, των οποίων η πρωταρχική εστίαση δεν ήταν η γλωσσολογία ή η παιδεία.

Από το 2015, η κοινωνία προεδρεύεται από τον καθηγητή γλωσσολογίας Κιμ Τζου-γουόν του Εθνικού Πανεπιστημίου της Σεούλ και η σημερινή της εστίαση είναι στις χώρες που στέλνουν μεγάλο αριθμό ανθρώπων για να εργαστούν στην Κορέα. Το 2009 πέτυχε την υιοθέτηση του χάνγκουλ για τη γλώσσα Τσία-Τσία στην πόλη Μπάου-Μπάου, στο νησί Μπούτον στο Σουλαουέζι της Ινδονησίας. Η κοινωνία δημοσίευσε μια σειρά βιβλίων στο χάνγκουλ στα Τσία-Τσία για χρήση στα σχολεία, χρησιμοποιώντας μια ορθογραφία που σχεδίασε η Κιμ, αλλά το 2012 αναφέρθηκε ότι η επισημοποίηση φαίνεται να έχει προβλήματα.

Δείτε επίσης
------------

* Χάνγκουλ

Παραπομπές
----------

1. 1 2  "South Korea's Latest Export: Its Alphabet", *New York Times,* 2009 Sept. 11
2. ↑  "Teachers to spread the word about Hangul", *JoongAng Ilbo,* 2009 Sept. 19
3. ↑  "Adoption of Hangeul by Indonesian Tribe Hits Snag", *The chosunibo*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *The Korea Herald*
* Daum
* Southeast Sulawesi Tribe Using Korean Alphabet to Preserve Native Tongue
* (LEAD) Indonesian tribe picks Korean alphabet as official writing system
* Indonesian tribe to use Korean alphabet: scholar
* Επίσημη ιστοσελίδα
Συντεταγμένες: 46°40′1″N 4°22′8″E﻿ / ﻿46.66694°N 4.36889°E﻿ / 46.66694; 4.36889

Το **Μονσώ-λε-Μιν** (γαλλ. Montceau-les-Mines) είναι πόλη στο νομό Σον-ε-Λουάρ, στην περιοχή της Βουργουνδίας στα ανατολικά της Γαλλίας.

Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη σε πληθυσμό κοινότητα του Δήμου Κρεζό-Μονσώ, ο οποίος βρίσκεται στα νοτιοδυτικά του Ντιζόν.

Ιστορία
-------

Το Μονκό-λε-Μιν είναι μια παλιά πόλη ανθρακωρύχων. Συγκεκριμένα, κατά τον 16ο αιώνα ανακαλύφτηκε στην περιοχή άνθρακας. Το θέρετρο που τότε λεγόταν "Λε Μονκό", από την στιγμή εκείνης της ανακάλυψης άρχισε να αναπτύσσεται.

Το "Λε Μονκό" έγινε οριστικά πόλη, μετά την κατασκευή του καναλιού του κέντρου την περίοδο 1783-1791. Και αφού πήρε την ονομασία "compagnie des mines" (εταιρεία ορυκτών) ξεκίνησε η εξόρυξη άνθρακα το 1833. Επίσημη ημερομηνία ίδρυσης: 24 Ιουνίου 1856.
Ένας νόμος όρισε το χωριό του Μονκό-λε-Μιν, πληθυσμού 1.300 κατοίκων, σε μια έκταση όπου βρίσκονταν τα χωριά Μπλανζύ, Σαιν-Βαλιέ, Σαιν-Μπεράν-σου-Σανβίνι, και Σανβίνι-λε-Μιν.
Ένα νεκροταφείο και μια εκκλησία χτίστηκαν εκεί από την εταιρεία, σε ένα δείγμα του πατερναλισμού στον κόσμο της βιομηχανίας εξορύξεων.

Πολλές μαζικές λαϊκές κινητοποιήσεις έλαβαν χώρα στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ού στην ευρύτερη περιοχή.

Ο άνθρακας βοηθούσε στην οικονομική ανάπτυξη της πόλης ως και το 1918. Στη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η παραγωγή έφτασε τους 2.786.000 τόνους. Εκείνη την εποχή ζούσαν στην πόλη περίπου 30.000 κάτοικοι.
Μετά το τέλος του πολέμου όμως, η παραγωγή άρχισε να μειώνεται και διακόπηκε το 1992.

Γεωγραφία
---------

Ο ποταμός Μπουρμπένς ρέει προς τα βόρεια μέσω της πόλης.

Αθλητισμός
----------

Στην πόλη εδρεύει η ομάδα της Δ΄ Κατηγορίας του γαλλικού ποδοσφαίρου, ΦΚ Μονκό-Βουργουνδία, η οποία το 2007 είχε φτάσει μέχρι και τα ημιτελικά του θεσμού του Κυπέλλου Γαλλίας, αποκλειόμενη όμως εκεί από την μέλλουσα νικήτρια της διοργάνωσης, ΦΚ Σοσό.

Παραπομπές
----------

* INSEE

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Montceau-les-Mines** |

* Επίσημη Ιστοσελίδα

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 239782871
* LCCN: n81096042
* GND: 4115202-5
* BNF: cb15273277h (data)

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ευρώπη
* Πύλη:Γαλλία
 |

 |

1. ↑  «Base officielle des codes postaux» La Poste. 1  Οκτωβρίου 2018.
2. ↑  (Γαλλικά) *Code INSEE*.
3. ↑  «Populations légales 2020» Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής και Οικονομικών Μελετών. 29  Δεκεμβρίου 2022.
4. ↑  *répertoire géographique des communes*. Institut national de l'information géographique et forestière. Ανακτήθηκε στις 26  Οκτωβρίου 2015.
5. ↑  *Annuaire de service-public.fr*. Ανακτήθηκε στις 23  Σεπτεμβρίου 2023.
**Μασιμιλιάνο Αλέγκρι** ( </link> ;   γεννημένος στις 11 Αυγούστου 1967), επίσης γνωστός ως **Μαξ Αλέγκρι**,   είναι Ιταλός επαγγελματίας προπονητής ποδοσφαίρου και πρώην παίκτης που είναι ο προπονητής του συλλόγου της Serie A Juventus .

Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, ο Αλέγκρι έπαιξε στη Serie A ως μέσος με την Πίζα, την Πεσκάρα, την Κάλιαρι, την Περούτζια και τη Νάπολι. Το 2002, κέρδισε τον τίτλο της Serie D με την Aglianese, με την οποία αποσύρθηκε ως παίκτης. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο Λιβόρνο, λόγω του αδύνατου σώματος και της ταχύτητάς του, τον αποκαλούσαν «Acciughina» (Μικρός Γαύρος), ένα παρατσούκλι που χρησιμοποιεί ακόμα ο ιταλικός Τύπος για να του απευθύνεται.   

Αφού ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα το 2003 με αρκετές μικρότερες ιταλικές ομάδες, ο Αλέγκρι βοήθησε τη Σασουόλο να προβιβαστεί στη Serie B για πρώτη φορά στην ιστορία της, κερδίζοντας το πρωτάθλημα της Serie C1 και το Super Cup την ίδια χρονιά. Από το 2008 έως το 2010, ήταν προπονητής της Κάλιαρι στη Serie A, οδηγώντας την στον καλύτερο τερματισμό της Serie A εδώ και σχεδόν 15 χρόνια. Οι εμφανίσεις του ως πρώτος προπονητής της Κάλιαρι τον κέρδισαν τη μεταγραφή του στη Μίλαν το 2010, όπου παρέμεινε μέχρι τον Ιανουάριο του 2014. κέρδισε ένα *Scudetto* το 2010–11, το πρώτο για τη Μίλαν από το 2004 και έναν τίτλο Supercoppa Italiana το 2011. Μεταξύ 2014 και 2019, ο Αλέγκρι ήταν επικεφαλής της Γιουβέντους, με την οποία κέρδισε έντεκα τρόπαια: πέντε συνεχόμενα πρωταθλήματα (από το 2015 έως το 2019), τέσσερις τίτλους Coppa Italia στη σειρά (από το 2015 έως το 2018) και δύο τίτλους Supercoppaa Ιταλίας και 2018)· έφτασε επίσης σε δύο τελικούς του UEFA Champions League ( 2015 και 2017 ). Επέστρεψε στη Γιουβέντους το 2021, μετά από δύο χρόνια απουσίας από τη διοίκηση.

Ατομικά, ο Αλέγκρι κέρδισε το *Panchina d'Oro* (Χρυσό Πάγκο) τέσσερις φορές (2009, 2015, 2017 και 2018) και τέσσερις φορές ήταν προπονητής της χρονιάς στη Serie A (2011, 2015, 2016 και 2018), καθώς και το βραβείο Βραβείο Enzo Bearzot (2015) και εισήχθη στο Hall of Fame του ιταλικού ποδοσφαίρου (2018). Είναι επίσης ο μόνος προπονητής στην ιστορία του ιταλικού ποδοσφαίρου που έχει κατακτήσει πέντε *Scudetti* και τέσσερις τίτλους Coppa Italia διαδοχικά, και ο μόνος στα πέντε κορυφαία πρωταθλήματα της Ευρώπης που έχει κερδίσει ένα εγχώριο νταμπλ για τέσσερις συνεχόμενες σεζόν.






1. ↑  Canepari, Luciano. «Massimiliano». *DiPI Online* (στα Ιταλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2018.
2. ↑  Canepari, Luciano. «Allegri». *DiPI Online* (στα Ιταλικά). Ανακτήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2022.
3. ↑
4. ↑
5. ↑  «Gli scontri con Berlusconi e le donne mollate sull'altare. Il segreto del successo di Allegri, mister Acciughina» (στα Italian). CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
6. ↑  «Allegri torna alla Juventus e la società vola in borsa» (στα Italian). CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
7. ↑  «Lucarelli: "Allegri? Ecco come lo chiamavamo. Mazzarri nel cuore dei livornesi per due motivi. Lo facevo impazzire così"» (στα Italian). CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
**Η Αυτού Υψηλότης Σεΐχης** **Μοχάμαντ Σαμπάχ Α΄-Σαλέμ Αλ-Σαμπαχ** (αραβικά: الشيخ محمد صباح السالم الصباح, λατινικά: *Mohammad Sabah Al-Salem Al-Sabah*, γεννημένος στις 10 Οκτωβρίου 1955) είναι διακεκριμένος πολιτικός, οικονομολόγος και διπλωμάτης του Κουβέιτ. Υπηρετεί ως πρωθυπουργός του Κουβέιτ από τις 4 Ιανουαρίου 2024. Πριν από τον τρέχοντα ρόλο του, υπηρέτησε ως αναπληρωτής πρωθυπουργός του Κουβέιτ, συμβάλλοντας σημαντικά στη διακυβέρνηση και τις διεθνείς σχέσεις της χώρας.

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
---------------------------

Γεννήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 1955 και είναι γιος του σεΐχη Σαμπάχ Γ΄Αλ-Σαλίμ Αλ-Σαμπάχ, πρώην εμίρη του Κουβέιτ, και της Νουρίγια Αλ-Αχμάντ Αλ-Σαμπάχ, αδελφής του σημερινού εμίρη. Ο μεγαλύτερος αδελφός του είναι ο Σαλέμ Σαμπάχ Αλ-Σαλέμ Αλ-Σαμπάχ, ο οποίος διετέλεσε υπουργός Άμυνας και Εσωτερικών. Ο Μοχάμεντ Σαμπάχ απέκτησε το πτυχίο του στα οικονομικά από το Κολέγιο Κλέιρμοντ ΜακΚίνα και στη συνέχεια απέκτησε τόσο μεταπτυχιακό όσο και διδακτορικό δίπλωμα στα οικονομικά και τις Μεσανατολικές σπουδές από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ.

Σταδιοδρομία
------------

Κυβερνητική υπηρεσία
--------------------

Διορίστηκε το 1993 ως πρεσβευτής του Κουβέιτ στις Ηνωμένες Πολιτείες και υπηρέτησε μέχρι τις 14 Φεβρουαρίου 2001, οπότε και έγινε υπουργός Εξωτερικών. Κατείχε τη θέση του υπουργού Οικονομικών από τον Ιανουάριο του 2003 έως τον Ιούλιο του 2003.  Στις 11 Φεβρουαρίου 2006 διορίστηκε αναπληρωτής πρωθυπουργός, συνεχίζοντας επίσης ως υπουργός Εξωτερικών.

Παραιτήθηκε από το αξίωμά του στις 18 Οκτωβρίου 2011 σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την υποτιθέμενη διαφθορά στην κυβέρνηση του Κουβέιτ. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με ακαδημαϊκά ενδιαφέροντα ως επισκέπτης υπότροφος στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

Πρωθυπουργός
------------

Στις 4 Ιανουαρίου 2024, ο σεΐχης Μισάλ Αλ-Αχμάντ Αλ-Τζαμπρ Αλ-Σαμπάχ, ο εμίρης του Κουβέιτ, διόρισε τον σεΐχη Μοχάμαντ Σαμπάχ αλ-Σαλέμ αλ-Σαμπάχ ως πρωθυπουργό του Κουβέιτ. Ο διορισμός αυτός σηματοδότησε την πρώτη φορά μετά από είκοσι χρόνια που ένας απόγονος του κλάδου των Μπανου Σαλίμ της ηγετικής οικογένειας του Κουβέιτ ανέλαβε αυτή τη θέση.

Προσωπική ζωή
-------------

Ο Αλ-Σαμπάχ είναι παντρεμένος με τη Φεριάλ Ντουάιτζ Αλ Σαλμάν Αλ Σαμπάχ και έχει τέσσερα παιδιά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Biography» (PDF). Official website. Ανακτήθηκε στις 21 Απριλίου 2013.
2. ↑  «وزارة المالية – دولة الكويت». *mof.gov.kw*.
3. ↑  Kenneth Katzman (30 Αυγούστου 2013). «Kuwait: Security, Reform, and U.S. Policy» (PDF). *Congressional Research Service*. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2013.
4. ↑  Maha, Al Danan (4 January 2024). «Kuwait emir appoints Sheikh Mohammed Sabah al-Salem al-Sabah as prime minister». *Reuters*. .

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα [//en.wikipedia.org/wiki/Mohammad\_Sabah\_Al-Salem\_Al-Sabah Mohammad Sabah Al-Salem Al-Sabah

```
]  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες).
```
 |
Μία πένσα
Η **πένσα** είναι ένα εργαλείο χειρός, που χρησιμοποιείται για να πιάνει σφιχτά διάφορα αντικείμενα. Πιθανότατα προήλθε από την τσιμπίδα που ήταν σε χρήση στην Ευρώπη κατά την Εποχή του Χαλκού προκειμένου να πιάνουν τα καυτά μέταλλα. Χρησιμοποιείται επίσης για το λύγισμα και τη συμπίεση ποικίλων υλικών. 

Μοιάζει με την τανάλια, με τη διαφορά ότι εκείνη χρησιμοποιείται για κοπή και ώση και όχι για σύσφιξη. Υπάρχουν διαφορετικά είδη πένσας, με ποικίλες χρήσεις, γενικές και ειδικές.

Ιστορία
-------

Μεσαιωνική τανάλια που βρέθηκε στη Γερμανία (15ος με 16ος αιώνας)
Καθώς με τη γενική έννοια η πένσα είναι αρχαία και απλή εφεύρεση, δεν υπάρχει κάποιο χρονικό σημείο της ιστορίας ή κάποιος εφευρέτης που μπορεί να του αποδοθεί η ανακάλυψη του εργαλείου αυτού. Οι πρώτες εργασίες με τα μέταλλα που ανάγουν σε αρκετές χιλιετίες π.Χ. θα απαιτούσαν τη χρήση εργαλείων παρόμοιων με τη σημερινή πένσα, για να χειρίζονται το καυτό μέταλλο. Η εξέλιξη από τις ξύλινες στις χάλκινες πένσες πιθανότατα επιτελέστηκε πριν το 3.000 π.Χ. Ανάμεσα στις αρχαιότερες απεικονίσεις πένσας είναι εκείνη που δείχνει τον θεό της ελληνικής μυθολογίας Ήφαιστο στο σιδηρουργείο του. Με την εφεύρεση διαφορετικών αντικειμένων για τον χειρισμό των οποίων χρησιμοποιήθηκαν οι πένσες, οι τελευταίες εξελίχθηκαν τεχνολογικά ανά τους αιώνες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Hand Tools:Tongs, pincers, and pliers». Encyclopedia Britanica. Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2013.
2. ↑  Bellis, Mary. "The History of Hardware Tools" Αρχειοθετήθηκε 2012-04-27 στο Archive-It. Inventors.About.com. Accessed 16-12-2008.
3. ↑  Warre Cornish, Francis (1898). *A Concise Dictionary of Greek and Roman Antiquities*. London: Spottiswoode & Co. σελ. 313.
Η **Πολιορκία της Πράγας** ήταν η ανεπιτυχής απόπειρα, εκ μέρους πρωσικού στρατού υπό την ηγεσία του Φρειδερίκου του Μέγα, για την κατάληψη της αυστριακής πόλης της Πράγας, κατά την διάρκεια του Τρίτου Σιλεσιανού Πολέμου (Επταετής Πόλεμος). Έλαβε χώρα κατά την διάρκεια του Μαΐου του 1757, αμέσως μετά την Μάχη της Πράγας. Ο Φρειδερίκος παρά το γεγονός πως είχε κερδίσει την συγκεκριμένη μάχη, είχε σημαντικές απώλειες , με 14.300 νεκρούς στρατιώτες, κι έτσι το στράτευμά του δεν ήταν επαρκώς ισχυρό προκειμένου να επιτεθεί στην Πράγα. Γιαυτό ο Φρειδερίκος αποφάσισε την πολιορκία της πόλης, ελπίζοντας να την υποχρεώσει σε συνθηκολόγηση, μέσω της έλλειψης προμηθειών. Συνολικά, 40.000 Αυστριακοί στρατιώτες ήταν εγκλωβισμένοι εντός της πόλης, χωρίς ωστόσο να είναι επαρκώς ισχυροί προκειμένου να εξετάσουν το ενδεχόμενο πραγματοποίησης εξόδου. Ο Φρειδερίκος επιχείρησε να λάβει πληροφορίες για την κατάσταση εντός της πόλεως της Πράγας, αποστέλλοντας τον εγκληματία Κρίστιαν Αντρέας Κέζεμπιρ αρκετές φορές εντός της πολιορκημένης πόλης.

Σε βοήθεια της Πράγας έσπευσε Αυστριακό στράτευμα υπό την ηγεσία του Κόμη φον Ντάουν που πραγματοποίησε ξαφνική πορεία προς τα βόρεια, θέτοντας σε κίνδυνο τις γραμμές ανεφοδιασμού του Φρειδερίκου, με συνέπεια, ο τελευταίος, να υποχρεωθεί σε λύση της πολιορκίας και να βαδίσει προς την κατεύθυνσή του με απώτερο στόχο να επιτεθεί. Ο Φρειδερίκος ηττήθηκε κατά την διάρκεια της επακόλουθης μάχης στο Κολίν. Το στράτευμά του πλέον ήταν αρκετά αποδυναμωμένο προκειμένου να είναι σε θέση να συνεχίσει την Πολιορκία της Πράγας, με συνέπεια να υποχρεωθεί σε πλήρη απόσυρση από την Βοημία. Το συγκεκριμένο γεγονός αποτέλεσε ορόσημο για τους Πρώσους, καθώς έκτοτε ουδέποτε βρέθηκαν σε παρόμοια πλεονεκτική θέση και το μεγαλύτερο μέρος του υπολοίπου της χρονικής διάρκειας του πολέμου το πέρασαν πολεμώντας εντός των υπό την κατοχή τους εδαφών. Πάραυτα, οι Πρώσοι επιχείρησαν μία ακόμη εισβολή εντός αυστριακών εδαφών, κατά την διάρκεια του αμέσως επόμενου έτους, η οποία κατέληξε στην αποτυχημένη απόπειρα κατάληψης του Όλομοουτς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Anderson 2001, σελ. 176
2. ↑  Anderson 2001, σελ. 176-177

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) Anderson, Fred (2001). *Crucible of War: The Seven Years' War and the Fate of Empire in British North America, 1754-1766*. Νέα Υόρκη: Vintage Books. σελ. 912. ISBN 978-0375706363.
* (Αγγλικά) Simms, Brendan (2008). *Three Victories and a Defeat: The Rise and Fall of the First British Empire* (1η έκδοση). Νέα Υόρκη: Basic Books. σελίδες 800. ISBN 978-0465013326.
Η **Ασύλληπτη Απόδραση** (γαλλικά: *La Grande Vadrouille*), είναι Γαλλική κωμική ταινία του 1966, σε σκηνοθεσία Ζεράρ Ουρί. Πρωταγωνιστούν οι Λουί ντε Φινές, Μπουρβίλ και Τέρι Τόμας.

Πλοκή
-----

Το καλοκαίρι του 1943, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, ένα βομβαρδιστικό αεροπλάνο Β-17 της Βρετανικής Βασιλικής Αεροπορίας, έχοντας ολοκληρώσει την αποστολή του καταρρίπτεται από γερμανικά αντιεροπορικά πυροβόλα πάνω από το κατεχόμενο Παρίσι. 

Τα τρία μέλη του πληρώματος καταφέρνουν να γλιτώσουν χρησιμοποιώντας τα αλεξίπτωτά τους και πέφτοντας ο καθένας τους σε διαφορετικά σημεία της Γαλλικής πρωτευούσας. 

Ο κυβερνήτης του αεροπλάνου Σερ Ρετζινάλντ Μπρουκ θα πέσει σε μια λίμνη του ζωολογικού κήπου. Ο συγκυβέρνητης Πήτερ Κάνιγχαμ θα πέσει στις σκαλωσιές του μπογιατζή Ωγκυστέν Μπουβέ, που εκείνη την ώρα βάφει την πρόσοψη της εισόδου της Κομαντατούρ, ενώ ο ασυρματιστής του αεροπλάνου, Αλαν Μάκιντος πέφτει στη στέγη του μεγάρου της Όπερας την ώρα που ο μαέστρος Στανισλάς Λεφόρ κάνει την συνηθισμένη πρόβα με την ορχήστρα του.

Ο Μπουβέ με τον Λαφόρ θα κρύψουν αρχικά τους Άγγλους αξιωματικούς και στη συνέχεια, μέσα από μια περιπετειώδη διαδρομή και με τους Γερμανούς στρατιώτες να τους καταδιώκουν, θα καταφέρουν να φτάσουν στη ελευθέρη ζώνη του Βισύ, απ' όπου οι Άγγλοι θα επιστρέψουν στη Μεγάλη Βρετανία.

Διανομή Ρόλων
-------------

* Λουί ντε Φινές ως Στανισλάς Λεφόρ
* Μπουρβίλ ως Ωγκυστίν Μπουβέ
* Τέρι Τόμας ως Σερ Ρετζινάλντ Μπρουκ
* Κλαούντιο Μπρουκ ως Πήτερ Κανινγχαμ
* Μάικ Μάρσαλ ως Άλαν Μακιντος

Παραγωγή
--------

Τα γυρίσματα της ταινίας ξεκίνησαν στις 16 Μαΐου 1966 και στις 8 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους πραγματοποιήθηκε η πρεμιέρα της ταινίας.

Υποδοχή
-------

### Εισπράξεις

Για περισσότερα από σαράντα χρόνια υπήρξε η πιο επιτυχημένη γαλλική ταινία στη Γαλλία, με πάνω από 17.200.000 εισητήρια στους κινηματογράφους. Παραμένει η τέταρτη πιο επιτυχημένη ταινία όλων των εποχών στη Γαλλία, οποιασδήποτε εθνικότητας, πίσω από τον Τιτανικό, του 1997 και των γαλλικών Bienvenue chez les Ch'tis (2008) και Intouchables (2011), που έκοψαν πάνω από 19.000.000 εισητήρια.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16  www.imdb.com/title/tt0060474/. Ανακτήθηκε στις 8  Απριλίου 2016.
2. 1 2 3  stopklatka.pl/film/wielka-wloczega-1966. Ανακτήθηκε στις 8  Απριλίου 2016.
3. 1 2 3 4 5  www.allocine.fr/film/fichefilm\_gen\_cfilm=4307.html. Ανακτήθηκε στις 8  Απριλίου 2016.
4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23  www.imdb.com/title/tt0060474/fullcredits. Ανακτήθηκε στις 8  Απριλίου 2016.
5. 1 2  www.cnc.fr/professionnels/visas-et-classification/31732. Ανακτήθηκε στις 3  Ιουλίου 2019.
6. ↑  www.cnc.fr/professionnels/visas-et-classification/31732. Ανακτήθηκε στις 26  Σεπτεμβρίου 2022.
7. 1 2  jpbox-office.com/fichfilm.php?id=9163. Ανακτήθηκε στις 3  Ιουλίου 2019.
8. 1 2  *Unifrance*. Ανακτήθηκε στις 3  Ιουλίου 2019.
9. ↑  Η ασύλληπτη απόδραση στο boxofficestory.com (Γαλλικά) ανακτήθηκε 29 Σεπτεμβρίου 2019

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η *Ασύλληπτη απόδραση*   στην IMDb
Ο **Νεόφυτος** ήταν ιεράρχης, ιερομάρτυρας της ορθόδοξης εκκλησίας που χρημάτισε Μητροπολίτης Παλαιών Πατρών τον 15ο αιώνα.

Ήταν Μητροπολίτης Πατρών από το 1460 έως το 1466, ηγήθηκε επαναστατικού κινήματος κατά των Οθωμανών. Κατά την Θητεία του οι Ενετοί κατέπλευσαν στην πόλη αποβιβάστηκαν και λεηλάτησαν την ύπαιθρο δίνοντας μάχες με τους Τούρκους. Οι Τούρκοι επικράτησαν της αναμέτρησης, συνέλαβαν αιχμάλωτους και εκτέλεσσνα πολλούς από αυτούς.

Οι Οθωμανοί θεωρώντας τον Νεόφυτο υπεύθυνο για την επίθεση του Ενετικού ναυτικού στην πόλη και κατηγορώντας τον ότι αυτός τους κάλεσε τον συνέλαβαν. Την Δευτέρα 10 Αυγούστου 1466 εκτελέστηκε με ανασκολοπισμό.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Προκάτοχος*άγνωστος* | **Μητροπολίτης Παλαιών Πατρών 1460-1466** | ΔιάδοχοςΚύριλλος |

1. 1 2  Αθανασόπουλος, Ιωάννης Φ. «Συμβολή στην Επισκοπική Ιστορία των Πατρών». Εφημερίδα "Ο ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΟΣ". Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2024.
2. ↑  Θωμόπουλος, σελ. 344
3. ↑  Θωμόπουλος, σελ. 345
4. ↑  the best, Πάτρα: Τιμήθηκαν οι ηρωικοί Αρχιερείς Νεόφυτος, Γερμανός ο Α’ και Παρθένιος ο Ε’

Πηγές
-----

* Θωμόπουλος Στ. Ιστορία της πόλεως των Πατρών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι 1821, έκδοση 1888
Ο **Τάσος Χατζηγιοβάνης** (Μυτιλήνη, Λέσβος 31 Μαΐου 1997), είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος 
στην τουρκική Άνκαραγκιουτζου από το 2022. Με τον Παναθηναϊκό, στον οποίο αγωνίστηκε από το 2016 έως το 2022, κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας το 2022.

Συλλογική Καριέρα
-----------------

### Το ξεκίνημα

Έκανε τα πρώτα ποδοσφαιρικά του βήματα στην Αθλητική Πολιτιστική Ακαδημία «Οδυσσέας Ελύτης» στη Λέσβο και τη σεζόν 2013-2014 μεταπήδησε στις ακαδημίες του Παναθηναϊκού.

### Παναθηναϊκός

Υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την πρώτη ομάδα των πρασίνων στις 24 Αυγούστου του 2016. Το συμβόλαιό του ήταν διάρκειας 2 ετών.Στις 2 Ιουνίου του 2017 ανανέωσε πρόωρα τη συνεργασία του με τον Παναθηναϊκό μέχρι το καλοκαίρι του 2020. Το επίσημο ντεμπούτο του με τη φανέλα του τριφυλλιού έγινε στις 3 Νοεμβίου 2016, στον εντός έδρας αγώνα με τη Σταντάρ Λιέγης για το Europa League που οι πράσινοι γνώρισαν την ήττα με 3-0. Στον συγκεκριμένο αγώνα ο Χατζηγιοβάνης εισήλθε στην αναμέτρηση ως αναπληρωματικός. Το πρώτο του γκολ με τη φανέλα του Παναθηναϊκού το πέτυχε την 1η Φεβρουαρίου του 2017, στη νικηφόρα εκτός έδρας αναμέτρηση με τον Κισσαμικό για το Κύπελλο Ελλάδος που έληξε 0-4. Στη συγκεκριμένη αναμέτρηση αγωνίστηκε ως βασικός.

### Άνκαραγκιουτζου

Στις 24 Μαΐου 2022, η Άνκαραγκιουτζου ανακοίνωσε την απόκτηση του Χατζηγιοβάνη απο τον Παναθηναϊκό για 2 χρόνια. Στις 8 Αυγούστου 2022, έκανε το ντεμπούτο του απέναντι στην Κόνιασπορ, το οποίο ματς έληξε 0-0.

Διεθνής σταδιοδρομία
--------------------

Έχει αγωνιστεί με την Εθνική Ελπίδων τόσο σε φιλικά όσο και σε αναμετρήσεις για την προκριματική φάση του Euro 2019. Το πρώτο του γκολ με τη φανέλα της Εθνικής Κ-21 το πέτυχε στις 15 Οκτωβρίου 2018, στη νικηφόρα εντός έδρας αναμέτρηση με τη Λευκορωσία για τα προκριματικά του Euro 2019. Τον Οκτώβριο του 2020, κλήθηκε στην εθνική αντρών για πρώτη φορά και έκανε την πρώτη του εμφάνιση, στη νικηφόρα φιλική αναμέτρηση απέναντι στην Κύπρο.

Τίτλοι
------

#### Παναθηναϊκός

* Κύπελλο Ελλάδος: 2021-22

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ο Παναθηναϊκός απέκτησε όλα τα δικαιώματα του Χατζηγιοβάνη». *Newsorama*.. Ανακτήθηκε στις 2018-11-20.
2. ↑  «Eπαγγελματικά συμβόλαια σε 7 μικρούς του Παναθηναϊκού».. Ανακτήθηκε στις 2018-11-20.
3. ↑  «Επέκταση συμβολαίου στον Χατζηγιοβάνη ο Παναθηναϊκός».. Ανακτήθηκε στις 2018-11-20.
4. ↑  «Ανάξιος της μοίρας του!».. Ανακτήθηκε στις 2018-11-20.
5. ↑  LEOFOROS.GR (2017-02-02). «Πολύ χαρούμενος ο Χατζηγιοβάνης (pic)». *Leoforos.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2017-02-04.. Ανακτήθηκε στις 2018-11-20.
6. ↑  «Και τώρα πρόκριση στα μπαράζ οι Ελπίδες (pics)».. Ανακτήθηκε στις 2018-11-20.
7. ↑  PANATHINAIKOS24 (2018-10-15). «Το γκολ του Χατζηγιοβάνη με την Ελπίδων (vid)». *Panathinaikos24.gr*.. Ανακτήθηκε στις 2018-11-20.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τάσος Χατζηγιοβάνης σε ιστοσελίδα ΠΑΕ Παναθηναϊκός
* Τάσος Χατζηγιοβάνης στο transfermarkt
* Τάσος Χατζηγιοβάνης σε ιστοσελίδα Σούπερ Λίγκα Αρχειοθετήθηκε 2018-11-28 στο Wayback Machine.
* Τάσος Χατζηγιοβάνης στο soccerway
Συντεταγμένες: 40°28′00″N 23°00′08″E﻿ / ﻿40.46667°N 23.00222°E﻿ / 40.46667; 23.00222

Το **Άνω Σχολάρι** (επίσημη ονομασία *Άνω Σχολάριον*) είναι οικισμός του δημοτικού διαμερίσματος Τριλόφου, της δημοτικής ενότητας Μίκρας, του δήμου Θέρμης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Θεσσαλονίκης, στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*.  Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Θεσσαλονίκης του νομού Θεσσαλονίκης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.

Γεωγραφία
---------

Το Άνω Σχολάρι είναι πεδινός οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Θεσσαλονίκης. Βρίσκεται στις δυτικές υπώρειες του βουνού Κάλαυρος, πολύ κοντά στην εθνική οδό Θεσσαλονίκης-Νέων Μουδανιών και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 180. Απέχει περίπου 23 χλμ Ν. ΝΑ. της Θεσσαλονίκης.

Πληθυσμός
---------

Μόνιμος | Έτος | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| 1991 | 6 |
| 2001 | 65 |
| 2011 | 178 |

Πραγματικός (de facto) | Έτος | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| 1961 | 108 |
| 1971 | 28 |
| 1981 | 18 |
| 1991 | 22 |
| 2001 | 64 |
| 2011 | 178 |

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
--------------------------------------------

Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Τριλόφου του νομού Θεσσαλονίκης. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Τριλόφου και προσαρτήθηκε στον δήμο Μίκρας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μίκρας και προσαρτήθηκε στον δήμο Θέρμης.

Αξιοθέατα
---------

* Η εκκλησία των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στο βόρειο τμήμα του οικισμού
* Η δασική θέση «Ελάφι» και το Μικρό Πλατανόρεμα, ανατολικά του οικισμού, στο βουνό Κάλαυρος

Παραπομπές
----------

1. 1 2
2. ↑
3. 1 2 3  ΠΛ 12:194
4. 1 2 3  ΠΛΜ 56:228
5. ↑  Εκδόσεις «Ελλάδα»
6. ↑  Google Earth
7. ↑
8. ↑
9. ↑
10. ↑

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1993, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1964 (ΠΛ)
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
* Google Earth \*eetaa.gr

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Θέρμης |
| --- |
|  |
| Δημοτική ενότητα Βασιλικών | 
* Αγία Παρασκευή
* Άγιος Αντώνιος
* Βασιλικά
* Λακκιά
* Λιβάδι
* Μονοπήγαδο
* Περιστερά
* Σουρωτή
 |
|  |
| Δημοτική ενότητα Θέρμης | 
* Θέρμη
* Νέα Ραιδεστός
* Νέο Ρύσιο
* Ταγαράδες
* Φιλοθέη
 |
|  |
| Δημοτική ενότητα Μίκρας | 
* Άνω Σχολάρι
* Καρδία
* Κάτω Σχολάρι
* Πλαγιάρι
* Τρίλοφος
 |
|  |
| Ιστορικοί οικισμοί | 
* Μίκρα
* Τριάδι
 |
|  |
| 
* Έδρα: Θέρμη
 |

 |
Ο **Ναηαπάνα** ήταν σημαντικός ηγεμών των Δυτικών Σατραπειών, απόγονος των Ινδοσκυθών, στη βορειοδυτική Ινδία, ο οποίος κυβέρνησε κατά τον 1ο ή 2ο αιώνα μ.Χ. Σύμφωνα με ένα από τα νομίσματά του, ήταν υιός του Μπουμάκα.

Η ακριβής περίοδος του Ναηαπάνα δεν είναι βέβαιη. Μια συλλογή επιγραφών του χρονολογούνται στα έτη 41-46 μιας απροσδιόριστης εποχής. Υποθέτοντας ότι αυτή η εποχή είναι η ημερολογιακή εποχή Σάκα (η οποία ξεκινά το 78 μ.Χ.), ορισμένοι μελετητές έχουν αναθέσει τη βασιλεία του κατά το 119-124 μ.Χ. Άλλοι πιστεύουν ότι τα έτη 41-46 είναι τα χρόνια της βασιλείας του και αναθέτουν την κυριαρχία του σε διαφορετική περίοδο. Για παράδειγμα, ο συγγραφέας Κρίσνα Τσάντρα Σαγκάρ αναθέτει τη βασιλεία του στο 24-70 μ.Χ. ενώ ο Φάινς τη χρονολογεί γύρω στο 66-71 μ.Χ. και ο Σαϊλέντρα Μπαντάρε θεωρεί το 78 μ.Χ. ως το τελευταίο έτος της βασιλείας του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Buddhist Reliquaries from Ancient India*. British Museum Press. 2000. σελ. 42. ISBN 978-0-7141-1492-7.
2. ↑  Krishna Chandra Sagar (1992). *Foreign Influence on Ancient India*. Northern Book Centre. σελ. 133. ISBN 978-81-7211-028-4.
3. ↑  R.C.C. Fynes 1995, σελ. 44.
4. ↑  Bhandare, Shailendra, (1999). Historical Analysis, pp. 168-178; Shimada, Akira, (2012). Early Buddhist Architecture in Context: The Great Stupa at Amaravati (ca 300 BCE - 300 CE), Brill, p. 51.
**«Ελεύθερη Ελλάδα»** είναι ορολογία που χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της Κατοχής, προκειμένου με αυτή να χαρακτηρίζονται ευρείες ορεινές αλλά και ημιορεινές περιοχές της χώρας που τελούσαν υπό τον πλήρη έλεγχο Ελλήνων ανταρτών, δίχως την παραμικρή παρουσία σε αυτές των κατοχικών αρχών.
Στην Ελεύθερη Ελλάδα εφαρμόσθηκαν πρωτοποριακές μορφές τοπικής αυτοδιοίκησης και δικαιοσύνης, τις οποίες εισήγαγε κυρίως το ΕΑΜ, υπό τη μορφή μαζικών λαϊκών θεσμών. Ελεύθερες ζώνες υπήρξαν, ειδικά μετά το 1942 που ξεκίνησε ο ένοπλος αγώνας του ελληνικού λαού κατά των κατακτητών, στη Στερεά Ελλάδα (που είχε κυριαρχήσει ο ΕΛΑΣ υπό τον Άρη Βελουχιώτη), στην Ήπειρο (όπου δρούσε η οργάνωση του Ναπ. Ζέρβα ΕΔΕΣ/ΕΟΕΑ), στον Όλυμπο, το Πήλιο και την Πίνδο. Είναι χαρακτηριστικό δε, ότι κατά τους τελευταίους μήνες της κατοχής στις ελεύθερες περιοχές είχαν προστεθεί τμήματα των ορεινών όγκων της Πελοποννήσου ακόμη και προάστια αστικών κέντρων όπως συγκεκριμένες γειτονιές της Αθήνας. Αυτές τις προστάτευε δια των όπλων ο ΕΛΑΣ ("Εφεδρικός") και άλλες αντιστασιακές δυνάμεις. Ακόμη, περιλαμβάνονταν μεγάλες εκτάσεις του θεσσαλικού κάμπου, ιδιαίτερα μετά τη συνθηκολόγηση της φασιστικής Ιταλίας.

Ο προσδιορισμός «Ελεύθερη Ελλάδα» ίσχυσε και αργότερα, στη διάρκεια του εμφυλίου, αλλά χρησιμοποιήθηκε μονομερώς, από την πλευρά του ΚΚΕ/ΔΣΕ για να καθορίζει τις ζώνες επιβολής του, όπως και για προπαγανδιστικούς σκοπούς μέσω του ομώνυμου ραδιοφωνικού σταθμού των αριστερών ανταρτών. Ωστόσο, η κυβερνητική πλευρά ουδέποτε υιοθέτησε τον όρο, κάνοντας λόγο για «ανταρτόπληκτες» περιοχές.
Η **Πιόρια** (αγγλικά: **Peoria, Illinois**) είναι πόλη και έδρα της κομητείας Πιόρια στο Ιλινόι των Ηνωμένων Πολιτειών. Η πόλη βρίσκεται επί του ποταμού Ιλινόι και βάσει της υπογραφής του 2020 είχε πληθυσμό 113.150 κατοίκους. Είναι η κύρια πόλη της μητροπολιτικής περιοχής της Πιόρια στο κεντρικό Ιλινόι, που αποτελείται από τις κομητείες Φούλτον, Μάρσαλ, Πιόρια, Σταρκ, Τάζουελ και Γούντφορντ, οι οποίες είχαν πληθυσμό 402.391 το 2020.

Ιδρύθηκε το 1691 από τον Γάλλο εξερευνητή Ανρί ντε Τοντί και είναι ο παλαιότερος μόνιμος ευρωπαϊκός οικισμός στην πολιτεία σύμφωνα με την Αρχαιολογική Υπηρεσία του Ιλινόι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Find a County». National Association of Counties. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2011.
2. ↑  «QuickFacts Peoria city, Illinois». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Σεπτεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2021.
3. ↑  «Peoria city, Illinois». *United States Census Bureau*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 2021.
4. ↑  «Happy 325th Birthday PEORIA» (PDF). Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 27 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2021.