recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Χαρίδημος**, από τους Ωρεούς της Εύβοιας, ήταν αρχαίος Έλληνας, μισθοφόρος αρχηγός τού 4ου αι. π.Χ.

Περί το 367 π.Χ. πολέμησε υπό τον Αθηναίο στρατηγό Ιφικράτη κατά της Αμφίπολης. Έχοντας διαταγή από τον Ιφικράτη να πάρει τους Αμφιπολίτες ομήρους στην Αθήνα, τους επέτρεψε να επιστρέψουν στους δικούς τους ανθρώπους και ενώθηκε με τον Κότυ Α΄, βασιλιά της Θράκης, εναντίον της Αθήνας.  Νυμφεύτηκε μία κόρη του βασιλιά.

Αμέσως μετά έπεσε στα χέρια των Αθηναίων και δέχτηκε την πρόταση του Τιμόθεου να επανέλθει στην υπηρεσία τους. Αφού απολύθηκε από τον Τιμόθεο (362 π.Χ.) προσχώρησε στους επαναστατημένους σατράπες και τούς στρατηγούς τους Μέμνονα και Μέντορα στην Ασία, αλλά σύντομα έχασε την εμπιστοσύνη τους και αναγκάστηκε να ζητήσει την προστασία των Αθηναίων. Ωστόσο διαπιστώνοντας ότι δεν είχε κάτι να φοβηθεί από τους Πέρσες, προσχώρησε και πάλι στον Κότυ Α΄, μετά τον φόνο τού οποίου διορίστηκε κηδεμόνας τού νεαρού γιου του Κερσοβλέπτη. 

Το 357 π.Χ. με την άφιξη του Χάρη με σημαντικές δυνάμεις, η Θρακική Χερσόνησος αποκαταστάθηκε στην Αθήνα. Οι υποστηρικτές του Χαρίδημου θεωρούσαν ότι οφειλόταν στις προσπάθειές του και, παρά την αντίθεση του Δημοσθένη, τιμήθηκε με χρυσό στεφάνι και το προνόμιο να ψηφίζει στην πόλη. Περαιτέρω αποφασίστηκε ότι το πρόσωπό του έπρεπε να είναι απαραβίαστο. 

Το 351 π.Χ. διοικούσε τις αθηναϊκές δυνάμεις στη Χερσόνησο κατά του Φιλίππου Β΄ της Μακεδονίας και το 349 π.Χ. αντικατέστησε τον Χάρη ως διοικητή στον Ολυνθιακό πόλεμο. Έφερε ελάχιστη επιτυχία, αλλά έκανε να μισείται για την αυθάδεια και την ασυδοσία του, έτσι αντικαταστάθηκε με τη σειρά του από τον Χάρη. 

Μετά τη μάχη της Χαιρώνειας, η φιλοπόλεμη παράταξη είχε αναθέσει στον Χαρίδημο τη διοίκηση εναντίον του Φιλίππου Β΄, αλλά η ειρηνική παράταξη εξασφάλισε τον διορισμό του Φωκίωνα. Ο Χαρίδημος ήταν ένας από αυτούς, των οποίων η παράδοση ζητήθηκε από τον Μεγάλο Αλέξανδρο μετά την καταστροφή της Θήβας, αλλά διέφυγε σε εξορία. Κατέφυγε στον Δαρείο Γ΄, ο οποίος τον δέχθηκε με τιμές. Όμως, έχοντας εκφράσει τη δυσαρέσκειά του για τις προετοιμασίες που έκανε ο βασιλιάς λίγο πριν τη μάχη της Ισσού (333 π.Χ.), θανατώθηκε.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Διόδωρος Σικελιώτης xvii.30
* Πλούταρχος, *Φωκίων*, 16, 17
* Φλάβιος Αρριανός, *Anabasis*, i.10
* Κόιντος Κούρτιος Ρούφος iii.2
* Δημοσθένης, *Contra Aristocratem*
* A. Schafer, *Demosthenes und seine Zeit* (1885)
* HW Parke, *Έλληνες μισθοφόροι στρατιώτες* (1933)
* Το παρόν λήμμα ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Charidemus» *Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα* **5** (11η έκδοση) Cambridge University Press, σελ. 859 </img> Το παρόν λήμμα ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Charidemus» *Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα* **5** (11η έκδοση) Cambridge University Press, σελ. 859

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.britannica.com/EBchecked/topic/106471/Charidemus.
2. ↑  Johannes Kirchner: «Prosopographia Attica». (λατινική γλώσσα) *Prosopographia Attica*. Βερολίνο. 1901.
3. 1 2 3 4 5  Chisholm 1911.
Τα πλοία ***Aframax*** είναι ένας τύπος δεξαμενόπλοιου με χωρητικότητα νεκρού βάρους μεταξύ 80.000 και 120.000 μετρικών τόνων.  Ο όρος προέρχεται από την συντόμευση **AFRA** (αγγλικά:Average Freight Rate Assessment), ο οποίος δημιουργήθηκε το 1954 από τη Shell Oil για να τυποποιήσει τους ναυτιλιακούς όρους μιας σύμβασης.

Λόγω του ευνοϊκού τους μεγέθους, τα δεξαμενόπλοια Aframax μπορούν να εξυπηρετήσουν τα περισσότερα λιμάνια στον κόσμο. Αυτά τα πλοία εξυπηρετούν περιοχές που δεν έχουν πολύ μεγάλα λιμάνια ή υπεράκτιους τερματικούς σταθμούς πετρελαίου για να φιλοξενήσουν πολύ μεγάλους μεταφορείς αργού πετρελαίου και είναι ιδανικά για μεταφορά αργού πετρελαίου μικρής ή μεσαίας απόστασης. Τα δεξαμενόπλοια κατηγορίας Aframax χρησιμοποιούνται σε μεγάλο βαθμό στις λεκάνες της Μαύρης Θάλασσας, της Βόρειας Θάλασσας, της Καραϊβικής Θάλασσας, της Θάλασσας της Νότιας και Ανατολικής Κίνας και της Μεσογείου. Οι Οι χώρες εξαγωγής που δεν ανήκουν στον ΟΠΕΚ ενδέχεται να απαιτήσουν τη χρήση αυτού του τύπου πλοίου, επειδή τα λιμάνια και τα κανάλια μέσω των οποίων εξάγουν το πετρέλαιο αυτών των χωρών είναι πολύ μικρά για να φιλοξενήσουν τα μεγαλύτερα Suezmax ή τα μεγαλύτερα και πολύ μεγαλύτερα πλοία μεταφοράς αργού πετρελαίου (Vlcc και Ulcc).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Τα δεξαμενοπλοία τύπου Aframax». britannica.com. Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2020.  (Αγγλικά)
2. ↑  «Oil tanker sizes range from general purpose to ultra-large crude carriers on AFRA scale - AFRA Scale». United States Energy Information Administration. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2020.
3. ↑  «Shipping Terms - Aframax». Maritime Connector. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Σεπτεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Μεγέθη πλοίων Αρχειοθετήθηκε 2021-05-03 στο Wayback Machine. στο maritime-connector.com
O **Χριστιανός**, δανικά Christian (22 Οκτωβρίου 1942 - 21 Μαΐου 2013) από τον Οίκο του Γκλύκσμπουρκ ήταν πρίγκιπας της Δανίας και, μετά το γάμο του, κόμης του Ρόσενμπορκ.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Κνουτ πρίγκιπα της Δανίας και της Κρολίνας-Μαθίλδης, κόρης του Χάραλτ πρίγκιπα της Δανίας.

Ο Χριστιανός-Φρειδερίκος-Φραγκίσκος-Κνουτ-Χάραλτ-Κάρολος-Όλουφ-Γουσταύος-Γεώργιος-Έρικ γεννήθηκε στο ανάκτορο Σόργκενφρι του Λύνγκμπυ-Τάαρμπεκ, βόρεια της Κοπεγχάγης.

Ήταν ανιψιός του Φρειδερίκου Θ΄ και εξάδελφος της Μαργαρίτα Β΄ βασιλέων της Δανίας. Επίσης εξάδελφος της Άννας-Μαρίας και 3ος εξάδελφος του συζύγου της Κωνσταντίνου Β΄ της Ελλάδας. Ο πατέρας του ήταν διάδοχος της Δανίας και θα γινόταν και ο μεγαλύτερος αδελφός του Ίνγκολφ, τον οποίο ως άτεκνο θα διαδεχόταν ο Χριστιανός. Όμως το 1953 ο Φρειδερίκος Θ΄ τροποιποίησε την Πράξη Διαδοχής της Δανίας, επιτρέποντας και σε θήλεα τέκνα την διαδοχή, έτσι ο Κνουτ και ο Ίνγκολφ δεν βασίλευσαν, ούτε ο Χριστιανός έγινε διάδοχος.

Ο αδελφός του Ίνγκολφ είχε νυμφευτεί το 1968 χωρίς τη βασιλική συγκατάθεση, έτσι έχασε τον τίτλο του πρίγκιπα της Δανίας και έγινε κόμης του Ρόσενμπορκ. Τρία έτη μετά ο Χριστιανός επίσης νυμφεύτηκε χωρίς τη βασιλική έγκριση, έπαυσε να είναι πρίγκιπας της Δανίας και έλαβε τον τίτλο του κόμη του Ρόσενμπορκ.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1971 μοργανατικά την Άννα-Ντόρτε Μάλτοφτ-Νήλσεν, κόρη του Βίλλυ-Έντγκαρ-Βίλχελμ Μάλτοφτ-Νήλσεν και είχε τέκνα:

* Ιωσηφίνα γενν. 1972, παντρεύτηκε τον Τόμας-Κρίστιαν Σμίτ.
* Καμίλλα γενν. 1972, παντρεύτηκε τον Μίκαελ Ροζάνες.
* Φεοντόρα γενν. 1975, παντρεύτηκε πρώτα τον Έρικ-Χερβέ-Πατρίς Πάαττε και μετά τον Μόρτεν Ρέννοβ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p10232.htm#i102318.
2. ↑  p10232.htm#i102318. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. 1 2 3 4 5  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Αναφορές σε πηγές
-----------------

* Kongehuset – Artikel Archived 18 June 2007 at the Wayback Machine.
* Grevinde Anne Dorte af Rosenborg er død (in Danish)
* Billed-Bladet, (Interview with Count Christian of Rosenborg), 1985, Danish

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* MusicBrainz: d906b301-68e1-4ee5-a95f-86b993a990ab

 |

 |
Οι **Bersuit Vergarabat** (συχνά απλά **Bersuit**, μέχρι το Μάιο του 1989 λέγονταν *Henry y la palangana*) είναι αργεντινό συγκρότημα του latin rock.

Στιλ
----

Η μουσική των Bersuit Vergarabat είναι αρκετά πολυποίκιλη. Κύριο χαρακτηριστικό της είναι ο συνδυασμός της rock μουσικής με στοιχεία διάφορων λατινοαμερικανικών ρυθμών, όπως cumbia (π.χ. *El Viejo de Arriba*), murga (*Murguita del Sur*) και cuarteto (*La Bolsa*). Άλλα κομμάτια τους είναι επηρεασμένα από την crossover, όπως το *Señor Cobranza*, το οποίο είναι διασκευή κομματιού των επίσης Αργεντινών Las Manos de Filippi και ήταν μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες των Bersuit. Επίσης μεταξύ κομματιών τους βρίσκονται διάφορες ήρεμες ακουστικές μπαλάντες.

Ιστορία
-------

Τη δεκαετία του 1990 οι Bersuit κατάφεραν να εξελιχθούν σε ένα από τα επιτυχέστερα συγκροτήματα της ροκ σκηνής της Αργεντινής. Η πρώτη μεγάλη τους επιτυχία ήταν το άλμπουμ *Don Leopardo* του 1996. Το 1998 ακολούθησε το άλμπουμ *Libertinaje*, το οποίο ήταν επιτυχία και στη διεθνή σκηνή. Ακολούθησε το 1999 τουρνέ του συγκροτήματος σε πόλεις της Ισπανίας, του Μεξικού και άλλων λατινοαμερικανικών χωρών.
Επίσης συμμετείχαν στο soundtrack του κινηματογραφικού ντοκιμαντέρ «Η Κατάληψη» των Ναόμι Κλάιν και Άβι Λιούις.

Τα σημερινά μέλη είναι Juan Carlos Subirá (πληκτρολόγιο, ακορντεόν και φωνητικά), Charles Martin (ντραμς και κρουστά), Όσκαρ Righi (κιθάρα), Rene Isel «Πέπε» Céspedes (μπάσο και φωνητικά), Ντάνιελ Suarez (τραγούδι και χορός), Αλμπέρτο Verenzuela (κιθάρα και φυσαρμόνικα), και ο Carlos «Condor» Sbarbati (τραγούδι, χορό και charango).

Δισκογραφία
-----------

Ο ιδρυτής και πρώην τραγουδιστής της μπάντας, Gustavo Cordera.
* 1992 - *Y punto*
* 1993 - *Asquerosa Alegria*
* 1996 - *Don Leopardo*
* 1998 - *Libertinaje*
* 2000 - *Hijos del Culo*
* 2002 - *De la cabeza con la Bersuit vergarabat*
* 2004 - *La Argentinidad al palo*
* 2005 - *Testosterona*
* 2006 - *Bersuit*
* 2007 - *?*
* 2012 - *La Revuelta*
* 2014 - *El baile interior*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Bersuit Vergarabat** |

* Επίσημη ιστοσελίδα
Το ***Basket Case 2*** είναι μια αμερικάνικη κωμωδία τρόμου του 1990 σε σενάριο και σκηνοθεσία Frank Henenlotter. Είναι η συνέχεια της cult ταινίας *Το Καλάθι του Τρόμου*. Είχε κυκλοφορήσει σε DVD από την Synapse Films τον Οκτώβριο του 2007.

Πλοκή
-----

Έχοντας επιβιώσει την πτώση τους κατά το τέλος της πρώτης ταινίας, ο Duane Bradley και ο φριχτά παραμορφωμένος αδελφός του, ο Belial διασώζονται από το νοσοκομείο με τη βοήθεια μιας ηλικιωμένης γυναίκας με το όνομα Ruth, που μαζί με την όμορφη εγγονή της είναι οι επιστάτες μιας εκτεταμένης οικογένειας η οποία αποτελείται από φρικιά. Όταν όμως τα μέσα μαζικής ενημέρωσης βάζουν σε κίνδυνο την καλή διαβίωση της κοινότητας, τα δύο αδέλφια μαζί με τα φρικιά υπερασπίζονται την ιδιωτική τους ζωή με αίμα.

Διανομή
-------

* Kevin Van Hentenryck - Duane Bradley
* Judy Grafe - Τηλεπαρουσιάστρια
* Annie Ross - Γιαγιά Ruth
* Heather Rattray - Susan
* Beverly Bonner - Casey
* Chad Brown - Τηλεπαρουσιαστής
* Leonard Jackson - Αστυνομικός Επίτροπος

Υποδοχή
-------

Το Rotten Tomatoes αναφέρει ότι το 67% των ερωτηθέντων έξι κριτικών έδωσε στην ταινία μια θετική κριτική. Η μέση βαθμολογία ήταν 6,4/10. Το περιοδικό Variety το αποκάλεσε "μια κοροϊδία ξεκαρδιστικού ύφους" που αποτίει φόρο τιμής στα φρικιά. Η Caryn James του The New York Times έγραψε ότι "Παρόλο που είναι μια φθηνή κοροϊδία, δεν είναι κακό". Ο Kevin Thomas του Los Angeles Times έγραψε ότι "η ταινία έχει ότι χρειάζεται για να γίνει cult, όπως και η πρώτη ταινία: εξωφρενικό σκοτεινό χιούμορ, παράξενος τρόμος και γνήσιο πάθος".

Συνέχεια
--------

Ένα χρόνο μετά, το 1991 ο Frank Henenlotter σκηνοθέτησε μια συνέχεια το Basket Case 3: The Progeny.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Basket Case 2 στο Rotten Tomatoes
* Basket Case 2 στο Allmovie
* Παρουσίαση της ταινίας στο b-movies.gr
Ο οργανισμός **Historic Royal Palaces** (μτφ. *ιστορικά βασιλικά παλάτια*) είναι ανεξάρτητος κοινωφελής οργανισμός στο Ηνωμένο Βασίλειο ο οποίος συντηρεί μερικά από τα βασιλικά παλάτια της βρετανικής μοναρχίας τα οποία δεν κατοικούνται πλέον.

Περιγραφή
---------

Ο οργανισμός ιδρύθηκε το 1989 ως τμήμα του βρετανικού υπουργείου περιβάλλοντος, και το 1998 μετατράπηκε σε ανεξάρτητο φιλανθρωπικό οργανισμό ο οποίος συνεργάζεται με τα αρμόδια υπουργεία εκ μέρους του Βρετανού μονάρχη για την διατήρηση των παλατιών. Δεν λαμβάνει κονδύλια από την κυβέρνηση ή το αγγλικό στέμμα, και τα έσοδα του εξαρτώνται από τους επισκέπτες στα παλάτια, προσφορά δωρεών, και διαφημίσεις. Κατά την περίοδο 2014-2015 τα παλάτια δέχτηκαν συνολικά 4,25 εκατομμύρια επισκέπτες.

Τα βασιλικά παλάτια τα οποία βρίσκονται σε χρήση από την βρετανική μοναρχία (παλάτι του Μπάκιγκχαμ, παλάτι του Σεντ Τζέιμς και κάστρο του Ουίντσορ στην Αγγλία, παλάτι του Χόλυρουντ στην Σκωτία, παλαιότερα το κάστρο του Χίλσμπορο στη Β. Ιρλανδία) εποπτεύονται από ξεχωριστό οργανισμό (*Royal Household*) και είναι μόνο εν μέρει ανοικτά για το κοινό.

Ιστορικά βασιλικά παλάτια
-------------------------

* ο πύργος του Λονδίνου (κεντρικό Λονδίνο)
* το παλάτι του Χάμπτον Κορτ (νοτιοδυτικό Λονδίνο)
* τμήματα του παλατιού του Κένσινγκτον (κεντρικό Λονδίνο)
* το κτήριο των συμποσίων (*Banqueting House*) στο Ουάιτχολ (κεντρικό Λονδίνο)
* το παλάτι του Κιου (νοτιοδυτικό Λονδίνο)
* το κάστρο του Χίλσμπορο (Χίλσμπορο, Βόρεια Ιρλανδία)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Annual review 2014/15» (PDF). Historic Royal Palaces. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 16 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2016.
2. ↑  «Who we are: History». Historic Royal Palaces. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2016.
3. ↑  Charity Commission. Historic Royal Palaces, registered charity no. 1068852.[*νεκρός σύνδεσμος*]

Δείτε επίσης
------------

* Βασιλικά πάρκα του Λονδίνου
Το **Škoda 100**, μαζί με το λίγο ισχυρότερο και πληρέστερο **Škoda 110** και τις διάφορες εκδόσεις τους, ήταν ένα μικρομεσαίο σεντάν αυτοκίνητο της τότε τσεχοσλοβακικής και σήμερα τσεχικής αυτοκινητοβιομηχανίας Škoda Auto. Παρουσιάστηκε στα μέσα του 1969 και η μαζική παραγωγή του ξεκίνησε τον Αύγουστο του 1969 και τελικώς έφτασε έως τον Ιανουάριο του 1977, ενώ οι σπορ εκδόσεις, των οποίων η παραγωγή σταμάτησε το 1982, κατασκευάστηκαν σε λίγα αντίτυπα και σύντομα έγιναν συλλεκτικές. Συνολικά παρήχθησαν 1.079.708 αντίτυπα όλων των εκδόσεων της σειράς αυτής, με αποτέλεσμα να γίνει το πρώτο αυτοκίνητο στην ιστορία της Škoda που ξεπέρασε το 1 εκατομμύριο μονάδες. Αντικατέστησε τα Škoda 1000 MB / 1100 MB και αντικαταστάθηκε τον Αύγουστο του 1976 από τα Škoda 105 / 120.

Κινητήρες και επιδόσεις
-----------------------

Οι κινητήρες της σειράς 100 και 110 είχαν μεταφερθεί αυτούσιοι από τους προκατόχους Škoda 1000 MB και 1100 MB. Κατά συνέπεια, ήταν τετρακύλινδροι, τετράχρονοι, βενζίνης, και είχαν χωρητικότητες στα 988 και στα 1.107 κυβικά εκατοστά (cm³). Όπως και στους προκατόχους Škoda 1000 MB και 1100 MB, η τοποθέτηση του κινητήρα ήταν στο πίσω μέρος του αμαξώματος και η μετάδοση της κίνησης στους πίσω τροχούς.

Η μέγιστη ισχύς των κινητήρων ήταν 48 και 53 ίπποι αντίστοιχα στα 1.0 και 1.1 λίτρα, με την τελική ταχύτητα να φτάνει τα 125 και 135 χιλιόμετρα την ώρα, στα 1.0 και 1.1 λίτρα αντίστοιχα. Στις σπορ εκδόσεις 110 LS και την 2-πορτη 110 R η ισχύς έφτανε τους 62 ίππους και η τελική ταχύτητα τα 145 χιλιόμετρα την ώρα, ενώ στις αγωνιστικές 120 S και την 2-πορτη 130 RS η ισχύς έφτανε τους 64 και τους 140 ίππους αντίστοιχα.

Εκδόσεις
--------

| **Μοντέλα** | **Έτηπαραγωγής** | **Αντίτυπα** |
| --- | --- | --- |
| Škoda 100 | 1969 – 1977 | 602.020 |
| Škoda 100 L | 1969 – 1977 | 217.767 |
| Škoda 110 L | 1969 – 1976 | 219.864 |
| Škoda 110 LS | 1971 – 1976 | 40.057 |
| Škoda 110 R | 1970 – 1980 | 56.902 |
| Škoda 120 S | 1971 – 1974 | 100 |
| Škoda 130 RS | 1977 – 1982 | 65 |

Φωτοθήκη
--------

* Το προφίλ ενός Škoda 100 LΤο προφίλ ενός Škoda 100 L
* Το πίσω μέρος ενός Škoda 100 LΤο πίσω μέρος ενός Škoda 100 L
* Škoda 110 LSŠkoda 110 LS
* Δεξιοτίμονο Škoda 110 L στην ΑυστραλίαΔεξιοτίμονο Škoda 110 L στην Αυστραλία
* Škoda 120 S RallyeŠkoda 120 S Rallye
* Δεξιοτίμονο Skoda S100 σε φωτογραφία του 1972 στο Ηνωμένο ΒασίλειοΔεξιοτίμονο Skoda S100 σε φωτογραφία του 1972 στο Ηνωμένο Βασίλειο

Αναφορές
--------

1. ↑  Cedrych, Mario & Nachtmann, Lukáš. Škoda: auta známá i neznámá. Grada Publishing a.s. (2007) p. 174. ISBN 978-80-247-1719-7.

Βιβλιογραφία
------------

* Bernard Vermeylen, Voitures des pays de l'Est, Boulogne-Billancourt, ETAI, 2008, p. 239. ISBN 9782726888087, OCLC 470767381.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Škoda 100** |

* Škoda 100 / 110 / 110R series Models
* skoda100.cz (τσέχικα)
Το **Baywatch** ήταν μια αμερικανική τηλεοπτική σειρά, σχετικά με το Σώμα Ναυαγοσωστών της πόλης του Λος Άντζελες, οι οποίοι επιτηρούσαν της πολυπληθείς παραλίες της ευρύτερης περιοχής της Καλιφόρνιας. 

Στην Ελλάδα προβλήθηκε αρχικά από τον ΑΝΤ1 (πρώτη προβολή το 1991) και στην συνέχεια από τον Alpha το καλοκαίρι του 2008.

Η σειρά διήρκεσε για δώδεκα χρόνια, από το 1989 έως το 1999 και από το 1999 έως το 2001, όταν συνεχίσθηκε σαν «Baywatch Hawaii», καθώς τα γυρίσματα μεταφέρθηκαν από τη Σάντα Μόνικα (Καλιφόρνια) στο γνωστό νησί του Ειρηνικού. Συνολικά, έφτασε τις 11 σεζόν και τα 242 επεισόδια.

Σύμφωνα με το «Guinness Book of World Records», είναι η πλέον δημοφιλής τηλεοπτική σειρά όλων των εποχών, με περισσότερους από 1,1 εκατομμύρια τηλεθεατές. 

Εμπνευστής του Baywatch ήταν ο Gregory J. Bonann, που είχε και ο ίδιος εργασθεί ως ναυαγοσώστης, επιθυμώντας να δημιουργήσει ένα σχετικό σίριαλ, το οποίο κατέληξε στην τελική μορφή που γνωρίζουμε. Η σειρά έκανε την εμφάνισή της στο δίκτυο NBC το 1989, αλλά ματαιώθηκε ύστερα από μόλις μία σεζόν, αφού το κόστος της παραγωγής ήταν υψηλό και τα κέρδη χαμηλά. Αισθανόμενος ότι η σειρά είχε προοπτική, ο ηθοποιός Ντέιβιντ Χέισελχοφ (γνωστός από την προηγούμενη τηλεοπτική του παρουσία σαν "Michael Knight" στο πολύ επιτυχημένο "Knight Rider"-ελληνικά "Ο Ιππότης της ασφάλτου" του 1982 - 1986) την επανέφερε, αποκτώντας τα δικαιώματά της το 1991, αφού επένδυσε δικά του χρήματα και σταδιακά λειτουργώντας σαν υπεύθυνος παραγωγής. Το σώου υπήρξε επιτυχές, ειδικά εκτός ΗΠΑ. Μάλιστα, σύντομα οδήγησε σε μια παρεμφερή παραγωγή, το «Baywatch Nights», αλλά και σε ταινία αναφοράς, το «Baywatch: Hawaiian Wedding».

Το 1999, σχεδιάσθηκε η αυστραλιανή εκδοχή της σειράς και τα μέλη του καστ ταξίδεψαν ώς το Σίδνεϋ για τα γυρίσματα. Ωστόσο, οι κάτοικοι της περιοχής Avalon εναντιώθηκαν στην παραγωγή για περιβαλλοντικούς λόγους και η όλη ιδέα κατέληξε σε αποτυχία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η επίσημη ιστοσελίδα της σειράς

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 184784124
* GND: 4326925-4
* NKC: unn20221163817

 |

 |
Το **Beriev A-40 Albatros** (Κωδική Ονομασία NATO: "Mermaid") είναι αμφίβιο αεροσκάφος ναυτικής συνεργασίας, Ρωσικής σχεδίασης και κατασκευής. Χρησιμοποιεί δύο κινητήρες τζέτ, τοποθετημένους ψηλά στην άτρακτο, στο σημείο όπου η άτρακτος ενώνεται με τις πτέρυγες για να προστατευθούν από την εισροή υδάτων κατά τη διάρκεια της απο-προσθαλάσσωσης. Χαρακτηριστικό του αεροσκάφους είναι οι δυεδρικές πτέρυγές του, στις άκρες των οποίων φέρει πλωτήρες εξισορόπησης αναρτημένους σε κοντούς πυλώνες.

Η πρώτη πτήση του αεροσκάφους ήταν απρόοπτη, όταν κατά την διάρκεια δοκιμής τροχοδρόμησης με μεγάλη ταχύτητα το αεροσκάφος πήρε ύψος και βγήκε από τα όρια του του διαδρόμου, με αποτέλεσμα το πλήρωμα να αναγκαστεί να συνεχίσει την απογείωση. Η πτήση και η προσγείωση ολοκληρώθηκαν χωρίς κανένα άλλο απρόοπτο, το πλήρωμα όμως καθαιρέθηκε από τα καθήκοντά του παρόλο που κατάφεραν να σώσουν το αεροσκάφος.

Έκδοση του A-40 αποτελεί και το **Be-42**, με διαμόρφωση έρευνας και διάσωσης.

Χρήστες
-------

 Ρωσία

Εκδόσεις
--------

* **A-40 Albatros**: Έκδοση Ναυτικής Συνεργασίας
* **Be-42**: Έκδοση Έρευνας και Διάσωσης

Πηγές
-----

* Rendall, David (1995). *Jane's Aircraft Recognition Guide*. Glasgow, UK: HarperCollinsPublishers. σελ. 505. ISBN 0-00-4709802.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Beriev A-40** |

* To A-40 στην επίσημη ιστοσελίδα της Beriev Αρχειοθετήθηκε 2007-06-07 στο Wayback Machine.
* Φωτογραφίες του A-40 στο airliners.net
* To A-40 στο fas.org
* To A-40 στο globalsecurity.org

  


|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αεροσκάφη Beriev |
| --- |
|  |
| 
* MBR-2
* Be-2
* Be-4
* Be-6
* Be-8
* Be-10
* Be-12
* Be-30
* Be-32
* Be-42
* Be-101
* Be-103
* Be-112
* Be-200
* Be-2500
* A-40
* A-42
* A-50
* A-60
 |  |
|  |
| 
* Κατηγορία Κατηγορία
* Commons page Κοινά
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αεροπορία
* Πύλη:Πόλεμος
 |

 |
Το ***Bazmavep*** (***Pazmaveb*** στα Δυτικά αρμενικά, αρμενικά: Բազմավէպ‎, "Πολυιστορία") είναι επιστημονικό περιοδικό που καλύπτει αρμενικές μελέτες. Δημοσιεύεται από το Μεχιταρικό μοναστήρι στο Σαν Λάζαρο ντέλι Αρμένι στη Βενετία της Ιταλίας. Σύμφωνα με τον Ρόμπερτ Χ. Χιούσεν, είναι το πρώτο αρμενικό επιστημονικό περιοδικό. Είναι η μακροβιότερη αρμενική δημοσίευση που εκδίδεται ακόμα.

Το περιοδικό δημιουργήθηκε από τους Γκάμπριελ Αϊβαζόφσκι και Γκεβόντ Αλισάν το Μάιο του 1843 με την αρχική πρόθεση της δημοσίευσης για τρία χρόνια. Ο Αϊβαζόφσκι και ο Αλισάν ήταν οι πρώτοι αρχισυντάκτες (1843-48 και 1849-51).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hewsen, Robert H. (2001). *Armenia: A Historical Atlas*. Chicago: University of Chicago Press. σελ. 147. ISBN 0-226-33228-4.
2. ↑  Hacikyan, Agop Jack· Gabriel Basmajian (2005). *The Heritage of Armenian Literature: From the eighteenth century to modern times*. Wayne State University Press. σελ. 57. ISBN 978-0-8143-3221-4.
3. ↑  Bardakjian, Kevork B. (1976). *The Mekhitarist contributions to Armenian culture and scholarship: notes to accompany an exhibit of Armenian printed books in the Widener Library, displayed on the 300th anniversary of Mekhitar of Sebastia, 1676-1976*. Harvard University Library.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
Το **Kia Sorento** (κορεατικά: 기아 쏘렌토, κορεατική προφορά: Gia Sorento) είναι ένα 5-πορτο μεσαίο SUV αυτοκίνητο με αυτοφερόμενο αμάξωμα (ενιαίο δομικό σύνολο, εκτός από την πρώτη γενιά του, που είχε καταταχθεί επίσημα ως 5-πορτο μικρομεσαίο SUV και είχε πλαίσιο τύπου σκάλας, κοινώς «χτιστό» πάνω σε πλατφόρμα σχήματος σκάλας), που κατασκευάζεται από την νοτιοκορεατική αυτοκινητοβιομηχανία Kia Motors από το 2002.

Μέχρι σήμερα, έχουν παραχθεί 4 γενιές του μοντέλου, καθώς η δεύτερη γενιά του παρουσιάστηκε τον Απρίλιο του 2009 και κυκλοφόρησε στα τέλη του 2009 στη Νότια Κορέα και μέσα στο έτος 2010 διεθνώς (ειδικότερα στη Γερμανία στις 29 Ιανουαρίου 2010), ενώ η τρίτη γενιά του παρουσιάστηκε τον Αύγουστο του 2014 και κυκλοφόρησε στην Ευρώπη στις αρχές του 2015. Η πρώτη γενιά του Sorento είχε διατεθεί επίσημα στην Ελλάδα, μετά όμως η εισαγωγή του διακόπηκε, καθώς η έναρξη των εξαγωγών της δεύτερης γενιάς στην Ευρώπη μέσα στο 2010 συνέπεσε με το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης στη χώρα. Τον Φεβρουάριο του 2020 παρουσιάστηκε η τέταρτη γενιά του μοντέλου και κυκλοφόρησε μέσα στο ίδιο έτος, για τη σεζόν (model year) του 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Kia Sorento στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Μοντέλα της Kia Motors |
| --- |
|  |
| Σημερινά μοντέλα (Ευρώπη): | 
* Carens
* Ceed
* Optima
* Picanto
* Rio
* Soul
* Sorento
* Sportage
* Venga
* XCeed
 |
|  |
| Σημερινά μοντέλα (Εκτός Ευρώπης): | 
* Bongo
* Cadenza
* Forte
* K3
* K5
* K7
* K9
* Quoris
* Ray
* Sedona
* Visto
 |
|  |
| Παλαιότερα Μοντέλα: | 
* Avella
* Besta
* Borrego
* Brisa
* Capital
* Carnival
* Carstar
* cee'd
* Cerato
* Clarus
* Combi
* Concord
* Credos
* Elan
* Enterprise
* Joice
* K-Series
* Magentis
* Mohave
* Opirus
* Potentia
* Pregio
* Pride
* pro\_cee'd
* Retona
* Roadster
* Rocsta
* Sephia
* Shuma
* Titan
* 604
 |

 |
Το **Beriev Be-12 Chayka** (Κωδική Ονομασία NATO: *Mail*) είναι μια μεγάλη δικινητήρια αμφίβια αεράκατος ανθυποβρυχιακού πολέμου και θαλάσσιας περιπολίας, Ρωσικής σχεδίασης και κατασκευής.

Σχεδίαση και Εξέλιξη
--------------------

Το Beriev Be-12 αποτελεί εξέλιξη του Beriev Be-6. του οποίου οι βασικές αποστολές ήταν ο ανθυποβρυχιακός πόλεμος και η ναυτική περιπολία και βομβαρδισμός. Παρόλη την προέλευσή του το Be-12 δεν υιοθέτησε τίποτα περισσότερο από τον προκάτοχό του από τις πτέρυγες σχήματος γλάρου και τα διπλά κάθετα σταθερά, σχήματος οβάλ.

Επιχειρησιακή Ιστορία
---------------------

Το Be-12 μπήκε σε υπηρεσία με το Σοβιετικό Ναυτικό στις αρχές της δεκαετίας του 1960 σε ρόλο ναυτικής περιπολίας και είναι ένα από τα λίγα αμφίβια αεροσκάφη που βρίσκονται ακόμα σε στρατιωτική υπηρεσία στον κόσμο. Ο αρχικός του ρόλος ήταν η ανθυποβρυχιακές περιπολίες, όμως η εμφάνιση νέου τύπου πυραύλων επέτρεπαν στα υποβρύχια του Αμερικανικού Ναυτικού να βάλλουν τους στόχους τους δίχως να πλησιάζουν τις ακτές και έτσι το Be-12 μετατράπηκε σε ρόλους έρευνας και διάσωσης (**Be-12PS**). Μικρός αριθμός αεροσκαφών βρίσκεται ακόμα σε υπηρεσία.

Εκδόσεις
--------

Be-12PS
Έκδοση έρευνας και διάσωσης.
Be-12P-200
Έκδοση αεροπυρόσβεσης.

Χρήστες
-------

 Ρωσία
* Η Ρωσική Ναυτική Αεροπορία παρέλαβε πρώην Σοβιετικά αεροσκάφη.

Σοβιετική Ένωση Σοβιετική Ένωση 
* Σοβιετική Ναυτική Αεροπορία

Συρία Συρία 
* Πολεμική Αεροπορία της Συρίας

 Ουκρανία
* Η Ουκρανική Ναυτική Αεροπορία παρέλαβε πρώην Σοβιετικά αεροσκάφη.

Βιετνάμ Βιετνάμ

Δείτε επίσης
------------

### Αεροσκάφη που σχετίζονται με την ανάπτυξη του Be-12

* Beriev Be-6
* Beriev Be-10

### Παρόμοια αεροσκάφη

* PBM Mariner

Παραπομπές
----------

1. ↑  Aeroflight - Beriev Be-12 'Mail'
2. ↑  *Chayka* (Ρωσικά: Чайка) σημαίνει *Γλάρος* στα ρωσσικά

Βιβλιογραφία
------------

* «Beriev». *Aviation.ru*. 30 Μαρτίου 2004. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2006. Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2006.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Beriev Be-12** |

* Το Beriev Be-12 στο globalsecurity.org
* Φωτογραφίες του Beriev Be-12 στο airliners.net
* Σελίδα με φωτογραφίες του Beriev Be-12

  


|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αεροσκάφη Beriev |
| --- |
|  |
| 
* MBR-2
* Be-2
* Be-4
* Be-6
* Be-8
* Be-10
* Be-12
* Be-30
* Be-32
* Be-42
* Be-101
* Be-103
* Be-112
* Be-200
* Be-2500
* A-40
* A-42
* A-50
* A-60
 |  |
|  |
| 
* Κατηγορία Κατηγορία
* Commons page Κοινά
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αεροπορία
* Πύλη:Πόλεμος
 |

 |
Η **Premier Soccer League** (PSL) είναι ο φορέας που είναι υπεύθυνος για τη διοργάνωση των επαγγελματικών πρωταθλημάτων ποδοσφαίρου στη Νότια Αφρική. Η PSL δημιουργήθηκε έπειτα από συμφωνία μεταξύ της National Soccer League και της National Premier Soccer League. Τελεί υπό την εποπτεία της Νοτιοαφρικανικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας. Η PSL αποτελεί τη διοργανώτρια αρχή των πρωταθλημάτων της Πρέμιερσιπ και της Νάσιοναλ Φερστ Ντιβίζιον, όπως και των θεσμών του Κυπέλλου του Λιγκ Καπ και του Κυπέλλου 8.

Άδειες συμμετοχής
-----------------

Οι άδειες συμμετοχής στο πρωτάθλημα μπορούν να αγοραστούν και να πωληθούν στην ελεύθερη αγορά. Τον Αύγουστο του 2002, η PSL αγόρασε δύο άδειες στην Πρέμιερσιπ (Premier Division), από τους ιδιοκτήτες της Ρία Σταρς και της Φρι Στέιτ Σταρς, η PSL διέλυσε την άδεια για να μειώσει το δικό της κόστος κατά 400k ZAR το μήνα, καθώς κάθε κορυφαίος σύλλογος λάμβανε 200k ZAR κάθε μήνα από την PSL. Οι δύο σύλλογοι αγοράστηκαν για 8 εκατομμύρια ZAR. Οι δύο ομάδες είχαν διαφορετικές μοίρες, η Ρία Σταρς δεν εμφανίστηκε ποτέ ξανά, ενώ η Φρι Στέιτ Στάρς αγόρασε την άδεια πρωταθλήματος από την Μαχολοσιάνε, μια ομάδα που συμμετείχε στην Εθνική First Division την περίοδο 2002–03 και κέρδισε την προβολή στην κορυφή της κατηγορίας την περίοδο 2003–04.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Debt crushes PSL team into history». City press. 28 Ιουλίου 2002. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Δεκεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2012.
2. ↑  Lekwadu, Nakampe (25 Μαΐου 2003). «Thank your lucky Stars! Free State club played major role in Bucs' league win». City Press. [*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Premier Soccer League  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Τα **φριουλανικά** (furlan ή marilenghe· ιταλικά: friulano· αυστριακά γερμανικά: Furlanisch· σλοβενικά: furlanščina) είναι ρομανική γλώσσα η οποία ανήκει στην οικογένεια των Ραιτορομανικών, που ομιλείται στην περιοχή Φριούλι της βορειοανατολικής Ιταλίας. Η φριουλανική έχει περίπου 600.000 ομιλητές, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων ομιλεί επίσης τα ιταλικά. Ορισμένες φορές αποκαλείται **ανατολική λαδινική**, καθώς έχει τις ίδιες ρίζες με τα λαδινικά, αλλά με την πάροδο των αιώνων, έχει αποκλίνει υπό την επίδραση των γύρω γλωσσών, συμπεριλαμβανομένων των γερμανικών, ιταλικών, βενετικών και σλοβενικών. Έγγραφα στα φριουλανικά μαρτυρούνται από τον 11ο αιώνα και η ποίηση και η λογοτεχνία χρονολογούνται από το 1300. Κατά τον 20ο αιώνα, υπήρξε αναβίωση του ενδιαφέροντος για τη γλώσσα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Sociolinguistic Condition». *Regional Agency for Friulian Language*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Φεβρουαρίου 2019.
SKIP - μεταγενέστερη έκδοση του Beriev A-50
Το **Beriev A-50** (Ρωσικά:**Шмель**,*Shmel*, *μέλισσα*), (κωδικός NATO: **Mainstay**) είναι ένα Ρωσικό αεροσκάφος εναέριας προειδοποίησης, βασισμένο στο στρατιωτικό μεταφορικό Ilyushin Il-76. Σχεδιάστηκε ως αντικαταστάτης του Tupolev Tu-126 (παραλλαγή του βομβαρδιστικού Tupolev Tu-95). Το Α-50 πέταξε για πρώτη φορά το 1980 και εντάχθηκε στην Αεροπορία της Σοβιετικής Ένωσης το 1984. Μέχρι το 1992, 40 αεροσκάφη είχαν κατασκευαστεί.

Γενικά Στοιχεία
---------------

Το 15-μελές πλήρωμα διαχειρίζεται τις πληροφορίες που παρέχει το ραντάρ παρακολούθησης "Liana", η δισκοειδής κεραία του οποίου είναι τοποθετημένη στο πίσω και πάνω μέρος της ατράκτου, σε ειδική βάση. Η διάμετρος της κεραίας είναι 9 m.

To A-50 μπορεί να ελέγχει ταυτόχρονα ως και 10 μαχητικά αεροσκάφη. Μπορεί να πετάει μέχρι 4 ώρες, 1.000 χλμ. από τη βάση του. Το Μέγιστο Βάρος Απογείωσης είναι 190 τόνοι. Θεωρητικά, το Α-50 μπορεί να ανεφοδιαστεί στον αέρα από το τάνκερ Ilyushin Il-78. Στην πράξη όμως, οι αναταράξεις που προκαλούνται από το Il-78 "χτυπάνε" τον δίσκο της κεραίας, με αποτέλεσμα να μεταφέρονται οι κλυδωνισμοί στο αεροσκάφος, οποτε και τίθεται θέμα ασφάλειας της πτήσης. 

Σχέδιο τριών όψεων του Beriev A-50.
Το ραντάρ "Vega-M" (σχεδιασμένο από τη ΜΝΙΙΡ, Μόσχα, κατασκευασμένο από την ΝΡΟ Vega-M) μπορεί να ανιχνεύει ως 50 στόχους ταυτόχρονα σε ακτίνα 230 χλμ. Μεγάλοι στόχοι (π.χ. πλοία) μπορούν να εντοπίζονται σε ακτίνα 400 χλμ. Τα ηλεκτρονικά συστήματα του Α-50, αναπτύχθηκαν από την Beriev, παρ' ότι η πλατφόρμα είναι της Ilyushin.

Τα κοινά στοιχεία του Α-50 με τα αντίστοιχα αεροσκάφη AWACS είναι η δυνατότητα του ραντάρ για ανίχνευση εναέριων και θαλάσσιων στόχων από πολύ χαμηλό υψόμετρο, σύνδεση με Αυτοματοποιημένα Συστήματα Ελέγχου, καθοδήγηση πολεμικών αεροσκαφών, καθοδήγηση αντιπυραυλικής άμυνας, ανεφοδιασμός εν-πτήση κ.ά.

Εκδόσεις
--------

* **A-50U** - αναβαθμισμένη έκδοση
* **SKIP** - *Airborne Measure and Control Point*. Επιπλέον εξοπλισμός στο κάλυμμα του ραντάρ. Διατήρηση της θέσης του πλοηγού.

### A-50I

Ειδική έκδοση για την Κίνα, πρόκειται για το πρώτο μοντέλο εξαγωγής του Α-50, και το μοναδικό μέχρι τώρα. Στη συνέχεια οι Κινέζοι ανέπτυξαν τα δικά τους Α-50 (πάλι χρησιμοποιώντας Ilyushin Il-76, αλλά με την ονομασία '*Α-50Ι*. Οι κινητήρες τους είναι οι Soloviev D-30 που χρησιμοποιούνται και στην (πολιτική) εμπορευματική έκδοση του Ilyushin Il-76.

Δείτε Επίσης
------------

* AWACS
* Beriev
* Ilyushin

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Beriev A-50** |

* www.aviation.ru

  


|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αεροσκάφη Beriev |
| --- |
|  |
| 
* MBR-2
* Be-2
* Be-4
* Be-6
* Be-8
* Be-10
* Be-12
* Be-30
* Be-32
* Be-42
* Be-101
* Be-103
* Be-112
* Be-200
* Be-2500
* A-40
* A-42
* A-50
* A-60
 |  |
|  |
| 
* Κατηγορία Κατηγορία
* Commons page Κοινά
 |

 |
Η **Πάτσυ (Patsy)** είναι αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική (δηλαδή την προς τον πλανήτη Δία) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,8. Ανακαλύφθηκε το 1931 από τον Αμερικανό αστρονόμο Κλάιντ Τόμπω, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο Λόουελ στο Φλάγκσταφ της Αριζόνα και έδωσε στον αστεροειδή το όνομα της συζύγου του Πατρίτσια ή «Πάτσυ» (1912-2012).

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Πάτσυ εκτιμάται σε 24 ± 3 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,18 ± 0,04. Η Πάτσυ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 22 λεπτά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.minorplanetcenter.net/db\_search/show\_object?object\_id=3310.

### Εξωτερικοί σύνδεσμοι - πηγές

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αστεροειδείς| 3309 Μπρορφέλντε | 3310 Πάτσυ | 3311 Μπρόρφέλντε |
Ο **Χένρικ Σκάντελαρ**, δαν.: *Henrik Skadelår*, (π. 1090 - 4 Ιουνίου 1134) ήταν Δανός πρίγκιπας, γιος του Svend Tronkræver, νόθου γιου του βασιλιά Sweyn II της Δανίας. Ήταν ο πατέρας του βασιλιά Μάγκνους Β' της Σουηδίας. Απεβίωσε στη μάχη του Φότεβικ.

Βιογραφία
---------

Μετά τη δολοφονία του εξαδέλφου του Kνούτ Λαβάρντ το 1131, ο Χένρικ Σκάντελορ θεωρήθηκε ως πιθανός μελλοντικός βασιλιάς της Δανίας. Ωστόσο, ο θείος του Nηλε επέζησε από τον Χέντρικ κατά τρεις εβδομάδες.

Ήταν νυμφευμένος με την Ίνγκριντ Ράγκνβαλντσντοτερ, κόρη του Ράγκνβαλντ Κνάπχεβντε. Ο γάμος ήταν μίζερος και η Ίνγκριντ προσπάθησε κάποτε να ξεφύγει από τον σύζυγό της με ανδρικά ρούχα, αλλά βρέθηκε και την έφεραν πίσω στον Χένρικ. Όταν ο Χένρικ απεβίωσε, η Ίνγκριντ έφυγε από τη Δανία και παντρεύτηκε τον Χάραλντ Γκίλλε, τον μελλοντικό βασιλιά της Νορβηγίας. Έτσι η Ίνγκριντ έγινε αργότερα η βασίλισσα *Ίνγκριντ της Νορβηγίας*. Μετά τον Χάραλντ Γκίλλε έκανε αρκετούς γάμους με τους ισχυρούς ευγενείς στη Νορβηγία, και έγινε μητέρα της επόμενης γενιάς επισκόπων και διεκδικητών του νορβηγικού θρόνου.

Οικογένεια
----------

Είχε τουλάχιστον πέντε γιους:

* Mάγκνους Β΄ απεβ. 1161, βασιλιάς της Σουηδίας 1160–1161. Ο Μάγκνους νυμφεύτηκε την ετεροθαλή αδελφή του *Μπιργκίτα*, (κόρη του Χάραλντ Γκίλλε και της Ίνγκριντ Ράγκνβαλντντατερ).
* Ράγκβαλντ, απεβ. 1161.
* Κνουντ, γενν. 1120, απεβ.12 Μαρτίου 1162.
* Μπούρις (1130 – 1167), γιαρλ στο Γύλαντ, νυμφεύτηκε τη Λούιτγκαρντ φον Στάντε, (κόρη του *Ρούντολφ Α΄ φον Στάντε* και της συζύγου του Ριχάρντις). Μετά το τέλος της Λούιτγκαρντ το 1152, ο Μπούρις ερωτεύτηκε την πρώτη του εξαδέλφη του (με μία γενιά διαφορά) Κίρστεν, την αδελφή του Βάλντεμαρ Α΄ του Μεγάλου, σύμφωνα με την μπαλάντα *Prins Buris og Liden Kirsten*.
* Γιόχαν απεβ. 1161.

Παραπομπές
----------

1. ↑  biografiskleksikon.lex.dk/Henrik\_Skadelaar.

Πηγές
-----

* Svend (kongesøn, 1000-t.). Den Store Danske (στα Δανικά).
Prince Polo με σοκολάτα γάλακτος και φουντούκια. 
Η **Prince Polo** είναι πολωνική ράβδος σοκολάτας. Πωλείται στην Τσεχία, τη Σλοβακία, την Ουγγαρία, τη Λιθουανία και την Ουκρανία με το όνομα **«Siesta**» και πωλείται επίσης στην Ισλανδία, με το όνομα «**Prins Póló»**. Σύμφωνα με τις μετρήσεις που έδειξε η Nielsen, ήταν η κορυφαία σε πωλήσεις ράβδος σοκολάτας εδώ και δεκαετίες στην Ισλανδία και ήταν για πολλά χρόνια μία από τις λίγες διαθέσιμες ράβδους σοκολάτας στη χώρα. Είναι για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα η κορυφαία σε πωλήσεις πολωνική μάρκα γλυκών. 

Η Prince Polo δημιουργήθηκε το 1955, κατά τα πρώτα χρόνια της Πολωνικής Λαϊκής Δημοκρατίας, από την Olza S.A. στο Τσέσυν. Είναι μια γκοφρέτα με επικάλυψη σοκολάτας, με τέσσερα στρώματα βάφλας ενωμένα με τρία στρώματα γέμισης σοκολατένιας γεύσης. Ήταν εύκολα αναγνωρίσιμη από το χρυσαφένιο μεταλλικό περιτύλιγμα. 

Η εταιρεία, η οποία ιδρύθηκε το 1920, εξαγοράστηκε από την Kraft Jacobs Suchard το 1993. Το 1995 η συσκευασία Prince Polo ανανεώθηκε με νέο λογότυπο και η ράβδος δεν ήταν πλέον τυλιγμένη σε χαρτί, αλλά σε αεροστεγές πλαστικό. Στη συνέχεια, δημιουργήθηκαν αρκετές νέες ποικιλίες της Prince Polo, ξεκινώντας από το φουντούκι (o*rzechowy*) το 1996 και αργότερα τη σοκολάτα γάλακτος, την καρύδα και την Premium (που θεωρείται μια πιο πολυτελή έκδοση). Προστέθηκε επίσης ένα μεγαλύτερο μέγεθος XXL (52 γρ.).

Στη λαϊκή κουλτούρα
-------------------

* Το «Prins Póló» είναι ένα ισλανδικό τραγούδι του Sumargleðin, που εκτελείται από τον Magnus "Bjössi Bolla" Ólafsson, όπου αποκαλείται *Prins Póló* λόγω της αγάπης του για τη σοκολατένια ράβδο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Chocolate Dessert Prince Polo». *www.tasteatlas.com*.
2. ↑  http://query.nytimes.com/gst/fullpage.html?res=9F0CE1DB173DF932A35757C0A965958260 *query.nytimes.com*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ισλανδικός ιστότοπος της Prince Polo
* Food of Iceland: Prince Polo
Ο **Φρόυχεν (Freuchen)** είναι σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,9. Ανακαλύφθηκε το 1985 από τους Δανούς αστρονόμους Πόουλ Γιένσεν και Καρλ Αουγκούστεσεν, που παρατηρούσαν από το Αστεροσκοπείο του Μπρορφέλντε, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Δανού εξερευνητή και συγγραφέα Πέτερ Φρόυχεν.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος του Φρόυχεν εκτιμάται σε 23 έως 24 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,050. Ο Φρόυχεν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 35 έως 50 ώρες περίπου, μια πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή.

Πηγές - εξωτερικοί σύνδεσμοι
----------------------------

* Τροχιακές παράμετροι, τροχιά κ.ά. από το JPL


Αστεροειδείς| 3368 Ντάνκομπ | 3369 Φρόυχεν | 3370 Κοσάι |
Η **Houlihan Lokey** είναι μια διεθνής επενδυτική τράπεζα με εξειδίκευση στις εξαγορές και συγχωνεύσεις, στις αγορές κεφαλαίου, σε οικονομικές αναδιαρθρώσεις, και αποτιμήσεις με έδρα το Λος Άντζελες των ΗΠΑ. Η εταιρεία έχει καταταχθεί παγκοσμίως ως ο Νο 1 σύμβουλος σε αναδιαρθρώσεις και ο Νο 1 σύμβουλος εξαγορών και συγχωνεύσεων για συναλλαγές στις ΗΠΑ αξίας έως $1δις, σύμφωνα με το Thomson Reuters και έχει στο χαρτοφυλάκιό της δύσκολες περιπτώσεις αναδιάρθρωσης επιχειρήσεων και κλάδων. Η Houlihan Lokey διατηρεί 14 γραφεία και περισσότερους από 800 υπαλλήλους στην Ευρώπη, τις ΗΠΑ και την Ασία και εξυπηρετεί περισσότερους από 1,000 πελάτες κάθε χρόνο, από ολιγομετοχικές εταιρείες, μέχρι οργανισμούς Global 500 και ιδιωτικά επενδυτικά κεφάλαια. 
Η εταιρεία έχει μεταξύ των άλλων γραφεία στο Λος Άντζελες, Νέα Υόρκη, Ουάσιγκτον, Πεκίνο, Χονγκ Κονγκ, Μουμπάι, Σιγκαπούρη, Λονδίνο, Φρανκφούρτη και Παρίσι.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα της Houlihan Lokey

Παραπομπές
----------

1. ↑  Energy cells help power Century City skyscraper - Los Angeles Times
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Οκτωβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2012.
Η **PrivatAir** είναι ιδιωτική αεροπορική εταιρεία με έδρα τη Γενεύη της Ελβετίας. Λειτουργεί τα τελευταία 35 χρόνια και επιπλέον βάσεις στην Κοπενχάγη, Ζυρίχη, Ντίσελντορφ και Φρανκφούρτη, και Μπραζαβίλ (Κονγκό).

Ιστορία
-------

Η εταιρία ιδρύθηκε το 1977 ως μέλος του Latsis Group. Ουσιαστικά η δημιουργία της PrivatAir Group και η αποκόλλησή της από το Latsis Group έγινε το 2001. Αρχικά ξεκίνησε με Boeing 737-200 και συνέχισε με Boeing 757, Gulfstream, Cessna, ενώ σήμερα ο στόλος της για τις προγραμματισμένες πτήσεις αποτελείται κυρίως από BBJ, Boeing 737-300 και Boeing 737-700.  

Συνεργάζεται με τις εταιρίες Lufthansa, Gulf Air, και ECAir.

Προορισμοί
----------

Σήμερα (2012) η PrivatAir πετάει στην Άκκρα (Γκάνα), Νταμάμ (Σαουδική Αραβία), Λιμπρεβίλ και Πουαντ Νουάρ (Γκαμπόν), Πουνε (Ινδία), Βουκουρέστι, Κοπενχάγη, Μπαχρέιν, και Μπραζαβίλ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  privatair.com Αρχειοθετήθηκε 2017-06-27 στο Wayback Machine. *The company*.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ελβετία Κατάλογος αεροπορικών εταιρειών της Ελβετίας |
| --- |
|  |
| Ενεργές | 
* Air Glaciers
* Comlux
* easyJet Switzerland
* ExecuJet Europe
* Gama Aviation
* Chair Airlines
* Heliswiss
* Helvetic Airways
* Jet Aviation
* Lions Air
* Swiss International Air Lines (including Edelweiss Air)
* TAG Aviation
* Zimex Aviation
 |
|  |
| Ανενεργές | 
* ASL Airlines Switzerland
* Balair
* Baboo
* Belair
* Connect Air
* Crossair
* Darwin Airline
* Globe Air
* Hello
* PrivatAir
* SkyWork Airlines
* Swissair
* Swiss Global Air Lines
* Swiss Private Aviation
* Swiss World Airways
 |

 |
Ο **Μπηλς (Beals)** είναι μικρός αστεροειδής, που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή (την προς τον Ήλιο) της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος, όπως αυτό ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα, 13,1. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντουαρντ Μπόουελ, που παρατηρούσε από την `Αντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ), και πήρε το όνομά του προς τιμή του Καναδού αστρονόμου Καρλάυλ Σμιθ Μπηλς.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος του Μπηλς εκτιμάται σε 6,7 έως 8,8 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι **S** (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,221 ± 0,053. Ο Μπηλς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες 27 λεπτά και 42 δευτερόλεπτα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.minorplanetcenter.net/db\_search/show\_object?object\_id=3314.

Πηγές - εξωτερικοί σύνδεσμοι
----------------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αστεροειδείς| 3313 Μέντελ | 3314 Μπηλς | 3315 Τσαντ |
Το ***Blender*** ήταν αμερικανικό μουσικό περιοδικό, το οποίο αυτοαποκαλούταν ως «ο απόλυτος οδηγός στη μουσική και περισσότερα». 

Περιέχει λίστες άλμπουμ, καλλιτεχνών, και τραγουδιών, συμπεριλαμβανομένου τους καταλόγους «καλύτερα» και «χειρότερα». Σε κάθε άρθρο, υπάρχει αναφορά στη δισκογραφία του καλλιτέχνη, με ανάλυση του κάθε άλμπουμ του.

Το *Blender* κυκλοφόρησε από τη *Dennis Publishing*. Το περιοδικό ξεκίνησε το 1994 ως το πρώτο ψηφιακό CD-ROM περιοδικό από τους Τζέισον Πίρσον, Ντέιβιντ Τσέρρι και Ρετζίνα Τζόσεφ, το οποίο κυκλοφόρησε από τον Φέλιξ Ντέννις/Dennis Publishing, στο Ηνωμένο Βασίλειο, με 15 ψηφιακά CD θέματα, και απέκτησε ιστοσελίδα το 1997. Η έντυπη έκδοση άρχισε να κυκλοφορεί ξανά το 1999 στη πιο πρόσφατη μορφή της. Οι πρώτοι ψηφιακοί διαφημιστές ήταν: Calvin Klein, Apple Computer, Stephen Colbert, Toyota και Nike.

Η ιδιοκτήτρια «Alpha Media Group» έκλεισε το περιοδικό *Blender* στις 26 Μαρτίου 2009, ενώ η τελευταία έντυπη έκδοση του περιοδικού ήταν το θέμα του Απριλίου του 2009.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «The ISSN portal» (Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Simplified Chinese, Αραβικά) ISSN International Centre. Παρίσι. 1534-0554.
2. ↑  Jason Fell, *Blender Folds: Music magazine latest to succumb to recession*, Folio, March 26, 2009
3. ↑  *Stairway to Hell* Αρχειοθετήθηκε 2009-04-02 στο Wayback Machine. New York Post, March 30, 2009

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
***Bliss*** (**ευτυχία**) είναι το όνομα της προεπιλεγμένης ταπετσαρίας υπολογιστή του λειτουργικού συστήματος των Windows XP της Microsoft. Πρόκειται για μια μη επεξεργασμένη φωτογραφία ενός καταπράσινου λόφου και ενός μπλε ουρανού με σύννεφα στην αμερικανική αμπελουργική περιοχή Λος Καρνέρος (Los Carneros) της επαρχίας Σονόμα (Sonoma), στην Καλιφόρνια, στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Charles O'Rear έστειλε αρχικά την εικόνα στο πρακτορείο Corbis το 1996 και η Microsoft αγόρασε τα δικαιώματα το 2000.

Η περιοχή της φωτογραφίας το 2006
Ο πρώην φωτογράφος του National Geographic Charles O'Rear, κάτοικος της κοντινής κοιλάδας της Νάπα, τράβηξε τη φωτογραφία σε φιλμ με κάμερα μεσαίου φορμά ενώ βρισκόταν στο δρόμο να επισκεφθεί τη φίλη του το 1996. Αν και αργότερα θεωρήθηκε ευρέως ότι η εικόνα ήταν ψηφιακά επεξεργασμένη ή ακόμα και ότι δημιουργήθηκε με λογισμικό όπως το Adobe Photoshop, ο O'Rear λέει ότι ποτέ δεν ήταν. Το πούλησε στο Corbis για χρήση ως φωτογραφία στοκ. Αρκετά χρόνια αργότερα, οι μηχανικοί της Microsoft επέλεξαν μια ψηφιοποιημένη έκδοση της εικόνας και πήραν την άδεια από τον O'Rear.

Κατά τη διάρκεια της επόμενης δεκαετίας έχει υποστηριχθεί ότι είναι η πιο προβαλλόμενη φωτογραφία στον κόσμο εκείνη την εποχή. Από τότε που έχει ληφθεί, το τοπίο σε αυτό έχει αλλάξει, με αμπέλια που φυτεύονται στο λόφο και το πεδίο στο προσκήνιο, καθιστώντας την εικόνα του O'Rear αδύνατη να αναπαραχθεί εκ νέου προς το παρόν. Αυτό δεν έχει σταματήσει άλλους φωτογράφους από την προσπάθεια, και μερικές από τις προσπάθειες τους έχουν συμπεριληφθεί σε εκθέσεις τέχνης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Taylor, Victoria (12 Απριλίου 2014). «The story behind the famous Windows XP 'Bliss' wallpaper». *New York Daily News*. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2014.
2. ↑  Sweeney, Cynthia (March 26, 2014). «Say goodbye to 'Bliss'». *St. Helena Star*.. Ανακτήθηκε στις April 12, 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Bliss (εικόνα)** |

* Το σημείο στο Google Street View
* The story behind the wallpaper we'll never forget: Ντοκιμαντέρ για τη δημιουργία της εικόνας στο Youtube
Το σήμα της Prisunic Μαρινόπουλος
Η **Prisunic** ήταν μια γαλλική αλυσίδα σούπερ μάρκετ. Τα καταστήματά της βρίσκονταν, συνήθως, στο κέντρο της πόλης ή του χωριού στο οποίο υπήρχε. Η εταιρεία είχε έδρα τη Γαλλία. Η Prisunic ιδρύθηκε την 1η Δεκεμβρίου 1931 από την **Magasins du Printemps**. Η διάλυσή της ήταν σταδιακή, από το 1997 έως το 2003.

Ιστορία
-------

Το 1958, ο στυλίστας Andrée Putman έγινε καλλιτεχνικός διευθυντής της Prisunic. 

Το 1965, ο στυλίστας Jean-Pierre Bailly σχεδιάζει το νέο λογότυπο της Prisunic. 

Το 1970, η εταιρεία είχε περισσότερα από 350 καταστήματα στη Γαλλία, αλλά μόνο 132 το 1977. 

Στα τέλη της δεκαετείας του 70΄ συνεργάζεται με την Self Service Μαρινόπουλος που λήγει το 1991 λόγω οικονομικών προβλημάτων της Prisunic.

Η Prisunic αγοράστηκε το 1997 από την **Monoprix Exploitation**. Τα καταστήματα, ορισμένα από τα οποία είναι σε μεγάλο βαθμό ελλειμματικά, ενσωματώνονται στο δίκτυο των καταστημάτων Monoprix.
Η συνολική διάλυση της εταιρείας έρχεται το 2002.
Το τελευταίο κατάστημα Prisunic έκλεισε τις πόρτες του στο Noisy-le-Sec το 2003.
Το ***Pnickies*** (ιαπωνικά: ぷにっきいず) είναι arcade βιντεοπαιχνίδι παζλ που αναπτύχθηκε από την Capcom και την Compile και κυκλοφόρησε από την πρώτη τον Ιούνιο του 1994 για τα CP System και CP System II.

Τρόπος παιχνιδιού
-----------------

Σκηνή από το gameplay του παιχνιδιού.
Το παιχνίδι παίζεται με τρόπο παρόμοιο με τα παιχνίδια *Tetris*. Από το επάνω μέρος της οθόνης πέφτουν κουτάκια, τα οποία ο παίκτης καλείται να ταιριάξει ανά χρώμα, ώστε να τα κάνει να εξαφανιστούν. Σταδιακά, ο ρυθμός με τον οποίο πέφτουν τα κουτάκια επιταχύνεται. Αν τα κουτάκια ταιριαστούν σωστά, τότε ενώνονται μεταξύ τους και εξαφανίζονται. Το παιχνίδι τελειώνει είτε αν ο παίκτης κερδίσει τουλάχιστον 100 βαθμούς, είτε αν η οθόνη γεμίσει μέχρι επάνω κουτάκια. Μπορούν να παίξουν ταυτόχρονα μέχρι δύο παίκτες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Pnickies arcade video game by Capcom (1994)». *www.arcade-history.com*. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2018.
2. ↑  «\*LA\* risorsa MAME italiana!». *www.progettoemma.net*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Σεπτεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2018.
3. ↑  «Pnickies». *tips.retrogames.com*. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2018.
4. ↑  «Pnickies - Videogame by Capcom». *www.arcade-museum.com*. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Pnickies* στο Museum of the Game
* *Pnickies* στο MobyGames