recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Λουδοβίκος** (γαλλ. *Louis*, 16 Ιουλίου 1864 - 14 Οκτωβρίου 1932) από τον Οίκο του Βοναπάρτη ήταν αντιστράτηγος στο Ρωσικό στρατό και διοικητής της επαρχίας του Γερεβάν το 1905.

Βιογραφία
---------

Ο *Ναπολέων Λουδοβίκος Ιωσήφ Ιερώνυμος* ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ναπολέοντα Ιωσήφ του Μονφόρ, τιτουλάριου Bασιλιά της Βεστφαλίας, και της Μαρίας Κλοτίλδης της Σαβοΐας, κόρης του Βίκτωρα Εμμανουήλ Β΄ της Σαρδηνίας και μετά της Ιταλίας.

Γεννήθηκε στο Μεντόν, νοτιοδυτικό προάστιο του Παρισιού. Εκπαιδεύτηκε με τον μεγαλύτερο αδελφό του Βίκτωρα και μετά έζησε μία ήρεμη ζωή στο Παρίσι στο σπίτι της θείας του Ματθίλδης. Ο πατέρας του τον κατεύθυνε σε μία στρατιωτική σταδιοδρομία. Ως μικρανιψιός του Ναπολέοντα Α΄ δεν επιτρεπόταν να εισέλθη στον Γαλλικό στρατό και έτσι ο Λουδοβίκος έγινε υπολοχαγός του Ιταλικού στρατού στη Βερόνα, με την επιδοκιμασία του θείου του Ουμβέρτου Α΄ της Ιταλίας.

Λόγω του αντι-γαλλικού αισθήματος στον Ιταλικό στρατό, άφησε την Ιταλία το 1890 και εισήλθε στον Ρωσικό στρατό. Το 1895 έγινε συνταγματάρχης και το 1902 στάθμευε στον Καύκασο. Όταν το 1905 ξέσπασαν ταραχές μεταξύ των Αρμενίων και των Αζέρων στο Γερεβάν, ορίστηκε κυβερνήτης της επαρχίας εκεί και διατάχθηκε να επαναφέρει την τάξη.

Το 1910 αποσύρθηκε από τον Ρωσικό στρατό ως αντιστράτηγος και μετακόμισε στην οικογενειακή ιδιοκτησία στο Πρανζέν της Ελβετίας. Με αίτημα του Τσάρου έγινε ο σύνδεσμος μεταξύ του Ρωσικού στρατού και της 3ης Ιταλικής Στρατιάς, που οδηγούσε ο εξάδελφός του Εμμανουήλ Φιλιβέρτος της Αόστα.

Ταξίδεψε στην Ιαπωνία και στις ΗΠΑ· το 1917 επέστρεψε στο Πρανζέν και το 1932 απεβίωσε από καρδιά εκεί. Ήταν 68 ετών και άγαμος.

Αναφορές σε Πηγές
-----------------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p9208.htm#i92078.
2. 1 2  (Γερμανικά) *Catalog of the German National Library*. 1127162403. Ανακτήθηκε στις 31  Μαΐου 2020.
3. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb157606259. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
4. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb157606259. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
5. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
6. ↑  LUIGI VILLARI (1906). *FIRE AND SWORD IN THE CAUCASUS*. T. Fisher Unwin. σελ. 217 – μέσω Armenia House.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 64337529
* ISNI: 0000 0000 0244 989X
* GND: 1127162403
* SUDOC: 177232765
* BNF: cb157606259 (data)

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Louis Bonaparte (1864–1932)  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Στην αριθμητική ανάλυση η **μέθοδος του Νεύτωνα** (γνωστή και ως *μέθοδος Newton-Raphson*), είναι μία από τις καλύτερες μεθόδους διαδοχικών προσεγγίσεων για την προσεγγιστική εύρεση των ριζών μιας πραγματικής συνάρτησης.

Αυτή η μέθοδος όταν συγκλίνει, συγκλίνει ιδιαίτερα γρήγορα και πιο συγκεκριμένα τετραγωνικά. Σημαντικός παράγοντας για ύπαρξη σύγκλισης είναι αν η επαναληπτική διαδικασία ξεκινήσει «αρκετά κοντά» στην ζητούμενη λύση. Το πόσο «αρκετά κοντά» στην ρίζα θα πρέπει να βρίσκεται πρώτη προσέγγιση της ρίζας x\_{0}, ώστε να υπάρξει σύγκλιση εξαρτάται από το πρόβλημα. Αν η μέθοδος ξεκινήσει μακριά από την επιθυμητή λύση υπάρχει πιθανότητα να μην συγκλίνει. Έτσι ασφαλείς υλοποιήσεις της μεθόδου θεωρούνται αυτές που έχουν ενσωματωμένη διαδικασία εντοπισμού και ενδεχομένως αποφυγής της μη σύγκλισης.

Με δεδομένη την συνάρτηση f(x) και την παράγωγό της {\displaystyle f'(x)}, ξεκινώντας με ένα τυχαίο x\_{0} μία καλύτερη προσέγγιση x\_{1} δίνεται από την σχέση:

{\displaystyle x\_{1}=x\_{0}-{\frac {f(x\_{0})}{f'(x\_{0})}}}
Η γενική αναδρομική σχέση της *μεθόδου του Νεύτωνα* είναι:

{\displaystyle x\_{n+1}=x\_{n}-{\frac {f(x\_{n})}{f'(x\_{n})}}}
  

όπου {\displaystyle x\_{n+1}} η προσεγγιστική τιμή της ρίζας της συνάρτησης f(x) μετά από {\displaystyle n+1} επαναλήψεις.

Μια σημαντική και κάπως απρόβλεπτη εφαρμογή της μεθόδου είναι η διαίρεση Newton-Raphson, η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την γρήγορη εύρεση του αντίστροφου ενός αριθμού χρησιμοποιώντας μόνο πολλαπλασιασμό και αφαίρεση.

Ο αλγόριθμος είναι ο πρώτος της κλάσης της μεθόδου του Χαουσχόλντερ (Housholder's method), και τον διαδέχεται η μέθοδος του Χάλλεϋ (Halley's method).
Η **Μέιμπελ Αλαμπάμα Περλ ΜακΒέι** (*Mabel Alabama Pearl McVey*, 20 Φεβρουαρίου 1996) πιο γνωστή απλά ως **Μέιμπελ** είναι Αγγλίδα τραγουδίστρια και στιχουργός.

Καριέρα
-------

Η καριέρα της ξεκίνησε το 2015, όταν κυκλοφόρησε το πρώτο της τραγούδι "Know Me Better", ενώ ακολούθησαν το "My Boy My Town" και το "Thinking Of You".

Το 2017 κυκλοφόρησε το τραγούδι "Finders Keepers" (ft. Kojo Funds), το οποίο έφτασε στα Top 10 των UK Singles Charts και έγινε πλατινένιο. Αργότερα την ίδια χρονιά, κυκλοφόρησε το πρώτο της EP, "Ivy To Roses" και συμμετείχε στην ευρωπαϊκή περιοδεία του Χάρι Στάιλς ως άνοιγμα. Έπειτα, έκανε και τη δική της περιοδεία στην Ευρώπη. Το 2018, κυκλοφόρησε τα τραγούδια "Fine Line" (μαζί με τον Not3s), "Ring Ring" (μαζί με τους Jax Jones και Rich the kid), "Cigarette" (μαζί με τους Rayne & Stefflon Don) και "One Shot". Τα δύο πρώτα έγιναν χρυσά στο Ηνωμένο Βασίλειο ενώ το τρίτο, αργυρό.

To 2019 κυκλοφόρησε δύο τραγούδια. Το "Don't Call Me Up" που έγινε χρυσό στην Αυστραλία και πλατινένιο σε Ηνωμένο Βασίλειο και Καναδά και το "Mad Love".

Προσωπική ζωή
-------------

Είναι κόρη της Σουηδής τραγουδίστριας Νένε Τσέρι και του Βρετανού μουσικού παραγωγού Κάμερον ΜακΒέι. Έχει μια βιολογική αδελφή, την Τάισον (γενν. 1989) καθώς και δύο ετεροθαλή αδέλφια. Την Ναΐμα Κάρλσον (γενν. 1983) από την πλευρά της μητέρας της και τον Μάρλον Ρουντέτ (γενν. 1983) από τη πλευρά του πατέρα της. Επίσης, είναι εγγονή του τζαζ μουσικού Ντον Τσέρι (1936-1995).

Περιοδείες
----------

### Headlinning

* High Expectations Tour (2020)

### Supporting

* Harry Styles: Live on Tour (2018)
* LANY: Thrilla & Manila (2019)
* Khalid: Free Spirit World Tour (2019)
* Harry Styles: Love on Tour (2020)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Mabel står på egna ben». 11  Αυγούστου 2016.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 8  Νοεμβρίου 2019.
3. ↑  www.allmusic.com/artist/mabel-mn0003472457/biography.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 56156809628145122468
* LCCN: no2019126000
* ISNI: 0000 0004 6535 2787
* GND: 1265709653
* BNF: cb17879942j (data)
* MusicBrainz: 3a592f93-5c88-4b7c-a10f-8eb3dcbadde7

 |

 |
Ο **Ιωάννης Φακρασής** (άκμασε αρχές του 14ου αι.) ήταν Βυζαντινός ευγενής και αυλικός.

Βιογραφία
---------

Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του. Ο ανώνυμος πατέρας του ήταν *λογοθέτης των Αγελών* και ο Ιωάννης πιθανότατα ήταν εγγονός ενός ομώνυμου αξιωματούχου του 13ου αι. που ήταν φίλος του Γρηγορίου Β΄ Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης και διατηρούσε αλληλογραφία με αυτόν.  Από τη σταδιοδρομία του, είναι γνωστό μόνο ότι ο Φακρασήης υπηρέτησε ως *παρακοιμωμένος* υπό τον Αυτοκράτορα Ανδρόνικο Β΄ Παλαιολόγο (βασ. 1282–1328).   Ο Μάξιμος Πλανούδης είχε σκοπό να τον διδάξει και ένα χειρόγραφο τον ονομάζει ως συγγραφέα ενός καταλόγου αξιωμάτων σε στίχους.

Οικογένεια
----------

Ο Φακρασής ήταν νυμφευμένος και είχε παιδιά. Τα ονόματά τους είναι άγνωστα, όπως και της συζύγου του, στο τέλος της οποίας ο Μανουήλ Γαβαλάς συνέθεσε μία επικήδειο ομιλία.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2 3 4  PLP.
2. 1 2  Guilland 1967, σελ. 210.

Πηγές
-----

* Guilland, Rodolphe (1967). "Le Parakimomène". Recherches sur les institutions byzantines [Studies on the Byzantine Institutions]. Berliner byzantinische Arbeiten 35 (in French). Vol. I. Berlin and Amsterdam: Akademie-Verlag & Adolf M. Hakkert. pp. 202–215. OCLC 878894516.
* Trapp, Erich; Beyer, Hans-Veit; Walther, Rainer; Sturm-Schnabl, Katja; Kislinger, Ewald; Leontiadis, Ioannis; Kaplaneres, Sokrates (1976–1996) (στα γερμανικά). *Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit*. Βιέννη: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften. ISBN 3-7001-3003-1.
Συντεταγμένες: 45°33′36″N 73°39′36″W﻿ / ﻿45.56000°N 73.66000°W﻿ / 45.56000; -73.66000

Το **Μείζον Μόντρεαλ** (αγγλ. *Greater Montreal*, γαλλ. *Grand Montréal*) είναι η μεγαλύτερη σε πληθυσμό μητροπολιτική περιοχή στον Καναδά, μετά το Μείζον Τορόντο. Το 2015 η Στατιστική Υπηρεσία του Καναδά έδωσε την έκταση της «Απογραφικής Μητροπολιτικής Περιοχής» (*Census Metropolitan Area*, CMA) ως 4.258,31 τετραγωνικά χιλιόμετρα με πληθυσμό 4.098.927 κατοίκους, δηλαδή σχεδόν το μισό από τον συνολικό πληθυσμό της επαρχίας στην οποία ανήκει, του Κεμπέκ, που έχει έκταση ενδεκαπλάσια της Ελλάδας.

Μια μικρότερη περιοχή, εκτάσεως 3.838 τετρ. χιλιομέτρων, διοικείται από τη «Μητροπολιτική Κοινότητα του Μόντρεαλ (*Montreal Metropolitan Community* ή MMC, στα γαλλικά *Communauté métropolitaine de Montréal* ή CMM), με επικεφαλής έναν «πρόεδρο» που σήμερα είναι η δήμαρχος του Μόντρεαλ.

Ο εσωτερικός «δακτύλιος» του Μείζονος Μόντρεαλ αποτελείται από πυκνοκατοικημένους δήμους πλησίον του κέντρου του Μόντρεαλ. Περιλαμβάνει ολόκληρη τη Νήσο του Μόντρεαλ (ποτάμιο νησί στη συμβολή των ποταμών Αγίου Λαυρεντίου και Οτάβα), το Λαβάλ και το αστικό συγκρότημα Λονγκέιγ.

Ο εξωτερικός «δακτύλιος» αποτελείται από δήμους πολύ μικρότερης πυκνότητας πληθυσμού, στην περιφέρεια. Οι περισσότερες από αυτές τις πόλεις είναι ημιαστικές. Υπάρχει ο όρος «προάστια εκτός Νήσου» (*off-island suburbs*) για τις πόλεις-προάστια που βρίσκονται στη Βόρεια Όχθη του «Ποταμού των Χιλίων Νησιών» (*Rivière des Mille Îles*, διακλάδωση του ποταμού Οτάβα), στη Νότια Όχθη (αλλά που δεν περιλαμβάνονται στον δήμο του Λονγκέιγ) και σε όσες βρίσκονται στη Χερσόνησο Vaudreuil-Soulanges.

Μεγαλύτερες πόλεις (δήμοι)
--------------------------

|
|  |
Οι μεγαλύτερες πόλεις στο Μείζον Μόντρεαλ| Κατάταξη | Πόλη | Περιοχή | Πληθυσμός (2016) | Έκταση (km2) | Πυκνότητα πληθ. (/km2) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Μόντρεαλ | Νήσος του Μόντρεαλ | 1.704.694 | 365,13 | 4662,1 |
| 2 | Λαβάλ | Νήσος Ιησού | 422.993 | 247,09 | 1710,9 |
| 3 | Λονγκέιγ | Μοντερεζί | 239.700 | 115,59 | 2070,9 |
| 4 | Τερμπόν | Λανωντιέρ | 111.575 | 154,12 | 723,9 |
| 5 | Μπροσάρ | Μοντερεζί | 85.721 | 45,20 | 1895,4 |
| 6 | Ρεπεντινύ | Λανωντιέρ | 84.285 | 61,79 | 1376,5 |
| 7 | Σαιν-Ζερόμ | Λωραντίντ | 74.346 | 90,52 | 822,1 |
| 8 | Μπλαινβίλ | Λωραντίντ | 56.863 | 55,10 | 1030,9 |
| 9 | Μιραμπέλ | Λωραντίντ | 50.513 | 485,07 | 104,1 |
| 10 | Ντολάρ-ντεζ-Ορμώ | Νήσος του Μόντρεαλ | 48.899 | 14,97 | 3266,1 |
|

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.mamh.gouv.qc.ca/fileadmin/cartes/cm/663.pdf.
2. ↑  «Grand Montréal: maintenant 4 millions de personnes». *journalmetro.com*. 12 Φεβρουαρίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2018.
3. ↑  «Population and Dwelling Count Highlight Tables, 2016 Census». 8 Φεβρουαρίου 2017.
Στην καθολική άλγεβρα και στη θεωρία μοντέλων, η **μείωση** (**reduct**) μιας αλγεβρικής δομής προκύπτει από την παράλειψη κάποιων από τις πράξεις και τις δομές της δομής αυτής. Το αντίστροφο της "μείωσης" είναι η "επέκταση" ("expansion").

Ορισμός
-------

Έστω ότι *A* είναι μια αλγεβρική δομή (στην καθολική άλγεβρα) ή ισοδύναμα μια δομή (στη θεωρία μοντέλων), που οργανώνεται σαν ένα σύνολο *X* μαζί με μια δεικτοδοτημένη οικογένεια πράξεων και σχέσεων φi σε αυτό το σύνολο, με σύνολο δεικτών *I*. Τότε η μείωση της *A* ορίζεται από ένα υποσύνολο *J* του *I* και είναι η δομή που αποτελείται από το σύνολο *X* και την οικογένεια με δείκτες στο *J* από πράξεις και σχέσεις των οποίων η πράξη ή σχέση με δείκτη *j* για *j*∈*J* είναι η πράξη ή σχέση με δείκτη *j* της *A*. Δηλαδή, αυτή η μείωση είναι η δομή *A* χωρίς τις πράξεις και δομές φ*i* για τις οποίες το *i* δεν ανήκει στο *J*.

Η δομή *A* είναι μια **επέκταση** (**expansion**) της *B* ακριβώς όταν η *B* είναι μια μείωση της *A*. Δηλαδή, η μείωση και η επέκταση είναι αμοιβαία αντίστροφες.

Παραδείγματα
------------

Το μονοειδές (**Z**, +, 0) των ακεραίων με πρόσθεση είναι μια μείωση της ομάδας (**Z**, +, −, 0) των ακεραίων με πρόσθεση και άρνηση, που προκύπτει αν παραλειφθεί η άρνηση.

Αντίστροφα, η ομάδα (**Z**, +, −, 0) είναι η επέκταση του μονοειδούς (**Z**, +, 0), επεκτείνοντάς το με την πράξη της άρνησης.

Αναφορές
--------

* Burris, S. N.· Sankappanavar, H. P. (1981). *A Course in Universal Algebra*. Springer. ISBN 3-540-90578-2.
* Hodges, Wilfrid (1993). *Model theory*. Cambridge University Press. ISBN 0-521-30442-3.
Ο **Καλαμοϊχθύς Καλαμπάρικους** (Λατινικά : *Erpetoichthys calabaricus*) ή **νερόφιδο**, είναι ένα είδος ψαριού του γλυκού νερού στην οικογένεια και στην τάξη των Πολυπτερίδων. Είναι το μόνο μέλος του γένους **Ερπετοϊχθύς**. Είναι εγγενές στην Δυτική και Κεντρική Αφρική, με το φυσικό του περιβάλλον να εκτείνεται από τον ποταμό Ογκούν της Νιγηρίας, στον ποταμό Τσιλοάνγκο στην Δημοκρατία του Κονγκό.

Το νερόφιδο έχει μέγιστο συνολικό μήκος 37 εκατοστά. Ζει σε αργή κίνηση ή μόνιμη, σε υφάλμυρα και γλυκά, ζεστά νερά (22-28°C ή 72-82°F). Μπορεί να αναπνέουν στον ατμοσφαιρικό αέρα (που σημαίνει ότι είναι σε θέση να επιβιώσουν σε νερό με χαμηλό διαλυμένο οξυγόνο περιεχόμενο) χρησιμοποιώντας ένα ζεύγος πνευμόνων. Αυτό το όργανο σημαίνει ότι μπορεί να επιβιώσει για ένα ενδιάμεσο χρονικό διάστημα έξω από το νερό μέχρι μιας ώρας. Τα νερόφιδα είναι νυκτόβια, και τρέφεται με σκουλήκια αννελιδών, καρκινοειδή και έντομα. Είναι αρκετά συχνά σε ενυδρεία. Το όνομα του γένους προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις καλάμι, ερπετό και ιχθύς. Το γένος είναι επίσης γνωστό ως *Καλαμοϊχθύς.*

Στο ενυδρείο
------------

Έχουν την δυνατότητα να πηδήξουν έξω από τα ενυδρεία, διαθέτοντας πνεύμονες μαζί με τα βράγχια τους. Τα νερόφιδα μερικές φορές εμφανίζονται κατά τη διάρκεια της ημέρας, καταναλώνοντας τα σκουλήκια για μεγαλύτερα ψάρια. Κάποια νερόφιδα έχουν επίσης την τάση να παραμείνουν κοντά στην επιφάνεια του νερού, για ασφάλεια από τα άλλα ψάρια.

Παραπομπές
----------

* "Erpetoichthys calabaricus". Integrated Taxonomic Information System. Retrieved 27 December 2004.
* "Erpetoichthys". Integrated Taxonomic Information System. Retrieved 4 May 2005.

1. στο:***a*** ***b*** ***c*** ***d*** Froese, Rainer and Pauly, Daniel, eds. (2014). "*Erpetoichthys calabaricus*" in FishBase. March 2014 version.
2. Ένα κίτρινο-πράσινο Καλαμοϊχθύς Καλαμπάρικους μεταξύ δυο γκρι Πολύπτερων της ΣενεγάληςL. Fishelson, Zoology, renewed and corrected ed. 1984, Hakibutz Hameuchad Pub. House, Israel 1984. Vol II, p.126 (Hebrew)
Ο **Ιωάννης Φαδρίκ**, ισπαν. Juan Fadriq (απεβ. 1366) από τον Οίκο της Βαρκελώνης ήταν γενικός αντιπρόσωπος (vicar general) στο δουκάτο των Αθηνών & των Νέων Πατρών.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Αλφόνσο Φαδρίκ γενικού αντιπροσώπου στο δουκάτο των Αθηνών & των Νέων Πατρών (Υπάτης) και της Μαρούλλα ντα Βερόνα, κόρης και κληρονόμου τού Βονιφατίου κυρίου της Καρύστου & τού 1/3 της Ευβοίας.

Έγινε κύριος της Αίγινας και της Σαλαμίνας το 1350.. Αδέλφια του ήταν ο Πέδρο Φαδρίκ κύριος στο Λοιδωρίκι, τη Βιτρινίτσα, την Αίγινα & το Ζητούνι, ο Ιάκωβος Φαδρίκ διάδοχος του Πέδρο, ο Γουλιέλμος Φαδρίκ κύριος της Λειβαδιάς, ο Βονιφάτιος Φαδρίκ και η Σιμόνα, σύζυγος τού Γεωργίου Β΄ Γκίζι κυρίου της Τήνου & Μυκόνου.

### Πρόγονοι

| Πρόγονοι του Ιωάννη Φαδρίκ |
| --- |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | Πέτρος Β΄ της Σικελίας |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | Φρειδερίκος Γ΄ της Σικελίας |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | Κωνσταντία Χοενστάουφεν της Σικελίας |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | Αλφόνσο Φαδρίκ |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|   | Σιβύλλα Σορμέλλα |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|   | **Ιωάννης Φαδρίκ** |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|   | Βονιφάτιος της Βερόνας |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|   | Μαρούλλα ντα Βερόνα |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|   | Αγνή ντε Τσικόν (;) |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Setton 1975, σελ. 194.
Το **Καλαφάτ** (ρουμανικά: Calafat) είναι πόλη στην κομητεία Ντολζ της νότιας Ρουμανίας, στην περιοχή της Ολτενίας (Μικρά Βλαχία). Βρίσκεται στον ποταμό Δούναβη, απέναντι από τη βουλγαρική πόλη του Βιδινίου, με την οποία συνδέεται με τη γέφυρα Καλαφάτ-Βίντιν, η οποία άνοιξε το 2013. Μετά την καταστροφή των γεφυρών της ύστερης αρχαιότητας, για αιώνες το Καλαφάτ συνδεόταν με τη νότια όχθη του Δούναβη με πλοίο, και αργότερα με πορθμείο.

Η πόλη διοικεί τρία χωριά: Μπασάραμπι, Γκόλεντς και Τσιουπέρτσενι Βέκι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Rezultatele alegerilor locale din 2020». Central Electoral Bureau.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 106145067197666631113
* GND: 4506920-7

 |

 |
Οι χαρακτηριστικές περιπέτειες της "Έμμα", στη "Μανίνα"
Εξώφυλλο του περιοδικού, με φωτογραφία της Σίντι Λόπερ
Το εβδομαδιαίο περιοδικό **Μανίνα** εμφανίσθηκε στα μέσα του 1972 και η έκδοσή του διακόπηκε στα τέλη του 1992.

Απευθυνόταν κυρίως σε κορίτσια ηλικίας 8-15 ετών και αρχικά περιελάμβανε πολλές εικονογραφημένες ιστορίες (κόμικς) από ξένους εκδοτικούς οίκους, όπως φυσικά η πλειονότητα των περιοδικών που κυκλοφορούσαν εκείνη την εποχή στην Ελλάδα, αφού σπάνιζαν οι εγχώριοι τίτλοι. Με την πάροδο του χρόνου προστέθηκαν στην ύλη του διάφορα ένθετα αφιερώματα αλλά και πολλές προσφορές (ιδιαίτερα κατά τη δεκαετία του 1980) προκειμένου να παραμείνει ανταγωνιστικό σε σχέση με τα υπόλοιπα έντυπα που υπήρχαν στην αγορά.

Ο υπεύθυνος έκδοσής του Νικόλαος Δεληγιώργης είχε δηλώσει ότι οι ιστορίες άγγιζαν μοντέρνα θέματα της καθημερινότητας που είχαν κοινωνικές προεκτάσεις και απέφευγαν τις ακρότητες. Στο γεγονός αυτό οφείλονταν η επιτυχία που γνώρισε το περιοδικό, επιτυγχάνοντας στην κορύφωσή της τον αριθμό των 140.000 τευχών κάθε εβδομάδα.

Κατά την τελευταία περίοδο έκδοσής της, την "*Μανίνα*" είχε αναλάβει ο Κώστας Μπαζαίος.
Γενικά ως **μείγμα** ή και *μηχανικό μείγμα*, χαρακτηρίζεται ένα προϊόν ή ένα υλικό που αποτελείται από διάφορες χημικές ουσίες που όμως δεν συνδυάζονται (συνδέονται) μεταξύ τους με χημική διαδικασία. Με τον όρο "μέιγμα", εννοούμε την ανάμιξη δύο ή περισσοτέρων ουσιών.

Τα περισσότερα υλικά γύρω μας είναι ή χημικές ενώσεις ή **μείγματα**. Και ενώ οι χημικές ενώσεις περιέχουν σωματίδια χημικών στοιχείων που συνδέονται με ισχυρές μεταξύ τους ελκτικές δυνάμεις, αντίθετα τα μείγματα περιέχουν ανακατεμένα στοιχεία ή ενώσεις, σε χαλαρή όμως σύνδεση μεταξύ τους.

Τα συστατικά του μείγματος διαχωρίζονται σχετικά εύκολα με μηχανικά μέσα, σημαντικότεροι μεθόδοι των οποίων είναι: η απόσταξη, η διήθηση, η ηλεκτροφόρηση, η εξάνθηση κ.ά. σε αντίθεση με τις χημικές ενώσεις, που τα αρχικά συστατικά τους διαχωρίζονται μόνο με χημικά μέσα.

Για παράδειγμα μηχανικό μείγμα είναι η μαύρη πυρίτιδα (κοινώς: μπαρούτι) που αποτελείται από άνθρακα, θείο και νίτρο (νιτρικό άλας). Το ότι είναι μηχανικό μείγμα αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι με έκπλυση με διθειάνθρακα αφαιρείται εξ αυτής το θείο, και στη συνέχεια δια εξατμίσεως απομονώνεται από τον διθειάνθρακα. Στη συνέχεια, με παρόμοιο τρόπο (με νερό) απομονώνεται το νίτρο και παραμένει το τρίτο συστατικό, ο άνθρακας.  
 
Επίσης σε ανάμειξη θείου και σιδήρου, με μαγνήτη μπορεί να αφαιρεθεί ο σίδηρος. Αν όμως το μείγμα θείου - σιδήρου θερμανθεί, τότε σχηματίζεται ο θειούχος σίδηρος, που όμως αποτελεί χημική ένωση, όπου πλέον είναι αδύνατον με μηχανικά μέσα να ληφθούν τα αρχικά συστατικά.

* Στα μηχανικά μείγματα συμπεριλαμβάνονται και τα διαλύματα διαφόρων ουσιών, αφού ο διαλύτης (το διαλυτικό μέσο) μπορεί να απομακρυνθεί δια της εξάτμισης, οπότε και παραμένει η διαλυμένη ουσία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **μείγμα**  |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85086334
* GND: 4132151-0
* BNF: cb11936928s (data)
* NDL: 00576600
* BNE: XX534319

 |

 |
Ο **Μανουέλ Σατουρνίνο ντα Κόστα**  (*Manuel Saturnino da Costa*, 1942-2021) ήταν πολιτικός από τη Γουινέα-Μπισσάου. Διετέλεσε πρωθυπουργός από τις 26 Οκτωβρίου του 1994 ως τις 6 Ιουνίου του 1997.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1942. Η πολιτική του καριέρα ταυτίστηκε με το Αφρικανικό Κόμμα για την Ανεξαρτησία της Γουινέας και του Πρασίνου Ακρωτηρίου (PAIGC) του οποίου υπήρξε Γενικός Γραμματέας. Το κόμμα αυτό κέρδισε τις βουλευτικές εκλογές του 1994 με αποτέλεσμα ο ντα Κόστα να διοριστεί πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Νίνο Βιέιρα, στις 25 Οκτωβρίου του 1994. Ο ντα Κόστα σχημάτισε κυβέρνηση στις 18 Νοεμβρίου. Η κυβέρνηση αυτή σχεδόν στο σύνολό της αποτελούνταν από μέλη του PAIGC, παρά το γεγονός ότι δόθηκε ένα υπουργείο και στο Κίνημα Μπαφατά. Διατηρήθηκε στο πρωθυπουργικό αξίωμα ως το 1997.

Έπειτα από την ανατροπή του Νίνο Βιέιρα σε πραξικόπημα το 1999 ο Σατουρνίνο ντα Κόστα διορίστηκε προσωρινός πρόεδρος του κόμματος PAIGC στις 12 Μαΐου του 1999.

Έπειτα από την ορκωμοσία του Κούμπα Ιαλά στην προεδρία της χώρας, ο ντα Κόστα συνελήφθη, μαζί με τον Κάρλος Κορέια, επίσης πρώην πρωθυπουργό και πέντε ακόμα πρώην υπουργούς τον Φεβρουάριο του 2000. Οι συλλήψεις έγιναν αναφορικά με δυο φερόμενα κυβερνητικά ομόλογα, τα οποία τυπώθηκαν χωρίς κοινοβουλευτική έγκριση τρία χρόνια νωρίτερα. Οι δύο πρώην πρωθυπουργοί αποφυλακίστηκαν με εγγύηση και δήλωσαν ότι τα χρήματα από τα ομόλογα προορίζονταν για έργα ανάπτυξης. Τον Ιούνιο του 2003 ο ντα Κόστα κρίθηκε αθώος και απαλλάχτηκε από την κατηγορία της διασπάθισης δημοσίου χρήματος.

Απεβίωσε στην Μπισάου στις 10 Μαρτίου 2021.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  www.dw.com/pt-002/morreu-ex-primeiro-ministro-guineense-manuel-saturnino-da-costa/a-56828954.
2. ↑  www.destak.pt/artigo/470124-morreu-manuel-saturnino-da-costa-antigo-primeiro-ministro-da-guine-bissau?switcher=desktop.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 22  Μαρτίου 2020.
4. ↑  Σελίδα της IPU PARLINE για τις εκλογές του 1994.
5. ↑  "Guinea-Bissau ex-president replaced as party leader", RTP Internacional TV (nl.newsbank.com), 12 Μαΐου 1999.
6. ↑  "High-level arrests in Guinea Bissau", BBC News, 29 Φεβρουαρίου 2000.
7. ↑  "Guinea-Bissau: Court acquits eight ex-governors, others charged with fraud", RDP Africa web site (nl.newsbank.com), 5 Ιουνίου 2003.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πρωθυπουργοί της Γουινέας-Μπισσάου |
| --- |
|  |
| 
* Μέντες
* Τεϊσέιρα
* Βιέιρα
* *Κενή, 1980-82*
* Β. Σ. Μαρία
* *Κενή, 1984-1991*
* Κορέια
* ντα Κόστα
* Κορέια
* Φαντούλ
* Ν'Τσάμα
* Ιμπαλί
* Νιασέ
* Πίρες
* Σανιά
* Κ. Γκόμες
* Α. Γκόμες
* Καμπί
* Κορέια
* Κ. Γκόμες
* Ναντινιά
* ντε Μπάρος
* Περέιρα
* Τζα
* Κορέια
* Τζα
* Εμπαλό
* Σίλβα
* Α. Γκόμες
* Ιμπαλί
* Α. Γκόμες
* Ν. Γκ. Ναμπιάμ
 |

 |
Ο **Μανασσής**, αγγλ.: Manasses of Soissons (απεβ. 1η Μαρτίου 1108) από τον Οίκο της Νορμανδίας-Σουασόν, ήταν επίσκοπος του Καμπραί και επίσκοπος του Σουασόν.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Γουλιέλμου Μπουζάκ κόμη του Ε και της συζύγου του Aδελαΐδας κόμισσας του Σουασόν, κόρης του Ρενώ Α΄ κόμη του Σουασόν. 

Μετά το τέλος του Ζεράρ Β΄ επισκόπου του Καμπραί, τα μέλη του Συλλόγου της εκκλησίας διόρισαν προσωρινά τον πρύτανη του Συλλόγου Mασελέν (Mascelin) στη θέση, και στη συνέχεια τον αρχιδιάκονο Βαλσερό (Walchero), ενάντια στις επιθυμίες των κατοίκων της πόλης. Το 1095 ο πάπας Ουρβανός Β' διευθέτησε το ζήτημα και διόρισε επίσκοπο τον Μανασσή και έδιωξε τον Βαλσεερό. Το 1103 ο Μανασσής διορίστηκε επίσκοπος του Σουασόν από τον πάπα.

Τον Μανασσή διαδέχθηκε ως επίσκοπο του Καμπραί ο Όντο του Τουρναί το 1103 και ως επίσκοπο του Σουασόν ο Λιζιάρ ντε Κρεπύ μετά το τέλος του το 1108.

Πηγές
-----

* Waters, Edmund C. *The Counts of Eu, Sometime Lords of the Honor of Tickhill*, The Yorkshire Archaeological and Topographical Journal, No. 9, 1886

Aναφορές σε πηγές
-----------------

1. ↑  «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. manasss. Ανακτήθηκε στις 14  Οκτωβρίου 2020.
2. 1 2 3  manasss.
3. ↑  camb.
4. ↑  sois.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 750434
* GND: 115794891

 |

 |
Στην ελληνική μυθολογία ο **Ιταλός** ήταν ήρωας που έδωσε το όνομά του στην Ιταλία (ο «επώνυμος ήρωας» της Ιταλίας). Η χώρα μέχρι τότε ονομαζόταν Αυσονία από τον Αύσονα. Σχετικά με την καταγωγή του υπάρχουν αρκετές παραδόσεις. Κατά μία εκδοχή ήταν βασιλιάς του Βρουττίου καταγόμενος από την Οινωτρία. Ο Ιταλός έδωσε νόμους στους υπηκόους του και εκπολίτισε τον λαό του. Σύμφωνα με άλλες παραδόσεις, ο βασιλιάς Ιταλός καταγόταν από τη Σικελία (άποψη που ανάφέρει ο Θουκυδίδης, 6.2.4), τη Λιγουρία ή την Κέρκυρα. Λεγόταν ότι ήταν εγγονός του Μίνωα ως γιος της κόρης του Σατυρίας. Είναι προφανές ότι υπάρχει μεγάλη σύγχυση των μύθων που σχετίζονται με τον Ιταλό. Κάποιες παραδόσεις τον συγχέουν με την Κίρκη και τον Οδυσσέα. Πιθανώς ήταν γιος της Πηνελόπης και του Τηλεγόνου.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
Σε αυτόν τον λεπτομερή χάρτη του 17ου αιώνα, σχεδόν όλη η αραβική χερσόνησος είναι η «Υεμένη».
Η **Μείζων Υεμένη** (αραβικά: اليمن الكبرى‎), επίσης γνωστή ως Νότια Αραβία, είναι ένας γεωγραφικός όρος που δηλώνει εδάφη της ιστορικής Νότιας Αραβίας που περιελάμβαναν το παρόν έδαφος της Δημοκρατίας της Υεμένης, καθώς και τις Σαουδικές περιοχές των Ασίρ, Νατζράν, Τζιζάν, γειτονικών νησιών στην Ερυθρά Θάλασσα, γειτονικών κομματιών Τιχάμα και το Κυβερνείο Ντοφάρ στο Ομάν.

Η Μείζων Υεμένη είναι επίσης ένας πολιτικός όρος που υποδηλώνει την αλυτρωτική φιλοδοξία της ένωσης αυτών των περιοχών κάτω από ένα κοινό κράτος. Οι ισχυρισμοί αυτοί βασίζονται στην ιστορική έννοια του Bilad al-Yaman (η Χώρα της νότιας Χερσονήσου), καθώς και στο κράτος της Δυναστείας των Ρασουλιδών του 13ου-15ου αιώνα και στο κράτος Ζαϊντίγια στα τέλη του 17ου και στις αρχές του 18ου αιώνα, τα οποία περιελάμβαναν το μεγαλύτερο μέρος της επικράτεια της Μείζονος Υεμένης.

Τον 20ο αιώνα, ο Ιμάμης Γιάχια Μουχάμαντ Χαμίντ εντ-Ντιν, Βασιλιάς του Βασιλείου των Μουταβακιλιτών της Υεμένης (Βόρεια Υεμένη), προσπάθησε να πραγματοποιήσει αυτές τις φιλοδοξίες, αλλά κατάφερε να εδραιώσει τον έλεγχό του μόνο στην Άνω Υεμένη, στην Κάτω Υεμένη, στη Μαρίμπ και στην Κάτω Τιχάμα. Εξέφρασε την αξίωση του προς το Άντεν και το Προτεκτοράτο του Άντεν σε συνθήκες, όπως στη Συνθήκη Ιταλίας-Υεμένης του 1926. Αναγκάστηκε να αναγνωρίσει τον έλεγχο της Σαουδικής Ασίας στην Ασίρ και δεν μπόρεσε να απομακρύνει τους Βρετανούς από την ενδοχώρα του Άντεν ή το Χαντραμαούτ. Ο βρετανικός έλεγχος του Άντεν αμφισβητήθηκε επίσης από τον διάδοχό του, Βασιλιά Άχμαντ μπιν Γιάχια, ο οποίος δεν αναγνώριζε τη βρετανική κυριαρχία στη Νότια Αραβία και είχε επίσης φιλοδοξίες να δημιουργήσει μια ενοποιημένη Μείζων Υεμένη. Στα τέλη της δεκαετίας του 1940 και στις αρχές της δεκαετίας του 1950, η Υεμένη συμμετείχε σε μια σειρά συνοριακών αψιμαχιών κατά μήκος της αμφισβητούμενης Βιολετί Γραμμής, μια Άγγλο-Οθωμανική οριοθέτηση του 1913 που χρησίμευσε για τον διαχωρισμό της Υεμένης από το Προτεκτοράτο του Άντεν.

Αφού το Άντεν πέτυχε την ανεξαρτησία του από τη Βρετανία στη δεκαετία του 1960, ενώθηκε με τη Βόρεια Υεμένη το 1990 για να σχηματιστεί η Δημοκρατία της Υεμένης, η οποία είδε την πλειοψηφία της Μείζονος Υεμένης να κυβερνάται ως ενιαία πολιτεία για πρώτη φορά σε σχεδόν δύο αιώνες, αλλά το Νότιο Κίνημα επιδίωξε από το 1994 την απόσχιση της νότιας Υεμένης.

Δείτε επίσης
------------

* Σύνορα Σαουδικής Αραβίας-Υεμένης
* Νότια Αραβία

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ungoverned Territories: Understanding and Reducing Terrorism Risks

Πηγές
-----

* Διαπραγμάτευση των διεθνών συνόρων Σαουδικής Αραβίας-Υεμένης
* Ιστορία της Υεμένης[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Υεμένη: Σχετικά με την Υεμένη - Μέρος 1
* Η ιστορική πρωτεύουσα της Υεμένης


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
 |

 |
Κρέας που ψήνεται σε μανγκάλ
Το **Μανγκάλ** (αραβικά: منقل, τουρκικά: mangal, περσικά: منقل, εβραϊκά: מנגל, γεωργιανά: მაყალი, maqali, αρμενικά: Մանղալ, αζερικά: manqal, ρωσικά: мангал) είναι το Μεσοανατολίτικο όνομα για τα μπάρμπεκιου και αναφέρεται τόσο στην εκδήλωση όσο και τη σχάρα ψησίματος.

Περιγραφή
---------

Η λέξη μανγκάλ προέρχεται από την αραβική λέξη *μανκάλ* (منقل) που σημαίνει "φορητός" και αναφερόταν αρχικά σε φορητούς εσωτερικούς θερμαντήρες ως επί το πλείστον αντικατεστημένους από Δυτικού τύπου σόμπες.

Ένα μανγκάλ συνήθως χρησιμοποιείται για το ψήσιμο διαφόρων κομματιών κρέατος, όπως μπριζόλες, μπιφτέκια, κεμπάπ, σις κεμπάπ, φτερούγες κοτόπουλου και στήθος κοτόπουλου. Ψητά λαχανικά, σαλάτες και άλλα κρύα τρόφιμα συνοδεύουν το γεύμα. Στην Τουρκία, το σαλγκάμ και το αϊράνι είναι κοινά ποτά κατά τη διάρκεια εορτασμών μανγκάλ, καθώς και το ρακί. Το μανγκάλ αναφέρεται επίσης στην κοινωνική συγκέντρωση μιας οικογένειας ή φίλων σε κήπους ή περιοχές για πικνίκ, παρόμοια με το νοτιοαφρικάνικο μπράαι.

Στο Ισραήλ, το μανγκάλ είναι παράδοση στην Ημέρα της Ανεξαρτησίας του Ισραήλ και τις ενδιάμεσες μέρες του Πάσχα.

Δείτε επίσης
------------

* Αφγανική κουζίνα
* Αραβική κουζίνα
* Αρμενική κουζίνα
* Αζερική κουζίνα
* Τουρκική κουζίνα
* Συριακή κουζίνα
* Λιβανική κουζίνα
* Ανατολίτικη κουζίνα
* Ιρανική κουζίνα
* Ισραηλινή κουζίνα
* Παλαιστινιακή κουζίνα
* Ιορδανική κουζίνα
* Αιγυπτιακή κουζίνα

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mangal - Etimoloji
2. ↑  Mangalın tarihi
3. ↑  «Fired up!». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2018.
4. ↑  Word of the Day: Mangal

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* The Independence Day Barbecue, More than American Tradition
Η **μαλακοπλακία** (από τις λέξεις "μαλακό" + "πλάκα") είναι μια σπάνια φλεγμονώδης κατάσταση που εμφανίζεται ως έλκος ή πλάκα στον ουρογεννητικό σωλήνα και κυρίως στην ουροδόχο κύστη. Ωστόσο μπορεί επίσης να σχετιστεί και με άλλα όργανα του σώματος. Αυτή η αρρώστια περιγράφτηκε για πρώτη φορά το 1902 από τους Michaelis και Gutmann ως κιτρινωπές πλάκες που εμφανίζονται στο βλενογόνο της ουροδόχου κύστης και προσβάλλει συνήθως γυναίκες άνω των 40 ετών. Τα συμπτώματα της δεν είναι ειδικά και μοιάζουν με αυτά της κυστίτιδας. Έχουν περιγραφεί ελάχιστες περιπτώσεις μαλακοπλακίας του όρχι που εντάσσονται στις κοκκιωματώδεις ορχίτιδες. 

Μικροσκοπικά, στην εσωτερική επιφάνεια του προσβεβλημένου οργάνου εμφανίζονται μαλακές κιτρινωπές πλάκες, στις οποίες βρίσκονται μακροφάγα γνωστά ως κύτταρα von Hansemann που περιέχουν τα χαρακτηριστικά σωμάτια Michaelis-Gutmann. Συχνά περιλαμβάνει αρνητικά βακτήρια.

Αίτια
-----

Η μαλακοπλακία θεωρείται ότι προκύπτει από τον ανεπαρκή θάνατο των βακτηρίων από τα μακροφάγα. Συνεπώς τα βακτήρια που έχουν υποστεί μερική πέψη συσσωρεύονται στα μακροφάγα και οδηγούν στην εναπόθεση ασβεστίου και σιδήρου. Η βλάβη στην ουροδόχο κύστη εκδηλώνεται μέσω του σχηματισμού έλκους ή πλάκας.

Η μαλακοπλακία εμφανίζεται σε ασθενείς που έχουν ιστορικό ανοσοκαταστολής λόγω λεμφώματος, σακχαρώδους διαβήτη, νεφρικής μεταμόσχευσης, λόγω λοίμωξης από E. coli, λόγω μακροχρόνιας θεραπείας με κορτικοστεροειδή ή λόγω καρκίνου, χωρίς όμως να έχει ξεκαθαριστεί η συσχέτισή τους.

Θεραπεία
--------

Σήμερα χρησιμοποιούνται αντιβιοτικά για την θεραπεία της μαλακοπλακίας.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* περιγραφή περίπτωσης μαλακοπλακίας του όρχεος

Πηγές
-----

* Παθολογική Ανατομική : Böcker-Denk-Heinz: εκδόσεις Π. Χ. Πασχαλίδης
* Βασική Παθολογική Ανατομική : Emanuel Rubin: εκδόσεις Π. Χ. Πασχαλίδης

Παραπομπές
----------

* James, William D.; Berger, Timothy G.; et al. (2006). *Andrews' Diseases of the Skin: clinical Dermatology*. Saunders Elsevier. ISBN 0-7216-2921-0
* Liang Cheng; David G. Bostwick (2006). *Essentials of anatomic pathology*. Springer. pp. 1180–. ISBN 978-1-58829-461-6
Η **μείωση** είναι ένας τύπος κυτταρικής διαίρεσης με την οποία κάθε γονέας παράγει τους γαμέτες του, δηλαδή τα εξειδικευμένα αναπαραγωγικά του κύτταρα, τα οποία φέρουν τον μισό αριθμό χρωμοσωμάτων από τα υπόλοιπα (σωματικά) κύτταρα του οργανισμού, είναι δηλαδή απλοειδή. Στη συνέχεια με τη γονιμοποίηση, ο αρσενικός και ο θηλυκός γαμέτης συνενώνονται, σχηματίζοντας ένα νέο κύτταρο, το οποίο ονομάζεται ζυγωτό, το οποίο είναι διπλοειδές εφόσον περιέχει τα χρωμοσώματα των δύο γαμετών. Από το ζυγωτό, στη συνέχεια, με συνεχείς μιτωτικές διαιρέσεις προκύπτουν όλα τα σωματικά κύτταρα του νέου οργανισμού. Σημαντικό είναι να τονιστεί ότι κάθε γαμέτης που σχηματίζεται με μείωση δεν έχει αόριστα τον μισό αριθμό χρωμοσωμάτων, αλλά πρέπει να φέρει ένα χρωμόσωμα από κάθε ζευγάρι, ώστε να περιέχει όλες τις πληροφορίες που χρειάζονται για τη λειτουργία του νέου οργανισμού. 

Στην αμφιγονική αναπαραγωγή, τις γενετικές πληροφορίες για τη δημιουργία του νέου ατόμου συνεισφέρουν δύο γονείς διαφορετικού φύλου. Όμως, προκύπτει ένα πρόβλημα: αν κάθε γονέας μεταβίβαζε στον απόγονό του τον ακριβή αριθμό των χρωμοσωμάτων του, τότε το νέο άτομο θα είχε το άθροισμα του αριθμού των χρωμοσωμάτων και των δύο γονέων. Ένας τέτοιος απόγονος, ακόμα κι αν επιβίωνε, θα είχε διαφορετικό αριθμό χρωμοσωμάτων από αυτόν που είναι καθορισμένος για το είδος του. Το πρόβλημα αυτό για τους αμφιγονικά αναπαραγόμενους οργανισμούς, λύθηκε στη διάρκεια της εξέλιξης μέσα από δύο μηχανισμούς τη μείωση και τη γονιμοποίηση.

Η μείωση γίνεται σε μια ειδική κατηγορία κυττάρων του οργανισμού, τα οποία ονομάζονται άωρα (πρόδρομα) γεννητικά κύτταρα.

Περιγραφή
---------

Στάδια μειωτικής διαίρεσης
Κάθε κύτταρο που πρόκειται να διαιρεθεί, αντιγράφει αρχικά το γενετικό του υλικό, με αποτέλεσμα κάθε χρωμόσωμα να αποτελείται από δύο πανομοιότυπες αδελφές χρωματίδες (όπως συμβαίνει και στη μίτωση). Στη συνέχεια, ακολουθούν δύο διαδοχικές διαιρέσεις, οι οποίες ονομάζονται: 1η και 2η μειωτική διαίρεση.

### Πρώτη μειωτική διαίρεση (μείωση I)

Τα ομόλογα χρωμοσώματα διατάσσονται σε ζεύγη, το ένα απέναντι από το άλλο. Κατόπιν αποχωρίζονται τα ομόλογα χρωμοσώματα κάθε ζεύγους (όχι οι αδελφές χρωματίδες) και σχηματίζονται δύο νέα κύτταρα, που το καθένα πλέον έχει τον μισό αριθμό χρωμοσώματων σε σύγκριση με το αρχικό. 

### Δεύτερη μειωτική διαίρεση (μείωση II)

Κάθε ένα από τα κύτταρα που σχηματίστηκαν από την 1η μειωτική διαίρεση υφίσταται μία 2η διαίρεση, η οποία έχει σημαντικές ομοιότητες με τη μίτωση. Αυτά τα κύτταρα ονομάζονται απλοειδή κύτταρα.

Έτσι, διαχωρίζονται οι αδελφές χρωματίδες κάθε χρωμοσώματος, με αποτέλεσμα να σχηματιστούν συνολικά 4 απλοειδή κύτταρα, ανά δύο πανομοιότυπα μεταξύ τους. Τα κύτταρα αυτά δεν διαιρούνται, αλλά δίνουν τους γαμέτες (ώριμα γεννητικά κύτταρα).

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **μείωση**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μείωση (βιολογία)** |
Ο άγιος διάκονος ιερομάρτυς **Καισάριος** ζούσε στη Ταρακηνὴ (*Terracina*, Λάτιο) στα χρόνια του αυτοκράτορα της Ρώμης Καίσαρα Κλαυδίου.

Βιογραφία
---------

Στην πόλη, Ταρακηνή, κατήγγειλε τις ειδωλολατρικές θυσίες προς τιμήν του Απόλλωνα. O *Luxurius*, δήμαρχος της πόλης, διέταξε να βάλουν μέσα σε σάκους (*poena cullei*) τον Καισάριο και τον Ιουλιανό και να τους πετάξουν στη θάλασσα της Ταρακηνής. Η μνήμη τους εορτάζεται στις 7 Οκτωβρίου, (Καισαρίου διακόνου και Ιουλιανού, Εὐσεβίου καὶ Εὐτυχίου (Φελίξ), Λέοντος πρεσβυτέρου, μαρτύρων ἐν Τερασίν).

Φωτοθήκη
--------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Παραπομπές
----------

1. ↑  De Smedt C. -Van Hoof G. - De Backer J. *Acta sanctorum novembris*, tomus I, Parisiis 1887
2. ↑  ix8ys. «Ορθόδοξος Συναξαριστής: Άγιοι Ιουλιανός ο πρεσβύτερος και Καισάριος ο διάκονος». *www.saint.gr*. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2017.
Η **Μαργαρίτα Πλευρίτου** (γεννήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 1994 στη Θεσσαλονίκη) είναι διεθνής Ελληνίδα υδατοσφαιρίστρια που αγωνίζεται ως φουνταριστή στην ομάδα υδατοσφαίρισης του Ολυμπιακού Πειραιώς.

Καριέρα
-------

Η Μαργαρίτα Πλευρίτου υπέγραψε το πρώτο της επαγγελματικό συμβόλαιο στην ομάδα του Ολυμπιακού Πειραιώς, στον οποίο βρίσκεται από το 2011, όταν μεταγράφηκε μαζί με τις αδερφές τις από την ομάδα του Ηρακλή.

Στην ομάδα του Ολυμπιακού Πειραιώς παραμένει μέχρι και σήμερα έχοντας καταφέρει να κατακτήσει μέχρι στιγμής οκτώ πρωταθλήματα Ελλάδας, 3 Πρωταθλήματα Ευρώπης (2015.2021.2022) και ένα Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης LEN Trophy (2014). Η κατάκτηση του Κυπέλλου Κυπελλούχων ήταν ιδιαίτερα σημαντική στιγμή για τον ερυθρόλευκο σύλλογο καθώς αποτελούσε το πρώτο διεθνές τρόπαιο το οποίο κατάφερε να κατακτήσει το συγκεκριμένο τμήμα του Ολυμπιακού.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Η Μαργαρίτα Πλευρίτου είναι διεθνής με την εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης της Ελλάδας με την οποία έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές. Μάλιστα, το 2012 κατέκτησε με την Εθνική ομάδα το χρυσό μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα νεανίδων, ενώ τον Δεκέμβρη του 2012 κλήθηκε στην προετοιμασία της ελληνικής Εθνικής ομάδας υδατοσφαίρισης γυναικών και η πρώτη της συμμετέχει ήταν στο παγκόσμιο πρωτάθλημα γυναικών το 2013 στην Βαρκελώνη. Έχει συμμετάσχει επίσης στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα γυναικών το 2014 στην Βουδαπέστη, στο παγκόσμιο πρωτάθλημα γυναικών το 2015 στο Καζάν, στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα το 2016 και στο Βελιγράδι , στο παγκόσμιο πρωτάθλημα το 2017 Βουδαπέστη , στους μεσογιακους αγώνες στην Ταραγόνα (όπου κατέκτησε το χάλκινο μεττάλιο) και στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα το 2018 στην Βαρκελώνη (όπου κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο), στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα το 2020 στη Βουδαπέστη, στο παγκόσμιο πρωτάθλημα 2022 στην Βουδαπέστη και στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα 2022 στο Σπλιτ ( όπου κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο).

Τίτλοι
------

* 3 Πρωταθλήματα Ευρώπης: 2015, 2021, 2022
* 1 Κύπελλο Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας (LEN Trophy): 2014
* 3 Σούπερ Καπ Ευρώπης: 2015, 2021,2022.
* 10 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021, 2022, 2023.
* 5 Κύπελλα Ελλάδας: 2018, 2020, 2021, 2022, 2023.
* 1 Σούπερ Καπ Ελλάδας: 2020

Πηγές
-----

* Το προφίλ της Μαργαρίτας Πλευρίτου στο gavros.gr
* Πρωταθλήτρια η Εθνική Νεανίδων στο πόλο
* Στην προεπιλογή της Εθνικής η Μαργαρίτα Πλευρίτου

  

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Υδατοσφαιρίστριες Ολυμπιακού Σ.Φ. Πειραιώς περιόδου 2022-23 |
| --- |
|  |
| 
* 1 Διαμαντοπούλου
* 2 Πλευρίτου
* 6 Ελευθεριάδου
* 8 Πλευρίτου
* 9 Σταματοπούλου
* 10 Πλευρίτου

Προπονητής: Αλεξάνταρ Τσίριτς |

 |
Ισσός; is located in ΑθήναΙσσός;Ισσός;Η πιθανή θέση της Ισσού στον χάρτη
Η **Ισσός** ήταν αρχαία ελληνική πόλη στην Μηδία. 

Η μοναδική γνωστή αναφορά που έχουμε για την πόλη αυτή είναι από τον Πλίνιο στη *Φυσική Ιστορία* του.
Φαίνεται ότι η πόλη ήταν στην Μηδία κοντά προς τα σύνορα με την Παρθία, προς την Καλλιόπη και κτισμένη πάνω σε βράχο. Πολύ πιθανόν να επρόκειτο για μακεδονική στρατιωτική αποικία των ελληνιστικών χρόνων ή του Μεγάλου Αλεξάνδρου ή των Σελευκιδών που θα έφεραν αποίκους από την παραλιακή Ισσό της Κιλικίας. 

Άγνωστη η τοποθεσία της, αλλά σίγουρα βρίσκεται στο σημερινό Ιράν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πλίνιος, *Historia Naturalis*, βιβλίο 6, παρ.44: «Duae urbes ibi Parthorum oppositae quondam Medis, Calliope et alia in rupe **Issatis;** ipsum vero Parthiae caput Hecatompylos; abest a Portis CXXXIII p. ita Parthorum quoque regna foribus discluduntur».

Πηγές
-----

* Πλίνιος, *Historia Naturalis*, βιβλίο 6.
* Περιοδικό Corpus Τεύχος 37, σελ. 35
Το **Μένγκολντο**, ή **Νήσος Μένγκολ**, είναι ένα νησί στο Εθνικό Πάρκο Νταντοχέχεσανγκ της Νότιας Κορέας με έκταση 1,73 τετρ. χιλιόμετρα. Βρίσκεται στο δυτικό άκρο της κομητείας Τζίντο, στην Επαρχία Νότιας Τζόλλα, στη διοικητική διαίρεση του Μένγκολντο-ρι που υπάγεται στο Τζόντο-μιόν. Το Μένγκολντο και το γειτονικό νησί Τζούκντο είναι τα πιο απόκεντρα κατοικημένα νησιά των νησιών Τζόντο, περίπου 5 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Σονγκοτσάντο,και αποτελεί το νοτιοδυτικό σημείο του Καναλιού Μένγκολ.

Τον Απρίλιο του 2014 το επιβατηγό οχηματαγωγό πλοίο MV *Σέουολ* ανετράπη βόρεια από το κοντινό νησί Μπιονγκπούνγκντο, και βυθίστηκε στα ανοικτά των ακτών του Ντονγκοτσάντο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Lighthouses of South Korea: Jindo». Unc.edu. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2014.
2. ↑  Ralph Ellis, KJ Kwon and Greg Botelho (2014-04-20). «Transcript: Passengers couldn't escape South Korean ferry, crew member says». *CNN World*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* ROK Database of Geographic Names
Ο **Μαμέρκος Αιμίλιος Σκαύρος** (*λατ.* Mamercus Aemilius Scaurus) ήταν Ρωμαίος ρήτορας, ποιητής και Γερουσιαστής, γιος του  Μάρκου Αιμίλιου Σκαύρου. Ήταν μέλος της Γερουσίας το 14, επί αυτοκρατορίας  Τιβέριου. Παντρεύτηκε την Αιμίλια Λέπιδα και μετέπειτα τη Σέξτια. Έγινε ύπατος το 21. 
Κατηγορήθηκε ότι έγραψε τραγωδία της οποίας αρκετοί στίχοι αντανακλούσαν άσχημα στον Τιβέριο, αλλά τελικά η επίσημη αγωγή εναντίον του αφορούσε μοιχεία και ενασχόληση με μαγεία. Αυτοκτόνησε όταν κατηγορήθηκε για προδοσία το έτος 34.

Παραπομπές και σημειώσεις
-------------------------

1. ↑  Tacitus *Annales* 1.13.4

* Smith and Anthon *A New Classical Dictionary of Greek and Roman Biography, Mythology and Geography V2*
Χρυσό δηνάριο του Χαλίφη των Ομεϊάδων Abd al-Malik ibn Marwan, που κόπηκε στη Δαμασκό της Συρίας το 75 AH (697/698 CE), με βάρος σχεδόν 1 *mithqāl* (3,64 γραμμάρια)
**Mithqāl** ( αραβικά: مثقال‎) είναι μονάδα μάζας ίση με 3,64 grams (0,117 ozt) που χρησιμοποιείται ως επί το πλείστον για τη μέτρηση πολύτιμων μετάλλων, όπως ο χρυσός και άλλα προϊόντα, όπως το σαφράν.

Το όνομα εφαρμόστηκε επίσης ως εναλλακτικός όρος για το χρυσό δηνάριο, ένα νόμισμα που χρησιμοποιήθηκε σε μεγάλο μέρος του ισλαμικού κόσμου από τον 8ο αιώνα και μετά, και επιβίωσε σε μέρη της Αφρικής μέχρι τον 19ο αιώνα.  Το όνομα του νομίσματος της Μοζαμβίκης από το 1980, το *metical*, προέρχεται από το *mithqāl* .

Ετυμολογία
----------

Η λέξη *mithqāl* ( αραβικά: مثقال‎ "Βάρος, μονάδα βάρους") προέρχεται από την αραβική *thaqala* ( ثقل ), που σημαίνει "*ζυγίζω*". Άλλες παραλλαγές της ενότητας στα αγγλικά περιλαμβάνουν *miskal* (από τα Περσικά ή Ουρντού مثقال ; *misqāl* ), *mithkal, mitkal* και *mitqal.*

Ινδικό μιθκάαλ
--------------

Στην Ινδία, η μέτρηση είναι γνωστή ως *mithqaal*. Περιέχει 4 mashas και 3½ raties (rata'ii; مثقال). 

Είναι ισοδύναμο με 4,25 γραμμάρια κατά τη μέτρηση του χρυσού,  ή 4,5 γραμμάρια κατά τη μέτρηση των βασικών προϊόντων.  Μπορεί να είναι περισσότερο ή λιγότερο από αυτό.

Παράγοντες μετατροπής
---------------------

| Μονάδα | Mithqāl | Χρυσό δηνάριο | Ντιρχάμ | Γραμμάριο | Ουγγιά Τροία | Ουγκιά | Σιτηρά |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Mithqāl | 1 | 1 | 0,70 | 4,25 | 0,13664 | 0,14991 | 65.5875 |

Το mithqāl σε έναν άλλο πιο σύγχρονο υπολογισμό έχει ως εξής:

| Μονάδα | Mithqāl | Nākhud | Γραμμάριο | Ουγκιά |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Mithqāl | 1 | 19 | 3.642 | 0,117 |

Το Ναχούντ είναι μονάδα μάζας Μπαχάι που χρησιμοποιείται από τον Μπαχάολλα.  Το mithqāl αρχικά αποτελούταν από 24 nakhuds, αλλά στο Bayán τα συλλογικά έργα του Báb, αυτό μειώθηκε σε 19.

Δείτε επίσης
------------

* Ουγγιά
* Γραμμάριο
* Χρυσό γραμμάριο
* Νισάμπ
* Μιθκάλ Αλ Φαγιέζ

Παραπομπές
----------

1. ↑  Johnson, Marion (1968), «The Nineteenth-Century Gold 'Mithqal' in West and North Africa», *The Journal of African History* (Cambridge University Press) **9** (4): 547–569, doi:10.1017/s0021853700009038, ISSN 0021-8537
2. ↑  "Metical" in *Dicionário da Língua Portuguesa com Acordo Ortográfico*. Porto: Porto Editora, 2003-2015. Accessed 1 April 2015. (in πορτογαλική)
3. ↑  *Quarterly Journal of the Pakistan Historical Society* (στα Αγγλικά). Pakistan Historical Society. 1 Ιανουαρίου 2006. σελ. 86.
4. ↑  «Assessing the Nisaab of bank notes». *IslamWeb*. 2007. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2007.
5. ↑  «M». *Economic Glossary*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2007.
6. ↑  «Glossary». *The Clear Path*. 2005. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2007.
7. ↑  .
8. ↑  Honeyman, Nobel Augusto Perdu (5 Μαΐου 2004). *La relevancia de la pragmática en la traducción de textos multi-culturales: versión del Kitab-i-Aqdas* (στα Ισπανικά). Universidad Almería. σελ. 508. ISBN 9788482406473.
Συντεταγμένες: 47°24′36.9″N 0°59′31.3″E﻿ / ﻿47.410250°N 0.992028°E﻿ / 47.410250; 0.992028

Το **Κάστρο του Κλο-Λυσέ** (γαλλικά: *Château du Clos Lucé*), επίσημα αποκαλούμενο *κτήμα του Κλου (manoir du Cloux)*, είναι ένα μεγάλο κάστρο, που βρίσκεται στο κέντρο του Αμπουάζ, στον νομό Αντρ-ε-Λουάρ, στο κέντρο της κοιλάδας του Λίγηρα. Είναι στη φυσική κοιλάδα τού ποταμού, που επίσημα καλείται Τουραίν. Κτισμένο από τον Υγκ (Ούγκο) του Αμπουάζ το 1471, το ανάκτορο γνώρισε αρκετούς διάσημους ιδιοκτήτες, όπως τον Κάρολο Η΄ της Γαλλίας και τον Λεονάρντο ντα Βίντσι. Βρίσκεται 500 μ. κοντά στο Κάστρο του Αμπουάζ, με το οποίο συνδέεται με έναν υπόγειο διάδρομο.

Ιστορία
-------

Ο Κάρολος Η΄ αγόρασε το κτίσμα από τον Ετιέν Λε Λουπ το 1490 και την εποχή εκείνη έγινε γνωστό ως *το θερινό ενδιαίτημα*· φιλοξενούσε μέλη της Γαλλικής βασιλικής οικογένειας. Έπειτα από μερικές δεκαετίες, ο Φραγκίσκος Α΄ της Γαλλίας προσκάλεσε τον Λεονάρντο ντα Βίντσι να ζήσει στη Γαλλία το 1516 και παραχώρησε το κτήριο στον ζωγράφο. Ο ηλικιωμένος καλλιτέχνης έζησε εδώ τα τελευταία έτη του, ως το τέλος του στις 2 Μαΐου 1519. 

Χάρη στους λαμπρούς ιδιοκτήτες του, το οικοδόμημα σήμερα είναι ένα από τα ιστορικά Μνημεία και έτσι προστατεύεται από κατεδάφιση ή ανακαίνιση. Έπειτα από το 1855 έγινε ένα γνωστό μουσείο για τη ζωή του Λεονάρντο ντα Βίντσι, αφιερωμένο στη μνήμη του και στο έργο του, που συγκεντρώνεται και διευθύνεται από την οικογένεια Σαιν-Μπρί, τους τελικούς ιδιοκτήτες της ιδιοκτησίας.

Δείτε επίσης
------------

* Κάστρα του Λίγηρα

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «base Mérimée» (Γαλλικά) Υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 134095005
* LCCN: no97064900
* ISNI: 0000 0001 2288 2890
* SUDOC: 140186913
* BNF: cb15090740w (data)

 |

 |