recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το έμβλημα της περιοχής
Χάρτης της περιοχής
Η  **Ζουπανία Βαράζντιν** (κροατικά: *Varaždinska županija*, ουγγρικά: *Varasd vármegye*) ήταν διοικητική διαίρεση του Βασιλείου της Σλαβονίας από το 1850 
έως το 1868, από το 1868 έως το 1918 στο Βασίλειο της Κροατίας και Σλαβονίας, επαρχίας του Βασιλείου της Ουγγαρίας και της Αυστροουγγαρίας. Από το 1918 έως το 1924 αποτέλεσε διοικητική περιοχή του Βασίλειου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων. Η πρωτεύουσα της περιοχής ήταν η Βαράζντιν, είχε κατοίκους κι έκταση 2.521 τετραγωνικά χλμ.

Ιστορία
-------

Από τον 15ο αιώνα η περιοχή ήταν τμήμα του Βασιλείου της Σλαβονίας και το 1868 έγινε μέρος του Βασιλείου της Κροατίας και Σλαβονίας. Μετά το 1918 και την διάλυση της Αυστροουγγαρίας με απόφαση του Κροατικού κοινοβουλίου η Κροατία και Σλαβονία ενώθηκαν στο Βασίλειο Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων. Καταργήθηκε το 1924 και έγινε τμήμα της Περιφέρειας Ζάγκρεμπ.

Πληθυσμός
---------

Σύμφωνα με την απογραφή του 1910 αριθμούσε 307.010 κατοίκους που μιλούσαν τις εξής γλώσσες:

* κροατικά: 30.0033
* σερβικά: 2.384
* γερμανικά: 1.172
* ουγγρικά: 1.095

Διοικητικές διαιρέσεις
----------------------

Σύμφωνα με τη διοικητική οργάνωση της Σλαβονίας το 1850 το έδαφος της χωρίζεται σε έξι νομούς, και στην πόλη της Βαράζντιν. Η διοικητική περιοχή χωρίζεται σε επιπλέον διοικητικές περιοχές και επαρχίες (Βαράζντιν, Κλάνιετς, Κράπινα και Τσάκοβετς). Το Τσάκοβετς και η Μετζιμούριε από το 1848 αποτελούσαν ειδική περιοχή. Σύμφωνα με το σύνταγμα του 1854 η Ζουπανία Βαράζντιν είχε 13 διοικητικές περιοχές (Κριζέβατσκι, Κοπρίβνιτσα, Λούντμπρετσκι, Σπα, Βαράζντιν, Ίβανετς, Κράπινα, Ζλάταρσκι, Πρέγκραντσκι, Κλάνιετσκι, Τσακόβετσκι, Πρέλοσκι και Στρόγκιβσκι (Στρόγκιφσκι)) και τρεις αστικές περιοχές την Κρίζεβτσι, την Κοπρίβνιτσα και το Βαράζντιν. Το 1861 καταργήθηκε η περιοχή Μετζιμούριε, και διαιρέθηκε στις περιοχές Τσάκοβετς, Πρέλογκ, Στρίγκοβα.

Από 1875 έως το 1886 η Ζουπανία Βαράζντιν αποτελείτο από τρεις επιμέρους νομούς: Βαράζντιν, Βαραζντίνσκε Κράπινα και Τόπλιτσκα, η Κρίζεβτσι και Κορπίβνιτσα, και Μπιέλοβαρ και Κρίζεβτσι. Από το 1851 έως το 1861 δεν υπήρχε κυβέρνηση οι υποθέσεις διέπονταν από ένα μεγάλο νομάρχη και το διοικητικό συμβούλιο. Από το 1861 διοικούνταν από έναν μεγάλο νομάρχη και δύο Συνέλευσης. Από ό, τι το 1870 έως το 1874 είχε συνέλευση και διοικητικό συμβούλιο.

Αναφορές
--------

* Varaždinska županija na Portalu znanstvenih časopisa Republike Hrvatske Αρχειοθετήθηκε 2021-03-22 στο Wayback Machine.
* ARHINET - Varaždinska županija

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 152469095
* LCCN: n82119263
* BNF: cb12328998b (data)

 |

 |
Η **Γιούλια Ολέγκοβνα Σαμοΐλοβα** (γεν. 7 Απριλίου 1989), πολλές φορές αναφέρεται και ως **Τζούλια Σαμοΐλοβα**, είναι Ρωσίδα τραγουδίστρια και συνθέτρια. Εκπροσώπησε τη Ρωσία στη Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2018. Θα εκπροσωπούσε τη χώρα της και στον διαγωνισμό του 2017, ωστόσο η Ρωσία αποχώρησε από αυτόν, εξαιτίας της απαγόρευσης εισόδου της Σαμοΐλοβα στην Ουκρανία.

Καριέρα
-------

Η Σαμοΐλοβα επιλέχθηκε στις 12 Μαρτίου 2017 να εκπροσωπήσει τη Ρωσία στη Eurovision 2017, στην ουκρανική πρωτεύουσα, Κίεβο, με το τραγούδι "Flame Is Burning". Στις 13 Μαρτίου 2017, η Υπηρεσία Ασφάλειας της Ουκρανίας ανακοίνωσε ότι είναι πολύ πιθανό να απαγορεύσουν τη Γιούλια να εισέλθει στη Ουκρανία, λόγω της επίσκεψής της στην Κριμαία το 2015 - μια περιοχή που ήταν προσαρτημένη στη Ρωσία το 2014. Σύμφωνα με τον ουκρανικό νόμο, η είσοδος στην Κριμαία μέσω Ρωσίας είναι παράνομη. Η Σαμοΐλοβα δήλωσε ότι έπαιξε στην Κριμαία το 2015. Στις 22 Μαρτίου 2017, η Υπηρεσία Ασφάλειας της Ουκρανίας απαγόρευσε τη Σαμοΐλοβα να εισέλθει στην Ουκρανία για τρία χρόνια για παραβίαση της νομοθεσίας της Ουκρανίας.

Στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision του 2018 στη Λισαβόνα τραγούδησε το τραγούδι "I Won't Break", το οποίο όμως δεν προκρίθηκε στον τελικό του διαγωνισμού.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  ago, Anthony Granger • 1 week (13 Απριλίου 2017). «Russia: Withdraws From The Eurovision Song Contest?». *Eurovoix*. Ανακτήθηκε στις 22 Απριλίου 2017.
2. ↑  Adams, William Lee (12 Μαρτίου 2017). «Russia's Yulia Samoilova becomes second singer in wheelchair to compete at Eurovision| wiwibloggs». *Eurovision 2017 Predictions, Polls, Odds, Rankings | wiwibloggs*. Ανακτήθηκε στις 22 Απριλίου 2017.
3. 1 2  Ukraine investigates Russia's newly chosen Eurovision candidate, Deutsche Welle (13 Μαρτίου 2017)
4. ↑  Russia strikes provocative note for Eurovision in Ukraine, The Guardian (13 Μαρτίου 2017)
5. ↑  «Eurovision Samoilova: Ukraine bars Russian singer over Crimea visit». *BBC Online*. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2017.

Επιπλέον σύνδεσμοι
------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Yuliya Samoylova (singer) στο Wikimedia Commons
* Επίσημος ιστότοπος

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΣεργκέι Λάζαρεφ**You Are the Only One** | **Συμμετοχή της Ρωσίας στη Eurovision**2017 | ΔιάδοχοςΣεργκέι Λάζαρεφ**Scream** |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 7585150869811922190005
* GND: 114180123X
* MusicBrainz: ec76e287-d6f6-4b09-964f-53d79a5df305

 |

 |
Το έμβλημα της Διοικητικής περιοχής
Η διοικητική διαίρεση του Βασιλείου της Κροατίας και Σλαβονίας
Οι διοικητικές περιοχές (Οκρούγκ ή Ζουπανίες) του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων 1918-1922
Η **Ζουπανία Μπιέλιοβαρ και Κρίζεβτσι** (*κροατικά: Bjelovarsko-križevačka županija, ουγγρικά: Belovár-Kőrös vármegye*), ήταν διοικητική διαίρεση του Βασιλείου της Κροατίας και Σλαβονίας, επαρχίας του βασιλείου της Ουγγαρίας και της Αυστροουγγαρίας. Από ο 1918 έως το 1929 ήταν Διοικητική διαίρεση του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων. Περιελάμβανε εδάφη της σημερινής Κροατίας με πρωτεύουσα την πόλη Μπιέλιοβαρ.

Ιστορία
-------

Δημιουργήθηκε πρώτη φορά στα πλαίσια της Αυστροουγγαρίας το 1871 σαν Ζουπανία Μπιέλοβαρ με πρώτο προσωρινό διοικητική τον Ιβάν Τρνσκί όπου παρέμεινε στην θέση του για έναν χρόνο. Το 1872 δημιουργήθηκε και ο θυρεός της περιοχής. Το 1886 συγχωνεύεται με την Ζουπανία Κρίζεβτσι που υπήρχε από τον 15ο αιώνα παίρνοντας την μετέπειτα ονομασίας της.

Το με την διάλυση της Αυστροουγγαρίας το 1918 σαν αναπόσπαστο τμήμα της Κροατίας έγινε μέρος του Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων. Η διοικητική περιοχή τότε ήταν η πιο πυκνοκατοικημένη και η μεγαλύτερη στην Κροατία. Με την διοικητική διαιρεση του 1922 καταργήθηκε το 1924 και εντάχτηκε στην Όμπλαστ Όσιγεκ και την διοικητική περιοχή του Ζάγκρεμπ.

Διοικητές
---------

* Ιβάν Τρνσκι (1871 – 1872)
* Ρόμπερτ Όρσιτς Σλαβέτιτσκι (1872 - 1875)
* Λιούντεβιτ Ρέιζνερ (1875 - 1878)
* Λαζάρ Νταβίντοβιτς (1878 – 1884)
* Μπούντισλαβ Μπουντισλάβιεβιτς Πριέντορσκι (1884 - 1889)
* Ράντισλαβ Ρούμπιντο Ζίχι (Ζίτσι) (1889 - 1893)
* Μίλουτιν Κουκούλιεβιτς Σάκτσινσκι (1893 - 1904)
* Τεόντορ Γκεόργκιεβιτς (1904 - 1910)
* Γκιούρο Ντέντοβιτς (1910 - 1914)
* Τεόντορ Μπόσνιακ (1914)
* Βλάντιμιρ Τρέστσεκ Μπράινσκι (1914 – 1915)
* Λάντισλαβ Λάμπας Βλαζεκόβετσκι (1915 – 1918)
* Γκάβρο Γκόικοβιτς (1918)
* Μάτια Λίσιτσαρ (Μάτιγια) (1919)
* Λούκα Σόσκι (1919 - 1920)
* Πέταρ Ζρέλετς (1921 - 1924)

Πληθυσμός
---------

Σύμφωνα με την απογραφή του 1910 είχε 332.592 κατοίκους, σύμφωνα με τη γλώσσα που μιλούσαν ήταν χωρισμένη ως εξής: κροατική γλώσσα: 253687 Σερβική γλώσσα: 44.533 Ουγγρικά: 14.224 Γερμανικά: 4.235

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Povijest Bjelovarsko-bilogorske županije». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2014.
2. ↑  ARHINET - Bjelovarsko-križevačka županija

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Bjelovarsko-križevačka županija)  της Κροατικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ποσοστό των ερωτηθέντων που συμφωνεί ότι οι περισσότεροι άνθρωποι είναι έμπιστοι
**Εμπιστοσύνη** ονομάζεται η κατάσταση όταν ένα μέρος βασίζεται στις ενέργειες ενός άλλου μέρους, αν και ο όρος **εμπιστοσύνη** είναι χαρακτηρίζεται από πολυσημία.  Εξαρτάται και από νευρολογικούς παράγοντες, όπως η έκκριση ωκυτοκίνης Στις κοινωνικές επιστήμες, η εμπιστοσύνη αποτελεί αντικείμενο συνεχούς έρευνας. Στην κοινωνιολογία και την ψυχολογία, ο βαθμός στον οποίο ένα μέρος εμπιστεύεται ένα άλλο είναι μέτρο πίστης στην ειλικρίνεια, τη δικαιοσύνη ή την καλοσύνη ενός άλλου μέρους. Στα οικονομικά, η εμπιστοσύνη συχνά εκλαμβάνεται ως αξιοπιστία στις συναλλαγές. Οι κοινωνιολόγοι ισχυρίζονται ότι η εμπιστοσύνη είναι μία από τις διάφορες κοινωνικές κατασκευές, στοιχείο της κοινωνικής πραγματικότητας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  McKnight, D. H. and Chervany, N. L. (1996). The Meanings of Trust. Scientific report, University of Minnesota. Αρχειοθετήθηκε 2011-09-30 στο Wayback Machine.
2. ↑  Mayer, R.C.; Davis, J.H.; Schoorman, F.D. (1995). «An integrative model of organizational trust». *Academy of Management Review* **20** (3): 709–734. doi:10.5465/amr.1995.9508080335. .
3. ↑  Bamberger, Walter (2010). "Interpersonal Trust – Attempt of a Definition" Αρχειοθετήθηκε 2019-09-23 στο Wayback Machine.. Scientific report, Technische Universität München. Retrieved 2011-08-16.
4. ↑  Kosfeld, M.; Heinrichs, M.; Zak, P. J.; Fischbacher, U.; Fehr, E. (2005). «Oxytocin increases trust in humans». *Nature* **435** (7042): 673–676. doi:10.1038/nature03701. PMID 15931222. Bibcode: 2005Natur.435..673K. .
5. ↑  Zak, Paul; Knack, Stephen (2001). «Trust and Growth». *Economic Journal* **111** (470): 295–321. doi:10.1111/1468-0297.00609. .
6. ↑  Searle, J.R. (1995). *The Construction of Social Reality*. The Free Press
Στην ελληνική μυθολογία η **Δάδα** ήταν σύζυγος του Σάμωνα από την Κρήτη, ο οποίος είχε βοηθήσει τον Σκάμανδρο να καταλάβει την Τροία και σκοτώθηκε στη μάχη. Μετά τον θάνατο του συζύγου της η Δάδα στάλθηκε από τον Σκάμανδρο στην πόλη Πόλιον για να ξαναπαντρευτεί. Στον δρόμο όμως τη βίασε ο κήρυκας που τη συνόδευε, οπότε η Δάδα αυτοκτόνησε με το ξίφος του συζύγου της. Οι Κρητικοί πολεμιστές, όταν πληροφορήθηκαν το γεγονός, σκότωσαν τον κήρυκα με λιθοβολισμό στον τόπο όπου έγινε ο βιασμός. Η τοποθεσία αυτή, αν και ο προσδιορισμός της οποίας δεν είναι δυνατός με τις γνώσεις που έχουμε σήμερα, ονομάσθηκε αργότερα «Χώρος Αναιδείας».

Πηγές
-----

* *Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος* Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969.*

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Μυθολογία
* Πύλη:Ελληνική μυθολογία
 |

 |
Ο **Εμπενίζερ Κομπ Μόρλεϊ** (*Ebenezer Cobb Morley*, Hull, Ηνωμένο Βασίλειο, 16 Αυγούστου 1831 – 20 Νοεμβρίου 1924) ήταν Άγγλος αθλητικός παράγοντας, θεωρούμενος σαν εμπνευστής της ίδρυσης της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας και του μοντέρνου ποδοσφαίρου.

Ο Μόρλεϊ στην ηλικία των 27 ετών μετακόμισε στο Μπαρνς, όπου και ίδρυσε τη ομώνυμη ομάδα, από τα ιδρυτικά μέλη της F.A. (1862), ακολούθως δε πρότεινε με επιστολή του στην εφημερίδα «Bell’s Life», τη δημιουργία ενός οργανισμού που θα διεύθυνε τη διεξαγωγή του αθλήματος. Έτσι, σύντομα (1863) δημιουργήθηκε η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, κατόπιν συνάντησης διαφόρων παραγόντων στην Freemasons' Tavern. Ο Μόρλεϊ ήταν ο πρώτος γραμματέας της Ομοσπονδίας (1863 – 1866) και ο δεύτερος πρόεδρός της (1867 – 1874) και συνέταξε τους κανόνες του σπορ στην οικία του στο Μπαρνς. Ως ποδοσφαιριστής, αγωνίσθηκε στο πρώτο παιχνίδι στα χρονικά που διεξήχθη με βάση τους νέους κανόνες, εναντίον της Richmond (1863) και σκόραρε στην πρώτη συνάντηση μεταξύ εκπροσώπων των ποδοσφαιρικών ομάδων του Λονδίνου και του Σέφιλντ, στις 31 Μαρτίου 1866.

Υπηρέτησε σε διάφορες δημόσιες θέσεις, αλλά δεν έκανε οικογένεια. Ο τάφος του βρίσκεται στο Κοιμητήριο του Μπαρνς. Ο Μόρλεϊ τιμήθηκε από τη Google, στις 16 Αυγούστου 2018, την 187η επέτειο από τη γέννησή του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  «Morley, Ebenezer Cobb (1831–1924), lawyer, sportsman, and sports administrator | Oxford Dictionary of National Biography». (Αγγλικά) *Oxford Dictionary of National Biography*. Oxford University Press. Οξφόρδη. 2004. Ανακτήθηκε στις 16  Αυγούστου 2018.
2. ↑  Alyson Rudd: «The father of football deserves much more | The Times». 7  Απριλίου 2008. Ανακτήθηκε στις 16  Αυγούστου 2018.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2019.
4. ↑   Butler, Bryon (January 2009). "Morley, Ebenezer Cobb (1831–1924)". Oxford Dictionary of National Biography. Oxford University Press. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2009
5. ↑   Rudd, Alyson (7 Απριλίου 2008). "The father of football deserves much more". London: Times Online. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2010
6. ↑  "Google honours the 'father of football'". news.com.au. 16 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2018
***Η προσκύνηση των ποιμένων*** είναι ελαιογραφία του Έλληνα ζωγράφου Δομήνικου Θεοτοκόπουλου (Ελ Γκρέκο), που ολοκληρώθηκε το τελευταίο έτος της ζωής του καλλιτέχνη. Πραγματεύεται το ομώνυμο παραδοσιακό θέμα στη χριστιανική τέχνη. Ο Θεοτοκόπουλος ζωγράφισε το έργο αυτό για να τοποθετηθεί πάνω από τον ίδιο του τον τάφο, στον ναό της Μονής του Αγίου Δομήνικου του Παλαιού, στο Τολέδο. Η υπογραφή του ζωγράφου στην ελληνική γλώσσα είναι ορατή στην κάτω αριστερή γωνία του έργου.

Μεγάλη παραμόρφωση των σωμάτων χαρακτηρίζει την «Προσκύνηση των ποιμένων», όπως και όλα τα ύστερα έργα του Θεοτοκόπουλου. Το Θείο Βρέφος φαίνεται σαν να εκπέμπει φως, το οποίο φωτίζει τα πρόσωπα των φτωχοντυμένων και ξυπόλητων βοσκών, που έχουν συγκεντρωθεί για να τιμήσουν τη Γέννησή του. Μια ρυθμική ενέργεια ζωντανεύει την εικόνα, εκφραζόμενη με τις σαν χορευτικές στάσεις των περισσότερων μορφών. Οι έντονες αντιθέσεις ανάμεσα στα φωτεινά και στα σκοτεινά μέρη του πίνακα τονίζουν τη δραματική αίσθηση που αποπνέει. Η ομάδα των αγγέλων που αιωρούνται πάνω από τη σκηνή ίσως να μοιάζει με το τμήμα που λείπει από τον πίνακα *Το άνοιγμα της Πέμπτης Σφραγίδας*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  M. Tazartes: *El Greco*, σελ. 172
2. 1 2  *From El Greco to Cézanne* (κατάλογος): «The Adoration of the Shepherds», σελ. 130

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 317112887
* LCCN: no2015107240

 |

 |
Η **Ελληνική Ομοσπονδία Κρίκετ** (ΕΛ.Ο.Κ.) είναι ο φορέας που είναι υπεύθυνος για το άθλημα του κρίκετ στην Ελλάδα. Τα κεντρικά γραφεία της ομοσπονδίας βρίσκονται στην Κέρκυρα, στην οποία κατά κύριο λόγο διεξάγεται το κρίκετ στην Ελλάδα. Είναι συνδεδεμένο μέλος του Διεθνούς Συμβουλίου Κρίκετ. Συντονίζει τις προσπάθειες της εθνικής ομάδας ανδρών σε διεθνείς διοργανώσεις.

Το κρίκετ εισήχθη στην Ελλάδα από τους Βρετανούς που κατείχαν τα Ιόνια νησιά για 50 χρόνια έως το 1864. Οι περισσότεροι παίκτες και προπονητές είναι Έλληνες από την Κέρκυρα, αλλά υπάρχουν επίσης Πακιστανοί και Αφγανοί, όπως και μερικοί Έλληνες ομογενείς από τη Μελβούρνη της Αυστραλίας.

Η Ελλάδα έχει 15 επίσημους συλλόγους εκ των οποίων 13 στην Κέρκυρα, ένας στην Αθήνα και ένας στη Θεσσαλονίκη. Το κρίκετ παίζεται στην Κέρκυρα από το 1823, αλλά παραμένει μη δημοφιλές στην Ελλάδα, με σχεδόν καθόλου κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης σε όλη τη χώρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kρίκετ και κοινωνική αλληλεγγύη – Η ομάδα του Ηρακλή Θεσσαλονίκης στο ert.gr Αρχειοθετήθηκε 2017-08-13 στο Wayback Machine. ΕΡΤ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Τα **Windows 8** χωρίζονται σε 3 βασικές κατηγορίες: τα Windows 8 Core, τα Windows 8 Pro και τα Windows 8 Enterprise.

Windows 8 Core
--------------

Η έκδοση Windows 8 Core είναι η βασική έκδοση των Windows 8. Είναι διαθέσιμη για συστήματα x32 και x64. Αυτή η έκδοση είναι σχεδιασμένη για οικιακούς υπολογιστές και παρέχει όλες τις καινούργιες δυνατότητες των Windows 8.

Windows 8 Pro
-------------

Η έκδοση Windows 8 Pro είναι η έκδοση των Windows 8 για επαγγελματίες. Παρέχει όλες τις δυνατότητες των Windows 8 Core καθώς και άλλες δυνατότητες, όπως το BitLocker, το Hyper-V και το σύστημα κρυπτογράφησης αρχείων. Το Windows Media Center παρέχεται στα Windows 8 Pro με την αγορά πακέτου αναβάθμισης.

Windows 8 Enterprise
--------------------

Η έκδοση Windows 8 Enterprise παρέχει όλες τις δυνατότητες των Windows 8 Core και των Pro, με εξαίρεση το Windows Media Center. Η μόνη διαφορά που έχει με τα Windows 8 Pro, εκτός από το Windows Media Center είναι πως πωλείται μαζικά σε εταιρείες και έχει ορισμένες δυνατότητες που οι εταιρείες χρειάζονται.

Άλλες εκδόσεις των Windows 8
----------------------------

Κάποιες άλλες εκδόσεις των Windows 8 είναι τα Windows RT και τα Windows 8 with Bing, μίας έκδοσης των Windows 8 Core που έρχεται εγκατεστημένη σε κάποια laptops και netbooks.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εκδόσεις των Microsoft Windows |
| --- |
|  |
| Εκδόσεις DOS | 
* Windows 1.0
* Windows 2.0
* Windows 2.1x
* Windows 3.0
* Windows 3.1x
 |  |
|  |
| Windows 9x | 
* Windows 95 (Ανάπτυξη)
* Windows 98
* Windows Me
 |
|  |
| Windows NT | 

|  |  |
| --- | --- |
| Πρώτες εκδόσεις | 
* Windows NT 3.1
* Windows NT 3.5
* Windows NT 3.51
* Windows NT 4.0
* Windows 2000
 |
|  |
| Εκδόσεις πελατών | 
* Windows XP
	+ εκδόσεις
	+ x64
	+ Media Center
	+ Fundamentals
* Windows Vista
	+ εκδόσεις
* Windows 7
	+ εκδόσεις
* Windows 8
	+ εκδόσεις
	+ 8.1
	+ RT
* Windows 10
	+ εκδόσεις
* Windows 11
 |
|  |
| Windows Server | 
* Server 2003
	+ Home Server
* Server 2008
	+ EBS 2008
	+ HPC Server 2008
* Server 2008 R2
	+ Home Server 2011
* Server 2012
* Server 2016
* Server 2019
* MultiPoint Server
* Server Essentials
 |
|  |
| Εξειδικευμένες εκδόσεις | 
* Windows Preinstallation Environment
 |

 |
|  |
| Windows Embedded | 
* Embedded Compact
	+ CE 5.0
	+ Embedded CE 6.0
	+ Embedded Compact 7
* Embedded Automotive
* Embedded Industry
* Embedded 8
 |
|  |
| Windows Mobile | 
* Pocket PC 2000
* Pocket PC 2002
* Mobile 2003
* Mobile 5.0
* Mobile 6.0
* Mobile 6.1
* Mobile 6.5
 |
|  |
| Windows Phone | 
* Phone 7
* Phone 8
* Phone 8.1
* 10 (mobile)
 |
|  |
| Ακυρωθείσες εκδόσεις | 
* Cairo
* Nashville
* Neptune
* Odyssey
 |

 |
Ο **Ενταφιασμός του Αγίου** (ονομάζεται επίσης και **Η ταφή του Χριστού**) είναι ένα έργο του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου (*El Greco*), που φιλοτεχνήθηκε μεταξύ των ετών 1568 και 1576. Φυλάσσεται στην Εθνική Πινακοθήκη (Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου) στην Αθήνα.

Το θέμα
-------

Το έργο απεικονίζει την ταφή του Χριστού. Συγκεκριμένα οι Νικόδημος και Ιωσήφ της Αριμαθείας τοποθετούν τον Χριστό στον τάφο με την Παναγία, τον Ιωάννη και την Μαρία Μαγδαληνή να παρακολουθούν μεταξύ άλλων τη διαδικασία.

Περιγραφή
---------

Η *ταφή του Χριστού* (τέμπερα και λάδι σε ξύλο διαστάσεων 51,5 x 42,9) θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα έργα που φιλοτέχνησε ο Έλληνας καλλιτέχνης στο διάστημα της παραμονής του στη Βενετία. Στο έργο αυτό φαίνονται οι επιρροές του Θεοτοκόπουλου από την βυζαντινή τέχνη καθώς και από την αντίστοιχη της Δύσης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Η ταφή του Χριστού, π. 1568-1570». *nationalgallery.gr*. Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιουνίου 2015. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2016.
2. ↑  Δουλγερίδης, Μιχαήλ (Απρίλιος 2005). «Η σύγχρονη τεχνολογία ανακαλύπτει έναν αθέατο κόσμο. El Greco: Η ταφή του Χριστού». *Ε&Τ* (Αθήνα) (8): 34.. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2016.
3. ↑  Δουλγερίδης, Μιχαήλ (2005). σελ. 35.
Το **Ντεβόλ** (βουλγαρικά: Девол‎), επίσης γνωστό ως **Δεάβολη** ή **Διάβολη**, ήταν μεσαιωνικό φρούριο και επισκοπή στη δυτική Μακεδονία, το οποίο ευρισκόταν στα νότια της Λίμνης Οχρίδας, στο σημερινό νοτιοανατολικό τμήμα της Αλβανίας (Επαρχίας Ντεβόλ). Η ακριβής τοποθεσία του παραμένει άγνωστη έως σήμερα, ωστόσο πιστεύεται πως ευρισκόταν κατά μήκος του ομώνυμου ποταμού (σημερινός Ποταμός Ντεβόλ) κι επί της ρωμαϊκής Εγνατίας Οδού. Αναφέρεται για πρώτη φορά στις ιστορικές πηγές στην καταγραφή από τον Ιωάννη Σκυλίτζη των Βυζαντινών-Βουλγαρικών Πόλεμων υπό τον Αυτοκράτορα Βασίλειο Β΄, ο στρατηγός του οποίου, Ευστάθιος Δαφνομήλης, αναφέρεται πως κατάφερε να υποτάξει ορισμένες από τις τελευταίες αντιστεκόμενες βουλγαρικές δυνάμεις οι οποίες ήταν συγκεντρωμένες στην Δεάβολη το 1018. Η συγκεκριμένη τοποθεσία αναφέρεται, επίσης, το 1019 σε μια χάρτα που παραχωρήθηκε από τον Βασίλειο στην Βουλγαρική Εκκλησία, ως *κάστρον* ευρισκόμενο υπό τον έλεγχο του Επισκόπου της Καστοριάς.

Η άγνωστη ημερομηνία κατά την οποία η Δεάβολη κατέστη Επισκοπή παραμένει άγνωστη. Ο Άγιος Άγιος Κλήμης της Αχρίδας (π. 840–916), σημαντικός πρώιμος Βούλγαρος συγγραφέας, πιστεύεται πως υπήρξε Επίσκοπός της περί το 900, σύμφωνα με τον βίο του Αγίου τον οποίο συνέγραψε ο Θεοφύλακτος Αχρίδος περίπου 200 χρόνια αργότερα. Ωστόσο, η πρώτη ανεξάρτητη πηγή της εποχής εκείνης, η οποία επιβεβαιώνει το αξίωμά του ως Επισκόπου είναι ύστερης ημερομηνίας.

Η Δεάβολη/Ντεβόλ ήταν η τοποθεσία στην οποία υπεγράφη η Συνθήκη της Δεάβολης μεταξύ του Βοημούνδου Α΄ της Αντιόχειας και του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Αλέξιου Α΄ Κομνηνού το 1108. Ανακατελήφθη από την Βουλγαρική Αυτοκρατορία στις αρχές του 13ου αιώνα. Το φρούριο εξακολούθησε να διατελεί σημαντικό ρόλο έως και τον 14ο αιώνα. Η ακριβής θέση του ξεχάστηκε με την πάροδο του χρόνου. Έχει πιθανολογηθεί η ταυτοποίησή του με την θέση του σημερινού αλβανικού χωριού του Ζβέζντε (ευρισκόμενο με συντεταγμένες 40°43′N 020°51′E﻿ / ﻿40.717°N 20.850°E﻿ / 40.717; 20.850), μια εικασία η οποία είχε ήδη προταθεί από τον Βρετανό περιηγητή του 19ου αιώνα, Γουίλιαμ Μάρτιν Λικ το 1835.

Η τοποθεσία της Δεάβολης/Ντεβόλ επί του Ποταμού Ντεβόλ δεν θα πρέπει να συγχέεται με έτερο μεσαιωνικό φρούριο γνωστό ως Δεάβολη, ή Ντέβολγκραντ, η οποία ευρισκόταν ανατολικότερα, εντός της σημερινής Βόρειας Μακεδονίας, κοντά στο Καβάνταρτσι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kazhdan, Alexander, *The Oxford Dictionary of Byzantium*. Oxford: Oxford University Press, 1991. Vol. 1, p. 616f. citing Skylitzes, *Synopsis of Histories* 360.43, 60.
2. ↑  *Oxford Dictionary of Byzantium*, ibid.
3. ↑  Talbert, Richard J. A. and Roger S. Bagnall, *Barrington Atlas of the Greek and Roman World*, Princeton University Press, 2000. p.752
4. ↑  US National Geospacial Intelligence Agency, Search GNS Search Αρχειοθετήθηκε 2008-06-08 στο Wayback Machine.
5. ↑  William Martin Leake (1835). *Travels in Northern Greece*. J. Rodwell. σελ. 339.
6. ↑  Betka, Ursula· Scott, Roger (2006). *Byzantine Narrative: Papers in Honour of Roger Scott*. Australian Association for Byzantine Studies. σελ. 525. ISBN 978-1-876503-24-6.
Συντεταγμένες: 45°16′01″N 0°42′39″W﻿ / ﻿45.26694°N 0.71083°W﻿ / 45.26694; -0.71083

Ο Γαρούνας και ον Ντορντόν συμβάλλουν για να δημιουργήσουν τις εκβολές της Ζιρόντ
Οι **Εκβολές της Ζιρόντ** ή **Ζιρόντ** (Γαλλικά: Gironde, οξιτανικά : Gironda) είναι εκβολή-ποταμόκολπος της νοτιοδυτικής Γαλλίας της οποίας τα ύδατα βρέχουν δύο περιοχές: την Ακουιτανία (νομός Ζιρόντ με το Μπλαγιέ στη δεξιά όχθη και το Μεντόκ στην αριστερή όχθη) και την Πουατού-Σαράντ (Σαράντ-Μαριτίμ).

Η Ζιρόντ είναι κοινή εκβολή δύο ποταμών: του Γαρούνα και του Ντορντόν που ενώνουν τα νερά τους στο Μπεκ ντ'Αμπέ. Έχει δώσει το όνομά της στον νομό της Ζιρόντ.

Έχει μήκος 75 χιλιόμετρων και πλάτος 12 χιλιόμετρων στο στόμιό της, όντας η ευρύτερη εκβολή της Ευρώπης αφού καλύπτει έκταση τα 635 τ.χλμ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Gironde estuary στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 315131430
* GND: 4021085-6

 |

 |
Το **δάκτυλο** είναι άκρο του ανθρώπινου σώματος, ένα όργανο χειρισμού και αίσθησης που βρίσκεται στα χέρια ανθρώπων και άλλων πρωτευόντων. Κανονικά, οι άνθρωποι έχουν πέντε δάκτυλα, τα οστά (κόκκαλα) των οποίων ονομάζονται φάλαγγες. Το πρώτο δάκτυλο είναι ο αντίχειρας, ακολουθούμενο από τον δείκτη, μεσαίος, παράμεσος και ο μικρός. Σύμφωνα με διαφορετικούς ορισμούς, ο αντίχειρας μπορεί να καλείται και μεγάλος.

Αντιδράσεις
-----------

Υπάρχει ένα φαινόμενο (κοινώς λεγόμενος μούλιασμα ή παπούδιασμα) που οι υποκείμενες λειτουργίες και ο μηχανισμός της ρυτίδωσης των δακτύλων ενεργοποιούνται. Αρχικά υποτίθεται ότι οι ρυτίδες ήταν απλώς το αποτέλεσμα της διόγκωσης του δέρματος στο νερό, αλλά τώρα γίνεται αντιληπτό ότι προκαλούνται από τα αιμοφόρα αγγεία που συστέλλονται λόγω της απόκρισης του νερού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Changizi, M.; Weber, R.; Kotecha, R.; Palazzo, J. (2011). «Are Wet-Induced Wrinkled Fingers Primate Rain Treads?». *Brain, Behavior and Evolution* **77** (4): 286–90. doi:10.1159/000328223. PMID 21701145.
2. ↑  Haseleu, Julia; Omerbašić, Damir; Frenzel, Henning; Gross, Manfred; Lewin, Gary R. (2014). Goldreich, Daniel, επιμ. «Water-Induced Finger Wrinkles Do Not Affect Touch Acuity or Dexterity in Handling Wet Objects». *PLoS ONE* **9**: e84949. doi:10.1371/journal.pone.0084949. PMID 24416318.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85048339
* GND: 4154429-8

 |

 |
Σήμα ΕΕΔΥΕΣήμα ΕΕΔΥΕ
Η **Ελληνική Επιτροπή για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη**, **ΕΕΔΥΕ**, είναι κίνηση ειρήνης που ιδρύθηκε στις 15 Μάη 1955. Αντιπρόεδρος της διετέλεσε ο αγωνιστής της Ειρήνης Γρηγόρης Λαμπράκης και ιστορικό μέλος της ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος. Την ιδρυτική διακήρυξη της ΕΕΔΥΕ υπέγραψαν 77 προσωπικότητες της δημόσιας ζωής (πρώην υπουργοί, βουλευτές, άνθρωποι των γραμμάτων, της τέχνης, συνδικαλιστές κλπ.). Σήμερα συνεχίζει τη δράση της υπέρ της ειρήνης και ενάντια στον πόλεμο και τα πυρηνικά. Αποτελείται από τοπικές επιτροπές ειρήνης και συμμετέχει στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Ειρήνης (ΠΣΕ).

Διοργανώνει κινητοποιήσεις ειρήνης ενάντια στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό. Διοργανώνει σταθερά στα χνάρια του Λαμπράκη την ετήσια Μαραθώνια πορεία Ειρήνης, η οποία ξεκινάει από τον Τύμβο του Μαραθώνα και καταλήγει στο κέντρο της Αθήνας. Μαραθώνιες πορείες ειρήνης διοργανώνονται και σε άλλα μέρη της Ελλάδας, όπως στην Κερασίτσα Αρκαδίας, γενέτειρα του Λαμπράκη.

Η ΕΕΔΥΕ εκδίδει το περιοδικό *Οι Δρόμοι της Ειρήνης*.

Ιστορία
-------

Στις 24 Ιούνη του 1962, πραγματοποιείται στο θέατρο «ΠΟΡΕΙΑ» το Α' Εθνικό Συνέδριο της ΕΕΔΥΕ για την ειρήνη και τον αφοπλισμό. 

Θέματα του Συνεδρίου ήταν:

1. Ελληνικό και διεθνές φιλειρηνικό κίνημα.
2. Αφοπλισμός και ειρήνη.
3. Απύραυλη Βαλκανική.

Ανάμεσα στους στόχους του ήταν η προετοιμασία της ελληνικής συμμετοχής στο Παγκόσμιο Συνέδριο Ειρήνης που έγινε ένα μήνα μετά στη Μόσχα (7-14 Ιούλη). Το Συνέδριο επανεκλέγει Πρόεδρο της ΕΕΔΥΕ τον Ανδρέα Ζάκκα και αντιπρόεδρο το βουλευτή Γρηγόρη Λαμπράκη. Το 1963 σημαδεύεται από τη δολοφονία του Λαμπράκη που θα συγκλονίσει το πανελλήνιο και θα αποτελέσει σταθμό στην παραπέρα ανάπτυξη του κινήματος ειρήνης.

Επίτιμο Προεδρείο
-----------------

* Έλλη Αλεξίου , συγγραφέας.
* Απόστολος Αποστόλου, τ. Δήμαρχος Μυτιλήνης.
* Νικηφόρος Βρεττάκος, ποιητής - ακαδημαϊκός.
* Γιάννης Γάλλος, επίτιμος δήμαρχος Καλλιθέας.
* Βασίλης Γεωργακόπουλος, συνδικαλιστής, Γ.Γ. Εργατικής Κίνησης Ειρήνης (1962-67).
* Βούλα Δαμιανάκου, συγγραφέας.
* Κώστας Δεσποτόπουλος, ακαδημαϊκός.
* Τάσος Εγκολφόπουλος, νομικός, ιδρυτικό μέλος ΕΕΔΥΕ (1955).
* Ειρηναίος, Μητροπολίτης Κισσάμου και Σελίνου.
* Μίκης Θεοδωράκης, συνθέτης.
* Αλέκα Κατσέλη, ηθοποιός.
* Κώστας Μαλάμος, ζωγράφος.
* Χριστόδουλος Μαυροβίτης, ιδρυτικό μέλος της ΕΕΔΥΕ Θες/ νίκης.
* Βασίλης Μεσολογγίτης, πρόεδρος Εργατικής Κίνησης Ειρήνης (1962-67).
* Αθηνά Παναγούλη, πρόεδρος ΠΕΜΕ.
* Γιάννης Ρίτσος, ποιητής, ιδρυτικό μέλος ΕΕΔΥΕ (1955).
* Διδώ Σωτηρίου, συγγραφέας.
* Δημήτρης Φωτιάδης, ιστορικός-συγγραφέας.

Δικτυακοί Τόποι
---------------

Η επίσημη ιστοσελίδα της ΕΕΔΥΕ
Οι **εκδόσεις Ιστός** είναι ελληνικός εκδοτικός οίκος στην Κωνσταντινούπολη. Ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 2012 από πέντε μέλη της Ρωμαίικης κοινότητας της Πόλης, έναν Ελλαδίτη και έναν Τούρκο. Πρόκειται για τον πρώτο ελληνικό εκδοτικό οίκο που λειτουργεί στη Τουρκία για πάνω από 50 χρόνια. Τα γραφεία του στεγάζονται στο παλιό ρωσικό μοναστήρι του Γαλατά, στη συνοικία του Καράκιοϊ στο Μπέγιογλου (Πέραν) περίπου 500 μέτρα από τη Γέφυρα του Γαλατά.

Ο Ιστός ειδικεύεται στην έκδοση έργων στα ελληνικά, τα τουρκικά καθώς και σε δίγλωσσες εκδόσεις. Ενας από τους σκοπούς του ιστού είναι να καταστήσει προσβάσιμα στο τουρκόφωνο αναγνωστικό κοινό κλασικά έργα της ελληνικής γραμματείας και πρωτογενείς ιστορικές πηγές.

Παραπομπές
----------

1. ↑
Η **Ελληνική Ομοσπονδία Ορειβασίας - Αναρρίχησης** (Ε.Ο.Ο.Α.), φυσική συνέχεια του Ελληνικού Ορειβατικού Συνδέσμου, είναι αθλητική ομοσπονδιακή οργάνωση, εποπτευόμενη βάσει του καταστατικού της από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού. Εκπροσωπεί στην Ελλάδα και το εξωτερικό την ορειβασία, την αγωνιστική αναρρίχηση, το ορειβατικό σκι και άλλες συναφείς δραστηριότητες.

Οι δραστηριότητες των διαφορετικών συλλόγων που υπάγονται στην Ομοσπονδία, βαθμολογούνται βάσει συστήματος αξιολόγησης, κατατάσσοντας τα σωματεία-μέλη σε 5 διαφορετικές κατηγορίες, βάσει της συνολικής τους βαθμολογίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κανονισμός Εκπαίδευσης Ε.Ο.Ο.Α. Αρχειοθετήθηκε 2017-03-02 στο Wayback Machine. eooa.gr
2. ↑  «Καταστατικό» (PDF). Ελληνική Ομοσπονδία Ορειβασίας – Αναρρίχησης. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 8 Φεβρουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2014.
3. ↑  «Ιστορικό». Ελληνική Ομοσπονδία Ορειβασίας – Αναρρίχησης. Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2014.

Βιβλιογραφία
------------

* Νέζης, Νίκος (2000). Ελληνική Ομοσπονδία Ορειβασίας - Αναρρίχησης (Ε.Ο.Ο.Α.). Αθήνα: BiblioNet. ISBN 960-86676-1-5. Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2014. [*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Άποψη του Καθεδρικού Ναού του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης, περί το 1900.
Η **Εκκλησία του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης** ήταν εκκλησία και μοναστήρι στην Τραπεζούντα. Πιστεύεται πως η εκκλησία ανεγέρθηκε περί το 1280-1297 από την σύζυγο του Ιωάννη Γ΄, Αυτοκράτορα της Τραπεζούντας και μετά το 1665 κατέστη καθεδρικός ναός της πόλης της Τραπεζούντας. Η εκκλησία ήταν αφιερωμένη στον Άγιο Γρηγόριο (π. 330-395), Χριστιανό άγιο και επίσκοπο Νύσσης, μιας πόλης στην Καππαδοκία. Το 1863, ο Μητροπολίτης Τραπεζούντας Κωνστάντιος προχώρησε στην ανακατασκευή της εκκλησίας.

Το 1930 η εκκλησία ανατινάχθηκε προκειμένου να απελευθερωθεί χώρος για την ανέγερση άλλου κτιρίου.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Εκκλησία Αγίου Γρηγορίου Νύσσης (Τραπεζούντα)** |

1. ↑  (Αγγλικά) A. Bryer and D. Winfield, *Τhe Byzantine Monuments and Topography of the Pontos*, σσ. 226-228

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* (Αγγλικά) Εκκλησία Αγίου Γρηγορίου Νύσσης, Τραπεζούντα (Εικόνες)

Συντεταγμένες: 41°00′34″N 39°43′50″E﻿ / ﻿41.00944°N 39.73056°E﻿ / 41.00944; 39.73056
Το *Γουρουνο-ιστορίες* (αγγλικά: **Piggy Tales**) είναι μια φινλανδική τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων που βασίζεται σε Bad Piggies, μια απόπειρα του Angry Birds. Κινούμενη σε στυλ που μοιάζει με πηλό animation, πριν από τη μετάβαση σε εικόνες που δημιουργούνται από υπολογιστή μετά την κυκλοφορία της ταινίας Angry Birds: Η Ταινία, η σειρά εστιάζει στη ζωή των minion pigs και δεν έχει διάλογο. Παρασκευάστηκε από τη Rovio Entertainment, με το γαλλικό στούντιο Cube Creative να παρέχει μέρος του animation.

Το Γουρουνο-ιστορίες έκανε πρεμιέρα το 2014 στο κανάλι Toons.TV μέσω των εφαρμογών Angry Birds και στον ιστότοπο Toons.TV. [5] [6] Η σειρά συνεχίστηκε το 2015 με τη δεύτερη σεζόν, με τίτλο Pigs at Work, [7] ακολουθούμενη από την τρίτη σεζόν, με τίτλο Third Act, το 2016. [8] Μια τέταρτη και τελευταία σεζόν, με τίτλο 4th Street, ξεκίνησε να προβάλλει επεισόδια το 2018. [9]

Από τον Ιούνιο του 2016, το σύνολο του προγράμματος είχε προβληθεί πάνω από 1 δισεκατομμύριο φορές. [8] Από τον Οκτώβριο του 2016, η σειρά, μαζί με το Angry Birds Toons και το Angry Birds Στέλλα, έχει προβληθεί σε περισσότερες από 200 περιοχές.

Κυκλοφορίες
-----------

Η Sony Pictures Home Entertainment είναι ο διανομέας DVD για τη σειρά.

* Γουρουνο-ιστορίες: Πρώτος Κύκλος (1 Δεκεμβρίου 2015)
* Γουρουνο-ιστορίες: Δεύτερος Κύκλος (1 Μαρτίου 2016)
* Γουρουνο-ιστορίες: Τρίτος Κύκλος (11 Απριλίου 2017)
* Γουρουνο-ιστορίες: Τέταρτος Κύκλος (5 Δεκεμβρίου 2017)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Wolfe, Jennifer (19 Οκτωβρίου 2015). «'Angry Birds' Blast Off on DVD December 1». Animation World Network. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2016.
2. ↑  NewTechReview (25 January 2016). *New Angry Birds Toons, Stella, and Piggy Tales Season Two DVDs Take Flight March 1st from Sony*. Δελτίο τύπου.
3. ↑  «Archived copy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Γουρουνο-ιστορίες*   στην IMDb
Η **Εκκλησία Αγίου Σάββα** είναι εκκλησία Σερβικού Ορθόδοξου θρησκεύματος η οποία βρίσκεται στον αριθμό 23 της *rue du Simplon*, στο 18ο διαμέρισμα του Παρισιού.

Η ενορία του Αγίου Σάββα αποτελεί, επίσης, επισκοπική έδρα της Σερβικής Ορθόδοξης Διακονίας Γαλλίας και Δυτικής Ευρώπης της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (η διακονία αυτή περιλαμβάνει τη Γαλλία, το Benelux, καθώς και την Ιβηρική Χερσόνησο), με την εκκλησία να διατελεί, ταυτόχρονα, ρόλο Καθεδρικού Ναού.

Ιστορία
-------

Άποψη της εισόδου της εκκλησίας.
Η ενορία ιδρύθηκε το 1947.

Το 1952, φιλοξενείτο σε ένα παρεκκλήσι της Ρουμάνικης Εκκλησίας η οποία βρίσκεται επί της *rue Jean-de-Beauvais* στο 5ο διαμέρισμα.

Καθώς ο χώρος λατρείας αυτός ήταν πολύ μικρός, η ενορία φιλοξενήθηκε το 1965 σε έναν παλαιό προτεσταντικό ναό, ευρισκόμενο επί της *rue du Simplon*. Ο ναός αυτός πέρασε στην ιδιοκτησία της το 1984.

Εκμεταλλευόμενη την άφιξη Γιουγκοσλάβων οικονομικών μεταναστών στη Δυτική Ευρώπη λόγω του ανοίγματος των συνόρων από το κομμουνιστικό καθεστώς του Τίτο, η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία ίδρυσε μια διακονία για τη Δυτική Ευρώπη για τη φιλοξενία τους το 1969.

Το 1984, ο παλαιός προτεσταντικός ναός νεορομανικού αρχιτεκτονικού ρυθμού μετατράπηκε σε ορθόδοξη εκκλησία. Στο τύμπανο της εκκλησίας τοποθετήθηκε η εικόνα του Αγίου Σάββα, πρώτου αρχιεπισκόπου της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, η οποία κατέστη αυτοκέφαλη το 1219.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2015.

Εξωτερικός Σύνδεσμος
--------------------

* Ιστοσελίδα της διακονίας της Γαλλίας και της Δυτικής Ευρώπης της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας Αρχειοθετήθηκε 2018-08-25 στο Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Εκκλησία Αγίου Σάββα (Παρίσι)** |

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ορθοδοξία | Πύλη Ορθοδοξία |

Συντεταγμένες: 48°53′37″N 2°21′00″E﻿ / ﻿48.89361°N 2.35000°E﻿ / 48.89361; 2.35000

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Βόρεια Μακεδονία | Πύλη Βόρεια Μακεδονία |
Συντεταγμένες: 50°18′N 125°30′W﻿ / ﻿50.300°N 125.500°W﻿ / 50.300; -125.500

Η **Στρατσκόνα** (αγγλικά: *Strathcona*) είναι γεωγραφικό διαμέρισμα της Βρετανικής Κολομβίας του Καναδά. Δημιουργήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου του 2008 και περιλαμβάνει το βόρειο και το δυτικό τμήμα του πρώην γεωγραφικού διαμερίσματος Comox-Strathcona. Έχει συνολική έκταση 18,329.948 km² (7,077.232 τετραγωνικά μίλια) και πληθυσμό 43.252 κατοίκους με βάση την απογραφή του 2011. Το διοικητικό κέντρο βρίσκεται στην πόλη Κάμπελ Ρίβερ της Βρετανικής Κολομβίας. Επίσης τα περισσότερα από τα νησιά Ντισκάβερι ανήκουν στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στρατσκόνα ενώ κάποια που βρίσκονται στο νοτιότερο τμήμα ανήκουν στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πάουερ Ρίβερ.

Δήμοι
-----

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Δήμος** | **Είδος Περιοχής** | **Πληθυσμός** |
| Κάμπελ Ρίβερ | πόλη | 31,186 |
| Κόλντ Ρίβερ | χωριό | 1,267 |
| Σέιγουορντ | χωριό | 317 |
| Τάχσις | χωριό | 316 |
| Ζέβαλος | χωριό | 125 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  www12.statcan.gc.ca/census-recensement/2016/dp-pd/prof/index.cfm?Lang=E.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Πληροφορίες για το γεωγραφικό διαμέρισμα Στρατσκόνα

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Καναδάς
 |

 |
Η **Ερέντερια** (επίσημα, βασκική μορφή Errenteria, ισπανική μορφή Rentería, **Ρεντερία**) είναι πόλη και δήμος της επαρχίας της Γκιπούθκοα στη Χώρα των Βάσκων στη βόρεια Ισπανία. Είναι ενταγμένο στην μητροπολιτική περιοχή του Σαν Σεμπαστιάν και το 2017 είχε 39.439 κατοίκους, όντας η τρίτη πιο πολυπληθής πόλη της επαρχίας μετά την πρωτεύουσα και το Ιρούν.

Ιδρύθηκε το 1320 ως *Villanueva de Oiarso* και για μισή περίπου χιλιετία υπήρξε η κύρια ανταγωνίστρια του Σαν Σεμπαστιάν αναφορικά με την οικονομική κυριαρχία στην περιοχή και τον έλεγχο του λιμένα της Πασάια, του σημαντικότερου της επαρχίας. Μετονομάστηκε επίσημα σε Ρεντερία το 1491. Η παραδοσιακή ασχολία των κατοίκων του ήταν το εμπόριο, η ναυπηγική και η εκμετάλλευση των κοιτασμάτων σιδήρου και των δασικών πόρων των γειτονικών λόφων. Όπως και στην υπόλοιπη Χώρα των Βάσκων, από τα μέσα του 19ου αιώνα, είδε τον πληθυσμό της να εκτινάσσεται με τον εκβιομηχανισμό και τη μαζική εισροή μεταναστών, περίοδος που από τις δεκαετίες του 1980 και 1990 έδωσαν χώρο σε μια οικονομία βασισμένη κυρίως στις υπηρεσίες και τον τουρισμό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικών της Ισπανίας: «Municipal Register of Spain of 2022» 16  Μαΐου 2022. σελ. 1,235.
2. ↑  INE 2017.
3. ↑  «AYUNTAMIENTO DE ERRENTERIA». *www.errenteria.eus* (στα Ισπανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 4 Αυγούστου 2018.
4. ↑  «AYUNTAMIENTO DE ERRENTERIA». *www.errenteria.eus* (στα Ισπανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 4 Αυγούστου 2018.
5. ↑  «AYUNTAMIENTO DE ERRENTERIA». *www.errenteria.eus* (στα Ισπανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 4 Αυγούστου 2018.
6. ↑  «Errenteria - Oarsoaldea Turismo». *www.oarsoaldeaturismoa.eus* (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 4 Αυγούστου 2018.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 146557547
* LCCN: n78005280
* GND: 4392434-7

 |

 |
Συντεταγμένες: 44°6′56.96″N 15°13′28.11″E﻿ / ﻿44.1158222°N 15.2244750°E﻿ / 44.1158222; 15.2244750

Ο **Ναός του Αγίου Δονάτου** βρίσκεται στην πόλη Ζαντάρ, στα παράλια της Αδριατικής, στην Κροατία. 

Η έναρξη των εργασιών κατασκευής του τοποθετείται στο δεύτερο μισό του 8ου αιώνα μ. Χ. και ολοκλήρωσή τους στον 9ο αιώνα. Αρχικά ο ναός ήταν αφιερωμένος στην Αγία Τριάδα, όμως τον 15ο αιώνα αφιερώθηκε στον Άγιο Δονάτο από το Ζαντάρ, στον οποίο αποδίδεται η κατασκευή του. Ο Άγιος Δονάτος ήταν αρχιεπίσκοπος στο Ζαντάρ και ο επικεφαλής των αντιπροσωπειών των Δαλματικών πόλεων στην Κωνσταντινούπολη και στον αυτοκράτορα Καρλομάγνο. 

Ο Ναός του Αγίου Δονάτου είναι το μεγαλύτερο προ –ρομανικό κτίσμα στην Κροατία. Το κυκλικό του σχήμα είναι χαρακτηριστικό της πρώιμης μεσαιωνικής εποχής στη Δαλματία. Έχει ύψος 25 μ. και χτίστηκε πάνω στην ρωμαϊκή αγορά του Ζαντάρ, υλικά της οποίας χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή του.

Όταν το Ζαντάρ και η ευρύτερη περιοχή ανήκε στη Γαληνοτάτη Δημοκρατία της Βενετίας, ο Ναός του Αγίου Δονάτου, είχε μετατραπεί σε αποθήκη. Το ίδιο συνέβη και κατά την γαλλική και αυστριακή κατοχή. Αργότερα όταν δημιουργήθηκε η Γιουγκοσλαβία και το Ζαντάρ συμπεριελήφθει σ’ αυτήν, ο Ναός του Αγίου Δονάτου στέγασε για ένα σύντομο διάστημα το αρχαιολογικό μουσείο. Πλέον χρησιμοποιείται ως χώρος συναυλιών κατά το ετήσιο διεθνές φεστιβάλ αναγεννησιακής μουσικής (είναι γνωστό και ως Μουσικά Βράδια στον Άγιο Δονάτο).

* Το εσωτερικό του ναού.Το εσωτερικό του ναού.
* Ο Ναός του Αγίου Δονάτου.Ο Ναός του Αγίου Δονάτου.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 126633696
* LCCN: n00093901

 |

 |
Ο **Ζίγκφριντ Μέλτζικ** (Siegfried Melzig, γερμανική προφορά *Ζίγκφριντ Μέλτσιγκ*) γεννήθηκε στις 12 Ιουλίου 1940 στο Βρότσουαφ (γερμ. Breslau) της σημερινής Πολωνίας. Είναι παλαίμαχος Γερμανός ποδοσφαιριστής και προπονητής. Στην αρχή της σεζόν 1979-80 εργάστηκε ως προπονητής στον τότε κυπελλούχο Ελλάδος Πανιώνιο. Σήμερα ζει ως συνταξιούχος στο Μπόπαρτ (Boppart) της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας.

Ποδοσφαιριστής
--------------

Ως ποδοσφαιριστής ήταν τερματοφύλακας. Ως επαγγελματίας αγωνίστηκε μόνο τη σεζόν 1963-64 για δέκα ματς με τη Βάισεναου (SV Weisenau) στο ΝΔ όμιλο του περιφερειακού πρωταθλήματος (Regionalliga Südwest). Έπαιξε επίσης για μερικές σεζόν στην ΣΦ Μέπεν (SV Meppen).

Προπονητής
----------

Ως προπονητής εργάστηκε κυρίως σε ομάδες της Β΄ κατηγορίας της Γερμανίας. Ξεκίνησε τη σεζόν 1976-77 στην Οσναμπρύκ (VfL Osnabrück). Το Μάιο του 1977 προσλήφθηκε από την Μπόνερ ΣΚ (Bonner SC) και τον Αύγουστο υπέγραψε στην Μπάιερ Ύρντινγκεν (Bayer Uerdingen), στην οποία έμεινε μιάμισι αγωνιστική περίοδο έως και τον Οκτώβριο της σεζόν 1978-79 (τελικά ο σύλλογος προβιβάστηκε στη Μπούντεσλιγκα).

Το καλοκαίρι του 1979 ήρθε στην Ελλάδα για να εργαστεί στον τότε κυπελλούχο Ελλάδος Πανιώνιο, τον οποίο οδήγησε σε εντυπωσιακή πρόκριση επί της ολλανδικής Τβέντε στον α΄ γύρο του Κυπέλλου Κυπελλούχων έπειτα από συντριπτική νίκη με 4-0 στο Στάδιο Νέας Σμύρνης και ανώδυνη ήττα με 1-3 στο Ένσεντε. Στο β΄ γύρο η ομάδα του νίκησε 1-0 τη σουηδική Γκέτεμποργκ, αλλά αποκλείστηκε χάνοντας με 0-2 στη ρεβάνς της Σουηδίας. Μετά τον αποκλεισμό η ομάδα της Ν. Σμύρνης δεν είχε καλή πορεία ούτε στο πρωτάθλημα και στη μέση της σεζόν ο Μέλτζικ αντικαταστάθηκε από τον Λάκη Πετρόπουλο.

Την επόμενη σεζόν 1980-81 δούλεψε στη Χόμπουργκ, από τον Μάρτιο του 1982 στη Φράϊμπουργκερ ΦΚ, το 1982-83 στη Ντούισμπουργκ και από τον Φεβρουάριο 1984 στη Ροτ-Βάις Έσσεν. Στη Β΄ κατηγορία εργάστηκε επίσης το 1989-90 στην Μπαϊρόιτ (SpVgg Bayreuth) και το 1991 στην Πρόισεν Μύνστερ (Preußen Münster).

### Σύλλογοι

* 1976-77: Οσναμπρύκ (ως 20/4/77)
* 1976-77: Μπόνερ ΣΚ (από 13/5/77)
* 1977-78: Μπάιερ Ύρντινγκεν (από 29/8/77)
* 1978-79: Μπάιερ Ύρντινγκεν (ως 20/10/78)
* 1979-80: Πανιώνιος (1/7/1979 ως 3/12/1979)
* 1980-81: Χόμπουργκ (2/9/80-24/3/81)
* 1981-82: Φράιμπουργκερ ΦΚ (από 24/3/82)
* 1982-83: Ντούισμπουργκ (ως 20/4/83)
* 1983-84: Ροτ-Βάις Έσσεν (από 19/2/84)
* 1989-90: Μπαϊρόιτ (από 1/1/90)
* 1990-91: Πρόισεν Μύνστερ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* 
*
Συντεταγμένες: 49°36′N 125°6′W﻿ / ﻿49.600°N 125.100°W﻿ / 49.600; -125.100

Το **Κόμοξ Βάλεϊ** (αγγλικά: *Comox Valley* ) είναι γεωγραφικό διαμέρισμα της Βρετανικής Κολομβίας του Καναδά. Δημιουργήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου του 2008, καλύπτοντας τα νοτιοανατολικά τμήματα του πρώην γεωγραφικού διαμερίσματος Comox-Strathcona, και επικεντρώνεται γύρω από την περιοχή Κόμοξ Βάλεϊ. Έχει συνολική έκταση 1.700.58 τ.χλμ. και συνολικό πληθυσμό 63,538 κατοίκους με βάση την απογραφή του 2011.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www12.statcan.gc.ca/census-recensement/2016/dp-pd/prof/index.cfm?Lang=E.
2. ↑  BC Names/GeoBC entry "Comox Valley Regional District

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Πληροφορίες για το γεωγραφικό διαμέρισμα Κόμοξ Βάλεϊ

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Καναδάς
 |

 |
Συντεταγμένες: 40°37′44.17″N 23°14′8.67″E﻿ / ﻿40.6289361°N 23.2357417°E﻿ / 40.6289361; 23.2357417

*Το ίδιο όνομα έχει και ο Δήμος Κορώνειας Βοιωτίας*

Ο **Δήμος Κορώνειας** ήταν δήμος του νομού Θεσσαλονίκης που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Λαγκαδά. Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα του νομού. Καταλάμβανε έκταση 105.613 στρεμμάτων και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 4.286 κατοίκους. Έδρα του ήταν η Γερακαρού.

Διαίρεση
--------

Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 5 δημοτικά διαμερίσματα:

 **Δ.δ. Αγίου Βασιλείου**  -- ο Άγιος Βασίλειος
 **Δ.δ. Βασιλουδίου**  -- το Βασιλούδι
 **Δ.δ. Γερακαρούς** -- η Γερακαρού 
 **Δ.δ. Λαγκαδικίων** -- τα Λαγκαδίκια
 **Δ.δ. Αρδαμερίου** -- το Αρδαμέρι

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η επίσημη ιστοσελίδα του δήμου
* Στοιχεία για το δήμο Κορώνειας από το Υπουργείο Εσωτερικών Αρχειοθετήθηκε 2003-10-11 στο Wayback Machine.
Ο **δήμος Κοντοβάζαινας** ήταν ορεινός δήμος του νομού Αρκαδίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999-2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Γορτυνίας. Βρισκόταν στο βορειοδυτικότερο άκρο του νομού και περικλειόταν από τους δήμους Τροπαίων καθώς και από τους νομούς Ηλείας και Αχαΐας. Ήταν ένας από τους δήμους που συγκροτούσαν την επαρχία Γορτυνίας. Ο δήμος αποτελούταν από 9 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 2.046 κατοίκους.

Έδρα του δήμου ήταν η Κοντοβάζαινα.

Διαίρεση
--------

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:

**Δ.δ. Κοντοβάζαινας** -- η Κοντοβάζαινα [ 500 ]
**Δ.δ. Βάχλιας** [ 142 ]
* η Βάχλια [ 91 ]
* η Πέρα Βάχλια [ 51 ]

**Δ.δ. Βελημαχίου** [ 255 ]
* το Βελημάχιον [ 136 ]
* η Απόσκια [ 66 ]
* η Σούδελη [ 53 ]

**Δ.δ. Βιδιακίου** -- το Βιδιάκιον [ 207 ]
**Δ.δ. Βούτση** -- ο Βούτσης [ 226 ]
**Δ.δ. Δήμητρας** [ 221 ]
* η Δήμητρα [ 209 ]
* το Σταυρί [ 12 ]

**Δ.δ. Καρδαριτσίου** -- το Καρδαρίτσιον [ 108 ]
**Δ.δ. Μοναστηρακίου** [ 211 ]
* το Μοναστηράκιον [ 158 ]
* η Αρσιναία [ 33 ]
* το Πελέκιον [ 20 ]

**Δ.δ. Παραλογγών** [ 178 ]
* οι Παραλογγοί [ 117 ]
* ο Άγιος Νικόλαος [ 48 ]
* ο Πέτας [ 13 ]

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Αρκαδίας |
| --- |
|  |
| 
Βαλτετσίου · Βόρειας Κυνουρίας · Βυτίνας · Γόρτυνος · Δημητσάνας · Ηραίας · Κλείτορος · Κοντοβάζαινας · Κορυθίου · Λαγκαδίων · Λεβιδίου · Λεωνιδίου · Μαντινείας · Μεγαλόπολης · Σκυρίτιδας · Τεγέας · Τρικολώνων · Τριπόλεως · Τροπαίων · Τυρού · Φαλαισίας · Φαλάνθου · Κοινότητα Κοσμά |

 |
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Δυναμένη**, που σημαίνει «η ισχυρή», είναι γνωστή μία από τις 50 Νηρηίδες, δηλαδή τις θυγατέρες του Νηρέα και της Δωρίδας. Μαζί με τη Φέρουσα πρέπει να συνδεόταν με τη δύναμη των μεγάλων «βουβών» κυμάτων της ανοικτής θάλασσας. Η Δυναμένη είναι μία από τις 32 Νηρηίδες που αναφέρονται στην *Ιλιάδα* του Ομήρου (ραψωδία Σ, στίχος 42), ότι ήρθαν να θρηνήσουν μαζί με τη Θέτιδα από βάθη της θάλασσας στην ακτή της Τρωάδας για τον μελλοντικό θάνατο του γιου της Αχιλλέα. Η Δυναμένη μνημονεύεται και στη *Θεογονία* του Ησιόδου.

Πηγή
----

* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 227
Η **Ζήτις** ήταν αρχαία ελληνική πόλη στην Καρμανία της νότιας Περσίας.

Η μοναδική αναφορά για την ύπαρξη αυτής της πόλεως ήταν από τον Ρωμαίο ιστορικό Πλίνιο την τοποθετούσε κοντά στην επίσης ελληνική Αλεξάνδρεια της περιοχής.

Ο Βρετανός ιστορικός Ουίλιαμ Γούντθορπ Ταρν (William Woodthorpe Tarn) πίστευε ότι την έκτισε ο ναύαρχος **Νέαρχος** το 324 π.Χ. στην "*αναζήτηση*" του για τον Μεγάλο Αλέξανδρο, εξ ού και η ονομασία της πόλεως. Προσέθεσε ότι η Ζήτις ήταν το προσωνύμιο της Αλεξάνδρειας εν Καρμανία.

Καμία άλλη πληροφορία δεν είναι γνωστή για την πόλη αυτή. Λογικά όμως θα βρισκόταν στην σημερινή επαρχία Κερμάν στο νότιο Ιράν. Ο ερευνητής Treidler υποστήριζε ότι η τοποθεσία της Ζήτιδος είναι το σημερινό Gulashkird του νοτίου Ιράν.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Πλίνιος ο πρεσβύτερος, Historia naturalis, βιβλίο 6, παράγραφος 36: *oppida Carmaniae **Zetis** et Alexandria.*
2. ↑   Aaron Getzel Cohen: The Hellenistic settlements 
in the East from Armenia and Mesopotamia to Bactria and India
3. ↑   Aaron Getzel Cohen: The Hellenistic settlements 
in the East from Armenia and Mesopotamia to Bactria and India
Το **Δουκάτο της Γκουαστάλα** (Ιταλικά: *Ducato di Guastalla*) ήταν ιταλικό κράτος που υπήρχε μεταξύ του 1621 και του 1748. Συνόρευε με το Δουκάτο της Μόντενα και Ρέτζο και τον ποταμό Πάδο στα βόρεια, στην απέναντι όχθη του Δουκάτου της Μάντοβα.

Με τη Συνθήκη του Αιξ-λα-Σαπέλ (1748), η Γκουαστάλα εντάχθηκε στο Δουκάτο της Πάρμας, που κυβερνούταν από τους Ισπανούς Βουρβόνους. Προστέθηκε στη Δημοκρατία της Σισαλπίνης το 1802, αλλά έγινε αυτόνομο δουκάτο το 1806. Επιστράφηκε το 1815 στο Δουκάτο της Πάρμας και παρέμεινε μέχρι το 1847 υπό την κυριαρχία της Πάρμας. Με το θάνατο το 1847 της Μαρίας Λουίζας, Δούκισσας της Πάρμας, το δουκάτο στη συνέχεια πέρασε στο Δουκάτο της Μόντενα και αργότερα στο ενοποιημένο Βασίλειο της Ιταλίας.