recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Μαμμαντβαγκίρ Σεϊχζαμάνι** (Məmmədbağır Saleh oğlu Şeyxzamanlı, 1880–1920) ήταν ο πρώτος επικεφαλής της οργάνωσης για την καταπολέμηση της αντιτρομοκρατίας στις ειδικές υπηρεσίες του Αζερμπαϊτζάν .

Βιογραφία
---------

Ο Σεϊχζαμάνι γεννήθηκε το 1880 στην Ελισαβετπόλ, την σημερινή Γκαντζά στο βορειοδυτικό Αζερμπαϊτζάν. Τον Ιούνιο του 1919 διορίστηκε επικεφαλής της Οργάνωσης για την Καταπολέμηση της Αντίστροπης Αντιπολίτευσης, η οποία συστάθηκε από την εθνική κυβέρνηση της Λαϊκής Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν. Αφού εργάστηκε για ένα διάστημα, ο Σεϊχζαμάνι απολύθηκε από τη θέση του τον Αύγουστο του 1919, λόγω της πολιτικής δραστηριότητας του ως μέλος του κόμματος Μουσαβάτ στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο της δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν .

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Azərbaycan xüsusi xidmət orqanlarının rəhbərləri». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2019.
2. ↑  «Azərbaycan Xalq Cümhuriyyəti dövründə təhlükəsizlik orqanları». Azerbaijan National Library. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2019.
Συντεταγμένες: 32°46′39″N 35°01′18″E﻿ / ﻿32.77750°N 35.02167°E﻿ / 32.77750; 35.02167

Το ιστορικό κτίριο του ιδρύματος
Το **Technion - Ινστιτούτο Τεχνολογίας του Ισραήλ**  (Εβραϊκά: הטכניון - מכון טכנולוגי לישראל) είναι ένα τεχνολογικό επιστημονικό ίδρυμα στην Χάιφα του Ισραήλ. Ιδρύθηκε το 1912 και σε πολλές επιστήμες θεωρείται κορυφαίο παγκoσμίως.

Το Technion είναι και χώρος εργασίας στους πρώτους Νομπελίστες χημείας του Ισραήλ: Avram Hershko και Ααρών Ciechanover που έλαβαν το βραβείο για την ανακάλυψη του συστήματος ubiquitin - ο μηχανισμός που ευθύνεται για την αποσυναρμολόγηση της πρωτεΐνης στα κύτταρα. Ο Καθηγητής Dan Shechtman είχε ανακαλύψει τα quasicrystals.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ινστιτούτο Τεχνολογίας Ισραήλ** |

* Ισραήλ Ινστιτούτο Τεχνολογίας

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 134791645
* LCCN: n79065147
* ISNI: 0000 0001 2110 2151
* GND: 38042-8
* SUDOC: 03264387X
* BNF: cb12363480h (data)
* CiNii: DA02671324

 |

 |
Τα κτήρια του Ινστιτούτου
Το **Ινστιτούτο Κάβλι Θεωρητικής Φυσικής** είναι ινστιτούτο του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στη Σάντα Μπάρμπαρα.

Το Ινστιτούτο Κάβλι είναι ένα από τα πλέον διάσημα ινστιτούτα θεωρητικής φυσικής στον κόσμο. Ιδρύθηκε το 1979 από τον κάτοχο Νόμπελ Χημείας, Ουόλτερ Κον. Τωρινός επικεφαλής του ινστιτούτου είναι ο κάτοχος του Νόμπελ Φυσικής του 2004, Ντέιβιντ Γκρος. Τα κτήρια του ινστιτούτου σχεδιάστηκαν από τον διάσημο αρχιτέκτονα Μάικλ Γκρέιβς.

Παλαιότερα μέλη του ινστιτούτου περιλαμβάνουν τον Τζον Ρόμπερτ Σρίφερ, κάτοχο Νόμπελ Φυσικής το 1972 και τον Φρανκ Βίλτσεκ, κάτοχο Νόμπελ Φυσικής το 2004.

Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, το ινστιτούτο, που ήταν γνωστό απλά ως Ινστιτούτο Θεωρητικής Φυσικής πήρε το όνομά του από τον Φρεντ Κάβλι, έναν αμερικανικής και νορβηγικής καταγωγής φυσικό και επιχειρηματία, σε αναγνώριση της δωρεάς του. Ο Φρεντ Κάβλι δώρησε συνολικά στο ινστιτούτο 7,5 εκατομμύρια δολάρια.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η επίσημη ιστοσελίδα του ινστιτούτου - *(Αγγλικά)*

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 136512834
* LCCN: nr2006023850
* ISNI: 0000 0000 9303 7566
* CiNii: DA00210615

 |

 |
Ο **Ιωάννης Φανουράκης** ήταν Έλληνας συνδικαλιστής. Υπήρξε από τα ιδρυτικά στελέχη του ΣΕΚΕ, με ιδεολογικές επιρροές από τον επαναστατικό συνδικαλισμό και τον αναρχισμό.

Ίδρυση του ΣΕΚΕ
---------------

Το 1918 μαζί με τον Κώστα Σπέρα συμμετείχε στην ίδρυση του ΣΕΚΕ. Λόγω της θέσης τους ότι τα εργατικά σωματεία πρέπει να είναι ανεξάρτητα από τον κεντρικό πολιτικό αγώνα διαγράφονται από το ΣΕΚΕ το 1920.

Δημιουργία του ΑΕΚ
------------------

Το 1922 μαζί με τους Σπέρα, Mενδρινό, Γιαννουλάτο, Xρηστάκη, Δεσίπρη δημιουργεί το Aνεξάρτητο Eργατικό Kόμμα (AEK) με εφημερίδα την *Εργατική* όπου θα συνεχιστεί η κριτική στην σύνδεση μεταξύ ΓΣΕΕ και ΣΕΚΕ. Το ΑΕΚ θα διαλυθεί από την δικτατορία του Πάγκαλου το 1925.

Συνεργασία με την κυβέρνηση Πλαστήρα
------------------------------------

Ο Φανουράκης θα διοριστεί μέλος της Εκτελεστικής επιτροπής του Εργατικού Κέντρου Αθηνών από τη κυβέρνηση του Παγκάλου. Θα πάρει μέρος σε βίαιες συγκρούσεις ενάντια σε μέλη του ΚΚΕ οι οποίες θα καταλήξουν στην δολοφονία από αστυνομικά πυρά του Μήτσου Πάτλακα συνδικαλιστή του ΚΚΕ.

Δείτε επίσης
------------

* Αναρχοσυνδικαλισμός

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Οι αναρχοσυνδικαλιστές στο ΣΕΚΕ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2012.
2. ↑  «ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΠΑΛΙΟΥ ΑΡΧΕΙΟΜΑΡΞΙΣΤΗ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιουνίου 2010. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2012.
3. ↑  εφημερίδα Ριζοσπάστης Φύλλο: 28/2/1927, Σελίδα: 1
Ο **Ιωάννης Φραγγόπουλος** ή **Φραγκόπουλος** ήταν Βυζαντινός αριστοκράτης και υψηλόβαθμος αξιωματούχος του Δεσποτάτου του Μοριά.

Μέλος ευγενούς οικογένειας λατινικής καταγωγής, διετέλεσε πρωτοστράτωρ, καθώς και καθολικός μεσάζων (πρωθυπουργός) κατά την περίοδο διακυβέρνησης του Δεσπότη του Μοριά Θεόδωρου Β΄ Παλαιολόγου το 1428 ή το 1429. Έχοντας το συγκεκριμένο αξίωμα, παρέδωσε στον Γεώργιο Σφραντζή, ως εκπρόσωπο του αδερφού του Θεόδωρου Β΄, Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, τις μεσσηνιακές πόλεις και φρούρια, τα οποία ο ίδιος κυβερνούσε εν ονόματι του Θεόδωρου Β΄, πιο συγκεκριμένα, την Ανδρούσα, την Καλαμάτα, το Πήδημα, τη Μάνη, τη Νεσσίνη, το Σπιτάλι, τη Γρεμβένη, τον Αετό, καθώς και το Νεόκαστρο. Τον Ιούνιο του 1443, υπήρξε μάρτυρας, στην Κωνσταντινούπολη, της ανταλλαγής κτήσεων μεταξύ του Κωνσταντίνου και του Θεόδωρου, κατά τη διάρκεια της οποίας ο Θεόδωρος έλαβε την κτήση του Κωνσταντίνου στη Σηλυβρία, ενώ ο τελευταίος κατέστη μόνος κύριος του Μοριά. Στη συνέχεια, ο Ιωάννης φαίνεται να επέστρεψε στο Μοριά, όπου και συνέχισε να υπηρετεί τον Κωνσταντίνο ως μεσάζων, ή, όπως αναφέρεται σε αργυρόβουλλο του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, ως ο «γενεράλης της βασιλείας μου» τον Φεβρουάριο του 1444.

Σε άγνωστο χρονικό σημείο, ίδρυσε τη Μονή Παντάνασσας στην πρωτεύουσα του δεσποτάτου, τον Μυστρά, στην οποία και δώρησε εικόνισμα της Παναγίας. Παράλληλα, οικία στο Μυστρά έχει αποδοθεί στον ίδιο, βάσει σχετικού μονογράμματος Φ που βρέθηκε ενσωματωμένο σε πλάκα του κτιρίου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Guilland 1967, σελ. 489.
2. 1 2 3 4  ODB, "Phrangopoulos" (A. Kazhdan, A. Cutler), σελ. 1671.
3. 1 2 3 4  PLP, 30100. Φραγγόπουλος ̓Ἰωάννης.

Πηγές
-----

* (Γαλλικά) Guilland, Rodolphe (1967). «Le Protostrator». *Recherches sur les institutions byzantines*. **1**. Βερολίνο: Akademie-Verlag. σελίδες 478–497.
* (Αγγλικά) Kazhdan, Alexander, επιμ. (1991). *The Oxford Dictionary of Byzantium*. Νέα Υόρκη και Οξφόρδη: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-504652-6.
* (Γερμανικά) Trapp, Erich; Beyer, Hans-Veit (2001). *Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit*. **I, 1–12, Add. 1–2, CD-ROM Version**. Βιέννη: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften. ISBN 978-3-7001-3003-1.
Η **Ιβάνα Νίνκοβιτς** (σερβικά κυριλλικά: Ивана Нинковић‎; γεννημένη στις 15 Δεκεμβρίου 1995 στο Τρεμπίνιε της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης) είναι Βόσνια κολυμβήτρια που κολυμπά για τον κολυμβητικό όμιλο 'Olymp' Banja Luka και για την εθνική ομάδα κολύμβησης της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Ξεκίνησε να κολυμπάει στον τοπικό κολυμβητικό σύλλογο της πόλης της «Leotar Trebinje» από μικρή ηλικία. 

Από το 2013, είναι φοιτήτρια μηχανικός στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, όπου αγωνίζεται με την ομάδα Sun Devils.

Διαγωνισμοί
-----------

### 2011

Η Ιβάνα συμμετείχε στο *Βαλκανικό Πρωτάθλημα Κολύμβησης Νεανίδων* όπου κατέκτησε τη 3η θέση στα 50μ πρόσθιο. Ο πρώτος της Ευρωπαϊκός Διαγωνισμός ήταν το LEN: European Junior Championships.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  «Plivačica Ivana Ninković trenira u rodnom Trebinju: Želja odlazak na Olimpijadu u Tokio».
2. ↑  «Olympic swimmers look to lead ASU to a successful season».
3. ↑  Balkan Junior Swimming Championship
Ο **Manuel Iori** (γεννημένος στις 12 Μαρτίου 1982) είναι Ιταλός πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που έπαιζε ως μέσος και είναι επί του παρόντος προπονητής νέων στην Cittadella.

Καριέρα
-------

### Νεανική καριέρα

Ο Ιόρι ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στη Βαρέζε της Serie C1. Έπειτα έπαιξε για την ομάδα της Serie D Borgosesia πριν παίξει 5 σεζόν στη Serie C2 .

### Cittadella

Το καλοκαίρι του 2006 εντάχθηκε στην Cittadella της Serie C1, όπου κέρδισε τα πλέι οφ ανόδου το 2008. Έπαιξε 41 από τους 42 αγώνες πρωταθλήματος στην πρώτη του σεζόν στη Serie B, βοήθησε τον νεοφερμένο να τερματίσει ακριβώς πάνω από τη γραμμή του υποβιβασμού.

### Κιέβο Βερόνα

Τον Αύγουστο του 2009, υπέγραψε η Κιέβο σε μια προσφορά συνιδιοκτησίας.  Ο Antimo Iunco στάλθηκε αργότερα στον σύλλογο ως δανεικός ως μέρος της συμφωνίας. Μετά τον τραυματισμό του Λούκα Ριγόνι, έπαιξε ως βασικός κεντρικός μέσος μέχρι την αποθεραπεία του Ριγόνι. Έπαιξε επίσης στο Coppa Italia 2009–10 εναντίον της Frosinone, αντικατέστησε τον Rigoni στο 54 λεπτό, στις 25 Νοεμβρίου 2009 και τον αγώνα εναντίον της ACF Fiorentina ως βασικός, στον οποίο και οι δύο ομάδες ξεκούρασαν τους βασικούς αριθμούς. Ο αγώνας έληξε με ήττα 2–3.

Τον Ιούνιο του 2010 η Κιέβο τον αγόρασε οριστικά, ενώ τώρα ο Ιούνκο δόθηκε δανεικός στην Τσιταντέλα τη σεζόν 2009–10, υπέγραψε η Τσιταντέλα σε συμφωνία συνιδιοκτησίας, για 500.000 ευρώ. 

Στις 17 Αυγούστου 2010, δόθηκε δανεικός στη Λιβόρνο της Serie B ως δανεικός με δικαίωμα αγοράς.

Προπονητική καριέρα
-------------------

Στις 20 Ιουλίου 2021, ο Iori αποκαλύφθηκε επίσημα ως ο νέος προπονητής που είναι υπεύθυνος για την ομάδα νέων κάτω των 19 ετών της Primavera στη Cittadella, την τελευταία του ομάδα ως παίκτης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 82684. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  «OGGI A VERONELLO LA PRESENTAZIONE DI MANUEL IORI» (στα Italian). AC ChievoVerona. 11 August 2009.. Ανακτήθηκε στις 4 September 2009.  [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  «OPERAZIONI CHIEVO-CITTADELLA: IORI E' DEL CHIEVO, ALLA SOCIETA' EUGANEA LA META' DI IUNCO» (στα Italian). *AC ChievoVerona*. 23 June 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 July 2012.. Ανακτήθηκε στις 23 June 2010.
4. ↑  «MERCATO: MANUEL IORI PASSA IN PRESTITO AL LIVORNO» (στα Italian). *AC ChievoVerona*. 17 August 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 March 2012.. Ανακτήθηκε στις 18 August 2010.
5. ↑  «Colpo del Livorno: preso Iori dal Chievo Verona» (στα Italian). *AS Livorno Calcio*. 17 August 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 December 2010.. Ανακτήθηκε στις 18 August 2010.
6. ↑  «Primavera: MISTER IORI!» (στα Ιταλικά). A.S. Cittadella. 20 Ιουλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουλίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ στο La Gazzetta dello Sport
* Προφίλ στο Football.it
* (Αγγλικά) Μανουέλ Ιόρι στο WorldFootball.net
Ο **Ιωάννης Κούτσης** (1908 - 1968) ήταν Έλληνας ασφαλιστής και πρωταθλητής σκοποβολής.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στον Πειραιά και ήταν γιος του Χριστόδουλου Κούτση. Καταγόταν από παλαιά οικογένεια των Σπετσών και ήταν εγγονός του υποστράτηγου Νότη Κούτση και μικρανηψιός του εφοπλιστή και ερασιτέχνη ζωγράφου Ιωάννη Κούτση. Υπήρξε στέλεχος και διευθυντής της "Πανελλήνιας Ασφαλιστικής Εταιρείας Α.Ε.". Υπήρξε πρωταθλητής Ελλάδας στη σκοποβολή (1926) έχοντας αναδειχθεί πρωταθλητής Ευρώπης στη Μαδρίτη το 1950, 4ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στη Μαδρίτη και 6ος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1952. Εκτός από το Ελσίνκι είχε συμμετάσχει στους Ολυμπιακούς Αγώνες του [[Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1936|Βερολίνου (1936)]], του Λονδίνου (1948) και της Μελβούρνης (1956). Μαθήτριά του στον ΟΦΚΟ υπήρξε η Όλγα Τζαβάρα.

Είχε επίσης ανδειχθεί πρωταθλητής Κωπηλασίας (1928).

Απεβίωσε στο Λονδίνο. Γιος του είναι ο Χρήστος Κούτσης, ιδιοκτήτης της πατρογονικής οικίας στις Σπέτσες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Sports-Reference.com*. www.sports-reference.com/olympics/athletes/ko/ioannis-koutsis-1.html. Ανακτήθηκε στις 26  Ιανουαρίου 2016.
2. 1 2  Γαλλέτας Ηλίας, Μπουζουμπάρδη Μαρίκα, *Σπέτσες, Ιστορία - Λαογραφία*, Ένωση Σπετσιωτών, 2004, τόμος Α΄, σελ. 382
3. 1 2  Σπέτσες: Η αρχή του επόμενου καλοκαιριού, από την εφημερίδα Το Βήμα
4. 1 2  «Ioannis KOUTSIS». *Olympics.com*. Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2021.
Ο **Ιωάννης Χατζηδήμος** (1 Δεκεμβρίου 1911 - 8 Οκτωβρίου 1986), του Κωνσταντίνου, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής και ως δήμαρχος Σερρών.

Πολιτική καριέρα
----------------

Γεννήθηκε στις Σέρρες το 1911. Σπούδασε νομικά στο ΑΠΘ και άρχισε να ασκεί τη δικηγορία στη συμπρωτεύουσα, από το 1935.
Έλαβε ενεργά μέρος στην Εθνική Αντίσταση και το 1944 φυλακίστηκε από τους Γερμανούς στο στρατόπεδο Παύλου Μελά, στη Θεσσαλονίκη.

Διετέλεσε δήμαρχος Σερρών, υπηρετώντας από τις 3 Νοεμβρίου 1952 ως τις 21 Ιανουαρίου 1955.

Εξελέγη βουλευτής Σερρών με το κόμμα της ΕΡΕ το 1956, το 1958 και το 1961. Ήταν πρόεδρος του συλλόγου "Ορφέας".

Ήταν παντρεμένος με την Νίνα Κωτσίδου και είχαν έναν γιο. Πέθανε σε ηλικία 74 ετών στις 8 Οκτωβρίου 1986, και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό ναό Ταξιαρχών Σερρών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Ελληνικόν who's who, Εκδοτικός Οργανισμός Ελληνικών who's who, 1965, [  σελ. 638], ανάκτηση 21-1-1986.
2. ↑  Δήμος Σερρών Αρχειοθετήθηκε 2017-08-23 στο Wayback Machine. Διατελέσαντες Δήμαρχοι Σερρών, ανάκτηση 21-1-2018
3. ↑  Νικόλαος Χρ. Χρηστίδης, Οι Δρόμοι των Σερρών και η ονοματολογία τους, Σέρρες 2012, σελ. 179 (pdf)
4. ↑  Μακεδονία, Οι Κηδείες, 9-10-1986, σελ. 3.
Συντεταγμένες: 38°5′22.45″N 27°43′54.84″E﻿ / ﻿38.0895694°N 27.7319000°E﻿ / 38.0895694; 27.7319000

Τα **Θείρα** (τουρκικά: *Tire*) είναι πόλη της Μικράς Ασίας στην κοιλάδα του Καΰστρου ποταμού και αποτελεί μια πυκνοκατοικημένη περιοχή, στην επαρχία της Σμύρνης στη δυτική Τουρκία. 

Η φυσική διαμόρφωσή της καθορίζεται από την προσχωσιγενή πεδιάδα του Καΰστρου ποταμού (τουρκ.:Küçük Menderes - Κιουτσούκ Μεντερές) στο βόρειο τμήμα της και στο νότο της από τα βουνά που οριοθετούν την παράλληλη προσχωσιγενή κοιλάδα του ποταμού Μαιάνδρου που ρέει μεταξύ Αϊδινίου και του Αιγαίου Πελάγους.

Χαρακτηριστικά της αποτελούν το γόνιμο έδαφος και κατάλληλο κλίμα που ευνοούν της καλλιέργεια αλλά και τη μεταποίηση γεωργικών προϊόντων, κυρίως σύκα, το βαμβάκι, το καλαμπόκι και άλλα δημητριακά, καλλιέργειες όπως ο καπνός και το σουσάμι, φρούτα όπως καρπούζια, κεράσια, ροδάκινα και ξηρούς καρπούς, όπως καρύδια και κάστανα.

Πριν τη Μικρασιατική Καταστροφή ζούσαν εκεί περίπου 3.500 Έλληνες. Τα Θείρα είναι γνωστά και από τον τίτλο της Μητροπόλεως Ηλιουπόλεως και Θείρων που είχε ιδρύσει το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Στα Θείρα γεννήθηκε η Γερόντισσα Ακυλίνα της Δράμας, σημαντική μορφή του γυναικείου ορθόδοξου μοναχισμού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.harita.gov.tr/images/urun/il\_ilce\_alanlari.pdf.
2. ↑  postakodu.ptt.gov.tr.
3. ↑  «Εικόνες από τη ζωή της Ελληνικής Κοινότητας Θείρων». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Μαρτίου 2013. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2016.
4. ↑  Ηλιουπόλεως και Θείρων μητρόπολη
5. ↑  *Γερόντισσα Ακυλίνα της Σίψας*, 17 Φεβρουαρίου 2012 Διακόνημα
6. ↑  
*Γέροντες και Γυναικείος Μοναχισμός*, ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ, Ι.Μ.ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ, 2015, ISBN: 9789607735904
7. ↑  *Μικρασιάτισσες Γερόντισσες, σύγχρονες οσιακές μορφές*, Φεβρουαρίου 20, 2017, ΄΄Μικρασιατικά΄΄

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Τουρκία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 128272218
* LCCN: nr00037859

 |

 |
Ο **Ιβάτζης** (βουλ: *Ивац*) ήταν Βούλγαρος ευγενής και στρατιωτικός αρχηγός κατά την βασιλεία του Σαμουήλ, του Γαβριήλ Ρωμανού και του Ιβάν Βλαντισλάφ.

Είναι γνωστό ότι είχε σταματήσει, στη μάχη της Μπίτολας, τους Βυζαντινούς που είχαν στη διοίκηση τους τον Γεώργιο Γονιτζιάτη και τον Ορέστη. Ενώ οι άλλοι Βούλγαροι αρχηγοί είχαν παραδοθεί στον Βασίλειο Β', το 1018, ο Ιβάτζης τραβήχτηκε στο κάστρο του Βροχωτού, το οποίο ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας πολιόρκησε για σχεδόν δύο μήνες χωρίς επιτυχία.

Τότε, ο Κατεπάνω Ευστάθιος Δαφνομήλης και δύο συντρόφοι του επισκέφθηκαν τον Ιβάτζη στο κάστρο, προφασιζόμενοι ότι ήθελαν να μιλήσουν με τον Βούλγαρο αρχηγό. Μετά από το δείπνο, ο Δαφνομήλης έμεινε μόνος με τον Ιβάτζη, τον οποίο ακινητοποίησε και τύφλωσε. Ο Κατεπάνω έπεισε τους Βούλγαρους ότι οποιαδήποτε αντίσταση ήταν άχρηστη καθώς απέξω ήταν ο Αυτοκράτορας - οι Βούλγαροι παραδόθηκαν και ο πόλεμος, διάρκειας 32 ετών, είχε λήξει.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2019.
3. ↑  Holmes, C. Basil II and the Governance of Empire (976-1025), Oxford University Press, 2005, ISBN 0199279683, pp. 228-229.
4. ↑  Rhetoric in Byzantium: papers from the thirty-fifth Spring Symposium of Byzantine Studies, Exeter College, University of Oxford, March 2001, volume 11, Publications (Society for the Promotion of Byzantine Studies (Great Britain), Elizabeth Jeffreys, Ashgate, 2003, ISBN 0754634531, p. 196.
5. ↑  History of the Byzantine Empire from DCCXVI to MLVII, George Finlay, BiblioBazaar, LLC, 2009, ISBN 111315540X, p. 385.

Πηγές
-----

* Περί Βασιλείου Β' Αρχειοθετήθηκε 2012-02-12 στο Wayback Machine. Ελλήνων Δίκτυο
Ο **Μανουέλ ντα Ασσουμπσάο** (Manuel da Assumpção, παλιά ορθογραφία *Manoel da Assumpçam*) ήταν πορτογάλος ιεραπόστολος, ο οποίος έγραψε την πρώτη γραμματική της βεγγαλικής γλώσσας το 1743, με τίτλο "Vocabulario em idioma bengalla e portugueza" (*Λεξιλόγιο της Βεγγαλικής γλώσσας και πορτογαλικών,* αρχαϊκά πορτογαλικά: Vocabolario em idioma Bengalla, e Portuguez dividido em duas partes‎).

Γραμματική και λεξικό
---------------------

Η γραμματική γράφτηκε στην πορτογαλική γλώσσα. Ο Μανουέλ έγραψε την πρώτη γραμματική για τη Βεγγαλική γλώσσα μεταξύ του 1734 και 1742 στο κτήμα Μπαουάλ στο Μπανγκλαντές. Το βιβλίο εκδόθηκε το 1743 στη Λισαβόνα. Η γραμματική βασιζόταν στο μοντέλο της λατινικής γραμματικής και χρησιμοποιούσε λατινική γραφή για τη γραφή βεγγαλικών λέξων.

Crepar Xaxtrer Orth, Bhed
-------------------------

Ο Μανουέλ ντα Ασσουμπσάο έγραψε το Crepar Xaxtrer Orth, Bhed. Ήταν δίγλωσσο βιβλίο που δημοσιεύθηκε στη Λισαβόνα το 1735. Ήταν ιεραποστολικό βιβλίο σε μορφή διαλόγου μεταξύ του κληρικού και του μαθητή του. Το κυρίως κείμενο τυπώθηκε στη δεξιά σελίδα, ενώ η μετάφραση στα Βεγγαλικά εμφανιζόταν στα αριστερά. Όλο το βιβλίο γράφτηκε στο λατινικό αλφάβητο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Banglapedia, Ασιατική Εταιρεία του Μπαγκλαντές, Ντάκα, Μπαγκλαντές, 2003.
2. ↑  Iffat Ara, Janar Ace Onek Kichu, 1999, Deshprokashon, Ντάκα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Rahman, Aminur (2012). «Grammar». Στο: Islam, Sirajul. *Banglapedia: National Encyclopedia of Bangladesh* (Second έκδοση). Asiatic Society of Bangladesh.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 72290072
* ISNI: 0000 0000 1280 7531
* GND: 12301168X

 |

 |
Ο **Μανουήλ Απόκαυκος** ήταν βυζαντινός αξιωματούχος του 14ου αιώνα.

Ήταν γιος του Αλεξίου και αδελφός του μέγα πριμικήριου Ιωάννη. Ο πατέρας του έχοντας τότε μεγάλη εξουσία σαν μέγας δουξ τον διόρισε *άρχων* της Αδριανούπολης. Κατά τον δεύτερο εμφύλιο πόλεμο ο Ιωάννης Καντακουζηνός κατέλαβε την πόλη και ο Μανουήλ κατέφυγε στο κοντινό Φρούριο Βουκέλου. Όταν ανακατέλαβε την πόλη ο πατέρας του Αλέξιος ο Μανουήλ πήγε με τον Κατακουζηνό χωρίς όμως να τον ακολουθήσει ο λαός της πόλης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Ζαφειρίου, Γερακίνα (2000, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ)), Η νοτιοδυτική Θράκη κατά τους 13ο και 14ο αιώνες, σελ. 141]
Ο **Μανουέλ, κόμης, ντε Γκομάρ** (*λατινικό αλφάβητο : Manuel de Gomar*), (21 Σεπτεμβρίου 1897 - Ιανουάριος 1935), ήταν Ισπανός πρωταθλητής της αντισφαίρισης.

Βιογραφία
---------

Ο κόμης ντε Γκομάρ ήταν μέλος της Ατλέτικο Μαδρίτης και κέρδισε το ισπανικό πρωτάθλημα αντισφαίρισης στο απλό από το 1916 έως το 1918. Το 1922 και το 1923 έπαιξε στο Γουίμπλεντον και ενώ το πρώτο έτος αποκλείστηκε νωρίς το 1923 έφτασε στους προημιτελικούς στο απλό που έχασε από τον Φρανκ Χάντερ σε πέντε σετ. Στο διπλό έφτασε στον τελικό μαζί με τον συμπατριώτη του Εδουάρδο Φλακέρ αλλά έχασε από τους Βρετανούς Randolph Lycett και Leslie Godfree με 3-6, 4-6, 6-3 και 3-6. Το 1922 έφτασε στον τελικό του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος σκληρού γηπέδου στις Βρυξέλλες, τον οποίο έχασε από τον Ανρί Κοσέ σε πέντε σετ.

Από το 1921 έως το 1923 ήταν μέλος της πρώτης ισπανικής ομάδας στο κύπελλο Ντέιβις. Το 1922 έφτασε στον τελικό του παγκόσμιου πρωταθλήματος μαζί με τον Μανουέλ Αλόνσο αλλά έχασαν από την Αυστραλία με 4-1.

Το 1923 σταμάτησε να αγωνίζεται λόγω μιας ασθένειας από την οποία τελικά πέθανε στις αρχές του 1935, θάφτηκε στο νεκροταφείο San Isidro της Μαδρίτης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Enciclopèdia de l'esport català» (Καταλανικά) Grup Enciclopèdia. 2012. 6428.
2. 1 2  «Vida de Sociedad – El Conde de Gomar» (στα Ισπανικά). *La Vanguardia* (Barcelona). 29 January 1935.. Ανακτήθηκε στις 30 January 2014.
3. ↑  «Campeonata de España absoluto» (pdf). *www.rfet.es* (στα Ισπανικά). Real Federaciòn Española de tenis.
4. ↑  «Wimbledon players archive – Manuel de Gomar (Singles)». AELTC.  (Αγγλικά)
5. ↑  «'Los Dos Manolos' Are the Two 'Bills' of Spain's Tennis Team» (pdf). *New York Times*. 13 August 1922.. Ανακτήθηκε στις 30 January 2014. , (Αγγλικά)
O**Μανουέλ Φίσναλερ** (Manuel Fischnaller γεννημένος στις 20 Ιουλίου 1991) είναι Ιταλός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός για την ομάδα Südtirol της Serie C .

Καριέρα
-------

Ο Φίσναλερ ξεκίνησε την καριέρα του με την FC Neugries το 2000, περνώντας τέσσερα χρόνια με τη νεολαία του συλλόγου, στην οποία ο πατέρας του Άλφρεντ ήταν προπονητής.  Το 2004 ο Fischnaller εντάχθηκε στη Südtirol, αποφοιτώντας από το σύστημα νέων για να ενταχθεί στην ανώτερη ομάδα το 2008.  Σε ενάμιση σεζόν με την ομάδα των ανώτερων σημείωσε 6 γκολ σε 32 εμφανίσεις, φέρνοντάς τον στην προσοχή των σκάουτερ της Juventus FC.  Στις 23 Δεκεμβρίου 2009, ανακοινώθηκε ότι η Juventus της Serie A είχε υπογράψει τον Fischnaller ως δανεικός, με την επιλογή να καταστήσει τη μεταγραφή μόνιμη στο τέλος της σεζόν.  Σημειώθηκε επίσης ότι θα παρέμενε στις τάξεις των νέων του συλλόγου, προς το παρόν. Η υπογραφή ήταν η πρώτη υπογραφή της Γιουβέντους στη χειμερινή μεταγραφική αγορά 2009–10. Ο Fischnaller επέστρεψε στη Südtirol την 1η Ιουλίου 2010 και τον Αύγουστο υπέγραψε νέο 3ετές συμβόλαιο με τον σύλλογο.  Τον Ιούλιο του 2012, ο Fischnaller εντάχθηκε στον σύλλογο της Serie B Reggina με τετραετές συμβόλαιο. Το καλοκαίρι του 2015 πήρε μεταγραφή στην Αλεσάντρια υπογράφοντας τετραετές συμβόλαιο. Το καλοκαίρι του 2018 υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Καταντζάρο. Στις 25 Ιανουαρίου 2020 επέστρεψε στη Südtirol για άλλη μια φορά, υπογράφοντας συμβόλαιο 3,5 ετών.

Διεθνή
------

Ο Φισνάλλερ ήταν μέλος της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου κάτω των 20 ετών της Ιταλίας, κάνοντας το ντεμπούτο του σε Πρωτάθλημα Τεσσάρων Εθνών τον Νοέμβριο του 2008 στη Γερμανία .

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *worldfootball.net*. Ανακτήθηκε στις 10  Ιουνίου 2019.
2. ↑  (Αγγλικά) Προφίλ Μανουέλ Φίσναλερ στο Soccerway
3. ↑  «Profiluft für die Fischnaller Brüder Hannes und Manuel». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιουλίου 2011.
4. ↑  «Manuel Fischnaller, Daniel Pfitscher und Leandro Antonio Martinez verlassen den FC Südtirol». [*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  «Manuel Fischnaller wechselt zur „Primavera" von Juve». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Σεπτεμβρίου 2012.
6. ↑  Manuel Fischnaller, Daniel Pfitscher und Leandro Antonio Martinez verlassen den FC Südtirol
7. ↑  «MANUEL FISCHNALLER PROLUNGA SINO AL 2013» (στα Italian). *FC Sudtirol*. 2 August 2011.. Ανακτήθηκε στις 9 August 2011.
8. ↑   *Welcome Back, Manuel Fischnaller!*. Δελτίο τύπου.
9. ↑  Manuel Fischnaller in die U20-Nationalmannschaft einberufen
Η **Λουκία Φιλιππίνι** (ιταλ. *Santa Lucia Filippini*, 13 Ιανουαρίου 1672 – 25 Μαρτίου 1732) ήταν Ιταλίδα ιδρύτρια παρθεναγωγείων, που ανακηρύχθηκε Αγία από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.

Βίος
----

Η Λουκία Φιλιππίνι γεννήθηκε στο Κορνέτο-Ταρκίνια και ήταν το πέμπτο και τελευταίο τέκνο του Φιλίππο Φιλιππίνι και της Μανταλένα Πίκκι. Η ουκία ορφάνεψε μικρή και κατόπιν, σε ηλικία 6 ετών, πήγε να ζήσει με τους αριστοκράτες θείους της, που ενθάρρυναν τη θρησκευτική κλίση της εμπιστευόμενοι τη μόρφωσή της στις Βενεδικτίνες μοναχές.

Η δράση της Λουκίας άρχισε με την παρακίνηση και υπό την προστασία του Καρδιναλίου Μαρκαντόνιο Μπαρμπαρίγκο, ο οποίος της εμπιστεύθηκε το έργο της ιδρύσεως σχολείων για τα φτωχά κορίτσια. Αναθέτοντας στη Ρόζα Βενερίνι να εκπαιδεύει διδακτικό προσωπικό, η Λουκία συνίδρυσε με τον Μπαρμπαρίγκο την ομάδα «Ευσεβείς Διδάσκαλοι», το σημερινό ινστιτούτο «Maestre Pie Filippini» (αρχικά M.P.F.) της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Η ομάδα ήταν αφιερωμένη στην εκπαίδευση των κοριτσιών στην πόλη Μοντεφιασκόνε, όπου τα δίδασκε ανάγνωση, ύφανση, κέντημα και τη χριστιανική θρησκεία. Δώδεκα χρόνια αργότερα, ο Καρδινάλιος συνέταξε ένα σύνολο κανόνων για την καθοδήγηση της Λουκίας και των ακολούθων της στο έργο τους και τη θρησκευτική ζωή τους. Το 1707 ο Πάπας Κλήμης ΙΑ΄ κάλεσε τη Λουκία στη Ρώμη προκειμένου να ιδρύσει σχολεία, τα οποία ακολούθως έθεσε υπό την ειδική προστασία του. Κατά τη διάρκεια του βίου της η Λουκία ίδρυσε συνολικά 52 σχολεία. Αναφέρεται ότι απεβίωσε από καρκίνο του μαστού σε ηλικία 60 ετών στο Μοντεφιασκόνε.

Τίμησή της ως αγίας
-------------------

Η Λουκία Φιλιππίνι ανακηρύχθηκε Αγία από τον Πάπα Πίο ΙΑ΄ στις 22 Ιουνίου 1930. Το άγαλμά της, έργο (1949) του γλύπτη Σίλβιο Σίλβα, καταλαμβάνει σήμερα την πρώτη άνω κόγχη από την κύρια είσοδο, στην αριστερή (νότια) πλευρά του κυρίως ναού, στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου. Η μνήμη της εορτάζεται την 25η Μαρτίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Butler, Alban (1 Ιανουαρίου 1999). *Butler's Lives of the Saints: November*. Liturgical Press. ISBN 9780814623794.
2. 1 2 3  «"The Life of St. Lucy Filippini", St. Nicholas of Tolentine, Philadelphia». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2022.
3. ↑  «Lucy Filippini», Catholic News Service, March 22, 2018
4. ↑  Profile of Saint Lucy Filippini Αρχειοθετήθηκε 5 June 2012 στο Wayback Machine. filippiniusa.org; accessed 31 October 2014.
5. ↑  Bunson, Matthew· Bunson, Margaret· Bunson, Stephen (1 Ιανουαρίου 2003). *Our Sunday Visitor's Encyclopedia of Saints*. Our Sunday Visitor Publishing. ISBN 9781931709750. [*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πληροφορίες στο *catholic.org*, ανακτήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2014
* Το άγαλμά της στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 72455704
* LCCN: n85383464
* ISNI: 0000 0000 2978 9157
* GND: 128860928

 |

 |
Ο **Εμμανουήλ "Μανουήλ" Βουτομύτης** ή **Βουταμίτης** ή **Βουτουμίτης**, ήταν βυζαντινός στρατηγός, Δούξ, διοικητής της Κύπρου. Έζησε τον 12ο αιώνα και είναι γνωστή η δράση του στην Κύπρο όπου χρημάτισε διοικητής της, το όνομα του συνδέεται με την ίδρυση της Ιεράς μονής Κύκκου.

Ο Μιχαήλ στάλθηκε από τον αυτοκράτορα Μανουήλ Κομνηνό στην Κύπρο να καταστείλει την εξέγερση του βυζαντινού διοικητή της Ραψομάτη, ο Μιχαήλ τον κατεδίωξε, τον νίκησε και ανέλαβε ο ίδιος χρέη διοικητή.

Κάποια μέρα που κυνηγούσε ο Μιχαήλ στα βουνά της Μαραθάσας, έχοντας χαθεί συνάντησε τον μοναχό Ησαΐα, ρωτώντας τον μοναχό που να κατευθυνθεί αυτός έχοντας πάρει όρκο σιωπής δεν του απαντούσε και ο Μιχαήλ τον κακοποίησε. Επιστρέφοντας έπειτα αρρώστησε και κατάλαβε το λάθος του με τον γέροντα και προσευχήθηκε για συγχώρεση, όταν έγινε καλά πήγε να τον συναντήσει πάλι. Εκεί ο γέροντας Ησαΐας του ζήτησε να φέρει την εικόνα της Παναγίας από την Κωνσταντινούπολη στο νησί. Μετά από πολλές περιπέτειες η εικόνα στάλθηκε από τον αυτοκράτορα Αλέξιο στο νησί και δημιουργήθηκε η Μονή Κύκκου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
2. ↑  Κυριάκου Καραμάνου, *Κύπρος*, 1954, σελ. 29
3. ↑  Ιστορία ίδρυσης της Μονής Κύκκου, ανακτήθηκε 31 Δεκεμβρίου 2019
**Θερμοδυναμικό σύστημα** χαρακτηρίζεται οποιοδήποτε σύνολο μακροσκοπικών αντικειμένων (που περιλαμβάνει σώματα ή πεδία), συγκεκριμένου χώρου, το οποίο δύναται ν΄ ανταλλάσσει ενέργεια, ή ύλη αμοιβαία με το περιβάλλον ή με όποιο εξωτερικό μέσον περιβάλλει αυτό σύμφωνα με τις αρχές ή νόμους της θερμοδυναμικής, εξού και ο προσδιορισμός του.

Κατηγορίες
----------

Όταν σ΄ ένα τέτοιο σύστημα δεν σημειώνεται καμία ενεργειακή ή υλική ανταλλαγή με το περιβάλλον χαρακτηρίζεται "κλειστό θερμοδυναμικό σύστημα", ή "μονωμένο". Στην αντίθετη περίπτωση ονομάζεται "ανοιχτό θερμοδυναμικό σύστημα*".* Επίσης όταν δεν παρατηρείται θερμική ανταλλαγή μεταξύ συστήματος και περιβάλλοντος το σύστημα καλείται αδιαβατικό. Το αντίθετο, όταν δηλαδή παρατηρείται ανταλλαγή θερμικής ενέργειας, καλείται μηχανικά μονωμένο.

Πιο συγκεκριμένα, διακρίνονται οι παρακάτω κατηγορίες:

* (Υλικώς) κλειστό σύστημα: όρια αδιαπέραστα από την ύλη, (dm/dt = 0) δεν υπάρχει ανταλλαγή μάζας με το περιβάλλον, αλλά μπορεί να ανταλλάσσεται ενέργεια (θερμότητα ή έργο).
* Ανοικτό σύστημα: όρια διαπερατά από την ύλη, ανταλλάσσεται και μάζα και ενέργεια.
* Μηχανικώς κλειστό σύστημα: δεν υπάρχει ανταλλαγή μηχανικού έργου μέσω των ορίων του συστήματος.
* Αδιαβατικό σύστημα: δεν έχουμε συναλλαγή θερμότητας με το περιβάλλον (θερμομονωτικά τοιχώματα – αδιαβατικά).
* Αποκλεισμένο ή απομονωμένο σύστημα: τα όρια του συστήματος είναι αδιαπέραστα από ύλη και ενέργεια (θερμότητα ή μηχανικό έργο). Π.χ. θερμική μηχανή.
* Εργαζόμενη ουσία (working fluid): ποσότητα ύλης που μεταφέρει ενέργεια σε μία εγκατάσταση (υγρό, ατμός ή αέριο). Υποβάλλεται σε προσθήκη ή απαγωγή θερμότητας, συμπίεση – εκτόνωση, μεταβολές φάσης κ.λπ. Π.χ. Ατμός σε ατμομηχανή ή ατμοστρόβιλο, μείγμα αέρα–καυσίμου σε βενζινοκινητήρα.

Ορισμοί
-------

Το θερμοδυναμικό σύστημα χαρακτηρίζεται και προσδιορίζεται από τις θερμοδυναμικές παραμέτρους.

Οποιαδήποτε μεταβολή της κατάστασης ενός θερμοδυναμικού συστήματος καλείται θερμική διεργασία η οποία λαμβάνει ιδιαίτερους χαρακτηρισμούς ανάλογα των διαφόρων μεταβολών, ή παραμέτρων.

Εντατικά μεγέθη είναι τα μεγέθη των οποίων η τιμή δεν εξαρτάται από το μέγεθος του συστήματος. Διαιρώντας νοητά το σύστημα σε μικρότερα υποσυστήματα, τα καταστατικά μεγέθη παραμένουν αμετάβλητα στα επί μέρους υποσυστήματα (π.χ. πίεση, θερμοκρασία). Εκτατικά μεγέθη είναι όσα η τιμή τους εξαρτάται από το μέγεθος του συστήματος, (π.χ. όγκος, ενέργεια, εντροπία).

Δείτε επίσης
------------

* Θερμοδυναμική ισορροπία
Η **Παναγία της Σαρτρ**, ή **Καθεδρικός Ναός της πόλης Σαρτρ** στη Γαλλία αποτελούσε από τον Μεσαίωνα μεγάλο και σπουδαίο ιερό προσκύνημα των πιστών που προσέρχονταν για να προσκυνήσουν το ιερό άγαλμα της Παναγίας που φέρονταν μέσα σε ειδική κρύπτη, την λεγόμενη «Παναγία υπό την Γην», και που ανάγεται στην επισκοπική θητεία του Φυλμπέρ. Ο Καθεδρικός ναός με τα δύο υψηλά κωδωνοστάσια στη πρόσοψη άρχισε να χτίζεται το 1194, στη θέση προηγούμενου ναού, ρυθμού Βασιλικής, που είχε καεί το 1134. Οι περισσότερες εργασίες ολοκληρώθηκαν σε 30 χρόνια και τελικά ο ναός εγκαινιάστηκε το 1260. Το ολικό του μήκος είναι 130 μ. το ύψος του κυρίως ναού 34 μ. και το πλάτος του μεσαίου μεγάλου κλίτους 14 μ.

Είναι γοτθικής αρχιτεκτονικής, ρυθμού που βασίζεται στο οξυκόρυφο τόξο. Οι πρωτομάστορες ήθελαν ο ναός να γίνει όσο το δυνατό ψηλότερος, σαν να αγγίζει τον ουρανό. Έχτισαν ψηλούς πύργους, ενώ η οροφή στους κεντρικούς εσωτερικούς χώρους σχηματίζεται από σταυροθόλια. Λόγω του μεγάλου ανοίγματος των παραθύρων, οι εξωτερικοί τοίχοι δεν άντεχαν το βάρος της οροφής. Γι' αυτό οι αρχιτέκτονες χρησιμοποίησαν υποστηρίγματα στο εξωτερικό του ναού. Συνολικά υπάρχουν πάνω από 2.000 έξοχα λαξευμένα αγάλματα στο ναό.

Το εσωτερικό του ναού φωτίζεται άπλετα από 176 παράθυρα που κοσμούνται με υαλογραφήματα βιτρώ, συνολικής επιφάνειας 2.000 τμ. 

Το χαρακτηριστικό του ναού αυτού είναι η διαφορετικότητα των δύο πύργων του. Ο μεν νότιος χαμηλότερος επιστέφεται με απόληξη (βέλος) του 12ου αιώνα, ενώ ο βόρειος, υψηλότερος, φέρει κιονοαγάλματα βασιλέων της Παλαιάς Διαθήκης, που ονομάζεται και «βασιλικός πυλώνας», επί των οποίων και στηρίζεται το βέλος φλογόμορφου ρυθμού.

Εικόνες
-------

* βιτρώ (vitraux)βιτρώ (vitraux)
* 
* κάτοψη του καθεδρικού ναού της Παναγίας της Σαρτρκάτοψη του καθεδρικού ναού της Παναγίας της Σαρτρ
* 
* βιτρώ (vitraux)βιτρώ (vitraux)
* βιτρώ (vitraux)βιτρώ (vitraux)
* βιτρώ (vitraux)βιτρώ (vitraux)
* δυτική είσοδοςδυτική είσοδος
* αστρονομικό ρολόιαστρονομικό ρολόι

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Chartres Cathedral». Whc.unesco.org. Ανακτήθηκε στις 1 Φεβρουαρίου 2013.
2. ↑  «Base Mérimée». Γαλλική Κυβέρνηση. Ανακτήθηκε στις 1 Φεβρουαρίου 2013.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Καθεδρικός Ναός της Σαρτρ** |

* «Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα» τόμ.53ος, σελ.211.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 138342928
* LCCN: n50052168
* GND: 4069930-4
* SUDOC: 144085852
* NKC: kn20050512007

 |

 |
Κατανομή θερμότητας σε μία θερμογέφυρα
Ως **θερµογέφυρες** ορίζονται τα σηµεία ή οι επιφάνειες του κελύφους[*ασαφές*] µε σηµαντική µείωση της θερµικής αντίστασης των δοµικών στοιχείων σε σχέση µε τις λοιπές επιφάνειες, που αποτελούν σημαντική πηγή θερµικών απωλειών. Εµφανίζονται δε κατεξοχήν στη διεπιφάνεια δύο διαφορετικών δοµικών στοιχείων ή δύο ίδιων δοµικών στοιχείων διαφορετικού πάχους, σε συνδέσεις εξωτερικών δοµικών στοιχείων και πλευρικά γύρω από ανοίγµατα.

Θερμική γέφυρα στο Aqua Tower, Chicago, IL USA

Χαρακτηριστικά μιας θερμογέφυρας
--------------------------------

Οι θερμικές γέφυρες χαρακτηρίζονται από την πολυδιάστατη μεταφορά θερμότητας και για το λόγο αυτό δεν μπορούν να προσδιοριστούν από μονοδιάστατα μοντέλα, τα οποία χρησιμοποιούνται για την ενεργειακή προσομοίωση κτιρίων. (Συντελεστές θερμοπερατότητας U-values). Δημιουργούνται σε σημεία ένωσης παραθύρων, σε σημεία συμβολής δοκών και υποστυλωμάτων χωρίς ή με ανεπαρκή θερμομόνωση, με θερμομονωμένα τοιχία του κτιρίου. Μπορούν να αποφευχθούν με την κατάλληλη ενεργειακή σχεδίαση και λεπτομερή εφαρμογή κατασκευής. Παρουσιάζονται υπό την μορφή μυκήτων (μούχλας) και έτσι είναι ορατά στο ανθρώπινο μάτι. Επίσης γίνονται αισθητές από το ανθρώπινο σώμα λόγω της έντονης θερμικής ακτινοβολίας τους, σε σχέση με τα υπόλοιπα δομικά στοιχεία.

Τύποι θερμογεφυρών
------------------

Οι θερμογέφυρες διακρίνονται σε κατασκευαστικές και γεωμετρικές.
Οι κατασκευαστικές αφορούν σε σημεία συμβολής υλικών με διαφορετική θερμική αγωγιμότητα. Παραδείγματα τέτοιων θερμογεφυρών είναι οι ενώσεις και η διακοπή της θερμομόνωσης του κτιρίου από δομικά στοιχεία, κουφώματα, προβόλους και άλλα. Οι κατασκευαστικές θερμογέφυρες διακρίνονται με τη σειρά τους σε σημειακές ή γραμμικές, αναλόγως με το αν είναι επαναλαμβανόμενες ή απλά σε ένα συγκεκριμένο σημείο. 
Οι γεωμετρικές οφείλονται στη διαφορά εσωτερικού και εξωτερικού εμβαδού θερμομονωμένης επιφάνειας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι μια θερμομονωμένη γωνία κτιρίου, όπου η επιφάνεια εξωτερικά είναι πάντα μεγαλύτερη από την εσωτερική, με αποτέλεσμα τη διαφοροποίηση της θερμικής αγωγιμότητας και τη δημιουργία θερμογέφυρας.

Θερμογέφυρα που δημιουργείται από πλάκα ορόφου

Πηγές
-----

* Μόνωση, Στεγανοποίηση, Θερμομόνωση – θερμογέφυρες[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Κατασκευαστικές θερμογέφυρες
* Ανάλυση θερμικής συμπεριφοράς
* Διεθνής κτιριακός κανονισμός 2009: Εσωτερικό περιβάλλον

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Θερμογέφυρα** |
Συντεταγμένες: 41°51′46.8″N 44°19′30.0″E﻿ / ﻿41.863000°N 44.325000°E﻿ / 41.863000; 44.325000

Το καμπαναριόΤο νεκροταφείο
Ο **Καθεδρικός Ναός της Ερτατσμίντα**( Γεωργιανά : ერთაწმინდის ტაძარი) είναι ένας μεσαιωνικός Γεωργιανός Ορθόδοξος καθεδρικός ναός, που βρίσκεται στο κέντρο του ομώνυμου χωριού, στον Δήμο Κάσπι του μχάρε Σίντα Κάρτλι στη Γεωργία. Η εκκλησία είναι αφιερωμένη στον Ευστάθιο της Μτσχέτα.  

Αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες - Τοιχογραφίες

Ιστορία
-------

Ο καθεδρικός ναός χτίστηκε τον 13ο αιώνα, στη βόρεια πλαγιά της οροσειράς Τριαλέτι. Στυλιστικά μοιάζει με τις άλλες Γεωργιανές εκκλησίες του 12ο-13ο αιώνα: της Ικόρτα, του Πιταρετί, της Μπετάνια, του Κβαταχέβιi και του Τσουγκρουγκασένι.

Το 1610 έγινε χώρος ενταφιασμού για την Γεωργιανή οικογένεια ευγενών Ταρκχάν-Μουραβί. Το 1625 ο Μεγάλος Μουραβί, ο Γκιόργκι Σαακάτζε, έθαψε εδώ τον απαγχονισμένο γιό του, Παάτα. Οι περισσότερες από τις τοιχογραφίες είναι του 17ου αιώνα.

Στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα το κτίριο ανακαινίστηκε. Το 1951 έγιναν έργα αποκατάστασης στο θόλο.

To 2006 η εκκλησία αναγνωρίστηκε ως Αμετακίνητο Μνημείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Γεωργίας.

Περιγραφή
---------

Η εκκλησία έχει ορθογώνιο σχήμα με έναν θόλο στο κέντρο, που στηρίζεται στον βωμό και σε δύο κολώνες στα δυτικά. Το τύμπανο του θόλου έχει 8 παράθυρα τώρα, που αρχικά ήταν 12. Οι 4 προσόψεις του κτιρίου είναι διακοσμημένες με ανάγλυφα σχέδια και παράθυρα. Σε κάθε πρόσοψη υπάρχει ένας διακοσμητικός σταυρός. Ο καθεδρικός ναός έχει τρεις εισόδους: στα δυτικά, στα νότια και στα βόρεια, και πολλά παράθυρα. Υπάρχουν 2 βοηθητικά δωμάτια εκατέρωθεν της Αγίας Τράπεζας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  orthodoxy.ge. «ერთაწმინდა» (στα Γεωργιανά). Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2010.
2. ↑  «Ertatsminda Cathedral Church». *GEORGIA.COM TRAVEL* (στα Αγγλικά). 7 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019.
3. ↑  «ერთაწმინდა - აღწერა, ისტორია, მდებარეობა». *saunje.ge*. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019.
4. 1 2 3  «Culture». *memkvidreoba.gov.ge*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2019.
Ο **Μανουέλ Αλόνσο** (*λατινικό αλφάβητο : Manuel Alonso de Areizaga*), (12 Νοεμβρίου 1895 - 11 Οκτωβρίου 1984), ήταν Ισπανός πρωταθλητής της αντισφαίρισης.

Ο Αλόνσο γεννήθηκε στο Σαν Σεμπαστιάν στις 12 Νοεμβρίου 1895. Κέρδισε το ισπανικό πρωτάθλημα αντισφαίρισης στο απλό το 1915, το 1919 και το 1920. Συχνά έπαιξε στο διπλό με συμπαίκτη τον αδελφό του Χοσέ Μαρία Αλόνσο ο οποίος ήταν επίσης πρωταθλητής της αντισφαίρισης.

Το 1920 πήρε μέρος στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αμβέρσας. Στο απλό, έφτασε στους προημιτελικούς που έχασε στο βρετανικό Νοέλ Τάρνμπουλ. Στο διπλό με συμπαίκτη τον αδελφό του αποκλείστηκαν στον Α΄γύρο. Την ίδια χρονιά ο Αλόνσο έφτασε στον ημιτελικό στο παγκόσμιο πρωτάθλημα σκληρού γηπέδου. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1924 στο Παρίσι, ο Αλόνσο έφτασε στον τέταρτο γύρο στο απλό. Στο διπλό, και πάλι με συμπαίκτη τον αδελφό του έφτασαν στους προημιτελικούς.

Το 1921, στην πρώτη εμφάνισή του στο Γουίμπλεντον ο Αλόνσο έφτασε στον τελικό του all-comers.. Έπαιξε στο Γουίμπλεντον το 1922 και το 1924 αλλά δεν μπόρεσε να επαναλάβει αυτή την επιτυχία και αποκλειόταν από το τουρνουά σε πρώιμους γύρους. Από το 1921 ως το 1925 ήταν μέλος της ισπανικής ομάδας του κυπέλλου Ντέιβις και έφτασε στον τελικό το 1922 που συνεργάστηκε με τον Μανουέλ ντε Γκομάρ. 

Ο Αλόνσο μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1923 κι έπαιζε τακτικά στο πρωτάθλημα των Η.Π.Α. μέχρι το 1927 και έφτασε στους προημιτελικούς το 1922, 1923, 1925 και 1927. Ήταν τρία χρόνια στο Top 10 των Η.Π.Α. (No. 4 το 1925 και το 1927, No. 2 το 1926). Το 1927, κατατάχθηκε στον κόσμο Νο. 5 από τον A. Wallis Myers της The Daily Telegraph. Το 1931 και το 1936 έκανε και πάλι δύο σύντομες εμφανίσεις για τη χώρα του στο Κύπελλο ντέιβις. Σύντομα, αποχώρησε από την αντισφαίριση.

Το 1977, λίγα χρόνια πριν από το θάνατό του, ο Αλόνσο έγινε μέλοw στην αίθουσα τένις της φήμης. Πέθανε στις 11 Οκτωβρίου 1984 στη Μαδρίτη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  Bud Collins: «The Bud Collins History of Tennis» (Αγγλικά) New Chapter Press. Νέα Υόρκη. 2010. σελ. 542. ISBN-13 978-0-942257-70-0.
2. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. 165981018.
3. 1 2  «Diccionario biográfico español» (Ισπανικά) Real Academia de la Historia. 2011. 21010/manuel-alonso-areyzaga. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. 1 2 3  Collins, Bud (2010). *History of Tennis* (2nd έκδοση). New York City: New Chapter press. σελίδες 541–542. ISBN 978-0942257700. , (Αγγλικά)
5. ↑  «Campeonata de España absoluto» (pdf). *www.rfet.es* (στα Ισπανικά). Real Federaciòn Española de tenis. Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2014.
6. ↑  Ο Αλόνσο στους Ολυμπιακούς αγώνες Αρχειοθετήθηκε 2009-07-04 στο Wayback Machine. (Αγγλικά)
7. ↑  «Wimbledon 1921». *www.tennis.co.nf*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2017. , (Αγγλικά)
8. ↑  Ο Αλόνσο στο κύπελλο Ντέιβις, (Αγγλικά)
9. ↑  Ο Αλόνσο στην ITF Αρχειοθετήθηκε 2016-03-22 στο Wayback Machine. (Αγγλικά)
10. ↑  United States Lawn Tennis Association (1972). *Official Encyclopedia of Tennis* (First Edition), p. 424, (Αγγλικά)
Ο **Λεσβώναξ** ήταν αρχαίος Έλληνας ρήτορας, σοφιστής και γραμματικός από τη Μυτιλήνη, που έζησε τον 1ο αιώνα μ.Χ.

Ο Λεσβώναξ υπήρξε πολύ αξιόλογος συγγραφέας, που έγραφε σε αυστηρά αττικιστικό ύφος. Ως έργα του αναφέρονται οι *«Μελέται ρητορικαί»*, *«Ερωτικαί επιστολαί»* και *«Λόγοι πολιτικοί δεκαέξ»*. Από αυτά σώθηκε ο «Πολιτικός λόγος» που γράφτηκε κατά απομίμηση του «Πλαταϊκού» του Ισοκράτη. Σώθηκαν ακόμη δύο «Προτρεπτικοί» του, είδος προσφωνήσεως. Ο ένας Προτρεπτικός Λόγος απευθύνεται γενικώς προς πολεμιστές πριν από τη μάχη, ενώ ο άλλος ειδικά προς Αθηναίους προ της μάχης κατά των Λακεδαιμονίων. Επίσης, του αποδίδονται κάποιες ερωτικές επιστολές. Ο «Λεσβώναξ» που αναφέρει το *Λεξικό της Σούδας* ως συγγραφέα πολλών φιλοσοφικών έργων είναι μάλλον κάποιος πολύ προγενέστερος συγγραφέας, ενώ αντιθέτως ο συγγραφέας μιας μικρής πραγματείας περί των γραμματικών μορφών (εκδ. Rudolf Miller, Λειψία 1900) είναι πιθανώς μεταγενέστερο πρόσωπο.

Οι λόγοι του Λεσβώνακτος εκδίδονται συνήθως μαζί με τα έργα του Αντιφώντα ή στη συλλογή «Ελάσσονες Αττικοί ρήτορες». Κλασική είναι η έκδοση του F. Kiehr *Lesbonactis sophistae quae supersunt* (Λειψία 1906).

Πηγές
-----

* Ιωάννη Κακαβούλια: *«Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)»*, εκδ. Νικόδημος, Αθήνα

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 282149294397580522723
* **ΕΒΕ**: 174780
* LCCN: n82064251
* ISNI: 0000 0000 1072 1291
* GND: 100976972
* SUDOC: 07067437X
* BNF: cb13489339z (data)
* BIBSYS: 95002768
* ICCU: CFIV082666

 |

 |
Ο **Μανουέλ Νοριέγα "Μανόλο" Ρουίθ** (ισπανικά: *Manuel Noriega Ruiz*, 24 Ιουλίου 1880 - 12 Αυγούστου 1961) ήταν Ισπανόμεξικανός ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Γεννημένος στην αυτόνομη κοινότητα Αστούρια, ξεκίνησε την καριέρα του στο θέατρο. Το 1907, σκηνοθέτησε την πρώτη του βωβή ταινία. Το 1946, έλαβε κι ένα βραβείο Ariel, στην κατηγορία Β' Ανδρικού Ρόλου. Υπήρξε παντρεμένος με την Ορτένσια Καστανιέδα, με την οποία απέκτησε τρεις κόρες. Απεβίωσε 81 ετών στην Πόλη του Μεξικό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. Ανακτήθηκε στις 19  Ιουνίου 2019.
2. 1 2  *Freebase Data Dumps*. Google.
3. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Manuel Noriega στην IMDb

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 169734112
* BNE: XX4611656

 |

 |
Η **Ισχύς**, στη Φυσική, είναι ο ρυθμός μεταβολής έργου ή αλλιώς το ποσό της ενέργειας που καταναλώνεται στη μονάδα του χρόνου.

Θερμική ισχύς
-------------

Θερμική ισχύς είναι η θερμότητα στη μονάδα του χρόνου. Για παράδειγμα, ένα δοχείο που περιέχει νερό σε υψηλή θερμοκρασία και αφήνεται να κρυώσει προσδίδει στο περιβάλλον θερμική ισχύ ίση με,

{\displaystyle P=c\_{p}\cdot {\frac {\Delta Q}{\Delta t}}}
όπου {\displaystyle \Delta Q\,} είναι η μεταβολή θερμοκρασίας που παρατηρούμε σε χρόνο {\displaystyle \Delta t\,} και {\displaystyle c\_{p}\,} είναι η θερμοχωρητικότητα του νερού.

Μηχανική ισχύς
--------------

Η μηχανική ισχύς που προσδίδεται σε ένα σύστημα που κινείται σε γραμμική (μεταφορική) κίνηση ισούται με το γινόμενο της ταχύτητας του επί τη δύναμη,

{\displaystyle P=v\cdot F}
Η μηχανική ισχύς που προσδίδεται σε ένα σύστημα σε περιστροφική κίνηση ισούται με το γινόμενο της γωνιακής ταχύτητας του επί τη ροπή,

{\displaystyle P=\omega \cdot M}
Παράδειγμα μηχανικής ισχύος είναι η ισχύς που αποδίδεται από βενζινοκινητήρα προς τον άξονα κίνησης των τροχών του αυτοκινήτου. Η στιγμιαία ισχύς που αποδίδει το εργαζόμενο μέσο στο έμβολο ισούται με τη δύναμη που ασκεί στο έμβολο επί τη στιγμιαία του ταχύτητα. Η ισχύς που μεταδίδεται από τον άξονα στους τροχούς ισούται με τη ροπή που ασκείται στον άξονα επί τη γωνιακή του ταχύτητα.

Ηλεκτρική ισχύς
---------------

Κύριο λήμμα: Ισχύς ηλεκτρικού ρεύματος
Αγώγιμο καλώδιο συνδεδεμένο με μπαταρία τάσης **V** αν διαρρέεται από ρεύμα **Ι** καταναλώνει ισχύ,

{\displaystyle P=V\cdot I}.
Αν δεν υπάρχει κάποιο άλλο φορτίο συνδεδεμένο με το καλώδιο, όπως μια λάμπα ή ένας ηλεκτροκινητήρας, η ισχύς αποδίδεται στο παράδειγμα αυτό ως θερμότητα στο περιβάλλον.

Υδραυλική ισχύς
---------------

Για παράδειγμα, το κομπρεσέρ σε ένα εκσκαπτικό μηχάνημα (μπουλντόζα) δίνει στο έμβολο (πιστόνι) κίνησης του εκσκαφέα παροχή λαδιού **Q** υπό πίεση **p**. Η ισχύς που προσδίδεται στο έμβολο είναι,

{\displaystyle P=Q\cdot p}

Μονάδες μέτρησης
----------------

1 **W** (watt ή βατ) = 1 J/s (joule/sec),
  

1 kW (kilowatt ή κιλοβάτ) = 1000 W, 
  

1 kcal/hr (kilocalorie/hour) = 1,16 W
  

1 KW=0.87 kcal/hr
  

1 hp (horsepower ή ιπποδύναμη) = 0,73 kW

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **ισχύς**  |

* Φυσική Β' Γυμνασίου - Ισχύς,παράγραφος 5.8, σελ.107.
Ο όρος **ιστός επιφανείας**, *surface net*, (επίσης **ορατός ιστός**, **clearnet**, **καταλογοποιημένος ιστός**, **καταλογοποιήσιμος ιστός** ή **lightnet**) αντιπροσωπεύει εκείνο το τμήμα του παγκόσμιου ιστού που είναι διαθέσιμο στο κοινό αναζητήσιμο με κοινές μηχανές αναζήτησης. Είναι το αντίθετο του βαθέος ιστού.

Σύμφωνα με μία πηγή στις 14/06/2015 ο κατάλογος της Google για τον ιστό επιφανείας περιείχε 14,5 δις σελίδες.

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. ↑  «Redefining light and dark».
2. ↑  Barratt, Monica (15 Ιανουαρίου 2015). «A Discussion About Dark Net Terminology». *Drugs, Internet, Society*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουνίου 2015.
3. ↑  de Kunder, Maurice (14 Ιουνίου 2015). «The Size of the World Wide Web». *WorldWideWebSize.com*. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουνίου 2015.
Φέτα εγκεφαλικού ιστού ποντικιού χρωσμένη με ιστοχημεία.
Ο όρος **ιστοχημεία** ή **ανοσοϊστοχημεία** (αγγλ.: *immunohistochemistry*, *IHC*) αναφέρεται στη διαδικασία και τεχνική της επιλεκτικής απεικονίσεως αντιγόνων (π.χ. πρωτεϊνών) στα κύτταρα τμήματος ενός ιστού, η οποία εκμεταλλεύεται την αρχή της ειδικής συνδέσεως των αντισωμάτων σε αντιγόνα σε βιολογικούς ιστούς. Η διαδικασία επινοήθηκε και εφαρμόσθηκε για πρώτη φορά από τον Άλμπερτ Κουνς το 1941.[1]

Η ιστοχημική χρώση εφαρμόζεται ευρύτατα στη διάγνωση ανώμαλων κυττάρων, όπως αυτών που βρίσκονται σε κακοήθεις όγκους. Ειδικοί μοριακοί σημαντήρες είναι χαρακτηριστικοί συγκεκριμένων κυτταρικών γεγονότων, όπως ο πολλαπλασιασμός ή ο κυτταρικός θάνατος δια αποπτώσεως).[2] Η ανοσοϊστοχημεία χρησιμοποιείται επίσης πολύ στη βασική έρευνα, για την κατανόηση της κατανομής και του εντοπισμού των βιοσημαντήρων και διαφορετικά εκφραζόμενων πρωτεϊνών σε διαφορετικά μέρη ενός ιστού.

Η οπτικοποίηση μιας αλληλεπιδράσεως αντισώματος-αντιγόνου μπορεί να επιτευχθεί με διαφορετικούς τρόπους. Στον πλέον συνηθισμένο, ένα αντίσωμα συζεύγνυται με ένα ένζυμο, όπως η υπεροξειδάση, που μπορεί να καταλύσει μία αντίδραση η οποία παράγει χρωστική. Εναλλακτικά, το αντίσωμα μπορεί επίσης να προσδεθεί σε ένα φθορισμοφόρο, όπως η φθοροσκεΐνη ή η ροδαμίνη, τεχνική η οποία ονομάζεται ανοσοφθορισμός (*immunofluorescence*).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Coons A.H. Creech H.J. Jones R.N.: «Immunological properties of an antibody containing a fluorescent group», *Proc. Soc. Exp. Biol. Med.*, τόμ. 47, σσ. 200-202.
2. ↑  Whiteside, G; Munglani, R (1998). «TUNEL, Hoechst and immunohistochemistry triple-labelling: an improved method for detection of apoptosis in tissue sections—an update». *Brain Research Protocols* **3**: 52–53. .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επισκόπηση της ανοσοϊστοχημείας