recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
H **μιραβεργόνη**, με εμπορικό όνομα Mybetriq ή Betmiga, χρησιμοποιείται για την θεραπεία του Συνδρόμου της Υπερδραστήριας Ουροδόχου Κύστης. Τα θεραπευτικά της αποτελέσματα είναι παρόμοια με αυτά των αντιμουσκαρινικών (αντιχολινεργικών) φαρμάκων όπως η σολιφενασίνη και η τολτεροδίνη. Χορηγείται από το στόμα.

Οι συνήθεις παρενέργειες περιλαμβάνουν την αρτηριακή υπέρταση, πονοκεφάλους και λοιμώξεις του ουροποιητικού. Άλλες σημαντικές παρενέργειες του φαρμάκου είναι η κατακράτηση ούρων, οι αρρυθμίες και το αγγειοοίδημα. Ο μηχανισμός δράσης της οφείλεται στην ενεργοποίηση των β3 αδρενεργικών υποδοχέων της ουροδόχου κύστης, με αποτέλεσμα την χαλάρωση της.

Η μιραβεργόνη είναι ο πρώτος κλινικά διαθέσιμος β-3 αγωνιστής που εγκρίθηκε για χρήση σε ενήλικες με Σύνδρομο της Υπερδραστήριας Ουροδόχου Κύστης. Η μιραβεργόνη εγκρίθηκε για ιατρική χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση το 2012. Το 2020 ήταν to 160o πιο συχνά συνταγογραφούμενο φάρμακο στις ΗΠΑ, με περισσότερο από 3 εκατομμύρια συνταγές. Υπάρχει και ως γενόσημο φάρμακο.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο προτιμάται λιγότερο σε σχέση με τα αντιμουσκαρινικά φάρμακα όπως η  οξυβουτινίνη.

### Ενδείξεις

Χρησιμοποιείται για την θεραπεία του Συνδρόμου της Υπερδραστήριας Ουροδόχου Κύστης, Έχει εξίσου καλά θεραπευτικά αποτελέσματα με τα αντιμουσκαρινικά (αντιχολινεργικά) φάρμακα όπως η σολιφενασίνη και η τολτεροδίνη. Στο Ηνωμένο Βασίλειο προτιμάται λιγότερο σε σχέση με τους συγκεκριμένους παράγοντες.

Χρησιμοποιείται επίσης για την θεραπεία της Νευρογενούς Κύστης, μιας δυσλειτουργίας της ουροδόχου κύστης που σχετίζεται με νευρολογικές διαταραχές σε παιδιά ηλικίας τριών ετών και μεγαλύτερα.

### Ανεπιθύμητες Ενέργειες

#### Πολύ Συχνές (>10%)

* Αρτηριακή Υπέρταση

#### Συχνές (1-10%\_

* Ξηροστομία
* Ρινοφαρυγγίτιδα
* Λοιμώξεις ουροποιητικού
* Πονοκέφαλος
* Δυσκοιλιότητα
* Αρθραλγία
* Λοιμώξεις ανώτερου αναπνευστικού
* Ίλιγγος
* Διάρροια

#### Σπάνιες

* Θολή όραση
* Γλαύκωμα
* Αύξηση Ηπατικών Ενζύμων (γGT, ALT, AST, LDH)
* Γαστρίτιδα
* Κατακράτηση ούρων
* Ρινίτιδα

Παραπομπές
----------
Ο **Κορράδος Α΄ της Ωσέρ** ή *Κορράδος ο πρεσβύτερος* (Γερμανική γλώσσα : *Conrad der altere*, απεβ. περί το 864) μέλος του Βαυαρικού κλάδου του Οίκου των Παλαιών Γουέλφων ήταν κόμης στην Οσέρ, το Καντόνι του Άαργκαου και σε πολλές περιοχές γύρω από την Λίμνη Κωνσταντίας, ηγούμενος του Σαιν-Ζερμαίν και Κόμης των Παρισίων (859 - 864).

Βιογραφία
---------

Ο Κορράδος Α΄ ήταν γιος του Γουέλφου κόμη εδαφών στη Βαυαρία και της Χέντβιχ, κόρης του Ίζαμπαρτ κόμη του Τούργκαου στη Σαξονία. Η αδελφή του Ιουδήθ ήταν δεύτερη σύζυγος του Λουδοβίκου Α΄ του *Ευσεβούς*, βασιλιά των Φράγκων και η αδελφή του Χέμμα παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Β΄ τον *Γερμανικό*.

Το 858 αυτός και η οικογένειά του εγκατέλειψαν τον βασιλιά τους Λουδοβίκο τον Γερμανικό και μετέβησαν στην αυλή του Καρόλου του Φαλακρού της Δυτικής Φραγκίας, γιο της Ιουδήθ. Αμείφθηκαν γενναιόδωρα και ο Κορράδος έλαβε αρκετές κομητείες: Οσέρ, Άαργκαου (οι δύο περιοχές είναι κοντά στη λίμνη Κωνσταντία) και την κομητεία του Παρισιού. Τότε ο Λουδοβίκος ο Γερμανικός έκανε κατάσχεση στα φέουδα του στη Βαυαρία. 
Στο έργο *"Τα θαύματα του Σαιν-Ζερμαίν)"* ο Κορράδος Α΄ αναφέρεται ως πρίγκιπας.
Μερικές πηγές αναφέρουν ότι όταν απεβίωσε, η σύζυγός του έκανε δεύτερο γάμο με τον Ροβέρτο που διετέλεσε Μαρκήσιος της Νευστρίας και είχε την εύνοια του Καρόλου του Φαλακρού.

Οικογένεια
----------

Την περίοδο 834 - 838 παντρεύτηκε την Αδελαΐδα του Τουρ, κόρη του Ούγου κόμη του Τουρ & Σαν και είχε τέκνα:

* Ούγος απεβ. 886, ηγούμενος στο αβαείο του Σαιν-Ζερμαίν στο Ωσέρ.
* Κορράδος Β΄ απεβ. 876, δούκας της Άνω Βουργουνδίας.
* (;)Γουέλφος Α΄ απεβ. πριν το 876, κόμης του Άλπγκαου, Λίντσγκαου, (;)Άργκενγκαυ στη Σουαβία. Ιδρυτής του κλάδου της Σουαβίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  p886.htm#i8856. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. ↑  p67214.htm#i672132. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. 1 2 3  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
4. ↑  Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
5. ↑  Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 286. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
6. ↑  Reuter 1992, σ. 43
7. ↑  Heidecker 2010, σ. 199
8. ↑  Reuter 1992, σ. 43
9. ↑  Reuter 1992, σ. 45
10. ↑  Nelson 1996, σ. 42
11. ↑  Reuter 1992, σ. 43
12. ↑  Reuter 1992, σ. 43
13. ↑  Heidecker 2010, σ. 199

Πηγές
-----

* The Annals of Fulda. (Manchester Medieval series, Ninth-Century Histories, Volume II.) Reuter, Timothy (trans.) Manchester: Manchester University Press, 1992.
* Heidecker, Karl Josef (2010). The Divorce of Lothar II: Christian Marriage and Political Power in the Carolingian World. Translated by Guest, Tanis M. Cornell University Press.199
* Nelson, Janet L. (1996). Frankish World, 750-900. Hambledon Press.
* Reuter, Timothy, ed. (1992). The Annals of Fulda. Volume II. Manchester University Press.
*Για τον φιλόσοφο, δείτε Τζίντου Κρισναμούρτι*
Το **Κρισναμούρτι** είναι όνομα της νότιας Ινδίας. Έχει διάφορες ορθογραφικές παραλλαγές.

Παραλλαγές
----------

Τα παρακάτω είναι μια ενδεικτική λίστα. Ορισμένες παραλλαγές διαχωρίζουν τα στοιχεία ονόματος, π.χ. Κρίσνα Μούρτι.

Krishnamoorthi, Krishnamoorthy, Krishnamoorti, Krishnamoorty, Krishnamurthi, Krishnamurthy, Krishnamurty.

Ετυμολογία και χρήση
--------------------

Προέρχεται από την λέξη Κρίσνα, μια από τις ινδουιστικές θεότητες, και από τον σανσκριτικό όρο μούρτι. Μια βασική λεξιλογική έννοια του μούρτι είναι "μορφή" ; ωστόσο η λέξη αυτή μεταφράζεται ως "στη μορφή του Κρίσνα". Στις περισσότερες περιπτώσεις είναι ένα δεδομένο όνομα. Μπορεί επίσης να είναι ένα οικογενειακό όνομα ή μπορεί να έχει δυτικοποιηθεί σε επώνυμο.

Παραπομπές
----------

* Monier-Williams, Monier (1964) [originally published 1872]. "Mūrti" (pdf). *A Sanskrit-English dictionary: etymologically and philologically arranged with special reference to cognate indo-european languages*. Revised by Cappeler, Carl; Leumann, Ernst; and others (reprint of 1899 "New revised" ed.). Oxford: Clarendon Press. p. 824
Συντεταγμένες: 36°51′1″N 27°4′34″E﻿ / ﻿36.85028°N 27.07611°E﻿ / 36.85028; 27.07611

Άποψη του Μαστιχαρίου
Το **Μαστιχάρι** είναι το επίνειο της Αντιμάχειας και βρίσκεται περίπου 3 χλμ. στα βόρειά της και 22 χλμ. από την πόλη της Κω. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, το Μαστιχάρι έχει 470 κατοίκους.Ιδρύθηκε από τον Εμμανουήλ Γκίκα το 1926 .Διαθέτει πλήθος καταλυμάτων και τουριστικών υποδομών. Λίγο έξω από το χωριό υπάρχει υδάτινο πάρκο αναψυχής (waterpark). 

Πολύ κοντά στη θάλασσα βρίσκονται τα ερείπια Παλαιοχριστιανικής Βασιλικής με ξεχωριστό ψηφιδωτό δάπεδο.

Το καλοκαίρι στο Μαστιχάρι γίνεται η Γιορτή του Κρασιού (Γιορτή Καλοκαιριού), που όπως φανερώνει το όνομά της, προσφέρει άφθονο κρασί, τοπικούς μεζέδες, μουσική και χορό. 

Το λιμάνι του Μαστιχαριού συνδέει την Κω με τη γειτονική Κάλυμνο και τη Ψέριμο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ελληνικά) *Βάση δεδομένων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Mastichari στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Κω |
| --- |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Δικαίου | 
* Άγιος Δημήτριος
* Ασφενδιού
* Ζηπάρι
* Λαγούδι - Ζια
* Λινοπότης
* Μαρμάρι
* Πυλί
* Τιγκάκι
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Ηρακλειδών | 
* Αντιμάχεια
* Καμάρι
* Κάμπος
* Καρδάμαινα
* Κέφαλος
* Όνια
* Μαστιχάρι
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Κω | 
* Κως
 |
|  |
| 
* Έδρα: Κως
 |

 |
Ο **Κορράδος Β΄**, γερμ. Conrad II (απεβ. 1136) από τον Οίκο του Αρντέν ήταν κόμης του Λουξεμβούργου (1131-1136).

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Γουλιέλμου Α΄ κόμη του Λουξεμβούργου και της Ματίλντε ή Λουιτγκάρντε του Νόρτχαϊμ, κόρης του Κούνο/Κόνρατ κόμη του Μπάιχλινγκεν.

Το 1131 διαδέχθηκε τον πατέρα του. Από τον γάμο του δεν απέκτησε άρρεν τέκνο, έτσι όταν απεβίωσε το 1136 η κομητεία του Λουξεμβούργου επέστρεψε στον βασιλιά της Γερμανίας. Ο Λοθάριος Β΄ των Σούπλινμπουρκ της Γερμανίας έπρεπε να δώσει την κομητεία στην αδελφή του Κορράδου Β΄, τη Λουιγκάρντε και το σύζυγό της Ερρίκο Β΄ κόμη του Γκρανντπρέ, ο οποίος ήταν υποτελής του βασιλιά της Γαλλίας. Για να μην προσδεθεί το Λουξεμβούργο στα συμφέροντα του Λουδοβίκου ΣΤ΄ της Γαλλίας, προτίμησε να δώσει την κομητεία στην θεία του Κορράδου Β΄, την Ερμεζίντα και τον σύζυγό της Γοδεφρείδο Α΄ κόμη του Ναμύρ, που ήταν υποτελής του βασιλείου της Γερμανίας.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Ερμενγάρδη, κόρη του Όθωνα Β΄ κόμη του Ζούτφεν· δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
-----

* Kreins, Jean-Marie (2007). Histoire du Luxembourg: des origines à nos jours. Presses universitaires de France. ISBN 978-2-13-056367-9.

Αναφορές
--------

1. 1 2  p15058.htm#i150576.
2. ↑  p15058.htm#i150576. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 86112970
* GND: 137951434

 |

 |
Ο **Κορράδος Ι΄** ο *Λευκός*, πολων. (1420 - 21 Σεπτεμβρίου 1492) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Ολεσνίτσα ήταν δούκας της Ολεσνίτσα, Κόζλε, ημίσεως Μπύτομ & Στσινάβα (1450-52, με τους αδελφούς του), του ημίσεως Στσινάβα (από το 1452, μόνος του), του Κόζλε & Μπύτομ (1471-72, μόνος του) και της Ολεσνίτσα (από το 1478, μόνος του).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Κορράδου Ε΄ Κάντνερ δούκα της Ολεσνίτσα, Κόζλε και της Μαργαρίτας, αγνώστου καταγωγής.

Όταν απεβίωσε ο Κορράδος Ε΄ Κάντνερ, οι δύο γιοί του παραγκωνίστηκαν από τον αδελφό του Κορράδο Ζ΄ τον *Λευκό*, που κυβέρνησε ως το 1420, οπότε οι αδελφοί Κορράδος Θ΄ και Κορράδος Ι΄ τον εκτόπισαν και ανέλαβαν την εξουσία μαζί. Το 1452 αποφάσισαν να διαιρέσουν τα πατρικά εδάφη και ο Κορράδος Ι΄ έλαβε το ήμισυ της Τστινάβα.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Δωροθέα Ρέυνκενμπεργκ (απεβ. 1471), κόρη του Νικολάου/Νικοδήμου Ρέυνκενμπεργκ, χαλκουργού. Ο γάμος ήταν μοργανατικός. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
-----

* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". genealogy.euweb.cz.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ανακτήθηκε στις 10  Αυγούστου 2019.
2. 1 2  Ανακτήθηκε στις 10  Αυγούστου 2019.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 10  Αυγούστου 2019.
4. 1 2 3 4  Ανακτήθηκε στις 10  Αυγούστου 2019.
5. 1 2  Ανακτήθηκε στις 10  Αυγούστου 2019.
6. 1 2  Ανακτήθηκε στις 10  Αυγούστου 2019.
7. ↑  Ανακτήθηκε στις 10  Αυγούστου 2019.
Αρσενικό λιοντάρι του Τράνσβααλ στo εθνικό πάρκο Κρούγκερ
Το **λιοντάρι του Τράνσβααλ** (Panthera leo krugeri - Πάνθηρ ο λέων του Κρούγκερ),επίσης γνωστό και ως Νοτιοανατολικό Αφρικανικό λιοντάρι,είναι ένα υποείδος λιονταριού που ζει στη Νότια Αφρική,συμπεριλαμβανομένου και του Εθνικού Πάρκου Κρούγκερ.Ονομάστηκε έτσι από την περιοχή του Τράνσβααλ στη Νότια Αφρική.Όπως και όλα τα άλλα λιοντάρια (εκτός από τα λιοντάρια του Τσάβο) το αρσενικό έχει χαίτη.Η λιονταρίνα αναλαμβάνει το κυνήγι,ενώ το αρσενικό υπερασπίζει την περιοχή.Η τροφή τους αποτελείται από γκνου,βουβάλια του Ακρωτηρίου,αντιλόπες,φακόχοιρους,και περιστασιακά από μωρά καμηλοπαρδάλεων,όταν το θήραμα είναι σπάνιο.Λευκισμός υπάρχει σε αυτό το υποείδος λιονταριού,αλλά είναι αρκετά σπάνιος.

Αρσενικό λευκό λιοντάρι του Τράνσβααλ σε ζωολογικό κήπο

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Panthera leo krugeri στο Wikimedia Commons
* Commons  Panthera leo krugeri, σχετικές πληροφορίες στα Βικιείδη.

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ζωολογία
* Πύλη:Θηλαστικά
 |

 |
Ο **Κορράδος της Θουριγγίας** ή **Κορράδος ο πρεσβύτερος** (*Konrad der Ältere*, ... - 27 Φεβρουαρίου 906) ήταν δούκας της Θουριγγίας (892-906), γενάρχης της οικογένειας των Κορραδιδών και μεγαλύτερος γιος του Ούντο της Νευστρίας. Η μητέρα του ήταν μια από τις κόρες του Κορράδου Α΄ του Λοζνάχ, ένωσε όλες τις κομητείες του σε αυτήν της Έσσης εξασφαλίζοντας για τους απογόνους του τον τίτλο του δούκα της Φραγκονίας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Αρχικά βρέθηκε σε σύγκρουση με τον Ερρίκο της Φραγκονίας και τον Αδαλβέρτο από την οικογένεια των Μπάμπενμπερκ, το 891 έγινε κόμης και υπουργός του Αρνούλφου της Γερμανίας, το 892 αντικατέστησε τον εκθρονισμένο δούκα Πόππο στην Θουριγγία αλλά αντικαταστάθηκε και ο ίδιος σύντομα από τον Μπουχάρντ. Η σύντομη αντικατάστασή του ερμηνεύεται ως αλλαγή πολιτικής του Αρνούλφου που έως τότε ευνοούσε τους Κορραδίδες έναντι των Μπάμπενμπερκ.

Σκοτώθηκε το 906 στην μάχη του Φρίτζλαρ μαζί με δύο αδελφούς του, ο γιος του Κορράδος, που απέκτησε με την σύζυγό του Γλίσμουθ (πέθανε το 924), έγινε λίγο αργότερα βασιλιάς των Γερμανών, άλλος γιος του ήταν ο Εβερχάρ της Φραγκονίας.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 880 τη Γκλίσμουτ, ίσως κόρη του Αρνούλφου δούκα της Καρινθίας ή ίσως του Τάχουλφ δούκα της Θουριγγίας. Είχε τέκνα:

* Κορράδος Α΄ ο *Νεότερος*, δούκας της Φραγκονίας και βασιλιάς της Γερμανίας.
* Έμπερχαρντ π. 885 - 939, δούκας της Φραγκονίας.
* Όττο/Ούντο/Όντο, κόμης του Ρούργκαου και του μέσου Λαν.
* μία κόρη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  p10324.htm#i103232. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 80765376
* GND: 136418600

 |

 |
Οι **Κρήτες μαχητές των Βαλκανικών πολέμων** (1912-13) ήταν άνδρες που συγκρότησαν εθελοντικά στρατιωτικές μονάδες οι οποίες πολέμησαν στα διάφορα μέτωπα του Α΄ και του Β΄ Βαλκανικού πολέμου.

Τον Οκτώβριο του 1912, η Κρήτη τελούσε ουσιαστικά σε καθεστώς αυτονομίας, με έλληνα ύπατο αρμοστή (τον Πρίγκηπα Γεώργιο) και υπό την επικυριαρχία του Σουλτάνου. Παρά το ότι οι κάτοικοί της, τυπικά ακόμη θεωρούνταν οθωμανοί υπήκοοι, πολλοί από αυτούς έσπευσαν να στελεχώσουν 16 λόχους, οι οποίοι με την κήρυξη των πρώτων εχθροπραξιών μεταφέρθηκαν στον Πειραιά. Στη συνέχεια, με τη συνδρομή επιπλέον Κρητών μαχητών που κατέφθαναν συνεχώς, συγκροτήθηκαν στην Αθήνα τέσσερα Κρητικά Τάγματα. Τα τρία από αυτά ενώθηκαν στη δημιουργία του *Ανεξάρτητου Συντάγματος Κρητών* που διατέθηκε στην στρατιά της Ηπείρου, ενώ το τέταρτο (ανεξάρτητο) Τάγμα στάλθηκε για ενσωμάτωση στη στρατιά Θεσσαλίας.

Τόσο το Σύνταγμα, όσο και το 4ο Τάγμα Κρητών πολέμησαν ηρωϊκά και οι άνδρες τους διακρίθηκαν σε πολλές συγκρούσεις των δυο Βαλκανικών πολέμων, από τον Οκτώβριο του 1912 έως και τον Ιούλιο του 1913. Μάλιστα, το 4ο Τάγμα, υπό την ηγεσία του ταγματάρχη Γεώργιου Π. Κολοκοτρώνη (εγγονού του Θ. Κολοκοτρώνη) υπέστη πολύ μεγάλες απώλειες, μεγαλύτερες από κάθε άλλη μονάδα του ελληνικού στρατού, αφού έχασε συνολικά τους 950 από τους 1.000 άνδρες του, συμπεριλαμβανομένου και του διοικητή του, που έπεσε μαχόμενος στις 12 Ιουλίου 1913, στην Άνω Τζουμαγιά (σημερινό Μπλαγκόεβγκραντ).

Αναλυτικά η δράση των Κρητών μαχητών
------------------------------------

### 4ο Τάγμα Εθελοντών Κρητών

Ως τμήμα της VII Μεραρχίας του στρατού Θεσσαλίας πολέμησε στα Στενά της Πέτρας, στη μάχη της Κατερίνης (15 Οκτωβρίου 1912), στη μάχη των Γιαννιτσών (19-20 Οκτωβρίου 1912) και εισήλθε σαν εμπροσθοφυλακή της Μεραρχίας, πρώτο στην απελευθερωμένη Θεσσαλονίκη, στις 26 Οκτωβρίου 1912. Στο Β΄ Βαλκανικό πόλεμο συμμετείχε στη μάχη του Κιλκίς-Λαχανά (19-22 Ιουνίου 1913, αυτή τη φορά ως μέρος της VI Mεραρχίας. Επίσης, πήρε μέρος στη μάχη του Σιδηροκάστρου (26-27 Ιουνίου 1913) και στη μάχη της Τσουμαγιάς (12-14 Ιουλίου 1913).

### Ανεξάρτητο Σύνταγμα Κρητών

Έλαβε μέρος στις μάχες του Αργυροκάστρου, της Πρεμετής, της Κορυτσάς, της  Μοσχόπολης, ενώ στις αρχές Ιουλίου του 1913 μεταφέρθηκε από τους Αγίους Σαράντα στην Καβάλα, πλην του ΙΙΙ Τάγματός του, που παρέμεινε στην Κορυτσά. Συμμετείχε στις μάχες της Ξάνθης (13 Ιουλίου), της Κομοτηνής (15 Ιουλίου) και του Νευροκοπίου (24 Ιουλίου). Στις 14 Αυγούστου του 1913, το Ανεξάρτητο Σύνταγμα μετονομάστηκε σε **14ο Σύνταγμα Πεζικού** και στις 8 Ιανουαρίου 1914 επέστρεψε πανηγυρικά στα Χανιά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μηνιαία εφημερίδα "ΕΘΝΙΚΗ ΗΧΩ", φύλλο Οκτωβρίου 2012, "*Η σημασία της Θυσίας των Κρητών 1912-1913*"
Το **Κομμουνιστικό Κόμμα Συρίας** (αραβικά: الحزب الشيوعي السوري) είναι κομμουνιστικό κόμμα στη Συρία. Το κόμμα προέκυψε από τη διάσπαση του αρχικού Κομμουνιστικού Κόμματος Συρίας το 1986 και σχηματίστηκε από την φατρία ενάντια στην Περεστρόικα με επικεφαλής τον Χαλίντ Μπακντάς. Ο Χαλίντ Μπακντάς πέθανε το 1995 και τον διαδέχθηκε ως γραμματέας του κόμματος του ο Γουισάλ Φαρχά Μπακντάς. Την εποχή της Άνοιξης του Δαμασκού το 2000, το κόμμα ξεκίνησε να δημοσιεύει μια εφημερίδα με τίτλο Σαούτ αλ-Σάαμπ ("Φωνή του λαού").

Κοινοβουλευτικές εκλογές
------------------------

Στις κοινοβουλευτικές εκλογές στη Συρία το 2007, το κόμμα κέρδισε 5 έδρες. Στις εκλογές του 2012, το κόμμα ήταν σε θέση να κερδίσει 3 έδρες και έλαβε 8 έδρες στο Λαϊκό Συμβούλιο. Το κόμμα είναι εταίρος συνασπισμού του κυβερνώντος Κόμματος Μπάαθ στο Εθνικό Προοδευτικό Μέτωπο. Μέλη κατηγορούμενα για τροτσκισμό, ίδρυσαν το Κόμμα Λαϊκής Θέλησης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Waziruddin, S. Saleh (18 Ιουνίου 2012). «Communist Parties Win 11 Seats in Syrian Parliamentary Elections». Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Συντεταγμένες: 06°22′00″N 02°26′00″E﻿ / ﻿6.36667°N 2.43333°E﻿ / 6.36667; 2.43333

Άποψη από το λιμάνι του Κοτονού.
Η **Κοτονού** (Cotonou) είναι η μεγαλύτερη πόλη και έδρα της κυβέρνησης του Μπενίν. Αποτελεί έδρα του διαμερίσματος Λιτοράλ. Το όνομα *Cotonou* προέρχεται από τη φράση στη γλώσσα Φον *ku tɔ nu* , που σημαίνει 'στη λίμνη των νεκρών, από τη λίμνη που γειτνιάζει με την πόλη. Αυτό αναφέρεται στη δοξασία ότι τα πεφταστέρια συμβολίζουν τις ψυχές όσων μόλις έχουν πεθάνει και πέφτουν στον υπόκοσμο. Λέγεται ότι όταν ιδρύθηκε η Κοτονού, αντικατοπτρίστηκε ένα χωριό στην Γκανβιέ στη λίμνη και φάνηκαν στο βυθό αστέρια που έπεφταν,

Προφίλ
------

Η θέση της πόλης είναι στα νότια της αφρικανικής χώρας και συγκεκριμένα στα δυτικά της διώρυγας που συνδέει τη λίμνη Νοκουέ με τον Κόλπο του Μπενίν. Εκτός από μεγαλύτερη πόλη είναι και σημαντικό λιμάνι, από όπου διεξάγεται το εμπόριο. Στην Κοτονού βρίσκονται βιομηχανίες τροφίμων και μηχανημάτων (εργοστάσιο συναρμολόγησης αυτοκινήτων), όπως επίσης και δομικών υλικών. Η πόλη κατάφερε να υπερκεράσει την πρωτεύουσα Πόρτο-Νόβο σε ό,τι αφορά το οικονομικό στάτους. Επίσης, είναι έδρα του Εθνικού Πανεπιστημίου του Μπενίν, που ιδρύθηκε το 1970. Παράλληλα, η υποδομή στις συγκοινωνίες είναι πολύ καλή, με διεθνές αεροδρόμιο και καλό οδικό και σιδηροδρομικό δίκτυο. Στα αξιοθέατα της Κοτονού συμπεριλαμβάνεται και ο Βοτανικός Κήπος της πόλης.

Εξέλιξη πληθυσμού
-----------------

* 1979: 320.348 (απογραφή)
* 1992: 536.827 (απογραφή)
* 2002: 665.100 (υπολογισμοί)
* 2005: 690.584 (υπολογισμοί)

Παραπομπές
----------

1. ↑  weatherspark.com/y/47050/Average-Weather-in-Cotonou-Benin-Year-Round.

Βιβλιογραφία
------------

* Παγκόσμιος Γεωγραφικός Άτλας, εκδ, ΔΟΜΗ, 2007, τ. 9, σελ. 519.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Cotonou Internet Portal

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 141929622
* LCCN: n83040649
* GND: 4264312-0
* SUDOC: 028045637
* BNF: cb11883016f (data)
* NKC: ge344365

 |

 |
Ο **Κωνσταντίνος** ήταν βυζαντινός στρατηγός, κυβερνήτης του Θέματος Σικελίας, στις αρχές του 9ου αιώνα

Ο Κωνσταντίνος είναι γνωστός για την θητεία του σαν στρατηγός Σικελίας κυρίως από γράμμα του Πάπα προς τον Καρλομάγνο. Δύο μολυβδόβουλα αναφέρουν έναν Κωνσταντίνο, Πατρίκιο και στρατηγό Σικελίας που αποδίδονται σε αυτόν τον Κωνσταντίνο. Η μία σφραγίδα (μολυβδόβουλο) έχει βρεθεί στην Κύπρο που από ερευνητές αποδίδεται στο ότι στρατεύματα της Σικελίας, πιθανότατα υπό τον Κωνσταντίνο, συμμετείχαν στις επιχειρήσεις των Βυζαντινών εναντίον των Αράβων που κατείχαν τότε τη νήσο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4   Mikaël Nichanian et Vivien Prigent, Les strateges de Sicile, De la naissance du thème au règne de Léon V\*, σελ. 128-129
Το **Μεγάλο Προσευχητάριο της Ακουιτανίας** - αρχικά **Προσευχητάριο της Ακουιτανίας** - δημιουργήθηκε λίγα χρόνια μετά την δήμευση της περιουσίας του Τάγματος του Ναού και την μεταβίβασή της στους Οσπιταλιέρους. Τον Ιούλιο του 1317, καθώς ο Μεγάλος Μαγίστρος Φουλκ ντε Βιλαρέ αποπέμφθηκε, ο Πάπας Ιωάννης ΚΒ΄ ανέλαβε την διοίκηση του Τάγματος. Μετά από αίτημα αρκετών υψηλόβαθμων Οσπιταλιέρων, αποφάσισε την διαίρεση του Προσευχηταριού της Γαλλίας, το οποίο είχε, πλέον, γίνει πολύ σημαντικό σε μέγεθος, και ίδρυσε δύο άλλα προσευχητάρια, αυτό της Ακουιτανίας, και αυτό της Καμπανίας. Η Γλώσσα της Γαλλίας περιελάμβανε τότε, μέχρι την Επανάσταση, τρία προσευχητάρια. Στις 21 Ιουλίου, ο Ιωάννης ΚΒ΄ όρισε τον Πιέρ ντε Μάιγ, Προσευχητή της Ακουιτανίας[1][2].

Κατάλογς των Προσευχητών
------------------------

* Πιέρ ντε Μάιγ
* Γκιγιόμ ντε Μάιγ, μετέπειτα Προσευχητής της Γαλλίας
* Φερί ντε Φουζερόλ, επίσης Προσευχητής της Καμπανίας
* Ζαν ντε Ναντέιγ, μετέπειτα Προσευχητής της Γαλλίας
* Ζαν ντε Ντουισόν, μετέπειτα Προσευχητής της Γαλλίας
* Ρενιώ ντε Ναντέιγ
* Ζιράρ ντε Φουζερόλ
* Φιλιμπέρ ντε Ναγιάκ
* Ζιράρ ντε Φουζερόλ
* Αιμέ ντ'Ουαζελαί
* Ζαν ντε Βιβόν
* Ετιέν Τεσιέ ντ'Ωτφέιγ

Παραπομπές
----------

1. ↑  Guillaume Mollat, *Jean XXII, lettres communes : analysées d'après les registres dits d'Avignon et du Vatican*, 1904, p. 408-410.
2. ↑  Jean-Marc Roger, *« Jean de Vivone, prieur d'Aquitaine (1421-1433) », Revue historique du Centre-Ouest*, vol. VII, 2008, p. 315-316 (ISSN 1767-6320).
Τα σύνορα της περιοχής όπως καθορίστηκαν από τη Συνθήκη του Σουγκαούλι.
Το ***Μεγάλο Νεπάλ*** είναι μια ιδεολογία η οποία αφορά την γεωγραφική εξάπλωση του Νεπάλ και σύμφωνα μ' αυτήν θα πρέπει να εκτείνεται πέραν των σημερινών του συνόρων ώστε να περιλαμβάνει τα εδάφη που παραχώρησε στην Ινδία η Βρετανική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών στο πλαίσιο της Συνθήκης του Σουγκαούλι που τερμάτιζε τον Αγγλονεπαλικό πόλεμο του 1814-1816. Το ιδεολόγημα του *Μεγάλου Νεπάλ* παρακινεί ορισμένες εθνικιστικές ομάδες του Νεπάλ.

Ιστορικό πλαίσιο
----------------

Στα πλαίσια της Συνθήκης του Σουγκαούλι (το Σουγκαούλι είναι πόλη της Ινδίας που έδωσε την ονομασία της στη συγκεκριμένη συνθήκη), το βασίλειο του Νεπάλ παραχώρησε τα εδάφη που νωρίτερα είχαν κατακτηθεί από τη Βρετανική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών και που αργότερα αποτέλεσαν ομόσπονδες πολιτείες της τότε Βρετανικής Ινδίας. Ανάμεσά τους οι περιοχές Χιμάτσαλ Πραντές, Σικκίμ, Παντζάμπ, Δυτική Βεγγάλη και άλλες. Το Νεπάλ παραχώρησε επίσης το βόρειο τμήμα (περιοχή Ραϊσάχι) του Μπανγκλαντές.

Η ιδεολογία του Μεγάλου Νεπάλ
-----------------------------

Η βασική ιδέα του *Μεγάλου Νεπάλ* είναι η εκ νέου απόκτηση των χαμένων εδαφών και είναι ένας στόχος που κινητοποιεί όχι μόνο διάφορες πολιτικές ομάδες στο Νεπάλ και εθνικιστές, αλλά και την πλειοψηφία των ακαδημαϊκών της χώρας , οι οποίοι επιδιώκουν να επεκτείνουν τα όρια του σημερινού Νεπάλ προς την Ινδία. Ορισμένοι πολιτικοί του Νεπάλ και ακτιβιστές κατηγορούν την Ινδία για σφετερισμό των εδαφών και ότι χρησιμοποιώντας το σημερινό στάτους στα σύνορα και την εδαφική κατάσταση, κυριαρχεί στο Νεπάλ.

Σύμφωνα με τους υποστηρικτές της ιδεολογίας, η αξίωση για *Μεγάλο Νεπάλ* (ή *Πλήρες Νεπάλ*) μπορεί να επιτευχθεί καθώς η Συνθήκη του Σουγκαούλι κατέστη άκυρη στις 15 Αυγούστου του 1947, όταν η Ινδία απέκτησε την ανεξαρτησία της από την Μεγάλη Βρετανία, αλλά ενισχύεται και από την Αγγλονεπαλική Συνθήκη και Συνθήκη Ινδονεπαλικής Φιλίας που υπεγράφη το 1950 και η οποία καθιστούσε (άρθρο 8) άκυρη τη Συνθήκη του Σουγκαούλι.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Greater Nepal  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο μουσικός όρος **κολορατούρα** προέρχεται από το λατινικό ρήμα *colorare* που σημαίνει χρωματίζω· από την ίδια ρίζα προέρχεται και το *color*, το φθογγόσημο αξίας ενός ογδόου στη λατινική ορολογία της μουσικής. Στην παγκόσμια μουσική ορολογία χρησιμοποιείται στη φωνητική μουσική και αναφέρεται στο περίτεχνο τραγούδι, ιδιαιτέρως στα πλαίσια της όπερας του 18ου και 19ου αιώνων. Με τον όρο κολορατούρα αναφερόμαστε συνηθέστερα σε γρήγορες κλιμακες, τρίλιες και παρόμοια δεξιοτεχνικά περάσματα, που απαντώνται τόσο στην όπερα, όσο και στο ορατόριο, ληντ κλπ. 

|  |
| --- |
| Παράδειγμα κολορατούρας στη φωνή της σοπράνο, από την τελική καντέντσα στο Βαλς της Οφηλίας (Πράξη Δ΄) της όπερας *Άμλετ* του Αμπρουάζ Τομά. Η άνω γραμμή αποτελεί πιο δύσκολη και διανθισμένη παραλλαγή της δεύτερης γραμμής |

Η λέξη κολορατούρα συχνά αποτελεί και επιθετικό προσδιορισμό ενός τύπου φωνής (π.χ. σοπράνο κολορατούρα), όπου ο εκτελεστής καλείται να εκτελέσει ως επί το πλείστον δεξιοτεχνικά περάσματα. Θεωρητικά, μπορούμε να αναφερθούμε σε "τενόρο κολορατούρα", "κοντράλτο κολορατούρα" κλπ, ωστόσο συνήθως αναφερόμαστε στη σοπράνο. Ειδικά για τη φωνή της σοπράνο (υψίφωνος), εκτός της ικανότητας να εκτελεί δεξιοτεχνικά περάσματα, έχει και την ικανότητα να εκτείνεται περίπου μία οκτάβα πάνω από τη συνήθη έκταση μιας κανονικής υψιφώνου (τυπικά, ντο 4 - φα 6). Επιπλέον, μια σοπράνο κολορατούρα διακρίνεται στην ελαφριά (ή λυρική) και τη δραματική κολορατούρα, ανάλογα με τον οπερατικό ρόλο που καλείται να ερμηνεύσει. Ένας γνωστός ρόλος δραματικής κολορατούρας είναι και η Βασίλισσα της Νύχτας (*Königin der Nacht*) στην όπερα Μαγικός Αυλός του Μότσαρτ. Έναν ακόμη τύπο σοπράνο κολορατούρα αποτελεί και η *σοπράνο sfogato* (ή και *σοπράνο assoluta*), της οποίας η έκταση υπερβαίνει το φα 6.

Η κολορατούρα ως τεχνική απαντάται σε πολλά έργα του κλασικού ρεπερτορίου, κυρίως δε σε όπερες και άλλα φωνητικά έργα των Βιβάλντι, Χαίντελ, Μότσαρτ, Ροσσίνι και Ντονιτσέτι.

Δείτε επίσης
------------

* Φαχ
Πισσέλαιο, με υψηλό ιξώδες, το οποίο έχει παραχθεί από πυρόλυση στελεχών καλαμποκιού
Το **κρεόζωτο**, ή αλλιώς **πισσέλαιο**, είναι προϊόν είτε της πυρόλυσης είτε της καταστρεπτικής απόσταξης και έχει σκούρο μαύρο χρώμα και πολύ δυσάρεστη οσμή. Έχει μεγάλο ιξώδες και παράγεται είτε από την πίσσα (λιθανθρακόπισσα), που προέρχεται από ξηρή απόσταξη των λιθανθράκων, είτε από το πετρέλαιο, που είναι το πιο σύνηθες. Χρησιμοποιείται για συντηρητική ουσία σε πολλές εφαρμογές. Είναι αναμφίβολα καρκινογόνος ένωση.

Χημικά είναι ένα σύνθετο μίγμα που περιέχει περίπου 200 χημικές ενώσεις με προεξέχουσες τους πολυκυκλικούς αρωματικούς υδρογονάνθρακες (σε ποσοστό 85% κατά βάρος) καθώς και φαινολικές και αρωματικές αζωτούχες και θειούχες ενώσεις.. Έχει από το 1838 χρησιμοποιηθεί εκτεταμένα στον εμποτισμό ξυλείας που προορίζεται για γέφυρες, για στύλους ηλεκτρισμού και για στρωτήρες σιδηροδρόμων Τα τελευταία χρόνια έχει απαγορευτεί σε πολλές χώρες της Ευρώπης για περιβαλλοντικούς λόγους.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
Το **Κύπελλο Κύπρου 2019** ήταν η 51η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Νικητής ήταν ο Κεραυνός Στροβόλου για 10η φορά στην ιστορία του.

Σύστημα διεξαγωγής
------------------

Στο κύπελλο συμμετείχαν 8 ομάδες οι οποίες αναμετρήθηκαν μεταξύ τους σε μονούς νοκ-άουτ αγώνες, ενώ ο τελικός διεξήχθη σε ουδέτερο γήπεδο.

Συμμετέχουσες Ομάδες
--------------------

Οι ακόλουθες 8 ομάδες (με αλφαβητική σειρά) που αγωνίστηκαν στο Κύπελλο Κύπρου το 2019:

* Πετρολίνα ΑΕΚ
* Προτέας ΕΚΑ ΑΕΛ
* ΑΠΟΕΛ
* Απόλλων Λεμεσού
* Ένωσις Θυέλλης Αναγεννήσεως Έγκωμης (ΕΘΑ Έγκωμης)
* Ένωσις Νέων Παραλιμνίου (ΕΝΠ)
* Κεραυνός Στροβόλου
* Ομόνοια Λευκωσίας

Προημητελική Φάση
-----------------

\*Στην παρένθεση αναγράφεται το αποτέλεσμα του κάθε αγώνα

Πετρολίνα ΑΕΚ - Προτέας ΕΚΑ ΑΕΛ ( 85 - 78 )

Κεραυνός Στροβόλου - Απόλλων Λεμεσού ( 68 -63 )

Ομόνοια Λευκωσίας - ΑΠΟΕΛ ( 76 - 63 )

Ένωσις Νέων Παραλιμνίου - ΕΘΑ Έγκωμης ( 86 -82 )

Ημιτελική Φάση
--------------

\*Στην παρένθεση αναγράφεται το αποτέλεσμα του κάθε αγώνα

Πετρολίνα ΑΕΚ - Ομόνοια Λευκωσίας ( 74 - 70 )

Κεραυνός Στροβόλου - Ένωσις Νέων Παραλιμνίου ( 80 - 76 )

Τελικός
-------

\*Στην παρένθεση αναγράφεται το αποτέλεσμα του αγώνα

Πετρολίνα ΑΕΚ - Κεραυνός Στροβόλου ( 86 - 89 )   

Πετρολίνα ΑΕΚ (Προπονητής:Δημήτρης Κουκούρης)

Παντελή 14 (2), Ντουρέν 6, Γκίμπσον 19 (3), Σκίφιτς 10, Βερεμένκο 6, Κούνας 3 (1), Μπιγκς 18, Σιζόπουλος 7 (2), Στιούαρντ 3 (1).

Κεραυνός (Προπονητής:Χριστόφορος Λειβαδιώτης)

Θεοχαρίδης 2, Μπάρκερ 10 (2), Κορωνίδης 2, Τσάνελς 9, Γουίλις 40 (2), Μιχαήλ 6 (1), Στυλιανού 14 (3), Ελευθερίου, Χάγκινς 6.

Πηγή
----

* Ο ΕΞΩΓΗΙΝΟΣ Ουίλις "σκότωσε" την ΑΕΚ και έφερε το Κύπελλο στο Στρόβολο!
Ο **Κουίνσι Λέιβελ Λιούις** (Λτιλ Ροκ, 26 Ιουνίου 1977) είναι Αμερικανός πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,01 μ. και αγωνιζόταν τόσο ως σμολ φόργουορντ, όσο και ως σούτινγκ γκαρντ. Σήμερα αποτελεί αναλυτή καλαθοσφαίρισης στο τηλεοπτικό δίκτυο Fox Sports, καλύπτοντας τους Μινεσότα Τίμπεργουλβς.

Κολλεγιακή σταδιοδρομία
-----------------------

Ο Κουίνσι Λιούις τελείωσε το λύκειο Πάρκβιου Αρτς εντ Σάϊενς Μάγκνετ και στη συνέχεια εισήχθη το 1995 σε ηλικία 22 ετών στο Πανεπιστήμιο Μινεσσότα. Με τη μπασκετική ομάδα του Πανεπιστημίου, τους Μινεσότα Γκόλντεν Γκόφερς, αγωνίστηκε στο Κολλεγιακό πρωτάθλημα.

Το 1999 αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Μινεσότα και στη συνέχεια έλαβε μέρος στα Ντραφτ του ΝΒΑ του ίδιου έτους, στα οποία κατάφερε να διακριθεί και να επιλεγεί από τους Γιούτα Τζαζ στη 19η θέση.

Επαγγελματική σταδιοδρομία
--------------------------

Το 1999 και μετά την επιλογή του από τους Γιούτα Τζαζ μέσω των Ντραφτ, ο Κουίνσι Λιούις υπέγραψε με την ομάδα το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο συνεργασίας. Στην ομάδα της Γιούτα παρέμεινε μέχρι το 2002.

Το 2002 αποφάσισε να αφήσει για πρώτη φορά στην καριέρα του την Αμερική και να ταξιδέψει στο Ισραήλ για λογαριασμό της Μακάμπι Τελ Αβίβ. Στην ομάδα του Τελ Αβίβ παρέμεινε για μόλις ένα χρόνο, ωστόσο πρόλαβε να κατακτήσει το πρωτάθλημα αλλά και το κύπελλο του Ισραήλ για το 2003.

Μετά το σύντομο πέρασμά του από το Ισραήλ, ο Κουίνσι αποφάσισε να επιστρέψει στην Αμερική και το ΝΒΑ, αυτή τη φορά για λογαριασμό των Μινεσότα Τίμπεργουλβς, οι οποίοι του πρότειναν επαγγελματικό συμβόλαιο συνεργασίας, το οποίο και αποδέχθηκε.

Ένα χρόνο μετά την υπογραφή του συμβολαίου του με τους Μινεσότα Τίμπεργουλβς, ο Κουίνσι επέστρεψε στην Ευρώπη ταξιδεύοντας με προορισμό την Ισπανία και τη Λουκέντουμ Αλικάντε, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο. Επόμενος σταθμός στην καριέρα του ήταν ο Ολυμπιακός Πειραιώς, ο οποίος ανακοίνωσε επίσημα την απόκτησή του στις 10 Ιουλίου του 2005. Στον Ολυμπιακό παρέμεινε για ένα έτος, καθώς το 2006 επέστρεψε στην Ισπανία.

Αρχικά, υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο συνεργασίας με τη Λουκέντουμ Αλικάντε, στην οποία επέστρεψε για δεύτερη φορά στην καριέρα του, ενώ στη συνέχεια μεταπήδησε στην Μπάσκετ Μπιλμπάο, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2009, όταν και ανακοίνωσε την απόσυρσή του από την ενεργό δράση.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Κουίνσι κατέκτησε το 1998 το χρυσό μετάλλιο με την εθνική ομάδα μπάσκετ της Αμερικής στους αγώνες καλής θελήσεως που πραγματοποιήθηκαν στη Νέα Υόρκη.

Τίτλοι
------

#### Μακάμπι Τελ Αβίβ

* Πρωτάθλημα Ισραήλ: (2003)
* Κύπελλο Ισραήλ: (2003)

Πηγές
-----

* Το προφίλ του Κουίνσι Λιούις στο nba.com[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Το προφίλ του Λιούις Κουίνσι στο eurocupbasketball.com
* Ανακοίνωσε Κουίνσι Λιούις ο Ολυμπιακός
Μάρκους ντε Βος: "Η μικρή γαλακτοπώλις του Αγίου Νικολάου", Βρυξέλλες 2011
Ο **Μάρκους ντε Βος** (Marcus de Vos, Βρυξέλλες 1650 – Βρυξέλλες 1717) ήταν Φλαμανδός γλύπτης, ο οποίος γεννήθηκε στις Βρυξέλλες στις 11 Αυγούστου 1650. Ελάχιστα στοιχεία είναι γνωστά για τη ζωή και το έργο του. Κατοικούσε στην ενορία του Αγίου Νικολάου στο κέντρο της βελγικής πρωτεύουσας και είναι ευρύτατα γνωστός για το γλυπτό του «Η μικρή γαλακτοπώλις του Αγίου Νικολάου» (La Petite Laitiere de Saint-Nicolas) στις Βρυξέλλες.

Το γλυπτό είναι τοποθετημένο ψηλά σε μια λίθινη βάση στην είσοδο της Εκκλησίας του Αγίου Νικολάου, πολύ κοντά στην ιστορική «Μεγάλη Πλατεία» (Γκραντ Πλας) των Βρυξελλών. Απεικονίζει μια νεαρή κοπέλα να χύνει σ’ ένα κύπελλο το γάλα από τη στάμνα της. Τοποθετήθηκε στη θέση αυτή το 1687 και διασώθηκε ως εκ θαύματος από τη μεγάλη καταστροφή που προκλήθηκε από την κατάρρευση του καμπαναριού της εκκλησίας στις 15 Ιουλίου 1714. Το πρωτότυπο γλυπτό του ντε Βος υπέστη σοβαρές ζημιές από βλήμα τηλεβόλου το Σεπτέμβριο του 1830 και αντικαταστάθηκε με άλλο ακριβές αντίγραφό του, που φιλοτέχνησε ο γλύπτης Godefroid Devreese το 1894.

Στην ιστορική «Μεγάλη Πλατεία» (Grand Place) των Βρυξελλών, που περιβάλλεται από έξοχα μέγαρα φλαμανδικής αρχιτεκτονικής του 17ου αιώνα με εκπληκτικό διακοσμητικό πλούτο, υπάρχουν και γλυπτά ανάγλυφα του Μάρκους ντε Βος, όπως η περίφημη «Αλεπού» (Le Renard), «Η Λύκαινα» (La Louve), όπου εικονίζεται ο Ρωμύλος και ο Ρέμος να θηλάζουν τη λύκαινα, «Το Χρυσό Δέντρο» (L’ Arbre d’ Or).

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  427008.
2. ↑  (Ολλανδικά) *RKDartists*. 427008. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  «Benezit Dictionary of Artists» (Αγγλικά) Oxford University Press. 2006. B00192867. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017. ISBN-13 978-0-19-977378-7.

Πηγές
-----

* Gwennaelle Gribaumont: "Bruxelles, 200 Sculptures se racontent" ("Βρυξέλλες, 200 Γλυπτά διηγούνται"), p. 106, Editions Aparte, Bruxelles, 2008.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Marc de Vos στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* RKD: 427008

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Γλυπτική
 |

 |
**Κεντρικό Σχολείο** ονομαζόταν το σχολείο που ίδρυσε ο Ιωάννης Καποδίστριας στην Αίγινα το 1829. Σκοπός του σχολείου αυτού, τριετούς φοιτήσεως, ήταν να δημιουργηθούν δάσκαλοι αλλά και στελέχη για τις κρατικές υπηρεσίες. Το Κεντρικό Σχολείο στεγάστηκε στο Εϋνάρδειο, κτίριο στο οποίο προηγουμένως συνεδρίαζε το Πανελλήνιον και το οποίο είχε κατασκευαστεί με συνδρομή του Ελβετού φιλέλληνα τραπεζίτη Εϋνάρδου. Μετά το θάνατο του Καποδίστρια, το σχολείο έκλεισε τον Ιανουάριο του 1832.

Ξανάνοιξε τον Αύγουστο του 1832 με το όνομα Λύκειο, ενώ το 1834 μεταφέρθηκε στην Αθήνα, όπου πήρε το όνομα "Βασιλικό Ελληνικό σχολείο και Γυμνάσιο Αθηνών", το οποίο ήταν αρρένων. Μετά την έξωση του Όθωνα το σχολείο μετονομάστηκε σε "Α' εν Αθήναις Γυμνάσιον". Πρώτος Γυμνασιάρχης του σχολείου διορίζεται ο Γεώργιος Γεννάδιος (1784-1854), ένας από τους σημαντικούς δασκάλους του Γένους, προς τιμήν του οποίου το σχολείο ονομάζεται μέχρι σήμερα "Γεννάδειο". Στο σχολείο διδάσκονταν αρχαία ελληνικά, αριθμητική, ιστορία, γεωγραφία, φυσική ιστορία, λατινικά, γαλλικά, θρησκευτικά και καλλιγραφία. Σήμερα, 200 περίπου χρόνια από την ίδρυση του το σχολείο λειτουργεί ως 1ο Πρότυπο-Πειραματικό Γυμνάσιο και Λύκειο Αθηνών.Στα σχολεία μέχρι το 2012 η εισαγωγή των μαθητών γινόταν με κλήρωση, ενώ από το 2013 γίνεται με εξετάσεις στη κατανόηση κειμένων, στη φυσικη και στα μαθηματικά. Το 2015 το σχολείο αφαιρέθηκε από τα Πρότυπα σχολεία και εισαγωγή γίνεται απευθείας από τα Μαράσλεια Δημοτικά σχολεία και με κλήρωση για τις περισσευούμενες θέσεις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κεντρικόν Σχολείον, sansimera.gr
2. ↑  Κεντρικό Σχολείο - Αίγινα
3. ↑  Οι μαθητές του Κεντρικού Σχολείου 1830-1834 Αρχειοθετήθηκε 2015-06-03 στο Wayback Machine. Ιστορικό Αρχείο Ελληνικής Νεολαίας

Πηγές
-----

* Πλάκα, η γειτονιά των ονείρων
Κυκλικό σωσίβιο στον Ποταμό Τάμεση.
Εμπορική χρήση κυκλικού σωσιβίου επάνω στο *USCGC Eagle*.
Το **κυκλικό σωσίβιο**, **κουλούρα**, **σημαδούρα δαχτυλίδι**, **δαχτυλίδι ζωής**, **κουλούρα ζωής**, **ζώνη ζωής**, επίσης γνωστό ως το "δαχτυλίδι *kisby*" ή ο "πλωτήρας *perry*", είναι ένα σωσίβιο προοριζόμενο για να ρίχνεται σε κάποιον που βρίσκεται στο νερό και να του παρέχει άνωση, για την πρόληψη πνιγμού. Μερικά σύγχρονα σωσίβια είναι εξοπλισμένα με ένα ή περισσότερα φώτα, τα οποία ενεργοποιούνται στο νερό, για να βοηθήσουν στη διάσωση τη νύχτα.

Το σωσίβιο, συνήθως έχει το σχήμα δακτυλιδιού ή πετάλου και είναι συνδεδεμένο με ένα λεπτό σκοινί, που επιτρέπει στον πληγέντα να τραβηχτεί σε μια βάρκα, προς το διασώστη. Μεταφέρονται από τα πλοία και βρίσκονται επίσης δίπλα σε υδατικά συστήματα που έχουν βάθος ή το ενδεχόμενο να πνιγεί κάποιος. Συχνά υποβάλλονται σε βανδαλισμούς που, δεδομένου ότι η μη διαθεσιμότητα των κυκλικών σωσιβίων θα μπορούσε να οδηγήσει σε μαζικούς θανάτους, μπορεί να τιμωρηθούν με πρόστιμα (μέχρι £5.000 στο Ηνωμένο Βασίλειο) ή φυλάκιση.

Το "δαχτυλίδι *kisby*" ή ορισμένες φορές "δαχτυλίδι *Kisbie*", πιστεύεται ότι ονομάστηκε από τον *Thomas Kisbee* (1792-1877) ο οποίος ήταν ένας Βρετανός αξιωματικός του ναυτικού.

Το *Royal Life Saving Society* του Ηνωμένου Βασιλείου θεωρεί ότι τα σκληρά σωσίβια είναι ακατάλληλα για χρήση στις πισίνες, επειδή ρίχνοντας ένα σωσίβιο σε μια πισίνα γεμάτη κόσμο, θα μπορούσε να τραυματίσει το θύμα ή και άλλους χρήστες της πισίνας. Σε αυτές τις τοποθεσίες, το σωσίβιο έχει αντικατασταθεί με άλλο εξοπλισμό, που καλείται *σημαδούρα - τορπίλη*.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Λιμενικό Σώμα ενέκρινε τα σωσίβια να θεωρούνται τύπου IV (εξοπλισμός προσωπικής επίπλευσης - ΕΠΕ). Τουλάχιστον ένας τύπος IV ΕΠΕ, απαιτείται σε όλα τα σκάφη μήκους από 16 πόδια ή περισσότερα, εκτός από τα κανό και τα καγιάκ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Kisby's of Note». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιανουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2008.
2. ↑  *The Lifeguard*. IQL UK Ltd. ISBN 1905008120.
3. ↑  «Life Jacket Wear / Wearing your Life Jacket». U.S. Coast Guard. 20 Μαρτίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2013.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Lifebuoy  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **κυκλική ανεργία** προέρχεται από την μείωση της οικονομικής δραστηριότητας κατά τις φάσεις της καθόδου και της ύφεσης του οικονομικού κύκλου και εμφανίζεται μέσω της μεταβολής στη διαθεσιμότητα των θέσεων εργασίας. Ονομάζεται και κεϋνσιανή ανεργία ή ανεργία ανεπαρκούς ζήτησης καθώς πρόκειται για την αδυναμία απορρόφησης της συνολικής προσφοράς εργατικού δυναμικού από την εκάστοτε οικονομία, λόγω της μείωσης της συνολικής ζήτησης.

Το συγκεκριμένο είδος ανεργίας συνιστά άμεσο αποτέλεσμα της μείωσης της αγοραστικής δύναμης των καταναλωτών σε περιόδους οικονομικής ύφεσης. Η μείωση της ζήτησης των καταναλωτών για προϊόντα και υπηρεσίες συνεπάγεται και τη μείωση της παραγωγής. Τα νέα αυτά μειωμένα επίπεδα παραγωγής απαιτούν λιγότερο εργατικό δυναμικό, γεγονός που οδηγεί σε μείωση των θέσεων εργασίας της οικονομίας.

Η κυκλική ανεργία είναι μια από τις κυριότερες μορφές ανεργίας όπως αναγνωρίζεται από τους οικονομολόγους, παράλληλα με την εποχική ανεργία, την διαρθρωτική ανεργία και την ανεργία τριβής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΔΙΑΚΥΜΑΝΣΕΙΣ-ΠΛΗΘΩΡΙΣΜΟΣ-ΑΝΕΡΓΙΑ». *ebooks.edu.gr*. Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2021.
2. ↑  «Cyclical Unemployment». *Investopedia* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2021.
3. ↑  «What is Cyclical Unemployment? Definition of Cyclical Unemployment, Cyclical Unemployment Meaning». *The Economic Times*. Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2021.
Ο **Λουίς Αραγονές** (Ισπανικά: *José Luis Aragonés Suárez*, 28 Ιουλίου 1938 - 1 Φεβρουαρίου 2014) ήταν Ισπανός ποδοσφαιριστής και προπονητής.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ξεκίνησε την καριέρα του ως παίχτης με τα χρώματα της Χετάφε το 1957. Την επόμενη χρονιά υπέγραψε συμβόλαιο με τη Ρεάλ Μαδρίτης, αν και ποτέ δεν αγωνίστηκε με την πρώτη ομάδα του συλλόγου. Μέχρι το 1960 αγωνίστηκε ως δανεικός σε διάφορους συλλόγους, όταν μεταγράφηκε στη Ρεάλ Οβιέδο, όπου και παρέμεινε για μια περίοδο. Από το 1961 έως το 1964 αγωνίστηκε στη Ρεάλ Μπέτις. Το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του ως ποδοσφαιριστής (1964–1974) το πέρασε στην Ατλέτικο Μαδρίτης.

Το 1974 αποσύρθηκε από ποδοσφαιριστής, και έγινε κατευθείαν προπονητής της Ατλέτικο (1974-1980 και 1982-1987). Η Ατλέτικο έκανε πάντα πρωταθλητισμό και οι επιτυχημένες αυτές πορείες οδήγησαν τον Αραγονές στην Μπαρτσελόνα, αλλά μετά από μια απογοητευτική χρονιά πήγε στη Ρεάλ Μπέτις, για να ξαναγυρίσει το 1991 στην Ατλέτικο. Τη σεζόν 1991-92 οι ροχιμπλάνκος ήρθαν τρίτοι στην Primera Division, ένα βαθμό πίσω από την πρωταθλήτρια Ισπανίας και Ευρώπης Μπαρτσελόνα. Την άλλη χρονιά η Ατλέτικο έφτασε στα ημιτελικά του Κυπέλλου Κυπελλούχων. Μετά ο Αραγονές πήγε στη Σεβίλλη, βάζοντάς την στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.

Το 1995 ο Αραγονές μετακομίζει στη Βαλένθια ΚΦ, και εκείνη τη χρονιά (1995-96) οι νυχτερίδες παίρνουν τη δεύτερη θέση στην Primera Division, τέσσερις βαθμούς πίσω από την Ατλέτικο. Ακολούθησαν δύο μονοετείς θητείες στη Μπέτις και στην Οβιέδο. Το 2000-01 έκανε μια φανταστική χρονιά με τη Μαγιόρκα, οδηγώντας την ομάδα στην τρίτη θέση του ισπανικού πρωταθλήματος και στην έξοδο στο Champions League. Μετά, ο Λουίς Αραγονές ξαναγύρισε στην Ατλέτικο, και την ανέβασε κατευθείαν στην Primera, αλλά το 2003 επέστρεψε στη Μαγιόρκα.

Το καλοκαίρι του 2004 η Ισπανική Ομοσπονδία κάλεσε τον Αραγονές να αναλάβει την Εθνική Ισπανίας. Με τους furias rochas ο Αραγονές άρχισε άσχημα, και η Εθνική Ισπανίας δεν κατάφερε να διακριθεί στο Μουντιάλ της Γερμανίας το 2006. Μετά όμως από αυτά, η Ισπανία έμεινε αήττητη και με μαγευτικές εμφανίσεις κατέκτησε το Euro 2008, νικώντας στον τελικό 1-0 τη Γερμανία. Αυτή ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία των Ισπανών μετά το 1964.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Luis Aragones στον ιστότοπο transfermarkt.com

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
**Εθνική Ισπανίας – Μουντιάλ 2006** |
| --- |
|  |
|  | 
* 1 Κασίγιας
* 2 Σαλγάδο
* 3 Περνία
* 4 Μαρτσένα
* 5 Πουγιόλ
* 6 Αλμπέλδα
* 7 Ραούλ (c)
* 8 Τσάβι
* 9 Τόρρες
* 10 Ρέγες
* 11 Γκαρσία
* 12 Λόπεθ
* 13 Ινιέστα
* 14 Αλόνσο
* 15 Ράμος

* 16 Σένα
* 17 Χοακίν
* 18 Φάμπρεγας
* 19 Κανιθάρες
* 20 Χουανίτο
* 21 Βίγια
* 22 Ιμπάνιεθ
* 23 Ρέινα
* Προπονητής: Αραγονές
 |

 |
Ο **Τίτος Φούλβιος Ιούνιος Κουίετος**, λατιν.: *Titus Fulvius Junius Quietus* (απεβ. 261) ήταν Ρωμαίος σφετεριστής εναντίον του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Γαλλιηνού.

Ιστορία
-------

Ο Κουίετος ήταν γιος του Φούλβιου Μακριανού  και μίας ευγενούς, πιθανώς ονόματι Ιουνίας. Σύμφωνα με την *Ιστορία των Αυγούστων*, ήταν στρατιωτικός τριβούνος υπό τον Βαλεριανό, αλλά αυτή η πληροφορία αμφισβητείται από τους ιστορικούς. 

Κέρδισε το Αυτοκρατορικό αξίωμα με τον αδελφό του Μακριανό τον Νεότερο, μετά τη σύλληψη του Αυτοκράτορα Βαλεριανού στην εκστρατεία των Σασσανιδών του 260. Με τον νόμιμο κληρονόμο Γαλλιηνό να βρίσκεται πολύ μακριά στη Δύση, οι στρατιώτες εξέλεξαν τους δύο ως αυτοκράτορες. Η υποστήριξη τού πατέρα του, ελεγκτή τού αυτοκρατορικού θησαυρού, και η επιρροή του Μπαλίστα (Καλλίστου), πραιτοριανού έπαρχου του αποβιώσαντος Αυτοκράτορα Βαλεριανού, αποδείχθηκαν καθοριστικές για την προώθησή του.

Ο Κουίετος και ο Mακριανός, εκλεγμένοι ύπατοι, έπρεπε να αντιμετωπίσουν τον Αυτοκράτορα Γαλλιηνού, εκείνη την εποχή στη Δύση. Ο Κουίετος και ο Μπαλλίστας έμειναν στις ανατολικές επαρχίες, ενώ ο αδελφός και ο πατέρας του βάδισαν με τον στρατό τους στην Ευρώπη, για να πάρουν τον έλεγχο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Μετά την ήττα και το τέλος τού αδελφού και τού πατέρα του στη Θράκη το 261, ο Κουίετος έχασε τον έλεγχο των επαρχιών υπέρ τού Σεπτίμιου Oδαίναθου της Παλμύρας, ενός πιστού πελάτη-βασιλιά των Ρωμαίων, που είχε βοηθήσει στην απώθηση των Περσών από τις ανατολικές επαρχίες και είχε ανακτήσει τη Ρωμαϊκή Μεσοποταμία το 260.  Αναγκάστηκε να καταφύγει στην πόλη Έμεσα, όπου πολιορκήθηκε εκεί από τον Oδαίναθο. Κατά τη διάρκεια της πολιορκίας σκοτώθηκε από τους κατοίκους της, πιθανώς υποκινούμενων από τον Μπαλλίστα.

Αντωνινιανός του Κουιέτου. Στην πίσω όψη η Ρώμη καθήμενη επί ασπίδος, κρατά Νίκη και δόρυ. Επιγρ.: IMP. C. FVL. QVIETVS AVG. / ROMAE AETERNAE.

Απεικονίσεις στη λαϊκή μυθοπλασία
---------------------------------

Ο Κουίετος εμφανίζεται στη σειρά ιστορικών μυθιστορημάτων φαντασίας του Χάρρυ Σάιντμποτομ ως ένας από τους ανταγωνιστές της σειράς.

Πηγές
-----

* Körner, Christian, «Οι σφετεριστές στην ανατολή: Οι Μακριάνοι και οι Μπαλίστα», sv. «Σφετεριστές υπό τον Γαλλιένο», *De Imperatoribus Romanis*
* Jones, AHM, Martindale, JR *The Prosopography of the Later Roman Empire, Vol.* *I: AD260-395*, Cambridge University Press, 1971

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2  Jones, pg. 757
2. ↑  Historia Augusta, Tyranni Triginta, 12:10
3. ↑  Jones, pg. 758
4. 1 2  Körner, www.roman-emperors.org/galusurp.htm#Note%202
5. ↑  (Zonaras xii.24)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 25505871
* GND: 12325826X

 |

 |
Το Klementevo είναι ένα χωριό στην συνοικία Mozhaisk της περιοχής της Μόσχας, 15χλμ. Από το Mozhaisk. Ο πληθυσμός είναι 1020 άτομα (2010). Διοικητικό κέντρο του αγροτικού οικισμού Klementyevsky. Μέχρι το 2006 - το κέντρο της αγροτικής περιοχής Klementyevsky.
Στο χωριό υπάρχει νοσηλευτικό τμήμα στο νοσοκομείο της περιοχής Klementyivka.
Το χωριό ονομάστηκε επίσης Vvedensky - μετά το όνομα της εκκλησίας προς τιμήν της εισόδου στο ναό της Θεοτόκου με ένα παρεκκλήσι του Αγίου Νικολάου, χτισμένο το 1703. Την εποχή εκείνη, το χωριό είχε καταληφθεί για δύο χρόνια από τον BI Prozorovsky.
Πριν από το χρόνο των ταραχών στην περιοχή αυτή υπήρχε μια ξύλινη εκκλησία στο όνομα του Αγίου Νικολάου. Μετά την καταστροφή, ξαναχτίστηκε το 1629. Το 1734 ο κόμης του χωριού έγινε ο Ιωσήφ Efimovsky. Στη δεκαετία του 1730 προστέθηκε ένας καμπαναριό στην εκκλησία. Κατά τη διάρκεια της σοβιετικής εποχής, ο ναός έκλεινε και καταστράφηκε. διατηρούσε μόνο τον πύργο της εκκλησίας, το ξωκλήσι και το καμπαναριό. Μετά τον Δεκέμβριο του 2005, ανακαινίστηκε το κτίριο, εγκαταστάθηκε ένα τέμπλο, ξεκίνησαν οι υπηρεσίες λατρείας
Υπάρχει σχολείο κοντά στην εκκλησία, δίπλα στην οποία το 1975, κατά την 30η επέτειο από τη νίκη του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου, ανεγέρθηκε ένα μνημείο στους αποφοίτους του σχολείου - συμμετέχοντες στον πόλεμο.
Στο Mozhaisk, ένας δρόμος που τρέχει από το κέντρο της πόλης προς την κατεύθυνση του χωριού ονομάζεται Klementyevskaya.
Ερείπια της βασιλικής
Ο **Μεσαιωνικός οικισμός του Γκάμπροβο** είναι ερείπια οχυρωμένου βυζαντινού οικισμού 3 χλμ από την πόλη Γκάμπροβο της κεντρικής Βουλγαρίας.

Η εμφάνισή του οικισμού υπολογίζεται μεταξύ 4ου και 6ου αιώνα, ως μέρος της ρωμαϊκής επαρχίας της Μοισίας, κατασκευάστηκε στην περιοχή μεταξύ του Δούναβη και της οροσειράς των Βαλκανίων. Ήταν ένα τυπικό οχυρωμένο χωριό. 

Οι αρχαιολογικές ανασκαφές έχουν ανακαλυφθεί ερείπια από 45 σπίτια που ήταν πολύ κοντά το ένα στο άλλο. Σε αυτές τις μελέτες βρέθηκαν αντικείμενα από την καθημερινή ζωή και τις συνήθειες των ανθρώπων - παλιά νομίσματα, κοσμήματα, στολίδια, που αποκαλύπτουν τον πολιτισμό και τις παραδόσεις των κατοίκων της. Σήμερα αυτά βρίσκονται στο ιστορικό μουσείο στο Γκάμπροβο .

Επίσης διασώζονται ερείπια του τείχους του κάστρου όπου φύλασσε το πέρασμα Σίπκα , και τα θεμέλια βασιλικής στην οποία φυλάσσονταν τα λείψανα ενός αγίου.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μεσαιωνικός οικισμός του Γκάμπροβο** |

* Енциклопедия България, т. 2, 1983 г.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Градище (Габрово)  της Βουλγαρικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |