recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Απόστολος Αηδονάς** του Γεωργίου (Θεσσαλονίκη, 1918 - 10 Αυγούστου 2009) ήταν Έλληνας δικηγόρος και βουλευτής Θεσσαλονίκης επί δεκαετίες. Ήταν επίσης Γενικός Επιθεωρητής της ΔΕΘ και Γενικός Διευθυντής Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης. Για την αντιστασιακή και πολεμική του δράση τιμήθηκε με τον Πολεμικό Σταυρό Γ΄ Τάξεως και με το Μετάλλιο Εξαίρετων Πράξεων.

Βιογραφία
---------

Καταγόταν από την Επανομή Θεσσαλονίκης και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Εργάστηκε ως αυτοκινητιστής και ως δικηγόρος. Κατά τον Πόλεμο του 1940 πολέμησε στο ελληνοαλβανικό Μέτωπο και πήρε μέρος σε πολλές μάχες. Επίσης, ανέπτυξε αντιστασιακή δράση, ιδρύοντας τις οργανώσεις "Ιερός Λόχος", "Πατριωτικό Ελληνικό Κομιτάτο" και "Φιλική Εταιρεία".
Εκλέχθηκε βουλευτής Θεσσαλονίκης για πρώτη φορά το 1951 με τον Ελληνικό Συναγερμό, αργότερα όμως διαγράφηκε από τον Παπάγο.. To 1953 πήρε μέρος στην επαναληπτική εκλογή για μία έδρα, την οποία κέρδισε η Ελένη Σκούρα (ο Αηδονάς ήρθε 4ος). Έπειτα εντάχθηκε στην ΕΡΕ και στις εκλογές του 1956 , του 1958 (πρώην Δήμου Θεσσ.) και του 1961 εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης. Για τελευταία φορά εξελέγη βουλευτής Υπολοίπου Θεσσαλονίκης στις εκλογές του 1974 με 11.672 σταυρούς προτίμησης.
Το 1957, με δική του εισήγηση ιδρύθηκε ο ΟΑΣΘ.
Ασχολήθηκε και με την Τοπική Αυτοδιοίκηση, υπηρετώντας ως δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Θεσσαλονίκης. Έπειτα από τη Μεταπολίτευση, συνέβαλε στην επέκταση των δρομολογίων για τα αστικά λεωφορεία, φτάνοντας ως την Επανομή.
Με τη σύζυγό του, Σοφία Δημητρίου Δημητριάδου, απέκτησαν μία κόρη, τη Νέλλη, οικονομολόγο, εκπαιδευτικό και επί μακρόν δημοτική σύμβουλο Θεσσαλονίκης και έναν γιο, το δικηγόρο Γιώργο, μέλος του Δ.Σ. του ΔΣΘ.

Απεβίωσε το 2009 και η ταφή του έγινε στην Επανομή.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εκδήλωση στη μνήμη του Απόστολου Αηδονά Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine. ιστοσελίδα Νέας Δημοκρατίας, ανάκτηση 31-5-2015.
2. 1 2  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 52, αρ. 7).(pdf)
3. 1 2  Βιογραφία Ελένης Σκούρα στο sansimera.gr
4. ↑  Βουλή των Ελλήνων Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. Κοινοβουλευτική θητεία βουλευτών από τη Μεταπολίτευση ως σήμερα, ανάκτηση 31-5-2015.
5. ↑  Ιστορία του ΟΑΣΘ
6. 1 2  Πέθανε ο Απ. Αηδονάς, Salonica News, 10-8-2009.
**Απόσταση** μεταξύ δύο ουράνιων σωμάτων στην αστρονομία νοείται το τμήμα της ευθείας γραμμής ή του τόξου της ουράνιας σφαίρας που τα συνδέει. Στην αστρονομία διακρίνονται τέσσερα είδη αποστάσεων που μετρούνται ως γωνίες:

1.**Γωνιώδης απόσταση** ή **διαχωρισμός**: Καλείται έτσι η γωνία που σχηματίζεται μεταξύ δύο παρατηρήσεων (παρατηρούμενων σωμάτων) από τον ίδιο παρατηρητή. Στην πραγματικότητα είναι οπτική γωνία. Προκειμένου περί ουρανίων σωμάτων που παρουσιάζουν επιφάνεια δίσκου (π.χ. Σελήνης, Ήλιου) λαμβάνεται ως γωνία παρατηρήσεων των κέντρων των δίσκων.
2. **Ζενιθία απόσταση**: Στην αστρονομία ζενιθία απόσταση ενός αστέρα καλείται η γωνιώδης απόσταση από του **ζενίθ** του παρατηρητή (δηλαδή του σημείου της ουράνιας σφαίρας που συναντά προεκτεινόμενη η κατακόρυφος που διέρχεται από το σημείο του παρατηρητή), μέχρι του σημείου (θέση) του αστέρος στην ουράνια σφαίρα σε ορισμένο τόπο και χρόνο.  

Η ζενιθία απόσταση είναι το **συμπλήρωμα** του ύψους του αστέρα από τον ορίζοντα.

Παράδειγμα: Αν π.χ. ο Ήλιος βρίσκεται 30° πάνω από τον ορίζοντα η ζενιθία απόστασή του είναι (90°-30°=)60°. Αντίθετα, αν κάποιος αστέρας βρίσκεται 30° κάτω από τον ορίζοντα, τότε η ζενιθία απόστασή του είναι (90°+30°=)120°.

Δηλαδή η ζενιθία απόσταση μετριέται αρχής γενομένης από του ζενίθ, από 0° μέχρι 180°. Παριστάνεται με το γράμμα **ζ**.

3. **Περιηλιακή απόσταση**: Ονομάζεται η απόσταση (σε μοίρες) ενός κομήτη (που διαγράφει παραβολική τροχιά) από του περιηλίου, (δηλαδή του σημείου της τροχιάς του που βρίσκεται στη πλησιέστερη προς τον Ήλιο πραγματική απόσταση).
4. **Πολική απόσταση**: Ονομάζεται πολική απόσταση ενός αστέρα η απόστασή του (σε μοίρες) από το βόρειο πόλο της Ουράνιας σφαίρας.  

Η πολική απόσταση είναι το **συμπλήρωμα** της απόκλισης ενός αστέρα.

Παράδειγμα: Αν π.χ. κάποιος αστέρας έχει απόκλιση 40° βόρεια, τότε η πολική του απόσταση ισούται προς (90°-40°=) 50°. 
Εξ αυτού συνάγεται ότι η πολική απόσταση μετριέται από του βορείου ουράνιου πόλου από 0° – 180° και παριστάνεται διεθνώς με το λατινικό γράμμα Ρ.

* Αστρονομικές μονάδες αποστάσεως είναι: η μοίρα με το λεπτό και το δευτερόλεπτο του τόξου, η αστρονομική μονάδα, το έτος φωτός και το παρσέκ. Στη γαλαξιακή και εξωγαλαξιακή αστρονομία και την κοσμολογία χρησιμοποιούνται συχνά και τα δεκαδικά πολλαπλάσια του παρσέκ.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος των πιο απομακρυσμένων αστρονομικών αντικειμένων
Ο Αναγκαστικός Νόμος 375/1936 **«περί τιμωρίας των εγκλημάτων κατασκοπείας και των εγκληματικών ενεργειών των απειλουσών την εξωτερικήν ασφάλειαν της χώρας»** θεσπίστηκε στις 18-12-1936 από τη δικτατορία του Μεταξά για την αντιμετώπιση της κατασκοπείας, την προστασία του κράτους από τον κομμουνισμό και (κυρίως) την εξουδετέρωση όλων των εχθρών του καθεστώτος και των υποστηρικτών της δημοκρατίας. Παρά το γεγονός της δημιουργίας του από το αυταρχικό καθεστώς της 4ης Αυγούστου, ο Νόμος παρέμεινε σε ισχύ καθ' όλη τη διάρκεια των μετεμφυλιακών κυβερνήσεων (1949-1967), της Χούντας (1967-1974) και της πρώτης περιόδου της Νέας Δημοκρατίας (1974-1981).

Με βάση αυτόν τον νόμο εκτελέστηκαν ο Νίκος Μπελογιάννης και ο Νίκος Πλουμπίδης. Η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή το διάστημα 1955-1963 χρησιμοποίησε πάρα πολλές φορές τον συγκεκριμένο αναγκαστικό νόμο για να εκφοβίσει και να τιμωρήσει τους πολέμιούς της, με πιο γνωστό παράδειγμα τον Μανώλη Γλέζο, του οποίου η δίωξη, η καταδίκη σε θάνατο και τελικά η φυλάκιση προκάλεσε παγκόσμια κατακραυγή που έβλαψε την διεθνή θέση της χώρας και κατέδειξε ότι στα μετεμφυλιακά χρόνια υπήρχαν στην Ελλάδα πολίτες δύο κατηγοριών.

Ο Νόμος 375 καταργήθηκε τελικά από τον Ανδρέα Παπανδρέου λίγο μετά την άνοδο του στην εξουσία το 1981. Η κατάργηση του συγκεκριμένου αναγκαστικού νόμου εντασσόταν στο γενικότερο πλαίσιο γκρεμίσματος του αυταρχικού μετεμφυλιακού συστήματος εξουσίας, μαζί με την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης και την επιστροφή στην Ελλάδα των πολιτικών προσφύγων του Εμφυλίου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Το Βήμα, Η δίκη του Γλέζου ξεσηκώνει τον πλανήτη
2. ↑  Γιάννης Βούλγαρης, Η Ελλάδα της Μεταπολίτευσης: Σταθερή Δημοκρατία σημαδεμένη από τη μεταπολεμική ιστορία, σελ. 153
Ο **Αμμώνιος ο Γραμματικός** ήταν Αιγύπτιος ιερέας του 4ου αιώνα.

Το 391, ενεπλάκη σε μια βίαιη εξέγερση με επίκεντρο το Σεραπείο της Αλεξάνδρειας, όπου ειδωλολάτρες επαναστάτες βασάνισαν και σκότωσαν αιχμαλώτους χριστιανούς. Μετά την καταστολή της εξέγερσης και την καταστροφή του ναού, ο Αμμώνιος κατέφυγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου έγινε δάσκαλος του εκκλησιαστικού ιστορικού Σωκράτη του Σχολαστικού. 

Ο Αμμώνιος είχε παλαιότερα ταυτιστεί με τον συγγραφέα μιας πραγματείας με τίτλο Περί ὁμοίων καὶ διαφόρων λέξεων. Φαίνεται όμως πιο πιθανό ότι ο πραγματικός συγγραφέας ήταν ο Φίλων ο Βύβλιος, ο οποίος γεννήθηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Νέρωνα και έζησε μέχρι τη βασιλεία του Αδριανού, και ότι η πραγματεία στη σημερινή της μορφή είναι μια αναθεώρηση που εκπονήθηκε από έναν μεταγενέστερο βυζαντινό συντάκτη, το όνομα του οποίου ενδέχεται να ήταν Αμμώνιος .

Αναφορές
--------

1. ↑  Socrates Scholasticus, *Hist. Eccl.*  5.16.
2. ↑  Chisholm 1911.

* Το παρόν λήμμα ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Ammonius Grammaticus» *Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα* **1** (11η έκδοση) Cambridge University Press, σελ. 864

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 311367457
* **ΕΒΕ**: 319395
* GND: 10237905X
* SELIBR: 35424

 |

 |
Ο **Αντύπας Καρίπογλου** είναι Έλληνας δικηγόρος και πρώην πρόεδρος του κόμματος Δράση.

Βιογραφικά Στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στη Δράμα το 1964. Σπούδασε νομικά και δημόσιο διεθνές δίκαιο στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Είναι Δικηγόρος στον Άρειο Πάγο και ζει και εργάζεται στη Δράμα. Είναι νυμφευμένος με την Βίκυ Εμμανουηλίδου.

### Πολιτική δράση

Ήταν ιδρυτικό μέλος των Φιλελευθέρων και μέλος του προεδρείου τους σε όλη την διάρκεια λειτουργίας τους. Το 2009 ήταν, μαζί με τον Στέφανο Μάνο, ιδρυτικό μέλος του πολιτικού κόμματος «Δράση». Στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου 2012, ήταν υποψήφιος βουλευτής της Δράσης στην Εκλογική Περιφέρεια της Δράμας. Στις εκλογές του Ιουνίου 2012 ήταν τρίτος στην εκλογική λίστα του εκλογικού συνασπισμού δημιουργία, ξανά! (συνεργασία Δράσης - δημιουργίας,ξανά! - Φιλελεύθερης Συμμαχίας) στην Β΄ Εκλογική Περιφέρεια Αθηνών.

Στις 3 Ιουλίου 2012 εξελέγη πρόεδρος της Δράσης από την Κεντρική Επιτροπή του κόμματος, διαδεχόμενος τον ιδρυτή του κόμματος Στέφανο Μάνο.

Στις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 ήταν έκτος στο ψηφοδέλτιο επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΕΡΤ: To ψηφοδέλτιο Επικρατείας της ΝΔ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2018.

Πηγές
-----

* Δράση: Αντύπας Καρίπογλου Αρχειοθετήθηκε 2012-06-26 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πρόεδροι της Δράσης |
| --- |
|  |
| 
* Στέφανος Μάνος
* Αντύπας Καρίπογλου
* Θόδωρος Σκυλακάκης
 |

 |
Ένας χάρτης του 1606 των Ανατολικών Ινδιών.
Ένας χάρτης του 1801 των Ανατολικών Ινδιών.  **Ανατολικές Ινδίες**
  Ινδίες (Ινδική υποήπειρος και Μιανμάρ)
  Δυτική Νέα Γουινέα
  Δυτικές Ινδίες
  **Χώρες που μερικές φορές συμπεριλαμβάνονται στις Δυτικές Ινδίες**
Οι **Ανατολικές Ινδίες** ή οι **Ινδίες** είναι τα εδάφη της Νότιας Ασίας (η ινδική υποήπειρος) και της Νοτιοανατολικής Ασίας. Με μια πιο περιορισμένη έννοια, ο όρος Ανατολικές Ινδίες μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αναφερθεί στα νησιά της Νοτιοανατολικής Ασίας, ειδικά στο αρχιπέλαγος των Φιλιππίνων και στο αρχιπέλαγος της Ινδονησίας. Το όνομα «Ινδίες» χρησιμοποιείται για να υποδηλώσει τμήματα της Ασίας που ανήκαν στην πολιτιστική σφαίρα της Ινδίας.

Τα εδάφη της Ισπανικής αυτοκρατορίας στην Ασία ήταν γνωστά ως Ισπανικές Ανατολικές Ινδίες για 333 χρόνια πριν την αμερικανική κατάκτηση και αργότερα την ανεξαρτησία των Φιλιππίνων. Οι Ολλανδικές αποικίες στην περιοχή ήταν γνωστές για περίπου 300 χρόνια ως Ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες πριν από την ανεξαρτησία της Ινδονησίας. Οι Ανατολικές Ινδίες μπορούν επίσης να περιλαμβάνουν την πρώην Γαλλική Ινδοκίνα, τα πρώην βρετανικά εδάφη Μπρουνέι και Σιγκαπούρη και το πρώην Πορτογαλικό Τιμόρ. Δεν περιλαμβάνει, ωστόσο, την πρώην Ολλανδική Νέα Γουινέα, η οποία θεωρείται γεωγραφικά ως μέρος της Μελανησίας.

Οι κάτοικοι των Ανατολικών Ινδιών σχεδόν ποτέ δεν ονομάζονταν Ανατολικοί Ινδοί, για να διακριθούν τόσο από τους κατοίκους της Καραϊβικής (που ονομαζόταν επίσης Δυτικές Ινδίες) όσο και από τους αυτόχθονες λαούς της Αμερικής που συχνά αποκαλούνταν Αμερικανοί Ινδοί. Στην αποικιακή εποχή ήταν απλώς «ιθαγενείς». Ωστόσο, οι λαοί των Ανατολικών Ινδιών αποτελούν μια μεγάλη ποικιλία πολιτισμικής ποικιλομορφίας και οι κάτοικοι δεν θεωρούν ότι ανήκουν σε μια ενιαία εθνοτική ομάδα. Το Ισλάμ, ο Χριστιανισμός, ο Βουδισμός και ο Ινδουισμός είναι οι πιο δημοφιλείς θρησκείες σε ολόκληρη την περιοχή, ενώ ο Σιχισμός, ο Τζαϊνισμός, η κινεζική λαϊκή θρησκεία και διάφορες άλλες παραδοσιακές πεποιθήσεις και πρακτικές είναι επίσης εμφανείς σε ορισμένες περιοχές. Οι κύριες γλώσσες σε αυτόν τον τομέα προέρχονται από ένα ευρύ φάσμα γλωσσικών οικογενειών και δεν πρέπει να συγχέονται με τον όρο Ινδικές, μια ομάδα γλωσσών που ομιλούνται στην ινδική υποήπειρο.

Οι περιοχές των Ανατολικών Ινδιών είναι μερικές φορές γνωστές από την αποικιακή αυτοκρατορία που κάποτε ανήκαν, επομένως, οι Ισπανικές Ανατολικές Ινδίες είναι οι Φιλιππίνες, οι Ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες είναι η Ινδονησία και οι Βρετανικές Ανατολικές Ινδίες είναι η Μαλαισία.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Oxford Dictionary of English 2e, Oxford University Press, 2003, East Indies/East India
2. ↑  «East Indies». *Encyclopædia Britannica*. .

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh86004070

 |

 |
Η **Βασιλική Νικούλη** (γεννήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 1984 στη Λάρισα) είναι πρώην Ελληνίδα επαγγελματίας αθλήτρια πετοσφαίρισης που αγωνίστηκε σε πολλές ελληνικές ομάδες και πλέον εργάζεται ως προπονήτρια.

Καριέρα
-------

Η Βασιλική Νικούλη έκανε τα πρώτα της βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στις ακαδημίες της ΕΑ Λάρισας, στις οποίες βρέθηκε από πολύ μικρή ηλικία. Στην ομάδα της Λάρισας παρέμεινε μέχρι το 2004 χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Ενδιάμεσα, είχε πραγματοποιήσει ένα πολύ πετυχημένο πέρασμα από τον Πανελλήνιο (2002-03), με τον οποίο κατάφερε να φτάσει μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας (ηττήθηκε από τα Βριλήσσια με 3-0 σετ) αλλά και να κατακτήσει την πρώτη θέση μετά την ολοκλήρωση της πρώτης φάσης του Ελληνικού πρωταθλήματος (μετά τους αγώνες τελικής κατάταξης βρέθηκε στην 4η θέση).

Την περίοδο 2004-05 αγωνίστηκε με τη φανέλα της ΑΕ Βύρωνος, ενώ την αμέσως επόμενη περίοδο αγωνίστηκε με τον Απολλώνιο.

Το 2007 έκανε το άλμα στην καριέρα της και μετεγγράφη στον Ολυμπιακός Πειραιώς. Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε για τέσσερα χρόνια και συγκεκριμένα μέχρι το 2011, έχοντας καταφέρει να κατακτήσει ισάριθμες φορές τη δεύτερη θέση στην τελική κατάταξη του Ελληνικού πρωταθλήματος. Εκτός αυτού, η Βασιλική Νικούλη κατάφερε να κατακτήσει με τον Ολυμπιακό το Κύπελλο Ελλάδας του 2011. Ήταν μια ιστορική στιγμή για το σύλλογο του Πειραιά καθώς αυτός ήταν ο πρώτος τίτλος που κατακτούσε ο σύλλογος από την ίδρυσή του και μέχρι εκείνη τη στιγμή.

Το 2012, η Βασιλική Νικούλη μετεγγράφη στον Φιλαθλητικός Λαρισαϊκός Σύλλογος, με τον οποίο αγωνίστηκε στην Α2 Εθνική κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών της Ελλάδος.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Η Βασιλική Νικούλη έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την Εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Ελλάδας.

Τίτλοι
------

* 1 Κύπελλο Ελλάδας: 2011

Πηγές
-----

* Το βιογραφικό της Βασιλικής Νικούλη
* Ρόστερ Ολυμπιακού Πειραιώς για την περίοδο 2010-11[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Επιστρέφει στη Λάρισα η Νικούλη[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Το ρόστερ του Φιλαθλητικού Λαρίσης για την περίοδο 2013-14
* Διεθνείς συμμετοχές της Βασιλικής Νικούλη
Ο **Ελίας Αντόνιο («Τόνι») Σάκα Γκονσάλες** (*Elías Antonio Saca González*, γενν. 9 Μαρτίου 1965) είναι Σαλβαδοριανός πολιτικός. Υπήρξε πρόεδρος της χώρας του από τον Ιούνιο του 2004 ως τον ίδιο μήνα του 2009.

Σταδιοδρομία
------------

Γεννήθηκε στο Ουσουλουτάν του Ελ Σαλβαδόρ, στις 9 Μαρτίου 1965. Κατάγεται από Παλαιστίνιους μετανάστες που έφτασαν στο Ελ Σαλβαδόρ στις αρχές του 20ού αιώνα. Πέρα από τις πολιτικές του δραστηριότητες, είναι διαπρεπής επιχειρηματίας και δημοσιογράφος εκπομπών, ιδιαίτερα αθλητικών και ραδιοφωνικών. 

Στις 21 Μαρτίου 2004 εξελέγη Πρόεδρος του Ελ Σαλβαδόρ και την 1η Ιουνίου 2004 διαδέχτηκε τον πρόεδρο Φρανσίσκο Φλόρες. Και ο Σάκα και ο Φλόρες είναι μέλη του συντηρητικού κόμματος Εθνικιστική Ρεπουμπλικανική Συμμαχία, που είναι γενικά γνωστό στα Ισπανικά με το ακρωνύμιο *ARENA*. 

Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, κάποιοι σχολιαστές άσκησαν κριτική στην μικρή πολιτική εμπειρία του Σάκα. Παρ' όλα αυτά επικράτησε του υποψηφίου του FMLN, Σαφίκ Χαντάλ, επίσης παλαιστινιακής καταγωγής, με διαφορά 22% και 70% συμμετοχή. Ο Σάκα ήταν ο εκλεκτός της διοίκησης Μπους στις σαλβαδοριανές προεδρικές εκλογές του 2004 εξαιτίας του εναγκαλισμού του Σάκα με την ελεύθερη αγορά και τις φιλοαμερικάνικες πολιτικές που ακολούθησε ο Φλόρες.

Ήταν ο μόνος ηγέτης της Λατινικής Αμερικής που διατήρησε στρατεύματα στο Ιράκ, τα οποία είχαν σταλεί το 2003.. Η στρατιωτική αποστολή του Ελ Σαλβαδόρ στο Ιράκ τερματίστηκε τον Φεβρουάριο του 2009.

Τον διαδέχθηκε στην προεδρία ο αριστερός Μαουρίσιο Φούνες, το 2009.

Βλέπε επίσης
------------

* Εθνικιστική Ρεπουμπλικανική Συμμαχία

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Antonio-Saca. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  (Γερμανικά) *Munzinger Personen*. 00000024842. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  «Expresidente salvadoreño cupable por enriquecimiento ilicito». Ανακτήθηκε στις 6  Ιανουαρίου 2021.
4. ↑  BOE-A-2007-6286.
5. ↑  Britannica, λήμμα για τον Αντόνιο Σάκα.
6. ↑  «Iraq Coalition Troops». Φεβρουάριος 2007. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2008.
7. ↑  «Two Years of Ka-Saca in El Salvador». 19 Ιουνίου 2006. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2008.
8. ↑   [*νεκρός σύνδεσμος*]

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 86406684
* LCCN: no2009065271

 |

 |
Τα **Αμμώνια** ήταν αρχαία αθηναϊκή θρησκευτική εορτή προς τιμήν του Διός Άμμωνα («Άμμων Ζευς»). Την αναφέρει ο Ησύχιος στο λήμμα «Αμμών» ως *«εορτή Αθήνησι αγομένη»*. Η εορτή αυτή μεταφέρθηκε στην Ελλάδα από το Αμμώνειο της Λιβύης, οπότε αρχικώς εορταζόταν μόνο στη Δωδώνη, αργότερα όμως καθιερώθηκε και στην Αθήνα από τον Κίμωνα. Στην Αθήνα τα Αμμώνια εορτάζονταν κατά τον μήνα Εκατομβαιώνα, λίγο πριν από τα Παναθήναια, και υπό την επίβλεψη των στρατηγών. Σε μια επιγραφή που χρονολογείται από το 333 π.Χ. αναγράφονται οι θυσίες που προσφέρθηκαν στον Άμμωνα Δία από τους στρατηγούς.

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 5 (1968), σελ. 39
Ο **Ασότ Γ΄** (*Ασώτιος* των βυζαντινών πηγών), αρμεν.: Ashot III, αραβικά : *Ashūṭ ibn Ghirghūr* και *Ibn Ṭurnīq, (άκμασε π. 900-967* ) ήταν ο τελευταίος ανεξάρτητος ηγεμόνας της νότιας αρμενικής περιοχής Tαρόν από το π. 940 μέχρι το τέλος του το 967.

Βιογραφία
---------

Ήταν φυσικός (νόθος) γιος τού Γρηγόριου Α΄ τού Ταρόν και ετεροθαλής αδελφός τού Βαγράτ Β΄ τού Ταρόν. Η οικογένεια ήταν κλάδος της δυναστείας των Βαγρατιδών της Αρμενίας (Μπαγκρατούνι).  Λίγα είναι γνωστά για την πρώιμη ζωή του. Σύμφωνα με το *Προς τον ίδιον υιόν Ρωμανόν περί διοικήσεως της Αυτοκρατορίας* τού Αυτοκράτορα των Ρωμαίων Κωνσταντίνου Ζ΄ των Μακεδόνων (βασ. 913–959), στα νιάτα του επισκέφθηκε την Κωνσταντινούπολη και έλαβε τον τίτλο τού *πρωτοσπαθάριου*, γεγονός που χρονολογείται από τον ιστορικό και γενεαλόγο Κύριλ Τουμάνοφ στο π. 900. Μία δεύτερη επίσκεψη, που χρονολογείται από τον Τουμάνοφ στο π. 920, κατέληξε στην απονομή τού τίτλου τού *πατρικίου*.  Μετά το τέλος τού Γρηγορίου Α΄ (κάποια στιγμή μεταξύ 923 και 936),  ο Ασότ Γ΄ και ο ετεροθαλής αδελφός του Βαγράτ Β΄ ανέλαβαν την ηγεμονία, αλλά η εξουσία τους περιοριζόταν μόνο σε μέρος τού Ταρόν: περίπου το ήμισυ ελεγχόταν από τον εξάδελφό τους Τορνίκη, γιο τού θείου τους Αμπού Γκανίμ, που είχε και τον τίτλο τού *πατρικίου*. Ένας αγώνας ξεκίνησε μεταξύ των εξαδέλφων, αναγκάζοντας τον Τορνίκη να παραδώσει τα εδάφη του στον Αυτοκράτορα των Ρωμαίων Ρωμανό Α΄ Λεκαπηνό (βασ. 920–944 ). Όταν ο Τορνίκης απεβίωσε, ο Ρωμανός Α΄ έστειλε απεσταλμένους να παραλάβουν τα εδάφη που είχε υποσχεθεί, αλλά οι αδελφοί Ασότ Γ΄ και Βαγράτ Β΄ κατάφεραν να πείσουν τον Αυτοκράτορα να τους αφήσει τα εδάφη τού Τορνίκη, με αντάλλαγμα το φρούριο τού Ολνούτιν.  

Μέχρι το 940, ο Βαγράτ Β΄ είχε αποβιώσει και έτσι ο Ασότ Γ΄ βασίλευσε ως μοναδικός πρίγκιπας τού Ταρόν. Εκείνη τη χρονιά, ο Χαμδανίδης πρίγκιπας Σαΐφ αλ-Ντάουλα εισέβαλε στην Αρμενία. Ο Άραβας ιστορικός Ιμπν Ζαφίρ καταγράφει ότι ο Σαΐφ αλ-Ντάουλα κατέστρεψε το Tαρόν και πολιόρκησε την πρωτεύουσά του Mους. Τελικά ο Ασότ Γ΄ —τον οποίο ο Ιμπν Ζαφίρ αποκαλεί «βασιλιά της Αρμενίας και της Γεωργίας»— αναγκάστηκε να τού δηλώσει υποτέλεια, να παραδώσει τις πόλεις Σασούν και Κουλμπ και να αναγνωρίσει την επικυριαρχία του στο Ταντβάν κοντά στη λίμνη Βαν.  Ο Ασότ Γ΄ συνέχισε να κυβερνά το Ταρόν μέχρι το τέλος του στα τέλη τού καλοκαιριού ή στις αρχές τού φθινοπώρου τού 967 (που χρονολογείται από κάποιους προηγούμενους ιστορικούς στο 966). Μετά το τέλος του, οι γιοι του:

* Γρηγόριος και
* Βαγράτ

παρέδωσαν το πριγκιπάτο στους Βυζαντινούς και ανέλαβαν οι ίδιοι τη βυζαντινή υπηρεσία, ιδρύοντας την ευγενή οικογένεια των Ταρωνιτών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7  PmbZ.
2. ↑  Kazhdan 1991.

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) Kazhdan, Alexander (1991). «Taronites». Στο: Kazhdan, Alexander, επιμ. *The Oxford Dictionary of Byzantium*. Οξφόρδη και Νέα Υόρκη: Oxford University Press, σσ. 2012–2013. ISBN 0-19-504652-8.
* Lilie, Ralph-Johannes; Ludwig, Claudia; Pratsch, Thomas; Zielke, Beate (2013) (στα γερμανικά). *Prosopographie der mittelbyzantinischen Zeit Online. Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften. Nach Vorarbeiten F. Winkelmanns erstellt*. Βερολίνο και Βοστόνη: De Gruyter. .
Η **Ανούραφις** (***Anuraphis***) είναι γένος εντόμων, της οικογένειας Aphididae, της τάξης Ημίπτερα.

Είδη
----

Το είδος ***Anuraphis maidi-radius*** προσβάλλει τις ρίζες του καλαμποκιού, ιδίως στις ΗΠΑ, και εξαρτάται από τα μυρμήγκια του είδους Lasius niger με τα οποία συμβιώνει. Τα μυρμήγκια αποθηκεύουν τα αυγά της Ανουραφίδας στις φωλιές τους κατα την διάρκεια του χειμώνα. Την άνοιξη οι νεαρές Ανουραφίδες οδηγούνται από τα μυρμήγκια, αρχικά στις ρίζες των αγριόχορτων, και στην συνέχεια μεταφέρονται στις ρίζες του καλαμποκιού. Το κέρδος των μυρμηγκιών από την συμβίωση είναι το γλυκό υγρό που εκκρίνουν οι Ανουραφίδες. Η καταπολέμηση στρέφεται κυρίως εναντίον των μυρμηγκιών.

Το είδος ***Anuraphis rosea*** προκαλεί ζημιές στα μήλα δημιουργώντας «αφιδόμηλα». Επίσης προκαλεί την περιέλιξη των φύλλων του δέντρου. Ο βιολογικός κύκλος απαιτεί και ένα άλλο φυτό-ξενιστή. Προσβάλλει επίσης αχλαδιές, βερικοκιές και σόρβους. Καταπολεμάται με εντομοκτόνα και περιορίζεται από τους φυσικούς εχθρούς της.
Ο **Ασώτιος Β΄ ο Βαγρατίδης** (στα αρμένικα *Աշոտ Բ Բագրատունի*, "Ασότ Μπαγκρατούνι", αποβιώσας το 688) ήταν Αρμένιος ηγεμόνας προερχόμενος από την οικογένεια των Βαγρατιδών, ο οποίος διετέλεσε Ηγεμόνας της Αρμενίας από το 685 έως το 688.

Βιογραφία
---------

Ο Ασώτιος ήταν υιός του Σεμπάδ Ε΄, *ασπέτ* και δρουγγάριου.

Ο Πρίγκιπας Γρηγόριος Α΄ Μαμικονιάν εξεγέρθηκε το 681, εκμεταλλευόμενος τον εμφύλιο πόλεμο, ο οποίος δίχαζε το Χαλιφάτο των Ομεϋαδών, ωστόσο σκοτώθηκε το 685 από τους Χαζάρους. Ο Χαλίφης Αμπντ αλ-Μαλίκ όρισε τότε ως ηγεμόνα τον Ασώτιο των Βαγρατιδών. Από την ημέρα του ορισμού του, εκκίνησε προσπάθειες απομάκρυνσης των Χαζάρων, οι οποίοι λεηλατούσαν την Αρμενία. Προχώρησε στην ανέγερση του Καθεδρικού Ναού του *Αμεναπερκίτς* (« ο σωτήρας πασών των ανθρώπων ») στην πόλη του Νταριούνκ.

Προς το 688, ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Ιουστινιανός Β΄ απέστειλε ένα στράτευμα στην Αρμενία, προκειμένου να την θέσει εκ νέου εντός της ζώνης επιρροής των Βυζαντινών, ωστόσο οι τελευταίοι συμπεριφέρθηκαν ωσάν να επρόκειτο για καταληφθέντα εδάφη. Ο Ασότ συγκέντρωσε στράτευμα, με το οποίο και νίκησε τους Βυζαντινούς. Ενώ το κυρίως τμήμα του στρατού του ανέλαβε να ανακτήσει τα λάφυρα του εχθρού, ο ίδιος ο Ασώτιος κυνήγησε τους ηττηθέντες Βυζαντινούς, ενώ τραυματίστηκε σοβαρά στην διάρκεια της συμπλοκής που ακολούθησε.

Απέκτησε έναν υιό, τον Σεμπάδ, ο οποίος ήταν ναχαράρ από το 703 έως το 705.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γαλλικά) Settipani, Christian (2006). *Continuité des élites à Byzance durant les siècles obscurs. Les princes caucasiens et l'Empire du VIe au IXe siècle*. Παρίσι: de Boccard. σελ. 333-334. ISBN 978-2-7018-0226-8. 
.
2. ↑  (Γαλλικά) Grousset, René (1984) [1947]. *Histoire de l’Arménie des origines à 1071*. Παρίσι: Payot. σελ. 307-308. ISBN 978-2228135702. 
.
3. ↑  Christian Settipani, *op. cit.*, p. 334.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Achot II Bagratouni  της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Χάρτης του Διαδρόμου Βαχάν, όπου βρίσκεται ο ομώνυμος ποταμός
Ο **ποταμός Βαχάν** (περσικά: اب واخان‎), *Abe Vâxân*, παστού: دریائے واخان, Вахондарё, *Vaxondaryo*), είναι παραπόταμος του Παντζ στο Σαρχάντ στην ομώνυμη περιοχή του Αφγανιστάν.

Ο ποταμός πηγάζει στην οροσειρά Χίντου Κους. Σχηματίζεται με τη συμβολή των ποταμών Ουαχτζίρ και Μποζάι Ντάρια πλησίον του Καστς Γκος και του Μποζάι Κουμπάζ, περίπου 40 χιλιόμετρα δυτικά του Περάσματος Ουαχτζίρ. Λίγο αργότερα συμβάλει με τον Μικρό Παμίρ και οι δύο ποταμοί γίνονται ένας στενός, βαθύς και απότομος ποταμός, ο οποίος περιορίζεται από τις πλαγιές και τους λόφους. Στο σημείο αυτό φύονται σημύδες και άρκευθοι. 40 χιλιόμετρα δυτικά του Σαρχάντε Μπρογκίλ ο ποταμός ρέει έχοντας λεκάνη πλάτους 3 χιλιομέτρων. Στην περιοχή αυτή υπάρχει ελάχιστη βλάστηση εκτός από ιτιές νάνους που φύονται στην περιοχή αυτή.

Στο Σαρχάντ ο ποταμός εισέρχεται σε μια μεγαλύτερη κοιλάδα, στην οποία κατοικεί περισσότερος πληθυσμός. Ο ποταμός περνά από τα χωριά Λανγκάρ και Κιλάε Παντζ όπου συμβάλει με τον ποταμό Παμίρ. Από το σημείο αυτό και έπειτα ο ποταμός είναι γνωστός ως Παντζ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «2004 Mock & O'Neil Wakhan Expedition Report». *www.mockandoneil.com*. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Aga Khan Development Network (2010): *Wakhan and the Afghan Pamir* σελ. 3 και χάρτης στη σελ. 5
3. 1 2  Adamec, Ludwig W. επιμ. (1972). *Historical and Political Gazetteer of Afghanistan*. **1**. Graz, Austria: Akadamische Druck-u. Verlangsanstalt. σελ. 15.

Συντεταγμένες: 37°01′N 72°39′E﻿ / ﻿37.017°N 72.650°E﻿ / 37.017; 72.650
Ο **Βόια Λέκοβιτς** (*σερβικά : Воја Лековић*) (Ραντοΐνια 15 Φεβρουαρίου 1912 - Βελιγράδι 25 Ιανουαρίου 1997), ήταν Σέρβος συμμετέχων της εθνικής απελευθέρωσης, Γιουγκοσλάβος πολιτικός, κομμουνιστής και εθνικός ήρωας της Γιουγκοσλαβίας.

Τελείωσε το γυμνάσιο στην Νόβα Βάρος κι έπειτα πήγε στο Βελιγράδι να εργαστεί σε αρτοποιείο, έπειτα εργάστηκε ως βοηθός καταστήματος, σερβιτόρος, συλλέκτης και εργάτης. Το 1939 έγινε μέλος του Κομμουνιστικού κόμματος της Γιουγκοσλαβίας όπου το 1940 συνελήφθη και εξορίστηκε στην γενέτηρά του. Κατά τον Β΄παγκόσμιο πόλεμο και την κατάληψη της Γιουγκοσλαβίας από τις δυνάμεις του άξονα συμμετείχε σε διάφορες επιτροπές του κόμματος.

Μετά την απελευθέρωση και τις πρώτες μεταπολεμικές εκλογές, εξελέγη βουλευτής της Ομοσπονδιακής συνέλευσης (βουλής) και της Εθνικής συνέλευσης (βουλής) της Δημοκρατίας της Σερβίας. Χρημάτισε υπουργός βιομηχανίας και αναπληρωτής πρωθυπουργός της Σερβίας. 

Πέθανε στις 25 Ιανουάριο του 1997 στο Βελιγράδι και τάφηκε στην αλέα των εθνικών ηρώων στο το νέο κοιμητήριο. Είχε τιμηθεί με πολλά παράσημα από την Γιουγκοσλαβική κυβέρνηση.

παραπομπές
----------

Αναφορές
--------

* *Војна енциклопедија* (књига пета). Београд 1973. година.
* «Народни хероји Југославије». Београд: Младост. 1975.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Воја Лековић  της Σερβικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Αντόνιο Ανταμούτσι** (14 Ιουνίου 1761 — μετά το 1830) ήταν Ιταλός ιατρός, που θεωρείται ως ένας πρόδρομος του θετικισμού.

Ο Ανταμούτσι γεννήθηκε στη μικρή πόλη Μάλιε της Επαρχίας του Λέτσε. Σπούδασε αρχικώς μαθηματικά και κατόπιν ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Νάπολης, διετέλεσε για κάποιο χρόνο χειρουργός στο Ospedale degli Incurabili, αλλά εξαιτίας πολιτικών λόγων διέφυγε από τη Νάπολη και έζησε το μεγάλο μέρος της ζωής του στη Γαλλία. Συγκεκριμένα εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου και απεβίωσε σε άγνωστη χρονολογία.

Στο κυριότερο έργο του, υπό τον γαλλικό τίτλο *Système mécanique des fonctions nerveuses* (= «Μηχανικό σύστημα των νευρικών λειτουργιών», 1808), ο Ανταμούτσι αποκλείει από την εξέτασή του την άυλη ψυχή, που δεν υπόκειται σε επιστημονική ανάλυση, αλλά εικάζει την ύπαρξη μιας «φυσικής ψυχής», που έχει τη λειτουργία να καθοδηγεί τις διάφορες κινήσεις, οι οποίες αποτελούν εκφράσεις του συμπλέγματος των νευρικών λειτουργιών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «OPAC SBN» (Ιταλικά) RMSV051588. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  «Adamucci, Antonio» στην *Treccani.it – Enciclopedie on line*, Istituto dell' Enciclopedia Italiana. Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2018

Πηγές
-----

* Το λήμμα «Ανταμούτσι» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 805

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 90317661
* ISNI: 0000 0003 5556 3831
* SUDOC: 227480090
* ICCU: RMSV051588

 |

 |
Παράδειγμα
**Αναβαθμίδες** ή **πεζούλες** είναι μικρές οριζόντιες επιφάνειες εδάφους, που δημιουργήθηκαν από τον άνθρωπο σε εδάφη που έχουν μεγάλη κλίση, με σκοπό τη διευκόλυνση της καλλιέργειας. Η στήριξη του εδάφους γινόταν με ξερολιθιές, δηλαδή τοίχους κατασκευασμένους με πέτρες χωρίς τη χρήση λάσπης.

Ανάλογα με την τοπογραφία, την κλίση, το κλίμα, το γεωλογικό υπόστρωμα και τις καλλιέργειες κάθε περιοχής επιλέγεται και το είδος των αναβαθμίδων που κατασκευάζονται.

Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας και κυρίως στα νησιά συναντάμε αυτόν τον τρόπο καλλιέργειας δημιουργώντας ένα όμορφο τοπίο. Για παράδειγμα, στη Λέσβο η κατασκευή αυτή είναι συνυφασμένη με την καλλιέργεια της ελιάς και αποτελεί το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του γεωφυσικού τοπίου του νησιού.

Εφαρμογή
--------

Η πλαγιά τέμνεται κατά μήκος των ισοϋψών καμπυλών και το έδαφος κινείται, προκειμένου να σχηματιστεί μία επίπεδη αναβαθμίδα για καλλιέργεια. Ένα ανάχωμα, γενικά αποτελούμενο από πέτρες, κατασκευάζεται για τη στήριξη της αναβαθμίδας. Καθώς απαιτείται μεγάλος αριθμός τεμαχισμών και γεμισμάτων ανά μονάδα επιφάνειας, οι αναβαθμίδες αναχώματος μπορεί να μην αποτελούν τη βέλτιστη πρακτική σε εδάφη τα οποία διαβρώνονται εύκολα. Οι καλλιέργειες σε αναβαθμίδες χρησιμοποιήθηκαν πολύ στο παρελθόν και διατηρούνται ως μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς σε ορισμένες περιοχές.

Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς
------------------------------

Διάφορες τοποθεσίες με αναβαθμίδες στον κόσμο έχουν ανακυρηχθεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς, όπως για παράδειγμα οι αναβαθμίδες καλλιέργειας ρυζιού στο Γιουνάν της Κίνας και στο Μπανάουε των Φιλιππίνων.

Καλλιέργειες ρυζιού στο Μπανάουε

Πλεονεκτήματα
-------------

Οι καλλιέργειες σε αναβαθμίδες διευκολύνουν την καλλιέργεια στις πλαγιές και οδηγούν στη μειωμένη απορροή και τη βελτιωμένη συγκράτηση του νερού. Συνήθως η διατήρηση παλαιών αναβαθμίδων σε καλή κατάσταση προλαμβάνει τη διάβρωση και διασφαλίζει τη συνεχή ύπαρξη παραδοσιακών τοπίων.

Μειονεκτήματα
-------------

Η κατασκευή νέων αναβαθμίδων απαιτεί υψηλή εισροή εργασίας και ενέργειας. Επιπλέον, περιλαμβάνει τη μετακίνηση σημαντικής ποσότητας εδάφους και, επομένως, επηρεάζει σημαντικά το τοπίο και το όλο περιβάλλον. Οι αναβαθμίδες απαιτούν υψηλό επίπεδο συντήρησης και εάν εγκαταλειφθούν υπόκεινται σε διάβρωση. Επιπλέον, οι αναβαθμίδες συχνά βρίσκονται σε απομακρυσμένες ή απρόσιτες περιοχές από τις οποίες έχει φύγει πλέον το ειδικευμένο εργατικό δυναμικό και έχει μειωθεί σημαντικά ο αγροτικός πληθυσμός. Οι καλλιέργειες σε αναβαθμίδες επίσης δεν είναι κατάλληλες για τη γεωργία όταν πρέπει να χρησιμοποιηθούν μεγάλα και βαριά γεωργικά μηχανήματα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Cultural Landscape of Honghe Hani Rice Terraces» (στα Αγγλικά). UNESCO. Ανακτήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 2017.
2. ↑  «Rice Terraces of the Philippine Cordilleras» (στα Αγγλικά). UNESCO. Ανακτήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 2017.
Ο **Αμβρόσιος** **Νικολαΐδης** (Προύσα, 1881 - 1960) ήταν μητροπολίτης Φθιώτιδας, Μικρασιάτης στην καταγωγή. Γεννήθηκε το 1881 στην Προύσα της Μικράς Ασίας και καταγόταν από εύπορη οικογένεια. Μετά τις γυμνασιακές του σπουδές φοίτησε στην Ιερά Θεολογική Σχολή της Χάλκης της Κωνσταντινούπολης, από την οποία εξήλθε ως αριστούχος. Το 1904 χειροτονήθηκε διάκονος και το 1905 προήχθη σε αρχιδιάκονο του Κασσανδρίας Ιωάννου και από το 1906 μέχρι το 1911 διετέλεσε πρωτοσύγκελος του επισκόπου Βέροιας και στη συνέχεια Σερρών, Αποστόλου. Το 1911 χειροτονήθηκε επίσκοπος Χριστουπόλεως και το 1914 εξελέγη μητροπολίτης Ναυπακτίας και Ευρυτανίας, όπου και παρέμεινε μέχρι το 1932, οπότε ανέλαβε μητροπολίτης Φθιώτιδας στη θέση του Ιωακείμ Αλεξόπουλου, ο οποίος μετετέθη στη μητρόπολη Δημητριάδος και Αλμυρού.

Βιογραφία
---------

Ο Αμβρόσιος είχε ευρεία μόρφωση, θεολογική, κλασική και εγκυκλοπαιδική. Μιλούσε επίσης γαλλικά, αγγλικά, τουρκικά και αραβικά. Άρχισε την εθνική του δράση στη Βέροια, όπου υπήρξς η 'ψυχή' του αντάρτικου αγώνα. Το νεοτουρκικό κομιτάτο τον καταδίκασε σε θάνατο και όργανά του αποπειράθηκαν να τον δολοφονήσουν δύο φορές. Στην πυρπόληση των Σερρών από τους Βούλγαρους διέτρεχε τους δρόμους ανάμεσα στις φλόγες και ενθάρρυνε το ποίμνιό του. Από το 1914, ως επίσκοπος Ναυπακτίας και εν συνεχεία Φθιώτιδας, συνέχισε ακαταπόνητα τη θρησκευτική και πνευματική του δράση, ενώ ως συνοδικός επέδειξε ιδιαίτερο ζήλο στην επιβολή του Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδος. Επίσης, αντιπροσώπευσε την Εκκλησία της Ελλάδος στα εκκλησιαστικά συνέδρια της Λωζάνης το 1927, του Παρισίου το 1928, και του Άμστερνταμ το 1948.

Το 1938 στην εκλογή Αρχιεπισκόπου Αθηνών, υποστηρίζοντας τον τέως μητροπολίτη Τραπεζούντας Χρύσανθο, δημιούργησε μεγάλο εκκλησιαστικό πρόβλημα ακύρωσης εκλογής του οριακά εκλεγμένου μητροπολίτη Κορινθίας Δαμασκηνού, ο οποίος είχε λάβει μία επιπλέον ψήφο από τον «υπό καθαίρεση» επίσκοπο Δρυϊνουπόλεως. Την ενέργειά του ακολούθησαν και άλλοι μητροπολίτες, με συνέπεια να αλλάξει ο νόμος της εκλογής μητροπολιτών, ορίζοντας μία μικρότερη επιτροπή η οποία ονομάστηκε «αριστίδην σύνοδος». Η διαδικασία εκλογής επανελήφθη, με αποτέλεσμα την τελική ανάδειξη του Χρύσανθου.

Στις 10 Ιουνίου του 1951, με τη συμπλήρωση 40 ετών αρχιερατείας, έγινε στη Λαμία μεγάλος εορτασμός, ο οποίος έδωσε την ευκαιρία σε υπέρ αυτού θερμές και ειλικρινείς εκδηλώσεις σεβασμού και εκτίμησης από μέρους του κλήρου και του λαού. Ο Αμβρόσιος έλαβε πολλά ανώτατα παράσημα, ελληνικά και ξένα, (είχε παρασημοφορηθεί από τρεις βασιλείς), καθώς και πολλές διακρίσεις. Πέθανε το 1960 και στον μητροπολιτικό θρόνο τον διαδέχθηκε ο Δαμασκηνός Παπαχρήστου (κατά κόσμο Νικόλαος Παπαχρήστου), ανιψιός του Αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού.

Παραπομπές
----------
Η **Αναγέννηση Θρακομακεδόνων** είναι ένα αθλητικό σωματείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα που λειτουργεί στους Θρακομακεδόνες από το 2007 με σκοπό την καλλιέργεια, την ανάπτυξη και την διάδοση του ποδοσφαίρου και γενικότερα του αθλητισμού και του φίλαθλου πνεύματος. Η Αναγέννηση Θρακομακεδόνων συμμετέχει σε όλες τις κατηγορίες του Πρωτάθλημα Ελλάδας ποδοσφαίρου σάλας ανδρών

Διακρίσεις
----------

### Juniors

Η ομάδα του αγωνιστικού τμήματος των Juniors συμμετείχε στο επίσημο πρωτάθλημα της ΠΕΠΣΣ, στον Α' Όμιλο, με τη συμμετοχή 8 ομάδων.
Μετά το τέλος της κανονικής περιόδου (σε 14 αγώνες), η Αναγέννηση Θρακομακεδόνων τερμάτισε στην πρώτη θέση του βαθμολογικού πίνακα αήττητη με 42 βαθμούς.
Στον τελικό του πρωταθλήματος, η ομάδα κέρδισε στα πέναλτι τον Ηνίοχο με 2-1 (0-0 κανονική διάρκεια + παράταση) και ανακηρύχθηκε ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΑ για την σεζόν 2016-2017.

### Παμπαίδες

Η ομάδα των Παμπαίδων συμμετείχε στο επίσημο πρωτάθλημα της ΠΕΠΣΣ, στον Α' Όμιλο, με τη συμμετοχή 6 ομάδων. Μετά το τέλος της κανονικής περιόδου (12 αγώνες), η ομάδα βρέθηκε στην τρίτη θέση του βαθμολογικού πίνακα με 19 βαθμούς.Επίσης, κατέκτησε την πρώτη θέση στο τουρνουά "ΕΥ ΑΓΩΝΙΖΕΣΘΑΙ" της ΠΕΠΣΣ, νικώντας στον τελικό τον Αίαντα Παλλήνης με 5-7.

### Παίδες

Η ομάδα των Πάιδων κατέκτησε το κύπελο της "ΕΥ ΑΓΩΝΙΖΕΣΘΑΙ 2018"

Πηγές
-----

* https://atfc.gr/
* 
*
Emrys Wledig. Απεικόνιση σε ουαλική έκδοση του 15ου αιώνα της *Historia Regum Britanniae* του Τζέφρεϊ του Μονμάουθ.
Ο **Αμβρόσιος Αυρηλιανός** ή **Αυρήλιος Αμβρόσιος** (ουαλικά: *Emrys Wledig,* αγγλικοποιήθηκε ως **Ambrose Aurelian** και **Aurelius Ambrosius** στο *Historia Regum Britanniae* και αλλού) ήταν στρατιωτικός ηγέτης των Ρωμαιο-Βρετανών που κέρδισε μια σημαντική μάχη εναντίον των Αγγλοσαξόνων τον 5ο αιώνα, σύμφωνα με τον Γκίλντας. Εμφανίζεται επίσης σε θρύλους των Βρετανών, ξεκινώντας από το *Historia Brittonum* του 9ου αιώνα. Τελικά μετατράπηκε σε θείος του Βασιλιά Αρθούρου, αδελφός του πατέρα του, Ούθερ Πεντράγκον, ως ηγέτης που προηγείται και των δύο. Παρουσιάζεται επίσης ως νεαρός προφήτης που συναντά τον τύραννο Βόρτιγκερν, γεγονός που αργότερα τον μετέτρεψε σε μάγο Μέρλιν.
Προσθήκη χλωρίου σε αιθένιο
**Αντίδραση προσθήκης**, στην οργανική χημεία, είναι ένα είδος οργανικών αντιδράσεων, όπου δύο ή περισσότερα μόρια συνδυάζονται για να σχηματίσουν ένα νέο μεγαλύτερο. Οι αντιδράσεις προσθήκης περιορίζονται σε χημικές ενώσεις που περιέχουν πολλαπλούς δεσμούς (και σε μερικές που περιέχουν τριμελείς ή τετραμελείς δακτυλίους, όπως το κυκλοπροπάνιο, αλλά αυτές ονομάζονται αντιδράσεις κυκλοπροσθήκης), όπως αυτές που περιέχουν (έναν τουλάχιστον) διπλό δεσμό άνθρακα - ανθρακα (C=C), όπως τα αλκένια, αυτές που περιέχουν (έναν τουλάχιστον) τριπλό δεσμό άνθρακα - άνθρακα (C≡C), όπως τα αλκίνια, αλλά και αυτές που περιέχουν αντίστοιχους πολλαπλούς δεσμούς μεταξύ άνθρακα και ετεροατόμου, όπως οι καρβονυλικές ομάδες (C=O) και οι ιμινομάδες (C=N), γιατί κι αυτοί οι δεσμοί έχουν χαρακτήρα πολλαπλού δεσμού. 

Οι αντιδράσεις προσθήκης είναι αντίστροφες από τις αντιδράσεις απόσπασης. Για παράδειγμα, η αντίδραση εφυδάτωσης ενός αλκενίου σε αλκοόλη είναι αντίστροφη της αντίδρασης αφυδάτωσης αλκοόλης σε αλκένιο.

Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι αντιδράσεων προσθήκης (ως προς το μηχανισμό που ακολουθούν):

1. **Πολικές αντιδράσεις προσθήκης**: Αυτές διακρίνονται σε αντιδράσεις ηλεκτρόφιλης προσθήκης και σε αντιδράσεις πυρηνόφιλης προσθήκης.
2. **Μη πολικές αντιδράσεις προσθήκης**: Αυτές διακρίνονται σε αντιδράσεις προσθήκης ελευθέρων ριζών και σε αντιδράσεις κυκλοπροσθήκης.

Σημαντικό υποείδος αντιδράσεων προσθήκης αποτελούν οι αντιδράσεις πολυμερισμού προσθήκης, 

**Γενική σύνοψη των αντιδράσεων προσθήκης** 
Από πάνω προς τα κάτω: Ηλεκτρονιόφιλη αντίδραση προσθήκης σε αλκένιο, πυρηνόφιλη αντίδραση προσθήκης σε καρβονύλιο και αντίδραση προσθήκης ελευθέρων ριζών υδραλογόνου σε αλκένιο.

Αντιδράσεις προσθήκης - απόσπασης
---------------------------------

Στις αντιδράσεις προσθήκης - απόσπασης μια αντίδραση προσθήκης ακολουθείται (αμέσως μετά) από μια αντίδραση απόσπασης. Η πλειοψηφία αυτών των αντιδράσεων περιλαμβάνει την πυρηνόφιλη προσθήκη σε καρβονυλικές ενώσεις που ονομάζεται πυρηνόφιλη υποκατάσταση ακυλίου.

Άλλα είδη αντιδράσεων προσθήκης-απόσπασης είναι η αντίδραση προσθήκης μιας αλειφατικής αμίνης σε μια ιμίνη και η αντίδραση μιας αρωματικής αμίνης σε μια βάση του Σχιφ (*Schiff base, R2N=CR*), σε μια αλκυλαμινοδεοξοδισαντικατάσταση. Επίσης, η υδρόλυση νιτριλίων (RC≡N) προς καρβοξυλικά οξέα είναι επίσης μια μορφή αντίδρασης προσθήκης - απόσπασης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Addition reactions στο Wikimedia Commons

Παραπομπές
----------

1. ↑  Morrison, R. T.· Boyd, R. N. (1983). *Organic Chemistry*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή (4th έκδοση). Boston: Allyn and Bacon. ISBN 0-205-05838-8.
2. ↑  Πρότυπο:JerryMarch
3. ↑  *Reaction-Map of Organic Chemistry* Murov, Steven. J. Chem. Educ. **2007**, 84, 1224 Abstract

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85000819
* GND: 4141380-5
* NKC: ph216404

 |

 |



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Addition reaction  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **αντίδραση φλέμεν** (γνωστή και ως **συμπεριφορά φλέμεν** ή απλώς **φλέμεν**) είναι φαινόμενο που εμφανίζεται στην αναπαραγωγική κυρίως συμπεριφορά πολλών θηλαστικών, μεταξύ των οποίων τα περισσότερα οπληφόρα και οι αιλουρίδες. Χαρακτηρίζεται από αναστροφή του άνω χείλους και επίδειξη των δοντιών ή των ούλων και παρατηρείται συχνότερα στα αρσενικά ζώα. Σχετίζεται με την αναπαραγωγική συμπεριφορά των ζώων.

Ετυμολογία
----------

Η λέξη προέρχεται από το γερμανικό ρήμα *flehmen*, που σημαίνει «αναστρέφω το πάνω χείλος». Ο όρος χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Καρλ Μαξ Σνάιντερ, ζωολόγο και διευθυντή του Ζωολογικού Κήπου της Λειψίας, που το παρατήρησε στο άλογο.

Ζώα που παρουσιάζουν φλέμεν
---------------------------

Η αντίδραση φλέμεν έχει καταγραφεί σε πολλά είδη ζώων. Μερικά από αυτά είναι το άλογο, ο βίσονας, ο ταύρος, το πρόβατο και η κατσίκα. 

* Αμερικανικός βίσοναςΑμερικανικός βίσονας
* ΤάπιροςΤάπιρος
* Ινδικός ρινόκεροςΙνδικός ρινόκερος
* Τίγρης της ΣουμάτραΤίγρης της Σουμάτρα
* ΤράγοςΤράγος

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hart, Benjamin L. (2013). «Flehmen Behavior and Vomeronasal Organ Function». Στο: Müller-Schwarze, Dietland· Silverstein, Robert M. *Chemical Signals in Vertebrates, Vol. 3*. New York: Springer Science & Business Media. ISBN 9781475796520. 892054937.
2. ↑  «Definition of Flehmen». *www.merriam-webster.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2018.
3. 1 2  Crowell-Davis, Sharon; Houpt, Katherine A. (1985-08). «The ontogeny of flehmen in horses». *Animal Behaviour* **33** (3): 739–745. doi:10.1016/s0003-3472(85)80005-1. ISSN 0003-3472. .
4. ↑  Mucignat-Caretta, Carla (214). *Neurobiology of Chemical Communication*. Boca Raton. σελ. 467. ISBN 9781466553422.
5. ↑  Jensen, Per (επιμ.) (2002). *The Ethology of Domestic Animals: An Introductory Text*. CABI Pub. ISBN 0851996027. 56580611.
Ο **Βλαδίμηρος Τακατζόγλου** ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1937 ως το 1947, κατακτώντας τον τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδος το 1946.

Καριέρα
-------

Ο Τακατζόγλου ξεκίνησε την καριέρα του στον Άρη το 1937, αγωνιζόμενος ως αναπληρωματικός του δεξιού εξτρέμ Γιώργου Χριστοδουλίδη, στην κατάκτηση του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης του 1938. Ακολούθησε η τελική φάση του πρωταθλήματος, με τους "κίτρινους" να καταλαμβάνουν την τρίτη θέση.

Την επόμενη σεζόν, κατέλαβε την δεύτερη θέση για το πρωτάθλημα βορείου ομίλου και κατέκτησε το κύπελλο Χριστουγέννων, ενώ ο Τακατζόγλου συμμετείχε στο κύπελλο της εφημερίδας Βραδυνή, όπου οι "κίτρινοι" κέρδισαν εκτός έδρας τον Παναθηναϊκό με 0-2, πριν ηττηθούν από τον Ολυμπιακό.

Ο Τακατζόγλου ήταν βασικός στην σύνθεση του Άρη που αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης του 1939-40, αν και δεν έπαιξε στον ημιτελικό του κυπέλλου Ελλάδας εναντίον της ΑΕΚ ή στον τελικό εναντίον του Παναθηναϊκού, όπου οι "κίτρινοι" ηττήθηκαν με 3-1.

Για το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης του 1940-41, ο Άρης έπαιξε τρεις αγώνες πριν το ξέσπασμα του ελληνοϊταλικού πολέμου, με τον Τακατζόγλου ως βασικό στέλεχος της ομάδας, σκοράροντας το ένα από τα τέσσερα τέρματα των "κίτρινων" στο 4-0 εναντίον της ΜΕΝΤ στις 27 Οκτωβρίου 1940.

Μετά το τέλος της γερμανικής κατοχής, ο Τακατζόγλου επανήλθε στην ενεργό δράση με την ομάδα του Άρη κατακτώντας τον τίτλο του πρωταθλητή Θεσσαλονίκης, συνεχίζοντας στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, όπου συμμετείχε στην ήττα του Άρη από τον Ολυμπιακό στον Πειραιά, όπως και στην εκτός έδρας ισοπαλία με την ΑΕΚ. Η τρίτη και τελευταία συμμετοχή του πραγματοποιήθηκε στις 16 Ιουνίου 1946, όταν ο Άρης κέρδισε με 1-0 τον Ολυμπιακό, κάνοντας το πρώτο βήμα για την κατάκτηση του τίτλου μία εβδομάδα αργότερα, όταν χωρίς τον Τακατζόγλου στην σύνθεση του κατέβαλε την αντίσταση της ΑΕΚ με 4-1.

Παρέμεινε και την επόμενη χρονιά, παίζοντας σε λίγα ματς του τοπικού πρωταθλήματος πριν κρεμάσει τα παπούτσια του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Greece - Final Tables 1906-1959
2. ↑  Άγγελος Καριπίδης, *Άρης 1914-2002. Οι μεγάλες στιγμές της ιστορικής ομάδος*, σελ. 70, University Studio Press, Θεσσαλονίκη 2003. ISBN 960-12-1189-6, ISBN-13 978-960-12-1189-3
3. ↑  ΠΑΟ και Άρης θα συναντηθούν μετά από 70 χρόνια σε τελικό Κυπέλλου
4. ↑  Greek Championship 1940-41
5. ↑  «Εκατό χρόνια ιστορίας... - Η Αυγή Online». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιουλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2015.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ... Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, ISBN 978-960-93-5927-6
* Τακατζόγλου Βλαδίμηρος | aris.re
Η **Αραβική Ένωση** είναι προτεινόμενη έννοια πολιτικής ένωσης των Αραβικών κρατών. Ο όρος χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά όταν η Βρετανική Αυτοκρατορία υποσχέθηκε στους Άραβες ηνωμένο ανεξάρτητο κράτος σε αντάλλαγμα να επαναστατήσουν εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με την οποία η Βρετανία βρισκόταν σε πόλεμο. Αυτό δεν καρποφόρησε ποτέ μετά τη συμφωνία Σάικς–Πικό. Παρά το γεγονός αυτό, πολλοί στον Αραβικό κόσμο από τότε καλούν για τη δημιουργία ενός **παναραβικού κράτους**. Ο Αιγύπτιος Πρόεδρος Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ έκανε αρκετές ανεπιτυχείς προσπάθειες για να ενώσει την Αίγυπτο με άλλες Αραβικές χώρες (συμπεριλαμβανομένων του Ιράκ, της πρώην Βόρειας Υεμένης και της Συρίας). Παρόμοιες προσπάθειες έγιναν και από άλλους Άραβες ηγέτες, όπως ο Χαφέζ Αλ-Ασάντ, ο Αχμέτ Χασάν αλ-Μπακρ, ο Φαϊζάλ Α΄ του Ιράκ, ο Μουαμάρ αλ Καντάφι, ο Σαντάμ Χουσεΐν, ο Γκααφάρ Νιμεϊρί και ο Ανουάρ Σαντάτ.

Στην σύνοδο κορυφής του Αραβικού Συνδέσμου στο Κάιρο το 2004, ο Πρόεδρος της Υεμένης Αλί Αμπντουλάχ Σαλέχ πρότεινε τη δημιουργία μιας Αραβικής Ένωσης για να αντικαταστήσει τον Αραβικό Σύνδεσμο, για να δημιουργήσει ένα ισχυρότερο πολιτικά και γεωγραφικά σώμα, ικανό να ασχολείται με παγκόσμια θέματα. Η πρόταση, ωστόσο, δεν κατάφερε να φτάσει την ατζέντα του συνδέσμου μέχρι τη σύνοδο κορυφής του 2009 στην Ντόχα, όταν αποφασίστηκε ότι θα εξεταστεί και να συζητηθεί.

Προσπάθειες ένωσης
------------------

* Ηνωμένη Αραβική Δημοκρατία
* Αραβική Ομοσπονδία
* Ηνωμένα Αραβικά Κράτη
* Ενιαία Πολιτική Εντολή
* Ενωμένη Αραβική Δημοκρατία (1972)
* Ομοσπονδία Αραβικών Δημοκρατιών
* Αραβική Ισλαμική Δημοκρατία
* Σχέδιο ομοσπονδίας του βασιλιά Χουσεΐν

Επιτυχείς ενοποιήσεις
---------------------

* Ενοποίηση της Σαουδικής Αραβίας
* Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
* Ενοποίηση της Υεμένης

Δείτε επίσης
------------

* Αραβικός Σύνδεσμος
* Κατάλογος προτεινόμενων συγχωνεύσεων κρατών
* Οικονομική ολοκλήρωση της Μέσης Ανατολής
* Παναραβισμός
Η **Αντιγόνη** (έζησε τον 4ο αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Αντιπατριδών ήταν ανιψιά τού Αντίπατρου, πανίσχυρου αντιβασιλιά της Αυτοκρατορίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη τού Κάσσανδρου ευγενή στη Μακεδονία, αδελφού τού Αντίπατρου. Οι δύο αδελφοί ήταν τέκνα τού Ιόλαου και καταγόταν από την Παλίουρα της Εορδαίας.

Νόμισμα τού Κάσσανδρου βασιλιά της Μακεδονίας, εξαδέλφου της Αντιγόνης. Στη μία όψη κεφαλή τού Ηρακλή, προγόνου τού Αργεαδών. Στην άλλη ιππέας και επιγραφή: ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΚΑΣΣΑΝΔΡΟΥ.
Ο εξάδελφός της Κάσσανδρος βασιλιάς της Μακεδονίας είχε νυμφευτεί τη Θεσσαλονίκη των Αργεαδών, αδελφή τού Αλεξάνδρου Γ΄ τού Μεγάλου. Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή της Αντιγόνης.

Έζησε στην Εορδαία με τον σύζυγό της Μάγα από τη Μακεδόνα. Δεν γνωρίζουμε τους γονείς του.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε τον Μάγα ευγενή από την Εορδαία και είχε τέκνο:

* Βερενίκη Α΄, π. 340 - 279-268 π.Χ. παντρεύτηκε πρώτα τον Φίλιππο και μετά τον Πτολεμαίο Α΄ Σωτήρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 30  Μαρτίου 2021.

Πηγές
-----

* W. Heckel, Who’s who in the age of Alexander the Great: prosopography of Alexander’s empire, Wiley-Blackwell, 2006