recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Είσοδος Ιπποκρατείου Πολιτείας
Συντεταγμένες: 38°12′11″N 23°48′10″E﻿ / ﻿38.20306°N 23.80278°E﻿ / 38.20306; 23.80278

Η **Αγία Τριάδα** (πρώην **Ιπποκράτειος Πολιτεία**) είναι οικισμός που βρίσκεται στην ανατολική Αττική, στις ανατολικές πλαγιές της Πάρνηθας, αμφιθεατρικά σε υψόμετρο από 500 έως 840 μέτρα και σε μικρή απόσταση από τις Αφίδνες. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Ωρωπού, στον οποίο εντάχθηκε με το πρόγραμμα Καλλικράτης η κοινότητα Αφιδνών. Η Ιπποκρατειος Πολιτεία (Αγία Τριάδα Αφιδνών) είναι εντός σχεδίου οικισμός από το 1977. Προηγουμένως η περιοχή ήταν κληροτεμάχια που άνηκαν σε κατοίκους των Αφιδνών. Ο οικισμός αρχικά ονομάστηκε «Διεθνής Ιπποκράτειος Πολιτεία» από το όνομα του οικοδομικού συνεταιρισμού αλλά στην συνέχεια μετονομάστηκε σε Αγία Τριάδα, από το όνομα μίας μικρής εκκλησίας που προϋπήρχε στην περιοχή. 

θεωρείται ο ορεινότερος κατοικημένος οικισμός του νομού Αττικής με μέγιστο υψόμετρο τα 840 μέτρα. 

Σήμερα στον οικισμό της Αγίας Τριάδας υπάρχουν αρκετές μονοκατοικίες σε αρμονία με το φυσικό περιβάλλον. Ο οικισμός διαθέτει μία πλατεία γύρω από το παλιό εκκλησάκι της Αγίας Τριάδας και ένα κατάλληλα διαμορφωμένο πάρκο στην περιοχή της λίμνης Μπελέτσι. 

Στην περιοχή λειτουργεί κλιμάκιο εθελοντών πυροσβεστών (Μ.Α.ΚΙ.Π), στελεχωμένο με περισσότερους από 100 εθελοντές κάτοικους του οικισμού, το οποίο έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην αποφυγή καταστροφής μεγάλου μέρους του εθνικού δρυμού της Πάρνηθας κατά την μεγάλη καταστροφική πυρκαγιά τον Αυγούστο του 2021. 

Το κλίμα της περιοχής είναι μεσογειακό με ορεινά χαρακτηριστικά, χαμηλές θερμοκρασίες κατά την διάρκεια του χειμώνα με περίπου 20 μέρες χιονόστρωσης καθ´ έτος και σχετικά δροσερά καλοκαίρια. Στην περιοχή λειτουργούν 2 μετεωρολογικοί σταθμοί: του ΕΑΑ και ένας ιδιωτικός Αρχειοθετήθηκε 2021-11-06 στο Wayback Machine.. 

| Θερμοκρασία °C |
| --- |
|  | ΙΑΝ | ΦΕΒ | MAR | ΑΠΡ | ΜΑΙ | ΙΟΥΝ | ΙΟΥΛ | ΑΥΓ | ΣΕΠ | ΟΚΤ | ΝΟΕ | ΔΕΚ | ΜΕΣΗ ΕΤΟΥΣ |
| Μέση Θερμοκρασία 24 ώρου | 5 | 5.5 | 9 | 12 | 16 | 20 | 24 | 23 | 19 | 14 | 10 | 7 | 14 |
| Μέση ελάχιστη θερμοκρασία | 1 | 1 | 3 | 6 | 10 | 15 | 18 | 17 | 14 | 9 | 5 | 2 | 8.5 |
| Μέση μέγιστη θερμοκρασία | 9 | 10 | 13 | 18 | 22 | 25 | 29 | 29 | 25 | 19 | 15 | 12 | 19 |

Πορεία του πληθυσμού:

| **Έτος** | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| 2001 | 83 |
| 2011 | 959 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ο καιρός στην Ιπποκράτειο Πολιτεία - The weather in Ippokrateios Politia». *penteli.meteo.gr*. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2021.

Εξωτερικές Συνδέσεις
--------------------

* Συνεταιρισμός Διεθνής Ιπποκράτειος Πολιτεία
Συντεταγμένες: 40°50′14″N 73°53′10″W﻿ / ﻿40.8373°N 73.8860°W﻿ / 40.8373; -73.8860

Το **Μπρονξ** (αγγλικά: **Bronx, New York**), είναι ένα από τα πέντε διαμερίσματα της Νέας Υόρκης. Είναι το βορειότερο διαμέρισμα και η νεότερη επαρχία από τις 62 της Πολιτείας της Νέας Υόρκης. Το Μπρονξ βρίσκεται βορειοανατολικά του Μανχάτταν και νότια της επαρχίας Ουέσττσεστερ. Είναι το μόνο διαμέρισμα το οποίο βρίσκεται κυρίως στην ηπειρωτική Βόρεια Αμερική (ενώ τα υπόλοιπα βρίσκονται σε νησιά, εκτός από το Μάρμπλ Χιλ (*Marble Hill*) , ένα πολύ μικρό τμήμα του Μανχάτταν. 

Στην απογραφή του 2020, εκτιμάται ότι ο πληθυσμός του Μπρονξ ανέρχεται στους 1.472.654 κατοίκους, σε μια περιοχή 109 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Το Μπρονξ είναι το τέταρτο σε πληθυσμό από τα πέντε διαμερίσματα της Νέας Υόρκης και το τρίτο σε πυκνότητα πληθυσμού.

Γέφυρα του Γουάιτστοουν στο ΜπρονξΤμήμα του Μπρονξ
Το Μπρονξ χωρίζεται από τον ποταμό Μπρονξ σε ένα λοφώδες τμήμα στα δυτικά, κοντά στο Μανχάτταν, και στο πιο επίπεδο Ανατολικό Μπρονξ, πιο κοντά στο Κουίνς και στο Λονγκ Άιλαντ. Το δυτικό Μπρονξ εντάχθηκε στην πόλη της Νέας Υόρκης το 1874 και οι περιοχές ανατολικά του ποταμού Μπρονξ το 1895. Το Μπρονξ απέκτησε ιδιαίτερη ταυτότητα όταν έγινε διαμέρισμα της ευρύτερης Νέας Υόρκης το 1898.

Ιστορία
-------

Κύριο λήμμα: Νέα Υόρκη#Ιστορία

Παραπομπές
----------

1. ↑  public.tableau.com/shared/3ZDY8K6RS. Ανακτήθηκε στις 4  Σεπτεμβρίου 2021.
2. ↑  *Απογραφές των Ηνωμένων Πολιτειών 2020*. data.census.gov/cedsci/table?t=Populations+and+People&g=0100000US%2C%241600000&y=2020. Ανακτήθηκε στις 1  Ιανουαρίου 2022.
3. ↑  «State & County QuickFacts - Bronx County (Bronx Borough), New York». United States Census Bureau. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2016.
4. ↑  U.S. Census Bureau, *County and City Data Book:2007* Αρχειοθετήθηκε 2008-04-22 στο Wayback Machine. Table B-1, Area and Population, retrieved on July 12, 2008.
5. ↑  Lloyd Ultan, Bronx Borough Historian, "History of the Bronx River," Αρχειοθετήθηκε 2019-06-19 στο Wayback Machine. Paper presented to the Bronx River Alliance, November 5, 2002, retrieved on August 29, 2008.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **Μπρονξ**  |

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  The Bronx, New York City στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 239915682
* LCCN: n81059724
* GND: 4101160-0
* BNF: cb119689088 (data)

 |

 |
Η **Λαουλάουγκα Ταουσάγκα-Κόλινς** (αγγλικά: Laulauga Tausaga-Collins) (γενν. 22 Μαΐου 1998, Χαβάη) είναι Αμερικανίδα αθλήτρια του στίβου, η οποία ειδικεύεται στη δισκοβολία. Με ρίψη ατομικής καλύτερης επίδοσης στα 69,49 μ. κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2023. Κέρδισε επίσης το χρυσό μετάλλιο στο Πρωτάθλημα NACAC του 2022.

Καριέρα
-------

Η Ταουσάγκα έφτασε στον τελικό της δισκοβολίας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2019 και του 2022, Επίσης, κέρδισε αργυρό μετάλλιο στο Πρωτάθλημα NACAC Κ23 του 2019 και το χρυσό στο Παναμερικανικό Πρωτάθλημα Κ20 του 2017.

Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2023 στη Βουδαπέστη, με την πέμπτη ρίψη της στα 69,49 μ. που ανέβασε το ατομικό ρεκόρ της για περισσότερα από 4 μέτρα, αφού τερμάτισε 12η και τελευταία στον τελικό της δισκοβολίας στα δύο προηγούμενα παγκόσμια πρωταθλήματα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 21  Απριλίου 2021.
2. ↑  (Αγγλικά) *USA Track & Field athlete database*. laulauga-tausaga. Ανακτήθηκε στις 6  Απριλίου 2022.
3. 1 2  «‘All the feels’: USA’s Laulauga Tausaga obliterates PB for shock discus gold». Reuters. The Guardian. 23 August 2023.. Ανακτήθηκε στις 23 August 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ στην IAAF
* Προφίλ στο World Athletics
* Προφίλ στο USATF
* Προφίλ στους Iowa Hawkeyes
* Λαουλάουγκα Ταουσάγκα στο Instagram
Η αμερικανίδα ηθοποιός Σάρον Στόουν στο Φεστιβάλ Αμερικανικού Κινηματογράφου της Ντοβίλ το 1991.
Το **Φεστιβάλ Αμερικανικού Κινηματογράφου της Ντοβίλ** (γαλλικά: *Festival du cinéma américain de Deauville*‎) είναι ετήσιο κινηματογραφικό φεστιβάλ αφιερωμένο στον αμερικανικό κινηματογράφο, το οποίο λαμβάνει χώρα από το 1975 στη Ντοβίλ της Γαλλίας.  

Ιδρύθηκε από τους Λιονέλ Κουτσάν, Αντρέ Χαλιμί και στη συνέχεια τον δήμαρχο της Ντοβίλ Μισέλ Ντ' Ορμάνο με την υποστήριξη του ομίλου Lucien Barrière για την παροχή ενός πολυτελούς σκηνικού για το Φεστιβάλ.  Αν και δεν ήταν ανταγωνιστικό στην αρχή του, το φεστιβάλ άρχισε να απονέμει βραβεία για ταινίες μεγάλου μήκους το 1995 και ταινίες μικρού μήκους το 1998.

Ως Πρόεδροι της Κριτικής Επιτροπής του Φεστιβάλ έχουν διατελέσει διακεκριμένοι σκηνοθέτες όπως ο Κώστας Γαβράς και ηθοποιοί όπως οι Σαρλότ Ράμπλινγκ, Σοφί Μαρσό και Κατρίν Ντενέβ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Christopher F. Schuetze (25 May 2011). «A French Town's Bright Shine Belies Its Size». *The New York Times*.. Ανακτήθηκε στις 9 March 2012.
2. ↑  Seth Sherwood (5 Αυγούστου 2010). «Normandy's Quiet Glamour». *The New York Times*. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2012.
3. ↑  «Deauville American Film Festival history». *festival-deauville.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 5 Μαΐου 2015.
4. 1 2  «*Στο Φεστιβάλ της Ντοβίλ ο Κώστας Γαβράς*». Εφημερίδα «Τα Νέα». Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2023.
5. ↑  «*Κατρίν Ντενέβ: Πρόεδρος του 45ου Φεστιβάλ αμερικανικού κινηματογράφου της Ντοβίλ*». Εφημερίδα «Ναυτεμπορική». Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2015-09-29 στο Wayback Machine.
* Φεστιβάλ Ντοβίλ – η επίσημη ιστοσελίδα

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 157717802
* SUDOC: 055843123

 |

 |
Η **Δενδρική Δομή** (αγγλ. Tree Structure) είναι ένας τρόπος να παραστήσουμε γραφικά την ιεραρχία μιας δομής και ονομάζεται έτσι γιατί μοιάζει με αναποδογυρισμένο δένδρο. 

Σε κάθε μία πεπερασμένη δενδρική δομή υπάρχει το ανώτατο μέλος που ονομάζεται ρίζα. Άπειρες δενδρικές δομές δεν έχουν ρίζες.
Οι γραμμές που ενώνουν τα μέλη ονομάζονται κλαδιά, τα μέλη που έχουν κλαδιά ονομάζονται κόμβοι, και τα μέλη που δεν έχουν κλαδιά ονομάζονται φύλα. 
Τα μέλη έχουν σχέσεις γονιού - παιδιού. Κάθε παιδί έχει μόνο έναν γονιό και υπάρχει μόνο ένα μονοπάτι από μέλος σε μέλος.

Πληροφορική
-----------

Ιεραρχική οργάνωση του χώρου ονομάτων στο DNS 
Η δενδρική δομή συναντάται στην πληροφορική σαν Δενδρο (Tree) ή ανάποδο Δένδρο.

Θεωρία Συνόλων
--------------

Μιά γραφική απεικόνιση συνόλων
Η δενδρική δομή συναντάται στην θεωρία Συνόλων ως Δένδρο.

Θεωρία Γράφων
-------------

Η δενδρική δομή συναντάται στην θεωρία γράφων ως δένδρο. Η δενδρική δομή στην θεωρία γράφων δεν έχει πάντα κατεύθυνση και μπορεί να μην μοιάζει με αναποδογυρισμένο δένδρο.

Βιβλιογραφία
------------

* Donald E. Knuth, *The Art of Computer Programming*, Volume I: Fundamental Algorithms, 1968, Addison-Wesley, pp. 309–310.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Λειτουργικά συστήματα: Συστήματα αρχείων, δίσκοι Αρχειοθετήθηκε 2010-11-17 στο Wayback Machine. με παραδείγματα της δενδρικής δομής των συστημάτων αρχείων
Ορεινός βοσκότοπος στην Ελβετία
 Καταπράσινος πεδινός βοσκότοπος
Ο **βοσκότοπος** ή **βοσκοτόπι** είναι γη που χρησιμοποιείται για βόσκηση.

Τύποι βοσκοτόπων
----------------

Οι βοσκότοποι με τη στενή έννοια είναι κλειστές εκτάσεις γεωργικής γης, όπου βόσκουν εξημερωμένα ζώα, όπως άλογα, βοοειδή, πρόβατα ή χοίροι. Η βλάστηση των περιποιημένων βοσκοτόπων αποτελείται κυρίως από αγρωστώδη, με ενδιάμεση από όσπρια και άλλα φυτά (μη χορτώδη ποώδη φυτά). Στους βοσκότοπους βόσκουν τα ζώα συνήθως όλο το καλοκαίρι, σε αντίθεση με τα λιβάδια που βόσκουν ή χρησιμοποιούνται για βλοσκηση μόνο αφού θεριστούν για την παραγωγή σανού για ζωοτροφές.

Οι βοσκότοποι με μια ευρύτερη έννοια περιλαμβάνουν επιπλέον ανοιχτούς βοσκότοπους, άλλα κλειστά ποιμενικά συστήματα και τύπους γης που χρησιμοποιούνται από άγρια ζώα για βόσκηση. Οι βοσκότοποι με τη στενή έννοια διακρίνονται από τους ανοιχτούς βοσκότοπους λόγω της διαχείρισης τους μέσω εντατικότερων γεωργικών πρακτικών σποράς, άρδευσης και χρήσης λιπασμάτων, ενώ τα λιβάδια αναπτύσσουν κυρίως αυτοφυή βλάστηση, διαχειριζόμενη με εκτεταμένες πρακτικές όπως ελεγχόμενη καύση και ρυθμισμένη ένταση βόσκησης.

Ο τύπος του εδάφους, η ελάχιστη ετήσια θερμοκρασία και οι βροχοπτώσεις είναι σημαντικοί παράγοντες στη διαχείριση των βοσκοτόπων.

 Βοσκότοπος σε πλαγιά του λόφου στην Πενσυλβάνια.
Σε αντίθεση με την εργοστασιακή γεωργία, η οποία συνεπάγεται στην πιο εντατική μορφή της με εξ ολοκλήρου σίτιση, τα διαχειριζόμενα ή μη διαχειριζόμενα βοσκοτόπια είναι η κύρια πηγή τροφής για τα μηρυκαστικά. Η σίτιση σε βοσκότοπους κυριαρχεί στην κτηνοτροφία όπου η γη δυσκολεύει τη σπορά ή τη συγκομιδή (ή και τα δύο), όπως σε άνυδρες ή ορεινές περιοχές, όπου ζουν είδη καμήλας, κατσίκας, αντιλόπης, γιακ και άλλων μηρυκαστικών, τα οποία είναι κατάλληλα για το πιο εχθρικό έδαφος και πολύ σπάνια καλλιεργείται σε εργοστάσιο. Σε πιο υγρές περιοχές, η διαχείριση της βόσκησης των βοσκοτόπων γίνεται σε μια μεγάλη παγκόσμια περιοχή για ελεύθερη βοσκή και βιολογική γεωργία. Ορισμένοι τύποι βοσκοτόπων ταιριάζουν στη διατροφή, την εξέλιξη και τον μεταβολισμό συγκεκριμένων ζώων, και η λίπανση και η περιποίηση της γης μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα το λιβάδι σε συνδυασμό με τα εν λόγω μηρυκαστικά να αποτελούν αναπόσπαστο μέρος ενός συγκεκριμένου οικοσυστήματος.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Βοσκότοπος** |

1. ↑  Tracy, Benjamin F. (2000). *Plant Ecology* **149** (2): 169–180. doi:10.1023/a:1026536223478. ISSN 1385-0237. .

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85098618
* GND: 4128980-8
* HDS: 027648
* NDL: 00560845
* NKC: ph202568

 |

 |
Η ***Δέσποινα Βλεπάκη*** (γεννηθείσα στις 12 Ιουλίου 1985) είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος και τηλεοπτική παρουσιάστρια και πρώην μοντέλο.

Πρώτα χρόνια
------------

Γεννημένη στο χωριό Πατελάρι μεγάλωσε στα Χανιά της Κρήτης όπου μετά την αποφοίτηση της από το 1ο Ενιαίο Λύκειο Χανίων πήγε στην Αθήνα το 2005 για να συνεχίσει τις σπουδές της 
στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο τμήμα Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης απ' όπου και αποφοίτησε το 2009.

Το 2007 παράλληλα με τις σπουδές της δήλωσε συμμετοχή στον διαγωνισμό ομορφιάς για την ανάδειξη
της «Σταρ Ελλάς» και «Μις Ελλάς 2007», όπου κατέκτησε τον τίτλο της Αναπληρωματικής Μις Ελλάς και ταξίδεψε στο Τόκιο της Ιαπωνίας, εκπροσωπόντας την Ελλάδα στο διεθνή διαγωνισμό, κερδίζοντας τον τίτλο της αναπληρωματικής «Miss International 2007» Την ίδια χρονιά κατέκτησε και τον τίτλο της «Βαλκανικής Πρέσβειρας Ομορφιάς» το 2007.

Καριέρα
-------

Η Δέσποινα Βλεπάκη προτού ασχοληθεί επαγγελματικά με την δημοσιογραφία, για ένα διάστημα πέρασε απο την υποκριτική συμμετέχοντας κατά την θεατρική σεζόν 2008-2009 στην παράσταση
«Εκτός Ελέγχου Όλα» στο θέατρο Περοκέ με πρωταγωνιστές τους Βασίλη Τσιβιλίκα και Γιώργο Κωνσταντίνου, 
ενώ πήρε και κάποιους μικρούς ρόλους σε επεισόδια τηλεοπτικών σειρών, όπως στη σειρά του ΑΝΤ1 «Λόλα» και στη σειρά του Mega «Λατρεμένοι μου γείτονες». Επίσης το 2010 ήταν η παρουσιάστρια του Καρναβαλιού του Μοσχάτου.

Το 2010 ξεκίνησε να εργάζεται ως δημοσιογράφος, κάνοντας μια εκπομπή σε ένα διαδικτυακό ραδιόφωνο και τρία χρόνια αργότερα το 2013, πήγε στο τηλεοπτικό σταθμό Mega
παρουσιάζοντας το δελτίο καιρού μετά το δελτίο ειδήσεων. Από κει πέρασε στην πρωινή καθημερινή
εκπομπή του καναλιού «Κοινωνία Ώρα Mega» με τον Δημήτρη Καμπουράκη
και τον Γιώργο Οικονομέα, κάνοντας ρεπορτάζ.
Το 2015 έκανε το ντεμπούτο της ως παρουσιάστρια της μεταμεσονύχτιας εκπομπής «Τι νέα;» μαζί με τον Κώστα Γιαννακίδη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σύμφωνα με τους εκλογικούς καταλόγους του Υπουργείου Εσωτερικών Αρχειοθετήθηκε 2010-02-13 στο Wayback Machine.
2. ↑  «*Οι νικήτριες του διαγωνισμού ομορφιάς 2007*». prevelakis.com. Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2020.
3. ↑  «*Οι νικήτριες του διαγωνισμού ομορφιάς «Miss International 2007*». pageantplanet.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2020.
4. 1 2  «*Δέσποινα Βλεπάκη, η ξανθιά Κρητικιά που θα λέει τον καιρό στο Mega και έχει περάσει απ' όλα τα καλλιστεία (εικόνες)*». iefimerida.gr. Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2020.
5. ↑  «*Η Δέσποινα Βλεπάκη παρουσιάζει το φετινό Καρναβάλι*». moschatotavros.gr. Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2020.
6. ↑  «*Δέσποινα Βλεπάκη: Από την πασαρέλα στον καιρό του Mega η όμορφη κρητικιά*». flashnews.gr. Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2020.
7. ↑  «*«Τι νέα;»: Η πρεμιέρα του Κώστα Γιαννακίδη και της Δέσποινας Βλεπάκη*». zappit.gr. Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δέσποινα Βλεπάκη στο Instagram

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
 |

 |
Ο **Χανς Καρλ φον Κάρλοβιτς** (γερμανικά: *Hans Carl von Carlowitz*, 24 Δεκεμβρίου 1645 - 3 Μαρτίου 1714) ήταν Σάξωνας λογιστής και διαχειριστής ορυχείων. 

 Εξώφυλλο *Sylvicultura oeconomica, oder haußwirthliche Nachricht und Naturmäßige Anweisung zur wilden Baum-Zucht* του 1713
Το βιβλίο του, *Sylvicultura oeconomica, oder haußwirthliche Nachricht und Naturmäßige Anweisung zur wilden Baum-Zucht* (1713) υπήρξε ιστορικά η πρώτη περιεκτική πραγματεία για την έννοια της αειφορίας. Θεωρείται σήμερα ως ο πατέρας της θεμελιώδους αρχής της ***αειφορίας των δασών***.

Η ιδέα της ***αειφορίας***, όπου κι αν εμφανίζεται στην ιστορία, αναδύεται σε καιρό κρίσης. Γύρω στο 1700, η βιομηχανία εξόρυξης και η διαβίωση χιλιάδων ανθρώπων απειλούνταν στη Σαξονία. Δεν ήταν ότι τα ορυχεία είχαν εξαντληθεί από τα μεταλλεύματά τους, το πρόβλημα ήταν η οξεία έλλειψη ξυλείας. Η εξορυκτική βιομηχανία και η τήξη μεταλλευμάτων είχαν καταναλώσει ολόκληρα δάση της κεντρικής Ευρώπης.

Στην περιοχή των τόπων εξορυκτικής δραστηριότητας τα παλαιά δάση (παρθένα φυσικά) είχαν εξαφανιστεί εντελώς. Τα δέντρα είχαν κοπεί με μη βιώσιμους ρυθμούς για δεκαετίες χωρίς καθόλου προσπάθειες αποκατάστασης των δασών. Πρώτον, τα συστήματα των ποταμών είχαν σχεδιαστεί έτσι ώστε να μπορούσαν να μεταφερθούν κορμοί από όλο και πιο απομακρυσμένες δασικές περιοχές, αλλά αυτά τα μέτρα απλώς ανέβαλαν την κρίση. Οι τιμές της ξυλείας αυξανόταν ολοένα και περισσότερο, γεγονός που οδηγούσε σε χρεοκοπία και κλείσιμο τμημάτων της εξορυκτικής βιομηχανίας.

Ο Χανς Καρλ φον Κάρλοβιτς μεγάλωσε και επηρεάστηκε από αυτό το περιβάλλον. Ταξίδεψε πολύ στα νιάτα του και έμαθε πολλά από το σύστημα πειθαρχίας του Γάλλου υπουργού Ζαν Μπατίστ Κολμπέρ, ο οποίος είχε θεσπίσει τη δασική μεταρρύθμιση στη Γαλλία.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 9  Απριλίου 2014.
2. ↑  «Sächsische Biografie» (Γερμανικά) 100039596. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 30  Δεκεμβρίου 2014.
4. ↑  *Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων*. ola2015879694. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.
5. 1 2 3 4  *Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων*. ola2015879694. Ανακτήθηκε στις 16  Δεκεμβρίου 2022.
6. ↑  Schmithüsen, Franz Josef (2013). «Three hundred years of applied sustainability in forestry» (στα αγγλικά). *Working papers / Forest Policy and Forest Economics Department of Forest Sciences. International series* **2013** (1). doi:10.3929/ethz-a-009955604. .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Hans Carl von Carlowitz στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 52910522
* LCCN: n87107274
* ISNI: 0000 0001 1062 8836
* GND: 100039596
* BIBSYS: 1042659
* NLA: 35720386
* NKC: ola2015879694
* CiNii: DA04423822

 |

 |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Καρύδι (αποσαφήνιση).
Δρύπη και ψίχα εδώδιμου καρπού της καρυδιάς
**Καρύδι** ονομάζεται ο καρπός της καρυδιάς. Το εσωτερικό του καρυδιού, η **καρυδόψιχα**, αποτελείται από δύο μεγάλες κοτυληδόνες οι οποίες περιβάλλονται από ένα λεπτό σπερματικό περίβλημα. Η καρυδόψιχα τρώγεται σκέτη ως ξηρός καρπός, χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική, στη μαγειρική και τρώγεται με μέλι. Το χλωρό καρύδι γίνεται γλυκό του κουταλιού.

Συλλογή
-------

Τα καρύδια, όταν ωριμάσουν, τινάζονται από το δέντρο με ράβδισμα και μαζεύονται από το έδαφος πριν μαυρίσουν. Στη συνέχεια ξεφλουδίζονται και ξεραίνονται σε ειδικά ξηραντήρια. Το καρύδι έχει σχήμα σφαιρικό και το περικάρπιο του όταν είναι χλωρό είναι παχύ σαρκώδες και πράσινο ενώ όταν ωριμάζει αλλάζει χρώμα σε ανοιχτό μπεζ-καφέ και γίνεται σκληρό, ξυλώδες κέλυφος.

Παραγωγή
--------

Η Κίνα είναι πρώτη στον κόσμο σε παραγωγή καρυδιών. Ακολουθούν οι Η.Π.Α. το Ιράν, η Τουρκία και η Ουκρανία. Η έκταση που καταλαμβάνει στην Ελλάδα ανέρχεται σε 700.000 στρ. περίπου, ενώ η ετήσια παραγωγή καρυδιών ανέρχεται σε 25.000 τόνους. Η αποφλοίωση - σπάσιμο των καρυδιών πέρα των καρυδοθραυστών προσωπικής χρήσης γίνεται και σε ειδικά μηχανήματα τους σπαστήρες καρυδιών. Τα τελευταία χρόνια υπάρχουν εταιρίες που προσφέρουν τέτοιες υπηρεσίες.

Χρήσεις
-------

Καρυδόπιτα
Τα καρύδια πωλούνται είτε με το περίβλημά τους είτε ως καρυδόψιχα - ολόκληρη ή σπασμένη - και τρώγονται σκέτα, ωμά ή ψημένα. Επίσης, αναμειγνύονται συχνά με δημητριακά για κατανάλωση στο πρωινό, συνοδεύουν το γιαούρτι (μόνα τους ή με μέλι) ή χρησιμοποιούνται στη μαγειρική και, κυρίως, τη ζαχαροπλαστική. Η καρυδόπιτα είναι ένα πολύ διαδεδομένο γλυκό της ελληνικής κουζίνας, ενώ καρύδια μπαίνουν σε κέικ και άλλα γλυκά κάθε είδους, όπως γλυκά ταψιού.

Τέλος, από τα καρύδια παρασκευάζεται καρυδέλαιο, που χρησιμοποιείται κυρίως ως υλικό για την παρασκευή άλλων βρώσιμων προϊόντων.

Δείτε επίσης
------------

* Κάρυο (βοτανική)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Walnut oil recipes». BBC. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουλίου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **καρύδι**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Καρύδι** |

* (Αγγλικά)  / Walnuts Australia Tabbita NSW Walnut Orchard - YouTube
Ο **Γαλαξίας του Διαβήτη** (*Circinus Galaxy* ή **ESO 97-G13**) είναι γαλαξίας τύπου Σίφερτ, που βρίσκεται στον ομώνυμο αστερισμό. Είναι ένας από τους πλησιέστερους μεγάλους γαλαξίες, και πιθανώς ο δεύτερος κοντινότερος (ή και ο κοντινότερος, δείτε NGC 185) στη Γη γαλαξίας Σίφερτ. Παρατηρείται μόλις 4 μοίρες νότια από το Γαλαξιακό επίπεδο και απέχει 13 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη. Ο Γαλαξίας του Διαβήτη διανύει μία εποχή άτακτων μεταβολών, καθώς αποβάλλει δακτυλίους αερίου από τον πυρήνα του. Ο εξώτατος από αυτούς τους δακτυλίους απέχει περίπου 700 έτη φωτός από το κέντρο του γαλαξία, ενώ ο εσώτατος 130 έτη φωτός. Παρά το ότι ο γαλαξίας μπορεί να παρατηρηθεί με σχετικώς μικρά τηλεσκόπια, δεν είχε γίνει αντιληπτή η ύπαρξή του μέχρι το 1977, επειδή ακριβώς προβάλλεται τόσο κοντά στο επίπεδο του δίσκου του Γαλαξία μας και το φως του προς εμάς διέρχεται μέσα από ποσότητες διαστρικής σκόνης του Γαλαξία μας. Ο Γαλαξίας του Διαβήτη είναι γαλαξίας Σίφερτ τύπου 2, με στενότερες φασματικές γραμμές υδρογόνου στο φάσμα του. Είναι γενικότερα ένας από τους πλησιέστερους γνωστούς ενεργούς γαλαξίες, αν και πιθανώς απέχει ελαφρώς περισσότερο από τον Κένταυρο Α.

Στον Γαλαξία του Διαβήτη εξερράγη ο υπερκαινοφανής αστέρας SN 1996cr, που ταυτοποιήθηκε πάνω από μία δεκαετία μετά την άφιξη του φωτός του στη Γη. Ανιχνεύθηκε για πρώτη φορά το 2001 ως ένα φωτεινό, μεταβλητό σώμα σε εικόνα του Διαστημικού τηλεσκοπίου Τσάντρα, αλλά δεν επιβεβαιώθηκε ότι ήταν υπερκαινοφανής μέχρι το 2007.

Ο Γαλαξίας του Διαβήτη, που απομακρύνεται από τη Γη με ταχύτητα 426 ± 25 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο, είναι ένας από 12 μεγάλους γαλαξίες (το επονομαζόμενο «Συμβούλιο των Γιγάντων») που περιβάλλουν την Τοπική ομάδα γαλαξιών, στην οποία ανήκουμε με τον Γαλαξία μας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  «NASA/IPAC Extragalactic Database». *Results for ESO 97-13*. Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2007.
2. ↑  «SIMBAD Astronomical Database». *Results for ESO 97-13*. Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2007.
3. ↑  Maiolino, R.; Krabbe, A.; Thatte, N.; Genzel, R. (1998). «Seyfert Activity and Nuclear Star Formation in the Circinus Galaxy». *The Astrophysical Journal* **493** (2): 650–65. doi:10.1086/305150. Bibcode: 1998ApJ...493..650M. .
4. ↑  Inglis, Mike (2004). *Astronomy of the Milky Way: Observer's Guide to the Southern Sky*. New York, New York: Springer. σελ. 31. ISBN 1-85233-742-7.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Circinus Galaxy στο Wikimedia Commons
* Το Διαστημ. Τηλεσκόπιο «Τσάντρα» εξετάζει τον πυρήνα του Γαλαξία του Διαβήτη στις ακτίνες Χ
* Εικόνα στο ορατό φως από το Διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αστρονομία
 |

 |

Συντεταγμένες: Sky map 14h 13m 9.9s, −65° 20′ 21″
Η **Γλοβουλαρία η άλυπος** (επιστ. ονομ. *Globularia alypum*) με κοινή ονομασία **στουρέκι**, ανήκει στην οικογένεια Plantaginaceae (Πλανταγινίδες) και αποτελεί είδος που κατανέμεται μόνο στις ακτές της Μεσογείου (στενομεσογειακό είδος). Στην Ελλάδα, υπάρχουν συνολικά, 4 είδη του γένους *Globularia*. Το *Globularia alypum*, συναντάται σ’ όλη την Ελλάδα, εκτός από το ΒΔ τμήμα της και κάποια νησιά (Κυκλάδες, Σαμοθράκη, Λήμνο, Θάσο) σε πετρώδεις και χέρσες τοποθεσίες, φρύγανα και θαμνότοπους, σε υψόμετρο μεταξύ 0-800μ. Αναφορικά με την ονομασία, το όνομα του γένους προέρχεται από το λατινικό «Globulus», υποκοριστικό του «Globus», δηλαδή «υδρόγειος» εξαιτίας του σφαιρικού σχήματος της ταξιανθίας του φυτού. Το όνομα του είδους από το ελληνικό « ἄλυπος», δηλαδή άλφα στερητικό και «λύπη». Η Γλοβουλαρία η άλυπος είναι αειθαλής αρωματικός θάμνος, με μεγάλα ανθοφόρα κυανοїώδη κεφάλια, που ανθίζει από τα τέλη Φεβρουαρίου μέχρι τον Ιούνιο, πολλές φορές και το διάστημα Οκτώβριος-Δεκέμβριος.

Πηγές
-----

* Παπιομύτογλου Β. 2006, Αγριολούλουδα της Ελλάδας. Mediterraneo Editions.

* Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, Flowers of Greece (Vol. II)

* Pignatti S. 1982, Flora d’ Italia (Vol. II). Vol. 1–3. Bologna: Edagricole

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 

* 

* <

* Αρχειοθετήθηκε 2021-08-21 στο Wayback Machine.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Globularia alypum L. 1753». *www.greekflora.gr*. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2021.
*Ο Χριστός θεραπεύει έναν δαιμονισμένο* του Φλαμανδού Γιάκομπ Γιόρντενς, π. 1650-1655
Ο όρος **δαιμονοληψία** (*spirit possession*) ή και πνευματοληψία σημαίνει αφενός, η ακολουθία τελετής πρόσκλησης πνεύματος (δαίμονα ή δαιμόνιου), και αφετέρου, και περισσότερο διαδεδομένη, η αντίληψη ότι κάποιο πνεύμα (δαίμονας) έχει εισέλθει στο σώμα κάποιου ανθρώπου ή έχει αποκτήσει τον πλήρη έλεγχο της σκέψης και των πράξεων αυτού με αποτέλεσμα οι πράξεις αυτές, του κατεχόμενου προσώπου («δαιμονισμένου»), να θεωρούνται πράξεις του πνεύματος (δαίμονα) είτε ως υπαγορευόμενες είτε ως απ΄ ευθείας από το ίδιο το πνεύμα.

Ιδιαίτερη όμως προσοχή θα πρέπει να δοθεί στις ακόλουθες παρατηρήσεις:

* Ο «δαιμονισμένος» θα πρέπει προηγουμένως να πιστεύει στην ύπαρξη πνευμάτων και ότι μπορούν αυτά να καταστούν κύριοι του εαυτού του.
* Η θρησκευτική καταληψία του «δαιμονισμένου» ότι ο ίδιος βρίσκεται στον αντίποδα της θρησκευτικής του πεποίθησης.

Συνεπώς το όλο θέμα μάλλον ανάγεται στον αρρωστημένο θρησκευτικό ψυχισμό του ατόμου.
Η παραδοχή ορισμένων μη κανονικών συμπεριφορών ως δαιμονοληψιών και όχι ως περιπτώσεων που χρήζουν ιατρικής φροντίδας στη σύγχρονη εποχή οδήγησε σε θανάτους ανθρώπων, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα την καταδίκη των ιερέων και των συνεργών τους στους τελούμενους εξορκισμούς. Οι γνωστότερες πρόσφατες περιπτώσεις είναι εκείνη της Ανελιέζ Μισέλ, στην οποία ο καθολικός ιερέας και οι γονείς κατηγορήθηκαν και καταδικάστηκαν για ανθρωποκτονία εξ αμελείας και του ορθόδοξου μοναχού Ντανιέλ Πέτρου Κορογκεάνου, ο οποίος καταδικάστηκε μαζί με τις μοναχές συνεργούς του για τη σταύρωση της μοναχής Μαρίτσιτσας Ιρίνας Κορνίτσι. Η περίπτωση της Ανελιέζ Μισέλ αποτέλεσε το υπόβαθρο για την ταινία "Ο εξορκισμός της Έμιλυ Ρόουζ".

Λαογραφία
---------

Η δαιμονοληψία θεωρείται από πάρα πολύ παλιά ως μια αρρωστημένη κατάσταση, γι΄ αυτό και στις εκφράσεις του ο ελληνικός λαός χρησιμοποιεί αυτή ως συνήθη βαριά βρισιά - κατάρα, ιδιαίτερα στην επαρχία. Χαρακτηριστικές είναι εκείνες των Κυκλάδων, ειδικότερα της Νάξου όπως: 

* «*Άλοι* (=μακάρι) *που νάμπουν οι χίλιοι διαόλοι μέσα σου και νάναι Πάσχα να βαρούν βαρελότα!*» ή
* «*Που να πάρουν οι χίλιοι διαόλοι τα κόκαλά σου και να τα κάνουν σουραύλια* (=φλογέρες) *να παίζουν τα παιδιά τους*!»

Παρόμοιες και εξίσου χαρακτηριστικές είναι και εκείνες της Κεφαλονιάς.

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  The Washington Post: What in God's Name?!
2. ↑  BBC News:Priest jailed for exorcism death
Ο **Μπέορτρικ του Ουέσσεξ**, βασιλιάς του Ουέσσεξ (786 - 802) ήταν διάδοχος του Κίνεγουλφ του Ουέσσεξ.
Ο Μπέορτρικ ήταν στενός σύμμαχος του Όφα της Μερκίας συγκάλεσε την *Σύνοδο του Τσέλσι* (787), στην συνέχεια παντρεύτηκε την κόρη του Ίντμπουρ (789). Η γη που βρισκόταν στα σύνορα της Μερκίας και του Ουέσσεξ κυβερνήθηκε από τον Όφα κάτι που φάνηκε από τα διατάγματα τα οποία εκδόθηκαν από τον Όφα και τον γιο του Έγκφριθ της Μερκίας. Οι Δυτικοί Σάξονες χρησιμοποιούσαν το νόμισμα του Όφα κάτι που φάνηκε από τα νομισματικά ίχνη στην ευρύτερη περιοχή από τον Άνω Τάμεση μέχρι το Γουέρχαμ. Την εποχή της βασιλείας του Μπέορτρικ πραγματοποιήθηκε επίθεση των Βίκινγκ στην ακτή του Ντόρσετ (789) στην οποία σκότωσαν και έναν βασιλικό αξιωματούχο.

Μετά τον θάνατο του Όφα η εξουσία της Μερκίας εξασθένησε και ο Μπέορτρικ κατόρθωσε να κερδίσει την ανεξαρτησία του, τα νομίσματα που κυκλοφόρησαν εκείνη την περίοδο αποδεικνύουν ότι εισήγαγε νομισματικό σύστημα. Τα νέα νομίσματα βρέθηκαν το 1854 δύο μίλια έξω από το Άντοβερ.  Σε δυο χρόνια ο διάδοχος του Όφα Κοένγουλφ της Μερκίας κατόρθωσε να ανακτήσει την εξουσία στο Ουέσσεξ, μετά το 799 ο Μπεορτρίκ επανήλθε στην ίδια σχέση υποτέλειας με την Μερκία όπως πριν τον θάνατο του Όφα.
Ο Άσσερ ιστορικός στην αυλή του Αλφρέδου του Μέγα αναφέρει μια ιστορία σχετικά με τον θάνατο του Μπέορτρικ, πέθανε δηλητηριασθείς κατά λάθος από την γυναίκα του Ίντμπουρ η οποία εισήλθε στην συνέχεια σε ένα μοναστήρι μέχρι την εποχή που βρήκε έναν άντρα. Η προέλευση της ιστορίας είναι αμφίβολη το Αγγλοσαξωνικό χρονικό αναφέρει ότι τάφηκε στο Γουέρχαμ στην εκκλησία της Αγίας Μαρίας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «The Wiley Blackwell Encyclopedia of Anglo-Saxon England». (Αγγλικά) *The Wiley Blackwell Encyclopedia of Anglo-Saxon England*. Wiley. Τσίτσεστερ. 2014. σελ. 534. ISBN-13 978-0-470-65632-7.
2. ↑  p15038.htm#i150376. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. ↑  Edwards, Heather (2004). "Beorhtric (d. 802), king of the West Saxons". Oxford Dictionary of National Biography. Oxford University Press.
4. ↑
5. ↑  Cramp, Rosemary (2006). Corpus of Anglo-Saxon stone sculpture in England, Volume 7. Oxford University Press. p. 65.

Πηγές
-----

* Cramp, Rosemary (2006). Corpus of Anglo-Saxon stone sculpture in England, Volume 7. Oxford University Press.
* Edwards, Heather (2004). "Beorhtric (d. 802), king of the West Saxons". Oxford Dictionary of National Biography. Oxford University Press.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Νόμισμα του Μπέορτρικ
* Μπέορτρικ

|  |
| --- |
| Μπέορτρικ του Ουέσσεξ **Οίκος του Ουέσσεξ** **Θάνατος:** 802 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΚίνεγουλφ του Ουέσσεξ | **Βασιλιάς του Ουέσσεξ**786 - 802 | ΔιάδοχοςΕγβέρτος του Ουέσσεξ |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Beorhtric of Wessex  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Λόγος σημαίας: 2:3, 
 Λόγος σημαίας: 2:3
Η **σημαία της Βενεζουέλας** χρονολογείται από το 1811, κατά την έναρξη δηλαδή του αγώνα για ανεξαρτησία στη χώρα. Το κύριο σχέδιο περιλαμβάνει τρεις οριζόντιες λωρίδες, χρώματος κίτρινου, μπλε και κόκκινου. Αργότερα προστέθηκαν μια σειρά αστέρια στο κέντρο της σημαίας (σήμερα οκτώ τον αριθμό) και στο άνω αριστερό άκρο της ένα έμβλημα (το Εθνόσημο της Βενεζουέλας). 

Σύμφωνα με την σημερινή ερμηνεία τα χρώματα αντιπροσωπεύουν: 

* το κίτρινο όλο το χρυσάφι που έχει βρεθεί στη Βενεζουέλα
* το μπλε τις θάλασσες, τα ποτάμια και τον ουρανό της Βενεζουέλας
* το κόκκινο το αίμα που χύθηκε για την ανεξαρτησία της Βενεζουέλας

 Η επτάστερη σημαία, σε χρήση την περίοδο 1930–2006.
Η τελευταία αλλαγή που έγινε στο έμβλημα και στη σημαία ήταν το 2006, οπότε και το άλογο στο έμβλημα παρουσιάστηκε να στρέφεται προς τα αριστερά, προστέθηκε τόξο και βέλος που αντιπροσωπεύει τους ιθαγενείς της Βενεζουέλας, μία μανσέτα που αντιπροσωπεύει το μόχθο των εργατών, ενώ στα αρχικά 7 αστέρια, προστέθηκε ένα ακόμα, που συμβολίζει την Επαρχία της Γουϊάνας. Η σημαία υιοθετήθηκε στις 7 Μαρτίου 2006 και προκάλεσε πολλές αντιδράσεις.

 Σημαία της Βενεζουέλας (1863–1905)
Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 30 Δεκεμβρίου του 1999.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ρεπορτάζ του BBC για την αλλαγή στη σημαία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σημαία της Βενεζουέλας** |

* Η Βενεζουέλα στις Flags of the World
* (Ισπανικά) Ley de Bandera, Escudo, e Himno Nacionales - Νόμος για τα εθνικά εμβλήματα της Βενεζουέλας.
* Νομοθεσία για σημαία και εθνόσημο Αρχειοθετήθηκε 2007-09-28 στο Wayback Machine.
* (Ισπανικά) Εξέλιξη της σημαίας Αρχειοθετήθηκε 2008-10-26 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σημαίες των χωρών της Νότιας Αμερικής |
| --- |
|  |
| Ανεξάρτητα Κράτη | 
* Αργεντινή
* Βενεζουέλα
* Βολιβία
* Βραζιλία
* Γουιάνα
* Εκουαδόρ
* Κολομβία
* Ουρουγουάη
* Παναμάς
* Παραγουάη
* Περού
* Σουρινάμ
* Χιλή
 |
|  |
| Εξαρτημένα εδάφη | 

|  |  |
| --- | --- |
| Γαλλία | 
* Γαλλική Γουιάνα
 |
|  |
| Ολλανδία | 
* Αρούμπα
* Κουρασάο
* Μποναίρ
 |
|  |
| Ηνωμένο Βασίλειο | 
* Νήσοι Φώκλαντ
* Νότιος Γεωργία και Νότιοι Σάντουιτς Νήσοι
 |

 |

 |
Το **άλισμα** (*Alisma*) είναι γένος αγγειόσπερμων φυτών, που ανήκει στην οικογένεια αλισματοειδή. Τα αλίσματα είναι υδροχαρή ποώδη φυτά, των οποίων τα φύλλα μπορεί να επιπλέουν ή να είναι βυθισμένα. Είναι πολυετή ή διετή φυτά. Η γεωγραφική κατανομή τους καλύπτει σχεδόν όλο τον κόσμο. Τα άνθη τους είναι μονόκλινα (ερμαφρόδιτα) και φέρουν 6 στήμονες. Ο καρπός είναι αχαίνιο.

Τα περισσότερα είδη αλίσματος έχουν ύψος από 10 εκατοστά μέχρι 1 μέτρο. Τα φύλλα τους είναι πλατιά, στρογγυλευμένα ή πεπλατυσμένα στη βάση. Τα φύλλα που παράγονται υποβρυχίως έχουν σχήμα λωρίδας. Βγάζουν σπονδυλώματα τέλειων ανθέων. Τα άνθη έχουν χρώμα λευκό ή ροδόλευκο. Το άλισμα ανθίζει συνήθως από τα τέλη Μαΐου μέχρι τις αρχές Σεπτεμβρίου, ανάλογα με τις συνθήκες.

Είδη και υποείδη
----------------

Τα ακόλουθα 12 είδη με τα υποείδη τους αναγνωρίζονταν τον Μάιο του 2014:

* *Alisma × bjoerkqvistii* (Tzvelev), Ρωσία
* *Alisma canaliculatum* (A. Braun & C.D. Bouché), ανατολική Ασία
* *Alisma gramineum* (Lejeune), Ευρώπη, Ασία, Β. Αφρική, μικρή εισαγωγή στη Β. Αμερική
* *Alisma × juzepczukii* (Tzvelev), Ρωσία
* *Alisma lanceolatum* (Withering), ευρύτατη κατανομή
* *Alisma nanum* (D.F. Cui), Σιντσιάνγκ Κίνας
* *Alisma orientale*
* *Alisma plantago-aquatica* (Λινναίος), Ευρώπη, Ασία, Αφρική
	+ Υποείδος *orientale* (Sam.)
	+ Υποείδος *plantago-aquatica*
* *Alisma × rhicnocarpum* (Schotsman), Δ. Ευρώπη
* *Alisma subcordatum* (Raf.), ανατολική Β. Αμερική
* *Alisma triviale* (Pursh), Β. Αμερική
* *Alisma wahlenbergii* (Holmb.), περιοχή της Βαλτικής

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Alisma». *Flora of North America*.
2. 1 2  Kew World Checklist of Selected Plant Families
3. ↑  Gleason & Cronquist (1991), Fernald (1970), Voss (1972)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Alisma στο Wikimedia Commons
Ο **Εμμανουήλ Ιωάν. Τρούλης  (ή Τρουλομανόλης)** γεννήθηκε στο χωριό Λιβάδια Μυλοποτάμου Ρεθύμνης το 1863 και απεβίωσε στις 25 Δεκεμβρίου 1934 σε ηλικία 71 ετών. Από το 1889-1897 διορίστηκε από την Κρητική Πολιτεία επίσημος οπλαρχηγός του Μυλοποτάμου, γι’ αυτό και τιμήθηκε μετά την απελευθέρωση με ισόβια σύνταξη. Ως οπλαρχηγός έγινε ο φόβος και ο τρόμος των Τούρκων του Μυλοποτάμου που τους ανάγκασε να φύγουν από τα χωριά και να μαζευτούν στο Ρέθυμνο για ασφάλεια. Στο χωριό Μελισσουργάκι φόνευσε τον αγά του χωριού γιατί κατατυραννούσε τους χριστιανούς. Έλαβε μέρος στη μάχη του Κούλε στο Λατζιμά. Στο χωριό Μάραθος Μαλεβιζίου σκότωσε το γενίτσαρο Ριζά Τσαούση γιατί είχε στραγγαλίσει τους μοναχούς της Ιεράς Μονής Αγίου Παντελεήμονα.

Υπήρξε μέλος της Επαναστατικής Επιτροπής που διαπραγματεύτηκε τη συνθηκολόγηση μεταξύ χριστιανών και Τούρκων.

Η συμμετοχή του στην αντίσταση κατά των Τούρκων μαρτυρείται και από το παρακάτω έγγραφο που, μαζί με τους συμπολεμιστές του Γεώργιο Καρτερή και Ευάγγελο Φραγκιαδάκη, έστειλαν προς το Γενικό Διοικητή των Τούρκων στο Ρέθυμνο, δηλώνοντας την απόφασή τους να αθετούν τις διαταγές του και να φονεύουν τους Οθωμανούς σε αντίποινα των δολοφονιών των χριστιανών. Σε κάπως ασύντακτο ύφος γράφουν:

*Εξοχώτατε,*

*Σας φανερώνουμε ότι εμείς οι χριστιανοί προ πάντων φυγόδικοι δεν είμεθα βάρβαρον έθνος και συ πλάνε Γενικέ Διοικητά διατί να συλλαμβάνεις τους χριστιανούς και να τους βάνεις εις τα φυλακάς προς ασφάλειαν και συ να τους φονεύεις ενώ είναι αθώοι, να γνωρίζεις δε ότι δεν θα ησυχάσεις τον τόπον ούτε εμείς οι φυγόδικοι θα φύγομεν από εδώ αφού δεν δώσεις το πρώην καθεστώς και εις ημάς αμνηστείαν και μετακομιστεί η χωροφυλακή, λέγω δε να γνωρίσεις ότι στο τμήμα Ρεθύμνης ευρισκόμεθα συσσωματωμένοι 40 πρόσφυγες Κρήτες και δεν θα λείψωμεν από εδώ έως ότου ζει ένας από ημάς ,μόνο  θα φονεύομεν και θα κακοποιούμεν τους Οθωμανούς, αλλ’ όχι εμείς αλλά εσύ με τας βιαιό(τητας) όπου κάμνης των χριστιανών.*

*Οι φυγόδικοι*

*Γεώργιος Καρτερής*

*Ευάγγελος Φραγκιαδάκης*

*Εμμανουήλ Τρούλης*

Πηγές
-----

1. ↑  Τρούλης, Γεώργιος (2010). *Το Γενεαλογικό Δέντρο της Οικογένειας των Τρούληδων*. Ηράκλειο. σελ. 12.
2. ↑  Γρυντάκης, Γιάννης (2001). *Το Ρέθυμνο μεταξύ δύο επαναστάσεων (1890-1894)*. Ρέθυμνο. σελ. 228-230. ISBN 960-7778-47-2.
Η **Άννα Αμαλία της Πρωσίας** (*Anna Amalie von Preußen*, 9 Νοεμβρίου 1723 - 30 Μαρτίου 1787) ήταν η Ηγουμένη του Κβέντλινμπεργκ και κόρη του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Α΄ της Πρωσίας.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 1723 στο Βερολίνο, και ήταν το δωδέκατο παιδί και η νεότερη κόρη του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Α΄ της Πρωσίας και της Σοφίας Δωροθέας του Αννόβερου.

Θεωρήθηκε ως πιθανή νύφη για τον Αδόλφο Φρειδερίκο, Διάδοχο Πρίγκιπα της Σουηδίας, μαζί με την αδελφή της Λουίζα Ουλρίκα, καθώς ο αδελφός της Φρειδερίκος την προειδοποίησε ότι η Λουίζα Ουλρίκα ήταν ίσως πολύ φιλόδοξη για να είναι μια καλή βασίλισσα σε μια μοναρχία χωρίς εξουσία, όπως τότε η Σουηδία ήταν κατά την εποχή της ελευθερίας.

Το 1755 η Άννα Αμαλία έγινε Ηγουμένη του Κβέντλινμπουργκ, που την έκανε μια πλούσια γυναίκα. Έχοντας επιλέξει να περάσει το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου της στο Βερολίνο, όπου αφιερώθηκε στη μουσική και έγινε γνωστή ως μουσική προστάτης και συνθέτης. Ως συνθέτης πέτυχε μια μέτρια φήμη και είναι περισσότερο γνωστή για τα μικρότερα έργα της, τα οποία περιελάμβαναν τρία, εμβατήρια, καντάτες, τραγούδια και φούγκες.

Η Άννα Αμαλία πέθανε στις 30 Μαρτίου 1787 σε ηλικία 63 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Huberty, Michel· Giraud, Alain· Magdelaine, F. and B. (1989). *L'Allemagne Dynastique, Tome V -- Hohenzollern-Waldeck*. France: Laballery. σελίδες 162, 172. ISBN 2-901138-05-5.
2. ↑  Olof Jägerskiöld (Swedish) : Lovisa Ulrika (1945)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Princess Anna Amalia of Prussia στο Wikimedia Commons

  


|  |
| --- |
| Άννα Αμαλία της Πρωσίας **Οίκος των Χοεντσόλερν** |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΜαρία Ελισάβετ του Σλέσβιχ-Χολστάιν-Γκόττορπ | **Πριγκίπισσα-Ηγουμένη του Κέντλινμπεργκ**1756-1787 | ΔιάδοχοςΣοφία Αλβερτίνα της Σουηδίας |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 37143480
* **Europeana**: agent/base/151009
* LCCN: n84074227
* ISNI: 0000 0001 1621 7958
* GND: 118648659
* SELIBR: 209866
* SUDOC: 12282198X
* BNF: cb14484606r (data)
* MusicBrainz: fd3e78a1-9bcc-473a-9c76-4a038a93fd35
* ICCU: MUSV001407
* BNE: XX4731894

 |

 |
Ο **Γεώργιος Φραγκούδης** ( Λεμεσό 1869 - 1939 ) είναι Κύπριος δημοσιογράφος, στη Λεμεσό με επτανησιακές ρίζες από γνωστή, ισχυρή και πλούσια οικογένεια. Τελειώνοντας το σχολείο με μέτρια απόδοση, ξεκίνησε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών ως φοιτητής νομικής. Ο ίδιος ήταν πολύ καλός στη γραφή και στα 17 του χρόνια έγραψε το πρώτο του βιβλίο με τίτλο "Ελληνικά Πολιτεύματα γενόμενα του 1821-1864". Παράλληλα, σπούδασε στη Γαλλία και συγκεκριμένα στο Παρίσι, πολιτικές επιστήμες. Επίσης, ξεκίνησε τα δικηγορίκα του καθήκοντα στο Σουδάν όπου είχαν επιτυχία. Με την ατάκα "Δεν μπορώ να είμαι πια ψεύτης" έδωσε τέλος στο επάγγελμα του ως δικηγόρος.

Επιστροφή στην Αθήνα
--------------------

Επιστρέφοντας στην Αθήνα το 1918 συνέχισε με τις αλλές του ιδιότητες, ως συγγραφέας, δημοσιογράφος, δημοσιολόγος, εκδότης εφημερίδων. Επιπρόσθετα, στις εκλογές Δεκεμβρίου του 1923 εκλέχθηκε βουλευτής Αθηνών-Πειραιώς. Το 1930-1937 ενώ είχε σημαντικό ρόλο στην ίδρυση της Πάντειου σχολής, της οποίας υπήρξε και ο πρώτος διευθυντης.

Η στροφή του στη δημοσιογραφία
------------------------------

Το 1918 μετά την επιστροφή του στην Αθήνα αποφάσισε να ακολουθήσει τον δρόμο της δημοσιογραφίας. Αν και η πορεία του εξελίχθηκε στην Αθήνα η αγάπη του για την Κύπρο ήταν τόσο δυνατή που δεν την ξεχνούσε ποτέ και πάλευε για αυτή όπου κι αν βρισκόταν. Έτσι, σκοπός του ως δημοσιογράφος ήταν να γνωστοποιεί τα Ελληνικά ζητήματα και διαβάζοντας ιστορία να έχει τη δυνατότητα να ερμηνεύει τις συμφορές Ελλάδας και Κύπρου. Λόγο του οξύ πολιτικού του λόγου στη δημοσιογραφική του δραστηριότητα πολλές φορές αντιμετώπισε φυλακίσεις, διώξεις και προπηλακισμούς, καθώς αρκετές φορές υποστήριξε πρωτοπόρες ή εντελώς εκτός τόπου ιδέες.

Εφημερίδα *Αλήθεια*
-------------------

Το 1898-1899 είχε προηγηθεί η πολύκροτη σειρά επαναστατικών του άρθρων στην εφημερίδα «Αλήθεια» της Λεμεσού, όπου είχε κηρύξει «το πρόγραμμα του μέλλοντος να ιδρυθεί ριζοσπαστικού κόμματος με τη λέξιν Ένωσης αναγεγραμμένη επί της σημαίας του», προκαλώντας οξύτατη δημοσιογραφική αντιπαράθεση.

Οι πρώτοι τιτλοι από την εφημερίδα «Αλήθεια» που έγραψε ο Γ. Φραγκούδης
-----------------------------------------------------------------------

22 Ιανουαρίου 1898- Επιστολή εξ Ελλάδος

19 Μαρτίου 1898- Δημώδεις κυπριακή ποίησις

4 Ιουνίου 1898- Διάλεξις του κ. Γ.Σ Φραγκούδη υπέρ της ενταύθα ομάδας της ενώσεως των Ελληνίδων

18 Ιουνίου 1898- Πολυξένη Λοϊζιάς

2 Ιουλίου 1898- Το πρόγραμμα μας

9 Ιουλίου 1898- Ο νέος δρόμος μας

16 Ιουλίου 1898- Η επανάστασις

30 Ιουλίου 1898- Φανατισμός

6 Αυγούστου 1898 - Εν Αγίω Παντελεημόνι πανήγυρις

13 Αυγούστου 1898- Η κατάπτωσις 20 Αυγούστου 1898- Οι εφημεριδογράφοι της Σκάλας

10 Σεπτεμβρίου 1898- Η μεγάλη εθνική μεταρρύθμισις (Θρησκεία και εκκλησία)

17 Σεπτεμβρίου 1898- Ανά την ελληνική ανατολή, μια θαυμάσια ακτη κυρήνεια

24 Σεπτεμβρίου 1898- Η μεγάλη εθνική μεταρύθμισις (εκπαίδευσης και ανατροφή)
Η "Μουλαντόνα", σκίτσο από κείμενο του 18ου αιώνα
Στους καταλανικούς μύθος και παραδόσεις, η **Μουλαντόνα** ή **Ντοναμούλα** (καταλ. *Muladona, Donamula*) είναι ένα πλάσμα μισό γυναίκα και μισό μουλάρι.

Μεταμορφώθηκε σε ζώο έπειτα από μια κατάρα, επειδή ήταν ασεβής προς τη θρησκεία. Τη νύχτα, τριγύριζε στα βουνά και ενώθηκε με μια ομάδα βοσκών που βρίσκονταν εκεί με τα μουλάρια τους, τα οποία αναστατώθηκαν και τρόμαξαν από την παρουσία της, σε σημείο που παραλίγο να σκοτωθούν. 

Ενώ έμοιαζε στο σώμα με τα κανονικά μουλάρια, το πρόσωπο του πλάσματος είχε γυναικεία χαρακτηριστικά και αντί για κανονική χαίτη μακριά γυναικεία μαλλιά.

Απεικονίζεται πάντοτε με τέσσερα πόδια, ίσως τα δυο μπροστινά πιο ανασηκωμένα, ενώ πάντοτε εμφανίζεται με στήθος, ώστε να τονιστεί το γυναικείο στοιχείο του πλάσματος.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Amades, Joan (1983). *Costumari català. 5: Tardor* (στα Καταλανικά) (2η έκδοση). Βαρκελώνη: Salvat [u.a.] σελ. 271. ISBN 978-84-345-3678-4.
2. ↑  «Muladona by Eric Stener Carlson». *www.whistlingshade.com*. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2023.
3. ↑  Hervás Fernández, G. (2014). Comentarios de textos literarios: teoría y práctica. Los textos narrativos. Temuco, Chile: Universidad de La Frontera, σελ. 29. ISBN 978-956-236-260-3.

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Καταλανικοί μύθοι και παραδόσεις |
| --- |
|  |
| 
* Αλόγια
* Βέλα Κουαρέσμα
* Γκαμπούτσι
* Γκόγια
* Ενκανταρία
* Μαράκο
* Μουλαντόνα
* Μάγισσες Μπρούχα
* Νεγρέτ
* Ντιπ
* Ντόνιετ
* Όμε ντελς νάσος
* Όμε ντελ σακ
* Παϊτίντα
* Πάπου
* Πεζάντα
* Πέι Νικολάου
* Ταμάρρο
* Τίο ντε Νάδαλ
* Φολιέτ
 |

 |
Ο **Δήμος Ορφανού** ήταν δήμος του νομού Καβάλας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 - 2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Παγγαίου. Βρισκόταν στο δυτικό τμήμα του νομού. Αποτελείτο από 6 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 131 Km2 και είχε συνολικό πληθυσμό 5.140 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η Γαληψός. Αντιδήμαρχος της ΔΕ Ορφανού είναι ο Γκένσογλου Χρήστος.

Ιστορία
-------

Ο Δήμος Ορφανού προήλθε από την κατάργηση της Κοινότητος Γαληψού, αναγνώρισή της σε Δήμο και ορισμού της Γαληψού σε έδρα του Δήμου.

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς.

 **Δ.Δ. Γαληψού**  -- η Γαληψός [ 433 ]
 **Δ.δ. Ακροποτάμου** [ 697 ] 
* ο Ακροπόταμος [ 693 ]
* τα Λουτρά Ελευθερών [ 4 ]

 **Δ.δ. Καριανής** [ 985 ] 
* η Κάριανη ή Κάρυανη [ 696 ]
* η Βρύση [ 289 ]

 **Δ.δ. Ορφανίου** [ 774 ] 
* το Ορφάνι [ 708 ]
* ο Μέγας Αλέξανδρος [ 66 ]

 **Δ.δ. Οφρυνίου** [ 1.302 ] 
* το Οφρύνιο [ 831 ]
* η Παραλία Οφρυνίου [ 471 ]

 **Δ.δ. Ποδοχωρίου** [ 949 ] 
* το Ποδοχώρι [ 665 ]
* το Κοκκινοχώρι [ 284 ]

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Καβάλας |
| --- |
|  |
| 
* Καβάλας
* Ελευθερούπολης
* Ελευθερών
* Θάσου
* Κεραμωτής
* Ορεινού
* Ορφανού
* Παγγαίου
* Πιερέων
* Φιλίππων· Χρυσούπολης
 |

 |
Η **Αγνή**, γερμ. Agnes von Österreich (π. 1151/54 - 13 Ιανουαρίου 1182) από τον Οίκο των Μπάμπενμπεργκ ήταν κόρη του δούκα της Αυστρίας και με τους γάμους της έγινε πρώτα βασίλισσα της Ουγγαρίας από το 1168 έως το 1172 και μετά δούκισσα της Καρινθίας από το 1173 έως το 1181.

Βιογραφία
---------

Ήταν η δεύτερη κόρη (η μόνη από τον 2ο γάμο) του Ερρίκου Β΄ δούκα της Αυστρίας και της δεύτερης συζύγου του Θεοδώρας Κομνηνής, κόρης του Ανδρόνικου σεβαστοκράτορος (αδελφού του Μανουήλ Α΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων).

### Βασίλισσα

Το 1166 ο δούκας Ερρίκος Β΄, ο οποίος μεσολαβούσε για μία ειρήνη μεταξύ του Στεφάνου Γ΄ της Ουγγαρίας και του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού, πρότεινε έναν γάμο μεταξύ τής κόρης του Αγνής και του νεαρού βασιλιά της Ουγγαρίας. Τελικά ο Στέφανος Γ΄ μνηστεύθηκε την Γιαροσλάβνα της Γαλικίας (1167). Αυτός όμως ο γάμος έληξε σύντομα: η πριγκίπισσα αποκηρύχθηκε και στάλθηκε πίσω στον πατέρα της το 1168. Οι διαπραγματεύσεις με την Αυστρία ανανεώθηκαν και η Αγνή παντρεύτηκε τον βασιλιά της Ουγγαρίας τον ίδιο χρόνο.  

Γέννησε έναν γιο, την Μπέλα, ο οποίος απεβίωσε λίγο αργότερα (1168). Ο σύζυγός της αρρώστησε ξαφνικά και ετελεύτησε στις 4 Μαρτίου 1172, κατά τη διάρκεια συνάντησης με τον πατέρα της. Προφανώς λίγο πριν από το τέλος του Στεφάνου, ο Αγνή είχε γεννήσει έναν δεύτερο γιο, αλλά το παιδί ήταν είτε θνησιγενές, είτε απεβίωσε λίγο μετά τη γέννηση.

### Μετέπειτα ζωή

Αμέσως μετά την κηδεία του συζύγου της, η χήρα Αγνή έφυγε για το δουκάτο της Αυστρίας, όπου ήταν ο πατέρας της. Έναν χρόνο αργότερα (1173) παντρεύτηκε ξανά, με τον Ερμάνος των Σπόνχαϊμ, δούκα της Καρινθίας. Είχαν δύο γιους: τον Ούλριχ Β΄ (γενν. 1176) και τον Βερνάρδο Β΄ (γενν. 1180), που αργότερα έγιναν δούκες της Καρινθίας τα διαστήματα 1181-1202 και 1202-1256 αντίστοιχα.

Ο Ερμάνος απεβίωσε το 1181. Ο Αγνή επέζησε αυτού μόνο έναν χρόνο. Τάφηκε στην Κρύπτη Σότενστιφτ στη Βιέννη, δίπλα στους γονείς της.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε πρώτα το 1168 τον Στέφανο Γ΄ των Άρπαντ δούκα της Ουγγαρίας και είχε τέκνο:

* Μπέλα, απεβ. σύντομα.

Ο Στέφανος Γ΄ απεβίωσε το 1172 και το 1173 η Αγνή έκανε δεύτερο γάμο, με τον Ερμάνος των Σπόνχαϊμ, δούκα της Καρινθίας. Είχε τέκνα:

* Ούλριχ Β΄ π.1176-1202, δούκας της Καρινθίας.
* Βερνάρδος Β΄ π.1176/81, δούκας της Καρινθίας

Πηγές
-----

* Soltész, István: *Árpád-házi királynék* (Γκάμπο, 1999)
* Kristó, Gyula - Makk, Ferenc: *Az Árpád-ház uralkodói* (IPC Könyvek, 1996)

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2  p11405.htm#i114049. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. ↑  «Stephen III - king of Hungary». Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2017.
3. ↑  Comyn, Sir Robert Buckley (1 Ιανουαρίου 1851). «The history of the Western empire: from its restoration by Charlemagne to the accession of Charles V». W. H. Allen.