recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο Θυρεός των Μεγάλων Βεζίρηδων
Ο **Κουγιουτζού Μουράτ Πασάς** ήταν Μέγας Βεζίρης στην Οθωμανική Αυτοκρατορία επί Σουλτάνου Αχμέτ Α΄.

Βιογραφία
---------

Καταγόταν από την Κροατία ή το Μαυροβούνιο και από μικρή ηλικία βρέθηκε και ανατράφηκε στα σουλτανικά ανάκτορα. Έτσι από νεαρή ηλικία εισχώρησε σε δημόσιες υπηρεσίες μεταξύ των οποίων συνόδευσε και τον διάσημο τότε Σινάν Πασά στην εκστρατεία του και κατάκτηση της σημερινής Υεμένης το 1571, όπου και ανέλαβε στη συνέχεια διοικητής της παραμένοντας εκεί. Αργότερα διετέλεσε διοικητής και άλλων περιοχών μεταξύ των οποίων και στη Κύπρο, λαμβάνοντας μέρος και στους εναντίον της Περσίας και Αυστρίας πολέμους.
Ειδικότερα στον πόλεμο με την Αυστρία ήταν αυτός που προσυπέγραψε τη συνθήκη ειρήνης του Σίτβα-Τόροκ μετά την οποία και ανέλαβε «σερδάρης» (= αρχιστράτηγος) και λίγο αργότερα Μέγας Βεζίρης (1606).

Ως Μέγας Βεζίρης ο Κουγουτζού Μουράτ Πασάς ασχολήθηκε κυρίως με την καταστολή των διαφόρων επαναστάσεων των Κούρδων, των Κιζιλμπάσηδων καθώς και σε πολέμους με την Περσία. Πέθανε τον Αύγουστο του 1611 σε εκστρατεία του στη Περσία.

Το παρωνύμιο «κουγιουτζού», που σημαίνει πηγαδάς το έλαβε επειδή έριχνε ζωντανούς τους διάφορους αντάρτες που συλλάμβανε σε μεγάλα φρέατα (πηγάδια). Το όνομά του φέρει ιδιαίτερο τζαμί στη Κωνσταντινούπολη στη περιοχή Λαλελή εντός του οποίου και ετάφη.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος Μεγάλων Βεζίρηδων

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 98074236
* GND: 1209944677

 |

 |
Ο **κροκοΐτης** (αγγλ. crocoite) είναι ορυκτό χρωμικό άλας του μολύβδου. Οφείλει το όνομά του στην ελληνική λέξη *κρόκος*, του οποίου οι στήμονες έχουν το ίδιο χρώμα με αυτό του ορυκτού.

Είναι από τα ελάχιστα χρωμικά άλατα που ανευρίσκονται στη φύση. Θεωρείται ασύνηθες ορυκτό, προερχόμενο από εξαλλοίωση (οξείδωση) μολυβδούχων ορυκτών, τα οποία σχετίζονται με ορυκτά του χρωμίου. Απαντά, συνήθως, με φοινικοχρωίτη (Pb2(O, CrO4), βωκελινίτη (Vauquelinite, Pb2Cu((OH, PO4, CrO4)), πυρομορφίτη, βαναδινίτη, βουλφενίτη, αγγλεσίτη, κερουσίτη και χαλαζία.

Χρησιμοποιείται ως δευτερεύον ορυκτό για την παραγωγή χρωμίου. Χαρακτηριστικά δείγματά του ανευρίσκονται στην Τασμανία, την Αυστραλία (περιοχή Dundas District), τα Ουράλια όρη στη Ρωσία, την περιοχή Obercallenberg στη Σαξωνία (Γερμανία), την Κορνουάλλη και την Σκωτία (Βρετανία), την περιοχή Dordogne της Γαλλίας, τη Νότια Αφρική (Τράνσβααλ), τη Ζιμπάμπουε, την περιοχή Minas Gerais στη Βραζιλία και στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ.

Δείτε επίσης
------------

**Κατάλογος ορυκτών**

Πηγές
-----

* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Galleries.com
* Webmineral.com

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Επίσης σπάνια και ασυνήθιστα ορυκτά
Με την ονομασία **κουαντρουμβίρο**, ή **κουαντρουμβιράτο** (Quadrumviro), φέρεται στη σύγχρονη ιστορία η τετραμελής ηγεσία του φασιστικού κινήματος στην Ιταλία που οργάνωσε το εθνικό φασιστικό κόμμα και κατάφερε να φέρει στην εξουσία. Σημειώνεται ότι στη τετρανδρία αυτή δεν συμμετείχε ο Μουσολίνι. Κύριος όμως οργανωτής της συγκρότησής της ήταν ο απόστρατος υποστράτηγος και μετέπειτα στρατάρχης Εμίλιο Ντε Μπόνο.

Οι τέσσερις που την αποτελούσαν ήταν ηγετικές φυσιογνωμίες της εποχής για το φασιστικό κίνημα:

* Μικέλε Μπιάνκι (Michele Bianchi), επαναστάτης συνδικαλιστής ηγέτης
* Εμίλιο Ντε Μπόνο, στρατάρχης που είχε πολεμήσει στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο
* Τσέζαρε Μαρία ντε Βέκκι (Cesare Maria De Vecchi), στρατάρχης, μέλος του Κοινοβουλίου και διοικητής στις αποικίες
* Ίταλο Μπάλμπο (Italo Balbo), ηγέτης των Μαυροχιτώνων και της Φασιστικής οργάνωσης της Φερράρα, ο οποίος προοριζόταν για να συνεχίσει το έργο του του Μουσολίνι.

Ο όρος προέρχεται από την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία που αποτελούσε θεσμό κυβερνητικής εξουσίας την λεγόμενη και τετραρχία όπου την αποτελούσαν τέσσερα άτομα (τετρανδρία) με δικαστικές και εκτελεστικές εξουσίες. Την τετραρχία εκείνη την εξέλεγε η Ρωμαϊκή Σύγκλητος.
Η αναφορά στον **Άγνωστο Θεό** έγινε από τον Απόστολο Παύλο με παράφραση επιγραφής σε βωμό στην Αθήνα και υιοθετείται από την Εκκλησία, ως ένδειξη ύπαρξης μιας θεότητας που λάτρευαν οι αρχαίοι Αθηναίοι πέραν από το Δωδεκάθεο και τις αναρίθμητες μικρότερες θεότητες. Μιας θεότητας στην οποία κατά τον Απόστολο Παύλο οι Αθηναίοι προσέφεραν τιμές χωρίς να ξέρουν ούτε την ύπαρξή της, ούτε το όνομά της.

Η λατρεία του άγνωστου θεού οφείλεται, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, στο ότι κάποτε οι Αθηναίοι πρόσφεραν θυσίες σ'όλους τους θεούς εκτός από τον Πάνα, που γι'αυτόν το λόγο οργίστηκε μαζί τους. Έτσι αποφάσισαν να στήσουν βωμούς και να τους αφιερώσουν στον άγνωστο θεό από φόβο μήπως παραλείψουν ξανά κάποιον. Πάνω σ'αυτούς τους βωμούς τοποθετούσαν επιγραφή, όπως στην Αθήνα, που έγραφε *«[...] θεοῖς Ἀσίας, Εὐρώπης καί Ἀφρικῆς θεοῖς αγνώστοις καί ξένοις»»*. Τέτοιοι βωμοί υπήρχαν, σύμφωνα με τον Παυσανία, στο Φάληρο και στην Ολυμπία.

Ο Απόστολος Παύλος όταν ήρθε στην Αθήνα το 50 μ.Χ. για να κηρύξει το Χριστιανισμό, είδε έναν απ'αυτούς τους βωμούς και ενημέρωσε τον κόσμο πως επρόκειτο να μιλήσει για τον άγνωστο θεό, που οι Αθηναίοι ήδη λάτρευαν έστω και αν δεν Τον γνώριζαν. 

Ο Άγιος Ιερώνυμος που εορτάζεται στις 15 Ιουνίου, δέχτηκε ότι ο Παύλος στην περίπτωση τού επίμαχου βωμού, μετέτρεψε τον πληθυντικό «θεοῖς αγνώστοις» στον ενικό «ἀγνώστῳ θεῷ» και δεν περιέλαβε το υπόλοιπο κομμάτι τής επιγραφής που έλεγε: *«[…] θεοῖς Ἀσίας, Εὐρώπης καί Ἀφρικῆς θεοῖς αγνώστοις καί ξένοις»*! Τη θέση αυτή τού Ιερώνυμου επανέλαβαν αργότερα και ο Οικουμένιος, Επίσκοπος Τρίκκης και ο Έρασμος στο «Μωρίας Εγκώμιον» Αρχειοθετήθηκε 2020-01-26 στο Wayback Machine.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ηρόδοτος, *Ιστορίαι* (Βιβλίο ΣΤ', 105)
2. ↑  Παυσανίας, (*Αττικά*, 1.[4])
3. ↑  *Πράξεις των Αποστόλων*, Κεφ.17 (22-23)

Πηγές
-----

* *Ελλαδική Εγκυκλοπαίδεια τόμος 1*
Συντεταγμένες: 40°32′46″N 49°55′16″E﻿ / ﻿40.54611°N 49.92111°E﻿ / 40.54611; 49.92111

Το **Κουρντεχάνι** (επίσης, **Κουρνταχάνι**) είναι οικισμός και δήμος της επαρχίας Σαμπούντσου στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν.

Όνομα
-----

Το όνομα του δήμου προέρχεται από το «Κόρντε» (کارد) και «χανέχ» που στα περσικά σημαίνει «Σπίτι των μαχαιριών».

Ιστορία
-------

Οι πρώτοι οικισμοί του Κιουρνταχάνι πιστεύεται ότι χτίστηκαν τουλάχιστον πριν από δύο χιλιετίες, που υποστηρίζεται από αρχαιολογικά αντικείμενα. Μερικά ιστορικά μνημεία είναι: 

* Τζαμί και χανκάχ Σέιχ Αλί Σιρβάνι - χτισμένο το 1448
* Χαμάμ Χατζί Ζεϊνάλ - χτίστηκε τον 17ο αιώνα
* Χαμάμ Χατζί Τζαφαργκουλού - χτίστηκε τον 16ο αιώνα
* Τζαμί Τζούμα - χτίστηκε τον 14ο αιώνα, ξαναχτίστηκε το 2007

Το Κιουρνταχάνι ήταν ένας από τους οικισμούς που δεν επηρεάστηκαν στις εκδηλώσεις της Ημέρας Μαρτίου, λόγω αντίστασης με τους τοπικούς κοτσού.

Συνοικίες
---------

Το Κιουρνταχάνι βρίσκεται στο βόρειο μέρος της χερσόνησου Αμπσερόν, με το μεγαλύτερο υψόμετρο, πλούσια σε λίμνες αλατιού και ηφαίστεια λάσπης. Χωρίζεται σε τρεις συνοικίες: παλιά συνοικία, νέα συνοικία και κήπους.

### Παλιά συνοικία

Η παλιά συνοικία είναι το παλιότερο μέρος του Κιουρνταχάνι. Ένα τοπικό σχολείο, παιδικός σταθμός και το τζαμί Τζούμα είναι χτισμένο στη συνοικία. 

### Νέα συνοικία

Η νέα συνοικία είναι χτισμένη στο δυτικό μέρος του δήμου και αποτελείται πιο πολύ από μετασοβιετικά σπίτια σε πρώην περιοχές σοβχόζ. Οι κάτοικοι είναι κυρίως πρόσφυγες από το Καραμπάχ και μη τοπικός πληθυσμός που μετακόμισε από τους γύρω δήμους. 

### Κήποι

Οι ντόπιοι έχουν πρόσθετη γη στην θάλασσα, που την αποκαλούν Ləhiş bağları, που σημαίνει κήποι Λαχίτζ. Ένα τζαμί βρίσκεται στο μέρος των κήπων που χτίστηκε από ντόπιους τον 19ο αιώνα, και υπάρχει ένας τεκές που χτίστηκε από την αδελφότητα Αχί το 1448.

Διάσημοι άνθρωποι
-----------------

* Βασίμ Μαμμανταλίγιεφ - Αζέρος επιστήμονας ανατολικών σπουδών
* Χουσεϊνμπάλα Αγκαβερντίγεφ (1890 - 1937) - υπουργός κρατικής Ιδιοκτησίας και Καλλιέργειας της Αζερικής ΣΣΔ, και μια οδός έχει το όνομά του.
* Αμπασγκουλού Καζιμζαντέχ - ιδρυτικό μέλος του κόμματος Μουσαβάτ, μέλος της βουλής της λαϊκής Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν
* Μπάμπα Πουνχάν - διάσημος ποιητής του Αζερμπαϊτζάν

### Μάρτυρες

Αρκετοί μάρτυρες του πολέμου του Καραμπάχ γεννήθηκαν στο Κιουρνταχάνι, όπως ο Ιλγκάρ Γκουλίγιεφ (μια οδός ονομάστηκε προς τιμήν του), ο Πασά Ναζίροφ, ο Φάιζ Χεϊντάροφ, ο Ιλγκάρ Ζουλφουγκάροφ (μια οδός ονομάστηκε προς τιμήν του), ο Νατίκ Μπαμπάγιεφ, ο Φικράτ Μπαμπάγιεφ και ο Μουμπαρίζ Μαμμάντοφ.

Διάφορα
-------

Το Κιουρνταχάνι έχει ένα σχετικά σύγχρονο κάστρο Γιαμίν (αζερικά: Yamin qalası‎), και πήρε το όνομά του από τον ιδρυτή του, τον Γιαμίν που ίδρυσε το κάστρο από τα χέρια του κατά την διάρκειά της τρέλας του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Rajabova B, History of craftwork industry of Azerbaijan, Baku

* Κουρντεχάνι - GEOnet Names Server

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Αζερμπαϊτζάν
 |

 |
Το **Κούπανγκ** (ινδονησιακά: Kota Kupang) είναι η πρωτεύουσα της ινδονησιακής επαρχίας Ανατολικής Νούσα Τενγκάρα. Από το 2020, είχε πληθυσμό 442.758 κατοίκους. Είναι η μεγαλύτερη πόλη και λιμάνι στο νησί του Τιμόρ και αποτελεί μέρος της ζώνης ελεύθερου εμπορίου Τιμόρ Λέστε-Ινδονησίας-Αυστραλίας.

Δημογραφικά στοιχεία
--------------------

Λόγω του καθεστώτος του ως επαρχιακή πρωτεύουσα, το Κούπανγκ έχει γίνει πολυεθνική πόλη και αποτελεί δημοφιλή προορισμό για μετανάστευση από γειτονικές περιοχές. Ο πληθυσμός της πόλης αυξήθηκε κατά 31% από το 2010 έως το 2020. Εκείνη τη χρονιά, η αναλογία ανδρών προς γυναικών στην πόλη ήταν 51 προς 50. Όπως και στις περισσότερες πόλεις της Ινδονησίας, ο πληθυσμός είναι νεανικός, με το 65% του πληθυσμού της πόλης να ταξινομείται στο δυνητικά παραγωγικό εργατικό δυναμικό των ατόμων άνω των 15 ετών. Η κυρίαρχη ηλικιακή ομάδα κυμαίνεται από τα 20 έως τα 24 ετών, γεγονός που μπορεί να αποδοθεί στην εισροή νεαρών μεταναστών από άλλες περιοχές. Η αύξηση του πληθυσμού το 2020 ήταν περίπου 3%.

Η πλειοψηφία του πληθυσμού της πόλης προσδιορίζεται ως Προτεστάντες (326.229) και Καθολικοί (75.804). Οι μικρότερες θρησκευτικές ομάδες περιλαμβάνουν τους Μουσουλμάνους (44.419), τους Ινδουιστές (6.114) και τους Βουδιστές (205). Το προσδόκιμο ζωής στην πόλη είναι 70 έτη, τα οποία, αν και ελαφρώς χαμηλότερα από το εθνικό επίπεδο, είναι υψηλότερα από το επαρχιακό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ινδονησιακά) *The Master Book of Indonesian Territory Data 2015*.
2. 1 2 3  «Kota Kupang Dalam Angka 2021». *kupangkota.bps.go.id*. Ανακτήθηκε στις 23 Απριλίου 2021.
3. ↑  «Boosting Growth through the Growth Triangle « Government of Timor-Leste». *timor-leste.gov.tl*.
4. ↑  «Profil Kota Kupang (PU)» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 23 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2021.
5. ↑  «Statistik Daerah BPS Kota Kupang». *kupangkota.bps.go.id*. Ανακτήθηκε στις 23 Απριλίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Kupang (city) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 157113976
* LCCN: n81039867
* GND: 4653822-7

 |

 |
**The Vinyl Conflict** είναι ο τίτλος της συλλογής έντεκα δίσκων βινυλίου του αμερικανικού thrash metal συγκροτήματος Slayer, η οποία κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2010 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "American Records".  

Στη συλλογή δεν συμπεριλαμβάνονται τα πρώτα δύο άλμπουμ τους, "*Show No Mercy*" και "*Hell Awaits*", ενώ στελέχη της "Sony Music Entertainment" δήλωσαν ότι η συγκεκριμένη κυκλοφορία πραγματοποιήθηκε σαν δώρο προς τους οπαδούς του συγκροτήματος, λόγω του γεγονότος ότι τα περισσότερα άλμπουμ των Slayer σταμάτησαν να εκδίδονται σε τέτοια μορφή.

Άλμπουμ
-------

1. *Reign in Blood* (1986)  

2. *South of Heaven* (1988)  

3. *Seasons in the Abyss* (1990)  

4. *Decade of Aggression - Part 1* (1991)  

5. *Decade of Aggression - Part 2* (1991)  

6. *Divine Intervention* (1994)  

7. *Undisputed Attitude* (1996)  

8. *Diabolus in Musica* (1998)  

9. *God Hates Us All* (2001)  

10. *Christ Illusion* (2006)  

11. *World Painted Blood* (2009)

Μέλη των Slayer
---------------

Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις του "***The Vinyl Conflict***" ήταν οι εξής:  

**Τομ Αράγια** - *φωνητικά*, *μπάσο*  

**Κέρι Κινγκ** - *κιθάρα*  

**Τζεφ Χάνεμαν** - *κιθάρα*  

**Ντέιβ Λομπάρντο** - *τύμπανα*  

**Πολ Μπόσταφ** - *τύμπανα*

Πηγές
-----

* Αναλυτικό ιστορικό
* Allmusic review
* Encyclopaedia Metallum review

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Slayer |
| --- |
|  |
| 
* **Τομ Αράγια**
* **Κέρι Κινγκ**
* **Γκάρι Χολτ**
* **Πολ Μπόσταφ**

* Ντέιβ Λομπάρντο
* Τζεφ Χάνεμαν
* Τζον Ντετ
 |
|  |
| Ηχογραφήσεις σε στούντιο | 
* *Show No Mercy* (1983)
* *Hell Awaits* (1985)
* *Reign in Blood* (1986)
* *South of Heaven* (1988)
* *Seasons in the Abyss* (1990)
* *Divine Intervention* (1994)
* *Diabolus in Musica* (1998)
* *God Hates Us All* (2001)
* *Christ Illusion* (2006)
* *World Painted Blood* (2009)
* *Repentless* (2015)
 |
|  |
| Ζωντανές ηχογραφήσεις | 
* *Live Undead* (1984)
* *Decade of Aggression - Live* (1991)
* *The Big Four: Live from Sofia, Bulgaria* (2010)
 |
|  |
| Άλμπουμ με διασκευές | 
*Undisputed Attitude* (1996) |
|  |
| EP | 
* *Haunting the Chapel* (1984)
* *Eternal Pyre* (2006)
 |
|  |
| Συλλογές | 
* *Soundtrack to the Apocalypse* (2003)
* *The Vinyl Conflict* (2010)
 |
|  |
| Τραγούδια | 
* *Angel of Death*
* *Raining Blood*\* *Eyes of the Insane*
 |

 |
Συντεταγμένες: 41°45′20.2″N 20°41′36.9″E﻿ / ﻿41.755611°N 20.693583°E﻿ / 41.755611; 20.693583

Η **Κρακορνίτσα** (σλαβομακεδονικά: Кракорница, αλβανικά: *Krakarnicë*) είναι χωριό στο δήμο Μαυρόβο και Ροστούσα στη Βόρεια Μακεδονία.

Δημογραφικά στοιχεία
--------------------

Στα στατιστικά στοιχεία που συγκέντρωσε ο Βασίλ Κάντσοφ το 1900, το χωριό Κρακορνίτσα κατοικούνταν από 180 Ορθόδοξους Αλβανούς και 180 Μουσουλμάνους Αλβανούς. Το 1905 στα στατιστικά στοιχεία που συγκέντρωσε ο Ντιμίταρ Μισέφ Μπράνκοφ, η Κρακορνίτσα κατοικούνταν από 210 Αλβανούς και είχε βουλγαρικό σχολείο. Λόγω των Βαλκανικών Πολέμων (1912-1913) και των συνεπειών τους, οι Μουσουλμάνοι Αλβανοί από την Κρακορνίτσα εγκατέλειψαν το χωριό. Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, το χωριό είχε συνολικά 15 κατοίκους. Οι εθνοτικές ομάδες στο χωριό περιλαμβάνουν:

* Σλαβομακεδόνες: 15

Παραπομπές
----------

1. ↑  Vasil Kanchov (1900). *Macedonia: Ethnography and Statistics*. Σόφια. σελ. 264.
2. ↑  D.M.Brancoff (1905). *La Macédoine et sa Population Chrétienne*. Παρίσι. σελ. 184-185.
3. ↑  Sherafedin Kaso (2005). *The settlements with Muslim population in Macedonia*. Logos-A. σελ. 163. ISBN 978-9989-58-155-7.
4. 1 2  Macedonian Census (2002), *Book 5 - Total population according to the Ethnic Affiliation, Mother Tongue and Religion**, Κεντρική Στατιστική Υπηρεσία, Σκόπια, 2002, σελ. 136.*
Ο **Κρακράς** γνωστός και σαν **Κρακράς του Πέρνικ** ήταν φεουδάρχης κι άρχοντας του 11ου αιώνα στην πρώτη βουλγαρική αυτοκρατορία που διοικούσε μια περιοχή με 36 φρούρια στη σημερινή νοτιοδυτική Βουλγαρία με πρωτεύουσα την Πέρνικ. Είναι γνωστός για την ηρωική αντίσταση στις βυζαντινές πολιορκίες.

Ο Κρακρά ήταν υψηλόβαθμος Βογιάρος, κάτω από τους Τσάρους Σαμουήλ, Γαβριήλ Ραντομίρ και Ιβάν Βλαντισλάβ. Το όνομά του εμφανίζεται πρώτη φορά κατά την βυζαντινή εκστρατεία στις βουλγαρικές εκτάσεις το 1003, όταν ο στρατός του Σαμουήλ καταρρέει στον Βαρδάρη και οι Βυζαντινοί κατέλαβαν τα Σκόπια. Καθώς οι δυνάμεις του Βασιλείου Β΄ πήγαν να καταλάβουν την Σρέντετς, το 1004 κατέρρευσαν στο Φρούριο Πέρνικ του Κράκρα και ο αυτοκράτορας αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη αφού υπέστη σοβαρές απώλειες.

Το 1016 άλλη εκστρατεία του Βασιλείου Β΄ σταμάτησε από τον Κράκρα στο Πέρνικ μετά από μια ανεπιτυχή πολιορκία 88 ημερών από τους Βυζαντινούς. Καθώς συνεχίστηκε η βυζαντινοβουλγαρική σύγκρουση, ο Κρακρά και ο τσάρος Ιβάν Βλάντισλαβ εξέτασαν την υποστήριξη των Πετσενέγοι για μια μεγάλη βουλγαρική εκστρατεία εναντίον των Βυζαντινών και αρχικά τους έπεισαν να συνεργαστούν το χειμώνα του 1016-1017. Ωστόσο, ο βυζαντινός κυβερνήτης του Δορύστολου έμαθε για το σχέδιο και ενημέρωσε τον Βασίλειο Β΄. Κατόπιν αυτού, οι Πετσενέγοι αρνήθηκαν να συμμετάσχουν, καταστρέφοντας ουσιαστικά τα σχέδια της Βουλγαρίας.

Μετά τον θάνατο του Ιβάν Βλάντισλαβ στο Δυρράχιο στις αρχές του 1018, ο Βασίλειος Β΄ εισήλθε στην βουλγαρική επικράτεια τον Μάρτιο του 1018 χωρίς να συναντήσει αντίσταση. Στην Αδριανούπολη ο Κράκρας και άλλοι 35 φρούραρχοι κάστρων συναντήθηκαν μαζί του και μετά από διαπραγματεύσεις γενναιόδωρων παραχωρήσεων από τον Βασίλειο Β΄, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας Θέματος Βουλγαρίας και ενός ξεχωριστού Βούλγαρου Αρχιεπισκόπου επιλέγουν να ενταχθούν στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ο Βασίλειος Β΄ γνώρισε προσωπικά τον Κράκρα στις Σέρρες και του απένειμε τον τίτλο του πατρικίου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *The Legend of Basil the Bulgar-Slayer*, Paul Stephenson, 2003, σελ. 30 *στα αγγλικά*
2. ↑  Pravoslavieto.com: Цар Самуил и "Българската епопея" Иван Владислав - "Самодържец Български", *στα Βουλγάρικα*
3. ↑  *The New Cambridge Medieval History: Volume 3, C.900-c.1024*, ‎Rosamond McKitterick, ‎Timothy Reuter - 1995, σελ. 601, *στα αγγλικά*

Πηγές
-----

* Делев, Петър· Валери Кацунов· Пламен Митев· Евгения Калинова· Искра Баева· Боян Добрев (2006). «12. Залезът на Първото българско царство». *История и цивилизация за 11. клас* (στα Βουλγαρικά). Просвета.
* Павлов, Пламен (2002). *Цар Самуил и "Българската епопея"* (στα Βουλγαρικά). София, Велико Търново: ВМРО Русе. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Μαΐου 2009.
Το **The Trooper** είναι ένα τραγούδι του αγγλικού Heavy Metal συγκροτήματος Iron Maiden. Κυκλοφόρησε ως δεύτερο single για τον δίσκο *Piece of Mind*, το 1983. Το τραγούδι γράφτηκε εξ ολοκλήρου από τον Στιβ Χάρις. Ήταν από τα λίγα τραγούδια τους, που παίχτηκαν πολύ στο ραδιόφωνο στις ΗΠΑ, επίσης, στα *US Mainstream Rock charts*, κατέλαβε την 28η θέση. Επιτυχία είχε, ωστόσο, και στα βρετανικά chart, καταλαμβάνοντας την 12η θέση. Μία ζωντανή του εκτέλεση, κυκλοφόρησε το 2005.

Το τραγούδι, όπως και πολλά τραγούδια του σχήματος, είναι βασισμένο σε ιστορικό γεγονός, και συγκεκριμένα στον Κριμαϊκό Πόλεμο, στη μάχη της Μπαλακλάβα, όπου εξιστορείται από τα μάτια ενός στρατιώτη. Εν μέρει, έχει και επιρροές από το ποίημα The Charge of the Light Brigade, του Άλφρεντ Τέννυσον.

Πρόκειται για ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια των Iron Maiden, το οποίο δεν απουσιάζει από τους διάφορους tribute δίσκους για το συγκρότημα. Σε ψηφοφορία που έγινε στην ελληνική έκδοση του *Metal Hammer*, το τραγούδι συμπεριλήφθηκε μεταξύ των 200 Σπουδαιότερων Τραγουδιών όλων των εποχών, καταλαμβάνοντας την 14η θέση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Iron Maiden *Billboard* Charts». AllMusic. Rovi Corporation. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2012.
2. ↑  Bushell, Garry· Halfin, Ross (1985). *Running Free, The Official Story of Iron Maiden* (2nd έκδοση). Zomba Books. σελ. 114. ISBN 0-946391-84-X.
3. ↑  «Iron Maiden: More 'The Trooper' Single Details Revealed». Blabbermouth.net. 27 Ιουλίου 2005. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2014.
4. 1 2  Δημήτρης Τσουνταρος (2010). «The Trooper». *Metal Hammer* **308**: 44.
5. ↑  «Various Artists - *A Call to Irons: A Tribute to Iron Maiden, Vol. 1*». AllMusic. Rovi Corporation. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2012.
6. ↑  «Producer Bob Kulick Discusses Iron Maiden Tribute Album *Numbers From The Beast*». Blabbermouth.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Μαρτίου 2007. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2012.
7. ↑  «Various Artists - *A Tribute to the Beast*». AllMusic. Rovi Corporation. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2012.
8. ↑  «Metallica, Machine Head, Avenged Sevenfold, Dream Theater featured on *Maiden Heaven* CD». Blabbermouth.net. 25 Ιουνίου 2008. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2012.
Το ***Top Gear 2*** (κυκλοφορημένο στην Ιαπωνία ως ***Top Racer 2***) είναι ένα βιντεοπαιχνίδι αγώνων και αποτελεί το σίκουελ του παιχνιδιού *Top Gear*, το οποίο είχε κυκλοφορήσει το 1992. Το *Top Gear 2* πρωτοκυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 1993 για το SNES και το 1994 για το Sega Mega Drive και το Amiga. Το παιχνίδι αναπτύχθηκε από την Gremlin Interactive και κυκλοφόρησε από την Kemco για το SNES και τη Vic Tokai για το Mega Drive.

Το παιχνίδι διέθετε καλύτερα γραφικά από τον προκάτοχό του, αλλά διατήρησε το arcade-στυλ, για το οποίο ήταν γνωστή η εν λόγω σειρά. Το παιχνίδι, ως επί το πλείστον έλαβε θετικές κριτικές τόσο από τους παίχτες όσο κι από τους κριτικούς. Το περιοδικό *GamePro*, το επαίνεσε για τον αριθμό οχημάτων, το έδαφος και τον έλεγχο, αλλά το βρήκε λίγο περιορισμένων επιλογών. Ενώ, το περιοδικό *Nintendo Power*, έδωσε μία βαθμολογία 3.55 στα 5, για την έκδοση του SNES.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ProReview: Top Gear 2». *GamePro* (IDG) (65): σελ. 110. December 1994.
2. ↑  «Super NES Sports Scene». *Nintendo Power* (Nintendo of America Inc.) **54**: p. 104. November 1993.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Top Gear 2* Αρχειοθετήθηκε 2007-06-07 στο Wayback Machine. at GameSpot
* ' *Top Gear 2* at 1UP
Η **Κινεζική Βικιπαίδεια** (παραδοσιακά Κινεζικά: 中文維基百科; απλά Κινέζικα: 中文维基百科; πινγίν: *Zhōngwén wéijī bǎikē*) είναι η απλή κινεζική έκδοση της Βικιπαίδειας, την οποία κατέχει το Ίδρυμα Wikimedia. Ξεκίνησε στις 11 Μαΐου 2001 και σήμερα (Νοέμβριος 2018) έχει περισσότερα από 1.031.000 λήμματα και 2.477.000 περίπου εγγεγραμένους χρήστες, εκ των οποίων 80 από αυτούς είναι διαχειριστές. Στην Κίνα είναι μπλοκαρισμένη από τον Μάιο του 2015. Έφτασε τα 1.000.000 λήμματα στις 13 Απριλίου 2018 και είναι η 14η μεγαλύτερη Βικιπαίδεια σε αριθμό λημμάτων.

Η Κινεζική Βικιπαίδεια είναι η τέταρτη μεγαλύτερη διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια της Κίνας μετά τη Χουντόνγκ Μπάικε (互动百科), την Μπάιντου Μπάικε (百度百科) και τη Σόσο Μπάικε (搜搜百科).

Ιστορία
-------

Η Κινεζική Βικιπαίδεια ιδρύθηκε μαζί με άλλες 12 Βικιπαίδειες τον Μάιο του 2001. Τότε, η Κινεζική Βικιπαίδεια δεν υποστήριζε το κινεζικό αλφάβητο, με αποτέλεσμα αυτή η Βικιπαίδεια να μην έχει εγκυκλοπαιδικό περιεχόμενο.

Τον Οκτώβριο του 2002, η πρώτη σελίδα σε κινεζική γλώσσα δημιουργήθηκε και ήταν η Αρχική Σελίδα. Μια ενημέρωση λογισμικού τον Οκτώβριο του 2002 επέτρεψε την χρήση κινεζικών χαρακτήρων. Στις 17 Νοεμβρίου 2002 ο χρήστης Mountain μετέφρασε ένα λήμμα σχετικά με την επιστήμη του υπολογιστή, δημιουργώντας το πρώτο εγκυκλοπαιδικό της λήμμα.

Για να μην υπάρχουν διαφορές στο κείμενο της Κινεζικής Βικιπαίδειας ανάμεσα στα απλά κινέζικα και τα παραδοσιακά κινέζικα (ή «ορθόδοξα» κινέζικα), αυτές οι δύο γλώσσες χωρίστηκαν και έκαναν τις δικές τους βικιπαίδειες. Με την ενημέρωση λογισμικού του Mediawiki και την εμφάνιση του Mediawiki 1.4 τον Δεκέμβριο του 2004 έγινε η αληθινή διαχώριση των δύο γλωσσών σε αυτές τις δύο Βικιπαίδειες. Οι ανάγκες από το Χονγκ Κονγκ και τη Σιγκαπούρη είχε ως αποτέλεσμα η έκδοση zh-sg να ανακατεύθυνε στο zh-cn και το zh-hk στο zh-tw.

Τις πρώτες της ημέρες, τα περισσότερα λήμματα της Κινέζικης Βικιπαίδειας μεταφράζονταν από την αγγλική έκδοση. Οι πρώτοι 5 διαχειριστές εκλέχθηκαν στις 14 Ιουνίου 2003.

Η Βικιπαίδεια εμφανίστηκε στην ηπειρωτική Κίνα στις 20 Οκτωβρίου 2003 από την εφημερίδα *China Computer Education* στο άρθρο της «Θέλω να γίνω μέλος για να γράψω μια εγκυκλοπαίδεια» (στα κινεζικά *我也来写百科全书*). Στην Ταϊβάν πρωτοεμφανίστηκε στις 16 Μαΐου 2004 από την εφημερίδα *China Times*. Από τότε, πολλές κινεζικές εφημερίδες έχουν γράψει άρθρα για την κινεζική Βικιπαίδεια, και πολλοί διαχειριστές της έχουν δεχτεί συνέντευξη από δημοσιογράφους.

Παραπομπές
----------

1. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστότοπος της Κινεζικής Βικιπαίδειας
Ο **κινηματογράφος της Αρμενίας** γεννήθηκε στις 16 Απριλίου 1923, όταν ένα κυβερνητικό διάταγμα ίδρυσε την Αρμενική Κρατική Επιτροπή Κινηματογράφου. Ως κινηματογράφος της Αρμενίας ορίζεται ως η κινηματογραφική βιομηχανία και η κινηματογραφική τέχνη στην Αρμενία.

Το πρώτο κινηματογραφικό βίντεο που γυρίστηκε στην Αρμενία ήταν ένα βίντεο που γύρισε ο καμεραμάν Ντιγκμέλεφ στο Ετσμιαντζίν το 1911. Το βίντεο καταγράφει την τελετή της κηδείας του Καθολικού πατριάρχη απάντων των Αρμενίων Ματθαίου Β΄. Αυτό το φιλμ θεωρήθηκε χαμένο και βρέθηκαν το 2013 από τους αδελφούς σκηνοθέτες ντοκιμαντέρ Σ. και Τ. Ματοσιάν. Η πρώτη αρμενική ταινία με θέμα σχετικό με την Αρμενία ονομάζεται "Χαϊκακάν Σινέμα", η οποία γυρίστηκε το 1912 στο Κάιρο από τον αρμενοαιγύπτιο παραγωγό Βαχάν Ζαρταριάν. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Κάιρο στις 13 Μαρτίου του 1913.

Το Μάρτιο του 1924, το πρώτο αρμενικό στούντιο κινηματογράφου, το Αρμενφίλμ (αρμενικά: Հայֆիլմ‎ "Χαϊφίλμ", ρωσικά: Арменкино‎ "Αρμενκίνο") ιδρύθηκε στο Γιερεβάν. Η πρώτη παραγωγή του στούντιο ήταν η "Σοβιετική Αρμενία", το 1924, ένα αρμενικό ντοκιμαντέρ.

Η Ναμούς ήταν η πρώτη αρμενική βουβή ασπρόμαυρη ταινία, γυρισμένη το 1925, σε σκηνοθεσία του Χάμο Μπεκναζαριάν. Η ταινία βασίζεται σε ένα θεατρικό έργο του Αλεξάντερ Σιρβανζαντέ, το οποίο περιγράφει την κακή μοίρα των δύο εραστών, οι οποίοι αρραβωνιάστηκαν από τις οικογένειές τους από την παιδική ηλικία, αλλά λόγω κάποιων παραβάσεων στο ναμούς (παράδοση στην τιμή), ο πατέρας της κοπέλας την πάντρεψε με κάποιον άλλο άνδρα. Η πρώτη ηχητική ταινία, η Πέπο, γυρίστηκε το 1935 από τον σκηνοθέτη Χάμο Μπεκναζαριάν.

Μερικοί από τους κυριότερους πιο πρόσφατους Αρμένιους σκηνοθέτες είναι οι παρακάτω: 

* Σεργκέι Παρατζάνωφ (γνωστός για *Το Χρώμα των Ροδιών*)
* Χενρίκ Μαλιάν (γνωστός για την ταινία Ναχαπέτ)
* Αρταβάζντ Πελεσιάν (γνωστός για την ταινία Οι Εποχές του Έτους)
* Χάμο Μπεκναζαριάν
* Έντμοντ Κεοσαγιάν
* Φρούνζε Ντοβλατιάν
* Μιχαήλ Βαρτάνοφ (γνωστός για την ταινία Παρατζάνωφ: Η τελευταία άνοιξη)
* Λεβόν Μκρτσιάν
* Ατόμ Εγκογιάν
* Γ. Μικαέλ Χακοπιάν, γνωστός για τα βραβευμένα ντοκιμαντέρ του για τη Γενοκτονία των Αρμενίων, τη σύγχρονη αρμενική ιστορία και την ιστορική Αρμενία

Πέρα από την Αρμενία, δραστηριοποιούνται πολλοί Αρμένιοι κινηματογραφικοί παραγωγοί σε όλο το κόσμο, ιδιαίτερα στη Γαλλία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Ρωσία. Ο σύγχρονος αρμενικός κινηματογράφος παράγει κατά μέσο όρο δύο ή τρία ταινίες μεγάλου μήκους, οχτώ ταινίες μικρού μήκους και δεκαπέντε ντοκιμαντέρ. Το 2011 παρήχθησαν πέντε αρμενικές ταινίες μεγάλου μήκους.

Δείτε επίσης
------------

* Κινηματογράφος του κόσμου
* Αρμενφίλμ
* Αρμενική Εθνική Ταινιοθήκη
* Μέσα ενημέρωσης της Αρμενίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  Armenian Cinema 100, by Artsvi Bakhchinyan, Yerevan, 2012, pp. 111-112
2. ↑  Smith, Ian Hayden (2012). *International Film Guide 2012*. σελ. 60. ISBN 978-1908215017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Armenian Cinema: Armenian films and Armenian filmmakers
* Armenian Cinema: Biographical Sketch
* (in French) Jean Radvanyi, *Le cinéma arménien*, Centre Georges Pompidou, Paris 1993
Ο **Άγγελος Παπαγγέλου** ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1951 ως το 1956.

Καριέρα
-------

Ο Παπαγγέλου ξεκίνησε να αγωνίζεται στον Άρη το 1951, ενώ παράλληλα αγωνιζόταν στους «κίτρινους», ως αναπληρωματικός τερματοφύλακας ο αδελφός του, Βασίλης. Οι δύο τους συνυπήρξαν στην ενδεκάδα του Άρη στον αγώνα κυπέλλου με την ΠΑΕ Διοικητηρίου στις 18 Νοεμβρίου 1951, όπου κέρδισαν με 2-1.

Την επόμενη σεζόν, αγωνίστηκε ως αναπληρωματικός, ενώ το 1952-53 έλαβε πιο ενεργό ρόλο στην ομάδα, κατακτώντας το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης και σκοράροντας το μοναδικό τέρμα του Άρη στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, όπου οι «κίτρινοι» κατέλαβαν την τρίτη θέση.

Για το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης του 1953-54, ξεκίνησε σαν βασικός πετυχαίνοντας συνολικά έξι τέρματα, τα δύο εκ των οποίων στην πρεμιέρα με αντιπαλο τον ΠΟ Ξηροκρήνης. Συνέχισε να αγωνίζεται μέχρι το 1956, με την απόδοση του να φθίνει. Αποτέλεσμα αυτού ήταν να μην αγωνιστεί καθόλου την σεζόν 1956-57 και το καλοκαίρι του 1957 μεταγράφηκε στον Μακεδονικό, μαζί με τον αδελφό του, ο οποίος είχε αγωνιστεί μόλις σε έξι αγώνες του Άρη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «1953: Πρωταθλητές μετά από δύο μπαράζ | aris.re». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2015.
2. ↑  «Greece - Final Tables 1906-1959». *www.rsssf.com*. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2018.
3. ↑  «Παπαγγέλου Βασίλης - aris.re». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2015.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Βασίλης [άγνωστο επίθετο], *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
* Παπαγγέλου Άγγελος | aris.re
Συντεταγμένες: 24°48′N 107°23′W﻿ / ﻿24.800°N 107.383°W﻿ / 24.800; -107.383

Το **Κουλιακάν** (*Culiacán*) είναι πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της μεξικανικής πολιτείας Σιναλόα και έδρα του ομώνυμου δήμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η πόλη έχει 675.773 κατοίκους και ο δήμος 858.638 κατοίκους. Το Κουλιακάν βρίσκεται σε μια κοιλάδα στην συμβολή των ποταμών Ταμασούλα και Ουμάγια, οι οποίοι σχηματίζουν το ποταμό Κουλιακάν, περίπου 50 χιλιόμετρα από την θάλασσα, στους πρόποδες της Σιέρρα Μάδρε. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 55 μέτρων.

Το Κουλιακάν ιδρύθηκε το 1531 από τον Ισπανό Νούνιο Μπελτράν ντε Γουσμάν σαν Σαν Μιγκέλ δε Κουλιακάν. Στο Κουλιακάν εγκαταστάθηκαν άνθρωποι από την Εύρωπη και παρέμενε μια ήρεμη πόλη μέχρι τη δεκαετία του 1950 όταν κατασκευάστηκαν φράγματα στη γύρω περιοχή με αποτέλεσμα την ανάπτυξη της γεωργίας. Την ίδια περίοδο, το Κουλιακάν αναδείχθηκε σε έδρα μιας μαύρης αγοράς με βάση την εμπορεία παράνομων ναρκωτικών. Το καρτέλ Σιναλόα, ένα συνδικάτο οργανωμένου εγκλήματος, εδρεύει στη πόλη. Πολλοί από τους πιο κακόφημους εμπόρους ναρκωτικών του Μεξικού κατοικούν στο Κουλιακάν. Στη πόλη μάλιστα υπάρχει και εξωκκλήσι του Χεσούς Μαλβέρδε, διαβόητου κακοποιού, ο οποίος θεωρείται προστάτης των εμπόρων ναρκωτικών.

Η οικονομία της πόλης βασίζεται στην αγροτική παραγωγή και το εμπόριο, καθώς είναι σημαντικός σιδηροδρομικός κόμβος. Στη πόλη υπάρχουν εργοστάσια παραγωγής δέρματος, υφασμάτων και ξυλείας. Διαθέτει επίσης αρκετά πανεπιστήμια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. -1660347.
2. ↑  www.inegi.org.mx/programas/ccpv/2020/default.html#Tabulados.
3. ↑  «Mexico's Sinaloa gang grows empire, defies crackdown». *Reuters*. 19 January 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2015-01-15.. Ανακτήθηκε στις 18 September 2011.
4. ↑  Jake Bergman The Place Mexico's Drug Kingpins Call Home
5. ↑  ΔΟΜΗ: Κουλιακάν

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Culiacán Rosales στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 159459039
* LCCN: n81103306

 |

 |
Η **Κουκουσός** (ή *Κυκυσός*, λατ.: *Coxon* ή *Cucusus,* σήμερα **Göksun** της Τουρκίας) είναι πόλη και περιοχή της επαρχίας Καχραμάνμαρας στην περιοχή της Μεσογείου της Τουρκίας, κοντά σε μία από τις πηγές του ποταμού Τσεϊχάν (αρχαίου Πυράμου), στην αρχαία περιοχή της Καταονίας.

Ιστορία
-------

Η Κουκουσός έχει μακραίωνη ιστορία. Αρχικά περιλαμβανόταν στην Καταονία, μετά στην Καππαδοκία και έπειτα στην Ρωμαϊκή επαρχία της Αρμενία Σεκούντα. Οι αρχιεπίσκοποι Κωνσταντινουπόλεως Παύλος ο Ομολογητής (πέθανε το 350 μ.Χ.) και Ιωάννης ο Χρυσόστομος (πέθανε το 407 μ.Χ.), καθώς και ο αυτοκράτορας Βασιλίσκος (πέθανε το 476 μ.Χ.) είτε πέθαναν είτε εξορίστηκαν σε αυτό το απομακρυσμένο μέρος. Από τους επισκόπους της, ο Δόμνος συμμετείχε στη Σύνοδο της Χαλκηδόνας (451), ο Λογγίνος υπέγραψε την κοινή επιστολή των επισκόπων της επαρχίας της Αρμενίας Σεκούντα προς τον Βυζαντινό Αυτοκράτορα Λέοντα Α΄ το 458 σχετικά με τη δολοφονία του Προτέριου Αλεξανδρείας, ο Ιωάννης συμμετείχε στην Β΄ Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης (553), και ένας άλλος Ιωάννης στην Πενθέκτη Οικουμενική Σύνοδο του 692 . Χωρίς να έχει πια τοπικό επίσκοπο, η Κουκουσός διατηρείται από την Καθολική Εκκλησία ως έδρα τιτουλαρίου.

Ο σημερινός οικισμός
--------------------

Ο σημερινός οικισμός Göksun έχει, μαζί με τα περίχωρα, πληθυσμό περίπου 50.000 κατοίκων.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. 11848286.
2. ↑  (Γαλλικά) Janin, Raymond (1956). «Cucuse». *Dictionnaire d'Histoire et de Géographie ecclésiastiques*. **13**, σελ. 1084-1085. .
3. ↑  Michel Lequien, *Oriens christianus in quatuor Patriarchatus digestus*, Paris 1740, Vol. I, coll. 451-452
4. ↑  Pius Bonifacius Gams, *Series episcoporum Ecclesiae Catholicae*, Leipzig 1931, p. 441
5. ↑  *Annuario Pontificio 2013* (Libreria Editrice Vaticana 2013 (ISBN 978-88-209-9070-1)), p. 838
Ο **Άγγελος Λεμπέσης** (1915 - 1988) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας και αθλητής που διετέλεσε πρόεδρος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Μόναχο και ασχολήθηκε με την βιομηχανία κεραμοποιίας, την οποία κληρονόμησε από τον πατέρα του, καθιστώντας γνωστά τα "τούβλα Λεμπέση".

Υπήρξε αθλητής του ΕΟΣ Αχαρνών. Συμμετείχε στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1952 ενώ υπήρξε και ο σημαιοφόρος της ελληνικής ομάδας. Συμμετείχε στην ελεύθερη κατάβαση με σκι χωρίς όμως να πάρει θέση κατάταξης. Παράλληλα ασχολήθηκε με την σκοποβολή διατελώντας πρέοδρος του Ομίλου Φιλάθλων Κυνηγετικών Όπλων (ΟΦΚΟ) ενώ υπήρξε λάτρης του κυνηγιού.

Υπήρξε από το 1974 μέλος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, της οποίας διετέλεσε αντιπρόεδρος (1981 - 1983) καθώς και πρόεδρος (Απρίλιος 1983 - Δεκέμβριος 1984) μετά την δολοφονία του Τζώτζη Αθανασιάδη.

Απεβίωσε το 1988 στις Σπέτσες και ενταφιάστηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει παιδιά. Ανηψιά του ήταν η Κάτια Λεμπέση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Προβεβλημένα στελέχη, από την ιστοσελίδα της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής
2. ↑  Οι Έλληνες σημαιοφόροι στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, από την ιστοσελίδα της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής
3. ↑  Συμμετοχή της Ελλάδας στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Αρχειοθετήθηκε 2015-03-20 στο Wayback Machine. από την ιστοσελίδα του eox.gr
Το **Κούλπανγκ** (꿀빵) επίσης γνωστό ως **ψωμί με μέλι**, είναι κολλώδες, γλυκό ψωμί γεμισμένο με ζαχαρούχα πάστα κόκκινων φασολιών. Τα απαλότερα και πιο αφράτα παρασκευάζονται στο Γκοτζέ της επαρχίας Γκιόνγκσανγκναμ-ντο στη Νότια Κορέα,γνωστά ως Γκότζε-κούλπανγκ, μια τοπική σπεσιαλιτέ. Σε μια γειτονική πόλη που ονομάζεται Τζίντζου, το τραγανιστό *Τζίντζου-κο*πωλείται ως μια τοπική σπεσιαλιτέ.

Ιστορία
-------

Το Κούλπανγκ πρωτοπαράχθηκε και πωλήθηκε στην 1963 από τον Τζονγκ Ουόνσοκ σε μια στάση μπροστά από το σπίτι του στο Χάνγκναμ-ντονγκ στο Τονγκιόνγκ. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, όταν η μεταπολεμική εξαθλίωση ήταν σοβαρή, το ψωμί παρασκευαζόταν με αναλογισμένο αλεύρι σίτου.

Προετοιμασία
------------

Το Κοσκινισμένο αλεύρι ζυμώνεται με τα αυγά σε μορφή ζύμης. Η ζύμη στη συνέχεια ελάσσεται σε μικρές μπάλες και γεμίζεται με ζαχαρούχα πάστα κόκκινων φασολιών, τηγανισμένα σε φυτικό λάδι, και έπειτα ντυμένα με σιρόπι και σπόρους ψημένου σουσαμιού.

Ποικιλίες
---------

Οι γεμίσεις για το Τόνγκγιονγκ-κούλπανγκ εκτός από τη χαρακτηριστική κόκκινη πάστα φασολιών περιλαμβάνουν γλυκοπατάτες, καστανιές, γιούτζα και πράσινο τσάι.

Γκαλερί
-------

* Το Γκότζε-κούλπανγκ πωλείται σε ένα κατάστημαΤο Γκότζε-κούλπανγκ πωλείται σε ένα κατάστημα
* Ένα πακέτο Γκότζε-κούλπανγκΈνα πακέτο Γκότζε-κούλπανγκ
* Γκότζε-κούλπανγκ γεμάτο με κόκκινα φασόλιαΓκότζε-κούλπανγκ γεμάτο με κόκκινα φασόλια

Παραπομπές
----------

1. ↑  McGill, Bobby (26 March 2013). «Tongyeong: Meeting spring early in the "Naples of Korea"». *Seoul Magazine*.. Ανακτήθηκε στις 7 June 2017.
2. ↑  양, 성빈; 조, 서연 (14 September 2012). «통영 꿀빵의 원조, 100년 역사의 기업으로 발돋움» (στα ko). *Sisa magazine*.. Ανακτήθηκε στις 11 June 2015.
3. ↑  원, 성윤 (13 Νοεμβρίου 2015). «'식당의 발견' (3) 덕인당 : 당신이 여태 먹어보지 못한 '꿀빵'의 바스락거림». *The Huffington Post* (στα Κορεατικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2017.
4. ↑  «오미사 꿀빵 소개». *오미사 꿀빵* (στα Κορεατικά). Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2017.
5. ↑  «Kkulppang / Tongyeong» 꿀빵 / 통영. *Local Information Portal* (στα Κορεατικά). Korea Local Promotion Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2015.
6. ↑  이, 소원 (13 August 2015). «1년 365일 맛볼 수 있는 통영 사철 별미» (στα ko). *Policy Briefing* (Ministry of Culture, Sports and Tourism).. Ανακτήθηκε στις 9 September 2015.
Το **Κρακούναϊ** (λιθουανικά: Krakūnai) είναι ένα χωριό στη Λιθουανία, στα σύνορα με τη Λευκορωσία. Είναι ένα παλιό χωριό, που αναφέρθηκε γραπτώς για πρώτη φορά το 1433 όταν ο Γιόνας Γκοστάουτας έλαβε το Ντιεβενίσκες και 26 γύρω χωριά από τον Μεγάλο Δούκα Σιγισμούνδο Κεστουταΐτις. Το χωριό είχε 302 κατοίκους το 1931, 283 το 1959, 249 το 1970, και 215 το 1979. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είχε 86 κατοίκους. Στις 19 Μαΐου 1991, ο Λιθουανός συνοριακός φύλακας Γκιντάρας Ζαγκούνις σκοτώθηκε στο χωριό από τις Σοβιετικές δυνάμεις ΟΜΟΝ. Ήταν η πρώτη θανάσιμη επίθεση σε λιθουανικά σύνορα. Ένα μνημείο πέντε μέτρων στη μνήμη του ανεγέρθηκε το 2004.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mačiekus, Venantas (1995). *Dieveniškės* (στα Λιθουανικά). Mintis. σελ. 54. ISBN 978-5-417-00695-1.
2. ↑  «2011 census». Statistikos Departamentas (Lithuania). Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2017.
3. ↑  «Atidengtas paminklas žuvusiam pasieniečiui» (στα lt). *XXI amžius* **1293** (90). 2004-12-01. ISSN 2029-1299. .
Η **Άννα**, βουλγαρ. Анна (9ος-10ος αι.) από τον Οίκο του Κρούμου ήταν πριγκίπισσα της Βουλγαρίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν η δεύτερη κόρη του Βόρι Α΄ κνιάζου (πρίγκιπα) της Βουλγαρίας και της δεύτερης συζύγου του Μαρίας. Έλαβε το όνομα της θείας της Άννας. Αδέλφια της ήταν ο κνιάζος Βλαντίμιρ (βασ. 889-893), ο τσάρος Συμεών Α΄ (βασ. 893-927), ο Γαβριήλ, ο Ιακώβ και η Ευπραξία.

Παντρεύτηκε τον ταρκάν Συμεών, μία προσωπικότητα με επιρροή στο Βουλγαρικό κράτος. Όπως και η μεγαλύτερη αδελφή της Ευπραξία, η Άννα έγινε αργότερα στη ζωή της μοναχή σε ένα μοναστήρι στην Πρέσλαβ, πρωτεύουσα της Βουλγαρίας. Η πλάκα στον τάφο της, που ανακαλύφθηκε το 1965 και είναι γραμμένη σε Παλαιά Βουλγαρικά και Μεσαιωνικά Ελληνικά, αποκαλύπτει ότι απεβίωσε ως μοναχή στις 9 Οκτωβρίου κάποιου έτους.

Η πίσω πλευρά της πλάκας έχει την προσωπογραφία μίας με ένα φαρδύ ένδυμα (μοναστικό ρούχο), που στο δεξί της χέρι κρατά σκήπτρο (είναι πριγκίπισσα) και με τα χέρια της δείχνει στις πλευρές της από ένα κτήριο με τρούλο και σταυρό επάνω του, σε κάθε πλευρά. Μπορούμε να συμπεράνουμε ότι η Άννα ήταν η κτήτωρ δύο εκκλησιών.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε τον τάρκαν Συμεών.

Πηγές
-----

* Hýbl František: Dějiny národa bulharského. Vol. 1. Praha 1930, p. 108.
* Kos F.: Gradivo za zgodovino Slovencev v srednjem veku. Vol. 2. Ljubljana, p. 308.
Η κορυφή **Ελ Μουέρτο** (ισπαν. *Cerro el Muerto*), ονομασία που σημαίνει *Κορυφή «ο νεκρός»* (και όχι «κορυφή *του* νεκρού», οπότε θα ήταν «Cerro *de* Muerto») είναι ηφαιστειακή κορυφή και περιοχή στα σύνορα Χιλής και Αργεντινής. Η πλευρά της Χιλής υπάγεται στην Περιφέρεια Ατακάμα. Από πλευράς φυσικής γεωγραφίας, η κορυφή βρίσκεται στο λεγόμενο Υψίπεδο της Ατακάμα (*Puna de Atacama*), το οποίο ανήκει κατά 85% στην Αργεντινή. Λίγες μόνο ομάδες ορειβατών επιχειρούν να ανεβούν στην Ελ Μουέρτο, οι περισσότερες από την πλευρά της Χιλής. Οι πρώτοι άνθρωποι που γνωρίζουμε ότι ανέβηκαν ποτέ στην κορυφή ήταν οι Χιλιανοί ορειβάτες Λουίς Αλβαράδο, Χόρχε Μπαλαστίνο, Κάρλος Αλβάρες και Όσκαρ Αλβάρες, στις 23 Φεβρουαρίου 1950.

Υψόμετρο
--------

Ο Νεκρός έχει επισήμως υψόμετρο 6.488 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, αλλά με βάση τον μέσο όρο προτύπων ψηφιακής υψομετρήσεως), καθώς και μια μέτρηση με GPS χειρός τον Δεκέμβριο του 2010, η κορυφή υπολογίσθηκε ότι έχει ελαφρώς μεγαλύτερο υψόμετρο, περί τα 6.510 μέτρα.

Η Ελ Μουέρτο καταγράφεται και ως μικρή οροσειρά ή περιοχή. Βρίσκεται κοντά στο Όχος ντελ Σαλάδο, το υψηλότερο ηφαίστειο της Γης και το υψηλότερο βουνό της Χιλής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «IGN Argentina». *IGN Argentina*. 14 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2020.
2. ↑  USGS, EROS Archive. «USGS EROS Archive - Digital Elevation - SRTM Coverage Maps». Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2020.
3. ↑  «ASTER GDEM Project». *ssl.jspacesystems.or.jp*. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2020.
4. ↑  «ASTER GDEM Project». *ssl.jspacesystems.or.jp*. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2020.
5. ↑  TanDEM-X, TerraSAR-X. «Copernicus Space Component Data Access». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2020.
6. ↑  «Andean Mountains - All above 5000m». *Andes Specialists*. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2020.
7. ↑  «Andes Website - El Muerto». *Andes Website*. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2017.
8. ↑  «Andean Mountains - All above 5000m». *Andes Specialists*. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2020.
9. ↑  «Muerto». *Andes Specialists*. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2020.
10. ↑  «Dominance - Page 2». *www.8000ers.com*. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2020.
11. ↑  «Muerto». *Andes Specialists*. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Υψομετρικές πληροφορίες για την κορυφή
* Πρόγνωση καιρού[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Η κορυφή στον ιστότοπο γεωγραφικών συντεταγμένων *Tageo.com*
Η **Άννα**, βουλγαρ. Анна (9ος αι.) από τον Οίκο του Κρούμου ήταν πριγκίπισσα της Βουλγαρίας.

O Βόρις Α΄, αδελφός της Άννας.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Πρέσιαν Α΄ χάνου των Βουλγάρων, ο οποίος ήταν παγανιστής, γιού του Ζβινίτσα χάνου των Βουλγάρων. Δεν μας είναι γνωστό το όνομα της μητέρας της.

Η Άννα ήταν παγανίστρια· δεν γνωρίζουμε το αρχικό όνομά της. Σύμφωνα με ένα χρονικό, αιχμαλωτίστηκε από τους Ρωμαίους και ενόσω ζούσε στην Αυλή της Κωνσταντινούπολης, μεταστράφηκε στον Χριστιανισμό. Τελικά την αντάλλαξαν με έναν μοναχό με το όνομα Θεόδωρος Κουφαράς. Ετεροθαλής αδελφός της ήταν ο Βόρις Α΄ κνιάζος της Βουλγαρίας. Αυτός βαπτίστηκε Χριστιανός με το όνομα Μιχαήλ και εορτάζεται ως άγιος στη Βουλγαρία. Έδωσε το όνομα της αδελφής του στην κόρη του Άννα.

Δεν γνωρίζουμε πότε απεβίωσε· τάφηκε στη Βουλγαρία.

Πηγές
-----

* Голяма енциклопедия България. Т. I (А-Бъл). С.:БАН, 2012. с.69.
* Wincenty Swoboda: Anna córka Borysa Michała. In Słownik Starożytności Słowiańskich. Vol. 1. 1961, p. 25.
Το **Κεφαλοτύρι** είναι σκληρό, αλμυρό κίτρινο τυρί φτιαγμένο από πρόβειο γάλα ή κατσικίσιο γάλα (ή και με τα δύο είδη γάλακτος ταυτόχρονα) στην Ελλάδα και στην Κύπρο, αν και ένα παρόμοιο τυρί, η κεφαλογραβιέρα, που είναι φτιαγμένη από αγελαδίσιο γάλα, ή από μείγμα πρόβειου και αγελαδίσιου γάλατος πωλείται μερικές φορές έξω από την Ελλάδα και την Κύπρο σαν Κεφαλοτύρι.. Ανάλογα με το μείγμα του γάλατος που χρησιμοποιείται στην παραγωγή, το τυρί ποικίλλει μεταξύ του κίτρινου και του άσπρου χρώματος.

Επειδή είναι πάρα πολύ σκληρό τυρί, το Κεφαλοτύρι καταναλώνεται όπως είναι, τηγανητό σε ελαιόλαδο για να γίνει σαγανάκι, ή προστίθεται σε φαγητά όπως τα μακαρόνια, το κρέας ή τα μαγειρευτά λαχανικά. Το Κεφαλοτύρι είναι δημοφιλές και πασίγνωστο τυρί, έχοντας τις ρίζες του ήδη από την βυζαντινή εποχή.. Βρίσκεται σε μερικά εκλεκτά (γκουρμέ) καταστήματα ή εξειδικευμένα (σπεσιαλιτέ) μαγαζιά στις Η.Π.Α και σε άλλες μη ελληνικές χώρες. Το κεφαλοτύρι ωριμάζει μετά από δύο με τρεις μήνες. Ένα ώριμο κεφαλοτύρι, ενός χρόνου ή και περισσότερο, είναι πιο ξερό και με δυνατότερη γεύση, και τρώγεται είτε σαν μεζές μαζί με ούζο είτε τριμμένο πάνω σε άλλα φαγητά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ridgway, J. (2002). *The Cheese Companion*. ISBN 1840923393.
2. ↑  Harbutt, J. (2006). *The World Encyclopedia of Cheese*. ISBN 9780754809920.
3. ↑  Janet Fletcher (2009-06-07). «Kefalotyri cheese offers intriguing mix». San Francisco Chronicle. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-06-18.. Ανακτήθηκε στις 2010-08-06.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **κεφαλοτύρι**  |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ελληνικά Τυριά |
| --- |
|  |
| Π.Ο.Π. | 
* Ανεβατό
* Ανθότυρος
* Γαλοτύρι
* Γραβιέρα (Αγράφων, Κρήτης, Νάξου)
* Καλαθάκι Λήμνου
* Κασέρι
* Κατίκι Δομοκού
* Κεφαλογραβιέρα
* Κοπανιστή
* Λαδοτύρι Μυτιλήνης
* Μανούρι
* Μετσοβόνε
* Μπάτζος
* Ξινομυζήθρα
* Ξύγαλο Σητείας
* Πηχτόγαλο Χανίων
* Σφέλα
* Σαν Μιχάλη
* Φέτα
* Φορμαέλλα
 |  |
|  |
| Άλλα | 
* Αρμεξιά Άνδρου
* Αρμόγαλο
* Αρσενικό Νάξου
* Βικτώρια Θεσσαλονίκης
* Βολάκι Τήνου
* Ημίσκληρο τυρί (Πολυκάστρου)
* Καρίκι
* Κεφαλοτύρι
* Κορφού Κέρκυρας
* Κρασοτύρι Κω
* Λευκό τυρί άλμης
* Μαλαξιά Άνδρου
* Μανούρα Γυλωμένη Σίφνου
* Μαστέλο Χίου
* Μελίχλωρο
* Μέριου Γραβιέρα Σοχού
* Μετσοβέλα
* Μυζήθρα
* Νιότικο
* Ξεροτύρι
* Ξινότυρο
* Πετρωτή
* Πετρωτό
* Σαν Μιχάλη Σύρου
* Σιμπουκουκίρα
* Σκοτύρι
* Στάκα
* Ταλαγάνι
* Τελεμές
* Τουλουμοτύρι
* Τσαλαφούτι
* Τυρογλιάτα
* Τυροζούλι
* Τυρομάλαμα Κρήτης
* Φράτσια Κυθήρων
* Φρέσκο τυρί κρέμα
* Φρουμαέλα (Βαλμανδούρας)
* Χαλλούμι
* Χλωρό Σαντορίνης
 |
|  |
| 
* Κατηγορία **Κατηγορία**
* List-Class article **Λίστα**
 |

 |
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Έρση** είναι γνωστή κυρίως η μία από τις τρεις κόρες του βασιλιά των Αθηνών Κέκροπα και θεωρείται η προσωποποίηση της πρωινής δροσιάς, που πίστευαν ότι χάριζε στους ανθρώπους η Σελήνη.

Η Έρση ήταν ιέρεια της θεάς Αθηνάς στην Ακρόπολη. Μετά τη γέννηση του Ερεχθέα (ή του Εριχθονίου), η Αθηνά τοποθέτησε το βρέφος σε ένα μικρό κιβώτιο (*κίστην*) και το εμπιστεύθηκε στις κόρες του Κέκροπα, την Πάνδροσο, την Άγλαυρο και την Έρση, τις οποίες διέταξε να κρατήσουν κλειστό το κιβώτιο. Η Άγλαυρος και η Έρση δεν μπόρεσαν να αντισταθούν στην περιέργειά τους και άνοιξαν το κιβώτιο. Τότε είδαν μέσα ένα φίδι ή το βρέφος τυλιγμένο με φίδια. Το θέαμα αυτό τις τρόμαξε τόσο, ώστε τρελάθηκαν και γκρεμίστηκαν από την Ακρόπολη.

Σε ένα άλλο μύθο, ο θεός Ερμής ερωτεύθηκε κάποτε την Έρση και ζήτησε από την Άγλαυρο να τον βοηθήσει. Η θεά Αθηνά όμως έσπειρε στην ψυχή της Έρσης τη ζήλια και ο Ερμής απέτυχε. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή πάντως, η Έρση και ο Ερμής απέκτησαν ένα γιο, τον Κέφαλο (*Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου*, Γ 14, 3). Μάλιστα σύμφωνα με μία επιγραφή το ιερατικό γένος των «Κηρύκων» στην Αθήνα θεωρούσε την Έρση και τον Ερμή ως γονείς του Κηρύκου.

Το όνομα «Έρση» το χρησιμοποιούσαν οι Αθηναίοι και ως ονομασία της Αθηνάς, προς τιμή της οποίας εόρταζαν τα Αρρηφόρια (από το «Ερσηφόρια»-«Ερρηφόρια»). Στην εορτή αυτή έπαιρναν μέρος 4 κορίτσια ηλικίας 7 ως 11 ετών, από τις ευγενέστερες οικογένειες των Αθηνών, τα οποία ζούσαν επί ένα χρόνο πάνω στην Ακρόπολη και ασχολούνταν με έργα σχετικά με τη γιορτή.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Έρση (μυθολογία)** |

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 42728825
* GND: 122786068

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ελληνική μυθολογία
 |

 |