recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **Ανώτατο Συμβούλιο της Υπερδνειστεριακής Μολδαβικής Δημοκρατίας** (μολδαβικά: Советул Супрем ал Републичий Молдовенешть Нистрене, *Sovietul Suprem al Republicii Moldovenești Nistrene*, ρωσικά: Верховный Совет Приднестровской Молдавской Республики‎, *Βερχόβνι Σαβιέτ Πριντνεστρόβσκοϊ Μολντάβσκοϊ Ρεσπούμπλικι*, ουκρανικά: Верховна Рада Придністровської Молдавської Республіки‎, *Βερχόβνα Ράντα Πριντνιστρόβσκι Μολντάβσκογι Ρεσπούμπλικι*) είναι το κοινοβούλιο της Υπερδνειστερίας. Το μονοθάλαμο κοινοβούλιο της χώρας αποτελείται από 43 βουλευτές που εκπροσωπούν συνολικά 43 εκλογικές περιφέρειες. Ο επικεφαλής ονομάζεται πρόεδρος (ή ομιλητής).

Ιστορία
-------

Η Δημοκρατία της Μολδαβίας θεωρεί ακόμα την Υπερδνειστερία ως μέρος της επικράτειας της, παρόλο που το Δεύτερο Κογκρέσο των Αντιπροσώπων του Λαού ανακήρυξε απόσχιση από την Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μολδαβίας στις 2 Σεπτεμβρίου 1990 με την ονομασία Υπερδνειστεριακή Μολδαβική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία. Καθώς η Υπερδνειστερία δεν ήταν αυτόνομη περιοχή πριν ανακηρύξει ανεξαρτησία, δεν είχε δικά τις κυβερνητικά όργανα στην ΕΣΣΔ. Έτσι όλες οι κυβερνητικές αρχές έπρεπε να ξαναχτιστούν από το μηδέν. 

Στις 2 Σεπτεμβρίου 1990, το Δεύτερο Έκτακτο Κογκρέσο των Λαϊκών Αντιπροσώπων όλων των επιπέδων της Υπερδνειστερίας εξέλεξαν το προσωρινό Ανώτατο Συμβούλιο της Υπερδνειστερίας, το οποίο είχε ως αποστολή να προετοιμάσει τις εκλογές για το μόνιμο Ανώτατο Συμβούλιο. Ο Ιγκόρ Σμιρνόφ εξελέγη πρόεδρος του Προσωρινού Ανωτάτου Συμβουλίου τον Μάρτιο του 1990. Αργότερα ο Σμιρνόφ εξελέγη Πρόεδρος της Δημοκρατίας, και στις 29 Νοεμβρίου 1990 τον διαδέχθηκε ο Βλαντιμίρ Γκοντσάρ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  History of creation and development of the Parliament of the Pridnestrovian Moldavian Republic
2. ↑  The Supreme Council of PMR, 1990-2010[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  Верховный Совет Приднестровской Молдавской Республики retrieved 15 Apr 2011
4. ↑  The Supreme Council of PMR, 1990-2010[*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  History of creation and development of the Parliament of the Pridnestrovian Moldavian Republic

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 152594902
* LCCN: n93106135

 |

 |
Ο **Αιγκ** (γαλλ. *Aigues*, *Aigue*, *Aygues* ή και *Eygues*) είναι ποταμός της νότιας Γαλλίας, αριστερός παραπόταμος του Ροδανού με μήκος 113,7 χιλιόμετρα. Πηγάζει σε υψόμετρο περίπου 1.140 μέτρα, από το βουνό Μποσαίν του ορεινού όγκου των Μπαρονί, και διέρχεται από τους Νομούς Ντρομ, Ωτ-Αλπ και Βωκλύζ. Στις όχθες του είναι κτισμένα τα χωριά Βερκλώζ, Σαΰν και Σαιν-Μωρίς-συρ-Αιγκ (*Saint-Maurice-sur-Eygues*, όπου διασώζεται και η παραπάνω γραφή *Eygues* για την ονομασία του ποταμού), καθώς και η κωμόπολη Νυόνς. Ο Αιγκ εκβάλλει στον Ροδανό στο ύψος της κωμοπόλεως Καντρούς, σε θέση με υψόμετρο 26 μέτρα και γεωγραφικές συντεταγμένες 44°05΄23΄΄ Βόρειο πλάτος και 4°44΄12΄΄ Ανατολικό μήκος. Η λεκάνη απορροής του έχει έκταση 1.012 τετραγωνικά χιλιόμετρα και δίνει στον ποταμό μέση παροχή στο υδρολογικό έτος 6,22 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο. Από τους παραπόταμους του ίδιου του Αιγκ αξιοσημείωτοι είναι ο Λωζόν (αριστερός) και οι Ουλ και Μπεντρί (δεξιοί).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bassin versant: Aygues-Eygues (L')[*νεκρός σύνδεσμος*], Observatoire Régional Eau et Milieux Aquatiques en PACA

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 2, σελ. 570

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 12144647646716685111
* SUDOC: 027455467
* BNF: cb11949274z (data)

 |

 |
Το **Ανώτατο Μυστικό Συμβούλιο** ήταν το ανώτατο κρατικό όργανο διαβούλευσης της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τα έτη 1726-1730 που αποτελούταν από 7-8 άτομα. Δημιουργήθηκε από την αυτοκράτειρα Αικατερίνη Α΄ ως συμβουλευτικό όργανο, στην πραγματικότητα όμως αποφάσιζε για σημαντικά ζητήματα του κράτους.

Δημιουργία του Συμβουλίου
-------------------------

Η άνοδος στο θρόνο της Αικατερίνης Α΄μετά το θάνατο του Πέτρου Α΄ προκάλεσε την ανάγκη δημιουργίας ενός τέτοιου οργάνου το οποίο θα ενημέρωνε την αυτοκράτειρα για την κατάσταση που επικρατεί στο κράτος και να ελέγχει την κυβέρνηση κάτι που η Αικατερίνη Α΄ δεν αισθανόταν ικανή να πράττει. Αυτό το όργανο ονομάστηκε *Ανώτατο Μυστικό Συμβούλιο*.

Το διάταγμα για τη δημιουργία του Συμβουλίου εκδόθηκε το Φεβρουάριο του 1726. Τα μέλη της διορίστηκαν:

* Στρατάρχης-αρχιστράτηγος Πρίγκιπας Αλεξάντρ Μένσικοφ
* Γενικός-ναύαρχος Κόμης Φιοντόρ Ματβέεβιτσς Απραξιν
* Καγκελάριος Κόμης Γαβριήλ Γκολόβκιν
* Κόμης Πέτρ Αλεξέεβιτς Τολστόι
* Πρίγκιπας Ντμίτρι Μηχάιλοβιτς Γκολίτσιν
* Βαρόνος Αντρέι Ιβάνοβιτς Όστερμαν
* Ένα μήνα μετά προστέθηκε και ένα άλλο μέλος, ο γαμπρός της αυτοκράτειρας, ο Δούκας Κάρλος Φρειδερίκος του Χόλσταϊν, στον οποίον όπως έλεγε «μπορούσε να βασιστεί πλήρως».

* Αλεξάντρ ΜένσικοφΑλεξάντρ Μένσικοφ
* Φιοντόρ Ματβέεβιτς ΑπραξίνΦιοντόρ Ματβέεβιτς Απραξίν
* Γαβριήλ ΓκολόβκινΓαβριήλ Γκολόβκιν
* Πέτρ Αλεξέεβιτς ΤολστόιΠέτρ Αλεξέεβιτς Τολστόι
* Ντμίτρι Μηχάιλοβιτς Γκολίτσιν Ντμίτρι Μηχάιλοβιτς Γκολίτσιν
* Αντρέι Ιβάνοβιτς ΌστερμανΑντρέι Ιβάνοβιτς Όστερμαν
* Δούκας Κάρλος ΦρειδερίκοςΔούκας Κάρλος Φρειδερίκος

Τα μελή του συμβουλίου από νωρίς ξεκίνησαν τη διαμάχη μεταξύ τους για περισσότερη επιρροή μέσα σ'αυτό, με αποτέλεσμα το συμβούλιο να διοικείται από λίγους μόνο συμβούλους. Από τα ιδρυτικά μέλη του συμβουλίου ήταν οι τρεις με μεγαλύτερη δύναμη: οι Γκολόβκιν, Γκολίτσιν και ο Όστερμαν. Το 1727 η κατάσταση άλλαξε υπέρ του νέου μέλους του συμβουλίου του Βασίλη Ντολγκορούκι. Τα μελή συχνά αντιμάχονταν ο ένας τον άλλον, δημιουργούσαν συμμαχίες για να πολεμήσουν το δυνατότερο. Η εξουσία τους ολοένα και αυξανόταν. Οι αποφάσεις που λάμβαναν οι σύμβουλοι καθόριζαν την τύχη των διαδόχων αυτοκρατόρων και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας γενικότερα. Έτσι το 1930 με μανιφέστο της αυτοκράτειρας Άννα Ιβάνοβνα το Συμβούλιο διαλύθηκε και αντικαταστάθηκε με Υπουργικό Συμβούλιο.

Τύχη των συμβούλων
------------------

Μερικοί από αυτούς απεβίωσαν, κάποιο απολύθηκαν ενώ 4 από τα αδέλφια του Ντολγκορούκοφ εκτελέστηκαν.

Παραπομπές
----------

* Η Προεδρική Βιβλιοθήκη, Ίδρυση του Ανώτατου Μυστικού Συμβουλίου
* Supreme Privy Council of Imperial Russia
Ο **αμφορέας του Εξηκία** που φιλοξενείται στα Μουσεία του Βατικανού στη Ρώμη είναι έργο αρχαίας Ελληνικής τέχνης.

Ιστορικό του ευρήματος
----------------------

Βρέθηκε στο Βούλτσι το 1834.

Περιγραφή
---------

Φέρει την επιγραφή του κατασκευαστή: ΗΕΧΣΕΚΙΑΣ ΕΠΟΙΕΣΕΝ, και την αφιερωματική επιγραφή: ΟΝΕΤΟΡΙΔΕΣ ΚΑΛΟΣ προς τον νεαρό αθλητή Ονητορίδη, για τον οποίο τίποτε άλλο δεν γνωρίζουμε. Το μελανό γάνωμα καλύπτει όλο το αγγείο εκτός από τα ζωγραφισμένα μέρη του. Ο πόδας του είναι διακοσμημένος με ακτίνες. Οι δύο όψεις του είναι διακοσμημένες με αγγειογραφίες.

### Αχιλλέας και Αίαντας

Στην εμπρόσθια όψη εικονίζονται δύο ήρωες. Ο Αχιλέας και ο Αίαντας κάθονται αντικριστά και παίζουν επάνω σε ένα απλό τραπεζάκι ένα παιχνίδι που εφεύρε ο Παλαμήδης. Από το στόμα τους διαβάζουμε τι έριξαν: Ο Αχιλλέας τέσσερα, ο Αίαντας τρία. Είναι και οι δύο ντυμένοι πολεμικά, και παίζουν ζάρια για να περάσει η ώρα, ενώ έχουν βάρδια στον πόλεμο της Τροίας. Φορούν θώρακες στους μηρούς και τα μπράτσα. Κρατούν τα δόρατα στο χέρι για να είναι πανέτοιμοι, ενώ κράνος και ασπίδα είναι ακουμπισμένα στο πλάι κοντά. Η ασπίδα του Αίαντα είναι διακοσμημένη με το Γοργόνειο του Φόβου, ενώ στην ασπίδα του Αχιλλέα που του έφτιαξε ο Ήφαιστος διακρίνουμε το κεφάλι Σειληνού, ένα φίδι και πάνθηρα.

Καλλιτεχνική αξιολόγηση
-----------------------

Ο αμφορέας ετούτος συγκαταλέγεται στα αξιολογότερα μελανόμορφα σκεύη λόγω της πετυχημένης θεματικής σύνθεσης των αγγειογραφιών.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο αρχαιολογία | Πύλη αρχαιολογία |

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο τέχνη | Πύλη τέχνη |

* Άντολφ Φουρτβένγκλερ (1853 - 1907) (1924). *Griechische Vasenmalerei: Auswahl hervorragender Vasenbilder aus dem gleichnamigen großen Werke*. München: Bruckmann. σελίδες 13-15, όψη α' και β΄. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2012.
Η **συμμετοχική δημοκρατία** είναι ένας τύπος δημοκρατίας που δίνει έμφαση στην ευρεία εμπλοκή των πολιτών στην διεύθυνση και διαχείριση των πολιτικών υποθέσεων. Αν και η ετυμολογία υπονοεί ότι όλα τα πολιτεύματα που αξίζουν την ονομασία *δημοκρατία* στηρίζονται στη συμμετοχή των πολιτών, οι παραδοσιακές αστικές δημοκρατίες που επικρατούν, τείνουν να περιορίζουν τη συμμετοχή αυτή στην διακυβέρνηση, με τους αντιπροσώπους να αποφασίζουν για όλα τα ζητήματα, μετατρέποντας έτσι τη διακυβέρνηση σε μία επαγγελματική κοινοβουλευτική ολιγαρχία. Η συμμετοχική δημοκρατία προσπαθεί να εισάγει στο κοινοβουλευτικό σύστημα, κάποια χαρακτηριστικά άμεσης δημοκρατίας, ώστε να διευρύνει το πλήθος των ανθρώπων που έχουν πρόσβαση στις πολιτικές διεργασίες λήψης αποφάσεων, αλλά και να εμβαθύνει αυτή την πρόσβαση.

Ένας στοιχειώδης τύπος συμμετοχικής δημοκρατίας εξασκείται στην Ελβετία όπου, παράλληλα με τις συνήθεις πολιτικές διαδικασίες όπου εμπλέκονται οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι των πολιτών, λαμβάνουν χώρα και τακτικά δημοψηφίσματα για διάφορα ζητήματα. Στα δημοψηφίσματα αυτά έχει το δικαίωμα να συμμετάσχει το σύνολο των πολιτών. Έχει υποστηριχθεί ότι μία πιο ισχυρή συμμετοχική δημοκρατία θα μπορούσε να επεκτείνει αυτό το μοντέλο με κατάλληλη χρήση του Διαδικτύου για ευκολότερη και ταχύτερη διεξαγωγή ψηφοφοριών σε μαζική κλίμακα (*ηλεκτρονική δημοκρατία*).
Η **Αναξάνδρα** ήταν αρχαία Ελληνίδα ζωγράφος από τη Σικυώνα, που άκμασε στα τέλη του 3ου αιώνα π.Χ. (δεκαετία 230-220 π.Χ.).

Η Αναξάνδρα ήταν κόρη και μαθητευόμενη του ζωγράφου Νεάλκη. Μνημονεύεται από τον Κλήμεντα τον Αλεξανδρέα, τον Χριστιανό θεολόγο που έζησε 4 αιώνες αργότερα, σε μια ενότητα του έργου του *Στρωματείς* που έχει τίτλο «Γυναίκες ικανές για την τελειότητα όσο και οι άνδρες». Ο Κλήμης μάς παραπέμπει σχετικώς σε ένα χαμένο έργο του λόγιου και γραμματικού Διδύμου του Χαλκέντερου (1ος αιώνας π.Χ.).

Το όνομα της Αναξάνδρας δόθηκε το 1994 από τη Διεθνή Αστρονομική Ένωση σε έναν κρατήρα διαμέτρου 20 χιλιομέτρων του πλανήτη Αφροδίτη Επίσης το υιοθέτησε η Αμερικανίδα συγγραφέας Κάρολιν Μπ. Κούνυ ως το όνομα της (άσχετης με τη ζωγράφο) βασικής ηρωίδας του μυθιστορήματός της *Goddess of Yesterday* (2003), η υπόθεση του οποιου διαδραματίζεται στον Τρωικό Πόλεμο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 23  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Ellet, E.F. (1859). *Women artists in all ages and countries*. Νέα Υόρκη: Harper & Bros.
3. ↑  Smith, William (1851). *A new classical dictionary of Greek and Roman biography, mythology, and geography, partly based upon the Dictionary of Greek and Roman biography and mythology*. Νέα Υόρκη: Harper & Brothers. σελ. 163.
4. ↑  Κλήμεντος Αλεξανδρέως *Στρωματείς*, IV 523d
5. ↑  Marinella, Lucrezia (1999). *The Nobility and Excellence of Women and the Defects and Vices of Men*. Μτφρ. Dunhill, Anne (2η έκδοση). Σικάγο: University of Chicago Press. σελ. 91. ISBN 9780226505503.
6. ↑  Cattermole, Peter· Moore, Patrick (1997). *Atlas of Venus* (1. έκδοση). Cambridge [u.a.]: Cambridge Univ. Press. σελ. 113. ISBN 0521496527.
7. ↑  Cooney, Caroline B. (2002). *Goddess of yesterday*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. Νέα Υόρκη: Delacorte Press. ISBN 9780385729451.
Ο Τζον Μοντγκόμερι με το αεροπλάνο του.
Ο **Τζον Τζόζεφ Μοντγκόμερι** (αγγλικά: *John Joseph Montgomery*‎, Γιούμπα Σίτι, 15 Φεβρουαρίου 1858 – 31 Οκτωβρίου 1911), ήταν Αμερικανός μηχανικός, πρωτοπόρος της αεροπορίας και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Σάντα Κλάρα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Στις 28 Αυγούστου 1883 ο Τζον Τζόζεφ Μοντγκόμερι πραγματοποίησε την πρώτη ελεγχόμενη πτήση με ανεμόπτερο στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής στην επαρχία Οτάι Μέσα του Σαν Ντιέγκο στην Καλιφόρνια. Νωρίτερα είχαν πραγματοποιηθεί πτήσεις με ανεμόπτερα στην Ευρώπη από τους Τζορτζ Κέιλι (1853) και Ζαν-Μαρί Λε Μπρι (1856). Αργότερα, το 1905 ο πιλότος του Μοντγκόμερι, Ντάνιελ Μαλόνεϊ πραγματοποίησε σειρά πτήσεων στις επαρχίες Άπτος και Σάντα Κλάρα, πραγματοποιώντας άλματα από αερόστατα χρησιμοποιώντας τις πτέρυγες του ανεμοπτέρου. Οι πτήσεις αυτές κατέδειξαν πως το αεροσκάφος του Μοντγκόμερι ήταν ελεγχόμενο. Την περίοδο αυτή, οι πτήσεις αυτές έφτασαν στο μεγαλύτερο υψόμετρο που είχε καταγραφεί έως τότε. Το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για το αεροσκάφος αυτό κατοχυρώθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 1906 με αριθμό 831.173.

Ο Μοντγκόμερι έγινε μέλος της αερολέσχης του Ιλινόι το 1910 και μέλος της επιτροπής ερευνών του Τεχνικού Συμβουλίου της Αεροναυτικής Εταιρείας της Νέας Υόρκης το 1911.

Ο Μοντγκόμερι απεβίωσε στις 31 Οκτωβρίου 1911 όταν το ανεμόπτερό του *The Evergreen* κατέπεσε. Τάφηκε στο κοιμητήριο Χόλι Κρος στην πόλη Κόλμα της Καλιφόρνια στις 3 Νοεμβρίου 1911.

Ο Τζον Μοντγκόμερι με το ανεμόπτερο του *Evergreen* το 1911.
Το 1946 η ζωή του Τζον Μοντγκόμερι αποτέλεσε το περιεχόμενο της ταινίας *Gallant Journey* με πρωταγωνιστές τους Γκλεν Φορντ και Τζάνετ Μπλαιρ, σε σκηνοθεσία του Ουίλιαμ Γουέλμαν.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) *SNAC*. w68k7ks5. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Pescador, Katrina· Renga, Alan (2007). *Aviation in San Diego*. San Francisco: Arcadia Publishing. σελ. 11. ISBN 9781439618271.
3. ↑  Burdick, John G.· Burdick, Bernard J. (2017). *Achieving Flight: The Life and Times of John J. Montgomery*. Bloomington: Archway Publishing. σελ. 198. ISBN 9781480850811.
4. ↑  Fogel, Gary B.· Harwood, Craig S. (2012). *Quest for Flight: John J. Montgomery and the Dawn of Aviation in the West*. Norman: University of Oklahoma Press. σελ. 155. ISBN 9780806187815.
5. ↑  Ford, Peter (2011). *Glenn Ford: A Life*. Madison, Wisconsin: University of Wisconsin Press. σελ. 70. ISBN 9780299281533.

Βιβλιογραφία
------------

* *The Montgomery Aeroplane*, Scientific American, 20-05-1904, σσ. 404.
* *Most Daring Test of Flying-Machine Ever Made*, Popular Mechanics, June, Vol. 7, No. 6, 1905.
* *The Montgomery Aeroplane*, Popular Mechanics, July, Vol. 7, No. 7, 1905, σσ. 703–707.
* Josselyn, Winsor *He Flew in 1883*, Harper's Magazine, Vol. 181, June, 1940.
* Spearman, Arthur Dunning *John J. Montgomery: Father of Basic Flying*. Santa Clara University 1967.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 23873465
* LCCN: n96122606
* ISNI: 0000 0000 3524 6474
* GND: 1038119324

 |

 |
**Τεχεράνη 43 - Η Φωλια Των Κατασκοπων** (πρωτότυπος τίτλος στα ρώσικα: *Тегеран-43*, στα γαλλικά: *Teheran 43*) είναι ο τίτλος κινηματογραφικής ταινίας σοβιετικής παραγωγής (σε συνεργασία με τη Γαλλία) από το 1981.

Περίληψη
--------

Διεθνής τρομοκρατία και σκοτεινά παιχνίδια εξουσίας στα χρόνια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου που μοιάζουν... παιδικά με τα αντίστοιχα σημερινά. Ναζί αξιωματικός αναλαμβάνει να εξοντώσει τους Τσώρτσιλ, Ρούσβελτ και Στάλιν στη συνάντησή τους στην Τεχεράνη του 1943. 37 έτη αργότερα, ο γερμανικός πράκτορας ζει με τη Φρανσουάζ (Κλοντ Ζαντ), μια νεαρή Παριζιάνα, η οποία τον κρύβει.

3 αστέρια του διεθνούς επιπέδου που παίζουν στην ταινία Τεχεράνη-43. Οι ηθοποιοί Alain Delon (Αλέν Ντελόν), Claude Jade (Κλοντ Ζαντ), Kurd Jurgens αποδέχτηκαν την πρόσκληση του σκηνοθέτη Vladimir Naumov, ο οποίος, όπως ήδη αναφέρθηκε, συνέβαλε στην αύξηση της δημοτικότητας των εγχώριων ακροατηρίων. Πάνω από εκατό εκατομμύρια εισιτήρια πωλήθηκαν.

Βραβεύσεις
----------

* Χρυσό Βραβείο στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Μόσχας, 1981 (Αλεξάντρ Άλοβ, Βλαντίμιρ Νόμοβ).

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  *DEFA film database*. Q6UJ9A002Y8D. Ανακτήθηκε στις 24  Αυγούστου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τεχεράνη 43 στο IMDb
**Το ύδωρ της ελέγξεως** ονομάζεται το εικονογραφικό θέμα που απεικονίζει την έγκυο Παναγία να οδηγείται από τον Ιωσήφ ενώπιον του αρχιερέως και να παίρνει από τα χέρια του στάμνα και να πίνει νερό,με το οποίο ελέγχεται η αγνότητά της. Στη συνέχεια αυτό κάνει και ο Ιωσήφ. για να αποδειχθεί η μη συμμετοχή του στην εγκυμοσύνη της Παναγίας.

Προέλευση θέματος
-----------------

Πρόκειται για το Αγνείας πείρα θέμα περιγραφόμενο από το βιβλίο των Αριθμών, όπου ο ιερέας ποτίζοντας με νερό ελεγκτικό την υποψήφια *καὶ εἰσελεύσεται εἰς αὐτὴν τὸ ὕδωρ τοῦ ἐλεγμοῦ τὸ ἐπικαταρώμενον, καὶ πρησθήσεται τὴν κοιλίαν, καὶ διαπεσεῖται ὁ μηρὸς αὐτῆς*.Η παράδοση αυτή εισέρχεται στο Πρωτευαγγέλιον του Ιακώβου. το οποίο εμπνέει το ομώνυμο εικονογραφικό θέμα

Διάδοση θέματος
---------------

Το θέμα εντοπίζεται ήδη στον Θρόνο του Μαξιμιανού στη Ραβέννα, όπου η Παναγία ενώπιον του Ιωσήφ ετοιμάζεται να πιεί το νερό, ενώ παρίσταται και άγγελος. Έπειτα εντοπίζεται σε Castelseprio, σε τοιχογραφίες στην Καππαδοκία, σε μικρογραφία , του Κοκκινοβάφου, σε τοιχογραφίες της Κρήτης, σε σερβικά (Decani, Sušitsa) στην Κωνσταντινούπολη, στο Άγιο Όρος (Μονή Χιλανδαρίου)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κωνσταντίνος Καλοκύρης, Η Θεοτόκος εις την εικονογραφίαν ανατολής και δύσεως, εκδ.Πατριαρχικόν Ίδρυμα Πατερικών Μελετών, Θεσσαλονίκη, 1972, σελ.123
2. ↑  Κωνσταντίνος Καλοκύρης, Η Θεοτόκος εις την εικονογραφίαν ανατολής και δύσεως, εκδ.Πατριαρχικόν Ίδρυμα Πατερικών Μελετών, Θεσσαλονίκη, 1972, σελ.123
3. ↑  Κωνσταντίνος Καλοκύρης, Η Θεοτόκος εις την εικονογραφίαν ανατολής και δύσεως, εκδ.Πατριαρχικόν Ίδρυμα Πατερικών Μελετών, Θεσσαλονίκη, 1972, σελ.124

Πηγές
-----

* Κωνσταντίνος Καλοκύρης, Η Θεοτόκος εις την εικονογραφίαν ανατολής και δύσεως, εκδ.Πατριαρχικόν Ίδρυμα Πατερικών Μελετών, Θεσσαλονίκη, 1972
Το **Τορπιλοβόλο-14** ήταν το τέταρτο του ιδίου τύπου ελληνικό πολεμικό πλοίο (τα άλλα ήταν τα: Τορπιλοβόλο-11, Τορπιλοβόλο-12, Τορπιλοβόλο-13, Τορπιλοβόλο-15, και Τορπιλοβόλο-16). Ναυπηγήθηκε το 1884-1885 στα γερμανικά ναυπηγεία Vulkan και ενετάγη στον Στόλο το 1885. Έλαβε μέρος στον πόλεμο του 1897. Μαζί με το «ΠΗΝΕΙΟΣ» αρχές Μαΐου του 1897 συνέλαβε το τουρκικό επίτακτο ΓΕΩΡΓΙΟΣ το οποίο μετέφερε στρατιώτες και πυρομαχικά το οποίο και κατασχέθηκε ως λεία πολέμου.

Το 1905 υπέστη μετασκευή στο εργοστάσιο "ΜακΝτούαλ και Βαρβούρ" στον Πειραιά. Προστέθηκε δεύτερος λέβητας και απέκτησε δεύτερη καπνοδόχο, ενώ αυξήθηκε η ταχύτης του και βελτιώθηκε ο οπλισμός του.

Στις 8 Νοεμβρίου 1912, με κυβερνήτη τον Υποπλοίαρχο Π. Αργυρόπουλο και Ύπαρχο τον Σημαιοφόρο Χρ. Κονιάλη βύθισε με τορπίλη μέσα στον όρμο των Κυδωνιών (Αϊβαλί) την τουρκική κανονιοφόρο ΤΡΑΒΖΟΝ.

Παροπλίσθηκε το 1919.

Αναφορές
--------

1. ↑
2. ↑
Ο **Τορικός** ήταν αρχαία πόλη στην λεγομένη παλαιότερα Ασιατική Σαρματία κι είχε οικοδομηθεί μεταξύ Αχαιών και Τορετών (Σκύλαξ, Περίπλους της θαλάσσης της οικουμένης Ευρώπης και Ασίας και Λιβύης, 74). Ονομάσθηκε κατόπιν Πάγραι (Περίπλους Ευξείνου Πόντου, 28, Αρριανός) και αργότερα αναφέρεται ως Γελενζίκ ή σήμερα πλέον Γκελεντζίκ της Καυκασίας. Παλαιότερα ως Τορετική Άκρα, δηλ. ακρωτήριο, αναφερόταν ακρωτήριο της ασιατικης Σαρματίας, το σημερινό αρκωτήριο Kadosh που άλλοτε θεωρείτο ότι ανήκε στην Γεωργία και σήμερα ανήκει το Κράι Κρασνοντάρ που είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Νότιο Διαμέρισμα. Από τα 5.000.000 των κατοίκων του, 25.000 δηλώνουν ελληνική καταγωγή. Σήμερα (2021) στο Γκελεντζίκ ζουν περίπου 5.000 Πόντιοι με καταγωγή κυρίως από την Τραπεζούντα και στην ευρύτερη περιοχή 15.000 άτομα ποντιακής καταγωγής.

Δείτε επίσης
------------

* Γκελεντζίκ
* Τραπεζούντα

Παραπομπές - σημειώσεις
-----------------------

Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Παύλου Δρανδάκη
Ο **Ανδρέας Μουσάλος** (λατινικά: Andreas Musalus‎, ιταλικά: Andrea Musalo‎, 1665/6 – 1721) ήταν Έλληνας  καθηγητής μαθηματικών, φιλόσοφος, και θεωρητικός της αρχιτεκτονικής ο οποίος δραστηριοποιήθηκε κυρίως στην Βενετία κατά την διάρκεια του 17ου αιώνα.

Βιογραφία
---------

Κατάγονταν από ελληνική οικογένεια ευγενών με έδρα τον Χάνδακα,. Πριν τον Χάνδακα η οικογένεια του είχε καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη και ο πατέρας του ήταν ιατρός. Μετά την οθωμανική κατάκτηση της Κρήτης η οικογένεια του μετανάστευσε στην Βενετία όταν ο ίδιος ήταν βρέφος.

Μεγαλώνοντας, ο Μουσάλος σπούδασε δίκαιο και μαθηματικά στο πανεπιστήμιο της Πάδοβας. Ενώ βρισκόταν στην Πάδοβα ο Μουσάλος μελέτησε την ρητορική τέχνη από τον Πιέτρο Πάολο Καλόρε, καθώς και μαθηματικά από τον Φιλίπο Βερνάντε ο οποίος ήταν υποστράτηγος του πυροβολικού της Βενετίας. Ο Μουσάλος συνέχισε τις σπουδές του σημειώνοντας σημαντική πρόοδο, και το 1697 στην ηλικία των 32 ετών έγινε καθηγητής μαθηματικών στην Βενετία. Παντρεύτηκε το 1707, και πέθανε το 1721 στην ίδια πόλη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) *Union List of Artist Names*. 500057867. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2 3  (Ιταλικά) Pedrocco, Filippo (1994). *Chiesa dei Gesuati: arte e devozione*. Marsilio. σελ. 8. ISBN 978-88-317-6149-9.
3. 1 2  (Ιταλικά) *Convegno internazionale nuove idee e nuova arte nell '700 italiano, Roma, 19-23 maggio 1975*. Accademia nazionale dei Lincei. 1977. σελ. 429. OCLC 4666566.
4. 1 2  (Ιταλικά) Temanza, Tommaso (1963). *Civiltà Veneziana. Fonti e Testi. Serie 1: Fonti e Documenti per la Storia dell'Arte Veneta*. Istituto per la collaborazione cultural. σελ. 18. OCLC 638292555.
5. ↑  (Ιταλικά) Brusegan, Marcello (2004). *Guida insolita ai misteri, ai segreti, alle leggende e alle curiosità delle chiese di Venezia*. Newton & Compton. σελ. 191. ISBN 978-88-541-0030-5.

Δείτε επίσης
------------

* Έλληνες λόγιοι της Αναγέννησης

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 89773594
* **Europeana**: agent/base/128884
* ISNI: 0000 0000 6635 5323
* GND: 1042416524
* ULAN: 500057867

 |

 |
Το ***Ξύπνημα του Δαίμονα*** (αγγλικά: *Rawhead Rex*) είναι μια Βρετανικής και Ιρλανδικής παραγωγής χαμηλού προϋπολογισμού ταινία τρόμου του 1986. Την ταινία σκηνοθέτησε ο Τζορτζ Παύλου και πρωταγωνιστούν οι Ντέιβιντ Ντιούκς, Κέλι Πάιπερ και Ρόναν Γουίλμοτ. Η ταινία είναι βασισμένη στο διήγημα του Κλάιβ Μπάρκερ που αρχικά εμφανίστηκε στο τόμο 3 της σειράς βιβλίων του "Books of Blood".

Υπόθεση
-------

Ένας αγρότης κατά λάθος απελευθερώνει έναν κακό και τερατόμορφο ειδωλολατρικό θεό από την υπόγεια φυλακή του και έπειτα σπέρνει τον τρόμο στην επαρχεία της Ιρλανδίας σφαγιάζοντας τους κατοίκους. Ένας δημοσιογράφος, ο Χάουαρντ Χάλενμπεκ προσπαθεί να δώσει ένα τέλος στον τρομερό δαίμονα σαν εκδίκηση για τον αδικοχαμένο μικρό γιο του.

Ηθοποιοί και Χαρακτήρες
-----------------------

* Ντέιβιντ Ντιούκς στο ρόλο του *Χάουαρντ Χάλενμπεκ*
* Κέλι Πάιπερ στο ρόλο της *Ίλειν Χάλενμπεκ*
* Ρόναν Γουίλμοτ στο ρόλο του *Ντέκλαν Ο'Μπράιεν*
* Νάιαλ Τόιμπιν στο ρόλο του αιδεσιμότατου *Κούτ*
* Χιού Ο'Κόννορ στο ρόλο του *Ρόμπι Χάλενμπεκ*
* Κόρα Λάνι στο ρόλο της *Μίντι Χάλενμπεκ*

Κυκλοφορία
----------

Η ταινία είχε περιορισμένες κινηματογραφικές προβολές στις Ηνωμένες Πολιτείες από την Empire Pictures το 1987. Κυκλοφόρησε σε βιντεοκασέτα από την Vestron Video αργότερα την ίδια χρονιά.

Η ταινία κυκλοφόρησε σε DVD στην Αμερική από την Geneon στις 5 Οκτωβρίου του 1999. Το 2003 η Prism Leisure Corporation την επανακυκλοφόρησε σε DVD.

Υποδοχή
-------

Οι κριτικές για την ταινία είναι από μικτές ως αρνητικές. Στο IMDb κρατάει μια βαθμολογία των 4,9/10. Στο Rotten Tomatoes κρατάει μια αρνητική βαθμολογία των 33% βασισμένη σε 6 κριτικές. Η ελληνική ιστοσελίδα ταινιών χαμηλού προϋπολογισμού, b-movies.gr έδωσε στην ταινία μια βαθμολογία των 3/5 και είπε, "Μη φανταστείτε, φυσικά, κάτι το ιδιαίτερα ξεχωριστό. Το *Rawhead Rex* είναι μια άκρως χαβαλεδιάρικη ταινία που απευθύνεται αποκλειστικά στους fans του είδους, και συγκεκριμένα των ημι- εμπνευσμένων σαρκοφάγων δαιμόνων και τεράτων".

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Rawhead Rex στο Rotten Tomatoes
* Rawhead Rex στο Allmovie
* Παρουσίαση της ταινίας στο b-movies.gr
Η **Ταμάρα "Τάκο" Γκατσετσιλάντζε** (γεωργιανά: თაკო გაჩეჩილაძე, 17 Μαρτίου 1983) είναι Γεωργιανή τραγουδίστρια, συνθέτης και ηθοποιός.

Βιογραφία
---------

Συμμετείχε στον εθνικό τελικό της Γεωργίας για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2008, με το τραγούδι "Me and My Funky", καταλαμβάνοντας την δέκατη θέση. Ως μέλος του κουαρτέτου Stephane & 3G, κατέκτησε την τέταρτη θέση στον ίδιο εθνικό τελικό της Γεωργίας με το τραγούδι "I'm Free". Επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει την χώρα στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2009 με το τραγούδι "We Don't Wanna Put In", μέχρι που η υποψηφιότητα του συγκροτήματος αποκλείστηκε από τον Διαγωνισμό για το πολιτικό περιεχόμενο που έκρυβε το τραγούδι.

Εκπροσώπησε την Γεωργία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2017 με το τραγούδι "Keep the Faith". Διαγωνίστηκε στον α' ημιτελικό και δεν κατάφερε να προκριθεί στον τελικό καθώς κατέκτησε την ενδέκατη θέση. Στις 7 Μαΐου 2017, κατά την τελετή έναρξης του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2017, η Gachechiladze ανέφερε ότι είναι περήφανη που είναι από την Γεωργία επειδή η Γεωργία είναι η καλύτερη χώρα στον κόσμο.

Δισκογραφία
-----------

### Singles

| Έτος | Τίτλος | Δίσκος |
| --- | --- | --- |
| 2008 | "Me and My Funky" | Non-album singles |
| 2017 | "Keep the Faith" |

Παραπομπές
----------

1. ↑  pantheon.world/profile/person/Tamara\_Gachechiladze.
2. ↑  Adams, William Lee (20 Ιανουαρίου 2017). «Tako Gachechiladze wins Georgia's Eurovision final with "Keep the Faith"| wiwibloggs». *Eurovision 2017 Predictions, Polls, Odds, Rankings | wiwibloggs*. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2017.
3. ↑  «Georgia: Tako Gachechiladze to Kyiv with 'Keep the faith'!». *Eurovoix*. 20 Ιανουαρίου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2017.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςNika Kocharov & Young Georgian Lolitaz**Midnight Gold** | **Συμμετοχή της Γεωργίας στη Eurovision**2017 | ΔιάδοχοςIriao**For You** |
**Το Ουράνιο Τόξο** είναι μια ελαιογραφία του Αμερικανού καλλιτέχνη Τζώρτζ Ίνες, που βρίσκεται στο Μουσείο Τέχνης της Ινδιανάπολη στην Ιντιάνα. Απεικονίζει ένα ουράνιο τόξο κατά μήκος του ουρανού μετά από καταιγίδα.

Περιγραφή
---------

Στο έργο "Το Ουράνιο Τόξο", ο Ίνες μεταθέτει χρονικά τη φύση για να την εμποτίσει με μια αίσθηση θεϊκής παρουσίας. Δημιούργησε μια έντονη ατμοσφαιρική αντίθεση που κινείται από την καταιγίδα στα αριστερά, στον χαρούμενο προάγγελο του ουράνιου τόξου στα δεξιά. Την ίδια στιγμή, η βουκολική απεικόνιση των βοσκοτόπων στο προσκήνιο αντιπαρατίθεται έναντι μιας απροσδιόριστης πόλης στο παρασκήνιο. Αυτές οι αντιθέσεις γεμίζουν την εικόνα με αυξημένη συναισθηματική φόρτιση. Ξεκινώντας το 1875, ο Ίνες άρχισε να περιλαμβάνει μια λωρίδα γκρι χρώματος κατά μήκος του ορίζοντα που θολώνει τη σύγκλιση του ουρανού με την πεδιάδα. Χρησιμοποίησε αυτό το τέχνασμα εδώ και θα συνεχίσει να το χρησιμοποιεί τη δεκαετία του 1880, αν και η ανάμειξη της γης και του ουρανού απέτυχε να ενοποιήσει τα δύο μισά της σύνθεσης.

Ιστορικές πληροφορίες
---------------------

Ο Ίνες δημιούργησε μια σειρά από δραματικές σκηνές με καταιγίδες στα τέλη της δεκαετίας του 1870. Πλησίασε διάφορες πηγές για να διαμορφώσει και να ενημερώσει αυτή τη σειρά, συμπεριλαμβανομένου του "Hudson River School" και του μυστηριακού *Emanuel Swedenborg*. Ο *Swedenborg* πίστευε ότι υπήρχε αντιστοιχία μεταξύ των αντικειμένων στη φυσική σφαίρα και τον παράλληλο κόσμο του πνεύματος, ενώ οι καλλιτέχνες του *Hudson River School* πίστευαν ότι το τοπίο αντιπροσώπευε τον Θεό. Έτσι, μια τοπογραφία θα μπορούσε να φέρει τους θεατές πιο κοντά στην νομιμότητα. Ο ίδιος ο Ίνες που ήταν αφιερωμένος στην τοπιογραφία, αποτύπωνε τη Θεία αίσθηση που έβλεπε στη φύση. Συχνά ζωγράφιζε ουράνια τόξα γιατί, για τον Ίνες, συνόψιζαν την πνευματικότητα.

### Απόκτηση

Το Μουσείο Τέχνης της Ινδιανάπολη (ΙΜΑ) απέκτησε "Το Ουράνιο Τόξο" το 1944, ύστερα από δωρεά του Τζώρτζ Ε. Χουμ προς το "Herron School of Art". Σήμερα βρίσκεται κρεμασμένο στο *Paine Early American Painting Gallery* με αριθμό καταχώρησης 44.137.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «The Rainbow». Indianapolis Museum of Art. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2013.
2. ↑  Day, Holliday T. (1988). *Indianapolis Museum of Art Collections Handbook*. Ινδιανάπολη: Indianapolis Museum of Art. ISBN 0936260203.
3. ↑  DeLue, Rachael Ziady (2008). *George Inness and the Science of Landscape*. Σικάγο: University of Chicago Press. ISBN 0226142302.
4. ↑  Lee, Ellen Wardwell· Robinson, Anne (2005). *Indianapolis Museum of Art: Highlights of the Collection*. Ιντιανάπολη: Indianapolis Museum of Art. ISBN 0936260777.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* IMA page.
| Ταλαμπαράχι  तालबाराही |
| --- |
| Ταλαμπαράχι |
|
|
|
| Χώρα: | Νεπάλ |
|
| Περιφέρεια: | Δυτική περιφέρεια  |
|
| Ζώνη: | Γκαντάκι |
|
| Δήμος: | Κάσκι |

Το **Ταλαμπαράχι** (Νεπαλ.: तालबाराही) ή **Ταλ Μπαράχι** (ताल बाराही) είναι το μοναδικό νησί του Νεπάλ. Βρίσκεται στην λίμνη Πέγουα και ανήκει στην Δυτική περιφέρεια, στη ζώνη του Γκαντάκι και στον δήμο του Κάσκι.

Ετυμολογία
----------

Το πρώτο συνθετικό του Ταλαμπαράχι είναι το ταλ, που στα νεπαλέζικα σημαίνει *λίμνη*.

Προφορά
-------

Το Ταλαμπαράχι προφέρεται tālabarāhī, όπου τα μακρά ī και ā προφέρονται αντίστοιχα σαν δύο ι και δύο α. Όταν γράφεται με δύο λέξεις, προφέραται *tāl barāhī'*. Αυτό συμβαίνει, γιατί στα νεπαλέζικα, κάθε σύμφωνο (π.χ. το ल-λ}, όταν βρεθεί στο τέλος μιας λέξης, προφέρεται αυτούσιο (π.χ. λ). Αλλά όταν ακολουθείται από άλλο σύμφωνο (π.χ. ब-μπ), προφέρεται με α (λα). Για να προφερθεί σκέτο λ, θα πρέπει να φύγει η κατακόρυφη γραμμή και να γίνει π.χ. ल्ब.
Αναμνηστική πλάκα προς τιμή του πληρώματος του Τορπιλοβόλου 11, Ιστορικό Μουσείο Ύδρας
Το **τορπιλοβόλο -11** ήταν το πρώτο του ιδίου τύπου ελληνικό πολεμικό πλοίο (τα άλλα ήταν τα Τορπιλοβόλο-12, Τορπιλοβόλο-13, Τορπιλοβόλο-14, Τορπιλοβόλο-15, και Τορπιλοβόλο-16).
Ναυπηγήθηκε το 1884-1885 στα γερμανικά ναυπηγεία Vulkan
(Ενετάγη στον Στόλο το 1885)
Έλαβε μέρος στον πόλεμο του 1897.
Το 1905 υπέστη μετασκευή στο εργοστάσιο "ΜακΝτούαλ και Βαρβούρ" στον Πειραιά. Προστέθηκε δεύτερος λέβητας και απέκτησε δεύτερη καπνοδόχο, ενώ αυξήθηκε η ταχύτης του και βελτιώθηκε ο οπλισμός του.

Με την έναρξη του Πρώτου Βαλκανικού πόλεμου και με κυβερνήτη τον ΥποπλοίαρχοΝ. Βότση στις 18 Οκτωβρίου 1912, μπήκε νύκτα στον λιμένα της Θεσσαλονίκης και τορπίλισε την αγκυροβολημένη εκεί παλαιά τουρκική θωρακοβάριδα FETH-I-BULEND.
Βυθίσθηκε κατόπιν προσαράξεως στις 23 Απριλίου 1913 στον όρμο Μούδρου της Λήμνου συνεπεία σφοδρής κακοκαιρίας, χωρίς θύματα. Αργότερα ανελκύσθηκε και επανήλθε στην ενεργό δράση.
Το 1918 μετατράπηκε σε υδροφόρο.
Παροπλίσθηκε το 1920.

Αναφορές
--------

1. ↑
2. ↑
Ο **Αλέξανδρος Μυλωνογιάννης** (1884 - ;-) ήταν Έλληνας νομικός, στρατοδίκης και πολιτικός από την Κρήτη.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Αλέξανδρος Μυλωνογιάννης ήταν γιος του Σταματίου, αδελφού του Γεωργίου Μυλωνογιάννη και εγγονός του Ματθαίου Μυλωνογιάννη. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Με την αποφοίτησή του και το ξέσπασμα του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου κατατάχθηκε στο στρατό, στο Σώμα της στρατιωτικής δικαιοσύνης.  
 
Παρέμεινε στο στρατό συμμετέχοντας και στο Β' Βαλκανικό Πόλεμο, στον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο καθώς και στη Μικρασιατική Εκστρατεία. Παραιτήθηκε από τις τάξεις του στρατού το 1928 φέροντας τον βαθμό του αντισυνταγματάρχη, αποφασίζοντας ν΄ ασχοληθεί με την πολιτική όπου και εκλέχθηκε το ίδιο έτος βουλευτής Χανίων.

Πηγές
-----

* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΖ΄, σελ.866.
Βοημία, γιόχιμσταλερ του 1525. Εμπρός όψη, με εικόνα του Αγίου Ιωακείμ. Επιγρ.: STEphani ET FRAtrum, COmitum De BAssano, ARgentum, DOMInium SLIk, Sancti Ioachim, 1525.
Βοημία, γιόχιμσταλερ του 1525. Πίσω όψη, με τον λέοντα τη Βοημίας. Επιγρ.: \* LUDOVICUS PRIM. D. GRACIA REX BO.
Το **τόλαρ**, τσεχικά: *tolar* (γερμανικά: Thaler‎) ή *Jáchymovský tolar* είναι η τσεχική ονομασία για το αργυρό νόμισμα, που εξορύχθηκε στο βασίλειο της Βοημίας από το 1519 έως το 1672 στο Jáchymov (γερμανικά: *Joachimsthal*, Γιόαχιμσταλ). Στην εμπρόσθια όψη του νομίσματος εικονίζεται ο Άγιος Ιωακείμ με το οικόσημο της ευγενούς οικογένειας Σλικ (Schlik) -που ίδρυσε το νομισματοκοπείο στα βουνά Όρε- με τους τίτλους των αδελφών Σλικς στην επιγραφή: "STEPHANI ET FRATRVM COMITVM DE BASSANO" (χωρίς συντομογραφίες). Στην πίσω όψη εικονίζεται το εστεμμένος λέων της Βοημίας με τον τίτλο του βασιλιά της Βοημίας Λουδοβίκου Β΄ της δυναστείας των Γιαγκελλόνων: "LVDOVICVS I DEI GRACIA REX BOHEMIAE" (χωρίς συντομογραφίες).

Η σύγχρονη λέξη δολάριο προήλθε από το ισπανικό δολάριο, που λεγόταν έτσι στον αγγλόφωνο κόσμο το ισπανικό νόμισμα των 8 ρεάλ, επειδή είχε παρόμοιο μέγεθος και βάρος με τα γερμανικά ντάλερ/τάλερ (dalers/thalers). Τo γερμανικό τάλερ, απλοποίηση του γιόαχιμσταλερ (= τού γιόαχιμσταλ), ονομάστηκe έτσι, επειδή κόπηκε για πρώτη φορά από ένα ορυχείο αργύρου το 1520 στο Γιόαχιμσταλ.

Ήταν το κύριο αργυρό νόμισμα στη Βοημία από το 1520 έως το 1750.

Δείτε επίσης
------------

* τόλαρ Σλοβενίας, το νόμισμα της Σλοβενίας από το 1991 έως το 2006.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  «Kapitola 6. - Vývoj měny u nás - Od groše k tolaru». P-numismatika.cz. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Tolars στο Wikimedia Commons
Ο **Τόλγκα Γκετσίμ** (γεννήθηκε στις 27 Μαρτίου 1996) είναι Τούρκος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής της Εφές Αναντολού του Τουρκικού Πρωταθλήματος (BSL) και της Ευρωλίγκας. Παίζει κυρίως στη θέση του σμολ φόργουορντ, αλλά έχει και την ικανότητα να παίζει ως πόιντ γκαρντ και πάουερ φόργουορντ αν χρειαστεί.

Επαγγελματική πορεία
--------------------

### Πρώτα χρόνια

Ο Γκετσίμ γεννήθηκε στα Άδανα. Ξεκίνησε να παίζει μπάσκετ με την Άντανα Τσινάρλισπορ. Μεταπήδησε στην ομάδα νέων της Μπάνβιτ το 2008.

### Μπάνβιτ

Τα πρώτα χρόνια, έπαιξε για τις ομάδες παίδων, αστεριών και νέων της Μπάνβιτ. Δόθηκε δανεικός για τις περιόδους 2012–13 και 2013–14 στην ομάδα TB2L Μπαντιρμά Κιρμιζί, ο οποία είναι η πιλοτικός σύλλογος της Μπανβιτ. Το καλοκαίρι του 2014, ο Γκετσίμ πήγε στην πρώτη ομάδα Μπάνβιτ.

### Εφές Αναντολού

Στις 24 Ιουνίου 2019 υπέγραψε 2ετές συμβόλαιο με την Εφές Αναντολού .

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Tolga Geçim Anadolu Efes'te» (στα Turkish). Ntvspor. 24 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2019. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Τόλγκα Γκετσίμ στο draftexpress.com
* Ο Τόλγκα Γκετσίμ στο eurobasket.com
* Ο Τόλγκα Γκετσίμ στη FIBA
* Ο Τόλγκα Γκετσίμ στο tblstat.net
* Τόλγκα Γκετσίμ στο Twitter
Συντεταγμένες: 41°46′57.000″N 19°38′35.002″E﻿ / ﻿41.78250000°N 19.64305611°E﻿ / 41.78250000; 19.64305611

Στην πόλη Λέζα, στη βόρεια Αλβανία, βρίσκονται τα ερείπια του **Ναού του Αγίου Νικολάου**, όπου υπάρχει το Μαυσωλείο του Σκεντέρμπεη. Ο ναός είναι γνωστός και ως **Τζαμί Σελιμίγιε** (στα αλβανικά: **Xhamia e Selimies**), καθώς μετά την επικράτηση των Οθωμανών στην περιοχή μετατράπηκε σε τζαμί, αλλά και ως **εκκλησία –τζαμί** (**Kisha-Xhami**). 

Ο ναός του Αγίου Νικολάου χτίστηκε το 1459 και έχει 18μ. μήκος και 8μ. πλάτος. Το 1468 τάφηκε εκεί ο Σκεντέρμπεης. Δέκα χρόνια αργότερα, όταν η περιοχή κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς, οι Οθωμανοί στρατιώτες βανδάλησαν τον τάφο και αφαίρεσαν οστά του Σκεντέρμπεη με τα οποία έφτιαχναν φυλαχτά.  Αργότερα ο ναός μετατράπηκε σε τζαμί (προστέθηκαν ντίκκα (dikka), μιχράμπ και ο μιναρές) από τον Σουλτάνο Σελίμ τον Α' και πήρε το όνομά του (Τζαμί Σελιμίγιε).

Το τζαμί έκλεισε το 1968 όταν ο Ενβέρ Χότζα ανακήρυξε την Αλβανία ως το πρώτο άθεο κράτος. Το 1981 τα ερείπια του κτιρίου μετατράπηκαν στο μνημείο του Σκεντέρμπεη, αφού το 1978 είχε ανακαλυφθεί εκεί ο τάφος του. Προηγήθηκαν εργασίες αποκατάστασης, που ήταν αναγκαίες και λόγω του σεισμού του 1979 που είχε πλήξει την περιοχή και είχε προκαλέσει ζημιές και στο τζαμί, αφαιρέθηκαν οι Οθωμανικές προσθήκες και τοποθετήθηκε στέγη για την προστασία του μνημείου. Στο χώρο υπάρχει προτομή του Σκεντέρμπεη και αντίγραφο του κράνους και του ξίφους του. Διατηρείται επίσης, όχι σε καλή κατάσταση, μια τοιχογραφία του Αγίου Νικολάου, από την εποχή που το κτίσμα ήταν εκκλησία.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Guntram Koch: DuMont-Kunst-Reiseführer Albanien. DuMont, Köln 1989, ISBN 3-7701-2079-5, S. 143 f.
2. ↑   Oliver Jens Schmitt: Skanderbeg — der neue Alexander auf dem Balkan. Pustet, Regensburg 2009, ISBN 978-3-7917-2229-0, S. 290
3. ↑   Gibbon, Edward (1901), The decline and fall of the Roman empire, P. F. Collier & Son, σελ. 466
4. ↑  Guntram Koch: DuMont-Kunst-Reiseführer Albanien. DuMont, Köln 1989, ISBN 3-7701-2079-5, S. 143 f.
5. ↑  (Αγγλικά) Kiel, Machiel (1990). «Selimiye Mosque». *Ottoman architecture in Albania (1385—1912)*. Islamic Art Series. **5**. Κωνσταντινούπολη: Research Centre for Islamic History, Art and Culture. σελ. 193. ISBN 92-9063-330-1.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τζαμί Σελιμίγιε** |
Συντεταγμένες: 36°53′11″N 30°42′16″E﻿ / ﻿36.88639°N 30.70444°E﻿ / 36.88639; 30.70444

Το **Τζαμί Γιβλί Μιναρέ** (*Yivli Minare*, κυριολεκτικά: τζαμί του αυλακωτού μιναρέ), γνωστό και ως Ουλού Τζαμί (τουρκικά: *Ulu Cami*, μέγα τέμενος), είναι μουσουλμανικό τέμενος στην Αττάλεια, Τουρκία, το οποίο κατασκευάστηκε από τον Σελτζούκο Σουλτάνο Αλαεντίν Καϊκουμπάντ Α΄. Βρίσκεται εντός των τειχών της πόλης, στη περιοχή γνωστή ως Καλεϊτσί, και αποτελεί τμήμα ενός συγκροτήματος το οποίο περιλαμβάνει επίσης τον μεντρεσέ Γκιγιασεντίν Κειχιουσρέβ, το κατάλυμα του Σουλτάνου και των Δερβίσηδων. Ο μιναρές του τζαμιού είναι σύμβολο και τοπόσημο της πόλης.

Άποψη του τζαμιού
Το Τζαμί κατασκευάστηκε αρχικά το 1230, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Σουλτάνου Αλαεντίν Καϊκουμπάντ Α΄ (1220-1237) και ανακατασκευάστηκε πλήρως το 1373 μετά την καταστροφή του αρχικού τζαμιού. Οι Χαμιδίδες κατασκεύασαν το τζαμί στα θεμέλια μίας βυζαντινής εκκλησίας. Ο μιναρές του, ύψους 38 μέτρων, είναι κτισμένος επί τετράγωνου πέτρινου βάθρου και διαθέτει οχτώ αυλακωτά τμήματα. Μέχρι την κορυφή του έχει 90 σκαλοπάτια. Διαθέτει έξι θόλους και αποτελεί ένα από τα παλαιότερα παραδείγματα πολύτρουλης κατασκευής στην Ανατολία.

Σήμερα το κτίριο στεγάζει το Εθνογραφικό Μουσείο Αττάλειας, του οποίου τα εκθέματα περιλαμβάνουν ρούχα, μαγειρικά σκεύη, κεντήματα, ταπετσαρίες, κιλίμια, σάκους και τέντες. Άνοιξε για το κοινό το 1974.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ring, Watson & Schellinger 1995, σελ. 38.
2. ↑  Crane 1993, σελ. 8.
3. ↑  Bloom & Blair 2009, σελ. 142.
4. ↑  Hillenbrand 1994, σελ. 163.

Πηγές
-----

* «Architecture». *Grove Encyclopedia of Islamic Art & Architecture*. **Vol. 1**. Oxford University Press. 2009.
* Crane, H. (1993). «Notes on Saldjūq Architectural Patronage in Thirteenth Century Anatolia». *Journal of the Economic and Social History of the Orient*. No. 1 **Vol. 36**.
* Hillenbrand, Robert (1994). *Islamic Architecture: Form, Function, and Meaning*. Columbia University Press. 163
* Ring, Trudy· Watson, Noelle· Schellinger, Paul, επιμ. (1995). *Southern Europe: International Dictionary of Historic Places*. Vol.3. Fitzroy Dearborn Publishers.
Η **Συθήρια** (πραγματικό όνομα **Κασιείρντολα Ελέιν Στόρι**) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός του ερωτικού κινηματογράφου.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 1981 στο Σολτ Λέικ Σίτι. Είναι παντρεμένη και έχει ένα γιο. Ξεκίνησε την καριέρα της το 2002 και έχει υποδυθεί περίπου 250 ρόλους σκληρού πορνό. Το καλλιτεχνικό της όνομα είναι από την ελληνική μυθολογία και μνημονεύει την Κυθήρεια Αφροδίτη. Ο ειδικός της τομέας είναι η γυναικεία διάχυση, η οποία είναι ιδιαίτερη ικανότητα και δυσεύρετο προσόν στον ερωτικό τομέα. Η Συθήρια είναι αναμφισβήτητα η κατεξοχήν κορυφαία καλλιτέχνης στο είδος αυτό.

Βραβεύσεις
----------

* 2003: XRCO Award „Teen Cream Dream"
* 2005: AVN Award „Best New Starlet"

Παρουσιάσεις στην τηλεόραση
---------------------------

* „Sex Games Vegas" (Μάιος 2005)
* „Howard Stern Show"

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. nm1522849. Ανακτήθηκε στις 15  Ιουλίου 2016.
2. ↑  IMDb
3. ↑  americanvice.com

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Cytherea στην ιστοσελίδα Internet Adult Film Database
Συντεταγμένες: 39°56′40″N 32°51′28″E﻿ / ﻿39.94444°N 32.85778°E﻿ / 39.94444; 32.85778

Το **τζαμί Χατζή Μπαϊράμ** είναι ένα τζαμί στην Άγκυρα. Μαζί με το Τζαμί Κοτζατεπέ είναι ένα από τα πιο γνωστά τζαμιά στην Άγκυρα. Το τζαμί Χατζή Μπαϊράμ χτίστηκε κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ονομάστηκε από τον Τούρκο Σούφι και ποιητή Χατζή Μπαϊράμ-ι Βελή εκ μέρους του τελευταίου. Το τζαμί Χατζή Μπαϊράμ είναι ένα από τα τουριστικά μέρη της Άγκυρας.  Το Χατζή Μπαϊράμ και ο περιβάλλων χώρος προστέθηκαν το 2016 στην προσωρινή λίστα των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO στην Τουρκία.

Περισσότερες πληροφορίες
------------------------

Το τζαμί βρίσκεται στην οδό Χατζή Μπαϊράμ Βελή της Άγκυρας. Υπάρχουν πάρκα και τάφοι γύρω από το τζαμί Χατζή Μπαϊράμ. Το τζαμί είναι προσβάσιμο με αστικό λεωφορείο και μετρό. Το τζαμί βρίσκεται δίπλα στο ναό του Αυγούστου.  Το τζαμί Χατζή Μπαϊράμ βρίσκεται στην περιοχή Ούλους της Άγκυρας. Χτίστηκε αρχικά το 1427/28. Όμως, το τζαμί με τη σημερινή του εμφάνιση παρουσιάζει χαρακτηριστικά τζαμιών του 17ου και 18ου αιώνα. Έχει ορθογώνιο σχήμα. Υπήρξαν μεταγενέστερες προσθήκες στο κτίσμα στη βόρεια και στη δυτική πλευρά. 

Το κτήριο καλύπτεται με ξύλινη οροφή. Η μεγάλη εξαγωνική ροζέτα στο κέντρο της οροφής του τζαμιού πλαισιώνεται από έξι σειρές περιγραμμάτων με άνθη. Παρόμοια ροζέτα σε μικρότερο μέγεθος υπάρχει στην οροφή του τμήματος, που αποτελεί μεταγενέστερη προσθήκη δυτικά από το γυναικείο τμήμα του τζαμιού. Οι άκρες της οροφής του τζαμιού είναι διακοσμημένες με γύψινα σχέδια με λουλούδια. Τα κάτω παράθυρα του τζαμιού είναι ορθογώνια. Τα πάνω παράθυρα είναι τοξωτά. Φράσεις από το Κοράνι έχουν χαραχθεί σε πέντε γραμμές πάνω στο αέτωμα του Μιχράμπ. Στα περιγράμματα του Μιχράμπ έχει χρησιμοποιηθεί η λέξη του Θεού ως διακοσμητικό στοιχείο. Ο τάφος του Χατζή Μπαϊράμ, που χρονολογείται στα 1429, βρίσκεται δίπλα στον τοίχο του Μιχράμπ του τζαμιού. Ο τάφος του Οσμάν Φαζίλ Πασά (18ος αιώνας) βρίσκεται βόρεια του τζαμιού δίπλα στα θεμέλια του ναού του Αυγούστου. Δύο επιγραφές, που έχουν τοποθετηθεί στο νότιο τοίχο, αναφέρουν ότι το τζαμί ανακαινίστηκε το 1714. Εργασίες ανακαίνισης έγιναν επίσης το 1940 και το 1947.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Ankara – The Hacı Bayram Mosque». *Ministry of Culture and Tourism*. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2017.
2. 1 2  «Haci Bayram Mosque and its Surrounding Area (the Haci Bayram District)». *UNESCO World Heritage Centre*. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2018.
3. ↑  «Hacı Bayram Camii Mosque in Ankara». *Lonely Planet*. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2017.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 5736154441747035460001
* LCCN: no2018163414

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τουρκία
 |

 |
Συντεταγμένες: 42°41′58.24″N 23°19′21.27″E﻿ / ﻿42.6995111°N 23.3225750°E﻿ / 42.6995111; 23.3225750

Το **Τζαμί Μπάνια Μπασί** (βουλγαρικά: Баня баши джамия, τουρκικά: *Banya Başı Camii*) είναι τζαμί στη Σόφια της Βουλγαρίας.

Ιστορία
-------

 Το Τζαμί Μπάνια Μπασί από τα δυτικά.
Το τζαμί σχεδιάστηκε από τον διάσημο Οθωμανό αρχιτέκτονα Μιμάρ Σινάν και ολοκληρώθηκε το 1566, κατά τη διάρκεια των ετών που οι Οθωμανοί είχαν τον έλεγχο της πόλης. Το όνομα του τζαμιού προέρχεται από τη φράση *Banya Bashi*, που σημαίνει *πολλά λουτρά*. Το πιο αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό του τζαμιού είναι ότι ήταν χτισμένο πάνω σε φυσικά ιαματικά λουτρά. Μπορεί κανείς να δει ακόμη και τον ατμό να ανεβαίνει από τις οπές στο έδαφος κοντά στα τείχη του τζαμιού. Το τζαμί είναι διάσημο για το μεγάλο θόλο του, διαμέτρου 15 μέτρων και του μιναρέ.

Επί του παρόντος, το Τζαμί Μπάνια Μπασί είναι το μόνο λειτουργικό τζαμί στη Σόφια, ένα κατάλοιπο της οθωμανικής κυριαρχίας της Βουλγαρίας, η οποία διήρκεσε σχεδόν πέντε αιώνες και χρησιμοποιείται από τη μουσουλμανική κοινότητα της πόλης.

Δείτε επίσης
------------

* Οθωμανική αρχιτεκτονική
* Ισλάμ στη Βουλγαρία

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τζαμί Μπάνια Μπασί** |

* Ιστορικές φωτογραφίες του Τζαμιού Μπάνια Μπασί
Ο **Άϊ Γιάννης** (τουρκικά: Akpınar, Ακπινάρ) είναι χωριό της Ανατολικής Θράκης στην Τουρκία. Αναφέρεται ότι ο Άϊ Γιάννης ήταν και χωριό αναστενάρηδων. Σε μια ειδική μελέτη, ο Γ. Βιζυηνός περιγράφει τα Αναστενάρια στο χωριό του Αγίου Ιωάννη κοντά στη Βιζύη και αναφέρεται στην έκσταση των μυστών.

Με την Συνθήκη των Σεβρών, τον Αύγουστο του 1920 παραχωρήθηκε και επίσημα η ανατολική Θράκη στην Ελλάδα, έτσι λοιπόν απο το 1920 έως το 1922 όπου επήλθε η Μικρασιατική καταστροφή, ο **Άϊ Γιάννης** ανήκε στο τότε Βασίλειο της Ελλάδος κ μετείχε στην Εθνική απογραφή πληθυσμού το 1920, όπου σύμφωνα με την απογραφή ο πληθυσμός του ήταν 341 Άρρενες 349 Θήλεις κ στο σύνολο 690 κάτοικοι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Σοφίδες και Άι Γιάννης επαρχίας Βιζύης Ανατολικής Θράκης». *Το σπιτάκι της Μέλιας*. 2 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2020.
2. ↑  «ΕΕΤΑΑ-Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης Α.Ε.». *www.eetaa.gr*. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2020.
Ο **Αθέρας** ή **Αιθέρας** της Ικαρίας, γνωστός και ως **Πράμνος**, είναι το βουνό ή μικρή οροσειρά που αποτελεί τη «σπονδυλική στήλη» του νησιού, διασχίζοντάς το κατά μήκος.

Η υψηλότερη κορυφή του Αθέρα είναι η Φάρδη, που έχει υψόμετρο 1.041 ή 1.042 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Σε παρόμοιο ύψος φθάνουν δύο άλλες κορυφές, η Μέλισσα (1.031 μέτρα) και η Ερυφή (1.026 μέτρα). Κάτω από τα χίλια μέτρα βρίσκουμε τις κορυφές Αμμούδια (913 μ.), Υψωνάς (697 μ.) και άλλες, με υψόμετρα 957 μέτρα, 915 μέτρα και 746 μέτρα. Το τοπίο παρουσιάζει αντιθέσεις, με απόκρημνες βραχώδεις τοποθεσίες και, σε αντιδιαστολή, μέρη με πυκνή δασώδη και άλλη βλάστηση.

Στον Αθέρα υπάρχουν μεγάλα στρώματα από ωραία άσπρα και γκρίζα μάρμαρα. Εντάχθηκε στο δίκτυο προστατευόμενων περιοχών Natura 2000 (4120004) και φιλοξενεί σπάνια είδη φυτών, μεγάλη ποικιλία πτηνών, ερπετά και αμφίβια.

Πηγές
-----

* Το λήμμα «Αθέρας» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 2, σελ. 379
* *Ελλάς: οδικοί-τουριστικοί χάρτες*, έκδ. Ν. & Ι. Φώτης, 33η έκδ. Αθήνα 2005/6

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή*. **2**. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 45.
2. 1 2  Νέζης, Νίκος (2010). *Τα ελληνικά βουνά - Γεωγραφική εγκυκλοπαίδεια*. Αθήνα: Ε.Ο.Ο.Α. & Κληροδότημα «Αθ. Λευκαδίτη». σελ. 244. ISBN 978-960-86676-5-5.
3. ↑  Αργύρης (18 Μαΐου 2021). «ΝΗΣΙΑ NATURA: Επιστροφή στο αυθεντικό φυσικό τοπίο – Φυσικά θα πας!». *ECOPRESS*. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2022.