recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Χριστόφορος** (*Christoph von Braunschweig-Lüneburg-Harburg*, 21 Αυγούστου 1570 - 7 Ιουλίου 1606) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Χάρμπουργκ (1603-06) μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Γουλιέλμο-Αύγουστο. Η περιοχή τους ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊχ-Λύνεμπουργκ.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο 4ος γιος του Όθωνα Β΄ πρίγκιπα του Χάρμπουργκ και της Χέντβιχ των Σίρκσενα, κόρης του Έννο Β΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας. Το σύνθημά του ήταν *Consilio et armis* (με τη συμβουλή και με τα όπλα).

Το 1603 απεβίωσε ο πατέρας του. Μια και ο πρώτος αδελφός είχε αποβιώσει 12 έτη πριν και ο δεύτερος είχε αποποιηθεί της εξουσίας, τον διαδέχθηκαν ο Γουλιέλμος-Αύγουστος και ο Χριστόφορος ως συγκυβερνήτης. Το 1604 το Χάρμπουργκ απέδωσε τιμές στους δύο επικυριάρχους του.

Νυμφεύτηκε εννιά μήνες αργότερα την έκτη εξαδέλφη του Ελισάβετ. Το 1606, μετά από πτώση στο κάστρο Χάρμπουργκ, απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Όθων Γ' ως συγκυβερνήτης.

Οικογένεια
----------

Το 1604 νυμφεύτηκε την Ελισάβετ των Γουέλφων, κόρη του Ιουλίου πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ, αλλά δεν απέκτησε απογόνους.

Πηγές
-----

* August B. Michaelis and Julius Wilhelm Hamberger: Einleitung zu einer volständigen Geschichte der Chur- und Fürstlichen Häuser in Teutschland, Meyer, 1759, vol. 1, p. 120 ff
* Vaterländisches Archiv für hannoverisch-braunschweigische Geschichte, Herold & Wahlstab, 1835, p. 400 ff

Παραπομπές σε πηγές
-------------------

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 74937121
* GND: 129629561

 |

 |
Στα νομικά και ειδικότερα τη νομοθεσία επιχειρήσεων, η **Ευρωπαϊκή Εταιρεία** (Societas Europaea, SE) είναι εταιρική μορφή που εισήγαγε η Ευρωπαϊκή Ένωση στις 8 Οκτωβρίου του 2001 με ένα κανονισμό (*Council Regulation on the Statute for a European Company*) ο οποίος όρισε μια μορφή επιχείρησης με το Λατινικό αναγνωριστικό *Societas Europaea* ή SE που σημαίνει *Ευρωπαϊκή Εταιρεία* και ο οποίος προορίζεται για όσες επιχειρήσεις έχουν εισαχθεί στο χρηματιστήριο (πρακτικά αρκετά παρόμοια με την Ελληνική εταιρική μορφή ΑΕ, Ανώνυμη Εταιρεία). Στον ίδιο κανονισμό υπάρχει επίσης πρόβλεψη για τη μορφή Ευρωπαϊκή Συνεργατική Εταιρεία. Μια SE μπορεί να ιδρυθεί σε οποιαδήποτε χώρα-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η εγγραφή να μεταφερθεί εύκολα σε άλλο κράτος. Δεν υπάρχει πανευρωπαϊκός κατάλογος εγγραφών των Ευρωπαϊκών Εταιρειών, καθώς κάθε SE εγγράφεται στους καταλόγους του κράτους όπου έχει τα κεντρικά της γραφεία, αλλά κάθε εγγραφή δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μέχρι το Σεπτέμβριο του 2007 είχαν εγγραφεί 64 Ευρωπαϊκές Εταιρίες. Παράδειγμα μιας εταιρείας που έλαβε την μορφή ΣΕ είναι η χημική βιομηχανία BASF SE.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Council Regulation (EC) No 2157/2001 of 8 October 2001 on the Statute for a European company (SE)
2. ↑  Societas Europaea registrations Αρχειοθετήθηκε 2008-10-06 στο Wayback Machine. seeurope-network.org

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα European Company Statute  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Χρονική λογική διαστημάτων** (**Interval temporal logic**) ή **λογική διαστημάτων** (**interval logic**) είναι μια χρονική λογική για την αναπαράσταση προτασιακών και πρωτοβάθμιων λογικών συλλογισμών σχετικών με περιόδους του χρόνου, που μπορεί να χειριστεί ακολουθιακή και παράλληλη σύνθεση. Αντί να χειρίζονται άπειρες ακολουθίες καταστάσεων, οι χρονικές λογικές διαστημάτων χειρίζονται πεπερασμένες ακολουθίες.

Οι χρονικές λογικές διαστημάτων βρήκαν εφαρμογές στην επιστήμη των υπολογιστών, την τεχνητή νοημοσύνη και τη γλωσσολογία. Οι πρωτοβάθμιες χρονικές λογικές διαστημάτων αναπτύχθηκαν αρχικά τη δεκαετία του 1980 για την προδιαγραφή και την επαλήθευση πρωτοκόλλων υλοποιημένων σε υλικό. Η **Χρονική λογική διαστημάτων** (**Interval Temporal Logic** ή ITL) είναι μια ειδική μορφή *χρονικής λογικής*, που δημιουργήθηκε αρχικά από τον Μπεν Μοσκόβσκι για τη διατριβή του στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ. Είναι χρήσιμη για την τυπική περιγραφή υλικού και λογισμικού για συστήματα βασισμένα σε υπολογιστές. Υπάρχουν εργαλεία που υποβοηθούν αυτήν τη διαδικασία. Το *Tempura* παρέχει ένα εκτελέσιμο πλαίσιο για ITL. Σημαντικό θέμα κατά το σχεδιασμό της ITL αποτέλεσε η δυνατότητα σύνθεσης (compositionality).

Γνωστές παραλλαγές της χρονικής λογικής διαστημάτων είναι η γραφική λογική διαστημάτων (graphical interval logic), η λογική διαστημάτων με σημεία (signed interval logic) και η μελλοντική λογική διαστημάτων (future interval logic).

Δείτε επίσης
------------

* Τυπικές μέθοδοι
* Χρονική Λογική των Ενεργειών

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* ITL: Interval Temporal Logic (Αγγλικά)
Η **Ρητορική Σχολή της Γάζας** ήταν μία ομάδα λογίων με επιρροή, με έδρα τη Γάζα κατά την Ύστερη Αρχαιότητα (5ος–6ος αι.), πολλοί από τους οποίους εμφάνιζαν σχέση δασκάλου-μαθητή και συμμετείχαν ως ρήτορες στην τοπική δημόσια ζωή.   Διάσημοι πρόεδροι της σχολής ήταν ο Αινείας, ο Προκόπιος και ο Χωρίκιος.   

Η επιστημονική και ρητορική παραγωγή της Σχολής της Γάζας περιελάμβανε παραδοσιακές ελληνικές μορφές, κοινές στην κλασικά μορφωμένη χριστιανική ελίτ αυτής της εποχής. Μεταξύ των σημαντικών συλλογών γραπτών που έχουν διασωθεί, είναι επιστολές που ανταλλάχθηκαν στη Γάζα και επίσης με μελετητές στην Αλεξάνδρεια κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. 

Ο ιστορικός Noυρ Μασαλά υποστηρίζει, ότι η Ρητορική Σχολή στη Γάζα βοήθησε να μετατραπεί η Βυζαντινή Παλαιστίνη σε «ένα από τα πιο σημαντικά κέντρα μάθησης και πνευματικής δραστηριότητας στην Ύστερη Αρχαιότητα», επισκιάζοντας ακόμη και άλλες μεγάλες πόλεις στην περιοχή της Μεσογείου, όπως την Αθήνα και την Αλεξάνδρεια.  Ο ίδιος γράφει ότι η «ήπια δύναμη», που αντιπροσώπευε η σχολή και η Βιβλιοθήκη της Καισάρειας-Παλαιστίνης την εποχή εκείνη, πρόσφεραν στην Παλαιστίνη έναν βαθμό τοπικής αυτονομίας στη βυζαντινή εποχή.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  (Αγγλικά) Kazhdan, Alexander, επιμ. (1991). «Gaza». *The Oxford Dictionary of Byzantium*. Οξφόρδη και Νέα Υόρκη: Oxford University Press, σελ. 825. ISBN 0-19-504652-8.
2. ↑  Penella, Robert J. (2020-05-01). «The rhetorical works of the school of Gaza» (στα αγγλικά). *Byzantinische Zeitschrift* **113** (1): 111–174. doi:10.1515/bz-2020-0007. ISSN 1868-9027. .
3. ↑  Webb, Ruth (2018). «Gaza, schools and rhetoric at». Στο: Nicholson, Oliver, επιμ. *The Oxford Dictionary of Late Antiquity*. Oxford: Oxford University Press, σελ. 648. ISBN 978-0-19-866277-8.
4. ↑  Cribiore, Raffaella (2018). «education and schools, Greek». Στο: Nicholson, Oliver, επιμ. *The Oxford Dictionary of Late Antiquity*. Oxford: Oxford University Press, σελ. 520-521. ISBN 978-0-19-866277-8.
5. ↑  (Αγγλικά) Kazhdan, Alexander, επιμ. (1991). «Gaza». *The Oxford Dictionary of Byzantium*. Οξφόρδη και Νέα Υόρκη: Oxford University Press, σελ. 825. ISBN 0-19-504652-8.
6. ↑  Penella, Robert J. (2020-05-01). «The rhetorical works of the school of Gaza» (στα αγγλικά). *Byzantinische Zeitschrift* **113** (1): 111–174. doi:10.1515/bz-2020-0007. ISSN 1868-9027. .
7. 1 2  Masalha, Nur (2018). *Palestine : a four thousand year history*. London. σελίδες 40–41. ISBN 978-1-78699-272-7.
Η **Αλ-Ούλα** (αραβικά: ٱلْعُلَا) είναι αρχαία αραβική πόλη-όαση στην επαρχία Μαδίνα, στην Σαουδική Αραβία. Βρίσκεται στην Χετζάζη, μια περιοχή που έχει εξέχουσα θέση στην ιστορία του Ισλάμ, καθώς και σε αρκετούς προϊσλαμικούς σημιτικούς πολιτισμούς. Η Αλ-Ούλα ήταν πόλη εμπορίου στην ιστορική διαδρομή του θυμιάματος που συνέδεε την Ινδία και τον Κόλπο με τον Λεβάντε και την Ευρώπη.

Η κοντινή γύρω περιοχή περιέχει μια μοναδική συγκέντρωση πολύτιμων αντικειμένων, συμπεριλαμβανομένων καλοδιατηρημένων αρχαίων λίθινων επιγραφών που απεικονίζουν την ανάπτυξη της αραβικής γλώσσας και μια συγκέντρωση βραχωδών κατοικιών και τάφων που χρονολογούνται από την περίοδο των Ναβαταίων και των Λεχίενων που συνέπεσαν με την ελληνορωμαϊκή επιρροή κατά την κλασική αρχαιότητα. Το πρώτο Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO της Σαουδικής Αραβίας, η Έγρα, βρίσκεται 22 χλμ. βόρεια της πόλης, στο κυβερνείο Αλ-Ούλα. Χτισμένη πριν από περισσότερα από 2.000 χρόνια από τους Ναβαταίους, η Έγρα συγκρίνεται συχνά με την αδελφή της πόλη, Πέτρα, στην Ιορδανία. Εν τω μεταξύ, η αρχαία περιτειχισμένη πόλη της Αλ-Ούλα («Παλαιά Πόλη»), που βρίσκεται κοντά στην όαση που επέτρεπε τον οικισμό της, περιέχει ένα πυκνό σύμπλεγμα από πλίνθινα και πέτρινα σπίτια. Η Αλ-Ούλα ήταν επίσης η πρωτεύουσα των αρχαίων Λεχίενων (Δαιδανίτες).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Chowdhury, Arka Roy (16 April 2018). «Saudi Arabia is planning to open the region of Al-'Ula for tourists». *The Times of India*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 January 2019. .
Ο **Αθλητικός Όμιλος Κορυδαλλός** είναι ερασιτεχνικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα τον Κορυδαλλό Αττικής. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1948, έχει χρώματα το κόκκινο και το λευκό και έμβλημα το πτηνό Κορυδαλλός. Ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Πειραιά και λαμβάνει μέρος στις επίσημες διοργανώσεις της. Έδρα του είναι το στάδιο Δ.Α.Κ. Κορυδαλλού, όπου διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες του.

Πρόεδρος του συλλόγου είναι ο Νίκος Κουλουμπαρίτσης και χρέη προπονητή εκτελεί ο Μανώλης Πράσινος .

Ιστορία
-------

Ο σύλλογος ιδρύθηκε επίσημα στις 23 Ιουνίου 1948 όποτε και αναγνωρίστηκε από το Πρωτοδικείο, με την ονομασία **Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Σύλλογος «Ένωσις Κορυδαλλού»** και πρώτος πρόεδρος του ήταν ο Βυζάντιος Παπαδόπουλος. Στόχος του συλλόγου ήταν η δημιουργία μιας ποδοσφαιρικής ομάδας, η οποία θα εκπροσωπούσε την πόλη του Κορυδαλλού. Ο σύλλογος αγωνίστηκε αρχικά στη Δόκιμη κατηγορία της Ε.Π.Σ. Πειραιά σαν ανεξάρτητο σωματείο και το 1957 αναγνωρίστηκε επίσημα από την Ε.Π.Ο. με Αριθμό Μητρώου Ε.Π.Ο. το 641 και από την αγωνιστική περίοδο 1957-58 ξεκίνησε την επίσημη αγωνιστική του δράση από τα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Πειραιά. Στις 18 Αυγούστου 1966 μετονομάστηκε σε **Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Σύλλογος «Ολυμπιακός Κορυδαλλού»** και στις 5 Νοεμβρίου 1973 σε **Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Σύλλογος «Ολυμπιακός Νικαίας»**. Στις 9 Οκτωβρίου 1976 μετονομάστηκε στην σημερινή του ονομασία, **Αθλητικός Όμιλος «Κορυδαλλός»**.

Ο σύλλογος δεν έχει καταφέρει να αγωνιστεί στις εθνικές κατηγορίες, ωστόσο ανέκαθεν είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Πειραιά και κυριότερα μεταξύ Α' και Β' κατηγορίας. Στο κορυφαίο πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Πειραιά αγωνίστηκε για πρώτη φορά την αγωνιστική περίοδο 1971-72, υποβιβάστηκε και επανήλθε άμεσα την περίοδο 1973-74. Τα επόμενα χρόνια αγωνίστηκε σε όλα τα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Πειραιά. Την περίοδο 2014-15 και υπό την τεχνική ηγεσία του Σίμου Καραγιαννίδη τερμάτισε στη 2η προνομιούχο θέση του 1ου ομίλου της Β' κατηγορίας και ανήλθε στην Α' κατηγορία στην οποία καθιερώθηκε μέχρι και την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2018-19.

Ο σύλλογος έχει αναδείξει αρκετούς ποδοσφαιριστές που προωθήθηκαν σε μεγάλες ομάδες των εθνικών κατηγοριών. Μεταξύ άλλων είναι οι Φώτης Μπαλόπουλος, Δημήτρης Σεϊταρίδης, Δημήτρης Μουτάφης, Τούντας, Μιχάλης Παρασχάκης, Σταυρόπουλος, Γιάννης Παπαμιχαήλ, Ισαάκ Αλμανίδης κ.α.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ε.Π.Σ. Πειραιά: ΑΟ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ, epspeir.gr
2. ↑  Α.Ο. Κορυδαλλός - Διοικητικό συμβούλιο Αρχειοθετήθηκε 2016-10-27 στο Wayback Machine. aokorydallos.gr
3. ↑  Α.Ο. Κορυδαλλός - Τεχνικό επτελείο Αρχειοθετήθηκε 2016-10-27 στο Wayback Machine. aokorydallos.gr
4. ↑  «ΑΜ ΕΠΟ συλλόγων των τριών αρχαιότερων Ενώσεων epslarissa.wordpress.com». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2020.
5. ↑  «epspeir.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Μαΐου 2019.

Πηγές
-----

* Επίσημος ιστότοπος

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ποδόσφαιρο
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο **Γιώργος Θωμά Γεωργιάδης** (1933 – 2010) ήταν Έλληνας ζωγράφος. Γεννήθηκε το 1933 στο Ηράκλειο Κρήτης. Ήταν ανιψιός του δημάρχου Ηρακλείου Μηνά Γεωργιάδη. Σπούδασε στην Εθνική Σχολή Καλών Τεχνών της Λυών (1952 – 1956) και στην Εθνική Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού (1963 – 1966). Επίσης υπήρξε πτυχιούχος της Μουσικής Ακαδημίας του Αμβούργου.

Συμμετείχε σε πολλές ομαδικές και ατομικές εκθέσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό. Ήταν μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος, της Πολιτιστικής Επιτροπής Δήμου Ηρακλείου και επίτιμο μέλος του Δικτύου Εικαστικών Καλλιτεχνών Ηρακλείου. Ασχολήθηκε με τη σκηνογραφία και έγραψε θεατρικά έργα.

Από το 1995 δίδασκε ζωγραφική στο εργαστήριό του στην Αγία Ειρήνη, στα Σπήλια. Η Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη Ηρακλείου εξέδωσε λεύκωμα με έργα του το 1994, καθώς κι έναν κατάλογο έκθεσής του που φιλοξενήθηκε εκεί το 2007.  Απεβίωσε το 2010. Μια μέρα πριν από το θάνατό του ο Πολιτιστικός Σύλλογος της Ουνέσκο «Κνωσός» τον τίμησε για την πολιτιστική του προσφορά, εκδήλωση στην οποία ήταν παρών.

Το έργο «Έφηβος» του Γ. Γεωργιάδη (2000)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Δίκτυο Εικαστικών Καλλιτεχνών Ηρακλείου». [*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Απόσπασμα από την τηλεοπτική συνέντευξη του ζωγράφου Γιώργου Θωμά Γεωργιάδη στην Κρήτη Τι Βι το 1999
* Αναδρομική έκθεση στη Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων Αρχειοθετήθηκε 2019-11-28 στο Wayback Machine.
* Έκθεση στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου στο Ηράκλειο

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: n97052764

 |

 |
H **Ευγενία Σαμαρά** (Θεσσαλονίκη, 30 Αυγούστου 1987) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και παρουσιάστρια.

Πρώτα Χρόνια
------------

Γεννήθηκε το 1987 στη Θεσσαλονίκη όπου και μεγάλωσε. Το 2005, τελειώνοντας το σχολείο, πέρασε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και συγκεκριμένα στο τμήμα Γεωπονίας, Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος. Λίγο μετά αποφάσισε να ασχοληθεί με την υποκριτική ξεκινώντας παράλληλα σπουδές στη Δραματική Σχολή του Βασίλη Διαμαντόπουλου. Ακόμη έχει πτυχίο από την Δραματική Σχολή Ανδρέας Βουτσινάς. Το 2008, πέρασε από δοκιμαστικό για την σατιρική εκπομπή *Ράδιο Αρβύλα* που έψαχνε δύο γυναίκες συμπαρουσιάστριες. Τελικά επιλέχθηκε για μία από τις δύο θέσεις. Εκεί, παρουσίαζε βίντεο που στέλναν οι τηλεθεατές και άλλοτε συμμετείχε στο σατιρικό μέρος της εκπομπής. Αποχώρησε από την εκπομπή το 2013.

Βιογραφικό
----------

### Τηλεοπτικές σειρές

Τη σεζόν 2014-2015 συμμετείχε στη δραματική σειρά του ΑΝΤ1, *Εκδρομή*, της οποίας τα γυρίσματα ξεκίνησαν το 2013 στη Νάουσα. Την αμέσως επόμενη σεζόν είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην καθημερινή δραματική σειρά *9 Μήνες*. Τα γυρίσματα της σειράς πραγματοποιούνταν εξ ολοκλήρου στην Κύπρο, ενώ ολοκληρώθηκε το 2017 μετά από δύο κύκλους επεισοδίων. Ακολούθησε η καθημερινή κωμική σειρά *Παρθένα Ζωή* στον ΑΝΤ1 τη σεζόν 2017-2018 που αποτέλεσε την μεταφορά στα ελληνικά δεδομένα της σειράς *Jane the Virgin*.

Τη σεζόν 2018-2019 πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά του ΣΚΑΪ, *Όσο Έχω Εσένα*, ενώ τη σεζόν 2019-2020 έπαιξε στη δραματική σειρά του ALPHA, *Έρωτας μετά*. Σε ταινίες, είχε παίξει το 2019 στην ταινία *Ευτυχία* και το 2020 στην ταινία *Για πάντα*.

Το 2021, συμμετείχε σε ένα επεισόδιο της σειράς *Μην αρχίζεις τη μουρμούρα*, ενώ τις σεζόν 2021-2024, συμμετέχει στη σειρά του ALPHA, *Σασμός*. Στην ΕΡΤ1 επέστρεψε το 2023 και παρουσιάζει το τηλεπαιχνίδι με το όνομα *Switch*.

Προσωπική ζωή
-------------

Από το 2015 μέχρι το 2023 ήταν σε σχέση με τον ηθοποιό Γιάννη Ποιμενίδη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ρουμανικά) *CineMagia*. 1065763. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.
2. ↑  www.tlife.gr/eidhseis-nea/eygenia-samara-giannis-poimenidis-einai-full-lovepics/.
3. ↑  IEFIMERIDA.GR, NEWSROOM (29 Μαρτίου 2023). «Χώρισαν η Ευγενία Σαμαρά και ο Γιάννης Ποιμενίδης μετά από 8 χρόνια σχέσης». *iefimerida.gr*. Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2023.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Κινηματογράφος
 |

 |
Το **Βόρειο Διαμέρισμα** (εβραϊκά: מחוז הצפון‎) είναι ένα από τα επτά διοικητικά διαμερίσματα του Ισραήλ. Το Βόρειο Διαμέρισμα έχει έκταση 4.478 χλμ², το οποία αυξάνεται σε 4.638 χλμ² όταν περιλαμβάνονται τόσο η ξηρά όσο και τα ύδατα. Η πρωτεύουσα του διαμερίσματος είναι το Νοφ Χα Γκαλίλ και η μεγαλύτερη πόλη είναι η Ναζαρέτ.

Τα Υψίπεδα του Γκολάν λειτουργούν ως υποδιαμέρισμα του Βόρειου Διαμερίσματος του Ισραήλ από την ψήφιση του νόμου του Γκολάν του 1981, αν και η διεκδίκηση αναγνωρίζεται μόνο από τις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ το ψήφισμα 497 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών αποδοκιμάζει την προσάρτηση αλλά δεν το επιβάλλει. Τα Υψίπεδα του Γκολάν καλύπτουν χερσαία έκταση 1.154 χλμ² και το υπόλοιπο του Βόρειου Διαμερίσματος καλύπτει 3.324 χλμ² (3.484 χλμ² συμπεριλαμβανομένων των υδάτων).

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.cbs.gov.il/he/publications/doclib/2019/1.shnatongeography/st01\_01.pdf.
2. ↑  www.cbs.gov.il/he/publications/doclib/2019/2.shnatonpopulation/st02\_18x.pdf.
3. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  North District (Israel) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Διαμερίσματα του Ισραήλ |
| --- |
|  |
| 
* Κεντρικό
* Χάιφα
* Ιεροσόλυμα
* Βόρειο
* Νότιο
* Τελ Αβίβ
* Ιουδαία και Σαμάρεια
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 144323470
* LCCN: n85346754

 |

 |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Å (αποσαφήνιση).
το γράμμα σε εικόνα
Το γράμμα **Å** (**å** σε πεζά γράμματα) αντιπροσωπεύει διάφορους (αν και συχνά πολύ παρόμοιους) ήχους σε πολλές γλώσσες. Είναι ένα ξεχωριστό γράμμα στα δανικά, σουηδικά, νορβηγικά, φινλανδικά, βορειοφριζικά, χαμηλοσαξονικά , τρανσυλβανικά σαξονικά, βαλλονικά, σαμόρο, λούλε σάμι, πιτέ σάμι, σκολτ σάμι, νότια σάμι, ουμέ σάμι και γριλανδικά αλφάβητα. Επιπλέον, είναι μέρος των αλφαβήτων που χρησιμοποιούνται για ορισμένες Αλαμανικές και Αυστρο-Βαυαρικές διαλέκτους της γερμανικής γλώσσας. 

Αν και το Å προέρχεται από το A προσθέτοντας ένα Δαχτυλίδι, θεωρείται ξεχωριστό γράμμα. Αναπτύχθηκε ως μια μορφή ημι- απολίνωσης ενός *Α* με ένα μικρότερο *o* από πάνω του για να υποδηλώσει ένα μακρύ και πιο σκούρο Α, μια διαδικασία παρόμοια με το πώς το σήμα umlaut αναπτύχθηκε από ένα μικρό *e* γραμμένο πάνω από ορισμένα γράμματα.
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Hydroplane (αποσαφήνιση).
*Ellstrom Elam Plus*, στη ρεγκάτα Madison 2006.
*Miss Madison* / *Oh Boy!Oberto* υδροπλάνο χωρίς περιορισμούς το 2007, με εκτεταμένο αεραγωγό.
*No-Vac* με ταχύτητα, 1933
*Miss Jarvis* σε ρυμουλκούμενο μεταφοράς, 2010
Υδροπλάνο *Μις Αμερική ΙΙ* στον ποταμό Μάουμι στο Τολέδο, 1920
**Υδροπλάνο** (ή *θάντερμποατ*) είναι ένα γρήγορο μηχανοκίνητο, όπου το σχήμα του κύτους είναι τέτοιο ώστε σε ταχύτητα, το βάρος του σκάφους υποστηρίζεται από δυνάμεις πλανίσματος παρά από απλή πλεύση.

Μια βασική πτυχή των υδροπλάνων είναι ότι χρησιμοποιούν το νερό για ανέλκυση αντί για πλευστότητα, καθώς και για ώθηση και κατευθυντικότητα. Όταν ταξιδεύετε με υψηλή ταχύτητα, το νερό περνάει βίαια προς το κάτω μέρος του σκάφους (γάστρα). Επομένως, το νερό ασκεί ίση και αντίθετη δύναμη προς τα πάνω, ανυψώνοντας τη συντριπτική πλειοψηφία του κύτους έξω από το νερό. Αυτή η διαδικασία, που συμβαίνει στο επιφάνεια του νερού, είναι γνωστό ως "foiling".
Το **Hummer H1** ήταν ένα μεγάλο SUV αυτοκίνητο της αμερικανικής αυτοκινητοβιομηχανίας AM General, που παρήχθη από τις 14 Μαρτίου 1992 έως τον Ιούνιο του 2006. Ήταν η πολιτική έκδοση του **HMMWV** (High Mobility Military Wheeled Vehicle), που ήταν γνωστό στην καθημερινότητα, για λόγους διευκόλυνσης της προφοράς του, ως **Humvee** και από αυτό το ακρωνύμιο προήλθε η ονομασία **Hummer** («Χάμερ»). To H1 ήταν αρχικά γνωστό απλά ως **Hummer** σκέτο έως το 2002, όταν παρουσιάστηκε το δεύτερο μοντέλο της εταιρείας, το Hummer H2, το οποίο ήταν προϊόν της κοινοπραξίας μεταξύ της AM General και του επίσης αμερικανικού ομίλου της General Motors.

Παρότι το HMMWV είχε αρχικά σχεδιαστεί αποκλειστικά για στρατιωτική χρήση, η πολιτική έκδοσή του οφείλει την εμφάνισή της στην αγορά λόγω της δημοσιότητας που απέκτησε από την επιχείρηση Καταιγίδα της Ερήμου στις αρχές του 1991, καθώς και από τη διαφημιστική εκστρατεία του ηθοποιού και μετέπειτα πολιτικού Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ, με αποτέλεσμα να υπάρξει και ζήτηση από τμήμα του αγοραστικού κοινού.

Κινητήρες
---------

* 110 kW / 150 hp, 6.2 λίτρα, GM-6200 V8 diesel / 1992 – 1993
* 125 kW / 170 hp, 6.5 λίτρα, GM-6500 V8 diesel / 1994
* 147 kW / 200 hp, 5.7 λίτρα, Chevrolet Small Block V8 βενζίνης / 1995 – 1996
* 147 kW / 200 hp, 6.5 λίτρα, GM-6500 V8 turbodiesel / 1996 – 2004
* 221 kW / 300 hp, 6.6 λίτρα, Duramax-6600 V8 turbodiesel / 2005 - 2006 (Hummer H1 Alpha)

Ετήσια παραγωγή
---------------

Hummer H1 Alpha της σεζόν του 2006, έκδοσης Wagon.
Το μοντέλο κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην αγορά στις 14 Μαρτίου 1992 και διατηρήθηκε στην παραγωγή αρχικά έως το 2004, ενώ δεν υπήρξε επίσημα σεζόν (model year) του 2005. Στη συνέχεια, κυκλοφόρησε μια σειρά μοντέλων της σεζόν του 2006, γνωστή ως **Hummer H1 Alpha**, που ήταν με διαφορά η ισχυρότερη όλων των εκδόσεων του μοντέλου, καθώς και η οικονομικότερη, με μέση κατανάλωση 10 μίλια το γαλόνι ΗΠΑ ή 24 λίτρα στα 100 χιλιόμετρα. Τελικώς όμως, η πολιτική αυτή έκδοση διατηρήθηκε για 1 μόλις σεζόν και τον Ιούνιο του 2006 η παραγωγή της διακόπηκε οριστικά. Η αιτία της διακοπής, ήταν ότι δεν θα μπορούσε να εκπληρώσει τις αυστηρότερες προδιαγραφές εκπομπών καυσαερίων για τους κινητήρες ντίζελ που τέθηκαν σε εφαρμογή υποχρεωτικά από τη σεζόν του 2007. Ωστόσο, η εταιρεία AM General συνέχισε κανονικά την παραγωγή της στρατιωτικής έκδοσης.

Οι χρονολογίες δίνονται σε σεζόν (model years) και όχι σε ημερολογιακά έτη.

| Σεζόν | Παραγωγή |
| --- | --- |
| 1992 | 316 |
| 1993 | 612 |
| 1994 | 718 |
| 1995 | 1.432 |
| 1996 | 1.374 |
| 1997 | 1.209 |
| 1998 | 945 |
| 1999 | 831 |
| 2000 | 1.333 |
| 2001 | 869 |
| 2002 | 704 |
| 2003 | 494 |
| 2004 | 252 |
| 2005 | 0 |
| 2006 | 729 |
| Σύνολο | 11.818 |

Δείτε επίσης
------------

* Toyota Mega Cruiser, ένα ιαπωνικό SUV παρόμοιας φιλοσοφίας.
* SUV

Αναφορές
--------

1. ↑  Hummer H1 2006 Model Year Changes.
2. ↑  Production Numbers of the Hummer H1.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Hummer H1** |

* AM General
* Hummer H1 Maintenance Manuals Hummer H1 Maintenance Manuals and Parts.
* Year-by-Year Differences.
Το **Μέγαρο** είναι ένα από τα τρία τμήματα του αρχιτεκτονικού σχήματος οίκου στην αρχαία Ελλάδα. Είναι χώρος με επιβλητικές διαστάσεις όπου συναθροίζονταν οι άνδρες.

Αρχιτεκτονική δομή του Μεγάρου
------------------------------

Το Μέγαρο ήταν ένας από τους χώρους, συνήθως ο μεγαλύτερος του σπιτιού, και αποτελείτο από τον κυρίως χώρο, στον οποίο συχνά οδηγούσε ένα μπροστινό χολάκι, ο πρόδομος. Στον πρόδομο συναντάμε μερικές φορές δύο κολώνες μπροστά από την πόρτα του κυρίως χώρου. Στον εσωτερικό τού κυρίως χώρου βρίσκονται κίονες που στηρίζουν την οροφή.

Το Μέγαρο στον Μινωικό πολιτισμό
--------------------------------

Κύριο λήμμα: Μινωικός πολιτισμός
Στην εποχή του Μινωικού πολιτισμού το Μέγαρο ήταν ήδη ένα επιβλητικό διώροφο κτίσμα, και ήταν το παλάτι για τον τοπικό άρχοντα.

Το Μέγαρο στον Μυκηναϊκό πολιτισμό
----------------------------------

Κύριο λήμμα: Μυκηναϊκός πολιτισμός
Στον Μυκηναϊκό πολιτισμό συναντάμε συχνά ναούς με την αρχιτεκτονική του Μεγάρου. Πρόκειται για κατασκευή μακρόστενου σχήματος, διαμοιρασμένη σε τρεις χώρους. Αρχαιολογικά Μέγαρα βρίσκονται στις Μυκήνες, στην Τίρυνθα, στην Πύλο και στα Μέθανα.
Στη μηχανική, **η ηλεκτρομηχανική**     συνδυάζει διαδικασίες και διαδικασίες που προέρχονται από την ηλεκτρική μηχανική και τη μηχανολογία. Η ηλεκτρομηχανική επικεντρώνεται στην αλληλεπίδραση των ηλεκτρικών και μηχανικών συστημάτων στο σύνολό τους και στον τρόπο αλληλεπίδρασης των δύο συστημάτων μεταξύ τους. Αυτή η διαδικασία είναι ιδιαίτερα εμφανής σε συστήματα όπως αυτά των περιστρεφόμενων ηλεκτρικών μηχανών συνεχούς ρεύματος ή εναλλασσόμενου ρεύματος που μπορούν να σχεδιαστούν και να λειτουργήσουν για να παράγουν ισχύ από μια μηχανική διαδικασία (γεννήτρια) ή να χρησιμοποιηθούν για την τροφοδοσία ενός μηχανικού φαινομένου (κινητήρας). Η ηλεκτρομηχανική σε αυτό το πλαίσιο περιλαμβάνει επίσης την ηλεκτρονική μηχανική .

Οι ηλεκτρομηχανικές συσκευές είναι αυτές που έχουν τόσο ηλεκτρικές όσο και μηχανικές διεργασίες. Αυστηρά μιλώντας, ένας χειροκίνητος διακόπτης είναι ένα ηλεκτρομηχανικό εξάρτημα λόγω της μηχανικής κίνησης που προκαλεί ηλεκτρική έξοδο. Αν και αυτό είναι αλήθεια, ο όρος συνήθως εννοείται ότι αναφέρεται σε συσκευές που περιλαμβάνουν ηλεκτρικό σήμα για τη δημιουργία μηχανικής κίνησης ή αντίστροφα μηχανική κίνηση για τη δημιουργία ηλεκτρικού σήματος. Συχνά περιλαμβάνουν ηλεκτρομαγνητικές αρχές, όπως στα ρελέ, που επιτρέπουν σε μια τάση ή ρεύμα να ελέγχει μια άλλη, συνήθως απομονωμένη τάση ή ρεύμα κυκλώματος με μηχανική εναλλαγή σετ επαφών, και σωληνοειδή, με τις οποίες μια τάση μπορεί να ενεργοποιήσει μια κινούμενη σύνδεση όπως στις ηλεκτρομαγνητικές βαλβίδες.

Πριν από την ανάπτυξη της σύγχρονης ηλεκτρονικής, οι ηλεκτρομηχανικές συσκευές χρησιμοποιούνταν ευρέως σε πολύπλοκα υποσυστήματα εξαρτημάτων, συμπεριλαμβανομένων ηλεκτρικών γραφομηχανών, τηλετύπων, ρολογιών, αρχικών τηλεοπτικών συστημάτων και των πολύ πρώιμων ηλεκτρομηχανικών ψηφιακών υπολογιστών. Τα ηλεκτρονικά στερεάς κατάστασης έχουν αντικαταστήσει την ηλεκτρομηχανική σε πολλές εφαρμογές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Course in Electro-mechanics, for Students in Electrical Engineering, 1st Term of 3d Year, Columbia University, Adapted from Prof. F.E. Nipher's "Electricity and Magnetism". By Fitzhugh Townsend. 1901.
2. ↑  Szolc, T.; Konowrocki, Robert; Michajłow, M.; Pregowska, A. (2014). «An investigation of the dynamic electromechanical coupling effects in machine drive systems driven by asynchronous motors». *Mechanical Systems and Signal Processing* (Mechanical Systems and Signal Processing, Vol.49, pp.118-134) **49** (1–2): 118–134. doi:10.1016/j.ymssp.2014.04.004. Bibcode: 2014MSSP...49..118S.
3. ↑  The Elements of Electricity, "Part V. Electro-Mechanics." By Wirt Robinson. John Wiley & sons, Incorporated, 1922.
4. ↑  Konowrocki, Robert; Szolc, T.; Pochanke, A.; Pregowska, A. (2016). «An influence of the stepping motor control and friction models on precise positioning of the complex mechanical system». *Mechanical Systems and Signal Processing* (Mechanical Systems and Signal Processing, Vol.70-71, pp.397-413) **70-71**: 397–413. doi:10.1016/j.ymssp.2015.09.030. ISSN 0888-3270. Bibcode: 2016MSSP...70..397K.
Η **Περιοχή του Εσκί καπί - παλιά πύλη ή ΕΣΚΗ ΚΑΠΟΥ** είναι έκταση 10.104.648,06 τετραγωνικών μέτρων που βρίσκεται ανατολικά του Δήμου Καβάλας, ιδιοκτησιακά ανήκει στον Δήμο Καβάλας και έχει παραχωρηθεί στην Δημωφέλεια. Η ονομασία αυτή μάλλον πρόκειται για παράφραση στα Ελληνικά της Τούρκικης ονομασίας *Eski Kapi* που στα Ελληνικά σημαίνει παλιά πόρτα ή παλιά πύλη. Άλλωστε υπάρχει και λόφο στην περιοχή αυτή με το όνομα παλιά πύλη.

Ο βοσκότοπος του Εσκί καπί, όπως χαρακτηρίζεται η συγκεκριμένη έκταση του Δήμου Καβάλας ήδη από το έτος 1938 με την υπ. αριθμ. 464/1938 με Απόφαση του Πρωτοδικείου Καβάλας (μετά από σχετική αγωγή του Δήμου Καβάλας από τις 20/10/1934), αναγνωρίστηκε ότι ο Δήμος Καβάλας είναι ο κύριος και νομέας της βοσκήσιμου αυτής εκτάσεως με την Τούρκικη ονομασία ΕΣΚΗ ΚΑΠΟΥ.

Διπλό Βυζαντινό τείχος του 6ου αιώνα και υστεροβυζαντινός πύργος στο ΕΣΚΗ ΚΑΠΟΥ
Οριοθέτηση της περιοχής του ΕΣΚΗ ΚΑΠΟΥ
Πρόκειται για περιοχή στην οποία βρίσκονται πολλά αρχαία και νεότερα μνημεία και έχει πανοραμική θέα σε όλο το Βόρειο Αιγαίο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Εφημερίς Της Κυβερνήσεως Της Ελληνικής Δημοκρατίας, Τεύχος Δεύτερο, Αρ. Φύλλου 391, Τεύχος Δεύτερο, 4 Απριλίου 2003, Αριθ. 10/809, Έγκριση δημοσίευσης έκθεσης εκτίμησης περιουσιακών στοιχείων του Δήμου Καβάλας, σελ. 5471-5472".
Προτεινόμενη τοποθεσία της Σηγώρ, σημερινό Ας-Σαφί

Η **Σηγώρ**, γνωστή με διάφορες ονομασίες όπως **Ζοώρ**, **(τα) Ζόαρα**, **Ζώαρα** ή **Ζόγορα**, είναι βιβλική πόλη της Παλαιάς Διαθήκης της Πενταπόλεως των Σοδόμων. Βρισκόταν, σύμφωνα με τους περισσότερους διερμηνείς, στο νοτιοανατολικό άκρο της Νεκράς Θαλάσσης στην κοιλάδα Χαράχ στα σύνορα με το κράτος των Μωαβιτών.

Η πόλη ήταν επίσης γνωστή στο παρελθόν ως **Βελά** και ήταν η πρωτεύουσα ενός μικρού κράτους. Η ακριβής τοποθεσία της Σηγώρ σήμερα είναι δύσκολο να προσδιοριστεί. Ορισμένοι ερευνητές πιστεύουν ότι βρισκόταν βόρεια της Νεκράς Θαλάσσης.

Η Σηγώρ είναι η μόνη πόλη της Πενταπόλεως των Σοδόμων, την οποία, σύμφωνα με το Βιβλίο της Γενέσεως της Παλαιάς Διαθήκης, μετά από αίτημα του Λωτ, γλίτωσε ο Θεός κατά την καταστροφή των Σοδόμων και των Γόμορρων. Στη συνέχεια, ο Λωτ και η οικογένειά του κατέφυγαν στη Σηγώρ μετά την καταστροφή που έπληξε τα Σόδομα και τα Γόμορρα. Ωστόσο, ο Λωτ και οι κόρες του αργότερα έφυγαν από εκεί και εγκαταστάθηκαν σε μια σπηλιά στα παρακείμενα βουνά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γένεσις 19:22-30
Ταρίχευση μούμιας σε σαρκοφάγο που έχει σχήμα ιχθύος της Αβύδου.
Ο **ιχθύς της Αβύδου** ήταν ιερό σύμβολο των αρχαίων Αιγυπτίων. Ήταν συνοδός της βάρκας του Ήλιου και φύλακας των υδάτων. Η αποστολή του ήταν να προειδοποιεί και να ανακοινώνει όταν πλησιάζει ο εχθρικός Άποφις. Μερικές φορές ταυτίζεται με τον θεό Ρα.. Ο ιχθύς ίσως να είχε σημαντική θέση στις νεκρικές τελετές. Στις μούμιες της ελληνιστικής εποχής συναντάμε εικόνες του ιχθύος επάνω στο σκίνο του νεκρού.

Πηγές
-----

* Hans Bonnet: *Abdufisch*, in: *Reallexikon der ägyptischen Religionsgeschichte*, de Gruyter Verlag 2000, ISBN 3-11-016884-7, S. 193-194.
* Hermann Kees: *Der Götterglaube im alten Ägypten*. - Berlin : Akademie-Verlag, 1977

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Φωτογραφικό υλικό από τον τάφο του Khabekhnet (Αγγλικά)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bonnet: *Reallexikon* , S. 195
Ο **Ιωάννης (Ρογέριος) Δαλασσηνός** ήταν ένας ευγενής στη Ρωμανία Νορμανδικής καταγωγής, γαμπρός του Ιωάννη Β΄ Κομνηνού (βασ. 1118-1143) και *καίσαρας*. Με το τέλος του πεθερού του το 1143, συνωμότησε για να καταλάβει τον θρόνο, χωρίς επιτυχία όμως.

Βιογραφία
---------

Ο Ιωάννης ήταν γιος κάποιου Ρογήρου, ενός Νορμανδού που αυτομόλησε στους Ρωμαίους κατά τους Ρωμαιο-Νορμανδικούς Πολέμους και εισήλθε στην Αυτοκρατορική υπηρεσία. Η μητέρα του ήταν από την Οικογένεια Δαλασσηνών. Ο ίδιος ο Ιωάννης προφανώς προτιμούσε το διάσημο επώνυμο της μητέρας του και αυτό βρέθηκε στη σφραγίδα του. Ωστόσο οι ιστορικοί, από τον Ιωάννη Κίνναμο ως τους σύχρονους λογίους, χρησιμοποιούν συχνότερα το Νορμανδικό πατρωνυμικό του: Ιωάννης του Ρογέριου.

Δια μέσου των Δαλασσηνών, ο Ιωάννης ήταν ήδη συγγενής της δυναστείας των Κομνηνών και ο σύνδεσμος αυτός ενισχύθηκε, όταν νυμφεύτηκε την μεγαλύτερη κόρη του Ιωάννη Β΄, τη Μαρία και ανήλθε στον βαθμό του *καίσαρα*. Η σύζυγός του ήταν αφανής ως το 1143, όταν -μετά το τέλος του Ιωάννη Β΄- ο Ιωάννης σχεδίασε να σφετεριστεί τον θρόνο από τον Μανουήλ Α΄ (βασ. 1143-80). Είχε κάποια υποστήριξη από τους ευγενείς, πιο πολύ από τους διάφορους Νορμανδούς της Κωνσταντινούπολης, όπως του πιο εξέχοντος αυτών, εξόριστου εκεί Ροβέρτου Β΄ πρίγκιπα της Κάπουα. Όμως η Μαρία Κομνηνή, πιστή στον αδελφό της, ανέφερε τη συνωμοσία. Ο Ιωάννης εξαπατήθηκε να εγκαταλείψει την πρωτεύουσα και φυλακίστηκε.

Ο Ιωάννης σύντομα συγχωρέθηκε και αποκαταστάθηκε στη θέση του, περίπου την εποχή που απεβίωσε η Μαρία, το 1146. Τότε καταγράφεται να συμμετέχει σε μία σύνοδο στο Παλάτι των Βλαχερνών τον Φεβρουάριο του 1147. Το 1152 αναφέρεται ως κυβερνήτης της Στρώμνιτσας, στην κοιλάδα του άνω Στρυμώνα (Βαρδάρη). Το ίδιο έτος εστάλη στην Αντιόχεια ως αυτοκρατορικός υποψήφιος για το χέρι της Κωνσταντίας των Πουατιέ πριγκίπισσας της Αντιόχειας, χήρας του Ραϋμόνδου. Παρά τον υψηλό τίτλο του και τη Νορμανδική καταγωγή του, η Κωνσταντία τον βρήκε αρκετά μεγάλο σε ηλικία και μη ελκυστικό. Τον απέρριψε και παντρεύτηκε τον Ραϋνάλδο του Σατιγιόν.

Ο Ιωάννης επέστρεψε στην Αυτοκρατορία και αποσύρθηκε σε μοναστήρι, όπου απεβίωσε σε άγνωστη ημερομηνία, ίσως μετά το 1166.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Μαρία, κόρη του Ιωάννη Β΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και είχε τέκνα, που έφεραν το επώνυμο Κομνηνός:

* Ανδρόνικος, απεβ. 1191.
* Αλέξιος.
* Άννα, παντρεύτηκε τον Αλέξιο Πετραλείφα, στρατηγό.
* Θεοδώρα (;), παντρεύτηκε τον Ιωάννη Κοντοστέφανο, αδελφό του Ανδρόνικου Κοντοστέφανου *μεγάλου δούκα* (ναυάρχου).

Πηγές
-----

* Cawley, Charles (14 February 2011). "Byzantium, Nobility: Chapter 29. Rallis [Raoul]". Medieval Lands: Byzantium 395-1057. Foundation for Medieval Genealogy. Retrieved 4 June 2012.
* Kazhdan, Alexander, ed. (1991). The Oxford Dictionary of Byzantium. Oxford and New York: Oxford University Press. ISBN 0-19-504652-8.
* Magdalino, Paul (2002) [1993]. The Empire of Manuel I Komnenos, 1143–1180. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-52653-1.

Αναφορές
--------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.
Παράδειγμα διάχυσης
Γενικά, στη Φυσικοχημεία **διάχυση**, ή *παθητική μεταφορά*, χαρακτηρίζεται η τάση των μορίων μιας ουσίας να διασπείρονται από περιοχές υψηλότερης συγκέντρωσης προς τις περιοχές μικρότερης συγκέντρωσης. Η τάση αυτή εκδηλώνεται με αντίστοιχη μετακίνηση των μορίων. Αυτό σημαίνει πως η μετακίνηση των μορίων γίνεται και προς τις δύο κατευθύνσεις, με μεγαλύτερο ρυθμό από τη περιοχή της υψηλότερης συγκέντρωσης. Κάποια στιγμή οι συγκεντρώσεις εξισώνονται, που όμως δεν εμποδίζει την μετακίνηση των μορίων που συνεχίζεται, αυτή τη φορά, με σταθερό ρυθμό.

Επίσης με τον ίδιο όρο **διάχυση**, ονομάζεται το φαινόμενο της αυθόρμητης ανάμιξης δύο ή περισσοτέρων χημικών ουσιών, που βρίσκονται σε επαφή και που σχηματίζουν (με τη πάροδο του χρόνου) μίγμα ή διάλυμα. 

* Ιδιαίτερη σημασία αποκτά το φαινόμενο αυτό στα κύτταρα που πολλές διεργασίες τους οφείλονται στη διάχυση, (δείτε κυτταρική μεμβράνη).

Όταν έρχονται σ΄ επαφή δύο αέρια διασπείρονται μεταξύ τους, γιατί τα κινούμενα μόρια κάθε αερίου αναμιγνύονται με τα μόρια του άλλου. Αυτό συμβαίνει και με υγρά ή στερεά που διαλύονται με διάχυση. Τά ιόντα ή τα μόρια της διαλυμένης ουσίας διαχέονται σιγά σιγά στα αντίστοιχα του διαλύτη, δημιουργώντας τελικά ένα διάλυμα με μια ομοιόμορφη συγκέντρωση.

Ιστορία
-------

Το φαινόμενο της διάχυσης είναι πολύ εμφανές στα αέρια. Ο Τζον Ντάλτον (Άγγλος χημικός 1766-1844), ήταν από τους πρώτους που μελέτησε αυτό το φαινόμενο. Για το σκοπό αυτό γέμισε δύο φιάλες, τη μια με Υδρογόνο και την άλλη με διοξείδιο του άνθρακα και τις ένωσε με ένα μακρύ κάθετο σωλήνα έτσι ώστε το **Η** (ελαφρύτερο) να είναι προς τα πάνω και το **CO2** να είναι προς τα κάτω. Μετά τη πάροδο αρκετών ωρών τα δύο αέρια αναμίχθηκαν πλήρως, γεγονός που αντίκειται στους νόμους της βαρύτητας.

Νόμος διάχυσης αερίων
---------------------

Την διάχυση στα αέρια μελέτησε πληρέστερα ο Γκράχαμ στον οποίο και οφείλεται ο νόμος αυτής (1823)

* ***Η ταχύτητα διάχυσης ενός αερίου είναι αντιστρόφως ανάλογη με τη τετραγωνική ρίζα της πυκνότητας του αερίου***.

Σημειώσεις
----------

* Η διάχυση θεωρείται ένα από τα γενικότερα φυσικά φαινόμενα.
* Η διάχυση των υγρών απαιτεί περισσότερο χρόνο από τη συντελούμενη στα αέρια.
* Τα αέρια διαχέονται αναμιγνυόμενα σε όλες τις αναλογίες. Επομένως ετερογενή συστήματα δύο αερίων αναμιγνύονται μεταβατικά σε λίγο χρονικό διάστημα.
* Όταν διαλύεται ένα στερεό εντός υγρού, τότε λαμβάνει χώρα διάχυση όταν το σχηματιζόμενο πυκνό διάλυμα που γειτνιάζει άμεσα του στερεού διαχύνεται στο υπόλοιπο υγρό που περιβάλλει αυτό. Το αυτό συμβαίνει και με τη διάλυση ενός αερίου εντός ενός υγρού. Άρα μέρος της χημικής διάλυσης, (δηλαδή της διεργασίας παραγωγής διαλύματος) είναι η διάχυση.

Δείτε επίσης
------------

* Ώσμωση
* Διάχυση φωτός, που αφορά διασπορά φωτός.
* Διάχυση θερμότητας, που αφορά επίσης διασπορά θερμότητας.
**Μουλάρι** ή **ημίονος** ονομάζεται το ζώο εκείνο που προέρχεται από τη διασταύρωση αρσενικού γάιδαρου και θηλυκού αλόγου δηλαδή το μουλάρι προέρχεται από γονιμοποίηση φοράδας από γάιδαρο. Ένα διαφορετικό είδος, το γαϊδουρομούλαρο ή *γίννος*, προκύπτει όταν γίνει γονιμοποίηση θηλυκού γαϊδουριού από αρσενικό άλογο. Το μουλάρι (αλλά και το γαϊδουρομούλαρο) είναι *υβρίδιο*, προκύπτει δηλαδή από τη διασταύρωση δυο διαφορετικών αλλά συγγενών ειδών.

Περιγραφή
---------

Μορφολογικά το μουλάρι μοιάζει στο σώμα και το δέρμα με το γάιδαρο, ενώ στις περιοχές του λαιμού και του κεφαλιού περισσότερο με το άλογο. Όμως, ενώ το άλογο έχει 64 χρωμοσώματα, και το γαϊδούρι 62, το μουλάρι έχει 63. Γι' αυτό το μουλάρι δεν μπορεί να αναπαραχθεί λόγω του λειψού αριθμού των χρωμοσωμάτων που έχει και γι' αυτό είναι στείρο. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις υπάρχουν γεννήσεις από μουλάρια, είναι όμως ιδιαίτερα σπάνιες.

Το μουλάρι είναι πιο μεγαλόσωμο και έχει σώμα αλόγου, και πόδια γαϊδουριού. Το γαϊδουρομούλαρο έχει σώμα γαϊδουριού και πόδια αλόγου. Είναι πιο μικρόσωμο από το μουλάρι.

Τα μουλάρια συνδυάζουν χαρακτηριστικά των γαϊδουριών, όπως η υπομονή και επιμονή, και των αλόγων, όπως η αντοχή και η δυνατότητα μεταφοράς βαρέων φορτίων. Όταν ενοχληθεί, το μουλάρι μπορεί να κλωτσήσει πολύ δυνατά προς κάθε κατεύθυνση. Τα ζώα χρησιμοποιούνται σε αγροτικές κοινωνίες για βοήθεια στις μεταφορές, παλιότερα όμως και μέχρι τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ευρύτατη ήταν η χρήση τους από τους στρατούς του κόσμου ως μέσα μεταφοράς, κυρίως λόγω της μεγάλης αντοχής τους και της ανθεκτικότητάς τους στις ασθένειες.

Η μείωση του αριθμού των ελληνικών γαϊδουριών (από τα 508.000 γαϊδούρια που υπήρχαν στην Ελλάδα το 1950, το 1995 μειώθηκαν σε 95.000 ενώ έως το 2008 υπήρχαν λιγότερα από 16.000) έχει επιφέρει δραματική μείωση και στον πληθυσμό των μουλαριών.

Μεταφορικά, ο όρος *μουλάρι* μπορεί να χρησιμοποιηθεί για κάποιον που είναι ιδιαίτερα επίμονος (*μουλάρωσε*). Εναλλακτικά, και υποτιμητικά, για κάποιον που έχει μεγαλώσει αρκετά ώστε να επωμίζεται ευθύνες χωρίς ωστόσο να το κάνει (*είκοσι χρονών μουλάρι*). Η λέξη *μούλος* ή *μούλικος* αποτελεί ύβρι συνώνυμη του *μπάσταρδος* και αναφέρεται σε εξώγαμο ή αγνώστου πατρότητος παιδί.

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **μουλάρι**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μουλάρι** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85088316
* GND: 4272518-5
* BNF: cb12131114f (data)
* HDS: 026237
* NDL: 00569242

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ζωολογία
* Πύλη:Θηλαστικά
 |

 |
Ο **Θεοβάλδος**, γαλλ.: Thibaut/Thiébaut/Theobald de Bar (απεβ. 1312) από τον Οίκο του Μονμπελιάρ ήταν πρίγκιπας-επίσκοπος της Λιέγης από το 1302 μέχρι το τέλος του, ενώ υπηρετούσε στην ακολουθία του Ερρίκου Ζ΄ της Γερμανίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τρίτος γιος του Θεοβάλδου Β΄ κόμη του Μπαρ και της Ιωάννας του Τουσύ, κόρης του Ιωάννη κυρίου του Τουσύ.

Το 1296, μετά το τέλος του Μπουσάρ ντ'Αβέν, επισκόπου του Μετς, ήταν ένας από τους υποψηφίους για τη θέση μαζί με τον Φρειδερίκο της Λωρραίνης (απεβ. 1299) επίσκοπο της Ορλεάνης. Στο τέλος επιλέχθηκε ο Ζεράρ ντε Ρενένγκ.

Ο Aδόλφος του Βάλντεκ, πρίγκιπας-επίσκοπος της Λιέγης, απεβίωσε στα τέλη του 1302. Από τους τρεις υποψηφίους, εξελέγη ο Γκυγιώμ ντ' Αράς. Ωστόσο απέρριψε τη θέση, ισχυριζόμενος ότι το υπόβαθρό του ήταν πολύ ταπεινό και πρότεινε τον Θεοβάλδο. Η εκλογή του Θεοβάλδου κέρδισε την παπική έγκριση στις 13 Μαρτίου 1303. Ο Θεοβάλδος ήταν τότε στην πραγματικότητα στη Ρώμη.

Συμμάχησε με τον Φίλιππο Δ΄ της Γαλλίας το 1304. Δύο χρόνια αργότερα, ο συγγενής του Ερρίκος Ζ΄ του Οίκου του Λουξεμβούργου έγινε βασιλιάς της Γερμανίας. Ο Θεοβάλδος ήταν στενός σύμβουλος. Όταν ο Ερρίκος Ζ΄ πήγε στη Ρώμη το 1312 για να χειροτονηθεί ως Άγιος Ρωμαίος αυτοκράτορας, ο Θεοβάλδος τον συνόδευσε. Εκεί δέχτηκε επίθεση και τραυματίστηκε θανάσιμα από τον Ροβέρτο της Νάπολης.

Στη λογοτεχνία
--------------

Αναφέρεται σε ένα σύγχρονο ποίημα, το *Voeux de l'épervier* (Ευχές του γερακιού),  καταγεγραμμένο στα *Χρονικά το υΜετς*. Αναγνωρίζεται ως ο αφιερωτής του *Voeux de paon* (Φωνές του γερακιού) (από τον Ζακ ντε Λονγκυγιόν), καθώς αναφέρεται ρητά σε ένα αντίγραφο αυτού του ευρέως διαδεδομένου ποιήματος (Παρίσι, Εθνική Βιβλιοθήκη fr.12565).

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2  dbart.
2. ↑  «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. dbart. Ανακτήθηκε στις 12  Οκτωβρίου 2021.
3. 1 2 3 4  Charles Cawley: «Medieval Lands». (Αγγλικά) *Charles Cawley, "Medieval Lands", 2006-2020*. Ανακτήθηκε στις 9  Φεβρουαρίου 2016.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 22  Μαρτίου 2020.
5. ↑  «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. dbart. Ανακτήθηκε στις 11  Σεπτεμβρίου 2021.
6. ↑  lieg.
7. 1 2  WIAG-Pers-EPISCGatz-03051-001.
8. ↑  Wolfram, G. et F. Bonnardot, « Les vœux de l'épervier. Kaiser Heinrichs Romfahrt », *Jahrbuch der Gesellschaft für lothringische Geschichte und Altertumskunde = Annuaire de la Société lorraine d'histoire et d'archéologie*, 6, 1894, pp. 177–280.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 315940278
* GND: 1070320323

 |

 |
Ο **Τιντσούριν Καρίμ Γκαλί ουλί** (Ταταρικό Κυριλλικό αλφάβητο: Тинчурин Кәрим Гали улы), επίσης γνωστό ως **Καρίμ Τιντσούριν** (ταταρικό Κυριλλικό αλφάβητο: Кәрим Тинчурин, Γιαναλίφ: Kərim Tincurin, ρωσικά: Тинчурин Карим Галиевич, Tinchurin Karim Galievich, 15 Σεπτεμβρίου 1887 – 15 Νοεμβρίου 1938) ήταν Τάταρος θεατρικός συγγραφέας και ηθοποιός.

Ο Τιντσούριν γεννήθηκε από μια αγροτική οικογένεια, στο χωριό Ταρακάνοβο (σημερινό Ακκούλ στην περιφέρεια Πένζα). Αφού ξεκίνησε να εργάζεται ως καθαριστής πιάτων στα νιάτα του, σπούδασε στον γνωστό Ταταρικό μεντρεσέ, Μοχαμάντια. Ωστόσο νιώθοντας δυσαρεστημένος με την διαδικασία εκπαίδευσης εκεί, έφυγε μαζί με άλλους 82 μαθητές τον Φεβρουάριο του 1906. Επισκέφθηκε διάφορες ρωσικές επαρχίες και εργάστηκε ως δάσκαλος σε αγροτικά σχολεία. Το 1910 προσχώρησε στον πρώτο επαγγελματικό θίασό του Σαγιάρ, όπου δεν έγινε μόνο ηθοποιός, αλλά επίσης θεατρικός συγγραφέας και ένας από τους ηγετικούς διευθυντές. Το 1912 έγραψε το θεατρικό έργο Τίμιος Εργάτης και το 1913 το Θανάσιμο Βήμα. Ο Καρίμ ήταν καινοτόμος θεατρικός συγγραφέας, μελετώντας το περίπλοκο και αντιφατικό φαινόμενο του σχηματισμού προσωπικότητας και την κατασκευή της δραματικής σύγκρουσης σε καινοφαινή τρόπο. 

Το 1918 ο Τιντσούριν έδρευε στη Μόσχα και διορίστηκε διευθυντής του πολιτιστικού τμήματος του Πολιτιστικού Διαμερίσματος του Κεντρικού Μουσουλμανικού Στρατιωτικού Κολλεγίου, τη στρατιωτική πτέρυγα της Μουσκόμ. Ωστόσο, κατά τον Νοέμβριο του 1922, ίδρυσε το Ταταρικό Ακαδημαϊκό Θέατρο στο Καζάν. Εκεί εργάστηκε με αξιοσημείωτους ηθοποιούς, όπως τον Μπ. Ταρχάνοφ, τον Κ. Σαμίλ, την Γκ. Μπολγκάρσκαγια και άλλους.

Ο Τιντσούριν έγραψε πάνω από 30 θεατρικά έργα κατά την διάρκεια της σύντομης δημιουργικής ζωής του:

* *Αγόρια του Καζάν*
* Πατρίδα
* *Μπλε Σάλι*
* *Τίμιος Εργάτης* (1912)
* *Θανάσιμο Βήμα* (1913)
* *Γιουσούφ και Ζουλεϊχά* (1918)
* *Ο Παπαγάλος* (1918)
* *Ο Αμερικάνος* (1925)
* *Χωρίς Ιστία* (1926)
* *Στον Ποταμό Κάντρα* (1932)
* *Υπήρχαν Τρεις από Αυτούς (1932)*

Θύμα της πολιτικής καταπίεσης κατά την διάρκεια του Σταλινισμού, ο Τιντσούριν αποκαταστάθηκε μεταθανάτια.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Karim Tinchurin accessed 27 May 2008

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.uag.kzn.ru/filemanager/i/b86fd6ee/96.pdf.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2019.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
4. ↑  [*νεκρός σύνδεσμος*] Πρότυπο:Ref-tat
5. 1 2  "ТИНЧУРИН Карим Галиевич" ("Tinchurin, Karim Galievich"). *Оренбургская биографическая энциклопедия* (*Biographical Encyclopedia of Orenburg*).  (Ρωσικά)
6. 1 2  "ТИНЧУРИН Карим Галиевич" ("Tinhurin, Karim Galievich"). *Большой Энциклопедический Словарь* (*Great Biographical Dictionary*). *Kulichki.net*. Retrieved 8 March 2009.  Αρχειοθετήθηκε 2019-01-29 στο Wayback Machine. (Ρωσικά)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 99144648433852965703

 |

 |
Ο **Πανακρωτηριακός** **Α.Ο.** είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στο Ακρωτήρι Κρήτης, νομός Χανίων, Κρήτη. Ιδρύθηκε το 1991. Έδρα του αποτελεί το δημοτικό γήπεδο Καθιανών που βρίσκεται στον ομώνυμο οικισμό. Χρώματά του είναι το μαύρο και το κόκκινο. Αγωνίζεται στην Α τοπική κατηγορία ΕΠΣ ΧΑΝΙΩΝ. Έχει κατακτήσει 2 πρωταθλήματα με αντίστοιχες ανόδους σε εθνικές κατηγορίες, το 2010 και το 2019. Μεγαλύτερη διάκριση η συμμετοχή στην Γ' Εθνική (10ος όμιλος) το 2020, που τερμάτισε στην 4η θέση.

Ιστορία
-------

Ο Α.Ο. Πανακρωτηριακός ιδρύθηκε το 1981, ως "Αθλητικός Όμιλος Ακρωτηρίου Καμίνια". Το σωματείο που έδρευε στο Καμπάνι Ακρωτηρίου συμμετείχε από το 1981 μέχρι το 1993 σε διοργανώσεις της ΕΣΠ Χανίων και πιο συγκεκριμένα στην Β' ερασιτεχνική κατηγορία. Η πρώτη μεγάλη επιτυχία του σωματείου ήταν η κατάκτηση του κυπέλλου Ερασιτεχνών, την σεζόν 2004-2005, στο γήπεδο της Μοναχής Ελιάς. Την σεζόν 2009-2010, ο Πανακρωτηριακός κατέκτησε την πρώτη θέση στο ΕΣΠ Χανίων και πήρε για πρώτη φορά στην ιστορία του άδεια συμμετοχής στην Δ' εθνική. Την σεζόν 2019-20, η κριτική ομάδα έλαβε συμμετοχή στο πρωτάθλημα Γ' εθνικής και πήρε την τέταρτη θέση στον όμιλό του πηγαίνοντας στα πλέι οφ.

#### Διοίκηση

Μέχρι και το 2020, ο Μανώλης Σβουράκης είχε αναλάβει την προεδρία της ομάδας για περίπου 8 χρόνια. Εώς τότε, πήγε τον σύλλογο στην Γ' εθνική και πήγε σε έναν τελικό Σούπερ Καπ ΕΣΠ Χανίων και μία στον τελικό του κυπέλλου του ίδιου θεσμού,
**Ταινία μικρού μήκους** λέγεται το κινηματογραφικό έργο μικρής διαρκείας, ανεξαρτήτως του περιεχομένου του ή του καλλιτεχνικού του είδους. Ο ορισμός της ταινίας μικρού μήκους καθιερώθηκε, όταν τα κινηματογραφικά έργα μεγάλου μήκους έγιναν το κύριο τμήμα των προβολών στους κινηματογράφους.

Ιστορική αναδρομή.
------------------

Στις αρχές της κινηματογραφικής τέχνης, τα έργα ήταν όλα μικρού μήκους, αφού τα μέσα που υπήρχαν τότε ήταν πολύ περιορισμένα. Από αυτήν την άποψη, όλα τα έργα του πρώιμου σινεμά ήταν ταινίες μικρού μήκους. Αντ' αυτού, όμως, στα πρώιμα έργα έχουμε μια άλλη διαφοροποίηση, με βάση την διαίρεση του έργου σε επιμέρους ταινίες, τις λεγόμενες «πράξεις». Ως "πράξη" χαρακτηρίζεται το φιλμ που περιέχει ένα μέρος του έργου και είναι τυλιγμένο σε δική του ροδέλα. Έτσι, έχουμε έργα της εποχής εκείνης με μία ή και δύο «πράξεις».

Μέχρι την δεκαετία του 1970 οι ταινίες μικρού μήκους προβάλλονταν πριν από το κυρίως έργο. Μετά, σιγά σιγά καταργήθηκαν, δίνοντας την θέση τους στην διαφήμιση.

Διάρκεια
--------

Οι ταινίες μικρού μήκους διαρκούν συνήθως 30 λεπτά το πολύ, αν και το κριτήριο αυτό δεν είναι πάντα ασφαλές. Σε μερικά φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους δίνονται περισσότερα λεπτά, π.χ. η Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών επιτρέπει μέχρι και 40 λεπτά. Το Διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου στο Βερολίνο, αντίθετα, επιτρέπει διάρκεια μεταξύ 15 και 30 λεπτών. Το Γερμανικό Βραβείο Κινηματογράφου επιτρέπει από 7 ως 30 λεπτά.

Βιβλιογραφία
------------

* Κώστα Σταματόπουλου:"η ταινία μικρού μήκους σε αναζήτηση ταυτότητας" περιοδική έκδοση του ΙΟΜ "Συχνότητες" Τέυχος 7, 2009
* Frank Becher: *Kurzfilmproduktion*. UVK, Konstanz 2007, ISBN 3-86764-002-5
* Katrin Heinrich: *Der Kurzfilm. Geschichte, Gattungen, Narrativik*. Coppi, Alfeld (Leine) 1997, ISBN 3-930258-42-0
* Peter Kremski: *Überraschende Begegnungen der kurzen Art. Gespräche über den Kurzfilm*. Schnitt, Köln 2005, ISBN 3-9806313-5-4

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Deutscher Kurzfilmpreis
* Das Kurzfilmmagazin des Bundesverbandes Deutscher Kurzfilm
* Kurzfilm im Kino
* Portal zum Kurzfilm: Kinoverleih, Vertrieb, DVD Download Shop
* Tournee Deutscher Kurzfilmpreis unterwegs

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85121810
* GND: 4166233-7
* NKC: ph135188

 |

 |