recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Να μην συγχέεται με τον Μστισλάβ Ροστισλάβιτς τον *τυφλό*.

Ο **Μστισλάβ Ροστισλάβιτς** ο *γενναίος*, ρωσ. Мстислав Ростиславич Храбрый [προφ. Χράμπρι] (π. 1143 - 1180) από τον Οίκο των Ρουρικιδών-Σμολένσκ ήταν πρίγκιπας τού Σμολένσκ (1175-77), τού Μπέλγκοροντ (1161, 1171-73) και τού Νόβγκοροντ (1179-80).

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Ροστισλάβ Α΄ πρίγκιπα τού Σμολένσκ και μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου.

Έγινε πρίγκιπας τού Μπέλγκοροντ (!161, 71-73), Τόροπετς (1167-), Σμολένσκ (1175-77). Το 1168 μαζί με άλλους δώδεκα πρίγκιπες σε μία μεγάλη μάχη στις στέππες, νίκησαν τους Πετσενέγκους (Πολόβτσιαν). Το επόμενο έτος μαζί με τον αδελφό του Ρόμαν Α΄ του Κιέβου και τον 2ο εξάδελφό τους Γιούρι Μπογκολιούμπσκι πολιόρκησαν το μεγάλο Νόβγκοροντ, αλλά ο στρατός τού Γιούρι ηττήθηκε σε μάχη. Το 1171 o Μστισλάβ και οι αδελφοί του βοήθησαν τον θείο τους Βλαντίμιρ Γ΄ να τεθεί στον θρόνο τού Κιέβου, αν και είχε εκτοπιστεί. Το 1172-73 συνέδραμε τους αδελφούς του Ρόμαν Α΄ και Ρούρικ να λάβουν τον θρόνο του Κιέβου· σύντομα όμως εκθρονίστηκαν. Το 1174 ο Αντρέι Μπογκολιούμπσκι (πατέρας τού Γιούρι) έστειλε πρέσβεις στο Κίεβο να ζητούσε οι Ροστισλάβιτς να αφήσουν τον θρόνο και να δοθεί στους απογόνους του. Σε απάντηση ο Μστισλάβ κούρεψε και ξύρισε ένα από τους απεσταλμένους και τον έστειλε πίσω. Ήταν μία πράξη υποτιμητική· το Ρωσικά Δίκαιο (Russkaya Pravda) όριζε ποινή 12 γκρίβνας για το ξύρισμα γενειάδας. Για την προσβολή αυτή ο Αντρέι τού επιτέθηκε και τον πολιόρκησε στο Βίσχγκοροντ για δύο μήνες, αλλά δεν μπόρεσε να πάρει την πόλη.

Το βαπτιστικό του όνομα είνει Γκεόργκιι και αγιοποιήθηκε από τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία. Εορτάζεται στις 14 (Π. Ημ.) / 27 (Ν. Ημ.) Ιουνίου· το λείψανό του ανακαλύφθηκε το 1634 και βρέθηκε άσηπτο.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πρώτα μία κόρη τού Γιαροσλάβ Ιζιασλάβιτς πρίγκιπα της Βολινίας και είχε τέκνα:

* Μστισλάβ ο *τολμηρός* απεβ. 1228, πρίγκιπας του Νόβγκοροντ, Γαλικίας, Τορχέσκ.

Ο Μστισλάβ έκανε (πριν το 1176) δεύτερο γάμο με μία κόρη τού Γκλεμπ Ροστισλάβιτς πρίγκιπα τού Ριαζάν.

Πηγές
-----

* Ipatevskaia Letopis (PSRL 2), 609; Lavrentevskaia Letopis,387; The Chronicle of Novgorod, 30; Michael C. Paul, "Was the Prince of Novgorod a 'Third-Rate Bureaucrat' After 1136," Jahrbücher für Geschichte Osteuropas 56, No. 1 (2008): 90.

1. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Mstislav Rostislavich  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Μπόχουσλαβ Χυκς** (*λατινικό αλφάβητο: Bohuslav Hykš*), (7 Μαΐου 1889, Πράγα Αυστροουγγαρία - ? ), είναι πρώην Τσεχοσλοβάκος πρωταθλητής της αντισφαίρισης.

Ο Χυκς συμμετείχε στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1908 που έγιναν στο Λονδίνο εκπροσωπώντας τη Βοημία. Στο απλό αποκλείστηκε στον τρίτο γύρο από τον Βρετανό Ντίξον με 3-0 σετς. Στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον Νταβίντ Σλίβα αποκλείστηκαν από τον πρώτο γύρο.

Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1912 που έγιναν στη Στοκχόλμη συμμετείχε εκπροσωπώντας ξανά τη Βοημία. Στο απλό αποκλείστηκε από τον πρώτο γύρο όπως και στο διπλό με συμπαίκτη τον Γιόζεφ Σεμπέκ έχασαν στον πρώτο γύρο από τη Δανική ομάδα με 3-0 σετς.

Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1920 που τα παιχνίδια αντισφαίρισης έγιναν στην Αμβέρσα συμμετείχε εκπροσωπώντας για πρώτη φορά την Τσεχοσλοβακία. Πήρε μέρος μόνο στο διπλό όπου με συμπαίκτη τον Γιάροσλαβ Γιστ αποκλείστηκαν στον πρώτο γύρο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.olympijskytym.cz/athlete/2638.
2. 1 2 3 4 5 6 7  Ο Χυκς στους Ολυμπιακούς αγώνες
Μτσάντι και Ιμερετιανό τυρί
Το **Μτσάντι** (γεωργιανά: მჭადი) είναι παραδοσιακό γεωργιανό καλαμποκόψωμο. Παραδοσιακά τρώγεται μαζί με λόμπιο και τυρί.

Το μτσάντι στη λογοτεχνία
-------------------------

Το μτσάντι βρίσκει μια θέση στα λογοτεχνικά έργα. Έτσι, ο Γεωργιανός συγγραφέας Νοντάρ Ντουμπάντζε στο μυθιστόρημά του "Βλέπω τον ήλιο" περιγράφει τη διαδικασία της προετοιμασίας του μτσάντι και επίσης το συγκρίνει με τον Ήλιο, τη Σελήνη, τη μυλόπετρα και το ελαιοτριβείο. Ο ποιητής Βάζα Πσαβέλα στο βιβλίο «Χριστουγεννιάτικη ιστορία» (γεωργιανά: საშობაო ამბავი) επίσης περιέχει αναφορά στο μτσάντι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Food Cultures of the World Encyclopedia, Ken Albala, p. 26
2. ↑  Darra Goldstein, The Georgian Feast, p. 32
3. ↑  Georgisk Mad, Rikke Elisabeth Frederiksen, p. 52
4. ↑  ვაჟა-ფშაველა (1910). «საშობაო ამბავი». geolit.ge. Ανακτήθηκε στις 5 Μαΐου 2016.  Unknown parameter `|lang=` ignored (`|language=` suggested) (βοήθεια)
Η **Μαρτσέλοβα** (σλοβακ. *Marcelová*, ουγγρ. *Marcelháza*) είναι χωριό και δήμος της Σλοβακίας, στα νοτιότερα όρια της χώρας, στην Περιφέρεια της Νίτρα. Ο πληθυσμός του δήμου είναι περίπου 3.825 κάτοικοι.

Γεωγραφία
---------

Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 112 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε γεωγραφικές συντεταγμένες 47°47΄53΄΄ Βόρειο πλάτος και 20°16΄46΄΄ Ανατολικό μήκος. Απέχει μόλις 4 έως 6 χιλιόμετρα από τον ποταμό Δούναβη και τα σύνορα με την Ουγγαρία. Ο δήμος έχει έκταση 35,75 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Ιστορία
-------

Τον 9ο αιώνα μ.Χ. η περιοχή του δήμου προσαρτήθηκε στο Βασίλειο της Ουγγαρίας. Το χωριό αναφέρεται σε ιστορικά αρχεία για πρώτη φορά το έτος 1245 ή κατά τη γνώμη άλλων το 1353. Μετά τη διάλυση του αυστροουγγρικού στρατού τον Νοέμβριο του 1918, η περιοχή καταλήφθηκε από στρατεύματα της Τσεχοσλοβακίας, χώρα στην οποία παραχωρήθηκε επισήμως λίγο αργότερα με τη Συνθήκη του Τριανόν. Από το 1938 μέχρι το 1945 η Μαρτσέλοβα απετέλεσε και πάλι έδαφος της Ουγγαρίας. Από το 1945 μέχρι το «Βελούδινο διαζύγιο» ήταν και πάλι μέρος της Τσεχοσλοβακίας, ενώ από τότε ανήκει στη Σλοβακία.

Βίος και άνθρωποι
-----------------

Εθνοτικά ο πληθυσμός της Μαρτσέλοβα αποτελείται κατά 88% από Ούγγρους, 10% από Σλοβάκους και 2% από Ρομά. Το χωριό διαθέτει δημοτική βιβλιοθήκη και γήπεδο ποδοσφαίρου.

Πηγές
-----

* *Podrobný autoatlas - Slovenská Republika*, έκδοση VKÚ, Harmanec Σλοβακίας 1997, ISBN 80-8042-093-9

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* NKC: xx0121424

 |

 |

  


1. ↑  *The 2021 Population and Housing Census*. Statistical Office of the Slovak Republic. Μπρατισλάβα.
Ο **Μστισλάβ Β΄ Ιζιασλάβιτς**, ρωσ. Мстислав Изяславич (απεβ. 19 Αυγούστου 1170) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν μεγάλος πρίγκιπας τού Κιέβου (1167-69, 70).

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Ιζιασλάβ Β΄ μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου. Έγινε πρίγκιπας τού Περεγιασλάβλ, τού Βολοντιμίρ-Βολίνσκι και τέλος μεγάλος πρίγκιπας του Κιέβου (1167-69, 70).

Μαζί με τον πατέρα του συμμετείχε στους πολέμους εναντίον τού Γιούρι Α΄ τού *μακρόχειρος* (dolgoruky) πρίγκιπα τού Βλαντίμιρ και των πριγκίπων του Τσέρνιγοβ. Το 1153 νίκησε τους Κουμάνους, αλλά αργότερα νικήθηκε από αυτούς στον ποταμό Πσιόλ. Ο Γιούρι Α΄ τον ανάγκασε να διαφύγει στην Πολωνία το 1155, αλλά το επόμενο έτος ο Μστισλάβ Β΄ επέστρεψε με νέο στρατό και νίκησε τον Γιούρι Α΄ στο Βολοντιμίρ-Βολίνσκι. Το 1157 απεβίωσε ο Γιούρι Α΄ και ο Μστισλάβ Β΄ έστεψε τον εαυτό του στο Βολοντιμίρ-Βολίνσκι.

Το 1169 ο Αντέι μεγάλος πρίγκιπας τού Βλαντίμιρ-Σούζνταλ λεηλάτησε το Κϊεβο και εκτόπισε τον Μστισλάβ Β΄ από μεγάλο πρίγκιπα. Ο Μστισλάβ Β΄ πέρασε την εξορία του στην Κωνσταντινούπολη, όπου ο Μανουήλ Α΄ Κομνηνός Αυτοκράτορας των Ρωμαίων τού απένειμε την περιοχή της Οτσκαλάνα. Απεβίωσε το 1172.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1151 την Αγνή των Πιάστ, κόρη τού Μπολέσλαφ Γ΄ δούκα της Πολωνίας και είχε τέκνα:

* Ρόμαν ο *μέγας* π. 1152-1205, πρίγκιπας τού Νόβγκοροντ, Γαλικίας και Βλαντίμιρ της Βολινίας.
* Σβιατοσλάβ, πρίγκιπας του Μπρεστ.
* Βσέβολοντ απεβ. 1196, πρίγκιπας του Μπελτς και του Βολοντιμίρ-Βολίνσκι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p22081.htm#i220802. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.

Πηγές
-----

* Rus'-Byzantine Princely Marriages in the Eleventh and Twelfth Centuries, Alexander Kazhdan, Harvard Ukrainian Studies, Vol. 12/13, Proceedings of the International Congress Commemorating the Millennium of Christianity in Rus'-Ukraine (1988/1989), 414.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Mstislav II of Kiev στο Wikimedia Commons
Για άλλα πρόσωπα με το όνομα Ξάνθος, δείτε: Ξάνθος (αποσαφήνιση).
Ο **Ξάνθος ο Λυδός** ήταν αρχαίος Έλληνας λογογράφος. του 5ου π.Χ. αιώνα, καταγόμενος σύμφωνα με τον Σουίδα

 
από τις Σάρδεις της Μικράς Ασίας (...οὐκ ἴσμεν... δεν είναι σίγουρη η καταγωγή του από τον Στράβωνα

). Από το έργο του διεσώθησαν ελάχιστα μόνον αποσπάσματα.

Ο Ξάνθος έγραψε στην ιωνική διάλεκτο μια ιστορία της πατρίδος του Λυδίας σε τέσσερα βιβλία με τίτλο *Λυδιακά*. Το έργο του σύμφωνα με τον Έφορο επηρέασε σημαντικά τον κατά τι μεταγενέστερό του Ηρόδοτο,
 
ενώ φαίνεται πως ακόμη και ο ιστορικός της ρωμαϊκής εποχής Νικόλαος Δαμασκηνός το χρησιμοποίησε ή και το αντέγραψε.
  

Ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς μνημονεύει και ένα άλλο έργο του Ξάνθου με τίτλο *Μαγικά*, όπου παρουσιάζετο η περσική **θρησκεία των Μάγων**,
 
και ο Διογένης ο Λαέρτιος  ένα ακόμη για την ζωή του Εμπεδοκλέους.
 
Οι πληροφορίες αυτές δεν αναφέρονται όμως από άλλους αρχαίους συγγραφείς και γι' αυτό δεν θεωρούνται σήμερα ιδιαίτερα αξιόπιστες. Ειδικά το *περί Εμπεδοκλέους* φαίνεται πως ανήκε σε κάποιο *άλλο Ξάνθο* παντελώς άγνωστο κατά τα άλλα.

Στην αρχαιότητα κυκλοφορούσε επίσης και μια επιτομή του έργου του Ξάνθου γραμμένη από κάποιον ***Μένιππο***.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Λεξικόν* Σουίδα, (*Ξάνθος, Κανδαύλου, Λυδὸς ἐκ Σάρδεων, ἱστορικός, γεγονὼς ἐπὶ τῆς ἁλώσεως Σάρδεων*).
2. ↑  Στράβων, *Γεωγραφικά*, Βιβλίο ΙΓ' , 4.9 (*Ξάνθος δὲ ὁ παλαιὸς συγγραφεὺς Λυδὸς μὲν λέγεται, εἰ δὲ ἐκ Σάρδεων οὐκ ἴσμεν*).
3. ↑  C. & Th. Müller, *Fragmenta Historicorum Graecorum (Αποσπάσματα Ελλήνων Ιστορικών)*, τόμος I, σελ. 36-44, Xanthus.
4. ↑  Αθήναιος, *Δειπνοσοφισταί*, Βιβλίο XII, 515e (Ξάνθος ὁ Λυδὸς […] ῎Εφορος ὁ συγγραφεὺς μνημονεύει αὐτοῦ ὡς παλαιοτέρου ὄντος καὶ ῾Ηροδότῳ τὰς ἀφορμὰς δεδωκότος).
5. ↑  *Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια*, Π. Δρανδάκη.
6. ↑  Κλήμης Αλεξανδρεύς, *Στρωματείς*, III, 13 (Xanthus autem in iis, quæ scribuntur *Magica*).
7. ↑  Διογένης Λαέρτιος, *Βίοι καὶ γνῶμαι τῶν ἐν φιλοσοφίᾳ εὐδοκιμησάντων*, Βιβλίο Η΄, κεφ. Β΄ (Εμπεδοκλής), 63 (καθάπερ Ξάνθος ἐν τοῖς περὶ αὐτοῦ [Εμπεδοκλέους] λέγει).
8. ↑  Διογένης Λαέρτιος, *Βίοι καὶ γνῶμαι τῶν ἐν φιλοσοφίᾳ εὐδοκιμησάντων*, Βιβλίο ΣΤ΄, κεφ. Η' (Μένιππος), 101 (Γεγόνασι δὲ Μένιπποι ἕξ: πρῶτος ὁ γράψας τὰ περὶ Λυδῶν καὶ Ξάνθον ἐπιτεμόμενος).

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 8184116
* ISNI: 0000 0000 1320 6615
* GND: 118808079
* SUDOC: 132756293
* NKC: xx0059518

 |

 |
Συντεταγμένες: 35°12′19″N 24°50′31″E﻿ / ﻿35.20528°N 24.84194°E﻿ / 35.20528; 24.84194

Χάρτης του Μάρκο Μποσκίνι της εποχής του 17ου αι. Αναγράφονται εκατοντάδες τοπωνύμια μεταξύ των οποίων και το οροπέδιο **Νίδα** ως CAMPA IDA στο κέντρο του χάρτη.
Το οροπέδιο της Νίδας
Η **Νίδα** είναι οροπέδιο της Κρήτης σε υψόμετρο 1.450 μέτρων, ανάμεσα στον ανατολικό και δυτικό ορεινό όγκο του Ψηλορείτη. Απέχει περίπου 22 χλμ. από την κωμόπολη Ανώγεια. Δυτικά του οροπεδίου ξεκινά η κλασική διαδρομή του ορειβατικού μονοπατιού Ε4 για την κορυφή Ίδα του Ψηλορείτη. Εκεί κοντά βρίσκεται και το Ιδαίον Άντρον, σπουδαία αρχαιολογική τοποθεσία. Νότια, μέσα από ένα άνοιγμα που σχηματίζεται ανάμεσα στις κορυφές Μαύρη και Σωρός, κατηφορίζει ανάμεσα στα φαράγγια των Βοριζίων και των Καμαρών προς την πεδιάδα της Μεσσαράς.

Ονομασία
--------

Στο χάρτη του Μάρκο Μποσκίνι του 17ου αιώνα βλέπουμε ότι το οροπέδιο της Νίδας έχει το ίδιο όνομα με την κοντινή κορυφή Ίδα και διακρίνονται μόνο από το είδος τους, η κορυφή αναφέρεται ως M (monte) IDA και το οροπέδιο ως CAMPA IDA. Επόμενος είναι πιθανό τουλάχιστον ως την εποχή που δημιουργήθηκε ο χάρτης οι δυο αυτές τοποθεσίες να είχαν το ίδιο όνομα, ή το τοπωνύμιο Ίδα να αναφερόταν σε μια ευρύτερη περιοχή του Ψηλορείτη που περιελάμβανε το οροπέδιο, την κορυφή και το Ιδαίο άντρο, ενώ το τοπωνύμιο Νίδα προέκυψε αργότερα πιθανόν από την φράση 'εις την Ίδα'.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Νίδα** |

1. ↑  «Αφηγηματικός Χάρτης οροπεδίου Νίδας».
2. ↑  «Nida plateau virtual tour». *tours.nhmc.uoc.gr*. Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2021.
Ο **Νικόλαος Μεταξάς Τζανής** (1825 - 1907) ήταν Έλληνας ριζοσπάστης μουσουργός της επτανησιακής μουσικής σχολής και καθηγητής του μελοδραματοποιού Διονύσιου Λαυράγκα.

Ο Τζανής, Κεφαλλονίτης στην καταγωγή, υπήρξε γόνος της αριστοκρατικής οικογένειας Μεταξά του Αργοστολίου. Ταξίδεψε στη Νάπολη της Ιταλίας, όπου σπούδασε μουσική στο ωδείο San Pietro a Majela. Στη γενέτειρά του επέστρεψε το 1846, όπου εργάστηκε ως μουσικοδιδάσκαλος και διευθυντής ορχήστρας για τους περιοδεύοντες ιταλικούς θιάσους που επισκέπτονταν το Θέατρο Κέφαλος. Μαθητής του υπήρξε ο Διονύσιος Λαυράγκας. Δίδασκε πιάνο, τραγούδι και θεωρητικά, σχεδόν ανιδιοτελώς. Μεγάλο μέρος από το συνθετικό του έργο έχει χαθεί.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Faceted Application of Subject Terminology*. 1646897. Ανακτήθηκε στις 7  Μαΐου 2020.
2. ↑  Λαυράγκας, Διονύσιος (2009). *Τ’ απομνημονεύματά μου*. Αθήνα: Γκοβόστης. σελίδες 28–30.
3. ↑  Ραυτόπουλος, Γεώργιος (2002). *Νικόλαος Μεταξάς Τζανής 1825-1907: Ο ριζοσπάστης μουσουργός της επτανησιακής μουσικής σχολής*. Αθήνα: Αλκυών. σελ. 141.
Ο **Νίκος Σακελλαρίδης** (30 Σεπτεμβρίου 1970) είναι Έλληνας διεθνής αμυντικός ποδοσφαιριστής, ο οποίος ξεκίνησε να αγωνίζεται στα τέλη της δεκαετίας του ’80 στο Μακεδονικό Θεσσαλονίκης. Πραγματικός γυρολόγος, πέρασε από πολλές ομάδες Α΄ Εθνικής (Απόλλων Αθηνών, Πανιώνιος, Ηρακλής Θεσσαλονίκης, Βέροια) και Β΄ Εθνικής (Αγροτικός Αστέρας, Π.Α.Σ. Γιάννινα) και συνεχίζει να αγωνίζεται αν και πλησιάζει την ηλικία των 40 ετών. Το 2009-10 συμφώνησε με την ομάδα που ξεκίνησε, τον Μακεδονικό. Έχει αγωνιστεί 6 φορές στην Εθνική Ελλάδος.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Νίκος Σακελλαρίδης γεννήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1970 στη Θεσσαλονίκη. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στο Μακεδονικό Νεάπολης Θεσσαλονίκης τη σεζόν 1988-89 στη Β΄ Εθνική. Κέρδισε θέση βασικού και το 1992 πήγε στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης, με τον οποίο έκανε το ντεμπούτο του στην Α΄ Εθνική. Στον Ηρακλή καθιερώθηκε και το 1995 κλήθηκε στην εθνική ανδρών. Έμεινε ως το Δεκέμβριο του 1996 και στη συνέχεια πήρε μεταγραφή στον Απόλλωνα Αθηνών.

Δυο χρόνια αργότερα, τον Ιανουάριο του 1998, πήγε στη Βέροια για μισή σεζόν κι ακολούθως έπαιξε τρία χρόνια στον Πανιώνιο. Συνεχίζοντας την περιπλάνησή του αγωνίστηκε στον Π.Α.Σ. Γιάννινα, στην Κασσάνδρα Χαλκιδικής, ξανά στη Βέροια, στον Αγροτικό Αστέρα για τρεισήμισι σεζόν κι από τον Ιανουάριο του 2009 επανήλθε στο Μακεδονικό Θεσσαλονίκης, με τον οποίο συμφώνησε και για το 2009-10,αγωνιζόμενος στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής.

Στην Εθνική
-----------

Ο Νίκος Σακελλαρίδης αγωνίστηκε έξι φορές στην εθνική ανδρών, όλες ως αλλαγή. Ντεμπούτο με την Εθνική έκανε στις 25 Ιανουαρίου 1995 σε φιλικό αγώνα με την Κύπρο εκτός έδρας (σκορ: 3-2), όταν μπήκε ως αλλαγή στο β΄ ημίχρονο. Ακολούθησαν άλλοι τρεις συμμετοχές το 1995 σε φιλικά: στις 8 Φεβρουαρίου με τη Ρουμανία στην Καλαμάτα (σκορ: 1-0), στις 17 Μαΐου με τη Λιθουανία στο Βίλνιους (σκορ: 1-2) και στις 20 Σεπτεμβρίου με τη Γιουγκοσλαβία στη Θεσσαλονίκη (σκορ: 0-2), αγώνας που διεξήχθη προς τιμή του Γιώργου Κούδα. Στην Εθνική κλήθηκε δύο ακόμα φορές το 1996. 

Το 1997 αγωνίστηκε με την εθνική ενόπλων στην προκριματική φάση για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1997.

Καριέρα
-------

| Χρονιές | Σύλλογος | Συμμετοχές | Γκολ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1988 ως 1992 |  Μακεδονικός Νεάπολης | 112 | 26 |
| 1992 ως Δεκ. 1996 |  Ηρακλής Θεσσαλονίκης | 111 | 10 |
| 1996-97 (β΄) |  Απόλλων Αθηνών | 14 | 0 |
| 1997-98 |  Απόλλων Αθηνών | 30 | 1 |
| 1998-99 (α΄) |  Απόλλων Αθηνών | 14 | 2 |
| 1998-99 (β΄) |  Βέροια | 20 | 1 |
| 1999 ως 2002 |  Πανιώνιος | 74 | 1 |
| 2002-03 |  Π.Α.Σ. Γιάννινα | 17 | 0 |
| 2003-04 |  Α.Σ. Κασσάνδρα | 26 | 3 |
| 2004-05 |  Βέροια | 31 | 3 |
| 2005 ως Δεκ. 2008 |  Αγροτικός Αστέρας | 87 | 7 |
| Ιαν. 2009 ως σήμερα |  Μακεδονικός Νεάπολης |  |  |
| Χρονιές | Εθνικές ομάδες | Συμμετοχές | Γκολ |
| 1995 ως 1996 | Ελλάδα Ελλάδα (ανδρών) | 6 | 0 |

Πηγές
-----

* «Όλα για το ποδόσφαιρο ’91», περιοδικό Εικόνες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* 
* 
*
Η **Νίκαια** (π. 335 π.Χ. - π. 302 π.Χ.) ήταν ευγενής από τη Δυναστεία των Αντιπατριδών. Ήταν κόρη του Αντιπάτρου, αντιβασιλιά της Μακεδονίας.

Βιογραφία
---------

Η Νίκαια γεννήθηκε και ανατράφηκε στη Μακεδονία, όταν ο πατέρας της Αντίπατρος ήταν κυβερνήτης την εποχή του Αλεξάνδρου Γ΄ του Μέγα. Όταν ο Αλέξανδρος Γ΄ απεβίωσε και οι διάδοχοι έριζαν για την εξουσία, ο πατέρας της, προκειμένου να αποκτήσει καλές σχέσεις με τον διεκδικητή Περδίκκα, συμφώνησε τον γάμο της. Έτσι το 323 π.Χ. την έστειλε με τη συνοδεία του αδελφού της Ιόλλα. Ο Περδίκκας, αν και δεν είχε φιλικές σχέσεις με τον Αντίπατρο, παντρεύτηκε τη Νίκαια. Όμως ο φίλος του Περδίκκα Ευμένης τον συμβούλευσε πως για το σκοπό που θέλει, δηλ. τη διαδοχή του βασιλείου, καλύτερα θα ήταν να νυμφευτεί την αμφιθαλή αδελφή του Αλεξάνδρου Γ΄. Πράγματι ο Περδίκκας χώρισε τη Νίκαια και νυμφεύτηκε την Κλεοπάτρα. Αυτό όμως οδήγησε σε ρήξη των σχέσεών του με τον Αντίπατρο, που συνασπίστηκε με τον Κρατερό, τον Αντίγονο Α΄ και τον Πτολεμαίο Α΄ εναντίον του Περδίκκα. Είναι ο Πρώτος Πόλεμος των Διαδόχων και ο Περδίκκας θανατώνεται στη σκηνή από τους στρατηγούς του.

Περίπου το 321 π.Χ. ο Αντίπατρος πάντρεψε τη Νίκαια με το νέο του σύμμαχο Λυσίμαχο, κυβερνήτη της Θράκης. Ο σύζυγός το 306 π.Χ. έγινε βασιλιάς της Θράκης, της Μικράς Ασίας και της Μακεδονίας, έτσι η Νίκαια έγινε βασίλισσα. Απεβίωσε μεταξύ των ετών 302 π.Χ. και 300 π.Χ.. Το 300 π.Χ. ο Λυσίμαχος μετονόμασε μία πόλη της Βιθυνίας σε Νίκαια (νυν Ιζνίκ), προς τιμήν της.

Οικογένεια
----------

Η Νίκαια παντρεύτηκε πρώτα το 323 π.Χ. τον Περδίκκα, που αργότερα τη χώρισε.

Το 321 π.Χ. παντρεύτηκε για δεύτερη φορά με τον Λυσίμαχο βασιλιά της Θράκης και είχε τέκνα:

* Αγαθοκλής π. 315 π.Χ. - 84 π.Χ..
* Ευρυδίκη π. 31 π.Χ. - μετά το 87 π.Χ. παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Αντίπατρο Β΄ βασιλιά της Μακεδονίας.
* Αρσινόη Α΄ 308 π.Χ. - 247 π.Χ. παντρεύτηκε τον Πτολεμαίο Β΄ Φιλάδελφο βασιλιά της Αιγύπτου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  [http:/www.livius.org/ne-nn/nicaea/nicaea.html «Nicaea»] Check `|url=` value (βοήθεια). *Livius* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2017.
2. 1 2 3 4 5  Heckel, *Who’s who in the age of Alexander the Great: prosopography of Alexander’s empire*, p.175
3. ↑  Φώτιος Πατριάρχης, *Bibliotheca*, [http:/www.tertullian.org/fathers/photius\_03bibliotheca.htm cod. 92]; Διόδωρος Σικελιώτης, *Bibliotheca*, xviii. 23
4. 1 2  Lightman, *A to Z of ancient Greek and Roman women*, p.233
5. 1 2 3  Bengtson, *Griechische Geschichte von den Anfängen bis in die römische Kaiserzeit*, p.569

Πηγές
-----

* Στράβων, [http:/www.perseus.tufts.edu/cgi-bin/ptext?lookup=Strab.+12.4.1 *Geography*, xii, 4;]
* Στέφανος ο Βυζάντιος], *Ethnica*, s.v. "Nikaia"
* H. Bengtson, Griechische Geschichte von den Anfängen bis in die römische Kaiserzeit, C.H.Beck, 1977
* [http:/www.livius.org/ne-nn/nicaea/nicaea.html Nicaea’s article at Livius.org]
* W. Heckel, Who’s who in the age of Alexander the Great: prosopography of Alexander’s empire, Wiley-Blackwell, 2006
* M. Lightman & B. Lightman, A to Z of ancient Greek and Roman women (Google eBook), Infobase Publishing, 2007
Ο **Νίκος Ε. Σκιαδάς** (Άγιος Βλάσιος Τριχωνίδας, 1920 - Αθήνα, 2003) ήταν Έλληνας τυπογράφος, ιστοριογράφος, ταξιδιωτικός και παιδικός συγγραφέας.

Ο Σκιαδάς έμαθε τα πρώτα γράμματα στο δημοτικό σχολείο Αμπελίων. Τελείωσε το γυμνάσιο στο Αγρίνιο, αλλά ο Πόλεμος του 1940, η Κατοχή και ο Εμφύλιος δεν του επέτρεψαν να σπουδάσει. Μετά τον πόλεμο, εργάστηκε ως τυπογράφος στην Αθήνα. 

Παράλληλα με την εργασία του ως τυπογράφος, ο Σκιαδάς καταπιάστηκε με τα συνδικαλιστικά και την ιστορία της τυπογραφίας. Το 1966, κυκλοφόρησε το *Χρονικό της τυπογραφίας* σε έκδοση του Σωματείου Τυπογράφων της Αθήνας. Ο τόμος αυτός αποτέλεσε τη βάση για το τρίτομο έργο του *Το χρονικό της ελληνικής τυπογραφίας* (1976–1983), στο οποίο περιγράφεται η ιστορία της ελληνικής τυπογραφίας από το 1476 έως και το 1909. 

Αν και έζησε κυρίως στην Αθήνα, σε όλη του τη ζωή παρέμεινε συνδεδεμένος με την πατρώα του γη. Συνεργάστηκε με την *Αιτωλοακαρνική Εγκυκλοπαίδεια* του Γιάννη Κουφού, ενώ υπήρξε ο πρώτος συντάκτης της εφημερίδας *Αχελώος* του Πολιτιστικού Συλλόγου Αγιοβλασιτών Αθήνας. Συνεργάστηκε επίσης με τα περιοδικά *Νέα Εστία*, *Σύγχρονα θέματα*, *Φθιώτις*, *Στερεά Ελλάς*, *Ξενία*, *Δημοκρατικός Συναγερμός* και *Τα Κυνηγετικά Νέα*. 

Ο Σκιαδάς έγραψε επίσης ταξιδιωτικά και παιδικά βιβλία. Το βιβλίο του *Δέκα παιδιά* βραβεύθηκε από την Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά το 1967 με το βραβείο ταξιδιωτικού μυθιστορήματος εις μνήμην Κώστα Ελευθερουδάκη. Το ίδιο βιβλίο κυκλοφόρησε το 1987 διασκευασμένο για παιδιά με τον τίτλο *Δέκα μικροί ταξιδιώτες*. 

Ο αδελφός του, Βασίλης Σκιαδάς, ήταν υπίλαρχος στον ΕΛΑΣ και τραυματίστηκε βαριά στην μάχη της Αμφιλοχίας το 1944. Γι' αυτόν ο Νίκος Σκιαδάς έγραψε το βιβλίο *Καπετάν Επαμεινώνδας* (1989). Το τελευταίο βιβλίο του Νίκου Σκιαδά, ένας τυπογραφικός οδηγός με τίτλο *Για την τυπογραφική δεοντολογία*, κυκλοφόρησε το 1992.

Εργογραφία
----------

* *Χρονικό της τυπογραφίας*, 1966
* *Δέκα παιδιά*, π. 1967
* *Ο Κοσμάς Αιτωλός και η εποχή του*, 1972
* *Το χρονικό της ελληνικής τυπογραφίας*, τρεις τόμοι, 1976–1983
* *Αυτοσχέδιοι: Στοχασμοί για τον Τύπο και την τυπογραφία του Αδαμάντιου Κοραή*, 1983
* *Δέκα μικροί ταξιδιώτες*, 1987
* *Ο Χουσιάδας*, 1988
* *Αχελώος: Τo παιδί και το ποτάμι*, 1988
* *Καπετάν Επαμεινώνδας*, 1989
* *Ο μεθυσμένος πετεινός*, 1990
* *Για την τυπογραφική δεοντολογία*, 1992

Πηγή
----

* «Νίκος Ε. Σκιαδάς», από τον ιστοχώρο του Δήμου Παρακαμπυλίων Αιτωλοακαρνανίας. (Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2009.)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 65409155
* **ΕΒΕ**: 29235
* **AA**: 160028
* **BiblioNet**: **34970**
* LCCN: n84104598
* ISNI: 0000 0000 8252 3171
* SUDOC: 165715529
* NLA: 35607265
* CiNii: DA02014232

 |

 |
Το **Νταουέι** (βιρμανικά: ထားဝယ်· hta: wai) είναι πόλη στη νοτιοανατολική Μιανμάρ και η πρωτεύουσα της Περιφέρειας Τανινθάι στη βόρεια όχθη του ποταμού Νταουέι. Η πόλη απέχει περίπου 614,3 χλμ. νοτιοανατολικά της Γιανγκόν. Ο πληθυσμός της (εκτίμηση 2014) είναι 146.964 κάτοικοι. Το Νταουέι είναι λιμένας κατά μήκος των εκβολών του ποταμού Νταουέι, 30 χλμ. από τη Θάλασσα Ανταμάν. Ως αποτέλεσμα, η πόλη είναι επιρρεπής σε πλημμύρες κατά την περίοδο των μουσώνων. «Νταουέι» είναι και το όνομα μίας από τις 135 εθνοτικές μειονότητες της Μιανμάρ.

Κλίμα
-----

Το Νταουέι διαθέτει ένα ακραίο κλίμα τροπικών μουσώνων (κλιματική ταξινόμηση Κέππεν *Am*), παρόμοιο με το Σίτουε βορειοδυτικά. Υπάρχει σημαντική περίοδος ξηρασίας από τον Νοέμβριο έως τον Μάρτιο, αλλά στην υγρή περίοδο η επιρροή των τοπικών βουνών κάνει το Νταουέι να δέχεται έως και 1.300 χιλιοστά βροχόπτωσης το μήνα. Εκτός από την περιοχή Τσοκό της Κολομβίας, και την περιοχή γύρω από το όρος Καμερούν στην Αφρική, ίσως είναι η πιο υγρή πεδινή τροπική περιοχή στον κόσμο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Myanmar Climate Report» (PDF). Norwegian Meteorological Institute. σελίδες 26–36. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 8 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2018.
Ο **Μαρκ Μπράιαν Γκόρσκι** (*Mark Brian Gorski*, γενν. 6 Ιανουαρίου 1960) είναι Αμερικανός πρώην ποδηλάτης πίστας (ποδηλατοδρόμιο), που κέρδισε το χρυσό μετάλλιο του ατομικού σπριντ (απόσταση 1000 μέτρων) στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984.

Ο Γκόρσκι γεννήθηκε στο Έβανστον του Ιλινόι και πήγε γυμνάσιο στο προάστιο Ροσέλ του Σικάγου. Στη συνέχεια σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, αποφοιτώντας το 1982.

Ο Γκόρσκι ήταν μέλος των ολυμπιακών ομάδων ποδηλασίας των ΗΠΑ το 1980 (τότε τελικώς οι ΗΠΑ δεν είχαν συμμετάσχει), το 1984 και το 1988. Το 1984 πήρε το χρυσό μετάλλιο επικρατώντας του συμπατριώτη του Αφροαμερικανού Νέλσον Βάιλς, ενώ τρίτος κατατάχθηκε ο Ιάπωνας Τσουτόμου Σακαμότο. Τρία χρόνια αργότερα, στους Παναμερικανικούς Αγώνες της Ιντιανάπολις, ο Γκόρσκι πήρε το αργυρό μετάλλιο στο ίδιο αγώνισμα. Το 1995 εντάχθηκε στο αμερικανικό «Hall of Fame» της ποδηλασίας. Το 1992 στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης ήταν σχολιαστής για λογαριασμό του NBC.

Σήμερα ο Γκόρσκι ζει στο Σαιντ Λούις και είναι διευθυντής στον τομέα αναπτύξεως και διαχειρίσεως ακινήτων μιας ιδιωτικής εταιρείας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
2. ↑  Evans, Hilary· Gjerde, Arild· Heijmans, Jeroen· Mallon, Bill· και άλλοι. «Mark Gorski». *Olympics at Sports-Reference.com*. Sports Reference LLC. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2015.
3. ↑  «STL Today Articles». *Article Reference*. Ανακτήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Μαρκ Γκόρσκι στα *Cycling Archives*
* Ο Γκόρσκι στη *databaseolympics.com* (αρχειοθετημένη σελίδα)
* Ο Μαρκ Γκόρσκι στη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή
Ο **Νικόλαος Σωτηριάδης** (1908-1941) υπήρξε Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας στον ΠΑΟΚ. Σκοτώθηκε στον ελληνοϊταλικό πόλεμο το 1941.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε το 1908 στα Μουδανιά της Προύσας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το 1922 ήρθε με την οικογένειά του πρόσφυγας και εγκαταστάθηκε στην Θεσσαλονίκη. Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στο Λευκό Αστέρα Θεσσαλονίκης, όπου τον εντόπισαν οι υπεύθυνοι του ΠΑΟΚ και το 1932 εντάχθηκε στην ομάδα του δικεφάλου. Αρχικά ήταν αναπληρωματικός του Χαλκιά. Το ντεμπούτο του έκανε στις 19 Φεβρουαρίου 1933 σε αγώνα κατά του Ηρακλή, στον οποίο πραγματοποίησε πολύ καλή εμφάνιση και η ομάδα του νίκησε με 4-1. Έτσι καθιερώθηκε στην πρώτη ομάδα.

Με τον ΠΑΟΚ κατέκτησε το πρωτάθλημα της ΕΠΣ Μακεδονίας το 1937 και στη συνέχεια αναδείχθηκε δευτεραθλητής Ελλάδας. Το 1940 αναδείχθηκε πρωταθλητής Βορείου ομίλου στο πανελλήνιο πρωτάθλημα και εν συνεχεία δευτεραθλητής Ελλάδας, αφού ηττήθηκε στον τελικό από την ΑΕΚ. Επίσης, αγωνίστηκε στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος το 1939, στον οποίο η ομάδα του ηττήθηκε από την ΑΕΚ με 2-1. 

Αγωνίστηκε σε έξι πανελλήνια πρωταθλήματα που προκρίθηκε ο ΠΑΟΚ: 

1. 1933-34 (Βόρειος όμιλος)
2. 1934-35 (Βόρειος όμιλος)
3. 1935-36 (Εθνική κατηγορία)
4. 1936-37 (τελική φάση: *δευτεραθλητής Ελλάδας*)
5. 1938-39 (Βόρειος όμιλος)
6. 1939-40 (Βόρειος όμιλος: *πρωταθλητής* και *δευτεραθλητής Ελλάδας*).

### Διεθνής

Ο Σωτηριάδης αγωνίστηκε σε ένα αγώνα με την **Εθνική Ελλάδας**, στις 20 Φεβρουαρίου 1938 στο γήπ. Λεωφόρου κατά της Παλαιστίνης για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου (σκορ 1-0). Ήταν αναπληρωματικός του Σκλαβούνου και κλήθηκε να τον αντικαταστήσει στο 15΄, όταν τραυματίστηκε. 

Έτσι έγινε ο πρώτος διεθνής ποδοσφαιριστής του ΠΑΟΚ και ο μοναδικός την προπολεμική περίοδο. Ως αναπληρωματικός μετείχε και σε άλλες αποστολές της Εθνικής ομάδας.

Ο θάνατός του στον πόλεμο του 1940-41
-------------------------------------

Με το ξέσπασμα του ελληνοϊταλικού πολέμου το 1940 επιστρατεύτηκε και υπηρέτησε στο μέτωπο ως λοχίας στο 50ο Σύνταγμα Πεζικού. Στις 28 Ιανουαρίου 1941 σε μια έφοδο της μονάδας του στο ύψωμα της Τσέροβας, στην Κλεισούρα, προσπαθώντας να κυριέψει το πολυβολείο των Ιταλών γαζώθηκε από μία ριπή στο στήθος και έπεσε ηρωικά μαχόμενος σε ηλικία 33 ετών.

Τίτλοι - Διακρίσεις
-------------------

* **Φιναλίστ Κυπέλλου Ελλάδας** (1): 1939.
* **Δευτεραθλητής πρωταθλήματος Ελλάδος** (2): 1936-37 και 1939-40.
* **Πρωτάθλημα Ελλάδος Βορείου ομίλου** (1): 1939-40.
* **Πρωτάθλημα ΕΠΣ Μακεδονίας** (1): 1936-37.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Έλληνες Διεθνείς
* Δύο ποδοσφαιριστές ήρωες του 1940!
* Ανδρέας Μπόμης, "Γκολ 2000. Ένας αιώνας ποδόσφαιρο".

Αναφορές
--------
Συντεταγμένες: 15°27′N 75°00′E﻿ / ﻿15.45°N 75.0°E﻿ / 15.45; 75.0

Η **Νταρβάντ**, γνωστή και ως **Νταρβάρ**, είναι πόλη της ΝΔ. Ινδίας στο βόρειο τμήμα της ομόσπονδης πολιτείας Καρνάτακα. Είναι πρωτεύουσα της ομώνυμης περιοχής. Από το 1961 αποτελεί ενιαίο δημοτικό διαμέρισμα με την δίδυμη πόλη Χούμπλι και πολλές φορές αναφέρεται ως Νταρβάρ - Χούμπλι, αν και τις χωρίζει απόσταση 22 χλμ.. Καταλαμβάνει έκταση περί τα 200 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ενώ το 1921 αριθμούσε 34.750 κατοίκους, το 1941 παρουσίαζε 48.000 και το 1961 είχε τετραπλασιαστεί. Σήμερα με τη δίδυμη πόλη υπερβαίνουν τις 650.000 κατοίκους.

Γενικά
------

Η πόλη της οποίας το όνομα σημαίνει "τόπος ξαπόστασης" (ανάπαυσης σε μακρύ ταξίδι), ή "θύρα-πόλη", λόγω της γεωγραφικής θέσης της, αποτελώντας πέρασμα στο βορινό ορεινό όγκο, ουσιαστικά είναι επτάλοφη και βρίσκεται σε υψόμετρο 725 μ. επί της εθνικής οδού (αυτοκινητοδρόμου) Μπανγκαλόρ - Πούνε, περίπου 425 χλμ. ΒΔ. της πρωτεύουσας της πολιτείας Μπανγκαλόρ. Λόγω των παρακείμενων λιμνών η περιοχή παρουσιάζει πυκνή βλάστηση και το κλίμα της είναι μεν ήπιο πλην όμως υγρό τροπικό με έντονες βροχοπτώσεις την περίοδο των Μουσώνων. Εκ της γεωγραφικής της θέσης παρουσιάζει και μακρά ιστορία. Μετά από εναλλαγές κατοχής από Ινδούς, Μωαμεθανούς και Μογγόλους ηγεμόνες το 1818, μετά από μάχες, περιήλθε στον έλεγχο των Άγγλων, στην Εταιρεία των Ανατολικών Ινδιών, ακολουθώντας στη συνέχεια την ιστορία της χώρας.

Κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η γεωργία και ιδιαίτερα η βαμβακοπαραγωγή και η καλλιέργεια δημητριακών, παρουσιάζοντας παράλληλα και έντονη βιομηχανική ανάπτυξη. Στη πόλη εδρεύουν δύο πανεπιστήμια και άλλα τεχνολογικά ιδρύματα. Ιστορικός είναι ο σιδηροδρομικός σταθμός της πόλης.Η δε πολιτιστική προσφορά της πόλης στη μουσική και λογοτεχνία, γενικότερα στη χώρα, θεωρείται σπουδαία. Λόγω της θέσης και του κλίματος η Νταρβάντ αποτελεί σήμερα θέρετρο για πολλούς Ινδούς.

Πηγές
-----

* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ. ΙΗ΄, σελ.471 (Νταρβάρ)
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ. 29ος, σελ. 198. (Νταουάρ)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Νταρβάντ** |

* Μάθετε περισσότερα για την πόλη Νταρουάντ
* Δημοτική Επιχείρηση Χούμπλι-Νταρουάντ
* Καρνάτακ Πανεπιστήμιο, Νταρουάντ
* Πανεπιστήμιο Γεωργικών Επιστημών, Νταρουάντ
* Πληροφορίες σχετικά με STPI και άλλα πάρκα Τεχνολογίας (IT Πάρκα)
* Νταρουάντ ως πύλη της μάθησης άρθρο του Dharwadi Jyotsna Kamat.
Συντεταγμένες: 51°49′1.77″N 4°38′53.38″E﻿ / ﻿51.8171583°N 4.6481611°E﻿ / 51.8171583; 4.6481611

Το Χροοτχοοφντσπόορτ στη Ντόρντρεχτ
Η **Ντόρντρεχτ** (ολλανδικά: **Dordrecht**) (πληθυσμός 119.649 το 2004) είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Ολλανδικής επαρχίας της Νότιας Ολλανδίας. Η πόλη βρίσκεται στην τοποθεσία χετ Ντριριβιερενπούντ (η διασταύρωση τριών ποταμών) όπου ο ποταμός Μπενέντεν Μερβέντε χωρίζεται στους ποταμούς Νόορντ και Άουντε Μάας. 

Ο δήμος καλύπτει το Νησί Ντόρντρεχτ, στα βορειοδυτικά του οποίου βρίσκεται η πόλη. 

Η Ντόρντρεχτ διαθέτει βιομηχανίες ναυπηγείων, ξυλείας και μεταλλουργίας, καθώς και ένα μικρό λιμάνι.

Κατά τη διάρκεια του Καρναβαλιού η Ντόρντρεχτ ονομάζεται *Οοι- εν Ράμσχατ* (η τρύπα της προβατίνας και του κριαριού) και οι κάτοικοί της *Σχαπενκόππεν* (Κεφάλια προβάτων). Ολόκληρο το χρόνο οι τουρίστες μπορούν να αγοράσουν σουβενίρ που έχουν να κάνουν με πρόβατα. Το όνομα αυτό κατάγεται από μια παλιά λαϊκή ιστορία για φοροδιαφυγή. Κατά τη διάρκεια του 17ου αιώνα η εισαγωγή κρέατος ή βοδινών φορολογείτο. Δύο άντρες έντυσαν ένα πρόβατο που αγόρασαν έξω από την πόλη για να μοιάζει με άντρα. Το πρόβατο αποκαλύφτηκε καθώς βέλασε όταν οι τρεις άντρες (οι δύο άντρες και το πρόβατο) πέρασαν από την την πύλη της πόλης. 

Οι κάτοικοι της Ντόρντρεχτ αποκαλούνται Ντορνττενάρεν (ενικός: Ντορνττενάαρ). Η Ντόρτντρεχτ ανεπίσημα αποκαλείται Ντορνττ.

Αξιοθέατα
---------

Ενδιαφέροντα μέρη της πόλης είναι:

* Η προκυμαία του ποταμού και η Πύλη Χροοτχόοφντς
* Η Χρότε Κερκ (Μεγάλη Εκκλησία) με τον ανολοκλήρωτο πύργο
* Τα κανάλια
* Τα εμπορικά σπίτια

Ιστορία
-------

Η Ντόρντρεχτ απέκτησε δικαιώματα πόλης το 1220, γεγονός που την καθιστά την παλαιότερη πόλη της σημερινής Ολλανδίας. Το 1421 η πλημμύρα της Αγίας Ελισάβετ έπνιξε μεγάλα μέρη της νότια Ολλανδίας, και προκάλεσε τη μετατροπή της Ντόρντρεχτ σε νησί. Η στρατηγική της θέση την έκανε σημαντική εμπορική πόλη (από το 1299), όπου εμπορεύονταν κρασί, ξύλο και δημητριακά. 

Το 1572 εκπρόσωποι από όλες τις πόλεις της Ολλανδίας συγκεντρώθηκαν στην Ντόρντρεχτ για να ανακηρύξουν την ανεξαρτησία τους από την Ισπανία και την αναγνώριση του Γουλιέλμου της Οράγγης ως ηγέτη του νεοσύστατου Ολλανδικού κράτους. Το 1618/1619 έλαβε χώρα μια σηματική θρησκευτική συνάντηση, αποκαλούμενη σύνοδος της Ντορνττ, που διευθέτησε με τις αποφάσεις της το θέμα του Αρμινιανισμού, και σχεδίασε για τη Στατενφερτάλινχ, την πρώτη Ολλανδική μετάφραση της Βίβλου. Κατά τη διάρκεια του 18ου αιώνα η σημασία της Ντόρντρεχτ άρχισε να μειώνεται, και το Ρότερνταμ έγινε η βασική πόλη στην περιοχή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  gemeentegeschiedenis.nl.
2. ↑  *register of public bodies*. Ανακτήθηκε στις 21  Ιανουαρίου 2023.
3. ↑  «Kerncijfers wijken en buurten 2021». *Statistics Netherlands*. 6  Αυγούστου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ντόρντρεχτ** |

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Χάρτης

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 152428383
* LCCN: n79023076
* GND: 4130190-0
* NKC: ge369463

 |

 |
Ο καθιστός γραφέας
Το τμήμα των αιγυπτιακών αρχαιοτήτων, στο Μουσείο του Λούβρου, περιέχει περισσότερα από 50.000 αντικείμενα. 

Ο **καθιστός γραφέας** είναι είναι ένα έργο της αρχαίας αιγυπτιακής τέχνης, το οποίο εκτίθεται στο τμήμα των αιγυπτιακών αρχαιοτήτων στο Μουσείο του Λούβρου. Θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα έργα της συλλογής και αποτελεί δημιουργία του Σακάρα. Δημιουργήθηκε **4η Δυναστεία 2620-2500 π.Χ.**

Η απίστευτη μοντελοποίηση του προσώπου και του σώματος αποδεικνύουν το υψηλό επίπεδο της καλλιτεχνικής αριστείας των καλλιτεχνών και των τεχνιτών της αρχαίας Αίγυπτου.
Τα **μονήρη** είναι οι απλούστερες μορφές ζωής. Υπάρχουν 2 κύρια ειδή. Τα βακτήρια και τα κυανοφύκη. Το χαρακτηριστικό τους γνώρισμα είναι ότι τα κύτταρα τους δεν έχουν πυρήνα, Από τα απολιθώματα βλέπουμε ότι τα μονήρη ήταν από τις πρώτες μορφές ζωής πάνω στην Γη.

Η ταξινόμηση μονήρη προτάθηκε ως φύλο από τον Ερνστ Χέκελ το 1866. Ακολούθως, το φύλο ανέβηκε στην τάξη του βασιλείου το 1925 από τον Εντουάρ Σατόν. Η τελευταία κοινώς αποδεκτή ταξινόμηση με την τάξη Μονήρη ήταν το σύστημα ταξινόμησης πέντε βασιλείων που καθόρισε ο Ρόμπερτ Γουίτακερ το 1969.

Σύμφωνα με το σύστημα ταξινόμησης των τριών τομέων, το οποίο εισήχθη από τον Καρλ Βόιζε το 1977 και αντικατοπτρίζει την εξελικτική ιστορία της ζωής, οι οργανισμοί που βρίσκονται στο βασίλειο Μονήρη έχουν χωριστεί σε δύο τομείς, τα Αρχαία και τα Βακτήρια (με τα Ευκάρεια ως τον τρίτο τομέα). Επιπλέον, η ταξινόμηση Μονήρη είναι παραφυλετική (δεν περιλαμβάνει όλους τους απογόνους του πιο πρόσφατου κοινού προγόνου τους), καθώς τα Αρχαία και Ευκάρια πιστεύεται ότι είναι πιο στενά συνδεδεμένα από ότι είναι τα Βακτήρια. Ο όρος "μονηριανά" είναι το ανεπίσημο όνομα των μελών αυτής της ομάδας και εξακολουθεί να χρησιμοποιείται μερικές φορές για να δηλώσει ένα μέλος του κάθε τομέα.

Τα περισσότερα βακτήρια ταξινομήθηκαν ως μονήρη. Ωστόσο, τα κυανοβακτήρια (που συχνά ονομάζονται μπλε-πράσινα φύκια) ταξινομήθηκαν αρχικά κάτω από τα φυτά, λόγω της ικανότητάς τους να φωτοσυνθέτουν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Moneran», *Encyclopædia Britannica*, 2018-02-01, ανακτήθηκε στις 2018-11-13
Η **«Μονή στο δάσος με τις βαλανιδιές»** (γερμ. *Abtei im Eichwald*) είναι αριστουργηματικός πίνακας του Γερμανού ζωγράφου Κάσπαρ Ντάβιντ Φρίντριχ.

Περιγραφή
---------

Ο πίνακας παρουσιάζει ένα φανταστικό τοπίο. Συνδυάζει λεπτομέρειες από πραγματικά τοπία, όπως τα είχε σχεδιάσει πρόχειρα στα ταξίδια που είχε κάνει πιο πριν. Στο κέντρο του πίνακα βλέπουμε μια ομάδα καλόγερων να κατευθύνονται προς την ερειπωμένη πύλη ενός παλαιού γοτθικού μοναστηριού. Κρατούν ένα φέρετρο, και δύο κεριά. Στο χιονισμένο χώμα είναι ένας τάφος ανοικτός και χριστιανικοί σταυροί. Σκοτάδι σκεπάζει το κάτω μέρος του πίνακα, ενώ το φως του ήλιου φωτίζει αμυδρά, δίπλα από μία ημισέληνο. Γύρω από τα ερείπια φυτρώνουν λίγες μόνο βελανιδιές.

Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση
--------------------------------

Δημιουργήθηκε την εποχή 1809 - 1810 στην Δρέσδη και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά μαζί με το ον πίνακα Μοναχός στην θάλασσα στην Έκθεση της Ακαδημίας του Βερολίνου το 1810. Ο ζωγράφος ζήτησε να κρεμαστούν οι δύο πίνακες ακριβώς ο ένας επάνω από τον άλλο, και όχι δίπλα δίπλα. Κατά την διάρκεια της εκθέσεως ο βασιλιάς Φρειδερίκος Γ΄ αγόρασε τους δύο πίνακες για την συλλογή του.

Η σύνθεση του έργου συμπίπτει με την εποχή της αναγνώρισης του καλλιτεχνικού ταλέντου του Φρίντριχ, και στο ξεκίνημα της καριέρας του, και δίχασε το καλλιτεχνικό κοινό.

Βιβλιογραφία
------------

* Heinz-Georg Held: *Romantik*, Dumont, Köln 2003; ISBN 3-8321-7601-2
* Norbert Wolf: *Friedrich*, Taschen, Köln 2003; ISBN 3-8228-1958-1
* H. Th. Schulze Altcappenberg: *An der Wiege der Romantik, Caspar David Friedrichs Jahreszeiten von 1803*, Staatliche Museen zu Berlin 2006; ISBN 3-88609-561-4
* Caspar David Friedrich: *Die Briefe.* Hrsg. und komm. von Herrmann Zschoche. ConferencePoint Verlag, Hamburg 2005; ISBN 3-936406-12-X.
* Helmut Börsch-Supan & Karl Wilhelm Jähnig: *Caspar David Friedrich. Gemälde, Druckgraphik und bildmäßige Zeichnungen*, Prestel Verlag, München 1973; ISBN 3-7913-0053-9

  


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Κάσπαρ Ντάβιντ Φρίντριχ |
| --- |
|  |
| Ενδεικτική εργογραφία | 
* *Μοναχός στην θάλασσα* (1808–10)
* *Μονή στο δάσος με τις βελανιδιές* (1809–10)
* *Ορεινό τοπίο με ουράνιο τόξο* (1809–10)
* *Οδοιπόρος επάνω από τη θάλασσα της ομίχλης* (1818)
* *Ασβεστολιθικές πλαγιές του Ρίγκεν* (1818)
* *Δέντρο με κοράκια* (1822)
* *Θάλασσα από πάγο* (1823–24)
* *Ο τάφος του Χούτεν* (1823–24)
* *Τα σκαλοπάτια της ζωής* (1835)
 |  |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 178508264
* LCCN: no2009092783
* GND: 4439562-0
* SUDOC: 027343200
* BNF: cb11940577n (data)

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Ζωγραφική
 |

 |
Το **μετρό του Χονγκ Κονγκ** είναι το σύστημα μετρό στο Χονγκ Κονγκ. Είναι ένα από τα πιο κερδοφόρα τέτοια συστήματα στον κόσμο, με μια υψηλή farebox αναλογία 186%. Πρωτολειτούργησε το 1979 και το σύστημα περιλαμβάνει τώρα 240,6 χιλιόμετρα με 171 σταθμούς, σε 10 γραμμές. Το σύστημα λειτουργεί επί του παρόντος από τη δημόσια εταιρεία Mass Transit Railway Corporation Limited (MTRCL).

Στο πλαίσιο της πολιτικής μεταφορών με σιδηροδρομικού υπό την ηγεσία της κυβέρνησης, το σύστημα είναι μια κοινή λειτουργία των δημοσίων μεταφορών στο Χονγκ Κονγκ, προσφέροντας δημοπρασιών, με πάνω από πέντε εκατομμύρια διαδρομές που έκανε σε μια μέση ημέρα της εβδομάδας. Από το έτος 2012, την ενδιάμεση επανεξέταση έχει 46,4% μερίδιο της αγοράς δικαιόχρησης συγκοινωνιακές, καθιστώντας την πιο δημοφιλή επιλογή για μεταφορές στο Χονγκ Κονγκ. Η ενσωμάτωση της τεχνολογίας χταπόδι έξυπνων καρτών πληρωμής ναύλων στο σύστημα τον Σεπτέμβριο του 1997, ενίσχυσε περαιτέρω την ευκολία της μετακίνησης της ενδιάμεσης αναθεώρησης.

Επειδή κατάφερε να εξελιχθεί σε ένα επιτυχημένο σύστημα σε λειτουργία των σιδηροδρόμων, το μετρό αυτό έχει δημιουργήσει ένα μοντέλο για άλλα συστήματα μετρό στον κόσμο, νεότερης και σύγχρονης κατασκευής, ιδιαίτερα στην ηπειρωτική Κίνα.

Γραμμές και σταθμοί
-------------------

Σταθμός του μετρό του Χονγκ Κονγκ

| Γραμμή | Τερματικοί | Εγκαίνια | Μήκος(σε χλμ) | Σταθμοί |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Σιδηρόδρομοι |
| **East Rail Line (Ανατολική)** | Hung Hom | Lo Wou/Lok Ma Chau | 1910 | 39,4 | 14 |
| **Kwun Tong Line (Κουν Τονγκ)** | Yau Ma Tei | Tiu King Leng | 1979 | 15,8 | 15 |
| **Tsuen Wan Line (Τσουεν Γουαν)** | Tsuen Wan | Central | 1982 | 16,9 | 16 |
| **Island Line (Νησιού)** | Sheung Wan | Chai Wan | 1985 | 13,3 | 14 |
| **Tung Chung Line (Τουνγκ Τσουνγκ)** | Χονγκ Κονγκ | Tung Chung | 1998 | 31,1 | 8 |
| **Airport Express (Αεροδρομίου)** | Χονγκ Κονγκ | AsiaWorld-Expo | 1998 | 35,3 | 5 |
| **Tseung Kwan Ο Line (Τσεουνγκ Κουαν Ο)** | North Point | Po Lam/LOHAS Park | 2002 | 12,5 | 8 |
| **West Rail Line (Δυτική)** | Hung Hom | Tuen Mun | 2003 | 34,7 | 12 |
| **Ma On Shan Line (Μα Ον Σαν)** | Tai Wai | Wu Kai Sha | 2004 | 11,4 | 9 |
| **Disneyland Resort Line (Ντίσνεϋλαντ)** | Sunny Bay | Disneyland Resort | 2005 | 3,5 | 2 |
| **South Island Line (Νότια Νησιού)** | Admiralty | South Horizons | 2016 | 7,5 | 5 |
| Ελαφρύ μετρό |
| **Light Rail** | Διάφοροι | Διάφοροι | 1988 | 36,2 | 68 |

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος μετρό του κόσμου

Αναφορές
--------

1. ↑  «Consultancy Services – The Client List». *MTR Corporation*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  MTR Hong Kong στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 160511387

 |

 |
Μαϊβίκεν
Το **Μαϊβίκεν** είναι κολπίσκος στο βόρειο άκρο της Χερσονήσου Θάτσερ μεταξύ του Δυτικού και Ανατολικού Κόλπου Κάμπερλαντ στη Νότια Γεωργία. Χαρτογραφήθηκε από την Σουηδική Ανταρκτική Αποστολή, το 1901-04, υπό τον Ότο Νόρντενσκιελντ και έλαβε το όνομα "Μαϊβίκεν" (Majviken, Ορμίσκος του Μάη) από την Πρωτομαγιά του 1902, την ημέρα κατά την οποία ο όρμος ανακαλύφθηκε. Με την πάροδο των ετών, καθιερώθηκε η νορβηγική ορθογραφία Maiviken (Μαϊβίκεν).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Maiviken». *Σύστημα Πληροφοριών Γεωγραφικών Ονομάτων*. Γεωλογική Έρευνα των Ηνωμένων Πολιτειών. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2013.
Η σημαία
Η **Μαχνοβία** (ρωσικά: Махновщина‎ Makhnovshchyna) προέκυψε από μια προσπάθεια να σχηματιστεί μια ακρατική αναρχική κοινωνία κατά την Ουκρανική Επανάσταση του 1917 έως το 1921. Υπήρξε από το 1918 έως το 1921, κατά τη διάρκεια του οποίου τα «ελεύθερα σοβιέτ» και οι ελευθεριακές κοινότητες λειτουργούσαν υπό την προστασία του Επαναστατικού Εξεγερσιακού Στρατού της Ουκρανίας του Νέστορ Μάχνο. Η περιοχή είχε πληθυσμό περίπου επτά εκατομμύρια.

Ανθρώπινα δικαιώματα
--------------------

Η Μαχνοβία κατάργησε όλους τους περιορισμούς στον τύπο, την ομιλία, τη συνέλευση και τις πολιτικές οργανώσεις. Έξι νέες εφημερίδες σχηματίστηκαν, μεταξύ των οποίων η δεξιά Σοσιαλιστική-Επανάσταση Narodovlastie (Η Λαϊκή Δύναμη), η αριστερή Σοσιαλιστική-Επαναστατική Znamya Vosstanya (Το Πρότυπο της Επανάστασης) και η Μπολσεβίκικη Zvezda (Αστέρι).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Arshinov, Peter (1923). *History of the Makhnovist Movement*. σελ. 87.

Βιβλιογραφία
------------

* Peter Arshinov, *History of the Makhnovist Movement (1918-1921)*, 1923.
* Alexandre Skirda, *Nestor Makhno: Anarchy's Cossack - The struggle for Free Soviets in the Ukraine 1917-1921*. AK Press, 2004
Ο **Μελέτιος** (κατά κόσμον Δημήτριος Χρηστίδης) ήταν Έλληνας Μικρασιάτης ιεράρχης, Μητροπολίτης Πατάρων.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1880 στην Σπάρτη, πόλη της Πισιδίας με 7.000 Έλληνες κατοίκους. Αποφοίτησε από την Θεολογική Σχολή της Χάλκης το 1904, αφού υπέβαλε διατριβή με τίτλο «Ανδρέας Πρωτόκλητος». Διάκονος χειροτονήθηκε στις 3 Αυγούστου 1903 και πρεσβύτερος στις 20 Νοεμβρίου 1904. Υπηρέτησε ως Αρχιδιάκονος στη Μητρόπολη Καλλιουπόλεως, ως Εφημέριος της Κοινότητος Μερσίνης και ως Πρωτοσύγκελος στην Μητρόπολη Πισιδίας. Το 1908 ως αρχιμανδρίτης ανέλαβε την διεύθυνση των Ελληνικών Σχολείων Σπάρτης.

Στις 19 Δεκεμβρίου 1910 χειροτονήθηκε τιτουλάριος Επίσκοπος Πατάρων, Βοηθός Επίσκοπος της Μητροπόλεως Πισιδίας. Υπηρέτησε ως Βοηθός Επίσκοπος των Μητροπόλεων Πισιδίας (1910-1913), Νικαίας (1913-1914) και Ηρακλείας (1914-1919). Το 1919 διορίστηκε αναπληρωτής του Μητροπολίτου Πισιδίας Γερασίμου και πήγε στην Αττάλεια. Το 1920 καταδικάστηκε σε θάνατο από τουρκικό δικαστήριο, με την κατηγορία της αντιτουρκικής προπαγάνδας. Η ποινή του μετατράπηκε σε εκτοπισμό και στις 8 Ιανουαρίου 1921 εκτοπίστηκε στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας, όπου παρέμεινε εξόριστος μέχρι το 1924.

Το 1922, μετά την Μικρασιατική Καταστροφή, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Σπάρτη μαζί με όλους τους Έλληνες κατοίκους της και να καταφύγουν στην Μικρή Αρμενία και μετά στην Ελλάδα. Ο Μελέτιος ήρθε στην Ελλάδα το 1924 με τους τελευταίους συμπατριώτες του Μικρασιάτες πρόσφυγες και εγκαταστάθηκε στη Νέα Ιωνία Αττικής. Ανέλαβε καθήκοντα Βοηθού Επισκόπου στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών και υπηρέτησε ως Αρχιεπισκοπικός Επίτροπος στην Νέα Ιωνία. Τον Ιανουάριο του 1961 το Οικουμενικό Πατριαρχείο ανύψωσε την Επισκοπή Πατάρων σε Μητρόπολη και τον Μελέτιο σε Μητροπολίτη.

Πέθανε στην Βούλα Αττικής στις 20 Ιουλίου 1967.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Ο ΠΑΤΑΡΩΝ ΜΕΛΕΤΙΟΣ (ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ)». *Εταιρία Μεσογειακού Πολιτισμού*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιουλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2020.

Πηγές
-----

* «Ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Πατάρων κυρός Μελέτιος (1880-1967)». *Προσωπική σελίδα Μάρκου Μάρκου*. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2020.
* «Ομιλία του Σεβασμιωτάτου με θέμα : «Πατάρων Μελέτιος. Ο Άγιος των Πισιδών» στην Ετήσια Εορτή της Ένωσης Σπάρτης Μ. Ασίας». *Ιερά Μητρόπολις Νέας Ιωνίας*. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2020.
Η **Οθωμανική Εισβολή στη Μάνη (1807)**, ήταν μία από τις πολλές επιχειρήσεις των Οθωμανών προκειμένου να υποτάξουν την Μάνη. Η Μάνη, ήταν μία από τις λίγες περιοχές της Ελλάδας που δεν κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς, λόγω του ανώμαλου εδάφους και των ανυπότακτων κατοίκων της. Οι Μανιάτες, προκαλούσαν συχνά προβλήματα στους Οθωμανούς, αφού συμμαχούσαν με τους Ενετούς, όταν υπήρχε πόλεμος μεταξύ Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και Βενετίας, ενώ ασχολούνταν και με την πειρατεία.

Προεόρτια
---------

Οι Οθωμανοί, προσπάθησαν αρχικά να κατακτήσουν τη Μάνη το 1770. Σε αυτή την επιχείρηση, πολιόρκησαν τον Πύργο των Γρηγοράκηδων στο Σκουτάρι και μετά από 3 ημέρες τον κατέλαβαν. Στη συνέχεια, βάδισαν προς την πεδιάδα των *Βρωμοπηγάδων*, αλλά ηττήθηκαν από τον πολύ μικρότερο στρατό των Μανιατών. Σύντομα όμως, οι Οθωμανοί εκτέλεσαν στην Τρίπολη τον αρχηγό των Μανιατών, Έξαρχο Γρηγοράκη. Έπειτα, η μητέρα του, κάλεσε τους άνδρες του Σκουταρίου να εκδικηθούν για τον χαμό του γιου της και κάτω από τις διαταγές του ανιψιού του, Τζανέτου Γρηγοράκη, κατάφεραν να εισβάλουν στο Κάστρο του Πασσαβά.

Ο Τζανέτος, έγινε Μπέης της Μάνης το 1782, αλλά το 1798, όταν συνεργάστηκε με τον Ναπολέοντα της Γαλλίας, οι Οθωμανοί τον καθαίρεσαν. Όταν το 1803, ο στρατός των Μανιατών ανεφοδιάστηκε με όπλα από τους Γάλλους, ο Καπουδάν πασάς, πολιόρκησε το οχυρό του Τζανέτου στην νήσο Κραναή στο Γύθειο. Ο Τζανέτος, κατάφερε να ξεφύγει κατά τη διάρκεια της νύχτας και κατέφυγε στην ενδοχώρα της Μάνης.

Εισβολή
-------

Το 1802, οι Οθωμανοί, διόρισαν Μπέη της Μάνης τον ξάδερφο του Τζανέτου, Αντώνη Γρηγοράκη (Αντώνμπεη). Η απροθυμία του Αντώνη να αντιμετωπίσει τον ξάδερφό του, εξόργισε τον Καπουδάν πασά, επειδή είχε προκαλέσει μεγάλες ζημιές σε Οθωμανικά εδάφη της Λακωνίας και της Μεσσηνίας. Ο Καπουδάν πασάς, για να τιμωρήσει τον Αντώνη, εισέβαλε στο Γύθειο με έναν μεγάλο στρατό Τουρκαλβανών και πολιόρκησαν τη νήσο Κραναή, που ήταν το οχυρό του. Οι μανιάτες όμως, αμύνθηκαν σθεναρά και κατάφεραν να απωθήσουν τον στρατό των Οθωμανών.

Συνέπειες
---------

Ο Αντώνης, παρέμεινε μπέης μέχρι το 1808, οπότε και παραιτήθηκε προς όφελος του γαμπρού του, Κωνσταντίνου Ζερβάκου (ή *Ζερβόμπεη*), ο οποίος ήταν φιλικός με τους Οθωμανούς. Το 1815, οι Οθωμανοί προσπάθησαν για άλλη μια φορά να κατακτήσουν τη Μάνη, πολιορκώντας το Σκουτάρι. Η επίθεση αυτή απωθήθηκε από τον Θεόδωρο Γρηγοράκη.

Πηγές
-----

* Peter Greenhalgh και Edward Ηλιόπουλος - *Βαθιά μέσα στη Μάνη: Ταξίδι στο νοτιότερο άκρο της Ελλάδας*, ISBN 0-571-13524-2


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Ottoman invasion of Mani (1807)  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |