recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
To ***The End of the F\*\*\*ing World*** είναι βρετανική μαύρη κωμική-δραματική τηλεοπτική σειρά, βασισμένη στο μυθιστόρημα-κόμικ, με το ίδιο όνομα, του Τσαρλς Φόρσμαν. Η πρώτη σεζόν αποτελούνταν από οχτώ επεισόδια, τα οποία προβλήθηκαν, αρχής γενομένης, στις 24 Οκτωβρίου του 2017, από τον τηλεοπτικό σταθμό Channel 4, στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αργότερα κυκλοφόρησαν και στη διαδικτυακή πλατφόρμα του καναλίου, All 4. Στις 5 Ιανουαρίου του 2018, η σειρά κυκλοφόρησε παγκόσμια, μέσω της πλατφόρμας Netflix. Στη σειρά πρωταγωνιστούν οι Άλεξ Λόθερ και Τζέσικα Μπάρντεν, με τον πρώτο να παίζει έναν 17χρονο, ο οποίος θεωρεί ότι είναι ψυχοπαθής, και τη δεύτερη να ερμηνεύει την Alyssa, συμμαθήτρια του πρώτου, η οποία βλέπει τον James, ως τρόπο διαφυγής από την οικογένεια της. Μεταξύ άλλων, σε δευτερεύοντες ρόλους, εμφανίζονται οι Τζέμα Γουέλαν, Γούνμι Μοσάκου, Στιβ Όραμ, Κριστίν Μπότομλι, Νάβιν Τσόντρι, Μπάρι Γουόρντ και Ναόμι Άκι.

Η σειρά, όπως προαναφέρθηκε, είναι βασισμένη σε κόμικς του Φόρσμαν, το *The End of the Fucking World*, το οποίο έγινε βιβλίο το 2013. Ο Τζόναθαν Έντγουισλ, δημιουργός της σειράς, επικοινώνησε με τον Φόρσμαν και δημιούργησε μία ταινία μικρού μήκους το 2014. Παρόλα αυτά, τον Απρίλιο του 2017, ξεκίνησαν τα γυρίσματα της πρώτης σεζόν. Το σενάριο το ανέλαβε η Τσάρλι Κόβελ, ενώ τα επεισόδια σκηνοθετήθηκαν από τον Έντγουισλ και τη Λούσι Τσέρνιακ. Τον Αύγουστο του 2018, η σειρά ανανέωσε για δεύτερη σεζόν, η οποία έκανε πρεμιέρα στο Channel 4, στις 4 Νοεμβρίου του ίδιου έτους. Κατόπιν συνέβη ό,τι και στην πρώτη σεζόν, με την πλατφόρμα του καναλίου All 4 να τα ανεβάζει και ύστερα το Netflix να τη διανέμει παγκοσμίως. Πριν καν την κυκλοφορία της δεύτερης σεζόν, η Κόβελ είπε, ότι δεν θέλει να συμμετάχει σε μία πιθανή τρίτη σεζόν.

Η τηλεοπτική σειρά από τη στιγμή της κυκλοφορίας της απέσπασε θετικές κριτικές ιδιαίτερα για το σενάριο της, την παραγωγή της και τα θέματά της. Επίσης, επαινέθηκαν και οι δύο πρωταγωνιστές για τις ερμηνείες τους. Το 2018, υπήρξε υποψήφια στα British Television Academy Rewards στην κατηγορία Καλύτερη Δραματική Σειρά.  Το 2019, κέρδισε βραβείο από τα Peabody Awards.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Joest, Mick (2 Ιανουαρίου 2018). «The End Of The F\*\*\*ing World Trailer: First Look At Netflix's New Dark Comedy». *CinemaBlend*. Ανακτήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2018.
2. ↑  «It's the End Of The F\*\*\*ing World for E4». *Chortle*. 24 Απριλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2018.
3. ↑  McCreesh, Louise (8 Οκτωβρίου 2019). «Here's when The End of the F\*\*\*ing World season 2 will premiere on Channel 4». *DigitalSpy*. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2019.
4. ↑  Carr, Flora (28 Οκτωβρίου 2019). «The End of the F\*\*\*ing World creator Charlie Covell says there won't be a season 3». *RadioTimes*. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2019.
5. ↑  «Television | Drama Series in 2018».. Ανακτήθηκε στις 21 August 2018.
6. ↑  «The End of the Fxxxing World (Netflix)».. Ανακτήθηκε στις 30 December 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *The End of the F\*\*\*ing World*   στην IMDb
Αυτό το λήμμα αφορά Ελληνίδα ηθοποιό.  Για άλλες χρήσεις του επωνύμου «Οικονόμου», δείτε: Οικονόμου (αποσαφήνιση).  
Η **Καίτη Ντιριντάουα** (πραγματικό όνομα: Αικατερίνη Οικονόμου, 1921 - 9 Φεβρουαρίου 1996) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του μουσικού θεάτρου και τραγουδίστρια, σύζυγος του Κώστα Χατζηχρήστου, με τον οποίο είχε αποκτήσει μία κόρη. Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση, εξαιτίας της οποίας υπέστη διώξεις και εξορίες.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Έκανε σπουδές χορού στις σχολές Μοριάνωφ και Ζουρούδη. Εργάστηκε, αρχικά, στην περίφημη "Μάντρα" του Αττίκ και στη συνέχεια στο Θίασο του Μακέδου, έως τα πρώτα χρόνια της Κατοχής. Το Ντιριντάουα ήταν καλλιτεχνικό ψευδώνυμο που θυμίζει την ομώνυμη πόλη της Αιθιοπίας.

Υπήρξε αγωνίστρια στο ΕΑΜ. Καταδικάστηκε από τους Γερμανούς σε φυλάκιση 3 ετών.

Μετά την Κατοχή, για τις πολιτικές της θέσεις, εξορίστηκε μαζί με άλλους αντιστασιακούς στη Μακρόνησο, μετά στη Χίο και έπειτα στο Τρίκερι.

Έπαιζε στο θέατρο έως το 1966. Απεβίωσε στις 9 Φεβρουαρίου του 1996 από ανακοπή.

Φιλμογραφία
-----------

| Έτος | Τίτλος | Ρόλος |
| --- | --- | --- |
| 1932 | *Κοινωνική σαπίλα* |  |
| 1945 | *Διπλή θυσία* | Κατερίνα |
| 1951 | *Ριρίκα* | Ριρίκα  |
| 1959 | *Δράκουλας και Σία* | Μάρτζι Μπόμποτς |

Θεατρικές Παραστάσεις
---------------------

Άμεση ενημέρωση καταλόγου
Αυτός ο κατάλογος ενημερώνεται περιοδικά με μηχανικό τρόπο από ένα bot. Επεξεργασίες σε αυτό τον κατάλογο από χρήστες με το συνηθισμένο «χειροκίνητο» τρόπο θα αναιρεθούν με την επόμενη ανανέωση από το bot!

WQS | PetScan | YASGUI | Βρείτε εικόνες

| σεζόν | παράσταση | ρόλος | θίασος | θέατρο | σκηνοθέτης |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| *Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1949/1950* | *Δώδεκα και πέντε* |  |  | *Θέατρο Σαμαρτζή* |  |
| *Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1951/1952* | *Να τι θα πη Αθήνα* |  | *Νέος Μουσικός Οργανισμός* | Θέατρο Ακροπόλ | *Απόλλων Γαβριηλίδης* |

Τέλος αυτόματα δημιουργημένου καταλόγου.
Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. nm2540692. Ανακτήθηκε στις 22  Ιουλίου 2016.
2. ↑  ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ : Σφάλισαν τα μεγάλα μάτια
3. ↑  Λεξικό της Ελληνικής Μουσικής", Τ. Καλογερόπουλου
4. ↑  «kathimerini.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2009.
5. ↑  ΠΕΘΑΝΕ Η ΝΤΙΡΙΝΤΑΟΥΑ Αρχειοθετήθηκε 2003-11-25 στο Wayback Machine. Μακεδονία-Θεσσαλονίκη, 10 Φεβρουαρίου 1996.
6. ↑  Ριζοσπάστης[*νεκρός σύνδεσμος*], *Αύριο η κηδεία της Ντιριντάουα*, 11 Φεβρουαρίου 1996.
7. ↑  «ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΑΠΙΛΑ πληροφορίες για την ταινία». *Αθηνόραμα*. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2023.
8. ↑  Δρίβας, Νίκος (19 Μαΐου 2022). «Ποια είναι η αγαπημένη σας Ελληνική ταινία του 1951;». *Cineramen*. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2023.
9. ↑  Δελβερούδη, Ελίζα-Άννα (2004). *Οι νέοι στις κωμωδίες του ελληνικού κινηματογράφου 1948-1974*. Αθήνα: Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών. σελ. 342.
Ο **Χρήστος Χαιρόπουλος** (Απρίλιος 1909 - 8 Οκτωβρίου 1992) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, συνθέτης και συγγραφέας.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Αθήνα τον Απρίλιο του 1909 και ήταν γιος του Κωστή Χαιρόπουλου. Σπούδασε νομικά και από πολύ νέος ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία. Το 1936 εξέδωσε μαζί με άλλους την εβδομαδιαία επιθεώρηση "Σαββατοκύριακο", και από το 1938 ανέλαβε την εφημερίδα του πατέρα του "Χρόνος". Κατά τη διάρκεια της κατοχής εργάσθηκε σε διάφορα περιοδικά όπως "Εβδομάς", "Μπουκέττο", "Θησαυρός" κ.ά. Μετά την απελευθέρωση επανήλθε στις εφημερίδες "Καιροί", "Αλλαγή", "Αθηναϊκή", "Έθνος", "Ακρόπολη", "Βραδυνή", "Εμπρός". Τότε άρχισε και τη καλλιτεχνική συνεργασία με τα περιοδικά "Φαντάζιο", "Φαντασία", "Πάνθεον" κ.ά. 

Παράλληλα όμως με τη δημοσιογραφία άπό το 1928 αρχίζει να ασχολείται με την οπερέτα όπου και έγραψε τις οπερέτες: "Ντόλυ ...αν μ΄ αγαπούσες", "Η βασιλοπούλα της πλάκας", "Μοδιστρούλες της Αθήνας", "Το λαχείο", "Φτερό στον άνεμο" κ.ά.  
 
Το 1936 ασχολήθηκε εκτός των παραπάνω και με το επιθεωρησιακό θέατρο όπου και έγραψε σε συνεργασία με άλλους την επιθεώρηση "*Ντόπιο Πράμα*". Εκτός όμως και από τις θεατρικές συγγραφικές του ασχολίες άρχισε να γράφει και ελαφρά τραγούδια, όπως: "*Γυναίκες - γυναίκες*", "*Όνειρο ήταν και πάει*", "*Πάολα*", την πασίγνωστη "*Ψαροπούλα*", καθώς και μουσική και σενάρια ταινιών του ελληνικού κινηματογράφου.

Επίσης ο Χρήστος Χαιρόπουλος ως λογοτέχνης έγραψε περίπου 100 μυθιστορήματα όπως "*Μικρή Μαμά*", "*Ένα κορίτσι μέσ΄ τη βροχή*" κ.ά. ιστορικά αναγνώσματα όπως "*Δούκισσα της Πλακεντίας*", "*Μαντώ Μαυρογένους*" κ.ά. καθώς και πολλά διηγήματα, ποιήματα και ιστορικές έρευνες.

Ο Χρήστος Χαιρόπουλος ήταν μέλος της ΕΣΗΕΑ, της Εταιρίας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων και επίσης της Société des Auteurs, Compsiteurs, Editeurs de Mousique, κ.ά. Μιλούσε επίσης αγγλικά, γαλλικά και ήταν κάτοικος Αθηνών. Πέθανε στις 8 Οκτωβρίου του 1992.

Πηγές
-----

* "Who's Who 1979" σ.736

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 122146724
* **ΕΒΕ**: 31777
* **BiblioNet**: **58437**
* MusicBrainz: edf4938a-becb-45cc-b618-901973358726

 |

 |
O **Κίτακ Λιμ** (γεννημένος στις 22 Ιανουαρίου 1956) είναι Νότιοκορεάτης αξιωματούχος και γενικός γραμματέας του Διεθνού Οργανισμού Ναυσιπλοΐας μέχρι το 2023.

Ο Lim γεννήθηκε στη Μασάν του Γκιεόνγκσανγκνάμ-ντο, ένα μεγάλο λιμάνι στη Νότια Κορέα. Πήρε πτυχίο πάνω στις Ναυτικές Επιστήμες στο "Korean Maritime Ocean University" (KMOU) στην πόλη του Μπουσάν και αποφοίτησε το 1977. Δούλευε πάνω στα πλοία ως αξιωματικός του ναυτικού της Κορέας αλλά και για τη "Sanko Shipping Co.". Έγινε μέλος της "Korea Maritime and Port Administration" το 1985, ενώ παράλληλα συνέχιζε τις σπουδές του κάνοντας μεταπτυχιακό πάνω στη διοίκηση στο "Yonsei University", και πήρε το μεταπτυχιακό του το 1990. Ύστερα, σπούδασε ναυτική διοίκηση δίνοντας βάση πάνω στη ναυσιπλοΐα, στο "World Maritime University" (WMU), και αποφοίτησε κερδίζοντας έτσι το master's του. Το 1995 ξεκίνησε το διδακτορικό του πάνω στο διεθνές δίκαιο στο "KMOU", το οποίο και ολοκλήρωσε το 1998.

Ο Lim, ξεκίνησε να παίρνει μέρος στις συνεδριάσεις του ΙΜΟ, ως μέρος της Νότιο-Κορεάτικης αντιπροσωπείας, το 1986, παίρνοντας ενεργά μέρος στα θέματα ναυτιλιακής ασφάλειας, αλλά και προστασίας του περιβάλλοντος. Από το 1992, ενεπλάκη σε δραστηριότητες για να προωθήσει τη ναυτιλιακή ασφάλεια, μέσω της αποτελεσματικής εφαρμογής των IMO συμβάσεων, στη χώρα του αλλά και σε άλλα κράτη-μέλη της ΙΜΟ στην Ασία. Εκλέχθηκε πρόεδρος του "Tokyo Memorandum on Port State Control" το 2004.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Κινεζικά) Ministry of Education of the People's Republic of China. www.moe.gov.cn/s78/A22/xwb\_left/moe\_829/201901/t20190122\_367613.html. Ανακτήθηκε στις 12  Απριλίου 2019.
2. ↑  "Mr. Kitack Lim (Republic of Korea) elected as IMO Secretary-General" Imo.org. Ανακτήθηκε: 2016-02-01.
3. ↑  Eason, Craig (2015-06-30). "Ship Operations - Lim Ki-Tack next IMO secretary-general - Lloyd's List"  Αρχειοθετήθηκε 2019-02-15 στο Wayback Machine. Lloydslist.com. Ανακτήθηκε: 2016-02-01.
4. ↑   "Ki-tack LIM, A candidate for the IMO Secretary-General"  Limimo.org. Αρχειοθέτηση από το πρωτότυπο: 2016-03-07. Ανακτήθηκε: 2016-02-01.
Η ***Missa solemnis*** σε ρε μείζονα, Op. 123, είναι η πανηγυρική θεία λειτουργία που συνέθεσε ο Λούντβιχ βαν Μπετόβεν από το 1819 έως το 1823. Παίχτηκε για πρώτη φορά στις 7 Απριλίου 1824 στη Αγία Πετρούπολη στη Ρωσία, υπό την αιγίδα του πάτρωνα του Μπετόβεν πρίγκιπα Νικολάι Γκαλίτζιν. Μια σύντομη εκδοχή εκτελέστηκε στη Βιέννη στις 7 Μαΐου του 1824, όπου ο συνθέτης διηύθυνε τα μέρη Kyrie, Credο και Agnus Dei. Γενικά θεωρείται ως ένα από τα ανώτατα επιτεύγματα του Μπετόβεν και μαζί με τη λειτουργία σε σι ελάσσονα του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές Λειτουργίες της δυτικής μουσικής. 

Αν και αναγνωρίζεται ως ένα από τα σημαντικότερα έργα του Μπετόβεν, η *Missa solemnis* δεν είναι τόσο γνωστή όσο π.χ. οι συμφωνίες ή τα κοντσέρτα του. Γραμμένη περίπου την ίδια περίοδο με την Ενάτη Συμφωνία, η Missa Solemnis είναι η δεύτερη λειτουργία που συνέθεσε ο Μπετόβεν, μετά τη Λειτουργία σε ντο μείζονα, Έργο 86.

Η ενορχήστρωση περιλαμβάνει 2 φλάουτα, 2 όμποε, 2 κλαρινέτα (σε Α, C, και B♭), 2 φαγκότα, κόντρα φαγκότα, 4 κόρνα (σε D, E♭, Β♭ μπάσο, E, και G), 2 τρομπέτες (D, B♭, και C), άλτο, τενόρο και μπάσο τρομπόνι; τύμπανι; όργανο κοντίνουο, έγχορδα (βιολιά ι και ΙΙ, βιόλες, βιολοντσέλα και μπάσα); σολίστες (υψίφωνος, άλτο, τενόρο και βαθύφωνο) αλλά και μικτή χορωδία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Έλιοτ Forbes (επιμ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Missa solemnis (Beethoven) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 179836400
* LCCN: n83162688
* GND: 300015798
* SELIBR: 264110
* BNF: cb14816875v (data)
* NLA: 35310779

 |

 |
Ο **υπνικός** ή **υπναγωγικός σπασμός** είναι ένα ακούσιο τίναγμα (*γνωστό και ως μυοκλονική κρίση ή μυοκλονικός σπασμός*) το οποίο συμβαίνει όταν κάποιος μεταβαίνει σε κατάσταση υπναγωγίας. Συχνά περιγράφεται ως ένα ηλεκτρικό σοκ ή αίσθηση ότι πέφτει κάποιος από μεγάλο ύψος και μπορεί να κάνει κάποιον να τιναχτεί από το κρεβάτι. Οι υπνικοί σπασμοί βιώνονται από σχεδόν όλους τους ανθρώπους όταν κοιμούνται κουρασμένοι ή όταν κάνουν ανήσυχο ύπνο.

Ο Θωμάς των παίρνει
-------------------

Οι υπνικοί σπασμοί γίνονται αντιληπτοί 1 με 2 φορές το βράδυ. Συνήθως οι υπνικοί σπασμοί συμβαίνουν κατά την διάρκεια του κανονικού ύπνου. Σε σπάνιες και ακραίες περιπτώσεις μπορεί να οφείλονται σε μια διαταραχή που ονομάζεται νυκτερινή ή υπνική μυοκλονία, δηλαδή επαναλαμβανόμενη σύσπαση των κάτω άκρων. Το άτομο που έχει τη διαταραχή συνήθως θα παραμένει κοιμισμένο κατά την διάρκεια ενός επεισοδίου.

Αν και η αιτία των υπνικών σπασμών είναι άγνωστη, η πιο κοινή θεωρία είναι ότι ο εγκέφαλος μπερδεύει την χαλάρωση με την αρχέγονη αίσθηση που προκαλείται στα πρωτεύοντα θηλαστικά όταν πέφτουν από κάποιο δέντρο (Coolidge 2006), κάτι που προκαλεί εγρήγορση (σπασμό).

Όταν κάποιος έχει έλλειψη ύπνου ή προσπαθεί να πιέσει τον εαυτό του να κοιμηθεί, οι υπνικοί σπασμοί μπορούν να συμβούν πιο συχνά. Αυτό συνήθως συμβαίνει σε άτομα που έχουν στερηθεί ύπνο περισσότερο από 24 ώρες ή σε αυτούς που ξύπνησαν μετά από πολύ μικρής διάρκειας ύπνο.

Δείτε επίσης
------------

* Σπασμός
* Ύπνος

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* That Strange Falling Sensation (Αγγλικά)
Σχηματική αναπαράσταση ενός αλφαδολάστιχου
Το **αλφαδολάστιχο** (ή **υδροστάθμη**) είναι ένα απλό, υψηλής ακρίβειας όργανο μέτρησης που χρησιμοποιείται για την υψομετρική ευθυγράμμιση δύο απομακρυσμένων σημείων στο χώρο, τα οποία βρίσκονται σε τέτοια απόσταση που δεν επιτρέπει τη χρήση ενός αλφαδιού. 

Το αλφαδολάστιχο αποτελείται από έναν εύκαμπτο, διαφανή, πλαστικό σωλήνα μεγάλου μήκους (συνήθως αρκετών μέτρων) ο οποίος πληρώνεται με νερό. Για την υψομετρική ευθυγράμμιση ενός σημείου με ένα άλλο το ένα άκρο του σωλήνα τοποθετείται κατακόρυφα έτσι ώστε η στάθμη του νερού να βρίσκεται ακριβώς στο πρώτο σημείο. Το άλλο άκρο του σωλήνα τοποθετείται στο σημείο όπου επιθυμείται η ευθυγράμμιση. Η στάθμη του νερού στο δεύτερο άκρο θα βρίσκεται στο ίδιο ύψος με τη στάθμη του νερού στο πρώτο άκρο. Προϋποθέσεις για τη σωστή λειτουργία του οργάνου είναι:

* Το νερό να βρίσκεται στην ίδια θερμοκρασία σε όλο το μήκος του σωλήνα
* Ο σωλήνας να μην περιέχει φυσαλίδες αέρα
* Να μην υπάρχει κάποια απόφραξη κατά μήκος του σωλήνα

Η χρήση του αλφαδολάστιχου βασίζεται στην αρχή των συγκοινωνούντων δοχείων. Συνεπώς η στάθμη του νερού στα δύο άκρα του σωλήνα βρίσκεται πάντα στην ίδια οριζόντιο, ανεξάρτητα από το μήκος του σωλήνα.
Η **Εκεχειρία του Μάλμε**, η οποία υπεγράφη στις 26 Αυγούστου 1848, σήμανε το τέλος των μαχών μεταξύ της Δανίας και της Πρωσίας, στα πλαίσια του Πρώτου Πολέμου του Σλέσβιχ, ο οποίος είχε ως σκοπό την επίλυση της μεταξύ των δύο αντίπαλων πλευρών διαφοράς αναφορικά με το ζήτημα των δουκάτων του Χόλσταϊν και του Σλέσβιχ.

Το νέο δανικό σύνταγμα του 1848, το οποίο εξεδόθη από τον Φρειδερίκο Ζ΄ της Δανίας, προέβλεπε την προσάρτηση του Δουκάτου του Σλέσβιχ. Ως απάντηση στην συγκεκριμένη ενέργεια, η Γερμανική Συνομοσπονδία απέστειλε στα δουκάτα στρατεύματα υπό την ηγεσία του στρατηγού Φρίντριχ φον Βράνγκελ.

Διατάξεις
---------

Οι μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις, Ρωσία, Γαλλία και Μεγάλη Βρετανία, επέβαλαν την υπογραφή της συνθήκης του Μάλμε στις 26 Αυγούστου 1848, στην οποία η Σουηδία είχε ρόλο διαμεσολαβητή. Προέβλεπε ανακωχή διάρκειας επτά μηνών, υποχώρηση των γερμανικών δυνάμεων από τα δουκάτα και την ίδρυση, εντός των δουκάτων, κυβέρνησης αποτελούμενης από κοινού από Δανούς και Πρώσους, η οποία θα ευρισκόταν υπό την επιτήρηση της Μεγάλης Βρετανίας και της Ρωσίας.

Το Κοινοβούλιο της Φρανκφούρτης, καθώς δεχόμενο πιέσεις, αρνήθηκε να επικυρώσει την συνθήκη με 238 ψήφους έναντι 221. Οι κύριοι αντιτιθέμενοι ήταν οι αριστεροί δημοκράτες, οι οποίοι ψήφισαν ενάντια στο σύνολό τους. Μια δεύτερη ψηφοφορία έλαβε, τελικώς, χώρα στις 16 Σεπτεμβρίου 1848, ενώ, χάρη, στην μεταβολή της ψήφου ορισμένων βουλευτών, η συνθήκη τελικά επικυρώθηκε. Το γεγονός αυτό οδήγησε στο ξέσπασμα λαϊκής εξέγερσης, εμπρός στην Εκκλησία του Αγίου Παύλου στην Φρανκφούρτη, με υποστηρικτές της γερμανικής ενοποίησης να νιώθουν προδομένοι εμπρός στην συγκεκριμένη διπλωματική υποχώρηση. Η ηρεμία, τελικώς, επέστρεψε χάρη στην επέμβαση πρωσικών και αυστριακών δυνάμεων. Σε άλλες τοποθεσίες, επίσης, η συνθήκη προκάλεσε κινήματα αγανάκτησης, τα οποία εντάχθηκαν στο γενικότερο πλαίσιο της Επανάστασης του Μαρτίου.

Η Δανία ακύρωσε την συνθήκη στις 22 Φεβρουαρίου 1849, γεγονός το οποίο οδήγησε, εκ νέου, τις δύο αντίπαλες πλευρές σε διαπραγματεύσεις, με τον Στρατό της Γερμανικής Συνομοσπονδίας να εκπροσωπείται από τον στρατηγό Καρλ φον Πρίττβιτς. Το ζήτημα, τελικώς, επιλύθηκε προσωρινά μέσω της υπογραφής της Συνθήκης του Λονδίνου, το 1852.

Πηγές
-----

* (Γερμανικά) Rönnefahrt, Helmuth (1953). *Konferenzen und Verträge. Vertrags-Ploetz. Handbuch der geschichtlich bedeutsamen Zusammenkünfte und Vereinbarungen. Teil II. 1493 - 1952*. Μπίλεφελντ: A. G. Ploetz Verlag. σελ. 150.
* (Γερμανικά) «Die Revolution von 1848/49». *Fragen an die deutsche Geschichte - Wege zur Parlamentarischen Demokratie*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. Βόννη: Deutscher Bundestag, Referat Öffentlichkeitsarbeit. 1996. ISBN 3-924521-96-4.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Δανία
* Πύλη:Γερμανία
 |

 |
Η **Ανύτη** ήταν αρχαία Ελληνίδα ποιήτρια και επιγραμματοποιός από την Τεγέα, το κυρίως έργο της οποίας τοποθετείται λίγο μετά το 300 π.Χ.. Η Ανύτη έγραψε στη δωρική διάλεκτο.

Ο Στέφανος ο Βυζάντιος την χαρακτηρίζει «μελοποιό», ενώ ο επιγραμματοποιός Αντίπατρος *«θήλυ Όμηρο»* και «μία από τις εννέα γήινες μούσες». Η Ανύτη ανήκε στη σχολή των Πελοποννησίων επιγραμματοποιών (όπως ο Λεωνίδας ο Ταραντίνος) που άλλαξαν κατευθύνσεις στο είδος, αντικαθιστώντας το ηρωικό περιεχόμενο των παλαιότερων επιγραμμάτων με καταστάσεις και διαθέσεις της καθημερινής ζωής. Η ποίηση της Ανύτης διακρίνεται για τη φυσιολατρία της, την τρυφερότητα των αισθημάτων και την αναζήτηση της γαλήνης. Λυρικότατα και γεμάτα συναίσθημα είναι και τα επιγράμματά της σε τάφους νεκρών κοριτσιών, ενώ η Ανύτη υπήρξε η πρώτη που έγραψε επιτάφια επιγράμματα και για ζώα.

Η Ανύτη άσκησε μεγάλη επίδραση στους νεότερους αυτής λογοτέχνες. Από τα επιγράμματά της σώζονται στην Παλατινή και την Ανθολογία του Πλανούδη 26, από τα οποία τα 4 ή 6 δεν θεωρούνται γνήσια. Και μέσα από τα είκοσι όμως που είναι με βεβαιότητα δικά της, διακρίνεται το λεπτό της πνεύμα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *CONOR.SI*. 13132899.
2. 1 2  *Perseus Project*. catalog.perseus.org/catalog/urn:cite:perseus:author.137. Ανακτήθηκε στις 29  Νοεμβρίου 2019.
3. ↑  Ian Plant: «Women Writers of Ancient Greece and Rome» (Αγγλικά) University of Oklahoma Press. Νόρμαν. 2004. ISBN-13 978-0-8061-3622-6.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:  **Συγγραφέας:Ανύτη** |

* Βιβλιογραφία (ολλανδικός ιστότοπος) Αρχειοθετήθηκε 2007-06-22 στο Wayback Machine.
* Σημειώσεις της Marilyn B. Skinner
* Γιώργος Ιωαννίδης Ανύτης Τεγεάτιδος Επιγράμματα

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 57923583
* LCCN: n80144991
* ISNI: 0000 0000 2160 8817
* GND: 118645439
* SUDOC: 18173494X
* BNF: cb17839641j (data)
* BIBSYS: 95005716
* ICCU: SBLV175816

 |

 |
Ο **Πέτρος Δήμας** (1917–2005) ήταν Έλληνας πεζογράφος και ποιητής.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στις 18 Μαρτίου 1917 στο Αγρίνιο και η καταγωγή του ήταν από τη Βόρεια Ήπειρο. Στο Αγρίνιο πέρασε τα πρώτα του χρόνια και ολοκλήρωσε τη φοίτηση του Γυμνασίου, ενώ στη συνέχεια μετέβη στην Αθήνα, όπου σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μετά την ολοκλήρωσή των σπουδών του επέστρεψε στο Αγρίνιο όπου εργάστηκε μέχρι τη συνταξιοδότησή του στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο της πόλης. Πέθανε το 2005 στη γενέτειρα του.

Συγγραφικό έργο
---------------

Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη λογοτεχνία το 1936 ως φοιτητής, δημοσιεύοντας στίχους του στο περιοδικό *Εβδομάς*, και αργότερα και σε άλλα περιοδικά της Αθήνας, όπως τα *Νεοελληνικά Γράμματα*, η *Νεοελληνική Λογοτεχνία*, τα *Καλλιτεχνικά Νέα*, η *Νεανική Φωνή* και η *Ποιητική Τέχνη*. Η πρώτη και μοναδική του συλλογή διηγημάτων, με τίτλο *Στη βορινή πλευρά της Κυραβγένας*, εκδόθηκε το 1940, ενώ παράλληλα ασχολήθηκε και με τη μετάφραση λογοτεχνικών έργων. Συγκαταλέγεται στους ποιητές του Μεσοπολέμου, με σημαντικές επιρροές από τον νεοσυμβολισμό και τον νεορομαντισμό. Στα έργα του περιλαμβάνονται τα εξής:

Ποίηση
* *Δέκα μικρά ποιήματα*, 1944

Πεζογραφία
* *Στη βορινή πλευρά της Κυραβγένας*, 1940

Μεταφράσεις
* *Ποιήματα του Φρανσίς Ζαμ*, 1957
* *Παλιά χαρτιά*, 1959

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Αρχείο Ελλήνων Λογοτεχνών-Δήμας Πέτρος Α». *www.ekebi.gr*. Εθνικό Κέντρο Βιβλίου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Νοεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Βλασόπουλος, Γιάννης Π. «Πέτρος Δήμας». *www.epoxi.gr*. Η Νέα Εποχή. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πέτρος Δήμας στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 39691876
* **ΕΒΕ**: 17692
* **AA**: 8383
* **BiblioNet**: **21015**
* ISNI: 0000 0000 0529 2090
* GND: 1238283500
* BNF: cb15555988p (data)

 |

 |
Ο **Γιάννης Ευθυμιάδης** είναι Έλληνας εκπαιδευτικός και ποιητής.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1969 στον Πειραιά. Σπούδασε κλασική φιλολογία και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο αρχαίο ελληνικό δράμα. Έχει εκδώσει έξι ποιητικές συλλογές (*Στίγμα*, ιδιωτική έκδοση 2004, *Καινός διαιρέτης*, Νεφέλη 2007, *Γράμματα στον πρίγκιπα*, Μικρή Άρκτος 2010, *27 ή ο άνθρωπος που πέφτει*, Μικρή Άρκτος 2012, *Πάνω στο σώμα σου*, Μικρή Άρκτος 2014, *Πατρείδα*, Ίκαρος 2018) και ένα λογοτεχνικό δοκίμιο (*12 κείμενα συνομιλίας με* Το Μονόγραμμα *του Οδυσσέα Ελύτη*, Καλλιγράφος 2014). Έχει μεταφράσει Άγγλους και Αμερικανούς ποιητές. Ποιήματά του έχουν συμπεριληφθεί σε ελληνικές και ξένες ανθολογίες και έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά, ενώ έχει μελοποιηθεί και δισκογραφηθεί ο κύκλος ποιημάτων *Το κρύσταλλο του κόσμου (*Μετρονόμος 2016). Εργάζεται ως εκπαιδευτικός, έχει εκδώσει φιλολογικά βιβλία για τη Μέση Εκπαίδευση και είναι συνεργάτης σε λογοτεχνικά, έντυπα και ηλεκτρονικά, περιοδικά.

Παραπομπές
----------

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 90546521
* **ΕΒΕ**: 199823
* **AA**: 121003
* **BiblioNet**: **70232**
* LCCN: no2009092134
* ISNI: 0000 0000 6298 6865
* GND: 1060405814

 |

 |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Κερασιά (αποσαφήνιση).

Η **κερασιά** είναι αγγειόσπερμο δικότυλο φυτό που ανήκει στο γένος *Προύμνη* και υπογένος *Κέρασος* (*Prunus* subg. *Cerasus*), στην οικογένεια των Ροδοειδών (Rosaceae) και είναι συγγενής της βυσσινιάς.

Χαρακτηριστικά
--------------

Είναι φυλλοβόλο δέντρο, με ύψος που φτάνει και τα είκοσι μέτρα. Έχει την επιστημονική ονομασία ***Prunus avium*** (***Προύμνη των πτηνών***). Καταγωγή του είναι η περιοχή του Καυκάσου και έφτασε στην Ευρώπη πολύ γρήγορα ενώ όλες οι ποικιλίες της προέρχονται από την αγριοκερασιά, που χρησιμοποιείται για τον πολλαπλασιασμό της και σήμερα μέσω εμβολιασμού. Από φυσικό υβρίδιο κερασιάς προήλθε η βυσσινιά.

Έχει γκρι και λείο κορμό, όρθια κλαδιά και μεγάλα, ελλειψοειδή φύλλα ενώ τα άνθη της είναι μεγάλα και λευκά, οργανωμένα σε ταξιανθίες και φύονται ανά 3-6 σε κάθε οφθαλμό.

Καλλιέργεια
-----------

Η κερασιά καλλιεργείται για το νόστιμο καρπό της, το κεράσι, ενώ υπάρχουν και ποικιλίες που καλλιεργούνται ως καλλωπιστικά δέντρα. Χρησιμοποιείται όμως και το ξύλο της, που είναι ανθεκτικό στην υγρασία, στην κατασκευή επίπλων, αλλά και μουσικών οργάνων και ηχείων, καθώς δίνει καλύτερη ακουστική.

Η κερασιά ζει συνήθως εξήντα χρόνια και η καρποφορία αρχίζει από τον τέταρτο χρόνο της ζωής της, ενώ μεγάλες αποδόσεις έχει μετά τον εικοστό χρόνο. Ανθίζει σχετικά νωρίς και έτσι είναι δυνατό να υποστεί ζημιές στους ανθούς της από παγετό ή δυνατό ψύχος. Ευδοκιμεί σε διάφορους τύπους εδαφών και προτιμά κυρίως αυτά που δεν περιέχουν ασβέστιο. Πριν να δημιουργηθεί ένας κερασεώνας πρέπει να γίνει βαθύ όργωμα και καλή κατεργασία του εδάφους.

Ποικιλίες
---------

Υπάρχουν πάρα πολλές ποικιλίες κερασιάς που βασικά χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες, αυτές που έχουν απαλή σάρκα και αυτές που έχουν τραγανή. Στην Ελλάδα καλλιεργούνται αρκετές ποικιλίες ενώ τα κεράσια που παράγονται θεωρούνται εξαιρετικής ποιότητας. Πιο γνωστές ποικιλίες είναι η κερασιά **Ρουπκόβου**, που παράγει τα τραγανά κεράσια της Έδεσσας, η **πετροκερασιά**, με τα τραγανά και νόστιμα πετροκέρασα που φέρουν μία χαρακτηριστική γραμμή στο μέσο του καρπού και η κερασιά των **βοδενών** με τα μεγάλα και νόστιμα κεράσια. Τα κεράσια που παράγονται από τις πιο πάνω ποικιλίες, εκτός από την εγχώρια κατανάλωση, εξάγονται. Άλλες ποικιλίες είναι η **τραγανή Βόλου**, η **Ναπολέων**, που έχει μεγάλη παραγωγή κερασιών και η καλλιέργεια της αναπτύχθηκε τα τελευταία χρόνια και η **φράουλα Βόλου**.

Παραγωγή
--------

Η Τουρκία είναι πρώτη στον κόσμο σε παραγωγή κερασιών. Ακολουθούν οι ΗΠΑ, το Ιράν, η Ουκρανία, η Γερμανία και η Ιαπωνία. Η Ελλάδα έχει την δέκατη θέση στον κόσμο, με σαράντα τρεις χιλιάδες τόνους κάθε χρόνο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Λεξιλογικός ορισμός του κερασιά  στο Βικιλεξικό
* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Prunus avium στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85131169
* GND: 4277177-8
* BNF: cb11946816q (data)
* NKC: ph497315

 |

 |
Το **Chlorella** είναι ένα γένος ευκαρυωτικών μονοκύτταρων χλωροφυκών που ανήκουν στο φύλο Chrlorophyta, συνήθως σε σχήμα σφαιρικό ή ελλειψοειδές. Αυτά απαντώνται συνήθως σε γλυκά νερά και στο έδαφος. Είναι ένα σημαντικό μικροφύκος με χρήσεις τόσο στην ανθρώπινη διατροφή, αλλά και ως πρώτη ύλη βιοκαυσίμου. Ελέγχθηκε πρώτα ως σύστημα-μοντέλο για την κατανόηση της φωτοσύνθεσης. Με αυτό τον τρόπο η βιομάζα αυξάνεται σε μεγάλο ποσοστό και μπορεί να μειώσει τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις ως εκμεταλλευόμενο βιοκαύσιμο αλλά και να προσφέρει σημαντικά θρεπτικά συστατικά για κάθε οργανισμό. Η συνήθης καλλιέργεια του μπορεί να είναι ανοιχτού τύπου (δεξαμενή, λίμνη κλπ) ή κλειστού τύπου (φωτοβιοαντιδραστήρας).

Παραπομπές
----------

1. 
2..  Tokusoglu, O.; Unal, M.K. (2003). "Biomass Nutrient Profiles of  Three Microalgae: Spirulina platensis, Chlorella vulgaris, and Isochrisis galbana". Journal of Food Science. 68 (4): 2003
3.. Linda E. Graham/ James M. Graham / Lee W. Wilcox ΦΥΚΗ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Chlorella στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85024529
* GND: 4147782-0
* BNF: cb12559812q (data)
* NDL: 00567044
* BNE: XX546212

 |

 |
**Απαγγελία** είναι η πράξη της εκφώνησης από μνήμης ή της ανάγνωσης ποίησης ή άλλου κειμένου.

**Δημόσια απαγγελία** είναι η πράξη της απαγγελίας ενός έργου ενώπιον ακροατηρίου.

 Απαγγελία από τα *Απομνημονεύματα περί του Γαλατικού πολέμου* 1,1 του Ιουλίου Καίσαρα στα γερμανικά

Θρησκευτική απαγγελία
---------------------

Οι απαγγελίες ιερών κειμένων και οι προσευχές συνηθίζονται στις λειτουργίες των σβρααμικών θρησκειών.

### Ισλάμ

*Κοράνι* σημαίνει κυριολεκτικά «απαγγελία». Το Κοράνι του Καΐρου του 1924, η έκδοση του Κορανίου που χρησιμοποιείται σε όλον σχεδόν τον μουσουλμανικό κόσμο σήμερα, βασίζεται στην απαγγελία του Ασίμ, του 8ου αι. Χρησιμοποιεί ένα σύστημα πρόσθετων συμβόλων και ένα περίτεχνο σύστημα τροποποιημένων φωνηέντων που δεν είναι πανομοιότυπο με κανένα παλαιότερο σύστημα.

Η απαγγελία ως παραστατική τέχνη
--------------------------------

Η απαγγελία ασκείται ως παραστατική τέχνη ειδικά στο Μπαγκλαντές και την Ινδία. Σήμερα είναι μια δημοφιλής μορφή τέχνης στη Βεγγάλη. Οι καλλιτέχνες απαγγέλλουν ποιήματα στα Μπενγκάλι επί σκηνής αλλά και σε ηλεκτρονικά μέσα. Υπάρχουν πολλά κέντρα απαγγελίας, τα περισσότερα από τα οποία βρίσκονται στο Μπαγκλαντές.

Συχνά συνηθιζόταν ένας ποιητής να απαγγέλλει την ποίησή του σε κάποιο ακροατήριο. Στις αρχές του 2ού αι. η απαγγελία εξελίχθηκε σε αυτόνομη μορφή τέχνης.

Οι απαγγελίες ήταν συνηθισμένος τρόπος με τον οποίο οι Ρωμαίοι ποιητές έκαναν γνωστά τα έργα τους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «απαγγελία». *Χρηστικό Λεξικό της Νεοελληνικής Γλώσσας*. Ακαδημία Αθηνών. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2024.
2. ↑  «απαγγελία». *Λεξικό της κοινής νεοελληνικής*. Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2024.
3. ↑  «recitation». *CollinsDictionary.com* (11th έκδοση). Collins English Dictionary. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2012.
4. ↑  «Recitation». *Recitation* (New Digital έκδοση). HarperCollins Publishers.
5. ↑  Kuipers, Cornelius (1944) "Preface" *Christian dialogs and recitations: dialogs, recitations, readings, pageants* Zondervan, Grand Rapids, Michigan, page 1 and following, OCLC 9054621
6. ↑  Denny, Frederick Mathewson (1989). *Qur’ān recitation : a tradition of oral performance and transmission*. .
7. ↑  McGinn, Bernard (12 Δεκεμβρίου 2006). *The Essential Writings of Christian Mysticism*. Random House Publishing Group. σελ. 247. ISBN 978-0-8129-7421-8.
8. ↑  «koran». *Online Etymology Dictionary*. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2024.
9. ↑  Böwering, "Recent Research on the Construction of the Quran", 2008: p. 74
10. ↑  Stefan Wild, "Reading" *The Quran: an Encyclopedia*, Routledge

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------
Η **αγριάδα** (Cynodon dactylon, Κυνόδους ο δάκτυλος) είναι ποώδες πολυετές φυτό χαμηλής ανάπτυξης. Το υπόγειο μέρος του φυτού δημιουργεί διάφορα ριζώματα που η κορυφή τους βγαίνοντας από το έδαφος σχηματίζει νέους βλαστούς.

Χρήσεις
-------

Χρησιμοποιείται για δημιουργία χλοοταπήτων και ως καλλωπιστικό φυτό για εδαφοκαλύψεις, ιδιαίτερα σε περιοχές με θερμά κλίματα λόγω της μεγάλης ανθεκτικότητας της στην ξηρασία.

Η Αγριάδα έχει και θεραπευτικές ιδιότητες. Περιέχει τριτικίνη, γλίσχρασμα, πυριτικό οξύ, κάλιο, ινοσιτόλη, μανιτόλη και γλυκοσίδη. Αυξάνει την διούρηση ενώ συγχρόνως δρά και ως αντιμικροβιακή ουσία. Συχνά χρησιμοποιείται σε ουρολοιμώξεις όπως η κυστίτιδα, η ουρηθρίτιδα και η προστατίτιδα. Είναι ευεργετικό και στην διόγκωση του προστάτη. Τέλος, θεραπεύει τους νεφρόλιθους, την χολολιθίαση και την ψαμμίαση.

Καλλιέργεια
-----------

Είναι ένα σε μεγάλο βαθμό επιθετικό προς τα άλλα είδη φυτό, αναπτυσσόμενο πολλές φορές σε βάρος άλλων καλλιεργειών. Γι' αυτό αποτελεί σε ορισμένες περιοχές ζιζάνιο, και δύσκολο να εκριζωθεί. Π.χ. στην Ελλάδα θεωρείται ζιζάνιο των αγρών σποροποραγωγής, των αμπελώνων και των οπωρώνων. Τη μεγαλύτερη ζημιά την προσκαλεί κυρίως σε ποτιστικά χωράφια. Η εξάπλωση της αγριάδας μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την εξασθένηση άλλων φυτών και δένδρων αφού απορροφά από το έδαφος ιχνοστοιχεία απαραίτητα για την ανάπτυξη τους. Εάν τεμαχιστούν από το όργωμα ή το σκάψιμο και σε συνδυασμό με το πότισμα τότε αναβλαστάνουν και αναπτύσσονται με γοργούς ρυθμούς επιδεινώνοντας το πρόβλημα. Η καταπολέμηση της αγριάδας γίνεται με διάφορα ζιζανιοκτόνα. Ψεκάζοντας το φύλλωμα όταν βρίσκεται σε ζωηρή ανάπτυξη. Στη συνέχεια το φάρμακο περνάει στο ρίζωμα καταστρέφοντας τελείως το φυτό.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Α. Ακουμιανάκη, Ε. Ευθυμιάδου, Κ. Τσιγκριστάρης, *Φυτά Κηποτεχνίας*, 2009.
2. ↑  naturesgold.gr. «naturesgold.gr - Θεραπεία με βότανα για πέτρα στα νεφρά». *www.naturesgold.gr*. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Λεξιλογικός ορισμός του αγριάδα  στο Βικιλεξικό
* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Cynodon dactylon στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Βότανα |
| --- |
|  |
| 
* Αγαποβότανο
* Αγγελική
* Αγιάγκαθο
* Αγραμπέλη
* Αγριάδα
* Αγριαψιθιά
* Αγγριμόνιον
* Αγριοκαστανιά
* Αγριοδυόσμος
* Αγγριοκαραμουρά
* Αγριολίτσα
* Αγγριμαργαρίτα
* Αγριόριζο
* Αγριοπασχαλιά
* Αγροστέμμα το κοινόν
* Αιγοκλήμα
* Αδίαστον
* Αθάνατος
* Αίθων το κυνάπιον
* Αιγοπόδιον
* Αψιθιά
* Βαλεριάνα
* Βάλσαμο
* Βασιλικός
* Δενδρολίβανο
* Δίκταμο
* Δυόσμος
* Εστραγκόν
* Θρούμπι
* Θυμάρι
* Κάνναβη
* Λεβάντα
* Λουίζα
* Μελισσόχορτο
* Μέντα
* Μπουράντζα
* Μυρώνι
* Περδικάκι
* Ρίγανη
* Ταραξάκο
* Τσάι του βουνού
* Τσουκνίδα
* Ύσσωπος
* Φασκόμηλο
* Φλισκούνι
* Χαμομήλι
 | Χαμομήλι |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85013361

 |

 |
Κ. Ιατράς ή Γιατράς, *Μητέρα και κόρη* (αχρονολόγητο;). Λάδι σε μουσαμά, 128 εκ. x 98 εκ. Εθνική Πινακοθήκη - Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου.
Ο **Κωνσταντίνος Ιατράς** ή **Γιατράς** (Ζάκυνθος, 5 Σεπτεμβρίου 1811 – Ζάκυνθος, 28 Φεβρουαρίου 1888) ήταν επτανήσιος λόγιος που διακρίθηκε κυρίως στη ζωγραφική.

Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο και ήταν γιος του Ζήσιμου Ιατρά και της Αγγελικής Καληγέρου. Από μικρή ηλικία είχε αποφασίσει να γίνει ιερωμένος και ταυτόχρονα παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής στην πατρίδα του, για να ολοκληρώσει κατόπιν τις σπουδές του στην Ακαδημία του Αγίου Λουκά στην Ρώμη. Το 1832 ερωτεύτηκε την αγγλίδα Σάρα Χάρδιγκ όπου την έκλεψε και την παντρεύτηκε αφήνοντας και την ιεροσύνη, κόρη τους ήταν η υψίφωνος Ισαβέλλα.

Άνθρωπος πολυτάλαντος και πολυάσχολος, δίδαξε ζωγραφική στη Ζάκυνθο, την Κέρκυρα και τη Σμύρνη. Αντέγραψε έργα μεγάλων ζωγράφων, αποτύπωσε λαϊκές φορεσιές σε υδατογραφίες και έγραψε και ποιήματα. Έγινε γνωστός κυρίως χάρη σε μερικές ενδιαφέρουσες προσωπογραφίες.

Πηγές
-----

* Λεωνίδα Ζώη, *Λεξικόν Ιστορικόν και Λαογραφικόν Ζακύνθου*, τόμος Α, Αθήνα 1963

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **BiblioNet**: **84456**

 |

 |
Οι **Μητροπολιτικές Πόλεις της Ιταλίας** είναι διοικητικές υποδιαιρέσεις στην Ιταλία που λειτουργούν από το 2015. Οι Μητροπολιτικές πόλεις περιέχουν μία μεγάλη κεντρική πόλη με δορυφορικές πόλεις γύρω από αυτήν με κοινές οικονομικές, διοικητικές, πολιτισμικές και πληθυσμιακές δραστηριότητες, συνήθως ανήκαν παλιότερα στην ίδια επαρχία.

Δημιουργία
----------

Ο αρχικός νόμος (1990) όριζε σαν πρώτες Μητροπολιτικές πόλεις το Μιλάνο, το Τορίνο, η Βενετία, η Γένοβα, η Μπολόνια, η Φλωρεντία, η Ρώμη, το Μπάρι, η Νάπολη και τα περίχωρα τους, οι Μητροπολιτικές πόλεις θα μπορούσαν να έχουν αυτόνομες διοικητικές δραστηριότητες. Αργότερα προστέθηκε στις αρχικές πόλεις το Ρήγιο στην Καλαβρία (2009). Οι Μητροπολιτικές περιοχές που ανακηρύχτηκαν μόνες τους αυτόνομες πόλεις ήταν το Κάλιαρι στη Σαρδηνία, η Μεσσήνη και το Παλέρμο στη Σικελία. Το Ιταλικό Κοινοβούλιο αναγνώρισε με νόμο τις 10 Μητροπολιτικές Πόλεις (3 Απριλίου 2014) εξαιρώντας τις αυτόνομες. Αργότερα προστέθηκαν τέσσερις νεότερες, σε λίγους μήνες τέθηκαν επίσημα σε λειτουργία (1 Ιανουαρίου 2015)

Διοίκηση
--------

Μια Μητροπολιτική πόλη διαιρείται σε επιμέρους Δήμους ή Κοινότητες, διοικείται από έναν Μητροπολιτικό δήμαρχο, ένα μητροπολιτικό νομοθετικό σώμα και τα αντίστοιχα Συμβούλια και Συνέλευση. Ο Μητροπολιτικός δήμαρχος θεωρείται ως ο δήμαρχος της Μητροπολιτικής επαρχιακής πόλης. Οι δήμαρχοι και οι δημοτικοί σύμβουλοι κάθε δήμου είναι υποψήφιοι για το Μητροπολιτικό Συμβούλιο, επιλέγονται από καταλόγους ανάλογα με τη βαθμολογία τους. Ο αριθμός των συμβούλων κάθε Μητροπολιτικού Δήμου εξαρτάται από τον πληθυσμό, οι Δήμοι με πληθυσμό 3.000.000 κατοίκους εκλέγουν 24 Συμβούλους, οι μικρότεροι εκλέγουν 18 Συμβούλους, άλλοι Μητροπολιτικοί Δήμοι έχουν 14. Η Μητροπολιτική Ομοσπονδία ορίζεται από τους δημάρχους των 14 Δήμων.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2019.
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 13 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2019.
5. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 13 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2019.
6. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Νόμος 5 Μαϊου 2009)
* Προεδρία της Δημοκρατίας
* Μητροπολιτικές πόλεις του 2015 Αρχειοθετήθηκε 2021-07-14 στο Wayback Machine.
Η μετακίνηση των Πίερων
Οι **Πίερες** ήταν φύλο της αρχαίας Μακεδονίας που αρχικά κατοικούσε μεταξύ Ολύμπου και Θερμαϊκού κόλπου στην χώρα των Μουσών και τόπο γέννησης του Ορφέα που αργότερα απωθήθηκαν από άλλα Μακεδονικά φύλα πέραν του Στρυμώνος.

>  «πρῶτοι ἐκτήσαντο καὶ ἐβασίλευσαν ἀναστήσαντες μάχῃ ἐκ μὲν Πιερίας Πίερας, ο῏ ὕστερον ὑπὸ τὸ Πάγγαιον πέραν Στρυμόνος ᾤκησαν Φάγρητα καὶ ἄλλα χωρία (καὶ ἔτι καὶ νῦν Πιερικὸς κόλπος καλεῖται ἡ ὑπὸ τῷ Παγγαίῳ πρὸς θάλασσαν γῆ».

Μαζί με τους Σάτρες και τους Οδομάντες που κατοικούσαν δυτικά του Στρυμόνα και μετακινήθηκαν προς το Παγγαίο όρος συνεκμεταλλεύονταν τα ορυχεία του Παγγαίου πριν τη δημιουργία του Μακεδονικού Βασιλείου επί Φιλίππου Β .

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ορφέας και Ελληνική θρησκεία (Οrpheus and Greek Religion- (Mythos Books) by William Keith Guthrie and L. Alderlink, 1993), ISBN 0691024995, σ. 62
2. ↑  Θουκυδίδης, Ιστορία, Βιβλίο Β΄ 99 κ.ε.

Πηγές
-----

* Ηρόδοτος, Ιστορίαι 7.185
* Στράβων, Γεωγραφικά 7.9

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Φύλα της αρχαίας Μακεδονίας |
| --- |
|  |
| 
* Αιάνες
* Άλμωπες
* Βισάλται
* Βίστωνες
* Βοττιαίοι
* Δέρρωνες
* Ελιμιώτες
* Ηδωνοί
* Κρηστώνες
* Λυγκηστές
* Μύγδονες
* Ορέσται
* Παίονες
* Πελαγόνες
* Πίερες
* Σίθωνες
* Περραιβοί
 |

 |
Ο **Ηλίας Καλαμογδάρτης** (1817 - 1848) ήταν Έλληνας ποιητής.

Γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν γιος του Γεωργίου Καλαμογδάρτη. Έγινε δημόσιος υπάλληλος στο Υπουργείο Εσωτερικών, όπου έφθασε μέχρι το αξίωμα του τμηματάρχη. Το 1845 ο Κωλέττης τον έπαυσε από ταγματάρχη, γι' αυτό και συνάντησε τον Όθωνα, από τον οποίο ζήτησε συγχώρεση κλαίγοντας. Από τότε ο βασιλιάς έλαβε υπό την προστασία του τους αδερφούς του, Περικλή και Παναγιώτη. 

Ο Ηλίας Καλαμογδάρτης έγραψε αρκετά ποιήματα, τα οποία δημοσιεύθηκαν σε περιοδικά και ανθολογίες, και στη συνέχεια μελοποιήθηκαν και τραγουδήθηκαν στην Ελλάδα του 19ου αιώνα. Επίσης είχε μεταφράσει από τα ιταλικά σε απλή καθαρεύουσα το ιστορικό σύγγραμμα του Φώσκολου *«Αι τελευταίαι επιστολαί του Ιακώβου Όρτις»*. Ήταν ένας από τους πρώτους που χρησιμοποίησαν εκείνα τα χρόνια τη δημοτική γλώσσα στην ποίησή τους. 

Αρρώστησε από φυματίωση και απεβίωσε στο Κάιρο, όπου είχε πάει για θεραπεία.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Ψηφιοποιημένα περιοδικά Εθνικού κέντρου βιβλίων, Περιοδικό "Νέα Εστία", τεύχος 948, σελ. 19 Αρχειοθετήθηκε 2016-01-24 στο Wayback Machine.
Η **αγριοτριανταφυλλιά** (επιστ. ονομ. ***Rosa canina***) είναι θάμνος που ανήκει στο γένος των Ρόδων (*Rosa*).

ένας ψηλός αναρριχώμενος θάμνος αγριοτριανταφυλλιάς
κυνόροδα *(ή μαλλιαρόκωλα*)
Ο θάμνος είναι φυλλοβόλος και φτάνει σε ύψος τα 5 μέτρα. Μπορεί να φτάσει και σε μεγαλύτερα ύψη αναρριχώμενο στους κορμούς ψηλών δέντρων. Τα κλωνάρια της είναι γεμάτα αγκάθια που τη βοηθούν στην αναρρίχηση. Τα άνθη της είναι συνήθως ανοιχτά ροζ, αλλά περιλαμβάνουν μια ποικιλία από σκούρο ροζ έως λευκό. Κατά την ωρίμανση δημιουργείται ο καρπός, το **κυνόροδο** (ή μαλλιαρόκωλο) με κόκκινο-πορτοκαλί χρώμα. Οι καρποί, αν και δεν είναι τοξικοί, είναι προτιμότερο να μην τρώγονται ωμοί.

Έχει μεγάλες εφαρμογές στην πρακτική ιατρική και τη φαρμακευτική.

Λαογραφία
---------

Στη λαϊκή παράδοση έχει καταγραφεί η παροιμία *"ηύρε τα μαλλιαρόκωλα"* που σημαίνει ότι αυτός που είναι ιδιαίτερα σκληρός και δυνατός κάποια στιγμή θα πέσει στα ισχυρά αγκάθια της αγριοτριανταφυλλιάς *(παρεμφερής: βρήκε το δάσκαλό του)*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αλεκάτη, Αγριοτριανταφυλλιά (Κυνόροδο)
2. ↑  Άγρια μανιτάρια: Αγριοτριανταφυλλιά Rosa canina
3. ↑  e-rheumatology, Rosa Canina (Αγριοτριανταφυλλιά)
4. ↑  Κέντρο Ερεύνης Ελληνικής Λαογραφίας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Rosa canina στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh2018002974

 |

 |
|  |
| --- |
|  ***Διτιζέλη***  |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| **Δυναστεία:** |  Ηγεμόνες της Βιθυνίας       |
| **Πατέρας**: |  *άγνωστος* |
| **Μητέρα**: |  *άγνωστη* |
| **Σύζυγος**: |  Νικομήδης Α' Φιλέλληνας |
| **Παιδιά:** |  Ζιαήλας Προυσίας Λυσάνδρα |

 |

Η **Διτιζέλη** ήταν βασίλισσα του ελληνιστικού κράτους της Βιθυνίας, στην Ανατολία, κατά τον 3ο αιώνα π.Χ. Αποτέλεσε την πρώτη σύζυγο του βασιλιά Νικομήδη Α' του Φιλέλληνα και τη μητέρα του διαδόχου του, Ζιαήλα.

Η καταγωγή της ήταν από τη Φρυγία, αν και δεν είναι γνωστό αν καταγόταν από κάποιο βασιλικό οίκο ή τα ονόματα των γονέων της. Εκτός από τον Ζιαήλα, με τον βασιλιά απέκτησε δύο ακόμη παιδιά, τον Προυσία και τη Λυσάνδρα.

Ο βασιλιάς Νικομήδης εξέτρεφε έναν τεράστιο σκύλο, από τη ράτσα των Μολοσσών, ο οποίος του ήταν ιδιαίτερα αφοσιωμένος. Ο Αρριανός αφηγείται πως κάποια μέρα που η βασίλισσα πλησίασε τον βασιλιά, το σκυλί θεώρησε πως οι προθέσεις της ήταν απειλητικές και της επιτέθηκε. Έσκισε τον δεξί της ώμο, συνθλίβοντας σάρκα και οστά. Η βασίλισσα πέθανε στα χέρια του άνδρα της. Κηδεύτηκε με μεγαλοπρέπεια στη Νικομήδεια σε έναν πολυτελή τάφο από πέτρα. Κατόπιν πολλοί άνθρωποι είπαν πως ο σκύλος εξαφανίστηκε δίνοντας τέρμα στη ζωή του, από αγάπη προς τον βασιλιά και από θρήνο για τη γυναίκα του.

Πηγές
-----

* Αρριανός, *«Βιθυνιακά»*
* Ιωάννης Τζέτζης, απόσπασμα

1. ↑  Hugo Willrich: «Ditizele» (Γερμανικά) 1903. Ανακτήθηκε στις 19  Νοεμβρίου 2023.
Η **Συμμαχία της 8ης Μαρτίου** (αραβικά: تحالف 8 آذار) είναι ένας συνασπισμός διαφόρων πολιτικών κομμάτων στον Λίβανο. Ήταν ο κυβερνών συνασπισμός στον Λίβανο με την κυβέρνηση με επικεφαλής τον πρωθυπουργό Νατζίμπ Μικάτι από τον Ιούνιο του 2011 έως τις 23 Μαρτίου 2013.

Ιστορία
-------

Η ονομασία του πάρθηκε από τις 8 Μαρτίου 2005, όταν διαφορετικά κόμματα κάλεσαν για μαζική συγκέντρωση στο κέντρο της Βηρυτού ως απάντηση στην Επανάσταση του Κέδρου. Η διαδήλωση ευχαρίστησε τη Συρία για το ότι βοήθησε στον τερματισμό του εμφυλίου πολέμου του Λιβάνου, τη βοήθεια για τη σταθεροποίηση του Λιβάνου και την υποστήριξη της αντίστασης του Λιβάνου στην ισραηλινή κατοχή.

### Συμπερίληψη του Ελεύθερου Πατριωτικού Κινήματος

Το Ελεύθερο Πατριωτικό Κίνημα (CPL) αποτέλεσε τη βάση του κινήματος της Συμμαχίας της 14ης Μαρτίου. Το CPL ξεκίνησε τον απελευθερωτικό πόλεμο κατά του συριακού στρατού στις 14 Μαρτίου 1989 και συμμετείχε σε όλες τις διαδηλώσεις εναντίον της κατοχής της Συρίας μέχρι τη μαζική διαδήλωση της Επανάστασης του Κέδρου στις 14 Μαρτίου 2005. Το Ελεύθερο Πατριωτικό Κίνημα (CPL) διαχωρίστηκε από τη Συμμαχία της 14ης Μαρτίου 2006 στις 6 Φεβρουαρίου 2006, όταν ο ηγέτης του Μισέλ Αούν υπέγραψε μνημόνιο κατανόησης με τη Χεζμπολάχ. Το CPL εξέτασε το έργο του κατά της συριακής κυβέρνησης που ολοκληρώθηκε όταν ο συριακός στρατός εγκατέλειψε τον Λίβανο στα τέλη Απριλίου του 2005. Το Ελεύθερο Πατριωτικό Κίνημα υπό την ηγεσία του Μισέλ Αούν, εντάχθηκε τελικά στην ανταγωνιστική συμμαχία της 8ης Μαρτίου, καθιστώντας έναν από τους κύριους εταίρους του συνασπισμού.

Διακυβέρνηση Συμμαχίας (2011–2013)
----------------------------------

Το Προοδευτικό Σοσιαλιστικό Κόμμα εγκατέλειψε τη Συμμαχία της 14ης Μαρτίου τον Ιανουάριο του 2011, αφού αποτέλεσε έναν από τους ακρογωνιαίους λίθους και φαινομενικά ευθυγραμμίστηκε με το Συγκρότημα Αλλαγής και Μεταρρύθμισης της Συμμαχίας μετά την επίσκεψη του Ουαλίντ Τζουμπλάτ στη Δαμασκό. Η κίνηση αυτή έδωσε στη συμμαχία και στους εταίρους της πλειοψηφία στο κοινοβούλιο, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να ονομάσουν τον Ναζίμ Μικατί ως πρωθυπουργό για να σχηματίσουν την κυβέρνηση του Λιβάνου τον Ιούνιο του 2011. Η κυβέρνηση που σχηματίστηκε από τη Συμμαχία της 8ης Μαρτίου διατηρήθηκε 22 μήνες μέχρι την παραίτηση του Μικατί στις 23 Μαρτίου 2013.

Παραπομπές
----------

1. ↑  March 8 finished, Aoun out in the cold Αρχειοθετήθηκε 2017-11-16 στο Wayback Machine. *The Daily Star* 10 July 2013
2. ↑  El Basha, Thomas (22 March 2013). «Lebanese PM announces resignation of his government». *The Daily Star*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2020-11-12.. Ανακτήθηκε στις 22 March 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Η **αυτοκινητοβιομηχανία της Σερβίας** είναι ένας από τους σημαντικότερους βιομηχανικούς κλάδους της χώρας και αποτελεί το 15% της βιομηχανικής παραγωγής της χώρας και το 18% όλων των εξαγωγών.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Η σερβική αυτοκινητοβιομηχανία έχει μια παράδοση άνω των 70 ετών, όταν η περιοχή ήταν ενταγμένη στην ομοσπονδιακή Γιουγκοσλαβίας. Το 1939 στην πόλη Κραγκούγιεβατς, η Ζάσταβα, η γιουγκοσλαβοσερβική εταιρεία παραγωγής μηχανοκίνητων οχημάτων, κατασκεύασε διάφορα μοντέλα αυτοκινήτων με την άδεια της ιταλικής FIAT. 

Οι προμηθευτές της Ζάσταβα εργάστηκαν σύμφωνα με πρότυπα παραγωγής υψηλής ποιότητας, που τους επέτρεψαν να συνεργαστούν με άλλους δυτικούς κατασκευαστές αυτοκινήτων, όπως η Mercedes, η Ford, η Peugeot Citroën-PSA, η Renault και η Opel.

Σήμερα, η αυτοκινητοβιομηχανία είναι ένας από τους σημαντικότερους τομείς στη Σερβία, αντιπροσωπεύοντας σχεδόν το 10% του συνολικού αποθέματος άμεσων ξένων επενδύσεων στη χώρα από το 2000. 27 ξένοι επενδυτές έχουν επενδύσει σχεδόν 1,5 δισεκατομμύρια ευρώ στον τομέα, δημιουργώντας περισσότερες από 19.000 θέσεις εργασίας. Η σερβική αυτοκινητοβιομηχανία προμηθεύει σχεδόν όλους τους μεγάλους Ευρωπαίους και μερικούς Ασιατικούς κατασκευαστές αυτοκινήτων.

Η κατασκευή εξαρτημάτων του συστήματος πλαισίου (σασί) των οχημάτων, ελαστικών και εξαρτημάτων ανάρτησης, αποτελεί τη σημαντικότερη δραστηριότητα του κλάδου. Εξαρτήματα του ηλεκτρικού συστήματος είναι μια άλλη κυρίαρχη ομάδα προϊόντων, με τις μπαταρίες αυτοκινήτων και τις εγκαταστάσεις καλωδιώσεως να αποτελούν τα πιο σημαντικά προϊόντα. Επίσης, η παραγωγή εξαρτημάτων κινητήρων, κυρίως χύτευσης, είναι πολύ σημαντική, μαζί με σφυρηλατημένα και κατεργασμένα μέρη όπως εκκεντροφόροι, δίσκοι φρένων, βαλβίδες και σφόνδυλοι.

Μεταξύ αυτών των κατασκευαστικών εταιρειών συγκαταλέγονται οι εξής: Tigar Tires, Leoni Wiring Systems Southeast, Yura Corporation, IGB Automotive comp, NCR Belgrade, Cooper Tire & Rubber Company Serbia και Trayal Corporation.

Κατασκευαστές
-------------

### Ενεργοί κατασκευαστές

* FCA Srbija
* Ikarbus
* FAP

Η FCA Srbija δημιουργήθηκε με τη συνεργασία της Δημοκρατίας της Σερβίας με την ιταλική εταιρεία FIAT, το 2008. Η εταιρεία ανακαίνισε και αναμόρφωσε εκτενώς την πρώην μονάδα εγκαταστάσεων και συναρμολόγησης της Zastava Automobiles και τώρα κατασκευάζει εκεί το Fiat 500L (έως 85.000 μονάδες ετησίως).

### Πτωχευμένοι κατασκευαστές

* BIK
* IDA-Opel
* Neobus
* IMT
* Zastava Automobiles

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2018.
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑  «Fiat Investing $1b into Zastava». Macedoniaonline.eu. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2008.
7. ↑
8. ↑  «Fiat proizveo 85.000 automobila u Kragujevcu u 2016. - Isti kapaciteti očekuju se i 2017. godine» (στα σερβικά). *ekapija.com*. Beta. 15 Δεκεμβρίου 2016.. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2018.
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Αμπελώνας (αποσαφήνιση).
Ένας αμπελώνας στην περιοχή Λανγκντόκ-Ρουσιγιόν της Γαλλίας
Ο **αμπελώνας**  είναι ένα αγροτεμάχιο στο οποίο καλλιεργείται η άμπελος κυρίως για την παραγωγή κρασιών αλλά και για την παραγωγή σταφίδων, χυμούς, ξυδιών και για κατανάλωση νωπών σταφυλιών. Η επιστήμη, η πρακτική και η μελέτη που αφορούν τους αμπελώνες είναι γνωστή ως αμπελουργία. Ο αμπελώνας χαρακτηρίζεται συχνά από το τερουάρ, γαλλική λέξη που σημαίνει σύνολο εδαφοκλιματικών παραγόντων και ειδικών χαρακτηριστικών της περιοχής. 

Ο παλιότερος παραγωγικός αμπελώνας όπως θεωρείται να βρίσκεται στο σλοβενικό Μάριμπορ, στις όχθες του ποταμού Δράβος. Εκεί βρίσκονται τα αμπέλια 400 χρονών τα οποία αναγνωρίστηκαν ως τα πιο παλιά αμπέλια.

Σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Αμπέλου και Οίνου οι μεγαλύτερες εκτάσεις των αμπελώνων βρίσκονται στην Ισπανία (1,000,200 εκ.), Κίνα (799,000 εκ.) και στη Γαλλία (792,000 εκ.).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «China overtakes France in vineyards». BBC News. 27 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Vineyards στο Wikimedia Commons
* Λεξιλογικός ορισμός του αμπελώνας  στο Βικιλεξικό

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85143407
* GND: 4065141-1
* BNF: cb11997712b (data)
* NKC: ph288754

 |

 |