recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 34°06′08″N 118°20′25″W﻿ / ﻿34.1022°N 118.3403°W﻿ / 34.1022; -118.3403

Το θέατρο Κόντακ.
Το **Θέατρο Ντόλμπι**, προηγουμένως γνωστό ως **Θέατρο Κόντακ** (Αγγλικά: Dolby Theatre) είναι θέατρο στην περιοχή Χόλυγουντ του Λος Άντζελες. 

Από το άνοιγμά του στις 9 Νοεμβρίου του 2001, το θέατρο είναι το "σπίτι" των βραβείων Όσκαρ, η απονομή των οποίων έλαβε χώρα για πρώτη φορά στο θέατρο αυτό το Μάρτιο του 2002 και από τότε έγινε η μόνιμη στέγη τους. 

Το θέατρο σχεδιάστηκε συγκεκριμένα με γνώμονα τα βραβεία Όσκαρ. Έχει χωρητικότητα 3.400 θέσεων και η σκηνή είναι μία από τις μεγαλύτερες στις Ηνωμένες Πολιτείες , 120 πόδια (περίπου 40 μέτρα) μήκος και 75 πόδια (περίπου 25 μέτρα) πλάτος. Στο πίσω μέρος της σκηνής είναι κατασκευασμένο ένα γραφείο τύπου που μπορεί να φιλοξενήσει μέχρι 1.500 δημοσιογράφους. 

Το θέατρο επιχορηγείται από την εταιρία Κόντακ (Kodak), η οποία κατέβαλε 75 εκατομμύρια δολάρια για να συνδέσει το όνομά της με το κτήριο. Ανήκει στην πόλη του Λος Άντζελες και νοικιάζεται από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών για την νύχτα των Όσκαρ. Στη αίθουσα εισόδου του θεάτρου πλαισιώνεται μια στήλη που αναγράφονται οι νικητές των Βραβείων Όσκαρ στην κατηγορία καλύτερης ταινίας από το 1928.

Το υπόλοιπο του έτους το θέατρο χρησιμοποιείται για συναυλίες με αρκετούς γνωστούς τραγουδιστές, για μιούζικαλ που έχουν παιχτεί στο Μπρόντγουέι και για εκδηλώσεις όπως τα βραβεία ESPY για την ανάδειξη καλύτερων αθλητών της χρονιάς, για τον τελικό του *American Idol* και για την παρουσίαση και προώθηση της παιχνιδομηχανής Wii από την Nintendo.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη σελίδα του θεάτρου Ντόλμπι Αρχειοθετήθηκε 2007-07-14 στο Wayback Machine.
*Sebastiano Caracciolo*
**Ο Sebastiano Caracciolo** (1922–2013) ήταν ένας σημαντικός Τέκτονας και Μαρτινιστής. Υπηρέτησε ως μέλος της διοίκησης του Τεκτονικού τάγματος Le Droit Humain στην Ιταλία, αλλά αργότερα αφοσιώθηκε στον Τύπο Misraim - Memphis. Το 1981 έγινε ο Κυρίαρχος Μέγας Γενικός Ιεροφάντης του Αρχαίου και Αρχέγονου Ανατολικού Τύπου Μισραΐμ και του Μέμφις διαδεχόμενος τον Γκαστόνε Βεντούρα. Επίσης, την ίδια χρονιά ανέλαβε και την Κυρίαρχη Μεγάλη Διδασκαλεία του Μαρτινιστικού Ταγματος.

Αναλυτικά:

Ο **Sebastiano Caracciolo** γεννήθηκε την 1-1-1922 και πέρασε στην Αιώνια Ανατολή την 4-4-2013. Υπηρέτησε από πολύ νωρίς τον Εσωτερισμό, εντασσόμενος στον Τεκτονισμό και τον Μαρτινισμό.

Το 1981 είχε διαδεχθεί την Μεγάλη Ιεροφανεία του Μισραΐμ Μέμφις από τον Gastone Ventura, καθώς και την Κυρίαρχη Μεγάλη Διδασκαλεία του Μαρτινιστικού Τάγματος.

Υπηρέτησε τον Παραδοσιακό Τεκτονισμό με πάθος, ενάντια στις δυνάμεις που πάντοτε, ακόμη και σήμερα προσπαθούν να τον συμβιβάσουν με το επίπεδο ενός σωματείου. Δεν συμβιβάσθηκε και συγκρούσθηκε όταν χρειάσθηκε για να διατηρήσει τον Παραδοσιακό χαρακτήρα των Μυητικών Οργανισμών. 

Κέρδισε τον διεθνή σεβασμό για το έργο του και την προσήλωση στις αρχές του.

Εγραψε τα:

Η Ερμητική Παράδοση στον Ελευθεροτεκτονισμό

* Η Γυναικεία Μύηση στον Τεκτονισμό
* Ο Εσωτερισμός στον "Εμπορο της Βενετίας" του W.Shakespeare
* Πληθώρα άρθρων στην έντυπη και μετέπειτα ηλεκτρονική έκδοση «Η Μυητική Αφύπνιση» καθώς και στην ηλεκτρονική έκδοση «ο Ερημίτης» του Ιταλικού Μαρτινιστικού Τάγματος
Ο **Πέδρο Πάμπλο Πιτσάρδο Περάλτα** (γενν. 30 Ιουνίου 1993) είναι γεννηθείς Κουβανός τριπλουνίστας, που συμμετέχει με την Πορτογαλία από τον Δεκέμβριο του 2017. Ήταν χρυσός Ολυμπιονίκης το 2021 στους Αγώνες του Τόκιο.

Σταδιοδρομία
------------

### Κούβα

Στην καριέρα του συμμετέχοντας με την Κούβα, κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Εφήβων 2012. Το 2013 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2013 κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο τριπλούν. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2014 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο, ενώ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015 κατέκτησε ξανά το ασημένιο μετάλλιο με 17,73 μέτρα.

### Από την Κούβα στην Πορτογαλία

Τον Απρίλιο του 2017 ο Περάλτα δεν εμφανίστηκε σε συνάντηση που είχε η εθνική στίβου Κούβας, ενώ λίγες μέρες μετά εμφανίστηκε στην Πορτογαλία. Στις 27 Απριλίου υπέγραψε συμβόλαιο με την Μπενφίκα Πορτογαλίας (στίβος). Στις 7 Δεκεμβρίου την ίδια χρονιά, απέκτησε την Πορτογαλική υπηκοότητα και θα συμμετέχει με την Πορτογαλία σε διεθνές επίπεδο από τις 1 Αυγούστου 2019, με μεγάλη διοργάνωση το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019.

Ατομικά ρεκόρ στο τριπλούν
--------------------------

* Ανοικτός στίβος: 18,08 μ. (Αβάνα 2015)
* Κλειστός στίβος: 17,32 μ. (Πράγα 2014)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «IAAF: Pedro Pablo PICHARDO | Profile». *iaaf.org*. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  «Acompanha as últimas Notícias do Benfica em todas as Modalidades». *www.slbenfica.pt* (στα Πορτογαλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιουνίου 2017. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2018.
3. ↑  «Pedro Pichardo já é português». *www.slbenfica.pt* (στα Πορτογαλικά). Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2018.
O **Beats 1** είναι ένας 24ωρος μουσικός ραδιοφωνικός σταθμός, ο οποίος ανήκει στην Apple και λειτουργεί από την ίδια. Είναι προσβάσιμος μέσω της εφαρμογής iTunes σε υπολογιστή και της Apple Music σε συσκευές iPhone, iPad, iPod Touch και Android. 

Ο σταθμός εκπέμπει ένα μείγμα ποπ, ραπ και indie μουσικής. Οι DJ του περιλαμβάνουν τον Ζέιν Λόου, ο οποίος έφυγε από το BBC Radio 1 για να συμμετάσχει στον Beats 1, τον Ίμπρο Ντάρντεν , που παρουσιάζει ραδιοφωνική εκπομπή με επίκεντρο την hip hop και η Τζούλι Αντενούγκα , η οποία επικεντρώνεται στη μουσική από το Ηνωμένο Βασίλειο. Στις 8 Ιανουαρίου 2018, ο πρώην επιμελητής της στήλης νέων κυκλοφοριών του περιοδικού *NME*, Μάτ Γουίλκινσον προστέθηκε ως οικοδεσπότης του πρωινού σόου του Beats 1.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Sisario, Ben (2015-06-25). «Zane Lowe, the D.J. Scratching Out Beats 1 for Apple». *The New York Times*. ISSN 0362-4331.. Ανακτήθηκε στις 2016-09-16.
2. ↑  «Beats 1 brings Matt Wilkinson into its primetime lineup» (στα αγγλικά). *iMore*. 2018-01-04.. Ανακτήθηκε στις 2018-05-16.
Οι **65ες γενικές εκλογές στην καναδική επαρχία της Νήσου του Πρίγκηπα Εδουάρδου** διεξήχθησαν στις 4 Μαΐου 2015. .
Το κυβερνών Φιλελεύθερο Κόμμα της Νήσου του Πρίγκηπα Εδουάρδου εξελέγη για 3η συνεχή φορά στην κυβέρνηση, με αυτοδυναμία και με νέο ηγέτη τον Γουέιντ Μακ Λόκλαν, ενώ το Προοδευτικό Συντηρητικό Κόμμα της Νήσου του Πρίγκηπα Εδουάρδου σημείωσε μικρά κέρδη παρότι ο ηγέτης του κόμματος Ρομπ Λαντς απέτυχε στις εκλογές στην Σαρλοτάουν-Μπράιτον. Το Κόμμα των Πρασίνων κέρδισαν την πρώτη τους έδρα στη συνέλευση, για πρώτη φορά στην πολιτική ιστορία της επαρχίας.

Αποτελέσματα
------------

**Αποτελέσματα εκλογών για τη Νομοθετική Συνέλευση της Νήσου του Πρίγκηπα Εδουάρδου**

| Κόμμα | Αρχηγός | Υποψήφιοι | γενικές εκλογές 2011 (έδρες) | Διάλυση Κοινοβουλίου (έδρες) | έδρες 2015 | έδρες μεταβολή | Λαϊκή ψήφος | Μεταβολή ψήφος | # ψήφος |  % ψήφος | Μεταβολή |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Φιλελεύθεροι | Γουέιντ Μακ Λόκλαν | 27 | 22 | 20 | 18 | -4 | 33.481 | 40,83% |
| Προοδευτικοί Συντηρητικοί | Ρομπ Λαντς | 27 | 5 | 3 | 8 | +3 | 30.663 | 37,39% |
| Πράσινοι | Πίτερ Μπίβαν-Μπέικερ | 24 | 0 | 0 | 1 | +1 | 8.857 | 10,81% | 6,45% |
| Νέο Δημοκρατικό Κόμμα | Μάικλ Ρέντμοντ | 27 | 0 | 0 | 0 |  | 8.997 | 10,97% | 7,81% |
| Ανεξάρτητοι |  |  | 0 | 1 | 0 |
| Κενές έδρες |  |  | 3 |
|  |
| **Σύνολο** |  | **105** | **27** | **27** | **27** |  | 81.998 |  |  |

Πλαίσιο
-------

Στις προηγούμενες εκλογές, που έγιναν στις 3 Οκτωβρίου 2011, το Φιλελεύθερο Κόμμα της Νήσου του Πρίγκιπα Εδουάρδου με επικεφαλής τον Ρόμπερτ Γκιζ διατήρησε την εξουσία, με αυτοδυναμία. Το Νέο Δημοκρατικό Κόμμα εξέλεξε νέο αρχηγό του τον Μάικλ Ρέντμοντ, το 2012. Τους επόμενους μήνες έγιναν ζυμώσεις και στα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης. Παραιτήθηκε η Όλιβ Κρέιν από την ηγεσία των Προοδευτικών Συντηρητικών και στις 30 Ιανουαρίου 2013 και από αρχηγός της αντιπολίτευσης. Προσωρινά την ηγεσία των Προοδευτικών ανέλαβε ο Στίβεν Μάιερς, που συνακόλουθα διορίστηκε αρχηγός της αντιπολίτευσης. Στις αρχές του 2015 παραιτήθηκε ο πρωθυπουργός Ρόμπερτ Γκιζ και στις 21 Φεβρουαρίου οι Φιλελεύθεροι εξέλεξαν νέο ηγέτη και πρωθυπουργό χωρίς αντίπαλο, τον Γουέιντ Μακ Λάκλαν.
Η ορκωμοσία του νέου πρωθυπουργού έγινε στις 23 Φεβρουαρίου 2015. Οι εκλογές του Μαΐου έδωσαν μια τρίτη συνεχή κυβέρνηση πλειοψηφίας στους Φιλελεύθερους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  PEI election called for May 4, 2015
2. ↑  «Liberals win majority in P.E.I. election». CBC News. 2015-05-04.. Ανακτήθηκε στις 2015-05-04.
3. ↑  «P.E.I. NDP elect Mike Redmond as party leader». CBC News. 13 Οκτωβρίου 2012.
4. ↑  «P.E.I. PC Leader Olive Crane resigns». CBC News. 5-12-2012.. Ανακτήθηκε στις 13-6-2014.
5. ↑  «Olive Crane resigns as P.E.I. Opposition leader». CBC News. 2013-01-30.. Ανακτήθηκε στις 2014-06-13.
6. ↑  Wade MacLauchlan confirmed as P.E.I. Liberal leader
7. ↑  «Experienced faces make up Wade MacLauchlan cabinet». CBC News. 23 Φεβρουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* P.E.I. Votes 2015: Tracking the candidates
Συντεταγμένες: 41°01′32″N 28°58′27″E﻿ / ﻿41.02556°N 28.97417°E﻿ / 41.02556; 28.97417

Ο **Πύργος του Γαλατά** (τουρκ. Galata Kulesi) είναι μεσαιωνικός, κυκλικός, πέτρινος πύργος που βρίσκεται στην περιοχή Γαλατά της Κωνσταντινούπολης, στη βόρεια πλευρά του Κεράτιου κόλπου. Το ύψος του φτάνει τα 67 μέτρα, μέχρι το διακοσμητικό οβελό της κωνικής κορυφής του, ενώ η βάση του βρίσκεται 35 μέτρα από το επίπεδο του Κεράτιου κόλπου. Η εξωτερική διάμετρος του είναι 16,45 μέτρα στο επίπεδο της βάσης και η εσωτερική 8,95 μέτρα.

Ο πύργος χτίστηκε από τη γενουατική παροικία της Κωνσταντινούπολης το 1348/9, γνωστός τότε ως Πύργος του Χριστού (λατ. *Christea Turris*) και χρησιμοποιήθηκε αρχικά ως προπύργιο. Οι Γενουάτες είχαν αποκτήσει το δικαίωμα ανέγερσης οχυρωματικών τειχών με αυτοκρατορικό χρυσόβουλο του 1302. Μέρος των τειχών που υψώνονταν γύρω από τον πύργο είναι και σήμερα ορατά. Μετά την οθωμανική κατάκτηση και κατά τη διάρκεια του 16ου αιώνα χρησιμοποιήθηκε επίσης ως φυλακή. Αργότερα και μέχρι τα τέλη της δεκαετίας 1960 αξιοποιήθηκε ως πυροσβεστικός σταθμός παρατήρησης, ενώ σήμερα αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα τουριστικά αξιοθέατα της περιοχής. Ένας παλαιότερος πύργος στην περιοχή του Γαλατά είχε ανεγερθεί κατά τον 6ο αιώνα.

Ο περιηγητής Εβλιγιά Τσελεμπή αφηγείται πως από τον πύργο του Γαλατά κατάφερε να πετάξει το 17ο αιώνα ο Χεζαρφέν Αχμέτ Τσελεμπή, με αυτοσχέδιο μηχανισμό φτερών κατορθώνοντας να διασχίσει το Βόσπορο και να προσγειωθεί με επιτυχία στο Ουσκουντάρ.

Πανόραμα Κωνσταντινούπολης
--------------------------

Από τον Πύργο ο επισκέπτης έχει πανοραμική εικόνα του Βοσπόρου, του Κεράτιου κόλπου της της ιστορικής χερσονήσου της Κωνσταντινούπολης. Η παρακάτω εικόνα η οποία αποτελείται από δέκα φωτογραφίες  και έχει ληφθεί από την φωτογραφική εταιρία Sébah & Joaillier από τον Πύργο, πιθανότατα κατά την δεκαετία του 1880.

Πανοραμική εικόνα της Κωνσταντινούπολης από τον Πύργο του Γαλατά κατά το τέλος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι εικόνες 4,5 και 6 αντιστοιχούν στο παρακάτω σύγχρονο πανόραμα. Φωτογραφία του 1880 σε υψηλή ανάλυση.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  www.haberturk.com/ibb-den-alinip-vakiflar-a-devredilen-galata-kulesi-nin-arka-plani-2595195.
2. 1 2  Freely, John. *The companion guide to Istanbul and around the Marmara*, Companion Guides, 2000, σ.250
3. ↑  Rakova Snezhana, (proofread.) Lees Christopher, "Galata Tower", 2008, Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού, Κωνσταντινούπολη URL: <>
4. ↑  Rakova Snezhana, «Γενουάτες στην Κωνσταντινούπολη», Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού, Κωνσταντινούπολη URL: <>
5. ↑  Louis Mitler, *International Journal of Middle East Studies*, Vol. 10, No. 1 (Feb. 1979), σσ. 71-91
6. ↑  Sébah & Joaillier. «Panorama of Constantinople, Taken from the Galata Tower». *Library of Congress*. World Digital Library. Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2011.

Δικτυακοί τόποι
---------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πύργος Γαλατά** |

* Επίσημος δικτυακός τόπος
Συντεταγμένες: 9°0′S 145°0′E﻿ / ﻿9.000°S 145.000°E﻿ / -9.000; 145.000

**Κόλπος Παπούα** ονομάζεται η μεγάλη νότια κόλπωση της Παπούα Νέας Γουϊνέας ακριβώς βόρεια της Θάλασσας των κοραλλίων.

Ο Κόλπος Παπούα είναι ο μεγαλύτερος κόλπος της Ινδονησίας, έχει πλάτος 225 μίλια και είσδυση περίπου τα 100 μίλια, όση δηλαδή η απόσταση Πειραιάς - Νάξος (Ελλάδα). Στη μέση περίπου των ανατολικών ακτών του κόλπου βρίσκεται η πρωτεύουσα και ο κύριος λιμένας της Χώρας το Πορτ Μόουρσμπι. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 έχει αρχίσει η γιγαντιαία αξιοποίηση των υποθαλασσίων κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου του Κόλπου.
Η **Στρατηγίς Moψουεστίας**, ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ήταν ένα από τα μικρά σε έκταση αλλά και συνοριακά Θέματα που αποκαλούνταν στρατηγίδες.

Βρισκόταν στην Κιλικία και περιελάμβανε την οχυρωμένη Μοψουεστία με την γύρω περιοχή. Η Moψουεστία επανακαταλήφθηκε από τον Νικηφόρο Φωκά στις 13 Ιουλίου 965 κι έγινε έδρα στρατηγού υφιστάμενος στον Δούξ Αντιόχειας[1]. Από το 11ο αιώνα διοικούνταν μαζί με τα Ανάβραζα, και αργότερα μαζί και με τα Άδανα[2]. Στα τέλη του 11ου και αρχές του 12ου αιώνα αναφέρεται η διοίκηση της περιοχής σε κατεπάνω ή δούξ[2]. Το 1083 καταλήφθηκε από τους Τούρκους[3]. Το 1103 ανακαταλήφθηκε από τους Βυζαντινούς κι έγινε το Δουκάτο Λογγινιάδος, Ταρσού, Αδάνων, Μοψουεστίας και Κιλικίας[4].

Γνωστοί διοικητές ήταν οι[5] :

* Λέων[6]
* Μιχαήλ, 1055-1075
* Νικόλαος Βαλτζερής, - 1069
* Συμβάτιος, κατεπάνω, 1071
* Απνελγαρίπης, 1072-
* Βασίλειος Τρικλίνιος, στρατηγός Αναβράζων[7]

Παραπομπές
----------

1. ↑  Λεβενιώτης, σελ. 376
2. 1 2  Λεβενιώτης, σελ. 377
3. ↑  Λεβενιώτης, σελ. 383
4. ↑  Λεβενιώτης, σελ. 385
5. ↑  Λεβενιώτης, σελ. 551,
6. ↑  Dumbarton Oaks, σελ. 4
7. ↑  Dumbarton Oaks, σελ. 2

Πηγές
-----

* Γεώργιος Α. Λεβενιώτης, *Η πολιτική κατάρρευση του Βυζαντίου στην ανατολή*, Θεσσαλονίκη 2007
* Catalogue of Byzantine Seals at Dumbarton Oaks and in the Fogg Museum of Art
Ο Ταυρωπός είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα της Καρδίτσας και ιδρύθηκε σύμφωνα με το καταστατικό της ομάδας στις 12 Φεβρουαρίου 1971.
Έδρα του συλλόγου είναι το γήπεδο στη συνοικία του Αγ. Νικολάου Καρδίτσας, που παραμένει ως έδρα της ομάδας, αντιπροσωπεύοντας την ευρύτερη περιοχή. Την ονομασία πήρε από τη Λίμνη Πλαστήρα ή αλλιώς Λίμνη Ταυρωπού. Σύμβολο της ομάδος ο Ταύρος. Ως χρώματα της φανέλας καθιερώθηκαν το πορτοκαλί-μαύρο, αν και στις φωτογραφίες αρχείου που φυλάσσει ο σύλλογος συναντάται επίσης με κόκκινο ή κίτρινο.

Από ιδρύσεώς του ο Ταυρωπός συμμετείχε στα τοπικά πρωταθλήματα της ΕΠΣ Καρδίτσας έως τη χρονιά 2004 όπου ανέβηκε στη Δ' Εθνική και παρέμεινε για δύο χρόνια (2004-05, 2005-06).
Έχει κατακτήσει τρία πρωταθλήματα Α' Ε.Π.Σ. Καρδίτσας τις αγωνιστικές περιόδους 2003-04, 2009-10 και 2010-11.
Την περίοδο 2011-12 αγωνίστηκε ξανά στο Περιφερειακό πρωτάθλημα για τρίτη φορά στην ιστορία του συλλόγου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Περιοδικό Καρδιτσιώτικες Επιλογές (τεύχος 20ο)
Γιορτινή ενδυμασία από την Κηφισιά Αττικής. Αρχές 20ού αιώνα. Συλλογή ΠΛΙ, Ναύπλιο
Γιορτινή φορεσιά από την Κηφισιά, στις αρχές του 20ου αιώνα. 

Η γιορτινή φορεσιά της Κηφισιάς αποτελείται από το "φούντι", που είναι βαμβακερό αμάνικο πουκάμισο κι έχει εξαίσιο πολύχρωμο κεντητό ποδόγυρο, που φτάνει τις περισσότερες φορές μέχρι το γόνατο. Στην μέση δένεται κόκκινο ζωνάρι, και το σώμα τυλίγει ο "τζάκος με τα κατωμάνικα". Πάνω απ΄αυτά φοριέται η "γιούρδα", αμάνικο πανωφόρι διακοσμημένο με μάλλινα σκούρα κεντήματα. Αργυρά κοσμήματα κρέμονται από τις δύο κοτσίδες των μαλλιών, τις λεγόμενες "μασούρ΄πλεξούδες". Σειρές από αλυσίδες με φλουριά κρέμονται από τους ώμους. Ο Όtto Magnus von Stackelberg με το έργο του "Χωρική απ' τα περίχωρα της Αθήνας" απέδωσε τους ενδυματολογικούς τύπους της Αττικής, στο πρώτο μισό του δέκατου ένατου αιώνα. Επίσης ο Γάλλος ζωγράφος, αλλά και φιλέλληνας Pierre Bonirote (1811-1891) στον πίνακα του Ελληνικός χορός, αποτυπώνει όλες τις παραλλαγές των φορεσιών της Αττικής, καθώς και των νησιών του Αργοσαρωνικού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Αχνάρια μεγαλοπρέπειας*. Ελληνικό κέντρο Λονδίνου: Γεώργης και Νατάσα Λαιμού, Ντίνος και Καλλιόπη Καρούση. 2014. σελ. 249. ISBN 978-0-9525518-2-9.
Ο **Γιώργος Κουλούρης** (Κάτω Σχολάρι Θεσσαλονίκης, 1971-Ελμπασάν, Αλβανία, 30 Μαΐου 1999) ήταν Έλληνας πολίτης, το πρώτο θύμα λεωφορειοπειρατείας που σημειώθηκε ποτέ στην Ελλάδα.

Στις 29 Μαΐου του 1999, ένας Αλβανός υπήκοος που ζούσε και εργαζόταν στην Ελλάδα, ο 25χρονος Φλαμούρ Πίσλι,
οπλισμένος με μια χειροβομβίδα κατέλαβε λεωφορείο του ΚΤΕΛ με εννέα επιβάτες στο Κάτω Σχολάρι Θεσσαλονίκης, διαμαρτυρόμενος για αδικίες που είχε υποστεί από τον εργοδότη του, αλλά και για ψευδείς κατηγορίες σε βάρος του (σύμφωνα με την άποψή του) για παράνομη κατοχή όπλων.

Ο Αλβανός ζήτησε να του παραδοθούν χρηματικά λύτρα ύψους 50 εκατομμυρίων δραχμών και τρία τουφέκια τύπου Καλάσνικοφ, καθώς επίσης και να εξασφαλισθεί η διαφυγή στη χώρα του.
Οι ελληνικές αστυνομικές αρχές, φοβούμενες μια κατάληξη παρόμοια της περίπτωσης της οδού Νιόβης που είχε προηγηθεί (όταν ο ρουμάνος κακοποιός Σορίν Ματέι είχε προκαλέσει το θάνατο της Αμαλίας Γκινάκη), κατέβαλαν τα λύτρα και παρέδωσαν τρία όπλα στον απαγωγέα, τα οποία όμως αυτός δεν δέχτηκε με το αιτιολογικό πως δεν ήταν της μάρκας που επιθυμούσε.

Στη συνέχεια και καθ'όλη τη διάρκεια της νύχτας, το λεωφορείο ακολούθησε διαδρομή προς τα ελληνοαλβανικά σύνορα επιτηρούμενο από αστυνομικό όχημα όπου επέβαιναν άνδρες των ΕΚΑΜ και υπό την κάλυψη των εγχώριων ΜΜΕ, γεγονός που προκάλεσε μεγάλη αναστάτωση στους τηλεθεατές. Σύμφωνα με μαρτυρίες, ο Πίσλι σκόπευε να παραδοθεί ή στην πλατεία της γενέτειράς του ή στην πρωτεύουσα Τίρανα, ωστόσο όταν το λεωφορείο έφτασε στο Ελμπασάν, εκδηλώθηκε επέμβαση των αλβανικών αρχών που είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο αφενός του απαγωγέα, αφετέρου του Έλληνα επιβάτη Γεώργιου Κουλούρη, 28 ετών, ο οποίος φαίνεται πως παρουσίαζε μια σχετική φυσιογνωμική ομοιότητα μαζί του.

Το ελληνικό Υπουργείο Δημόσιας Τάξης, επισημαίνοντας ότι οι αλβανικές αρχές δεν επέτρεψαν την επέμβαση των ελλήνων αστυνομικών, επέρριψε την αποκλειστική ευθύνη στην ηγεσία της αστυνομίας της γειτονικής χώρας. Οι συγγενείς του Γεώργιου Κουλούρη προσέφυγαν στη δικαιοσύνη, ωστόσο οι αλβανικές υπηρεσίες έθεσαν την έρευνά τους στο αρχείο, δίχως να αποδώσουν ευθύνες για το θάνατο του Έλληνα επιβάτη.

Πηγές
-----

* Θανάσης Τζιμούρτος, στήλη "ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ" της αθλητικής εφημερίδας "ΦΩΣ των Σπορ", της Πέμπτης 29 Μαΐου 2014, σελ. 4

Παραπομπές
----------

1. ↑  1999: Η πρώτη λεωφορειοπειρατεία σε ελληνικό έδαφος
Ντάρκσιντ, cosplay
Ο **Ντάρκσιντ** είναι φανταστικός υπερκακοποιός που εμφανίζεται σε Αμερικανικά κόμικς της DC Comics. Δημιουργήθηκε από τον συγγραφέα-καλλιτέχνη Τζακ Κίρμπι. Ο χαρακτήρας έκανε μια εμφάνιση καμέο στο *Superman's Pal Jimmy Olsen* #134 (Ιανουάριος 1970) πριν κάνει την πρώτη του πλήρη εμφάνιση στο *Forever People* #1 (Ιανουάριος 1971).

Είναι ο πατέρας των Ορίον, Κάλιμπακ, Γκρέιβεν και Γκρέιλ, Ως τυραννικός κυβερνήτης του πλανήτη Απόκολιπς, ο απώτερος στόχος του Ντάρκσιντ είναι να κατακτήσει το σύμπαν και να εξαλείψει όλα τα ελεύθερα και τα αισθανόμενα όντα. Ένα από τα πιο ισχυρά όντα στο Σύμπαν της DC, ο χαρακτήρας έγινε σταθερός κακοποιός στον κύκλο του Σούπερμαν και θεωρείται ως ο μεγαλύτερος εχθρός της Ομάδα Δικαιοσύνης. Ο Ντάρκσιντ κατετάγη στο νούμερο 6 στους πρώτους 100 κακούς κόμικ όλων των εποχών του IGN και 23ος στους 100 μεγαλύτερος κακοποιούς στο Wizard.

Ο Φρανκ Γουέλκερ δάνεισε τη φωνή του στον Ντάρκσιντ στις σειρά κινουμένων σχεδίων Super Friends: The Legendary Super Powers Show και The Super Powers Team: Galactic Guardians, η οποία έγινε η πρώτη του εμφάνιση σε άλλα μέσα εκτός από τα κόμικς. Ύστερα ο χαρακτήρας εμφανίστηκε και σε άλλες σειρές.

Εκδοτική ιστορία
----------------

Ο Jack Kirby επέστρεψε στην DC Comics με το *Superman's Pal Jimmy Olsen* #133 και αμέσως ξεκίνησε την ίδρυση χαρακτήρων που θα θέσουν τα θεμέλια για το πρόσφατα δημιουργημένο έπος του Τετάρτου Κόσμου. Ο αντίπαλος αρχηγός θα είναι ο κακός Ντάρκσιντ, που είχε εμφάνιση καμέο στο *Superman's Pal Jimmy Olsen* #134 (Οανουάριος 1970) με πλήρες εμφάνιση στο Forever People #1 (Ιανουάριος 1971). Ο χαρακτήρας ήταν αρχικά σχεδιασμένος να είναι ο κύριος ανταγωνιστής στους τίτλους *Forever People*, *Mister Miracle* και *New Gods*, αλλά μετά την ακύρωση των τίτλων αυτών, συνέχισε να εμφανίζεται ως σημαντικός κακοποιός σε πολλά κόμικ του Σύμπαντος της DC, παλεύοντας με τον Σούπερμαν και τον Μπάτμαν.

Χαρακτήρα έμπνευση
------------------

Σύμφωνα με τον συγγραφέα Μαρκ Έβανιερ, ο Τζακ Κίρμπι βάσισε το πρόσωπο του Ντάρκσιντ σε αυτό του Τζακ Πάλανς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Darkseid». DC Comics. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2016.
2. ↑  «Darkseid is number 6». *IGN*. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2016.
3. ↑  Evanier, Mark (10 Νοεμβρίου 2006). «The Palance-Darkseid Connection». *News From Me*.
Συντεταγμένες: 49°59′0″N 126°50′42″W﻿ / ﻿49.98333°N 126.84500°W﻿ / 49.98333; -126.84500

Ο **Ζέβαλος** (αγγλικά: *Zeballos*) (πληθ. 125) είναι ένα χωριό που βρίσκεται στη βορειοδυτική ακτή της Νήσου Βανκούβερ, στη Βρετανική Κολομβία, στον Καναδά. Ένας μύθος υποστηρίζει πως Ισπανοί κυνηγοί χρυσού μπορεί να έχουν εξερευνήσει την περιοχή στα τέλη του 16ου αιώνα. Επίσης είναι πλέον γνωστός για τον οικοτουρισμό και την ερασιτεχνική αλιεία.

Ο Ζέβαλος είναι ένα λιμάνι βαθέων υδάτων που περιβάλλεται από άγρια βουνά και δάση και βρίσκεται στο δέλτα του ποταμού Ζέβαλος. Είναι προσβάσιμο από τον Αυτοκινητόδρομο 19, περίπου δυόμισι ώρες με το αυτοκίνητο βόρεια του ποταμού Κάμπελ .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Zeballos, British Columbia στο Wikimedia Commons
* Επίσημη ιστοσελίδα

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 145341070
* LCCN: n82200558

 |

 |
Το ***Fast and Furious 10*** (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: ***Fast X***) είναι μια επερχόμενη αμερικανική ταινία δράσης σε σκηνοθεσία Λουί Λετεριέ και σενάριο Τζάστιν Λιν και Νταν Μαζώ. Είναι η συνέχεια του *Μαχητές των Δρόμων 9* (2021), που λειτουργεί ως η δέκατη κύρια δόση και η ενδέκατη ταινία μεγάλου μήκους στο franchise *Fast & Furious*. Πρωταγωνιστούν ένα καστ συμπεριλαμβανομένων των Βιν Ντίζελ, Τζέισον Στέιθαμ, Μισέλ Ροντρίγκες, Τζον Σίνα, Τζέισον Μομόα, Μπρι Λάρσον, Ταίρίζ Γκίμπσον, Ludacris, Τζορντάνα Μπρούστερ, Νάταλι Εμάνιουελ, Σουνγκ Κανγκ, Σκοτ Ίστγουντ, Μάικλ Ρούκερ, Ντανιέλα Μέλχιορ, Άλαν Ρίτσσον, Cardi B, Έλεν Μίρεν, Ρίτα Μορένο και Σαρλίζ Θερόν.

Με τη δέκατη ταινία να προγραμματίζεται από το 2014 και το φινάλε σε δύο μέρη να έχει προγραμματιστεί από τον Οκτώβριο του 2020, ο Λιν επιβεβαιώθηκε ότι θα επιστρέψει για να σκηνοθετήσει με το κύριο καστ συνημμένο. Είναι η δεύτερη ταινία του franchise στην οποία δεν εμφανίζεται ο Ντουέιν Τζόνσον από την εισαγωγή του στο *Μαχητές των Δρόμων: Ληστεία στο Ρίο* (2011). Ο επίσημος τίτλος της ταινίας αποκαλύφθηκε όταν ξεκίνησε η κύρια φωτογραφία τον Απρίλιο του 2022. Ο Λιν αποχώρησε από τη θέση του σκηνοθέτη αργότερα τον ίδιο μήνα, επικαλούμενος δημιουργικές διαφορές, αν και διατήρησε τη συγγραφή και την παραγωγή. Στη συνέχεια, ο Λετεριέ προσλήφθηκε ως αντικαταστάτης του μια εβδομάδα αργότερα. Με εκτιμώμενο προϋπολογισμό παραγωγής 340 εκατομμυρίων δολαρίων, είναι η τέταρτη πιο ακριβή ταινία όλων των εποχών. Τα γυρίσματα διήρκεσαν μέχρι εκείνον τον Αύγουστο και πραγματοποιήθηκαν στο Λονδίνο, τη Ρώμη, το Τορίνο, τη Λισαβόνα και το Λος Άντζελες.

Το *Fast and Furious 10* έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 19 Μαΐου 2023, από την Universal Pictures, ενώ η συνέχεια του προγραμματίζεται να κυκλοφορήσει τον Φεβρουάριο του 2024.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. www.imdb.com/title/tt5433140/releaseinfo. Ανακτήθηκε στις 5  Σεπτεμβρίου 2022.
2. ↑  «'Fast X' Budget Has Ballooned to $340 Million - Can It Still Turn a Profit for Universal? (Exclusive)» (στα Αγγλικά). 17 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2022.
3. ↑  «Universal Pictures 2023 Movie Preview - FAST X, OPPENHEIMER, COCAINE BEAR, KNOCK AT THE CABIN & More!». *Comic Book Movie* (στα Αγγλικά). 15 Δεκεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2022.
**Η Έλενα Ο Γκούσκι Καντάρε** (γεννήθηκε το 1943 στο Φίερ της Αλβανίας) είναι Αλβανή συγγραφέας διηγημάτων και μυθιστορημάτων, σεναριογράφος και μεταφράστρια.   Ένα από τα εργα της, το *Një lindje e vështirë (Μία δύσκολη γέννα)* της δεκαετίας του 1970, είναι το πρώτο μυθιστόρημα γραμμένο από που έχει εκδοθεί στην Αλβανία.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Φίερ, στην κεντρική Αλβανία.  Σπούδασε λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο των Τιράνων και στη συνέχεια εργάστηκε ως δημοσιογράφος και ως εκδότρια στον εκδοτικό κλάδο. 

Έχει γράψει πολλά μικρά διηγήματα.  Έγραψε επίσης το πρώτο πλήρες μυθιστόρημα που έχει εκδοθεί στα αλβανικά από μία γυναίκα: *Një lindje e vështirë*, Τίρανα1970 (Μία δύσκολη γέννα). Το μυθιστόρημά της *Një grua nga Tirana*, Τίρανα 1994 (Μία γυναίκα από τα Τίρανα) έχει εκδοθεί στη γαλλική και γερμανική μετάφραση.

Η Καντάρε ζει στο Παρίσι με τον σύζυγό της συγγραφέα Ισμαήλ Καντάρε από το 1990.  Η κόρη τους Μπεσιανά Καντάρε είναι η Αλβανή Πρέσβης στα Ηνωμένα Έθνη, αντιπρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών για την 75η σύνοδό της και Πρέσβης της Αλβανίας στην Κούβα.

Εργα
----

* *Një lindje e vështirë* (*Μια δύσκολη γέννα*), μυθιστόρημα, 1970
* *Një grua nga Τίρανα* (*Μια γυναίκα από τα Τίρανα*), μυθιστόρημα, 1990(ISBN 99927-45-13-4)
* *Bashkëshortët* (*Σύζυγοι*), μυθιστόρημα, 2002(ISBN 99927-45-77-0)
* *Kohë e pamjaftueshme* (*Ανεπαρκής χρόνος*), μυθιστόρημα, 2011(ISBN 978-99956-87-51-9)

Δείτε επίσης
------------

* Αλβανική λογοτεχνία

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Helena Kadare, biografia e libri censiti in Albania Letteraria».
2. 1 2  «Elena Kadare | Viennale». *www.viennale.at*.
3. 1 2 3  «Helena KADARE». *www.albanianliterature.net*.
4. ↑  «Helena KADARE». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουλίου 2016.
5. ↑  «New Permanent Representative of Albania Presents Credentials». *www.un.org*.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Kadare, Έλενα. *Kohë e pamjaftueshme*, Τίρανα: Onufri, 2011.(ISBN 978-9995687519)ISBN 978-9995687519 (Διατίθεται επίσης στα γαλλικά)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφία, από τον Robert Elsie
* Εθνική Βιβλιοθήκη της Αλβανίας
* Έργα της Helena Kadare
Ο συγγραφέας και εικονογράφος της σειράς,Τζεφ Κίνι
**Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα** (αγγλ.: *Diary Of A Wimpy-Kid*) είναι ένα μυθιστόρημα ρεαλιστικής φαντασίας και αποτελεί το πρώτο βιβλίο της σειράς βιβλίων Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα, γραμμένο από τον Τζεφ Κίνι ο οποίος επίσης το εικονογράφησε. Το βιβλίο αφηγείται την ζωή ενός παιδιού ονόματι Γκρεγκ Χέφλι που πηγαίνει στο γυμνάσιο και αλλάζουν όλες οι συνήθειες που είχε πριν πάει. Στις Ηνωμένες Πολιτείες κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Amulet Books, ενώ στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Πλοκή
-----

"Μια μέρα θα γίνω διάσημος!Αλλά για την ώρα είμαι ακόμη στο γυμνάσιο μαζί με ένα μάτσο βλαμμένους." Το να είσαι μικρός είναι φρίκη ώρες ώρες. Και κανένας δεν το γνωρίζει καλύτερα από τον Γκρεγκ Χέφλι που βρίσκεται ξαφνικά στο γυμνάσιο, όπου μικροκαμωμένα πιτσιρίκια μοιράζονται τους διαδρόμους του σχολείου με μαντραχαλάδες, οι οποίοι έχουν κιόλας αρχίσει να ξυρίζονται. Στο Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα, ο συγγραφέας και εικονογράφος Τζεφ Κίνι μας συστήνει έναν απροσδόκητο ήρωα. Και όπως γράφει κι ο Γκρεγκ στο ημερολόγιό του: Μην περιμένετε να δείτε τίποτε "Αγαπημένο μου ημερολόγιο", αυτό, και "Αγαπημένο μου ημερολόγιο", εκείνο, εντάξει; Ευτυχώς για εμάς, αυτό που ο Γκρεγκ λέει πως δε θα το κάνει και αυτό που, τελικά, κάνει είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα.

Ιστορικό
--------

Το 2004, η ιστοσελίδα FunBrain και ο Jeff Kinney κυκλοφόρησαν την online εκδοχή του Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα, με 217 σελίδες. Στον δικτυακό τόπο γινόντουσαν καθημερινά αναρτήσεις μέχρι τον Ιούνιο του 2005. Το βιβλίο έγινε αμέσως επιτυχία και η ηλεκτρονική έκδοση έλαβε περίπου 20 εκατομμύρια προβολές ως το 2007. Πολλοί διαδικτυακοί αναγνώστες ζήτησαν μια τυπωμένη έκδοση. Ο Jeff Kinney συμφώνησε και το 2007, τo Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα δημοσιεύτηκε έντυπα.

Συνέχεια
--------

Αυτό είναι το πρώτο βιβλίο της σειράς ημερολόγιο ενός σπασίκλα, ενώ το επόμενο είναι Το ημερολόγιο ενός σπασίκλα: Ο Ρόντρικ δεν παίζεται.

Συνέντευξη στον συγγραφέα
-------------------------

Σύμφωνα με μια συνέντευξη στον συγγραφέα της σειράς, Jeff Kinney, δήλωσε την προέλευση της σειράς Ημερολόγιο ενός σπασίκλα, "ήθελα να γράψω μια ιστορία για τα αστεία μέρη που συναντάς κατά την διάρκεια που μεγαλώνεις και κανένα από τα σοβαρά πράγματα. Είχα μια αρκετά συνηθισμένη παιδική ηλικία, αλλά είχα και πολλά χιουμοριστικά πράγματα που συνέβησαν κατά τη διάρκεια της. Έτσι, αποφάσισα να γράψω ένα βιβλίο για το τι ήταν πραγματικά να είσαι ένα παιδί, ή τουλάχιστον ό,τι ήταν για μένα ".

Βραβεία
-------

Το βιβλίο της σειράς, κέρδισε το βραβείο Blue Peter Book Award 2012, το οποίο την απονομή του την έδειξε ζωντανά το British kids channel CBBC, στις 1 Μαρτίου 2012.

Ταινία
------

Τo βιβλίο της σειράς έχει βγει και στον κινηματογράφο από την 20th Century Fox.
Στην Ελλάδα έχει κυκλοφορήσει σε DVD και BLUE-RAY από την ODEON.
Και πρωταγωνιστούν οι Zachary Gordon, Robert Capron,Steve Zahn,Rachael Harris και Devon Bostick.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Εκδόσεις Ψυχογιός Αρχειοθετήθηκε 2013-09-30 στο Wayback Machine.
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Κεραυνός (αποσαφήνιση).

Ο **Κεραυνός Κολχικού** είναι ελληνικό ποδοσφαιρικό σωματείο με έδρα το Κολχικό Θεσσαλονίκης. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1954, έχει για έμβλημα τον κεραυνό και τα χρώματα του συλλόγου είναι το πράσινο και το λευκό. Ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας και στο παρελθόν, είχε παρουσία στα πρωταθλήματα της Δ΄ Εθνικής και Γ΄ Εθνικής κατηγορίας. Έπειτα από δυο χρονιές στο πρωτάθλημα της Α1΄ Κατηγορίας, από τη σεζόν 2019-20 θα αγωνίζεται στην Α΄ Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας. Έδρα του αποτελεί το γήπεδο Κολχικού.

Ιστορικό
--------

Ο «**Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Κεραυνός Κολχικού**» ιδρύθηκε το 1954. Τα πρώτα χρόνια αγωνίστηκε σαν ανεξάρτητο σωματείο και το 1970 αναγνωρίστηκε επίσημα από την Ε.Π.Ο. με Αριθμό Μητρώου 1534 και εντάχθηκε στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας, ξεκινώντας την επίσημη αγωνιστική του πορεία από την αγωνιστική περίοδο 1970-71.

Ο Κεραυνός Κολχικού την περίοδο 1990-91 κατέκτησε για πρώτη φορά το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Μακεδονίας και προβιβάστηκε στην Δ΄ Εθνική κατηγορία. Έπειτα από δυο χρονιές, την περίοδο 1992-93 κέρδισε την άνοδο στην Γ΄ Εθνική. Την περίοδο 1993-94 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Γ΄ Εθνική και παράλληλα, συμμετείχε στο κύπελλο Ελλάδος της περιόδου 1993-94 όπου και αποκλείστηκε από τον Αστέρα Αμπελοκήπων σε διπλούς αγώνες. Ακολούθησαν 2 συμμετοχές συμμετοχές στην Δ΄ Εθνική τις επόμενες δυο χρονιές, που αποτέλεσαν και τις τελευταίες παρουσίες του Κεραυνού Κολχικού στην Δ΄ Εθνική

Τα επόμενα έτη μέχρι και σήμερα καθιερώθηκε στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας. Το 2002 κατέκτησε το πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας και κέρδισε την επάνοδο στην Α1΄ Κατηγορία. Το 2014-2015 νίκησε τον Εθνικό Σοχού σε αγώνα μπαράζ play out και σώθηκε από τον υποβιβασμό, ενώ αντίθετα την περίοδο 2015-2016 τερμάτισε στη δεύτερη θέση και ηττήθηκε από την Ομόνοια Σίνδου 4-2 για τον αγώνα ανόδου στην Α1΄ Κατηγορία. Το 2016-2017 κατέκτησε το πρωτάθλημα 4ου ομίλου της Α΄ Κατηγορίας και κέρδισε την άνοδο στην κορυφαία κατηγορία της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας, την Α1΄ Κατηγορία.

Την περίοδο 2022 - 2023 αγωνίζεται για πρώτη φορά μετά από 34 χρόνια στο πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας , λόγω μη συμμετοχής στην προηγούμενη σεζόν στην Α' Κατηγορία .

Παραπομπές
----------

1. ↑  Οριστικό: Υποβιβάζεται ο Κεραυνός Κολχικού epsm24.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  «ΑΜ ΕΠΟ συλλόγων των τριών αρχαιότερων Ενώσεων». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου
Η **Μαίρη, Πριγκίπισσα Εριστάβι** (γεωργιανά: მერი ერისთავი-შერვაშიძე, 1888 - 21 Ιανουαρίου 1986) ήταν μία εξέχουσα προσωπικότητα της γεωργιανής αριστοκρατίας, είδωλο της μόδας και ένα από τα πρώτα μοντέλα της Κοκό Σανέλ. Κατείχε άκρως σεβαστή θέση στην υψηλή κοινωνία της Γεωργίας, αλλά και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, έστω των τελευταίων ετών της ύπαρξης αυτής. Η Μαίρη, πολλές φορές πιστεύεται (μάλλον λανθασμένα) ότι ήταν το ερωτικό απωθημένο του σπουδαίου κατά την εποχή, Γεωργιανού ποιητή, Γκαλάκτιον Ταμπίτζε. Η Μαίρη, γεννήθηκε ως Μαίρη Σερβάσιτζε, στο Μπατούμι, της Γεωργίας, που τότε ήταν μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Στη Γεωργία έγινε γνωστό λόγω της ομορφιάς της και της ευγενικής της συμπεριφοράς, μέχρι και ο Αυτοκράτορας Νικόλαος Β΄ της Ρωσίας την είχε εκθειάσει.

Ο πατέρας της, αργότερα, έγινε μέλος της Αυτοκρατορικής Δούμας και η οικογένεια μετακόμισε στην Αγία Πετρούπολη. Εκεί έγινε η προσωπική βοηθός της Αυτοκράτειρας Αλεξάνδρας Φιόντοροβνα. Μετά τον θάνατο του πατέρας της, γύρισε στη Γεωργία μαζί με τις αδελφές της και τη μητέρα της, περνώντας εκεί όλη τη νεαρή της ηλικία. Κατά τη διάρκεια της Πρώτης Γεωργιανής Δημοκρατίας, επακόλουθο της Ρωσικής Επανάστασης, η Μαίρη παντρεύτηκε τον Πρίγκιπα Γκεόργκι Εριστάβι. Περί το 1921, το ζευγάρι διέφυγε από τη Γεωργία εξ αιτίας της εισβολής του Κόκκινου Στρατού. Το ζευγάρι, συναντήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, συνεχίζοντας το ταξίδι τους, στη Γαλλία.

Το ζευγάρι τότε εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, σε μία γειτονία της υψηλής κοινωνίας. Η οικογένεια της, που αναγκάστηκε να φύγει από τη Γεωργία, αφήνοντας πίσω υπάρχοντα, αρχικά, έμενε εκεί με το ζευγάρι. Στη συνέχεια η οικογένεια άνοιξε δικό της ατελιέ μόδας, αποκτώντας ανεξαρτησία, το οποίο προόδευσε από τη στιγμή που η Μαίρη, συνεργάστηκε με τη Κοκό Σανέλ, η οποία κατά την εποχή ήταν ακόμα ανερχόμενη. Παρόλα αυτά, αν και ήρθε επιτυχία για την οικογένεια, μόλις έφυγε από το σπίτι, ο σύζυγός της απεβίωσε, χωρίς να καταφέρουν να αποκτήσουν παιδί. Έκτοτε, η Μαίρη συνέχιζε να ζει εκεί, χωρίς να έχει αρκετές σχέσεις με τους εξόριστους Γεωργιανούς. Στα τελευταία χρόνια της ζωής της πήγε σε σπίτι με προσωπική νοσοκόμα, έχοντας εξασφαλίσει οικονομική άνεση. Σύμφωνα με τον φίλο της Μπάμπο Ντοντιάνι, το δωμάτιο της είχε συνέχεια λουλούδια από θαυμαστές. Απεβίωσε σε ηλικία 97 ετών χωρίς να καταφέρει να επιστρέψει ποτέ στη γενέτειρά της και ενταφιάστηκε στο νεκροταφείο Russe de Sainte-Geneviève-des-Bois, μαζί με τον σύζυγό της.

Παραπομπές
----------

1. ↑  extract from the Igor Obolensky’s book "The Enigmas Georgia"
2. ↑  Iberiana Mary, Princess Eristavi Αρχειοθετήθηκε 2011-08-18 στο Wayback Machine.
Το **Γκρίνσμπορο** (αγγλικά: **Greensboro, North Carolina**), είναι πόλη των ΗΠΑ στην πολιτεία της Βόρειας Καρολίνας. Αποτελεί την τρίτη μεγαλύτερη σε πληθυσμό της Βόρειας Καρολίνας (μετά το Σάρλοτ και το Ράλεϊ), καθώς και την έδρα της κομητείας Γκίλφορντ. 

Ο πληθυσμός της πόλης του Γκρίνσμπορο, ανέρχεται στους 301,094 κατοίκους (εκτιμήσεις για το 2021), ενώ η μητροπολιτική περιοχή του Γκρίνσμπορο, ξεπερνά τους 771,851 κατοίκους (2021). 

Το Γκρίνσμπορο, έχει μακρά ιστορία με τη βιομηχανία κλωστοϋφαντουργίας, όπου παραμένει κέντρο μέχρι και σήμερα. Επίσης, αποτελεί σημαντικό κέντρο καλλιέργειας και εμπορίας καπνού. Σήμερα, το Γκρίνσμπορο, συνεχίζει να είναι μια ακμάζουσα πόλη. Έχουν γίνει σημαντικές επενδύσεις για την αναζωογόνηση και βελτίωση της περιοχής στο κέντρο της πόλης, ενώ η γειτονιά "Southside" έχει εξελιχθεί σε μια πολύ αξιόλογη και βραβευμένη κοινότητα. Στην πόλη, υπάρχουν πολλά νυχτερινά κέντρα, εστιατόρια, καταστήματα λιανικής, πάρκα και αξιοθέατα, καθώς και πολλά ινστιτούτα και κολλέγια τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που παρέχουν εκπαιδευτικές ευκαιρίες στους κατοίκους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Greensboro, North Carolina Population 2021 (Demographics, Maps, Graphs)». *worldpopulationreview.com*. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2021.
2. ↑  «Κατάλογος των 100 μεγαλύτερων πόλεων και μητροπολιτικών περιοχών των Ηνωμένων Πολιτειών». *Βικιπαίδεια*. 2021-04-05. .
3. ↑  «Greensboro, North Carolina» (στα αγγλικά). *Wikipedia*. 2021-05-07. .
4. ↑  «Home». *Greensboro Convention and Visitors Bureau* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Greensboro, North Carolina στο Wikimedia Commons
* (Επίσημη ιστοσελίδα της πόλης).

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 127829033
* LCCN: n79059342
* GND: 4282693-7
* SUDOC: 112271898
* BNF: cb14634738z (data)
* NKC: ge652932

 |

 |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ανδρέας Παναγιώτου.

Ο **Ανδρέας Παναγιώτου** (1936) είναι Ελληνοκύπριος δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας εκλεγμένος με το ΔΗΚΟ.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Ανδρέας Παναγιώτου γεννήθηκε στην Φυλλιά το 1936. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Φοίτησε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο της Λευκωσίας και αργότερα σπούδασε νομική στην Αθήνα, ενώ εργαζόταν ως δικηγόρος. Έλαβε μέρος στον απελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ πρώτα μέλος της νεολαίας της οργάνωσης, ενώ αργότερα συμμετείχε μαζί με τον Μιχαλάκη Καραολή στην εκτέλεση του αστυνομικού Η. Πουλλή, ο οποίος κατηγορείτο ως προδότης. Για τη δράση του συνελήφθη δύο φορές από τις βρετανικές δυνάμεις, καταφέρνοντας ωστόσο να αποδράσει δις.

Την περίοδο των διακοινοτικών συγκρούσεων του 1963-1964 πολέμησε ως εθελοντής στις ελληνοκυπριακές ένοπλες δυνάμεις και αποστρατεύθηκε ως λοχαγός. Κατά τη διάρκεια της Χούντας συμμετείχε στον αντιδικτατορικό αγώνα. Μετά το 1974 συμμετείχε ενεργά σε κινήσεις εναντίον της παρουσίας των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής στην Κύπρο.

Πολιτική διαδρομή
-----------------

Εξελέγη βουλευτής στις Βουλευτικές εκλογές 1985 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το ΔΗΚΟ για την Ε΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «50 χρόνια κυπριακού κοινοβουλίου» (PDF). Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). σελ. 184. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2019.
2. 1 2 3 4  Νίκος Παπαναστασίου, Χρ. Ανδρέου, *Πεθαίνοντας για την Ελευθερία. Μιχαλάκης Καραολής*, εκδόσεις Χρ. Ανδρέου, Λευκωσία 1990, σελ. 65.
3. ↑  Παπαναστασίου, Ανδρέου, 1990, σελ. 76-77.
4. ↑  «Ανδρέας Παναγιώτου». *archive.patris.gr*. Πατρίς - Αρχείο Ηλεκτρονικής Έκδοσης. 12 Νοεμβρίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2019.
5. ↑  «Εκλογές 8ης Δεκεμβρίου 1985». *www.parliament.cy*. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2019.

Πηγές
-----

* «50 χρόνια κυπριακού κοινοβουλίου» (PDF). Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). σελ. 184. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2019.
Ο **Φλάβιος Ασκληπιοδοτος** ή **Ασκληπιάδης** ήταν βυζαντινός, στρατιωτικός και πολιτικός, του 5ου αιώνα.

Ο Ασκληπιόδοτος ήταν ο αδελφός του σοφιστή Λεόντιου, και θείος της Αθηναϊς, η οποία το 421 παντρεύτηκε τον Αυτοκράτορα Θεοδόσιο Β΄ παίρνοντας το όνομα Αιλία Ευδοκία. Η Ευδοκία ευνόησε την οικογένειά της, ασκώντας την επιρροή της στον άντρα της για να προωθήσει την καριέρα του Ασκληπιόδορου.

Το 422, ο Ασκληπιόδοτος διορίσθηκε Κόμης των θείων θησαυρών, ενώ μεταξύ 14 Φεβρουαρίου 423 (έτος κατά το οποίο έγινε η Ευδκία Αυγούστα) έως την 1η Φεβρουαρίου 425 ήταν Πραιτωρ της Ανατολής και πρόξενος το 423. Εκτοπίστηκε επειδή κατηγορήθηκε στον Θεοδόσιο από τον Συμεών Στυλίτη για ενθάρρυνση ειδωλολατρών και Εβραίων και υπονόμευση Χριστιανών, μια κατηγορία που ενισχύεται αναμφίβολα από το γεγονός ότι η οικογένειά του ήταν ειδωλολατρική, αν και η Αθηναϊς έπρεπε να μεταστραφεί σε Χριστιανή πριν από το γάμο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Asclepiodotus 1», PLRE I, p. 160.

Πηγές
-----

* Jones, Arnold Hugh Martin, John Robert Martindale, John Morris, "Asclepiodotus 1", The Prosopography of the Later Roman Empire, volume 1, Cambridge University Press, 1992, ISBN 0-521-07233-6, p. 160.
Η **παραλία Φάρος Μύτικα** βρίσκεται στον οικισμό του Μύτικα Πρέβεζας και απέχει 10 χιλιόμετρα από την πόλη της Πρέβεζας. 

Πρόκειται για μια αμμώδη παραλία με ψιλή άμμο και μερικά βότσαλα η οποία βαθαίνει ομαλά. Υπάρχουν λίγες ξαπλώστρες και ομπρέλες και είναι μια παραλία. πολύ κοντά είναι και ο φάρος, που έχει συνδεθεί με την ταυτότητα της περιοχής. Βρίσκεται 500 μέτρα από το αισθητικό δάσος του Μονολιθίου.

Ο γιαλός αρχίζει με λεπτή άμμο, στη συνέχεια, κατά τόπους, υπάρχουν βοτσαλάκια και ακολουθεί η πατημένη - βρεγμένη από το κύμα άμμος. Σε κοντινή απόσταση υπάρχουν πολλά ενοικιαζόμενα και ξενοδοχεία και ψαροταβέρνες.  

Η παραλία πήρε το όνομά της από τον φάρο που υπάρχει απέναντί της. Το αρκετά ψηλό ανάχωμα στην πλάτη της παραλίας, που αν το κοιτάξει κανείς από πάνω είναι γκρεμός, προσφέρει σκιά μέχρι τις μεσημεριανές ώρες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Παραλία Μύτικας » ΔΗΜΟΣ ΠΡΕΒΕΖΑΣ». *ΔΗΜΟΣ ΠΡΕΒΕΖΑΣ*. 16 Νοεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2021.
2. ↑  «Mytika Lighthouse Beach». *www.visitpreveza.gr*. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2021.
3. ↑  «Φάρος». *Φάρος ~ ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ*. 1 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2021.
4. ↑  Romianews (18 Ιουλίου 2017). «ROMIANEWS: Παραλία Φάρος, στο Μύτικα Πρέβεζας». *ROMIANEWS*. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2021.
5. ↑  «Φάρος». *Φάρος ~ ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ*. 1 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2021.
6. ↑  Romianews (18 Ιουλίου 2017). «ROMIANEWS: Παραλία Φάρος, στο Μύτικα Πρέβεζας». *ROMIANEWS*. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2021.
**Δυνητικές κοινότητες** είναι οι κοινότητες που αναπτύσσονται στη δυνητική (virtual) πραγματικότητα. Ο όρος δυνητικοποίηση σύμφωνα με τον Levy (1999), προσδιορίζει μια δυνάμει κατάσταση παρουσίας κάθε οντότητας (ανθρώπων, συμβόλων, πληροφορίας κλπ.), αποδεσμευμένη από χωροχρονικά όρια. Η κατάσταση αυτή δεν είναι πλασματική ή φαντασιώδης, αλλά πραγματική, κρίνοντας από τα αποτελέσματα που παράγει. Ο όρος περιγράφει αξιόπιστα την παρουσία των ανθρώπων και των πληροφοριών στο διαδίκτυο. 

Συνδυάζοντας λοιπόν τους δυο όρους προκύπτει ότι «δυνητικές κοινότητες», είναι οι ομάδες αμοιβαίας υποστήριξης, πληροφόρησης, επικοινωνίας και γενικότερα κοινωνικής αλληλεπίδρασης που αναδύθηκαν μέσα από την ανάπτυξη του διαδικτύου. 

Οι διαφορές των δυνητικών κοινοτήτων από τις φυσικές κοινότητες είναι: Συνήθως η μη λεκτική επικοινωνία, η απουσία κοινωνικού διαχωρισμού και η ευκαιρία του να κατασκευάζεται ή να κρύβεται η προσωπικότητα του υποκειμένου. Επίσης, η έννοια του χρόνου είναι διαφορετική και λειτουργεί διαφορετικά από ότι στον φυσικό κόσμο. 

Η παραδοσιακή θεώρηση των ανθρωπιστικών επιστημών σχετικά με την αυθεντική φύση του ανθρώπου και τις αλλαγές στις οποίες αυτή υποβάλλεται από τον πολιτισμό εμφανίζεται και στις δυνητικές κοινότητες. Οι υπέρμαχοι θεωρούν πως η ευκαιρία δημιουργίας σχέσεων ανεξάρτητα από τη γεωγραφική θέση, τη φυλή και το γένος των συμμετεχόντων, είναι παράγοντας που μάλλον συνδέει παρά εξατομικεύει τους ανθρώπους. Στο άλλο άκρο βρίσκεται η άποψη πως οι δυνητικές ομάδες είναι πλασματικές, στερούνται δηλαδή της συναισθηματικής κάλυψης που προσφέρουν οι άμεσες σχέσεις. Η διαφωνία αυτή δημιούργησε μια σειρά από ερωτήματα και ένα ενδιαφέρον πεδίο έρευνας και μελέτης των σύγχρονων κοινωνιών.

Σχετική Βιβλιογραφία
--------------------

* Levy, P. (1999) Δυνητική πραγματικότητα: η φιλοσοφία του πολιτισμού και του κυβερνοχώρου. Μτφρ. Μ. Καραχάλιος. Αθήνα: Κριτική
* McKenna, K. & Green, A. (2002) Virtual Group Dynamics
* 
* Κοσκινάς, Κ. & Σ. Αρσένης (επιμ.) (2008) Δυνητικές Κοινότητες και Διαδίκτυο: Κοινωνιο-Ψυχολογικές Προσεγγίσεις και Τεχνικές Εφαρμογές. Αθήνα: Κλειδάριθμος.
* Tsekeris, C. & K. Koskinas (2011) General Reflections on Virtual Communities Research. China Media Research 7(1): 39-47.
Ο **Αριστόβουλος o Κασσάνδρειoς** (περ. 375 π.Χ. – 301 π.Χ.), ήταν Έλληνας ιστορικός, γιος του Αριστόβουλου, πιθανόν Φωκέας που εγκαταστάθηκε στην Κασσάνδρεια, συνόδεψε τον Μέγα Αλέξανδρο στις εκστρατείες του. Σε αυτές υπηρέτησε ως αρχιτέκτονας και πολεμικός μηχανικός, ενώ ήταν και στενός φίλος του Αλέξανδρου, απολαμβάνοντας την βασιλική εμπιστοσύνη. Ανέλαβε το έργο της επισκευής του τάφου του  Κύρου του Μέγα στην πόλη Πασαργάδες.

Μετά το θάνατο του Αλέξανδρου, γύρισε στην Ελλάδα, και πιθανότατα εγκαταστάθηκε στην Κασσάνδρεια. Οι πηγές αναφέρουν ότι έζησε στα βαθιά γεράματα (ως τα 90 σύμφωνα με έναν ανώνυμο συγγραφέα των *Μακρόβιων*, ψευδολουκιανός),αλλά δεν είναι δυνατόν να είμαστε σίγουροι για την χρονολογία του θανάτου του. 

Έγραψε μια καταγραφή, κυρίως γεωγραφική και εθνολογική. Το έργο του δεν έχει διασωθεί παρά μόνο αποσπασματικά, και δεν έχουμε ενδείξεις για έκτασή του και για τον αριθμό των έργων του. Θα κάλυπτε ίσως όλα τα γεγονότα της εκστρατείας του Μεγάλου Αλεξάνδρου από την καταστροφής της Θήβας (335 π. Χ.), μέχρι το θάνατο του μακεδόνα βασιλιά. 

Το έργο του χρησιμοποιήθηκε κατά μεγάλο μέρος από τον Αρριανό. Ο Πλούταρχος επίσης τον αναφέρει σαν πηγή. 

Ο Γιακόμπι, στο μνημειώδες έργο του *Die Fragmente der griechischen Historiker* (*Αποσπάσματα Ελλήνων Ιστορικών*), Berlino-Leiden, 1923-58) έχει συλλέξει 63 αποσπάσματα συναφή με τον Αριστόβουλο, από τα οποία μόνο ένα δεν είναι σχετικό με τα έργα του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Τα αποσπάσματα παρέχουν πληροφορίες για στρατό του Αλέξανδρου, τις συνομωσίες της μακεδονικής αυλής, σε γεωγραφικές και εθνολογικές λεπτομέρειες, και στις χλωρίδα και πανίδα των χωρών από τις οποίες πέρασε ο Αλέξανδρος.

Παραπομπές
----------

* Ancient Library Αρχειοθετήθηκε 2007-04-05 στο Wayback Machine.

1. ↑  Sources for Alexander the Great-N. G. L.Hammond
2. ↑  Aristobulus the Phocian-American Journal of Philology
3. ↑  Phokis — Delphi — 252/1 BC Epigraphical Database
4. ↑  Who's Who in the Age of Alexander the Great by Waldemar Heckel ISBN 978-1-4051-1210-9
5. ↑  *FGrHist* 139.

Βιβλιογραφία
------------

* P. A. BRUNT, Notes on Aristobulus of Cassandria, in «CQ» XXIV, 1974, pp. 65–69
* L. PEARSON, Aristobulus the Phocian, in «AJPh» LXXIII, 1952, pp. 71–75
* L. PEARSON, The lost histories of Alexander the Great, Chico 1983 [1960]
* P. PÉDECH, Historiens compagnons d’Alexandre. Callisthène – Onésicrite – Néarque – Ptolémée - Aristobule, Paris 1984

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Aristobulus at Livius.org
* Aristobulus Αρχειοθετήθηκε 2005-12-19 στο Wayback Machine. at the Wiki Classical Dictionary

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 45102114
* GND: 118992791
* NKC: ola2008481168

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
|  | *Αυτό το λήμμα βασίζεται ή περιλαμβάνει κείμενο από λήμμα της Encyclopædia Britannica του 1911 που αποτελεί κοινό κτήμα.* |