recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Βαλδουίνος**, γερμ. Baldwin, γαλλ. Baudouin d'Ibelin (αρχές της δεκαετίας του 1130 - π. 1187 ή 86/88) από τον Οίκο του Ιμπελέν ήταν ένας σημαντικός ευγενής του Σταυροφορικού βασιλείου της Ιερουσαλήμ τον 12ο αι. Ήταν κύριος του Μιραμπέλ, του Ιμπελέν και της Ράμλα.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Μπαριζάν κυρίου του Ιμπελέν και της Ελβίς, κόρης και κληρονόμου του Βαλδουίνου Α΄ κυρίου της Ράμλα.

Εμφανίζεται μάρτυρας σε καταστατικά το 1148 μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ούγο. Ο Ούγος, τρίτος σύζυγος της Αγνής των Κουρτεναί (χήρας του Αμωρί Α΄ των Ανζού της Ιερουσαλήμ) απεβίωσε άτεκνος το 1169 και ο Βαλδουίνος τον διαδέχθηκε ως κύριος (καστελάνος) του Ιμπελέν και της Ράμλα. Ο Βαλδουίνος ήταν και κύριος του Μιραμπέλ (Αντιπατρίς), έτσι κράτησε τη Ράμλα και παραχώρησε το Ιμπελέν στον νεότερο αδελφό τους Μπαλιάν.

Η κόρη του Εσίβα παντρεύτηκε τον Αμωρί των Λουζινιάν και ο Βαλδουίνος τον σύστησε για πρώτη φορά στην Αυλή. Οι αδελφοί Βαλδουίνος και Μπαλιάν υποστήριξαν τον Ραϋμόνδο Γ΄ της Τουλούζης κόμη της Τρίπολης έναντι του Μιλ του Πλανσύ το 1174, ως αντιβασιλιά κατά την ανηλικιότητα του Βαλδουίνου Δ΄ του Ανζού της Ιερουσαλήμ. Οι δύο αδελφοί το 1177 ήταν παρόντες στη μάχη του Μονζιζάρ.

Ανιψιός του ήταν ο Βαλδουίνος των Ιμπελέν σενεσάλης της Κύπρου.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πρώτα πριν το 1157 τη Ρισίλντ ντε Μπετσάν και είχε τέκνα:

* Θωμάς πριν το 1175-π. 1188, κύριος της Ράμλα· άγαμος.
* Εσίβα π. 1160-χειμώνας του 1196-97, παντρεύτηκε τον Αμωρί των Λουζινιάν βασιλιά της Κύπρου, Β΄ της Ιερουσαλήμ. Όταν αυτή απεβίωσε, ο Αμωρί νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα Α΄ των Ανζού της Ιερουσαλήμ.
* Στεφανία, παντρεύτηκε τον Αμωρύ υποκόμη του Ναμπλούς (Νεάπολης).

Το 1174 ο γάμος ακυρώθηκε και ο Βαλδουίνος το 1175 έκανε δεύτερο γάμο με την Ισαβέλλα/Ελισάβετ, κόρη του Ιωάννη Γκότμαν· δεν απέκτησαν απογόνους.

Το 1177/78 απεβίωσε η Ισαβέλλα και το 1180 ο Βαλδουίνος έκανε τρίτο γάμο με τη Μαρία, κόρη του Ρενιέ κοντόσταυλου της Τρίπολης· δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
-----

* William of Tyre, A History of Deeds Done Beyond the Sea. E. A. Babcock and A. C. Krey, trans. Columbia University Press, 1943.
* Peter W. Edbury, The Conquest of Jerusalem and the Third Crusade: Sources in Translation. Ashgate, 1996.
* Peter W. Edbury, John of Ibelin and the Kingdom of Jerusalem. Boydell Press, 1997.
* Bernard Hamilton, The Leper King and his Heirs. Cambridge University Press, 2000.
* H. E. Mayer, "Carving Up Crusaders: The Early Ibelins and Ramlas", in Outremer: Studies in the history of the Crusading Kingdom of Jerusalem presented to Joshua Prawer. Yad Izhak Ben-Zvi Institute, 1982.
* Steven Runciman, A History of the Crusades, vol. II: The Kingdom of Jerusalem. Cambridge University Press, 1952.

1. ↑  www.genealogics.org/getperson.php?personID=I00093426&tree=LEO.
Ο **Βαλδουίνος**, γαλλ. Baudouin (π. 1245 - μετά τον Αύγουστο του 1286) από τον Οίκο του Ιμπελέν ήταν κοντόσταυλος της Κύπρου και βάιλος της Ιερουσαλήμ.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γκυ κοντοσταύλου της Κύπρου και της Φιλίππας Μπερλαί, κόρη του Αιμερύ Μπερλαί.

Είχε μικρότερα αδέλφια τον Μπαλιάν σενεσάλη της Κύπρου, τον Φίλιππο σενεσάλη της Κύπρου, την Ισαβέλλα σύζυγο του Ούγου Γ΄ των Πουατιέ της Κύπρου, κά.

Ο πατέρας του, ο Γκυ, ήταν γιος του Ιωάννη Α΄ κυρίου της Βηρυτού και αντιβασιλιά της Ιερουσαλήμ & της Κύπρου, γιου της Μαρίας Κομνηνής.

Ο Βαλδουίνος έγινε διοικητής (γαλλ. bailli) του βασιλείου της Ιερουσαλήμ και μετά κοντόσταυλος της Κύπρου. Το 1286 απεβίωσε σε ηλικία 41 ετών.

Εξωτερικές Πηγές
----------------

* Foundation of Medieval Genealogy, East Mediterranenan, Cyprus.
Μια εικόνα ενός τυπικού μπουλ τερριέ το οποίο έχει τριγωνικά μάτια, γερό και πολύ μυώδες σώμαΤο **Μπουλ τερριέ** είναι φυλή σκύλου, η οποία ανήκει στην οικογένεια των φυλών τεριέ. Υπάρχει επίσης μια μικρότερη έκδοση αυτής της φυλής, επισήμως γνωστή ως μινιατούρα μπουλ τερριέ. Η φυλή δημιουργήθηκε τον 19ο αιώνα.

Εμφάνιση
--------

Το πιο αναγνωρίσιμο χαρακτηριστικό σε ένα μπουλ τερριέ είναι το κεφάλι του. Είναι γνωστό ως "κεφάλι σε σχήμα αυγού", όταν παρατηρηθεί από το μέτωπο του. Το κρανίο του είναι σχεδόν επίπεδο. Η μύτη βρίσκεται στην άκρη του κεφαλιού και έχει κλίση προς τα κάτω. Έχει μαύρο χρώμα. Τέλος, το μπουλ τερριέ, έχει καλά ανεπτυγμένα ρουθούνια. Το κάτω σαγόνι είναι βαθύ και ισχυρό. Τα μοναδικά τριγωνικά μάτια είναι μικρά και σκοτεινά. Τα μπουλ τερριέ είναι τα μόνα σκυλιά που έχουν τριγωνικά μάτια. Το σώμα του μπουλ τερριέ είναι γεμάτο και στρογγυλό. Η ουρά του έχει οριζόντια κατεύθυνση. Έχει άσπρο, κόκκινο, κιτρινόφαιο, μαύρο ή στικτό χρώμα, ή κάποιο συνδυασμό των παραπάνω.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mason, Walter Esplin (14 Αυγούστου 1915). «Dogs of all nations». [S.l.: s.n.]
2. ↑  CKC Breed Standards, ckc.ca, archived at the Wayback Machine, 20 February 2008.
Συντεταγμένες: 18°20′N 64°55′W﻿ / ﻿18.333°N 64.917°W﻿ / 18.333; -64.917

Ο **Άγιος Θωμάς** (αγγλικά: *Saint Thomas*, ισπανικά: *Santo Tomás*) είναι ένα νησί στην Καραϊβική, και ειδικότερα το δεύτερο μεγαλύτερο νησί των Αμερικανικών Παρθένων Νήσων. Έχει έκταση 81 τ.χλμ. και πληθυσμό 51.634 κατοίκους (2010). Πρωτεύουσα του νησιού αλλά και των Αμερικανικών Παρθένων Νήσων είναι η Σαρλότ Αμαλί με πληθυσμό 18.481 κατοίκους. 

Στην προκολομβιανή εποχή, το νησί είχε κατοικηθεί από το 1500 π.Χ. από το λαό Σιμπόνεϊ ( Ciboney). Αργότερα αντικαταστάθηκαν από το λαό Αράγουακ (Arawak) και ύστερα από τους Καρίβειους (Caribs). Ο Χριστόφορος Κολόμβος είδε για πρώτη φορά το νησί το 1493 στο δεύτερο του ταξίδι για τον Νέο Κόσμο.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 126125725
* LCCN: n84009468
* GND: 1029049-7
* NKC: ge1061450

 |

 |
Ο Θάνατος του Πριάμου από τον Νεοπτόλεμο
**Νεοπτολέμειος τιμωρία** ή **Νεοπτολέμειος τίσις** ονομάζεται η τιμωρία που υφίσταται κάποιος όταν έχει πάθει το ίδιο κακό με αυτό που έχει κάνει.

Προέλευση
---------

Η φράση έχει προέλθει από τον γιο του Αχιλλέα, Νεοπτόλεμο που σκότωσε τον βασιλιά της Τροίας Πρίαμο πάνω στον βωμό του Ερκείου Διός και που αργότερα σκοτώθηκε ο ίδιος στον βωμό του Απόλλωνα στους Δελφούς από ιερείς.

Αναφορά
-------

Η πρώτη αναφορά σε αυτήν την έκφραση γίνεται από τον Παυσανία στα *Μεσσηνιακά* και την χρησιμοποιεί για τους Λακεδαιμονίους οι οποίοι κατά την διάρκεια του Β' Μεσσηνιακού Πολέμου δωροδόκησαν τον βασιλιά της Αρκαδίας Αριστοκράτη για να αποσύρει τα στρατεύματά του την κρίσιμη ώρα της μάχης.Κατά την διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου(300 χρόνια μετά) όμως οι Σπαρτιάτες ενώ βρίσκονταν στο υψηλότερο σημείο της ακμής τους, είχαν καταστρέψει τον στόλο των Αθηναίων και κατείχαν τα περισσότερα μέρη της Ασίας οι Μήδοι έστειλαν δώρα στην Κόρινθο, στο Άργος, στην Αθήνα, στη Θήβα και ξέσπασε ο Κορινθιακός πόλεμος που ανάγκασε τον Αγησίλαο να εγκαταλείψει την Μικρά Ασία

Πηγές
-----

* *Παυσανίας, "Ελλάδος Περιηγήσεις - Μεσσηνιακά", (1992, εκδόσεις Κάκτος, Αθήνα), σελ. 109 ISBN 960-352-100-0*
Η **Έλενα Μιγιάτοβιτς** είναι Σερβίδα πρώην διεθνής πετοσφαιρίστρια, η οποία γεννήθηκε στο Βελιγράδι στις 29 Απριλίου 1983 και αγωνιζόταν ως ακραία.

Καριέρα
-------

Η Μιγιάτοβιτς ξεκίνησε την καριέρα της από τον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου σε ηλικία 16 ετών και στην συνέχεια αγωνίστηκε σε δύο πανεπιστήμια των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου σπούδαζε.

Το 2007, υπέγραψε στην τουρκική Γιεσιλιούρτ και την επόμενη χρονιά μεταγράφηκε στον Άρη Θεσσαλονίκης, με την φανέλα του οποίου κατέλαβε την όγδοη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος.

Στις τρεις τελευταίες σεζόν της καριέρας της, αγωνίστηκε με την ομάδα του ΣΑΑΚ Ανατόλια, με πιο επιτυχημένη χρονιά το 2010-2011, όταν κατέλαβε την πέμπτη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΑΡΗΣ 2008-2009 - Greekvolley.com». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  «Α1 ΓΥΝΑΙΚΩΝ | Greek Volleyball News | Σελίδα 83». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2015.

Πηγές
-----

* MIJATOVIC JELENA - Greekvolley.com[*νεκρός σύνδεσμος*]
* volleynews - ΣΑΑΚ Ανατόλια
Συντεταγμένες: 36°45′34″N 3°28′22″E﻿ / ﻿36.75944°N 3.47278°E﻿ / 36.75944; 3.47278

Το **Μπουμερντές** (αραβικά: بومرداس‎, καβυλιακά: Bumerdes, Bumardas ή Bomardas, πρώην *Rocher Noir*) είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας της Αλγερίας. Βρίσκεται στη Μεσόγειο Θάλασσα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 41.685 κατοίκους.

Το Μπουμερντές είναι παραθαλάσσια πόλη η οποία βρίσκεται στα βόρεια της Αλγερίας περίπου 50 χλμ. ανατολικά του Αλγερίου και 50 χλμ δυτικά του Τιζί Ουζού. Κατά τη γαλλική κατοχή της Αλγερίας, η πόλη ονομαζόταν Ροσέ Νουάρ (γαλλικά: Rocher Noir‎), το οποίο στα γαλλικά σημαίνει *Μαύρος Βράχος*.

Στις 21 Μαΐου 2003, η περιοχή της βόρειας Αλγερίας χτυπήθηκε από σεισμό μεγέθους 6,8 μονάδων σεισμικής ροπής και με μέγιστη ένταση Μερκάλι X (*Ακραίος*). Περισσότεροι από 2.200 άνθρωποι σκοτώθηκαν, πάνω από 10.000 τραυματίστηκαν και ένα ήπιας κλίμακας τσουνάμι βύθισε σκάφη στις Βαλεαρίδες Νήσους. Η πόλη έγινε πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας, σύμφωνα με την διοικητική διαίρεση του 1984. 

Η πόλη είναι γνωστή ως επιστημονικό κέντρο, η οποία περιλαμβάνει πολλά εθνικά ιδρύματα και το Πανεπιστήμιο Μουχαμέντ Μπουγκερά. Η πόλη είναι επίσης γνωστή ως βιομηχανικό κέντρο μιας και περιλαμβάνει την έδρα της Sonatrach Exploration, της Εθνικής Εταιρείας Γεωφυσικής (ENAGEO) και του Κέντρου Έρευνας και Ανάπτυξης της Sonatrach.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μπουμερντές** |

1. ↑  www.ons.dz/collections/w35\_p2.pdf.
2. ↑  «Répartition de la population résidente des ménages ordinaires et collectifs, selon la commune de résidence et la dispersion» (PDF). *www.ons.dz*. Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2020.
3. ↑  Nora, Pierre (2011). *Historien public*. Paris: Editions Gallimard. σελ. 38. ISBN 978-2-07-244363-3.
4. ↑  «The Boumerdes, Algeria, Earthquake of May 21, 2003» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2020.
5. ↑  «Université de Boumerdes - Université de M'hamed Bougara Boumerdes». *www.univ-boumerdes.dz*. Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2020.
Τα **βαθυσκάφη** είναι ειδικής κατασκευής υποβρύχια σκάφη, που μπορούν να καταδυθούν αυτόνομα σε εξαιρετικά μεγάλα βάθη, εξ ου και η ονομασία τους, με σκοπό την παρατήρηση και εξερεύνηση του βυθού θαλασσών και λιμνών.

Γενικά
------

Οι διαστάσεις τους είναι σχετικά πολύ μικρές σε σχέση με τα συνήθη υποβρύχια των οποίων αποτελούν μινιατούρες, καθώς έχουν σχεδιαστεί για περιορισμένης έκτασης ερευνών βυθού, (κάθε φορά), και όχι για να μεταφέρουν υλικά και προσωπικό σε μεγάλες αποστάσεις.

Τύποι
-----

Μπορεί να είναι συνδεδεμένα με καλώδια ή/και αγωγούς με το σκάφος επιφανείας, ή να είναι αυτόνομα.
Υπάρχουν επανδρωμένα και μη επανδρωμένα βαθυσκάφη. Τα μη επανδρωμένα ελέγχονται από το σκάφος επιφανείας με ενσύρματη ή ασύρματη επικοινωνία. Ένα ηλεκτρονικό σύστημα είναι εγκατεστημένο στο βαθυσκάφος για να ελέγχει τις κινήσεις του και να διεξάγει μετρήσεις και παρατηρήσεις με τα όργανα που διαθέτει. Τα επανδρωμένα βαθυσκάφη έχουν υψηλές τεχνολογικές απαιτήσεις, αφού πρέπει να είναι κατάλληλα για να φιλοξενήσουν ανθρώπους σε πολύ υψηλή πίεση. Έτσι, πρέπει να διαθέτουν τον απαιτούμενο χώρο, συστήματα υποστήριξης της ζωής και ιδιαίτερα στιβαρή κατασκευή.

Σημασία
-------

Τα βαθυσκάφη προσφέρουν πολλά ως εργαλείο εξερεύνησης της θάλασσας και του πυθμένα της και συνέβαλαν στην αποδοχή της θεωρίας των λιθοσφαιρικών πλακών, στην ανακάλυψη πολλών νέων μορφών ζωής και στην ανεύρεση ναυαγίων.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **βαθυσκάφος**  |
Η **Έλεν ΝτιΤζένερις** (*Ellen Lee DeGeneres*, 26 Ιανουαρίου 1958) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και παρουσιάστρια. Παρουσίαζε το talk show *The Ellen DeGeneres Show* από το 2003 έως το 2022.

Η ΝτιΤζένερις έχει παρουσιάσει τα Βραβεία Όσκαρ το 2007, τα Βραβεία Όσκαρ το 2014 και τα Βραβεία Έμμυ. Ως ηθοποιός έχει πρωταγωνιστήσει στις ταινίες *Mr. Wrong* (1996), *EDtv* (1999) και *The Love Letter* (1999) και έχει δανείσει τη φωνή της στη Ντόρι στην ταινία κινουμένων σχεδίων *Ψάχνοντας τον Νέμο* (Finding Nemo, 2003) της Disney-Pixar, για την οποία κέρδισε Saturn Award β' γυναικείου ρόλου και είναι η πρώτη και η μοναδική φορά που ερμηνεία φωνής βραβεύτηκε με Saturn Award. Ήταν κριτής στο *American Idol* για μία χρονιά και έχει πρωταγωνιστήσει σε δύο κωμικές σειρές, στο *Ellen* από το 1994 μέχρι το 1998 και στο *The Ellen Show* από το 2001 μέχρι το 2002. Κατά τη διάρκεια της τέταρτης σεζόν του *Ellen* το 1997, η ΝτιΤζένερις παραδέχτηκε ότι είναι λεσβία σε συνέντευξή της στην εκπομπή της Όπρα Γουίνφρεϊ. Λίγο αργότερα, ο χαρακτήρας της, Έλεν Μόργκαν επίσης παραδέχτηκε στο θεραπευτή της που υποδύθηκε η Γουίνφρεϊ ότι είναι ομοφυλόφιλη. Η Έλεν λόγω της δήλωσης της έχασε την δουλεία της, μετά από κάποια χρόνια επανήλθε στο προσκήνιο και πλέον έχει μια από τις πιο επιτυχημένες εκπομπές. Η Έλεν εκτός από τις ξεκαρδιστικές εκπομπές που κάνει έχει βοηθήσει πολύ τη ΛΟΑΤ κοινότητα. Πλέον θεωρείται η πιο επιτυχημένη ομοφυλόφιλη σε όλο το κόσμο. Από το 2008 είναι νυμφευμένη με την Πόρσια ντε Ρόσι, ηθοποιό και μοντέλο αυστραλιανής καταγωγής. Η Έλεν έχει δηλώσει πως δεν επιθυμούν να αποκτήσουν παιδιά.

Έχει κερδίσει 13 Έμμυ και πολλά άλλα βραβεία για τη δουλειά της σε φιλανθρωπικούς σκοπούς ενώ έχει βρεθεί τρεις φορές υποψήφια για Χρυσή Σφαίρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
2. ↑  «Awards for Ellen DeGeneres». *IMDB*. Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Έλεν ΝτιΤζένερις** |

* Έλεν ΝτιΤζένερις στο IMDb

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 118902220
* **Europeana**: agent/base/108664
* LCCN: no94034051
* ISNI: 0000 0001 1700 8111
* GND: 137915616
* SUDOC: 084121408
* BNF: cb14169968d (data)
* BIBSYS: 8014220
* MusicBrainz: 9ae04332-ea92-4835-857e-4f1aed614282
* NKC: kv2016900234
* BNE: XX1500530
* CiNii: DA15073132

 |

 |
Ο **Βαλεντίνο Ταρόνι** (*ιταλικά : Valentino Taroni*) (Καράτε Ούριο, Κόμο 1915 - Μιλάνο 1997), ήταν Ιταλός πρωταθλητής και προπονητής της αντισφαίρισης.

Προερχόταν από οικογένεια αγροτών, και έγινε αθλητής τυχαία όταν δούλευε ως το παιδί που μάζευε τις μπάλες (Ball boy) στο τένις κλαμπ του Κόμο. Εκεί πρόσεξαν το ταλέντο του και αφού βοηθήθηκε οικονομικά από ένα μέλος του συλλόγου ξεκίνησε την αντισφαίριση.

Στο πρωτάθλημα Ιταλίας ήταν πρώτος στο απλό το 1937, στο διπλό αντρών το 1933, 1935, 1936 και το 1937 και στο διπλό μεικτό το 1937.

Το 1933 κλήθηκε από την ιταλική ομάδα του κυπέλλου Ντέιβις με την οποία αγωνίστηκε μέχρι το 1939. Αγωνίστηκε και στο Ρολάν Γκαρός το 1934, το 1937 και το 1938. Αποσύρθηκε από την αντισφαίριση στο ξέσπασμα του Β Παγκοσμίου Πολέμου και μετά τον πόλεμο μετακόμισε στη Νάπολη όπου έγινε προπονητής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Albo d'oro dei *campionati assoluti di tennis Αρχειοθετήθηκε 2010-07-22 στο Wayback Machine.* dal sito della Federazione Italiana Tennis
2. ↑  davis cup- Valentino Taroni
Το **Βίτιαζ** (αργότερα μετονομάστηκε σε **Skobelev**), ήταν ατμοκίνητη κορβέτα του στόλου της Βαλτικής του Αυτοκρατορικού Ρωσικού Ναυτικού. Το *Vityaz* πέρασε μεγάλο μέρος της υπηρεσίας του ως ωκεανογραφικό ερευνητικό σκάφος, ολοκληρώνοντας δύο φορές τον γύρο του κόσμου με αυτή την ιδιότητα. 

Κατά τη διάρκεια της κατασκευής του Ωκεανογραφικού Μουσείου του Μονακό, ο Πρίγκιπας Αλβέρτος Α' προσωπικά επέλεξε το Βίτιαζ μαζί με άλλα 19 σημαντικά ωκεανογραφικά ερευνητικά σκάφη για να αναγραφούν στη ζωφόρο του νέου κτιρίου.

Γενικά
------

Το πλοίο αυτό, που το όνομά του σημαίνει «Γενναίος», ήταν ιστιοφόρο - ατμοκίνητο, με τρεις ιστούς (κατάρτια) και μία ενδιάμεση καπνοδόχο και φέρεται να ναυπηγήθηκε το 1862. Στις 8 Οκτωβρίου του 1870 αποπλέοντας από τον λιμένα της Κροστάνδης υπό τον πλοίαρχο Νασίμοφ ξεκίνησε πολύμηνες εξερευνητικές και υδρογραφικές αποστολές αρχικά στον Ειρηνικό. Ήταν αυτό το πλοίο που μετέφερε τον Ρώσο εξερευνητή Νικόλαο Μικλούκο στη Νέα Γουινέα.

Το 1882 μετονομάστηκε σε Σκομπέλεφ συνεχίζοντας τα ταξίδια του, ολοκληρώνοντας τον περίπλου της Γης μέχρι το 1889, ενώ μετά από λίγα χρόνια παροπλίστηκε.

Οι υδρογραφικές μετρήσεις που έγιναν από το πλοίο αυτό υπήρξαν σημαντικές για τη γενικότερη χαρτογράφηση της εποχής του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Корветы Балтийского флота (Corvettes of the Baltic Fleet)». *Randewy*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2021.
2. ↑  Cotter, Charles H.; Dean, J. R. (December 1966). «Down to the Sea: A Century of Oceanography». *The Geographical Journal* **132** (4): 560. doi:10.2307/1792593. ISSN 0016-7398. .
3. ↑  «Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica» τόμ. 14ος, σελ. 393

Πηγές
-----

* «Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica» τόμ. 14ος, σελ. 393.
Συντεταγμένες: 36°55′58.12″N 24°41′26.92″E﻿ / ﻿36.9328111°N 24.6908111°E﻿ / 36.9328111; 24.6908111

Η παραλία στο Βαθύ Σίφνου
Το **Βαθύ** είναι μικρό παραθαλάσσιο χωριό της νήσου Σίφνου, με πληθυσμό 40 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Είναι κτισμένο σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 10 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε οδική απόσταση 10 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την πρωτεύουσα του νησιού Απολλωνία. Βρίσκεται στο νότιο μέρος της νοτιοδυτικής ακτής της Σίφνου, δηλαδή απέναντι από την Κίμωλο, και στον μυχό ομώνυμου όρμου.

Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του Βαθέος Σίφνου είναι πλάτος 36°56΄ Βόρειο και μήκος 24°41΄ Ανατολικό. Κοντινότερος οικισμός είναι ο Πλατύς Γιαλός, που βρίσκεται προς τα ανατολικά, σε ευθεία απόσταση τριών χιλιομέτρων.

Διοικητικά το Βαθύ υπάγεται σήμερα στη δημοτική κοινότητα Απολλωνίας του Δήμου Σίφνου, στην Περιφερειακή Ενότητα Μήλου της Περιφέρειας Νότιου Αιγαίου. Παλαιότερα ήταν οικισμός της κοινότητας Απολλωνίας, της Επαρχίας Μήλου του Νομού Κυκλάδων.

Η εξέλιξη του πληθυσμού του Βαθέος στις επίσημες απογραφές φαίνεται στον παρακάτω πίνακα.

|
|  |
**Πληθυσμός του Βαθέος**| Έτος απογραφής | Κάτοικοι |
| --- | --- |
| 1961 | 43 |
| 1971 | 13 |
| 1981 | 72 |
| 1991 | 45 |
| 2001 | 46 |
| 2011 | 40 |
|

Εκτός από την παραλία με την αμμουδιά της, οι επισκέπτες βρίσκουν στο Βαθύ έναν γραφικό οικισμό, όπου μέχρι τα τέλη του 20ού αιώνα λειτουργούσαν και εργαστήρια κεραμικής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ελληνικά) *Βάση δεδομένων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής*.
2. ↑  *Απογραφή Πληθυσμού - Κατοικιών 2011. ΜΟΝΙΜΟΣ Πληθυσμός*. Ελληνική Στατιστική Αρχή.
3. ↑  Καρποδίνη-Δημητριάδη, Ε.: *Τα ελληνικά νησιά*. Πλήρης εικονογραφημένος οδηγός. Εκδοτική Αθηνών Α.Ε. Αθήνα 1987. Σελ. 40.

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 7, σελ. 622
* *Ελλάς: οδικοί-τουριστικοί χάρτες*, έκδ. Ν. & Ι. Φώτης, 33η έκδοση, Αθήνα 2005/6
* *Google Earth*

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί και νησίδες του Δήμου Σίφνου |
| --- |
|  |
| 
* Αγία Μαρίνα
* Απολλωνία
* Αρτεμώνας
* Βαθύ
* Καμάρες
* Κάστρο
* Κάτω Πετάλι
* Κιτριανή (νησίδα)\*
* Πλατύς Γυαλός
* Τρουλάκι
* Φάρος
* Χερρόνησος
* Χρυσοπηγή
 |
|  |
| 
* Έδρα: Απολλωνία
* \*(Οικισμοί με μη μόνιμο πληθυσμό)
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Συντεταγμένες: 40°37′17″N 22°57′24″E﻿ / ﻿40.62139°N 22.95667°E﻿ / 40.62139; 22.95667

Το **Γαλλικό Σχολείο Θεσσαλονίκης** (γαλλικά: *École Française de Thessalonique*‎ ή *EFTH*) είναι γαλλικό διεθνές σχολείο στη Θεσσαλονίκη. Ιδρύθηκε το 1906 και ενσωματώθηκε στη Γαλλική κοσμική αποστολή το 1906. Παρέχει τάξεις ματερνέλ (προσχολικές) και φτάνει μέχρι τις τάξεις τερμινάλ, το αντίστοιχο της Γ΄ Λυκείου για τη Γαλλία. Στο σχολείο διδάσκονται τα γαλλικά, τα αγγλικά και τα ελληνικά από την προσχολική ηλικία. Το 2017, το σχολείο είχε περίπου 125 μαθητές ηλικίας 2-18 ετών.

Ιστορία
-------

Το σχολείο ιδρύθηκε μετά από έρευνα του Μωρίς Κυν, σχετικά με την ίδρυση ενός γαλλικού εκπαιδευτικού προγράμματος στη Θεσσαλονίκη. Το σχολείο ιδρύθηκε το 1906. Εκείνη την εποχή υπαγόταν στο βιλαέτι Θεσσαλονίκης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. 

Ο αριθμός των μαθητών επηρεάστηκε από τους βαλκανικούς πολέμου, τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και ένα ελληνικό νόμο του 1930 που απαγόρευε στα παιδιά κάτω των 12 ετών να παρακολουθούν μαθήματα σε διεθνή σχολεία. Η πυρκαγιά του 1917 επηρέασε το κτίριο του σχολείου. Ο αριθμός των μαθητών αυξήθηκε κατά τη δεκαετία του 1930 αλλά μετά το 1939 το σχολείο διαλύθηκε λόγω του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1944, οι αναχωρούντες για τη Γερμανία στρατιώτες της Γερμανίας ανατίναξαν το κτίριο του σχολείου. Το 1946 ολοκληρώθηκε η μερική ανακατασκευή του με χορηγία από το Γαλλικό Υπουργείο Εξωτερικών, ενώ το σχολείο είχε 500 μαθητές στη δεκαετία του 1950. Οι ελληνικές αρχές αναγνώρισαν το τμήμα δημοτικού σχολείου του Γαλλικού σχολείου στη δεκαετία του 1960 και το 1961 το σχολείο επεκτάθηκε. Επίσης εγκαινιάστηκαν παραρτήματα στις Σέρρες και το Σιδηρόκαστρο. Μια πυρκαγιά κατέστρεψε το κύριο κτίριο το 1969, η οποία συνέβη από λάθος. Από το 1970 έως το 1971 το σχολείο ανακατασκευάστηκε. Η ελληνική κυβέρνηση αναγνώρισε τα τμήματα γυμνασίου και λυκείου του Γαλλικού σχολείου τον Αύγουστο του 2013.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Thévenin, André (2002). *La Mission laïque française à travers son histoire : 1902-2002* (pdf) (στα Γαλλικά). Mission laïque française. σελίδες 81–86.
2. ↑  Lemaître, Aurélie (2018-04-14). «Mission laïque française : La laïcité comme pédagogie» (στα γαλλικά). *Ouest-France*.. Ανακτήθηκε στις 2018-05-12.
3. ↑  Deberre, Jean-Christophe· Bur, Michel· Buclon, Aude· Oukkal, Alexis (2017). *Directory of schools - Mission laïque française OSUI 2017/2018* (PDF). Mission laïque française. σελ. 115. ISSN 2260-8605. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (pdf) στις 9 Μαΐου 2018. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2021.
4. 1 2  "«Historique». French School of Thessaloniki. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2016.
5. ↑  «French School of Thessaloniki». Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Ο **Βίτο Ριτσούτο** (αγγλικά: **Vito Rizzuto**, 21 Φεβρουαρίου 1946 - 23 Δεκεμβρίου 2013) ήταν Καναδός γκάνγκστερ και ηγέτης της **Οικογένειας Ριτσούτο** στο Μόντρεαλ του Κεμπέκ. Διάσημος για τις διπλωματικές του ικανότητες και ως σεβαστή προσωπικότητα του υποκόσμου, ο Ριτσούτο είναι γνωστός και ως **Δον Βίτο** ή ως **Τζον Γκότι του Μόντρεαλ**. 

Ο Ριτσούτο γεννήθηκε στην επαρχία του Αγκριτζέντο στη Σικελία το 1946 και μετανάστευσε στο Μόντρεαλ με τους γονείς του το 1954. Ο πατέρας του παντρεύτηκε κόρη διαβόητου μαφιόζου και αργότερα ξεκίνησε την δική του εγκληματική οργάνωση στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Είχε αρκετά νομικά προβλήματα εκείνο τον καιρό, αλλά απέφευγε την καταδίκη για σημαντικά εγκλήματα. 

Το 1981, ο Ριτσούτο συμμετείχε στην δολοφονία τριών Κάπο της Οικογένειας Μπονάνο στην Νέα Υόρκη. Καταδικάστηκε για αυτό το έγκλημα και του επιβλήθηκε 10ετής ποινή φυλάκισης. Κατά την διάρκεια της παραμονής του στην φυλακή, ο υπόκοσμος του Καναδά βρέθηκε σε ιδιαίτερα άσχημη κατάσταση. Ο γιος του Ριτσούτο δολοφονήθηκε το 2009, ενώ ο πατέρας του το 2010. Λίγο αφότου αποφυλακίστηκε, ο ανήμπορος Ριτσούτο πέθανε στις 23 Δεκεμβρίου του 2013 από πνευμονία.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Vito Rizzuto — the most powerful Mafia boss Canada has ever known — dead at 67

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 43733457
* LCCN: n2006084584
* ISNI: 0000 0000 9807 290X

 |

 |
Το **Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης** είναι ένα μορφωτικό και πολιτιστικό ίδρυμα στη Θεσσαλονίκη.

Ιστορία
-------

Η παρουσία του στη Βόρεια Ελλάδα ανάγεται στο 1906, χρονιά που η Mission Laïque Française ίδρυσε το πρώτο γαλλικό λύκειο στη Θεσσαλονίκη. Το 1914-1918 στέγασε τον Στρατό της Ανατολής και το 1944 καταστράφηκε εν μέρει από τα γερμανικά στρατεύματα. Λειτούργησε για πρώτη φορά ως μορφωτικό ίδρυμα τον Οκτώβριο του 1946. Το 1968 καταστράφηκε από πυρκαγιά και ξανάνοιξε τις πόρτες του τον Σεπτέμβρη του 1971, στις σημερινές εγκαταστάσεις του. Στη δεκαετία του 1960 ένα δημοτικό σχολείο, το Γαλλικό Σχολείο Θεσσαλονίκης, συμπληρώνει το σύνολο, ενώ μια προσαρμοσμένη διδασκαλία παρέχεται στις μεγαλύτερες τάξεις, με την υποστήριξη του Εθνικού Κέντρου Διδασκαλίας εξ αποστάσεως (CNED).

Τομείς δραστηριοτήτων
---------------------

Σήμερα, οι δραστηριότητες του Γαλλικού Ινστιτούτου χωρίζονται σε τέσσερις μεγάλους τομείς:

* Τη διδασκαλία της γαλλικής ως ξένης γλώσσας που αποτελεί, με βάση τον αριθμό των σπουδαστών, την κυριότερη δραστηριότητα.
* Την ενημέρωση για τις σπουδές στη Γαλλία (Espace Campusfrance) στο μεγαλύτερο πανεπιστημιακό κέντρο της Ελλάδας και την υποστήριξη στον τομέα της καινοτομίας, της επιστημονικής και πανεπιστημιακής συνεργασίας.
* Το εξεταστικό κέντρο. Πρόκειται επί της ουσίας για εξετάσεις που συνδέονται άμεσα με τη διδασκαλία της γαλλικής ως ξένης γλώσσας (FLE): DELF, DALF, Sorbonne.
* Τον τομέα των τεχνών με δεσπόζουσες τις οπτικές τέχνες. Το ινστιτούτο διαθέτει αίθουσα εκθέσεων 300 τ.μ. και συμμετέχει στα σημαντικότερα πολιτιστικά ραντεβού της Βόρειας Ελλάδας στο χώρο του σινεμά (Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης), των πλαστικών τεχνών (Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης και Μπιενάλε Φωτογραφίας), του βιβλίου (Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης) και στον επιστημονικό χώρο (εκθέσεις, διαλέξεις).

Υποστηρίζει τις δράσεις των γαλλόφωνων και γαλλόφιλων συλλόγων της Βόρειας Ελλάδας, καθώς επίσης και τις τοπικές πρωτοβουλίες που στρέφονται προς τη Γαλλία. 

Το Γαλλικό Ινστιτούτο στεγάζει επίσης το Σχολείο Νέας Ελληνικής Γλώσσας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και τα γραφεία του Γενικού Προξενείου της Γαλλίας.

Παραπομπές
----------
Συντεταγμένες: 40°37′27″N 22°57′0″E﻿ / ﻿40.62417°N 22.95000°E﻿ / 40.62417; 22.95000

Στην παραλία της Θεσσαλονίκης, δίπλα στον Λευκό Πύργο βρίσκεται το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, Βασιλέα των Μακεδόνων. Αναπαριστάται να ιππεύει τον Βουκεφάλα, πολεμικό ίππο ο οποίος συνόδεψε για 20 χρόνια τον Μακεδόνα στρατηλάτη στις εκστρατείες του. Ανεγέρθηκε το 1973 με δαπάνες από ερανικές επιτροπές και εγκαινιάστηκε το 1974. Είναι έργο του γλύπτη Ευάγγελου Μουστάκα ο οποίος το φιλοτέχνησε στο εργαστήριό του στην Παλλήνη. Το μπρούντζινο άγαλμα χυτεύτηκε στα χυτήρια "Ρέντζο Μικελούτσι" στην Πιστόια της Ιταλίας. Το ύψος του αγάλματος είναι 6 μέτρα και έχει βάρος 4 τόνους. Το συνολικό ύψος μαζί με το βάθρο ανέρχεται στα 11 μέτρα.

Το βάθρο πάνω στο οποίο δεσπόζει το μπρούντζινο άγαλμα είναι επενδυμένο με μάρμαρο Μελισσοχωρίου σκούρου χρώματος. Ο περιβάλλων χώρος επίσης είναι επενδυμένος με λευκό μάρμαρο από τη Βέροια, γεγονός που καθιστά το μέρος ελκυστικό σε άτομα που ασχολούνται με σκέιτμπορντινγκ. Επίσης στη δυτική πλευρά του μνημειακού συγκροτήματος υπάρχει τοιχίο με μπρούντζινη ανάγλυφη αναπαράσταση της Μάχης της Ισσού, κατά την οποία ο Μέγας Αλέξανδρος έτρεψε σε φυγή από το πεδίο της μάχης τον Δαρείο τον Γ', Βασιλιά των Περσών. Η καλλιτεχνική απεικόνιση αποτελείται από 45 μορφές με τον Μέγα Αλέξανδρο να ηγείται σαρισσοφόρων Μακεδόνων οπλιτών και τον Δαρείο Γ' των περσικών στρατευμάτων.

Στο συγκρότημα υπάρχουν επίσης δύο συστοιχίες από ασπίδες και σάρισες. Η συστοιχία στα δυτικά αποτελείται από 5 ασπίδες και σάρισες ενώ αυτή που βρίσκεται στα βόρεια από 3 ασπίδες και σάρισες. Οι συστοιχίες ασπίδων με σάρισες συμβολίζουν τους απλούς Μακεδόνες στρατιώτες που πήραν μέρος στην εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Οι συνολικές διαστάσεις του συγκροτήματος είναι 23 x 30 μέτρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «προσεγγίζοντας τα υπαίθρια γλυπτά της Θεσσαλονίκης» (Ελληνικά) Θεσσαλονίκη. 1999. Ανακτήθηκε στις 27  Μαρτίου 2023. σελ. 25-26.
2. ↑  Μιλτιάδης Παπανικολάου: «υπαίθρια γλυπτά Θεσσαλονίκης» (Ελληνικά) Τράπεζα Μακεδονίας Θράκης. Θεσσαλονίκη. Φεβρουάριος 1985. σελ. 38.
3. ↑  Τζήμου, Κύα. «Οι μεταμορφώσεις γύρω από τον Μέγα Αλέξανδρο». *parallaximag.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Απριλίου 2015.
4. ↑  «Μακεδονία». 16 Φεβρουαρίου 1974.
Η **Μπουλκίζα** (αλβανικά: Bulqizë‎) είναι πόλη και δήμος στον Νομό Ντίμπρα στην ανατολική Αλβανία. Δημιουργήθηκε κατά τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης του 2015 με τη συγχώνευση του πρώην δήμου Μπουλκίζα με τους γειτονικούς δήμους Φούσα-Μπουλκίζα, Γιορίτσα, Μαρτάνες, Όστρεν, Σουπένζα, Τρεμπίστ και Ζερκάν. Η έδρα του δήμου είναι η πόλη Μπουλκίζα. Ο συνολικός πληθυσμός είναι 31.210 (απογραφή 2011), και η συνολική έκταση 678,51 τ.χλμ.. Ο πληθυσμός του πρώην δήμου κατά την απογραφή του 2011 ήταν 8.177 κάτοικοι.

Η Μπουλκίζα βρίσκεται στην ανατολική Αλβανία. Ανατολικά βρίσκεται η Μεγάλη Ντίμπρα (Βόρεια Μακεδονία), βόρεια η Ντίμπρα (Αλβανία), δυτική η περιοχή Μάτι και τα Τίρανα, ενώ νότια βρίσκεται το Λιμπράζντι. Στον δήμο αυτό βρίσκεται επίσης η πόλη Κράστα με 5.969 κατοίκους. Στη Μπουλκίζα και τη Κράστα, υπάρχουν οι μεγαλύτερες πηγές χρωμίου. Μαζί με 36 χιλιάδες εκτάρια δάσους από πεύκα και οξυές, συνθέτουν τους σημαντικότερους οικονομικούς πόρους της περιοχής.

Ιστορία
-------

Οι κάτοικοι της περιοχής ήταν πάντα ένα καλό παράδειγμα αντίστασης, εναντίον του εχθρού, των Οθωμανών, των Σέρβων, των Ιταλών και ούτω καθεξής, επειδή η κοιλάδα της Μπουλκίζα βρίσκεται σε σταυροδρόμι το οποίο είναι η κύρια είσοδος προς την εσωτερική πλευρά της Αλβανίας. Γνωστή είναι η Μάχη της πεδιάδας του Βαϊκάλι (Απρίλιος 1465), της Γκορίτσα (1844), της Ξιξούλα (1860), η άνοιξη του Μούρε (1921) κλπ. Στην αρχή της Αναγέννησης, ο πληθυσμός της περιοχής, πολέμησε και επικράτησε του στρατού του Χαϊρεντίν Πασά. Οι κάτοικοι της περιοχής συνέβαλαν στα ιστορικά γεγονότα καθώς οι πατριώτες της περιοχής αυτής ήταν μέρος της δήλωσης της Ανεξαρτησίας το 1912.

Γεωγραφική θέση
---------------

Το μεγαλύτερο μέρος του ανάγλυφου αποτελείται από βουνά, τα οποία ξεκινούν από 420 μ. και φτάνουν ως 2101 μ. Στην περιοχή βρίσκεται η κοιλάδα της Μπουλκίζα η οποία έχει μήκος 25 χλμ. και πλάτος 1 χλμ. Δίπλα από την κοιλάδα βρίσκεται το Πέρασμα Μπουάλι σε υψόμετρο 842 μ.

Κλίμα
-----

Το κλίμα γύρω από την Μπουλκίζα είναι ηπειρωτικό, ψυχρό το χειμώνα και ξηρό το καλοκαίρι. Η κοιλάδα είναι ανοικτή από την ανατολική πλευρά και έτσι ευάλωτη σε καιρικά φαινόμενα. Η μέση θερμοκρασία είναι 10° C και η μέγιστη έως 35° C το καλοκαίρι. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα η χαμηλότερη θερμοκρασία είναι -18° C. Ο μέσος υετός είναι 980 χιλιοστά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.postashqiptare.al/Portals/0/Sherbime%20Postare/Mat.pdf.
2. ↑  «Νόμος 115/2014» (PDF). *www.reformaterritoriale.al*. Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 24 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2019.
3. ↑  «Interactive map administrative territorial reform». *ceshtjetvendore.gov.al*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2019.
4. ↑  «Αποτελέσματα απογραφής 2011» (PDF). *www.instat.gov.al*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2019.
5. ↑  «Historiku». *bulqiza.gov.al*. Bashkia Bulqizë. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2019.
Η **Βίσλα Κρακοβίας** (πολωνικά: *Wisła Kraków*, προφέρεται: [ˈvʲiswa ˈkrakuf]) είναι αθλητικό σωματείο με έδρα την Κρακοβία της Πολωνίας. Τα πιο επιτυχημένα τμήματα της Βίσλα είναι αυτά του ποδοσφαίρου ανδρών και της καλαθοσφαίρισης γυναικών.

Ιστορία
-------

Η «Τοβαζέστφο Σπορτόβε Βίσφα Κράκοφ» (Towarzystwo Sportowe Wisła Kraków, *Αθλητική Ένωση Βίσλα Κρακοβίας*) ιδρύθηκε ως ποδοσφαιρικός σύλλογος το 1906, από τους μαθητές της σχολής Ρεάλναϊ (Realnej), με πρωτοβουλία του καθηγητή Ταντέους Λοπουσάνσκι. Ως σύμβολό της επιλέχθηκε ένα λευκό αστέρι. Το 1907, η ομάδα συγχωνεύθηκε με την Τσερβόνιτς (Czerwonych) από την οποία πήρε το κόκκινο χρώμα, ενώ το αστέρι πήρε χρώμα μπλε. Στα τέλη του 1910, το μπλε χρώμα του άστρου αντικαταστάθηκε από το λευκό, με σκοπό να δοθεί έμφαση στο πατριωτικό πνεύμα του συλλόγου.

Το 1914 έγινε η ανέγερση του πρώτου γηπέδου της Βίσλα. Μετά το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η διοίκηση του συλλόγου τάχθηκε υπέρ των πολωνικών λεγεώνων, ενώ πολλοί από τους παίκτες της πρώτης ομάδας βρέθηκαν στα πεδία των μαχών. Ο σύλλογος ανέστειλε τη λειτουργία του μέχρι το 1918. Το 1936, κατά τη διάρκεια της επετείου του συλλόγου, παρουσιάστηκε ένα νέο έμβλημα με την προσθήκη μιας μπλε κορδέλας. Μέχρι το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο σύλλογος είχε σημειώσει πολλές επιτυχίες. Ο πόλεμος διέκοψε την ανάπτυξη του συλλόγου, αλλά δεν τη σταμάτησε εντελώς.

Το 1949, εφαρμόσθηκε το σοβιετικό μοντέλο σε όλους τους αθλητικούς συλλόγους στην Πολωνία και οι σύλλογοι ενσωματώθηκαν στις νεοσύστατες αθλητικές ενώσεις. Στις 6 Φεβρουαρίου η Βίσλα εντάχθηκε στη ΣΖ Γκβάρντια (ZS Gwardia) και πήρε την ονομασία «Γκβάρντια-Βίσλα» (Gwardia-Wisła, *Φρουρά-Βίσλα*). Ο σύλλογος από το επόμενο έτος, εμφανίστηκε επίσημα ως Γκβάρντια Κρακοβίας (Gwardia Kraków) και το Σεπτέμβριο του 1955 επέστρεψε στην παραδοσιακή ονομασία «Βίσλα». Το 1967, στο «Τοβαζέστφο Σπορτόβε» προστέθηκε το πρόθεμα «Γκβαρντίσκιε» (Gwardyjskie, *Φρουροί*), το οποίο απομακρύνθηκε μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού στην Πολωνία το 1990.

Η αλλαγή του πολιτικού συστήματος στην Πολωνία άλλαξε επίσης την κατάσταση των αθλητικών συλλόγων. Η κατάρρευση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας άφησε το σύλλογο δίχως έδρα. Ωστόσο, όλα αυτά τα χρόνια ο σύλλογος έχει καταφέρει να δημιουργήσει χώρους άθλησης.

Τμήματα
-------

Τα ερασιτεχνικά τμήματα της Βίσλα Κρακοβίας είναι τα εξής:

* Ποδόσφαιρο σάλας

* Καλαθοσφαίριση ανδρών
* Καλαθοσφαίριση γυναικών
* Πετοσφαίριση

* Γυμναστική
* Κολύμβηση (μάστερς)
* Πάλη
* Πυγμαχία
* Κικ μπόξινγκ
* Τζούντο
* Σκοποβολή
* Σκάκι
* Μπριτζ

Τα ανεξάρτητα επαγγελματικά τμήματα της Βίσλα Κρακοβίας είναι τα εξής:

* Ποδόσφαιρο

Παραπομπές
----------

1. ↑  Historia TS Wisła w pigułce tswisla.pl

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Towarzystwo Sportowe Wisła Kraków  της Πολωνικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Με τον όρο «**Άγραφος νόμος**» χαρακτηρίζεται το σύνολο των κανόνων δικαίου που δεν υπάρχουν κάπου γραμμένοι. Παράδειγμα άγραφου νόμου είναι το έθιμο ή εθιμικό δίκαιο. Το εθιμικό δίκαιο αποτελείται από κανόνες που αφ' ενός μεν ισχύουν, χωρίς να έχουν τεθεί υποχρεωτικά από την Πολιτεία, αλλά έχουν διαμορφωθεί και επιβληθεί μετά από μακροχρόνια, αδιάκοπη και ομοιόμορφη εφαρμογή από τον ίδιο τον λαό ενός γεωγραφικού τόπου ή χώρας με την προϋπόθεση της απόδοσης σ΄ αυτούς ενσυνείδητης δεσμευτικής ισχύος. Θα πρέπει δηλαδή οι κανόνες αυτοί να εφαρμόζονται επί μακρό χρόνο με «συνείδηση δικαίου», υπό την αντίληψη ότι είναι δεσμευτικοί.

Στη σύγχρονη εποχή πάντως θεωρείται κατάκτηση της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου το γραπτό δίκαιο. Το γραπτό δίκαιο δημιουργεί στους πολίτες ασφάλεια δικαίου, επειδή όλοι μπορούν ανά πάσα στιγμή να ανατρέξουν στο κείμενό του και να δουν με ακρίβεια τι επιτρέπεται και τι απαγορεύεται. Ιδιαίτερα αντιληπτό γίνεται αυτό στο χώρο του Ποινικού Δικαίου, όπου «άγραφα» εγκλήματα θα έδιναν αφορμή για αυθαιρεσία του κράτους και ανασφάλεια μεταξύ των πολιτών. Γι' αυτό και στα περισσότερα κράτη ισχύει η αρχή *nullum crimen nulla poena sine lege scripta* (κανένα έγκλημα και καμία ποινή χωρίς γραπτό νόμο). Σήμερα όλα τα κράτη έχουν την Επίσημη Εφημερίδα (πρβλ. Εφημερίδα της Κυβερνήσεως), στην οποία δημοσιεύονται υποχρεωτικά όλοι οι νόμοι που ψηφίζει το Κοινοβούλιο και η οποία είναι προσβάσιμη σε όλους.

Αντίθετα το έθιμο είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο στο Διεθνές Δίκαιο και εφαρμόζεται στις σχέσεις μεταξύ κρατών με τις ίδιες προϋποθέσεις που αναφέρθηκαν ανωτέρω (μακρόχρονη πρακτική και opinio iuris).

Στο ελληνικό Δίκαιο έθιμο δεν μπορεί να υπερισχύσει νόμου, ισχύει δηλαδή το συμπληρωτικό και όχι το καταργητικό έθιμο. Κανένα έθιμο επίσης δεν έχει ισχύ, αν συγκρούεται με τη δημόσια τάξη, με θεμελιώδεις δηλαδή κανόνες της έννομης τάξης (π.χ. βεντέτα). Η ισχύς του εθίμου ρυθμίζεται στον Γενικού Ιδιωτικού Δικαίου.
Ο **Νίκος Βαμβακούλας** (Λαύριο, 31 Ιανουαρίου 1957) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής, από τους σημαντικότερους αμυντικούς που πέρασαν απ' τα ελληνικά γήπεδα. Ξεχώριζε για το ενθουσιώδες παιχνίδι του, το ιδιαίτερο ταμπεραμέντο και τον εκρηκτικό χαρακτήρα του (λόγω του οποίου δεν απέφευγε τις ακρότητες), την πλούσια κώμη του και τις χαρακτηριστικές ατάκες, δείγμα αυθορμητισμού.

Καριέρα
-------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο απ' τον ερασιτεχνικό σύλλογο της Λαυρεωτικής σε πολύ μικρή ηλικία, αγωνιζόμενος αρχικά ως επιθετικός και το καλοκαίρι του 1977 αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό.

Έμεινε στην ομάδα του Πειραιά για 8 συνεχείς περιόδους (197 συμμετοχές) και στη συνέχεια αποχώρησε για να μετεγγραφεί στον Παναθηναϊκό, όπου αγωνίσθηκε για 4 χρόνια, μέχρι και την περίοδο 1988-89 (74 συμμετοχές).

Συνέχισε στην πρώτη κατηγορία για άλλη μια διετία, ως παίκτης του Ιωνικού Νίκαιας (1989-90) και του ΟΦΗ (1990-91), πήγε για λίγους μήνες στον ΠΑΣ Γιάννινα στη Β΄ Εθνική (1992), επέστρεψε στον Ιωνικό την περίοδο 1992-93 στη μεγάλη κατηγορία και τον ακολούθησε στη δεύτερη το 1994, βοηθώντας τα μέγιστα στην άμεση επάνοδο, ενώ έκλεισε την καριέρα του με την ομάδα της Νίκαιας τον Αύγουστο του 1994, όταν μετά τον αγώνα της πρεμιέρας της περιόδου 1994-95 και τη βαριά ήττα με 6-1 από τον Ηρακλή, ο τότε προπονητής του συλλόγου ο Βούλγαρος Κρίστο Μπόνεφ, προχώρησε σε εκκαθαρίσεις του έμψυχου δυναμικού. Με την ομάδα της Νίκαιας είχε συνολικά 43 συμμετοχές στην Α' Εθνική, 25 την πρώτη του περίοδο σε αυτή (1989-90) και 18 τη δεύτερη (1992-94). Συνολικά στην πρώτη τη τάξει κατηγορία είχε 333 συμμετοχές.

### Στην εθνική Ελλάδας

Το ντεμπούτο του με την Ελλάδα πραγματοποιήθηκε στις 11 Μαρτίου 1981 στην εκτός έδρας επικράτηση με 2-0 εναντίον του Λουξεμβούργου για την προκριματική φάση του Μουντιάλ 1982, όταν υπό τις οδηγίες του Αλκέτα Παναγούλια αντικατέστησε τον Μάικ Γαλάκο. Υπήρξε συνολικά 30 φορές διεθνής, από το 1981 έως το 1987.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «"Μαργαριτάρια" διάσημων. Βαμβακούλας: "*Να φτιάξουμε μια τριμελή επιτροπή, από ...5-6 άτομα*!"». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 3 Μαΐου 2012.
2. ↑  Φύλλο εφημερίδας "Αθλητική Φωνή" της Δευτέρας 24 Ιανουαρίου 1972, σελ. 8: "Χαραυγιακός - Λαυρεωτική 1-1" (αναφέρεται στη βασική ενδεκάδα της Λαυρεωτικής, ενώ ακόμη δεν έχει συμπληρώσει τα 15 του χρόνια)
3. ↑  Το ντεμπούτο του Νίκου Βαμβακούλα στη Εθνική Ελλάδας στο epo.gr

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Η καριέρα του Νίκου Βαμβακούλα στο national-football-teams
* Το προφίλ του Νίκου Βαμβακούλα στο transfermarkt
Ο **Νίκος Βαλλιάνος** (2 Ιανουαρίου 1954, Αθήνα – 8 Αυγούστου 1996, Χάνια Πηλίου) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής και μετέπειτα προπονητής. Με ύψος 1,81 μ. αγωνίζονταν ως τερματοφύλακας και υπήρξε πρωταγωνιστής σε ένα σπάνιο, όπως αναφέρεται, περιστατικό με υπέρ του καταλογισμό παράβασης πέναλτι για ανατροπή από ομόλογό του στον αγώνα ΓΑΣ Βέροια-Παναθηναϊκός 3-1 το Φεβρουάριο του 1978.

Ξεκίνησε τον αθλητισμό σε ηλικία 16 ετών στον ΑΟ Παλαιού Φαλήρου και δύο χρόνια αργότερα αποκτήθηκε από τον Παναθηναϊκό ως σπουδαίο ταλέντο το 1972. Την περίοδο 1975-76 αγωνίσθηκε σαν δανεικός στην ομάδα του Α.Ο. Κορωπίου (Β΄ Εθνική) όπου και διακρίθηκε. Επέστρεψε στον ΠΑΟ και προωθήθηκε στους τερματοφύλακες της α΄ ομάδας, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής της περιόδου 1976-77. Το 1980 παραχωρήθηκε δανεικός στον Ολυμπιακό Βόλου, όπου πραγματοποίησε σπουδαίες εμφανίσεις για τη Β΄ Εθνική κατηγορία. Τον επόμενο σταθμό του αποτέλεσε ο ΑΟ Αιγάλεω από το καλοκαίρι του 1982, με τη δεύτερη χρονιά να κατακτά τον τίτλο του πρωταθλητή νοτίου ομίλου και την άνοδο στην ανώτατη κατηγορία. Το 1984 αποχώρησε και στη συνέχεια αγωνίστηκε διαδοχικά με τους Αθηναϊκό (1985-1987), Φοίνικα Καλλιθέας (1988-89) και Ατρόμητο Περιστερίου, όπου έκλεισε την επαγγελματική αγωνιστική του σταδιοδρομία το 1990, ενώ αργότερα (1992) υπέγραψε στον Απόλλωνα Καρλοβασίου, σύλλογο της Δ΄ Εθνικής κατηγορίας.

Από την τελευταία του ομάδα άρχισε και την προπονητική του καριέρα, αρχικά ως βοηθός, ενώ από το 1994 ανέλαβε τον Εθνικό Αστέρα. Στις 8 Αυγούστου του 1996 υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο κατά τη διάρκεια πρωινής προπόνησης και απεβίωσε σε ηλικία μόλις 42 ετών.

Αδελφός του, κατά πολύ μεγαλύτερος, ήταν ο επίσης τερματοφύλακας Κώστας Βαλλιάνος του Πανιωνίου Σμύρνης, των πειραιωτών Εθνικού, Ολυμπιακού και μία φορά αρχηγός στις 11 εμφανίσεις του με την Εθνική ανδρών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Το πράσινο δράμα του 1978 στην Βέροια Αρχειοθετήθηκε 2013-06-10 στο Wayback Machine. pamesports.gr
2. ↑  Φύλλο εφημερίδας "*Αθλητική Ηχώ*" της 26 Φεβρουαρίου 1976, σελ. 3: "*Ο Ν. Βαλλιάνος δεν βλέπει την ώρα να γυρίσει στον ΠΑΟ!*"
3. ↑  Καπίνο ο 24ος![*νεκρός σύνδεσμος*], leoforos.gr
4. ↑  Φοίνικας Καλλιθέας, erasitexniko-podosfairo.gr Αρχειοθετήθηκε 2014-02-10 στο Wayback Machine.
5. ↑  Φύλλο εφημερίδας "Αθλητική Ηχώ" της 15 Σεπτεμβρίου του 1992, στήλη "Δ΄ Εθνική": "*Ο Ν. Βαλλιάνος στο Καρλόβασι*"
6. ↑  Θρήνος για τον Ν. Βαλλιάνο, εφημ. *ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ* 09.09.1996
7. ↑  Το έπος της Α΄ Εθνικής, Γιώργος Παγιωτέλης, περιοδ. *Οι ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ*, ό.π, τχ. 22 (Οκτ 1995), σελ. 47

  


|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |
Ο Ορθόδοξος **Ναός της Αγίας Τριάδος Σταυροδρομίου** βρίσκεται στην πλατεία Ταξίμ της Κωνσταντινούπολης.

Η ανέγερσή του ξεκίνησε το 1867 και επίσημος θεμέλιος λίθος ετέθη το 1869. Tα εγκαίνια τελέσθηκαν προεξάρχοντος του Οικουμενικού Πατριάρχου Ιωακείμ Γ΄, ανήμερα της εορτής της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού (Κυριακή 14 Σεπτεμβρίου).

Το αρχικό σχέδιο ήταν του αρχιτέκτονα Ποτεσσάρου και, όταν αυτός εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, ανέλαβε ο Αυτοκρατορικός Κάλφας Βασιλάκης Ιωαννίδης Εφένδης. Η εκκλησία είναι γοτθικού ρυθμού και χαρακτηρίζεται από δύο κωδωνοστάσια και παράθυρα σε σχήμα ρόδου βιτρό. Ο ναός περιβάλλεται από μεγάλο κήπο, ο οποίος συνορεύει με την αυλή του παραπλεύρως κείμενου Ζάππειου Παρθεναγωγείου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Καλλίφρων, Βασίλειος Δ. (1867). *Εκκλησιαστικά ή Εκκλησιαστικόν Δελτίον*. Κωνσταντινούπολη. σελ. 3.

Πηγές
-----

* Κολώνας Β. 2012. Έλληνες αρχιτέκτονες στην Οθωμανική Αυτοκρατορία (19ος-20ος αιώνας), Εκδόσεις Ολκός.
* Μεγαλώνυμος Κοινότης Σταυροδρομίου, Αγία Τριάδα Σταυροδρομίου
* Η Αγία τριάδα -Το καμάρι της ομογένειας στην Πόλη, constantinoupoli.com
Ο **Νικόλαος Βασαρμίδης** (Ορεινό Λασιθίου 1866 - Μπραμιανά, Ιεράπετρα, 4 Ιανουαρίου 1957) ήταν Κρητικός στρατιωτικός, οπλαρχηγός και αγωνιστής κατά των Τούρκων.

Βιογραφία
---------

### Πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε το1866 στο Ορεινό Λασιθίου, από αρχοντική οικογένεια, πατέρας του ήταν ο Μάρκος Βασαρμίδης και μητέρα του ήταν η Καλλιόπη Πλεξουσάκη, η οποία τον έκρυβε από μωρό σε μια ρίζα ελιάς, εξαιτίας του φόβου των Τούρκων. Είχε επιβλητικό παράστημα (ήταν ψηλός 2,02 μ). αρκετά γυμνασμένος, ευγενικός, φιλότιμος, με καλούς τρόπους και ευειδής.

### Αγωνιστική δράση

Το 1883 ο Βασαρμίδης σκότωσε τον περιβόητο Τούρκο τρομοκράτη, Πίτα Βότυρο στη γέφυρα του Αλμυρού. Μετά το γεγονός αυτό, κρυβόταν και πήγαινε στην Ιεράπετρα μόνο τα βράδια. Αξιοσημείωτο είναι πως μια βραδιά, καλεσμένος σε γλέντι σε γνωστό καφενείο της περιοχής, έσφαξε πενήντα Τούρκους μόνος. Στη Ρουκάκα συγκρότησε ένοπλη ομάδα, σε συνεργασία με έναν ιερέα και συνέλαβε έναν Τούρκο ταχυδρόμο, κατά την αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του ιερέα. Ο Τούρκος έφερε μια σιδερένια ράβδο και στο εσωτερικό της βρέθηκαν κρυμμένα έγγραφα, που αποκάλυψαν το σχέδιο για την πυρπόληση και τη σφαγή σε 12 χωριά της Σητείας και εν συνεχεία της Ιεράπετρας. Μετά την εισβολή στο φρούριο της Ιεράπετρας πιάστηκε και ξυλοκοπήθηκε άγρια, ωστόσο κατάφερε να απελευθερωθεί και να συνεργαστεί με τους οπλαρχηγούς Λακέρδα, Κοκκίνη και Μπαριτάκη. Ο Κοκκίνης σκοτώθηκε από ιταλικό βομβαρδιστικό και μάλιστα μπροστά στα μάτια του Βασαρμίδη, στη Βιγλιά. 

### Γάμος

Ο Βασαρμίδης παντρεύτηκε τη Μαριγώ Κατροτζανάκη και απέκτησε 2 παιδιά. Από δεύτερο γάμο με τη Μαρίνα Φαρσάρη είχε άλλα επτά παιδιά. Είχε και ένα θετό γιο τον οποίο έχει υιοθετήσει επίσημα. 

### Τιμές και θάνατος

Του χορηγήθηκε στρατιωτική σύνταξη μετά την απελευθέρωση και τιμήθηκε επίσης με δίπλωμα και με την ανακήρυξη σε οπλαρχηγό. Ο Βασαρμίδης πέθανε σε ηλικία 91 ετών και κηδεύτηκε στην Ιεράπετρα με στρατιωτικές τιμές και δημοσία δαπάνη. Το όνομά του δόθηκε σε δρόμο της Ιεράπετρας.

Πηγές
-----

* Νικόλαος Γ. Τζώρτζης, *Τα Οδωνυμικά της Ιεράπετρας*, έκδοση β΄, Δήμος Ιεράπετρας, 2002.
* Διάφορες ιστορικές πηγές[*ασαφές*]
* Τεκμηριωμένες ομολογιές συγγενών.[*ασαφές*]
Συντεταγμένες: 52°35′34.01″N 21°27′30.24″E﻿ / ﻿52.5927806°N 21.4584000°E﻿ / 52.5927806; 21.4584000

Το **Βίσκουφ** (πολωνικά: *Wyszków*,[ˈvɨʂkuf], γίντις: ווישקאָוו‎ *Vishkov*) είναι πόλη στην Πολωνία με 26.500 κατοίκους (2018). Είναι η πρωτεύουσα του Πόβιατ Βίσκουφ (πολωνικά: powiat wyszkowski‎). Το Βίσκουφ ανήκει στο Βοεβοδάτο Μασοβίας (από το 1999). Προηγουμένως ανήκε στο Βοεβοδάτο Βαρσοβίας (μέχρι το 1975) και στο Βοεβοδάτο Οστροουένκα (1975-1998).

Περιγραφή
---------

Το χωριό Βίσκουφ τεκμηριώθηκε αρχικά το 1203. Η πόλη ιδρύθηκε το 1502. Καταστράφηκε κατά τον Δεύτερο Βόρειο Πόλεμο το 1655-1660, όταν έχασε τη σημασία του στην περιοχή. Η βιομηχανία αναπτύχθηκε μετά το 1897, όταν δημιουργήθηκε ο σιδηρόδρομος Πιλάβα-Τουούστς-Οστροουένκα.

Εβραίοι στο Βίσκουφ
-------------------

Πριν από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο μισός πληθυσμός των 9.000 κατοίκων του Βίσκουφ ήταν Εβραίοι, όπου μετά τον πόλεμο δεν υπήρχε κανείς. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1997, ένα μνημείο για τα θύματα του Ολοκαυτώματος αποκαλύφθηκε στο Βίσκουφ. Είναι κατασκευασμένο από ανακτημένες εβραϊκές ταφόπλακες που είχαν αφαιρεθεί από την τοποθεσία το 1939 από γερμανικές δυνάμεις, οι οποίες τις χρησιμοποιούσαν ως λιθόστρωτα και για να χτίσουν την τοπική έδρα της Γκεστάπο. Απομεινάρια αυτών των βεβηλωμένων ταφοπλακών ανακτήθηκαν και ενσωματώθηκαν ως μέρος του μνημείου.

Το Βίσκουφ ήταν η γενέτειρα του Μόρντεχαϊ Ανιελέβιτς το 1919.

Βίσκουφ στον πολιτισμό
----------------------

Το Βίσκουφ ήταν το θέμα του τραγουδιού *Wyszków Tonie* από την πολωνική ροκ μπάντα *Elektryczne Gitary*.

Αξιοσημείωτα πρόσωπα από το Βίσκουφ
-----------------------------------

 Μνημείο για τον Μόρντεχαϊ Ανιελέβιτς στο Βίσκουφ.
* Μόρντεχαϊ Ανιελέβιτς (1919–1943), ηγέτης της εξέγερσης του Γκέτο της Βαρσοβίας
* Γιαρόσουαφ Καλινόφσκι (γενν. το 1962), Πολωνός πολιτικός
* Μπέρεκ Λάιχερ (1893–1943), Πολωνοεβραίος ιατρός και ακτιβιστής
* Lanberry (γενν. το 1987), Πολωνή τραγουδίστρια και τραγουδοποιός

Διεθνείς σχέσεις
----------------

### Αδελφοποιημένες πόλεις

Το Βίσκουφ είναι αδελφοποιημένο με:

* Κόχτλα-Γιάρβε, Εσθονία

Παραπομπές
----------

1. 1 2  encyklopedia.pwn.pl/haslo/Wyszkow;3999106.html.
2. ↑  bdl.stat.gov.pl/api/v1/data/localities/by-unit/071422635054-0966470?var-id=1639616&format=jsonapi. Ανακτήθηκε στις 5  Οκτωβρίου 2022.
3. ↑  «Välissuhted» (στα Εσθονικά). Kohtla-Järve linn. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Εβραϊκή κοινότητα στο Βίσκουφ στο Virtual Shtetl

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 126978915
* LCCN: no97064353
* GND: 4654909-2
* NKC: ge1133192

 |

 |