Η δράση των επιχειρήσεων για την κλιματική αλλαγή περιλαμβάνει μια σειρά δραστηριοτήτων που σχετίζονται με την υπερθέρμανση του πλανήτη και Κυότο. Σημαντικές πολυεθνικές εταιρείες έχουν παίξει και σε κάποιο βαθμό συνεχίζουν να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην πολιτική της υπερθέρμανσης του πλανήτη, ειδικά στις ΗΠΑ, ασκώντας πίεση στη κυβέρνηση και χρηματοδοτώντας τους αρνητές της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Οι επιχειρήσεις διαδραματίζουν επίσης βασικό ρόλο στην μετριασμό της υπερθέρμανσης του πλανήτη, μέσω των αποφάσεων να επενδύσουν στην έρευνα και την εφαρμογή νέων ενεργειακών τεχνολογιών και μέτρων για την εξοικονόμηση ενέργειας.

Επισκόπηση
----------

Το 1989 στις ΗΠΑ, οι βιομηχανίες οχημάτων και πετρελαίου, μαζί με την Εθνική Ένωση Κατασκευαστών ίδρυσαν τον Παγκόσμιο Συνασπισμό για το Κλίμα με στόχο την αντίθεση στις υποχρεωτικές ενέργειες για την αντιμετώπιση της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Το 1997, όταν η Γερουσία των ΗΠΑ ψήφισε με συντριπτική πλειοψηφία ένα ψήφισμα κατά της επικύρωσης του Κυότο, η βιομηχανία χρηματοδότησε μια διαφημιστική εκστρατεία αξίας 13 εκατομμυρίων δολαρίων κατά την περίοδο της ψηφοφορίας.

Το 1998 η εφημερίδα Τάιμς της Νέας Υόρκης δημοσίευσε ένα υπόμνημα από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Πετρελαίου που περιγράφει μια στρατηγική με στόχο να γίνει "η αναγνώριση της αβεβαιότητας ... μέρος της "συμβατικής σοφίας.'" Το υπόμνημα έχει συγκριθεί με ένα υπόμνημα στα τέλη της δεκαετίας του 1960 από την εταιρεία καπνού Μπράουν και Ουίλιαμσον, η οποία σημείωνε το εξής: "η αμφιβολία είναι το προϊόν μας, δεδομένου ότι είναι το καλύτερο μέσο ανταγωνισμού με το "σώμα της πραγματικότητας" που υπάρχει στο μυαλό του ευρύτερου κοινού. Είναι επίσης το μέσο για την καθιέρωση μιας διαμάχης." Οι εμπλεκόμενοι στο υπόμνημα περιελάμβαναν τον Τζέφρι Σάλμον, τότε εκτελεστικό διευθυντή του Ινστιτούτου Τζορτζ Σ. Μάρσαλ, τον Στίβεν Μιλόι, γνωστό αρνητή της κλιματικής αλλαγής, και τον Μάιρον Έμπελ του Συνεργατικού Επιχειρηματικού Ινστιτούτου. Τον Ιούνιο του 2005 ένας πρώην δικηγόρος του Ινστιτούτου, ο Φίλιπ Κούνεϊ, παραιτήθηκε από τη θέση στο Λευκό Οίκο μετά από κατηγορίες για πολιτικά κίνητρα παραποίησης επιστημονικών εκθέσεων.

Το 2002, στον απόηχο τόσο της μείωσης των μελών του όσο και της αποχώρησης του Προέδρου Μπους από το πρωτόκολλο του Κυότο, ο Συνασπισμός ανακοίνωσε ότι θα "αυτοαπενεργοποιηθεί".

Ο Χέρμαν Ντέιλι, πρώην οικονομολόγος της Παγκόσμιας Τράπεζας, υποδηλώνοντας ότι ο νεοφιλελευθερισμός και ηπαγκοσμιοποίηση επιφέρει "ένα μόνιμο διεθνές πρότυπο-μειώνοντας τον ανταγωνισμό για την προσέγγιση του κεφαλαίου". Εάν είναι ακριβές, αυτό το σύγχρονο οικονομικό περιβάλλον βοηθά επίσης τις επιχειρήσεις που είναι εχθρικές στη δράση κατά της κλιματικής αλλαγής. Είναι σε θέση να μεταφέρουν τις δραστηριότητές τους σε κράτη που δεν δίνουν τόση αυστηρότητα στην μετρίαση της κλιματικής αλλαγής.

Την ίδια στιγμή, από το 1989 πολλές εταιρείες έχουν αλλάξει την στάση τους για την κλιματική αλλαγή, σε μια πιο θετική στάση, με την αύξηση της πολιτικής και επιστημονικής συναίνεσης για το θέμα, με την έγκριση του πρωτοκόλλου του Κυότο και τις εκθέσεις αξιολόγησης της Διεθνούς Επιτροπής για την αλλαγή του κλίματος. Τέτοιες εταιρείες είναι για παράδειγμα πετρελαϊκές όπως οι Shell, Texaco, και ΒΡ, καθώς και κατασκευαστές αυτοκινήτων όπως οι Ford, General Motors, και DaimlerChrysler. Αρκετές έχουν ενταχθεί στο Κέντρο κλιματικών και ενεργειακών λύσεων (το πρώην κέντρο Πιου για την παγκόσμια κλιματική αλλαγή), ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός που στοχεύει να υποστηρίξει τις προσπάθειες αντιμετώπισης της παγκόσμιας κλιματικής αλλαγής.

Από το 2000, το Εγχείρημα Αποκάλυψης των Εκπομπών Άνθρακα έχει συνεργαστεί με μεγάλες εταιρείες και επενδυτές για να αποκαλύψει τις εκπομπές άνθρακα των μεγαλύτερων εταιρειών. Μέχρι το 2007, το εγχείρημα δημοσίευσε τα δεδομένα εκπομπών για 2.400 από τις μεγαλύτερες εταιρείες στον κόσμο, εκπροσωπώντας σημαντικούς θεσμικούς επενδυτές με περιουσιακά στοιχεία που αγγίζουν τα 41 τρισεκατομμύρια δολάρια. Η πίεση από αυτούς τους επενδυτές βοήθησε σε μια κάποια μείωση των εκπομπών.

Το Παγκόσμιο Επιχειρηματικό Συμβούλιο για την Αειφόρο Ανάπτυξη, μια ένωση περίπου 200 πολυεθνικών, ζήτησε, από τις κυβερνήσεις να συμφωνήσουν για την τήρηση παγκόσμιων στόχων και υποστηρίζει ότι είναι απαραίτητο να μειωθούν οι εκπομπές κατά 60-80% από τα τρέχοντα επίπεδα μέχρι το 2050.

Το 2017, μετά την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, η επιχειρηματική κοινότητα ήταν υπέρ της Συμφωνίας του Παρισιού, η οποία τέθηκε σε ισχύ στις 4 Νοεμβρίου 2016.

Το 2020 η ζήτηση για επιχειρηματική δράση με στόχο την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής αυξήθηκε. Ένας οργανισμός που ονομάζεται "Ομάδα Εργασίας για τις οικονομικές γνωστοποιήσεις που σχετίζονται με το κλίμα" δημιουργήθηκε με συγκεκριμένο στόχο να δείξει ποιες εταιρείες προσπαθούν να σταματήσουν την κλιματική αλλαγή και ποιες όχι. Η Τράπεζα της Αγγλίας ξεκίνησε μια πρωτοβουλία για να δείξει ποιες επενδύσεις μπορούν να γίνουν μη κερδοφόρες με την εξέλιξη της δράσης για το κλίμα. Η ΒΡ δεσμεύτηκε να γίνει ουδέτερη ως προς τις εκπομπές άνθρακα έως το 2050 και η μεγαλύτερη εταιρεία διαχείρισης οικονομικών στοιχείων BlackRock δήλωσε ότι δεν θα εξυπηρετήσει εκείνους που δεν θα προσπαθήσουν να μειώσουν τις εκπομπές αερίων του άνθρακα. Οι επενδυτές με κεφάλαιο 5 τρισεκατομμυρίων δολαρίων δεσμεύτηκαν να έχουν πλήρη αποεπένδυση από τα ορυκτά καύσιμα και επενδύσεις που τα χρησιμοποιούν μέχρι το 2050.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Snowed». Mother Jones. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2009.
2. ↑  "Industrial Group Plans to Battle Climate Treaty", *The New York Times*, March 26, 1998. Accessed 26 June 2018.
3. ↑  «Global Science Communications» (PDF). 3 Απριλίου 1998. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 15 Ιουλίου 2007.  Also available here and here
4. ↑  «Some Like It Hot». Mother Jones. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2009.
5. ↑  Borger, Julian (2005-06-09). «Ex-oil lobbyist watered down US climate research | Environment». *The Guardian* (London).. Ανακτήθηκε στις 2009-12-03.
6. ↑  May, Bob (January 27, 2005). «Under-informed, over here». *The Guardian*.. Ανακτήθηκε στις February 8, 2016.
7. ↑  Pearce, Fred. «Review: How green are the multinationals?». *New Scientist* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2019.
8. ↑  WBCSD (5 Σεπτεμβρίου 2007). «Climate Change Debate Needs Revolution, Financial Times, 5 September 2007». Wbcsd.org. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Φεβρουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2009.
9. ↑  Amy Harder (17 Απριλίου 2017). «Corporate America isn't backing Trump on climate». *AXIOS.com*. AXIOS Media. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2017.
10. ↑  Shukman, David (27 February 2020). «Climate change: Pressure on big investors to act on environment». BBC.. Ανακτήθηκε στις 1 March 2020.