recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Τα διακριτικά της πολιτικής οργάνωσης του NSDAP.  
Το υπ' αριθ. 28 ανήκει στο αξίωμα του Γκάουλαϊτερ.
Ο **Γκάουλαϊτερ** (γερμ. *Gauleiter*) ήταν, επί ναζιστικού καθεστώτος, ο επικεφαλής μιας διοικητικής περιφέρειας (Gau). Η λέξη παράγεται από το *Gau* (γερμ. Περιφέρεια, πληθ. Gaue) και το *leiter* (γερμ. επικεφαλής, διευθυντής, αρχηγός). Η διοικητική διαίρεση σε Γκάου υπήρχε από την εποχή του Μεσαίωνα στη Γερμανία, αλλά έκτοτε δεν χρησιμοποιήθηκε εκ νέου μέχρι το 1936, οπότε την επανέφερε σε χρήση με σχετικό νομοθετικό διάταγμα το Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα του Αδόλφου Χίτλερ. Ο διοικητής ενός Γκάου διοριζόταν από το Κόμμα και είχε πολύ μεγάλες αρμοδιότητες στο Γκάου που διοικούσε.

Γνωστότερος Γκάουλαϊτερ ήταν ο Υπουργός Προπαγάνδας της κυβέρνησης του Χίτλερ, Γιόζεφ Γκέμπελς (Joseph Goebbels), ο οποίος ήταν επικεφαλής του Γκάου του Βερολίνου. Με διάταγμά του το 1944 απομακρύνθηκαν από το Βερολίνο όλοι οι πολίτες που δεν ήταν απαραίτητοι για τη λειτουργία της κρατικής μηχανής και την άμυνα της πόλης. Άλλοι Γκάουλαϊτερ που έμειναν στην ιστορία για τη σκληρότητά τους ήταν ο Γιόζεφ Τερμπόβεν (αρχικά Γκάουλαϊτερ της Έσσης, μετέπειτα κομισάριος του Ράιχ στη Νορβηγία), ο Έριχ Κοχ (Erich Koch) (Ανατολική Πρωσσία), ο Γιούλιους Στράιχερ (Julius Streicher) (Φρανκονία), ο Φριτς Ζάουκελ (Fritz Sauckel) (Θουριγγία), ο Ρόμπερτ Λάι (Robert Ley) (Νότια Ρηνανία).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κατάλογος των Γκάουλαϊτερ: Σχετικό αγγλικό άρθρο της Wikipedia
*

Πηγές
-----

* Ρεϊμόν Καρτιέ, *Ιστορία του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου*, Εκδ. Πάπυρος-Πρες, Αθήνα, 1966.
* Marcus Wendel, *Axis History Factbook*
Το **Βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής** (σουηδικά: *Nobelpriset i fysiologi eller medicin*) που χορηγείται από το Ίδρυμα Νόμπελ, απονέμεται μία φορά το χρόνο για εξαίρετες ανακαλύψεις στους τομείς των βιοεπιστημών και της ιατρικής. Είναι ένα από τα πέντε βραβεία Νόμπελ που αθλοθετήθηκαν το 1895 από τον Σουηδό χημικό Άλφρεντ Νόμπελ, εφευρέτη της δυναμίτιδας, στη διαθήκη του. Ο Νόμπελ ενδιαφέρθηκε προσωπικά για την πειραματική φυσιολογία και ήθελε να δημιουργήσει ένα βραβείο για την πρόοδο μέσα από επιστημονικές ανακαλύψεις στα εργαστήρια. Το Βραβείο Νόμπελ απονέμεται στον παραλήπτη (ή τους παραλήπτες) σε ετήσια τελετή στις 10 Δεκεμβρίου, επέτειο του θανάτου του Νόμπελ, μαζί με ένα δίπλωμα και ένα πιστοποιητικό για το χρηματικό έπαθλο. Η μπροστινή πλευρά του μεταλλίου παρέχει το ίδιο προφίλ του Άλφρεντ Νόμπελ, όπως απεικονίζεται στα μετάλλια για φυσική, χημεία, και λογοτεχνία, ενώ η πίσω πλευρά του είναι μοναδική στο συγκεκριμένο μετάλλιο.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος αποδεκτών Βραβείου Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ιατρικό σκάνδαλο αναστατώνει την επιτροπή των βραβείων Νόμπελ onmed.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής** |

* Όλοι οι κάτοχοι του βραβείου Νόμπελ Ιατρικής Αρχειοθετήθηκε 2008-08-27 στο Wayback Machine. – επίσημη ιστοσελίδα του Ιδρύματος Νόμπελ.
Ο **Βρετανικός Στρατός Θεσσαλονίκης** ήταν βρετανικός στράτευμα ξηράς κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Συμμετοχή στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
----------------------------------

Ο στρατός σχηματίστηκε στην Θεσσαλονίκη υπό τον αντιστράτηγο Μπράιαν Μέιχον, για να αντισταθεί στις βουλγαρικές εξελίξεις στην περιοχή, καθώς τότε μαίνονταν οι μάχες του μακεδονικού Μετώπου. Ο στρατός έφθασε στην Θεσσαλονίκη στις 15 Οκτωβρίου 1915 μαζί με τα γερμανικά στρατεύματα.[1] Τον Μάιο του 1916 ο αντιστράτηγος Τζορτζ Μιλν διαδέχθηκε τον Μπράιαν Μέιχον ως επικεφαλής του στρατεύματος. Αργότερα το στράτευμα αποτελούνταν από δύο σώματα, ενώ το στράτευμα καταργήθηκε το 1920.[2] Οι νεκροί στρατιώτες του βρετανικού στρατού Θεσσαλονίκης τιμώνται στο μνημείο της Δοϊράνης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Palmer Alan, The gardeners of Salonika, 1965, p. 11.
2. ↑  Alan Wakefield & Simon Moody, *Under the Devil's Eye: Britain's Forgotten Army at Salonika 1915–1918*, Stroud: Sutton Publishing (2004).
Στην ελληνική μυθολογία, ο **Βριάρεως** ήταν ένας από τους Εκατόγχειρες, τέρατα παιδιά του Ουρανού και της Γαίας.

Το όνομα προέρχεται από το επίθετο βριαρός (= στιβαρός).

Οι Εκατόγχειρες ήταν τρεις: ο Βριάρεως ή Αιγαίων, ο Κότος και ο Γύγης. Το όνομά τους οφείλεται στο ότι είχαν εκατό χέρια ο καθένας. Επιπλέον, ο κάθε Εκατόγχειρας είχε 50 κεφάλια και ήταν γιγαντόσωμος. Η δύναμή τους ήταν υπερφυσική και αποτελούσαν προσωποποιήσεις βίαιων φυσικών φαινομένων

Τιτανομαχία
-----------

Μόλις γεννήθηκαν οι Εκατόγχειρες, ο πατέρας τους τους έκλεισε στα βάθη της γης. Από εκεί τους ελευθέρωσε ο Δίας για να τον βοηθήσουν κατά την Τιτανομαχία. Αφού οι Τιτάνες νικήθηκαν, ο Δίας τους έκλεισε στα Τάρταρα και έβαλε τους Εκατόγχειρες να τους φυλάγουν.

Τρωικός Πόλεμος
---------------

Στην Ιλιάδα, μάλλον ως επινόηση από τον ίδιο τον Όμηρο, καθώς ο μύθος δεν απαντάται αλλού, ο εκατόγχειρας που οι θεοί τον ονόμαζαν Βριάρεω και οι άνθρωποι Αιγαίωνα και ο οποίος έσωσε τον Δία από συνωμοσία που εξύφαναν εναντίον του οι θεοί.

Σε πολύ μεταγενέστερη περίοδο, ο Δάντης στη Θεία Κωμωδία τον παρουσιάζει ως εχθρό των θεών, ακολουθώντας την ερμηνεία του Λατίνου ποιητή Στάτιου.
Η **Γκαπ Ωτ-Αλπ ΦΚ**, παλαιότερα γνωστή ως Γκαπ Φουτμπόλ Κλαμπ είναι γαλλική ποδοσφαιρική ομάδα με έτος ίδρυσης το 1970.

Ιστορία
-------

Η Γκαπ Ωτ-Αλπ ΦΚ δημιουργήθηκε ως αποτέλεσμα της συγχώνευσης της Σπορτίνγκ Κλαμπ Ολιμπίκ Γκαπανσαί (SCOG) και της Φουτμπόλ Κλαμπ Γκαπανσαί. Το 2000, ο σύλλογος έλαβε την ονομασία Γκαπ Ωτ-Αλπ Φουτμπόλ Κλαμπ. 

Μετά την άνοδό του στην Νασιονάλ με το πέρας της σεζόν 2009-2010, ο σύλλογος υποβιβάστηκε δικαστικά την αμέσως επόμενη σεζόν από την DNCG στο Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα Γαλλίας λόγω οικονομικών προβλημάτων.

Η Γκαπ Ωτ-Αλπ Φουτμπόλ Κλαμπ τέθηκε υπό καθεστώς πτώχευσης από το Ανώτατο Δικαστήριο της Γκαπ στις 13 Ιανουαρίου 2012, με, ιδιαίτερη περίπτωση, μια ειδική παράταση διάρκειας τριών μηνών με πιθανή επέκτασή της σε έξι μήνες για να μπορέσουν οι διαφορετικές ομάδες του συλλόγου να ολοκληρώσουν τις αγωνιστικές τους υποχρεώσεις για την σεζόν. Η τελευταία σεζόν της ομάδας στο CFA (2011-2012) ήταν ιδιαιτέρως δύσκολη. Η Γκαπ δεν κατάφερε να πετύχει παρά μόνο μια νίκη στη διάρκεια της χρονιάς (Γκαπ 2-1 Μαριγκάν). Απολογισμός: 1Ν 7Ι 26Η. Ο σύλλογος υποβιβάστηκε στην Πρώτη Κατηγορία της Περιφέρειας Άλπεων. Ουδέν κακό αμιγές καλού : η τελευταία αυτή σεζόν έδωσε την δυνατότητα σε ορισμένους νεαρούς παίκτες από τα τμήματα υποδομής του συλλόγου να αγωνιστούν για μερικούς μήνες στο CFA. 

Η οριστική διάλυση ανακοινώθηκε τον Ιούνιο του 2012.
Η Γκαπ Φουτ 05 προήλθε από τις στάχτες της Γκαπ ΩΑΦΚ. Ξεκίνησε εκ νέου την πορεία της από τις χαμηλότερες κατηγορίες του γαλλικού ποδοσφαίρου, συγκεκριμένα στην Α΄ Κατηγορία της Περιφέρειας Άλπεων.

Διακρίσεις
----------

* **CFA (1)**
	+ **Πρωταθλήτρια** : 2010
	+ **Δευτεραθλήτρια** : 2008
* **CFA 2 (1)**
	+ **Πρωταθλήτρια** : 2003
* **Ντιβιζιόν Ντ'Ωνέρ (1)**
	+ **Πρωταθλήτρια** : 2001.

Έμβλημα
-------

* Παλαιότερο σήμα της Γκαπ ΩΑΦΚΠαλαιότερο σήμα της Γκαπ ΩΑΦΚ
* Παλαιότερο σήμα της Γκαπ ΩΑΦΚΠαλαιότερο σήμα της Γκαπ ΩΑΦΚ

Παραπομπές
----------

1. ↑  « Histoire du club » Αρχειοθετήθηκε 2015-09-24 στο Wayback Machine. site officiel du club.
2. ↑  L'été meurtrier du football amateur français[*νεκρός σύνδεσμος*] sur foot-national.com
Ο **Βοραΐδης** ήταν ξάδελφος του βυζαντινού αυτοκράτορα Ιουστινιανού Α΄, γνωστός για το ρόλο του στο τερματισμό των ταραχών του Νίκα του 532. Η πρωταρχική πηγή γι 'αυτόν είναι ο ιστορικός Προκόπιος.

Ο Βοράϊδης ήταν αδελφός του Γερμανού και του Ιούστου. Ήταν κατά τα φαινόμενα ξαδέρφια του Ιουστινιανού Α΄, αν και η ακριβής οικογενειακή σχέση τους είναι αβέβαιη. Ήταν ανιψιός του Ιουστίνου Α΄ (518-527), αν και συχνά λανθασμένα δήλωνε ότι ήταν ανιψιός του ίδιου του Ιουστινιανού.

Την τελευταία ημέρα των ταραχών της Στάσης του Νίκα, ο Βράϊδης και ο Ιούστος ήταν υπεύθυνοι για τη σύλληψη του Υπάτιου, τον οποίο ο λαός είχε ανακηρύξει αυτοκράτορα, και του αδελφού του Πομπηίου. Ο Προκόπιος αναφέρει ότι ο Βοραΐδης και ο Ιούστος, ανιψιοί του αυτοκράτορα Ιουστινιανού, όπου κανείς δεν τολμούσε να σηκώσει χέρι εναντίον τους, έσυραν τον Υπάτιο κάτω από το θρόνο και, τον παρέδωσαν μαζί με τον Πομπήιο στον αυτοκράτορα.

Ο Βοραΐδης πέθανε το 548, είχε μία άγνωστη σύζυγο και κόρη επίσης αγνώστου ονόματος. Άφησε το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του στον αδελφό του Γερμανό και στους ανιψιούς του Ιουστίνο και Ιουστινιανό. Η κόρη του θα κληρονομήσει μόνο το ελάχιστο που απαιτείται από το νόμο. Ωστόσο, ο Ιουστινιανός Α΄ υπερασπίστηκε την κόρη του και κανόνισε να πάρει καλύτερη κληρονομιά .

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Martindale, Jones & Morris (1992), pp. 245–246
2. ↑  Martindale & Morris (1980), p. 505
3. ↑  Kazhdan (1991), p. 846
4. ↑  Procopius, History of the Wars, Book 1, Chapter 24

Πηγές
-----

* Bury, John Bagnell (1958), *History of the Later Roman Empire: From the Death of Theodosius I to the Death of Justinian, Volume 2*, Courier Dover Publications, ISBN 978-0-486-20399-7,
* Kazhdan, Alexander, επιμ.. (1991), *Oxford Dictionary of Byzantium*, Oxford University Press, ISBN 978-0-19-504652-6
* Martindale, John R.; Morris, John (1980), *The Prosopography of the Later Roman Empire, Volume II: AD 395–527*, Cambridge University Press, ISBN 978-0-521-20159-9
* Martindale, John R.; Jones, A.H.M.; Morris, John (1992), *The Prosopography of the Later Roman Empire, Volume III: AD 527–641*, Cambridge University Press, ISBN 0-521-20160-8,
* Procopius of Caesarea; Dewing, Henry Bronson (1914), *History of the wars. vol. 1, Books I-II*, Cambridge University Press, ISBN 0-674-99054-4
Ο **σιδηροδρομικός σταθμός Παρισιού Λυών** (στα γαλλικά *Paris Gare de Lyon* - Παρί Γκαρ ντε Λυών) είναι ένας από τους έξι μεγάλους τερματικούς σιδηροδρομικούς σταθμούς στο Παρίσι, στη Γαλλία. Έχει περίπου 90.000.000 επιβάτες ετησίως, κάνοντας τον τον τρίτο μεγαλύτερο σιδηροδρομικό σταθμό ως προς μετακίνηση επιβατών στη Γαλλία και έναν από τους μεγαλύτερους στην Ευρώπη. Είναι ο βόρειος τερματικός της γραμμής Παρισιού - Λυών - Μασσαλίας. Πήρε το όνομά του από την πόλη της Λυών, απ' όπου διέρχονται διάφορα τρένα μεγάλων αποστάσεων, από το Παρίσι στη νότια Γαλλία. Ο σταθμός βρίσκεται στο 12ο διαμέρισμα του Παρισιού, ανατολικά από το κέντρο, στη βόρεια όχθη του Σηκουάνα.
Ο **Γιόζεφ φον Χάρτμανν** (γερμ, *Joseph Hermann Bernhard τον Hartmann*, 1780 - 1859) ήταν Πρώσος διοικητής περιφέρειας.

Βιογραφία
---------

Γονείς του ήταν ο πρώσος κυβερνητικός και δικαστκός σύμβουλος Γκέοργκ Άντον φον Χάρτμαν (1751-1819) και η σύζυγός του Μπερναρντίνε, το γένος φον Πάιν (1752-1837). 

Ο Χάρτμαν εισήλθε στις 4 Αύγουστος 1803 στη δημόσια υπηρεσία και ανήρθε το 1817 στο αξίωμα του περιφερειακού διοικητή (Landrat) της περιφέρειας Büren. Συνταξιοδόθηκε το 1843 κα τιμήθηκε με το μετάλλιο του Τάγματος του Red Eagle.

Παντρεύτηκε το1806 την Μπερνατίνε φον Χαμμ (1787–1867). Απο τον γάμο αυτό απέκτησε επτά παιδιά, συμπεριλαμβανομένου του μετέπειτα Πρώσου Στρατηγού Πεζικού Ερνστ φον Χάρτμαν (1817-1883).

Πηγές
-----

* *Gothaisches Genealogisches Taschenbuch der Briefadeligen Häuser. 1907.* Erster Jahrgang, Justus Perthes, Gotha 1906, S. 272 f.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Γιόζεφ φον Χάρτμαν.* σύντομο Βιογραφικό. Στο: *Βεστφαλική ιστορία.*
Το **Γενικό Κυβερνείο της Βαρσοβίας** (γερμανικά: *Generalgouvernement Warschau*) ήταν διοικητική αστική περιφέρεια που δημιουργήθηκε από τη Γερμανική Αυτοκρατορία στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Περιλάμβανε το βορειοδυτικό μισό της πρώην υπό ρωσικής κυριαρχίας Πολωνίας του Συνεδρίου.

Παρόλο που το έδαφος αρχικά αποτελούσε τμήμα της στρατιωτικής διοίκησης *Ober Ost* υπό την εξουσία του Στρατηγού Έριχ Λούντεντορφ, μετά τις στρατιωτικές προόδους των Κεντρικών Δυνάμεων στην φθινοπωρινή επίθεση του 1915 το έδαφος περιήλθε σε ξεχωριστή διοίκηση τον Οκτώβριο. Συνέχισε να υπάρχει ακόμη και μετά τη μετέπειτα δημιουργία ενός μικρού Βασιλείου της Πολωνίας, ένα κράτος-μαριονέτα των Κεντρικών Δυνάμεων. Ο γενικός κυβερνήτης της, Χανς Χάρτβιχ φον Μπέζελερ, κατείχε το αξίωμά καθ΄ όλη τη διάρκεια της ύπαρξης της περιφέρειας. Η έδρα του Γενικού Κυβερνείου λειτουργούσε στο Βασιλικό Κάστρο της Βαρσοβίας, ενώ η έδρα του γενικού κυβερνήτη ήταν στο Παλάτι Μπελβέντερ στη Βαρσοβία.

Στα νότια του Γενικού Κυβερνείου βρισκόταν μια αντίστοιχη περιφέρεια υπό τον αυστροουγγρικό έλεγχο, το Στρατιωτικό Κυβερνείο του Λούμπλιν.

Στις 18 Οκτωβρίου 1916 εισήχθη κοινή διοίκηση για τις δύο περιφέρειες της πρώην Πολωνίας του Συνεδρίου, με έναν Γερμανό δημόσιο υπάλληλο, τον Βόλφγκανγκ φον Κρις, που διορίστηκε ως ο πρώτος αρχηγός της προτεινόμενης διοίκησης. Στις 9 Δεκεμβρίου, ο Κρις ίδρυσε μια πολωνική κεντρική τράπεζα, η οποία εξέδωσε ένα νέο νόμισμα, το πολωνικό μάρκο (*Marka polska*).

Κατά τη διάρκεια της κατοχής, οι γερμανικές αρχές στρατολόγησαν τους Πολωνούς σε καταναγκαστική εργασία για να αντικαταστήσουν τους Γερμανούς εργάτες που είχαν στρατευτεί.

Γενικοί Κυβερνήτες
------------------

| No. | Εικόνα | Όνομα | Θητεία | Σημειώσεις |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | **Χανς Χάρτβιχ φον Μπέζελερ** | 1915–1918 | Υπηρέτησε ως γενικός κυβερνήτης από τον Αύγουστο του 1915 έως τον Νοέμβριο του 1918. Ήταν επίσης ο διοικητής του Βασιλικού Πολωνικού Στρατού (πολωνικά: Polska Siła Zbrojna, γερμανικά: Polnische Wehrmacht). Με την πολωνική διακήρυξη ανεξαρτησίας και την παράδοση της Γερμανίας, ο Μπέζελερ δραπέτευσε από τη Βαρσοβία στο Βερολίνο μεταμφιεσμένος ως εργάτης. Μίλησε άσχημα τόσο για τη Γερμανία όσο και για την Πολωνία, πέθανε το 1921. |

Αρχηγοί της Κοινής Διοίκησης:

* Βόλφγκανγκ φον Κρις (18 Οκτωβρίου 1915 - 26 Νοεμβρίου 1917)
* Ότο φον Στάινμαϊστερ (26 Νοεμβρίου 1917 - 6 Οκτωβρίου 1918)

 10 πολωνικά μάρκα, 1917

Δείτε επίσης
------------

* *Ober Ost*
* Βασίλειο της Πολωνίας (1917-1918)
* Ανατολικό Μέτωπο (Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος)
* Γενικό Κυβερνείο του Βελγίου

Πηγές
-----

* *Pro memoria.* *Prusak w Polsce* του Γιούζεφ Ραπάτσκι.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Liulevicius, Vejas G. (2000). *War Land on the Eastern Front: Culture, Identity, and German Occupation in World War I*. Cambridge University Press, σελ. 54.
2. ↑  W. Głębocki, *Pałace Warszawy*, Βαρσοβία 1991, σελ. 8. (ISBN 83-217-2814-6)
3. ↑  Roshwald, Aviel (2002). *European Culture in the Great War*. University of Cambridge. σελ. 70. ISBN 9780521013246. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2021.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 16149107-8

 |

 |
Η **Διοκαισάρεια** ή  **Κερέταπα** ή **Χαιρέταπα** ήταν αρχαιοελληνική κι έπειτα Ρωμαίική πόλη της Φρυγίας. Βρισκόταν στην νότια Φρυγία ανατολικά της Λαοδίκειας, 20 μίλια νοτιοανατολικά των Κολλοσών και 20 μίλια προς τα βόρεια από την Απάμεια, χτισμένη στις όχθες μικρής λίμνης. Η τοποθεσία της σήμερα έχει ταυτιστεί κοντά στο Καγιάντιμπι (Kayadibi) της Τουρκίας στο Βιλαέτι του Ικονίου.

Η πόλη αναφέρεται με το όνομα *Κερέταπα* αλλά και *Διοκαισάρεια* της επαρχίας Φρυγίας Πακατιανής. Έκοψε νομίσματα που έφεραν στην μία όψη το όνομα *Διοκαισαρεῖς* ή *Κερεταπεύς*. Τα νομίσματα δείχνουν ότι κοντά στην πόλη υπήρχε ποτάμι ή κρήνη *Αυλινδένος*. 

Κατά τους Ρωμαίικούς και Βυζαντινούς χρόνους για την πόλη επικράτησε το όνομα Διοκαισάρεια , είχε και επισκοπή, εκκλησιαστική επαρχία, με την ονομασία Επισκοπή Χαιρετόπων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μιχαήλ Μελέτιος, Γεωγραφία παλιά και νέα, σελ. 144, *[...]πόλις εν τη κεκαυμoύη Φρυγία , απέχεσα της Απαμείας 20 μίλια προς βορέαν[...]*
2. ↑  Συνέκδημος Ιεροκλέους
3. ↑  [Ελευθερουδάκης, Σύγχρονος εγκυκλοπαίδεια μετά πλήρους λεξικό της Ελληνικής γλώσσας, Τόμος 8], Εγκυκλοπαιδικαί εκδόσεις Ν. Νίκας, 1979, σελ. 607
**Προεδρικές και βουλευτικές εκλογές διενεργήθηκαν στον Παναμά** στις 3 Μαΐου του 2009. Περίπου 2,2 εκατομμύρια ήταν οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι. Την ίδια μέρα διεξήχθησαν βουλευτικές και δημοτικές εκλογές. Σύμφωνα με τους παρατηρητές, η συμμετοχή ήταν υψηλή. Επικρατέστερος για τη νίκη ήταν ο Ρικάρδο Μαρτινέλι από την Αντιπολίτευση, που ανήκει στη Συμμαχία για την Αλλαγή. Αντίπαλός του ήταν η Μπαλμπίνα Ερρέρα, η οποία πρόσκειται στο κυβερνών Δημοκρατικό Επαναστατικό Κόμμα.  To Εκλογικό Δικαστήριο ανακοίνωσε ότι ο νικητής των εκλογών ήταν ο Μαρτινέλι.
Σύμφωνα με τα πρώτα αποτελέσματα, ο επιχειρηματίας έλαβε το 60% των ψήφων έναντι 37% για την Ερρέρα Με καταμετρημένο το 43,68% των ψήφων, ο Μαρτινέλι ανακηρύχθηκε νικητής των εκλογών και ορκίστηκε στην προεδρία την 1η Ιουλίου του 2009.

Αποτελέσματα προεδρικών εκλογών 2009
------------------------------------

**Πρόεδρος, 3 Μαΐου 2009**

ε • σ | Υποψήφιοι | Κόμματα | Ψήφοι | % |
| --- | --- | --- | --- |
| Ρικάρδο Μαρτινέλι | Δημοκρατική Αλλαγή, Κόμμα Πατριωτικής Ένωσης, Κόμμα Παναμενίστα, Εθνικιστικό Ρεπουμπλικανικό Φιλελεύθερο Κίνημα | 952.333 | 60,1 |
| Μπαλμπίνα Ερρέρα | Δημοκρατικό Επαναστατικό Κόμμα, Λαϊκό Κόμμα | 597.227 | 37,54 |
| Γκιγιέρμο Εντάρα | Κόμμα Ηθικής Πρωτοπορίας της Πατρίδας | 36.867 | 2 |
| Σύνολο (συμμετοχή 73,99%) | 1.558.445 | 100,0 |
| Λευκά | 18.331 | 1,14 |
| Άκυρα | 29.941 | 1,87 |
| Σύνολο ψήφων | 1.606.717 |  |

Βουλευτικές εκλογές 2009
------------------------

Στις βουλευτικές εκλογές, με καταμετρημένο το 57% των εκλογικών τμημάτων, το κόμμα του Μαρτινέλι (Δημοκρατική Αλλαγή) έλαβε 37 έδρες μαζί με τους εταίρους του επί συνόλου 71 εδρών στην Εθνοσυνέλευση. Οι Σοσιαλιστές της Ερρέρα έλαβαν 23 έδρες.

**Εθνοσυνέλευση, 3 Μαΐου 2009** 

ε • σ | Κόμματα | Ψήφοι | % | Έδρες |
| --- | --- | --- | --- |
| Δημοκρατικό Επαναστατικό Κόμμα |  |  | 26 |
| Κόμμα Παναμενίστα |  |  | 21 |
| Δημοκρατική Αλλαγή |  |  | 15 |
| Κόμμα Πατριωτικής Ένωσης |  |  | 4 |
| Ανεξάρτητοι |  |  | 2 |
| Εθνικιστικό Ρεπουμπλικανικό Φιλελεύθερο Κίνημα |  |  | 2 |
| Λαϊκό Κόμμα |  |  | 1 |
| Κόμμα Ηθικής Πρωτοπορίας της Πατρίδας |  |  | — |
| Έγκυρα ψηφοδέλτια | 1.454.223 | 93,96 | 71 |
| Άκυρα | 93.510 | 6,04 |
| Σύνολο (συμμετοχή 70,05%) | 1.547.733 | 100,00 |

Πηγή: επίσημα αποτελέσματα γενικών εκλογών 2009

παραπομπές
----------

1. ↑  AFP, Panama goes to polls, 3 Μαΐου 2009.
2. ↑  Radio Netherlands[*νεκρός σύνδεσμος*] Panama votes for president and parliament , 3 Μαΐου 2009.
3. ↑  Associated Press[*νεκρός σύνδεσμος*], Panama chooses new president amid canal expansion , 3 Μαΐου 2009.
4. ↑  Yahoo! Search - Web Search
5. ↑  «prensa.com Panamá - Panorama». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουλίου 2019.
Οι **Δράγγες**, ή **Δράνγκες**, ή **Δαράγγες**, ή **Δαράνγκες**, ήταν αρχαίος περσικός λαός που κατοικούσε στην αρχαία Δραγγιανή, ή Δρανγκιανή, παρά τις όχθες του Ετυμάνδρου ποταμού (σύγχρονου Χέλμαντ). Το όνομά τους όσο και η ονομασία της χώρας τους φέρονται να επικράτησαν μετά την μεγάλη εκστρατεία του Μ. Αλεξάνδρου. Παρά ταύτα ο Ηρόδοτος τους αναφέρει με το όνομα **Σαράγγες**.

Όταν ο Μέγας Αλέξανδρος κατέλαβε τη χώρα των Περσών κατέλαβε και την χώρα αυτών που αποτελούσε τμήμα της Περσικής Αυτοκρατορίας. Αργότερα επί βασιλείας των Σελευκιδών η χώρα τους υπάχθηκε στο Βασίλειο της Συρίας και ακολούθως στον Ελληνοβακτριανό ηγεμόνα Ευθόδημο από τον οποίο και περιήλθε τελικά στους Πάρθους.

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.21ος, σελ.305.
Ο **Γιν Τζονγκ-οχ** (Κορεατικά: 진종오, γενν. 24 Σεπτεμβρίου 1979) είναι Νοτιο-Κορεάτης αθλητής της σκοποβολής. Συμμετέχει στα αγωνίσματα των 50 μέτρων και 10 μέτρων αεροβόλο πιστόλι.

Καριέρα
-------

Γεννήθηκε στην Γκάνγουον-ντο της Νότιας Κορέας. Έχει κερδίσει 3 χρυσά και 1 ασημένιο στο αγώνισμα των 50 μέτρων με πιστόλι, ενώ 1 χρυσό και ένα ασημένιο σε αγώνισμα 10 μέτρων με αεροβόλο πιστόλι, όλα αυτά σε Ολυμπιακούς Αγώνες.

Έχει 5 χρυσά, 2 αργυρά και 2 χάλκινα σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα.

Έχει επίσης μετάλλια σε Ασιατικό Πρωτάθλημα Σκοποβολής, αλλά και σε Ασιατικούς Αγώνες.

Παραπομπές
----------

* Προφίλ
* Ο Γιν Τζονγκ-οχ στην ISSF.
Τα **γκεγκ** (ή **γκέγκικα**) είναι μια από τις δύο σημαντικές διαλέκτους της αλβανικής γλώσσας. Η άλλη διάλεκτος είναι τα Τόσκικα, τα οποία είναι η κύρια βάση της τυποποιημένης μορφής της αλβανικής. Η διαχωριστική γραμμή μεταξύ αυτών των δύο διαλέκτων είναι ο Ποταμός Σκούμπιν (γεωγραφικά όρια).

Τα γκέγκικα μιλιούνται στη βόρεια Αλβανία, μεταξύ των Σκοπίων και του Μαυροβουνίου και από Αλβανούς μέσα στο Κόσοβο και μέσα στη Σερβία (συνήθως στις πόλεις Πρέσεβο, Μπουτζάνοβακ, και Μέντβετζα).

Τα Γκεγκικά Φωνήεντα
--------------------

| ΔΦΑ | Γράφoνται με |
| --- | --- |
| [[ĩ]] | î |
| [[ɛ̃]] | ê |
| [[ã]] | â 
  |
| [[ɔ̃]] | ô |
| [[ỹ]] | ŷ |
| [[ũ]] | û |

Δείτε ακόμη
-----------

* Γκέγκηδες

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* ISO Documentation Αρχειοθετήθηκε 2006-09-11 στο Wayback Machine.
**Γενικές εκλογές** διεξήχθησαν στον Άγιο Βικέντιο και Γρεναδίνες στις 9 Δεκεμβρίου 2015. Το κυβερνών Εργατικό Κόμμα Ενότητας αναδείχθηκε νικητής των εκλογών, διατηρώντας την πλειοψηφία της μίας έδρας. Ωστόσο, θα γίνει επαναληπτική καταμέτρηση για 1 έδρα.

Εκλογικό σύστημα
----------------

Τα 15 αιρετά μέλη της Εθνοσυνέλευσης (House of Assembly of Saint Vincent and the Grenadines) εξελέγησαν σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες με τη χρήση του πλειοψηφικού συστήματος (first-past-the-post).

Πλαίσιο
-------

Τις 15 έδρες διεκδίκησαν συνολικά 43 υποψήφιοι. Το Εργατικό Κόμμα Ενότητας και το Νέο Δημοκρατικό Κόμμα αμφότερα έδωσαν το χρίσμα σε υποψηφίους και στις 15 περιφέρειες, ενώ το Κόμμα των Πρασίνων κατέβασε 7 υποψηφίους και το Δημοκρατικό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα έξι.

Αποτέλεσμα
----------

| Κόμμα | Ψήφοι | % | Έδρες | +/– |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Εργατικό Κόμμα Ενότητας | 34.222 | 52,33 | 8 | 0 |
| Νέο Δημοκρατικό Κόμμα | 30.974 | 47,37 | 7 | 0 |
| Δημοκρατικό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα | 153 | 0,23 | 0 | Νέο κόμμα |
| Κόμμα των Πρασίνων | 80 | 0,12 | 0 | 0 |
| Άκυρα ψηφοδέλτια | 291 | – | – | – |
| **Σύνολο** | **65.684** | **100** | **15** | **0** |
| Εγγεγραμμένοι/συμμετοχή | 89,530 | 73.37 | – | – |
| Πηγή: Election 2015 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Vincentians to vote on December 9 Αρχειοθετήθηκε 2015-12-11 στο Wayback Machine. Caribbean 360, 8-11-2015
2. ↑  Four in a row for ULP I-Witness News, 10-12-2015
3. ↑  Electoral system IPU
4. ↑  Final voters list posted for 2015 general elections in St Vincent and the Grenadines We-FM, 4-12-2015
Ο **Γκέρχαρτ**, γερμ. Gerhart (2ο ήμισυ 9ου αι.) από τον Οίκο της Ολλανδίας ήταν κόμης της Φρισίας.

Βιογραφία
---------

Την εποχή εκείνη η Φρισία ήταν μέρος του βασιλείου των Καρολιδών και μετά τη Συνθήκη του Βερντέν του 843, μερος της Μέσης Φραγκίας. Ο Γκέρχαρτ ήταν υποτελής του Λουδοβίκου Α΄ και διοικούσε την επαρχία Βέστεργκοα. Ιστορικοί, βασισμένοι σε έγγραφα των αββαείων της Φούλντα, του Βερντέν και του Κορβέυ, υποθέτουν ότι ο Γκέρχαρτ και οι κόμητες της Φρισίας κατάγονται από τον Ρέντμπαντ, τελευταίο ανεξάρτητο ηγεμόνα των Φρισίων, που ηττήθηκε από τον Καρλομάγνο (πατέρα του Λουδοβίκου Α΄). Ο ιστορικός Χούγκο Τζέκελ τον θεωρεί γιο του Γκέρουλφ Α΄ κόμη της Φρισίας και πατέρα του Βίγκινκ.

Μάλλον ο Γκέρχαρτ κατείχε τον τίτλο του κόμη της Φρισίας, ήδη από το 834 που όταν ο πατέρας του εκτοπίστηκε, ως το 855 που ο ίδιος ο Γκέρχαρτ απεβίωσε. Μετά ο μεγαλύτερος γιος του Φόλκγκερ δεν αποδέχθηκε τον τίτλο, αλλά, αφού δώρισε μερικές ιδιοκτησίες, εισήλθε στο αββαείο του Βερντέν, αφήνοντας τις υπόλοιπες και τον τίτλο του κόμη στον δευτερότοκο αδελφό του Βίγκινκ.

Ο Γκέρχαρτ, ο γιος του Βίγκινκ και άλλοι ευγενείς από την περιοχή παραχώρησαν γη και αγαθά από μερικές επαρχίες (pagi) της Φρισίας στο αββαείο της Φούλντα.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε μάλλον μία κόρη του Βίγκμανν κόμη του Χάμαλαντ, διότι το όνομα του δεύτερου γιου του, τού Βίγκινκ, μοιάζει με το όνομα Βίγκμανν και διότι η οικογένειά του εμφανίζεται να κάνει δωρεές σε αββαεία του Χάμαλαντ. Είχε τέκνα:

* Φόλκγκερ.
* Βίγκινκ.

Αναφορές σε πηγές
-----------------

1. ↑  Blok, Dirk Peter (1979). *De Franken in Nederland* (στα Ολλανδικά). Haarlem: Fibula-Van Dishoeck. σελ. 86. ISBN 978-9022837399.
2. 1 2 3  Jaekel, Hugo (1895). *Die Grafen von Mittelfriesland aus dem Geschlechte König Ratbods* (στα Γερμανικά). Gotha: Friedrich Andreas Perthes. σελίδες 34–67. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2017.
3. 1 2  Vanderkindere, Léon (1902). *La Formation Territoriale des Principautés Belges au Moyen Âge, Tome II* (στα Γαλλικά). Brussels: H. Lamertin. σελίδες 286–287. ISBN 978-1279506240. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2017.
4. ↑  van den Bergh, Laurent Philippe Charles (1852). *Handboek der Middle-nederlandschie Geographie* (στα Ολλανδικά). Leiden: E. J. Brill. σελ. 141. ISBN 978-1246269437. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2017.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Gerhart of Frisia  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Συντεταγμένες: 53°3′18″N 16°43′34″E﻿ / ﻿53.05500°N 16.72611°E﻿ / 53.05500; 16.72611

Ο **Γκβντα** (πολωνικά: Gwda, γερμανικά: Küddow‎) είναι ποταμός στην Πολωνία, παραπόταμος του Νότετς. Έχει μήκος 140 χιλιόμετρα και έκταση λεκάνης 4.947 χλμ2. Ξεκινά από τη λίμνη Στουντνίτσα, βορειοανατολικά του Στσετσίνεκ. Η ανοδική πορεία του διατρέχει πολλές λίμνες. Διασχίζει την πόλη Πίουα.

Ειδικοί κανόνες και κανονισμοί αλιείας σχετικά με την πέστροφα ισχύουν για τα ακόλουθα τμήματα του Γκβντα:

* Καθοδικά από τα όρια του Πόβιατ Κοσάλιν και ανοδικά από την οδική γέφυρα στο Γουεντίτσεκ, εξαιρουμένης της δεξαμενής μεταξύ Βενγκορέβο και Γουομτσέβο.
* Καθοδικά από την οδική γέφυρα στο Γουεντίτσεκ και ανοδικά από το Καταφύγιο Ποντγκάγε.
* Καθοδικά από το φράγμα στην Ταρνόφκα και ανοδικά από την οδική γέφυρα στο Κρέπσκο.

Το νερό του Γκβντα ήταν ένα από τα πιο καθαρά στην Πολωνία το 1975. Ωστόσο, οι ροές του νερού έκτοτε υποβαθμίστηκαν λόγω των πόλεων που ρίχνουν μη επεξεργασμένα λύματα και των βιομηχανικών εγκαταστάσεων που ρίχνουν χημικά και πετρέλαιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στατιστική Επετηρίδα της Δημοκρατίας της Πολωνίας 2017, Στατιστική Υπηρεσία Πολωνίας, σελ. 85-86
2. ↑  Polish Angling Association[*νεκρός σύνδεσμος*], ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου, 2007.
3. ↑  Πσιμπίλσκι, Μ. (1991) "Things are not well in the province of Piła" Green Brigades, No. 4 Spring. ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2007.
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Γεώργιος Ιωαννίδης.
Ο **Γεώργιος Ιωαννίδης** (Σταυροχώρι Λασιθίου 10 Φεβρουαρίου 1870 - 10 Ιουλίου 1947) ήταν δάσκαλος, έμπορος και Πρόεδρος της Κοινότητας Ιεράπετρας στα τέλη της δεκαετίας του '20.

Σπουδές και έργο
----------------

Τέλειωσε το Σχολαρχείο Χανίων τη δεκαετία 1880 και υπηρέτησε εν συνεχεία ως δάσκαλος στο Λασίθι, πιθανότατα στις Λιθίνες. 

Διορίστηκε πρόεδρος της Κοινότητας από το κόμμα του Μιχάλη Κοθρή και καταγόταν από το Σταυροχώρι Σητείας. Διαδέχθηκε στο αξίωμα του προέδρου της Κοινότητας Ιεράπετρας το Μιχαήλ Μαμουνάκη κατά τα τέλη της δεκαετίας του '20.

Όταν έγινε πρόεδρος η ύδρευση της Ιεράπετρας γινόταν από 3 βρύσες (Τζαμί, Άγιος Σπυρίδων και Δικαστήρια). Για να εξασφαλίσει επάρκεια νερού για τους κατοίκους, έχτισε υδραγωγείο (εγκαινιάστηκε στις 2 Δεκεμβρίου 1928) πίσω από το Γυμνάσιο του Σταυρού. 70 περίπου χρόνια μετά, κατεδαφίστηκε. Η θητεία του στον μετέπειτα Δήμο Ιεράπετρας συνδέεται επίσης με τις προσπάθειες για κατασκευή αποβάθρας, ωστόσο το έργο αναβλήθηκε λόγω μη εύρεσης εργολάβων. 

Τον διαδέχθηκε ως Πρόεδρος της Κοινότητας ο Εμμανουήλ Πλουμίδης.

Γάμοι και παιδιά
----------------

Έκανε 2 γάμους και απέκτησε από την πρώτη του σύζυγο το Γιάννη Ιωαννίδη και εν συνεχεία (μετά το θάνατο της πρώτης συζύγου του) παντρεύτηκε τη Φωτεινή Γιαννακάκη, με την οποία απέκτησε 4 κόρες και 3 γιους. 
Εγγονός του είναι ο μετέπειτα υπουργός και υφυπουργός των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ, Φοίβος Ιωαννίδης.

Πηγές
-----

* Τζώρτζης Νίκος, "Τα Οδωνυμικά της Ιεράπετρας", εκδ. Δήμου Ιεράπετρας, Ιεράπετρα 2002 (β΄έκδοση).
Ο **Γεώργιος Ρεμπάκος** (1910 - 25 Μαΐου 1961), του Αντωνίου, ήταν Έλληνας πολιτικός.

Βιογραφία
---------

### Έπαρχος και Νομάρχης

Το 1954 ήταν γραμματέας της Γενικής Διοικήσεως Δωδεκανήσου.
Διορίστηκε έπαρχος Νάξου και Καλύμνου (στα 1950) και έγινε ο πρώτος Έλληνας Νομάρχης Δωδεκανήσου το 1955, αν και το αν πληρούσε τα προσόντα για το διορισμό του αμφισβητήθηκε αργότερα (ήταν υπάλληλος του ΟΛΠ με απολυτήριο Γυμνασίου). Ως νομάρχης Δωδεκανήσου έκανε ενέργειες για την τηλεφωνική σύνδεση της Καρπάθου με την Αθήνα.

Με επερώτησή τους προς τη Βουλή, αρκετοί βουλευτές της αντιπολίτευσης όπως ο Ιωάννης Τούμπας, έθεσαν το θέμα του νομάρχη, καταγγέλλοντας ότι "δεν πληρούσε τα ουσιαστικά και τυπικά προσόντα που προέβλεπε ο περί των νομαρχών νόμος" και ότι για το διορισμό του χρειάστηκε να γίνει δική τροπολογία και ανάμεσα στα άλλα το ότι "δεν έπαψε να αναθέτει σε ανάξια πρόσωπα δημόσια αξιώματα", όπως ανέφερε ο Γεώργιος Τρουλλινός. Από την πλευρά της, η τότε κυβέρνηση, μέσω του υπουργού Εσωτερικών Δημητρίου Μακρή αναγνώρισε καλή πρόθεση στην αντιπολίτευση, αλλά απέρριψε τις καταγγελίες καλύπτοντας τον νομάρχη και τον αντικατέστησε 5 μήνες μετά, παρότι ο Σοφοκλής Βενιζέλος, αρχηγός των Φιλελευθέρων είχε κάνει διάβημα ζητώντας την αντικατάσταση του Ρεμπάκου από το αξίωμα του Νομάρχη Δωδεκανήσου.

Ο Ρεμπάκος διορίστηκε Νομάρχης Ηλείας στις 18 Ιουλίου 1958. Στη διάρκεια της θητείας του στην Ηλεία, απεβίωσε σε ηλικία 51 ετών και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίου Κωνσταντίνου στον Πειραιά.

Ήταν παντρεμένος με την Ευδοκία Ρεμπάκου και είχαν μια κόρη, την Ντάντα.

Πηγές
-----

* Ρεμπάκος, Γεώργιος, Διάλεξις Νομάρχου Δωδεκανήσου Γεωργίου Α. Ρεμπάκου της 5ης Ιουνίου 1957 προς τους εκπαιδευομένους εις την Σχολήν Εθνικής Αμύνης, Ρόδος, 1957, σ.24.

Παραπομπές
----------

1. ↑  εφ. Εμπρός, φύλλο 30-10-1954, σελ. 16[*νεκρός σύνδεσμος*].
2. ↑  εφ. Εμπρός, 24-9-1950, σελ. 3[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  Ελευθερία, 12-2-1958, σελ. 6.[*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  Φλας στο Παρελθόν Αρχειοθετήθηκε 2016-01-04 στο Wayback Machine. Η Ροδιακή, 12-6-1955, αναδημοσίευση 19-6-2015, ανάκτηση 11-2-2016.
5. 1 2  Μακεδονία, φύλλο 12-2-1958, σελ. 6.[*νεκρός σύνδεσμος*]
6. ↑  Ελευθερία, 15-2-1958, σελ. 6[*νεκρός σύνδεσμος*]
7. 1 2  Ελευθερία, Κηδείαι, 26-5-1961, σελ.2[*νεκρός σύνδεσμος*] .
Ο **Γεώργιος Ρούσσος** (1868-1947) ήταν νομικός, διπλωμάτης και πολιτικός.

Βίος
----

Ο **Γεώργιος Ρούσσος** καταγόταν από τη Λέρο. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και στη Λυών και άσκησε τη δικηγορία στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Το 1917 διορίστηκε πρέσβης της Ελλάδας στην Ουάσινγκτον για μια εξαετία. Το 1923 εξελέγη βουλευτής Αθηνών και βρέθηκε στην ηγεσία του Υπουργείου Εξωτερικών στις κυβερνήσεις Ελευθερίου Βενιζέλου από 11/01/1924 έως 06/02/1924, Αλέξανδρου Παπαναστασίου από 31/03/1924 έως 14/06/1924 και Θεμιστοκλή Σοφούλη και  Ανδρέα Μιχαλακόπουλου έως 21/01/1925.Τον Ιανουάριο του 1924 είχε προταθεί από τον Ελευθέριο Βενιζέλο ως επικεφαλής για τον σχηματισμό κυβέρνησης και για να τον επιβάλει ως διάδοχό του στην ηγεσία του κόμματος των Φιλελευθέρων. Οι εφημερίδες της 10ης Ιανουαρίου τον ήθελαν πρωθυπουργό και Υπουργό εσωτερικών. Όμως οι Μιχαλακοπουλος και Καφαντάρης δεν ήθελαν άλλον επικεφαλής από τον ίδιο τον Βενιζέλο, αλλά και οι πιο συντηρητικοί από τους φιλελεύθερους δεν τον ήθελαν.
Αργότερα (1943-1944) διατέλεσε αντιπρόεδρος και υπουργός Ναυτικών στην εξόριστη κυβέρνηση του Εμμανουήλ Τσουδερού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αντώνης Μακρυδημήτρης, Οι υπουργοί των εξωτερικών της Ελλάδας 1829-2000, εκδ. Καστανιώτης, Αθήνα, 2000, σελ.82
2. ↑   Γρηγόριος Δαφνής, Η Ελλάς μεταξύ δύο πολέμων 1923-1940, τόμος πρώτος, εκδ. Κάκτος, Αθήνα, 1997, σελ. 214-215

Πηγές
-----

* Αντώνης Μακρυδημήτρης, Οι υπουργοί των εξωτερικών της Ελλάδας 1829-2000, εκδ. Καστανιώτης, Αθήνα, 2000, σελ.82
* Γρηγόριος Δαφνής, Η Ελλάς μεταξύ δύο πολέμων 1923-1940, τόμος πρώτος, εκδ. Κάκτος, Αθήνα, 1997
Ο **Γεώργιος Παχατούρ** (Bahadur : πολεμιστής, ο γενναίος) ήταν Βυζαντινός στρατιωτικός, περσομογγολικής καταγωγής από τον πατέρα του και μέλος της οικογένειας των Παλαιολόγων από τη μητέρα του.

Ήταν γιος του Αμπακά Χαν του ηγεμόνα του Ιλχανάτου, άρα και ο ίδιος πρίγκιπας του Ιλχανάτου. και της Μαρίας Παλαιολογίνας νόθας κόρης του αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄. Ο Γεώργιος γεννήθηκε στο Ιλχανάτο αλλά όταν πέθανε ο πατέρας του, το 1282, ήλθε στην Κωνσταντινούπολη μαζί με την μητέρα του. Πήγε έπειτα κι εγκαταστάθηκε στην Θράκη όπου έκανε καριέρα στρατιωτικού ή ήταν υπάλληλος εκεί κάπου στρατηγού. Οι συγγραφείς της εποχής τον αναφέρουν "βάρβαρον παίς υπέρ των Ελλήνων γένους".

Ο Γεώργιος σκοτώθηκε νέος σε κάποια μάχη με τους Σκύθες, από βολή τόξου, ο Μανουήλ Φιλής του αφιερώνει επιτύμβια ωδή όπου τον υμνεί για την ανδρεία του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Αγορίτσας, σελ. 180
2. ↑  Rustam Shukurov -The Byzantine Turks, 1204-1461 - Σελ. 246
3. ↑   Μανουήλ Φιλής-Carmina, σελ. 17

Πηγές
-----

* Αγορίτσας, Δημήτριος (2011, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων), Κωνσταντινούπολη: η πόλη και η κοινωνία της στα χρόνια των πρώτων Παλαιολόγων (1261-1328), 2011, που διανέμεται με άδεια (CC BY-SA 4.0), ανακτήθηκε 6 Ιανουαρίου 2019
Το **ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης** με έδρα τη Λαμία, το μοναδικό στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, εντάχθηκε στο δίκτυο των ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. του Υπουργείου Πολιτισμού το 1983 (ΦΕΚ 756/28-12-1983,σύσταση Νομικού Προσώπου με όνομα Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Ρούμελης στο Δήμο Λαμιέων) και εγκαινίασε τη δραστηριότητα του το 1985 με την παράσταση «Η αυλή των θαυμάτων» του Ιάκωβου Καμπανέλλη. Από τότε μέχρι το 1988 αποτελούσε αυτόνομο Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου του Δήμου. Το 1988 (ΦΕΚ 432/21-6-1988) το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης μετατρέπεται σε Δημοτική Επιχείρηση του Δήμου Λαμιέων, νομική μορφή με την οποία λειτούργησε ως τον Απρίλιο του 2008 (ΦΕΚ 960/23-5-2008) οπότε και μετετράπη σε Δημοτική Κοινωφελή Επιχείρηση του Δήμου Λαμιέων και ως τέτοια λειτουργεί ως σήμερα.

Η δραστηριότητα του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης αναπτύσσεται σε τρεις σκηνές, την Κεντρική Σκηνή, την Πειραματική Σκηνή και την Παιδική Σκηνή. Στην Κεντρική Σκηνή έχουν ανέβει μεταξύ άλλων έργα των Αισχύλου, Ευριπίδη, Αριστοφάνη, Σαίξπηρ, Τζόνσον, Μολιέρου, Γκολντόνι, Φεϋντώ, Λόρκα, Μίλλερ, Ουίλλιαμς. Έμφαση δόθηκε και στο νεοελληνικό θέατρο με έργα των Καμπανέλλη, Κεχαίδη-Χαβιαρά, Σκούρτη, Κορρέ, Μποστ κ.α. Στην Πειραματική Σκηνή έχουν ανέβει μεταξύ άλλων έργα των Ρίντλεϊ, Λάμπιουτ, Ντούκοσφκι, Τομά, Τσικληρόπουλου, Κοβάτσεβιτς, κ.α. Στην Παιδική Σκηνή έχουν ανέβει έργα των Αριστοφάνη, Αρμένη, Τσιάνου, Τριβιζά, Μπραουδάκη, Καλογεροπούλου, Ρουγγέρη, Μπάουμ, Τουέιν, Γουέι, Γκαρθία Λόρκα, Κένι, κ.α.

Από το 1998 το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης διοργανώνει κάθε χρόνο το Φεστιβάλ για Σολίστες και Πρωταγωνιστές φιλοξενώντας μονοπρόσωπες παραστάσεις.

Τέλος, στο πλαίσιο της δραστηριότητας του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης και με γνώμονα την συμβολή στην Παιδεία, την επιμόρφωση και τη δημιουργική έκφραση των πολιτών, λειτουργεί Θεατρικό Εργαστήρι για ενήλικες στο οποίο διδάσκονται υποκριτική, αυτοσχεδιασμό, ορθοφωνία, κινησιολογία, μουσική, στοιχεία ιστορίας θεάτρου και σκηνογραφία, καθώς και για παιδιά στο οποίο διδάσκονται Θεατρική Αγωγή και Δραματοποιημένη Κίνηση.

Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης έχει περιοδεύσει σε όλη την ελληνική επικράτεια ενώ έχει παρουσιαστεί στην Κωνσταντινούπολη (με τις παραστάσεις «Φιάκας» του Μιλτιάδη Χουρμούζη, 2002, «Λεπρέντης» του Μιλτιάδη Χουρμούζη 2005 στο Θέατρο Φερίκιοϊ-ΕΡΘΟ), στο Κάιρο της Αιγύπτου (με την παράσταση «Προμηθέας Δεσμώτης» του Αισχύλου στην Όπερα του Καΐρου, 2009) και στο Εδιμβούργο της Μεγάλης Βρετανίας (με την παράσταση «Παραμύθι για δύο» του Φίλιπ Ρίντλεϊ στο Edinburgh Festival Fringe, το 2005).

Από την ίδρυσή του έως σήμερα στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης διετέλεσαν Καλλιτεχνικοί Διευθυντές οι εξής:

Κωστής Τσώνος 1984-1989

Ελπιδοφόρος Γκότσης 1989-1992

Βασίλης Κυρίτσης 1992-1995

Βασίλης Μητσάκης 1995-1997

Πανός Σκουρολιάκος 1997-2007

Χρήστος Καλαβρούζος 2007-2010

Ελένη Δουνδουλάκη 2010-2014

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Επίσημη ιστοσελίδα
Ο **Γεώργιος Καλός** (1949-2018) ήταν Έλληνας πολιτικός και επιστήμονας, βουλευτής και υφυπουργός με τη Νέα Δημοκρατία.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στον Πόρο την 1η Ιανουαρίου 1949 και σπούδασε στη Φυσικομαθηματική Σχολή των Αθηνών. Δίδαξε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και επιστημονικός συνεργάτης της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Πάτρας και του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου.

Υπήρξε στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, μέλος της ΟΝΝΕΔ και στη συνέχεια της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος. Εξελέγη νομαρχιακός σύμβουλος Αττικής, υπηρετώντας από το 1978 ως το 1983.

Εξελέγη βουλευτής Α΄ Πειραιά τον Ιούνιο του 1989 και επανεξελέγη τον Νοέμβριο του 1989, το 1990, το 1996, το 2000 και το 2004.

Το 1991 εξελέγη γραμματέας του Ελληνικού Κοινοβουλίου.

Χρημάτισε υφυπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων στην κυβέρνηση Καραμανλή, από τις 10 Μαρτίου 2004 ως τις 19 Σεπτεμβρίου 2007.

Απεβίωσε σε ηλικία 69 ετών στις 25 Αυγούστου 2018. Με τη σύζυγό του Κυριακή Λάτση, απέκτησαν δύο παιδιά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Πέθανε ο επί χρόνια βουλευτής της ΝΔ Γιώργος Καλός Αρχειοθετήθηκε 2019-08-25 στο Wayback Machine. CNN Greece, 25 Αυγούστου 2018.
2. ↑  Πέθανε ο πρώην υπουργός Γιώργος Καλός Αρχειοθετήθηκε 2019-08-25 στο Wayback Machine. Newsbomb, 25 Αυγούστου 2018.
3. ↑  Κοινοβουλευτική θητεία Γεωργίου Β. Καλού[*νεκρός σύνδεσμος*], στην ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων
4. ↑  Σύνθεση και μεταβολές στην κυβερνητική δομή, ΓΓ της Κυβέρνησης.
5. 1 2  Πέθανε ο πρώην υπουργός της ΝΔ, Γιώργος Καλός, 25 Αυγούστου 2018.
Ο **Γιουάν Τσονγκχουάν** (κινεζικά: *袁崇焕*, 6 Ιουνίου 1584 – 22 Σεπτεμβρίου 1630) ήταν Κινέζος στρατηγός της Δυναστείας Ming. Το 1625, όταν οι Μαντσούριοι εισέβαλλαν στην Βόρεια Κίνα, ο αρχιστάτηγος Γκάο Ντι διέταξε υποχώρηση των κινεζικών δυνάμεων. Ο Γιουάν Τσονγκχουάν αρνήθηκε να υποχωρήσει και στην πόλη Ningyuan αντιμετώπισε 130.000 Μαντσούριους με μόνο 9.000 στρατιώτες και λίγα κανόνια. Παρόλο που οι Μαντσούριοι υπερτερούσαν αριθμητικά, ηττήθηκαν απο τον Γιουάν Τσονγκχουάν, και ο βασιλιάς τους Νουρχάσι πέθανε από τραύματα.

Τον Ιούνιο του 1628, ο Γιουάν Τσονγκχουάν κατέλαβε το Jinzhou και νίκησε τους Μαντσούριους στην Δεύτερη Μάχη του Ningyuan. Τον χειμώνα του 1629, ο διάδοχος του Νουρχάσι, Χουάνγκ Ταιτζί, προσπέρασε το Σινικό Τείχος και έφτασε έξω απο το Πεκίνο με 100.000 στρατιώτες αλλά ο Γιουάν Τσονγκχουάν τον απώθησε.

Ο Χουάνγκ Ταιτζί, ξέροντας ότι ποτέ δεν θα μπορούσε να νικήσει τον Γιουάν Τσονγκχουάν, διέδωσε φήμες ότι ο Γιουάν Τσονγκχουάν συνεργαζόταν μυστικά μαζί του. Οι διεφθαρμένοι ευνούχοι, που μισούσαν τον Γιουάν Τσονγκχουάν επειδή δεν τους έδινε μίζες, έπεισαν το αυτοκράτορα Τσόνγκζεν να συλλάβει και να εκτελέσει τον Γιουάν Τσονγκχουάν.

Πράγματι, ο Γιουάν Τσονγκχουάν συνελήφθη και εκτελέστηκε με κόψιμο σε 1000 κομάτια. Το μίσος των κατοίκων του Πεκίνου για τον "προδότη" ήταν τέτοιο που αγόρασαν κομμάτια απο το σώμα του και τα έφαγαν. Ο αυτοκράτορας διέταξε να μην ταφεί το κεφάλι του Γιουάν Τσονγκχουάν, το μόνο κομμάτι του σώματός του που απέμεινε, αλλά ένας φρουρός το πήρε και το έθαψε.

Χωρίς τον Γιουάν Τσονγκχουάν, το 1664, οι Μαντσούριοι κατέλαβαν την Κίνα και ίδρυσαν την Δυναστεία Τσινγκ. Τώρα πλέον, ο Γιουάν Τσονγκχουάν είναι εθνικός ήρωας στην Κίνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά, Κινεζικά) *China Biographical Database*.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
3. ↑  Swope, Kenneth M. (2013). *Pursuing a forward strategy: Yuan Chonghuan’s rise and fall, 1626–30*. Routledge. ISBN 978-0-203-79543-9. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Φεβρουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2022.
4. ↑  Kennedy, George A. KennedyGeorge A. (24 Οκτωβρίου 2019). *YUAN Chonghuan*. Berkshire Publishing Group. ISBN 978-1-61472-033-1.
5. ↑  «Biography of Yuan Chonghuan». *frankfurtrights.com*. Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2022.
6. ↑  «Museums of Beijing: Yuan Chonghuan Memorial - Koryo Tours». *koryogroup.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Yuan Chonghuan στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 6365091
* LCCN: n85121172
* ISNI: 0000 0000 8421 5818
* NLA: 36636518

 |

 |
Ο **Γκιγιώμ ντε Μπλοσεβίλλ** ήταν Νορμανδός Δούκας της Γκαέτα, με τον τίτλο του προξένου, από το 1103 έως το 1105.

Νορμανδικής καταγωγής (το Μπλοσεβίλλ (Blosseville) είναι μια πόλη στα ανατολικά του Δουκάτου της Νορμανδίας), ο Γκιγιώμ ήρθε πιθανώς στην Ιταλία από αυτήν την πόλη ή γεννήθηκε στην Ιταλία, γιος ενός Νορμανδού τυχοδιώκτη.

Ως δούκας της Γκαέτα, διαδέχτηκε το 1103 τον Λανδόλφο, ο οποίος είχε γίνει Δούκας της πόλης μετά από μια εξέγερση που ανέτρεψε τον δούκα Ρενώ Ριντέλ (1091). Ο Γκιγιώμ έκοψε νομίσματα που έφεραν την επιγραφή *DV ή Dux Vilelmus* στα Λατινικά.. Πιθανότατα κατάγεται από το φρούριο της πόλης Εσπερία, στην επαρχία Frosinone..

Το 1105, ο Γκιγιώμ διώχτηκε και έχασε το δουκάτο από τον Ρχιάρδο της Ακουίλας. Αναφέρεται ακόμα σε έγγραφο με ημερομηνία 1135.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Σεπτεμβρίου 2021.
2. 1 2  Ανακτήθηκε στις 26  Σεπτεμβρίου 2021.
3. ↑  Léon-Robert Ménager (1925-1993), *Inventaire des familles normandes et franques émigrées en Italie méridionale et en Sicilie (XIe-XIIe siècles)*
4. ↑  (Αγγλικά) Chronology of the ipati, consuls, dukes, princes, kings, and emperors who governed Gaeta from the 9th to the 13th Century
5. ↑  *Villa que dicitur Blossa* [1025], M. Fauroux, n° 34, p. 139
6. ↑  (Αγγλικά) The Coins of Gaeta
7. ↑  (Ιταλικά) xixcomunitamontana.it Αρχειοθετήθηκε 2010-04-26 στο Wayback Machine.
8. ↑  (Αγγλικά) Patricia Skinner, *Family Power in Southern Italy: The Duchy of Gaeta and Its Neighbours, 850-1139*, Cambridge University Press, 2003. (ISBN 0-521-52205-6)
Ο **Γεώργιος Καβουνίδης** του Σπυρίδωνος (Κωνσταντινούπολη, 12 Δεκεμβρίου 1912 - Λονδίνο, 9 Οκτωβρίου 1984) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, νομικός και Γενικός Διευθυντής του Υφυπουργείου Τύπου.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη (ειδικότερα στην Κίο της Προύσας). Σπούδασε Φιλολογία , Νομικές και Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Κατά την περίοδο της χούντας υπέστη διώξεις από το καθεστώς. Προήχθη σε Γενικό Διευθυντή του Υφυπουργείου Τύπου το 1946.
Εργάστηκε στη Γενική Γραμματεία Τύπου και Πληροφοριών από το 1936 ως την απόλυσή του, το 1968 (σε εφαρμογή των Συντακτικών Πράξεων "περί εξυγιάνσεως των δημοσίων και άλλων υπηρεσιών" και αποκαταστάθηκε το 1975, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε έχοντας συμπληρώσει 35 έτη υπηρεσίας. 

Ως δημοσιογράφος εργάστηκε στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Ασοσιέιτεντ Πρες και στην εφημερίδα "Νιου Γιορκ Χέραλντ Τριμπιούν" ως ανταποκριτής.

Βρέθηκε νεκρός στο ξενοδοχείο "Λότομερ" του Λονδίνου, όπου είχε μεταβεί με σκοπό να επισκεφθεί καρδιολόγο. Πέθανε έπειτα από καρδιακή προσβολή που υπέστη.

Για το θάνατό του, έκανε δήλωση ο πρωθυπουργός Ανδρέας Γ. Παπανδρέου, χαρακτηρίζοντάς τον "διακεκριμένο δημόσιο λειτουργό με άψογο δημοκρατικό ήθος".

Κηδεύτηκε στην Αθήνα με δαπάνη του Δημοσίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ελληνικόν who's who, Εκδοτικός Οργανισμός Ελληνικών who's who 1962, σελ. 191
2. 1 2  Χρονικό του 20ού αιώνα, Πέθανε ο Γ. Καβουνίδης, Αθήνα 1990, σελ. 1306.
3. ↑  Εγκυκλοπαίδεια Υδρία, τ. 29, σελ. 408.
4. ↑  Καθημερινή, Πέθανε χθες στο Λονδίνο ο Γ. Σ. Καβουνίδης, 10-10-1984.
5. 1 2  Απογευματινή, Δεν πρόλαβε τον καρδιολόγο ο Γ. Καβουνίδης, 10-10-1984.
Συντεταγμένες: 35°12′52.71386″N 33°1′10.33378″E﻿ / ﻿35.2146427389°N 33.0195371611°E﻿ / 35.2146427389; 33.0195371611

Αυτό το λήμμα αφορά το χωριό της ΤΔΒΚ.  Για τη συνοικία της Κυπριακής Δημοκρατίας, δείτε: Χρυσηλιού (συνοικία Μόρφου).  

Το **Γιουβατζίκ** είναι χωριό της επαρχίας Γκιουζέλγιουρτ στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία ονομάζεται Χρυσηλιού και αποτελεί συνοικία του δήμου Μόρφου. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η συνοικία δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Πηγές
-----

* «Chrysiliou». *www.prio-cyprus-displacement.net*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2018.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Επαρχία Γκιουζέλγιουρτ |
| --- |
|  |
| 
* Αγιντκόι
* Ασάγκι Μποστάνσι
* Ατσάγι
* Γιαλιά
* Γιουβασίκ
* Γιουκάρι Μποστάνσι
* Γκεϊρτκόι
* Γκιουζέλγιουρτ
* Γκουνεσκόι
* Ζουμπροτκόι
* Ίκι Ντέρε
* Καλκανλί
* Μεβλεβί
* Σαχίνλερ
* Σερχατκόι
 |

 |
Ο **Γιουγκοσλαβικός λαϊκός στρατός** (σερβοκροατικά: *Jugoslavenska narodna armija*, JNA) αποτελούσε τις ένοπλες δυνάμεις της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας κατά το χρονικό διάστημα από το 1945 έως το 1992. Επίσημη γλώσσα του στρατού ήταν τα σερβοκροατικά.

Προέλευση
---------

Ο Γιουγκοσλαβικός λαϊκός στρατός προήλθε από τις μονάδες των Γιουγκοσλάβων Παρτιζάνων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ως μέρος του *Αντιφασιστικού Λαϊκοαπελευθερωτικού Πολέμου της Γιουγκοσλαβίας*, ο Λαϊκοαπελευθερωτικός Στρατός της Γιουγκοσλαβίας (Narodnooslobodilačka vojska Jugoslavije, NOVJ), ο προκάτοχος του Γιουγκοσλαβικού Λαϊκού Στρατού, ιδρύθηκε στην πόλη της Ρούντο της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης στις 22 Δεκεμβρίου 1941.

Τον Μάρτιο του 1945, ο Λαϊκοαπελευθερωτικός Στρατός της Γιουγκοσλαβίας μετονομάστηκε σε Γιουγκοσλαβικός Στρατός και τέλος, κατά την 10η επέτειo της ίδρυσής του, στις 22 Δεκεμβρίου 1951 έλαβε το επίθετο «Λαϊκός».

Δείτε επίσης
------------

* Διάλυση της Γιουγκοσλαβίας
* Πόλεμος της Κροατίας (1991)
* Πόλεμος της Βοσνίας (1991)

Παραπομπές
----------

1. ↑  p.202, Trifunovska

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Yugoslav People's Army στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 146139144

 |

 |
Ο **Γεώργιος Παχύς ή Παχής** ήταν Έλληνας επιχειρηματίας, κτηματίας και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Διατηρούσε μεγάλες εκτάσεις στην περιοχή του Κορυδαλλού, η οποία για μια εποχή είχε πάρει το όνομά του, ενώ από το 1878 του ανήκε το κτήμα του Επταλόφου (πύργο της Βασιλίσσης), αγορασμένο από τους απογόνους του βαρώνου Σίμωνος Σίνα. Συμμετείχε στην εταιρεία Serpieri - Roux που ιδρύθηκε το 1863 με σκοπό την εκμετάλλευση των μεταλλευμάτων του Λαυρίου. Υπήρξε βουλευτής Άρτας. Εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1881, του 1887, 
του 1890 και του εκλογές του 1892, ενώ ήταν γνωστή η πολιτική αντιπαλότητά του με τον Κ. Καραπάνο.

Απεβίωσε το 1913 ( και όχι το 1911). Η κηδεία του έγινε στις 15 Μαρτίου 1913. Η εξόδιος ακολουθία εψάλλει στον Ι. Ν. Αγ. Γεωργίου.

Ήταν παντρεμένος με την Αιμιλία Σκουζέ, κόρη του Αλέξανδρου Σκουζέ, και είχαν αποκτήσει δύο κόρες, την Λαυρία, σύζυγο Φερδινάρδου Σερπιέρη, και την Ελένη, σύζυγο Αυγερινού Αβέρωφ.

Βιβλία του
----------

* "Το εν Ηπείρω αγροτικό ζήτημα" (1882)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μητρώο πληρεξουσίων, γερουσιαστών και βουλευτών 1822-1935, Αθήνα 1986, Βουλή των Ελλήνων, σελ. 75 (αριθμ. 1024)
2. ↑  «Εφημερίδα "ΠΑΤΡΙΣ"». *Βιβλιοθήκη της Βουλής των Ελλήνων*. 15 Μαρτίου 1913.
3. ↑  Τραχανάς, Κώστα (1 Αυγούστου 2006). «Αρτινοί δημιουργοί» (pdf). σελ. 21. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2013. [*νεκρός σύνδεσμος*]}