Η **Οικογένεια Πετροκόκκινου** είναι μία οικογένεια από τη Χίο με μέλη λογίους, επιστήμονες, ανώτατους κληρικούς, στρατιωτικούς, διπλωμάτες, βουλευτές, δημογέροντες, δήμαρχοι, έμποροι, τραπεζίτες και εφοπλιστές. O θυρεός του Οίκου έχει δύο βουνά με χωριά, κάτω θάλασσα και επάνω ένας μέλας αετός κοιτά αριστερά με τα φτερά ανοιχτά, κρατώντας στα πόδια του κόκκινο ύφασμα.

=Καταγωγή
=========

Το όνομα φαίνεται να προέρχεται από κάποιο Πέτρο Κόκκινο, της Βυζαντινής οικογένειας των Κόκκινων. Στις 17-10-1400 ένας Πετροκόκκινος νυμφεύτηκε με την ευλογία του Πατριάρχη Αντώνιου της Κωνσταντινούπολης. Τον 15ο αι. η οικογένεια βρίσκεται ήδη εγκατεστημένη στη Χίο, όπως μαρτυρεί δικαστικό έγγραφο. Το 1529 πεθαίνει ο Δούκας Πετροκόκκινος και αφήνει 4 σπίτια στη Μονή του Αγ. Γεωργίου Συκούση. Ο τάφος του βρέθηκε κάτω από τα ερείπια της εκκλησίας του Αγ. Βασιλείου, η οποία ανήκε στην οικογένειά του. Η επιτάφια πλάκα του βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Χίου. Οι περιηγητές του 17ου και 18ου αι. θεωρούν την οικογένεια τη σπουδαιότερη της Χίου.

Εκεί χωρίστηκε στους κλάδους Πετροκόκκινου-Αμαρτωλού, Βλάχου, Κατσαρού, Κλειδά, Μπόκα, Νυφάκη, Χατζηλουκή και Κακού (Κουφού). Τα μέλη της οικογένειας έμεναν στην Απλωταριά και στον Εγκρεμό, όπου η εκεί κατοικία τους ήταν η μεγαλύτερη στη Χίο. Το κτήριο ερειπώθηκε με τον σεισμό του 1881 και εκατό έτη μετά γκρεμίστηκε. Η οικογένεια είχε πέντε εκκλησίες: αυτή του Αγ. Βασιλείου στη Χώρα έγινε η μητρόπολη. 

Το 1822 με την καταστροφή της Χίου επτά άνδρες και πέντε γυναίκες της οικογένειας κρεμάστηκαν στο Κάστρο της Χίου, μαζί με άλλους 32000 φονευθέντες. Μετά η οικογένεια σκορπίζεται: ένας Πετροκόκκινος έγινε δήμαρχος της Σύρου, και το ταφικό μνημείο του στο κοιμητήριο του νησιού είναι το πιο μνημειακό. Οι Ιωάννης και Κωνσταντίνος Πετροκόκκινος εγκαταστάθηκαν στην Οδησσό και το 1823 επέστρεψαν με τον Δημήτριο Υψηλάντη στην Ελλάδα, όπου συμμετείχαν ενεργά στον Αγώνα για την Ανεξαρτησία της. Με την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους ο Ιωάννης διέμενε στην Πλάκα, έγινε στρατιωτικός και αποστρατεύτηκε επί Όθωνα. Η κόρη του Κωνσταντίνου, Αμαλία Πετροκόκκινου παντρεύτηκε το 1859 τον Χρήστο Δροσίνη και επέκτησε γιο τον ποιητή Γεώργιο Δροσίνη. Ο τάφος στο Α΄ Κοιμητήριο Αθηνών έχει δύο Πετροκόκκινους και δύο Δροσίνηδες. Το 1922 ένας Πετροκόκκινος σκοτώθηκε στη Μικρασιατική Εκστρατεία.

Από τα τέλη του 18ου αι. ζούσαν στη Σύρο, στη Σμύρνη, στην Κωνσταντινούπολη, στην Αλεξάνδρεια, στην Τεργέστη και άλλες πόλεις της Ιταλίας, στη Βιέννη, στη Γαλλία, στην Αγγλία και στη Ρωσία. Στη Σμύρνη η "Λέσχη των Πετροκόκκινων" μετά το 1922 έγινε η "Λέσχη των Διδασκάλων" στον Καρσιγιακά (οδός Cemal Gürsel 212).

Μέλη της οικογένειας έγιναν ευεργέτες και δωρητές του Λωβοκομείου Χίου, του Αγ. Νικολάου Ερμουπόλεως, της Μεταμορφώσεως Σωτήρος Ερμουπόλεως, του Αγ. Ιωάννου Δελαγράτσιας Σύρου, των Σχολείων της Χίου και των Σχολείων του Κάμπου, του Άγ. Στέφανου Παρισίων, της Αγ. Τριάδος Βιέννης. Δεκατέσσερεις Πετροκόκκινοι έχουν τιμηθεί με το παράσημο του Τάγματος του Σωτήρος και ένας με μετάλλιο του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας.

Ταφικά μνημεία βρίσκονται στη Χίο: στον Αγ. Βασίλειο, στον Αγ. Ισίδωρο των Πετροκόκκινων, στην Αγιοδεχτεινή, στον Αγ. Ιωάννη Δρομοκαΐτη, στο Α΄ Κοιμητήριο Αθηνών, στο Κοιμητήριο Αγ. Γεωργίου στη Σύρο, στην Κωνσταντινούπολη και στη Μασσαλία.

Πηγές
-----

* Philiop Argenti, *Libro d' Oro de la Noblesse de Chio*, τ. 1-2, London, 1955.
* Γεωργίου Ζολώτα, *Η Ιστορία της Χίου*, τ. 1 Β, Αθήνα 1923.
* περιοδικό *Πελινναίο*, τεύχ. 50, 2009.
* Δήμη Πετροκόκκινου, *Σημείωμα περί του Οίκου των Πετροκόκκινων - Γενεαλογία των Πετροκόκκινων-Αμαρτωλών*, Αθήνα 1901.
* Δήμη Πετροκόκκινου, *Τα Παλαιά Αρχοντικά Γένη της Χίου*, Χιακά Χρονικά τ. 3, Αθήνα 1917.
* Mihail-Dimitri Sturdza *Grandes Famillies de Grèce, d' Albanie et de Constantinople, Paris 1999.*