recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Χρήστος Πάρης Κασιδόκωστας Λάτσης** (γενν. 16 Δεκεμβρίου 1982) είναι Έλληνας εφοπλιστής, επιχειρηματίας και παραγωγός ταινιών, γιος του Γρηγόρη Κασιδόκωστα και της Μαριάννας Λάτση, απόγονος της εφοπλιστικής οικογένειας Λάτση. Από το 2012, ασχολείται ενεργά με τη ναυτιλιακή εταιρεία Latsco Shipping, ως διευθύνων σύμβουλος. 

Το 2005, ίδρυσε μαζί με τον Τέρι Ντούγκας την εταιρεία παραγωγής ταινιών 1821 Media Group, η οποία εδρεύει στο Λος Άντζελες. Μαζί της έχουν συνεργαστεί πολλοί διεθνούς φήμης ηθοποιοί όπως Κέβιν Κόστνερ, Κάμερον Ντίαζ, Νάταλι Πόρτμαν, Σοφία Βεργάρα, Τζένιφερ Γκάρνερ, Ρόμπερτ Πάτινσον, Τέιλορ Λότνερ, Νίκολας Κέιτζ κ.α.

Το 2011, ίδρυσε μαζί με τον Γιώργο Αρσενάκο τη δισκογραφική εταιρεία Panik Entertainment Group, η οποία εδρεύει στη Βούλα Αττικής.

Προσωπική ζωή
-------------

Από το 2015 μέχρι σήμερα, διατηρεί σχέση με την τραγουδίστρια Τάμτα.
Ο **Ιωάννης Καρτάλης** (1842 - 1908) ήταν Έλληνας πολιτικός και επιχειρηματίας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Τσαγκαράδα Πηλίου και ήταν γιος του Χατζηαντώνη Καρτάλη. Αδέρφια του ήταν οι Γεώργιος και Αριστείδης Καρτάλης. Αποφοίτησε από το γυμνάσιο της Ζαγορας και εν συνεχεία μετέβη στην Αίγυπτο, όπου ασχολήθηκε με το εμπόριο βαμβακιού αποκτώντας σημαντική περιουσία.

Το 1866 μετέβη στην Κρήτη, επικεφαλής δικού του σώματος, συμμετέχοντας στην εκεί εξέγερση ενώ το 1878 σχημάτισε σώμα εκατό αντρών συμμετέχοντας στις πολεμικές συγκρούσεις της Θεσσαλίας. Στα 1880 εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα αναπτύσσοντας πολιτική δράση. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Βόλου στις εκλογές του 1881 και επανεξελέγη σε αυτές του 1885 και του 1887. Εν συνεχεία εγκαταστάθηκε πάλι στην Αίγυπτο για να επανέλθει τελικώς στις αρχές του 19ου αιώνα, οπότε και εγκαστάθηκε μόνιμα στον Βόλο.

Με την διαθήκη του άφησε εκατό χιλιάδες φράγκα με σκοπό να διατεθούν για την ανέγερση εμπορικής σχολής, η οποία υπάρχει ακόμα και σήμερα και φέρει το όνομά του.

Στις εκλογές του 1905 εξελέγη βουλευτής Λαρίσης. Το 1907 εξελέγη δήμαρχος Παγασών (Βόλου), θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 20 Ιουνίου 1908, οπότε και πέθανε.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Αρχείο Καρτάλη Αρχειοθετήθηκε 2016-08-20 στο Wayback Machine. από το Δημοτικό Αρχείο Βόλου
2. ↑  Βουλή των Ελλήνων, Μητρώον Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών. 1822-1935, Αθήνα 1986, σελ. 118 - 119 (pdf)
3. ↑  Διατελέσαντες δήμαρχοι Βόλου, από την ιστοσελίδα του Δήμου Βόλου
Ο **Αθλητικός Όμιλος Κερατέας** είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την Κερατέα και επίσημο έτος ίδρυσης το 1928. Επανασυστάθηκε το 2019 έπειτα από αναστολή λειτουργίας του Κεραυνού Κερατέας.

Ιστορικό
--------

O KERAYNOS SAS GAMAEI OTI EXETE KAI DEN EXETE

Παρουσία στα εθνικά πρωταθλήματα
--------------------------------

* Γ΄ Εθνική κατηγορία:
	+ 1980-81, 1981-82, 2008-09, 2009-10, 2010-11
* Δ΄ Εθνική κατηγορία:
	+ 1982-83, 1983-84, 1984-85, 1985-86, 1986-87, 1989-90, 1990-91, 1991-92, 1992-93, 1993-94, 2005-06, 2006-07, 2007-08

Τίτλοι και διακρίσεις
---------------------

### Τίτλοι

1 **Πρωτάθλημα Δ' Εθνικής**: 2007-2008

1 **Κύπελλο Ελλάδος Ερασιτεχνών**: 2004-2005

2 **Πρωταθλήματα Α' Ε.Π.Σ.ΑΝ.Α**: 2004-2005, 2023-2024

2 **Πρωταθλήματα Α΄ Ε.Π.Σ.Α**: 1979-1980, 1988-1989

1 **Πρωτάθλημα Β΄ Ε.Π.Σ.Α**: 1978-1979

1 **Πρωτάθλημα Γ΄ Ε.Π.Σ.Α**: 1971-1972

5 **Κύπελλα Ε.Π.Σ.ΑΝ.Α**: 2003-2004, 2004-2005, 2005-2006, 2007-2008, 2012-2013

1 **Κύπελλο Ε.Π.Σ.Α**: 1985-1986

### Διακρίσεις

Φιναλίστ Κυπέλλου Ε.Π.Σ.Α: 1978-79, 1981-82

Μεγάλοι ποδοσφαιριστές
----------------------

Πολλοί ποδοσφαιριστές 'ξεπήδησαν' από τις ακαδημίες του Κεραυνού και αγωνίστηκαν σε μεγάλους συλλόγους. 
Οι πιο γνωστοί είναι ο Ανδρέας Λαγωνικάκης και ο Γιώργος Προκόβας, που αγωνίστηκαν σε ΠΑΟ και ΟΣΦΠ αντίστοιχα. Καθώς επίσης και ο Θανάσης Πετούρης (Παναχαϊκή) και ο Γιώργος Μπάτρης (Ακράτητος Άνω Λιοσίων).

Έδρα-κοινό
----------

Έδρα του ομάδας είναι το δημοτικό στάδιο Κερατέας «Χρυσοπηγή Δεβετζή», ένα 'στολίδι' για την περιοχή που μπορεί να φιλοξενήσει 3500 φιλάθλους. Μεγάλη υποστήριξη στον Κεραυνό δίνει ο κόσμος του. Οι φίλαθλοι των κυανολεύκων είναι ιδιαίτερα εκδηλωτικοί, όπως και η παρουσία τους, ακόμα και μακριά από την Κερατέα. Οι φίλαθλοι ονομάζονται Blue Dragons.

Στον προημιτελικό του κυπέλλου ερασιτεχνών το 2005 στα Γιάννενα, βρέθηκαν περίπου 300 Κερατιώτες, ενώ στον τελικό του Βόλου, την ίδια χρονιά, βρέθηκαν περισσότεροι από 1000 οπαδοί. Δεν είναι όμως λίγες οι φορές που οι οπαδοί της Κερατέας δημιούργησαν καταστάσεις βίας με αποτέλεσμα την τιμωρία της ομάδας τους. Το 2004 διέλυσαν το πούλμαν του ΑΟ Κορωπίου και έστειλαν έξι παίχτες και τον προπονητή Σταύρο Ηλιόπουλο στο νοσοκομείο με πολλαπλά κατάγματα, με συνέπεια την απώλεια του τίτλου μετά από δίκη και ενώ αγωνιστικά το πρωτάθλημα είχε εν πολλοίς κριθεί υπέρ του Κεραυνού.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κεραυνός Κερατέας

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ποδόσφαιρο
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Το ***Οι σφαίρες δεν γυρίζουν πίσω*** είναι μια ελληνική δραματική ταινία περιπέτειας του 1967 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Νίκου Φώσκολου και με πρωταγωνιστές τους Κώστα Καζάκο, Άγγελο Αντωνόπουλο και Μέμα Σταθοπούλου. Είναι η πρώτη ταινία που σκηνοθέτησε ο Φώσκολος, μετά την επιτυχία του στη συγγραφή του σεναρίου της ταινίας *Το χώμα βάφτηκε κόκκινο*. Επηρεασμένη από τις ταινίες σπαγκέτι γουέστερν, η ταινία διαδραματίζεται στην ελληνική ύπαιθρο. Το *Οι σφαίρες δεν γυρίζουν πίσω* κέρδισε το βραβείο καλύτερης μουσικής επένδυσης στο 8ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Πλοκή
-----

Ο Στάθης είναι ένας φτωχός αγρότης, χήρος με δύο παιδιά. Συλλαμβάνεται από την αστυνομία που πιστεύει ότι είναι αρχηγός συμμορίας που έχει σκοτώσει έναν άνδρα και έχει κλέψει ένα μεγάλο χρηματικό ποσό. Αντίστοιχα, οι ληστές νομίζουν ότι πήρε τα χρήματα από τον αρχηγό τους όταν πέθανε και απειλούν να σκοτώσουν την αδελφή του, Πηγή, αν δεν τους πει πού τα έχει κρύψει. Ο Στάθης δραπετεύει από τη φυλακή αποπλανώντας την ερωμένη του αρχιφύλακα για να σώσει την Πηγή. Η αστυνομία στέλνει έναν άλλο κρατούμενο, τον Τσάκο, να συλλάβει τον Στάθη, υποσχόμενοι να μειώσουν την ποινή του αν τον πιάσει. Ο Τσάκος πιάνει τον Στάθη που του σώζει τη ζωή μετά το δάγκωμα ενός φιδιού. Ο Τσάκος συμφωνεί να αφήσει τον Στάθη να σώσει την Πηγή και να φροντίσει τους γιους του αν επιστρέψει μετά. Στο μεταξύ, η Πηγή καταφέρνει να ξεφύγει από τους ληστές και επιστρέφει στην καλύβα όπου ο Τσάκος έχει δεθεί συναισθηματικά με τα παιδιά. Οι ληστές την καταδιώκουν και τους επιτίθενται. Ευτυχώς, ο Στάθης επιστρέφει εγκαίρως και, με τη βοήθεια ενός νεαρού ληστή που θεωρεί άτιμο το να επιτεθεί σε γυναίκα, νικά και σκοτώνει την υπόλοιπη συμμορία. Ο Τσάκος, που έχει ερωτευτεί την Πηγή επιστρέφει στη φυλακή, για να εκτίσει το υπόλοιπο της ποινής του γνωρίζοντας ότι κάποιος θα τον περιμένει αφού αποφυλακιστεί.

Διανομή
-------

* Κώστας Καζάκος ως Τσάκος
* Άγγελος Αντωνόπουλος ως Στάθης Καρατάσος
* Μέμα Σταθοπούλου ως Πηγή
* Σπύρος Καλογήρου ως Τσάμης
* Μπέτυ Αρβανίτη ως Αναστασία
* Παύλος Λιαρός

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Οι σφαίρες δεν γυρίζουν πίσω*   στην IMDb
* Greek Film Archive
Ο **Νικόλας Κωστουράκης Γιανναράκης** (4 Απριλίου, 1912 – 17 Νοεμβρίου 1986) γιος του Αντωνίου Κοστουράκη και της Ελένης Γιαναράκη Κάνου, γεννήθηκε στο χωριό Καλύβεςτου δήμου Αποκορώνου, στο νησί της Κρήτης, Ελλάδα.

Ήταν αξιοσημείωτος έλληνας επιχειρηματίας και φιλάνθρωπος που μετανάστευσε στο Μεξικό το 1930. Ως πρόσωπο με μεγάλη πολιτική και κοινωνική επιρροή και στα δύο την Ελλάδα και το Μεξικό, ήταν επίσης γνωστός για την περιβόητη φιλανθρωπική στήριξη, και τιμήθηκε με το διπλωματικό τίτλο του Επίτιμου Προξένου της Ελλάδας στη Μεξικανική πόλη της Τσιουάουα. Ήταν Τέκτων της πολιτείας Τσιουάουα.

Μαζί με τη σύζυγό του για περισσότερα από 30 χρόνια, την Μαρία Λουσίλα Γκαρσία Στίβενς, έκανε τρεις γιους και δύο κόρες: τους Νικόλας, Ντιμίτριο, Χόρχε, Μαρία Λουσίλα και Ελένη
***Το Mafioso*** είναι μια μαύρη κωμωδία ιταλικής μαφίας του 1962 σε σκηνοθεσία Alberto Lattuada. Στην ταινία πρωταγωνιστεί ο Αλμπέρτο Σόρντι ως διευθυντής εργοστασίου που επισκέπτεται τη γενέτειρά του στη Σικελία και έχει την αποστολή να εκτελέσει μια επιτυχία για τη Μαφία. Βραβεύτηκε ως Καλύτερη Ταινία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σαν Σεμπαστιάν. Το 2008, η ταινία συμπεριλήφθηκε στις 100 ιταλικές ταινίες του Ιταλικού Υπουργείου Πολιτιστικής Κληρονομιάς που πρέπει να σωθούν, μια λίστα με 100 ταινίες που «άλλαξαν τη συλλογική μνήμη της χώρας μεταξύ 1942 και 1978».

Πλοκή
-----

Ο Antonio Badalamenti, ένας Σικελός που έχει εγκατασταθεί για πολλά χρόνια στη Βόρεια Ιταλία και εργάζεται σε ένα εργοστάσιο αυτοκινήτων στο Μιλάνο, κάνει διακοπές με την οικογένειά του, αφήνοντας πίσω τις σύγχρονες ανέσεις του σπιτιού του στη Βόρεια Ιταλία, για να επισκεφτεί το παιδικό του χωριό στο Σικελία και συστήνει την ξανθιά, βορειοϊταλίδα σύζυγό του, Μάρτα, στη μητέρα, τον πατέρα και άλλους συγγενείς του στο σπίτι.

Ενώ η σύζυγός του υποφέρει στις σχετικά ρουστίκ συνθήκες της πατρίδας του συζύγου της και δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στην κουλτούρα της Σικελίας, ο Αντόνιο γνωρίζει ξανά τους παιδικούς του φίλους. Επισκέπτεται επίσης τον τοπικό Don, τον Don Vincenzo, ο οποίος είναι αφεντικό του εγκλήματος. Ο ντον εξομαλύνει κάποια προβλήματα που είχε ο Αντόνιο με μια συμφωνία να αγοράσει κάποιο ακίνητο στο νησί και σε αντάλλαγμα, ο Αντόνιο αναλαμβάνει να κάνει ένα χτύπημα για τον όχλο. Ως αουτσάιντερ χωρίς κορδόνια και χτύπημα, ο Antonio θεωρείται τέλειος υποψήφιος.

Ενώ η σύζυγός του κοιμάται ένα βράδυ, ο Αντόνιο φεύγει για αυτό που υποτίθεται ότι είναι ένα ταξίδι κυνηγιού με τους φίλους του. Στην πραγματικότητα, τον βάζουν μέσα σε ένα ξύλινο κλουβί και τον μεταφέρουν λαθραία σε ένα αεροπλάνο στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου πηγαίνει στη Νέα Υόρκη για να εκτελέσει το έργο του. Τελειώνοντας τη δουλειά, επιστρέφει στη Σικελία με τον ίδιο τρόπο και φτάνει στο σπίτι σαν από το κυνηγετικό ταξίδι. Μαστιγμένος από αυτό που έχει κάνει, επιστρέφει στην αποτελεσματική δουλειά του στο εργοστάσιο αυτοκινήτων.

Εκμαγείο
--------

* Alberto Sordi ως Antonio Badalamenti
* Η Νόρμα Μπένγκελ ως Μάρτα
* Η Gabriella Conti ως Rosalia
* Ugo Attanasio ως Don Vincenzo
* Cinzia Bruno ως Donatella
* Η Katiusca Piretti ως Patrizia
* Ο Armando Tine ως Dr. Zanchi
* Η Lilly Bistrattin ως Γραμματέας του Dr. Zanchi
* Η Michèle Bailly ως νεαρή βαρόνη
* Francesco Lo Briglio ως Don Calogero
* Ο Carmelo Oliviero ως Don Liborio

Οικιακά μέσα
------------

Κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ από την The Criterion Collection, αλλά στις 31 Μαρτίου 2013, ο τίτλος έχει εξαντληθεί. 


1. ↑  «Ecco i cento film italiani da salvare Corriere della Sera». *www.corriere.it*. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2021.
2. ↑  «Out of Print Announcement». *The Criterion Collection*.
Η **Εστεφανία Φερνάντες** (πλήρες όνομα: *Stefanía Fernández Krupij* Εστεφανία Φερνάντες Κρούπι, γεννήθηκε 4 Σεπτεμβρίου 1990) είναι Βενεζουελανή δημοσιογράφος, μοντέλο και Μις Υφήλιος το 2009.

Αυτή τη στιγμή διευθύνει μια εταιρεία ομορφιάς, AMMATERRE, vegan προϊόντα φροντίδας δέρματος.

Κέρδισε τον τίτλο Μις Βενεζουέλα στο Καράκας στις 10 Σεπτεμβρίου 2008. Εκπροσώπησε τη χώρα της, στο διαγωνισμό Μις Υφήλιος, στο Νασάου στις Μπαχάμες. Κέρδισε τον τίτλο της Μις Υφήλιος και για πρώτη φορά στην ιστορία του διαγωνισμού έγινε η πρώτη χώρα κέρδισε τον τίτλο δύο συνεχόμενες χρονιές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Norma Jiménez Montealegre (23 August 2009). «Stefanía Fernández gana el Miss Universo y Venezuela repite» (στα es). *El Universal* (Caracas, Venezuela). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 August 2009.. Ανακτήθηκε στις 24 August 2009.
2. ↑  «Stefanía Fernández lanza una línea de productos para el cuidado de la tez/Stefanía Fernández launches a line of skin care products». *oceandrive.com.ve*. 26 Φεβρουαρίου 2019.
Το **Εθνικό Σωματείο Παρίδειο Δροσιάς Λάρνακας** ήταν κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την περιοχή Δροσιά του Δήμου Λάρνακας.

Ιστορία
-------

Το Παρίδειο Δροσιάς ιδρύθηκε το 1983 και χρώματα είχε το μπλέ και το άσπρο. Το όνομα του σωματείου προέρχεται από τον ήρωα Μιχαλάκη Παρίδη, ο οποίος ήταν αγωνιστής της ΕΟΚΑ. Η ποδοσφαιρική ομάδα αρχικά συμμετείχε στις διοργανώσεις της Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Νεολαίας ΣΕΚ Λάρνακας (ΟΠΝ ΣΕΚ). Το 1988 εντάχθηκε στη Δ΄ κατηγορία και στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ). Συμμετείχε στον Δ΄ όμιλο. Τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Η ομάδα πλέον έχει διαλυθεί.


Η πορεία του Παρίδειου Δροσιάς στις διοργανώσεις της ΚΟΠ.| Περίοδος | Πρωτάθλημα | Κύπελλο |
| --- | --- | --- |
| Κατηγορία | Θέση | Ομάδες | Αγώνες | Νίκες | Ισοπαλίες | Ήττες | Τέρματα | Βαθμοί | Διοργάνωση | Φάση |
| Υπέρ | Κατά |
| 1988-89 | Δ΄2 | **10** | 10 | 18 |  |  |  | 20 | 55 | **7** | Κύπελλο Κύπρου | Δεν είχε δικαίωμα συμμετοχής |
| Βαθμολογία: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί |
|

1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τέσσερις ομίλους. Το Παρίδειο συμμετείχε στον Δ΄ όμιλο.

Τίτλοι-Διακρίσεις
-----------------

* Πρωτάθλημα ΟΠΝ ΣΕΚ
	+ Πρωταθλητής (2): 1988, 1994

* Κύπελλο ΟΠΝ ΣΕΚ
	+ Κυπελλούχος (1): 1987

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΕΠΕΣΕ Η ΑΥΛΑΙΑ». *Ο Φιλελεύθερος*: σελ. 7. 1989-05-06.

Δείτε επίσης
------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Ποδόσφαιρο στην Κύπρο
Το **λάπαθο** (αρχ. ελλ. *λάπανθον*, άλλη ονομασία είναι **αγριοσέσκλο** ή **αρκολάχανο** (κυπρ.)) επιστημονική ονομασία ***Rumex***, είναι γένος της τάξης των Πολυγονωδών και της οικογένειας των Πολυγονοειδών που περιλαμβάνει περί τα 200 είδη.

Χαρακτηριστικά
--------------

Όλα είναι ιθαγενή εύκρατων χωρών. Είναι φυτά ποώδη, ετήσια, διετή και πολυετή. Τα πλείστα θεωρούνται ζιζάνια, πολλά είδη όμως είναι εδώδιμα και ορισμένα καλλιεργούνται. Όλα τα είδη έχουν υπόξινη γεύση λόγω της περιεκτικότητάς τους σε οξαλικό κάλιο. Στην Ελλάδα φύονται γύρω στα είκοσι είδη. Μερικά από αυτά είναι τα εξής: Λάπαθον η οξαλίς (*Rumex acetosella*), το κοινό οξαλίδι, ξινάκι ή ξινήθρα, λάπαθον το αμβλύφυλλον (*Rumex obtusifolius*), του οποίου η ρίζα θεωρείται φαρμακευτική, λάπαθον το ασπιδωτόν (*Rumex scutatus*), λάπαθον το βουκεφαλοφόρον (*Rumex bucephalophorus*), λάπαθον το κονδυλόρριζον (*Rumex tuberosus*), λάπαθον το οξυλάπαθον (*Rumex acetosa*), το κοινό ξινολάπαθο, λάπαθον το ούλον (*Rumex crispus*), το κοινό αγριολάπαθο, λάπαθον το συνεσπειρωμένον (*Rumex conglomeratus*), λάπαθον το υδρολάπαθον (*Rumex hydrolapathum*), λάπαθον το υδρόβιον (*Rumex aquaticus*).

Λάπαθον το ούλον (Rumex crispus)

Καλλιέργεια
-----------

Όλα τα είδη ευδοκιμούν σε υγρά και αρδευόμενα εδάφη, αναπτύσσονται ταχέως και η καλλιέργειά τους είναι πολύ εύκολη διότι δεν έχουν καμιά ιδιαίτερη ανάγκη. Πολλά από τα ανωτέρω είδη είναι εδώδιμα και σε πολλά μέρη καταναλώνονται όπως το σπανάκι.

Λάπαθον το αμβλύφυλλον (*Rumex obtusifolius*)
Το λάπαθον το οξυλάπαθον, το κοινό ξινολάπαθο είναι διετής πόα που ανθίζει από τον Μάιο έως τον Απρίλιο και έχει ύψος 20-60 εκατοστά. Θεωρείται βότανο με εξαιρετικές φαρμακευτικές ιδιότητες κυρίως για όσους πάσχουν από αιμορροΐδες, αναιμία, δυσεντερία, ίκτερο ή φυματίωση.

Λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς του σε κερκετίνη βοηθά στην πρόληψη καρδιαγγειακών νοσημάτων. 
Πρόκειται για εδώδιμο λαχανικό και χρησιμοποιείται πολύ στην ελληνική κουζίνα, κυρίως στις χορτόπιτες, και έχει ελαφριά πικρή γεύση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Λάπατο (Rumex acetosa)
2. ↑  Παντελή, Κυριακή· Ξενοφώντος, Αργυρώ. «αλαπαθκιά,η». *Εικονικό Μουσείο Κυπριακών Τροφίμων και Διατροφής*. Πανεπιστήμιο Κύπρου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2019.

Πηγές
-----

* Καταγραφή της χλωρίδας της νήσου Τήνου
* Άρθρα για τα φυτά Rumex pulcher - Fiddle Dock
* Rumex acetosa, ονομασία του λάπαθου σε διάφορες γλώσσες
* Συνηθισμένα ζιζάνια στην Ελλάδα
* Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας του Γ. Μπαμπινιώτη Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας Α' έκδοση 1998
* Λεξικόν φυτολογικόν. Γεννάδιος Παναγιώτης.
* The plant list

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Rumex στο Wikimedia Commons
* Λεξιλογικός ορισμός του λάπαθο  στο Βικιλεξικό

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* NKC: ph184799

 |

 |
Ο **Σπύρος Παπαθανασάκης** είναι ελληνικής καταγωγής Καναδός επιχειρηματίας ο οποίος γεννήθηκε, μεγάλωσε και δραστηριοποιείται στο Τορόντο.

Κατέχει μεταφορική εταιρεία στον Καναδά και κέντρα νυχτερινής διασκέδασης, ενώ ακόμη διαχειρίζεται youth centers. Ακόμη έχει κατέβει και ως υποψήφιος για τη θέση του επικεφαλής παιδείας στο Τορόντο. Επίσης, είναι ιδιοκτήτης εταιρείας η οποία ασχολείται με την έρευνα για την αντιμετώπιση του καρκίνου. 

Το Ιούλιο του 2014, ο Σπύρος Παπαθανασάκης ανέλαβε την ομάδα της Α.Ε.Π. Ηρακλής 1908 στη Β΄ Εθνική Κατηγορία και ρύθμισε τις οφειλές της σώζοντας την ομάδα από τη διάλυση της. Τον Σεπτέμβριο του 2017, η Α.Ε.Π. Ηρακλής 1908 Π.Α.Ε. οδηγήθηκε από τον ίδιο και τους συνεργάτες του στη χρεωκοπία και στη διάλυση, υποβιβάζοντας την ομάδα από την Α΄ Εθνική Κατηγορία στην Γ΄ Εθνική Κατηγορία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Σπύρος Παπαθανασάκης: Είναι τρελός ο πρόεδρος - Goals.gr | Στοιχημα - Livescore - Stoixima». *web.archive.org*. 31 Ιουλίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Ιουλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2023. CS1 maint: Unfit url (link)
2. ↑  «Ο πρόεδρος του Ηρακλή θα πολιτεύεται στο Τορόντο | Gazzetta». *www.gazzetta.gr*. Ανακτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2023.
3. ↑  «A ‘big fish’ seeks a seat at the Toronto District School Board» (στα en-CA). *The Globe and Mail*. 2014-10-24.. Ανακτήθηκε στις 2023-09-25.
4. ↑  «Παπαθανασάκης: "Ηρακλής πρωταγωνιστής" – Iraklis1908.gr». *www.iraklis1908.gr*. Ανακτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2023.
Η **Μεγαλύτερη Γενιά** (αγγλικά: Greatest/G.I Generation) είναι η δημογραφική ομάδα που ακολουθεί τη Χαμένη γενιά και προηγείται των Ήσυχη Γενιά. Η γενιά ορίζεται γενικά ως άτομα που γεννήθηκαν από το 1901 έως το 1927. Με αυτόν τον ορισμό και τα δεδομένα απογραφής των ΗΠΑ, υπήρχαν 119 χιλιάδες γεννημένα στα χρόνια της **Μεγαλύτερης Γενιάς** στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2023.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η γενιά ήταν συγκριτικά μικρή επειδή ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος στα μέσα του 1914 προκάλεσε στους ανθρώπους να έχουν λιγότερα παιδιά. Περιλαμβάνει τους περισσότερους από αυτούς που πολέμησαν κατά τη διάρκεια του πολέμου της Κορέας και του Β΄ παγκόσμιου πόλεμου.Οι περισσότεροι άνθρωποι της μεγαλύτερης γενιάς είναι γονείς της **Ήσυχης Γενιάς** και των **Μπέιμπι μπούμερ.**

Μερικές μεγάλες προσωπικότητες της Μεγαλύτερης Γενεάς είναι 1.Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου 2.Τζον Φιτζέραλντ Κέννεντυ 3.Μέριλιν Μονρόε 4.Ρόναλντ Ρήγκαν 5.Μητέρα Τερέζα 6.Ρόμπερτ Οπενχάιμερ.
Η **Γουέντι Φιτσγουίλιαμ** (πλήρες όνομα: *Wendy Marcelle Fitzwilliam* Γουέντι Μάρσελ Φιτζγουίλιαμ, γεννημένη 4 Οκτωβρίου 1972) είναι δικηγόρος, ηθοποιός, μοντέλο, τραγουδίστρια, τηλεπαρουσιάστρια από το Τρινιντάντ και Μις Υφήλιος το 1998.

Ξεκίνησε το μόντελινγκ για τον τοπικό σχεδιαστή μόδας Meiling στην εφηβεία της. Κέρδισε το 1998 τον τίτλο Μις Τρινιντάντ και Τομπάγκο, δίνοντας τις έτσι το εισήτηριο για τα Μις Υφήλιος. 

Συμμετείχε στο διαγωνισμό Μις Υφήλιος 1998 που πραγματοποιήθηκε στην Χονόλουλου της Χαβάης, όπου αναδείχθηκε νικήτρια και έγινε η δεύτερη Μις Υφήλιος από το Τρινιντάντ και Τομπάγκο και η τρίτη αφρικανής καταγωγής.

Έχει τιμηθεί από τα Ηνωμένα Έθνη και της δόθηκε ο τίτλος του UNAIDS και του UNFPA Πρέσβη Καλής Θέλησης για το έργο της στην εκπαίδευση και την ευαισθητοποίηση για τον HIV / AIDS.

Παραπομπές
----------
Συντεταγμένες: 37°21′3.614″N 23°27′48.553″E﻿ / ﻿37.35100389°N 23.46348694°E﻿ / 37.35100389; 23.46348694

Το **αρχοντικό Παύλου Κουντουριώτη** είναι διατηρητέο ιστορικό κτίριο στην Ύδρα και σήμερα ανήκει στο Υπουργείο Πολιτισμού, το οποίο σκοπεύει να το μετατρέψει σε μουσείο της οικογένειας Κουντουριώτη και της βυζαντινής & μεταβυζαντινής Τέχνης και Ιστορίας της Ύδρας.

Ιστορικό
--------

Κατασκευάστηκε για λογαριασμό του Γεωργίου Κουντουριώτη, πλοιοκτήτη και πρωθυπουργού, στα δυτικά του λιμανιού της Ύδρας και φιλοξένησε την οικογένεια του τελευταίου. Με την πάροδο του χρόνου, λόγω του κόστους συντήρησης, ο ένας όροφος της οικίας εγκαταλείφθηκε. Στις αρχές του 20ού αιώνα ο ναύαρχος Παύλος Κουντουριώτης, πρόεδρος της Δημοκρατίας και εγγονός του Γεωργίου, πραγματοποίησε εκτεταμένες επισκευές στο αρχοντικό, καθώς επισκεπτόταν συχνά το πατρογονικό του νησί. Ο τάφος του Παύλου Κουντουριώτη βρίσκεται λίγα μέτρα κάτω από το αρχοντικό.

Το 1991 οι απόγονοί του πώλησαν το κτήριο μαζί με την επίπλωση και τα οικογενειακά αντικείμενα στο Υπουργείο Πολιτισμού με σκοπό να μετατραπεί σε μουσείο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Νεστορίδου, Γιούλη. «Αρχοντικό Παύλου Κουντουριώτη: Περιγραφή». *odysseus.culture.gr*. Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2024.
2. 1 2 3  Νεστορίδου, Γιούλη. «Αρχοντικό Παύλου Κουντουριώτη: Ιστορικό». *odysseus.culture.gr*. Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2024.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο **Πέτρος Χατζηκυριακάκης**

(1946) είναι Έλληνας κολυμβητής και πρώην υδατοσφαιριστής του Εθνικού Πειραιώς.

Ξεκίνησε την κολύμβηση στις αρχές του '50 και τη δεκαετία του '60 και ολίγη του '70 υπήρξε πολίστας στην «ισόβια» τότε πρωταθλήτρια ομάδα του Εθνικού.

Είναι αδερφός του Μπούμπη Χατζηκυριακάκη, πολίστα του Εθνικού και ανιψιός του μεγάλου μεταπολεμικού κολυμβητή του Εθνικού, Παναγιώτη Χατζηκυριακάκη που μετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1948 και κυριαρχούσε στα τέλη του '40 στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κολύμβησης ενώ είναι ο πατέρας του Μάριου Χατζηκυριακάκη, πολίστα που αγωνίζεται για τον Υδραϊκό Ναυτικό Όμιλο.

Ο Χατζηκυριακάκης αν και βετεράνος, αγωνίζεται στα πρωταθλήματα masters με επιτυχία. Διακρίνεται στα αγωνίσματα του προσθίου και κολυμπάει 50 – 100 πρόσθιο και 50 ελεύθερο. Εκτιμά ότι είναι ανταγωνιστικός ακόμη και σε διεθνές επίπεδο. Δεν πήρε μέρος στο πρόσφατο παγκόσμιο πρωτάθλημα masters που έγινε στην Ντόχα του Κατάρ, αλλά ετοιμάζει τις αποσκευές του για το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα που θα γίνει το καλοκαίρι στο Βελιγράδι της Σερβίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ««Αισθάνομαι άλλος άνθρωπος»». *pisina.net*. Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2024.
Μεσημβρινοί (κάθετοι) και Παράλληλοι (οριζόντιοι κύκλοι)
Οι περιφέρειες των μέγιστων κύκλων που περιέχουν τον άξονα της γης (άρα και τους πόλους) καλούνται γήινοι **Μεσημβρινοί** (Meridians) και επομένως είναι κάθετοι στον ισημερινό.

Από κάθε σημείο της επιφάνειας της γης διέρχεται ένας και μόνο ένας γήινος μεσημβρινός, άπειροι επομένως και οι μεσημβρινοί της γης. Ο μεσημβρινός που διέρχεται από το αστεροσκοπείο του Γρήνουϊτς ονομάζεται **πρώτος μεσημβρινός** ή **μεσημβρινός του Γκρίνουιτς**.

Ο πρώτος μεσημβρινός χωρίζει τη γη σε δύο ημισφαίρια το δεξιό αυτού, με την Ασία καλούμενο **Ανατολικό** και το άλλο αριστερό αυτού, με τον Ατλαντικό Ωκεανό και την Αμερική, **Δυτικό** ημισφαίριο.

Ο πρώτος μεσημβρινός στο αστεροσκοπείο του Γκρίνουϊτς
Ο γήινος μεσημβρινός ενός τόπου χρησιμεύει για τον προσδιορισμό του καλούμενου γεωγραφικού μήκους όπου και εκφράζεται ως απόσταση σε μοίρες από τον θεωρούμενο κατά συνθήκη πρώτο μεσημβρινό. Όλα τα ουράνια σώματα Ήλιος, Σελήνη, Αστέρες, λόγω της φαινόμενης περιστροφής της ουράνιας σφαίρας, διέρχονται δύο φορές το 24ωρο από τον μεσημβρινό του τόπου, δηλαδή μία φορά πάνω από τον ορίζοντα και μία φορά κάτω απ΄ αυτόν. 

* Οι διαβάσεις αυτές λέγονται μεσημβρινές ή μεσουρανήσεις. Η μεν πρώτη λέγεται άνω μεσουράνηση ή άνω διάβαση του συγκεκριμένου ουράνιου σώματος η δε δεύτερη κάτω μεσουράνηση ή κάτω διάβαση ομοίως. Ειδικότερα η άνω διάβαση του Ηλίου ονομάζεται **μεσημβρία**, ενώ η κάτω **μεσονύκτιο**. Η τελευταία λαμβάνεται ως αρχή της πολιτικής ημέρας ενώ αντίθετα η μεσουράνηση ή μεσημβρία (πάντα για τον Ήλιο) λαμβάνεται ως αρχή της αστρονομικής ημέρας.

Δείτε επίσης
------------

* Ουράνιος μεσημβρινός
* Παραμεσημβρινός

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Meridian markers στο Wikimedia Commons

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh2002000008
* GND: 4169454-5

 |

 |
Ο **Φέλιξ Λουστάου** (ισπανικά: *Félix Loustau*, προφορά : [lusˈto], 25 Δεκεμβρίου 1922 – 5 Ιανουαρίου 2003) ήταν Αργεντινός ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν ως αριστερός ακραίος επιθετικός, βασικό στέλεχος στην ομάδα της Ρίβερ Πλέιτ της δεκαετίας του 1940, γνωστής ως *La Máquina*.

Καριέρα
-------

Έκανε το ντεμπούτο του με την ομάδα της Ρίβερ Πλέιτ στις 28 Ιουνίου 1942 σε αγώνα με την  Πλατένσε, στην οποία ήταν και η πρώτη παρουσίαση του λειτουργικού κουιντέτου της επίθεσης που έγινε θρύλος αγωνιζόμενο σε μόνο 18 παιχνίδια (η Ρίβερ κέρδισε 11, ισοπαλίες 5, έχασε 2 και σκόραρε 38 γκολ). Στους υπόλοιπους αγώνες, υπήρχαν δύο ακόμα παίκτες που εναλλάσσονταν. Η τελευταία παράσταση της *La Máquina* (Η Μηχανή) ήταν το 1946, όταν αποχώρησε ο Αντόλφο Πεντερνέρα. Ο Λουστάου συνέχισε να παίζει και να κερδίζει τίτλους με τον ερχομό του Αλφρέδο Ντι Στέφανο και στη συνέχεια με άλλους άξιους συμπαίκτες παραμένοντας στην κορυφή του ποδοσφαίρου της χώρας.

Θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους στη θέση του της Αργεντινής όλων των εποχών, αγωνιζόμενος σε 365 παιχνίδια πρωταθλήματος με τη Ρίβερ, σημείωσε 101 γκολ και κέρδισε οκτώ τίτλους πρωταθλήματος ( 1942, '45, '47, '52, '53, '55, '56 και '57). Αφού έπαιξε δεκαπέντε χρόνια στη μεγάλη ομάδα του Μπουένος Άιρες, το 1957 πήγε στην Εστουδιάντες ντε Λα Πλάτα, όπου έπαιξε μόλις εννέα παιχνίδια και δεν σημείωσε κανένα γκολ.

Στην Εθνική Ομάδα της Αργεντινής, έκανε το ντεμπούτο του στις 6 Ιανουαρίου 1945, σε συνάντηση απέναντι στην Παραγουάη. Με την εθνική κέρδισε το Πρωτάθλημα Νότιας Αμερικής (μετέπειτα Κόπα Αμέρικα) τρεις φορές (1945, 1946, 1947) και συνολικά, αγωνίστηκε σε 27 διεθνή παιχνίδια και σημείωσε 10 τέρματα.

Τίτλοι και διακρίσεις
---------------------

**Ρίβερ Πλέιτ**

* Πρωτάθλημα Αργεντινής (8) : 1942, 1945, 1947, 1952, 1953, 1955, 1956, 1957
* Copa Ibargunen (2) : 1942, 1952
* Copa Aldao (5) : 1945 (2), 1946, 1947 (2)

**Αργεντινή**

* Κόπα Αμέρικα (3) : 1945, 1946, 1947

Παραπομπές
----------

1. ↑  «FourFourTwo's 50 Best Football Teams Ever: 40-31». Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2020.
2. ↑  «Desmontando "La Máquina». Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2020.
3. ↑  «Desmontando "La Máquina"». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Μαΐου 2022. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2022.
4. ↑  «La Maquinita: el reencuentro». Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2020.
5. ↑  «A los 80 años. Falleció el legendario Félix Loustau». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2020.
6. ↑  «Félix Loustau: a 75 años de su debut en la Selección Argentina». Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Φέλιξ Λουστάου** |

* Φέλιξ Λουστάου's προφίλ παίκτη στο National-Football-Teams.comEdit on Wikidata
* Máquina e il River Plate anni ’40 (Ιταλικά)
Ο **Μπέης** ή **Βέης** ήταν ανώτερος διοικητικός τίτλος στην Οθωμανική αυτοκρατορία. Η λέξη προέρχεται από την τουρκική *μπέγι*, που σημαίνει νους, και κατά γράμμα «ιθύνων νους» και σε επέκταση ηγεμόνας, μέγας, άρχοντας. 

Ο τίτλος αυτός ήταν ανώτερος του Εφέντη (κύριος) και κατώτερος του Πασά, απαντώμενος επίσης και ως *Μπέη-εφέντη*. Δινόταν επίσημα σε ανώτερους αξιωματούχους, στα τέκνα των Πασάδων καθώς και σε ξένους ανεξαρτήτως θρησκεύματος. Παλαιότερα χρησιμοποιείτο ως αντίστοιχος του ηγεμόνα υποτελούς χώρας, όπως στην Τυνησία αλλά και στη Μάνη, που διορίζονταν από τον Σουλτάνο, και σε αυτές τις περιπτώσεις ο τίτλος καθίστατο κληρονομικός μόνο κατ' αρρενογονία. Τον τίτλο αυτόν έφεραν στην αρχή και αυτοί ακόμη οι Οθωμανοί Ηγεμόνες μέχρι του Μωάμεθ Β΄ του Πορθητού όπου αντικαταστάθηκε με τον τίτλο Σουλτάνος ή τον περσικό ηγεμονικό τίτλο «Παντισάχ».

Παρεμφερείς τίτλοι είναι ο Μπεηλέρμπεης, ο Ατάμπεης ή *Αταμπέης* και ο Μπεηλικτσής. Σημειώνεται ότι το θηλυκό του Μπέη είναι **Μπεγούμ** ή **Βεγούμ**, που αποδίδεται μόνο σε κόρες του Μπέη, αντίστοιχο με πριγκίπισσα. Τα άρρενα τέκνα του Μπέη φέρουν τον τίτλο Μπέηογλου, που παρατηρείται σήμερα εκτός από όνομα περιοχής και ως επίθετο.
Γραμμή Χέιχε-Τενγκτσόνγκ
Η **Γραμμή Χέιχε-Τενγκτσόνγκ** (κινεζικά: 黑河-腾冲线, πινγίν: Hēihé-Téngchōng xiàn), που ονομάζεται επίσης Γραμμή Aϊχουί-Τενγκτσόνγκ (και διεθνώς ως γραμμή Χου) είναι μια νοητή γραμμή που χωρίζει την περιοχή της Κίνας σε δύο σχεδόν ίσα μέρη. Εκτείνεται από την πόλη Χέιχε έως την κομητεία Τενγκτσόνγκ, διαγώνια σε ολόκληρη την Κίνα.

Ο κινέζος γεωγράφος πληθυσμός Χου Χουανγιόνγκ φαντάστηκε τη γραμμή το 1935 και την ονόμασε ως μια "γεω-δημογραφική γραμμή διαχωρισμού". Καθώς αυτή η γραμμή προτάθηκε το 1935, ο χάρτης της Κίνας θα περιλάμβανε τη Μογγολία αλλά απέκλειε την Ταϊβάν.

Πυκνότητα πληθυσμού μετά την απογραφή του 2010
  <5 /km²
  5-10 /km²
  >10-20 /km²
  >20-50 /km²
  >50-80 /km²
  >80-150 /km²
  >150-200 /km²
  >200-250 /km²
  >250-300 /km²
  >300-400 /km²
  >400-500 /km²
  >500 /km²
  διαφιλονικούμενες περιοχές μεταξύ της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και της Ινδίας (υπό κινεζικό έλεγχο)
  διεκδικούμενες από τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας αλλά όχι υπό τον έλεγχό της
Αυτή η φανταστική γραμμή χωρίζει την επικράτεια της Κίνας ως εξής (με στατιστικά στοιχεία του 1935):

* Δυτικά της γραμμής: 64% της χώρας, αλλά μόνο το 4% του πληθυσμού (1935)
* Ανατολικά της γραμμής: 36% της χώρας, αλλά το 96% του πληθυσμού (1935)

Παρά την επική αστική μετανάστευση, τα στατιστικά στοιχεία για το 2002 και το 2015 παραμένουν σχεδόν ταυτόσημα σε σχέση με τη γραμμή:

* Δυτικά της γραμμής: το 57% της χώρας, αλλά μόνο το 6% του πληθυσμού (2002)(2015)
* Ανατολικά της γραμμής: το 43% της χώρας, αλλά το 94% του πληθυσμού (2002)(2015)

Η μικρή αλλαγή στο συνολικό ποσοστό του πληθυσμού από το 1935 έως το 2015 οφείλεται στην μετανάστευση Κινέζων Χαν στις αστικές περιοχές των αυτόνομων επαρχιών Θιβέτ και Σιντσιάνγκ, καθώς και στους περιορισμούς της πολιτικής του ενός παιδιού στην πλειοψηφία, με εξαιρέσεις για μεγάλες μειονοτικές ομάδες δυτικά της γραμμής. Ωστόσο, κατά την περίοδο 2000-2015, ο πληθυσμός στα δυτικά της γραμμής αυξήθηκε πράγματι γρηγορότερα από την ανατολή, αλλά η ανάπτυξη δεν ήταν επαρκής για να καλύψει τα στρογγυλεμένα ποσοστά. Το μεγαλύτερο μέρος αυτής της αύξησης ανήκε στις πόλεις Ουρούμτσι, Λαντσόου, Ορντός και Γιντσουάν, αν και ορισμένες φυλετικές περιοχές εκτός πόλεων σημείωσαν επίσης μεγάλη ανάπτυξη. Μετά από 80 χρόνια, η περιοχή δυτικά της γραμμής Χέιχε-Τενγκτσόνγκ παραμένει σχετικά αγροτική, τραχειά ή αφιλόξενη, υποανάπτυκτη και φτωχή σε σύγκριση με την ανατολή.

Δείτε επίσης
------------

* Γραμμή Τσινλίνγκ-Χουαϊχέ

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Naughton, Barry (2007). *The Chinese Economy: Transitions and Growth*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. Cambridge, Massachusetts: MIT Press. σελίδες 18–19. ISBN 0-262-14095-0.
2. 1 2 3
3. ↑  W, She (15 August 1998), «Hu Huanyong: father of China's population geography», *China Population Today* **15** (20), PMID 12294257

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Great Circle Mapper
* Numerical Simulation of Population Distribution in China
* Hu Line: Journey Through China's Heartland
Η **Πολύμνια (Polyhymnia)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών. Ανακαλύφθηκε το 1854 από τον Ζαν Σακορνάκ, ο οποίος παρατηρούσε από το Παρίσι, και έλαβε το όνομά του από την ομώνυμη Μούσα της ελληνικής μυθολογίας.

Η τροχιά της Πολυμνίας γύρω από τον Ήλιο έχει σχετικώς μεγάλη εκκεντρότητα, με αποτέλεσμα η απόστασή της από αυτόν να ποικίλλει σημαντικά. Το απόλυτο μέγεθος της Πολυμνίας, όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα, είναι 8,55. Η μέση διάμετρός της εκτιμάται σε 50 ως 120 χλμ. ενώ η μάζα της σε 130 ως 1800 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 1,4 ως 3,3 cm/sec², ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής σε 26 ως 63 m/sec.

Η Πολύμνια περιστρέφεται γύρω από τον άξονά της με περίοδο 18 ώρες και 36 λεπτά (σχετικώς αργά). Το άλβεδό της είναι περίπου 0,1, μικρό για αστεροειδή τύπου **S** όπως είναι η Πολύμνια. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της υπολογίζεται σε 109 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. ssd.jpl.nasa.gov/tools/sbdb\_lookup.html#/?sstr=20000033. Ανακτήθηκε στις 16  Οκτωβρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  33 Polyhymnia στο Wikimedia Commons
* Προσομοίωση τροχιάς (Java Applet) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 32 Πομόνα | 33 Πολύμνια | 34 Κίρκη |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh2004006585

 |

 |
Ο **Λάρι Χολμς** (αγγλ.: Larry Holmes), (γεννηθείς στις 3 Νοεμβρίου 1949) είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας πυγμάχος που αγωνίστηκε από το 1973 έως το 2002 και ήταν παγκόσμιος πρωταθλητής βαρέων βαρών από το 1978 έως το 1985. Συχνά θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους πυγμάχους βαρέων βαρών όλων των εποχών.    Μεγάλωσε στο Ίστον της Πενσυλβάνια, γεγονός που οδήγησε να έχει το παρατσούκλι στην πυγμαχία «**Ο δολοφόνος του Ίστον**».

Το αριστερό direct του Χολμς συχνά βαθμολογείται μεταξύ των καλύτερων στην ιστορία της πυγμαχίας.  Εκτός από την κατοχή του τίτλου βαρέων βαρών WBC από το 1978 έως το 1983, ο Χολμς κατείχε το περιοδικό *Ring* και τους τίτλους βαρέων βαρών από το 1980 έως το 1985  και τον εναρκτήριο τίτλο βαρέων βαρών της IBF από το 1983 έως το 1985  

Ο Χολμς κέρδισε τους πρώτους 48 επαγγελματικούς του αγώνες, συμπεριλαμβανομένων των νικών επί των Κεν Νόρτον (που νίκησε το 1978 για το πρωτάθλημα WBC), Μοχάμεντ Άλι, Έρνι Σέιβερς, Μάικ Γουίβερ, Τζέρι Κούνεϊ, Τιμ Γουίδερσπουν, Καρλ Γουίλιαμς Μάρβις Φρέιζερ. Ο Χολμς έμεινε με μια νίκη λιγότερο από το ρεκόρ καριέρας του Ρόκι Μαρτσιάνο με 49–0 όταν έχασε από τον Μάικλ Σπινκς σε μια ανατροπή το 1985. Ο Χολμς αποσύρθηκε αφού έχασε από την ρεβάνς από τον Σπινκς την επόμενη χρονιά, αλλά έκανε επανειλημμένες επιστροφές. Ήταν ανεπιτυχής σε τέσσερις περαιτέρω προσπάθειες επιστροφής (έναντι του Μάικ Τάισον το 1988, του Εβάντερ Χόλιφιλντ το 1992, του Ολίβερ Μακόλ το 1995 και του Μπράιαν Νίλσεν το 1997) για να ανακτήσει μια παραλλαγή του τίτλου στα βαρέα. Ο Χολμς αγωνίστηκε για τελευταία φορά το 2002, σε ηλικία 52 ετών, εναντίον του Έρικ Ές και τελείωσε την καριέρα του επιτυχαίνοντας ρεκόρ 69 νίκες και 6 ήττες, με όλες του τις ήττες να είναι από αγώνες διεκδίκησης του παγκόσμιου τίτλου. 

Ο Χολμς κατατάσσεται συχνά ως ένας από τους μεγαλύτερους μποξέρ βαρέων βαρών όλων των εποχών  και έχει εισαχθεί τόσο στο International Boxing Hall of Fame όσο και στο World Boxing Hall of Fame. Είναι ο μόνος μπόξέρ που νίκησε τον Μοχάμεντ Άλι με διακοπή και ο τελευταίος εν ζωή που νίκησε τον Άλι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «List of the 10 greatest heavyweight boxers of all time: Has Tyson Fury done enough to make the cut? | DAZN News UK». *DAZN* (στα Αγγλικά). 24 Απριλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2023.
2. ↑  Fischer, Doug (10 Φεβρουαρίου 2016). «Bill Caplan's 20 greatest heavyweights». *The Ring*. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2023.
3. ↑  «The Best Heavyweights Of All Time, Named And Ranked». *SPORTbible* (στα Αγγλικά). 3 Σεπτεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2023.
4. ↑  «10 things to still appreciate about Larry Holmes». *ESPN.com*. 6 Ιουνίου 2008. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2015.
5. ↑  «Larry Holmes». Cyber Boxing Zone. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2016.
6. ↑  «The Bryan Times». *News.google.com*. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2016.
7. ↑  «Larry Holmes». *Boxrec.com*. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2016.
8. ↑  «Larry Holmes – Boxer». boxrec.com. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2015.
9. ↑  «Boxing: Historians Rankings of The Great Heavyweights». tripod.com. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2015.
Το **Buck Institute for Research on Aging**  είναι ένα ανεξάρτητο βιοϊατρικό ερευνητικό ινστιτούτο που ερευνά τη γήρανση και τις ασθένειες που σχετίζονται με την ηλικία. Η αποστολή του Ινστιτούτου Buck είναι να παρατείνει τα υγιή χρόνια ζωής. Το Ινστιτούτο Buck είναι ένα από τα εννέα κέντρα γήρανσης της έρευνας του Glenn Foundation for Medical Research.

Το ινστιτούτο, ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός που βρίσκεται στο Novato της Καλιφόρνια, ξεκίνησε το ερευνητικό του πρόγραμμα το 1999, καθιστώντας το πρώτο ινστιτούτο στον κόσμο που ιδρύθηκε κυρίως για να μελετήσει την παρέμβαση στη διαδικασία γήρανσης. Το ονομά του οφείλεται στους φιλάνθρωπους της κομητείας Marin, Leonard και Beryl Hamilton Buck, των οποίων η περιουσία χρηματοδότησε το κονδύλι που βοήθησε στην ίδρυση του ινστιτούτου και το Buck Trust σήμερα συνεισφέρει περίπου 6 εκατομμύρια δολάρια ετησίως για να υποστηρίξει το έργο του ινστιτούτου. Η πανεπιστημιούπολη του Ινστιτούτου Buck σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα IM Pei .

Τον Μάιο του 2007, το ινστιτούτο σύναψε συμφωνία συνεργασίας με τις πανεπιστημιουπόλεις Davis και Merced του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια για το συντονισμό της έρευνας στα βλαστοκύτταρα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Directory of Open Access Journals*.
2. ↑  On January 1, 2011, the name of the institute was changed from "Buck Institute for Age Research"
3. ↑  Russo, Eugene (5 Φεβρουαρίου 2001). «Forging a Palace for Research on Aging». *The Scientist Magazine* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2019.
4. ↑  «Paul F. Glenn Centers for Aging Research». *Glenn Foundation for Medical Research*. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2019.
5. ↑  Cox, Patrick. «This Company With Anti-Aging Drug Is Secretly Preparing For Trump's New FDA». *Forbes*.. Ανακτήθηκε στις 2017-02-26.
6. ↑  «Buck Institute for Age Research». Pei Cobb Freed and Partners. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2013.
7. ↑  «The Buck is Growing». *Marin Magazine*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2013.
8. ↑  «UC Davis, UC Merced and Buck Institute: Cooperate to Meet Stem Cell Oversight Requirements». California Institute for Regenerative Medicine (CIRM). Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2013.
Ο **Ισίδωρος Κούβελος** (γεννημένος στην Αθήνα το 1953) είναι Έλληνας αθλητικός παράγοντας και επιχειρηματίας που δραστηριοποιείται στο χώρο της ναυτιλίας. Από πολύ νωρίς στράφηκε στις αθλοπαιδιές ως μέλος του Εθνικού Γ.Σ. όπου ασχολήθηκε με τον στίβο και το μπάσκετ. Το 1972 ξεκίνησε και εν συνεχεία ολοκλήρωσε τις σπουδές του πάνω στο ναυτιλιακό αντικείμενο στο Λονδίνο στην τοπική Σχολή Εξωτερικού Εμπορίου (από όπου απέκτησε δίπλωμα «*Shipping*») και στο εκεί Πολυτεχνείο, λαμβάνοντας εξειδίκευση στους τομείς της ναυλομεσιτείας και της διαχείρισης. Την ίδια χρονική περίοδο (1974 – 1976) εργάστηκε σε ελληνική εφοπλιστική εταιρεία του Λονδίνου μέσω της οποίας εντάχθηκε στο Διεθνές Κέντρο Ναυλώσεων του Λονδίνου ("*Baltic Exchange*"). Ακολούθως γύρισε στην Ελλάδα προκειμένου να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία και αργότερα ίδρυσε συνεταιρική ναυτιλιακή εταιρεία στην οποία παρέμεινε έως το 1998, για να αποχωρήσει δημιουργώντας τη δική του εταιρεία, που διατηρεί έως σήμερα.

Δημόσια αξιώματα
----------------

Έχει διατελέσει αρχηγός της ελληνικής αποστολής στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο το 2008 και του Λονδίνου το 2012, πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Ακαδημίας και της Εθνικής Ολυμπιακής Ακαδημίας, πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ιππασίας και Γενικός Γραμματέας της Διεθνούς Ένωσης Μεσογειακών Αγώνων.

Αθλητικός παράγοντας
--------------------

Ήταν αρχικά αντιπρόεδρος και μετά πρόεδρος της ερασιτεχνικής ποδοσφαιρικής ομάδας Αργοναύτης του Πειραιά από το 1981 έως το 1984. Το 1985 με τη σύμπραξη φίλων του ίδρυσε την ομάδα μπάσκετ Γ.Σ. Θησέας Θησείου, η οποία έως το έτος 1989 πέτυχε να ανέλθει πέντε αγωνιστικές κατηγορίες. Τα έτη 1989 – 1995 υπηρέτησε ως γενικός αρχηγός και αντιπρόεδρος Τ.Α.Κ. στο Τμήμα Καλαθοσφαίρισης του Πανιωνίου, με την ομάδα να κατακτά πολλές διεθνείς διακρίσεις (Κυπελλούχος Ελλάδας 1991, συμμετοχή στα ημιτελικά του Κυπέλλου Κόρατς και στην Ευρωλίγκα).

Προσωπική ζωή
-------------

Ο Ισίδωρος Κούβελος έχει πραγματοποιήσει δυο γάμους, από τον πρώτο εκ των οποίων έχει αποκτήσει τρία παιδιά. Δεύτερη σύζυγός του από το 1998 είναι η πρώην Υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη.

Πηγές
-----

* Αρχείο Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής.
* Σοφία Κατσαρέλη στο *News247.gr* (28 Φεβρουαρίου 2012): "*Ποιος είναι ο Ισίδωρος Κούβελος*" Αρχειοθετήθηκε 2014-10-21 στο Wayback Machine.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Οι Έλληνες Αρχηγοί Των Ολυμπιακών Αποστολών 1896 - 2012». *HOA*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2021.
2. ↑  Georgakopoulos, S. «ΔΟΑ: Κούβελος – Φυσεντζίδης 17-12, στην… παράταση». Ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2021.
Ο **Νίκος Διαμαντής** είναι Έλληνας σκηνοθέτης και ηθοποιός. Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε θέατρο στη Θεσσαλονίκη, στην Επιθεώρηση Δραματικής Τέχνης. Έχει σπουδάσει Φυσική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. 

Το 1985 ίδρυσε το Θέατρο Σημείο. Έχει σκηνοθετήσει περίπου 100 έργα και έχει παρουσιάσει σύγχρονους συγγραφείς, πολλούς από αυτούς για πρώτη φορά στην Ελλάδα (Χάινερ Μύλλερ, Μπερνάρ-Μαρί Κολτές, Λουντμίλα Πετρουσέφσκαγια κ.ά.). Έχει σκηνοθετήσει σημαντικά έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου καθώς και αρχαία τραγωδία. Έχει σκηνοθετήσει όπερα για την Εθνική Λυρική Σκηνή, καθώς και θέατρο για την τηλεόραση και το ραδιόφωνο. 

Έχει συμμετάσχει σε πολλά και σημαντικά διεθνή φεστιβάλ στην Ελλάδα και το εξωτερικό σαν επίσημη εκπροσώπηση της Ελλάδας κατόπιν επιλογής του Υπουργείου Πολιτισμού. Διδάσκει σκηνοθεσία στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών. 

Μέχρι το Φεβρουάριο του 2020 ήταν καλλιτεχνικός διευθυντής στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά.

Παραπομπές
----------
Η «Εθνική Επαγγελματική Ένωση» (ιταλικά: *Lega Nazionale Professionisti*, LNP) ή **Λέγκα Κάλτσιο** (Lega Calcio), αποτελούσε την οργάνωση η οποία ήταν υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των πιο σημαντικών ποδοσφαιρικών διοργανώσεων για τους συλλόγους στην Ιταλία, από την περίοδο 1946-47 έως και την περίοδο 2009-10. Ιδρύθηκε το 1946 στο Ραπάλο της Γένοβας και είχε ως έδρα το Μιλάνο. Έπαψε να υφίσταται την 1η Ιουλίου του 2010, έπειτα από τη διαίρεση της σε δύο διακριτά όργανα, τη Λέγκα Σέριε Α και τη Λέγκα Σέριε Β.

Η LNP ήταν υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των πρωταθλημάτων της Σέριε Α (Serie A) και της Σέριε Β (Serie B), του Κυπέλλου Ιταλίας (Coppa Italia), του Σούπερ Καπ Ιταλίας (Supercoppa Italiana), του Εαρινού Πρωταθλήματος (Campionato Primavera), του Εαρινού Κυπέλλου Ιταλίας (Coppa Italia Primavera) και του Εαρινού Σούπερ Καπ (Supercoppa Primavera).

Παραπομπές
----------

1. 1 2  acgaribaldina1932.net[*νεκρός σύνδεσμος*] A) CAMPIONATO NAZIONALE GIOVANISSIMI PROFESSIONISTI / a2) Partecipazione

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος (Lega Serie A)
* Επίσημος ιστότοπος (Lega Serie B)
Σημαία της Δημοκρατία της Μαρί Ελ
Σημαία της Δημοκρατία της Μαρί Ελ (2006-2011)
Παλιά σημαία της Δημοκρατίας της Μαρί Ελ (1992-2006)
Παλιά σημαία της Μαρί Ελ. Χρησιμοποιήθηκε την Σοβιετική περίοδο, όπου η Μαρί Ελ αποτελούσε Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία εντός της Ρωσικής ΣΟΣΔ (1954-1992)
Η **σημαία της Δημοκρατίας της Μαρί Ελ,** είναι η σημαία ενός ομοσπονδιακού υποκείμενου και δημοκρατίας στην Ρωσική Ομοσπονδία. Εγκρίθηκε ομόφωνα από το Κοινοβούλιο της Μαρί Ελ στις 30 Νοεμβρίου 2006.

Περιγραφή
---------

Η Σημαία της Δημοκρατίας της Μαρί Ελ αποτελείται από ένα άσπρο φόντο, το οποίο έχει έναν σκούρο κόκκινο σταυρό των Μαρί. Επίσης υπάρχει ένα μπλε και ένα κόκκινο πεδίο. Η σημαία έχει αναλογία 3:4:3.

Προηγούμενες σημαίες
--------------------

Εντός της Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας, χρησιμοποιούταν μια παραλλαγή της σημαίας της Ρωσικής ΣΟΣΔ με το όνομα της δημοκρατίας κάτω από το σφυροδρέπανο. 

Από το 1992 έως το 2006, η Μαρί Ελ χρησιμοποίησε διαφορετική σημαία. Αυτή η σημαία είχε οριζόντιες γραμμές και αναλογία 1:2:1. Στο άσπρο πεδίο, εμφανίζεται ο Σταυρός των Μαρί και από κάτω, το όνομα της δημοκρατίας.

Αναφορές
--------

* Σημαίες του Κόσμου: Σημαίες της Μαρί Ελ
Ο όρος **μετροσέξουαλ** (αγγλικά: **metrosexual**) είναι νεολογισμός ο οποίος εμφανίστηκε στο προσκήνιο κατά τις απαρχές του 21ου αιώνα και αναφέρεται γενικά στους ετεροφυλόφιλους άνδρες, οι οποίοι αναπτύσσουν μια ιδιαίτερα δυνατή ανησυχία για την εξωτερική τους εμφάνιση, ενώ ο τρόπος ζωής τους συγκρίνεται με αυτόν των ομοφυλόφιλων ανδρών, περισσότερο με τα στερεότυπα που έχουν επικρατήσει για τους τελευταίους. Για κάποιους φαίνεται να επικρατεί η άποψη που συνυφαίνει την έννοια αυτή με τον καταναλωτισμό.

Ο όρος πρωτοεμφανίστηκε σε ένα άρθρο του Μαρκ Σίμπσον (*«Εδώ έρχονται οι άνδρες του καθρέφτη»*) που δημοσιεύθηκε στις 15 Νοεμβρίου 1994 στην εφημερίδα *The Independent*. Ο Σίμπσον εκεί περιέγραψε τον μετροσέξουαλ ως: 

> Μετροσέξουαλ, ο νεαρός άνδρας με υψηλό διαθέσιμο εισόδημα, που ζει ή εργάζεται στην πόλη (γιατί εκεί βρίσκονται τα καλύτερα καταστήματα), είναι ίσως η πιο πολλά υποσχόμενη καταναλωτική αγορά της δεκαετίας. Κατά τη δεκαετία του '80, τον έβρισκες μόνο σε περιοδικά μόδας όπως το GQ, στις τηλεοπτικές διαφημίσεις για τα τζιν Levi's ή σε gay bar. Κατά τη δεκαετία του '90, βρίσκεται παντού και πηγαίνει για ψώνια.
> 
> 

Ο όρος έγινε ευρύτερα γνωστός το 2002 μέσα από το άρθρο του Σίμπσον *«Γνωρίστε τους μετροσέξουαλ»*.
***Στη Φυλακή Εν αναμονή της Δίκης*** ( ιταλικά: **Detenuto in attesa di giudizio**‎‎ </link> ) είναι μια ιταλική δραματική ταινία του 1971 σε σκηνοθεσία Nanni Loy. Συμμετείχε στο 22ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου, όπου ο Alberto Sordi κέρδισε την Αργυρή Άρκτο Α' Ανδρικού Ρόλου.

Οικόπεδο
--------

Ο Ρωμαίος τοπογράφος Τζουζέπε Ντι Νόι, ο οποίος έχει μεταναστεύσει στη Σουηδία παντρεύοντας μια ντόπια γυναίκα και έγινε αξιοσέβαστος πολίτης, αποφασίζει να πάρει την οικογένειά του διακοπές στην Ιταλία. Στα ιταλικά σύνορα τον σταματούν και τον συλλαμβάνουν χωρίς εξήγηση. Μετά από τρεις ημέρες στη φυλακή στο Μιλάνο, μαθαίνει -με τις προσπάθειες ενός φρουρού- ότι του απαγγέλθηκαν κατηγορίες για «ανθρωποκτονία από αμέλεια» Γερμανού πολίτη. Έχοντας αγνόησε το ένταλμα σύλληψης (καθώς ζούσε στο εξωτερικό) ο Τζουζέπε θεωρείται «φυγάς» και επομένως δεν πληροί τις προϋποθέσεις για κατ' οίκον περιορισμό. Αντίθετα, μεταφέρεται από φυλακή σε φυλακή μέχρι να φτάσει στη φανταστική πόλη Sagunto (κοντά στο Σαλέρνο ), όπου τον βάζουν σε απομόνωση.

Ο Ντι Νόι υφίσταται μια γνήσια δικαστική δοκιμασία, γεμάτη ταπεινώσεις. Εμπλέκεται άθελά του σε μια ταραχή, με αποτέλεσμα να μεταφερθεί σε φυλακή κρατουμένων που εκτίουν ισόβια κάθειρξη και τελικά σε ψυχιατρική εγκατάσταση. Χρειάζεται το πείσμα της συζύγου του, το παθιασμένο ενδιαφέρον του δικηγόρου του και η καλοσύνη του ανακριτή κατά τα άλλα στις διακοπές, για να καταλήξουμε σε μια λογική εξήγηση.

Κατά την ανάρρωσή του στο νοσοκομείο, ο δικηγόρος του Ντι Νόι μαθαίνει για μια οδογέφυρα του αυτοκινητόδρομου Battipaglia - Matera - που είχε κατασκευάσει χρόνια πριν από μια ιταλική εταιρεία όπου εργαζόταν, η οποία κατέρρευσε και προκάλεσε το θάνατο ενός Γερμανού οδηγού. Ο πρωταγωνιστής είχε μετακομίσει στη συνέχεια στη Σουηδία. Ελλείψει διεθνών επικοινωνιών, δεν μπορούσε να του κοινοποιηθεί κλήτευση, και ως εκ τούτου έγινε τεχνικά φυγάς. Ακόμη και μετά την ανάκτηση της ελευθερίας του, ο Ντι Νόι παραμένει αμετάκλητα μαρκαρισμένος από τη δοκιμασία, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά.

Εκμαγείο
--------

* Ο Αλμπέρτο Σόρντι ως Τζουζέπε Ντι Νόι
* Έλγκα Άντερσεν ως Ίνγκριντ
* Andrea Aureli ως αστυνομικός
* Lino Banfi ως διευθυντής φυλακών Sagunto
* Ο Antonio Casagrande ως κριτής
* Mario Pisu ως Ψυχίατρος
* Michele Gammino ως Don Paolo
* Tano Cimarosa ως πτέρυγας φυλακών
* Fulvio Mingozzi ως πτέρυγας φυλακών
* Luca Sportelli ως πτέρυγας φυλακών
* Gianni Bonagura ως Δικηγόρος Sallustio Giordana
* Νίνο Φορμικόλα
* Ο Silvio Spaccesi ως Στρατάρχης
* Nazzareno Natale ως Saverio Guardascione
* Giovanni Pallavicino ως Ταξίαρχος Saporito
* Μάριο Μπρέγκα ως τρόφιμος
* Giuseppe Anatrelli ως τρόφιμος Rosario Scalia

1. ↑  «Berlinale 1972: Prize Winners». *berlinale.de*. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2010.