recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Άγιος Αχμέτ ο Κάλφας** (ή **Άγιος Αχμέτ ο Νεομάρτυρας**) είναι Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Έζησε τον 17ο αιώνα στην Κωνσταντινούπολη και ήταν Τούρκος στην εθνικότητα. Ασκούσε το επάγγελμα του καλλιγράφου στη γραμματεία του σουλτάνου. Αρχικά, ήταν μουσουλμάνος από τους προγόνους του, έπειτα βαπτίστηκε κρυφά χριστιανός και μαρτύρησε για την πίστη του.

Βιογραφία
---------

Στο σπίτι του είχε δύο σκλάβες χριστιανές ορθόδοξες από τη Ρωσία. Η μία νέα και η άλλη ηλικιωμένη. Η μεγάλη κυρία συνήθιζε να πηγαίνει στην εκκλησία τις εορτάσιμες μέρες και να φέρνει στη νέα αντίδωρο και αγιασμό. Κάποια μέρα ο Αχμέτ αντιλήφθηκε ότι το στόμα της νέας γυναίκας ανέδιδε γλυκιά ευωδία. Υποχωρώντας στις επίμονες ερωτήσεις του Αχμέτ, η νέα απάντησε ότι έφαγε ψωμί αγιασμένο από τον ιερέα (αντίδωρο), που της έφερε η ηλικιωμένη γυναίκα. Ο Αχμέτ θαύμασε, ντύθηκε χριστιανικά, πήγε στο ναό του Πατριαρχείου και παρακολούθησε κρυφά τη Θεία Λειτουργία. Κατά τη Μεγάλη Είσοδο, είδε τον ιερέα ψηλά από τη γη να λάμπει ολόκληρος και όταν ο Πατριάρχης ευλογούσε τους πιστούς, διέκρινε ακτίνες φωτός να εκχέονται από τα χέρια του και να αγγίζουν τα κεφάλια των πιστών εκτός από το δικό του. Συγκλονισμένος πίστεψε στον Χριστό και ομολογούσε μπροστά σε συναδέλφους του ότι το καλύτερο πράγμα στον κόσμο είναι η πίστη στον Ιησού Χριστό. Οδηγήθηκε στην φυλακή, όπου παρέμεινε έξι ημέρες δίχως τροφή και νερό. Όταν παρουσιάστηκε στον δικαστή, ομολόγησε ότι η νηστεία τον είχε εξαγνίσει και ότι ο Χριστός του είχε αποκαλύψει τα βαθύτερα μυστήρια της πίστης. Με εντολή του ίδιου του σουλτάνου αποκεφαλίστηκε στις 3 Μαίου 1682, βαπτιζόμενος στο ίδιο του το αίμα. Απο τον βίο του αναφέρεται ότι τα λείψανά του καταυγαζόταν επί πολλές ημέρες από υπερκόσμιο φως. Η Ορθόδοξη Εκκλησία το θεωρεί άγιο και γιορτάζει την μνήμη του στις 24 Δεκεμβρίου εκάστου έτους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βασίλειος Ι. Καλλιακμάνης, «Άγ. Αχμέτ, ένας Οθωμανός Άγιος», 24/12/2014, από την ιστοσελίδα: www.pemptousia.gr του περιοδικού "Πεμπτουσία".
* Άγιος Αχμέτ ο Κάλφας ο Νεομάρτυρας, από την ιστοσελίδα: www.saint.gr - "Ορθόδοξος Συναξαριστής".
* Ελένη Χριστοδουλοπούλου, «Δύο άγνωστοι άγιοι που αφιέρωσαν τη ζωή τους στον Χριστό: Ένας Εσκιμώος και ένας Τούρκος στη μάχη για την Ορθοδοξία», 27/10/2015, (1. Άγιος Πέτρος ο Εσκιμώος - 2. Άγιος Αχμέτ ο Κάλφας), από την ιστοσελίδα: ikivotos.gr του περιοδικού "Η Κιβωτός της Ορθοδοξίας".
* Ο ΑΓΙΟΣ ΑΧΜΕΤ (κείμενο στα αραβικά), από την ιστοσελίδα: www.orthros.eu - "Όρθρος - Εστία Πατερικών Μελετών".

Πηγές
-----

1. 1 2  «Ορθόδοξος Συναξαριστής :: Άγιος Αχμέτ ο Κάλφας ο Νεομάρτυρας». *www.saint.gr*. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2019.
2. ↑  Online, Εκκλησία (16 Μαΐου 2017). «Άγνωστοι και «παράξενοι» Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας (ΦΩΤΟ)». *ΕΚΚΛΗΣΙΑ ONLINE*. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2019.
3. ↑  «ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΟ ΤΟΥ AΓΙΟΥ ΑΧΜΕΤ ΤΟΥ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΟΣ». *web.archive.org*. 4 Μαρτίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2019. CS1 maint: Unfit url (link)
4. ↑  thewebform. «24 Δεκεμβρίου». *Εορτολόγιο*. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2019.
**Γενικές εκλογές** διεξήχθησαν στη Μοζαμβίκη στις 15 Οκτωβρίου 2014. Ο υποψήφιος του κυβερνώντος κόμματος Φιλίπε Νιούσι εξελέγη πρόεδρος και το FRELIMO διατήρησε την κοινοβουλευτική του πλειοψηφία.

Εκλογικό σύστημα
----------------

Ο Πρόεδρος εκλέγεται με το σύστημα των 2 γύρων. Ο πρόεδρος Αρμάντο Γκεμπούζα δεν μπορούσε από το σύνταγμα να διεκδικήσει και άλλη θητεία.

Τα 250 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εξελέγησαν σε 11 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες και σε δύο μονοεδρικές περιφέρειες που εκπροσωπούν τους μοζαμβικανούς πολίτες στην Αφρική και στην Ευρώπη. Η κατανομή των εδρών στις πολυεδρικές περιφέρειες βασίστηκε στην αναλογική εκπροσώπηση με τη χρήση της μεθόδου Ντ΄Οντ και με εκλογικό όριο εισόδου στη Βουλή το 5%.

Εκστρατεία
----------

Υποψήφιοι στις εκλογές ήταν ο Φιλίπε Νιούσι από την αντιπολίτευση (Απελευθερωτικό Μέτωπο Μοζαμβίκης ή FRELIMO), o Αφόνσο Ντλακάμα από τη Μοζαμβικανή Εθνική Αντίσταση ή RENAMO και ο Νταβίζ Σιμάνγκο υποστηριζόμενος από το Δημοκρατικό Κίνημα της Μοζαμβίκης (MDM).

Αποτελέσματα
------------

### Πρόεδρος

| Υποψήφιος | Κόμμα | Ψήφοι | % |
| --- | --- | --- | --- |
|  | Φιλίπε Νιούσι | FRELIMO | 2.778.497 | 57,03 |
|  | Αφόνσο Ντλακάμα | RENAMO | 1.783.382 | 36,61 |
|  | Νταβίζ Σιμάνγκο | MDM | 309.925 | 6,36 |
| Άκυρα/λευκά | 461.861 | – |
| **Σύνολο** | **5.333.665** | **100** |
| Εγγεγραμμένοι/συμμετοχή | 10.964.978 | 48,64 |
| Πηγή: Mozambique News Agency Αρχειοθετήθηκε 2014-10-31 στο Wayback Machine. |

### Συνέλευση

| Κόμμα | Ψήφοι | % | Έδρες | +/– |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| FRELIMO | 2.575.995 | 55,93 | 144 | –47 |
| RENAMO | 1.495.137 | 32,46 | 89 | +38 |
| MDM | 384.538 | 8,35 | 17 | +9 |
| Λοιπά κόμματα | 149.812 | 3,25 | 0 | 0 |
| Άκυρα/λευκά | 711.454 | – | – | – |
| **Σύνολο** | **5.316.936** | **100** | 250 |  |
| Εγγεγραμμένοι/συμμετοχή | 10.964.978 | 48,49 | – | – |
| Πηγή: Mozambique News Agency Αρχειοθετήθηκε 2014-10-31 στο Wayback Machine. |

Πινακοθήκη
----------

* Μέρος του πλήθους κατά την εκστρατεία του κόμματος FRELIMO.Μέρος του πλήθους κατά την εκστρατεία του κόμματος FRELIMO.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Republic of Mozambique: Election for President (President) IFES
2. ↑  Mozambique leader sets date for 2014 elections Fox News, 31 Ιουλίου 2013
3. ↑  «Nyusi Set to Rule Gas-Rich Mozambique Under Guebuza's Shadow». Bloomberg. 14 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2014.
4. ↑  Εκλογικό σύστημα IPU
5. ↑  «Mozambican Opposition Leader Registers As Voter». *Bernama*. 9 Μαΐου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2014.
6. ↑  «Mozambique: Dhlakama registered as Voter for Presidential Elections». *nsnbc international*. 9 Μαΐου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Ιουλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2014.
Η **Μίλβα Καλογεράκου** (γεννήθηκε στις 10 Ιουλίου 1998 στην Αθήνα) είναι διεθνής Ελληνίδα υδατοσφαιρίστρια που αγωνίζεται ως περιφερειακή στον Ολυμπιακό Πειραιώς.

Καριέρα
-------

Έκανε τα πρώτα της βήματα στο χώρο της υδατοσφαίρισης από πολύ μικρή ηλικία στις ακαδημίες του Ολυμπιακού Πειραιώς, στον οποίο υπέγραψε και το πρώτο της επαγγελματικό συμβόλαιο.

Η Μίλβα Καλογεράκου έχει κατακτήσει μέχρι στιγμής με την ομάδα του Ολυμπιακού δύο πρωταθλήματα Ελλάδας νεανίδων (2013, 2015), τρία πρωταθλήματα Ελλάδας νέων γυναικών (2013, 2014, 2015), δύο πρωταθλήματα Ελλάδας γυναικών (2014, 2015), ένα Πρωτάθλημα Ευρώπης Γυναικών (2015) κι ένα Κύπελλο Κυπελλούχων Len Trophy (2014).

Η Μίλβα Καλογεράκου παραμένει στην ομάδα του Πειραιά μέχρι και σήμερα.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Η Μίλβα Καλογεράκου είναι διεθνής με την εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης νεανίδων της Ελλάδας. Το 2013 ήταν μέλος της ομάδας της εθνικής Ελλάδος νεανίδων που νίκησε στον μεγάλο τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος υδατοσφαίρισης Νεανίδων 2013 την Ισπανία με 8-5 και κατέκτησε το τρόπαιο.

Τίτλοι
------

* 2 Πρωταθλήματα Νεανίδων: 2013, 2015
* 3 Πρωταθλήματα Νέων Γυναικών: 2013, 2014, 2015
* 2 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 2014, 2015
* 1 Πρωτάθλημα Ευρώπης: 2015
* 1 Κύπελλο Κυπελλούχων Len Trophy: 2014

Πηγές
-----

* Το προφίλ της Καλογεράκου στο gavros.gr
* Συγχαρητήρια στην πρωταθλήτρια Ευρώπης, Εθνική πόλο νεανίδων
* Πρωταθλητής ο Ολυμπιακός στο πόλο γυναικών
* Πρωτάθλημα οι νέες γυναίκες του Ολυμπιακού
Ο **Ραούλ Ντίας Άρσε** (Ισπανικά: *Raúl Díaz Arce*, γεννήθηκε 1 Φεβρουαρίου 1970) είναι Σαλβαδοριανός πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Είναι ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής του Ελ Σαλβαδόρ με 39 γκολ σε 68 εμφανίσεις.

Καριέρα
-------

Ο Ντίας Άρσε ξεκίνησε την καριέρα του από τη δεύτερη κατηγορία της πατρίδας του και στη συνέχεια μεταγράφηκε στην ομάδα της πρώτης κατηγορίας ΚΝ Λουίς Έιντζελ Φέρπο για πέντε χρόνια, σημειώνοντας συνολικά 150 γκολ σε 200 επίσημους αγώνες κατακτώντας και δύο τίτλους πρωταθλήματος.

Από το 1996 ακολούθησε καριέρα στην Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ των Ηνωμένων Πολιτειών, αρχικά με τη Ντι Σι Γιουνάιτεντ. Αναδείχθηκε γρήγορα ως επικίνδυνος σκόρερ, σημειώνοντας 23 γκολ στην πρώτη του σεζόν, τερματίζοντας δεύτερος σκόρερ του πρωταθλήματος. Συνέχισε να λάμπει στη δεύτερη σεζόν του, σημειώνοντας 15 γκολ και βοηθώντας το σύλλογο να κατακτήσει τον δεύτερο συνεχόμενο τίτλο του πρωταθλήματος. Οι διαφωνίες σχετικά με τον μισθό του τον οδήγησαν σε συχνές μεταγραφές στη συνέχεια και φθίνουσα πορεία. Φεύγοντας από το ΜΛΣ το 2003 ήταν δεύτερος σκόρερ όλων των εποχών με 82 γκολ σε 150 αγώνες.

Το 2000 ψηφίστηκε από την IFFHS 15ος καλύτερος ποδοσφαιριστής του 20ού αιώνα για την Κεντρική και Βόρεια Αμερική και κορυφαίος της χώρας του.

Τίτλοι και διακρίσεις
---------------------

**ΚΝ Λουίς Έιντζελ Φέρπο**

* Πρωτάθλημα Σαλβαδόρ (2): 1991–92, 1992–93

**Ντι Σι Γιουνάιτεντ**

* MLS Cup (2): 1996, 1997
* USA Open Cup: 1996

**Ατομικές διακρίσεις**

* IFFHS : 15ος καλύτερος ποδοσφαιριστής του 20ού αιώνα στην Κεντρική και Βόρεια Αμερική

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Raúl Ignacio Díaz Arce - International Goals». Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2021.
2. ↑  «International Goals: Players with 30 or More Goals». Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2022.
3. 1 2  «Díaz Arce, Raúl». Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2021.
4. ↑  «Top 25 highest goalscorers in MLS history». Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2021.
5. ↑  «IFFHS Century Elections: Central and North America - Player of the Century». Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2021.
Οι **4οι Βαλκανικοί Αγώνες καλαθοσφαίρισης** διεξήχθησαν από τις **14-18 Νοεμβρίου 1962** στην Κωνσταντινούπολη, Τουρκίας. Μετείχαν πέντε χώρες και νικήτρια αναδείχθηκε η Γιουγκοσλαβία για δεύτερη φορά. Πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης αναδείχθηκε ο Ραντιβόι Κόρατς με 105 πόντους

Μεταλλιούχοι
------------

| Κατηγορία
 
  | Χρυσό
 
  | Αργυρό
 
  | Χάλκινο |
| --- | --- | --- | --- |
| Ανδρών |  Γιουγκοσλαβία |  Τουρκία |  Βουλγαρία |

Τα αποτελέσματα
---------------

14/11 Ελλάδα-Γιουγκοσλαβία 70-81(42-43)
  

14/11 Βουλγαρία-Ρουμανία 68-54(29-27)
  

15/11 Ελλάδα-Βουλγαρία 58-73(28-31)
  

15/11 Τουρκία-Ρουμανία 68-45(34-21)
  

16/11 Γιουγκοσλαβία-Ρουμανία 89-49(48-20)
  

16/11 Τουρκία-Βουλγαρία 70-62(33-36)
  

17/11 Ελλάδα-Τουρκία 55-72(28-30)
  

17/11 Γιουγκοσλαβία-Βουλγαρία 78-75(45-41)
  

18/11 Ελλάδα-Ρουμανία 57-68(30-43)
  

18/11 Τουρκία-Γιουγκοσλαβία 62-76(33-39)

Η βαθμολογία
------------

| Θέση | Ομάδα | ΑΓ | Ν | Η | ΠΥ | ΠΚ | ΔΙΑΦ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας Γιουγκοσλαβία  | 4 | 4 | 0 | 324 | 256 | +68 |
| 2 |  Τουρκία  | 4 | 3 | 1 | 272 | 238 | +34 |
| 3 | Βουλγαρία Βουλγαρία  | 4 | 2 | 2 | 280 | 262 | +18 |
| 4 |  Ρουμανία | 4 | 1 | 3 | 218 | 284 | -66 |
| 5 | Ελλάδα Ελλάδα | 4 | 0 | 4 | 240 | 294 | -54 |
|

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τι έγινε στις 20 προηγούμενες βαλκανιάδες - Αθλητική Ηχώ 14/9/1979, σελ.5[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Όλοι οι αγώνες της Εθνικής Ελλάδος στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα
* 
* Αρχειοθετήθηκε 2019-11-14 στο Wayback Machine.
* 
* 
* 
*

Πηγές
-----

* Durupınar, Mehmet. *Türk Basketbolunun 100 yıllık tarihi, (2009)*. Efes Pazarlama ve Dağıtım Ticaret A.Ş. (ISBN 978-975-00995-1-9)
* Milivoje Karalejić, Saša Jakovljević, Žarko Kandić, Vladimir Stanković, Milan Tasić, Ivica Mihajlović.  *Košarkaška enciklopedija 1946-2000 : muške reprezentacije (2001)* (ISBN 978-86-82989-03-5)
* 100 χρόνια Μπάσκετ 1891-1991, Περιοδικό Τρίποντο, 1991
Οι **15οι Βαλκανικοί Αγώνες καλαθοσφαίρισης** διεξήχθησαν από τις **12-16 Σεπτεμβρίου 1973** στην Κωνσταντινούπολη, Τουρκίας. Μετείχαν πέντε χώρες και νικήτρια αναδείχθηκε η  Γιουγκοσλαβία για δωδέκατη φορά. Το αργυρό και χάλκινο μετάλλιο κρίθηκαν στην διαφορά πόντων καθώς υπήρξε τριπλή ισοβαθμία μεταξύ Βουλγαρίας, Ρουμανίας και Τουρκίας.

Μεταλλιούχοι
------------

| Κατηγορία
 
  | Χρυσό
 
  | Αργυρό
 
  | Χάλκινο |
| --- | --- | --- | --- |
| Ανδρών |  Γιουγκοσλαβία |  Βουλγαρία |  Ρουμανία |

Τα αποτελέσματα
---------------

12/09 Ελλάδα-Τουρκία 60-64(24-36)
  

12/09 Ρουμανία-Γιουγκοσλαβία 72-78(33-42)
  

13/09 Ελλάδα-Βουλγαρία 69-73(31-34)
  

13/09 Τουρκία-Ρουμανία 59-55(40-28)
  

14/09 Ελλάδα-Ρουμανία 75-76(68-68,26-32)
  

14/09 Βουλγαρία-Γιουγκοσλαβία 61-86(35-42)
  

15/09 Ελλάδα-Γιουγκοσλαβία 65-82(24-35)
  

15/09 Τουρκία-Βουλγαρία 65-80(30-35)
  

16/09 Ρουμανία-Βουλγαρία 71-68(30-38)
  

16/09 Τουρκία-Γιουγκοσλαβία 53-88(27-41)

Η βαθμολογία
------------

| Θέση | Ομάδα | ΑΓ | Ν | Η | ΠΥ | ΠΚ | ΔΙΑΦ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας Γιουγκοσλαβία  | 4 | 4 | 0 | 334 | 251 | +83 |
| 2 | Βουλγαρία Βουλγαρία  | 4 | 2 | 2 | 282 | 291 | -9 (+12) |
| 3 |  Ρουμανία | 4 | 2 | 2 | 274 | 280 | -6 (-1) |
| 4 |  Τουρκία  | 4 | 2 | 2 | 241 | 283 | -42 (-11) |
| 5 | Ελλάδα Ελλάδα | 4 | 0 | 4 | 269 | 295 | -26 |
|

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τι έγινε στις 20 προηγούμενες βαλκανιάδες - Αθλητική Ηχώ 14/9/1979, σελ.5[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Όλοι οι αγώνες της Εθνικής Ελλάδος στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα
* 
* Αρχειοθετήθηκε 2019-11-14 στο Wayback Machine.
* 
* 
* 
*

Πηγές
-----

* Durupınar, Mehmet. *Türk Basketbolunun 100 yıllık tarihi, (2009)*. Efes Pazarlama ve Dağıtım Ticaret A.Ş. (ISBN 978-975-00995-1-9)
* Milivoje Karalejić, Saša Jakovljević, Žarko Kandić, Vladimir Stanković, Milan Tasić, Ivica Mihajlović.  *Košarkaška enciklopedija 1946-2000 : muške reprezentacije (2001)* (ISBN 978-86-82989-03-5)
* 100 χρόνια Μπάσκετ 1891-1991, Περιοδικό Τρίποντο, 1991
Ο χάρτης των προτεινόμενων ισραηλινών συνόρων με τους παλαιστινιακούς θύλακες του ειρηνευτικού σχεδίου Τραμπ.
Το **ειρηνευτικό σχέδιο Τραμπ**, επίσημα με τον τίτλο **«Ειρήνη στην Ευημερία: Όραμα για τη βελτίωση της ζωής του Παλαιστινιακού και του Ισραηλινού λαού»**, αποτέλεσε πρόταση της κυβέρνησης Τραμπ για την επίλυση της ισραηλινοπαλαιστινιακής σύγκρουσης. Ο Ντόναλντ Τραμπ αποκάλυψε επίσημα το σχέδιο σε συνέντευξη τύπου του Λευκού Οίκου μαζί με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου στις 28 Ιανουαρίου 2020, αν και καμία παλαιστινιακή αρχή δεν κλήθηκε για διαπραγματεύσεις.

Το σχέδιο δημιουργήθηκε από μια ομάδα με επικεφαλής τον γαμπρό του Τραμπ και ανώτερο σύμβουλο Τζάρεντ Κούσνερ. Τόσο το Συμβούλιο Γεσά των εβραίων κατοίκων της Δυτικής Όχθης όσο και η Παλαιστινιακή ηγεσία απέρριψαν το σχέδιο: το πρώτο επειδή προέβλεπε σε παλαιστινιακό κράτος, το δεύτερο υποστηρίζοντας ότι είναι πολύ προκατειλημμένο υπέρ του Ισραήλ. Το σχέδιο χωρίζεται σε δύο μέρη, ένα οικονομικό και ένα πολιτικό. Στις 22 Ιουνίου 2019, η κυβέρνηση Τραμπ δημοσίευσε το οικονομικό μέρος του σχεδίου, με τίτλο «Ειρήνη στην ευημερία». Το πολιτικό μέρος κυκλοφόρησε στα τέλη Ιανουαρίου 2020.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Trump reveals Israeli-Palestinian peace plan». Deutsche Welle. January 28, 2020. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις January 29, 2020.. Ανακτήθηκε στις January 29, 2020.
2. ↑  «Trump releases long-awaited Middle-East peace plan». *BBC News*. January 28, 2020. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις January 28, 2020.. Ανακτήθηκε στις January 28, 2020.
3. 1 2  Magid, Jacob (January 28, 2020). «Settler leaders call on PM to oppose Trump plan, even at the cost of annexation». *The Times of Israel*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις January 29, 2020.. Ανακτήθηκε στις January 29, 2020.
Ο **Παύλος Γερακάρης** είναι Έλληνας δημοσιογράφος. Έχει διατελέσει πρόεδρος του *Πανελλήνιου Σύνδεσμου Αθλητικού Τύπου* (*Π.Σ.Α.Τ.*) ενώ έχει θητεύσει και σε διάφορες άλλες θέσεις Απόφοιτος της Παντείου (σήμερα Πάντειο Πανεπιστήμιο) γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Κορυδαλλό. Εργάσθηκε επί σειρά ετών σε διάφορες εφημερίδες και έντυπα αλλά και στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο της ΕΡΤ όπου ήταν προϊστάμενος με κύριο αντικείμενο την αθλητικογραφία. Διετέλεσε ακόμη, σαν τακτικό μέλος του Πειθαρχικού συμβουλίου της *ΕΣΗΕΑ*, ενώ σήμερα είναι πρόεδρος του Β-βαθμού Πειθαρχικού συμβουλίου της Ένωσης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Διοίκηση ΠΣΑΤ*
2. ↑  Γιώργος Μυλωνάς στο contra.gr: "*Πως ήταν στα 80ς οι αγαπημένοι μας δημοσιογράφοι*"
Η **Σοφία Γιαννακά** (γενν. Αγρίνιο, 1957) είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος και πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ.

Κατέχει πτυχίο από το Τμήμα Φιλολογίας -με κατεύθυνση στα Αρχαία ελληνικά- από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Εκπόνησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης (Paris IV) και στη σχολή Ecole des Hautes Etudes στο Παρίσι.

Εκλέχθηκε τακτικό μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ και στη συνέχεια διετέλεσε μέλος του τομέα Αγροτικής Ανάπτυξης και ήταν υπεύθυνη για θέματα αλιείας το διάστημα 2005-2007. Στις εθνικές εκλογές του 2007 εξελέγη βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το ΠΑΣΟΚ. Διετέλεσε επίσης τόσο πρόεδρος της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων, όσο και εισηγήτρια στο ΚΤΕ Παιδείας στην ελληνική Βουλή. Εξελέγη επίσης βουλευτής ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2009.

Έχει εργαστεί ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα Το Βήμα και είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ και της Ένωσης Ανταποκριτών Ξένου Τύπου. Σήμερα εργάζεται ως δημοσιογράφος στην iefimerida.gr και ορισμένες από τις θέσεις που έχει δημοσιεύσει στον ειδησεογραφικό ιστότοπο Iefimerida.gr έχουν δεχτεί έντονη κριτική από ελληνικά ΜΜΕ αλλά και στελέχη της αριστεράς.

Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  www.assembly.coe.int/nw/xml/AssemblyList/MP-Details-EN.asp?MemberID=6043.
2. ↑  «Γιαννακά Σοφία». *vouliwatch*. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2022.
3. ↑  . Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Φεβρουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2022.  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)
4. ↑  Iefimerida.Gr, Newsroom. «ΣΟΦΙΑ ΓΙΑΝΝΑΚΑ». *iefimerida.gr*. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2022.
5. ↑  tvxs.gr (8 Μαΐου 2022). «Ο τρόμος των βαρώνων του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ και των αστέρων της δημοσιογραφίας». *TVXS - TV Χωρίς Σύνορα*. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2022.
6. ↑  «Σία Αναγνωστοπούλου: Η Σοφία Γιαννακά επιχειρεί να ενσταλάξει δηλητηριώδες αντι-αριστερό μίσος στους συμπολίτες μας». *left.gr*. 25 Μαρτίου 2021. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2022.
Η **Ειρήνη Νεφρού** (γεν. 13 Μαΐου 1994) είναι Ελληνίδα ποδοσφαιρίστρια η οποία αγωνίζεται ως αμυντικός για τον Παναθηναϊκό του ελληνικού πρωταθλήματος γυναικείου ποδοσφαίρου και την εθνική ομάδα γυναικείου ποδοσφαίρου της Ελλάδας.

Συλλογική καριέρα
-----------------

Η Νεφρού έχει αγωνιστεί για τον ΠΑΟΚ στην Ελλάδα στο Τσάμπιονς Λιγκ Γυναικών της ΟΥΕΦΑ.

|  |  |
| --- | --- |
| 2010-2012 | Τοξότης Ναυπλίου |
| 2012-2015 | Ίκαρος Πετρωτού |
| 2017-2020 | ΠΑΟΚ |
| 2020 | Ντιοσγκιόρι |
| 2020-2021 | ΠΑΟΚ |
| 2021-2022 | Πινκ Μπάρι |
| 2022 | Τερνάνα |
| 2023 | Εργοτέλης |
| 2023- | Παναθηναϊκός |

Διεθνής καριέρα
---------------

Η Νεφρού συμμετέχει ως παίκτρια της ελληνικής εθνικής ομάδας για τους αγώνες της προκριματικής φάσης του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος γυναικείου ποδοσφαίρου του 2022.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Γερμανικά) *Soccerdonna*.
2. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *FBref.com*. 733c900a.
3. ↑  (Γερμανικά) *Soccerdonna*. 33136. Ανακτήθηκε στις 27  Μαΐου 2022.
4. ↑  «Eirini Nefrou | Greece | UEFA Women's EURO». *UEFA.com*. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2021.
Ο **Νίκος Μαγγίτσης** (*γενν.* Βόλος, 1968) είναι Έλληνας ορειβάτης και αλπινιστής, ο οποίος έχει διακριθεί σε ορειβατικές αποστολές στο εξωτερικό και έχει κατακτήσει σημαντικές κορυφές του κόσμου.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Νίκος Μαγγίτσης γεννήθηκε στο Βόλο, το 1968.

Έργο και διακρίσεις
-------------------

Κατέχει πτυχίο Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού από το ΤΕΦΑΑ Κομοτηνής, στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης και έχει εκπονήσει μεταπτυχιακή διατριβή με θέμα: *«Χρόνος αντίδρασης στο μεγάλο υψόμετρο».* Έχει παρακολουθήσει πολλά σεμινάρια στο χώρο του αθλητισμού, του αθλητικού τουρισμού και των υπαίθριων δραστηριοτήτων.

Η βόρεια πλευρά του Έβερεστ - η *κορυφή* του κόσμου.
Ο Μαγγίτσης και η Χριστίνα Φλαμπούρη είναι οι **μόνοι** Έλληνες αλπινιστές που έχουν ολοκληρώσει το εγχείρημα των **«7 summits»**, τις επτά υψηλότερες κορυφές του πλανήτη, σε καθεμία από τις επτά ηπείρους, δηλ. έχουν ανέβει στις εξής δυσκολότερες κορυφές: Έβερεστ, Ακονκάγκουα, Μακ Κίνλεϊ, Κιλιμάντζαρο, Ελ Μπρους, Βίνσον, και Κάρστενσζ. Έχει κατακτήσει την κορυφή του Έβερεστ, του «βουνού των βουνών», την υψηλότερη κορυφή της Γης, στις 17 Μαΐου 2004, στις 5:45 τα ξημερώματα.

Διετέλεσε Πρεσβευτής του Ολυμπιακού Εθελοντισμού για την «ΑΘΗΝΑ 2004», επί 4 χρόνια. Έχει οργανώσει και υλοποιήσει 44 αποστολές αθλητικής επιβίωσης σε όλο τον πλανήτη.

Είναι ο πρώτος και μοναδικός Έλληνας (μέχρι σήμερα), που έχει φτάσει πεζοπορικά στο Βόρειο Πόλο (το 2000) και τον Νότιο Πόλο (το 2003). Στις δράσεις του επίσης περιλαμβάνεται, μεταξύ άλλων, η πεζοπορική διάσχιση στην Τυνησιακή Σαχάρα (το 2001), η διάσχιση της Salar De Uyuni στη Βολιβία (το 2005), καθώς και ο πρώτος χειμερινός διάπλους του Αιγαίου Πελάγους με ατομικό καγιάκ, από τη Λήμνο στον Βόλο, το 2002.

Προσωπικά στοιχεία
------------------

Κατοικεί μόνιμα στην Αγριά της Μαγνησίας και προπονείται στο Πήλιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2021.
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑
8. ↑
Ο **Παναγιώτης Μπούτος** είναι παλαίμαχος Έλληνας ποδοσφαιριστής και θεωρείται ως μία από τις πλέον εμβληματικές φυσιογνωμίες της Λάρισας τις δεκαετίες του 1960 και 1970. Αγωνιζόταν στη θέση του αριστερού οπισθοφύλακα, ενίοτε και του κεντρικού αμυντικού, και φημιζόταν για την πολύ καλή τεχνική του κατάρτιση.

Εντάχθηκε στο δυναμικό της Λάρισας το 1967 όταν ήταν έφηβος και ολοκλήρωσε την καριέρα του στους «βυσσινί» 11 χρόνια αργότερα, το 1978. Με το θεσσαλικό σωματείο έζησε μεγάλες στιγμές, καθώς ήταν βασικό και αναντικατάσταστο στέλεχος της ομάδας που πανηγύρισε για πρώτη φορά στην ιστορία του συλλόγου την άνοδο στην Α΄ Εθνική το 1973, ενώ είχε ενεργό συμμετοχή και στη δεύτερη άνοδο του συλλόγου στην Α' Εθνική το 1978, στην τελευταία δηλαδή χρονιά του στην ομάδα της Λάρισας. Επίσης, διετέλεσε και αρχηγός της Λάρισας, ενώ αρκετές φορές έγινε μεταγραφικός στόχος ομάδων του Κέντρου, χωρίς ωστόσο να κάνει ποτέ το βήμα παραπάνω. Η Λάρισα ήταν η μοναδική ομάδα στην οποία αγωνίστηκε ο Παναγιώτης Μπούτος σε εθνικό επίπεδο. Συνολικά με τους «βυσσινί» αγωνίστηκε σε 305 ματς πρωταθλήματος (55 στην Α΄ Εθνική και 250 στη Β΄ Εθνική) και πέτυχε 16 γκολ (όλα στη Β΄ Εθνική), ενώ κατέκτησε και δύο πρωταθλήματα Β΄ Εθνικής (1973, 1978).

Μετά την ολοκλήρωση της καριέρας του στη Λάρισα, συνέχισε σε τοπικό ερασιτεχνικό επίπεδο και πιο συγκεκριμένα στην Αναγέννηση Φαρσάλων.
Ο **Παύλος Δημητρίου** (Σέρρες, 24 Μαρτίου 1957) είναι έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής. Έκανε πολυετή καριέρα στην Α' Εθνική με τα χρώματα δυο διαφορετικών ομάδων, κυρίως του Πανσερραϊκού (1974-1985 και 1987-1989) αλλά και της ΑΕΚ (1986-1987).

Ξεκίνησε να αγωνίζεται στους "μικρούς" της ομάδας από ηλικία 12 ετών (1969) και στα 18 του χρόνια ντεμπουτάρισε στην πρώτη ομάδα ως αριστερός οπισθοφύλακας, αλλά σύντομα μεταπήδησε στο χώρο του κέντρου, παίζοντας σαν ηγετικός μέσος. Διετέλεσε αρχηγός της ομάδας του Πανσερραϊκού από το 1976 και μεταγράφηκε στην ΑΕΚ το Δεκέμβρη του 1985, δεν κατάφερε όμως να μονιμοποιηθεί λόγω των πολλών διοικητικών προβλημάτων στην "Ένωση" εκείνης της εποχής. Επέστρεψε στον Πανσερραϊκό το καλοκαίρι του 1987, όμως ένας σοβαρός τραυματισμός που υπέστη τη σεζόν 1988-89 ανέστειλε την πορεία του, με αποτέλεσμα να τερματίσει την σταδιοδρομία του ως παίκτης της ομάδας της Νιγρίτας, την περίοδο 1989-90, στη Γ΄Εθνική. Με τον Πανσερραϊκό αναδείχθηκε πρωταθλητής Β΄Εθνικής την περίοδο 1979-80 (στο βόρειο όμιλο) και δευτεραθλητής την περίοδο 1984-85. Έχει λάβει μέρος σε συνολικά **262** αγώνες της μεγάλης κατηγορίας (243 με τον Πανσερραϊκό και 19 με την ΑΕΚ), έχοντας σκοράρει **20** φορές (19 με τον Πανσερραϊκό και μια με την ΑΕΚ).

Ως προπονητής έχει εργασθεί σε αρκετούς συλλόγους, μεταξύ των οποίων και ο Πανσερραϊκός.

Πηγές
-----

* "ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΕΣ"
* ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ
* Γεώργιος Παγιωτέλης, "Το Έπος της Α΄Εθνικής" (Ένθετο περιοδικού "ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ", τεύχη ετών 1994-1996, έκδοση Κλεομένης Γεωργαλάς Ε.Π.Ε.)
* Ανδρέας Μπόμης, "ΑΛΜΑΝΑΚ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ", 1991 (Έκδοση περιοδικού "Εικόνες")
Ο **Στέλιος Καζάζης** είναι Έλληνας πρώην διεθνής πετοσφαιριστής και προπονητής πετοσφαίρισης.Γενήθηκε στις 31 Μαρτίου 1958 και μεγάλωσε στην Κηφησιά Θεσσαλονίκης.

Καριέρα αθλητή
--------------

Αποκτήθηκε το 1980 από τον Παναθηναϊκό προερχόμενος από το Δημόκριτο όπου αγωνιζόταν από το 1976. Αναδείχθηκε 4 φορές πρωταθλητής Ελλάδας με τον Παναθηναϊκό (1982, 1984, 1985, 1986) και 3 φορές Κυπελλούχος Ελλάδας (1982, 1984, 1985) κατακτώντας παράλληλα 3 φορές το νταμπλ (1982, 1984, 1985). Το 1989 κατέκτησε με τον Παναθηναϊκό την 3η θέση στο φάιναλ φορ του Κύπελλου Κυπελλούχων που διεξήχθη στο Βαρκάους της Φινλανδίας. 

Με την Εθνικής Ελλάδος κατέκτησε ως αρχηγός το χάλκινο μετάλιο στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Γάνδης το 1987.

Κατέκτησε επίσης 2 πρωταθλήματα Ελλάδας Beach Volley (1994, 1995) με συμπαίκτη τον Τριανταφυλλίδη.

Καριέρα προπονητή
-----------------

Ως προπονητής κατέκτησε με το Παναθηναϊκό το Πρωτάθλημα Ελλάδας (2004) και το Κύπελλο Ελλάδας (2010). Το 2004, έγινε ο πρώτος αθλητής στην ιστορία του βόλεϊ του Παναθηναϊκού που κατέκτησε πρωτάθλημα και κύπελλο ως παίκτης και ως προπονητής του Συλλόγου. Το κατόρθωμα επανέλαβε το 2020 ο Δημήτρης Ανδρεόπουλος (πρωτάθλημα και λιγκ καπ). Εργάσθηκε επίσης ως προπονητής στη Φιλία, την Εθνική ανδρών, τον Ιωνικό Ν.Φ. την Ορεστιάδα και τον Παφιακό.

Τίτλοι
------

### Αθλητής

* 4 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1982, 1984, 1985, 1986.

* 4 Κύπελλα Ελλάδας: 1982, 1984, 1985.

* 2 Πρωταθλήματα Ελλάδας Beach Volley: 1994, 1995

### Προπονητής

* 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας: 2004

* 1 Κύπελλο Ελλάδας: 2010

Παραπομπές
----------

1. ↑  SPORT 24 - Παναθηναϊκός: Ο Ανδρεόπουλος επανέλαβε τον άθλο του Στέλιου Καζάζη

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* βιογραφικό
Ο **Στράτος Σακελλαρίδης** είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε στον Απόλλων Καλαμαριάς κατά την πρώτη εξαετία της πρώτης εθνικής κατηγορίας, συνεχίζοντας στον Παναθηναϊκό και στον Άρη, κατακτώντας δύο κύπελλα Ελλάδας.

Καριέρα
-------

Ο Σακελλαρίδης ξεκίνησε την καριέρα του από την γενέτειρα του, την Καλαμαριά και τον Απόλλωνα, συμμετέχοντας στο πρώτο πρωτάθλημα Α' εθνικής το 1959-60. Ο Απόλλων αγωνίστηκε συνεχόμενα στις πρώτες έξι σεζόν του πρωταθλήματος, με τον Σακελλαρίδη και τον αδελφό του, Πολυχρόνη, να αποτελούν αναπόσπαστα μέλη της ομάδας. Μία ιδιαίτερη διάκριση του ήταν στις 13 Δεκεμβρίου 1964, όταν σκόραρε δύο γκολ στο 4-4 με τον Ολυμπιακό, όπως και ακόμη ένα γκολ που πέτυχε στην ανατροπή εναντίον του Άρη μερικούς μήνες νωρίτερα, στις 22 Μαρτίου 1964, όταν ο Απόλλων ανέτρεψε το 3-0 των "κίτρινων" και ισοφάρισε σε 3-3.

Το 1965, η ομάδα της Καλαμαριάς υποβιβάστηκε στην δεύτερη κατηγορία και ο Σακελλαρίδης αγωνίστηκε για έναν ακόμη χρόνο στην ομάδα πριν μεταγραφεί στον Παναθηναϊκό, όπου παρέμεινε για δύο χρόνια. Με τους "πράσινους" κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας του 1966-67 και πέτυχε συνολικά 19 γκολ, αλλά αφέθηκε ελεύθερος για να ενταχθεί στην ομάδα του Παναθηναϊκού ο Αντώνης Αντωνιάδης.

Το καλοκαίρι του 1968, μεταπήδησε στην ομάδα του Άρη και αγωνίστηκε σε δεκαπέντε παιχνίδια πετυχαίνοντας 7 γκολ στην πρώτη του χρονιά. Μάλιστα στις 18 Μαΐου 1969 σημείωσε χατ-τρικ, σκοράροντας όλα τα τέρματα του Άρη στη νίκη με 3-2 επί των Τρικάλων. Την επόμενη χρονιά έπαιξε σε 28 αγώνες πρωταθλήματος και κατέκτησε τον τίτλο του κυπελλούχου Ελλάδος με τους "κίτρινους".

Συνέχισε σε χαμηλότερη κατηγορία για την ομάδα του Π.Ο. Μουδανιών, αγωνιζόμενος και στην δεύτερη εθνική κατηγορία.

Συνολικά, αγωνίστηκε σε 203 αγώνες πρώτης εθνικής κατηγορίας από το 1960 ως το 1970.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *"Το έπος της Α' Εθνικής"*, Γιώργος Παγιωτέλης, αφιέρωμα αθλητικού περιοδικού *«Οι ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ» (τχ 8)*, Αθήνα Αύγ 1994
2. ↑  Απόλλων Πόντου - Α.Ε.Κ. 1-1 (1-0) - Βάση Δεδομένων
3. ↑  Απόλλων Καλαμαριάς. Iστορική ανασκόπηση – Απόλλων Καλαμαριάς
4. ↑  Η Super League θυμάται το καλύτερο ματς του 1999 - 2000
5. ↑  1964: Εντυπωσιακή ισοπαλία με γκολ "φούρλα" από τον Δεμίρη! - ARIS.RE
6. ↑  ALL TIME ROSTER | PANATHINAIKOS FC OFFICIAL WEB SITE
7. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 7/7/1967, Σελίδα: 4
8. ↑  Α.Ε.Κ. - Παναθηναϊκός 2-1 (1-1) - Βάση Δεδομένων
9. ↑  Greece 1968/69 - RSSSF
10. ↑  ΧΑΤ-ΤΡΙΚ…κιτρινόμαυρα!
11. ↑  Greece 1969/70 - RSSSF
12. ↑  Όταν ο Άρης του Αλεξιάδη και του Πάλλα αντιμετώπισε πρώτη φορά την Κοζάνη (photos) - Pressaris
13. ↑  «Όταν ο ΑΡΗΣ κατακτούσε το κύπελλο | AllAboutARIS.com». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2021.
14. ↑  ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ - ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ: Π.Ο. ΜΟΥΔΑΝΙΩΝ - Halkidiki Voice
15. ↑  Greece 1978/79 - RSSSF

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Βασίλης [άγνωστο επίθετο], *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
Ο **Φώτης Τσολιάς** (1925 - Δεκέμβριος 2002) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στον Πανιώνιο.

Βιογραφικό
----------

Ο Φώτης Τσολιάς γεννήθηκε το 1925 στην Πάτρα. Ως ποδοσφαιριστής αγωνιζόταν στην επίθεση. Ξεκίνησε στην Πράσινη Θύελλα Κουκακίου αλλά έφηβος ακόμα εικονίζεται στη φωτογραφία της πρώτης ομάδας που δημιούργησε ο Πανιώνιος το 1940, όταν εγκαταστάθηκε στη Νέα Σμύρνη. Μετείχε, επίσης, σε όλες τις κατοχικές ομάδες του συλλόγου που έδωσαν διάφορα φιλικά παιχνίδια. Έπαιξε στην πρώτη μεταπολεμική ομάδα του Πανιώνιου μέχρι τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του '50. Διακρινόταν για την ταχύτητά του και το δυνατό σουτ και ήταν ο βασικός σκόρερ της ομάδας. Ήταν ψηλός και ασχολιόταν, επίσης με επιτυχία, με το μπάσκετ, το βόλεϊ και το στίβο. 

Ήταν μέλος της ομάδας του Πανιωνίου, η οποία το 1950-51 πήρε το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Αθηνών και αναδείχθηκε δευτεραθλήτρια Ελλάδος, πίσω από τον Ολυμπιακό.

Επίσης, αγωνίστηκε και σκόραρε στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος το 1952, πάντα με τον Πανιώνιο. Αφού απέκλεισαν τον Εθνικό με 2-2, 3-2 και τη Δόξα Δράμας με 2-2, 2-1, ηττήθηκαν στον τελικό από τον Ολυμπιακό. Ο Τσολιάς πέτυχε δύο γκολ στο 34΄ και στο 60΄ αλλά ο αγώνας έληξε ισόπαλος 2-2, μιας και οι ερυθρόλευκοι ισοφάρισαν στο 90΄ με το Δρόσο. Στον επαναληπτικό ο Πανιώνιος ηττήθηκε με 2-0.

Με το Νίκο Ζαρκάδη και τον Ανδρέα Λέκκα αποτελούσαν την επιθετική τριάδα του Πανιωνίου, ώσπου τραυματίστηκε σοβαρά στη μέση σε αγώνα εναντίον της ΑΕΚ και αναγκάστηκε να σταματήσει πρόωρα το ποδόσφαιρο.

Για την προσφορά του στην ομάδα, του απονεμήθηκε ο Χρυσός Σταυρός Πανιωνίου, η ανώτατη διάκριση του συλλόγου. Πέθανε το Δεκέμβριο του 2002.

Στην Εθνική
-----------

Ο Φώτης Τσολιάς αγωνίστηκε μία φορα με την εθνική ομάδα. Ήταν στις 28/11/1948 στον εκτός έδρας φιλικό αγώνα με την Τουρκία, στον οποίο η Ελλάδα ηττήθηκε με 1-2. Λίγες μέρες μετά έπαιξε και σε ένα ανεπίσημο ματς επί της Τουρκίας, στο οποίο η εθνική αγωνίστηκε ως Μικτή Επιλέκτων, στο οποίο πέτυχε το νικηφόρο γκολ της εθνικής (σκορ: 2-1).

Καριέρα
-------

| Χρονιές | Σύλλογος | Συμμετοχές | Γκολ |
| --- | --- | --- | --- |
| ως το 1940 | Πράσινη Θύελλα |  |  |
| 1940 ως 1957 | Πανιώνιος |  |  |
| Χρονιές | Εθνικές ομάδες | Συμμετοχές | Γκολ |
| 1948 | Ελλάδα Ελλάδα (ανδρών) | 1 | 0 |
| 1948 | Ελλάδα Ελλάδα (επίλεκτοι) | 1 | 1 |

Τίτλοι-Διακρίσεις
-----------------

* Πρωτάθλημα Αθηνών (1): 1951
* Κύπελλο Ελλάδος: φιναλίστ 1952.
* Πρωτάθλημα Ελλάδος: 2η θέση 1950-51.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* "Όλα για το ποδόσφαιρο '91. Τρίτομο ΑΛΜΑΝΑΚ", περ. *ΕΙΚΟΝΕΣ*, 1991.
* "Πανιώνιος Γ.Σ.Σ. (1890-2010): 120 χρόνια στην υπηρεσία του ελληνικού αθλητισμού", Ημερολόγιο της Λέσχης Φίλων Πανιωνίου.
* Φώτης Στρατής, "Κεφάλαιο Φώτης Τσολιάς", εφ. Πανιώνιος Κόσμος φ. 50 (23/1/2010), σελ. 3.
Συντεταγμένες: 37°32′0.751″N 22°31′15.960″E﻿ / ﻿37.53354194°N 22.52110000°E﻿ / 37.53354194; 22.52110000

Η **Μητρόπολη Μουχλίου Αρκαδίας** είναι μονή στο Νομό Αρκαδίας. Βρίσκεται σε κωνοειδή οχυρό λόφο του Παρθένιου Όρους. Ιδρύθηκε το 1295 από το στρατηγό Ανδρόνικο Ασάν, συγγενή των Παλαιολόγων.

Το Μούχλι αποτέλεσε ένα από τα μεγαλύτερα οχυρά της ύστερης βυζαντινής αυτοκρατορίας, σταθμός των στρατευμάτων και μεγάλο πολιτισμικό και θρησκευτικό κέντρο με δική του Μητρόπολη. Υπάρχει μάλιστα σχέση με την Παναγία του Μουχλίου στην Κωνσταντινούπολη, μιας και υπάρχουν μαρτυρίες πως η Παναγία της Πόλης ιδρύθηκε από Αρκάδες. 

Η αρκαδική Μητρόπολη είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και ανεγέρθηκε κάπου στα 1281. Είναι άρρηκτα δεμένη με την ύστερη βυζαντινή αυτοκρατορία, ενώ σύμφωνα με την παράδοση τις νύχτες πριν από κρίσιμες στιγμές και γεγονότα οι καμπάνες της Μητρόπολης –φυγαδευμένες πια και άφαντες- χτυπούσαν για να σημάνουν τον κίνδυνο.

1. ↑  www.traveltripolis.gr/124/conducted\_tour/archaeological\_historic\_sites\_el/%CE%BC%CE%B7%CF%84%CF%81%CF%8C%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B7-%CE%BC%CE%BF%CF%85%CF%87%CE%BB%CE%AF%CE%BF%CF%85/.
Η **Ιερά Μονή Σέλλας Αρκαδίας**, είναι ένα ιστορικό, εγκαταλελειμμένο σήμερα μοναστήρι, χτισμένο σε απόσταση 21 χλμ από το Άστρος και 2 χλμ νοτιοδυτικά του χωριού Πλάτανος. Η περιοχή, ονομάζεται επίσης από τους ντόπιους *Πέρα Παναγιά*.

Ιστορία
-------

Η πρώτη μονή, ιδρύθηκε περί το 1364, σύμφωνα με την παράδοση. Η μονή, σύμφωνα με την παράδοση, πήρε την ονομασία *Σέλλα*, όταν ο Τούρκος αγάς Μόραλης, προκειμένου να σώσει το παιδί του, αφιέρωσε στην Παναγία μία χρυσή σέλα. Τον 17ο αιώνα, η μονή υπήρχε καθώς το 1608, ο ηγούμενος της μονής, Θεοφάνης, πήρε άδεια από τις Οθωμανικές αρχές να την ανοικοδομήσει. Το 1826, η μονή καταστράφηκε ολοσχερώς από τις ορδές του Ιμπραήμ πασά και το 1834 διαλύθηκε με βασιλικό διάταγμα, μη έχοντας ικανό αριθμό μοναχών. Το 1966, η εκκλησία κηρύχθηκε ιστορικό και διατηρητέο μνημείο.

Η μονή
------

Η μονή, βρίσκεται κοντά στον Πλάτανο, μέσα σε ένα δάσος από καρυδιές. Από τον χώρο της μονής, σώζεται μόνο το καθολικό και λείψανα από τα γύρω κελιά. Το καθολικό, κτίσμα του 1608, καθώς επίσης οι εικόνες και τα εκκλησιαστικά του σκεύη, σώζονται σε καλή κατάσταση. Η μονή, σύμφωνα με επιγραφή, αγιογραφήθηκε το 1770, από τον γνωστό αγιογράφο Παναγιώτη Οικονομόπουλο - Κουλιδά από τον γειτονικό Άγιο Ιωάννη, δαπάναις του πλατανίτη ιερέως Δημητρίου Λαμπρινού. Το δάπεδο του ναού, είναι στρωμένο με πλάκες, ενώ υπάρχει και παράσταση δικέφαλου αετού, όπως στα περισσότερα μοναστήρια της Κυνουρίας.

Πηγές
-----

* Πέτρος Σαραντάκης, *Αρκαδία: Τα μοναστήρια και οι εκκλησίες της, οδοιπορικό 10 αιώνων*, Εκδόσεις Οιάτης, Αθήνα 2000, ISBN 960-91420-0-1
* Νικολάου Φλούδα - *Θυρεατικά, τόμος Α΄: γεωλογικά, γεωγραφικά, τοπογραφικά, χορογραφικά, εκκλησιαστικά, ναοί μονών, διοικητικά Θυρέας*, Αθήνα 1982
* Ιωάννη Μ. Αρβανίτη - *Από τις πηγές του λαού μας, τα μνημεία του λόγου μας - τόμος Α΄: Ποιητικά και Πεζά κείμενα*, Αθήνα 1985
Η **Ιερά Μονή Παναγίτσας Λευκαΐτισσας Αρκαδίας** ήταν ένα ιστορικό, κατεστραμμένο σήμερα, μοναστήρι. Η μονή αυτή, βρισκόταν βόρεια του Άγιου Ιωάννη Αρκαδίας, στον συνοικισμό *Μαντικέικα*.

Ιστορία
-------

Η μονή ιδρύθηκε πριν το 1740 από τον ιερομόναχο Δαμασκηνό Κουλιδά και ήταν αφιερωμένη στην Ζωοδόχο Πηγή. Πήρε την ονομασία *Λευκαΐτισσα*, λόγω της ύπαρξης Λευκών στον χώρο της. Μετά από παράκληση των Αγιαννιτών, ο Δαμασκηνός αφιέρωσε την μονή και την περιουσία της στην Μονή Λουκούς, όπου και ηγουμένευσε από το 1740 έως τον θάνατό του το 1760. Έτσι η εκκλησία της Παναγίτσας αποτέλεσε μετόχι της Λουκούς. 

Ο ναός της Παναγίτσας πυρπολήθηκε το 1826 από τις ορδές του Ιμπραήμ πασά και επειδή δεν ανακαινίστηκε, κατέρρευσε. Το 1835 ο ναός ήταν «*παμπάλαιος και ερειπωμένος*» και το μέρος «*ακατοίκητον*». Το 1838 η περιοχή πωλήθηκε στον Γεώργιο Σακελλαρίου, ο οποίος στη συνέχεια την μεταπώλησε στον Δημήτριο Γ. Μαντίκο.

Ο χώρος
-------

Από την μονή δεν σώζεται πλέον κανένα κτίσμα. Στον χώρο της μονής έχει κτιστεί ο συνοικισμός Μαντικέικα. Το 1962, οι κάτοικοι του συνοικισμού κατασκεύασαν ένα προσκυνητάρι στην θέση της εκκλησίας, προς τιμήν της Ζωοδόχου Πηγής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ο Δαμασκηνός καταγόταν από τον Άγιο Ιωάννη και ήταν μέλος της μεγάλης αγιογραφικής οικογένειας των Κουλιδάδων. Ο πατέρας του, ιερέας Γεώργιος Κουλιδάς, ήταν ο πρώτος αγιογράφος της οικογένειας και το 1754 αγιογράφησε το καθολικό της Μονής Θεολόγου στον Άγιο Ιωάννη. Αδερφός του Δαμασκηνού ήταν ο επίσης ιερέας και αγιογράφος Παναγιώτης Οικονομόπουλος - Κουλιδάς, που εργάστηκε σε διάφορα μοναστήρια της περιοχής

Πηγές
-----

* Νικολάου Φλούδα - *Θυρεατικά, τόμος Γ': Άγιος Ιωάννης, μητρόπολις οικισμών Θυρέας*, Αθήνα 1983
Η **Ιερά Μονή Αγίας Τριάδας Αρκαδίας** είναι ένα ιστορικό, εγκαταλελειμμένο σήμερα, μοναστήρι, χτισμένο σε απόσταση περίπου 15 χλμ νοτιοδυτικά του Άστρους και κοντά στην Μελιγού Αρκαδίας.

Ιστορία
-------

Η μονή, αναφέρεται για πρώτη φορά σε σιγίλιο του Πατριάρχη Νεόφυτου Β΄ το 1612, όταν της αποδίδεται το σταυροπηγιακό της προνόμιο. Η αρχική της ονομασία ήταν *Αγία Τριάδα Ελεούσα*. Σύμφωνα με την παράδοση, η μονή ιδρύθηκε περί το 1500, όπως αποδεικνύει και ο αρχιτεκτονικός της τύπος. Σίγουρα, ιδρύθηκε πριν το 1611, όταν χτίστηκε το μετόχι της, ο ναός των Αγίων Αποστόλων, στο Καστράκι Μελιγούς. Ο ναός αυτός, ανήκε πρώτα στην Μονή Παλαιοπαναγιάς, αλλά αφιερώθηκε στην μονή το 1612. Στους επόμενους αιώνες, η μονή απέκτησε μεγάλη κτηματική περιουσία, κυρίως με ελαιώνες και αμπέλια. Επιπλέον, παρήγαγε εκλεκτό κρασί, για το οποίο έγινε διάσημη. 

Στις 3 Αυγούστου 1826, η μονή καταστράφηκε από τον Ιμπραήμ Πασά. Την εποχή εκείνη, η μονή είχε 3 μετόχια: τους Αγίους Αποστόλους στο Καστράκι της Μελιγούς, τον Άγιο Χαράλαμπο κοντά στο Κορακοβούνι και ένα μετόχι στην θέση *Σαβανάς*, κοντά στην Ορεινή Μελιγού. Όλα της τα μετόχια, καταστράφηκαν επίσης από τον Ιμπραήμ. Το 1834, η μονή διαλύθηκε με βασιλικό διάταγμα και οι λίγοι μοναχοί της, κατέφυγαν στην γειτονική Μονή Παλαιοπαναγιάς.

Η μονή
------

Από την μονή, σώζεται σήμερα, σε καλή κατάσταση, το καθολικό του ναού. Γύρω από το καθολικό, υπάρχουν ακόμη τα ερείπια κτισμάτων, που παλαιότερα αποτελούσαν τα κελιά της μονής. Το καθολικό, που εντυπωσιάζει από το μέγεθός του, ανήκει στον τύπο του σταυροειδούς εγγεγραμμένου. Ο τρούλος του ναού είναι οκτάπλευρος και στηρίζεται σε τέσσερις κίονες. Ο ναός, διαθέτει τρεις κόγχες, είναι δηλαδή τρισυπόστατος. Εσωτερικά, είναι αγιογραφημένος, με αγιογραφίες του 18ου αι. από άγνωστο λαϊκό ζωγράφο. Οι περισσότερες αγιογραφίες έχουν καταστραφεί από τον χρόνο, από βανδαλισμούς, αλλά και από την πυρπόληση της, καθώς είναι ορατά, ακόμη και σήμερα, τα σημάδια πυρκαγιάς στις ξυλοδεσίες του ναού. Εσωτερικά, η εκκλησία, είναι στρωμένη με πλάκες, ενώ υπάρχει και δικέφαλος αετός, όπως και σε άλλα μοναστήρια της Κυνουρίας. 

Η μονή, διέθετε κάποτε πολλά κειμήλια και αντικείμενα, όπως ασημένια και χρυσά σκεύη, εικόνες, καντήλια και πολλά άλλα. Στους τοίχους του καθολικού, βρίσκονται εντοιχισμένα γλυπτά, μάρμαρα και επιστήλια. Η κτητορική επιγραφή είναι κατεστραμμένη, επομένως, δεν μπορούμε να ξέρουμε το ακριβές έτος ίδρυσης της μονής, ούτε και τον αγιογράφο που εργάστηκε εκεί. Το 1966, ο ναός, κηρύχθηκε ιστορικό διατηρητέο μνημείο.

Πηγές
-----

* Ι. Κουσκουνά, Κ. Χασαπογιάννη, Ι. Κακαβούλια - *Θυρεάτις Γη*, Αθήνα 1981, Ίδρυμα Μνήμης Αγγελικής & Λεωνίδα Ζαφείρη
* Πέτρος Σαραντάκης, *Αρκαδία: Τα μοναστήρια και οι εκκλησίες της, οδοιπορικό 10 αιώνων*, Εκδόσεις Οιάτης, Αθήνα 2000, ISBN 960-91420-0-1
* Νικολάου Φλούδα - *Θυρεατικά*, τόμος Α΄: γεωλογικά, γεωγραφικά, τοπογραφικά, χορογραφικά, εκκλησιαστικά, ναοί μονών, διοικητικά Θυρέας, Αθήνα 1982

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σύμφωνα με χάραγμα στο εσωτερικό του ναού
Συντεταγμένες: 37°46′21.7″N 21°53′32.3″E﻿ / ﻿37.772694°N 21.892306°E﻿ / 37.772694; 21.892306

Η **Μονή της Παναγίας της Κλειβωκάς** ή αλλιώς Παναγία ή Ζωναρίτισσα, βρίσκεται κοντά στα χωριά Κοντοβάζαινα και Δήμητρα στην επαρχία Γορτυνίας, στον Νομό Αρκαδίας. Το μοναστήρι είναι χτισμένο στην είσοδο σπηλιάς, η οποία λόγω βάθους και στενής διαμέτρου από ένα σημείο και μετά είναι ανεξερεύνητη. 

Η τραχιά φυσιογνωμία του τοπίου και το δύσβατο και απροσπέλαστο σχεδόν του εδάφους έχει τροφοδοτήσει πολλούς θρύλους και παραδόσεις σχετικά με την εύρεση της εικόνας της Θεομήτορος και την κτίση του μοναστηριού.

Κατά μια παράδοση, η εικόνα της Παναγίας, που λέγεται ότι είναι μια από τις έντεκα του Απόστολου Λουκά, ήταν στο σημείο όπου σήμερα είναι το εκκλησάκι της Αγίας Άννας στην Κάτω Κλειβωκά, στη θέση Μπέλκος, όπου στην προχριστιανική περίοδο λατρευόταν η θεά Αλουσία Δήμητρα. Στο σημείο αυτό υπήρξε μοναστήρι των Αγίων Θεοδώρων Καλαβρύτων. Το μοναστήρι αυτό διαλύθηκε και ο ναός κατεστράφη επί τουρκοκρατίας και πιθανότατα κατά την απόβαση του Ιμπραήμ πασά στην Πελοπόννησο κατά τα έτη 1825-1828.

Για την τύχη της θαυματουργής εικόνας δεν υπάρχει κανένα επίσημο στοιχείο. Κατά μίαν άποψη, οι Χριστιανοί, οι οποίοι ήξεραν καλά τα κατατόπια και τις ασφαλείς κρυψώνες, μετέφεραν την εικόνα στη σπηλιά, όπου την έκρυψαν, και από το δύσβατο και μυστικό μονοπάτι πήγαιναν και προσεύχονταν. Κατά άλλη άποψη-παράδοση και θρύλο, λέγεται ότι η εικόνα ευρέθη μετά από σχετικό όνειρο από χωρικό, που καταγόταν από το διπλανό χωριό Δήμητρα Αρκαδίας.

Το εκκλησάκι κατασκευάστηκε στο τέλος της περασμένης εκατονταετίας από τον Κοντοβαζαινίτη Σοφιανόπουλο, εγκαταστημένο στο Κάιρο της Αιγύπτου. Το κλιμακοστάσιο κατασκευάστηκε δέκα χρόνια αργότερα με δαπάνη του ιδίου.

Από την κτίση του και μετά, το μοναστήρι λειτούργησε σαν γυναικεία μονή. Τη μεγαλύτερη ακμή του γνώρισε επί ηγουμενίας της Μοναχής Μακαρίας Καρρά. Σήμερα, στο μοναστήρι διακονεί μία μόνο μοναχή, η Χριστοδούλη, η οποία βρίσκεται εκεί από το 1953.

Γιορτάζει την Παρασκευή του Πάσχα, της Ζωοδόχου Πηγής. Στα παλαιότερα χρόνια η γιορτή συνδυαζόταν με λαμπρά πανήγυρη στα Φραγκάλωνα και θεωρείτο ένα από τα μεγαλύτερα θρησκευτικά και κοσμικά γεγονότα όλων των γύρω χωριών. 

Δυστυχώς, αυτό το έθιμο εξέλειψε και περιορίστηκε μόνο σε προσκύνημα στη χάρη της. Τελευταία καθιερώθηκε άλλη μια γιορτή στις 23 Αυγούστου, στα εννιάμερα της Παναγίας, με μια προσπάθεια αναβίωσης του παλιότερου εθίμου.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Θρησκεία
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο **Νίκος Τόσκας** είναι Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός, υποστράτηγος Τεθωρακισμένων εν αποστρατεία.

Στρατιωτική σταδιοδρομία
------------------------

Γεννήθηκε το 1952 στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος της Σχολής Ευελπίδων, τη Σχολής Πολέμου και της Σχολή Εθνικής Άμυνας. Διατέλεσε, μεταξύ άλλων, διευθυντής του Επιτελικού Γραφείου του αρχηγού ΓΕΕΘΑ (1999-2002) στρατηγού Μανούσου Παραγιουδάκη, καθηγητής Τακτικής στην Σχολή Πολέμου, επιτελής στο στρατηγείο του ΝΑΤΟ στην Νάπολη της Ιταλίας σε θέματα πληροφοριών, επιτελής στο Διεθνές Επιτελείο του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες σε θέματα αμυντικής πολιτικής, και διοικητής της 25ης Τεθωρακισμένης Ταξιαρχίας στην Θράκη.

Αποστρατεύτηκε το 2005 με τον βαθμό του υποστρατήγου.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Το 2006 εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ και το 2008 άρχισε να εργάζεται στο ΙΣΤΑΜΕ. Στη συνέχεια, από τον Οκτώβριο του 2009 ήταν διευθυντής του πολιτικού γραφείου του τότε αναπληρωτή υπουργού Εθνικής Άμυνας, Πάνου Μπεγλίτη, μέχρι τον Ιούνιο του 2011 που παραιτήθηκε.

Στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 εξελέγη βουλευτής Επικρατείας με τον ΣΥΡΙΖΑ και ορίστηκε υφυπουργός Εθνικής Άμυνας. Ανανέωσε τη βουλευτική του θητεία στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015, αυτή τη φορά στη Β΄ Αθηνών, και κατόπιν ορίστηκε αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης αρμόδιος για θέματα Προστασίας του Πολίτη. Στον ανασχηματισμό της 5ης Νοεμβρίου του 2016 παρέμεινε στη θέση του, αυτή τη φορά ως αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών αρμόδιος για θέματα Προστασίας του Πολίτη.

Στις 3 Αυγούστου 2018 συνεπεία της καταστροφικής πυρκαγιάς της Ανατολικής Αττικής στο Μάτι παραιτήθηκε από το αξίωμά του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Νίκος Τόσκας». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2016.
2. ↑  «Νίκος Τόσκας». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2016.
3. ↑  «Νίκος Τόσκας». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2016.
4. ↑  Nίκος Τόσκας: Ενας στρατηγός στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη
5. ↑  «Κυβέρνησις ΑΛΕΞΙΟΥ Π. ΤΣΙΠΡΑ». Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2016.
6. ↑  «Παραιτήθηκε ο Νίκος Τόσκας -Οι αρμοδιότητες του στον ΥΠΕΣ Π.Σκουρλέτη». *Iefimerida*. 3 Αυγούστου 2018. .
Το **κτίριο του Γιουγκοσλαβικού Υπουργείου Άμυνας** (σερβικά: Savezni Sekretarijat za Narodnu Odbranu / Савезни секретариjaт за народну одбрану), το οποίο είναι επίσης γνωστό ως το **Γενικό Στρατηγείο της Γιουγκοσλαβίας** (σερβικά: Zgrada Generalštaba / Зграда Генералштаба) είναι ένα κτίριο που είχε προηγουμένως κατοικηθεί από το Υπουργείο Άμυνας της Γιουγκοσλαβίας, μια κυβερνητική υπηρεσία υπεύθυνη για την υπεράσπιση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας από εσωτερικές και εξωτερικές στρατιωτικές απειλές.

Θεωρούμενο ως αριστούργημα της μεταπολεμικής αρχιτεκτονικής, βομβαρδίστηκε και υπέστη σοβαρές ζημιές κατά τη διάρκεια των Νατοϊκών βομβαρδισμών στη Γιουγκοσλαβία το 1999. Σήμερα, μόνο μικρό μη κατεστραμμένο τμήμα του κτιρίου χρησιμοποιείται από το Υπουργείο Άμυνας της Σερβίας.

Συλλογή
-------

*Πανόραμα του κατεστραμμένου Γιουγκοσλαβικού Γενικού Επιτελείου*
* Κατεστραμμένο κτίριο "Α"*Κατεστραμμένο κτίριο "Α"*
* Κατεστραμμένο κτίριο "Α"*Κατεστραμμένο κτίριο "Α"*
* Κατεστραμμένο κτίριο "Α"*Κατεστραμμένο κτίριο "Α"*
* Κατεστραμμένο κτίριο "Β"*Κατεστραμμένο κτίριο "Β"*
* Κατεστραμμένη πρόσοψη κτιρίου*Κατεστραμμένη πρόσοψη κτιρίου*

Δείτε επίσης
------------

* Νατοϊκοί βομβαρδισμοί κατά της Γιουγκοσλαβίας
Το ***Crux Mathematicorum*** (γνωστό και ως ***Crux***) είναι ένα επιστημονικό περιοδικό στον τομέα των μαθηματικών που εκδίδεται από την Καναδέζικη Μαθηματική Εταιρεία. Περιέχει μαθηματικά προβλήματα για μαθητές γυμνασίου και λυκείου, καθώς και για προπτυχιακούς φοιτητές. Από το 2013, ο αρχισυντάκτης του είναι η Kseniya Garaschuk.

Το περιοδικό ιδρύθηκε το 1975, με το όνομα *Eureka*, από την Ένωση Μαθηματικών Carleton-Ottawa, με τον Léo Sauvé ως τον πρώτο αρχισυντάκτη του. Μετονομάστηκε σε *Crux Mathematicorum* στον τέταρτο τόμο του, το 1978, για να αποφευχθεί η σύγχυση με ένα άλλο περιοδικό *Eureka* που εκδίδεται από την μαθηματική κοινότητα του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ. Η Καναδέζικη Μαθηματική Εταιρεία ανέλαβε το περιοδικό το 1985 και αμέσως μετά ο G. W. (Bill) Sands έγινε ο νέος αρχισυντάκτης του. Το 1996 ο Bruce L. R. Shawyer ανέλαβε ως αρχισυντάκτης. Το 1997 συγχωνεύτηκε με το *Mathematical Mayhem,* ένα άλλο μαθηματικό περιοδικό που ιδρύθηκε το 1988, για να γίνει το *Crux Mathematicorum with Mathematical Mayhem*. Ο Jim Totten έγινε συντάκτης το 2003 και ο Václav (Vazz) Linek τον αντικατέστησε το 2008.

Ο Ross Honsberger γράφει ότι «για ενδιαφέροντα προβλήματα στα στοιχειώδη μαθηματικά, αυτό το περιοδικό είναι σε μια κατηγορία από μόνο του». Το περιοδικό είναι επίσης γνωστό για την αναζωογόνηση του ενδιαφέροντος για τα ιαπωνικά προβλήματα γεωμετρίας δημοσιεύοντας μια σειρά από αυτά ξεκινώντας το 1984.  Ο επίσημος ιστότοπος της διεθνής μαθηματικής ολυμπιάδας IMOmath.com έχει ανεβάσει προβλήματα στις ανισότητες από τους τέσσερις πρώτους τόμους του περιοδικού και το αποκαλεί «το καλύτερο περιοδικό επίλυσης προβλημάτων σε όλο τον κόσμο». Από τον Ιανουάριο του 2019, το Crux Mathematicorum έγινε δωρεάν διαδικτυακή έκδοση χάρη στην υποστήριξη του Intact Foundation.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Fisher, J. Chris (2011), «Crux Chronology», *Crux Mathematicorum* **37** (2): 105–111, ανακτήθηκε στις 2023-09-26
2. ↑  Honsberger, Ross (1997), *In Polya's Footsteps: Miscellaneous Problems and Essays*, Dolciani Mathematical Expositions, Mathematical Association of America, **19**, Cambridge University Press, σελ. vii, ISBN 9780883853269,
3. ↑  Sokolowsky, Dan (1991), «Japanese Temple Geometry Problems», *The American Mathematical Monthly* **98** (4): 381–383, doi:10.2307/2323823
4. ↑  Inequalities Proposed in *Crux Mathematicorum* from IMOmath.com
5. ↑  «Crux Mathematicorum». *CMS-SMC* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2020.