recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **Κόπα Ιντεραμερικάνα** (ισπανικά: *Copa Interamericana*) ήταν ετήσια ποδοσφαιρική διασυλλογική διοργάνωση που διεξήγαγαν απο κοινού η Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Βόρειας, Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής (CONCACAF) και η Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Νοτίου Αμερικής (CONMEBOL) από το 1969.

Στη διοργάνωση μετείχαν οι νικήτριες του πρωταθλήματος ΚΟΝΚΑΚΑΦ Τσάμπιονς Καπ της Βόρειας Αμερικής και του Κόπα Λιμπερταδόρες της Νότιας Αμερικής, αν και υπήρχαν διαφοροποιήσεις κατά περιόδους. Καταργήθηκε το 1998, έπειτα από τη συμμετοχή συλλόγων της CONCACAF και ειδικά του Μεξικού, στο Κόπα Λιμπερταδόρες.

Ο τελικός του 1988 που διεξάχθηκε μεταξύ της Ρασίνγκ (κατόχου του Σουπερκόπα Λιμπερταδόρες) και της Κοσταρικανής Ερεντιάνο (κατόχου του Camel cup της βορείου Αμερικής) και τελείωσε με νίκη της Ρασίνγκ με 3-0 στην παράταση δεν συμπεριλήφθηκε στο επίσημο παλμαρέ της διοργάνωσης και δεν αναγνωρίστηκε σαν επίσημος τίτλος απο την ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ παρόλες τις προσπάθειες της Ρασίνγκ τα τελευταία χρόνια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Copa Interamericana» (στα αγγλικά). *Wikipedia*. 2023-08-20. .
2. ↑  Copa Interamericana, RSSSF

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Copa Interamericana  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το **MAVEN** (αγγλικά **Mars Atmosphere and Volatile EvolutioN**, *Εξέλιξη της Ατμόσφαιρας και των Πτητικών Υλικών του Άρη*) είναι μια μη επανδρωμένη διαστημοσυσκευή με αποστολή τη μελέτη της ατμόσφαιρας του πλανήτη Άρη. Μεταξύ των στόχων της αποστολής είναι ο προσδιορισμός του τρόπου με τον οποίο ο πλανήτης έχασε το μεγαλύτερο μέρος από την ατμόσφαιρα και το νερό που πιστεύεται ότι διέθετε στην επιφάνειά του.

Το MAVEN εκτοξεύθηκε με επιτυχία την πρώτη ημέρα του παραθύρου εκτόξευσης, στις 18 Νοεμβρίου 2013, και στις 22 Σεπτεμβρίου 2014 μπήκε σε ελλειπτική τροχιά γύρω από τον Άρη, κινούμενο σε απόσταση μεταξύ 6.200 και 150 χιλιομέτρων από την επιφάνεια του πλανήτη. Ο επικεφαλής ερευνητής της αποστολής είναι ο Μπρους Τζακόσκι, του Εργαστηρίου Φυσικής Ατμόσφαιρας και Διαστήματος του Πανεπιστημίου του Κολοράντο στο Μπόλντερ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Chang, Kenneth (15 Νοεμβρίου 2013). «Probe May Help Solve Riddle of Mars’s Missing Air». *New York Times*.. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2014.
2. ↑  New NASA Missions to Investigate How Mars Turned Hostile Αρχειοθετήθηκε 2016-01-31 στο Wayback Machine.. Bill Steigerwald (18 Νοεμβρίου 2012)
3. ↑  Maven's Haven: NASA's Next Mars Mission Preps for Launch

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* MAVEN - Σελίδα από τη NASA Αρχειοθετήθηκε 2019-02-26 στο Wayback Machine.
* Σελίδα από το JPL
* Σελίδα από το Πανεπιστήμιο του Κολοράντο
Η **εθνική ομάδα μπέιζμπολ ανδρών της Ελλάδας** αποτελεί το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Ελλάδας στις διεθνείς διοργανώσεις μπέιζμπολ. Τελεί υπό τη διοίκηση της Ελληνικής Φίλαθλης Ομοσπονδίας Μπέιζμπολ‎.

Ολυμπιακοί Αγώνες 2004
----------------------

Εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας η Ελλάδα συγκρότησε εθνική ομάδα μπέιζμπολ. Μάλιστα στο ευρωπαϊκο πρωτάθλημα το 2003 η εθνική κατέκτησε την δευτερη θέση, νικώντας την Ισπανία στο τελικό με 10-0. Κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004 η Ελλάδα, ως χώρα υποδοχής, αντιμετώπισε το δίλημμα ότι τα πραγματικά ταλέντα του μπέιζμπολ στη χώρα ήταν ελάχιστα και όσοι παίκτες ήταν διαθέσιμοι ήταν ερασιτέχνες. Ωστόσο, χάρη σε επιεικούς νόμους περί ιθαγένειας, διάφοροι ομογενείς παίκτες από τις Ηνωμένες Πολιτείες μπόρεσαν να συμμετέχουν στην εθνική ομάδα. Μεταξύ των πιο γνωστών παικτών ήταν ο Νικ Μαρκάκης των Μπάλτιμορ Όριολς, ο πρώην παίκτης του MLS, Κλέι Μπέλιντζερ και διάφοροι άλλοι παίκτες ελληνικής καταγωγής. Ο Αμερικανός προπονητής της ομάδας, Ντάστι Ρόουντς, τους οδήγησε στην 7η θέση στο τουρνουά, με μια μόνο νίκη επί της Ιταλίας. 

Στο ευρωπαϊκο πρωτάθλημα του 2005 η Ελλάδα κατεγάγη 9η.

Στάδιο
------

Η εθνική ομάδα μπέιζμπολ ανδρών της Ελλάδας διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Γήπεδο Μπέιζμπολ του Ελληνικού, χωρητικότητας 10.000 θεατών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «2003 European Championship - BR Bullpen». *www.baseball-reference.com*. Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2022.
2. ↑  Greek baseball team, made in the USA csmonitor.com
3. ↑  2008 Baseball Coaching Staff Αρχειοθετήθηκε 2018-02-11 στο Wayback Machine. unfospreys.com

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Greek National Baseball Team

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
 Εθνικές αθλητικές ομάδες της Ελλάδας |
| --- |
|  |
| 
* Α1
* Αντισφαίριση
	+ Ντέιβις Καπ
	+ Φεντ Καπ
	+ Χόπμαν Καπ
* Άρση βαρών
	+ Α
	+ Γ
* Καλαθοσφαίριση
	+ Α
	+ Γ
* Κόρφμπολ
* Κρίκετ
* Μπέιζμπολ
* Μπολ χόκεϊ
* Πετοσφαίριση
	+ Α
	+ Γ
* Ποδόσφαιρο
	+ Α
	+ Γ
* Ποδόσφαιρο σάλας
* Ποδόσφαιρο άμμου
* Ράγκμπι γιούνιον
	+ A
	+ A7
* Ράγκμπι λιγκ
* Σκουός
* Υδατοσφαίριση
	+ Α
	+ Γ
* Χειροσφαίριση
	+ Α
	+ Γ
* Χόκεϊ επί πάγου
* Παράκτια Χειροσφαίριση
	+ Α
	+ Γ
 |
|  |
| 
* Ολυμπιακοί Αγώνες
* Παραολυμπιακοί Αγώνες
* Μεσογειακοί Αγώνες
 |

 |
Ο **Φρούμαρ**, λατιν.: *Frumar* ή *Frumarius*, (απεβ. το 464) ήταν ένας Σουηβός πολέμαρχος, που διαδέχθηκε τον Μάλδρα (ο οποίος δολοφονήθηκε τον Φεβρουάριο του 460), ως αρχηγός της ομάδας των Σουηβών που έκανε τότε επιδρομή στη Λουζιτανία.  Πιθανότατα ανταγωνιζόταν με τον Ριχιμούνδ, τον ηγέτη του πολέμου των Σουηβών στη Γαλαισία, για τον θρόνο μέχρι το τέλος του.

Βιογραφία
---------

Το 460, με τη δράση δύο Ρωμαίων ευγενών, του Oσπίνιoυ και του Aσκάνιου, ο στρατός των Βησιγότθων που παρενοχλούσε τους Σουηβούς του Φρούμαρ αναγκάστηκε να υποχωρήσει.  Αργότερα την ίδια χρονιά ο Φρούμαρ κατέστρεψε την πόλη Aquae Flaviae με τη συνενοχή των Ρωμαίων.  Αιχμαλώτισε τον επίσκοπο και χρονικογράφο Υδάτιο, κρατώντας τον αιχμάλωτο για τρεις μήνες ώσπου απελευθερώθηκε, ενάντια στις εκκλήσεις του Οσπίνιου και του Ασκάνιου.   Η ιβηρο-ρωμαϊκή αριστοκρατία της δυτικής Ιβηρίας είχε δεχτεί την κυριαρχία των Σουηβών.

Πηγές
-----

* Thompson, E. A. (1982). *Romans and Barbarians: The Decline of the Western Empire*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. Madison: University of Wisconsin Press. ISBN 0-299-08700-X.

Σημειώσεις
----------

1. 1 2  Ανακτήθηκε στις 28  Ιουλίου 2019.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 28  Ιουλίου 2019.
3. 1 2  Ανακτήθηκε στις 28  Ιουλίου 2019.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 28  Ιουλίου 2019.
5. ↑  Ανακτήθηκε στις 28  Ιουλίου 2019.
6. 1 2  Ανακτήθηκε στις 28  Ιουλίου 2019.
7. ↑  Ανακτήθηκε στις 28  Ιουλίου 2019.
8. 1 2 3  Thompson, 167. Hydatius wrote: *Inter Frumarium et Rechimundum oritur de regni potestate dissensio* ("Between Frumar and Rechimund arose a dissension of the power of the kingdom").
9. 1 2  Thompson, 181.
10. ↑  Thompson, 171.
Πρότυπο:Galician monarchs
Ο **Μόρντρεντ** είναι μια θρυλική φιγούρα του Αρθουριανού Κύκλου, ο προδότης νόθος γιος του Βασιλιά Αρθούρου από την αδερφή του Μοργκάουζ ή τη Μοργκάνα λε Φέι, που σκοτώθηκε στη Μάχη του Κάμλαν, έχοντας προλάβει ωστόσο να τραυματίσει θανάσιμα τον ίδιο τον Αρθούρο.

Το ιστορικό του Μόρντρεντ
-------------------------

Ο Μόρντρεντ ήταν νόθος γιος, αλλά προερχόταν και από αιμομιξία. Στις περισσότερες εκδοχές του μύθου, οι γονείς του αγνοούσαν τη συγγένειά τους. Κατά μια εκδοχή, η Μοργκάουζ πέρασε τον Αρθούρο για το σύζυγό της, που ήρθε στο δωμάτιό της μες στο βράδυ. Σε μια άλλη εκδοχή, ο Αρθούρος βιάζει την αδερφή του, αφού την ερωτεύτηκε κεραυνοβόλα. Σε κάθε περίπτωση, η αποκάλυψη της αλήθειας είναι καταστροφική, ενώ κάποιες φορές συνοδεύεται και από μια προφητεία, σύμφωνα με την οποία ο Αρθούρος και το βασίλειό του θα καταστραφούν από κάποιον που γεννήθηκε ανήμερα Πρωτομαγιά, οπότε γεννήθηκε κι ο Μόρντρεντ.

Ο Μόρντρεντ στον Αρθουριανό Κύκλο
---------------------------------

Η πρώτη εμφάνιση του Μόρντρεντ στη λεγόμενη αρθουριανή λογοτεχνία είναι ως *Medraut*, σε μια καταχώριση για το έτος 537:

***The strife of Camlann, in which Arthur and Medraut fell.***
*Η μάχη του Κάμλαν, όπου έπεσαν Αρθούρος και Μέντραουτ*.

  

Στο βιβλίο του Τζέφρεϊ του Μονμάουθ *Historia Regum Britanniae*, ο Μόρντρεντ υπάρχει ήδη σαν προδοτική φιγούρα. Όταν κάποια στιγμή ο Αρθούρος άφησε το βασίλειό του στα χέρια του Μόρντρεντ για να πάει σε πόλεμο, κατά την απουσία του ο Μόρντρεντ αυτοανακηρύχθηκε βασιλιάς και παντρεύτηκε τη Γκουίνεβιρ, ωθώντας τον Αρθούρο να γυρίσει στη Βρετανία. Πραγματοποιείται τέλος η Μάχη του Κάμλαν, όπου ο Μόρντρεντ πεθαίνει, ενώ ο Αρθούρος μεταφέρεται σοβαρά τραυματισμένος στο Άβαλον.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αρθουριανός κύκλος |
| --- |
|  |
| Το περιβάλλον του Αρθούρου | 
* Στρογγυλή Τράπεζα
* Εξκάλιμπερ
* Άγιο Δισκοπότηρο
* Κάμελοτ
* Άβαλον
* Μέρλιν ο Μάγος
* Γκουίνεβιρ
* Ούθερ Πεντράγκον
* Μόρντρεντ
* Ιγκρέιν
* Μοργκάνα λε Φέι
* Μοργκάουζ
* Κυρά της Λίμνης
* Ρίενς
 |  |
|  |
| Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης | 
* Άγκλοβαλ
* Άγκραβαϊν
* Γκάγουεν
* Γκάρεθ
* Γκάλαχαντ
* Γκρίφλετ
* Σερ Έκτορ
* Σερ Κέι
* Λάμορακ
* Λάνσελοτ
* Λεόντεγκρανς
* Λάιονελ
* Λούκαν
* Μάλαγκαντ
* Μπέντβιρ
* Σερ Μπορς
* Ούριενς
* Πέλλινορ
* Πέρσιβαλ
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 13394485
* LCCN: sh85087236
* GND: 129663506

 |

 |
Ο **Πόνος** είναι η προσωποποίηση της κακουχίας και του μόχθου. Στο επικό ποίημα του Ησιόδου, με τίτλο Η Ασπίδα του Ηρακλή, ο Πόνος ήταν μία από τις πολλές μορφές που απεικονίζονται στην ασπίδα του Ηρακλή.

Οικογένεια
----------

### Αναφορά του Ησίοδου

Σύμφωνα με την Θεογονία του Ησιόδου, ο Πόνος ήταν ο μοχθηρός γιος της Έριδας, κόρη της Νυκτός. Μεταξύ των αδελφών του ήταν οι: Λήθη, Λόγοι, Ψευδέα, Όρκος, Νίκεια, Αμφιλογίαι, Ανδροκτασίαι, Υσμίναι, Μάχαι, Δυσνομία, Λιμός, Αλγεία και Άτη.

### Αναφορά του Κικέρωνα

Σε μερικές αναφορές, ο Πόνος ήταν γιος των αρχέγονων θεοτήτων, της Νύκτας και του Έρεβο. Ήταν αδελφός πολλών δαιμόνων.

Φιλοσοφία
---------

Οι οπαδοί του κινήματος του κυνισμού προωθούν μια ζωή στα πρότυπα του πόνου*.* Για τους οπαδός του κυνισμού, αυτό δεν φαίνεται να σημαίνει πραγματική σωματική εργασία. Ο Διογένης της Σινώπης, για παράδειγμα, ζούσε από την και όχι από την χειρωνακτική εργασία. Αντίθετα, σημαίνει σκόπιμα την επιλογή μιας σκληρής ζωής-για παράδειγμα, φορώντας λεπτό μανδύα και περπατώντας ξυπόλητα το χειμώνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hesiod, *Theogony* 226
2. ↑  Cicero, *De Natura Deorum* 3.17
3. ↑  Adamson, Peter (2015). *Philosophy in the Hellenistic and Roman Worlds* (στα Αγγλικά). Oxford University Press. σελ. 14. ISBN 978-0-19-872802-3.
Ο **Νιλ Ρίτσαρντ ΜακΚίνον Γκάιμαν** (γεννημένος με το όνομα **Νιλ Ρίτσαρντ Γκάιμαν** στις 10 Νοεμβρίου 1960) είναι Άγγλος συγγραφέας μικρών ιστοριών φαντασίας, μυθιστορημάτων, κόμικς, graphic novels, ήχου θεάτρου και σεναριογράφος. Τα έργα του περιλαμβάνουν τη σειρά κόμικς Ο Άνθρωπος της Άμμου (**The Sandman**) και τα μυθιστορήματα Καλοί Οιωνοί (**Good Omens**), Ποτέ και Πουθενά (**Neverwhere**), Αστερόσκονη (**Stardust**), Οι γιοί της Αράχνης (**Anansi Boys**), Ο Πόλεμος των Θεών (**American Gods**), Κοραλάιν (**Coraline**) και Το βιβλίο του Νεκροταφείου (**The Graveyard Book**). Ο **Γκάιμαν** έχει κερδίσει πολλά βραβεία, συμπεριλαμβανομένων των βραβείων Χιούγκο (**Hugo)**, Νέμπιουλα (**Nebula)** και Μπράμ Στόκερ (**Bram Stoker)**, καθώς και των μεταλλίων Νιούμπερι (**Newbery)** και Κάρνεγκι (**Carnegie)**. Είναι ο πρώτος συγγραφέας που κέρδισε και τα δύο αυτά μετάλλια για το ίδιο έργο, Το βιβλίο του Νεκροταφείου (2008). Το 2013, το "Ο Ωκεανός στο τέλος του Δρόμου" (**The Ocean at the End of the Lane)** ψηφίστηκε Βιβλίο της Χρονιάς στα Βρετανικά Εθνικά Βραβεία Βιβλίου. Αργότερα προσαρμόστηκε σε θεατρικό έργο το οποίο και ενθουσίασε τους κριτικούς στο Βασιλικό Εθνικό Θέατρο του Λονδίνου.

Πρώιμα χρόνια και Εκπαίδευση
----------------------------

Ο Νιλ Γκάιμαν γεννήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 1960 στο Πόρτσεστερ του Χάμπσαιρ. Από εκεί μετακόμισαν οικογενειακώς το 1965 στην πόλη του Ανατολικού Γκρίνστεντ στην κομητεία του Δυτικού Σάσσεξ.

Ο Νιλ είχε μάθει να διαβάζει από την ηλικία των τεσσάρων ετών, γεγονός που τον βοήθησε στα πρώτα του χρόνια στο σχολείο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.comedy.co.uk/guide/radio/good\_omens/episodes/1/7/.
2. ↑  www.empireonline.com/futurefilms/film.asp?ID=136365.
3. ↑  www.digitalspy.co.uk/tv/s7/doctor-who/news/a278406/suranne-jones-cast-in-doctor-who.html.
4. ↑  www.news.com.au/technology/web-fan-backlash-kills-doctor-who-spoiler-for-neil-gaiman-cyberman-episode/story-e6frfro0-1226517349719.
5. ↑  www.huffingtonpost.com/2013/08/06/black-doctor-who-neil-gaiman\_n\_3714093.html.
6. ↑  www.nytimes.com/2009/01/27/books/27newb.html.
7. ↑  www.nytimes.com/2015/03/08/books/review/neil-gaimans-trigger-warning.html.
8. ↑  b04vdqpp.
9. 1 2  *Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων*. jn20000807024. Ανακτήθηκε στις 15  Δεκεμβρίου 2022.
10. ↑  «Neil Gaiman wins Carnegie medal» (στα Αγγλικά).
11. ↑  «COMICS INDUSTRY BIRTHDAYS» (στα Αγγλικά).
**Απληστία**, **φιλαργυρία**, ονομάζεται η ανεξέλεγκτη επιθυμία για απόκτηση υλικών αγαθών (συνήθως αναφέρεται στο χρήμα αλλά έχει κι άλλες διαστάσεις, όπως κοινωνική θέση και εξουσία). Η απληστία έχει αναγνωριστεί ως ανεπιθύμητη σε όλη τη γνωστή ανθρώπινη ιστορία, επειδή δημιουργεί συγκρούσεις. Χαρακτηριστικά της απληστίας αποτελούν η προώθηση της προσωπικής ανάπτυξης και η υπονόμευση των πιθανών ανταγωνιστών και εχθρών. 

Η σύγχρονη οικονομική σκέψη διακρίνει συχνά την απληστία από το προσωπικό συμφέρον.  Στα μέσα του 19ου αιώνα - επηρεασμένοι από τις ιδέες του Χέγκελ - οικονομικοί και πολιτικοί στοχαστές άρχισαν να ορίζουν την απληστία ως εγγενή στη δομή της κοινωνίας, αρνητική και ανασταλτική στην ανάπτυξη των κοινωνιών.

Αρχαίες απόψεις για την απληστία αφθονούν σχεδόν σε κάθε πολιτισμό. Πλάτων και Αριστοτέλης πραγματεύονται την πλεονεξία.  Η πανελλήνια αποδοκιμασία της απληστίας φαίνεται από τη μυθική τιμωρία που επιβάλλεται στον Τάνταλο, ο οποίος στερείται τροφής και νερού. Η απληστία κατακρίνεται από όλες τις Αβρααμικές θρησκείες.'

Παραπομπές
----------

1. ↑  Charles de Montesquieu, The Spirit of the Laws (Cambridge: Cambridge University Press, 1989), p. 338
2. ↑  Adam Smith, The Wealth of Nations (New York: Modern Library, 1965), p.651
3. ↑  Thorstein Veblen, The Theory of the Leisure Class (1934 ed.), p. 36
4. ↑  Karl Marx, The Communist Manifesto, London, 1848
5. ↑  «The Evolution of Greed - from Aristotle to Gordon Gekko| Countercurrents».
6. ↑  «Surah Al-Isra - 26-36».
7. ↑  Κατά Λουκάν 12:15
8. ↑  Κατά Ιωάννην 2:16

8τ86υ8τ8υγθ6υγξτγυθυτφθυφ65
Με τον όρο **ολιβίνης** (αγγλ. olivine) εννοείται ισόμορφη παράμιξη που προκύπτει από τα ορυκτά φορστερίτη (Mg2SiO4) και Φαϋαλίτη (Fe+22SiO4) και, επισήμως, δεν αποτελεί, ως παράμιξη, αυτοτελές ορυκτό. Ο ολιβίνης είναι βιομηχανικό ορυκτό που χρησιμοποιείται σαν πυρίμαχο υλικό. Το όνομά του προέρχεται από το ελαιοπράσινο (olive-green) χρώμα του. Αποτελεί κυρίαρχο συστατικό των βασικών (βασάλτης, γάββρος, δολερίτης) και των υπερβασικών πυριγενών πετρωμάτων (περιδοτίτης, δουνίτης). Συνδέεται με ορυκτά της ομάδας του πυροξένου, πλαγιόκλαστα, τάλκη και, ιδιαίτερα, σερπεντίνη, προς τον οποίο και εξαλλοιώνεται. Απαντά, επίσης, και σε μεταμορφωμένα πετρώματα, κυρίως πράσινο μάρμαρο (ολιβινικά μάρμαρα). Δεν είναι δυνατό να συνυπάρξει με πετρώματα που περιέχουν χαλαζία (διοξείδιο του πυριτίου, SiO2), επειδή θα αντιδρούσε με αυτό προς ενστατίτη (MgSiO3):

Mg2SiO4 + SiO2 → 2MgSiO3
Λόγω της υψηλής του ανθεκτικότητας στην θερμότητα χρησιμοποιείται στην κατασκευή βασικών πυρίμαχων υλικών μέτριας προς υψηλής αντοχής, παρόλο που δεν έχει την πυριμαχικότητα της μαγνησίας. Είναι ευρύτατα διαδεδομένος, καθώς αποτελεί συστατικό συχνά εμφανιζόμενων πετρωμάτων. Έχει ανιχνευθεί δε και στη Σελήνη, στον Άρη και γενικά σε πλανήτες και μετεωρίτες. Αναφέρεται δε ως ένα σημαντικό συστατικό πλανητών τύπου γης. Συνώνυμό του είναι το ορυκτό χρυσοπάλιος (chrysopal).

Μια διαφανής πράσινη ποικιλία του είναι το **περίδοτο** (αγγλ. peridote), το οποίο χρησιμοποιείται ως ημιπολύτιμος λίθος. Η καλή ποιότητα περιδότου περιέχει λιγότερο από 15% σίδηρο, ενώ μπορεί να περιέχει και ίχνη χρωμίου ή νικελίου, που συμβάλλουν στον χρωματισμό του. Το περίδοτο βρέθηκε για πρώτη φορά στο νησί Ζαμπαργκάντ (Zabargad) της Ερυθράς θάλασσας, κοντά στην Αίγυπτο. Έχει, επίσης, ανευρεθεί στους σιδηρονικελιούχους μετεωρίτες (παλλασίτες, pallasites).

Πηγές
-----

* Τμήμα Γεωλογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
* Mindat.org
* Galleries.com

Βιβλιογραφία
------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ολιβίνης** |

* James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks READ BOOKS, 2008 ISBN 1-4437-4224-4

Αναφορές
--------

1. ↑  Olivine Αρχειοθετήθηκε 2011-08-19 στο Wayback Machine. Minelco
2. ↑  Masaaki Miyaharaa, Eiji Ohtania, Shin Ozawaa, Makoto Kimurab, Ahmed El Goresyc, Takeshi Sakaid, Toshiro Nagasee, Kenji Hiragaf, Naohisa Hiraog, and Yasuo Ohishig (March 28 2011). «Natural dissociation of olivine to (Mg,Fe)SiO3 perovskite and magnesiowüstite in a shocked Martian meteorite». *Proceedings of the National Academy of Sciences*. doi:10.1073/pnas.1016921108.  «Olivine is one of the major constituent minerals of terrestrial planets.»
Ο λέβητας που φιλοξενείται στο Βρετανικό Μουσείο με τον αριθμό 1899.2-19.1 είναι αρχαιολογικό εύρημα από την Θήβα.

Περιγραφή
---------

Το αγγείο συγκαταλέγεται στους λέβητες. Είναι διακοσμημένο με δύο εικόνες. Η μπροστινή όψη εικονίζει μια ναυτική σκηνή. Ένας άνδρας κρατάει μια γυναίκα από το χέρι, ενώ βιαστικός επιβιβάζεται στην πλώρη πλοίου που είναι γεμάτο κωπηλάτες. Η γυναίκα είναι ντυμένη με μακρύ φόρεμα και κρατάει στο χέρι ένα στεφάνι. Στο άκρο της εικόνας στέκει ένα πουλί.

Ερμηνεία
--------

Η εικόνα της γεωμετρικής εποχής έχει γνωρίσει διάφορες ερμηνείες. Ερμηνεύτηκε ως σκηνή της αρπαγής της ωραίας Ελένης, ή σκηνή που εικονίζει τον Θησέα και τη Αριάδνη, ή τον Οδυσσέα και την Πηνελόπη.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

* Ερνστ Μπούσορ (1886-1961) (1913). *Griechische Vasenmalerei*. Μόναχο: R. Piper. σελίδες 38-39. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Παρουσίαση του αμφορέα από το Πανεπιστήμιο tufts
* Φωτογραφία του λέβητα (Βρετανικό Μουσείο αρ. 1899.2-19.1) The Cambridge Companion to Greek Mythology, Roger D. Woodard, Cambridge University Press, 2007, σελ. 304
Το **απεμπλουτισμένο ουράνιο** (συμβολισμός: **DU**) είναι το ουράνιο με περιεκτικότητα σε σχάσιμο ισότοπο U-235 μικρότερη από το φυσικό ουράνιο, το οποίο περιέχει 0,72% σε U-235. Στο παρελθόν αναφερόταν ως Q-μέταλλο ή αλλιώς D-38. Έχει πυκνότητα 19,1 g/cm3. Η μεγαλύτερη ποσότητα του παραγόμενου απεμπλουτισμένου ουρανίου προκύπτει ως υποπροϊόν της παραγωγής εμπλουτισμένου ουρανίου για χρήση σε πυρηνικούς αντιδραστήρες και στην κατασκευή πυρηνικών όπλων.

Άλλες χρήσεις του απεμπλουτισμένου ουρανίου
-------------------------------------------

Το DU χρησιμοποιείται επίσης ως αντίβαρο στα αεροσκάφη, στην προστασία από την ακτινοβολία κατά την ιατρική θεραπεία με ακτινοβολία, στην κατασκευή δοχείων μεταφοράς ραδιενεργών υλικών, σε ακτινογραφίες βιομηχανικού εξοπλισμού, ενώ οι στρατιωτικές χρήσεις περιλαμβάνουν αμυντική θωράκιση και διατρητικά βλήματα. Τέλος, η χρήση του DU σε πυρομαχικά δεν είναι αποδεδειγμένη.

Βιολογικά αποτελέσματα από την έκθεση σε DU
-------------------------------------------

Εξ αιτίας της τοξικότητάς του, το DU επηρεάζει την κανονική λειτουργία των νεφρών, του εγκεφάλου, του ήπατος και της καρδιάς. Πληθώρα εργαστηριακών μελετών υποδηλώνουν την πιθανότητα πρόκλησης λευχαιμίας, γενετικές επιπτώσεις, προβλήματα στην αναπαραγωγή και νευρολογικές παθήσεις, ως αποτέλεσμα χρόνιας έκθεσης. Το πραγματικό όμως επίπεδο της χρόνιας τοξικότητας του DU δεν έχει προσδιοριστεί.

Η **βιολογική ημίσεια ζωή του ουρανίου** (ο χρόνος, δηλαδή, που απαιτείται για να αποβληθεί από τον οργανισμό η μισή ποσότητα ουρανίου) είναι 15 ημέρες.

Πηγές
-----

* Ο,τι θα πρέπει να γνωρίζετε για τυχόν μόλυνση από απεμπλουτισμένο ουράνιο που θα προκύψει αν οι Ισραηλινοί βομβαρδίσουν το Ιράν
{{WikidataCoord}} – missing coordinate data

Η **Λιμνοθάλασσα Γκουαγιαταγιόκ** (ισπανικά: *Laguna de Guayatayoc*‎) είναι ένας υδάτινος όγκος αλμυρού νερού στην Αργεντινή, που βρίσκεται στα νότια του Νομού Κοτσινόκα, στην Επαρχία Χουχούι.

Η λίμνη είναι σχεδόν ενωμένη με τις Σαλίνας Γράνδες. Η επιφάνειά της μεταβάλλεται σε μεγάλο βαθμό, ανάλογα με την εποχή και τους μακροχρόνιους κύκλους ξηρασίας και υγρασίας. Στην οικοπεριοχή αυτή, το καλοκαίρι (Δεκέμβριος–Μάρτιος) είναι η εποχή των βροχών- ως εκ τούτου, η λίμνη είναι μεγαλύτερη τον Μάρτιο και τον Απρίλιο. Καλύπτει έκταση περίπου 240 χλμ² και έχει βάθος περίπου 6 μ.

Πανίδα
------

Η λιμνοθάλασσα Γκουαγιαταγιόκ φιλοξενεί μεγάλους πληθυσμούς διαφόρων ποικιλιών φλαμίνγκο, συμπεριλαμβανομένων των φλαμίνγκο Τζέιμς, των φλαμίνγκο των Άνδεων και των φλαμίνγκο της Χιλής.

* Φλαμίνγκο ΤζέιμςΦλαμίνγκο Τζέιμς
* Φλαμίνγκο των ΆνδεωνΦλαμίνγκο των Άνδεων
* Φλαμίνγκο της ΧιλήςΦλαμίνγκο της Χιλής

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Laguna de Guayatayoc, el segundo espejo de agua más grande de Jujuy». *Billiken* (στα Ισπανικά). 24 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2023.
Στην αρχαϊκή συλλογή του Βρετανικού Μουσείου εκτίθενται με αριθμό καταλόγου 311 ειδώλιο του Διονύσου και της Αριάδνης που βρέθηκε στη Ρόδο το 1889.

Περιγραφή
---------

Το χάλκινο ανάγλυφο ειδώλιο κοσμούσε ίσως κάποια υδρία. Ο θεός Διόνυσος παρουσιάζεται άμουσος, με κατσαρά μαλλιά. Φοράει ιμάτιο από τους μηρούς και στους ώμους. Το αριστερό πόδι είναι σταυρωτό πάνω από το δεξί. Στηρίζει το αριστερό χέρι επάνω σε στήλη, ενώ στο δεξί κρατάει το κέρας της Αμαλθείας. Η Αριάδνη στρέφει το βλέμμα της προς τον Διόνυσο, ενώ ακουμπάει το δεξί χέρι της στον δεξί του ώμο. Φοράει μακρύ χιτώνα.

Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση
--------------------------------

Το έργο συμβολίζει το γάμο του Διονύσου με την Αριάδνη, ως σύμβολο της επιστροφής της άνοιξης και της καρποφορίας. Το έργο έχει όλα τα χαρακτηριστικά της ελληνικής τέχνης του 4ου αιώνα π.Χ.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

* Henry Beauchamp Walters (1899). *Catalogue of the bronzes, Greek, Roman, and Etruscan, in the Department of Greek and Roman Antiquities*. *British Museum. Dept. of Greek and Roman Antiquities*. London: Printed by order of the Trustees. σελίδες 46-47.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Παρουσίαση του μπρούτζινου ανάγλυφου από το Βρετανικό Μουσείο
Το παραμύθι του **Κοντορεβιθούλη** (αγγλικά: Hop-o'-My-Thumb‎) αποτελεί παραδοσιακό παραμύθι της κεντρικής Ευρώπης (Γαλλία) και έχει καταγραφεί για πρώτη φορά στη συλλογή παραμυθιών *«Les contes de ma mere l’ oye», (Ιστορίες της μαμάς μου της χήνας)* του Σαρλ Περώ (1697). Σε αντίθεση με άλλα παραμύθια αυτής της συλλογής, όπως η Κοκκινοσκουφίτσα ή ο Παπουτσωμένος γάτος, ο Κοντορεβιθούλης δεν είχε συμπεριληφθεί στις συλλογές των αδερφών Γκριμ. 

Η ονομασία Κοντορεβιθούλης αποτελεί ελληνική παραλλαγή του τίτλου, καθώς οι ξένοι τίτλοι "Le Petit Poucet" (γαλλικά) και "Der kleine Däumling" (γερμανικά) σημαίνουν σε πιστή μετάφραση *«*ο μικρός αντιχειράκος*»*. Αντίστοιχα ο ήρωας του παραμυθιού στη γαλλική και γερμανική εκδοχή του παραμυθιού όταν γεννήθηκε δεν ήταν μεγαλύτερος από έναν αντίχειρα.

Το πρώτο μέρος του παραμυθιού μοιάζει αρκετά με το "Χανσελ και Γκρέτελ", μια και εκεί οι φτωχοί γονείς αφήνουν τα παιδιά τους στο δάσος και αυτά καταφέρνουν να επιστρέψουν στο σπίτι την πρώτη φορά.

Περιγραφή
---------

Στο παραμύθι ο Κοντορεβιθούλης είναι το μικρότερο, αλλά και εξυπνότερο, παιδί μιας φτωχής οικογένειας καλαθοποιών. Όταν οι γονείς του δεν έχουν πλέον χρήματα να μεγαλώσουν αυτόν και τα έξι αδέρφια του, αποφασίζουν να τα εγκαταλείψουν στο δάσος αφήνοντας τα στην τύχη τους. Τότε είναι που αρχίζει μια σειρά περιπετειών για τους μικρούς μας φίλους, με τον Κοντορεβιθούλη να αποδεικνύεται ήρωας και αφέντης της μοίρας του.

Σύντομη ανάλυση
---------------

Το κοφτερό μυαλό και η ψυχραιμία του Κοντορεβιθούλη απέναντι στις κακουχίες, που σε όλους μπορεί να φέρει η τύχη, μας διδάσκουν τρία βασικά μαθήματα. Πρώτον, να χρησιμοποιούμε τη λογική μας στα προβλήματα της ζωής και να μην αφήνουμε το φόβο ή άλλα συναισθήματα να μας παραλύουν. Επίσης, να διεκδικούμε τη ζωή που επιθυμούμε και να μην παρασερνόμαστε σαν το φτερό στον άνεμο ανάλογα με τις περιστάσεις. Τέλος, να είμαστε αλληλέγγυοι και ρεαλιστές, αναγνωρίζοντας και το καλό και το κακό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  d-nb.info/gnd/1189624753.
2. ↑  www.llull.cat/monografics/performingarts/catala/espectacle.cfm?id=2133.
3. ↑  www.llull.cat/monografics/performingarts/catala/espectacle.cfm?id=2570.
4. ↑  Opie, Iona and Peter. *The Classic Fairy Tales*. Oxford University Press, 1974, p. 21.
5. ↑  «ΠΑΡΑΜΥΘΑΚΙΑ: Ο Κοντορεβιθούλης (του L. Bechstein)». *paramithakia.blogspot.gr*. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2016.
6. ↑  «Παραμύθι: Ο Κοντορεβιθούλης». *www.paidika-paramythia.gr*. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2018.
7. ↑  «SurLaLune Fairy Tales: Tales Similar to Hop o' My Thumb». *www.surlalunefairytales.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Οκτωβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2020.
8. ↑  Delarue, Paul. *The Borzoi Book of French Folk-Tales*. Alfred A. Knopf, Inc. New York, 1956, p. 365.
Συντεταγμένες: 46°15′N 83°33′W﻿ / ﻿46.250°N 83.550°W﻿ / 46.250; -83.550

Το **Θέσσαλον** (αγγλικά: *Thessalon*) είναι κωμόπολη στην καναδική επαρχία του Οντάριο, η οποία βρίσκεται στη διασταύρωση της εθνικής οδού 17 και της εθνικής οδού 129 στη βόρεια όχθη της Λίμνης Χιούρον. Περιβάλλεται από τον δήμο Χιούρον Σορς και είναι μέρος του Διαμερίσματος Αλγκόμα. Οι κύριες βιομηχανίες είναι η ξυλεία και ο τουρισμός. Η κωμόπολη αποτελεί δημοφιλή κοινότητα συνταξιοδότησης. Είναι η διοικητική έδρα των Πρώτων Εθνών του Θέσσαλον και των Πρώτων Εθνών των Οτζίμπουε με καταφύγιο, το Θέσσαλον 12.

Θεωρείται ότι η πόλη μπορεί να ονομάστηκε από Ιησουίτες ιεραποστόλους που συνέκριναν τα ταξίδια τους στην περιοχή με τα δεινά των Θεσσαλονικέων που περιγράφονται στις επιστολές του Παύλου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Canada 2016 Census*.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Καναδάς
 |

 |
Οι **Ταυρινοί** ήταν Κελτο-Λιγυρική φυλή που ζούσε στην Εποχή του Σιδήρου και στην Ρωμαϊκή δημοκρατία στην κοιλάδα του ποταμού Πάδου. Ο Πολύβιος, ο Τίτος Λίβιος, ο Στράβων, ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος και ο Κλαύδιος Πτολεμαίος καταγράφουν τους Ταυρινούς. Το εθνικό όνομα των Ταυρινών μεταφράζεται ως *"η φυλή του ταύρου"*, προέρχεται από την εθνική τους καταγωγή, δεν έχει ξεκαθαρίσει αν ήταν Κέλτες ή Λίγυρες. Στα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ. ενεπλάκη στους πολέμους των Ρωμαίων με τους Κέλτες. Την εποχή που έκανε ο Αννίβας επέλαση στην Ιταλία οι Ταυρινοί αντιστάθηκαν απέναντι του. Οι αντίπαλοι τους Ίνσουβροι συμμάχησαν μαζί του και οι Καρχηδόνιοι κατέστρεψαν την πρωτεύουσα τους Ταυρασία μετά από τριήμερη πολιορκία (218 π.Χ.). Ο Ιούλιος Καίσαρ επανίδρυσε την Ταυρασία ως *"Κολονία Αουγκούστα Ταυρίνορουμ"* σημερινό Τορίνο. Η νέα εγκατάσταση δέχτηκε σημαντικό πλήγμα από φωτιά (69 μ.Χ.).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πολύβιος, *"Ιστορίαι"*, 3:60:8
2. ↑  Τίτος Λίβιος, *"Ab Urbe Condita Libri"*, 5:34:8; 21:38:5
3. ↑  Στράβων, Γεωγραφικά, 4:6:6; 4:6:12
4. ↑  Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, *"Φυσική Ιστορία"*, 3:123
5. ↑  Κλαύδιος Πτολεμαίος, Geōgraphikḕ Hyphḗgēsis, 3:1:31
6. ↑  Falileyev 2010, s.v. Taurini.
7. ↑  Falileyev 2010, s.v. Taurini.
8. ↑  de Bernardo Stempel 2006, σ. 46
9. ↑  Delamarre 2003, σ. 291
10. ↑  Sartori 2006
11. ↑  Chisholm 1911
12. ↑  Sartori 2006
13. ↑  Salmon & Potter 2015

Πηγές
-----

* de Bernardo Stempel, Patrizia (2006). "From Ligury to Spain: Unaccented \*yo > (y)e in Narbonensic votives ('gaulish' DEKANTEM), Hispanic coins ('iberian' -(sk)en) and some theonyms". Palaeohispanica. 6: 45–58.
* Delamarre, Xavier (2003). Dictionnaire de la langue gauloise: Une approche linguistique du vieux-celtique continental. Errance.
* Falileyev, Alexander (2010). Dictionary of Continental Celtic Place-names: A Celtic Companion to the Barrington Atlas of the Greek and Roman World. CMCS.
* Salmon, Edward Togo; Potter, T. W. (2015). "Augusta Taurinorum". Oxford Research Encyclopedia of Classics.
* Sartori, Antonio (2006). "Taurini". Brill's New Pauly.
* Talbert, Richard J. A. (2000). Barrington Atlas of the Greek and Roman World. Princeton University Press.
" **Διπλή εξουσία** "( ρωσικά: Двоевластие‎ *Dvoyevlastiye* ) ήταν ένας όρος ο οποίος χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον κομμουνιστή μπολσεβίκο ηγέτη Βλαντιμίρ Λένιν (1870–1924) [1] στο άρθρο της *Pravda* με τίτλο "Η Διπλή εξουσία"  το οποίο περιέγραφε μια κατάσταση στον απόηχο της Επανάστασης του Φεβρουαρίου, η πρώτη από τις δύο Ρωσικές Επαναστάσεις το 1917. Δύο δυνάμεις συνυπήρχαν μεταξύ τους και ανταγωνίζονταν για τη νομιμότητα: τα Σοβιέτ ( εργατικά συμβούλια ), ιδιαίτερα το Σοβιέτ της Πετρούπολης, και ο συνεχιζόμενος επίσημος κρατικός μηχανισμός της ρωσικής προσωρινής κυβέρνησης των σοσιαλδημοκρατών .

Ο Λένιν υποστήριξε ότι αυτή η ουσιαστικά ασταθής κατάσταση αποτελούσε μια μοναδική ευκαιρία για τους Σοβιετικούς και τους Μπολσεβίκους να καταλάβουν την εξουσία συντρίβοντας την αδύναμη Προσωρινή Κυβέρνηση και καθιερώνοντας τους εαυτούς τους ως τη βάση μιας νέας μορφής κρατικής εξουσίας.

Αυτή η ιδέα ενημέρωσε τις στρατηγικές των επόμενων επαναστάσεων υπό την ηγεσία των κομμουνιστών αλλού στον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης της Κινεζικής Επανάστασης του 1949 υπό τον Μάο Τσε Τουνγκ (1893–1976) μετά τον κινεζικό εμφύλιο πόλεμο (1927–1931 και 1946–1949) και στην ανατολική Ευρώπη. μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο (1939–1945).

### Χρήση από ελευθεριακούς σοσιαλιστές

Οι ελευθεριακοί σοσιαλιστές έχουν πιο πρόσφατα οικειοποιηθεί τον όρο για να αναφέρεται στη μη βίαιη στρατηγική επίτευξης μιας ελευθεριακής σοσιαλιστικής οικονομίας και πολιτείας μέσω της σταδιακής εγκαθίδρυσης και στη συνέχεια δικτύωσης θεσμών άμεσης συμμετοχικής δημοκρατίας για να αμφισβητήσουν τις υπάρχουσες δομές εξουσίας του κράτους και του καπιταλισμού. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα αποσύνδεση με τα υπάρχοντα ιδρύματα. για παράδειγμα, ο Yates McKee περιγράφει μια προσέγγιση διπλής εξουσίας ως «σφυρηλάτηση συμμαχιών και υποστήριξη αιτημάτων σε υπάρχοντες θεσμούς – αιρετοί, δημόσιοι φορείς, πανεπιστήμια, χώροι εργασίας, τράπεζες, εταιρείες, μουσεία – ενώ ταυτόχρονα αναπτύσσει αυτοοργανωμένους αντιθεσμούς.»  Σε αυτό το πλαίσιο, η ίδια η στρατηγική μερικές φορές αναφέρεται επίσης ως «αντιδύναμη» για να τη διαφοροποιήσει από τη λενινιστική προέλευση του όρου.

Οι στρατηγικές οι οποίες χρησιμοποιούνται από τους ελευθεριακούς σοσιαλιστές για την οικοδόμηση της διπλής εξουσίας περιλαμβάνουν: 

* Αμοιβαιότητα – οικοδόμηση εναλλακτικών οικονομιών μέσω συνεταιρισμών, πιστωτικών ενώσεων και τοπικών αγορών .
* Δημοτικισμός – δημιουργία λαϊκών συνελεύσεων για τη λήψη αποφάσεων σε κοινοτικό επίπεδο.
* Συνδικαλισμός – οικοδόμηση επαναστατικών συνδικάτων για την αντιμετώπιση της διοίκησης στο χώρο εργασίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lenin, Vladimir (1975). «"The Dual Power"». *The Lenin Anthology*. London: Norton. σελίδες 301–304.
2. ↑  McKee, Yates (30 Ιουλίου 2014). «Art After Occupy – Climate Justice, BDS and Beyond». *Waging Nonviolence*. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2019.
3. ↑  Federation, Anarchist (2015). *A Short Introduction to Anarchist Communism*. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2019.
**Η Είσοδος στο Μεγάλο Κανάλι της Βενετίας** είναι ένας πίνακας ζωγραφικής του 1730 από ελαιογραφία σε καμβά από τον βενετσιάνο ζωγράφο Καναλέττο. Πρόκειται για ένα τοπίο σε στυλ ροκοκό με διαστάσεις 49,6 εκ. ύψος και 73,6 εκ. πλάτος που σήμερα βρίσκεται ως μέρος της συλλογής "Robert Lee Blaffer Memorial" στο κτίριο Audrey Jones Beck στο Μουσείο Καλών Τεχνών του Χιούστον του Τέξας και ήταν μια δωρεά από τη Σάρα Κάμπελ Μπλάφερ.Μια παραλλαγή του πίνακα με έναν μεγαλύτερο καμπαναριό της εκκλησίας και ένα επιπρόσθετο κτίριο χρησιμοποιείται στο βιντεοπαιχνίδι ο Έμπορος Πρίγκιπας του 2001.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Η Είσοδος στο Μεγάλο Κανάλι της Βενετίας Αρχειοθετήθηκε 2019-04-21 στο Wayback Machine. στο Μουσείο Καλών Τεχνών του Χιούστον (Αγγλικά) ανακτήθηκε 17 Αυγούστου 2019
Ο **Κέβιν Σίστρομ** (30 Δεκεμβρίου 1983) είναι Αμερικάνος προγραμματιστής υπολογιστών και επιχειρηματίας. Ίδρυσε το Instagram σε συνεργασία με τον Μάικ Κρίγκερ.

Ο Σίστρομ συμπεριλήφθηκε στην λίστα των πιο πλούσιων Αμερικάνων επιχειρηματιών κάτω των 40 ετών το 2016. Υπό τον Σίστρομ ως διευθύνοντα σύμβουλο, το Instagram έγινε μια γρήγορα αναπτυσσόμενη εφαρμογή, με 800 εκατομμύρια χρήστες τον Σεπτέμβριο του 2017. Παραιτήθηκε από διευθύνων σύμβουλος του Instagram στις 24 Σεπτεμβρίου του 2018 .

Νεανικά χρόνια και εκπαίδευση
-----------------------------

Ο Σίστρομ φοίτησε στο σχολείο του Μίντλσεξ όπου ήρθε σε πρώτη επαφή με τον προγραμματισμό υπολογιστών. Το ενδιαφέρον του μεγάλωσε καθώς έπαιζε το παιχνίδι Doom 2 στο οποίο δημιούργησε τα δικά του επίπεδα ως παιδί. Έπειτα ο Σίστρομ σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Στάνφορντ και αποφοίτησε το 2006 με πτυχίο στην διοικητική επιστήμη και μηχανολογία. Στο Στάνφορντ έγινε μέλος της αδελφότητας Σίγμα Νι. Απέρριψε πρόταση του Μαρκ Ζάκερμπεργκ και αντ'αυτού πέρασε το χειμερινό εξάμηνο του τρίτου του έτους στην Φλωρεντία σπουδάζοντας φωτογραφία.

Έλαβε τα πρώτα του ερεθίσματα στον κόσμο των νεοφυών επιχειρήσεων όταν επιλέχθηκε ως ένας από τους δώδεκα φοιτητές για να συμμετάσχουν στο Πρόγραμμα υποτρόφων του Μέιφιλντ. Η υποτροφία αυτή τον οδήγησε στο να κάνει την πρακτική του στην Όντεο, εταιρεία η οποία συνέβαλλε στην δημιουργία του Twitter.

Προσωπική ζωή
-------------

Σύμφωνα με την The Guardian, ο Σίστρομ απολαμβάνει «το ωραίο φαγητό, να παίζει γκολφ, να κάνει σκι και διακοπές στην λίμνη Τάχο της Καλιφόρνιας» .Τον Φεβρουάριο του 2016 συναντήθηκε με τον Πάπα Φραγκίσκο στο Βατικανό, όπου συζήτησαν σχετικά με την δύναμη των φωτογραφιών να ενώνουν κόσμο «πέρα από σύνορα, κουλτούρες και γενιές». Στις 31 Οκτωβρίου 2016, ο Σίστρομ παντρεύτηκε την Νικόλ Σουέτζ, ιδρύτρια και εκτελεστική διευθύντρια της Sutro Energy Group.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Kevin Systrom στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 308181300
* LCCN: no2014045177

 |

 |
Ο **Τοσίρο Σακάι** (坂井利郎 Sakai Toshirō), γεννημένος στις 23 Νοεμβρίου 1947, ήταν πρώην Ιάπωνας πρωταθλητής της αντισφαίρισης. 

Ο Σακάι σαν φοιτητής του πανεπιστημίου Ουσέντα αγωνίστηκε στην Πανεπιστημιάδα του 1970 στο Τορίνο της Ιταλίας όπου με συμπαίκτη τον Jun Kamiwazumi κέρδισαν στο διπλό το χρυσό μετάλλιο. Στο κύπελλο Ντέιβις του 1971 στον αγώνα ενάντια της Αυστραλίας ο Σακάι διαδραμάτισε μεγάλο ρόλο κερδίζοντας και τους δύο αγώνες του. Έφτασε στον τρίτο γύρο του αμερικανικού όπεν του 1971.

Το 1972 ο Sakai ήταν ο νικητής του πρώτου διεθνούς πρωταθλήματος της Ιαπωνίας και ήταν στα ημιτελικά στο Αμερικανικό όπεν. Στο Γουίμπλεντον το 1973 αποκλείστηκε στον τρίτο γύρο από τον Ίλιε Ναστάζι έχοντας προηγουμένως εξασφαλίσει νίκες επί των Φραίου ΜακΜίλαν και Χανς Κάρυ. Στην Οσάκα αργότερα ίδιο έτος, νίκησε τον Ζέλικο Φρανούλοβιτς στους ημιτελικούς για να φτάσει στο πρώτο του Grand Prix τελικό, το οποίο έχασε από τον Κεν Ροσουάλ. Το 1973 κατάφερε επίσης να νικήσει τον Τζον Νιουκόμπε σε αγώνα του κυπέλλου Ντέιβις.

Είχε την καλύτερη εμφάνισή του στο Γαλλικό Όπεν του 1974, όπου έφτασε στον τρίτο γύρο του απλού και ήταν στα ημιτελικά στο διπλό των ανδρών, με τον Κενίσι Χιράι. Ο ίδιος παίκτης συνεργάστηκε με τον Σακάι και ήταν φιναλίστ στο τουρνουά Grand Prix του Ντίσελντορφ το ίδιο έτος. Ο Σακάι και ο Χιράι κέρδισαν επίσης το διπλό χρυσό μετάλλιο των ανδρών στους Ασιατικούς Αγώνες του 1974 στην Τεχεράνη. Ήταν το δεύτερο χρυσό μετάλλιο του Σακάι έχοντας κερδίσει ένα χρυσό μετάλλιο στο απλό στην ίδια διοργάνωση.

Το 1975, ο Sakai έπαιξε τους τελευταίους αγώνες του στην Κύπρο για το κύπελλο Ντέιβις και κατέγραψε την 20η και τελική νίκη του, συμμετείχε σε συνολικά 19 διοργανώσεις κατά τη διάρκεια της καριέρας του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ITF Pro Circuit Profile». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2017.
2. 1 2 3  Davis Cup Profile
3. 1 2 3 4  ATP World Tour Profile
4. ↑  *The Hindu*, "Historic first", 24 November 2010
Η **Τομόκο Κανέντα** (金田 朋子 *Κανέντα Τομόκο*, γεννημένη 29 Μαΐου 1973) είναι ιαπωνέζα ηθοποιός φωνής, τραγουδίστρια J-Pop και προσωπικότητα ραδιοφώνου που γεννήθηκε στη Γιοκοχάμα της Ιαπωνίας. Εργάστηκε στην Aoni Production για 11 χρόνια και ως ελεύθερη επαγγελματίας από τον Απρίλιο του 2011 ενώ ανακοινώθηκε ότι ανήκει στην Across Entertainment τον Αύγουστο του 2011. Αποφοίτησε από το Τμήμα Αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου Κάντο Γκακουίν. Είναι μέλος της μονάδας ηθοποιίας φωνής Drops, η οποία περιελάμβανε τους συναδέλφους ηθοποιούς φωνής Μαρίκο Κόντα, Ακέμι Κάντα, Άι Νινοάκα και Ρυόκο Σιράισι, καθώς και τη μονάδα ηθοποιίας φωνής SD-Children μαζί με τη Μίγιου Ματσούκι.

Το καστ της είναι συνήθως αυτό του μικρού παιδιού, λόγω της υψηλής φωνής της. Έχει αναφερθεί ότι η φωνή της είναι ικανή να παράγει ήχους με συχνότητα πέρα ​​από αυτή της ανθρώπινης ακοής. Λέει στην εισαγωγή του ιστολογίου της, «Δύσκολα μεταβάλλεται η φωνή μου ακόμη και αν αναπνεύσω αέριο ηλίου». Το ύψος της ήταν 1,46 μέτρα όταν ήταν 29 χρονών. Ωστόσο, όταν έγινε 37 χρονών, το ύψος της ήταν 1,50 μ. Στις 21 Νοεμβρίου 2013 ανακοίνωσε ότι παντρεύτηκε τον ηθοποιό Ουατάρου Μόρι. Στις 13 Ιουλίου 2017 γεννήθηκε το πρώτο της παιδί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Τσεχικά) *Česko-Slovenská filmová databáze*. 2001. 325307.
2. ↑  *Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων*. xx0195358. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.
3. ↑  *Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων*. xx0195358. Ανακτήθηκε στις 16  Δεκεμβρίου 2022.
4. ↑  NHK「SAVE THE FUTURE」アニメやります！金田朋子さん, YouTube, June 18, 2009
5. ↑  "Αρχειοθετήθηκε 2011-05-11 στο Wayback Machine." *Altusnet*, December 27, 2007.
6. ↑  NHK BS 金田朋子の身長, YouTube, May 19, 2010
7. ↑
8. ↑  乾 雅人 [@inuimasato] (13 Ιουλίου 2017). «森渉さん 金田朋子さん おめでとうございます。 千絵ちゃん、良い名前だなぁ» (Tweet) – μέσω Twitter.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημο ιστολόγιο (Ιαπωνικά)
* Επίσημο προφίλ πρακτορείου (Ιαπωνικά)
* Tomoko Kaneda at Ryu's Seiyuu Infos Αρχειοθετήθηκε 2019-03-27 στο Wayback Machine.
Ο **Άντζεϊ Ίβαν** (Andrzej Iwan, 10 Νοεμβρίου 1959 - 27 Δεκεμβρίου 2022) ήταν Πολωνός ποδοσφαιριστής .

Γεννήθηκε στην Κρακοβία. 

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο ως επιθετικός από τα τμήματα υποδομής της *Βάντα (Wanda) Κρακοβίας* αλλά σε ηλικία 17 ετών (1976) μετακόμισε στην μεγάλη ομάδα της πόλης, την Βίσλα Κρακοβίας (συνολικά 198 συμμετοχές και 69 γκολ) όπου και παρέμεινε μέχρι την περίοδο 1984/85. Με τα χρώματα της Βίσλα πραγματοποίησε εκπληκτικές εμφανίσεις, κατέκτησε το πρωτάθλημα και στο τέλος της πρώτης του κιόλας χρονιάς (1977/78) κλήθηκε από τον προπονητή της Εθνικής Πολωνίας, τον Γιάτσεκ Γκμοχ (Jacek Gmoch) στην αποστολή που ταξίδεψε στην Αργεντινή για το Μουντιάλ του 1978. Εκείνη την περίοδο θεωρούνταν ως ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα της Ευρώπης. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στο Μουντιάλ της Αργεντινής (1978) στον αγώνα με την Τυνησία ενώ αγωνίστηκε και στο αγώνα με το Μεξικό. Με την Εθνική ομάδα συμμετείχε στο Μουντιάλ της Ισπανίας (1982), οδηγώντας την Πολωνία στην τρίτη θέση της διοργάνωσης. Ωστόσο, το τρομερό αυτό ξεκίνημα στην καριέρα του δεν είχε την ανάλογη συνέχεια καθώς παρέμεινε στάσιμος αγωνιστικά τα επόμενα χρόνια και με πληθώρα εξωγηπεδικών προβλημάτων κυρίως λόγω αλκοολισμού και συμμετοχής σε φασαρίες σε διάφορα μπαρ της Κρακοβίας που τον οδήγησαν στην έξοδο τόσο από την Εθνική ομάδα όσο και από την Βίσλα. Ολοκλήρωσε την παρουσία του με το Πολωνικό Εθνικό συγκρότημα με 29 διεθνείς συμμετοχές και 11 γκολ καθώς ένας τραυματισμός δεν του επέτρεψε να συμμετάσχει στο Μουντιάλ του 1986.

Επόμενος σταθμός στην καριέρα του, η Γκόρνικ Ζάμπρζε (Górnik Zabrze) , όπου πλέον άλλαξε αγωνιστικό προφίλ και από καθαρόαιμος επιθετικός μετατράπηκε σε επιτελικό μέσο. Με την Γκόρνικ κατέκτησε 2 ακόμη πρωταθλήματα Πολωνίας. Το 1987 μεταγράφηκε στην Γερμανική Μπόχουμ (VfL Bochum), όπου αγωνίστηκε για 2 χρόνια έχοντας 30 συμμετοχές και 2 γκολ. Σπουδαιότερη επιτυχία του με την Μπόχουμ ήταν η συμμετοχή στον τελικό του Κυπέλλου Γερμανίας του 1988. Συνέχισε την καριέρα του στον Άρη Θεσσαλονίκης όπου έπαιξε για ενάμιση χρόνο με καλές και κακές στιγμές. Γύρισε για λίγο στην Γκόρνικ αλλά ήταν σαφές ότι είχε χάσει την λάμψη του παρελθόντος. Πήγε για 2 σεζόν στην Ελβετία όπου αγωνίστηκε σε FC Azzurri και FC Pully αντίστοιχα και επέστρεψε στην Πολωνία όπου και ολοκλήρωσε την ποδοσφαιρική του καριέρα (1995) στην μικρή και άσημη Kuchnie Izdebnik.

Συνολικά κατέκτησε 3 πρωταθλήματα Πολωνίας, ένα με την Βίσλα και 2 με την Γκόρνικ. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του εργάστηκε ως μάνατζερ παικτών. Ο γιος του, Bartosz, είναι και αυτός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και αγωνίζεται στην Βίντζεφ Λοτζ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 84201. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  (Πολωνικά) *90minut.pl*. 649. Ανακτήθηκε στις 23  Σεπτεμβρίου 2022.
3. ↑  «Zmarł Andrzej Iwan». (Πολωνικά)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Andrzej Iwan στο Wikimedia Commons
* Αντρέι Ιβάν στο 90minut.πλ (Πολωνικά)
Το **Τοπόλοβγκραντ** (βουλγαρικά: Тополовград, κυρ.: «πόλη με λεύκες», ελληνικά: Καβακλί ή Λευκόπολη‎, τουρκικά: Kavaklı) είναι κωμόπολη στη νοτιοκεντρική Βουλγαρία, εντός της επαρχίας Χάσκοβο, η οποία βρίσκεται στους βόρειους πρόποδες του όρους Σακάρ. Είναι το διοικητικό κέντρο του ομώνυμου Δήμου Τοπόλοβγκραντ και βρίσκεται στην ιστορική περιοχή της Ανατολικής Ρωμυλίας.

Το 2020, είχε 5.313 κατοίκους.

Ιστορία
-------

Το Τοπόλοβγκραντ και η γύρω περιοχή κατοικούνταν από τα αρχαία χρόνια, όπως μαρτυρούν τα ντολμέν που βρέθηκαν στο Χλιάμποβο και το φρούριο του Παλαιοκάστρου που ενδέχεται να χτίστηκε από τους Θράκες.

Μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, η πόλη κατοικούνταν κυρίως από Έλληνες (96 τοις εκατό) και φιλοξενούσε ελληνικά σχολεία και εκκλησίες. Αν και ήταν πόλη με ελληνική πλειοψηφία, μετά το 1906, η βουλγαρική κυβέρνηση διόρισε τον πρώτο Βούλγαρο δήμαρχο. Από το 1906 έως το 1925, περίπου 22.000 Έλληνες εγκατέλειψαν την πόλη καθώς και τα περίχωρά της και εγκαταστάθηκαν στη Μακεδονία (στο Πολύκαστρο, στα Κουφάλια και αλλού). Αντικαταστάθηκαν από ομάδες Βούλγαρων προσφύγων από τη Δυτική Θράκη, την Ανατολική Θράκη, τη Μικρά Ασία και την ιστορική περιοχή της Μακεδονίας. Η καβακλιώτικη διάλεκτος εξακολουθεί να ομιλείται από ορισμένους απογόνους καβακλιωτών σε χωριά της ελληνικής Μακεδονίας (βλ. συνεντεύξεις του Thede Kahl και Σωτήρη Ρουσιάκη από το χωριό Κουφάλια).

Σε ανάμνηση του ιστορικού μοναστηριού της Αγίας Τριάδος στο Καβακλί, οι Ανατολικορωμυλιώτες έκτισαν στο Πολύκαστρο όπου εγκαταστάθηκαν τον ναό της Αγίας Τριάδος, που δεσπόζει στο κέντρο της πόλης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.grao.bg/tna/t41nm-15-09-2022\_2.txt.
2. ↑  Theodora Dragostinova; Between two motherlands : nationality and emigration among the Greeks of Bulgaria, 1900-1949; 2011
Ο **Βασίλειος Koύζμιτς Ραντάγιεφ** ήταν Ερζιανός λαϊκός ποιητής και συγγραφέας. Έγραψε το έπος "Σιγιαζάρ".

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 13 Μαρτίου 1907, στο χωριό Μπολσόι Τολκάι, της επαρχίας Ποντμπέλσκογο, η οποία σήμερα είναι γνωστή ως επαρχία Ποχβιστνέβσκι και ανήκει στην Περιφέρεια Σαμάρα, από οικογένεια αγροτών.

Η επαγγελματική του δραστηριότητα ξεκίνησε ως βοηθός βιβλιοθηκονόμου, το 1920.

Από το 1925 έως το 1928 ήταν εκτελεστικός γραμματέας της επιτροπής βολόστ της Κομσομόλ στο Μικρό και Μεγάλο Τολκάι. Από το 1929 έως το 1930 ήταν πρόεδρος του συμβουλίου του χωριού και κολχόζ "Μάι" (Μεγάλο Τολκάι). Μετά σπούδασε στην φιλολογική σχολή του κρατικού πανεπιστημίου του Λένινγκραντ, από το οποίο αποφοίτησε το 1934.

Από το 1934 έως το 1935 ήταν συντάκτης σε περιφερειακές εφημερίδες της δημοκρατίας της Μορδοβίας. Από το 1935 έως το 1937 ήταν λογοτεχνικός, συντάκτης του περιοδικού "Σιάτκο", και εργάστηκε επίσης στο Μορδοβικό ερευνητικό ινστιτούτο του εθνικού πολιτισμού.

Εργάστηκε ως δάσκαλος σε ένα σχολείο στο χωριό Μπολσόι Τολκάι. Το αποτέλεσμα της παιδαγωγικής του δραστηριότητας ήταν η εκπαίδευση της επόμενης γενιάς των Ερζυανών ποιητών και πολιτιστικών μορφών της Μορδοβίας (Τσουζλάβ Ζουράβλεφ, Μιχαήλ Βούλκιν, κλπ.).

Πέθανε στις 6 Δεκεμβρίου 1991 στο χωριό Μπερσένεβκα της επαρχίας Λιαμπίρ, στην Δημοκρατία της Μορδοβίας. Είναι θαμμένος στο Σαράνσκ.

Έργα
----

Είναι συγγραφέας κριτικών άρθρων σχετικά με διάφορα προβλήματα της λογοτεχνίας της γλώσσας Έρζυα, όπως τη δημιουργικότητα των επιμέρους συγγραφέων. Ασχολήθηκε με τη συλλογή λαογραφίας, και επεξεργάστηκε ιστορίες του λαού των Έρζυα.

Το πρώτο του ποίημα, το "Παστουχόν ντουμάτ" κυκλοφόρησε το 1926 στην εφημερίδα "Γιάκστερε τέστε" ("Κόκκινο αστέρι"). Στη δεκαετία του 1920, έγραφε σε διάφορες εφημερίδες (όπως τις "Η Φωνή της νεολαίας", "Ένα Νεαρό Χωριό"). Έγραφε τα έργα τέχνης του στην Γλώσσα Έρζυα.

Βραβεία
-------

Το 1966 έγινε δεκτός ως μέλος στην Ένωση Συγγραφέων τηςΕΣΣΔ.

Βραβεύτηκε με το Κρατικό βραβείο της Μορδοβίας το 1979. Το 1980 απέκτησε τον τίτλο του Λαϊκού Συγγραφέα της Μορδοβίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Λογοτεχνική ιστοσελίδα των Έρζυα Erziana
* Эрзянь морот (Нудей)
* Βιβλιοθήκη λογοτεχνία της Μορδοβίας Αρχειοθετήθηκε 2009-11-28 στο Wayback Machine.
* Ποιητές της Μορδοβίας

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 28529850
* LCCN: n85330007
* GND: 1055751858

 |

 |
O **Σιγισμούνδος γιος τού Κεστούτις** (λιθουαν.: *Žygimantas Kęstutaitis*, 1365 - 20 Μαρτίου 1440) από τον Οίκο των Γκεντιμινιδών ήταν μέγας δούκας της Λιθουανίας (1432-40).

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Κεστούτις μεγάλου δούκα της Λιθουανίας και της Μπιρουτέ. Βαπτίστηκε Σιγισμούνδος· δεν γνωρίζουμε το παγανιστικό πρότερο όνομά του.

Το 1382 απεβίωσε ο πατέρας του και ο εξάδελφός του Γιαγκιέλον τον φυλάκισε. Βαπτίστηκε καθολικός το 1383. Το επόμενο έτος δραπέτευσε και ακολούθησε τον αδελφό του Βυτάουτας. Αυτός συμμάχησε με τους Τεύτονες Ιππότες για δεύτερη φορά για να πολεμήσει τον Σκιργκάιλα, αδελφό τού Γιαγκέλον. Ο Σιγισμούνδος δόθηκε ως όμηρος στους Τεύτονες Ιππότες μαζί με την οικογένειά του το διάστημα 1389-98. Έγινε δούκας τού Ναβαχρουντάκ (1390-1440) και τού Στέρομπουντ από το 1406. Συμμετείχε στις μάχες τού Βόρσκλα και τού Γκρούνβαλτ. Όταν απεβίωσε ο Βυτάουτας, υποστήριξε τον Σβιτριγκάιλα, αδελφό τού Γιαγκέλον, στη διαμάχη του με την Πολωνία· αργότερα όμως πείστηκε από τους ευγενείς να συνωμοτήσει εναντίον του.

Το 1432 έγινε μέγας δούκας της Λιθουανίας. Υπέγραψε την Ένωση του Γκρόντνο με τον Γιαγκιέλον και παραχώρησε μερικά εδάφη της Βολυνίας και της Ποδολίας στην Πολωνία. Όμως ο Σβιτριγκάιλα είχε ακόμη την υποστήριξη πολλών Ορθοδόξων ευγενών και για να εξσφαλίσει την υποστήριξή τους, εξέδωσε το 1434 προνόμια, εξισώνοντας τα δικαιώματα των Ορθοδόξων ευγενών με αυτά των Ρωμαιοκαθολικών. Εγγυήθηκε ότι κανείς ευγενής δεν θα φυλακιζόταν ή τιμωρείται χωρίς πρώτα δίκη, ανεξάρτητα από τη θρησκεία του. Το προνόμιο ήταν σημαντική ανάπτυξη και επιτάχυνε τη δημιουργία φεουδαλικού συστήματος.

Τελικά ο στρατός του Σιγισμούνδου στη μάχη τού Παμπάισκας νίκησε τον Σβιτριγκάιλα το 1435. Το Λιβονιακό Τάγμα, σύμμαχο του Σβιτριγκάιλα, υπέστη δεινή ήττα. Αφού σταθεροποίησε τη θέση του στη Λιθουανία, προσπάθησε να χαλαρώσει τους δεσμούς του με την Πολωνία και άρχισε να διαπραγματεύεται το 1438 με τον Αλβέρτο Β΄ των Αψβούργων για έναν αντι-Πολωνικό συνασπισμό. Τις διαπραγματεύσεις διέκοψε ο φόνος του από υποστηρικτές τού Σβιτριγκάιλα στο κάστρο της χερσονήσου Τρακάι το 1440.

Οικογένεια
----------

Γιος του ήταν ο:

* Μιχαήλ Ζυγκιμαντάιτις 1406-1452.

Πηγές
-----

* Dundulis, Bronius (2004). "Žygimantas I Kęstutaitis". In Spečiūnas, Vytautas. Lietuvos valdovai (XIII-XVIII a.): enciklopedinis žinynas (in Lithuanian). Vilnius: Mokslo ir enciklopedijų leidybos institutas. pp. 94–96. ISBN 5-420-01535-8.
* Ochmański, Jerzy (1990). Historia Litwy (in Polish). Wrocław: Ossolineum. pp. 85–87. ISBN 83-04-03107-8.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 2131147907503479210003
* LCCN: no2016139171

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Sigismund Kęstutaitis  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |