Ο **Μπονιφάσιο Οντό Εδού-Αγκουόνγκ** (Bonifacio Ondó Edú-Aguong, Ενιβαγιόνγκ Ισπανικής Γουινέας, 1922 – Μαλάμπο, Ισημερινή Γουινέα, 5 Μαρτίου 1969 ) ήταν πολιτικός της Ισημερινής Γουινέας .

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε σε μια αστική οικογένεια στην πόλη Εβιναγιόνγκ. Ήταν θείος του Λεάντρο Μπόμιο Νσούε. Ήταν κατηχητής στην εκκλησία της γενέτειράς του κατά τη διάρκεια της νεότητάς του και δίδαξε στο Δημοτικό Σχολείο Μισιόν Σαν Χοσέ.

Εξορίστηκε στην Γκαμπόν τον Οκτώβριο του 1959, όπου οργάνωσε τη Λαϊκή Ένωση για την Απελευθέρωση της Ισημερινής Γουινέας (UPLGE), στη Λιμπρεβίλ, με την υποστήριξη της κυβέρνησης του Λέον Μπα.

Επέστρεψε στην Ισημερινή Γουινέα το 1963, λίγο πριν από την έγκριση της αυτονομίας της επικράτειας τον Δεκέμβριο του 1963, μετατρέποντας το UPLGE σε Κίνημα της Εθνικής Ένωσης της Ισημερινής Γουινέας - Movimiento de Unión Nacional de Guinea Ecuatorial (MUNGE), ένα ακροδεξιό κόμμα που σχετίζεται με το καθεστώς του Φράνκο και με εθνικιστική ιδεολογία.που βρήκε υποστήριξη μεταξύ των συντηρητικών ανθρώπων της τάξης. Έλαβε επίσης την υποστήριξη των κατοίκων της Γουινέας που ήταν πιο κοντά στη διοίκηση (όπως αξιωματούχοι, παραδοσιακοί αρχηγοί και ηλικιωμένοι γενικά), υλοτόμοι, η Καθολική Εκκλησία και αποίκοι, ιδιαίτερα Ισπανοί ιδιοκτήτες αγροκτημάτων .

Έγινε πρόεδρος της αυτόνομης κυβέρνησης την 1η Ιανουαρίου 1964    και κατά τη διάρκεια της διοίκησής του έγιναν κάποια δημόσια έργα, όπως η κατασκευή της γέφυρας στον ποταμό Μπίνι.  Ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα έργα του ήταν αυτό των Συγκεντρωμένων Πόλεων, με το οποίο σκόπευε να συγκεντρώσει μικρούς πληθυσμούς σε μεγαλύτερους πυρήνες για να διευκολύνει την παροχή δημόσιων υπηρεσιών στους πολίτες. 

Συμμετείχε στη διάσκεψη που συνέταξε το Σύνταγμα της Ισημερινής Γουινέας το 1968, όντας ένα από τα φαβορί στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 1968 αμέσως πριν από την ανεξαρτησία της χώρας, στις οποίες ήρθε δεύτερος, με &0000000000031941.00000031.941 ψήφους — και —πρώτος γύρος &0000000000041254.00000041.254 ψήφοι —δεύτερος γύρος—.

Στις 11 Οκτωβρίου παρασημοφορήθηκε με τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος της Καθολικής Ισαβέλλας στην ισπανική πρεσβεία από τον Μανουέλ Φράγκα.   Αντιμέτωπος με τονFrancisco Macías, πήγε ξανά στην εξορία στη Γκαμπόν μετά την ανεξαρτησία. Αναγκάστηκε από τον πρόεδρο της Γκαμπόν Ομάρ Μπόνγκο να επιστρέψει στη χώρα μετά από λίγους μήνες,  κρατήθηκε στο αεροδρόμιο Σάντα Ισαμπέλ,  υποβλήθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό και αργότερα φυλακίστηκε στη φυλακή Playa Negra    όπου, σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή, αυτοκτόνησε στις 5 Μαρτίου 1969. Εκείνες τις μέρες πέθανε και η γυναίκα του.  Ο θάνατός του κοινοποιήθηκε στον Μασίας —ο οποίος βρισκόταν σε περιοδεία στην ηπειρωτική περιοχή— μέσω τηλεγραφήματος του Τεοδόρο Ομπιάνγκ, τότε διευθυντή των φυλακών. 

Εναλλακτικά, έχει αναφερθεί ότι στην πραγματικότητα εκτελέστηκε με την κατηγορία ότι σχεδίαζε πραξικόπημα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  BOE-A-1968-49209.
2. ↑  «Proyecto de ley sobre régimen autónomo de la Guinea Ecuatorial». Diario ABC. 1963-10-16.. Ανακτήθηκε στις 2017-03-21.
3. ↑  «ÚLTIMA FASE DEL GENEROSO PROCESO DE DESCOLONIZACIÓN BRINDADO POR ESPAÑA A GUINEA ECUATORIAL». La Vanguardia. 1967-07-21.. Ανακτήθηκε στις 2017-03-25.
4. ↑  «Se prorroga el mandato de los cuerpos que gobiernan Guinea». La Vanguardia. 1968-02-10.. Ανακτήθηκε στις 2017-03-25.
5. ↑  Mengue, Clarence (2014). «El contexto colonial y poscolonial en la narrativa hispano-guineana» (PDF). *Facultad de Filosofía y Letras* (Alcalá de Henares: Universidad de Alcalá): 234. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2017-02-23.. Ανακτήθηκε στις 23 de febrero de 2017.
6. ↑  «"Bonifacio Ondo, el hombre que no supo pactar". Número especial de "La Verdad", órgano de prensa de CPDS, sobre los 50 años de Independencia de Guinea Ecuatorial.CPDS». ASODEGUE. 2018-11-11.. Ανακτήθηκε στις 2018-11-12.
7. ↑  Lacosta, Xavier. «Cronología de Guinea Ecuatorial: 1950 / 1979 De la independencia al juicio contra Macías» (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2016.
8. ↑  Ministerio de Asuntos Exteriores: «Decreto 2637/1968, de 1 de octubre, por el que se concede la Gran Cruz de la Orden de Isabel la Católica al señor Bonifacio Ondó Edu.». *Boletín Oficial del Estado* (Madrid) (260): 15337. 1968-10-29.. Ανακτήθηκε στις 2022-11-25.
9. ↑  «El héroe olvidado». *Radio Macuto*. 10 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2017.
10. 1 2  Goytisolo, Juan (7 de agosto de 1979). «Macías ganó las únicas elecciones». El País.. Ανακτήθηκε στις 2017-03-12.
11. ↑  Parece que han muerto en Guinea Ecuatorial Bonifacio Ondó y Atanasio Ndongo, diario ABC, 1 Απριλίου 1969. (Continuación)
12. ↑  «Parece que han muerto en Guinea Ecuatorial Bonifacio Ondó y Atanasio Ndongo». Diario ABC de Sevilla. 1969-04-01. ISSN 1139-8183. OCLC 436631817.. Ανακτήθηκε στις 2017-03-14.
13. ↑  «Dictator of the Month: Teodoro Obiang Nguema of Equatorial Guinea» (στα Αγγλικά). 25 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2017.
14. ↑  «SE OFRECE BONIFACIO NGUEMA ESONO-NCHAMA, EX-VICEPRESIDENTE DE MACÍAS Y MINISTRO DE ASUNTOS EXTERIORES DE ENTONCES». 22 Φεβρουαρίου 2003. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2017.
15. ↑  «Macias Nguema: Ruthless and bloody dictator» (στα Αγγλικά). Afroarticles.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Νοεμβρίου 2014.
16. ↑  Suleiman, Rashid (6 Αυγούστου 2008). «Macias Nguema: Ruthless and bloody dictator». *Afro Articles* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2017.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πρωθυπουργοί της Ισημερινής Γουινέας |
| --- |
|  |
| 
* Μπονιφάσιο Οντό Έδου
* Κριστίνο Σερίτσε Μπιόκο
* Σιλβέστρε Σιάλε Μπιλέκα
* Άνχελ Σεραφίν Σερίσε Ντούγαν
* Κάντιδο Μουατετέμα Ρίβας
* Μιγκέλ Άμπια Μπιτέο Μπορικό
* Ρικάρδο Μάνγκε Ομπάμα Νφουμπέα
* Ιγνάσιο Μιλάμ Τανγκ
* Βιθέντε Εχάτε Τόμι
* Φρανσίσκο Πασκουάλ Ομπάμα Ασούε
* Μανουέλα Ρόκα Μποτέι
 |

 |