recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **Dalma Garden Mall** (αρμενικά: *Դալմա Գարդեն Մոլ*) είναι εμπορικό κέντρο στην πρωτεύουσα της Αρμενίας, Γερεβάν. Βρίσκεται κοντά στον λόφο Τσιτσερνακαμπέρντ και είναι το πρώτο χρονολογικά εμπορικό κέντρο της χώρας.

Περιγραφή
---------

Τα πρώτα σχέδια για το εμπορικό κέντρο εκπονήθηκαν το 2009, ενώ τα εγκαίνια πραγματοποιήθηκαν τον Οκτώβριο του 2012, παρουσία του τότε προέδρου της Αρμενίας, Σερζ Σαρκισιάν. Οι εργασίες κατασκευής πραγματοποιήθηκαν από τον όμιλο Tashir Group, ιδιοκτησίας του Ρωσοαρμένιου επιχειρηματία Σαμβέλ Καραπετιάν.

Οι χώροι του Dalma Garden Mall διαθέτουν κινηματογραφικές αίθουσες, σούπερ μάρκετ, επιχειρήσεις μαζικής εστίασης, χώρο στάθμευσης, καθώς και πολυκαταστήματα γνωστών εταιρειών ένδυσης και αξεσουάρ (όπως Zara, Bershka, Pull&Bear, GAP, Levi's, Armani κ.ά.).

Εικόνες
-------

* Η κεντρική είσοδος του εμπορικού κέντρου.Η κεντρική είσοδος του εμπορικού κέντρου.
* Άποψη από τους εσωτερικούς χώρους.Άποψη από τους εσωτερικούς χώρους.
* Εξωτερικός χώρος του εμπορικού κέντρου.Εξωτερικός χώρος του εμπορικού κέντρου.
* Το εμπορικό κέντρο και στο βάθος το όρος Αραράτ.Το εμπορικό κέντρο και στο βάθος το όρος Αραράτ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Concept». *dalma.am* (στα Αγγλικά). Dalma Garden Mall. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2018.
2. ↑  «President Serzh Sargsyan attended the opening ceremony of the Dalma Garden Mall compound and visited the Armprodexpo exhibition». *president.am* (στα Αγγλικά). President of the Republic of Armenia. 20 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2018.
Το **Πανεπιστήμιο Νορθουέστερν** (αγγλικά: ***Northwestern University***), είναι ένα ιδιωτικό ερευνητικό πανεπιστήμιο, που εδρεύει στο Έβανστον του Ιλινόι των Ηνωμένων Πολιτειών. Το Νορθουέστερν, ιδρύθηκε το 1851 και αποτελεί το παλαιότερο πανεπιστήμιο στην πολιτεία του Ιλινόι, και κατατάσσεται ως ένα από τα πανεπιστημία με το μεγαλύτερο κύρος παγκοσμίως.

Το Πανεπιστήμιο Νορθουέστερν, επιδοτείται με 16,1 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, και έτσι αποτελεί ένα από τα καλύτερα χρηματοδοτούμενα πανεπιστήμια στον κόσμο. Σύμφωνα με στοιχεία του 2021, στο πανεπιστήμιο φοιτούν συνολικά 22.603 φοιτητές, εκ των οποίων οι 8.559 είναι προπτυχιακοί και οι 14.044 είναι μεταπτυχιακοί και διδακτορικοί. Η εισαγωγή νέων φοιτητών, κρίνεται πολύ δύκολη και απαιτητική. Για το 2021, το ποσοστό αποδοχής φοιτητών, ανέρχεται σε 9%.

Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 21 χιλιομέτρων (13 μίλια), από το κέντρο της πόλης του Σικάγου.

Αξιόλογηση και κατάταξη
-----------------------

Αποτελεί ένα από τα κορυφαία πανεπιστήμια στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και ένα από τα καλύτερα πανεπιστήμια στον κόσμο, αφού για το 2022, κατατάσσεται σύμφωνα με το U.S. News & World Report, ως το 9ο καλύτερο πανεπιστήμιο στις ΗΠΑ, και ως το 24ο καλύτερο πανεπιστήμιο στον κόσμο. Επίσης, σύμφωνα με την Wall Street Journal/Times Higher Education, κατάτάσσεται ως το 9ο καλύτερο ιδιωτικό πανεπιστήμιο στις ΗΠΑ για το 2022.

Παραπομπές
----------



1. ↑  «Northwestern University | university, Evanston, Illinois, United States | Britannica». *www.britannica.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2022.
2. ↑  «Northwestern Student Population and Demographics». *Univstats* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2022.
3. ↑  «Northwestern University Admission Statistics Class of 2021». *IVY League* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2022.
4. ↑
5. ↑  Ltd, rome2rio Pty. «Chicago to Northwestern University - 5 travel options by train, subway, line 147 bus, line 201 bus, taxi, car». *Rome2rio* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2022.
6. ↑
7. ↑
8. ↑  «Best private universities in the United States 2022». *Student* (στα Αγγλικά). 21 Σεπτεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2022.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 154193841
* LCCN: n79056815
* ISNI: 0000 0001 2299 3507
* GND: 41006-8
* SUDOC: 032772866
* BNF: cb123737153 (data)
* BIBSYS: 90328674
* ULAN: 500300175
* NLA: 35391570
* NKC: ko2003206543
* CiNii: DA0128014X

 |

 |
Ο **C/1887 B1**, γνωστός και ως *Μέγας Νότιος Κομήτης του 1887* ή το *Ακέφαλο Θαύμα*, είναι κομήτης ο οποίος παρατηρήθηκε τον Ιανουάριο του 1887 από το νότιο ημισφαίριο. Αν και ο κομήτης δεν παρατηρήθηκε για αρκετό χρονικό διάστημα για να προσδιοριστεί η τροχιά του, είναι πολύ πιθανό αν είναι μέλος της οικογένειας κομητών Κρόιτς. Είναι χαρακτηριστικό ότι υπάρχαν πολύ λίγες παρατηρήσεις της κεφαλής ή του πυρήνα του κομήτη, και γι΄αυτό το λόγο αποκαλείται το «Ακέφαλο Θαύμα».

Ιστορικό
--------

Ο κομήτης φαίνεται ότι παρατηρήθηκε για πρώτη φορά τις 18 Ιανουαρίου 1887, ενώ η επίσημη ανακάλυψη έγινε την επόμενη μέρα από τον Τζον Μέικον Θομ στη Κόρδοβα της Αργεντινής, όταν βρισκόταν στον αστερισμό του Γερανού. Εκείνη τη χρονική περίοδο ο κομήτης είχε ήδη περάσει από το περιήλιό του, το οποίο είχε λάβει χώρα μία εβδομάδα νωρίτερα, όταν ο κομήτης πέρασε 0,0048 ΑΜ από το κέντρο του Ήλιου.

Ο κομήτης είχε τότε φαινόμενο μέγεθος αστέρα πρώτου μεγέθους και παρατηρηθήκε από τους αστρονόμους του νότιου ημισφαιρίου για το υπόλοιπο του Ιανουαρίου. Τις 22 του μήνα ο Φίνλεϊ περιέγραψε το κομήτη ως «μια χλωμή στενή κορδέλα φωτός, αρκετά ευθεία» με μήκος 35 μοίρες, αν και δεν μπορούσε να ξεχωρίσει την κεφαλή ή τον πυρήνα του κομήτη. Τις 23 Ιανουαρίου, ο Θομ κατέγραψε ότι η ουρά είχε μήκος πάνω από 40 μοίρες, αλλά ούτε αυτός μπορούσε να βρει το πυρήνα. Τις 27 Ιανουαρίου, ο C. Todd ανέφερε ότι είδε την κεφαλή του κομήτη σαν διάχυτη νεφελώδη μάζα, αλλά είδε ότι υπήρχε ένα κενό ανάμεσα στη κεφαλή και την ουρά.

Μετά τη δημοσίευση μιας εφημερίδας από τον S. C. Chandler, η οποία έδειχνε ότι ο κομήτης θα βρισκόταν 20 μοίρες από τον Ρίγκελ στο τέλος του Φεβρουαρίου, και έτσι οι αστρονόμοι στις Ηνωμένες Πολιτείες περίμεναν τον κομήτη να μετακινηθεί βόρεια αρκετά ώστε να μπορεί να παρατηρηθεί από το βόρειο ημισφαίριο. Όμως ο κομήτης έγινε πολύ γρήγορα αχνός και έτσι δεν παρατηρήθηκε ποτέ από το βόρειο ημισφαίριο. Ο τελευταίος που παρατηρήσε τον κομήτη ήταν ο Τζον Τέμπουτ από τη Νέα Νότια Ουαλία, στις 30 Ιανουαρίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bortle, J. The Bright Comet Chronicles, *International Comet Quarterly*, 1998
2. ↑  Kronk, G. W. *Cometography*, v2, CUP, 2003, p.588
3. ↑  Milani, De Martino & Cellino (eds) *Asteroids, comets, meteors 1993: proceedings of the 160th Symposium of the International Astronomical Union, held in Belgirate, Italy, June 14-18, 1993*, Springer, 1994, p.8
4. ↑  Kronk, p.589
5. ↑  "Lost Tramp of the Skies - The Great Southern Comet Disappears", *New York Times*, 27 Φεβρουαρίου 1887
Σελίδα από την αρμενική μετάφραση του έργου
Τμήμα χειρογράφου του 9ου αιώνα της λατινικής μετάφρασης του έργου

Η ***Παντοδαπή ιστορία*** είναι ιστορικό έργο των αρχών του 4ου αιώνα από τον εκκλησιαστικό συγγραφέα Ευσέβιο της Καισαρείας, στο οποίο παρατίθενται γεγονότα σε μορφή χρονολογίου από τα βιβλικά έτη έως τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Α´ το 325 π.Χ..

Περιγραφή
---------

Θεωρείται πως γράφτηκε πριν την Εκκλησιαστική ιστορία του Ευσέβιου. Το αρχικό ελληνικό κείμενο δεν διασώζεται πλέον, παρά μόνο κάποια αποσπάσματα μέσω παράθεσης τους σε γραπτά άλλων συγγραφέων, και τα συνολικά περιεχόμενα του έργου είναι γνωστά μέσω των αρμενικών και λατινικών μεταφράσεων του. Διακρίνεται σε 2 τμήματα, την *Χρονογραφία* στην οποία παρατίθενται ιστορικές περιγραφές και μαρτυρίες από παλαιότερους συγγραφείς ως περίληψη της παγκόσμιας ιστορίας, και τον *Χρονικό Κανόνα* όπου γίνεται συγκριτική παράθεση των ιστορικών γεγονότων σε μορφή πινάκων. Πολλές από τις πληροφορίες του έργου έχουν περιληφθεί στα έργα μεταγενέστερων Βυζαντινών χρονογράφων, ιδιαίτερα του Γεωργίου Συγγέλου και του Γεωργίου Κεδρινού.

Εντός του έργου περιέχεται ο μεγαλύτερος γνωστός κατάλογος αρχαίων ολυμπιονικών από το 776 π.Χ. έως το 277 μ.Χ. με τις πληροφορίες αυτές να έχουν αντληθεί από παλαιότερο έργο του Ιουλίου Αφρικανού το οποίο δεν διασώζεται.

Πρόκειται για διαφορετικό έργο από την *Παντοδαπή ιστορία* του Φαβωρίνου, φιλοσόφου του 2ου αιώνα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «CATHOLIC ENCYCLOPEDIA: Chronicle of Eusebius». *www.newadvent.org*. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2017.
2. ↑  Σχοινάς, Κωνσταντίνος Δημήτριος (1 Ιανουαρίου 1845). *Ἰστορία τῶν ἀρχαίων ἐθνών: Βιβλίον πρῶτον περιέχων τά Ἀσιανά καί τά Λυβικά*. Αθήνα: Εκ τυπογραφείου Μνημοσύνης. σελ. 10.
3. ↑  Africanus, Sextus Julius (1 Ιανουαρίου 2007). *Chronographiae: The Extant Fragments*. Walter de Gruyter. σελ. 193. ISBN 9783110194937.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αρμενική και λατινική μετάφραση
* Αγγλική μετάφραση

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 305127269
* LCCN: n85012921
* GND: 4431870-4
* SUDOC: 027785203
* BNF: cb13778122r (data)
* NLA: 35298569

 |

 |
Η εφημερίδα **«*Bulletin de Nouvelles*»** (ελληνικά: *Δελτίο Ειδήσεων*) υπήρξε η πρώτη γαλλόφωνη εφημερίδα της Κωνσταντινούπολης και η πρώτη εφημερίδα που εκδόθηκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Υπήρξε το πρώτο και κύριο έντυπο πληροφόρησης της γαλλικής κοινότητας της Πόλης αλλά και της χώρας εν γένει. Το πρώτο της τεύχος δημοσιεύθηκε τον Αύγουστο του 1795 ενώ εκδιδόταν από τη Γαλλική Πρεσβεία στο Πέραν. Εκείνη την περίοδο, Γάλλος πρέσβης ήταν ο Ρεμόν ντε Βερνινάκ (Raymond de Verninac Saint-Maur), ο οποίος ανέλαβε τη γαλλική αντιπροσωπεία επί σουλτάνου Σελίμ Γ΄ σε μια δύσκολη καμπή των γαλλοοθωμανικών σχέσεων λόγω των πολέμων της Γαλλικής Επανάστασης.

Εκδιδόταν ανά δεκαπενθήμερο, συνήθως με 6 έως 8 σελίδες, μέχρι τον Μάρτιο του 1796. Στη συνέχεια, κυκλοφόρησε με τον τίτλο «*Gazette française de Constantinople*» (ελλ.: *Γαλλική εφημερίδα της Κωνσταντινούπολης*) από τον Σεπτέμβριο του 1796 έως τον Μάιο του 1797, και έπειτα ως «*Mercure Oriental*» (ελλ.: *Ερμής της Ανατολής*) από τον Μάιο έως τον Ιούλιο του 1797. Κύριος σκοπός της εφημερίδας ήταν να μεταφέρει πληροφορίες για τα τεκταινόμενα της μετεπαναστατικής Γαλλίας στους αλλοδαπούς που διέμεναν στην Κωνσταντινούπολη. Απευθυνόταν κυρίως στους Γάλλους πολίτες παρά στους Οθωμανούς υπηκόους της τότε αυτοκρατορίας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Göncüoğlu, Süleyman Faruk (2010). «İlk gazeteler». *İstanbul'un İlkleri Enleri* (στα Τουρκικά). Κωνσταντινούπολη: Ötüken. σελ. 105. ISBN 978-975-437-753-8.
2. 1 2  Groc, Gérard· Çağlar, İbrahim (1985). *La presse française de Turquie de 1795 à nos jours : histoire et catalogue* (στα Γαλλικά). σελ. 6.
3. ↑  Herold, J. Christopher. *Bonaparte in Egypt*. σελ. 15. Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2014.
4. ↑  Stavrianos, Leften Stavros (2000) [first published 1958]. *The Balkans since 1453*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. C. Hurst & Co. σελ. 211. ISBN 978-0814797662.
Ο **Ξιφάρης** (π. 85 - 65 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Μιθριδατιδών ήταν νεαρός πρίγκιπας στο βασίλειο τού Πόντου.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Μιθριδάτη ΣΤ΄ τού Πόντου και της Στρατονίκης από τα Κάβειρα, Ελληνίδας αρπίστιας, κόρης αρπιστή της Αυλής.

Ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ του Πόντου, πατέρας τού Ξιφάρη.
Ο Μιθριδάτης ΣΤ΄, κατά την υποχώρησή του στον πόλεμο με τους Ρωμαίους, άφησε τη Στρατονίκη και τον γιο τους στο φρούριο Κοινόν, το οποίο εμπιστεύτηκε σε αυτήν με έναν μεγάλο θησαυρό, που ήταν εκεί. Η Στρατονίκη όμως πείστηκε από τον Πομπήιο και παρέδωσε το φρούριο με τον θησαυρό, με τον όρο να σωθεί η ζωή τού Ξιφάρη. Τότε ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ την τιμώρησε, εκτελώντας τον γιο τους μπροστά στα μάτια της.

Η Στρατονίκη απεβίωσε το 63 π.Χ. όταν ο Πομπήιος προσαρτήθηκε ως Ρωμαϊκή επαρχία.

Πηγές
-----

* A. Duggan, He Died Old, Mithridates Eupator, King of Pontus (1974)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.
Το αποβατικό αρμάτων **Παλαιοχώρι Α/Β 620** παραχωρήθηκε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό από το Αμερικανικό Ναυτικό το 1945. Η τελετή έπαρσης της Ελληνικής Σημαίας πραγματοποιήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 1945 στη Μεσσήνη Ιταλίας. Εκτός από το Α/Β Παλαιοχώρι, μεταξύ των ετών 1945 και 1946, παραχωρήθηκαν στο Π.Ν. άλλα ένδεκα σκάφη όμοιου τύπου (Βραχνί, Θήρα, Μήλος, Κύθηρα, Αμοργός, Κάνδανος, Σέριφος, Κομένο, Ανάφη, Μαλακάσι και Σοφάδες), τα οποία εκποιήθηκαν το 1963, με την εξαίρεση των Α/Β Μήλος και Κύθηρα. Συμμετείχε στις επιχειρήσεις του εμφυλίου. Αυτά τα πλοία χρησιμοποιήθηκαν επί μακράν για στρατιωτικές και κρατικές μεταφορές κυρίως τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια.
Ο **Νικόλαος Νίκας** (Σποδιάνα Αχαΐας, 1802 - ?), γνωστός και ως **Καπετάν Νίκας**, ήταν Έλληνας αγωνιστής της Επανάστασης του 1821, λόγιος και ιατρός.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1802 στο χωριό Σποδιάνα (σήμερα Χρυσοπηγή) της ιστορικής περιοχής των Νεζερών, ευρισκόμενο στο όρος Ερύμανθος στην Πελοπόννησο. 

Κατά μία άποψη έλκει την απώτερη καταγωγή του, από την πλευρά του πατέρα του, από την Αρτοτίνα της Δωρίδας, στα Βαρδούσια Όρη.

Πέρασε τα παιδικά του χρόνια στον τόπο γέννησης του την Σποδιάνα και έπειτα μετέβη στο Ιάσιο, την πρωτεύουσα της Μολδοβλαχίας, όπου σπούδασε ιατρική, σταλμένος από το μητροπολίτη θείο του, αδελφό του πατέρα του. 

Στις αρχές του 1821, όταν ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση στην Μολδοβλαχία με πολιτικό και στρατιωτικό ηγέτη τον Αλέξανδρο Υψηλάντη, έσπευσε όπως και άλλοι Έλληνες που σπούδαζαν εκεί, να καταταγεί στον Ιερό Λόχο. 

Το 1823 επέστρεψε στην Ελλάδα ως εκατόνταρχος στα Νεζερά. Συμμετείχε ενεργά στον αγώνα και έδειξε μεγάλη γενναιότητα και ζήλο για την ελευθερία. Πολέμησε στην Πολιορκία της Πάτρας, στην Μάχη της Ακράτας, στην Έξοδο του Μεσολογγίου και στην Μάχη της Καυκαριάς, όπου στην τελευταία ο Ιμπραήμ υπέστη πανωλεθρία. 

Υπάρχει επίσης το ενδεχόμενο πως ο Νίκας κάποια στιγμή απέκτησε και τον τίτλο του χιλίαρχου, συγκεντρώνοντας στρατιωτικό σώμα περίπου 1.000 ανδρών, χωρίς αυτό ωστόσο να είναι βέβαιο. 

Μετά την Απελευθέρωση, εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Μάνεσι Καλαβρύτων και παντρεύτηκε με την Φωτεινή, κόρη του επίσης οπλαρχηγού Ιωάννη Κοντογεωργάκη, με την οποία απέκτησε τέσσερις γιους. Τρία από τα παιδιά του έγιναν νομικοί και ένας γιατρός, ο οποίος αργότερα εξελέγη και διετέλεσε δήμαρχος Λαπαθών της Επαρχίας Καλαβρύτων. 

Ο Νίκας κάποια χρόνια έπειτα από την λήξη της Επαναστάσεως, έλαβε το τιμητικό μετάλλιο *Αριστείο του Αγώνα* που θεσπίστηκε από το Βασίλειο της Ελλάδας, με Β.Δ. της 20ης Μαΐου του 1834, και του απονεμήθηκε η ανώτερη τάξη του, το *Αργυρούν Αριστείο* το οποίο απονεμόταν σε αξιωματικούς για την προσφορά τους στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7   Γ. Παπανδρέου (1906), σελ. 268.
2. 1 2 3   Αθ. Τζώρτζης (2016), λήμμα «Νικόλαος Νίκας».

Πηγές
-----

* Γεώργιος Α. Παπανδρέου, *Καλαβρυτινή Επετηρίς: ήτοι πραγματεία περί της ιστορικής των Καλαβρύτων επαρχίας* Αρχειοθετήθηκε 2021-01-16 στο Wayback Machine. εκδ. Βιβλιοπωλείων Μιχαήλ Ι. Σαλιβέρου, Εν Αθήναις 1906.
* Αθανάσιος Δ. Τζώρτζης, *Ιστορικό Λεξικό της Επαρχίας Καλαβρύτων: Χωριά, οικισμοί, τοπωνύμια, ιστορία, λαογραφία*. Αθήνα 2016. ISBN 978-618-81562-7-2.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αθανάσιος Τζώρτζης, Μία άποψη και μία συμβολή για τον Νικόλαο Νίκα…. Ιστολόγιο για το Γκέρμπεσι (Προφήτης Ηλίας) Αχαΐας, καθώς και για την ευρύτερη περιοχή. 16 Σεπτεμβρίου 2012.
***Ο λαβύρινθος της σιωπής*** (πρωτότυπος τίτλος: ***Im Labyrinth des Schweigens***) είναι γερμανική ταινία του 2014 σε σκηνοθεσία του Τζούλιο Ριτσιαρέλι και σε σενάριο του σκηνοθέτη και της Ελίζαμπεθ Μπάρτελ. Βασίζεται στη δίκη του Άουσβιτς που έλαβε χώρα στη Φρανκφούρτη από το 1963 ως το 1965.

Ήταν η πρόταση της Γερμανίας για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στα 88α βραβεία Όσκαρ και κατάφερε να φτάσει στην τελική εννεάδα.

Πλοκή
-----

Φρανκφούρτη, 1958. Ο νεαρός εισαγγελέας Γιόχαν Ράντμαν αναλαμβάνει την υπόθεση του Σιμόν Κιρς, επιζώντος του Ολοκαυτώματος, όταν ο τελευταίος αναγνωρίζει το πρόσωπο του Άλοϊς Σουλτς, πρώην διοικητή του Άουσβιτς. Ο Εβραίος δικαστικός Φριτς Μπάουερ τον θέτει επικεφαλής της έρευνας για πρώην Ναζί που έμειναν ατιμώρητοι. Βοηθός του Ράντμαν στην έρευνα είναι ο δημοσιογράφος Τόμας Νιέλκα, που είναι φίλος του Κιρς, και η γραμματέας του. 

Ο Αμερικανός ταγματάρχης Πάρκερ δίνει πρόσβαση στα αρχεία και ο Ράντμαν βρίσκει ότι 8.000 άτομα είναι ύποπτα για την έρευνά του. Κατά τη διάρκεια της έρευνάς του ανακαλύπτει ότι λίγοι Γερμανοί γνωρίζουν τι έγινε στο Άουσβιτς και μεταξύ αυτών είναι και ο ίδιος. Μετά από λίγο προστίθεται στην ερευνητική ομάδα και ο εισαγγελέας Ότο Χάλερ. 

Ο Ράντμαν θεωρεί πως ο εγκέφαλος των εγκλημάτων ήταν ο Γιόζεφ Μένγκελε και πως αυτός πρέπει να συλληφθεί, αντιλαμβάνεται όμως ότι αυτό είναι αδύνατο, λόγω της προστασίας του από το Γερμανικό κράτος. Μετά από συνομιλίες του με αξιωματούχους του Ισραήλ, μαθαίνει ότι δεν προτίθενται να ασχοληθούν με τον Μένγκελε. Εν τέλει, η Μοσάντ συλλαμβάνει Άντολφ Άιχμαν για να δικαστεί στην Ιερουσαλήμ. Παράλληλα, ο Ράντμαν συνάπτει σχέση με τη Μαρλένε.

Μετά από προτροπή του Μπάουερ, ο Ράντμαν αρχίζει να ψάχνει τους ανθρώπους που θεωρούνται "ασήμαντοι". Έτσι, βρίσκει ότι υπηρέτησαν στο Άουσβιτς αρτοποιοί, οδοντίατροι, μηχανικοί αυτοκινήτων και άλλοι καθημερινοί άνθρωποι. Επίσης, βρίσκει ότι μέλος του ναζιστικού κόμματος ήταν και ο πατέρας του, ενώ ο Νιέλκα του λέει πως υπηρέτησε και εκείνος στο Άουσβιτς. Μία μέρα που επισκέπτεται τη Μαρλένε, της λέει και πως ο πατέρας της ήταν Ναζί, κάτι που τους οδηγεί στη σύγκρουση.

Ο Μπάουερ μιλά με τον απογοητευμένο Ράντμαν και του λέει πως επέλεξε εκείνον για επικεφαλής της έρευνας, γιατί έχει γεννηθεί το 1930, οπότε είναι αδύνατον να έχει υπηρετήσει στον ναζιστικό στρατό, κάτι που έχουν κάνει πολλά μέλη του δικαστικού κλάδου. Ο Ράντμαν του ανακοινώνει πως παραιτείται από αυτή την υπόθεση.

Στο τέλος ο Ράντμαν ανακτά το θάρρος του και επανέρχεται στην υπόθεση, ενώ τα ξαναβρίσκει με τη Μαρλένε. Η ταινία τελειώνει με την έναρξη της δίκης το 1963.

Διανομή
-------

| Ηθοποιός | Ρόλος |
| --- | --- |
| Αλεξάντερ Φέλινγκ | Γιόχαν Ράντμαν |
| Αντρέ Σιμάνσκι | Τόμας Νιέλκα |
| Γκερτ Φος | Φριτς Μπάουερ |
| Φριντερίκε Μπεχτ | Μαρλένε Βόντρακ |
| Γιοχάνες Κιρς | Σιμόν Κιρς |
| Γιόχαν φον Μπίλο | Ότο Χάλερ |
| Χάνζι Γιόχμαν | γραμματέας |
|

Παραπομπές
----------

1. ↑  «O Λαβύρινθος της Σιωπής - The Labyrinth of Lies». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 1 Νοεμβρίου 2016.
Η διάβαση του Ρουβίκωνα παρά τα Γαλατικά όρια
**«Ο κύβος ερρίφθη»** ή στα λατινικά: ***alea jacta est*** ή ***jacta alea est***, είναι θρυλική ιστορική φράση που αναφώνησε ο Ιούλιος Καίσαρας στις 10 Ιανουαρίου 49 π.Χ.. Χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα σε διάφορες χώρες όπως στην Ιταλία (Il dado è tratto) και την Ισπανία (La suerte está echada).

Ιστορία
-------

Την περιώνυμη αυτή φράση αναφέρει ο Σουητώνιος στο έργο του "*Βίος του Καίσαρος*, (Suetonius, Vita Divi Iuli, 121 CE, 33)". Θεωρείται ότι την αναφώνησε ο Ιούλιος Καίσαρ προετοιμαζόμενος να διασχίσει τη γέφυρα του ποταμού Ρουβίκωνα. Σύμφωνα με τη ρωμαϊκή νομοθεσία, κάθε στρατηγός που πλησίαζε στην Ιταλία από Βορρά έπρεπε να διαλύσει τον στρατό του προτού διασχίσει τη γέφυρα του ποταμού αυτού, ο οποίος αποτελούσε το φυσικό βόρειο σύνορο μεταξύ της κυρίως Ιταλίας και των βορείων επαρχιών. Ο νόμος αυτός αποσκοπούσε στην προστασία της δημοκρατίας της Ρώμης από εσωτερικούς στρατιωτικούς κινδύνους: οι παραβάτες στρατηγοί και οι άνδρες τους εθεωρούντο ένοχοι εσχάτης προδοσίας και ιεροσυλίας, κάτι που επέσυρε την ποινή του θανάτου.  
 
Ο Καίσαρ, ο οποίος φυσικά γνώριζε τον νόμο, αμφιταλαντεύθηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα προτού αποφασίσει να διαβεί τον Ρουβίκωνα με συντεταγμένο στρατό.

Έτσι έμεινε η φράση αυτή παροιμιώδης, να λέγεται σε περιπτώσεις που μετά από πολλές σκέψεις και αμφιταλαντεύσεις λαμβάνεται οριστική απόφαση με πλήρη επίγνωση των συνεπειών που μπορεί να προκύψουν και την ανάγκη αντιμετώπισης αυτών.

Θεωρείται ότι η φράση ανήκει αρχικά στον Μένανδρο, αγαπημένο ποιητή του Καίσαρα, και εμφανίζεται σε ένα στίχο του στην "Ἀρρηφόρῳ" (Δειπνοσοφισταί, 13-8). Ο Πλούταρχος αναφέρει, για το συγκεκριμένο περιστατικό: "*Ἑλληνιστὶ πρὸς τοὺς παρόντας ἐκβοήσας, «**Ἀνεῤῥίφθω κύβος**»**, διεβίβαζε τὸν στρατόν.*" (γ΄ ενικό πρόσωπο προστακτικής παρακειμένου μέσης/παθητικής φωνής του ρήματος *ἀναῤῥίπτω*).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «C. Suetonius Tranquillus, Divus Julius, chapter 32». *www.perseus.tufts.edu*. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2022.
2. ↑  «Δειπνοσοφισταί (Σύνοψις)/ιγ - Βικιθήκη». *el.wikisource.org*. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2022.
3. ↑  «Plutarch, Pompey, chapter 60, section 2». *www.perseus.tufts.edu*. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2022.
4. ↑  «Henry George Liddell, Robert Scott, A Greek-English Lexicon, ἀναρρίπτω». *www.perseus.tufts.edu*. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Literate Games: Roman Urban Society and the Game of Alea -Nicholas Purcell

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **ο κύβος ερρίφθη**  |
Ο **Νουρεντίν Μπεντουί** (αραβικά: نور الدين بدوي‎, γεν. 22 Δεκεμβρίου 1959) είναι Αλγερινός πολιτικός της Αλγερίας. Υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της Αλγερίας από τις 11 Μαρτίου 2019 ως τις 19 Δεκεμβρίου του ίδιου χρόνου.

Βιογραφία
---------

### Καταγωγή

Ο Μπεντουί γεννήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 1959 στο Αΐν Ταγιά (Ain Taya), στο βιλαέτι (επαρχία) του Αλγερίου, με την οικογένειά του να κατάγεται από την Ουάργκλα. Το 1985 ο Μπεντουί εντάχθηκε στην Εθνική Σχολή Διοίκησης (ENA). Αποφοίτησε από αυτήν και αργότερα έγινε ορκωτός ελεγκτής στο Ελεγκτικό Συνέδριο, στη συνέχεια βαλής (wali) (κυβερνήτης) τριών διαφορετικών βιλαετιών (williyas), που παρατίθενται διαδοχικά: 

* Σίντι Μπελ Αμπές
* Μπορτζ Μπου Αρερίτζ
* Σετίφ και Κωνσταντίνη

### Πολιτική σταδιοδρομία

Ο Μπεντουί ήταν υπουργός Εκπαίδευσης και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης από τις 11 Σεπτεμβρίου 2013 έως τις 14 Μαΐου 2015, πριν διοριστεί υπουργός Εσωτερικών και Τοπικών Αρχών στις 14 Μαΐου 2015. Στις 12 Μαρτίου 2019 έγινε πρωθυπουργός μετά την παραίτηση του Αχμέτ Ουγιαχία και την απόσυρση του Αμπντελαζίζ Μπουτεφλίκα στις προεδρικές εκλογές, ως αποτέλεσμα μαζικών διαδηλώσεων. Στις 14 Μαρτίου, ο σχηματισμός της κυβέρνησης ανακοινώθηκε για το τέλος της επόμενης εβδομάδας. Η προθεσμία εκείνη δεν τηρήθηκε σε μεγάλο βαθμό. Η κυβέρνηση διαμορφώθηκε τελικά στις 31 Μαρτίου. Δύο ημέρες αργότερα, στις 2 Απριλίου, παραιτήθηκε ο πρόεδρος της χώρας, Αμπντελαζίζ Μπουτεφλίκα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Noureddine Bedoui is Algeria's new prime minister - Ennahar tv». *Reuters*. 11 Μαρτίου 2019.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 6972155286626287180007
* GND: 1180482018

 |

 |
Τα ερείπια του κάστρου του CΚαστροχέριθ, το οποίο κυβερνούσε ο Nούνιo το 1173–77.
Ο **Νούνιο Πέρεθ δε Λάρα**, ισπαν.: *Nuño Pérez de Lara*, (απεβ. στις 3 Αυγούστου 1177) από τον Οίκο της Λάρα, ήταν Καστιλιανός ευγενής, πολιτικός και στρατιωτικός ηγέτης. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στην αυλή του αυτοκράτορα Αλφόνσου Ζ΄, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του οποίου συμμετείχε στην *plhuysmiak;h apokat;astash (repoblación* της Εστρεμαδούραw και στην υπεράσπιση των συνόρων των Αλμοαδών. Μεταξύ 1164 και 1169 κυβέρνησε την Καστίλη ως αντιβασιλιάς για τον ανήλικο Αλφόνσο Η΄ και συνέχισε να ασκεί ημι-βασιλική εξουσία στο βασίλεio μέχρι το 1176. Ίδρυσε δύο μοναστήρια και ενθάρρυνε τη λατρεία του Τόμας Μπέκετ στην Ισπανία. Απεβίωσε συμμετέχοντας στην *Ανακατάληψη* της Κουένκα.

Καταγωγή
--------

Ήταν ο τρίτος από τους τέσσερις γιους του Πέδρο Γκονθάλεθ και της συζύγου του Άβας/Έβας, πιθανώς από τη βόρεια Γαλλία.  Τα μεγαλύτερα αδέλφια του ήταν ο Άλβαρo και ο Mανρίκε και είχε έναν μικρότερο αδελφό, που ονομαζόταν Ροδρίγo. Λίγο πριν από τον Μάρτιο του 1154 ο Νούνιο νυμφεύτηκε την Τερέσα Φερνάνδεθ δε Τράβα, νόθη κόρη του Φερνάνδο Πέρεθ δε Τράβα και της Τερέσας, κόμισσας της Πορτογαλίας. Οι δύο τους ήταν οι γονείς του Άλβαρo, του Φερνάνδo, του Γκονθάλo, της Σάντσα (συζύγου του Σάντσο κόμη της Προβηγκίας) και της κόμισσας Eλβίρας, ίσως συζύγου του Eρμενγόλ Η΄ κόμη του Ουρζέλ.

Πρώιμη δημόσια καριέρα
----------------------

 Ερείπια του κάστρου της Κουένκα, όπου σκοτώθηκε ο Νούνιο.

Αντιβασιλιάς της Καστίλης και μετέπειτα χρόνια
----------------------------------------------

Προστασία σε θρησκευτικά ιδρύματα
---------------------------------

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Barton, 269–70. This article relies heavily on these pages, which provide a comprehensive list of Nuño's issue, offices, *tenencias*, and religious endowments, as well as known private transactions.
2. ↑  Sánchez de Mora, pp. 215-308. Barton, pp. 269–70 gives two additional daughters, Leonor and Teresa.

Οι εργασίες που αναφέρονται πιο πάνω
------------------------------------

* Μπάρτον, Σάιμον. *Η Αριστοκρατία στη Λεόν και την Καστίλη του 12ου αιώνα*. Cambridge: Cambridge University Press, 1997.
* Fletcher, Richard A. *The Episcopate in the Kingdom of León in the Twelfth Century*. Οξφόρδη: Oxford University Press, 1978.
* Reilly, Bernard F. *The Kingdom of León-Castilla υπό τον βασιλιά Alfonso VII, 1126–1157*. Philadelphia: University of Pennsylvania Press, 1998.
* Rodríguez-Picavea Matilla, Enrique. «La Orden de Calatrava en la meseta meridional castellana: encomiendas y distrubución geográfica de las propiedades (1158–1212).» *Hispania*, **51** :179 (1991), 875-899.
* Sánchez de Mora, Antonio. *La Nobleza Castella en la Plena Edad Media: El Linaje de Lara (σσ.* *XI-XIII)*. Διδακτορική Διατριβή, Universidad de Sevilla, 2003.
* Yáñez Neira, María Damián. "El monasterio cisterciense de Perales, cuna de la recolección." *Publicaciones de la Institución Tello Téllez de Meneses*, **59** (1988), 387–414.
Το **Νουρς** (Nurs) είναι οικισμός στην κομητεία Χιζάν, της επαρχίας Μπιτλίς, στην ανατολική Ανατολία, στην Τουρκία. 

Βρίσκεται περίπου 85 χλμ νοτιοανατολικά της πρωτεύουσας της επαρχίας, Μπιτλίς, και 28 χλμ νοτιοανατολικά της Χιζάν. Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή του 2013 είχε 839 κατοίκους. Το χωριό βρίσκεται σε μια μεγάλη κοιλάδα, περίπου στα 1850 μ. από την επιφάνεια της θάλασσας.

Σύμφωνα με μια εκδοχή, που οι Τούρκοι αμφισβητούν,  το αρχικό τοπωνύμιο είναι αρμενικής προέλευσης και προφέρεται *Νορς*. Το 1960 ο οικισμός, στα πλαίσια του εκτουρκισμού των γεωγραφικών ονομάτων, μετονομάστηκε σε **Κεπιρλί**. Στις 28 Ιουνίου 2012 με απόφαση των κατοίκων που αποδέχτηκε το τουρκικό υπουργείο Εσωτερικών, το όνομα αποκαταστάθηκε και πάλι. 

Το χωριό είναι περισσότερο γνωστό ως η ιδιαίτερη πατρίδα του ισλαμιστή θεολόγου Σαΐντ Νουρσί και είναι ο λόγος που προσελκύει χιλιάδες επισκέπτες ετησίως. Από το 2015 έχουν ξεκινήσει εκτεταμένες εργασίες προκειμένου το χωριό να εκμεταλλευτεί το ρεύμα του θρησκευτικού τουρισμού. Για αυτό το λόγο έγινε μεγάλη ανακαίνιση στο σπίτι που γεννήθηκε ο Νουρσί, αλλά και γενικότερη διάπλαση του οικισμού. Αξιοθέατα είναι το 400 ετών τζαμί στο οποίο ο μεγαλύτερος αδερφός του Νουρσί υπηρέτησε ως ιμάμης αλλά και οι τάφοι των γονιών του διάσημου λογίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Sevan Nişanyan: Adını Unutan Ülke. Türkiye'de Adı Değiştirilen Yerler Sözlüğü. Istanbul 2010, S. 77
3. ↑
Ο **Νούνιο Σάντσεθ**, (Ισπανικά *Nuño Sánchez*, περί το 1185 - 1242) μέλος του Οίκου της Βαρκελώνης ήταν ευγενής, πολιτικός της Αραγωνίας και διορισμένος Κόμης της Σερδάνια (1212 - 1242).

Βιογραφία
---------

Ο Νούνιο Σάντσεθ ήταν το μόνο τέκνο τού Σάντσο κόμη της Προβηγκίας, Ρουσσιγιόν & Σερδάνια και της Σάντσα Νούνιεθ, κόρης τού κόμη Νούνιο Πέρεθ δε Λάρα.
Ο πατέρας του εκτοπίστηκε από την Προβηγκία και έμεινε με το Ρουσσιγιόν και τη Σερδάνια ως το τέλος του. Ήδη από το 1223 είχε δώσει τη διακυβέρνηση στον Νούνιο, που περιεβλήθη τα αξιώματα αυτά επίσημα το επόμενο έτος από τον εξάδελφό του Πέτρο Β΄ της Αραγωνίας. Επίσης ήταν κύριος τού Βαγιέσπιρ και τού Κονφλέντ. Ο πλήρης τίτλος του ήταν: *Nunus Sancii, Dei gratia dominus de Rossillionis, Vallis de Asperii, Conflent et Cerritane*.

Ο Νούνιο έφθασε αργά στη μάχη τού Μπύρετ το 1213 και έτσι δεν μπόρεσε να βοηθήσει τον Πέτρο Β΄. Ακολούθως αυτός και ο πατέρας του έγιναν αντιβασιλείς για τον Ιάκωβο Α΄, γιο τού Πέτρου Β΄. Το 1223 ενηλικιώθηκε ο νεαρός βασιλιάς και ο Σάντσο απεβίωσε. Ο Νούνιο άρχισε να υπηρετεί τον Ιάκωβο Α΄ ως κύριος σύμβουλος σε θέματα της υποκομητείας τού Βεάρν.

Ως το 1225 είχε κουραστεί από την πολιτική της Αραγωνίας και άλλαξε ενδιαφέροντα: αγόρασε το επόμενο έτος τις υποκομητείες τού Φενουιγιέντ & Περπετιούζ από τον Λουδοβίκο Η΄ της Γαλλίας και έδωσε όρκο υποτέλειας σε αυτόν.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πρώτα το 1215 την Πετρονέγια, κόρη τού Βερνάρδου Δ΄ κόμη τού Κομμένζ. Η Πετρονέγια ήταν κόμισσα τού Βιγόρρε από τη μητέρα της. Όμως ο Πάπας Ονώριος Γ΄ ακύρωσε τον γάμο το επόμενο έτος.

Το 1220 έκανε δεύτερο γάμο με την Τερέσα Λόπεθ, κόρη τού Λόπε Ντίαθ Β΄ δε Άρο κυρίου της Βιθκάγια. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Από μία μη νόμιμη σχέση είχε ένα φυσικό τέκνο:

* (νόθος) αμύνθηκε της πόλης Έλνε από τους Γάλλους κατά την Αραγωνική Σταυροφορία τού 1284.

Παραπομπές
----------

1. ↑  p11334.htm#i113333. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* Bisson, Thomas N. The Medieval Crown of Aragon: A Short History. Oxford: Clarendon Press, 1986. ISBN 0-19-821987-3.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Nuno Sancho, Count of Roussillon and Cerdanya στο Wikimedia Commons

  


|  |
| --- |
| Νούνιο Σάντσεθ **Οίκος της Βαρκελώνης**Νεότερος κλάδος του **Οίκου των Μπελλονιδών****Γέννηση:** 1185 **Θάνατος:** 1242 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΣάντσο της Προβηγκίας | **Κόμης της Σερδάνια1212 - 1242** | ΔιάδοχοςΙάκωβος ο Κατακτητής |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 316469907
* GND: 1022391399

 |

 |
Το **Νοχούρ** (τουρκμενικά: Nohur) είναι χωριό και έδρα του Συμβουλίου Νοχούρ της Επαρχίας Μπαχαρλί, στην Περιφέρεια Αχάλ, στο Τουρκμενιστάν. Η περιοχή είναι γνωστή για τους ιερούς τόπους που συνδέονται με τον περσικό μύθο των πνευμάτων Πέρι, κυρίως το σπήλαιο Γκυζ-μπίμπι. Έχει γύρω στους 5.000 κατοίκους και βρίσκεται σε απόσταση δύο ωρών από την πρωτεύουσα της χώρας, Ασγκαμπάτ, στα δυτικά της κορυφογραμμής Κοπέτνταγκ, σε υψόμετρο 1.100 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Μακριά από την ηπειρωτική χώρα του Τουρκμενιστάν, ο σοβιετικός εκσυγχρονισμός ελάχιστα διείσδυσε στο χωριό και ο παραδοσιακός τρόπος ζωής ρέει αμείωτος μεταξύ της τοπικής φυλής — τους Νοχουρίτες. Θεωρούν ότι είναι απόγονοι των λεγεωνάριων του Μεγάλου Αλεξάνδρου — μια πέτρα λέγεται ότι διατηρεί το αποτύπωμα του αλόγου του Αλέξανδρου.

Συλλογή
-------

* Θέα της περιοχής Χοχούρ-Γκαραβούλ από το χωριό Κόνε-Γκούμμεζ, 15 Μαρτίου 2008.Θέα της περιοχής Χοχούρ-Γκαραβούλ από το χωριό Κόνε-Γκούμμεζ, 15 Μαρτίου 2008.
* Μια μικρή λιμνούλα στην περιοχή του Νοχούρ, Τουρκμενιστάν, 10 Απριλίου 2008.Μια μικρή λιμνούλα στην περιοχή του Νοχούρ, Τουρκμενιστάν, 10 Απριλίου 2008.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ahmed, Akbar S.· David M. Hart (1984). *Islam in Tribal Societies: From the Atlas to the Indus*. Routledge. σελ. 234. ISBN 0-7100-9320-9.
2. ↑  Nokhur Αρχειοθετήθηκε 2009-01-06 στο Wayback Machine. tourism.sport.gov.tm.
3. ↑  Brummell, Paul (2005). *Turkmenistan* (στα Αγγλικά). Bradt Travel Guides. σελίδες 119–120. ISBN 978-1-84162-144-9.
***Ο όρκος των Ορατίων*** (γαλλικά: *Le Serment des Horaces*) που εξέθεσε το 1785 ο Ζακ-Λουί Νταβίντ στο παρισινό Σαλόν υπήρξε πραγματικός θρίαμβος καθώς η σύνθεσή του θεωρήθηκε ορόσημο της αναγέννησης της ευρωπαϊκής ζωγραφικής με την επιστροφή στα αυστηρά και πατριωτικά ιδεώδη αντάξια των αρχών της Ρώμης.

Περιγραφή
---------

Ο Οράτιος στο κέντρο της παράστασης είναι έτοιμος να παραδώσει τα ξίφη στους τρίδυμους γιους του που ορκίζονται να νικήσουν τους τρίδυμους επίσης εχθρούς τους στη μάχη μεταξύ των Ορατίων και των Κουριατίων. Οι γυναίκες της οικογένειας είναι περίλυπες και αδύναμες, γεγονός που μεγαλώνει την αίσθηση της δύναμης και της αποφασιστικότητας που μεταδίδουν οι άνδρες. Στην θέση των θεών, νυμφών σατύρων και ερωτευμένων ζευγαριών σε ειδυλλιακά τοπία του Ροκοκό βρίσκουμε τώρα ένα θέμα ηρωικού πατριωτισμού, αυτοθυσίας, οικογενειακής τάξης και δημοσίου καθήκοντος. Η προβολή αυτών των αρετών γίνεται με νέο στυλ [καθαρή γραμμή, συνεχή περιγράμματα, χρώματα ψυχρά και πυκνά, λείες επιφάνειες, οριζόντια μετωπική σύνθεση]. Σκοπός πλέον δεν είναι να τέρψει και να κολακεύσει, αλλά να διδάξει και να νουθετήσει. Να κάνει την αρετή ελκυστική και το κακό μισητό, αυτός πρέπει να είναι ο σκοπός κάθε έντιμου ανθρώπου που πιάνει την πέννα, το πινέλο ή τη σμίλη, όπως είπε ο Ντιντερό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mathew Collins, Feelings (συναισθήματα), This is civilisation, 2007
2. ↑ . «britannica.com/topic/Horatii-and-Curiatii».
Το **Ολυμπιακό Κέντρο Σόφτμπολ Ελληνικού** είναι γήπεδο σόφτμπολ και βρίσκεται στο Ολυμπιακό Συγκρότημα Ελληνικού. Φιλοξένησε τις αναμετρήσεις σόφτμπολ κατά τη διάρκεια των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2004 στην Αθήνα. Η εγκατάσταση αποτελείται από το κύριο γήπεδο σόφτμπολ χωρητικότητας 4.800 θέσεων - αν και διατέθηκαν οι 3.400 θέσεις κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων - και δύο γήπεδα προθέρμανσης πλησίον του. Η κατασκευή του γηπέδου ολοκληρώθηκε στις 29 Φεβρουαρίου 2004, και εγκαινιάστηκε επίσημα στις 30 Ιουλίου 2004.

Όμως δεν διεξήχθη κανένας αγώνας σόφτμπολ, μετά το τέλος των Ολυμπιακών Αγώνων. Ένας φροντιστής του γηπέδου δήλωσε πως: *«Το γήπεδο λειτουργεί άριστα. Δεν είναι εγκαταλελειμμένο. Απλώς κανείς δεν παίζει σόφτμπολ»*. Το στάδιο έχει υποπέσει σε αχρηστία και ερείπωση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 28  Ιουνίου 2019.
2. ↑  «The 2004 Olympic legacy that London must avoid». *Evening Standard* (στα Αγγλικά). 6 Φεβρουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2016.
3. ↑  «Olympics: Athens venues lie empty as tenth anniversary nears». *BBC Sport*. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2016.

Πηγές
-----

* Επίσημες Καταγραφές Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2004. Αρχειοθετήθηκε 2008-08-19 στο Wayback Machine. Έκδοση 2. σ. 395.
* Ολυμπιακά Ακίνητα ΑΕ - Προφίλ εγκατάστασης (Αγγλικά) & (Ελληνικά)

Συντεταγμένες: 37°53′39″N 23°43′40″E﻿ / ﻿37.8943°N 23.7278°E﻿ / 37.8943; 23.7278
Το **οθωμανικό τουρκικό αλφάβητο** (οθωμανικά τουρκικά: الفبا) είναι μια εκδοχή του περσοαραβικού αλφαβήτου που χρησιμοποιήθηκε στη γραφή των οθωμανικών τουρκικών μέχρι το 1928, όταν αντικαταστάθηκε από το λατινικό σύγχρονο τουρκικό αλφάβητο. Αν και τα οθωμανικά τουρκικά γράφονταν πρωτίστως σε αυτό το αλφάβητο, οι μη μουσουλμανικοί οθωμανικοί πληθυσμοί χρησιμοποιούσαν μερικές φορές σε άλλα αλφάβητα, συμπεριλαμβανομένου του αρμενικού, του ελληνικού του λατινικού και του εβραϊκού.

Άλλα αλφάβητα
-------------

Κάποια άλλα αλφάβητα χρησιμοποιήθηκαν μερικές φορές από μη μουσουλμάνους για τη γραφή των οθωμανικών τουρκικών από το αραβικό αλφάβητο ταυτίστηκε με το Ισλάμ. Το πρώτο μυθιστόρημα που γράφτηκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ήταν το *Akabi* (1851), το οποίο γράφτηκε στην αρμενική γραφή του Βαρτάν Πασά. Ομοίως, όταν η αρμενική οικογένεια Ντουζιάν διαχειριζόταν το οθωμανικό νομισματοκοπείο κατά τη διάρκεια της βασιλείας του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ (1839-61), συνέχισαν τη γραφή τους στα Οθωμανικά Τούρκικα, αλλά χρησιμοποίησαν το αρμενικό αλφάβητο. Το ελληνικό αλφάβητο και το εβραϊκό αλφάβητο ρασί χρησιμοποιήθηκαν από τους Έλληνες και τους Εβραίους για τα οθωμανικά. Οι Ελληνόφωνοι μουσουλμάνοι έγραφαν τα ελληνικά χρησιμοποιώντας το οθωμανικό τουρκικό αλφάβητο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mansel, Philip (2011). *Constantinople*. Hachette UK. ISBN 1848546475.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ottoman Turkish romanization table (PDF) από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου
* Simon Ager, Turkish alphabet, *Omniglot*


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Arabic alphabet  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Ορογένεση της Μαδαγασκάρης** είναι μία εδιακρανική προς κάμβρια ορογένεση που πραγματοποιήθηκε καθώς η Ινδία συγκρούστηκε με την ήδη σχηματισμένη ήπειρο που αποτελούσε τη σημερινή Αφρική, την Αζανία και το Κονγκό-Τανζανία-Μπανγελούου Μπλοκ. Η συγκεκριμένη ορογένεση επηρέασε μέρη της Ορογένεση της Ανατολικής Αφρικής, που σήμερα βρίσκονται στην ανατολική Ινδία, τη Μαδαγασκάρη και την κεντρική Αραβία.

Ο όρος «Ορογένεση της Μαδαγασκάρης» αναφέρθηκε πρώτη φορά από τους Collins & Pisarevsky 2005, για την ορογένεση μεταξύ της Ινδίας και μίας σειράς κρατονικών περιοχών της Γκοντβάνα, στην σημερινή Αφρική (Κονγκό/Τανζανία/Μπανγκελούου/Αζανία). Κατά την ανακατασκευή τους, η Ινδία συγκρούστηκε με την Αυστραλία και την Ορογένεση της Κούουνγκα, πριν τη δημιουργια της Γκοντβάνα. Δήλωσαν την περιοχή της Μπετσιμισάρακα στην ανατολική Μαδαγασκάρη ως τα σύνορα των Αφρικανικών και των Ινδικών περιοχών.

Δείτε Επίσης
------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Γεωγραφία | Πύλη Γεωγραφία |

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αφρική | Πύλη Αφρική |

* Ορογένεση της Ανατολικής Αφρικής
* Μαδαγασκάρη
* Αζανία
* Γκοντβάνα
* Ορογένεση

Παραπομπές
----------

1. ↑  Collins & Pisarevsky 2005
2. ↑  Stern 1994
3. ↑  Collins & Pisarevsky 2005, Αφηρημένο
4. ↑  Collins & Pisarevsky 2005, σελ. 257
Οι πτυχές στα Όρη Σιέρρα ντε λα Βερντάνα στην Επαρχία Μπουένος Άιρες υπάρχουν από την ορογένεση της Γκοντβάνα.
Η **ορογένεση της Γκοντβάνα** ήταν μια ορογένεση ενεργή κατά την Πέρμια περίοδο που επηρέασε τμήματα της Γκοντβάνας που από την τρέχουσα γεωγραφία βρίσκονται τώρα στη νότια Λατινική Αμερική, τη Νότια Αφρική, την Ανταρκτική, την Αυστραλία και τη Νέα Γουινέα. Η ζώνη παραμόρφωσης στην Αργεντινή εκτείνεται ως ζώνη νότια και δυτικά του κρατωνικού πυρήνα του Ρίο ντε λα Πλάτα – Πάμπια. Η παραμόρφωση της ορογένεσης είναι ορατή στα όρη Σιέρρα ντε λα Βερντάνα στην Αργεντινή και στη ζώνη Κέιπ Φολντ στη Νότια Αφρική. Η ορογένεση της Γκοντβάνα μπορεί να είχε συνδεθεί με την περίπου, θα λέγαμε, πρόσφατη, ορογένεση του Σαν Ραφαέλ της δυτικής Αργεντινής.

Η ορογένεση της Γκοντβάνα πραγματοποιήθηκε μετά την ορογένεσητης *Terra Australis*, που συνέβη κατά τον Νεοπροτεροζωικό και τον Παλαιοζωικό αιώνα στη Γκοντβάνα.

Η ορογένεση της Γκοντβάνα ήταν ευρέως διαδεδομένη σε όλο το νότιο ημισφαίριο κατά την Ύστερη Πέρμια και πρώιμη Τριαδική περίοδο. Ο Αλεξάντερ ντε Τουά περιέγραψε την παραμόρφωση της Γκοντβάνα ως ασύμμετρη αναδίπλωση, ώθηση και σχηματισμό διάσπασης. Η ανύψωση και η διάβρωση που ακολούθησε αποδεικνύεται από μια ασυμφωνία σε όλη την Αφρική και τη Νότια Αμερική. Σχετίζεται με τη διάλυση της Γκοντβάνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kleiman, Laura E.; Japas, María S. (2009). «The Choiyoi volcanic province at 34°S–36°S (San Rafael, Mendoza, Argentina): Implications for the Late Palaeozoic evolution of the southwestern margin of Gondwana». *Tectonophysics* **473** (3–4): 283–299. doi:10.1016/j.tecto.2009.02.046.. Ανακτήθηκε στις 5 January 2016.
2. ↑  Tomezzoli, R.N.; Japas, M.S. (2006). «Resultados paleomagnéticos preliminares en las sedimentitas neo-paleozoicas de la Formación El Imperial, bloque de San Rafael, Mendoza» (στα es). *Revista de la Asociación Geológica Argentina* **61** (3).. Ανακτήθηκε στις 5 January 2016.
3. ↑  Cawood, Peter A. (2005). «Terra Australis Orogen: Rodinia breakup and development of the Pacific and Iapetus margins of Gondwana during the Neoproterozoic and Paleozoic». *Earth-Science Reviews* **69** (3–4): 249–279. doi:10.1016/j.earscirev.2004.09.001.
4. ↑  Barker, Peter· Dalziel, Ian (1991). Tingey, Robert, επιμ. *Tectonic development of the Scotia Arc region, in The Geology of Antarctica*. Oxford: Clarendon Press. σελίδες 131,145,169,178,218. ISBN 0198544677.
Ο **ολισμός** (από το αρχαίο ελληνικά ὅλος και την παραγωγική κατάληξη -ισμός) είναι φιλοσοφία που προσδίδει απόλυτο χαρακτήρα στο όλο, μεταξύ της σχέσης μέρους και όλου. Ο όρος επινοήθηκε από τον Γιαν Σματς, στο βιβλίο του *Ολισμός και Εξέλιξη* που εκδόθηκε το 1926. [*απέτυχε η επαλήθευση*]

Ο όρος *ολιστικός* όταν εφαρμόζεται στη δίαιτα αναφέρεται σε μια διαισθητική προσέγγιση για το φαγητό ή τον τρόπο ζωής. Ένα παράδειγμα είναι στο πλαίσιο της ολιστικής νοσηλευτικής, όπου ο «ολισμός» αναφέρεται στην αξιολόγηση της υγείας ενός ατόμου, συμπεριλαμβανομένων των ψυχολογικών και κοινωνικών παραγόντων, και όχι μόνο των φυσικών καταστάσεων ή των συμπτωμάτων του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "holism, n." OED Online, Oxford University Press, September 2019, www.oed.com/view/Entry/87726. Accessed 23 October 2019.
Η **Νόρα Μάργκαρετ Πόλλεϊ** (*λατινικό αλφάβητο : Nora Margaret Polley*)(29 Ιουλίου 1894 - 1988) ήταν Βρετανικής καταγωγής Ινδή πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης. Ήταν η πρώτη γυναίκα που εκπροσώπησε την Ινδία σε Ολυμπιακούς αγώνες.

Η Νόρα Φίσερ, Φίσερ ήταν το πατρικό της, γεννήθηκε στη Βεγγάλη της Ινδίας, το 1901 ζούσε στη Σκωτία πριν πάει σε οικοτροφείο στο Eastbourne το 1911, αργότερα, το 1915, θα παντρευτεί τον Σίδνεϊ Πόλλι που υπηρετούσε στον Ινδικό Στρατό από το 1902.

Η Πόλλεϊ αγωνίστηκε το καλοκαίρι του 1924 στους Ολυμπιακούς Αγώνες που διεξήχθησαν στο Παρίσι τόσο στο απλό όσο και στο μεικτό, είχε προετοιμαστεί για τους αγώνες φτάνοντας στους ημιτελικούς σε ένα τουρνουά στις Κάννες. Στο απλό αποκλείστηκε στον τρίτο γύρο από την Λίλι ντε Άλβαρεθ με 0-6, 3-6 περνώντας χωρίς αγώνα τον πρώτο γύρο και νικώντας στον δεύτερο την Λένα Βαλαωρίτου-Σκαραμαγκά. Στο μικτό με τον Σίντνεϊ Τζέικομπ έχασαν στον δεύτερο γύρο από το ιρλανδικό ζευγάρι Έντουιν Μσκρέα και Μέρι Γουόλις σε τρία σετ.

Το ίδιο καλοκαίρι μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, η Πόλλεϊ ταξίδεψε στην Αγγλία και έπαιξε μερικά τουρνουά στη νότια Αγγλία, συμπεριλαμβανομένων των τουρνουά τένις του Τάνμπριτζ Γουέλς και στο Μπέξχιλ.

Η Νόρα Πόλλεϊ πέθανε το 1988 στο Λεομίνστερ της Βρετανίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Sports-Reference.com*. www.sports-reference.com/olympics/athletes/po/n-polley-1.html. Ανακτήθηκε στις 31  Ιανουαρίου 2016.
2. ↑  «When Polley made history in Paris». *thehindu.com*. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2018. , (Αγγλικά)
3. 1 2  «Nora Polley». *Olympics at Sports-Reference.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2018. , (Αγγλικά)
4. ↑  «Tennis at the 1924 Paris Summer Games: Women's Singles Round Two». *Olympics at Sports-Reference.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιουνίου 2017. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2018. , (Αγγλικά)
5. ↑  «Tennis at the 1924 Paris Summer Games: Mixed Doubles Round Two». *Olympics at Sports-Reference.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιουνίου 2017. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2018. , (Αγγλικά)
6. ↑  «Tunbridge Wells Tennis Tournament». *Sevenoaks Chronicle and Kentish Advertiser*. 1 August 1924.. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2018. , (Αγγλικά)
7. ↑  «Chief Trophies». *Bexhill-on-Sea Observer*. 6 September 1924.. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2018. , (Αγγλικά)
Η **Κλυμένη (Klymene)** είναι ένας μεγάλος και σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,27. Είναι μέλος της εκτεταμένης Οικογένειας αστεροειδών της Θέμιδος και της ομάδας της Εκάβης. Ανακαλύφθηκε το 1868 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τζέιμς Κρεγκ Γουάτσον, που παρατηρούσε από το Ανν Άρμπορ του Μίσιγκαν, και πήρε το όνομά της από τα ομώνυμα πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Κλυμένης υπολογίσθηκε σε 123,7 χλμ. ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 2,0 τετράκις εκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Κλυμένης εκτιμάται σε 3,46 cm/sec², δηλαδή είναι 283 φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 65,4 m/sec (235 χιλιόμετρα την ώρα).

Ο φασματικός τύπος της Κλυμένης είναι **C** ή **Ch** (ανθρακούχος). Το ακριβές άλβεδό της είναι 0,057 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 116 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Η Κλυμένη περιστρέφεταi γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 59 λεπτά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000104.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 103 Ήρα | 104 Κλυμένη | 105 Άρτεμις |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Ομίχλη πάγου στον Ποταμό Μπόου στο Κάλγκαρι, στους -20 °C, τον Ιανουάριο του 2015.
Η **ομίχλη πάγου** είναι τύπος ομίχλης που αποτελείται από λεπτούς παγοκρυστάλλους που αιωρούνται στον αέρα. Εμφανίζεται μόνο σε ψυχρές περιοχές του κόσμου, καθώς τα σταγονίδια νερού που αιωρούνται στον αέρα μπορούν να παραμείνουν υγρά μέχρι τους -40 °C. Θα πρέπει να διακρίνεται από τη διαμαντόσκονη, μια βροχόπτωση αραιών παγοκρυστάλλων που πέφτει από έναν καθαρό ουρανό. Θα πρέπει επίσης να διακρίνεται από την παγωμένη ομίχλη.

Δείτε επίσης
------------

* Ομίχλη
* Χιονοθύελλα

Παραπομπές
----------

1. ↑  «AMS Glossary - Ice fog». Ανακτήθηκε στις 7 Ιουλίου 2015.
Οι **ομάδες δίκυκλης αστυνόμευσης** (ΔΙΑΣ) δημιουργήθηκαν τον Μάρτιο του 2010 με σκοπό την πρόληψη, τον έλεγχο, την καταστολή βίαιων και εγκληματικών ενεργειών, όπως είναι οι ανθρωποκτονίες, οι ληστείες κ.α. Αποτελούνται από δικυκλιστές, ιδιαίτερα από τη μονάδα των Ειδικών Φρουρών.

Η πολιτική πρωτοβουλία για την δημιουργία της ΔΙΑΣ ανήκει στον τότε υπουργό Μιχάλη Χρυσοχοΐδη. Εμπνευστής της ομάδας ΔΙΑΣ ήταν ο τότε υπαρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. Αντιστράτηγος Γιάννης Ραχωβίτσας. Μαζί με τον τότε υποστράτηγο Γρήγορη Μπαλάκο και τον ταξίαρχο Γιώργο Σταύρακα ανέλαβαν την δημιουργία της. Την διοίκησή τους ανέθεσαν στον τότε ταξίαρχο Σταύρακα. Παλαιότερα οι ίδιοι είχαν δημιουργήσει και την ομάδα  ΔΕΛΤΑ (Δύναμη Ελέγχου Ταχείας Αντίδρασης).

Η ομάδα ΔΙΑΣ είναι εξοπλισμένη με μοτοσυκλέτες με τις οποίες περιπολούν σε 75 Δήμους της Αττικής, συμπεριλαμβανομένου του κέντρου της Αθήνας και του Πειραιά, και σε 21 περιοχές της Θεσσαλονίκης.

Οι 2.448 αστυνομικοί που απαρτίζουν τις ομάδες (ειδικοί φρουροί στη πλειοψηφία) ακολούθησαν εκπαίδευση, η οποία και θα επαναλαμβάνεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα με σκοπό να βελτιώνεται η ετοιμότητα και η επίδοσή τους. Ο εξοπλισμός τους περιλαμβάνει: 

* Αλεξίσφαιρα γιλέκα νέας γενιάς
* Πιστόλια Heckler & Koch USP, και υποπολυβόλα Heckler & Koch MP5 τελευταίας τεχνολογίας
* Φορητούς πομποδέκτες
* Στολές ειδικής προστασίας, σύμφωνα με τα Ευρωπαϊκά Πρότυπα Ασφαλείας αναβατών δικύκλων
* Κράνη μοτοσικλετιστών, τύπου flip-up
* Ειδικές μπότες μοτοσικλετιστών
* Γάντια μοτοσικλετιστών
* Αστυνομικές ράβδους

Δύο αστυνομικοί της ΔΙΑΣ, ο Ιωάννης Ευαγγελινέλης, 23 ετών, και ο Γεώργιος Σκυλογιάννης, 22 ετών, σκοτώθηκαν το 2011, στο Ρέντη, σε συμπλοκή με κακοποιούς.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Εκπαίδευση Ομάδας ΔΙ.ΑΣ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ομάδα Δίκυκλης Αστυνόμευσης «ΔΙ.ΑΣ»
2. ↑  «Ειδικός Φρουρός Σκυλογιάννης Γεώργιος - Υπ. Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης - Ελληνική Αστυνομία». *www.astynomia.gr*. Ανακτήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 2020.
3. ↑  «Ειδικός Φρουρός Ευαγγελινέλης Ιωάννης - Υπ. Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης - Ελληνική Αστυνομία». *www.astynomia.gr*. Ανακτήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 2020.
Συντεταγμένες: 31°7′2″N 33°25′55″E﻿ / ﻿31.11722°N 33.43194°E﻿ / 31.11722; 33.43194

Η **Οστρακίνη** (*αρχαία ελληνικά : Ὀστρακίνη*) ήταν αρχαία ελληνιστική πόλη της Αιγύπτου στη Χερσόνησο του Σινά. Βρισκόταν στο αρχαίο δρόμο από την Αλεξάνδρεια στη Γάζα στη Λίμνη Μπαρνταουίλ. Ο αρχαιολογικός τόπος σήμερα είναι γνωστός με το όνομα Ελ Φελούσιατ.

Ιδρύθηκε ως λιμάνι κατά τον πρώτο αιώνα π.Χ. κοντά στην Σιρβόνις στα αρχαία πολύχρονα σύνορα μεταξύ της Αιγύπτου και της Κοίλης Συρίας, αρχαιολογικά στοιχεία δείχνουν ότι η Οστρακίνη ήταν κέντρο υαλουργίας στην κλασική περίοδο. Ήταν επισκοπή κατά τη διάρκεια της Βυζαντινής περίοδου, υπάρχουν ενδείξεις ότι είχε τρεις βυζαντινές εκκλησίες, και ότι η πόλη εξακολουθούσε να είναι σημαντική ως στάση κατά μήκος της διαδρομής του εμπορίου στις αρχές της μουσουλμανικής περίοδου.

Η Οστρακίνη έχει παραδοσιακά θεωρηθεί ότι είναι η τοποθεσία του τάφου του προφήτη Αββακούμ και όπου μαρτύρησε ο Ιάκωβος ο μικρός.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Trismegistos Geo. Ostrakine (El-Felusiyat)
2. ↑  Oked, Sarit, "Patterns of the Transport Amphorae at Ostrakine During the 6th Century", *ARAM Periodical Peeters Online Journal*, 1996, Vol 8 No.1 [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  Mooren, Léon, *Lake Serbonis and Sabkhat Bardaawill*, Peeters Publishers, p. 474
4. ↑  Katholieke Universiteit, Leuven, Sargalassos Archaeological Research Project, Glass as subject of study Αρχειοθετήθηκε 2010-08-22 στο Wayback Machine.
5. ↑  Figueras, Pau, "The Road Linking Palestine and Egypt along the Sinai Coast, The Madaba Mosaic Map" Αρχειοθετήθηκε 2013-01-03 στο Wayback Machine. retrieved 09-08-10
6. ↑  Horden, Peregrine and Purcell, Nicholas, *The Corrupting Sea, a Study of Mediterranean history*, Wiley-Blackwell p. 171
7. ↑  «Figueras». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2015.
8. ↑  *A religious encyclopædia: or, Dictionary of Biblical, historical, doctrinal and practical theology*, New York: 1910, Funk & Wagnalls, p. 1140