recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ένας ορισμός έχει ως στόχο να περιγράψει ή να οριοθετήσει την έννοια ενός όρου (μιας λέξης ή φράσης) , δίνοντας μία δήλωση των βασικών ιδιοτήτων ή διακριτά χαρακτηριστικά της έννοιας, οντότητας ή το είδος της οντότητας που περιγράφεται με αυτόν τον όρο. 

Η πρόταση αυτή πρέπει να διέπεται από ακρίβεια, σαφήνεια, πληρότητα και συντομία. Μία καλή πρακτική για τη σύνταξη ενός ορισμού είναι να μην περιλαμβάνει την ίδια τη λέξη που ορίζεται, ούτε σύνθετες και παράγωγες αυτής.

Ο επιστημονικός ορισμός πρέπει να ικανοποιεί τα κριτήρια της *γενίκευσης*, δηλαδή να καλύπτει όλες τις πτυχές της περιεχόμενης έννοιας, καθώς και της *διάκρισης* της έννοιας αυτής από οποιαδήποτε άλλη.

Η συμβολή του Αριστοτέλη.
-------------------------

Ο Αριστοτέλης προσπαθώντας να δημιουργήσει ένα κανονα για την δημιουργία ενος ορισμού κατέληξε σε ένα μοντέλο που ακολουθείται μεχρι σήμερα.Πίστευε οτι πρώτα πρέπει να βρεθεί το *προσεχές γένος* το πλησιέστερο υπερώνυμο- σύνολο εννοιών στο οποίο η οριστέα έννοια εντάσσεται. Στην συνέχεια χρειάζεται να βρεθεί η *ειδοποιός διαφορά,* το στοιχείο εκεινο δηλαδή που διαφοροποιεί την οριστέα έννοια απο το σύνολο των εννοιών που βρίσκονται στο προσεχές της γένος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της μεθόδου του είναι ο ορισμός της αρετής στα Ηθικά Νικομάχεια του (ΗΝ,Β6,14-16).

Αναλυτικός και συνθετικός ορισμός.
----------------------------------

Με κριτήριο τον τρόπο που ορίζεται η κάθε λέξη, ένας ορισμός μπορεί να είναι είτε αναλυτικός, είτε συνθετικός.

Ο *αναλυτικός* ορισμός προσεγγίζει την έννοια, παραθέτοντας όλα τα χαρακτηριστικά της γνωρίσματα. Κινείται δηλαδή από το ειδικό προς το γενικό.

Παράδειγμα.
*Τρίγωνο* είναι ένα σχήμα που φέρει ακριβώς τρεις γωνίες.
Ο *συνθετικός* ορισμός περιγράφει μία διαδικασία σχηματισμού της έννοιας από τα επιμέρους χαρακτηριστικά της. Κινείται δηλαδή από το γενικό προς το ειδικό.

Παράδειγμα .
Κάθε σχήμα που φέρει ακριβώς τρεις γωνίες ονομάζεται *τρίγωνο*.

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **ορισμός**  |
Η **Κ/Φ Ορμή Ρ-230**, κλάσης **ASHEVILLE**, είναι η δεύτερη κανονιοφόρος του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού κλάσης ΤΟΛΜΗ. Σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε στις ΗΠΑ (Peterson Builders, Inc, Sturgeon Bay, Wisconsin), με το σκεπτικό των παράκτιων επιχειρήσεων όπως αυτών της περιόδου της κρίσης της Κούβας τη δεκαετία του 1960. Εντάχθηκε στο Αμερικανικό Ναυτικό (USN) στις 5 Δεκεμβρίου 1969, όπου έφερε το όνομα **USS BEACON PG 99** και τέθηκε εκτός ενεργείας τον Απρίλιο του 1977. Τον Οκτώβριο του 1989 παραχωρήθηκε στο Πολεμικό Ναυτικό και στις 21 Φεβρουαρίου 1990 υψώθηκε η Ελληνική Σημαία, οπότε και εντάχθηκε στη Διοίκηση Ταχέων Σκαφών (ΔΤΣ). Την 1 Νοεμβρίου 2003 εντάχθηκε στη Διοίκηση Κανονιοφόρων (ΔΚΦ).

Η σχεδίαση και κατασκευή του ήταν προσανατολισμένη στην επίτευξη υψηλής ταχύτητας, για αυτό και το σκάφος είναι κατασκευασμένο από αλουμίνιο, η υπερκατασκευή από πολυεστέρα και σκελετό αλουμινίου, επιτυγχάνοντας συνολικό εκτόπισμα περί τους 264 ΤΝ, ενώ αρχικά ανέπτυσσε ταχύτητα 40 kts με τον αεροστρόβιλο GENERAL ELECTRIC TLM-1500 (ναυτική έκδοση του αεριοστροβίλου J79 των μαχητικών αεροσκαφών F-104 Starfighter, F-4 Phantom και B-58 Hustler). Το 1996 αντικαταστάθηκαν οι παλαιότερες μηχανές με δυο νέες τύπου MTU 12V 396 TE 94. Το 2003 αντικαταστάθηκε το πρωραίο πυροβόλο 3/50 SF από ένα BOFORS 40mm και το 2005 το πυροβόλο αναβαθμίστηκε με το σύστημα τροφοδοτησης βλημάτων BREDA.

Ιδίου τύπου πλοία ‘Ορμή’ και Τόλμη.

Χαρακτηριστικά
--------------

* Ύψος ιστού από την ίσαλο γραμμή: 13,54 μέτρα
* Πετρέλαιο DIESEL: 54.900 λίτρα
* Πόσιμο νερό: 10.500 λίτρα
* Αυτονομία με μέγιστη ταχύτητα:
* Μέγιστη ακτίνα ενεργείας: 1600 ναυτικά μίλια
* Ενδιαιτήσεις: 36 άτομα
* Κύριες Μηχανές: Δύο MTU Diesel 12 V 396 TE 94 2 X 2216 HP
* Γεννήτριες ηλεκτρικής ισχύος: Δύο γεννήτριες Diesel τύπου IVECO -8210 M 22 6 κυλίνδρων με ισχύ 110 KW
* Φουσκωτό: Ένα barracuda 3.6 μέτρων, με 1Χ25 ΗΡ (ταχύτητα 20 κόμβοι)

Ο θυρεός του Κ/Φ Ορμή
---------------------

Ο θυρεός του Κ/Φ Ορμή
Ο θυρεός του πλοίου απεικονίζει την δυναμική φιγούρα της Κ/Φ Ορμή εν πλω με μέγιστη ταχύτητα. Η Ελληνική Σημαία, που κυματίζει περήφανα στον ιστό, σύμβολο της αποστολής της, προβάλλει τα χρώματά της σε όλο το Αιγαίο αλλά και όπου αλλού κληθεί. Ο σταυρός συμβολίζει την πίστη μας στη θρησκεία και τον Άγιο Νικόλαο να βρίσκεται πάντοτε στην πλώρη της. Το σπαθί συμβολίζει την κυριαρχία στη θάλασσα, με απώτερο σκοπό την υπεράσπιση του φυσικού της χώρου, δηλαδή των θαλασσίων συνόρων μας

Εξωτερικοί δεσμοί
-----------------

* Το Κ/Φ Ορμή Ρ-230 στην επίσημη ιστοσελίδα του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού
* Η Διοίκηση Κανονιοφόρων στην επίσημη ιστοσελίδα του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού
* Σελίδα για τις κανονιοφόρους ASHEVILLE
Η **Οδοντιατρική Σχολή** είναι Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα. που ανήκει στις Σχολές Επιστημών Υγείας (Σ.Ε.Υ.), μαζί με τις Ιατρικές, Κτηνιατρικές, Φαρμακευτικές και Νοσηλευτικές Σχολές. Στόχος της είναι η εκπαίδευση Οδοντιάτρων που είτε θα στελεχώσουν το Δημόσια Υγεία, είτε θα δράσουν στον ιδιωτικό τομέα. Στην Ελλάδα τμήματα Οδοντιατρικής λειτουργούν στην Αθήνα (ΕΚΠΑ) και στη Θεσσαλονίκη (ΑΠΘ) και η διάρκεια φοίτησης σε αυτά είναι πενταετής.

Οδοντιατρική Σχολή Αθηνών (ΟΣΑ)
-------------------------------

Οδοντιατρική Σχολή ΑθηνώνΗ Σχολή της Αθήνας, όπως και η αντίστοιχη της Θεσσαλονίκης, αποσπάστηκαν από την Ιατρική Αθηνών τον Οκτώβριο του 1966 και σύμφωνα με νομοθετικό διάταγμα της Επιτροπής Εξουσιοδοτήσεως χαρακτηρίστηκαν ως αυτόνομες σχολές. Περιλαμβάνει πέντε τομείς (Κοινωνικής Οδοντιατρικής, Οδοντικής Παθολογίας & Θεραπευτικής, Προσθετολογίας, Παθολογίας & Χειρουργικής Στόματος, Βασικών Επιστημών & Βιολογίας Στόματος). Πρόσθετα, λειτουργεί ως ανεξάρτητη, η Μονάδα Οστεοενσωματούμενων Εμφυτευμάτων. Η ΟΣΑ διοικείται από τη Γενική Συνέλευση, το Διοικητικό Συμβούλιο, τον Πρόεδρο της Σχολής και τη Γραμματεία. Στη Σχολή λειτουργούν επίσης κλινικές, στις οποίες προσέρχονται ασθενείς για κάθε τύπου οδοντιατρική θεραπεία. Κάθε θεραπεία πραγματοποιείται από τους φοιτητές υπό την εποπτεία και βοήθεια του διδακτικού προσωπικού. Η διαδικασία της θεραπείας ασθενών αποτελεί μέρος της κλινικής, πρακτικής εκπαίδευσης των φοιτητών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Η ιστοσελίδα της Οδοντιατρικής Σχολής Αθηνών

Παραπομπές
----------

1. ↑  Φύλλο εφημερίδας "*Έθνος*" της 24 Οκτωβρίου 1966, σελ. 10: "*Σπουδαστικά Νέα-Αι Οδοντιατρικαί*"
Η **Ορθόδοξη Πρεσβυτεριανή Εκκλησία** (αγγλ.: *Orthodox Presbyterian Church* ή εν συντομία *OPC*) είναι μικρό συντηρητικό Πρεσβυτεριανό δόγμα που βρίσκεται κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ιδρύθηκε από συντηρητικά μέλη της Πρεσβυτεριανής Εκκλησίας στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, τα οποία είχαν αντιδράσει έντονα στην κυρίαρχη νεωτεριστική θεολογία κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930. Με επικεφαλής τον Τζον Γκρέσαμ Μάκεν, η εκκλησία προσπάθησε να διατηρήσει το ιστορικό Καλβινισμό εντός της Πρεσβυτεριανής δομής. Ο τίτλος *Ορθόδοξη* στην επίσημη ονομασία της, δηλώνει την προσήλωσή της στην ορθόδοξη Καλβινιστική Προτεσταντική διδασκαλία, και δεν συνδέεται με την Ανατολική Χριστιανοσύνη.

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  Patterson, Daniel L. (6 June 2014). "Orthodox Presbyterian Church 2014 General Assembly Report 2". *Aquila Report*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η επίσημη σελίδα της Ορθόδοξης Πρεσβυτεριανής Εκκλησίας
Ο **Πίτερ Οφορίκουε** (αγγλικά: *Peter Ofori-Quaye*, γεννημένος στις 21 Μαρτίου 1980) είναι Γκανέζος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός. Ο Οφορίκουε κατείχε το ρεκόρ του νεότερου σκόρερ στην ιστορία του Τσάμπιονς Λιγκ, καθώς ήταν μόλις 17 ετών και 194 ημερών όταν σκόραρε με την φανέλα του Ολυμπιακού, εναντίον της Ρόζενμποργκ στις 1 Οκτωβρίου του 1997, ρεκόρ που άντεξε μέχρι την 10η Δεκεμβρίου 2019. Είναι 32 φορές διεθνής με την Εθνική Γκάνας, ενώ έχει πετύχει και 17 γκολ.

Βιογραφικά Στοιχεία
-------------------

Ο Πίτερ Οφορίκουε πέρασε τα περισσότερα χρόνια της καριέρας του στο Ελληνικό Πρωτάθλημα, στο οποίο σκόραρε 33 γκολ σε 10 σεζόν. Ήρθε στην Ελλάδα για λογαριασμό της Καλαμάτας, σε ηλικία μόλις 15 ετών. Εκείνη την περίοδο, πρόεδρος της ομάδας ήταν ο Σταύρος Παπαδόπουλος, ο οποίος συνήθιζε να φέρνει νεαρούς παίκτες - ταλέντα από την χώρα της Γκάνας, με τον Οφορίκουε να αποτελεί τον πιο υποσχόμενο παίκτη μαζί με τον Σάμουελ Τζόνσον και τον Ντέρεκ Μπόατενγκ. Στην ομάδα της Καλαμάτας πέτυχε 8 γκολ σε 34 εμφανίσεις.

Στην ηλικία των 17 ετών, ο Οφορίκουε υπέγραψε στον τότε Πρωταθλητή Ελλάδος Ολυμπιακό, σε μια μεταγραφή που αποτέλεσε ρεκόρ για τον σύλλογο της Καλαμάτας, καθώς έβαλε στα ταμεία της το ποσό των 2.800.000 ευρώ. Πραγματοποίησε 80 συμμετοχές με τους "ερυθρόλευκους" έχοντας σκοράρει 24 φορές.

Ο Πίτερ Οφορίκουε, όσο αγωνιζόταν με την φανέλα του Ολυμπιακού, τράβηξε το ενδιαφέρον αρκετών ευρωπαϊκών ομάδων, καθώς σκόραρε κάποια σημαντικά τέρματα στο Τσάμπιονς Λιγκ, συμπεριλαμβανομένων και αυτών εναντίον της Ρόζενμποργκ, της Λυών και της Ντεπορτίβο Λα Κορούνια. Εξαιτίας της συνεχόμενης εναλλαγής προπονητών, ο Οφορίκουε δεν κατάφερε να καθιερωθεί στην ενδεκάδα του Ολυμπιακού, με αποτέλεσμα να μείνει τελικά ελεύθερος από την ομάδα το 2003, έχοντας προηγουμένως κατακτήσει 6 Πρωταθλήματα Ελλάδας και 1 Κύπελλο Ελλάδας, ενώ είχε βοηθήσει τον Ολυμπιακό να φτάσει στα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ της περιόδου 1998-1999.

Μετά από έναν χρόνο μακριά από το ποδόσφαιρο, ο Πίτερ Οφορίκουε υπέγραψε στον Γκανέζικο σύλλογο Λίμπερτι Προφέσιοναλς. Την περίοδο 2005 - 2006 επέστρεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του ΟΦΗ, στον οποίο άρχισε να βρίσκει και πάλι τον καλό του εαυτό, με αποτέλεσμα να κληθεί εκ νέου στην Εθνική Ομάδα της Γκάνας.

Την μεταγραφική περίοδο του 2007, ο Οφορίκουε πήρε μεταγραφή από τον ΟΦΗ στην Hapoel Ironi Kiryat Shmona, μετά από πρόταση ύψους 150.000 ευρώ. Παρέμεινε εκεί για έναν χρόνο, όπου σε 26 συμμετοχές, πέτυχε 4 γκολ.

Το καλοκαίρι του 2008 τον απέκτησε με ελεύθερη μεταγραφή η ΑΕΛ Λεμεσού, στην οποία έμεινε για 2 χρόνια, πετυχαίνοντας 3 γκολ σε 11 εμφανίσεις.

Το 2010 τον απέκτησε ως ελεύθερο η ομάδα Χαρτς οφ Όουκ, από την Γκάνα, ενώ έναν χρόνο αργότερα μεταπήδησε στην επίσης Γκανέζικη ομάδα Μπεκέμ Γιουνάιτεντ, στην οποία και αγωνίζεται μέχρι και σήμερα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* 
*
**Οριζόντια μεταφορά γονιδίων** είναι η μετάδοση των γενετικών πληροφοριών που είναι γραμμένες στο **DNA** μεταξύ διαφόρων οργανισμών. **Πολλαπλά τμήματα του DNA** μπορούν να μεταφερθούν ταυτόχρονα σε άλλα μέλη του ίδιου είδους (αυτό είναι για παράδειγμα, το πώς δημιουργήθηκε η αντοχή των βακτηριδίων στα αντιβιοτικά) ή σε μέλη άλλων ειδών.

Σε αντίθεση με την κατακόρυφη μεταφορά των γονιδίων κατά την αναπαραγωγή των οργανισμών, τα γονίδια που μεταφέρονται οριζόντια δεν γίνονται πάντα γονίδια που μεταβιβάζονται στους απογόνους τους. Τρεις τυπικοί μηχανισμοί οριζόντιας μεταφοράς γονιδίων σε μικρόβια είναι: ο μετασχηματισμός (εισαγωγή νουκλεϊκών οξέων), η μεταγωγή (μεταβίβαση γονιδίου μέσω κάποιου ιού) και η σύζευξη (γονιδιακή μεταφορά μέσω των πλασμίδιων).

Το ένα έκτο των γονιδίων στο γονιδίωμα ή γένωμα (genome) των βραδυπόρων βρέθηκε ότι έχει αποκτηθεί μέσω οριζόντιας μεταφοράς γονιδίων, γεγονός που θα μπορούσε ενδεχομένως να έχει επηρεάσει την εξαιρετική ανθεκτικότητα τους σε ακραίες περιβαλλοντικές συνθήκες.
Το **Οδοιπορικό του Μπορντό** (*Itinerarium Bordeaux* ή *Itinerarium Burdigalensis*) είναι η πρωιμότερη σωζόμενη αφήγηση χριστιανικού προσκυνηματικού ταξιδιού στους Αγίους Τόπους. Γράφτηκε από τον ίδιο τον ταξιδιώτη, τον «ανώνυμο προσκυνητή του Μπορντώ», στις αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ.

Το 333 ανώνυμος προσκυνητής από το Μπορντώ της Γαλλίας επισκεπτόμενος τους Αγίους Τόπους, κατέγραψε με κάθε λεπτομέρεια το ταξίδι που πραγματοποίησε. Στα τέλη Μαΐου του έτους εκείνου βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη και μετά, μέχρι τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς, στα Ιεροσόλυμα. Είναι γραμμένο στα λατινικά. Πρόσφατη απόπειρα προσδιορισμού του φύλου του συντάκτη και προσκυνητή, με βάση την επίσκεψη εκ μέρους του τοποθεσιών οι οποίες σχετίζονταν με γυναικεία πρόσωπα ειδικά, της Αγίας Γραφής, και επομένως πως είναι γυναίκα ο συντάκτης του οδοιπορικού, υπήρξε ανεπιτυχής.

Θεωρείται ως τo αρχαιότερο οδοιπορικό. Ένα μεγάλο μέρος του κειμένου αποτελείται από έναν κατάλογο σταθμών αλλαγής αλόγων και τόπων διανυκτέρευσης όπου αναφέρονται οι μεταξύ τους αποστάσεις, πράγμα που είναι πιο πολύ ενδιαφέρον για όσους μελετούν τα τοπωνύμια και το οδικό δίκτυο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Είναι πιθανόν να στηρίχθηκε σε παλιότερο γεωγραφικό υλικό που είχε χρησιμοποιηθεί από τις Ρωμαϊκές λεγεώνες. Η ενασχόλησή του με τις αποστάσεις που δίνονται σε ρωμαϊκά μίλια μπορεί να σημαίνει ότι ο συγγραφέας αποσκοπούσε σε κάποιον πρακτικό σκοπό: να δώσει χρήσιμες πληροφορίες σε μελλοντικούς οδοιπόρους θρησκευτικούς προσκυνητές. Όταν φτάνει στην Παλαιστίνη δίνει πιο πλούσιες πληροφορίες. Οι τοποθεσίες που αναφέρονται στην Παλαιά Διαθήκη πλεονάζουν σε σχέση με εκείνες της Καινής Διαθήκης κι ίσως είναι ένδειξη πως το χριστιανικό προσκυνηματικό ρεύμα ακολούθησε αντίστοιχο εβραϊκό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Susan Weingarten, «Was the Pilgrim from Bordeaux a Woman? A Reply to Laurie Douglass», Journal of Early Christian Studies, τομ.7 (1999),σελ.291-297 Αρχειοθετήθηκε 2015-11-18 στο Wayback Machine.
2. ↑  Α. Ντ. Λη, Παγανιστές και χριστιανοί στην ύστερη αρχαιότητα. Ένα ανθολόγιο πηγών, μτφρ. Χαρίκλεια Τσαλιγοπούλου, εκδ.Ενάλιος, Αθήνα, 2009, σελ.428

Πηγές
-----

* Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Β, Αθήνα, 1990,σελ.109
* Α. Ντ. Λη, Παγανιστές και χριστιανοί στην ύστερη αρχαιότητα. Ένα ανθολόγιο πηγών, μτφρ. Χαρίκλεια Τσαλιγοπούλου, εκδ.Ενάλιος, Αθήνα, 2009, σελ.428-429, απόσπασμα του κειμένου σε νεοελληνική απόδοση: σελ.429-434
* Susan Weingarten, «Was the Pilgrim from Bordeaux a Woman? A Reply to Laurie Douglass», Journal of Early Christian Studies, τομ.7 (1999),σελ.291-297

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* William Sweetser, «Bordeaux Pilgrim», The New Westminster Dictionary of Church History: The early, medieval, and Reformation eras, Westminster John Knox Press, 2008, σελ.101
* THE ANONYMOUS PILGRIM OF BORDEAUX (333 A.D.)The earliest Christian description of the Holy Places

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 180206366
* SUDOC: 11719431X
* BNF: cb17150675w (data)

 |

 |
Η οινοχόη του Διπύλου που φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, στην Αθήνα, φέρει την αρχαιότερη ελληνική επιγραφή μετά τις μυκηναϊκές πινακίδες. Βρέθηκε στον αρχαιολογικό χώρο του Διπύλου.

Η οινοχόη είναι διακοσμημένη με αγγειογραφία που εικονίζει μια φόρμιγγα. Αρχίζοντας αριστερά από την λαβή φέρει την εξής επιγραφή:(*ΗΟΣΝΥΝΟΡΧΕΣΤΟΝΠΑΝΤΟΝΑΤΑΛΟΤΑΤΑΠΑΙΖΕΙΤΟΤΟΔΕΚΛΜΙΝ* - ὃς νῦν | ὀρχη|στῶν πάν|των ἀτα|λώτατα | παίζει τῶ τόδε ...), που σημαίνει σήμερα, ότι «την κανάτα αυτή θα την πάρει ο χορευτής που θα χορέψει πιο χαριτωμένα». Ήταν δηλαδή έπαθλο χορευτικών αγώνων.

Η ανάγνωση και ερμηνεία της επιγραφής απασχολεί επιγραφικούς και φιλολόγους από το 1880.

Το αγγείο χρονολογείται στα 740 π.Χ. Η επιγραφή είναι χαραγμένη λίγο μετά από το ψήσιμο του αγγείου. Είναι ιστορικής σημασίας διότι καινοτομεί ως προς τα γράμματα. Το Χ πρωτοεμφανίζεται στο ελληνικό αλφάβητο, μαζί με το Φ και Ψ που είναι άγνωστα στο φοινικικό αλφάβητο. Το Η και το Ω αποδίδονται ως Ε και Ο.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Οινοχόη του Διπύλου** |

* Άντολφ Φουρτβένγκλερ (1853-1907) (1881). Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών, επιμ. *Mitteilungen, Τόμος 6*. Αθήνα. σελίδες 106-119 και πίνακας ΙΙΙ.
* Νικόλαος Καλτσάς (2007). *Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο*. Αθήνα: ΟΛΚΟΣ, ISBN 978-960-89339-1-0. σελίδες 158. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2011.
* Χρήστος Μπουλιώτης. *Η οινοχόη του Διπύλου* (PDF). Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2021.
Η **Λουθηρανική Εκκλησία-Σύνοδος του Μιζούρι** (αγγλ.: *Lutheran Church—Missouri Synod* ή εν συντομία *LCMS*), είναι ένα παραδοσιακό, Ομολογιακό Λουθηρανικό Χριστιανικό εκκλησιαστικό δόγμα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Με 2,1 εκατομμύρια μέλη, είναι η όγδοη μεγαλύτερη Προτεσταντική και η δεύτερη μεγαλύτερη Λουθηρανική εκκλησία, μετά από την Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία στην Αμερική, στις Ηνωμένες Πολιτείες,. Η Σύνοδος, ιδρύθηκε στο Σικάγο του Ιλινόις, το 1847 από Γερμανούς μετανάστες. Σήμερα η Εκκλησία έχει την έδρα της στο Σεντ Λιούις του Μιζούρι.

Περίπου τα μισά μέλη της Εκκλησίας βρίσκονται στις Άνω Μεσοδυτικές πολιτείες, αν και υπάρχει παρουσία της σε όλες τις πολιτείες των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ έχει σχέσεις και με άλλες Λουθηρανικές εκκλησίες σε όλο τον κόσμο. Επίσης, έχει πολλές κοινότητες στο Οντάριο του Καναδά, αν και οι περισσότερες εκκλησίες του Καναδά που προέρχονται από την Σύνοδο του Μιζούρι, έχουν δημιουργήσει την Λουθηρανική Εκκλησία-Καναδάς.

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  LCMF Fact Sheet The Lutheran Church - Missouri Synod

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη σελίδα
Η Λουζιτανία στα πλαίσια της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Η **Λουζιτανία** (λατιν.: Lusitania) ήταν επαρχία της ρωμαϊκής Ιβηρίας. Ιδρύθηκε το 27 π.Χ. από τον Οκταβιανό Αύγουστο και περιελάμβανε μέρος των εδαφών της πρώην Εκείθεν Ιβηρίας, που χονδρικά σήμερα αντιστοιχούν στην κεντρική και νότια Πορτογαλία και την ισπανική αυτονομία της Εστρεμαδούρα. Πρωτεύουσά του ήταν η Αυγούστα Ημερίτα (σημερινή Μέριδα). Ως επαρχία ανήκε στην κατηγορία των «αυτοκρατορικών», δεδομένης της ύπαρξης σε αυτήν πυρήνων αντίστασης στην ρωμαϊκή εξουσία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  López, Julio και Larrea, Davalillo (2000), *Atlas histórico de España y Portugal*, Sintesis, Μαδρίτη. σελ. 61.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Lusitania στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 981145858162023022505
* GND: 1084612747

 |

 |
Το έμβλημα του κρατιδίου της Σαξωνίας-Άνχαλτ.
Το **οικόσημο του κρατιδίου της Σαξονίας-Άνχαλτ** περιέχεται στη σημαία του. Καθιερώθηκε με νόμο μαζί με τη σημαία, στις 30 Ιανουαρίου του 1991.

Περιγραφή
---------

Το οικόσημο είναι ένας σύνθετος θυρεός, που χωρίζεται κατά ζώνη σε δύο μέρη. Το επάνω αποτελείται από «ζωνοφόρο των πέντε» (δέκα ζώνες), εναλλάξ χρυσό και μαύρο, πάνω στο οποίο είναι τοποθετημένο σε θέση τελαμώνα δουκικό στέμμα πράσινο («Σαξονία»). 

Επάνω αριστερά (εραλδικά) φέρει θυρεΐσκο αργυρό με αετό μαύρο, με ράμφος και πόδια χρυσά. 

Το κάτω μισό του θυρεού φέρει σε πεδίο αργυρό πέτρινο τείχος ερυθρό με επάλξεις. Στις επάλξεις παριστάνεται αρκούδα μαύρη σε στάση «διαβαίνοντος».

Το επάνω μέρος του θυρεού είναι το έμβλημα της πρώην επαρχίας του Βασιλείου της Πρωσσίας που ονομαζόταν Σαξονία. Ο αετός προστέθηκε την περίοδο της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Το κάτω μέρος απεικονίζει το οικόσημο του Ελεύθερου Κράτους του Άνχαλτ στην ίδια περίοδο. Η αρκούδα προέρχεται από το οικόσημο των παλαιότερων πριγκίπων του Άνχαλτ και την πόλη Μπέρνμπουργκ, την οποία είχαν στην κατοχή τους οι πρίγκιπες αυτοί.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το έμβλημα της Σαξωνίας-Άνχαλτ στις **Σημαίες του Κόσμου**.

Βλέπε επίσης
------------

* Σημαία της Σαξονίας-Άνχαλτ
Ο **Πάτρικ Τζόζεφ Λέιχι** (αγγλικά: *Patrick Joseph Leahy*, 31 Μαρτίου 1940), είναι Αμερικανός πολιτικός και δικηγόρος, που υπηρέτησε ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών ο οποίος εκπροσωπεί την πολιτεία του Βερμόντ από το 1975 έως το 2023. Επίσης, ως ο αρχαιότερος Γερουσιαστής, υπηρέτησε ως Αναπληρωτής Πρόεδρος της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών από τον Ιανουάριο του 2021 έως τον Ιανουάριο του 2023. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος. 

Διετέλεσε από το 2021 έως το 2023, ως πρόεδρος της Επιτροπής Πιστώσεων της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών. Στο παρελθόν διατέλεσε επίσης πρόεδρος της Επιτροπής Δικαιοσύνης της Γερουσίας (2007-2015, 2001-2003) καθώς και πρόεδρος της Επιτροπής Γεωργίας της Γερουσίας (1987-1995). 

Έχει υπηρετήσει ξανά ως Αναπληρωτής Πρόεδρος της Γερουσίας των ΗΠΑ, από τις 17 Δεκεμβρίου 2012 ως τις 3 Ιανουαρίου 2015. Ο Λέιχι έλαβε τον τίτλο του Επίτιμου Αναπληρωτή Προέδρου της Γερουσίας, αμέσως μετά την έναρξη του 114ου Κογκρέσου από το 2015 έως το 2021.

Προηγουμένως, υπηρέτησε ως περιφερειακός εισαγγελέας της Κομητείας Τσίτεντεν από το 1966 έως το 1975.

Έχει διατελέσει Πρόεδρος της Επιτροπής της Γερουσίας για τη Δικαιοσύνη, που σκοπό είχε την αναμόρφωση του σωφρονιστικού συστήματος. Έχει υποστηρίξει τον έλεγχο των όπλων και τη δυνατότητα ποινικών διώξεων εναντίον των κατασκευαστών όπλων. Στο παρελθόν είχε ασκήσει έντονη κριτική σχετικά με την επέμβαση στο Ιράκ και ήταν υπέρ της απόσυρσης των αμερικανικών στρατευμάτων.

Τον Νοέμβριο του 2021, ανακοίνωσε πως θα αποσυρθεί από την πολιτική, και δεν θα επιδιώξει επανεκλογή στις Εκλογές της Γερουσίας το 2022. Η θητεία του ως Γερουσιαστής έληξε στις 3 Ιανουαρίου 2023.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2015.
5. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2015.
6. ↑
7. ↑
8. ↑  «Πάτρικ Λίχι: Στη «σύνταξη» μετά από 46 χρόνια ο γερουσιαστής και λάτρης του Batman». *Kosmodromio* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2021.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 267315101
* LCCN: n77013301
* ISNI: 0000 0003 8306 1222
* GND: 170634116
* US Congress: L000174

 |

 |
Η **πίσσα** ή **λιθανθρακόπισσα** είναι ένα δευτερεύον προϊόν κατά την ξηρά απόσταξη των λιθανθράκων είτε για παρασκευή μεταλλικού κοκ είτε για την παρασκευή φωταερίου.

Η παραλαβή της πίσσας γίνεται με ψύξη του ακάθαρτου φωταερίου, το οποίο παίρνεται κατά την ξηρά απόσταξη των λιθανθράκων, οπότε το μεγαλύτερο μέρος αυτής υγροποιείται. Η πίσσα είναι ελαιώδες υγρό, σκούρου καστανού χρώματος και ειδικού βάρους 1,1 ως 1,3 gr\*/cm3. Η ποιότητα και η ποσοτική σύστασή της εξαρτάται τόσο από την ποιότητα των αποσταζόμενων λιθανθράκων, όσο και από τις συνθήκες της απόσταξης. Αυτό αποδεικνύει ότι τα συστατικά της πίσσας δεν περιέχονται στον αποσταζόμενο άνθρακα, αλλά σχηματίζονται από τα προϊόντα της διάσπασής του, η οποία επέρχεται με τη θέρμανση.

Η πίσσα είναι μείγμα πολλών σωμάτων της αρωματικής κυρίως σειράς. Ο διαχωρισμός των συστατικών της πίσσας γίνεται με κλασματική απόσταξη και χημική κατεργασία. Κατά την απόσταξη της πίσσας χωρίζονται τέσσερα κλάσματα αυτής, ενώ στον αποστακτήρα παραμένει ημιστερεό υπόλειμμα, που αποτελείται κατά 60% από πίσσα και χρησιμοποιείται για τη στρώση των δρόμων, την κατασκευή ασφαλτοσωλήνων κ.ά.

Κλάσματα απόσταξης ανάλογα με το ειδικό τους βάρος
--------------------------------------------------

Τα κλάσματα της απόσταξης ανάλογα με το ειδικό τους βάρος είναι:

1. Το ελαφρό έλαιο (μέχρι τους 160 °C), ειδικού βάρους 0,9-1 gr/cm3. Αυτό περιέχει βενζόλιο (1,6%) και τα ομόλογά του, τολουόλιο (0,25%), ξυλόλιο (0,03%) κ.ά.
2. Το μέσο έλαιο (από 160° ως 230 °C), ειδικού βάρους 1-1,02 gr/cm3. Περιέχει φαινόλες, κρεζόλες (2%) και ναφθαλίνιο (4-6%).
3. Το βαρύ έλαιο (από 230° ως 270 °C), ειδικού βάρους 1-1,1 gr/cm3. Περιέχει ναφθαλίνιο, ομόλογα φαινόλης, πυριδίνη, κινολίνη και υδρογονάνθρακες.
4. Το έλαιο του ανθρακένιου ή πράσινο έλαιο (από τους 270°-400 °C), ειδικού βάρους 1,1 gr/cm3, που περιέχει ανθρακένιο, καρβαζόλιο κ.ά. Έχει πράσινο χρώμα και φθορίζει.

Τα κλάσματα υποβάλλονται χωριστά σε μία ή περισσότερες νέες κλασματικές αποστάξεις. Τα όξινα σώματα (φαινόλες) απομακρύνονται με κατεργασία με αλκάλια, ενώ τα βασικά με κατεργασία με οξέα. Η πίσσα λόγω του μεγάλου πλήθους των ενώσεων που περιλαμβάνει αποτελεί προϊόν μεγάλης βιομηχανικής σημασίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **πίσσα**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πίσσα** |
Ο **Πάτρικ Κάρνι** (15 Απριλίου 1980 - ) είναι ο ντράμερ των Black Keys. Μαζί με τον Νταν Άουερμπακ είναι τα μόνα μέλη του συγκροτήματος. Έχουν εκδόσει μαζί 7 άλμπουμ, για τα οποία έχουν λάβει συνολικά 6 Grammys. Έχει κάνει παραγωγή στο άλμπουμ της Καναδέζικης μπάντας the Sheepdogs, ενώ έκανε και την παραγωγή του δεύτερου άλμπουμ των Tennis.

Προσωπική Ζωή
-------------

Οι γονείς του Πάτρικ χώρισαν όταν ήταν στα 8 του. Ο ίδιος γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Άκρον του Οχάιο. Στο σχολείο γνώρισε και τον μελλοντικό κιθαρίστα της μπάντας Νταν Άουερμπακ. Άκουγε indie rock μπάντες όπως τους Pavement και Captain Beefheart. Ήταν παντρεμένος με την Ντενίς Γκρόλμους, με την οποία είχε σχέση για 9 χρόνια, μέχρι το 2009, όποτε και χωρίσανε. Παντρεύτηκε την Έμιλι Γουάρντ το 2012. Μετά τα Grammys του 2013 ξεκίνησε μια μίνι κόντρα με τον Τζάστιν Μπίμπερ.

Μουσική καριέρα
---------------

Ξεκινώντας με το "The Big Come Up" το 2002, και με τελευταίο το "El Camino" το 2011, κυκλοφόρησε συνολικά 7 δίσκους ως ντράμερ των Black Keys. Ήταν κριτής, το 2010, των 9ων Ανεξάρτητων Μουσικών Βραβείων. Επίσης, όσο η μπάντα ήταν διαλυμένη, εξέδωσε την προσωπική του δουλειά με την μπάντα "Drummer" στην οποία δούλεψε ως μπασίστας.

Δισκογραφία
-----------

* *The Big Come Up* (2002)
* *Thickfreakness* (2003)
* *The Moan* (2004)
* *Rubber Factory* (2004)
* *Chulahoma: The Songs of Junior Kimbrough* (2006)
* *Magic Potion* (2006)
* *Attack & Release* (2008)
* *Blakroc* (2009)
* *Brothers* (2010)
* *El Camino* (2011)

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πάτρικ Κάρνι** |

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 22  Μαΐου 2019.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2019.
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2013.
7. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2013.
Οι αμπελώνες Λιβάντα
Η **οινοποιία στην Κριμαία** υπάρχει για πάνω από δύο χιλιάδες χρόνια.

Ιστορία
-------

Η οινοποιία αναπτύχθηκε στη Χερσόνησο, το βασίλειο του Βοσπόρου, στο Πριγκιπάτο της Θεοδωρούς και στις Γενουατικές αποικίες.

Η οθωμανική περίοδος ήταν δυσμενής για τον οίνο λόγω της θρησκευτικής απαγόρευσης, αλλά αυτό αντισταθμίστηκε από τη λατρεία των επιτραπέζιων σταφυλιών. Οι μουσουλμάνοι δεν υπόκεινταν σε υπερβολικούς φόρους, γεγονός που προκάλεσε κάποια κίνηση σε άλλη πίστη.

Η περίοδος της ρωσικής αυτοκρατορίας και της μεταγενέστερης σοβιετικής περιόδου οδήγησε σε σημαντική ανάπτυξη για τη βιομηχανία και την εμφάνιση μιας πραγματικής επιστημονικής προσέγγισης στην παραγωγή οίνου. Η υιοθέτηση, στις 24 Απριλίου 1914, του Νόμου για τον οίνο σταφυλιών αύξησε την ευπάθεια του κλάδου σε νομοθετικό επίπεδο. Η υιοθέτηση, στις 25 Μαΐου 1985, του ψηφίσματος με τίτλο "Μέτρα για την αντιμετώπιση της μέθης και του αλκοολισμού" οδήγησε σε σημαντικές ζημίες στην οινοποιία της Κριμαίας και της σοβιετικής βιομηχανίας οίνου. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου πολλοί αμπελώνες καταστράφηκαν και οι οινοποιίες μετατράπηκαν σε μονάδες εκχύλισης.

Η μεγαλύτερη μείωση στην έκταση των αμπελώνων και η επακόλουθη μείωση του όγκου της παραγωγής οίνου στην Κριμαία συνέβη μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ.

Τρέχουσα κατάσταση
------------------

Το σημερινό στάδιο ανάπτυξης της αμπελοκαλλιέργειας και της οινοποίησης στην Κριμαία συνδέεται με τον αναπροσανατολισμό των παραγωγών από την ουκρανική προς τη ρωσική αγορά, μια διαδικασία που δυσχεραίνεται από την απαίτηση συμμόρφωσης με το νέο κανονιστικό πλαίσιο της Ρωσίας.

Γενικά, με τη χρήση προστατευτικών μηχανισμών, η βιομηχανία έχει ευκαιρίες για ανάπτυξη και πρόσβαση σε ξένες αγορές (ειδικά στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού).

Στους αξιοσημείωτους οινοπαραγωγούς της Κριμαίας περιλαμβάνονται οι "Μασσάντρα", "Ινκερμάν", "Κοιλάδα του Ηλίου", "Κοκτεμπέλ", "Μαγκαράτς", "Σουτέρ", "Νόβι Σβιτ".

Ποικιλιακή σύνθεση
------------------

Η ποικιλία των αμπελώνων της Κριμαίας (σύμφωνα με τα στοιχεία του 1991) παρουσιάζεται ως εξής (ανά ποσοστό):

* Ρκατσιτέλι - 43,4%
* Αλιγκότε - 10,6%
* Πράσινο Σοβινιόν - 5,3%
* Ρίσλινγκ - 5,2%
* Καμπερνέ Σοβινιόν - 4%
* ομάδα Πίνο - 3,5%
* Λευκό Κοκούρ - 2,9%
* Μπαστάρντο του Μαγκαράτς - 2,6%
* Μουσκάτ - 2,7%
* Μερλό - 2,5%
* Φετιάσκα - 1,9%
* πολύπλοκο - 1,7%
* Σαρντονέ - 1,3%
* Σαπεράβι - 1%
* Ροζέ Τραμινέρ - 0,9%
* Λευκό Σουχολιμάν - 0,3%
* άλλο - 10,2%

Δείτε επίσης
------------

* Ρωσικός οίνος
* Ουκρανικός οίνος

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Виноделы Крыма просят время на переход на российские стандарты». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-04-28. .
2. ↑  *Масляк, Шищенко "Материалы к курсу географии Украины"*.
3. ↑  «Ежов В.Н, Бузни А.Н, Матчина И.Г «Виноградарство и виноделие Крыма: вчера и сегодня»». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Νοεμβρίου 2006. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2018.
Η **Οδογέφυρα των Τεχνών** (γαλλικά: Viaduc des Arts) είναι μια σειρά καλλιτεχνικών εργαστηρίων που είναι συγκεντρωμένα σε μια μοναδική κατασκευή στο 12ο διαμέρισμα του Παρισιού, στη Γαλλία, κατά μήκος της λεωφόρου Ντωμενίλ 1 έως 129. Παλιότερα ήταν οδογέφυρα του Παρισιού που κατασκευάστηκε το 1859, για να στηρίξει τη σιδηροδρομική γραμμή που συνέδεε τον παλιό σταθμό Παρίσι-Βαστίλη που βρίσκονταν στην παρακείμενη πλατεία της Βαστίλης με την Βενσέν, στο ανατολικό άκρο του Παρισιού.

Περιλαμβάνει ένα τμήμα του υπερυψωμένου πεζόδρομου Προμενάντ Πλαντέ, και πολλές γκαλερί τέχνης, καταστήματα, καφέ και εστιατόρια.

Ιστορικό
--------

Τμήμα της οδογέφυρας των Τεχνών
Στη δεκαετία του 1970, νεότερες διαδρομές μεγάλων αποστάσεων SNCF και η νέα γραμμή μετακίνησης του προαστιακού σιδηροδρόμου RER A έκαναν περιττή την ύπαρξη της οδογέφυρας που εξυπηρετούσε τα τρένα από το 1859.

Το 1990, ο δήμαρχος του Παρισιού αποφάσισε να αποκαταστήσει τον εγκαταλελειμμένο για αρκετές δεκαετίες χώρο, ανακαινίζοντας κάθε μία από τις στοές της οδογέφυρας της σιδηροδρομικής γραμμής Παρίσι-Βενσέν, προκειμένου να τις μετατρέψει σε ένα νέο παρισινό πολυχώρο τεχνών και χειροτεχνίας. Η οδογέφυρα, κατασκευασμένη από ροζ τούβλα και πέτρα, αποκαταστάθηκε από την SEMAEST (μία από τις εταιρείες μικτής οικονομίας του Παρισιού) με τη βοήθεια του αρχιτέκτονα Πατρίκ Μπερζέ, ο οποίος έκλεισε κάθε μία στοά με μεγάλες τζαμαρίες με τοξωτά κουφώματα.

Από πάνω, στη θέση της παλιάς σιδηροδρομικής γραμμής, υπάρχει ένας δενδροφυτευμένος περίπατος, η Προμενάντ Πλαντέ, που συνδέει την πλατεία της Βαστίλης με το δάσος της Βενσέν. Οι εργασίες ανάπτυξης της οδογέφυρας έληξαν το 1994 και επέτρεψαν την εγκατάσταση διαφόρων εργαστηρίων, που παλαιότερα βρίσκονταν στο Φωμπούρ Σαιντ-Αντουάν, ένα δρόμο όπου παραδοσιακά στεγάζονταν τεχνίτες χειροποίητων επίπλων.

Κάθε στοά στεγάζει ένα εργαστήριο και όλα είναι ορατά από το δρόμο για τους περαστικούς. Περισσότεροι από πενήντα τεχνίτες και καλλιτέχνες δημιουργούν κοσμήματα, μουσικά όργανα, συνθέσεις λουλουδιών, θεατρικά σκηνικά, ρομποτικές και παλιές κούκλες, έργα τέχνης, ζωγραφική σε πορσελάνη, φώτα, χάλκινα, αποκαθιστούν ταπετσαρίες επίπλων κ.ά. Στον χώρο γίνονται προσωρινές εκθέσεις με θέμα τα καλλιτεχνικά επαγγέλματα αλλά και άλλα θέματα.

Σε συνδυασμό με την Προμενάντ Πλαντέ, είναι μία όαση μέσα στην πολύβουη πόλη και ένας χώρος για βόλτες το Σαββατοκύριακο μακριά από τον κύριο τουριστικό άξονα του Παρισιού.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 9450. Ανακτήθηκε στις 20  Ιανουαρίου 2020.
2. ↑ . «leviaducdesarts.com/fr/viaduc-361.html». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Φεβρουαρίου 2020.
3. ↑ . «europeforvisitors.com/paris/articles/viaduc-des-arts.htm».
4. ↑ . «www.tripsavvy.com/viaduc-des-arts-and-promenade-plantee-1618763».
5. ↑ . «en.parisinfo.com/shopping-paris/73812/Le-Viaduc-des-Arts».
6. ↑ . «www.pps.org/places/viaduc-des-arts».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η ιστοσελίδα της Οδογέφυρας των Τεχνών (γαλλικά,αγγλικά)
Το οικόσημο του Γκάμπροβο
Το **οικόσημο της πόλης του Γκάμπροβο** αποτελείται από παραδοσιακά για αυτό το είδος των επίσημων πινακίδων εραλδική ασπίδα, στην οποία στέκει τείχος με πύργους σαν κορώνα - στυλιζαρισμένος τοίχος με πύργους - παλιό σύμβολο της πόλης, που αποδίδει την αστική μορφή της ανάπτυξης και την αρχαιότητα της ίδρυσης.

Γύρω της είναι ζωσμένη μια φράση με το σύνθημα εργασία*και* συνεπεία (Труд и постоянство) - μέρος του συνθήματος του πρώτου βιομηχάνου του Γκάμπροβο Ιβάν Καλπαζάνοβ. Στην εραλδική ασπίδα σε κόκκινο φόντο απεικονίζονται συμβολικά τους κύριους παράγοντες που συμβάλλουν στην ευημερία του Γκάμπροβο. Στη μέση, με κυματιστές γραμμές συμβολίζεται το ποτάμι Γιάντρα (Янтра), γύρω από την οποία η πόλη αναπτύχθηκε από τους αρχαίους χρόνους. Πάνω από αυτό είναι σχηματοποιημένος ένας οδοντωτός τροχός - σύμβολο της βιομηχανικής παραγωγής, που δόξασε το Γκάμπροβο ως το «Βουλγαρικό Μάντσεστερ», από τα αριστερά πάνω του στέκεται ένα σφυρί, το οποίο αντιπροσωπεύει μια από τις αρχαιότερες χειροτεχνίες στο Γκάμπροβο - την μεταλλουργία, η οποία σχετίζεται με το θρυλικό ιδρυτή της πόλης Ράτσο Κοβάτσα (ο σιδηρουργός)(στα Βουλγαρικά: Ρачо Ковача). Από δεξιά πάνω στην ασπίδα είναι σχηματοποιημένο ένα κηρύκειο - το άκρο της ράβδου του ελληνικού θεού Ερμή, που συμβολίζει την ανάπτυξη του εμπορίου. Κάτω από την εικόνα του ποταμού Γιάντρα (Янтра) βρίσκεται ένα ανοιχτό βιβλίο, συμβολίζοντας τη φιλοδοξία των κατοίκων της πόλης στη παιδεία και στην επιστήμη, η οποία ανακλάται στη δημιουργία του πρώτου νεοβουλγαρικού σχολείου στη πόλη το 1835.

Πηγές
-----

* Κέντρο Πληροφόρησης Δημαρχείου του Γκάμπροβο
Η **Οομοτό** (ιαπωνικά: 大本‎, κατά γράμμα: *θεμέλιο*), γνωστή επίσης και ως **Οόμοτο-κιόο** (大本教) είναι μία Ιαπωνική θρησκεία, που συχνά κατηγοριοποιείται ως μία νέα ιαπωνική θρησκεία και παραφυάδα του Σιντοϊσμού. Η θρησκεία ιδρύθηκε το 1892 από τη *Ναό Ντέγκουτσι*. Οι πνευματικοί ηγέτες του κινήματος υπήρξαν πάντα γυναίκες. Από το 2001 το κίνημα καθοδηγείται από την πέμπτη ηγέτη της, την *Κουρέναϊ Ντέγκουτσι*.

Από την εποχή του δεύτερου ηγέτη της, του Ντεγκούτσι Ονισάμπουρο, η τεχνητή γλώσσα Εσπεράντο έχει παίξει μείζονα ρόλο στην θρησκεία Οομοτό. Από το 1924 η θρησκεία έχει εκδώσει βιβλία και περιοδικά στην Εσπεράντο, γεγονός που συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Σχεδόν όλα από τα 45 000 ενεργά μέλη της Οομότο έχουν σπουδάσει ως ένα σημείο Εσπεράντο και περίπου 1000 έχουν καλή γνώση της γλώσσας.

Από το 1925 ως το 1933 η Οομοτό διατήρησε αποστολή στο Παρίσι, από όπου οι ιεραπόστολοί της ταξίδευαν στην Ευρώπη διαδίδοντας την πίστη πως ο Ονισάμπουρο Ντέγκουτσι ήταν ένας Μεσσίας ή *Μαϊτρέγια*, που θα ένωνε τον κόσμο. Από το 1935 ως το 1942 το κίνημα υπέστη αυστηρές διώξεις στην Ιαπωνία και έχασε το δικαίωμα δράσης, αλλά από το 1950 επανενώθηκε.

Τα δύο βασικά κέντρα της Οομοτό βρίσκονται κοντά στην πόλη του Κιότο. Στην *Αγιάμπε* υπάρχει ναός για θρησκευτικές τελετουργίες και στην *Καμέοκα* υπάρχει αποστολή σε ένα μεγάλο πάρκο που περιλαμβάνει γραφεία, σχολεία, έναν εκδοτικό οίκο και βωμούς.

Η τέχνη παίζει βασικό ρόλο στην Οομοτό. Τα μέλη της επιθυμούν να ωραιοποιήσουν τον κόσμο με την τέχνη και πιστεύουν πως η τέχνη φέρνει τους ανθρώπους εγγύτερα στο θείο.

Τα μέλη της Οομοτό πιστεύουν σε διάφορους θεούς. Οι σπουδαιότεροι είναι οι *Οοκουνιτοκότατσι*, *Ουσιτορά* και *Χιτσουτζισάρου*, αλλά και ο Λ. Λ. Ζαμένχοφ, ο ιδρυτής της Εσπεράντο, θεωρείται θεός. Ωστόσο, όλοι αυτοί οι θεοί, συμπεριλαμβανομένου και του Ζαμένχοφ, θεωρούνται πτυχές ενός μοναδικού Μέγιστου Θεού.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Οομότο** |

* Oomoto (Επίσημος δικτυακός τόπος)
* Oomoto (στο www.tryte.com.br)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 167455002
* LCCN: n83037682
* NLA: 50213054
* NDL: 00336034

 |

 |
Η **Οινάνθη** (απεβ. το 203 π.Χ.) ήταν Ελληνίδα ευγενής της Αιγύπτου, που τα παιδιά της υπηρέτησαν τους Πτολεμαίους. Ο σύζυγός της ήταν ομώνυμος τού πάππου του Αγαθοκλή της Σικελίας.

Βιογραφία
---------

Η καταγωγή της δεν μας είναι γνωστή.

Οκτάδραμο τού Πτολεμαίου Δ΄ της Αιγύπτου, 2ου εξαδέλφου τού Αγαθοκλή πατρός, τού συζύγου της Οινάνθης.
Παντρεύτηκε πρώτα τον Αγαθοκλή πατέρα, γιο της Θεοξένας της Νεότερης (κόρης τού Αγαθοκλή τυράννου των Συρακουσών και μετά βασιλιά της Σικελίας). Η Θεοξένα η Νεότερη ήταν κόρη της Θεοξένας της Πρεσβύτερης, ετεροθαλούς αδελφής τού Πτολεμαίου Β΄. Η Οινάνθη και ο Αγαθοκλής πατήρ απέκτησαν τον Αγαθοκλή υιό, την Αγαθόκλεια και άλλες δύο κόρες.

Όταν απεβίωσε ο Αγαθοκλής πατήρ, η Οινάνθη έκανε 2ο γάμο με τον Θεογένη (ή Θεόγνητο ή Διόγνητο). Αυτός ήταν ευγενής, *διοικητής*, δηλ. επιστάτης ιδιοκτησίας σε κτήματα. Η Οινάνθη ήταν φιλόδοξη και φιλοχρήματη. Εισήγαγε τα παιδιά της στον 2ο εξάδελφο τού Αγαθοκλή πατέρα, τον Πτολεμαίο Δ΄ (βασ. 221-205 π.Χ.). Η Αγαθόκλεια έγινε η ευνοούμενη ερωμένη τού βασιλιά. Δια μέσου των παιδιών της η Οινάνθη μπόρεσε να αποκτήσει τη μεγαλύτερη επιρροή στη διακυβέρνηση τού Πτολεμαίου Δ΄. Ο Αγαθοκλής υιός έγινε κηδεμόνας τού ανήλικου 3ου εξαδέλφου του Πτολεμαίου Ε΄ και αντιβασιλιάς.

Όμως οι πολίτες της Αλεξάνδρειας εξεγέρθηκαν εναντίον της Οινάνθης, της οικογένειάς της και της μερίδας της. Η Οινάνθη και οι οικείοι της κατέφυγαν στον ναό Θεσμοφόριον, ελπίζοντας βοήθεια από τις θεές και πως οι ευχές τους θα έδιωχναν τις απειλές τού όχλου·μερικές ευγενείς κυρίες ήλθαν προς παρηγορία της. Όμως την επόμενη ημέρα η Οινάνθη, η οικογένειά της και η παράταξή της σύρθηκαν έξω από τον βωμό. Το Αλεξανδρινό πλήθος τους κάθισε γυμνούς επάνω σε άλογα και τους οδήγησε στο Στάδιον. Εκεί ο όχλος τους σκότωσε με μανία και τους έκοψε κομμάτια.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε πρώτα τον Αγαθοκλή πατέρα, ευγενή της Αιγύπτου και είχε τέκνα:

* Αγαθοκλής υιός απεβ. 203/2 π.Χ. υπουργός, ιερέας της λατρείας τού Αλεξάνδρου Γ΄ τού Μεγάλου, αντιβασιλιάς.
* Αγαθόκεια απεβ. 203/2 π.Χ. τροφός τού Πτολεμαίου Ε΄.
* δύο κόρες ακόμη.

Πηγές
-----

* Ancient Library article: Agathoclea
* Ancient Library article: Oenanthe
* Ptolemaic Genealogy: Agathoclea Αρχειοθετήθηκε 2011-11-25 στο Wayback Machine.
* Ptolemaic Dynasty - Affiliated Lines: Agathocles Αρχειοθετήθηκε 2011-07-16 στο Wayback Machine.
* Ptolemaic Genealogy: Berenice I Αρχειοθετήθηκε 2011-10-05 στο Wayback Machine.
* Ptolemaic Genealogy: Theoxena Αρχειοθετήθηκε 2011-11-26 στο Wayback Machine.
Η **Πίρλαπον** ή **πόλη του Μάρκο** ή **Πύργοι του Μάρκο**, είναι ερείπια μεσαιωνικού κάστρου και πόλης στο σημερινό Πρίλεπ της Βόρειας Μακεδονίας. Βρίσκεται στην κορυφή ενός μεγάλου πετρώδες λόφου. Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα ήταν μια από τις πρωτεύουσες της Σερβικής Αυτοκρατορίας υπό τον Στέφανο Ντουσάν, και στη συνέχεια στο βασίλειο του Πρίλεπ του οποίου ο τελευταίος ηγεμόνας πρίγκιπας Μάρκο έδωσε το σημερινό του όνομα. Σήμερα είναι επί το πλείστον σε ερείπια, αλλά εξακολουθεί να αναδεικνύεται το πρώην μεγαλείο του, χρησιμοποιήθηκε σαν σκηνή στον κινηματογράφο.

Από τους βυζαντινούς ονομάστηκε Πρίλαπον όπου πήρε και η σημερινή πόλη το όνομα της, "Πύργοι του Μάρκο" ονομάζεται από τα ερείπια πύργου που διασώζονται, και "πόλη του Μάρκο" από τον τελευταίο Σέρβο ηγεμόνα της.

Περιγραφή
---------

Το φρούριο βρίσκεται σε μια απόκρημνη κορυφή που υψώνεται πάνω από το Πρίλεπ, καλύπτεται με μεγάλους βραχώδεις σχηματισμούς. Η πέτρα των σχηματισμών αυτών χρησιμοποιήθηκε ως βάση για την κατασκευή των πύργων και επάλξεων. Η κορυφή έχει τέσσερα διαζώματα όπου χτίστηκε το φρούριο , η ακρόπολη βρίσκεται στην κορυφή του στα βορειοδυτικά. Ολόκληρη η περιοχή περιλάμβανε ακόμα ένα φρούριο που βρίσκεται στα βορειοδυτικά της σημερινής πόλης.

Ιστορία
-------

Το πρώτο οχυρό χτίστηκε πιθανότατα τον δέκατο αιώνα από τους Βυζαντινούς αλλά άλλαζε συχνά χέρια και μερικές φορές ήταν μέρος της πρώτης βουλγαρικής αυτοκρατορίας κατά την βασιλεία των Κομητόπουλων. Εδώ ο τσάρος Σαμουήλ περίμενε τον στρατό του όπου γύρισαν τυφλωμένοι από τους βυζαντινούς κι εδώ λέγεται πέθανε από καρδιακή προσβολή όταν τους είδε.

Η πόλη μετά από αυτό έγινε ξανά μέρος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, έπειτα πέρασε ξανά στη Βουλγαρία και αργότερα στο Δεσποτάτο της Ηπείρου, τον 13ο αιώνα το κατέκτησε ο σέρβος βασιλιάς Μιλούτιν (1282 - 1321). Ο Αυτοκράτορας Ντουσάν έπειτα έχτισε εδώ ένα παλάτι το 1350 κι όρισε την διοίκηση του στον Βουκάσιν Mrnjavčević ο οποίος έπειτα ανακηρύχθηκε βασιλιάς της περιοχής. Μετά την Μάχη της Μαρίτσα το 1371 το Πρίλεπ έγινε η πρωτεύουσα του πρίγκιπα Μάρκο ο οποίος ήταν υποτελής των Οθωμανών. Μετά το θάνατό του, οι Οθωμανοί προσάρτησαν το βασίλειο του.

Πηγές
-----

* Александар Дероко, *„Средњовековни градови у Србији, Црној Гори и Македонији"*, Београд 1950.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πίρλαπον** |

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Βόρεια Μακεδονία | Πύλη Βόρεια Μακεδονία |
Συντεταγμένες: 45°26′N 12°22′E﻿ / ﻿45.433°N 12.367°E﻿ / 45.433; 12.367

Η **Λα Τσερτόζα** είναι ένα νησί στην Λιμνοθάλασσα της Βενετίας στην βόρεια Ιταλία. Βρίσκεται στα βορειοανατολικά της Βενετίας σε απόσταση μικρότερη από 250 μέτρα από το νησί Σαν Πιέτρο ντι Καστέλλο και λιγότερο από 500 μέτρα από το μεγάλο μακρόστενο νησί Λίντο. Ένα κανάλι πλάτους 20 μέτρων χωρίζει την Λα Τσερτόζα από το νησί Βινιόλε, έχει έκταση 22 εκτάρια.
Το νησί φιλοξένησε μία Κοινότητα Αυγουστινιανών (1199), μετά από δύο αιώνες παραχωρήθηκε στο Τάγμα των Καρθουσιανών, το προηγούμενο θρησκευτικό ίδρυμα αποκαταστάθηκε την περίοδο 1490 - 1505. Όταν ο Ναπολέων Α΄ διέλυσε την Δημοκρατία της Βενετίας το νησί Λα Τσερτόζα έγινε στρατιωτική εγκατάσταση. Τον 17ο αιώνα υπήρχε στο νησί το περίφημο *"Κάστρο της Σκόνης"*, είναι το μοναδικό αξιοθέατο του νησιού που διατηρείται μέχρι και σήμερα, ανακαινίστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1990.

Τα σχέδια για να μετατραπεί το νησάκι σε έναν απέραντο χώρο αναψυχής με το όνομα *"Πάρκο ντε λα Τσερτόζα"* ξεκίνησαν το 2010, θα περιλαμβάνει ένα τεράστιο πάρκο, ναυτική σχολή, εστιατόρια και αθλητικούς χώρους. Η ολοκλήρωση θα γινόταν το 2015 ωστόσο ένας ανεμοστρόβιλος έπληξε το νησί (12 Ιουνίου 2012) και τα έργα έπαθαν μεγάλη ζημιά, η αποκατάσταση ξεκίνησε την ίδια χρονιά. Τα νέα σχέδια είχαν στόχο να ανοίξει το πάρκο για το κοινό το 2013.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑

Πηγές
-----

* (Ιταλικά) Busato, Davide· Sfameni, Paola (2009). *L'isola della Certosa di Venezia, ambiente e storia tra passato e presente*. Βενετία: Centro Studi Riviera del Brenta.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Ιταλικά) Πάρκο ντε λα Τσερτόζα

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ιταλία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 247428854

 |

 |
λούτσος εν δράσει
Ο **λούτσος** (Sphyraena sphyraena) είναι θαλάσσιο αρπακτικό και από τα πιο ταχέα αφρόψαρα των ελληνικών θαλασσών.

Το ψάρι αυτό ευδοκιμεί στο Αιγαίο, στο Ιόνιο, και στην Αδριατική θάλασσα

Εξωτερική εμφάνιση και χαρακτηριστικά
-------------------------------------

Ο λούτσος είναι κομψό ψάρι με σώμα μακρύ σαν της ζαργάνας αλλά πιο κυλινδρικό και με χρώμα στην ράχη γκρίζο και στην κοιλιά του λευκό.

Το βάρος του στα ελληνικά νερά δεν ξεπερνά τα 4-5 κιλά και σε μήκος φτάνει το 1.5 μέτρο.

Περιοχές - Εποχή
----------------

Το ψάρι αυτό αλιεύεται από την άνοιξη μέχρι και το καλοκαίρι. Του αρέσει να κινείται στον αφρό κοντά σε παράλιες και να κυνηγά εκεί.

Οι περιοχές που επισκέπτεται συνήθως είναι η Χαλκιδική, η Ρόδος, οι Σποράδες, η Κως, η Σαμοθράκη και η Πάτμος. Πιο σπάνια ακόμη περνά από Κυκλάδες και Κρήτη.

Πώς τρέφεται και πώς θηρεύει
----------------------------

Ο λούτσος, λατρεύει τον γαύρο αλλά τρέφεται και με ζαργάνα ή σαρδέλα.. Για να πιάσει τα θηράματα του όμως, κυνηγά συνήθως σε κοπάδι.

Η τεχνική του ονομάζεται εγκλωβισμός. Η τεχνική αυτή έχει δυο φάσεις. Στην πρώτη φάση εντοπίζουν το μικρότερο κοπάδι που θα επιτεθούν. 
Στη συνέχεια οι μισοί λούτσοι κλείνουν τον δρόμο στα μικρότερα ψάρια και οι υπόλοιποι πραγματοποιούν γρήγορες και στοχευμένες επιθέσεις για να συλλέξουν την τροφή τους.

Τρόποι μαγειρέματος
-------------------

Οι πιο δημοφιλείς συνταγές για μαγειρευτό λούτσο είναι:

* Λούτσος στη λαδόκολλα
* Λούτσος με λαχανικά στη λαδόκολλα
* Λούτσοι στο φούρνο
* Ψαρόσουπα με λούτσο

Πως αλιεύεται
-------------

Ο λούτσος αλιεύεται με συρτή από βάρκα ή με surfcasting και spinning από ακτή.

Δείτε επίσης
------------

* Λούτσος των ποταμών

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «ΑΦΡΟΨΑΡΑ-ΛΟΥΤΣΟΣ». *geo-fishing.blogspot.gr*. Ανακτήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2018.
2. 1 2  «Λούτσος». *Psaria.eu*.. Ανακτήθηκε στις 2018-02-17.
3. ↑  «Είδη ψαριών ελληνικών θαλασσών - GAIApedia». *www.gaiapedia.gr*. Ανακτήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2018.
4. 1 2 3  sintagoulis.gr. «Συνταγές για λούτσο». *www.sintagoulis.gr*. Ανακτήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2018.  Text "Συνταγούλης" ignored (βοήθεια)
5. ↑  «ΨΑΡΟΣΟΥΠΑ ΜΕ ΛΟΥΤΣΟ - Μια πολύ καλή συνταγή». *Nostimada.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-11-02.. Ανακτήθηκε στις 2018-02-17.
6. ↑  psarema-skafos.gr. «Λούτσοι. Oι Μαχητές της θάλασσας». *www.psarema-skafos.gr* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 2018.
Ο **Πίτερ Άρνο** (**Peter Arno**, γεννημένος **Curtis Arnoux Peters, Jr.**, Νέα Υόρκη, ΗΠΑ, 8 Ιανουαρίου 1904 – 22 Φεβρουαρίου 1968) ήταν Αμερικανός δημιουργός κόμικς και μουσικός. Απόφοιτος του Πανεπιστημίου του Yale, εργάσθηκε αρχικά ως σχεδιαστής για μία κινηματογραφική εταιρεία πριν αναλάβει να φιλοτεχνεί εικονογραφημένες ιστορίες στο πολύ-περιοδικό «The New Yorker» δημιουργώντας συνολικά 99 εξώφυλλα από το 1925 έως το θάνατό του, καθορίζοντας, εν πολλοίς ο ίδιος, τη φυσιογνωμία του περιοδικού και επηρεάζοντας, μέσω αυτού, την κουλτούρα των αναγνωστών της Νέας Υόρκης. Ήταν νυμφευμένος από το 1927 με Lois Long, δημοφιλή συντάκτρια υπεύθυνη για θέματα μόδας, με την οποία απέκτησε μία κόρη (1928). Χώρισαν, ωστόσο, δύο χρόνια μετά (1930) κι ο Άρνο έκανε δεύτερο γάμο στα 1935, αυτή τη φορά με τη Mary Livingston Lansing, όμως και αυτός ο γάμος του τερματίσθηκε στα 1939. Τότε ο Άρνο αποσύρθηκε σε μία φάρμα έξω από τη Νέα Υόρκη, ασχολούμενος με διάφορα χόμπι. Πέθανε από εμφύσημα σε ηλικία 64 ετών και ενταφιάστηκε στο Κοιμητήριο Kensisco της Valhalla, προαστίου της Ν. Υόρκης. Το 2015 ο εκπρόσωπος του περιοδικού, Roger Angell, χαρακτήρισε τον Άρνο σαν την πρώτη ιδιοφυΐα του εντύπου. Τον Απρίλιο του 2016 ο εικονογράφος του New Yorker, Michael Maslin, εξέδωσε τη βιογραφία του Άρνο, με τίτλο: «Peter Arno: The Mad Mad World of The New Yorker's Greatest Cartoonist » που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Regan Arts».

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) *SNAC*. w62f8kbg. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  (Αγγλικά) *Find A Grave*. 4021. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. 1 2  (Αγγλικά, Ολλανδικά) *Lambiek Comiclopedia*. Lambiek. 1  Νοεμβρίου 1999. a/arno\_peter. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) *IdRef*. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Ανακτήθηκε στις 5  Μαρτίου 2020.
5. ↑  (Αγγλικά) *Union List of Artist Names*. 22  Δεκεμβρίου 2014. 500011779. Ανακτήθηκε στις 14  Μαΐου 2019.
6. ↑  www.vanityfair.com/culture/2016/04/peter-arno-the-new-yorker-cartoonist.
7. ↑  Arno, Peter (as "Peters") ( 17 Ιανουαρίου 1923). Cover Illustration. The Yale Record. New Haven: Yale Record
8. ↑   Arno, Peter Robert C. Harvey: ; American National Biography Online February 2000
9. ↑   Remnick, David, ed. (2005) The Complete New Yorker: Eighty Years of the Nation's Greatest Magazine. New York: Random House
10. ↑   Angell, R. "Snaps: 1925–1935". The New Yorker, 23 Φεβρουαρίου & 2 Μαρτίου 2015 (90th Anniversary Issue), σελ. 20