Ο **Γκιγιόμ ντε Σοννάκ** (Διεθνώς: *Guillaume de Sonnac*) ήταν ο Μεγάλος Μάγιστρος των Ιπποτών του Ναού από το 1247 μέχρι τον θάνατό του το 1250.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο ντε Σοννάκ γεννήθηκε σε μια οικογένεια ευγενών στη γαλλική περιοχή της Ρουέργκ, αλλά δεν έχει διασωθεί η ημερομηνία της γέννησής του. Περιγράφεται από τον Μάθιου Πάρις ως «ένας διακριτικός και ενημερωμένος άνθρωπος, ο οποίος επιπλέον, ήταν εξειδικευμένος και έμπειρος στα θέματα του πολέμου».

Ο ντε Σοννάκ ήταν ένα καθιερωμένο μέλος του Τάγματος των Ναϊτών πριν από την εκλογή του ως  Μεγάλος Μαγίστρος. Ήταν ο καθηγούμενος της Ακουιτανίας στη Γαλλία για τους Ναΐτες και έφτασε στους Αγίους Τόπους γύρω στο φθινόπωρο του 1247, βρίσκοντας τα απομεινάρια του βασιλείου της Ιερουσαλήμ σε επισφαλή κατάσταση. Το 1244, ο Μεγάλος Μάγιστρος Αρμάν ντε Περιγκόρ πιάστηκε αιχμάλωτος σε μια μάχη κοντά στη Γάζα, και καθώς δύο χρόνια αργότερα οι διαπραγματεύσεις για την απελευθέρωσή του απέτυχαν, ο ντε Σοννάκ προτάθηκε ως αντικαταστάτης του και έτσι έγινε ο νέος ηγέτης του Τάγματος, πριν ακόμα εκπνεύσει η πρώτη του χρονιά στην Ανατολή.

### Έβδομη Σταυροφορία

Στις 5 Ιουνίου 1249, ο γαλλικός σταυροφορικός στρατός ενώθηκε με τον ντε Σοννάκ και τους Ναΐτες Ιππότες του, προσπαθώντας να φτάσει στην Αίγυπτο. Ο στόχος ήταν η Δαμιέτη, όπως ακριβώς και στην πέμπτη Σταυροφορία λίγα χρόνια νωρίτερα. Οι μάχες στις αιγυπτιακές ακτές ήταν πολύ δύσκολες και ο βασιλιάς Λουδοβίκος Θ΄ της Γαλλίας μαζί με τα στρατεύματα, πολεμούσαν μέσα στο νερό που έφτανε ως την μέση τους. Μετά από μια παρατεταμένη μάχη, οι Μουσουλμάνοι αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν, αφήνοντας την πόλη σχεδόν ανυπεράσπιστη. Την επόμενη ημέρα ο ντε Σοννάκ έγραψε στον Ροβέρτο του Σάντφορντ, αναφέροντάς του ότι το πρωί εκείνο η Δαμιέτη πολιορκήθηκε με απώλεια ενός μόνο σταυροφόρου μετά τη μάχη.

Τον Απρίλιο του 1250, οι χριστιανικές δυνάμεις στρατοπέδευσαν έξω από την πόλη Φαρασκούρ στην Αίγυπτο και βρίσκονταν υπό συνεχείς επιθέσεις. Μια σημαντική επίθεση των Μουσουλμάνων ξεκίνησε στις 6 Απριλίου και ο ντε Σοννάκ προσχώρησε στις φραγκικές δυνάμεις που έκανα έφοδο για την αντιμετώπιση του εχθρού. Πάλεψε κατά μήκος της όχθης του ποταμού Νείλου μέχρι που τελικά κατακλύστηκε από επιτιθέμενους. Ο ντε Σοννάκ, που είχε χάσει το ένα του μάτι σε μια προηγούμενη μάχη, τυφλώθηκε πλήρως από ένα δεύτερο τραυματισμό στο κεφάλι και σκοτώθηκε από μουσουλμάνους στρατιώτες.

Ο θάνατός του και η σύλληψη του βασιλιά Λουδοβίκου Θ΄ σηματοδότησαν το τέλος της εβδόμης σταυροφορίας. Τον διαδέχθηκε ως Μέγας Μάγιστρος ο Ρενώ ντε Βισιέ.

Χρονικογραφικό έργο
-------------------

Το οικόσημο του Γκιγιόμ ντε Σοννάκ
Ο Γκιγιόμ ντε Σοννάκ ήταν ο πρώτος Μεγάλος Μάγιστρος που αρχειοθέτησε τις περιπλοκές στην ιεραρχία των Ναϊτών ιπποτών. Πρόσθεσε την καταγραφή αυτή στα υπάρχοντα αρχεία του Τάγματος, ύστερα τα κωδικοποίησε και τα αποθήκευσε σε ένα ασφαλές μέρος, έτσι ώστε το Τάγμα να έχει ακριβή αρχεία για τα μελλοντικά χρόνια. Είναι σίγουρα ειρωνικό το γεγονός ότι, ο άνθρωπος που ήταν υπεύθυνος για τη δημιουργία των πιο εμπεριστατωμένων αρχείων του Τάγματος, δεν φρόντισε να υπάρξει κάποια ένδειξη για το πότε γεννήθηκε ο ίδιος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Tyerman, Christopher (2009). *God's War: A New History of the Crusades* (2η έκδοση). Belknap Press. ISBN 978-0-6740-3070-1.
2. 1 2 3 4 5  Barber, Malcolm (2006). *The Trial of the Templars*. Canto Classics (2η έκδοση). Cambridge University Press. ISBN 978-1-1076-4576-9.
3. 1 2  Madden, Thomas F. (2013). *The Concise History of the Crusades*. Critical Issues in World and International History (3η έκδοση). Rowman & Littlefield Publishers. ISBN 978-1-4422-1575-7.
4. ↑  «Guillaume de Sonnac». templiers.org.

  


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Μεγάλοι Μάγιστροι των Ιπποτών του Ναού |
| --- |
|  |
|  | 
* Ούγος ντε Παιν (1118–1136)
* Ρομπέρ ντε Κραόν (1136–1147)
* Εβεράρ ντε Μπαρ (1147–1151)
* Μπερνάρ ντε Τρεμελαί (1151–1153)
* Αντρέ ντε Μονμπάρντ (1153–1156)
* Μπερτράν ντε Μπλανσφόρ (1156–1169)
* Φιλίπ ντε Μιγί (1169–1171)
* Οντόν ντε Σαιντ-Αμάν (1171–1179)
* Αρνώ ντε Τορόζ (1181–1184)
* Ζεράρ ντε Ριντφόρ (1185–1189)
* Ρομπέρ ντε Σαμπλέ (1191–1193)
* Ζιλμπέρ Οράιγ (1193–1200)
* Φιλίπ ντε Πλεσίς (1201–1208)
* Γκιγιόμ ντε Σαρτρ (1209–1219)
* Πέδρο ντε Μοντεγκί (1218–1232)
* Αρμάν ντε Περιγκόρ (1232–1244)
* Ρισάρ ντε Μπυρ (1244/5–1247)
* Γκιγιόμ ντε Σοννάκ (1247–1250)
* Ρενώ ντε Βισιέ (1250–1256)
* Τομάς Μπεράρ (1256–1273)
* Γκιγιόμ ντε Μποζέ (1273–1291)
* Τιμπώ Γκοντέν (1291–1292)
* Ζακ ντε Μολέ (1292–1314)
 |  |

 |