Το **Αλ Χουσούν** ​​(αραβικά:  الحصن‎) είναι πόλη στη βόρεια Ιορδανία, η οποία βρίσκεται 65 χιλιόμετρα βόρεια του Αμμάν και περίπου 7 χιλιόμετρα νότια του Ιρμπίντ. Έχει πληθυσμό 35.085 κατοίκους. Η περιοχή έχει εύφορο έδαφος το οποίο μαζί με το ήπιο κλίμα επιτρέπει την καλλιέργεια υψηλής ποιότητας καλλιεργειών. Το Αλ Χουσούν ήταν γνωστό για το κρασί του· τώρα τα κύρια προϊόντα του είναι το σιτάρι και το ελαιόλαδο. Το Αλ Χουσούν είναι το διοικητικό κέντρο του διαμερίσματος Μπάνι Ομπάιντ.

Ιστορία
-------

Η ορθόδοξη εκκλησία του Αλ Χουσούν
Το Αλ Χουσούν είναι ένα από τα πιθανά σημεία του Δίου, μιας πόλης που χρονολογείται από όταν οι Ρωμαίοι κατέλαβαν τη βόρεια Ιορδανία και την περιοχή. Οι πόλεις της Δεκαπόλεως (μια ελληνορωμαϊκή ομοσπονδία ή λεγεώνα δέκα πόλεων, που δημιουργήθηκε υπό τον Πομπήιο περίπου 64-63 π.Χ.). Σύμφωνα με τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο, (23-79 μ.Χ.) οι πόλεις περιελάμβαναν: τη Σκυθόπολη, τον Ίππο, τα Γάδαρα, την Πέλλα, τη Φιλαδέλφεια (σημερινό Αμμάν), τη Γέρασα, το Δίον, την Κάναθα, τη Δαμασκό και τη Ραφάνα.

Το Αλ Χουσούν έχει μία από τις παλαιότερες Ορθόδοξες εκκλησίες στην Ιορδανία. Αρχικά είχε χτιστεί τον δεύτερο αιώνα μ.Χ. αλλά καταστράφηκε το 1680 από τον Οθωμανικό στρατό. Μια εκκλησία ανοικοδομήθηκε αργότερα το 1886 από τους ντόπιους Χριστιανούς. Παραδοσιακά, το Αλ Χουσούν είναι το σπίτι μιας σχετικά μεγάλης χριστιανικής κοινότητας, συμπεριλαμβανομένων των Μελχιτών. Το Αλ Χουσούν, μαζί με τη Φουχέις, εξακολουθεί να περιλαμβάνει υψηλό ποσοστό χριστιανών.

Το 1596 εμφανίστηκε στα οθωμανικά φορολογικά μητρώα με την ονομασία αλ-Χουσούν, ευρισκόμενο στο ναχιγέ (υποδιαμέρισμα) του Μπάνι Ατίγια, μέρος του Σαντζακίου της Αυρανίτιδος. Είχε 24 νοικοκυριά και 15 εργένηδες· όλοι μουσουλμάνοι. Οι χωρικοί πλήρωναν σταθερό φορολογικό συντελεστή 25% στα αγροτικά προϊόντα· συμπεριλαμβανομένου του σιταριού, του κριθαριού, των θερινών καλλιεργειών/οπωροφόρων δέντρων, των αιγών και των κυψελών των μελισσών· εκτός από τα περιστασιακά έσοδα. Ο συνολικός φόρος ήταν 17.153 ακτσές. Το 1/4 των εσόδων πήγαινε σε βακούφι.

Το 1806, ένας διάσημος Γερμανός περιηγητής ονόματι Ζέετσεν έφτασε στο Χουσούν και έγινε φιλοξενούμενος του Αλ Σεΐχ Αμπνταλλά Γάνμα. Ο ίδιος αφηγείται στο βιβλίο του, που περιγράφει τα ταξίδια του στα ανατολικά, ότι όταν έφτασε στο λιμάνι Αλ Χουσούν και ρώτησε για τον σεΐχη της πόλης, οδηγήθηκε στην κατοικία του Αμπνταλλά, όπου έμεινε μαζί του για δύο εβδομάδες.

Το 1812, ο Ελβετός τουρίστας και ανακαλυφτής της Πέτρας, Γιόχαν Λούντβιχ Μπούρκχαρντ, έφτασε στο Χουσούν. Έγινε επίσης καλεσμένος του Σεΐχη Αμπντάλα Γάνμα για δέκα ημέρες. Και οι δύο πρώτοι ταξιδιώτες έγραψαν για τη διαμονή τους στο Χουσν και για τον οικοδεσπότη τους· η περιγραφή είναι γεμάτη φιλοφρονήσεις, εκτίμηση και σεβασμό.

Το 1838 οι κάτοικοι του Αλ Χουσούν ήταν κυρίως σουνίτες μουσουλμάνοι και Έλληνες χριστιανοί.

Το 1961 ο πληθυσμός του Χουσούν ήταν 3.728 κάτοικοι, από τους οποίους οι 2.030 ήταν Χριστιανοί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hütteroth and Abdulfattah, 1977, p. 204
2. ↑  Smith, in Robinson and Smith, 1841, vol 3, 2nd appendix, p. 164
3. ↑  Government of Jordan, Department of Statistics, 1964, p. 13
4. ↑  Government of Jordan, Department of Statistics, 1964, pp. 115–116