recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Αγαλματίδιο πολεμιστή Σινδού από ασβεστόλιθο. 1oς αι. μ.Χ. Αρχαιολογικό Μουσείο Κερτς (αρχαίο Παντικάπαιο).
Αρχαία αγγεία (αρύβαλλοι) από την νεκρόπολη των Σινδών, στη Φαναγόρεια.
Οι **Σίνδοι** ή και **Σινδοί** ήταν αρχαίος Σκυθικός λαός Ιρανικής καταγωγής που κατοικούσε γύρω από τη Μαιώτιδα λίμνη στα ανατολικά του Κιμμέριου Βοσπόρου. Αποτελούσε τμήμα του λαού των Μαιωτών από τους οποίους αποσπάστηκε κάποια στιγμή.

Οι Σινδοί ήρθαν σε επαφή με τους Έλληνες και ανέπτυξαν στενές σχέσεις· τον 6ο αιώνα π.Χ. ιδρύθηκαν οι πρώτες ελληνικές αποικίες στην επικράτειά τους. Αρχαιολογικά ευρήματα στους οικισμούς Σεμιμπράτνεγιε και Ανάπσκογιε, όπως αμφορείς από τη Χίο και Λέσβο δείχνουν εμπορικές συναλλαγές μεταξύ των Σινδών και Ελλήνων ή ακόμη και συγκατοίκηση στους οικισμούς. Οι Σινδοί έκοβαν αργυρά νομίσματα με τη μορφή τού Ηρακλή στη μία πλευρά, που φέρει τη λεοντή στο κεφάλι και είναι γονατιστός με το τόξο του, ενώ και στην άλλη πλευρά έφεραν συνήθως την επιγραφή *ΣΙΝΔΩΝ* μαζί με κεφαλή ίππου ή παράσταση γλαύκας.

Από τους γνωστότερους Σινδούς ήταν ο Σωπαίος, που αναφέρεται από τον Ισοκράτη στους λόγους του. Η κόρη του Σωπαίου είχε παντρευτεί γιο τού βασιλιά τού Βοσπόρου Σατύυρου και όταν η χώρα των Σινδών προσαρτήθηκε στο Βασίλειο του Βοσπόρου απέκτησε μεγάλη γη. Από την ιστορία του Σωπαίου και αυτή της Τιργαταώς φαίνεται, ότι το ελληνικό Βασίλειο του Βοσπόρου επέμβαινε στα εσωτερικά των Σινδών, και κάποια στιγμή η χώρα τους έγινε τμήμα τους. Παρά τις προσπάθειες των υπολοίπων Μαιωτών να επανακτήσουν με πόλεμο τη χώρα των Σινδών δεν τα κατάφεραν, μάλιστα οι απόγονοι τού Σατύρου φέρουν και τον τίτλο και τού βασιλιά των Σινδών.

Οι Σινδοί αργότερα ενσωματώθηκαν υπό τον Μιθριδάτη στο Βασίλειο τού Πόντου. Ήταν γνωστοί σαν λαός μέχρι τον 6ο μ.Χ. αιώνα και αναφέρονται από τον περιηγητή Διονύσιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  [...] τῶν Μαιωτῶν δ’ εἰσὶν αὐτοί τε οἱ Σινδοὶ καὶ Δανδάριοι καὶ Τορέται καὶ Ἄγροι καὶ Ἀρρηχοί, [...] Στράβωνος Γεωγραφικά[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Στέφανος Βυζάντιος, *Εθνικών*, από τα google books
3. ↑  Corpus Αρχαιολογία - Ιστορία των Πολιτισμών, Τεύχος 27 Μαΐου 2001, σελ 71
4. ↑  Corpus Αρχαιολογία - Ιστορία των Πολιτισμών, Τεύχος 27 Μαΐου 2001, σελ 72
5. ↑  Ισοκράτους Λόγοι
6. ↑  Πολύαινος , Στρατηγήματα βιβλίο Η'[*νεκρός σύνδεσμος*].Τιργαταὼ Μαιῶτις ἐγήματο Ἑκαταίῳ βασιλεῖ Σίνδων, οἳ νέμονται μικρὸν ἄνω Βοσπόρου. τοῦτον τὸν Ἑκαταῖον ἐκπεσόντα τῆς ἀρχῆς κατήγαγε Σάτυρος ὁ Βοσπόρου τύραννος καὶ τὴν ἑαυτοῦ θυγατέρα πρὸς γάμον ἐξέδωκεν ἀξιώσας τὴν προτέραν ἀποκτεῖναι. ὁ δὲ τὴν Μαιῶτιν στέργων ἀνελεῖν μὲν οὐχ ὑπέμεινεν, ἐς ὀχυρὸν δὲ φρούριον καθείρξας ἐκέλευσε διάγειν φρουρουμένην· ἡ δὲ Τιργαταὼ λαθοῦσα τοὺς φύλακας διέδρα. τῶν δὲ περὶ τὸν Ἑκαταῖον καὶ τὸν Σάτυρον πολλῇ σπουδῇ ζητούντων ἐδεδοίκεσαν γὰρ, μὴ κινήσῃ τοὺς Μαιώτας ἐς πόλεμον [...] Γόργιππος δὲ υἱὸς αὐτοῦ τὴν ἀρχὴν διαδεξάμενος ἱκέτης αὐτὸς ἐλθὼν καὶ δῶρα δοὺς αὐτῇ μέγιστα τὸν πόλεμον διελύσατο.
7. ↑  Διονυσίου Οικουμένης Περιήγησης

Πηγές
-----

* Barclay Vincent Head (1844-1914), μετάφραση Ιωάννης Σβορώνος (1863-1923), επιμ. (1898). *Ιστορία των νομισμάτων, Τόμος Β'*. Αθήνα: Π. Δ. Σακελλαρίου, βιβλιοπωλείο Καρόλου Μπεκ. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2009.
Ο **Νταγκ Μάξτεντ** (πλήρες ονοματεπώνυμο **Douglas Francis Maxted**, Γουεστ Χαμ, Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο, 1914 – Αδελαΐδα, Αυστραλία, 1999) ήταν Βρετανός καλλιτέχνης εικονογραφημένων εκδόσεων και δημιουργός κόμικς.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Οι γονείς του (William E. Maxted και Frances, το γένος Webb) μετανάστευσαν στην Αυστραλία όταν εκείνος βρισκόταν στην ηλικία των 11 ετών. Εκεί ολοκλήρωσε εγκύκλιες σπουδές στο Norwood School και αποφοίτησε από τη Σχολή Καλών Τεχνών της βόρειας Αυστραλίας, στην οποία και διδάχθηκε σχέδιο από τους Ivor Hele και Millward Gray. Εκεί γνωρίστηκε με τους μετέπειτα καλλιτέχνες των κόμικς Phillip Wearne και Max Judd. Κατόπιν υπηρέτησε στον Β’ Π.Π. και ακολούθως έπιασε δουλειά σε μία βιομηχανία ψυγείων ως μηχανικός, αλλά τότε τον πλησίασε ο Wearne και του πρότεινε να δουλέψει ως εικονογράφος για τον εκδότη H.E. Hoffman, για λογαριασμό του οποίου δημιούργησε το 1944 τις πρώτες του εικονογραφημένες σειρές «Dick Weston», «Star Report» και «Big Rick Roland»με πρωταγωνιστές τους αντίστοιχους χαρακτήρες. Προηγούμενα, είχε συνεισφέρει στις σειρές «Uncle Si», «The Family Next Door», «Pirate Pete» και «Rollo of the Big Top» του ίδιου ιδιοκτήτη. Το 1947 έφτιαξε τη δική του εταιρεία («Ben Barbary Bushranger Comics») όπου δημοσίευσε τις σειρές «Vesta the Vesuvian», «Captain Carver», «Little Bosco» και «Peter Dragon of Scotland Yard», έως το 1949. Τη δεκαετία του ’50 απασχολήθηκε και στο χώρο της διαφήμισης, ενώ ανέλαβε καλλιτεχνικός διευθυντής του εκδοτικού οίκου «Rigby» (1958). To 1962 γύρισε στη Μεγάλη Βρετανία και εργάσθηκε για την εταιρεία «IPC» σχεδιάζοντας κυρίως αθλητικού περιεχομένου ιστορίες, όπως τις «Legge’s Eleven», «Yellowknife of the Yard», «Come On, Coggin!», «The Sludgemouth Sloggers», «Drifter Long», «Uncle Ironsides», «His Sporting Lordship», «Typhoon Tracey», «The Hard Man», «Charlie Peace», «Nutty Slack» για τα περιοδικά «Valiant», «Buster», «Smash!», «Tiger» «Hurricane» και «Roy of the Rovers». Το 1983 επέστρεψε οικογενειακώς στην Αυστραλία, όπου ζωγράφιζε από χόμπι στη σύνταξή του. 

Απεβίωσε το 1999 σε ηλικία 85 ετών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Γαλλικά) *BD Gest'*. 29793. Ανακτήθηκε στις 19  Ιουλίου 2019.
2. ↑  Doug Maxted, βιογραφία στο UK comics Ανακτήθηκε στις 18/10/2018
3. ↑  National Library of Australia\_Ben Barbary Comics Ανακτήθηκε στις 18/10/2018
4. ↑  Lambiek Comiclopedia\_Doug Maxted Ανακτήθηκε στις 18/10/2018
5. ↑  Βιογραφία του Douglas Baxted στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστραλίας Ανακτήθηκε στις 18/10/2018
6. ↑  Σειρές του καλλιτέχνη στο περιοδικό Buster Ανακτήθηκε στις 18/10/2018

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 94993912
* ISNI: 0000 0000 6540 6010
* NLA: 36590579

 |

 |
Το **Σανλούρι** (ιταλικά: *Sanluri*‎, λατινικά: *Sullurium*‎, σαρδηνιακά: *Seddori*) είναι Δήμος και μία από τις δυο πρωτεύουσες της Ιταλικής Επαρχίας του Μέντιο Καμπιντάνο, στην Ιταλική Περιφέρεια Σαρδηνία στην Ιταλία. Η δεύτερη πρωτεύουσα της επαρχίας όπως ορίστηκε με κυβερνητικό διάταγμα (2005) ήταν η Βιλατσίντρο. Με νέο κυβερνητικό διάταγμα η Επαρχία του Μέντιο Καμπιντάνο ενώθηκε με την Επαρχία του Καρμπόνια-Ιγκλέσιας και δημιούργησαν την Επαρχία της Νότιας Σαρδηνίας (2016).
Το όνομα της πόλης προέρχεται από μερικές παραλλαγές του ονόματος του νησιού της Σικελίας στην τοπική διάλεκτο, το «Σελλόρι» σχετίζεται με τη Σικελία σαν τόπος παραγωγής σιτηρών. Η πεδιάδα της επαρχίας Μέντιο Καμπιντάνο είναι γεμάτη με σιτοβολώνες. Μια άλλη υπόθεση αναφέρει ότι το όνομα «Σανλούρι» σχετίζεται με τον προστάτη της πόλης Σαν Λορέντζο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Popolazione Residente al 1° Gennaio 2018». Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ιταλίας. Ανακτήθηκε στις 16  Μαρτίου 2019.
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2019.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 244733682
* GND: 4554012-3

 |

 |
Η **Σεραφίνα ντα Μοντεφέλτρο**, γεννημένη Σβέβα, ιταλ. (Sveva) Seraphina da Montefeltro (1434 - 8 Σεπτεμβρίου 1478) από τον Οίκο των Μοντεφέλτρο ήταν κόρη του κόμη του Ουρμπίνο και με τον γάμο της με τον Σφόρτσα έγινε κυρία του Πέζαρο. Όταν την έδιωξε ο σύζυγός της, έγινε μοναχή των Πενήτων της Αγ. Κλάρας. Ο πάπας Βενέδικτος ΙΔ΄ την αγιοποίησε το 1754 και την εορτάζουν οι Φραγκισκανοί.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Ουρμπίνο. Ήταν κόρη του Γκουίντο-Αντόνιο κόμη του Ουρμπίνο και της Κατερίνα Κολόνα. 

Όταν απεβίωσε ο πατέρας της το 1438 και η μητέρα της το 1443, την ανέλαβε πρώτα ο μεγαλύτερος αδελφός της Ονταντόνιο ντα Μοντεφέλτρο, που είχε διαδεχθεί τον πατέρα τους ως κόμης, και μετά ο ετεροθαλής αδελφός της Φεντερίκο ντα Μοντεφέλτρο, που διαδέχθηκε τον Ονταντόνιο, μετά τη δολοφονία εκείνου το 1444. Τον Μάρτιο του 1446, όταν ήταν 12 ετών, μετακινήθηκε στη Ρώμη, όπου έμεινε για περισσότερο από ένα έτος, υπό την προστασία του εκ μητρός θείου της Πρόσπερο Κολόνα καρδινάλιου.

Το 1448 παντρεύτηκε τον Αλεσσάντρο κύριο του Πέζαρο. Λίγο μετά ο σύζυγός της έφυγε για να υποστηρίξει τον αδελφό του Φραγκίσκο Α΄ Σφόρτσα ως δούκα του Μιλάνου. Κατά την έξι ετών απουσία του, εμπιστεύτηκε τη διακυβέρνηση του Πέζαρο στη Σεραφίνα. Κατά την επιστροφή του ο άνδρας της παραδόθηκε σε έκλυτη ζωή και της συμπεριφερόταν άσχημα. Την ανάγκασε να εισέλθει στη μονή των Πενήτων της Αγ. Κλάρας, στο Πέζαρο.

Το 1475 η Σερφίνα εξελέγη ηγουμένη της μονής στο Πέζαρο, και απεβίωσε εκεί το 1478. Η σορός της ξεθάφτηκε λίγα έτη μετά και βρέθηκε άφθαρτη. Διατηρείται στον Καθεδρικό του Πέζαρο.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 1448 τον Αλεσσάντρο Σφόρτσα κοντοτιέρο, κύριο του Πέζαρο. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
-----

* Herbermann, Charles, ed. (1913). "Blessed Seraphina Sforza". Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 316416074
* ISNI: 0000 0004 5003 5367

 |

 |
Τα **Οικιστικά Κοινά του Άμστερνταμ** ήταν αστικά κοινά βασισμένα στην κοινωνική στέγαση ως συλλογική αξία χρήσης, τα οποία υφίσταντο από τα μέσα έως τα τέλη της δεκαετίας του 1980 στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας.  

Τις προηγούμενες δύο δεκαετίες στην χώρα είχαν χτιστεί καινούργιες κοινωνικές κατοικίες στην θέση ιδιωτικών κατοικιών που είχαν κατεδαφιστεί, καθώς επίσης είχαν ανακαινισθεί παλαιότερες ιδιωτικές και είχαν μετατραπεί σε κοινωνικές κατοικίες. Η ανάπτυξη της κοινωνικής στέγασης καθώς και η δημιουργία στεγαστικών επιδομάτων για όλους, εκτός των πολύ πλουσίων, υποστηρίχθηκε τόσο από την ολλανδική κυβέρνηση και τους δήμους όσο και από τους 14 στεγαστικούς οργανισμούς του Άμστερνταμ. Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 είχε αναγνωριστεί πως η πρόσβαση σε οικονομικά προσιτές κατοικίες ήταν δικαίωμα όλων των πολιτών του Άμστερνταμ. 

Οι επιτροπές κατοίκων, οι εκπρόσωποι στεγαστικών οργανισμών, η ένωση ενοικιαστών και τα περιφερειακά συμβούλια ολόκληρης της πόλης, καθώς και κυβερνητικοί υπάλληλοι συνέβαλαν στην δημιουργία μιας δημοκρατικής διακυβέρνησης των κοινών. Αυτό το σύστημα διακυβέρνησης έδινε σε όλους τους πιθανούς χρήστες πρόσβαση στην κοινωνική στέγαση. Η πρόσβαση δινόταν ανάλογα με τις προσωπικές και κοινωνικές ανάγκες των χρηστών όπως το μέγεθος της οικογένειας. Ακόμη, δίδονταν επιδόματα ενοικίου σε όσους το χρειάζονταν, ενώ είχε οριστεί ανώτατο όριο για το ύψος του μισθώματος βάσει ενός συστήματος πόντων. Επίσης, το εν λόγω σύστημα διακυβέρνησης απέτρεπε τους ιδιοκτήτες ιδιωτικών σπιτιών από το να αποσύρουν τα σπίτια τους από το σύστημα πόρων ή να θέσουν υψηλά μισθώματα που θα απέκλειαν ενοίκους από την πρόσβαση στις κατοικίες. Το σύστημα διακυβέρνησης έλεγχε την δημιουργία καινούργιων υποδομών με τέτοιον τρόπο ώστε να ανήκουν στον τομέα της κοινωνικής στέγασης και όχι στον ιδιωτικό. Τέλος, όλοι οι κάτοικοι είχαν την δυνατότητα ενεργής συμμετοχής στην συλλογική λήψη αποφάσεων για την διαχείριση των στεγαστικών τους πόρων. 

Αν και η κοινωνική στέγαση συνεχίζει να υφίσταται στο Άμστερνταμ και μάλιστα σε μεγάλα ποσοστά,  δεν μπορεί πλέον να γίνει λόγος για οικιστικά κοινά. Με το πέρασμα στην μεταβιομηχανική εποχή και από τις αρχές του 1990 τα οικιστικά κοινά του Άμστερνταμ εξαφανίστηκαν, καθώς η βάση τους, οι στεγαστικοί οργανισμοί, έχουν ιδιωτικοποιηθεί και προσπαθούν να παράγουν κέρδος ενώ τα κοινωνικά κινήματα για την προστασία των ενοίκων έχουν εξασθενήσει.

Πρόσθετη Βιβλιογραφία
---------------------

* Όστρομ, E. (2002). *Η Διαχείριση των Κοινών Πόρων* (μτφρ. Γ. Άρχοντας). Αθήνα: Καστανιώτης.
* Bollier, D. (2016). *Κοινά. Μια σύντομη εισαγωγή* (μτφρ. Γ. Θεοχάρης). Αθήνα: Angelus Novus.
* Ηardt, M. & Negri, A. (2012). *Να πάρουμε τη σκυτάλη. Διακήρυξη* (μτφρ. Α. Κιουπκιολής). Αθήνα: Βιβλιόραμα.
* Harvey, D. (2013). *Εξεγερμένες πόλεις. Από το δικαίωμα στην πόλη στην επανάσταση της πόλης* (μτφρ. Κ. Χαλμούκου). Αθήνα: Εκδόσεις ΚΨΜ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

*

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Nonini, Don (2017-12-01). «Theorizing the urban housing commons» (στα αγγλικά). *Focaal* **2017** (79): 23–38. doi:10.3167/fcl.2017.790103. ISSN 1558-5263. .
Εικόνα οικιακού κινηματογράφου από βιντεοπροβολέα υψηλής ανάλυσης.
**Οικιακός κινηματογράφος (Home cinema / Home theater)** είναι μία οπτικο-ακουστική εγκατάσταση που έχει σκοπό την αναπαραγωγή κινηματογραφικών ταινιών στον οικιακό χώρο.

Μία εγκατάσταση οικιακού κινηματογράφου μπορεί να αποτελείται ακόμη και από μία απλή τηλεόραση, DVD player και κάποιο σύνολο ηχείων. Σε πιο προχωρημένη μορφή διαθέτει μία ή δύο πηγές ήχου και εικόνας υψηλής ανάλυσης (HD-DVD, Blu-ray player), κάποιον Audio / Video receiver, κάποια μεγάλη οθόνη απεικόνισης ή σύστημα βιντεοπροβολής και ικανό αριθμό ηχείων, συμπεριλαμβανομένου και ενός ή δύο subwoofer.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «tvexperts.gr». *Για να την... ακούς Dolby Surround!*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Σεπτεμβρίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Οικιακός κινηματογράφος** |

* Soundbar (μπάρα ήχου), για προσομοίωση οικιακού κινηματογράφου Αρχειοθετήθηκε 2020-09-25 στο Wayback Machine.
Το **Εστάδιο ντο Ντραγκάο** (πορτογαλικά: *Estádio do Dragão*) είναι ποδοσφαιρικό γήπεδο συνολικής χωρητικότητας
52.000 θέσεων και βρίσκεται στο Πόρτο της Πορτογαλίας. Εγκαινιάστηκε τον Νοέμβριο του 2003 και αποτελεί την έδρα της Πόρτο. Το 2004 στο Ντραγκάο διεξήχθησαν αρκετοί αγώνες του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος ποδοσφαίρου.Στην κλίμακα βαθμολόγησης της UEFA το Ντραγκάο ανήκει στην υψηλότερη κατηγορία elite (4 αστέρια).

Σχεδιασμός & Ολοκλήρωση έργου
-----------------------------

Το Ντραγκάο κατασκευάστηκε με σκοπό την αντικατάσταση του "γηραιού" Ντας Άντας, που μέχρι τότε ήταν η έδρα της Πόρτο αλλά και για την διεξαγωγή αγώνων του Euro 2004.Οι εργασίες κατασκευής ξεκίνησαν στα τέλη του 2001 και ολοκληρώθηκαν τον Νοέμβριο του 2003.  
Στο ενδιάμεσο διάστημα προέκυψαν διαφωνίες μεταξύ των κατασκευαστών και της δημοτικής αρχής καθώς ο δήμαρχος του Πόρτο αντιτάχθηκε στα σχέδια για μεγάλης κλίμακας δόμηση και κατασκευή εμπορικών κέντρων. Τελικά οι δύο πλευρές κατέληξαν σε συμφωνία και τα έργα συνεχίστηκαν κανονικά. Τον σχεδιασμό του έργου ανέλαβε ο πορτογάλος αρχιτέκτονας Μανουέλ Σαλγκάδο και το τελικό κόστος κατασκευής ανήλθε σε €97.755.318 όπου τα €18.430.956 προήλθαν από κρατικά κονδύλια.   

Τα εγκαίνια του γηπέδου έγιναν στις 16 Νοεμβρίου του 2003 σε φιλικό ματς μεταξύ της Πόρτο και της Μπαρτσελόνα.

Ονομασία
--------

Το λογότυπο του Ντραγκάο
Η επιλογή της ονομασίας του γηπέδου έγινε λόγω του ψευδωνύμου "οι δράκοι" που διατηρεί η ομάδα της ΦΚ Πόρτο.

EURO 2004
---------

Στα πλαίσια του EURO 2004 το Ντραγκάο φιλοξένησε τις εξής αναμετρήσεις:

| Ημερομηνία |  | Αποτέλεσμα |  | Φάση |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 12 Ιουνίου 2004 | Πορτογαλία | **1–2** | Ελλάδα | *Α' Όμιλος* |
| 15 Ιουνίου 2004 | Γερμανία | **1–1** | Ολλανδία | *Δ' Όμιλος* |
| 18 Ιουνίου 2004 | Ιταλία | **1–1** | Σουηδία | *Γ' Όμιλος* |
| 27 Ιουνίου 2004 | Τσεχία | **3–0** | Δανία | *Προημιτελικός* |
| 1 Ιουλίου 2004 | Ελλάδα | **1–0** (*παράταση*) | Τσεχία | *Ημιτελικός* |
|

Φωτογραφίες
-----------

* Εξωτερική όψη του σταδίουΕξωτερική όψη του σταδίου
* Άποψη του σταδίουΆποψη του σταδίου

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  www.wikilovesmonuments.org.pt.
2. ↑  «Estádio do Dragão – História» (στα Πορτογαλικά). F.C. Porto.
3. ↑
4. ↑
5. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2012.
6. ↑
7. ↑
8. ↑
9. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* 
* Αρχειοθετήθηκε 2013-02-03 στο Wayback Machine.
Το **Στάδιο Ρουνγκράντο 1ης Μαΐου** (κορεατικά: 릉라도5월1일경기장) είναι ένα γήπεδο πολλαπλών χρήσεων στην Πιονγιάνγκ της Βόρειας Κορέας, η κατασκευή του οποίου ολοκληρώθηκε την 1η Μαΐου του 1989. Αποτελεί σήμερα το μεγαλύτερο στάδιο στον κόσμο, με χωρητικότητα 114.000 θεατών και καταλαμβάνει 51 στρέμματα.

Το στάδιο χρησιμοποιείται σήμερα για αγώνες ποδοσφαίρου, ορισμένους αγώνες στίβου, αλλά πιο συχνά για Φεστιβάλ Αριράνγκ (επίσης γνωστά ως Μαζικοί Αγώνες). Το γήπεδο μπορεί να φιλοξενήσει 150.000 θεατές, γεγονός που το καθιστά το μεγαλύτερο γήπεδο στον κόσμο και το 12ο μεγαλύτερο αθλητικό χώρο του κόσμου. Η ονομασία του προέρχεται από τη νήσο Ρουνγκράντο στον ποταμό Ταεντόνγκ, επί της οποίας βρίσκεται, και από την Πρωτομαγιά, την παγκόσμια ημέρα των εργατών. Η οροφή του διαθέτει 16 τόξα τοποθετημένα σε ένα δακτύλιο, και λέγεται ότι μοιάζει με άνθος μανόλιας. Δεν πρέπει να συγχέεται με το κοντινό Στάδιο Κιμ Ιλ-σονγκ, χωρητικότητας 50.000 θεατών.

Ενώ το γήπεδο χρησιμοποιείται για αθλητικές εκδηλώσεις, είναι πιο γνωστό για τις μαζικές παραστάσεις και συναυλίες για τον εορτασμό του Κιμ Ιλ Σουνγκ και του έθνους της Βόρειας Κορέας. Τον Ιούνιο-Ιούλιο του 2002 ήταν ο τόπος ενός μεγάλου γυμναστικού και καλλιτεχνικού «Φεστιβάλ Αριράνγκ». Την πρώτη φορά πήραν μέρος 100.000 συμμετέχοντες, το διπλάσιο του αριθμού των θεατών, με ελεύθερη πρόσβαση στους ξένους. Αυτές οι παραστάσεις αποτελούν σήμερα μια ετήσια εκδήλωση στην Πιονγιάνγκ, συνήθως τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο. Το βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες έχει αναγνωρίσει αυτές τις εκδηλώσεις ως τις μεγαλύτερες στον κόσμο.

Εικόνες
-------

* Εξωτερική όψη του «Ρουνγκράντο»Εξωτερική όψη του «Ρουνγκράντο»
* Άποψη του «Ρουνγκράντο»Άποψη του «Ρουνγκράντο»

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The 30 biggest stadiums in world sports, ranked by crowd capacity». *businessinsider.com*. Ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2018.
2. ↑  «Rungrado 1st of May Stadium – Football Stadium». *Football-Lineups*. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2016.
3. ↑  Watts, Jonathan (17 May 2002). «Despair, hunger and defiance at the heart of the greatest show on earth». *The Guardian* (London). .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Rungnado May Day Stadium 360 degree panorama


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Rungrado 1st of May Stadium  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Ντομινίκ Τζέιμς**, γεννημένος στις 5 Οκτωβρίου 1986 στο Ρίτσμοντ της Ιντιάνα, είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του πόιντ γκαρντ.

Καριέρα
-------

Ο Τζέιμς ξεκίνησε την καριέρα του από το κολέγιο του Μαρκέτ το 2005, έχοντας 15,3 πόντους, 5,4 ασίστ και 4,5 ριμπάουντ μέσο όρο. Μετά το τέλος της δεύτερης χρονιάς του στο πανεπιστήμιο, μπήκε στα ντραφτ του ΝΒΑ, αλλά αποσύρθηκε. Στις 25 Φεβρουαρίου 2009 έσπασε το πέμπτο μετατάρσιο οστό, στην ήττα του Μαρκέτ από το Κονέκτικατ με 93-82. Έναν μήνα αργότερα, επέστρεψε στους αγωνιστικούς χώρους, στον αγώνα εναντίον του Μιζούρι.

Το καλοκαίρι του 2009 δεν μπόρεσε να μπει στο ντραφτ του ΝΒΑ, αλλά προσκλήθηκε να αγωνιστεί στο Summer League του Λας Βέγκας από τους Μιλγουόκι Μπακς, όμως αποκλείστηκε από το ρόστερ της ομάδας λόγω τραυματισμού. Τον Οκτώβριο του 2009, υπέγραψε στην τουρκική Μερσίν, φθάνοντας μέχρι τον τελικό του κυπέλλου Τουρκίας.

Την επόμενη χρονιά, μεταγράφηκε στη βουλγάρικη Λουκόιλ Ακαντέμικ και τον Οκτώβριο του 2011 υπέγραψε στον Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο είχε μέσο όρο 14,5 πόντων σε 14 αγώνες.

Αποχώρησε από τους "κίτρινους" τον Ιανουάριο του 2012, για να συνεχίσει μέχρι το τέλος της σεζόν στην Παρτιζάν Βελιγραδίου. Το 2012-13, ξεκίνησε με τον Τζέιμς στην ιταλική Ρετζιάνα και τον Φεβρουάριο του 2013 μεταγράφηκε στην γαλλική Πουατιέ.

Από το καλοκαίρι του 2014 αγωνίζεται στο Κατάρ, αρχικά με την ομάδα της Αλ-Ραγιάν και στην συνέχεια με την Αλ-Γκαράφα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  James done with broken bone in left foot
2. ↑  Point guard James cleared to play
3. ↑  Dominic James signs for Mersin
4. ↑  Dominic James signs for ARIS - ArisBC[*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  WHAT GOOD CAN DOMINIC JAMES BRING TO PARTIZAN?
6. ↑  RISOLTO CONSENSUALMENTE IL CONTRATTO DI DOMINIC JAMES[*νεκρός σύνδεσμος*]
7. ↑  Poitiers Basket 86 Rosters - RealGM
8. ↑  Amu Saaka and Dominic James represents Al Gharafa in GCC

Πηγές
-----

* Dominic James Stats, Bio - ESPN - ESPN.com - Go.com
* Dominic James Stats - Sports-Reference.com
Ο **Σεραπίων ο Αλεξανδρεύς** (3ος/2ος αιώνας π.Χ.) ήταν Έλληνας ιατρός από την Αλεξάνδρεια. Ανήκε στην σχολή των Εμπειρικών, και η επίδραση που είχε στην ανάπτυξη της σχολής τον έκανε να θεωρείται ως συνιδρυτής της μαζί με τον προγενέστερο του ιατρό Φιλίνο τον Κώο. Αναφέρεται πως ο Σεραπίων έγραψε εναντίον του Ιπποκράτη με ιδιαίτερη αντιπάθεια ωστόσο δεν διασώζεται κανένα από τα έργα του παρά μόνο αναφορές, ιδιαίτερα μέσω του Γαληνού και του Κέλσου κατά τον 2ο αιώνα μ.Χ..

Έχει διατυπωθεί η εκτίμηση πως ο *Σεραπίων ο Ασκαλωνίτης,* αγνώστου εποχής συγγραφέας περί της ερμηνείας των ονείρων, ενδεχομένως να είναι το ίδιο άτομο με τον Σεραπίωνα τον Αλεξανδρινό.

Δείτε επίσης
------------

* Σεραπίων (αποσαφήνιση)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «SERAPION». *www.columbia.edu*. Ανακτήθηκε στις 23 Απριλίου 2016.
2. ↑  Celsus, *De Med.* i. praef.
3. ↑  Galen, *De Subfig. Empir.* c. 13, vol. ii.
4. ↑  Celsus, *De Med.* v. 28. 17
5. ↑  Galen, *De Meth. Med.* ii. 7, vol. x.; *De Compos. Medicam. sec. Loc.*, x. 2, *De Compos. Medicam. sec. Gen.* ii. 9, vi. 4, vol. xiii.; *De Remed. Parab.*, ii. 17, vol. xiv
6. ↑  Fulgentius, Fabius Planciades (1971). «Fulgentius the Mythographer». Ohio State University Press.

Πηγές
-----

* *Sera'pion (10)* - A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology / William Smith, Ed.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 12694040
* GND: 102405743

 |

 |
Συντεταγμένες: 44°57′1″N 18°58′13″E﻿ / ﻿44.95028°N 18.97028°E﻿ / 44.95028; 18.97028

Το **Σολιάνι** (κροατικά: *Soljani*) είναι χωριό στην Τσβελφέριγια, στο νοτιότερο κομμάτι της επαρχίας Βουκοβάρ-Συρμίας, στην Κροατία. Στην απογραφή του 2001, το χωριό είχε τον πληθυσμό των 1554 κατοίκων.

Για πρώτη φορά αναφέρθηκε στα 1329 ως *"Sauli, Sali posessio"* και από τότε το όνομα του χωριού συνδέθηκε με τη λέξη "αλάτι" (sol σημαίνει αλάτι στα Κροατικά;). Κατά τη διάρκεια της Ρωμαικής αυτοκρατορίας, το χωριό αποτυπώθηκε στους ιστορικούς χάρτες ως *"Σάλντις"*, και ένας από τους κύριους Ρωμαικούς δρόμους που οδηγούσε στο Σίρμιουμ (Σρέμσκα Μιτρόβιτσα) πήγαινε δια μέσω του Σάλντις.

Η κυριότερη ανάπτυξη του χωριού, ήταν κατά τη διάρκεια του 18ου και 19ου αιώνα, όταν οι Σλοβάκοι από τη Βοϊβοντίνα και τη Σλοβακία, εγκαταστάθηκαν εκεί. Σήμερα οι απόγονοί τους είναι η μεγαλύτερη μειονότητα στο χωριό.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Register of spatial units of the State Geodetic Administration of the Republic of Croatia*. dgu.gov.hr/registar-prostornih-jedinica-172/172.
2. ↑  *2021 Croatian census: population data by age, sex, settlement*. podaci.dzs.hr/media/rqybclnx/popis\_2021-stanovnistvo\_po\_naseljima.xlsx.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Soljani στο Wikimedia Commons
* Soljani

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Κροατία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 253707850
* NKC: ge936185

 |

 |
Η (κρατική και αστική) σημαία του Βραδεμβούργου, λόγος 3:5.
Η **κρατική και αστική σημαία του Βραδεμβούργου** καθιερώθηκε στις 30 Ιανουαρίου του 1991. Αποτελείται από δύο οριζόντιες λωρίδες, χρώματος κόκκινου και λευκού. Έχει στο κέντρο της το έμβλημα του κρατιδίου. Στο τελευταίο βλέπουμε έναν κόκκινο αετό με κοτσάνια από τριφύλλι στις φτερούγες του. Το πτηνό βρίσκεται σε θυρεό χρώματος λευκού. 

Με βάση τον κανονισμό του 1991 νόμιμες είναι και τρεις κάθετες σημαίες.

Ιστορία
-------

### Σημαίες από το 14ο ως το 18ο αιώνα

Ο κόκκινος αετός υπήρχε ως μοτίβο στη σημαία πολύ παλιά, από το 14ο αιώνα, όταν το Βραδεμβούργο είχε εκλέκτορα. Η σημαία του 1340 ήταν λευκή με κόκκινο αετό. Παρόμοια (λευκή) ήταν και η σημαία του 1657, που έγινε γνωστή η ύπαρξή της το 19ο αιώνα. Στη σημαία αυτή το στέμμα ήταν πάνω από το κεφάλι του αετού, χωρίς να το ακουμπά. Περίπου ίδιες σημαίες εμφανίζονται και το 17ο -18ο αιώνα, με σπαθιά και όπλα να προστίθενται, ενώ σε μια σημαία του 17ου αιώνα υπάρχουν και οριζόντιες λωρίδες (λευκές και μαύρες). Άλλη πηγή αναφέρει σημαία με δικέφαλο πουλί, πελεκάνο και όχι αετό. Στο Βασίλειο της Πρωσσίας (1701-1918), οι σημαίες είχαν μαύρο αετό και όχι κόκκινο.

### Σημαίες τον 20ο αιώνα

Το Δεκέμβριο του 1945 καθιερώθηκε σημαία στο Βραδεμβούργο με τρεις οριζόντιες λωρίδες, οι ακριανές κόκκινες ισοπαχείς και μία μεσαία χρώματος λευκού. Στη μέση υπήρχε το εθνόσημο του 1945, με ένα δέντρο και έναν θυρεό. Η αστική σημαία εκείνης της εποχής δεν είχε το έμβλημα. Η σημαία αυτή καταργήθηκε τον Ιούλιο του 1952..

Πηγές
-----

* Σημαίες του Κόσμου

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σημαία του Βραδεμβούργου (1356-1701)
2. ↑  Σημαίες του Κόσμου
3. ↑  Σημαίες του Κόσμου

Δες επίσης
----------

* Έμβλημα του Βραδεμβούργου
Λόγος σημαίας: 22:41
Η σημαία του Γκουάμ των Ηνωμένων Πολιτειών υιοθετήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 1948. Η εδαφική σημαία είναι σκούρο μπλε με ένα στενό κόκκινο περίγραμμα σε όλες τις πλευρές (τα σύνορα ήταν μεταγενέστερη προσθήκη). Τα κόκκινα σύνορα αντιπροσωπεύουν το αίμα που χύθηκε στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και την ισπανική κυριαρχία. Στο κέντρο της σημαίας βρίσκεται το οικόσημο. ένα έμβλημα σε σχήμα αμυγδάλου, που απεικονίζει ένα proa να πλέει στον κόλπο Hagåtña κοντά στη Hagåtña και το GUAM χρωματισμένο με κόκκινα γράμματα. Το σχήμα του εμβλήματος θυμίζει τις πέτρες σφεντόνας που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι άνθρωποι των Chamoru. Η μορφή του εδάφους στο βάθος απεικονίζει τον βράχο Two Lovers Point στο Γκουάμ. Ο Τσαρλς Άλαν Πάουναλ, ο στρατιωτικός κυβερνήτης του Γκουάμ, ενέκρινε το σχήμα της σημαίας το 1948.

Ως συμπλήρωμα του σχεδίου της σημαίας του Γκουάμ και ως απάντηση στον νόμο του Γκουάμ που προβλέπει δημοτικές σημαίες, έγιναν προσπάθειες να απεικονιστεί η κουλτούρα κάθε δήμου του Γκουάμ στη δική του σημαία. Αυτές οι προσπάθειες σχεδιασμού 19 μοναδικών δημοτικών σημαιών συνεργάστηκαν μέσω του Συμβουλίου των Δημάρχων με τη βοήθεια του εικονογράφου Gerard Aflague, ενός ντόπιου. Αυτά τα σχέδια δημοτικών σημαιών αντικατοπτρίζουν μοναδικές πτυχές καθενός από τα δημοτικά χωριά του Γκουάμ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «» Guam Seal and Flag». *www.guampedia.com*. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2021.
2. ↑  «Seal of Guam, Flag and anthem of Guam U.S.A.». *web.archive.org*. 7 Νοεμβρίου 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Νοεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 4 Μαΐου 2021. CS1 maint: Unfit url (link)
3. ↑  «Seal of Guam, Flag and anthem of Guam U.S.A.». *web.archive.org*. 7 Νοεμβρίου 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Νοεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2021. CS1 maint: Unfit url (link)

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σημαία του Γκουάμ** |


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σημαίες των χωρών της Ωκεανίας |
| --- |
|  |
| Ανεξάρτητα κράτη | 
* Αυστραλία
* Βανουάτου
* Ινδονησία
* Κιριμπάτι
* Ναουρού
* Νέα Ζηλανδία
* Νήσοι Μάρσαλ
* Νήσοι Σολομώντα
* Ομόσπονδες Πολιτείες της Μικρονησίας
* Παλάου
* Παπούα Νέα Γουινέα
* Σαμόα
* Τόνγκα
* Τουβαλού
* Φίτζι
 |
|  |
| Κράτη συνδεδεμένα με τη Νέα Ζηλανδία | 
* Νήσοι Κουκ
* Νιούε
 |
|  |
| Εξαρτημένα εδάφη | 
* Αμερικανικές Σαμόα
* Νήσος των Χριστουγένων
* Νησιά Κόκος
* Νήσος του Πάσχα
* Γαλλική Πολυνησία
* Γκουάμ
* Νέα Καληδονία
* Νήσος Νόρφολκ
* Βόρειες Μαριάνες Νήσοι
* Νήσοι Πίτκαιρν
* Τοκελάου
* Ουώλλις και Φουτούνα
 |

 |
Η **Ντανιέλα Αμαβία** (4 Μαρτίου 1966), γνωστή και ως *Daniela Elle* και *Daniela Lunkewitz*, είναι ηθοποιός και μοντέλο, με εμφανίσεις σε αρκετές ταινίες και διεθνή σόου μόδας.

Καριέρα
-------

Γεννήθηκε στην Ελλάδα, μεγάλωσε στη Γερμανία και πήγε σχολείο στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η Αμαβία μιλάει άπταιστα ελληνικά, αγγλικά, γερμανικά και γαλλικά. Στα νιάτα της ήταν χορεύτρια αλλά η δασκάλα της θεωρούσε ότι ήταν πολύ ψηλή για μπαλέτο και της πρότεινε να δοκιμάσει την υποκριτική. Ξεκίνησε μαθήματα υποκριτικής στο State Theatre Corps de Ballet. Σπούδασε δραματική τέχνη και λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο Γκαίτε και υποκριτική στο Λονδίνο όπου σύντομα έλαβε μικρούς ρόλους. Κατά τις σπουδές της, ασχολήθηκε με το μόντελινγκ κάνοντας πασαρέλα στο Παρίσι για τους Chanel και Dior, εκπρόσωπος της Chloé και εξώφυλλα για τα περιοδικά *Vogue*, *Elle* και *Femme*.

Το 2001, η Αμαβία κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού στο Διεθνές Φεστιβάλ Ανεξάρτητων Ταινιών στη Νέα Υόρκη για την ταινια *The Woman Every Man Wants* (aka *Perfect Lover*), καθώς και το Deutscher Filmpreis, το γερμανικό αντίστοιχο βραβείο Όσκαρ. Παράλληλα με την υποκριτική και το μόντελινγκ, η Αμαβία έχει επίσης γράψει, σκηνοθετήσει και κάνει την παραγωγή αρκετών ταινιών μικρού μήκους.

Το 2003, η Αμαβία εμφανίστηκε στην τηλεοπτική μίνι σειρά *Frank Herbert's Children of Dune*. Η Laura Fries του περιοδικού *Variety* αποκάλεσε την ερμηνεία της "επιφανειακή".

Το 2013, η Αμαβία έγραψε και σκηνοθέτησε τη δραματική ταινία *A Beautiful Now*, που ασχολείται με μια παθιασμένη χορεύτρια που σκέφτεται να κάνει μια ακραία ενέργεια όταν φτάνει σε αδιέξοδο στη ζωή της.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 1061787788. Ανακτήθηκε στις 14  Αυγούστου 2015.
2. ↑  *filmportal.de*. 6f1b83b145c3410d9e0c0e7f40b6f531. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.

Πηγές
-----

* 
* ?
* 
*
Ο **Νταννίμπαλντο** (Λατινικά : Danimboldus; Ιταλικά : Dannibaldo), ήταν δούκας της Γκαέτα την περίοδο 1066-1067.

Ο Νταννίμπαλντο, άγνωστης προέλευσης, ονομάστηκε δούκας της Γκαέτα από τους Ριχάρδο Α΄ και Ζουρντέν Α΄ της Αβέρσα, συν-πρίγκιπες της Κάπουα. Αντικατέστησε τον Λομβαρδό Λάντο και έχει ως διάδοχο τον Ιταλό-Νορμανδό Γκοντφρουά μετά από μια σύντομη θητεία κατά την οποία, εντούτοις, εγγράφεται σε τρεις χάρτες που προσαρτώνται στον *Codex Caietanus*.

Παραπομπές
----------

1. ↑   (Αγγλικά) F.M.G. Medlands DUKES of GAETA 1043-1111 (VARIOUS FAMILIES)

Βιβλιογραφία
------------

* (Αγγλικά) Patricia Skinner *Family Power in Southern Italy: The Duchy of Gaeta and its Neighbours, 850-1139*. Cambridge University Press: 1995.
Ο **Στέλιος Παπακοσμάς** είναι Έλληνας πρώην διεθνής πετοσφαιριστής, ο οποίος γεννήθηκε στην Καβάλα στις 30 Απριλίου 1969 και αγωνίστηκε ως ακραίος στην ομάδα του Άρη, του ΠΑΟΚ και του Παναθηναϊκού.

Καριέρα
-------

Ο Παπακοσμάς γεννήθηκε το 1969 στην Καβάλα. Ξεκίνησε να αγωνίζεται στον Αστέρα Καβάλας σε ηλικία δεκαπέντε ετών και μεταγράφηκε στον Άρη Θεσσαλονίκης το 1988. Στην πρώτη του χρονιά με τον σύλλογο της Θεσσαλονίκης, κατέλαβε την τέταρτη θέση στο ελληνικό πρωτάθλημα και συμμετείχε στον τελικό του κυπέλλου, όπου ο Άρης ηττήθηκε από τον Ολυμπιακό με 3-0 στο κλειστό της Νέας Σμύρνης.

Η ομάδα του Άρη συνέχισε την ανοδική της πορεία, συμμετέχοντας σε άλλους τρεις τελικούς, μέχρι το 1998, χωρίς όμως να κατακτήσει κάποιον τίτλο. Παρ' όλα αυτά, το 1993 συμμετείχε στο φάιναλ-φορ του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης στη Βερόνα και δύο χρόνια αργότερα στη Γενεύη, εδραιώνοντας τον σύλλογο σε διεθνές επίπεδο.

Ο Άρης κατέλαβε τη δεύτερη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος το 1994, ενώ το 1996 έχασε στον τελευταίο τελικό των πλέι-οφ από τον Παναθηναϊκό. Ο Παπακοσμάς κατέκτησε το μοναδικό πρωτάθλημα της καριέρας του το 1997, όταν ο Άρης με προπονητή τον Κώστα Χαριτωνίδη κατέβαλε την αντίσταση της Ορεστιάδας στην τελική φάση.

Το 1998, η ομάδα της Θεσσαλονίκης κατέλαβε την τρίτη θέση και κέρδισε το σούπερ καπ Ελλάδος, ενώ το 1999 παρέμεινε εκτός τελικής τετράδας για πρώτη φορά μετά το 1982.

Ο Παπακοσμάς μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό, ο οποίος κατέλαβε την έβδομη θέση το 2000 και την τρίτη το 2001.

Ακολούθησε η διετής θητεία του στον ΠΑΟΚ, με τον οποίο κατέλαβε την πέμπτη θέση το 2002 και το 2003.

Αποφασίζοντας να κλείσει την καριέρα του, αποφάσισε να επιστρέψει στον σύλλογο με τον οποίο αναδείχθηκε, τον Άρη. Παρ' όλα αυτά, ο σύλλογος βρισκόταν σε μια από τις χειρότερες περιόδους της ιστορίας του και κατετάγη ενδέκατος, με αποτέλεσμα να υποβιβασθεί στην Α2 Εθνική κατηγορία.

Στη συνέχεια, ανέλαβε καθήκοντα βοηθού προπονητή στον Άρη, όπου στη συνέχεια διετέλεσε ως διευθυντής για τη σεζόν 2008-09.

Από το 2011 και έπειτα, ο Παπακοσμάς εκτελεί χρέη διαιτητή στο ελληνικό πρωτάθλημα.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Στέλιος Παπακοσμάς πραγματοποίησε 20 συμμετοχές με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Ελλάδας.

Τίτλοι
------

* 1 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1997
* 1 Σούπερ καπ Ελλάδας: 1998

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αφιερώματα - Η ιστορία της πετοσφαίρισης (βόλεϊ)
2. ↑  Όταν ο Άρης έσπασε το κατεστημένο των Αθηνών!
3. ↑  «Ο Κράβαρικ «γιόρτασε» την επέτειο του Super Cup του Άρη στο Χαριλάου με τον… Μέλκα κι άνοιξε την καρδιά του στο PRESSARIS!». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2015.
4. ↑  Πρεμιέρα στον φιλέ! - SentraGoal[*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  SentraGoal[*νεκρός σύνδεσμος*]
6. ↑  volleynews.gr - Στέλιος ο δίκαιος! (VIDEO)[*νεκρός σύνδεσμος*]

Πηγές
-----

* ΠΑΠΑΚΟΣΜΑΣ ΣΤΕΛΙΟΣ - Greekvolley.com Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine.
* Πρεμιέρα στον φιλέ! - SentraGoal[*νεκρός σύνδεσμος*]
* volleynews.gr - Στέλιος ο δίκαιος! (VIDEO)[*νεκρός σύνδεσμος*]
Η οδός Ονασαγόρου κατά τη διάρκεια της ημέρας
Η **οδός Ονασαγόρου** είναι σημαντικός εμπορικός δρόμος στο κέντρο της Λευκωσίας που κινείται από την πλατεία Ελευθερίας έως τη Σχολή Φανερωμένης. Είναι μοντέρνος εμπορικός δρόμος της πόλης από τον 19ο αιώνα και σήμερα στεγάζει πολλά ακριβά καταστήματα μόδας. Σήμερα είναι μία από τις πιο ακριβές ζώνες ακινήτων στην Ευρώπη. Η έδρα του Βρετανικού Συμβουλίου στην Κύπρο βρίσκεται στην Οδό Ονασαγόρου. Έχει μήκος 300 μέτρα.

Ιστορία
-------

Η οδός Ονασαγόρου από το βράδυ..
Η οδός Ονασαγόρου ήταν η θέση των πιο πλούσιων Κυπριακών σπιτιών κατά τη διάρκεια του 19ου και αρχές του 20ου αιώνα. Κατά τα τέλη του 20ου αιώνα η οδός εγκαταλείφθηκε λόγω της ευημερίας της Οδού Λήδρας, η οποία γινόταν όλο και πιο δημοφιλής, φιλοξενώντας περισσότερες επιχειρήσεις.

Τυπική καφετέρια στην οδό Ονασαγόρου.
| Οσκική |
| --- |
| Ομιλούνταν σε: | Κεντρική και νότια Ιταλία |
| Εξαφάνιση: | 100 |
| Ταξινόμηση: | Ινδοευρωπαϊκή  Ιταλικές   Οσκοουμβρικές    **Οσκική** |
| Κώδικες γλώσσας |
| ISO 639-1 |  |
| ISO 639-2/B |  |
| ISO 639-3 | osc |
| SIL | osc |
| Glotto | {{{Glottolog}}} |
| Linguist | {{{Linguist}}} |
| Προσεγγιστική κατανομή ιταλικών γλωσσών κατά τον 6ο ΠΚΕ αι. |

Η **Οσκική** είναι εξαφανισμένη γλώσσα της νότιας Ιταλίας. Δίνει το όνομά της στην ομάδα γλωσσών που ανήκε. 

Η Οσκική ομιλείτο από αρκετές φυλές, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται οι Σαμνίτες όλα δηλαδή τα φύλα της σαμνιτικής ομοσπανδίας (Ιρπίνοι (Hirpini), Καυδίνοι (Caudini), Καρρικίνοι (Carricini) και τέλος οι Πέντροι (Pentri)), οι Αυρούγκοι, οι Σιντικίνοι και οι Αύσονες. Οι τρεις τελευταίες φυλές ήταν γνωστές με το συλλογικό όνομα "*Osci*". Η Οσκανική ομάδα είναι τμήμα της Οσκοουμβρικής (Σαμπελικής) οικογένειας γλωσσών και περιλαμβάνει την Οσκική και τρεις άλλες παραλλαγές της, γνωστές μόνο από επιγραφές που άφησαν οι Eρνίκοι, οι Μαρουκίνοι και οι Παελίνοι, ελάσσονες φυλές της κεντρικής ανατολικής Ιταλίας. Η γλώσσα ομιλείτο περίπου από το 500 ΠΚΕ έως το 100.

Μαρτυρία
--------

Η Οσκική είναι γνωστή από επιγραφές και χρονολογείται από τον 5ο αιώνα ΠΚΕ. Οι σημαντικότερες επιγραφές της Οσκικής είναι η Tabula Bantina, η Οσκική Πινακίδα ή *Tabula Osca* και η Cippus Abellanus.

Σχετική βιβλιογραφία
--------------------

* Buck, Carl Darling (2007) [1904]. *A Grammar of Oscan and Umbrian with a Collection of Inscriptions and a Glossary*. Internet Archive.
* Salvucci, Claudio R (1999). *A Vocabulary of Oscan Including the Oscan and Samnite Glosses*. Southampton, Pennsylvania: Evolution Publishing and Manufacturing Co.

Παραπομπές - σημειώσεις
-----------------------

1. ↑  Davide Monaco. «Samnites The People». Sanniti.info. Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2011.
2. ↑  λήμμα "Σαμνίτες" στο Δ. Ευαγγελίδης 2006, *Λεξικό των Λαών του Αρχαίου Κόσμου* Κυρομάνος, Αθήνα, ISBN 978-960-7812-47-6.
3. ↑  «Oscan». Ancient Scripts. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Οκτωβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2011.
4. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Hare, JB (2005). «Oscan». wordgumbo. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2010.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh2001007071
* GND: 4172903-1
* BNF: cb11978585t (data)

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Oscan language  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η Οδός Ρηγαίνης κατά τη διάρκεια του ηλιοβασιλέματος
Η **Οδός Ρηγαίνης** είναι εμπορικός δρόμος στο κέντρο της Λευκωσίας που διατρέχει από την Οδό Λήδρας στην Πλατεία Σολωμού. Ήταν ο πιο πολυσύχναστος δρόμος στη Λευκωσία, κατά την περίοδο της Βρετανικής Αποικιοκρατίας στην Κύπρο μετά την Οδό Ερμού και την Οδό Λήδρας. Η Οδός Ρηγαίνης διανύει 300 μέτρα. Μια δημοσίευσή ανέφερε ότι "η αναφορά της Οδού Ρηγαίνης" δεν καλεί στο μυαλό την ένδοξη βασίλισσα που κυβερνούσε την Κύπρο, αλλά μάλλον το κοινό καμπαρέ για την οποία είναι διαβόητη".[*ασαφές*]

Ορόσημα
-------

Στην Οδό Ρηγαίνης 70 βρίσκεται το Ιαπωνικό εστιατόριο Bonsa, και στην οδό Ρηγαίνης 94 βρίσκεται το The Classic Hotel, ένα ξενοδοχείο μπουτίκ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ElDahab, Mai Abu· Waldvogel, Florian (Μαρτίου 2008). *Nicosia this week, an unofficial guide to the biennial that never was*. Veenman Publishers. σελ. 25. ISBN 978-90-8690-052-7.
2. ↑  *Cyprus*. Lonely Planet. 2003. σελ. 78. ISBN 978-1-74059-122-5.
3. ↑  Bryant, Sue (13 Οκτωβρίου 2008). *Frommer's Cyprus With Your Family: From the Best Family Beaches to Mountain Villages*. John Wiley & Sons. σελ. 212. ISBN 978-0-470-72205-3.
Συντεταγμένες: 17°54′N 76°26′W﻿ / ﻿17.900°N 76.433°W﻿ / 17.900; -76.433

Η **Ενορία του Σαιντ Τόμας** (αγγλικά: Parish of Saint Thomas) είναι μια από τις δεκατέσσερις ενορίες της Τζαμάικα. Έχει έκταση 742,8 τ.χλμ. και πληθυσμό 91.604 κατοίκων (2001). Πρωτεύουσα είναι η Μόραντ Μπέυ.

Γεωγραφία
---------

Το Σαιντ Τόμας βρίσκεται νοτιοανατολικά της Τζαμάικα. Στα νότια βρέχεται από την Καραϊβική Θάλασσα. Συνορεύει στα δυτικά με τον Άγιο Ανδρέα και στα βόρεια με την Πόρτλαντ. Έχει έκταση 742,8 τ.χλμ.. Είναι η ένατη μεγαλύτερη ενορία της Τζαμάικα μετά την Αγία Άννα, την Αγία Ελίζαμπεθ, την Κλαρεντόν, την Αγία Κατερίνα, την Τρελόνι, την Μάντσεστερ, την Πόρτλαντ και τη Γουεστμόρλαντ. 

### Ποτάμια

Τα κυριότερα ποτάμια είναι το Νέγκρο, το Γιαλλάς, το Μόραντ και το Πλάντεϊν Γκάρντεν. 

### Κόλποι

Το Σαιντ Τόμας διαθέτει αρκετούς κόλπους. Οι κυριότεροι είναι ο Μόραντ Μπέυ, ο Σούγκαρ Λόουφ, ο Γιαλλάς, ο Λύσσονς, ο Κανοέ, ο Φόλλι και ο Χόλλαντ.

Δημογραφία
----------

Το Σαιντ Τόμας είχε πληθυσμό 91.604 κατοίκων (2001). Είναι σε πληθυσμό η τέταρτη μικρότερη ενορία της Τζαμάικα, μετά το Αννόβερο, την Τρελόνι και την Πόρτλαντ.

### Πόλεις

* Γιαλλάς
* Γκόλντεν Γκρουβ
* Μόραντ Μπέυ
* Πορτ Μόραντ
* Σίφορθ

Οικονομία
---------

Η κύρια οικονομική δραστηριότητα του Σαιντ Τόμας είναι η γεωπονία.

Δείτε επίσης
------------

* Ενορίες της Τζαμάικα

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γεωγραφία του Αγίου Θωμά[*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πληριφορίες για Σαιντ Τόμας, Τζαμάικα[*νεκρός σύνδεσμος*]

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Επαρχίες και Ενορίες της Τζαμάικα |
| --- |
|  |
| Κορνουάλη | 
* Ανόβερ
* Σαιντ Ελίζαμπεθ (Τζαμάικα)
* Τρελόνι
* Σαιντ Τζέιμς
* Γουεστμόρλαντ
 |
|  |
| Μίντλσεξ | 
* Κλάρεντον
* Μάντσεστερ
* Σαιντ Μαίρη
* Σαιντ Κάθριν
* Σαιντ Ανν
 |
|  |
| Σάρεϊ | 
* Κίνγκστον
* Σαιντ Άντριου
* Πόρτλαντ
* Σαιντ Τόμας
 |

 |
Ο VIP πύργος στην Διεθνής πίστα του Μπαχρέιν, στο Σακίρ.
Το **Σακίρ** είναι μια περιοχή στο Νότιο Κυβερνείο του Μπαχρέιν, κοντά στο Ζάλακ. Περιέχει το παλάτι Al-Sakhir, που χτίστηκε το 1870.

Επιπλέον, η κατασκήνωση στο Σακίρ κατά τους χειμερινούς μήνες είναι μια δημοφιλής δραστηριότητα στη χώρα.

Αξιοσημείωτες τοποθεσίες
------------------------

Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, η περιοχή γνώρισε πολλές αλλαγές, όπως τη δημιουργία της κύριας πανεπιστημιούπολης του Πανεπιστημίου του Μπαχρέιν και του Διεθνούς Σιρκουί του Μπαχρέιν, που φιλοξενεί το Γκραν Πρι του Μπαχρέιν και το Γκραν Πρι του Σακιρ.

Το Σακίρ είναι επίσης η τοποθεσία της διετής Διεθνούς Αεροπορικής Έκθεσης του Μπαχρέιν καθώς και το πάρκο άγριας ζωής Al Areen, το μοναδικό φυσικό καταφύγιο και ζωολογικός κήπος που βρίσκεται στην χώρα.

Η Bell Racing Helmets, κορυφαίος κατασκευαστής κρανών Φόρμουλα 1 και μηχανοκίνητου αθλητισμού, έχουν τα γραφεία τους κοντά στη Πίστα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Camping in the Sakheer Desert». *bahrain.com*. 6 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2015.
2. ↑  Bahrain wilderness draws families and youth
3. ↑  «In pictures: Bahrain International Air Show 2018 at the Sakhir Airbase». *ArabianBusiness.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2018.
4. ↑  «Al Salam Bank-Bahrain supports OMP Racing S.p.A. In the acquisition of Bell Racing Helmets Group». 22 Δεκεμβρίου 2019.

Συντεταγμένες: 26°02′00″N 50°31′00″E﻿ / ﻿26.0333°N 50.5167°E﻿ / 26.0333; 50.5167
Το **Ντάιτι** (αλβανικά: Mali i Dajtit‎) με υψόμετρο 1.613 πάνω από την στάθμη της θάλασσας, είναι βουνό και εθνικό πάρκο κοντά στα Τίρανα της Αλβανίας. Το Ντάιτι ανήκει στην οροσειρά Σκεντέρμπεη. Το χειμώνα το βουνό είναι συχνά καλυμμένο από χιόνι και αποτελεί δημοφιλή προορισμό για τους κατοίκους των Τιράνων που σπάνια βλέπει χιόνι. Οι πλαγιές του έχουν δάση από πεύκα, δρύες και οξιές, ενώ το εσωτερικό του περιλαμβάνει φαράγγια, καταρράκτες, σπηλιές, λίμνη και αρχαίο κάστρο.

Προστατευόμενη περιοχή
----------------------

Το Ντάιτι ανακηρύχθηκε εθνικό πάρκο το 1966 και έχει έκταση 29.384 εκταρίων από το 2006. Η περιοχή βρίσκεται υπό κοινή δικαιοδοσία μεταξύ της Αλβανικής Υπηρεσίας Προστατευόμενων Περιοχών (AKZM) και της Υπηρεσίας Πάρκων και Αναψυχής του Δήμου Τιράνων (APR). Από το 2017 λειτουργεί νέο κέντρο ενημέρωσης για το πάρκο.

Από τον Ιούνιο του 2005, πεζοπόροι και επισκέπτες του βουνού μπορούν να χρησιμοποιήσουν το αυστριακής κατασκευής τελεφερίκ από τα ανατολικά προάστια των Τιράνων έως το *Φούσα ε Ντάιτιτ* (Πεδιάδα του Ντάιτι) σε υψόμετρο 1.050 μ.. Στην κορυφή του Ντάιτι υπάρχουν αρκετοί πομποί ραδιοφώνου και τηλεόρασης. 

Πρόσφατα έχουν ανακαλυφθεί στην περιοχή ίχνη προϊστορικών οικισμών και οχυρώσεων από μεταγενέστερες περιόδους.

Περιβαλλοντικά ζητήματα
-----------------------

Ένα σημαντικό ζήτημα για το βουνό είναι η διαχείριση των απορριμάτων των επισκεπτών. Ακόμη ένα πρόβλημα που έχει εμφανιστεί είναι η αποδάσωση. Προβλήματα εμφανίζονται επίσης από τη ρύπανση των υδάτων της λίμνης και η ατμοσφαιρική ρύπανση από τα διερχόμενα οχήματα.

Φωτογραφικό υλικό
-----------------

* Τα Τίρανα από ψηλά και το Όρος Ντάιτι στο βάθοςΤα Τίρανα από ψηλά και το Όρος Ντάιτι στο βάθος
* Η κορυφή του βουνούΗ κορυφή του βουνού
* Άποψη από τα ανατολικάΆποψη από τα ανατολικά
* Άποψη των Τιράνων από το ΝτάιτιΆποψη των Τιράνων από το Ντάιτι

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος βουνών της Αλβανίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2019.
2. ↑  Vata, Ilir (25 Μαρτίου 2019). «Inaugurohet qendra e re e vizitorëve në Parkun Kombëtar të Dajtit | Agjencia Telegrafike Shqiptare». *ata.gov.al* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2019.
3. ↑  «Dajti Ekspres». *Dajti Ekspres*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2019.
4. ↑  «Zjarret në Dajt». *Gazeta Shqip* (στα Αλβανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2019.
Σπηλιά Ατλαντίδα

Η **Σπηλιά Ατλαντίδα** (ουκρανικά: Атланти́да) είναι ένα καρστ σπήλαιο στην Ουκρανία, το οποίο είναι ιδιαίτερα γνωστό για την ασυνήθιστη γεωλογία του, τους σπάνιους σχηματισμούς και την αρχαϊκή του κατάσταση.Βρίσκεται στην όχθη του ποταμού Ζμπρουτς στην περιφέρεια Χμελνίτσκι κοντά στο χωριό Ζαβάλια.Το σπήλαιο έχει μήκος 2525 μ. και βάθος 18 μ. με εμβαδόν 4440 τ.μ..Υπό την αιγίδα του Συμβουλίου Τουρισμού και Εκδρομών της περιφέρειας Χμελνίτσκι το σπήλαιο είναι μέρος του Εθνικού Πάρκου Ποντίλσκι Τοβτρέ.

Η Ατλαντίδα είναι η μόνη σπηλιά με οριζόντια δομή τριών επιπέδων στην Ουκρανία. Αυτή η δομή βασίζεται σε ένα σύστημα μεγάλων και υψηλών στοών του κατώτερου επιπέδου, που σχηματίζεται από ισχυρές υπόγειες ροές.Στο επίπεδο του γύψινου στρώματος βρίσκεται ένας λαβύρινθος από περάσματα που ονομάζονται "κελάρια" (καθώς πολλά από αυτά είναι αδιέξοδος).Το δεύτερο επίπεδο εκτείνεται περίπου 9 μ. παραπάνω και αποτελείται από κοιλότητες με πλάτος έως 1-1,5 μ..Το ανώτερο επίπεδο, το οποίο περιέχει δύο διόδους ύψους 5 μέτρων, βρίσκεται ακριβώς στην κορυφή του στρώματος γύψου.Υπάρχουν επίσης αρκετές αίθουσες ύψους έως 12 μέτρων στις διασταυρώσεις των στοών.Τα μεγαλύτερα είναι το *Ντινάμο* , *η Αίθουσα των Κατακτητών των σπηλαίων*, *η Αίθουσα των σπηλαιολόγων του Κιέβου*.Η μορφολογία των στοών και των αιθουσών της Ατλαντίδας δεν επηρεάζεται πολύ από τη διαδικασία της καταστροφής.Οι σχηματισμοί όπως σταλακτίτες και σταλαγμίτες διαφορετικών χρωμάτων δημιουργούν ένα εντυπωσιακό γλυπτό σχήμα στην οροφή και στους τοίχους του σπηλαίου.Η μεγάλη ποικιλία κρυστάλλων από μικροσκοπικές βελόνες έως 1,5 μ. μονάδες κάνει το σπήλαιο ένα μοναδικό ορυκτολογικό μουσείο. Το σπήλαιο κατοικείται από σπάνια είδη νυχτερίδων.

Είσοδος της σπηλιάς

Ιστορία
-------

Στη δεκαετία του 1950, στη περιοχή Ζαβάλια υπήρξε λατομείο για την εξόρυξη γύψου.Ωστόσο, δεν λειτούργησε για μεγάλο χρονικό διάστημα λόγω των πολυάριθμων κενών στο βράχο, γεγονός που έκανε την επιχείρηση μη κερδοφόρα.Προσέλκυσαν όμως νέους σπηλαιολόγους από το Κίεβο υπό την καθοδήγηση του Βαλερύ Ρογκόζνικοφ, που ανακάλυψε το σπήλαιο της Ατλαντίδας το 1969.Μια από τις μεγαλύτερες αίθουσες στο σπήλαιο είναι αφιερωμένη σε αυτόν και την ομάδα του - "Η Αίθουσα των σπηλαιολόγων του Κιέβου".

Επίσκεψη
--------

Στις μέρες μας παρέχονται περιηγήσεις του σπηλαίου Ατλαντίδα υπό τον έλεγχο του Συλλόγου Σπηλαίων Χμελνίτσι 'Ατλαντίδα' με έδρα το Ζαβάλια.

Παραπομπές
----------

1. "Кадастр пещер Украины"
2. "Описание пещеры - Атлантида: спелеология, кристаллы сталактиты, экскурсии, экстрим поход, ХСК, адреналин"
3. "Печера "Атлантида"
4. "Пам'ятка природи загальнодержавного значення "Печера Атлантида"

Δείτε επίσης
------------

* Φαράγγι του Δνείστερου
Το **Σοβιέτσκ** (ρωσικά: Советск) είναι πόλη στο όμπλαστ του Καλίνινγκραντ της Ρωσίας, η οποία βρίσκεται στη νότια όχθη του ποταμού Νέμουνα που σχηματίζει τα σύνορα με τη Λιθουανία. Πριν το 1946, η πόλη ονομαζόταν **Τίλσιτ** στα γερμανικά (λιθουανικά: Tilžė· πολωνικά: Tylża) που ευρίσκοντο στην Ανατολική Πρωσία.

Η πόλη βρίσκεται στη συμβολή των ποταμών Τίλσε και Νέμουνα. Το Πανεμούνε στη Λιθουανία ήταν παλαιότερα προάστιο της πόλης· μετά την ήττα της Γερμανίας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, το προάστιο από την άλλη άκρη του Μέμελ αποσπάστηκε από το Τίλσιτ (με την υπόλοιπη περιοχή Κλάιπεντα, που δημιουργήθηκε από την επαρχία της Ανατολικής Πρωσίας) το 1920.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *d:Q26842998*. www.gks.ru/free\_doc/2016/oktmo/tom2\_oktmo.rar. Ανακτήθηκε στις 26  Οκτωβρίου 2016.
2. ↑  www.gks.ru/free\_doc/doc\_2017/bul\_dr/mun\_obr2017.rar.
3. ↑  M. Kaemmerer (2004). *Ortsnamenverzeichnis der Ortschaften jenseits von Oder u. Neiße* (στα Γερμανικά). ISBN 3-7921-0368-0.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 243469067
* GND: 4106491-4
* NKC: ge727816

 |

 |