recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Ιωάννης Ξανθάκης** (Γύθειο,21 Νοεμβρίου 1904 - Αθήνα, 10 Ιουλίου 1994) ήταν Έλληνας μαθηματικός και αστρονόμος. Χρημάτισε υπουργός Γεωργίας στο πρώτο μισό της δεκαετίας του ' 60. Μεταξύ άλλων, καθιέρωσε και το μάθημα των πιθανοτήτων στις μαθηματικές σπουδές.

Βιογραφία
---------

Σπούδασε Μαθηματικά και Φυσική στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και αναγορεύτηκε διδάκτωρ σε ηλικία 25 ετών. Η διατριβή του είχε τίτλο "Συμβολή εις την θεωρίαν των ανωμαλιών των διαφορικών εξισώσεων πρώτης τάξεως" και ολοκληρώθηκε υπό την επίβλεψη του καθηγητή Παναγιώτη Ζερβού. Μετεκπαιδεύτηκε στο Αστεροσκοπείο του Στρασβούργου. Υπηρέτησε ως καθηγητής των Ανωτέρων Μαθηματικών στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και εν συνεχεία, το 1940 καθηγητής Αστρονομίας στη Φυσικομαθηματική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Δίδαξε στην τελευταία επί 16 χρόνια. Το 1955 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και το 1966 εξελέγη μέλος στο πρώτο Δ.Σ. της Εταιρείας Λακωνικών Σπουδών. Ήταν ο πρώτος επόπτης του γραφείου Ερευνών και Υπολογισμών της Ακαδημίας, στην οποία χρημάτισε πρόεδρος το 1964. Διετέλεσε πρόεδρος της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας (1965-68) και της Εθνικής Αστρονομικής Επιτροπής.

Ο Ξανθάκης ανέλαβε υπουργός Γεωργίας για πρώτη φορά στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Στυλιανού Μαυρομιχάλη. Υπηρέτησε από τις 29 Σεπτεμβρίου 1963 ως τις 8 Νοεμβρίου 1963. Στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Παρασκευόπουλου χρημάτισε ξανά υπουργός Γεωργίας, από τις 30 Δεκεμβρίου 1963 ως τις 18 Φεβρουαρίου 1964.

Πέθανε στις 10 Ιουλίου 1994 σε ηλικία 90 ετών.

Επιλεγμένα έργα
---------------

* "Αστρονομία" (1948 - 1952), σε 4 τόμους
* "Γενικά Μαθηματικά" (1949)
* "Λογισμός Πιθανοτήτων - Θεωρία σφαλμάτων" (1950)

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ν. Καστάνης Αρχειοθετήθηκε 2013-06-26 στο Wayback Machine. Οδηγός Σπουδών Τμήματος Μαθηματικών, ΑΠΘ, ακ. έτος 2012-2013, ανάκτηση 15-7-2013 (pdf)
2. ↑  «Η διδακτορική διατριβή I. Ν. Ξανθάκη, "Συμβολή εις την θεωρίαν των ανωμαλιών των διαφορικών εξισώσεων πρώτης τάξεως" (Πανεπιστήμιο Αθηνών, 1930).» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Δεκεμβρίου 2020.
3. ↑  «Astronomy Tree - John P. Xanthakis». *academictree.org*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2020.
4. ↑  Τακτικά μέλη της Ακαδημίας Αθηνών Αρχειοθετήθηκε 2015-04-07 στο Wayback Machine. κατά σειρά εκλογής, δικτυακός τόπος Ακαδημίας Αθηνών, ανάκτηση 15-7-2013.
5. ↑  Νέα Εστία, τεύχη 1611-15, Νεκρολογία, σελ. 1097 Αρχειοθετήθηκε 2017-01-10 στο Wayback Machine.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τεκμήρια Αρχειοθετήθηκε 2020-08-09 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 114464463
* **AA**: 163366
* **BiblioNet**: **56003**
* LCCN: n81126074
* ISNI: 0000 0000 8411 6203
* GND: 118643452
* SUDOC: 166722715
* BIBSYS: 2029155

 |

 |
Στη Βιολογία και ειδικότερα σε θέματα του DNA, με τον όρο **εξωπυρηνική κληρονομικότητα**, (extranuclear inheritance), ή **κυτταροπλασματική** ή **κυτοπλασματική κληρονομικότητα**, (cytoplasmic inheritance) χαρακτηρίζεται γενικά ο έλεγχος ορισμένων χαρακτήρων των γενετικών παραγόντων (χρωμοσωμάτων) που βρίσκονται στο κυτταρόπλασμα των ευκαρυωτικών κυττάρων.

Γενικά
------

Οι διάφοροι κυτοπλασματικοί μηχανισμοί που παρατηρούνται στο κυτταρόπλασμα μπορεί να εμφανισθούν ως αρχικές "μητρικές" επιρροές στη δημιουργία διαφόρων σχηματισμών.  
 
Για παράδειγμα στον έλεγχο κληρονομικότητας των σπειρωμάτων του κελύφους του σαλιγκαριού του είδους Limnea, ο θηλυκός γαμέτης περιέχει περισσότερο κυτόπλασμα από τον αρσενικό.

Επίσης έχει εντοπιστεί DNA σε πολλά κυτταροπλασματικά οργανίδια όπως σε μιτοχόνδρια και σε χλωροπλάστες. Στις περιπτώσεις αυτές το DNA μπορεί κάλλιστα ν΄ αντιγραφεί και να λειτουργήσει έξω και ανεξάρτητα από τον πυρήνα του κυττάρου. Η κληρονομικότητα που παρατηρείται από μια τέτοια λειτουργία χαρακτηρίζεται εξωπυρηνική, ή από το χώρο που συμβαίνει αυτή, κυτταροπλασματική.

Είδη
----

Η εξωπυρηνική ή κυτταροπλσματική κληρονομικότητα διακρίνεται σε τρία είδη, κατ΄ αντιστοιχία δημιουργίας, που είναι:

1. ο "Αγενής" ή "Βλαστικός διαχωρισμός", που συμβαίνει από τυχαίο οργανίδιο κυττάρου ενός γονέα.
2. η "Μονογονική κληρονομικότητα", που συμβαίνει από γονίδιο μόνο του ενός γονέα, και
3. η "Διγονική κληρονομικότητα", που συμβαίνει από γονίδια και των δύο γονέων.

.

Πηγές
-----

* "Λεξικό Βιολογίας" Collins, ελληνική εκδ. Φλώρος Αθήνα
Η **Ετσούκο Ινουέ** (井上 青香 Etsuko Inoue), γεννημένη στο Τόκιο στις 18 Οκτωβρίου 1964, είναι πρώην Γιαπωνέζα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης.

Η Ινουέ συμμετείχε για την Ιαπωνία στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1984 στο Λος Άντζελες όπου στο απλό αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο από την Στέφι Γκράφ.

Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1988 στην Σεούλ στο απλό αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο από την Κορεάτισα Κιμ και στο διπλό με συμπαίκτρια την Kumiko Okamoto έφτασαν στα προημιτελικά.

Έχει αγωνιστεί στο Φεντ καπ το 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1988 και το 1989 με ρεκόρ 13 νίκες και 17 ήττες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *WTA website*.
2. ↑  Official Report of the Games of the XXIIIrd Olympiad Los Angeles
3. ↑  «Η Ινουέ στους Ολυμπιακούς αγώνες». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2017.
4. ↑  «Η Ινουέ στο Φεντ καπ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2017.
**Εξόρυξη γνώμης** (αγγλικά: opinion mining, OM) είναι η διαδικάσία ανάλυσης της γνώμης των χρηστών σχετικά με συγκεκριμένα κοινωνικά ή πολιτικά θέματα, προϊόντα, υπηρεσίες κλπ. Τα αποτελέσματα της διαδικασίας ενδιαφέρουν τους επιστήμονες, καθώς και τις επιχειρήσεις, που τα χρησιμοποιούν στις διαδικασίες προώθησης των προϊόντων τους και εξυπηρέτησης πελατών, και τις κυβερνήσεις στα πλαίσια της διαμόρφωσης πολιτικών.

Οι τεχνικές που χρησιμοποιούνται για τον εντοπισμό, ανάκτηση και επιλογή πληροφοριών και απόψεων από τον τεράστιο όγκο του παγκόσμιου ιστού περιλαμβάνουν την επεξεργασία φυσικής γλώσσας και την εξόρυξη δεδομένων.

Πολύ συχνά οι τεχνικές της εξόρυξης γνώμης και της ανάλυσης συναισθήματος χρησιμοποιούνται για τον ίδιο σκοπό και αναφέρονται ως ταυτόσημες. Στην πραγματικότητα, η εξόρυξη γνώμης, σε αντίθεση με τη ανάλυση συναισθήματος, εστιάζει στον εντοπισμό πόλωσης, δηλαδή στην αναγνώριση θετικών ή αρνητικών θέσεων, όπως για παράδειγμα «μου αρέσει» - «δε μου αρέσει».

Δείτε επίσης
------------

* Ανάλυση συναισθήματος
* Πληθοπορισμός

Πηγές
-----

* Cambria, E. et al. New Avenues in opinion mining and sentiment analysis, IEEE Intelligent Systems ( Volume: 28, Issue: 2, March-April 2013), doi: 10.1109/MIS.2013.30
Ο **Ζαχαρίας Βλαχόπουλος** ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής της προπολεμικής εποχής. Αγωνιζόταν ως επιθετικός στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1922 μέχρι το 1927 και συμμετείχε στον τελικό του ανεπίσημου πρωταθλήματος το 1923 εναντίον του Πειραϊκού Συνδέσμου.

Καριέρα
-------

Ο Βλαχόπουλος εντάχθηκε στον Άρη το 1922 και αγωνιζόταν ως επιθετικός. Την πρώτη του σεζόν με τους "κίτρινους", πραγματοποιήθηκε το πρώτο πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης, με τον Άρη να κατακτά τον τίτλο με πέντε νίκες, νικώντας στον τελευταίο αγώνα την ΧΑΝΘ με 5-0. Ακολούθησε ο αγώνας για την κατάκτηση του ανεπίσημου πρωταθλήματος του 1923, όπου ο Άρης ηττήθηκε από τον Πειραϊκό Σύνδεσμο με 1-3.

Την επόμενη χρονιά, ο Άρης αναδείχθηκε για δεύτερη φορά πρωταθλητής Θεσσαλονίκης, κερδίζοντας τον Ηρακλή και τον Μέγα Αλέξανδρο. Ο αγώνας που έκρινε τον τίτλο πραγματοποιήθηκε στις 11 Μαΐου 1924, με τον Άρη να κερδίζει τον Ηρακλή με 4-1, με τρία τέρματα του Χρήστου Καρυωτάκη και πέναλτι του Αντώνη Σκέμπερ.

Από το 1925 και έπειτα, ο Βλαχόπουλος παραγκωνίσθηκε από την βασική ενδεκάδα των "κίτρινων" λόγω της έλευσης νέων ταλέντων στην ομάδα. Παρ' όλα αυτά παρέμεινε στον Άρη μέχρι το 1927, κατακτώντας τον τίτλο του πρωταθλητή Θεσσαλονίκης το 1926 με τη νίκη κατά του Ηρακλή με 4-1. Επίσης, ήταν στέλεχος του συλλόγου και την επόμενη σεζόν, όπου ο Άρης απόλεσε για πρώτη φορά τον τίτλο του τοπικού πρωταθλήματος, χωρίς όμως να συμμετάσχει σε κάποιο αγώνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 28/4/1923, σελίδα 3, efimeris.nlg.gr
2. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 11/8/1923, σελίδα 3, efimeris.nlg.gr
3. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 11/5/1924, σελίδα 3, efimeris.nlg.gr
4. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 28/6/1926, σελίδα 1, efimeris.nlg.gr

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Βασίλης [άγνωστο επίθετο], *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
* Βλαχόπουλος Ζαχαρίας - aris.re
Η **εξόρυξη κειμένου** (αγγλικά: text mining) είναι η διαδικασία με την οποία υψηλής ποιότητας πληροφορίες εξάγονται από κείμενα με τη χρήση πληροφοριακών συστημάτων. Πιο συγκεκριμένα, αφορά στον εντοπισμό και την αυτόματη εξαγωγή νέων, άγνωστων μέχρι πρότινος πληροφοριών από διάφορους γραπτούς πόρους, όπως ιστότοπους, βιβλία, μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, κριτικές και άρθρα.

  

Η τεχνολογία εξόρυξης κειμένου χρησιμοποιείται ευρέως σε κυβερνητικές, ερευνητικές και επιχειρηματικές εφαρμογές, όπως, σε εφαρμογές εθνικής ασφάλειας, στην οργάνωση μη δομημένων δεδομένων, στην ανάλυση συναισθήματος. Η εμφάνιση εξατομικευμένων διαφημίσεων στο διαδίκτυο, βασίζεται επίσης στην τεχνολογία εξόρυξης κειμένου.

Μέθοδοι και λογισμικό εξόρυξης κειμένου ερευνάται και αναπτύσσεται από μεγάλες εταιρείες, συμπεριλαμβανομένων των IBM και της Microsoft, για την περαιτέρω αυτοματοποίηση των διαδικασιών εξόρυξης και ανάλυσης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Marti Hearst: What is Text Mining?».
Χάρτης της Επαρχίας της Αφρικής (125 μ.Χ.)
Η **Ερμιανή** (λατινικά: *Hermiana*) ήταν πόλη στη ρωμαϊκή επαρχία της Βυζακινής. Πιθανώς ευρισκόταν εντός της πεδιάδας του Μπλεντ Χαμμιάν, ενώ, επίσης, διέθετε δικό της επίσκοπο. Η διοίκηση, πλέον, αποτελεί τιμητική έδρα της Καθολικής Εκκλησίας.
Το λατινικό επίθετο το οποίο χρησιμοποιείται για τον ορισμό της συγκεκριμένης επισκοπικής έδρας είναι *«Hermianensis»*.

Ένας εκ των επισκόπων της πόλεως ήταν ο Πατέρας της Εκκλησίας, Φακούνδος Ερμιανής.

Ο πρώτος τιμητικός επίσκοπος της συγκεκριμένης έδρας ορίστηκε στις 1 Απριλίου 1952.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) «Titular See of Hermiana, Tunisia». *GCatholic*. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2019.
2. ↑  (Λατινικά) «Sedi titolari». *Annuario Pontificio 2013*. Libreria Editrice Vaticana. 2013. σελ. 890. ISBN 978-88-209-9070-1.
3. 1 2  (Αγγλικά) Cheney, David M. (14 Ιανουαρίου 2019). «Hermiana (Titular See)». *Catholic Hierarchy*. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2019.
4. ↑  (Γαλλικά) *Revue des Ordinations Épiscopales*, 1952, N° 66.
Το **Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες και τους Εξόριστους** (ECRE) είναι μια πανευρωπαϊκή μη κερδοσκοπική οργάνωση που ιδρύθηκε το 1974 και συγκεντρώνει 105 ΜΚΟ σε 41 χώρες. Επιδιώκει να επηρεάσει την ευρωπαϊκή ατζέντα σχετικά με τις πολιτικές ανοικτής μετανάστευσης. Για να καταστεί αυτό δυνατό, παρέχει νομική υποστήριξη και εργάζεται για τη μεταρρύθμιση του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου. Οι τέσσερις κύριες δραστηριότητες του ECRE περιλαμβάνει μεταξύ άλλων έργα «Προάσπισης» και «Επικοινωνίας».

Το 2011, το συμβούλιο εξέφρασε ανησυχίες σχετικά με τους προγραμματισμένους επαναπατρισμούς των παιδιών ασύλου από το Αφγανιστάν.

Το 2014, το συμβούλιο άσκησε κριτική στις περικοπές της ΕΕ στις επιχειρήσεις διάσωσης μεταναστών στη Μεσόγειο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* ECRE Official Site
* Refugee Stories Project

Παραπομπές
----------

1. ↑  «European Council on Refugees and Exiles (ECRE)» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2023.
2. ↑  «Home - BBC News». *BBC News* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2023.
3. ↑  «EU criticised over asylum policy» (στα αγγλικά). *BBC News*.. Ανακτήθηκε στις 2023-06-26.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 145059255
* LCCN: n97117537
* ISNI: 0000 0004 0568 1909

 |

 |
Η **Ερμενγάρδη**, γερμ.: Ermengarde ή Ermengard ή Irmgard (απεβ. το 1283) από τον Οίκο του Λίμπουργκ ήταν κόρη του δούκα του Λίμπουργκ και τον διαδέχθηκε ως κόμισσα του Λίμπουργκ από το 1279 έως το 1283. Με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Χέλρε.

Βιογραφία
---------

Οι γονείς της ήταν ο Βάλεραν Δ΄ δούκας του Λίμπουργκ και η 2η σύζυγός του Ιουδήθ της Κλέβης. Ονομάστηκε από την εκ πατρός γιαγιά της Ίρμγκαρντ του Μπεργκ.

Μάλλον ήταν το μόνο παιδί των γονιών της, ίσως όμως να είχε μία μικρότερη αδελφή, τη Σοφία. 

Η Ερμενγάρδη παντρεύτηκε τον Ρέχιναλντ Α΄ κόμη του Χέλρε · έμειναν άτεκνοι.   Η Ερμενγάρδη απεβίωσε το 1283.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε τον Ρέχιλαντ Α΄ των Βάσενμπεργκ κόμη του Χέλρε. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2  p59197.htm#i591961.
2. ↑  p59197.htm#i591961. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
4. ↑  Ermengard
5. ↑  *Oude Kronik van Brabant*
6. ↑  *Kronik van Arent toe Bocop*
7. ↑  REINALD van Gelre
Ο **Ζοάν Κλος** (Joan Clos i Matheu, Παρέτς δελ Μπαλιές, επαρχία της Βαρκελώνης, 29 Ιουνίου 1949) είναι Καταλανός πολιτικός, διπλωμάτης και ιατρός, μέλος του Κόμματος των Σοσιαλιστών της Καταλονίας. Διατέλεσε δήμαρχος της Βαρκελώνης (τρεις θητείες μεταξύ 1997 και 2006), υπουργός Βιομηχανίας, Τουρισμού και Εμπορίου της κυβέρνησης του Χοσέ Λουίς Ροδρίγεθ Θαπατέρο (2006-2008), βουλευτής στο Ισπανικό Κοινοβούλιο (2008) και πρέσβης της Ισπανίας στην Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν. Από το 2010 είναι διευθύνων σύμβουλος του προγράμματος του ΟΗΕ για τον ανθρώπινο εποικισμό (UN-Habitat) ενώ έχει υπάρξει πρόεδρος και μέλος έτερων οργανισμών πόλεων όπως το Metropolis.

Βιογραφία
---------

Κατάγεται από την επαρχία του Μπαλιές. Σπούδασε Ιατρική στο Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου. Το 1979 εντάχθηκε στις τάξεις του δημαρχείου της Βαρκελώνης ως υπεύθυνος δημόσιας υγείας. Ως δημοτικός σύμβουλος συνέβαλε στη βελτίωση της αστικής διαχείρισης και της ανανέωσης της Παλαιάς Πόλης ενώ από τη θέση του υπεύθυνου για τα οικονομικά του δημαρχείου προετοίμασε τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992.¨ref name=":0" /> Προώθησε το σχέδιο *Barcelona@22* που μετέτρεψε το τέως βιομηχανικό περιβάλλον του Πόπλε Νόου σε χώρο προώθησης της γνώσης και καινοτομίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Joan Clos, proclamado por tercera vez alcalde de Barcelona». Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2016.
2. ↑  «Our Executive Director». *Ο διευθύνων σύμβουλός μας: βιογραφικό του Ζοάν Κλος*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2016.
3. ↑  «22@ Barcelona - El districte de la innovació». *www.22barcelona.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2016.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΠασκουάλ Μαραγάλ | 
Δήμαρχος της Βαρκελώνης**1997 και 2006**  | ΔιάδοχοςΖόρδι Ερέου |
|

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 57924354
* LCCN: n80151672
* ISNI: 0000 0000 5950 0780
* GND: 1251824927
* SUDOC: 229447058
* BNE: XX890065

 |

 |
Ο **Ερρίκος**, ιταλ. Enrico (π. 1020 - π. 1044/5) από τον Οίκο των Αλεράμιτσι ήταν μαρκήσιος τού Μομφερράτου.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Γουλιέλμου Γ΄ μαρκησίου τού Μομφερράτου και της Γουάσα.

Από το 1042 ήταν συγκυβερνήτης της μαρκιωνίας τού Μομφερράτου, μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Όθωνα Β΄. Απεβίωσε σε ηλικία 24-25 ετών και ο Όθων Β΄ έμεινε μόνος κυβερνήτης της επικράτειας.

Οικογένεια
----------

Πιθανώς π. το 1041 και σίγουρα πριν τις 19 Ιανουαρίου 1042, νυμφεύτηκε την Αδελαΐδα των Αρντουινιδών, κόρη και κληρονόμο τού Ούλριχ-Μάνφρεντ Β΄ μαρκησίου της Σούζα και κόμη τού Τορίνο. Όταν η Αδελαΐδα ανέλαβε την κληρονομία της, οι δύο μεγάλες μαρκιωνίες της βορειοδυτικής Ιταλίας, το Τορίνο και το Μομφερράτο, ενώθηκαν προσωρινά.

Πηγές
-----

* R. Merlone, ‘Prosopografia aleramica (secolo X e prima metà dell'XI),' Bollettino storico-bibliografico subalpino, LXXXI, (1983), 451-585.
Ο **Ζαχαρίας Στέλλας** (1931 - ;) ήταν Έλληνας φωτογράφος.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Αθήνα και οι γονείς του κατάγοταν από την Μάρπησσα Πάρου και την Αθήνα. Εργάστηκε στην Τράπεζα Πίστεως μέχρι και την συνταξιοδότησή του.

Ασχολήθηκε με την φωτογραφία εστιάζοντας ιδιαίτερα στον τόπο καταγωγής του, την Πάρο, αλλά και σε άλλα νησιά του Αιγαίου. Το έργο σχετικά με την Πάρο εκδόθηκε σε πέντε εκδόσεις, οι οποίες δεν κυκλοφόρησαν στο εμπόρειο αλλά δωρήθηκαν σε βιβλιοθήκες, ιδρύματα και ανθρώπους. Υπήρξε ένα από τα πρώτα μέλη της Ελληνικής Φωτογραφικής Εταιρείας (ΕΦΕ), αρθρογραφούσε σε περιοδικά σχετικά με την φωτογραφία ενώ φωτογραφίες του έχουν δημοσιευθεί σε διάφορα περιοδικά.

Είχε τιμηθεί με τους τίτλους AFIAP και EFIAP από την Διεθνή Ομοσπονδία Φωτογραφικής Τέχνης (1965 και 1971 αντίστοιχα) ενώ το 2008 το Μουσείο Μπενάκη επέλεξε να πλαισιώσει το ημερολόγιό του με φωτογραφίες του Ζαχαρία Στέλλα. Το 2005 δώρισε το σύνολο του φωτογραφικού του έργου στο Μουσείο Μπενάκη.

Βιβλιογραφία
------------

* Στέλλας Ζαχαρίας, *Ζαχαρίας Στέλλας: φωτογραφίζοντας. Φωτογραφικά άρθρα*
* Ραγκούση - Κοντογιώργου Κυριακή, Ζαχαρίας Στέλλας, Ο λαογράφος της Πάρους - για τα πενήντα χρόνια πνευματικής προσφοράς του, εκδόσεις Ανθέμιον, Πάρος 2002

Αναφορές
--------

1. 1 2 3 4  το αλλοτινό ελληνικό καλοκαίρι του Ζαχαρία Στέλλα, από την ιστοσελίδα lifo.gr
2. ↑  βιογραφικό Ζαχαρία Στέλλα, από την βάση δεδομένων biblionet
3. ↑  Ζαχαρίας Στέλλας[*νεκρός σύνδεσμος*], από την ιστοσελίδα του Μουσείου Μπενάκη
Η **Ερμεσίνδη**, γαλλ.: Ermesinde του Λουξεμβούργου (π. 1080 - 24 Ιουνίου 1143) από τον Οίκο του Αρντέν-Λουξεμβούργου, ήταν γερμανίδα ευγενής. Ήταν κόρη του κόμη του Λουξεμβούργου και με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα της Μόχα και μετά κόμισσα του Ναμύρ. Έγινε suo jure κόμισσα του Λουξεμβούργου (1136) και με τον 2ο γάμο της η κομητεία του Λουξεμβούργου πέρασε στον Οίκο του Ναμύρ.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Κορράδου Α΄ κόμη του Λουξεμβούργου και της συζύγου του Κλημεντίας των Πουατέ, κόρης του Γουλιέλμου Ζ΄ δούκα της Ακουιτανίας. Μετά το τέλος τού ανιψιού της Κορράδου Β΄ κόμη του Λουξεμβούργου το 1136, δεν υπήρχαν επιζώντα άρρενα μέλη στον Οίκο του Αρντέν-Λουξεμβούργου και έτσι αυτή κληρονόμησε τις κομητείες του Λουξεμβούργου και του Λονγκουί. Ωστόσο, παραιτήθηκε αμέσως υπέρ του γιου της Ερρίκου Δ΄ και η ίδια δεν κυβέρνησε ουσιαστικά ποτέ.

Είναι κυρίως γνωστή επειδή έκανε μία σειρά από δωρεές σε εκκλησίες και μοναστήρια. Προς το τέλος της ζωής της αποσύρθηκε σε ένα μοναστήρι.

Οικογένεια
----------

Το 1096 η Ερμεσίνδη παντρεύτηκε τον Αλβέρτο της Μόχα (π. 1065 - 24 Αυγούστου 1098) κόμη των Μόχα, Ντάγκσμπουργκ, Εγκισάμ, Μετς και επίτροπο (vogt) του Άλτορφ. (Αυτός ήταν ο δεύτερος γάμος του, καθώς είχε νυμφευτεί νωρίτερα με τη Χάιλβιγκ του Εγκισάμ· από τον πρώτο του γάμο είχε έναν γιο, που ονομαζόταν Ούγος, ο οποίος αργότερα τον διαδέχθηκε). Ο Αλβέρτος και η Ερμενσίνδη απέκτησαν:

* Ματθίλδη απεβ. μετά το 1157, παντρεύτηκε τον Φολμάρ κόμη του Μετς και του Χόμπουργκ, ο οποίος το 1135 ίδρυσε το αββαείο του Μπωπρέ.
* μία (ανώνυμη) κόρη, παντρεύτηκε τον κόμη 'Αϊούλφ', ο οποίος είναι γνωστός μόνο από ένα καταστατικό του 1124, στο οποίο η Ερμενσίνδη αποκαλεί τον εγγονό της Έμπερχαρντ ως «γιο του κόμη Αϊούλφ».

Το 1109 η Ερμενσίδη ξαναπαντρεύτηκε τον Γοδεφρείδο Α΄ του Οίκου του Ναμύρ κόμη του Ναμύρ, μεγαλύτερο γιο του Αλβέρτου Γ΄ κόμη του Ναμύρ. (Και γι'αυτόν ήταν ο δεύτερος γάμος του, καθώς είχε νυμφευτεί νωρίτερα με τη Σιβύλλη του Πορσιάν· είχε δύο κόρες από τον πρώτο του γάμο, που έληξε με διαζύγιο το 1104, όταν η Σιβύλλη έμεινε έγκυος από τον εραστή της Ένγκελαμ Α΄ του Κουσύ). Ο Γοδεφρείδος και η Ερμενσίνδη είχαν μαζί τα ακόλουθα παιδιά:

* Αλβέρτος (απεβ. μετά το 1125)
* Ερρίκος, ο οποίος ήταν, ως Ερρίκος Δ΄, κόμης του Λουξεμβούργου και, ως Ερρίκος Α΄, κόμης του Ναμύρ.
* Κλημεντία, παντρεύτηκε τον Κορράδο Α΄ δούκα του Τσέρινγκεν.
* Βεατρίκη π.1115 - 1160, παντρεύτηκε τον Ιτιέ κόμη του Ρετέλ.
* Αδελαΐδα 1124 - τέλη Ιουλίου 1169, παντρεύτηκε τον Βαλδουίνο Δ΄ κόμη του Αινώ.

Αναφορές
--------

1. ↑  p15058.htm#i150577. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
Ως **εξειδίκευση πλοίων** (specialization) χαρακτηρίζεται η σύγχρονη τάση, των μόλις τελευταίων δεκαετιών που παρατηρείται στις θαλάσσιες μεταφορές, της ειδίκευσης ή εξειδίκευσης του μεταφορικού έργου και δυνατοτήτων των εμπορικών πλοίων.

Από αυτή την τάση προέκυψε μια πληθώρα κατηγοριών και τύπων πλοίων άγνωστες μέχρι την δεκαετία του 1950. Σ΄ αυτές υπάγονται οι επιμέρους διακρίσεις των δεξαμενόπλοιων όπως πετρελαιοφόρα, υγραεριοφόρα, οινοφόρα κ.λπ. των φορτηγών σε μπαλκ-κάριερ (μεταφοράς χύδην φορτίου (χύμα φορτίου), σε κοντέϊνερς (μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων), σε φορτηγιδοφόρα (μεταφοράς φορτηγίδων) σε ΟΡΕ (μεταλλευματοφόρα) κ.λπ. Αλλά και τα επιβατηγά σε επιβατηγά - οχηματαγωγά, καταμαράν επιβατηγά - οχηματαγωγά κ.λπ.

Πράγματι με αυτή την τάση παρατηρείται καλύτερη και ταχύτερη εξυπηρέτηση των θαλασσίων μεταφορών αφού κάθε εξειδικευμένο πλοίο είναι προσαρμοσμένο στις ειδικές ανάγκες μεταφοράς ενός ή και μιας κατηγορίας συγκεκριμένων εμπορευμάτων με μικρότερους κινδύνους, μικρότερα ασφάλιστρα, ταχύτερες και ασφαλέστερες φορτορκφορτώσεις.
***Η Εύθυμη χήρα*** (στα γερμανικά: *Die lustige Witwe*) είναι ιδιαίτερα επιτυχημένη οπερέτα του Αυστροούγγρου συνθέτη Φραντς Λέχαρ που παίχτηκε πρώτη φορά το 1905 (παγκόσμια πρεμιέρα στις 3 Δεκεμβρίου 1905), τα λιμπρέτα της οποίας έγραψαν οι Βικτόρ Λεόν (Viktor Léon) και Λεό Στάιν (Leo Stein), με βάση την κωμωδία-φάρσα του 1861 *L'attaché d'ambassade* («Ο ακόλουθος της πρεσβείας») του Γάλλου συγγραφέα Ανρί Μεϊλάκ (Henri Meilhac), και από τότε παίζεται τακτικά σε όπερες σε όλο τον κόσμο.

Υπόθεση
-------

*Η Εύθυμη χήρα* είναι οπερέτα η υπόθεση της οποίας ξεκινά από ένα φανταστικό κρατίδιο, το Ποντεβέντρο (κάποιο «βαλκανο-γερμανικό» πριγκηπάτο), όπου ένας βαθύπλουτος νυμφεύεται μια νεαρή κοπέλα, τη Χάννα. Όταν πεθαίνει, η χήρα Χάννα, ως κληρονόμος της περιουσίας, πηγαίνει στο Παρίσι για να ζήσει μια μεγάλη ζωή. Ο αρχηγός του φανταστικού κρατιδίου δυσανασχετεί με την προοπτική να φύγει και να πάρει μαζί της την τεράστια περιουσία, ερωτευόμενη μάλιστα και κάποιον Γάλλο. Έτσι, αναθέτει σε έναν νεαρό ακόλουθο της πρεσβείας, τον κόμη Ντανίλο Ντανίλοβιτς, να κατακτήσει τη χήρα και να παντρευτούν, προκειμένου η περιουσία να μείνει στη χώρα του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Ιστορικό Αρχείο Ρικόρντι*. 2267. Ανακτήθηκε στις 20  Οκτωβρίου 2021.

Πηγές
-----

* Curt Riess: «Η ιστορία μιας κλασικής οπερέττας: Η *Εύθυμη χήρα*», *Ιστορία Εικονογραφημένη*, τεύχος 73 (Ιούλιος 1974), σσ. 40-43

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 175758661
* LCCN: n79095329
* GND: 30009079X
* SUDOC: 069368112
* BNF: cb13923630v (data)

 |

 |
Πίνακας ζωγραφικής του Λόρκα
***Η θαυμαστή μπαλωματού*** είναι ο ελληνικός τίτλος του θεατρικού έργου **La zapatera prodigiosa** του Ισπανού ποιητή Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα. 

Το έργο που χαρακτηρίζεται ως *λαϊκή κωμωδία*, γιατί ενσωματώνει στοιχεία του λαϊκού ισπανικού θεάτρου όπως οι χοροί, τα τραγούδια και το κουκλοθέατρο, έγραψε ο Λόρκα το 1930 και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά σε επιμέλεια του ίδιου το 1931.

Το θέμα του
-----------

Το έργο διαδραματίζεται σε μια κωμόπολη της ισπανικής επαρχίας, μέσα στο σπίτι του τσαγκάρη (μπαλωματής) του χωριού.

Ο 50αρης πια τσαγκάρης παντρεύτηκε με συνοικέσιο την κατά πολύ νεώτερη γυναίκα του, η οποία όμως με τα νιάτα της, την ενεργητικότητά της και τις απαιτήσεις της βάζει σε δοκιμασία τη συζυγική ζωή του ζευγαριού, η οποία θα κινδυνεύσει ακόμα περισσότερο από τις κακίες και τις ζήλιες του μικρόκοσμου του χωριού. Ο μπαλωματής μην αντέχοντας πλέον τους κακούς τρόπους της και το πείσμα της θα την εγκαταλείψει και θα φύγει από το χωριό. Η μπαλωματού θα αναγκαστεί να μετατρέψει το σπίτι τους σε πανδοχείο για να επιβιώσει, ελπίζοντας ωστόσο για την επιστροφή του άντρα της. Κάποια στιγμή ο μπαλωματής μεταμφιεσμένος σε παίκτη κουκλοθεάτρου - στον τόσο γνωστό και αγαπητό *Φασουλή* θα επιστρέψει στο χωριό και μέσα από αυτή τη μεταμφίεση θα γνωρίσουν επιτέλους πραγματικά ο ένας τον άλλον και θα ομολογήσουν την μεγάλη αγάπη που τους συνδέει.

Το έργο έχει δύο πράξεις και περιλαμβάνει έναν πρόλογο στον οποίο εμφανίζεται ο συγγραφέας να δείχνει στο κοινό του τα βασικά στοιχεία πάνω στο οποία δομήθηκε το έργο.

Ξεχωριστή παράσταση του έργου στο ελληνικό θέατρο ήταν η παραγωγή του Εθνικού Θεάτρου του 1958 σε μετάφραση και σκηνοθεσία Αλέξη Σολομού, σκηνικά - κοστούμια Γιάννη Μόραλη και με πρωταγωνιστές τη Μαίρη Αρώνη στον ομώνυμο ρόλο και τον Παντελή Ζερβό στο ρόλο του μπαλωματή.

Εκδόσεις του έργου
------------------

* μετάφραση, Αλέξης Σολομός, εκδόσεις Δωδώνη, 2013 - ISBN 978-960-558-109-1
* μετάφραση: Ερρίκος Μπελιές, εκδόσεις Ηριδανός, 2006 - ISBN 960-335-068-0

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ακούστε το έργο εδώ:

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Δεκεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2017.
2. ↑
Τα Θέματα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στη Νότια Ιταλία περίπου το 1000.
Η **Καλαβρία** ήταν επαρχία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, (Βυζαντινό Θέμα) στη Νότια Ιταλία και τη σημερινή περιφέρεια της Καλαβρίας.

Το Θέμα δημιουργήθηκε κατά το χρονικό διάστημα από το 938 (ή το 902 κατά άλλους) έως το 956 αντικαθιστώντας το Δουκάτο της Καλαβρίας, είχε πρωτεύουσα το Ρήγιο αλλά περιελάμβανε και μία πόλη στη Σικελία το μόνο μέρος που δεν καταλήφθηκε από τους Άραβες, το Ταυρομένιο.

Το Θέμα χωρίζεται σε τρεις τούρμες και περαιτέρω διαιρείται σε δρούγες, μόνο μία τούρμα ταυτίστηκε με ακρίβεια, βρισκόταν στο Πιάνα ντι Τζιόια Ταύρο, η οποία είχε ως πρωτεύουσα την πόλη της Αγίας Αγκάθα και ιδρύθηκε το 1044.

Το 965 ξέσπασε βίαιη εξέγερση στο Ροζάνο, η αιτία το αίτημα του στρατηγού Νικηφόρου Εξακιονίτη να στρατολογήσει τα πλοία του θέματος ενώ οι ιδιοκτήτες τους ζήταγαν να πάρουν ενοίκιο, Με την παρέμβαση του Αγίου Νείλου σταμάτησε η εξέγερση και πήραν αντάλλαγμα πεντακόσια νομίσματα.

Σε 975 το Θέμα Καλαβρίας μαζί με εκείνα της Λογγιβαρδίας και της Λευκανίας σχηματίζουν το Κατεπανάτο της Ιταλίας.

Γνωστοί στρατηγοί -κυβερνήτες του θέματος ήταν οι:

* Ευστάθιος, 10ος αιώνας
* Ιωάννης Μουζάλων ή Μπουζάλων, περ. 921-922
* Μαριανός Αργυρός γύρω στα 958
* Προκόπιος, 10ος αιώνας
* Βασίλειος Κλάδων, 10ος αιώνας
* Κρηνίτης ο Χαλδαίος, ? - 947
* Πασχάλιος Πρωτοσπαθάριος, 10ος αιώνας
* Νικηφόρος Εξακιωνίτης, 10ος αιώνας

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Bisanzio in Sicilia e nel sud dell'Italia*, pag. 65
2. ↑  Σπυρίδων Λάμπρος, Ιστορία της Ελλάδος από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι της Αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως, σελ. 233
3. ↑  *Bisanzio in Sicilia e nel sud dell'Italia*, pag. 88-89; *Potere e monachesimo*, pag. 8; *I Bizantini in Italia*, pag. 210
4. ↑  *Potere e monachesimo*, pag. 33

Πηγές
-----

* Adele Cilento, *Bisanzio in Sicilia e nel sud dell'Italia*, Magnus Edizioni SpA, Udine, 2005, ISBN 88-7057-196-3
* Adele Cilento, *Potere e monachesimo. Ceti dirigenti e mondo monastico nella Calabria Bizantina (secc. IX-XI)*, Nardini, 2001, ISBN 88-404-2422-9


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Ducato di Calabria  της Ιταλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το **Θέμα Ζαγορίων** ήταν διοικητική διαίρεση, Θέμα, της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στην σημερινή Βουλγαρία κατά τον 11ο αιώνα.

Το θέμα αναφέρεται το 1198 σε χρυσόβουλο του Αλέξιου Β΄ Κομνηνού. Είχε πρωτεύουσα την οχυρωμένη με φρούριο πόλη Μελένικο και δημιουργήθηκε επί Βασιλείου Β΄ με εδάφη που αποσπάστηκαν από το Θέμα Στρυμώνος. Βρισκόταν ανάμεσα στα Θέματα Τριαδίτσης και Βελεβούσδου, Αχρίδος, Σερρών και περιελάμβανε την ορεινή περιοχή των Ζαγορίων.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Κυριαζόπουλος, Χρίστος (1997, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ)), Η Θράκη κατά τους 10ο - 12ο αιώνες: συμβολή στη μελέτη της πολιτικής, διοικητικής και εκκλησιαστικής της εξέλιξη, σελ. 256
**Επαρχία Νησίου** ονομαζόταν επαρχία που είχε οριστεί στην πρώτη Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας του 1828 που έγινε από τον κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια. Ήταν μια από τις επτά επαρχίες του τμήματος (ή επιτροπείας) Κάτω Μεσσηνίας.

Η Επαρχία Νησίου περιελάμβανε:

* το Νησί (Μεσσήνη), 468 οικογένειες, 1992 άτομα
* τη Μπαλιάγα (σημερινή Άμμος Μεσσηνίας), 29 οικογένειες, 158 άτομα
* το Τσιτσόρι ή Τζιτζώρη (σημερινή Ανάληψη Μεσσηνίας), 37 οικογένειες, 136 άτομα

Σύνολο πληθυσμού: 534 οικογένειες, 2286 άτομα (σύμφωνα με την Ελληνική απογραφή 1829 από την εκστρατεία του Μωριά).

Η Επαρχία Νησίου καταργήθηκε με την επόμενη διοικητική διαίρεση (Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας 1833) και τα εδάφη της περιελήφθηκαν στην Επαρχία Μεσσήνης.

Αναφορές
--------

1. ↑  *Ιστορία του Ιωάννου Καποδιστρίου κυβερνήτου της Ελλάδος: (1828-1831)*. Τρύφων Ε. Ευαγγελίδης, Εκδοτικόν βιβλιοπωλείον Π. Ε. Ζαννουδάκη, Εν Αθήναις, 1894, σελ. 174
2. ↑  Bory de Saint-Vincent (1834). «*Expedition scientifique de Moree: Section des Sciences physiques*, Tome 2, 1ere Partie: *Geographie*». F. G. Levrault. σελ. 85. Ανακτήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2011.
Ο **Ιωάννης Μενάγιας** (Αργοστόλι, 1811 - Μπάντεν, 1870) ήταν Έλληνας φιλόσοφος και ο εισηγητής της εγελιανής φιλοσοφίας στην Ελλάδα.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Αργοστόλι και πέθανε στο Μπάντεν της Αυστρίας. Σπούδασε στην Ιόνιο Ακαδημία και έκανε περαιτέρω σπουδές στην Πίζα, το Μόναχο, το Βερολίνο και τη Λειψία. Το 1833 αναγορεύθηκε διδάκτορας νομικής του Πανεπιστημίου της Πίζας και το 1839 διδάκτορας φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Λειψίας. Μετά την επιστροφή του στα Επτάνησα, εργάστηκε ως καθηγητής στο Αργοστόλι. Αν και ο Μενάγιας δεν άφησε γραπτά κείμενα, είχε σχηματίσει στην Κεφαλονιά ομάδα διανοουμένων που ασχολούνταν με τον φιλοσοφικό στοχασμό υπό την επίδραση των εγελιανών ιδεών. Μεταξύ αυτών αναφέρονται ο Παύλος Γρατσιάτος, ο Παναγιώτης Βεργωτής και ο Ηλίας Τσιτσέλης.

Πηγές
-----

Βιογραφική Εγκυκλοπαίδεια του Νεωτέρου Ελληνισμού 1830-2010 - Αρχεία Ελληνικής Βιογραφίας, Εκδόσεις Μέτρον, τόμος Β΄, σελ. 542

**Βιβλιογραφία**

Γεωργία Αποστολοπούλου, *Ο Εγελιανός φιλόσοφος Ιωάννης Μενάγιας.* Εισαγωγή – Κείμενα - Μαρτυρίες. Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Επιστημονική Επετηρίδα της Φιλοσοφικής Σχολής "*Δωδώνη*". Παράρτημα αριθ. 38. Ιωάννινα, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, 1988.

1. 1 2  *Faceted Application of Subject Terminology*. 318458. Ανακτήθηκε στις 7  Μαΐου 2020.
Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, 2007-2013
Το **Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ)** είναι το βασικό χρηματοδοτικό μέσο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ενίσχυση της οικονομικής και της κοινωνικής συνοχής μειώνοντας τις περιφερειακές διαφορές. Η συμβολή αυτή πραγματοποιείται μέσω της στήριξης της ανάπτυξης και των διαρθρωτικών προσαρμογών των περιφερειακών οικονομιών, συμπεριλαμβανομένης και της ανασυγκρότησης βιομηχανικών περιοχών που παρακμάζουν.

Ιδρύθηκε το 1975 με κύρια αποστολή τη μείωση των περιφερειακών ανισοτήτων. Πρόκειται για το μεγαλύτερο από πλευράς πόρων, διαρθρωτικό όργανο της Ε.Ε.. Η παρέμβαση του ΕΤΠΑ επικεντρώνεται σε ορισμένες θεματικές προτεραιότητες που αντικατοπτρίζουν τη φύση των στόχων «Σύγκλιση», «Περιφερειακή ανταγωνιστικότητα και απασχόληση» και «Ευρωπαϊκή εδαφική συνεργασία».

Πρόκειται, ιδίως, για χρηματοδοτήσεις που αφορούν:

* τις επενδύσεις που συμβάλλουν στη δημιουργία βιώσιμων θέσεων απασχόλησης
* τις επενδύσεις σε υποδομές
* τα μέτρα στήριξης της περιφερειακής και τοπικής ανάπτυξης, που περιλαμβάνουν την παροχή βοήθειας και υπηρεσιών στις επιχειρήσεις, ιδίως στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ)
* την τεχνική βοήθεια

Αναφορές
--------

* Κανονισμός του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης (PDF, 260KB)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης** |

* Ιστότοπος της ΜΟΔ ΑΕ για το ΕΣΠΑ
* Παρουσίαση του ΕΣΠΑ από την ΕΕ

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ευρωπαϊκή Ένωση
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 133608505
* ISNI: 0000 0001 1956 2538
* GND: 64694-5
* NKC: kn20020321255

 |

 |
Παιδί με φακίδες
**Εφηλίδες**, φακίδες κοινώς, είναι ομάδες συμπυκνωμένων μελανοκυττάρων που είναι πιο εύκολα ορατές σε άτομα με ανοικτόχρωμη επιδερμίδα. Οι φακίδες δεν έχουν αυξημένο αριθμό κυττάρων που παράγουν μελανίνη ή μελανοκύτταρα, αλλά αντιθέτως έχουν μελανοκύτταρα που υπερπαράγουν μελανοσώματα, αλλάζοντας τον χρωματισμό των εξωτερικών κυττάρων του δέρματος (κερατινοκύτταρα). Ως εκ τούτου, οι φακίδες διαφέρουν από τις ελιές και τις κρεατοελιές,,οι οποίες προκαλούνται από τη συσσώρευση μελανοκυττάρων σε μια μικρή περιοχή. Οι φακίδες μπορούν να εμφανιστούν σε όλους τους τύπους αποχρώσεων του δέρματος. Από τους έξι τύπους δέρματος της κλίμακας Φιτσπάτρικ, στους τόνους δέρματος 1 και 2 εμφανίζονται κατά κόρον, που συνήθως ανήκουν σε Βορειοευρωπαίους. 

Ο σχηματισμός φακίδων προκαλείται από την έκθεση στο ηλιακό φως. Η έκθεση στην ακτινοβολία UV-B ενεργοποιεί τα μελανοκύτταρα για να αυξήσουν την παραγωγή μελανίνης, η οποία μπορεί να δημιουργεί τις φακίδες ή τις σκουραίνει. Αυτό σημαίνει ότι κάποιος που δεν έχει αναπτύξει ποτέ φακίδες μπορεί να τις εμφανίσει ξαφνικά μετά από εκτεταμένη έκθεση στο ηλιακό φως. Οι φακίδες βρίσκονται κυρίως στο πρόσωπο, αν και μπορεί να εμφανιστούν σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος εκτεθειμένο στον ήλιο, όπως τα χέρια ή τους ώμους. Οι έντονα κατανεμημένες συγκεντρώσεις μελανίνης μπορεί να προκαλέσουν πολλαπλασιασμό των φακίδων και να καλύψουν μια ολόκληρη περιοχή του δέρματος, όπως το πρόσωπο. Οι φακίδες είναι σπάνιες στα βρέφη και συχνότερα εμφανίζονται στα παιδιά πριν από την εφηβεία. Κατά την έκθεση στον ήλιο, οι φακίδες θα εμφανιστούν ξανά εάν έχουν εξουδετερωθεί με κρέμες ή λέιζερ και δεν προστατεύονται από τον ήλιο, αλλά αλλοιώνονται με την ηλικία σε ορισμένες περιπτώσεις. Οι φακίδες δεν αποτελούν δερματική διαταραχή, αλλά τα άτομα με φακίδες έχουν γενικά χαμηλότερη συγκέντρωση φωτοπροστατευτικής μελανίνης και ως εκ τούτου είναι πιο ευαίσθητα στις βλαβερές συνέπειες της υπεριώδους ακτινοβολίας. Προτείνεται ότι τα άτομα είναι ευαίσθητο πρέπει να αποφεύγουν την υπερβολική έκθεση στον ήλιο και να χρησιμοποιούν αντηλιακό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kumar, Vinay, επιμ. (2005). *Robbins and Cotran Pathologic Basis of Disease* (7th έκδοση). Philadelphia: Elsevier Saunders. σελ. 1232. ISBN 0-8089-2302-1.
2. ↑  Hanson, K. M; Gratton, E; Bardeen, C. J (2006). «Sunscreen enhancement of UV-induced reactive oxygen species in the skin». *Free Radical Biology and Medicine* **41** (8): 1205–12. doi:10.1016/j.freeradbiomed.2006.06.011. PMID 17015167. .
3. ↑  «Could sunscreens increase melanoma risk?». *Am J Public Health* **82** (4): 614–5. 1992. doi:10.2105/AJPH.82.4.614. PMID 1546792. PMC 1694089. .
Η **Ευτέρπη (Euterpe)** είναι ένας μεγάλος και πολύ λαμπρός αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό σύστημα) 7,0. Ανακαλύφθηκε το 1853 από τον Βρετανό αστρονόμο Τζον Ράσελ Χιντ, που παρατηρούσε από το Λονδίνο, και έλαβε το όνομά της από την ομώνυμη Μούσα της ελληνικής μυθολογίας. Είναι ένας από τους φωτεινότερους αστεροειδείς και στις 25 Δεκεμβρίου 2015, οπότε θα βρίσκεται σε αντίθεση και κοντά στο περιήλιο, θα έχει φαινόμενο μέγεθος 8,3.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Οι διαστάσεις της Ευτέρπης είναι 124×75 χλμ. ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 930 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Ευτέρπης εκτιμάται σε 2,7 cm/sec², ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 51 m/sec (184 χιλιόμετρα την ώρα). Η μέση πυκνότητα της Ευτέρπης είναι περίπου 2 gr/cm³.

Ο φασματικός τύπος της Ευτέρπης είναι **S** (λιθώδης). Το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,162 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 95 βαθμούς C κάτω από το μηδέν. Η Ευτέρπη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 25 λεπτά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000027.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 26 Προσερπίνα | 27 Ευτέρπη | 28 Μπελλόνα |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Ο **Εφρέμ Ινονί** (*Ephraïm Inoni*, 16 Αυγούστου 1947-) είναι πολιτικός από το Καμερούν, ο οποίος χρημάτισε πρωθυπουργός της αφρικανικής χώρας από το 2004 ως το 2009. Είναι μέλος του κόμματος Δημοκρατικό Κίνημα για το Λαό του Καμερούν (RDPC).

Καριέρα
-------

Γεννήθηκε στο χωριό Μπακινγκιλί, κοντά στη Λιμπέ, στη Νοτιοδυτική Επαρχία.στις 16 Αυγούστου του 1947). Είναι Αγγλόφωνος και ανήκει στην εθνοτική ομάδα Μπακουέρι. 

Προτού γίνει πρωθυπουργός, χρημάτισε Γραμματέας του Κράτους για Οικονομικά Ζητήματα, τον Απρίλιο του 1992 και έπειτα αναπληρωτής γενικός γραμματέας της προεδρίας, από τις 27 Νοεμβρίου του 1992 ως την έναρξη της πρωθυπουργίας του.

Πρωθυπουργία
------------

Διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Πωλ Μπιγιά στις 8 Δεκεμβρίου του 2004, στο πλαίσιο κυβερνητικού ανασχηματισμού και ορκίστηκε την ίδια ημέρα.

### Αποπομπή

Ο Ινονί αποπέμφθηκε από τον πρόεδρο Μπιγιά στις 30 Ιουνίου του 2009. Ο ανασχηματισμός ήταν ο πιο εκτεταμένος από τότε που είχε διοριστεί ο ίδιος ο Ινονί στην πρωθυπουργία. Ο ίδιος ο πρόεδρος ανακοίνωσε στο κρατικό ραδιόφωνο ότι 12 υπουργοί είχαν απολυθεί, μεταξύ των οποίων ο Ινονί και ο υπουργός Άμυνας. Πιστεύεται ότι η δημόσια κατακραυγή για τις αυξημένες τιμές στα τρόφιμα και η κυβερνητική διαφθορά, σε συνδυασμό με τις προσπάθειες του Μπιγιά να εξασφαλίσει υποστήριξη για τις επόμενες προεδρικές εκλογές είχαν αποτέλεσμα την αποπομπή της κυβέρνησης. Ο Ινονί θα εξασφάλιζε οικονομική βοήθεια ύψους 140 εκατομμυρίων δολαρίων από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Τον διαδέχθηκε στο πρωθυπουργικό αξίωμα ο Φιλεμόν Γιανγκ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  "Biya aide named premier, cabinet re huffled", IRIN, 13-12-2004.
2. 1 2 3 4  Profile at government website Αρχειοθετήθηκε 2007-09-27 στο Wayback Machine..
3. 1 2 3  "Sortie: La chute des baobabs" Αρχειοθετήθηκε 2007-02-04 στο Wayback Machine. Cameroon-info.net, 9-12-2004 (Γαλλικά).
4. ↑  "Inoni Ephraim nommé Premier ministre du Cameroun" Αρχειοθετήθηκε 2007-08-10 στο Wayback Machine. Xinhua, 9 -12-2004 (Γαλλικά).
5. ↑  Jean-Bruno Tagne, "Breaking News: Paul Biya modifie son Gouvernement !" Αρχειοθετήθηκε 2012-07-20 at Archive.is, Cameroon-info.net, 30-6-2009 (Γαλλικά).
6. 1 2  Cameroon's president sacks PM in reshuffle (3rd Update), Reuters, 30 -6-2009.
7. ↑  Cameroon president names new prime minister in government reshuffle, Xinhua, 1-7-2009.
Ο Αιγέας λαμβάνει τον χρησμό από την Πυθία, ερυθρόμορφος κύλιξ, 440-430 π. Χ. Αρχαιολογική Συλλογή Βερολίνου
Ο **Ζωγράφος του Κόδρου** ήταν αρχαίος Έλληνας αγγειογράφος στην Αττική που διέπρεψε τον 5ο αιώνα π.Χ..

Λόγω του ότι το όνομά του δεν είναι γνωστό, ο αναγνωρίσιμος αυτός ζωγράφος έλαβε τον συμβατικό όνομά του από τον Βρετανό κλασικό αρχαιολόγο Τζον Μπίζλι για την καταγραφή της κύλικας που φυλάσσεται στο Museo Civico Archeologico στην Μπολόνια με αριθμό καταλόγου PU 273 και η οποία είναι διακοσμημένη με αγγειογραφία του μυθικού βασιλιά Κόδρου.

Έργα του
--------

Ο Ζωγράφος του Κόδρου διακοσμούσε κυρίως αγγεία για πόση. Προτιμούσε ως θέμα τους αττικούς ήρωες και μύθους, διονυσιακές σκηνές, αθλητές, εφήβους και πολεμιστές. Τα έργα του που χαρακτηρίζονται για την απόδοση των καλογυμνασμένων ανδρικών σωμάτων. Προορίζονταν κυρίως για την εξαγωγή και το αγοραστικό κοινό της Ετρουρίας και της Μεγάλης Ελλάδας. Εκεί βρέθηκαν και τα περισσότερα σήμερα σωζόμενα έργα του.

Γνωστά του έργα είναι:

* Κύλιξ του Κόδρου, Museo Civico Archeologico, PU 273
* Θέμις και Αιγέας, Αρχαιολογικές συλλογές Βερολίνου, F2538
* Κύλιξ του Θησέα, Βρετανικό Μουσείο, GR 1850.3-2.3 (Vases E 84)

Πηγές
-----

* John D. Beazley: *Attic red-figure vase-painters*. 2nd ed. Oxford 1963, S. 1268-1272.
* John Boardman: *Athenian Red Figure Vases: The Classical Period*. Thames and Hudson, London 1989, S. 98 Abb. 238-241.
* Amalia Avramidou, «Attic Vases in Etruria: Another View on the Divine Banquet Cup by the Codrus Painter» στο *American Journal of Archaeology*, 110 (2006) S. 265-279. pdf
* Αμαλία Αβραμίδου (2011). *The Codrus Painter. Iconography and Reception of Athenian Vases on the Age of Pericles*. The University of Winsconsin Press. ISBN 978-0-299-24780/5 Check `|isbn=` value: invalid character (βοήθεια). Ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2011.
Συντεταγμένες: 35°42′N 0°38′W﻿ / ﻿35.700°N 0.633°W﻿ / 35.700; -0.633

Το **Οράν** (αραβικά: ولاية وهران‎, γαλλικά: Wilaya d'Oran‎) είναι επαρχία (*βιλάγια*) στην Αλγερία. Πρωτεύουσα της είναι η ομώνυμη πόλη. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 1.454.078 κατοίκους, ενώ καλύπτει 2.121 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Η επαρχία συνορεύει ανατολικά με τις επαρχίες Μοσταγκανέμ και Μάσκαρα, στα νοτιοδυτικά με την επαρχία Σιντί Μπελ Αμπές, και δυτικά με την επαρχία Αΐν Τεμουσέντ.

Ιστορία
-------

Η επαρχία σχηματίστηκε από τον πρώην γαλλικό νομό του Οράν, ο οποίος διατηρήθηκε μετά την ανεξαρτησία και μετατράπηκε σε *βιλάγια* (επαρχία) με το διάταγμα του 1968. Έλαβε την υπάρχουσα δομή του μετά την αναδιοργάνωση του 1974, όταν έχασε τα δυτικά και τα νότια του τμήματα με τη δημιουργία της επαρχίας Σιντί Μπελ Αμπές.

Διοικητική διαίρεση
-------------------

Από το 1984, η επαρχία χωρίζεται σε 9 διαμερίσματα (*νταΐρες*), τα οποία χωρίζονται σε 26 *κοινότητες* ή δήμους. 

### Διαμερίσματα

1. Αΐν Ελ Τουρκ
2. Αρζέβ
3. Μπεθιουά
4. Μπιρ Ελ Τζιρ
5. Μπουτλελίς
6. Ες Σενιά
7. Γκντυέλ
8. **Οράν**
9. Ουέντ Τλελάτ

### Κοινότητες

1. Αρζέβ
2. Αΐν Μπυά
3. Αΐν Ελ Κερμά
4. Αΐν Ελ Τουρκ
5. Μπεν Φρεχά
6. Μπεθιουά
7. Μπιρ Ελ Τζιρ
8. Μπουφατίς
9. Μπουσφέρ
10. Μπουτλελίς
11. Ελ Ανσόρ
12. Ελ Μπραγιά
13. Ελ Κερμά
14. Ες Σενιά
15. Γκντυέλ
16. Χασί Μπεν Οκμπά
17. Χασί Μπουνίφ
18. Χασί Μεφσούχ
19. Μερς Ελ Χατζάτζ
20. Μερς Ελ Κεμπίρ
21. Μισεργκίν
22. **Οράν**
23. Ουέντ Τλελάτ
24. Σιντί Μπεν Γιεκμπά
25. Σιντί Σαμί
26. Ταφραουί

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Oran (Province, Algeria) - Population Statistics, Charts, Map and Location». *citypopulation.de*. Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2020.

Βιβλιογραφία
------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Επαρχία Οράν** |

* «Projet de création de 14 nouvelles délégations communales: Une commission ministérielle pour tracer les «frontières»», *Le Quotidien d'Oran* (Oran), 2016-05-25,

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 152523836
* LCCN: n85826856
* SUDOC: 029023564
* BNF: cb12073637m (data)

 |

 |
Ο **Ζιλ Ντομορό** (Gilles Domoraud) (γεν. 1979) είναι διεθνής αμυντικός ποδοσφαιριστής από την Ακτή Ελεφαντοστού, που το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του αγωνίστηκε στην Ελλάδα. Έχει ύψος 1,73 μ.

Βιογραφικό
----------

Ο Ντομορό γεννήθηκε στην πόλη Μαν της Ακτής Ελεφαντοστού στις 15 Φεβρουαρίου 1979. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο ως έφηβος στη Στρασμπούρ. Το 2000 έπαιξε στη Ρασίγκ Μπεσανσόν (Besançon RC) και από το 2001 ως το 2007 αγωνίστηκε σε διάφορες ελληνικές ομάδες Α΄ Εθνικής και Β΄ Εθνικής: Πανιώνιος, Άρης Θεσσαλονίκης, Κασσάνδρα, Απόλλων Καλαμαριάς, ΠΑΣ Γιάννινα, με εξαίρεση τη σεζόν 2003-04 που πήγε στη γαλλική Ρουέν. Συνέχισε στην κυπριακή Νέα Σαλαμίνα και από το 2008 αγωνίζεται στην ελβετική Νιόν.

Έχει δυο αδερφούς ποδοσφαιριστές: το μεγαλύτερο Σιρίλ (Cyril Domoraud), σήμερα παλαίμαχο, πρώην διεθνή (51 φορές), που έκανε καριέρα μεταξύ άλλων σε Ολιμπίκ Μαρσέιγ, Ζιροντέν Μπορντό, ΑΣ Μονακό και Εσπανιόλ Βαρκελώνης και το μικρότερο Ζαν-Ζακ (Jean-Jacques Domoraud) που έχει αγωνιστεί σε μικρομεσαίες γαλλικές ομάδες.

Διεθνής
-------

Ο Ντομορό έχει αγωνιστεί 4 φορές με την εθνική ομάδα της Ακτής Ελεφαντοστού στην προκριματική φάση του Κόπα Άφρικα 2003-04.

Αναφορές
--------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

1. ↑  «International Matches 2003 - Africa». RSSSF. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2008.
Η πρεσβεία προς τον Αχιλλέα, κύλικα από το ζωγράφο της Ταρκινίας, Μουσείο του Λούβρου.
Ο **ζωγράφος της Ταρκινίας** (άκμασε στο 470-460 π.Χ.) ήταν αρχαίος Αττικός ζωγράφος αγγείων ο οποίος ζωγράφιζε με ερυθρόμορφο ρυθμό κατά τη διάρκεια του 5ου αιώνα π.Χ.. Η ταυτότητα του ζωγράφου είναι άγνωστη, ενώ ο ζωγράφος τεκμηριώνεται από έργο του Τζον Μπίζλι Ένα από τα έργα του εκτίθεται στο μουσείο του Λούβρου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  John D. Beazley. *Attic Red Figure Vase Painters* (2nd edition). Oxford: Clarendon Press, 1963: 866.1.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Tarquinia Painter στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 95782745
* **Europeana**: agent/base/11204
* ULAN: 500016570

 |

 |
Εφημεριδοπώλης
Εφημεριδοπώλης με ποδήλατο
Εφημεριδοπώλης με πάγκο
Ο **εφημεριδοπώλης** ήταν ο πλανόδιος πωλητής που το επάγγελμα του ήταν να πουλάει έντυπα, κυρίως εφημερίδες, εξ ου και η ονομασία του επαγγέλματος. Οι εφημεριδοπώλες, όπως & οι λούστροι, παλαιότερα τουλάχιστον, ήταν ως επί το πλείστον παιδιά ή έφηβοι. 

Ο εφημεριδοπώλης πουλούσε εφημερίδες που έπαιρνε από το Πρακτορείο Διανομής Τύπου, περιφερόμενος σε όλους τους δρόμους και τα πολυσύχναστα μαγαζιά (καφενεία, ταβέρνες κλπ) της γειτονιάς πεζός έχοντας τις εφημερίδες στη μασχάλη ή με ποδήλατο, όπως ο ταχυδρόμος της ίδιας εποχής, έχοντας τις εφημερίδες σε τσάντα που του έδινε η εκδότρια εταιρεία, την οποία συνήθως κρατούσε στον ώμο. Αρκετοί όμως, προτιμούσαν στέκι και πάγκο, όπου γινόταν πώληση όχι μόνο των εφημερίδων, αλλά και διάφορων περιοδικών. 

Αξιοσημείωτο είναι ότι ενώ οι προηγούμενες μορφές του εφημεριδοπώλη έχουν εκλείψει εντελώς, η τελευταία παραμένει με σκοπό, τα τελευταία χρόνια, την πώληση όχι μόνο του ελληνικού, αλλά & του ξένου τύπου. Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι πολλές διάσημες προσωπικότητες ξεκίνησαν έτσι, με αυτό το επάγγελμα.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Εφημεριδοπώλης** |


|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **εφημεριδοπώλης**  |
Το **Ζιγκινσόρ** (γαλλικά: Ziguinchor· βολόφ: Siggcoor) είναι η πρωτεύουσα της Περιφέρειας Ζιγκινσόρ και η κύρια πόλη της περιοχής Καζαμάνς της Σενεγάλης, η οποία βρίσκεται στις εκβολές του ποταμού Καζαμάνς. Έχει πληθυσμό πάνω από 230.000 άτομα (εκτίμηση του 2007). Είναι η έβδομη μεγαλύτερη πόλη της Σενεγάλης, αλλά χωρίζεται σε μεγάλο βαθμό από το βόρειο τμήμα της χώρας από την Γκάμπια.

Σε αντίθεση με το ημίξηρο έως άνυδρο κλίμα βόρεια της Σενεγάλης, το Ζιγκινσόρ έχει κλίμα τροπικής σαβάνας, με μέση ετήσια συσσωρευμένη βροχόπτωση περίπου 1.547 χιλιοστά ή 155 εκατοστά.

Χώροι λατρείας
--------------

 Καθεδρικός ναός Αγίου Αντωνίου της Πάδοβας
Μεταξύ των χώρων λατρείας, είναι κυρίως χριστιανικές εκκλησίες και ναοί: Η Ρωμαιοκαθολική Επισκοπή του Ζιγκινσόρ, οι Συνάξεις του Θεού, η Οικουμενική Εκκλησία του Βασιλείου του Θεού. Υπάρχουν επίσης μουσουλμανικά τζαμιά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Archived copy» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 17 Ιουλίου 2010. Ανακτήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 2012.
2. ↑  J. Gordon Melton, Martin Baumann, *Religions of the World: A Comprehensive Encyclopedia of Beliefs and Practices*, ABC-CLIO, USA, 2010, p. 2573-2575

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 125616788
* LCCN: n81086488
* GND: 4119242-4

 |

 |