recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **Στάδιο Κονστάν Φάντεν Στοκ** (γαλλικά: Stade Constant Vanden Stock‎, ολλανδικά: Constant Vanden Stockstadion‎), γνωστό και ως **Lotto Park** για λόγους χορηγίας, είναι στάδιο ποδοσφαίρου στον δήμο Άντερλεχτ των Βρυξελλών, στο Βέλγιο. Είναι η έδρα της ΡΣΚ Άντερλεχτ. Φιλοξένησε επίσης τον ημιτελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 1972 μεταξύ Ουγγαρίας και Σοβιετικής Ένωσης, καθώς και αρκετούς αγώνες της Εθνικής Βελγίου.

Ιστορία
-------

Το 1917, η ΡΣΚ Άντερλεχτ έχτισε, στα σύνορα του Πάρκου Μέιρ (αργότερα μετονομάστηκε σε Πάρκο Άστριντ), ένα νέο στάδιο με μόνο μια ξύλινη κερκίδα. Αρχικά ονομαζόταν **Στάδιο Εμίλ Βερσέ** (γαλλικά: Stade Émile Versé‎, ολλανδικά: Émile Verséstadion‎), από τον βιομήχανο Εμίλ Βερσέ, γενναιόδωρο προστάτη του συλλόγου. Αργότερα στήθηκαν τσιμεντένιες κερκίδες.

Μεταξύ 1983 και 1991, το στάδιο ξαναχτίστηκε πλήρως και μετονομάστηκε σε **Στάδιο Κονστάν Φάντεν Στοκ** (γαλλικά: Stade Constant Vanden Stock‎, ολλανδικά: Constant Vanden Stockstadion‎), από τον τότε πρόεδρο του συλλόγου, Κονστάν Φάντεν Στοκ.

### 21ος αιώνας

Το 2010, ο υιός του Κονστάν Φάντεν Στοκ, Ρότζερ, ανακοίνωσε μαζί με τον προπονητή της ΡΣΚ Άντερλεχτ, Χέρμαν Φαν Χόλσμπεεκ, ότι ο σύλλογος επρόκειτο να κατασκευάσει έναν τρίτο δακτύλιο πάνω από τα δύο υπάρχοντα, προκειμένου να αυξήσει τη χωρητικότητα του σταδίου σε 30.000 θέσεις. Από το 2022, αυτές οι εργασίες δεν έχουν ξεκινήσει και είναι αμφίβολο, καθώς το 2014 η Άντερλεχτ συμφώνησε να γίνει ενοικιαστής του σχεδιαζόμενου 60.000+ νέου εθνικού σταδίου, σφραγίζοντας έτσι τη μοίρα του πνευματικού τους σπιτιού.

Το καλοκαίρι του 2012, η ΡΣΚ Άντερλεχτ πραγματοποίησε εργασίες για να φέρει το στάδιο στα πρότυπα της UEFA. Η χωρητικότητά του μειώθηκε έτσι στις 21.500 θέσεις, αλλά προσφέρει περισσότερη άνεση, περισσότερη ασφάλεια, καθώς και νέους χώρους VIP και μια ολοκαίνουργια αίθουσα τύπου. Όλα τα καθίσματα του γηπέδου είναι πλέον εξοπλισμένα με πλάτη. Οι διάδρομοι έχουν διευρυνθεί κατά 40 εκατοστά για λόγους ασφαλείας, τοποθετήθηκαν καθίσματα για ασφαλή στάση στην κερκίδα πίσω από κάθε τέρμα, ενώ η κερκίδα 1 είναι πλέον εξοπλισμένη με 651 θέσεις VIP εξωτερικού χώρου.

Το 2019, το στάδιο μετονομάστηκε επίσημα σε **Lotto Park**, για χορηγικούς λόγους.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Le stade Constant Vanden Stock officiellement rebaptisé 'Lotto Park'». *RTBF* (στα Γαλλικά). Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2023.
2. ↑  «Stade - Le RSCA restera à Anderlecht et il a opté pour un troisième anneau» (στα Γαλλικά). rsca.be. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Οκτωβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 2010.
3. ↑  «Belgium: Anderlecht gives CVDS a makeover – StadiumDB.com».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Άρθρο με οδηγό σταδίου
* Άρθρο για τη βάση δεδομένων του σταδίου
* Εικόνες από την επέκταση του γηπέδου στην Jaspers-Eyers Architects
Συντεταγμένες: 40°51′56″N 24°28′18″E﻿ / ﻿40.86556°N 24.47167°E﻿ / 40.86556; 24.47167

Ο κόλπος της Καβάλας σε χάρτη της Π.Ε. Καβάλας
Ο **κόλπος της Καβάλας** είναι κόλπος του βόρειου Αιγαίου Πελάγους, στην ανατολική Μακεδονία. Αποτελεί τμήμα της ακτογραμμής του νομού Καβάλας. Ανάμεσα στον κόλπο και το Θρακικό Πέλαγος βρίσκεται η νήσος Θάσος.

Τα όρια του κόλπου είναι το ακρωτήριο Βρασίδας στα νοτιοδυτικά και το ακρωτήριο Κεραμωτής στα νοτιοανατολικά. Το άνοιγμα της εισόδου του κόλπου είναι 15 ναυτικά μίλια και ο κόλπος διεισδύει 9,5 ναυτικά μίλια. Ο κόλπος έχει ημικυκλικό σχήμα, με μικρές κλίσεις βυθού, οι οποίες είναι μεγαλύτερες κοντά στις ακτές. Το μέσο βάθος του κόλπου είναι 32 μέτρα, με μέγιστο βάθος τα 60 μέτρα, στη λεκάνη δυτικά της Θάσου. Ο κόλπος επικοινωνεί με το υπόλοιπο πέλαγος στα ανατολικά μέσω του πορθμού της Θάσου, πλάτους 7,3 ναυτικών μιλίων, και στα νοτιοδυτικά μέσω της λεκάνης της Θάσου, πλάτους 20 ναυτικών μιλίων.

Η Καβάλα είναι κτισμένη περίπου στον μύχο του κόλπου. Δυτικά της Καβάλας βρίσκονται περιοχές με τουριστικό ενδιαφέρον όπως η Νέα Πέραμος και η Νέα Ηρακλείτσα, ενώ ανατολικά της Καβάλας βρίσκονται βιομηχανικές εγκαταστάσεις και αγροτικές εκτάσεις. Στο ανατολικό τμήμα του κόλπου βρίσκεται επίσης μια σειρά από λιμνοθάλασσες. Η ρύπανση στον κόλπο προέρχεται από τα αστικά απόβλητα της Καβάλας και άλλων οικισμών στις ακτές του κόλπου, την αγροτική παραγωγή, καθώς και ένα εργοστάσιο φωσφορικών λιπασμάτων και μια πλατφόρμα εξόρυξης πετρελαίου. Η εξόρυξη πετρελαίου στην περιοχή του κόλπου ξεκίνησε το 1981, στο κοίτασμα Νότιος Πρίνος. Ακολούθησε το κοίτασμα Βόρειος Πρίνος το 1996 και Έψιλον το 2019.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σταματελάτος, Μιχαήλ· Βάμβα-Σταματελάτου, Φωτεινή (2006). *Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας*. Αθήνα: Ερμής. σελ. 278. ISBN 9603201332.
2. 1 2  Sylaios, Georgios; Stamatis, Nikolaos; Kallianiotis, Argyris; Vidoris, Pavlos (2005-12). «Monitoring Water Quality and Assessment of Land-Based Nutrient Loadings and Cycling in Kavala Gulf» (στα αγγλικά). *Water Resources Management* **19** (6): 713–735. doi:10.1007/s11269-005-3020-y. ISSN 0920-4741. .
3. ↑  Stamatis, Nikolaos; Kamidis, Nikolaos; Sylaios, Georgios (2006-07-10). «Sediment and Suspended Matter Lead Contamination in the Gulf of Kavala, Greece» (στα αγγλικά). *Environmental Monitoring and Assessment* **115** (1-3): 433–449. doi:10.1007/s10661-006-7238-9. ISSN 0167-6369. .
4. ↑  Καραγιάννης, Νίκος (8 Απριλίου 2019). «Κόλπος Καβάλας: Σε παραγωγή το 3ο κοίτασμα πετρελαίου στην ιστορία της Ελλάδας από την Energean». *Ypodomes.com*. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2022.
Ο όρος **αλκαλική διατροφή** ή **αλκαλική δίαιτα** περιγράφει ένα σύνολο χαλαρά συνδεόμενων διατροφών που βασίζονται στη λανθασμένη αντίληψη ότι ορισμένα είδη τροφών μπορούν να επηρεάσουν το pH του σώματος. Προέκυψε από την υπόθεση της όξινης τέφρας, η οποία συνδέεται κατά κύριο λόγο με την έρευνα της οστεοπόρωσης. Οι υποστηρικτές της αλκαλικής διατροφής πιστεύουν ότι ορισμένες τροφές μπορούν να επηρεάσουν την οξύτητα (pH) του σώματος και ότι η αλλαγή στο pH μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να θεραπεύσει ή να προλάβει ασθένειες. Αξιόπιστα εργαστήρια έχουν πραγματοποιήσει εκτεταμένες έρευνες πάνω στο θέμα και έχουν αποδείξει ότι η θεωρία αυτή είναι ψευδής, μη υποστηρίζοντας έτσι τον υποτιθέμενο τρόπο λειτουργίας της διατροφής αυτής. Εξαιτίας αυτών των αδιάσειστων στοιχείων, η διατροφή δε συνίσταται από διαιτολόγους και άλλους επαγγελματίες του τομέα υγείας, αν και ορισμένοι έχουν παρατηρήσει ότι η βρώση μη επεξεργασμένων τροφών, όπως συνίσταται κατά την αλκαλική διατροφή, μπορεί να έχει παρεμπίπτοντα οφέλη στην υγεία, άσχετα με το σωματικό pH.

Αυτές οι διατροφές έχουν προωθηθεί από την εναλλακτικής ιατρικής, που υποστηρίζουν ότι αυτές οι δίαιτες θεραπεύουν ή προλαμβάνουν τον καρκίνο, τις καρδιακές παθήσεις, τα χαμηλά επίπεδα ενέργειας και άλλες ασθένειες. Το pH του ανθρωπίνου αίματος διατηρείται μεταξύ 7,35 και 7,45 με μηχανισμούς οξεοβασικής ισορροπίας. Επίπεδα πάνω από το 7,45 περιγράφονται ως αλκάλωση και επίπεδα κάτω από 7,35 ως οξέωση. Και τα δύο είναι δυνητικά σοβαρά. Η ιδέα ότι αυτές οι δίαιτες μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά το pH του αίματος ώστε να θεραπεύουν μία σειρά ασθενειών δεν υποστηρίζεται από επιστημονική έρευνα και βασίζεται σε λανθασμένες υποθέσεις για τον τρόπο λειτουργίας των αλκαλικών διατροφών, οι οποίες είναι ασύμβατες με την ανθρώπινη φυσιολογία.

Ενώ οι δίαιτες στις οποίες αποφεύγεται η κατανάλωση κρέατος, πουλερικών, τυριού και σιτηρών μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να κάνουν τα ούρα περισσότερο βασικά (να έχουν υψηλότερο pH), η δυσκολία αποτελεσματικής πρόβλεψης της επίδρασής τους έχει οδηγήσει στο να είναι η χορήγηση φαρμάκων, αντί της διατροφικής αλλαγής, η προτιμώμενη μέθοδος αλλαγής του pH των ούρων. Η υπόθεση της "όξινης τέφρας" λαμβανόταν παλαιότερα υπόψη ως παράγων κινδύνου για την εκδήλωση οστεοπόρωσης, αλλά ο κύριος όγκος των επιστημονικών στοιχείων δεν υποστηρίζει επί του παρόντος αυτήν την υπόθεση.

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  Vangsness, Stephanie (16 Ιανουαρίου 2013). «Alkaline Diets and Cancer: Fact or Fiction?». Intelihealth. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Μαρτίου 2015.
2. 1 2  «Alkaline Diets». WebMD. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2014.
3. ↑  Schwalfenberg GK (2012). «The alkaline diet: is there evidence that an alkaline pH diet benefits health?». *J Environ Public Health* **2012**: 727630. doi:10.1155/2012/727630. PMID 22013455.
4. ↑  Mirkin, Gabe. «Acid/Alkaline Theory of Disease Is Nonsense». *Quackwatch*.
5. ↑  Hanley, DA; Whiting, SJ (2013). «Does a high dietary acid content cause bone loss, and can bone loss be prevented with an alkaline diet?». *Journal of Clinical Densitometry* **16** (4): 420–5. 2 October 2013. doi:10.1016/j.jocd.2013.08.014. PMID 24094472.
Το **Ούλουνταγ** (τουρκικά: Uludağ *ούλουντᾱ*), ο αρχαίος **Μύσιος ή Βιθυνικός Όλυμπος**, είναι βουνό στην επαρχία Προύσας της Τουρκίας. Έχει υψόμετρο 2.543 μέτρα και είναι το ψηλότερο βουνό της περιοχής Μαρμαρά. Η ψηλότερη κορυφή του είναι το Καρτάλτεπε. Στα τουρκικά *Uludağ* σημαίνει «μεγάλο βουνό». 

Στην αρχαιότητα η περιοχή κατά μήκος του νότιου άκρου της Βιθυνίας ήταν γνωστή ως Όλυμπος, το δυτικό άκρο ήταν γνωστό ως Μύσιος Όλυμπος και το ανατολικό ως Βιθυνικός Όλυμπος, και η πόλη της Προύσας ήταν γνωστή ως Προύσα παρ' Ολύμπω ή Προύσα η προς Όλυμπον από τη θέση της κοντά στο βουνό. Σε όλη τη διάρκεια του Μεσαίωνα περιείχε σκήτες και μοναστήρια: «Η άνοδος του μοναστηριακού αυτού κέντρου τον 8ο αι. και το κύρος του μέχρι τον 11ο συνδέονται με την αντίσταση πολυάριθμων μοναχών στην πολιτική των εικονομάχων αυτοκρατόρων και στη συνέχεια με μια λανθάνουσα αντίθεση στον αστικό, Κωνσταντινουπολίτικο μοναχισμό των Στουδιτών.» Ένας από τους μεγαλύτερους μοναχούς της Χριστιανικής Ανατολής, ο θαυματουργός βυζαντινός μοναχός Όσιος Ιωαννίκιος ο Μέγας, έζησε ως ερημίτης σε αυτό το βουνό.

Υπάρχει ένα εγκαταλελειμμένο ορυχείο βολφραμίτη κοντά στην κορυφή. Το ορυχείο και το ολοκληρωμένο εργοστάσιο, που κατασκευάστηκαν το 1974 για 60 εκατομμύρια δολάρια, έκλεισαν το 1989 λόγω του υψηλού κόστους παραγωγής. Η περιοχή αποτελεί δημοφιλές κέντρο για χειμερινά σπορ, όπως το σκι, και είναι εθνικός δρυμός με πλούσια χλωρίδα και πανίδα. Οι καλοκαιρινές δραστηριότητες, όπως η πεζοπορία και το κάμπινγκ, είναι επίσης δημοφιλείς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Charles Anthon, *A System of Ancient and Mediæval Geography for the Use of Schools*, Harper, 1850, p. 632
2. ↑  Charles Anthon, *A Classical Dictionary*, Harper, 1869, p. 1135
3. ↑   Encyclopædia of the Hellenic World, Asia Minor, Καμάρα Αφροδίτη, «Προύσα (Αρχαιότητα)», 2008
4. ↑  Andre Vauchez et al. *Encyclopedia of the Middle Ages*, Routledge, 2000, p. 1046

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Uludağ στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 244299871
* GND: 4691638-6

 |

 |
Η **Διοίκηση Καταδρομών** είναι στρατιωτικός σχηματισμός ειδικών δυνάμεων της Εθνική Φρουράς με έδρα τη Λάρνακα.

Η κύρια αποστολή των Δυνάμεων Καταδρομών είναι ο ανορθόδοξος πόλεμος. Για αυτό το σκοπό άρχισε να εκπαιδεύεται το 1964 στα βουνά του Τροόδους ενώ λίγο καιρό μετά, άρχισε τις επιχειρήσεις εναντίων Τουρκοκυπρίων στασιαστών (μέλοι της TMT) και των τουρκικών δυνάμεων που επιχειρούσαν στο νησί.

Στολή
-----

Τα μέλη φορούν τα διακριτικά της μονάδας που απεικονίζει ένα φτερωτό ξίφος, αντιπροσωπευτικό της «θανατηφόρας, σιωπηλής και ταχείας» φύσης των επιχειρήσεων των ειδικών δυνάμεων. Ένας κύλινδρος διασχίζει το ξίφος και τα φτερά με το σύνθημα "Ο Τολμών Νικά", είναι αφιερωμένα στον Ιερό Λόχο που υπηρετούσε με την 1 Special Air Service κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Όλοι οι Καταδρομείς, φοράνε το πράσινο μπερέ με το εθνόσημο στην αριστερά.

### Σύνθεση των Καταδρομών

**31η Μοίρα Καταδρομών**:

Η 31η Μοίρα Καταδρομών συγκροτήθηκε το καλοκαίρι του 1964, την ίδια περίοδο με τη συγκρότηση της Εθνικής Φρουράς. Μετά την εισβολή η Μονάδα τοποθετήθηκε στο Καλό Χωριό Λεμεσού. Έκτοτε - και μέχρι σήμερα-, έχουν την έδρα τους στην επαρχία Λάρνακα.

**32η Μοίρα Καταδρομών**:

Η 32η Μοίρα Καταδρομών ιδρύθηκε το 1964 στο χωριό Σαϊττάς και μετά μεταφέρθηκε στην Πολεμίδια. Μετά τη Μάχη της Κοφίνου, μεταφέρθηκε στη Λάρνακα.
Το 1970, μεταφέρθηκε στον Άγιο Χρυσόστομο στην επαρχία Κερύνειας. Μετά την εισβολή μεταφέρθηκε ξανά στην επαρχία Λάρνακας.

**33η Μοίρα Καταδρομών**:

Η 33η Μοίρα Καταδρομών ιδρύθηκε στης 30 Απριλίου του 1965. Το 1967, μεταφέρθηκε στο Πέντε Μίλι και μετά στο Πέλλαπαϊς μέχρι την τούρκικη εισβολή. Σήμερα βρίσκεται στην επαρχία Λάρνακας.

Συνεκπαίδευση με άλλες χώρες
----------------------------

Εκτός από της αρχές της Δημοκρατίας και προφανώς της Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, η Διοίκηση Καταδρομών συνεκπαιδεύεται με πολλές άλλες χώρες όπως το Ισραήλ, τη Γαλλία, της ΗΠΑ, τη Σερβία, την Ιορδανία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και άλλες.

Πολυμέσα
--------

* 17ο ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ: 24 ΩΡΕΣ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΤΑΔΡΟΜΩΝ - ΛΟΚ 19/1/2019
* Κύπριοι Καταδρομείς (1992)
* ΚΑΤΑΔΡΟΜΕΙΣ στο ΧΙΟΝΙΣΜΕΝΟ ΤΡΟΟΔΟΣ | Όλυμπος
* Aφιέρωμα της Ρωσικής Τηλεόρασης στη Διοίκηση Καταδρομών της Εθνικής Φρουράς
* Συνεκπαίδευση της Διοίκησης Καταδρομών με τους Royal Marines
* 36 χιλιόμετρα στο δρόμο της τιμής και του χρέους
* ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑΔΡΟΜΩΝ
* Επιχειρησιακό Άλμα Ελεύθερης Πτώσης

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Εθνική Φρουρά - Διευθύνσεις - Διοικήσεις Όπλων». *www.army.gov.cy*.
2. ↑  Μαριος Αδαμου, Δεκαετια εν Οπλοις 1964-1974, Αμμόχωστος, Cypriot Institute of Scientific and Historic Research
3. ↑  «Διευθύνσεις - Διοικήσεις Όπλων». *GEEF*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2021. Ανακτήθηκε στις 21 Απριλίου 2018.
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑  «Hellenic Republic - Greece in Cyprus». *www.mfa.gr*.
8. ↑
9. ↑  Gross, Judah Ari. «500 Israeli soldiers fight mock war in Cyprus mountains». *www.timesofisrael.com*.
Οι **Αδελφοί Γιοσίντα** (ιαπωνικά: 吉田兄弟‎ *Yoshida Kyōdai*, Αγγλικά:Yoshida Brothers) είναι Γιαπωνέζοι μουσικοί γνωστοί για παραγωγή μουσικής η οποία συνδυάζει το παραδοσιακό είδος του Τσουγκάρου σαμισέν, μαζί με μουσική από άλλα μέρη του κόσμου, τις πλείστες φορές απο την δύση.

Βιογραφία
---------

Ο **Ριοτσίρο Γιοσίντα** (吉田良一郎 *Yoshida Ryōichirō*), γεννημένος στις 26 Ιουλίου 1977, και ο **Κενίτσι Γιοσίντα** (吉田健一 *Yoshida Ken'ichi*), γεννημένος στις 16 Δεκέμβριου 1979, μεγάλωσαν στο Νομποριμπέτσου του Χοκκάιντο στην Ιαπωνία, ξεκινώντας να παίζουν σαμισέν απο μικρή ηλικία. Απο πεντέ χρονών αρχισάν να μαθαίνουν να παίζουν Μινιό Σαμισέν, με δάσκαλο τον Κόκα Αντάτσι. Μετά, απο το 1989, αρχισάν να μαθαίνουν Τσουγκάρου Σαμισέν, με δάσκαλο τον Τακάσι Σασάκι. Το Τσουγκάρου Σαμισέν είναι είδος μουσικής, όπως επίσης και μουσικό όργανο, το οποίο προέρχεται απο το βόρειο Χονσού.

Στα τέλη της εφηβείας αποφάσισαν να ακολουθήσουν καριέρα στην μουσική σκηνή. Το όνομα "Αδελφοί Γιοσίντα" ήταν ήδη ξακουστό στο Χοκκάιντο όσο ήταν στο λύκειο, γι'αυτό πήγαν στο Τόκυο, να δοκιμάσουν την τύχη τους. Ήθελαν να δείξουν στους ανθρώπους που είχαν αρνητική απόψή για το σαμισέν, λόγω οτι το σαμισέν θεωρείται "παλίο" όργανο, το μεγαλείο του.

Το 1999 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους δίσκο, *Ibuki*, ο οποίος πώλησε 100,000 αντίτυπα στην Ιαπωνία. Ενα γεγονός που ξαφνιασε και τους ίδιους τους αδελφούς. Το 2003 έκαναν το ντεπούτο τους παγκόσμια, κυκλοφορώντας το δίσκο *Yoshida Brothers*. Από τότε, έχουν προσελκύσει θαυμαστές από όλα τα μέρη του κόσμου.

Οι διαφημίσεις για την κονσόλα βιντεοπαιχνιδιών Wii της Nintendo, οι οποίες προβάλλοταν στη Βόρεια Αμερική το Νοέμβριο του 2006 χρησιμοποιούσαν το τραγούδι των Αδελφών Γιοσίντα "*Kodo (Inside the Sun Remix)*". Επίσης, στο δίσκο *Nightmare Revisited*, ο οποίος περιέχει διασκευές τραγουδιών απο το *Χριστουγεννιάτικος Εφιάλτης* (*The Nightmare Before Christmas*), έκαναν διασκευή του τραγουδιού *Nabbed*.

Δισκογραφία
-----------

### Ιαπωνία

* *Ibuki* (1999)
* *Move* (2000)
* *Soulful* (2002)
* *Frontier* (2003)
* *Renaissance* (2004)

### Παγκόσμια

* *Yoshida Brothers* (2003)
* *Yoshida Brothers II* (2004)
* *Yoshida Brothers III* (2006)
* *Hishou* (2007)
* *Best Of Yoshida Brothers* (2008)
* *Prism* (2009)
* *Ibuki* (2010)
* *Move* (2010)

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιανουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2013.
Έξω από την πόλη Φόινιτζα, στην κεντρική Βοσνία–Ερζεγοβίνη, βρίσκεται το **Μοναστήρι των Φραγκισκανών** (στα κροατικά: **Franjevački samostan Fojnica**), που είναι αφιερωμένο στο Άγιο Πνεύμα.

Στο μοναστήρι, που ιδρύθηκε το 1668, υπάρχει βιβλιοθήκη με περίπου 12.500 τόμους, μεταξύ των οποίων βρίσκονται 156 έργα που είναι γραμμένα στη Βοσνιακή Κυριλλική και 13 βιβλία τυπωμένα πριν από το 1500 (αρχέτυπα). Τα περισσότερα από τα βιβλία που φυλάσσονται εκεί τυπώθηκαν ανάμεσα στο 16ο και 19ο αιώνα. Στα αρχεία της βιβλιοθήκης βρίσκονται περισσότερα από 3.000 έγγραφα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και τρία από αυτά χρονολογούνται το 1481. 

Στο μουσείο του μοναστηριού φυλάσσεται η Διαταγή (Ahd-Namah) του Μωάμεθ Β' του Πορθητή, που έδωσε τη δυνατότητα στους Φραγκισκανούς μοναχούς να κηρύττουν ελεύθερα ανάμεσα στους Καθολικούς στη Βοσνία καθώς με αυτήν παρέχονταν εγγυήσεις για την ασφάλεια και την ελευθερία των μοναχών της εν λόγω μονής καθώς και το *Fojnica Armorial*, ένα χειρόγραφο βιβλίο, που χρονολογείται από το 1304, και στο οποίο απεικονίζονται οι θυρεοί μερικών Βαλκανικών κρατών και κάποιων σημαντικών οικογενειών της Βοσνίας. Επίσης υπάρχει έκθεση σπάνιων νομισμάτων.

Το Μοναστήρι των Φραγκισκανών στη Φόινιτζα έχει ανακηρυχτεί Εθνικό Μνημείο της Βοσνίας Ερζεγοβίνης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
* 

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Φραγκισκανικό Μοναστήρι της Φόινιτσα** |
Ο **Κότζι Ουτανάμπε** (渡邊康二 Watanabe Kōji), γεννημένος στις 19 Ιανουαρίου 1942, είναι πρώην Ιάπωνας πρωταθλητής της αντισφαίρισης. 

Ο Ουτανάμπε έπαιξε το πρώτο του τουρνουά στο *Διεθνές του Μαϊάμι* το 1961. Κέρδισε τον πρώτο του τίτλο στο *Gruneweld* της Δυτικής Γερμανίας τον Αύγουστο του 1966 νικώντας τον συμπατριώτη Ichizo Konishi. Το 1966 διεκδίκησε τον δεύτερο τίτλο του στο Oostende του Βέλγιου όπου νίκησε τον Νότιοαφρικάνο Jackie Saul παίρνοντας δύο σετ και χάνοντας ένα. Ο τρίτος του τίτλος ήρθε το 1968 στο *Lowther Hard Court Championships*, στο Λονδίνο, όπου κέρδισε τον Νέοζηλανδό παίκτη Όνι Παρούν με 2-1 σετ. Ο τέταρτος τίτλος του ήταν το 1969 στο *Διεθνές της Αθήνας*, όπου νίκησε τον Αυστραλό Τζεφφ Μάστερ με 3-1. Επίσης κέρδισε το 1966 στο *Worcestershire Championship*, το 1967 στο *Bad Neuenahar*, το 1969 το πρωτάθλημα της *Andhra Pradesh*.

Στα τουρνουά γκραντ σλαμ δύο φορές στο Όπεν Αυστραλίας, το 1965 και το 1969. στο Γαλλικό Όπεν το 1964 και το 1966 και στο Γουίμπλεντον μία φορά το 1969. Ήταν επίσης προπονητής της ομάδας της Ιαπωνίας στο κύπελλο Ντέιβις (1971-1974) και αντιπρόεδρος της Ιαπωνικής Ένωσης Αντισφαίρισης [5].

Έπαιξε το τελευταίο του τουρνουά στο Tokyo Indoor το 1971, χάνοντας από τον Ίαν Φλέτσερ στα ημιτελικά .

Στους Ασιατικούς αγώνες του 1966 κέρδισε το χρυσό στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον Osamu Ishiguro, το χρυσό στο μεικτ΄με την Ρέικο Μιγιάγκι και το χρυσό στο ομαδικό αντρών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7  Garcia, Gabriel. «Koji Watanabe: Tournament results». *thetennisbase.com*. Tennismem SL. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2017.
2. ↑  Koji Watanabe at Australian Open
3. ↑  «Watanabe Kōji». *Intai senshu*. Japan Tennis Association. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2012.
4. ↑  κάτοχοι των μεταλλίων στην αντισφαίριση έως το 2002

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 254079213
* NDL: 00141959
* CiNii: DA0608709X

 |

 |
Ο **Μαργκίρις** (απεβ. 25 Φεβρουαρίου 1336) από τον Οίκο των Γκεντιμινιδών ήταν ένας πρίγκιπας των Λιθουανών/Σαμογετών, που αναφέρεται από τον Κάσπαρ Συτς ιστορικό τού 16ου αι. ως ο ήρωας που υπεραμύνθηκε το φρούριο Πιλενάι το 1336. Καθώς δεν μπορούσε να το κρατήσει έναντι των Τευτόνων Ιπποτών, αποφάσισε να σκοτωθούν όλοι και να κάψουν το κάστρο, ώστε να μην μείνει τίποτε στους Τεύτονες. Το επεισόδιο αυτό της Σταυροφορίας εναντίον των Λιθουανών εκλαϊκεύτηκε κατά τον 19ο αι. με το κίνημα τού Ρομαντισμού και ο Μαργκίρις αντιμετωπίζεται ως ένας εθνικός ήρωας της χώρας.

Βιογραφία
---------

Λίγα είναι γνωστά. Το όνομά του αναφέρεται μόνο δύο φορές στις πηγές της εποχής του: το 1329 από τον χρονικογράφο Ζαν ντ' Ουτρμέζ στο Χρονικό του *Ly myreur des histors* και το 1336 από τον Κάσπαρ Συτς στο έργο του *Ιστορία των Πρωσσικών πραγμάτων*.

Το Χρονικό αναφέρει, ότι στις αρχές τού 1329 ο Ιωάννης της Βοημίας ακολούθησε το Τευτονικό Τάγμα, στην Σταυροφορία του για τον εκχριστιανισμό και την κατάκτηση της Λιθουανίας. Έπειτα από πολιορκία, κατέλαβαν το Μεντβεγκάλις. Εκεί δημιουργήθηκε ένα επεισόδιο μεταξύ τού Ιωάννη και ενός Λιθουανού· ζητήθηκε μονομαχία. Η παρεξήγηση λύθηκε, με το να πρέπει να πληρώσει ο Μαργκίρις (Μαργκάλις στο Χρονικό) λύτρα από τη μεριά τού Λιθουανού. Πράγματι δόθηκαν νομίσματα τού Λουδοβίκου Δ΄ των Βίττελσμπαχ της Γερμανίας, μάλλον από τα λάφυρα της επιδρομής των Λιθουανών στο Βρανδεμβούργο το 1326. Ο γιος τού Μαργκίρις πήγε στη Γαλλία και νυμφεύτηκε μία κόμισσα τού Κλερμόν.

Ορισμένοι ιστορικοί πιστεύουν, ότι ο Μαργκίρις θα είχε κορυφαία θέση, έτσι είχε λάβει μέρος των λαφύρων και μετά ο Ιωάννης τον θεώρησε ίσο του. Οι ερευνητές προχωρούν περισσότερο και τον θεωρούν γιο τού Μπουτβύντας και αδελφό τού Γκεντιμίνας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας. Άλλοι πιστεύουν ότι η περιγραφή στο Χρονικό είναι φαντασία λογοτέχνη.

Πηγές
-----

* Sužiedėlis, Simas, ed. (1970–1978). "Margiris". Encyclopedia Lituanica. III. Boston, Massachusetts: Juozas Kapočius. p. 470. LCC 74-114275.

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 29  Δεκεμβρίου 2021.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Margiris  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το ***Cowboy Bebop*** (ιαπωνικά: カウボーイビバップ, λατινισμός Χέπμπορν: *Kaubōi Bibappu*) είναι ιαπωνική σειρά anime του 1998 που αναπτύχθηκε από την Sunrise. Περιλαμβάνει μια ομάδα παραγωγής με επικεφαλής τον σκηνοθέτη Σινιτσίρο Βατανάμπε, τον σεναριογράφο Κεΐκο Νομπουμότο, τον σχεδιαστή χαρακτήρων Τοσιχίρο Καγουαμότο, τον μηχανικό σχεδιαστή Κιμιτόσι Γιαμάνε και τη συνθέτη Γιόκο Κάνο. Η σειρά αποτελείται από είκοσι έξι επεισόδια (συνεδρίες). Διαδραματίζεται κατά το έτος 2071 και ακολουθεί τις περιπέτειες, αναποδιές και τραγωδίες του πληρώματος κυνηγών επικηρυγμένων που ταξιδεύουν με το Bebop, το διαστημόπλοιο τους. Το *Cowboy Bebop* διερευνά φιλοσοφικές έννοιες, όπως τον υπαρξισμό, την υπαρξιακή ανία, τη μοναξιά, και την επιρροή του παρελθόντος.

Η σειρά έκανε πρεμιέρα στην Ιαπωνία στο κανάλι TV Tokyo από τις 3 Απριλίου έως τις 26 του Ιουνίου του 1998, μεταδίδοντας μόλις δώδεκα επεισόδια και ένα special λόγω του αμφιλεγόμενου περιεχομένου με θεματολογία για ενηλίκους. Το σύνολο των είκοσι έξι επεισοδίων της σειράς αργότερα μεταδόθηκε από την WOWOW από τις 24 Οκτωβρίου μέχρι τις 24 Απριλίου 1999. Το άνιμε προσαρμόστηκε σε δύο σειρές μάνγκα που εκδόθηκαν στο Kadokawa Shoten's Asuka Fantasy DX. Μια ταινία κυκλοφόρησε αργότερα σε κινηματογράφους σε όλο τον κόσμο.

Το *Cowboy Bebop* έγινε μια κριτική και εμπορική επιτυχία, τόσο στην ιαπωνική όσο και στις διεθνείς αγορές, κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η σειρά συγκέντρωσε πολλά σημαντικά βραβεία άνιμε και επιστημονικής φαντασίας από τις ιαπωνικές εκδόσεις, και έλαβε καθολικούς επαίνους για το στιλ της, τους χαρακτήρες, την ιστορία, τις φωνές των ηθοποιών, το animation και τη μουσική. Στα χρόνια που ακολούθησαν την κυκλοφορία της, κριτικοί και σχολιαστές, από τις Ηνωμένες Πολιτείες ειδικότερα, έχουν αναγνωρίσει τη σειρά *Cowboy Bebop* ως ένα αριστούργημα και συχνά την αναφέρουν ως μια από τις καλύτερες σειρές άνιμε όλων των εποχών. Πιστώνεται με την συμβολή της εισαγωγής των άνιμε σε ένα νέο κύμα τηλεθεατών από τη δύση στις αρχές της δεκαετίας του 2000, ενώ το *Cowboy Bebop* έχει επίσης επισημανθεί ως μια σειρά πύλη για το μέσο ως σύνολο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mary. «STAFF PICKS: OLD SCHOOL CARTOONS». The Vault Magazine. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Μαΐου 2013. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Cowboy Bebop** |

* Επίσημος ιστότοπος (Cowboy-Bebop.net) (Ιαπωνικά)
* Επίσημος ιστότοπος (CowboyBebop.org) (Ιαπωνικά) (Αγγλικά)
* Official Bandai Channel website (Ιαπωνικά)
* Official Madman Entertainment website
* *Cowboy Bebop* στο Curlie
* *Cowboy Bebop*   στην IMDb
* *Cowboy Bebop* στην *The Encyclopedia of Science Fiction*
ο **Ναριμάντας**, λιθουαν. Narimantas (1277 ή λίγο πριν το 1300, ίσως το 1992 - 2 Φεβρουαρίου 1348) από τον Οίκο των Γκεντιμινιδών ήταν κυβερνήτης τού Πινσκ και τού Πολότσκ. Προστάτευσε και κυβέρνησε τις περιοχές βόρεια τού Νόβγκοροντ, ως τη Σουηδία, από το 1333 που τον κάλεσαν οι εκεί ευγενείς. Έτσι άρχισε μία παράδοση: Λιθουανοί μισθοφόροι φύλαξαν το Νόβγκοροντ ως το 1477, που περιήλθε στη Μόσχα.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Γκεντιμίνας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας.

Περί το 1338 η Χρυσή Ορδή τον πήρε ως αιχμάλωτο. Από τους Τατάρους τον απελευθέρωσε ο Ιβάν Α΄ μεγάλος πρίγκιπας της Μόσχας, πληρώνοντας λύτρα, αλλά τον κράτησε ως όμηρο στη Μόσχα για λίγα έτη.

O Ναριμάντας υποστήριξε τον αδελφό του Γιαουνούτις, όταν εκτοπίστηκε από τους αδελφούς του Αλγκίρντας και Κεστούτις το 1345. Για να μην φονευτεί από τους δύο μικρότερους αδελφούς του, δραπέτευσε από το Βίλνιους το 1344 και ταξίδεψε στον Γιάνι Μπεγκ χάνο της Χρυσής Ορδής, ζητώντας υποστήριξη εναντίον τού Αλγκίρντας. Αν και απέτυχε της αιτούμενης βοήθειας, φημολογείται ότι νυμφεύτηκε μία πριγκίπισσα των Τατάρων, ίσως ως δεύτερη σύζυγο. Όταν επέστρεψε, συμφιλιώθηκε με τον Αλγκίρντας.

Διηύθυνε τη μάχη τού Στρέβα ποταμού ενντίον των Τευτόνων Ιπποτών το 1348, όπου σκοτώθηκε. Απόγονοί του είναι οι κλάδοι Κουράκιν, Γκολίτσιν, Κοβάνσκυ, Κορέκι.

Βαπτίστηκε το 1333 στο Νόβγοροντ, αλλά αυτό τον έκανε μη εκλέξιμο στη διαδοχή τού πατέρα του ως ηγεμόνα των Λιθουανών, παρά το ότι ήταν δεύτερος στη διαδοχή.

Ο Πολωνός γενεαλόγος και ιστορικός Γιόζεφ Πουζύνα δεν θεωρεί, ότι τα τέκνα του είναι από μία των Τατάρων· από τα ονόματά τους συμπεραίνει, ότι είχε σύζυγο μία Ορθόδοξη της Ρουθηνίας.

Οικογένεια
----------

Πολλοί γενεαλόγοι θεωρούν ότι σύζυγός του ήταν η Μαρία των Μπορίτζιν, κόρη τού Τοκτά χάνου της Χρυσής Ορδής και της Μαρίας Παλαιολογίνας, νόθης κόρης τού Ανδρονίκου Β΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Πιστεύεται ότι είχε τέκνα:

* Αλεξάντερ απεβ. μετά το 1386, πρίγκιπας της Ποδολίας.
* Γιούρυ απεβ. 1392, πρίγκιπας του Μπελτς.
* Νικολάι πρίγκιπας τού Πινσκ.
* Πατρίκας απεβ. π. 1387, πρίγκιπας τού Σταρόμπουντ-Σεβέρσκυ.
* Συμεών απεβ. μετά το 1386.

Ίσως νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο μία πριγκίπισσα των Τατάρων.

Πηγές
-----

* Sjöström (2011), Liettuan gediminidien suomensukuiset geneettiset juuret. ISSN 1239-3487, Donelaitis - Donelaitis-seuran - Liettuan Ystävät ryn lehti 1/2011, ss 16..18


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 5908153126240424750007

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Narimantas  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Μαίρη Μπόρντεν** (αγγλ. *Mary Borden*) (1886-1968) ήταν Αγγλοαμερικανίδα μυθιστοριογράφος στις αρχές του 20ού αιώνα. Έδρασε ως νοσοκόμα στο Δυτικό Μέτωπο του Πρώτου Παγκοσμίου πολέμου.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε σε μια πλούσια οικογένεια του Σικάγου. Ζούσε στην Αγγλία το 1914 στο ξέσπασμα του πρώτου παγκοσμίου πολέμου και διέθεσε την περιουσία της για να εξοπλίσει και να επανδρώσει ένα υπαίθριο νοσοκομείο κοντά στο δυτικό μέτωπο στο οποίο η ίδια υπηρέτησε ως απλή νοσοκόμα από το 1914 μέχρι το τέλος του Πολέμου. Εκεί συνάντησε τον ταξίαρχο Έντουαρντ Λούις Σπίαρς (Edward Louis Spears), τον οποίο παντρεύτηκε το 1918 μετά από το διαζύγιο της με τον Τζορτζ Ντάγκλας Τέρνερ (George Douglas Turner). Παρά τις ιδιαίτερες κοινωνικές υποχρεώσεις της ως σύζυγος ενός προεξέχοντος διπλωμάτη, συνέχισε μια επιτυχή σταδιοδρομία ως συγγραφέας.

Η εργασία της περιλαμβάνει ένα εντυπωσιακό σύνολο σκίτσων και διηγημάτων με τίτλο *The Forbidden Zone* (1929), το οποίο δημοσιεύθηκε το ίδιο έτος με τα *Αποχαιρετισμός στα όπλα* (του Χέμινγουεϊ), *Good-Bye to All That* (του Ρόμπερτ Γκρέιβς) και το *Ουδέν νεώτερο από το Δυτικό Μέτωπο* (του Έριχ Μαρία Ρεμάρκ).

Το κοινό της εποχής της ενοχλήθηκε από τις έντονες και μερικές φορές παραισθησιακές παραστάσεις στα έργα της, ως εργασία που προέρχεται από τα χέρια μιας γυναίκας.

Έργο
----

* *Three Pilgrims and a Tinker* (1924)
* *Flamingo* (1927)
* *The Forbidden Zone* (1929) OCLC: 1852756
* *Jehovah's Day* (1929)
* *A Woman with White Eyes* (1930)
* *Sarah Gay* (1931)
* *Journey Down a Blind Alley* (1946)

Παραπομπές
----------

* Bleiler, Everett (1948). *The Checklist of Fantastic Literature*. Chicago: Shasta Publishers. σελίδες 56.
* Obituaries: Miss Mary Borden Writer and head of hospital unit. *The Times*, 3 December 1968 (p10, Issue 57424)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μαίρη Μπόρντεν** |

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 30445202
* LCCN: n89600063
* ISNI: 0000 0001 1977 8419
* GND: 123442664
* SUDOC: 06038056X
* NLA: 36319211
* CiNii: DA0512159X

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Mary Borden  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

  



1. ↑  Ανακτήθηκε στις 17  Ιουνίου 2019.
2. 1 2  «Kindred Britain»
Το **Rurouni Kenshin** (*Wandering samurai*) είναι μια shonen anime σειρά που βασίζεται στο manga του Νομπουχίρο Γουατσούκι. Εκτός από μια ταινία δημιουργήθηκαν επίσης δύο πρωτότυπες σειρές (OVA). 

Η πρώτη σειρά διασκευάστηκε με ιστορίες από το manga που δεν εμφανίστηκαν στο anime, ενώ η δεύτερη ήταν μια συνέχεια του manga. Μια σειρά από πέντε διασκευές θεατρικών ταινιών ζωντανής δράσης κυκλοφόρησε από το 2012 έως το 2021. Προς το τέλος του 2021 και στις αρχές του 2022 ανακοινώθηκε ότι θα δημιουργηθεί μια δεύτερη προσαρμογή τηλεοπτικής σειράς anime από τη Liden Films. Ο Γουατσούκι εμπνεύστηκε για τον χαρακτήρα του Kenshin από έναν αληθινό σαμουράι που ήταν δολοφόνος και εκτελέστηκε από την κυβέρνηση. 

Η σειρά έχει προβληθεί στην Ελλάδα με ελληνική μεταγλώττιση.

Πλοκή
-----

Ο Himura Kenshin ένας σαμουράι, ήταν ένας από τους δολοφόνους κατά την περίοδο της επανάστασης. Με τη λήξη της επανάστασης παίρνει όρκο ότι δεν πρόκειται να ξανά σκοτώσει κανέναν κι θα άφηνε τους εχθρούς του να υποφέρουν. Έτσι αρχίζει να περιπλανιέται στην Ιαπωνία για να προστατέψει αθώους και να εξιλεωθεί από τα λάθη του παρελθόντος.

Καστ
----

* Richard Hayworth
* Dorothy Melendrez
* Elyse Floyd
* Lex Lang

Ελληνική μεταγλώττιση
---------------------

* Στέλιος Καλαθάς
* Θέμης Ψυχογιός
* Έμυ Στυλιανίδου
* Γιάννης Παπαϊωάννου
* Κλεοπάτρα Ροντήρη
* Ντίνος Σούτης
Ο **Κρούμ Κιμόβ Ποπόβ** (*Крум Кимов Попов*) ήταν βούλγαρος πολιτικός της Βουλγαρικής Αγροτικής Εθνικής Ένωσης, δήμαρχος της Σόφιας (1922 - 1923).

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 4 Ιουνίου 1892 στο χωριό Karaach (σήμερα η πόλη Λέβκσι). Αποφοίτησε από το Λύκειο του Πλέβεν κι εργάστηκε για λίγο ως δάσκαλος. Έγινε δεκτός ως φοιτητής νομικής στο Πανεπιστήμιο της Σόφιας αλλά έκοψε την εκπαίδευση και έλαβε μέρος στους πολέμους για εθνική ενοποίηση.

Μέλος της Βουλγαρικής αγροτικής εθνικής ένωσης και πρόεδρος της περιφερειακής αγροτικής ένωσης στο Πλέβεν. Γενικός γραμματέας του υπουργείου εσωτερικών επί κυβέρνησης Αλεξάντερ Σταμπολίσκι (1920) και Αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας της Βουλγαρικής Αγροτικής Ένωσης.

Δήμαρχος της Σόφιας (8 Σεπτεμβρίου 1922 - 9 Ιουνίου 1923). Συνεισφέρει σημαντικά στη διοικητική και υποδομική ανάπτυξη της πόλης. Κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος στις 9 Ιουνίου 1923 όπου κατεστάλη η κυβέρνηση Σταμπολίνσκι, συνελήφθη και σκοτώθηκε στο χωριό Gorublyane, κοντά τότε στη Σόφια (τώρα συνοικία της Σόφιας).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) *IdRef*. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Ανακτήθηκε στις 17  Μαΐου 2020.
2. 1 2 3 4 5  , (Βουλγάρικα)

Πηγές
-----

* Андонова Н. Крум Попов – биографичен очерк. С. 1980, с. 128, (Βουλγάρικα)
* Геновски М. От селски учител до столичен кмет, С. 1989, с. 288, (Βουλγάρικα)
Το **Οφακίμ** (εβραϊκά: אֳפָקִים ʾŎfāqīm, ή אוֹפָקִים ʾŌfāqīm, σημ. «ορίζοντες») είναι πόλη στο Νότιο Διαμέρισμα του Ισραήλ, 20 χιλιόμετρα δυτικά της Μπερ Σεβά. Απέκτησε δημοτικό καθεστώς το 1955. Έχει έκταση 10 τ.χλμ και το 2021 είχε πληθυσμό 33.999 κατοίκους.

Ιδρύθηκε ως αναπτυξιακή πόλη το 1955 και ήταν για πολλά χρόνια ένα σημαντικό κέντρο παραγωγής κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων. Η εξωτερική ανάθεση της κλωστοϋφαντουργίας εκτός του Ισραήλ προκάλεσε οικονομική στασιμότητα και το Οφακίμ υπέφερε υψηλά ποσοστά φτώχειας και ανεργίας για πολλά χρόνια. Έκτοτε, νέα εργοστάσια έχουν εγκατασταθεί και η πόλη βρίσκεται σήμερα σε μείζονα ανάπτυξη. Το Οφακίμ κατακλείστηκε και καταλήφθηκε από τις παλαιστινιακές δυνάμεις κατά τη διάρκεια της ετοιμοπόλεμης κατάστασης στο Μπεερί και στο Οφακίμ της σύγκρουσης Γάζας-Ισραήλ τον Οκτώβριο του 2023.

Παραπομπές
----------
Το **Χατζηδήμοβο** (βουλγαρικά: Хаджидимово, *Χαντ**ζ**ίντιμοβο*) είναι κωμόπολη στην Επαρχία Μπλαγκόεβγκραντ της νοτιοδυτικής Βουλγαρίας.

Βρίσκεται κοντά στα σύνορα με την Ελλάδα, στην κοιλάδα του ποταμού Νέστου, και περιβάλλεται από την οροσειρά του Ανατολικού Ορβήλου, την Ρίλα, τον Όρβηλο, το Φαλακρό και την Δυτική Ροδόπη.

Αν και η κωμόπολη βρίσκεται σε περιοχή με μεσογειακό κλίμα, οι θερμοκρασίες πέφτουν συχνά κάτω από 0° τον χειμώνα και τα καλοκαίρια είναι θερμά με θερμοκρασίες που μερικές φορές αγγίζουν τους 45° Κελσίου.

Η εθνοτική σύνθεση περιλαμβάνει 2.336 Βούλγαρους και 263 Ρομά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.grao.bg/tna/t41nm-15-09-2022\_2.txt.
2. ↑  Ethnic composition of Bulgaria 2011
Ο **Βυγκάντας**, λιθουαν. Vygantas (απεβ. 28 Ιουνίου 1392) από τον Οίκο των Γκεντιμινιδών ήταν κυβερνήτης της Κουγιάβια.

Βιογραφία
---------

σφραγίδα, 1388
Ήταν γιος τού Αλγκίρντας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας και της Ουλιάνα των Ρουρικιδών, κόρης τού Αλεξάνδρου πρίγκιπα τού Τβερ.

Το 1355 υποστήριξε τον μεγαλύτερο αδελφό του Γιαγκιέλο υπογράφοντας την Ένωση τού Κρέβο. Το 1386 βαπτίστηκε *Αλέξανδρος* και έκανε τον γάμο του με την κόρη τού Βλαδίσλαου Β΄ δούκα τού Οπόλε. Οι Πολωνοί ευγενείς περίμεναν, πως ο Βλαδίσλαος Β΄ θα τού έδινε ως προίκα τη Γη Ντομπζύνι, διαφιλονικούμενη περιοχή μεταξύ Πολωνίας και Τευτόνων ιπποτών· όμως έλαβε την Κουγιάβια. Το 1388 υποστήριξε την Πολωνία σε μία στρατιωτική σύρραξη με τους Τεύτονες ιππότες. Υποστήριξε τον Γιαγκέλο στον Λιθουανικό εμφύλιο πόλεμο (1389-92) εναντίον τού εξαδέλφου τους Βυτάουτας. Ο Βυγκάντας εθεωρείτο ως αντικαταστάτης τού μη δημοφιλούς αδελφού του Σκιργκάιλα στο μεγάλο δουκάτο της Λιθουανίας. Ωστόσο σύντομα απεβίωσε. Οι φήμες έλεγαν, ότι δηλητηριάστηκε από τον Βυτάουτας ή τον Σκιργκάιλα. Τάφηκε στον καθεδρικό τού Βίλνιους μαζί με τον αδελφό του Καριγκάιλα, που είχε αποβιώσει στον εμφύλιο το 1390.

Να μη συγχέεται με τον αδελφό του Βίγκουντ-Αντρέι δούκα τού Πολότσκ. Ο αδελφός του Θεόδωρος πρέπει να είναι διαφορετικό πρόσωπο.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Χέντβιγκ των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρη τού Βλαδισλάου Β΄ δούκα τού Οπόλε.

Πηγές
-----

* Gudavičius, Edvardas (2004). "Vygantas". In Vytautas Spečiūnas. Lietuvos valdovai (XIII-XVIII a.): enciklopedinis žinynas (in Lithuanian). Vilnius: Mokslo ir enciklopedijų leidybos institutas. p. 55. ISBN 5-420-01535-8.
* Urban, William (2006). Samogitian Crusade. Chicago: Lithuanian Research and Studies Center. p. 206. ISBN 0-929700-56-2.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Andrey Ekzemplyarsky: «Вигант» (Ρωσικά)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 54151776746318011229

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Vygantas  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Ερρίκος** ο *Νεότερος*, τσεχ.: Heinrich der Jüngere von Podiebrad (18 Μαΐου 1452 - 1 Ιουλίου 1492) από τον Οίκο του Ποντιέμπραντυ ήταν κόμης του Γκλατς στο βασίλειο της Γερμανίας. Έγινε δούκας του Μύνστερμπεργκ (1462-71) μαζί με τους μεγαλύτερους αδελφούς του Βίκτωρα και Ερρίκο Α΄ τον *Πρεσβύτερο*. Κυβέρνησε το δουκάτο της Οπάβα μαζί με τους αδελφούς του (1465-72) και έγινε κατά καιρούς ο επίτροπος της Βοημίας· είναι γνωστός και ως συγγραφέας.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τέταρτος γιος του Γεωργίου της Βοημίας και της δεύτερης συζύγου του Ιωάννας, κόρης του Ιωάννη του Ροζμιτάλ. Έλαβε ανθρωπιστική παιδεία και συμμετείχε σε κονταρομαχίες ιπποτών. 

Ο Γεώργιος ήταν βασιλιάς, αλλά όχι κληρονομικός, έτσι έπεισε τον Φρειδερίκο Γ΄ των Αψβούργων το 1459 να τοποθετήσει τον γιο του Βίκτωρα στην Αυλή. Το 1462 ο Φρειδερίκος Γ΄ διόρισε επίσης τον Ερρίκο Α΄ τον *Πρεσβύτερο* και τον Ερρίκο τον *Νεότερο* στην Αυλή. Πιο πριν ο Γεώργιος τους είχε δώσει το φέουδο του Γκλατς και το δουκάτο του Μύνστερμπεργκ. Το 1465 τους έδωσε και το δουκάτο της Οπάβα ως φέουδο, που είχε αποκτήσει το προηγούμενο έτος.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1471 την Αικατερίνη των Βέττιν, κόρη του Γουλιέλμου Γ΄ λαντγκράβου της Θουριγγίας και είχε τέκνο:

* Άννα 1471-1517, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Δ΄ του Νόιχαους, θησαυροφύλακα της Βοημίας και μπουργκράβο του κάστρου της Πράγας.

Από την ερωμένη του Αικατερίνη Βοΐκοβα του Στιτάρ & Στραζνίτσε είχε αρκετά παιδιά. Ένα από αυτά είναι ο:

* Φρειδερίκος, κύριος του Κοστομλάτυ.

Αναφορές
--------

1. ↑  en.isabart.org/person/52315. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  *Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων*. jk01100177. Ανακτήθηκε στις 23  Νοεμβρίου 2019.
3. 1 2 3 4 5  *The Fine Art Archive*. cs.isabart.org/person/52315. Ανακτήθηκε στις 1  Απριλίου 2021.
4. ↑  p737.htm#i7362. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.

Πηγές
-----

* 
* Marek, Miroslav. "bohemia/podieb.html". Genealogy.EU.
Η **Μάχη του Σασιρέτι** ( γεωργιανά: სასირეთის ბრძოლა ) έλαβε χώρα το 1042 στο χωριό Σασιρέτι στη σημερινή περιοχή Σίντα Καρτλι, κοντά στην πόλη Κάσπι, κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στο Βασίλειο της Γεωργίας. Είχε ως αποτέλεσμα την αποφασιστική ήττα του στρατού του βασιλιά Βαγκράτ Δ' από τον επαναστάτη φεουδάρχη Λιπαρίτ Δ', δούκα του Κλδεκάρι .

Ιστορία
-------

Μια κόντρα μεταξύ του Μπαγκράτ Δ΄ και του πρώην στρατηγού του, Λιπαρίτ Μπαγκβάσι, ισχυρού δούκα του Κλντεκάρι, ξέσπασε κατά τη διάρκεια της εκστρατείας τους εναντίον της γεωργιανής πόλης Τιφλίδας (1037–1040), η οποία εκείνη την εποχή διοικούνταν από Άραβες εμίρηδες. Ο βασιλιάς, συμβουλευόμενος από τους αντιπάλους του Λιπαρίτ, έκανε ειρήνη με τον Εμίρη Αλί ιμπν Τζαφάρ, ορκισμένο εχθρό του δούκα, το 1040. Σε αντίποινα, ο Λιπαρίτ επαναστάτησε και προσπάθησε να βάλει τον Δημήτριο, τον ετεροθαλή αδερφό του Βαγράτ, στο θρόνο της Γεωργίας. Ωστόσο, δεν είχε επιτυχία και τελείωσε τις εχθροπραξίες με τον Βαγράτ, λαμβάνοντας τον τίτλο του Μεγάλου Δούκα του Κάρτλι, αλλά εγκατέλειψε τον γιο του, Ιωάννη, ως όμηρο του βασιλιά. Σύντομα ο Λιπαρίτ ξεσηκώθηκε και πάλι σε εξέγερση, ζητώντας τη Βυζαντινή βοήθεια. Υποστηριζόμενος από μια βυζαντινή δύναμη και έναν στρατό του Καχέτι (βασίλειο στην ανατολική Γεωργία), απελευθέρωσε τον γιο του και κάλεσε ξανά τον υποκριτή πρίγκιπα Δήμητριο να στεφθεί βασιλιάς. Ο τελευταίος πέθανε στην αρχή του πολέμου, αλλά ο Λιπαρίτ συνέχισε να πολεμά τις δυνάμεις του βασιλιά.

Ο βασιλικός στρατός που διοικούσε ο βασιλιάς Μπαγκράτ ενώθηκε με ένα απόσπασμα των Βαράγγων 1000 ανδρών, πιθανώς μια υποδιαίρεση της ισχυρής αποστολής των 3.000 ανδρών του Σουηδού Βίκινγκ Ίνγκβαρ του Πολυταξιδεμένου. Σύμφωνα με ένα παλιό γεωργιανό χρονικό, είχαν αποβιβαστεί στο Μπάσι, ένα μέρος στις εκβολές του ποταμού Ριόνι, στη Δυτική Γεωργία.

Οι δύο στρατοί έδωσαν μια αποφασιστική μάχη κοντά στο χωριό Σασιρέτι, στην ανατολική Γεωργία, την άνοιξη του 1042. Ο Ίνγκβαρ και οι Βάραγγοι φόρτωσαν τη δύναμη των ανταρτών προτού ο βασιλιάς Βαγράτ προλάβει να εδραιώσει τον στρατό του, αναγκάζοντάς τον να συμμετάσχει στην επίθεση χωρίς καμία στρατηγική. Σε σκληρή μάχη, ο βασιλικός στρατός ηττήθηκε και υποχώρησε προς τα δυτικά. Ο Ίνγκβαρ και πολλοί από τους άνδρες του συνελήφθησαν αλλά αργότερα αφέθηκαν ελεύθεροι από τον Λίπαριτ.  Κάθε αιχμάλωτος βασιλικός από την άλλη πλευρά βασανίστηκε και ακρωτηριάστηκε. Ωστόσο, πολλοί από τους Βίκινγκς, συμπεριλαμβανομένου του Ίνγκβαρ, δεν επέζησαν βαδίζοντας πέρα από το Κουτάισι καθώς υπέκυψαν στην ασθένεια. Ο ηγέτης των ανταρτών προχώρησε στην κατάληψη του βασικού φρουρίου του Αρντανούτς, και έτσι έγινε ο εικονικός κυρίαρχος των νότιων και ανατολικών επαρχιών της Γεωργίας. Ηττημένος στη μάχη, ήταν μέχρι το 1059 όταν ο Βαγκράτ Δ' μπόρεσε να αποκαταστήσει την εξουσία του στο βασίλειο, αναγκάζοντας τον αποστάτη Δούκα Λιπαρίτ σε εξορία στην Κωνσταντινούπολη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Vikings… in Georgia?».
Ο **Τέοντορ Χερτσλ** (Herzl Tivadar, πραγματικό όνομα: Benjamin Ze’ev Herzl, 2 Μαΐου 1860 - 3 Ιουλίου 1904) ήταν Ούγγρος δημοσιογράφος και συγγραφέας. Θεωρείται ο πατέρας του σύγχρονου πολιτικού Σιωνισμού και στην πραγματικότητα ο ιδρυτής του κράτους του Ισραήλ.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Χερτσλ γεννήθηκε στην Πέστη, του Βασιλείου της Ουγγαρίας (σήμερα το ανατολικό ήμισυ της Βουδαπέστης, τότε ξεχωριστή πόλη) σε μια εβραϊκή οικογένεια από το Ζεμούν του Βασιλείου της Ουγγαρίας (σήμερα στη Σερβία). Όταν ήταν 18, η οικογένειά του μετακόμισε στη Βιέννη. Εκεί σπούδασε Δίκαιο, αλλά αφιερώθηκε σχεδόν αποκλειστικά στη δημοσιογραφία και τη λογοτεχνία. Εργάστηκε ως ανταποκριτής της *Neue Freie Presse* στο Παρίσι, κάνοντας ταξίδια στο Λονδίνο και στην Κωνσταντινούπολη. Αργότερα έγινε εκδότης της λογοτεχνικής *Neue Freie Presse* και έγραψε πολλά δράματα και κωμωδίες. 

Ως νέος ο Χερτσλ είχε εμπλακεί σε μια ένωση με την επωνυμία *Burschenschaft*, η οποία αγωνίστηκε για την ενοποίηση της Γερμανίας υπό το σύνθημα *«Ehre, Freiheit, Vaterland»* (τιμή, ελευθερία, πατρίδα). 

Ως ανταποκριτής της *Neue Freie Presse* στο Παρίσι ο Χερτσλ παρακολούθησε την Υπόθεση Ντρέιφους, ένα αντισημιτικό περιστατικό στη Γαλλία, στο οποίο ένας Γάλλος αξιωματικός καταδικάστηκε για κατασκοπεία υπέρ της Γερμανίας επειδή ήταν Εβραίος. Έγιναν μαζικές πορείες στο Παρίσι μετά τη δίκη, όπου οι διαδηλωτές φώναζαν «Θάνατος στους Εβραίους». Ο Χερτσλ πίστευε ότι οι Εβραίοι θα πρέπει να δημιουργήσουν το δικό τους κράτος. Τον Ιούνιο του 1895, έγραψε στο ημερολόγιό του: *«Στο Παρίσι, όπως είπα, έχει επιτευχθεί η μεγαλύτερη στάση προς τον αντισημιτισμό ...»* Στο *Der Judenstaat* γράφει: *«Το εβραϊκό ζήτημα εξακολουθεί να υφίσταται οπουδήποτε Εβραίοι ζουν σε αισθητούς αριθμούς»*. Από τον Απρίλιο του 1896, όταν η αγγλική μετάφραση του *Der Judenstaat* (Το κράτος των Εβραίων) εμφανίστηκε, ο Χερτσλ έγινε ο πρώτος εκπρόσωπος του Σιωνισμού. 

Το 1897, με σημαντική προσωπική δαπάνη, ίδρυσε την *Die Welt* της Βιέννης και προγραμμάτισε το πρώτο σιωνιστικό συνέδριο στη Βασιλεία της Ελβετίας. Διετέλεσε πρόεδρος (μια θέση που κατείχε μέχρι το θάνατό του το 1904), και το 1898 ξεκίνησε μια σειρά από διπλωματικές πρωτοβουλίες που στόχευαν στην οικοδόμηση και υποστήριξη ενός εβραϊκού κράτους.

Βιβλία του Χερτσλ μεταφρασμένα στα ελληνικά
-------------------------------------------

* Theodor Herztl,Το εβραϊκό κράτος, μτφρ Ελένη Λούση, εκδ. Παπαδόπουλος, 2017

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τέοντορ Χερτσλ** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 76317061
* **ΕΒΕ**: 145824
* LCCN: n50037348
* ISNI: 0000 0001 1029 6798
* GND: 118550241
* SELIBR: 60702
* SUDOC: 026921197
* BNF: cb119074370 (data)
* BIBSYS: 90242745
* NLA: 35190930
* NDL: 00468293
* NKC: jn20000700702
* ΡΚΒ: 000021902
* BNE: XX1457916
* CiNii: DA02293613

 |

 |
Μυκηναϊκά σπαθιά. Επάνω και στο μέσο: ξίφος, κάτω: κοπίδα
αρχαία ελληνικά όπλα. 1-3: ξίφος, 4: μάχαιρα
Ο **ξίφος** ήταν αρχαίο ελληνικό όπλο. Ήταν το κύριο πολεμικό όπλο σε συνδυασμό με το δόρυ και το *ξυστόν*. Τον χρησιμοποιούσαν τόσο σε κάθετο όσο και σε οριζόντιο χτύπημα. Από τον ξίφο εξελίχτηκε το Gladius των Ρωμαίων.

Περιγραφή
---------

Λίγα αρχαιολογικά ευρήματα υπάρχουν μέχρι σήμερα. Σύμφωνα με την περιγραφή του λεξικού του George Cameron Stone, ο κλασσικός ξίφος ήταν δίκοπο σπαθί με λάμα μήκους 50-60 εκατοστών, ενώ οι Σπαρτιάτες χρησιμοποιούσαν και μικρότερα, μήκους 30 εκατοστών κατά την διάρκεια των Περσικών πολέμων. Η διατομή του έχει σχήμα ελλείψεως ή ρόμβου. Το πλάτος της λάμας κυμαινόταν με το μέγιστο πλάτος στα δύο τρίτα του μήκους της λάμας, ενώ η μύτη του ήταν πολύ αιχμηρή..

Οι πρώτοι ξίφοι ήταν κατασκευασμένοι από μπρούντζο, ενώ αργότερα χρησιμοποιήθηκε σίδηρος.

Χρήση
-----

Ο ξίφος κρεμόταν κάτω από τον αριστερό ώμο. Έμπαινε σε χρήση στην μάχη από κοντά, αφού πρώτα αχρηστευόταν το δόρυ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  myArmoury.com - Leaf-Blades?
2. ↑  ,
3. ↑  George Cameron Stone, *A Glossary of the Construction, Decoration, and Use of Arms and Armor*

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Xiphos  της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Xiphos  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Συντεταγμένες: 37°N 34°E﻿ / ﻿37°N 34°E﻿ / 37; 34

Το διαμέρισμα **Μεσογείου Θάλασσας** (τουρκικά: *Akdeniz Bölgesi*) είναι ένα από τα επτά διαμερίσματα της Τουρκίας. Βρίσκεται στο νότιο τμήμα της Μικράς Ασίας στην περιοχή που αντιστοιχεί στην αρχαία Κιλικία, Λυκία και Παμφυλία. Η περιοχή συνορεύει στα ανατολικά και με τη Συρία.

Η έκταση του διαμερίσματος είναι 122.100 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της εκτιμάται στους 9.000.000 κατοίκους. Η περιοχή χωρίζεται σε 8 επαρχίες. Αυτές είναι:

* Επαρχία Αδάνων
* Επαρχία Αττάλειας
* Επαρχία Ισπάρτα
* Επαρχία Καχραμανμαράς
* Επαρχία Μερσίνης
* Επαρχία Μπουρντούρ
* Επαρχία Οσμανίγιε
* Επαρχία Χατάι

Σημαντικότερες πόλεις είναι τα Άδανα και η Αττάλεια. Στην νότια ακτή της Τουρκίας βρίσκονται πολυάριθμες αρχαίες πόλεις όπως η Τερμησσός, η Φασηλίδα, η Αττάλεια, η Άσπενδος η Πέργη κ.α..Στην περιοχή της Μεσογείου βρίσκεται η μεγάλη οροσειρά του Ταύρου με μέγιστο υψόμετρο 3.756 μέτρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Η περιοχή της Μαύρης Θάλασσας

  


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Γεωγραφικές περιοχές της Τουρκίας |
| --- |
|  |
| 
* Αιγαίο
* Μαύρη Θάλασσα
* Κεντρική Ανατολία
* Ανατολική Ανατολία
* Μαρμαράς
* Μεσόγειος
* Νοτιοανατολική Ανατολία
 |  |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 240341731

 |

 |
Συντεταγμένες: 37°50′29″N 27°08′01″E﻿ / ﻿37.84139°N 27.13361°E﻿ / 37.84139; 27.13361
Ο **Κόλπος Εφέσου**, καλούμενος από τους σύγχρονους Έλληνες ναυτικούς και **κόρφος της Σκαλανόβας** είναι μεγάλος κόλπος στις ακτές της Μικράς Ασίας.

Γεωγραφικά περιλαμβάνεται στο Ικάριο πέλαγος, ή θάλασσα Σάμου Ικαρίας, έχοντας βόρειο κέρας το Ακρωτήριο Τρυπητή (ή Υψηλή) και ΝΔ. το Ακρωτήριο Καναπίτζα στην οποία και απολήγει η οροσειρά Σαμσούν Νταγ στη χερσόνησο της Μυκάλης. Το άνοιγμα του Κόλπου της Εφέσου φθάνει τα 23 μίλια ενώ η είσδυσή του φθάνει τα 12 μίλια. Συνεπώς πρόκειται για ανοικτή κόλπωση.  
 
Στην αρχαιότητα φερόταν και με την ονομασία "**Καΰστριος κόλπος**" από τις σ΄ αυτόν εκβολές του Καΰστρου ποταμού που σήμερα φέρεται με το όνομα Κιουτσούκ Μεντερές (Küçük Menderes = Μικρός Μαίανδρος). Στο μυχό του Κόλπου Εφέσου ή Εφεσίου κόλπου βρίσκεται ο άλλοτε αρχαίος λιμένας της Εφέσου που σήμερα λόγω των προσχώσεων έχει μεταφερθεί δυτικότερα περίπου 8 χλμ. φέροντας το όνομα Κουσάντασι (Νέα Έφεσος), σε αντίθεση με την Παλαιά Έφεσο τη σημερινή "Αγιά Σουλούκ", ή "Αγιασολούκ", που για τους Μικρασιάτες πρόκειται για το χωριό "Άγιος Θεολόγος", που βρίσκεται δίπλα στον αρχαιολογικό χώρο της Εφέσου.

* Ο Κόλπος Εφέσου δεν θα πρέπει να συγχέεται με τον Εφεσίων όρμο που βρισκόταν στη Κωνσταντινούπολη στο βόρειο ευρωπαϊκό άκρο του Βοσπόρου.

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικό Ηλίου" τομ.8ος, σελ.584.
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.25ος, σελ.250.