recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **Mazda Xedos 9** ήταν ένα μεσαίο πολυτελές σεντάν αυτοκίνητο της κατηγορίας E, που κατασκευάστηκε από την ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Mazda, από τα μέσα του 1993 έως τον Δεκέμβριο του 2002.

Ονομασίες και διαθεσιμότητα
---------------------------

Mazda Xedos 9 του 1996 - 1997.
Το μοντέλο παρουσιάστηκε στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου του Φρανκφούρτης τον Σεπτέμβριο του 1993 και άρχισε να εισάγεται σταδιακά, αναλόγως με τη χώρα. Ενδεικτικώς, στη Γερμανία κυκλοφόρησε για πρώτη φορά τον Νοέμβριο του 1993 και στη Γαλλία έφτασε τον Μάρτιο του 1994. Σε όλα τα κράτη της Ευρώπης διατέθηκε πάντα, μέχρι τη λήξη της παραγωγής του, ως **Mazda Xedos 9**.

Αντιθέτως, στη Βόρεια Αμερική έφτασε μέσα στο 1994, ως μοντέλο της σεζόν (model year) του 1995, και κυκλοφόρησε ως **Mazda Millenia**. Ειδικότερα στην ήπειρο αυτή, αντικατέστησε το Mazda 929, το οποίο διακόπηκε οριστικά το 1994 στον Καναδά και το 1995 στις ΗΠΑ, στον ρόλο του κορυφαίου μοντέλου της εταιρείας.

Στην Ιαπωνία κυκλοφόρησε αρχικά, το 1993, ως **Eunos 800**, αλλά με την ανανέωση του 1996 μετονομάστηκε σε **Mazda Eunos 800** και το 1997 μετονομάστηκε σε **Mazda Millenia**, υιοθετώντας έτσι την αμερικανική ονομασία, λόγω του ότι η Mazda απέσυρε την θυγατρική υπο-εταιρεία πολυτελείας Eunos (η οποία διατηρήθηκε μεταξύ του 1989 και του 1996).

Εμπορική πορεία και λόγοι διακοπής
----------------------------------

Mazda Xedos 9 του 2001 - 2002 στη Γερμανία.
Πρακτικώς, το Xedos 9 είχε τον ρόλο του κορυφαίου μοντέλου της Mazda και είχε αντίστοιχες εξωτερικές διαστάσεις με τη BMW Σειρά 5, στοχεύοντας να την ανταγωνιστεί. Αντιθέτως, το συγγενικό αλλά μικρότερο Mazda Xedos 6 είχε σχεδιαστεί με σκοπό να ανταγωνιστεί τη BMW Σειρά 3, με την οποία είχε αντίστοιχες εξωτερικές διαστάσεις. Τελικώς όμως, οι πωλήσεις και των δύο μοντέλων ήταν πολύ κατώτερες των προσδοκιών και ειδικά μάλιστα του Xedos 9 εξαιρετικά χαμηλές, με αποτέλεσμα να μην υπάρξει διάδοχος για κανένα από τα Xedos 6 και Xedos 9.

Ειδικότερα το Xedos 9 υπέστη μία ακόμα ανανέωση τον Σεπτέμβριο του 2000, σε όλες τις αγορές όπου διατέθηκε. Ωστόσο, οι εξ αρχής ελάχιστες πωλήσεις του δεν σημείωσαν καμία απολύτως βελτίωση και τελικώς το Xedos 9 / Millenia αποσύρθηκε από την παραγωγή τον Δεκέμβριο του 2002, λόγω μηδαμινής εμπορικής απήχησης, ιδίως στις εξαγωγικές αγορές. Ενδεικτικώς, παρουσιάζονται οι ετήσιες πωλήσεις του στη Γαλλία:

| Έτος | Πωλήσεις |
| --- | --- |
| 1994 | 126 |
| 1995 | 92 |
| 1996 | 52 |
| 1997 | 30 |
| 1998 | 20 |
| 1999 | 16 |
| 2000 | 4 |
| 2001 | 14 |
| 2002 | 3 |
| Σύνολο | 357 |

Δείτε επίσης
------------

* Mazda Xedos 6

Βιβλιογραφία
------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Mazda Xedos 9** |

* Joachim Kuch: Mazda seit 1920, pp. 158–161.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Mazda Xedos 9 (TA-series) versions & types
* 2001 Mazda Xedos 9 specifications
**Paice, Ashton & Lord** είναι το όνομα του ροκ συγκροτήματος με jazz και blues επιρροές, το οποίο δημιούργησαν ο Τζον Λορντ και ο Ίαν Πέις μετά την αποχώρηση τους από τους Deep Purple, μαζί με τον Τόνι Άστον το 1976.

Βιογραφία
---------

Το 1971, ο Τόνι Άστον συμμετείχε στο "*Gemini Suite*" του Τζον Λορντ, ενώ το 1974 ο Λορντ είχε συμμετάσχει στο σόλο άλμπουμ του Τόνι Άστον, με τίτλο "*The First of the Big Bands*". Μετά τη διάλυση των Deep Purple, το καλοκαίρι του 1976, αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα ροκ συγκρότημα με Jazz και Rhythm and blues επιρροές. Μετά από διάφορες οντισιόν, προσέλαβαν τους Μπέρνι Μάρσντεν στην κιθάρα και Πολ Μαρτίνεζ στο μπάσο.  

Μέσα στο 1976, ξεκίνησαν τις ηχογραφήσεις για το πρώτο τους άλμπουμ, ενώ ταυτόχρονα τους ακολουθούσε ένας κάμεραμαν, ο οποίος τραβούσε πλάνα για ένα επερχόμενο ντοκιμαντέρ. Τον Μάρτιο του 1977, κυκλοφόρησε το άλμπουμ "*Malice in Wonderland*", το οποίο έλαβε ανάμεικτες κριτικές. Η ευρωπαϊκή περιοδεία του συγκροτήματος περιορίστηκε σε πέντε συναυλίες στη Μεγάλη Βρετανία, κατά τις οποίες οι Paice, Ashton & Lord διευρύνθηκαν σε 11μελή μπάντα, με γυναικεία δεύτερα φωνητικά.  

Η ψυχολογική πίεση που ασκούνταν στον Τόνι Άστον, οδήγησε τους Λορντ/Πέις να αναζητήσουν αλλαγή τραγουδιστή στο πρόσωπο του Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ, ο οποίος βολιδοσκοπούνταν και από τους Uriah Heep, αλλά τελικά κατέληξε να δημιουργήσει το δικό του συγκρότημα, τους Whitesnake, στους οποίους λίγο αργότερα εντάχθηκαν και ο Τζον Λορντ με τον Ίαν Πέις. Οι σκέψεις για ένα δεύτερο δίσκο εγκαταλείφθηκαν και το συγκρότημα διαλύθηκε τον Ιανουάριο του 1978.

Δισκογραφία
-----------

### Malice in Wonderland, (*Μάρτιος 1977*)

#### Τραγούδια

**1. Ghost Story** *(Paice, Ashton, Lord)* - 5:47  

**2. Remember the Good Times** *(Paice, Ashton, Lord, Marsden, Matinez)* - 5:48  

**3. Arabella (Oh Tell Me)** *(Ashton)* - 4:06  

**4. Silas & Jerome** *(Paice, Ashton, Lord)* - 3:25  

**5. Dance with Me Baby** *(Paice, Ashton, Lord, Marsden, Matinez)* - 3:20  

**6. On the Road Again, Again** *(Paice, Ashton, Lord, Marsden)* - 3:58  

**7. neaky Private Lee** *(Paice, Ashton, Lord, Marsden)* - 6:10  

**8. I'm Gonna Stop Drinking** *(Paice, Ashton, Lord)* - 5:15  

**9. Malice in Wonderland** *(Paice, Ashton, Lord)* - 6:06

#### Μουσικοί

Το **"Malice in Wonderland"** ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:  

**Τόνι Άστον** - *φωνητικά*, *πλήκτρα*  

**Μπέρνι Μάρσντεν** - *κιθάρα*, *φωνητικά*  

**Τζον Λορντ** - *πλήκτρα*  

**Πολ Μαρτίνεζ** - *μπάσο*  

**Ίαν Πέις** - *τύμπανα*  

  

### Άλλες κυκλοφορίες

* BBC Radio 1 Live in Concert / Live 1977, (*1992*)
* PAL Live 1977, (*2012*)

Πηγές
-----

* Επίσημη ιστοσελίδα Paice, Ashton & Lord
* Paice, Ashton & Lord | Biography | AllMusic
* www.deep-purple.net, Paice Ashton & Lord
* Paice Ashton Lord\* - Malice In Wonderland (CD, Album) at Discogs
Δείτε επίσης: Κατάλογος τρωικών αντικειμένων Δία (τρωικό στρατόπεδο)
Η ελληνική ομάδα των τρωικών αντικειμένων του Δία είναι περιοχή αστεροειδών στην τροχιά του Δία η οποία βρίσκεται στο σημείο Λαγκράντζ L4, 60° μπροστά από την τροχιά του Δία. Τα ονόματα που δίνουνται στους αστεροειδείς αυτούς αντιστοιχούν στους Έλληνες συμμετέχοντες του τρωικού πολέμου. Εξαίρεση αποτελεί ο αστεροειδής 624 Έκτωρ (Τρώας, ο Έκτορας στην Ιλιάδα) ο οποίος ονομάστηκε πριν την σύμβαση της ονοματολογίας μεταξύ των 2 στρατοπέδων αστεροειδών. Αντίστοιχα, ο 617 Πάτροκλος είναι ονομασμένος βάσει του Έλληνα Πατρόκλου ωστόσο βρίσκεται στο *τρωικό στρατόπεδο* L5 σημείο Λαγκράντζ.

Τα τρωικά αντικείμενα του ελληνικού και του τρωικού στρατοπέδου ανακαλύπτονται διαδοχικά ανά ομάδα, καθώς η τοποθεσία τους διαφέρει κατά 120° και έτσι όταν η μια ομάδα κρύβεται πίσω από τον Ήλιο η άλλη ομάδα είναι ορατή.

* Κατάλογος τρωικών αντικειμένων του Δία (ελληνικό στρατόπεδο) (1–100000)
* Κατάλογος τρωικών αντικειμένων του Δία (ελληνικό στρατόπεδο) (100001–200000)
* Κατάλογος τρωικών αντικειμένων του Δία (ελληνικό στρατόπεδο) (200001–300000)
* Κατάλογος τρωικών αντικειμένων του Δία (ελληνικό στρατόπεδο) (300001–400000)
* Κατάλογος τρωικών αντικειμένων του Δία (ελληνικό στρατόπεδο) (400001–500000)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «List of Jupiter Trojans». *Minor Planet Center*. 20 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2016.
Το ***Svensk uppslagsbok*** είναι σουηδική εγκυκλοπαίδεια η οποία εκδόθηκε μεταξύ του 1929 και του 1955, συνολικά, σε δύο εκδόσεις.

Πρώτη έκδοση
------------

Η πρώτη έκδοση της συγκεκριμένης εγκυκλοπαίδειας ξεκίνησε το 1929 από την *Baltiska förlaget AB*, ωστόσο, στη συνέχεια, πιο συγκεκριμένα το 1931, την έκδοσή της ανέλαβε η *Svensk uppslagsbok AB*. Η συγκεκριμένη έκδοση αποτελείτο, συνολικά, από 30 τόμους, καθώς και έναν επιπρόσθετο τόμο, ενώ η συγγραφή της ολοκληρώθηκε το 1937. Τα λήμματα τα οποία περιλαμβάνονταν εντός του *Svensk uppslagsbok* αποτελούσαν προϊόν συγγραφής από ειδικούς επί του θεματικού αντικειμένου του κάθε λήμματος, ενώ, ταυτόχρονα, έφεραν την επώνυμη υπογραφή των τελευταίων.

Ως προς τις πωλήσεις, ανταγωνιζόταν εκείνους του *Nordisk familjebok*, το οποίο, μεταξύ του 1923 και του 1937, βρισκόταν στην τρίτη, συνολικά, συμπυκνωμένη έκδοσή του, ενώ απώτερος σκοπός του ήταν να είναι προσιτό προς το ευρύτερο κοινό.

Δεύτερη έκδοση
--------------

Μεταξύ του 1947 και του 1955, εκδόθηκε μία δεύτερη πλήρως αναθεωρημένη έκδοση, η οποία αποτελείτο από, συνολικά, 32 τόμους. Προηγουμένως, πιο συγκεκριμένα το 1945, ο εκδοτικός οίκος *Svensk uppslagsbok AB* μετονομάστηκε σε *Förlagshuset Norden AB*.

Κατά τη διάρκεια του υπόλοιπου χρονικού διαστήματος της δεκαετίας 1950 και έως τις αρχές της δεκαετίας του 1970, μόνον αισθητά μικρότερης σημασίας εγκυκλοπαιδικά εγκυκλοπαιδικά εγχειρήματα ξεκίνησαν στη Σουηδία. Ως αποτέλεσμα, η δεύτερη έκδοση του *Svensk uppslagsbok* παρέμεινε το σημαντικότερο και πλέον πρόσφατο εγκυκλοπαιδικό εγχείρημα στη σουηδική γλώσσα έως την κυκλοφορία της πρώτης έκδοσης του *Bra böckers lexikon*, η οποία έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ 1973 και 1981, ενώ επόμενο χρονικά αντίστοιχου συνολικού μεγέθους εγχείρημα ήταν η *Nationalencyklopedin*, η οποία εκδόθηκε μεταξύ του 1989 και του 1996.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  (Σουηδικά) Vessberg, Vilhelm (1929). Vessberg, Vilhelm· Koch, Carl O.· Lundqvist, Nils, επιμ. *Anmälningar och recentioner, Svensk uppslagsbok*. *Runeberg* (65η έκδοση). Ουπσάλα: Almquist & Wiksell. σελίδες 123–124. Ανακτήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2016.
2. 1 2  (Σουηδικά) Ahlman, Klas (2012). «Uppslagsverk & lexikon; allmänna & musikspecialiserade» (PDF). *SMI*. Stockholms musikpedagogiska institut. σελ. 12. Ανακτήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2016.
3. ↑  (Σουηδικά) «Förlagshuset Norden AB». *National Encyklopedin*. Nationalencyklopedin. Ανακτήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2016.
4. ↑  (Σουηδικά) Winkler, Lasse (12 Ιανουαρίου 2012). «Bra Böcker byter inriktning». *SVB*. Svensk Bokhandel. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2016.
5. ↑  (Σουηδικά) «Nationalencyklopedin». *National Encyklopedin*. Nationalencyklopedin. Ανακτήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2016.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Σουηδία
 |

 |
Στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία με την ονομασία **κούνδουροι ίπποι**, ή **κούντουροι ίπποι**, ή ακόμα και **βέρεδοι ίπποι**, λέγονταν ειδικά άλογα που επιλέγονταν για την ταχύτητά τους στην εξυπηρέτηση του δημόσιου ταχυδρομείου και ειδικότερα της ταχείας αλληλογραφίας, ή όπως καλούταν τότε «οξύς δρόμος».

Τα άλογα που επιλέγονταν για τέτοιες εξυπηρετήσεις τούς κόνταιναν την ουρά, εξ ου και η ονομασία τους. Αυτός που επιφορτιζόταν στην εκτροφή και άμεση ετοιμότητα κούντουρων ίππων καλούταν **Κουντουράριος**. Οι κουντουράριοι ήταν διασκορπισμένοι σ΄ όλη την επικράτεια σε σταθμούς ανταπόκρισης, καλούμενα κούνδουρα, όπως ήταν π.χ. οι Μιτάτοι.

Κατάλοιπα αυτών των ονομασιών είναι και τα διασωθέντα μέχρι σήμερα τοπωνύμια Κούντουρα, Παλαιοκούντουρα, κούντουρος όρμος, κούντουρο ακρωτήρι κ.λπ. καθώς και τα επίθετα Κούνδουρος, Κούντουρος, Κουντουριώτης κ.λπ. περισσότερο με την έννοια της περιορισμένης κόμης. Υπό την τελευταία έννοια ως κουντουριώτες θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν όλοι οι θαλασσομάχοι που έφεραν εξ ανάγκης μικρή κόμη για να μη εμπλέκεται αυτή στα ξάρτια των ιστιοφόρων πλοίων.

Πηγές
-----

* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου*, τόμ. 14ος, σελ. 926
Το **See Me, Feel Me (Δες με, νοιώσε με)** είναι ένα single από το άλμπουμ *Τόμι* του 1969 των Who. Αποτελείται από δύο μέρη από *το Τόμι*, το δεύτερο και το τρίτο μέρος του τελευταίου τραγουδιού του άλμπουμ "We're Not Gonna Take It": "See Me, Feel Me" και "Listening To You"". Κυκλοφόρησε ως single το Σεπτέμβριο του 1970. Το single δε θεωρείται χωριστό κομμάτι στην έκδοση studio του άλμπουμ του 1969.

Οι Who έπαιξαν το "See Me, Feel Me", ακολουθούμενο από το ρεφρέν του "Listening To You", στο Φεστιβάλ του Woodstock το 1969. Αυτό καταγράφηκε σε ταινία στα φίλμ *Woodstock* (1970) και The Kids Are Alright (1979). Το "See Me, Feel Me" κυκλοφόρησε επίσης ως single στις ΗΠΑ για να αξιοποιηθεί η εμφάνισή του στην ταινία του Woodstock. Μπήκε στα τσαρτς στις 23 Σεπτεμβρίου 1970 και έφτασε στο νούμερο 12 του Pop Singles Chart.. Κυκλοφόρησε επίσης στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά δεν είχε μεγάλη επιτυχία.

Το συγκρότημα εκτέλεσε αυτό το τραγούδι στην Τελετή Λήξης των Ολυμπιακών αγώνων του 2012 στο Λονδίνο την Κυριακή 12 Αυγούστου 2012, μαζί με το "Baba O'Riley" και το "My Generation".
Το **κούλεν** (προφέρεται [kǔlen]) είναι τύπος λουκάνικου το οποίο φτιάχνεται από ψιλοκομμένο χοιρινό κρέας. Παραδοσιακά το κούλεν παράγεται στην Κροατία (Σλαβονία) και τη Σερβία (Βοϊβοντίνα).

Κάθε χρόνο, στο Μπάτσκι Πέτροβατς λαμβάνει χώρα ένα περιφερειακό φεστιβάλ κούλεν.

Ένα είδος κούλεν από τη Συρμία απέκτησε καθεστώς προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης στη Σερβία, μετά από αίτηση ενός οργανισμού από τη Σιντ. Επίσης, υπάρχει το σλοβάκικο κούλεν, μια τοπική ποικίλα του κούλεν το οποίο παρασκευάζεται κυρίως στην Μπάτσκα από τους ντόπιους Σλοβάκους.

Ένα είδος κούλεν από τη Σλαβονίας απέκτησε καθεστώς προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης στην Κροατία μετά από αίτηση οργανισμού από το Μπόσνιατσι. Σε μερικά μέρη της Σλαβονίας, το κούλεν είναι γνωστό ως κούλιν στην τοπική ικαβιανή διάλεκτο. 

Το κροατικό κούλεν της Μπαράνυας (Baranjski Kulen) προστατεύεται με καθεστώς γεωγραφικής ένδειξης από τη Διεθνή Οργάνωση Τροφίμων και Γεωργίας.

Το κρέας του κούλεν είναι χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, μάλλον εύθραυστο και πυκνό. Η γεύση του κούλεν είναι πικάντικη, ενώ η ζεστή κόκκινη πάπρικα αρωματίζει και χρωματίζει το φαγητό. Επίσης χρησιμοποιείται σκόρδο. Η αρχική συνταγή του κούλεν δεν περιέχει μαύρο πιπέρι, ενώ η καυτερή γεύση του προέρχεται από την πάπρικα. 

Η παραδοσιακή ημερομηνία παραγωγής του κούλεν είναι το φθινόπωρο, όταν γίνεται το σφάξιμο των χοίρων από τα περισσότερα νοικοκυριά. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα του κούλεν ωριμάζει και μπορεί να καταναλωθεί, παρόλο που δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί η αποξήρανση του και το πάστωμα του. Έχει επίσης πολύ καυτερή γεύση, αλλά μέχρι το καλοκαίρι θα αναπτύξει τη πλήρη γεύση του. Για να παραχθεί ένα σταθερότερο και ξηρότερο κούλεν, μερικές φορές θάβεται κάτω από τις στάχτες, η οποία ενεργεί ως ξηραντικό. Το κούλεν είναι κρεατικό προϊόν μακράς διαρκείας, καθώς μπορεί να επιβιώσει στο ράφι μέχρι και δύο χρόνια εάν αποθηκευτεί σωστά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Festival kulena». 2015-12-13. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2015-12-22.. Ανακτήθηκε στις 2015-12-13.
2. ↑  «The list of the indications of geographical origin registered in the Intellectual Property Office». Intellectual Property Office of the Republic of Serbia. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2014. Reg. no. 6 Paprika flavoured sausage from Srem (Sremski kulen)
3. ↑  «Zaštićeni slavonski kulen mora biti proizveden od svinje iz Slavonije» (στα Croatian). *Poslovni dnevnik*. HINA. 2013-02-27.. Ανακτήθηκε στις 2013-06-14.
4. ↑  Food and Agriculture Organization of the United Nations (7 Οκτωβρίου 2013). *Croatia's traditional food products: when terroirs go global*.
5. ↑  «FAO helps develop protected status for food products in Croatia». *fao.org*. 10 Οκτωβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2015.

Πηγές
-----

* Kovačić, Damir; Markovina, Jerko; Prebježić, Sonja (February 2007). «Ponašanje i stavovi potrošača na zagrebačkom tržištu slavonskog kulena [Consumer behavior and attitudes towards Slavonian Kulen on the Zagreb market]» (στα Croatian) (PDF). *Agronomy Journal* (Croatian society of agronomists) **69**. ISSN 0002-1954.. Ανακτήθηκε στις 2011-07-20.
Η **Pagani Automobili S.p.A.** είναι ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία πολυτελών σπορ υπεραυτοκινήτων και κατασκευαστής εξαρτημάτων από ανθρακονήματα, η οποία έχει ως έδρα, την πόλη San Cesario sul Panaro κοντά στη Μόντενα, στην επαρχία Μόντενα της Ιταλίας. Ιδρυτής και πρόεδρος της εταιρείας είναι ο Αργεντίνος Οράσιο Παγκάνι, που ξεκίνησε την εταιρεία του το 1992.

Ιστορικό
--------

Ο Παγκάνι είχε ανοίξει τον δικό τους οίκο σχεδίασης αυτοκινήτων και συνεργάστηκε με την ιταλική Lamborghini σε αρκετές δουλειές της, οι οποίες ήταν τα Diablo, LM002, την επετειακή Countach των 25 χρόνων και το εκθεσιακό P140. 

Από το 1991, ξεκίνησε να κατασκευάζει εξαρτήματα από ανθρακόνημα για τα αγωνιστικά οχήματα της Φόρμουλα 1 και συγκεκριμένα για τις Daimler και Ferrari. Επίσης, προμήθευε και την ιταλική Aprilia. 

### Η ίδρυση και τα μοντέλα της

Το 1994 η εταιρεία ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με την Mercedes-Benz για την εγκατάσταση των κινητήρων στο τότε ανερχόμενο μοντέλο. Ο κινητήρας στο Pagani Zonda, ήταν τροφοδοτούμενος αποκλειστικά από τον κινητήρα V12 της Γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας μέχρι και τη λήξη της παραγωγής του, το 2013. 

Το 2011 έκανε την επίσημη εμφάνιση του το Pagani Huayra, ως αντικαταστάτης του Zonda. Έφερε έναν βενζινοκινητήρα 6.0 λίτρων (5.980 cm³) twin-turbo της Mercedes-Benz-AMG, τον M158 και επίσης V12, που απέδιδε 720 ίππους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.aleqt.com/2021/08/19/article\_2155061.html.
2. ↑  «Pagani Automobili S.p.A». Bloomberg. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2017.
3. ↑  «Pagani I The History, The Cars». Revtothelimit. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2017.
Συντεταγμένες: 12°8′27.38″S 17°14′29.33″E﻿ / ﻿12.1409389°S 17.2414806°E﻿ / -12.1409389; 17.2414806

Η **Καταμπόλα** (πορτογαλικά: Catabola‎) είναι πόλη και δήμος στην επαρχία Μπιέ στην κεντρική Ανγκόλα. Βρίσκεται 52,5 χλμ. βορειοανατολικά του Κουίτο, στον δρόμο προς Καμακούπα. Ο δήμος είχε πληθυσμό 126.631 κατοίκους το 2014.

Ιστορία
-------

Πριν από το 1975 η κύρια πόλη ήταν γνωστή ως «Νόβα Σίντρα». Στις 20 Φεβρουαρίου 1996, οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ανγκόλας (FAA) επιτέθηκε σε φρουρά της UNITA στο Λισούσου, περίπου 15 χλμ. από την Καταμπόλα. Καταλήφθηκε μαζί με πόλεις όπως οι Αντούλο, Μπαϊλούντο, Καμαπούκα και Τσιγκουάρ κατά τη διάρκεια της Επίθεσης των Χριστουγέννων των Ενόπλων Δυνάμεων τον Δεκέμβριο του 1999. Πολλοί αξιωματούχοι της τοπικής αυτοδιοίκησης και υποστηρικτές της κυβέρνησης σκοτώθηκαν κατά την επίθεση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «City councils of Angola». Statoids. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2021.
2. ↑  «Angola». *Censo 2014*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2021.
3. ↑  «Resultados Definitivos Recenseamento Geral da População e Habitação – 2014 Província do Bié» (PDF). *Instituto Nacional de Estatística, República de Angola*. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2021. [*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  *Tropical health: a report on a study of needs and resources*. National Research Council (U.S.). Division of Medical Academies. 1962. σελ. 151. NAP:14018.
5. ↑  *Daily Report. Africa (Sub-Sahara)*. Foreign Broadcast Information Service. 1996. σελ. 15.
6. ↑  James, W. Martin (5 Μαΐου 2011). *Historical Dictionary of Angola*. Scarecrow Press. σελ. 195. ISBN 978-0-8108-7458-9.
7. ↑  Vines, Alex (1999). *Angola Unravels: The Rise and Fall of the Lusaka Peace Process*. Human Rights Watch. σελ. 79. ISBN 978-1-56432-233-3.
Η ***Selaginella lepidophylla*** (syn. *Lycopodium lepidophyllum*) είναι ένα είδος των φυτών της ερήμου της οικογένειας ακανθωδών βρύων (αγγλ. spikemoss) με την ονομασία Selaginellaceae. Η Σελαγγινέλλα είναι γνωστή για την ικανότητά της να επιβιώνει σε περιόδους απόλυτης ξηρασίας στο φυσικό της περιβάλλον, τυλίγει τους μίσχους της σε μια σφιχτή μπάλα και τους ξετυλίγει μόνο όταν εκτεθεί σε υγρασία. Είναι εγγενές φυτό στην έρημο Chihuahuan του Νέου Μεξικού.

Ονομασίες
---------

«Άνθος της πέτρας»,«ψευδοτριαντάφυλλο της Ιεριχούς»,« τριαντάφυλλο της Ιεριχούς», «φυτό της Ανάστασης», « βρύο της Ανάστασης», «φυτό δεινόσαυρος», «siempre viva»(ζει για πάντα), «πέτρινο λουλούδι»,

Κοινά ονόματα για αυτό το φυτό στην Ισπανική γλώσσα είναι:«doradilla» (ένα μικρό χρυσό) και η «flor de piedra» (πέτρινο λουλούδι).

Η Selaginella lepidophylla εύκολα συγχέεται με την Anastatica: Και τα δύο είδη είναι φυτά της Ανάστασης και μορφές ξηρής σφαιρικής μάζας (tumbleweeds), και μοιράζονται το κοινό όνομα «Ρόδο της Ιεριχούς».

Χρήσεις
-------

*Selaginella lepidophylla* αναβίωση, διάρκειας 3 ωρών
Αυτό το φυτό πωλείται για την πρωτοτυπία του ως μια γυμνή ρίζα σε ξηρά κατάσταση, η οποία μπορεί να αναβιώσει με μόνο λίγο νερό. Μετά το πότισμα, το φυτό γίνεται πράσινο, εξ ου και το όνομα «άνθος της Ανάστασης». Η δυνατότητα του φυτού να επιβιώνει σε ακραία ξηρασία έγινε γνωστή από Ισπανούς ιεραποστόλους, όταν έφτασαν στο Νέο Κόσμο, συμπεριλαμβανομένης και της περιοχής που επρόκειτο να δημιουργηθούν οι Ηνωμένες Πολιτείες. Οι ιεραπόστολοι χρησιμοποίησαν το φυτό για να επιδείξουν στους ιθαγενείς την ικανότητά του να ξαναγεννιέται.

Θεραπευτικές ιδιότητες
----------------------

Αυτό το φυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως φάρμακο: Ένα κουτάλι σούπας αποξηραμένου υλικού σε ζεστό νερό και το τσάι χρησιμοποιείται ως ένα αντιμικροβιακό σε περιπτώσεις κρυολογήματος και πονόλαιμο.

Δείτε επίσης
------------

 
* *Anastatica* (Αναστατική)
* *Pallenis hierochuntica*

Σημειώσεις
----------

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Εγκυκλοπαίδεια ΔΟΜΗ*. **26**. 2002: ΔΟΜΗ. σελ. 361.
2. ↑  Lebkuecher, J.; W. Eckmeier (June 1993). «Physiological Benefits of Stem Curling for Resurrection Plants in the Field». *Ecology* **74** (4): 1073–1080. doi:10.2307/1940477. .
3. ↑  «ITIS Standard Report Page: Selaginella lepidophylla». Itis.gov. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2012.
4. ↑  Curtin, L.S.M. and M. Moore. 1997. Healing Herbs of the Upper Rio Grande. Western Edge Press, Santa Fe, New Mexico.
5. ↑  «Rose of jericho plant true rose of jericho Free stock photos in JPEG (.jpg) 4000x3000 format for free download 3.60MB». *all-free-download.com*. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2016.
6. ↑  Ganong, William Francis (1 Ιανουαρίου 1921). *A Textbook of Botany for Colleges*. MacMillan Company.

Βιβλιογραφικές πηγές
--------------------

 
* 
*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Selaginella lepidophylla** |
Ο **Άγιος Γεώργιος Νικήτης** είναι, σήμερα, περιοχή και παραλία 3 χιλιόμετρα από την Νικήτη Χαλκιδικής όπου υπάρχει ξωκλήσι του Αγίου χτισμένο στα ερείπια βασιλικής του χωριού που υπήρχε εκεί στους Παλαιοχριστιανικούς χρόνους. 

Ο οικισμός, που υπήρχε από τους ελληνιστικούς και ρωμαϊκούς χρόνους, καταστράφηκε από τις βαρβαρικές επιδρομές του 6ου αιώνα πιθανότατα αυτή του 540 όπου οι Ούννοι κατέστρεψαν την Κασσάνδρεια και πολλούς οικισμούς της Χαλκιδικής. Πριν την επιδρομή ο οικισμός είχε δύο βασιλικές που καταστράφηκαν εντελώς ενώ μέρος των κατοίκων που σώθηκε μετοίκησε στην Νικήτη και ο χώρος εγκαταλείφθηκε οριστικά. 

Ανασκαφές στην βασιλική του Αγίου Γεωργίου έχουν δείξει ότι χτίστηκε τον 5ο αιώνα στα ερείπια ειδωλολατρικού ναού κι έχουν ανεβρεθεί ψηφιδωτά και επιγραφές.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Παπάγγελος, Ιωακείμ (2000). *Η Σιθωνία κατά τους βυζαντινούς χρόνους: ιστορία - μνημεία - τοπογραφία*. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ). σελ. 26-27.
| Yamaha |
| --- |
|  |
| Yamaha Z |
| Κατασκευάστρια: | Yamaha |
| Κατηγορία: | Παπί |
| Παραγωγή: | 1η γενιά:1998 - 20122η γενιά: 2016- σήμερα |
| Κυβισμός: | 125cc |
| Ισχύς: | 17.5 PS |
| Βάρος: | 101 kg |
| Φρένα: | Δισκόφρενα |

Το **Yamaha Z** γνωστό και ως **Yamaha Y125Z** είναι δίχρονη μοτοσικλέτα 125 κυβικών τύπου "παπάκι" που παράχθηκε από την Ιαπωνική βιομηχανία Yamaha. Έκανε το ντεμπούτο του το 1998 ως διάδοχος του Yamaha Y110SS. Παρόλο που πωλήθηκε σε χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας όπως η Μαλαισία και η Σιγκαπούρη πωλήθηκε επίσης και στην Ελλάδα

Η χρήση του Yamaha Z είναι περισσότερη αγωνιστική παρά για ταξίδια διότι μπορεί να παρουσιάσει διάφορες βλάβες. Το μηχανάκι αυτό παρ'όλο που δεν έχει αξιοπιστία να δώσει είναι πάρα πολύ γρήγορο για τα κυβικά του ειδικά αν τροποποιηθεί.

Χρήσεις του Ζ
-------------

### Το Yamaha Z στην Ασία

Το Yamaha Z χρησιμοποιείται συνήθως σε τουρνουά αγώνων δρόμου με παπιά στη Μαλαισία και σε άλλες ασιατικές χώρες. Στη Μαλαισία το Ζ χρησιμοποιείται στην κατηγορία expert των αγώνων. Τα Ζ κυκλοφορούν ακόμα στη Μαλαισία με τη νέα έκδοση τα ZR.

### Το Yamaha Z στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα παρατηρείται ακόμα ένας μεγάλος αριθμός από Ζ, αν και τα τελευταία χρόνια τα Ζ σπανίζουν όλο και περισσότερο στην Ελλάδα. Επίσης θεωρείται στην Ελλάδα ως "Το πιο Γρήγορο Παπί του Κόσμου". Όπως και στις Ασιατικές χώρες χρησιμοποιείται και στην Ελλάδα σε αγώνες δρόμου διότι αν τροποποιηθεί το Ζ μπορεί να φτάσει τα 150 η ακόμα και τα 200 κυβικά. Τα Ζ πωλούνται ακόμα από παιδιά στην Ελλάδα μεταχειρισμένα σε αρκετά υψηλές τιμές λόγω των δυνατοτήτων του παπιού. Οι κινητήρες WR 200 συχνά χρησιμοποιούνται στα Yamaha Z. Ο αριθμός των "μαμίσιων" Yamaha Z στην Ελλάδα είναι πολύ μικρός και είναι εξαιρετικά σπάνια και μερικά από αυτά που πωλούνται έχουν κομμένο σκελετό. Από τα πιο γνωστά Ζ είναι το άσπρο Ζ του πρωταθλητή αγώνων Γιάννη "Casper" Λαμπρόπουλου. Μερικά Yamaha Z στην Ελλάδα φοράν ειδικές μάσκες πολυεστέρα για καλύτερη εμφάνιση που όμως δεν έχουν φώτα.

Pro Z Dragster
--------------

Η dragster τροποποίηση του Z, το Pro Z.
Το Pro Z Dragster είναι μια ελληνική τροποποίηση του Yamaha Ζ η οποία είναι αποκλειστικά και μόνο για αγώνες dragster. Για να μετατραπεί ένα κανονικό Ζ σε Pro Z απαιτείται κόψιμο σε κάποια σημεία του σκελετού καθώς και χαμήλωμα, άλλο μπροστινό σύστημα καθώς και δοχείο για τη βενζίνη καθώς το τεπόζιτο αφαιρείται. Το πιο γρήγορο Pro Z στον κόσμο είναι αυτό του διάσημου πρωταθλητή αγώνων Dragster, Γιάννη Λαμπρόπουλου. Στα Pro Z τοποθετούνται κινητήρες είτε από το κανονικό Yamaha Z άλλα και από WR 200.

Lifan Z
-------

Η κινέζικη εταιρεία Lifan προσπάθησε να αντιγράψει το Ζ κατασκευάζοντας το Lifan Z το οποίο είναι πολύ όμοιο και ακόμα και στα ίδια κυβικά αλλά τετράχρονο. Επίσης έχουν σχεδόν ίδιο σκελετό.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Παρουσίαση του Yamaha Z στο motordragland
* Yamaha Z Αρχειοθετήθηκε 2015-11-10 στο Wayback Machine. στο bikepics
Το **κροκοδειλάκι**, *Stellagama stellio* (Linnaeus, 1758) είναι μια μεγάλου μεγέθους σαύρα, με σχετικά πεπλατυσμένο σώμα, καλοσχηματισμένα πόδια και μακριά ουρά. Το μήκος της φτάνει συνολικά τα 30 εκ. μαζί με την ουρά, η οποία είναι σε μήκος περίπου όση και το σώμα. Είναι ημερόβια σαύρα που αρέσκεται να λιάζεται αρκετά και προτιμά πετρώδη και ξηρά ενδιαιτήματα.

Ονομασίες
---------

Άλλες ονομασίες περιλαμβάνουν τις σκούτζικας, σκουτζίκι, δράκος, κασιδιάρης, **κουρκούταβλος** (Ρόδος, Όλυμπος Καρπάθου), **κουρκουτάς** (Κύπρος), **κουρκούδιαλος** (Κάλυμνος / Πάτμος), **κουρκούβιακος** (Κως), **κροκάς** (Χάλκη), **κορκόφιλας** (Ικαρία).

Γεωγραφική κατανομή
-------------------

Εξαπλώνεται στη Μικρά Ασία, στη Μέση Ανατολή, τη Β. Αφρική και την Κύπρο. Στην Ελλάδα απαντάται στους νομούς Θεσσαλονίκης και Χαλκιδικής, σε ορισμένα νησιά των Κυκλάδων (Μύκονος, Δήλος, Πάρος, Αντίπαρος, Νάξος κ.α.) και σε πολλά νησιά του Α. Αιγαίου (Σάμος, Λέσβος, Χίος, Ικαρία κ.α.) και των Δωδεκανήσων (Ρόδος, Κως, Νίσυρος, Λέρος, Σύμη, Τήλος, Καστελλόριζο) καθώς και στο Ιόνιο Πέλαγος (Κέρκυρα, Παξοί).

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Παφίλης, Π. Βαλάκος, Σ.Δ. (2012). Αμφίβια και Ερπετά της Ελλάδας. Οδηγός Αναγνώρισης. Αθήνα. Εκδόσεις Πατάκη.
2. 1 2 3  «herpetofauna.gr - Ελληνική Ερπετοπανίδα». *www.herpetofauna.gr*. Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2019.
3. ↑  Speybroeck, J. Beukema, W. Bok, B. Van Der Voort, J. (2016). *Field Guide to the Amphibians and Reptiles of Britain and Europe.*. San Diego, USA: Bloomsbury Natural History.
Το Καφέ Ανζελινά, Παρίσι.
Το **Καφέ Ανζελινά** (Café Angelina), ένα από τα πιο διάσημα και αριστοκρατικά καφέ – ζαχαροπλαστεία του Παρισιού, βρίσκεται κάτω από τις αψίδες της οδού Ριβολί (Rue de Rivoli) στον αριθμό 226 και απέναντι ακριβώς από τον κήπο του Κεραμεικού (Jardin des Tuileries) και το Μουσείο του Λούβρου. 

Το Καφέ Ανζελινά ιδρύθηκε το 1903 από τον Αυστριακό ζαχαροπλάστη Αντουάν Ρούμπελμαγιερ (Antoine Rumpelmayer, 1832 - 1914), δίνοντας σ’ αυτό το όνομα της νύφης του. Αποτελεί τόπο συνάντησης της αριστοκρατίας του Παρισιού. Εδώ σύχναζαν, μεταξύ άλλων, ο Γάλλος συγγραφέας Μαρσέλ Προυστ, η Κοκό Σανέλ, η Όντρεϊ Χέπμπορν και οι μεγαλύτεροι Γάλλοι σχεδιαστές μόδας. 

Η διακόσμηση στο εσωτερικό του, με τα μαρμάρινα τραπέζια, τις επιχρυσωμένες κορνίζες, τα καλαίσθητα φωτιστικά, τους τεράστιους καθρέπτες και τις εξαίσιες ζωγραφικές στους τοίχους, αποτελούν χαρακτηριστικό δείγμα διακοσμητικής τεχνοτροπίας της Μπελ Επόκ (Belle Époque), σχεδιασμένα από το διάσημο ολλανδικής καταγωγής αρχιτέκτονα Εντουάρ – Ζαν Νίερμανς (Édouard – Jean Niermans, 1859 – 1928).

Το Καφέ Ανζελινά θεωρείται ότι σερβίρει την καλύτερη ζεστή σοκολάτα στο Παρίσι, γνωστή ως «Σοκολά Λ’ Αφρικαίν» (Chocolat L’ Africain), καθώς και τα περίφημα γλυκά «Μον Μπλαν» (Mont Blanc).

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Καφέ Ανζελινά** |

* Επίσημος ιστότοπος
* «Παρίσι» (Οδηγοί του Κόσμου), σελ. 130, Εκδόσεις Καθημερινή/Dorling Kindersley Ltd (ελληνική έκδοση), Αθήνα, 1998.

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 16  Νοεμβρίου 2018.
Η **Yamaha Motor Company** (ιαπωνικά: ヤマハ発動機株式会社‎), Χέπμπορν: Yamaha Hatsudōki Kabushiki-gaisha) είναι ιαπωνική εταιρεία κατασκευής μηχανοκίνητων προϊόντων. Τα κύρια προϊόντα της είναι μοτοσικλέτες και προϊόντα θαλάσσης, όπως βάρκες και εξωλέμβιοι κινητήρες. Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1955, όταν διαχωρίστηκε από τη Yamaha Corporation (ωστόσο, το 2015 η Yamaha Corporation εξακολουθούσε να είναι ο μεγαλύτερος μέτοχος με 12,21%), και έχει την έδρα της στην Ιβάτα της Σιζουόκα, στην Ιαπωνία. Η εταιρεία διαθέτει 109 ενοποιημένες θυγατρικές (στοιχεία του 2012), μέσω των οποίων διεξάγει εργασίες ανάπτυξης, παραγωγής και εμπορίας.

Τα προϊόντα της εταιρείας περιλαμβάνουν μοτοσικλέτες, σκούτερ, μοτοποδήλατα, βάρκες, ιστιοφόρα, ατομικά θαλάσσια σκάφη, πισίνες, σκάφη διάσωσης, αλιευτικά σκάφη, εξωλέμβιες μηχανές, ATV 4 τροχών, οχήματα αναψυχής εκτός δρόμου, κινητήρες go-kart, αμαξίδια του γκολφ, μηχανές πολλαπλών χρήσεων, ηλεκτρικές γεννήτριες, αντλίες νερού, οχήματα χιονιού, μικρά εκχιονιστικά μηχανήματα, κινητήρες αυτοκινήτων, μηχανήματα συναρμολόγησης ηλεκτρονικών, έξυπνα μηχανήματα, μη επανδρωμένα ελικόπτερα βιομηχανικής χρήσης, ηλεκτρικές μονάδες ισχύος για αναπηρικές καρέκλες και κράνη. Η εταιρεία ασχολείται επίσης με την εισαγωγή και πώληση διαφόρων τύπων προϊόντων, την ανάπτυξη τουριστικών επιχειρήσεων και τη διαχείριση εγκαταστάσεων ελεύθερου χρόνου-αναψυχής και συναφείς υπηρεσίες.

Με επικεφαλής τον Γκενίτσι Καβακάμι, τον πρώτο πρόεδρο της εταιρείας, η Yamaha Motor άρχισε την παραγωγή του πρώτου προϊόντος της, της μοτοσικλέτας YA-1, το 1955. Η μοτοσυκλέτα, με κυβισμό 125cc, τερμάτισε πρώτη στο 3ο Ράλι Ανάβασης στο Όρος Φούτζι στην κατηγορία της.

Μοντέλα της Yamaha
------------------

* Yamaha XT500
* Yamaha XT660R
* Yamaha Town Mate
* Yamaha Z
* Yamaha Crypton X
* Yamaha Crypton R
* Yamaha Fazer
* Yamaha TDM
* Yamaha DT125R
* Yamaha DT200R
* Yamaha RD125LC
* Yamaha RD350
* Yamaha RD500
* Yamaha TZR125
* Yamaha TZR250
* Yamaha YZR500
* Yamaha WR
* Yamaha YZ
* Yamaha R1

Δείτε επίσης
------------

* Yamaha Motor Racing

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Stock Information». *Yamaha Motor Company*. Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Yamaha Motor Company** |

* Επίσημος ιστότοπος

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 254717830
* GND: 2072130-4
* NDL: 00308816

 |

 |
Το "**The Gray Race**" είναι το ένατο στούντιο άλμπουμ της αμερικάνικης πανκ ροκ μπάντας Bad Religion.Κυκλοφόρησε στις 27 Φεβρουαρίου του 1996. Ακολουθεί το πολύ πετυχημένο άλμπουμ του 1994, "Stranger Than Fiction".

Αυτή είναι η πρώτη κυκλοφορία της μπάντας, μετά από το EP του 1984, "Back to the Known" στο οποίο δεν παίζει ο Brett Gurewitz και είναι η πρώτη κυκλοφορία με τον Brian Baker, ο οποίος τον αντικατέστησε κατά την διάρκεια της περιοδείας για το "Stranger Than Fiction". Είναι επίσης το πρώτο άλμπουμ, μετά το "How Could Hell Be Any Worse?", το οποίο η μπάντα ηχογράφησε σαν ομάδα. Ο λόγος ήταν κυρίως οικονομικός αλλά ο τραγουδιστής Greg Graffin δήλωσε ότι ήθελε να δημιουργήσει μια αίσθηση ενότητας μετά την αποχώρηση του Gurewitz. Τέλος, είναι το πρώτο άλμπουμ στο οποίο ο Graffin ζήτησε την γνώμη των υπόλοιπων μελών πριν την ηχογράφηση. Ο Graffin δήλωσε ότι αυτή η συνεργασία οδήγησε στην βελτίωση του ήχου και της ποιότητας του άλμπουμ.

Αν και δεν ήταν όσο πετυχημένο όσο και το "Stranger Than Fiction", το "The Gray Race" κατάφερε να κάνει επιτυχία όταν το MTV έπαιξε μια διαφήμιση του άλμπουμ κατά την διάρκεια της κυκλοφορίας του. Το άλμπουμ επανακυκλοφόρησε από την Epitaph Records στις 15 Σεπτεμβρίου του 2008.

Λόγω της αναχώρησης του Gurewitz, ο Graffin ανέλαβε να γράψει όλα τα τραγούδια με τον Brian Baker να βοηθάει στην συγγραφή 4 τραγουδιών.

Κομμάτια
--------

| Αρ. | Tίτλος | Συνθέτες | Διάρκεια |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "The Gray Race"   | Graffin, Baker | 2:06 |
| 2. | "Them and Us"   | Graffin | 2:50 |
| 3. | "A Walk"   | Graffin | 2:14 |
| 4. | "Parallel"   | Graffin | 3:19 |
| 5. | "Punk Rock Song"   | Graffin | 2:27 |
| 6. | "Empty Causes"   | Graffin | 2:51 |
| 7. | "Nobody Listens"   | Graffin, Baker | 1:57 |
| 8. | "Pity the Dead"   | Graffin | 2:56 |
| 9. | "Spirit Shine"   | Graffin, Baker | 2:11 |
| 10. | "The Streets of America"   | Graffin, Baker | 3:48 |
| 11. | "Ten in 2010"   | Graffin | 2:22 |
| 12. | "Victory"   | Graffin | 2:36 |
| 13. | "Drunk Sincerity"   | Graffin | 2:13 |
| 14. | "Come Join Us"   | Graffin | 2:03 |
| 15. | "Cease"   | Graffin | 2:35 |

| Επιπλέον κομμάτι στην ευρωπαϊκή έκδοση |
| --- |
| Αρ. | Tίτλος | Συνθέτες | Διάρκεια |
| 16. | "Punk Rock Song (German version)"   | Graffin | 2:27 |

Συντελεστές
-----------

* Greg Graffin – τραγουδιστής φωνή
* Greg Hetson – κιθάρα
* Brian Baker – κιθάρα, φωνητικά
* Jay Bentley – μπάσο, φωνητικά
* Bobby Schayer – ντραμς, κρουστά
* Ric Ocasek – παραγωγή
* George Marino – mastering
* Bruce Calder – μηχανικός
* Frank Gargiulo – καλλιτεχνική διεύθυνση, σχέδιο

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑  Allmusic Review
5. ↑  Robert Christgau Review
6. ↑  Rolling Stone Review
Η αποκαλούμενη **Sylloge Rufiniana** (**Ρουφινιανή Συλλογή**) είναι μια υποτιθέμενη / θεωρούμενη συλλογή των τριανταοκτώ επιγραμμάτων του ποιητή Ρουφίνου που βρίσκονται ανάμεσα στα επιγράμματα του πέμπτου βιβλίου της Παλατινής Ανθολογίας. Εικοσιοκτώ από αυτά βρίσκονται και στην Ανθολογία του Πλανούδη, ενώ πέντε από αυτά τα επιγράμματα του Ρουφίνου βρίσκονται και στο Appendix Barberino - Vaticana.

Στην Παλατινή Ανθολογία (αλλά ούτε και αλλού) δεν υπάρχει ρητή ένδειξη που να παραπέμπει σε «Ρουφινιανή Συλλογή» και η ύπαρξή της πιθανολογείται από τους μελετητές, μια υπόθεση που αν και δεν μπορεί να αποδειχθεί, είναι γενικά παραδεκτή. Για το λόγο αυτό συνήθως αναφέρεται ως υποτιθέμενη, θεωρούμενη ή αποκαλούμενη Ρουφινιανή Συλλογή («so-called» - «αποκαλούμενη» στα αγγλικά, «la cosiddetta» στα ιταλικά, «supposed» - «υποτιθέμενη» στα αγγλικά), ενώ μελετητές δεν παραλείπουν να εκφράζουν και περιφραστικά την αμφιβολία για την ύπαρξή της (π.χ. «se veramente ne esisteva una» - «αν πράγματι υπήρχε».

Πρόταση για ύπαρξη μιας Sylloge Rufiniana έγινε σε δημοσίευση του Marcus Boas to 1914 με ομώνυμο τίτλο. Tα ποιήματα που θεωρούνται ότι περιλαμβάνονται στη συλλογή αυτή είναι αυτά τα οποία στην Παλατινή Ανθολογία αποδίδονται στον Ρουφίνο, 39 επιγράμματα που βρίσκονται ανάμεσα στα επιγράμματα V.2-V.103

Αναφορές
--------

1. ↑  Literature and society in the early Byzantine world, Alan Cameron, Variorum Reprints, 1985, σελ, 338 «See Page's discussion of the so-called 'sylloge Rufiniana'»
2. 1 2  Epigramma longum: da Marziale alla tarda antichità: Volume 2, Alfredo M. Morelli, 2008 «la cosiddetta Sylloge Rufiniana (se veramente ne esisteva una)»
3. ↑  The Greek anthology: sources and ascriptions, Andrew Sydenham & Farrar Gow, Society for the Promotion of Hellenic Studies, 1958 «On a supposed Sylloge Rufiniana see...»
4. ↑  Marcus Boas, Die Sylloge Rufiniana, Philologus, 73 (1914) σελ. 1-18
Ο **Κούρης** είναι ο έβδομος μεγαλύτερος ποταμός της Κύπρου με μήκος 38 χιλιόμετρα καί ένας από τους σπουδαιότερους του νησιού όσον αφορά την υδρολογική του αξία. Πηγάζει από το κεντρικό τμήμα της οροσειράς του Τροόδους και χύνεται στον κόλπο της Επισκοπής, 10 περίπου χιλιόμετρα δυτικά της πόλης της Λεμεσού. Η λεκάνη απορροής του, έκτασης πέραν τον 300 τ.χλμ, εκτείνεται νοτίως του υδροκρίτη της οροσειράς του Τροόδους, ανάμεσα στην κορυφή Όλυμπος ή Χιονίστρα (1951 μ.) και την Μαδαρή (1610 μ.). 

Οι κύριες πηγές του βρίσκονται ανατολικά και νοτιοανατολικά της πλατείας Τροόδους σε υψόμετρο περίπου 1700 μ. Στη πορεία του διέρχεται από το χωριό Αμίαντος, από την κοιλάδα του Σαΐτα και από το χωριό Τριμίκλινη όπου υπάρχει μικρό φράγμα και διασώζεται γεφύρι από την εποχή της Ενετοκρατίας.. Στην περιοχή της Άλασσας συμβάλλει με τους δυο κύριους παραποτάμους του, τον Κρυό και τον Λιμνάτη. Ακολούθως διέρχεται ανάμεσα στις κοινότητες Καντού και Ερήμη και χύνεται στην θάλασσα στον κόλπο της Επισκοπής. Αξίζει να σημειωθεί ότι η ονομασία του ποταμού παραπέμπει στην αρχαία πόλη του Κουρίου που βρίσκεται πολύ κοντά στις εκβολές του. Η υδρολογική αξία του Κούρη είναι ιδιαίτερα σημαντική για την Κύπρο, αφού παρέχει περίπου το 20% των υδάτων που καταλήγουν κάθε χρόνο στα φράγματα του νησιού.

Φράγμα του Κούρη
----------------

Κύριο λήμμα: Τεχνητή λίμνη Κούρη
Στον Κούρη έχει κατασκευαστεί, το 1989, το μεγαλύτερο φράγμα στη Κύπρο χωρητικότητας 115,000,0000 m3. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1984 και διήρκεσε τέσσερα χρόνια , είναι χωμάτινο και έχει 110 μέτρα ύψος. Η τεχνητή λίμνη που σχηματίζεται από το φράγμα καλύπτει έκταση 3,5 τετραγωνικών χιλιομέτρων και εμπλουτίζεται, κυρίως, από τα νερά του Κούρη και των παραποτάμων του Κρυού και Λιμνάτη, καθώς και από μέρος των νερών του Διαρίζου που εκτρέπεται στην κοίτη του Κρυού μέσω υπόγειας σήραγγας μήκους 14 χλμ.που αρχίζει σπό την περιοχή του φράγματος Αρμίνου.. Στα νερά του φράγματος βυθίστηκαν ορισμένα κτίσματα του παρακείμενου χωριού Αλάσσα, μεταξύ των οποίων και ο παλαιός ιερός ναός της κοινότητας, που ήταν αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο..

Στον Κούρη υπάρχει και ένα δεύτερο, πολύ μικρότερο φράγμα, στην περιοχή της *Τριμίκλινης* που κατασκευάστηκε το 1958. Το ανάχωμα του έχει ύψος 33 μέτρα και η χωρητικότητα του είναι 340.000 m3.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αγροτουριστικός Τύπος Τουριστικός οδηγός Αρχειοθετήθηκε 2009-05-05 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε 28/12/2008
2. ↑  Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών της Κυπριακής Δημοκρατίας Το φράγμα του Κουρή Αρχειοθετήθηκε 2012-08-05 at Archive.is, ανακτήθηκε 29/12/2008
3. ↑  Ιστορία της Αλάσσας Αρχειοθετήθηκε 2018-04-01 at Archive.is, ανακτήθηκε 29/12/2008
4. ↑  Τμήμα ανάπτυξης υδάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας, Λίστα φραγμάτων Αρχειοθετήθηκε 2007-09-27 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε 28/12/2008

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Kouris River στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 315133629

 |

 |
**Sally Forth** είναι ο τίτλος αλλά και η κεντρική ηρωίδα ενός κόμικ στριπ που δημιούργησε ο Γουάλι Γουντ και που δημοσιεύτηκε σε έντυπα απευθυνόμενα σε στρατιωτικούς.

Ιστορία
-------

Η σέξι ηρωίδα, που συχνά εμφανιζόταν γυμνή, πρωτοεμφανίστηκε σαν νεοσύλλεκτη με περιβολή κομάντο. Η πρώτη γνωριμία μαζί της έγινε τον Ιούνιο του 1968 στο Αμερικάνικο ταμπλόιντ *Military News*, ένα 16-σέλιδο έντυπο που απευθυνόταν σε στρατιώτες. Το όνομα Sally Forth είναι ένα λογοπαίγνιο με τη έκφραση "*to sally forth*" που σημαίνει "*ξεκινάω ταξίδι στην περιπέτεια*".

Σε μια συνέντευξη το 1976 ο Γουντ είχε δηλώσει:

*Όλα ξεκίνησαν το 1968 όταν μου ζήτησαν να φτιάξω ένα κόμικ σε μια ταμπλόιντ για στρατιωτικούς, 4 έγχρωμες σελίδες με χιουμοριστικά σκετσάκια για το στρατό... Σχεδίασα ένα φιλόδοξο κάθαρμα με το όνομα "Wild Bill Yonder", μερικούς ακόμα χαρακτήρες που για κάποιο λόγο μου διαφεύγει το όνομα τους... και αυτή που πίστευα, και ακόμα πιστεύω, ότι είχε ένα σπουδαίο όνομα για ηρωίδα κόμικ... Τη Sally Forth.*
Η Sally επέστρεψε στις 26 Ιουλίου του 1971 στο ταμπλόιντ *Overseas Weekly*, έντυπο για τους Αμερικανούς στρατιώτες που υπηρετούσαν στο εξωτερικό. Με τη συνεργασία των Νικ Κιούτι, Πολ Κίρτσνερ και Λάρι Χάμα η Sally συνέχισε μέχρι τις 22 Απριλίου του 1974. Ο Γουντ μετέπειτα συγκέντρωσε και εξέδωσε τα σκετσάκια σε μια σειρά τεσσάρων τόμων. Το διάστημα 1993-1995 ο φίλος και συνεργάτης του Γουντ, Μπιλ Πίρσον αναδιαμόρφωσε τα σκετσάκια σε μια σειρά κόμικ που εξέδωσε η *Eros Comix* (θυγατρική της Fantagraphics που ειδικεύεται σε κόμικς για ενήλικες). Το 1998 ο Πίρσον δημοσίευσε όλη τη σειρά σε έναν 160-σέλιδο τόμο. 

Λίγο πριν πεθάνει ο Γουντ (1981) είχε δημοσιεύσει δύο ακόμα ιστορίες της Sally Forth, με εντελώς πορνογραφικό περιεχόμενο, στο περιοδικό *Gang Bang* (πορνογραφικά κόμικ). Ενώ στη πρώτη από τις δύο ιστορίες το αποτέλεσμα ήταν στα ίδια επίπεδα με την παλιά σειρά, στη δεύτερη ήταν εμφανής ο εκφυλισμός των δυνάμεων του σχεδιαστή, με πιο χοντροκομμένα σχέδια και επαναλαμβανόμενα αστεία. Καμία από τις δύο αυτές ιστορίες δεν δημοσιεύτηκε σε κάποια από τις ανατυπώσεις της σειράς.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η *Sally Forth* στην Toonopedia
Το ***The Goonies*** είναι παιχνίδι παζλ-πλατφόρμας που προγραμματίστηκε από τον Σκοτ Σπάνμπουργκ και δημοσιεύτηκε το 1985 από την εταιρία παιχνιδιών Datasoft. Το παιχνίδι αυτό βασίζεται στην ομώνυμη ταινία του Ρίτσαρντ Ντόνερ.

Παιχνίδι
--------

Υπάρχουν οκτώ στάδια στο παιχνίδι, το καθένα βασισμένο σε μια σκηνή από την ταινία. Σε κάθε στάδιο, οι δύο Goonies πρέπει να συνεργαστούν για να λύσουν γρίφους και παζλ και να φτάσουν στην έξοδο για να προχωρήσουν στο επόμενο στάδιο του παιχνιδιού. Στη λειτουργία ενός παίκτη, το κουμπί joystick μπορεί να χρησιμοποιηθεί για εναλλαγή μεταξύ των δύο χαρακτήρων, ενώ στη λειτουργία δύο παικτών, κάθε παίκτης ελέγχει ένα Goonie ο καθένας.

Αξιολόγηση
----------

Το παιχνίδι έλαβε σχετικά θετικές κριτικές στον σύγχρονο Τύπο. Η *Computer and Video Games* επαίνεσε το παιχνίδι και δήλωσε ότι: «Κάθε στάδιο και πίστα είναι γεμάτη με ενδιαφέροντα παζλ, γρίφους και προβλήματα. Η προσοχή στη λεπτομέρεια είναι καλή - και το παιχνίδι είναι πολύ διασκεδαστικό για να παίζεις». Η κριτική του περιοδικού *Computer Gamer* ήταν επίσης θετική: «Ακόμα κι αν δεν σπάσει όλα τα ρεκόρ λογισμικού παιχνιδιών, είναι ένα από τα καλύτερα παιχνίδια πλατφόρμας που έχω παίξει στην ζωή μου».

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The Goonies (Commodore 64)». *The Goonies Wiki* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2022.
2. ↑  «The Goonies - C64-Wiki». *www.c64-wiki.com*. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2022.
3. ↑  admin@retrogames.cz, Morfeus;. «Goonies, The (NES) - online game». *RetroGames.cz*. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2022.
4. ↑  «The Goonies (1985)». *MobyGames*. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2022.
5. ↑   *Top 100 NES Games - IGN.com*, ανακτήθηκε στις 2022-02-02
6. ↑  House, © Future Publishing Limited Quay· Ambury, The· Engl, Bath BA1 1UA All rights reserved· number 2008885, Wales company registration. «The Goonies | Retro Gamer». *www.retrogamer.net* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κριτική στο Antic
* Κριτική στο ANALOG Computing
* Κριτική στο Compute!
**To Χρονικό της Νάρνια: Το Λιοντάρι, η Μάγισσα και η Ντουλάπα** (αγγλικά:*The Chronicles of Narnia: The Lion, the Witch and the Wardrobe*) είναι μια κινηματογραφική ταινία φαντασίας του 2005, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Άντριου Άνταμσον, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του 1950 του ΚΣ Λιούις, το πρώτο δημοσιευμένο και δεύτερο χρονολογικά μυθιστόρημα της επικής παιδικής σειράς φαντασίας, Τα χρονικά της Νάρνια. Η ταινία είναι μια συμπαραγωγή της Walden Media και της Walt Disney Pictures και διανεμήθηκε από την Buena Vista Pictures. Παίζουν οι William Moseley , Anna Popplewell, Skandar Keynes και Georgie Henley. Στην ταινία ο Πίτερ, η Σούζαν, ο Έντμουντ και η Λούσι τέσσερα παιδιά που λόγω των βομβαρδισμών του Λονδίνου κάτα την διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου καταλήγουν στην εξοχή, όπου εκεί βρίσκουν μια ντουλάπα που τους οδηγεί στον φανταστικό κόσμο της Νάρνια. Στον κόσμο αυτόν συμμαχούν με το λιοντάρι Ασλάν (που την φωνή του δάνεισε ο Λίαμ Νίσον ) εναντίον των δυνάμεων της Τζάντις, της Λευκής Μάγισσας (Τίλντα Σουίντον).

Η ταινία κυκλοφόρησε στις 9 Δεκεμβρίου του 2005, στην Ευρώπη και στην Βόρεια Αμερικ. Έλαβε κυρίως θετικές κριτικές και έγινε μεγάλη επιτυχία στο box office, κερδίζοντας περισσότερα από 745 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, καθιστώντας την ως την τρίτη πιο επιτυχημένη εισπρακτικά ταινία του 2005. Κέρδισε το Όσκαρ καλύτερου μακιγιάζ στην 78η Απονομή των βρσβείων Όσκαρ καθώς και διάφορα άλλα βραβεία. Μια εκτεταμένη έκδοση κυκλοφόρησε στις 12 Δεκεμβρίου 2006 και ήταν διαθέσιμη μόνο σε DVD μέχρι τις 31 Ιανουαρίου 2007, οπότε και διακόπηκε. Ήταν το DVD με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στη Βόρεια Αμερική το 2006, έχοντας 332,7 εκατομμύρια δολάρια εκείνο το έτος. 

Η συγκεκριμένη ταινία ήταν η πρώτη από μια σειρά προσαρμογών της σειράς του CS Lewis και ακολούθησε οι ταινίες Ο Πρίγκιπας Κάσπιαν το 2008 και Ο Ταξιδιώτης της Αυγής το 2010. Και οι τρεις ταινίες μαζί έχουν αποφέρει συνολικά πάνω από 1,5 δισεκατομμύρια δολάρια παγκόσμιως.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
* To Χρονικό της Νάρνια: Το Λιοντάρι, η Μάγισσα και η Ντουλάπα στο IMDb
* To Χρονικό της Νάρνια: Το Λιοντάρι, η Μάγισσα και η Ντουλάπα στο AllMovie

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Τα χρονικά της Νάρνια |
| --- |
|  |
| Βιβλία | 
* *Το Λιοντάρι, η Μάγισσα και η Ντουλάπα*
* *Ο Πρίγκιπας Κάσπιαν*
* *Ο Ταξιδιώτης της Αυγής*
* *Ο Ασημένιος Θρόνος*
* *Το Άλογο και το Αγόρι του*
* *Ο Ανεψιός του Μάγου*
* *Η Τελευταία Μάχη*
 |
|  |
| Ταινίες | 
* Το Λιοντάρι, η Μάγισσα και η Ντουλάπα
* Ο Πρίγκιπας Κάσπιαν
* Ο Ταξιδιώτης της Αυγής
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 178884278
* LCCN: no2005105392
* GND: 7500580-3
* NKC: unn2006374817

 |

 |
Το Sega Saturn είναι μια οικιακή κονσόλα βιντεοπαιχνιδιών που αναπτύχθηκε από τη Sega και κυκλοφόρησε στις 22 Νοεμβρίου 1994 στην Ιαπωνία, στις 11 Μαΐου 1995 στη Βόρεια Αμερική και στις 8 Ιουλίου 1995 στην Ευρώπη. Μέρος της πέμπτης γενιάς κονσόλων βιντεοπαιχνιδιών, ήταν ο διάδοχος της επιτυχημένης Sega Mega Drive. Το Saturn έχει αρχιτεκτονική dual-CPU και οκτώ επεξεργαστές. Τα παιχνίδια του είναι σε μορφή CD-ROM και η βιβλιοθήκη παιχνιδιών της περιέχει πολλές θύρες παιχνιδιών arcade, καθώς και πρωτότυπα παιχνίδια.

Η ανάπτυξη του Saturn («Κρόνος») ξεκίνησε το 1992. Το Saturn σχεδιάστηκε γύρω από μια νέα CPU από την ιαπωνική εταιρεία ηλεκτρονικών ειδών Hitachi. Η Sega πρόσθεσε έναν άλλο επεξεργαστή οθόνης βίντεο στις αρχές του 1994 για να ανταγωνιστεί καλύτερα το επερχόμενο PlayStation της Sony.

Το Saturn ήταν αρχικά επιτυχημένο στην Ιαπωνία, αλλά απέτυχε να πουλήσει σε μεγάλο αριθμό στις Ηνωμένες Πολιτείες μετά την έκπληξη του Μαΐου 1995, τέσσερις μήνες πριν από την προγραμματισμένη ημερομηνία κυκλοφορίας του. Μετά το ντεμπούτο του Nintendo 64 στα τέλη του 1996, έχασε γρήγορα ένα μερίδιο αγοράς στις ΗΠΑ, όπου και σταμάτησε το 1998. Έχοντας πουλήσει 9,26 εκατομμύρια μονάδες παγκοσμίως, το Saturn θεωρείται εμπορική αποτυχία. Η αποτυχία κυκλοφορίας ενός παιχνιδιού στη σειρά Sonic the Hedgehog, γνωστή στην ανάπτυξη ως Sonic X-treme, θεωρείται καθοριστικός παράγοντας για την κακή απόδοση. Το Saturn διαδέχτηκε το 1998 το Dreamcast.

Παρόλο που όλοι θυμούνται ότι το Saturn είχε πολλά παιχνίδια, συμπεριλαμβανομένων των Nights in Dreams, της σειράς Panzer Dragoon και της σειράς Virtua Fighter, η φήμη του αναμιγνύεται λόγω του πολύπλοκου σχεδιασμού του υλικού και της περιορισμένης υποστήριξης τρίτων. Η διοίκηση της Sega έχει επικριθεί για τις αποφάσεις της κατά την ανάπτυξη και τη διακοπή του συστήματος.