recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Λευκή της Γαλλίας, δούκισσα της Ορλεάνης** (γαλλικά:*Blanche de France*, 1 Απριλίου 1328 - 8 Φεβρουαρίου 1328) ήταν υστερότοκη κόρη του βασιλιά Καρόλου Δ΄ της Γαλλίας και της τρίτης συζύγου του Ιωάννα του Εβρέ. Ο πατέρας της πέθανε χωρίς να αποκτήσει γιους και ο πρώτος ξάδελφος του Φίλιππος Βαλουά ορίστηκε αντιβασιλιάς της Γαλλίας στην περίπτωση που η μητέρα της γεννούσε γιο. Μετά από δυο μήνες η Ιωάννα του Εβρέ γέννησε κόρη, τη Λευκή, με αποτέλεσμα ο μέχρι τότε αντιβασιλιάς Φίλιππος Βαλουά να στεφθεί βασιλιάς ως Φίλιππος ΣΤ΄ της Γαλλίας. Ο Σαλικός νόμος ο οποίος εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στη Γαλλία από τον θείο της Φίλιππο Ε΄ έχει αποκλείσει τη διαδοχή στον θρόνο της Γαλλίας όχι μόνο σε κόρες ή αδελφές αλλά οποιαδήποτε θηλυκή γραμμή· ο βασιλιάς θα έπρεπε να είναι από πατέρα προς πατέρα απόγονος του Ούγου Καπέτου.

Η Λευκή παντρεύτηκε στις 8 Ιανουαρίου 1345 τον δεύτερο ξάδελφο της Φίλιππο της Ορλεάνης, γιο του Φιλίππου ΣΤ΄ της Γαλλίας και της Ιωάννας της Χωλής, δεν απέκτησαν παιδιά, αν και ο Φίλιππος είχε νόθα παιδιά. Με τον θάνατο του συζύγου της (1375) οι τίτλοι και τα εδάφη του επανήλθαν στο βασιλικό στέμμα.

Η Λευκή πέθανε το 1382 και τάφηκε στο παρεκκλήσι της Παναγίας των Παρισίων στη Βασιλική Σαιν-Ντενί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  p11364.htm#i113631. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιουνίου 2017. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βασιλική Σαιν-Ντενί


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Blanche of France, Duchess of Orléans  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **μετουσίωση** (ή εξευγενισμός ή εξύψωση) είναι αμυντική διεργασία, η οποία λειτουργεί ασυνείδητα.

Ορισμός
-------

Ο Φρόυντ ορίζει τη μετουσίωση ως έκφραση των παρορμήσεων βιολογικής προέλευσης (οι οποίες, σύμφωνα με αυτόν, περιλαμβάνουν τις ορμές του ατόμου να θηλάζει, να δαγκώνει, να λερώνει, να μάχεται, να συνουσιάζεται, να κοιτάζει τους άλλους και να θεάται από αυτούς, να επιφέρει τραυματισμούς, να προκαλεί πόνο, να προστατεύει τα μικρά του κλπ.) με έναν τρόπο που είναι κοινωνικά αποδεκτός.. Κατατάσσεται στις διεργασίες/άμυνες που χαρακτηρίζονται ως δευτερογενείς ή πιο ώριμες ή ανώτερες ή «υψηλότερης τάξης», γιατί με αυτό τον τρόπο το ψυχικό όργανο θέτει εσωτερικά όρια, όπως τα όρια ανάμεσα στο Εγώ ή στο Υπερεγώ και το Εκείνο, ή ανάμεσα στο τμήμα του Εγώ που παρατηρεί και στο τμήμα του Εγώ που βιώνει την υποκειμενική εμπειρία.

Η λειτουργία της μετουσίωσης
----------------------------

Η διεργασία αυτή μεταστρέφει μη αποδεκτές ενορμήσεις -σεξουαλικές και επιθετικές- σε κανάλια που είναι προσωπικά και κοινωνικά αποδεκτά  και θεωρείται ένας υγιής τρόπος επίλυσης των ψυχολογικών δυσχερειών, γιατί από τη μια ενθαρρύνει μια συμπεριφορά που ευεργετεί το κοινωνικό σύνολο και από την άλλη εκτονώνει την συναισθηματική ενέργεια, η οποία σε άλλες αμυντικές διεργασίες σπαταλιέται (π.χ. άρνηση).. Όταν οι επιθυμίες του ατόμου δεν μπορούν να εκτονωθούν, γιατί δεν είναι κοινωνικά αποδεκτές, το άτομο αναζητεί εναλλακτικούς τρόπους εκτόνωσης του συναισθήματος. Στην προσπάθειά του αυτή, μετασχηματίζει (μετουσιώνει) τις «απαγορευμένες» επιθυμίες σε μια δραστηριότητα κοινωνικά ή πολιτισμικά αποδεκτή.

Παραδείγματα μετουσίωσης
------------------------

Το πολιτισμικό και κοινωνικό περιβάλλον αποτρέπει το άτομο από το να εκφράσει επιθυμίες ή φαντασιώσεις ή ένστικτα που έρχονται σε σύγκρουση με τους κανόνες που έχει το ίδιο το περιβάλλον καθορίσει. Έτσι, π.χ. το μίσος προς αγαπημένα πρόσωπα μπορεί να μετουσιωθεί σε δημιουργία έργων τέχνης, οπότε η επιθετικότητα αποδύεται το αρνητικό της περίβλημα και λαμβάνει μια μορφή αποδεκτή. Ένας οδοντίατρος μετουσιώνει το σαδισμό του, ένας καλλιτέχνης που δίνει παράσταση μετουσιώνει την επιδειξιομανία του, ένας δικηγόρος μετουσιώνει την επιθυμία του να δολοφονήσει τους εχθρούς του. Γενικά, οι ενστικτώδεις τάσεις μας, σύμφωνα με τον Φρόυντ, επηρεάζονται από τα γεγονότα της παιδικής μας ηλικίας. Συγκεκριμένες ορμές και συγκρούσεις προσλαμβάνουν μια ιδιαίτερη σημασία και είναι δυνατόν να κατευθύνονται δημιουργικά προς άλλες χρήσιμες δραστηριότητες.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Ψυχαναλυτική Διάγνωση, σελ. 311-314
2. ↑  «Στοιχεία Ψυχοδυναμικής θεωρίας, Μετουσίωση». psychologia.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιανουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2014.
3. ↑  «Ψυχ-Αναλύοντας την Καθημερινότητα». Panayiotis Lianos. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2014.

Πηγές
-----

* Nancy Mc Williams (1994). «Κεφάλαιο 6: Δευτερογενείς Αμυντικές Διεργασίες». *Ψυχαναλυτική Διάγνωση*. Ελληνικά Γράμματα. σελ. 765. ISBN 960-393-131-4.
Ο **μπωνταντίτης** (αγγλ. beudantite) είναι θειικό / αρσενικικό ορυκτό του μολύβδου και του σιδήρου. Το όνομά του του αποδόθηκε προς τιμή του François Sulpice Beudant (1787-1850), καθηγητή Ορυκτολογίας στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού.

Αποτελεί δευτερογενές ορυκτό στις ζώνες οξείδωσης πολυμεταλλικών αποθέσεων.

Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο καρμινίτης, ο σκοροδίτης, ο μιμιτίτης, ο αρσενιοσιδηρίτης, ο φαρμακοσιδηρίτης, ο ολιβινίτης, ο αγγλεσίτης, ο κερουσίτης και ο αζουρίτης.

Απαντά σε πολλές περιοχές του πλανήτη. Αξιοσημείωτες εμφανίσεις του είναι σε αρκετά γερμανικά κρατίδια, στη Γαλλία (Cap Garonne , Vauly), την Αγγλία (Κάμπρια και Κορνουάλη), την Ιταλία, το Τσουμέμπ στη Ναμίμπια (όπου έχουν ανευρεθεί οι ομορφότεροι κρύσταλλοί του), το Mapimi και τη Σονόρα στο Μεξικό. Αφθονεί, επίσης, στο Bisbee της Αριζόνα ενώ απαντά και στο Σαν Μπερναντίνο της Καλιφόρνια και στη Δυτική Αυστραλία.

Στην Ελλάδα απαντά στα μεταλλεία Λαυρίου: Χριστιάνα και Ζαν Μπατίστ (Καμάριζα), στο ορυχείο Φερνάντο αρ. 1 στην περιοχή Μπότσαρη, στα ορυχεία της περιοχής "Πλάκα" (Αδάμη Νο 2 κ. ά.), την περιοχή της Σουρέζας και στην ακτή του Θορικού.

Πηγές
-----

* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Galleries.com
* Webmineral.com

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών
* Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Handbook of mineralogy
2. ↑  Λοιποί ιστοχώροι
Συντεταγμένες: 39°38′21″N 22°25′15″E﻿ / ﻿39.63917°N 22.42083°E﻿ / 39.63917; 22.42083

Το **Μπαϊρακλί Τζαμί** (τουρκικά: *Bayraklı Camii*, «Τζαμί του Σημαιοφόρου») είναι ιστορικό τζαμί στη Λάρισα της Ελλάδας.

Το τζαμί ευρίσκεται στο κέντρο της πόλης, επί της διασταύρωσης των οδών Παπαφλέσσα και Όσσης. Η τοιχοποιία του από λαξευτές πέτρες και πλίνθους οδηγεί στην χρονολόγησή του στον 15ο/16ο αιώνα, καθιστώντας το σύγχρονο του μπεζεστενιού της πόλης. Μόνον δύο τοίχοι της εσωτερικής αίθουσας σώζονται, οι οποίοι είναι ενσωματωμένοι σε σύγχρονη κατασκευή.

Το τζαμί φέρεται να οφείλει την ονομασία του στο γεγονός πως ο ιμάμης του κυμάτιζε μια σημαία (τουρκικά: bayrak) προκειμένου να δώσει το σύνθημα στα υπόλοιπα τζαμιά προκειμένου να ξεκινήσει το κάλεσμα για προσευχή προς τους πιστούς.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Μπαϊρακλί Τζαμί». *Πολιτιστική Πύλη της Πόλης της Λάρισας*. Δήμος Λάρισας. 17 Νοεμβρίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2018.
Μοτέλ
Τα **μοτέλ** (motel) είναι ξενοδοχεία που οφείλουν το όνομα τους στη σύντμηση των αγγλικών λέξεων motor και hotel. 

Βρίσκονται κυρίως επάνω σε οδικές αρτηρίες μεγάλης κυκλοφορίας, που ενώνουν μεγάλα αστικά κέντρα ή τουριστικά κέντρα, και εμφανίζουν μεγάλη κίνηση αυτοκινήτων. Κύριος λόγος ύπαρξης τους πρέπει να είναι η εξυπηρέτηση όσων διακινούνται με αυτοκίνητο. Μπορούν να διαθέτουν πρατήριο βενζίνης, ενώ υποχρεωτικά θα πρέπει να προσφέρουν πρωινό και να διαθέτουν χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων, καθώς και ένα συνεργείο που να καλύπτει την επισκευή των βασικών ζημιών ενός αυτοκινήτου.

Ο αριθμός των δωματίων που έχει ένα ξενοδοχείο τύπου motel είναι από 10 (δέκα) έως 50 (πενήντα) δωμάτια, ενώ τουλάχιστον το 10% των δωματίων πρέπει να είναι μονόκλινα.

Συναντάμε τα motels κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην Αυστραλία, όπου συναντάμε ταυτόχρονα οδικές αρτηρίες μεγάλων χιλιομετρικών αποστάσεων.
Η **Μάργκαρετ Ελίζαμπεθ Λίντεμαν**  (γεννημένη στις 21 Ιουλίου 1998)  είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια και τραγουδοποιός. Είναι κυρίως γνωστή για το σινγκλ της "Pretty Girl" που κυκλοφόρησε το 2016 και βρέθηκε στο τοπ 10 του αγγλικού chart. Μετά το τραγούδι, η Lindemann μετέφερε τη μουσική της σε pop punk και alternative rock είδη με την κυκλοφορία του ντεμπούτου EP της, *Paranoia* (2021). Αργότερα ανακοίνωσε ότι το ντεμπούτο της άλμπουμ, *Suckerpunch*, θα κυκλοφορούσε το 2022.

Προσωπική ζωή
-------------

Η Μάγκι Λίντεμαν γεννήθηκε στις 21 Ιουλίου, 1998, στο Ντάλας,Τέξας, σε μια Γερμανο-σκοτσέζικη οικογένεια. Ξεκίνησε να δημοσιεύει ηχογραφήσεις από τα τραγούδια της στα social media και απέκτησε έναν σημαντικό αριθμό ακόλουθων σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Επιπλέον, το 2016 έκανε coming out ως bisexual.

Επιρροές
--------

Η Λίντεμαν έχει αναφέρει τους Lana Del Rey, Banks και Spooky Black ως μερικές από τις βασικές επιρροές της, αποκαλώντας τους "αντι-ποπ" αστέρες που κάνουν τα δικά τους πράγματα και δεν τους ενδιαφέρει να είναι "mainstream". Έχει επίσης χαρακτηρίσει τους Gwen Stefani, Avril Lavigne, Paramore, Evanescence και Flyleaf ως ροκ και εναλλακτικούς καλλιτέχνες των 2000s που είχαν εξίσου σημαντική επίδραση στη μουσική της.

Δισκογραφία
-----------

Αλμπουμ
Suckerpunch (2022)
EP
Paranoia (2021)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Maggie Lindemann Reveals Her Celebrity Crush & Discloses Her Real Name». *YouTube*. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2020.
2. ↑  «Maggie Lindemann». iTunes. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2017.
3. ↑    Check `|url=` value (βοήθεια).  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)[*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  «Maggie Lindemann: "A lot of people have a hard time believing I'm bisexual"». *web.archive.org*. 22 Ιουνίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2022. CS1 maint: Unfit url (link)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Maggie Lindemann στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* ISNI: 0000 0004 6601 4501
* MusicBrainz: 8facd4ef-bd7e-4ad1-b0bd-42e59017ce0f

 |

 |
Ο **Μαρτσέλο Μαλπίγκι** (*Marcello Malpighi*, 10 Μαρτίου 1628 - 29 Νοεμβρίου 1694) ήταν Ιταλός ιατρός. Υπήρξε θεμελιωτής της μικροσκοπικής ανατομικής και από τους πιο θερμούς υποστηρικτές της θεωρίας του Ιπποκράτη, πράγμα που τον έφερε σε αντίθεση με τους οπαδούς της θεωρίας του Γαληνού. Ανακάλυψε την κυψελική δομή των πνευμόνων και την αναγνώριση των κυττάρων ως δομικών στοιχείων των ιστών. Διορίστηκε το 1656 καθηγητής της ιατρικής στην Πίζα. Συνδέθηκε φιλικά με το μαθηματικό Μπορέλι. Στην Μπολόνια, την πόλη όπου σπούδασε, οι έρευνές του κατέληξαν σε ανακαλύψεις που επιβεβαιώθηκαν από τη σύγχρονη επιστήμη. 

*Opere*, 1687
Από το 1691 μέχρι το θάνατό του ήταν αρχίατρος του πάπα Ιννοκέντιου ΙΒ΄. Εισήγαγε την πειραματική μέθοδο στην ανατομία και υπήρξε ένας από τους πρώτους που μελέτησε με μικροσκόπιο τους ιστούς. Ανακάλυψε τα τριχοειδή αγγεία στα πνευμόνια του βατράχου, το αγγειώδες σπείραμα του νεφρού και τα Μαλπιγιανά σωμάτια, που είναι το σύνολο των λεμφικών κυττάρων που σχηματίζουν το λευκό στρώμα του σπλήνα.

Στη βοτανική η οικογένεια Μαλπιγιοειδή (Malpighiaceae) και η τάξη Μαλπιγιώδη (Malpighiales) ονομάστηκαν προς τιμή του από τον Κάρολο Λινναίο.

Παραπομπές
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μαρτσέλο Μαλπίγκι** |

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 85044
* **ΕΒΕ**: 222860
* LCCN: n84802947
* ISNI: 0000 0001 0861 2763
* GND: 119403099
* SELIBR: 238043
* SUDOC: 032453132
* BNF: cb12347995g (data)
* BIBSYS: 90865298
* MGP: 145290
* NDL: 00742598
* NKC: nlk20000079351
* ICCU: CFIV051069
* BNE: XX1013364
* CiNii: DA00237713

 |

 |
Το **Μπαϊμάκ**(ρωσικά: Баймак, μπασκιρικά: Баймаҡ, *Baymaq*) είναι μια πόλη στη Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν στη Ρωσία, που βρίσκεται στα άνω ρεύματα του ποταμού Ταναλύκ (λεκάνη του Ουράλη), 489 χιλιόμετρα (304 μίλια) νότια της Ουφά. Η πόλη είχε πληθυσμό 17.710 κατοίκων στην απογραφή του 2010.

Ιστορία
-------

 Μπαϊμάκ (2014)
Η πόλη ιδρύθηκε το 1913. Το καθεστώς πόλης χορηγήθηκε το 1938.

Διοικητικές και δημοτικής κατάστασης
------------------------------------

Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, το Μπαϊμάκ χρησιμεύει ως διοικητικό κέντρο της επαρχίας Μπαϊμάκσκι, παρόλο που δεν είναι μέρος της. Ως διοικητική διαίρεση, είναι ενσωματωμένη χωριστά ως η πόλη δημοκρατικής σημασίας του Μπαϊμάκ, μια διοικητική μονάδα, έχοντας ισοδύναμο στάτους με αυτό των επαρχιών. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη δημοκρατικής σημασίας του Μπαϊμάκ είναι ενσωματωμένη στη δημοτική επαρχία Μπαϊμάκσκι ως Αστικός Οικισμός Μπαϊμάκ.

Δημογραφικά στοιχεία
--------------------

Εθνοτική σύνθεση:

* Μπασκίρ: 69.8%
* Ρώσοι: 23.1%
* Τάταροι: 5.1%

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Энциклопедия Города России*. Moscow: Большая Российская Энциклопедия. 2003. σελ. 32. ISBN 5-7107-7399-9.
2. ↑  Государственный комитет Российской Федерации по статистике. Комитет Российской Федерации по стандартизации, метрологии и сертификации. №ОК 019-95 1 января 1997 г. «Общероссийский классификатор объектов административно-территориального деления. Код 80 206», в ред. изменения №259/2014 от 12 декабря 2014 г.
3. ↑  Law #126-z
Η **Μπαχτιγιέ Μουρσάλογλου** (*τουρκικά : Bahtiye Mursaloglu*) (Μπολού, 1918 - Άγκυρα 8 Φεβρουαρίου 1999) ήταν Τουρκάλα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης, της σκοποβολής, της ιππασίας και του σκι, πανεπιστημιακός η οποία πρωτοστάτησε σε επιστημονικές έρευνες και μελέτες για την διατήρηση της απειλούμενης μεσογειακής φώκιας μονάχους μονάχους στην Τουρκία.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε σε αγροτική οικογένεια, με το επώνυμο Χανίμ, και είχε άλλες τέσσερις αδελφές. Σπούδασε στο Ανώτατο Γεωπονικό Ινστιτούτο της Άγκυρας και όταν αποφοίτησε το 1939, συνέχισε στο ίδιο ίδρυμα στο τμήμα ζωολογίας ως το 1942 που μεταφέρθηκε στο νεοσυσταθέν τμήμα Ζωολογίας της σχολής επιστημών του Πανεπιστημίου της Άγκυρας, το 1951 έγινε αναπληρώτρια καθηγήτρια και έκανε μεταδιδακτορικές σπουδές στο Κάνσας των ΗΠΑ. Από το 1965 ήταν καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο της Άγκυρας. Από το 1960 περίπου ασχολήθηκε με την μελέτη και προστασία της μονάχους μονάχους κάνοντας πολλές έρευνες και μελέτες στις τουρκικές ακτές,. Κέρδισε το ετήσιο τουρκικό Βραβείο ερευνητικών επιδόσεων το 1996, ήταν μέλος σε πολλούς επιστημονικούς διεθνείς και εγχώριους οργανισμούς και συλλόγους.

Αθλητική καριέρα
----------------

Σαν αθλήτρια από το 1942 έως το 1952 που σταμάτησε τον αθλητισμό ήταν πολλές φορές πρωταθλήτρια Τουρκίας στην αντισφαίριση, πατινάζ, ιππασία και το αλπικό σκι. Ήταν πρωταθλήτρια Τουρκίας στην αντισφαίριση στο απλό το 1948, στο διπλό μεικτό ήταν πρώτη το 1948, 1950, 1951 και το 1952. Ήταν πρωταθλήτρια Άγκυρας στο μονό 10 φορές και 8 στο μεικτό.

Είχε συμμετάσχει στην αντισφαίριση σε πολλά διεθνή τουρνουά, στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου το 1947 ήταν δεύτερη στο απλό, και πρώτη το 1947 και το 1948 στο διπλό γυναικών με συμπαίκτρια την Μουάλα Γκοροντέτσκι. Στο διεθνές τουρνουά της Κωνσταντινούπολης ήταν πρώτη στο απλό και το διπλό μεικτό το 1947. Το 1950 έφτασε στον τρίτο γύρο του Ρολάν Γκαρός, πρώτη στο διεθνές πρωτάθλημα του Λιβάνου το 1951.

Στο αλπικό Σκι εκπροσώπησε την Τουρκία, σαν πρωταθλήτρια της χώρας, σε δύο διεθνείς διοργανώσεις.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  Prof. Dr. Bahtiye Mursaloglu 1918-1999, αναδημοσίευση από : Cem O. Kiraç and Ilksen D. Bas, *The Monachus Guardian*
2. ↑  Bahtiye Hocanım.. Anılar.. Fatih Bey...
3. 1 2 3  Prof.Dr. Bahtiye MURSALOĞLU - Biyoloji Türkiye - biyologlar.com
4. ↑  *Εμπρός, Φύλλο: 13/5/1947, Σελίδα: 2*
Το **Μαρτούκ** (καζακικά:Мәртөк) είναι σέλο και το διοικητικό κέντρο της Επαρχίας Μαρτούκ της Περιφέρεια Ακτόμπε του Καζακστάν. Βρίσκεται σε υψόμετρο 181 μέτρων.Ο σιδηροδρομικός σταθμός βρίσκεται στην γραμμή Ιλέτσκ-Ακτόμπε. Στο χωριό γεννήθηκε ο Ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης Γιεβντοκίμ Μάζκοφ. Ο κώδικας ΚΑΤΟ είναι ο 154630100.

Πληθυσμός
---------

Το 1999, ο πληθυσμός του χωριού ανερχόταν στα 8.117 άτομα (3.924 άνδρες και 4.193 γυναίκες). Σύμφωνα με την απογραφή του 2009, ο πληθυσμός του χωριού ανερχόταν στα 9.795 άτομα (4.670 άνδρες και 5.125 γυναίκες).

Σύμφωνα με την απογραφή του 2012, το Μαρτούκ είχε πληθυσμό 9.513 κατοίκων. Σύμφωνα με στοιχεία της 1ης Ιανουαρίου του 2016 ο πληθυσμός του χωριού ανερχόταν στα 10.213 άτομα (4.912 άνδρες και 5.301 γυναίκες).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «www.geonames.de Subdivisions of Kazakhstan in local languages». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2017.
2. ↑  «База КАТО». Агентство Республики Казахстан по статистике. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαρτίου 2013. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2019.
3. ↑  «Итоги Национальной переписи населения Республики Казахстан 2009 года» (PDF). Агентство Республики Казахстан по статистике. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 27 Φεβρουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2019.
Ιππήλατο πυροβολικό του Ελληνικού Στρατού, κατά τη διάβαση των στενών της Κρέσνας.
Οι **Μάχες Κρέσνας** **- Σιμιτλή** **- Τζουμαγιάς** (27 - 31 Ιουλίου 1913, 14-18 Ιουλίου σύμφωνα με το παλαιό ημερολόγιο) αποτέλεσαν την τελευταία φάση της ελληνικής προέλασης στο βουλγαρικό έδαφος κατά τη διάρκεια του Β' Βαλκανικού Πολέμου. Η προς βορρά και κατά μήκος του ποταμού Στρυμώνα πορεία των ελληνικών δυνάμεων τερματίστηκε με την ανακωχή ύστερα από τη δυσμενή θέση στην οποία είχε περιέλθει η Βουλγαρία σε όλα τα μέτωπα με τις υπόλοιπες βαλκανικές χώρες (Ρουμανία, Σερβία,Οθωμανική Αυτοκρατορία).

Παρατάξεις
----------

Ύστερα από την νικηφόρα για την ελληνική πλευρά Μάχη Δοϊράνης, οι ελληνικές δυνάμεις συνέχισαν την προέλασή τους βόρεια και αναπτύχθηκαν βόρεια των Στενών της Κρέσνας. Ο Ελληνικός Στρατός διέθετε για τις επιχειρήσεις συνολικά επτά (3η, 4η, 10η στα αριστερά, 2η, 5η, 6η στο κέντρο και 7η στα δεξιά) μεραρχίες και μία ταξιαρχία ιππικού. Οι Βούλγαροι, επωφελούμενοι όμως της αναστολής της σερβικής επίθεσης, απέσυραν σημαντικές δυνάμεις από το Τσάρεβο Σέλο και τις διέθεσαν προς ενίσχυση της 2ης Βουλγαρικής Στρατιάς κατά των Ελλήνων. Στις 11 Ιουλίου η βουλγαρική γραμμή εκτείνονταν στην αμυντική τοποθεσία: Χασάν Πασά, Βίντρεν, Σιμιτλή, Ουράνοβο, ύψωμα 1378 (ήτοι Αρισβανίτσα - βλέπε εφημ. Σκριπ της 19 ιουλίου 1913, φύλλο 3, ενώ ο Φωκίων Φωτόπουλος ("Ιστορία του Ελληνοβουλγαρικού πολέμου", 1914, σελ. 44) το ονομάζει Αρεοστίνη), που κάλυπτε την περιοχή της Άνω Τζουμαγιάς.

Προέλαση
--------

Στις 12 Ιουλίου τα ελληνικά τμήματα εξαπέλυσαν επίθεση στον δεξιό και κεντρικό τομέα του μετώπου, όμως η σθεναρή αντίσταση των Βουλγάρων, το ανώμαλο έδαφος και οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες αρχικά δεν επέφεραν τα επιθυμητά αποτελέσματα. Στις 13 η επίθεση εντάθηκε και επιτεύχθηκε η διάρρηξη των βουλγαρικών γραμμών στον τομέα Βίντρεν, οι οποίες αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν για να αποφύγουν τον κίνδυνο κύκλωσης. 

Ταυτόχρονα δύο μεραρχίες ενεργούσαν κατά του τομέα Σιμιτλή και κατάφεραν να καταλάβουν τα νοτιοδυτικά υψώματα του χωριού. Τα βουλγαρικά τμήματα άρχισαν να συμπτύσσονται βόρεια εγκαταλείποντας άφθονο πολεμικό υλικό. Το μεσημέρι της ίδιας μέρας τα πρώτα ελληνικά τμήματα εισήλθαν στο Σιμιτλή και εν συνεχεία προωθήθηκαν καταλαμβάνοντας τα βόρεια υψώματα του χωριού. Η 7η Μεραρχία στην δεξιά πλευρά του μετώπου προέλασε από το Πρεντέλ Χαν προς το Γράντεβο.

Στις 14 Ιουλίου οι ελληνικές δυνάμεις συνέχισαν τον επιθετικό αγώνα σε ολόκληρο το μέτωπο με αμείωτη ένταση. Δεν κατάφεραν όμως αρχικά να διασπάσουν την κύρια βουλγαρική αμυντική τοποθεσία. Τελικά τη νύχτα της 14ης προς 15η Ιουλίου οι Βούλγαροι εγκατέλειψαν τις θέσεις τους και συμπτήχθηκαν προς Άνω Τζουμαγιά.

Απολογισμός
-----------

Η επιτυχής προέλαση του Ελληνικού Στρατού από τα Στενά της Κρέσνας, προς το Σιμιτλή και τελικά προς την Άνω Τζουμαγιά, ήταν από τις τελευταίες επιχειρήσεις πριν την σύναψη ανακωχής με τη Βουλγαρία στις 18 Ιουλίου 1913.

Πηγές
-----

* Ιστορία του Ελληνικού Έθνους. Εκδοτική Αθηνών. Τόμος ΙΔ'. Αθήνα 1980.
* Εμείς οι Έλληνες. Σκάι 2008. Πολεμική Ιστορία της Σύγχρονης Ελλάδας. ISBN 978-960-6845-16-1.
Ο **Μάγκνους Β΄ με το περιδέραιο**, λατινικά: Magnus torquatus, (1324 - 1373) από τον Οίκο των Γουέλφων, ήταν πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ (1369-73), μέρους του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Στον πόλεμο για τη διαδοχή του Λύνεμπουργκ κράτησε το πριγκιπάτο στην αρχή (1369-70), έπειτα όμως το έχασε.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μάγκνους Α΄ πρίγκιπα του Βόλφενμπύτελ και της Σοφίας των Άνχαλτ, κόρης του Ερρίκου Α΄ μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Στένταλ. Με τον αδελφό του Λουδοβίκο βοήθησαν τον μικρότερο αδελφό τους Αλβέρτο να διεκδικήσει με επιτυχία την πριγκιπική επισκοπή της Βρέμης από τον διοικητή της Μόρις του Ολδενβούργου, επίσης διεκδικητή: τα στρατεύματά τους μαζί με τον πεθερό του Λουδοβίκου, πολιόρκησαν τον Μόρις στο κάστρο του στο Βόρντε και τον πίεσαν να υπογράψει την παραίτησή του.

Το 1369 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε στο πριγκιπάτο του Βολφενμπύτελ· το ίδιο έτος απεβίωσε και ο 2ος εξάδελφος του πατέρα του Γουλιέλμος Β΄ πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ χωρίς άρρενα τέκνα και ο Μάγκνους Β΄ έλαβε και το πριγκιπάτο του Λύνεμπουργκ. Όμως ο Γουλιέλμος Β΄ το είχε υποσχεθεί στην κόρη του Ελισάβετ, σύζυγο του Όθωνα του Άνχαλτ. Το επόμενο έτος ο Κάρολος Δ΄ βασιλιάς της Γερμανίας απέδωσε το Λύνεμπουργκ στο γιο τους Αλβέρτο του Άνχαλτ. Στον πόλεμο για τη διαδοχή του Λύνεμπουργκ πολλές πόλεις (Σάλε, Ούλτσεν, Ανόβερο, κά) μεταστράφηκαν στους Άνχαλτ και ο Μάγκνους Β΄ μόλις και με δυσκολία κατάφερε να κρατήσει το Μπράουνσβαϊγκ. Απεβίωσε στη μάχη του Λεβέστε (νυν Γκέρντεν), κοντά στους λόφους Ντάιστερ το 1373. Η διαμάχη συνεχίστηκε ως το 1388 και κράτησε 19 έτη.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Αικατερίνη, κόρη του Βερνάρδου Γ΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουρκ και είχαν τέκνα:

* Αικατερίνη-Ελισάβετ π. 1367-1404, παντρεύτηκε τον Γεράρδο Β΄ των Σάουενμπουργκ δούκα του Σλέσβιχ.
* Ερρίκος Α' πρίγκιπας του Βόλφενμπυτελ.
* Φρειδερίκος Α' πρίγκιπας του Βόλφενμπυτελ.
* Βερνάρδος Α΄ πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ.
* Αγνή A΄ (απεβ. 1410), παντρεύτηκε τον 3ο εξάδελφό της Αλβέρτο Α΄ πρίγκιπα του Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν.
* Ελένη, παντρεύτηκε τον Έρικ Α΄ κόμη της Χόυα (Hoya).
* Ελισάβετ (απεβ. 1420), παντρεύτηκε τον Μαυρίκιο Δ΄ κόμη του Όλντενμπουργκ.
* Αγνή Β΄ πριν το 1356-π. 1416, παντρεύτηκε πρώτα τον Μπούσο Δ΄ κόμη του Μάνσφελντ και έπειτα τον Μπόγκισλαβ ΣΤ΄ δούκα της Πομερανίας-Βόλγκαστ.
* Σοφία 1358-1416, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Δ΄ των Ασκάνια δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ.
* Μαότ (Maud) 1370-;, παντρεύτηκε τον Όθωνα Γ΄ κόμη της Χόγια.
* Όθων π. 1364-1406, επίσκοπος της Βρέμης.

Πηγές
-----

* Allgemeine Deutsche Biographie, vol. 20, p. 64-66
* Zedlers Universal-Lexicon, vol. 19, p. 241-242

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 11013203
* GND: 132647109

 |

 |
Ο **Μπαριζάν**, γαλλ. Barisan (απεβ. 1150) από τον Οίκο του Ιμπελέν ήταν σημαντική μορφή του Σταυροφορικού βασιλείου της Ιερουσαλήμ και γενάρχης του Οίκου του. Το όνομά του αργότερα γράφτηκε ως "Μπαλιάν Α΄" και ονομάστηκε ο *πρεσβύτερος* σε αντιδιαστολή με τον γιο του Μπαλιάν Β΄τον νεότερο.

Βιογραφία
---------

Οι καταγωγή του είναι αβέβαιη. Αργότερα ο Οίκος ισχυριζόταν ότι καταγόταν από τους Λε Πουιζέ υποκόμητες του Σαρτρ, αλλά ο ιστορικός Πήτερ Έντμπουρυ διατύπωσε την άποψη, ότι κατάγονται από την Τοσκάνη-Λιγουρία. Ο Ιωνάθαν Ρίλεϋ-Σμιθ όμως λέει, πως πράγματι μπορεί να είναι αδελφός του Ούγου Α΄ κυρίου του Λε Πουιζέ και κόμη της Γιάφφας. Τότε θα είναι εξάδελφος του Βαλδουίνου Β΄ των Ρετέλ βασιλιά της Ιερουσαλήμ, που η μητέρα του καταγόταν από το Μοντερύ.

Δεν είναι κάτι σίγουρο για τη ζωή του πριν το 1115, όταν εμφανίζεται ως κοντόσταυλος της Γιάφφας υπό τον Ούγο Α΄. Το 1120 ήταν παρών στο Συνέδριο του Ναμπλούς, όπου δημοσιεύτηκε η πρώτη νομοθεσία του βασιλείου, ίσως ως εκπρόσωπος του ανήλικου Ούγου Β΄ νέου κόμη της Γιάφφας. Οι υπηρεσίες του αμείφθηκαν με τον γάμο του με την Ελβίς, κόρη του Βαλδουίνου Α΄ κυρίου της Ράμλα. Το 1134 ο Ούγος Β΄ εξεγέρθηκε εναντίον του Φούλκωνα Ε'  κόμη του Ανζού, σύζυγο της Μελισσάνθης των Ρετέλ της Ιερουσαλήμ· ο Μπαριζάν έλαβε το μέρος του βασιλιά και έτσι έγινε προέχων στην Αυλή του Φούλκωνα. Το 1141, ίσως ως αμοιβή για το ότι ήταν πιστός το 1134, του χορηγήθηκε το νεοπαγές κάστρο του Yibna, στην κομητεία της Γιάφφας, μεταξύ της Γιάφφας και της Ασκαλώνος των Φατιμιδών. Από το κάστρο Yibna, που αποδόθηκε σαν να ήταν Γαλλικό ως Ibelin, έλαβε το όνομά της η οικογένειά του.

Το 1148 η σύζυγός του Ελβίς κληρονόμησε τη Ράμλα. Το ίδιο έτος ήταν παρών στο Συμβούλιο της Άκκρας, που συνεκλήθη μετά την άφιξη της Β΄ Σταυροφορίας και στο οποίο αποφασίστηκε η επίθεση στη Δαμασκό. Το 1150 απεβίωσε ο Μπαριζάν και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Ούγος. Η χήρα του Ελβίς έκανε δεύτερο γάμο με τον Μανασσή του Ιερζ κοντόσταυλο της Ιερουσαλήμ.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Ελβίς, κόρη του Βαλδουίνου Α΄ κυρίου της Ράμλα και είχε τέκνα:

* Ούγος π. 1130-1169/1171, κύριος της Ράμλα.
* Βαλδουίνος αρχές της δεκαετίας του 1130-π. 1187, κύριος του Μιραμπέλ & της Ράμλα.
* Μπαλιάν π. 1143-1193, κύριος του Ναμπλούς. Νυμφεύτηκε τη Μαρία Κομνηνή της Ιερουσαλήμ.
* Ερμενγάρδη, κυρία της Τιβεριάδος, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Α΄ του Μπυρ πρίγκιπα της Γαλιλαίας.
* Στεφανία απεβ. μετά το 1167.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  Charles Cawley: «Medieval Lands». (Αγγλικά) *Charles Cawley, "Medieval Lands", 2006-2020*. Ανακτήθηκε στις 7  Νοεμβρίου 2018.

Πηγές
-----

* William of Tyre, A History of Deeds Done Beyond the Sea, trans. E. A. Babcock and A. C. Krey. Columbia University Press, 1943.
* Peter W. Edbury, John of Ibelin and the Kingdom of Jerusalem. Boydell Press, 1997.
* Jonathan Riley-Smith, The First Crusaders, 1095-1131. Cambridge University Press, 1997, as Barisan the Old.
Το Λιμάνι της Σεντσέν είναι ένα γενικό όνομα για μια σειρά από λιμάνια κατά μήκος των περιοχών της ακτογραμμής του Σεντσέν, η οποία είναι επαρχία της Γκουανγκντόνγκ στην Κίνα. Αυτά τα λιμάνια ως σύνολο αποτελούν ένα από τα πιο πολυσύχναστα και ταχύτερα αναπτυσσόμενα λιμάνια εμπορευματοκιβωτίων στον κόσμο.

Το λιμάνι είναι χώρος φιλοξενίας 39 ναυτιλιακών εταιρειών που έχουν ξεκινήσει 131 διεθνείς διαδρομές εμπορευματοκιβωτίων. Υπάρχουν 560 πλοία στο λιμάνι Σενζέν, σε μηνιαία βάση, και 21 δρομολόγια τροφοδοσίας σε άλλα λιμάνια της περιοχής του Δέλτα του ποταμού Περλ. Το "Shekou Passenger Terminal" παρέχει γρήγορες υπηρεσίες ακτοπλοϊκών μεταφορών σε όλο το δέλτα του ποταμού Περλ στο Χονγκ Κονγκ, το Μακάο και το "Zhuhai".

Το 2018 κατέκτησε την 3η θέση στην λίστα των πιο απασχολημένων λιμανιών εμπορευματοκιβωτίων με 25,2 εκατομμύρια TEUs.

Γεωγραφική θέση
---------------

Το λιμάνι της Σεντσέν βρίσκεται σε απόσταση 260 χιλιομέτρων από την πόλη της Σεντσέν. Διαχωρίζεται από τα "New Territories" και τη χερσόνησο "Kowloon" του Χονγκ Κονγκ σε δύο περιοχές: το ανατολικό λιμάνι και το δυτικό λιμάνι.

Το δυτικό λιμάνι της Σεντσέν βρίσκεται στα ανατολικά του "Lingdingyang" στις εκβολές του ποταμού Περλ και αποτελείται από ένα λιμάνι βαθιάς θάλασσας με ασφαλή φυσικά καταφύγια. Απέχει περίπου 37,04 χλμ από το Χονγκ Κονγκ στα νότια και 111,12 χλμ από το Γκουανγκζού στα βόρεια. Ως αποτέλεσμα, η περιοχή του δυτικού λιμένα συνδέεται με την περιοχή του ποταμού Περλ που περιλαμβάνει πόλεις και κομητείες κατά μήκος του ποταμού. Η περιοχή του ανατολικού λιμένα βρίσκεται βόρεια του κόλπου "Dapeng" όπου το λιμάνι είναι ευρύ και ήρεμο και θεωρείται ότι είναι το καλύτερο φυσικό λιμάνι της Νότιας Κίνας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  "Brief Introduction of Shenzhen Port"
2. ↑  "ONE HUNDRED PORTS 2018" Αρχειοθετήθηκε 2019-04-16 στο Wayback Machine. Lloyd's List.
3. ↑  "03 Shenzhen (China)" Αρχειοθετήθηκε 2019-04-20 στο Wayback Machine. Lloyd's List.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα του λιμένα της Σεντσέν
* Γραφείο Επικοινωνιών του Δήμου Σενζέν (Διαχείριση λιμένων του Δήμου Σενζέν)
Συντεταγμένες: 43°3′N 17°39′E﻿ / ﻿43.050°N 17.650°E﻿ / 43.050; 17.650

Το **Μέτκοβιτς** (κροατικά: *Metković*) είναι πόλη της επαρχίας Ντουμπρόβνικ-Νέρετβα, στη νοτιοανατολική Κροατία. Είναι κτισμένο στις όχθες του ποταμού Νερέτβα, κοντά στα σύνορα με τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Ο δήμος έχει 16.788 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, από τους οποίους οι 15.329 κατοίκους στην πόλη του Μέτκοβιτς.

Ιστορία
-------

Στη θέση του χωριού Βιντ, κοντά στο Μέτκοβιτς, βρισκόταν η αρχαία πόλη Ναρώνα, σημαντικός εμπορικός σταθμός των Ρωμαίων, μετά την νίκη τους στου Ιλλυρικούς πολέμους επί της Δαορσώνας, πρωτεύουσας των Δαούρσιων, η οποία βρίσκεται κοντά στο σημερινό Στόλακ, στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Η πόλη συνέχιζε να ακμάζει μέχρι τον 3ο αιώνα μ.Χ. οπότε και άρχισε η εγκατάλειψή της, ιδίως μετά από ένα ισχυρό σεισμό τον 4ο αιώνα. Με την άφιξη των Σλαβονικών φυλών, η Ναρώνα εγκαταλείφθηκε και καλύφθηκε από υλικά που έφερε ο ποταμός Νερέτβα.

Η παλαιότερη αναφορά στο Μέτκοβιτς γίνεται σε έγγραφο του 1422, όπου αναφέρεται ως αγροτικό χωριό. Παρέμεινε έτσι μέχρι τον 19ο αιώνα, οπότε και οι Αυστριακοί άρχοντες της περιοχής έκτισαν στο Μέτκοβιτς ταχυδρομικό γραφείο και σχολείο και παράλληλα αυξήθηκε το εμπόριο με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, οδηγώντας την πόλη σε ακμή. Η πόλη ανήκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, στο Σαντζάκι της Ερζεγοβίνης από το 1494 μέχρι το 1685 και στη συνέχεια πέρασε στην κατοχή της Δημοκρατίας της Βενετίας μέχρι το 1797, οπότε και πέρασε για σύντομο χρονικό διάστημα στους Γάλλους και το 1815 στους Αψβούργους. Η ανάπτυξή της συνέχισε και μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Κατά τη διάρκεια του Β΄ΠΠ η πόλη βομβαρδίστηκε από τις συμμαχικές δυνάμεις.

Ο πολιούχος της πόλης είναι Προφήτης Ηλίας και η εκκλησία του είναι ένα από τα αξιοθέατα της πόλης. Η εκκλησία χτίστηκε πριν το 1700, όμως μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα είχε καταστεί μικρή για τις ανάγκες της ενορίας και έτσι κρίθηκε σκόπιμη η κατασκευή ενός μεγαλύτερου ναού. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1867. Η οροφή ολοκληρώθηκε το 1870 και το 1872 εγκρίθηκαν τα κονδύλια για την κατασκευή του καμπαναριού. Το 1875 τοποθετήθηκε στο καμπαναριό ρολόι. Οι εργασίες στο εσωτερικό συνεχίστηκαν μέχρι το 1903, οπότε και ο ναός καθαγιάστηκε. Ο ναός έχει διαστάσεις 20 επί 15 μέτρα και το καμπαναριό έχει ύψος 35 μέτρα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Register of spatial units of the State Geodetic Administration of the Republic of Croatia*. dgu.gov.hr/registar-prostornih-jedinica-172/172.
2. ↑  *2021 Croatian census: population data by age, sex, settlement*. podaci.dzs.hr/media/rqybclnx/popis\_2021-stanovnistvo\_po\_naseljima.xlsx.
3. ↑  «Metković -Grad na povijesnoj vjetrometin». *www.metkovic.hr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Σεπτεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 4 Αυγούστου 2020.
4. ↑  «Sveti ilija- zaštitnik grada metkovića». Metkovic.hr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2015.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 234204719
* LCCN: n81122921
* GND: 4210601-1
* NKC: ge1139379

 |

 |
Συντεταγμένες: 39°52′15″N 20°0′11″E﻿ / ﻿39.87083°N 20.00306°E﻿ / 39.87083; 20.00306

Το λιμάνι των Αγίων Σαράντα
Το **Λιμάνι των Αγίων Σαράντα** (αλβανικά: Porti i Sarandës) είναι λιμένας της Βορείου Ηπείρου στην πόλη των Αγίων Σαράντα της Αλβανίας. Από το 2012, το λιμάνι υφίσταται επέκταση για να συμπεριλάβει τερματικό σταθμό κρουαζιερόπλοιων. Λόγω του μικρού μεγέθους του λιμανιού, οι γραμμές κρουαζιερόπλοιων δεν μπορούν να δέσουν στο λιμάνι. Αντ' αυτού, ένα γρήγορο σκάφος εξυπηρετεί τους τουρίστες μπρος και πίσω μεταξύ των κρουαζιέρων και του λιμανιού.

Δείτε επίσης
------------

* Άγιοι Σαράντα
* Μεταφορές στην Αλβανία
* Οικονομία της Αλβανίας
* Τουρισμός στην Αλβανία
* Αλβανική Ριβιέρα

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Porti i Sarandës pa taksa për pastrimin - Arkiva Shqiptare e Lajmeve».
**Μη εξυπηρετούμενο δάνειο**, κοινώς **κόκκινο δάνειο** ονομάζεται το τραπεζικό δάνειο που υπόκειται σε καθυστερημένη αποπληρωμή ή είναι απίθανο να εξοφληθεί πλήρως από τον οφειλέτη. Τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια αντιπροσωπεύουν μια μεγάλη πρόκληση για τον τραπεζικό τομέα, καθώς μειώνει την κερδοφορία των τραπεζών,  και συχνά παρουσιάζεται ότι είναι τροχοπέδη για τις τράπεζες να δανείζουν περισσότερα σε επιχειρήσεις και καταναλωτές, γεγονός που με τη σειρά του επιβραδύνει την οικονομική ανάπτυξη (αν και αυτός ο ισχυρισμός αμφισβητείται).

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η διαχείριση των δανείων αυτών που ανέκυψαν από την Μεγάλη Ύφεση του 2008 έχει αναχθεί σε πολιτικά ευαίσθητο θέμα. Το 2017 με την απόφαση του Συμβουλίου να αναθέσει στην Κομισιόν να δρομολογήσει ένα σχέδιο δράσης για την αντιμετώπιση τους. Το σχέδιο δράσης υποστηρίζει την ανάπτυξη μιας δευτερογενούς αγοράς για τα κόκκινα δάνεια και τη δημιουργία εταιρειών διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων (γνωστές και ως κακές τράπεζες)

Τον Δεκέμβριο του 2020, αυτό το σχέδιο δράσης αναθεωρήθηκε μετά την κρίση πανδημίας του κορωνοϊού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bank, European Central (18 Οκτωβρίου 2017). «Regulatory and supervisory responses in Europe to the current financial environment». *European Central Bank - Banking Supervision* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2021.
2. ↑  Angelini, Paolo (12 Απριλίου 2018). «Non-performing loans and the credit allocation mechanism». *VoxEU.org*. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2021.
3. ↑  Schäfer, Larissa (2016). «Forgive but not forget: the behaviour of relationship banks when firms are in distress». *www.ebrd.com* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Σεπτεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2021.
4. ↑  Γαλανής, Γιώργος· Ηλιόπουλος, Τάκης· Γκουζούλης, Γιώργος (14 Φεβρουαρίου 2023). ««Κόκκινα» δάνεια, πλειστηριασμοί και το ελληνικό αναπτυξιακό μοντέλο». *Εφημερίδα των Συντακτών*. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2023.
5. ↑  «Council conclusions on Action plan to tackle non-performing loans in Europe». *www.consilium.europa.eu* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2021.
6. ↑  «Action plan: Tackling non-performing loans (NPLs) in the aftermath of the COVID-19 pandemic». *European Commission - European Commission* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2021.
Η **Μπέρτουα** (*Bertoua*) είναι πόλη του Καμερούν πρωτεύουσα της Ανατολικής περιφέρειας της χώρας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είχε πληθυσμό 218.000 κατοίκους. Η πόλη διαθέτει αεροδρόμιο και είναι έδρα Καθολικής Επισκοπής, αρχιεπισκοπής από το 1994, από το 1983.

Ιστορικά η πόλη είναι αρχαίο διοικητικό κέντρο της φυλής Μπάγια από την προ-αποικιακή εποχή όπου επηρεάστηκε αρχικά από τις βόρειες, γειτονικές, ισλαμικές αυτοκρατορίες. Η πόλη πέρασε μετά το 1903 στη γερμανική επικυριαρχία. Μόνο μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, σύμφωνα με τη γαλλική εντολή, έγινε διοικητικό κέντρο για το Ανατολικό Καμερούν.

Αναφορές
--------

* Regina Fuchs, *Kamerun*, Bielefeld 2001

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 159616115
* LCCN: n97037927

 |

 |
**Μέτρα ασφαλείας** ονομάζονται το σύνολο ιδιαίτερων προληπτικών μέτρων που σχεδιάζει και αναπτύσσει μια Υπηρεσία, επιφορτισμένη ειδικά επ΄ αυτών, π.χ. Σώματα Ασφαλείας ή και γενικευμένα ένα κράτος σε πολυπληθείς εκδηλώσεις όπως π.χ. Ολυμπιακοί αγώνες προς πρόληψη επαπειλούμενης διατάραξης της δημόσιας τάξης. Υπηρεσίες που αναπτύσσουν τέτοια μέτρα είναι οι Ένοπλες Δυνάμεις καθώς και τα Σώματα Ασφαλείας. 

Παρόμοια μέτρα ασφαλείας μπορούν να λάβουν επιχειρήσεις και φυσικά πρόσωπα για προσωπικές ανάγκες ή ως εκπρόσωποι τρίτων (Εταιρίες σεκιούριτι), που μπορούν να παράσχουν πρόσθετη ασφάλεια.

Στις στρατιωτικές μονάδες και επιχειρήσεις, η ασφάλεια περιλαμβάνει τις απαιτήσεις, ενέργειες και τα μέτρα που αναπτύσσονται/λαμβάνονται για την προστασία κάποιας μονάδας ή μονάδων από εχθρική επίθεση, κατασκοπεία ή δολιοφθορά.

* Το αντικείμενο προστασίας που καλύπτουν τα μέτρα ασφαλείας χαρακτηρίζεται **στόχος**.
* **Περίμετρος ασφάλειας στόχου** καλείται η θέση ανάπτυξης μέτρων ασφαλείας ως προς την θέση του *στόχου*. Ανάλογα του επαπειλούμενου κινδύνου και του είδους του στόχου δυνατόν να αναπτυχθούν περισσότερες της μιας τέτοιοι περιμέτροι.
* Παράλληλες εγκαταστάσεις και όργανα (μέσα) δια των οποίων επιχειρούνται μέτρα ασφαλείας ονομάζονται συστήματα και μέσα ασφαλείας, π.χ. κάμερες, θύρες ακτίνων, κάρτες εισόδου - εξόδου κ.λπ.
Τα **μη δομημένα δεδομένα** ή **αδόμητα δεδομένα** (αγγλικά: unstructured data) είναι δεδομένα τα οποία, σε αντίθεση με τα δομημένα δεδομένα, δε συμμορφώνονται με ένα προκαθορισμένο μοντέλο δεδομένων. Ενδεικτικά παραδείγματα μη δομημένων δεδομένων αποτελούν τα κείμενα μεγάλου όγκου ή κείμενα σε μη επεξεργάσιμη μορφή, εικόνες, ήχοι, βίντεο καθώς και το περιεχόμενο μέσων κοινωνικής δικτύωσης. 

Το βασικό μειονέκτημα των μη δομημένων δεδομένων είναι πως δεν μπορούν να επεξεργαστούν από τις «παραδοσιακές» βάσεις δεδομένων, όμως πολλές νέες τεχνολογίες έχουν αυξήσει την ικανότητα αποθήκευσης και επεξεργασίας τους. Το πλεονέκτημά τους είναι ότι η επεξεργασία τους μπορεί να προσφέρει πολύτιμη γνώση.

Πηγές
-----

* Ξανθοπούλου, M.*Μεγάλα δεδομένα προερχόμενα από κοινωνικά δίκτυα (επεξεργασία με hadoop mapReduce)*. (Διπλωματική εργασία-Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, 2020)
* Unstructured Data Αρχειοθετήθηκε 2021-07-09 στο Wayback Machine. www.cognizant.com, Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2021

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* How Unstructured Data Analysis Can Lead to Healthier Patient Behavior Αρχειοθετήθηκε 2021-07-09 στο Wayback Machine. www.cognizant.com, (2019), Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2021

Δείτε επίσης
------------

* Δομημένα δεδομένα
Η πλάκα που τοποθετήθηκε Στρατόπεδο συγκέντρωσης Φλόσενμπεργκ για τους εκτελεσθέντες την 9η Απριλίου 1945 -μεταξύ αυτών και ο Λούντβιχ Γκέρε
Ο **Λούντβιχ Γκέρε** (στα γερμανικά: **Ludwig Gehre**) (1895 – 9 Απριλίου 1945) ήταν Γερμανός αξιωματικός της Άμπβερ, που συμμετείχε στη προετοιμασία απόπειρας κατά του Χίτλερ.

Βιογραφικό
----------

Ο Λούντβιχ Γκέρε γεννήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 1895 στο Ντύσσελντορφ. Για τη ζωή του πριν το πόλεμο δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες. Πιστεύεται ότι ξεκίνησε τη καριέρα του ως αξιωματικός, στη Ράιχσβερ, στα τέλη της δεκαετίας του είκοσι. Όταν ξεκίνησε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν λοχαγός και υπηρετούσε στην Άμπβερ, υπό τον ναύαρχο Βίλχελμ Κανάρις.

Ήδη από το Μάρτιο του 1943 ήταν ενήμερος για το σχέδιο για τη δολοφονία του Χίτλερ, υπό τον Χένινγκ φον Τρέσκοβ. Ένα χρόνο αργότερο, και ενώ στο μεταξύ είχε συλληφθεί ο Χέλμουτ Τζέιμς Γκραφ φον Μόλτκε τον Ιανουάριο του 1944, ο Γκέρε τράβηξε τη προσοχή της Γκεστάπο. Σύντομα όμως αφέθηκε ελεύθερος και έσπευσε να εξαφανιστεί. Μετά την αποτυχημένη απόπειρα κατά του Χίτλερ στις 20 Ιουλίου 1944 οι έρευνες για την ανεύρεση του Γκέρε εντατικοποιήθηκαν. Στις 2 Νοεμβρίου 1944 ο Γκέρε αντιλαμβανόμενος ότι η σύλληψή του ήταν ζήτημα χρόνου πυροβόλησε και σκότωσε τη γυναίκα του, η οποία κρυβόταν μαζί του, και προσπάθησε να αυτοκτονήσει. Όμως τελικά, μολονότι τραυματίστηκε σοβαρά, επέζησε και συνελήφθη.

Μετά την καταστροφή του Κεντρικού Γραφείου Ασφαλείας του Ράιχ στην Πριντς-Άλμπρεχτ-Στράσε, στο Βερολίνο στις 3 Φεβρουαρίου 1945, ο Γκερε μαζί με τον Ντίτριχ Μπονχέφερ, στάλθηκαν στο Στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπούχενβαλντ και στη συνέχεια, στις 5 Απριλίου, στο Στρατόπεδο συγκέντρωσης Φλόσενμπεργκ. Εκεί στις 9 Απριλίου ο Γκέρε εκτελέστηκε δι' απαγχονισμού μαζί με τους Μπονχέφερ, Βίλχελμ Κανάρις, τον στρατηγό Χανς Όστερ, τον στρατηγό Ζακ και το λοχαγό Τέοντορ Στρυνκ, αφού δικάστηκαν από ένα επείγον στρατοδικείο των Ες-Ες. Το 1946 όσοι μετείχαν στο συγκεκριμένο δικαστήριο οδηγήθηκαν στη δικαιοσύνη κατηγορούμενοι για δολοφονίες. Παρ’ όλα αυτά ο προεδρεύων αξιωματικός Ότο Τόρμπεκ, αθωώθηκε αφού έγινε δεκτή η έφεσή του. Η απόφασή αυτή ανακλήθηκε από το Πολιτειακό Δικαστήριο του Βερολίνου το 1996.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Gerd Ueberschär: For another Germany. fiTb 13934, Frankfurt/M 2006, ISBN 3-596-13934-1, σελ. 308 Anm.21

Βιβλιογραφία
------------

* Encyclopedia of the resistance 1933-1945 , hrsg. by Peter Steinbach/Johannes Tuchel, Munich 1994
* Winfried Heinemann: The military resistance and the war. In: The German Reich and the war. Given change of the military-historical office for research. Volume 9,1, Munich 2004,
* Otto John: Wrong and too late. 20 July 1944. Munich and Berlin 1984

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 71769412
* ISNI: 0000 0004 1032 4973

 |

 |
Ο **Χαράλαμπος «Μπάμπης» Στεφανίδης** (γεννημένος στις 8 Μαρτίου 1981) είναι παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής, ελληνικής και σουηδικής καταγωγής. Είναι ο τωρινός προπονητής του Ολυμπιακού Στοκχόλμης.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους
-------------------------

Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στις ακαδημίες της Μπρομαποϊκάρνα και ακολούθως αγωνίστηκε για τον Ηρακλή. 

Έκανε το ντεμπούτο του για τη Γιουργκόρντεν το 2001, με την οποία αναδείχθηκε πρωταθλητής της Άλσβενσκαν το 2002 και το 2003.

Το 2004 μετακόμισε στο εξωτερικό για να παίξει για τη Μπρόντμπυ, με την οποία κέρδισε τη Σουπερλίγκα Δανίας το 2005. Επέστρεψε στη Σουηδία το 2005, για να αγωνιστεί στη Χέλσινγκμποργκς.

Στις 23 Ιουλίου 2007 ανακοινώθηκε ότι είχε υπογράψει για την αντίπαλο της Χέλσινγκμποργκς, τη Μάλμε, συμβόλαιο που άρχιζε την 1η Ιανουαρίου 2008. Ωστόσο οι οπαδοί της Χέλσινγκμποργκς ήταν πολύ αναστατωμένοι και η επακόλουθη αναταραχή και προσωπικές πιέσεις οδήγησαν στην πρόωρη αλλαγή συλλόγων του Στεφανίδη στις 2 Αυγούστου 2007. Η απογοήτευση προήλθε από το γεγονός ότι ο Στεφανίδης αρνήθηκε να υπογράψει νέο συμβόλαιο με τη Χέλσινγκμποργκς και στη συνέχεια προτίμησε τη μετακίνηση στους κύριους αντιπάλους της.

Στις 27 Ιουλίου 2009 ο Στεφανίδης μετακινήθηκε με δανεισμό από τη Μάλμε στη Λαντσκρούνα, σε αντάλλαγμα για τον Ίβο Πεκάλσκι, που έκανε το αντίθετο δρομολόγιο. Το χειμώνα του 2009 επέστρεψε για να αγωνιστεί στην ομάδα που αναδείχθηκε, τη Μπρομαποϊκάρνα. 

Το Φεβρουάριο του 2012 εντάχθηκε στην Ακρόπολις, στην οποία ολοκλήρωσε τη σταδιοδρομία του ως παίκτης.

Διεθνής σταδιοδρομία
--------------------

Έχει υπάρξει διεθνής με την Εθνική Σουηδίας U21, έχοντας 18 συμμετοχές και 4 γκολ.

Διακρίσεις
----------

### Με συλλόγους

Γιουργκόρντεν
* Άλσβενσκαν (2): 2002, 2003
* Κύπελλο Σουηδίας (1): 2002

Μπρόντμπυ
* Σουπερλίγκα Δανίας (1): 2004-05
* Κύπελλο Δανίας (1): 2005

Χέλσινγκμποργκς
* Κύπελλο Σουηδίας (1): 2006

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 15202. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  (Ισπανικά) *Argentine Soccer Database*. 62516.
3. ↑  Statistik från SvFF 2007- Αρχειοθετήθηκε 13 October 2007 στο Wayback Machine.
4. ↑  Statistik från SvFF 2002-2007 Αρχειοθετήθηκε 27 September 2007 στο Wayback Machine.
5. ↑  Stefanidis klar för MFF (mff.se, 2 augusti 2007) Αρχειοθετήθηκε 27 September 2007 στο Wayback Machine.
6. ↑  „Babis klar för MFF efter derbyt" by *sydsvenskan.se* Αρχειοθετήθηκε 14 February 2012 στο Wayback Machine. (retrieved 23 January 2008)
7. ↑  Babis Stefanidis lånas ut till Landskrona BoIS Αρχειοθετήθηκε 4 December 2009 στο Wayback Machine.
8. ↑  «National Team». *www.transfermarkt.com*.
9. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 30 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ στο Transfermarkt.com
* Προφίλ Μάλμε
* (Δανικά) Προφίλ Μπρόντμπυ
Ο Γεώργιος Ριζάρης
Ο **Μάνθος Ριζάρης** (1764-1824) και ο **Γεώργιος Ριζάρης** (Γεώργιος Ραδιόνωφ Ριζάρης) (1769-1842) υπήρξαν εθνικοί ευεργέτες, έμποροι και μέλη της Φιλικής Εταιρείας. 

Οι αδελφοί Ριζάρη κατάγονταν από το Μονοδένδρι Ζαγορίου και από μικρή ηλικία έμειναν ορφανοί. Αρχικά ο Μάνθος πήγε στη Μόσχα, για να δουλέψει για ένα διάστημα σε ένα θείο τους. Στη συνέχεια ξεκίνησε δικές του επιχειρήσεις και γρήγορα έκανε περιουσία. Το 1806 πήγε κοντά του και ο αδελφός του ο Γεώργιος. Ασχολήθηκαν από κοινού με το εμπόριο και σταδιακά κατάφεραν να δημιουργήσουν μεγάλη περιουσία. 

Ο Μάνθος μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία το 1817 και από τότε συνέβαλε στην οικονομική ενίσχυση της Επανάστασης με κάθε μέσο: ενίσχυσε τον Αλέξανδρο Υψηλάντη με 30.000 ρούβλια και καθόλη τη διάρκεια του αγώνα προσέφερε πάνω από 50.000 ρούβλια συνολικά για τους σκοπούς της Επανάστασης. Ο Μάνθος, που υπήρξε ο θεμελιωτής της περιουσίας πέθανε το 1824 στη Ρωσία.

Και τα δύο αδέλφια στήριξαν τον αγώνα για την ανεξαρτησία, με την οικονομική ενίσχυση απόρων ατόμων και ορφανών και δυστυχισμένων από τις κακουχίες του πολέμου οικογενειών. Μετά τον θάνατο του Μάνθου, ο Γεώργιος, εγκαθίσταται στην Οδησσό απ’ όπου ενήργησε για την ίδρυση της "Σχολής των Ελληνικών Μαθημάτων" στην ιδιαίτερη πατρίδα του, το Μονοδένδρι. Το σχολείο στεγάστηκε στο πατρικό τους σπίτι, στο οποίο τρόφιμοι υπήρξαν πολλά ορφανά παιδιά.

Το 1837 ο Γεώργιος εγκαθίσταται στην Αθήνα, κύριος σκοπός του ήταν να πραγματοποιήσει το όνειρο του ιδίου και του αδελφού του: να ιδρυθεί εκκλησιαστική ακαδημία στην ελεύθερη Ελλάδα. Το 1843 μετά τον θάνατο του Γεώργιου Ριζάρη ιδρύεται ιερατική σχολή, η οποία ονομάστηκε Ριζάρειος Εκκλησιαστική Σχολήσύμφωνα με τη διαθήκη του 1840-1841 και αποδοχή των προτάσεών του από την Πολιτεία το 1841. Αρχικά η σχολή βρίσκονταν κοντά στο σημερινό ξενοδοχείο Hilton, σήμερα λειτουργεί στο Χαλάνδρι, ως ανώτερο εκκλησιαστικό φροντιστήριο και γενικό εκκλησιαστικό - πρότυπο λύκειο. 

Επίσης ευεργετήθηκε η ιδιαίτερη πατρίδα τους το Μονοδένδρι (και όχι μόνο), με την ίδρυση της *Ριζαρείου Χειροτεχνικής Σχολής* και συνέβαλαν επίσης στη συντήρηση του Ιερού Ναού Αγίου Αθανασίου. 

Τα κληροδοτήματά τους συνεχίζουν ακόμη και σήμερα να προσφέρουν σημαντικό έργο.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Ριζάρειο Ίδρυμα
* Ριζάρειος Εκκλησιαστική Σχολή

Περαιτέρω μελέτη
----------------

* Γιάννενα, πόλη των ευεργετών.

Αναφορές
--------

1. ↑  Απόφαση διορισμού μελών στο Συμβούλιο της Εκκλησιαστικής Ριζαρείου Σχολής[*νεκρός σύνδεσμος*] «Έχοντας υπόψη:  

1. Την από 1.1.1840 ιδιόγραφη διαθήκη του Γεωργίου Ραδιόνωφ Ριζάρη, τις από 10.1.1840, 25.4.1840 και 1.6.1840 προσθήκες και του από 29.5.1840 κωδικέλλου  
 
2. Το υπ'αριθμ. 1624/12.5.1841 β.(βασιλικό) διάταγμα αποδοχής των προτάσεων του Γ. Ριζάρη για τη σύσταση Εκκλησιαστικής Σχολής...»
Συντεταγμένες: 34°1′18.22″N 36°50′32.44″E﻿ / ﻿34.0217278°N 36.8423444°E﻿ / 34.0217278; 36.8423444

Το **Μοναστήρι Αγίου Μωυσή του Αβησσυνίου**, στη Συρία (Deir Mar Musa al-Habashi – στη Συριακή γλώσσα: ܕܝܪܐ ܪܡܪܝ ܡܘܫܐ ܟܘܫܝܐ‎ deiro d-mor mūše kūšoyo; στην αραβική γλώσσα: دير مار موسى الحبشي‎), βρίσκεται 80 χιλ. βόρεια της Δαμασκού, κοντά στη πόλη Αλ –Ναμπέκ, στις ανατολικές πλαγιές του Αντιλίβανου.

Ο Άγιος Μωυσής ο Αιθίοπας
-------------------------

Υπάρχει μια παράδοση σύμφωνα με την οποία ο Άγιος Μωυσής ο Αβησσύνιος, που ήταν γιος ενός Αβησσύνιου βασιλιά, αφού αρνήθηκε το θρόνο έγινε ερημίτης και κατέληξε στη Συρία, όπου βρήκε καταφύγιο στη κοιλάδα στην οποία βρίσκεται σήμερα το μοναστήρι.
Σύμφωνα με άλλη παράδοση επρόκειτο για ένα μαύρο δούλο από την Αβησσυνία, ο οποίος υπήρξε αρχηγός μιας συμμορίας και τελικά έγινε μοναχός δίπλα στον Μακάριο τον Μέγα, στο Μοναστήρι της Σκήτης, όπου διακρίθηκε στην ασκητική ζωή.

Το μοναστήρι και η πνευματική κοινότητα al-Khalīl
-------------------------------------------------

Το Μοναστήρι του Αγίου Μωυσή του Αβησσυνίου ανακατασκευάστηκε το 1982 από έναν Ιησουίτη Ιταλό, τον πατέρα Πάολο νταλ Όλιο, ο οποίος μερικά χρόνια αργότερα δημιούργησε τη πνευματική κοινότητα με την ονομασία al-Khalīl (ο φίλος του Θεού), για τη προώθηση του διαθρησκευτικού διαλόγου ιδίως μεταξύ του Χριστιανισμού και του Ισλάμ. Η εν λόγω κοινότητα είχε ανακατασκευάσει και το Μοναστήρι του Mar Elian, στο Κυβερνείο Χομς, που καταστράφηκε από τους Ισλαμιστές το καλοκαίρι του 2015 και το 2010 ίδρυσε ένα άλλο μοναστήρι, στη Σουλεϊμανίγια, στο Κουρδιστάν. 

Ο πατέρας Πάολο νταλ Όλιο απήχθη από μέλη του Ισλαμικού κράτους στη Ράκκα, το καλοκαίρι του 2013.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Joseph-Marie Sauget, στο Filippo Caraffa e Giuseppe Morelli (curr.), Bibliotheca Sanctorum (BSS), vol. IX (1967), col. 652 -653
3. ↑
4. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μοναστήρι Αγίου Μωυσή του Αβησσυνίου (Συρία)** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 125675543
* LCCN: no2012011251
* GND: 4666796-9

 |

 |