recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Μπιέλα** (σερβικά: *Бијела*, ιταλικά: *La Bianca*) είναι μια παραλιακή πόλη στο Δήμο του Χέρτσεγκ Νόβι του Μαυροβουνίου. Βρίσκεται ανατολικά του Χέρτσεγκ Νόβι και στις βορειοδυτικές ακτές του Περάσματος Βέριγκε του Κόλπου του Κότορ. Ο πληθυσμός, σύμφωνα με την απογραφή του 2003, ήταν 3.748 κάτοικοι.

Ο χρονικογράφος Ανδρέας Ζμάγεβιτς υποστήριξε ότι ο Πάπας Σίξτος Ε΄ (1521-1590) καταγόταν από μια οικογένεια που προερχόταν από την περιοχή της Μπιέλα. Σύμφωνα με τον Ανδρέα Ζμάγεβιτς, ο πατέρας του Πάπα, Πιερτζεντίλε ντι Τζάκομο, γεννήθηκε στο χωριό Μπιέλσκε Κρουσέβιτσε, κοντά στην Μπιέλα, και μετακόμισε στην Ιταλία λόγω της τουρκικής κατάκτησης της περιοχής.

### Αδριατικά Ναυπηγεία της Μπιέλα

Στην Μπιέλα βρίσκονται τα Αδριατικά Ναυπηγεία της Μπιέλα (*Јадранско бродоградилиште Бијела*), η μεγαλύτερη ναυπηγική εγκατάσταση στο Μαυροβούνιο. Το ναυπηγείο διαθέτει δύο πλωτές δεξαμενές, χωρητικότητας 33.000 και 10.000 τόνων, και είναι εξοπλισμένο με δύο γερανούς ανυψωτικής ικανότητας 12 τόνων. Στις ναυπηγοεπισκευαστικές υπηρεσίες περιλαμβάνονται εργασίες δεξαμενισμού, καθαρισμού και υφαλοβαφής, παροχή σωληνώσεων και εξαρτημάτων, χαλυβουργικές εργασίες, μηχανολογικές και ηλεκτρολογικές εργασίες.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2020.
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιουλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2020.
4. 1 2  «Union Steam Ship Company's T.E.V. "Rangatira"». *Blue Star on the Web*. 3 Φεβρουαρίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2013.
5. ↑  «Steamer Express». *New Zealand Coastal Shipping*. 2003–2009. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2013.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 235716084
* GND: 7655778-9
* NKC: ge753099

 |

 |
To **War Pigs** είναι ένα τραγούδι του αγγλικού Heavy Metal συγκροτήματος Black Sabbath, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον στον δεύτερο δίσκο του συγκροτήματος το *Paranoid*, το 1970. Η μουσική πιστώνεται σε όλο το συγκρότημα, ενώ οι στίχοι, όπως και σχεδόν όλοι του άλμπουμ αυτού, γράφτηκαν από τον Γκίζερ Μπάτλερ. Ο αρχικός τίτλος του κομματιού ήταν Walpurgis. Το κομμάτι, βάσει του στιχουργού, «δεν έχει να κάνει με τις κυβερνήσεις ή την πολιτική, αλλά αφορούσε το Κακό. Αλλά συμφωνήσαμε να το αλλάξουμε τον τίτλο γιατί ακουγόταν πολύ σατανιστικός, χωρίς όμως να πειράξουμε και τους στίχους». Ωστόσο, πριν κυκλοφορήσει επίσημα, το σχήμα συνήθιζε να παραλλάσσει τους στίχους του κομματιού, σε συναυλίες. Παράδειγμα τέτοιο υπάρχει σε ένα compilation του Ozzy, το *The Ozzman Cometh*, το οποίο είναι μία πρώιμη έκδοση του κομματιού, για το BBC Radio 1, στις 26 Απριλίου 1970.

Το *Guitar World* περιέγραψε το κομμάτι ως το *Καλύτερο Heavy Metal Τραγούδι όλων των εποχών*, ενώ το ίδιο περιοδικό κατέταξε το σόλο του τραγουδιού 56ο, στα *100 Καλύτερα Κιθαριστικά Σόλο όλων των εποχών*. Ο Στιβ Χούι από το AllMusic, ονόμασε το κομμάτι κλασικό. Το κομμάτι έχει εμπνεύσει αρκετούς μουσικούς, ώστε να το διασκευάσουν όπως οι Faith No More, ενώ το ουγγρικό συγκρότημα Warpigs, πήρε το όνομά του από αυτό το τραγούδι. Ωστόσο, έχει χρησιμοποιηθεί σε σειρές, βιντεοπαιχνίδια και κινηματογραφικές ταινίες, όπως στο *300: Η άνοδος της Αυτοκρατορίας*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Iommi, Tony (2011). *Iron Man: My Journey Through Heaven and Hell with Black Sabbath*. Da Capo Press. ISBN 978-0-30681-9551.
2. ↑  Alexander, Phil (1998). Reunion (Media notes). Black Sabbath. Epic.
3. ↑  Wiederhorn, Jon. «Black Sabbath Bassist Geezer Butler Gets 'Paranoid'». Noisecreep. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2010.
4. ↑  Popoff, Martin (2006). *Black Sabbath: Doom Let Loose: An Illustrated History*. ECW press. σελ. 32. ISBN 1-55022-731-9.
5. ↑  *The Ozzman Cometh* liner notes, Epic Records, 11 November 1997.
6. ↑  «100 Greatest Guitar Solos: 51-100». *Guitar World*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2010.
7. ↑  Huey, Steve. «Allmusic (((Paranoid > Overview)))». AllMusic. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2010.
σάκος μπιβουάκ.
Μπιβουάκ του Τσακ Πρατ στο Ελ Καπιτάν, 1961.
Ως **μπιβουάκ** εννοείται κάθε αυτοσχέδιο καταφύγιο στην ύπαιθρο και χρησιμοποιείται τόσο κατά τη διάρκεια εξερευνήσεων στη φύση όσο και στην ορειβασία. Συχνά με τη χρήση της λέξης εννοείται ο υπαίθριος ύπνος σε σάκο μπιβουάκ, όπως επίσης και κάποιο καταφύγιο κατασκευασμένο από φυσικά υλικά. Η λέξη είναι γαλλική και απαντάται στη χρήση του ελβετογερμανικού *biwacht* περιπολία, κατά τον 18ο αιώνα: 1700-10 < Γαλλία < Ελβετογερμανικό bīwacht βοηθητική περιπολία, ισοδύναμο του bī- by- + wacht περιπολία. Το υψηλότερο εκτεθειμένο μπιβουάκ έγινε από τους ορειβάτες Τσεχοσλοβάκος Γιόζεφ Ρακονσάι και ο Ιταλός Αγκοστίνo ντα Πολέντζα, κατά τη διάρκεια της αναρρίχησής τους στο Κ2 το 1983, καθώς πέρασαν τη νύκτα σε υψόμετρο 8561 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. ↑  *bivouac*. *The American Heritage Dictionary of the English Language*, Fourth Edition. Houghton Mifflin Company, 2004. 10 Jan. 2008. <Dictionary.com >.
2. ↑  Peretti, Giorgio (1984). «Asia, China, K2 from the North». AAJ. σελ. 314. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επιβίωση στο δάσος και στο χιόνι
* Η τέχνη του Ορειβατείν
Η **Want Want Holdings Limited** (Κινέζικα: 旺旺集團有限公司) είναι κατασκευαστής τροφίμων από την Ταϊβάν.  Είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός κέικ ρυζιού και ροφημάτων στην Ταϊβάν. Ασχολείται με την παραγωγή και το εμπόριο σνακ και ποτών.  Διαθέτει πάνω από 100 εργοστάσια στην ηπειρωτική Κίνα, 2 στην Ταϊβάν και έχει πάνω από 60.000 εργαζόμενους.

Ιστορία
-------

Γραφεία I Lan Foods
Το 1962, η Want Want άρχισε να λειτουργεί στο όνομα I Lan Foods Industrial Company Limited (宜蘭 食品 工業 股份有限公司) στην επαρχία Γιλάν της Ταϊβάν. Ιδρύθηκε από τον πατέρα του Τσάι Ενγκ-Μενγκ, Τζόναθαν Σουάι Τσιάνγκ Νγκ. 

Το 1983, συνεργάστηκε με την Iwatsuka Confectionery Company Limited, μια από τις τρεις μεγαλύτερες ιαπωνικές επιχειρήσεις κράκερ ρυζιού στην Ταϊβάν.  Ήταν πρακτικά φιλανθρωπία στην πλευρά της Iwatsuka και η μόνη αποπληρωμή της Iwatsuka ήταν μόλις το 5% του κοινού μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας, αλλά τώρα εκτιμάται σε 300 εκατομμύρια δολλάρια. 

Το 1987, έγινε ο πρώτος φορέας της Ταϊβάν που ζήτησε την καταχώριση του εμπορικού σήματος "Want Want" στην Κίνα.  Το 1992 ξεκίνησε τις δραστηριότητές της στην ηπειρωτική Κίνα.

Λίστα προϊόντων
---------------

**Φαγητά και τροφήματα**

* QQ καραμέλες (旺QQ糖)
* Want Want γάλα (旺仔牛奶)
* Ο-Πάο γάλα φρούτου (旺旺O泡果奶)
* Want Want κράκερ ρυζιού τύχης
* Want Want κράκερ ρυζιού Σενμπάι
* Want Want πολύ λεπτά κράκερ ρυζιού
* Want Want Κράκερ
* Want Want Τραγανές μπάλες ρυζιού (旺旺小小酥)
* Want Want κράκερ ρυζιού φύκι
* Want Want Shelly Senbei
* Toshitaka-Kun Shuzawa Sensei κράκερ
* Mum-Mum βιολογικά μπισκότα ρυζιού
* Κρινκλς (Crinkles) γκουρμέ τσιπ ρυζιού
* QQ ζελεδάκια
* Want Want Κράκερ ρυζιού καφές
* Want Want κράκερ ρυζιού μυρωδάτο τόφου

Παραπομπές
----------

1. ↑  «TAIWAN: China Times Group is sold to Want Want». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Φεβρουαρίου 2012.
Η **Άννα**, γερμ. Anna von Mecklenburg (14 Οκτωβρίου 1533 - 4 Ιουλίου 1602) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου, ήταν κόρη του δούκα του Μεκλεμβούργου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Κουρλάνδης.

Βιογραφία
---------

Ήταν η μόνη (επιζήσασα) κόρη του Αλβέρτου Ζ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Άννας των Χοεντσόλερν, κόρης του Ιωακείμ Α΄ Νέστορα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου. Η Άννα είναι η πρώτη γυναίκα στη Λιβονία, της οποίας η ζωή της επιβεβαιώνεται πλήρως ιστορικά.

Η Άννα μεγάλωσε με τη λουθηρανική πίστη στο Μεκλεμβούργο, όπου η Μεταρρύθμιση είχε πρόσφατα εισαχθεί. Παντρεύτηκε τον Γκότχαρντ δούκα της Κουρλάνδης στις 11 Μαρτίου 1566 στο Κένιγκσμπεργκ. Ο γάμος της έγινε πολύ αργά για μία πριγκίπισσα της εποχής της (ήταν ήδη 33 ετών). Οι διαπραγματεύσεις γι' αυτόν ξεκίνησαν το 1564 και η συμμαχία μεταξύ Κουρλάνδης και Μεκλεμβούργου έφερε πλούτο, και σημαντικές ξένες συνδέσεις της Γερμανίας με το νεοσύστατο δουκάτο της Κουρλάνδης.

Η Άννα και ο Γκότχαρντ ζούσαν με το νοικοκυριό τους στη Ρίγα, από τον γάμο τους μέχρι το 1578, όταν το πρώτο δουκικό ανάκτορο στο Μίταου ήταν έτοιμο να ζήσουν. Η Άννα περιγράφεται ως μία καλά μορφωμένη προστάτιδα των τεχνών· θεωρείται ότι έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της τέχνης στο νέο κράτος της Κουρλάνδης. Σε αυτόν τον ρόλο, της πιστώνεται ότι ανέθεσε την τέχνη των τοπικών εκκλησιών σε τοπικούς καλλιτέχνες και όχι σε ξένους όπως εθεωρείτο φυσιολογικό στην Κουρλάνδη. Πιστεύεται επίσης ότι διοργάνωσε την πρώτη Αυλή στο δουκάτο. Αλληλογραφούσε με τους συγγενείς της στη Γερμανία, διατηρώντας ξένες διπλωματικές σχέσεις με το δουκάτο.

Χήρευσε το 1587. Το 1598 επισκέφθηκε τον αδελφό της στο Γκούστροβ.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 1566 τον Γκότχαρντ Κέττλερ δούκα της Κουρλάνδης και Σεμιγαλίας. Είχε τα ακόλουθα παιδιά:

* Άννα 1567-1617, παντρεύτηκε τον Αλβέρτο Ράντζιβλ, ευγενή της Πολωνίας.
* Φρειδερίκος 1569–1642, δούκας της Κουρλάδης και Σεμιγαλίας.
* Γουλιέλμος 1574–1640, δούκας της Κουρλάνδης.
* Ελισάβετ, παντρεύτηκε τον Αδάμ Βεντσέσλαος του Τσέσυν.
* άλλα τρία τέκνα, απεβ. νωρίς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p22337.htm#i223364. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  p22337.htm#i223364. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Julia Trinkert, Herzogin *Anna von Mecklenburg – Kurland (1533-1602) - Ambitionierte Kunstvermittlerin Am Kurländischen Hofe Des Ausgehenden 16. Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine.* *Jarhundrets; Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine.*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Anna of Mecklenburg-Güstrow, Duchess of Courland στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 311428015
* GND: 1202363709

 |

 |
Το λείψανο του Αγίου Ιωσήφ
Προσκύνημα στο λείψανο του Αγίου που εκτίθεται κάθε 29 Αυγούστου.
Ο **Άγιος Ιωσήφ Σαμάκος** είναι Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Βίος
----

Γεννήθηκε στην Κρήτη το 1440 στο χωρίο Κέραμος από εύπορη οικογένεια. Το χωριό Κέραμος έχει ταυτοποιηθεί ως το χωριό Αζοκέραμος στη Σητεία, όμως ο Στέργιος Σπανάκης έχει επισημάνει ότι το συγκεκριμένο χωριό δεν αναφέρεται στις ενετικές απογραφές. Στις ενετικές απογραφές του 16ου αιώνα αναφέρεται ένα χωριό με το όνομα Κέραμος στην επαρχία Καινούριου, κοντά στις Κούρτες, το οποίο ο Σπανάκης θεωρεί ότι είναι ο τόπος γέννησης του Σαμάκου. Από παιδί πήρε την εκπαίδευσή του από μοναχό δάσκαλο στο μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου. Μετά το θάνατο των γονέων του μοίρασε την περιουσία του στους φτωχούς. Στη συνέχεια έγινε Ιερέας και επισκέφτηκε για προσκύνημα τους Αγίους Τόπους.

### Ασκητεία

Έζησε και ασκήτευσε στο μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου το Θεολόγου στο Χάνδακα (Ηράκλειο) της Κρήτης. Η ζωή του χαρακτηρίζεται από ελεημοσύνες στους συνανθρώπους του.

### Θάνατος

Πέθανε σε ηλικία πάνω από 70 ετών, στις 22 Ιανουαρίου του 1511 και ενταφιάστηκε στη μονή του.

Αγιοποίηση
----------

Η φήμη του ως θαυματουργός Άγιος καθιερώθηκε όταν υπήρξαν μαρτυρίες για θεραπεία τυφλών και ασθενών. Κατά τη διάρκεια της ανακομιδής των λειψάνων, το λείψανό του βρέθηκε ακέραιο και μάλιστα αναφέρεται ότι ανέδιδε ευωδία. Μεταφέρθηκε στο καθολικό του ναού της μονής.

Μεταφορά λειψάνων
-----------------

Το λείψανό του μεταφέρθηκε το 1669 μ.Χ όταν οι Οθωμανοί κατέλαβαν το Χάνδακα, στη Ζάκυνθο και συγκεκριμένα στη Μονή του Αγίου Ιωάννου του Μαντινειού στα Ξεροβούνια. Από το 1915 μ.Χ το λείψανό του βρίσκεται στο Ναό του Παντοκράτορα Γαϊτανίου στη Ζάκυνθο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  J/Joseph\_Samakos.html.
2. ↑  Σπανάκης, Στέργιος (1993). *Πόλεις και χωριά της Κρήτης στο πέρασμα των αιώνων, τόμος Α΄*. Ηράκλειο: Γραφικές Τέχνες Γ. Δετοράκης. σελ. 87.
3. ↑  
«Όσιος Ιωσήφ ο ηγιασμένος ο Σαμάκος». ορθόδοξος συναξαριστής. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2015.
4. ↑  Αριστείδης Γ. Θεοδωρόπουλος (30 Αυγούστου 2015). «Πανηγύρι στο Γαϊτάνι προς τιμήν του Οσίου Ιωσήφ του Σαμάκου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Δεκεμβρίου 2013.

Επιπλέον βιβλιογραφία
---------------------

* Ειρήνη Παπαδάκη, "Η παράδοση του βίου του οσίου Ιωσήφ Σαμάκου και η εποχή της δράσης του στον Χάνδακα", Θησαυρίσματα 29 (1999),σελ. 109-161
Ο **Άγιος Θερινός** (αλβανικά: *Shën Therin*‎ ή *Shën Terin*), επίσης αναφερόμενος ως **Άγιος Θερινός εκ Βουθρωτού**, ήταν Χριστιανός άγιος η μνήμη του οποίου εορτάζεται στην Αλβανία. Ο Άγιος Θερινός σφαγιάστηκε κατά τη διάρκεια του 3ου αιώνα, αιώνας ο οποίος χαρακτηρίστηκε από τους αντιχριστιανικούς διωγμούς, πιθανώς κατά την περίοδο βασιλείας του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Δέκιου (βασίλευσε μεταξύ 249-251). Η μνήμη του εορτάζεται στις 23 Απριλίου.

Δείτε επίσης
------------

* Βουθρωτό
* Άγιος Δονάτος

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) Elsie, Robert (2000). «The Christian Saints of Albania». *Balkanistica* (American Association for South Slavic Studies) **13**: 36. .
2. ↑  (Αγγλικά) Elsie, Robert (2000). *A dictionary of Albanian religion, mythology, and folk culture*. NYU Press. σελ. 249. ISBN 0-8147-2214-8.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ορθοδοξία
* Πύλη:Βιογραφίες
 |

 |
Ο **Άγιος Ιωάννης** καταγόταν από επιφανή και πλούσια οικογένεια της Βλαχίας.

Βιογραφία
---------

Σε ηλικία 15 ετών συνελήφθη από τους Τούρκους, που είχαν εισβάλλει στη χώρα του, για να καταστείλουν την επανάσταση του βοεβόδα Μίχνα το 1662. Τον αγόρασε ένας στρατιώτης, τον έδεσε σε ένα δέντρο και τον έβαλε στους έσχατους εξευτελισμούς. Ο Ιωάννης, μη αντέχοντας την καταισχύνη και τους πόνους, σκότωσε τον βασανιστή του, την ώρα που αυτός κοιμόταν. Οι άλλοι στρατιώτες τότε τον συνέλαβαν και τον οδήγησαν στην Κωνσταντινούπολη, για να παρουσιαστεί στον βεζίρη. Εκείνος τον παρέδωσε στη σύζυγο του θύματος, η οποία προσπάθησε να τον μεταστρέψει στο Ισλάμ, για να τον παντρευτεί. Ο Ιωάννης, αρνούμενος τις προτάσεις της, έκανε το σημείο του σταυρού επικαλούμενος το όνομα του Χριστού. Τελικά ο βεζίρης διέταξε την εκτέλεσή του. Απαγχονίστηκε στο Παρκάκ Καπί στις 12 Μαίου 1662. Το τίμιο λείψανό του εξαγοράστηκε από τους Χριστιανούς και ενταφιάστηκε με ευλάβεια.

Πηγές
-----

1. ↑  «Άγιος Ιωάννης ο Βλάχος». *Ορθόδοξος Συναξαριστής*.
2. ↑  «Χριστιανική Φοιτητική Δράση».
Ο **Μπλάγκοτα Σέκουλιτς**, γεννημένος στις 14 Μαρτίου 1982 στην Ποντγκόριτσα, είναι Μαυροβούνιος καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στις θέσεις του πάουερ φόργουορντ και του σέντερ.

Καριέρα
-------

Ο Σέκουλιτς ξεκίνησε την καριέρα του σε ηλικία δεκαέξι ετών από την ομάδα της Μπουντούτσνοστ, με την οποία κατέκτησε τρία πρωταθλήματα και ένα κύπελλο Σερβίας και Μαυροβουνίου. Το καλοκαίρι του 2002, μεταγράφηκε στην Παρτιζάν Βελιγραδίου, με την οποία κατέκτησε την σερβική λίγκα, πριν συνεχίσει την καριέρα του στην ΑΕΚ. Με τον "δικέφαλο" αγωνίστηκε σε είκοσι παιχνίδια του ελληνικού πρωταθλήματος, με μέσους όρους 6,2 πόντων και 4,2 ριμπάουντ.

Το 2004-05, συμφώνησε με την ομάδα του Αμαρουσίου, με το οποίο κατέκτησε την τέταρτη θέση του πρωταθλήματος, με 10,5 πόντους και 5,7 ριμπάουντ ανά αγώνα. Παρέμεινε στην αθηναϊκή ομάδα για άλλη μία χρονιά, τερματίζοντας και πάλι στην τέταρτη θέση, πριν συνεχίσει στον ΠΑΟΚ, με 11,9 πόντους και 7,6 ριμπάουντ σε 14 αγώνες. Ολοκλήρωσε την σεζόν 2006-07 στην Ρεάλ Μαδρίτης, όπου παρέμεινε και την επόμενη χρονιά, κατακτώντας ένα πρωτάθλημα Ισπανίας και το ULEB Cup του 2007.

Την σεζόν 2008-09, φόρεσε την φανέλα του Άρη, πετυχαίνοντας 142 πόντους και μαζεύοντας 121 ριμπάουντ σε 19 αγώνες. Την επόμενη χρονιά, συμφώνησε με την Άλμπα Βερολίνου, ενώ το 2010-11 αγωνίστηκε με την Βανόλι Κρεμόνα.

Το 2011-12, φόρεσε την φανέλα της Μούρθια, με μέσους όρους 8,2 πόντων και 5,8 ριμπάουντ σε 33 αγώνες. Την επόμενη σεζόν, μεταγράφηκε στην Γκραν Κανάρια, όπου παρέμεινε για δύο χρόνια, αν και ολοκλήρωσε την σεζόν 2013-14 στην Φενέρμπαχτσε. Επέστρεψε στην Γκραν Κανάρια το καλοκαίρι του 2014, όπου παραμένει μέχρι σήμερα.

Το καλοκαίρι του 2016, υπέγραψε στην Φουενλαμπράδα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Blagota Sekulic i zvanicno u Partizanu
2. ↑  Blagota Sekulic con el AEK Atenas - Solobasket
3. ↑  Α1: Στον ΠΑΟΚ Σέκουλιτς και Καλαμπόκης - Sport-fm.gr
4. ↑  «El Real Madrid renueva a Charles Smith y Blagota Sekulic». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2015.
5. ↑  Aris TT Bank signs Blagota Sekulic
6. ↑  Blagota Sekulic - DraftExpress
7. ↑  Colpo Cremona, ingaggiato Blagota Sekulic - Sportando
8. ↑  «Blagota Sekulic deja Murcia - Solobasket». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2015.
9. ↑  Blagota Sekulić u Fenerbahčeu - B92.net
10. ↑  «ACB.COM - Blagota Sekulic vuelve al Iberostar Tenerife». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2015.
11. ↑  Fuenlabrada inks Blagota Sekulic - Sportando

Πηγές
-----

* Blagota Sekulic - Eurobasket
* SEKULIC, BLAGOTA - Welcome to EUROLEAGUE BASKETBALL
* Blagota Sekulic - DraftExpress
Ο **Κατάλδος** (Catald), ήταν επίσκοπος του Τάραντα και τιμάται ως άγιος από την Καθολική Εκκλησία, η μνήμη του τιμάτε στις 10 Μαΐου. Ήταν ο προστάτης άγιος των Νορμανδών της Σικελίας.

Ο Κατάλδο γεννήθηκε στο Μίνστερ και έγινε μαθητής και διάδοχος του Αγίου Καρθαγένη στην σχολή του Λίζμορ, στην κομητεία Γουότερφορντ της Ιρλανδίας. Πιστεύεται ότι χειροτονήθηκε Επίσκοπος στην Ιρλανδία, όταν κι έφυγε για να πάει στην Ιερουσαλήμ για προσκύνημα .

Κατά την επιστροφή στην πατρίδα του, το πλοίο ναυάγησε στα ανοιχτά των ιταλικών ακτών, κοντά στην πόλη του Τάραντα. Οι κάτοικοι του Τάραντα ενθάρρυναν τον μοναχό να δεχτεί τη διακυβέρνηση της Εκκλησίας τους. Μερικά από τα θαύματα που αποδίδονται στον Κατάλδο ήταν η προστασία της πόλης από την πανούκλα και τις πλημμύρες που, προφανώς, είχαν συμβεί σε γειτονικές περιοχές.

Όταν το φέρετρό του άνοιξε τον ενδέκατο αιώνα, περιείχε έναν χρυσό σταυρό που είχε τοποθετηθεί στο σκήνωμα του την ώρα της ταφής του. Στη συνέχεια τα λείψανα του αγίου εγκιβωτίστηκαν και φυλάχθηκαν στον ψηλό βωμό του καθεδρικού ναού.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  saints.sqpn.com/saint-catald-of-taranto/.
2. ↑  Jerome Murphy-O'Connor (2008). *The Holy Land: An Oxford Archaeological Guide from Earliest Times to 1700*. Oxford Archaeological Guides. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-923666-4. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2018.
3. 1 2  Monks of Ramsgate. "Cataldus". *Book of Saints*, 1921. CatholicSaints.Info. 1 October 2012 *Αυτό το λήμμα περιλαμβάνει κείμενο από αυτή την πηγή, που είναι κοινό κτήμα.*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Saint Cataldus στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 74994103
* GND: 131768298

 |

 |
Ο **Κρήσκης** εμφανίζεται ως πρόσωπο στην Καινή Διαθήκη. Θεωρείται παραδοσιακά ένας από τους 72 μαθητές που δίδαξε ο Ιησούς, Κατά Λουκά 10. Ήταν ιεραπόστολος στη Γαλατία και έγινε συνεργάτης του Παύλου.

Βιβλική αφήγηση
---------------

Ο Κρήσκης, σύντροφος του Παύλου κατά τη δεύτερη ρωμαϊκή αιχμαλωσία του, εμφανίζεται μια φορά στην Καινή Διαθήκη, όπου αναφέρεται ότι άφησε τον Απόστολο για να πάει στη Γαλατία: «Βιάσου να έρθεις σε μένα γρήγορα», γράφει ο Παύλος στον Τιμόθεο, «γιατί Ο Δήμος με άφησε, αγαπώντας αυτόν τον κόσμο, και πήγε στη Θεσσαλονίκη, ο Κρήσκης στη Γαλατία, ο Τίτος στη Δαλματία» (Β΄ Τιμόθεο 4:8–10). Όλοι οι σχολιαστές συμφωνούν να κατατάσσουν του Κρήσκη με τον Τίτο και όχι με τον Δήμο, και βλέποντας εδώ, επομένως, μια αναφορά σε ένα ιεραποστολικό ταξίδι στη Γαλατία. Αυτός ο όρος, στους χρόνους της Καινής Διαθήκης, μπορεί να σημαίνει είτε τη Γαλατία (σημερινή Γαλλία) είτε τη ρωμαϊκή επαρχία της Γαλατίας στη Μικρά Ασία, όπου ο Παύλος είχε ιεραποστολικό έργο. Στα άλλα εδάφια όπου εμφανίζεται στην Καινή Διαθήκη, ωστόσο, υποδηλώνει τη Γαλατία (Μικρά Ασία), και πιθανότατα θα γινόταν έτσι κατανοητό εδώ από τον Τιμόθεο, ειδικά καθώς οι άλλες περιοχές που αναφέρονται είναι στα ανατολικά της Ρώμης. Επιπλέον, ο Παύλος θα μπορούσε εύκολα να έχει έναν λόγο να στείλει έναν μαθητή του να επισκεφτεί τις παλιές του Εκκλησίες στη Γαλατία, ενώ ο Φένλον σημειώνει ότι δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι είχε ενεργό ενδιαφέρον για τη Γαλατία (Γαλλία).

Πρώιμες χριστιανικές παραδόσεις
-------------------------------

Η παλαιότερη παράδοση (Αποστολικά Συντάγματα, VII, 46) αντιπροσωπεύει τον Κρήσκη ως επίσκοπο των Εκκλησιών στη Γαλατία. Μεταγενέστερες παραδόσεις, από την άλλη πλευρά, τον εντοπίζουν ως Επίσκοπο της Βιέννης στη Γαλατία, επίσης στο Μάιντς του Ρήνου. Αλλά οι παλαιότερες γνωστές παραδόσεις της ίδιας της Γαλατίας δεν αναφέρουν τίποτα για αυτόν τον μαθητή του Αποστόλου ως ιδρυτή των Εκκλησιών τους, και η πίστη θεωρείται ότι προέκυψε αργότερα από την επιθυμία μιας Αποστολικής καταγωγής. Οι ισχυρισμοί της Βιέννης έχουν υποστηριχθεί πολύ έντονα αλλά βασίζονται στη λανθασμένη ταύτιση του πρώτου επισκόπου της, Κρήσκη(Κρέσκενς), που έζησε τον τρίτο αιώνα, με τον Κρήσκη (μαθητή του Παύλου). Άλλο τόσο αβάσιμο είναι ότι υπήρξε επίσκοπος στη Μάιντς. Η ανάγνωση ορισμένων χειρογράφων (Sinaiticus, Ephræmi), που έχουν "Gallia" αντί για "Galatia", έχει επίσης προωθηθεί υπέρ της Γαλατίας, αλλά η παραδοσιακή ανάγνωση υποστηρίζεται από τη μεγάλη μάζα χειρογράφων. Ο Κρήσκης αναφέρεται ως ένας από τους Εβδομήκοντα Αποστόλους του Χριστού από τον Ψευδο-Δωρόθεο. Το μαρτύριό του στη Γαλατία, επί Τραϊανού, που εορτάστηκε στις 27 Ιουνίου από το Ρωμαϊκό Μαρτυρολόγιο, στερείται επιβεβαίωσης παλαιότερων Μαρτυρολογιών.

Τίμηση
------

* Η Ορθόδοξη εκκλησία τον τιμάει στης 30 Ιουλίου.
* Η Ρωμαιοκαθολική εκκλησία τον τιμάει στης 27 Ιουνίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k6213057p/f197.item.r.
2. ↑  books.openedition.org/momeditions/1060.
Ο **Βασίλης Μανωλάκης** (1889-1966) ήταν αρχιτέκτονας που ανέλαβε την ανέγερση μονοκατοικιών και πολυκατοικιών της Αθηναϊκής πρωτεύουσας από την περίοδο του μεσοπολέμου και έπειτα. Είχε σπουδάσει αρχιτέκτων μηχανικός στην πολυτεχνική σχολή του Μονάχου. Υπάρχουν πάνω από 20 κτίρια τα οποία είχε σχεδιάσει κυρίως στην μεσοπολεμική και μεταπολεμική περίοδο. Ως αρχιτέκτονας ακολούθησε τα ρεύματα της εποχής του χωρίς να επιμείνει σε αυστηρά εκλεκτικιστικά πλαίσια, τα έργα του επηρεάστηκαν από το λεγόμενο μοντέρνο κίνημα της αρχιτεκτονικής του 30.

Πηγές
-----

* Χαλαραμπόπουλος, Ν. Γιαλλέλης, Κ. (1963) "Αρχιτέκτονες στην εποχή της μετάβασης", Εκδόσεις Πυραμίς, σελ. 97.
Ο **Βινιθάρ**, *Vinithar*, (β' ήμισυ 4ου αι.) ήταν πιθανώς βασιλιάς των Γρευθούνγιων Γότθων  γύρω στο 375-376. Ο Βινιθάριος αναφέρεται από τον Γότθο ιστορικό Ιορδάνη  στο έργο του Getica. Σύμφωνα με αυτόν ο Βινιθάριος έγινε ο νέος βασιλιάς των Γκρευθούνγκιων μετά το τέλος του Ερμανάριχ (Χερμανάρικ).  Ο Αμμιανός Μαρκελλίνος αναφέρει ότι τον Ερμανάριχ διαδέχθηκε ο Βιθίμιρις.

Εκείνη την εποχή αυτοί οι Γότθοι περιήλθαν στην επικυριαρχία των Ούννων. 

Ο Βινιθάριος λέγεται ότι πολέμησε τους Άντες, που οδηγούνταν από τον αρχηγό τους Μποζ.  Νίκησε τους Άντες και σταύρωσε τον Μποζ, τους οκτώ γιους και τους εβδομήντα ευγενείς του. Έναν χρόνο αργότερα ο Βινιθάριος λέγεται ότι ηττήθηκε στον ποταμό Εράκ από ενωμένες δυνάμεις Ούννων και άλλων Γότθων , με επικεφαλής τον ηγέτη των Ούννων Βαλαμβέρ, ο οποίος πήρε για σύζυγο την κόρη του Βινιθάριου. Η περιγραφή του Ιορδάνη είναι προβληματική, ιδιαίτερα όσον αφορά τους Άντες, οι οποίοι αναφέρονται μόνο από άλλους συγγραφείς τον 6ο αι. Είναι πιθανό ο Βινιθάριος και ο Βιθίμιρις να αναφέρονται στο ίδιο πρόσωπο.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Virtual International Authority File*. OCLC. Dublin. 100448184. Ανακτήθηκε στις 25  Μαΐου 2018.
2. ↑  «Вандаларий» (Ρωσικά)
3. 1 2 3 4 5 6  Terpilovsky, R. *Vinithar (ВІНІТАР)*. Encyclopedia of History of Ukraine. 2003

Πηγές
-----

* Hermann Reichert: Vinithar. Στο: Reallexikon der Germanischen Altertumskunde (RGA). 2. Auflage. Band 32, Walter de Gruyter, Βερολίνο / Νέα Υόρκη 2006,(ISBN 3-11-018387-0), S. 430–431
* Arne Søby Christensen : Cassiodorus, Jordanes and the History of the Goths: Studies in a Migration Myth. Museum Tusculanum Press, Κοπεγχάγη 2002,(ISBN 8772897104), S. 140–156.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 100448184
* GND: 139145109

 |

 |
Ο **Έγκελμπερτ Α΄**, γερμ. Egelbert I (απεβ. 16 Νοεμβρίου 1277) από τον Οίκο του Λα Μαρκ ήταν κόμης του Λα Μαρκ (1249-77).

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Αδόλφου Α΄ κόμη του Λα Μαρκ· το όνομα της μητέρας του είναι άγνωστο.

Το 1249 διαδέχθηκε τον πατέρα του, αλλά ο αδελφός του Όθων, μέλος του Συλλόγου (canon) του καθεδρικού της Λιέγης, επέστρεψε και ζήτησε μερίδιο. Ο Έγκελμπερτ Α΄ του παραχώρησε τα κάστρα Αλτένα και Μπλάνκενσταϊν με τις γύρω περιοχές· ο Όθων απεβίωσε χωρίς άρρεν τέκνο και τα κάστρα επέστρεψαν στον Έγκελμπερτ Α΄ το 1262.

Κατά τα πρώτα έτη της εξουσίας του ήλθε σε διαμάχη με τον Ένγκελμπερτ αρχιεπίσκοπο της Κολωνίας. Έγιναν διάφορες μάχες και ο καθένας ερήμωνε την περιοχή του άλλου, ως το 1265 που έκαναν ειρήνη. Αυτή εξασφαλίστηκε με τον γάμο του κόμη με την ανιψιά του αρχιεπισκόπου. Το 1262 ο Ένγκελμπερτ Β΄ και ο Γουλιέλμος Δ΄ κόμης του Γύλιχ ήλθαν σε βοήθεια των Τευτόνων ιπποτών κατά την πολιορκία του Κένιγκσμπερκ.

Το 1274 ο αρχιεπίσκοπος απεβίωσε και ο διάδοχός του Ζίγκφριντ Β΄ του Βέστερμπουρκ προσπάθησε να επεκτείνει την επιρροή του στη Βεστφαλία και τη Ρηνανία. Οι άρχοντες της περιοχής αντιπαρατέθηκαν και έκαναν συμμαχία το 1277 με αρχηγό τον Σίμωνα Α΄ επίσκοπο του Παντερμπόρν· ο Ένγκελμπερτ Α΄ εισήλθε στη συμμαχία.

Αργότερα το ίδιο έτος, καθώς ταξίδευε κοντά στο Τέκλενμπουρκ, του επιτέθηκε ο Χέρμαν κόμης του Λον, τον τραυμάτισε και τον κράτησε αιχμάλωτο στο κάστρο Μπέντεβοορτ. Ο Ένγκελμπερτ Α΄ απεβίωσε από τα σοβαρά τραύματά του και τάφηκε στο αββαείο Κάπενμπερκ. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Έμπερχαρτ Α΄.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πρώτα την Κουνιγκούντε του Μπλίσκαστελ και είχε τέκνο:

* Έμπερχαρτ Β΄ π. 1255-1308, κόμης του Λα Μαρκ.

Έπειτα έκανε δεύτερο γάμο με την Ελισάβετ του Βάλκενμπουρκ, ανιψιά του Ένγκελμπερτ αρχιεπισκόπου της Κολωνίας.

* Αδελαΐδα, παντρεύτηκε τον Όθωνα κόμη της Κλέβης.

Πηγές
-----

* Wilhelm Crecelius (1877), "Engelbert I. Graf von der Mark", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 6, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 125–126

Παραπομπές σε πηγές
-------------------

1. 1 2  p58968.htm#i589678. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. 1 2 3  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
3. 1 2 3 4 5 6  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
4. ↑  WIAG-Pers-EPISCGatz-03254-001.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 81563585
* GND: 137362595

 |

 |
Ο **Βασίλης Κορκολόπουλος** (Λυνίσταινα Ολυμπίας, 22 Φεβρουαρίου 1941 - Αθήνα, 16 Αυγούστου 2015) ήταν Έλληνας πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1941 και σπούδασε στην Πολυτεχνική Σχολή της Θεσσαλονίκης. Εργάστηκε ως διευθυντικό στέλεχος σε τεχνικές εταιρείες της Ελλάδας και του εξωτερικού και επόπτευσε πολλά έργα, όπως αεροδρόμια και διυλιστήρια. Ανάμεσα στα άλλα, υπηρέτησε ως γενικός γραμματέας στο ΥΠΕΧΩΔΕ (1990-92) και αργότερα στο Υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών. 

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Ηλείας με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας στις εκλογές του 1993  και επανεξελέγη το 1996 και το 2000. Το 2004 αποσύρθηκε και επιδόθηκε στη συγγραφή και στη συλλογή παλαιών αντικειμένων.

Έμεινε στην Αθήνα ως τον θάνατό του. Απεβίωσε εκεί, το 2015 σε ηλικία 74 ετών. Κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτη, στην ελληνική πρωτεύουσα.

Σύζυγός του ήταν η Μαρούλα Σακελλαρίου.

Πηγές
-----

1. 1 2 3 4  Έφυγε" από τη ζωή ο πρώην βουλευτής Ηλείας Βασίλης Κορκολόπουλος, ilialive.gr, 16-8-2015.
2. ↑  Βουλευτική σταδιοδρομία Βασίλη Κορκολόπουλου, από την ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων, ανάκτηση 31-1-2016.
3. ↑  Απεβίωσε ο πρώην βουλευτής της ΝΔ Βασίλης Κορκολόπουλος, protothema.gr, 16-8-2015.
Οι **Wardruna** είναι νορβηγικό μουσικό συγκρότημα που ιδρύθηκε το 2003 από τον Εϊνάρ Σέλβικ μαζί με τους Gaahl και Lindy Fay Hella. Εκτελούν μουσικές παραστάσεις με σκανδιναβικές πολιτιστικές και εσωτερικές παραδόσεις με σκανδιναβικά παραδοσιακά όργανα και άλλες πηγές ήχου όπως τα δέντρα, οι βράχοι, το νερό και οι δαυλοί.

Το συγκρότημα κυκλοφόρησε πέντε άλμπουμ, τα τρία πρώτα βασίζονται σε νορβηγικούς ρούνους, το τέταρτο βασίζεται στις ρήσεις του Odin από τη Völuspá και άλλες αρχαίες νορβηγικές πηγές. Το όνομα Wardruna σημαίνει «ο φύλακας των μυστικών» ή «εκείνη που ψιθυρίζει».

Σημειώσεις παραπομπές
---------------------

1. ↑  «Wardruna - An In Depth Interview With Brilliant Norwegian Band With Viking Roots Music» (στα αγγλικά). *Louder Than War*. 2013-08-23.. Ανακτήθηκε στις 2017-08-02.
2. ↑  «About Wardruna». *Wardruna.com*. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2016.
3. ↑  «Interview: Wardruna – Secrets of the Runes». *www.wardruna.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2021.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 317277855
* LCCN: no2017004614
* ISNI: 0000 0004 6956 5499
* GND: 1075470102
* BIBSYS: 12005203
* MusicBrainz: 91136bf7-3b12-4ae5-b93b-eddb9e561dfb
* NKC: xx0172556

 |

 |
Το **ναουκογκράντ** (ρωσικά: наукогра́д, επίσης τεχνολογική πόλη), που σημαίνει «πόλη επιστήμης», είναι επίσημος όρος για πόλεις με υψηλές συγκεντρώσεις εγκαταστάσεων έρευνας και ανάπτυξης στη Ρωσία και τη Σοβιετική Ένωση. Μερικές από αυτές τις πόλεις κατασκευάστηκαν ειδικά από τη Σοβιετική Ένωση για τους σκοπούς αυτούς. Ορισμένες από αυτές τις πόλεις ήταν μυστικές και αποτελούσαν μέρος ενός μεγαλύτερου συστήματος κλειστών πόλεων στην ΕΣΣΔ, από τις οποίες πολλές χτίστηκαν από καταναγκαστική εργασία από τα σοβιετικά Γκουλάγκ. Στη Ρωσική Ομοσπονδία, στη μετασοβιετική εποχή, ο όρος χρησιμοποιείται γενικά για περίπου εβδομήντα πόλεις που έχουν συγκεντρώσεις επιστημονικής έρευνας και παραγωγής και συγκεκριμένα αναφέρεται σε ένα μικρό αριθμό πόλεων που έχουν αναγνωριστεί για τις επιστημονικές τους ικανότητες και ως εκ τούτου έχουν ειδικά προνόμια .

Από τα γενικότερα ναουκογκράντ, περίπου τριάντα βρίσκονται στην περιοχή της Μόσχας και τα υπόλοιπα κυρίως στις περιοχές του Βόλγα, των Ουραλίων και της Σιβηρίας. Λίγα είναι τώρα «κλειστά» - υπάρχουν μόνο δέκα κλειστές πυρηνικές πόλεις όπου η πυρηνική στρατιωτική εργασία της Ρωσίας συνεχίζεται. Ορισμένα εξακολουθούν να έχουν στρατιωτικές συνδέσεις, όπως το Φριάζινο, όπου αναπτύσσονται προηγμένες συσκευές ραδιοφωνίας και ηλεκτρονικών συσκευών, αλλά τα περισσότερα επικεντρώνονται τώρα σε μη στρατιωτικές εργασίες με τη βοήθεια των δανείων βοήθειας της Δύσης. Ορισμένα ναουκογκράντ λειτουργούν από τη Ρωσική Ακαδημία Επιστημών, συμπεριλαμβανομένου του Πούστσινο, ενός κέντρου βιολογικών επιστημών, και της Τσερνογκολόφκα, ενός κέντρου φυσικής και χημείας. Το Ζελένογκραντ (μια πόλη και μια διοικητική επαρχία της Μόσχας που βρίσκεται σαράντα χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης) είναι το ρωσικό κέντρο έρευνας, εκπαίδευσης και παραγωγής στην περιοχή των ηλεκτρονικών.

Η πρώτη πόλη που έγινε επισήμως «ναουκογκράντ» το 2000 ήταν το Ομπνίνσκ, μια πόλη με πολλά πυρηνικά και άλλα ειδικά υλικά, καθώς και με εγκαταστάσεις μετεωρολογικών και ιατρικών ερευνών. Τρεις άλλες πήραν αυτό το καθεστώς σύντομα: η Ντουμπνά, ένα διεθνές κέντρο πυρηνικής έρευνας, το Κορολιόφ όπου βρίσκονται πολλές εγκαταστάσεις διαστημικής έρευνας και το Κόλτσοβο, κοντά στο Ακαντεμγκοροντόκ, το οποίο ήταν αρχικά η έδρα του κέντρου βιολογικού πολέμου Βέκτορ, αλλά τώρα είναι ένα κέντρο φαρμακευτικής και ιατρικής έρευνας. Λίγο αργότερα, το Δεκέμβριο του 2003, το Ρεούτοφ και το Φριάζινο έλαβαν επίσης το καθεστώς του ναουκογκράντ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Secret Cities
Το **Μποσίλεγκραντ** (σερβικά: Босилеград/Bosilegrad) είναι κωμόπολη και δήμος που βρίσκεται στο Διαμέρισμα Πτσίνια της νότιας Σερβίας. Ο δήμος περιλαμβάνει έκταση 571 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η κωμόπολη έχει πληθυσμό 2.624 κατοίκους, ενώ ο δήμος 8.129 κατοίκους.

Μαζί με το Ντιμίτροβγκραντ (Τσάριμπροντ), το Μποσίλεγκραντ αποτελεί οικονομικό και πολιτιστικό κέντρο της βουλγαρικής κοινότητας της Σερβίας.

Ιστορία
-------

Ιστορικά αποτελούσε βουλγαρικό έδαφος, το Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων κέρδισε κάποιο έδαφος από τη Βουλγαρία ως μέρος της Συνθήκης του Νεϊγύ, μετά την εισβολή και την κατοχή μέρους του Βασιλείου της Σερβίας από τη Βουλγαρία και την επακόλουθη ήττα των Συμμάχων των Κεντρικών Δυνάμεων στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Από το 1929 έως το 1941, ήταν μέρος της Μπανόβινας του Βαρδάρη. Ο βουλγαρικός στρατός κατέλαβε το Μποσίλεγκραντ κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου από το 1941 έως το 1944. Στο τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η Βουλγαρία άλλαξε πλευρά στον πόλεμο και τον Οκτώβριο του 1944 έδωσε τις κατεχόμενες δυτικές περιοχές πίσω στη Γιουγκοσλαβία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Велизар Енчев, Югославската идея: исторически, политически и международни аспекти на доктрината за национално освобождение и държавно обединение на южните славяни, Захарий Стоянов, 2009, ISBN 9540902673, стр. 314.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 133871455
* LCCN: n98011678

 |

 |
Ο Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος
Με τον τίτλο **Άνθρωπος της Χρονιάς** φέρεται στη Ρωσία ειδικό εθνικό βραβείο που απονέμεται κατ΄ έτος.

Το βραβείο αυτό καθιερώθηκε για πρώτη φορά το 1993. Φορέας απονομής αυτού είναι το Βιογραφικό Ινστιτούτο της Ρωσίας. Ειδικοί εμπειρογνώμονες του Ινστιτούτου αυτού συνέρχονται κατ΄έτος σε συνεδρίαση όπου αναλύοντας και εξετάζοντας τα επιτεύγματα Ρώσων προσωπικοτήτων αποφασίζουν με ψηφοφορία για την απονομή.

Για το έτος 2010 το Βιογραφικό Ινστιτούτο απένειμε το εθνικό βραβείο "Άνθρωπος της Χρονιάς" στον Αγιότατο Πατριάρχη Μόσχας και Πασών των Ρωσιών Κύριλλο.

Σημείωση
--------

Από το 1988, όπου ως γνωστό εορτάστηκε στη Ρωσία η χιλιετία από της ίδρυσης της ρωσικής Εκκλησίας είναι χαρακτηριστική η μεταστροφή του επίσημου ρωσικού κράτους απέναντι στο Πατριαρχείο Μόσχας. Ειδικότερα από το 1992 και ύστερα παρατηρείται μια έντονη και συνεχής κινητικότητα απόδοσης υψηλού κύρους στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρωσίας σε κάθε δυνατή ευκαιρία.

Πηγές
-----

* Ελληνικός ημερήσιος τύπος στις 10 και 11 Δεκεμβρίου 2010.
Ο **Βάσος (Βασίλειος) Κριμπάς** (1889 - 11 Ιανουαρίου 1965) ήταν Έλληνας καθηγητής του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Μερόπη Μεσσηνίας και αδερφός του ήταν ο Ηλίας Κριμπάς. Σπούδασε Χημεία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, του οποίου αναγορεύθηκε διδάκτωρ, και εν συνεχεία φοίτησε στην Εθνική Γεωπονική σχολή του Μονπελιέ της Γαλλίας. Υπηρέτησε για ένα διάστημα στο Υπουργείο Γεωργίας φτάνοντας μέχρι την θέση του γενικού γραμματέα του υπουργείου. Την περίοδο 1927 - 1930 διετέλεσε Διευθυντής Αγροτικών Αποκαταστάσεων στην Ε.Α.Π.

Το 1930 εξελέγη στη θέση του τακτικού καθηγητή Αμπελουργίας στη Γεωπονική Σχολή Αθηνών και το 1937 μετατάχθηκε στη Γεωπονική Σχολή Θεσσαλονίκης για να επανέλθει, τελικώς, το 1941, στην Αθήνα, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1961. Τις περιόδους 1947 - 1948, 1953 - 1954, 1956 - 1957 και 1958 - 1959 διετέλεσε πρύτανης του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Το 1946 εξελέγη πρόσεδρο μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και το 1960 τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Είχε τιμηθεί με πλείστα βραβεία και ήταν μέλος της Γεωργικής Ακαδημίας της Γαλλίας, πρόεδρος της της Βασιλικής Γεωργικής Εταιρείας κ.α.

Γιος του είναι ο Κωνσταντίνος Κριμπάς.

Αναφορές
--------

1. 1 2  Βιογραφικό Βάσου Κριμπά, από την ιστοσελίδα του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών
2. ↑  Διατελέσαντες πρύτανεις, από την ιστοσελίδα του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών
3. ↑  Τακτικά μέλη της Ακαδημίας Αθηνών κατά σειρά εκλογής Αρχειοθετήθηκε 2015-04-07 στο Wayback Machine. επίσημη ιστοσελίδα της Ακαδημίας Αθηνών

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βάσος Κριμπάς στον *Πανδέκτη* του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 320158790508738850147
* **ΕΒΕ**: 230790
* **AA**: 74051

 |

 |
Η **Άνι Χόλμστρεμ** (*λατινικό αλφάβητο: Annie Holmström*) (22 Φεβρουαρίου 1880 – 26 Οκτωβρίου 1953), ήταν Σουηδή πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης.

Η Χόλμστρεμ συμμετείχε στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1912 στη Στοκχόλμη με τη Σουηδία. Στο απλό γυναικών στον πρώτο γύρο πέρασε χωρία αγώνα και στον δεύτερο, όπου ήταν ο προημιτελικός έχασε από την, επίσης Σουηδή, Έντιτ Άρνχαϊμ με 2-1. Στο διπλό γυναικών με συμπαίκτρια την αδελφή της Έλεν Μπρούσεβιτς έχασαν στον δεύτερο γύρο, όπου ήταν ο προημιτελικός. Στο απλό σε κλειστό γήπεδο έχασε στον δεύτερο γύρο από την, επίσης Σουηδή, Σίγκριντ Φικ με 2-1.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  *Swedish death index*. Ανακτήθηκε στις 5  Ιουνίου 2018.
2. ↑  a/annie-holmstrom. Ανακτήθηκε στις 5  Ιουνίου 2018.
3. ↑  (σουηδικά) *Swedish Census 1880*. National Archives of Sweden. sok.riksarkivet.se?postid=Folk\_119830533. Ανακτήθηκε στις 5  Ιουνίου 2018.
4. 1 2 3 4  «Η Χόλμστρεμ στους Ολυμπιακούς αγώνες». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Δεκεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2017.
Χάρτης της κεντρικής Ρώμης κατά τη διάρκεια της Αυτοκρατορίας συμπεριλαμβανομένου του *Βίκους Γιουγκάριους* κάτω αριστερά.
Ο **Βίκους Ιουγκάριους** λατινικά: *Vicus Ιugarius*‎, που σημαίνει **Οδός των κατασκευαστών ζυγών** (για το ζέψιμο των βοδιών) ήταν ένας αρχαίος δρόμος που οδηγούσε στη Ρωμαϊκή Αγορά. Ήταν πολύ παλαιός, ίσως και αρχαιότερος από την ίδια τη Ρώμη. Η λατινική λέξη *jugarius* σημαίνει «ζυγός» (για βόδια) και «ράχη».

Ο Βίκους Γιουγκάριους ερχόταν στην Αγορά από τα νοτιοδυτικά, κατά μήκος του ώμου του Καπιτωλίνου λόφου και μεταξύ του Ναού του Κρόνου (Saturnus) και της Ιουλίας Βασιλικής, κοντά στη λίμνη του Σερβίλιου. Η Αψίδα του Τιβερίου (τώρα δεν υπάρχει πια) είχε κτιστεί, για να περάσει ο δρόμος από εδώ. Το άλλο άκρο του, στα νότια του Πεδίου του Άρεως, ήταν κοντά στο Αγορά των Κηπευτικών. Αυτή ήταν η έκταση του δρόμου στην περίοδο της Ύστερης Δημοκρατίας και τους Αυτοκρατορικούς χρόνους, αλλά την προηγούμενη εποχή, ήταν πολύ μεγαλύτερος, εκτεινόμενος μέχρι τον Κυρινάλιο λόφο και αντιπροσώπευε ένα μέρος της αρχικής εμπορικής οδού προς τον ποταμό Τίβερη. Το αρχαίο όνομά του μπορεί στην πραγματικότητα να σήμαινε αρχικά έναν «στα υψηλά δρόμο». κάτι σαν «ο δρόμος κατά μήκος της κορυφογραμμής, της ράχης [του Καπιτωλίου]», αντί για τη μεταγενέστερη έννοια του «ζυγού».

Ένα σημείο στον δρόμο γνωστό ως *Equimaelium* ίσως διασώζει την κατεδάφιση του σπιτιού του ιππέα Σπούριου Μαίλιου.

Ετυμολογία
----------

Οι λατινικές λέξεις που σχετίζονται με το *jugarius* περιλαμβάνουν το *jugalis* («ζευγμένος μαζί, συζευγμένος») και το *jugo* («παντρεύομαι» ή «ενώνομαι»). Μερικές λέξεις που προέρχονται από αυτή τη λατινική ρίζα είναι (στα αγγλικά): "yoke", "join", "juncture", "conjugal" και ακόμη και "yoga" (από τη σανσκριτική ρίζα *yuj*, που σημαίνει "θέτω υπό τον ζυγό" ή "ζευγνύω, ενώνω"). Η *Juga*, ή *Jugalis*, είναι ένα επίθετο της θεάς Juno (Ήρας) στην ιδιότητά της ως θεάς του γάμου (πιστευόταν ότι συνέδεε το νέο ζευγάρι στον γάμο). Ως *Juno Juga* (Ήρα της Σύζευξης, του Γάμου) είχε έναν βωμό στο Βίκους Γιουγκάριους· η ακριβής τοποθεσία του είναι άγνωστη. Αν και πίστευαν οι αρχαίοι ότι αυτό έδωσε το όνομά του στον δρόμο, στην πραγματικότητα μάλλον έγινε το αντίστροφο.

Δείτε επίσης
------------

* Εκκλησία της Σάντα Μααρία ντελα Κονσολατσιόνε

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Claridge, Amanda (2nd edition, 2010), *Rome: An Oxford Archaeological Guide*, Oxford University Press, pg 84.
2. ↑  Robert Burn (1876). *Rome and the Campagna: An Historical and Topographical Description of the Site, Buildings, and Neighbourhood of Ancient Rome*. Deighton, Bell. σελίδες 277–.
3. ↑  Marcus Tullius Cicero (1852). *The Orations of Marcus Tullius Cicero: Orations for his house, Plancius, Sextius, Cœlius, Milo, Ligarius, etc*. H.G. Bohn. σελίδες 46–.
Ο **Βίκτορ Ιβάνοβιτς Γκριγκορόβιτς** (ρωσικά: Виктор Иванович Григорович‎) ήταν Ρώσος σλαβολόγος, λαογράφος, λογοτεχνικός κριτικός, ιστορικός και δημοσιογράφος. Ήταν ένας από τους δημιουργούς των σλαβικών σπουδών στη Ρωσική αυτοκρατορία.

Ζωή
---

Γεννήθηκε στις 30 Απριλίου 1815 στη Μπάλτα, σημερινή Ουκρανία και πέθανε στις 19 Δεκεμβρίου 1876 στο Γιελισάβετγκραντ, τώρα στην Ουκρανία. Από το 1842 έως το 1863, ήταν καθηγητής στο τμήμα της σλαβικής λογοτεχνίας στο Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο του Καζάν. Κατά τη διάρκεια των ετών 1848-49, διετέλεσε λέκτορας στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας και από το 1865 έως το 1876 στο Πανεπιστήμιο της Οδησσού. Ήταν ένας από τους πρώτους μελετητές της αρχαιολογίας, της εθνογραφίας και της ιστορίας των νότιων Σλάβων. Μεταξύ 1844 και 1847, πραγματοποίησε περιοδεία στα Οθωμανικά Βαλκάνια, όπου συγκέντρωσε πολλά έργα νότιας σλαβικής και εκκλησιαστικής σλαβικής λογοτεχνίας. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του, βρήκε πολύτιμα μεσαιωνικά χειρόγραφα που πήρε στη Ρωσία. Έδειξε εκτενές ενδιαφέρον σε μερικές βυζαντινές πηγές για να μελετήσει την ιστορία των Βαλκάνιων Σλάβων σε πολλά έργα. Το 1848 δημοσίευσε τη συλλογή της σλαβικής του μελέτης με τίτλο «Σύνοψη ενός ταξιδιού μέσω της Ευρωπαϊκής Τουρκίας». Το βιβλίο του που δημοσιεύθηκε στο Καζάν το 1848, βοήθησε το ρωσικό κοινό να γνωρίσει καλύτερα τους λαούς της Νότιας Σλαβίας.

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Η Μεγάλη Ρωσική Εγκυκλοπαίδεια. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28  Σεπτεμβρίου 2015.
2. ↑  *Czech National Authority Database*. js2017944445. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.
3. 1 2 3  *Czech National Authority Database*. js2017944445. Ανακτήθηκε στις 18  Δεκεμβρίου 2022.
4. ↑  Григорович Виктор Иванович, Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 62349627
* LCCN: n90662645
* ISNI: 0000 0001 1572 4480
* GND: 119028972
* SUDOC: 160835445
* NKC: js2017944445

 |

 |
Συντεταγμένες: 47°13′N 9°30′E﻿ / ﻿47.217°N 9.500°E﻿ / 47.217; 9.500

Το **Μπέντερν** (γερμανικά: *Bendern*) είναι χωριό του Λίχτενσταϊν, το οποίο ευρίσκεται εντός του Δήμου του Γκάμπριν.

Γεωγραφία
---------

Το χωριό ευρίσκεται επί των όχθων του ποταμού Ρήνου, πλησίον του Γκάμπριν, και δίπλα στα σύνορα με την Ελβετία. Συνδέεται με το ελβετικό χωριό του Χάαγκ, συνοικισμό του Ζέννβαλντ, μέσω οδικής γέφυρας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Bevölkerungsstatistik». (Γερμανικά) Office of Statistics. Ανακτήθηκε στις 26  Μαρτίου 2016. σελ. 7.
2. ↑  «Poststelle 9487 Gamprin-Bendern». (Γερμανικά)
3. ↑  1557374993 Μπέντερν στο OpenStreetMap

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Bendern στο Wikimedia Commons

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Λίχτενσταϊν
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 244272021
* GND: 4441890-5
* HDS: 019976

 |

 |
H **Μπέντλι Γκρινς** (αγγλικά: *Bentleigh Greens*) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα το Τσέλτεναμ, προάστιο της Μελβούρνης στη Βικτώρια της Αυστραλίας. Ο σύλλογος αγωνίζεται στα πρωταθλήματα της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Βικτώριας.

Ιστορία
-------

Το σωματείο ιδρύθηκε το 1987 από Ελληνοκύπριους. Το 2014, η Μπέντλι Γκρινς έφτασε ως τα ημιτελικά του Κυπέλλου Αυστραλίας, γεγονός που αποτέλεσε σημαντικό επίτευγμα για το σύλλογο. Την επόμενη περίοδο, το 2015, κατέκτησε για πρώτη φορά το πρωτάθλημα στους τελικούς της Νάσιοναλ Πρέμιερ Λιγκς Βικτόρια. Το 2016, η ομάδα τερμάτησε στην πρώτη θέση της Νάσιοναλ Πρέμιερ Λιγκς Βικτόρια στην κανονική διάρκεια της περιόδου, παίρνοντας έτσι το εισιτήριο για τους τελικούς της Νάσιοναλ Πρέμιερ Λιγκς όπου και αποκλείστηκε στα προημιτελικά, ενώ την ίδια περίοδο κατέκτησε και το πρώτο της Ντόκερτι Καπ. Την επόμενη περίοδο, το 2017, στέφθηκε πρωταθλήτρια για δεύτερη φορά στους τελικούς της Νάσιοναλ Πρέμιερ Λιγκς Βικτόρια. Το 2018 κατέκτησε για δεύτερη φορά το Ντόκερτι Καπ.

Επιτυχίες
---------

*Τελευταία ενημέρωση: 26 Ιουλίου 2018*.
Πολιτειακές
* **Νάσιοναλ Πρέμιερ Λιγκς Βικτόρια**

Πρωταθλήτρια αγώνων κατάταξης (1): 2015, 2017
Πρωταθλήτρια κανονικής διάρκειας (1): 2016
* **Βικτόριαν Πρέμιερ Λιγκ**

Δεύτερη θέση στους αγώνες κατάταξης (4): 1996, 1997, 2001, 2002
* **Βικτόριαν Στέιτ Λιγκ Ντιβίζιον 1**

Πρωταθλήτρια (1): 1995
* **Βικτόριαν Στέιτ Λιγκ Ντιβίζιον 2**

Δεύτερη θέση (1): 1993
* **Βικτόριαν Στέιτ Λιγκ Ντιβίζιον 3**

Δεύτερη θέση (1): 1990
* **Βικτόριαν Στέιτ Λιγκ Ντιβίζιον 4**

Δεύτερη θέση (1): 1989
* **Ντόκερτι Καπ**

Νικήτρια (2): 2016, 2018
Άλλες
* **Χελλένικ Καπ**

Νικήτρια (5): 1991, 1996, 1997, 2002, 2003

Παραπομπές
----------

1. ↑  Gorman, Joe. «FFA Cup: Greens continue Greek success while Wanderers are shocked». The Guardian. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2018.
2. ↑  Westfield FFA Cup 2014 review myfootball.com.au
3. ↑  Victoria 2015 Αρχειοθετήθηκε 2016-03-16 στο Wayback Machine. socceraust.co.uk
4. ↑  «Fixtures/Results». Soccer Aust. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2015.
5. ↑  Victoria 2017 Αρχειοθετήθηκε 2018-07-17 στο Wayback Machine. socceraust.co.uk

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Ο **Βασίλειος Μεσαρντονίτης** ήταν Βυζαντινός στρατηγός και διοικητής (κατεπάνω) της Ιταλίας από το 1010 έως το 1016 ή 1017. Διαδέχθηκε τον Ιωάννη Κουρκούα, ο οποίος πέθανε πολεμώντας τους Λομβαρδούς κατά στην εξέγερση του Μέλη, στις αρχές του 1010. 

Τον Μάρτιο, ο Βασίλειος αποβιβάστηκς με ενισχύσεις από την Κωνσταντινούπολη μαζί με τον Κοντολέων Τορνίκη, στρατηγό της Κεφαλονιάς. Ο Βασίλειος πολιόρκησε αμέσως τους αντάρτες στο Μπάρι. Οι Έλληνες πολίτες της πόλης ανάγκασαν τους ηγέτες των Λομβαρδών Μέλη και Ντάτους να τραπούν σε φυγή. Ο Βασίλειος μπήκε στην πόλη στις 11 Ιουνίου του 1011 και επανεγκατέστησε τη βυζαντινή εξουσία. Έστειλε την οικογένεια του Μέλη που είχε συλλάβει, συμπεριλαμβανομένου του γιου του Αργυρού, στην Κωνσταντινούπολη. Επόμενη κίνηση του Βασίλειου ήταν να συμμαχήσουν με την Βυζαντινή αυτοκρατορία πολλοί Λομβαρδοί τοπικοί ηγεμόνες. Επισκέφθηκε το Σαλέρνο, τον Οκτώβριο, όπου ο πρίγκιπας Guaimar ΙΙΙ ήταν ονομαστικά υποτελής των βυζαντινών. Κινήθηκε έπειτα προς την μονή του Μόντε Κασίνο όπου είχε καταφύγει ο Ντάτους. Ο Βασίλειος επιβεβαίωσε, ωστόσο, όλα τα προνόμια της Μονής επί της ιδιοκτησίας της στην βυζαντινή επικράτεια. Ο ηγούμενος, Ατενούλφ, ήταν αδελφός του πρίγκιπα της Κάπουα, Πανδούλφου. Το μοναστήρι στη συνέχεια εκδίωξε αμέσως τον Ντάτους που κατέφυγε στην παπική επικράτεια. 

Ο Βασίλειος ήταν κατεπάνω μέχρι το θάνατό του χωρίς άλλα προβλήματα με τους Λομβαρδούς το 1016, ή, το 1017. Αντικαταστάθηκε από τα προαναφερθέντα στρατηγό της Κεφαλλονιάς, Κοντολέων Τορνίκη.

Οι σύγχρονοι μελετητές όπως Guilou και Βανιέρ ταυτοποιούν τον Βασίλειος Μεσαρντονίτη με τον Βασίλειο, μέλος της οικογένειας Αργυρού και αδελφός του μετέπειτα αυτοκράτορα Ρωμανού Γ, ο οποίος αναφέρεται από τον χρονογράφο Ιωάννη Σκυλίτζη να έχει επίσης ενεργό ρόλο εναντίον των ανταρτών του Μέλη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Alexander Kazhdan, Some Notes on the Byzantine Prosopography of the Ninth through the Twelfth Centuries. *Byz. Forsch.* 12 (1987): 63–76.

Πηγές
-----

* John Julius Norwich, *The Normans in the South 1016-1130*, Longmans: London, 1967.
* Ferdinand Chalandon, *Histoire de la domination normande en Italie et en Sicile*. Paris, 1907.
Ορθογώνιο παραλληλεπίπεδο. Η ευθεία που διέρχεται από το τμήμα AD και η ευθεία που διέρχεται από το τμήμα Β1Β είναι ασύμβατες, επειδή δεν είναι στο ίδιο επίπεδο.
Στον τρισδιάστατη γεωμετρία, **ασύμβατες ευθείες** είναι δύο ευθείες εκείνες που εκ της μεταξύ τους θέσης δεν είναι παράλληλες αλλά και ούτε τέμνονται. Ένα απλό παράδειγμα ζεύγους ασύμβατων ευθειών είναι ένα ζευγάρι στις αντίθετες αιχμές ενός κανονικού τετράεδρου. Δυο ευθείες που βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο είτε θα τέμνονται είτε θα συμπίπτουν είτε θα είναι παράλληλες, οπότε ασύμβατες ευθείες μπορεί να υπάρχουν μόνο σε τρεις ή περισσότερες διαστάσεις.

Ευθείες που φέρονται στο αυτό επίπεδο αποκλείεται να υπάρξουν μεταξύ τους ασύμβατες, εκ του λόγου ότι αν δεν είναι παράλληλες, τότε θα τέμνονται.

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.12ος, σελ.102.