recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Σαρλ Βικτόρ Μωγκέν** (*Charles-Victor Mauguin*, 19 Σεπτεμβρίου 1878 – 25 Απριλίου 1958) ήταν Γάλλος καθηγητής της ορυκτολογίας και κρυσταλλογράφος.

Βιογραφικά δεδομένα
-------------------

Ο Μωγκέν, γιος ενός φούρναρη, γεννήθηκε στην πόλη Προβέν. Οι διακρίσεις του στη σχολή του Σαιν Κλου τού επέτρεψαν να εισαχθεί στο εργαστήριο οργανικής χημείας της École normale supérieure στο Παρίσι, όπου παρουσίασε τη διατριβή του. Το ενδιαφέρον του για την κρυσταλλογραφία γεννήθηκε από την παρακολούθηση των διαλέξεων του Πιερ Κιουρί το 1905 με θέμα τη συμμετρία στα φυσικά φαινόμενα. Αργότερα, ως βοηθός του Φρεντερίκ Βαλεράν στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού, μελέτησε τους υγρούς κρυστάλλους. Το 1933 διαδέχθηκε τον Βαλεράν στην έδρα Ορυκτολογίας του ίδιου Πανεπιστημίου, ενώ προηγουμένως ήταν καθηγητής της ορυκτολογίας στο Μπορντώ και στο Νανσύ. Υπήρξε επίσης μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών.

Επιστημονικά επιτεύγματα
------------------------

Ο Μωγκέν επινόησε το 1931 μία διεθνή πρότυπη σημειογραφία για τις κρυσταλλογραφικές ομάδες, που τροποποιημένη από τον Γερμανό κρυσταλλογράφο Καρλ Χέρμαν, είναι σήμερα γνωστή ως συμβολισμός Hermann–Mauguin ή απλώς Διεθνής Συμβολισμός.

Ο Μωγκέν ήταν ο πρώτος άνθρωπος που πρόσεξε ότι όταν έθετε ένα λεπτό στρώμα υγρών κρυστάλλων ανάμεσα σε δύο ευθυγραμμισμένα πολωτικά φύλλα, μπορούσε να περιστρέψει το ένα φύλλο ως προς το άλλο και το φως να συνεχίζει να μεταδίδεται μέσα από το όλο σύστημα. Αυτό το χαρακτηριστικό αποκαλείται «φάση κυματοδηγού» ή «Mauguin regime» στο φαινόμενο περιεστραμμένου νηματικού πεδίου (*TN-effect*), που κατέστησε πρακτικές τις ενδείξεις υγρών κρυστάλλων (LCD)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Charles-Mauguin. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. 155921350.
3. ↑  «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) *IdRef*. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Ανακτήθηκε στις 5  Μαρτίου 2020.
4. ↑  Wyart, J. «50 Years of X-ray Diffraction» (PDF). International Union of Crystallography. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2016.
5. ↑  Mauguin, C.: «Sur les cristaux liquides de Lehman», *Bull. Soc. Fr. Miner.*, τόμος 34, σσ. 71–117 (1911)
6. ↑  Blinov L.M.: *Structure and Properties of Liquid Crystals*, Springer, 2011, Κεφάλαιο 11.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 34774760
* LCCN: no00067699
* ISNI: 0000 0001 1441 5547
* SUDOC: 091294398
* BNF: cb155921350 (data)
* Léonore: 255535

 |

 |
Το **Lada Priora** ήταν μικρομεσαίο αυτοκίνητο που παράχθηκε από τη ρωσική αυτοκινητοβιομηχανία Lada από τον Μάρτιο του 2007 μέχρι τον Ιούλιο του 2018, αν και ο διάδοχός του, το Lada Vesta, είχε μπει στην παραγωγή από τις 25 Σεπτεμβρίου 2015. Το μοντέλο αντικατέστησε το Lada 110, το οποίο σταμάτησε να παράγεται το 2009.

Το ταμπλό ενός Lada Priora του 2007 με 2 μπροστινούς αερόσακους.
Για την ακρίβεια, το Priora ήταν ένας έντονος επανασχεδιασμός του 110 και μόνο οι πλαϊνές πόρτες του είχαν παραμείνει αμετάβλητες και θύμιζαν ακόμα το 110.  Σε αντίθεση όμως με το Lada 110, το Priora έφερε και ABS και αερόσακους, μπροστινούς και πλευρικούς (ανάλογα με την έκδοση), για να είναι πιο ασφαλές από τους ανταγωνιστές του. Η μέγιστη ταχύτητα του Priora ήταν 176 και 183 χιλιόμετρα την ώρα. Το αυτοκίνητο ήταν αρκετά δημοφιλές στη Ρωσία, καθώς και στην Ανατολική Ευρώπη, λόγω της σχετικά υψηλής ποιότητας του, που ήταν σαφώς πολύ καλύτερη από του 110, ενώ και η αξιοπιστία του Priora είχε βελτιωθεί εμφανώς από αυτήν του 110.

Το Priora σταμάτησε να παράγεται το 2018, με το Lada Vesta να παίρνει την θέση του ήδη από τον Σεπτέμβριο του 2015. Ειδικότερα στις εξαγωγικές αγορές, το Priora αποσύρθηκε στα τέλη του 2015, ταυτόχρονα με την εισαγωγή του Vesta, αλλά το Priora συνέχισε να διατίθεται αποκλειστικά στη Ρωσία μέχρι το 2018, ως φθηνότερη εναλλακτική λύση.

Αναφορές
--------

1. ↑  «Lada Priora будет снята с производства в июле». Vedomosti. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Lada Priora** |
Το χριστουγεννιάτικο δείπνο με ψητό κρέας, συχνά γαλοπούλας, είναι συνηθισμένο σε πολλές χριστιανικές χώρες.
Πολλές παραδόσεις περιλαμβάνουν επιδόρπιο μετά το κυρίως φαγητό στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι. Εδώ μια χριστουγεννιάτικη πουτίγκα «φλαμπέ».
Το **χριστουγεννιάτικο τραπέζι** είναι το πλούσιο γεύμα που συνηθίζεται να γίνεται τα Χριστούγεννα. Μπορεί να είναι το δείπνο της παραμονής των Χριστουγέννων, το μεσημεριανό φαγητό της ημέρας των Χριστουγέννων ή το δείπνο της ίδιας ημέρας. Το τραπέζι είναι εμπλουτισμένο σε ποσότητα και ιδίως σε αριθμό και ποικιλία διαφορετικών φαγητών, αποτελώντας μια σημαντική συνιστώσα των συγκεντρώσεων συγγενών και φίλων κατά την εορταστική περίοδο των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Σε πολλές περιπτώσεις υπάρχει ένα τελετουργικής φύσεως στοιχείο στο γεύμα, σχετιζόμενο με τον θρησκευτικό εορτασμό, όπως το να γίνεται προσευχή ή να ψάλλεται το τροπάριο των Χριστουγέννων.

Τα φαγητά που καταναλώνονται διαφέρουν στα διάφορα μέρη του κόσμου, ανάλογα με την τοπική κουζίνα και τις τοπικές παραδόσεις. Σε πολλά μέρη, ιδίως σε χώρες που υπήρξαν κάποτε βρετανικές αποικίες, το φαγητό έχει κοινά στοιχεία με το αγγλικό χριστουγεννιάτικο γεύμα, όπως ψητά κρέατα και κάποιου είδους πουτίγκα, ιδίως την ομώνυμη χριστουγεννιάτικη πουτίγκα με αποξηραμένους καρπούς.

Σε χώρες χωρίς ιδιαίτερη χριστιανική παράδοση το χριστουγεννιάτικο τραπέζι μπορεί να είναι περισσότερο επηρεασμένο από τη νεότερη αστική λαϊκή κουλτούρα. Για παράδειγμα, στην Ιαπωνία τρώγονται συχνά μερίδες που παραγγέλθηκαν από το KFC.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kagan, Sarah (6 Δεκεμβρίου 2016). «What Time Should I Serve Christmas Dinner?». *Epicurious*. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2020.
2. ↑  «Christmastide: The Celebration Has Just Begun!». *GetFed*. 20 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2020. [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  General Biblical Studies, Interdenominational Christian Training Center. «13 Traditional Dinner Prayers for Saying Grace». *Learn Religions*. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2020.
4. ↑  «Traditional Japanese Christmas Food and Drink». *Umami Insider*. 21 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2020.
Πορτρέτο του Σοπέν.
Οι **Μαζούρκες, Op. 68** είναι τέσσερις μαζούρκες του Φρεντερίκ Σοπέν, που γράφτηκαν σε απροσδιόριστο χρόνο, πιθανώς μεταξύ το 1830 και το 1846 και δημοσιεύθηκαν πρώτη φορά το 1855, ήτοι όταν ο συνθέτης είχε ήδη πεθάνει. Μία τυπική εκτέλεση όλου του έργου διαρκεί περίπου 9 λεπτά.

Η πρώτη μαζούρκα γράφτηκε σε Ντο μείζονα, με *vivace* τέμπο. Η δεύτερη γράφτηκε σε Λα ελάσσονα με *lento* τέμπο. Η τρίτη γράφτηκε σε Φα μείζονα με allegro ma non tropo. Τέλος, η τέταρτη και τελευταία του σετ, γράφτηκε σε Φα ελάσσονα με τέμπο *adantino*. Η συγκεκριμένη συγκαταλέγεται μεταξύ των πιθανόν τελευταίων συνθέσεων του Σοπέν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Grimshaw, Kristen. «Mazurkas (4) for piano, Op. 68, CT. 96-99». AllMusic. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2011.
2. ↑  Institute, The Fryderyk Chopin. «Fryderyk Chopin - Information Centre - Mazurka in G minor - Compositions». *en.chopin.nifc.pl* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Mazurkas, Op. 68 στο IMSLP.org

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Μαζούρκες του Φρεντερίκ Σοπέν |
| --- |
|  |
| 
* 4 Μαζούρκες, Op. 6
* 5 Μαζούρκες, Op. 7
* 4 Μαζούρκες, Op. 17
* 4 Μαζούρκες, Op. 24
* 4 Μαζούρκες, Op. 30
* 4 Μαζούρκες, Op. 33
* 4 Μαζούρκες, Op. 41
* 3 Μαζούρκες, Op. 50
* 3 Μαζούρκες, Op. 56
* 3 Μαζούρκες, Op. 59
* 3 Μαζούρκες, Op. 63
* 4 Μαζούρκες, Op. 67
* 4 Μαζούρκες, Op. 68
* Μαζούρκες χωρίς opus αριθμό
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 174742681
* LCCN: n2005070873

 |

 |
Πορτρέτο του Σοπέν.
Οι **Μαζούρκες, Op. 67** είναι τέσσερις μαζούρκες του Φρεντερίκ Σοπέν, που γράφτηκαν σε απροσδιόριστο χρόνο, αλλά δημοσιεύθηκαν το 1855, όταν ήδη δηλαδή ο Σοπέν είχε πεθάνει. Μία τυπική εκτέλεση όλου του έργου διαρκεί περίπου 7 λεπτά. Η πρώτη γράφτηκε σε Σολ μείζονα, *vivace* με τέμπο. Η δεύτερη γράφτηκε σε Σολ ελάσσονα, με *cantabile* τέμπο. Η τρίτη γράφτηκε σε Ντο μείζονα, με allegretto. Η τέταρτη και τελευταία γράφτηκε σε Λα ελάσσονα με *moderato animato* τέμπο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Grimshaw, Kristen. «Mazurkas (4) for piano, Op. 67, CT. 92-95». Allmusic.com. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Μαζούρκες, Op. 67 στο IMSLP.org

  

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Μαζούρκες του Φρεντερίκ Σοπέν |
| --- |
|  |
| 
* 4 Μαζούρκες, Op. 6
* 5 Μαζούρκες, Op. 7
* 4 Μαζούρκες, Op. 17
* 4 Μαζούρκες, Op. 24
* 4 Μαζούρκες, Op. 30
* 4 Μαζούρκες, Op. 33
* 4 Μαζούρκες, Op. 41
* 3 Μαζούρκες, Op. 50
* 3 Μαζούρκες, Op. 56
* 3 Μαζούρκες, Op. 59
* 3 Μαζούρκες, Op. 63
* 4 Μαζούρκες, Op. 67
* 4 Μαζούρκες, Op. 68
* Μαζούρκες χωρίς opus αριθμό
 |

 |
Ο **πρωθυπουργός της Γεωργίας** ( γεωργιανά : საქართველოს პრემიერ-მინისტრი , μεταγραφή : *Sakartvelos p'remier-minist'ri* ) είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης της Γεωργίας. Ο πρωθυπουργός συντονίζει, διευθύνει και ελέγχει τα καθήκοντα της κυβέρνησης και υπογράφει τα νομοσχέδια της κυβέρνησης. Διορίζει και απολύει υπουργούς στην κυβέρνηση. Ο πρωθυπουργός εκπροσωπεί τη Γεωργία στις εξωτερικές σχέσεις και υπογράφει διεθνείς συνθήκες εξ ονόματος της Γεωργίας. Είναι υπεύθυνος για τις δραστηριότητες της κυβέρνησης ενώπιον του Κοινοβουλίου της Γεωργίας. 

Ο πρωθυπουργός διορίζεται από το πολιτικό κόμμα που έχει εξασφαλίσει τη πρώτη θέση στις βουλευτικές εκλογές. Ο υποψήφιος πρέπει να κερδίσει την ψήφο εμπιστοσύνης του Κοινοβουλίου και στη συνέχεια να διοριστεί από τον Πρόεδρο της Γεωργίας .

Ιστορία
-------

Το αξίωμα του πρωθυπουργού (προέδρου της κυβέρνησης) εισήχθη στη Γεωργία με την ανακήρυξη ανεξαρτησίας του τον Μάιο του 1918. Καταργήθηκε με τη σοβιετική προσάρτηση της χώρας τον Φεβρουάριο του 1921. Η νέα ανεξάρτητη Γεωργία καθιέρωσε τη θέση του πρωθυπουργού τον Αύγουστο του 1991, για να καταργηθεί ντε φάκτο μόνο μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα του Ιανουαρίου 1992 και νόμιμα στο Σύνταγμα του 1995. Το αξίωμα αποκαταστάθηκε στη συνταγματική τροπολογία του Φεβρουαρίου 2004 και τροποποιήθηκε περαιτέρω ως αποτέλεσμα σειράς τροπολογιών που ψηφίστηκαν μεταξύ 2011 και 2018.

Προσόντα
--------

Το αξίωμα του πρωθυπουργού δεν μπορεί να καταληφθεί από πολίτη της Γεωργίας που είναι ταυτόχρονα πολίτης ξένης χώρας.

Διορισμός
---------

Ο πρωθυπουργός διορίζεται από το πρώτο πολιτικό κόμμα στις βουλευτικές εκλογές. Ο υποψήφιος για τη πρωθυπουργία και οι υποψήφιοι υπουργοί που έχουν επιλεγεί πρέπει να κερδίσουν την ψήφο εμπιστοσύνης του Κοινοβουλίου και στη συνέχεια να διοριστούν από τον Πρόεδρο της Γεωργίας εντός δύο ημερών από την ψήφιση της ψήφου εμπιστοσύνης. Αν ο Πρόεδρος δεν διορίσει τον Πρωθυπουργό εντός του καθορισμένου χρονικού πλαισίου, ο πρωθυπουργός θεωρείται διορισμένος. Εάν η κοινοβουλευτική ψήφος εμπιστοσύνης δεν εγκριθεί εντός του καθορισμένου χρονικού πλαισίου, ο Πρόεδρος διαλύει το Κοινοβούλιο όχι νωρίτερα από δύο εβδομάδες και το αργότερο τρεις εβδομάδες μετά τη λήξη της αντίστοιχης προθεσμίας και ζητεί έκτακτες βουλευτικές εκλογές.

Λειτουργίες
-----------

Ο πρωθυπουργός της Γεωργίας είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης, υπεύθυνος για τις κυβερνητικές δραστηριότητες και τον διορισμό και την απόλυση των υπουργών. Είναι υπεύθυνος ενώπιον του κοινοβουλίου. Ο Πρωθυπουργός υπογράφει τις νομικές πράξεις της κυβέρνησης και επικυρώνει μερικές από τις πράξεις του Προέδρου της Γεωργίας. 

Ο πρωθυπουργός έχει επίσης το δικαίωμα να αποφασίζει για τη χρήση των αμυντικών δυνάμεων κατά τη διάρκεια της επιβολής στρατιωτικού νόμου χωρίς την έγκριση του Κοινοβουλίου.  Κατά τη διάρκεια του στρατιωτικού νόμου, ο πρωθυπουργός γίνεται μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Άμυνας , ενός συμβουλευτικού οργάνου υπό την προεδρία του Προέδρου της Γεωργίας.
Το **BNT 1** (Βουλγαρικά "BNT edno") είναι ο πρώτος βουλγάρικος δημόσιος τηλεοπτικός σταθμός που ιδρύθηκε το 1959 και ξεκίνησε να μεταδίδεται στις 26 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους. Τα κεντρικά γραφεία βρίσκονται στη Σόφια της Βουλγαρίας. Το BNT 1 ελέγχεται και διοικείται από τη Βουλγαρική Εθνική Τηλεόραση.

Το κανάλι ξεκίνησε αρχικά με το όνομα *Βουλγαρική τηλεόραση*, καθώς εκείνη την περίοδο ήταν το μόνο διαθέσιμο. Με την έλευση του *Δεύτερου Προγράμματος (BT 2)* στις 9 Σεπτεμβρίου 1975, μετονομάστηκε σε *Πρώτο Πρόγραμμα (BT 1)*.

Την 1η Ιουνίου 1992 μετονομάστηκαν σε *Κανάλι 1* και *Efir 2* αντιστοίχως και στις 14 Σεπτεμβρίου 2008 το πρώτο κανάλι μετονομάστηκε σε "BNT 1", προσπαθώντας να βάλει όλα τα κανάλια του φορέα κάτω από ένα ενιαίο banner. Το BNT1 μεταδίδει αθλητικά όπως το UEFA Europa League παράλληλα με την bTV Action και το RING. Το BNT 1, μαζί με το BNT 2 και το υψηλής ευκρίνειας BNT HD, κατέχουν τα δικαιώματα για το Euro και τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Λογότυπο
--------

Τα λογότυπα του BNT1 από την πρώτη μέρα λειτουργίας του.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Ο **Άνθιμος Παντελάκης** (1854-1914) ήταν Επίσκοπος Τρίκκης και Σταγών, ως **Άνθιμος Β΄**, από τις 11 Ιουλίου 1907 μέχρι την ημέρα του θανάτου του, στις 6 Αυγούστου 1914.

Γεννήθηκε στη Θουρία Μεσσηνίας και έγινε μοναχός στην Ιερά Μονή Βουλκάνου. Κατόπιν σπούδασε θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και κατά τη διάρκεια των σπουδών του χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος. Αμέσως μετά την αποφοίτησή του υπηρέτησε ως γραμματέας και διευθυντής των γραφείων της Μητροπόλεως Αθηνών, επί Μητροπολίτη Αθηνών Προκοπίου του Α΄ (1874-1889). Το 1889 διορίστηκε σχολάρχης και καθηγητής στο Γυμνάσιο Καλαμάτας, θέση στην οποία παρέμεινε επί δεκαπενταετία, μέχρι το 1904. Επίσης διετέλεσε ιεροκήρυκας του Βασιλικού Ναυτικού. Στη συνέχεια υπηρέτησε ως αρχιερατικός επίτροπος Πειραιώς, από το 1904 μέχρι το 1907.

Μετά τη χειροτονία του σε Επίσκοπο Τρίκκης και Σταγών ανέπτυξε αξιόλογη εθνική δράση και κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων, με ιδιαίτερο ένοπλο σώμα αποτελούμενο από κληρικούς, έλαβε μέρος στις πολεμικές επιχειρήσεις του ελληνικού στρατού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  [ «Αρχιερείς προερχόμενοι εκ του Μοναχολογίου της Ι.Μ. Βουλκάνου», εφημ. *Θάρρος* Μεσσηνίας, 12 Αυγούστου 2018

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 656
* Δημ. Καλούσιος: «Ο επίσκοπος Τρίκκης και Σταγών Άνθιμος Παντελάκης (1907-1914)», *Θεσσαλικό Ημερολόγιο*, τ. 77 (έτος 2020)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «Ο Σεβασμιώτατος Επίσκοπος Τρίκκης και Σταγών κυρός Άνθιμος (1854-1914)»
**Ο Πιο Αδύναμος Κρίκος** είναι ένα ελληνικό τηλεπαιχνίδι γνώσεων που αρχικά προβαλλόταν από τον τηλεοπτικό σταθμό Mega από το 2001 έως το 2003 και επανήλθε ξανά την τηλεοπτική σεζόν 2019-2020 από τον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ.Την σεζόν 2022-2023 θα προβάλλεται από την ΕΡΤ1. Είναι η ελληνική εκδοχή του τηλεπαιχνιδιού "The Weakest Link". Παρουσιάστρια της πρώτης και της δεύτερης σεζόν ήταν η Έλενα Ακρίτα, ενώ από την τρίτη σεζόν τη θέση του παρουσιαστή ανέλαβε ο Τάσος Τρύφωνος.

Τρόπος παιχνιδιού
-----------------

Στο πλατό βρίσκονται οκτώ παίκτες (στους 2 πρώτους κύκλους εννέα), οι οποίοι βρίσκονται γύρω από τον παρουσιαστή. Σε κάθε γύρο ο παρουσιαστής κάνει ερωτήσεις στους παίκτες, οι οποίοι προσπαθούν να κερδίσουν όσα περισσότερα χρήματα μπορούν. Για κάθε σωστή απάντηση μαζεύονται χρήματα σε μία αλυσίδα και για να αποθηκευτούν στην "τράπεζα", πρέπει ο επόμενος παίκτης να πει "bank". Αν ο παίκτης δεν ξέρει την ερώτηση, έχει το δικαίωμα να πει "πάσο". Αν ο παίκτης δώσει λάθος απάντηση ή πει "πάσο", τότε τα χρήματα που έχουν μαζευτεί στην αλυσίδα, χάνονται και πρέπει να δημιουργήσουν ξανά από την αρχή μία άλλη αλυσίδα. Στο τέλος του γύρου οι παίκτες ψηφίζουν τον "πιο αδύναμο κρίκο", δηλαδή τον παίκτη που θεωρούν ότι ήταν ο χειρότερος του γύρου, συνήθως με βάση τις λάθος απαντήσεις που έδωσαν και τα πάσο που είπαν. Αυτό επαναλαμβάνεται σε κάθε γύρο. Στον τελευταίο γύρο, πρίν τον τελικό του επεισοδίου, έχουν παραμείνει δύο παίκτες, οι οποίοι παίζουν για να συγκεντρώσουν ένα μεγαλύτερο ποσό. Αμέσως μετά έρχεται ο τελικός του επεισοδίου, στον οποίο οι δύο παίκτες παίζουν ξανά, αυτή τη φορά για να αναδειχθεί ένας από αυτούς ο "πιο δυνατός κρίκος" και να κερδίσει το ποσό που έχει συγκεντρωθεί σε όλο το επεισόδιο. Στον τελικό δεν υπάρχει χρονικός περιορισμός, όμως οι ερωτήσεις είναι πιο δύσκολες από τους προηγούμενους γύρους.

Επισκόπηση εκπομπής
-------------------

| Κύκλος | Παρουσιαστής | Επεισόδια | Μέγιστο έπαθλο | Κανάλι | Έναρξη Κύκλου | Φινάλε Κύκλου | Προγραμματισμός προβολής |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Ελενα Ακρίτα | 70 | 5.000.000 ΔΡΧ (έως 29/12/01) | Mega | 27 Οκτωβρίου 2001 | 30 Ιουνίου 2002 | Σάββατο-Κυριακή 18:20 |
| 15.000 € (από 5/1/02) | Σάββατο-Κυριακή 18:20 (έως 17/3)
Σάββατο 22:00, Κυριακή 18:20(23-24/3)
Σάββατο 21:00 Κυριακή 18:20 (6-7/4)
Σάββατο 21:00,Κυριακή 18:50 (13/4-30/6) |
| 2 | 39 | 15.000 € | 5 Οκτωβρίου 2002 | 15 Φεβρουαρίου 2003 | Σάββατο-Κυριακή 18:50 (05-27/10,4/1-15/2)
Σάββατο 22:00-Κυριακή 18:50(2/11-29/12) |
| 3 | Τάσος Τρύφωνος | 53 | 10.000 € | ΣΚΑΪ | 21 Σεπτεμβρίου 2019 | 21 Μαρτίου 2020 | Σάββατο-Κυριακή 18:40 |
| 4 | 86 | 5 Σεπτεμβρίου 2020 | 27 Ιουνίου 2021 |
| 5 | 80 | 4 Σεπτεμβρίου 2021 | 24 Ιουλίου 2022 |
| 6 | TBA | ΕΡΤ1 | 12 Σεπτεμβρίου 2022 | TBA | Δευτέρα-Παρασκευή 19:00 |

Τις χρονιές 2020 και το 2021, κατά την διάρκεια του καλοκαιριού προβάλλονταν από τον ΣΚΑΪ καθημερινά σε επανάληψη τα επεισόδια της περασμένης σεζόν, πριν από το κεντρικό δελτίο ειδήσεων.
Η **Εταιρεία Αστρονομίας και Διαστήματος** είναι μία εταιρεία κυρίως ερασιτεχνών αστρονόμων και όχι μόνο, με έδρα τον Βόλο. Ξεκίνησε να λειτουργεί το 1990 με μία προσωρινή διοικητική επιτροπή, και ιδρύθηκε το 1992 με ιδρυτή και πρόεδρο τον μαθηματικό Κωνσταντίνο Δ. Μαυρομμάτη. Κύριος στόχος της είναι η διάδοση της επιστήμης της αστρονομίας στην Ελλάδα στο ευρύτερο κοινό. Αυτό επιτυγχάνεται με διάφορες εξορμήσεις στη φύση - μακριά από τη φωτορύπανση των πόλεων, τις ανέφελες νύχτες, για την παρατήρηση του έναστρου ουρανού με ειδικό αστρονομικό εξοπλισμό. Τέτοιες «αστροβραδιές» διοργανώνονται κυρίως το καλοκαίρι. Η υπόλοιπη χρονιά συνοδεύεται από ομιλίες αστροφυσικών, εκδρομές σε άλλες πόλεις με αστρονομικό ενδιαφέρον και πλανητάρια, καθώς και από τον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Αστρονομίας-Αστροφυσικής και Διαστημικής με θέματα για παιδιά Γυμνασίου και Λυκείου, που διοργανώνει η Εταιρεία με την υποστήριξη του Υπουργείου Παιδείας από το 1996. Η Εταιρεία εκδίδει το τριμηνιαίο αστρονομικό περιοδικό *ΟΥΡΑΝΟΣ*, και έχει πάνω από 500 μέλη σε όλη την Ελλάδα, ακόμα και στο εξωτερικό. Η εταιρεία λειτουργεί το θερινό σχολείο αστρονομίας με τέσσερις βαθμίδες γνώσεων για όλες τις ηλικίες. Εξάλλου, έχει ιδρύσει τη μοναδική σχολή αστρονομίας για παιδιά γυμνασίου στην Ελλάδα, που παραδίδει μαθήματα στον Βόλο.

Η Παρούσα Διοίκηση
------------------

| Όνομα | Ιδιότητα | Επάγγελμα |
| --- | --- | --- |
| Λουκάς Ζαχείλας | Πρόεδρος | Δρ. Αστρονομίας - Αναπ. Καθ. Παν. Θεσσαλίας |
| Αποστόλης Ξενάκης | Αντιπρόεδρος | Επικ. Καθηγητής Παν. Θεσσαλίας |
| Ιωάννης Ζαχείλας | Γενικός γραμματέας | Ιδ. Υπάλληλος |
| Ευαγγελία Βαζή | Ειδικός γραμματέας | Ιδ. Υπάλληλος |
| Γεώργιος Ζαγάκος | Ταμίας | Αξιωματικός Π.Α. |
| Σάββας Τσολάκης | Υπεύθυνος δημόσιων σχέσεων | Δημ. Υπάλληλος - Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης |
| Αποστολία Γιαννοπούλου | Υπεύθυνος Υλικού | Ιδ. Υπάλληλος |

  

### Επίσημη ιστοσελίδα

* www.astronomos.gr, ανανεώνεται τακτικά.
Το ***HeroQuest*** (μερικές φορές γράφεται επίσης και ***Hero Quest***) είναι ένα επιτραπέζιο παιχνίδι περιπέτειας που δημιουργήθηκε από την Milton Bradley σε συνεργασία με τη Bρετανική εταιρεία Games Workshop. Το παιχνίδι βασίζεται σε αρχέτυπα παιχνιδιών ρόλων φαντασίας. Το ίδιο το παιχνίδι ήταν στην πραγματικότητα ένα *σύστημα* παιχνιδιού, επιτρέποντας στον Gamemaster (που ονομάζεται "Μόρκαρ" στην αρχική Βρετανική έκδοση και στην Ελληνική, αλλά "Zargon" στις ΗΠΑ και τον Καναδά) τη δημιουργία μπουντρουμιών δικού του σχεδιασμού, χρησιμοποιώντας τα παρεχόμενα πλακίδια, έπιπλα και τέρατα του παιχνιδιού.

Κυκλοφόρησαν διάφορες επεκτάσεις, οι οποίες πρόσθεταν νέα πλακίδια, αντικείμενα και νέα τέρατα στο βασικό σύστημα.

Ιστορία
-------

Η Games Workshop συνεργάστηκε με την Milton Bradley για την παραγωγή του HeroQuest (1989), ένα παιχνίδι περιπέτειας όπου οι παίκτες συνεργάζονται εναντίον ενός ανταγωνιστικού Game Master. Το HeroQuest δημιουργήθηκε από τον Stephen Baker, ο οποίος εργαζόταν για το τμήμα του Ηνωμένου Βασιλείου της Milton Bradley (MB). Το παιχνίδι κυκλοφόρησε στη Βρετανία, την Αυστραλία και την Ευρώπη το 1989. Κυκλοφόρησε στην Αμερική και τον Καναδά το 1990 σε μια ελαφρώς διαφορετική έκδοση. Το 1992, το HeroQuest κέρδισε το βραβείο *Origins Award* για την "Καλύτερη Γραφική Παρουσίαση ενός Επιτραπέζιου Παιχνιδιού του 1991" (Best Graphic Presentation of a Boardgame of 1991).

Το παιχνίδι αποτελούνταν από ένα ταμπλό και μια σειρά από επιμέρους μινιατούρες και αντικείμενα. Οι πρωταγωνιστές ήταν 4 ήρωες ("Βάρβαρος", "Νάνος", "Στοιχειό" και "Μάγος"), οι οποίοι αντιμετώπιζαν μια συλλογή από τα τέρατα: Δαιμονικά (Orcs), Καλικάντζαρους (Goblins), Ερπετά (Fimirs), Πολεμιστές του Χάους (Chaos Warriors), έναν Κακό Μάγο (Witch Lord) (ο οποίος αντιπροσώπευε πολλούς από τους χαρακτήρες των διαφόρων άθλων), έναν Πέτρινο Δράκο (Gargoyle) και μια σειρά από Απέθαντα (Undead) πλάσματα - Σκελετούς (Skeletons), Ζόμπι (Zombies) και Μούμιες (Mummies).

Κυκλοφόρησαν πολλές επεκτάσεις για το παιχνίδι, με πρώτη τον *Πύργο του Κέλλαρ* (Kellar's Keep), η οποία κυκλοφόρησε στην Ευρώπη και την Αυστραλασία, το 1989, και τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά το 1991. Ο Πύργος του Κέλλαρ πρόσθετε νέους άθλους, νέα αντικείμενα και μια επιπλέον παρτίδα τεράτων, περισσότερα Δαιμονικά , Καλικάντζαροι και Ερπετά. Ο Πύργος του Κέλλαρ ήταν και η μόνη επέκταση που κυκλοφόρησε επίσημα στην Ελλάδα. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε και η επέκταση *Return of the Witch Lord* η οποία επέκτεινε τον "στρατό" των Απέθαντων με περισσότερους Σκελετούς, Μούμιες και Ζόμπι.

Επανέκδοση HeroQuest
--------------------

Υπό το όραμα και την καθοδήγηση του Jeffrey Anderson, η Hasbro Gaming αγόρασε το εμπορικό σήμα *HeroQuest* από τη Moon Design Publications τον Σεπτέμβριο του 2020. Αυτό επέτρεψε στην Avalon Hill, μια θυγατρική της Hasbro, να λανσάρει μια ιστοσελίδα με το λογότυπο του *HeroQuest*, τέχνη και ένα χρονόμετρο αντίστροφης μέτρησης, οδηγώντας σε εικασίες ότι δημιουργούσε ένα επίσημο remake του παιχνιδιού ή εφαρμογή.
Η **Ύβρις** (αναφέρεται και ως **Θύμβρις**) ήταν μια κατώτερη θεότητα της ελληνικής μυθολογίας, προσωποποίηση της αφροσύνης, αυθάδειας και υπέρμετρης αλαζονείας, στην ουσία η ανατροπή του συσχετισμού μεταξύ του ανθρώπινου και του θείου νόμου, η οποία αντικατοπτρίζει την αρχαιοελληνική έννοια της ύβρεως.

Σύμφωνα με μία εκδοχή, η Ύβρις/Θύμβρις ήταν μητέρα του θεού Πανός, με πατέρα τον Δία.

Το ρωμαϊκό αντίστοιχο είναι η Κοντουμέλια (Contumelia), ενώ μεμονωμένα παρουσιάζεται ως προσωποποίησή της και η Πετουλάντια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Vollmer, Wilhelm / Binder, W.: „Dr. Vollmers Wörterbuch der Mythologie aller Völker, mit einer Einleitung in die mythologische Wissenschaft.", 3. Aufl. Carl Hoffmann Verlag, Stuttgart, 1874, Onlineversion: "Bayerische Staatsbibliothek digital" (γερμ.)
2. ↑  „Universal-Lexikon der Gegenwart und Vergangenheit oder neuestes encyklopädisches Wörterbuch der Wissenschaften, Kunste und Gewerbe", Verlag H. A. Pierer, Altenburg, 1843 (γερμ.)
3. ↑  Johann Heinrich Zedlers: „Grosses vollständiges Universal-Lexicon aller Wissenschafften und Künste" (1731-1754), Johann Heinrich Zedler Verlag, Halle und Leipzig, 1732, Eigentum und Onlineversion: Bayerische Staatsbibliothek (γερμ.)
4. ↑  «Hybris». *Theoi Greek Mythology*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 2016.
Η εκπομπή "Κοίτα τι Έκανες" ξεκίνησε το Σεπτέμβριο του 2002 από το πρώτο κανάλι της κρατικής τηλεόρασης. Σημείωνε ποσοστά τηλεθέασης που άγγιζαν το 65%. Εμπνεύστρια, παρουσιάστρια και αρχισυντάκτρια της εκπομπής ήταν η Σεμίνα Διγενή.
Το κόνσεπτ της εκπομπής της Σεμίνας Διγενή, αντέγραψαν πολλές εκπομπές της δημόσιας και ιδιωτικής τηλεόρασης.

Θεματολογία
-----------

Η θεματολογία κάθε εκπομπής περιστρεφόταν γύρω από ένα διάσημο πρόσωπο το οποίο ερχόταν στο στούντιο μαζί με τους φίλους του και παρουσίαζε άγνωστα περιστατικά της ζωής και της καριέρας του. Ακόμα, υπήρχε ζωντανή ορχήστρα και η παρουσιάστρια έκανε στο τιμώμενο πρόσωπο ευχάριστες εκπλήξεις. Το σκηνικό περιλάμβανε εκτός από την ορχήστρα που προαναφέρθηκε, δυο ημικυκλικούς καναπέδες με ένα τραπεζάκι στη μέση αλλά και την πολυθρόνα της παρουσιάστριας ανάμεσα στους καναπέδες. 

Διάφορα γνωστά πρόσωπα πέρασαν από την εκπομπή της όπως ο Γιώργος Μαρίνος, ο Τόλης Βοσκόπουλος με την Άντζελα Γκερέκου,η Μαριάννα Τουμασάτου, ο Γιάννης Μπέζος, ο Πασχάλης Τερζής ,ο Δημήτρης Μητροπάνος , η Καίτη Γαρμπή κλπ.

Αλλαγή προβολής
---------------

Το Σεπτέμβριο του 2003 η εκπομπή μεταφέρεται στη ΝΕΤ από την ΕΤ1. Από τον Οκτώβριο του 2004 η εκπομπή προβάλλεται από τον τηλεοπτικό σταθμό Alpha έως το Φεβρουάριο του 2007. Το Σεπτέμβριο του 2005, ο μουσικός παραγωγός Ηλίας Μπενέτος αναλαμβάνει καθήκοντα συμβούλου εκπομπής. Το Σεπτέμβριο του 2006 μετά την αποχώρηση του Μάκη Τσιλιμιδού αναλαμβάνει την επιμέλεια της εκπομπής η Άννα Βλαβιανού και το συντονισμό ο Ηλίας Μπενέτος.
Ο πρώτος από τους **σεισμούς της Αταλάντης** του 1894 σημειώθηκε στις 20 Απριλίου 1894 στις 16:52 ώρα Γκρίνουιτς, με μέγεθος 6.7 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ και μέγιστη αντιληπτή ένταση X στην κλίμακα έντασης Μερκάλι. Ένας δεύτερος σεισμός έλαβε χώρα επτά ημέρες αργότερα, στις 27 Απριλίου στις 19:42 ώρα Γκρίνουιτς, με μέγεθος 7,1 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ και είχε μέγιστη ένταση X στην κλίμακα Μερκάλι. Αυτοί οι δύο σεισμοί προκάλεσαν εκτεταμένες ζημιές στην περιοχή της Λοκρίδας, προκαλώντας συνολικά 255 θανάτους.  Περισσότερη βιβλιογραφία σχετικά με αυτά τα καταστροφικά γεγονότα μπορείτε να δείτε στην ενότητα αναφορών.

Σεισμός
-------

Ισχυρός σεισμός μεγέθους 7,1 Ρίχτερ σημειώθηκε στις 27 Απριλίου 1894 και ώρα 16:52 και σημειώθηκε στην περιοχή της Λοκρίδας στην Αταλάντη.

Στις 20 Απριλίου ώρα (19:42) είχε προηγηθεί καταστροφικός σεισμός 6,7 Ρίχτερ ο οποίος έπληξε τα χωριά Μαλεσίνα, Προσκυνά και Μαρτίνο. Από το δεύτερο σεισμό καταστράφηκε ο Άγιος Κωνσταντίνος.

Οι σεισμοί αυτοί προήλθαν από το ρήγμα της Αταλάντης

Καταστροφές και θύματα
----------------------

255 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και 3.783 σπίτια καταστράφηκαν (και από τους δύο σεισμούς). Στις επαρχίες της Λιβαδειάς, της Θήβας, της Χαλκίδας και του Ξηροχωρίου οι ζημιές ήταν λιγότερες. Στην Αθήνα πολλά σπίτια υπέστησαν ρωγμές. Ο σεισμός έγινε αισθητός μέχρι τη Θεσσαλονίκη, τη Μυτιλήνη και την Κρήτη.Παρατηρήθηκαν επίσης κατολισθήσεις, μεταβολές στη στάθμη του νερού των πηγαδιών και θαλάσσιο κύμα βαρύτητας ύψους 3 μέτρων.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η ιστορία του ρήγματος της Αταλάντης από τον Οικονομικό Ταχυδρόμο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Albini P. & Pantosti D. (2004). «The 20 and 27 April 1894 (Locris, Central Greece) Earthquake Sources through Coeval Records on Macroseismic Effects». *Bulletin of the Seismological Society of America* (Seismological Society of America) **94** (4): 1305–1326. doi:10.1785/012003174. Bibcode: 2004BuSSA..94.1305A. .
Ο **Λουίτζι Ανέλλι** (ιταλ. *Luigi Anelli*, 7 Ιανουαρίου 1813 – 19 Ιανουαρίου 1890) ήταν Ιταλός πολιτικός-αγωνιστής για τη δημιουργία ενιαίου ιταλικού κράτους, συγγραφέας ιστορικών έργων και ιερέας-αββάς.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Ανέλλι γεννήθηκε στο Λόντι της Λομβαρδίας. Το 1835 χειροτονήθηκε ιερέας της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και κατόπιν απασχολήθηκε ως βιβλιοθηκάριος της δημοτικής βιβλιοθήκης του Λόντι και στο γυμνάσιο της πόλεως.

Μετά την εξέγερση του Μιλάνου του Μαρτίου 1848, ο Ανέλλι έγινε μέλος της προσωρινής τοπικής κυβερνήσεως και κατόπιν, μετά την ένωση της Λομβαρδίας με το Πεδεμόντιο, εκλέχθηκε βουλευτής της επαρχίας «Λόντι και Κρέμα». Τον Αύγουστο, όταν η Αυστρία ανακατέλαβε τη Λομβαρδία, ο Ανέλλι δεν δέχθηκε την αμνηστία που χορήγησε η αυστριακή κυβέρνηση στους Ιταλούς πατριώτες και κατέφυγε στη Νίκαια της Γαλλίας (6 Αυγούστου 1848). Εκεί έζησε διδάσκοντας την ιταλική γλώσσα. Επιστρέφοντας στην πατρίδα του το 1859, εκλέχθηκε αντιπρόσωπος του Λόντι στη βουλή του Βασιλείου της Σαρδηνίας (1860) αλλά ήλθε σε αντίθεση με τους ψηφοφόρους, επειδή επέκριναν το έργο του Καβούρ και την εκχώρηση της Νίκαιας στη Γαλλία.

Δημοσίευσε διάφορους τόμους με παθιασμένο λόγο για την ιταλική ιστορία και την Εκκλησία, γεγονός που τον έφερε σε σύγκρουση με τις εκκλησιαστικές αρχές. Οι μελέτες του πιθανότατα επηρεάσθηκαν από την πιθανή εγγύτητά του με τον φιλόσοφο Ενρίκο Καποράλι (*Enrico Caporali*, 1838-1918), ο οποίος τον περιέγραψε ως «υψηλό στοχαστή, αναστηλωτή της ιταλικής φιλοσοφίας και θαύμα πολυμάθειας».

Ως εκ τούτου, ο Ανέλλι επέστρεψε στη Νίκαια και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Μιλάνο το 1872, όπου και απεβίωσε σε ηλικία 77 ετών.

Εργογραφία
----------

* *Storia d'Italia dal 1814 al 1850*, Τορίνο 1856
* *Storia della Chiesa per un vecchio cattolico italiano* (= «Ιστορία της Εκκλησίας...», 2 τόμοι), εκδ. Treves, Μιλάνο 1873
* *La morale ai giovani ossia l'uomo educato alla virtu*, εκδ. Giacomo Agnelli, Μιλάνο 1877
* *Giovanni Moriggia*, εκδ. Tip. Messaggi, Treviglio 1879
* *Verità e amore: considerazioni filosofiche e morali*, εκδ. F. Vallard, Μιλάνο 1883
* *I riformatori del secolo XVI*, εκδ. Ulrico Hoepli, Μιλάνο 1891
* *I sedici anni del governo dei moderati (1860-76)*, εκδ. A. Ghisleri, 1929

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  *BeWeB*. 3804. Ανακτήθηκε στις 14  Φεβρουαρίου 2021.
2. ↑  storia.camera.it/deputato/luigi-anelli-18130107. Ανακτήθηκε στις 8  Μαΐου 2019.
3. ↑  «Chi era Costui - Scheda di Luigi Anelli». *chieracostui.com*. , ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2016}}
4. ↑  Giorgio Spini. *Italia liberale e protestanti*. σελ. 55.

Πηγές
-----

* Το λήμμα «Ανέλλι αββάς Λουδοβίκος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 607

Βιβλιογραφία
------------

* Aristide Calani: «Luigi Anelli» στο *Il Parlamento del Regno d'Italia*, Μιλάνο 1860
* Giorgio Spini: *Italia liberale e protestanti*, εκδ. Claudiana, Τορίνο 2002

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 1312
* **ΕΒΕ**: 157311
* ISNI: 0000 0000 6155 4091
* GND: 1057673382
* BNF: cb10492723s (data)
* NLA: 36183296
* ICCU: CUBV005176

 |

 |
Ο **Δημήτρης Σαμαράς** (γεννημένος την 3η Ιουνίου 1978, στη Θεσσαλονίκη) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής. Κατά τη διάρκεια της ποδοσφαιρικής του καριέρας αγωνίστηκε ως κεντρικός αμυντικός σε Λύκους Καλοχωρίου, Βέροια, Δόξα Δράμας,  Νίκη Βόλου, Αιγινιακό, Τύρναβο , Άρη Θεσσαλονίκης, Απόλλων Πόντου και Φοίνικα Πολίχνης.

Ποδοσφαιρική καριέρα
--------------------

Ο Σαμαράς ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο αρχικά στις ακαδημίες των Λύκων και στη συνέχεια στην πρώτη ομάδα του συλλόγου. Το 2005 μεταπήδησε στη Βέροια, η οποία αγωνίζονταν τότε στο πρωτάθλημα της Football League. Τη σεζόν 2006-07 η «Βασίλισσα του Βορρά», κέρδισε την άνοδό της στην κορυφαία κατηγορία και την επόμενη χρονιά (2007-08), ο Σαμαράς υπήρχε βασικό γρανάζι της ομάδας του στην Ά Εθνική, συμμετέχοντας σε 26 αγώνες και σημειώνοντας 2 τέρματα.. Ολοκλήρωσε την παρουσία του στην Βέροια το 2012, με ενδιάμεσο σταθμό τη Δόξα Δράμας (2009-10).
Συνέχισε την καριέρα του σε Νίκη Βόλου, Αιγινιακό και Τύρναβο.
Το Γενάρη του 2015 ο Σαμαράς έλυσε το συμβόλαιο του με τον Τύρναβο και υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας 1 1/2 έτους με τον Άρη Θεσσαλονίκης.  Στον Άρη αγωνίστηκε είχε 33 συνολικά συμμετοχές, όλες στο πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής, φορώντας και το περιβραχιόνιο του αρχηγού. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την κίτρινη φανέλα στις 28 Ιανουαρίου 2015, στον νικηφόρο (με 3-1) εντός έδρας αγώνα της ομάδας του με τον Ορφέας Ελευθερούπολης.  
Το Ιούλιο του 2016 έμεινε ελεύθερος από τον Άρη και συνέχισε στον Απόλλωνα Καλαμαριάς (νυν Απόλλων Πόντου) μέχρι το 2020 όταν και μεταπήδησε στο Φοίνικα Πολίχνης.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  O Σαμαράς και επίσημα στον Άρη
3. ↑  Υπέγραψε ο Σαμαράς στον Άρη
4. ↑  Άρης-Ορφέας Ελευθερούπολης 3-1

Πηγές
-----

* Προφίλ Δ. Σαμαρά στο transfermarkt.com
Ο **Αλέκος Παπαγεωργίου** (1954-2010) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος διέπρεψε ως κεντρικός αμυντικός. .

Ο Αλέκος Παπαγεωργίου γεννήθηκε στη Λαμία στις 20 Μαρτίου 1954. Στα 15 του χρόνια ήταν ήδη βασικός στην άμυνα του Α.Σ.Λαμίας που τότε αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα της B' Εθνικής κατηγορίας, αλλά και διεθνής με τη φανέλα της Εθνικής Ομάδας Νέων. Το 1976 μεταγράφηκε στον ΠΑΣ Γιάννινα, τον Άγιαξ της Ηπείρου, και έγινε συμπαίκτης της θρυλικής παρέας του Κοντογεωργάκη, του Γκλασμάνη, του Μοντέζ, του Αλβαρέζ και των άλλων. Με τον ΠΑΣ Γιάννινα τερμάτισε στην πέμπτη θέση του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσέφερε και στο κέντρο της άμυνας αλλά και ως αμυντικός μέσος. Το 1981 ως αρχηγός της ομάδας του πέτυχε μάλιστα και το πρώτο από τα δύο νικητήρια γκολ του ΠΑΣ στο 2-1 σε βάρος του Ολυμπιακού (27/12/1981) ενώ σε εκείνη την περίοδο ψηφίσθηκε ως ο καλύτερος σέντερ μπακ του πρωταθλήματος. Μοιραία εκδηλώθηκε ενδιαφέρον από τον Ολυμπιακό που όμως δεν πρόλαβε να προχωρήσει στην απόκτησή του αφού παρενέβη ο Παναθηναϊκός που έπεισε τον Παπαγεωργίου να δεσμευτεί μαζί του.

Ωστόσο, ο Παπαγεωργίου πήγε στον Απόλλωνα Αθηνών ως δανεικός από τον Παναθηναϊκό με την προοπτική να φορέσει την φανέλα των «πρασίνων» τον Δεκέμβριο του 1981, 6 μήνες αργότερα. Λίγες ημέρες προτού πάει στον Παναθηναϊκό, στις 22 Νοεμβρίου, ο Παπαγεωργίου δέχτηκε χτύπημα στο στήθος από το πόδι του Λα Λινγκ στην αναμέτρηση Απόλλωνα Αθηνών – Παναθηναϊκού. Του γύρισε η γλώσσα και λίγο έλειψε να χάσει την ζωή του. Σώθηκε από θαύμα αλλά η μεταγραφή του στον Παναθηναϊκό δεν έγινε ποτέ. Έμεινε στον Απόλλωνα Αθηνών έως το 1988 και τότε πήγε στον Αχαρναϊκό, ενώ έκλεισε την καριέρα του στην ΕΑΡ 

Σε ηλικία 37 ετών ξεκίνησε να ασχολείται με την προπονητική, αρχικά ως παίκτης και προπονητής στην ομάδα του Αστέρα Περάματος 

Ο Αλέκος Παπαγεωργίου έφυγε ξαφνικά από τη ζωή στις 25 Μαΐου 2010. Η πόλη της Λαμίας τον τίμησε, δίνοντας το όνομά του στο Δημοτικό Αθλητικό Κέντρο της περιοχής όπου μεγάλωσε , δηλαδή στο ΔΑΚ Καλυβίων – "Αλέκος Παπαγεωργίου".

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Flash.gr».
2. ↑  «Sterea News».
3. ↑  «Lamia sports».
Η Σχολή των Αθηνών (1509–1511) από τον Ραφαήλ, παρουσιάζει τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη
Η **αρχαία ελληνική φιλοσοφία** ξεπρόβαλε τον 6ο αιώνα π.Χ , συνέχισε στην ελληνιστική περίοδο και την περίοδο στην οποία η Αρχαία Ελλάδα ήταν μέρος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Με την φιλοσοφία, οι αρχαίοι Έλληνες προσπαθούσαν να αντιληφθούν τον κόσμο με μη θρησκευτικό τρόπο Μωυσή. Ασχολιόντουσαν με μια ευρεία ποικιλία θεμάτων, όπως αστρονομία, μαθηματικά, πολιτική φιλοσοφία, ηθική, μεταφυσική, οντολογία, λογική, βιολογία, ρητορική, αισθητική και με την μουσική του Πεχλιβανιδη.

Η ελληνική φιλοσοφία επηρέασε την Δυτική κουλτούρα εξαρχής. Η αρχαία ελληνική σκέψη μεταφέρθηκε από την πρώιμη ισλαμική φιλοσοφία, την ευρωπαϊκή Αναγέννηση και στον διαφωτισμό. 

Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι η αρχαία ελληνική φιλοσοφία είχε επηρεαστεί από την παλιότερη σοφία και μυθική κοσμογονία της αρχαίας μέσης ανατολής, αν και αυτό αμφισβητείται. Ο Μάρτιν Λίτσφιλντ Γουέστ ισχυρίζεται ότι «η επαφή με την ανατολίτικη κοσμολογία και θεολογία, βοήθησε τους προσωκρατικούς φιλόσοφους να ελευθερώσουν την φαντασία τους, σίγουρα τους έδωσε αρκετές ιδέες. Αλλά δίδαξαν τον εαυτό τους λογική. Η φιλοσοφία μπορεί να κατανοηθεί ως ελληνική δημιουργία."

Αργότερα, η φιλοσοφική σκέψη επηρεάστηκε από τον Σωκράτη, όπως τον παρουσιάζει ο Πλάτωνας και είθισται να αναφερόμαστε στην φιλοσοφία που αναπτύχθηκε πριν από τον Σωκράτη ως Προσωκρατική φιλοσοφία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ancient Greek philosophy, Herodotus, famous ancient Greek philosophers. Ancient Greek philosophy at Hellenism.Net». *www.hellenism.net*. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2019.
2. ↑  Alfred North Whitehead (1929), *Process and Reality*, Part II, Chap. I, Sect. I.
3. ↑  Kevin Scharp (Department of Philosophy, Ohio State University) – Diagrams Αρχειοθετήθηκε 2014-10-31 στο Wayback Machine..
4. ↑  Griffin, Jasper· Boardman, John· Murray, Oswyn (2001). *The Oxford history of Greece and the Hellenistic world*. Oxford [Oxfordshire]: Oxford University Press. σελ. 140. ISBN 978-0-19-280137-1.
Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Πλατείας Λαυρίου** ήταν σταθμός των Σιδηροδρόμων Αττικής, επί της γραμμής Πλατείας Λαυρίου - Στροφυλίου, της οποίας αποτελούσε αφετηρία. Βρισκόταν στην Αθήνα και η ονομασία του οφειλόταν στην παρακείμενη ομώνυμη πλατεία. Η πλατεία Λαυρίου διαμορφώθηκε μαζί με τον σταθμό και ονομάστηκε έτσι επειδή ο παρακείμενος σταθμός θ' αποτελούσε την αφετηρία του δικτύου των Σιδηροδρόμων Αττικής (προς Στροφύλι και Λαύριο). Ουσιαστικά η πλατεία και ο σταθμός κατασκευάστηκαν και ονομάστηκαν ταυτοχρόνως. Εγκαινιάστηκε το 1889 και έκλεισε το 1926. Διέθετε περιστροφική πλάκα.

Ο σταθμός πλατείας Λαυρίου αναφερόταν σε ορισμένες ενδείξεις με την ονομασία «**Ομόνοια**», λόγω της εγγύτητάς του με την πλατεία Ομονοίας. Επίσης, σε άλλες ενδείξεις ο σταθμός αναφερόταν με την ονομασία «**Αθήνα**», θεωρούμενος ως κεντρικός σταθμός των Σιδηροδρόμων Αττικής για την Αθήνα. Μετά την επέκταση της γραμμής των Ελληνικών Ηλεκτρικών Σιδηροδρόμων από την Ομόνοια προς την Κηφισιά το 1957, ο σταθμός Ομονοίας του μετρό θεωρείται ότι παρέχει την εξυπηρέτηση που παρείχε στη διάρκεια της λειτουργίας του ο σταθμός πλατείας Λαυρίου, όσον αφορά τη διαδρομή Ομονοίας - Κηφισιάς.

Από το 1926 ο σταθμός χρησιμοποιείται ως στάση των γραμμών λεωφορείων 022, 035, 500, 608 και 622 και του τρόλλεϊ 6.

Παραπομπές
----------

1. ↑  000124 : ΠΛΑΤΕΙΑ ΛΑΥΡΙΟΥ

  

  


| **Προηγούμενος σταθμός** | **Σιδηροδρομικές γραμμές** | **Επόμενος σταθμός** |
| --- | --- | --- |
| *Τερματικός* |   | Πλατεία Λαυρίου - Στροφύλι
(κατηργημένη) |   | Πλατεία Κυριακού |
Ο **Άντονι Ρούσο** (3 Φεβρουαρίου 1970) και ο **Τζόζεφ Ρούσο** (18 Ιουλίου 1971), γνωστοί ως **αδελφοί Ρούσο** είναι Αμερικανοί σκηνοθέτες, παραγωγοί και σεναριογράφοι. Είναι γνωστοί για την σκηνοθεσία των ταινιών του Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel *Captain America 2: Ο Στρατιώτης του Χειμώνα* (2014), *Captain America: Εμφύλιος Πόλεμος* (2016), *Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας* (2018) και *Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη* (2019). *Η Τελευταία Πράξη* εισέπραξε πάνω από $2.798 δισεκατομμύρια παγκοσμίως, με αποτέλεσμα να γίνει η ταινία με τις περισσότερες εισπράξεις όλων των εποχών για λίγα χρόνια.

Οι αδελφοί επίσης ήταν σκηνοθέτες και παραγωγοί στις κωμικές σειρές *Arrested Development* (2003–2005), *Community* (2009–2014), and *Happy Endings* (2011–2012). Για το πρώτο κέρδισαν ένα Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kit, Austin Siegemund-Broka,Borys· Siegemund-Broka, Austin· Kit, Borys (23 Μαρτίου 2015). «Russo Brothers to Direct 'Avengers: Infinity War' Parts 1 and 2». *The Hollywood Reporter* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2023.
2. ↑  Raman, Sruthi Ganapathy (1 Απριλίου 2019). «What to expect as the countdown to 'Avengers: Endgame' begins: 'The cost of being a hero'». *Scroll.in* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Άντονι Ρούσο στην IMDb
* Τζο Ρούσο στην IMDb

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 2172149619443104010008
* ISNI: 0000 0004 6007 8934
* MusicBrainz: 9281e960-5c4b-476d-8ffd-75b8e8993194

 |

 |
Η **Άννα-Μάρια Σιεκλούτσκα** (πολωνικά: *Anna-Maria Sieklucka*, προφέρεται:[ʂiɛklut͡ska], γενν. στις 31 Μαΐου 1992) είναι Πολωνή ηθοποιός και τραγουδίστρια, γνωστή για την απεικόνιση της Laura Biel στο ερωτικό δράμα του 2020, *365 Days*. Στο παρελθόν εμφανίστηκε στην πολωνική τηλεοπτική σειρά *Na dobre i na złe* του 2019.

Βιογραφία
---------

Η Σιεκλούτσκα γεννήθηκε στο Λούμπλιν, τη μεγαλύτερη πόλη στην ανατολική Πολωνία. Ο πατέρας της, Γέζι Αντόνι Σιεκλούτσκι, είναι δικηγόρος. Σπούδασε στο Βρότσουαφ, στην Εθνική Ακαδημία Θεατρικών Τεχνών της Κρακοβίας «Στανίσουαφ Βισπιάνσκι», όπου αποφοίτησε το 2018. Μιλάει άπταιστα πολωνικά, αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά.

Κινηματογραφική σταδιοδρομία
----------------------------

Τον Οκτώβριο του 2019, έπαιξε το ρόλο της Aniela Grabek, σε έκτακτη εμφάνιση στην πολωνική τηλεοπτική σειρά *Na dobre i na złe*(μετ. Στα καλά και στα άσχημα), με επίκεντρο τη ζωή του παραϊατρικού και του νοσοκομειακού προσωπικού. Το σωστό ντεμπούτο της ήταν ο ρόλος της Laura Biel, μαζί με τον Μικέλε Μορόνε, στην ευρέως αναγνωρισμένη ερωτική ταινία *365 Days*, η οποία έκανε πρεμιέρα στο Netflix τον Ιούνιο του 2020. Περιέγραψε τη μαγνητοσκόπηση ως πρόκληση και δίσταζε να αποδεχτεί το ρόλο στην αρχή αφού διάβασε το σενάριο.

Προσωπική ζωή
-------------

Η Σιεκλούτσκα βρίσκεται σε σχέση με τον σκηνοθέτη Γούκας Βιτ-Μιχαουόφκσι, 18 έτη μεγαλύτερό της. Το ζευγάρι κατοικεί στη Βαρσοβία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Πολωνικά) *MAK*. 9811544516705606.
2. ↑  «Aktorka z Lublina, Anna Maria Sieklucka, zagra w filmie "365 dni"». *Polska Times*. 6 Δεκεμβρίου 2019.
3. ↑  «Anna Maria Sieklucka - kim jest aktorka, która gra Laurę w filmie 365 dni?». *www.eska.pl*.
4. ↑  «Znamy obsadę filmu "365 dni"! Polski Grey wkrótce w kinach!». *www.tvn.pl*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 4 Αυγούστου 2020.
5. ↑  «Anna Maria Sieklucka - to ona zagra Laurę w ekranizacji "365 dni"!». *RMF FM*.
6. ↑  «Anna Maria Sieklucka: Cieszę się z głównej roli w filmie „365 dni". Początkowo jednak wahałam się, czy ją przyjąć». *lifestyle.newseria.pl*.
7. ↑  «Anna Maria Sieklucka pokazała swojego chłopaka! Podobny do Massimo z 365 Dni?». *www.eska.pl*.
8. ↑  «Potwierdziła romans. Fani "365 dni" zachwyceni!». *www.pomponik.pl*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 15160060091135601091

 |

 |
Ο **Ιμπραήμ Τζάαμπερ** (*Ibrahim Jaaber*, γεν. Ελίζαμπεθ (Elizabeth), Νιου Τζέρσεϊ, στις 3 Φεβρουαρίου του 1984, ύψος 1,88 μ.) είναι Αμερικανός, εν ενεργεία διεθνής επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στην περιφέρεια, σαν σούτινγκ γκαρντ, με ιδιαίτερη έφεση στο σκοράρισμα.
Έχει αποκτήσει και τη βουλγαρική εθνικότητα και αγωνίζεται στην Εθνική Ομάδα της χώρας αυτής.
Η κολλεγιακή του καριέρα διάρκεσε από το 2003 έως το 2007. Τον ίδιο χρόνο επιλέχθηκε για τα "ντραφτ" του NBA.
Εν συνεχεία, έπαιξε στο Αιγάλεω (2007-2008) όπου εντυπωσίασε, στη Ρόμα (2008-2010), στην Ολίμπια Μιλάνο (2010-2011), στη Ζάλγκιρις Κάουνας (2012-2013) και στην *Petrochimi Bandar Imam BC* (2013-παρόν).
Είναι μουσουλμάνος στο θρήσκευμα.

Παραπομπή
---------

1. ↑  *College Basketball at Sports-Reference.com*. Ανακτήθηκε στις 28  Ιουλίου 2020.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
3. ↑  *RealGM*. 1741. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.
4. ↑  Το ευρωπαϊκό προφίλ του Ιμπραήμ Τζάαμπερ
**Στυμφαλία Ι (Υδροφόρο) / Υ/Φ 6, Α-472, Α-471**

Πρώην ‘ΝΕΡΑ’.

Ναυπηγήθηκε στην Ιταλία την 01.03.1913 μετά από παραγγελία του Ιταλικού Βασιλικού Ναυτικού. Καθελκύστηκε στις 14 Μαρτίου 1914. Αυτοκίνητη.

Κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, μετά την συνθηκολόγηση του ιταλικού στρατού, βρισκόταν στην Λέρο και εντάχθηκε στις συμμαχικές δυνάμεις. Από το 1943 παρέμεινε παροπλισμένο και ανενεργό. Μετά το τέλος του πολέμου, το NERA και η υδροφόρος ADDA χαρακτηρίστηκαν πολεμική λεία και παραχωρήθηκαν στο Ελληνικό Βασιλικό Ναυτικό στις 16 Μαρτίου 1948. Είχε χωρητικότητα 110 τόνους. 

Στις 28 Σεπτεμβρίου 1976 παροπλίστηκε. 

Στις 18 Σεπτεμβρίου 1978 διετέθη στο ΓΕΝ για στόχο και βυθίστηκε στα 500 μέτρα βόρεια του Αλεποχωρίου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Υδροφόρο Στυμφαλία». *www.schoolofdiving.gr*. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *H.S. STYMFALIA Water Carrier - Υδροφόρος ΣΤΥΜΦΑΛΙΑ*, ανακτήθηκε στις 2023-08-08
Συντεταγμένες: 21°30′N 104°54′W﻿ / ﻿21.500°N 104.900°W﻿ / 21.500; -104.900

Το **Τεπίκ** (ισπανικά: *Tepic*, προφορά: [teˈpik]) είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της δυτικής μεξικανικής πολιτείας Ναγιαρίτ.

Βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα της πολιτείας, βρίσκεται σε υψόμετρο 915 μέτρα (3.002 πόδια) πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, στις όχθες του Ρίο Μολολόα και του Ρίο Τεπίκ, περίπου 225 χιλιόμετρα (140 mi) βορειοδυτικά της Γουαδαλαχάρα. 

Σε κοντινή απόσταση βρίσκεται το εξαφανισμένο ηφαίστειο Sangangüey και η λίμνη του κρατήρα. Το Τεπίκ είναι το κύριο αστικό κέντρο αυτής της πλούσιας γεωργικής περιοχής. Οι μεγάλες καλλιέργειες περιλαμβάνουν ζαχαροκάλαμο, καπνό και εσπεριδοειδή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Instituto Nacional de Estadística y Geografía*. www.inegi.org.mx/contenidos/saladeprensa/boletines/2021/EstSociodemo/ResultCenso2020\_Nay.pdf. Ανακτήθηκε στις 27  Ιουνίου 2023.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Μεξικό
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 141905561
* LCCN: n81104338
* GND: 5265458-8
* BNF: cb119954063 (data)

 |

 |
Συντεταγμένες: 38°49′07.05″N 22°43′27.08″E﻿ / ﻿38.8186250°N 22.7241889°E﻿ / 38.8186250; 22.7241889

Το **Νέο Θρόνιο** είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 2 μέτρα.

Γεωγραφία - Ιστορία
-------------------

Το Νέο Θρόνιο βρίσκεται στις ακτές του Μαλιακού κόλπου σε απόσταση 38 χλμ. Ν.-ΝΑ. από τη Λαμία και 8 χλμ. ΒΔ. από τα Καμένα Βούρλα (έδρα του δήμου). Δυτικά από τον οικισμό περνά ο ποταμός Βοάγριος που καταλήγει στη θάλασσα, νότια είναι το Καινούργιο και ανατολικά ο οικισμός της Αγίας Αικατερίνης. Η ονομασία του οφείλεται στην αρχαία πόλη Θρόνιο που ήταν η πρωτεύουσα των Επικνημίδιων Λοκρών. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Καινουργίου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με το Καινούργιο και την Αγία Αικατερίνη αποτελούν την τοπική κοινότητα Καινούργιου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μώλου του Δήμου Καμένων Βούρλων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 58 κατοίκους

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Νέο Θρόνιο ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ, Δήμος ΜΩΛΟΥ - ΑΓΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ | buk.gr». *buk.gr*. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2020.
2. ↑  «Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών». *ΕΕΤΑΑ*. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2020.
3. ↑  «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10641 (σελ. 167 του pdf)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Μώλου - Αγίου Κωνσταντίνου |
| --- |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Αγίου Κωνσταντίνου | 
* Άγιος Κωνσταντίνος
* Άγναντη
* Ακτή
* Ασπρονέρι
* Λογγός
* Νέα Άγναντη
* Νεοχώρι
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Καμένων Βούρλων | 
* Αγία Αικατερίνη
* Καινούργιο
* Καμένα Βούρλα
* Καρυά
* Νέο Θρόνιο
* Ρεγκίνι
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Μώλου | 
* Αγία Τριάδα
* Άγιος Σεραφείμ
* Άγιος Χαράλαμπος
* Ανάβρα
* Καλλίδρομο
* Καραβίδια
* Κόμνινα
* Μενδενίτσα
* Μώλος
* Σκάρφεια
 |
|  |
| 
* Έδρα: Καμένα Βούρλα
* \* (Οικισμοί με μη μόνιμο πληθυσμό)
 |

 |