Ανθρώπινο πέος με ορατό σμήγμα κάτω από τη βάλανο
Το **σμήγμα** είναι συνδυασμός απορριπτόμενων κυττάρων δέρματος, ελαίων δέρματος και υγρασίας. Εμφανίζεται στα γεννητικά όργανα τόσο αρσενικών όσο και θηλυκών θηλαστικών. Στις γυναίκες, συγκεντρώνεται γύρω από την κλειτορίδα και στις πτυχές των μικρών χειλών και στους άνδρες, το σμήγμα συγκεντρώνεται κάτω από την ακροποσθία.

Γυναίκες
--------

Ανθρώπινο αιδοίο με ορατό γυναικείο σμήγμα μεταξύ των χειλών
Η συσσώρευση σμηγματογόνων αδένων σε συνδυασμό με τα νεκρά κύτταρα του δέρματος σχηματίζει σμήγμα. Το *Smegma clitoridis* ορίζεται ως η έκκριση των αποκρινών αδένων της κλειτορίδας, σε συνδυασμό με απολέπιση των επιθηλιακών κυττάρων. Οι αδένες που βρίσκονται γύρω από την κλειτορίδα, τα μικρά χείλη και τα μεγάλα χείλη εκκρίνουν σμήγμα.

Εάν το σμήγμα δεν αφαιρείται συχνά, μπορεί να οδηγήσει σε προσκόλληση της κλειτορίδας που μπορεί να κάνει την κλειτοριδική διέγερση (όπως ο αυνανισμός) επώδυνη (κλειτοροδυνία).

Άνδρες
------

Στους άνδρες, το σμήγμα βοηθά στη διατήρηση της υγρασίας της βαλάνου και διευκολύνει τη συνουσία ενεργώντας ως λιπαντικό.

Το σμήγμα αρχικά πιστευόταν ότι παράγεται από σμηγματογόνους αδένες κοντά στο χαλινό που ονομάζονται αδένες του Τάισον. Ωστόσο, μεταγενέστερες μελέτες απέτυχαν να βρουν αυτούς τους αδένες. Ο Τζόις Ράιτ δηλώνει ότι το σμήγμα παράγεται από μικροσκοπικές προεξοχές της βλεννογόνου επιφάνειας της ακροποσθίας και ότι τα ζωντανά κύτταρα αναπτύσσονται συνεχώς προς την επιφάνεια, υφίστανται λιπώδη εκφυλισμό, αποχωρίζονται και σχηματίζουν σμήγμα. Οι Πάρκας και λοιποί διαπίστωσαν ότι το σμήγμα περιέχει 26,6% λίπη και 13,3% πρωτεΐνες, τις οποίες έκριναν ότι συνάδουν με νεκρωτικά επιθηλιακά υπολείμματα.

Το νεοπαραχθέν σμήγμα έχει λεία, υγρή υφή. Θεωρείται ότι είναι πλούσιο σε σκουαλένιο και περιέχει προστατικές και σπερματικές εκκρίσεις, αποκολλημένα επιθηλιακά κύτταρα και την περιεκτικότητα σε βλεννίνη των ουρηθρικών αδένων του Λιτρέ. Το σμήγμα περιέχει καθεψίνη Β, λυσοζύμες, χυμοθρυψίνη, ελαστάση ουδετερόφιλων και κυτοκίνες, οι οποίες βοηθούν το ανοσοποιητικό σύστημα.

Σύμφωνα με τον Ράιτ, λίγο σμήγμα παράγεται κατά την παιδική ηλικία, αν και η ακροποσθία μπορεί να περιέχει σμηγματογόνους αδένες. Λέει επίσης ότι η παραγωγή σμήγματος αυξάνεται από την εφηβεία μέχρι την σεξουαλική ωριμότητα, όταν η λειτουργία του σμήγματος για λίπανση παίρνει την πλήρη αξία της, και από τη μέση ηλικία η παραγωγή αρχίζει να μειώνεται και στην τρίτη ηλικία ουσιαστικά δεν παράγεται σμήγμα. Ο Γιάκομπ Έστερ ανέφερε ότι η συχνότητα εμφάνισης σμήγματος αυξήθηκε από 1% μεταξύ των παιδιών ηλικίας 6 έως 9 ετών σε 8% μεταξύ των ατόμων ηλικίας 14 έως 17 ετών (μεταξύ εκείνων που δεν παρουσίασαν φίμωση και μπορούσαν να εξεταστούν).

Το ίδιο το σμήγμα είναι εντελώς καλοήθης, αλλά οι άνδρες χωρίς περιτομή μπορεί να αναπτύξουν φίμωση, αυξάνοντας έτσι τη συχνότητα εμφάνισης σμήγματος καθώς και τον κίνδυνο καρκίνου του πέους. Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι το σμήγμα, από μόνο του, προκαλεί καρκίνο του πέους, αλλά μπορεί να φιλοξενεί καρκινικά παθογόνα, όπως ο HPV και η παρουσία του για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να ερεθίσει και να προκαλέσει φλεγμονή στο πέος, που μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο του καρκίνου. Μπορεί επίσης να κάνει πιο δύσκολο να δούμε πολύ πρώιμους καρκίνους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «smegma». *smegma*. Merriam-Webster, Inc..
2. ↑  
«Medical Dictionary». Medilexicon.
3. ↑  Aerts, Leen; Rubin, Rachel S.; Randazzo, Michael; Goldstein, Sue W.; Goldstein, Irwin (June 2018). «Retrospective Study of the Prevalence and Risk Factors of Clitoral Adhesions: Women's Health Providers Should Routinely Examine the Glans Clitoris». *Sexual Medicine* **6** (2): 115–122. doi:10.1016/j.esxm.2018.01.003. PMID 29559206.
4. ↑  Rubin, Rachel; Minton, Julea; Gagnon, Catherine; Winter, Ashley; Goldstein, Irwin (April 2017). «PD25-02 Taking Responsibility for Female Prepucial Disorders: Urologic Management of Phimosis-Based Clitorodynia». *Journal of Urology* **197** (4S). doi:10.1016/j.juro.2017.02.1197.
5. ↑  Parada, Mayte; D'Amours, Tanya; Amsel, Rhonda; Pink, Leah; Gordon, Allan; Binik, Yitzchak M. (August 2015). «Clitorodynia: A Descriptive Study of Clitoral Pain». *The Journal of Sexual Medicine* **12** (8): 1772–1780. doi:10.1111/jsm.12934. PMID 26104318.
6. ↑  Shafik, A. (November 2000). «The Role of the Levator Ani Muscle in Evacuation, Sexual Performance and Pelvic Floor Disorders». *International Urogynecology Journal* **11** (6): 361–376. doi:10.1007/pl00004028. PMID 11147745.
7. 1 2 3 4  
Wright, J. (September 1970). «How smegma serves the penis: Nature's assurance that the uncircumcised glans penis will function smoothly is provided by smegma». *Sexology* **37** (2): 50–53. .
8. 1 2  
Van Howe, R. S.; Hodges, F. M. (October 2006). «The carcinogenicity of smegma: debunking a myth». *Journal of the European Academy of Dermatology and Venereology* **20** (9): 1046–1054. doi:10.1111/j.1468-3083.2006.01653.x. PMID 16987256. .
9. 1 2  
Fleiss, P. M.; Hodges, F. M.; Van Howe, R. S. (October 1998). «Immunological functions of the human prepuce». *Sexually Transmitted Infections* **74** (5): 364–367. doi:10.1136/sti.74.5.364. PMID 10195034.
10. 1 2  
Parkash, Satya; Jeyakumar, S.; Subramanyan, K.; Chaudhuri, S. (August 1973). «Human subpreputial collection: its nature and formation». *Journal of Urology* **110** (2): 211–212. doi:10.1016/s0022-5347(17)60164-2. PMID 4722614. .
11. ↑  
O'Neill, H. J.; Gershbein, L. L. (1976). «Lipids of human and equine smegma». *Oncology* **33** (4): 161–166. doi:10.1159/000225134. PMID 1018879.
12. ↑  
Frohlich, E.; Schaumburg-Lever, G.; Klessen, C. (1993). «Immunelectron microscopic localization of cathepsin B in human exocrine glands». *Journal of Cutaneous Pathology* **20** (1): 54–60. doi:10.1111/j.1600-0560.1993.tb01250.x. PMID 8468418.
13. ↑  
Chukwuemeka Anyanwu, Lofty-John; Kashibu, Emmanuel; Edwin, Chinagozi Precious; Mohammad, Aminu Mohammad (2012). «Microbiology of smegma in boys in Kano, Nigeria». *Journal of Surgical Research* **173** (1): 21–25. doi:10.1016/j.jss.2011.04.057. PMID 21872267.
14. ↑  
Oster, J. (April 1968). «Further fate of the foreskin. Incidence of preputial adhesions, phimosis, and smegma among Danish schoolboys». *Archives of Disease in Childhood* **43** (228): 200–3. doi:10.1136/adc.43.228.200. PMID 5689532. PMC 2019851. .
15. ↑  
McGregor, T. B.; Pike, J. G.; Leonard, M. P. (2007). «Pathologic and physiologic phimosis: Approach to the phimotic foreskin». *Canadian Family Physician* **53** (3): 445–8. PMID 17872680.
16. ↑  «What are the risk factors for penile cancer?». American Cancer Society. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Δεκεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σμήγμα** |

* Neubert, U; Lentze, I (March 1979). «Die bakterielle Flora des Präputialraumes [The bacterial flora of preputial space]» (στα γερμανικά). *Hautarzt* **30** (3): 149–153. PMID 35486.
* Marzuillo, Pierluigi; Guarino, Stefano; Furlan, Daniela; Pecoraro, Anna; Pedullà, Marcella; Miraglia del Giudice, Emanuele; La Manna, Angela (October 2018). «Cleaning the genitalia with plain water improves accuracy of urine dipstick in childhood». *European Journal of Pediatrics* **177** (10): 1573–1579. doi:10.1007/s00431-018-3215-x. PMID 30054720.
* Fahmy, Mohamed A. Baky (2020). «Smegma». *Normal and Abnormal Prepuce*. σελίδες 153–161. ISBN 978-3-030-37620-8.