recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Ιεμψάλ Β΄**, *Hiempsal II*, ήταν βασιλιάς της Νουμιδίας (κυβέρνησε 88 π.Χ. - 60 π.Χ.). Ήταν γιος τού Γαύδα, ετεροθαλούς αδελφού τού Ιουγούρθα, και ήταν ο πατέρας τού Ιόβα Α΄.

Βιογραφία
---------

Το 88 π.Χ. μετά τον θρίαμβο τού Λεύκιου Κορνήλιου Σύλλα, όταν ο Γάιος Μάριος και ο γιος του Γάιος Μάριος ο Νεότερος κατέφυγαν από τη Ρώμη στην Αφρική, ο Ιεμψάλ Β΄ τους δέχθηκε με φαινομενική φιλικότητα, με την πραγματική του πρόθεση να τους κρατήσει αιχμαλώτους. Ο Μάριος ανακάλυψε έγκαιρα αυτή την πρόθεση και κατάφερε να διαφύγει με τη βοήθεια της κόρης τού βασιλιά.

Το 81 π.Χ. ο Ιεμψάλ Β΄ εκδιώχθηκε από τον θρόνο του από τους ίδιους τους Νουμίδες ή από τον Ιάρβα, ηγεμόνα τμήματος τού βασιλείου, υποστηριζόμενος από τον Γναίο Δομίτιο Αηνόβαρβο V, τον ηγέτη τού κόμματος τού Μάριου στην Αφρική. Λίγο αργότερα ο Γναίος Πομπήιος Μάγνος στάλθηκε στην Αφρική από τον Σύλλα για να αποκαταστήσει τον Ιεμψάλ Β΄, του οποίου η επικράτεια αυξήθηκε στη συνέχεια με την προσθήκη ορισμένων εκτάσεων στην ακτή, σύμφωνα με μία συνθήκη που συνήφθη με τον Λεύκιο Αυρήλιο Κότα.

Όταν ο τριβούνος Πόπλιος Σερβίλιος Ρούλος εισήγαγε τον αγροτικό του νόμο (63 π.Χ.), αυτά τα εδάφη, τα οποία είχαν αρχικά εκχωρηθεί στο ρωμαϊκό λαό από τον Πόπλιο Κορνήλιο Σκιπίωνα Αφρικανό, εξαιρέθηκαν ρητά από την πώληση, γεγονός που προκάλεσε την αγανάκτηση του Mάρκου Τύλιου Κικέρωνα (*De lege agraria*, i.4, ii.22). Από τον Σουητόνιο (*Καίσαρας*, 71) είναι φανερό ότι ο Ιεμψάλ Β΄ ζούσε το 62 π.Χ.

Σύμφωνα με τον Σαλούστιο (*Jugurtha*, 17), ήταν ο συγγραφέας ενός ιστορικού έργου στην Καρχηδονιακή γλώσσα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Νικολάι Ομπνόρσκι: «Юба» (Ρωσικά)

Bιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Το παρόν λήμμα ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Hiempsal» *Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα* (11η έκδοση) Cambridge University Press  This work in turn cites:
	+ Plutarch, *Marius*, 40, Pompey, 12
	+ Appian, *Bell. civ.*, i. 62. 80
	+ Dio Cassius xli. 41

Εξωτερικός σύνδεσμος
--------------------

 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Hiempsal II στο Wikimedia Commons
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ηλιοτρόπιο (αποσαφήνιση).
**Ηλιοτρόπιο** ονομάζεται κάθε είδος φυτού του γένους ***Ηλιοτρόπιον* *(Heliotropium)***, το οποίο ανήκει στην τάξη Πολεμονιώδη (*Polemoniales*) (όχι όμως με τη νέα ταξινόμηση), και στην οικογένεια των Βοραγινοειδών (*Boraginaceae*), δηλ. την οικογένεια της μπουράντζας. Το γένος *Ηλιοτρόπιον* περιλαμβάνει 250 περίπου είδη ποωδών και θαμνωδών φυτών, ιθαγενή τών εύκρατων και τροπικών περιοχών, που χαρακτηρίζονται από το γεγονός ότι τα άνθη τους στρέφονται πάντα προς τον Ήλιο. Πολλά είδη είναι ζιζάνια. Γνωστότερο είδος είναι το ***Ηλιοτρόπιον το δενδρώδες*** (*H. arborescens*), ένα θαμνοφόρο πολυετές φυτό που μπορεί να φτάσει τα δύο μέτρα ύψος. Καλλιεργείται ως καλλωπιστικό φυτό για τα αρωματικά πεντάλοβα, κόκκινα ως λευκά άνθη. Στην Ελλάδα απαντούν 6 είδη, κοινότερα από τα οποία είναι: ***Ηλιοτρόπιον το ευρωπαϊκόν*** (*H. europaeum*) σε πετρώδεις άγονες περιοχές σε όλη τη χώρα, κοινώς γνωστό ως *«μπαμπακίτσες»*, *«κουλούμπακας»*, *«μελισσόχορτο»* και ***Ηλιοτρόπιον το δόλιον*** (*H. dolosum*) σε παραθαλάσσιες αμμώδεις περιοχές. Τα αρωματικά άνθη του Ηλιοτροπίου χρησιμοποιούνται κατόπιν επεξεργασίας ως συστατικό στην αρωματοποιία.

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια *Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα*, τόμος 26

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **ηλιοτρόπιο**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ηλιοτρόπιο** |
Ο **Ηώιππος** ήταν ζώο, πρόγονος του σημερινού αλόγου, που ζούσε πριν από 50.000.000 χρόνια στα υγρά δάση της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής.

Περιγραφή
---------

Σκελετός στο Εθνικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, Ουάσιγκτον
Αναπαράσταση από τον Κάρολο Κνάιτν
Η λέξη "Ηώιππος" σημαίνει "το πρώτο άλογο". Ο Ηώιππος είχε πολλές διαφορές με το σημερινό άλογο. Το μέγεθός του ήταν πολύ μικρότερο καθώς ήταν όσο μία σημερινή αλεπού. Επίσης, αντί για χαίτη είχε λίγες σκληρές τρίχες πάνω στο λαιμό και μία κοντή και πλατιά ουρά. Ο λαιμός του ήταν κοντός και τα δόντια του ζώου μπορούσαν να μασήσουν μόνο τρυφερά φύλλα. Στα μπροστινά του πόδια είχε τέσσερα δάχτυλα ενώ στα πισινά είχε τρία. Αυτό το πρωτόγονο άλογο είχε και άλλα οστά στα άκρα του, γεγονός που δημιουργεί την υπόθεση ότι οι πρόγονοί του πρέπει να είχαν πέντε δάχτυλα και ότι τα άκρα τους θα έμοιαζαν μάλλον με αυτά της αρκούδας.

Βιότοπος
--------

Ο ηώιππος ζούσε σε υγρά και δασωμένα μέρη. Μπορούσε να τρέχει μέσα στα πυκνά δάση για να σωθεί από τους εχθρούς του. Επίσης, μπορούσε να φτάνει και να τρώει τα φύλλα των θάμνων και των χαμηλών κλαδιών των δέντρων (ίσως εκείνη την εποχή να μην υπήρχε ακόμη χορτάρι).

Εξέλιξη
-------

Με την πάροδο του χρόνου αλλάξανε οι συνθήκες στα μέρη που ζούσε ο ηώιππος. Τα λασπώδη εδάφη των δασών ξεράθηκαν σιγά-σιγά και το χώμα έγινε σκληρότερο. Σιγά-σιγά άλλαξε και ο ηώιππος. Η μεταβολή, ύστερα από πολλούς αιώνες, ήταν τόσο μεγάλη ώστε οι επιστήμονες αναγκάστηκαν να του αλλάξουν όνομα. Το νεώτερο αυτό άλογο ονομάστηκε Μεσόιππος.

Πηγές
-----

* "Η ιστορία του αλόγου", Κλασικά εικονογραφημένα, Εκδόσεις Ατλαντίς, Νο 1015
Η **Θεοσέβεια** ήταν αλχημίστρια που έζησε περίπου στα τέλη του 4ου αι. μ.Χ. στην Πανόπολη της Αιγύπτου. Κατά πάσα πιθανότητα άνηκε στην γνωστική αδελφότητα "ποιμάνδρες" που πίστευε ότι ο κόσμος είναι κατά βάση κακός και άνθρωπος οφείλει να εργασθεί για την πνευματική του σωτηρία. Άνηκε σε οικογένεια ευγενών και είχε μια μεγάλη αλχημική βιβλιοθήκη, γεγονός που προσέλκυε πολλούς αλχημιστές από διάφορες πόλεις στο σπίτι της.

Εργάστηκε μαζί με τον αλχημιστή Ζώσιμο τον Πανοπολίτη κατά την συνήθεια των αλχημιστών που εργάζονταν συχνά σε ζευγάρια που αποτελούνταν από μία γυναίκα και έναν άντρα προκειμένου να εξισορροπήσουν το θηλυκό και το αρσενικό στοιχείο κατά την διάρκεια των πειραμάτων τους. Κατά πάσα πιθανότητα ήταν αδελφή του, αλλά δεν είμαστε σίγουροι για αυτό. Μπορεί απλά να θεωρήθηκε αδελφή του από τους μεταγενέστερους μελετητές γιατί τέτοια ζευγάρια αλχημιστών αποκαλούνταν "μυστικιστικά αδέλφια" στην γλώσσα της αλχημίας. Αυτή η εκδοχή υποστηρίζεται και από το γεγονός ότι στα γράμματά του προς εκείνη, ο Ζώσιμος συχνά της μιλά με ιδιαίτερο σεβασμό χωρίς την οικειότητα που θα περίμενε κανείς να έχει αν η Θεοσέβεια ήταν αδελφή του.

Η Θεοσέβεια μαζί με τον Ζώσιμο συνέγραψε μια αλχημική εγκυκλοπαίδεια στην ελληνική γλώσσα αλλά χρησιμοποίησε και τέσσερα γράμματα από το κοπτικό αλφάβητο.

Δυστυχώς, όπως ισχύει στην περίπτωση των περισσότερων γυναικών επιστημόνων και λογίων της αρχαιότητας, δεν έχει διασωθεί σχεδόν τίποτα από το έργο της και από ότι είναι σήμερα γνωστό δεν της αποδίδεται ευθέως αλλά συνήθως θεωρείται έργο του Ζώσιμου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Sean, Martin (2011) [2006]. *Alchemy and alchemists*. Harpenden: Pocket Essentials. ISBN 1842435388. 78077261.
2. 1 2  Long, Pamela Ο. (2003) [2001]. *Openness, secrecy, authorship : technical arts and the culture of knowledge from antiquity to the Renaissance*. Baltimore: Johns Hopkins University Press. ISBN 0801872820. 51480789.
3. ↑  Sean, Martin (2011) [2006]. *Alchemy and alchemists*. Harpenden: Pocket Essentials. ISBN 1842435388. 78077261.
Για άλλες χρήσεις, δείτε: ΘΟΪ.

Το **Θρησκευτικό Ορθόδοξο Ίδρυμα Άγιος Γεώργιος Αυγόρου** (ή το **ΘΟΪ Αυγόρου**) είναι κυπριακό σωματείο από το χωριό Αυγόρου της επαρχίας Αμμοχώστου με δραστηριότητες σε εθνικές, κοινωνικές, πολιτιστικές και αθλητικές εκδηλώσεις.

Ιστορία
-------

Ιδρύθηκε το 1954 και χρώματα έχει το μπλε και το άσπρο. Διατηρεί τμήματα πετοσφαίρισης και χειροσφαίρισης. Στο παρελθόν διατηρούσε και τμήμα ποδοσφαίρου.

Ποδόσφαιρο
----------

Κύριο λήμμα: ΘΟΪ Αυγόρου (ποδόσφαιρο)
Η ποδοσφαιρική ομάδα του σωματείου έχει αρκετές συμμετοχές στη Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου. Σήμερα είναι ανενεργή.

Πετοσφαίριση
------------

Κύριο λήμμα: ΘΟΪ Αυγόρου (πετοσφαίριση)Το ΘΟΪ Αυγόρου διαθέτει γυναικεία πετοσφαιρική ομάδα η οποία αγωνίζεται στο πρωτάθλημα Α΄ Κατηγορίας της ΚΟΠΕ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης
* ΘΟΪ Αυγόρου
Ο **Θεόδωρος** ήταν Βυζαντινός στρατηγός και δουξ της Νάπολης το 821. 

Ο Θεόδωρος αναφέρεται σε αρκετές πρώιμες μεσαιωνικές πηγές, συμπεριλαμβανομένου του δεύτερου μέρους των Πράξεων των Επισκόπων της Νάπολης που γράφτηκε από τον Ιωάννη τον Διάκονο. Το Χρονικό των Δουκών του Μπενεβέντο, του Σαλέρνο, της Κάπουα και της Νάπολης που περιέχει επίσης πληροφορίες για τους ηγέτες της Νάπολης εκείνη την εποχή.

Ο Θεόδωρος αντικατέστησε τον Θεόκτιστο, στρατιωτικό ηγέτη που πέτυχε στους πολέμους με τους Λομβαρδούς. Ωστόσο, ο Θεόκτιστος, για άγνωστους λόγους, δεν είχε την εμπιστοσύνη και την έγκριση της Κωνσταντινούπολης, και ο στρατηγός της Σικελίας (Γρηγόριος), υπό την καθοδήγηση του αυτοκράτορα Μιχαήλ Β΄, διόρισε τον Πρωτοσπαθάριο Θεόδωρο, δουξ της Νάπολης το 821. Και οι δύο αυτοί δούκες δείχνουν μια σημαντική ενίσχυση εκείνη την εποχή της υπέρτατης εξουσίας του αυτοκράτορα του Βυζαντίου στη νότια Ιταλία και της πρόθεσης των Βυζαντινών να φέρουν τη Νάπολη υπό τον πλήρη έλεγχό τους. Ωστόσο, ο διορισμός του Θεόδωρου ως δούκα δυσαρέστησε τους Ναπολιτάνους. Είναι πιθανό οι κάτοικοι της Νάπολης να φοβούνται μη χάσουν τα προνόμιά τους, τα οποία είχαν όταν ο αρχηγός της πόλης τους εξελέγη μεταξύ των τοπικών ευγενών. Ως αποτέλεσμα, το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς, οι Ναπολιτάνοι εξεγέρθηκαν, εκδίωξαν τον Θεόδωρο και εξέλεξαν τον Στέφανο Γ', τον ανιψιό του Στεφάνου Β΄ ως διάδοχό του. Δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με την περαιτέρω μοίρα του Θεόδωρου.

παραπομπές
----------

1. ↑  *Деяния неаполитанских епископов (главы 50 и 53)* (Ρωσικά)
2. ↑  В *«Хронике герцогов Беневенто, Салерно, Капуи и Неаполя*» ошибочно утверждается, что в то время Неаполем три года и один месяц правил некий Эстрад (Ρωσικά)
3. ↑  Schipa M. Il Mezzogiorno d’Italia anteriormente alla monarchia, Bari, Gius. Laterza & Figli, 1923, page 47[*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  Petrucci di Armando. *Antimo*, Roma, Istituto dell’Enciclopedia Italiana, Dizionario Biografico degli Italiani, 1961, volume 3
5. ↑  Cappelli A. Cronologia, cronografia e calendario perpetuo, Milano, HOEPLI EDITORE, 1998, page 470, isbn 978-8-8203-2502-2
6. ↑  *Ravegnani G. I Bizantini in Italia, Bologna|, Il Mulino, 2004, pages 141—142, isbn 978-88-15-09690-6*
7. ↑  *Stéfano III duca di Napoli*, Treccani. Enciclopedie on line (Ιταλικά)

Πηγές
-----

* Schipa, Michelangelo. *Storia del Ducato Napolitano*. Napoli, 1895.
* Cassandro, Giovanni. *Il Ducato bizantino in Storia di Napoli Vol I*. Napoli, 1975.
Ο Θεόδωρος Αλεξόπουλος (12 Δεκεμβρίου 1758 - 1817;) ήταν Ρώσος στρατηγός ελληνικής καταγωγής.

Στρατιωτικός βαθμός
-------------------

* Διοικητής  του 15ου (14ο) Συντάγματος  Ελαφρού Πεζικού (1799-1802)
* 4ου Συντάγματος ,21ου Συντάγματος και της της 3ης Ταξιαρχίας  Πεζικού

Μάχες / Πόλεμοι
---------------

* Ρώσο-τουρκικός πόλεμος του 1787-1791
* Καυκάσιος πόλεμος
* Πατριωτικός πόλεμος του 1812
* Ναπολεόντειοι  πόλεμοι

Παράσημα και μετάλλια
---------------------

* Παράσημο του Αγίου Γεωργίου 4 του βαθμού
* Παράσημο του Αγίου Βλαδίμηρου 3ου βαθμού της Ρωσικής Αυτοκρατορίας
* Παράσημο της Αγίας Άννας 1ου βαθμού με διαμάντια.
* Χρυσό σπαθί με  επιγραφή "Για θάρρος"
* Ασημένιο μετάλλιο "Στη μνήμη του Πατριωτικού Πολέμου του 1812"
* Αντιστράτηγος του Ρωσικού Αυτοκρατορικού Στρατού.

Βιογραφία
---------

Ο Θεόδωρος Αλεξόπουλος του Παντελεήμονα  γεννήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου του 1758 σε μια οικογένεια ευγενών ελληνικής καταγωγής. Το 1775-1781 σπούδασε στο νεοσυσταθέν Γυμνάσιο ξένων  ομοθρήσκων  στην στρατιωτική σχολή  Πυροβολικού και Μηχανικών .

Συμμετείχε στον Ρώσο-τουρκικό πόλεμο του 1787-1791, στον Καυκάσιο πόλεμο και στον Πατριωτικό πόλεμο του 1812. Ξεχώρισε στη μάχη του Μποροντινό, καθοδηγώντας στη μάχη τέσσερα  τάγματα (ελαφρού πεζικού) του κέντρου της ρωσικής στρατιάς, καταλαμβάνοντας προκεχωρημένες  θέσεις.

Συμμετείχαν στις μάχες για το ύψωμα Κουργκάν - τη σημαντικότερη θέση των οχυρώσεων των ρωσικών στρατευμάτων, όπου  τραυματίστηκε στο πόδι. Στη συνέχεια, για τις ενέργειές του στη μάχη του Μποροντινό, του απονεμήθηκε το Παράσημο του Αγίου Βλαδίμηρου 3ου   βαθμού

Το 1813 συνέχισε να υπηρετεί στον στρατό εφεδρειών, που στάθμευε στην Πολωνία.

Ασχολήθηκε με τη συνόδευση των νεοσύστατων στρατολογημένων στρατιωτικών δυνάμεων στο θέατρο των στρατιωτικών επιχειρήσεων.

Το 1814 διεύθυνε το 4ο και 21ο Σύντάγματα των εφεδρικών τμημάτων του στρατού Μετά τον πόλεμο διοικούσε  την 3η Ταξιαρχία Πεζικού.

Το 1816 «αποστρατεύτηκε λόγω των τραυμάτων του από την υπηρεσία, με το  πλήρες συνταξιοδοτικό  μισθό». Μετά την αποστράτευση  έζησε στην πόλη Oπότσκα.
Η **Θεοξένα** η Νεότερη (γενν. το 301-298 π.Χ.) ήταν Ελληνίδα των Συρακουσών και ευγενής υψηλής θέσης.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη τού Αγαθοκλή τυράννου των Συρακουσών και της τρίτης συζύγου του Θεοξένας της Πρεσβύτερης, κόρης τού Φιλίππου τού Μακεδόνα. Αμφιθαλής αδελφός της ήταν ο Αρχάγαθος ο Λίβυος. Ετεροθαλή αδέλφια της ήταν ο Αρχάγαθος πατήρ και ο Ηρακλείδης (από τον 1ο γάμο τού πατέρα της)· επίσης ο Αγαθοκλής Β΄ και η Λάνασσα (από τον 2ο γάμο τού ιδίου).

Αριστερά νόμισμα με τον Πτολεμαίο Α΄ και τη Βερενίκη Α΄, μάμμη της Θεοξένας την Νεότερης. Δεξιά οκτάδραχμο με τον Πτολεμαίο Β΄ και την αδελφή-σύζυγό του Αρσινόη Β΄, θείο και θεία της Θεοξένας.
Ο πατέρας της έγινε μετά βασιλιάς της Σικελίας. Η μητέρα της ήταν αδελφή τού Μάγα της Κυρήνης και κόρη της Βερενίκης Α΄, κόρης τού Μάγα τού Μακεδόνα. Η Βερενίκη Α΄ έκανε 2ο γάμο με τον Πτολεμαίο Α΄ της Αιγύπτου. Η μητέρα της Βερενίκης Α΄, η Αντιγόνη ήταν ανιψιά τού πανίσχυρου Αντιπάτρου αντιβασιλιά της Μακεδονικής Αυτοκρατορίας.

Ο πάππος της Φίλιππος ήταν διοικητής φάλαγγας στον στρατό τού Αλεξάνδρου Γ΄ τού Μεγάλου. Όταν ο Φίλιππος απεβίωσε, η σύζυγός του Βερενίκη Α΄ μετέβη στην εξαδέλφη τής μητέρας της Αντιγόνης, την Ευρυδίκη των Αντιπατριδών, σύζυγο τού Πτολεμαίου Α΄. Τελικά η Βερενίκη Α΄ παντρεύτηκε τον Πτολεμαίο Α΄ και απέκτησαν τον Πτολεμαίο Β΄, την Αρσινόη Β΄ και τη Φιλοτέρα.

Η Θεοξένα η Νεότερη γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Σικελία μαζί με τον αδελφό της. Όταν ο πατέρας τους αισθάνθηκε το τέλος του, ζήτησε να γίνει δημοκρατία στις Συρακούσες και έστειλε τη σύζυγό του Θεοξένα την Πρεσβύτερη και τα δύο τέκνα τους στη μητέρα της στην Αίγυπτο. Ο Αγαθοκλής απεβίωσε το 289 π.Χ. και έτσι τα δύο παιδιά πέρασαν το υπόλοιπο της νεότητάς τους στην Αίγυπτο, στην Αυλή τού Πτολεμαίου Α΄ και μετά τού Πτολεμαίου Β΄.

Κατά τη βασιλεία του ο θείος της Πτολεμαίος Β΄ (βασ. 283-246 π.Χ.) την εξόρισε στη Θηβαΐδα, ίσως στον Κοπτό (νυν Κιφτ). Η Θεοξένα η Νεότερη είχε κατηγορήσει ψευδώς στον Πτολεμαίο Β΄ κάποια πρόσωπα· δεν γνωρίζουμε ποια, διότι ο πάπυρος που καταγράφει το περιστατικό, είναι φθαρμένος στο σημείο που ήταν τα ονόματα. Χρονολογικά το συμβάν συμπίπτει με την εξορία της Αρσινόης Α΄, πρώτης συζύγου τού Πτολεμαίου Β΄, που έγινε το 274/3 π.Χ..

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε έναν -αγνώστου σε εμάς ονόματος- άνδρα και απέκτησε τέκνο:

* Αγαθοκλής πατήρ 3ος αι. π.Χ. ευγενής της Αιγύπτου. Παιδιά του ήταν:
	+ Αγαθοκλής της Αιγύπτου υιός, υπουργός, ιερέας της λατρείας τού Αλεξάνδρου Γ΄ τού Μεγάλου, αντιβασιλιάς στην Αίγυπτο.
	+ Αγαθόκλεια τροφός τού Πτολεμαίου Δ΄.
* ένα ακόμη τέκνο.

Πηγές
-----

* R.S. Bagnall, Archagathos son of Agathocles, Epistates of Libya, Columbia University Department of Greek & Latin, New York, USA, 1976
Ο **Θεολόγης Παπαδόπουλος** (Θεσσαλονίκη, 22 Φεβρουαρίου 1960) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής τερματοφύλακας ποδοσφαίρου.

Καριέρα
-------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο το 1974 από την ερασιτεχνική ομάδα Ελευθεριακός Ελευθέριων, ενώ έγινε ευρύτερα γνωστός αγωνιζόμενος στην ΑΕΛ από το 1979 έως το 1984, όταν και μεταγράφηκε στην ΑΕΚ. Επόμενος σταθμός της καριέρας του υπήρξε ο Πανιώνιος, όπου αγωνίστηκε την τετραετία 1988-1992. Την περίοδο 1992-93 αγωνίστηκε με τα χρώματα του Ιωνικού Νίκαιας και με τη λήξη της αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.

### Στην εθνική Ελλάδας

Το ντεμπούτο του με την Ελλάδα πραγματοποιήθηκε την Πρωτομαγιά του 1986, στον εκτός έδρας φιλικό αγώνα εναντίον της Σουηδίας (0-0), υπό τις οδηγίες του Μίλτου Παπαποστόλου. Συνολικά αγωνίστηκε 24 φορές με τη γαλανόλευκη φανέλα, το διάστημα μεταξύ 1986-1992.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ο αγώνας Σουηδία - Ελλάδα, epo.gr

Πηγές
-----

* Η καριέρα του Θεολόγη Παπαδόπουλου στο national-football-teams
* Αστέρια στον ελληνικό ουρανό, www.flogasport.net
Συντεταγμένες: 40°25′12″N 15°00′20″E﻿ / ﻿40.42°N 15.005556°E﻿ / 40.42; 15.005556

Ο **ναός της Ήρας στην Ποσειδωνία**, αποκαλούμενος και βασιλική (*Basilica*) στην Καμπανία της Ιταλίας είναι αρχαιολογικός χώρος που χρονολογείται από τον 6ο αιώνα π.Χ. και τμήμα της περιοχής Πέστουμ η οποία είναι μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς.

Περιγραφή
---------

Ο ναός αποκαλείται στη βιβλιογραφία και «Ηραίον της Ποσειδωνίας 1», δεδομένου ότι δίπλα σε αυτόν βρίσκεται ακόμη ένας ναός που ήταν αφιερωμένος στην Ήρα, το Ηραίον της Ποσειδωνίας 2.. Ονομάζεται και Βασιλική (*Basilica*) διότι λανθασμένα θεωρήθηκε ρωμαϊκός χριστιανικός ναός, και το όνομα αυτό έμεινε. Είναι αρχαίος ελληνικός ναός δωρικού ρυθμού, και ονομάζεται επίσης *εννεάστυλος*. Βρίσκονταν κτισμένος μαζί με άλλους τρεις ναούς στην μεγάλη δημόσια οδό Κάρντο στα ανατολικά της αρχαίας ελληνικής αποικίας. Μπροστά στην ανατολική όψη του ναού βρίσκεται ο βωμός. Είναι ναός περίπτερος με 9 κίονες στη μια πλευρά και 19 κίονες στην άλλη. Διαθέτει δίκλιτο σηκό, άδυτο και πρόναο.

Πηγές
-----

* Ρόμπερτ Κόλντεβαϊ (1855-1925), Όττο Πούχσταϊν (1899). *Die griechischen Tempel in Unteritalien und Sicilien*. Berlin: Asher. σελίδες 13-18. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Παρουσίαση του ναού από το Πανεπιστήμιο της Κολωνίας[*νεκρός σύνδεσμος*]

Δείτε επίσης
------------

* Ηραίον της Ποσειδωνίας 2

Αναφορές
--------

1. ↑  100038: Hera-Tempel I, Älterer Hera-Tempel, Basilica Poseidonia / Paestum, Paestum[*νεκρός σύνδεσμος*] Παρουσίαση του ναού από το Πανεπιστήμιο της Κολωνίας
2. ↑  «Temple of Hera I, Archaic Doric temple, c. 550 BCE, Paestum / Campania / Italy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2014.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 316398277

 |

 |
Ο **Θεομητορικός κύκλος και Παναγία του πάθους** είναι μεταβυζαντινή εικόνα του (16ου και 17ου αι)και εκτίθεται στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείοτης Αθήνας.

Περιγραφή
---------

Ο **Θεομητορικός κύκλος και Παναγία του πάθους** είναι μεταβυζαντινή εικόνα διαστάσεων 1,14Χ0,895 μ.Πρόκειται για έργο απαρτιζόμενο από δύο εικόνες ξεχωριστές: στην πλατιά περιφέρεια με την Ετοιμασία του Θρόνου στη μέση ψηλά, και στο κέντρο , η νέωτερη, της Παναγίας.Η ένθετη μικρή εικόνα της Παναγίας του Πάθους με την επωνυμία *Η Κυρία των Αγγέλων*, νησιωτικού εργαστηρίου του 17ου αι..καλύπτει το κενό της αρχικής και τοποθετήθηκε με πρωτοβουλία του Μουσείου. Οι δεξαέξι θεομητορικές παραστάσεις της αρχικής εικόνας σε πάντε σειρές και με διαδοχική συνέχεια της αφήγησης συγκροτεί τον πιο εκτενή βιογραφικό κύκλο της Παναγίας σε ελληνική εικόνα της εποχής. Με αρχή αριστερά επάνω ιστορούνται η άρνηση των δώρων, η Προσευχή του Ιωακείμ, η Προσευχή της Άννας και ο ασπασμός των Θεοπατόρων, η Γέννηση της Παναγίας και η Φιλοστοργία, η Ευλόγηση των ιερέων και τα Εισόδια, η Προσευχή του Ζαχαρία, η Μνηστεία,ο Ευαγγελισμός και η Επίπληξη, ο Ασπασμός Μαρίας και Ελισάβετ, η Προσευχή της Παναγίας, η Κοίμηση και η Μετάσταση. Χυμώδεις και ευκίνητες, παρατηρεί η Χειμάστου-Ποταμιάνου, στην πλοκή τους οι μικρές παραστάσεις, ίσως πλαισίωναν βρεφοκρατούσα στο κέντρο άλλοτε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μυρτάλη Αχειμάστου-Ποταμιάνου , Εικόνες του Βυζαντινού Μουσείου Αθηνών, εκδ.Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων, Διεύθυνση Δημοσιευμάτων, 1998, σελ.164

Πηγές
-----

* Μυρτάλη Αχειμάστου-Ποταμιάνου , Εικόνες του Βυζαντινού Μουσείου Αθηνών, εκδ.Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων, Διεύθυνση Δημοσιευμάτων, 1998
Ο **Ζακ Χούντεκ** (Jacques Houdek, πραγματικό όνομα "Željko Houdek", γνωστός και ως "Μr Voice") είναι Κροάτης τραγουδιστής. Ενεργός ως σόλο καλλιτέχνης από το 2000 έχει πειραματιστεί με πολλά είδη μουσικής όπως στην ποπ, στην γκόσπελ και στην τζαζ. Είναι γνωστός σε όλες τις πρώην γιουγκοσλαβικές δημοκρατίες (Σερβία, Σλοβενία κτλ) καθώς τραγουδά στις γλώσσες των προαναφερόμενων χωρών καθώς, και στα Αγγλικά, Γερμανικά, Γαλλικά και Ιταλικά. Είναι ιδιαίτερα γνωστός για τις φιλανθρωπικές του πράξεις και για την μεριμνά του σε άτομα με δυσκολίες και στα παιδιά. 

Στις 17 Φεβρουαρίου, ανακοινώθηκε πως ο Ζακ Χούντεκ θα εκπροσωπήσει την Κροατία στον ερχόμενο διαγωνισμό τραγουδιού eurovision 2017 τον Μάϊο, στο Κίεβο.

Δισκογραφία
-----------

* "Čarolija", 2004
* "Kad si sretan", 2005
* "Živim za to", 2006
* "Live in Gavella", 2007
* "Za posebne trenutke", 2007
* "Live in SAX!", 2008
* "Idemo u zoološki vrt", 2008
* "Crno i bijelo", 2008
* "Najveći božićni hitovi", 2009

Παραπομπές
----------

1. ↑  It's Jacques Houdek for Croatia!

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΝίνα Κράλιτς**Lighthouse** | **Συμμετοχή της Κροατίας στη Eurovision**2017 | ΔιάδοχοςΦράνκα Μπάτελιτς**Crazy** |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 7693924
* ISNI: 0000 0000 0449 6913
* BNF: cb155140702 (data)
* MusicBrainz: c85fa836-9ade-49b2-a347-5828f5722030

 |

 |
Ο **Ιβανίς Μπερισλάβιτς** *(σερβικά : Ivaniš Berislavić* ) ήταν ηγεμόνας, δεσπότης, του Δεσποτάτου της Σερβίας από το 1504 έως το 1514.

Βιογραφία
---------

Ο Ιβανίς ήταν από κροατική οικογένεια ευγενών της Σλαβονίας που υπαγόταν στο βασίλειο της Ουγγαρίας. Μετά το θάνατο του δεσπότη Γιοβάν Μπράνκοβιτς το 1502 παντρεύτηκε την χήρα του Ελένη μετά απο μεσολάβηση του Ούγγρου βασιλιά Λάντισλαβ Β΄  εφόσον η οικογένεια Μπράνκοβιτς δεν είχε αρσενικό απόγονο. Ωστόσο, ο γάμος αυτός δεν ήταν επιθυμητός στους Σέρβους όπου οι τοπικοί χρονικογράφοι δεν τον αναφέρουν στην σειρά των δεσποτών.

Η επίσημη πράξη της ανάληψης του δεσποτάτου επιβεβαιώθηκε τον Ιανουάριο του 1504 στην Βούδα όπου ήταν προγραμματισμένος να γίνει ο γάμος του Ιβανίς και της Ελένης. Ο γάμος τελικά αναβλήθηκε μέχρι το Μάιο του 1504 λόγω της ασθένειας της Ελένης.

Ο Ιβανίς τέθηκε ως προστάτης της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ουγγαρία, υπέγραφε ως «τη χάρη του Θεού, δεσπότης της Σερβίας". Πήρε όρκο να εξασφαλίσει τα νότια σύνορα της Ουγγαρίας και να είναι πιστός στο λαό του. Η υπεράσπιση των νοτίων συνόρων του Βασιλείου της Ουγγαρίας χειρίζεται ο Μπερισλάβιτς ως δεσπότης, με την υποστήριξη της Στέφαν, Μάρκο και Πέταρ, Στέφαν Μπραντάκ, και οι ένοπλες δυνάμεις του Βελιγραδίου και της Σάμπατς.

Ο γιος του, Στέφανος, είχε τον τίτλο του «Δεσπότη της Σερβίας» μέχρι την ήττα του στη μάχη κατά των Οθωμανών το 1535.Είναι άγνωστο ακριβώς πότε πέθανε, το 1513 υπάρχει η τελευταία αναφορά γι΄αυτόν, θεωρείται ότι πέθανε το 1514, επειδή η σύζυγός του Ελένη αναφέρεται ως ο Κύριος των στρατιωτικών δυνάμεων του Δεσπότη.

Πηγές
-----

* Ivić, Aleksa (1914). *Istorija Srba u Ugarskoj od pada Smedereva do seobe pod Čarnojevićem (1495-1690)*. Privrednikova knijižara.
* Božanić, S. 2007, "Srem in the period between 1502 and 1526", Spomenica Istorijskog arhiva Srem, no. 6, pp. 72–88.
* Aleksa Ivić: Istorija Srba u Vojvodini. Novi Sad 1929.
* Mitrović, K. 2008, "Povelja despotice Jelene Jakšić manastiru Hilandaru", Stari srpski arhiv, no. 7, pp. 195–203.
* Rastko e-library, *Istorija Srba*
* Crkva Sretenjska

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7  Marija Karbić, Hrvatsko plemstvo u borbi protiv Osmanlija. Primjer obitelji Berislavića Grabarskih iz Slavonije, Croatian Institute of History, Zagreb, issn 0351-9767, 2006
2. ↑  Ivić 1914, p. 32
3. ↑  Ivić 1914, p. 35
Γερμανικά αρχεία, 1958, μηχανοκίνητη στρατιωτική μονάδα,αντιαεροπορικό άρμα με δοχεία καυσίμου
Το κάνιστρο είναι ένα σκεύος για την μεταφορά υγρών. Παλαιότερα τα κάνιστρα ήταν αποκλειστικά από λαμαρίνες κατασκευασμένα όπως λαμαρίνα χαλκού η σίδερου, σήμερα είναι συνήθως από πλαστικά όπως PP ή PET. Πολλά κάνιστρα είναι ακατάλληλα για τρόφιμα, ενώ δεν είναι τυποποιημένα σε μέγεθος ή χωρητικότητα.

Ιστορία
-------

Το "Wehrmacht-Einheitskanister" για 20 λίτρα καυσίμου στα μέσα της δεκαετίας του 1930 για τη γερμανική Βέρμαχτ και αναπτύχθηκε σχεδόν σε όλες τις ευρωπαϊκές και βορειοαφρικανικές θέατρα του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου να βρεθεί. Αυτά τα μεταλλικά κουτιά εξακολουθούν να παράγονται σε μεγάλες ποσότητες σε πολλές χώρες.

Μέχρι την ανάπτυξη του τριγώνου της μονάδας βολικό δεξαμενή καυσίμου από δοχείο σφραγίδα λαμαρίνα με ποσότητες 2,5 έως 20 λίτρα, στην πολιτική και στρατιωτική χρήση ήταν κοινή.
Η μονάδα του στρατού αποτελείται από ανάγλυφα και τσίγκινα δοχεία και αναπτύχθηκε μετά από πρόσκληση για την 1935/36 και του σιδήρου λειτουργεί εταιρεία Mueller Co Ltd στο Schwelm, Βεστφαλίας, υπό την διεύθυνση του Vinzenz Grünvogel πράσινο. Το 1936 μια σειρά 5.000 μονάδων για τη δοκιμή, ήρθε προς τα στρατεύματα. Η Γενική στρατός απελευθέρωσης (AHM) αριθ. 324 της 8 Ιούλιος του 1937 ήταν η επίσημη έναρξη.  

Το 1937 έλαβε την τελική του μορφή από την εταιρεία *Ambi Budd* (ABP). Ακόμη και κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, την Ελβετία και την Ιταλία, επίσης, χρησιμοποιείται η μονάδα μπορεί. Επίσης, για το βρετανικό στρατό, έφυγε από το Βρετανικό Υπουργείο Πολέμου για να εισαγάγει πανομοιότυπα δοχεία. Με την απόβαση των Συμμάχων, τον Ιούλιο του 1944, τεράστια ποσά των εμπορευματοκιβωτίων έφτασε στην ευρωπαϊκή ήπειρο.

Εκτέλεση
--------

Το πρωτότυπο μοντέλο είχε και στις δύο πλευρές ενός απλού, σε σχήμα σταυρού embossment για την ενίσχυση της πλάκας και έγινε σε περίπου 1941ο Τα νεότερα μοντέλα με βελτιωμένο προφίλ έχει παραχθεί για την γερμανική Βέρμαχτ και των Waffen-SS 1939 - 1945 από 19 κατασκευαστές σε μεγάλες ποσότητες. Από το 1940 υπήρχε επίσης ένα δοχείο μονάδα για 20 λίτρα νερού.
Η μονάδα επέτρεψε δοχείο ανεφοδιασμού των οχημάτων, χωρίς την πρόσθετη χρήση του εργαλείου ή χωνί.

Τα δοχεία ήταν Βρετανοί και ως σύντμηση ID *W ↑ D* (για τη βρετανική ***W**ar **D**epartment*, που ονομάζεται έτσι από το σύμβολο: «Broad Arrow»), που είναι γνωστές στην καθομιλουμένη ως ονομάζεται *Jerrycan*. Αν και οι Βρετανοί μπορούν να διαβιβάζονται στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου παράγεται μια άλλη δεξαμενή καυσίμου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **κάνιστρο**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κάνιστρο** |

* Κάνιστρα και δοχεία[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Κάνιστρο του πορτμπαγκάζ[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Μηχανή ετκετοκόλησης κανίστρων
Ο **Ισαάκ Αμπεντάνα** (*Isaac Abendana*, περ. 1640-1699) ήταν ο μικρότερος αδελφός του Ιακώβ Αμπεντάνα και έγινε *χακάμ* (Εβραίος λόγιος) της Ισπανοπορτογαλικής Συναγωγής στο Λονδίνο μετά τον θάνατο του αδελφού του.

Ο Αμπεντάνα μετακόμισε στην Αγγλία πριν από τον αδελφό του, το 1662, και δίδαξε εβραϊκά στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ. Ολοκλήρωσε μια ανέκδοτη λατινική μετάφραση της *Μισνά* για το πανεπιστήμιο το 1671.

Όσο ήταν στο Κέιμπριτζ, ο Αμπεντάνα πούλησε εβραϊκά βιβλία στη Βιβλιοθήκη Μπόντλιαν της Οξφόρδης και το 1689 ανέλαβε θέση καθηγητή στο Κολλέγιο Μώντλιν. Στην Οξφόρδη έγραψε μια σειρά εβραϊκών αλμανάκ για χριστιανούς, τα οποία αργότερα συγκέντρωσε και συνέταξε ως *Λόγοι για την εκκλησιαστική και πολιτική τάξη των Εβραίων* (*Discourses on the Ecclesiastical and Civil Polity of the Jews*, 1706). Όπως και ο αδελφός του, διατηρούσε εκτεταμένη αλληλογραφία με κορυφαίους χριστιανούς λόγιους της εποχής του, κυρίως με τον φιλόσοφο Ραλφ Κάντγουορθ, καθηγητή του Κολλεγίου Κράιστς του Κέιμπριτζ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Oxford Dictionary of National Biography» (Αγγλικά) Oxford University Press. Οξφόρδη. 2004.
2. 1 2 3   *Oxford Dictionary of National Biography* (online έκδοση). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/37091.  (Subscription or UK public library membership required.)
3. ↑   Το παρόν λήμμα ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Abendana» *Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα* (11η έκδοση) Cambridge University Press
4. ↑  «ABENDANA, ISAAC - JewishEncyclopedia.com». *www.jewishencyclopedia.com*. Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2022.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* BPN: 64942464

 |

 |
Το 805, ο Καρλομάγνος εξέδωσε τέταρτη απαγόρευση εξαγωγής όπλων προς τους Σλάβους. Σύμφωνα με το χρονικό του Μοϊσσάκ ο γιος του Καρλομάγνου, Τσαρλς πολιόρκησε το "**Κάνμπουργκ**" (κάπου στον Έλβα στη Βοημία). Η ακριβής τοποθεσία του είναι άγνωστη. Το "χρονικό" γράφει για την αριστερή όχθη του ποταμού Έλβα, αλλά ο συγγραφέας θα μπορούσε εύκολα να το πολτοποιήσει με άλλα ποτάμια της περιοχής (π. χ. Βλτάβα - Μολδάβας, Όχρε - ποταμός Εγκέρ). Η γλωσσική ομοιότητα είναι η αιτία για μια υπόθεση ότι το Κάνμπουργκ βρισκόταν κάπου κοντά στη σημερινή πόλη του Κάνταν.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Chronicon Moissacense a.a. 805, MGH SS Αρχειοθετήθηκε 2020-06-02 στο Wayback Machine.
* Annales Mettenses priores, a.a. 805, MGH SS Αρχειοθετήθηκε 2020-06-02 στο Wayback Machine.
Ο **Θουκυδίδης, γιος του Μελησίου,** ήταν Αθηναίος πολιτικός στις αρχές του Πελοποννησιακού Πολέμου, ο οποίος ηγήθηκε του συντηρητικού (αριστοκρατικού) κόμματος μετά το θάνατο του Κίμωνα.

Γεννήθηκε στο δήμο Αλωπεκής και ανέλαβε την ηγεσία του αριστοκρατικού κόμματος μετά το θάνατο του Κίμωνα στην πολιορκία του Κιτίου. Βασιζόταν στην ένωση των αριστοκρατικών οικογενειών (ευπατρίδων), των οποίων η επιρροή μειωνόταν, ενώ ο πολιτικός του αντίπαλος Περικλής παρουσιαζόταν ως προστάτης των συμφερόντων ολόκληρης της πόλης. Ο Περικλής, όπως αναφέρει ο Πλούταρχος, δεν συμμετείχε σε ιδιωτικούς εορτασμούς, ώστε κανείς να μην μπορεί να τον κατηγορήσει πως θέτει τα προσωπικά συμφέροντα πάνω από τα συμφέροντα της πόλης, με αποτέλεσμα να χωρίσει από τη γυναίκα του, η οποία προερχόταν από την αριστοκρατική οικογένεια των Αλκμεωνίδων - επίσης, αναφέρεται πως είχε συναναστροφές με τους μέτοικους Αναξαγόρα, Πρωταγόρα και Ηρόδοτο. Ο Περικλής και ο Θουκυδίδης έρχονταν συχνά σε δημόσια αντιπαράθεση, ωστόσο, ο Περικλής ήταν συχνός νικητής στις δημηγορίες του. Ο Πλούταρχος αναφέρει πως ο Θουκυδίδης, ερωτηθείς από τον Σπαρτιάτη βασιλιά Αρχίδαμο ποιός ήταν δυνατότερος στην πάλη, απάντησε: «ακόμα και αν τον νικήσω, θα πείσει τους παρευρισκόμενους πως νίκησε αυτός».

Το 444 ή το 443 π.Χ, ο Περικλής κατάφερε να πείσει τους Αθηναίους πολίτες να εξοστρακίσουν τον Θουκυδίδη για 10 χρόνια, παρά το γεγονός ότι ο τελευταίος είχε κατηγορήσει τον Περικλή για σπατάλη δημόσιου πλούτου και φόρων υποτελείας στην ανέγερση κτηρίων. Κατά τη διάρκεια της εξορίας του, θεωρείται πως έπαιξε σημαντικό ρόλο στην αποτυχία της εξωτερικής πολιτικής του Περικλή στην αποικία των Θουρίων στην Ιταλία και πως διέφυγε εκεί μετά τον εξοστρακισμό του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Πλούταρχος, Περικλής 11
2. ↑  Суриков 2008, σελ. 301-302.
3. ↑  Суриков 2008, σελ. 303.
4. ↑  Πλούταρχος, Περικλής 8
5. ↑  Πλούταρχος, Περικλής 14
6. ↑  Суриков 2008, σελ. 316.

Βιβλιογραφία
------------

* Πλούταρχος, Βίοι Παράλληλοι, Περικλής
* Суриков И. Е. Перикл: человек, давший имя эпохе // Античная Греция : политики в контексте эпохи: время расцвета демократии. — М.:: Наука, 2008. - 383 σελίδες - ISBN 978-5-02-036984-9.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 292894763
* GND: 1029538557

 |

 |
Ντάμα δε έλτσε, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Μαδρίτης.
Με τον όρο **Ιβηρική τέχνη** χαρακτηρίζεται γενικά η τέχνη που αναπτύχθηκε από τους αρχαίους κατοίκους της Ισπανίας τους Ιβήρους.

Η Ιβηρική τέχνη παρουσιάζει τρεις χαρακτηριστικές περιόδους: Την πρώτη (αμιγώς ιθαγενή), την δεύτερη με επίδραση της μυκηναϊκής τέχνης και την τρίτη καλούμενη και **Ιβηροελληνική** τέχνη.

Πρώτη περίοδος Ιβηρικής τέχνης
------------------------------

Η πρώτη και αρχαιότερη αυτή τέχνη γεννήθηκε από την επιθυμία των αρχαίων κατοίκων της Ιβηρικής χερσονήσου να διακοσμήσουν προπαντός τα ιερά τους, να δώσουν μορφή στους θεούς τους καθώς και να εξωραΐσουν αντικείμενα καθημερινής χρήσης περιλαμβάνοντας έτσι σχεδόν άτεχνα απομιμήσεις ζώων, πραγματικών και φανταστικών, κακότεχνα ομοιώματα πολεμιστών και ζωγραφισμένα αγγεία.

Δεύτερη περίοδος Ιβηρικής τέχνης
--------------------------------

Η δεύτερη περίοδος αρχίζει με μία επίδραση της μυκηναϊκής τέχνης. Στην αρχή στα αγγεία όπου παρατηρούνται διακοσμημένα με γεωμετρικά σχήματα και αργότερα με θέματα από το φυτικό βασίλειο, καθώς και σε αγάλματα ανθρώπων και ζώων λιγότερο άκομψα της πρώτης περιόδου. Σ΄ αυτή την περίοδο διακρίνονται και εκδηλώσεις κατασκευής μικρών αντικειμένων.

Τρίτη περίοδος Ιβηρικής τέχνης
------------------------------

Η τέχνη που παρατηρείται στη τρίτη περίοδο λέγεται και Ιβηροελληνική τέχνη επειδή παρουσιάζει εμφανή επίδραση της αρχαίας ελληνικής τέχνης σε όλες τις μορφές της, αν και όπως λέγεται το ελληνικό πνεύμα δεν κατόρθωσε ν΄ απελευθερώσει τον εγχώριο αρχαίο καλλιτέχνη από την υπερβολικό φόρτο των διακοσμήσεων. Εκτός από τις διάφορες παραστάσεις σε μικρά αγάλματα ανάγλυφα και αγγειογραφίες της περιόδου αυτής σημαντικότατο και αντιπροσωπευτικό έργο της περιόδου αυτής θεωρείται η περίφημη προτομή στο Μουσείο του Λούβρου γνωστή ως: η "Κυρία του Έλτσε" που εκτός του φόρτου των κοσμημάτων έχει απόλυτα σαφή τον αρχαϊκό ελληνικό τύπο του 5ου αιώνα π.Χ.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ιβηρική τέχνη** |
Ο **Θεόδωρος Μεσίσκλης** υπήρξε κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 οπλαρχηγός της Μέσα Μάνης.

Βιογραφία
---------

Φέρεται γεννημένος το 1783 και καταγόταν από τη Νόμια του παλαιού Δήμου Μέσσης της Λακωνίας.

Κατά την περίοδο της επαναστάσεως κατείχε το βαθμό του χιλιάρχου και μνημονεύεται από τον μετέπειτα υπασπιστή του Θ. Κολοκοτρώνη Φωτάκο ως ένας από τους οπλαρχηγούς της Μάνης που εισήλθαν στις 23 Μαρτίου 1821 στην Καλαμάτα. 

Κατά την περίοδο Καποδίστρια (1828 - 1831) διετέλεσε δημογέροντας, ενώ κατά την μετέπειτα Οθωνική περίοδο κατείχε στρατιωτικά αξιώματα, ήτοι το έτος 1835 υπηρέτησε ως Εθνοφύλακας Μάνης, το έτος 1836 διορίστηκε ως ανθυπολοχαγός του Τρίτου Ελαφρού Τάγματος Μάνης (λόχος Αχιλλείου, με διοικητή του λόχου τον υπολοχαγό Ιωάννη Γρηγορακόγγονα), ενώ κατά το έτος 1837 ονομάζεται χάριν των πατριωτικών του εκδουλεύσεων λοχαγός της Λακωνικής Φάλαγγος.

Το έτος 1839 διορίζεται με τον ίδιο βαθμό στην νεοσυσταθείσα τότε 4η Τετραρχία της Φάλαγγος, με διοικητή τον Νικόλαο Πιεράκο. 

Τιμήθηκε επίσης με το αργυρό αριστείο του Αγώνος. 

Είχε νυμφευθεί στα 1806 την Μαρία Κονομίτζα και είχε δύο γιους και τρεις κόρες. Απεβίωσε στις 17 Νοεμβρίου 1840 στη Νόμια Λακωνίας.
Ο **Θόδωρος Ζελιλίδης** είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος ξεκίνησε από τον Άρη το 1977 και έπαιξε στους "κίτρινους" για εννιά χρόνια. Μέχρι το 1989, αγωνίστηκε επίσης στον Ολυμπιακό, τον Λεβαδειακό και τον Ολυμπιακό Βόλου.

Καριέρα
-------

Ο Ζελιλίδης ξεκίνησε από τις ακαδημίες του Άρη και στο δεκαοκτώ του χρόνια, ο προπονητής Μίλοβαν Τσίριτς τον προώθησε στην πρώτη ομάδα του συλλόγου, για να παίξει σε τρεις αγώνες του πρωταθλήματος, πετυχαίνοντας ένα γκολ. Το 1978-79 έπαιξε σε δώδεκα αγώνες, σκοράροντας στη νίκη με 7-2 επί της Καστοριάς και σφραγίζοντας την τρίτη θέση για την ομάδα του.

Την επόμενη σεζόν, έπαιξε σε δύο ευρωπαϊκούς αγώνες, εναντίον της Περούτζια του Πάολο Ρόσι και της Σαιντ Ετιέν του Μισέλ Πλατινί. Έπαιξε σε δεκατρείς αγώνες πρωταθλήματος, σκοράροντας τέσσερις φορές, και συμμετείχε στον αγώνα μπαράζ εναντίον του Ολυμπιακού στον Βόλο, όπου οι "κίτρινοι" απώλεσαν την ευκαιρία να κατακτήσουν το πρωτάθλημα.

Το 1980-81 σταθεροποιήθηκε στην βασική ενδεκάδα του Άρη, παίζοντας στους δύο αγώνες εναντίον της Ίπσουιτς για το κύπελλο ΟΥΕΦΑ, ενώ έπαιξε σε 26 αγώνες και πέτυχε τέσσερα γκολ στο πρωτάθλημα. Από εκεί και έπειτα υπήρξε βασικό μέλος της επίθεσης του Άρη μέχρι το 1986, παίζοντας σε ακόμη τέσσερις ευρωπαϊκούς αγώνες την σεζόν 1981-82.

Το καλοκαίρι του 1986 μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό, όπου παρέμεινε για ενάμισι χρόνο, κατακτώντας το πρωτάθλημα του 1986-87. Ακολούθησε μισή σεζόν στον Λεβαδειακό και ολοκλήρωσε την καριέρα του παίζοντας για τον Ολυμπιακό Βόλου, το 1989.

Στατιστικά με τον Άρη
---------------------

| Διοργάνωση | Αγώνες | Γκολ |
| --- | --- | --- |
| Α' Εθνική | 167 | 33 |
| Κύπελλο Ελλάδας | 22 | 6 |
| Ευρωπαϊκοί αγώνες | 8 | 3 |
| Βαλκανικό Κύπελλο | 1 | 0 |
| Βαλκανικό Κύπελλο | 1 | 0 |
| **Σύνολο** | **199** | **42** |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Theodoros Zelilidis - Player profile | Transfermarkt
2. ↑  Greece 1977/78 - RSSSF
3. ↑  Greece 1978/79 - RSSSF
4. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 5/6/1979, Σελίδα: 4
5. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 8/11/1979, Σελίδα: 4
6. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 13/12/1979, Σελίδα: 1
7. ↑  Greece 1979/80 - RSSSF
8. ↑  Ο Αρης, ο Ολυμπιακός και το μπαράζ του 1980! - SportBubble
9. ↑  «Όταν ο ΑΡΗΣ άγγιξε το θαύμα κόντρα στην Ίπσουιτς - Allaboutaris». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2021.
10. ↑  Greece 1980/81 - RSSSF
11. ↑  Aris-Sliema 1981 History | UEFA Europa League | UEFA.com
12. ↑  Aris-Lokeren 1981 History | UEFA Europa League | UEFA.com
13. ↑  Ντέρμπι υψηλής ευκρίνειας! | Novasports
14. ↑  Το τελευταίο πρωτάθλημα του Νταϊφά και το κύπελλο του ΟΦΗ - Contra.gr
15. ↑  Greece 1988/89 - RSSSF

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Βασίλης [άγνωστο επίθετο], *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
Ο **Ζίζι Ρόμπερτς** (Kolubah "Zizi" Roberts ) (γενν. 1979) είναι παλαίμαχος διεθνής επιθετικός ποδοσφαιριστής από τη Λιβερία.

Βιογραφικό
----------

Ο Ζίζι Ρόμπερτς γεννήθηκε στις 19 Ιουλίου 1979 στη Μονρόβια της Λιβερίας. Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο το 1994 στην Τζούνιορ Προφέσιοναλ της πατρίδας του. Το 1997 ενδιαφέρθηκε γι' αυτόν η ΑΚ Μίλαν αλλά δεν τον κράτησε και τον παραχώρησε δανεικό πρώτα στη Μόντσα κι έπειτα στη Ραβένα. Το 1999 πήγε στην ελβετική Μπελιντσόνα αλλά από τον Ιανουάριο του 2000 συνέχισε τη σεζόν στην Ελλάδα με τoν Ιωνικό. Μάλιστα, με τον Ιωνικό αγωνίστηκε στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος 2000, όπου η ομάδα του ηττήθηκε με 0-3 από την ΑΕΚ.

Την επόμενη σεζόν μεταπήδησε στον Πανιώνιο, με τον οποίο είχε μια καλή σεζόν, πετυχαίνοντας 6 γκολ σε 20 ματς, ενώ πέτυχε άλλα 7 γκολ σε 10 ματς Κυπέλλου (σύνολο 30 ματς-13 γκολ). Μάλιστα, στις 3 Φεβρουαρίου 2001 ήταν ο σκόρερ της ομάδας του στο 90', στη μεγάλη νίκη με 1-0 εκτός έδρας επί του Παναθηναϊκού τη 17η αγωνιστική. Το 2001 μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό Πειραιώς, με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδας του 2002. Το ξεκίνημά του στην ομάδα του Πειραιά ήταν εντυπωσιακό καθώς είχε πετύχει πέντε γκολ σε ισάριθμα ματς. Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στον Ολυμπιακό Πειραιώς, ο Ζίζι Ρόμπερτς είχε αρκετούς τραυματισμούς που τον κράτησαν για αρκετό καιρό εκτός δράσης. Πριν τους τραυματισμούς του, είχε προλάβει να πραγματοποιήσει με την ερυθρόλευκη ομάδα δύο συμμετοχές στο Τσάμπιονς Λίγκ. Από το 2003 ως το 2005 αγωνίστηκε στις ΗΠΑ με τους Κολοράντο Ράπιντς, χωρίς πολλές παρουσίες λόγω συνεχών τραυματισμών και το 2005-06 τερμάτισε την καριέρα του στην Κοάλισλαντ (Coalisland Na Fianna) στη Βόρεια Ιρλανδία.

Ο Ρόμπερτς υπήρξε βασικό στέλεχος της εθνικής Λιβερίας από το 1996 ως το 2003 με 31 συμμετοχές (9 γκολ). Συμμετείχε με τη Λιβερία στο Κόπα Άφρικα 2002. Το 2003 ανακηρύχτηκε Λιβεριανός ποδοσφαιριστής της χρονιάς.

Τίτλοι-διακρίσεις
-----------------

* Λιβεριανός ποδοσφαιριστής της χρονιάς: 2003
* Πρωτάθλημα Ελλάδας: 2002 (με Ολυμπιακό)
* Κύπελλο Ελλάδος (φιναλίστ): 2000 (με Ιωνικό)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Zizi Roberts Transfermarkt.co.uk[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Players from other Continents in Italy RSSSF.com
3. ↑  Greece 1999/00 RSSSF.com
4. ↑  Greece 2000/01 RSSSF.com
5. ↑  Foreign Players in Greece since 1959/60 RSSSF.com
6. ↑  Greece 2001/02 RSSSF.com
7. ↑  Rapids sign Liberian Roberts SportsIllutrated.cnn.com
8. ↑   Zizi Roberts operated on News.BBC.co.uk
9. ↑  Zizi ROBERTS FIFA.com Αρχειοθετήθηκε 2012-11-04 στο Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |
Το γράμμα Þ (*θορν*) είναι γράμμα που υπάρχει στο αλφάβητο των Παλαιών Αγγλικών (αγγλοσαξωνικοί ρούνοι), το Γοτθικό αλφάβητο, τα Παλαιό Νορβηγικό αλφάβητο και τα Ισλανδικά αλφάβητα, καθώς και σε ορισμένες διαλέκτους της Μέσης Αγγλικής. Χρησιμοποιούνταν επίσης στην μεσαιωνική Σκανδιναβία, μέχρι να αντικατασταθεί με τον δίφθογκο *Th*. 

Ο ήχος του αντιστοιχεί στο φώνημα [θ]. 

Προέρχεται από τους ρούνους, το αλφάβητο των Βίκινγκς, διατηρείται ακόμα και σήμερα στα ισλανδικά και έχει γίνει ένα παράρτημα του λατινικού αλφαβήτου.

Στα παλαιά αγγλικά ούτε η προφορά ούτε η ορθογραφία δεν ήταν απόλυτα ορισμένη.

Το ðæt 〈ð〉 δάεθ-δεθ πολλές φορές έπαιρνε την θέση του Þ (*θορν*) κι επίσης υπήρχε σύγχυση όχι μόνο ορθογραφική αλλά και στη προφορά.

Η σημερινή προσέγγιση είναι η επιλογή του Þ (*θορν*) ως θ σε επίσημη ανάγνωση παλαιοαγγλικού κειμένου, επίσης το 〈ð〉 δάετ-δετ διαβάζεται σήμερα σαν "δ". Αυτό δεν ακυρώνει το γεγονός ότι παλαιότερα υπήρχε σύγχυση.

Υπάρχουν γραπτά αυθεντικά κείμενα αλλά και διασωσμένες ηχογραφήσεις Άγγλων επαρχιωτών υπερηλίκων που συγχέουν αυτούς τους φθόγγους ηχητικά σε κάποιες λέξεις. 

Το  Insular 〈ᵹ〉 ίνσ[χ]ιουλαρ είναι το αντίστοιχο του σύγχρονου "g" και δεν έχει καμία σχέση με το δάετ-δετ.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Θορν** |
Ο **Θεόδωρος Αλκαίος** (Μυτιλήνη 1780-1834), επονομαζόμενος και Μυτιληναίος ή Λέσβιος, ήταν θεατρικός συγγραφέας και πρωτοπόρος ηθοποιός του νεότερου ελληνικού θεάτρου.

Βιογραφία
---------

Το πραγματικό του όνομα ήταν Μεϊμάρογλους ή Μεϊμάρης. Περιπλανήθηκε στις Κυδωνιές, την Πάτμο, την Κωνσταντινούπολη και στο Βουκουρέστι. Το 1801 εργάστηκε στο Ελληνικό Γυμνάσιο στο Ιάσιο και αργότερα έγινε υπάλληλος στην αυλή του ηγεμόνα Αλέξανδρου Μουρούζη. 

Το 1815 παντρεύτηκε τη Μαριγώ Βρανέλλη, η οποία τον συνόδευσε παντού. Ήδη το 1818 ήταν καταξιωμένος ηθοποιός και πρωταγωνιστής στο «Πατριωτικό Θέατρο Καρατζά» στο Βουκουρέστι.

Επαναστατημένη Ελλάδα
---------------------

Στην Επανάσταση του 1821 ο Αλκαίος ήλθε στην Ελλάδα και πολέμησε ως οπλαρχηγός ατάκτων σε διάφορες μάχες στη Ρούμελη, Χίο και Κρήτη υπό τον Φαβιέρο. Εξιστόρησε την πτώση των Ψαρών (21 Ιουνίου 1824) στην οποία συμμετείχε και διέφυγε τραυματισμένος κολυμπώντας προς τη Χίο. Πήγε στη Σύρο και εξόπλισε στρατιωτικό σώμα Μυτιληνιών και το έστειλε στην Κρήτη. Υπό την ηγεσία του οργανώθηκε στρατιωτικό σώμα Χίων πολεμιστών για να σταλεί στη Χίο να την απελευθερώσει. Τελικά το σχέδιο ακυρώθηκε. 

Για λόγους επιβίωσης ίδρυσε στη Σύρο το 1829 μια βραχύβια θεατρική ομάδα και ανέβασε θεατρικά έργα τόσο δικά του όσο και άλλων. Λεπτομέρειες γνωρίζουμε για μια θεατρική του παράσταση στη Σύρο, εκείνη του *Μάρκου Μπότσαρη*. Σε αυτήν την παράσταση κάνοντας παρέκβαση στο κείμενο του έργου επιτίθεται κατά των Χιωτών. Αυτό έγινε αιτία να φυλακισθεί και να κλείσει το θέατρό του. Τότε θεωρήθηκε ασυμβίβαστη η ιδιότητα του Έλληνα αξιωματικού με το λειτούργημα του *θαετρίνου*.

Μετεπαναστατική Ελλάδα
----------------------

Μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια έλαβε μέρος στον Εμφύλιο συντασσόμενος με τους συνταγματικούς και σκοτώθηκε σε συμπλοκή με τα γαλλικά στρατεύματα στο Άργος (4/17 Ιανουαρίου 1833)

Το έργο του συνέχισε ο αδελφός του, Ευστράτιος Αλκαίος επίσης ηθοποιός, καθώς και ο γιος του Ξενοφών Αλκαίος.

Συγγραφικό-θεατρικό έργο
------------------------

Είχε γράψει τρεις τρίπρακτες τραγωδίες και ένα επικολυρικό ποίημα. Τα έργα εξέδωσε μετά το θάνατό του ο γιος του.

* *Η άλωσις των Ψαρών* μαζί με το ποίημα *Τα Ψαρά* (1853)
* *Πιττακός ο Μυτιληναίος* (1849)
* *Θάνατος του Μάρκου Μπότσαρη* (1841, 1876)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βάλτερ Πούχνερ, «Η άλωσις των Ψαρών», Ανθολογία Νεοελληνικής Δραματουργίας,τομ.Β,1 Από την Επανάσταση του 1821 ως τη Μικρασιατική Καταστροφή, εκδ.Μ.Ι.Ε.Τ. Αθήνα, 2006, σελ.61
2. ↑  Βάλτερ Πούχνερ, «Η άλωσις των Ψαρών», Ανθολογία Νεοελληνικής Δραματουργίας,τομ.Β,1 Από την Επανάσταση του 1821 ως τη Μικρασιατική Καταστροφή, εκδ.Μ.Ι.Ε.Τ. Αθήνα, 2006, σελ.62
3. 1 2  Βάλτερ Πούχνερ, «Η άλωσις των Ψαρών», Ανθολογία Νεοελληνικής Δραματουργίας,τομ.Β,1 Από την Επανάσταση του 1821 ως τη Μικρασιατική Καταστροφή, εκδ.Μ.Ι.Ε.Τ. Αθήνα, 2006, σελ.63

Πηγή
----

* Βάλτερ Πούχνερ, «Η άλωσις των Ψαρών», Ανθολογία Νεοελληνικής Δραματουργίας,τομ.Β,1 Από την Επανάσταση του 1821 ως τη Μικρασιατική Καταστροφή, εκδ.Μ.Ι.Ε.Τ. Αθήνα, 2006, σελ.60-75
Ο **Ισαάκ Κίζε Τελέν** (γεννημένος στις 24 Ιουνίου 1992 στο Έρεμπρο της Σουηδίας) είναι Σουηδός διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του επιθετικού για λογαριασμό της Ζιροντέν Μπορντό.

Βιογραφία
---------

### Συλλογική Καριέρα

Το 2011, ο επιθετικός πραγματοποίησε το μεγάλο άλμα, αγωνιζόμενος για πρώτη φορά στην πρώτη κατηγορία του σουηδικού ποδοσφαίρου με τα χρώματα της ΙΦΚ Νόρσεπιγκ ΦΚ. Πραγματοποίησε την πρώτη του συμμετοχή σε ηλικία 19 ετών, ενώ αγωνίστηκε συνολικά δυόμισι σεζόν με τα χρώματα του συλλόγου.

Το ιδιαιτέρως νεαρό της ηλικίας του, σε συνδυασμό με το ταλέντο του, τράβηξαν το ενδιαφέρον αρκετών συλλόγων και ο Ισαάκ Κίζε Τελέν μεταγράφηκε στη συνέχεια στη Μάλμε ΦΦ, κατόχου του τίτλου του πρωταθλήματος και προκριθείσας για το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ μετά το πέρας της προκριματικής φάσης. Τα πράγματα, τότε, εξελίχθηκαν αρκετά γρήγορα. Σε διάστημα λίγων εβδομάδων, κατάφερε να καθιερωθεί ως ένα μεγάλο ταλέντο του σουηδικού ποδοσφαίρου, αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο Τσάμπιονς Λιγκ και διακρίθηκε στο πρωτάθλημα, όπου σημείωσε 5 τέρματα σε 14 συμμετοχές. Αγωνιζόμενος ως βασικός στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις (6 συμμετοχές, 1 ασίστ), το ίδιο διάστημα πέτυχε να κληθεί στην εθνική ομάδα της χώρας.

Έπειτα από διάστημα παραμονή, μόλις, έξι μηνών στη Μάλμε ΦΦ, μεταγράφηκε επισήμως στη Ζιροντέν Μπορντό στις 22 Ιανουαρίου 2015. Πέτυχε το πρώτο του τέρμα με την Μπορντό στις 31 Φεβρουαρίου 2015 στη διάρκεια μιας αναμέτρησης απέναντι στη Ρενς.

### Διεθνής Καριέρα

Στις 14 Οκτωβρίου 2014, βοήθησε την Εθνική Σουηδίας U21 να προκριθεί για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U21 του 2015, πετυχαίνοντας δύο τέρματα απέναντι στη Γαλλία σε επαναληπτικό αγώνα μπαράζ. Χάρη στα δυο του τέρματα, η Σουηδία πήρε τη νίκη με σκορ 4-1 έπειτα από μια ήττα με σκορ 0-2 στην πρώτη αναμέτρηση που είχε διεξαχθεί στη Γαλλία. 

Η πρώτη συμμετοχή του Ισαάκ Κίζε Τελέν με την πρώτη ομάδα της Σουηδίας ήρθε στις 18 Νοεμβρίου 2014, σε μια αναμέτρηση με αντίπαλο τη Γαλλία στο Σταντ Βελοντρόμ της Μασσαλίας, όπου η Γαλλία επικράτησε με σκορ 1-0.

Διακρίσεις
----------

 Μάλμε ΦΦ
* **Πρωτάθλημα Σουηδίας** (**1**) :
	+ Πρωταθλητής : 2014.

* **Σούπερ Καπ Σουηδίας** (**1**) :
	+ Κυπελλούχος : 2014.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Balkander, Mattias (11 Νοεμβρίου 2014). «Debutanten Kiese Thelin är inte nervös» (στα σουηδικά). *Göteborgs-Posten*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2015-06-30.. Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2014.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ του Ισαάκ Τελέν στο footballdatabase.eu
* (Αγγλικά) Προφίλ του Ισαάκ Τελέν στο www.transfermarkt.com

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνική Σουηδίας – Μουντιάλ 2018 |
| --- |
|  |
| 
* 1 Όλσεν
* 2 Λούστιγκ
* 3 Λίντελεφ
* 4 Γκράνκβιστ (c)
* 5 Όλσσον
* 6 Αουγκούστινσον
* 7 Λάρσον
* 8 Έκνταλ
* 9 Μπεργκ
* 10 Φόρσμπεργκ
* 11 Γκουιντέτι
* 12 Γιόνσον
* 13 Σβένσον
* 14 Χελάντερ
* 15 Χίλιεμαρκ
* 16 Κραφτ
* 17 Κλάεσον
* 18 Γιάνσον
* 19 Ροντέν
* 20 Τόιβονεν
* 21 Ντουρμάζ
* 22 Τελέν
* 23 Νόρντφελτ
* Προπονητής: Άντερσον
 |

 |