Η **Ελισάβετ**, γερμ.: Elisabeth von Hanau von Hoenlohe (π.1395 - 25 Μαΐου 1475) από τον Οίκο του Χάναου ήταν κόρη του κόμη του Χάναου και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Χόενλοε.

Βιογραφία
---------

Ήταν η πρώτη κόρη του Ούλριχ Β΄ κόμη του Χάναου και της Ελισάβετ του Ζήγκεν, κόρη του Γοδεφρείδου Η΄ κόμη του Ζήγκενχαϊν.

Απεβίωσε 80 ετών και τάφηκε στο μοναστήρι Γκνάντενταλ στο Mίχελφελντ.

### Η διαδοχή του Τσίγκενχαϊν

Μέσω του γάμου της με τον Αλβέρτο Α΄ κόμη του Χόενλοε, η Ελισάβετ ενίσχυσε τις οικογενειακές σχέσεις μεταξύ του Οίκου του Χόενλοε και των κομήτων του Ζήγκενχαϊν, η οποία είχε ξεκινήσει όταν η εκ μητρός θεία της Αγνή του Ζήγκενχαϊν (απεβ. 1399) είχε παντρευτεί τον Κραφτ Δ΄ κόμη του Χόενλοε-Βάικερσχαϊμ.

Ο Ιωάννης Β΄, τελευταίος κόμης του Ζήγκεν, απεβίωσε το 1450 χωρίς κληρονόμο. Η κομητεία του Ζήγγκενχαϊν ήταν φέουδο της Έσσης από το 1437, οπότε η Έσση δήλωσε ότι ήταν χηρεύον φέουδο και κατέλαβε στρατιωτικά την κομητεία. Ο Οίκος του Χόενλοε ωστόσο, ισχυρίστηκε ότι ήταν ο πλησιέστερος άρρην κληρονόμος, καθώς ο γιος τους καταγόταν από τους κόμητες του Ζήγκενχαϊν μέσω της Ελισάβετ. Χρησιμοποιώντας αυτό το επιχείρημα, η οικογένεια Χόενλοε έπεισε τον Φρειδερίκο Γ΄ αυτοκράτορα της Γερμανίας να τους δώσει την κομητεία του Zήγκενχαϊν ως αυτοκρατορικό φέουδο, αναβιβάζοντας έτσι το καθεστώς τους σε αυτοκρατορικούς κόμητες.  Αυτό οδήγησε σε μία μακρά διαμάχη, η οποία διήρκεσε μέχρι το 1495. Στο τέλος η Έσση κέρδισε και το Zήγκενχαϊν παρέμεινε μέρος του λαντγκραβάτου. Παρ' όλα αυτά, ο Αλβέρτος Α¨ και οι απόγονοί του διατήρησαν τον τίτλο τού κόμη και το καθεστώς τού αυτοκρατορικού κόμη· επίσης πρόσθεσαν το εξάκτινο αστέρι του Ζήγκενχαϊν στο οικόσημο.

### Η διαδοχή στο Λίχτενμπεργκ

Η κόρη της Ελισάβετ, που ονομαζόταν επίσης Ελισάβετ, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Ε΄ κόμη του Λίχτενμπεργκ. Η κόρη τους Άννα (1442-1474) παντρεύτηκε τον Φίλιππο Α΄ τον *Πρεσβύτερο*, τον πρώτο κόμη του Χάναου-Μπάμπενχαουζεν. Το 1480 ο Ιάκωβος τελευταίος κύριος του Λίχτενμπεργκ, απεβίωσε χωρίς άρρενα κληρονόμο. Η κληρονομία του μοιράστηκε μεταξύ του Φιλίππου Α΄ του *Πρεσβύτερου* και του Σίμωνα-Βέκερ κόμη του Τσβάιμπρυκεν-Μπιτς, ο οποίος ήταν νυμφευμένος με την αδελφή τής Άννας, η οποία ονομαζόταν επίσης Eλισάβετ. Αυτή η κληρονομία έφερε στο Χάναου-Μπάμπενχαουζεν ένα σημαντικό αριθμό εδαφών, με το μεγαλύτερο μέρος τους στην Αλσατία και έγινε σχεδόν τόσο μεγάλο όσο το Χάναου-Μύντσενμπεργκ. Στη συνέχεια το Χάναου-Μπάμπενχαουζεν άλλαξε το όνομά του σε Χάναου-Λίχτενμπεργκ.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 1413 τον Αλβέρτο Α΄ κόμη του Χόενλοε και είχαν τα ακόλουθα παιδιά:

* Kραφτ Ε΄ (1429 - 31 Μαρτίου 1472) κόμης του Χόενλοε.
* Γεώργιος (1417-1470).
* Aλβέρτος Β΄ (απεβ. 1490), κόμης του Χόενλοε.
* Ελισάβετ (απεβ. 24 Δεκεμβρίου 1488), παντρεύτηκε πρώτα τον Λουδοβίκο Ε΄ κύριο του Λίχτενμπεργκ και μετά τον Ούγκο Γ΄ κόμη του Μονφόρ-Ρότενφελς-Λάνγκεναργκεν (απεβ. 16 Οκτωβρίου 1491).
* Άννα (απεβ. 8 Σεπτεμβρίου 1440), μοναχή στο αβαείο Kλάρενταλ.
* Αδελαΐδα, (απεβ. 1426), μοναχή, πιθανότατα και στο αβαείο Kλάρενταλ.
* Αγκνέτα, (απεβ. 1426), μοναχή, πιθανότατα και στο αβαείο Κλάρενταλ.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Barbara Susanne Schöner: *Die rechtliche Stellung der Frauen des Hauses Hohenlohe*, διατριβή, 1963
* Reinhard Suchier: "Genealogie des Hanauer Grafenhauses", σε: *Festschrift des Hanauer Geschichtsvereins zu seiner fünfzigjährigen Jubelfeier am 27.* *Αύγουστος 1894*, Χάναου, 1894
* Gerhard Taddey: "Wie die Hohenloher Grafen wurden", σε: *Beiträge zur Landeskunde.* *Regelmäßige Beilage zum Staatsanzeiger für Baden-Württemberg*, τόμος. 5, 1976, σελ. 1−9
* Ernst J. Zimmermann, *Hanau Stadt und Land*, 3rd ed. Hanau, 1919, επανεκτύπωση 1978

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p10380.htm#i103791. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  p10380.htm#i103791. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. 1 2 3 4 5 6  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
4. 1 2  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
5. ↑  Friedrich Karl zu Hohenlohe-Waldenburg: *Hohenlohe. Bilder aus der Geschichte von Haus und Land*, 4th ed. Familienverband des Fürstlichen Hauses Hohenlohe, Öhringen, 1983. p. 15