recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **Δάσος του Γκαστίν** βρισκόταν μεταξύ του βόρειου τμήματος της Τουραίν και του τμήματος της κοιλάδας του Λίγηρα στα εδάφη του Βαντόμ.

Η αποψίλωσή του ξεκίνησε μετά τον 11ο αιώνα, κυρίως από τα προσευχητάρια τα οποία είχαν ιδρυθεί από μοναχούς των αββαείων της Τουρ και του Βαντόμ. Σήμερα, από την αρχική του έκταση απομένουν, μεταξύ άλλων, το δάσος του Μπωμόν-λα-Ρονς (Αντρ-ε-Λουάρ 47°35′20″N 0°41′40″E﻿ / ﻿47.58889°N 0.69444°E﻿ / 47.58889; 0.69444) και το άλσος του Γκατίν (καντόνιο του Μοντουάρ, Λουάρ-ε-Σερ 47°41′50″N 0°43′30″E﻿ / ﻿47.69722°N 0.72500°E﻿ / 47.69722; 0.72500). Ο Πιέρ ντε Ρονσάρ κατήγγειλε στο έργο του τις τελευταίες σημαντικές αποψιλώσεις του δάσους, οι οποίες έλαβαν χώρα υπό τον Δούκα του Βαντόμ.

Η τοποθεσία αναφέρεται στις *Μεταμορφώσεις* του Οβίδιου, και πιο συγκεκριμένα εντός του αποσπάσματος που αναφέρεται στον Ερυσίχθονα, υιό του Βασιλέα της Θεσσαλίας, Τρίοπα.

Σχετικά Λήμματα
---------------

* Γκατίν ντε Ρονσάρ

Παραπομπές
----------

Πηγές
-----

* Schweitz (Daniel), « *Une forêt gâtée pour pays : l'identité traditionnelle de la Gâtine tourangelle (XIe-XIXe siècle)* » Bulletin de la Société archéologique de Touraine, XLIII, 1993, p. 931-949
* « *Du pays traditionnel au pays d'accueil : l'identité de la Gâtine tourangelle depuis 1850* », Norois, revue géographique de l'Ouest et des pays de l'Atlantique Nord, 1994, 163, p. 399-418.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γαλλία
* Πύλη:Περιβάλλον
 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Forêt de Gastines  της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **ασεναπίνη** είναι άτυπο αντιψυχωτικό το οποίο έχει εγκριθεί για τη θεραπεία της σχιζοφρένειας σε ενήλικες και για την οξεία θεραπεία, ως μονοθεραπεία ή συμπληρωματική θεραπεία με λίθιο ή βαλπροϊκό οξύ, από μανιακά ή μικτά επεισόδια που σχετίζονται με διπολική διαταραχή τύπου Ι σε ενήλικες.

Η ασεναπίνη ανήκει στην κατηγορία των νέων αντιψυχωτικών φαρμάκων. Είναι ένα παράγωγο διβενζοξυπινοπυρολίου. Ο μηχανισμός δράσης της ασεναπίνης, όπως και με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που έχουν αποτελεσματικότητα στη διπολική διαταραχή, δεν είναι πλήρως κατανοητός. Ωστόσο, με βάση τη φαρμακολογία των υποδοχέων της, προτείνεται ότι η αποτελεσματικότητα της ασεναπίνης επιτυγχάνεται με τη μεσολάβηση μέσω ενός συνδυασμού ανταγωνιστικής δράσης στους υποδοχείς D2 και 5-HT2A. Οι δράσεις σε άλλους υποδοχείς π.χ. 5-HT1A, 5-HT1B, 5-HT2C, 5-HT6, 5-HT7, D3, και α2-αδρενεργικούς υποδοχείς, μπορεί επίσης να συνεισφέρει στις κλινικές επιδράσεις της ασεναπίνης.

Μετά τη χορήγηση από το στόμα, η ασεναπίνη απορροφάται ταχέως με τις μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα να εμφανίζονται εντός 0,5 με 1,5 ώρας. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της υπογλώσσιας ασεναπίνης στα 5 mg είναι 35%.

Η ασεναπίνη είναι ένα μόριο, με κάθαρση μετά την ενδοφλέβια χορήγηση της τάξης των 52 l/h. Ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής της ασεναπίνης είναι περίπου 24h. Μόνο μια μικρή ποσότητα απεκκρίνεται στα κόπρανα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Rang, Dale, H.P. M.M.. *Φαρμακολογία*. Αθήνα, 2007: Επιστημονικές Εκδόσεις Παρισιάνου Α.Ε. σελ. 135-138.
2. ↑  Page, Curtis, Sutter, Walker, Hoffman, Φαρμακολογία, Ιατρικές Εκδόσεις Π.Χ. Πασχαλίδης, Αθήνα, 2000
3. ↑  Mycek Μ.J. HarveyR.A. ChampeP.C. Φαρμακολογία, Επιστημονικές Εκδόσεις Παρισιάνου Α.Ε. Αθήνα, 2003
4. ↑   http://www.ema.europa.eu
Το **Μερς** (γαλ. *Mersch*) ή **Μίερς** είναι μικρή πόλη και κοινότητα (*commune*) στο κεντρικό Λουξεμβούργο, πρωτεύουσα ομώνυμου καντονίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2018 η κοινότητα έχει πληθυσμό 9.440 κατοίκους (η δωδέκατη σε πληθυσμό πόλη της χώρας). Η πόλη είναι κτισμένη στις όχθες του ποταμού Αλζέτ, στο σημείο που αυτός δέχεται τα νερά από τα μικρά ποτάμια Μάμερ και Άις (*Eisch*). Απέχει 17 χιλιόμετρα βόρεια από την Πόλη του Λουξεμβούργου.

Εκτός από την καθαυτό πόλη του Μερς, που βρίσκεται στο κέντρο της κοινότητας, η κοινότητα περιλαμβάνει τα χωριά Μπερινγκέν, Μπερσμπάχ, Μέσντορφ, Πετινγκέν, Ρεκάνζ ή Ρέκεν, Ρολινγκέν και Σενφέλς. Η έκταση της κοινότητας είναι 49,74 τετραγωνικά χιλιόμετρα, η 41η μεγαλύτερη από τις 102 κοινότητες της χώρας. Ως προς το υψόμετρό της, το υψηλότερο σημείο της βρίσκεται στα 428 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και το χαμηλότερο στα 208 μέτρα (224 μ. η πόλη του Μερς).

Το Μερς είναι η έδρα του Εθνικού Κέντρου Λογοτεχνίας, του εθνικού λογοτεχνικού αρχείου του Λουξεμβούργου. Επίσης φιλοξενεί το ένα από τα 6 σε όλη τη χώρα περιφερειακά Αρχηγεία της εθνικής Αστυνομίας της χώρας (*Police grand-ducale* ή *Groussherzoglech Police*).

Το Κάστρο του Μερς στο κέντρο της πόλεως είναι ένα από τα κάστρα της λεγόμενης «Κοιλάδας των Εφτά Κάστρων». Η ιστορία του ξεκινά από τον 13ο αιώνα. Σήμερα το Κάστρο στεγάζει τα διοικητικά γραφεία της κοινότητας. Μόλις τρία χιλιόμετρα βορείως του Μερς πάντως, το Κάστρο του Πετινγκέν στο ομώνυμο χωριό είναι ένα από τα καλύτερα διατηρημένα οχυρά κάστρα σε όλο το Λουξεμβούργο.

Το Μερς συνδέεται με την πρωτεύουσα και με τα βόρεια της χώρας με τη σιδηροδρομική Γραμμή 10.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Assermentation d’un bourgmestre et d’un échevin». 2  Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 18  Ιουνίου 2019.
2. ↑  www.klimabuendnis.org/nc/kommunen/das-netzwerk.html.
3. ↑  lustat.statec.lu.
4. ↑  download.data.public.lu/resources/registre-national-des-personnes-physiques-rnpp-population-par-commune-population-per-municipality/20230103-142404/01-01-2023-rnrpp-population-commune.xlsx. Ανακτήθηκε στις 9  Ιανουαρίου 2023.
5. ↑  «Le château de Mersch» Αρχειοθετήθηκε 2020-08-10 στο Wayback Machine. *Association des Châteaux luxembourgeois* (στη γαλλική γλώσσα). Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2010.
6. ↑  «Mersch: Schönfels, Pettingen, Recklingen» Αρχειοθετήθηκε 2016-03-03 στο Wayback Machine. *Administration communale de Mersch*. Retrieved 25 March 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος του δήμου

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 236832424
* GND: 4100850-9

 |

 |
Ο **Δημήτριος Χοϊδάς** ήταν Κερκυραίος ιατροφιλόσοφος, πρόξενος της Βενετίας ("Κόνσουλας Βενετίας") και προηγουμένως άλλων χωρών (Δανίας και Πρωσίας) στην τότε τουρκοκρατούμενη Θεσσαλονίκη. Θεωρείται ταξιδιώτης/περιηγητής της εποχής που περιέγραψε την περιοχή, την γλώσσα, τις παραδόσεις και την κοινωνικοοικονομική κατάσταση την εποχή περί του 1790. Συνέγραψε το έργο "Περί ανατομίας εις απλοελληνικήν διάλεκτον", (Βιβλιοθήκη Σερβίων Κοζάνης). Ήταν παντρεμένος με κόρη Έλληνα εμπόρου, ανέλαβε στις 18 Φεβρουαρίου 1742 τη διεύθυνση του βενετικού προξενείου στη Θεσσαλονίκη, μετά τον θάνατο του προκατόχου του Maffio Ferro (1η Σεπτεμβρίου 1741). Σε σχετική πηγή περι περιηγητών της Θεσσαλονίκης ο δημοσιογράφος και μελετητής Κ. Μέρτζος και οι συνεργάτες συγγραφείς της έκδοσης αναφέρουν : "Ο Χοϊδάς παρέμεινε στη θέση του έως το 1752, οπότε και αντικαταστάθηκε από τον Pietro Choch. Επαναδιορίσθη πρόξενος την 1η Δεκεμβρίου 1756 (ο διορισμός του είχε επικυρωθεί από τη βενετική γερουσία στις 18 Σεπτεμβρίου 1756), για να παραμείνει στη θέση του έως το 1781. Στο διάστημα αυτής της δεύτερης θητείας του στο βενετικό προξενείο, αντιπροσώπευσε ως επιτετραμμένος στη Θεσσαλονίκη τις κυβερνήσεις της Δανίας, της Ολλανδίας και της Πρωσίας. Στις 10-17 Απριλίου 1759 (ν.ημ.) πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη δημόσιος πανηγυρισμός επί τη γεννήσει της θυγατέρας του σουλτάνου. Ο Βενετός πρόξενος Δημήτριος Χοϊδάς, προέβη σε διάφορες δαπάνες για τον στολισμό του προξενείου, κατάλογο των οποίων διαβίβασε στους προϊσταμένους του. Στις δαπάνες αυτές περιλαμβάνεται και η διανομή μάλλινων υφασμάτων σε διάφορες ομάδες, που ο πρόξενος αποκαλεί στο σχετικό έγγραφο «εσνάφια». Τον κατάλογο εντόπισε ο Κ. Μέρζιος και τον δημοσίευσε όχι στα Μνημεία μακεδονικής ιστορίας αλλά σε μεταγενέστερο αφιερωματικό τόμο. Η επεξήγηση στην παρένθεση τέθηκε από τον Μέρτζιο, ενώ στην αγκύλη από τους επιμελητές της έκδοσης".

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ζαβιρα, Γεωργιου Ιωάννου (1872). [shorturl.at/gmGP7 «Χοϊδάς Δημήτριος καθιερωμένος ως: Χοϊδάς, Δημήτριος, Κερκυραίος, πρόξενος»] Check `|url=` value (βοήθεια). *Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Νεοελληνικών Σπουδών*. ΑΝΕΜΗ. Ανακτήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 2021.
2. ↑  Αλέξανδρος Χ. Γρηγορίου· Ευάγγελος Α. Χεκίμογλου (2008). «Η ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΤΩΝ ΠΕΡΙΗΓΗΤΩΝ 1430-1930» (PDF). Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών. Ανακτήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 2021.
Η **Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Βόρειας Επικράτειας** (αγγλικά: *Football Federation Northern Territory*, FFNT) είναι διοικητικό όργανο όσον αφορά το άθλημα του ποδοσφαίρου στην πολιτεία Βόρεια Επικράτεια της Αυστραλίας. Η έδρα της βρίσκεται στο Ντάργουιν και είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των ποδοσφαιρικών διοργανώσεων της πολιτείας, των πρωταθλημάτων βόρειας περιοχής, κεντρικής περιοχής και νότιας περιοχής, όπως και του θεσμού του κυπέλλου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Football Federation Northern Territory Incorporated[*νεκρός σύνδεσμος*] infobel.com

Eξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Επίσημος ιστότοπος
Ο **Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος Δόξα Νέας Μανωλάδας** είναι ποδοσφαιρική ομάδα στη Νέα Μανωλάδα Ηλειάς, στην Ελλάδα. Επίσημο έτος ίδρυσης είναι το 1959 και έχει χρώματα το μαύρο και το λευκό.

Ιστορία
-------

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1959 και το μαύρο και το λευκό επιλέχθηκαν ως τα χρώματα της ομάδας. Η Δόξα αποτέλεσε ένα από τα πρώτα ιδρυτικά μέλη της Ενώσεως Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηλείας κατά την δημιουργία της το έτος 1969 και την περίοδο 1969-70 μαζί με τις ομάδες Πανηλειακό, Ζακυνθιακό, Αστέρα Αμαλιάδας, Αίαντα Γαστούνης και Ηλειακό Βαρθολομιού πήρε μέρος στο παρθενικό πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Ηλείας. Η Δόξα είχε ανέκαθεν δυνατό σύνολο, ωστόσο όμως ο πρώτος τίτλος άργησε να έρθει. Την περίοδο 2011-12 στέφθηκε πρωταθλήτρια Ηλείας για πρώτη φορά στην ιστορία της κάτι που θα της εξασφάλιζε την συμμετοχή της την επόμενη χρονιά για πρώτη φορά στην Δ΄ Εθνική κατηγορία. Την περίοδο 2015-16 θα κατακτούσε και το πρώτο της κύπελλο Ηλείας.

Την περίοδο 2012-13 η ομάδα αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Δ΄ Εθνική και με σύνολο 25 βαθμών και 29 τέρματα υπέρ και 20 κατά, τερμάτισε στην 5η θέση του 6ου ομίλου. Με την καινούργια αναδιάρθρωση των εθνικών κατηγοριών και την κατάργηση του πρωταθλήματος της τέταρτης εθνικής κατηγορίας, προβιβάστηκε στην Γ΄ Εθνική κατηγορία στην οποία παρέμεινε για 3 συνεχόμενες περιόδους. Στην πρώτη της παρουσία την περίοδο 2013-14 (4ος όμιλος) η ομάδα θα τερματίσει στην 5η θέση με 48 βαθμούς (37 τέρματα υπέρ-32 κατά). Την περίοδο 2014-15 στον 3ο όμιλο η ομάδα θα τερματίσει στην ίδια θέση (5η) με ίδια συγκομιδή βαθμών (48) και τέρματα (37 υπέρ-27 κατά). Την περίοδο 2014-15 στην τελευταία της παρουσία στον 3ο όμιλο τερμάτισε στην 7η θέση με 40 βαθμούς και τέρματα 34 υπέρ 30 κατά. Παρόλο που η 7η θέση εξασφάλιζε στην ομάδα την παραμονή λόγω οικονομικών προβλημάτων η ομάδα δεν κατήλθε την επόμενη περίοδο στην Γ εθνική και επέστρεψε στο πρωτάθλημα Ηλείας.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* 
*
Η Αυστρία διαθέτει ένα καλά αναπτυγμένο θεσμικό και νομικό σύστημα και οι περισσότερες υποθέσεις διαφθοράς διερευνούνται από μια κοινοβουλευτική επιτροπή και προωθούνται προς επίλυση στη δικαστική εξουσία. Ωστόσο, υπάρχουν αρκετές σημαντικές υποθέσεις διαφθοράς που έλαβαν χώρα την περασμένη δεκαετία, στις οποίες συμμετείχαν τοπικοί και περιφερειακοί υπάλληλοι, υψηλόβαθμοι δημόσιοι υπάλληλοι, η κεντρική κυβέρνηση και, σε μία περίπτωση, ο πρώην καγκελάριος.

Στις περισσότερες περιπτώσεις οι πρακτικές διεφθοράς σχετίζονταν με συγκρούσεις συμφερόντων, κατάχρηση εξουσίας, νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και αθέμιτη εμπορία. Τα σκάνδαλα διαφθοράς έχουν θέσει σε αμφισβήτηση τα ηθικά πρότυπα της πολιτικής ελίτ. Αυτή η αμφιβολία αντανακλάται σε ευρήματα του Ευρωβαρόμετρου 2012, όπου τα δύο τρίτα των ερωτηθέντων απάντησαν ότι οι Αυστριακοί πολιτικοί είναι διεφθαρμένοι, καθώς και το πιο διεφθαρμένο θεσμικό όργανο στη χώρα.

Ο δείκτης αντίληψης διαφθοράς του 2017 της Διεθνής Διαφάνειας κατατάσσει την Αυστρία στην 16η θέση ανάμεσα σε 180 χώρες.

Έκταση
------

Σύμφωνα με διάφορες πηγές, η διαφθορά δεν θεωρείται πρόβλημα για την επιχειρηματική δραστηριότητα στην Αυστρία. Σύμφωνα με Έκθεση για το Επενδυτικό Κλίμα το 2013, από το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ, η διαφθορά δεν θεωρείται σοβαρό πρόβλημα που εμποδίζει την επιχειρηματικότητα στη χώρα. Στην έκθεση για την παγκόσμια ανταγωνιστικότητα του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ για την περίοδο 2013-2014 σημειώνεται ότι είναι ασυνήθιστο οι επιχειρήσεις να πραγματοποιούν παράτυπες πληρωμές ή δωροδοκίες που να συνδέονται με τις εισαγωγές και τις εξαγωγές, τις επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, τις ετήσιες πληρωμές φόρων και την ανάθεση δημόσιων συμβάσεων και αδειών. Επιπλέον, η διαφθορά κατατάσσεται ως ο δωδέκατος πιο προβληματικός παράγοντας για το επιχειρείν στην Αυστρία.

Σύμφωνα με την Παγκόσμια Έκθεση Ανταγωνιστικότητας του 2013-2014, η ευνοϊκή μεταχείριση μεταξύ των κυβερνητικών αξιωματούχων έναντι κάποιων εταιρειών και ατόμων αποτελεί ανταγωνιστικό μειονέκτημα για τη χώρα. Επίσης, σύμφωνα με την έρευνα πάνω στον Εντοπισμό και τη Μείωση της Διαφθοράς στις Δημόσιες Συμβάσεις στην ΕΕ, το 2013, οι υπάλληλοι που συμμετείχαν στις δημόσιες συμβάσεις στερούνταν αποτελεσματικού ελέγχου διαφθοράς.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Austria Corruption Profile-Political Climate». Business Anti-Corruption Portal. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2013.
2. ↑  «Eurobarometer 2012- Austria» (PDF). The European Commission. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2013.
3. ↑  e.V. Transparency International. «Corruption Perceptions Index 2017». *www.transparency.org*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2020-05-11.. Ανακτήθηκε στις 2017-03-24.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Austria Corruption Profile από το Business Anti-Corruption Portal
Ο **Γιώργος Μαύρος (Σβαρτς)** ή Σφρατς ή Σφράτσης ήταν έμπορος των κόκκινων βαμβακονημάτων από τα Αμπελάκια στα Τέμπη της Θεσσαλίας και πρόεδρος (πρωτοεπιστάτης) της Κοινής Συντροφίας των Αμπελακίων για όλο το διάστημα της λειτουργίας τους. Με την ίδρυση του συνεταιρισμού, ανέλαβε πρόεδρός του και παρέμεινε σε αυτή την θέση μέχρι την διάλυση του το 1812. 

Κάποιοι ιστορικοί υποστηρίζουν ότι ο Σβαρτς προέρχονταν από οικογένεια μεγαλεμπόρων των Αμπελακίων 
Ο πατέρας ήταν και αυτός βαφέας των κόκκινων αμπελακιώτικων νημάτων και έμπορος αυτών στην Αυστρία και γενικότερα στη κεντρική Ευρώπη. 
Ο Γεώργιος έμαθε από αυτόν τη δουλειά, εγκαταστάθηκε και εμπορευόταν μόνιμα στη Βιέννη και αργότερα επέστρεψε στα Αμπελάκια για να οργανώσει το συνεταιρισμό.
Ο συνεταιρισμός εμπορευόταν κόκκινα νήματα τα οποία έβαφαν με βαφή που παρήγαγαν από το φυτό ριζάρι. 

Ο Σβαρτς γεννήθηκε στα Αμπελάκια το 1738 και πέθανε στη Βιέννη το 1818 σε ηλικία 80 ετών, φυλακισμένος για χρέη εξαιτίας της χρεωκοπίας της Συντροφίας.. Το προσωνύμιο Σβαρτς του το απέδωσαν Γερμανοί και Αυστριακοί έμποροι με τους οποίους συνεργαζόταν.
Είναι γνωστός για το μεγάλο αρχοντικό που έκτισε στα Αμπελάκια και αποτελεί σήμερα ένα από τα εντυπωσιακότερα δείγματα παραδοσιακής αρχιτεκτονικής του 18ου αιώνα.

Το αρχοντικό του
----------------

Το σπίτι που έμενε η οικογένεια του Γεωργίου Σβαρτς είναι το σπουδαιότερο αρχοντικό των Αμπελακίων καθώς είναι ένα μνημείο της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής. Ο Σβαρτς άρχισε να το κατασκευάζει το 1787 και ολοκληρώθηκε ύστερα από 11 χρόνια. Το σπίτι εκτός από κατοικία της οικογένειας ήταν και η έδρα του συνεταιρισμού των Αμπελακίων.

Το οίκημα είναι τριώροφο σε σχήμα Γ. Στο κάτω πάτωμα του σπιτιού (το κατώι) ήταν το θησαυροφυλάκιο του συνεταιρισμού, όπου εκτός από χρήματα φυλάγονταν και πολύτιμα έγγραφα. Επίσης ανάμεσα στις άλλες ήταν και η αίθουσα που γίνονταν οι συνεδριάσεις των μελών, σε έναν υπερυψωμένο χώρο. Το μεσαίο πάτωμα του, ο πρώτος όροφος (μεσιακό) προοριζόταν για τη χειμερινή διαμονή της οικογένειας. Αίθουσες με τζάκια και ντουλάπια πλούσια 
διακοσμημένες με ζωγραφιές στους τοίχους. Σκάλα οδηγούσε στο τελευταίο όροφο (ξάνωγο) που ήταν ίδιος σε διάταξη με τον μεσαίο όροφο και χρησιμοποιούνταν για τη θερινή διαμονή των μελών της οικογένειας, καθώς είχε μεγάλα παράθυρα καθώς και χρωματιστούς φεγγίτες για να μπαίνει ο αέρας ελεύθερα και να δροσίζει τους χώρους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αμπελάκια, ο πρώτος συνεταιρισμός στον κόσμο[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Κορδάτος Γιάννης Τα Αμπελάκια και ο μύθος του συνεταιρισμού τους, εκδ. Μπουκουμάνη, 1973. σελ. 71
3. ↑  Κορδάτος Γιάννης, ο.π. σελ. 40,
4. ↑  «Ιστορία των Αμπελακίων». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαρτίου 2009. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2010.
5. ↑  «Αμπελάκια, ένα αρχοντοχώρι στα Τέμπη». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Οκτωβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2010.
6. ↑  Διαμαντοπούλου Άνννα «Ελληνική παραδοσιακή αρχιτεκτονική. Αμπελάκια» σελ. 32-34 εκδόσεις Μέλισσα, 2001
Το Βοεβοδάτο της Σίρμιας
Το **Βοεβοδάτο της Σίρμιας** (*σερβικά : Сремско војводство*) ήταν ένα βραχύβιο Σερβικό κράτος που προέκυψε στο έδαφος του Σίρμιου τον 16ο αιώνα. Υπήρξε από το 1527 έως το 1530 υποτελές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, και στη συνέχεια τέθηκε υπό την άμεση οθωμανική κυριαρχία.

Ιστορία
-------

Ο ιδρυτής του Βοεβοδάτου της Σίρμιας ήταν ο Ράντοσλαβ Τσέλνικ ανώτατος στρατιωτικός διοικητής του στρατού της αυτοκρατορίας του Νενάντ. Μετά την πτώση του κράτους του Νενάντ ο Τσέλνικ σε εδάφη της ίδρυσε το βοεβοδάτο κράτος υποτελές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η πρώτη πρωτεύουσα ήταν το Slankamen, όπου υπάρχουν ακόμα τα ερείπια του μεσαιωνικού κάστρου.

Ο Βοεβόδας έκανε κρυφά διαπραγμάτευσης με τους Αψβούργους. Χάρη σε μια τουρκική εκστρατεία έχασε πολλά εδάφη και την πρωτεύουσα του, νέα πρωτεύουσα του βοεβοδάτου έγινε η πόλη Νεμπόισα, κοντά στο Βούκοβαρ. Το 1530 ο βοεβόδας έκανε συμφωνία με τους Αψβούργους και αποσύρθηκε στα εδάφη τους δίνοντας τους και το βοεβοδάτο.

Πηγές
-----

* Др. Алекса Ивић, *Историја Срба у Војводини*, Нови Сад, 1929.
* Др. Душан Ј. Поповић, *Срби у Војводини, књига 1*, Нови Сад, 1990.
A whole chicken suspended above rice and charcoal. Το κοτόπουλο κρέμεται στον αέρα και μαγειρεύεται από τον ατμό και θερμαίνεται κάτω από αυτό.
A pit made from brick and mortar built for Mandi cooking. Ένας λάκκος που χτίστηκε για το μαγείρεμα μαντί.
Το **μαντί** (αραβικά: مندي‎‎) είναι ένα παραδοσιακό πιάτο που προέρχεται από τη Χαντραμαούτ της Υεμένης, το οποίο αποτελείται κυρίως από κρέας και ρύζι με ένα ειδικό μείγμα μπαχαρικών, μαγειρεμένο σε έναν υπόγειο λάκκο. Είναι εξαιρετικά δημοφιλές και διαδεδομένο στις περισσότερες περιοχές της Αραβικής Χερσονήσου και μάλιστα θεωρείται βασικό πιάτο σε πολλές περιοχές. Μπορεί να βρεθεί επίσης στην Αίγυπτο, τον Λεβάντε και στην Τουρκία.

Είναι επίσης δημοφιλές στους Χαντραμί στην Ακτή Μαλαμπάρ της Κεράλας, στο Μπατκάλ της Καρνάτακα, καθώς και στο Μπάρκας και σε περιοχές γύρω από το Χαϊντεραμπάντ της Ινδίας.

Το μαντί παρασκευάζεται συνήθως από ρύζι, κρέας (αρνί, καμήλα, κατσικίσιο ή κοτόπουλο) και από ένα μείγμα μπαχαρικών που ονομάζεται χαουαΐτζ. Το κρέας που χρησιμοποιείται είναι συνήθως ένα νεαρό και μικρό αρνί για να ενισχύσει περαιτέρω τη γεύση.

Η κύρια τεχνική που διαφοροποιεί το μαντί από άλλα πιάτα κρέατος είναι ότι το κρέας μαγειρεύεται στο ταντούρ (*ταμπούν* στα αραβικά), που είναι ένας ειδικός φούρνος ο οποίος είναι συνήθως ένας λάκκο σκαμμένος στο έδαφος και καλύπτεται με πηλό στις πλευρές του.

Το μαντί θεωρείται το κύριο πιάτο που σερβίρεται κατά τη διάρκεια ειδικών εκδηλώσεων, όπως το Ιντ αλ-φιτρ, καθώς και σε γάμους και γιορτές στην Υεμένη και τη νότια Σαουδική Αραβία.

Ετυμολογία
----------

Η λέξη «μαντί» προέρχεται από την αραβική λέξη «νάντα», που σημαίνει «δροσιά» και αντικατοπτρίζει την υγρή «δροσερή» υφή του κρέατος.

Τεχνική
-------

Ξηρά ξύλα (*παραδοσιακά, Σάμερ* ή *Γκάντα*) τοποθετούνται στο ταντούρ και καίγονται για να παράγουν πολλή θερμότητα που μετατρέπεται σε κάρβουνο.

Το κρέας στη συνέχεια βράζεται με ολόκληρα μπαχαρικά μέχρι να μαλακώσει, και το μπαχαρικό απόθεμα στη συνέχεια χρησιμοποιείται για να μαγειρευτεί το ρύζι μπασμάτι στο κάτω μέρος του ταντούρ. Στη συνέχεια το κρέας κρέμεται μέσα στο ταντούρ πάνω από το ρύζι και χωρίς να αγγίξει το κάρβουνο. Ακολούθως, ολόκληρο το ταντούρ στη συνέχεια σφραγίζεται με πηλό για έως και 8 ώρες.

Σταφίδες, κουκουνάρια ή φιστίκια μπορούν να προστεθούν στο ρύζι ανάλογα με τη γεύση του καθενός.

Δείτε επίσης
------------

* Κάμπσα
* Μπιριάνι
* Μακλούμπα
* Μανσάφ
* Κούζι
* Πιλάφι
* Παέγια
* Νάσι κεμπούλι
* Νάσι μαντί

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2020.
2. ↑  Σαλούμ, Χαμπίμπ (28 Φεβρουαρίου 2012). *Arabian Nights Cookbook: From Lamb Kebabs to Baba Ghanouj, Delicious Homestyle Arabian Cooking* (στα Αγγλικά). Tuttle Publishing. ISBN 9781462905249.
3. ↑  Τρέισι, Κάθλιν (31 Μαρτίου 2011). *We Visit Saudi Arabia* (στα Αγγλικά). Mitchell Lane Publishers, Inc. σελ. 37. ISBN 9781612280851. mandi saudi arabia.
4. ↑  «Mandi on my mind». *gulfnews.com* (στα Αγγλικά). 11 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2024.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πώς να φτιάξετε κοτόπουλο μαντί με φωτογραφίες βήμα προς βήμα
Στην ελληνική μυθολογία με το συλλογικό όνομα **Υακινθίδες** είναι γνωστές οι 4 θυγατέρες του Υακίνθου, των οποίων τα ονόματα ήταν: Αιγληίδα, Ανθηίδα, Λυπαία και Ορθαία. 

Σύμφωνα με την κυρίαρχη αττική παράδοση, οι Υακινθίδες θυσιάστηκαν από τον πατέρα τους στον τάφο του Κύκλωπα Γεραιστού, μετά από χρησμό, ώστε να σωθεί η πόλη των Αθηνών από μία επιδημία που αποδεκάτιζε τον πληθυσμό κατά την πολιορκία των Αθηνών από τον βασιλιά Μίνωα.

Σύμφωνα με άλλη παραλλαγή, Υακινθίδες ονομάζονταν οι 6 θυγατέρες του Ερεχθέως, οι οποίες θυσιάστηκαν στον «Λόφο Υακίνθου» για τη σωτηρία της Αθήνας από τους Βοιωτούς, που την πολιορκούσαν.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Απολλόδωρος. «Βιβλιοθήκη, Βιβλίο Γ', κεφ. 15.8». *el.wikisource.org*. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2024.

Πηγή
----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
Το **Συμβούλιο Κρίκετ Δυτικών Ινδιών** (αγγλικά: *West Indies Cricket Board*, WICB) είναι ο επίσημος φορέας για το άθλημα του κρίκετ σε επαγγελματικό και ερασιτεχνικό επίπεδο στις Δυτικές Ινδίες (μία αθλητική συνομοσπονδία πάνω από είκοσι κυρίως αγγλόφωνων χωρών της Καραϊβικής και των εξαρτήσεων που αποτελούσαν τις Βρετανικές Δυτικές Ινδίες).

Ιδρύθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1920 ως «Eπιτροπή Ελέγχου Δυτικών Ινδιών» (*West Indies Cricket Board of Control*, ενώ εξακολουθεί να αναφέρεται μερικές φορές με το ίδιο όνομα), αλλά μετονομάστηκε σε «Συμβούλιο Κρίκετ Δυτικών Ινδιών» το 1996. Τον Νοέμβριο του 2015, το Διοικητικό Συμβούλιο αποφάσισε τη μετονομασία σε «Κρίκετ Δυτικών Ινδιών», ως μέρος της άσκησης αναδιάρθρωσης με τη δημιουργία επίσης ενός ξεχωριστού εμπορικού σώματος. το Διοικητικό συμβούλιο έχει την έδρα του στο Σαιντ Τζονς της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Board to be renamed Cricket West Indies; commercial arm coming». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2016.
2. ↑  Cameron positive about WICB rebranding

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Λογότυπο έως το 2015
Η **Μπρίστολ Σίτι** (αγγλικά: *Bristol City*) είναι η μία από τις δύο ποδοσφαιρικές ομάδες της πόλης Μπρίστολ της Αγγλίας (η άλλη είναι η Μπρίστολ Ρόβερς). Η Μπρίστολ Σίτι έχει ως έδρα το Άστον Γκέιτ Στέιντιουμ στην περιοχή Άστον/Μπέντμινστερ της πόλης Μπρίστολ, που έχει χωρητικότητα 27.000 θεατών.

Ιστορία
-------

Η Μπρίστολ Σίτι ιδρύθηκε το 1897 όταν ο ερασιτεχνικός σύλλογος Μπρίστολ Σάουθ Εντ έγινε επαγγελματίκός και άλλαξε το όνομά του σε Μπρίστολ Σίτι.Η Μπρίστολ Σίτι κατέκτησε το Κύπελλο Ουαλίας - ανεξάρτητα από το γεγονός ότι πρόκειται για αγγλική ομάδα - το 1934. Το 1907 κατέκτησε την Φούτμπολ Λιγκ Ντιβίζιον 1 (αγγλ. Football League Division One), κάτι που αποτελεί την καλύτερη θέση της ομάδας σε πρωτάθλημα στην διάρκεια της ιστορίας της.

Το 1982, η Μπρίστολ Σίτι αποτέλεσε την πρώτη αγγλική ομάδα που υποβιβάστηκε τρεις διαδοχικές χρονιές αλλά μέχρι το 1990 είχε επιστρέψει στην παλιά Σέκοντ Ντιβίζιον (αγγλ. Second Division). Ακόμα ένας υποβιβασμός ακολούθησε το 1995, όταν η Σίτι τελείωσε δεύτερη από το τέλος της νέας Έντσλι Λιγκ Ντιβίζιον 1 (αγγλ. Endsleigh League Division One) και μια επιστροφή σε αυτή την κατηγορία τρία χρόνια μετά από μόλις μία σεζόν. Οι περισσότερες από τις σεζόν τους ανάμεσα στο 1999 και το 2006 ξοδεύτηκαν προσπαθώντας για την άνοδο στην κορυφή της βαθμολογίας της Φούτμπολλ Λιγκ Σέκοντ Ντιβίζιον (αγγλ. Football League Second Division).

Το παρατσούκλι της ομάδας είναι "Ρόμπινς" (αγγλ. The Robins) και ένα τέτοιο βρισκόταν στο έμβλημα της ομάδας από το 1976 μέχρι και το 1994. Τα επίσημα προϊόντα της ομάδας καθώς και οι παλιές εμφανίσεις της ομάδας φέρουν ακόμα διακριτικά με ένα τέτοιο. Μια απόπειρα της ομάδας να αλλάξει το έμβλημα της ομάδας εγκαταλήφτηκε μετά την σκληρή κριτική κριτική που δέχτηκε από τους οπαδούς.

Έδρα
----

Η Μπρίστολ Σίτι έχει ως έδρα το Άστον Γκέιτ Στέιντιουμ,όμως σχεδιάζει να χτίσει ένα καινούργιο γήπεδο χωρητικότητας 30.000 θέσεων στο Άστον Βέιλ (αγγλ. Ashton Veil), το οποίο θα είναι έτοιμο εγκαίρως για την σεζόν 2012-13. Η ομάδα ανήκει στην ποδοσφαιρική ομοσπονδία του Σόμερσετ Κάουντυ και σε αυτή του Γκλουσεστερσάιρ Κάουντυ.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ομάδες της Φούτμπολ Λιγκ Τσάμπιονσιπ 2015–16 |
| --- |
|  |
| 
* Γουλβερχάμπτον Γουόντερερς
* Ίπσουιτς Τάουν ΦΚ
* Κάρντιφ Σίτι
* Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς
* Λιντς Γιουνάιτεντ
* Μίλτον Κέινς Ντονς
* Μίντλεσμπρο
* Μπέρμιγχαμ
* Μπλάκμπερν
* Μπόλτον
* Μπράιτον
* Μπρέντφορντ
* Μπέρνλι
* Μπρίστολ Σίτι
* Νότιγχαμ Φόρεστ
* Ντέρμπι
* Πρέστον
* Ρέντινγκ
* Ρόδεραμ
* Σέφιλντ Γουένσντεϊ
* Τσάρλτον
* Φούλαμ
* Χαλ
* Χάντερσφιλντ
 |

 |
Η χημική δομή της βρινζολαμίδης.
Η **βρινζολαμίδη** ως φαρμακευτική δραστική ουσία, είναι ένας αναστολέας καρβονικής ανυδράσης που χρησιμοποιείται για τη μείωση της ενδοφθάλμιας πίεσης σε ασθενείς με γλαύκωμα ανοιχτής γωνίας, ή οφθαλμική υπέρταση.

Γενόσημο φάρμακο
----------------

Η βρινζολαμίδη εγκρίθηκε ως γενόσημο φάρμακο στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής το Νοέμβριο του 2020. Τα εμπορικά ονόματα με τα οποία διακινείται στην αγορά είναι, μεταξύ άλλων, ***Azopt** και **Befardin***. H βρινζολαμίδη αναστέλλει την καρβονική ανυδράση, η οποία είναι ένα ένζυμο που βρίσκεται σε πολλούς ιστούς του ανθρώπινου οργανισμού, όπως και στους οφθαλμούς.

Κύρια δράση - χαρακτηριστικά
----------------------------

Δρα πρωτίστως στις ακτινωτές προβολές του οφθαλμού, με συνέπεια να ελαττώνει την έκκριση υδατοειδούς υγρού και έτσι, κατακόρυφα μειώνεται η λεγόμενη, *ενδοφθάλμια πίεση*. Η τελευταία είναι κρίσιμος παράγοντας κινδύνου στις βλάβες του οπτικού νεύρου, καθώς επίσης και της απώλειας οπτικών πεδίων στο γλαύκωμα.

Είναι ένα αποτελεσματικό φάρμακο για χρόνια χρήση αλλά δεν συνιστάται σε ασθενείς με προβλήματα στους νεφρούς, ή με αλλεργία στη βρινζολαμίνη. Αποβάλλεται άθικτη κατά 60% από το ανθρώπινο σώμα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Brinzolamide». *Drug Information Portal*. U.S. National Library of Medicine.
2. ↑

Πηγές
-----

* «Comparing the effects of travoprost and brinzolamide on intraocular pressure after phacoemulsification.». *Eye* **19** (3): 303–7. 2005. doi:10.1038/sj.eye.6701470. PMID 15258611.
* «Retinal peripapillary blood flow before and after topical brinzolamide.». *Ophthalmologica* **218** (6): 390–6. 2004. doi:10.1159/000080942. PMID 15564757.
* «Effects of brinzolamide on ocular haemodynamics in healthy volunteers.». *Br J Ophthalmol* **88** (2): 257–62. 2004. doi:10.1136/bjo.2003.021485. PMID 14736787.
* «The long-term safety and efficacy of brinzolamide 1.0% (azopt) in patients with primary open-angle glaucoma or ocular hypertension.». *Am J Ophthalmol* **129** (2): 136–143. 2000. doi:10.1016/S0002-9394(99)00343-8. PMID 10682964. .
* Sall KN, Greff LJ, Johnson-Pratt LR, et al.: Dorzolamide/timolol combination versus concomitant administration of brimonidine and timolol: six-month comparison of efficacy and tolerability. Ophthalmology 2003; 110:615-624.
Παλαιό λογότυπο
Η **Σέφιλντ Γουένσντεϊ** (αγγλικά: *Sheffield Wednesday*) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την πόλη του Σέφιλντ στην Αγγλία. Ιδρύθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου του 1867 με το όνομα Γουένσντεϊ, και είναι μια από τις παλαιότερες ποδοσφαιρικές ομάδες στον κόσμο. Εντάχθηκε στο αγγλικό ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα το 1892. Έδρα της Σέφιλντ Γουένσντεϊ είναι το γήπεδο Χίλσμπορο, χωρητικότητας 39.732 θεατών.

Ιστορία
-------

### Πρώτα χρόνια

Παρόλο που δεν έχουν βρεθεί σύγχρονα αποδεικτικά στοιχεία για να υποστηριχθεί ο ισχυρισμός, πιστεύεται ότι η «Γουένσντεϊ Κρίκετ Κλαμπ» (The Wednesday Cricket Club) δημιουργήθηκε το 1820. Παρ' όλ' αυτά, ένα άρθρο του 1842 στο περιοδικό Bell's Life αναφέρει ότι ο σύλλογος ιδρύθηκε ήδη από το 1816.

Η ονομασία του συλλόγου οφείλεται στο ότι την Τετάρτη τα ιδρυτικά μέλη του συλλόγου ήταν εκτός εργασίας. Ξεκίνησε αρχικά στο Νιου Γκράουντ του Ντάρναλ και συχνά χρησιμοποιούνταν η ονομασία Ντάρναλ Γουένσντεϊ, ενώ αγωνιζόταν και στο Χάιντ Παρκ. Το 1855 αποτελούσε έναν από τους έξι συλλόγους που συνέβαλαν στην κατασκευή του Μπράμαλ Λέιν, όπου και παρέμειναν για πολλά χρόνια.

Οι διάσημοι παίκτες που έχουν εκπροσωπήσει το σύλλογο του κρίκετ περιλαμβάνουν τον Χάρι Σάμσον, ο οποίος σκόραρε 162 στους πάγους το 1841, τον Τόμ Μάρσντεν, ο οποίος σκόραρε 227 για τη Σέφιλντ και Λέστερ εναντίων της Νότιγχαμ το 1826 και ο Τζορτζ Άλιετ, προτού γίνει ένας από το επιλεγμένο συγκρότημα παικτών που έπαιξαν και στα δύο τμήματα του συλλόγου.

Το βράδυ της Τετάρτης 4 Σεπτεμβρίου 1867 πραγματοποιήθηκε μια συνάντηση στο ξενοδοχείο Adelphi για να διαπιστωθεί εάν υπήρχε ενδιαφέρον μεταξύ των μελών του συλλόγου ώστε να σχηματίσουν έναν ποδοσφαιρικό σύλλογο, για να κρατήσει την ομάδα δεμένη κατά τους χειμερινούς μήνες. Η πρόταση αποδείχθηκε πολύ δημοφιλής, με πάνω από 60 μέλη να εγγραφούν για τη νέα ομάδα την πρώτη νύχτα. Ο πρώτος αγώνας της ομάδας ήταν ενάντια στη Δε Μεκάνικς στις 19 Οκτωβρίου του ίδιου έτους, κερδίζοντας με τρία γκολ και τέσσερις «πόντους» (rouges).

Επιτυχίες
---------

*Τελευταία ενημέρωση: 18 Απριλίου 2023*.
Κύπελλα
* **Κύπελλο Αγγλίας**

Κυπελλούχος (3): 1895–96, 1906–07, 1934–35
Πρωταθλήματα
* **Φερστ Ντιβίζιον** (πρώτου επιπέδου κατηγορία)

Πρωταθλήτρια (4): 1902–03, 1903–04, 1928–29, 1929–30

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Dickinson, Jason (2015). *The Origins of Sheffield Wednesday*. Amberley Publishing.
2. ↑  Farnsworth, Keith (1995). *Sheffield Football A History: Volume 1 1857–1861*. Hallamshire Press. ISBN 1-874718-13-X.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ομάδες της Φούτμπολ Λιγκ Τσάμπιονσιπ 2015–16 |
| --- |
|  |
| 
* Γουλβερχάμπτον Γουόντερερς
* Ίπσουιτς Τάουν ΦΚ
* Κάρντιφ Σίτι
* Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς
* Λιντς Γιουνάιτεντ
* Μίλτον Κέινς Ντονς
* Μίντλεσμπρο
* Μπέρμιγχαμ
* Μπλάκμπερν
* Μπόλτον
* Μπράιτον
* Μπρέντφορντ
* Μπέρνλι
* Μπρίστολ Σίτι
* Νότιγχαμ Φόρεστ
* Ντέρμπι
* Πρέστον
* Ρέντινγκ
* Ρόδεραμ
* Σέφιλντ Γουένσντεϊ
* Τσάρλτον
* Φούλαμ
* Χαλ
* Χάντερσφιλντ
 |

 |
Ο **Σπύρος Πέγκας** (Θεσσαλονίκη, 15 Απριλίου 1968) είναι Έλληνας επιχειρηματίας και πολιτικός.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη και αποφοίτησε από τη Γερμανική Σχολή Θεσσαλονίκης. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις στα πανεπιστήμια του Φράιμπουργκ και του Μονάχου. Εργάστηκε στο γραφείο της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες στις Βρυξέλλες και επιστρέφοντας στη Θεσσαλονίκη, ανέλαβε την οικογενειακή επιχείρηση χειροποίητων χαλιών.

Πολιτική Σταδιοδρομία
---------------------

Στις εκλογές του 2010, εξελέγη δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Θεσσαλονίκης με τον Γιάννη Μπουτάρη και την Πρωτοβουλία για τη Θεσσαλονίκη. Τον Ιανουάριο του 2011 ανέλαβε Αντιδήμαρχος Πολιτισμού, Παιδείας και Τουρισμού. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, πλήθος διεθνών διοργανώσεων φιλοξενήθηκαν στην πόλη όπως η 15η Biennale Νέων Καλλιτεχνών της Μεσογείου  και η "Womex-World Music Expo" , ενώ παράλληλα υλοποιήθηκαν δράσεις και προγράμματα όπως το Φεστιβάλ Γαστρονομίας Thessaloniki Food Festival , ο θεσμός των sleepover παιδιών στα μουσεία και η ανακαίνιση 4 παιδικών βιβλιοθηκών σε συνεργασία με το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος.

Τον Ιανουάριο του 2013 ορίστηκε Εντεταλμένος Σύμβουλος Τουρισμού και Διεθνών Σχέσεων του Δήμου Θεσσαλονίκης και το Δεκέμβριο του 2014 Αντιδήμαρχος Τουρισμού & Διεθνών Σχέσεων του Δήμου Θεσσαλονίκης, θέση από την οποία συνέχισε τη μεθοδική προώθηση ενός γενικότερου στρατηγικού σχεδιασμού της τουριστικής πολιτικής της πόλης. Αυτή η πολιτική ξεκίνησε μεταξύ άλλων από την καλλιέργεια τουριστικής συνείδησης, με πρωτοβουλίες όπως δωρεάν ξεναγήσεις για τους δημότες, έκδοση θεματικών χαρτών, τοποθέτηση "δεικτών μνήμης" και συνεχίστηκε με τη συγκρότηση του Thessaloniki Convention Bureau  καθώς και τη συστηματική στόχευση και παρουσία σε συγκεκριμένες αγορές από τις οποίες υπάρχει δυναμική άντλησης μεγάλου τουριστικού ρεύματος. Αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής ήταν το διαρκώς αυξανόμενο κύμα τουριστών από το εξωτερικό, οι νέες αεροπορικές συνδέσεις και η αύξηση Ελλήνων επισκεπτών στην πόλη.

Το 2021 επιλέχθηκε από το Ίδρυμα Mies van der Rohe και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως μέλος της 7μελούς Διεθνούς Επιτροπής Ευρωπαϊκών Βραβείων Αρχιτεκτονικής 2022 Mies van der Rohe European Union Prize for Contemporary Architecture.

Μετά τη λήξη της θητείας του στο Δήμο Θεσσαλονίκης, με παρότρυνση του τότε δημάρχου Ιωαννιτών Μωϋσή Ελισάφ ασχολήθηκε με την επικοινωνία προορισμών, παρέχοντας υπηρεσίες ανάπτυξης στον τομέα του τουρισμού και της φιλοξενίας συνεργαζόμενος με Δήμους (Ιωαννιτών, Καστοριάς, Βελβεντού, Διον-Ολύμπου, Αριστοτέλη κ.α.), φορείς και ιδιωτικές επιχειρήσεις.

Το 2015, ήταν υποψήφιος βουλευτής με το Ποτάμι στην Α' Θεσσαλονίκης.

Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2023 ήταν υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης ως επικεφαλής της δημοτικής κίνησης Θεσσαλονίκη για Όλους .

Προσωπική Ζωή
-------------

Είναι παντρεμένος την Μαλαματή Κιρπουίκη και έχουν μία κόρη. Είναι αδερφός της Έλενας Πέγκα.

Παραπομπές
----------
Οι **γίγαντες πλακί** είναι Ελληνικό πιάτο γνωστό και ως φασόλια γίγαντες στο φούρνο

Ετυμολογία
----------

Η ονομασία «γίγαντες» είναι Ελληνικής προέλευσης, εξ' ου και τα "φασόλια γίγαντες". Οι γίγαντες πλακί είναι μεζές χορτοφαγικός αποτελούμενος από μεγάλα ξερά φασόλια (παραδοσιακά γνωστά ως «φασόλια γίγαντες», μια ποικιλία του *Phaseolus coccineous*) μαγειρεμένα σε σάλτσα ντομάτας.

Μέθοδοι μαγειρέματος
--------------------

Το πιάτο γίνεται από ξηρά λευκά φασόλια (φασόλια γίγαντες), ντομάτες, κρεμμύδια, ελαιόλαδο, μαϊντανό και ζάχαρη. Όταν δεν μπορούν να βρεθούν φασόλια γίγαντες, τότε δύνανται να αντικατασταθούν από μεγάλα φασόλια ως κατάλληλα υποκατάστατά τους. Άλλα χορταρικά όπως σκόρδο, καρότα, κολοκυθάκια και σέλινο ή σέλερι χρησιμοποιούνται ενίοτε και ορισμένες επαρχιακές συνταγές προσθέτουν λουκάνικα ή καπνιστό χωριάτικο λουκάνικο κομμένο σε μικρούς κύβους.

Τα φασόλια μουσκεύονται (συνήθως από βραδύς) και εν συνεχεία βράζονται έως ότου μαλακώσουν, οπότε σουρώνονται και προστίθενται τα υπόλοιπα υλικά. Τα αρωματικά σοτάρονται ώστε να γίνουν σάλτσα και αναμειγνύονται με τα φασόλια. Κατόπιν, τα φασόλια ψήνονται στο φούρνο έως ότου η επάνω στρώση πάρει ένα ελαφρύ καφέ χρώμα. Το πιάτο σερβίρεται είτε θερμό είτε σε θερμοκρασία δωματίου.

Μέθοδοι σερβιρίσματος
---------------------

Είναι ιδιαιτέρως δημοφιλές κατά τους φθινοπωρινούς και χειμερινούς μήνες. Οι γίγαντες συνήθως σερβίρονται σαν κύριο πιάτο με φέτα, ελιές και ψωμί ή σε θερμοκρασία δωματίου ως μέρος του μεζέ. Σύνηθες συνοδευτικό τους είναι η μουστάρδα.

Δείτε επίσης
------------

* Φασολάδα

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Organically cooked: Gigandes (Γίγαντες - baked butter beans)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2018.
2. ↑  Gigantes (Greek Giant Baked Beans Recipe - Recipezaar, accessed 2011-07-17[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  Recipe from BBC Good Food, accessed 2011-07-17
4. ↑  «Gigantes/Yiyantes (Greek Giant Baked Beans)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιανουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2018.
5. ↑  A. Hadjichristodoulou (Δεκέμβριος 1990). ﻿Trials with Scarlet Runner Beans (Phaseolus Coccineous L.)﻿ (Report). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-06-14.. Ανακτήθηκε στις 2018-09-20.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Ελληνικά) Γίγαντες φούρνου, ανάκτηση στις 19 Σεπτεμβρίου 2018[*νεκρός σύνδεσμος*]
* (Αγγλικά) ανάκτηση στις 19 Σεπτεμβρίου 2018[*νεκρός σύνδεσμος*]
* (Αγγλικά) ανάκτηση στις 19 Σεπτεμβρίου 2018
Ο **Μιχάλης Κύργιας** (γεννημένος την 14η Οκτωβρίου 1989, στη Αθήνα) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής.

Ποδοσφαιρική καριέρα
--------------------

Ο Κύργιας αποτελεί γέννημα-θρέμμα των ακαδημιών του Απόλλωνα Σμύρνης , όπου αγωνίζονταν από την ηλικία των 11 ετών. Το 2006 εντάχθηκε στην ομάδα Νέων του Ατρόμητου. Το καλοκαίρι του 2008 υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τον Ατρόμητο χωρίς όμως να πραγματοποιήσει καμία εμφάνιση στη Β’ Εθνική όπου αγωνίζονταν τότε η ομάδα, ενώ παράλληλα κλήθηκε και στην Εθνική Νέων. Το Γενάρη του 2009 παραχωρήθηκε ως δανεικός στην Ηλιούπολη, η οποία αγωνίζονταν στη Γ’ Εθνική όμως ένας τραυματισμός τον ανάγκασε να αγωνισθεί μόνο σε 4 αγώνες και να πετύχει ένα μόνο τέρμα, στο τελευταίο ματς της σεζόν, μεταξύ Αγίου Δημητρίου και Ηλιούπολης (τελικό σκορ 2-6) !

Τη σεζόν 2009-10 επέστρεψε στην "Ελαφρά Ταξιαρχία" και τη βοήθησε να ανέλθει από τη Δ’ Εθνική στη Γ'. Συνέχισε στον Απόλλωνα για μια ακόμη τριετία (2010-12 στη Γ Εθνική και 2012-13 στη Β Εθνική). Την τελευταία δε σεζόν, βοήθησε τα μέγιστα στην κατάκτηση του πρωταθλήματος της Football League, αγωνιζόμενος σε 21 παιχνίδια πρωταθλήματος και 5 Κυπέλλου. 

Ακολούθως, ανηφόρισε στη Θεσσαλονίκη για λογαριασμό του Άρη Θεσσαλονίκης  , τη σεζόν 2013-14. Στον Άρη είχε 23 συνολικά συμμετοχές, όλες στο πρωτάθλημα της Super League 1. Πραγματοποίησε δε το ντεμπούτο του με την κίτρινη φανέλα στις 28 Αυγούστου 2014, στον εκτός έδρας αγώνα της ομάδας του, στο γήπεδο Γεώργιος Καμάρας, εναντίον του Απόλλωνα Σμύρνης. 

Το 2014 ξαναγύρισε στην Απόλλωνα Σμύρνης στον οποίο αγωνίστηκε μέχρι το 2020, τόσο στο πρωτάθλημα της Super League 2 (2014-2017) όσο και στην κορυφαία κατηγορία (2017-2019).
Ο «κάπταιν» (όπως τον αποκαλούν στην Ριζούπολη) Μιχάλης Κύργιας είναι και ο μοναδικός παίχτης στην ιστορία του Απόλλωνα που έχει αγωνιστεί σε όλες τις κατηγορίες (Από Δ’ Εθνική έως Α’ Εθνική) με τη φανέλα του Απόλλωνα Σμύρνης.

Το Ιούλιο του 2020 έμεινε ελεύθερος από τον Απόλλωνα και συνέχισε στον Ιωνικός Νίκαιας  (2020-2021) και στη συνέχεια , το Σεπτέμβριο του 2021, στην Athens Καλλιθέα , όταν η ομάδα ανέβηκε από την τρίτη κατηγορία και ξεκίνησε το νέο φιλόδοξο πρότζεκτ της. Διετέλεσε μάλιστα αρχηγός της ομάδας και έπαιξε βασικό ρόλο στην πρόοδο της ομάδας κατά τη διετία 2021-2023.

Τον Ιούλιο του 2023, ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το επαγγελματικό ποδόσφαιρο και συνεχίζει να αγωνίζεται, ερασιτεχνικά πλέον, στον Ήφαιστο Περιστερίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Απέκτησε τον Κύργια ο Άρης
3. ↑  Κύργιας: Τεράστιο άλμα στην καριέρα μου ο Άρης
4. ↑  Ανακοίνωσε Κύργια ο Άρης
5. ↑  O Κύργιας στη Super League 1
6. ↑  Απόλλων Σμύρνης- Άρης 2-1
7. ↑  Παίκτης του Ιωνικού ο Μιχάλης Κύργιας
8. ↑  Καλλιθέα ο Κύργιας
9. ↑  Ο Μιχάλης Κύργιας αποσύρεται από το επαγγελματικό ποδόσφαιρο
10. ↑  Αποσύρθηκε ο Μιχάλης Κύργιας από το επαγγελματικό ποδόσφαιρο
11. ↑  Από την Καλλιθέα στο τοπικό ο Κύργιας

Πηγές
-----

* Προφίλ Μ. Κύργια στο transfermarkt.com
* Προφίλ Μ. Κύργια στο soccerbase.info
Ο  **Κοσμάς "Μάκης" Τζάτζος** (γεννημένος την 6η Νοεμβρίου 1967, στον Κόμανο Κοζάνης) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, που έχει συνδέσει το όνομά του και την καριέρα του κυρίως με την Skoda Ξάνθης.

Ποδοσφαρική καριέρα
-------------------

Ξεκίνησε την καριέρα του στην γενέτειρά του, όπου πρωτόπαιξε για την τοπική **Α.Ε. Κόμανου**. Το ταλέντο τον οδήγησε σύντομα στον  Εορδαϊκό, όπου έκανε τα πρώτα ποδοσφαιρικά του βήματα. 

Το μεγαλύτερο όμως βήμα στην καριέρα του έγινε όταν μεταγράφηκε το 1988 στην  Skoda Ξάνθης. Με την Ξάνθη κατέκτησε το πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας και κέρδισε την άνοδο της στην ελληνική Superleague. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην μεγάλη κατηγορία στις 17 Σεπτεμβρίου του 1989, στον πρώτο αγώνα που έδωσε η Ξάνθη σε επίπεδο Α’ Εθνικής, με αντίπαλο τη ΑΕΛ στο Αλκαζάρ. 

Το καλοκαίρι του 1995 μεταγράφηκε στον Άρη Θεσσαλονίκης όπου και παρέμεινε για 1,5 χρόνο. Με τους «κίτρινους» είχε συνολικά 38 συμμετοχές (29 για το Πρωτάθλημα και 9 για το Κύπελλο Ελλάδας) και τρία τέρματα. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με τον Άρη, στις 20 Αυγούστου 1995 στον αγώνα Κυπέλλου, Άρης – Χαραυγιακός 9-0, σκοράροντας μάλιστα το 7ο τέρμα της ομάδας του. 

Επέστρεψε στην Ξάνθη στο δεύτερο μισό της αγωνιστικής σεζόν 1996-97. Ο Τζάτζος έπαιξε το τελευταίο του παιχνίδι με την Ξάνθη και το τελευταίο του στην ελληνική πρώτη κατηγορία τον Μάιο του 1997. Το Γενάρη του 1998 υπέγραψε στην  Αναγέννησης Καρδίτσας, στην οποία αγωνίστηκε για 1 1/2 χρόνο και έκλεισε την καριέρα του στο Λεωνίδιο το 2001, αγωνιζόμενος στην Γ’ Εθνική.

Το 2005 ανέλαβε αρχικά το πόστο του γενικού αρχηγού της Αναγέννησης Καρδίτσας επί προεδρίας Φίλιππου Σαπουνά ,εκτέλεσε χρέη προπονητή για έναν αγώνα και τέλος διετέλεσε και πρόεδρος της ομάδας στην περίοδο του μπαράζ της Ριζούπολης (14 Ιουνίου 2008) όπου η ομάδα κέρδισε την άνοδό της στη Β’ Εθνική 8 νικώντας με 2-0 την Ηλιούπολη. 

To 2013 ανέλαβε πρόεδρος στον Ανταγόρα Κω. 

Το 2020 ανέλαβε θέση στο Δ.Σ. της ΠΑΕ Ξάνθης, από το οποίο παραιτήθηκε τον Ιούλιο του 2021  .

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μάκης Τζάτζος: «Αξέχαστα τα ματς κόντρα στους "αιώνιους"» (vid)
2. ↑  1995: Παρά ένα ...δέκα γκολ στο καλάθι του Άρη!
3. ↑   ]
4. ↑   Ο Μάκης Τζάτζος και η πορεία του στην Αναγέννηση…
5. ↑  Συγκροτήθηκε σε σώμα η διοίκηση του Ανταγόρα, πρόεδρος ο Μάκης Τζάτζος
6. ↑  (video) – Μάκης Τζάτζος – Το «δεκάρι» της καρδιάς μας – Το "δεκάρι" της Ξάνθης μας
7. ↑  Παραιτήθηκε ο Μάκης Τζάτζος από το Δ.Σ του ΑΟΞ.

Πηγές
-----

* Προφίλ του Κ.Τζάτζου στο transfermarkt.com
* Προφίλ στο charityidols.com
Το **Μπετσάρατς** (κροατικά: Bećarac) είναι μια χιουμοριστική μορφή λαϊκού τραγουδιού. Αρχικά εμφανίστηκε από την αγροτική Σλαβονία, στη Κροατία και τελικά εξαπλώθηκε στη Σερβία και τη νότια Ουγγαρία. Η ρίζα της λέξης προέρχεται από το μπετσάρ (τουρκικά: bekâr‎‎). Τα Μπετσάρτσι τραγουδώνται πάντα από ανδρικό συγκρότημα σε πάρτι χωριών.

Περιγραφή
---------

Το Μπετσάρατς χρησιμοποιεί μια αυστηρή μορφή ζευγαριού σε δεκασύλλαβο. Τραγουδιέται πάντα στην ίδια μουσική, που παίζεται από μια ορχήστρα ταμπουρίτζα ή απλά από τη χορωδία. Ο επικεφαλής της χορωδίας είναι αυτός που διαβάζει τον πρώτο στίχο και σχηματίζει λογική θέση, και επαναλαμβάνεται από τη χορωδία των συγκεντρωμένων ανδρών. Ο δεύτερος στίχος είναι μια χιουμοριστική αντίθεση, επίσης επαναλαμβανόμενη από τη χορωδία (αλλά συχνά σπάει από το γέλιο). Τα Μπετσάρτσι εκτελούνται συνήθως στην κορυφή ενός πάρτι αφού το πλήθος είναι αρκετά ζεστό από το κρασί και τη μουσική. Μια σειρά μπετσάρτσι μπορεί να διαρκέσει επ'αόριστον. Οι στίχοι συχνά γίνονται στη στιγμή ή αυτοσχεδιάζονται, και οι καλύτεροι διαδίδονται και επαναχρησιμοποιούνται για ύστερες εκδηλώσεις.

Υπάρχει και το ερζεγοβινικό μπετσάρατς για το οποίο δεν ισχύει ο παραπάνω κανόνας. Είναι λίγο διαφορετικό και δεν έχει σκοπό να κάνει τους ακροατές τους να διασκεδάσουν. Είναι πολύ δύσκολο τραγούδι για τους τραγουδιστές, αν και αυτό δεν φαίνεται τόσο στον ακροατή. Η ερζεγοβινική παράδοση του μπετσάρατς μεταδίδεται από γενιά σε γενιά και διατηρούνται μέχρι και σήμερα.

Ιστορία
-------

Το 2009, η Κροατία υπέβαλε το μπετσάρατς μεταξύ άλλων για να συμπεριληφθεί στις λίστες της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ουνέσκο. Το 2010, η απόπειρα ήταν και πάλι ανεπιτυχής και έγιναν μεταφράσεις στα αγγλικά για καλύτερη αναφορά. Το 2011, συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Cvitanic, Marilyn. *Culture and Customs of Croatia*, Greenwood Publishing, 2011.
2. ↑  Dubinskas, Frank. *Performing Slavonian folklore*, Stanford University; 1983
3. ↑  Nina Ožegović (2009-02-03). «Bećarac, licitari i alka u UNESCO-u» (στα Croatian). *Nacional* (690). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 July 2012.. Ανακτήθηκε στις 2011-11-28.
4. ↑  «Bećarci zbog ulaska na Unescovu listu prevedeni na engleski» (στα Croatian). *Večernji list*. .
5. ↑  «Slavonski bećarac i nijemo kolo iz Zagore na UNESCO-ovoj listi» (στα Croatian). *Večernji list*. 2011-11-27.. Ανακτήθηκε στις 2011-11-28.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* UNESCO Representative List of Intangible Cultural Heritage of Humanity
Ο **Κυριάκος** ή **Κύρ(γ)ιος Φλόκας** ήταν το πρόσωπο που σύμφωνα με την προφορική ιστορική παράδοση συνέβαλε καθοριστικά ώστε να χορηγηθεί το 1659 από τους Οθωμανούς, το προνομιακό καθεστώς στην περιοχή του Μετσόβου.

Σχετικά στοιχεία
----------------

Ο σχετικός θρύλος, αποδίδει την παραχώρηση των προνομίων του Μετσόβου στην εύνοια κάποιου μεγάλου βεζύρη προς τον Μετσοβίτη αρχιτσέλιγκα, σε ανταπόδοση του γεγονότος ότι τον φιλοξένησε και τον έκρυψε όταν είχε πέσει στη δυσμένεια του σουλτάνου και κινδύνευε να εκτελεστεί. Συγκεκριμένα, ο υψηλόβαθμος Οθωμανός αξιωματούχος, ντυμένος με στολή κτηνοτρόφου, ακολουθούσε επί τρία χρόνια τα κοπάδια του Φλόκα στα χειμαδιά της Θεσσαλίας και τα θερινά βοσκοτόπια του Μετσόβου. Διαπιστώθηκε, ωστόσο, ότι είχε πέσει θύμα συκοφαντίας γι αυτό και ο Σουλτάνος τον αμνήστευσε, τον αναζήτησε και τον αποκατέστησε στην θέση του. Όταν αργότερα τον επισκέφτηκε μετά από πρόσκλησή του ο Φλόκας, του έδωσε άφθονα και πλούσια δώρα και τον εφοδίασε με σουλτανικό φιρμάνι, μέσω του οποίου παραχωρούνταν ειδικά προνόμια στο Μέτσοβο και τα όμορα προς αυτό χωριά.

Χωρίς να έχει τεκμηριωθεί ιστορικά η ύπαρξη του Κυριάκου Φλόκα και του συγκεκριμένου βεζύρη*,* η οικογένεια Φλόκα εμφανίζεται στις πηγές του Μετσόβου ως μία από τις ισχυρότερες του ανώτερου κοινωνικού στρώματος. Κατά την διάρκεια του 18ου αιώνα συναντάμε μέλη της να κατέχουν ηγετικές θέσεις, να χρηματοδοτούν κοινωφελή έργα και να δωρίζουν γαίες σε ναούς και μονές της περιοχής. Παράλληλα, η κεντρικότερη συνοικία του Μετσόβου, όπου σήμερα βρίσκεται η κεντρική πλατεία, έφερε παλιότερα την ονομασία ο «Μαχαλάς του Φλόκα».

Η εκκλησία του Μετσόβου τελεί κάθε χρόνο κατά την Κυριακή της Ορθοδοξίας μνημόσυνο προς τιμήν του. Το φιρμάνι και το πατριαρχικό σιγίλλιο με το οποίο από το 1659 το Μέτσοβο υπήχθη στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, φυλάσσονται σε σιδερένιο κιβώτιο στο Αβερώφειο γραφείο του Μετσόβου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Λαμπρίδης, Ιω. (1888). «Πολιτική εξάρτησις και διοίκησις Μαλακάσιου». *Παρνασσός* (Φιλολογικός Σύλλογος Παρνασσός) (8 (έτος Ι΄)): 380 - 381.. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2018.
2. ↑  Ζιάγκος, Νικ. Γ. (1974). *Τουρκοκρατούμενη Ήπειρος. Τιμαριωτισμός, αστισμός, νεοελληνική αναγέννηση (1648 - 1820)*. Αθήνα. σελ. 132 - 133.
3. ↑  Ρωμαίος, Κώστας. *ΕΛΛΑΣ. Λαογραφική και Γεωγραφική Εγκυκλοπαίδεια*. **Α2**. Αθήναι: Εκδοτικός Οίκος Χρ. Γιοβάνης. σελ. 376.
4. ↑  Kukudes, Asterios I. (2003). *The Vlachs. Metropolis and Diaspora*. Thessaloniki: Zitros. σελ. 113.
5. ↑  Σκαφίδας Β.Κ. "Φλόκας Κυριακός", άρθρο στη Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια.

Πηγές
-----

* Β. Σκαφιδάς, «Τα προνόμια του Μετσόβου», *ΗΕ* 1 (1952), σ. 657-660.
* V. Diamandi, «Meţoviţeanul Floca şi privilegiile obţinute de el»*, Convorbiri literare* (1910)*,*σελ. 480-483.
* Γ.Πλατάρης - Τζίμας, *Κώδικας* Διαθηκών, Μείζονες και ελάσσονες ευεργέτες του Μετσόβου, *τόμ. Β΄, εκδ.* Νομαρχιακής αυτοδιοίκησης Ιωαννίνων και Δήμου Μετσόβου, Μέτσοβο/Αθήνα 2004, σελ 262-263.
* Α. Βακαλόπουλος, *Ιστορία* του Νέου Ελληνισμού*, τόμ. Β΄, Θεσσαλονίκη 1961, σελ. 340.*
* Γ. Πλατάρης, *Κώδικας* Χώρας Μετσόβου των ετών 1708-1907*, Αθήνα 1982, σελ. 7, 11, 34, 40, 64, 66,* 68, 72-73, 78, 81, 84, 92- 93, 103, 119, 155.