recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 42°N 63°E﻿ / ﻿42°N 63°E﻿ / 42; 63

Η Κιζίλ Κουμ από δορυφόρο
Η Κιζίλ Κουμ από δορυφόρο
Η Κιζίλ Κουμ είναι ανάμεσα στους ποταμούς Αμού Ντάρια και Συρ Ντάρια
Η **Κιζίλ Κουμ** (ουζμπεκικά: Qizilqum / Қизилқум, قىزىلقۇم, καζακικά: Қызылқұм / Qızılqum / Κουζουλκούμ, قىزىلقۇم, ρωσικά: Кызылкум) είναι έρημος που βρίσκεται στην Κεντρική Ασία ανάμεσα στους ποταμούς Αμού Ντάρια και Συρ Ντάρια (Ώξος και Ιαξάρτης), στην περιοχή που ιστορικά είναι γνωστή ως Υπερωξιανή ή Σογδιανή. Το όνομά της σημαίνει «κόκκινη άμμος» στις τουρκικές γλώσσες. Σήμερα χωρίζεται μεταξύ του Καζακστάν, του Ουζμπεκιστάν και του Τουρκμενιστάν. Καλύπτει έκταση περίπου 298.000 τ.χλμ.

Γεωγραφία
---------

Η περιοχή αποτελείται κυρίως από μια εκτεταμένη επίπεδη έκταση με υψόμετρο έως 300 μ. πάνω από τη στάθμη της θάλασσας, με πολλά βαθύπεδα και υψίπεδα. Το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής καλύπτεται με αμμόλοφους, ενώ υπάρχουν και κάποιες οάσεις. Υπάρχουν οικισμοί κατά μήκος των ποταμών και στις οάσεις. Οι θερμοκρασίες μπορεί να είναι πολύ υψηλές κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, από τα μέσα Μαΐου έως τα μέσα Σεπτεμβρίου. Στο Αταμιράτ, μία πόλη που βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Αμού Ντάρια, καταγράφηκαν 52 °C τον Ιούλιο του 1983.

Πανίδα
------

Η πανίδα της ερήμου Κιζίλ Κουμ περιλαμβάνει τη ρωσική χελώνα (Testudo horsfieldii), μια μεγάλη σαύρα γνωστή ως Υπερκασπιανός ή ερημικός βαράνος (Varanus griseus), η οποία μπορεί να φτάσει σε μήκος το 1,6 μ. Επίσης, η Αντιλόπη σάιγκα (Saiga tatarica) μεταναστεύει περιστασιακά στο βόρειο τμήμα της ερήμου. Το 1971 ιδρύθηκε το φυσικό πάρκο Κιζίλ Κουμ στην επαρχία της Μπουχάρας με έκταση 101.000 τ.χλμ. κοντά στον οικισμό Νταργκανάτα. Η πανίδα του πάρκου περιλαμβάνει: το Βακτριανό ελάφι (ένα υποείδος του Κόκκινου ελαφιού), αγριόχοιρους (Sus scrofa), Φασιανούς (Phasianus colchicus), Χρυσαετούς (Aquila chrysaetus) κλπ.

Ένα άλλο φυσικό πάρκο (ή οικολογικό κέντρο), το «Τζεϋράν», βρίσκεται 40 χλμ. νότια της Μπουχάρας. Η συνολική έκταση αυτού του πάρκου είναι 51.450 τ.χλμ.. Είναι ένα κέντρο αναπαραγωγής για σπάνια ζώα, όπως η περσική γαζέλα (Τζεϋράν, Gazella subgutturosa), το άλογο Πρζεβάλσκι (Equus ferus przewalskii), το τουρκμενικό Κουλάν (όναγρος, Equus hemionus kulan) και ο αγριόγαλος Χουμπάρα (Chlamydotis undulata). Το πάρκο ιδρύθηκε το 1977.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mapping Mongolia: Situating Mongolia in the World from Geologic Time to the Present, Paula L.W. Sabloff, P.62

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **Κιζίλ Κουμ**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κιζίλ Κουμ** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 5991153411799941700005
* GND: 4073929-6

 |

 |
***Τα νέα της Ταϊβάν (αγγλικά: Taiwan News)*** (παλαιότερα: ***Νέα της Κίνας***  ) είναι ένας ιστότοπος ειδήσεων αγγλικής γλώσσας και πρώην εφημερίδα στην Ταϊβάν. Δημοσιεύεται από την εταιρεία τροφίμων I-Mei Foods, η οποία δημοσιεύει επίσης εβδομαδιαίες ειδήσεις στην κινεζική γλώσσα με το ίδιο όνομα  .

Ιστορία
-------

*Τα Νέα της Κίνας* ιδρύθηκαν στις 6 Ιουνίου 1949 στην Ταϊπέι από τον Τζέιμς Γουέι,  πρώην υπάλληλο του Υπουργείου πληροφοριών.  Η εφημερίδα ιδρύθηκε για να καλύψει τους ξένους κατοίκους και τον τοπικό πληθυσμό στην Ταϊβάν.  Εκείνη την εποχή ήταν η μόνη εφημερίδα στην αγγλική γλώσσα στην Ταϊβάν και ήταν απογευματινή. Αργότερα, επειδή εμφανίστηκε ένας νέος ανταγωνιστής τους, τα Νέα της Κίνας έπρεπε να αλλάξουν και δημοσιευόντουσαν το πρωί για να μην χάσουν τις διαφημίσεις τους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Wilcox, Dennis L. (1967). *English Language Newspapers Abroad: A Guide to Daily Newspapers in 56 Non-English-speaking Countries*. Gale Research Company.
2. ↑  滕, 淑芬 (Μαΐου 1991). «敲開國際大門──英文報市場硝煙四起». *Taiwan Panorama*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2020.
3. ↑  «Focus: Taipei's China News reborn - as Taiwan News». *Reuters News*. 12 May 1999.
4. 1 2  Lams, Lutgard (May 2011). «Newspapers’ narratives based on wire stories: Facsimiles of input?». *Journal of Pragmatics* **43** (7): 1853–1864. doi:10.1016/j.pragma.2010.09.021.
5. ↑  滕, 淑芬 (Μαΐου 1991). «敲開國際大門──英文報市場硝煙四起». *Taiwan Panorama*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2020.
Οι **Άγιοι Ευλάμπιος και Ευλαμπία** (πέθαναν το 310 μ.Χ.) τιμούνται ως χριστιανοί μάρτυρες του 3ου αιώνα. Σύμφωνα με την παράδοση, ήταν αδέλφια και ιθαγενείς της Νικομήδειας όπου μαρτύρησαν επί Ρωμαίου αυτοκράτορα Μαξιμιανού. Η ορθόδοξη εκκλησία εορτάζει την μνήμη τους στις 10 Οκτωβρίου.

Σύμφωνα με την παράδοση, ο Ευλάμπιος συνελήφθη από τις ρωμαϊκές αρχές κατά τη διάρκεια μιας προσπάθειας αγοράς προμηθειών για χριστιανούς που κρύβονταν σε σπηλιές στα περίχωρα της Νικομήδειας. Αφού μαστιγώθηκε, η αδερφή του Ευλαμπία συνελήφθη και αυτή όταν βγηκε από το πλήθος για να τον αγκαλιάσει και να τον παρηγορήσει.

Ο Ευλάμπιος και η Ευλαμπία εκτελέστηκαν την επόμενη μέρα. Σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση, διακόσιοι στρατιώτες, συγκινημένοι από το θάρρος των δύο αδελφών, ασπάστηκαν τον Χριστιανισμό και μαρτύρησαν οι ίδιοι.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Eulampius and Eulampia». Catholic Online. 2010. Ανακτήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2010.
2. ↑  Katherine I. Rabenstein (1998). «Eulampius and Eulampia». St Patrick Catholic Church (Washington DC), "Saint of the Day". Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2012.
Λογότυπο
Το **Tanki Online** (ρωσικά: Танки Онлайн) είναι διαδικτυακό, πολλών παικτών και ελεύθερο βιντεοπαιχνίδι που δημιουργήθηκε από την AlternativaPlatform, η οποία εδρεύει στη Ρωσία.

Περιγραφή
---------

Οι παίκτες αγωνίζονται με ένα τεθωρακισμένο όχημα, όπου ανταγωνίζονται με άλλους παίκτες σε διάφορες λειτουργίες, όπως οι Capture the Flag, Control Points, Deathmatch, Team Deathmatch και Juggernaut. Το παιχνίδι διαθέτει τους κρυστάλλους και τα tankicoins ως νόμισμα εντός του παιχνιδιού, τους οποίους μπορούν να κερδίσουν από αγώνες, μικροσυναλλαγές και χρυσά κουτιά που πέφτουν περιοδικά σε μάχες. Τα χρυσά κιβώτια και εμπορευματοκιβώτια μπορούν επίσης να κερδηθούν μέσω μικροσυναλλαγών και από ολοκληρώσεις συναλλαγών. Αυτά εξαργυρώνονται με την αγορά διαφόρων όπλων για το τεθωρακισμένο όχημα. Επίσης, οι παίκτες έχουν την δυνατότητα να προσθέσουν φίλους.Επιπλέον, οι δημιουργοί πρόσθεσαν και άλλα νόμισμα του παιχνιδιού τα Τankicoins, τα οποία μπορούν να κερδίσουν από weekly containers και από Coinboxes.

Δείτε επίσης
------------

* Tanki X

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
Οι **Άγιοι Ακίνδυνοι** είναι μεσαιωνική εκκλησία στην Αττική. Βρίσκεται στα δυτικά των Αγίων Αναργύρων στον Μύλο του Μπαρουξή (Πυριτιδαποθήκη) κοντά στον ποταμό Κηφισό. 

Είναι μικρό μονόκλιτο εκκλησάκι βασιλικού ρυθμού με θολωτή οροφή, που έχει πλήρως ανακαινισθεί.Συντεταγμένες: 38°1′30″N 23°43′24″E﻿ / ﻿38.02500°N 23.72333°E﻿ / 38.02500; 23.72333

Εξωτερικά φαίνεται να είναι ενιαίο, εσωτερικά όμως διαιρείται σε δύο μέρη, το πρώτο υπερυψωμένο κατά δυο σκαλοπάτια. 

Στο δεύτερο και κύριο μέρος του ναού, βρίσκεται υπέρθυρο με χαραγμένο το όνομα των τιμωμένων Αγίων. Στον μεσημβρινό τοίχο υπάρχει αγιογραφία των Αγίων. Το μικρό Άγιο Βήμα έχει μόνο Ωραία Πύλη και βορεινή πύλη. Σαν δεσποτικές εικόνες έχει δεξιά τον Ιησού Χριστό, με ασημένια καλύμματα στο δεξί χέρι και στο φωτοστέφανο, και την Παναγία αριστερά ένθρονη. Και οι δύο στην τεχνοτροπία τους έχουν στοιχεία αναγεννησιακής περισσότερο τεχνοτροπίας. Πάνω από την Ωραία Πύλη υπάρχει μικρός Τίμιος Σταυρός με μικρή παλιά αγιογραφία του Εσταυρωμένου.

Από τον Φεβρουάριο του 1998 λειτουργεί κανονικά σαν Ναός. Το 1999 εκδόθηκε Προεδρικό Διάταγμα με το οποίο αναγνωρίστηκε ως ενοριακός ναός.

Στις 15 Ιουλίου 2000 έγιναν τα θεμέλια νέου και μεγάλου Ναού σε παρακείμενο οικόπεδο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Άγ. Ακίνδυνοι Δήμου Αγ. Αναργύρων | Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών». *iaath.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2020.

Βιβλιογραφία
------------

* Wordsworth, *Athens and Attika*, London 1837, σελ. 239, σημ. 1
* Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Χρυσόπουλος, "Βίος και Παρακλητικός Κανών των Αγίων Ακινδύνων". Αττική, 2005

Πηγές
-----

* Αναστάσιος Ορλάνδος (1933). *Μεσαιωνικά μνημεία της πεδιάδος των Αθηνών και των κλιτυών Υμηττού – Πεντελικού, Πάρνηθος και Αιγάλεω, Τεύχος Γ'*. Αθήναι: Τύποις «ΕΣΤΙΑ». Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2010.
* Παπαγεωργίου, Σπύρος (5 Απριλίου 2017). «Άγιοι Ακίνδυνοι δήμου Αγίων Αναργύρων: ένας ναός με ιστορία αιώνων». *ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ INFO*. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2020.
Το παλαιότερο γνωστό ανάγλυφο ενός θωρακισμένου ιππέα, από την Αυτοκρατορία των Σασσανιδών, στο Taq-i Bostan, κοντά στο Κερμανσάχ του Ιράν (6ος αι.).
  
Οι **Κλιβανάριοι** ή **Κλιβανοφόροι**, που το όνομά τους σημαίνει "αυτοί που φέρουν τους κλιβάνους (φούρνους)", στα Περσικά **Grivpanvar**, ήταν μία περσική των Σασσανιδών, ύστερο-ρωμαϊκή και βυζαντινή στρατιωτική μονάδα βαρέως (με πανοπλία) ιππικού.

Περιγραφή
---------

Παρόμοια με τους κατάφρακτους, οι ίδιοι οι ιππείς και τα άλογά τους ήταν πλήρως θωρακισμένα. Υπάρχουν αρκετές θεωρίες για την προέλευση αυτού του ονόματος: μία από τις οποίες θεωρεί ότι οι άνδρες είχαν το παρωνύμιο "οι φέροντες τους φούρνους του στρατοπέδου", λόγω του όγκου της πανοπλίας που φορούσαν και τους έκανε να ζεσταθούν πολύ γρήγορα στη μάχη· ή ότι το όνομα προέρχεται από την περσική λέξη *κριβάν* (*griwban-war* ή *griva-pana-bara*), που σημαίνει "αυτός που φέρει την προφύλαξη λαιμού". 

Το ιππικό *κλιβανάριων* του Σαπώρ Β΄ περιγράφεται από τον Έλληνα ιστορικό Αμμιανό Mαρκελλίνο, έναν Ρωμαίο αξιωματικό που υπηρετούσε στο στρατό του Κωνστάντιου Β΄ στη Γαλατία και την Περσία· πολέμησε εναντίον των Περσών υπό τον Ιουλιανό και συμμετείχε στην υποχώρηση τού διαδόχου του Ιοβιανού. Αναφέρει:

> 
> *"Όλες οι εταιρείες ήταν επενδυμένες με σίδερο και όλα τα μέρη του σώματός τους ήταν καλυμμένα με χοντρές πλάκες, τόσο καλά προσαρμοσμένες, ώστε οι αρθρώσεις να συμμορφώνονται με αυτές των άκρων τους· και οι μορφές των μεταλλικών προστατευτικών των προσώπων ήταν προσαρμοσμένες τόσο επιδέξια στα κεφάλια τους, ώστε, δεδομένου ότι ολόκληρο το σώμα τους ήταν καλυμμένο με μέταλλο, τα βέλη που έπεφταν επάνω τους μπορούσαν να τους πληγώσουν μόνο μέσα από μικροσκοπικά ανοίγματα, είτε απέναντι από την κόρη του ματιού, από όπου οι εταίροι (ιππείς) μπορούσαν να δουν λίγο, ή στην άκρη της μύτης τους, από όπου μπορούσαν να πάρουν μία μικρή αναπνοή.* *Από αυτούς, μερικοί που ήταν οπλισμένοι με ακόντια, στεκόταν τόσο ακίνητοι, που θα μπορούσε κάποιος να σκεφτεί ότι συγκρατούντο με χάλκινους σφιγκτήρες.*
> 
> 
> *"Οι Πέρσες αντιτάχθηκαν σε εμάς με σειρές ιππέων σε τόσο πυκνή τάξη, ώστε η λάμψη των κινούμενων σωμάτων, που ήταν καλυμμένα με σφιχτοδεμένες πλάκες σιδήρου, ήταν εκθαμβωτική στα μάτια εκείνων που τους κοίταζαν, ενώ όλα τα άλογα, που ήταν πλήθος, προστατεύοντο από δερμάτινα καλύμματα".*
> 
> 
>

Δείτε επίσης
------------

* Κατάφρακτος
* Βαρύ ιππικό
* Notitia Dignitatum, μία πρωταρχική πηγή

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  ARMY i. Pre-Islamic Iran. Encyclopædia Iranica. December 15, 1986, Updated: August 12, 2011.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Elton, Hugh (1996). *Warfare in Roman Europe*. New York: Oxford University Press. ISBN 0-19-815007-5.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Cataphracts and Siegecraft - Στρατιωτική οργάνωση Ρωμαίων, Παρθίων και Sasanid.
Στην ελληνική μυθολογία ο **Κυδοιμός** ήταν η προσωποποίηση του θορύβου της μάχης, το αντίστοιχο πνεύμα ή δαίμονας. Ο Κυδοιμός ουσιαστικά ταυτίζεται με τον ***`Ομαδο***. Απεικονιζόταν μαζί με την Έριδα και την Κήρα πάνω στην Ασπίδα του Αχιλλέα, που περιγράφεται στην *Ιλιάδα* (Σ 535). Ο Εμπεδοκλής, αναφερόμενος στην παλιά εποχή, γράφει χαρακτηριστικά ότι *«ουδέ τις ην κείνοισιν `Αρης θεός, ουδέ Κυδοιμός»*, δηλαδή ότι κατά την εποχή του «Χρυσού Γένους» ούτε πόλεμος υπήρχε, ούτε οι ήχοι της μάχης. Στην «Ειρήνη» του Αριστοφάνη ο Κυδοιμός αναφέρεται (στ. 255 κ.ε.) ως γιος του πολέμου, όπως και στο «Λεξικό της Σούδας», μαζί με τον Δείμο και τον Φόβο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Κυδοιμός στο «Theoi.com»

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
Οι **Άγιοι Αδριανός και Ναταλία** (278 - 26 Αυγούστου 306) είναι άγιοι της Καθολικής, της Αγγλικανικής, της Ορθόδοξης, της Λουθηρανικής και της Αρμενικής Εκκλησίας. Η μνήμη τους τιμάται στις 26 Αυγούστου.

Βίος Αγίων
----------

Οι Άγιοι Αδριανός και Ναταλία έζησαν στη Νικομήδεια κατά την εποχή του αυτοκράτορα του Μαξιμιανού στις αρχές του τετάρτου αιώνα. Ο 28χρονος τότε Αδριανός ήταν φρουρός του Ρωμαίου αυτοκράτορα Γαλέριου και επικεφαλής του πραιτωρίου.

Λέγεται ότι ενώ περνούσαν από μπροστά του Χριστιανοί έτοιμοι για να μαρτυρήσουν, τους ρώτησε την ανταμοιβή που αναμένεται να λάβουν από τον Θεό. Αυτοί απάντησαν τα μάτια δεν έχουν δει, ούτε ακούσει το αυτί, ούτε έχουν εισέλθει στην καρδιά του ανθρώπου, τα πράγματα που έχει ο Θεός προετοιμάσει γι 'αυτούς που τον αγαπούν (1η προς Κορινθίους 2:09). Ο Αδριανός εξεπλάγη τόσο με το θάρρος τους, που ομολόγησε δημοσίως την πίστη του, αν και δεν είχε ο ίδιος ακόμη βαπτισθεί. Τότε φυλακίστηκε και ο ίδιος. Εκεί πήγε η σύζυγός του, Ναταλία, να του συμπαρασταθεί και να του πει να μην λυγίσει. Στην συνέχεια, αφού έγιναν και οι δυο χριστιανοί και αφού υπέμεινε πολλά και φρικτά βασανιστήρια, παρέδωσε το πνεύμα του στη Νικομήδεια.

Οι δήμιοι ήθελαν να κάψουν τα σώματα των νεκρών, αλλά μια θύελλα ξέσπασε και σβήστηκε η φωτιά. Η Ναταλία ανακάλυψε ένα από τα χέρια του Αδριανού. Αργότερα, οι χριστιανοί πήραν το σώμα του Αδριανού και το έθαψαν στα προάστια του Βυζαντίου, στην Αργυρούπολη. Η Ναταλία πήγε να ζήσει εκεί, και όταν η ίδια πέθανε, θάφτηκε μαζί με τους μάρτυρες.

Απολυτίκιο
----------

> 
> Απολυτίκιο (Ἦχος γ')
> *Ἀναφαίρετον ὄλβον ἠγήσω,* 
> *τὴν σωτήριον, πίστιν τρισμάκαρ,*
> *καταλιπῶν τὴν πατρῴαν ἀσέβειαν*
> *καὶ τῷ Δεσπότῃ κατ' ἴχνος ἑπόμενος,*
> *κατεπλουτίσθης ἐνθέοις χαρίσμασιν*
> *Ἀδριανὲ ἔνδοξε,*
> *σὺν Ναταλία τὴ θεόφρονι*
> *Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκετεύσατε*
> *σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.*
>

Σημειώσεις
----------

1. ↑  περιοχή η οποία βρισκόταν κοντά στο σημερινό Φουντουκλί του Μπέγιογλου

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hadrian Catholic Encyclopedia
2. ↑  Γεδεών 1885, σελ. 86.
3. ↑  Γεδεών 1884, σελ. 9.

Πηγές
-----

* Γεδεών, Μανουήλ (1884). *Χρονικά του Πατριαρχικού Οίκου και του Ναού*. Κωνσταντινούπολη: Πατριαρχικό Τυπογραφείο.
* Γεδεών, Μανουήλ (1885). *Πατριαρχικοί Πίνακες: Ειδήσεις ιστορικαί βιογραφικαί περί των Πατριαρχών Κωνσταντινουπόλεως: από Ανδρέου του Πρωτοκλήτου μέχρις Ιωακείμ Γ' του από Θεσσαλονίκης, 36-1884*. Κωνσταντινούπολη: Lorenz & Keil.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Συναξαριστής των Αγίων Αδριανού και Ναταλίας
Η **κοκκινομπομπίνα**, *Bombina bombina* (Linnaeus, 1761) είναι ένας φρύνος της οικογένειας Bombinatoridae. Πρόκειται για ένα μικρό φρύνο με ολικό μήκος που συνήθως δεν ξεπερνά τα 5cm. Συναντάται σε ρηχά, στάσιμα νερά, σε υψόμετρα συνήθως κάτω των 250m. Πολύ δειλός φρύνος που καταδύεται αμέσως στο νερό μόλις αντιληφθεί κίνδυνο.

Γεωγραφική κατανομή
-------------------

Το είδος αυτό απαντάται στην κεντρική και ανατολική Ευρώπη, από τη Δανία, τη Ν. Σουηδία και τη Β. Γερμανία έως τα Ουράλια όρη ανατολικά και έως τη λεκάνη του Δούναβη, την Τουρκία και βόρεια του Καυκάσου νότια. Έχει εισαχθεί στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στην Ελλάδα απαντάται μόνο στο ανατολικό τμήμα του νομού Έβρου, από το Δέλτα έως και το τριεθνές, κατά μήκος των συνόρων.

Βιολογία
--------

Τρέφεται κυρίως με έντομα και προνύμφες αυτών. Ζευγαρώνει αργά την άνοιξη και τα θηλυκά γεννούν αρκετές φορές ανά εποχή, έως και 300 αυγά συνολικά. Τα θηλυκά συνήθως ζευγαρώνουν κάθε 2 χρόνια.

Άμυνα
-----

Όταν συλληφθεί καμπυλώνει χαρακτηριστικά το σώμα και τα άκρα του προς τα πάνω, επιδεικνύοντας τα έντονα χρώματα της κοιλιάς του, προειδοποιώντας έτσι για το τοξικό υγρό που μπορεί να εκκρίνει μέσω αδένων του δέρματος σε περίπτωση άμυνας. Οι ουσίες αυτές, αν και αποτελεσματικές στην αποτροπή θηρευτών, είναι εντελώς ακίνδυνες για τον άνθρωπο όταν έρθουν σε επαφή με το δέρμα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «.:| herpetofauna.gr |:. ..Ελληνική Ερπετοπανίδα». *www.herpetofauna.gr* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2018.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4178514-9

 |

 |
Η **Κοκντάλα**(απλοποιημένα κινέζικα: 可克达拉, παραδοσιακά Κινέζικα: 可克達拉; πινγίν: Kěkèdálā; Ουιγουρικά: كۆكدالا شەھىرى, Көкдала‎, ULY: Kökdala) είναι πόλη στο βόρειο τμήμα του Σιντζιάνγκ στην Κίνα. Διοικητικά, είναι πόλη κομητειακού επιπέδου κάτω από την άμεση διαχείριση της περιφερειακής κυβέρνησης, αν και γεωγραφικά βρίσκεται στον Αυτόνομο Καζακικό Νομό Ιλί. Στις 18 Μαρτίου, 2015, η πόλη δημιουργήθηκε ως η όγδοη πόλη του Σώματος Παραγωγής και Κατασκευής του Σιντζιάνγκ. Η πόλη καλύπτει έκταση 980 τ.χλμ. και έχει πληθυσμό περίπου 80.000 κατοίκων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «China's Xinjiang establishes eighth "corps city"». *china.org.cn*.
Η **United Soccer Leagues** (**USL**) αποτελεί τη διοργανώτρια αρχή πολλών πρωταθλημάτων ποδοσφαίρου με ομάδες στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και την Καραϊβική. Περιλαμβάνει πρωταθλήματα ανδρών και γυναικών, επαγγελματικά και ερασιτεχνικά. Τα πρωταθλήματα που διοργανώνει είναι το Γιουνάιτεντ Σόκερ Λιγκ, το Πρέμιερ Ντιβέλοπμεντ Λιγκ, το Σούπερ Υ-Λιγκ και το Σούπερ-20 Λιγκ. Είναι άμεσα συνδεδεμένη με την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία των Ηνωμένων Πολιτειών, την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ενηλίκων Ηνωμένων Πολιτειών και την Καναδική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «USL Restructures Professional Division». www.uslsoccer.com. 2010-09-08. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2010-10-11.. Ανακτήθηκε στις 2010-09-10.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα United Soccer Leagues  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **κοκκοκεντροφόρος** (*Centrophorus granulosus* - *Κεντροφόρος ο κοκκώδης*), γνωστός και ως κεντρόνι, κοκκαγκανθίτης και αγκαθίτης, είναι ένα κοινό σκυλόψαρο που ζει σε βαθιά νερά, πάνω από την ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα, σε βάθος μεγαλύτερο των 200 μέτρων. Απαντάται στον κόλπο του Μεξικού, στον ανατολικό Ατλαντικό, στη Μεσόγειο, στον Ινδικό και τον Ειρηνικό ωκεανό νότια του Χονσού. Ανήκει στην οικογένεια των κεντροφορίδων. Έχει ελαφρύ γκρι-καφέ χρώμα ραχιαία και λίγο χλωμότερο στη κοιλιά. Τα δύο ραχιαία πτερύγια φέρουν άκανθες και δεν έχει πρωκτικό πτερύγιο.

Φτάνει σε μήκος τα 1,6 μέτρα. Ζει κοντά στο πυθμένα, σε βάθη 200 με 600 μέτρων. Τρέφεται με κυρίως με οστεϊχθύες. Είναι ωοζωοτόκο ζώο. Ο κοκκοκεντροφόρος είναι ακίνδυνος για τον άνθρωπο. Η αλιεία του γίνεται κυρίως στον ανατολικό Ατλαντικό, όπου ψαρεύεται με μηχανότρατες, κυρίως βυθού, ενώ μπορεί να πιαστεί και με παραγάδι. Το κρέας του καταναλώνεται καπνιστό ή αλατισμένο, ενώ έχει χρησιμοποιηθεί ως ψαροτροφή, ενώ στην Ιαπωνία αλιεύεται για να εξαχθεί λάδι από το μεγάλο συκώτι του.

Κατανομή και ενδιαίτημα
-----------------------

Θεωρείται είδος που εξαπλώνεται σε εύκρατα και τροπικά νερά. Απαντάται στον ανατολικό Ατλαντικό (Γαλλία μέχρι Νότια Αφρική), στη Μεσόγειο, στο δυτικό και κεντρικό Ατλαντικό (βόρεια του Κόλπου του Μεξικού), στον Ινδικό ωκεανό, στο δυτικό Ειρηνικό και στην Αυστραλία. Στη Μεσόγειο δεν υπάρχουν στοιχεία που να δείχνουν την ύπαρξη διαφορετικών πληθυσμών. Επίσης, δεν υπάρχουν στοιχεία που να καταδεικνύουν σχέση μεταξύ των πληθυσμών της Μεσογείου και του Ατλαντικού. Η μεγαλύτερη πυκνότητα του είδους στη Μεσόγειο είναι στη δυτική και κεντρική περιοχή. Ο κοκκοκεντροφόρος είναι βαθύβιο είδος, που απαντάται στη νηριτική ζώνη, σε βάθη που κυμαίνονται μεταξύ 100 και 1.490 μ.

Βιολογία
--------

Η δίαιτά του περιλαμβάνει ποικιλία θηραμάτων, τόσο ψαριών όσο και ασπονδύλων της μεσοπελαγικής και βενθικής ζώνης. Η ηλικία ωρίμανσής του είναι 12-16 έτη στα θηλυκά και 7-8 έτη στα αρσενικά. Είναι ωοζωοτόκο είδος και έχει πολύ χαμηλό αναπαραγωγικό ρυθμό. Η περίοδος εγκυμοσύνης του είναι περίπου δύο χρόνια, ενώ μεταξύ αυτών μεσολαβεί περίοδος ανάπαυσης. Γεννά ένα νεογνό σε κάθε γέννα. Το είδος έχει το χαμηλότερο αναπαραγωγικό δυναμικό μεταξύ των χονδριχθύων. Πιστεύεται πως σχηματίζει αγέλες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Guallart, J. Serena, F. Mancusi, C. Casper, B.M. Burgess, G.H. Ebert, D.A. Clarke, M. & Stenberg, C. (2006). *Centrophorus granulosus*  *στην Κόκκινη Λίστα Απειλούμενων Ειδών της IUCN*. Έκδοση 2013.2. Διεθνής Ένωση Προστασίας της Φύσης (IUCN). Ανακτήθηκε 10 Ιαν. 2014.
2. ↑  Compagno, Leonard J.V. (1984). *Sharks of the World: An Annotated and Illustrated Catalogue of Shark Species Known to Date* (PDF). Ρώμη: Food and Agricultural Organization. σελίδες 36 – 37. ISBN 92-5-101384-5. [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. 1 2  Περσεφόνη Μεγαλοφώνου Κόκκινο Βιβλίο Απειλούμενων Ζώων της Ελλάδας Αρχειοθετήθηκε 2015-07-01 στο Wayback Machine. σελ. 55-56
Συντεταγμένες: 38°55′N 72°01′E﻿ / ﻿38.917°N 72.017°E﻿ / 38.917; 72.017

Η **Ισμοΐλ Σομόνι Πικ** (Τατζίκ: Қуллаи Исмоили Сомонӣ, *Qullai Ismoili Somonī*; Ρωσικά: пик Исмаила Самани *pik Ismaila Samani*) είναι το υψηλότερο βουνό στο Τατζικιστάν, στην πρώην ρωσική αυτοκρατορία και κατόπιν στην ΕΣΣΔ, και αντλεί το όνομά της από τον Ισμαΐλ Σαμάνι, τον μεγαλύτερο κυβερνήτη της δυναστείας των Σαμανιδών.

Γεωλογία
--------

Η **Ισμοΐλ Σομόνι Πικ** βρίσκεται στην υπο-οροσειρά των ορέων Παμίρ που ονομάζεται Οροσειρά της Ακαδημίας Επιστημών («Ακαντέμιγια Νάουκ») και όπως όλα τα βουνά της οροσειράς συντίθεται κυρίως από ιζηματογενή και μεταμορφωσιγενή πετρώματα και γρανίτη.

Όνομα
-----

Όταν ανακαλύφθηκε το 1828 κορυφή στα σοβιετικά όρη Παμίρ υψηλότερη από τη Λένιν Πικ το βουνό ταυτίστηκε με την Γκάρμο Πικ. Ωστόσο, περαιτέρω έρευνα σοβιετικών αποστολών έδειξε ξεκάθαρα το 1932 ότι δεν ήταν τα ίδια βουνά και το 1933 η νέα κορφή, στην οροσειρά Ακαντέμιγια Νάουκ ονομάστηκε **Στάλιν Πικ** (*Pik Stalina*, пик Сталина) προς τιμήν του Ιωσήφ Στάλιν. Το 1962 το όνομα άλλαξε σε **πικ Κομμουνίζμα** (τατζικικά: Пики Коммунизм, *Piki Kommunizm*, ρωσικά: пик Коммуни́зма, *Pik Kommunizma* *Κορυφή του Κομμουνισμού*) με παρέμβαση του Νικίτα Χρουστσόφ και το 1998 σε Ισμοΐλ Σομόνι Πικ.

Αναβάσεις
---------

Η πρώτη ανάβαση στην κορυφή έγινε στις 9 Σεπτεμβρίου 1933 από τον σοβιετικό ορειβάτη Γεβγένι Αμπαλάκοφ με τον Νικολάι Γκόρμπουνοφ. Εκπίπτοντας της ευμένειας του Στάλιν ο Νικολάι Γκόρμπουνοφ αργότερα εκτελέστηκε και ο Αμπαλάκοφ έκανε 2 χρόνια φυλακή

Σημειώσεις - παραπομπές
-----------------------

* *The Free Dictionary*: *Imeni Ismail Samani Peak*

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Akademii Nauk Range». Encyclopædia Britannica.
2. ↑  The Great Soviet Encyclopaedia. Communizma Peak
3. ↑  Royal Geographical Society· The Alpine Club (2011). *Mountaineers*. London and Melbourne: Dorling Kindersley Ltd. σελ. 240. ISBN 978-1405365598.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «Pik Kommunizma». SummitPost.org. .
* "Pik Imeni Ismail Samani" Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. Peakware.com

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 241211512
* LCCN: sh2008006961
* GND: 4559775-3

 |

 |
Στην μετάδοση δεδομένων ο όρος εκπομπή **unicast** ορίζεται ως η αποστολή πλαισίων από ένα αποστολέα σε ένα και μόνο παραλήπτη δικτύου. 
Ο όρος *Unicast* είναι παραπλήσιος του όρου *broadcast* που σημαίνει την μεταφορά των ίδιων δεδομένων σε όλους τους δυνατούς σταθμούς - παραλήπτες. Μιά άλλη μέθοδος αποστολή σε συγκεκριμένους παραλήπτες είναι η αποστολή multicasting, η οποία στέλνει δεδομένα σε ενδιαφερόμενους μόνο παραλήπτες χρησιμοποιώντας ειδικές τεχνικές απόδοσης διευθύνσεων.

Τα μηνύματα Unicast χρησιμοποιούνται για όλες τις λειτουργίες του δικτύου όπου απαιτείται μοναδική ή αποκλειστική χρήση ενός πόρου. Σε πολλές περιπτώσεις οι εφαρμογές δικτύων όπου απαιτούν μαζική διανομή δεδομένων έχουν μεγάλο κόστος αν υλοποιηθούν με μεταφορές unicast διότι κάθε σύνδεση απαιτεί την χρήση πόρων του αποστολές και ξεχωριστό εύρος ζώνης για κάθε μεταφορά δεδομένων.
Το ***The Way I Am*** είναι μια αυτοβιογραφία από τον Αμερικανό ράπερ Eminem, που εκδόθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2008. Γράφτηκε σε συνεργασία με τον δημοσιογράφο Sacha Jenkins και δημοσιεύτηκε από τον εκδοτικό οίκο Dutton.

Είναι μια συλλογή από προσωπικές ιστορίες, αντανακλάσεις, φωτογραφίες, αυθεντικές εικονογραφήσεις και χειρόγραφους στίχους του Eminem. Περιγράφει τα προβλήματα και τους αγώνες του με τη φτώχεια, τα ναρκωτικά, τη φήμη, την (ερωτική) απογοήτευση,το θάνατο του καλύτερού του φίλου, Proof, την οικογένεια και την κατάθλιψη, μαζί με ιστορίες για την άνοδό του στη δόξα και σχόλια σχετικά με παλαιότερες αντιπαραθέσεις που είχε.

Το βιβλίο παρουσιάζεται με φωτογραφίες από τη ζωή του Eminem που δεν είχαν εκδοθεί ποτέ στο παρελθόν. Έχει, επίσης, πρωτότυπα σχέδια, ανέκδοτα ως τότε χαρτιά με στίχους, και άλλα σπάνια αναμνηστικά.

Ο τίτλος της αυτοβιογραφίας προέρχεται απο το τραγούδι με στο ίδιο όνομα.

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  archive.org/details/wayiam00emin\_0. Ανακτήθηκε στις 27  Μαρτίου 2019.
2. ↑  Ημερομηνία Κυκλοφορίας :

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Eminem |
| --- |
|  |
| 
* Δισκογραφία
* Production discography
* Εικόνες
* Βραβεία και υποψηφιότητες

* D12
* Bad Meets Evil
 |
|  |
| Studio albums | 
* *Infinite*
* *The Slim Shady LP*
* *The Marshall Mathers LP*
* *The Eminem Show*
* *Encore*
* *Relapse*
* *Recovery*
* *The Marshall Mathers LP 2*
 |
|  |
| Compilations | 
* *Music from and Inspired by the Motion Picture 8 Mile*
* *Straight from the Lab*
* *The Singles*
* *Eminem Is Back*
* *Curtain Call: The Hits*
* *Eminem Presents: The Re-Up*
* *Trailer Park Celebrity*
 |
|  |
| Extended Plays | 
* *Steppin' onto the Scene*
* *Still in the Bassmint*
* *Soul Intent*
* *The Slim Shady EP*
* *Hell: The Sequel*
 |
|  |
| Video albums | 
* *The Up in Smoke Tour*
* *E*
* *All Access Europe*
* *Eminem Presents: The Anger Management Tour*
 |
|  |
| Βιβλία | 
* *The Way I Am*
* *My Son Marshall, My Son Eminem*
 |
|  |
| Περιοδείες | 
* Up in Smoke Tour (με διάφορους καλλιτέχνες)
* Anger Management Tour
* The Recovery Tour
* The Home & Home Tour (με τον Jay-Z)
 |
|  |
| Φιλμογραφία | 
* *Da Hip Hop Witch*
* *Up in Smoke Tour*
* *The Slim Shady Show*
* *8 Mile*
* *Pauly Shore Is Dead*
* *Southpaw*
 |
|  |
| Σχετικά λήμματα | 
* Shady Records
* Aftermath Entertainment
* Interscope Records
* Shade 45
* Lose Yourself (Entourage)
* Διαμάχες του Eminem
 |

 |
Antonio Ciseri, Το μαρτύριο των επτά Μακκαβαίων (1863)
Οι **Άγιοι επτά Μακκαβαίοι** είναι Άγιοι τόσο της Ορθόδοξης Εκκλησίας, όσο και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Σύμφωνα με την αγιολογική παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας πρόκειται για επτά αδελφούς γνωστούς με τα ονόματα Αβείμ (ή Άβιβος), Αντώνιος (ή Αντωνίνος), Γουρίας, Ελεαζάρος, Ευσέβωνας, Αχείμ και Μάρκελλος, οι οποίοι ήταν ευσεβείς Ιουδαίοι και ζούσαν την εποχή της κυριαρχίας του Αντιόχου του Δ΄ του Επιφανούς (175-164 π.Χ.). 

Ο Αντίοχος ο Δ΄ το 167 π.Χ. απαγόρευσε την Ιουδαϊκή θρησκεία, βεβήλωσε το Ναό των Ιεροσολύμων και προσπάθησε να επιβάλει την ειδωλολατρία με αποτέλεσμα να ξεσπάσει η επανάσταση των Μακκαβαίων. Σύμφωνα με την παράδοση που μεταφέρει το Συναξάρι τους, ο Αντίοχος συνέλαβε αρχικά τον πνευματικό δάσκαλο των επτά αδελφών Ελεάζαρο, τον οποίο και θανάτωσε με μαρτυρικό τρόπο επειδή αρνήθηκε να εγκαταλείψει την πίστη του. Στη συνέχεια συνέλαβε τους επτά αδελφούς και αρχικά προσπάθησε να τους δελεάσει υποσχόμενος τιμές και πλούσιες ανταμοιβές αρκεί να έτρωγαν χοιρινό και να απαρνούνταν την ιουδαϊκή πίστη. Αυτοί όμως έμειναν ακλόνητοι με αποτέλεσμα να εξοργιστεί ο Αντίοχος και να διατάξει τη θανάτωσή τους. Αφού τους βασάνισαν τους έριξαν στη συνέχεια στην πυρά και τότε πήδηξε μέσα στη φωτιά και η μητέρα τους Σολομονή για να τους ακολουθήσει στο μαρτυρικό τέλος τους.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τους θεωρεί παράδειγμα ακλόνητης πίστης στον αληθινό Θεό και τιμά τη μνήμη των "Επτά Μακκαβαίων και των συν αυτώ" την 1η Αυγούστου. Την ίδια μέρα τιμάται η μνήμη τους και από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.

Δείτε επίσης
------------

* Μακκαβαίοι
* Αντίοχος Δ΄ Επιφανής
* Επανάσταση των Μακκαβαίων

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παπαδημητρόπουλος, Γεώργιος (1994). *Με τους Αγίους μας -Συναξαριστής μηνός Αυγούστου*. Αθήνα: Αποστολική Διακονία. σελ. 6-8.
2. ↑  Ματθαίου, Βίκτωρ (1963). *Ὁ Μέγας Συναξαριστής τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας,* (Β΄ έκδοση). σελ. 11-19.
3. ↑  Confitebor. «RORATE CÆLI: Saints of the Old Testament: The Holy Maccabees, martyrs». *RORATE CÆLI*. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* ΜΕΓΑ ΣΥΝΑΞΑΡΙΟΝ-Οι Άγιοι Επτά Μακκαβαίοι
Οι άγιοι πέντε μάρτυρες οι εν Καππαδοκία: Ευγένιος, Ευστράτιος, Αυξέντιος, Μαρδάριος και Ορέστης.
Ο **Άγιος Ευγένιος** ήταν ένας από τους Αγίους Πέντε Μάρτυρες που μαρτύρησαν στην Καππαδοκία το 296 μ.Χ.

Ήταν αξιωματικός του στρατού και κατά τον διωγμό των χριστιανών επί Διοκλητιανού αρνήθηκε να γίνει ειδωλολάτρης. Ακολούθησε φυλάκιση και μαρτύρια.
Ο Ευγένιος θανατώθηκε αφού του έκοψαν τη γλώσσα και τα χέρια και του έσπασαν τα πόδια. Μαζί του μαρτύρησαν και οι άγιοι Ευστράτιος, Αυξέντιος, Μαρδάριος και Ορέστης, οι οποίοι τιμώνται από την εκκλησία ως μάρτυρες την ίδια μέρα, στις 13 Δεκεμβρίου.

Ο Ιερός Ναός Αγίων Πέντε Μαρτύρων της Καππαδοκίας στο Πολύστυλο Καβάλας.
Τα λείψανα των Αγίων βρίσκονταν στα Σήμαντρα της Καππαδοκίας. Με την ανταλλαγή πληθυσμών τα λείψανα μεταφέρθηκαν από τους Μικρασιάτες στο Πολύστυλο Καβάλας όπου εγκαταστάθηκαν και έκτισαν Ναό προς τιμήν τους.

Πηγές
-----

1. ↑  Άγιοι Ευστράτιος, Αυξέντιος, Ευγένιος, Μαρδάριος και Ορέστης, Ορθόδοξος Συναξαριστής saint.gr
2. ↑  *Άγιοι Ευστράτιος, Αυξέντιος, Ευγένιος, Μαρδάριος, Ορέστης*, 07/12/2020, Ημερησία Βέροιας
3. ↑  *Οι πέντε Άγιοι Μάρτυρες στο Πολύστυλο Καβάλας*, 13 Δεκεμβρίου 2016, Εφημερίδα Καβάλα
4. ↑  Οι Αγιοι Πέντε Μάρτυρες στο Πολύστυλο Καβάλας, vimaorthodoxias.gr
Η **Κατερίνα Δαλακούρα** είναι ακαδημαϊκή καθηγήτρια ιστορίας της εκπαίδευσης και μέλος ΔΕΠ στο Τμήμα Φιλοσοφικών και Κοινωνικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης. Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα και οι δημοσιεύσεις επικεντρώνονται στην Ιστορία της Εκπαίδευσης και την ιστορία του κοινωνικού φύλου.

Ενδεικτική εργογραφία
---------------------

2016 (μαζί με τη Σ. Ζιώγου-Καραστεργίου) *Η εκπαίδευση των γυναικών – Οι γυναίκες στην εκπαίδευση (18ος -20ός αι.): Κοινωνικοί, ιδεολογικοί, εκπαιδευτικοί μετασχηματισμοί και η γυναικεία παρέμβαση*, εκδόσεις Συνδέσμου Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών.   

2008 *Η εκπαίδευση των γυναικών στις ελληνικές κοινότητες της οθωμανικής αυτοκρατορίας (19ος αι-1922): Κοινωνικοποίηση στα πρότυπα της πατριαρχίας και εθνικισμού*, εκδόσεις Gutenberg.   

2000 *Το Κεντρικό Παρθεναγωγείο Θεσσαλονίκης (1854-1914): Μια πρώτη προσέγγιση της εκπαίδευσης των κοριτσιών στη Θεσσαλονίκη κατά τον τελευταίο αιώνα της οθωμανικής κυριαρχίας*, εκδόσεις Κυριακίδης.

Πηγές
-----

* Βιογραφικό της Αικατερίνης Δαλακούρα Αρχειοθετήθηκε 2019-12-31 στο Wayback Machine. στο Τμήμα Φιλοσοφικών και Κοινωνικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 60902057
* **ΕΒΕ**: 55465
* **BiblioNet**: **28357**
* LCCN: n2002035992
* ISNI: 0000 0000 3403 3039
* SUDOC: 244447551

 |

 |
Ο **Κόντα Μπίμπας** (*σερβικά : Конда Бимбаша*) (Ιωάννινα 1783 - Tronoša 1807), ήταν Έλληνας βλάχικης καταγωγής αγωνιστής της πρώτης σερβικής εξέγερσης. 

Αναφέρεται ότι στην πολιορκία του Βελιγραδίου το 1806 εισήλθε κρυφά στην πόλη κι ήταν αυτός που άνοιξε την πύλη του ποταμού Σάβου για να μπει ο Σερβικός στρατός. Κατά την πράξη αυτή τραυματίστηκε σοβαρά.

Σύμφωνα με την παράδοση βρισκόταν μέσα στην πόλη κι αποφάσισε να βγει από τα τείχη και να πάει με την πλευρά τον επαναστατών. Γνωρίζοντας καλά το φρούριο του Βελιγραδίου και τα αδύνατα σημεία της άμυνας του, Ο Κόντα με έξι γενναίους συντρόφους του, τους : Ουζούμ Μίρκο Αποστόλοβιτς, Μλάντεν Στεφάνοβιτς Ντράγκιτς, Πέταρ Σρέμκα, Νικόλα Σταμπόλιγια και Στόικο Κάρλοβαλ Ιγιόμ εισήλθαν στο φρούριο κι άνοιξαν την πύλη του Σάβου. Αναφέρεται ότι πολέμησε γενναία σώμα με σώμα με την φρουρά της πύλης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «archive-rs.com: zavetnici.rs - Први српски устанак ван бојног поља». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2019.
2. ↑  «Велике битке устанка - Фонд "Први српски устанак" - Орашац». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Απριλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2013.
Η **San Francisco Chronicle** (ελληνικά: Χρονικά του Σαν Φρανσίσκο) είναι ημερήσια πολιτική εφημερίδα του Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνιας των Ήνωμενων Πολιτειών Αμερικής.
Ιδρύθηκε το 1865 ως The Daily Dramatic Chronicle, από τους αδελφούς Τσαρλς και Μάικλ Ντε Γιανγκ, και για μια 10ετία ήταν η μεγαλύτερη σε κυκλοφορία εφημερίδα δυτικά του ποταμού Μισσισσιπή. Ο σημερινός ιδιοκτήτης είναι η Hearst Corporation που την αγοράσε το 2000 από την οικογένεια Ντε Γιανγκ. Η εφημερίδα έχει κερδίσει έξι Βραβεία Πούλιτζερ.

Η ημερήσια έκδοση της εφημερίδας φθάνει τις 164.000 φύλλα, ενώ αυτής της κυριακατικής εκδοσης φθάνει τις 227.000 φύλλα. Η εφημερίδα είναι η μεγαλύτερη του Σαν Φρανσίσκο και διαθέτει δύο ιστοσελίδες. Η **sfchronicle.com** με περιεχομένο κυρίως πολιτικό και οικονομικό, και η **sfgate.com** με περιεχομένο που αφορά την ψυχαγωγία, τα αξιοθέατα και τον τουρισμό του Σαν Φρανσίσκο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Pulitzer.org η επίσημη ιστοσελίδα των Βραβείων Πούλιτζερ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  San Francisco Chronicle στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 181036802
* LCCN: n80139350
* ISNI: 0000 0004 0616 1673
* SUDOC: 243814135

 |

 |
Ο **Κόνραντ φον Γιούνγκινγκεν** (*Konrad von Jungingen*, 1355 – 30 Μαρτίου 1407) ήταν ο 25ος Μεγάλος Μάγιστρος των Τευτόνων Ιπποτών, υπηρετώντας σε αυτό το αξίωμα από το 1393 ως το 1407. Γεννημένος στο Γιούνγκινγκεν της νοτιοδυτικής Γερμανίας, ο Κόνραντ ήταν μεγαλύτερος αδερφός του Ούλριχ φον Γιούνγκινγκεν, ο οποίος και τον διαδέχτηκε ως Μεγάλο Μάγιστρο των Τευτόνων Ιπποτών.

Ένα εκστρατευτικό σώμα υπό τον Κόνραντ κατέλαβε το νησί του Γκότλαντ το 1398, καταστρέφοντας τμήματα του Βίσμπυ, εκδιώκοντας από το Γκότλαντ και την Βαλτική Θάλασσα τους Αδελφούς των Εφοδίων. Το Μοναστικό Κράτος των Τευτόνων Ιπποτών στην Πρωσία βρισκόταν στο απόγειο της δύναμής του στη διάρκεια της ηγεσίας του Κόνραντ.

Ο Κόνραντ απεβίωσε το 1407 στο Κάστρο του Μάριενμπουργκ, όπου και θάφτηκε. Ο θάνατός του ήταν ολίγον παράδοξος ως προς την αιτία του. Συγκεκριμένα, ο προσωπικός ιατρός του του είχε συστήσει την συνουσία ως μέσο θεραπείας για πρόβλημα χολολιθίασης, από την οποία ο φον Γιούνγκινγκεν υπέφερε εκείνη την περίοδο. Ο ιδιαίτερα θρήσκος ιππότης αρνήθηκε να ακολουθήσει τη συμβουλή του ιατρού, απόφαση της οποίας υπέστη τις συνέπειες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 11928264X. Ανακτήθηκε στις 14  Αυγούστου 2015.
2. ↑  Turnbull, Stephen, The Book of the Medieval Knight (1985), Crown Publishers, New York, New York, at p. 87.

Πηγές
-----

* Friedrich Borchert: "Die Hochmeister des Deutschen Ordens in Preußen." In: *Preußische Allgemeine Zeitung*, 6 October 2001.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 40184990
* **Europeana**: agent/base/160271
* LCCN: no2017018605
* ISNI: 0000 0000 1390 7876
* GND: 11928264X
* SUDOC: 196895898

 |

 |
Ο **Κόνραντ φον Τύρινγκεν** (γερμανικά: *Conrad von Thüringen*, π. 1206 - 24 Ιουλίου 1240) από τον Οίκο των Λουδοβικιδών ήταν λάντγκραβος της Θουριγγίας (1231-34) και μετά ο 5ος μεγάλος μάγιστρος τού Τάγματος των Τευτόνων ιπποτών (1239-40). Ήταν ο πρώτος υψηλόβαθμος ευγενής, που εισήλθε σε στρατιωτικό Τάγμα.

+SIGILUM CUNRADI FRATRIS THURLAND GRA[F].

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τρίτος (επιζήσας) γιος τού Χέρμαν Α΄ λαντγκράβου της Θουριγγίας και της Σοφίας των Βίττελσμπαχ, κόρης τού Όθωνα Α΄ δούκα της Βαυαρίας. Ο πρωτότοκος αδελφός του Λουδοβίκος Δ΄ λάντγκραβος της Θουριγγίας απεβίωσε κατά την ΣΤ΄ Σταυροφορία το 1227 και τον διαδέχθηκε ο 4ετής γιος του Χέρμαν Β΄. Επίτροπος ανέλαβε ο δευτερότοκος αδελφός Ερρίκος Ράσπε και ο Κορράδος έγινε κόμης τού Γκούντενσμπεργκ στην Έσση, βοηθώντας τον αδελφό του στη διοίκηση της περιοχής.

Το 1231 απεβίωσε η Ελισάβετ της Ουγγαρίας, μητέρα τού Χέρμαν Β΄ και ο Ερρίκος Ράσπε ανέλαβε την εξουσία για τον εαυτό του· μαζί με τον Κορράδο εργάστηκε για την παγίωση της εξουσίας. Ο Κορράδος ενεπλάκη σε μερικές μάχες με τον Ζήγκφρηντ Γ΄ αρχιεπίσκοπο τού Μάιντς· μία φορά τον είχε περικυκλώσει και τον απειλούσε να τον κόψει στα δύο. Το 1232 πολιόρκησε την πόλη τού Φρίτσλαρ, σφαγιάζοντας τον πληθυσμό της και καίγοντας τον ναό.

Η σύζυγος τού Λουδοβίκου Δ΄, η Ελισάβετ της Ουγγαρίας, είχε ιδρύσει ένα νοσοκομείο στο Μάρμπουργκ και σκόπευε να το κληροδοτήσει στο Τάγμα των Ιωαννιτών, αλλά αυτό αποκρουόταν από τον Κορράδο του Μάρμπουργκ. Ο Πάπας Γρηγόριος Θ΄ έστειλε μία αποστολή για τη διευθέτηση τού ζητήματος, που αποφάσισε υπέρ τού Κορράδου τού Μάρμπουργκ το 1232. Όμως το 1234 ο Κορράδος φον Τϋρινγκεν ταξίδευσε στη Ρώμη και έπεισε την Κουρία να αλλάξει την απόφαση, ώστε να αποδώσει το νοσοκομείο και τον ενοριακό ναό τού Μάρμπουργκ στους Τεύτονες ιππότες, που είχαν ιδρύσει έναν οίκο στην πόλη το προηγούμενο έτος. Τον Νοέμβριο ο Κορράδος άφησε τον κοσμικό τίτλο του και εισήλθε στο Τευτονικό Τάγμα. Το επόμενο έτος ακολούθησε την επιτροπή στη Ρώμη, που συμμετείχε στην αγιοποίηση της Ελισάβετ της Ουγγαρίας. Ο Κορράδος έμεινε στην εκεί Αυλή ως την Πεντηκοστή τού 1235, οπότε η Ελισάβετ ανακηρύχθηκε αγία.

Έπειτα από το τέλος τού Χέρμαν φον Ζάλτσα, ο Κορράδος έγινε μεγάλος μάγιστρος τών Τευτόνων ιπποτών. Ενόσω ήταν σε ταξίδι στη Ρώμη στις αρχές τού θέρους τού 1240, ασθένησε και απεβίωσε. Τάφηκε στον ναό της Αγ. Ελισάβετ στο Μάρμπουργκ.

Πηγές
-----

* Nicolaus von Jeroschin, A History of the Teutonic Knights in Prussia 1190-1331, transl. Mary Fischer, (Ashgate Publishing, 2010), 120.
* Nicholas Morton, The Teutonic Knights in the Holy Land, 1190-1291, (Boydell Press, 2009), 85.
* Nicholas Morton, The Medieval Military Orders: 1120-1314, (Routledge, 2013), 95.
* Germany in the Reign of Frederick II, Austin Lane Poole, The Cambridge Medieval History, Vol. IV, ed. J.R. Tanner, C.W. Previte-Orton and Z.N. Brooke, (Cambridge University Press, 1957), 102.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 86113074
* **Europeana**: agent/base/58141
* GND: 137951566

 |

 |
Ο Κινεζικός νεροδράκοντας (Physignathus cocincinus), είναι ένα είδος σαύρας της οικογένειας Agamidae που προέρχεται από την Κίνα και την ηπειρωτική Νοτιοανατολική Ασία. Είναι γνωστός και ως Ασιατικός δράκος του νερού, Ταϊλανδέζικος δράκος του νερού και ως Πράσινος δράκος του νερού.

Physignathus cocincinus.
Parietal eye (τρίτο μάτι) μιας *Iguana.*

Περιγραφή
---------

Οι Κινεζικοί Νεροδράκοντες μπορούν να μεγαλώσουν μέχρι 1 m (3,3 πόδια) σε συνολικό μήκος, συμπεριλαμβανομένης και της ουράς, και μπορούν να ζήσουν 10 έως 15 χρόνια. Το χρώμα τους κυμαίνεται από σκούρο έως ανοιχτό πράσινο, ή μωβ με πορτοκαλί κοιλιά. Στο σώμα υπάρχουν διαγώνιες λωρίδες πράσινου ή τιρκουάζ, ενώ η ουρά φέρει από τη μέση έως το τέλος της πράσινες και άσπρες λωρίδες. Η κοιλιακή επιφάνεια των δράκων αυτών μπορεί να είναι λευκή, υπόλευκη, ανοιχτό πράσινο ή ανοιχτό κίτρινο. Ο λαιμός τους μπορεί να είναι πολύχρωμος (μπλε και μωβ, ή ροδακινί), μονόχρωμος ή με ρίγες. Τα ενήλικα αρσενικά έχουν πιο τριγωνικά κεφάλια από τα θηλυκά, αναπτύσσουν μεγαλύτερα λοφία και είναι γενικά μεγαλύτερου μεγέθους. Η ουρά, η οποία αντιπροσωπεύει λίγο παραπάνω από τα δύο τρίτα του συνολικού μήκους του σώματος, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως όπλο, για ισορροπία και ως βοηθητικό για τη κολύμβηση.

Όπως πολλά άλλα ερπετά, ο Κινεζικός νεροδράκοντας έχει ένα μικρό, ιριδίζον, φωτοευαίσθητο σημείο μεταξύ των ματιών του που αναφέρεται ως parietal eye (ή το τρίτο μάτι) το οποίο πιστεύεται ότι βοηθάει στη θερμορύθμιση του σώματός του, ανιχνεύοντας διαφορές στο φως ώστε να μπορεί να λιάζεται και να αναζητάει καταφύγιο μετά το ηλιοβασίλεμα. Δεδομένου ότι αναγνωρίζει τις διαφορές στο φως, το τρίτο μάτι μπορεί επίσης να βοηθάει τη σαύρα στο να αποφεύγει αρπακτικά πουλιά καθώς και να την ξυπνάει ακόμη και με μικρές αλλαγές της έντασης του φωτός.

Οικότοπος και συμπεριφορά
-------------------------

Οι Κινεζικοί Νεροδράκοντες συναντώνται στα πεδινά και τα ορεινά δάση της νότιας Κίνας και της νοτιοανατολικής Ασίας (Ταϊλάνδη, Βιετνάμ, Λάος, Καμπότζη και Βιρμανία), συνήθως στις όχθες ρυακιών και λιμνών γλυκού νερού. Δραστηριοποιούνται κατά τη διάρκεια της ημέρας και περνούν το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου τους στα δέντρα ή τα φυτά. Όταν απειληθούν,πέφτουν από τα δέντρα στο νερό και κολυμπούν με ασφάλεια ή παραμένουν βυθισμένοι για έως και 90 λεπτά. Ζουν σε περιοχές με μέσο επίπεδο υγρασίας 40-80% και θερμοκρασίες που κυμαίνονται από 80 έως 90 ° F (26-32 ° C).

Διατροφή
--------

Η διατροφή του νεροδράκου αποτελείται κυρίως από έντομα, μικρά ψάρια, θηλαστικά ή ερπετά, αλλά και από φυτά.

Παραπομπές
----------

* "Chinese Water Dragon". World Association of Zoos and Aquariums.
* "Reptiles & Amphibians Facts Sheets: Chinese Water Dragon". National Zoological Park.
Άγαλμα του Άννα στην Μπράγκα
Ο **Άννας ο Πρεσβύτερος**, γιος του Σηθ, είναι πρόσωπο που αναφέρεται στην Καινή Διαθήκη.

Ο λεγάτος της Συρίας Κυρήνιος τον τοποθέτησε αρχιερέα των Ιουδαίων το 6 ή 7 μ.Χ. Ο Ρωμαίος επίτροπος Βαλέριος Γράτος τον απομάκρυνε από τη θέση αυτή το 15 μ.Χ. Εντούτοις, όντας άνθρωπος των ελιγμών, κατάφερε να διατηρήσει την ισχυρή επιρροή του στο Μεγάλο Εβραϊκό Συνέδριο. Οι πέντε γιοί του (Ελεάζαρ, Ιωνάθαν, Θεόφιλος, Ματθίας, Άννας ο νεότερος) έγιναν αρχιερείς, καθώς και ο σύζυγος της κόρης του Καϊάφα. Στην «Ιουδαϊκή Αρχαιολογία» (Βιβλίο 20, κεφάλαιο 9, στίχος 1) ο Ιώσηπος αναφέρει: «λεγόμενος ευτυχέστατος γενέσθαι· πέντε γαρ έσχε παίδας, και τούτους πάντας συνέβη αρχιερατεύσαι τω Θεώ, αυτός και πρότερον της τιμής επί πλείστον απολαύσας, όπερ ουδενί συνέβη των παρ' ημίν αρχιερέων». Από τον ευαγγελιστή Λουκά παρουσιάζεται στις Πράξεις των Αποστόλων (κεφάλαιο 4, στίχος 6) και στο Κατά Λουκάν (κεφ. 3, στ. 2) να ασκεί την αρχιερατεία μαζί με τον γαμπρό του, τον Καϊάφα. Αυτό δεν μπορούσε να συμβαίνει διότι ασκούσε την αρχιερατεία μόνο ένας αρχιερέας, αλλά ο Λουκάς τον αναφέρει, διότι σε κάθε ζήτημα είχε τον πρώτο λόγο, οι δε γιοί του και ο γαμπρός του ακολουθούσαν πιστά τις συμβουλές του. Άλλωστε, στο Κατά Ιωάννην ευαγγέλιο (κεφ. 18, στ. 13) διαβάζουμε ότι, όταν οι Ιουδαίοι συνέλαβαν τον Ιησού Χριστό, τον πήγαν καταρχήν στον Άννα, ενώ ο ίδιος δεν ήταν αρχιερέας. Εκείνος και οι γιοί του ήταν πάμπλουτοι, αφού είχαν την αποκλειστική διαχείριση των εσόδων του Ναού. Με την πολιτική τους είχαν μετατρέψει τον Ναό σε σπήλαιο ληστών (Ματθαίος κεφ. 21, στ. 13). Στο Ταλμούδ(Pesach 57a) αναφέρεται μια κατάρα «επί την οικογένειαν του Άννα και τους συριγμούς της ως της εχίδνης».  

Έζησε μέχρι τα 90 του χρόνια.

Αναφορές του ονόματος «Άννας»
-----------------------------

* Ιωάννης κεφάλαιο 18, στίχος 13
* Ιωάννης κεφ. 18, στ. 24
* Λουκάς κεφ. 3, στ. 2
* Πράξεις των Αποστόλων κεφ. 4, στ. 6

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Άννας** |

* Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαιδεία Μαρτίνου τόμος 2, σελ. 841 (το λήμμα υπογράφει ο Βασίλειος Χ. Ιωαννίδης)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 3069160728555810380000
* GND: 1222621983

 |

 |

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26.
Το **Κατεπανάτο της Βαασπρακανίας** ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας από το 1019 ή 1021/22 έως το 1071. Δημιουργήθηκε με την προσάρτηση του Αρμενικού Βασιλείου του Βασπουρακάν, οι ηγεμόνες του οποίου δεν μπορούσαν να αντέξουν άλλο την πίεση των Τούρκων και έδωσαν στους βυζαντινούς το βασίλειο με 72 φρούρια, 400 ή 3.400 ή 4000 χωριά και πολλές μονές.

Οι Βυζαντινοί λίγο πριν το 1030 εμπλάκηκαν σε πόλεμο με τους Πέρσες κι αργότερα με τους Τούρκους και Τουρκομάνους της περιοχής. Το 1048 οι Τούρκοι επιτέθηκαν στο κατεπανάτο χωρίς επιτυχία συνεχίζοντας για τα επόμενα χρόνια τις επιδρομές. Από το 1060 η βυζαντινή άμυνα κατέρρεε σταδιακά έως το 1071 και την Μάχη του Ματζικέρτ που λίγα φρούρια είχαν μείνει υπό την εξουσία των Βυζαντινών.

Πρωτεύουσα του κατεπάνω ήταν η οχυρωμένη πόλη Ίβαν, το 1045 αναφέρεται το Αρτζέσιον, κάποιοι σύγχρονοι συγγραφείς θεωρούν πρωτεύουσα το Ματζικέρτ. 

Γνωστοί κατεπάνω (διοικητές) ήταν οι :

* 1021/22 - 1023, Βασίλειος Αργυρός, πρώτος κατεπάνω κι αδελφός του Ρωμανού Γ΄.
* 1023 - , Νικηφόρος Κομνηνός
* Θεοφύλακτος Δαλασσηνός
* Κωνσταντίνος Καβάσιλας
* Στέφανος Λειχούδης
* Παγκράτιος, έφερε τον τίτλο δουξ
* Γρηγόριος Παχλαβουνί ή Αρσακίδης, έφερε τον τίτλο δουξ
* Μιχαήλ Αποκάπης, έφερε τον τίτλο δουξ
* Βασίλειος Αποκάπης
* Νικόλαος Χρυσήλιος
* Ααρών Ραδομηρός, γιος του Ιωάννη Βλαδισλάβου πρώην τσάρου των Βουλγάρων.
* Νικήτας Πεγονίτης
* Νικηφόρος Κομνηνός
* Παύλος
* Γεώργιος Μονομαχάτος
* Στέφανος
* Θεόδωρος Ααρώνιος, γιος του Ααρών Ραδομήρου

Παραπομπές
----------

1. ↑  Λεβενιώτης, σελ 180
2. ↑  Λεβενιώτης, σελ 176
3. ↑  Λεβενιώτης, σελ 189
4. ↑  Λεβενιώτης, σελ 194
5. ↑  Λεβενιώτης, σελ 198
6. ↑  Λεβενιώτης, σελ 492 έως 496

Πηγές
-----

* Γεώργιος Α. Λεβενιώτης, *Η πολιτική κατάρρευση του Βυζαντίου στην ανατολή*, Θεσσαλονίκη 2007, σελ 180 έως 215.
Το **Κατεπανάτο** ή και **Δουκάτο της Μεγάλης Αρμενίας και Ιβηρίας** ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας στα εδάφη της σημερινής Αρμενίας και Γεωργίας. Δημιουργήθηκε το 1045 με την ένωση του Θέματος Ιβηρίας και της Μεγάλης Αρμενίας που μόλις είχε κατακτηθεί. Η δημιουργία του ήταν το αποτέλεσμα του πολέμου ανάμεσα στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία και το αρμενικό βασίλειο των Βαγρατιδών όπου βασίλευε ο Κακικίος Β'. Οι Βυζαντινοί νίκησαν και προσάρτησαν το βασίλειο στην αυτοκρατορία. 

Στην αρχή οι νέα διοικητική περιφέρεια απολάμβανε απαλλαγή απο πολλούς φόρους αλλά στην συνέχεια η φορολογία άλλαξε αναγκάζοντας πολλούς Αρμένιους να αυτομολήσουν στην μουσουλμανική πλευρά. Το κατεπανάτο αντιμετώπιζε συνεχώς επιθέσεις από τα τουρκικά φύλα της περιοχής. Σταδιακά χάθηκε η Άρτζε(en) που λεηλατήθηκε και το 1048 επακολούθησε η , με αμφίρροπη κατάληξη, Μάχη του Καπετρού(en). Μέχρι το 1055 οι βυζαντινοί αντιμετώπιζαν αποτελεσματικά τις εισβολές των τουρκομάνων, από τότε οι τούρκοι εμίριδες λεηλατούσαν και καταλάμβαναν συνεχώς εδάφη. Από το 1059-1064 αναφέρονται δύο ξεχωριστοί διοικητές, αυτός της Ιβηρίας και αυτός του Ανίου, άγνωστο εάν είχε χωριστεί το κατεπανάτο σε δύο νέα. Το 1064-65 με την πτώση του Ανίου διαλύθηκε η διοικητική διαίρεση και αντικαταστάθηκε με το νέο Κατεπανάτο Καρσίου και Ιβηρίας.

Έδρα της διοικητικής μονάδας ήταν το Ανίον έως το 1064 που καταλήφθηκε από τους Σελτζούκους του Αλπ Αρσλάν. Κατεπάνω αναφέρονται οι:

* Μιχαήλ Ιασσίτης, μάγιστρος και πρώτος Δούξ.
* Κατακαλών Κεκαυμένος, ο δεύτερος δουξ, "Δούξ Ιβηρίας και Ανίας".
* Ιωάννης Μοναστηριώτης με τον τίτλο "ο της Ηβηρίας" .
* Παγκράτιος Βηκχατζής, Δούξ
* Γρηγόριος Πακουριανός, Δούξ του Ανίου.
* Θεόδωρος, Δούξ της Ιβηρίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μπαρτικιάν, σελ. 71
2. ↑  Λεβενιώτης, σελ. 142
3. ↑  Λεβενιώτης, σελ. 140-150
4. ↑  Λεβενιώτης, σελ. 151
5. ↑  Λεβενιώτης, σελ. 158
6. ↑  Λεβενιώτης, σελ. 166

Πηγές
-----

* Χρατς Μ. Μπαρτικιάν, Ο κουράτωρ Μανζικέρτ και της Έσω Ινηρίαςκαι η ανατολική πολιτική του Βασιλείου Β΄[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Γεώργιος Α. Λεβενιώτης, *Η πολιτική κατάρρευση του Βυζαντίου στην ανατολή*, Θεσσαλονίκη 2007.