recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Γκρίμα Σκουληκόγλωσσος** ήταν ένας πρώην σύμβουλος του Βασιλιά Θέοντεν. Στο πόλεμο του Δαχτυλιδιού ο Γκρίμα πρόδωσε τον Θέοντεν και έγινε κατάσκοπος του Σάρουμαν του Λευκού. Λίγο καιρό μετά το τέλος του πολέμου του Δαχτυλιδιού ο Γκρίμα σκότωσε τον Σάρουμαν αλλά σκοτώθηκε και εκείνος από τα βέλη των Χόμπιτ.

Εμφανίζεται για πρώτη φορά στους Δύο Πύργους ως επικεφαλής σύμβουλος του βασιλιά Θέοντεν του Ροχάν και ως πρωτοπαλίκαρο του Σαρουμάν. Ο Γκρίμα χρησιμεύει ως αρχετυπικός συκοφάντης, πλαστογράφος, ψεύτης και χειραγωγός και θεωρείται ότι βασίζεται στο χαρακτήρα Άνφερθ του Μπέογουλφ, σύμφωνα με τον Τόλκιν.Το όνομα Gríma προέρχεται από την παλαιά αγγλική ή ισλανδική λέξη που σημαίνει "μάσκα", "κράνος" ή "φάντασμα". Είναι επίσης πιθανή η σύνδεση του ονόματος με την αγγλική λέξη "grim", που μεταξύ άλλων σημασιών σημαίνει και "άσχημος" στα παλαιά Αγγλικά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  J. Allard, *Beowulf and Other Stories* (2014) p. 45-7
2. ↑   Αρχειοθετήθηκε 1 February 2009 στο Wayback Machine.
3. ↑  Bosworth, Joseph· Toller, T. Northcote. «gríma». *An Anglo-Saxon Dictionary (Online)*. Prague: Charles University.
4. ↑  Bosworth, Joseph· Toller, T. Northcote. «EORL». *An Anglo-Saxon Dictionary (Online)*. Prague: Charles University.
Ο **Γουλιέλμος ντι Λάρσα** (*Guillaume di Larsa*) (Γουλιέλμος της Λάρισας) ήταν Γαλλικής ή πιο πιθανό Λομβαρδικής καταγωγής ιππότης Αυθέντης-Βαρώνος περιοχής της Θεσσαλίας που περιελάμβανε και την Λάρισα εξ ης και το όνομα του. Το ακριβές μέρος καταγωγής του δεν διασώζεται και από το πλήρες όνομά του είναι γνωστό μόνο το μικρό του όνομα. Ήταν ένας από τους ιππότες της Δ΄ Σταυροφορίας που ακολουθούσε τον Βονιφάτιο του Μομφερά.

Το 1205 μετά την κατάκτηση της ανατολικής Θεσσαλίας από τον στρατό του Βονιφάτιου, ο Βονιφάτιος έδωσε στον Γουλιέλμο φέουδο. Αναφέρεται ότι το φέουδο του που ήταν υποτελές στο Βασίλειο της Θεσσαλονίκης περιελάμβανε τη Λάρισα, τα περίχωρα της κι έφτανε μέχρι τον Αλμυρό και τη θάλασσα. Ο θυρεός του, λατινικός, περιελάμβανε έναν κρίνο.

Μετά τον θάνατο του Βονιφάτιου επικράτησε αναταραχή στις φράγκικες κτήσεις, το 1208 ο Λατίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης Ερρίκος της Φλάνδρας πολιόρκησε χωρίς επιτυχία τη Λάρισα όπου είχαν εγκατασταθεί στο κάστρο της Λομβαρδοί που διαφωνούσαν με την διαδοχή του Βονιφάτιου στο Βασίλειο της Θεσσαλονίκης όπως και ο Γουλιέλμος. Τελικά ο Γουλιέλμος αναγνώρισε την διαδοχή και την επικυριαρχία του Ερρίκου κρατώντας τα φέουδά του. Το 1208 ήρθε σε σύγκρουση με τον Λατίνο επίσκοπο της Λάρισας ο οποίος αναγκάστηκε να μεταφέρει την έδρα του στα Φάρσαλα. Το 1210 εισέβαλε στην Θεσσαλία ο Δεσπότης της Ηπείρου Μιχαήλ Α΄ καταλύοντας ένα ένα τα φράγκικα κρατίδια και προσαρτώντας τα νέα εδάφη στην επικράτεια του. Το 1209 και το 1210 πήρε μέρος στις συνόδους της Ραβεννίκης, του 1209 και του 1210.

Σε επιστολή του πάπα Ιννοκεντίου Γ΄ αναφέρεται με τους τίτλους του: «W. di Larissa. dominus de Armiro, Balivus charissimi in Christo filii nostri Constantinopolitani imperatoris illustris, dominus de Valestino» (δηλαδή Γ. της Λάρισας, Κύριος του Αλμυρού, βάιλος με τη χάρη του εν Χριστώ υιού μας ενδόξου αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης, Κύριος του Βελεστίνου.

Πηγές
-----

* Κώστας Β. Σπανός, *Θεσσαλικό Ημερολόγιο* , τόμος 53, Λάρισα 2008, ISSN 1105-5138
* *Ιστορία της Φραγκοκρατίας εν Ελλάδι (1204-1566)* / Ουΐλλιαμ Μίλλερ, μετάφρ. Σπυρ. Π. Λάμπρου, μετά προσθηκών και βελτιώσεων, Εν Αθήναις Ελληνική Εκδοτική Εταιρεία, 1909-1910
* Κωνσταντίνος Αθανασίου Οικονόμου, *Η Λάρισα και η Θεσσαλική Ιστορία, τόμος Γ΄ Αρχειοθετήθηκε 2013-11-14 στο Wayback Machine.*, Λάρισα 2008

Παραπομπές
----------

1. ↑  Patrologia Latina, Migne, σελ. 160 (CCXVI 226, στήλη 298, XIII, CII - 102), 1855
Στην Τανζανία, που είναι Προεδρική Δημοκρατία, γίνονται **εκλογές** για Πρόεδρο και για κοινοβούλιο. Η θητεία τους διαρκεί 5 χρόνια. Η Εθνοσυνέλευση (Bunge la Jamhuri ya Muungano) αριθμεί 323 μέλη, από τα οποία τα 232 εκλέγονται για πενταετή θητεία σε μονοεδρικές περιφέρειες και 75 έδρες περιέρχονται σε γυναίκες που εκλέγονται από τα πολιτικά κόμματα που εκπροσωπούνται στην Εθνοσυνέλευση.

Γενικές εκλογές
---------------

### 2015

Κύριο λήμμα: Τανζανικές γενικές εκλογές 2015
Οι πιο πρόσφατες γενικές εκλογές διεξήχθησαν τον Οκτώβριο του 2015. Πρόεδρος εξελέγη ο Τζον Μαγκουφούλι.

### 2010

Στις 31 Οκτωβρίου 2010 διενεργήθηκαν γενικές εκλογές (προεδρικές και βουλευτικές). Στις προεδρικές εκλογές επανεξελέγη ο Τζακάγια Κικουέτε, από το κόμμα Chama Cha Mapinduzi (CCM), με ποσοστό 61,17% των ψήφων έναντι 26,34% για τον αντίπαλό του, Γουίλιμπροντ Σλάα του κόμματος Chadema και 8,06% για τον Ιμπραχίμ Λιπούμπα από το Ενωμένο Μέτωπο Πολιτών (CUF). Η αντιπολίτευση κατήγγειλε νοθεία, ενώ η προσέλευση στις κάλπες ήταν χαμηλή. Ο Κικουέτε ορκίστηκε για δεύτερη συνεχή θητεία στις 6 Νοεμβρίου 2010.

**Πρόεδρος, 31 Οκτωβρίου 2010**

ε • σ | Υποψήφιοι | Κόμματα στα οποία πρόσκεινται | Ψήφοι | % |
| --- | --- | --- | --- |
| Τζακάγια Κικουέτε | Chama Cha Mapinduzi (*Επαναστατικό Κόμμα*) | 5.276.827 | 62,8 |
| Γουίλιμπροντ Σλάα | Chama cha Demokrasia na Maendeleo (*Κόμμα για Δημοκρατία και Πρόοδο*) | 2.271.942 | 27,1 |
| Ιμπραχίμ Λιπούμπα | Ενωτικό Μέτωπο Πολιτών (*Chama Cha Wananchi*) | 695.667 | 8,3 |
| Πίτερ Μζιράι Κούγκα | Αφρικανικό Προοδευτικό Κόμμα της Τανζανίας | 96.933 | 1,2 |
| Χασίμ Σπούντα Ρούνγκουε | Εθνική Σύμβαση για Αναδόμηση και Μεταρρύθμιση– Mageuzi | 26.388 | 0,3 |
| Γιαχμί Νασόρο Ντοβούτουα | Ενωτικό Δημοκρατικό Κόμμα του Λαού | 13.176 | 0,2 |
| Μουταμουέγκα Μπατ Μγκάουα | Εργατικό Κόμμα Τανζανίας | 17.482 | 0,2 |
| **Σύνολο ψήφων** | 8.398.415 | 100,00 |
| Πηγή: Adam Carr's Election Archive |

Στις βουλευτικές εκλογές, για πρώτη φορά εξελέγη βουλευτής ένας αλβίνος, ο Σαλούμ Χαλφάνι Μπαρουάνι από το κόμμα CUF της αντιπολίτευσης.

**Εθνοσυνέλευση, 31 Οκτωβρίου 2010** 

ε • σ | **Κόμματα** | DirectΈδρες | AdditionalΈδρεςγυναικών | Σύνολοεδρών |
| Chama Cha Mapinduzi (*Επαναστατικό Κόμμα*) | 186 | 72 | 258 |
| Chama cha Demokrasia na Maendeleo (*Κόμμα για Δημοκρατία και Πρόοδο*) | 23 | 21 | 44 |
| Ενωτικό Μέτωπο Πολιτών (*Chama Cha Wananchi*) | 24 | 10 | 34 |
| Εργατικό Κόμμα της Τανζανίας | 1 | — | 1 |
| Εθνική Σύμβαση για Αναδόμηση και Μεταρρύθμιση– Mageuzi | 4 | — | 4 |
| Ενωτικό Δημοκρατικό Κόμμα | 1 | — | 1 |
| Λοιπά | — | — | — |
| *Άγνωστο* | 2 | 8 | 10 |
| Σύνολο | 239 | 104 | **343** |
| Πηγή: parliament.go.tz |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Reuters Αρχειοθετήθηκε 2010-11-06 στο Wayback Machine. Kikwete inaugurated, orders Tanzania forces on alert, 6-11-2010.
2. ↑  BBC News, Tanzanians elect first albino to parliament, 2-11-2010.
Συντεταγμένες: 43°47′36.60″N 20°21′36.72″E﻿ / ﻿43.7935000°N 20.3602000°E﻿ / 43.7935000; 20.3602000

Το όρος **Γιέλιτσα** (σερβικά κυριλλικά: *Јелица*, σερβικά λατινικά: *Jelica*) είναι βουνό στα δυτικά της Σερβίας. Κορυφή του αποτελεί η Τσρνα Στένα, η οποία βρίσκεται σε υψόμετρο 929 μέτρων.

Γεωγραφία
---------

Το όρος Γιέλιτσα αποτελεί τμήμα του ορεινού όγκου του Στάρι Βλαχ, σε μία εκ των ανατολικών παρυφών των Δειναρικών Άλπεων. Αποτελεί φυσικό όριο μεταξύ της περιοχής του Ντραγκάτσεβο και της κοιλάδας του Τσάτσακ. Εκτείνεται με κατεύθυνση από βορειοδυτικά προς νότια, επί εκτάσεως της τάξης των 30 χιλιομέτρων.

Πέραν της Τσρνα Στένα, σημαντικότερες κορυφές του συγκεκριμένου βουνού αποτελούν το Βέρινιε (874 μέτρα), η Γκράντινα (849 μέτρα), επί της οποίας βρίσκεται αρχαιολογικός τόπος, το Ράγιατσκι Βις (818 μέτρα), καθώς και το Στγιένικ (789 μέτρα).

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος βουνών της Σερβίας

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) «Dinaric Alps». *www.summitpost.org*. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2009.
2. 1 2  (Αγγλικά) «Ovcar, Serbia and Montenegro». *www.traveljournals.net*. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2009. [*νεκρός σύνδεσμος*]

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Σερβία
 |

 |
Το Γκενπούκου (元 服), είναι Ιαπωνική τελετή ενηλικίωσης, η οποία βασίστηκε στο έθιμο της κινεζικής δυναστείας των Τανγκ. Χρονολογείται από την κλασική περίοδο Νάρα της Ιαπωνίας (710–794 μ.Χ.). Αυτή η τελετή σηματοδοτούσε τη μετάβαση από την κατάσταση του παιδιού σε ενήλικα και την ανάληψη των ευθυνών που έχουν οι ενήλικες. Η ηλικία συμμετοχής ποικίλλει ανά την ιστορία και εξαρτάται από παράγοντες όπως το φύλο, το πολιτικό κλίμα και την κοινωνική κατάσταση. Οι περισσότεροι συμμετέχοντες ήταν αριστοκρατικά παιδιά ηλικίας από 10 έως 20 ετών, και οι περισσότερες περιγραφές του γκενπούκου επικεντρώνονται στην τελετή των ανδρών και όχι των γυναικών, πράγμα που ίσως οφείλεται στον αποκλεισμό των γυναικών από πολιτικά σημαντικές θέσεις.

Γενική τελετουργική μορφή
-------------------------

Το Γκενπούκου θεωρούνταν παραδοσιακά ως πολύ σημαντική τελετή, η οποία επηρεάζει την πορεία της ζωής του ατόμου. Στην τελετή αυτή ένα παιδί ανταλλάζει την παιδική του ηλικία με το καθεστώς του ενήλικα. Η τελετή αυτή γινόταν από την περίοδο Νάρα (710–794 μ.Χ.) μέχρι και την περίοδο Τοκουγκάβα (1603–1868). Η τελετή υποστηριζόταν συνήθως από ένα μεγαλύτερο ηλικιακά πολιτικό μέλος το οπόιο ήταν καταξιωμένο κοινωνικά και περιελάμβανε την ανταλλαγή ενός παιδικού ονόματος με ένα νέο όνομα ενηλίκου, την υιοθέτηση ενήλικης κόμης και ενηλίκων ενδυμάτων, αλλά και την ανάληψη ενήλικων ευθυνών. Και άνδρες και γυναίκες υποβάλλονταν στην τελετή γκενπούκου, αλλά υπήρχαν διαφοροποιήσεις όσον αφορά την ένδυση, με τους άνδρες να λαμβάνουν καλύμματα κεφαλής όπως ένα τελετουργικό καπάκι δικαστηρίου ή κράνος σαμουράι και με τις γυναίκες να λαμβάνουν μια πλισέ φούστα. Ο πληθυσμός, και τα μέλη του πληθυσμού, που συμμετείχαν στο γκενπούκου εξαρτιόταν σε μεγάλο βαθμό τόσο από την ιστορική χρονική περίοδο που έλαβε χώρα η τελετή όσο και από το είδος της κυβέρνησης που ίσχυε τότε.

Οι παιδικοί ρόλοι ως προετοιμασία για ρόλους ενηλίκων
-----------------------------------------------------

Δεδομένου ότι τα αριστοκρατικά παιδιά ηλικίας 10 έως 20 ετών συμμετείχαν στην τελετή γκενπούκου προκειμένου να αναλάβουν την κατάσταση αλλά και τις ευθύνες των ενηλίκων, ο ρόλος του αριστοκρατικού παιδιού ήταν να προετοιμαστεί για την ενήλικη ζωή. Και για τα αρσενικά αλλά και για τα θηλυκά παιδιά, οι μελέτες κατα τη διάρκεια της περίοδου Χέιαν ξεκινούσαν στις ηλικίες 3 και 4 ετών, συνήθως υπό την επίβλεψη μιας παραμάνας και ίσως και του συζύγου της.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Faure, Bernard (1998). The Red Thread: Buddhist Approaches to Sexuality. Princeton, NJ: Princeton UP. σελ. 251–272.
2. ↑  Bodart-Bailey, Beatrice M. (2006). The Dog Shogun: The Personality and Policies of Tokugawa Tsunayoshi. Honolulu: U of Hawai'i. σελ. 37
3. ↑  De Vos, George (1973). Socialization for Achievement: Essays on the Cultural Psychology of the Japanese. University of California Press. σελ. 312-320.
Συντεταγμένες: 40°45′1″N 23°4′2″E﻿ / ﻿40.75028°N 23.06722°E﻿ / 40.75028; 23.06722

Ο **δήμος Λαγκαδά** του προγράμματος Καποδίστριας ήταν δήμος που λειτούργησε την περίοδο 1999-2010. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Το 2010 καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Λαγκαδά. Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα του νομού στην ΒΔ πλευρά της λίμνης Κορώνειας. Έδρα του ήταν ο Λαγκαδάς. Περιλάμβανε την ομώνυμη κωμόπολη και οκτώ χωριά.

Διοικητική διαίρεση
-------------------

Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 8 δημοτικά διαμερίσματα:

**Δ.δ. Αναλήψεως** -- η Ανάληψη
**Δ.δ. Ηρακλείου** -- το Ηράκλειο
**Δ.δ. Καβαλλαρίου** -- το Καβαλλάρι
**Δ.δ. Κολχικού** -- το Κολχικό
**Δ.δ. Λαγκαδά** -- ο Λαγκαδάς
**Δ.δ. Λαγυνών** -- τα Λαγυνά
**Δ.δ. Περιβολακίου** -- το Περιβολάκι
**Δ.δ. Χρυσαυγής** -- η Χρυσαυγή

Δήμαρχοι
--------

Για τον πλήρη κατάλογο δημάρχων του Λαγκαδά από συστάσεως του δήμου, δείτε Δήμος Λαγκαδά.
* 1999-2002 Βλάσιος Κωνσταντινίδης
* 2003-2010 Ιωάννης Καραγιάννης

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Στοιχεία για το δήμο Λαγκαδά από το Υπουργείο Εσωτερικών Αρχειοθετήθηκε 2003-10-11 στο Wayback Machine.
Το **Γιάστρεμπατς** (*σερβικά :* Јастребац) είναι βουνό της κεντρικής Σερβίας μεταξύ Νις, Αλέκσινατς, Κρούσεβατς, Μπλάτσε και Προκούπλια. Αποτελείται από δύο τμήματα το Μεγάλο και τη Μικρό Γιάστρεμπατς. Από την οροσειρά Κοπαονίκ διαχωρίζεται από το φαράγγι Γιάνκο στον ποταμό Μπλάτασνιτσι. Οι υψηλότερες κορυφές των Βέλικα Τζούλιτσα με 1492 μέτρα, η Πόγλεδ με 1481 μέτρα, η Ζμάιεβατς με 1.313 μέτρα και η Μπέλα στένα με 1.257 μέτρα.

Βρίσκεται 480 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, στους πρόποδες του υπάρχουν πολλές θεραπευτικές ιαματικές πηγές, θεραπευτικά κέντρα και εργοστάσιο εμφιάλωσης νερού.

Το όρος χαρακτηρίζεται από άφθονα φυλλοβόλα και κωνοφόρα δάση, με λευκές σημύδες, και πολλά υδάτινα ρεύματα, πηγές και ρέματα. Στην κοντινά ποτάμια και ρέματα μπορούν να βρεθούν καραβίδες και πέστροφες, το οποίο είναι ένα σημάδι του πολύ καθαρού νερού. Στο όρος φύονται πολλά βρώσιμα φυτά όπως τσουκνίδα, πικραλίδα, άγρια φράουλα, μήλα, αχλαδιές και διάφορα είδη των μανιταριών.

Αναφορές
--------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Γιάστρεμπατς** |

* *Мала енциклопедија Просвета*, Треће издање (1985); Београд: „Просвета"; ISBN 86-07-00001-2
* Јован Ђ. Марковић (1990): *Енциклопедијски географски лексикон Југославије* Сарајево: „Свјетлост"; ISBN 86-01-02651-6
Ο **Γκενάντι Κόλμπιν**(ρωσικά: **Геннадий Колбин**, 7 Μαΐου 1927 στο Νίζνι Ταγκίλ - 15 Ιανουαρίου 1998) ήταν ο Πρώτος Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Καζακικής ΣΣΔ από τις 16 Δεκεμβρίου 1986 έως τις 22 Ιουνίου 1989. 

Ο Κόλμπιν δεν είχε εργαστεί στην Καζακική ΣΣΔ πριν τον διορισμό του. Διορίστηκε από τον Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, σε μια προσπάθεια να ξεριζώσει τη διαφθορά του Κομμουνιστικού Κόμματος της Καζακικής ΣΣΔ. 

Ως αουτσάιντερ στο Καζακστάν, ο διορισμός είχε αντιδράσεις στο Καζακστάν. Ο διορισμός του οδήγησε σε βίαιες διαδηλώσεις στην πρωτεύουσα του Καζακστάν Αλμάτι και σε άλλες πόλεις, με αποτέλεσμα τον θάνατο αρκετών διαδηλωτών και τον τραυματισμό εκατοντάδων. Αυτή η εξέγερση πλέον είναι γνωστή ως "Ζελτοκσάν", η Καζακική λέξη για τον "Δεκέμβριο". Έχει αναφερθεί ότι ο απερχόμενος γραμματέας, ο Ντινμουχαμέντ Κουνάγιεφ συμμετείχε στη διοργάνωση των διαδηλώσεων, στην οποία συμμετείχαν 60.000 διαδηλωτές.

Τον Ιούνιο του 1989, ο Κόλμπιν αντικαταστάθηκε από το ΚαζάκοΝουρσουλτάν Ναζαρμπάγεφ. Ο Κόλμπιν μεταφέρθηκε σε μια θέση στη Μόσχα.

Αναφορές
--------

* Martin McCauley, Who's Who in Russia Since 1900, Routledge, 1997, (ISBN 0-415-13898-1); p. 116

ISBN10-415-13898-1

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 2492155105813576320005
* GND: 1178479218

 |

 |
Ο **δήμος Λαμιέων** του προγράμματος Καποδίστριας ήταν δήμος που λειτούργησε την περίοδο 1999-2010. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση του παλαιότερου δήμου Λαμιέων και των γειτονικών του παλαιότερων κοινοτήτων, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Το 2010 καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Λαμιέων. Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα του νομού και συνόρευε με τους δήμους Ξυνιάδας και Δομοκού στα βόρεια, με τους δήμους Στυλίδας και Μώλου στα ανατολικά με τον δήμο Λειανοκλαδίου στα δυτικά και με τον δήμο Γοργοποτάμου στα νότια. Ο δήμος Λαμιέων καταλάμβανε έκταση 413.930 στρεμμάτων και είχε συνολικό πληθυσμό 58.601 κατοίκους (οι 46.406 από αυτούς ζουν στην πόλη της Λαμίας). Ο δήμος Λαμιέων σε ένα μεγάλο μέρος του ήταν πεδινός, ενώ το ορεινό του τμήμα επεκτεινόταν στα βουνά Οίτη στα νότια και Όθρυς στα βόρεια.

Ο δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:

 **Δ.δ. Λαμιέων**  -- η Λαμία [ 46.406 ]
 **Δ.δ. Αγίας Παρασκευής**  (Λιμογαρδίου) [ 1.012 ]
* η Αγία Παρασκευή [ 957 ]
* η Αγραδούλα [ 2 ]
* το Λιμογάρδι [ 35 ]
* το Παλαιοχώρι [ 18 ]

 **Δ.δ. Ανθήλης**  -- η Ανθήλη [ 1.475 ]
 **Δ.δ. Δίβρης**  -- η Δίβρη [ 302 ]
 **Δ.δ. Θερμοπυλών**  [ 565 ]
* οι Θερμοπύλες [ 273 ]
* τα Λουτρά Θερμοπυλών [ 292 ]

 **Δ.δ. Καλαμακίου**  [ 316 ]
* το Καλαμάκι [ 302 ]
* η Μονή Αντινίτσης [ 14 ]

 **Δ.δ. Κόμματος**  -- το Κόμμα [ 710 ]
 **Δ.δ. Κωσταλέξη**  -- ο Κωσταλέξης [ 753 ]
 **Δ.δ. Λυγαριάς**  [ 807 ]
* η Λυγαριά [ 573 ]
* η Αγριλιά [ 234 ]

 **Δ.δ. Μεγάλης Βρύσης**  -- Μεγάλη Βρύση [ 890 ]
 **Δ.δ. Ροδίτσης**  -- η Ροδίτσα [ 2.632 ]
 **Δ.δ. Σταυρού**  -- ο Σταυρός [ 2.090 ]
 **Δ.δ. Φραντζή**  [ 643 ]
* ο Φραντζής [ 471 ]
* τα Ζακαίικα [ 89 ]
* ο Υδρόμυλος [ 83 ]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δήμος Λαμιέων

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Φθιώτιδας |
| --- |
|  |
| Δήμοι | 
Δήμος Λαμιέων · Δήμος Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού · Δήμος Αγίου Κωνσταντίνου · Δήμος Αμφίκλειας · Δήμος Αταλάντης · Δήμος Γοργοπόταμου · Δήμος Δαφνουσίων · Δήμος Δομοκού · Δήμος Ελάτειας · Δήμος Εχιναίων · Δήμος Θεσσαλιώτιδας · Δήμος Καμένων Βούρλων · Δήμος Λειανοκλαδίου · Δήμος Μακρακώμης · Δήμος Μαλεσίνας · Δήμος Μώλου · Δήμος Ξυνιάδας · Δήμος Οπουντίων · Δήμος Πελασγίας · Δήμος Σπερχειάδας · Δήμος Στυλίδας · Δήμος Τιθορέας · Δήμος Υπάτης |
|  |
| Κοινότητες | 
Κοινότητα Παύλιανης · Κοινότητα Τυμφρηστού |

 |
Συντεταγμένες: 44°40′N 20°43′E﻿ / ﻿44.667°N 20.717°E﻿ / 44.667; 20.717

Θέση του Δήμου στη Σερβία
Η **Γκρότσκα** (*σερβικά: Гроцка*) είναι ένας από τους 17 δήμους της πόλης του Βελιγραδίου. Βρίσκεται στα ανατολικά του Βελιγραδίου στη δεξιά όχθη του Δούναβη σε υψόμετρο 71 μέτρα και είναι ένα από τα χαμηλότερα σημεία του Βελιγραδίου. Ο δήμος της Γκρότσκα καλύπτει μια έκταση 289 τετραγωνικά χιλιόμετρα, περιλαμβάνει 15 οικισμούς οι οποίοι χαρακτηρίζονται ως αγροτικοί, εκτός από τη δημοτική έδρα του Γκρότσκα η οποία είναι αστική.

Ιστορία
-------

Στην περιοχή υπάρχουν ερείπια από ρωμαϊκές βίγλες. Η πόλη πρώτη φορά αναφέρεται το 878 υπό σλαβικό όνομα Gradec.

Έγινε δήμος το 1956 και το 1957 διερευνήθηκε, έχει πληθυσμό 83.398 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Η περιοχή που βρίσκεται ο δήμος είναι από τις πιο γνωστές περιοχές καλλιέργειας φρούτων στη Σερβία. Υπάρχουν πολλές βιομηχανίες μεταποίησης φρούτων, επίσης πολλά εργοστάσια και μια βιομηχανία κλωστοϋφαντουργίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Politika, April 20, 2008, front page
2. ↑  "Δήμοι της Σερβίας, το 2006" Αρχειοθετήθηκε 2010-11-13 στο Wayback Machine. Στατιστική Υπηρεσία της Σερβίας

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Grocka  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 241208020
* GND: 4526554-9

 |

 |
Ο **Γκοθέλο Β΄** ο *οκνηρός*, γερμ. Gothelo II der flüchtige (1008 - 1046) από τον Οίκο του Αρντέν ήταν δούκας της Κάτω Λωρραίνης (1044-46).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γκοθέλο Α΄ του *μεγάλου* δούκα της Κάτω & Άνω Λωρραίνης και της αγνώστου ονόματος συζύγου του, αν και οι γενεαλόγοι κατασκεύασαν γι'αυτήν το όνομα Μπάρμπε ντε Λέμπαρτεν. 

Ο πατέρας του απεβίωσε το 1044, αλλά ο πρωτότοκος γιος του Γοδεφρείδος Γ΄, αν και ήταν συγκυβερνήτης με τον πατέρα του, δεν έλαβε το δουκάτο από τον Ερρίκο Γ΄ των Σαλίων της Γερμανίας. Αρχικά ο βασιλιάς δεν ήθελε να δώσει την Κάτω Λωρραίνη στον δευτερότοκο Γκοθέλο Β΄, καθώς ήταν οκνηρός, νωθρός και μάλλον με διανοητική υστέρηση. Όταν ο Γοδεφρείδος Γ΄ στασίασε, ο Ερρίκος Γ΄ τον φυλάκισε και όρισε τον Φρειδερίκο των Αρντέν, 2ο εξάδελφο του Γκοθέλο Α΄, ως δούκα της Κάτω Λωρραίνης.

Ο Γκοθέλο Β΄ απεβίωσε το 1046, αν και το έτος που δίδεται είναι αμφιλεγόμενο. Ο ομωνυμία με τον πατέρα του και η ασάφεια των εγγράφων κάνουν τον ρόλο του στο δουκάτο συζητήσιμο.

Αναφορές σε Πηγές
-----------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  Charles Cawley: «Medieval Lands». (Αγγλικά) *Charles Cawley, "Medieval Lands", 2006-2020*.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
3. ↑  Ludwig Conrady in 'Die Geschichte des Hauses Nassau: Von den ältesten Zeiten bis zu den ersten Trägern des Namens Nassau', \_Annalen des Vereins für nassauische Altertumskunde und Geschichtsforschung\_ 26 (1894) 1-130 & table 132-133. (as cited by Leo van de Pas, 8 May 2009 in soc.genealogy.medieval )
4. ↑  Also see: Theodor Schliephake in \_Geschichte von Nassau, von den ältesten Zeiten bis auf die Gegenwart, auf der Grundlage urkundlicher Quellenforschung\_, vol 1 (Wiesbaden, 1866)


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Gothelo II of Lower Lorraine  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Γκρυζέλντα-Κωνστάντσια**, πολων. Gryzelda Konstancja Zamoyska Wiśniowiecka (27 Απριλίου 1623 - 17 Απριλίου 1672) από τον Οίκο του Ζαμοΰσκι ήταν κόρη του βοϊβόδα της Ποδολίας και με τον γάμο της έγινε σύζυγος του βοϊβόδα της Ρουθηνίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν η μόνη κόρη του Τόμας Ζαμοΰσκι βοϊβόδα της Ποδολίας, στάροστ της Κρακοβίας & αντικαγκελλάριου της Πολωνο-Λιθουανικής Ένωσης και της Καταζύνας Οστρόγκσκας, κόρης του Ολεκσάντερ βοϊβόδα του Βολύν.

O αδελφός της Ιωάννης Ζαμοΰσκι (1627-1665) νυμφεύτηκε τη Μαρία Καζιμίρα Λουίζα ντε Λα Γκρανζ ντ'Αρκιάν. Όταν αυτός απεβίωσε, η Μαρία-Καζιμίρα-Λουίζα έκανε δεύτερο γάμο με τον Ιωάννη Γ΄ Σομπιέσκι βασιλιά της Πολωνίας-Λιθουανίας.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 1639 τον Ιερεμία Βισνιοβιέτσκι βοϊβόδα της Ρουθηνίας, πρίγκιπα του Βισνιόβιετς και είχε τέκνο:

* Μίχαλ-Κορύμπουτ 1640-1673, βασιλιάς της Πολωνίας-Λιθουανίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  p11457.htm#i114566. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.

Πηγές
-----

* 
*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Gryzelda Wiśniowiecka στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 311427993

 |

 |
Ο **Δημήτρης Καλλιγέρης** ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής και αγωνιζόταν ως επιθετικός και ως μέσος. Γεννήθηκε την 1 Ιανουαρίου 1949 στην Αθήνα και απεβίωσε στις 4 Δεκεμβρίου του 2011 μετά από τροχαίο ατύχημα.
Ξεκίνησε την αθλητική του σταδιοδρομία από τις Ακαδημίες νέων του Παναθηναϊκού. Το 1970 προωθήθηκε στην ανδρική ομάδα του Παναθηναϊκού στην οποία αγωνίστηκε στη θέση του αριστερού μέσου. Την πρώτη του σεζόν στον Παναθηναϊκό 1970-71 αγωνίστηκε σε 26 αγώνες για το Πρωτάθλημα ενώ σημείωσε και 2 γκολ για το Κύπελλο Ελλάδας. Αγωνίστηκε επίσης για το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης και αναδείχθηκε φιναλίστ. Συμμετείχε σε 5 αγώνες ως βασικός εναντίον της Ζένες Ες (2), Σλόβαν Μπρατισλάβας (2) και Ερυθρού Αστέρα.
Το 1972 αποκτήθηκε από την Καλαμάτα με την οποία αγωνίστηκε έως το 1974. Όταν αποσύρθηκε μετακόμισε στη Θήβα και εργάστηκε ως εστιάτορας ενώ υπήρξε και ερασιτέχνης αγιογράφος.

Παραπομπές
----------


1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 303864.
2. ↑  ««Εφυγε» ο Δημήτρης Καλλιγέρης». 5  Δεκεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 8  Ιουνίου 2019.
3. ↑  342950. Ανακτήθηκε στις 22  Απριλίου 2022.
Ο **Δημήτρης Καραπλής** (γεννήθηκε το 1978) είναι Έλληνας επαγγελματίας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 204εκ και αγωνιζόταν τόσο ως σμολ φόργουορντ όσο και ως πάουερ φόργουορντ.

Καριέρα
-------

Ο Δημήτρης Καραπλής έκανε τα πρώτα του μπασκετικά βήματα στον Α.Ο. Αμύντα Υμηττού.

Το 1997 πήρε μεταγραφή για τον Ολυμπιακό Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε για δύο χρόνια, χωρίς να καταφέρει ωστόσο να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Είχε την τύχη να αγωνιστεί στον τελικό του ΝΒΑ-FIBA Τουρνουά OPEN, με αντίπαλο τους Σικάγο Μπουλς, την ομάδα του Μάικλ Τζόρνταν.

Το καλοκαίρι του 1999 μετεγγράφη στον Γ.Σ. Αμαρουσίου, στον οποίο παρέμεινε μέχρι το 2002. Με την ομάδα του Αμαρουσίου κατέκτησε το Κύπελλο Σαπόρτα του 2001, νικώντας στον τελικό την γαλλική Ελάν Σαλόν με 74-72.

Το 2002 μεταπήδησε στον Γ.Σ. Πανελληνίου, στον οποίο παρέμεινε για δύο χρόνια.

Τη διετία 2004-06 αγωνίστηκε στον Α.Σ. Παπάγου, ενώ την αμέσως επόμενη διετία αγωνίστηκε στον Α.Σ.Ε. Δούκα.

Από το 2008 μέχρι και το 2010, ο Δημήτρης Καραπλής αγωνίστηκε αρχικά στον Ποσειδώνα Καλαμάτας κι έπειτα στον Γ.Σ. Μεσσήνης.

Το καλοκαίρι του 2010 μετεγγράφη στον Κρόνο Αγίου Δημητρίου, στον οποίο αγωνίζεται μέχρι και σήμερα.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Δημήτρης Καραπλής έχει υπάρξει μέλος της Ελληνικής Εθνικής ομάδας των Ελπίδων.

Τίτλοι
------

1 Κύπελλο Σαπόρτα: 2001

Πηγές
-----

*
Το μοναστήρι του Πομπλέτ
Ο **Γκιλέμ ντ'Αγκουλό** (13?-1393) ήταν Καταλανός ευγενής, Αββάς του Πομπλέτ, ο οποίος έλαβε εντολή από τον Πέδρο Δ΄ να αναλάβει σειρά μεταρρυθμίσεων, κτιριακών κατασκευών και την κατασκευή των βασιλικών τάφων στο Μοναστήρι του Πομπλέτ.

Βιογραφία
---------

Γεννημένος στην Καταλωνία, ο Γκιλέμ ντ'Αγκουλό διορίστηκε Αββάς του Πομπλέτ από τον Πέτρο της Αραγωνίας. Ο Αγκουλό προχώρησε στην ανέγερση αμυντικού χαρακτήρα πύργων, καθώς και οτιδήποτε άλλο αφορούσε την άμυνα του Αββαείου.

Παραπομπές
----------

1. ↑   *Llibre de poblet*, by Manuel de Montoliu, Poblet (Monastery),
2. ↑   *Studia monastica, Volume 13*, Abadía de Montserrat,
3. ↑   *Crónica, ponencias y comunicaciones, Volume 3*, 1962,

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------
Ο **Γοδεφρείδος της Ακουίλα** (Goffredo dell'Aquila) ήταν αριστοκράτης του Βασιλείου της Νεαπόλεως, κόμης του Φοντί και του Τραέτο, μέλος της οικογένειας ντελλ' Ακουίλα.

Ήταν γιος του Ριχάρδου Β΄, δούκα της Γκαέτα και της Ρανγκάρντα από την Οικογένεια Καετάνι. Όταν το 1104 ο πατέρας του έγινε δούκας της Γκαέτα τον διόρισε Κόμη του Φοντί και το 1130 κόμη του Τραέττο. Αδελφός του ήταν ο Ανδρέας, δούκας της Γκαέτα. 

Το 1152 εκλέχτηκε αυτοκράτορας και βασιλιάς της Ιταλίας ο Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα, η εκλογή έφερε πολλές ταραχές στην Ιταλική χερσόνησο από τους ημιανεξάρτητους ηγεμόνες. Ο Γοδεφρείδος και ο πατέρας του πήραν το μέρος του Πάπα στην διένεξη με τον Φρειδερίκο και αναγκάστηκαν να αντιμετωπίσουν στρατιωτικά τους άλλους βαρόνους που ήταν προσκείμενοι στον Φρειδερίκο. Ο κόμης Αντρέα ντι Ρουπεκανίνα εισέβαλε στα εδάφη του Γοδεφρείδου και κατέστρεψε το Φοντί ενώ εργότερα το ίδιο έγινε και με το Τραέττο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Giovanni Conte-Colino, *Storia di Fondi*, σελ. 113 έως 115 (Ιταλικά)
Το **gibibyte (γκιμπιμπάιτ)** είναι πολλαπλάσιο της μονάδας μπάιτ για ψηφιακές πληροφορίες. Είναι μέλος του συνόλου των μονάδων με δυαδικά προθέματα που ορίστηκαν από την διεθνή ηλεκτροτεχνική επιτροπή (IEC). Το σύμβολο της μονάδας του είναι **GiB**.

Το πρόθεμα gibi (γκίμπι) (σύμβολο **Gi**) αντιπροσωπεύει πολλαπλασιασμό με 10243, συνεπώς:

1 gibibyte = 230 bytes = 1073741824bytes = 1024 mebibytes
Το γκιμπιμπάιτ σχετίζεται στενά με το gigabyte (GB), που ορίζεται ως 109 bytes = 1000000000bytes, αλλά χρησιμοποιείται ως συνώνυμο του γκιμπιμπάιτ σε κάποια έκταση. 1GiB ≈ 1.074GB. 1024 gibibytes είναι ισοδύναμα με τεμπιμπάιτ.

Τα δυαδικά προθέματα χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο στην τεχνική βιβλιογραφία και στο λογισμικό ανοικτού κώδικα και είναι μέλη στο Διεθνές σύστημα ποσοτήτων.

Δείτε επίσης
------------

* Γκιμπιμπίτ
* IEEE 1541
* IEC 80000-13
* Τάξεις μεγέθους (δεδομένα)
* Προθέματα SI

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Prefixes for binary multiples». NIST. 2007. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2007.
2. ↑  «IEC 80000-13:2008». International Organization for Standardization. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2013.
Ο **Γοδεφρείδος** (*Godefroi de Hauteville*, 1020 - 1071) ήταν κόμης του Καπιτανάτου (δηλ. της Φότζια) από τον Οίκο των Ωτβίλ. Ήταν υιός του Τανκρέδου και της πρώτης συζύγου του Μουριέλας.

Βιογραφία
---------

Από τα αδέλφια του που είχαν από τη Νορμανδία πάει στη Ν. Ιταλία, οι Γουλιέλμος Α' και Ντρόγκο είχαν αποβιώσει αφήνοντας τον Ονφρουά κόμη της Απουλίας και Καλαβρίας· επίσης ο Ροβέρτος γυϊσκάρδος ήταν εκεί. Τέλος το 1053 έφθασαν ο Γοδεφρείδος, ο Γουλιέλμος και ο Μωζέρ. Πολέμησαν υποστηρίζοντας τον Ονφρουά στη μάχη του Σιβιτάτε εναντίον του πάπα και νίκησαν.

Ο Ονφρουά τους αντάμειψε κάνοντας το Γουλιέλμο Πρίγκιπα του Σαλέρνο και τον Μωζέρ κόμη του Καπιτανάτου (δηλ. της Φότζια). Το 1054 απεβίωσε ο Μωζέρ και ο Γοδεφρείδος έγινε κόμης του Καπιτανάτου· επίσης το 1057 απεβίωσε ο Ονφρουά και ο Ροβέρτος έγινε κόμης της Απουλίας και Καλαβρίας. Δύο έτη μετά έγινε μια εξέγερση στο Καπιτανάτο και ο Ροβέρτος, ως επικυρίαρχος, βοήθησε στην καταστολή της το Γοδεφρείδο, που αν και μεγαλύτερος δεν είχε ζήσει πολύ καιρό στη Ν. Ιταλία.

Έδωσε το Λοριτέλο στον υιό του Ροβέρτο Α' κάνοντάς τον κόμη της περιοχής. Κατέκτησε το Γκίσι που ανήκε στο παπικό κράτος, επεκτείνοντας έτσι το Καπιτανάτο προς τα ΒΔ. Απεβίωσε μάλλον το 1071.

Οικογένεια
----------

Είχε νυμφευτεί πρώτα στη Νορμανδία. Είχε τέκνα:

* Ροβέρτος Α', απεβ. 1107, κόμης του Λοριτέλο
* Ραλφ, κύριος του Καταντσάρο
* Γουλιέλμος, κύριος του Τιριόλο.

Νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά μια ανιψιά του Γκουαϊμάρ Δ' (όπως και ο Γουλιέλμος Α'), τη Θεοδώρα, κόρη του Παντούλφ κυρίου του Καπάτσιο. Υιός του ήταν ο:

* Τανκρέδος.

Επίσης αναφέρεται ένας ακόμη υιός του, ο Ντρόγκο ή Τάσο κόμης του Σιέτι.

Πηγές
-----

* Chalandon, Ferdinand. Histoire de la domination normande en Italie et en Sicile. Paris, 1907.
* Norwich, John Julius. The Normans in the South 1016-1130. Longmans: London, 1967.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Geoffrey of Hauteville  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Γναίος Αρουλένος Καίλιος Σαβίνος**, λαιτιν.: Gnaeus Arulenus Caelius Sabinus (άκμασε το 69) από το Γένος των Φλαβίων ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, ο οποίος ήταν ενεργός κατά τη διάρκεια του έτους των τεσσάρων Αυτοκρατόρων. Ήταν αντικαταστάτης ύπατος στο *nundinium* (την περίοδο υπατείας) από τον Απρίλιο ως τον Ιούνιο του 69 μαζί με τον αδελφό του Τίτο Φλάβιο Σαβίνο ΙΙΙ.

Βιογραφία
---------

Ο Γκάβιν Τάουνεντ έχει αναγνωρίσει τον Φλάβιο Σαβίνο ΙΙΙ ως ανιψιό του Αυτοκράτορα Βεσπασιανού και γιο του Τίτου Φλάβιου Σαβίνου ΙΙ, υπάτου το έτος 47, μία θέση που έγινε αποδεκτή από άλλους μελετητές.  Ο Τάκιτος περιγράφει τον Καίλιο Σαβίνο ως αδελφό του Φλάβιο Σαβίνου ΙΙΙ, οπότε ο Καίλιος Σαβίνος είναι γιος του Φλάβιου Σαβίνου ΙΙ υπάτου το 47. 

Λίγα είναι γνωστά για τις δραστηριότητες του Καίλιου Σαβίνου πριν από την υπατεία του. Σύμφωνα με τον Τάκιτο, ο Καίλιος Σαβίνος και ο αδελφός του διορίστηκαν ύπατοι για το δεύτερο *nundinium* (περίοδο υπατείας) του έτους 69, μία ρύθμιση που ο Όθων δεν άλλαξε.  Ωστόσο ο Τάουνεντ, επικαλούμενος τα στοιχεία ενός παπύρου από την Αίγυπτο, υποστήριξε ότι και οι δύο Σαβίνοι προορίζονταν από τον Νέρωνα να γίνουν *consules ordinarii* (κανονικοί ύπατοι) για το έτος αυτό, αλλά ο Γάλβας τους μετακίνησε από αυτή την πολύτιμη θέση στο ημερολόγιο, για το επόμενο *nundinium*.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
2. 1 2  «Prosopographia Imperii Romani» (Γερμανικά)
3. 1 2  «Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft» (Γερμανικά) J.B. Metzler, Verlag Alfred Druckenmüller. Στουτγκάρδη.
4. ↑  G.B. Townend, "The Consuls of A. D. 69/70", *American Journal of Philology*, 83 (1962), pp. 113-129
5. ↑  Gavin Townend, "Some Flavian Connections", *Journal of Roman Studies*, 51 (1961), pp. 55f
6. ↑  For example, Brian W. Jones, *The Emperor Domitian* (London: Routledge, 1992), p. 45
7. 1 2  Tacitus, *Histories*, i.77
8. ↑  Townend, "The Consuls of A. D. 69/70", p. 118

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 29920425
* LCCN: nr95037302
* GND: 102383529

 |

 |
Η **Εκκλησία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ** βρίσκεται κοντά στο Σαν Βιττορίνο, στην Λ' Άκουιλα, στη περιφέρεια του Αμπρούτσο, στην κεντρική Ιταλία και ανήκει στην Καθολική Εκκλησία. Κάτω από την εκκλησία υπάρχουν παλαιοχριστιανικές κατακόμβες, που το 1902 συμπεριελήφθησαν στη λίστα με τα εθνικά μνημεία της Ιταλίας.

Η ιστορία του ναού
------------------

Τον 5ο μ.Χ αιώνα, όταν αυτοκράτορας της Ρώμης ήταν ο Νέρβας, μαρτύρησε ο Άγιος Βιττορίνος και τάφηκε στο σημείο όπου είναι χτισμένη η εκκλησία. Οι κάτοικοι του Amiternum, που βρισκόταν στα περίχωρα του σημερινού Σαν Βιττορίνο (περιοχή της Λ’ Άκουιλα), έχτισαν προς τιμήν του Αγίου ένα ιερό, που ονομάστηκε *ecclesia sancti Victorini*. Η ύπαρξη του εν λόγω ιερού βεβαιώνεται σε έγγραφο του Αββαΐου της Φάρφα, το 763 μ.Χ. και ίχνη του εντοπίζονται στην αψίδα και στο βόρειο τμήμα της Εκκλησίας του Αρχαγγέλου Μιχαήλ. Το ιερό αφιερώθηκε στον Αρχάγγελο Μιχαήλ τον 8- 9ο αιώνα. Το 12ο αιώνα η εκκλησία επανακατασκευάστηκε σύμφωνα με το ρωμανικό ρυθμό και καθαγιάστηκε στις 24 Ιουλίου 1170, όπως αναγράφεται σε επιγραφή που βρίσκεται στο κυρίως ναό. Εκ νέου ανακαινίστηκε το 1528.   

Ο σεισμός της Λ’ Άκουιλα το 2009 προκάλεσε μεγάλες ζημιές στο ναό. Αφού ολοκληρώθηκαν οι εργασίες επισκευής η Εκκλησία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ ξανάνοιξε για το κοινό στα τέλη του 2011.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  *dati.beniculturali.it*.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 6  Ιανουαρίου 2021.
3. ↑
4. ↑
5. ↑   Touring Club Italiano, L'Italia - Abruzzo e Molise, Milano, Touring Editore, 2005, σελ. 124
6. ↑
7. ↑
Επιγραφή στα ιταλικά πάνω από την είσοδο στα Μουσεία του Βατικανού
Η Πόλη του Βατικανού είναι πόλη-κράτος που δημιουργήθηκε το 1929. Ως εκ τούτου, έγινε σαφώς διαχωρισμένο από την Αγία Έδρα, η οποία ήδη υπήρχε για πολλούς αιώνες πριν από την ημερομηνία αυτή.

Το σύνταγμα της χώρας δεν αναφέρει επίσημη γλώσσα. Ωστόσο, σύμφωνα με την παράγραφο 2 του *Legge sulle fonti del diritto* ("Νόμος σχετικά με τις πηγές του δικαίου"), της 7ης Ιουνίου 1929, εκδίδει τους νόμους και τους κανονισμούς δημοσιεύοντας τους στο *Supplemento per le leggi e disposizioni dello Stato della Città del Vaticano* στα ιταλικά, το οποίο επισυνάπτεται στο *Acta Apostolicae Sedis*[1]. Η επίσημη ιστοσελίδα του Βατικανού χρησιμοποιεί τα αγγλικά, ιταλικά, γαλλικά, γερμανικά, ισπανικά, λατινικά, πορτογαλικά, αραβικά, τα οποία βρίσκονται στην επίσημη ιστοσελίδα της Αγίας έδρας.

Περιγραφή
---------

Εντός του κράτους, χρησιμοποιούνται πολλές γλώσσες. Για παράδειγμα, οι νεοσύλλεκτοι της Ελβετικής Φρουράς του Ποντίφικα παίρνουν τον όρκο στη γλώσσα του καντονιού στο οποίο ανήκουν: γερμανικά, γαλλικά ή ιταλικά[2]. Η ημιεπίσημη εφημερίδα της Αγίας Έδρας *L'Osservatore Romano* δημοσιεύεται στα ιταλικά, αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, πολωνικά, πορτογαλικά και ισπανικά. Μια έκδοση στα Μαλαγιαλάμ προστέθηκε τον Ιούλιο του 2008.[3]

Η Αγία Έδρα χρησιμοποιεί κυρίως τη λατινική για τα πιο σημαντικά επίσημα έγγραφα, τα οποία δημοσιεύονται στο *Acta Apostolicae Sedis*.

Δεδομένου ότι το κράτος ήρθε σε ύπαρξη το 1929, τα περισσότερα από τα κτίρια που βρίσκονται μέσα σε αυτό χτίστηκαν πριν από αιώνες. Έτσι οι επιγραφές είναι κυρίως στα λατινικά αλλά υπάρχουν και επιγραφές στα ιταλικά, ελληνικά, γαλλικά και γερμανικά.[4]

Από το 1870 έως το 1929 το Βατικανό ήταν μέρος του Βασιλείου της Ιταλίας, του οποίου επίσημη γλώσσα ήταν επίσης τα ιταλικά. Πριν από το 1870 ήταν μέρος των Παπικών Κρατών, στα οποία ομιλούνταν τα τυπικά ιταλικά (βασισμένα στην διάλεκτο της Τοσκάνης) και διάφορες ιταλικές διάλεκτοι όπως η Εμιλιάνο-Ρομανιόλο αλλά στους πρώτους αιώνες της ύπαρξής του κράτους χρησιμοποιούνταν τα λατινικά για όλους τους επίσημους σκοπούς. Νωρίτερα ακόμα, ήταν μέρος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Τα πρώτα ιστορικά αρχεία δείχνουν ότι ο όρος "Βατικανό" χρησιμοποιήθηκε για να αναφερθεί σε μια ελώδη περιοχή, μεγαλύτερο από το Κράτος της Πόλης του Βατικανού. Κατά τη διάρκεια της μοναρχίας και την εποχή της δημοκρατίας, η περιοχή ήταν γνωστή ως *Ager Vaticanus*. Από τον 2ο αιώνα μ.Χ. το τοπωνύμιο *Vaticanum* εφαρμόστηκε σε μια περιοχή που αντιστοιχεί περίπου στο παρόν σύνορο του κράτους της Πόλης του Βατικανού.[5]

Παραπομπές
----------

1. ↑  The text of the first seven items published in that supplement is given here. Αρχειοθετήθηκε 2010-12-27 στο Wayback Machine.
2. ↑  On the website of the Swiss Guard shop Αρχειοθετήθηκε 2008-06-22 στο Wayback Machine. English also is found.
3. ↑  L'osservatore Romano
4. ↑  Camposanto Teutonico
5. ↑  Vatican City in the Past Σφάλμα στο πρότυπο webarchive: Ελέγξτε την τιμή `|url=`. Empty.
Η πρώτη **Διάσκεψη της Μόσχας** του Β' Παγκοσμίου Πολέμου έλαβε χώρα από τις 29 Σεπτεμβρίου έως και την 1 Οκτωβρίου του 1941 στην ομώνυμη πόλη της Ρωσίας.

Ο Άβερελ Χάριμαν, Πρεσβευτής των ΗΠΑ στην ΕΣΣΔ, εκπροσωπώντας τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και ο λόρδος Μπίβερμπρουκ, εκπροσωπώντας το Ηνωμένο Βασίλειο, συναντήθηκαν με τον Ιωσήφ Στάλιν (ηγέτη της Σοβιετικής Ένωσης) για να εγγυηθούν ότι οι δύο αυτές ηγετικές συμμαχικές δυνάμεις θα βοηθούσαν και θα υποστήριζαν την Σοβιετική Ένωση στον κοινό αγώνα κατά της Ναζιστικής Γερμανίας.

Δείτε επίσης
------------

* Δεύτερη Διάσκεψη της Μόσχας (1942)
* Τρίτη Διάσκεψη της Μόσχας (1943)
* Τέταρτη Διάσκεψη της Μόσχας (1944)

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------
Ο **Δήμος Ασσήρου** ήταν δήμος του νομού Θεσσαλονίκης που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Λαγκαδά. Βρισκόταν στο βόρειο τμήμα του νομού. Αποτελούνταν από 2 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 89,1 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 3861 κατοίκους (σύμφωνα με την απογραφή του 2001). Έδρα του δήμου ήταν η Άσσηρος.

Διαίρεση
--------

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (σε αγκύλες ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):

 **Δ.δ. Ασσήρου**  [ 2.481 ] 
* η Άσσηρος [ 2.264 ]
* το Εξαμίλιον [ 217 ]

 **Δ.δ. Κριθιάς**  (Κριθέας) -- η Κριθιά [ 1.380 ]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Υπουργείο εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.
* Αρχική Σελίδα του Δήμου Ασσήρου
* Κατάλογος αρχαιολογικών χώρων Δήμου Ασσήρου
* Σελίδες της ανασκαφής τούμπας Ασσήρου
* Πληροφορίες για την παλαιότερη κοινότητα Ασσήρου[*νεκρός σύνδεσμος*]
**Γνήτες** ή **Ίγνητες** ονομάζονταν στη Ρόδο οι «γνήσιοι» (από όπου και η προέλευση της λέξεως), δηλαδή οι προϊστορικοί Έλληνες ιθαγενείς κάτοικοι του νησιού. Οι ***«`Ιγνητες Ρόδιοι»*** ήταν όσοι απέδιδαν την καταγωγή τους στους 6 μυθικούς αδελφούς Γνήτες. Κατά την ελληνική μυθολογία οι Γνήτες ήταν γιοι του θεού Ποσειδώνα και της αδελφής των Τελχίνων Αλίας ή Καφείρας ή Λευκοθέας. Οι Ρόδιοι πίστευαν ότι οι Γνήτες κατοικούσαν στην ανατολική πλευρά του νησιού τους και για τον λόγο αυτό τους έδιναν την ονομασία *«προσηώοι δαίμονες»* (= «οι προς την αυγή δαίμονες»).

Κατά την τοπική παράδοση (Διόδ. Ε 55) οι Γνήτες κάποτε εμπόδισαν τη θεά Αφροδίτη να αποβιβασθεί στη Ρόδο και η θεά τους τιμώρησε *«εμβαλούσα αυτοίς μανίαν»*, δηλαδή τους ενεφύσησε ερωτική μανία, υπό την κυριαρχία της οποίας βίασαν τη μητέρα τους και έκαναν πολλά άλλα κακουργήματα. Για αυτές τις πράξεις τους, ο Ποσειδώνας αναγκάσθηκε να τους κρύψει κάτω από τη γη.

Πηγή
----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 279
Συντεταγμένες: 40°23′14.971″N 44°13′43.050″E﻿ / ﻿40.38749194°N 44.22862500°E﻿ / 40.38749194; 44.22862500

Η **Εκκλησία του Βαχραμασέν** (αρμενικά: *Վահրամաշեն եկեղեցի*) είναι εκκλησία επί των πλαγιών του όρους Αραγκάτς, στο μαρζ του Αραγκατσότν, στην Αρμενία, πλησίον των ερειπίων του φρουρίου του Αμπέρντ. Λόγω της τοποθεσίας της, είναι επίσης γνωστή ως **Εκκλησία του Αμπέρντ**.

Ιστορία
-------

Η εκκλησία ανεγέρθηκε από τον πρίγκιπα Βαχράμ Παχλαβουνί, προς τιμήν του οποίου και έλαβε το όνομά της. Επιγραφή επί της εσωτερικής πλευράς του υπέρθυρου της βόρειας πύλης αναφέρει το 1026 ως έτος αποπεράτωσης των εργασιών ανέγερσης της εκκλησίας.

Το κτίριο υπέστη εργασίες αναστήλωσης το 1936 και το 1970.

Αρχιτεκτονική
-------------

Δομικό υλικό το οποίο και χρησιμοποιήθηκε για την ανέγερση του ναού ήταν τοπικής προελεύσεως βασάλτης. Η κάτοψη του σχεδίου είναι σε σχήμα εγγεγραμμένου σταυρού σε ορθογώνιο, με αποτέλεσμα το κτίριο, εξωτερικά, να εμφανίζεται ως ορθογώνιου σχήματος, ενώ το εσωτερικό του είναι σταυροειδούς σχήματος, με τέσσερα μικρού σχήματος δώματα να βρίσκονται σε καθεμία εκ των γωνιών του. Μία εκ των κεραιών του σταυρού καταλήγει σε ημικυκλικού σχήματος αψίδα ιερού.

Επί της οροφής του κτιρίου βρίσκεται μεγάλου σχήματος, δωδεκάπλευρο τύμπανο, πλαισιωμένο από ζεύγη στενών, διακοσμητικού χαρακτήρα, κιόνων, οι οποίοι βρίσκονται στα άκρα της καθεμίας πλευράς. Κωνικού σχήματος ομπρελοειδής θόλος επιστεγάζει το τύμπανο. Σε καθέναν εκ των τοίχων του κτιρίου υπάρχει από ένα στενό παράθυρο, ενώ, στη βάση του τυμπάνου, υπάρχουν τέσσερα επιπλέον παράθυρα. Συνολικά, δύο πύλες εισόδου οδηγούν εντός της εκκλησίας: μία εντός του νότιου τοίχου και μία δεύτερη εντός του βόρειου τοίχου, ενώ η νότια πύλη είναι πλαισιωμένη από διπλή αψίδα.

Άποψη της Εκκλησίας του Βαχραμασέν.Άποψη της Εκκλησίας του Βαχραμασέν και των ερειπίων του φρουρίου του Αμπέρντ.

Άποψη της νότιας πύλης της εκκλησίας.Εσωτερική άποψη της εκκλησίας.Εσωτερική άποψη του θόλου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  *Wiki Loves Monuments monuments database*. 7  Νοεμβρίου 2017. tools.wmflabs.org/heritage/api/api.php?action=search&format=json&srcountry=am&srlang=hy&srid=2.28%2F5.2.
2. ↑
3. 1 2 3 4
4. 1 2
5. 1 2 3 4 5 6 7
6. 1 2 3 4 5 6

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρμενία
 |

 |
Ο Άγιος Μαρίνος είναι ένα έθνος που περιβάλλεται από την Ιταλία. Το Άγιο Μαρίνο αναγνωρίζει δύο επίσημες γλώσσες, τα Ιταλικά και τα Αγιομαρινικά. Περίπου το 83% του πληθυσμού μιλά τα Αγιομαρινικά, η οποία θεωρείται μια παραλλαγή της Εμιλιανο-Ρομανιολικής διαλέκτου που ομιλείται επίσης στις γύρω περιοχές της Ιταλίας. Ενώ τα ιταλικά είναι η γλώσσα της καθημερινής χρήσης, χρησιμοποιούνται επίσης φράσεις και ιδιωματισμοί από τα Αγιομαρινικά. Πολλοί κάτοικοι ομιλούν τα αγγλικά ως τρίτη γλώσσα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Culture of San Marino - history, people, clothing, women, beliefs, food, family, social, marriage». *www.everyculture.com*. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2016.
2. ↑  «Ethnicity, Language, & Religion of San Marino». *www.safaritheglobe.com*. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2016.
Αποτελέσματα
Το **Ελευθεριακό Κόμμα** (*Libertarian Party*) είναι πολιτικό κόμμα στις Ηνωμένες Πολιτείες που προωθεί την απουσία του κράτους από την οικονομία, (laissez-faire) αλλα και την κοινωνία. Το κόμμα επίσημα στις 11 Δεκεμβρίου 1971 στο Κολοράντο Σπρινγκς. 

Η ίδρυση του κόμματος έγινε ως αντίδραση στις πολιτικές του τότε προέδρου, Ρίτσαρντ Νίξον.

Το κόμμα προωθεί γενικά μια κλασσική φιλελεύθερη ατζέντα, εν αντίθεσει με τον σύγχρονο φιλελευθερισμό του Δημοκρατικού Κόμματος και τον συντηρητισμό των Ρεπουμπλικανών. Οι θέσεις περιλαμβάνουν τη νομιμοποίηση των ναρκωτικών, τον τερματισμό της θανατικής ποινής και την υποστήριξη της οπλοκατοχής.

Αυτήν τη στιγμή είναι το τρίτο μεγαλύτερο πολιτικό κόμμα στις Ηνωμένες Πολιτείες, και έχει ένα μέλος στο Κονγκρέσο. Στις εκλογές του Νοεμβρίου 2020, οι κέρδισε μία έδρα στη Βουλή των Αντιπροσώπων του Ουαϊόμινγκ.


|  |
| --- |
| ***Πολιτικά Κόμματα των* Ηνωμένων Πολιτειών**
Σημαία των Ηνωμένων Πολιτειών |
| **Δημοκρατικό** | **Ρεπουμπλικανικό** |
|  |  |
| Συνταγματικό | Ελευθεριακό | Πράσινο |
|  |  |  |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Murphy, Michael Patrick (2004). *The Government*. iUniverse. σελ. 555. ISBN 978-0-595-30863-7.
2. ↑  «Crime and Justice». Libertarian Party. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2020.
Το **Γιεσίλμπουρτς** (τουρκικά: Yeşilburç) είναι ένα πρώην χωριό καραμανλήδων στην Καππαδοκία, περίπου 3 χλμ βόρεια της Νίγδης. Μετά τη συνθήκη της Λωζάνης εποικίστηκε από ελληνόφωνους μουσουλμάνους από την σημερινή Κιβωτό Γρεβενών. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.400 μέτρων.

Γεωγραφία
---------

Με γεωγραφικές συντεταγμένες 38.01 Β 34.40 Α, το Γιεσίλμπουρτς βρίσκεται 5 χιλιόμετρα βόρεια της Νίγδης και 5 χιλιόμετρα νότια του φράγματος Γκεμπερέ. Βρίσκεται σε μια υψωμένη κοιλάδα και περιβάλλεται από κήπους με φρούτα. Ο πληθυσμός του χωριού είναι 504 κάτοικοι  σύμφωνα με στοιχεία του 2011.

Ιστορία
-------

Το Γιεσίλμπουρτς, παλαιότερα γνωστό ως *Τένεϊ* ήταν χωριό καραμανλήδων. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών στην δεκαετία του 1920, απελάθηκαν στην Ελλάδα όπως και οι περισσότεροι Έλληνες. Οι Έλληνες απελαθέντες μεταφέρθηκαν στην Κέρκυρα. Εν τω μεταξύ ελληνόφωνοι μουσουλμάνοι από το χωριό Κιβωτός (τουρκικά: *Krifçe*) Γρεβενών απελάθηκαν στην Τουρκία. Αυτοί μετοίκησαν στο Γιεσίλμπουρτς το 1926.

Οικονομία
---------

Τα φρούτα είναι τα κύρια προϊόντα του Γιεσίλμπουρτς. Το χωριό ειδικεύεται στην παραγωγή μήλων. Τουριστικά, το χωριό έχει σημαντικές δυνατότητες επειδή οι Καραμανλήδες άφησαν πολλά ιστορικά κτίρια. Ωστόσο, σήμερα ο τουρισμός δεν παίζει κανένα ρόλο στην οικονομία του χωριού.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Συλλογή ιστοριών και τραγουδιών στην δυτικομακεδονική διάλεκτο των Βαλαχάδων του Γιεσίλμπουρτς
* Η αρχιτεκτονική του Γιεσίλμπουρτς

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Statistical Institute». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Απριλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2019.
2. ↑  Turizmin sesi (Τουρκικά)
Η **Γιετνεμπέρς Νιγκουσί** (γεν. 24 Ιανουαρίου 1982 στην Αμάρα) είναι Αιθιόπισσα δικηγόρος και ακτιβίστρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Αγωνίζεται για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία και την ένταξή τους στην κοινωνία.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο πατέρας της, Νιγκέμπι, κατάγεται από οικογένεια Ορθόδοξων ιερέων. Είχε επτά αδέλφια. Η Νιγκουσί τυφλώθηκε από μηνιγγίτιδα όταν ήταν πέντε ετών. Σύμφωνα με την ίδια έλαβε θεραπεία σε νοσοκομείο δύο χρόνια αργότερα. Χάρη στο ότι ήταν τυφλή, δεν υποχρεώθηκε σε γάμο ως ανήλικη.

Η Νιγκουσί φοίτησε στο σχολείο για τυφλούς στο Σασεμένε, το οποίο διοικούσαν οι καθολικές μοναχές. Εδώ προωθήθηκαν οι δεξιότητές της. Κατά τη διάρκεια των σπουδών συνειδητοποίησε τον βαθμό της κοινωνικής ανισότητας των γυναικών στη αφρικανική κοινωνία. Στη συνέχεια, η Nigussie επισκέφθηκε τη *δευτεροβάθμιο σχολείο Menelik II* στην πρωτεύουσα της Αιθιοπίας Αντίς Αμπέμπα και σπούδασε επίσης στο τοπικό πανεπιστήμο νομική. Επωφελήθηκε από το γεγονός ότι στη δεκαετία του 1960 και του 1970 οι Αμερικανοί είχαν ιδρύσει μια μεγάλη βιβλιοθήκη με βιβλία σε γραφή Braille στο πανεπιστήμιο τους. Όπως αναφέρει η ίδια σε συνέντευξή της: «Ως εκ τούτου, οι τυφλοί δεν είχαμε κανένα πρόβλημα με τους "παλιούς »νόμους". Το πρόβλημά μας ήταν οι νέοι νόμοι που ήρθαν μετά την αλλαγή κυβέρνησης στη δεκαετία του 1990 [.. . ]. Χρειαζόμασταν άτομα με όραση για να μας διαβάσουν τους νέους νόμους που μεταγράψαμε σε Braille». Εκτός από πτυχίο νομικής και μεταπτυχιακό στην κοινωνική εργασία, αυτή τη στιγμή ολοκληρώνει άλλο μεταπτυχιακό στη διεθνή έρευνα για την ειρήνη και τις συγκρούσεις στο Πανεπιστήμιο της Αντίς Αμπέμπα.

Η Nigussie ασπάστηκε την καθολική θρησκεία, η οποία στην πατρίδα της αποτελεί μια μειονότητα.

Έργο
----

Ως μαθήτρια στο γυμνάσιο της, η Nigussie ήταν πρόεδρος του μαθητικού συμβουλίου. Ως φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο της Αντίς Αμπέμπα, συμμετείχε στην ίδρυση ενός κινήματος κατά του AIDS και ίδρυσε μια φοιτητική οργάνωση γυναικών το 2006, και ανέλαβε την καθοδήγησή της.

Η Nigussie συμμετείχε ενεργά σε περισσότερους από 20 οργανισμούς της Αιθιοπίας, συμπεριλαμβανομένου του *Εθνικού Δικτύου Δράσης για την Αναπηρία* της Αιθιοπίας (ECDD) που εργάζεται για άτομα με ειδικές ανάγκες και αναπτυξιακά θέματα στη χώρα καταγωγής της. Ήταν εκτελεστική διευθύντρια του ECDD από το 2011 έως το 2015.

Από το 2016 εργάζεται ως υπάλληλος ένταξης για τη μη κυβερνητική οργάνωση Light for the World με έδρα τη Βιέννη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά) *Munzinger Personen*. 00000031292. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  «Ela Bhatt» (στα Αγγλικά). rightlivelihoodaward.org. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2021.
3. 1 2 3  Walther, Konstanze: *Von der Logik, eine Anführerin zu sein* bei wienerzeitung.at, 1. Dezember 2016 (abgerufen am 26. September 2017).(Γερμανικά)
4. ↑  «ecdd-ethiopia.org» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2021.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 8502164357936913250008
* GND: 1250180295

 |

 |