recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Τρισδιάστατη απεικόνιση της χημικής δομής του εξαβορανίου(10)
Το **εξαβοράνιο(10)** [αγγλικά *hexaborane(10)*] είναι ανόργανη ένωση με μοριακό τύπο **B6H10**. Το χημικά καθαρό εξαβοράνιο(10), στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, είναι άχρωμο υγρό, που είναι ασταθές παρουσία του ατμοσφαιρικού αέρα.

Παραγωγή
--------

Μια εργαστηριακή παραγωγική οδός αρχίζει με τη βρωμίωση πενταβορανίου(11), ακολουθούμενη από αποπρωτονίωση, δίνοντας (ενδιάμεσα) το ανιόν [B5H7Br]–. Στη συνέχεια, αυτό το ανιονικό σύμπλεγμα ανάγεται με διβοράνιο(6), δίνοντας εξαβοράνιο(10):

{\displaystyle \mathrm {KB\_{5}H\_{7}Br+{\frac {1}{2}}B\_{2}H\_{6}{\xrightarrow {}}B\_{6}H\_{10}+KBr} }

Το εξαβοράνιο(10) μπορεί επίσης να παραχθεί με πυρόλυση πενταβορανίου(11):

{\displaystyle \mathrm {6B\_{5}H\_{11}\xrightarrow {-20^{o}C} 5B\_{6}H\_{10}+8H\_{2}\uparrow } }

Χημική συμπεριφορά
------------------

Το εξαβοράνιο(10), ανάλογα με τις επικρατούσες συνθήκες, μπορεί είτε να αποπρωτονιωθεί, δίνοντας [B6H9]–, είτε να πρωτονιωθεί, δίνοντας [B6H11]+.

Το εξαβοράνιο(10) καίγεται παρουσία οξυγόνου, παράγοντας οξείδιο του βορίου (B2O3):

{\displaystyle \mathrm {B\_{6}H\_{10}+7O\_{2}\xrightarrow {} 3B\_{2}O\_{3}+5H\_{2}O} }

Το εξαβοράνιο(10) υδρολύεται, παράγοντας βορικό οξύ (H3BO3):

{\displaystyle \mathrm {B\_{6}H\_{10}+18H\_{2}O\xrightarrow {} 6H\_{3}BO\_{3}+14H\_{2}\uparrow } }

Πατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές
--------------------------------------

1. 1 2 3  Remmel, R. J.; Johnson, H. D.; Brice, V. T.; Shore, S. G.; Gaines, D. F. (1979). «Hexaborane(10)». *Inorganic Syntheses* **19**: 247. doi:10.1002/9780470132500.ch58. ISBN 9780470132500.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ενώσεις, κράματα και ορυκτά του βορίου |
| --- |
|  |
| Ανόργανες ενώσεις | 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Ανόργανα βοράνια | 

|  |  |
| --- | --- |
| Μη κυκλικά βοράνια(χωρίς ετεροάτομα) | 
BH3  · B2H4  · B2H6  · B3H5  · B3H7  · B4H10  · B5H9  · B5H11  · B6H10  · B6H12  · B7H5  · B8H12  · B8H14 |
|  |
| Αλοβοράνια | 
BF3  · B2F4  · BBr3  · ΒΙ3 |
|  |
| Ισοκυκλικά βοράνια | 
Τριβοριράνιο(3) |
|  |
| Ετεροκυκλικά βοράνια | 
Οξαδιβοριράνιο |

 |
|  |
| Βορίδια | 
ScB12 |
|  |
| Ανόργανα σύμπλοκα | 
LiBH4  · Be(BH4)2 |

 |
|  |
| Οργανικές ενώσεις | 

|  |
| --- |
|  |
| Αλειφατικές ενώσεις | 
CH3BH2 |
|  |
| Ετεροκυκλικές ενώσεις | 
C2H5B  · CH2B2  · C4H9B  · C4H9BO  · C4H5B  · C4H4B2 |

 |
|  |
| Ορυκτά του βορίου | 
Βόρακας  · Βακερίτης  · Ουλεξίτης |

 |
Ο **Εγβέρτος Β΄ της Νορθουμβρίας** ήταν βασιλιάς της Νορθουμβρίας στα τέλη του 9ου αιώνα αλλά ελάχιστες πηγές υπάρχουν για την περίοδο της βασιλείας του.
Σε αντίθεση με τον προκάτοχο του Ρίκζιγκ της Νορθουμβρίας ο οποίος είχε βασιλεύσει σε ολόκληρη την Νορθουμβρία μετά την εκθρόνιση του Εγβέρτου Α΄ πρώτου υποτελή βασιλιά μετά την κατάκτηση των Βίκινγκ ο Εγβέρτος Β΄ βασίλευσε μόνο σε ένα μικρό τμήμα στην βόρεια Αγγλία και στην νότια Σκωτία βόρεια του ποταμού Τιν. Δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με την κυβέρνηση των εδαφών που βρίσκονταν βόρεια από το βασίλειο του Εγβέρτου.
Η άνοδος του Εγβέρτου Β΄ και ο θάνατος του βασιλιά Ρίκζιγκ καταγράφονται από τον Συμεών του Νταρχάμ το έτος 876 :

*"Ο παγανιστής βασιλιάς Χάλφνταν διένειμε το βασίλειο της Νορθουμβρίας ανάμεσα στον εαυτό του και τους οπαδούς του, μετά τον θάνατο του βασιλιά των Νορθουμβρίων Ρίκζιγκ νέος βασιλιάς εξελέγη ο Εγβέρτος αλλά μονάχα στα βόρεια του ποταμού Τιρ".*

Ο Συμεών του Νταρχάμ καταγράφει επίσης την εκλογή νέου βασιλιά στην Γιορκ και στην νότια Νορθουμβρία μετά τον θάνατο του Χάλφνταν Ράγκναρσον (883) :

*"Ο Άγιος Κάθμπερτ υπό την καθοδήγηση ενός οράματος διέταξε τον κόμη Ίντριντ να πει στον επίσκοπο και σε ολόκληρο τον στρατό των Άγγλων και των Δανών να πληρώσουν λύτρα για την απελευθέρωση του Γκάθριντ, του γιου του Αρδικνούτου τον οποίο οι Δανοί είχαν πουλήσει σαν δούλο σε μια χήρα στο Ουίτινγκαμ και να τον αναθρέψουν ως βασιλιά, τελικά βασίλευσε στην Γιορκ και ο Εγβέρτος στην υπόλοιπη Νορθουμβρία"*.

Οι πηγές γράφουν ότι ο δεύτερος Εγβέρτος βασίλευσε μόνο δυο χρόνια αλλά αυτό πιθανότατα να αναφέρονται στα δικαιώματα του να διεκδικήσει τον θρόνο σε ολόκληρη την Νορθουμβρία. Ο Νίκολας Χιγκάμ βλέπει αυτή την αναφορά του Συμεών σαν μια ανεπίσημη καταγραφή για την εγκατάσταση Βίκινγκ στην στην νότια Νορθουμβρία ενώ ο Εγβέρτος βασίλευσε στην βόρεια.
Διάδοχος του Εγβέρτου Β΄ ήταν ο Ίντγουλφ Β΄ της Νορθουμβρίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Anglo-Saxon Aristocracy: Tracing Lineages». *Anglo-Saxon Aristocracy: Tracing Lineages*. Ιουλίου 2005. σελ. 411.
2. ↑  Symeon of Durham, p. 493.
3. ↑  Symeon of Durham, p. 495.
4. ↑  Symeon of Durham, p. 761; Higham, p. 183.

Πηγές
-----

* Higham, N.J. The Kingdom of Northumbria AD 350-1100. Stroud: Sutton, 1993.
* Kirby, D.P. The Earliest English Kings. London: Unwin Hyman, 1991.
* Symeon of Durham (1855). "The Historical Works of Simeon of Durham". Church Historians of England, volume III, part II. J. Stevenson, translator. Seeley's. Retrieved 2007-01-27.

|  |
| --- |
| Εγβέρτος Β΄ της Νορθουμβρίας  **Θάνατος:** 878 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΡίκζιγκ της Νορθουμβρίας | **Βασιλιάς του Μπάμπουργκ**876 - 878 | ΔιάδοχοςΊντγουλφ Β΄ της Νορθουμβρίας |
Αναπαράσταση της θυλακίτιδας ωλεκράνου.
**Θυλακίτιδα** είναι η φλεγμονή ενός ή περισσότερων θυλάκων (σάκοι γεμάτοι με υγρό) της άρθρωσης στο σώμα. Ο θύλακας είναι ένας κλειστός, γεμάτος με υγρό σάκος που λειτουργεί ως επιφάνεια ολίσθησης για τη μείωση της τριβής μεταξύ των ιστών του σώματος. Οι μείζονες θύλακες βρίσκονται δίπλα στους τένοντες κοντά στις μεγάλες αρθρώσεις, όπως στους ώμους, στους αγκώνες, στα ισχία και στα γόνατα.

Η θυλακίτιδα συνήθως εμφανίζεται για μικρό χρονικό διάστημα. Μπορεί να περιορίζει την κίνηση, αλλά γενικά δεν προκαλεί παραμόρφωση. Οι πιο συχνές αιτίες είναι ο τραυματισμός, η υπερβολική χρήση ή η μόλυνση. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί λόγω άλλων παθολογικών καταστάσεων, όπως η αρθρίτιδα, η τενοντίτιδα, ο διαβήτης και οι παθήσεις του θυρεοειδούς.

Υπάρχουν περισσότεροι από 150 θύλακες στο σώμα. Κι παρόλο που η θυλακίτιδα μπορεί να εμφανιστεί σε κάθε άρθρωση στο σώμα, τα συνήθη είδη που καταγράφονται είναι η οπισθοπτερνική θυλακίτιδα (στον Αχίλλειο τένοντα), η θυλακίτιδα ισχίου, η θυλακίτιδα ωλεκράνου (στον αγκώνα), και η προεπιγονατιδική θυλακίτιδα (στην επιγονατίδα).

Η θυλακίτιδα διαφοροποιείται σε σχέση με την αρθρίτιδα ως προς τα αίτια σχηματισμού της. Η αρθρίτιδα συνήθως προκύπτει από τη φυσιολογική φθορά του χόνδρου, της λείας επένδυσης στα άκρα των οστών, και η παραμόρφωση είναι συνήθως μόνιμη. Αντίθετα, η θυλακίτιδα αποτελεί έναν παροδικό ερεθισμό. Δε δημιουργεί μακροχρόνιες βλάβες, εκτός κι αν υπάρχει κατάχρηση της άρθρωσης. Αντίστοιχα, η τενοντίτιδα είναι ο ερεθισμός του τένοντα.

Τα συμπτώματα που συνήθως εμφανίζονται είναι πόνος και ενόχληση στην πληγείσα περιοχή, και συχνά υπάρχει ορατό οίδημα. Η διάγνωση πραγματοποιείται με φυσική εξέταση του ασθενή, και απεικονιστικές εξετάσεις, όπως η ακτινογραφία και η μαγνητική τομογραφία. Η αντιμετώπιση της φλεγμονής περιλαμβάνει την ανάπαυση, τη χρήση φαρμάκων για την ανακούφιση από τον πόνο ή τη χρήση πάγου. Εάν δεν υπάρχει βελτίωση, μπορεί να γίνει έγχυση φαρμάκου στην περιοχή γύρω από τον πρησμένο θύλακα. Εάν η άρθρωση εξακολουθεί να μην βελτιώνεται μετά από 6 έως 12 μήνες, μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση για την αποκατάσταση της βλάβης και την ανακούφιση της πίεσης στον θύλακα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Bursitis». *www.hopkinsmedicine.org* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2022.
2. ↑  «Bursitis - Symptoms and causes». *Mayo Clinic* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2022.
3. ↑  Vigorita, Vincent J. (2008). *Orthopaedic Pathology*. Lippincott Williams & Wilkins. ISBN 978-0-7817-9670-5.
4. ↑  «Bursitis: Types, Symptoms, Treatment & FAQs». *Cleveland Clinic*. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2022.
5. ↑  «Bursitis». *Physiopedia* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2022.
6. 1 2  «Bursitis». *medlineplus.gov*. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2022.
Ο **Ερρίκος Α΄**, γαλλ.: Henri I de Bar (1158 - 1191) από τον Οίκο του Μονμπελιάρ ήταν κόμης του Μπαρ, κύριος του Moυσόν και Aμανς από το 1170 έως το 1190.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Ρενώ Β΄ κόμη του Μπαρ και της Aγνής των Μπλουά, κόρης του Θεοβάλδου Β΄ κόμη της Καμπανίας.

Ήταν ακόμη ανήλικος τη στιγμή του τέλους του πατέρα του, έτσι η μητέρα του ενήργησε ως επίτροπος γι' αυτόν από το 1170 έως το 1173. Δεδομένου ότι ορισμένοι από τους προγόνους του ήταν κόμητες του Βερντέν, η Αγνή των Μπλουά διεκδίκησε την κομητεία του Βερντέν από τον επίσκοπό της το 1172, αλλά αυτός αντιστάθηκε. Η Αγνή απάντησε λεηλατώντας την επισκοπή του Βερντέν, μετά όμως αυτή και ο γιος της αφορίστηκαν και αναγκάστηκαν να υποταχθούν το 1177.

Το 1178 ο επίσκοπος της Τουλ άρχισε να κατασκευάζει ένα φρούριο στο Λιβερντέν, με την εξουσιοδότηση του Σίμωνα Β΄ δούκα της Άνω Λωρραίνης. Επειδή το μέγεθος της εργασίας ήταν υπέρογκο, το ανέθεσε στον Ερρίκο Α΄, ο οποίος το χρησιμοποιούσε. Αυτό πάντως δεν έθεσε σε κίνδυνο τις καλές σχέσεις του με τον δούκα, αν και ο τελευταίος θα μπορούσε να αισθανθεί ότι απειλείται από τα φρούρια του Λιβερντέν, του Αμάνς και του Μουσόν.

Μέσω της μητέρας του, ο Ερρίκος Α΄ ήταν εξάδελφος του Φιλίππου Β΄ της Γαλλίας και ήταν παρών κατά τη στέψη του στις 1 Νοεμβρίου του 1179 στο Ρενς από τον θείο τους Γουλιέλμο τον *Λευκόχειρα*, καρδινάλιο και αρχιεπίσκοπο του Ρενς.

Μετά την πτώση της Ιερουσαλήμ το 1187, ο Ερρίκος Α΄ εντάχθηκε στην Γ΄ Σταυροφορία. Ξεκίνησε στα μέσα του 1189, πριν από τους βασιλείς Φίλιππο Β΄ και Ριχάρδο Α΄ της Αγγλίας. Φτάνοντας σε ό, τι απέμεινε από το βασίλειο της Ιερουσαλήμ, συμμετείχε στην πολιορκία της Άκρας. Με αυτόν ενώθηκαν εκεί το καλοκαίρι τουύ 1190 οι θείοι του Θεοβάλδος Ε΄ κόμης του Μπλουά και Στέφανος Α΄ κόμης του Σανσέρ, και ο εξάδελφός του Ερρίκος Β΄ κόμης της Καμπανίας. Στις 4 Οκτωβρίου 1190 τραυματίστηκε σοβαρά στη μάχη ενάντια στις δυνάμεις του Σαλαντίν και απεβίωσε από αυτούς τους τραυματισμούς το 1191.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  Charles Cawley: «Medieval Lands». (Αγγλικά) *Charles Cawley, "Medieval Lands", 2006-2020*. Ανακτήθηκε στις 9  Φεβρουαρίου 2016.
2. ↑  Margot Elsbeth Fassler, *The Virgin of Chartres: Making History Through Liturgy and the Arts*, (Yale University Press, 2010), 457 note6.
3. ↑  Ambroise, *The History of the Holy War: Ambroise's Estoire de la Guerre Sainte*, Vol. 1, transl. Marianne Ailes, (The Boydell Press, 2003), 74 note 227.
Συντεταγμένες: 49°53′1″N 7°2′22″E﻿ / ﻿49.88361°N 7.03944°E﻿ / 49.88361; 7.03944

Άποψη του Κάστρου του Φέλντεντς το 2007.
Το **Κάστρο του Φέλντεντς** (γερμ. *Schloss Veldenz*) είναι ερειπωμένο μεσαιωνικό κάστρο που βρίσκεται νοτιανατολικά της πόλης Φέλντεντς στο κρατίδιο Ρηνανία-Παλατινάτο της Γερμανίας. Βρίσκεται κτισμένο στις πλαγιές του Χούνσρυκ πάνω από μια πλάγια κοιλάδα του Μοζέλλα. Μνημονεύτηκε για πρώτη φορά το 1156, όταν ο Φρειδερίκος Α' Βαρβαρόσσα πιστοποίησε στον καθολικό επίσκοπο *Αλβέρτο Α΄ του Βερντέν* ότι ήταν ιδιοκτήτης του ανακτόρου και της γύρω περιοχής. Το 1286 η περιοχή απόκτησε δικαιώματα πόλης και εμπορίου. Το 1444 το ανάκτορο περιήλθε στην κατοχή του οίκου *Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν* (γερμ. *Pfalz-Zweibrücken*). Καταλήφθηκε επανειλημμένα από Σουηδούς, Ισπανούς και Γάλλους στον τριακονταετή πόλεμο και τους πολέμους που ακολούθησαν τον επόμενο ενάμισι αιώνα, για να καταστραφεί τελικά το 1681.

Πηγές
-----

* Alexander Thon, Stefan Ulrich: *„Von den Schauern der Vorwelt umweht ...". Burgen und Schlösser an der Mosel.* Schnell & Steiner, Regensburg 2007, ISBN 978-3-7954-1926-4, S. 148–153.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
* Πληροφορίες για το κάστρο


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Schloss Veldenz  της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η ***εγγύηση Hermes*** είναι κάλυψη ρίσκου εξωτερικού εμπορίου από την ασφάλιση εξαγωγικών πιστώσεων της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας υπέρ Γερμανών εξαγωγέων και πιστωτικών ιδρυμάτων .

Η κρατική ασφάλιση εξαγωγικών πιστώσεων αποτελεί σημαντικό μέρος της προώθησης του εξωτερικού εμπορίου της Γερμανίας. Οι εγγυήσεις εξαγωγικών πιστώσεων προστατεύουν τις γερμανικές εταιρείες από κινδύνους πληρωμών λόγω μη πληρωμής από τους αλλοδαπούς επιχειρηματικούς εταίρους τους: εάν ο ξένος εισαγωγέας δεν πληρώσει, το γερμανικό κράτος αναλαμβάνει. Η κάλυψη Hermes οδηγεί σε έξοδα μόνο εάν ο εν λόγω πελάτης δεν πληρώσει. [1] Τέλη χρεώνονται για την εξασφάλιση πίστωσης εξαγωγής. Μέχρι το τέλος του 2014, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση είχε δημιουργήσει συνολικά 3,884 δισεκατομμύρια ευρώ με την εγγύηση Hermes. 

Ήδη από το 1949, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση ανέθεσε σε δύο ιδιωτικές εταιρείες, τη σημερινή Euler Hermes SA και την PricewaterhouseCoopers GmbH, με τη διαχείριση των εγγυήσεων εξαγωγικών πιστώσεων. Δεδομένου ότι η Euler Hermes βρίσκεται στην πρώτη θέση σε αυτήν τη συνεργασία μέχρι σήμερα, ο όρος «Hermes Cover» έχει καθιερωθεί στον επιχειρηματικό κόσμο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  AGA-Portal
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Θυιάδες** (***Θυιάδαι***) ή και **Θυάδες** (***Θυάδαι***) αναφέρεται μία ομάδα γυναικών που λάτρευαν τον θεό Διόνυσο, όπως ήταν οι Βάκχες και οι Μαινάδες. Κατά την παράδοση οι Θυιάδες ήταν κόρες της πρώτης ιέρειας του Διονύσου στους Δελφούς, της Θυίας (βλ.λ.), από όπου και πήραν το όνομά τους.

Οι Θυιάδες αποκαλούνταν και **Θυστάδες** ή ***Θυίαι***. Ο Παυσανίας γράφει (Ι΄ 4, 3 κ.ε.) ότι οι Θυιάδες κατάγονταν από την Αττική και μία φορά κάθε δύο χρόνια ανέβαιναν στον Παρνασσό, όπου μαζί με άλλο «θίασο» (ομάδα) γυναικών από τους Δελφούς τελούσαν τα «όργια» του Διονύσου. Στον δρόμο οι Θυιάδες έκαναν στάσεις και χόρευαν με τραγούδια και μουσικά όργανα. Οι στάσεις αυτές γίνονταν σε χώρους με λατρευτική σημασία, όπως στον Πανοπέα της Φωκίδας. Είναι άγνωστο το πόσες γυναίκες αποτελούσαν τον θίασο των Θυιάδων. Ως μέτρο συγκρίσεως υπάρχουν οι 11 Διονυσιάδες της Σπάρτης και οι 16 γυναίκες της Ήλιδας. Ο Παυσανίας γράφει (Ι΄ 19, 4) ότι στο δυτικό αέτωμα του ναού του Απόλλωνα στους Δελφούς απεικονιζόταν εκτός των άλλων το ηλιοβασίλεμα, ο Διόνυσος και οι Θυιάδες. Τα έργα αυτά ανήκαν στον Αθηναίο γλύπτη Ανδροσθένη. Η νεότερη έρευνα διετύπωσε την επιφύλαξη ότι μπορεί οι γυναίκες αυτές να ήταν Βάκχες και όχι Θυιάδες, επειδή υποστηρίχθηκε ότι οι τελευταίες ανήκουν στους ιστορικούς χρόνους, ενώ οι Βάκχες είναι γνωστές από τη μυθική εποχή.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
**Ηρακλής** (αγγλικά *Hercules: The Legendary Journeys*) είναι μια αμερικανική τηλεοπτική σειρά που γυρίστηκε στη Νέα Ζηλανδία, βασισμένη στους μύθους του κλασικού ήρωα του ελληνικού πολιτισμού Ηρακλή. Πρωταγωνιστούν ο Κέβιν Σόρμπο στον ρόλο του Ηρακλή και ο Μαίκλ Χερστ στον ρόλο του Ιόλαου και προβλήθη για πρώτη φορά από τις 16 Ιανουαρίου 1995 έως τις 22 Νοεμβρίου 1999 και διήρκησε έξι κύκλους. Πολλές φιγούρες και διάφορα άλλα αναμνηστικά παρήχθησαν, καθώς έγινε μια από τις τηλεοπτικές εκπομπές με την υψηλότερη βαθμολογία σε παγκόσμιο επίπεδο εκείνη την εποχή.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Ηρακλής* στο IMDb
Το **Κάστρο του Στέρλινγκ** (*Stirling Caste*), που βρίσκεται κοντά στην πόλη Στέρλινγκ, είναι ένα από τα μεγαλύτερα και πιο σημαντικά κάστρα στη Σκωτία, τόσο από ιστορική, όσο και από αρχιτεκτονική άποψη. Το κάστρο βρίσκεται στην κορυφή του Λόφου του Κάστρου, έναν απόκρημνο βράχο που αποτελεί μέρος του οροπεδίου του Στέρλινγκ. Περιβάλλεται στις τρεις πλευρές από απότομους βράχους, που του δίνουν ισχυρή αμυντική θέση. Η στρατηγική του θέση, που προφύλασσε αυτό που ήταν μέχρι τη δεκαετία του 1890 το απώτατο σημείο διέλευσης του ποταμού Φορθ, το έχει κάνει σημαντικό οχυρό από την αρχαιότητα. Τα περισσότερα από τα κύρια κτίρια του κάστρου χρονολογούνται από τον δέκατο πέμπτο και δέκατο έκτο αιώνα. Μερικές δομές του δέκατου τέταρτου αιώνα παραμένουν, ενώ οι εξωτερικές οχυρώσεις προς την πόλη χρονολογούνται από τις αρχές του δέκατου όγδοου αιώνα.

Πριν από την ένωση με την Αγγλία, το κάστρο του Στέρλινγκ ήταν επίσης ένα από τα πιο πολυχρησιμοποιημένα βασιλικά κτίρια της Σκωτίας, και ως παλάτι, και ως φρούριο. Αρκετοί Σκωτσέζοι Βασιλείς και Βασίλισσες έχουν στεφθεί στο Στέρλινγκ, μεταξύ αυτών και η Μαρία Στιούαρτ το 1542, ενώ άλλοι γεννήθηκαν ή πέθαναν εκεί. Το κάστρο πολιορκήθηκε τουλάχιστον οκτώ φορές, συμπεριλαμβανομένων αρκετών κατά τη διάρκεια των Πολέμων για την Ανεξαρτησία της Σκωτίας, με την τελευταία να είναι το 1746, όταν ο Bonnie Prince Charlie προσπάθησε ανεπιτυχώς να καταλάβει το κάστρο. Το κάστρο του Στέρλινγκ είναι σήμερα αναγνωρισμένο ως αρχαίο μνημείο και τουριστικό αξιοθέατο που το διαχειρίζεται η Υπηρεσία *Historic Scotland*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Stirling Castle στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 315945461

 |

 |
Ο **Ηρακλής Β΄** πρίγκιπας τού Μουχράνι, γεωργιανά: ერეკლე მუხრანბატონი Ερέκλε Β΄ μουχρανμπατόνι (1666–1723) ήταν Γεωργιανός ευγενής τού Οίκου των Μουχράνι, κύριου κλάδου τού βασιλικού Οίκου τού Οίκου των Μπαγκρατιδών τού Κάρτλι. Ήταν *βασιλικός πρίγκιπας* (*batoni*) τού Μουχράνι και *ex officio* διοικητής τού μπανάτου τού Σίντα Κάρτλι και μέγας μάγιστρος τού ανακτόρου (*msakhurt-ukhutsesi*) στην αυλή τού Κάρτλι από το 1717 έως το 1719.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Κωνσταντίνου Α΄ πρίγκιπα τού Μουχράνι, από τη σύζυγό του Νταρετζάν Αμπασίτζε.  Συμμετείχε σε εσωτερικές μάχες, που ακολούθησαν την αναγκαστική κράτηση τού Βαχτάνγκ ΣΤ΄ τού Kάρτλι στο Ιράν των Σαφαβιδών. Τελικά, από τον Ηρακλή Β΄ αφαιρέθηκαν τα αξιώματά του και τυφλώθηκε με εντολή τού γιου τού Βαχτάνγκ ΣΤ΄, πρίγκιπα Μπακάρ. Ο Ηρακλής Β΄ παραδόθηκε στον ανιψιό του Λέβαν.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε μία πριγκίπισσα της οικογένειας Χερχεουλίντζε. Είχαν δύο γιους: 

* Μαμούκα/Ματθαίος (απεβ. 1736)
* Δαβίδ (απεβ. 1729)

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 28  Νοεμβρίου 2018.
2. 1 2  Metreveli, Roin, επιμ. (2003). *ბაგრატიონები. სამეცნიერო და კულტურული მემკვიდრეობა* (στα Georgian και English). Tbilisi: Neostudia. σελ. Table 8. ISBN 99928-0-623-0. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
3. ↑  Bagrationi, Vakhushti (1976). Nakashidze, N.T. επιμ. (PDF) (στα Russian). Tbilisi: Metsniereba. σελ. 59 .  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
Το **Κάστρο του Αγίου Νικήτα** (*ιταλικά: Castello di Sant'Aniceto ή San Niceto*) είναι βυζαντινό κάστρο που χτίστηκε στις αρχές του 11ου αιώνα, πάνω σε ένα λόφο στη Μότα Σαν Τζιοβάνι, στην σημερινή επαρχία του Ρέτζο Καλάμπρια της νότιας Ιταλίας.

Είναι ένα από τα λίγα παραδείγματα υψηλής μεσαιωνικής αρχιτεκτονικής στην Καλαβρία, καθώς και ένα από τα λίγα καλά διατηρημένα βυζαντινά οχυρωματικά έργα στον κόσμο. Το όνομα προέρχεται από αυτό του Αγίου Νικήτα, βυζαντινού ναυάρχου που έζησε τον 7ο-8ο αιώνα.

Ιστορία
-------

Το κάστρο χτίστηκε ως καταφύγιο κατά τη διάρκεια μιας περιόδου στην οποία οι καταστροφές από τους Σαρακηνούς πειρατές των ακτών της Καλαβρίας και της Σικελίας ήταν συχνές. Όταν οι Νορμανδοί κατέλαβαν τη νότια Ιταλία, η δομή του κάστρου διευρύνθηκε, με την προσθήκη των ορθογώνιων πύργων.

Τον 13ο αιώνα, το κάστρο έγινε το κέντρο διοίκησης στο φέουδο Sant'Aniceto. Το 1459 καταστράφηκε από τον Αλφόνσο της Καλαβρίας.

Αρχιτεκτονική
-------------

Το κάστρο έχει ακανόνιστο σχήμα, στην είσοδο έχει δύο τετράγωνους πύργους. Ένα μικρό απότομο μονοπάτι οδηγεί στην πεδιάδα κάτω σε μια μικρή εκκλησία, η οποία έχει νωπογραφίες και θόλο που απεικονίζει τον Χριστό Παντοκράτορα, ένα τυπικό θέμα Βυζαντινής τέχνης.

Το ύψος των καλά διατηρημένων τειχών κυμαίνεται από 3 έως 3,5 μέτρα, και το πάχος τους είναι περίπου ένα μέτρο.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κάστρο του Σαν Νιτσέτο** |

* De Lorenzo, A. (1891). *Le quattro motte esistenti presso Reggio Calabria*.
* Arillotta, F. (1998). *La storia della Motta San Giovanni e del suo territorio*.
* Genovese, B.· R. Marino (2002). *Castelli nella provincia di Reggio Calabria*.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 315162811

 |

 |

Συντεταγμένες: 38°01′37″N 15°42′27″E﻿ / ﻿38.02694°N 15.70750°E﻿ / 38.02694; 15.70750


1. 1 2 3 4  *Atlante castellano d'Italia*.
2. ↑  atlante.beniculturalicalabria.it/luoghi\_della\_cultura.php?id=25575.
3. ↑  *Wiki Loves Monuments Italia*.
**Εκλογές** διεξάγονται στη Σομαλία για πρόεδρο και για βουλή.

Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.

Προεδρικές εκλογές
------------------

### Πρόσφατες (2022)

Κύριο λήμμα: Σομαλική προεδρική εκλογή 2022
### 2009-12

Στις 30 Ιανουαρίου 2009 διεξήχθη η εκλογή προέδρου της Σομαλίας, στο Τζιμπουτί. Η ψηφοφορία διεξήχθη σε τρεις γύρους. Στο δεύτερο γύρο έλαβαν μέρος 6 υποψήφιοι και στον επόμενο γύρο δύο. Πολλοί από τους υποψηφίους αποσύρθηκαν. Ο Αχμέτ στον πρώτο γύρο έλαβε 215 ψήφους, ο Μασλάχ Μοσάμετ Σιάντ 60 και ο Νουρ Χασάν Χουσεΐν 59. Ο τελευταίος αποσύρθηκε από τον τελικό γύρο. Ο Αλί Χαλίφ Γκαλίντ φέρεται επίσης να αποχώρησε. Ο Σαρίφ Αχμέτ κέρδισε τον τελικό γύρο με 293 ψήφους έναντι 126 για το μοναδικό αντίπαλό του, Μασλάχ Μοχάμετ Σιάντ.. O νέος πρόεδρος, που ανήκει στη Συμμαχία για την Επαναπελευθέρωση της Σομαλίας, ανέλαβε καθήκοντα στις 31 Ιανουαρίου του 2009 και κυβέρνησε ως το 2012.

Στις εκλογές του 2012, Πρόεδρος εξελέγη στον τελικό γύρο στις 10 Σεπτεμβρίου ο Χασάν Μοχάμουντ, με 190 ψηφους έναντι 79 για τον πρώην Πρόεδρο Σαρίφ Αχμέτ. Ο Μοχάμουντ ανέλαβε καθήκοντα στις 16 Σεπτεμβρίου 2012.

### 2017

Κύριο λήμμα: Σομαλική προεδρική εκλογή (2017)
Στις 8 Φεβρουαρίου 2017. ο Μοχάμεντ Αμπντουλαχί Μοχάμεντ εξελέγη πρόεδρος.

Βουλευτικές εκλογές
-------------------

### 2021-22

Κύριο λήμμα: Σομαλικές βουλευτικές εκλογές 2021-22
### 2016

Κύριο λήμμα: Σομαλικές βουλευτικές εκλογές (2016)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «World Fact Book». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2017.
2. ↑  Heinlein, Peter (30-01-2009). «African Leaders Await Outcome of Somalia Presidential Election». VOA News. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2009-02-03.. Ανακτήθηκε στις 01-02-2009.
3. ↑  «Islamist looks set to be new Somali president». Reuters. 30-01-2009.. Ανακτήθηκε στις 01-02-2009.
4. ↑  «Somalia: PM withdraws, Islamist leader to win presidency». *Jimma Times*. 30-01-2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2009-02-06.. Ανακτήθηκε στις 01-02-2009.
5. ↑  «Islamist leader sworn in as Somali president». Reuters. 31-01-2009.. Ανακτήθηκε στις 01-02-2009.
6. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Απριλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2017.
Η **επιδημία ύπνου** είναι μια νόσος που εμφανίζεται μόνο στους ανθρώπους και έχει ως αποτέλεσμα να κοιμούνται συνεχώς για μέρες ή εβδομάδες. Έχει συμβεί μόνο σε μια περίπτωση, στο Καλάτσι του Καζακστάν. Εμφανίστηκε τον Μάρτιο του 2013 και είχε 152 θύματα. Πιθανώς αυτή η νόσος δεν είναι μεταδοτική. Αν και μετά εξαφανίστηκε, η νόσος ξαναεμφανίστηκε στα μέσα του 2015, και μπορεί να επηρεάσει ανθρώπους οποιαδήποτε ηλικίας.

Αιτία
-----

Οι αρμόδιοι στο Καζακστάν έχουν δώσει την αναφορά τους για την νόσο που έχει να κάνει με το μονοξείδιο του άνθρακα, μαζί με άλλους υδροάνθρακες που προκαλούνται από το πρώην Σοβιετικό ορυχείο ουρανίου που προκαλεί την επιδημία, που μεταδίδεται από τον αέρα που αναπνέουν οι κάτοικοι στο χωριό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «BBC World Service - Health Check, The Mysterious Sleeping Sickness of a Kazakh Village». *BBC*. Ανακτήθηκε στις 13 Αυγούστου 2015.
2. ↑  «Mystery of Kazakhstan's 'Sleepy Hollow' disease tracked to uranium mine». *RT English*. Ανακτήθηκε στις 13 Αυγούστου 2015.
Ο **Ενρίκο Τελλίνι** (*Enrico Tellini*, 25 Αυγούστου 1871 - 27 Αυγούστου 1923) ήταν Ιταλός στρατηγός και επικεφαλής της επιτροπής των Μεγάλων Δυνάμεων (Μεγάλη Βρετανία, Γαλλία, Ιταλία), η οποία θα καθόριζε τα ελληνοαλβανικά σύνορα. Γεννήθηκε στο Καστελνουόβο ντι Γκαρφανιάνα στην Ιταλία.

Δολοφονία
---------

Εκείνη την εποχή τα Βαλκάνια ήταν ταραγμένα από τους Βαλκανικούς πολέμους (1912-1913), γιατί οι νικητές του πολέμου Ελλάδα και Βουλγαρία διαφώνησαν για τον διαχωρισμό των συνόρων. Είναι γνωστή η στάση της Ιταλίας υπέρ της Μεγάλης Αλβανίας, η οποία θα παρουσίαζε μέρος της καινούργιας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Μουσολίνι, πράγμα το οποίο γνώριζε η ελληνική πλευρά, που θεωρούσε πάντα την περιοχή της Βορείου Ηπείρου έδαφός της.

Με υπόβαθρο αυτό το ιστορικό πλαίσιο, η δολοφονία του στρατηγού Τελίνι μπορούσε εύκολα να γίνει αιτία διπλωματικής σύγκρουσης, όπως και έγινε με την Ιταλική εισβολή στην Κέρκυρα. Ο στρατηγός Τελλίνι σκοτώθηκε στην Κακαβιά στα σημερινά ελληνοαλβανικά σύνορα στις 27 Αυγούστου 1923 από τον Μίλο Μερκούρη, που καταγόταν από το Πίλουρι από την επαρχία της Αυλώνας, και δυο φίλους του. Λίγο πριν σκοτωθεί είπε την φράση «ασπέτα» που σημαίνει στα ιταλικά «περίμενε» και ο Μίλος του είπε: «Χαιρετίσματα στον Γιώργο», καθώς οι Ιταλοί είχαν σκοτώσει τον αδερφό του στη μάχη της Αυλώνας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. 161701435.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 106781435
* LCCN: n2010002949
* ISNI: 0000 0001 1454 3952
* GND: 131964119
* BNF: cb161701435 (data)

 |

 |
Συντεταγμένες: 35°26′6.482″N 24°7′31.638″E﻿ / ﻿35.43513389°N 24.12545500°E﻿ / 35.43513389; 24.12545500

Ο **Ιερός Ναός Αγίων Ιωάννη του Θεολόγου και Νικολάου (Στύλος Αποκορώνου)** είναι δίκλιτος ναός αφιερωμένος στους Άγιους Ιωάννη Θεολόγο και Νικόλαο ο οποίος είναι κτισμένος στη δυτική είσοδο του οικισμού Στύλος Αποκορώνου. Στην αρχική του μορφή ήταν μονόχωρος και καμαροσκέπαστος, εκεί που βρίσκεται το σημερινό βόρειο κλίτος προς τιμή του Αγίου Ιωάννη, αλλά μεταγενέστερα προστέθηκε το δεύτερο κλίτος και ο σταυρεπίστεγος νάρθηκας. Στο δυτικό τοίχο παρεμβάλλονται δύο κόγχες με οξυγώνια τόξα. Τα εγκάρσια κλίτη δεν φέρουν προεξοχές.

Ο τοιχογραφικός διάκοσμος του Αγίου Ιωάννη ανάγεται στα μέσα του 13ου αιώνα, με πιο ξεχωριστή την απεικόνιση του τιμώμενου Αγίου πάνω στην αψίδα, ενώ στο κλίτος του Αγίου Νικολάου, οι τοιχογραφίες χρονολογούνται στον 15ο αιώνα. Εξωτερικά του ναού η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως δύο καμαρωτούς τάφους με υστερογοτθικό γλυπτό διάκοσμο.

Πηγές
-----

1. Γκαετάνο Πασαρέλι (2005). *Βυζαντινή Κρήτη*. Εκδόσεις Καρακωτσόγλου. σελ. 61. ISBN 960-6611-09-4.
2. Ανδριανάκης, Μιχάλης Γ. Γιαπιτσόγλου, Κωνσταντίνος, Χριστιανικά Μνημεία της Κρήτης, Συνοδική Επιτροπή Θρησκευτικού Τουρισμού της Εκκλησίας Κρήτης: Μ.Κ.Ο. "Φιλοξενία", Ηράκλειο 2012.
3. Ψιλάκης, Βασίλειος, Ιστορία της Κρήτης: από της απωτάτης αρχαιότητος μέχρι των καθ' ημάς χρόνων, τ. Γ΄, εκδ. Νέα Έρευνα, εν Χανίοις, 1909.
4. Ανδριανάκης, Μιχάλης, «Μοναστήρια του νομού Χανίων», εφ. Χανιώτικα Νέα, 5-14/06/1985.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Οι **εικόνες που έχουν παραχθεί από υπολογιστή** (αγγλικά: **Computer-generated imagery**, συντομογραφία: **CGI**) είναι μια συγκεκριμένη τεχνολογία ή εφαρμογή γραφικών υπολογιστή για τη δημιουργία ή τη βελτίωση εικόνων σε τέχνη, έντυπα μέσα, προσομοιωτές, βίντεο και βιντεοπαιχνίδια. Αυτές οι εικόνες είναι είτε στατικές είτε δυναμικές (δηλαδή κινούμενες εικόνες). Το CGI αναφέρεται τόσο σε γραφικά υπολογιστή 2D όσο και (συχνότερα) σε τρισδιάστατα γραφικά υπολογιστή με σκοπό το σχεδιασμό χαρακτήρων, εικονικών κόσμων ή σκηνών και ειδικών εφέ (σε ταινίες, τηλεοπτικά προγράμματα, διαφημίσεις κ.λπ.). Η εφαρμογή του CGI για τη δημιουργία/βελτίωση κινούμενων εικόνων ονομάζεται κινούμενα σχέδια υπολογιστή.

Δείτε επίσης
------------

* 3D μοντελοποίηση
* Photoshop
* GIMP

Παραπομπές
----------

1. ↑  Formichella, Lucien. «14 groundbreaking movies that took special effects to new levels». *Insider* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2023.
Στις 13 και 19 Ιανουαρίου 1975, αντίστοιχα πραγματοποιήθηκαν τρομοκρατικές επιθέσεις κατά των αεροσκαφών της ισραηλινής εταιρείας El Al στο αεροδρόμιο του Ορλύ του Παρισιού από μέλη του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης με επικεφαλής τον Κάρλος το Τσακάλι. Παρόλο που οι δυο επιθέσεις των τρομοκρατών απέτυχαν, υπήρξαν παράπλευρες ζημιές στην πρώτη επίθεση ενώ στην δεύτερη οδήγησε σε πυροβολισμούς και σε μια κατάσταση ομηρίας δεκαεπτά ωρών.

Ιστορικό
--------

Στην πρώτη επίθεση στις 13 Ιανουαρίου, ο Κάρλος και ο Γιοχάνες Βάινριχ των Επαναστατικών Πυρήνων με την χρήση δυο αντιαρματικών ρουκετοβόλων τύπου RPG προσπάθησαν να χτυπήσουν ένα αεροσκάφος της El Al, αλλά αστόχησαν και χτύπησαν ένα γιουγκοσλαβικό αεροπλάνο και ένα κτίριο διοίκησης, τραυματίζοντας τρία άτομα. Έξι ημέρες αργότερα στις 19 Ιανουαρίου, ο Κάρλος επέστρεψε και πάλι στο αεροδρόμιο μαζί με τρεις Παλαιστίνιους τρομοκράτες και επιχείρησε μια νέα απόπειρα χρησιμοποιώντας ξανά τα RPG για την επίθεση σε αεροπλάνο της El Al αλλά αυτήν αποτράπηκε την τελευταία στιγμή από τις διωκτικές αρχές, με αποτέλεσμα να υπάρξει μια κατάστασης ομηρίας 10 ατόμων και ανταλλαγή πυροβολισμών με την αστυνομία. Είκοσι άνθρωποι τραυματίστηκαν μετά την ρίψη χειροβομβίδων από τους τρομοκράτες προς τον τερματικό σταθμό του αεροδρομίου. Το κτίριο του τερματικού σταθμού περιβαλλόταν από εκατοντάδες Γάλλους αστυνομικούς καθώς και από τον Γάλλο Υπουργό Εσωτερικών Μισέλ Πονιατόφσκι, ο οποίος έφτασε στο αεροδρόμιο και σύμφωνα με πληροφορίες συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις με τους τρομοκράτες. Μετά από δεκαεπτά ώρες, οι δέκα όμηροι, συμπεριλαμβανομένου ενός παιδιού, αφέθηκαν ελεύθεροι σε αντάλλαγμα για τους τρεις εναπομείναντες τρομοκράτες, εξαιρουμένου του Κάρλος που κατάφερε να διαφύγει κατά τη διάρκεια της ομηρίας, οι οποίοι μεταφέρθηκαν στη Βαγδάτη του Ιράκ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Terrorist Incidents against Jewish Communities and Israeli Citizens Abroad, 1968-2003». International Institute for Counter-Terrorism. 20 December 2003. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2021-03-26.. Ανακτήθηκε στις 2021-01-28.
2. 1 2 3 4  Ensalaco, Mark (2008). *Middle Eastern terrorism: from Black September to September 11*. University of Pennsylvania Press. σελίδες 80–82. ISBN 978-0-8122-4046-7.
3. ↑  Bacon, Tricia (2018). *Why Terrorist Groups Form International Alliances*. University of Pennsylvania Press. σελ. 96. ISBN 9780812295023.
4. 1 2  Kushner, Harvey W (2002). *Encyclopedia of Terrorism*. SAGE. σελ. 322. ISBN 9781452265506.
5. ↑  «3 Terrorists Killed In Attack In Paris On El Al Passengers». *The New York Times*. 21 May 1978. .
6. 1 2  «Terrorists Botch Attack on El Al Plane at Orly; Holding 3 Hostages;». Jewish Telegraphic Agency. 20 January 1975. .
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Εμμανουήλ Ζυμβρακάκης.

Ο **Εμμανουήλ Ι. Ζυμβρακάκης** (27 Σεπτεμβρίου 1856 - Κηφισιά, 1931) ήταν αρχηγός της Χωροφυλακής και πολιτικός, πληρεξούσιος στη Δ' Εθνική Συνέλευση του 1924.

Βιογραφία
---------

Γιος του υποστράτηγου Ιωάννη Ζυμβρακάκη γεννήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου του 1856. Κατατάχθηκε στη Βασιλική Χωροφυλακή και το 1885 έλαβε το βαθμό του ανθυπομοιράρχου και έφθασε μέχρι το βαθμό του υποστράτηγου. Επί πρωθυπουργίας Ε. Βενιζέλου του οποίου υπήρξε ισχυρός οπαδός διετέλεσε αρχηγός της Αστυνομίας Αθηνών και στη συνέχεια αρχηγός της Χωροφυλακής. Αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του αντιστράτηγου το 1921 οπότε και αποσύρθηκε στη Κηφισιά όπου διέμενε. Στις εκλογές της Δ' Εθνοσυνέλευσης (1924-1925) εκλέχθηκε πληρεξούσιος Αθηνών - Πειραιώς. Πέθανε στη Κηφισιά το 1931.
Η **επιγραφή της Πριήνης** είναι αναθηματική εγχάρακτη αφιέρωση του 334 π.Χ. η οποία ανακαλύφθηκε στον ναό της Αθηνάς Πολιάδος στην Πριήνη των παραλίων της Ιωνίας, και σήμερα εκτίθεται στο Βρετανικό μουσείο.

Ιστορία και κείμενο
-------------------

Η επιγραφή αποτελεί αφιέρωση του Μεγάλου Αλεξάνδρου προς τη θεά Αθηνά, και δεν σχετίζεται με τη μεταγενέστερη ημερολογιακή επιγραφή της Πριήνης η οποία περιγράφει τον επανακαθορισμό του ημερολογίου σύμφωνα με την ημερομηνία γέννησης του Αυγούστου Καίσαρα..   

Μετά τη διέλευση του Ελλησπόντου ο στρατός του Μεγάλου Αλεξάνδρου είχε την πρώτη μεγάλη μάχη με τους Αχαιμενίδες Πέρσες στη μάχη του Γρανικού το 334 π.Χ. στην οποία υπήρξε νικηφόρος, και κατόπιν η εκστρατεία προχώρησε προς τα παράλια της Ιωνίας όπου υπέταξε τις Περσικές φρουρές των ελληνικών πόλεων. Κατά την περίοδο που βρέθηκε στην Πριήνη ο Αλέξανδρος υποστήριξε σημαντικά με το ποσό των 1000 δραχμών την κατασκευή του ναού της Αθηνάς στην πόλη και δημιούργησε την επιγραφή προς ανάμνηση, με τους κατοίκους της πόλης να προχωρούν στην ανέγερση ενός κτηρίου προς τιμή του.

| Επιγραφή | Μετάφραση |
| --- | --- |
| **ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΝΕΘΗΚΕ ΤΟΝ ΝΑΟΝ ΑΘΗΝΑ Η ΠΟΛΙΑΔΙ** | Ο βασιλιάς Αλέξανδρος αφιέρωσε τον ναό στην Αθηνά Πολιάδα |

Ανακάλυψη και φυσική περιγραφή
------------------------------

Τα ερείπια του ναού της Αθηνάς στην Πριήνη
Η επιγραφή ανακαλύφθηκε στην περιοχή του ναού κατά την περίοδο 1868-9 από τον αρχιτέκτονα Ρίτσαρν Πούλαν (*Richard Pullan)* ο οποίος τον καιρό εκείνο ηγούνταν της αρχαιολογικής εξερεύνησης στην πόλη της Πριήνης εκ μέρους του αγγλικού συλλόγου αρχαιόφιλων Ντιλετάντι. 

Η αφιερωματική επιγραφή βρέθηκε στο βορειοανατολικό άκρο ενός τοίχου του ναού, με το τμήμα αυτό να περιέχει χαράξεις και στις 2 πλευρές του. Η πρώτη πλευρά περιέχει την αφιέρωση του Αλεξάνδρου, ενώ η δεύτερη περιέχει μια διάταξη σχετικά με τη διανομή της γης μεταξύ των γειτονικών βασιλείων μετά τη φυγή των Περσών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Priene». *www.livius.org*. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2016.
2. 1 2  «Image gallery: wall / temple / block». *British Museum*. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2016.
3. ↑  «masseiana.org/priene.htm». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2016.
4. ↑  Priene. «Alexander the Great - Priene». *www.priene.net*. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2016.
5. ↑  «Priene, Temple of Athena (Building)». *www.perseus.tufts.edu*. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2016.

Σχετική βιβλιογραφία
--------------------

* F. Frances (Ed), Treasures of the British Museum, London, 1972
* B.F. Cook, Greek inscriptions (London, The British Museum Press, 1987)
* I. Jenkins, Greek Architecture and its Sculpture, The British Museum Press, 2006
Συντεταγμένες: 68°26′00″N 17°25′00″E﻿ / ﻿68.4333°N 17.4167°E﻿ / 68.4333; 17.4167

Βρετανικά στρατεύματα επιστρέφουν στο Ηνωμένο Βασίλειο στο Γκρίνοκ τον Ιούνιο του 1940.
Η **Επιχείρηση Αλφάβητος** ήταν επιχειρηση εκκένωσης, η οποία εγκρίθηκε στις 24 Μαΐου 1940, από συμμαχικά (βρετανικά, γαλλικά και πολωνικά) στρατεύματα από το λιμάνι του Νάρβικ στη βόρεια Νορβηγία, σηματοδοτώντας την επιτυχία της Επιχείρησης Weserübung της ναζιστικής εισβολής της Γερμανίας στις 9 Απριλίου και το τέλος της εκστρατείας των Συμμάχων στη Νορβηγία κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η εκκένωση ολοκληρώθηκε στις 8 Ιουνίου.

Η εκκένωση ήταν αποτέλεσμα της επίθεσης της Βέρμαχτ στο Βέλγιο, την Ολλανδία, το Λουξεμβούργο και τη Γαλλία την άνοιξη του 1940, η οποία μείωσε τη σχετική σημασία της παροχής σιδηρομεταλλεύματος Γερμανίας και Σκανδιναβίας. 

Αρκετές νύχτες μετά την τελική στρατιωτική εκκένωση, οι άμαχοι της πόλης διασώθηκαν από τον Βρετανό υπολοχαγό Πάτρικ Ντάλζελ-Τζομπ. Παρακούοντας εντολές, οργάνωσε την απομάκρυνση του πληθυσμού από τοπικά αλιευτικά σκάφη λίγο πριν από γερμανικό βομβαρδισμό για αντίποινα. 

Μεγάλο μέρος της πόλης καταστράφηκε, αλλά μόνο τέσσερις άνθρωποι σκοτώθηκαν. Το Βασιλικό Ναυτικό ήθελε να επιβάλει πειθαρχικές ποινές στον υπολοχαγό, αλλά δεν μπόρεσε, αφού ο Βασιλιάς Χάακον Ζ' του απένειμε τον Σταυρό των Ιπποτών του Τάγματος του Αγίου Όλαφ. Αργότερα στον πόλεμο, υπηρέτησε με τον Ίαν Φλέμινγκ. 

Συνέπεια της εκκένωσης των συμμαχικών στρατευμάτων από τη Νορβηγία ήταν ότι η θέση της Σουηδίας και της Φινλανδίας έναντι της ναζιστικής Γερμανίας αποδυναμώθηκε. Τον Ιούνιο επιτεύχθηκε συμφωνία, που οδήγησε σε εκτεταμένες μεταφορές (άοπλων) στρατιωτικών δυνάμεων της Βέρμαχτ μέσω των σουηδικών σιδηροδρόμων. Τον Αύγουστο, η Φινλανδία συνήψε μυστική συμφωνία, σύμφωνα με την οποία θα μπορούσε να αποκτήσει η Φινλανδία όπλα μέσω της Γερμανίας και η Γερμανία θα μπορούσε να μεταφέρει (οπλισμένα) στρατεύματα με φορτηγά μέσω της βόρειας Φινλανδίας. 

Η ναζιστική Γερμανία και η Σοβιετική Ένωση, που ενώνονταν ακόμη από το Σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ, είχαν αποκλείσει άλλες διεθνείς δυνάμεις από την επιρροή στη Βόρεια Ευρώπη.

Πηγές
-----

* Hauge, Andreas (1995) *Kampene i Norge 1940* (Sandefjord: Krigshistorisk Forlag) (ISBN 82-993369-0-2) (*στα νορβηγικά)*
* Kristiansen, Trond (2006) *Fjordkrigen - Sjømilitær motstand mot den tyske invasjonsflåten i 1940* (Harstad: Forlaget Kristiansen) (☃ *στ*ν*α ορβηγι*)*κά*
Για την ομώνυμη όπερα, δείτε: Ζίγκφριντ.  

Ο **Ζίγκφρηντ** (*Sigfred*, ... - 804) ήταν Δανός, Βίκινγκ, πολέμαρχος.

Ο Ζίγκφρηντ το 885 κατέπλευσε με στόλο στις ακτές της Γαλλίας και μέσω του Σηκουάνα έφτασε στο Παρίσι. Το Παρίσι εκείνη την εποχή ήταν χτισμένο σε ένα νησάκι στο μέσο του Σηκουάνα (Ιλ-ντε-Φρανς) και είχε δύο γέφυρες που το ένωναν με την ξηρά και έλεγχαν τη διέλευση του ποταμού. Ο Ζίγκφρηντ ζήτησε να να περάσει με ασφάλεια από τις γέφυρες αλλά οι κάτοικοι του Παρισιού αρνήθηκαν και έτσι άρχισε η πολιορκία. 

Το Παρίσι άντεξε ένα χρόνο και εν τω μεταξύ οι Βίκινγκς είχαν καταστρέψει τις γέφυρες. Τον Οκτώβριο του 886 έφτασε στην περιοχή ο Βασιλιάς Κάρολος με ενισχύσεις. Αυτός διαπραγματεύτηκε μαζί τους και τους επέτρεψε την είσοδο στην ενδοχώρα καταβάλλοντας και 700 λίμπρες αργυρού. Ο στρατός του Ζίγκφρηντ εγκατέλειψε την πολιορκία και στη συνέχεια λεηλάτησε τη Βουργουνδία επιστρέφοντας στη Δανία με πολλά λάφυρα.

Πηγές
-----

* Ιωάννη Κωτούλα, *Βίκινγκς οι αδάμαστοι πολεμιστές του Βορρά*, σελίδες 47,48, 2003, ISBN 960-8345-04-9
Το **Κάστρο των Πίκο** (στα ιταλικά *Castello dei Pico*) είναι ένα κάστρο στο κέντρο της πόλης Μιράντολα, στην επαρχία της Μόντενα της Ιταλίας.

Διάσημο στην Ευρώπη ως θρυλικό απόρθητο φρούριο, ανήκε στον Οίκο του Πίκο ντέλα Μιράντολα, ο οποίος κυβέρνησε την πόλη για τέσσερις αιώνες (1311-1711) και ο οποίος το εμπλούτισε κατά την περίοδο της Αναγέννησης με σημαντικά έργα τέχνης.

Το κάστρο, που δεσπόζει στη μεγάλη πλατεία Costituente και τη λεωφόρο Circonvallazione (χτισμένο στη θέση των αρχαίων τειχών, που κατεδαφίστηκαν κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα), αποκαταστάθηκε το 2006 μετά από πολλά χρόνια εγκατάλειψης, αλλά στη συνέχεια υπέστη σοβαρές ζημιές από τους σεισμούς της Βόρειας Ιταλίας το 2012, που το κατέστησαν και πάλι άχρηστο.

Δείτε επίσης
------------

* Δουκάτο της Μιράντολα
* Τζοβάννι Πίκο ντελλά Μιράντολα

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  *Atlante castellano d'Italia*.
2. ↑  *Tourer.it*.
3. ↑  *Wiki Loves Monuments Italia*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Castello dei Pico (Mirandola) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 235700612

 |

 |
O **Eμανουέλ Μαριάνο Ινσούα Ζαπάτα** (ισπανικά: *Emanuel Mariano Insúa Zapata*, γενν. στις 10 Απριλίου 1991, Μπουένος Άιρες) είναι Αργεντινός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αριστερός πλάγιος αμυντικός για την Βέλεζ Σάρσφιλντ.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους
-------------------------

### Μπόκα Τζούνιορς

Ο Ινσούα ξεκίνησε το ποδόσφαιρο το 2004 στις ακαδημίες της Μπόκα Τζούνιορς. Έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο με την πρώτη ομάδα στις 25 Απριλίου 2012, κόντρα στην Κλούμπ Όλυμπο για το Κύπελλο Αργεντινής. Έμεινε στην ομάδα του Μπουένος Άιρες μέχρι τον Ιανουάριο του 2015, καταγράφοντας συνολικά 41 συμμετοχές, 2 γκολ, και 6 ασίστ.

#### Γοδόι Κρους (δανεισμός)

Τη σεζόν 2012-2013 παραχωρήθηκε ως δανεικός στην επίσης αργεντίνικη Γοδόι Κρους και είχε ως απολογισμό 33 συμμετοχές και 1 γκολ.

### Γρανάδα

Το 2015 αποκτήθηκε από την ισπανική Γρανάδα ΚΦ, όπου στους έξι μήνες που αγωνίστηκε κατέγραψε 12 συμμετοχές.

### Ουντινέζε

Με την έναρξη της περιόδου 2015-2016 μεταπήδησε στην Ιταλική Ουντινέζε, με την φανέλα της οποίας έπαιξε μόλις μία φορά. Ο αγώνας που συμμετείχε διεξήχθη στις 2 Δεκεμβρίου 2015 κόντρα στην Αταλάντα για το Ιταλικό Κύπελλο και έληξε 3-1 για την ομάδα του.

#### Νιούελς Ολντ Μπόις (δανεισμός)

Τον Ιανουάριο του 2016 επέστρεψε στην Αργεντινή και εν συνεχεία παραχωρήθηκε ως δανεικός στην Νιούελς Ολντ Μπόις, με την οποία είχε απολογισμό 15 συμμετοχές και 2 γκολ.

#### Ράσινγκ Κλουμπ (δανεισμός)

Τη σεζόν 2016-2017, παραχωρήθηκε ως δανεικός στην Ράσινγκ Κλουμπ, με την οποία αγωνίστηκε 14 φορές, σημειώνοντας ένα γκολ.

### Παναθηναϊκός

Στις 23 Αυγούστου 2017, ο Παναθηναϊκός ανακοίνωσε την απόκτηση του Αργεντινού αμυντικού με συμβόλαιο διάρκειας τριών ετών. Σημείωσε το πρώτο του γκολ με τον Παναθηναϊκό και το 6ο συνολικά στη σταδιοδρομία του στις 24 Φεβρουαρίου 2018, στην εντός έδρας αναμέτρηση με την Λαμία για το ελληνικό πρωτάθλημα που έληξε 2-0.

### AEK

Στις 13 Αυγούστου 2020, ο Ινσούα υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την ΑΕΚ.

Προσωπική ζωή
-------------

Ο αδερφός του Εμάνουελ, Εμιλιάνο Ινσούα, είναι επίσης επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και διεθνής με την Εθνική Αργεντινής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Boca eliminó a Olimpo en maratónica definición por penales» (στα Ισπανικά). ESPN Deportes. 25 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2015.
2. ↑  «Επίσημα στον Παναθηναϊκό ο Ινσούα».. Ανακτήθηκε στις 2018-11-22.
3. ↑  «Παναθηναϊκός - Λαμία : Το εξαιρετικό γκολ του Ινσούα». *to10.gr*. 2018-02-24.. Ανακτήθηκε στις 2018-11-22.
4. ↑  «Αυτοί, τουλάχιστον, είναι Παναθηναϊκός! (vid)».. Ανακτήθηκε στις 2018-11-22.
5. ↑  «ΑΕΚ: Ανακοίνωσε τον Ινσούα». *www.sport24.gr*. 13 Αυγούστου 2020.
6. ↑  «Emiliano beat Emanuel». Marca.com. 14 Μαρτίου 2015. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2015.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Εμανουέλ Ινσούα σε ιστοσελίδα ΠΑΕ Παναθηναϊκός
* Εμανουέλ Ινσούα σε ιστοσελίδα Σούπερ Λίγκα Αρχειοθετήθηκε 2018-12-01 στο Wayback Machine.
* Εμανουέλ Ινσούα στο soccerway
* Εμανουέλ Ινσούα στο transfermarkt
Η **Ιουλιανή Σοφία της Δανίας** (*Juliane Sophie af Danmark*, 18 Φεβρουαρίου 1788 - 18 Μαΐου 1850) ήταν κόρη του Φρειδερίκου, Κληρονομικού Πρίγκιπα της Δανίας.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 1788 στην Κοπεγχάγη, και ήταν το πέμπτο παιδί και η τέταρτη κόρη του Φρειδερίκου, Κληρονομικού Πρίγκιπα της Δανίας και της Δούκισσας Σοφίας Φρειδερίκης του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.

Στις 22 Αυγούστου 1812 παντρεύτηκε τον Πρίγκιπα Γουλιέλμο της Έσσης-Φίλιππσταλ-Μπάρχφελτ στο Παλάτι Φρεντερικσμπέργκ στην Κοπεγχάγη. Ο γάμος τους ήταν ευτυχισμένος και βασίστηκε στα αληθινά συναισθήματα και των δύο. Το ζευγάρι δεν απέκτησε απογόνους, επειδή η Ιουλιανή φοβόταν ότι θα πεθάνει κατά τον τοκετό. Ο Γουλιέλμος είχε αποκτήσει πέντε κόρες από μια ερωμένη του.

Πέθανε στις 18 Μαΐου 1850 στην Κοπεγχάγη σε ηλικία 62 ετών. Είναι θαμμένη στον Καθεδρικό Ναό του Ρόσκιλε της νήσου Σγιέλαν στη Δανία.

Παραπομπές
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ιουλιανή Σοφία της Δανίας** |

* Bo Bramsen: Ferdinand og Caroline : en beretning om prinsen der nødig ville være konge af Danmark, 1983 (in Danish).
* Dansk Biografisk Lexikon, First edition by C.F Bricka,  (in Danish).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 259495803
* ISNI: 0000 0003 8072 7789
* GND: 1024338665

 |

 |
Η **Κάτι Κοβάτς** (ουγγρικά: *Kati Kovács*, 25 Οκτωβρίου 1944) είναι Ουγγαρέζα τραγουδίστρια της pop και της rock μουσικής, στιχουργός και ηθοποιός. Πρόκειται για μία από τις δημοφιλέστερες Ουγγαρέζες τραγουδίστριες, με αρκετά ηχογραφημένα άλμπουμ, βραβεύσεις, με εγχώριες και μη περιοδείες και αναγνώριση εντός κι εκτός συνόρων. Η καριέρα της είναι ενεργή έως και σήμερα. Είναι, επίσης, γνωστή για τη χαρακτηριστική βραχνή φωνή της, η οποία χαρακτηρίζεται ως mezzo-soprano. Η φωνή έχει επαινηθεί πάμπολλες φορές από τους Ούγγρους κριτικούς, αποκαλώντας την την "Ωραιότερη Γυναικεία Φωνή της Ουγγαρίας". Το ρεπερτόριο της είναι ευρύ, μπορώντας να τραγουδήσει όπερα, rock, pop, jazz, dance, blues και rock 'n' roll.

Γεννήθηκε στο Βερπελέτ της Ουγγαρίας, το 1944, και πρώτη φορά εμφανίστηκε επάνω στη σκηνή το 1962. Το 1965, έγινε γνωστή σε όλη την Ουγγαρία, κερδίζοντας στο διαγωνιστικό τηλεοπτικό σόου, *Ki mit tud?*. Την επόμενη χρονιά, έλαβε κι άλλη δημοτικότητα με το τραγούδι της *Nem leszek a játékszered*, το οποίο κέρδισε σε έναν διαγωνισμό τραγουδιού. Από το 1968, ξεκίνησε να εμφανίζεται και στον κινηματογράφο, σε ταινίες όπως το *My Girl*. Το 1972, ήρθε και η πρώτη διεθνής επιτυχία, όταν με το τραγούδι *Add már, uram, az esőt!*, κέρδισε τόσο σε ουγγρικό διαγωνισμό όσο και σε γερμανικό διαγωνισμό τραγουδιού. Από το 1973, ξεκίνησε και η συνεργασία της με το ουγγρικό rock συγκρότημα Locomotiv GT, κυκλοφορώντας τρεις δίσκους με το σχήμα. 

Το 1974, κέρδισε και στον ιρλανδικό διαγωνισμό τραγουδιού Castlebar Song Contest, με το *Nálad lenni újra jó lenne*. Παράλληλα συνέχισε να ασχολείται και με τον κινηματογράφος, πρωταγωνιστώντας στην ταινία *Ök ketten* (1977). Το 1979, τραγούδησε και διασκεύασε μεγάλες επιτυχίες της disco, όπως κομμάτια της Ντόνα Σάμερ και της Μπάρμπαρα Στρέιζαντ. Εκτός από τραγουδίστρια και ηθοποιός, η Κοβάτς, είναι και στιχουργός, με την πιο γνωστή της δουλεία να είναι στο άλμπουμ του Βαγγέλη Παπαθανασίου *1492: The Conquest of Paradise*. Το 2009, συνεργάστηκε και με μία psychedelic soul-beat μπάντα τους The Qualitons. Έχει βραβευτεί δις από το Ουγγρικό Τάγμα Τιμών, με Σταυρό ιππότη και αξιωματικού. Το 1986, είχε βραβευθεί με το Βραβείο Λιστ, ενώ το 2014, έλαβε το βραβείο Kossuth.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 9  Απριλίου 2014.
2. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. nm0468483. Ανακτήθηκε στις 14  Οκτωβρίου 2015.
3. ↑  (Τσεχικά) *Česko-Slovenská filmová databáze*. 2001. 355613.
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2018.
5. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κάτι Κοβάτς** |

* Kati Kovács στην IMDb

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 80215263
* **Europeana**: agent/base/50728
* ISNI: 0000 0003 6954 7648
* GND: 135485258
* SUDOC: 192651811
* BNF: cb169950358 (data)
* MusicBrainz: 8dd96504-f19d-45e1-a80d-4d1ea627233d
* NKC: xx0189613

 |

 |