recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Πάπια τεριάκι
Το **τεριάκι** (κάντσι: 照り焼き) είναι μια μαγειρική τεχνική η οποία χρησιμοποιείται στην Ιαπωνική κουζίνα, όπου τα τρόφιμα ψήνονται στη σχάρα με γλάσο από σάλτσα σόγιας, μίριν και ζάχαρη.

Στην Ιαπωνία χρησιμοποιείται συνήθως ψάρι (π.χ. παλαμίδα, σολομός, πέστροφα και σκουμπρί) ενώ στην Δύση χρησιμοποιείται συνήθως λευκό και κόκκινο κρέας – π.χ. κρέας κοτόπουλου, χοιρινό, αρνίσιο και βόειο κρέας. Επίσης στην Ιαπωνία χρησιμοποιούνται και άλλα υλικά μερικές φορές, όπως καλαμάρια και κεφτέδες.

Η λέξη τεριάκι προέρχεται από τη λέξη τέρι (照り), η οποία σχετίζεται με τη λάμψη που δίνεται από τη ποσότητα της ζάχαρης στο τάρε (タレ), και τη λέξη γιάκι (焼き), η οποία αναφέρεται στη μέθοδο μαγειρέματος. Παραδοσιακά, το κρέας ρίχνεται ή αλείφεται με σάλτσα αρκετές φορές κατά τη διάρκεια του μαγειρέματος.

Κοτόπουλο τεριάκι
Το τάρε (タレ) παράγεται παραδοσιακά με την ανάμειξη και θέρμανση της σάλτσα σόγιας και του σάκε (ή μίριν) και της ζάχαρης.

Σάλτσα τεριάκι
--------------

Στη Βόρεια Αμερική, κάθε πιάτο που παρασκευάζεται με σάλτσα που μοιάζει με το τεριάκι περιγράφεται ως τεριάκι. Αυτό συχνά περιλαμβάνει ακόμη και τα τεριάκι που χρησιμοποιούν ξένες εναλλακτικές λύσεις για το *καλό* ή το μίριν, όπως κρασί, ή με πρόσθετα συστατικά, όπως το σουσάμι ή το σκόρδο (ασυνήθιστα στην παραδοσιακή Ιαπωνική κουζίνα). Η σάλτσα που χρησιμοποιείται για τεριάκι είναι γενικά γλυκή, αν και μπορεί επίσης να είναι πικάντικη. Μερικές φορές χρησιμοποιείται και χυμός ανανά, καθώς δεν παρέχει μόνο γλύκα αλλά και ένζυμα βρομελίνης που βοηθούν το κρέας να μαλακώσει. Η μέθοδος του ψησίματος στη σχάρα και της ύστερης ρίψης του κρέατος στη σάλτσα, ή η χρήση γλυκιάς σάλτσας ως μαρινάδα είναι μερικές μη παραδοσιακές μέθοδοι μαγειρέματος τεριάκι. Μερικές φορές η σάλτσα τεριάκι ρίχνεται σε φτερούγες κοτόπουλου ή δίνεται ξεχωριστά.

Παραλλαγές
----------

Ένα χάμπουργκερ με σάλτσα τεριάκι
Το μπέργκερ τεριάκι (テリヤキバーガー) είναι παραλλαγή χάμπουργκερ στο οποίο περιλαμβάνεται η σάλτσα τεριάκι. Η σάλτσα τεριάκι χρησιμοποιείται και σε χορτοφαγικά προϊόντα.

Εξάπλωση ανά χώρα
-----------------

### Ηνωμένες Πολιτείες

Στην πόλη του Σιάτλ το τεριγιάκι άρχισε να γίνεται δημοφιλές στην δεκαετία του 1990. Το 2010 υπήρχαν 83 εστιατόρια με την λέξη τεριγιάκι στο όνομά τους. Κάποιοι έχουν περιγράψει το τεριάκι ως η κουζίνα-σήμα κατατεθέν της πόλης, σημειώνοντας την ευρεία υιοθέτηση του ως μια μορφή γρήγορου φαγητού.

Δείτε επίσης
------------

* Ψητό

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hosking, Richard (1995). *A Dictionary of Japanese Food*. Tuttle. ISBN 9780804820424.
2. 1 2  Edge, John T. (January 5, 2010). «A City's Specialty, Japanese in Name Only». *The New York Times*.. Ανακτήθηκε στις March 5, 2016.
3. ↑  «Teriyaki». *Glossary*. Kikkoman. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Οκτωβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2014.
4. ↑  Τεριάκι στην *Encyclopædia Britannica*
5. ↑  Kauffman, Johnathan (August 14, 2007). «How Teriyaki Became Seattle's Own Fast-Food Phenomenon». *Seattle Weekly*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2013-06-09.. Ανακτήθηκε στις March 5, 2016.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιαπωνία
 |

 |
Το **Σπούτνικ 6**, γνωστό και σαν *Korabl-Sputnik 3*, είναι το τρίτο διαστημόπλοιο Βοστόκ που μπήκε σε τροχιά. Ήταν ακόμα ένα βήμα στα πλαίσια της προετοιμασίας για την αποστολή του πρώτου ανθρώπου στο διάστημα. Την πρωτιά αυτή κατέκτησε τον επόμενο χρόνο ο κοσμοναύτης Γιούρι Γκαγκάριν επιβαίνοντας στο Βοστόκ 1.

Αποστολή
--------

Κύριος σκοπός της αποστολής ήταν ο έλεγχος των διαφόρων συστημάτων και παραμέτρων προκειμένου να καταστεί εφικτή η αποστολή ανθρώπου στο διάστημα. Το προφίλ της αποστολής ήταν παρόμοιο με του Σπούτνικ 5. Ένα ζευγάρι σκύλων, ονόματι Pchelka και Mushka, επέβαιναν στο σκάφος. Η κάψουλα είχε εγκατεστημένο επιστημονικό εξοπλισμό συμπεριλαμβανομένης και κάμερας για την παρακολούθηση της κατάστασης των σκύλων.

Το Σπούτνικ 6 εκτοξεύτηκε από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ την 1η Δεκεμβρίου 1960 και μπήκε με επιτυχία σε τροχιά γύρω από τη Γη. Αφού παρέμεινε σε τροχιά για μία ημέρα, ξεκίνησε η διαδικασία επιστροφής της κάψουλας επανεισόδου πίσω στη Γη, η οποία ήταν ανεπιτυχής. Κατά την διάρκεια της επανεισόδου η κάψουλα κάηκε.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  McDowell, Jonathan. «Launch Log». Jonathan's Space Page. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2014.
2. 1 2 3 4  Wade, Mark. «Vostok». Encyclopedia Astronautica. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2014.
3. 1 2 3 4  «Sputnik 6 (NSSDC/COSPAR ID: 1960-017A)». NSSDC (NASA). Ανακτήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2013.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πρόγραμμα Βοστόκ |
| --- |
|  |
| Αποστολές | 

|  |  |
| --- | --- |
| Μη επανδρωμένες | 
* Σπούτνικ 4
* Σπούτνικ 5
* Σπούτνικ 6
* Σπούτνικ 9
* Σπούτνικ 10
 |
|  |
| Επανδρωμένες | 
* Βοστόκ 1
* Βοστόκ 2
* Βοστόκ 3
* Βοστόκ 4
* Βοστόκ 5
* Βοστόκ 6
 |

 |
|  |
| 
* Κατηγορία Κατηγορία
* Commons page Κοινά
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Διάστημα
 |

 |
Η μελέτη της **Φυσιοπαθολογίας της αναπαραγωγής των ζώων** *(Theriogenology)* είναι ο κλάδος της κτηνιατρικής που ασχολείται με την αναπαραγωγή, συμπεριλαμβανομένης της φυσιολογίας και της παθολογίας των αναπαραγωγικών συστημάτων των αρσενικών και θηλυκών ζώων και της κλινικής άσκησης της κτηνιατρικής μαιευτικής, της γυναικολογίας και της ανδρολογίας.[*ασαφές*] Οι θηριογενολόγοι[*ασαφές*] είναι κτηνίατροι με προχωρημένη εκπαίδευση στην αναπαραγωγή των ζώων και στη μαιευτική. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι περισσότεροι θηριογενολόγοι πιστοποιούνται από το Αμερικανικό Κολλέγιο Θηριογενολόγων.

Πηγές
-----

* Dorland's Medical Dictionary (25η Έκδοση)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αρχειοθετήθηκε 2020-09-25 στο Wayback Machine.
* Αρχειοθετήθηκε 2011-09-06 στο Wayback Machine.
Ο **Σπύρος Σίμος** (1868 - 14 Φεβρουαρίου 1935) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και πολιτικός, που διατέλεσε βουλευτής Άρτας και Ιωαννίνων.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Λάβδανη της Ηπείρου (περιοχή Πωγωνίου) το 1868 και το επίσημο όνομά του ήταν Σπυρίδων Σίμος. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος και ήταν εκδότης της εφημερίδας "Πατρίς".

Εξελέγη αρχικά βουλευτής Άρτας στις εκλογές του Αυγούστου και του Νοεμβρίου του 1910, στις εκλογές του 1912 και στις εκλογές του Μαΐου του 1915. Στη συνέχεια εξελέγη βουλευτής Ιωαννίνων το 1920, 1923 και το 1932 και 1933 με το Κόμμα Φιλελευθέρων.

Ο Σπυρίδων Σίμος διορίστηκε υπουργός επί της Περιθάλψεως Οικογενειών Επιστράτων και Προσφύγων στην Κυβέρνηση Εθνικής Αμύνης στις 6 Οκτωβρίου 1916. Επίσης, στην κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου του 1917 παρέμεινε υπουργός Περιθάλψεως, ως τις 4 Νοεμβρίου 1920.

Η τελευταία του βουλευτική θητεία διακόπηκε από τον αιφνίδιο θάνατό του, στις 14 Φεβρουαρίου 1935.

Έγραψε το βιβλίο "Λόγοι και Έργα", με το οποίο κατήγγειλε τη διαφθορά της εποχής του (έκδοση της εφημερίδας Πατρίς, 1912). Συγκεκριμένα, κατήγγειλε ότι ο πολιτευτής της εποχής του, Κωνσταντίνος Καραπάνος (κτηματίας και εκλεγείς βουλευτής το 1910 μαζί με τον γιο του, Πύρρο) εξαγόρασε τους ψηφοφόρους του διαθέτοντας 100 χιλιάδες δραχμές για τις εκλογές του Νοεμβρίου του 1910.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Θεσπρωτία*, 7 Σεπτεμβρίου 1932, σελ. 3.
2. 1 2 3  Μητρώο πληρεξουσίων, γερουσιαστών και βουλευτών 1822-1935, Αθήνα 1986, Βουλή των Ελλήνων, σελ. 274 (αριθμ. 1459) (pdf)
3. 1 2  Συνέντευξη του Ελπιδοφόρου Ιντζέμπελη στον Χρήστο Αλεξόπουλο για το βιβλίο «Ο Ελευθέριος Βενιζέλος και το κόμμα των Φιλελευθέρων στην Ήπειρο», Ο Μαΐστρος, 13-2-2016.
4. ↑  Γιώργος Χιονίδης, «Η επίσημη εφημερίδα της *προσωρινής κυβερνήσεως* Θεσσαλονίκης του Ελευθερίου Βενιζέλου. (Μιά πρώτη επισκόπηση των περιεχομένων της (15/09/1916-10/06/1917)»Ελληνική Ιστορική Εταιρεία, Ε' Πανελλήνιο Ιστορικό Συνέδριο-Πρακτικά, Αθήνα, 1984, σελ.91 κ.εξ
5. ↑  ««Κυβέρνησις Ελευθερίου Βενιζέλου»». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2016.
6. ↑  «artinews.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2016.

Προτεινόμενη βιβλιογραφία
-------------------------

Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης, *Ο Ελευθέριος Βενιζέλος και το Κόμμα Φιλελευθέρων στην Ήπειρο - Σίμος, Καραπάνος, Γαρουφαλιάς: Επιστολές, έγγραφα και μαρτυρίες,* εκδ. Historical Quest, Αθήνα 2015. ISBN: 978-618-5088-15-6
Η **Τερμησσός** ήταν πόλη της Πισιδίας χτισμένη σε υψόμετρο άνω των 1000 μέτρων στη νοτιοδυτική πλευρά του βουνού Σολυμός (σύγχρονο Γκιουλούκ Νταγί) στα όρη Ταύρος (σημερινή επαρχία Αττάλειας, Τουρκία). Βρίσκεται 30 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Αττάλειας. Η πόλη χτίστηκε σε μια φυσική πλατφόρμα στην κορυφή του Γκιουλούκ Νταγί, σε ύψος 1.665 μέτρων. 

Κρυμμένο από τα πευκοδάση, έχοντας ειρηνική και ανέγγιχτη εμφάνιση, ο χώρος έχει πιο ξεχωριστή και εντυπωσιακή ατμόσφαιρα από πολλές άλλες αρχαίες πόλεις. 

Η Τερμησσός είναι μια από τις καλύτερα διατηρημένες αρχαίες πόλεις της Τουρκίας. Η πόλη ιδρύθηκε από τους Σολίμους που αναφέρθηκαν από την Ιλιάδα του Ομήρου σε σχέση με το θρύλο του Βελλεροφώντα. 

Λόγω του φυσικού και ιστορικού πλούτου της, η πόλη έχει συμπεριληφθεί σε εθνικό πάρκο που φέρει το όνομά της, το Εθνικό Πάρκο Όρους Γκιουλούκ-Τερμησσός.

Παραπομπές
----------

1. ↑    Ανακτήθηκε-Μάιος-4-13
2. ↑   Αρχειοθετήθηκε 2016-12-01 στο Wayback Machine. Ανάκτηση Απριλίου-30-2013

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 247638641
* GND: 4059493-2

 |

 |
Το σετ δημιουργίας Τατουάζ φλας περιλαμβάνει λευκό χαρτί στένσιλ και ίσως ένα προσχεδιασμένο χαρτί.
Ένα **τατουάζ φλας** είναι ένα στερεότυπο  σχέδιο τατουάζ τυπωμένο ή σχεδιασμένο σε χαρτί ή χαρτόνι και μπορεί να θεωρηθεί ως ένα είδος βιομηχανικού σχεδιασμού. Συνήθως υπάρχει αναρτημένο στους τοίχους των αιθουσών τατουάζ ώστε να δώσει ιδέες στους πελάτες που μπαίνουν. Τα περισσότερα παραδοσιακά τατουάζ φλας έχουν σχεδιαστεί για γρήγορα τατουάζ και για να χρησιμοποιηθούν σε πρόχειρα καταστήματα που χειρίζονται μεγάλο όγκο έτοιμων τατουάζ για τους υποψήφιους πελάτες.

Το τατουάζ φλας είτε ζωγραφίζεται από τον καλλιτέχνη τατουάζ με σκοπό να το χρησιμοποιήσει για επίδειξη στο κατάστημά του ή για να το ανταλλάξει ή να το πουλήσει σε άλλους επαγγελματίες του τατουάζ. Τα χειροποίητα τατουάζ φλας που πωλούνταν σε τοπικό επίπεδο (καταστήματα), έχουν αντικατασταθεί σε μεγάλο ποσοστό από τα σχέδια επαγγελματιών "καλλιτεχνών τατουάζ φλας" που παράγουν φλας με πνευματικά δικαιώματα που θα πουληθούν σε σχετικές εκθέσεις ή μέσω του διαδικτύου. Μέχρι το 2000 ήταν συνηθισμένη πρακτική τα τατουάζ φλας στα περισσότερα στούντιο τατουάζ να εξυπηρετούν περισσότερο για να δώσουν ιδέες στους πελάτες. Τα περισσότερα σχέδια δημιουργούνται από τον καλλιτέχνη τατουάζ βασισμένα σε μια ιδέα του πελάτη. Δεν υπάρχει τυποποιημένο μέγεθος για το φλας, αλλά συναντάται πιο συχνά έτοιμο για εκτύπωση σε διαστάσεις 11x14 ιντσών στη Βόρεια Αμερική, και σε μέγεθος χαρτιού Α3 στην Ευρώπη. Το τατουάζ φλας μπορεί να έχει ή όχι περίγραμμα, που είναι γνωστό ως γραμμικό σχέδιο. Αυτό το σχέδιο συνήθως εκτυπώνεται σε ξεχωριστό φύλλο χαρτιού, πράγμα που είναι βολικό για τον καλλιτέχνη τατουάζ, ο οποίος διαφορετικά θα έπρεπε να το σχεδιάσει μόνος του.

Δείτε ακόμα
-----------

* Τροποποίηση σώματος
* Χάραγμα
* Μηχανή τατουάζ

Παραπομπές
----------

1. ↑  Steele, Valerie (2010). *The Berg Companion to Fashion*. Oxford, UK: Berg Publishers. ISBN 1-84788-563-2.
2. ↑  Vail, David J.· Sanders, Clinton (2008). *Customizing the Body: The Art and Culture of Tattooing*. Philadelphia: Temple University Press. ISBN 1-59213-888-8.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Τατουάζ |
| --- |
|  |
| Θέματα | 
* Ιστορία
* Κίνδυνοι για την υγεία
* Θρησκευτικές προεκτάσεις
* Αφαίρεση
 |
|  |
| Κατηγορίες | 
* Ιατρικά
* Μόνιμο μακιγιάζ
* Προσωρινά
 |
|  |
| Διαδικασία | 
* Καλλιτέχνες
* Μελάνι
* Μηχανή
 |
|  |
| Τεχνοτροπία | 
* Μιανμάρ
* Ιρεζούμι (Ιαπωνία)
* Τα μόκο (Μαορί, Νέα Ζηλανδία)
* Μαρκέζαν
* Μαλού/Πι'α (Σαμόα)
* Γιάντρα (Καμπότζη/Λάος/Βιετνάμ)
* Βόρνεο
* Κλασικά
* Σύγχρονα
* Χελιδόνι
* Ναυτικά
* Φυλακής
* Μαύρο και γκρι
* Φλας
 |
|  |
| Μέρος στο σώμα | 
* Ολόσωμα
* Γεννητικών οργάνων
* Κάτω τμήμα πλάτης
* Τριχωτό κεφαλής
* Μανίκι
* Θηλές
* Βολβός ματιού
* Κερατοειδής χιτώνας ματιού
 |
|  |
| Άλλο | 
* Τατουάζ αμαλγάματος Τατουάζ ομάδας αίματος των SS
 |
|  |
| Νομικό πλαίσιο | 
* Ευρωπαϊκή Ένωση
* Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής
 |

 |
Η αρχαία ελληνική πόλη των **Τρικάλων** στη Σικελία μας είναι γνωστή από τον Στέφανο τον Βυζάντιο σε μια παραπομπή του για τον Φίλιστο: "*Τρίκαλον, και Τρίκαλα ουδετέρως, πόλις Σικελίας. Φίλιστος. Το εθνικόν Τρικαλίνος και Τρικαλίνη θηλυκώς.*" Βρισκόταν στη νότια γωνιά του νησιού και κοντά στον Ακράγαντα. Στη χριστιανική περίοδο και ήδη από τον 3ο αιώνα μ.Χ. απαντά η επισκοπή της πόλεως. Την ύπαρξη της πόλεως πιστοποιεί και ο αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης Ευστάθιος (12ος αι.), στο έργο του: Σχόλια στην Ιλιάδα του Ομήρου, παράγραφος 729: *Τρίκκη δε πόλις Θεσσαλίας, από Τρίκκης μεν θυγατρός Πηνειού ποταμού, γυναικός δε Υψέως. Ταύτην Τρίκκαλά τινές φασι άρτι καλείσθαι,οι δε παλαιοί Τρίκαλα δί'ενός και πόλιν Σικελίας ιστορούσιν*. Πρόκειται για τη σημερινή Caltabellotta, κτίσμα του πελασγικού λαού των Σικανών.

Αναφορές
--------

1. ↑  Stephani Byzantii Εθνικών quae supersunt, Stephanos (ho Byzantios), Edidit Antonius Westermann, Lipsiae, E.G. Teubneri, 1839, σελ. 283
2. ↑  Eustathii, archiepiscopi thessalonicensis, commentarii ad Homeri Iliadem, Volumes 1-2, Eustathius (Archbishop of Thessalonica) sumptibus J. A. G. Weigel, 1827, τόμος 1, σελ. 268
3. ↑  La storia: Dal regno Sicano Di Cocalo Alla Contea Della Famiglia Peralta (XIII sec. AC. - XIV sec. D.C), caltabellotta.com, il portalle della citta del Caltabellotta (αναφερόμενη και ως Triokala), ανάκτηση 6 Ιανουαρίου 2014
Ο **Τζορτζ Κρίστοφερ Μπαντ** (αγγλικά: *George Christopher Band*, 2 Φεβρουαρίου 1929 – 26 Αυγούστου 2011) ήταν Βρετανός ορειβάτης. 

Γεννήθηκε στην Ταϊβάν και σπούδασε στο κολέγιο Έλθαμ. Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στις διαβιβάσεις και σπούδασε γεωλογία στο κολέγιο Κουΐνς του Κέιμπριτζ. Συνέχισε τις σπουδές του ως μηχανολόγος εξορύξεων πετρελαίου στο κολέγιο Ιμπίριαλ, του πανεπιστημίου του Λονδίνου.

Ορειβασία και εξερευνήσεις
--------------------------

Αποκτώντας εμπειρία στις Άλπεις όντας ακόμη σπουδαστής στο Κουΐνς, έγινε ο νεότερος ορειβάτης της αποστολής του 1953 στο Έβερεστ, όπου οι Έντμουντ Χίλαρι και Τένσινγκ Νοργκέι έκαναν την πρώτη ανάβαση στο βουνό. Δύο χρόνια αργότερα, το 1955, μαζί με τον Τζο Μπράουν έγιναν οι πρώτοι ορειβάτες που κατέκτησαν το Κανγκτσενγιούνγκα, το τρίτο υψηλότερο βουνό στον κόσμο. Σεβόμενοι την παράδοση και τα θρησκευτικά συναισθήματα των ανθρώπων του Νεπάλ και του Σικίμ, σταμάτησαν τρία μέτρα κάτω από την πραγματική κορυφή.

Στη συνέχεια αυτών των πρώιμων ορειβατικών επιτυχιών, ο Τζορτζ Μπαντ πέρασε το μεγαλύτερο τμήμα της επαγγελματικής του ζωής στην εξερεύνηση για πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Το 2005, σε ηλικία 76 ετών, ο Μπαντ επανέλαβε το μονοπάτι προς τη νοτιοδυτική κατασκήνωση βάσης του Κανγκτσενγιούνγκα στο Νεπάλ. Υπήρξε πρόεδρος της Αλπικής Λέσχης του Ηνωμένου Βασιλείου, του Βρετανικού Συμβουλίου Ορειβασίας και ταξίδεψε σε όλον τον κόσμο. Υπήρξε συγγραφέας βιβλίων με ορειβατικά θέματα και Πρόεδρος του Himalayan Trust (UK).

Τιμές
-----

Τιμώμενος για την προσφορά του ο Τζορτζ Μπαντ έγινε *Αξιωματικός του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας* (OBE) το 2009

Πέθανε από φυσικά αίτια στο Χάμσαϊρ, της Αγγλίας, ΗΒ, στις 26 Αυγούστου 2011, σε ηλικία 82 ετών.

Εργογραφία
----------

* *Road to Rakaposhi* (1955)
* *Everest: 50 Years on Top of the World* (2003)
* *Summit* (2006), a celebration of 150 years of the Alpine Club.

Σημειώσεις παραπομπές
---------------------

1. ↑  www.thebmc.co.uk/News.aspx?id=4433.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 17  Ιουνίου 2019.
3. ↑  Notice of death of George Band (OBE; 1929–2011)
4. ↑   *No. 58929*. 31 December 2008.
5. 1 2 3  Obituary of George Band, The Daily Telegraph, 28/08/2011

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Obituary of George Band, The Daily Telegraph, 28 August, 2011

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 78452563
* LCCN: no2002083027
* ISNI: 0000 0000 8273 0584
* GND: 1089342632

 |

 |
Τα μουσείο *Η παλιά πόλη* (Den Gamle By) στο Ώρχους της Δανίας
Ένα **υπαίθριο μουσείο** παρουσιάζει συνήθως έναν οικισμό η ένα μεγαλύτερο υπαίθριο θέμα. 

Τα πρώτα υπαίθρια μουσεία δημιουργήθηκαν στη Σκανδιναβία, προς τα τέλη του 19ου αιώνα, και η ιδέα διαδόθηκε σύντομα σε όλη την Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, συνήθως με παραδοσιακά κτίρια. Κοινό στοιχείο σε όλα τα υπαίθρια μουσεία, όπως και στα πρώτα αυτά του 19ου αιώνα, είναι η διδασκαλία της ιστορίας της καθημερινής ζωής από τους ανθρώπους από όλα τα τμήματα της κοινωνίας. Πολλά υπαίθρια μουσεία συνήθως υπάρχουν σε περιοχές με ξύλινα σπίτια η με σπίτια ξυλοδεσιάς, διότι αυτά μετακομίζονται σχετικά εύκολα.
Το **Σερεμπριάνσκ**(ρωσικά και καζακικά: **Серебрянск**‎) είναι πόλη στην επαρχία Ζιργιάν στην περιφέρεια Ανατολικού Καζακστάν στο ανατολικό Καζακστάν. Πληθυσμός: 10.129 (απογραφή 2009) 11.903 (απογραφή 1999). Η πόλη βρίσκεται στη δεξιά όχθη του ποταμού Ιρτίς, κοντά στο υδροηλεκτρικό εργοστάσιο Μπουχτάρμα.

Ιστορία
-------

Ιδρύθηκε το 1953 ως ο αστικού τύπου οικισμός **Σερεμπριάνκα**. Ο σκοπός του οικισμού ήταν να φιλοξενήσει τους εργαζομένους στην κατασκευή του υδροηλεκτρικού εργοστάσιου Μπουχτάρμα. Το χωριό Νοβοαλεξαντρόβκα βρίσκεται στο χώρο που είναι σήμερα το Σερεμπριάνσκ. Στις 9 Ιουλίου 1962 χορηγήθηκε καθεστώς πόλης με την επαρχία Ζιργιάν.

Οικονομία
---------

### Βιομηχανία

Το Σερεμπριάνσκ εξυπηρετεί κυρίως το υδροηλεκτρικό εργοστάσιο. Υπάρχει, επίσης, ένα εργοστάσιο χημικών.

### Μεταφορές

Η πόλη εξυπηρετείται σιδηροδρομικώς με το Οσκεμέν και το Ζιργιανόβσκ.

Το Σερεμπριάνσκ έχει πρόσβαση στον ασφαλτοστρωμένο δρόμο που βρίσκεται στην δεξιά όχθη του ποταμού Ιρτύς και συνδέει το Οσκεμέν και το Ζιργιανόβσκ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Census in Kazakhstan 2009*.
2. 1 2  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» Серебрянск от года к году (στα Russian). serebryansk.ru. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2013. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
**Σερενάδα** λέγεται το ερωτικό τραγούδι που τραγουδιέται με τη συνοδεία κιθάρας. Έχει ιταλική προέλευση και είναι ερωτικό τραγούδι που συνοδεύεται από μαντολίνο και κιθάρα. Το τραγουδούσαν ένας ή περισσότεροι νέοι τις νύχτες κάτω από τα παράθυρα των κοριτσιών. Μερικές φορές όμως, μπορεί να έχει και ειρωνικό περιεχόμενο.

Νεοελληνική λογοτεχνία
----------------------

Στη νεοελληνική λογοτεχνία η σερενάδα έρχεται μαζί με τα υπόλοιπα είδη ποίησης από την Ιταλία και εμφανίζεται για πρώτη φορά στα Επτάνησα.
Νεοέλληνες ποιητές που έχουν γράψει σερενάδες είναι ο Ιωάννης Γρυπάρης, ο Ιωάννης Πολέμης, ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου κ.α.

Ακολουθεί η σερενάδα με τίτλο *Σερενάδα* του Ιωάννη Γρυπάρη.

> 
> Δεν τη θέλω, θα την σπάσω την κιθάρα,  
> 
> την καρδιά μου, την καρδιά μου θα κορδίσω,  
> 
> την αγάπη της, τον πόνο, τη λαχτάρα,  
> 
> να σου πω, να σε ξυπνήσω.
> 
> 
> Σε προσμένω· τ' αστροφώς θαμπό και λίγο,  
> 
> θα φωτίζει το κρυφό μας το ζευγάρι.  
> 
> Τόσο φτάνει! και δεν θα 'βγει πριν να φύγω,  
> 
> το ζουλιάρικο φεγγάρι.
> 
> 
> Μη λυπάσαι τ' όνειρό σου που θα χάσεις,  
> 
> τόσα ξέρει της αγάπης μου το στόμα,  
> 
> τόσα μάγια, που και συ θέ να ξεχάσεις,  
> 
> αν κοιμάσαι ή όχι ακόμα.
> 
> 
> Κι αν δεν έβγεις... την κιθάρα μου αφού σπάσω,  
> 
> και την άμοιρη καρδιά μου τι θα κάνω;  
> 
> σπαραγμένη από τον πόνο θα κρεμάσω,  
> 
> στο παράθυρό σου επάνω.. .  
> 
> 
> 
>

Παραπομπές
----------

1. ↑  
Γεράσιμος Αν. Μαρκαντωνάτος (2013). «Σερενάδα». *ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΙ ΟΡΟΙ*. Αθήνα: Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη Α.Ε. σελ. 310. ISBN 978-960-503-298-2.
2. ↑  
ΣΟΦΟΚΛΗ Γ. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ (1978). «ΜΕΡΟΣ Β΄ - ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ε΄ - 2. Ποιήματα με σταθερή μορφή - Σερενάδα». *ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ*. Αθήνα: Ιδιωτική. σελ. 89.
***Το κορίτσι που άφησα πίσω*** (αγγλικά: *Girl, Interrupted*) είναι δραματική ταινία αμερικάνικης παραγωγής, που κυκλοφόρησε στις ελληνικές αίθουσες στις 14 Απριλίου 2000. Πρωταγωνιστούν οι Ουινόνα Ράιντερ και Αντζελίνα Τζολί, ενώ συμμετέχουν πολλοί ακόμη διάσημοι ηθοποιοί, όπως η Βανέσα Ρέντγκρεϊβ και η Γούπι Γκόλντμπεργκ. Η σκηνοθεσία ανήκει στον Τζέιμς Μάνγκολντ, ενώ το σενάριο βασίστηκε στην αυτοβιογραφία της Σουζάνα Κέισεν.

Πλοκή
-----

Η δεκαοχτάχρονη Σουζάνα Κέισεν δίνει τον Απρίλιο του 1967 τη συγκατάθεση της να εγκλειστεί προσωρινά σε ψυχιατρική κλινική, μετά την απόπειρά της να αυτοκτονήσει. Δυσκολεύεται ιδιαίτερα να προσαρμοστεί κατά την παραμονή της εκεί, καθώς θεωρεί τον εαυτό της απόλυτα υγιή για να περνά χρόνο με ψυχοπαθείς. Κηρύττει μια πεισματική επανάσταση στους κανόνες του ιδρύματος, με μηδαμινό όμως αποτέλεσμα.

Στο ίδρυμα γνωρίζεται με άλλες ασθενείς, που συνθέτουν μια μικρή ομάδα γυναικών, με ποικίλα προβλήματα η καθεμία. Η Σουζάνα γοητεύεται ιδιαίτερα από την προσωπικότητα της ανεξέλεγκτης Λίσα, η οποία την ενθαρρύνει να αμελήσει τη θεραπευτική της αγωγή και γενικά να αντισταθεί στις επιρροές της θεραπείας. Η Λίσα με τη σειρά της περνά τον καιρό της σπέρνοντας το χάος στην κλινική, κάνοντας του κεφαλιού της και προσβάλλοντας τους άλλους ανάλογα με τις διαθέσεις της. Παράλληλα η Σουζάνα έρχεται σε επαφή με μια ομάδα γιατρών και νοσοκόμων που προσπαθούν να την πείσουν να αντικρίσει κατάματα το πρόβλημά της και να πάρει τη ζωή στα χέρια της. 

Όλες αυτές τις εμπειρίες κατά τη διάρκεια της ταραγμένης δεκαετίας του ‘60, η Σουζάνα τις καταγράφει στο ημερολόγιο της, έχοντας στο πίσω μέρος του μυαλού της να ακολουθήσει το επάγγελμα της συγγραφέως.

Πληροφορίες για την ταινία
--------------------------

Το σενάριο της ταινίας βασίζεται στα απομνημονεύματα της Σουζάνα Κέισεν, που νοσηλεύτηκε πράγματι στο Νοσοκομείο McLean, όνομα που άλλαξε σε Claymoore για τις ανάγκες τις ταινίας. Ωστόσο έγιναν και κάποιες προσθήκες που δεν περιλαμβάνονταν στο βιβλίο. Τα γυρίσματα έγιναν στο Μεκάνινσμπουργκ και στο Χάρισμπουρκ της Πενσυλβανίας. 

Για την ερμηνεία της στο ρόλο της Λίσα, η Αντζελίνα Τζολί έλαβε μια σειρά βραβείων Β' γυναικείου ρόλου, ανάμεσα στα οποία το Όσκαρ, τη Χρυσή Σφαίρα και το Βραβείο Guild. 

Ο αγγλικός τίτλος του βιβλίου και της ταινίας, "Girl, Interrupted", προέρχεται από τον πίνακα του Φλαμανδού ζωγράφου Γιοχάνες Βερμέερ, "Girl Interrupted at her Music" .

Διανομή
-------

| Χαρακτήρας | Ηθοποιός |
| --- | --- |
| Σουζάνα Κέισεν | Ουινόνα Ράιντερ |
| Λίσα | Αντζελίνα Τζολί |
| Βάλερι Όουενς | Γούπι Γκόλντμπεργκ |
| Δρ. Γουικ | Βανέσα Ρέντγκρεϊβ |
| Τζορτζίνα | Κλέα Ντουβάλ |
| Νταίζη | Μπρίτανι Μέρφι |
| Τόμπι | Τζάρεντ Λίτο |
| Δρ. Μέλβιν | Τζέφρι Τάμπορ |
| Πόλυ | Ελίζαμπεθ Μος |

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Το κορίτσι που άφησα πίσω* στην IMDb
Η **σουβερίνη** (αγγλ. *Suberin*), επίσης γνωστή και ως **φελλίνη**, είναι ένα φυσικό βιοπολυμερές, πολυεστερικής φύσης και πολύπλοκης χημικής δομής, που απαντάται στον φλοιό (*περίδερμα*) των δένδρων και δημιουργείται για να αποτελεί προστατευτικό φράγμα έναντι της υγρασίας και βλαπτικών διαλυμάτων.

Από χημικής άποψης είναι λιπόφιλη και αποτελείται από εστέρες της γλυκερόλης με καρβοξυλικά οξέα, δικαρβοξυλικά οξέα κ.ά. γνωστά ως οξέα σουβερίνης, καθώς επίσης και από γλυκερλινη. Η σουβερίνη είναι αδιάλυτη σε όλους τους οργανικούς διαλύτες και φυσικά και στο νερό. Έχει εξαιρετικά υψηλή υδροφοβία. Συνδέεται στη χημική δομή του εσωτερικού φλοιού με ενώσεις λιγνίνης και κουτίνη.

Γενικά, αποτελεί το κύριο συστατικό του φελλού, και έλαβε την ονομασία της από το είδος της φελλοφόρου βελανιδιάς, τη δρυ *Quercus suber*. Η κύρια λειτουργία της είναι να αποτελεί εμπόδιο στην κίνηση του νερού και των διαλυμένων ουσιών αφενός αποτρέποντας την απώλεια (εξάτμιση) ύδατος από τους φυτικούς ιστούς και επιπλέον αποτρέποντας την είσοδο επιβλαβών διαλυμάτων αλάτων ή άλλων από το εξωγενές περιβάλλον.

Η σουβερίνη αποτελείται από δύο στρώματα, ένα πολυαρωματικό και ένα πολυαλειφατικό. Τα πολυαρωματικά στρώματα εντοπίζονται κυρίως εντός του πρωτογενούς κυτταρικού τοιχώματος και τα πολυαλειφατικά βρίσκονται μεταξύ του πρωτογενούς κυτταρικού τοιχώματος και της κυτταρικής μεμβράνης. Η ακριβής ποιοτική και ποσοτική σύσταση των μονομερών σουβερίνης ποικίλλει σε διαφορετικά είδη δένδρων. Συχνά απαντώμενα αλειφατικά μονομερή περιλαμβάνουν: α-υδροξυοξέα (κυρίως 18-υδροξυοκταδεκ-9-ενοϊκό οξύ) και α,ω-διοξέα (κυρίως οκταδεκ-9-ενο-1,18-διοϊκό οξύ). Τα μονομερή των πολυαρωματικών είναι πρωτίστως υδροξυκινναμικά οξέα και παράγωγα, λ.χ. φερουλοϋλτυραμίνη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lewis, N. G.; Yamamoto, E.; Wooten, J. B.; Just, G.; Ohashi, H.; Towers, G. H. (1987). «Monitoring biosynthesis of wheat cell-wall phenylpropanoids in situ». *Science* **237** (4820): 1344–6. doi:10.1126/science.237.4820.1344. PMID 17801473.
2. ↑  Graça, J. (2015). «Suberin: The biopolyester at the frontier of plants». *Frontiers in Chemistry* **3**: 62. doi:10.3389/fchem.2015.00062. PMID 26579510.
3. 1 2  Bernards, M.A. (March 2002). «Demystifying suberin». *Canadian Journal of Botany* **80** (3): 227–240(14). doi:10.1139/b02-017.
4. ↑  Kolattukudy, P. E. (1980). «Biopolyester Membranes of Plants: Cutin and Suberin». *Science* **208** (4447): 990–1000. doi:10.1126/science.208.4447.990. ISSN 0036-8075. PMID 17779010.
Ο **τριπουρικός εθνικισμός** είναι ιδεολογία που υποστηρίζει την αυτοδιάθεση των Τριπούρι. Η σύγκρουση είναι στην ουσία εθνοτική και οι Τριπούρι, αυτόχθονες της περιοχής σχημάτιζαν την πλειοψηφία του πληθυσμού στο πριγκιπάτο της Τιππέρα, η οποία εντάχθηκε στη Δημοκρατία της Ινδίας το 1949 ως πολιτεία Τρίπουρα. Από τότε, οι Τριπούρι έχουν μειωθεί σε μειοψηφία 30% λόγω παράνομης μετανάστευσης από τους Μπενγκάλι (Βεγγαλέζοι).

Το ζήτημα έχει οδηγήσει σε μια σειρά από ένοπλες εξεγέρσεις και τρομοκρατική δραστηριότητα. Υπήρξε εξέγερση το 1950, και ένοπλες συγκρούσεις συνέχισαν να λαμβάνουν χώρα στη δεκαετία του 1980 και τη δεκαετία του 2000. Από το 1989, η ένοπλη εξέγερση οδηγούταν από το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο της Τρίπουρα (ΕΑΜΤ) και την Παντριπουρική Δύναμη Τιγρών.
Η Βεγγαλική πλευρά το ανταπέδωσε με τη διαμόρφωση δικών τους πολιτοφυλακών, όπως το Ηνωμένο Βεγγαλικό Μέτωπο Απελευθέρωσης Τιγρών το οποίο κατέστρεψε μια σειρά από χωριά των Τριπούρι το 2000.

Το Εθνικό Ινστιτούτο Μνήμης για την Πρόληψη της Τρομοκρατίας κατατάσσει το ΕΑΜΤ ως μία από τα δέκα πιο ενεργές τρομοκρατικές ομάδες στον κόσμο και έχει κατηγορηθεί για δυναμικά τη μεταστροφή των ανθρώπων στο Χριστιανισμό.

Η αγωνιστική δραστηριότητα κορυφώθηκε το 2000 με 514 θανάτους που συνδέονται με τη τρομοκρατία σε αυτό το έτος. Το 2012 η εξέγερση είχε ελεχθεί σε μεγάλο βαθμό από τις αρχές, μέσω δράσεων για την ασφάλεια και διαπραγμάτευση παραδομένων.

Οργανώσεις και ένοπλες ομάδες
-----------------------------

Οι Τριπουρικές πολιτικές οργανώσεις και μαχητικές ομάδες περιλαμβάνουν:

* Παντριπουρική Δύναμη Τιγρών
* Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο της Τρίπουρα

Δείτε επίσης
------------

* Αυτόνομο Περιφερειακό Συμβούλιο των Φυλετικών Περιοχών της Τρίπουρα
* Τριπουρική εξέγερση
* Εθνικισμός των Νάγκα
* Ταμιλικός εθνικισμός
* Εξέγερση στη βορειοανατολική Ινδία
* Αποσχιστικά κινήματα του Ασσάμ
* Ασσαμικό κίνημα
* Ηνωμένο Μέτωπο Απελευθέρωσης του Ασσάμ

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bhattacharyya, Harihar (1989). «The Emergence of Tripuri Nationalism, 1948-50». *South Asia Research* **9** (1): 54–71. doi:10.1177/026272808900900104.
2. ↑  Das, Samir Kumar (2005), *Peace Processes and Peace Accords*, SAGE Publications, ISBN 978-0-7619-3391-5,
3. 1 2  «National Liberation Front of Tripura». *South Asia Terrorism Portal*.
4. ↑  «All Tripura Tiger Force». *South Asia Terrorism Portal*.
5. ↑  «Constitution of The National Liberation Front Of Tripura». *South Asia Terrorism Portal*.
6. ↑  «India: Tripura Terror Assessment For Year 2013 – Analysis». *Eurasia Review*. 11 Δεκεμβρίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «Assessment for Tripuras in India». *Minorities at Risk Project*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2018.
* «Tripura Assessment». *South Asia Terrorism Portal*.
**Το καφέ του έρωτα** είναι ένα cd που κυκλοφόρησε από την HEAVEN το 2005 και περιλαμβάνει 12 τραγούδια. Τους στίχους του cd έχει γράψει ο Χάρης Ρώμας. Στο cd τραγουδιστές είναι ο Δημήτρης Μπάσης, η Λένα Αλκαίου, ο Γιώργος Λιανός και η Δόμνα Κουντούρη. 
Συνθέτες είναι: Στέφανος Κορκολής, Χριστόφορος Γερμενής, Θοδωρής Λαχανάς, Λεονάρδος Βαλενστάιν και ο Γρηγόρης Πετράκος.

Τραγουδια
---------

01. Ας εκτεθώ - Γιώργος Λιανός
Χάρης Ρώμας, Χριστόφορος Γερμενής 3:55

02. Παλιατζίδικο - Δημήτρης Μπάσης
Χάρης Ρώμας, Χριστόφορος Γερμενής 4:21

03. Καινούργια σελίδα - Λένα Αλκαίου
Χάρης Ρώμας, Χριστόφορος Γερμενής 4:24

04. Ιθάκη - Γιώργος Λιανός
Χάρης Ρώμας, Χριστόφορος Γερμενής 4:38

05. Δυο λόγια - Λένα Αλκαίου
Χάρης Ρώμας, Στέφανος Κορκολής 3:29

06. Γεια σου λοιπόν - Δημήτρης Μπάσης
Χάρης Ρώμας, Στέφανος Κορκολής 3:53

07. Αφετηρία - Δόμνα Κουντούρη
Χάρης Ρώμας, Γρηγόρης Πετράκος 3:18

08. Το πριμ - Λένα Αλκαίου
Χάρης Ρώμας, Λεονάρδος Βαλενστάιν 4:21

09. Παροδικό - Δημήτρης Μπάσης
Χάρης Ρώμας, Θοδωρής Λαχανάς 3:43

10. Ουράνιο τόξο - Γιώργος Λιανός & Δόμνα Κουντούρη
Χάρης Ρώμας, Στέφανος Κορκολής 3:51

11. Φωτογραφία καλοκαιριού - Δόμνα Κουντούρη
Χάρης Ρώμας, Γρηγόρης Πετράκος 3:40

12. Ολοταχώς - Χάρης Ρώμας και Γιώργος Λιανός
Χάρης Ρώμας, Θοδωρής Λαχανάς 3:29

Πηγές
-----

greekbooks
Το **στραμώνιο**, (λατ. *Datura stramonium* - Δατούρα η στραμώνιος) είναι η κοινή ονομασία δικοτυληδόνων φυτών του ομώνυμου είδους της οικογενείας των Στρυχνοειδών (Solanaceae). Επίσης λέγεται και **διαβολόχορτο**. Πρόκειται για μονοετές ποώδες φυτό. Είναι διαδεδομένο στην Ευρώπη και φύεται συνήθως σε ακαλλιέργητους αγρούς και πετρώδεις τοποθεσίες. Συναντάται αυτοφυές στην Ελλάδα, όπου είναι γνωστό με διάφορες κοινές ονομασίες, όπως *βρομόχορτο* και *τάτουλα*.

Περιγραφή
---------

Στην Ελλάδα απαντά επίσης και το επιγενές είδος στραμώνιο το αβλαβές (Datura inoxia)
Η δατούρα η στραμώνιος είναι φυτό εγγενές στην Βόρεια Αμερική, αλλά διαδόθηκε στον κόσμο από τα παλαιά χρόνια. Το φυτό περιγράφηκε επιστημονικά και ονομάστηκε από τον Σουηδό βοτανολόγο Κάρολο Λινναίο το 1753, αν και είχε περιγραφεί ήδη έναν αιώνα νωρίτερα από βοτανολόγους, όπως ο Nicholas Culpeper.

Σχηματική παράσταση ανθοφορίας και καρποφορίας στραμωνίου
Πρόκειται για πόα μονοετή με βλαστό ροδοϊώδη ή πράσινο με μεγάλα σκουροπράσινα φύλλα, ωοειδή, με περιφέρεια κομμένη βαθιά σε μεγάλα, άνισα, δόντια ή λοβούς. Τα άνθη του είναι μεγάλα με μήκος 6-10 εκ. λευκά ή ροδοϊώδη, με στεφάνη χοανοειδή και κάλυκα σωληνωτό, ανοιχτοπράσινο και οδοντωτό. Ο καρπός είναι κάψα με μέγεθος μεγάλου καρυδιού, συνήθως με πολλά αγκάθια ή σπανιότερα λεία.

Πολλαπλασιάζεται εύκολα με σπέρματα και αναπτύσσεται σε έδαφος ελαφρό, ασβεστούχο και καλά λιπασμένο.

Χρήσεις
-------

Καρποί και σπόροι του φυτού
Είναι φυτό δηλητηριώδες, πλούσιο σε ατροπίνη, υοσκυαμίνη και σκοπολαμίνη, χρησιμοποιείται στη φαρμακευτική για τα αλκαλοειδή που περιέχει. Επειδή τα αυτοφυή φυτά δεν επαρκούν για τις ανάγκες του εμπορίου, ορισμένα είδη δατούρας, και κυρίως το στραμώνιο, καλλιεργούνται σε σημαντική έκταση.
Από τα ξερά φύλλα επίσης του στραμώνιου κατασκευάζονται τσιγάρα για τους ασθματικούς.

Η ατροπίνη και η σκοπολαμίνη (δύο ουσίες οι οποίες βρίσκονται σε πολύ υψηλές συγκεντρώσεις στο φυτό) είναι μουσκαρινικοί ανταγωνιστές οι οποίοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία της νόσου του Πάρκινσον και των ασθενειών κίνησης, επίσης μπορούν να αναστείλλουν τη παρασυμπαθητική διέγερση του ουροποιητικού συστήματος, του αναπνευστικού συστήματος, του γαστρεντερικού σωλήνα, της καρδιάς και των οφθαλμών.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Αναφέρεται στην τρίτη πράξη της όπερας Λακμέ του Λεό Ντελίμπ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εγκυλοπαίδεια Δομή, *Στραμώνιο*, τόμ. 27, σελ. 648. ISBN 960-8177-79-0.
2. ↑  Culpeper, Nicholas (n.d.; 20th century edition of 1653 publication), *Culpeper's Complete Herbal*, Slough: W. Foulsham & Co Ltd, σελ. 368–369, ISBN 0-572-00203-3,
3. ↑  Φυτολογία, Εκδοτική Αθηνών, τόμ. 10, σελ. 291, 1983.
4. ↑  Biaggioni, Italo &*al* (2011). *Primer on the Autonomic Nervous System*. Academic Press. σελ. 77. ISBN 978-0123-86525-0. CS1 maint: Uses authors parameter (link)
Η **Λίτεξ Λόβετς** (βουλγαρικά: Литекс Ловеч) ή απλώς **Λίτεξ**, είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την πόλη Λόβετς της Βουλγαρίας, ο οποίος ιδρύθηκε το 1921. Έδρα της ομάδας αποτελεί το Λόβετς Στάντιον, χωρητικότητας 7.050 θέσεων.

Ιστορία
-------

Η ομάδα ιδρύθηκε το 1921 υπό την ονομασία **Χισάρια** (Хисаря) άρχισε να αγωνίζεται στις εθνικές κατηγορίες από το 1923, άλλαξε αρκετά ονόματα έως ότου να καταλήξει στο σημερινό της όνομα. Την σεζόν 1993-94, η **ΛΕΚΣ** (ЛЕКС) όπως ονομαζόταν τότε πέτυχε για πρώτη φορά την άνοδο της στην μεγάλη κατηγορία του Βουλγαρικού ποδοσφαίρου. Μετά από μια επιτυχημένη χρονιά στην κορυφαία κατηγορία την επόμενη υποβιβάστηκε στην δεύτερη κατηγορία της Βουλγαρίας.Στο τέλος της χρονιάς την ομάδα αγόρασε ο Βούλγαρος επιχειρηματίας κάτοικος της Λόβετς και φίλος της ομάδας Γκρίσα Γκάντσεφ. Ο Γκάντσεφ άμεσα αποδέσμευσε τους περισσότερους παίκτες που είχε η ομάδα και αγόρασε καινούργιους παίκτες, η ομάδα απέκτησε μια ξεχωριστή δυναμική ανέβηκε στην μεγάλη κατηγορία άμεσα με χαρακτηριστική μάλιστα ευκολία και στην επανεμφάνιση στην μεγάλη κατηγορία κατέκτησε το Πρωτάθλημα Βουλγαρίας. Τα επόμενα χρόνια η Λίτεξ Λόβετς κατέκτησε τίτλους και μονιμοποιήθηκε στην ελίτ του Βουλγαρικού ποδοσφαίρου. Το 2016, η ΤΣΣΚΑ Σόφιας πήρε τη θέση της ομάδας στο Πρωτάθλημα Βουλγαρίας.

Τίτλοι
------

**Πρωταθλήματα Βουλγαρίας**

* **Νικήτρια (4)**: 1997–98, 1998–99, 2009–10, 2010-11

**Κύπελλα Βουλγαρίας**

* **Νικήτρια (3)**: 2001, 2004, 2008, 2009

**Σούπερ Καπ Βουλγαρίας**

* **Νικήτρια (1)**: 2010

Παραπομπές
----------

1. ↑  «First Division Clubs in Europe» (PDF). *uefa.com*. UEFA. σελ. 21. Ανακτήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2016.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* (Βουλγάρικα) Επίσημη Ιστοσελίδα
Στρατής Αθηναίος,'Τιθάσευση'.
Ο **Στρατής Αθηναίος** είναι Λέσβιος ζωγράφος και δάσκαλος με σημαντικό έργο. Γεννήθηκε στο Ίππειος της Λέσβου το 1953. Τα τελευταία χρόνια ζει και εργάζεται στον Πειραιά.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Κατάγεται από φτωχή οικογένεια, με γονείς βιοπαλαιστές από τους οποίους γαλουχήθηκε να αγαπά τον τόπο του. Ξεκίνησε να ζωγραφίζει από πολύ μικρή ηλικία, επηρεασμένος πάντα από το αγροτικό τοπίο του Ιππείου και τον μόχθο των συντοπιτών του. Στην παιδική του ηλικία (στο δημοτικό) οι γονείς του αποφασίζουν να εγκατασταθούν στην Επάνω Σκάλα Μυτιλήνης. Το 1970 μετακομίζει στον Πειραιά και το 1971 αρχίζει να ασχολείται συστηματικά με τη ζωγραφική. Επιστρέφει στη Μυτιλήνη το 1976, όπου συναναστρέφεται με καλλιτέχνες της εποχής, όπως ενδεικτικά τον Ιάκωβο Μουτζουρέλλη, ο οποίος στη συνέχεια θα γίνει πολύτιμος φίλος και συνάδελφος, που τον μυεί στην Ιστορία της Τέχνης. Το 1980 εγκαθίσταται μόνιμα πια στον Πειραιά, όπου ζει μέχρι σήμερα, ενώ ταξιδεύει στο εξωτερικό για να ενημερώνεται καλλιτεχνικά και για να παρουσιάζει τα έργα του.

Εκπαίδευση
----------

Στην Αθήνα παρακολούθησε μαθήματα χαρακτικής στο εργαστήρι «Χαρακτικής Αθηνών» των Pandolfini - Δήμητρας Σιατερλή.

Έργο
----

Στα πολλά χρόνια της επαγγελματικής του ενασχόλησης με τη ζωγραφική παρουσίασε το έργο του τόσο σε ατομικές όσο και ομαδικές εκθέσεις. Έχει πραγματοποιήσει 29 ατομικές εκθέσεις και πολλές ομαδικές παρουσίες σε Ελλάδα και εξωτερικό. Ενδεικτικά αναφέρονται:

οι ατομικές: 

* Gallery 13 - Soho, Νέα Υόρκη - Η.Π.Α. (1993),
* Πινακοθήκη Μυτιλήνης - "20 Χρόνια Στρατής Αθηναίος" (2001),
* Gallery Zygos - Αθήνα (2007),
* Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά - "Μια Αναδρομή" (2009)

και οι ομαδικές: 

* "Αθήνα, Εικαστικά" - Κέντρο Τεχνών - Αθήνα (1985),
* XX Rrix International d'Art Contemporain - Monte Carlo(1986),
* "Petits Format au Faudourg" - Gallery Espace Delpha και Saint-Honore Παρίσι Γαλλίας (1987),
* "Τέσσερις Έλληνες Ζωγράφοι" - Art Thema Gallery - Βρυξέλλες Βελγίου (1995),
* Έκθεση Σχεδίου Σβέτσιγκεν Γερμανίας (1998),
* "15 Greek Artists" - World Fine Art Gallery - Νέα Υόρκη Η.Π.Α. (2000),
* "1η Τριενάλε Ελληνικής Χαρακτικής" - Πινακοθήκη Πιερίδη - Αθήνα (2001),
* "7 Greek Artists" - Museum De Arta Cluj - Ρουμανία (2002),
* "Λιμάνια του Ελληνισμού" - Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης - Θεσσαλονίκη (2005),
* Η ιστορία ενός εργαστηρίου "Pandolfini - Σιατερλή" - Πινακοθήκη Δήμου Αθηναίων (2008).

Πηγές
-----

* Βιογραφικό Στρατής Αθηναίος
* Στρατής Αθηναίος
* Συνέντευξη με τον Στρατή Αθηναίο
* Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά - "Μια Αναδρομή" (2009)
* Τα έργα του σε εικόνες
* Αθηναίος Στρατής,
* Έκθεση του Στρατή Αθηναίου Στην Πινακοθήκη Πειραιά[*νεκρός σύνδεσμος*], 15 Δεκεμβρίου 2014

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Στρατής Αθηναίος».
2. ↑  «Στρατής Αθηναίος». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016.
3. ↑  «Athens Printmaking».
4. ↑  «Εκθέσεις Στρατή Αθηναίου».
Η **Μεταλίστ Χάρκιφ** (ουκρανικά: ФК Металіст Харків) είναι σύλλογος ποδοσφαίρου που εδρεύει στο Χάρκοβο της Ουκρανίας. Στα πρωταθλήματα της Σοβιετικής Ένωσης και αργότερα της ανεξάρτητης Ουκρανίας έχει αγωνιστεί με τα εξής ονόματα: *KhPZ* (1936–1946), *Ντζέρζινετς* (1947–1956), *Αβανγκάρντ* (1956–1965), *Μεταλίστ* (1965–1991) και *ΦΚ Μεταλίστ* (από το 1992).

Ιστορία
-------

### Ίδρυση

Ιδρύθηκε το 1925 από εργάτες του τοπικού εργοστασίου παραγωγής αρμάτων μάχης (KhPZ). 

### Σοβιετικές διοργανώσεις

Το 1936 η ποδοσφαιρική ομάδα του εργοστασίου αναρριχήθηκε στο επίσημο σοβιετικό πρωτάθλημα, αφού αναδείχτηκε πρωταθλήτρια του Χαρκόβου. Αγωνίστηκε στην τρίτη κατηγορία του σοβιετικού πρωταθλήματος, προβιβάστηκε στη δεύτερη και κατά περιόδους στην πρώτη κατηγορία. Στο κύπελλο έφτασε δύο φορές στον τελικό (1983, 1988) και την τελευταία φορά το κατέκτησε επικρατώντας της Τορπέντο Μόσχας με 2-1.

### Ουκρανικό πρωτάθλημα

Ο σύλλογος τερμάτισε με 40 βαθμούς στο πρωτάθλημα του 2000-2001, ισοβαθμώντας με άλλες δύο ομάδες στην 4η θέση, και έχοντας πλεονέκτημα λόγω της μεγαλύτερης συγκομιδής βαθμών στα παιχνίδια εναντίον των ισόβαθμων αντιπάλων. Παρά τα ισχύοντα κριτήρια ισοβαθμίας, η Μεταλούργκ Ζαπορίζια διαμαρτυρήθηκε και της επιδικάστηκε η πολυπόθητη 4η θέση (που οδηγούσε στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ), επειδή ξεχωριστά στα επιμέρους παιχνίδια με Μεταλίστ και ΦΚ Ντνίπρο είχε καλύτερα αποτελέσματα. Την επόμενη σεζόν η ομάδα υποβιβάστηκε, αλλά επέστρεψε στην πρώτη κατηγορία άμεσα, παρά και τα προβλήματα οικονομικής φύσης που την ταλάνιζαν. Μάλιστα, την ποδοσφαιρική ομάδα ανέλαβε ο Ολεξάνταρ Γιαροσλάφσκι, συνιδιοκτήτης της τράπεζας UkrSibbank, ώστε η Μεταλίστ οικονομικά ανέπνευσε. Τη σεζόν 2006-07 τερμάτισε στην 3η θέση, εξασφαλίζοντας «εισιτήριο» για ευρωπαϊκή διοργάνωση, κάτι που επανέλαβε τις σεζόν 2007-08, 2008-09, 2009-10, 2010-11, 2011-12.

### Ευρωπαϊκές συμμετοχές

Στιγμιότυπο από αγώνα της ομάδας εναντίον της αυστριακής Σάλτσμπουργκ, για το Γιουρόπα Λιγκ 2011–12.
Συμμετείχε στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ και στο νέο Γιουρόπα Λιγκ, αντιμετωπίζοντας ομάδες όπως ο Ολυμπιακός, η Γαλατασαράι, η Έβερτον, η Μπενφίκα και η ΟΚ Σαμπντόρια. Το 2011-12 συμμετείχε στο Γιουρόπα Λιγκ, φτάνοντας στους "8" της διοργάνωσης, όπου αποκλείστηκε από τη Σπόρτινγκ Λισσαβώνας. Μάλιστα, απέκλεισε τον πρωταθλητή Ελλάδας Ολυμπιακό, παρά την ήττα της [0-1] στον πρώτο αγώνα στο Χάρκοβο. Και αυτό γιατί νίκησε στον Πειραιά με σκορ 1-2 και πήρε αυτή την προκριση στους "8". Το 2012-13 βρέθηκε πάλι στο Γιουρόπα Λιγκ, συμμετέχοντας στον 11ο όμιλο, με Μπάγερ Λεβερκούζεν, Ρόζενμποργκ και Ραπίντ Βιέννης, όπου και κατάφερε να πάρει την πρόκριση στους "32" της διοργάνωσης, τερματίζοντας 1η στον όμιλό της με 13 βαθμούς.

Στις 19 Ιουλίου, στην κλήρωση για τον Γ' προκριματικό του Τσάμπιονς Λιγκ, κληρώθηκε με τον ΠΑΟΚ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σεζόν 2000-01 (Αγγλικά)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **ΦΚ Μεταλίστ Χάρκιβ** |

* Επίσημη ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2018-04-23 στο Wayback Machine.

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ποδόσφαιρο
 |

 |
Συντεταγμένες: 12°30′47″N 70°1′25″W﻿ / ﻿12.51306°N 70.02361°W﻿ / 12.51306; -70.02361

Το **Στάδιο Τρινιδάδ Γκιγιέρμο Προσπέρο** (επίσημα γνωστό ως *Compleho Deportivo Guillermo Prospero Trinidad*) είναι ένα πολλαπλών χρήσεων στάδιο που βρίσκεται στο Οράνιεστατ της Αρούμπας. Είναι το εθνικό στάδιο της Αρούμπας, επονομασμένο από τον Γκιγιέρμο Τρινιδάδ, έναν πολιτικό από την ίδια γειτονιά. Αρχικά, το στάδιο όφειλε το όνομά του στην πρώην βασίλισσα Βιλελμίνη της Ολλανδίας, αλλά το όνομα άλλαξε το 1994, όταν ολοκληρώθηκαν τα έργα ανακαίνισης. Το συγκεκριμένο στάδιο οργανώνει αγώνες ποδοσφαίρου και διαγωνισμούς στίβου. Έχει μια χωρητικότητα 5.500 θεατών. Ο Sinbad πραγματοποίησε την κωμωδία του HBO *"Nothin' but the Funk"* στο στάδιο το 1997.

* ΚερκίδεςΚερκίδες
* ΚερκίδεςΚερκίδες

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Compleho Deportivo Guillermo Prospero Trinidad - Soccerway». *de.soccerway.com*. Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2022.
2. ↑  Hanks, Troy (18 Δεκεμβρίου 2021). «Aruba World Cup Qualifiers CONCACAF Soccer Betting Odds». *Soccer Gamblers* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2022.
Ο **Φρέντερικ "Φρεντ" Αποστόλι**, (αγγλικά : **Alfredo "Fred" Apostoli** ), (Σαν Φρανσίσκο 2 Φεβρουαρίου 1913 - Σαν Φρανσίσκο 29 Νοεμβρίου 1973), ήταν Αμερικανός ιταλικής καταγωγής πυγμάχος παγκόσμιος πρωταθλητής το 1937 στα ημιβαρέα. Έπαιξε συνολικά 73 αγώνες έχοντας 61 νίκες και 10 ήττες και ήταν μέλος της "Ολυμπιακής λέσχης του Σαν Φρανσίσκο" (Olympic Club in San Francisco). 

Ο Αποστόλι ξεκίνησε την καριέρα του το 1934 κατακτώντας το πρωτάθλημα ημιβαρέων "χρυσά γάντια", επίσης το εθνικό πρωτάθλημα ημιβαρέων AAU και το εφηβικό πρωτάθλημα. Σύντομα άρχισε να δίνει αγώνες στα ημιβαρέα με δυνατούς αντιπάλους κι έγινε υποψήφιος για τον παγκόσμιο τίτλο. 

Στις 23 Σεπτεμβρίου 1937 νίκησε τον Γάλλο Μαρσέλ Θιλ (Marcel Thil) για τον παγκόσμιο τίτλο ημιβαρέων. Παρόλο την νίκη του δεν του αναγνωρίστηκε ο τίτλος του παγκόσμιου πρωταθλητή, αναγνωριζόταν ακόμα ο Φρέντυ Στιλ έως τον Ιανουάριο του 1938 που αναγνωρίστηκε επίσημα σαν ο νέος παγκόσμιος πρωταθλητής ημιβαρέων. Στις 2 Οκτωβρίου 1939 έχασε τον τίτλο του από τον Σεφερίνο Γκαρσία. 

Πολέμησε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στο ελαφρύ καταδρομικό "USS Κολούμπια" (CL-56) στον Ειρηνικό όπου και τραυματίστηκε. Πέθανε το 1973 και τάφηκε στο ιταλικό κοιμητήριο της Κόλμα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) *Find A Grave*. 58564700. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.

Πηγές
-----

* Βιογραφικό του Αποστόλι στην ιστοσελίδα του ιταλικού κοιμητηρίου της Κόλμα
* Οι αγώνες και τα Ρεκόρ του Αποστόλι
* Βιογραφία του Αποστόλι στην Boxrec
Ξεναγός στο Σέντερ Μπλοκ του Λόφου του Κοινοβουλίου.
Ο Καναδάς διαθέτει μεγάλη εγχώρια και εξωτερική τουριστική βιομηχανία. Όντας η δεύτερη μεγαλύτερη χώρα στον κόσμο σε συνδιασμό με την ξεχωριστή γεωγραφική ποικιλία του, ο Καναδάς αποτελεί εξαιρετικά ελκυστικό τουριστικό προορισμό. Μεγάλο μέρος του τουρισμού της χώρας επικεντρώνεται στις ακόλουθες (πιο πολυσύχναστες) περιοχές: Τορόντο, Μόντρεαλ, Βανκούβερ/Γουίστλερ, Καταρράκτες του Νιαγάρα, Νήσος Βανκούβερ, Κάλγκαρι, Κοιλάδα Οκάναγκαν της Βρετανικής Κολομβίας και την εθνική πρωτεύουσα Οττάβα. Οι μεγάλες πόλεις είναι γνωστές για τον πολιτισμό, την ποικιλομορφία τους, καθώς και για τα πολλά εθνικά πάρκα και τους ιστορικούς χώρους τους.

Το 2012, περισσότεροι από 16 εκατομμύρια τουρίστες έφτασαν στον Καναδά, επιφέροντας στην οικονομία 17,4 δισεκατομμύρια δολάρια σε διεθνείς τουριστικές εισπράξεις. Ο συνδυασμός εγχώριου και διεθνούς τουρισμού συμβάλλει άμεσα στο 1% του συνολικού ΑΕΠ του Καναδά και υποστηρίζει 309.000 θέσεις εργασίας στη χώρα.

Στατιστικά στοιχεία
-------------------

Οι περισσότεροι επισκέπτες που έφτασαν στον Καναδά το 2015 προήλθαν από τις ακόλουθες χώρες διαμονής.

|
|  |
| Ταξινόμηση | Χώρα | Αριθμός |
| 1 | Ηνωμένες Πολιτείες ! Ηνωμένες Πολιτείες | 22.057.860 |
| 2 | Ηνωμένο Βασίλειο ! Ηνωμένο Βασίλειο | 733.280 |
| 3 | Κίνα ! Κίνα | 511.234 |
| 4 | Γαλλία ! Γαλλία | 507.627 |
| 5 | Γερμανία ! Γερμανία | 343.716 |
| 6 | Αυστραλία ! Αυστραλία | 307.123 |
| 7 | Ιαπωνία ! Ιαπωνία | 294.934 |
| 8 | Μεξικό ! Μεξικό | 204.756 |
| 9 | Νότια Κορέα ! Νότια Κορέα | 204.741 |
| 10 | Ινδία ! Ινδία | 200.123 |
|  | Σύνολο ξένων πολιτών που επισκέφθηκαν | 27.554.943 |

Μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς στον Καναδά
------------------------------------------

Υπάρχουν 20 μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς στον Καναδά, συμπεριλαμβανομένου ενός από τα παλαιότερα, τον Εθνικό Δρυμό Ναχάννι των Βορειοδυτικών Εδαφών (1978) και ένα από τα νεότερα, το Επαρχιακό Πάρκο Ράιτινγκ-ον-Στόουν της Αλμπέρτας (2019). Από αυτές τις 20 τοποθεσίες, 9 είναι Πολιτιστικές Κληρονομικές και 10 είναι Φυσικές Κληρονομιές. Ένα, το Πιμάτσιοβιν Ακί, είναι και τα δυο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The Canadian Tourism Industry – A Special Report (2012)» (PDF). *Tiac.travel*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 9 Μαΐου 2016. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2017.
2. ↑  «Travel and Tourism; Economic Impact 2013; Canada» (PDF). World Travel & Tourism Council. σελ. 1. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 3 Δεκεμβρίου 2013.
3. ↑  «International Travel: Advance Information» (PDF). Statistics Canada. Δεκεμβρίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 2 Ιουνίου 2016.
4. ↑  «Canada – UNESCO World Heritage Centre». *Unesco.org*. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2017.
Ο **Φραταφέρνης** (4ος αιώνας π.Χ.) ήταν Πέρσης σατράπης της Παρθίας και της Υρκανίας υπό τον Δαρείο Γ΄, και συμμετείχε με τις δυνάμεις του στη μάχη των Γαυγάμηλων το 331 π.Χ..

Μετά την ήττα από τις δυνάμεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου, συνόδευσε τον Δαρείο στη φυγή του προς την Υρκανία, αλλά, μετά τον θάνατο του Δαρείου από τον σφετεριστή Βήσσο, αποφάσισε να παραδοθεί οικειοθελώς στον Αλέξανδρο ο οποίος και τον δέχτηκε με ευχαρίστηση και ευγένεια, και κατά τα φαινόμενα τον διατήρησε ως ηγεμόνα της σατραπείας του. Ο Αρριανός τον αναφέρει ως ηγεμόνα της Παρθίας υπό τον Αλέξανδρο πλέον, και πως του ανατέθηκε μαζί με τους Eρίγυιo και Κάρανο να καταστείλουν την εξέγερση του Σατιβαρζάνη το 329 π.Χ. στην περιοχή της Αρίας, ενώ ο Αλέξανδρος την ίδια στιγμή βρίσκονταν σε καταδίωξη του Βήσσου.

Επανένωσε τις δυνάμεις του με τον Αλέξανδρο στη Ζαριάσπα(σύγχρονο Μπαλχ στο Βόρειο Αφγανιστάν) το επόμενο έτος, και με τις μετακινήσεις κατά τον χειμώνα του 328 - 327 π.Χ. και τον Αλέξανδρο να φτάνει στη Ναύτακα(Σαχρίσαζ στο νότιο Ουζμπεκιστάν), δόθηκε στον Φραταφέρνη η εντολή να καταστείλει την νέα εξέγερση του Αυτοφραδάτη, σατράπη των Μαρδώνων και Ταπούριων, κάτι που και εξετέλεσε επιτυχώς και ο ηγέτης των εξεγερμένων εκτελέστηκε. Επανενώθηκε με τον Αλέξανδρο στην Ινδία, σύντομα μετά την ήττα του βασιλιά Πόρου, φέρνοντας στρατιωτικές ενισχύσεις για τον έλεγχο της περιοχής. Έπειτα επέστρεψε στην Παρθία, και αργότερα αναφέρεται πως έστειλε τον γιό του Φαρασμάνη με μεγάλο αριθμό καμηλών και υποζυγίων ζώων, φορτωμένα με παροχές για τις ανάγκες της δύσκολης επιστροφής του στρατού στη Βαβυλώνα μέσω της ερήμου της Γεδρωσίας.

Από το σημείο αυτό δεν αναφέρεται κάτι άλλο για τον Φραταφέρνη παρά μόνο πως μετά τον θάνατο του Αλεξάνδρου το 323 π.Χ. κατά την Συμφωνία της Βαβυλώνας το ίδιο έτος, διατήρησε την επαρχία του. Ωστόσο θεωρείται πιθανό πως πέθανε πριν την Συμφωνία του Τριπαραδείσου το 321 π.Χ. καθώς σε αυτή τη συμφωνία η Παρθία πέρασε στον έλεγχο του Φιλίππου ο οποίος προηγουμένως ήταν κυβερνήτης της Σογδιανής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Smith, William (editor); *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, "Phrataphernes (1)" Αρχειοθετήθηκε 2005-11-09 στο Wayback Machine. Boston, (1867)
2. ↑  Αρριανός, *Αλεξάνδρου Ανάβασης*, iii. 8, 23, 28, iv. 7, 18, v. 20, vi. 27 / Κούρτιος Ρούφιος, *Historiae Alexandri Magni*, vi. 4, viii. 3, ix. 10
3. ↑  Διόδωρος Σικελιώτης, *Βιβλιοθήκη*, xviii. 3