recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Σβέτισλαβ Πέσιτς** (Πρότυπο:Lang-sr-cyrl, γεννήθηκε στις 28 Αυγούστου 1949), επίσης γνωστός με το παρατσούκλι **Κάρι**, είναι Σέρβος επαγγελματίας προπονητής καλαθοσφαίρισης για την ΦΚ Μπαρτσελόνα Λάσσα της Λίγκας ΑΣΒ και της Ευρωλίγκας. Είναι επιτυχημένος προπονητής και ένας από τους πιο επιτυχημένους της Ευρώπης.

Αγωνιστική καριέρα
------------------

Κατά τη διάρκεια της αγωνιστικής καριέρας του, ο Πέσιτς αγωνίστηκε με την ΚΚ Παρτιζάν (1967–1971) και τη ΚΚ Μπόσνα (1971–1979). Ως μέλος της Μπόσνα, κέρδισε το Κύπελλο Γιουγκοσλαβίας και το Γιουγκοσλαβικό Πρωτάθλημα. Το 1978, με τη Μπόσνα, κέρδισε τη Γιουρολίγκα (Ευρωπαϊκό Κύπελλο Πρωταθλητών, όπως ονομαζόταν εκείνη την εποχή) 1979.

Προπονητική καριέρα
-------------------

### Προπονητική καριέρα (σύλλογοι)

Σε συλλογικό επίπεδο, ο Πέσιτς κέρδισε το τριπλό στέμμα το 2003, ενώ ήταν προπονητής της Μπαρτσελόνα. Στις 16 Νοεμβρίου 2010 ονομάστηκε προπονητής της Πάουερ Ελεκτρόνικς Βαλένθια για το υπόλοιπο της σεζόν 2010-11. Τον Νοέμβριο του 2012, ο Πέσιτς έγινε προπονητής της Μπάγερν Μονάχου, και στις 28 Φεβρουαρίου 2015 ανανέωσε το συμβόλαιο του, παραμένοντας στην ομάδα μέχρι το 2017. Στις 24 Ιουλίου 2016 έφυγε από την Μπάγερν μετά από δικό του αίτημα, για λόγους υγείας.

Στις 9 Φεβρουαρίου επέστρεψε στην Μπαρτσελόνα ως προπονητής.

### Προπονητική καριέρα (εθνικές ομάδες)

Ο Πέσιτς ήταν προπονητής της γιουγκοσλαβικής ομάδας νέων, με παίκτες όπως οι Βλάντε Ντίβατς, Σάσα Τζόρτζεβιτς, Τόνι Κούκοτς και Ντίνο Ράτζα, κερδίζοντας το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Νέων Ανδρών 1987 (αργότερα διαιρέθηκε σε κατηγορίες Κ-19 και Κ-21), ενώ νίκησαν τις ΗΠΑ δύο φορές στο τουρνουά.

Με την κύρια ομάδα της Ο.Δ. Γιουγκοσλαβίας, ο Πέσιτς κέρδισε χρυσό μετάλλιο στο Μουντομπάσκετ 2002 στην Ινδιανάπολη, και στο Ευρωμπάσκετ 2001 (στην Τουρκία). Ως προπονητής της εθνικής Γερμανίας, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ 1993 (έλαβε χώρα στη Γερμανία).

Παραπομπές
----------

1. ↑  *RealGM*. 21730. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.
2. ↑  Power Electronics makes Pesic new boss!
3. ↑  «Svetislav Pesic tabbed as new coach for Bayern Munich». *court-side.com*.. Ανακτήθηκε στις 1 March 2015.
4. ↑  «Pešić vodi Bajern do 2017.» (στα Serbian). *b92.net*. 28 February 2015.. Ανακτήθηκε στις 1 March 2015.
5. ↑  «Svetislav Pesic leaves Bayern Munich». *sportando.com*.. Ανακτήθηκε στις 24 July 2016. [*νεκρός σύνδεσμος*]
6. ↑  «Svetislav Pesic will coach Barça Lassa until the end of the season | FC Barcelona». *FC Barcelona* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2018.
7. ↑  Woolf, Alexander (2002). «Sarajevo Airport: Prisoners of War». *Big Game, Small World: A Basketball Adventure*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. New York: Warner Books. σελίδες 90–107. ISBN 0-446-52601-0.
**Γενικές εκλογές** διεξήχθησαν στην Νήσο Αναλήψεως στις 26 Σεπτεμβρίου 2019 για την εκλογή των μελών του Νησιωτικού Συμβουλίου, έπειτα από τη διάλυση του προηγούμενου συμβουλίου, την 1η Σεπτεμβρίου. Επτά υποψήφιοι κατήλθαν για πέντε θέσεις συμβούλων.

Εκλογικό σύστημα
----------------

Το Νησιωτικό Συμβούλιο αποτελείται από πέντε ή επτά αιρετούς συμβούλους, ανάλογα με τον αριθμό των υποψηφίων. Εάν οι υποψήφιοι είναι οκτώ και περισσότεροι, επτά μέλη πρέπει να εκλεγούν. Εάν είναι λιγότεροι από οκτώ υποψήφιοι, τότε εκλέγονται μόνο πέντε. Στις εκλογές του 2019 οι υποψήφιοι ήταν επτά, με αποτέλεσμα να εκλεγούν πέντε προκειμένου να πληρωθούν οι ισάριθμες έδρες.

Η θητεία των συμβούλων είναι τριετής και η εκλογή γίνεται με όρους του πλειοψηφικού συστήματος. Οι ψηφοφόροι μπορούσαν να ψηφίσουν μέχρι και πέντε υποψήφιους.

Αποτελέσματα
------------

| Υποψήφιος | Ψήφοι | % | Σημειώσεις |
| --- | --- | --- | --- |
| Κετούρα Βαιόλα Τζορτζ | 105 | 21,1 | Επανεξελέγη |
| Άλαν Χέρμπερτ Νίκολς | 83 | 16,7 | Εξελέγη |
| Κάταριν Σάρα Τσάντουικ | 73 | 14,7 | Εξελέγη |
| Άντριου Ρόμπερτ Έλικ | 68 | 13,7 | Εξελέγη |
| Άντριου Κάνσφιλντ Χόμπσον | 64 | 12,9 | Εξελέγη |
| Κρίστοφερ Έντουαρντ Χολ | 60 | 12,0 |  |
| Ιέιν Κόρτνεϊ Λαμπ | 45 | 9,0 |  |
| **Σύνολο** | **498** | **100** |  |
|  |
| Έγκυρα ψηφοδέλτια |  |  |  |
| Άκυρα/λευκά |  |  |
| **Σύνολο** | **150** | **100** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/συμμετοχή | 518 | 29,0 |
| Πηγή: Government of Ascension Island |

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Island Council Election Results». Ascension Island Government. 27 Σεπτεμβρίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2020.
2. ↑  Ascension : General Election 2010[*νεκρός σύνδεσμος*] The Islander, Οκτώβριος 2010
3. ↑  «Island Government (Ascension) Ordinance, 2008» (PDF). Ascension Island Constitution. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 14 Ιανουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2020.
Ο **σβανμπεργκίτης** (αγγλ. svanbergite) είναι φωσφορικό / θειικό ορυκτό του στροντίου και του αργιλίου. Πρώτη φορά περιγράφηκε από δείγμα που ανευρέθη στο Varmland, στη Σουηδία το 1854 και ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Λαρς Φρέντρικ Σβάνμπεργκ (Lars Fredrik Svanberg, 1805-1878), καθηγητή Ορυκτολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα της Σουηδίας.

Εμφάνιση, παραγενέσεις
----------------------

Απαντάται σε αργιλιούχες αποθέσεις μεσαίου βαθμού μεταμόρφωσης, σε αποθέσεις βωξίτη και ως προϊόν εξαλλοίωσης στα τοιχώματα υδροθερμικών φλεβών ή παρενεσπαρμένων αποθέσεων, συνήθως υποκαθιστώντας τον απατίτη.

Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο μπωνταντίτης, ο πυροφυλλίτης, ο ανδαλουσίτης, ο λαζουλίτης, ο κυανίτης, ο αυγελίτης, ο αλουνίτης, ο καολινίτης και ο χαλαζίας.

Ανευρίσκεται στο Varmland της Σουηδίας, στην Ουκρανία, στην Κορνουάλλη της Αγγλίας, στη Γαλλία, στην Πορτογαλία, στη Συρία, στη χερσόνησο Κόλα της Ρωσίας, στη Βραζιλία, στο Περού, στην Αντοφαγάστα της Χιλής και στις Πολιτείες Νεβάδα, Κολοράντο, Ουισκόνσιν και Νέο Μεξικό των ΗΠΑ.

Δεν έχει αναφερθεί ύπαρξή του στην Ελλάδα.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Στο Handbook of Mineralogy αναφέρεται εξαγωνικό
2. ↑  Όνομα αποδοθέν το 1854, εγκεκριμένο από την ΙΜΑ, "grandfathered"

Πηγές
-----

* Handbook of Mineralogy
* Mindat
* Webmineral
Λόγος σημαίας: 2:3
Η εθνική **σημαία του Πράσινου Ακρωτηρίου** καθιερώθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 1992 και σηματοδότησε τη διακοπή των σχέσεων με τη Γουινέα-Μπισσάου, με την οποία η χώρα ήταν ενωμένη.

Τα 10 αστέρια στη σημαία συμβολίζουν τα κυριότερα νησιά της χώρας. Το μπλε χρώμα αντιπροσωπεύει τον ωκεανό και τον ουρανό. Η άσπρη και ερυθρή λωρίδα συμβολίζει την πορεία προς την ανοικοδόμηση της χώρας και τα χρώματα είναι αυτά της ειρήνης (λευκό) και της προσπάθειας (κόκκινο). Το κίτρινο χρώμα και η κυκλική διάταξη των αστεριών, όπως και το σκούρο μπλε του φόντου της σημαίας έχουν ομοιότητες με τη σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι λωρίδες είναι σε αναλογία 6:1:1:1:3 και ο κύκλος των αστεριών είναι στο κέντρο, καλύπτοντας τα 3/8 της σημαίας.

Η αρχική σημαία εισήχθη το 1975 και περιείχε τα κοινά αφρικανικά χρώματα, δηλαδή κόκκινο, πράσινο και κίτρινο.

Το Σύνταγμα της χώρας δεν καθορίζει συγκεκριμένες αναλογίες για το ύψος και το πλάτος της σημαίας.
 Ωστόσο, οι αναλογίες που τυγχάνουν ευρείας χρήσης είναι οι 2:3, οι οποίες είναι οι ίδιες αναλογίες που χρησιμοποιούνταν πριν το 1992. Η αναλογία 2:3 είναι *ντε φάκτο* (όχι όμως *ντε γιούρε*) αναλογία.

Προηγούμενες σημαίες
--------------------

* Προτεινόμενη σημαία για την επαρχία του Πράσινου ΑκρωτηρίουΠροτεινόμενη σημαία για την επαρχία του Πράσινου Ακρωτηρίου
* Προηγούμενη εθνική σημαία (1975–1992)Προηγούμενη εθνική σημαία (1975–1992)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Article 8 of the Constitution of the Republic Αρχειοθετήθηκε 2009-08-12 στο Wayback Machine. (στα πορτογαλικά)
2. ↑  Cape Verde flag in Flags of the World

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σημαία του Πράσινου Ακρωτηρίου** |

* - Σημαίες του Κόσμου: Πράσινο Ακρωτήριο

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σημαίες των χωρών της Αφρικής |
| --- |
|  |
| Ανεξάρτητα κράτη | 
* Ανγκόλα
* Αίγυπτος
* Αιθιοπία
* Ακτή Ελεφαντοστού
* Αλγερία
* Γκάμπια
* Γκαμπόν
* Γκάνα
* Γουινέα
* Γουινέα-Μπισσάου
* Δυτική Σαχάρα1
* Ερυθραία
* Εσουατίνι
* Ζάμπια
* Ζιμπάμπουε
* Ισημερινή Γουινέα
* Καμερούν
* Κεντροαφρικανική Δημοκρατία
* Κένυα
* Κομόρες
* Δημοκρατία του Κονγκό
* Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό
* Λεσότο
* Λιβερία
* Λιβύη
* Μαδαγασκάρη
* Μαλάουι
* Μάλι
* Μαρόκο
* Μαυρίκιος
* Μαυριτανία
* Μοζαμβίκη
* Μπενίν
* Μποτσουάνα
* Μπουρκίνα Φάσο
* Μπουρούντι
* Ναμίμπια
* Νίγηρας
* Νιγηρία
* Νότια Αφρική
* Νότιο Σουδάν
* Ουγκάντα
* Πράσινο Ακρωτήριο
* Ρουάντα
* Σάο Τομέ και Πρίνσιπε
* Σενεγάλη
* Σεϋχέλλες
* Σιέρα Λεόνε
* Σομαλία
* Σουδάν
* Τανζανία
* Τζιμπουτί
* Τόγκο
* Τσαντ
* Τυνησία
 |
|  |
| Εξαρτημένα Εδάφη | 
* Αγία Ελένη
* Θέουτα
* Κανάριες Νήσοι
* Μαγιότ
* Μελίγια
* Πουντλάνδη
* Ρεϋνιόν
* Σοκότρα
* Σομαλιλάνδη
 |
|  |
| 
1. Αναγνωρίζεται από 46 χώρες |

 |
**Γενικές εκλογές** διεξήχθησαν στην Ουρουγουάη στις 26 Οκτωβρίου 2014, ταυτόχρονα με ένα συνταγματικό δημοψήφισμα. Καθώς κανείς υποψήφιος δεν συγκέντρωσε την απαιτούμενη πλειοψηφία, διεξήχθη δεύτερος γύρος στις 30 Νοεμβρίου 2014. Οι προκριματικές εκλογές έγιναν την 1η Ιουνίου 2014.

Ο πρόεδρος Χοσέ Μουχίκα δεν μπορούσε να διεκδικήσει και άλλη θητεία λόγω συνταγματικού κωλύματος. Το κυβερνών Ευρύ Μέτωπο όρισε ως υποψήφιο τον Ταμπαρέ Βάσκες, ο οποίος επικράτησε του υποψηφίου του Εθνικού Κόμματος Λουίς Αλμπέρτο Λακάγιε με τη μεγαλύτερη διαφορά από τότε που εισήχθη το σύστημα των δύο γύρων, το 1999. Το Ευρύ Μέτωπο διατήρησε την πλειοψηφία του στη Βουλή με 50 επί συνόλου 99 εδρών.

Πλαίσιο
-------

Γύρω στις 250.000 ήταν οι νέοι ψηφοφόροι που ψήφισαν στις εκλογές εκείνες. Σημαντικό μέρος της προεκλογικής εκστρατείας έγινε μέσω των κοινωνικών δικτύων.

Αποτελέσματα
------------

Εντός του συνασπισμού Ευρύ Μέτωπο, το Κίνημα για τη Λαϊκή Συμμετοχή κέρδισε 6 έδρες στη Γερουσία, το Μέτωπο Liber Seregni κέρδισε 3 και το Σοσιαλιστικό Κόμμα πήρε 2. Έπειτα από τη διεξαγωγή του δεύτερου γύρου των εκλογών, το Ευρύ Μέτωπο κέρδισε μία επιπλέον έδρα στη Γερουσία, εξασφαλίζοντας την πλειοψηφία, καθώς ο αντιπρόεδρος Ραούλ Σέντικ έγινε αυτομάτως μέλος της.

| Κόμμα | Προεδρικός υποψήφιος | 1ος γύρος | 2ος γύρος | Έδρες |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Ψήφοι | % | Ψήφοι | % | Βουλή | +/– | Γερουσία | +/– |
| Ευρύ Μέτωπο | Ταμπαρέ Βάσκες | 1.134.187 | 49,45 | 1.226.105 | 56,63 | 50 | 0 | 15 | –1 |
| Εθνικό Κόμμα | Λουίς Αλμπέρτο Λακάγιε Πόου | 732.601 | 31,94 | 939.074 | 43,37 | 32 | +2 | 10 | +1 |
| Κόμμα Κολοράδο | Πέδρο Μπορδαμπέρι | 305.699 | 13,33 |  | 13 | –4 | 4 | –1 |
| Ανεξάρτητο Κόμμα | Πάμπλο Μιέρες | 73.379 | 3,20 | 3 | +1 | 1 | +1 |
| Λαϊκή Συνέλευση | Γκονσάλο Αμπέγια | 26.869 | 1,17 | 1 | +1 | 0 | 0 |
| Partido Ecologista Radical Intransigente | Σέσαρ Βέγα | 17.835 | 0,78 | 0 | Νέο | 0 | Νέο |
| Κόμμα των Εργατών | Ραφαέλ Φερνάντες | 3.218 | 0,14 | 0 | - | 0 | - |
| Άκυρα/λευκά | 78.329 | – | 156.051 | – | – | – | – | – |
| **Σύνολο** | **2.372.117** | **100** | **2.321.230** | **100** | **99** | **0** | **30** | **0** |
| Εγγεγραμμένοι/συμμετοχή | 2.620.791 | 90,51 | 2.620.791 | 88,57 | – | – | – | – |
| Πηγή: Corte Electoral, Buenos Aires Herald |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «New voters, a mysterious lot». El Observador. 29 Ιανουαρίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2014.  (Ισπανικά)
2. ↑  «Advertising agents working behind the candidates». El Observador. 6 Φεβρουαρίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2014.  (Ισπανικά)
3. 1 2  «Broad Front secures majority in Congress». *Buenos Aires Herald*. 2014-10-28. .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Γενικές εκλογές της Ουρουγουάης (2014)** |

* Electoral Process in Uruguay 2014-2015 Εκλογικό Δικαστήριο της Ουρουγουάης (Ισπανικά)
Ο **Γεώργιος Σταμάτης** (Παραβόλα Αιτωλοακαρνανίας, 1915 - Αγρίνιο, 3 Μαΐου 1986) υπήρξε Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός από την Αιτωλοακαρνανία, ο οποίος υπηρέτησε ως νομάρχης, βουλευτής και ως υπουργός.

Σταδιοδρομία
------------

Καταγόταν από οικογένεια κτηματιών και σε ηλικία μόλις 26 ετών έγινε πρόεδρος της Ένωσης Γεωργικών Συνεταιρισμών του Αγρινίου. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου των Αθηνών. Πολέμησε ως έφεδρος ανθυπολοχαγός στο 2/39 σύνταγμα Ευζώνων Μεσολογγίου κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο και τραυματίστηκε.

Ψηφοδέλτιο της ΕΡΕ στην Αιτωλοακαρνανία με τον Σταμάτη μεταξύ των υποψηφίων (εκλογές 1963)
Η πολιτική του σταδιοδρομία ξεκίνησε ως Νομάρχης Ευρυτανίας από το 1945 ως το 1946 και έπειτα ανέλαβε γενικός γραμματέας στο Υπουργείο Εργασίας. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής με το Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα) στις εκλογές του 1946 εξελέγη πρώτος σε σταυρούς στην εκλογική περιφέρεια Αιτωλοακαρνανίας-Ευρυτανίας συγκεντρώνοντας 3.036 ψήφους. Ήταν υποψήφιος βουλευτής και στις επόμενες εκλογές του 1950, όμως δεν εξελέγη. Επανήλθε ως βουλευτής στις εκλογές του 1956 με τη Δημοκρατική Ένωση και εν συνεχεία (1957) προσχώρησε στην ΕΡΕ, με την οποία επανεξελέγη βουλευτής το 1958, το 1961 το 1963 και το 1964 και στην διάδοχό της, Νέα Δημοκρατία, με την οποία επανεκλέχθηκε στις εκλογές του 1974, του 1977 και του 1981.

Διετέλεσε υπουργός Εργασίας (από τις 3 Απριλίου 1967 ως τις 21 Απριλίου 1967 οπότε ανατράπηκε η κυβέρνηση Κανελλόπουλου) και μετά τη Μεταπολίτευση εκλέχθηκε πρώτος αντιπρόεδρος της Βουλής. Στην κυβέρνηση Καραμανλή έγινε υπουργός Δημοσίας Τάξεως από τις 5 Ιανουαρίου 1976 ως τις 28 Νοεμβρίου 1977 και διορίστηκε υπουργός Δικαιοσύνης στην επόμενη κυβέρνηση του Καραμανλή στις 28 Νοεμβρίου 1977. Στην κυβέρνηση του Γεωργίου Ράλλη παρέμεινε υπουργός Δικαιοσύνης από τις 10 Μαΐου 1980 ως τις 17 Σεπτεμβρίου 1981. 

Απεβίωσε ανήμερα του Πάσχα, έχοντας υποστεί έμφραγμα του μυοκαρδίου σε δωμάτιο ξενοδοχείου, στις 3 Μαΐου 1986. Η κηδεία του έγινε από το Μητροπολιτικό Ναό του Αγρινίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Νέος υπουργός Δημοσίας Τάξεως». *Επιθεώρησις Χωροφυλακής* (73): 3. Ιανουάριος 1976. .
2. 1 2 3 4  Δημοσθένη Γ. Γεωργοβασίλη, Βιογραφία του Σταμάτη Αρχειοθετήθηκε 2014-03-28 στο Wayback Machine. Η Νέα Εποχή, ανάκτηση 5-8-2014.
3. 1 2  Τα Νέα,"Κηδεύεται σήμερα ο Γ. Σταμάτης*, 5-5-1986, σελ. 20*
4. ↑  ΕΚΛΟΓΕΣ 1946 - ΟΙ 1.538 ΠΟΛΙΤΕΥΤΕΣ, 7-5-2012, ανάκτηση 5-8-2014.
5. ↑  ΓΓ της Κυβέρνησης Αρχειοθετήθηκε 2016-12-02 στο Wayback Machine. - Η σύνθεση και οι μεταβολές στην κυβερνητική δομή, ανάκτηση 5-8-2014.
Η **Ιερά Μητρόπολις Κωνσταντίας και Αμμοχώστου** είναι μια από τις Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Κύπρου. Γνωστός επίσκοπός της υπήρξε ο Άγιος Επιφάνιος, Αρχιεπίσκοπος Σαλαμίνας. Έδρα της Μητρόπολης είναι η Αμμόχωστος, αλλά λόγω της τουρκικής εισβολής του 1974 φιλοξενείται στο Παραλίμνι. Επίσκοπος της Μητροπόλεως από τις 11 Μαΐου 2007 είναι ο (από Τριμυθούντος, 1996-2007) κ. Βασίλειος (Καραγιάννης).

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Υπάρχει κάποια συσχέτιση της Επισκοπής με την Επισκοπή Σαλαμίνος και όπως φαίνεται η Σαλαμίνος προϋπήρξε της Κωνσταντίας, από την οποία ίσως να αντικαταστάθηκε. Από το 2007 που επανασυστάθηκε η επισκοπή Κωνσταντίας ως «Ιερά Μητρόπολις Κωνσταντίας-Αμμοχώστου», εδρεύει στο Παραλίμνι μέχρι της ημέρα απελευθερώσεως της κανονικής της έδρας της πόλεως Αμμοχώστου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Η Α.Π. Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΑΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ κ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2012.

Σύνδεσμοι
---------

* Ο άγιος Επιφάνιος
* Οικοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Κωνσταντίας και Αμμοχώστου

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εκκλησία της Κύπρου |
| --- |
|  |
| Αρχιεπισκοπή | 
**Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου** |
|  |
| Μητροπόλεις | 
* Πάφου
* Κιτίου
* Κυρηνείας
* Λεμεσού
* Μόρφου
* Κωνσταντίας και Αμμοχώστου
* Κύκκου και Τηλλυρίας
* Ταμασού και Ορεινής
* Τριμυθούντος
 |
|  |
| Επισκοπές | 
* Καρπασίας
* Αρσινόης
* Αμαθούντος
 |

 |
Στη Δομινίκα διεξήχθησαν **γενικές εκλογές** στις 8 Δεκεμβρίου 2014 για την εκλογή των 21 μελών της Εθνοσυνέλευσης. Ο πρωθυπουργός Ρούζβελτ Σκέριτ ανακοίνωσε την ημερομηνία των εκλογών στις 5 Νοεμβρίου 2014 και στις 19 Νοεμβρίου άρχισε η εγγραφή των υποψηφίων. Με βάση το εκλογικό σύστημα της χώρας, ο πρωθυπουργός μπορεί να προκηρύξει εκλογές οποιαδήποτε χρονική στιγμή και το μόνο απαιτούμενο είναι να ανακοινωθεί η ημερομηνία εντός 25 ημερών.

Το αποτέλεσμα ήταν νικητήριο για το κυβερνών Εργατικό Κόμμα της Δομινίκας, ένα σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, που κέρδισε 15 επί συνόλου 21 εδρών, με τις υπόλοιπες 6 έδρες να πηγαίνουν στο κεντροδεξιό Ενωμένο Κόμμα Εργατών.

Εκλογικό σύστημα
----------------

Τα 21 εκλεγμένα μέλη της Βουλής εκλέγονται σε μονοεδρικές περιφέρειες. Άλλα 9 μέλη διορίζονται από τη Συνέλευση μετά τη σύγκλησή της.

Υποψήφιοι
---------

Συνολικά 44 υποψήφιοι κατήλθαν σε 21 εκλογικές περιφέρειες με υποψηφίους που πρόσκεινται στα δύο μεγάλα κόμματα (Εργατικό Κόμμα και Ενωμένο Κόμμα Εργατών) όπως και με 2 ανεξάρτητους υποψηφίους.

Αποτελέσματα
------------

Η αντιπολίτευση κέρδισε 3 έδρες, πρωτεύοντας και στις 3 εκλογικές περιφέρειες της πρωτεύουσας Ροζό και σε 3 ακόμα αγροτικές περιοχές.

| Κόμμα | Ψήφοι | % | Έδρες | +/– |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Εργατικό Κόμμα της Δομινίκας | 23.208 | 56,99 | 15 | –3 |
| Ενωμένο Κόμμα Εργατών | 17.479 | 42,92 | 6 | +3 |
| Ανεξάρτητοι | 37 | 0,09 | 0 | 0 |
| Άκυρα/λευκά | 471 | – | – | – |
| **Σύνολο** | **41.195** | **100** | **21** | **0** |
| Εγγεγραμμένοι/συμμετοχή | 72.279 | 56,99 | – | – |
| Πηγή: Electoral Office |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Dominica Election Date Set for 8 December 2014 Αρχειοθετήθηκε 2015-09-23 στο Wayback Machine. Caribbean Elections, 6 Νοεμβρίου 2014
2. ↑  Labour wins 15, UWP six The Sun, 8 Δεκεμβρίου 2014
3. ↑  Commonwealth of Dominica: Election for House of Assembly IFES
4. ↑  44 Candidates to contest Dominica 2014 General Election Αρχειοθετήθηκε 2015-02-21 στο Wayback Machine. Caribbean Elections, 20 Νοεμβρίου 2014

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Elections The Sun
Ο **Γεώργιος Τζωρτζόπουλος** (απαντάται και **Τζορτζόπουλος**, 1905-1983) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως νομάρχης, βουλευτής και υπουργός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1905 και ο πατέρας του, Δημήτριος Τζορτζόπουλος, ήταν βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας. Το 1945 ο Γεώργιος, ο οποίος σπούδασε νομικά και άσκησε τη δικηγορία, διορίστηκε Νομάρχης Αχαΐας και την ίδια περίοδο Νομάρχης Ηλείας. Νωρίτερα χρημάτισε και υφυπουργός γενικός Διοικητής Ηπείρου. Στη συνέχεια έλαβε μέρος στις εκλογές του 1946 και εξελέγη βουλευτής Ιωαννίνων με τον Συνδυασμό Εθνικού Κόμματος Ελλάδος (του Ναπολέοντα Ζέρβα) και έλαβε 5.551 ψήφους. Πολιτεύτηκε και το 1950 χωρίς να εκλεγεί βουλευτής. Ήταν παντρεμένος με την Ελλη Τζορτζοπούλου και είχαν 2 παιδιά,τη Μαρία και την Αλεξάνδρα.<
Πέθανε τον Νοέμβριο του 1983 και κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 18 Νοεμβρίου 1983.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 97, αρ. 1150).(pdf)
2. 1 2  Τα Νέα, Κοινωνικά, 17-11-1983, σελ. 15.
3. ↑  Εκλογές 1946-Οι 1.538 πολιτευτές, ανάκτηση 22-11-2018.
**Γενικές εκλογές** πραγματοποιήθηκαν στην Ανγκουίλα στις 29 Ιουνίου 2020.  Λόγω της πανδημίας COVID-19, εκδόθηκε Διάταξη στο Συμβούλιο για την αναβολή των εκλογών έως τις 11 Σεπτεμβρίου το αργότερο.  Ωστόσο, δεν τέθηκε σε ισχύ.

Εκλογικό σύστημα
----------------

Ο 13μελής Οίκος της Συνέλευσης αποτελείται από επτά μέλη που εκλέγονται σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες με πλειοψηφικό σύστημα, τέσσερις βουλευτές Επικρατείας που εκλέγονται από ολόκληρο το νησί με γενική ψηφοφορία και δύο εξ οφίτσιο μέλη.   Οι ψηφοφόροι μπορούν να ψηφίσουν έως τέσσερις υποψηφίους στις έδρες της Επικράτειας, οι οποίες αντικατέστησαν δύο έδρες που αποφασίζονταν με διορισμό. Οι ψηφοφόροι πρέπει να είναι τουλάχιστον 18 ετών, ενώ οι υποψήφιοι πρέπει να είναι τουλάχιστον 21 ετών.

Εκστρατεία
----------

Το κυβερνών Ενωτικό Μέτωπο της Ανγκουίλας (το οποίο κέρδισε έξι από τις επτά εκλεγμένες έδρες το 2015) όρισε μια πλήρη σειρά έντεκα υποψηφίων τον Νοέμβριο του 2019.  Το αντιπολιτευόμενο Προοδευτικό Κίνημα Ανγκουίλλας έδωσε το χρίσμα επίσης σε έντεκα υποψηφίους τον Δεκέμβριο του 2019.

Αποτελέσματα
------------

|  |
| --- |
|  |
| Κόμμα | Εκλογική περιφέρεια | Έδρες επικρατείας | Σύνολο  εδρών | +/– |
| Ψήφοι |  % | Έδρες | Ψήφοι |  % | Έδρες |
|  | Προοδευτικό Κίνημα Ανγκουίλας | 3.689 | 51,32 | 4 | 11.971 | 42,82 | 3 | 7 | +7 |
|  | Ενωτικό Μέτωπο Ανγκουίλας | 3.170 | 44,11 | 3 | 9.819 | 35,12 | 1 | 4 | −2 |
|  | Ανεξάρτητοι | 328 | 4,56 | 0 | 6.166 | 22,06 | 0 | 0 | −1 |
| Άκυρα/λευκά ψηφοδέλτια |  | - | - |  | - | - | - | - |
| **Σύνολο** |  | **100** | **7** |  | **100** | **4** | **11** | **+4** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι / προσέλευση |  |  | - |  |  | - | - | - |
| Πηγή: gov.ai |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Proclamation - (Appointment of the date for Election of the Assembly).pdf» (PDF). Governor of Anguilla. 2 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουνίου 2020.
2. ↑  «The Anguilla (Coronavirus) (General Election Postponement) Order 2020». *www.legislation.gov.uk*. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2020.
3. ↑  «Frequently Asked Questions». Central Electoral Office. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2020.
4. ↑  «The Anguilla Constitution (Amendment) Order 2019». *legislation.gov.uk*. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2020.
5. ↑  Anguilla United Front launches slate of candidates – appeals for a clean campaign in 2020 The Anguillian, 25 Νοεμβρίου 2019
6. ↑  APM launches full slate of 11 candidates for 2020 elections The Anguillian, 16 Δεκεμβρίου 2019
Διάβασμα ηλεκτρονικής σελίδας σε συσκευή ανάγνωσης ηλεκτρονικών βιβλίων
**Ηλεκτρονικό βιβλίο** (ή **ψηφιακό βιβλίο**, αγγλικά: *e-book*) είναι ένα βιβλίο σε ψηφιακή μορφή που εκδίδεται με σκοπό την ανάγνωσή του σε ηλεκτρονικό αναγνώστη, σε υπολογιστή ή άλλη ηλεκτρονική συσκευή. Παρόλο που μπορεί να διατίθεται και σε τυπωμένη εκδοχή ή να συνιστά ψηφιοποίηση ενός ήδη τυπωμένου βιβλίου, το ηλεκτρονικό βιβλίο δεν προϋποθέτει αναγκαστικά και ένα αντίστοιχο τυπωμένο βιβλίο.

Τα ηλεκτρονικά βιβλία σήμερα είναι στη μεγάλη τους πλειονότητα αρχεία ePUB, Portable Document Format (pdf) και Mobipocket. Διαβάζονται είτε με εξειδικευμένες συσκευές με οθόνες ηλεκτρονικού χαρτιού, τους ηλεκτρονικούς αναγνώστες, είτε σε υπολογιστές και κινητά τηλέφωνα.

Σήμερα οι βιβλιοθήκες τείνουν να αγοράζουν ηλεκτρονικά βιβλία (παρότι έχουν μεγαλύτερο κόστος ) διότι δίνεται η δυνατότητα να γίνει ανάγνωση από πολλούς χρήστες ταυτόχρονα και χωρίς να είναι απαραίτητη η φυσική τους παρουσία στη βιβλιοθήκη. Είναι ένας γενικός όρος που χρησιμοποιείται για προϊόντα που έχουν εκδοθεί σε ηλεκτρονική μορφή ή σε διάφορα πολυμέσα, ειδικά αυτά τα προϊόντα οπτικών δίσκων όπως CD-ROM. Κάποια από τα μειονεκτήματα είναι ότι απαιτείται ειδική συσκευή ανάγνωσης όπως το BeBook και το Sony Reader για την χρήση τους και καταναλώνουν ηλεκτρική ενέργεια.

Χρησιμοποιούν λογισμικό όπως το calibre, που είναι ένα πρόγραμμα διαχείρισης των ηλεκτρονικών βιβλίων (ebook cataloging program).

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ηλεκτρονικό βιβλίο** |

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh93007047
* GND: 4195060-4
* BNF: cb12540178b (data)
* NDL: 01194148
* NKC: ph503061

 |

 |
**Ηλεκτροσκόπιο** λέγεται μια συσκευή η οποία χρησιμεύει στο να ανιχνεύσουμε αν ένα οποιοδήποτε σώμα είναι ηλεκτρισμένο. Το ηλεκτροσκόπιο αποτελείται από μια φιάλη, της οποίας το εσωτερικό διαθέτει δύο λεπτά φύλλα χρυσού. Αυτά τα δύο φύλλα συνδέονται με δίσκο φτιαγμένο από μέταλλο μέσω μιας μεταλλικής ράβδου. Αυτός ο δίσκος, ο οποίος λέγεται και μεταλλικός δίσκος, βρίσκεται έξω από την φιάλη.

Εάν τοποθετήσουμε στον μεταλλικό δίσκο ένα σώμα το οποίο έχει ηλεκτριστεί, το φορτίο που εμπεριέχει το σώμα θα περάσει μέσω της ράβδου στα δύο φύλλα, τα οποία θα φορτιστούν ομώνυμα. Σύμφωνα με τους νόμους της φυσικής, τα ομώνυμα φύλλα απωθούνται. Επομένως, τα δύο φύλλα αρχικά απωθούνται και τελικά αποκλείουν. Αυτό δείχνει ποια σώματα είναι φορτισμένα και ποια δεν είναι φορτισμένα.Αποκτούν ένα θετικό ή αρνητικό φορτίο αντίστοιχα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ηλεκτροσκόπιο». *Noesis*. Ανακτήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 2021.
Η **αστική και μαζί κρατική σημαία του κρατιδίου του Σάαρλαντ** καθιερώθηκε στις 9 Ιουλίου του 1956. Οι διαστάσεις της είναι 3:5. Περιέχει τα χρώματα της γερμανικής σημαίας, καταδεικνύοντας την ιστορική σχέση του κρατιδίου με τη Γερμανία. Στο μέσο της υπάρχει ο θυρεός του κρατιδίου, ο οποίος, με την σειρά του, αποτελείται από άλλους τέσσερις.

Συγκεκριμένα:

* επάνω αριστερά, τον θυρεό της Κομητείας του Σααρμπρύκεν,
* επάνω δεξιά, τον θυρεό του Αρχιεπισκοπικού Πριγκιπάτου του Τρίερ,
* κάτω αριστερά, τον θυρεό της Λωρραίνης και
* κάτω δεξιά, τον θυρεό του Παλατινάτου του Ρήνου

Ιστορικές Σημαίες
-----------------

### Έδαφος (1920-1935)

 Σημαία του Εδάφους (2:3)
Μετά την υπογραφή της Συνθήκης των Βερσαλλιών του 1919, η διοίκηση της περιοχής του Σάαρλαντ ανατέθηκε στην Κοινωνία των Εθνών, μέσω της δημιουργίας του Εδάφους της Λεκάνης του Σάαρλαντ.

Η σημαία που υιοθετήθηκε, τότε, ήταν μία σημαία αποτελούμενη από τέσσερις οριζόντιες λωρίδες μπλε-λευκής-μαύρης απόχρωσης, η οποία δεν πρέπει να συγχέεται με την σημαία της Εσθονίας, της οποίας τα χρώματα δεν είναι κατά αυτή την σειρά. Οι χρωματικές επιλογές εικάζεται ότι είχαν ως πηγή έμπνευσης τις σημαίες του Βασιλείου της Βαυαρίας και του Βασιλείου της Πρωσίας, όμως η αρμόδια κυβερνητική επιτροπή στην επίσημη τοποθέτησή της επί του θέματος εξήγησε την επιλογή της αναφέροντας ότι επρόκειτο για *τα χρώματα που εμφανίζονται και στον θυρεό του Εδάφους*.

Η σημαία αυτή, ωστόσο, δεν χρησιμοποιούνταν από τον ντόπιο πληθυσμό, ο οποίος την θεωρούσε ως κατοχική και προτιμούσε στην θέση της την γερμανική. Το Σάαρλαντ επανήλθε εντός του Γερμανικού Ράιχ το 1935, έπειτα από σχετικό δημοψήφισμα.

### Προτεκτοράτο (1947-1956)

 Σημαία του Προτεκτοράτου (2:3)
Το Σάαρλαντ αποτέλεσε μεταξύ του 1947 και του 1956 προτεκτοράτο το οποίο τέθηκε υπό γαλλική διοικητική αρμοδιότητα μετά το πέρας του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Δεν επανασυνδέθηκε με την RFA παρά την 1 Ιανουαρίου 1957, έπειτα από δημοψήφισμα που διοργανώθηκε το 1955. Η σημαία ορίστηκε από το Σύνταγμα του Σάαρλαντ στις 15 Δεκεμβρίου 1947. 

Λόγω του σχεδιασμού του, η σημαία έμοιαζε αρκετά με έναν σκανδιναβικό σταυρό, του οποίου το αριστερό τμήμα, κοντά στον ιστό, είναι μπλε, ενώ το κυματιστό τμήμα κόκκινο. Τα χρώματα μπλε-άσπρο-κόκκινο που εμφανίζονται σε αυτή θύμιζαν έντονα την τρίχρωμη σημαία της Γαλλίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  drapeau du territoire de Sarre, sur Flags of the World
2. ↑  drapeau du territoire de Sarre Αρχειοθετήθηκε 2013-05-14 στο Wayback Machine. sur Flags of the World

Πηγές
-----

* Η σημαία στο Λεξικό γερμανικών σημαιών.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Σύμβολα του Σάαρλαντ

Βλέπε επίσης
------------

* Έμβλημα του Σάαρλαντ
Ο **Γεώργιος**, πολων. Jerzy Bytomski (1300 - μετά το 1327) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας του Μπύτομ (από το 1316, μαζί με τον αδελφό του).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τέταρτος γιος του Καζιμίρ δούκα του Μπύτομ, Οπόλε και της Ελένης, ίσως κόρης του Λέοντα Α΄ της Γαλικίας.

Το 1312 απεβίωσε ο πατέρας του και έμεινε με τη μεριά του δευτερότοκου Βλάντισλαφ, επίσημα ως συγκυβερνήτη του. Ο πρωτότοκος Μπολέσλαφ ήταν αρχιεπίσκοπος του Έστεργκομ. Το 1327 ο Βλαντύσλαφ, ο τριτότοκος Σιεμόβιτ και ο Γεώργιος δήλωσαν υποτέλεια στον Ιωάννη της Βοημίας. Μετά από αυτό δεν αναφέρεται πια στις πηγές, μάλλον απεβίωσε σύντομα μετά. 

Απεβίωσε άγαμος, σε ηλικία 27 ετών.

Πηγές
-----

* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.
* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
Η **Ρωσική Πολεμική Αεροπορία** (ρωσικά: Военно-воздушные cилы России) είναι κλάδος των Ρωσικών Αεροδιαστημικών Δυνάμεων, με τις τελευταίες να συγκροτούνται την 1 Αυγούστου του 2015, έπειτα από τη συγχώνευση της Ρωσικής Πολεμικής Αεροπορίας και των Ρωσικών Αεροδιαστημικών Αμυντικών Δυνάμεων.

Η σύγχρονη ρωσική Πολεμική Αεροπορία ιδρύθηκε αρχικά την 7η Μαΐου του 1992 μετά τη δημιουργία του Υπουργείου Άμυνας από τον Μπόρις Γιέλτσιν. Ωστόσο, η ρωσική αεροπορική δύναμη έχει καταγωγή και παραδόσεις από τη Ρωσική αυτοκρατορική αεροπορική υπηρεσία (1912–1917) και τη Σοβιετική Πολεμική Αεροπορία (1918–1991).

Το ρωσικό ναυτικό έχει το δικό του εναέριο κλάδο, τη Ρωσική Ναυτική Αεροπορία, η οποία είναι διάδοχος της πρώην Σοβιετικής Ναυτικής Αεροπορίας.

Σημειώσεις
----------

Παραπομπές
----------

1. ↑  Flightglobal - World Air Forces 2015 (PDF), Flightglobal.com
2. ↑  Абрамов, В. С. (2019). «Сверхизлучение гравитационных волн, реликтовых фотонов от бинарных черных дыр, нейтронных звезд». *Известия Российской академии наук. Серия физическая* **83** (1): 138–142. doi:10.1134/s0367676519010277. ISSN 0367-6765. .
3. ↑  Russia creates new Aerospace Force service branch, janes.com, 4 August 2015

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 314914503
* NKC: ko2015860702

 |

 |
Ο **Γιαν Κόζελουχ** (*λατινικό αλφάβητο: Jan Koželuh*), (Πράγα, Αυστρουγγαρία, 1 Οκτωβρίου 1904 - Φλώριδα, ΗΠΑ, 4 Ιουνίου 1979), είναι πρώην Τσεχοσλοβάκος πρωταθλητής της αντισφαίρισης. Ήταν No.10 στον κόσμο το 1927.

Ο Γιαν Κόζελουχ ήταν ο γιος του Ιωσήφ και της Μαρίας, ενός από τους 7 αδελφούς και δύο αδελφές, και οι έξι αδελφοί και μία αδελφή ασχολήθηκαν με τον αθλητισμό, ποιό γνωστός από όλους ήταν ο αδελφός του Κάρελ.

Ο Γιαν παρέμεινε ερασιτέχνης σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του. Ήταν πρωταθλητής Τσεχίας στα απλά και διπλά την περίοδο 1925-1928 καθώς έφτασε και στα ημιτελικά του Γουίμπλετον το 1926 και το 1927. Δεν συμμετείχε ποτέ στο Αμερικανικό και Αυστραλιανό όπεν.

Έπαιξε για την Τσεχοσλοβακία την περίοδο 1924-1930 σε 7 διοργανώσεις με ρεκόρ 29 νίκες και 17 ήττες. Φιναλίστ το 1924 όπου έπαιξε στον τελικό με τη Γαλλία, και το 1928 όπου έχασαν από την Ιταλία, στα προημιτελικά το 1926, στα ημιτελικά το 1927, το 1929 και το 1930.

Είχε συμμετάσχει στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1924 όπου στο απλό αποκλείστηκε στον τρίτο γύρο από τον Ρενέ Λακόστ, και στο διπλό με συμπαίκτη τον Λάντισλαβ Ζέμλα αποκλείστηκαν στον τρίτο γύρο.

Σταμάτησε την αντισφαίριση σε μικρή ηλικία, στα μέσα της δεκαετίας του 1930. Στη συνέχεια, έζησε στη Φλόριντα των ΗΠΑ, όπου έδωσε μαθήματα τένις μέχρι το θάνατό του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. 177067074.
2. ↑  (Αγγλικά) *Olympedia*.
3. ↑  800170025. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2022.
4. ↑  Bud Collins: «The Bud Collins History of Tennis» (Αγγλικά) New Chapter Press. Νέα Υόρκη. 2010. σελ. 597. ISBN-13 978-0-942257-70-0.
5. 1 2  «Ο Κόζελουχ στην ITF». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2017.
6. 1 2  Ο Κόζελουχ στο κύπελλο Ντέιβις
7. ↑  «Ο Κόζελουχ στους Ολυμπιακούς αγώνες». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Δεκεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2017.
Ο **Ρωμύλος** ή **Ρέμος** ή **Ρόμολος** (ιταλικά : Romolo, Remo, λατινικά : Romulus) ήταν επίσκοπος της Γένοβας, και τιμάται ως άγιος από την Καθολική Εκκλησία .

Έζησε την ίδια εποχή με τον προκάτοχο του Σύρο, οι ημερομηνίες του είναι αβέβαιες: δεδομένου ότι οι παραδοσιακοί κατάλογοι του Ιάκωβου Βαραγινού που συντάσσονται από τοπικές λειτουργίες τοποθετούν γενικά την επισκοπή του τέταρτη (τέταρτος επίσκοπος της πόλης) σε έναν κατά κύριο λόγο θρυλικό κατάλογο. Σύμφωνα με την παράδοση έφυγε από τη Γένοβα για να γλιτώσει από τις επιδρομές των Λομβαρδών και κατέληξε στο Σαν Ρέμο της σημερινής ιταλικής ριβιέρας, όπου πέθανε και τάφηκε εκεί.

Το 876 ο επίσκοπος Σαββατιανός έφερε το λείψανό του στη Γένοβα, στην εκκλησία του αγίου Σύρου, όπου καθαγιάστηκε το 1023. Ο άγιος απεικονίζεται με επισκοπική ενδυμασία και ένα ξίφος στο χέρι λόγω του όστι σε επίθεση εχθρών στην πόλη έκανε προσευχές για να την σώσει. 

Η εορτή του Αγίου Ρωμύλου έχει καθιερωθεί στις 13 Οκτωβρίου, την παραδοσιακή ημερομηνία του θανάτου του, καθώς και στις 22 Δεκεμβρίου. 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΣύρος | **Επίσκοπος Γένοβας** | ΔιάδοχοςΔιογένης |

Παραπομπές
----------

1. ↑  He was traditionally reputed to have preceded St. Syrus (Bent, J. Theodore: *Genoa: How the Republic Rose and Fell*. 1881. ), but his lead coffin apparently rests *upon* that of Syrus beneath the high altar of the Church of San Siro. (Robert Walter Carden, "The City of Genoa," 1908: 79.
2. ↑  "Chronicon Januense"
3. ↑  The early lists noted in Carden 1908:76-77 included Grassi, "I Vescovi di Genova."
4. ↑  Jacobus da Varagine's statement suggested to Carden a date during the first Lombard occupation of the city, 589-645 (Carden 1908:80).
5. ↑  Named for the Roman goddess presiding over childbirth, Mater Matuta; also known as Villa Matuzia, Villa Matutiana and Vicus Matutianus; whether a Roman villa or a "vicus" is not established.
Ο **Σενγκ Σικάι** (盛世才, 3 Δεκεμβρίου 1895 – 13 Ιουλίου 1970) ήταν Κινέζος στρατιωτικός που κυβέρνησε από το 1933 έως το 1944 την επαρχία Σιντσιάνγκ. Η άνοδος του στην εξουσία ξεκίνησε με πραξικόπημα το 1933, όταν διορίστηκε ντουμπάν ή ο στρατιωτικός διοικητής του Σιντσιάνγκ. Η κυβέρνησή του στο Σιντσιάνγκ χαρακτηριζόταν από στενή συνεργασία με τη Σοβιετική Ένωση, επιτρέποντας στους Σοβιετικούς να έχουν εμπορικό μονοπώλιο και δικαίωμα εκμετάλλευσης πόρων, γεγονός που έκανε το Σιντσιάνγκ σοβιετική μαριονέτα. Η σοβιετική εποχή έληξε το 1942, όταν ο Σενγκ προσέγγισε την εθνικιστική κινεζική κυβέρνηση, αλλά εξακολουθούσε να κατέχει μεγάλη δύναμη στην επαρχία. Απολύθηκε από το αξίωμα το 1944 και ονομάστηκε Υπουργός Γεωργίας και Δασών. Η αυξανόμενη εχθρότητα εναντίον του οδήγησε την κυβέρνηση να τον απολύσει και να το διορίσει σε στρατιωτική θέση. Στο τέλος του κινεζικού εμφύλιου πολέμου, ο Σενγκ διέφυγε από την ηπειρωτική Κίνα στην Ταϊβάν με το υπόλοιπο Κουομιντάνγκ.

Ήταν εθνοτικός Κινέζος Χαν,. Γεννήθηκε στο Καϊγιουάν της Μαντζουρίας σε μια αγροτική οικογένεια  στις 3 Δεκεμβρίου 1895.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Brown & Pickowicz 2007, σελ. 186.
2. ↑  Vandivert & White 1943, σελ. 35.
3. ↑  Chan 1983, σελ. 366.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 62869663
* LCCN: n81082481
* ISNI: 0000 0000 6341 6928
* GND: 122006003

 |

 |
Ο Σοπέν περίπου στην ηλικία που συνέθεσε την πρώτη του σονάτα για πιάνο.
Η **Σονάτα για πιάνο No. 1 σε Ντο ελάσσονα, Op. 4** είναι σονάτα του Φρεντερίκ Σοπέν, που γράφτηκε το 1828, πιθανώς γύρω στον Ιούλιο. Πρόκειται για την πρώτη (από τις συνολικά 3) σονάτα του συνθέτη, την οποία έγραψε τον καιρό που ήταν μαθητής του Γιόζεφ Έλσνερ, στον οποίον κιόλας αφιερώθηκε. Αν και ο opus αριθμός της είναι χαμηλός, η σονάτα δεν δημοσιεύτηκε κατά τη διάρκεια της ζωής του συνθέτη, αλλά το 1851, από τον Τομπίας Χάσλινγκερ, στη Βιέννη..

Το έργο διαθέτει τέσσερα μέρη: Ι) *Allegro maestoso*, ΙΙ) *Menuetto*, σε Μι ύφεση μείζονα, ΙΙΙ) *Larghetto*, σε Λα ύφεση μείζονα και IV) *Presto*. Τα πιο αξιοσημείωτα μέρη των μερών της σονάτας είναι, αρχικά, ότι το μέρος ΙΙ, είναι το μόνο μινουέτο που έγραψε ποτέ ο συνθέτης, ενώ στο μέρος ΙΙΙ, πολύ ασυνήθιστος για την εποχή είναι ο ρυθμός που γράφτηκε, ήτοι 5/4. Μία μέση εκτέλεση της σονάτας διαρκεί περίπου 25 λεπτά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  According to the Chopin chronicle site Αρχειοθετήθηκε 2017-11-08 στο Wayback Machine..
2. ↑  Later editions, like Breitkopf & Härtel (1880), and Augener (1882), explicitly label it as "nachlass" or posthumous.
3. ↑  *Grande Sonate pour le Pianoforte composé par Frédéric Chopin. Oeuvre 4* (Nº8147 έκδοση). Vienna: Tobias Haslinger. 1851. σελ. 31. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2019.
4. ↑  «Fryderyk Chopin - Information Centre - Other dances - Genres». Fryderyk Chopin Institute. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Φεβρουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Σονάτα για πιάνο No. 1 σε Ντο ελάσσονα στο IMSLP.org

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σονάτες για πιάνο του Φρεντερίκ Σοπέν |
| --- |
|  |
| 
* No. 1 σε Ντο ελάσσονα, Op. 4
* No. 2 σε Σι ύφεση ελάσσονα, Op. 35 (*Funeral March*)
* No. 3 σε Σι ελάσσονα, Op. 58
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 173970256
* LCCN: no00025339
* BNF: cb14801792r (data)
* NLA: 35427352

 |

 |
Η **Ρωξάνη Φέσσα** (Βομβάη, 1923 - 23/07/2007) υπήρξε Ελληνίδα βιβλιοθηκονόμος.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Βομβάη το 1923 και ήταν απόφοιτος του Αρσακείου. Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, από το 1940 έως το 1942 εργάστηκε ως εθελόντρια στον Ερυθρό Στρατό και στην Κατοχή έλαβε μέρος στην Εθνική Αντίσταση. Το 1943-1945 παρακολούθησε μαθήματα στη Σχολή Καλών Τεχνών. Από το 1947 ως το 1953 εργάστηκε στη Βιβλιοθήκη του USIS όπου παράλληλα, εκπαιδεύτηκε στη βιβλιοθηκονομία από Αμερικανούς βιβλιοθηκονόμους. Το 1953-1954 εργάστηκε στη Βιβλιοθήκη Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Γιούτα και το 1956-1960 ασχολήθηκε με την εικονογράφηση παιδικών βιβλίων. Το 1960-1961 ανέλαβε την ταξινόμηση των βιβλίων της βιβλιοθήκης του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (Ε.Κ.Κ.Ε.) και το 1962 οργάνωσε τη βιβλιοθήκη του Ιδρύματος Ευγενίδου με την Κάρη Λίτσα και τη Μαίρη Ασημακοπούλου. 

Για 25 χρόνια εργάστηκε στο Ίδρυμα Ευγενίδου και ασχολήθηκε με την ταξινόμηση και τη δημιουργία δίγλωσσου καταλόγου θεματικών αναγραφών ενώ στα τελευταία επτά χρόνια διετέλεσε και διευθύντρια του Ιδρύματος. Από το 1989 ως το 1999 διετέλεσε σύμβουλος στη Βιβλιοθήκη του Ιδρύματος Καραμανλή και από το 1996 διετέλεσε σύμβουλος στη Βιβλιοθήκη Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Επιπρόσθετα έχει παρακολουθήσει συνέδρια όπως «το δίκτυο των βιβλιοθηκών στην Ελλάδα: πειραματικό μοντέλο» καθώς και ομιλίες. Έχει συμμετάσχει σε ομάδες εργασίας όπως «ομάδα εργασίας για τους πίνακες της Ταξινόμησης του Dewey σχετικούς με την ιστορία της Ελλάδας και της Κύπρου και την ενσωμάτωσή τους στις διεθνείς εκδόσεις» και παράλληλα, έχει εκδώσει βιβλία σχετικά με την Επιστήμη της Βιβλιοθηκονομίας όπως το «Συνοπτική δεκαδική ταξινόμηση Μέλβιλ Ντιούι και ευρετήριο σχετικών όρων, Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης, Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών(2001)».

Η Ρωξάνη Φέσσα υπήρξε ιδρυτικό μέλος καθώς και πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Βιβλιοθηκονόμων & Επιστημών Πληροφόρησης (Ε.Ε.Β.Ε.Π.), η οποία την τίμησε σε ειδική εκδήλωση μαζί με άλλους συναδέλφους στο Ινστιτούτο Γκαίτε στις 23 Νοεμβρίου το 2002, για το δημιουργικό της έργο και τη σημαντική της παρουσία στη Βιβλιοθηκονομία στην Ελλάδα. Πέθανε στις 23/07/2007. Εργάστηκε με επιμονή και συνέπεια προκειμένου να αναδείξει την επιστημονική ταυτότητα του επαγγέλματος του βιβλιοθηκονόμου σε μια εποχή που λίγοι γνώριζαν την ύπαρξή του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  www.eebep.gr/%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7-%CF%81%CF%89%CE%BE%CE%AC%CE%BD%CE%B7-%CF%86%CE%AD%CF%83%CF%83%CE%B1/. Ανακτήθηκε στις 14  Οκτωβρίου 2022.
2. ↑  «Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2012.
3. ↑  Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης
4. ↑  Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών
5. ↑  Ένωση Ελλήνων Βιβλιοθηκονόμων & Επιστημόνων της Πληροφόρησης

Πηγές
-----

* Ένωση Ελλήνων Βιβλιοθηκονόμων & Επιστημόνων Πληροφόρησης: Για τη Ρωξάνη Φέσσα
Το **τυρί Γιάνι** (λετονικά: Jāņu siers‎) είναι λετονικό τυρί από ξινόγαλο. Τρώγεται παραδοσιακά κατά την περίοδο του Γιάνι, της λετονικής εορτής που λαμβάνει χώρα κατά την περίοδο του θερινού ηλιοστασίου. Σήμερα το τυρί γιάνι αποτελεί μέρος του πολιτισμού της Λετονίας.

Στις 16 Νοεμβρίου 2015, το τυρί Γιάνι συμπεριλήφθη στο μητρώο των Εγγυημένων Παραδοσιακών Ιδιότυπων Προϊόντων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (ΕΠΙΠ). Επί του παρόντος, πέντε παραγωγοί ("Valmieras piens", "Rankas piens", "Lazdonas piensaimnieks", "Straupe", και "Dundaga") πληρούν τα κριτήρια του ΕΠΙΠ και έχουν το δικαίωμα να χρησιμοποιήσουν την εμπορική ετικέτα "τυρί Γιάνι" στα προϊόντα τους.

Συστατικά
---------

Τα βασικά του συστατικά του τυριού είναι το ωμό κουάρκ (λετονικά: biezpiens) και το φρέσκο γάλα. Ωστόσο για την παρασκευή του τυριού μπορούν να χρησιμοποιηθούν και άλλα προϊόντα. Παραδοσιακά, κατά το μαγείρεμα του τυριού, προστίθονται σπόροι κύμινου ως καρύκευμα.

Παρασκευή
---------

Φέτες τυριού Γιάνι σε ένα πιάτο
Αρχικά, για να παρασκευαστεί το τυρί πρέπει να ζεσταθεί ολόκληρο το γάλα και να προστεθεί το κουάρκ. Μετά το μίγμα μαγειρεύεται έως ότου το αφράτο τυρόπηγμα διαχωριστεί από το τυρόγαλα. Το τυρόγαλα αφαιρείται όταν η μάζα του τυριού αγγίζει θερμοκρασία ύψους 72 με 77 βαθμών Κελσίου. Σε αυτό το σημείο, το τυρόπηγμα τοποθετείται στο τηγάνι. Στο τηγάνι με το τυρόπηγμα ρίχνεται επίσης ένα μείγμα αποτελούμενο από αυγά, βούτυρο, αλάτι και σπόρους κυμίνου. Όταν σχηματιστεί μια στερεή και σταθερή μπάλα, το τυρί τοποθετείται σε ένα τουλπάνι για να στραγγιστεί. Γενικά, το τυρί προετοιμάζεται λίγες μέρες πριν την κατανάλωση του, ενώ επιτρέπεται να ωριμάσει σε ένα δροσερό μέρος πριν καταναλωθεί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Jāņi cheese – a symbol of Latvian identity». Public Broadcasting of Latvia. 21 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουνίου 2019.
2. ↑  «Traditional Midsummer cheese wins EU protection». Public Broadcasting of Latvia. 17 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουνίου 2017.
3. ↑  Matisone, Gunta (13 Μαΐου 2016). «How to spot authentic Midsummer cheese». Public Broadcasting of Latvia. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουνίου 2017.
4. ↑  Linda Dumpe· Anna Šmite (2004). *Jāņi cheese*. Riga: SO „Cheese Club". σελ. 204. ISBN 9984-976-20-3.
Ο **Ρωμύλος Σίλβιος**, λατιν.: *Romulus Silvius*, (λέγεται ότι βασίλευσε το διάστημα 873-854 π.Χ.)  ήταν 11ος απόγονος του Αινεία και 11ος βασιλιάς της Άλμπα Λόνγκα. Η Άλμπα Λόνγκα ήταν μια πόλη κοντά στη Ρώμη, η οποία ιδρύθηκε αργότερα από τον Ρωμύλο, τον τρισεγγονό του το 753 π.Χ. Ήταν επίσης γνωστός ως Aremulus ή Alladius. Ο Ρωμύλος Σίλβιος λέγεται ότι ήταν ένας κακός ηγεμόνας και προσποιήθηκε ότι ήξερε πώς να κάνει βροντές, για να φοβίσει τους υπηκόους του να τον λατρεύουν ως θεό. Χάθηκε σε καταιγίδα με υπερβολική βροχή.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος των απογόνων του Αινεία

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Dionysius of Halicarnassus *Roman Antiquities* 1.71
Οι **προεδρικές εκλογές του 1996 στη Ρωσία** ήταν οι πρώτες προεδρικές εκλογές του νεοσύστατου κράτους, που σημαδεύτηκαν από εκτεταμένη νοθεία των εκλογικών αποτελεσμάτων και μεγάλης έκτασης εμπλοκή των ΗΠΑ και δυτικών κυβερνήσεων (Γαλλίας, Γερμανίας) υπέρ της υποψηφιότητας του Μπόρις Γιέλτσιν. Ήταν επίσης οι μόνες μέχρι σήμερα προεδρικές εκλογές που χρειάστηκε και β΄ γύρος ψηφοφορίας προκειμένου να εκλεγεί ο Πρόεδρος. 

Οι εκλογές διεξήχθησαν στις 16 Ιουνίου και 3 Ιουλίου 1996 με τον Μπόρις Γιέλτσιν να αναδεικνύεται νικητής στον β΄ γύρο με ποσοστό 54,4%, έναντι 40.7% του κομμουνιστή αντιπάλου του, Γκενάντι Ζιουγκάνοφ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  David Shimer (26 June 2020). «Election meddling in Russia: When Boris Yeltsin asked Bill Clinton for help». *The Washington Post*. .
2. ↑  Kramer, Michael (1996). «Rescuing Boris». *Time*. .
Η **Γιάνα Μπούρτσεσκα** (σλαβομακεδονικά: Јана Бурческа‎, Jana Burčeska, 6 Ιουλίου 1993) είναι Σλαβομακεδόνισσα τραγουδίστρια. Εκπροσώπησε την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2017 που έλαβε χώρα στην Ουκρανία, με το τραγούδι "Dance alone" ; το οποίο δεν προκρίθηκε στον τελικό του διαγωνισμού. Η ίδια έγινε γνωστή στην ΠΓΔΜ μετά τη συμμετοχή της το 2011 στο *Macedonian Idol,* όπου τερμάτισε στην πέμπτη θέση.

Βιογραφία
---------

Το 2011 η Μπούρτσεσκα διαγωνίστηκε στο *Macedonian Idol* και κατέκτησε την πέμπτη θέση. Στις 21 Νοεμβρίου 2016, η Macedonian Radio Television ανακοίνωσε ότι η τραγουδίστρια θα εκπροσωπούσε την ΠΓΔΜ στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2017, με το τραγούδι "Dance Alone". Συμμετείχε στον β' ημιτελικό του διαγωνισμού που πργματοποιήθηκε στις 11 Μαΐου 2017, ωστόσο δεν προκρίθηκε στον τελικό καθώς κατέκτησε την 15η θέση με 69 βαθμούς. Στην Eurovision καρτ ποστάλ της, που προβλήθηκε πριν την εμφάνισή της, ανακοίνωσε την εγκυμοσύνη της. Αργότερα το ίδιο βράδυ, όταν ο οικοδεσπότης Timur Miroshnychenko της πήρε συνέντευξη στον αέρα, ο σύντροφός της Alexander της έκανε πρόταση γάμου την οποία η ίδια αποδέχτηκε. Η πρόταση γάμου έκανε πρωτοσέλιδα σε όλο τον κόσμο ενώ κάποιοι τηλεοπτικοί σταθμοί ανέφεραν ότι "έκλεψε το σόου".

Τον Οκτώβριο του 2017, η Μπούρτσεσκα γέννησε μια κόρη που πήρε το όνομα Dona.

Δισκογραφία
-----------

### Singles

| Έτος | Τίτλος | Θέση στα charts | Δίσκος |
| --- | --- | --- | --- |
| MKD |
| 2017 | "Dance Alone" | 8 | Non-album single |

Παραπομπές
----------

1. ↑  esckaz.com/2017/mac.htm.
2. ↑  Halpin, Chris (21 Νοεμβρίου 2016). «FYR Macedonia: MRT announces Jana Burceska as Eurovision 2017 act». *Eurovision 2017 Predictions, Polls, Odds, Rankings*. Ανακτήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2017.
3. ↑  Anthony Granger (21 Νοεμβρίου 2016). «Macedonia: Jana Burčeska To The Eurovision Song Contest 2017». *Eurovoix*. Ανακτήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2017.
4. ↑  «Eurovision FYR Macedonia: Jana Burčeska to Eurovision 2017 in Kyiv!» (στα αγγλικά). *Eurovision News, Polls and Information by esctoday*. 2016-11-21.. Ανακτήθηκε στις 2017-01-21.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςKaliopiDona | **Συμμετοχή της Βόρειας Μακεδονίας στη Eurovision**2017 | ΔιάδοχοςEye CueLost and Found |
Ο **Ιούλιος Κασσιανός** ήταν μαθητής του Βαλεντίνου κι από τους πιο γνωστούς δοκήτες και εγκρατήτες. Έζησε τον 2ο αιώνα μετά Χριστόν και άκμασε το 170 στην Αίγυπτο.[1]

Η διδασκαλία του
----------------

Είναι αντίθετος απέναντι στο γάμο και τη σεξουαλικότητα ενώ το ανθρώπινο σώμα ταυτίζει με ΄΄δερμάτινους χιτώνες΄΄ που έλαβε ο άνθρωπος μετά την πτώση του. Πρόκειται για «αντίδραση στον ακραιφνή αντινομισμό των γνωστικών»[2]

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Α´, εκδ. Παρουσία, Αθήνα 1997, σελ.249
2. ↑  Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Α' ,εκδ. Παρουσία, Αθήνα, 1997, σελ.249

Πηγές
-----

* Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Α' ,εκδ. Παρουσία, Αθήνα, 1997, σελ.249