recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Θρακικός βασιλικός ναός-τάφος στο σημερινό Στάροσελ της Βουλγαρίας, από σύγχρονους αρχαιολόγους εικάζεται ότι ίσως ήταν του Σιτάλκη
Ο **Σιτάλκης** ήταν βασιλιάς των Οδρύσων της Θράκης, 431-424 π.Χ. γιος του Τήρη ιδρυτή του βασιλείου και αδελφός του Σπαράδοκου.

Βίος
----

Επί Σιτάλκη το βασίλειο των Οδρυσών έφτασε τη μεγαλύτερη ακμή του και στη μεγαλύτερη έκταση. Παρέλαβε από τον πατέρα του ένα μικρό βασίλειο και σταδιακά υποτάσσοντας ένα ένα τα υπόλοιπα θρακικά βασίλεια το έφτασε στη μεγαλύτερη έκτασή του. Η χώρα του ξεκινούσε από τον Στρυμόνα μέχρι τον Βόσπορο και μέχρι τον Δούναβη. Κατασκεύασε δρόμους, δημιούργησε ισχυρό στρατό, ενώ επέτρεψε την εγκατάσταση αποικιών στη χώρα του υποχρεώνοντας τις αποικίες να πληρώνουν φόρο καθιστώντας το κράτος του πλούσιο. Ο ίδιος αναφέρεται ικανός στρατηγός και ανδρείος στη μάχη. 

Το 431 π.Χ. στον Πελοποννησιακό πόλεμο συμμάχησε με τους Αθηναίους και μάλιστα ο γιος του Σάδοκος έγινε Αθηναίος πολίτης. Όπως αναφέρει ο Θουκυδίδης, τους παρέδωσε πρέσβεις αντίπαλων πόλεων που βρέθηκαν στη Θράκη, αυτοί τους μετέφεραν στην Αθήνα και τους θανάτωσαν χωρίς δίκη ρίχνοντας τους σε βάραθρο. Τον χειμώνα του ίδιου έτους ξεκίνησε εκστρατεία εναντίον του Περδίκκα συνεχίζοντας και τον πόλεμο κατά των αποικιών της Χαλκίδας στη Χαλκιδική. Ο σκοπός του πολέμου με τον Περδίκκα ήταν η εγκατάσταση στον θρόνο της Μακεδονίας του Αμύντα, γιου του Φιλίππου, που υποστηριζόταν από τον Σιτάλκη. Η εκστρατεία δεν είχε αποτελέσματα, μάχη μεγάλη με τους Μακεδόνες δεν έγινε και ο στρατός του περιορίστηκε στις λεηλασίες. Λόγω του χειμώνα και της έλλειψης ανεφοδιασμού πείστηκε από τον ανιψιό του διάδοχο Σεύθη να εγκαταλείψει την εκστρατεία και να επιστρέψει στη Θράκη. Όπως αποδείχτηκε αργότερα, ο Σεύθης είχε κάνει συμφωνία με τον Περδίκκα και παντρεύτηκε την αδελφή του. 

Γυρίζοντας στη Θράκη αντιμετώπισε την εξέγερση των Τριβαλών, σε μάχη εναντίον των οποίων σκοτώθηκε το 424 π.Χ.. Διάδοχος του ήταν ο ανιψιός του Σεύθης Α΄.

Πηγές
-----

* Θουκυδίδου Ιστοριών Β'
* Κωνσταντίνος Κουρτίδης: *Ιστορία της Θράκης από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 54 μ.χ.*, Τυπογραφείο Αλευρόπουλου, Εν Αθήναις 1932

Αναφορές σε πηγές
-----------------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  «Σάδοκος» (Ρωσικά)
3. ↑  [...] ὁ δὲ Τήρης οὗτος ὁ τοῦ Σιτάλκου πατὴρ πρῶτος ᾿Οδρύσαις [...] Θουκυδίδου Ιστοριών Β΄
4. ↑  
	* Ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου (μετάφραση Βενιζέλου). Σύλληψις Πελοποννησίων πρέσβεων μεταβαινόντων εις Περσίαν

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Νόμισμα του Σιλτάκη
Το **Στρατόπεδο Μπόντστιλ** (αγγλικά: *Camp Bondsteel*) είναι η κύρια βάση του Στρατού των ΗΠΑ υπό τη διοίκηση της KFOR στο Κοσσυφοπέδιο. Η βάση βρίσκεται κοντά στο Φεριζάι, στο ανατολικό τμήμα του Κοσσυφοπεδίου και χρησιμεύει ως έδρα του ΝΑΤΟ, για τον Πολυεθνικό Σχηματισμό Μάχης Ανατολή (MNBG-Ε) της KFOR. Η βάση πήρε την ονομασία της από τον παραλήπτη του Μεταλλίου της Τιμής στον Πόλεμο του Βιετνάμ, Επικελευστή Τζέιμς Λ. Μπόντστιλ.

Το Στρατόπεδο Μπόντστιλ κατασκευάστηκε από το 94η Τάγμα Μηχανικού Κατασκευών, 568 Combat Support Engineer Εταιρεία μαζί με την ιδιωτική εταιρεία Kellogg, Brown and Root Corporation (KBR) υπό τη διεύθυνση του Μηχανικού Σώματος Στρατού. Η KBR είναι επίσης ο κύριος ανάδοχος για τη λειτουργία του στρατοπέδου. Το στρατόπεδο είναι χτισμένο κυρίως από ξύλο, με ασιατικού τύπου καλύβες και περιβάλλεται από ένα ψηλό χωμάτινο τοίχο 2,5 μ. Το στρατόπεδο καταλαμβάνει 955 στρέμματα (3,86 τετ.χλμ.) γης. Για την κατασκευή της βάσης ισοπεδώθηκαν δύο λόφοι. Τον Αύγουστο του 1999, κατασκευάστηκαν 52 ελικοδρόμια στην περίμετρο της εγκατάστασης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αμερικανικό χωριό στο Κόσοβο tanea.gr
2. ↑  Philips, John (2004). *Macedonia: Warlords and Rebels in the Balkans*. I.B.Tauris. σελ. 171. ISBN 978-1-86064-841-0.
3. ↑  «Camp Bondsteel». Global Security.. Ανακτήθηκε στις 2009-01-31.
4. ↑  «Camp Bondsteel» (στα αγγλικά). *Army Technology*.. Ανακτήθηκε στις 2018-02-10.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* GlobalSecurity.org - Camp Bondsteel profile


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Camp Bondsteel  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το **Σύμπλεγμα πυρκαγιών του Τέιλορ** (αγγλ. *Taylor Complex Fire*) ήταν μια εξαιρετικά μεγάλη σε μέγεθος και σφοδρότητα δασική πυρκαγιά (*wildfire*) στην Αλάσκα των ΗΠΑ, το 2004. 

Συνολικά κατέκαψε περίπου 1.305.592 έικρ γης (περίπου 5.284.000 στρέμματα). Σε συνολική καμμένη έκταση, υπήρξε η μεγαλύτερη και καταστρεπτικότερη δασική πυρκαγιά στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής μεταξύ των ετών 1997 και 2007. H πυρκαγιά αυτή, που κατατάσσεται ως μεγαπυρκαγιά με βάση τα δεδομένα των ΗΠΑ, θεωρείται ως μία από τις πολλές πυρκαγιές που ξέσπασαν στην Αλάσκα όλη τη θερινή περίοδο του έτους 2004, κατά το οποίο, κάηκαν στην πολιτεία αυτή περισσότερα από 27.000.000 στρέμματα γης, η μεγαλύτερη ετήσια καταστροφή από πυρκαγιές στη σύγχρονη ιστορία των ΗΠΑ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 15 Σεπτεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2021.
2. ↑  Society, National Geographic (21 Φεβρουαρίου 2020). «Megafire». *National Geographic Society*. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2021.  .. *The U.S. Interagency Fire Center defines a megafire by its size: It is a wildfire that burns more than 40,500 hectares (100,000 acres) of land.*
Το **Σύμπλεγμα Ορφέως** εκτίθεται στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο της Αθήνας.

Περιγραφή
---------

Πρόκειται για μαρμάρινο σύμπλεγμα διαστάσεων 1,10 Χ0,50 Χ 0,15 προέλευσης από την Αίγινα και τοποθετούμενο τον 4ο αι. Ο Ορφέας κάθεται μπροστά σε δέντρο και παίζει λύρα που κρατάει με δύο χέρια προς τα δεξιά. Φέρει ιμάτιο,που στηρίζεται με κόμβο στον αριστερό του ώμο και σανδάλια/ Γυμνό είναι το άνω δεξί τμήμα του κορμού του,ενώ από τον δεξιό του ώμο περνάει ταινία που καταλήγει στην αριστερή πλευρά του.Οι πτυχές του ιματίου είναι λίγες και ελαφρώς επεξεργασμένες με τρυπάνι. Το είδος της κόμμωσής του εμφανίζεται στην τέχνη της όψις αρχαιότητας από το β μισό του 3ου αιώνα Τον Ορφέα περιβάλει στεφάνη από ζώα ήμερα και άγρια, μεταξύ των οποίων επάνω αριστερά διακρίνεται σφίγγα και δεξιά καθιστός πίθηκος. Επάνω από το κεφάλι του και στο πιο ψηλό σημείο της αλυσίδας των ζώων παριστάνεται αετός με ανοικτά φτερά, διακριτικό που δίνει στον ορφέα την αλληγορική σημασία της παράστασης του Χριστού. Η στήλη φέρει συμφυή μικρή τετράπλευρη βάση με ανάγλυφη παράσταση λιονταριού που επιτίθεται σε αντιλόπη. Ο Ορφέας και τα ζώα αποτελούν ενιαίο σύνολο που στηρίζεται σε κορμό δέντρου. Τα ζώα συν΄δεονται μεταξύ τους αλλά και με την κεντρική μορφή του Ορφέα. Ο κορμός του δέντρου αποτελεί άξονα στήριξης, αλλά και μέρος της σύνθεσης , αφού χρησιμελυει ως βάση για τον καθιστό Ορφέα και τμήμα του υπερβαίνει τα όρια της αλυσιδας των ζώων στο κέντρο. Ίσως το σύμπλεγμα αποτελούσε επιτύμβια στήλη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μαρία Σκλάβου Μαυροειδή, Γλυπτά του Βυζαντινού Μουσείου Αθηνών : κατάλογος, εκδ.Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων,Αθήνα 1999, σελ.26

Πηγές
-----

* Μαρία Σκλάβου Μαυροειδή, Γλυπτά του Βυζαντινού Μουσείου Αθηνών : κατάλογος, εκδ.Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων,Αθήνα 1999.
Οι **Προτεστάντες** και **Αγγλικανοί** είναι μια πολύ μικρή κοινότητα που ζει στην ντε φάκτο Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου και μεταξύ της Τουρκοκυπριακής διασποράς. Οι οπαδοί των εκκλησιών αυτών είναι περίπου διακόσιοι και ζουν διάσπαρτοι στην Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου. Ο ηγέτης και πάστορας της κοινότητας είναι ο Κεμάλ Μπασαράν.

Η συντριπτική πλειοψηφία είναι Αγγλικανοί και χρησιμοποιούν Αγγλικανικές εκκλησίες στην περιοχή της Κερύνειας κατά μήκος της τοπικής βρετανικής κοινότητας μεταναστών. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, η προτεσταντική κοινότητα απαιτεί τη δημιουργία δικής της εκκλησίας. Παρά τη γενική ανοχή της ιθαγενής τουρκοκυπριακής κοινότητας, η κοινότητα αντιμετωπίζει απειλές και μερικές φορές επιθέσεις από τα χέρια τούρκων εποίκων και εθνικιστών του νησιού.

Σε μια συνέντευξη με την Εφημερίδα Χαβαντίς, ο Πάστορας Μπασαράν, δήλωσε: "Οι Τουρκοκύπριοι που ανήκουν σε διάφορες θρησκείες στη χώρα μας θέλουν να ζήσουν ελεύθερα με τις θρησκείες τους. Οι Τουρκοκύπριοι, οι Τούρκοι της Βουλγαρίας και οι Τούρκοι από την Τουρκία, που είναι Προτεστάντες [και των οποίων η κοινότητα] αποτελείται από περίπου 200 οικογένειες, απαιτούν τη δημιουργία εκκλησίας όπου θα είναι σε θέση να ασκούν ελεύθερα τη λατρεία τους." Οι ρίζες της κοινότητας βρίσκονται στην περίοδο της Αγγλοκρατίας στην Κύπρο.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  «The Protestants living in the occupied areas demand a church where they would be able to practise freely their worship». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Δεκεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουλίου 2019.
Το Α' Αρχαίο Θέατρο της Λάρισας
Το **Πρώτο Αρχαίο Θέατρο της Λάρισας** (**Α' Αρχαίο Θέατρο Λάρισας**) είναι αρχαίο θέατρο και το μεγαλύτερο θέατρο στη Θεσσαλία με χωρητικότητα 10.000 ατόμων. Βρίσκεται στη νότια πλευρά του Λόφου της Ακρόπολης (Λόφος Φρουρίου), στη Λάρισα και αποτελεί το σήμα κατατεθέν της πόλης.

Ιστορία
-------

Το Πρώτο Αρχαίο Θέατρο της Λάρισας οικοδομήθηκε μέσα στο αρχαίο κέντρο της πόλης κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Βασιλιά Φιλίππου Ε' της Μακεδονίας προς το τέλος του 3ου αιώνα π.Χ. Το θέατρο ήταν σε χρήση για έξι αιώνες μέχρι το τέλος του 3ου αιώνα μ.Χ (ή τις αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ.) όταν η λειτουργία του απότομα σταμάτησε.

Κατά τους πρώτους αιώνες το θέατρο είχε διπλό σκοπό: εκτός από θεατρικές παραστάσεις, επίσης φιλοξενούσε τις συνελεύσεις της ανώτερης περιφερειακής αρχής, το λεγόμενο *Κοινόν των Θεσσαλών*. Το αρχαίο θέατρο της Λάρισας, από το τέλος του 7ου αιώνα π.Χ. είχε το προβάδισμα.

Το αρχαίο θέατρο ήταν αρχικά συνδεδεμένο με τη λατρεία του Θεού Διονύσου, με τη διεξαγωγή θεατρικών και μουσικών δραστηριοτήτων, και δεύτερον με τη διοίκηση του Θεσσαλικού για τις συνεδριάσεις της συνέλευσης της πόλης, που ονομαζόταν *αγορά*. Ένδειξη για αυτά αποτελεί ένας μικρός αναθηματικός βωμός για τον θεό Διόνυσο, που βρέθηκε κοντά στο θέατρο όπου υπήρχαν δήθεν ιερά και τα ονόματα των εκπροσώπων της πόλης - κράτους, που συμμετείχαν στην Ομοσπονδία Θεσσαλίας, που εμφανίζονται στις θέσεις του αρχαίου θεάτρου. Το θέατρο έχει την τυπική αρχιτεκτονική του Ελληνιστικού θεάτρου με τα τρία βασικά στοιχεία: *κοίλο* (κούφιο), *ορχήστρα* και *σκηνή* (στάδιο) με διάμετρο περίπου 25 μέτρα. Το κοίλο του αρχαίου θεάτρου ήταν η ίδια πλαγιά του λόφου του Φρουρίου, το οποίο ήταν διαμορφωμένο σε αναβαθμίδες για την τοποθέτηση των εδωλίων.

Κατά την εποχή του αυτοκράτορα Οκταβιανού Αυγούστου και του διαδόχου του Τιβερίου βρέθηκαν επιγραφές προς τιμήν τους στα γείσα της σκηνής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχαίο Θέατρο Λάρισας». *larisa.culture.gr*. Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2023.
2. 1 2  «Λίγα λόγια για το θέατρο». *www.larissa-theatre.com*. Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2023.

Αναφορές
--------

* Το πρώτο Αρχαίο Θέατρο της Λάρισας - Δήμος Λαρισαίων
Το **Συριακό Δημοκρατικό Συμβούλιο**[1][2][3] (αραβικά: مجلس سوريا الديمقراطية, κλασικά συριακά: ܡܘܬܒܐ ܕܣܘܪܝܐ ܕܝܡܩܪܛܝܬܐ, κουρδικά: *Meclîsa Sûriya Demokratîk*) είναι η πολιτική πτέρυγα των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων στην de facto αυτόνομη Ροζάβα. Και οι δύο οργανώσεις εργάζονται για την εφαρμογή ενός κοσμικού, δημοκρατικού και ομοσπονδιακού συστήματος για όλη τη Συρία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Συριακό Δημοκρατικό Συμβούλιο: τιμή στην Επανάσταση της 19ης Ιουλίου[*νεκρός σύνδεσμος*] rojavakurdistan.gr
2. ↑  Συγκρότηση του Συριακού Δημοκρατικού Συμβουλίου real.gr
3. ↑  Κούρδοι και Άραβες της Συρίας ενώνονται κατά του Ισλαμικού Κράτους[*νεκρός σύνδεσμος*] koutipandoras.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Η **Στάκα Σκεντέροβα** (1831 - 26 Μαΐου 1891) ήταν Βόσνια δασκάλα, κοινωνική λειτουργός, συγγραφέας και λαογράφος. Πιστεύεται ότι ίδρυσε το πρώτο σχολείο για κορίτσια του Σεράγεβο στις 19 Οκτωβρίου 1858.  Το επόμενο έτος, έγινε η πρώτη γυναίκα δημοσιευμένη συγγραφέας στη σύγχρονη Βοσνία.

Ζωή
---

Η Σκεντέροβα γεννήθηκε το 1831 στο Σεράγεβο από μετανάστες γονείς από τη Σερβική πόλη Πριτζέπολι. Ο μεγαλύτερος αδερφός της έραβε για το οθωμανικό στρατό, και η Σκεντέροβα έμαθε την τουρκική γλώσσα σε νεαρή ηλικία και δίδαξε τον εαυτό της να γράφει.

Στη Σκεντέροβα, με την άδεια των οθωμανικών αρχών, επετράπει να ανοίξει το πρώτο σχολείο για κορίτσια στο Σεράγεβο το 1858. Ήταν επίσης η πρώτη γυναίκα δασκάλα στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη.

Τελικά αποφάσισε να γίνει καλόγρια. Δεδομένου ότι η Βοσνία δεν είχε τότε γυναικείο μοναστήρι της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, χειροτονήθηκε ως καλόγρια της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ιερουσαλήμ το 1870.

Θάνατος
-------

Η Σκεντέροβα πέθανε τον Μάιο του 1891. Ενώ διασκέδαζε στην Ιλίντα, μία άμαξα έπεσε πάνω στο πλήθος και η Σκεντέροβα τραυματίστηκε σοβαρά.  Την φρόντισε μία φίλη, η Πολίνα Ίρμπυ, αλλά πέθανε από τους τραυματισμούς της λίγο μετά. Η Ίρμπυ τακτοποίησε την κηδεία και η Σκεντέροβα θάφτηκε στο Σεράγεβο.

Εργα
----

* *Ljetopis Bosne, 1825–1856* («Το Βοσνιακό Χρονικό, 1825–1856», 1859)

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Czech National Authority Database*. js20181016785. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.
2. ↑  *Czech National Authority Database*. js20181016785. Ανακτήθηκε στις 16  Ιανουαρίου 2023.
3. ↑  «Žene iz priča i legendi BiH - Staka Skenderova». Federalna. 11 Μαΐου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Δεκεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2014.
4. ↑  «Staka Skenderova». BH Leksikon. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Σεπτεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2014.
5. ↑  «Starogradski haberi 9 - Općina Stari Grad Sarajevo; page 17» (PDF). Stari Grad. 3 Μαρτίου 2011. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2014.
6. ↑  «STAKA SKENDEROVA». Sarajevo. 12 Απριλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2014.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 7376154387357230970006
* SUDOC: 240748972
* NKC: js20181016785

 |

 |
Μια **στάνη** (ή: το μαντρί) είναι ο περιφραγμένος χώρος για τη φύλαξη των ζώων. Ο όρος περιγράφει τύπους περιφραγμένων χώρων που μπορούν να περιορίσουν ένα ή περισσότερα ζώα. Η κατασκευή και η ορολογία διαφέρουν ανάλογα με την περιοχή του κόσμου, τον σκοπό, τα είδη ζώων που πρόκειται να περιοριστούν, τα τοπικά υλικά που χρησιμοποιούνται και την παράδοση.

Στην Ελλάδα ο όρος στάνη χρησιμοποιείται περισσότερο για το χώρο όπου μένουν αιγοπρόβατα και είναι συνήθως φτιαγμένες από συνδυασμό τοπικών υλικών (πέτρες, ξερολιθιές) με λαμαρίνες και πλαστικά φύλλα. Σε άλλες χώρες, οι στάνες φτιάχνονται από ξύλα.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Στάνη** |
Ως **στάθμη χάρτου** ή *μηδέν χάρτου* (chart datum) χαρακτηρίζεται η στάθμη θαλάσσης υπό την οποία παρέχονται τα βάθη σε ναυτικό χάρτη.

Έχει αποφασισθεί διεθνώς η σημειούμενη στάθμη χάρτου να είναι σε τέτοιο ύψος από τον βυθό, ώστε σπάνια η στάθμη θαλάσσης να κατέρχεται αυτής. Εν τούτοις πολλές φορές έχει διαπιστωθεί κατά τη χαρτογράφηση θαλάσσιων περιοχών εγγύτατα ακτών να μη τηρείται από πολλά κράτη. Συνεπώς κάθε στάθμη χάρτου θα πρέπει να θεωρείται προσεγγιστική αφού πολλές φορές καθορίζεται πριν την παρατήρηση και ανάλυση των παλιρροιών του τόπου.

* Όλα τα ύψη παλιρροιών καταγράφονται υπεράνω της στάθμης χάρτου.

Η στάθμη χάρτου αναγράφεται στους χάρτες ακριβώς κάτω από τη κλίμακά τους. Στους χάρτες μικρής κλίμακας δίνεται κατά προσέγγιση, στους δε μεγάλης κλίμακας δίνεται με προσέγγιση αγγλικού ποδιού ή μέτρου.  

Λεπτομέρειες επί της στάθμης χάρτου και της στάθμης παλιρροιών των κύριων λιμένων του κόσμου παρέχονται επίσης στους ειδικούς πίνακες του 1ου τόμου των *Παλιρροϊκών πινάκων* με τους οποίους οφείλουν να είναι εφοδιασμένα όλα τα πλοία.
Ο **Σπύρος Πομώνης** (12 Φεβρουαρίου 1944 - 28 Ιουλίου 2020) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν ως ακραίος επιθετικός. Διακρίθηκε ιδιαίτερα στη θέση του αριστερού ακραίου επιθετικού και φημιζόταν για την ταχύτητά του και την πολύ καλή του ντρίμπλα.

Καριέρα
-------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Αγωνίστηκε για πρώτη φορά το 1961 σε ηλικία 17 ετών στην ΑΕΚ, όπου καθιερώθηκε δύο χρόνια αργότερα, το 1963 και παρέμεινε στην "Ένωση" 12 χρόνια. Το καλοκαίρι του 1973 αποχώρησε και ακολούθως μεταγράφηκε στον Εθνικό Πειραιώς, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε 1 χρονιά πραγματοποιώντας 9 συμμετοχές και 1 τέρμα στο πρωτάθλημα και με το τέλος της περιόδου 1973-74 τερμάτισε και την επαγγελματική ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία. Το καλοκαίρι του 1974 μεταγράφηκε στην ομάδα του Σαρωνικού Αίγινας, όπου ως βετεράνος πλέον αγωνίστηκε στο ερασιτεχνικό τοπικό πρωτάθλημα του Πειραιά.

### Στις εθνικές ομάδες

Ο Σπύρος Πομώνης αγωνίστηκε με την εθνική Ελλάδας σε 5 αγώνες και σημείωσε ένα τέρμα (σκόραρε το νικητήριο τέρμα στη φιλική νικηφόρα αναμέτρηση με 2-1 εναντίον της Ιταλίας τον Μάρτιο του 1972), στο διάστημα 1964-72. Η πρώτη του εμφάνιση πραγματοποιήθηκε στις 8 Απριλίου 1964, στην εντυπωσιακή εντός έδρας νίκη με 4-1 επί της Αγγλίας για το προολυμπιακό τουρνουά εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων του 1964.

Υπήρξε διεθνής και με την εθνική Νέων, αγωνιζόμενος στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Νέων του 1962.

Τίτλοι
------

* Πρωταθλήματα Ελλάδας: 2 (1967-68, 1970-71)
* Κύπελλα Ελλάδας: 2 (1963-64, 1965-66)

Παραπομπές
----------

1. ↑  football.aek.com
2. ↑  Εφυγε από τη ζωή ο θρύλος της ΑΕΚ Σπύρος Πομώνης ethnos.gr
3. ↑  TEAM, ΦΩΣ. «Σπύρος Πομώνης: Πέθανε ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής της ΑΕΚ». *Fosonline.gr*. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2022.
4. ↑  εφ. Αθλητική Ηχώ, 28/8/1973, σελ. 3
5. ↑  Greece 1973/74 - The Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation.
6. ↑  "Ο Σαρωνικός έχει μια θέση στην Β΄ Εθνική", εφ. Αθλητική Ηχώ, 1/12/1974, σελ. 6
7. ↑  Ο Σπύρος Πομώνης στο epo.gr
8. ↑  Ελλάδα - Αγγλία 8.4.1964, www.epo.gr

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Οι κορυφαίοι Έλληνες των 60's, www.gazzetta.gr
* Παίκτες που έχουν γράψει ιστορία με τη φανέλα της ΑΕΚ, oneloveaek.blogspot.gr
* Το τελευταίο γκολ του Πομώνη, www.enwsi.gr
* 90 χρόνια ΑΕΚ - Η ιστορία της ΑΕΚ, Εκδοτικός Οργανισμός Λιβάνη
Ο **Σπυρίδων Περιστέρης** (1913-1998) ήταν Έλληνας ιεροψάλτης.

Γεννήθηκε τον Μάιο του 1913 στην Ροδοδάφνη Αιγιαλείας ως το μικρότερο τέκνο μιας πολύτεκνης οικογένειας. Μεγάλωσε μέσα σε μουσικό κλίμα καθώς στο σπίτι του ο πατέρας του Δημήτριος, ιατροφιλόσοφος στο επάγγελμα, ήταν επίσης και γνώστης μουσικής κι ιδιαίτερα της βυζαντινής. Οι πρώτοι του διδάσκαλοι, εκτός από τον πατέρα του, υπήρξαν ο Θεόδωρος Βλάχος και ο διαπρεπής μουσικολόγος Κωνσταντίνος Ψάχος. Αποφοιτώντας από το γυμνάσιο μεταβαίνει στην Αθήνα προκειμένου να σπουδάσει νομική στο πανεπιστήμιο και μετά από δύο χρόνια με προτροπή του πατέρα του να αλλάξει κλάδο και να ακολουθήσει την μουσικολογία και την λαογραφία όπως εξάλλου ήταν και το όνειρο του ιδίου. Κατά την χρονική περίοδο 1930-1934 φοίτησε στη σχολή βυζαντινής μουσικής του Ωδείου Αθηνών με καθηγητή τον Νικόλαο Παππά, όπως επίσης διδάχτηκε από τον Φιλοκτήτη Οικονομίδη θεωρητικά, αρμονία καθώς επίσης τέσσερα χρόνια φωνητικά στο ωδείο Αθηνών ως υπότροφος. Δίδαξε τρία χρόνια στη Μαράσλειο ακαδημία. Από το 1937 έως και το τέλος της ζωής του υπήρξε καθηγητής βυζαντινής μουσικής στο ωδείο Αθηνών αναδεικνύοντας πολλούς άριστους μαθητές. Ως καθηγητής υπηρέτησε σε πολλά γυμνάσια από το 1936-1951. Είχε ιδιαίτερη επίδοση στο δημοτικό τραγούδι για το οποίο έκανε μεγάλη έρευνα γυρίζοντας τα χωριά της χώρας και μαθαίνοντας τραγούδια έθιμα των τόπων, έτσι με αυτήν την αφορμή εξέδωσε το βιβλίο του με τίτλο "Δημοτικά τραγούδια Ηπείρου και Μωρηά". Διατέλεσε Πρωτοψάλτης στους Ιερούς Ναούς Αγίου Ανδρέου Αιγίου, Αγίου Νικολάου Γηροκομείου Αθηνών, Αγίου Δημητρίου Πλάκας, Αγίου Γερασίμου Πολυκλινικής Αθηνών και Αγίας Βαρβάρας Ψυχικού. Από το 1951 ανέλαβε Πρωτοψάλτης στον ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών έως και την ημέρα του θανάτου του στις 14 Σεπτεμβρίου 1998. Ήταν νυμφευμένος με την Ιωάννα, με την οποία απέκτησαν δύο κόρες.

Παραπομπές
----------

1. ↑
Το **Πρώτο Πρόγραμμα** ήταν ένα τηλεοπτικό κανάλι που παραγόταν και μεταδιδόταν από τη Σοβιετική Κεντρική Τηλεόραση, τον οργανισμό τηλεοπτικών μεταδόσεων της ΕΣΣΔ. Είχε μικτό πρόγραμμα ειδήσεων και ψυχαγωγίας, με έμφαση στα γεγονότα στην ΕΣΣΔ, και επίσης περιλάμβανε περιφερειακό προγραμματισμό.

Ιστορία
-------

Το Πρώτο Πρόγραμμα ιδρύθηκε στις 22 Μαρτίου του 1951, όταν, ως μέρος της αναδιοργάνωσης του τηλεοπτικού συστήματος, ο Τηλεοπτικός Σταθμός της Μόσχας άλλαξε το όνομα για να αντικατοπτρίσει τη σχεδιαζόμενη επέκταση. Επισήμως ήταν γνωστό ως το Πρώτο Πρόγραμμα της ΚΤ ΕΣΣΔ (ρωσικά: Первая программа ЦТ СССР).

Το κανάλι, το οποίο είχε μετέδιδε στο πρότυπο SECAM D/K, ξεκίνησε να μεταδίδει διαφημίσεις για πρώτη φορά στη δεκαετία του 1980. Το κανάλι εξέπεμπε μέχρι το 1991. Το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, μετονομάστηκε σε Πρώτο Κανάλι της Κεντρικής Τηλεόρασης (ρωσικά: Первый канал ЦТ) και, στη συνέχεια, λόγω της διάλυσης της ΕΣΣΔ, μετονομάστηκε σε Πρώτο Κανάλι της Τηλεόρασης Οστάνκινο.

Μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ, οι συχνότητες του προγράμματος μεταφέρθηκαν στους νέους ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς στις πρώην Σοβιετικές δημοκρατίες, ενώ στην ΡΣΟΣΔ, το κύριο κανάλι της Τηλεόρασης Οστάνκινο ανέλαβε το σήμα του.

Προγράμματα
-----------

Το περιοδικό Μικρό Μπλε Φως έγινε βάση των εορτασμών της Σοβιετικής Ένωσης στην Παραμονή της Πρωτοχρονιάς, στην Διεθνή Ημέρα της Γυναίκας και στη Διεθνή Ημέρα των Εργατών. Αυτά τα προγράμματα μεταδίδονται μέχρι σήμερα στο Russia 1.

Το τμήμα ειδήσεων δεν απασχολούσε δημοσιογράφους ειδήσεων μέχρι το 1989, όταν άρχισαν να μεταδίδουν τα μικρότερα δελτία (τα κύρια προγράμματα ειδήσεων στις 18:30 και 21:00 μεταδίδονταν μόνο από έμπειρους δημοσιογράφους μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα).
Η **Συριακή** (ܠܫܢܐ ܣܘܪܝܝܐ, *leššānā Suryāyā*), γνωστή επίσης ως **Συριακή Αραμαϊκή** ή **Κλασική Συριακή**, είναι διάλεκτος της Μέσης Αραμαϊκής που ομιλείτο άλλοτε σε ολόκληρη την Εύφορη Ημισέληνο. Πρωτοεμφανίστηκε τον 1ο αιώνα μ.Χ. και η **Κλασική Συριακή** έγινε μείζονα λογοτεχνική γλώσσα σε όλη τη Μέση Ανατολή από τον 4ο έως τον 8ο αιώνα και κλασική γλώσσα της Έδεσσας της Μεσοποταμίας, που διατήρησε μεγάλο σώμα της συριακής λογοτεχνίας.

Στο ιδεολογικό θρησκευτικό πλαίσιο έγινε όχημα του Συριακού Ορθόδοξου Χριστιανισμού και πολιτισμού και μέσο επικοινωνίας των Αράβων, και σε μικρότερη έκταση των Περσών. Επέδρασε επίσης στην Αραβική γλώσσα, η οποία την αντικατέστησε στο τέλος του 8ου αιώνα. Παραμένει η λειτουργική γλώσσα του Συριακού Χριστιανισμού.

Η Συριακή είναι γραμμένη με το συριακό αλφάβητο, που προέρχεται από το Αραμαϊκό αλφάβητο.

Αναφορές
--------

1. ↑  «Ancient Scripts: Syriac». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2011.
2. ↑  Beyer, Klaus (1986). *The Aramaic Language: its distribution and subdivisions*. Göttingen: Vandenhoeck und Ruprecht. σελίδες 44. ISBN 3-525-53573-2.  Unknown parameter `|coauthors=` ignored (`|author=` suggested) (βοήθεια)

Διαδίκτυο
---------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Συριακή γλώσσα** |

* Syriacdictionary.net, Syriac Dictionary in four languages
* Langues araméennes on wikisyr.com Αρχειοθετήθηκε 2012-03-20 στο Wayback Machine.
* Beth Mardutho — The Syriac Institute
* New Aramaic Bibel in mp3 and Worshipsongs
* Hugoye: Journal of Syriac Studies
* Payne Smith's Compendious Syriac Dictionary
* Ethnologue report on Syriac
* Suryoyo Online — Online Journal of Syrian Orthodox Church, Syriac Studies and Aramaeans
* Introduction To The Syriac-Aramaic Langua
* Beth Sapra: A Scribe's Library, δύο αρχαίες συριακές γραμματικές και ευαγγέλια στη Συριακή
* Other Public Domain Syriac grammars
* 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85131708
* GND: 4120349-5
* BNF: cb11980141c (data)
* NDL: 00571219
* NKC: ph536910
* BNE: XX538168

 |

 |
Με την ονομασία **τουρκοτέλι** (*τούρκος + τέλος, φόρος*) φέρονταν ο φόρος που απέδιδαν οι Έλληνες νησιώτες του Αιγαίου, και ειδικότερα των Κυκλάδων, από τις αρχές του 16ου αιώνα στους Φράγκους προκειμένου εκείνοι να τους καταβάλουν στους Τούρκους πειρατές προς αποφυγή καταδρομών, ληστειών και εξανδραποδισμών.  

Το τουρκοτέλι τελικά έπαψε να καταβάλλεται από της κατάληψης των νήσων από τους Τούρκους όπου ο οθωμανικός στόλος ανέλαβε την υπεράσπισή τους έναντι των πάσης προέλευσης πειρατών, Γάλλων, Αλγερινών, Μανιατών, κ.λπ.

Ιστορικά το τουρκοτέλι είναι το αντίστοιχο του **ντάνιγκελτ**, (Danegelt), τον δανικό φόρο των μεσαιωνικών Άγγλων που καταβαλλόταν για την προστασία τους από τους Βίκινγκς.
Ο γιος της Τερέσας, Ραμίρο Γ' του Λεόν.
Η **Τερέσα Ανσούρεθ**, ισπαν.: *Teresa Ansúrez*, (απεβ. το 997) ήταν η βασιλική σύζυγος του Σάντσο Α΄ βασιλιά του Λεόν, και εξαιτίας αυτού, είναι επίσης γνωστή ως Τερέσα του Λεόν. Ήταν αντιβασίλισσα του γιου της το 975-979.

Βιογραφία
---------

Η Τερέζα ήταν κόρη του ευγενή Άνσουρ Φερνάντεθ και της Γκοντρόδα Νούνιεθ και αδελφή του Φερνάνδο Ανσούρεθ Β΄.  Παντρεύτηκε τον Σάντσο Α' του Λεόν και από αυτόν απέκτησε παιδιά, τον βασιλιά Ραμίρο Γ' του Λεόν  και την Ουρράκα Σάντσεθ.

Αντιβασίλισσα
-------------

Η Τερέσα μπήκε σε ένα μοναστήρι μετά το τέλος του συζύγου της,  και ο γιος της τέθηκε υπό την αντιβασιλεία της κουνιάδας της, Ελβίρας Ραμίρες. Ωστόσο, όταν ένας συνασπισμός που σχηματίστηκε από τον τελευταίο υπέστη στρατιωτική ήττα στο Γκόρμαθ το 975, η Ελβίρα αναγκάστηκε να απομακρυνθεί από τον ενεργό ρόλο της στην κυβέρνηση και η Τερέσα ανέλαβε την αντιβασιλεία, μέχρι ο γιος της να φθάσει στην ενηλικίωσή του.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Villa Calvo, Nicolás (2002). *Mendunia: Historia documentada del Condado de Monzón*. Monzón de Campos: C.I.T. Bajo Carrión y Ucieza. (ISBN 84-607-3963-5). pág. 214
2. 1 2  Christensen, Martin Iversen (29 Δεκεμβρίου 1999). «Women in power 750-1000». *Worldwide Guide to Women in Leadership*. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2019.
3. ↑  Elorza, Juan C.; Lourdes Vaquero, Belén Castillo, Marta Negro (1990). Junta de Castilla y León. Consejería de Cultura y Bienestar Social. ed. El Panteón Real de las Huelgas de Burgos. Los enterramientos de los reyes de León y de Castilla (2ª edición). Editorial Evergráficas S.A.. pp. 52. (ISBN 84-241-9999-5).
Απότομη πλαγιά, έδαφος και επιρροή του ποταμού Μοζέλλας αποτελούν μοναδικά στοιχεία του τερουάρ αυτής της αμπελουργικής περιοχής. 
Το **τερουάρ** (γαλ. από terre - γή) είναι ένα σύνολο εδαφοκλιματικών παραγόντων και ειδικών χαρακτηριστικών της περιοχής (ανάγλυφο, ρόδο των ανέμων, παρουσία υδάτων, δασών, ηλιακής ακτινοβολίας, χλωρίδας και πανίδας) που καθορίζει τα χαρακτηριστικά ποικιλίας των γεωργικών προϊόντων, κρασιών, καφέ, τσαγιού, ελαιολάδου, τυριών.

Στην οινοποιία
--------------

Το έδαφος του νοτιοαφρικανικού αμπελώνα Κωνστάντσια
Αρχικά ο όρος "τερουάρ" εμφανίστηκε στην οινοποιία. Σε ευρεία έννοια ως "τερουάρ" εννοείται το σύνολο συνθηκών για συγκεκριμένη περιοχή (παραδοσιακά για τους αμπελώνες χρησιμοποιούν τον όρο "απελλασιόν" - ονομασία γαλ. *appellation d’origine contrôlée*), ενώ σε περιορισμένη έννοια μόνο το έδαφος του αμπελώνα ή της φυτείας. Τα βασικά στοιχεία ενός αμπελουργικού τερουάρ είναι: κλιματικές συνθήκες, είδος εδάφους, ανάγλυφο και άλλα φυτά τα οποία φυτρώνουν γύρο από το τερουάρ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Tanzer, Stephen. «What is terroir?». *Stephen Tanzer's Winophilia*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιουλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2015.
2. ↑  J. Robinson (ed) *«The Oxford Companion to Wine»* Third Edition pg 693—695 Oxford University Press 2006 ISBN 0-19-860990-6
Συντεταγμένες: 44°51′05″N 34°58′21″E﻿ / ﻿44.85139°N 34.97250°E﻿ / 44.85139; 34.97250

Το **Σουντάκ** (ουκρανικά και ρωσικά: *Судак*, κριμαϊκά: *Sudaq*) ή η **Σουγδιαία** (βυζαντινή ονομασία), είναι πόλη της Αυτόνομης δημοκρατίας της Κριμαίας. Η πόλη βρίσκεται στις νοτιοανατολικές ακτές της χερσονήσου της Κριμαίας, στις ακτές της Μαύρης θάλασσας. Απέχει 55 χιλιόμετρα από την Θεοδοσία και 102 χλμ. από την πρωτεύουσα της Κριμαίας, Συμφερόπολη. Το Σουντάκ σήμερα είναι ένα δημοφιλές θέρετρο, με ένα καλοδιατηρημένο γενοβέζικο (γενουατικό) οχυρό.

Ιστορία
-------

Η πόλη φέρεται να έχει ιδρυθεί το 212 μ.Χ. και κατά την μεσοβυζαντινή περίοδο (9ος με 11ος αιώνας) ανήκε στο βυζαντινό θέμα Χερσώνος, καθώς και διέθετε τη δική της μητροπολιτική έδρα με έναν από τους γνωστούς ιστορικούς μητροπολίτες να είναι ο μητροπολίτης Σουγδαίας Λουκάς (14ος αιώνας). Κατόπιν η κυριαρχία της πέρασε στους Γενοβέζους (Γενουάτες) κατά τον 14ο και 15ο αιώνα, και μετέπειτα στους Οθωμανούς και το Χανάτο της Κριμαίας, έως ότου η Ρωσική αυτοκρατορία κατέκτησε την περιοχή την περίοδο 1771-1783.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ρωσικά) *OKTMO*. www.gks.ru/metod/classifiers.html. Ανακτήθηκε στις 9  Φεβρουαρίου 2017.
2. 1 2  «Σουγδιαία - Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού».
3. ↑  (Αγγλικά) «Sougdaia - The Oxford Dictionary of Byzantium». [*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  (Αγγλικά) «M. S. Anderson (December 1958). "The Great Powers and the Russian Annexation of the Crimea, 1783-4". The Slavonic and East European Review 37 (88): 17–41.».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Sudak στο Wikimedia Commons

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 158236367
* LCCN: n98010840
* GND: 4224857-7
* NKC: ge287713

 |

 |
Ο **Σεργκέι Αλεξάντροβιτς Φούρσενκο** (ρωσικά: *Серге́й Алекса́ндрович Фу́рсенко*), γεννημένος στις 11 Μαρτίου 1954 στο Λενινγκράντ, είναι Ρώσος επιστήμονας, παραγωγός ντοκυμαντέρ και Πρόεδρος της Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης.

Πατέρας του ήταν ο Αλεξάντερ Αλεξάντροβιτς Φούρσενκο, ακαδημαϊκός της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών, ενώ ο αδερφός του, Αντρέι Αλεξάντροβιτς Φούρσενκο είναι βοηθός του Προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Βλαντίμιρ Πούτιν, από το 2012 και πρώην Υπουργός Παιδείας της Ρωσίας. Ο Σεργκέι φοίτησε στη Σχολή Φυσικών και Μαθηματικών του Λενινγκράντ υπ' αριθμόν 239 και στο Πολυτεχνείο του Λενινγκράντ, με ειδικότητα στις ηλεκτρικές συσκευές. Συμμετείχε στις εργασίες του διαστημικού λεωφορείου Μπουράν (ρωσ. Буран).

Από τον Δεκέμβριο του 2005 ήταν Πρόεδρος του Συμβουλίου Διευθυντών της Ζενίτ, ενώ από το 2006 μέχρι το 2008 ήταν Πρόεδρος της Ζενίτ. Στις 11 Δεκεμβρίου 2009 τέθηκε ως υποψήφιος για την προεδρία της Ρωσικής Ποδοσφαιρικής Ένωσης από την Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου της Αγίας Πετρούπολης. Τέλεσε Πρόεδρος της ΡΠΕ μέχρι την αποτυχία της Εθνικής Ρωσίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2012. Ως Πρόεδρος της ΡΠΕ, μετέφερε το σύστημα διεξαγωγής του πρωταθλήματος Ρωσίας στο ευρωπαϊκό σύστημα «φθινόπωρο-άνοιξη» - νωρίτερα, το πρωτάθλημα ξεκινούσε τον Φεβρουάριο και έληγε τον Δεκέμβριο, ενώ τώρα ξεκινά από τον Αύγουστο και καταλήγει τον Μάη. Έπειτα, ήταν μέλος του Προεδρικού Συμβουλίου Ανάπτυξης της Γυμναστικής και του Αθλητισμού. Στις 26 Μαΐου 2017, μια μέρα μετά τον εορτασμό των 92ων γενεθλίων της Ζενίτ, ανέλαβε εκ νέου τα καθήκοντα του Προέδρου της Ζενίτ, ενώ δύο μέρες αργότερα ανακοινώθηκε η παραίτηση του Μίρτσεα Λουτσέσκου από τη θέση του προπονητή της ομάδας.

Πηγές
-----

* Третий президент[*νεκρός σύνδεσμος*], «Чемптонат.ru», Текст: Антон Третяк, 11 Μαρτίου 2010 (Ρωσικά)
* Сергей Фурсенко возглавил футбольный клуб «Зенит», Επίσημη ιστοσελίδα της Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης, 26 Μαΐου 2017 (Ρωσικά)
Τα **ρολάκια ρέγγας** είναι φιλέτα παστής ρέγγας, τυλιγμένα σε κυλινδρικό σχήμα, συχνά γύρω από μια γευστική γέμιση.

Παρουσίαση
----------

 Ρολάκια ρέγγας σε τραπέζι της Παραμονής Χριστουγέννων. Οι ρέγγες είναι σημαντικές στην πολωνική Βιγκίλια.
Η γέμιση αποτελείται συνήθως από κρεμμύδι, φέτες από αγγουράκι τουρσί ή λαδί με πιπεριά πιμιέντο. Τα ρολάκια ρέγγας συχνά σουβλίζονται με οδοντογλυφίδες.

Τα ρολάκια ρέγγας αγοράζονται συνήθως έτοιμα για κατανάλωση, σε βάζα ή δοχεία. Η άλμη αποτελείται επιπλέον από νερό, λευκό ξύδι και αλάτι. Μπορεί επίσης να περιέχει ζάχαρη ή άλλους γλυκαντικούς παράγοντες, δακτυλίους κρεμμυδιού, πιπεριά και σπόρους μουστάρδας. Τα ρολάκια μπορούν να καταναλωθούν κρύα, χωρίς ξετύλιγμα ή πάνω σε ψωμί. Αφού ανοιχτεί το βάζο, συνήθως διατηρούνται για δύο έως τρεις εβδομάδες εάν διατηρηθούν δροσερά ή σε ψυγείο. Μερικές φορές τα ρολάκια ρέγγας σερβίρονται με λάμπσκαους.

Προέλευση
---------

Οι παστές ρέγγες αποτελούν βασικό στοιχείο στη Βόρεια Ευρώπη από τη Μεσαιωνική εποχή, αποτελώντας έναν τρόπο αποθήκευσης και μεταφοράς ψαριών, ιδιαίτερα απαραίτητο σε περιόδους χωρίς κρέας όπως η Σαρακοστή. Οι ρέγγες θα ετοιμάζονταν και στη συνέχεια συσκευάζονταν σε βαρέλια για αποθήκευση ή μεταφορά.

Τα ρολάκια ρέγγας έγιναν δημοφιλή σε όλη τη Γερμανία κατά τη διάρκεια της περιόδου Μπίντερμαϊερ στις αρχές του 19ου αιώνα και ήταν γνωστά ως μια ιδιαίτερη σπεσιαλιτέ του Βερολίνου, όπως το παρόμοιο πιάτο *Bismarckhering*. Ένας σημαντικός παράγοντας στη δημοτικότητά τους ήταν η ανάπτυξη του σιδηροδρομικού δικτύου μεγάλης εμβέλειας, το οποίο επέτρεψε τη μεταφορά ρέγγας από τη Βόρεια και τη Βαλτική θάλασσα στην ενδοχώρα. Το ψάρι γινόταν τουρσί για να διατηρήσει και μεταφερόταν σε ξύλινα βαρέλια. Σε παμπ στο Παλιό Βερολίνο, ήταν συνηθισμένο να υπάρχουν πολυόροφες γυάλινες θήκες γνωστές ως *Hungerturm* («Πύργος Πείνας») στο μπαρ για να παρουσιάζουν έτοιμα προς κατανάλωση πιάτα όπως ψωμί λαρδιού, αλατισμένα αυγά, κεφτεδάκια, μέτβουρστ και φυσικά ρολάκια ρέγγας. Σήμερα τα ρολάκια ρέγγας συνήθως χρησιμοποιούνται ως μέρος του γερμανικού *Katerfrühstück* («πρωινό του χάνγκοβερ») το οποίο πιστεύεται ότι αποκαθιστά μερικούς ηλεκτρολύτες.

Διανομή
-------

Τα ρολάκια ρέγγας τρώγονται στην Ευρώπη και τη Νότια Αμερική, καθώς και σε περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών και του Καναδά. Στην Τσεχία και τη Σλοβακία, τα ρολάκια ρέγγας (zavináč) είναι τόσο γνωστά, που το όνομα τους έχει δοθεί ως όνομα για το σύμβολο @.

Δείτε επίσης
------------

* Μάχη των Ρέγγων - Μια μάχη κατά τη διάρκεια του Εκατονταετούς Πολέμου
* Μπράτχερινγκ - Γερμανικό παραδοσιακό πιάτο

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Mrs Beeton's Everyday Cookery*. Ward Lock Ltd. 1963. ISBN 0-7063-1403-4.
2. ↑  Zavináč. «Zavináč». *profirecepty*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2021.
Στην στρατιωτική τακτική με τον όρο **σχηματισμός** ή ευρύτερα *στρατιωτικός σχηματισμός* χαρακτηρίζεται μεγάλη στρατιωτική μονάδα που διοικείται από ανώτατο αξιωματικό και συγκροτείται από επιμέρους στρατιωτικές μονάδες διαφόρων Όπλων και Σωμάτων.

Γενικά υφίστανται τέσσερις βαθμίδες στρατιωτικού σχηματισμού, που κατ' αύξουσα διαβάθμιση είναι:

1. Η Ταξιαρχία, στην οποία ο Διοικητής είναι Ταξίαρχος
2. Η Μεραρχία, στην οποία ο Διοικητής είναι Υποστράτηγος
3. Το Σώμα Στρατού, στην οποία ο Διοικητής είναι Αντιστράτηγος
4. Η Στρατιά, στην οποία ο Διοικητής είναι Στρατηγός

Στην σύγχρονη εποχή πολλές φορές παρατηρείται το φαινόμενο να συγκροτούνται και άλλοι σχηματισμοί ακόμα μεγαλύτεροι, με επιμέρους ομάδες Μεραρχιών ή τμημάτων Στρατιάς, ιδίως από διακρατικούς στρατιωτικούς συνασπισμούς όπως του ΝΑΤΟ.
Ο σιδηροδρομικός σταθμός της Τατράνσκα Λόμνιτσα
Η **Τατράνσκα Λόμνιτσα** (σλοβακ. *Tatranská Lomnica*, ουγγρ. *Tátralomnic*, πολ. *Tatrzańska Łomnica*) είναι χωριό στη βόρεια Σλοβακία, που ανήκει στον δήμο Βίσοκε Τάτρι, στην Περιφέρεια του Πρέσοβ. Εξυπηρετείται από τοπική σιδηροδρομική γραμμή ήδη από το 1895 και αποτελεί τόπο χειμερινών διακοπών και τουρισμού στα βουνά Υψηλά Τάτρα, καθώς διαθέτει χιονοδρομικό κέντρο. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 850 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε γεωγραφικές συντεταγμένες 49°09΄53΄΄ Βόρειο πλάτος και 20°16΄46΄΄ Ανατολικό μήκος (θέση του σιδηροδρομικού σταθμού στο κέντρο του χωριού). Απέχει οδικώς 18 χιλιόμετρα από την πόλη Πόπραντ. Η οικονομία του βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά στον τουρισμό, ο οποίος γνώρισε «ημέρες δόξας» από το 1900 περίπου μέχρι το τέλος του Μεσοπολέμου, καθώς αποτελούσε προορισμό για την ελίτ της Ευρώπης γενικότερα. Το ξενοδοχείο «Γκραντ-οτέλ Πράγα» αποτελεί ένα δείγμα από την εποχή εκείνη. Υπάρχει επίσης μικρό μουσείο. Εκτός από τον σιδηρόδρομο, από το χωριό ξεκινά τελεφερίκ, που φθάνει μέχρι την κορυφή Λομνίτσκι στιτ (υψόμετρο 2.633 μέτρα) με ενδιάμεσο σταθμό την ορεινή λιμνούλα Σκαλνάτε Πλεσό (1.751 μ.) και το ομώνυμο Αστεροσκοπείο του Σκαλνάτε Πλεσό (1.786 μ.). Λίγο χαμηλότερα από την Τατράνσκα Λόμνιτσα βρίσκεται και το Αστρονομικό Ινστιτούτο της Σλοβακικής Ακαδημίας Επιστημών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 1760. Ανακτήθηκε στις 6  Αυγούστου 2018.
2. ↑  «Ski resort Tatranska Lomnica | Slovakia.com». *www.slovakia.com*. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2020.
3. ↑  «Tatranská Lomnica Ski Resort - Tatranská Lomnica Snow Report & Ski Lift Passes». *OnTheSnow*. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2020.

Πηγές
-----

* *Podrobný autoatlas - Slovenská Republika*, έκδοση VKÚ, Harmanec Σλοβακίας 1997, ISBN 80-8042-093-9

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τατράνσκα Λόμνιτσα** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 146041102
* LCCN: n80150298
* GND: 4541165-7
* NKC: ge307153

 |

 |
Ο **Ρολάντ Ζαΐμι** (**Roland Zajmi**) γεννήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 1973 στα Τίρανα και είναι διεθνής παλαίμαχος Αλβανός ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν σαν επιθετικός. Εκτός από την θητεία του στο Αλβανικό ποδόσφαιρο, κατά το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του αγωνίστηκε στην Ελλάδα και έχει χαρακτηριστεί ως "γυρολόγος των ελληνικών γηπέδων".

Καριέρα
-------

### Συλλογικό επίπεδο

Προτού έρθει στην Ελλάδα αγωνιζόταν στο Αλβανικό πρωτάθλημα και αξιοσημείωτα, ποδοσφαιριστής υπήρξε επίσης και ο πατέρας του, Ντασαμίρ Ζαΐμι, κατά τις δεκαετίες του '70 και του '80. Από το 1993 μέχρι το 1995 έπαιξε στην Ντιναμό Τιράνων και στη συνέχεια, την περίοδο 1995-1996 έπαιξε κατά σειρά στις Ολιμπίκ Τιράνων και Παρτιζάνι Τιράνων.

To 1996 τον απέκτησε η Προοδευτική. Αγωνίστηκε αρχικά στη Β' Εθνική, κερδίζοντας την άνοδο και το 1997 έκανε ντεπούτο στην Α' Εθνική. Με τη φανέλα της Προοδευτικής συνέχισε μέχρι τα μισά της σεζόν 1999-2000, όταν τον Φεβρουάριο του 2000 παραχωρήθηκε στον Ατρόμητο Αθηνών, με τη φανέλα του οποίου συνέχισε το υπόλοιπο της σεζόν, αγωνιζόμενος στην Γ' Εθνική. Το 2000 επέστρεψε στην Προοδευτική, με την οποία αγωνίστηκε μια χρονιά στη Β' Εθνική και το 2001 αποκτήθηκε από την Κασσάνδρα. Το 2002, επέστρεψε στην Προοδευτική, με την οποία αγωνίστηκε δύο χρόνια (2002-2003 και 2003-2004) στην Α' Εθνική. Το 2004 μετακομίζει στην Κύπρο για τον Απόλλων Λεμεσού, με τον οποίο αγωνίστηκε μια χρονιά και το 2005 επέστρεψε στην Ελλάδα και ξανά στην Προοδευτική, με την οποία αγωνίστηκε δύο χρονιές στη Β' Εθνική. 

Το 2007 πήρε μεταγραφή στον Π.Α.Ο. Αγίου Δημητρίου, με τον οποίο αγωνίστηκε μία σεζόν στην Β' Εθνική. Το 2008 μετακινήθηκε στην Πιερία για τον Πιερικό, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε στην Β' Εθνική το πρώτο μισό της περιόδου 2008-2009 και κατόπιν μεταπήδησε στον Ελπιδοφόρο Κηφισιάς, με τον οποίο ολοκλήρωσε τη σεζόν και έκλεισε την ποδοσφαιρική του καριέρα, βοηθώντας τον να προβιβαστεί στη Δ' Εθνική.

Το Νοέμβριο του 2009 ο βετεράνος πλέον ποδοσφαιριστής, εργάστηκε ως βοηθός προπονητή του Σούλη Παπαδόπουλου στον Πιερικό.

### Διεθνές επίπεδο

Με την Εθνική Αλβανίας συμμετείχε σε τέσσερις αγώνες, μεταξύ των οποίων οι τρεις ήταν φιλικοί αγώνες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ρολάντ Ζαϊμι: Ο γυρολόγος των γηπέδων, stokegeo.wordpress.com
2. ↑  «History of football in the district of Lezha lezha.gov.al». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2019.
3. ↑  Albania, 1993-94 top15goalscorers.blogspot.gr
4. ↑  Albania, 1994-95 top15goalscorers.blogspot.gr
5. ↑  Albania, 1995-96top15goalscorers.blogspot.gr
6. ↑  εφ. Αθλητική Ηχώ, 29/2/2000, σελ. 29
7. ↑  "«Μπαμ» με Ζαΐμι η Κασσάνδρα", εφ. Αθλητική Ηχώ, 17/7/2001, σελ. 24
8. ↑  contra.gr
9. ↑  Τα πάρε - δώσε των ομάδων της Β' Εθνικής tempo.gr
10. ↑  ΠΙΕΡΙΚΟΣ: O Ζαϊμι βοηθός του Σούλη katerinisport.blogspot.com
11. ↑  «Ξανάσμιξαν» Παπαδόπουλος-Ζαΐμι sport-fm.gr

Πηγές
-----

* Το προφίλ του Ρολάντ Ζαΐμι στο forum.transfermarkt.bg
* Το προφίλ του Ρολάντ Ζαΐμι στο transfermarkt.gr
* Η καριέρα του Ρολάντ Ζαΐμι από το 1996 μέχρι το 2009 στοwww.national-football-teams.com
**Στραμπότο** λέγεται το παλαιότερο ποιητικό είδος οκτάστιχου της ιταλικής ποίησης.

Ιστορία
-------

Το στραμπότο καλλιεργήθηκε κυρίως στην Ιταλία μέχρι τα τέλη του Μεσαίωνα και θεωρείται ως ένα από τα πρώτα είδη στίχου στην ιταλική γλώσσα.

Το εν λόγω είδος ποίησης, καλλιεργήθηκε από δύο σχολές, τη σικελική ποιητική σχολή και την τοσκανική ποιητική σχολή. Η σικελική σχολή καλλιέργησε το στραμπότο με τη μορφή του οκτάστιχου, ενώ η σχολή της Τοσκάνης το καλλιέργησε με τη μορφή του εξάστιχου.

Το οκτάστιχο στραμπότο, χρησιμοποιήθηκε πολύ συχνά πριν από το 15ο αιώνα μ.Χ. από τους ποιητές της νότιας Ιταλίας, επηρεάζοντας μάλιστα και τα σονέτα του Φραντσέσκο Πετράρκα. 

Μετά από την περίοδο της Αναγέννησης, το στραμπότο εμφανίζεται πολύ σπάνια. Διασώθηκε μόνο με τη μορφή του οκτάστιχου του Τζιοβάνι Μποκκάτσιο, ενώ τελευταία και μοναδική φορά που χρησιμοποιήθηκε με την παραδοσιακή του μορφή, ήταν στις αρχές της περιόδου του κινήματος του Ρομαντισμού.

Μορφές του στραμπότου εμφανίζονται και στη γαλλική φιλολογία, χωρίς όμως να παίρνουν την καθιερωμένη του φόρμα. Η θεματολογία τους είναι κυρίως η κοινωνική σάτιρα.

Μορφή
-----

Το στραμπότο έχει δύο μορφές ως προς τον αριθμό των στίχων του και την ομοιοκαταληξία. Οι μορφές αυτές είναι του οκτάστιχου και του εξάστιχου στραμπότου.

Το οκτάστιχο στραμπότο εμφανίζει συνολικά τέσσερις τύπους. Ο πρώτος τύπος έχει ομοιοκαταληξία *Α Β Α Β Α Β Α Β*, ο δεύτερος *Α Β Α Β Γ Γ Δ Δ*, ο τρίτος *Α Β Α Β Α Β Γ Γ* και ο τέταρτος *Α Α Β Β Γ Γ Δ Δ*.

Το εξάστιχο στραμπότο εμφανίζει συνολικά τρεις τύπους. Ο πρώτος τύπος έχει ομοιοκαταληξία *Α Β Α Β Α Β*, ο δεύτερος *Α Β Α Β Γ Γ* και ο τρίτος *Α Α Β Β Γ Γ*.

Και στις δύο μορφές του, το στραμπότο είναι ενδεκασύλλαβο, δηλαδή έχει σταθερά έντεκα συλλαβές ανά στίχο.

Η θεματολογία του είναι είτε σατιρική, είτε ερωτική. Με την πρώτη να στοχεύει στη σάτιρα των διάφορων τύπων των μελών της κοινωνίας, μαζί με τα ελαττώματα της, ενώ η δεύτερη έχει ως στόχο την έκφραση των λεπτών συγκινήσεων και των ερωτικών συναισθημάτων του ανθρώπου.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Ή strabotto.
2. ↑  Ή σχολή της Τοσκάνης.
3. ↑  Σικελική ποιητική σχολή.
4. ↑  Εξελληνισμένα Φραγκίσκος Πετράρχης.
5. ↑  Εξελληνισμένα Ιωάννης Βοκάκιος.
6. ↑  Ή οκτάβα.
7. ↑  Μορφές στραμπότου με σατιρικά θέματα έχουν γράψει κυρίως οι Γάλλοι ποιητές.
8. ↑  Στραμπότα με ερωτικά θέματα έχουν γράψει οι κυρίως οι Ιταλοί ποιητές..

Παραπομπές
----------

1. ↑  
Γεράσιμος Αν. Μαρκαντωνάτος (2013). «Στραμπότο». *ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΙ ΟΡΟΙ*. Αθήνα: Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη Α.Ε. σελ. 318. ISBN 978-960-503-298-2.
2. ↑  
R.M. RUGGIERI (1953). *Protostoria dello strambotto romanzo*. σελίδες XI.
3. ↑  
D'Aronco Gianfranco (1951). *Guida bibliografica allo studio dello strambotto*.
4. ↑  
Ernest H. Wilkins (1956). «1». *Boccaccio's First Octave*. σελ. 19.
Σλιπάκι με συνδυασμό φαλλού και ενδοκολπικού δονητή.
Το **στραπόν**(ή στράπον), είναι ερωτικό βοήθημα. Είναι σχεδιασμένο για την χρήση σε ερωτικά παιχνίδια. Φοριέται σαν σλιπάκι και χρησιμεύει ως πλήρες υποκατάστατο του ανδρικού φαλλού όταν φοριέται από γυναίκες. Χρησιμοποιείται στο λεσβιακό σεξ και όταν ο άνδρας είναι παθητικός σε ετεροφυλικό σεξ.

### Διπλό στραπόν

Κάποια στραπόν είναι διπλά, με την έννοια ότι υπάρχει ένα τμήμα που δρα ως υποκατάστατο του ανδρικού φαλλού και ένα άλλο που εισέρχεται στο αιδοίο της χρήστριας ή δονείται. Έτσι κατά τη χρήση αυτού του στραπόν η ικανοποίηση είναι αμοιβαία.

### Τριπλό στραπόν

Τριπλό στραπόν
Υπάρχουν ακόμη τα τριπλά στραπόν, τα οποία λειτουργούν με την ίδια αρχή με τα διπλά με τη διαφορά όμως ότι διαθέτουν ένα επιπλέον τμήμα που εισέρχεται στον πρωκτό της χρήστριας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Morin, Jack. «What is Anal Intercourse». *Anal Pleasure & Health: A Guide for Men and Women* (3rd έκδοση). San Francisco, California: Down There Press. σελ. 151. ISBN 0-940208-20-2. Ever since the invention of the strap-on dildo, anyone can enjoy intercourse as the inserter, the receiver, or both. Strap-on harnesses are made of leather or fabric. The most common designs have an adjustable strap for the waist plus two others for the legs. In the front, a ring holds a dildo with a flared base securely against or slightly above the genitals.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Στραπόν** |
Στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης η **σχετική φτώχεια** ορίζεται ως το ποσοστό του πληθυσμού που ζει με εισόδημα μικρότερο του 60% του διάμεσου εισοδήματος της χώρας. Βλ. Ευρωπαϊκή Στατιστική Εισοδήματος και Συνθηκών Διαβίωσης (EU-SILC).

Για να ληφθούν υπόψη οι διαφορές του μεγέθους και της σύνθεσης των νοικοκυριών, χρησιμοποιείται ο όρος των «ισοδύναμων ενηλίκων» με μια πρότυπη κλίμακα (ισοδυναμία), αποκαλούμενη «τροποποιημένη κλίμακα του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης ΟΟΣΑ», η οποία αποδίδει συντελεστή στάθμισης 1 για τον πρώτο ενήλικα του νοικοκυριού, συντελεστή στάθμισης 0,5 για κάθε άλλο μέλος του νοικοκυριού ηλικίας άνω των 14 ετών και συντελεστή στάθμισης 0,3 για τα μέλη του νοικοκυριού ηλικίας κάτω των 14 ετών. Το ισοδύναμο εισόδημα υπολογίζεται με διαίρεση του εισοδήματος κάθε μέλους του νοικοκυριού με τον αντίστοιχο συντελεστή, ώστε να προκύψουν «ισοδύναμοι ενήλικες».

Έτσι—ορθότερα—στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης η **σχετική φτώχεια** ορίζεται ως το ποσοστό του πληθυσμού που ζει με εισόδημα μικρότερο του 60% του **διάμεσου** **ισοδύναμου εισοδήματος** (αγγλ. *median equivalised income* - γερμ. *Äquivalenzeinkommen*) της χώρας. Ειδικότερα, 

* για εισόδημα κάτω του 60% του διάμεσου ισοδύναμου εισοδήματος υπάρχει **κίνδυνος φτώχειας** και όσοι έχουν τέτοιο εισόδημα θεωρούνται **απειλούμενοι από φτώχεια**, άρα το μέγεθος αυτό (το 60% του διάμεσου ισοδύναμου εισοδήματος) θεωρείται **όριο φτώχειας** στην Ευρωπαϊκή Ένωση,
* όσοι έχουν εισόδημα κάτω του 50% του διάμεσου ισοδύναμου εισοδήματος θεωρούνται **σχετικά φτωχοί** στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή **φτωχοί** κατά τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO) και τον ΟΟΣΑ (OECD).

Δείτε επίσης
------------

* Μέσο Εισόδημα
* Διάμεσο Εισόδημα

Παραπομπές
----------

1. ↑  «European Union Statistics on Income and Living Conditions (EU-SILC)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2014.
2. ↑
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Απριλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2014.
4. ↑
5. ↑
6. ↑
Ο **Ροβέρτος Γκάλλι** (1840-1931) ήταν Ιταλός πολιτικός, δημοσιογράφος και φιλέλληνας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ήταν βουλευτής στην Ιταλία και ένθερμος φιλέλληνας. Ως δημοσιογράφος αρθρογραφούσε τακτικά υπερ της Ελλάδος. Για την φιλελληνική του δράση του απονεμήθηκε ο τίτλος του επίτιμου δημότη της πόλεως των Αθηνών.

Στην Αθήνα (δίπλα στον λόφο του Φιλοπάππου), καθώς και σε άλλες πόλεις ή δήμους της Ελλάδας, όπως στα Χανιά (στη συνοικία Κουμ Καπί) και στην Ηλιούπολη Αττικής, υπάρχουν οδοί που φέρουν το όνομά του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «GALLI, Roberto in "Dizionario Biografico"». *www.treccani.it* (στα Ιταλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2020.
2. 1 2 3  *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα*, εκδοτικός Οργανισμός Πάπυρος, Αθήνα 2001, τόμος 17, σελ. 374
3. ↑  Παναγιώτης Βατικιώτης: Popular Autocracy in Greece, 1936-41: A Political Biography of General Ioannis Metaxas, 1998, σελ. 104 - 105
4. 1 2  Η μεγάλη Εορτή της Ένωση, άρθρο της εφημερίδας "Πατρίς"