Η **Άννα Μπιλίνσκα-Μποχντανοβίτσα** (πολωνικά: *Anna Bilińska-Bohdanowicza*) (8 Δεκεμβρίου 1857 - 18 Απριλίου 1893) ήταν Πολωνή ζωγράφος, γνωστή για τα πορτρέτα της. Ήταν εκπρόσωπος του Ρεαλισμού και πέρασε μεγάλο μέρος της καλλιτεχνικής της ζωής στο Παρίσι.

Ζωή
---

Η Μπιλίνσκα-Μποχντανοβίτσα γεννήθηκε στο Ζλατοπίλ (πρώην παραμεθόρια πόλη της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, σήμερα μέρος του Νοβομίρχοροντ) ως Άννα Μπιλίνσκα και πέρασε την παιδική της ηλικία εκεί με τον πατέρα της που ήταν Πολωνός ιατρός. Από το υπόβαθρό της, αστειευόμενη έλεγε ότι «έχει ένα κοζάκικο ταμπεραμέντο, αλλά μια πολωνική καρδιά» (πολωνικά: *ma temperament kozaczy, ale serce polskie*). Ο πρώτος της δάσκαλος τέχνης ήταν ο Μίχαου Ελβίρο Αντριόλι. Μετά την Ιανουαριανή Εξέγερση του 1863-1864, ο Αντριόλι εξορίστηκε από την τσαρική κυβέρνηση στην *Κατόργκα*. Αργότερα σπούδασε μουσική και τέχνη στη Βαρσοβία, όπου το 1877 έγινε μαθήτρια του ζωγράφου Βόιτσεχ Γκέρσον. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, άρχισε να εκθέτει το έργο της στην Γκαλερί Ζαχέντα για την προώθηση των Καλών Τεχνών της Βαρσοβίας (*Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych*).

Στις αρχές του 1882 συνόδευσε την χρόνια άρρωστη φίλη της, Κλεμεντίνα Κρασόφσκα, σε ένα ταξίδι στο Μόναχο, στο Σάλτσμπουργκ, στη Βιέννη και τη βόρεια Ιταλία, πριν ταξιδέψει και εγκατασταθεί στο Παρίσι, όπου σπούδασε μαζί με τη Μαρί Μπασκιρτσέφ και την Βρετανίδα καλλιτέχνιδα Έμελιν Ντιν στην Ακαδημία Ζυλιάν, στην οποία αργότερα δίδαξε επίσης. Έζησε στη Γαλλία μέχρι το 1892, όταν παντρεύτηκε τον Αντόνι Μποχντανόβιτς, ιατρό και πήρε το όνομά του. Επέστρεψαν στη Βαρσοβία μετά το γάμο τους, όπου σκόπευε να ανοίξει μια σχολή τέχνης παριζιάνικου στυλ για γυναίκες, αλλά αρρώστησε με καρδιακή πάθηση και πέθανε ένα χρόνο αργότερα στις 18 Απριλίου 1893.

Η Άννα Μπιλίνσκα-Μποχντανοβίτσα είναι η πιο γνωστή για τα πορτρέτα της, ζωγραφισμένα με μεγάλη διαίσθηση. Η *αυτοπροσωπογραφία της με την ποδιά και τις βούρτσες* (1887) ανέπτυξε μια νέα στάση αυτοπροσωπογραφίας τοποθετώντας την καλλιτέχνιδα μπροστά από το σκηνικό ενός μοντέλου, δηλώνοντας έτσι ότι είναι το δικό της μοντέλο. Ζωγράφιζε επίσης νεκρές φύσεις, σκηνές είδους και τοπία και ήταν εκπρόσωπος του ρεαλισμού. Οι πίνακες της βρίσκονται στο Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας και στο Εθνικό Μουσείο της Κρακοβίας.

Κληρονομιά
----------

Η Μπιλίνσκα-Μποχντανοβίτσα συμπεριλήφθηκε στην έκθεση του 2018 *Γυναίκες* *στο Παρίσι 1850-1900*.

Λίγο μετά το θάνατο του πατέρα της Μπιλίνσκα-Μποχντανοβίτσα, το πορτρέτο της, σε βαθύ πένθος, ζωγραφίστηκε το 1886 από τη φίλη της Έμελιν Ντιν στο Παρίσι.

Η δουλειά της Μπιλίνσκα-Μποχντανοβίτσα δεν είναι γνωστή, ακόμη και στην πατρίδα της, ίσως λόγω του πρόωρου θανάτου της. Ωστόσο, το Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας σχεδίαζε να πραγματοποιήσει μια μεγάλη έκθεση του έργου της, και το πορτρέτο της Ντιν, το 2021.

Επιλεγμένοι πίνακες
-------------------

* Νέγρα (Murzynka), 1884, Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας*Νέγρα* (Murzynka), 1884, Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας
* Στην ακτή της θάλασσας (Nad brzegiem morza), 1886, Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας*Στην ακτή της θάλασσας* (*Nad brzegiem morza*), 1886, Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας
* Βρετανή γυναίκα στέκεται στο κατώφλι, 1889, Εθνικό Μουσείο του Βρότσουαφ*Βρετανή γυναίκα στέκεται στο κατώφλι*, 1889, Εθνικό Μουσείο του Βρότσουαφ
* Αυτοπροσωπογραφία, 1892, Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας*Αυτοπροσωπογραφία*, 1892, Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας
* Οδός Unter den Linden στο Βερολίνο, 1890, Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας*Οδός Unter den Linden στο Βερολίνο*, 1890, Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας
* Σταχτοπούτα, 1884*Σταχτοπούτα*, 1884
* Μυώδης άντρας. Ημίγυμνος άνδρας, 1885, Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας*Μυώδης άντρας*. Ημίγυμνος άνδρας, 1885, Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας
* Ηλικιωμένος με βιβλίο, 1890, Εθνική Πινακοθήκη του Λβιβ*Ηλικιωμένος με βιβλίο*, 1890, Εθνική Πινακοθήκη του Λβιβ

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 31  Δεκεμβρίου 2014.
2. ↑  Ρενάτα Χίγκερσμπεργκερ. *Piękna, Skradziona, Odzyskana*. nimoz.pl
3. ↑  «Anna Bilińska-Bohdanowicz». *Culture.pl*.
4. ↑  Φράνσες Μπορτσέλο, *Seeing Ourselves: Women's Self-Portraiture*, 1998.
5. ↑  Μάντελιν, Λόρενς (2017). *Women artists in Paris, 1850-1900*. Yale University Press. ISBN 978-0300223934.
6. 1 2  «The Great British Art Tour: time at last to pay Anna Bilinska proper attention». 28 Ιανουαρίου 2021.  από την Κάθριν Γουόλ, διεθύντρια συλλογών, Victoria Art Gallery, Μπαθ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Άννα Μπιλίνσκα-Μποχντανοβίτσα** |

* Άννα Μπιλίνσκα-Μποχντανοβίτσα στο culture.pl

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 19953152
* **Europeana**: agent/base/57582
* LCCN: nr94022033
* ISNI: 0000 0000 6660 852X
* GND: 1036492192
* SUDOC: 261184474
* BNF: cb14969782s (data)
* ULAN: 500027482
* RKD: 8417

 |

 |