**Το HIV / AIDS στην Κίνα** εντοπίζεται σε αρχικό ξέσπασμα του ιού ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (HIV), που αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1989 μεταξύ των χρηστών ενέσιμων ναρκωτικών στα νότια σύνορα της Κίνας.   Στοιχεία από το Κινέζικο Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων, τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και το UNAIDS εκτιμούν ότι υπήρχαν 1,25 εκατομμύρια άνθρωποι, που ζούσαν με HIV / AIDS στην Κίνα στο τέλος του 2018, με 135.000 νέες μολύνσεις από το 2017. Η αναφερθείσα συχνότητα εμφάνισης HIV / AIDS στην Κίνα είναι σχετικά χαμηλή  αλλά η κινεζική κυβέρνηση περιμένει ότι ο αριθμός των ατόμων που προσβάλλονται ετησίως θα συνεχίσει να αυξάνεται. 

Ενώ ο ιός HIV είναι τύπος σεξουαλικά μεταδιδόμενου νοσήματος,  τα πρώτα χρόνια της επιδημίας στην Κίνα αποτελούνταν κυρίως από μη σεξουαλικές οδούς μετάδοσης, ιδιαίτερα μεταξύ των χρηστών ενδοφλέβιων ναρκωτικών μέσω πρακτικών όπως η κοινή χρήση βελονών. Μέχρι το 2005, το 50% των νέων κρουσμάτων HIV οφείλονταν σε σεξουαλική μετάδοση,  με το ετεροφυλόφιλο σεξ να γίνεται σταδιακά το πιο κοινό μέσο νέων λοιμώξεων στη δεκαετία του 2000.  Οι νέες μολύνσεις μεταξύ ανδρών, που συνευρίσκονται σεξουαλικά με άνδρες, αυξήθηκαν γρήγορα μετέπειτα, αντιπροσωπεύοντας το 26% όλων των νέων περιπτώσεων το 2014, από το 2,5% το 2006.  Ένα άλλο σημαντικό, μη σεξουαλικό κανάλι μόλυνσης ήταν η «Οικονομία Πλάσματος» της δεκαετίας του 1990, όπου μεγάλος αριθμός αιμοδοτών, κυρίως σε φτωχές, αγροτικές περιοχές, μολύνθηκαν με HIV ως αποτέλεσμα συστηματικά επικίνδυνων πρακτικών από κρατικές και ιδιωτικές κλινικές συλλογής αίματος.

Επιδημιολογία
-------------

Κατανομή νέων μολύνσεων, 2005 & 2015Κατανομή μολύνσεων το 200525.266 μολύνσεις από τον ιό HIV καταγράφηκαν το 2005, με τις περισσότερες (4750) στη Γιουνάν, και μόνο μία στο Θιβέτ. (Χονγκ Κονγκ και Μακάο δεν περιλαμβάνονται.)Κατανομή μολύνσεων το 201581.696 μολύνσεις από τον ιό HIV καταγράφηκαν το 2015, με τις περισσότερες (13.457) στη Σιτσουάν και τις λιγότερες (148) στο Θιβέτ.Εκτιμήσεις από το Κινεζικό Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων, τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και το UNAIDS υπολόγισαν ότι περίπου 1,25 εκατομμύρια άτομα ζούσαν με HIV / AIDS στην Κίνα στα τέλη του 2018, με 135.000 νέες λοιμώξεις τον προηγούμενο χρόνο. Ήταν μακράν η πιο θανατηφόρα γνωστή ασθένεια του 2018, στοιχίζοντας τη ζωή σε 18.780 άτομα, σε σύγκριση με 3.149 άτομα για τη φυματίωση, τη δεύτερη πιο θανατηφόρα.  Σύμφωνα με τη Λαϊκή Ημερησία το 2018, την επίσημη εφημερίδα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας, η κυβέρνηση αναμένει ότι οι λοιμώξεις θα συνεχίσουν να επιταχύνονται. 

### Συλλογή δεδομένων και αξιοπιστία

Τα στοιχεία για το HIV / AIDS μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 2000 ήταν πολύ ανακριβή. Μέθοδοι παθητικής παρακολούθησης ασθενειών καθιερώθηκαν το 1986, με τοπικές κλινικές και ιατρικούς παρόχους να αναφέρουν επιβεβαιωμένα κρούσματα σταδιακά μέσω περιφερειακών, αστικών και επαρχιακών καναλιών, και τελικά σε τρεις ξεχωριστές εθνικές υπηρεσίες υπό το Υπουργείο Υγείας.   Η κινεζική κυβέρνηση δεν ξεκίνησε ενεργή παρακολούθηση και συστηματική συλλογή δεδομένων έως το 1995, όταν 42 εθνικοί τόποι επιτήρησης ιδρύθηκαν σε 23 περιφέρειες επαρχιακού επιπέδου με τη βοήθεια του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.  Έως το 2006, η Κίνα είχε κατορθώσει την ολοκληρωμένη παρακολούθηση του HIV / AIDS σε εθνικό επίπεδο, μετά την επέκταση του δικτύου παρακολούθησης σε πάνω από 300 τοποθεσίες και τις μεταρρυθμίσεις των εθνικών συστημάτων αναφοράς, αν και οι αγροτικές περιοχές παρέμειναν υποκαλυμμένες.  Έως το 2010, είχαν δημιουργηθεί 1888 τοποθεσίες επιτήρησης.

Ποσοστό θνησιμότητας
--------------------

Το τυποποιημένο ποσοστό θνησιμότητας του HIV / AIDS αυξήθηκε από 0,33 ανά 100.000 άτομα το 1990 σε 2,50 ανά 100.000 το 2016 και το ποσοστό είναι υψηλότερο στους άνδρες απ' ό,τι στις γυναίκες. Τα συνολικά ποσοστά θνησιμότητας συνεχίζουν να αυξάνονται καθώς μολύνονται περισσότερα άτομα.  Η παροχή αντιρετροϊκής θεραπείας μεταξύ μολυσμένων ατόμων, ωστόσο, μείωσε σημαντικά τη θνησιμότητα μεταξύ των ασθενών που έλαβαν φροντίδα από τις αρχές της δεκαετίας του 2000. Έως το 2014, το 86,9% των επιλέξιμων ασθενών λάμβαναν κάποια μορφή αντιρετροϊκής θεραπείας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Xiao et al. 2007, σελ. 667.
2. ↑  He & Detels 2005.
3. ↑  National Health and Family Planning Commission of the PRC 2015, σελ. 8.
4. ↑  «Still a tough battle to win fight against HIV: China Daily editorial». China Daily. November 29, 2018.. Ανακτήθηκε στις 19 February 2020.
5. ↑  Sharp & Hahn 2011, σελ. 1.
6. ↑  Kaufman, Kleinman & Saich 2006, σελ. 3-5.
7. ↑  Wu et al. 2007, σελ. 682.
8. ↑  Zhang et al. 2006, σελ. 2075.
9. ↑  National Health and Family Planning Commission of the PRC 2015, σελ. 9-10.
10. ↑  He & Detels 2005, σελ. 827.
11. 1 2  «艾滋病数据库». *公共卫生科学数据中心*. 中国疾控预防控制中心公共卫生监测与信息服务中心. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2019.
12. ↑  Feng, Xiaohua. «抗艾渐入核心？药物控制病毒使感染者成为非传染源» (στα zh). *Chinese Center for Disease Control and Prevention* (Yicai News). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2021-01-18.. Ανακτήθηκε στις 18 February 2020.
13. ↑  «2018年全国法定传染病疫情概况 [2018 National Legally Designated Infectious Disease Epidemic Summary]» (στα Κινεζικά). National Health Commission of the People's Republic of China. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Ιανουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2020. The top five disease by mortality figures for this report in descending order are: AIDS, tuberculosis, viral hepatitis, rabies, and Japanese encephalitis. (报告死亡数居前5位的病种依次为艾滋病、肺结核、病毒性肝炎、狂犬病和乙型脑炎，占乙类传染病报告死亡总数的99.27%。)
14. ↑  «Still a tough battle to win fight against HIV: China Daily editorial». China Daily. November 29, 2018.. Ανακτήθηκε στις 19 February 2020.
15. ↑  Jia και άλλοι 2007, σελ. 1042.
16. ↑  He & Detels 2005, σελ. 828.
17. ↑  Kaufman & Meyers 2006, σελ. 54.
18. ↑  Jia και άλλοι 2007, σελ. 1043; 1050.
19. ↑  Lin και άλλοι 2012.
20. ↑  Gao και άλλοι 2019.
21. ↑  Pisani & Wu 2007b.