recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το λογότυπο της Intel (2020-σήμερα).
Η **Intel** είναι ο μεγαλύτερος κατασκευαστής τσιπ ημιαγωγών στον κόσμο, με βάση τα έσοδα. Η εταιρεία εισήγαγε την αρχιτεκτονική μικροεπεξεργαστών x86, που σήμερα χρησιμοποιείται σχεδόν στο σύνολο των προσωπικών υπολογιστών. Ιδρύθηκε στις 18 Ιουλίου 1968, με το όνομα **Int**egrated **El**ectronics Corporation (εταιρεία ολοκληρωμένων ηλεκτρονικών) και έχει ως βάση την Σάντα Κλάρα, στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Ιδρυτές είναι ο Ρόμπερτ Νόις και ο Γκόρντον Μουρ, οι οποίοι, υπό την διοικητική εποπτεία και το όραμα του Άντριου Γκρόουβ, συνδύασαν προηγμένες ικανότητες σχεδιασμού τσιπ και σύγχρονες κατασκευαστικές μεθόδους. Η Intel εκτός από μικροεπεξεργαστές, κατασκευάζει μητρικές πλακέτες, κάρτες δικτύου, μνήμες τύπου flash, μονάδες επεξεργασίας γραφικών και άλλες συσκευές που συνδέονται με επικοινωνίες και υπολογιστές. Αρχικά ήταν γνωστή κυρίως σε μηχανικούς και τεχνολόγους, αλλά η επιτυχημένη διαφημιστική καμπάνια της δεκαετίας του 1990 με το όνομα "Intel Inside" καθιέρωσε την ίδια αλλά και τους επεξεργαστές Pentium μεταξύ των οικιακών χρηστών.

Δείτε επίσης
------------

* x86
* Intel 4004
* Intel 8086

Παραπομπές
----------

1. ↑  Intel 2007 Annual Report

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Intel Corporation** |

* Επίσημη Ιστοσελίδα της Intel

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 154747966
* LCCN: n78020122
* ISNI: 0000 0001 0354 5207
* GND: 114029-2
* SUDOC: 145835014
* BIBSYS: 90120230
* ULAN: 500333088
* NLA: 35937913
* NDL: 00736326
* CiNii: DA0701563X

 |

 |
**L'Abidjanaise** (*"Το τραγούδι του Αμπιτζάν"*) είναι ο εθνικός ύμνος της Ακτής Ελεφαντοστού. Υιοθετήθηκε το 1960 και παραμένει εθνικός ύμνος, αν και πρωτεύουσα δεν είναι πλέον το Αμπιτζάν. Οι στίχοι γράφτηκαν από τους Ματιέ Εκρά, Γιοακίμ Μπονύ και Πιέρ Μαρί Κοτύ. Ο Κοτύ συνέθεσε επίσης και τη μουσική μαζί με τον Πιέρ Μισέλ Πάνγκο.

Γαλλικοί στίχοι
---------------

Salut ô terre d'espérance;
Pays de l'hospitalité.
Tes légions remplies de vaillance
Ont relevé ta dignité.
Tes fils, chère Côte d'Ivoire,
Fiers artisans de ta grandeur,
Tous rassemblés pour ta gloire
Te bâtiront dans le bonheur.
Fiers Ivoiriens, le pays nous appelle.
Si nous avons dans la paix ramené la liberté,
Notre devoir sera d'être un modèle
De l'espérance promise à l'humanité,
En forgeant, unie dans la foi nouvelle,
La patrie de la vraie fraternité.

Μετάφραση στα ελληνικά
----------------------

Χαίρε, γη της ελπίδας,
Χώρα της φιλοξενίας.
Οι γενναίες σου στρατιές
Αποκατέστησαν την τιμή σου.
Τα παιδιά σου, αγαπημένη Ακτή του Ελεφαντοστού,
περήφανοι δημιουργοί του μεγαλείου σου,
όλοι συγκεντρωμένοι για τη δόξα σου,
με χαρά θα σε δημιουργήσουν.
Περήφανε λαέ της Ακτής Ελεφαντοστού, η χώρα μας καλεί.
Αν ειρηνικά έχουμε επαναφέρει την ελευθερία,
Καθήκον μας είναι να μείνει παράδειγμα
της ελπίδας, που έγινε υπόσχεση στην ανθρωπότητα,
σφυρηλατώντας ενωμένοι με νέα πίστη,
την πατρίδα με αληθινή αδερφότητα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* MIDI αρχείο

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνικοί ύμνοι της Αφρικής |
| --- |
|  |
| 
Κατάλογος εθνικών ύμνων χωρών μελών του ΟΗΕ |
|  |
| 
* Αγκόλα
* Αίγυπτος
* Αιθιοπία
* Ακτή Ελεφαντοστού
* Αλγερία
* Γκάμπια
* Γκαμπόν
* Γκάνα
* Γουινέα
* Γουινέα-Μπισσάου
* Ερυθραία
* Εσουατίνι
* Ζάμπια
* Ζιμπάμπουε
* Ισημερινή Γουινέα
* Καμερούν
* Κεντροαφρικανική Δημοκρατία
* Κένυα
* Κομόρες
* Δημοκρατία του Κονγκό
* Λαϊκή Δημοκρατία του Κογκό
* Λεσότο
* Λιβερία
* Λιβύη
* Μαδαγασκάρη
* Μαλάουι
* Μάλι
* Μαρόκο
* Μαυρίκιος
* Μαυριτανία
* Μοζαμβίκη
* Μπενίν
* Μποτσουάνα
* Μπουρκίνα Φάσο
* Μπουρούντι
* Ναμίμπια
* Νίγηρας
* Νιγηρία
* Νότια Αφρική
* Νότιο Σουδάν
* Ουγκάντα
* Πράσινο Ακρωτήριο
* Ρουάντα
* Σάο Τομέ και Πρίνσιπε
* Σενεγάλη
* Σεϋχέλλες
* Σιέρρα Λεόνε
* Σομαλία
* Σουδάν
* Τανζανία
* Τζιμπουτί
* Τόγκο
* Τσαντ
* Τυνησία
 |

 |
Το ***El Camino: Μια Ταινία του Breaking Bad*** (ή απλά *El Camino*) είναι Αμερικανική εγκληματική νεο-Γουέστερν ταινία θρίλερ του 2019 σε σκηνοθεσία, σενάριο, και παραγωγή από τον Βινς Γκίλιγκαν. Ως μέρος του franchise *Breaking Bad*, λειτουργεί ως συνέχεια και επίλογος της τηλεοπτικής. σειράς *Breaking Bad*. Οι Άαρον Πολ, Τζέσι Πλέμονς, Κρίστεν Ρίτερ, Τσαρλς Μπέικερ, Ματ Τζόουνς, Ρόμπερτ Φόρστερ, Τζόναθαν Μπανκς, και Μπράιαν Κράνστον. Ο Φόρστερ πέθανε την ημέρα που κυκλοφόρησε το *El Camino*, κάνοντας το έναν από τους τελευταίους του ρόλους.

Ο Γκίλιγκαν ξεκίνησε να σκέφτεται την ιστορία του *El Camino* όσο έγραφε το φινάλε του *Breaking Bad*. Προσέγγισε τον Πολ με την ιδέα της ταινίας το 2017, κοντά στην δέκατη επέτειο της σειράς. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν μυστικά στο Νέο Μεξικό τον Νοέμβριο του 2018, και διάρκεσαν 50 ημέρες. Η ταινία δεν επιβεβαιώθηκε μέχρι να κυκλοφορήσει το τρέιλερ στις 24 Αυγούστου του 2019.

Το *El Camino* κυκλοφόρησε στο Netflix στις 11 Οκτωβρίου του 2019, έχοντας μια περιορισμένη κινηματογραφική κυκλοφορία. Έλαβε θετικά σχόλια από τους κριτικούς και έλαβε διάφορα βραβεία και υποψηφιότητες, κερδίζοντας Καλύτερη Τηλεοπτική Ταινία στα Τηλεοπτικά Βραβεία Critic's Choice και στα Βραβεία Satellite.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  (Τσεχικά) *Česko-Slovenská filmová databáze*. 2001.
2. ↑  «Jesse Pinkman is Back: The Curious Guns of El Camino :». *Guns.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *El Camino: Μια Ταινία του Breaking Bad*   στην IMDb
* *El Camino: Μια Ταινία του Breaking Bad* στο Netflix
* *El Camino: Μια Ταινία του Breaking Bad* στο AllMovie
Ο **Σωφρόνιος** (κατά κόσμον Σωτήριος Σταμούλης, Σηλυβρία, 21 Ιανουαρίου 1875-Αθήνα, 19 Αυγούστου 1960) ήταν Έλληνας νομικός, θεολόγος και επίσκοπος.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο κατά κόσμον Σωτήριος Σταμούλης γεννήθηκε στη Σηλυβρία της Ανατολικής Θράκης και ήταν γιος του λογίου Αναστασίου Σταμούλη και αδελφός του Μιλτιάδη και της λαογράφου Ελπινίκης Σταμούλη. Το 1898 αναγορεύτηκε διδάκτωρ της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ στη συνέχεια γράφτηκε στη Θεολογική Σχολή Αθηνών και μετέβη στη Γερμανία για να συνεχίσει τις σπουδές του. Το 1904 αναγορεύτηκε διδάκτωρ Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Ιένης, ενώ το 1906 επιστρέφοντας από τη Γερμανία χειροτονήθηκε διάκονος από τον Μητροπολίτη Βέροιας Απόστολο. 

Το 1907 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος και τοποθετήθηκε Αρχιερατικός Επίτροπος στη Νάουσα. Από του 1908 διετέλεσε Αρχιερατικός Επίτροπος στην Καβάλα ενώ στη συνέχεια μετέβη στην Κωνσταντινούπολη. 

Στις 28 Φεβρουαρίου 1917 εξελέγη Μητροπολίτης Μυριοφύτου και Περιστάσεως και η χειροτονία του έγινε στις 5 Μαρτίου. Τον Μάιο του 1923 τέθηκε σε διαθεσιμότητα, αποκαταστάθηκε όμως στη Μητρόπολη Μυριοφύτου στις 15 Απριλίου του 1924.

Στις 7 Οκτωβρίου εξελέγη Μητροπολίτης Βερροίας και Ναούσης, και στις 19 Νοεμβρίου του 1927 Μητροπολίτης Ελευθερουπόλεως. Το 1958 παραιτήθηκε της ενεργού υπηρεσίας και πέθανε στην Αθήνα στις 19 Αυγούστου 1960. 

Ο Σωφρόνιος Σταμούλης είναι ένας από τους ευεργέτες της Ακαδημίας Αθηνών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βλ. περισσότερα, Τιμοθέου Χαλκιά, *Εκκλησία και Κοινωνία στη Βέροια, από την απελευθέρωση μέχρι τη μετεμφυλιακή εποχή (1912-1958)*, Θεσσαλονίκη 2011, 13 κ.ε. και του ιδίου, "Ο Μητροπολίτης Βεροίας Σωφρόνιος Σταμούλης (1924-1927) και η στάση του έναντι των προσφύγων", *Πρακτικά Β΄ Επιστημονικής Ημερίδας Τοπικής Ιστορίας "Από την Αυτοκρατορία στο Εθνικό Κράτος" ,* Βέροια 2013, Εταιρεία Μελετών Ιστορίας και Πολιτισμού Ν. Ημαθίας, 203 κ.ε.
Η **Μαργαρίτα**, γαλλ.: *Marguerite de Bourbon, Lady of Albret,* (1344 – 1416) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν κόρη του δούκα του Μπουρμπόν και με τον γάμο της έγινε κυρία του Αλμπρέ.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Πέτρου Α΄ δούκα του Μπουρμπόν και της συζύγου του Iσαβέλλας των Βαλουά,  που ήταν κόρη του Καρόλου κόμη του Βαλουά.

Η Mαργαρίτα παντρεύτηκε τον Aρνώ Αμανιέ κύριο του Aλμπρέ,  στις 30 Ιουνίου 1368.

Οικογένεια
----------

Ο γάμος ήταν το αποτέλεσμα μίας μυστικής συνθήκης μεταξύ του Καρόλου Ε' της Γαλλίας και του Αρνώ Αμανιέ. 

Το ζευγάρι είχε έναν γιο, τον Κάρολο Α΄ κύριο του Αλμπρέ, ο οποίος έγινε κόμης του Ντρέ και κοντόσταυλος της Γαλλίας. Σκοτώθηκε στη μάχη του Aζενκούρ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Autrand 1994, σελ. 860.

Πηγές
-----

* Autrand, Françoise (1994). *Charles V* (στα French). Fayard. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  στο Wikimedia Commons
Το Ταξίδια με τη θεία μου(στα αγγλικά Travels with My Aunt) είναι μυθιστόρημα του Άγγλου συγγραφέα Γκράχαμ Γκρην.Η ιστορία μιλάει για τα ταξίδια του Χένρι Πούλινγκ συνταξιούχου τραπεζικού και της εκκεντρικής θείας του Αυγούστας στην Ευρώπη αλλά και ακόμα πιο μακριά.Η θεία του τον τραβά μακριά από την ήσυχη του ζωή στο εργένικο και μοναχικό σπίτι του σε διάφορες περιπέτειες καθώς αφηγήται τη ζωή της.

Υπόθεση
-------

Το βιβλίο ξεκινάει με την γνωριμία του Χένρι και της θείας του στην κηδεία της μητέρας του,όπου μετά από λίγο του αποκαλύπτει ότι η γυναίκα που θεωρούσε μητέρα δεν ήταν στην πραγματικότητα μάνα του.Γρήγορα και παρά την γενική απροθυμία του θα τον πάρει μαζί της σε μια σειρά από ταξίδια.

  

Το βιβλίο έχει μεταφερθεί και στον κινηματογράφο  αλλά και στο θέατρο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  archive.org/details/travelswithmyaun00gree. Ανακτήθηκε στις 2  Μαρτίου 2019.
2. ↑  Μεταφορά στον κινηματογράφο

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* 
* 



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 613152261515817180006
* LCCN: no2018040228

 |

 |
Ο **Παναγιώτης Λάλεζας** (Κόρινθος, 13 Ιουλίου 1973) είναι Έλληνας τραγουδιστής της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αρχαία Κόρινθο, όπου κατοικεί και σήμερα. Από την μεριά του πατέρα του, έλκει καταγωγή, εκτός της Κορινθίας, επίσης από την Αργολίδα και τις Σπέτσες. Από μικρός είχε κλίση στο τραγούδι, πράγμα που οφείλεται και στον πατέρα του, ο οποίος του δίδαξε τον τρόπο να ερμηνεύει παραδοσιακά τραγούδια. Παράλληλα, μελετώντας ηχογραφήσεις γραμμοφώνου από τους Γιώργο Παπασιδέρη, Κώστα Ρούκουνα, Δημήτρη Αραπάκη, Ρόζα Εσκενάζυ, Ρίτα Αμπατζή, Γιώργο Μητσάκη και Γιάννη Κάβουρα μυήθηκε στον αμανέ, στο σμυρναίικο και στο ρεμπέτικο τραγούδι. 

Σε ηλικία μόλις εννέα ετών πραγματοποίησε την πρώτη του δισκογραφική παρουσία. Ακολουθούν πλήθος βραβείων και τιμητικών διακρίσεων σε διαγωνισμούς παραδοσιακού τραγουδιού. 

Ήδη από τα δώδεκα χρόνια του δραστηριοποιείται επαγγελματικά στο παραδοσιακό τραγούδι, ερμηνεύοντας δημοτικά τραγούδια σε πανηγύρια, γάμους, γλέντια, παραστάσεις χορευτικών συγκροτημάτων και σε άλλες πολιτιστικές εκδηλώσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, σε συνεργασία με καταξιωμένους μουσικούς του χώρου. 

Παρακολούθησε μαθήματα βυζαντινής μουσικής με δάσκαλο το Σίμωνα Καρρά και μαθήματα λαούτου από το δεξιοτέχνη Χρήστο Ζώτο. 

Στο ενεργητικό του έχει 17 προσωπικούς δίσκους με παραδοσιακά τραγούδια, όπως και συμμετοχές σε πολλούς άλλους, ενώ διδάσκει φωνητική στο ΤΕΙ Ηπείρου.

Το 2003 συμμετέχει στο δίσκο "Smyrne" της Εστουδιαντίνας Νέας Ιωνίας ερμηνεύοντας το παραδοσιακό σμυρναίικο «Μανές της καληνυχτιάς». Η ηχογράφηση αυτή έγινε η αφορμή για να τον ανακαλύψει ο Γιώργος Νταλάρας. Ο δίσκος "Smyrne" έγινε χρυσός, βραβεύτηκε ως ο καλύτερος δίσκος παραδοσιακής ελληνικής μουσικής στα βραβεία «Αρίων» και ο Παναγιώτης Λάλεζας είναι από τους βασικούς ερμηνευτές σε όλες τις ζωντανές εμφανίσεις της ορχήστρας. 

Το χειμώνα του 2004-2005 συμμετέχει στο πρόγραμμα «Της Ελενίτσας...» στην «Ακτή Πειραιώς» και στο Fix Community, με την Ελένη Τσαλιγοπούλου, την Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας, το Δημήτρη Ζερβουδάκη και τη Γιώτα Νέγκα. 

Εμφανίζεται σε πολλές εκπομπές της ΕΡΤ από μικρή ηλικία.

Συνεργάζεται με τους σημαντικότερους σολίστ παραδοσιακής μουσικής από διάφορες περιοχές της χώρας όπως τους Νίκο Φιλιππίδη, Αλέξανδρο Αρκαδόπουλο, Γιώργο Κοτσίνη, Γιάννη Βασιλόπουλο, Γρηγόρη Καψάλη στο κλαρίνο, τους Γιώργο Κόρο, Νίκο Οικονομίδη, Γιώργο Μαρινάκη, Κυριάκο Γκουβέντα στο βιολί και με τον Χρήστο Ζώτο στο λαούτο, καθώς και με άλλους σημαντικούς και νεότερους καλλιτέχνες. Χρησιμοποιεί την παραδοσιακή ζυγιά στην απόδοση των τραγουδιών, δηλαδή μικρή ορχήστρα με κλαρίνο, βιολί, λαούτο και κρουστά ή την πλήρη ορχήστρα που έχει όλα τα παραπάνω όργανα με επιπλέον το σαντούρι, το κανονάκι και το ούτι. 

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* ISNI: 0000 0004 6542 6977
* MusicBrainz: 4aaf9558-bd0e-4c2f-8275-7cb30cc43a6f

 |

 |
Ο **Γιάννης Φρονιμίδης** (γενν. Πειραιάς, 1937) είναι πρώην Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας. Είναι ανιψιός του επίσης διεθνούς Έλληνα ποδοσφαιριστή της προπολεμικής περιόδου Ρωμύλου Φρονιμίδη, ο οποίος αγωνιζόταν κι αυτός στη θέση του τερματοφύλακα.

Βιογραφικό
----------

Ο Γιάννης Φρονιμίδης, με καταγωγή από το Φανάρι της Κωνσταντινούπολης, γεννήθηκε το 1937 στον Πειραιά.

Ξεκίνησε να ασχολείται με τον αθλητισμό από μικρή ηλικία. Αρχικά ήταν αθλητής στην Α.Ε. Νίκαιας, στα τμήματα μπάσκετ, στίβου και πινγκ - πονγκ. Με το ποδόσφαιρο ασχολήθηκε σε μεγαλύτερη ηλικία, καθώς οι γονείς του, του είχαν απαγορεύσει να παίξει, πριν συμπληρώσει την ηλικία των 13 ετών και αυτό, εξετίας ενός τραγικού συμβάν, όπου ένας θείος ο οποίος έπαιζε ποδόσφαιρο, αρρώστησε από το κρύο και απεβίωσε.

Μετά από χρόνια, όταν απολύθηκε από τον στρατό, τον πλησίασε ένας παράγοντας του ποδοσφαίρου και του πρότεινε να παίξει στην Α.Ε. Νίκαιας ως τερματοφύλακας, σε ένα παιχνίδι με τον Πανιώνιο στη Νέα Σμύρνη. Έτσι, το 1961 ξεκίνησε την ποδοσφαιρική καριέρα του με την Α.Ε. Νίκαιας, στην οποία καθιερώθηκε για δύο χρόνια.

Το 1963 μεταπήδησε στην Προοδευτική, έπειτα από πρόταση του προπονητή της, Θανάση Σούλη, στην οποία καθιερώθηκε επίσης για δύο χρόνια. Αρχικά, με την φανέλα της Προοδευτικής αγωνίστηκε στην Β' Εθνική, την περίοδο 1963-64, από την οποία προβιβάστηκε και την περίοδο 1964-65 στην Α' Εθνική, ως βασικό στέλεχος της ομάδας, με 23 σύνολο συμμετοχές, η οποία εκείνη την περίοδο τερμάτισε στην 4η θέση της βαθμολογίας.

Το καλοκαίρι του 1965 μεταπήδησε στον Ολυμπιακό, όντας μέρος της συμφωνίας που έγινε μεταξύ των δύο ομάδων για ανταλλαγή έμψυχου δυναμικού. Έκανε μεγάλη καριέρα κάτω από τα δοκάρια του Ολυμπιακού και ήταν εκλεκτό μέλος της μεγάλης ομάδας του Μπούκοβι. Με τον Ολυμπιακό αγωνίστηκε δύο χρονιές στην Α' Εθνική, 1965-66 και 1966-67, με 17 συμμετοχές στην καθεμία αντίστοιχα, κατακτώντας παράλληλα ισάριθμα πρωταθλήματα. Σταμάτισε το ποδόσφαιρο ξαφνικά, το καλοκαίρι του 1967, σε ηλικία 30 ετών, λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων και ενώ βρισκόταν στο απόγειο της καριέρας του, την οποία ουσιαστικά έκλεισε στον Ολυμπιακό.

Ήταν διεθνής μία φορά με την Εθνική Ελλάδας στις 27 Οκτωβρίου 1965, στον αγώνα Δανία - Ελλάδα 1-1, για τα προκριματικά του Παγκόσμιου Κυπέλλου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γιάννης Φρονιμίδης: Ένας τζέντλεμαν μέσα και έξω από τα γήπεδα, koinoniki.gr
Ο **Κώστας Μακεδόνας** (πραγματικό όνομα: **Κωνσταντίνος Πάκας**) (Θεσσαλονίκη, 20 Φεβρουαρίου 1967) είναι Έλληνας τραγουδιστής και πιλότος.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1967 στη Θεσσαλονίκη, όπου και μεγάλωσε. Ξεκίνησε μαθήματα κιθάρας σε ηλικία 10 ετών και τα μαθητικά χρόνια πρωταγωνίστησε στις μουσικές εκδηλώσεις του σχολείου του.

Σταδιοδρομία
------------

Παράλληλα με τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας άρχισε να τραγουδάει σε κέντρα της Θεσσαλονίκης, όπου και τον άκουσε ο συνθέτης Σταμάτης Κραουνάκης. Το 1988 μετακόμισε στην Αθήνα και τον επόμενο χρόνο κυκλοφόρησε τον πρώτο προσωπικό του δίσκο "Δεν έχω ιδέα" σε μουσική Σταμάτη Κραουνάκη και στίχους Λίνας Νικολακοπούλου. Έκτοτε κυκλοφόρησε δεκατέσσερις ακόμα προσωπικούς δίσκους συνεργαζόμενος με πολλούς από τους μεγαλύτερους συνθέτες και στιχουργούς της ελληνικής μουσικής (Χρήστος Νικολόπουλος, Γιώργος Ζήκας, Γιώργος Θεοφάνους, Γιάννης Μαρκόπουλος, Μάνος Ελευθερίου, Νίκος Μωραΐτης, Άρης Δαβαράκης κ.ά.) αλλά συμμετείχε και σε δεκάδες δίσκους άλλων καλλιτεχνών. 

Στη μέχρι σήμερα μουσική πορεία του έχει συνεργαστεί με τα πιο γνωστά ονόματα καλλιτεχνών (Γιώργος Νταλάρας, Χαρούλα Αλεξίου, Μανώλης Μητσιάς, Άλκηστις Πρωτοψάλτη, Δήμητρα Γαλάνη, Μαρινέλλα, Ελένη Βιτάλη, Αλίκη Βουγιουκλάκη, Γλυκερία, Χρήστος Νικολόπουλος, Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Διονύσης Τσακνής, Θάνος Μικρούτσικος, Μίμης Πλέσσας, Κώστας Τριπολίτης, Μανώλης Ρασούλης, Φώντας Λάδης, Παντελής Θαλασσινός, Γιάννης Μπέζος, Γρηγόρης Βαλτινός, Σπύρος Παπαδόπουλος, Δημήτρης Σταρόβας, Ελένη Τσαλιγοπούλου, Γιώτα Νέγκα, Μελίνα Ασλανίδου κ.ά.). 

Το 2005 βραβεύτηκε στο Βατικανό μαζί με άλλους Έλληνες και ξένους καλλιτέχνες και προσωπικότητες για τις δωρεάν εμφανίσεις του σε φιλανθρωπικές εκδηλώσεις. Το 2013 πρωταγωνίστησε στην πιο επιτυχημένη μουσικοθεατρική παράσταση των τελευταίων δεκαετιών "Ποιος τη ζωή μου" για τη ζωή του Μίκη Θεοδωράκη σε σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη.

Το καλοκαίρι του 2015 κυκλοφόρησε το τελευταίο του ολοκληρωμένο cd με τίτλο "Δεν σου ανήκω" (Κωνσταντίνος Βελλιάδης - Τέρπανδρος) και την Άνοιξη του 2018 κυκλοφόρησε το τραγούδι "Τα πλοία της γραμμής" (Νικόλας Μαυρέσης - Νίκος Μωραΐτης) ως προάγγελος του νέου του ολοκληρωμένου cd που θα κυκλοφορήσει το Φθινόπωρο του 2018.

Το 2021 ερμήνευσε το τραγούδι Το σημάδι του Θεού το οποίο ακούστηκε στην σειρά Η Γη της ελιάς.

Πιλότος
-------

Ο Μακεδόνας εργάζεται και ως πιλότος εναερίων γραμμών σε Airbus A320 και ως εκπαιδευτής πτήσεων.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) *Library of Congress Authorities*. Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου. no2019089994. Ανακτήθηκε στις 27  Σεπτεμβρίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη σελίδα

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 5310156223623805400002
* LCCN: no2019089994
* ISNI: 0000 0004 6172 9241
* MusicBrainz: 69650d86-548f-4f86-9f33-69e0d72980f4

 |

 |
Στην εγκληματολογία η **θεωρία των σπασμένων παραθύρων** (Αγγλικά: Broken windows theory) υποστηρίζει ότι εμφανή σημάδια παραβατικότητας, αντικοινωνικής συμπεριφοράς και κοινωνικής αναταραχής δημιουργούν ένα συγκεκριμένο περιβάλλον που ενθαρρύνει αντίστοιχες συμπεριφορές. Κεντρική ιδέα της θεωρίας αυτής είναι ότι σοβαρά αδικήματα, όπως ο βιασμός, η δολοφονία ή η ληστεία, αποτελούν τα τελικά αποτελέσματα μίας μεγαλύτερης σειράς γεγονότων που αρχίζουν από την τέλεση ήσσονος απαξίας αδικημάτων (μικροκλοπές, βανδαλισμοί, γκραφίτυ, δημόσια κατανάλωση αλκοόλ). Αν, κατά την θεωρία, δοθεί έμφαση στην άμεση αντιμετώπιση τέτοιων απλών αδικημάτων τότε δεν δημιουργηθούν οι συνθήκες αυτές που θα εκολάψουν την γέννηση σοβαρότερων αδικημάτων.

Η θεωρία των σπασμένων παραθύρων διατυπώθηκε πρώτη φορά το 1982 από τους Τζειμς Γουίλσον και Τζωρτ Κέλινγκ, οι οποίοι βασίστηκαν στα πορίσματα ενός κοινωνικού πειράματος που είχε πραγματοποιηθεί το 1969 από τον καθηγητή Ζιμπάρδο. Η θεωρία άσκησε σημαντική επιρροή στην επιστήμη της εγκληματολογίας και απέκτησε τεράστια απήχηση ειδικά μετά την εκλογή του Ρούντι Τζουλιάνι στην δημαρχία της Νεάς Υόρκης το 1993. Παρά την σημαντική πτώση του αριθμού των αδικημάτων στη Νέα Υόρκη κατά την χρονική περίοδο 1993-1996, επιστήμονες έχουν ασκήσει έντονη κριτική στη θεωρία αυτή και στην αποτελεσματικότητά της.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Wilson, James Q.· Kelling, George L. (Μαρτίου 1982). «Broken Windows». *www.theatlantic.com*. Ανακτήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2020.
2. ↑  McKee, Adam J. «broken windows theory». Britannica.
3. ↑  McKee, Adam J. «broken windows theory». Britannica.
Άποψη της παραλίας στο Σαν Ανδρές του ΠερούΆποψη της παραλίας στο Σαν Ανδρές του Περού
Η γεωγραφική θέση της περιοχήςΗ γεωγραφική θέση της περιοχής
Το **Σαν Αντρές** (ισπανικά: *San Andrés*) είναι παραθαλάσσια περιοχή που βρίσκεται στη μέση επαρχία Πίσκο στο Περού. Συνορεύει με τον Ειρηνικό Ωκεανό στα δυτικά, τις περιοχές Πίσκο και Τουπάκ Αμάρου Ίνκα στα βόρεια, την επαρχία Ίκα στα ανατολικά και την περιοχή Παράκας στα νότια.

Η περιοχή βρίσκεται στα 7 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Η βασική απασχόληση των κατοίκων επικεντρώνεται στις θαλάσσιες δραστηριότητες, κυρίως στην αλιεία για ανθρώπινη κατανάλωση. Έχει πληθυσμό περίπου 15.000 κατοίκους. Παρουσιάζει τοπογραφία επίπεδης γης και ανατολικά υπάρχουν υγρά εδάφη που αντιστοιχούν σε τμήμα της ερήμου. Ένας ψαράδικος όρμος βρίσκεται στην περιοχή και είναι γνωστή στο Περού για τα καλής ποιότητας ψάρια και οστρακοειδή και επίσης τροφοδοτεί το τοπικό, επαρχιακό, περιφερειακό επίπεδο και την πρωτεύουσα της χώρας.

Είναι μία περιοχή που έχει έντονο ελληνικό "χρώμα", αφού μέρος των κατοίκων της αποτελούν την 7η και 8η γενιά απογόνων από Έλληνες ναυτικούς που έζησαν εκεί, την περίοδο 1860-1880, και παντρεύτηκαν στο Σαν Αντρές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Conferencia Episcopal Peruana, Jurisdicciones eclesiáticas-
2. ↑  Doukakis, Stratos (20 Μαΐου 2014). «The Amazing Story of the Greek Community of San Andres, Peru». *GreekReporter.com*. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουνίου 2022.
3. ↑  «Συγγενής του Ανδρέα Μιαούλη έγινε η πρώτη γυναίκα υπουργός στο Περού. Πώς γλίτωσαν οι Έλληνες μετανάστες από σίγουρη σφαγή στον πόλεμο με τη Χιλή». *ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ*. 17 Ιουνίου 2014. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουνίου 2022.
Συντεταγμένες: 40°36′48.35″N 27°6′48.85″E﻿ / ﻿40.6134306°N 27.1135694°E﻿ / 40.6134306; 27.1135694

Το **Σάρκιοϊ** (τουρκικά: *Şarköy*, αρχαία ελληνικά: *Περίστασις*), γνωστό στα ελληνικά και ως **Περίσταση**, είναι παραθαλάσσια πόλη και περιοχή της επαρχίας Ραιδεστού που βρίσκεται στη βόρεια ακτή της θάλασσας του Μαρμαρά στη Θράκη, στην Τουρκία. 

Απέχει 86 χλμ. δυτικά από την Ραιδεστό. Μπορεί να φτάσει κάποιος εκεί είτε από τον χερσαίο δρόμο, είτε από τον παράκτιο που πηγαίνει στη Καλλίπολη. Ο δήμαρχός της είναι ο Σουλεϊμάν Αλτινόκ (CHP).

Ιστορία
-------

Στα χωριά Kızılca Terzi, Fener Karadutlar και Sofuköy βρέθηκαν όπλα και εργαλεία από τη Λίθινη Εποχή και αντικείμενα της Εποχής του Χαλκού (1200 π.Χ.) στο İğde Bağları (Araplı), από τα οποία προέκυψε ότι υπήρχε εξόρυξη και ότι υπήρχαν εμπορικές σχέσεις μεταξύ της Θράκης και των ακτών του Αιγαίου.

Οι ελληνικές αποικίες ιδρύθηκαν από το 750 εώς το 550 π.Χ. με τη συμφωνία των τοπικών Θρακών. Τα ελληνικά χωριά *Ηράκλεια* (Eriklice), *Χώρα* (Hoşköy), *Γάνος* (Ganoz), *Βισάνθη-Πανίον*  (Barbaros) αργότερα έπεσαν στα χέρια των Ρωμαίων. Στη συνέχεια, υπό βυζαντινή κυριαρχία, η Θράκη υπέστη σειρά εισβολών μέσω των Βαλκανίων, από τους Ούννους, τους Σλάβους, τους Βουλγάρους και τους σταυροφόρους. Μέχρι αυτή την εποχή η περιοχή ήταν γνωστή ως Τριστάτης, Περίσταση και Αγορά.

Μετά την οθωμανική εισβολή, το 1362, το όνομα της πόλης έγινε 'Σεχίρκιοϊ' (Şehirköy) ('πόλη-χωριό') και αργότερα 'Σάρκιοϊ'. Η περιοχή δέχτηκε εισβολή για πρώτη φορά το 1356 από τον Σουλεϊμάν Πασά, γιο του Ορχανγκάζι, γιο του ιδρυτή της οθωμανικής δυναστείας. Αυτό άλλαξε την κυριαρχία λίγες φορές πριν έρθει υπό την οθωμανική κυριαρχία το 1362, και μόνιμα μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης, το 1453.

Κατά την οθωμανική περίοδο οι ακτές αυτές αναπτύχθηκαν, καλλιεργούσαν προϊόντα προς μεταφορά στην Κωνσταντινούπολη, υπήρχε παραγωγή κρασιού, ενώ παράλληλα έφτιαχναν τούβλα και κεραμίδια τα οποία εξάγονταν πιο μακριά.

Το 1912 το Σάρκιοϊ και το κοντινό Μιούρεφτε (Μυριόφυτο) υπέστησαν σοβαρές ζημιές από σεισμό, καταστρέφοντας σχεδόν κάθε σπίτι (850 στο Μιούρεφτε, 1085 στο Σάρκιοϊ).

Το Σάρκιοϊ ήταν δήμος στο σαντζάκι της Καλλίπολης και ανήκε αρχικά στην επαρχία Κάπτανπασα. Το σαντζάκι της Καλλίπολης επέστρεψε στην επαρχία Αδριανούπολης το 1864.

Η ακτή καταλήφθηκε για λίγο από τις βουλγαρικές δυνάμεις στις 22 Δεκεμβρίου 1912 κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων και ξανά το 1920-22 από τις ελληνικές δυνάμεις κατά τη διάρκεια του Ελληνικού Αγώνα Ανεξαρτησίας, αυτή τη φορά με την υποστήριξη του τοπικού ελληνικού και αρμενικού λαού. Το Σάρκιοϊ ήταν περιοχή στην επαρχία της Θράκης μεταξύ του 1922-1926 πριν επιστρέψει στην επαρχία Ραιδεστού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Μετονομασίες συνοικισμών στην Θράκη, 1921 – Μετονομασίες Οικισμών της Ελλάδας» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2021.
2. ↑  «Barbaros - Index Anatolicus».
3. 1 2  Okutan, M. Çağatay (2004). Tek parti döneminde azınlık politikaları (in Turkish) (1. baskı. ed.). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniv. Yayınları. p. 215. ISBN 978-975-6857-77-9. Retrieved 8 March 2013.
Νεαρό αγόρι, με έντονα συμπτώματα προσώπου, του συνδρόμου Οκαμότο.
Το **σύνδρομο Οκαμότο** (*αγγλ.* Okamoto syndrome), γνωστό επίσης ως **σύνδρομο Άου-Κλάιν**, είναι μια εξαιρετικά σπάνια, αυτοσωμική γενετική διαταραχή, που χαρακτηρίζεται από συγγενή υδρονέφρωση, χαμηλό μυϊκό τόνο, καρδιακά προβλήματα, διανοητική αναπηρία και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του προσώπου.

Αίτια & συμπτώματα
------------------

Αναφέρεται ότι το σύνδρομο αυτό προκαλείται από μετάλλαξη στη βασική γονιδιακή πρωτεϊνη, HNRNPK, δηλ. την ετερογενή μοριακή *ριβονουκλεοπρωτεΐνη*. Αυτή εμπλέκεται καθοριστικά στη διαδικασία μετεγγραφής του DNA. Μία μετάλλαξη στα συναφή γονίδια προκαλεί βλάβη σε αυτές τις διεργασίες.

Τα νεαρά άτομα που ασθενούν από τη νόσο αυτή παρουσιάζουν νευρολογικές και μυοσκελετικές παραμορφώσεις και πολύ συχνά ουρολογικές επιμολύνσεις. Τόσο η άρθρωση του προφορικού λόγου, όσο και το βάδισμα, γίνονται εξόχως προβληματικά. Η εμφάνιση του προσώπου είναι χαρακτηριστική, με χαμηλωμένα αυτιά και δυσμορφίες στο στόμα και τις βλεφαρίδες. Έχει συνήθως γενετικό υπόβαθρο με χρωμοσωμικές ανωμαλίες ή σπάνιες μεταλλάξεις, χωρίς να γνωρίζουμε ακριβή παθολογικά αίτια.

Κλινική αντιμετώπιση
--------------------

Παιδιά, που έχουν νοητική και αναπτυξιακή υστέρηση, είτε μαθησιακές δυσκολίες, με εμφανείς τις δυσμορφίες προσώπου, πρέπει να αντιμετωπιστούν ειδικά από τον εξειδικευμένο παιδίατρο. Η θεραπεία έγκειται στην αποκατάσταση των δυσμορφιών του προσώπου, κυρίως στο στόμα, τα αυτιά και τη μύτη, όπως και στην αντιμετώπιση της καρδιακής ανεπάρκειας και της υδρονέφρωσης. Είναι μία πολυπαραγοντική νόσος που ανήκει στα εξαιρετικά σπάνια σύνδρομα. Η έρευνα της μοριακής βιολογίας για τη νόσο είναι σε εξέλιξη.

Το σύνδρομο τυπικά διαγιγνώσκεται από τα φυσικά, εξωτερικά συμπτώματα και στη συνέχεια επιβεβαιώνεται με γενετικό έλεγχο. Σε κάποιες σπάνιες περιπτώσεις, η σπάνια αυτή διαταραχή, προκαλεί και στένωση της πνευμονικής αρτηρίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. 1 2  Au, Ping-Yee Billie; Innes, A. Micheil; Kline, Antonie D. (2019), Adam, Margaret P.; Ardinger, Holly H.; Pagon, Roberta A. και άλλοι, επιμ. *Au-Kline Syndrome*, University of Washington, Seattle, PMID 30998304, ανακτήθηκε στις 2019-12-02
3. ↑  «Orphanet: Okamoto syndrome». *www.orpha.net* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2019.
4. ↑  Au, P.Y. Billie; You, Jing; Caluseriu, Oana; Schwartzentruber, Jeremy; Majewski, Jacek; Bernier, Francois P.; Ferguson, Marcia; Valle, David *και άλλοι*. (October 2015). «GeneMatcher Aids in the Identification of a New Malformation Syndrome with Intellectual Disability, Unique Facial Dysmorphisms, and Skeletal and Connective Tissue Abnormalities Caused by De Novo Variants in HNRNPK». *Human Mutation* **36** (10): 1009–1014. doi:10.1002/humu.22837. ISSN 1059-7794. PMID 26173930.
5. ↑
6. ↑
7. ↑
Ο **Ντένις Ουέστκοτ** (*Dennis Westcott*, 2 Ιουλίου 1917 – 13 Ιουλίου 1960) ήταν Άγγλος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός. Ένας ιδιαίτερα παραγωγικός σκόρερ, αγωνίστηκε κυρίως με την Γουλβς και σημείωσε τουλάχιστον 522 γκολ σε 577 επίσημους αγώνες.

Καριέρα
-------

Ο Ουέστκοτ ξεκίνησε την καριέρα του σε τοπικούς συλλόγους, πριν αποτύχει στα δοκιμαστικά των Έβερτον και Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ. Εντάχθηκε στη Γουλβς τον Ιούλιο του 1936 και έκανε το ντεμπούτο του με αντίπαλο τη Γκρίμσμπι Τάουν για το Κύπελλο Αγγλίας. Σκόραρε 22 γκολ κατά τη διάρκεια της σεζόν 1937–38, καθιστώντας τον πρώτο σκόρερ του συλλόγου. Την επόμενη σεζόν, σημείωσε 43 γκολ σε 43 εμφανίσεις, σημειώνοντας ρεκόρ συλλόγου που διατηρήθηκε για 50 χρόνια. Με τη Γουλβς κατέκτησε το πρωτάθλημα της σεζόν 1941–42.

Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου αγωνίστηκε τέσσερις φορές με την Εθνική Αγγλίας και σημείωσε πέντε γκολ. Όταν το ανταγωνιστικό ποδόσφαιρο ξανάρχισε το 1946, ο Ουέστκοτ συνέχισε τα επιτεύγματά του στο σκοράρισμα, σημειώνοντας άλλο ένα ρεκόρ συλλόγου με 38 γκολ τη σεζόν 1946–47 που τον έκανε πρώτο σκόρερ στο πρωτάθλημα. Το 1948 έμεινε ελεύθερος από τη Γουλβς και υπέγραψε στη Μπλάκμπερν Ρόβερς τον μήνα πριν από τον υποβιβασμό του συλλόγου στη δεύτερη κατηγορία. 
Στη Μπλάκμπερν σκόραρε 37 γκολ σε 63 συμμετοχές στο πρωτάθλημα. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στη Μάντσεστερ Σίτι, όπου σημείωσε 36 γκολ σε 72 εμφανίσεις πρωταθλήματος, τερματίζοντας ως ο πρώτος σκόρερ του συλλόγου σε κάθε μία από τις δύο πλήρεις σεζόν που έπαιξε. 

Το 1946, ο Ουέστκοτ έγινε ένας από τους πρώτους ποδοσφαιριστές που του έγινε ένεση με φέτες όρχι πιθήκου, ένα παράξενο πρόγραμμα ντόπινγκ που υποκινήθηκε από τον μάνατζερ Ταγματάρχη Φρανκ Μπάκλι. Απεβίωσε από λευχαιμία το 1960 σε ηλικία 43 ετών.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 500 ή περισσότερα γκολ

Παραπομπές
----------

1. ↑  «RSSSF : Prolific Scorers Data». Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2024.
2. 1 2  «DENNIS WESTCOTT». Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2023.
3. 1 2  «Dennis Westcott». Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2023.
4. ↑  «Dennis Westcott». Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2023.
5. ↑  «"Dennis Westcott"». Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2023.
6. ↑  «Andrei Arshavin's feat throws spotlight on ultimate case of monkey business». Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |
Ο **Κάρολος**, γαλλ. *Charles*, (22 Φεβρουαρίου 1684 - 29 Δεκεμβρίου 1751) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν κόμης του Αρμανιάκ και του Μπριόν.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Παρίσι και ήταν ο πέμπτος γιος (από όσους επέζησαν της ενηλικίωσης) του Λουδοβίκου, κόμη του Αρμανιάκ και του Μπριόν και της Αικατερίνης ντε Νεφβίλ, κόρης του Νικολάου δούκα του Βιλερουά και στρατάρχη της Γαλλίας. 

Τρεις αδελφοί του απεβίωσαν πριν τον πατέρα τους: το 1704 ο Λουδοβίκος-Αλφόνσος, το 1713 ο Ερρίκος και το 1715 ο Κάμιλλος. Ο αδελφός του Φραγκίσκος-Αρμάνδος ήταν ηγούμενος στο αβαείο του Ρογιαμόν. Ο πατέρας του ήταν Μέγας Σταυλάρχης (Grand Écuyer) της Γαλλίας, ένα από τα υψηλά αξιώματα του Στέμματος και ήταν υπεύθυνος για τις μετακινήσεις του βασιλιά και της ακολουθίας του. Όταν το 1718 απεβίωσε, τον διαδέχθηκε ο Κάρολος ως κόμης και ως Σταυλάρχης. Στην Αυλή προσφωνούσαν τον Κάρολο ως *Κύριο Μέγα* (Monsieur le Grand). 

Ο πάππος του Νικόλαος ντε Νεφβίλ ήταν εκπαιδευτής του Λουδοβίκου ΙΔ' της Γαλλίας και ο γιος του Φραγκίσκος ντε Νεφβίλ δούκας του Βιλερουά ήταν εκπαιδευτής του Λουδοβίκου ΙΕ'. Από τις αδελφές του Καρόλου, η Μαρία είχε παντρευτεί τον Αντώνιο Α' πρίγκιπα του Μονακό. 

Το 1715 έγινε βασιλιάς ο 5ετής Λουδοβίκος ΙΕ' και ανέλαβε αντιβασιλιάς ο εξάδελφος του πάππου του Φίλιππος Β' δούκας της Ορλεάνης. Ο Κάρολος απεβίωσε στο Παρίσι το 1751 σε ηλικία 67 ετών και τάφηκε στην οδό Καπουτσίνων, στην πλατεία Βαντόμ· τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Λουδοβίκος ως κόμης και ως Σταυλάρχης.

Οικογένεια
----------

Το 1717 νυμφεύτηκε τη Φραγκίσκη-Αδελαΐδα ντε Νοάιγ, κόρη του Αδριανού-Μαυρίκιου δούκα του Νοάιγ και της Φραγκίσκας-Καρλόττας, ανιψιάς της μαρκησίας ντε Μαιντενόν 2ης συζύγου του Λουδοβίκου ΙΔ'. Διαζεύχθηκαν το 1721· δεν είχαν απογόνους.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  van de Pas, Leo. «Charles de Lorraine, *Count of Armagnac*». *Genealogics .org*. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2010.
2. ↑  Philippe d'Orléans was the Regent of France for the Infant Louis XV who had become King at the age of 5 in 1715

Πηγές
-----

* General Books LLC (2010). Grand Squires of France: Louis, Count of Armagnac, Henri, Count of Brionne, Charles, Count of Armagnac, Grand Squire of France. ISBN 9781158308224.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 316443456
* BNF: cb149774800 (data)

 |

 |
* *Να μην συγχέεται με το οστό Αστράγαλος*

Ο **αστρογαλέος** (Μούστελος ο αστερίας) είναι είδος καρχαρία τις οικογένειας των Τριακιδών, που απαντάται στις ελληνικές θάλασσες. Αλιεύεται για τη γευστική του σάρκα.

Περιγραφή
---------

Είναι καρχαρίας μεσαίου μεγέθους (50-100 εκ. αν και μερικές φορές μπορεί να φτάσει μέχρι και τα 140 εκ.). Η ράχη του είναι γκρίζου ή καφέ χρώματος και καλύπτεται από λευκά στίγματα, στα οποία οφείλει το όνομά του. Η κοιλιά του είναι λευκή.

Κατανομή
--------

Ο αστρογαλέος ζει σε στον ανατολικό Ατλαντικό Ωκεανό, από τη Μεγάλη Βρετανία μέχρι τις Κανάριες Nήσους. Απαντάται επίσης σε σχεδόν ολόκληρη τη Μεσόγειο. ,

Ζει κυρίως στον πυθμένα τις υφαλοκρηπίδας.

Βιολογία
--------

Τρέφεται κυρίως με καρκινοειδή, όπως καβούρια και αστακούς.

Είναι ζωοτόκο ψάρι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πρότυπο:Brontabel
2. ↑  Πρότυπο:Brontabel

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αστρογαλέος** |
Ο **Γεώργιος Αντουράκης** (1936-2006) ήταν Έλληνας θεολόγος, αρχαιολόγος και καθηγητής Πανεπιστημίου.

Βίος
----

Ο Γεώργιος Αντουράκης γεννήθηκε το 1936 στην Ασή Γωνιά Χανίων και ολοκλήρωσε της γυμνασιακές του σπουδές στο Ρέθυμνο. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και το τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών. Υπήρξε απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Στη συνέχεια παρακολούθησε μεταπτυχιακά μαθήματα Αρχιτεκτονικής, Ζωγραφικής, Γλυπτικής, Μικροτεχνίας, Τεχνικής Ανασκαφών, Συντήρησης έργων τέχνης και Επιγραφικής στο Ινστιτούτο Χριστιανικής Αρχαιολογίας *(Instituto di Archeologia Cristiana)* της Ρώμης. Επίσης, παρακολούθησε τους πρακτικούς κλάδους της Αποτύπωσης, Αναστήλωσης και Συντήρησης Μνημείων και έργων τέχνης στις Ειδικές σχολές στη Φλωρεντία και τη Ρώμη. Τέλος, παρακολούθησε μαθήματα Ιστορίας της Τέχνης, Ελληνικής και Λατινικής Επιγραφικής στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου της Ρώμης. Απεβίωσε στις 18 Απριλίου 2006.

Εκπαιδευτικό έργο
-----------------

Αφού εργάστηκε στη μέση εκπαίδευση στη συνέχεια διορίστηκε επιστημονικός συνεργάτης στη Θεολογική Σχολή Αθηνών όπου ανακηρύχθηκε το 1977, αριστοβάθμιος διδάκτωρ της Χριστιανικής και Βυζαντινής Αρχαιολογίας Παλαιογραφίας και Επιγραφικής με θέμα, «Αι μοναί Μυριοκεφάλων και Ρουστίκων Κρήτης μετά των παρεκκλησίων αυτών. Συμβολή εις την έρευνα των χριστιανικών μνημείων». Προήχθη σε επιμελητή και λέκτορα, το 1985 εξελέγη Επίκουρος καθηγητής, το 1992 σε Αναπληρωτή και το 1997 σε καθηγητή.

Δίδαξε επίσης στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή, στην Ανωτέρα Εκκλησιαστική Σχολή Αθηνών, στο Διδασκαλείο Μέσης Εκπαιδεύσεως, στα ξενόγλωσσα τμήματα της Πανεπιστημιακής Λέσχης Αθηνών, στο Ελληνικό Κολλέγιο και στη Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού της Βοστώνης.

Εχει τιμηθεί από την Ακαδημία Αθηνών για τις Γλωσσικές και Διαλεκτικές του μελέτες, ενώ έχει δημοσιεύσει πληθώρα άρθρων και συγγραμάτων σχετικά με την αρχαιολογία και την θεολογία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Φτωχότερη από σήμερα η Χριστιανική Αρχαιολογία». *www.ecclesia.gr*. 18 Απριλίου 2006. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2016.
2. ↑  «Διδάξαντες Καθηγητές | ΑΝΩΤΑΤΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΑΣ». *www.aeaa.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2016.
3. ↑  «Γεώργιος Αντουράκης - Βιβλιογραφία». *www.myriobiblos.gr*. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2016.

Πηγές
-----

* Ιωάννα Στουφή-Πουλημένου, «Γεώργιος Αντουράκης. Βίος-συγγραφικό έργο», *Επιστημονική Επετηρίδα Θεολογικής Σχολής Αθηνών*, τομ. 43 (2008), σελ. 119-124

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 48315024
* **BiblioNet**: **26627**
* LCCN: n88100555
* ISNI: 0000 0000 7320 980X
* NLA: 35699701

 |

 |
Saviem SG4 της πρώτης έκδοσης
 Saviem SG4
 Saviem SG5
Το **Renault Super Galion SG4** ήταν ένα γαλλικό φορτηγό που παρήχθη από τη θυγατρική της Renault Saviem στο Blainville-sur-Orne (Νορμανδία) από το 1965 έως το 1982. Το μοντέλο βασίστηκε στο Renault Super Goélette SG2, χρησιμοποίησε την καμπίνα από το μικρότερο φορτηγό αλλά πάνω σε ένα μεγαλύτερο και βαρύτερο σασί. Εκείνη την εποχή, το Super Galion SG4 ήταν το μόνο φορτηγό με μεικτό βάρος οχήματος 6 τόνους, που είχε ανεξάρτητη ανάρτηση μπροστά. Ο κινούμενος πίσω άξονας σχεδιάστηκε ως άκαμπτος άξονας.

Η ενέργεια για την κίνηση προήλθε από έναν κινητήρα βενζίνης 2,1 λίτρων με 70 ΥΓ (51 kW) (Τύπος 671) ή κινητήρας ντίζελ 3,0 λίτρων με 75 HP (55 kW) (Τύπος 591), το καθένα με χειροκίνητο κιβώτιο 4 σχέσεων. Η καμπίνα είχε κυρτό παρμπρίζ και πλαστικό ταμπλό. Το 1967, το μπροστινό μέρος άλλαξε, το παρμπρίζ επεκτάθηκε προς τα κάτω και οι προβολείς ήταν πλέον ορθογώνιοι.

Το 1969, ένας βενζινοκινητήρας 2,6 λίτρων με 78 ίππους ή ένας κινητήρας ντίζελ 3,3 λίτρων με άμεσο ψεκασμό και 92 ίππους (68 kW) ισχύς, η οποία κατασκευάστηκε με άδεια από τη MAN, αντικατέστησε τις προηγούμενες εκδόσεις κινητήρα. Ταυτόχρονα, το μοντέλο πωλήθηκε πλέον ως Saviem SG4/SG5. Στη Γερμανία το μοντέλο πωλήθηκε από τη MAN ως MAN/Saviem SG5.

Το 1979, η επένδυση της μάσκας του ψυγείου έγινε πιο φαρδιά και τώρα ήταν κατασκευασμένη από μαύρο πλαστικό. Επιπλέον, πλέον εφαρμόστηκε και το σήμα κατατεθέν της Renault, ο ρόμβος. Από τον Απρίλιο το μοντέλο πωλήθηκε ξανά ως Renault SG4/SG5, καθώς η Saviem είχε συγχωνευθεί με την Berliet για να σχηματίσει τη Renault Véhicules Industriels (RVI). Το μοντέλο κατασκευαζόταν μέχρι το 1982.

Ακόμη και μετά, η Avia κατασκεύασε το SG4 ως δικό της μοντέλο στην Τσεχοσλοβακία με άδεια.

διαδικτυακοί σύνδεσμοι
----------------------

* Ιστορία και φωτογραφίες Renault Trucks
Οι **Icons of Filth** είναι ουαλική punk rock μπάντα, ξεκίνησαν σαν Mock Death στο Κάρντιφ το 1979 με τον Aitch (ντραμς), Daffy (κιθάρα), Socket (μπάσσο) και Fran και Tina (μοιρασμένα καθήκοντα φωνητικών).

Οι 'Atomic Filth' δημιουργήθηκαν λίγο μετά, με τους Socket (Tony Watts), Daffy (Simon DeManuel) and Aitch (Mark Wilson) από τους Mock Death και τον Stig (Andrew Sewell) στα φωνητικά. Ένα χρόνο μετά το όνομα άλλαξε σε Icons of Filth και ο Socket έφυγε για να πάρει την θέση του στο μπάσσο ο Ed. Η πρώτη κυκλοφορία τους είχε στίχους που προκαλούν σκέψη και οι οποίοι αποτελούσαν άμεση επίθεση στην εξουσία. Το Μάιο του 1983 ακολούθησε το "Used · Abused · Unamused" το οποίο κυκλοφόρησε από την Corpus Christi Records. Ο Ed έφυγε και την θέση του πήρε ο Fish (Trevor Edwards). Τον Δεκέμβρη του 1983, ηχογραφήθηκε το "Onward Christian Soldiers". Αυτό το LP έθιγε κυρίως το θέμα των δικαιωμάτων των ζώων. Το EP "Brain Death" ηχογραφήθηκε το 1984. Το 1985 ακολούθησε το "Filth & the Fury" EP. Μετά από λίγο καιρό η μπάντα διαλύθηκε για προσωπικούς λόγους των μελών, όπως επαγγελματικές, οικογενειακές υποχρεώσεις κτλ.

Μετά από καιρό, οι Icons of Filth επανενώθηκαν με την αρχική τους σύσταση (Stig, Aitch, Daffy και Ed) και το 2001 ηχογράφησαν το "Nostradamnedus". Παρόλο που είχαν "ενηλικιωθεί" πια μουσικά και λυρικά, δεν χάσανε τα πανκ αναρχικά ιδανικά τους. Ο Pete από τους Spite/In The Shit ήρθε σαν δεύτερη κιθάρα και οι Icons Of filth ξεκίνησαν συχνές συναυλίες και περιοδείες.

To 2004, ο Stig απεβίωσε λόγω καρδιακής ανακοπής και η μπάντα διαλύθηκε. Ωστόσο, κάνει συναυλίες και θα κυκλοφορήσει νέο άλμπουμ το 2017.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* ISNI: 0000 0004 7143 0120
* MusicBrainz: 3fd3017f-e21c-47cc-94a1-8c624ca4bf6d

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Icons of Filth  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Μόνικα Ντέικον** (γεννήθηκε ως *Monica Jessie Sheen*, 1934-) είναι πολιτικός από τον Άγιο Βικέντιο και Γρεναδίνες, που υπήρξε Γενική Κυβερνήτρια της χώρας προσωρινά το 2002. Είναι χήρα του βουλευτή Κλερ Ντέικον και η πρώτη γυναίκα στη χώρα της που υπηρέτησε στα αξιώματα της αναπληρώτριας κυβερνήτριας και Γενικού Κυβερνήτη.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 4 Ιουνίου του 1934. Ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και πέτυχε τόσο στο *Cambridge School Certificate* όσο και στο *Cambridge Higher School Certificate*. Στη συνέχεια εργάστηκε επί 35 χρόνια στο χώρο της εκπαίδευσης. Εκτός από την πατρίδα της, δίδαξε και σε δύο σχολεία του Τρινιντάντ και Τομπάγκο. Το 1982 απέκτησε μπάτσελορ στην Εκπαίδευση από το Πανεπιστήμιο των Δυτικών Ινδιών. Επιστρέφοντας στον Άγιο Βικέντιο δίδαξε ως λέκτορας σε κολέγιο για εκπαιδευτικούς.

Γενική Κυβερνήτρια
------------------

Διορίστηκε στο αξίωμα του αναπληρωτή Γενικού Κυβερνήτη (ή Γενικού Αντικυβερνήτη) το 2001, όταν ήταν Γενικός Κυβερνήτης ο Σερ Τσαρλς Άντρομπας. Όταν ο τελευταίος πέθανε, στις 3 Ιουνίου του 2002, η Ντέικον έγινε προσωρινά Γενική Κυβερνήτρια, μέχρι να αναλάβει καθήκοντα νέος. Στις 2 Σεπτεμβρίου του 2002 διορίστηκε στο αξίωμα ο Δρ Φρέντερικ Μπάλλανταϊν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.worldatlas.com/webimage/countrys/namerica/caribb/stvincentandthegrenadines/vcfamous.htm.
2. ↑  www.campaigningforfutures.org/north-america.html.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 21  Οκτωβρίου 2022.
4. ↑  «Βιογραφία στον επίσημο ιστότοπο της Κυβέρνησης Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Νοεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2009.
5. ↑  OAS, *HEMISPHERIC ASSEMBLY IN BARBADOS REMEMBERS LATEST.VINCENT AND THE GRENADINES GOVERNOR GENERAL* , 4-6- 2002.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Monica Dacon  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Τα **MAN F7/F8/F9** ήταν μια οικογένεια μεσαίων και βαρέων φορτηγών που παρήγαγε η MAN μεταξύ 1967 και 1987. Μέσα στα χρόνια η σειρά έγινε αρκετά δημοφιλές και στην Γερμανία αλλά και σε πολλές άλλες αγορές εξαγωγής, όπως και η Ελλάδα. Παράχθηκαν και άλλες εκσυγχρονισμένες εκδόσεις της σειράς με διαφορετικά μεγέθη και ωφέλιμα βάρη, όπως το **MAN F90** και το **MAN F2000**. Μια μικρότερη και ελαφρότερη έκδοση αυτών των μοντέλων ήταν διαθέσιμη ως το **MAN M90**. Αυτές οι εκδόσεις συνέχιζαν να παράγονται μέχρι το 2001, όταν η παραγωγή αυτών των φορτηγών τελείωσε οριστικά τότε.

Ιστορία
-------

MAN 16-230FS
MAN 22321
Η παραγωγή της οικογένειας MAN F7/F8/F9 ξεκίνησε το 1967. Οι καμπίνες των φορτηγών ήταν διαθέσιμες είτε ως ημέρας ή ύπνου. Οι πρώτοι αριθμοί στον δείκτη μοντέλου έδειξαν το μικτό βάρος, τα υπόλοιπα υποδήλωναν την ισχύ του κινητήρα. Στα μέσα της δεκαετίας του 1970, οι πετρελαιοκινητήρες εσωτερικής καύσης σχήματος V αντικαταστάθηκαν από 5-κύλινδρους ή 6-κύλινδρους κινητήρες D2566T με 280 ίππους. Η παραγωγή αυτών των μοντέλων τελείωσε το 1987.

Τα φορτηγά μετά εκσυγχρονίστηκαν και συνέχιζαν να παράγονται ως MAN F90. Το φορτηγό του κέρδισε το βραβείο Φορτηγό της Χρονιάς 1987. Τα φορτηγά πλέον είχαν εν σειρά 6-κύλινδρους υπερτροφοδοτούμενους και εσωτερικά ψυκτούς κινητήρες χωρητικότητας 150 έως 360 ίππους, κιβώτια πολλαπλών ταχυτήτων, μπροστινά δισκόφρενα, σύστημα αντιμπλοκαρίσματος τροχών (ABS), GMP και νέα κιβώτια ταχυτήτων πλανητικών τροχών. Οι καμπίνες πληρούσαν τις νέες απαιτήσεις ασφάλειας και εργονομίας. Οι ειδικές εκδόσεις του Silent είχαν ελαστική ανάρτηση καμπίνας και βελτιωμένη ηχομόνωση. Η γκάμα μετά μετονομάστηκε σε MAN F2000, αυτά τα φορτηγά ήταν εξοπλισμένα με ηλεκτρονικές συσκευές για τη ρύθμιση του κινητήρα, της ανάρτησης αέρα, του καθίσματος του οδηγού, του κλιματισμού, των συστημάτων αντιμπλοκαρίσματος τροχών και ελέγχου πρόσφυσης κ.λπ. Η βαρέως τύπου σειρά MAN F2000, μικτού βάρους από 19 έως 50 τόνους, κέρδισε το βραβείο "Φορτηγό της Χρονιάς 1995". Προσφέρθηκε σε 65 εκδόσεις, που κυμαίνονταν από 4 × 2 έως 8 × 4, χαμηλό πλαίσιο, ποικιλία καμπίνων και μεταξόνια που κυμαίνονταν από 2.600 έως 5.700 mm.

Το MAN M90 ήταν μια ελαφρότερη έκδοση αυτών των μοντέλων, ένα μεσαίο φορτηγό, που παρήχθη από τη MAN μεταξύ 1988 και 1996. Πολλά εξαρτήματα μεταξύ από αυτά τα μοντέλα ήταν ίδια. Το μικτό βάρος των διαφόρων εκδόσεων του M90 ήταν μεταξύ 12 και 18 τόνων. Ήταν εξοπλισμένα με κινητήρες χωρητικότητας 150, 192 ή 235 ίππων. Ήταν αρκετά δημοφιλές.

Μέσω των διάφορων συμφωνιών της MAN με εταιρίες στο εξωτερικό για συνεργασία στην παραγωγή και πώληση των φορτηγών της, αυτά τα φορτηγά ήταν διαθέσιμα και σαν ERF στη Βρετανία, Saviem στην Γαλλία,</ref> Roman και DAC στην Ρουμανία, αλλά και σαν MAZ στην Λευκορωσία και σε μερικές άλλες χώρες της Κοινοπολιτείας Ανεξάρτητων Κρατών.

Αναφορές
--------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑  <ref>

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοσελίδα για συζήτηση για φορτηγό MAN
* Εικόνες για τα φορτηγά MAN
Η ταινία
Το **Δρ. Πυκλ και Κύριος Πράιντ** (*Dr. Pyckle and Mr. Pryde*) είναι μια αμερικάνικη βουβή, ασπρόμαυρη κωμωδία τρόμου, βασισμένη στην νουβέλα του Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον *Δόκτωρ Τζέκιλ και κύριος Χάιντ*. Πρωταγωνιστεί ο Σταν Λόρελ (πιο γνωστός ως Λιγνός) ως ένας άγγλος επιστήμονας που δημιουργεί ένα φάρμακο που τον μεταμορφώνει στον κακό του εαυτό, που αρχίζει να τρομοκρατεί το Λονδίνο.

Οι ρόλοι
--------

* Σταν Λόρελ ως Δόκτωρ Πύκλ και Μίστερ Πράιντ
* Τζούλι Λέοναρντ ως βοηθός
* Πιτ ο σκύλος ως Πιτ το κουτάβι

Πλοκή
-----

Ο Δόκτωρ Πυκλ κατασκευάζει ένα φάρμακο που κατά λάθος τον μεταμορφώνει στον κακό του εαυτό, τον κύριο Πράιντ. Ο Πράιντ αρχίζει να τρομοκρατεί το Λονδίνο, π.χ. κλέβοντας το παγωτό ενός παιδιού, κλέβοντας μάρμαρα και αρπάζοντας την τσάντα μιας γυναίκας. Καθώς οι εξαγριωμένοι κάτοικοι τον ψάχνουν, εκείνος αποφασίζει να δηλητηριαστεί για να γλιτώσει, αλλά κατά λάθος πίνει καστορέλαιο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δρ. Πυκλ και Κύριος Πράιντ στην IMDb (Αγγλικά)Edit on Wikidata

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
 |

 |
Ο **Τάσος Βαβατσικλής** (1950-2021) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και πολιτικός. Από το 2002 ως το 2006 διατέλεσε δήμαρχος Κομοτηνής.
Ήταν απόφοιτος του Οικονομικού Τμήματος της Νομικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Βιογραφία
---------

Δημοσιογράφος στο επάγγελμα, εργάστηκε από το 1981 στο Υπουργείο Τύπου και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, το σημερινό Υπουργείο Επικρατείας.

Μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου Κομοτηνής από το 1979, ανελλιπώς σε διάφορες επιτελικές θέσεις και από το 1991 μέχρι το 2002 Αντιδήμαρχος. Στις 14 Αυγούστου του 2002 με ομόφωνη απόφαση της πλειοψηφούσας παράταξης του Δημοτικού Συμβουλίου Κομοτηνής «Νέα Πορεία», που πάρθηκε μετά από τον θάνατο του δημάρχου Γιώργου Παπαδριέλλη, εξελέγη δήμαρχος Κομοτηνής, αξίωμα το οποίο συνέχισε να διατηρεί και έπειτα από τις δημοτικές εκλογές της 20ής Οκτωβρίου του 2002. Τον Φεβρουάριο του 2003 εκλέχθηκε πρόεδρος της Τοπικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Νομού Ροδόπης.

Στις δημοτικές εκλογές του 2006 εξελέγη και πάλι δημοτικός σύμβουλος, επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρία Ξενοδοχίδου και απέκτησαν δύο γιους.

Ο Τάσος Βαβατσικλής απεβίωσε στις 30 Ιανουαρίου 2021.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Νικολάου, Μαρία (16 Απριλίου 2019). «Τ. Βαβατσικλής: «Θέλουμε ο Λαός να κυβερνήσει »». *ertnews.gr*. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2024.
2. ↑  Θράκης, Παρατηρητής της (30 Ιανουαρίου 2021). «Ο Δήμαρχος Τάσος Βαβατσικλής στις δέλτους της ιστορίας των πολιτικών που πίστευαν στους αγώνες για έναν δικαιότερο κόσμο». *Παρατηρητής της Θράκης*. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2024.
3. ↑  Νικολάου, Μαρία (2 Φεβρουαρίου 2019). «Κομοτηνή: Τάσος Βαβατσικλής, η Επιστροφή». *ertnews.gr*. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2024.
4. ↑  Έφυγε από την ζωή ο πρώην δήμαρχος Κομοτηνής Τάσος Βαβατσικλής, xronos.gr, 30 Ιανουαρίου 2021.
Το **μετάλλιο για την εισβολή στο Παρίσι** ήταν στρατιωτική διάκριση που απονεμήθηκε από την αυτοκρατορία της Ρωσίας τον 19ο αιώνα.

Ιστορική αναδρομή
-----------------

Το μετάλλιο καθιερώθηκε από τον Τσάρο Αλέξανδρο Α' και απονεμήθηκε τους στρατιώτες της Αυτοκρατορίας της Ρωσίας κατά το διάστημα μεταξύ του Μαρτίου 1826 και του Μάιου 1832.

Περιγραφή
---------

Η έμπροσθεν όψη του μεταλλίου εικονίζει το πορτραίτο του Τσάρου σε δεξί προφίλ. Υπεράνω της κεφαλής του λάμπει ο θεϊκός οφθαλμός. Η όπισθεν όψη φέρει την δαφνοστεφανωμένη κυριλλική επιγραφή «Για την εισβολή στο Παρίσι στις 19 Μαρτίου 1814».

Τρόπος χρήσης
-------------

Το μετάλλιο φέρονταν στο αριστερό στήθος.

Βιβλιογραφία
------------

* North Ludlow Beamish: *History of the King's German legion*.