recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Χαρμίδης**, υιός του Γλαύκωνα, ήταν Αθηναίος πολιτικός ο οποίος δραστηριοποιήθηκε κατά την διάρκεια του 5ου αιώνα π.Χ. Θείος του Πλάτωνα, ο Χαρμίδης εμφανίζεται στον πλατωνικό διάλογο που φέρει το όνομά του (*Χαρμίδης*), στον *Πρωταγόρα*, καθώς και το *Συμπόσιο*, ενώ, επίσης, εμφανίζεται στο *Συμποσίο*, στα *Απομνημονεύματα*, καθώς και τα *Ελληνικά* του Ξενοφώντα. Ευκατάστατο ορφανό τέκνο το οποίο ανετράφη από τον πρώτο του εξάδελφο Κριτία, η περιουσία του δημεύτηκε κατόπιν της ανάμειξής του στην ιεροσυλία των Ελευσινίων Μυστηρίων το 415 π.Χ. Κατατάσσεται, συνήθως, ως ένας εκ των Τριάκοντα Τυράννων οι οποίοι διακυβέρνησαν την Αθήνα μετά την ήττα της στον Πελοποννησιακό Πόλεμο, ωστόσο τα ανευρεθέντα μέχρις στιγμής ευρήματα επιτρέπουν μόνον να του αποδοθεί το γεγονός πως επρόκειτο για ένα εκ των δέκα προσώπων τα οποία είχαν οριστεί από τους Τριάκοντα για την διακυβέρνηση του Πειραιά. Σκοτώθηκε κατά την διάρκεια της Μάχης της Μουνιχίας το 403 π.Χ. όταν οι Δημοκρατικοί επέστρεψαν στην Αθήνα.

Ο συγκεκριμένος Χαρμίδης πιθανώς να μην επρόκειτο για το ίδιο πρόσωπο με τον πατέρα του σημαντικού Αθηναίου γλύπτη Φειδία, ο οποίος ονομαζόταν, επίσης, Χαρμίδης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Debra Nails, *The People of Plato* (Indianapolis: Hackett, 2002), 90–94.
2. ↑  Πλ. *Χαρμ*, σε όλη την έκταση, Πλ. *Πρωτ.* 315α, Πλ. *Συμ*. 222β, Ξεν. *Συμπ*. σε όλη την έκταση, Ξεν. *Απ*. 3.6.1, 3.7, Ξεν. *Ελλ*. 2.4.19.
3. ↑  Nails, *People of Plato*, 237.
Το **Βάισκούγκελ** ή **Βάισκόγκελ** (γερμ. *Weißkugel* ή *Weißkogel*, ιταλ. *Palla Bianca*) είναι το δεύτερο σε ύψος βουνό των Άλπεων Έτσταλ και το τρίτο υψηλότερο βουνό της Αυστρίας μετά το Γκροσγκλόκνερ και το Βίλτσπίτσε, καθώς έχει μέγιστο υψόμετρο 3.739 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, βρίσκεται ωστόσο στα σύνορα Αυστρίας-Ιταλίας. Οι πλαγιές του έχουν πολλούς μικρούς παγετώνες. Η ευκολότερη διαδρομή για την αναρρίχησή του είναι από τη νότια πλευρά του.

Ως πρώτη άνοδος στην κορυφή του θεωρείται γενικώς εκείνη του Βιεννέζου αλπινιστή Γιόζεφ Άντον Σπεχτ (*Joseph Anton Specht*) με οδηγούς τους Νίκοντεμ και Λέαντερ Κλοτς από το Βεντ το 1861. Ωστόσο, προσωπικές σημειώσεις του Αρχιδούκα Ιωάννη της Αυστρίας σχετικώς με την εκδρομή του από το Βεντ στο Σναλς το 1846, που δημοσιοποιήθηκαν το 1903, υποδεικνύουν ότι οι ορεινοί οδηγοί του, οι Γιόχαν Γκούρσλερ και Γιόζεφ Βάιτχαλμ (*Gurschler* & *Weitthalm*) από το Σναλς, είχαν φθάσει στην κορυφή του Βάισκούγκελ το προηγούμενο καλοκαίρι, δηλαδή το έτος 1845.

Σύμφωνα με τον Βρετανό εκδότη του *Alpine Journal* Ντάγκλας Φρέσφηλντ, το Βάισκούγκελ προσφέρει μια από τις καλύτερες θέες σε ολόκληρο το Τυρόλο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hanspaul Menara και Hannsjörg Hager: *Berge und Bergsteiger: Alpingeschichte Südtirols*, Verlagsanstalt Athesia, 1994, σσ. 55-57
2. ↑  «Weisskugel / Palla Bianca». *Summitpost.org*. Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2016.
Ο **Βάιος Παγκουρέλης** (1946-1998) ήταν θεατρικός κριτικός.

Βίος
----

Ο **Βάιος Παγκουρέλης** γεννήθηκε στην Αθήνα το 1946 και σπούδασε φυσική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Από νεαρή ηλικία εκδήλωσε το ενδιαφέρον του για το θέατρο. Ξεκίνησε από το χώρο του πολιτιστικού ρεπορτάζ στις εφημερίδες Βραδυνή, Ναυτεμπορική, Το Βήμα, Διαβάζω, ενώ έγραφε θεατρική κριτική στον Ελεύθερο τύπο. Υπήρξε μέλος του Δ.Σ. του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού, μέλος του Ελληνικού Κέντρου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου, της Ένωσης Θεατρικών κριτικών. Δίδαξε στη δραματική σχολη του Πειραϊκού Συνδέσμου και στο τμήμα Θεάτρου του στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Συνεργάστηκε με την Ελληνική Ραδιοφωνίαως υπεύθυνος του αρχείου με τα ραδιοφωνικά θεατρικά έργα. Σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα στις 29 Απριλίου του 1998.

Συγγραφικό έργο
---------------

Ο Παγκουρέλης συνέθεσε μια σείρα από κείμενα τα οποία παρουσιάστηκαν το 1992 στα πλαίσια των εκδηλώσεων της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης στην Αμβέρσα, με τίτλο *Μεταμορφώσεις* και μια άλλη σύνθεση με τίτλο *Τρεις τρελοί και δύο ανόητοι παίρνουν χαιρετίσματα από τον κύριο Ουίλιαμ* βασιασμένο στους τρελούς των Σαίξπηρικών έργων *Δωδεκάτη νύχτα*, *Άμλετ* και *Βασιλιάς Ληρ*.

* *Υποβολείο*, εκδ. Βιβλιοπώλειο της Εστίας (συλλογή θεατρικών δοκιμίων)

Παραπομπές
----------

1. 1 2  data.nlg.gr/resource/authority/record26047.
2. ↑  Γιώργος Γαλάντης, «εις μνήμην.Βάιος Παγκουρέλης: Ο φίλος και συνεργάτης (1946-1998),Διαβάζω,τ/χ.386 (Ιούνιος 1998), σελ.14
3. ↑  Γιώργος Γαλάντης, «εις μνήμην.Βάιος Παγκουρέλης: Ο φίλος και συνεργάτης (1946-1998),Διαβάζω,τ/χ.386 (Ιούνιος 1998), σελ.14

Πηγές
-----

* Γιώργος Γαλάντης, «εις μνήμην.Βάιος Παγκουρέλης: Ο φίλος και συνεργάτης (1946-1998),Διαβάζω,τ/χ.386 (Ιούνιος 1998), σελ.14 »

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **ΕΒΕ**: 26047

 |

 |
Ο **Γιόνας Ρένκσε** (Jonas Renkse) είναι Σουηδικής καταγωγής οργανοπαίκτης, τραγουδιστής, συνθέτης και στιχουργός. Έχει υπάρξει συνιδρυτής στις μπάντες Katatonia , October TIdes (έχει αποχωρήσει) και Bloodbath. Στους Katatonia και στους October Tides ήταν για χρόνια ντράμερ και τραγουδιστής, μέχρι που αποφάσισε να αφοσιωθεί αποκλειστικά στο δεύτερο, ενώ στους Bloodbath είναι μπασίστας και κάνει και τι δεύτερες φωνές.

Γενικές Πληροφορίες
-------------------

Ο Γιόνας γεννήθηκε στις 19 Μαΐου του 1975 στη Στοκχόλμη της Σουηδίας. Είχε πολύ καλή παιδική ηλικία. Οι γονείς του ήταν ιδιαίτερα υποστηρικτικοί ως προς την μουσική του ενασχόληση και βρισκόντουσαν δίπλα του σε κάθε βήμα που έκανε. Εκτός από την μουσική αγαπούσε το διάβασμα και την ζωγραφική. Η πρώτη του επαγγελματική κίνηση στο χώρο της μουσικής ήταν η απόπειρα δημιουργίας του συγκροτήματος των Katatonia το 1991, ενώ αργότερα συμμετείχε στην ίδρυση των October tides το 1995 αλλά και στους Bloodbath. Έμπνευση για αυτόν αποτελούν βιβλία, ταινίες τρόμου και παλαιότεροι μουσικοί δίσκοι. Ο ίδιος έχει δηλώσει ότι για να συγγράψει κάτι καινούργιο είτε στίχους, είτε μουσική απομονώνεται σε ένα σκοτεινό δωμάτιο υπό το φως μόνο ενός κεριού για να μην αποσπάται. Επιπλέον, έχει δηλώσει ότι οι καταθλιπτικοί στίχοι και το μελαγχολικό ύφος της κύριας μπάντας του, δηλαδή των Katatonia, τον εκφράζουν πλήρως και δεν απέχουν πολύ από τον καθημερινό Jonas. Επίσης έχει αποκαλύψει ότι λόγω της λατρείας του για το διάβασμα γράφει και ο ίδιος κάποιες μικρές ιστορίες που διαμοιράζει σε φίλους και αργότερα θα ήθελε να κάνει κάποια πιο σοβαρή δουλειά στον χώρο της συγγραφής βιβλίων.

Προσωπική Ζωή
-------------

Έχει δύο παιδιά και έχει πολύ φιλική σχέση με τους τραγουδιστές Μίκαελ Όκερφελντ και Στίβεν Γουίλσον.

Δισκογραφία
-----------

### Με τους Katatonia

1. Dance of December Souls (1993)
2. Brave Mureder Day (1996)
3. Discouraged Ones (1998)
4. Tonight's Decision (1999)
5. Last Fair Deal Gone Down (2001)
6. Viva Emptiness (2003)
7. The Great Cold Distance (2006)
8. Night Is The New Day (2009)
9. Dead End Kings (2012)
10. Dethroned And Uncrowned (2013)
11. The Fall Of Hearts (2016)

### Με τους October Tides

1. Rain Without End (1997)
2. Grey Dawn (1999)

### Με τους Bloodbath

1. Breeding Death (2000)
2. Ressurection Through Carnage (2002)
3. Nightmares Made Flesh (2004)
4. Unblessing The Purity (2008)
5. The Fathomless Mastery (2008)
6. Grand Morbid Funeral (2014)

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Interview with Katatonia's Jonas Renkse: Living in Darkness».
2. ↑  «BLOODBATH Confirmed For U.K.'s BLOODSTOCK Festival». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Φεβρουαρίου 2010. CS1 maint: Unfit url (link)
3. 1 2  «Interviewing Katatonia - Jonas Renkse: I want to believe in ghosts».
4. ↑  «Interview: Jonas Renkse (Katatonia)».
5. ↑  «Discogs-Katatonia».

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 306322683
* **Europeana**: agent/base/77948
* ISNI: 0000 0004 0688 0483
* BNF: cb167370684 (data)
* MusicBrainz: d3ad2187-063a-44ad-9f72-97a9ba8cab56

 |

 |
**Χίος V (Αρματαγωγό) / 35, L-195**

Πρώην ‘LST 35’.

Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘USA – Dravo Corp. West Yard, Neville Island, Pittsburgh, Pa’. Καθελκύστηκε το 1943. Στην ενέργεια από τις 6 Μαρτίου 1943.

Ομοίου τύπου πλοία ‘Λήμνος ΙΙ’, ‘Λέσβος ΙΙΙ’ , ‘Χίος V’ και ‘ Σάμος IV ’

Εκτόπισμα : 1625/4080 ΤΝ – Διαστάσεις: 328Χ50Χ14 πόδια. – Ταχύτητα : 11 κόμβοι. – Πρόωση : Ντίζελ. – Οπλισμός : 1 πυροβόλο 3’’ / 50 και 6 πυροβόλα 20 χιλιοστών. Παρελήφθη στις 9 Αυγούστου 1943. Συμμετείχε στις αποβατικές επιχειρήσεις του ΑΝΤΖΙΟ και της Νότιας Γαλλίας. Μέχρι το 1971 στην ενεργεία λίγο αργότερα σε κατάσταση εφεδρείας. Το 1974 επανήλθε στην ενεργεία και παροπλίστηκε οριστικά στις 10 Μαΐου 1977.
Ο **Δαμόστρατος**, γιός του Αντίλα, θεωρείται συγγραφέας ενός επιγράμματος στην Ελληνική Ανθολογία (στον Στέφανο του Μελέαγρου) με τον τίτλο *Δαμοστράτου ἀνάθημα ταῖς νύμφαις* όπου περιγράφονται αναθηματικές προσφορές ξύλινων αγαλματιδίων και δέρματα ζώων προς τις Ναϊάδες, αλλά το κατά πόσο ήταν ο ίδιος ο συγγραφέας ή το άτομο στο οποίο αφιερώνεται το ανάθημα στις νύμφες είναι ασαφές.

Ο λόγιος του 18ου αιώνα Γιόχαν Γιάκομπ Ράισκε (*Johann Jakob Reiske*) θεώρησε πως μπορεί να πρόκειται για τον Δημόστρατο, Ρωμαίο γερουσιαστή ο οποίος έζησε τον 1ο αιώνα μ.Χ. ο οποίος έγραψε ένα ποιήμα σχετικά με την αλιεία με τίτλο *ἁλιευτικά* και το οποίο αναφέρεται συχνά από τους αρχαίους συγγραφείς, ωστόσο έζησε τον 1ο αιώνα μ.Χ. σε αντίθεση με τον επιγραμματοποιό Μελέαγρο που έζησε τον 1ο αιώνα π.Χ. και συμπεριέλαβε τον Δαμόστρατο στον *Στέφανο*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Virtual International Authority File*. OCLC. Dublin. 10236135. Ανακτήθηκε στις 25  Μαΐου 2018.
2. ↑  (Αγγλικά) «(Damostratus) I. Authors and Works, Henry George Liddell; Robert Scott 1940, A Greek-English Lexicon». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Αυγούστου 2016.
3. ↑  (Αγγλικά) Damostratus - Degani, Enzo (Bologna). "Damostratus."
4. 1 2  (Αγγλικά) Damo'stratus, A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology - perseus.tufts.edu
5. ↑  (Αγγλικά) Damostratus Epigrammaticus 1. Jh. v. Chr - Perseus Catalog

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 10236135
* ISNI: 0000 0003 7145 9751
* GND: 102389888

 |

 |
Το **Χίντι ρούσι μπάι μπάι** (χίντι: हिंदी रूसी भाई भाई, ρωσικά: Хинди руси бхай бхай‎, οι τελευταίες λέξεις γράφονται επίσης λανθασμένα ως *пхай пхай* ("πχάι πχάι")—"οι Ινδοί και Ρώσοι είναι αδέρφια") είναι Σοβιετικό πολιτικό σύνθημα που χρησιμοποιήθηκε επίσης στην Ινδία το 1950—1980 και υποστηριζόταν επίσημα και στις δύο χώρες. Κηρύχτηκε από τον Νικίτα Χρουστσόφ σε μια συνάντηση στο Μπανγκαλόρ στις 26 Νοεμβρίου του 1955.

Προηγουμένως υπήρχε επίσης ένα ίσο σύνθημα στην Ινδία: "χίντι τσίνι μπάι μπάι" (हिंदी चीनी भाई भाई) , για την κήρυξη της αδελφοσύνης μεταξύ Ινδών και Κινέζων κατά τη διάρκεια της ειρηνικής περιόδου των διμερών σχέσεων 1954-1962 ("πάντσα σίλα") όπου η περίοδος έληξε με το Σινο-Ινδικό Πόλεμο. Στην ΕΣΣΔ υπήρχε ένα σύνθημα: "οι Ρώσοι και οι Κινέζοι είναι αδέρφια για πάντα" στο τραγούδι "Μόσχα—Πεκίνο" του 1949, που επίσης έληξε κατά τη κυβέρνηση του Χρουστσόφ.

Το σύνθημα χρησιμοποιήθηκε στη Σοβιετική λογοτεχνία, ιδιαίτερα στο βιβλίο "Ηλικιωμένος Άνδρας Χοτταμπίτς" από τον Λάζαρ Λάγκιν και την αντίστοιχη ταινία. Επίσης αναφέρεται σε ένα βιβλίο "Να είσαι έτοιμος, Μεγαλειότατε" από τον Λεβ Κασσίλ. Η χρήση επίσης συνέχισε στην μετασοβιετική εποχή, ιδιαίτερα στην Ταινία Υποσχό με τον Ελντάρ Ριαζάνοφ.

Η λέξη μπάι στα Χίντι σημαίνει "αδελφός" και ετυμολογικά αντιστοιχεί στη ρωσική λέξη *брат* ("μπρατ", προέρχονται και τα δύο από την Σανσκριτική λέξη *bhrātṛ* (भ्रातृ)). Υπάρχουν επίσης αντίστοιχες λέξεις σε άλλες Ινδο-Ευρωπαϊκές γλώσσες: brother στα αγγλικά, *frāter* στα λατινικά, *φράτηρ* στα ελληνικά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Anand, Aanchal (19 Αυγούστου 2011). «Hindi-Russi Bhai Bhai: Celebrating 40 years of the Friendship Treaty».
2. ↑  «In India- Formed, the National Preparatory Committee for the XIX World Festival of Youth and Students in Russia – BRICS International Forum». *www.bricsforum.in*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2018.
3. ↑  «r/PropagandaPosters - Soviet Poster in Russian and Hindi Saying "Hindi rusi bhai bhai" Translation- "Russians and Indians are brothers" Post 1962». *reddit*.
4. ↑  (Ρωσικά) Давно.ру
5. ↑  Bakshi, S. R. (1 Ιανουαρίου 1994). «Indian Freedom Fighters: Struggle for Independence». Anmol.
6. ↑  (Ρωσικά) Серов, Вадим. Энциклопедический словарь крылатых слов и выражений. «Локид-Пресс», 2003.
7. ↑  (Ρωσικά) Л. Лагин. Старик Хоттабыч
8. ↑  «भ्रातृ - Wiktionary». *en.wiktionary.org*.
Γλυπτά του Δαμοφώντα από τον ναό της Δέσποινας στην Λυκόσουρα, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών
Ο **Δαμοφών** (αρχ.ελληνικά: Δαμοφῶν, 5ος αιώνας π.Χ.) ήταν γλύπτης με καταγωγή από την Μεσσηνία. Η ακριβής χρονολόγηση του είναι αβέβαιη, και κυμαίνεται από τα μέσα του 5ου αιώνα π.Χ. έως και τον 2ο αιώνα π.Χ.. Το πιο διάσημο έργο του ήταν στο Αίγιο της Αχαΐας, και ήταν το γλυπτό της Ειλείθυιας (*Λουκίνα* στα λατινικά) όπου το πρόσωπο και τα δάχτυλα χεριών και ποδιών ήταν από μάρμαρο και το υπόλοιπο σώμα από ξύλο. Άλλα γλυπτά τα οποία είχε δημιουργήσει ήταν αγάλματα της Υγείας και του Ασκληπιού τα οποία είχαν επιγραφή του ονόματος του στη βάση τους, μαρμάρινο άγαλμα της Μεγάλης Μητέρας στην Μεσσηνία, άγαλμα της Αρτέμιδος Λαφρίας, κολοσσιαία κεφαλή του τιτάνα Άνυτου, και αρκετά άλλα αγάλματα στον ναό του Ασκληπιού. Στην Μεγαλόπολη επίσης υπήρχαν γλυπτά του με ξύλινο σώμα και μαρμάρινο πρόσωπο και άκρα, καθώς και ένα μεγάλο σύμπλεγμα γλυπτών της Δέσποινας και της Δήμητρας καθισμένης σε θρόνο. Αναφέρεται πως ανέλαβε εργασίες συντήρησης στο άγαλμα του Ολυμπίου Διός στην Ολυμπία, καθώς οι ελεφάντινες πλάκες του είχαν χαλαρώσει.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Union List of Artist Names*. 17  Νοεμβρίου 2010. 500099079. Ανακτήθηκε στις 22  Μαΐου 2021.
2. ↑  «A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology, Da'mophon». *www.perseus.tufts.edu*. Ανακτήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2017.
3. ↑  «Damophon». *1911 Encyclopædia Britannica* **Volume 7**. .
4. ↑  Παυσανίας. «Ἐλλάδος περιήγησης». perseus.tufts.edu. σελ. 4.31.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 96413465
* **Europeana**: agent/base/156777
* GND: 119554828
* ULAN: 500099079

 |

 |
Ο **Γιόος ντε Μπέερ** (Joos de Beerdied 1591) ήταν πρώιμος Ολλανδός ζωγράφος από την Ουτρέχτη.

Βίος
----

Σύμφωνα με τον ζωγράφο, ποιητή και ιστορικό της τέχνης Κάρελ φαν Μάντερ (17ος αιώνας) ο Γιόος ντε Μπέερ ήταν μαθητής του Φρανς Φλόρις (Frans Floris) στην Αμβέρσα, αλλά αργότερα επέστρεψε στη γενέθλια πόλη του και έγινε δάσκαλος των επίσης ζωγράφων Άμπραχαμ Μπλούμαερτ (Abraham Bloemaert) και Γιοάχιμ Βτεβάελ (Joachim Wtewael)

Με τον Άντονι Μπλόκλαντ φαν Μόντφοορτ (Anthonie Blocklandt van Montfoort), ο οποίος συμμαθήτευσε με τον Φρανς Φλόρις, είναι γνωστός ως ιδρυτής της σχολής ζωγραφικής της Ουτρέχτης, η οποία ξεκίνησε περί το 1590. Ο φαν Μάντερ αναφέρει ότι ο ντε Μπέερ είχε πολλούς πινακες του Μπλόκλαντ στο εργαστήριό του, τους οποίους αντέγραψε ο νεαρός Μπλούμαερτ.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων

Παραπομπές
----------

1. 1 2  rkd.nl/explore/artists/5817. Ανακτήθηκε στις 15  Οκτωβρίου 2016.
2. ↑  www.vondel.humanities.uva.nl/ecartico/persons/820.
3. ↑  Joos de Beer[*νεκρός σύνδεσμος*] in the RKD
4. ↑  (Ολλανδικά) Joos de Beer, in Frans Floris biography in Karel van Mander's *Schilderboeck*, 1604, courtesy of the Digital library for Dutch literature
5. ↑  (Ολλανδικά) Joos de Beer, in Abraham Bloemaert biography by Van Mander
6. ↑  (Ολλανδικά) Joos de Beer, in Joachim Wtewael biography by Van Mander

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **Europeana**: agent/base/37609
* BPN: 07235119
* RKD: 5817

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Ζωγραφική
 |

 |
Οι ψηφοφόροι πρέπει να κατατάξουν τους υποψήφιους κατά σειρά προτίμησης, συμπληρώνοντας αριθμούς δίπλα στα ονόματά τους.
Η **ψήφος με σειρά προτίμησης** (αγγλικά: Ranked voting) είναι ένα σύστημα ψηφοφορίας στο οποίο οι εκλογείς πρέπει να κατατάξουν τους υποψήφιους κατά σειρά προτίμησης, π.χ. 1ος, 2ος, 3ος, κ.ο.κ. Δηλαδή, διαφέρει από την βασική ψήφο με σταυροδοσία. Για τη διεξαγωγή της ψηφοφορίας χρησιμοποιούνται ενιαία ψηφοδέλτια, στα οποία ο εκλογέας πρέπει να δηλώσει την προτίμησή του για τους υποψηφίους, με αφετηρία τον αριθμό 1. Με τον αριθμό ένα (1) δηλώνεται από τον εκλογέα η πρώτη προτίμηση του, με τον αριθμό δύο (2) η δεύτερη, και με τους επόμενους διαδοχικούς και συνεχόμενους ακέραιους αριθμούς η αντίστοιχη προτίμηση του. Εναλλακτικοί όροι που χρησιμοποιούνται για να περιγράφουν αυτό το σύστημα ψηφοφορίας είναι «προτιμησιακή» ή «ταξινομική». 

Όσον αφορά τη μορφή του ψηφοδελτίου και τον τρόπο συμπλήρωσής του υπάρχουν ποικίλες εκδοχές. 

Η προτιμησιακή ψηφοφορία εφαρμόζεται σε πολλά εκλογικά συστήματα, όπως στη μεταφερόμενη μονοσταυρία, στην εναλλακτική ψήφο, στο σύστημα Κοντορσέ και το σύστημα Μπορντά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ». *www.dsanet.gr*. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2020.
2. ↑  Toplak, Jurij (2017). «Preferential Voting: Definition and Classification». *Lex Localis – Journal of Local Self-Government* **15** (4): 737–761. doi:10.4335/15.4.737-761(2017).
3. ↑  Toplak, Jurij (2006). «The parliamentary election in Slovenia, October 2004». *Electoral Studies* **25** (4): 825–831. doi:10.1016/j.electstud.2005.12.006.
4. ↑  «Εκλογικά συστήματα» (PDF).
5. ↑  «Από τη μέθοδο του Μαρκησίου του Condorcet στην εκλογή του Συμβουλίου» (PDF).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85106272

 |

 |
Η **Χάφσα μπιντ Ουμάρ** (αραβικά: **حفصة بنت عمر** ‎) (605-665) ήταν μια σύζυγος του προφήτη Μωάμεθ και ήταν η Μητέρα των Πιστών.

Η Χάφσα ήταν κόρη του Ουμάρ ιμπν αλ-Χαττάμπ και της Ζαινάμπ μπιντ Μαζούν. Γεννήθηκε όταν οι Κουραϊσίτες έχτιζαν την Καάμπα, πέντε χρόνια πριν ο Μωάμεθ γίνει προφήτης, δηλαδή το 605.

Παντρεύτηκε το Χουναΐς ιμπν Χουντχάιφα αλλά έγινε η χήρα του τον Αύγουστο του 624.

Όταν η Χάφσα ολοκλήρωσε την περίοδο υπομονής της, ο πατέρας της Ουμάρ της πρόσφερε το χέρι της στον Οθμάν ιμπν Αφφάν και μετά στον Αμπού Μπακρ αλλά και οι δύο την απέρριψαν. Ο Μωάμεθ την παντρεύτηκε στον ισλαμικό μήνα Σααμπάν 3 ε.Ε. (τέλη Ιανουαρίου ή αρχές Φεβρουαρίου 625).

Πέθανε στο μήνα Σααμπάν του έτους 45 ε.Ε. δηλαδή τον Οκτώβριο ή τον Νοέμβριο του 665. Τάφηκε στο Τζαννάτ-Ουλ-Μπακί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μουχάμαντ ιμπν Σαάντ, *Tabaqat* vol. 3.
2. ↑  Ιμπν Σαάντ/Μπιούλεϊ vol. 8 p. 60.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 176968919
* LCCN: nr2001039554
* ISNI: 0000 0003 5609 8222
* GND: 128645156

 |

 |
Ο **Χέιτι Τάλβικ** (εσθονικά: *Heiti Talvik*, 9 Νοεμβρίου 1904 - Ιούλιος 1947) ήταν Εσθονός ποιητής και σύζυγος της λογοτέχνιδας Μπέτι Άλβερ.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1904 στο Τάρτου της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (σήμερα ανήκει στην Εσθονία) και ήταν ένα από τα τρία παιδιά αστικής οικογένειας, ενώ ανάδοχός του ήταν η Φινλανδή συγγραφέας Άινο Κάλας. Παρακολούθησε μαθήματα στο Γυμνάσιο Ούγκο Τρέφνερ χωρίς όμως να ολοκληρώσει τη φοίτησή του, την οποία διέκοψε το 1921 για να εργαστεί στα ορυχεία της Κόχτλα - Γιάρβα. 

Ταυτόχρονα έγραψε μερικά ποιήματα τα οποία δημοσιεύτηκαν σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά με κυριότερο τη Δημιουργία (εσθονικά: *Looming*) κατά το 1924. Ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του το 1926 στο νυχτερινό σχολείο του Πάρνου και στη συνέχεια εισήχθη στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου του Τάρτου αποφοιτώντας - με αρκετή καθυστέρηση λόγω προσωπικών επιλογών αλλά και στρατιωτικών υποχρεώσεων - το 1936. 

Κατά τα φοιτητικά του χρόνια συνδέθηκε με τη λογοτεχνική ομάδα των *Προφητών*, μέσα από την οποία γνωρίστηκε με την Μπέτι Άλβερ, την οποία παντρεύτηκε το 1937. Το 1934 εκδόθηκε η πρώτη του ποιητική ποιητική συλλογή υπό τον τίτλο *Πυρετός* (εσθ:*Palavik*) και τρία χρόνια αργότερα ακολούθησε η *Μέρα της Κρίσεως* (εσθ:*Kohtupäev*). 

Μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και την οριστική προσάρτηση της Εσθονίας στη Σοβιετική Ένωση, συμπεριλήφθηκε στους εξέχοντες ποιητές της δεκαετίας του 1930 που λόγω της αυξημένης επιρροής τους διώχτηκαν από το νέο καθεστώς. Συγκεκριμένα, συνελήφθη το 1945 από τη NKVD και εξορίστηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης της ρωσικής περιφέρειας Τιουμέν όπου πέθανε τον Ιούλιο του 1947 σε νοσοκομείο της περιοχής εξαιτίας σοβαρών προβλημάτων υγείας που ανέκυψαν κατά τη διάρκεια του εκτοπισμού του. Η τοποθεσία της ταφής του παραμένει άγνωστη.

Αποτίμηση
---------

Ο Τάλβικ αναφέρεται ως ένας από τους σημαντικότερους λογοτέχνες της περίοδου του που διακρινόταν για τις γνώσεις και τον θαυμασμό του γύρω από την παγκόσμια και κλασική λογοτεχνία. Αναφέρεται ως ποιητικό πνεύμα με κύρια χαρακτηριστικά του τον ιδεαλισμό και το ειρωνικό στοιχείο. Κυριότερες επιρροές του ήταν αρχικά οι Γάλλοι ποιητές Σαρλ Μπωντλαίρ και Φρανσουά Βιλόν και έπειτα οι Ρώσοι Πούσκιν και Αλεξάντρ Μπλοκ.

Εργογραφία
----------

* *Πυρετός* (1934)
* *Η Μέρα της Κρίσεως* (1937)

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Süvalep, Ele. «Soothsayer, Mother-of-Song, 'Divine Hooligan' - Betti Alver». *elm.estinst.ee* (στα Αγγλικά). Estonian Literary Magazine. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2017.
2. 1 2 3 4 5 6 7  «Heiti Talvik». *sisu.ut.ee* (στα Αγγλικά). Estonian Writers Online Dictionary - Tartu Ülikool. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2017.
3. ↑  Marcel Cornis-Pope, John Neubauer (επιμ.), *History of the Literary Cultures of East-Central Europe. Junctures and disjunctures in the 19th and 20th centuries*, Volume III, John Benjamins Publishing, 2007, σελ. 86 - 87.
Το ***Χάνιμπαλ, το ξύπνημα του Κακού*** *(Hannibal Rising)* είναι μυθιστόρημα (ψυχολογικό θρίλερ) του αμερικανού μυθιστοριογράφου Τόμας Χάρις που εκδόθηκε τον Δεκέμβριο του 2006. 

Το μυθιστόρημα αναφέρεται στην παιδική και νεανική ηλικία του πρωταγωνιστή του, αλλά και πρωταγωνιστή και των υπόλοιπων βιβλίων του Χάρις, του διαβόητου ψυχίατρου-κανίβαλου και κατά συρροήν δολοφόνου *Χάνιμπαλ Λέκτερ*. Παράλληλα σχεδόν με το βιβλίο ο Χάρις έγραψε και το σενάριο για την κινηματογραφική διασκευή του που κυκλοφόρησε με τον ίδιο τίτλο *"Hannibal Rising"*, (ελληνικός τίτλος *«Χάνιμπαλ: Η Αρχή*») το 2007.

Στην Ελλάδα το βιβλίο κυκλοφόρησε το 2007. (ISBN 978-960-450-887-7).

Περίληψη
--------

Ο Χάνιμπαλ Λέκτερ ήταν ο όγδοος στη σειρά απόγονος του Χάνιμπαλ του Βλοσυρού (ευγενή της Λιθουανίας) που έχτισε και τον πύργο της οικογένειας Λέκτερ. Με την έναρξη της Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα (της γερμανικής επίθεσης στην ανατολική Ευρώπη) το 1941, η οικογένεια θα εγκαταλείψει τον πύργο, για να βρει καταφύγιο σε ένα απομονωμένο κυνηγετικό περίπτερο στο δάσος. Εκεί θα ζήσει τριάμισι χρόνια, πριν αφανιστεί. Οι γονείς και οι υπηρέτες σκοτώνονται κατά τη διάρκεια της τελευταίας γερμανικής επίθεσης, ενώ τα δυο αδέρφια (ο οχτάχρονος Χάνιμπαλ και η αδερφή του Μίσα), θα πέσουν στα χέρια Λιθουανών δολοφόνων και πλιατσικολόγων. Όταν ο σοβιετικός στρατός θα φτάσει στην περιοχή δεν θα βρεί παρά μόνο τον δεκάχρονο Χάνιμπαλ, σε κατάσταση μεταξύ ζωής και θανάτου. Οι σοβιετικοί θα στείλουν τον μικρό σε ένα ορφανοτροφείο (η αδερφή του ήταν θύμα κανιβαλισμού από τη μεριά των Λιθουανών), και εκεί θα τον ανακαλύψει ένας θείος του ζωγράφος, ο οποίος θα καταφέρει να τον πάρει μαζί του στο Παρίσι. Στο Παρίσι, θα σπουδάσει ιατρική και θα γνωρίσει τον έρωτα στο πρόσωπο της θείας του, της Λαίδη Μουρασάκι, αλλά άνθρωπος δεν θα ξαναγίνει ποτέ. Ο Λέκτερ θα εκδικηθεί τους δολοφόνους της αδερφής του - αφού και αυτοί είχαν καταφύγει στη Γαλλία. Αν και θα συλληφθεί από την αστυνομία, η έλλειψη αποδείξεων και το γεγονός ότι σκότωσε εγκληματίες πολέμου, δεν θα τον οδηγήσουν στη φυλακή, αλλά στις Η.Π.Α. όπου και θα εργαστεί στο νοσοκομείο Τζων Χόπκινς του Μέριλαντ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ανάλυση και κριτική του βιβλίου
* «Το τέλος του Χάνιμπαλ», άρθρο για την εμπορική αποτυχία βιβλίου και ταινίας στο

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Η σειρά **Χάνιμπαλ Λέκτερ** του Τόμας Χάρις |
| --- |
|  |
| Νουβέλες | 
* Ο Κόκκινος Δράκος
* Η Σιωπή των Αμνών
* Χάνιμπαλ
* Χάνιμπαλ, το ξύπνημα του Κακού
 |
|  |
| Ταινίες | 
* Ο Ανθρωποκυνηγός
* Η Σιωπή των Αμνών
* Χάνιμπαλ
* Ο Κόκκινος Δράκος
* Χάνιμπαλ: Η Αρχή
 |
|  |
| Τηλεόραση | 
* Χάνιμπαλ
 |
|  |
| Χαρακτήρες | 
* Χάνιμπαλ Λέκτερ
* Κλαρίς Στάρλινγκ
* Γουίλ Γκράχαμ
 |

 |
Ο **Δημήτριος Παπαγιαννούσης** (1750 - 1828) υπήρξε Μητροπολίτης Βελιγραδίου και Βουδαπέστης. Γεννήθηκε στα Σέρβια και ήταν γνωστός επίσης ως Πόποβιτς ή Ποποβίκης (το όνομα Πόποβιτς ήταν το πλέον συνηθισμένο «επίθεμα» των Ελλήνων μεταναστών στην Ουγγαρία). Εκπαιδεύτηκε στην Κοζάνη από τον Κύριλλο τον εξ Αγράφων και στη συνέχεια από τον Καλλίνικο Μπαρκόση τον οποίο και διαδέχθηκε στη Σχολή της Κοζάνης το 1777. Διεύθυνε τη Σχολή και δίδασκε ιδιωτικώς παιδιά ευπόρων οικογενειών. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Κοζάνη χήρεψε και αφήνοντας το διδασκαλικό του έργο ασχολήθηκε με τη θεολογία και ως ιερέας μετονομάσθηκε σε Διονύσιο. Το 1783 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Βελιγραδίου.

Στα 1789 και ενώ ο Αυστριακός στρατός υπο τον αρχηγό Λάουντον πολιορκούσε το Βελιγράδι, το οποίο κατείχαν οι Οθωμανοί, ο Παπαγανούσης «δια κατασκευασθεισών κλειδών των Πυλών και τη συνεργεία δέκα και επτά Κοζανιτών, μεθυσάντων τους φύλακας», παρέδωσε το Βελιγράδι στους Αυστριακούς. Με την πράξη του αυτή προσέλκυσε την εύνοια του αυτοκράτορα της Αυστροουγγαρίας Ιωσήφ του Β΄ και ανεδείχθη ο πρώτος Έλλην Ορθόδοξος Επίσκοπος Βούδας το 1790.

Στο τέλος του 17ου και στις αρχές του 18ου αιώνα αρχίζουν στην Ουγγαρία την εγκατάστασή τους Έλληνες έμποροι από τη Μακεδονία, ειδικότερα την Κοζάνη, τα Σέρβια και τη Σιάτιστα. Ο Μητροπολίτης Διονύσιος εγκαινιάζει το 1790 την εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Πέστη και κατόπιν παροτρύνσεώς του κτίζεται το 1789 στο Κάρκαγκ (Karcag) Ορθόδοξη εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο (το τέμπλο της τελείωσε το 1811).

Σύμφωνα με διάφορες μαρτυρίες ο Παπαγιαννούσης ήταν απλός και ήπιος στους τρόπους, ευγενέστατος και φιελεύσπλαχνος· είναι χαρακτηριστικό ότι δαπανούσε και μοίραζε το μισθό του στους άπορους και φτωχούς. Αφιέρωσε επίσης ολόκληρη την περιουσία του από βιβλία και άμφια στην Ελληνική Κοινότητα Πέστης, στο γραφείο της οποίας υπήρχε αναρτημένη η προσωπογραφία του μεχρι τις παραμονές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Άρθρα για τον Παπαγιαννούση υπάρχουν πολλά στα Αρχεία της Βιέννης και στην «Εφημερίδα» των Μαρκίδων Πούλιου, που εκδιδόνταν τότε στην Βιέννη.

Γιος του ήταν ο Χαρίσιος ή Χαρίτων o οποίος συνέταξε γραμματική με τίτλο «Νέος Λασκαρις» εκδοθείσα στην Πέστη το 1808. Εξέδιδε δε και την εφημερίδα «Ειδήσεις διά τα ανατολικά μέρη» στην Βιέννη από τις 2 Ιουλίου 1811 έως τα τέλη του 1811. Ο Χαρίσιος (αργότερα Ευφρόνιος) δώρισε τη βιβλιοθήκη του, η οποία αποτελούνταν από 600 τόμους μαζί με ένα αντίγραφο της χάρτας του Ρήγα Φεραίου, στη σχολή της Κοζάνης. Πέθανε το 1853 στο Ιάσιο της Μολδαβίας και η βιβλιοθήκη του βρίσκεται σήμερα στην Κοβεντάρειο Δημοτική Βιβλιοθήκη της Κοζάνης η οποία είναι η δεύτερη σε μέγεθος βιβλιοθήκη της Ελλάδας μετά αυτής των Αθηνών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Άρθρο Γ. Κορκά στην εφημερίδα «Πτολεμαίος», 21.06.2011[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Ιστοσελίδα της Κοβεντάρειου Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κοζάνης

Πηγές
-----

* «Συμβολή στην Ιστορία της Επαρχίας Σερβίων κατά την περίοδο 1350-1912», Αθανασίου Γ. Τσαρμανίδη, Μορφωτικός Ομιλος Σερβίων «Τα Κάστρα», Σέρβια 1995.
Το **πεπόνι χάνεϊντιου**, γνωστό και ως **μελοπέπονο**, είναι φρούτο της ποικιλίας muskmelon ή Cucumis melo της οικογένειας των κολοκυνθοειδών. Η ομάδα αυτή των Inodorus περιλαμβάνει το συγκεκριμένο πεπόνι αλλά και άλλα ανάμεικτα είδη πεπονιού και κολοκύθας.

Χαρακτηριστικά
--------------

Το πεπόνι χάνεϊντιου έχει στρογγυλό πως οβάλ σχήμα, με μήκος που συνήθως φτάνει τα 15-22 εκατοστά (5.9–8.7 ίντσες). Το βάρος του συνήθως κυμαίνεται μεταξύ 1.8 to 3.6 kg (4.0 to 7.9 λίμπρες). Η σάρκα του είναι συνήθως απαλό πράσινο χρώμα ενώ η λεία του φλούδα είναι συνήθως πρασινωπή ή κίτρινη. Όπως και τα περισσότερα φρούτα, το χάνεϊντιου έχει κουκούτσια. Το εσωτερικό τρώγεται συχνά ως επιδόρπιο και μπορείτε να το βρείτε στα σουπερμάρκετ όλου του κόσμου πλάι στο καρπούζι! Στην Καλιφόρνια το χάνεϊντιου ωριμάζει από τον Αύγουστο μέχρι τον Οκτώβριο. 
Το φρούτο καλλιεργείται καλύτερα σε ημίξηρο κλίμα και συλλέγεται βάση την ωρίμανσης και όχι του μεγέθους του. Η ωρίμανση μπορεί να είναι δύσκολο να παρατηρηθεί αλλά βασίζεται κυρίως στο χρώμα του φρούτου το οποίο κυμαίνεται από ασπροπράσινο (άγουρο) ως κίτρινο κρεμ (ώριμο). Η ποιότητα του πεπονιού καθορίζεται επίσης από το σφαιρικό του σχήμα και την επιφάνειά του η οποία δεν πρέπει να έχει οποιαδήποτε σημάδια. Ένα πεπόνι χάνεϊντιου θα πρέπει, ακόμα, να είναι πιο βαρύ από ότι μοιάζει για το μέγεθός του και να έχει μια κέρινη αίσθηση στο εξωτερικό – σε αντίθεση με άλλα φρούτα που έχουν χνουδωτή επιφάνεια. Το βάρος υποδηλώνει την ποσότητα του νερού που περιέχει και το εξωτερικό υποδηλώνει τον χρόνο που χρειάστηκε για να καλλιεργηθεί κατάλληλα.

### Προέλευση και εναλλακτικά ονόματα.

Χάνεϊντιου είναι το Αμερικάνικο όνομα της ποικιλίας White Antibes το οποίο καλλιεργείτε εδώ και πολλά χρόνια στην Νότια Γαλλία και την Αλγερία. 
Στην Κίνα τα χάνεϊντιου είναι γνωστά ως πεπόνια Μπαϊλάν. Είναι δημοφιλή στην περιοχή Λαντσόου, την πρωτεύουσα της επαρχίας Κανσού, μέρος της Βορειοδυτικής Κίνας. 
Σύμφωνα με πηγές από την Κίνα, το πεπόνι εισήχθη στην Κίνα από τον Αμερικανό Υπουργό Γεωργίας Χένρι Ουάλας ο οποίος δώρισε σπόρους πεπονιού στους ντόπιους κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του την δεκαετία του ’40 (1944 το πιο πιθανόν). Ως αποτέλεσμα το πεπόνι αναφέρεται και ως Ουάλας (Κινέζικα: 华莱士 - Hualaishi). 
Σε κάποια μέρη της Λατινικής Αμερικής και ιδιαίτερα στην Χιλή το συγκεκριμένο πεπόνι λέγεται και χαϊδευτικά πεπόνι-τόνος ("Melón tuna").
Ο **Βυζαντινο-Σασσανιδικός Πόλεμος του 440 μ.Χ.**  ήταν η σύντομη σύγκρουση της Βυζαντινής με την Σασσανιδική αυτοκρατορία. Ο λόγος για το σύντομο τέλος του ήταν, ότι οι νότιες ρωμαϊκές επαρχίες δέχονταν εισβολή από τους Βανδάλους, γεγονός που ανάγκασε τους Ρωμαίους να ζητήσουν το γρήγορο τέλος του πολέμου, για να επικεντρωθούν στην εισβολή των Βανδάλων. Οι Σασανίδες πληρώθηκαν επίσης κάποια χρήματα σε αντάλλαγμα για ειρήνη.

Ιστορία
-------

Η Σασανιδική και η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία είχαν συμφωνήσει από τη συνθήκη ειρήνης τους το 387, ότι και οι δύο ήταν υποχρεωμένες να συνεργαστούν για την άμυνα του Καυκάσου από τις νομαδικές επιθέσεις.  Οι Ρωμαίοι βοήθησαν στην άμυνα του Καυκάσου πληρώνοντας στους Πέρσες περίπου 500 λίβρες (226 κιλά) χρυσού σε ακανόνιστα διαστήματα.  Ενώ οι Ρωμαίοι έβλεπαν αυτή την πληρωμή ως πολιτικές επιδοτήσεις, οι Πέρσες την είδαν ως φόρο υποτέλειας, γεγονός που απέδειξε ότι η Ρώμη ήταν ο βουλευτής της Περσίας.  Η απροθυμία του Ρωμαίου αυτοκράτορα Θεοδόσιου Β΄ να συνεχίσει την πληρωμή, έκανε τον σάχη Γιαζντεγκέρντ/Ισδιγέρδη Β' να κηρύξει τον πόλεμο κατά των Ρωμαίων,   που είχε τελικά μικρή επιτυχία για κάθε πλευρά. 

Οι Ρωμαίοι αντιμετώπιζαν εισβολή στις νότιες επαρχίες τους από τους Βάνδαλους, με αποτέλεσμα ο Θεοδόσιος Β' να ζητήσει ειρήνη και να στείλει τον διοικητή του Ανατόλιο προσωπικά στο στρατόπεδο του Ισδιγέρδη Β'.  Στις διαπραγματεύσεις που ακολούθησαν το 440, και οι δύο αυτοκρατορίες υποσχέθηκαν να μην κτίσουν νέες οχυρώσεις στη Μεσοποταμία και ότι η Σασανιδική αυτοκρατορία θα έπαιρνε κάποια πληρωμή, για να προστατεύσει τον Καύκασο από επιδρομές.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2  Shayegan 2017, σελ. 809.
2. ↑  Payne 2015.
3. 1 2  Payne 2015, σελ. 298.
4. 1 2  Daryaee.
5. ↑  Frye 1983, σελ. 146.

Πηγές
-----

* Daryaee, Touraj. «Yazdegerd II». *Encyclopaedia Iranica*. .
* 
* Payne, Richard (2015). «The Reinvention of Iran: The Sasanian Empire and the Huns». Στο: Maas, Michael. *The Cambridge Companion to the Age of Attila*. Cambridge University Press. σελίδες 282–299. ISBN 978-1-107-63388-9.
* Shayegan, M. Rahim (2017). «Sasanian political ideology». Στο: Potts, Daniel T. *The Oxford Handbook of Ancient Iran*. Oxford University Press. σελίδες 1–1021. ISBN 9780190668662.
Η **Χέιλι Ουίλιαμς** (Hayley Nichole Williams, 27 Δεκεμβρίου 1988) είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια και στιχουργός, περισσότερο γνωστή ως η τραγουδίστρια του ροκ συγκροτήματος Paramore.

Γεννήθηκε και μεγαλωμένη στο Μισισίπι και μετακόμισε στο Τενεσί σε ηλικία 13 ετών αμέσως μετά το διαζύγιο των γονιών της το 2002. Το 2004, δημιούργησε τους Paramore μαζί με τους Τζος Φάρο, Ζακ Φάρο και Τζέρεμι Ντέιβις. Σήμερα το συγκρότημα αποτελείται από τους Χέιλι Ουίλιαμς, Ζακ Φάρο και Τέιλορ Γιορκ και έχει κυκλοφορήσει πέντε δίσκους : *All We Know Is Falling* (2005), *Riot!* (2007), *Brand New Eyes* (2009), *Paramore* (2013) και *After Laughter* (2017).

Πριν τους Paramore, η Ουίλιαμς έκανε σόλο καριέρα κατά την οποία ηχογράφησε το τραγούδι "Teenagers" για την ταινία *Jennifer's Body* (2009) ενώ έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως οι October Fall, The Chariot, Set Your Goals, Zedd και New Found Glory. Το 2010 συμμετείχε στο single "Airplanes" του B.o.B. το οποίο κατέκτησε την δεύτερη θέση στο *Billboard* Hot 100 των ΗΠΑ. Η συνέχεια αυτού του τραγουδιού, "Airplanes, Part II", είναι σε στίχους του B.o.B. και του Έμινεμ ενώ τα φωνητικά της Γουίλιαμς παραμένουν τα ίδια. Αυτή η συνεργασία κατέληξε σε υποψηφιότητα για Γκράμμυ Καλύτερης Ποπ Συνεργασίας.

Η Ουίλιαμς κυκλοφόρησε το πρώτο σόλο single, με τίτλο "Simmer", στις 22 Ιανουαρίου 2020. Την ίδια ημέρα ανακοίνωσε ότι ο πρώτος δίσκος, *Petals for Armor*, θα κυκλοφορούσε στις 8 Μαΐου 2020. Πριν την κυκλοφορία του δίσκου, κυκλοφόρησαν δυο τραγούδια με τίτλο *Petals for Armor I* και *II* που αποτελούν τα πρώτα 2/3 του δίσκου.

Άλλες συμμετοχές της Γουίλιαμς περιλαμβάνουν την διαδικτυακή σειρά *Kiss-Off*, με θέμα την μουσική και την ομορφιά, στο Popular TV που ξεκίνησε το 2015 και την εταιρεία με βαφές μαλλιών Good Dye Young, που ξεκίνησε το 2016.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 22  Νοεμβρίου 2019.
2. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2014.
3. ↑  (Αγγλικά) *Discogs*. 866071. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  *GeneaStar*. williamsh0.
5. ↑  blog.christianitytoday.com/ctliveblog/archives/2010/12/disgruntled\_roc.html.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Χέιλι Ουίλιαμς** |

* Hayley William's Αρχειοθετήθηκε 2012-02-07 στο Wayback Machine. Προφίλ στο Paramore.net

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 80222089
* **Europeana**: agent/base/95396
* LCCN: no2010094616
* ISNI: 0000 0000 8004 9576
* GND: 135495024
* BNF: cb16180032f (data)
* BIBSYS: 12037124
* MusicBrainz: b4b5b5a7-feff-47d0-9458-83d0d135a692

 |

 |
Το **Κάστρο Μεσημέριου-Κρίκου** (*ιταλικά : Castello Bizantino Simeri Crichi*) είναι Βυζαντινό κάστρο στην Ιταλία στην περιφέρεια της Καλαβρίας και στην κωμόπολη Μεσημέριον-Κρίκος, κοντά στο Καταντζάρο, στην επαρχία Καταντζάρο. Βρίσκεται ερειπωμένο σήμερα, χτισμένο στην άκρη ακρωτηρίου με μεγάλη ορατότητα στη θάλασσα.

Στην αρχαιότητα στην περιοχή βρίσκονταν δύο ελληνιστικές πόλεις, η *Μεσημέριον* και η *Κρίκος* όπου τον μεσαίωνα οι βυζαντινοί έχτισαν το κάστρο, άγνωστο πότε ακριβώς, κατά άλλους μεταξύ 1121 και 1198. Αρχικά ήταν κτισμένο σε τρείς βαθμίδες αλλά μετά την καταστροφή του 1704 ξανακτίστηκε σε μία βαθμίδα. Αναφέρεται το 1266 ότι πέρασε στην δικαιοδοσία της οικογένειας Ρούφο, εκτεταμένες καταστροφές έπαθε το 1482, ενώ ανακατασκευάστηκε πλήρως από τους Αραγόνες βασιλείς. Το 1783 καταστράφηκε πάλι απο σεισμό κι άλλαξε ιδιοκτήτη, Το 1905 κατέρρευσε η οροφή του και σήμερα ανήκει στον ομώνυμο δήμο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Castelli della Calabria
2. 1 2 3 4  «Simeri – Castello Bizantino». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2015.
3. 1 2 3  comune simericrichi
Η **Γκρενέιντα** (αγγλικά: Grenada) είναι πόλη στην κομητεία Γκρενέιντα του Μισισίπι των ΗΠΑ. Ο πληθυσμός της ήταν 13.092 κάτοικοι στην απογραφή του 2010. Αποτελεί έδρα της ομώνυμης κομητείας.

Ιστορία
-------

Η Γκρενέιντα ιδρύθηκε το 1836, μετά την ομοσπονδιακή απομάκρυνση του λαού Τσόκτο ο οποίος είχε από καιρό καταλάβει την περιοχή αυτήν. Ήταν το αποτέλεσμα της ένωσης των δύο παρακείμενων πόλεων (που χωρίζονται από τη σημερινή Οδό Λάιν) του Πίττσμπεργκ και της Τουλαχόμα, που ιδρύθηκαν, αντίστοιχα, από τους Φράνκλιν Πλάμμερ και Χάιραμ Ράννελς.

Φυσική γεωγραφία
----------------

Η Γκρενέιντα βρίσκεται στη νότια όχθη του ποταμού Γιαλομπούσα. Η Λίμνη Γκρενέιντα βρίσκεται σε μικρή απόσταση από την πόλη.

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των Ηνωμένων Πολιτειών, η πόλη εκτείνεται σε συνολική έκταση 77,6 τ.χλμ, εκ των οποίων το 0,03% είναι εσωτερικά ύδατα.

Δημογραφικά στοιχεία
--------------------

### Απογραφή 2010

Σύμφωνα με απογραφή που κατέστη στις 15 Μαρτίου 2010, βρίσκονταν 4.873 άτομα, 1.848 σπίτια και 1.367 οικογένειες στην πόλη. Η πληθυσμιακή κατανομή της πόλης είναι 79,0% Λευκοί, 11,3% Αφροαμερικανοί, 0,3% Ιθαγενείς Αμερικανοί, 5,2% Ασιάτες, 0,1% Νησιώτες του Ειρηνικού και 1,1% άλλες εθνοτικές ομάδες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 28754. Ανακτήθηκε στις 6  Αυγούστου 2018.
2. ↑  United States Census Bureau: «2016 U.S. Gazetteer Files» (Αγγλικά) United States Census Bureau. Ουάσινγκτον. 2016.
3. ↑  United States Census Bureau: «2010 U.S. Gazetteer Files» (Αγγλικά) United States Census Bureau. Ουάσινγκτον. 2010. Ανακτήθηκε στις 9  Ιουλίου 2020.
4. ↑  *Απογραφές των Ηνωμένων Πολιτειών 2020*. data.census.gov/cedsci/table?t=Populations+and+People&g=0100000US%2C%241600000&y=2020. Ανακτήθηκε στις 1  Ιανουαρίου 2022.
5. ↑  «Geographic Identifiers: 2010 Demographic Profile Data (G001): Grenada city, Mississippi». *American Factfinder*. U.S. Census Bureau. Ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2016. [*νεκρός σύνδεσμος*]
6. ↑  «Find a County». National Association of Counties. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2011.
7. ↑  Federal Writers' Project. *Mississippi: A Guide to the Magnolia State*. US History Publishers. σελ. 383. ISBN 978-1-60354-023-0. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Grenada, Mississippi στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 140740854
* LCCN: n82070057

 |

 |
Ο **Χρήστος Βασματζίδης** (23 Σεπτεμβρίου 1901 - 1 Αυγούστου 1967) ήταν Έλληνας γεωπόνος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Χαλκιδικής και από το 1963 ως το 1964 ήταν διοικητής της ΑΤΕ. Ήταν επίσης πρόεδρος του Οργανισμού Κωπαΐδας.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Αρτάκη της Μικράς Ασίας το 1901 και έκανε σπουδές στην Ανωτάτη Γεωπονική Σχολή των Αθηνών. Από το 1935 ως το 1961 ήταν διευθυντής της Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδος (ΑΤΕ). Τον Δεκέμβριο του 1963 διορίστηκε διοικητής της ΑΤΕ, θέση στην οποία παρέμεινε ως τον Αύγουστο του 1964.

Στις εκλογές του 1961 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Χαλκιδικής με την Ένωση Κέντρου και επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα στις εκλογές του 1963, όμως παραιτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1963.

Εξελέγη για τελευταία φορά με την Ένωση Κέντρου στις 1964 και αργότερα έγινε ένας από τους αποστάτες βουλευτές από το κόμμα, το 1965.

Στις κυβερνήσεις των αποστατών, διετέλεσε υπουργός Γεωργίας. Στην κυβέρνηση Νόβα ήταν υπουργός από τις 16 Ιουλίου 1965 ως τις 20 Αυγούστου του ίδιου χρόνου και στην κυβέρνηση Στεφανόπουλου υπηρέτησε ως υπουργός Γεωργίας από τις 5 Οκτωβρίου 1965 ως τις 22 Δεκεμβρίου 1966.

Σκοτώθηκε κοντά στο Ζηρίνειο της Κηφισιάς, όταν το αυτοκίνητο που οδηγούσε συγκρούστηκε με λεωφορείο της αεροπορίας. Ήταν παντρεμένος με την Πατρούλα Καραβίδα και είχαν 1 κόρη.

Συνέγραψε έργα, όπως "Κτηνοτροφικά προβλήματα της Ελλάδας" (1935) και "Οικονομική και τεχνική της αιγοτροφίας" (1939).

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Μικρασιατικά Χρονικά, Σύγγραμμα Περιοδικόν, 1964, τ.11, σελ. 81.
2. 1 2  Ελληνικόν who's who, Εκδοτικός Οργανισμός Ελληνικών who's who 1962, σελ. 59.
3. ↑  «Κυβέρνησις Νόβα – Αθανασιάδη Από 15.7.1965 Έως 20.8.1965». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2015.
4. ↑  «Κυβέρνησις Στέφανου Στεφανόπουλου Από 17.9.1965 Έως 22.12.1966». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2015.
5. ↑  "Ο Χρ. Βασματζίδης εφονεύθη εις σύγκρουσιν του αυτοκινήτου του", Μακεδονία, φύλλο 2-8-1967, σελ 8.
Ο **Χρήστος Αγαλλόπουλος** (1897 - 8 Ιουνίου 1959) ήταν Έλληνας νομικός και κοινωνιολόγος. Έγινε γνωστός ως ο άνθρωπος που καθιέρωσε την κοινωνική ασφάλιση στην Ελλάδα και ήταν ο πρώτος γενικός διευθυντής του ΙΚΑ, από το 1934 ως το 1954.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στον Πλάτανο Ναυπακτίας. Στην αρχή υπηρέτησε στον Πολεμικό Ναυτικό και στο Λιμενικό Σώμα στον τομέα του Οικονομικού. Σπούδασε στην Αθήνα και έπειτα Ναυτικό Δίκαιο στο Αμβούργο. Από το 1926 και για 9 χρόνια ήταν στο τιμόνι του Ταμείου Ασφαλίσεως Καπνεργατών. Ανέλαβε τη γενική διεύθυνση του νεοσύστατου ΙΚΑ το 1934 και παρέμεινε επί 20 χρόνια στη θέση αυτή. Το 1947 έγινε καθηγητής Κοινωνικής Πολιτικής και Εργατικού Δικαίου. Εισήγαγε και επιμελήθηκε τη σύνταξη του σχετικού νόμου "Περί κοινωνικών ασφαλίσεων". Συνέγραψε πολλά έργα, όπως "Κοινωνικές Ασφαλίσεις", "Το Εργατικόν Δίκαιον" κ. ά.
Ο Αγαλλόπουλος απεβίωσε σε ηλικία 64 ετών από συγκοπή, ενώ μιλούσε στα γραφεία της ΓΣΕΕ, κατά τα εγκαίνια της Σχολής Εκπαιδεύσεως Εργατικών Στελεχών, όπου παρευρισκόταν και ο υπουργός Εργασίας, Αριστείδης Δημητράτος. Ήταν το πρώτο σεμινάριο για την εκπαίδευση εργατικών στελεχών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα 1988.
2. 1 2  Ελευθερία, φύλλο 9-6-1959, σελ. 2.
3. ↑  Αντί, Τεύχη 804-812 - Σελίδα 47.
4. ↑  Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τ. 1, σελ. 147.
5. ↑  Λήμμα Αρχειοθετήθηκε 2012-11-03 στο Wayback Machine. στην Εγκυκλοπαίδεια "Επιστήμη και Ζωή".
6. ↑  Απεβίωσεν ενώ ωμίλει εις σχολήν της ΓΣΕΕ ο Χρ. Αγαλλόπουλος τέως διευθυντής του ΙΚΑ, Μακεδονία, φύλλο 9-6-1959, σελ. 7
Ο **Γκόττφριντ Μίντσενμπεργκ** (γερμ. *Gottfried Münzenberg*, γενν. 1940) είναι Γερμανός φυσικός με σημαντική συνεισφορά στην παραγωγή ισοτόπων των φυσικών στοιχείων μπόριο (Bh Z=107), χάσιο (Hs Z=108), μαϊτνέριο (Mt Z=109), νταρμστάντιο (Ds Z=110), ρεντγκένιο (Rg Z=111) και κοπερνίκιο (Cn Z=112).

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 17 Μαρτίου 1940 στο Νόρντχαουζεν. Τελείωσε το γυμνάσιο στο Βόλφσμπουργκ και σπούδασε φυσική στο Πανεπιστήμιο του Γκίσεν, όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ και αποφοίτησε το 1971. Από το 1976 εργάστηκε στο ερευνητικό κέντρο μελέτης GSI (GSI Helmholtzzentrum für Schwerionenforschung) στο Ντάρμσταντ και προσέφερε σημαντικά στην κατασκευή του SHIP (*Separator of Heavy Ion Reaction Products*). Παράλληλα με την ερευνητική του εργασία υπηρέτησε και ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μάιντς, όπου δίδαξε μέχρι το 2005. Εκτός από την φυσική ασχολήθηκε και με τη θεολογία και φιλοσοφία. Διακρίθηκε για την εργασία του και τιμήθηκε με το βραβείο Ρέντγκεν (*Röntgen-Preis*) του Πανεπιστημίου του Γκίσεν το 1983. Από κοινού με τον Ζίγκουρντ Χόφμαν (Sigurd Hofmann) τιμήθηκε με το βραβείο Όττο Χαν (*Otto-Hahn-Preis*) που απονέμει η πόλη της Φρανκφούρτης.

Πηγές
-----

* Gottfried Münzenberg: *Stigmatisch fokussierendes Teilchenspektrometer mit Massen- und Energiedispersion.* Dissertation, Gießen 1971
* Gottfried Münzenberg, Mathias Schädel: *Moderne Alchemie: die Jagd nach den schwersten Elementen.* Vieweg, 1996, ISBN 3-528-06474-9
* C. A. Bertulani, M. S. Hussein, G. Münzenberg: *Physics of radioactive beams.* Nova Science Publ. Huntington, NY, 2001, ISBN 1-59033-141-9

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 74439996
* LCCN: n2001015798
* ISNI: 0000 0000 0638 099X
* GND: 110007840
* SUDOC: 24434843X

 |

 |
Οι επαρχίες του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων 1918-1922
Η Εθνοσυνέλευση των Σέρβων και Σλάβων
Η **επαρχία Βανάτο, Μπάτσκα και Μπαράνια** (*κροατικά : Pokrajina Banat, Bačka i Baranja*, *σερβικά : Покрајина Банат, Бачка и Барања*) ήταν Διοικητική διαίρεση του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων από το 1918 έως το 1924. Σύμφωνα με την απογραφή του 1921 είχε 1.365.596 κατοίκους κι έκταση 19.702 τετραγωνικά χλμ. Η επαρχία είχε δικές της αρχές (κυβέρνηση και κοινοβούλιο), και περιλάμβανε τις γεωγραφικές περιοχές του Βανάτου της Μπάτσκα και της Μπαράνια στην σημερινή Βοϊβοντίνα. Η διοικητική έδρα της επαρχίας ήταν το Νόβισαντ. Η κατάργηση της είχε προγραμματιστεί με το Σύνταγμα του Βίντοβνταν του 1921.

Ιστορία
-------

Μετά την κατάρρευση της Αυστροουγγρίας τον Οκτώβριο του 1918 η περιοχή του προσαρτήθηκε στο Βασίλειο της Σερβίας. Η διοίκηση αυτών των περιοχών πέρασε στους Σέρβους σαν αυτόνομη περιοχή, επικεφαλής της διοίκησης αυτής υπήρξε το εθνικό συμβούλιο της Σερβίας στο Νόβι Σαντ.

Στις 25 Νοεμβρίου 1918 συγκαλέστηκε η την Εθνοσυνέλευση Σέρβων και Σλάβων η οποία κήρυξε και επίσημα την προσάρτηση της περιοχής στο βασίλειο της Σερβίας. Στην Συνέλευση πήρα μέρος συνολικά 757 σύνεδροι, εκ των οποίων οι 578 Σέρβοι, 84 Μπουνιέβτσοι, 62 Σλοβάκοι, 21 Ρουσίνοι, 6 Γερμανοί, 3 Σόκτσοι, 2 Κροάτες και 1 Ούγγρος. Η Εθνοσυνέλευση της αποφάσισε επίσης τον σχηματισμό τοπικής κυβέρνησης και Κοινοβούλιου στις περιοχές αυτές με πρώτο πρόεδρο τον Γιόβαν Λαλόσεβιτς.

Μετά την κατάρτιση των τελικών συνόρων της ειρηνευτικής διάσκεψης η περιοχή αναγνωρίζεται ως μέρος του Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων όπου ζούσαν 1.365.596 άτομα, εκ των οποίων 29% Σέρβοι , 27,7% Ούγγροι , 23.8 % Γερμανοί και άλλες εθνικότητες.

Αναφορές
--------

* Драго Његован, Присаједињење Војводине Србији, Нови Сад, 2004.
* Лазо М. Костић, Српска Војводина и њене мањине, Нови Сад, 1999.
* Димитрије Боаров, Политичка историја Војводине, Нови Сад, 2001.
* Чедомир Попов - Јелена Попов, Аутономија Војводине - српско питање, Сремски Карловци, 2000.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Банат, Бачка и Барања  της Σερβικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Βερνάρδος Α΄ Μπάλλιολ** (*Bernard Balliol*, πέθανε μεταξύ 1154 - 1162) ο δεύτερος γνωστός κυβερνήτης από τον Οίκο του Μπάλλιολ ήταν Άγγλος βαρόνος με καταγωγή από την Γαλλική Πικαρδία που έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην βόρεια Αγγλία και στο Αμπβίλ στην βόρεια Γαλλία. Ο Βερνάρδος ήταν ανιψιός και διάδοχος του Γκυ Α΄ Μπάλλιολ του πρώτου λόρδου του Μπάλλιολ στην Αγγλία.
Ο Βερνάρδος διαδέχθηκε τον θείο του την περίοδο 1130 - 1133, το 1135 έδωσε όρκο υποτέλειας στον Δαυίδ Α΄ της Σκωτίας που κατείχε το μεγαλύτερο τμήμα της βόρειας Αγγλίας στο όνομα της ανιψιάς του Αυτοκράτειρας Ματθίλδης και του γιου του Ερρίκου της Σκωτίας διαδόχου και διεκδικητή της κομητείας της Νορθουμβρίας. Στην διάρκεια της εκστρατείας του Δαυίδ Α΄ (1138) και πριν την *μάχη του Στάνταρντ* ο Βερνάρδος και ο Ροβέρτος Α΄ Μπρους στάλθηκαν για διαπραγματεύσεις με τον Δαυίδ Α΄, όταν απέτυχαν ο Βερνάρδος Μπάλλιολ αποκήρυξε την υποτέλεια του στον Δαυίδ.

Άν και οι όροι ήταν ευνοϊκοί για τον Βερνάρδο μετά την μάχη τρία χρόνια αργότερα ηττήθηκε στην *μάχη του Λίνκολν* από τον Στέφανο της Αγγλίας. Τα επόμενα χρόνια ο Βερνάρδος Α΄ Μπάλλιολ υπέφερε συνεχώς από τις επιδρομές των Σκωτσέζων οι οποίοι είχαν την υποστήριξη του Γουίλλιαμ Κόμυν επισκόπου του Ντάραμ την περίοδο 1141 - 1144. 
Ο Βερνάρδος ίδρυσε τις νέες εγκαταστάσεις στο *κάστρο του Μπάρναρντ* που πήρε το όνομα του αν και οι πρώτες Νορμανδικές κατασκευές φαίνεται ότι προηγήθηκαν το 1130.  Ο Βερνάρδος είχε τουλάχιστον τέσερεις αδελφούς τους : Ραλφ, Ίνγκραμ, Ούγο και Γιοσκελίν, με την σύζυγο του Μάο είχε τουλάχιστον τέσσερις γιους τους : Ίνγκραμ, Γκυ, Ευστάθιο, Βερνάρδο και μια κόρη την Αουίς, ο Ίνγκραμ πέθανε πριν από τον ίδιο και τον διαδέχθηκε ο δεύτερος γιος του Γκυ Β΄ Μπάλλιολ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Stell, "Balliol, Bernard de".
3. ↑  Stell, "Balliol, Bernard de".
4. ↑  Stell, "Balliol, Bernard de".
5. ↑  Stell, "Balliol, Bernard de".
6. ↑  Stell, "Balliol, Bernard de".
7. ↑  Stell, "Balliol, Bernard de".

Πηγές
-----

* Stell, G. P. "Balliol, Bernard de (d. 1154x62)", Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004