recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Γιώργος Χατζηπαύλου** (Λιβαδειά, 3 Αυγούστου 1977) είναι Έλληνας κωμικός stand-up και ηθοποιός.

Βιογραφία
---------

Ο Γιώργος Χατζηπαύλου ασχολείται με το stand up comedy επαγγελματικά από το 2007. Η επαφή του με το είδος έγινε το 2001 στις Νύχτες Κωμωδίας και λίγα χρόνια μετά παραιτήθηκε από την διαφημιστική εταιρία στην οποία δούλευε ως head copywriter για να ασχοληθεί αποκλειστικά με το stand up comedy.

Είναι ο πρώτος που στέγασε μόνιμα σε θέατρο παραστάσεις stand up comedy στην Ελλάδα ενώ το 2014 δημιούργησε το Stand up for U, ένα θεσμό κωμωδίας που στηρίζει φιλανθρωπικές δράσεις και αποτελεί τη μόνη stand up comedy παράσταση που προβάλλεται ετησίως από την ελληνική τηλεόραση (Alpha TV, ANT1 TV). 

Εκτός από τις σόλο παραστάσεις του, έχει συνεργαστεί σε παραστάσεις και περιοδείες στην Ελλάδα με Άγγλους κωμικούς αλλά και κωμικούς του Comedy Store και έχει δημιουργήσει από το 2016 το Comedy club για παιδιά, την μοναδική ελληνική παράσταση stand up comedy για παιδιά από 6 έως 12 ετών.

Το 2015 έγινε ο πρώτος Έλληνας stand – up κωμικός του οποίου σόλο παράσταση προβλήθηκε σε ελληνικό τηλεοπτικό δίκτυο ("Δύσκολα τα πράγματα" – Alpha TV) ενώ τον Νοέμβριο του 2017 και τον Οκτώβριο του 2019 πραγματοποίησε τις μεγαλύτερες περιοδείες ελληνόφωνου stand up comedy εκτός Ελλάδας με sold out παραστάσεις σε Λονδίνο, Μάντσεστερ, Ντουμπάι, Εδιμβούργο, Άμστερνταμ, Λουξεμβούργο, Βερολίνο, Στουτγκάρδη, Μόναχο, Βρυξέλλες, Όσλο, Βιέννη, Ζυρίχη, Ελσίνκι, Στοκχόλμη, Κοπεγχάγη, Μάλτα, Χάγη, Λευκωσία, Λάρνακα, Λεμεσό, Πάφο.

Έχει γράψει και παρουσιάσει σατιρικές εκπομπές στην τηλεόραση – με πιο πρόσφατη το Comedy Kids που παρουσιάστηκε στην CosmoteTV – το ραδιόφωνο και το ίντερνετ, είναι μέλος της ομάδας που δημιούργησε το comedylab.gr κι έχει γράψει τη θεατρική κωμωδία "72 ώρες" που παρουσιάστηκε για δύο σεζόν στην Αθήνα και την Θεσσαλονίκη. 

Από το 2014 μέχρι σήμερα καλλιτεχνική έδρα του στην Αθήνα αποτελεί το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
* Σελίδα στο IMDb
Η **Σοφία Ανανιάδου** είναι καθηγήτρια στη σχολή Πληροφορικής του πανεπιστημίου Μάντσεστερ. Είναι επίσης η διευθύντρια του Εθνικού Κέντρου Εξόρυξης Κειμένου (NaCTeM), το πρώτο δημόσια χρηματοδοτούμενo κέντρο αφιερωμένο στην εξόρυξη κειμένου.

Η Ανανιάδου είναι υπεύθυνη για την ανάπτυξη εργαλείων και υπηρεσιών εξόρυξης κειμένου που χρησιμοποιούνται σήμερα στο Εθνικό Κέντρο Εξόρυξης Κειμένου και έχουν ως στόχο τη παροχή συνολικών υπηρεσιών εξόρυξης κειμένουν που θα έχουν τη δυνατότητα να ενσωματωθούν σε άλλα εργαλεία και υπηρεσίες για εξόρυξη δεδομένων, ευφυή αναζήτηση και άλλα.

Εκπαίδευση
----------

Η Ανανιάδου σπούδασε Γλώσσα και Γλωσσολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, συνέχισε με μεταπυχιακές σπουδές στη Λογοτεχνία στο πανεπιστήμιο Paris-Sorbonne και απέκτησε διδακτορικό από το πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, μελετώντας Επεξεργασία Φυσικής Γλώσσας.

Βραβεία
-------

Η Σοφία Ανανιάδου έχει βραβευτεί με το βραβείο Daiwa και 3 συνεχόμενες φορές με το βραβείο καινοτομίας IBM UIMA.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Sophia Ananiadou Sophia Ananiadou». *www.nactem.ac.uk*. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2016.
2. ↑  «Prof Sophia Ananiadou research profile - personal details | The University of Manchester». *www.manchester.ac.uk*. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2016.
Η **Στρατηγίς Ρωμανούπολις** ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ήταν μικρό σε έκταση Θέμα, γι΄ αυτό λεγόταν Στρατηγίς, και περιλάμβανε την Ρωμανούπολη (*Ῥωμανοῦπολις*), η σημερινή Μπιγκόλ της Τουρκίας, και τα περίχωρα της.

Ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Ρωμανός Α΄ ο Λεκαπηνός, ενσωμάτωσε την πόλη μόνιμα στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία το 942. Αρχικά σχηματίζεται υποδιαίρεση, κλεισούρα από το 942 έως το 969, του Θέματος της Μεσοποταμίας, αλλά αργότερα, περίπου το 969, αναδεικνύεται σε ξεχωριστό θέμα από τον αυτοκράτορα Νικηφόρο Φωκά μαζί με άλλες συνοριακές περιοχές.

Το 1069 από το Θέμα πέρασε ο αυτοκράτορας Ρωμανός Δ΄, με τον στρατό του, κατά την εκστρατεία του στην Συρία. Αργότερα ο δούξ της Αντιόχειας, Φιλάρετος Βραχάμιος, ενσωμάτωσε την περιοχή στο εφήμερο κρατίδιο του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  John F. Haldon, Warfare, State and Society in the Byzantine World, 565-1204
2. 1 2  Proceedings of the Royal Irish Academy: Mathematical, astronomical, and physical science, Royal Irish Academy
3. ↑   
De velitatione bellica, Περί Παραδρομής του κυρίου Νικηφόρου του βασιλέως, 23.1
4. ↑  «Philaretos Brachamios M / L XI». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2015.
Η **Σοφία Αλμπέρτι** το γένος Μέντινγκερ (γερμ. *Sophie Alberti*, geb. *Mödinger*, 5 Αυγούστου 1826 – 15 Αυγούστου 1892) ήταν Γερμανίδα λογοτέχνιδα, που υπέγραφε συχνά τα έργα της με το λογοτεχνικό ψευδώνυμο **Σοφία Βερένα** (*Sophie Verena*). Έγραψε μυθιστορήματα, διηγήματα και ποιήματα, ενώ μετέφρασε έργα της αγγλικής λογοτεχνίας, ιδίως της Ντίνα Κρέικ.

Η Αλμπέρτι γεννήθηκε και πέθανε στο Πότσδαμ. Σε ηλικία 14 ετών είχε ήδη συγγράψει μια νουβέλα, και μάλιστα στη γαλλική γλώσσα. Το πρώτο της δημοσιευμένο έργο πάντως, που ακόμα θεωρείται ως ένα από τα σημαντικότερά της, ήταν η νουβέλα *`Ελσα* (Βερολίνο 1856), η οποία έγινε αμέσως δεκτή με θετικές κριτικές. Σημαντικότερα από τα μυθιστορήματά της είναι το *Ein Sohn des Südens* (= «Παιδί του Νότου», 2 τόμοι, Λειψία 1859) και το *Ζωντανά λουλούδια*, ενώ μια ποιητική συλλογή της είναι η *Von allen Zweigen* (υπότιτλος: Neuere lyrische Dichtungen ausgewählt von Sophie Verena, εκδ. Müller, Βερολίνο 1883, γ΄ έκδοση 1894)

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελ. 467
* Elisabeth Friedrichs: *Die deutschsprachigen Schriftstellerinnen des 18. und 19. Jahrhunderts. Ein Lexikon.*, εκδ. Metzler, Στουτγάρδη 1981, ISBN 3-476-00456-2, σελ. 3

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Library of the World's Best Literature». *Library of the World's Best Literature*. 1897.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 32744249
* ISNI: 0000 0001 1024 1535
* GND: 116279028
* SELIBR: 304253

 |

 |
Στη Νομική επιστήμη ως **γλωσσογράφοι** (*glossatori*) ήταν περισσότερο γνωστοί οι κατά τον Μεσαίωνα νομοδιδάσκαλοι της Ιταλίας και ιδίως της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Μπολόνια οι οποίοι ερμηνεύοντας τα χωρία των νομικών συλλογών του Ρωμαϊκού Δικαίου, αντί συστηματικής μελέτης, έγραφαν τα σχόλιά τους στο περιθώριο του ερμηνευόμενου χωρίου ή μεταξύ των γραμμών του κειμένου.

Τα σχόλια αυτά εκ της εικόνας που παρουσίαζαν στο κείμενο ονομάσθηκαν «γλώσσες» (κειμένου) και οι σχολιαστές – συγγραφείς αυτών γλωσσογράφοι.

Οι γλωσσογράφοι αποτέλεσαν, αρχικά, ιδία σχολή γλωσσογραφίας, της οποίας ιδρυτής υπήρξε ο Ιρνέριος (1050 - μετά το 1125 μ.Χ.), ο οποίος και άρχισε να χρησιμοποιεί πρώτος επί χειρογράφου των Πανδεκτών της Ιουστινιάνειας Νομοθεσίας το σύστημα αυτό ερμηνείας και σχολιασμού των χωρίων. Μαθητές του υπήρξαν ο Βούλγαρους, ο Μαρτίνος, ο Γιάκομπους και ο Ούγκο. Η σχολή αυτή των γλωσσογράφων επέδρασε στη πρακτική εφαρμογή του Ρωμαϊκού Δικαίου, και ειδικά πάνω στο Corpus Juris Civillis, τόσο ώστε τα μη έχοντα *γλώσσες* χωρία να τίθενται σε μειονεκτική αξία έναντι των άλλων που έφεραν τέτοιες, με συνέπεια πολλά των οποίων και έμπαιναν σε αχρησία.

Το έργο των γλωσσογράφων αυτών άρχισαν να μιμούνται πολλοί έτσι ώστε ο Ακκούρσιος (1182 – 1263) να τα συνοψίσει όλα στο έργο του «Γλώσσα συνήθης» (*Glossa ordinaria* ) που αποτελεί συλλογή των έργων των προγενεστέρων γλωσσογράφων.

Σήμερα ο τρόπος αυτός και για τις περιοχές που είχε εξαπλωθεί αποτελούν τρόπο αναγνώρισης ακόμη και εγκυρότητας παλαιών κειμένων. Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι το έργο αυτό των γλωσσογράφων εξαίρεται για τη σαφή τοποθέτηση αμφισβητούμενων νομικών θεμάτων σε περιπτώσεις αντιφατικών ή αντιμαχομένων χωρίων στις ρωμαϊκές εκείνες συλλογές σήμερα φθάνει στο σημείο να θεωρείται άξιος λόγου σταθμός στην όλη φιλολογία του ρωμαϊκού δικαίου.  
 
Εξ αυτού δε του γεγονότος και της αναγνώρισης πλείστοι σήμερα καθηγητές φοιτητές και σπουδαστές εφαρμόζουν τον αυτό τρόπο καταχώρησης σχολίων, γλωσσογραφίας, στα διδακτικά κείμενα που εφοδιάζονται.

Δείτε επίσης
------------

* Μεταγλωσσογράφοι

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ.5ος, σ.562.
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τ.18ος, σ.376.
Ο **Γιώργος Χασιώτης** (γεν. 1935) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε με επιτυχία στην ομάδα του ΠΑΟΚ την δεκαετία του 1950 και του 1960 και αγωνίζονταν στην θέση του αμυντικού.

Γεννήθηκε στην Νεάπολη Θεσσαλονίκης το 1935. Το 1953 υπέγραψε συμβόλαιο με την ομάδα του ΠΑΟΚ, η οποιά τον έκλεψε κυριολεκτικά μέσα από τα χέρια του συμπολίτη Άρη.

Υπήρξε αρχηγός της ομάδας και έπαιξε σε έναν τελικό κυπέλλου, το 1955 εναντίον του Παναθηναϊκού. Αγωνίστηκε στον Δικέφαλο μέχρι το 1964 όπου και αποχώρησε από την ενεργό δράση. Σημείωσε 1 γκολ σε 268 συμμετοχές και κατέκτησε 4 Πρωταθλήματα Θεσσαλονίκης (1954, 1955, 1956 και 1957).

Μετά την αποχώρηση του από το ποδόσφαιρο υπηρέτησε την ομάδα της Θεσσαλονίκης από διάφορα πόστα. Αντικατέστησε τον Ίβιτσα Χόρβατ στην τεχνική ηγεσία της ομάδας το 1970.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Γιώργος Χασιώτης, Επίσημη ιστοσελίδα ΠΑΟΚ
Ο **Δαυίδ**, Εκκλησιαστικά Σλαβονικά: Даві́дъ, βουλγαρ. Давид (απεβ. 976) από τη Δυναστεία Κομητόπουλων ήταν Βούλγαρος ευγενής.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Νικολάου κόμη και της Ριψίμια της Αρμενίας. Αδέλφια του ήταν οι Μωυσής, Ααρών και Σαμουήλ.

Έπειτα από την καταστροφική εισβολή του στρατού των Ρως και την κατάληψη της βορειο-ανατολικής Βουλγαρίας από τους Ρωμαίους το 971, αυτός και οι τρεις αδελφοί του ανέλαβαν την αρχηγία της άμυνας της χώρας. Εξασκούσαν την εξουσία τους μαζί και κάθε ένας από αυτούς κυβερνούσε και υπερασπιζόταν μία χωριστή περιοχή. Ο Δαυίδ κυβέρνησε τα πιο νότια μέρη του βασιλείου, από την Πρέσπα και την Καστοριά και ήταν υπεύθυνος για την άμυνα των επικίδυνων συνόρων με τη Θεσσαλονίκη και τη Θεσσαλία. Το 976 συμμετείχε στη μεγάλη επίθεση εναντίον της Ρωμανίας, αλλά σκοτώθηκε από περιπλανώμενους Βλάχους μεταξύ Πρέσπας και Κόστουρ.

Αναφορές σε πηγές
-----------------

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* Chris Kostov, Contested Ethnic Identity: The Case of Macedonian Immigrants in Toronto, 1900-1996, Peter Lang, 2010, ISBN 3034301960, p. 91.
Η **γλωσσική ευγένεια**, γνωστή και ως **θεωρία της ευγένειας** (politeness theory), είναι ένα πεδίο της Πραγματολογίας, το οποίο εξετάζει την ευγένεια υπό το πρίσμα της διαδραστικής λειτουργίας της γλώσσας, της λειτουργίας δηλαδή που αφορά στην έκφραση κοινωνικών σχέσεων, απόψεων, συναισθημάτων, κ.ά. Σύμφωνα με τη θεωρία της ευγένειας, οι συνομιλητές χρησιμοποιούν συγκεκριμένες στρατηγικές προκειμένου να επιτελέσουν μια επιτυχή επικοινωνία.

Θεωρία των Brown και Levinson
-----------------------------

Καθοριστική στον χώρο της γλωσσικής ευγένειας υπήρξε η θεωρία της Penelope Brown και του συζύγου της Stephen Levinson, η οποία χρησιμοποίησε στοιχεία από τη θεωρία των γλωσσικών πράξεων και από τη θεωρία του Grice.

Δείτε επίσης
------------

* Γλωσσολογία

Παραπομπές
----------

1. ↑   *Politeness in Pragmatics*. 2017-03-29.. Ανακτήθηκε στις 2018-10-12.
2. ↑   *Γλωσσική ευγένεια και αγένεια (μαζί με τη Ζέτα Κορνηλάκη)*.. Ανακτήθηκε στις 2018-10-12.
3. ↑  «Διατριβή: Ευγένεια, αγένεια και το πρόσωπο του ομιλούντος ατόμου - Κωδικός: 35293». *thesis.ekt.gr*. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2018.
4. ↑  Μπέλλα, Σπυριδούλα (2015). *Πραγματολογία: Από τη γλωσσική επικοινωνία στη γλωσσική διδασκαλία*. Αθήνα. σελ. 147-8. ISBN 978-960-01-1693-9.
5. ↑  «Politeness Theory - SCoDis». Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2018.
Η **Στρατηγίς Σκοπίων** , ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ήταν από τα μικρά σε έκταση αλλά και συνοριακά Θέματα που αποκαλούνταν στρατηγίδες κατά τον 11ο και αιώνα.

Έδρα του στρατηγού ήταν τα Σκόπια, δημιουργήθηκε το 1018 μετά τον θάνατο του Ιβάν Βλάντισλαβ της Βουλγαρίας και την κατάλυση της η Βουλγαρικής αυτοκρατορίας. Αναφέρεται ότι ο αυτοκράτορας Βασίλειος Β΄ μαθαίνοντας τον θάνατο του Βούλγαρου ηγεμόνα περιόδευσε στις κατακτημένες περιοχές και εκεί δεχόταν την υποταγή των Βουλγάρων ευγενών και διοικητών και διόριζε στρατηγούς στις πόλεις, στα Σκόπια διόρισε τον Δαβίδ Αριανίτη. Με την δημιουργία του Θέματος Βουλγαρίας την ίδια χρονιά τα εδάφη της στρατηγίδος πέρασαν σε αυτήν.

  

Στρατηγοί και διοικητές του θέματος αναφέρονται οι :

* Δαυίδ Αρειανίτης , Πατρίκιος και πρώτος χρονικά στρατηγός.
* Ιωάννης Ταρωνειτόπουλος, δούξ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Κυριαζόπουλος, Χρίστος (1997, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ)), Η Θράκη κατά τους 10ο - 12ο αιώνες: συμβολή στη μελέτη της πολιτικής, διοικητικής και εκκλησιαστικής της εξέλιξη, σελ. 170
2. 1 2  Διονύσιος Α. Ζακυθηνός, *Μελέται περί της διοικητικής διαιρέσεως και της επαρχιακής διοικήσεως εν τω Βυζαντινώ κράτει[*νεκρός σύνδεσμος*]*, ‎1941, σελ. 229
| Γλωσσολογία |
| --- |
| Θεωρητική |
| * Γνωσιακή
* Παραγωγική
* Ποσοτική
* Λειτουργικές θεωρίες της γραμματικής
* Φωνολογία
* Μορφολογία
* Μορφοφωνολογία
* Σύνταξη
* Λεξιλόγιο
* Σημασιολογία
* Πραγματολογία
* Γραφηματική
* Ορθογραφία
* Σημειωτική
 |
| Περιγραφική |
| * Ανθρωπογλωσσολογία
* Συγκριτική
* Ιστορική
* Ετυμολογία
* Γραφητική
* Φωνητική
* Κοινωνιογλωσσολογία
 |
| Εφαρμοσμένη και πειραματική |
| * Υπολογιστική
* Αντιπαραβολική
* Εξελικτική
* Δικανική
* Διαδικτυακή
* Γλωσσική κατάκτηση
* Κατάκτηση δεύτερης γλώσσας
* Γλωσσική αξιολόγηση
* Γλωσσική ανάπτυξη
* Διδακτική της γλώσσας
* Ανθρωπολογία της γλώσσας
* Νευρογλωσσολογία
* Ψυχογλωσσολογία
 |
| 
Σχετικά λήμματα |
| * Ιστορία της γλωσσολογίας
* Γλωσσική συνταγή
* Κατάλογος γλωσσολόγων
* Άλυτα γλωσσολογικά προβλήματα
 |
| Γλωσσολογία |
| π • σ • ε
 |

Η **γλωσσική κατάκτηση** ή **γλωσσική απόκτηση** ή **κατάκτηση της μητρικής γλώσσας** αναφέρεται στην διαδικασία με την οποία οι άνθρωποι αποκτούν την δυνατότητα να αντιλαμβάνονται και να κατανοούν τη γλώσσα, καθώς και να παράγουν λέξεις και προτάσεις για να επικοινωνήσουν. Η γλωσσική κατάκτηση είναι ένα από τα πιο θεμελιώδη ανθρώπινα χαρακτηριστικά, καθώς μόνο οι άνθρωποι ανάμεσα σε όλα τα υπόλοιπα έμβια πλάσματα είναι ικανοί να επικοινωνούν χρησιμοποιώντας την γλώσσα. Η γλωσσική κατάκτηση συχνά αναφέρεται στην κατάκτηση της μητρικής γλώσσας, που μελετά την κατάκτηση της μητρικής γλώσσας από τα παιδιά, και συγκεκριμένα τα βρέφη και τα νήπια. Αυτό διακρίνεται από την κατάκτηση της δεύτερης γλώσσας, η οποία ασχολείται με την κατάκτηση μίας δεύτερης ή περαιτέρω γλωσσών εκτός της μητρικής, και από παιδιά και από ενήλικες.

Η ικανότητα ενός ατόμου να χρησιμοποιεί επιτυχώς τη γλώσσα προϋποθέτει την απόκτηση μίας γκάμας εργαλείων, συμπεριλαμβανομένου την φωνολογία, την μορφολογία, την σύνταξη, και ένα εκτεταμένο λεξιλόγιο. Η γλώσσα μπορεί να εκφραστεί είτε ως λόγος είτε χειρωνακτικά, όπως στην νοηματική γλώσσα. Η ανθρώπινη γλωσσική ικανότητα αντιπροσωπεύεται μέσα στον εγκέφαλο. Οι γλωσσικές αποδείξεις δείχνουν πως κάθε άτομο διαθέτει τρεις αναδρομικούς μηχανισμούς που του επιτρέπουν να εκφράζει προτάσεις επ´ αόριστον. Αυτοί οι τρεις μηχανισμοί είναι: η *αναφορικότητα*, η *συμπληρωματικότητα* και η *συνδετικότητα*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kosslyn, Stephen Michael, and Daniel N. Osherson. An Invitation to Cognitive Science. Cambridge, MA: MIT, 1995. N. pag. Print.
2. ↑  Gass & Selinker 2008, p. 7.
3. ↑  Lightfoot, David (2010). "Language acquisition and language change". Wiley Interdisciplinary Reviews: Cognitive Science 1 (5): 677–684. doi:10.1002/wcs.39. ISSN 1939-5078.
Ο **Κάρλος Ζοσέ Καστίλιο** (πορτογαλικά: Carlos José Castilho) (27 Νοεμβρίου 1927 – 2 Φεβρουαρίου 1987) ήταν Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας. Έπαιξε στη Φλουμινένσε από το 1947 έως το 1964 και για την Εθνική Βραζιλίας. Ήταν μέλος της ομάδας της Βραζιλίας σε τέσσερα Παγκόσμια Κύπελλα: 1950, 1954, 1958 και 1962, αλλά στην πραγματικότητα έπαιξε μόνο τρία παιχνίδια, όλα στη διοργάνωση του 1954.

Διακρίθηκε ως τερματοφύλακας για τις φαινομενικά απίθανες αποκρούσεις. Λόγω της καλής του τύχης, οι υποστηρικτές των αντιπάλων του τον αποκαλούσαν «Leiteria» (τυχερός) και οι οπαδοί της Φλουμινένσε τον αποκαλούσαν «Άγιο Καστίλιο».

Είχε αχρωματοψία και πίστευε ότι ήταν ευνοημένος επειδή έβλεπε τις κίτρινες μπάλες σαν να ήταν κόκκινες, αν και είχε πρόβλημα τη νύχτα με τις άσπρες μπάλες.

Κατά τη διάρκεια της καριέρας του εμφανίστηκε σε 699 αγώνες για τη Φλουμινένσε, το οποίο είναι ρεκόρ συλλόγου. Με τη Φλουμινένσε κέρδισε 420 αγώνες, δέχθηκε 777 γκολ και κράτησε 255 φορές ανέπαφη εστία. όλα ατομικά ρεκόρ στην ιστορία της Φλουμινένσε.

Μετά την αποχώρησή του ως ποδοσφαιριστής, ήταν προπονητής σε πολλές ομάδες από τη Βραζιλία.

Πέθανε από αυτοκτονία στις 2 Φεβρουαρίου 1987.

Διακρίσεις
----------

Φλουμινένσε
* Καμπεονάτο Καριόκα: 1951, 1959, 1964
* Τουρνουά Ρίο-Σάο Πάολο: 1957, 1960
* Κόπα Ρίο: 1952

Παϊσαντού
* Καμπεονάτο Παραναένσε: 1965

Βραζιλία
* Παγκόσμιο Κύπελλο: 1958, 1962

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 137261. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  (Αγγλικά, Πορτογαλικά, Ισπανικά, Γαλλικά) *Sambafoot*. 261\_castilho. Ανακτήθηκε στις 17  Μαΐου 2022.
3. 1 2 3 4  «Carlos Josè Castilho, il fortunatissimo portiere sfortunato della Fluminense» (στα Πορτογαλικά). Sport Affairs. 8 Φεβρουαρίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 4 Αυγούστου 2019.
4. ↑  «CASTILHO, SON PETIT DOIGT LUI A DIT» (στα Γαλλικά). SoFoot. 27 Ιουλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 4 Αυγούστου 2019.
5. ↑  Lance! newspaper - Em meio à críticas e quase barração, Gum chega a 350 jogos pelo Tricolor - in portuguese.
6. ↑  «Carlos Castilho». Off Beat. Ανακτήθηκε στις 4 Αυγούστου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Αγγλικά) Castilho – Επιδόσεις στις διοργανώσεις της FIFA
Διάγραμμα - παράδειγμα ενός στένσιλ.
«Καλή χρονιά 1984» - Γκραφίτι από στένσιλ που «στόλιζε» το τείχος του Βερολίνου
Τo **στένσιλ**, στα ελληνικά *διάτρητο* επειδή φτιάχνεται από ένα διάτρητο πρότυπο, συνήθως από χαρτόνι ή άλλα υλικά που διαπερνούνται δύσκολα από χρώμα, χρησιμοποιείται για να δημιουργηθούν συγκεκριμένα σχέδια γκράφιτι (γράμματα,σύμβολα, μορφές, ή σχέδια) κάθε φορά που χρησιμοποιείται (μπορεί να χρησιμοποιηθεί πάνω από μια φορά έχοντας το ίδιο αποτέλεσμα). Η τεχνική στένσιλ στην εικαστική τέχνη αναφέρεται επίσης ως *pochoir*. 

Τα στένσιλ διαμορφώνονται με την αφαίρεση των τμημάτων από το υλικό πρότυπο σχέδιο, υπό μορφή κειμένου ή εικόνας. Αυτό δημιουργεί ουσιαστικά ένα αρνητικό. Το πρότυπο μπορεί έπειτα να χρησιμοποιηθεί για να δημιουργήσει τη θετική εικόνα, με την εφαρμογή της χρωστικής ουσίας στην επιφάνεια του προτύπου, που μέσω των αφαιρούμενων τμημάτων θα αφήσει μια αναπαραγωγή του διάτρητου. Τα τμήματα του υπόλοιπου προτύπου που είναι απομονωμένα μέσα αφαιρούμενα μέρη της εικόνας καλούνται *νησιά*. Όλα τα νησιά πρέπει να συνδεθούν με άλλα μέρη του προτύπου με τις *γέφυρες*, δηλαδή στενά τμήματα του υλικού, που δεν αφαιρούνται ή μπορεί και να προστίθενται για αυτό το σκοπό. Μια σχετική τεχνική (που έχει βρει εφαρμογή σε μερικές υπερρεαλιστικές συνθέσεις) είναι η αερογραφία, στην οποία το ζωγράφισμα με ψεκασμό (σπρέυ γίνεται γύρω από ένα τρισδιάστατο αντικείμενο. Αυτή η τεχνική είναι συγκρίσιμη με τα έργα ζωγραφικής στις σπηλιές που χρονολογούνται παλιότερα από το 10.000 π.Χ. όπου τα χέρια των ανθρώπων χρησιμοποιούνταν για να δημιουργήσουν το περίγραμμα "τυπωμένων" χεριών, μεταξύ άλλων έργων τέχνης, όπως ζωγραφιές ζώων. Ο καλλιτέχνης πιθανόν ψέκαζε τη χρωστική ουσία γύρω από το χέρι του με το στόμα του. Ένα κόκκαλο μπορεί να χρησιμοποιούνταν για να κατευθύνει το ρεύμα της χρωστικής ουσίας. 

Τα διάτρητα μπορούν να γίνουν με ένα ή πολλά στρώματα χρώματος χρησιμοποιώντας διαφορετικά πρότυπα, ένα για κάθε χρώμα, με σκοπό να δημιουργηθεί πολυχρωμία. Το στένσιλ χρησιμοποιείται συνήθως όταν θέλει κάποιος να αποτυπώσει πολλά ίδια αντίγραφα, ένα αντίγραφο ακριβείας ή ένα γρήγορο γκράφιτι.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Στένσιλ** |
Συντεταγμένες: 49°46′37″N 126°3′4″W﻿ / ﻿49.77694°N 126.05111°W﻿ / 49.77694; -126.05111

To **Γκόλντ Ρίβερ** (αγγλικά: *Gold River*) είναι ένα χωριό που βρίσκεται κοντά στο γεωγραφικό κέντρο της Νήσου Βανκούβερ της Βρετανικής Κολομβίας του Καναδά. Εκμεταλλευόμενοι τα βαθιά νερά και τα πλούσια δάση του, τo Γκόλντ Ρίβερ αναπτύχθηκε το 1967 ως μια πρωτότυπη βιομηχανία χαρτοπολτού και χαρτιού. Γρήγορα ευημέρησε και δημιούργησε εξαιρετικές κοινοτικές εγκαταστάσεις. Με την παγκόσμια αγορά να αλλάζει στο πέρασμα των χρόνων έφερε το κλείσιμο του ελαιοτριβείου του το 1998, με αποτέλεσμα πολλοί από τους κατοίκους του αναγκάστηκαν να εγκατασταθούν αλλού. Από τότε, η οικονομία του χωριού βασίζεται περισσότερο στις φυσικές του ομορφιές του όπως τα γραφικά βουνά, τις λίμνες, τα ποτάμια, τα δάση με την ανάπτυξη του τουρισμού και της ερασιτεχνικής αλιείας. Στο χωριό καταγράφηκαν 1267 κάτοικοι με βάση την απογραφή του 2011.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Καναδάς
 |

 |
Ο **Στέργιος Κουκουτέγος** ή **Μπομπότας** (1855 - 1947), γνωστός και ως *καπετάν Τάσος* ήταν Έλληνας Μακεδονομάχος οπλαρχηγός από τη Βέροια της Ημαθίας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Στέργιος Κουκουτέγος γεννήθηκε το 1855 στη Βέροια Ημαθίας ενώ η οικογένειά του έλκυε την καταγωγή της από το Κάτω Σέλι (Κάτω Βέρμιο). Το 1905 συγκρότησε ένοπλη ομάδα της οποίας τέθηκε επικεφαλής και ακολούθως εγκαινίασε τη δράση του στο Βέρμιο. Προσπάθησε να αναχαιτίσει τη ρουμανική προπαγάνδα που προσπαθούσε να προσεταιριστεί τους βλαχόφωνους πληθυσμούς της περιοχής, καθώς και τις τυχόν αυθαιρεσίες των οθωμανικών αρχών.

Συνεργάστηκε σε πολλές κοινές επιχειρήσεις με τους αξιωματικούς Β. Σταυρόπουλο (*Κόρακα*) και Ν. Τσίτουρα (*Τραϊανό*) εναντίον Βουλγάρων κομιτατζήδων σε περιοχές της Ημαθίας. Το 1907 πήρε μέρος με το σώμα του στη *μάχη του Τσορνόβου (Φυτειάς)*, όπου ο οθωμανικός στρατός περικύκλωσε το σώμα του και επειτα του ζήτησε να παραδοθεί.

Τότε, ο Στέργιος Κουκουτέγος οργάνωσε σχέδιο απόδρασης και κατάφερε να διαφύγει. Το 1908 με την επανάσταση των Νεοτούρκων προσέφυγε στην Αθήνα, καθώς παρά τις προς το αντίθετο διαβεβαιώσεις του νέου καθεστώτος, οι Έλληνες οπλαρχηγοί κινδύνευαν με διώξεις.

Επέστρεψε λίγο καιρό αργότερα στη Βέροια, αναλαμβάνοντας αρχηγός της τοπικής πολιτοφυλακής. Έδρασε στη Βέροια και τα γύρω χωριά κατά τα έτη 1909 και 1910 προστατεύοντας την λειτουργία των τοπικών ελληνικών σχολείων από διάφορα προβλήματα που προέκυπταν τόσο από τον ρουμανικό όσο και από τον οθωμανικό παράγοντα.

Μετά την απελευθέρωση ο Κουκουτέγος εγκαταστάθηκε στη Βέροια και το 1937 το ελληνικό κράτος του αναγνώρισε σύνταξη οπλαρχηγού του Μακεδονικού Αγώνα. Πέθανε στη γενέτειρά το 1947.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Περιβαλλοντική Ομάδα 4ου Γυμνασίου Βεροίας, σχολικό έτος 1999 - 2000, Αγάλματα, προτομές και αναμνηστικές πλακέτες της πόλης Βέροιας, Καπετάν Τάσος (Στέργιος Κουκουτέγος)[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Ιωάννης Σ. Κολιόπουλος (επιστημονική επιμέλεια), Αφανείς, γηγενείς Μακεδονομάχοι, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 2008, σελ. 32
3. ↑  Αρχείο Διεύθυνσης Εφέδρων Πολεμιστών Αγωνιστών Θυμάτων Αναπήρων (ΔΕΠΑΘΑ), Αρχείο Μακεδονικού Αγώνα, φ. Κ-598
4. 1 2  «Αγάλματα, Προτομές, αναμνηστικές πλάκες, Μνημεία από μάρμαρο και μπρούντζο, Εργασία των μαθητών της Δ1 τάξης του 5ου Δημοτικού Σχολείου Βεροίας, σχ. έτος 2010 - 2011, υπεύθυνος εκπαιδευτικός: Φώτιος Τάσιος, καπετάν Τάσος, Βιογραφία» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 31 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2012.
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Μεταξάς.
Ο **Γεώργιος φον Μεταξάς** (γερμ.: *Georg von Metaxa*) (7 Οκτωβρίου 1914 - 12 Δεκεμβρίου 1944) ήταν Ελληνοαυστριακός αθλητής της αντισφαίρισης που διακρίθηκε με τα χρώματα της Αυστρίας και Γερμανίας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Βιέννη. Η καταγωγή του ήταν από την Κεφαλλονιά. Γονείς του ήταν η δούκισσα Μαριάννε του αριστοκρατικού γένους των Στάιναχ (*Gräfin Marianne Stainach*) και ο Στέφανος φον Μεταξάς (*Stefan von Metaxa*), κάτοχος διδακτορικού της νομικής και δημοτικός υπάλληλος της συνοικίας Χίντσινγκ της Βιέννης. Ο Μεταξάς μεγάλωσε στο Σόντορφ (*Schondorf*) και είχε καλές επιδόσεις στο ποδόσφαιρο και στα αθλήματα στίβου. Διέπρεψε την δεκαετία του 1930 με τα χρώματα της Γερμανίας την οποία εκπροσωπούσε όπου συμμετείχε. Ο Μεταξάς, λόγω της ελληνικής του υπηκοότητας, είχε ζητήσει από την ελληνική ομοσπονδία να μεταγραφεί σε αυτή αλλά η ομοσπονδία αρνήθηκε. Απεβίωσε το 1944.

Αθλητική σταδιοδρομία
---------------------

Ο Μεταξάς αγωνίστηκε από το 1933 ως το 1937 και πήρε μέρος σε 16 αγώνες με τα χρώματα της Αυστρίας στο Κύπελλο Ντέιβις. Με συμπαίκτη τον Άνταμ Μπαβορόφσκι (*Adam Baworowski*) έπαιξε στους ημιτελικούς της Ευρωπαϊκής ζώνης. Μετά την προσάρτηση της Αυστρίας τον Μάρτιο του 1938 αγωνίστηκε με τον Γερμανικό Σύνδεσμο του Τένις (DTB). Με συμπαίκτη τον Γερμανό Χένερ Χένκελ (*Henner Henkel*) έπαιξε στον τελικό του διπλού στο Γουίμπλετον του 1938, έχασαν από το ζευγάρι Τζιν Μάκο (*Gene Mako*) - Ντον Μπατζ (*Don Budge*) με 3-1 σετ 6–4, 6–3, 3–6, 8–6. Ένα μήνα αργότερα έφτασαν στον τελικό του Ντέιβις Καπ και έχασαν από το ζευγάρι 
Τζων Μπρόμγουιτς (*John Bromwich*) και Άντριαν Κουίστ (*Adrian Quist*). Συνέχισε τις αθλητικές επιδόσεις του μέχρι το ξεκίνημα του πολέμου και είχε 19 παιχνίδια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *ITF website*.
2. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 1042547238. Ανακτήθηκε στις 12  Αυγούστου 2015.
3. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 13  Δεκεμβρίου 2014.
4. ↑  *d:Q18039092*.
5. ↑  www.sportowahistoria.pl/wiadomosci/adam-baworowski-na-kortach-wiednia-i-warszawy,734.html.
6. 1 2  Ελευθέριου Σκιαδά, *100 χρόνια Όμιλος Αντισφαίρισης Αθηνών 1895-1995*, Μικρός Ρωμηός Ε.Π.Ε. ISBN 960-85466-2-1
7. ↑  CBS Sports, Tennis History, Wimbledon Αρχειοθετήθηκε 2012-11-06 στο Wayback Machine.

Πηγές
-----

* Heiner Gillmeister: *Georg von Metaxa: Eine Reminiszenz zum 100-jährigen Jubiläum des österreichischen und deutschen Tennisverbandes.* In: *Stadion.* 28, 1, 2002, ISSN 0172-4029, S. 53–76.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Georg von Metaxa στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 305306979
* GND: 1042547238

 |

 |
O **Κάρολος** (ιταλ.: *Carlo di Ferdinando de' Medici*, 19 Μαρτίου 1595 - 17 Ιουνίου 1666) από τον Οίκο των Μεδίκων, ήταν καρδινάλιος, επίσκοπος της Όστια και πρύτανης του Συμβουλίου των καρδιναλίων.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Φλωρεντία και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φερδινάνδου Α΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και της Χριστίνας, κόρης του Καρόλου Γ΄ δούκα της Λωρραίνης.

Ο Πάπας Παύλος Ε΄ τον έκανε καρδινάλιο διάκονο στο εκκλησιαστικό συμβούλιο το 1615 της Σάντα Μαρία ιν Ντομνίκα. Ήταν εκλέκτορας στις Συσκέψεις (Conclave) για την εκλογή πάπα το 1621, όπου εκλέχθηκε ο Γρηγόριος ΙΕ΄ και το 1623, όπου εκλέχθηκε ο Πάπας Ουρβανός Η΄. Το 1623 μετέφερε τη θέση του και έγινε καρδινάλιος διάκονος στον Σαν Νικόλα ιν Κάρτσερε. Ήταν καρδινάλιος πρωτοδιάκονος στη Σύσκεψη για την εκλογή πάπα το 1644, όπου εκλέχθηκε ο Ιννοκέντιος Ι΄. Έγινε για σύντομο διάστημα καρδινάλιος διάκονος στον Σαντ' Εουστάκιο και μετά, το 1644, προάχθηκε σε καρδινάλιο ιερέα στον Σαν Σίστο.

Το επόμενο έτος προάχθηκε σε καρδινάλιο επίσκοπο της Σαμπίνα, μακριά από τη Ρώμη· επτά μήνες αργότερα αντάλλαξε την επισκοπή με αυτήν του Φρασκάτι σε προάστιο της Ρώμης. Το 1652 έγινε καρδινάλιος επίσκοπος του Πόρτο ε Σάντα Ρουφίνα και αντιπρύτανης του Συμβουλίου των καρδιναλίων. Πέντε μήνες αργότερα προάχθηκε σε πρύτανη του Συμβουλίου των καρδιναλίων και καρδινάλιος επίσκοπος της Όστια ε Βελέτρι. Προήδρευσε στη Σύσκεψη για την εκλογή πάπα το 1655, όπου εκλέχθηκε ο Αλέξανδρος Ζ΄.

Απεβίωσε στη Φλωρεντία το 1666 και τάφηκε στην κρύπτη των Μεδίκων, στη βασιλική του Αγίου Λαυρεντίου στη Φλωρεντία.

Παραπομπές-Υποσημειώσεις
------------------------

1. ↑  Ο μεγαλύτερος αδελφός του Κόζιμο Β΄ διαδέχθηκε τον πατέρα τους ως μεγάλος δούκας της Τοσκάνης.
2. ↑  Salvador Miranda (1998-2005), *The Cardinals of the Holy Roman Church: Consistory of December 2, 1615**, accessed August 24, 2006*

Πηγές
-----

* Strathern, Paul The Medici: Godfathers of the Renaissance, Vintage books, London, 2003, ISBN 978-0-09-952297-3
* Hale, J.R. Florence and the Medici, Orion books, London, 1977, ISBN 1-84212-456-0

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 38009429
* ISNI: 0000 0000 6136 6808
* GND: 129847658

 |

 |
Ο πύργος στο σημείο της γεώτρησης
Η **γεώτρηση στη Χερσόνησο Κόλα** (στα ρωσικά: **Кольская сверхглубокая скважина**, Κόλσκαγια σβερχγκλουμπόκαγια σκβαζίνα) ξεκίνησε στις 24 Μαΐου 1970 στο πλαίσιο ενός επιστημονικού εγχειρήματος στην επαρχία Πετσένγκσκι, στη βορειοδυτική Σοβιετική Ένωση, σε μια προσπάθεια να φτάσει όσο το δυνατόν πιο βαθιά στο φλοιό της Γης. Η γεώτρηση σταμάτησε το 1992, όταν τα τρυπάνια συνάντησαν υψηλότερες από τις αναμενόμενες θερμοκρασίες (180 °C αντί για 100 °C), και το εγχείρημα εγκαταλείφτηκε οριστικά το 1995. Στο σημείο της γεώτρησης είχε κατασκευαστεί ένα πύργος ο οποίος καταστράφηκε, άγνωστο πώς, ανάμεσα στο 2007 και στο 2012.

Η τρύπα της γεώτρησης σφραγισμένη
Η γεώτρηση είχε διάμετρο 23 εκατοστά και το 1989 είχε φτάσει σε βάθος 12.262 μέτρων (SG-3).
Για το εγχείρημα χρησιμοποιήθηκαν αρχικά γεωτρύπανα Ουραλμάς-4Ε και αργότερα Ουραλμάς-15000, παραγωγής του εργοστασίου βαρέων μηχανών Ουραλμάς (ρωσικά: Уралмаш, μετ. Ουραλμάς και στο λατινικό Uralmash).

Παραπομπές
----------

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Γεώτρηση στη Χερσόνησο Κόλα** |

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
*
Ο **Γιώργος Χριστοφίδης** είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού εκλεγμένος με τους Ενωμένους Δημοκράτες την περίοδο 1999-2001.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Γιώργος Χριστοφίδης γεννήθηκε στη Λεμεσό το 1947. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Ακολούθησε σπουδές νομικής, φυσικομαθηματικών, ψυχολογίας, κοινωνιολογίας της εκπαίδευσης και παιδαγωγικών. Εργαζόταν ως εκπαιδευτικός και ως δικηγόρος.

Πολιτική διαδρομή
-----------------

Συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές του 1996 στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με τους Ενωμένους Δημοκράτες (ΕΔΗ) αλλά δεν εξελέγη. Ωστόσο, το 1999, όταν ο βουλευτής των ΕΔΗ στην εκλογική περιφέρεια Λεμεσού, Γιώργος Βασιλείου, διορίστηκε ως επικεφαλής της διαπραγματευτικής αντιπροσωπίας για την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ο πρώτος επιλαχών του κόμματος Γιώργος Χριστοφίδης ανέλαβε καθήκοντα βουλευτή την 1η Ιουλίου 1999 για την Ζ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

Την περίοδο 2005-2007 διετέλεσε πρόεδρος της Επιτροπής Προστασίας Ανταγωνισμού.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6  «50 χρόνια κυπριακού κοινοβουλίου» (PDF). Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). σελ. 271. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2019.
2. 1 2  «Εκλογές 26ης Μαΐου 1996». *www.parliament.cy*. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2019.

Πηγές
-----

* «50 χρόνια κυπριακού κοινοβουλίου» (PDF). Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). σελ. 271. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2019.
Η **γραμμομοριακότητα κατά βάρος** ή **molality**, **m**, δηλώνει τον αριθμό των moles της διαλυμένης ουσίας ανά χιλιόγραμμο διαλύτη (όχι διαλύματος). Έχει μονάδες mol/kg (S.I) ή molal ή m. Η molality είναι ανεξάρτητη από τις φυσικές συνθήκες όπως η θερμοκρασία και η πίεση, αφού ορίζεται βάση της μάζας και όχι του όγκου, σε αντίθεση με τη Molarity. Για το λόγο αυτό, είναι αυτή που προτιμάται για συγκρίσεις συγκεντρώσεων διαλυμάτων, σε διαφορετικές θερμοκρασίες.

Σε ένα αραιό υδατικό διάλυμα, σε θερμοκρασία δωματίου και σε κανονική ατμοσφαιρική πίεση, η molality και Molarity σχεδόν ταυτίζονται, διότι 1 kg νερού αντιστοιχεί περίπου σε όγκο 1 L. Επειδή μάλιστα το διάλυμα είναι αραιό, η προσθήκη της διαλυμένης ουσίας αφήνει τον όγκο ουσιαστικά αμετάβλητο. Ωστόσο, σε άλλες συνθήκες, αυτό συνήθως δεν συμβαίνει.

Παράδειγμα molality: διάλυμα θειικού οξέος 0.05 m σημαίνει ότι σε 1000 g νερού διαλύθηκαν 0.05 mol θειικού οξέος.

Σχετικά
-------

* Γραμμομοριακότητα κατ΄ όγκο
* Εκφράσεις περιεκτικότητας και συγκέντρωσης διαλυμάτων
Ο **Γιώργος Χριστοδουλίδης** ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός και έγινε γνωστός με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, παίζοντας από το 1935 μέχρι το 1940.

Καριέρα
-------

Ο Χριστοδουλίδης εντάχθηκε στο δυναμικό του Άρη το 1935, αγωνιζόμενος ως αναπληρωματικός στην διοργάνωση του πανελλήνιου πρωταθλήματος του 1936, όπου οι «κίτρινοι» κατέλαβαν την τέταρτη θέση πίσω από τον Ολυμπιακό, τον Παναθηναϊκό και τον Απόλλωνα Αθηνών.

Στις 3 Ιανουαρίου 1936, ο Χριστοδουλίδης συμμετείχε στο σημαντικό διεθνές φιλικό του Άρη εναντίον της αυστριακής Φαβορίτνερ, όπου οι «κίτρινοι» επιβλήθηκαν με 3-0, σκοράροντας το πρώτο τέρμα της ομάδας του στις αρχές του δευτέρου ημιχρόνου, πριν ολοκληρώσει τη νίκη της ελληνικής ομάδας ο Δημοσθένης Χατζηνικολάου. Έναν χρόνο αργότερα, οι «κίτρινοι» πραγματοποίησαν σειρά φιλικών αγώνων στην Συρία και την Παλαιστίνη, όπου αντιμετώπισαν ομάδες όπως η Μακάμπι Τελ Αβίβ, η Χάποελ και η μικτή ομάδα της Χάιφα.

Ο Άρης κατέκτησε και πάλι το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης το 1938 και αγωνίστηκε στην τελική φάση, όπου κατατάχθηκε τρίτος, με τον Χριστοδουλίδη να συμμετέχει σε μέρος των αγώνων της ομάδας. Την επόμενη σεζόν, οι «κίτρινοι» κατατάχθηκαν δεύτεροι στον βόρειο όμιλο του πανελλήνιου πρωταθλήματος, με τον Χριστοδουλίδη να πετυχαίνει τρία τέρματα κατά την διάρκεια του πρωταθλήματος.

Στην τελευταία χρονιά της καριέρας του, ο Χριστοδουλίδης αποτέλεσε βασικό στέλεχος της ομάδας του Άρη που προκρίθηκε στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος το 1940, αποκλείοντας κατά σειρά την Δόξα Δράμας, τον ΠΑΟΚ και την ΑΕΚ, για να ηττηθεί με 3-1 στις 2 Ιουνίου 1940 από τον Παναθηναϊκό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Greece - Final Tables 1906-1959
2. ↑  Άγγελος Καριπίδης, *Άρης 1914-2002. Οι μεγάλες στιγμές της ιστορικής ομάδος*, σελ. 65, University Studio Press, Θεσσαλονίκη 2003. ISBN 960-12-1189-6, ISBN-13 978-960-12-1189-3
3. ↑  «ΠΑΟ-Αρης 70 χρόνια μετά! - SentraGoal». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Μαΐου 2010. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2015.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ... Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, ISBN 978-960-93-5927-6
* Χριστοδουλίδης Γιώργος | aris.re
Στα μαθηματικά και στην επιστήμη των υπολογιστών μια **συνάρτηση ανώτερου βαθμού** (Αγγλικά *higher-order function* ή *functional form* ή *functional* ή *functor*) είναι μια μαθηματική συνάρτηση που έχει τα παρακάτω χαρακτηριστικά :

* παίρνει μια ή περισσότερες συναρτήσεις ως είσοδο
* επιστρέφει μια συνάρτηση ως έξοδο

Οι υπόλοιπες συναρτήσεις θεωρούνται *πρώτου βαθμού συναρτήσεις*. Στο λάμβδα-λογισμό όλες οι συναρτήσεις θεωρούνται συναρτήσεις ανώτερου βαθμού που παίρνουν τιμές στην μορφή {\displaystyle (\tau \_{1}\to \tau \_{2})\to \tau \_{3}\to \tau \_{4}} (που σημαίνει ότι έχουμε ως είσοδο μια συνάρτηση από {\displaystyle \tau \_{1}\to \tau \_{2}} και η έξοδος είναι μια νέα συνάρτηση {\displaystyle \tau \_{3}\to \tau \_{4}}).  Ως παράδειγμα συνάρτησης ανώτερου βαθμού να πάρουμε την συνάρτηση *applyTwice* η οποία παίρνει ως είσοδο μια συνάρτηση και επιστρέφει την συνάρτηση εφαρμοσμένη δύο φορές. Παρακάτω είναι η συνάρτηση ορισμένη στην γλώσσα Haskell και έχει τύπο {\displaystyle (a\to a)\to a\to a} (που σημαίνει ότι παίρνει ως είσοδο μια συνάρτηση {\displaystyle (a\to a)} και επιστρέφει μια νέα συνάρτηση {\displaystyle a\to a}):

```
applyTwice :: (a -> a) -> a -> a  
applyTwice f x = f (f x)

```

Τρέχουμε μερικά παραδείγματα με την παραπάνω συνάρτηση στον διερμηνέα ghci της Haskell. Στο πρώτο παράδειγμα τρέχει δύο φορές την συνάρτηση / τελεστή πολλαπλασιασμού στην τιμή του 10 και αποτιμάται η έκφραση *(2\*10)\*2*. Στο δεύτερο παράδειγμα τρέχει η συνάρτηση ένωσης λιστών με χαρακτήρες *++* δύο φορές πάνω στην λίστα/αλφαριθμητικό χαρακτήρων εκτελώντας την έκφραση ("example" ++ "1") + "1". 

```
\*Main> applyTwice (\*2) 10
40
\*Main> applyTwice (++ "1") "example"
"example 1 1"

```

Παραπομπές
----------

1. ↑  (eds.), Jurriaan Hage, Marco T. Morazán (2011). *Implementation and application of functional languages : 22nd International Symposium, IFL 2010, Alphen AAN Den Rijn, The Netherlands, September 1-3, 2010 : revised selected papers*. Berlin [u.a.]: Springer. σελ. 143. ISBN 978-3-642-24275-5. CS1 maint: Extra text: authors list (link)
2. ↑  Πάνος Ροντογιάννης· Νίκος Παπασπύρου. «Λάμδα Λογισμός» (PDF). Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ανακτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2014.
3. ↑  «Higher order functions». learnyouahaskell.com. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2014.
Η **Ιωάννα Δρέττα** είναι διπλωματούχος πολιτικός μηχανικός του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Imperial College London (MSc) και το Harvard Kennedy School (Master in Public Administration). Στις 26 Μαΐου 2023 ορκίστηκε υπηρεσιακή υπουργός Τουρισμού στην κυβέρνηση του Ιωάννη Σαρμά.

Στη διάρκεια της εικοσαετούς επαγγελματικής πορείας της έχει αναλάβει θέσεις ευθύνης τόσο στον ιδιωτικό όσο και τον δημόσιο τομέα, για τη διαχείριση έργων σε σύνθετα περιβάλλοντα. Έχει υπηρετήσει τον ελληνικό τουρισμό από διαφορετικές θέσεις, ως διευθύντρια του Πολιτικού Γραφείου της τότε υπουργού Τουρισμού, Όλγας Κεφαλογιάννη (2012 -2015), στον Σύνδεσμο Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ) και τη Marketing Greece - τη μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα εταιρεία του ΣΕΤΕ για την προβολή της Ελλάδας διεθνώς - ως CEO.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Γενική Γραμματεία Νομικών και Κοινοβουλευτικών Θεμάτων - ΣΑΡΜΑ ΙΩΑΝΝΗ (ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΗ)». *gslegal.gov.gr*. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2023.
2. ↑  «Ιωάννα Δρέττα: Η «ταυτότητα» της υπουργού Τουρισμού της υπηρεσιακής κυβέρνησης». *NewsIT*. 25 Μαΐου 2023. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2023.
Η **Σοφία**, γερμ. Sophia von Preußen von Hohenzollern (π. 31 Μαρτίου 1582 - π. 24 Νοεμβρίου 1610) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν Γερμανίδα πριγκίπισσα του δουκάτου της Πρωσίας, φέουδου του βασιλείου της Πολωνίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν η τρίτη κόρη του Αλβέρτου-Φρειδερίκου δούκα της Πρωσίας και της Μαρίας-Ελεονόρας των Λα Μαρκ, κόρης του Γουλιέλμου δούκα της Κλέβης. 

Τη φλέρταρε ο Γουλιέλμος Κέττλερ, γιος του Γκότχαρντ δούκα της Κουρλάνδης. Το συμβόλαιο γάμου τους υπογράφηκε στο Κένιγκσμπεργκ στις 5 Ιανουαρίου 1609. Η Σοφία απεβίωσε στις 24 Νοεμβρίου 1610, τέσσερις εβδομάδες μετά τη γέννηση του μοναδικού γιου της Ιακώβου, ο οποίος αργότερα διαδέχθηκε τον εκ πατρός θείο του Φρειδερίκο Κέττλερ ως δούκας της Κουρλάνδης.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 1609 τον Γουλιέλμο Κέττλερ δούκα της Κουρλάνδης και είχε τέκνο:

* Ιάκωβος 1610-1682, δούκας της Κουρλάνδης.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  p4062.htm#i40619. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. ↑  «Duke William (1574–1640) and Duchess Sophie (1582–1610)». *From Duke Gotthard till Duke James*. Latvian State Historical Archives in Riga. 16 Δεκεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2013.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 311300044
* GND: 136861237

 |

 |
Ο **Στέλιος Χιώτης** είναι Ελληνοκύπριος τραγουδιστής. Γεννήθηκε στην Αμμόχωστο της Κύπρου.

Βιογραφικό
----------

Ο Στέλιος Χιώτης γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Τρίκωμο της Αμμοχώστου. Φοίτησε στο Γυμνάσιο Αμμοχώστου από Κύπρια μητέρα (Πεδουλάς Λευκωσίας) και πατέρα πρόσφυγα από την Σμύρνη. Στα χρόνια του απελευθερωτικού αγώνα κατά των Άγγλων ήταν μέλος της Α.Ν.Ε (Άλκιμος Νεολαία ΕΟΚΑ). 

Έφυγε στο Λονδίνο για σπουδές το 1962, όπου παρακολούθησε για λίγα χρόνια (electronics) στο NORTHEN Polytechnic Holloway N.London , μετά στο μουσικό κολλέγιο ERIC QUILDER SCHOOL OF MUSIC. Είναι ένας από τους πρωτοπόρους και δημιουργούς της Ελληνικής φωνής Λονδίνου (LGR) Λονδίνου όπου συμμετείχα ενεργά στα προβλήματα της Κυπριακής Παροικίας Λονδίνου για αρκετά χρόνια. 

Το 1971 επέστρεψε στην Κύπρο και εγκαταστάθηκε οικογενειακώς στην Αμμόχωστο. Κατά την Τουρκική εισβολή, τον Ιούλιο του 1974, έφυγε μαζί με όλη την οικογένεια, παίρνοντας μαζί του ελάχιστα υπάρχοντα, όπως ταυτότητα, διαβατήριο και το λυκόσκυλό του. Υπήρξε ραδιοφωνικός παραγωγός για πολλά χρόνια στο Ράδιο Πρώτο και το ΣΙΓΜΑ. Είναι μουσικός, συνθέτης και τραγουδιστής.

Ο Στέλιος Χιώτης είναι περισσότερο γνωστός στους Έλληνες για το τραγούδι "Αμμόχωστος (Το χώμα που περπάτησα)". Έγραψε στους στίχους του τραγουδιού το 1981 όταν σε μια επίσκεψή του στην Κύπρο, έβλεπε την Αμμόχωστο με τα κυάλια. Αμέσως του ήρθε η σκέψη να γράψει τους στίχους τους οποίους και μελοποίησε, κυκλοφορώντας το άλμπουμ "Γειτονιά μου / Αμμόχωστος" το 1981. Το σκυλί του που είχε πάρει μαζί το 1974 φεύγοντας βρίσκεται στο εξώφυλλο του άλμπουμ "Μ' ένα χαμόγελο" που κυκλοφόρησε το 1984. Έχει χαρακτηρίσει το τραγούδι "Αμμόχωστος" την "σιωπηλή διαμαρτυρία όλων των Κυπρίων". Έχει δύο παιδιά, τον Αλέξη και τον Μάριο.

Δισκογραφία
-----------

| # | Τίτλος | Συνθέτες - Στιχουργοί |
| --- | --- | --- |
| 1 | Ντίκι Ντίκι (1977) | Σ. Χιώτης |
| 2 | Γειτονιά μου / Αμμόχωστος(1981) | Σ. Χιώτης |
| 3 | Μ' Ένα Χαμόγελο (1984) | Μ. Γιαπράκας, Σ. Χιώτης, Τ. Ιερεμίας, Κ. Σιακόλας, Α. Πετρίδης, Θ. Χρυσοβέργης, Μ. Μελετίου, Φ. Γαβρής, Α. Ροδίτης, Ν. Φραγκoύλης |
| 4 | Τα Κυπρέικα (1985) | Α. Γρηγορίου, Μ. Βιολάρης, Κ. Σιακόλας, Σ. Χιώτης, Σ. Χατζησολωμού, Κ. Μόντης, Δ. Λιπέρτης, Α. Λιμπουρίδης, Χ. Χασάπης |
| 5 | Αμμόχωστος Δεν Ξεχνώ (2000) | Σ. Χιώτης |
| 6 | Τα Ριάλια (2006) | Σ. Χιώτης |
| 7 | Όποιος Αγαπάει Κερδίζει ‎ | Γ. Γιαννόπουλος, Θ. Πολυκανδριώτης, Γ. Κλεφτογιώργος,  Μ. Γιαπράκας, Κ. Ρουβέλας, Χ. Νικολόπουλος |
|

Κοινωνικά δίκτυα
----------------

* στο Facebook

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Στέλιος Χιώτης - Βιογραφικό» (PDF).
2. ↑  «Συνέντευξη στον Alpha Κύπρου».
3. ↑  «Discogs.com - Μ' ένα χαμόγελο (1984)».
4. ↑  «Στέλιος Χιώτης - Δισκογραφία».
Ο **Γιώργος Ψυχογιός** (Ξυλόκαστρο Κορινθίας, 14 Μαΐου 1983) είναι Έλληνας πολιτικός, δικηγόρος και βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου, εκλεγμένος στην Κορινθία με με τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.

Βιογραφία
---------

Κατάγεται από την Λυκοποριά. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης και μετέπειτα ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο Διεθνές Δίκαιο στο City University του Λονδίνου.

Έγινε μέλος της Νεολαίας Συνασπισμού από το 2002 και ακολούθως του Συνασπισμού και του ΣΥΡΙΖΑ. Στις Περιφερειακές εκλογές του Μαΐου 2014 εξελέγη περιφερειακός σύμβουλος Πελοποννήσου.

Τον Ιανουάριο του 2015 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Κορινθίας του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ επανεξελέγη τον Σεπτέμβριο. Τον Οκτώβριο του 2015 εξελέγη Γραμματέας της Βουλής των Ελλήνων με ευρεία πλειοψηφία, ενώ στις εκλογές του Ιουλίου 2019 επανεξελέγη βουλευτής Κορινθίας με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ.

Είναι τομεάρχης Μεταναστευτικής Πολιτικής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και μέλος στα αντίστοιχα Τμήματα Δικαιωμάτων και Αθλητισμού του κόμματος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Κοσμήτορες & Γραμματείς». *www.hellenicparliament.gr*. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2023.
2. ↑  «Βιογραφικά Στοιχεία». *www.hellenicparliament.gr*. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2023.
3. ↑  «Εκλογική Περιφέρεια Κορινθίας | Εθνικές εκλογές – Ιούλιος 2019». *ekloges.ypes.gr*. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2023.
4. ↑  «Τομέας Μεταναστευτικής Πολιτικής». *Γιώργος Ψυχογιός*. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2023.
Σχηματικό διάγραμμα του ανθρώπινου ματιού. Ο ινώδης χιτώνας φαίνεται με γκρίζο χρώμα.
Ο **ινώδης χιτώνας** αποτελεί το εξωτερικό στρώμα του ματιού. Περιβάλλει ολόκληρο το βολβό του ματιού και διακρίνεται σε δυο κυρίως μέρη: τον σκληρό χιτώνα, το "άσπρο" του ματιού, που καλύπτει τα 5/6 του βολβού και είναι αδιαφανής, και τον κερατοειδή χιτώνα, που είναι διαφανής και βρίσκεται μπροστά από την κόρη και την ίριδα. Σκοπός του ινώδους είναι η προστασία του ματιού και η διατήρηση του σχήματός του, ενώ το πρόσθιο τμήμα του, ο κερατοειδής χιτώνας, παίζει ενεργό ρόλο στη διαδικασία της όρασης, καθώς διαθλά το φως που μπαίνει στο μάτι. Στο υπόλοιπο τμήμα του, ο σκληρός, όντας αδιαφανής, βοηθά στη "στεγανοποίηση" του ματιού από το διάχυτο φως. Στον οπίσθιο πόλο του βρίσκεται το σκληραίο τρήμα, απ' όπου περνάνε το οπτικό νεύρο, η κεντρική φλέβα και η κεντρική αρτηρία του αμφιβληστροειδή.

Ο ινώδης χιτώνας, όπως και ο ραγοειδής, είναι υποστηρικτικοί του αμφιβληστροειδούς. Περιβάλλεται από τον επιπεφυκότα, έναν βλεννογόνο που, σε συνεργασία με τους δακρυϊκούς αδένες και τα βλέφαρα κρατά το ορατό μέρος του ματιού υγρό.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αισθητικό σύστημα-Οπτικό σύστημα-Μάτι |
| --- |
|  |
| Ινώδης χιτώνας | 
* Επιπεφυκότας
* Σκληρός
* Κερατοειδής
* Σωλήνας του Schlemm
* Διηθητικός ηθμός
 |
|  |
| Ραγοειδής χιτώνας | 
* Χοριοειδής (Ακτινωτή απόφυση, Μεμβράνη του Bruch)
* Ίριδα
* Κόρη
* Ακτινωτό σώμα
 |
|  |
| Αμφιβληστροειδής | 
* Ωχρή κηλίδα
* Κεντρικό βοθρίο
* Οπτικός δίσκος
 |
|  |
| Πρόσθιο ημιμόριο | 
* Πρόσθιος θάλαμος
* Υδατοειδές υγρό
* Οπίσθιος θάλαμος
* Φακός
 |
|  |
| Οπίσθιο ημιμόριο | 
* Υαλοειδές σώμα
* Ζίννειος ζώνη
 |

 |
Ο **Παναγιώτης *(Γιώτης)* Τσαλουχίδης (**Βέροια, 30 Μαρτίου 1963) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στον χώρο της επίθεσης, της μεσαίας γραμμής αλλά και ως κεντρικός αμυντικός.

Καριέρα ποδοσφαιριστή
---------------------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα της Βέροιας και το 1987 μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό, στην αρχή των αποκαλούμενων "πέτρινων" χρόνων, κατά τα οποία οι "ερυθρόλευκοι" δεν κατέκτησαν το πρωτάθλημα, με αποτέλεσμα στα οκτώ χρόνια που αγωνίστηκε στην ομάδα να πανηγυρίσει 2 κύπελλα Ελλάδας (1989-90 και 1991-92), αλλά και να φθάσει στα προημιτελικά του Κυπέλλου Κυπελούχων το 1992-93. Την περίοδο 1995-96 αποκτήθηκε από τον ΠΑΟΚ, αγωνίστηκε για έναν χρόνο και επέστρεψε στη Βέροια για να αγωνιστεί άλλα τρία χρόνια, τερματίζοντας την καριέρα του στην ομάδα που ανδρώθηκε ποδοσφαιρικά.

### Στις εθνικές ομάδες

Με την Ελλάδα αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις 7 Οκτωβρίου 1987, στην εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση εναντίον της Ρουμανίας (2-2). Συμμετείχε συνολικά σε 76 αγώνες σημειώνοντας 16 τέρματα, επίδοση που τον κατατάσσει στην όγδοη θέση των σκόρερ όλων των εποχών. Ήταν μέλος της ομάδας που αγωνίστηκε στο Μουντιάλ 1994 στις ΗΠΑ, συμμετέχοντας σε δύο αγώνες. Επίσης, αγωνίστηκε με την εθνική Νέων για το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα το 1982.

Καριέρα προπονητή
-----------------

Το Μάρτιο του 2008 ανέλαβε προπονητής της Βέροιας, ωστόσο η παρουσία του στον πάγκο της ομάδας αυτής ήταν βραχύβια, καθώς αντικαταστάθηκε από τον Λεωνίδα Υφαντίδη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Νέος προπονητής στη Βέροια ο Τσαλουχίδης, www.in.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Τέλος ο Τσαλουχίδης, www.sport-fm

Πηγές
-----

* Η καριέρα του Γιώτη Τσαλουχίδη στο national-football-teams
* Το προφίλ του Γιώτη Τσαλουχίδη στο transfermarkt.de

  


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
**Εθνική Ελλάδος - Μουντιάλ 1994** |
| --- |
|  |
|  | 
**1** Μήνου  · **2** Αποστολάκης  · **3** Κολιτσιδάκης  · **4** Μανωλάς  · **5** Καλιτζάκης  · **6** Τσαλουχίδης  · **7** Σαραβάκος  · **8** Νιόπλιας  · **9** Μαχλάς  · **10** Μητρόπουλος  · **11** Τσιαντάκης  · **12** Μαραγκός  · **13** Καραγιάννης  · **14** Δημητριάδης  · **15** Καρκαμάνης  · **16** Αλεξούδης  · **17** Χατζίδης  · **18** Καραταΐδης  · **19** Κωφίδης  · **20** Ατματζίδης  · **21** Αλεξανδρής  · **22** Αλεξίου  · **C** Παναγούλιας |

 |