recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Αντουάν λε Φλαμέν** (Antoine le Flamenc) ήταν Βαρώνος της Βοιωτικής Καρδίτσας την περίοδο 1303 – 1313 και μαρκήσιος της Βοδονίτσας την περίοδο 1278 – 1286, όπου συγκυβέρνησε μαζί με την γυναίκα του Ισαβέλλα. Ήταν γαλλικής καταγωγής, από φλαμανδική οικογένεια που είχε εγκατασταθεί στους Άγιους τόπους· εκεί γεννήθηκε ο Αντουάν και ήρθε στην Ελλάδα μετά την κατάκτησή της από τους Φράγκους.

Βιογραφία
---------

Νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα Παλαβιτσίνι μαρκησία της Βοδονίτσας, αλλά μετά τον θάνατό της διεκδίκησε τη μαρκιωνία ως σύζυγός της, από τον εξάδελφό της Θωμά Παλαβιτσίνι, χωρίς να καταφέρει να αποκτήσει δικαιώματα στη μαρκιωνία. Το 1303 στάλθηκε από τον δούκα της Αθήνας Γκυ Β΄ ντε λα Ρος στη Θεσσαλία, για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα των επιδρομών εκεί.

Ήταν ένθερμος υποστηρικτής της Ματθίλδης του Αινώ πριγκίπισσας της Αχαΐας και παρευρέθηκε στον αρραβώνα της στη Θήβα με τον Κάρολο των Καπετιδών-Ανζού πρίγκιπα του Τάραντα στις 2 Απριλίου 1309. 

Στις 15 Μαρτίου 1311, ο Φλαμέν πολέμησε εναντίον των μισθοφόρων της Καταλανικής Εταιρείας στην Μάχη του Αλμυρού και ήταν ένας από τους λίγους επιζώντες, καθώς αιχμαλωτίστηκε και κρατήθηκε για λύτρα. Στον ναό του Αγίου Γεωργίου (παλαιότερα καθολικό μοναστηριού), ο οποίος βρίσκεται κοντά στον σημερινό οικισμό του Ακραίφνιου (πρώην Καρδίτσα) Βοιωτίας, σώζεται γραπτή κτητορική επιγραφή επάνω στο τύμπανο αρκοσολίου του νότιου τοίχου του οικοδομήματος, που χρονολογεί την ανέγερση του ναού κατά το έτος 1311 και κατονομάζει τον Φλαμέν ως κτήτορα. Η σαρκοφάγος στο αρκοσόλιο χρησιμοποιήθηκε πιθανώς ως θέση ταφής του ίδιου του Φλαμέν. Πιθανολογείται ότι κίνητρο του Φράγκου αριστοκράτη υπήρξε η εκπλήρωση ευχαριστήριου όρκου για τη σωτηρία του, μετά την μοιραία για τους υπόλοιπους Φράγκους μάχη.

Πηγές
-----

* Hopf, Carl. *Chroniques gréco-romanes*.
* Miller, William. "The Frankish Inscription at Karditza." *The Journal of Hellenic Studies*, Vol. 29. (1909), pp. 198–201.
* Setton, Kenneth M. *Catalan Domination of Athens 1311–1380*. Revised edition. Variorum: London, 1975.

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.
Ως **Διεθνής Ημέρα Μνήμης για τα Θύματα του Ολοκαυτώματος** καθιερώθηκε η 27η Ιανουαρίου από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ την 1η Νοεμβρίου 2005. Με το συγκεκριμένο ψήφισμα καλούνται τα κράτη - μέλη να επεξεργαστούν προγράμματα εκπαίδευσης που θα μεταδώσουν στις μελλοντικές γενιές τα διδάγματα του Ολοκαυτώματος ώστε να βοηθήσουν στην πρόληψη πράξεων γενοκτονίας.

Η 27η Ιανουαρίου επιλέχθηκε επειδή κατά την ημέρα αυτή το 1945 τα σοβιετικά στρατεύματα απελευθέρωσαν το Άουσβιτς-Μπιρκενάου, το μεγαλύτερο στρατόπεδο συγκέντρωσης και εξόντωσης του ναζιστικού καθεστώτος. 

Με την υπ. αριθμ. 3218/2004 ομόφωνη απόφαση της Βουλής των Ελλήνων τον Ιανουάριο του 2004 και με το Προεδρικό Διάταγμα 31/2005 καθιερώθηκε και στην Ελλάδα η 27η Ιανουαρίου ως «Ημέρα Μνήμης των Ελλήνων Εβραίων Μαρτύρων και Ηρώων του Ολοκαυτώματος». 

Στο Ισραήλ η ημέρα μνήμης του Ολοκαυτώματος, το Γιομ Ασοά τιμάται την 27η μέρα του Εβραϊκού μήνα Νισάν που συνήθως είναι τον Απρίλιο.

Δείτε επίσης
------------

* Παγκόσμιες Ημέρες
* Ολοκαύτωμα

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The Holocaust and the United Nations Outreach Programme». *www.un.org* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2019.
2. ↑  «Νόμος 3218/2004 - ΦΕΚ 12/Α/27-1-2004». *Τράπεζα Πληροφοριών Νομοθεσίας | e-nomothesia.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2019.
3. ↑  «Remembrance Day Calendar». *www.ushmm.org* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2021.
Ο **Αντουάν Σκοτ**, γεννημένος στις 28 Φεβρουαρίου 1992, είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του πόιντ γκαρντ και του σούτινγκ γκαρντ.

Βιογραφία
---------

Ο Σκοτ είναι υιός της Τερέζα Σκοτ και του Άντριου Γουίλσον. Η μητέρα του υπήρξε χρήστης κοκαΐνης και οι γονείς του έχασαν την κηδεμονία του Αντουάν Σκοτ, μέχρι τα έξι του χρόνια, όταν μετά την απεξάρτηση της μητέρας του από τα ναρκωτικά επανήλθε στην οικογένεια του.

Ο Σκοτ φοίτησε στο λύκειο του Γουάιλι, όπου μεγάλωσε, και στην τελευταία του χρονιά το 2009-10, ήταν ο δεύτερος καλύτερος σκόρερ στην περιφέρεια του με 21,8 πόντους ανά αγώνα, για να βραβευθεί ως ο καλύτερος επιθετικός παίκτης στην Texas 5A District 8.

Ξεκίνησε να παίζει στο κολέγιο Ranger College του Τέξας και στη δεύτερη του σεζόν επιλέχθηκε στην καλύτερη πεντάδα της περιφέρειας του, έχοντας μέσους όρους 15,9 πόντων, 4,4 ριμπάουντ, 3,4 ασίστ και 1,7 κλεψιμάτων. Το 2012 μεταγράφηκε στο πανεπιστήμιο του Άινταχο, αλλά αγωνίστηκε σε μόλις έναν αγώνα, αφού μεταγράφηκε στο Γκράμπλινγκ Στέιτ για να βρίσκεται κοντά στην οικογένεια του. Μετά από σειρά επεμβάσεων, η μητέρα του έπεσε σε κώμα για έντεκα μήνες, πριν πεθάνει.

Το 2013-14, έπαιξε σε 25 αγώνες, σημειώνοντας 15,7 πόντους, 4.5 ριμπάουντ και 3,7 ασίστ, ενώ την επόμενη χρονιά μεταγράφηκε στο Κολοράντο Στέιτ, όπου μετά από τέσσερις αγώνες τραυματίστηκε στο πόδι και έχασε το υπόλοιπο της χρονιάς. Το 2015-16, έπαιξε σε 33 παιχνίδια, με 16,4 πόντους και 4,3 ριμπάουντ, για να συμπεριληφθεί στη δεύτερη καλύτερη πεντάδα της All-Mountain West.

Το φθινόπωρο του 2016, υπέγραψε στην ολλανδική Ντεν Μπος όπου σε έντεκα αγώνες είχε 20,6 πόντους, 4,5 ριμπάουντ και 5,5 ασίστ, για να μεταγραφεί τον Ιανουάριο του 2017 στη Φινλανδία και την KTP, όπου σε 14 αγώνες είχε μέσους όρους 22,0 πόντων και 4,5 ριμπάουντ. Τρεις μήνες αργότερα, υπέγραψε στον Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο αγωνίστηκε στα πλέι-οφ του ελληνικού πρωταθλήματος, κατακτώντας την τέταρτη θέση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mom's recovery from drugs sets CSU's Antwan Scott straight
2. ↑  «Ο Antwan Scott στον ΑΡΗ | Aris BC - Official Page & Online Store». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουνίου 2017.
3. ↑  «CSURAMS.COM Antwan Scott Bio - Colorado State University Official». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Δεκεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουνίου 2017.
4. ↑  Antwan Scott - 2012 Men's Basketball Roster - University of Idaho
5. ↑  Antwan Scott to transfer from Grambling - The News Star
6. ↑  NCAAM #1 Antwan Scott - ESPN
7. ↑  Antwan Scott named second-team all-Mountain West
8. ↑  Shooters Den Bosch sign Antwan Scott - Sportando
9. ↑  15 Antwan Scott | KTP-Basket[*νεκρός σύνδεσμος*]
10. ↑  Aris tab Antwan Scott, ex KTP Basket - eurobasket News
11. ↑  «Τέταρτος στην Α1 ο Άρης, 71-60 στο ΟΑΚΑ από την ΑΕΚ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιουνίου 2017. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουνίου 2017.

Πηγές
-----

* Ανακοίνωσε Αντουάν Σκοτ ο Άρης! | Basket League & Άρης | gazzetta.gr
* Η ιστορία ζωής του Αντουάν Σκοτ αξίζει να διαβαστεί!
* Antwan Scott Stats, Bio - ESPN
Η **αλδολάση** (ALD ή ALS) è ένα γλυκολυτικό ένζυμο που καταλύει την μετατροπή της 1 φωσφορικής φρουκτόζης σε δύο μόρια triosi (gliceraldeide- 3-φωσφορική διυδροξυακετόνη και το φωσφορικό) στην τέταρτη αντίδραση της γλυκόλυσης (η μεταβολική οδός που παράγει ενέργεια από γλυκόζη). Aπό βιοχημικής άποψης, η αλδολάση είναι σημαντική στο μεταβολισμό της φρουκτόζης.

Έχει τρεις ισομορφές:

1) την Αλδολάση Α που βρίσκεται στους μυς και σε άλλους ιστούς η οποία διασπά διασπά μόνο 1,6-δΡ φρουκτόζη 

2) την Αλδολάση Β που βρίσκεται στο ήπαρ και διασπά εκτός από 1,6-δΡ φρουκτόζη και την 1-Ρ φρουκτόζη (αλλά έχει μεγαλύτερη συγγένεια με την 1,6-δΡ φρουκτόζη) 

3)Την Αλδολάση C πιυ βρίσκεται στον εγκέφαλο και διασπά μόνο 1,6-δΡ φρουκτόζη

Παθοφυσιολογία
--------------

Η αλδολάση Β καταλύει τη μετατροπή της διφωσφορικής φρουκτόζης σε φωσφορική διϋδροξυακετόνη και σε φωσφορική γλυκεραλδεΰδη. Η αλδολάση ανευρίσκεται σ’ όλους τους ιστούς του σώματος. Είναι απαραίτητη για τη γλυκόλυση στους μύς ως «οδός ταχείας απάντησης» για την παραγωγή τριφωσφορικής αδενοσίνης (ΑΤΡ) ανεξάρτητα από την παροχή οξυγόνου στους ιστούς. Η ανάλυση αυτή δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται γιατί έχει αντικατασταθεί από την CPK . Yψηλά επίπεδα αλδολάσης ανευρίσκονται σε ασθενείς με προϊούσα [Μυϊκές δυστροφίες|μυϊκή δυστροφία] (Duchenne). Χαμηλότερες τιμές παρατηρούνται σε άλλες νόσους των μυών, ενώ τα επίπεδα αλδολάσης είναι φυσιολογικά σε [πολιομυελίτιδα], [Πολλαπλή σκλήρυνση|σκλήρυνση κατά πλάκας] και βαριά ψευδοπαραλυτική μυασθένεια.

Δείγμα
------

Ορός που συλλέγεται σε συνήθη σωληνάρια δειγματοληψίας ή σε σωληνάρια που περιέχουν γέλη διαχωρισμού χωρίς αιμόλυση και έντονη λιπαιμοκότητα. Αποχωρίζεται τον ορό από το θρόμβο ή τα κύτταρα εντός 45 λεπτών και συντηρείται σε πλαστικό σωληνάριο.

Φυσιολογικές τιμές
------------------

Ενήλικες: 2-8 ΙU/L
Παιδιά: 2-16 IU/L

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κρεατινική Κινάση:Ένζυμο που βρίσκεται σε υψηλές συγκεντρώσεις στους σκελετικούς μύς, στην καρδιά και πολύ μικρότερες στον εγκεφαλικό ιστό
Ο **αλγόριθμος Χριστοφίδη** είναι ένας αλγόριθμος για την εύρεση λύσεων κατά προσέγγιση στο πρόβλημα πλανόδιου πωλητή, στις περιπτώσεις όπου οι αποστάσεις σχηματίζουν ένα μετρικό χώρο (είναι συμμετρικές και ακολουθούν την τριγωνική ανισότητα).
Είναι ένας αλγόριθμος προσέγγισης που εγγυάται ότι οι λύσεις θα είναι εντός συντελεστή 3/2 του μήκου βέλτιστης λύσης, και είναι ονομάστηκε από τον Νίκο Χριστοφίδη, που τον δημοσίευσε το 1976. Από το 2017, αυτός είναι ο καλύτερος ρυθμός προσέγγισης που έχει αποδειχθεί για το πρόβλημα του περιπλανώμενου πωλητή, σε γενικούς μετρικούς χώρους, αν και καλύτερες προσεγγίσεις είναι γνωστές για κάποιες ειδικές περιπτώσεις.

Αναφορές
--------

1. ↑  Goodrich, Michael T.; Tamassia, Roberto (2015), «18.1.2 The Christofides Approximation Algorithm», *Algorithm Design and Applications*, Wiley, σελ. 513–514 .
2. ↑  Nicos Christofides, Worst-case analysis of a new heuristic for the travelling salesman problem, Report 388, Graduate School of Industrial Administration, CMU, 1976.
• Οι διεργασίες λαμβάνουν ένα επίπεδο προτεραιότητας με βάση τη πολιτική του συστήματος,

π.χ. Επείγουσες διεργασίες λειτουργικού συστήματος → διεργασίες λειτουργικού συστήματος παρασκηνίου → αλληλεπιδραστικές διεργασίες Ι/Ο-bound → αλληλεπιδραστικές διεργασίες CPUbound → διεργασίες δέσμης (βλέπε task manager Windows ή εντολή top/nice Linux) 

• Η εφαρμογή μπορεί να είναι έμμεση ή άμεση (ρητή αντιστοίχιση επιπέδου με κάποιο αριθμό) ή έμμεση (επιλογή του χρονοδρομολογητή σε κάθε εκτέλεσή του με βάση τις διαθέσιμες διεργασίες). 

• Για την αποφυγή πιθανής στέρησης ή λιμοκτονίας (παρατεταμένης μη εκτέλεσης) μιας διεργασίας το επίπεδο προτεραιότητας μπορεί να μειώνεται σε κάθε Ν χτύπους ρολογιού ή κάθε Ν θεματικές εναλλαγές.

• Εναλλακτικά κάθε διεργασία μπορεί να λαμβάνει ένα μέγιστο συνολικό quantum από το οποίο αφαιρείται ένα ποσό κάθε φορά που εκτελείται. 

• H προτεραιότητα μπορεί να μεταβάλλεται δυναμικά με βάση τη τρέχουσα συμπεριφορά της διεργασίας (μετάπτωση από CPU-bound σε I/O-bound ή Ι/Ο-bound μετά από μεγάλη αναμονή Ε/Ε). 

• Συνήθως στα σύγχρονα συστήματα τα επίπεδα προτεραιότητας υλοποιούνται με διαφορετικές ουρές. Οι διεργασίες εκχωρούνται κατ’ αρχήν σε μια ουρά

• Οι αλληλεπιδραστικές διεργασίες ανήκουν στις ουρές υψηλής προτεραιότητας, ενώ οι διεργασίες δέσμης στις ουρές χαμηλής προτεραιότητας. 

• Οι προσαρμογές των επιπέδων προτεραιότητας σημαίνουν μετακίνηση της διεργασίας από μια ουρά σε άλλη.

• Σύστημα με τέσσερα επίπεδα προτεραιότητας: κάθε ουρά έτοιμων εργασιών εκτελεί ξεχωριστό αλγόριθμο χρονοπρογραμματισμού (ή τον ίδιο αλγόριθμο με διαφορετικό tunning). Οι ουρές χαμηλότερης προτεραιότητας εξυπηρετούνται μόνο αν οι ουρές ανώτερης προτεραιότητας είναι άδειες.
Ο **Δεινόστρατος** (~390-320 π.Χ) ήταν Έλληνας μαθηματικός της κλασικής αρχαιότητας, συνεργάτης του Πλάτωνα και επιφανές μέλος της Ακαδημίας.

### Βιογραφικά στοιχεία

Ο Δεινόστρατος γεννήθηκε περίπου το 390 π.Χ. στην Προκόννησο της Προποντίδας και ήταν αδελφός του Μέναιχμου. Μαζί με τον αδελφό του εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου έζησε όλη την υπόλοιπη ζωή του.
Αρχικά μαθήτευσε κοντά στον Εύδοξο τον Κνίδιο και αργότερα έγινε μέλος της Ακαδημίας του Πλάτωνα και συνεργάτης του Πλάτωνα, με τον οποίο συνδέθηκε φιλικά.

### Το μαθηματικό του έργο

Ο Δεινόστρατος μαζί με τον Θεαίτητο, τον Λεωδάμαντα τον Θάσιο, τον Εύδοξο, τον Μέναιχμο και τον Θεύδιο εργάστηκαν εντατικά εντός της Ακαδημίας και η συνεισφορά τους στη μαθηματική επιστήμη ήταν μεγάλη.

Στον Δεινόστρατο αποδίδεται από τον Πάππο μια λύση (~350 π.Χ) για τον τετραγωνισμό του κύκλου με τη βοήθεια μιας καμπύλης που ονομάζεται Τετραγωνίζουσα.

Επίσης ασχολήθηκε με την αστρονομία και τη μουσική.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Βιβλιογραφία
------------

* Πάππος ο Αλεξανδρεύς, "Μαθηματική Συναγωγή", Εκδόσεις Αίθρα, Αθήνα 2003
* Σωτήρης Χ. Γκουντουβάς, "Γεωμετρικές Διαδρομές", Αθήνα 2015
* Thomas Heath, "Ιστορία των Ελληνικών Μαθηματικών", ΚΕΠΕΚ, Αθήνα 2001
* Β. L. Van der Waerden, "Η αφύπνιση της επιστήμης", ΠΕΚ, Ηράκλειο 2003

Παραπομπές
----------

1. 1 2  www-gap.dcs.st-and.ac.uk/~history/Biographies/Dinostratus.html.
2. ↑  Dinostratus.
3. ↑  Σ. Γκουντουβάς (2015), σελ.31-32
4. ↑  Eves, Haward (1989). *Οι μεγάλες στιγμές των μαθηματικών έως το 1650*. Αθήνα: Τροχαλία. σελίδες 87,88.
5. ↑  Σ. Γκουντουβάς (2015), σελ.129-130

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 37304503
* GND: 102390614

 |

 |
Ο **δεινόχειρος** («τρομερό χέρι") ήταν ένας θηριόποδος δεινόσαυρος που έζησε στη νότια Μογγολία κατά την Ύστερη Κρητιδική περίοδο. Στην αρχή, τα μόνα γνωστά απολιθωμένα υπολείμματα ήταν ένα μόνο ζεύγος χεριών μήκος 2,5 μέτρων με 10-ιντσών μακριά νύχια και κατάλοιπα κάποιων πλευρών και των σπονδύλων. Αυτό κράτησε μέχρι το 2014 όταν βρέθηκαν στην Μογγολία δύο καλά διατηρημένοι σκελετοί.

Ζωντανή αναπαράσταση
Ο δεινόχειρος ήταν ένας ορνιθομιμόσαυρος, με βάση τα χαρακτηριστικά του όπως η δομή των βραχιόνων του είναι παρόμοια με άλλους δεινόσαυρους της οικογένειας.ταυτόχρονα όμως διαθέτει από τα περισσότερα άλλα μέλη της οικογένειας,π.χ. είχε μια καμπούρα στην ράχη του, και το κράνιο του έμοιαζε με μια διασταύρωση με αυτό ενός ορνιθομιμόσαυρου και ενός αδρόσαυρου. Αυτό κάνει τον δεινόχειρο μακράν το μεγαλύτερο ορνιθομιμόσαυρο, σε μήκος περίπου 33 πόδια (11 μ) και ζύγιζε περίπου 6000 κιλά. Μπορεί να ήταν ένας από τους ταχύτερους δεινοσαύρους, είναι σε θέση να τρέξει σε περίπου 40-50 mph.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lee, Yuong-Nam; Barsbold, Rinchen; Currie, Philip J.; Kobayashi, Yoshitsugu; Lee, Hang-Jae; Godefroit, Pascal; Escuillié, François; Chinzorig, Tsogtbaatar (2014). «Resolving the Long-Standing Enigmas of the Giant Ornithomimosaur *Deinocheirus mirificus*». *Nature*: 1–4. 22 October 2014. doi:10.1038/nature13874. PMID 25337880.. Ανακτήθηκε στις 22 October 2014.
Ο **Ανδρέας Καλίνσκης** ή **Άντζεϊ Καλλίνσκι**, όπως ήταν το ονοματεπώνυμό του στην πολωνική γλώσσα, (Πολ.**:** Andrzej Kallinski) (1806 - 1893) ήταν Πολωνολιθουανός την καταγωγή φιλέλληνας, αγωνιστής της Ελληνικής επανάστασης του 1821 και στρατιωτικός.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε, το 1806, στο Βίλνιους της τότε Πολωνίας αλλά ήταν Λιθουανικής καταγωγής. Με την έκρηξη της Ελληνικής επανάστασης ήρθε εθελοντικά στην Ελλάδα και πήρε μέρος σε πολλές μάχες των Ελλήνων εναντίον των Τούρκων. Αγάπησε τη χώρα, όπου έχαιρε γενικής εκτίμησης. Μετά την απελευθέρωση εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα, όπου και πέθανε το 1893. Για μακρό διάστημα υπήρξε ο εξ απορρήτων του βασιλιά Γεωργίου Α΄, αναλαμβάνοντας λεπτές αποστολές στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Σέκερη, κόρη του Π. Σέκερη. Ο ίδιος εξελλήνισε το ονοματεπώνυμό του σε **Ανδρέας Καλίνσκης**. Ο γνωστότερος απόγονός του ήταν ο Ανδρέας Καλλίνσκης-Ροΐδης, υποστράτηγος.

Βιβλιογραφικές Παραπομπές
-------------------------

1. ↑  Μιλτιάδη Βαρβούνη, *Ιστορικά Θέματα*, τεύχος 23, Νοέμβριος 2003, άρθρο: *Πολωνοί εθελοντές στην Ελληνική Επανάσταση*.
2. ↑  Βλ. Κώστα Μ. Σταματόπουλου, *Οι επιστολές του Πάνου Θ. Κολοκοτρώνη προς τον Ανδρέα Καλίνσκη*, Πρέβεζα, 2020, σελ. 27.

Πηγές
-----

* Μιλτιάδη Βαρβούνη, *Ιστορικά Θέματα*, τεύχος 23 Νοεμβρίου 2003, άρθρο *Πολωνοί εθελοντές στην Ελληνική Επανάσταση*.
* Κώστα Μ. Σταματόπουλου, *Οι επιστολές του Πάνου Θ. Κολοκοτρώνη προς τον Ανδρέα Καλίνσκη*, Πρέβεζα, 2020,
Ο **Ανδρέας Ιωσήφ** (17 Ιουλίου 1915 – 15 Οκτωβρίου 2006) του Μιλτιάδη, ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και πολιτικός, που υπηρέτησε ως υφυπουργός στην κυβέρνηση του Πλαστήρα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

### Σπουδές και δημοσιογραφική σταδιοδρομία

Γεννήθηκε τον Ιούλιο του 1915 στην Αθήνα και ακολούθησε νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Ξεκίνησε να δημοσιογραφεί το 1931 στην Εστία. Κατά την Κατοχή πολέμησε και ήταν παράλληλα ανταποκριτής από το Μέτωπο και εργάστηκε στην αρχισυνταξία του παράνομου εντύπου 
"Καθημερινά Νέα". Στη συνέχεια δούλεψε στις εφημερίδες *Ελληνικόν Αίμα* (διευθυντής), *Ακρόπολις* και *Απογευματινή*. Ήταν διπλωματικός σχολιαστής στο ΕΙΡ (1946-48) και νωρίτερα επιμελείτο το ραδιοφωνικό δελτίο της εξόριστης ελληνικής κυβέρνησης του Καΐρου.

### Πολιτική καριέρα

Στις εκλογές του 1950 και του 1951 εξελέγη βουλευτής Αθηνών με το κόμμα της ΕΠΕΚ.
Στην κυβέρνηση του Νικολάου Πλαστήρα χρημάτισε υφυπουργός παρά τη Προεδρία της Κυβερνήσεως (και υπουργός Τύπου) από τις 27 Απριλίου 1951 ως τις 10 Απριλίου 1952, οπότε ο ίδιος παραιτήθηκε. Η παραίτησή του έγινε σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την εκτέλεση του Μπελογιάννη και των συντρόφων του.

Στη συνέχεια δεν ασχολήθηκε ξανά με την πολιτική αλλά επέστρεψε στη δημοσιογραφία, ως σχολιαστής στην ΥΕΝΕΔ. Το 2005, έναν χρόνο πριν πεθάνει, τιμήθηκε με το Βραβείο Μανώλη Λύτινα για την αντιστασιακή του δράση.
Πέθανε στην Αθήνα το 2006 και κηδεύτηκε στις 18 Οκτωβρίου από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων, στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με την επίσης δημοσιογράφο, Μαρία Ρεζάν.

### Συγγραφικό έργο

Ο Ανδρέας Ιωσήφ ασχολήθηκε και με τη συγγραφή βιβλίων. Το θεατρικό του έργο "Εκείνο το μεσημέρι στο Ντάλλας" τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο στον Καλοκαιρίνειο Διαγωνισμό (1964).

Αναφορές
--------

1. 1 2  Ελληνικόν Who is Who 1962, Εκδ. οργανισμός Ελληνικών Who is Who, σελ. 188.
2. 1 2  Πέθανε ο δημοσιογράφος Ανδρέας Ιωσήφ Αρχειοθετήθηκε 2016-04-13 στο Wayback Machine. Σκάι, 16-10-2006, ανάκτηση 2016-01-14.
3. 1 2  Έφυγε ο Ανδρέας ιωσήφ, Δελτίο Τύπου της ΕΣΗΕΑ, 16-10-2006, ανάκτηση 2016-01-14 (pdf).
4. ↑  ««Κυβέρνησις Νικολάου Πλαστήρα, Από 27.10.1951 έως 11.10.1952»». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016.
5. ↑  Μαρία Ρεζάν
Ο **Ανδρέας Καλογεράκης** ήταν πρόκριτος του Μεσολογγίου κατά την Ορλωφική επανάσταση το 1770

Όταν ξέσπασε η εξέγερση εκείνη, μετά την είδηση ότι Λεγεώνα της Σπάρτης κατέλαβε το κάστρο του Μυστρά, ακολουθώντας τον λόγιο και σχολάρχη Π. Παλαμά που ύψωσε τη σημαία της εξέγερσης μαζί και με τον Α. Γουλιμή επίσης πρόκριτο δημιούργησαν τοπική κυβέρνηση όπου και υποχρέωσαν τους Τούρκους να παραδώσουν τα όπλα τους και να εγκαταλείψουν την πόλη ειρηνικά μαζί με τις οικογένειές τους. Στη συνέχεια διέταξαν την αμυντική οχύρωση της πόλης με τάφρο, ζητώντας παράλληλα από τον Θεόδωρο Ορλώφ ένα ρωσικό πλοίο για την περιφρούρηση του Κορινθιακού κόλπου, αναλαμβάνοντας μάλιστα οι ίδιοι να το εξοπλίσουν με δική τους δαπάνη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κ. Σάθας τ.4ος, σ.11

Πηγές
-----

* Κ. Σάθας "*Τουρκοκρατούμενη Ελλάδα - Ιστορία των Ελλήνων από την Άλωση ως το 21*" τομ.4 Εκδ. Νέα Σύνορα - Α. Α. Λιβάνη Αθήνα 1995, τ.4ος, σ.11
Αυτό το λήμμα αφορά τον στρατιωτικό και συνεργάτη των Ναζί Δημοσθένη Διαλέτη.  Για τον πεσόντα στον Βαλκανικό Πόλεμο το 1913, δείτε: Φωκίων Διαλέτης.  

Ο **Δημοσθένης Διαλέτης** (1869 - 1954) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και συνεργάτης των Ναζί κατά τη Γερμανική Κατοχή της Ελλάδας.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο χωριό Δερβίστα Αιτωλοακαρνανίας το 1869. Κατατάχθηκε στο στρατό το 1885, πολέμησε στους Βαλκανικούς Πολέμους και έπειτα στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Κατά τη Μικρασιατική Εκστρατεία υπηρέτησε ως διοικητής του 34ου Συντάγματος Πεζικού. Στη διάρκεια της μάχης του Τουμλού Μπουνάρ, πέτυχε να συγκρατήσει για δύο ημέρες τουρκική επίθεση τριών μεραρχιών, με αποτέλεσμα την προαγωγή του σε Υποστράτηγο. Έφτασε στο βαθμό του Αντιστρατήγου (1928) και στη συνέχεια έγινε αρχηγός της Χωροφυλακής. Αποστρατεύτηκε το 1929, έπειτα από αίτηση του ιδίου.

Κατά την κατοχική κυβέρνηση Ράλλη ήταν υφυπουργός Εθνικής Άμυνας υπηρεσιακά, από τις 17 Ιουλίου 1943 έως τις 12 Οκτωβρίου 1944, οπότε απελευθερώθηκε η χώρα.

Πέθανε τον Αύγουστο του 1954 με τον βαθμό του Αντιστράτηγου ε.α.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Βιογραφικό Αρχειοθετήθηκε 2011-11-18 στο Wayback Machine. (pdf)
2. ↑  Μεγάλη Στρατιωτική και Ναυτική Εγκυκλοπαίδεια. Τόμος Γ′: Δαβατηνός – Ιωσήφ , Αθήνα 1929. σελ. 62.
3. ↑  Γενική Γραμματεία Κυβέρνησης, Κατοχικές κυβερνήσεις, ανάκτηση 24-11-2015.
4. ↑  40ήμερο μνημόσυνο του Δημοσθένους Κ. Διαλέτη, Κοινωνικά, Ελευθερία, φύλλο 17-9-1964, σελ. 2.
Η Ραφαέλα Φίκο, Ιταλίδα μοντέλο, ισχυρίστηκε σε συνέντευξή της ότι θα πουλούσε την παρθενιά της, ωστόσο, αυτοί ισχυρισμοί δεν επαληθεύτηκαν ποτέ.
Η **δημοπρασία παρθενιάς** είναι μία δημοπρασία (ή πλειστηριασμός), συχνά δημοσιευμένη στο διαδίκτυο, όπου (συνήθως) ένα κορίτσι αναζητά αγοραστή για την παρθενιά της. Το άτομο που θα δώσει τα περισσότερα χρήματα, θα μπορεί να είναι εκείνο, που συνευρίσκεται πρώτο με την εν λόγω κοπέλα. Σε κάποιες περιπτώσεις, το άτομο που πουλά την παρθενιά του, επικαλείται ηθικούς λόγους όπως για παράδειγμα ότι, μέρος των χρημάτων, θα δοθεί σε φιλανθρωπικό σκοπό, ενώ, γενικότερα, δίνεται έμφαση στην κοινωνική πλευρά του να δώσει κάποιος την παρθενιά του.

Πολλές φορές η αυθεντικότητα αυτών των δημοπρασιών αμφισβητείται και είναι άγνωστο, τελικά, αν ήταν όντως αληθινές. Μερικές από τις πιο γνωστές περιπτώσεις αυτού της δημοπρασίας, όπως αυτή της Νάταλι Ντίλαν το 2008 και της Καταρίνα Μιλιορίνι το 2012, ουδέποτε ολοκληρώθηκαν. Η πρώτη αναφορά τέτοιας δημοπρασίας έγινε το 2004, μέσω διαδικτύου.

Ωστόσο, το 1998, όταν το διαδίκτυο δεν ήταν τόσο διαδεδομένο, υπήρξε η πρώτη διαδικτυακή απάτη, σχετική με το θέμα, όπου δύο κοπέλες παρθένες, θα αναμετέδιδαν ζωντανά τη στιγμή που θα είχαν συνευρεθεί για πρώτη φορά. Η ονομασία της εν λόγω απάτης ήταν *Our First Time*. Το 1999, σημειώθηκε άλλη μία σχετική απάτη, όπου μαθητής λυκείου, ηλικίας 17 ετών, δημοπράτησε την παρθενιά του μέσω eBay, μεταξύ του ποσού των 10 δολαρίων και 10 εκατομμύρια δολαρίων. Παρόλα αυτά, η δημοπρασία αυτή αφαιρέθηκε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Gordon, Claire (9 February 2010). How Much Is Virginity Worth, *Slate (magazine)*
2. ↑  Hoffer, Steven (24 August 2010). Are Virginity Auctions Recession-Proof? Αρχειοθετήθηκε 2014-04-13 στο Wayback Machine. *AOL News*
3. ↑  (21 March 2014). Student 'sells virginity' via web, *BBC News*
4. ↑  Jarvis, Holly (25 January 2004). *Cash Strapped Student Auctions Virginity for Tuition*, *News of the World*
5. ↑  (18 July 1998). Web's Virginity Event A Hoax, Company's Executive Says, *Chicago Tribune*
6. ↑  Carpenter, Laura. Virginity Lost: An Intimate Portrait of First Sexual Experiences, p. 103 (2005)
7. ↑  Young Man's Virginity. Please look. Image capture of Cornworth 1999 Ebay auction
8. ↑  (30 August 1999). Chastity For Sale, *Forbes*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* SELLING YOUR VIRGINITY?
Ο **Αλμπέρ Καρτιέ**, γεννημένος στις 22 Νοεμβρίου 1960 στην πόλη Βεσούλ (Vesoul) της Γαλλίας, είναι πρώην ποδοσφαιριστής και εν ενεργεία προπονητής ποδοσφαίρου. Από τον Αύγουστο του 2009 εως τον Ιανουαριο του 2010 ηταν στην τεχνική ηγεσία του Πανθρακικού Κομοτηνής.

Ποδοσφαιρική καριέρα
--------------------

Ο Καρτιέ αγωνιζόταν ως αμυντικός. Όλη του την καριέρα αγωνίστηκε σε δύο ομάδες: στη Νανσί κατά την περίοδο 1980-1987 και στην Μετς από το 1987 έως το 1995, οπότε και ολοκλήρωσε την καριέρα του.

Προπονητική καριέρα
-------------------

Ο Καρτιέ ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα ως βοηθός προπονητή στην Μετς όπου τον Δεκέμβριο του 2000 ανέλαβε ως πρώτος προπονητής. Ακολούθησαν οι Γκενιόν (2002-2004), Λα Λουβιέρ (2004-2005), Βρυξέλλες (2005-2008) και Τούμπιζε Βελγίου (2008-2009). Από τον Αύγουστο του 2009 έως τον Ιανουάριο του 2010 ήταν προπονητής του Πανθρακικού αλλά η πενιχρή συγκομιδή βαθμών μόλις 2 σε 14 αγώνες πρωταθλήματος οδήγησαν τον Γάλλο προπονητή στην λύση της συνεργασίας με την ομάδα της Κομοτηνής.Τον Σεπτέμβριο του 2010 ανέλαβε την βελγική Έουπεν παρά την προσπάθεια και κάποια καλά αποτελέσματα έλυσε τη συνεργασία του με το βελγικό σύλλογο ως αποτέλεσμα της ήττας από τη Σαρλερουά στα μπαράζ παραμονής.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Βιογραφικό του Αλμπερ Καρτιέ στην ιστοσελίδα του Πανθρακικού
* Έχασε τη δουλειά του ο Καρτιέ
Ο **Αλμανμπέτ Ματουμπραΐμοβιτς Ματουμπραΐμοφ** (κιργιζικά: **Алманбет Матубраимович Матубраимов**, 1952) ήταν πρόεδρος στο Ανώτατο Συμβούλιο του Κιργιστάν, ενώ για μια σύντομη περίοδο ήταν Προσωρινός Πρωθυπουργός του Κιργιστάν. Διαδέχτηκε τον Τουρσουνμπέκ Τσινγκίσεφ στις 13 Δεκεμβρίου 1993 και τον διαδέχτηκε ο Απάς Τζουμαγκούλοφ στις 14 Δεκεμβρίου 1993. Στις 3 Ιανουαρίου 2006 ο Ματουμπραΐμοφ διορίστηκε στο ρόλο εκπροσώπου της Κιργιζίας στην Ευρασιατική Οικονομική Κοινότητα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  knews.kg/2011/10/27/matubraimov-almambet-matubraimovich/.
2. ↑  «A.Matubraimov appointed as representative of Kyrgyzstan to EurAsEC». *Kabar*. 3 January 2006.
Ανεμώνη η δασόφιλος (*Anemone nemorosa*), Όρος Βέρμιο, Ημαθία
H **Ανεμώνη η δασόφιλος** (επιστ. ονομ. *Anemone nemorosa*) ανήκει στην οικογένεια Ρανουγκουλίδες (RANUNCULACEAE) και αποτελεί ευρωσιβηρικό είδος, το οποίο το συναντάμε σε δάση φυλλοβόλων, στα βουνά της Μακεδονίας και της Θράκης, μέχρι τον Κάτω Όλυμπο, μεταξύ 700-1800μ. Διακρίνεται από τα υπόλοιπα είδη του γένους Ανεμώνη (*Anemone*), επειδή φέρει φύλλα βλαστού έμμισχα. Τα σέπαλα είναι συνήθως 6-7, επιμήκη ελλιπτικά, λευκά ή ροδίζοντα. Οι ανθήρες είναι κίτρινοι. Ανθίζει αργά τον Απρίλιο μέχρι και τις αρχές Ιουνίου. Όπως σχεδόν σε όλα τα είδη που ανήκουν στην οικογένεια των Ranunculaceae το φυτό είναι διαπιστωμένης τοξικότητας.

Πηγές
-----

* Σφήκας Γ. 2001, Οι ελληνικές ανεμώνες, Περιοδικό Η ΦΥΣΗ, τεύχος 92 (2001)
* Φυτολογία, 2006, Εκδοτική Αθηνών
* Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, Flowers of Greece (Vol. I).
* Strid A. 1980, Φυτά του Ολύμπου, Μουσείον Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
* Strid A. & Tan K. 2002, Flora Hellenica (Vol. 2).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* https://www.greekflora.gr/el/flowers/0973/Anemone-nemorosa
* https://portal.cybertaxonomy.org/flora-greece/cdm\_dataportal/taxon/52d6a1c8-2b5e-453e-b555-cf1dcd538e4c
* https://euromed.luomus.fi/euromed\_map.php?taxon=347285...

Παραπομπές
----------
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Αλώπεκος** είναι γνωστός ένας Σπαρτιάτης, γιος του Ίρβου, εγγονός του Αμφισθένη και δισέγγονος του Αμφικλέους. Σύμφωνα με την παράδοση που διασώθηκε από τον Παυσανία, ο Αλώπεκος μαζί με τον αδελφό του Αστράβακο βρήκαν το χαμένο ξόανο (ξύλινο ιερό άγαλμα) της Ορθίας Αρτέμιδος στη Σπάρτη, κάτω από έναν θάμνο ιτιάς. Το ξόανο είχε περιβληθεί με τέτοιο τρόπο από τον θάμνο, ώστε είχε σταθεί όρθιο, από όπου και η επωνυμία της θεάς. Μόλις το βρήκαν, ο Αλώπεκος και ο Αστράβακος αμέσως τρελάθηκαν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παυσανίου *Ελλάδος περιήγησις*, ΙΙΙ 16, 9

Πηγές
-----

* Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελ. 595
Στην ελληνική μυθολογία η **Αλόπη** ήταν κόρη του βασιλιά της Ελευσίνας Κερκύονα. Η Αλόπη από παράνομο δεσμό της με τον θεό Ποσειδώνα γέννησε τον Ιπποθόωντα (Παυσ. Α, 5,2), τον επώνυμο ήρωα της Ιπποθοωντίδας φυλής της Αττικής. Ο πατέρας της, εξοργισμένος από το γεγονός, τη σκότωσε τοξεύοντάς τη και άφησε το παιδί της έκθετο στο δάσος. Τότε ο Ποσειδώνας μεταμόρφωσε την αγαπημένη του Αλόπη σε κρήνη στην Ελευσίνα, *«ήτις Φιλότης εκαλείτο»* (λεξικό του Ησύχιου στο λήμμα «Αλόπη»).

Σύμφωνα πάλι με τον Παυσανία (Α, 39,3), το μνήμα της Αλόπης βρισκόταν στην οδό που οδηγούσε από την Ελευσίνα προς τα Μέγαρα.

Από τον μύθο της Αλόπης εμπνεύσθηκε ο Αθηναίος δραματουργός Χοιρίλος ομώνυμο δράμα, όπως και ο Ευριπίδης, του οποίου όμως η ομώνυμη τραγωδία δεν διασώθηκε.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969, σελ. 108

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 300304331
* GND: 1033787647

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Μυθολογία
* Πύλη:Ελληνική μυθολογία
 |

 |
Σημαντικά διαλεκτικά συνεχή στην Ευρώπη στα μέσα του 20ου αιώνα. Το «Βορειοσλαβικό» αναφέρεται στο συνεχές που εμπεριέχει τις Ανατολικές και Δυτικές σλαβικές γλώσσες.
Με τον όρο **διαλεκτικό συνεχές** στη γλωσσολογία εννοείται το φαινόμενο ενός γεωγραφικού συνεχούς που παράγεται πάνω στον χάρτη εξαιτίας των κρίκων της γλωσσικής αλυσίδας που συνδέει γειτονικές μεταξύ τους γεωγραφικές περιοχές. Όσο περισσότερο απέχουν μεταξύ τους δυο συγγενείς διάλεκτοι τόσο περισσότερο διαφοροποιούνται. «*Η σταδιακή διαβάθμιση των διαλεκτικών διαφορών που εμφανίζει ένα διαλεκτικό συνεχές καθιστά εμφανή τη δυσκολία που υπάρχει, όταν θελήσει κανείς να καθορίσει ένα ακριβές όριο που να διαχωρίζει μια γλώσσα από μια άλλη συγγενή της πάνω στον χάρτη*», δεδομένου ότι τα όρια μεταξύ συγγενών διαλέκτων καθορίζονται κυρίως από ιστορικά και κοινωνικά κριτήρια.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Η Ρουθηνία των Καρπαθίων λείπει λανθασμένα από το βορειοσλαβικό συνεχές στον χάρτη, παρόλο που τα ρουθηνικά, μια Ανατολική σλαβική διαλεκτική ομάδα σε μετάβαση προς τις Δυτικές σλαβικές, ομιλείται εκεί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μαρία Κακριδή-Φερράρι, «Διάλεκτος», στο *Θεωρία και ιστορία της ελληνικής γλώσσας*. Ανάκτηση 15 Οκτωβρίου, 2008
2. ↑  Ρέα Δελβερούδη, «Γλώσσα και διάλεκτος» στο *Θεωρία και ιστορία της ελληνικής γλώσσας*. Ανάκτηση 15 Οκτωβρίου, 2008. Επίσης Haugen, E. 1972, 103 και Saussure, F. de. [1916] 1979, 240-241.

Βιβλιογραφία
------------

* Saussure, F. de [1916] 1979, *Μαθήματα γενικής γλωσσολογίας*, μτφρ. Φ. Δ. Αποστολόπουλος, Παπαζήσης, Αθήνα.
* Haugen, E. 1972, «Dialect, language, nation», στο *Sociolinguistics: Selected Readings*, επιμ. J. B. Pride & J. Holmes, 97-111, Penguin Books, London.
Οι **Διακυβερνητικοί οργανισμοί**, γνωστοί και σαν **διεθνείς κυβερνητικοί οργανισμοί** (**IGO**s): ο τύπος του οργανισμού που σχετίζεται ακόμη περισσότερο με τον ορο "διεθνής οργανισμός", αυτοί οι οργανισμοί αποτελούνται κυρίως από ανεξάρτητα κράτη (αναφερόμενα ως κράτη-μέλη). Αξιοσημείωτα παραδείγματα είναι: ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ), ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (Ο.Ο.Σ.Α.), ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), το Συμβούλιο της Ευρώπης (ΣτΕ), και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου (ΠΟΕ).

Ο πρώτος και παλαιότερος διακυβερνητικός οργανισμός είναι η Κεντρική Επιτροπή για τη Ναυσιπλοΐα στο Ρήνο, που ιδρύθηκε το 1815 από το Συνέδριο της Βιέννης.
Ο **Aνδρόνικος Κομνηνός Ευφορβηνός** (άκμασε 1105/08 - 1163) ήταν Βυζαντινός αριστοκράτης και στρατιωτικός διοικητής, ο οποίος υπηρέτησε ως κυβερνήτης της Κιλικίας το 1162-1163.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δεύτερος γιος τού Νικηφόρου Ευφορβηνού Κατακαλώνος και της πορφυρογέννητης πριγκίπισσας Μαρίας Κομνηνής, κόρης τού Αυτοκράτορα Αλεξίου Α΄ (βασ. 1081–1118 ).   Πιθανότατα γεννήθηκε γύρω στο 1105/1108, αλλά η ζωή του είναι ως επί το πλείστον άδηλη: είναι άγνωστο αν νυμφεύτηκε ή απέκτησε τέκνα.  Τον Φεβρουάριο του 1147, μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Αλέξιο, παρευρέθηκε σε εκκλησιαστική σύνοδο στο ανάκτορο των Βλαχερνών, η οποία καθαίρεσε τον Πατριάρχη Κοσμά Β΄ Αττικό. 

Ο Ευφορβηνός ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία, αλλά το μόνο αξίωμα που είναι γνωστό ότι κατείχε ήταν αυτό τού *δούκα* (περιφερειακού στρατιωτικού διοικητή) της Κιλικίας, το οποίο κατείχε το 1162-1163.   Στην Κιλικία βρέθηκε αντιμέτωπος με τον τοπικό Αρμένιο άρχοντα, Θόρο Β΄, ο οποίος είχε στόχο να επαναβεβαιώσει την ανεξαρτησία της περιοχής από τη Βυζαντινή κυριαρχία.  Μετά την εκστρατεία στην Κιλικία τού Αυτοκράτορα Μανουήλ Α΄ Κομνηνού (βασ. 1143–1180 ) το 1158, ο Θόρος Β΄ αναγνώρισε την επικυριαρχία τού Αυτοκράτορα. Ενώ οι Βυζαντινοί παγίωσαν τον έλεγχό τους στην πεδιάδα της Κιλικίας, ο Θόρος Β΄ παρέμενε ελεύθερος και είχε τον έλεγχο των δικών του στρατιωτικών δυνάμεων και το ορεινό εσωτερικό, ως ονομαστικός υποτελής τού Αυτοκράτορα.  Το 1162 ο ετεροθαλής αδελφός του Θόρου, ο Στέφανος, βρέθηκε δολοφονημένος έξω από τα τείχη της Ταρσού, αφού τον προσκάλεσε ο Ευφορβηνός σε ένα συμπόσιο στην πόλη την προηγούμενη ημέρα. Παρόλο που ο Στέφανος ήταν αντίπαλος, αυτό παρείχε στον Θόρο Β΄ το κατάλληλο πρόσχημα για να επιτεθεί στις βυζαντινές κτήσεις στην περιοχή, αν και ο Ευφορβηνός αρνήθηκε σθεναρά οποιαδήποτε ανάμειξη στην πράξη. Ο Ευφορβηνός δεν μπόρεσε να σταματήσει τον Αρμένιο πρίγκιπα, ο οποίος κατέλαβε τα φρούρια Μάμιστρα, Αναζαρβό και Βακχά, και κατέσφαξε τις φρουρές τους.   Προς το συμφέρον της ενότητας κατά των Μουσουλμάνων, ο βασιλιάς Αμαλρίκ Α΄ της Ιερουσαλήμ μεσολάβησε μεταξύ του Θόρου Β΄ και των Βυζαντινών, με αποτέλεσμα ο Ευφορβηνός να ανακληθεί και να αντικατασταθεί από τον Κωνσταντίνο Καλαμάνο.  

Η μετέπειτα μοίρα του είναι άγνωστη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Varzos 1984.
2. 1 2  ODB.
3. 1 2  Varzos 1984, σελ. 335.
4. ↑  Der Nersessian 1969, σελ. 640.
5. 1 2  Der Nersessian 1969, σελ. 641.
6. 1 2  Varzos 1984, σελ. 336.

Πηγές
-----

* Der Nersessian, Sirarpie (1969) [1962]. "The Kingdom of Cilician Armenia". In Setton, Kenneth M.; Wolff, Robert Lee; Hazard, Harry W. (eds.). A History of the Crusades, Volume II: The Later Crusades, 1189–1311 (Second ed.). Madison, Milwaukee, and London: University of Wisconsin Press. pp. 630–659. ISBN 0-299-04844-6.
* (Αγγλικά) Kazhdan, Alexander, επιμ. (1991). *The Oxford Dictionary of Byzantium*. Οξφόρδη και Νέα Υόρκη: Oxford University Press. ISBN 0-19-504652-8.
* Varzos, Konstantinos (1984). Η Γενεαλογία των Κομνηνών [The Genealogy of the Komnenoi] (PDF) (in Greek). Vol. A. Thessaloniki: Centre for Byzantine Studies, University of Thessaloniki. OCLC 834784634.
Συντεταγμένες: 27°26′N 89°25′E﻿ / ﻿27.433°N 89.417°E﻿ / 27.433; 89.417

Η **Πάρο** (τζόνγκα: སྤ་རོ་) είναι πόλη του Μπουτάν. Είναι η πρωτεύουσα της περιφέρειας Πάρο.

Γεωγραφία
---------

Η Πάρο βρίσκεται στο κέντρο της ομώνυμης περιφέρειας.

Ιστορία
-------

Το Ρινπούνγκ Τζονγκ είναι ένα οχυρό μοναστήρι με θέα την Πεδιάδα της Πάρο. Πρωτοκατασκευάστηκε στις αρχές του δέκατου αιώνα, αλλά κατά το 1646 ο Νγκαουάνγκ Νιαμγκάλ έχτισε ένα μεγαλύτερο πάνω στα παλιά θεμέλια και για αιώνες αυτό το πενταώροφο κτήριο χρησίμευσε στην άμυνα εναντίον των πολυάριθμων προσπαθειών εισβολής των Θιβετιανών.

Χτισμένο από πέτρες αντί για λάσπη, το Τζονγκ ονομάστηκε Ρινπούνγκ, που σημαίνει *σωρός από κοσμήματα*. Διατηρεί αυτή την ονομασία, παρότι όλα τα κοσμήματά του καθώς και το ίδιο καταστράφηκαν από φωτιά το 1907. Μόνο μία τάνγκα (ρολό με βουδιστική εικόνα), γνωστή ως Τονγκντέλ, σώθηκε. Το Πάρο Τζονγκ ξαναχτίστηκε μετά τη φωτιά. 

Στο λόφο πάνω από το Τζονγκ υπάρχει ένα παλιό παρατηρητήριο, που λέγεται Τα Ντζονγκ, όπου από το 1967 στεγάζεται το Εθνικό Μουσείο του Μπουτάν. Περνώντας μια παλιά γέφυρα συναντά κανείς λίγο κάτω από το Τζονγκ ένα βασιλικό ανάκτορο, το επονομαζόμενο Παλάτι του Ούγκιεν Πέλρι.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος πόλεων του Μπουτάν

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Paro town στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 305307676
* LCCN: n83207400
* GND: 4842273-3

 |

 |
Συντεταγμένες: 42°24′1″N 21°26′3″E﻿ / ﻿42.40028°N 21.43417°E﻿ / 42.40028; 21.43417

Το **Πάρτες** (αλβανικά: *Partesh*, σερβικά κυριλλικά: *Партеш*, σερβικά λατινικά: *Parteš*) είναι κωμόπολη και δήμος στην περιφέρεια Γκνιλάνε του Κοσσυφοπεδίου και Μετοχίων. Ο δήμος ιδρύθηκε στις 19 Αυγούστου 2010. Κατοικείται από Σέρβους και από το 2013 υπολογίζεται ότι έχει πληθυσμό 5.300 κατοίκους. Υπάρχουν τέσσερις σερβικές ορθόδοξες εκκλησίες εντός του δήμου και τόποι προσκυνήματος σε μεσαιωνικά θρησκευτικά ερείπια.

Μετά τη Συμφωνία των Βρυξελλών του 2013, ο δήμος έγινε μέρος της Κοινότητας Σερβικών Δήμων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  OSCE & September 2015.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
 |

 |
Ο **Ανδρέας Κανελλόπουλος** (1940) είναι Έλληνας μεγαλοβιομήχανος και πρόεδρος του Τιτάνα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1940 στην Αθήνα και είναι γιος του Λεωνίδα Κανελλόπουλου και της Λένας Μιχαλακοπούλου, κόρης του πρωθυπουργού Ανδρέα Μιχαλακόπουλου. Ασχολείται με την Α.Ε. Τσιμέντων ΤΙΤΑΝ, στην οποία είναι Πρόεδρος από το 1996. Την περίοδο 1971 - 2006 ήταν εκτελεστικό μέλος στο Διοικητικό Συμβούλιο της ίδιας Εταιρίας. Είναι επίσης μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος Παύλου και Αλεξάνδρας Κανελλοπούλου και του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (Ι.Ο.Β.Ε.). 

Από το 1994 μέχρι το 2000 διετέλεσε Πρόεδρος του Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών (Σ.Ε.Β.)και από το 1995 μέχρι το 2006 ήταν Αντιπρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της ALPHA Bank.

Πηγές
-----

1. ↑  Συνοπτικό βιογραφικό Ανδρέα Κανελλόπουλου Αρχειοθετήθηκε 2009-12-29 στο Wayback Machine. από την ιστοσελίδα της βιομηχανίας «Τιταν»
2. ↑  Εγκυκλοπαίδεια Παπυρος Λαρους Μπριταννικα, λήμμα Λεωνίδας Κανελλόπουλος
Η **Παλαιά Μιτζέλα** είναι παραθαλάσσιος κατεστραμμένος οικισμός από τα χρόνια της Τουρκοκρατίας, κρυμμένος στο δάσος του βορειοανατολικού Πηλίου, στον νομό Μαγνησίας. Είναι η αρχική τοποθεσία του σημερινού χωριού Αμαλιάπολη-Μιτζέλα. 

Η αρχαία ονομασία της περιοχής ήταν *Ιπνοί*. Στις βόρειες και απότομες ακτές τις περιοχής με τις θαλάσσιες σπηλιές ο μύθος λέει ότι έγινε ο γάμος της Θέτιδος με τον Πηλέα και επίσης είναι περιοχή όπου κατά τον Ηρόδοτο Ιπνοί = φούρνοι - καμίνια, τσακίστηκε ο στόλος του Ξέρξη. 

Σύμφωνα με την σημασία και την αποκωδικοποίηση του Ελληνικού αλφάβητου, η Αρχαία Ελληνική ονομασία "Ιπνοί" σημαίνει "Οίκος, Έκταση Θαλασσοσπηλαίων, Όπου Η Πνοή Του Ανέμου Και Το Πέλαγος, Κατευθύνουν, Συγκρατούν Και Πλήττουν Τα Πλοία". 

Το ανυπότακτο των κατοίκων του οδήγησε στο να καεί το χωριό από τους κατακτητές Φράγκους, επειδή δεν αναγνώριζαν την παπική εξουσία. 

Οι Μιτζελιώτες ήταν ξακουστοί ναυτικοί στα πριν του 1821 χρόνια. Είχαν πολλά καΐκια και καράβια, με τα οποία έλαβαν μέρος στην επανάσταση του 1821, με αποτέλεσμα να καεί το χωριό, από τους Τούρκους αυτή την φορά, το 1821. Στην ιστορία έχουν μείνει και οι γυναίκες της Μιτζέλας, οι οποίες προτίμησαν να πέσουν στο γκρεμό ή την θάλασσα με τα παιδιά τους για να μην αιχμαλωτιστούν και ατιμαστούν. 

Είναι πλέον χωριό-φάντασμα, το οποίο κάποτε είχε 19 εκκλησίες και 800 κατοίκους. Σήμερα είναι ολότελα δασωμένος και ακατοίκητος τόπος.

Πέρασαν από την περιοχή και την κατέστρεψαν, με ιστορική χρονολογική σειρά, Πέρσες το 490-480 π.Χ. Ρωμαίοι 197 π.Χ. Γότθοι 396 μ.Χ. Ούνοι 540 μ.Χ. Σλάβοι 6ος αιώνας μ.Χ. 

Σαρακηνοί, Βούλγαροι, Φράγκοι, Καταλανοί, Αρβανίτες, Μογγόλοι Οθωμανοί Τούρκοι και νεότερα Ιταλοί, Γερμανοί, Βούλγαροι & Αλβανοί.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Γιάννης Ντρενογιάννης, *Ανακαλύπτοντας την Παλιά Μιτζέλα*, εφημερίδα τα ΝΕΑ, Μάρτιος 2001
Η **Παλαιά Ελβετική Συνομοσπονδία** (Γερμ.: Alte Eidgenossenschaft, μετά την Μεταρρύθμιση επίσης République des Suisses, Res publica Helvetiorum «Δημοκρατία των Ελβετών») ήταν μια χαλαρή συνομοσπονδία μικρών ανεξάρτητων κρατών (καντονίων, στα γερμανικά Orte ή Stände) εντός της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Είναι ο πρόδρομος του σύγχρονου κράτους της Ελβετίας .

Σχηματίστηκε κατά τον 14ο αιώνα από έναν πυρήνα στην σημερινή Κεντρική Ελβετία, επεκτείνοντας τις πόλεις της Ζυρίχης και της Βέρνης ως τα μέσα του αιώνα. Αυτό σχημάτισε μια σπάνια ένωση αγροτικών και αστικών κοινοτήτων, οι οποίες απολάμβαναν την λεγόμενη «αυτοκρατορική αμεσότητα» της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Αυτή η συνομοσπονδία οκτώ καντονίων (*Acht Orte*) ήταν πολιτικά και στρατιωτικά επιτυχημένη για περισσότερο από έναν αιώνα, με αποκορύφωμα τους Βουργουνδικούς πολέμους της δεκαετίας του 1470 που την καθιέρωσαν ως δύναμη στο περίπλοκο πολιτικό τοπίο στο οποίο κυριαρχούσαν η Γαλλία και οι Αψβούργοι. Η επιτυχία της είχε ως αποτέλεσμα την προσχώρηση και άλλων καντονίων, αυξάνοντας τον αριθμό τους σε δεκατρία (*Dreizehn Orte*) έως το 1513. Η ομοσπονδία κήρυξε ουδετερότητα το 1647 (υπό την απειλή του Τριακονταετούς Πολέμου), αν και πολλοί Ελβετοί υπηρέτησαν ιδιωτικά ως μισθοφόροι στους Ιταλικούς πολέμους και κατά την Πρώιμη Σύγχρονη περίοδο.

Μετά τον Σουηβικό πόλεμο του 1499, η συνομοσπονδία ήταν ένα *de facto* ανεξάρτητο κράτος καθ 'όλη τη διάρκεια της πρώτης σύγχρονης περιόδου, αν και εξακολουθούσε να είναι τυπικά μέρος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας έως το 1648, όταν η Συνθήκη της Βεστφαλίας έληξε τον Τριακονταετή Πόλεμο. Η Ελβετική Μεταρρύθμιση χώρισε τα καντόνια σε Μεταρρυθμισμένα και Καθολικά, με αποτέλεσμα μια εσωτερική σύγκρουση που διήρκεσε από τον 16ο έως τον 18ο αιώνα. Ως αποτέλεσμα αυτής, το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο (*Tagsatzung*) παρέλυε συχνά λόγω της εχθρότητας μεταξύ των δύο παρατάξεων. Η Ελβετική Συνομοσπονδία καταλύθηκε κατόπιν εισβολής από τον Γαλλικό Επαναστατικό Στρατό το 1798, μετά την οποία ακολούθησε η βραχύβια Ελβετική Δημοκρατία.
Η **Ανδρονίκη Θεοτοκάτου** γεννήθηκε το 1957 στη Κεφαλλονιά και σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών και στο εξωτερικό μεταπτυχιακά και διδακτορικά. Έχει επίσης παρακολουθήσει σε επιστημονικά σεμινάρια Εγκληματολογίας και Ποινικής Μεταχείρισης εξαρτημένων ατόμων από ναρκωτικές ουσίες. Διετέλεσε Πρόεδρος ενός εκ των τριών Ανωτάτων Δικαστηρίων, του Ελεγκτικού Συνεδρίου από το 2016 έως το 2019. Από τον Σεπτέμβριο του 2022 είναι πρόεδρος της Ενιαίας Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ)

Δικαστής
--------

Δίδαξε στην Εθνική Σχολή Δικαστών Συνταξιοδοτικό Δίκαιο για 10 έτη. Εισήλθε στο Δικαστικό Σώμα το 1983 με κατεύθυνση την Πολιτική Δικαιοσύνη και μετέπειτα την Ποινική Δικαιοσύνη. Υπηρέτησε ως Πρόεδρος Πρωτοδικών Αθηνών και ως Πρόεδρος της συγγραφικής ομάδας στην Νομολογία του Αρείου Πάγου επί των Αστικών-Εμπορικών Σχέσεων. Εισήλθε στο Ελεγκτικό Συνέδριο το 1995 στο βαθμό του Πάρεδρου. Το 2002 αναβαθμίστηκε στη θέση του Συμβούλου Ελεγκτικού Συνεδρίου. Το 2010 προήχθη σε Αντιπρόεδρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Επίσης την περίοδο 2007-2012 ανέλαβε την Προεδρεία της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων. 

Στις 28 Οκτωβρίου 2015 μετά την απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου ανέλαβε την Προεδρία του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
Ο **Δημοσθένης Κίνιας** (Λιβαδειά, 16 Ιουνίου 1915 - 16 Νοεμβρίου 1997) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός, βουλευτής Βοιωτίας.

Σταδιοδρομία
------------

Ήταν γιος του κατ' επανάληψιν εκλεγέντος βουλευτή Αττικοβοιωτίας (1920, 1926, 1946, 1956) και γερουσιαστή Αττικής και Βοιωτίας (1929, 1932) Ιωάννη Κίνια. 

Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ειδικεύτηκε στην ακτινολογία, και έκανε μετεκπαίδευση στην Αμερική.

Από το 1948, που επέστρεψε από τις Η.Π.Α. υπηρέτησε επί μακράν σειράν ετών την ιατρική επιστήμη, ως γιατρός-ακτινολόγος και ως Διευθυντής του Δημοτικού Νοσοκομείου Αθηνών "ΕΛΠΙΣ", μέχρι του 1970, οπότε και απολύθηκε από την Δικτατορία. 

Τιμήθηκε με βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών και υπήρξε Αριστούχος Διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. 

Βουλευτής εξελέγη, για πρώτη φορά, στη Βοιωτία με την Ένωση Κέντρου από τη β΄ κατανομή, το 1961. 

Επανεξελέγη βουλευτής με την Ένωση Κέντρου στις εκλογές του 1963 με 10.485 σταυρούς και στις εκλογές του 1964 με 12.318 σταυρούς.

Στις μεταδικτατορικές εκλογές του 1974 ήταν, και πάλι, υποψήφιος βουλευτής Βοιωτίας με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις και έλαβε 3.085 ψήφους, χωρίς να μπορέσει να επανεκλεγεί.

Κατά την περίοδο της Γερμανικής Κατοχής υπήρξε μέλος της Αντιστασιακής Οργάνωσης ΕΔΕΣ του Ναπολέοντα Ζέρβα, για την συμμετοχή του δε αυτή, τιμήθηκε, μεταθανάτια, την 24η Μαΐου 1999, με μετάλλιο της Ελληνικής Πολιτείας.

Απεβίωσε στις 16 Νοεμβρίου 1997. Ήταν παντρεμένος με την Ασπασία Γιαννοπούλου και απέκτησαν δύο παιδιά, ένα γιο, τον Γιάννη Κίνια, δικηγόρο Αθηνών, πολιτευτή Α΄ Αθηνών με το Κόμμα της Πολιτικής Άνοιξης (1993, 1996), και Πρόεδρο του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού (από τον Σεπτέμβριο του 2014 έως τον Φεβρουάριο 2015, οπότε και παρητήθη), και μία κόρη την Κρίστη, πτυχιούχο Αγγλικής Φιλολογίας.

Η κηδεία του Δημοσθένη Κίνια έγινε στις 19 Νοεμβρίου 1997 από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Ελληνικόν who's who, Εκδοτικός Οργανισμός Ελληνικών who's who 1965, σελ. 252.
2. ↑  "Υπό της ανωτάτης εφορευτικής επιτροπής οι εκλεγόμενοι εκ του Κέντρου και της ΕΡΕ", Ελευθερία, 18 Νοεμβρίου 1961, σελ. 5.
3. ↑  Η Καθημερινή, Κοινωνικά, φύλλο 19ης Νοεμβρίου 1997, σελ. 14.
Ο **Ανατόλι Μπιμπίλοφ** (Anatoly Ilyich Bibilov, στα οσσετιανά Бибылты Ильяйы фырт Анатолий| Bibylty Iljajy fyrt Anatolij|bˈibəltə iˈlʲajə fərt anaˈtolij, στα ρωσικά: Анато́лий Ильи́ч Биби́лов, 1970-) είναι αξιωματικός του στρατού από τη Ρωσία και την Νότια Οσσετία, ο οποίος υπηρέτησε ως ο 4ος πρόεδρος της Νότιας Οσετίας, που είναι ντε φάκτο ανεξάρτητο κράτος (μη αναγνωρισμένο διεθνώς), διαδεχόμενος τον Λεονίντ Τιμπίλοφ ως πρόεδρος στις 21 Απριλίου 2017, μετά την εκλογική του νίκη και μέχρι τις 24 Μαΐου 2022.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Νότια Οσετία της γεωργιανής σοβιετικής σοσιαλιστικής δημοκρατίας στις 6 Φεβρουαρίου 1970. Έπειτα από οκτώ τάξεις πήγε σε ένα οικοτροφείο στην Τιφλίδα όπου έλαβε εντατική στρατιωτική και σωματική άσκηση, ενώ στη συνέχεια εντάχθηκε στην Ανωτέρα Αεροπορική Σχολή Διοίκησης του Ριαζάν. Μετά την αποφοίτησή του, ο Μπιμπίλοφ υπηρέτησε στο τάγμα των ειρηνευτικών δυνάμεων στη Νότια Οσετία. Στη συνέχεια εντάχθηκε στο στρατό της Νότιας Οσσετίας, μια μονάδα ειδικών δυνάμεων. 

Τον Οκτώβριο του 2008 διορίστηκε υπουργός των Καταστάσεων Έκτακτης Ανάγκης της Νότιας Οσετίας. Ήταν υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές με το Κόμμα Ενότητας. Στις προεδρικές εκλογές του 2011 κέρδισε στον πρώτο γύρο, αλλά έχασε στον δεύτερο γύρο από την Άλλα Ντζιόγεβα.
Σύντομα ωστόσο, το κοινοβούλιο της Νότιας Οσετίας δήλωσε ότι οι εκλογές δεν ήταν έγκυρες. Ο Λεονίντ Τιμπίλοφ εξελέγη τελικά πρόεδρος μετά τη νίκη του στις προεδρικές εκλογές του 2012 στις οποίες δεν έλαβε μέρος ο Μπιμπίλοφ. Τον Ιούνιο του 2014 εξελέγη ως πρόεδρος του κοινοβουλίου της Νότιας Οσετίας. 

Σήμερα είναι επικεφαλής του κόμματος Ενωμένη Οσσετία, το οποίο τον πρότεινε για υποψήφιο στις προεδρικές εκλογές του 2017. Ο Μπιμπίλοφ κέρδισε τις εκλογές στον πρώτο γύρο λαμβάνοντας το 54,8% των ψήφων και ανέλαβε τα καθήκοντά του ως ο 4ος πρόεδρος της Νότιας Οσετίας στις 21 Απριλίου 2017. Κατά την ορκωμοσία του, αντιπροσωπείες από τη Δημοκρατία του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, τη Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ και τη Λαϊκή Δημοκρατία του Λουγκάνσκ και τη Ρωσία .

Ο Μπιμπίλοφ ηττήθηκε από τον Άλαν Γκαγκλόγιεφ στις εκλογές του 2022.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 14  Μαΐου 2022.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 12  Αυγούστου 2022.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 14  Μαΐου 2022.
4. 1 2  The new head of South Ossetia, Bibilov: From peacemaker to President Αρχειοθετήθηκε 2020-08-05 στο Wayback Machine. Chelorg, 10 Απριλίου 2017.
5. ↑  South Ossetia unrest after election result is annulled, BBC, 30 Νοεμβρίου 2011.
6. ↑  "United Ossetia" Party nominates Anatoly Bibilov as presidential candidate, Kavkaz, 26 Ιανουαρίου 2017.
7. ↑  Georgia's breakaway region elects new leader Αρχειοθετήθηκε 2017-04-15 στο Wayback Machine. AbcNews, 10 Απριλίου 2017.
8. ↑  «Бибилов сложил полномочия спикера парламента Южной Осетии».
9. ↑  Artsakh delegation completes visit to South Ossetia, Mediamax, 25 Απριλίου 2017.
10. ↑  «Opposition leader wins South Ossetia presidential election». *OC Media* (στα Αγγλικά). 9 Μαΐου 2022. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2022.
Ο **Δημοσθένης Πίππας** του Δημητρίου (Άνδρος, 1888 - 1933, Μύκονος), ήταν Έλληνας αρχαιολόγος.

Γεννήθηκε στην Άνδρο. Το 1908 εισήλθε στην αρχαιολογική υπηρεσία του κράτους, ως επιμελητής. Το 1923 ανέλαβε έφορος αρχαιοτήτων στην αρχαιολογική περιφέρεια των Κυκλάδων. Διενήργησε εκτεταμένες ανασκαφές στις νήσους Μύκονο, Ρήνεια και Δήλο. Επιδόθηκε ιδιαίτερα στη περισυλλογή και διάσωση αρχαιοτήτων και από τις γύρω νήσους για την δημιουργία επιτόπιων μουσείων και τον εμπλουτισμό τους.

Για τις αρχαιολογικές του εργασίες, έρευνες και αποκαλύψεις έγραψε πολλά άρθρα και μελέτες τόσο σε ελληνικά όσο και ξένα έντυπα. Εξ αυτών σπουδαιότερα φέρονται "Η Δήλος" και "Ο Κεράτιος Βωμός".  
 Ο Δημοσθένης Πίππας πέθανε αιφνίδια στη Μύκονο το 1933.

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου", τόμος 15ος, σελ. 919.