recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο θυρεός των Πιαστ, ηγεμόνων της Πολωνίας.
Ο **Μπολέσλαφ** ο *Λησμονημένος ή ο Σκληρός* (πολωνικά: *Bolesław Zapomniany, Okrutny*) (πριν το 1016 - 1038/39) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν ένας ημι-μυθικός δούκας της Πολωνίας (1034-38/39). Λόγω της ωμότητάς του, καταδικάστηκε στο να λησμονηθεί η μνήμη του.

Βιογραφία
---------

Υπάρχει ο ισχυρισμός ότι ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μιέσκο Β΄ Λάμπερτ βασιλιά της Πολωνίας (1025-31) και μετά δούκα της Πολωνίας (1032-34). Περιγράφεται στο *Χρονικό της Μεγάλης (Παλαιάς) Πολωνίας* που γράφτηκε τον 14ο αι. Εκεί αναφέρεται ότι έλαβε την εξουσία έπειτα από το τέλος του πατέρα του Μιέσκο Β΄, ως ο πρώτος του γιος. Σύμφωνα με το *Χρονικό*, σκοτώθηκε εξαιτίας της σκληρότητάς του και καταδικάστηκε σε απαγόρευση η μνήμη του (damnatio memoriae):

"Όταν ο Μιέσκο Β΄ απεβίωσε το έτος Κυρίου 1033, τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος Μπολέσλαφ. Σύντομα μόλις στέφθηκε, προκάλεσε προσβολές στη μητέρα του, η οποία καταγόταν από εξαίρετη οικογένεια. Αυτή, μη μπορώντας να ανέχεται τις αδικίες του, πήρε τον νεότερο γιο της Καζιμίρ και επέστρεψε στον τόπο καταγωγής της, το Μπράουνσβαϊγκ της Σαξονίας. Εκεί έβαλε τον Καζιμίρ να μορφωθεί και η ίδια αποσύρθηκε σε μονή. Εν τω μεταξύ ο Μπολέσλαφ, λόγω της σοβαρότητας και φρικαλεότητας των εγκλημάτων του, τελείωσε κακώς τη ζωή του και αποφασίστηκε να μην συγκαταλεχθεί μεταξύ των ηγεμόνων της Πολωνίας".

Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Καζιμίρ Α΄ ο Αποκαταστάτης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 18  Ιουλίου 2022.

Πηγές
-----

* Μάρτσιν Σπούρνα, Πιοτρ Βιεζμπίτσκι (2003). Słownik władców Polski i pretendentów do tronu polskiego. Wydawn. Ζιελόνα Σόβα. σελ. 93. ISBN 978-83-7220-560-5.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: n2019029508

 |

 |
Ανάμεικτα Ιρανικά κεμπάμπ στη σχάρα
Επίπεδο ψωμί
Το **Ναν-ε κεμπάπ** (περσικά: **نان كباب**) (ψωμί με κεμπάπ) είναι εθνικό πιάτο του Ιράν. Το φαγητό είναι απλό, αποτελούμενο από κεμπάπ για το οποίο υπάρχουν πολλές περσικές ποικιλίες και ένα είδος περσικού ψωμιού (ειδικά *ναν-ε λαβάς*). Σερβίρεται παντού σε όλο το Ιράν σήμερα, αλλά παραδοσιακά σχετίζεται με τις νότιες και κεντρικές περιοχές της χώρας, και πιθανότατα προέρχεται από την επαρχία Φαρς.

Παραδοσιακά, αυτό το πιάτο είναι περιορισμένο στο *κεμπάπ κούμπιντεχ* (η πιο κοινή ποικιλία *ναν-ε κεμπάπ*), καθώς και τζούτζεχ κεμπάπ, *σις κεμπάπ*, *σίσλικ* και τσέντζεχ. Το *κεμπάπ μπαργκ* δεν χρησιμοποιείται ποτέ, και συνδέεται στενά με το κεμπάμπ τσελόου.
Το **Μπεσόμπα** είναι χωριό στην περιφέρεια Καραγκάντα, στην επαρχία Καρκαράλι.

Γεωγραφική θέση
---------------

Το Καρκαράλι, το επαρχιακό κέντρο απέχει 125 χιλιόμετρα, και βρίσκεται κοντά στον ποταμό Μπαϊκόζα επίσης. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της περιφέρειας.

Πληθυσμός
---------

Οι κάτοικοι είναι οι εξής:

* 1.500 κάτοικοι (1998);
* 1.000 κάτοικοι (2009).

Υποδομή
-------

Υπάρχει σχολείο, κλαμπ, βιβλιοθήκη και άλλες υποδομές στην πόλη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Қазақстан»: Ұлттық энцклопедия / Бас редактор Ә. Нысанбаев – Алматы «Қазақ энциклопедиясы» Бас редакциясы, 1998 жыл, ISBN 5-89800-123-9, II том
2. ↑  Қарағанды. Қарағанды облысы: Энциклопедия. - Алматы: Атамұра, 2006.
Το **κορούνδιο** (αγγλ. corundum) είναι ορυκτό οξείδιο του αργιλίου με χημικό τύπο Al2O3. Το όνομά του προέρχεται από τη σανσκριτική λέξη *kuruvinda* = κόκκινο. Είναι το δεύτερο σε σκληρότητα υλικό που ανευρίσκεται στη φύση, μετά το διαμάντι. Η υψηλή αυτή σκληρότητα αποδίδεται στους πολύ ισχυρούς δεσμούς αργιλίου - οξυγόνου, οι οποίοι προσδίδουν στο ορυκτό και σχετικά μεγάλη πυκνότητα, λόγω της μικρής μεταξύ τους απόστασης.

Απαντάται σε μεταμορφωσιγενή πετρώματα, κυρίως γνευσίους και σχιστολίθους, αλλά και σε πυριγενή πτωχά σε διοξείδιο του πυριτίου (συηνίτες). Ενίοτε απαντά ως πρόσμιξη και σε ιζηματογενή πετρώματα. Η άχρωμη παραλλαγή του ονομάζεται, επίσης, λευκοσάπφειρος (αγγλ. Leucosapphire).

Αποτελεί το κύριο συστατικό της σμύριδας, πετρώματος με εκμεταλλεύσιμη εμφάνιση στη νήσο Νάξο.

Παραλλαγές του κορουνδίου αποτελούν οι πολύτιμοι λίθοι **ρουμπίνι** (αγγλ. ruby, από τη λατινική λέξη rubeus = κόκκινο) και **ζαφείρι** (αγγλ. sapphire). Το κόκκινο χρώμα του ρουμπινιού οφείλεται σε προσμίξεις χρωμίου, ενώ το γαλάζιο του ζαφειριού σε προσμίξεις σιδήρου και τιτανίου. Συχνά συνδέεται με ασβεστίτη, ζωισίτη, αστρίους, μαρμαρυγίες, κυανίτη, συλλιμανίτη, μαγνητίτη (κυρίως στη σμύριδα) και ορυκτά της ομάδας του γρανάτη.

Απαντά σε πολλά σημεία του πλανήτη. Κύριες εμφανίσεις των πολύτιμων παραλλαγών του είναι στη Μιανμάρ και στη Σρι Λάνκα. Υπάρχει, επίσης, σε πολλές χώρες της Αφρικής, στην Ινδία και στις ΗΠΑ (Πολιτείες Μοντάνα και Βόρεια Καρολίνα), στη Βραζιλία, την Τουρκία και τη Μαδαγασκάρη. Στην Ελλάδα ανευρίσκεται ιδιαίτερα στη νήσο Νάξο υπό μορφή σμύριδας πολύ καλής ποιότητας.

Πηγές
-----

* Τμήμα Γεωλογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
* Mindat.org
* Minerals.net
* Galleries.com
* Webmineral.com
* Handbook of Mineralogy (pdf)

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372
* Daniel E Russell, *The Emery Mines of Naxos, Greece*, (αγγλικά)

Δείτε επίσης
------------

* Ζαφείρι
* Ρουμπίνι
* Jewelpedia
Ο **Μπολέσλαφ Ε΄**, πολων. Bolesław V (π. 1453 - 27 Απριλίου 1488) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας της κεντρικής-ανατολικής Μαζοβίας: Τσερσκ, Λιφ, Βαρσοβίας, Νουρ, Βόμζα, Τσιεχάνουφ, Ρουζάν, Ζακρότσζυμ, Βυζόγκτουντ (1454-71) μαζί με τους αδελφούς του και δούκας τού Πουότσκ, Βίζνα, Πουόνσκ, Ζάφρζε (1462-71). Το 1471 οι αδελφοί διαίρεσαν τις κτήσεις και ο Μπολέσλαφ Ε΄ έγινε κυβερνήτης στις περιοχές Βαρσοβίας, Νουρ, Λιφ. Το 1484 παραιτήθηκε από τις Μπουόνιε, Τάρτσυν, Καμιένιετς, Ζακρότσυν.

βιογραφία
---------

Ήταν ο τρίτος (επιζήσας) γιος τού Μπολέσλαφ Δ΄ δούκα της Βαρσοβίας και της Βαρβάρας των Γκεντιμινιδών, κόρης τού Αλεξάντρ (γιου τού Βλαντίμιρ μεγάλου δούκα της Λιθουανίας).

Το 1454 απεβίωσε ο πατέρας του· ο Μπολέσλαβ Ε΄ και οι τρεις αδελφοί του τέθηκαν υπό την κηδεμονία της μητέρας τους και τού Πάβελ Γκιζύτσκι επίσκοπο τού Πουότσκ. Η επιτροπεία έληξε το 1462, όταν ο μεγαλύτερος αδελφός τους Κορράδος Γ΄ ο *ερυθρός* ενηλικιώθηκε, ανέλαβε προσωπικά την εξουσία και την επιτροπεία των μικρότερων αδελφών του. Αυτοί ενηλικιώθηκαν το 1471, οπότε όλοι οι αδελφοί διαίρεσαν την πατρική κτήση: ο Μπολέσλαφ Δ΄ έλαβε τις περιοχές Βαρσοβίας, Νουρ, Λιφ.

Το 1476 ο Μπολεσλάφ Δ΄ και ο μικρότερος αδελφός του Γιάνους Β΄ διαμαρτυρήθηκαν για την απόσπαση τού Σοχάτσεφ -που ήταν το μερίδιο της Άννας, χήρας τού Βλάντισλαφ Α΄ (εξαδέλφου τού πάππου τους)- από τον βασιλιά της Πολωνίας. Αυτός το ζητούσε ως επικυρίαρχος, ενώ οι αδελφοί το διεκδικούσαν ως οι πλησιέστεροι άρρενες συγγενείς. Τελικά ο βασιλιάς έστειλε στρατό και το κατέλαβε, έτσι οι αδελφοί εγκατέλειψαν τη διεκδίκηση.

Η διαμάχη αυτή ψύχρανε τις σχέσεις του με τον βασιλιά. Έτσι στη διαμάχη τού Νικολάους φον Τύνγκεν και τού Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας για την επισκοπή της Βάρμια, ο Μπολέσλαφ Δ΄ έμεινε ουδέτερος. Για άγνωστο λόγο το 1484 ο Μπολέσλαφ Δ΄ παραχώρησε το Ζακρότσυμ στον Κορράδο Γ΄ και τις περιοχές Καμιένιτς, Μπουόνιε, Τάρτσυν στον Γιάνους Β΄. Απεβίωσε το 1488 σε ηλικία 35 ετών και τάφηκε στη Βαρσοβία.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1477 την Άννα, κόρη τού Ζύγκμουντ τού Ραντζάνουφ, σημαιοφόρου τού Πουότσκ και βοεβόδα τού Μπελζ. Λόγω της χαμηλής καταγωγής της ο γάμος θεωρήθηκε μοργανατικός και τα τέκνα δεν θα είχαν δικαίωμα διαδοχής. Το 1480, υπό την πίεση των αδελφών του, τη διαζεύχθηκε. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
-----

* Karol Maleczyński: Bolesław V in: Polish Biographical Dictionary. vol. 2: Jan Beyzym, Marja Brownsford. Kraków: Polish Academy of Learning – Gebethner and Wolff Editorial, 1936, p. 283. Reprint: National Ossoliński Institute, Kraków 1989.

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Ιουλίου 2019.
3. ↑  (Πολωνικά) *MAK*. 9811329964705606.
4. ↑  dw.2561.
5. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Ιουλίου 2019.
6. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Ιουλίου 2019.
7. 1 2 3  Ανακτήθηκε στις 4  Ιουλίου 2019.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 27158427960006061773

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Bolesław V of Warsaw  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Μπολέσλαφ**, πολων. Bolesław cieszyński (π. 1331/32 - 23 Ιουλίου 1356) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν πρίγκιπας της Άνω Σιλεσίας, μέλος του Συλλόγου των καθεδρικών της Κρακοβίας και του Βρότσλαφ, κοσμήτορας του Συλλόγου του ναού των Αγ. Πάντων στο κάστρο της Πράγας.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Καζιμίρ Α΄ δούκα του Τσέσυν, Σέβιες, Μπύτομ και της Ευφημίας των Πιαστ, κόρης του Τρόιντεν Α΄ δούκα της Μαζοβίας.

Από μικρός προοριζόταν για εκκλησιαστική σταδιοδρομία, μαζί με τις αδελφές του Γιολάντα-Ελένη και Ελισάβετ και τους μικρότερους αδελφούς του Ιωάννη και Σιεμόβιτ. Ο κύριος λόγος γι' αυτό ήταν ότι ο Καζιμίρ Α΄ δεν ήθηλε περαιτέρω διαιρέσεις του ήδη μικρού Τσέσυν, έτσι τρεις από τους πέντε γιους του τους εκπαίδευσε για να γίνουν κληρικοί. Ως υποτελής των βασιλέων της Βοημίας, ήλπιζε ότι αυτοί θα τον βοηθούσαν να πάρουν οι γιοί του αξιώματα στην Εκκλησία. 

Το 1345 ο Μπολέσλαφ ήταν ακόμη ιερέας. Τότε ο Ιωάννης της Βοημίας προσπάθησε να τον κάνει μέλος των Συλλόγων (canon) και επίτροπο (prebendary) των καθεδρικών της Κρακοβίας και του Βρότσλαφ μαζί. Τελικά το 1349 ο Μπολέσλαφ έγινε μέλος του Συλλόγου του καθεδρικού της Κρακοβίας. Ο γιος του Ιωάννη, ο Κάρολος Δ΄ της Γερμανίας τον έκανε μέλος του Συλλόγου του καθεδρικού του Βρότσλαφ και το 1353 τον έκανε ιερέα τού παρεκκλησίου τού ανακτόρου του και μαζί με αυτό έλαβε τη θέση του κοσμήτορα του Συλλόγου του ναού των Αγ. Πάντων στο βασιλικό κάστρο της Πράγας.

Πηγές
-----

* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.
**Ο Κιλάμπ ιμπν Μουράχ** (αραβικά: كلاب بن مُرة‎) (γεννημένος το 373 μ.Χ.) ήταν ο προπροπροπροπάππους και ο προπροπροπάππους του προφήτη Μωάμεθ.

Βιογραφία
---------

Ο Κιλάμπ ήταν ο γιος του Μουράχ ιμπν Καμπ ιμπν Λουάι ιμπν Φιχρ ιμπν Μαλίκ από την πρώτη του σύζυγο Χιντ μπιντ Σουράυρ. Αυτοί ήταν γνωστοί του Ιμπραχίμ από τον γιο του Ισμαήλ και ο Φιχρ ήταν ο προγεννήτορας του Μπανού Κουραίς.

Είχε δύο αδέλφια, τον Ταύμ ιμπν Μουράχ και τον Γιακαζάχ ιμπν Μουράχ από την δεύτερη σύζυγο του πατέρα του Άσμα μπιντ Αντύι (Χιντ μπιντ Χαριθά αλ-Μπαρικιγιά) του Ασάντ.

Παντρεύτηκε την Φατιμά μπιντ Σάντ ιμπν Σάιλ, που του γέννησε δύο γιους. Ο πρώτος του γιος, ο Ζουχρά ιμπν Κιλάμπ, ήταν ο προγεννήτορας του κλάδου Μπανού Ζουχρά και ο μικρότερος γιος του, ο Κουσάι ιμπν Κιλάμπ ήταν ο πρώτος Κουραισίτης της Καάμπα. Μετά τον θάνατό του η σύζυγος του παντρεύτηκε τον Ραμπιά ιμπν Χαράμ από την φυλή Μπάνι Άζρα.

Δείτε επίσης
------------

* Οικογενειακό δέντρο του Μωάμεθ

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  (Αγγλικά, Γερμανικά) *WikiTree*. www.wikitree.com/wiki/Ibn\_Murrah-1. Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2019.
2. ↑  Ibn Hisham. *The Life of the Prophet Muhammad*. **1**. σελ. 181.
3. ↑  Maqsood, Ruqaiyyah Waris. «The Prophet's Family Line No 2 - from Qusayy to Adnan and beyond». Ruqaiyyah Waris Maqsood Dawah. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2011.
Απολίθωμα κοιλόφυσης
Οι **κοιλοφυσίδες** είναι οικογένεια πρωτόγονων σαρκοφάγων θηριόποδων δεινοσαύρων. Τα περισσότερα είδη ήταν σχετικά μικρά σε μέγεθος. Η οικογένεια άνθισε στην ύστερη Τριαδική με πρώιμη Κρητιδική περίοδο και απολιθώματα έχουν βρεθεί σε αρκετές ηπείρους. Πολλά είδη κοιλοφυσίδων χαρακτηρίζονται από μεγάλα σε μήκος κρανία και ελαφρείς σκελετούς φτιαγμένους για την ανάπτυξη υψηλών ταχυτήτων. Οι κοιλοφυσίδες αναγνωρίστηκαν ως μια από τις τέσσερις βασικές οικογένειες θηριόποδων από τον Πολ Σερένο το 1998 με βάση τα χαρακτηριστικά των ειδών Coelophysis bauri και Procompsognathus triassicus.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Coelophysidae». *Google Arts & Culture* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Σεπτεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2021.
Άποψη του Κλειστού Γυμναστηρίου στο Κουκούλι, από την Λεωφόρο Πατρών-Κλάους (Λήψη εικόνας: 2006).
Το **Κλειστό Γυμναστήριο «Κώστας Πετρόπουλος»** (πρώην: *Κλειστό Γυμναστήριο Εθνικού Σταδίου Πατρών*) χρησιμοποιείται για διάφορα -ομαδικά και μη- αθλήματα και κυρίως για μπάσκετ, βόλλεϋ και χάντμπολ. Αποτελεί μέρος των εγκαταστάσεων του Παμπελοποννησιακού Εθνικού Αθλητικού Κέντρου (Π.Ε.Α.Κ.) Πάτρας, και βρίσκεται δίπλα ακριβώς στο Παμπελοποννησιακό Στάδιο, καθώς και παραπλεύρως του Κολυμβητηρίου «Αντώνιος Πέπανος», στην συνοικία Κουκούλι της Πάτρας. 

Αποτελεί ένα από τα πιο ιστορικά κλειστά γυμναστήρια της Πάτρας. Χρησιμοποιείται ως έδρα για διάφορους αγώνες αλλά και ως προπονητήριο, από πολλά αθλητικά σωματεία της πόλης.

Στις 4 Νοεμβρίου του 2019 το Διοικητικό Συμβούλιο (Δ.Σ.) του Π.Ε.Α.Κ. αποφάσισε το κλειστό γυμναστήριο να λάβει το όνομα του Κώστα Πετροπούλου, του μεγάλου Πατρινού πρώην διεθνή καλαθοσφαιριστή και νυν προπονητή του αθλήματος. Η μετονομασία του από "Κλειστό Γυμναστήριο Εθνικού Σταδίου Πάτρας" σε "Σάλα Κώστας Πετρόπουλος" πραγματοποιήθηκε με ειδική τελετή την 1η Φεβρουαρίου του 2020..

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πριν την επίσημη μετονομασία του στις 1/2/2020, ήταν σε χρήση οι ονομασίες *Κλειστό Γυμναστήριο Π.Ε.Α.Κ. Πάτρας* και *Κλειστό Γυμναστήριο «Κουκούλι»*.
2. ↑  Όλοι στάθηκαν στην προσωπικότητα του "Νουρέγιεφ".
3. ↑  "Κώστας Πετρόπουλος" μετονομάστηκε το κλειστό γυμναστήριο στο Κουκούλι

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πληροφορίες για το Κλειστό από τον επίσημο ιστότοπο του Π.Ε.Α.Κ. Πάτρας Αρχειοθετήθηκε 2019-02-09 στο Wayback Machine..
Η **Νίκη** που φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο με αριθμό 21 είναι αρχαίο Ελληνικό γλυπτό που πιθανώς να βρέθηκε στη Δήλο το 1877.

Περιγραφή
---------

Είναι από Πάριο μάρμαρο. Λείπουν το δεξί χέρι από τον ώμο και το αριστερό από το μπράτσο εκτός των δακτύλων που είναι κολλημένα στο μηρό. Λείπουν επίσης το δεξί κάτω πόδι και το αριστερό κάτω από το γόνατο. Από τις φτερούγες σώζονται μόνο οι προσφυές στους ώμους. Το μέγεθος του σώματος είναι μικρότερο του φυσικού. 

Η Νίκη είχε φτερούγες στη πλάτη και στα πόδια. Φοράει χιτώνα αχειρίδωτο, πολύ σφιγμένο στη μέση με ζώνη. Φοράει περιδέραιο και φαρδιά ταινία στο κεφάλι που συγκρατεί την παχιά κόμη, και από επάνω στεφάνη. Εικονίζεται ιπτάμενη, κατά τον συνηθισμένο αρχαϊκό τρόπο.

Ερμηνεία
--------

Ο Φουρτβέγκλερ υπέδειξε ότι το άγαλμα ανήκει σε βάθρο που βρέθηκε επίσης στη Δήλο, στο οποίο διαβάζουμε ότι κατασκευαστής ήταν ο τεχνίτης Άρχερμος από τη Χίο, και ο πατέρας του Μικκιάδης. Το άγαλμα λοιπόν ανήκει στον τύπο γυναικείας ιπτάμενης μορφής, που απαντάται συχνά στην αρχαϊκή τέχνη.

Ιστορική τοποθέτηση
-------------------

Η κατασκευή του έργου χρονολογείται στα μέσα του 6ου αιώνα π.Χ.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

* Παναγιώτης Καββαδίας (1849-1928), Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο (1890–1892). *Γλυπτά του Εθνικού Μουσείου: Κατάλογος περιγραφικός*. Εκ του τυπογραφείου Σ.Κ. Βλαστού. σελίδες 63-65. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2011.
* Νικόλαος Καλτσάς (2007). *Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο*. Αθήνα: ΟΛΚΟΣ, ISBN 978-960-89339-1-0. σελίδες 207. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2011.
Η **Νίκη Γρανά** (Αθήνα, 16 Απριλίου 1987) είναι Ελληνίδα ηθοποιός της τηλεόρασης και τραγουδίστρια.

Είναι κυρίως γνωστή για τη συμμετοχή της στην τηλεοπτική σειρά *Κλεμμένα Όνειρα.*

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1987. Το 2002, σε νεαρή ηλικία ξεκίνησε να ασχολείται με το τραγούδι ενώ συνεργάστηκε με τους Πυξ Λαξ στο Σταυρό του Νότου κάνοντας φωνητικά. Όταν τελείωσε το σχολείο ξεκίνησε τις σπουδές της πάνω στο αντικείμενο της υποκριτικής στη Δραματική Σχολή του Γιώργου Θεοδοσιάδη απ' όπου αποφοίτησε το 2009, ενώ έχει σπουδάσει μουσική στο Εθνικό Ωδείο. Στις 15 Απριλίου του 2021 εκείνη κι ο σύντροφός της απέκτησαν το πρώτο τους παιδί,τη Φλώρα.

Κατά τη διάρκεια των σπουδών της έκανε την πρώτη της εμφάνιση ως ηθοποιός στην τηλεόραση, με ένα μικρό ρόλο, στη σειρά *Μαύρα Μεσάνυχτα* ενώ έκανε εμφανίσεις σε διάφορες μουσικές σκηνές. Έχει συνεργαστεί με διάφορους γνωστούς καλλιτέχνες μεταξύ των οποίων ο Φίλιππος Πλιάτσικας, ο Μίλτος Πασχαλίδης ενώ έχει ολοκληρώσει τον πρώτο της δίσκο, σε συνεργασία με την μπάντα της, τους misty9.

Η πρώτη γνωστή εμφάνιση στην τηλεόραση έγινε το 2011, στην καθημερινή σειρά *Κλεμμένα Όνειρα* στο Mega Channel. Εκεί για τρεις σεζόν υποδύθηκε τη Φρύνη Δημητριάδη, μία νεαρή φοιτήτρια που συγκατοικούσε με την κεντρική πρωταγωνίστρια της σειράς. Μετά την ολοκλήρωση του ρόλου της στη σειρά ακολούθησαν διάφορες συμμετοχές στη δραματική σειρά *Δικαίωση* σε σκηνοθεσία Δημήτρη Αρβανίτη τη σεζόν 2014-2015. Το 2017 πρωταγωνίστησε μαζί με τον Κώστα Αποστολίδη, τη Ζέτα Δούκα και την Ελισάβετ Μουτάφη στην καθημερινή σειρά *Αρ3να* στο Star Channel. Τη σεζόν 2017-2018 πρωταγωνίστησε μαζί με την Πηνελόπη Αναστασοπούλου, τη Θωμαΐδα Ανδρούτσου και την Κατερίνα Μισιχρόνη στην κομεντί *4xxx4*. Το 2018, έπαιξε σε ένα επεισόδιο της αστυνομικής σειράς *Έγκλημα και Πάθος*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Νίκη Γρανά - retroDB». *www.retrodb.gr*. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2019.
2. ↑  «Γνωρίστε τη Νίκη Γρανά». *www.ogdoo.gr*. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2019.
3. ↑  «Ποια πρωταγωνίστρια από τα Κλεμμένα Όνειρα τραγουδούσε με τους Πυξ Λαξ;». *peoplegreece.com*. 2014-03-10. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-12-24.. Ανακτήθηκε στις 2014-03-10.
4. ↑  «Δείτε πως είναι στην πραγματικότητα η "Φρύνη" από τα "Κλεμμένα Όνειρα"! video». *entertv.gr*. 2013-05-29.. Ανακτήθηκε στις 2013-05-29.
5. ↑  «Νίκη Γρανά: Μιλά για το ρόλο της στη νέα σειρά «Αρένα»». *24wro.com.gr*. 2017-04-19.. Ανακτήθηκε στις 2017-04-19.
Συντεταγμένες: 45°2′36.30″N 36°13′52.68″E﻿ / ﻿45.0434167°N 36.2313000°E﻿ / 45.0434167; 36.2313000

Το **Κιμμερικόν** ή αλλιώς **Ψόα** ήταν αρχαία Ελληνική πόλη στην ανατολική Κριμαία (Ταυρίδα), σημερινή Ουκρανία. Η πόλη ιδρύθηκε από αποίκους από την Μίλητο κατά τον 5ο αιώνα π.Χ και ερειπώθηκε κατά την Πρωτοχριστιανική περίοδο (30-325 μ.Χ). Το όνομά της μπορεί να αναφέρεται σε έναν προγενέστερο Κιμμέριο οικισμό στην περιοχή. Βρίσκεται περίπου 40 χλμ. νοτιοδυτικά από το Κερτς.

Σύμφωνα με την άποψη ορισμένων επιστημόνων, κατά την περίοδο της Συμμαχίας της Δήλου, το Κιμμερικόν ήταν μία από τις πολλές ελληνικές πόλεις του Εύξεινου Πόντου που συμμετείχαν σε αυτή, καταβάλλοντας συγκεκριμένο φόρο.

Τον 3ο αιώνα π.Χ το Κιμμερικόν κατακτήθηκε από τους Γότθους και αποδυναμώθηκε ακόμα πιο πολύ μετά από μερικά χρόνια που δεχόταν συχνές επιθέσεις από πειρατές. Η πόλη καταστράφηκε ολοσχερώς στις πρώτες δεκαετίες του 6ου αιώνα μ.Χ. Ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Ιουστινιανός Α´, μετά την προσάρτηση των εδαφών του Κιμμέριου Βόσπορου, δεν αποκατέστησε τις ζημιές της πόλης γιατί πίστευε ότι ήταν ανώφελο και ότι δεν θα χρησίμευε πια.

Ανασκάφηκε από Σοβιετικούς αρχαιολόγους κατά τις περιόδους 1927, 1947-49 και 1950-51. Ευρήματα από την περιοχή υπάρχουν σήμερα στο Ιστορικό Αρχαιολογικό Μουσείο του Κερτς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «An Inventory of Archaic and Classical Poleis». (Αγγλικά) *Inventory of Archaic and Classical Poleis*. 2004.
2. ↑
3. ↑   Αλεξάντερ Αμπράμοφ, A.P. – Zavoykin, A.A. "Patraeus-Cimmeris-Achilleion", στο Grammenos, D.V. – Petropoulos, E.K. (επιμ.), Ancient Greek Colonies in the Black Sea (Archaeological Institute of Northern Greece 4.1, Thessaloniki 2003), σελ. 1.135.
4. ↑  Καλογεροπούλου, Α. «Οι Αθηναίοι στη Θράκη και στον Εύξεινο Πόντο», Ιστορία του Ελληνικού Έθνους Γ1: Κλασικός Ελληνισμός (Αθήνα 1970), σελ. 124.
5. ↑  Golenko, Vl.K. "Kimmerikon", in Grammenos, D.V. – Petropoulos, E.K. (eds.), Αρχαίες Ελληνικές αποικίες στην Μαύρη θάλασσα 2 (British Archaeological Reports International Series 1675.2, Oxford 2007), σελ. 1066-1067
6. ↑  Πετρόπουλος, Ηλίας (19 Νοεμβρίου 2007). «Κιμμερικόν». *Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού - Εύξεινος Πόντος*. Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2018.
Η **Νάσιοναλ Πρέμιερ Λιγκς Σάουθ Οστρέιλια** (αγγλικά: *National Premier Leagues South Australia*) είναι πρωτάθλημα ποδοσφαίρου συλλόγων της Αυστραλίας που περιλαμβάνει ομάδες από την πολιτεία Νότια Αυστραλία. Ως υποδιαίρεση της Νάσιοναλ Πρέμιερ Λιγκς, το πρωτάθλημα βρίσκεται στο επίπεδο 1 στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Νότιας Αυστραλίας (επίπεδο 2 του συνολικού συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων αυστραλίας). Υπεύθυνη για τη διεξαγωγή της διοργάνωσης είναι η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νότιας Αυστραλίας, το διοικητικό όργανο του αθλήματος στην πολιτεία.

Ιστορία
-------

Το 2013 το πρωτάθλημα μετονομάστηκε από *ΦΦΣΑ Σούπερ Λιγκ* (FFSA Premier League) σε *Νάσιοναλ Πρέμιερ Λιγκς Σάουθ Οστρέιλια* (National Premier Leagues South Australia) για να αντικατοπτρίζει την προσχώρησή του στη διοργάνωση Νάσιοναλ Πρέμιερ Λιγκς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Gallop aims for Aussie FA Cup». *The Australian*. Australian Associated Press. 14 February 2013.. Ανακτήθηκε στις 23 December 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Στην ελληνική μυθολογία ο **Κιθαιρών** (**Κιθαιρώνας**) ήταν ένας βασιλιάς των Πλαταιών, από τον οποίο κατά την μυθολογία πήρε το όνομά του, το γειτονικό ομώνυμο βουνό Κιθαιρώνας. Ο Κιθαιρών βασίλευσε πριν από τον βασιλιά Ασωπό:

*«Οι Πλαταιείς δεν αναγνωρίζουν άλλο βασιλιά εκτός από τον Ασωπό και τον Κιθαιρώνα πριν από αυτόν»* (Παυσανίας, Θ΄ 1.1).

Ο Κιθαιρών είχε τη φήμη πολύ σοφού ανθρώπου και ο ίδιος ο θεός Δίας ζήτησε τη συμβουλή του για να ξαναφέρει την `Ηρα στον Όλυμπο (π.χ. Παυσανίας Θ΄ 3.1). Με τη συμβουλή του Κιθαιρώνος ο Δίας έφτιαξε ένα ξόανο (ξύλινο ομοίωμα) γυναίκας σκεπασμένο με πέπλο, μαζί με το οποίο περιφερόταν μέσα σε μία άμαξα που την έσερναν βόδια λέγοντας παντού ότι έπαιρνε ως σύζυγο την κόρη του Ασωπού Πλαταία. Η Ήρα, μαθαίνοντας αμέσως το γεγονός, έτρεξε από την Εύβοια όπου είχε καταφύγει, όρμησε στην άμαξα και τράβηξε απότομα το πέπλο από το ξόανο. Μόλις όμως είδε ότι όλα ήταν μια απάτη, γέλασε και συμφιλιώθηκε με τον Δία. Με αφορμή την παράδοση αυτή, οι Πλαταιείς εόρταζαν τα Δαίδαλα (τα Μικρά Δαίδαλα και τα Μεγάλα Δαίδαλα).

Σύμφωνα με άλλη παράδοση, ο Κιθαιρών ήταν ένας απλός αλλά πανέμορφος βοσκός, τον οποίο ερωτεύθηκε μία από τις Ερινύες, η Τισιφόνη. Επειδή όμως εκείνος την περιφρόνησε, η Τισιφόνη ξερρίζωσε ένα φίδι από τα μαλλιά της και του το έστειλε. Το φίδι σκότωσε τον Κιθαιρώνα.

Σε μία τρίτη παράδοση, ο Κιθαιρών ήταν άπληστος και κακούργος, που σκότωσε τον πατέρα του και αποπειρώθηκε να γκρεμίσει από ένα βράχο τον αδελφό του, τον Ελικώνα, ένα πολύ ήσυχο παιδί. Τότε οι θεοί μετεμόρφωσαν και τους δύο αδελφούς στα ομώνυμα βουνά. Ο Ελικών, που ήταν πράος, έγινε η κατοικία των Μουσών, ενώ ο Κιθαιρών, ως ασεβής και βίαιος, έγινε η κατοικία των Ερινύων.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Κιθαιρών στο «Theoi.com»

Πηγή
----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969.
Ο **Κιθ Μακελρόι** (1951 - 1980) ήταν πρωτοπόρος στον τομέα της Υποβρύχιας αρχαιολογίας. Το 1976 δημοσίευσε μία επιστημονική ανακοίνωση  στο οποίο πρότεινε μια θεωρία για τον σχηματισμό αρχαιολογικών θέσεων στα συμφραζόμενα της διαχείρισης ναυαγίων.

Εργογραφία
----------

Αργότερα διεύρυνε τη θεωρία του και τη δημοσίευσε σε βιβλίο. Η θεωρία του έγινε κλασικό μοντέλο για την ερμηνεία υποβρύχιων αρχαιολογικών θέσεων ναυαγίων και ακόμη και σήμερα η αρχική του δημοσίευση και το μεταγενέστερο βιβλίο του αναφέρονται σχεδόν σε κάθε έκδοση που σχετίζεται με την αρχαιολογία των ναυαγίων. Εξέδωσε επίσης έναν άτλαντα υποβρύχιων αρχαιολογικών θέσεων.

Έρευνα
------

Η έρευνά του κάλυψε το *Kennermerland*, φορτία και εμπόριο της εποχής του χαλκού,καθώς και ζητήματα χερσαίας αρχαιολογίας. 

Ο Μακελρόι πίστευε ότι η αρχαιολογική έρευνα νεότερων περιόδων είναι απώλεια χρόνου, γιατί θα μπορούσαν να αντληθούν για αυτές τις περιόδους περισσότερα στοιχεία από αρχεία και μουσεία, παρά από τα ίδια τα τέχνεργα που έρχονταν από τον πυθμένα της θάλασσας. Η άποψή του αντικρούστηκε από το έργο συγχρόνων του υποβρύχιων αρχαιολόγων. 

Η καριέρα του διακόπηκε απότομα στις 8 Σεπτεμβρίου 1980 όταν πνίγηκε σε καταδυτικό ατύχημα στο Λοχ Τάι.

Σημειώσεις παραπομπές
---------------------

1. 1 2  *Trove*. 1245841. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Muckleroy, K. 1976. The integration of historical and archaeological data concerning an historic wreck site: The 'Kennemerland'. *World Archaeology* 7.3, 280-289.
3. ↑  Muckleroy, K. 1978. *Maritime Archaeology*. Cambridge University Press ISSBN 0521220793
4. ↑  Muckleroy, K. 1980, *Archaeology under water: an atlas of the world's submerged sites*. McGraw-Hill. ISSBN 0070439516
5. ↑  Muckelroy, Keith, 1977, A Possible Seventeenth-Century Dutch Backstaff. *The Mariner's Mirror* Vol. 63, London, 213-214
6. ↑  Muckelroy, Keith. 1981. Middle Bronze Age trade between Britain and Europe: a maritime perspective. *Proceedings of the Prehistoric Society*, Vol 47. 275-297
7. ↑  Muckelroy, Keith. 1980. Two bronze age cargoes in British waters, *Antiquity*, Vol 54 number 211 pp100-109
8. ↑  Muckelroy, K. 1976, Enclosed ambulatories in Romano-Celtic temples in Britain *Britannia* vol 7, 173-91.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* British Archaeological Awards 2004 Αρχειοθετήθηκε 2012-07-04 στο Wayback Machine.
* Antiquity Vol 54 number 211 1980[*νεκρός σύνδεσμος*] Muckelroy, K. Two Bronze Age cargoes in British waters

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 57865724
* LCCN: n78014321
* ISNI: 0000 0000 8240 0278
* SUDOC: 056893698
* BIBSYS: 90149440

 |

 |
ἔπη δὲ ἔστιν ἐν Ἕλλησι Ναυπάκτια ὀνομαζόμενα: πεποίηται δὲ ἐν αὐτοῖς Ἰάσονα ἐξ Ἰωλκοῦ μετὰ τὸν Πελίου θάνατον ἐς Κόρκυραν μετοικῆσαι καί οἱ Μέρμερον μὲν τὸν πρεσβύτερον τῶν παίδων ὑπὸ λεαίνης διαφθαρῆναι θηρεύοντα ἐν τῇ πέραν ἠπείρῳ: Φέρητι δὲ οὐδέν ἐστιν ἐς μνήμην προσκείμενον. Κιναίθων δὲ ὁ Λακεδαιμόνιος--ἐγενεαλόγησε γὰρ καὶ οὗτος ἔπεσι --Μήδειον καὶ θυγατέρα Ἐριῶπιν Ἰάσονι εἶπεν ἐκ Μηδείας γενέσθαι: πέρα δὲ ἐς τοὺς παῖδας οὐδὲ τούτῳ πεποιημένα ἐστίν.
Παυσανία *Ελλάδος Περιήγησις*, Κορινθιακά

Με την ονομασία **Ναυπάκτια Έπη** φέρεται αρχαίο ελληνικό επικό ποίημα γενεαλογικού χαρακτήρα, όπως περίπου οι Ηoίες του Ησιόδου.

Στο έπος αυτό εξυμνείται κυρίως η αργοναυτική εκστρατεία, οι ήρωες αυτής καθώς και ηρωίδες γυναίκες μεταξύ των οποίων και η Μήδεια. Πολλά αποσπάσματα επίσης αναφέρονται σε διάφορους μύθους των Λοκρών και των Ναυπακταίων, εξ ου και ο πληθυντικός του τίτλου.

Ο λογογράφος Χάρων υποστήριζε ότι ποιητής του έπους αυτού ήταν ο Καρκίνος ο Ναυπάκτιος, αντίθετα ο Παυσανίας θεωρούσε κατά την ευρύτερη παράδοση της εποχής του ότι ήταν ο Νεοπτόλεμος ο Μιλήσιος. Το δε όνομα Νευπάκτια δεν προερχόταν από την πόλη Ναύπακτος, αλλά από τη ναυπήγηση (*ναυς + πήγνυμι*) της περίφημης Αργούς όπου και είναι το κυρίαρχο στοιχείο του έπους.

Βιβλιογραφία
------------

* Audrey Mondière, Les Naupactia. Les Vers d'Asios, Université de Provence (mémoire de maîtrise), 2001, 173 p. (code : DES gr 352).

Πηγές
-----

* A. Bernabé 1987, Poetarum epicorum Graecorum testimonia et fragmenta pt. 1 (Leipzig: Teubner)
* Παυσανίας, *Ελλάδος Περιήγησις*, Βιβλίο Β' "Κορινθιακά", κεφ. 3, παρ. 9
Η **ναυμαχία των Εμπάτων** (356 π.Χ.) ήταν πολεμική σύγκρουση μεταξύ Αθηναίων και Χίων.

Πριν τη ναυμαχία
----------------

Το 357 π.Χ. άρχισε ο Συμμαχικός Πόλεμος, όταν οι σύμμαχου της Αθήνας - Ρόδος, Κως, Βυζάντιο και Χίος, μη ευχαριστημένες με τις προθέσεις των Αθηναίων, έφυγαν από τη Β' Αθηναϊκή Συμμαχία. Οι πόλεις πήραν 100 τριήρεις και άρχισαν να ετοιμάζονται για την άμυνα.

Μετά τη πρώτη μη επιτυχημένη επίθεση στη Χίο, στον Ελλήσποντο, στη Λήμνο, στην Ίμβρος και στη Σαμοθράκη, ο αθηναϊκός στόλος με 120 πλοία, υπό την ηγεσία του Χάρη, του Ιφικράτη και του Τιμόθεου άρχισαν επίθεση, και πάλι, στη Χίο.

Ναυμαχία
--------

Όταν έφτασαν στη Χίο, οι Αθηναίοι ανακάλυψαν το στόλο του αντιπάλου, ο οποίος είχε στη διάθεση του 100 πλοία, διαμέσου της Χιος και των ανατολικών ακτών της Μικράς Ασίας. Η διοίκηση και τα μισά πλοία άνηκαν στο Χάρη, και διέταξε τους άλλους 2, με τους οποίους έγινε σύμμαχος το 356 π.Χ. να αρχίσουν τη μάχη. Αλλά αυτοί, βλέποντας το στόλο του αντιπάλου, αρνήθηκαν να κάνουν κάτι τέτοιο.

Ο Χάρης άρχισε την επίθεση μόνος του, αλλά έχασε από τον αντίπαλο στόλο. Μετά τη μάχη, διέταξε να του φέρουν μπροστά του τους άλλους 2 αρχηγούς, Τιμοθέο και Ιφικράτη, και τους κατηγόρησε για προδωσία.

Μετά τη ναυμαχία
----------------

Χωρίς να έχει όπλα για να συνεχίσει το πόλεμο, ο Χάρης υποστήριξε την επανάσταση κατά του σατράπη Αρταβάζο, και με επιτυχία πολεμούσε στη Φρυγία. Το 355, ο Αρταξέρξης Γ' απείλησε την Αθήνα με πόλεμο, για αυτό και ο Χάρης γύρισε πίσω.

Οι Αθηναίοι δεν μπορούσε να γυρίσει πίσω στο μέρος της τους πρώην συμμάχους της και αναγκάστηκε να δεχτεί την ανεξαρτησία τους.

Πηγές
-----

* Παγκόσμια Ιστορία // Ελληνιστική περίοδος, Μινσκ - 1996. (Ρωσικά)
* Ιστορία της Αρχαίας Ελλάδα. / (Ρωσικά)
Συντεταγμένες: 42°34′23″N 22°05′25″E﻿ / ﻿42.5731°N 22.0903°E﻿ / 42.5731; 22.0903

Η περιοχή του Δήμου Βράνιε στη Σερβία. Η Κλεισουρίτσα βρίσκεται στη βορειοανατολική περιοχή του δήμου
Η **Κλεισουρίτσα** ή **Κλισουρίτσα** (**Klisurica**) είναι χωριό που ανήκει στο Δήμο της Βράνιε (Vranje), της Περιοχής Πτσίνια (Pčinjski okrug), στη νότια Σερβία. Βρίσκεται σε ορεινή περιοχή, σε 25 περίπου χιλιόμετρα από την πόλη της Βράνιε και είχε πληθυσμό 179 ατόμων κατά τη σερβική απογραφή του 2002. Όλοι οι κάτοικοι είναι Σερβικής εθνικότητας.

Ιστορικά, ο πληθυσμός της Κλεισουρίτσας έχει μειωθεί σταδιακά από 599-550 άτομα κατά τα έτη 1948-1961 σε 264 το 1991 και 179 άτομα το 2002:

* 1948 599
* 1953 586
* 1961 564
* 1971 475
* 1981 370
* 1991 264
* 2002 174

Αναφορές
--------

1. ↑  Popis stanovništva, domaćinstava i Stanova 2002. Knjiga 1: Nacionalna ili etnička pripadnost po naseljima. Republika Srbija, Republički zavod za statistiku Beograd 2003. ISBN 86-84433-00-9 Републички завод за статистику Αρχειοθετήθηκε 2015-02-03 στο Wayback Machine.
2. ↑  Књига 9, *Становништво, упоредни преглед броја становника 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 2002, подаци по насељима*, Републички завод за статистику Αρχειοθετήθηκε 2015-02-03 στο Wayback Machine. Београд, мај 2004, -{ISBN 86-84433-14-9}-
Η **κολοκυθιά** είναι ένα παραδοσιακό παιδικό ομαδικό παιχνίδι.

Πως παίζεται
------------

Η κολοκυθιά παίζεται με αρκετά άτομα που κάθονται κυκλικά. Καθένα από τα παιδιά θα έχει ένα νούμερο. Αυτό αποφασίζεται με διάφορους τρόπους όπως η ηλικία ή το ύψος ή τα παιδιά «τα βγάζουν».

Αυτό που έχει τον αριθμό 1 κάνει τη μάνα και ξεκινάει επιλέγοντας έναν αριθμό από αυτούς που αντιστοιχούν στα υπόλοιπα παιδιά (για παράδειγμα το 4) και λέει «Έχω μια κολοκυθιά που κάνει 4 κολοκύθια». Τότε το παιδί που έχει αυτόν τον αριθμό πρέπει να ρωτήσει «Και γιατί να έχει 4;». Η μάνα θα πρέπει να ξαναρωτήσει «Και πόσα θέλεις να έχει;» και το παιδί με τον αριθμό να απαντήσει δίνοντας ένα άλλο νούμερο, διαφορετικό από το δικό του και τον αριθμό που έχει η μάνα. Τότε το λόγο παίρνει το παιδί που έχει το νέο νούμερο και λέει με τη σειρά του «Έχω μια κολοκυθιά που κάνει ... κολοκύθια».

Αν κάποιος ξεχαστεί και δεν απαντήσει ή δώσει λάθος αριθμό (για παράδειγμα πει ένα νούμερο που δεν υπάρχει ή πει το νούμερο αυτού που ρωτάει ή το δικό του) ή απαντήσει ενώ δεν έχει ειπωθεί ο δικός του αριθμός, τότε «τιμωρείται». Τις τιμωρίες τις αποφασίζουν από πριν ή αποφασίζει η μάνα για το είδος τους.

Υπάρχουν διάφορες παραλλαγές των ερωτήσεων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *ΚΟΛΟΚΥΘΙΑ παραδοσιακό παιχνίδι*. 5ο Δημοτικό Σχολείο Ναυπλίου. 3 Ιουλίου 2013. Συμβαίνει στα 1λ:52δ. Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2016 – μέσω YouTube.
2. ↑  «Η κολοκυθιά». Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2016.
3. ↑  «ΤΑ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΜΑΣ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **κολοκυθιά**  |
Κινέζικο κατάστημα στην Αθήνα. Πολλοί Κινέζοι στην Ελλάδα ασχολούνται με το εμπόριο.
Οι **Κινέζοι στην Ελλάδα**, σύμφωνα με ορισμένες στατιστικές, είναι μια από τις μεγαλύτερες ομάδες μεταναστών στην Ελλάδα, αφού αριθμούν περίπου 20.000 άτομα.

Γενικές πληροφορίες
-------------------

Εξώφυλλο της China Greece Times, Δεκέμβριος 2018.
Πολλοί Κινέζοι στην Ελλάδα είναι έμποροι, οι οποίοι λειτουργούν καταστήματα που εισάγουν προϊόντα από τη χώρα τους.

Στην Ελλάδα λειτουργεί επίσης πρόγραμμα άδειας διαμονής σε επενδυτές αφού επενδύσουν ένα ορισμένο ποσό στην Ελλάδα, το πρόγραμμα χρυσής βίζας. Σημαντικό μέρος των επενδυτών (περίπου 6.000 επενδυτές από το 2013) που έχουν λάβει άδεια διαμονής είναι Κινέζοι. Άλλοι λειτουργούν εστιατόρια. Η κοινότητα των Κινέζων ασκεί και άλλα επαγγέλματα, όπως π.χ. τραπεζίτες, ακόμη και δάσκαλοι κινεζικής γλώσσας στην Ελλάδα. Οι Κινέζοι επενδυτές στην Ελλάδα έχουν ιδρύσει σύνδεσμο το 2020. Δεδομένης της άφιξης τους για επαγγελματικούς σκοπούς, υπάρχουν πολλοί Κινέζοι που δεν γνωρίζουν καλά ελληνικά, τις περισσότερες φορές ούτε αγγλικά. Υπάρχουν επίσης Κινέζοι φοιτητές στην Ελλάδα, όπως γίνεται και σε πολλές άλλες χώρες του κόσμου.

Η αθηναϊκή τσαϊνατάουν βρίσκεται στους δρόμους κάτω από τον σταθμό του Μεταξουργείου και μεταξύ των οδών Αγησιλάου, Λεωνίδου, Κολοκυνθούς, Μυλλέρου, Πειραιώς και Κεραμεικού. Η κοινότητα λειτουργεί κινεζική αγορά, γραφεία, σχολείο και εκδίδουν την εφημερίδα *China Greece Times*, με ειδήσεις για την Κίνα και την Ελλάδα (έχει και ένα μέρος που εκδίδεται στα ελληνικά).

Στατιστικά
----------

Σύμφωνα με άρθρο της Ελευθεροτυπίας τον Αύγουστο του 2007, οι Κινέζοι στην Ελλάδα ήταν πάνω από 20.000, ενώ η Έρευνα Εργατικού Δυναμικού ανέφερε 1.356 άτομα. Η έρευνα του Ινστιτούτου Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων (Τμήμα Ασιατικών Σπουδών) συμπεραίνει ότι η έλευση των Κινέζων στην Ελλάδα οδηγεί σε άνοδο των Κινέζικων προϊόντων στην Ελλάδα. Επίσης υπάρχουν περίπου 30 Ταϊβανέζοι στην Ελλάδα και οι περισσότεροι Κινέζοι στην Ελλάδα σύμφωνα με την παραπάνω έρευνα είναι από τις επαρχίες Τσετσιάνγκ και Φουτσιάν στη νότια Κίνα.

Ιστορία
-------

Η κινεζική κοινότητα στην Ελλάδα άρχισε να αναπτύσσεται κυρίως από τη δεκαετία του 1990 και έπειτα. Άρχισαν να δραστηριοποιούνται στο εμπόριο και άλλους τομείς και εγκαταστάθηκαν κυρίως σε μεγάλες πόλεις όπως η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη. Μετά την οικονομική κρίση πολλοί έφυγαν για άλλες χώρες όπως η Βουλγαρία, και σήμερα έχουν μείνει περίπου 10.000 στην Αθήνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Welle (www.dw.com), Deutsche. «Μεγάλες οι φιλοδοξίες των Κινέζων στην Ελλάδα | DW | 11.11.2019». *DW.COM*. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2022.
2. ↑  Κώνστας, Χρήστος Ν (16 Ιανουαρίου 2020). «Οι Κινέζοι επιχειρηματίες στην Ελλάδα, δημιούργησαν τη δική τους Ένωση». *Banks.com.gr*. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2022.
3. ↑  «Στην Chinatown της Αθήνας δεν ξέρει κανείς τι σημαίνει το 世界杯». *www.contra.gr*. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2022.
Ο **Νότιος Πόλος** είναι το νοτιότερο σημείο της Γης. Βρίσκεται στο αντιδιαμετρικό σημείο του Βόρειου Πόλου.

Συντεταγμένες: 90°00′S 0°00′E﻿ / ﻿90.00°S 0.00°E﻿ / -90.00; 0.00

Γεωγραφικός νότιος πόλος
------------------------

Ο γεωγραφικός νότιος πόλος είναι το σημείο όπου ο άξονας περιστροφής της Γης τέμνει την επιφάνειά της. Είναι το νοτιότερο σημείο της Γης και βρίσκεται στην ήπειρο της Ανταρκτικής. Ειδικότερα στον Νότιο Πόλο, δεν ισχύει ο κλασικός ορισμός των 4 σημείων του ορίζοντα, καθώς όλα τα σημεία του ορίζοντα δεικνύουν προς τον βορρά (κατά συνέπεια, προς όποια κατεύθυνση και να μετακινηθεί κάποιος, είναι βορράς). Αντίστοιχα στον Βόρειο Πόλο ισχύει το αντίστροφο (όλες οι κατευθύνσεις είναι νότος).

Μαγνητικός νότιος πόλος
-----------------------

Ο μαγνητικός νότιος πόλος είναι το σημείο της επιφάνειας της Γης που οι γραμμές του μαγνητικού πεδίου της Γης είναι κάθετες και με προσανατολισμό προς τα πάνω. Ο νότιος μαγνητικός πόλος συνεχώς μεταβάλλεται λόγω των αλλαγών του μαγνητικού πεδίου της Γης. Διαχρονικά, ο μαγνητικός νότιος πόλος δεν ταυτίζεται απόλυτα με το γεωγραφικό νότιο πόλο.

Εξερεύνηση του Νότιου Πόλου
---------------------------

Οι πρώτοι άνθρωποι που έφτασαν στον Νότιο Πόλο ήταν ο Νορβηγός Ρόαλντ Άμουνδσεν και η ομάδα του στις 14 Δεκεμβρίου 1911. Ο αντίπαλος του Άμουνδσεν, ο Βρετανός Ρόμπερτ Φάλκον Σκοτ, έφθασε στον Νότιο Πόλο ένα μήνα αργότερα, στις 17 Ιανουαρίου του 1912, όπου και αντίκρισε την νορβηγική σημαία που άφησε ο Ροαλντ Άμουνδσεν και ένα σημείωμα προς τον Σκοτ που του απηύθυνε προσωπική παράκληση να κάνει γνωστό το κατόρθωμα του Άμουνδσεν στον βασιλιά της Νορβηγίας. Ο Σκοτ και η ομάδα του όμως πέθαναν στο ταξίδι της επιστροφής από το κρύο και την πείνα, λόγω ακραίων καιρικών συνθηκών που συνάντησαν.

Δείτε επίσης
------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Νότιος Πόλος** |

* Βόρειος Πόλος
* Ανταρκτική

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 315128179
* LCCN: sh85125597
* GND: 4527930-5
* NKC: ge138750

 |

 |
Συντεταγμένες: 53°42′18″N 1°14′56″W﻿ / ﻿53.70500°N 1.24889°W﻿ / 53.70500; -1.24889

Το **Νόττινγκλι** (αγγλικά: *Knottingley*) είναι κωμόπολη εντός του Αστικού Κέντρου του Γουέικφιλντ στο Δυτικό Γιόρκσαϊρ της Αγγλίας, επί του ποταμού Αιρ και του παλιού αυτοκινητόδρομου A1 προτού παρακαμφθεί ως Α1(Μ). Ιστορικά είναι τμήμα του Δυτικού Ράιντινγκ του Γιόρκσαϊρ. Έχει πληθυσμό 13.503 κατοίκων, αυξάνοντας στους 13.710 για το εκλογικό διαμέρισμα του Αστικού Κέντρου του Γουέικφιλντ στην Απογραφή του 2011. Συνθέτει την πλειοψηφία του εκλογικού διαμερίσματος του Νόττινγκλι που εκπροσωπείται στο Συμβούλιο του Γουέικφιλντ.

Μέχρι το 1699, ήταν σημαντικός ποτάμιος λιμένας της ενδοχώρας, αλλά εκείνη τη χρονιά, ο Αιρ κατέστη πλωτός μόνο μέχρι το Ληντς. Το Νόττινγκλι συνέχισε ως κέντρο ναυπήγησης σκαφών μέχρι τον 20ο αιώνα. Στα τέλη του 19ου αιώνα ξεκίνησε την υαλοπαραγωγή. Η κωμόπολη εξυπηρετείται από τον σιδηροδρομικό σταθμό του Νόττινγκλι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Census 2001 : Urban Areas : Table KS01 : Usual Resident Population». Office for National Statistics. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουλίου 2004. Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2009.
2. ↑  «City of Wakefield Ward population 2011». *Neighbourhood Statistics*. Office for National Statistics. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Απριλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2016.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Αγγλία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 149357007
* LCCN: nr00006682

 |

 |
Το κεντρικό κτήριο της Τράπεζας της Ελλάδος στην Αθήνα, στην οδό Πανεπιστημίου 21
Η **Νομισματική Επιτροπή** ήταν οικονομικό κυβερνητικό συλλογικό όργανο της Δημόσιας Διοίκησης που ιδρύθηκε με τη λήξη του Β' ΠΠ.

Ιδρύθηκε στις 24 Ιανουαρίου του 1946 με προσωρινό χαρακτήρα ως ιδιαίτερη υπηρεσία της Τράπεζας της Ελλάδος με αντικείμενο τον συντονισμό της πολιτικής πιστωτικής κυκλοφορίας. Το 1960, με το νομοθετικό διάταγμα 4108/1960, η επιτροπή αυτή έλαβε μόνιμο χαρακτήρα μετά από πολυάριθμες ανανεώσεις της θητείας της. Στην μόνιμη αυτή μορφή (διήρκεσε μέχρι το 1971) συμμετείχαν ο Υπουργός Συντονισμού (Πρόεδρος της επιτροπής), ο Υπ. Εμπορίου και Βιομηχανίας, ο Υφυπουργός Συντονισμού, ο Διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος και ένας Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών με ειδίκευση στα οικονομικά και νομισματικά θέματα.
Οι αρμοδιότητες της επιτροπής αυτής ήταν ο σχεδιασμός νομισματικής πολιτικής και να ελέγχει τον συνολικό όγκο των πιστώσεων και κατά κλάδο επιχειρηματικότητας, να ρυθμίζει το ύψος των επιτοκίων, να παρακολουθεί την αγορά χρυσού και την εφαρμογή της συναλλαγματική πολιτικής λαμβάνοντας σχετικά μέτρα.

Η Νομισματική Επιτροπή με τις παραπάνω αρμοδιότητες είχε καταστεί το κύριο όργανο - σύνδεσμος της εκάστοτε κυβέρνησης και της ΤτΕ. Ο ρόλος της κρίθηκε ιδιαίτερα σημαντικός στην άσκηση της εκάστοτε νομισματικής πολιτικής. Τελικά, η Νομισματική Επιτροπή καταργήθηκε το 1982 με τον Ν.1266 και οι αρμοδιότητές της μεταβιβάστηκαν στην Τράπεζα της Ελλάδος όπου με τον ίδιο νόμο τροποποιήθηκε και το καταστατικό της Τράπεζας. Έκτοτε η κυβέρνηση ασκεί την οικονομική πολιτική, ενώ η ΤτΕ τη νομισματική και συναλλαγματική πολιτική.

Σημειώσεις
----------

Τις αρμοδιότητες αυτές, μέσα σε πλαίσια ανοικτής αγοράς, διατήρησε η ΤτΕ ουσιαστικά μέχρι την ένταξη της Ελλάδας στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση (ΟΝΕ) (1 Ιανουαρίου 2001).

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannixa" τομ.44ος, σελ.290
Ο **Νύμφις** (μέσα 3ου αιώνα π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ιστορικός από την Ηράκλεια του Πόντου, γιος του επίσης ιστορικού Ξεναγόρα.

Εκτός από αξιοσημείωτος ιστορικός συγγραφέας, ο Νύμφις υπήρξε διακεκριμένη προσωπικότητα στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Αυτό υποδεικνύει το γεγονός ότι στάλθηκε ως πρέσβυς στους Γαλάτες προκειμένου να τους εξευμενίσει, επειδή η Ηράκλεια τους είχε προσβάλει υποστηρίζοντας τον Μιθριδάτη Β΄ του Πόντου, γιο του Αριοβαρζάνη, με τον οποίο οι Γαλάτες βρίσκονταν σε πόλεμο. Καθώς ο Μιθριδάτης Β΄ διαδέχθηκε τον Αριοβαρζάνη περί το 240 π.Χ. μπορούμε να τοποθετήσουμε αυτή τη διπλωματική αποστολή σε αυτό το έτος. Ο Μέμνων αναφέρει (κεφ. 11) κάποιον Νύμφι ως έναν από τους πρόσφυγες του 281 π.Χ. όταν ο Σέλευκος Α΄ Νικάτωρ, μετά τον θάνατο του Λυσιμάχου, απείλησε την Ηράκλεια. Ωστόσο, το χρονικό διάστημα των 41 ετών ανάμεσα στα δύο προαναφερθέντα ιστορικά γεγονότα οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο Νύμφις αυτός ήταν διαφορετικό πρόσωπο από τον ιστορικό, ιδίως καθώς ο Μέμνων στην αναφορά της διπλωματικής αποστολής διακρίνει καθαρά τον Νύμφι με το επίθετο «ὁ ἱστορικός». Ο Νύμφις συνέγραψε τρία χαμένα σήμερα έργα που αναφέρονται στις αρχαίες πηγές, τα εξής:

* *Περὶ Ἀλεξάνδρου καὶ τῶν Διαδόχων*, σε 24 βιβλία. Αυτό το έργο τελειώνει με την αναφορά της ανόδου του Πτολεμαίου Γ΄ του Ευεργέτη στον θρόνο, το 246 π.Χ..
* *Περί Ἡερακλείας*, σε 13 βιβλία, μια ιστορία της γενέτειράς του μέχρι την αποτίναξη των τυράννων το 281 π.Χ..
* *Περίπλους Ἀσίας*

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βιργιλίου *Βουκολικά*, vi. 56
2. ↑  Μέμνων, κεφ. 24, επιμ. Orelli
3. ↑  H.F. Clinton: *Fasti Hellenici...*
4. ↑  *Σούδα*, λήμμα «Νύμφις»
5. ↑  Αιλιανού *H.N.*, xvii. 3
6. ↑  *Σούδα*, όπ.π.
7. ↑  Σχολιαστής *Επί του Απολλωνίου του Ροδίου*, ii. 650, 729, 752, iv. 247
8. ↑  Στεφάνου Βυζαντίου *Εθνικά*, λήμματα «Ὓπιος», «Φρίξος»
9. ↑  Πλουτάρχου *Ηθικά*
10. ↑  Σχολ. *ad Aristoph. Av.* 874
11. ↑  Αθήν. xiii, σελ. 596, e

Πηγές
-----

* Smith, William (επιμέλ.): Το λήμμα «Nymphiss» στο *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, Βοστώνη 1867

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 22528206
* ISNI: 0000 0000 0488 5572
* GND: 102400865

 |

 |
Συντεταγμένες: 48°44′15.0″N 10°6′47.2″E﻿ / ﻿48.737500°N 10.113111°E﻿ / 48.737500; 10.113111

Η πηγή του ποταμού Μπρεντς
Ο **Μπρεντς** (γερμ.: Brenz) είναι ποταμός της Βάδης-Βυρτεμβέργης και της Βαυαρίας στη Γερμανία. Έχει συνολικό μήκος 52 χλμ. και είναι αριστερός παραπόταμος του Δούναβη. Η πηγή του βρίσκεται στην πόλη Κενιγκσμπρόν και εκβάλλει στο Δούναβη στην πόλη Λάουινγκεν. Διαρρέει τις πόλεις Κενιγκσμπρόν, Χάιντενχαϊμ, Γκίνγκεν και Λάουινγκεν.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μπρεντς** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 246544061
* GND: 4090073-3

 |

 |
Η **Μπέργα** (στα καταλανικά και τα ισπανικά: Berga) είναι μια κωμόπολη, πρωτεύουσα της κομητείας του Μπεργεδά στην Καταλονία.

Ιστορία
-------

Το όνομα της πόλης και της κομητείας προέρχεται από το εθνικό όνομα *Bergistani*, που ονομάτιζε την ιβηρική φυλή που κατοικούσε στην περιοχή την εποχή της ρωμαϊκής κατάκτησης. Ο Τίτος Λίβιος αναφέρεται σε έναν οικισμό ονόματι *Castrum Bergium*, που πιθανότατα να βρισκόταν στην ίδια θέση με τη σημερινή. Κατά τον πρώιμο μεσαίωνα η Μπέργα κυβερνήθηκε ως έδρα μιας υποκομητείας που εξαρτάτο από την γειτονική κομητεία της Σερδάνια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.idescat.cat/pub/?id=aec&n=925&t=2016.
2. ↑  «Ιστορία της Μπέργα». *turismeberga.cat*.
Συντεταγμένες: 1°45′S 41°30′E﻿ / ﻿1.750°S 41.500°E﻿ / -1.750; 41.500

Η **Κιούνγκα** (αγγλ. / σουαχ.: *Kiunga*), είναι τομέας στην Περιοχή Λάμου (*Lamu District*) στην *Coast Province* που βρίσκεται πλησίον στη βόρεια ακτή του Ινδικού Ωκεανού της Κένυας και μόλις 15 km από τα σύνορα με τη Σομαλία. 

Μια σημαντική θαλάσσια προστατευόμενη περιοχή, το Εθνικό Θαλάσσιο Καταφύγιο Κιούνγκα (*Kiunga Marine National Reserve*) έχει την έδρα του στην Κιούνγκα (*Kiunga*). Το καταφύγιο είναι σημαντικός βιότοπος για μανγκρόβια, θαλάσσιες χελώνες και πολλά είδη πτηνών. 

Ο συνολικός πληθυσμός στον τομέα ήταν 3.310 κάτοικοι (απογραφή του 1999).

Το 2019, η μονάδα αφαλάτωσης, δαπάνης ½ εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ, τροφοδοτούμενη από ηλιακούς συλλέκτες δυναμικότητας 50 kW, εγκαταστάθηκε στην Κιούνγκα (*Kiunga*) από την μη-κερδοσκοπική εταιρεία *GivePower*, παράγοντας ημερησίως 70 τόνους πόσιμου νερού.

Η *GivePower* επανέλαβε το ίδιο εγχείρημα και στο Λικόνι, όπου καθημερινά παράγονται 70.000 λίτρα, αρκετά για την παραγωγή πόσιμου νερού σε 35.000 ανθρώπους.

Δείτε επίσης
------------

* *GivePower*

Σημειώσεις
----------

1. ↑   Το Λικόνι (*Likoni*), βρίσκεται στη νοτιοανατολική ακτή της Κένυα, στα περίχωρα της Μομπάσα.

Παραπομπές
----------

1. ↑   (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2022.  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)CS1 maint: Unfit url (link)
2. ↑  Edel, Dan (24 Νοεμβρίου 2019). «GivePower Is Giving Fresh Water Using Solar Power And Desalinization In Kenya». *www.intelligentliving.co*.
3. ↑  *GivePower: Clean Water for Kiunga and Beyond, Kenya* (στα Αγγλικά - Σουαχίλι). GivePower Foundation. 11 Δεκεμβρίου 2018. Συμβαίνει στα 4' 25". Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2022.  Unknown parameter `|producer=` ignored (βοήθεια)CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
4. ↑  *GivePower's Solar Water Farm in Likoni, Kenya* (στα Αγγλικά - Σουαχίλι). GivePower Foundation. 24 Νοεμβρίου 2020. Συμβαίνει στα 3' 11". Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2022.  Unknown parameter `|producer=` ignored (βοήθεια)CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
Ο **ποταμός Κουντούζ** είναι παραπόταμος του Αμού Ντάρια στο βόρειο Αφγανιστάν. Πηγάζει από την οροσειρά Χίντου Κους, όπου είναι γνωστός ως **ποταμός Σουρκάμπ**.

Ρους
----

Ο Κουντούζ πηγάζει από παγετώνα στη βόρεια πλευρά της οροσειράς Κοχ-ι-Μπάμπα στην περιφέρεια Μπαμιάν, περίπου 20 χιλιόμετρα δυτικά από την ομώνυμη πόλη, όπου ο ποταμός ονομάζεται και αυτός Μπαμιάν. Ρέει ανατολικά σε μία κοιλάδα ανάμεσα στο δυτικό τμήμα της οροσειράς Χίντου Κους στα βόρεια και της οροσειράς Κοχ-ι-Μπάμπα στα νότια. Μετά από περίπου 50 χιλιόμετρα στρέφεται βόρεια, διασχίζοντας την οροσειρά Χίντου Κους. Αργότερα στρέφεται ανατολικά-βορειοανατολικά και εισέρχεται στην περιφέρεια Μπαγκλάν όπου ονομάζεται Σουρκάμπ. 

Στη συνέχεια κινείται παράλληλα με τις βόρειες πλαγιές της οροσειράς Χίντου Κους για πάνω από 80 χιλιόμετρα, και συμβάλλει με πολλούς παραποτάμους στη δεξιά του όχθη. 

Στην πόλη Ντόσι συμβάλει με τον Ανταράμπ, έναν μεγάλο παραπόταμο ο οποίος ρέει από τα ανατολικά. Έπειτα ρέει βόρεια προς τον Αμού Ντάρια, διασχίζοντας τις περιφέρειες Μπαγκλάν και Κουντούζ. 

Στην περιοχή Γιακάλαγιε Ζαντ, 30 χιλιόμετρα μετά την πόλη Κουντούζ, ο ποταμός συμβάλλει με τον μεγαλύτερο παραπόταμό του, τον Χαναμπάντ, λίγο πριν εκβάλει στον Αμού Ντάρια.

Λεκάνη
------

Η λεκάνη απορροής του ποταμού Κουντούζ καλύπτει σχεδόν ολόκληρη την περιφέρεια του Μπαγκλάν, το δυτικό τμήμα της περιφέρειας Μπαμιάν και τα δύο τρίτα των περιφερειών Ταχάρ και Κουντούζ. Η περιοχή υπολογιζέται σε 31.300 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Εκροή
-----

Οι εκροές του ποταμού καταγράφηκαν στην περιοχή για 15 χρόνια (1950-1965) στο Πόλε Χόμρι, όπου ο ποταμός φτάνει την πεδιάδα του Αμού Ντάρια.

Στο Πόλε Χόμρι, η ετήσια μέση ροή ήταν 67.6 m³ ανά δευτερόλεπτο, από λεκάνη 17.250 τετραγωνικών χιλιομέτρων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Surface water resources in North Afghanistan  Αρχειοθετήθηκε 2011-07-23 στο Wayback Machine.
2. ↑  «UNESCO - Kunduz Basin - Station : Pol-e Khomri». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2022.

Συντεταγμένες: 37°00′15″N 68°15′54″E﻿ / ﻿37.00417°N 68.26500°E﻿ / 37.00417; 68.26500