recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η θέση της Μαυριτανίας στη Δυτική Αφρική
Τοπογραφικός χάρτης της Μαυριτανίας
Η **Μαυριτανία**, χώρα στη δυτική Αφρική, είναι γενικώς επίπεδη, με τη μεγάλη έκτασή της να είναι ερημικές και ξηρές πεδιάδες, που διακόπτονται από λίγες χαμηλές οροσειρές. Η Μαυριτανία είναι η μεγαλύτερη από όλες τις χώρες του κόσμου που βρίσκονται ολόκληρες σε υψόμετρο κάτω των χιλίων μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Η χώρα βρέχεται στα δυτικά από τον Βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό, ενώ συνορεύει με 4 χώρες: τη Σενεγάλη, τη Δυτική Σαχάρα, το Μάλι και την Αλγερία. Η Μαυριτανία θεωρείται τμήμα τόσο του Σαχέλ, όσο και του Μαγκρέμπ. Μια σειρά από υψίπεδα από ψαμμίτης, το υψηλότερο από τα οποία είναι το Αντράρ, φθάνουν σε υψόμετρα της τάξεως των 400 μέτρων. Οάσεις που τροφοδοτούνται από πηγές βρίσκονται στις βάσεις των πλαγιών που οριοθετούν τα υψίπεδα αυτά. Μεμονωμένες κορυφές, συχνά πλούσιες σε χρήσιμα ορυκτά, υψώνονται πάνω από τα οροπέδια. Οι μικρότερες κορυφές αποκαλούνται *γκουέλμπ* και οι μεγαλύτερες *κέντια*. Η κυκλική δομή Γκουέλμπ ερ Ριτσάτ είναι ένα εντυπωσιακό χαρακτηριστικό της βορειοκεντρικής Μαυριτανίας. Το υψηλότερο σημείο της χώρας είναι η κορυφή του Κεντιέτ ετζ Τζιλ, κοντά στην πόλη Ζουεράτ, με υψόμετρο 915 μέτρα.

Περίπου τα τρία τέταρτα της Μαυριτανίας είναι έρημος ή ημιέρημος. Ως αποτέλεσμα παρατεταμένης και έντονης ξηρασίας, η έρημος επεκτείνεται από τα μέσα της δεκαετίας του 1960. Τα υψίπεδα χαμηλώνουν βαθμιαία προς τα βορειοανατολικά, δίνοντας τη θέση τους στο Ελ Τζουφ (= «το Κενό [μέρος]»), μια τεράστια περιοχή από μεγάλους αμμόλοφους ενωμένη με την έρημο Σαχάρα. Στα δυτικά, ανάμεσα στον ωκεανό και τα υψίπεδα, βρίσκονται εναλλασσόμενες εκτάσεις από αργιλώδεις πεδιάδες (*ρεγκ*) και αμμόλοφους (*ergs*), μερικοί από τους οποίους μετακινούνται υπό την επήρεια των ισχυρών ανέμων. Γενικώς όσο πηγαίνουμε προς τα βόρεια οι αμμόλοφοι είναι μεγαλύτεροι σε μέγεθος όσο και σε «ευκινησία».

Ζώνες φυσικής βλαστήσεως που αντιστοιχούν στην κατανομή των βροχοπτώσεων, εκτείνονται στη διεύθυνση ανατολή-δύση. Ποικίλλουν από ίχνη τροπικού δάσους κατά μήκος του (συνοριακού) ποταμού Σενεγάλη, του μοναδικού ουσιαστικά ποταμό της χώρας, μέχρι θαμνώδεις εκτάσεις και σαβάνα στα νοτιοανατολικά. Στα κεντρικά και βόρεια της χώρας δεν υπάρχει βλάστηση, μόνο έρημος.

Πηγές
-----

* *Mauritania: a country study*, επιμ. Robert E. Handloff, Federal Research Division, Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Χάρτης
Ο **Ντραγκολιούμπ Οϊντάνιτς** (σέρβ: *Драгољуб Ојданић*) είναι Σέρβος απόστρατος Στρατηγός, πρώην αρχηγός του Γιουγκοσλαβικού Γενικού Επιτελείου την περίοδο 1998-2000, στενός συνεργάτης του Γιουγκοσλάβου Προέδρου Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε στις 1 Ιουνίου 1941 στο Ούζιτσε. Το 1958 εισήχθη στη Γιουγκοσλαβική Στρατιωτική Ακαδημία, από όπου αποφοίτησε το 1964. Ήταν αναπληρωτής διοικητής του 37ου Σώματος στο Ούζιτσε. Στις 20 Απριλίου 1992 προήχθη στη θέση του Υποστράτηγου και ανέλαβε πλέον τη θέση του Διοικητή του Στρατού στο Ουζίτσε. Στον Πόλεμο της Βοσνίας δραστηριοποιήθηκε στην ανατολική Βοσνία.

Το 1998 προήχθη σε Στρατηγό του Γιουγκοσλαβικού Γενικού Επιτελείου και συμμετείχε στον Πόλεμο του Κοσσυφοπεδίου. Ανέλαβε επίσης την Άμυνα της Σερβίας κατά τη διάρκεια των Νατοϊκών βομβαρδισμών το 1999.

Το 2000 μετά το θάνατο του Υπουργού Άμυνας Παύλε Μπουλάτοβιτς ανέλαβε τη θέση του και προήχθη στη θέση του Αρχιστράτηγου του Γιουγκοσλαβικού Στρατού.

Στις 25 Απριλίου 2002 μεταφέρθηκε οικειοθελώς στη Χάγη για να δικαστεί από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την Πρώην Γιουγκοσλαβία με την κατηγορία ότι διέπραξε εγκλήματα πολέμου. Ο Οϊντάνιτς στο δικαστήριο δήλωσε αθώος.

Το Μάρτιο του 2006 όταν πέθανε ο πρώην Πρόεδρος Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς ο Οϊντάνιτς ζήτησε να παραστεί στην κηδεία του παλιού του φίλου και συνεργάτη. Τελικά μπόρεσε να παρεβρεθεί.

To 2009 το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης του επέβαλε ποινή 15 ετών. Ο σύμβουλος στην προσφυγή του Οϊντάνιτς είναι ο Αμερικανός Πήτερ Ρόμπινσον. Τον Ιανουάριο του 2013, ο Οϊντάνιτς παραδέχθηκε δημοσίως την συμμετοχή του σε εγκλήματα πολέμου κατά των Κοσοβάρων Αλβανών και απέσυρε την προσφυγή κατά της καταδίκης του. Τον Αύγουστο του 2013, ο Οϊντάνιτς αποφυλακίστηκε πρόωρα και από τότε ζει στη Σερβία.

Έχει τιμηθεί με το μετάλλιο του Τάγματος της Ελευθερίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ojdanić, Dragoljub  » The Hague Justice Portal». Ανακτήθηκε στις 2  Δεκεμβρίου 2017.
2. ↑  Παράταση του τελεσίγραφου προς τους καταζητούμενους από το ICTY αποφάσισε το Βελιγράδι
3. ↑  «Αθώος» δήλωσε από τη Χάγη ο τέως αρχηγός του γιουγκοσλαβικού στρατού, Ν.Οϊντάνιτς
4. ↑  Το ICTY εξετάζει την παρουσία κατηγορουμένων στην κηδεία του Μιλόσεβιτς
5. ↑  Milosevic buried in his home town
6. ↑  Φωτογραφία του Στρατηγού Οϊντάνιτς στην κηδεία του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς
7. ↑  Ristic, Marija. «Yugoslav Army General Dragoljub Ojdanić Admits Kosovo War Crimes». *Balkan Insight* (BIRN).. Ανακτήθηκε στις 29 January 2013.
8. ↑  Dragoljub Ojdanić granted early release, icty.org; accessed 25 December 2015

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 5281148705713537080007
* LCCN: n2018035858
* GND: 1125061502

 |

 |
Ο **Ντόναλντ Σούτζο** (γεννημένος στις 21 Φεβρουαρίου 1976) είναι Αλβανός με αμερικανική υπηκοότητα διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 196εκ και αγωνίζεται στη θέση του πασαδόρου.

Καριέρα
-------

Ο Ντόναλντ Σούτζο έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο του βόλλευ στις ακαδημίες της Σκεντερμπέου Κόρτσα. Στην αλβανική ομάδα παρέμεινε μέχρι το 1996.

Το 1997 εισήχθη στο Πανεπιστήμιο της Νοτίου Καλιφόρνιας, από το οποίο αποφοίτησε το 2000.

Το 2001 επέστρεψε στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στην Πολωνία, για λογαριασμό της Όλστιν, στην οποία παρέμεινε για περίπου ένα χρόνο.

Μετά από ένα δεύτερο σύντομο πέρασμά του από τις ΗΠΑ, ο Σούτζο επέστρεψε στην Ευρώπη και πήρε μεταγραφή στην τουρκική Ερντέμισπορ Ερέγλι.

Το 2005 μετεγγράφη στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Με την ελληνική ομάδα αγωνίστηκε για ένα χρόνο.

Την περίοδο 2006-07 αγωνίστηκε στην ιταλική Γκαμπέκα Μοντικιάρι ενώ την αμέσως επόμενη σεζόν αγωνίστηκε στην Ε.Α. Πατρών.

Το 2008 επέστρεψε στην Τουρκία για λογαριασμό της Αρκάσπορ Σμύρνης, στην οποία παρέμεινε για μία σεζόν.

Το 2009 μεταπήδησε στην ιταλική Ταράντο Βόλλει ενώ ένα χρόνο αργότερα μετεγγράφη στη Διναμό Γιαντάρ.

Την περίοδο 2011-12 αγωνίστηκε στην ιταλική Σίσλει Μπελούνο ενώ την αμέσως επόμενη σεζόν αγωνίστηκε με τη αργεντίνικηΜπολιβάρ .

Το 2013 ο Σούτζο αγωνίστηκε για ένα χρόνο με την ιταλική Τρεντίνο Βόλλεϋ του Τρέντο και από το 2014 βρίσκεται στην Στουντέντι Τιράνων.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Ντόναλντ Σούτζο μέχρι το 1996 ήταν διεθνής με τις μικρές εθνικές ομάδες της Αλβανίας ενώ από το 2002 και μετά πραγματοποίησε αρκετές συμμετοχές με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης ανδρών των ΗΠΑ.

Μεταξύ άλλων, έχει συμμετάσχει στα παγκόσμια Πρωταθλήματα πετοσφαίρισης του 2008 και του 2012.

Τίτλοι
------

* 1 Σούπερ Καπ Ιταλίας: 2013

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 21  Απριλίου 2021.
2. ↑  (Αγγλικά) *CEV people database*. 25348. Ανακτήθηκε στις 6  Μαΐου 2022.

Πηγές
-----

*
Η **Αγκνες Οστολικάν** (γεννημένη στις 3 Νοεμβρίου 1974, στο Csenger της Ουγγαρίας) είναι Ουγγαρέζα πολιτικός και Ρομά ακτιβίστρια, η οποία ήταν μέλος της Εθνικής Συνέλευσης της Ουγγαρίας μεταξύ 2010 και 2014. Είναι αποδέκτης του International Women of Courage Award του 2011 από το Υπουργείο Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ζωή
---

 Η Αγκνες Οστολικάν (κάθεται στην πρώτη σειρά στο δεξί άκρο) φωτογραφίζεται στην τελετή του Βραβείου Γυναίκες του Θάρρους του 2011, στις 8 Μαρτίου 2011. Πίσω σειρά, αριστερά προς τα δεξιά: Εύα Αμπού Χαλάβεχ της Ιορδανίας, Ρόζα Οτουνμπάγιεβα της Κιργιζίας, Μαρισέλα Μοράλες Ιμπάνιεζ του Μεξικό, Γκουλάμ Σούγκρα του Πακιστάν. Πρώτη σειρά κάθονται, από αριστερά προς τα δεξιά: Μαρία Μπασίρ του Αφγανιστάν, Ενριέτ Έκβε Εμπόνγκο του Καμερούν, Μισέλ Ομπάμα, Χίλαρι Κλίντον, Τζιανέι Γκόο της Κίνας
Η Οστολικάν αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Miskolc το 1998 με πτυχίο στην πολιτική επιστήμη. Στη συνέχεια εργάστηκε για το Ίδρυμα Σόρος και στη συνέχεια ήταν επικεφαλής του προγράμματος Δεκαετία για την Ένταξη των Ρομά στο Υπουργείο Κοινωνικών Υποθέσεων και Εργασίας για έξι χρόνια.

Εκλέχτηκε στο κοινοβούλιο το 2010 και ήταν μέλος της κοινοβουλευτικής ομάδας Lehet Más a Politika (LMP), ή κόμμα Politics Can Be Different. Στις 26 Νοεμβρίου 2012, διορίστηκε αναπληρώτρια αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας του LMP.

Η Οστολικάν είναι ακτιβίστρια για την παιδική εκπαίδευση των Ρομά, τα δικαιώματα των Ρομά και των μειονοτήτων και την κοινωνική ένταξη των Ρομά στην Ουγγαρία. Είναι ισχυρή υποστηρικτής της επαγγελματικής κατάρτισης που δίνει στους μαθητές εμπορεύσιμες δεξιότητες για την αγορά εργασίας. Εκτός από τα κοινοβουλευτικά καθήκοντά της, εργάζεται ως εθελοντική δασκάλα σε ένα κυρίως Ρομά επαγγελματικό σχολείο στη φτωχότερη όγδοη περιοχή της Βουδαπέστης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Secretary Clinton To Host the 2011 International Women of Courage Awards». 30 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2017.
2. ↑  «Ismét Schiffer András az LMP-frakció vezetője». 26 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2012.
3. ↑  Morgan (11 Μαρτίου 2011). «Lolo Diklo : Rromani Against Racism: AGNES OSZTOLYKAN».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοσελίδα Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ
{{Sidebar
| name = Ελληνική μουσική
| class = 
| wraplinks = 
| title = Ελληνική μουσική

| contentclass = hlist

| heading1 = Γενικά
| heading1class = 
| content1 = 

* Αρχαία ελληνική μουσική
* Βυζαντινή μουσική
* Ελληνικά μουσικά όργανα
* Ελληνική παραδοσιακή μουσική
* Επτανησιακή σχολή
* Εθνική μουσική σχολή
* Εθνική Λυρική Σκηνή

| content1class = 

| heading2 = Είδη
| heading2class = 
| content2 = 

* Εκκλησιαστική μουσική (Βυζαντινή)
* Οπερέτα
* Ροκ
* Χιπ χοπ
* Πανκ
* Νέο Kύμα
* Έντεχνο
* Σύγχρονο
* Νησιώτικα
* Δημοτικό
* Ρεμπέτικο
* Λαϊκό

| content2class = 

| heading3 = Βραβεία
| heading3class = 
| content3 = 

* Βραβεία Αρίων
* Mad Video Music Awards

| content3class = 

| heading4 = Φεστιβάλ
| heading4class = 
| content4 = 

* Φεστιβάλ Αθηνών-Επιδαύρου
* Φεστιβάλ Επιδαύρου
* Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης

| content4class = 

| heading6 = Τοπική μουσική
| heading6class = 
| content6 = 

* [[Ηπειρώτικη μουσική|Ήπειρος]
* Κρήτη
* Ιόνια νησιά
* Πελοπόννησος
* Μακεδονία
* Θεσσαλία
* Θράκη

| content6class = 

| belowclass = 
| below = 
| navbar = 

}}
Ο **Αγκαλιαστός** είναι είδος ελληνικού παραδοσιακού χορού από την Κρήτη και συγκεκριμένα από την Ιεράπετρα. Είναι διαδεδομένος και στην υπόλοιπη Κρήτη, καθώς και στα ελληνικά νησιά. Ονομάζεται αγκαλιαστός, λόγω του ιδιαίτερου πιασίματος των χορευτών, που φαίνεται να αγκαλιάζει ο κάθε χορευτής τον μπροστινό του.

Χορεύεται από γυναίκες και άντρες και το μουσικό του μέτρο είναι 2/4. Τον αγκαλιαστό ακολουθεί, ως συνέχεια του χορού, ο Πηδηχτός.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «ΟΙ ΧΟΡΟΙ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ». *www.tsouchlarakis.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Οκτωβρίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ελληνικοί παραδοσιακοί χοροί: Αγκαλιαστός
Ο **Ηρακλής Αγίων Θεοδώρων** ήταν ελληνική ποδοσφαιρική ομάδα. Έδρευε στους Αγίους Θεοδώρους Μαγνησίας και το γήπεδό της ήταν το "Γήπεδο Δασύλιο". Είχε καταφέρει να προαχθεί μέχρι και την Β' ΕΠΣ Θεσσαλίας, ενώ είχε φτάσει 5 φορές στα μπαράζ ανόδου για την Α' ΕΠΣ Θεσσαλίας στα οποία δεν κατάφερε να πάρει την πρόκριση για την μεγάλη τοπική κατηγορία. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1981. Τα χρώματα της ομάδας ήταν το πράσινο-κίτρινο.

Μετά από την διετή αδράνεια (2014–2015) της ομάδας, ο Ηρακλής αγωνίστηκε στην Β' ΕΠΣΘ αφού η Γ' ΕΠΣΘ είχε καταργηθεί. Την επόμενη χρονιά (2017-18) τερμάτισε 10η και υποβιβάστηκε αφού ξαναδημιουργήθηκε η Γ' ΕΠΣΘ. Αν και δεν ήταν η καλύτερη χρόνια του Ηρακλή Αγίων Θεοδώρων κατάφερε να αναδείξει τον πρώτο σκόρερ στην κατηγορία ο οποίος έμελλε να αποτελέσει και παίκτη-προπονητή του συλλόγου για την επόμενη σεζόν στην Γ' ΕΠΣΘ.

Μία χρονιά αργότερα (2018-2019) η ομάδα έδειξε πολύ καλό πρόσωπο από τα φιλικά κιόλας. Ο νέος προπονητής της ομάδας κατάφερε να κάνει τον Ηρακλή να πραγματοποιήσει μια πολύ καλή χρονιά. Η χρονιά ξεκίνησε και μέχρι το τέλος του πρώτου γύρου έβρισκε την ομάδα στην πεντάδα του βαθμολογικού πίνακα. Έχοντας μάλιστα πετύχει σπουδαία αποτελέσματα όπως η νίκη με τον Νηλέα Λεχωνίων που τερμάτισε δεύτερος. Τελικά η ομάδα δεν κατάφερε να μείνει στην πρώτη πεντάδα και τερμάτισε στην 7η θέση. 

Την σεζόν 2019-2020 έμεινε ανενεργή για δεύτερη φορά, αλλά ενεργοποιήθηκε ξανά την σεζόν 2020-2021 αυτή την φορά στην Β' ΕΠΣΘ αφού η Γ' ΕΠΣΘ καταργήθηκε, όμως δεν κατάφερε να χαρεί πολύ την συμμετοχή του στην κατηγορία από την στιγμή που πρωτάθλημα διεκόπη Από την σεζόν 2021-22 παραμένει ανενεργή και δεν συμμετέχει σε κανένα πρωτάθλημα. Το 2022 επισημοποιήθηκε η διαγραφή του σωματείου από το μητρώο.

Η πορεία της ομάδας τα τελευταία χρόνια
---------------------------------------

| ΧΡΟΝΙΕΣ | ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ | ΘΕΣΗ |
| --- | --- | --- |
| 2008-09 | Β' ΕΠΣΘ | 16η (υποβιβασμός) |
| 2009-10 | Γ' ΕΠΣΘ | 2η (άνοδος) |
| 2010-11 | Β' ΕΠΣΘ | 15η (υποβιβασμός) |
| 2011-12 | Γ' ΕΠΣΘ | 7η |
| 2012-13 | Γ' ΕΠΣΘ | 7η |
| 2013-14 | Β' ΕΠΣΘ (2ος όμιλος) | 12η |
| 2014-15 | σε αδράνεια |  |
| 2015-16 | σε αδράνεια |  |
| 2016-17 | Β' ΕΠΣΘ (2ος όμιλος) | 11η |
| 2017-18 | Β' ΕΠΣΘ (1ος όμιλος) | 10η (υποβιβασμός) |
| 2018-19 | Γ' ΕΠΣΘ | 7η |
| 2019–20 | σε αδράνεια | 12η |
| 2020–21 | Β' ΕΠΣΘ (2ος όμιλος) | 7η (διεκόπη) |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Η βαθμολογία σε Α' και Β' ΕΠΣΘ - Magnesia News». *magnesianews.gr*. .
2. ↑  «Αναζητώντας τα ίχνη του… Ηρακλή Θεσσαλίας στην ΕΠΣΘ». *magnesianews.gr*. 21 Δεκεμβρίου 2022.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Αρχειοθετήθηκε 2021-01-15 στο Wayback Machine.

* 

*
Ο **Γαβριήλ Καλλονάς** (1724–1795) ήταν Έλληνας λόγιος και κληρικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1724 στην Άνδρο. Φοίτησε αρχικά σε σχολή της Σμύρνης και στη συνέχεια στην Αθωνιάδα Σχολή. Διετέλεσε γραμματέας του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Ματθαίου, ο οποίος ήταν συμπατριώτης και συγγενής του, και στη συνέχεια οικοδιδάσκαλος σε οικογένειες Φαναριωτών της Κωνσταντινούπολης. Αργότερα χρημάτισε εφημέριος σε ελληνικές κοινότητες της κεντρικής Ευρώπης, όπως αυτές στη Βιέννη, στην Πέστη και στο Ντιέντες της Ουγγαρίας. Έγραψε πληθώρα έργων, με παιδαγωγικό περιεχόμενο ως επί το πλείστον. Το σημαντικότερο εξ αυτών είναι το *Παιδαγωγία περιέχουσα πάνυ ωφελίμους νουθεσίας τε και οίον δη κανόνας περί του πώς δει ανατρέφεσθαι τα παιδία* το οποίο εκδόθηκε, μετά τον θάνατό του, το 1800 στη Βιέννη. Πέθανε το 1795 στο Ντιέντες της Ουγγαρίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Καλλονάς, Γαβριήλ». *Εγκυκλοπαίδεια Δομή*.. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Γαβριήλ Καλλονάς στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 1237149844991502960009
* **ΕΒΕ**: 117543
* GND: 1135733236

 |

 |
Ο Νινγκισζίντα, σύζυγος της θεάς Γκεστινάννα.
Η **Μπελίλι** εμφανίζεται αρχικά ως μία μικρής σημασίας σουμεριανή θεότητα με το όνομα Γκεστ-ινάννα, αδελφή του Ντουμούζι, και σύζυγος του Νιν-γκισζίντα. Αργότερα προστέθηκε στο Βαβυλωνιακό πάνθεο με το όνομα Μπελίλι ή Μπελίτ-ιλί.

Το όνομα Μπελίλι ανήκει σε μια θεότητα της Μεσοποταμιακής Βαβυλωνιακής μυθολογίας που ταυτίζεται σε παλαιότερες γραπτές πηγές των Σουμερίων με τη θεά **Γκεστινάννα**, αδελφή του θεού Ντουμούζι που ήταν ο σύντροφος της θεάς Ινάνα. Η Γκεστινάννα συνοδεύεται από το προσωνύμιο "αυτή που διαρκώς θρηνεί" λόγω του χαμού του αδελφού της. Ήταν η σύζυγος του θεού Νινγκισζίντα που μαζί με τον Ντουμούζι φύλαγαν τις πύλες του Άνου, ως χθόνιες θεότητες, και σύμβολο του Νιγκισζίντα είναι το φίδι.

Η Γκεστινάννα ήταν κόρη της Σιρτούρ (Sirtur, Duttur) η οποία ήταν ποιμενική θεά. Η λατρεία της Γκεστινάννα ήταν ευρέως διαδεδομένη στη Μεσοποταμία, από τη Σουμεριακή μέχρι και την Παλαιοβαβυλωνιακή περίοδο. Σύμφωνα με τη μυθολογία, όταν η Ινάνα έστειλε τους δαίμονες να πάρουν από το μαντρί του τον σύντροφό της τον Ντουμούζι, που ήταν ο προστάτης θεός των βοσκών, και να τον μεταφέρουν στον Κάτω Κόσμο, ώστε να την αντικαταστήσει και να μπορέσει η ίδια να απελευθερωθεί από εκεί, τότε η Γκεστινάνα τον έκρυψε για να μην τον πάρουν. Ακόμη και όταν τη βασάνισαν για να αποκαλύψει που είναι ο αδελφός της δεν το μαρτύρησε. Τελικά κάποιος φίλος του Ντουμούζι πρόδωσε το μέρος κρυβόταν. Η Γκεστινάνα ήταν και η ίδια μία αγροτική θεά και έδινε ονομασίες στους αγρούς. Για αυτό και εξομοιώθηκε με τη μεταγενέστερη θεότητα των Ακκάδων, την Μπελετ-σέρι (Belet-seri) που το όνομά της μεταφράζεται ως "η βασίλισσα των αγρών". Η Γκεστινάνα υπογράφει ένα κείμενο της σουμεριακής λογοτεχνίας που σώζεται σε πήλινη πινακίδα και αποτελεί έναν θρήνο για τον αδελφό της, Ντουμούζι, που για την Ινάνα άφηνε τη γη για να κατεβαίνει στον Κάτω Κόσμο. Ο μύθος λέει ότι η Γκεστινάννα αντικαθιστούσε τον αδελφό της στον Κάτω Κόσμο και ότι εκεί ήταν γραφέας της Ερεσχιγκάλ, αδελφής της Ινάνα.

Κατά μία άλλη θεωρία, η Μπελίλι είναι αδελφή της Γκεστινάννα και δεν πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο. H εικονογραφία της Γκεστινάννα δεν είναι γνωστή.

Βιβλιογραφία
------------

* Black, Jeremy and Green, Anthony, 1992, *Gods, Demons and Symbols of Ancient Mesopotamia An Illustrated Dictionary,* The British Museum Press*. ISBN 0-7141-1705-6*
* Dalley, Stephanie. 1989. *Myths from Mesopotamia Creation, the Flood, Gilgamesh, and Others.* Oxford University Press. ISBN: 9780199538362

Πηγές
-----

1. ↑  «Belili - The Wiki of the Succubi - SuccuWiki». *www.succubus.net* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 12 Αυγούστου 2018.
2. ↑  Dalley, Stephanie. 1989. *Myths from Mesopotamia Creation, the Flood, Gilgamesh, and Others.* Oxford University Press
3. ↑  Black, Jeremy and Green, Anthony. 1992. *Gods, Demons and Symbols of Ancient Mesopotamia An Illustrated Dictionary.* The British Museum Press*.*
4. ↑  Τhe Open Richly Annotated Cuneiform Corpus. Ancient Mesopotamian Gods and Goddesses - Geštinanna/Belet-ṣeri (goddess).
Ο **Ντεμίτρε** ήταν Αλβανός κόμης στα Καταλανικά εδάφη του 14ου αιώνα στην Θεσσαλία, κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας.

Απαντώμενος και ως *ντε Μίτρε* ή *lo comte Mitra* (μια παραφθορά του Δημήτριος) σε σύγχρονες πηγές, ήταν Αλβανός φύλαρχος με βάση του την νοτιοανατολική Θεσσαλία (Αλβανοί είχαν μεταναστεύσει στην περιοχή της Θεσσαλίας από το 1320 περίπου). Είχε την δυνατότητα να συγκεντρώσει δύναμη 1.500 ιππέων, ενώ είχε λάβει άδεια να φέρει το λάβαρο της Αραγωνίας ως γεννημένος βασάλος του Πέτρου Δ΄ της Αραγωνίας. Μεταξύ των δεκαοκτώ Καταλανών βασάλων της ευρύτερης περιοχής την περίοδο 1380-1 βρισκόταν στην δεύτερη θέση βάση σημασίας, πίσω από τον Κόμη των Σαλώνων και πάνω από τον Μαργράβο της Βοδονίτσας. Σε ένα έγγραφο που χρονολογείται από τον Απρίλιο του 1381, κατατάσσεται μεταξύ αυτών που ο Πέτρος Δ΄ ευχαρίστησε για τις υπηρεσίες τους ενάντια στην Ναβαρρέζικη Εταιρεία το 1379.

Πηγές
-----

1. ↑  το όνομα αρχικά γινόταν αντιληπτό ως "Κόμης της Δημητριάδος" από τον εκδότη των μεσαιωνικών εγγράφων, Άντονι Ρουμπιό ι Λουκ
2. 1 2 3  Setton, Kenneth Meyer (1975). *Athens in the Middle Ages*. Variorum Reprints. σελ. 246. ISBN 9780902089846. Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2012.
3. ↑  Setton, Kenneth Meyer (1969). *A History of the Crusades: The fourteenth and fifteenth centuries, edited by H. W. Hazard*. University of Wisconsin Press. σελ. 187. ISBN 9780299066703. Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2012.
Γαγάτης
Ο **γαγάτης** (αγγλικά: *jet*) είναι είδος λιγνίτη και θεωρείται ότι είναι ελάσσων πολύτιμος λίθος. Ο γαγάτης δεν θεωρείται αληθινό ορυκτό, αλλά μάλλον πέτρωμα που έχει οργανική προέλευση, προέρχεται από την εξανθράκωση του ξύλου κάτω από μεγάλη πίεση. Πήρε το όνομά του από την αρχαία πόλη Γάγαι στη Λυκία της Μικράς Ασίας και έχει χρώμα μαύρο ή καστανόμαυρο. Άλλη ονομασία του γαγάτη είναι και «μαύρο κεχριμπάρι».

Ο γαγάτης είναι γνωστός από την αρχαιότητα και χρησιμοποιείται στη Βρετανία από τη νεολιθική περίοδο μέχρι και την Ρωμαϊκή εποχή. Η χρήση του στην κοσμηματοποιία επανήλθε κατά τη διάρκεια της βασιλείας της Βασίλισσας Βικτωρίας, κατά την οποία η βασίλισσα φορούσε κοσμήματα από γαγάτη μαζί με τα πένθιμα φορέματά της, ως ένδειξη πένθους για τον πρίγκιπα Αλβέρτο.

Στη λογοτεχνία
--------------

Στη λογοτεχνία συναντάμε τον γαγάτη στους *Αθλίους* (*Les Miserables*) του Βίκτωρος Ουγκώ.
Συγκεκριμένα ο Γιάννης Αγγιάννης όταν ήταν νέος είχε μάθει να κατεργάζεται τον γαγάτη για την κατασκευή κοσμημάτων. 
Πολύ αργότερα, με νέο όνομα ως κύριος Μαγδαληνής, ανοίγει εργοστάσιο κατασκευής ψευδοκοσμηματων (φο μπιζού) από γαγάτη, στο οποίο εργάζεται η άτυχη Φαντίνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Allason-Jones, 1996, *Roman Jet in the Yorkshire Museum*, York: Yorkshire Museum. pp. 8–11 ISBN 978-0905807171

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Jet (lignite) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85070150
* GND: 4571609-2

 |

 |
Ο **Γαβριήλ ο νεομάρυρας** έζησε τον 16ο αιώνα στην Αίγυπτο

Βίος
----

Ο Γαβριήλ μαρτύρησε μαζί με κάποιον ονόματι Κιρμιδέλη, Κερμιδώλη, Κρεμηδώλης στο Κάιρο το 1522. Οι Μωαμεθανοί τους κατηγόρησαν ότι εξύβρισαν της Μουσουλμανική θρησκεία και αφού αρνήθηκαν να ασπαστούν τη μουσουλμανική θρησκεία θανατώθηκαν από το πλήθος. Κόπτης χριστιανός παραχώρησε την κάρα του Γαβριήλ στον Πατριάρχη Αλεξανδρέιας Ιωακείμ (1487-1567), ο οποίος την τοποθέτησε στον ναό του Αγίου Νικολάου. Μαζί με τον Κιρμιδέλη τιμώνται στις 18 Οκτωβρίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανώνυμος,«Γαβριήλ ο νεομάρτυρας», Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια,τομ.4(1964),στ.107

Πηγές
-----

* Ανώνυμος,«Γαβριήλ ο νεομάρτυρας», Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια,τομ.4(1964),στ.107
Το περιοδικό **Ο Αβδηρίτης και του Διαβόλου τα Πηδήματα** ήταν εβδομαδιαίο λογοτεχνικό και σατυρικό περιοδικό που κυκλοφόρησε στην Αθήνα από το 1857 έως το 1858. Αυτοχαρακτηρίζονταν και ως «εφημερίς ιστορημάτων», και δημοσιεύοταν κάθε Κυριακή.

Διευθυντής του περιοδικού ήταν ο Δήμος Βρατσάνος ενώ το περιοδικό αυτοχαρακτηριζόταν και ως «εφημερίς ιστορημάτων». Η θεματολογία του επικεντρώνεται κυρίως σε διάφορα ιστορήματα, ωδές, ποιήματα, κάποια θεατρικά κωμικά έργα, ενώ περιέχει γρίφους και διαφημίσεις.

Εκτός από τον εκδότη άλλοι σημαντικοί συνεργάτες του περιοδικού ήταν οι, Αχιλλέας Παράσχος, ο οποίος δημοσίευσε σε αυτό τα πρώτα του ποιήματα, Δ. Ι. Λάκων, Γ. Χ. Ζαλοκώστας, Σοφοκλής Κ. Καρύδης, Α. Μανούσος και άλλοι. Η θεματολογία του επικεντρώνονταν κυρίως σε διάφορα ιστορήματα, ωδές, ποιήματα, κάποια θεατρικά κωμικά έργα, ενώ περιείχε και γρίφους αλλά και διαφημίσεις. Γενικά, το περιοδικό χαρακτηρίζονταν για το σατυρικό του ύφος, κυρίως του εκδότη του που ήταν και ο κύριος αρθρογράφος.

Απαντώντας σε επικριτική επιστολή ενός αναγνώστη ο εκδότης ανέφερε: «τούτος υπήρξεν ο σκοπός ημών, να κεντήσωμεν την ελληνικήν άμιλλαν, το πνεύμα, τον νουν, την καρδίαν της νέας γενεάς όπως δια της συγγραφής μορφωθή ο μεταξύ της νεολαίας ημών μη εννοούμενος εις την αληθή του αξίαν κοινωνικός δεσμός, ο καθιστών αγαθούς τους πολίτας και εγγυώμενος την συντήρησιν του μόνου κληροδοτήματος το οποίον εγκαταλείπουσιν οι εν ψιάθω θνήσκοντες, ως οι Φωκίωνες πατέρες ημών… Οπόσον θέλομεν γοητευθεί αν εννοηθώμεν!».

Πηγές
-----

1. 1 2 3 4  Κυριαζής Βασίλειος, Παπαχριστόπουλος Λεωνίδας. «Αβδηρίτης: Εισαγωγικό σημείωμα». Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:  **Ο Αβδηρίτης και του Διαβόλου τα Πηδήματα** |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αβδηρίτης** |

* Ψηφιακή Συλλογή Πλειάς: Ελληνικά Περιοδικά 19ου αιώνα - Βιβλιοθήκη & Κέντρο Πληροφόρησης, Πανεπιστήμιο Πατρών -*Ανοικτή Πρόσβαση στο πλήρες κείμενο των άρθρων του περιοδικού*
Το τεύχος Νο 1 της Ιταλικής έκδοσης
Το ***Όμπραξ*** (πρωτότυπος τίτλος: ***Alan Mistero***, στη Γαλλία: ***Ombrax***) ήταν ιταλικό εβδομαδιαίο περιοδικό κόμικς που δημιουργήθηκε από τους EsseGesse το 1966 και ολοκληρώθηκε το 1986, με 242 μηνιαία τεύχη να έχουν εκδοθεί.

Πλοκή
-----

Η υπόθεση εκτυλίσσεται στις ΗΠΑ, κοντά στα Μεξικανικά σύνορα, στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Εστιάζει σε ένα δυναμικό κοκκινομάλλη πιστολέρο, ο οποίος βρίσκεται σε συνεχείς μυστικές αποστολές εναντίον κάθε είδους εγκληματιών. Χρησιμοποιεί εκπληκτικές μεταμφιέσεις, οι οποίες ξεγελούν εχθρούς και φίλους. Στο πλευρό του έχει δύο πιστούς συντρόφους, έναν αριστοκράτη χαρτοπαίκτη που ονομάζεται Conte (για την ελληνική έκδοση "Βαρώνος") και τον αιωνίως πεινασμένο και άξεστο Polpetta ("Φαγάνας").

Κυκλοφορία
----------

### Στην Ελλάδα

Ένα από τα πρώτα τεύχη της ελληνικής έκδοσης (στην εικόνα φαίνονται ο Λοχαγός Μαρκ και οι φίλοι του)
Πρωτοκυκλοφόρησε στην Ελλάδα στα μέσα του 1971 από τις εκδόσεις Ανεμοδουρά, και η έκδοσή του διακόπηκε 4,5 χρόνια αργότερα. Για το κτίσιμο της ύλης του εντύπου χρησιμοποιήθηκαν κυρίως οι ιστορίες της μηνιαίας αντίστοιχης ιταλικής έκδοσης (*Il comandante Mark*) του οίκου Bonelli, καθώς οι δύο κύριοι χαρακτήρες του Όμπραξ προέρχονταν από την Ιταλία.

Το 1983, ο Ανεμοδουράς επανέλαβε την έκδοση ενός νέου εβδομαδιαίου περιοδικού, με τον τίτλο *Περιπέτεια*. Η έκδοση της *Περιπέτειας* συνεχίστηκε (τόσο με επταήμερη συχνότητα, όσο και υπό μορφή μηνιαίων τόμων) έως και τα τέλη της πρώτης δεκαετίας του 21ού αιώνα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα του οίκου Bonelli (ιταλικά)
* Περιγραφή στο ComicsInfo (αγγλικά)

Πηγές
-----

* "*Ο Μπλεκ και οι...άλλοι, οι χάρτινοι ήρωες του Στέλιου Ανεμοδουρά*" (Νίκος Δημ. Νικολαΐδης-Γιώργος Πολ Παπαδάκης, έκδοση "Περιοδικός Τύπος", 2007)
Το **Obraz** (Σερβία: Otakarni zakret Obraz, Otačastveni pokret Obraz) είναι σερβική ακροδεξιά πολιτική οργάνωση η οποία απαγορεύθηκε λόγω των βίαιων δραστηριοτήτων της και της ιδεολογίας της. Προσανατολίζεται στη μοναρχία, τον κληρικαλισμό, τον συντηρητισμό και τον πατριαρχικό πολιτισμό.

Ορκίζεται πίστη στο σερβικό έθνος και τη σερβική ορθόδοξη θρησκεία, και αντιτίθεται σε ομάδες που θεωρεί εχθρούς του Σερβικού λαού, όπως στους Σιωνιστές, το Ισλάμ, τους Ουστάσι, τους δημοκράτες, τους πασιφιστές, τις εθνοτικές μειονότητες, τους εγκληματίες και τους τοξικομανείς.

Ο οργανισμός χαρακτηρίζεται εθνικιστικός και ορθόδοξος από αρκετούς οργανισμούς και κρατικούς θεσμούς, συμπεριλαμβανομένης της κυβέρνησης της Σερβικής επαρχίας Βοϊβοντίνα και του Υπουργείου Εσωτερικών της Σερβίας. Στις 12 Ιουνίου 2012 απαγορεύτηκε επισήμως από το Συνταγματικό Δικαστήριο της Σερβίας. Παρά την απαγόρευση η οργάνωση εξακολουθεί να λειτουργεί. Τον Φεβρουάριο του 2008, τα σύμβολα του Obraz εκτέθηκαν σε συλλαλητήριο στο Σερβικό Κοσσυφοπέδιο στην πόλη Κοσόβσκα Μιτρόβιτσα και τον Σεπτέμβριο του 2009 απείλησε μέσω υλικού προπαγάνδας τους διοργανωτές και τους συμμετέχοντες στην παρέλαση Gay Pride στο Βελιγράδι. Η οργάνωση εξήρε τους εγκληματίες πολέμου Ράτκο Μλάντιτς και Ράντοβαν Κάρατζιτς και τους χαρακτήρισε ως τους τελευταίους ήρωες της Σερβίας.

Ο ηγέτης της, Μλάντεν Ομπράντοβιτς, είχε καταδικαστεί το 2010 σε διετή φυλάκιση για την οργάνωση επεισοδίων στη σερβική πρωτεύουσα, από τα οποία τραυματίστηκαν 140 άτομα.

Αντίστοιχη οργάνωση υπάρχει και στη Ρωσία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Prvi zvaničan spisak neonacista» (στα Serbian). *B92.net*. 10 December 2010. .
2. ↑  «I Obraz najavio šetnju 7. oktobra» (στα Serbian). *B92.net*. 28 September 2007. .
3. ↑  «Zabranite ekstremističke grupe» (στα Σερβικά). *B92.net*. 21 December 2005. .
4. ↑  «B92 - Info - Constitutional Court bans right-wing organization». *web.archive.org*. 15 Ιουνίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2019. CS1 maint: Unfit url (link)
5. ↑  Ramet, Sabrina P. (2008). *Serbia, Croatia and Slovenia at Peace and at War: Selected Writings, 1983-2007*. LIT Verlag Münster. σελ. 144. ISBN 3-03735-912-9.
6. ↑  «Obraz na promociji knjige Peščanika». *B92.net*. Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2017.
7. ↑  M.Maričić, Slobodan. «ŠTA JE OTAČASTVENI POKRET OBRAZ ?». *Akademediasrbija.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Δεκεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2017.
8. ↑  Εκτός νόμου η σερβική ακροδεξιά εθνικιστική οργάνωση «Ομπραζ»
9. ↑  Leader of "Russian Obraz" Arrested in Serbia
Ο **έφηβος του Ακράγαντα** είναι αρχαιολογικό εύρημα από την κοιλάδα των ναών στον Ακράγαντα. Αναπαριστά έφηβο, έχει ύψος 102 εκ. χρονολογείται στα 470 π.Χ. και συγκαταλέγεται στα έργα του αυστηρού ρυθμού. Εκτίθεται στο Τοπικό Αρχαιολογικό Μουσείο του Αγκριτζέντο (Museo Archeologico Regionale).

Στα πλαίσια της ανάδειξης της επίδρασης του Ολυμπισμού και του Αθλητισμού στη Μεγάλη Ελλάδα το γλυπτό εκτέθηκε στην Ελλάδα, στην έκθεση που οργάνωσε ο Νίκος Σταμπολίδης στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης με τίτλο *Αθλητισμός και Ολυμπισμός στην περιφέρεια του ελληνικού κόσμου, Κάτω Ιταλία και Σικελία*.

Πηγές
-----

* AA VV, La valle dei templi di Agrigento, Agrigento, Parco Archeologico e Paesaggistico della Valle dei Templi Agrigento, 2008.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Regione Siciliana Assessorato Beni Culturali». *www.regione.sicilia.it*. Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2018.
2. ↑  «Museum of Cycladic Art». *www.cycladic.gr* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2018. [*νεκρός σύνδεσμος*]

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο αρχαιολογία | Πύλη αρχαιολογία |

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο τέχνη | Πύλη τέχνη |
Η **Μπουντέλι** (Ντεβανάγκαρι: बुन्देली ή बुंदेली) ή **Μπουντελχάντι**, είναι Ινδοάρια γλώσσα που ομιλείται στην περιοχή Μπουντελχάντ της κεντρικής Ινδίας. Ανήκει στην υποομάδα των δυτικών Χίντι.

Ταξινόμηση
----------

Ένας απόγονος της γλώσσας Σαουρασένι Απαμπράμσα, η Μπουντέλι κατηγοριοποιήθηκε υπό τα δυτικά Χίντι από τον Τζορτζ Αβραάμ Γκρίρσον στην Γλωσσική Έρευνα της Ινδίας. Σύμφωνα με τον Εθνολόγο, οι διαλέκτους της Μπουντέλι είναι οι Λοντάντι, Χατόλα, Μπαναφάρι, Κούντι, Νιμπάτα, Μπανταούρι και Ναγκπούρι. Η Μπουντέλι είναι επίσης στενά συνδεδεμένη με την Μπρατζ Μπάσα, που ήταν η κύρια λογοτεχνική γλώσσα στην κεντρική Ινδία μέχρι τον δέκατο ένατο αιώνα.

Όπως πολλές άλλες Ινδοάριες γλώσσες, τα Μπουντέλι έχουν συχνά λάβει ονομασία ως διάλεκτο αντί για γλώσσα. Επιπλέον, όπως συμβαίνει με τις άλλες γλώσσες Χίντι, οι ομιλητές των Μπουντέλι έχουν καταμετρηθεί με εκείνους των Πρότυπων Χίντι στις απογραφές.

### Διάλεκτοι

Ο Γκρίρσον διαίρεσε τα Μπουντέλι σε τέσσερις διαλεκτικές ομάδες:

* Πρότυπα Μπουντέλι
* Βορειοανατολικά Μπουντέλι (στενά συνδεδεμένη με τα Μπαγκέλι)
* Βορειοδυτικά Μπουντέλι (παρόμοια με την Μπρατζ Μπάσα)
* Νότια Μπουντέλι

Γεωγραφική κατανομή
-------------------

Η περιοχή του Μπουντελχάντ περιλαμβάνει επαρχίες του Ούταρ Πραντές και τη Μάντια Πραντές. Τα Μπουντέλι ομιλούνται στις επαρχίες Τσαταρπούρ, Πάννα, Τικαμγκάρ, Μπάντα, Χαμιρπούρ, Τζαλαούν, Τζάνσι, Γκουαλιόρ, Βιντίσα, Μποπάλ, Σαγκάρ, Νταμόχ, Ασοκναγκάρ, Τζαμπαλπούρ, Λαλιτπούρ, Τσιτρακούτ και Μαχόμπα.

Ιστορία
-------

Στο παρελθόν η Μπουντέλι χρησιμοποιήθηκε σε κυβερνητικές αλληλογραφίες, μηνύματα, τιμολόγια, εφημερίδες και συμφωνίες φιλίας. Τα πρώιμα παραδείγματα λογοτεχνίας στα Μπουντελχάντι είναι οι στίχοι του Μπαντάρι καθώς και οι εκδόσεις του έπους Αλχά-Χαντ. Εξακολουθεί να διατηρείται από βάρδες στην περιοχή Μπαναφάρι. Το έπος αναφέρεται στους ήρωες που έζησαν τον 12ο αιώνα μ.Χ. Ο ποιητής Τσαντ Μπαρντάι, έγραψε αυτό το έπος με βάση τους πολέμους του βασιλιά Πριθιβιράτζ με το κράτος της Μαχόμπα. Πολλά λογοτεχνικά έργα στα Μπουντέλι παρήχθησαν κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Ακμπάρ. Αξιοσημείωτες μορφές είναι ο ποιητής Κεσάμπ Ντας του 16ου αιώνα, ενώ οι Παντμακάρ Πρατ και Πράτζνες έγραψαν αρκετά έργα κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα. Ο Πρανάθ και ο Λαλ Καμπί παρήγαγαν πολλά έργα στη γλώσσα Μπουντέλι στην αυλή του Τσχαταρσάλ της Πάννα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hammarström, Harald· Forkel, Robert· Haspelmath, Martin· Bank, Sebastian, επιμ. (2016). «Bundeli». *Glottolog 2.7*. Jena: Max Planck Institute for the Science of Human History.
2. ↑
3. ↑  Πρότυπο:E18
4. ↑  Πρότυπο:Linguistic Survey of India
5. ↑

### Βιβλιογραφία

* Boehm, Ed (2015). *A Sociolinguistic Profile of Bundeli* (PDF). SIL International.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Bundelkhand NEWS  Αρχειοθετήθηκε 2013-12-03 στο Wayback Machine.
* Learn Bundelkhandi on Bundelkhanddarshan.com
* www.bundelkhand.com [*νεκρός σύνδεσμος*]
* BundelkhandInfo.org
Η **Γιολάντα του Λουζινιάν** ή **Γιολάντα Α΄ των Λουζινιάν, κόμισσα του Λα Μαρς** (Ανγκουλέμ, 24 Μαρτίου 1257 - 30 Σεπτεμβρίου 1314) από τον Οίκο των Λουζινιάν ήταν Γαλλίδα ευγενής.

Βιογραφία
---------

Ήταν τo τρίτο παιδί και η μεγαλύτερη κόρη του Ούγου ΙΒ΄ του Λουζινιάν και της συζύγου του Ιωάννας του Φουζέρ. Η Γιολάντα είχε δυο μεγαλύτερους αδελφούς και τρεις μικρότερες αδελφές. 

Διαδέχθηκε (1308) τον αδελφό της Γκυ του Λουζινιάν και του Ανγκουλέμ σαν κυρία του Λουζινιάν και κόμισσα του Μαρς. Την κομητεία του Ανγκουλέμ αντίθετα πώλησαν οι αδελφές της Ιωάννα και Ισαβέλλα στον Φίλιππο Δ΄ της Γαλλίας, ο οποίος την προσάρτησε στο Γαλλικό Στέμμα. Με τον θάνατο της μητέρας της, λίγο μετά το 1273, η Γιολάντα κληρονόμησε και τη Φουζέρ. Ο πατέρας της σκοτώθηκε στην Η΄ Σταυροφορία στο πλευρό του Λουδοβίκου Θ΄ της Γαλλίας· η ίδια ήταν τότε 13 ετών (1270). Με τον θάνατο της Γιολάντας (30 Σεπτεμβρίου 1314) η κομητεία του Λα Μαρς προσαρτήθηκε από τον Φίλιππο Δ΄ τον Ωραίο στο Γαλλικό στέμμα, που την έδωσε ως δώρο στον γιο και διάδοχό του Κάρολο (Δ΄).

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε πριν το 1281 τον πρώτο της σύζυγο Ελί Ρουντέλ, κύριο του Πονς και κύριο του Μοντινιάκ. Μαζί του απέκτησε:

* Ρενώ Δ΄ του Πονς και του Μπερζεράκ.
* Γιολάντα του Πονς, παντρεύτηκε τον Φούλκωνα Γ΄, βαρόνο της Ματ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Medieval Lands "Angoulême"
2. ↑  Europäische Stammtafeln "Lusignan"
3. ↑  Europäische Stammtafeln "Lusignan"
4. ↑  Medieval Lands"Angoulême"
5. ↑  Europäische Stammtafeln "Lusignan2"
6. ↑  Medieval Lands "Angoulême"
7. ↑  Jean Baptiste Pierre Jullien de Courcelles, Histoire généalogique et héraldique des pairs de France: des grands dignitaires de la couronne, des principales familles nobles du royaume et des maisons princières de l'Europe, précédée de la généalogie de la maison de France, Τόμος 5 (Google eBook), 182

Πηγές
-----

* Les Sires de Pons et leurs Alliances (dont la maison de Rabaine).
* Medieval Lands "Angoulême".
**Ο ασθενής σύζυγος** (ρωσ. «Больной муж») είναι πίνακας του Ρώσου καλλιτέχνη Βασίλι Μαξίμοφ με θέμα την κοινωνική καταπίεση.

Περιγραφή
---------

Ο πίνακας εικονίζει το εσωτερικό μιας φτωχικής χαμηλοτάβανης ξύλινης καλύβας. Η γυναίκα είναι γονατιστή μπροστά στο εικονοστάσιο και προσεύχεται με πίστη. Στο στενό κρεβάτι ο άντρας της είναι άρρωστος βαριά. Η ζωή του ολόκληρη βρίσκεται στα χέρια του Θεού. Είναι ξαπλωμένος ακίνητος ανάσκελα επάνω σε ένα στενό σανιδένιο κρεβάτι με άχυρα για στρώμα. Το βλέμμα του είναι στραμμένο σε μια εικόνα στον τοίχο. Στο κρεβάτι του μπροστά, σε ένα ψηλό σκαμνάκι είναι τοποθετημένο το λιτό του γεύμα, ανέγγιχτο.
Ο **Όντι Τζέιμς Νόρις** (αγγλικά *Audie Norris*, γεν. Τζάκσον του Μισισίπι, 18 Δεκεμβρίου 1960) είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας μπασκετμπολίστας, 
με ύψος 2,06 μ. και βάρος 104 κιλά, που αγωνιζόταν στη θέση του πάουερ φόργουορντ/σέντερ.

Έπαιξε σε κολεγιακό επίπεδο με την ομάδα του *Τζάκσον Στέιτ Γιουνιβέρσιτι*, από το 1978 έως το 1982.

Στη συνέχεια επιλέχθηκε στη διαδικασία των ντραφτ και εντάχθηκε στο ΝΒΑ. Αγωνίσθηκε με τους Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς, 
από το 1982 έως το 1985 (3 σεζόν), έχοντας μέσο όρο επιδόσεων 4,4 πόντους, 3,1 ριμπάουντ και 0,8 ασίστ ανά αγώνα.

Μετά την εμπειρία του στο αμερικανικό πρωτάθλημα, ακολούθησε ευρωπαϊκή καριέρα. Έπαιξε δύο χρονιές στην Ιταλία, με τα χρώματα της Μπένετον Τρεβίζο (1985/86 και 1986/87), 6 χρόνια στην Ισπανία με τη φανέλα της Μπαρτσελόνα (1987-88 έως και 1992-93, όπου και έγινε ευρύτερα δημοφιλής λόγω του «θηριώδους» παρουσιαστικού του και της δύναμής του), ενώ έκλεισε τη σταδιοδρομία του στην Ελλάδα, αγωνιζόμενος με τον Γ.Σ. Περιστερίου, την περίοδο 1993-94. 

Δηλώνει φίλος του ελληνικού μπάσκετ και ιδιαίτερα του Νίκου Γκάλη, του οποίου το μικρό όνομα έδωσε στο γιο του.

Πηγές
-----

* Ο Νόρις στο DatabasseBasketball.com
* Ο Νόρις στο ultimatenba Αρχειοθετήθηκε 2012-02-07 στο Wayback Machine.
* Ο Νόρις στο ACB.COM

Παραπομπές
----------

1. ↑  *College Basketball at Sports-Reference.com*. Ανακτήθηκε στις 28  Ιουλίου 2020.
2. ↑  *RealGM*. 56767. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.
3. ↑  *ACB.com*. 20300865. Ανακτήθηκε στις 4  Ιουνίου 2022.
4. ↑  «SportDog.gr: «Έβγαλε το παιδί του "Nicos", από τον Γκάλη!»». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Συνένετυξη - βιογραφικό στο sentragoal.gr/
Ο **Όσβαλντ Σεμερένι** (πλήρες όνομα *Όσβαλντ Γιάνος Λάγιος Σεμερένι* ή *Όσβαλντ Τζον Λιούις Σεμερένι*: ουγγρ. *Oswald János Lajos Szemerényi*, Λονδίνο 1913 - Φράιμπουργκ 1996) ήταν επιφανής Ούγγρος γλωσσολόγος, ο οποίος ειδικεύτηκε στη συγκριτική γλωσσολογία, μελέτησε επιστημονικά την Ινδοευρωπαϊκή θεωρία και επί μέρους γλώσσες (Αρχαία Ελληνική γλώσσα, Ινδοϊρανικές γλώσσες κ.ά.), εξέδωσε δε σημαντικά θεωρητικά έργα εισαγωγής στις ιστορικοσυγκριτικές σπουδές.

Σπουδές και ενασχόληση
----------------------

Ο Όσβαλντ Σεμερένι σπούδασε αρχαία ελληνική γλώσσα και φιλολογία στο πανεπιστήμιο της Βουδαπέστης και ειδικεύτηκε στη συγκριτική γλωσσολογία στα πανεπιστήμια της Χαϊδελβέργης και του Βερολίνου. Το 1942 διορίστηκε λέκτωρ τής Αρχαίας Ελληνικής στο πανεπιστήμιο της Βουδαπέστης, όπου το 1944 υπέβαλε διατριβή για υφηγεσία με αντικείμενο τις Βαλτοσλαβικές γλώσσες και το 1947 διορίστηκε καθηγητής Ινδοευρωπαϊκής γλωσσολογίας.

Εντούτοις, έναν χρόνο αργότερα, μετά την εγκαθίδρυση του κομμουνιστικού καθεστώτος στην Ουγγαρία, αναγκάστηκε να καταφύγει με τη σύζυγο και τον πέντε ετών γιο του στην Ιταλία, από όπου στη συνέχεια εξασφάλισε τη δυνατότητα επιστροφής στο Λονδίνο. Εκεί χρειάστηκε να υπερνικήσει πολλές δυσκολίες, κυρίως οικονομικές, ώσπου τελικά το 1960 διορίστηκε στην έδρα τής συγκριτικής γλωσσολογίας στο University College του Λονδίνου. Αργότερα υπηρέτησε επίσης ως επισκέπτης καθηγητής τής ινδοευρωπαϊκής και της γενικής γλωσσολογίας στο πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ, καθώς και στο πανεπιστήμιο της Βουδαπέστης, το οποίο του απένειμε τον τίτλο τού ομότιμου καθηγητή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Morpurgo-Davies, Anna (17 Ιανουαρίου 1997). «Νεκρολογία για τον Όσβαλντ Σεμερένι». *Εφημερίδα Independent*.
2. ↑  O.Szemerényi, 1996: *Introduction to Indo-European Linguistics*. Oxford: OUP, βιογραφικό σημείωμα οπισθόφυλλου.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 52213721
* LCCN: n80050208
* ISNI: 0000 0001 0901 4124
* GND: 118799606
* SUDOC: 029819814
* BNF: cb12136556p (data)
* BIBSYS: 90116314
* NKC: jn20000605235
* BNE: XX934439

 |

 |
Ο **Αγριολίδης** ή **Αγριαλής** ήταν Τουρκοκρητικός γενίτσαρος και αρχηγός των τουρκικών δυνάμεων του Μεγάλου Κάστρου (Ηράκλειο Κρήτης) στα χρόνια της ελληνικής επανάστασης.

Δράση
-----

Κατά την προεπαναστατική περίοδο ο Αγριολίδης ήταν γνωστός ως ένας από τους γενίτσαρους της κρητικής υπαίθρου που καταπίεζαν ποικιλοτρόπως το χριστιανικό στοιχείο. Μάλιστα, η δράση του είχε ως επακόλουθο να γίνει στόχος του ονομαστού χαΐνη Δημήτρη Λόγιου ή Βαρούχα, ο οποίος σκοτώθηκε το 1811 στην προσπάθειά του να τον εξοντώσει. 

Μετά το ξέσπασμα της ελληνικής επανάστασης, ο Αγριολίδης τέθηκε επικεφαλής των γενίτσαρων και τρομοκρατούσε τους πληθυσμούς και λεηλατούσε τις γύρω περιοχές, για να αποτρέψει την εξάπλωση της επανάστασης στην Κρήτη. Μετά όμως την αποστολή στην Κρήτη του βαρώνου Ράινεκ (μέσα Ιουλίου 1828) ως αντιπροσώπου του Καποδίστρια, οι Κρητικοί αναθάρρησαν και ξέσπασε νέο επαναστατικό κίνημα. Ο Αγριολίδης τέθηκε εκ νέου επικεφαλής ενόπλων, έπεσε όμως σε ενέδρα στον Άγιο Ιωάννη Μεσαράς και σκοτώθηκε το Αύγουστο του 1828. Ο θάνατός του Αγριολίδη και ο αποκεφαλισμός της σορού του θεωρήθηκε ως εκδίκηση των επαναστατών για τον θάνατο του οπλαρχηγού Ιωάσαφ Ξωπατέρα ή Ξέπαπα. 

Η μεταφορά του ακέφαλου πτώματος του Αγριολίδη στο Ηράκλειο εξόργισε τους Οθωμανούς, οι οποίοι προχώρησαν σε γενική σφαγή του ελληνικού πληθυσμού στην πόλη και τις γύρω περιοχές, με τα θύματα να ανέρχονται στα 800 περίπου άτομα. Η σφαγή αυτή είναι γνωστή ως η "σφαγή του Αγριολίδη" ή "αρμπεντές του Αγριολίδη". Τη μεθεπόμενη μέρα οι σφαγές συνεχίστηκαν στο Ρέθυμνο και στην Αρχοντική και ίσως να γενικεύονταν, αν δεν επενέβαιναν οι Μεγάλες Δυνάμεις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αλεξάκη, Ι. Σ. (1948). «Ο Τσούλης και το τραγούδι του». *Κρητικά Χρονικά. Κείμενα και Μελέται Κρητικής Ιστορίας* (Ηράκλειο Κρήτης: Ανδρέας Γ. Καλοκαιρινός) **Β΄**: 171. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-06-28. .
2. ↑  Θεοχάρη Δετοράκη, *Ιστορία της Κρήτης*, Αθήνα 1986, σελ. 306.
3. 1 2 3  Θεοχάρη Δετοράκη, 1986, σελ. 347.
Ο **Τζιμπραήλ,** γεωργιανά: ჯიბრაელი, επίσης γνωστός ως **Γαβριήλ** გაბრიელი, (13 Αυγούστου 1788 – 29 Φεβρουαρίου 1812) ήταν Γεωργιανός *βασιλικός πρίγκιπας* (batonishvili) της δυναστείας Μπαγκρατιόνι. Ήταν γιος τού βασιλιά Γεωργίου ΙΒ΄ από τη δεύτερη σύζυγό του Μαριάμ Τσιτσισβίλι. Μετά τη ρωσική προσάρτηση της Γεωργίας, έζησε στην Αγία Πετρούπολη, όπου ήταν γνωστός ως *τσάρεβιτς Γκαβριήλ Γκεοργκίεβιτς* (ρωσικά: Гавриил Георгиевич‎).

Βιογραφία
---------

 Σύλληψη της βασίλισσας της Γεωργίας, Μαριάμ Τσιτσισβίλι. Χαρακτικό τού Τσαρλ-Μίκαελ Ζοφρουά, 1845.
Ο Γαβριήλ ήταν ο δεύτερος γιος τού βασιλιά Γεωργίου ΙΒ΄ και της βασίλισσας Μαριάμ. Ήταν 13 ετών το 1801, όταν το βασίλειο της Γεωργίας προσαρτήθηκε από τη Ρωσική Αυτοκρατορία μετά το τέλος τού Γεωργίου ΙΒ΄ και τις επακόλουθες δυναστικές διαμάχες. Η ρωσική διοίκηση θεωρούσε τον Γαβριήλ ασήμαντο μέλος της βασιλικής οικογένειας της Γεωργίας, επειδή οι σωματικές του ικανότητες περιορίζονταν από μία έντονη σπονδυλική παραμόρφωση.  Ο μεγαλύτερος αδελφός του, Μιχαήλ, ζήτησε μάλιστα από τον τσάρο να χορηγήσει σύνταξη στον Γαβριήλ, λόγω τού ότι ήταν κυφωτικός και δεν ήταν κατάλληλος για στρατιωτική θητεία. 

Ο Γαβριήλ εξακολουθούσε να παίζει ρόλο στην αντιπαράθεση μεταξύ τού νέου καθεστώτος και της πρώην βασιλικής οικογένειας. Έτσι, ο Ρώσος στρατηγός Ιβάν Λαζάρεφ, σε επικοινωνία του προς την Αγία Πετρούπολη, κατηγόρησε τον πρίγκιπα ότι παρενοχλούσε τους χωρικούς της Σίλντα.  Αυτός ο Λαζάρεφ σύντομα ανέλαβε να επιβλέπει την απέλαση της βασίλισσας Ντόουαγερ Μαριάμ και των παιδιών της στη Ρωσία. Φτάνοντας στην έπαυλη της βασίλισσας στην Τιφλίδα, βρήκε το τέλος του στα χέρια της Μαριάμ στις 19 Απριλίου 1803. Μία αναφορά, ότι ο διοικητής της πόλης Ταγματάρχης Σαακάτζε στον στρατηγό Πάβελ Τσιτσιάνοβ, υποδεικνύει τον ρόλο τού Γαβριήλ στο περιστατικό. Η αναφορά αναφέρει ότι ο νεαρός πρίγκιπας και η αδελφή του Τάμαρ, με στιλέτα στα χέρια τους, απείλησαν τον Ρώσο αξιωματικό Σουρόκοβ και τους συντρόφους του να εγκαταλείψουν την έπαυλη της βασίλισσας, προκαλώντας την επέμβαση τού στρατηγού Λαζάρεφ, ο οποίος αντιμετώπισε τη Μαριάμ για το ζήτημα της επανεγκατάστασης και μαχαιρώθηκε μέχρι θανάτου από αυτήν.  Ο Γαβριήλ αφοπλίστηκε, συνελήφθη και συνοδεύτηκε στην Αγία Πετρούπολη, όπου έζησε για το υπόλοιπο της ζωής του και απεβίωσε άγαμος και χωρίς παιδιά, σε ηλικία 23 ετών. Κηδεύτηκε στη Λαύρα Aλεξάντερ Νέβσκι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Berge 1868, σελ. 65.
2. ↑  Berge 1866, σελ. 224.
3. ↑  Berge 1866, σελ. 221.
4. ↑  Berge 1868, σελ. 114.
5. ↑  Montgomery 1980, σελ. 68.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Gabriel Batonishvili στο Wikimedia Commons
Ο **Γιούζεφ Βάντζικ** (πολωνικά: *Józef Wandzik,* γενν. 13 Αυγούστου 1963, Ταρνόφσκιε Γκούρι) είναι Πολωνός πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας και νυν προπονητής τερματοφυλάκων.

Καριέρα σε συλλόγους
--------------------

Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στην Ρόντιο Γκορνίκι, πριν μετακομίσει στη Ρουχ Χόρζουφ. Μετά από δύο χρόνια στο σύλλογο, πήρε μεταγραφή στον αντίπαλο σύλλογο Γκούρνικ Ζάμπζε. Με τη Γκούρνικ κέρδισε το Πρωτάθλημα Πολωνίας για τρεις συνεχόμενες σεζόν (1985-1988), ενώ κατέλαβε την 3η θέση το 1989. Η αξιοπιστία του, του χάρισε τη μεταγραφή του στον Παναθηναϊκό το καλοκαίρι του 1990. Με τον Παναθηναϊκό γνώρισε μεγάλες επιτυχίες, φτάνοντας ως τον ημιτελικό του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ της σεζόν 1995-96, αποκλειόμενος τελικά από τον Άγιαξ στο δεύτερο παιχνίδι. Κέρδισε το Πρωτάθλημα Ελλάδας το 1991, το 1995 και το 1996, το Κύπελλο Ελλάδας το 1991, το 1993, το 1994 και το 1995 και το Σούπερ Καπ το 1993 και το 1994. Στο πρωτάθλημα παρέμεινε ανίκητος για 988 καθώς και για 906 λεπτά, θέτοντας αντίστοιχα το τρίτο και το τέταρτο ρεκόρ στην Ελλάδα. Οι εμφανίσεις του και η σταθερότατη παρουσία του στο τέρμα του είχαν χαρίσει το προσωνύμιο «Βουνό».

Μετά από σχεδόν μια δεκαετία στον Παναθηναϊκό, είχε ετήσια περάσματα από τον Απόλλωνα Σμύρνης και τον Αθηναϊκό, πριν τελειώσει την καριέρα του το 2001. Η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία του απένειμε το Βραβείο Επιτυχημένης Ζωής, για την αφοσίωσή του και την υπηρεσία του στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Έχει θεωρηθεί από πολλούς ως ο σπουδαιότερος ξένος τερματοφύλακας όλων των εποχών στην Ελλάδα.

Εθνική ομάδα
------------

Ξεκίνησε τη διεθνή σταδιοδρομία του από την Εθνική Πολωνίας Κ18, με την οποία έφτασε στους τελικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου Κ18 του 1981. Στη συνέχεια, κατέκτησε την 3η θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο Κ20 με την Εθνική Πολωνίας Κ20.

Αγωνίστηκε για την Εθνική Πολωνίας από το Δεκέμβριο του 1985 και για μια δεκαετία, όντας η πρώτη επιλογή στη θέση του τερματοφύλακα. Πραγματοποίησε 52 συμμετοχές στην Εθνική ομάδα, κάνοντας ντεμπούτο στις 9 Δεκεμβρίου 1985 εναντίον της Τυνησίας, ενώ η τελευταία του συμμετοχή σημειώθηκε στις 25 Απριλίου 1995 εναντίον του Ισραήλ. Έχει το ρεκόρ των περισσότερων αγώνων χωρίς να δεχτεί γκολ (23 αγώνες), σπάζοντας το προηγούμενο ρεκόρ που κατείχε ο θρυλικός Γιαν Τομασέφσκι (*Jan Tomaszewski*). Παρά την ικανότητα του, αντιπροσώπευσε την Πολωνία μόνο σε μία μεγάλη διοργάνωση, το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986, όπου ήταν η τρίτη επιλογή, πίσω από τους Γιούζεφ Μούναρτσικ (*Józef Młynarczyk*) και Γιάτσεκ Καζιμιέρσκι (*Jacek Kazimierski*), ενώ δεν μπόρεσε να προκριθεί με την Πολωνία σε άλλη διοργάνωση έκτοτε.

Προπονητής
----------

Μετά την αποχώρησή του το 2001, εργάστηκε ως προπονητής τερματοφυλάκων για την Καλλιθέα, αλλά ακολούθως ασχολήθηκε ως προπονητής σε διάφορες ακαδημίες νέων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Józef Wandzik» (στα Πολωνικά). 90 Minut. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2010.
2. ↑  (Αγγλικά) Γιούζεφ Βάντζικ – Επιδόσεις στις διοργανώσεις της FIFA
3. ↑  Mamrud, Roberto (19 Φεβρουαρίου 2010). «Poland - Record International Players». RSSSF.