recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Καμίλα**, ιταλ. Camilla Covella da Marzano d'Aragonα (άκμασε το 1475) από τον Οίκο του Μαρτσάνο, ήταν Ιταλίδα ευγενής, κόρη του δούκα της Σέσα & πρίγκιπα του Ροσάνο και με τον γάμο της έγινε κυρία του Πέζαρο & της Γκραντάρα.

Ο Κοστάντσο Α΄ Σφόρτσα, κύριος του Πέζαρο & της Γκραντάρα, σύζυγος της Καμίλα ντα Μαρτσάνο.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Τζιοβάννι-Φραντσέσκο-Μαριάνο (γνωστού ως Μαρίνο) ντα Ματσάνο, 3ου δούκα της Σέσα & πρίγκιπα του Ροσάνο και της Ελεονόρα-Ντιάνα της Αραγωνίας, νόθης κόρης του Αλφόνσου Ε΄ των Τραστάμαρα βασιλιά της Αραγωνίας & Νάπολης, την οποία αργότερα ο Αλφόνσος Ε΄ τη νομιμοποίησε. 

Ο άνδρας της Κοστάντσο Α΄ κύριος του Πέζαρο & της Γκραντάρα δεν απέκτησε παιδιά από την Καμίλα, έτσι τον διαδέχθηκε ο πρώτος νόθος γιος του Τζοβάνι Σφόρτσα. Αυτός ήταν μόλις 17 ετών και έτσι αρχικά η Καμίλα κυβέρνησε ως επίτροπος.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 1475 τον Κοστάντσο Α΄ Σφόρτσα κοντοτιέρο, κύριο του Πέζαρο & της Γκραντάρα. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
-----

* A Renaissance Wedding: The Celebrations at Pesaro for the Marriage of Costanzo Sforza & Camilla Marzano D'Aragona' (26–30 May 1475), Studies in Medieval and Early Renaissance Art History. Harvey Miller Publishing, 2013, ISBN 978-1905375936
Ο **Καμίλλο**, ιταλ. Camillo (19 Ιουλίου 1775 - 9 Μαΐου 1832) από τον Οίκο των Μποργκέζε ήταν 6ος πρίγκιπας της Σουλμόνα & τού Ροσσάνο και δούκας & πρίγκιπας της Γκουστάλλα. Είναι γνωστός ως ο 2ος σύζυγος της Πωλίνας Βοναπάρτη.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Ρώμη ως γιος τού Μαρκαντόνιο 5ου πρίγκιπα της Σουλμόνα, που ήταν υπέρ των Γάλλων. Αδελφός του ήταν ο Φραντσέσκο πρίγκιπας Αλντομπρανντίνι.

Εισήλθε στην υπηρεσία της Γαλλίας το 1796. Όταν απεβίωσε ο Σαρλ Λεκλέρ, σύζυγος της Πωλίνας (αδελφής τού Ναπολέοντα Α΄ της Γαλλίας), τη νυμφεύτηκε το 1803. Έγινε πρίγκιπας της Γαλλικής Αυτοκρατορίας το 1804, στρατιωτικός διοικητής στην αυτοκρατορική Φρουρά το 1805 και σύντομα συνταγματάρχης και στρατηγός μοίρας. Το 1806 έγινε δούκας της Γκουαστάλλα και το 1809 διοικητής της 27ης και 28ης μοίρας τού Γαλλικού Στρατού.

Στην αρχή ήταν παθιασμένος με την Πωλίνα: παρήγγειλε ένα γυμνό γλυπτό της στον Αντόνιο Κανόβα. Αργότερα ο γάμος καταποντίστηκε λόγω των εραστών της και των εκκεντικοτήτων της: ήθελε να τη μεταφέρουν οι Αφρικανοί σκλάβοι της στο λουτρό της και να χρησιμοποιεί τις κυρίες της ακολουθίας της ως υποπόδια. Είχαν χωριστές ζωές, αλλά δεν διαζεύχθηκαν. Η Πωλίνα έπεισε τον αδελφό της να τού δώσει τη διακυβέρνηση τού Πεδεμοντίου το 1808 και τη φύλαξη τού πάπα Πίου Ζ΄, που τον είχε φυλακίσει ο Ναπολέων Α΄.

Ο Ναπολέων Α΄ τον έπεισε να τού πωλήσει 344 έργα από την οικογενειακή συλλογή των Μποργκέζε στο Γαλλικό κράτος, την οποία ο Καμίλλο είχε εμπλουτίσει με γλυπτά από εκσκαφές στις ιδιοκτησίες του. Ο Καμίλλο έδειξε ενδιαφέρον για στην οικογενειακή βίλλα στην Πόρτα Πιντσιάνα, αναδιευθετώντας τα εκθέματα της συλλογής σε αυτή και κατασκευάζοντας μία νέα μνημειακή είσοδο από την Πιάτσα ντελ Πόπολο.

Μετά την πτώση τού Ναπολέοντα Α΄, η συμμαχία του με αυτόν αποδείχθηκε άχρηστη. Μετέβη στην Φλωρεντία για να αποστασιοποιηθεί από τη σχέση του με τον Ναπολέοντα Α΄ και με την Πωλίνα, καταφέρνοντας να αποφύγει τις γαίες του, που είχαν κατασχεθεί από τον πάπα ως τιμωρία για την υπέρ τού Βοναπάρτη στάση του. Έζησε 10 έτη εκεί με μία ερωμένη και έπειτα πείστηκε απρόθυμα από τον πάπα να λάβει την Πωλίνα πίσω· αυτή απεβίωσε τρεις μήνες μετά από καρκίνο. Έκανε κρυφά σχέδια υπέρ τού Βοναπάρτη, αλλά μάταια. Απεβίωσε το 1832 στη Φλωρεντία σε ηλικία 57 ετών. Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Φραντσέσκο στους μη-Ναπολεόντιους τίτλους του.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Πωλίνα Βοναπάρτη, κόρη τού Κάρλο Μπουονπάρτε δικηγόρου και διπλωμάτη, εκπροσώπου της Κοσικής. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
-----

* Majanlahti, Anthony (2005). The Families Who Made Rome. London: Chatto & Windus. pp. 205 and 180–181. ISBN 0-7011-7687-3.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) *SNAC*. w66q30qg. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003. I00017091.
3. ↑  p11240.htm#i112391. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 30381871
* LCCN: nr98017993
* ISNI: 0000 0000 6146 7553
* GND: 121007472
* SUDOC: 243597606
* BNF: cb13331203j (data)
* The Léonore id LH//297/3 is not valid.

 |

 |
Ο **Καμίλο Πάολο Φιλίπο Τζούλιο Μπένσο, Κόμης του Καβούρ** (ιταλικά: *Camillo Paolo Filippo Giulio Benso*, 10 Αυγούστου 1810 - 6 Ιουνίου 1861), ευρύτερα γνωστός ως **Καβούρ**, ήταν ένας Ιταλός πολιτικός και ηγετική φιγούρα του αγώνα για την ιταλική ενοποίηση. Ήταν ο ιδρυτής του αρχικού Φιλελεύθερου Κόμματος και Πρωθυπουργός του Βασιλείου του Πεδεμόντιου-Σαρδηνίας, μια θέση που διατήρησε (εκτός μιας περιόδου έξι μηνών) κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Ιταλικού Πολέμου της Ανεξαρτησίας και τους αγώνες του Τζουζέπε Γκαριμπάλντι να ενώσει την Ιταλία. Μετά την ανακήρυξη του ενωμένου Βασιλείου της Ιταλίας, ο Καβούρ ανέλαβε το αξίωμα του Πρωθυπουργού της Ιταλίας. Απεβίωσε τρεις μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, χωρίς να προλάβει να δει την ενσωμάτωση της Βενετίας και της Ρώμης στο νεοσύστατο κράτος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  [
2. ↑
3. ↑
4. ↑

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 68923739
* **ΕΒΕ**: 221043
* **AA**: 148134
* LCCN: n79072805
* ISNI: 0000 0001 2102 0885
* GND: 118668900
* SELIBR: 180665
* SUDOC: 02665198X
* BNF: cb11885947p (data)
* BIBSYS: 90387735
* HDS: 026535
* NLA: 35763480
* NDL: 00620473
* NKC: jn20021007001
* ICCU: CFIV027084
* BNE: XX993898
* CiNii: DA05777274

 |

 |
Το **Κίνημα των πρώην ομοφυλοφίλων** - **(ex-gay movement)** είναι κίνημα από οργανώσεις πρώην ομοφυλοφίλων που έχει αναπτυχθεί κυρίως στις Η.Π.Α. από την δεκαετία του 1970 και μετά. Αποτελείται από άτομα και οργανώσεις που ενθαρρύνουν τους ανθρώπους να απέχουν απ' την σύναψη ή διατήρηση σχέσεων με άτομα του ίδιου φύλου, να εξαλείψουν τις ομοφυλοφιλικές επιθυμίες τους και να αναπτύξουν ετεροφυλοφιλικές επιθυμίες, ή να συνάψουν ετεροφυλοφιλικές σχέσεις. Ξεκινώντας με την ίδρυση του Love In Action και της Exodus International στα μέσα της δεκαετίας του 1970, το κίνημα γνώρισε ταχεία ανάπτυξη στις δεκαετίες του 1980 και του 1990 πριν υποχωρήσει τη δεκαετία του 2000.

Βασίζεται στη συμμετοχή ατόμων που προηγουμένως αυτοπροσδιορίζονταν ως ομοφυλόφιλοι, λεσβίες ή αμφιφυλόφιλοι αλλά δεν το κάνουν πλέον. Αυτά τα άτομα μπορεί να δηλώσουν είτε ότι έχουν εξαλείψει εντελώς την έλξη τους για το ίδιο φύλο είτε ότι απέχουν από το να ενεργούν βάσει αυτής της έλξης.

Μετά την κατάρρευση του Exodus International το 2013, ένας μικρός αριθμός παραρτημάτων συνέχισαν, δημιουργώντας το Restored Hope Network. Ο συνεχής αντίκτυπος του κινήματος στον συντηρητικό θρησκευτικό λόγο μπορεί να φανεί σε μια αποστροφή για τη χρήση του όρου «gay» για αναφορά στον σεξουαλικό προσανατολισμό και στην αντικατάστασή του με την γλώσσα της «έλξης για το ίδιο φύλο». 

Υπήρξαν διάφορα σκάνδαλα που σχετίζονται με αυτό το κίνημα, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων αυτοαποκαλούμενων πρώην γκέη  που βρέθηκαν σε σχέσεις ομοφυλοφίλων παρά το γεγονός ότι το αρνήθηκαν, καθώς και διαμάχες σχετικά με τους ανήλικους ομοφυλόφιλους που αναγκάστηκαν να πάνε σε κατασκηνώσεις πρώην γκέι παρά τη θέλησή τους, και φανερές παραδοχές από οργανισμούς που σχετίζονται με το κίνημα ότι η θεραπεία μεταστροφής δεν λειτουργεί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Greg Johnson, Still Time to Care: What We Can Learn from the Church's Failed Attempt to Cure Homosexuality, Zondervan, 2021.
2. ↑  Johnson, Still Time to Care
3. ↑  Ex-Ex-Gay Pride, Newsweek
Ο **Γυμναστικός Σύλλογος «Τα Παγκύπρια»** (ΓΣΠ, /ɣasiˈpi/, διαβάζεται «ΓαΣιΠί») είναι κυπριακός γυμναστικός σύλλογος με έδρα τη Λευκωσία.

Ίδρυση
------

Ο ΓΣΠ ιδρύθηκε το 1894. Προπομπός του συλλόγου υπήρξε το πρώτο αναγνωστήριο που δημιουργήθηκε στη Λευκωσία το 1860, με την ονομασία «Κυπριακός Σύλλογος Λευκωσίας». Πολλοί ερευνητής/μελετητές θεωρούν τον Κυπριακό Σύλλογο Λευκωσίας ως το θεμελιωτή του ΓΣΠ, με τις διαφοροποιήσεις που προέκυψαν στην πορεία και την ενσωμάτωση στο σύλλογο και άλλων αντιπροσωπευτικών φορέων της Λευκωσίας.

Συμμετοχή σε αγώνες
-------------------

Το 1896 διεξήχθησακν οι Α΄ Παγκύπριοι Αγώνες Στίβου. Οι αγώνες τελέστηκαν από τον Γυμναστικό Σύλλογο Ολύμπια στη Λεμεσό. Ο ΓΣΠ συμμετείχε στους αγώνες αυτούς. Έκτοτε συμμετείχε σε όλους τους Παγκύπριους Αγώνες Στίβου.

Στάδια ΓΣΠ
----------

### Παλιό στάδιο ΓΣΠ

Το 1902 ολοκληρώθηκε η κατασκευή του Παλιού Σταδίου ΓΣΠ στο κέντρο της Λευκωσίας. Το στάδιο ανήκε στο ΓΣΠ και για το λόγο αυτό ονομαζόταν «Στάδιο ΓΣΠ». Στις 17 Οκτωβρίου 1934, ύστερα από απόφαση της Γενικής Συνέλευσης, το στάδιο ονομάστηκε «Στάδιο Γ.Σ.Π. Ευγενίας και Αντωνίου Θεοδότου», προς τιμή των μεγάλων αυτών ευεργετών του ΓΣΠ. Το στάδιο χρησιμοποιήθηκε ως το 1999.

### Νέο ΓΣΠ

Στις 24 Ιουνίου 1991 υπογράφηκε συμφωνία ανταλλαγής του Παλιού Σταδίου Γ.Σ.Π. με την κυβέρνηση της Κύπρου, με σκοπό την ανέγερση νέου σύγχρονου σταδίου. Το νέο σύγχρονο στάδιο ανεγέρθηκε και άρχισε την λειτουργία του στις 6 Οκτωβρίου 1999. Το στάδιο αυτό ονομάζεται Νέο Γ.Σ.Π. και ανήκει στον ΓΣΠ.

Πρόεδροι ΓΣΠ
------------

Πρόεδροι του ΓΣΠ διετέλεσαν οι:

* Θεοφάνης Θεοδότου (1894 - 1931)
* Θεμιστοκλής Δέρβης (1931 - 1934 και 1958 - 1960)
* Γεώργιος Πούλιας (1934 - 1958)
* Διαγόρας Νικολαϊδης (1960 - 1968)
* Φρίξος Μιχαηλίδης (1968 - 1969)
* Τάσος Χρ. Χατζηαναστασίου (1969 - 1975)
* Γλαύκος Μιχαηλίδης (1975 - 1980)
* Κώστας Βαφεάδης (1980 - 1990)
* Θεόδωρος Μ. Ιωαννίδης (1990- )

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6  «Ιστορία Συλλόγου». *www.gsp.org.cy*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 2016.
2. 1 2  Στυλιανού 2016, σελ. 10-12
3. ↑  «Πρόεδροι Γ.Σ.Π.». *www.gsp.org.cy*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2016.

Βιβλιογραφία
------------

* Στυλιανού, Πάμπος (2016). *Η μεγάλη ρήξη του 1948 και η ψευδεπίγραφη ενοποίηση του κυπριακού αθλητισμού* (PDF). Κύπρος: Χαραυγή. σελ. 10-12. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 23 Ιουλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
* ΓΣΠ στο Facebook
* ΓΣΠ στο Twitter

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Γυμναστικοί Σύλλογοι Κύπρου |
| --- |
|  |
| Ενεργοί | 
* Γυμναστικός Σύλλογος «Ευαγόρας» (Αμμόχωστος)
* Γυμναστικός Σύλλογος «Ο Ζήνων» (Λάρνακα)
* Γυμναστικός Σύλλογος «Ο Κόροιβος» (Πάφος)
* Γυμναστικός Σύλλογος «Τα Ολύμπια» (Λεμεσός)
* Γυμναστικός Σύλλογος «Τα Παγκύπρια» (Λευκωσία)
* Γυμναστικός Σύλλογος «Πράξανδρος» (Κερύνεια)
 |
|  |
| Ανενεργοί | 
* Γυμναστικός Σύλλογος «Κινύρας» (Πάφος)
 |

 |
Στις 30 Ιανουαρίου 2005 έλαβε χώρα ένα ανεπίσημο **δημοψήφισμα ανεξαρτησίας για την περιφέρεια του Κουρδιστάν**, όπου το 98.98% ψήφισε υπέρ της ανεξαρτησίας. Το δημοψήφισμα έλαβε χώρα παράλληλα με τις ιρακινές κοινοβουλευτικές εκλογές και τις εκλογές του Ιρακινού Κουρδιστάν. Οι ψηφοφόροι στο δημοψήφισμα ερωτούνταν αν συμφωνούν με την παραμονή τους στο Ιράκ ή είναι υπέρ ενός ανεξάρτητου Κουρδιστάν.  Στις 22 Δεκεμβρίου 2004, μια μη κομματική αντιπροσωπεία με επικεφαλής τον Αρντισίρ Ρασιντί-Καλχούρ, πρόεδρο της κουρδοαμερικανικής εκπαιδευτικής εταιρείας, συναντήθηκε με την Καρίνα Περέλλι και το προσωπικό του τμήματος εκλογικής βοήθειας του ΟΗΕ στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη, προκειμένου να της παραδώσει πάνω από 1.732.535 υπογραφές υπέρ ενός δημοψηφίσματος για το μέλλον του νοτίου Κουρδιστάν.

Αποτελέσματα
------------

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **Κυβερνείο** | **Ψήφοι υπέρ της ανεξαρτησίας** | **Ψήφοι υπέρ της παραμονής στο Ιράκ** | **Σύνολο ψήφων** | **Ποσοστό ψήφων υπέρ της ανεξαρτησίας** | **Ποσοστό ψήφων υπέρ της παραμονής στο Ιράκ** |
| Κερκούκ | 131.274 | 181 | 131.582 | 99.88 | 0,12 |
| Νινευής | 165.780 | 111 | 165.891 | 99.93 | 0,07 |
| Ντιγιάλα | 35.786 | 627 | 36.413 | 98.28 | 1.72 |
| Σιλεμανί | 650.000 | 5.796 | 656.496 | 99.12 | 0.88 |
| Χαουλέρ | 622.409 | 11.289 | 636.898 | 98,23 | 1.77 |
| Ντοχούκ | 368.163 | 2.247 | 370.781 | 99,39 | 0,61 |
| **Σύνολο** : | **1.973.412** | **20.251** | **1.998.061** | **98,88%** | **1.12%** |

Δείτε επίσης
------------

* Κουρδικό δημοψήφισμα ανεξαρτησίας, 2017

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kurdistan Referendum Movement – International Committee (8 Φεβρουαρίου 2005). «Press release: 98 percent of the people of South Kurdistan vote for independence». *indybay.org*. London, United Kingdom: San Francisco Bay Area Independent Media Center. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2017.
**Σαμ Λόιντ**, α’ βραβείο *Checkmate*, 1903

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |
| --- |
|  |
|  | 

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| α8 | β8 | γ8 | δ8 | ε8 | ζ8 | η8 | θ8 |
| α7 | β7 | γ7 | δ7 | ε7 | ζ7 | η7 | θ7 |
| α6 | β6 | γ | δ6 | ε6 | ζ6 | η6 | θ6 |
| α5 | β5 | γ5 | δ5 | ε5 | ζ5 | η5 | θ5 |
| α4 | β4 | γ4 | δ4 | ε4 | ζ4 | η4 | θ4 |
| α3 | β3 | γ3 | δ3 | ε3 | ζ3 | η3 | θ3 |
| α2 | β2 | γ2 | δ2 | ε2 | ζ2 | η2 | θ2 |
| α1 | β1 | γ1 | δ1 | ε1 | ζ1 | η1 | θ1 |

 |  |
|  |

 |
| Παίζουν τα λευκά και κάνουν ματ σε 3 κινήσεις |


Το **Γκαμπί του Στάινιτς** (**The Steinitz gambit**) είναι σκακιστικό πρόβλημα το οποίο συνέθεσε το 1903 ο Σαμ Λόιντ με την επιδίωξη να έχει την πιο παράξενη πρώτη κίνηση, το πιο απίθανο κλειδί. Το υπέβαλε στον διαγωνισμό προβλημάτων του καναδικού περιοδικού *Checkmate* και κέρδισε το πρώτο βραβείο.

Λύση
----

Το πρόβλημα πήρε το όνομά του επειδή κινείται ο βασιλιάς όπως στην *Βιεννέζικη παρτίδα* (1.ε4 ε5 2.Ιγ3) στην βαριάντα *Γκαμπί του Στάινιτς* (2...Ιγ6 3.ζ4 εxζ4 4.δ4 Βθ4+ 5.Ρε2). 

Η λύση (σε αλγεβρική γραφή) είναι η εξής:

1.Ρε2!
Τα μαύρα έχουν τώρα την δυνατότητα να αποκτήσουν βασίλισσα με προαγωγή του ζ2, δίνοντας ταυτόχρονα διπλό σαχ εξ επαφής!
1...ζ1=Β++
Υπάρχει όμως ένα κρυφό σχέδιο των λευκών.
2.Ρε3
Ο βασιλιάς φτάνει στο ε3, υποστηρίζει τον Ιε4, και απειλεί δ4 σαχ, ή σαχ με αποκάλυψη με κίνηση του Αβ5 ή του Πζ6. Εδώ τα μαύρα μπορούν να δώσουν σαχ από δέκα τετράγωνα, αλλά κανένα σαχ δεν μένει αναπάντητο. Π.χ.
2...Βζ2+ 3.ΠxΒζ2# ή
2...Πε2+ 3.ΑxΠε2# κλπ
Ενδεικτικά παρουσιάζουμε μερικές άλλες βαριάντες:

1...Ιγ1+ 2.Ρε3 ζ1=Ι+ 3.ΠxΙζ1#
1...ΡxΙε4 2.Αδ3+ Ρδ4 3.Πζ4#
1...Αζ4 2.Πζ7+ ΡxΙε4 3.Αδ3#
1...ζ1=Ι+ 2.Πζ2+ ΡxΙε4 3.Αδ3#
Ο **Σύλλογος Γαλικιανών Συγγραφέων** (AELG, Asociación de Escritores el Lingua Galega) είναι επίσημος φορέας της αυτόνομης περιφέρειας της Χούντας (κυβέρνηση/διοικητικό συμβούλιο) της Γαλικίας. Η οργάνωση αποτελείται από συγγραφείς που γράφουν στη γαλικιανή γλώσσα. Ιδρύθηκε από μια ομάδα συγγραφέων: τους Άλβαρο Κουνκέιρο, Ραφαέλ Ντιέστε, Άνσελ Φόλε, Ρικάρντο Καρμπάγιο Καλέρο, Αντόν ντε Αβιλές Ταραμάνκος και άλλους. Η Σουηδική Ακαδημία της έχει δώσει το δικαίωμα παρουσίασης υποψηφίων για το Βραβείο Νόμπελ και είναι μέρος του *Κογκρέσου Ευρωπαϊκών Συγγραφέων*.

Η ακαδημία διοργανώνει την ετήσια γιορτή "O escritor na súa terra" (Ο συγγραφέας της πατρίδας μας), η οποία είναι αφιερωμένη σε ένα συγγραφέα στη γαλικιανή γλώσσα και λαμβάνει το Βραβείο *AELG* για τη καλύτερη εργασία στα Γαλικιανά του έτους.

Επί του παρόντος, ο Σύλλογος Γαλικιανών Συγγραφέων εδρεύει στην Α Κορούνια υπό την προεδρία του Εουλόσιο Ρουιμπάλ, ενώ διευθύνεται επίσης από τους Κάρλος Νέγρο, Κάρλος Λ. Μπερνάρντεθ, Μαρίκα Κάμπο, Ράφα Βιγιάρ, Μάρτα Ντακόστα, Ρόζα Ανέιρος, Ενρίκε Ραμπουνιάλ και Σεσάρεο Σάντσεθ.

Δείτε επίσης
------------

* Βασιλική Γαλικιανή Ακαδημία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Asociación de Escritores el Língua Galega
**Γυμνασίαρχος** (λατινικά: gymnasiarchus‎)*,* από το γυμνάσιον και το ἄρχειν*,* ήταν το όνομα ενός υπαλλήλου στην αρχαία Ελλάδα του οποίου ο βαθμός και τα καθήκοντα ποικίλλει ευρέως σε διαφορετικά σημεία και σε διαφορετικές χρονικές στιγμές.

Στην Αρχαία Αθήνα κατά τον πέμπτο και τέταρτο αιώνα π.Χ. ένας γυμνασίαρχος επιλεγόταν κάθε χρόνο από κάθε φυλή για να αναλάβει τα έξοδα των αγώνων των λαμπάδων (βλ. Λαμπαδηδρομία). Τα καθήκοντα περιλάμβαναν την πληρωμή όλων των εξόδων που σχετίζονται με την προπόνηση των συμμετεχόντων και το γραφείο ήταν μια από τις πιο ακριβές από τις δημόσιες υπηρεσίες που ζητούσε η Αθήνα από τους πλούσιους πολίτες της. Το όνομα φαίνεται να υποδηλώνει ότι ο γυμνασίαρχος είχε επίσης ορισμένα δικαιώματα και καθήκοντα στη γυμναστική κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης των νέων, αλλά δεν υπάρχουν συγκεκριμένες πληροφορίες σχετικά με αυτό το θέμα.

Μετά την ίδρυση της Μακεδονικής εξουσίας, υπήρξε αλλαγή στην Αθήνα. Ένας γυμνασίαρχος επιλεγόταν κάθε χρόνο και το γραφείο του ήταν εξαιρετικής αξιοπρέπειας. Είχε τη γενική επίβλεψη της τάξης και της πειθαρχίας στο γυμναστήριο των εφήβων και μερικές φορές χρηματοδοτούσε βαριά έξοδα από το δικό του πορτοφόλι. Το ίδιο όνομα δόθηκε στους πλούσιους εφήβους, οι οποίοι ανέλαβαν για μεγαλύτερο ή μικρότερο χρονικό διάστημα, γενικά έναν μήνα, να φέρουν ορισμένες βαριές χρεώσεις για τους συντρόφους τους, όπως τα έξοδα των εκδηλώσεων ή την παράδοση του λαδιού που απαιτείται στο γυμναστήριο.

Εκτός της Αθήνας και των πολιτειών που αντιγράφουν το γυμναστικό της σύστημα, ο όρος υποδηλώνει είτε δικαστές που είχαν την ευθύνη της γυμναστικής και λογοτεχνικής διδασκαλίας, είτε εκείνους που έπρεπε να εξασφαλίσουν ορισμένα έξοδα που σχετίζονται με το γυμναστήριο ή τις εκδηλώσεις, είτε από τη δική τους ιδιοκτησία είτε από τα δημόσια κεφάλαια. Υπήρχε μεγάλη ποικιλία στις λεπτομέρειες.

Αξιοσημείωτοι γυμνασίαρχοι
--------------------------

* Κλαυδία Μητροδώρα

Παραπομπές
----------

* «Gymnasiarch». *New International Encyclopedia*. 1905.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Αθλητισμός στον Αρχαίο Κόσμο Του E. Νόρμαν Γκάρντινερ, Σελίδα 78 (ISBN 0-19-814211-0)
* Δημοτική κυβέρνηση στην Ελληνιστική και Ρωμαϊκή Μικρά Ασία, από τον Σβιατόσλαφ Ντμίτριεφ, Σελίδα 227 (ISBN 0-19-517042-3)
Σύζυγος ονομάζεται ο εκ νόμου σύντροφος που έχει αποκτήσει τον τίτλο με γαμήλια τελετή. Ο όρος είναι ουδέτερος ως προς το φύλο, ενώ ένας άνδρας σύζυγος είναι σύζυγος και μια γυναίκα σύζυγος είναι σύζυγος. 

Το νομικό καθεστώς ενός συζύγου και τα συγκεκριμένα δικαιώματα και υποχρεώσεις που συνδέονται με αυτό το καθεστώς διαφέρουν σημαντικά ανά τον κόσμο. Αυτοί οι κανονισμοί συνήθως περιγράφονται στα καταστατικά οικογενειακού δικαίου. Ωστόσο, σε πολλά μέρη του κόσμου, όπου ο πολιτικός γάμος δεν είναι τόσο διαδεδομένος, υπάρχει αντ 'αυτού ο συνηθισμένος γάμος, ο οποίος συνήθως ρυθμίζεται ανεπίσημα από την κοινότητα. Σε πολλά μέρη του κόσμου, τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των συζύγων σχετίζονται με την προίκα. Ιστορικά, πολλές κοινωνίες έδωσαν σύνολα δικαιωμάτων και υποχρεώσεων στους άνδρες συζύγους που διέφεραν πολύ διαφορετικά από τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που δόθηκαν στις γυναίκες συζύγους. Συγκεκριμένα, ο έλεγχος της συζυγικής περιουσίας, τα κληρονομικά δικαιώματα και το δικαίωμα καθορισμού των δραστηριοτήτων των παιδιών του γάμου, τυπικά δόθηκαν σε ανδρικές συζύγους. Ωστόσο, αυτή η πρακτική περιορίστηκε σε μεγάλο βαθμό σε πολλές χώρες τον 20ό αιώνα και πιο σύγχρονα καταστατικά τείνουν να ορίζουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις ενός συζύγου χωρίς αναφορά στο φύλο. Μεταξύ των τελευταίων ευρωπαϊκών χωρών που καθιέρωσαν την πλήρη ισότητα των φύλων στον γάμο ήταν η Ελβετία, η Ελλάδα, η Ισπανία, η Γαλλία και η Γερμανία την δεκαετία του 1980. Σε διάφορους νόμους περί γάμων σε όλο τον κόσμο, ωστόσο, ο άνδρας σύζυγος εξακολουθεί να έχει την πλήρη εξουσία όπως στο Ιράν.

Ανάλογα με τη δικαιοδοσία, η άρνηση ή η αδυναμία ενός συζύγου να εκτελέσει τις συζυγικές υποχρεώσεις μπορεί να αποτελέσει λόγο διαζυγίου. Οι τελευταίες δύο επιλογές είναι πιο διαδεδομένες σε χώρες όπου η κυρίαρχη θρησκεία είναι ο ρωμαιοκαθολικισμός, μερικοί από τους οποίους εισήγαγαν το διαζύγιο μόλις πρόσφατα (π.χ. Ιταλία το 1970, Πορτογαλία το 1975, Βραζιλία το 1977, Ισπανία το 1981, Αργεντινή το 1987, Παραγουάη το 1991, Κολομβία το 1991, Ιρλανδία το 1996, Χιλή το 2004 και Μάλτα το 2011). Τα τελευταία χρόνια, πολλές δυτικές χώρες δεν υιοθέτησαν κανένα διαζύγιο.
Ο **Δαυίδ**, γαλλ. David de Bourgogne (π. 1427 - 1496) από τον Οίκο των Βαλουά-Βουργουνδίας ήταν επίσκοπος της Ουτρέχτης (1456-1496) και του Τερουάν (1451-1456).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τρίτος νόθος γιος του Φιλίππου Γ΄ δούκα της Βουργουνδίας με μία από τις ερωμένες του.

Ο πατέρας του τον έκανε επίσκοπο της Ουτρέχτης (1456-1496), σε μία προσπάθειά του να ενδυναμώσει τον έλεγχο της Βουργουνδίας στις Κάτω Χώρες. Ο Δαυίδ έγινε επίσης επίσκοπος του Τερουάν (1451-1456). Με τις ενωμένες προσπάθειες των Κοντ (προοδευτικών πόλεων της Ολλανδίας, σε αντίθεση με τις συντηρητικές Χόοκ) και της Βουργουνδίας, διορίστηκε επίσκοπος της Ουτρέχτης από τον πάπα. Ωστόσο οι Σύλλογοι των εκκλησιών της Ουτρέχτης, είχαν εκλέξει τον -ευνοούμενο των Χόοκ- κοσμήτορα Χάισμπρεχτ φαν Μπρέντεροντε ως επίσκοπο. Αλλά ο Φίλιππος Γ΄ ο *Καλός* πίεσε την επαρχία της Ουτρέχτης να αποδεχθεί τον διορισμό του Δαυίδ το 1456 με τη συμφωνία του Ίγιζελσταϊν. Το Οφεράισσελ αναγκάστηκε να πειστεί με τα όπλα και το Ντέβεντερ πολιορκήθηκε για πέντε εβδομάδες πριν να παραδοθεί.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  bourgd.
2. ↑  «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. bourgd. Ανακτήθηκε στις 13  Οκτωβρίου 2020.
3. ↑  utre.
4. ↑  WIAG-Pers-EPISCGatz-05349-001.
5. ↑  b521.

Πηγές
-----

* Νέο Ολλανδικό Βιογραφικό Λεξικό.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  David of Burgundy στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 28010563
* ISNI: 0000 0000 1859 4477
* GND: 124665349
* BPN: 79775224

 |

 |
Ο **Δασοκράταιγος** ή **Δασοτρικουκιά** (*Crataegus orientalis*) είναι φυλλοβόλος θάμνος της οικογένειας των Ροδοειδών. Απαντάται σε μεγάλο μέρος της Μεσογείου, της Ανατολικής Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής, σε ορεινούς βιότοπους. 

Είναι είδος πολύ ποικίλο. Ο Knud Ib Christensen στη μονογραφία του το διαχωρίζει σε 4 υποείδη, τα οποία ισχύουν ακόμα. Από αυτά οποία στην Ελλάδα απαντά το υποείδος *Crataegus o. orientalis*.

Περιγραφή
---------

Ο δασοκράταιγος είναι θάμνος πολύκλαδος, αγκαθωτός, φυλλοβόλος, μέχρι 4 μ. ύψος. Φύλλα μέχρι 4 εκ, πτερόλοβα επιμήκη-ωοειδή ή αναστρέψιμα, με απότομη ή οξεία κορυφή, στενή εριώδη και σφηνοειδή βάση και μίσχο μικρό και λεπτό. Φέρει λοβούς συνήθως πέντε, οδοντωτούς στην άκρη. Τα φύλλα σκεπάζονται από πυκνό χνούδι. Μπουμπούκια γενικά κωνικά, μήκους 3 χιλιοστών. 

Ταξιανθίες πυκνές, με άνθη λευκά, διαμέτρου 1,5-2 εκ. που βγαίνουν ανά 4 έως 18, τα οποία διαθέτουν 2-6 στύλους. Οι καρποί είναι σφαιρικές δρύπες, πορτοκαλόχρωμες, με διάμετρο μέχρι 2 εκ. Ανθίζει την περίοδο Μαΐου - Ιουλίου. Οι καρποί βγαίνουν τον Σεπτέμβριο.

Εξάπλωση και βιότοπος
---------------------

Η φυσική εξάπλωση του δασοκράταιγου περιλαμβάνει την Τουρκία, την Αρμενία, τη Γεωργία, την Ουκρανία (συμπεριλαμβανομένης της Κριμαίας ), την Αλβανία, την Ελλάδα, τη Σικελία, τις χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας και την Ισπανία **(1)**. Βρέθηκε επίσης στη Ρωσία και στο Βόρειο Καύκασο. Συναντάται σε πετρώδεις πλαγιές, ξέφωτα δασών και υποαλπικά λιβάδια, σε υψόμετρο 700-2050 μέτρων.

Στην Ελλάδα ζει στα ορεινά δάση της ηπειρωτικής χώρας και σε μερικά νησιά του Βόρειου και Ανατολικού Αιγαίου.

Πινακοθήκη
----------

* ΔασοκράταιγοςΔασοκράταιγος
* Δασοκράταιγος με μη γινωμένους καρπούςΔασοκράταιγος με μη γινωμένους καρπούς
* Δρύπη δασοκράταιγουΔρύπη δασοκράταιγου
* Άνθη του υποείδους orientalisΆνθη του υποείδους *orientalis*
* Φύλλα δασοκράταιγου, στα οποία φαίνεται και το χνούδιΦύλλα δασοκράταιγου, στα οποία φαίνεται και το χνούδι

Σημειώσεις
----------

* **(1)**: Σύμφωνα με τον δικτυακό τόπο του GRIN

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Σφήκας, Γιώργος (1998). *Δέντρα και θάμνοι της Ελλάδας*. Αθήνα. σελ. 74. ISBN 960 226 073 4.
2. 1 2  «Crataegus orientalis Pall. ex Bieb. 1808». *www.greekflora.gr*. Ανακτήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Wikispecies logoWikispecies logo | Τα Βικιείδη έχουν πληροφορίες για το θέμα:   **Δασοκράταιγος** |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Δασοκράταιγος** |
Οι **Ιρανο-Σαουδαραβικές σχέσεις** αναφέρονται στις διμερείς διπλωματικές σχέσεις μεταξύ της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν και του Βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας, οι οποίες είναι τεταμένες σε διάφορα θέματα όπως οι ερμηνείες του Ισλάμ, οι προσδοκίες για την ηγεσία του ισλαμικού κόσμου, η πολιτική των εξαγωγών πετρελαίου κα οι σχέσεις με τις ΗΠΑ και τη Δύση.

Παρά το γεγονός ότι η Σαουδική Αραβία και το Ιράν είναι οι δύο έθνη με μουσουλμανική πλειονότητα και ακολουθούν και αποφαίνονται την ισλαμική διδασκαλία, οι μεταξύ τους σχέσεις είναι γεμάτες με εχθρότητα, ένταση και αντιπαράθεση, λόγω των διαφορών στην πολιτική ατζέντα, που ενισχύονται από τις διαφορές τους στην πίστη. Η Σαουδική Αραβία είναι ένα συντηρητικό ουαχαμπιτικό σουνιτικό ισλαμικό βασίλειο με μια μακρά παράδοση στενών σχέσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο. Το Ιράν είναι μια δωδεκαδική σιιτική ισλαμική δημοκρατία η οποία ιδρύθηκε έπειτα από μια αντιδυτική επανάσταση. Τόσο η Σαουδική Αραβία όσο και το Ιράν φαίνεται να έχουν φιλοδοξίες για την ηγεσία του Ισλάμ, όπως και διαφορετικά οράματα σταθερότητας και περιφερειακής τάξης.

Μετά την Ισλαμική Επανάσταση, οι σχέσεις επιδεινώθηκαν σημαντικά έπειτα από τις κατηγορίες του Ιράν προς τη Σαουδική αραβία, ότι δρα ως πράκτορας των ΗΠΑ στην περιοχή του Περσικού Κόλπου, εκπροσωπώντας τα συμφέροντα των ΗΠΑ και όχι του Ισλάμ. Σαουδική Αραβία ανησυχεί σχετικά με την επιθυμία του Ιράν να εξάγει την επανάστασή του σε όλους τους τομείς, με σκοπό να επεκτείνει την επιρροή της στην περιοχή του Περσικού Κόλπου, κυρίως στο μετα-Σαντάμ Ιράκ, το Λεβάντε και ενδότερα στο Νότο, όπως και για το αμφιλεγόμενο, πολυσυζητημένο πυρηνικό του πρόγραμμα.

Ιστορικό των σχέσεων
--------------------

### 1920 - 1970

Η Σαουδική Αραβία και το Ιράν συνήψαν διπλωματικές σχέσεις το 1929 μετά την υπογραφή της Σαουδικής-Ιρανικής Συνθήκης Φιλίας. Οι σχέσεις συνεχίστηκαν μέχρι το 1943, όταν ένας Ιρανός προσκυνητής, ο Abu Taleb Yazdi, κατηγορήθηκε ότι έκανε εμετό στην Κάαμπα και εκτελέστηκε από τη Σαουδική κυβέρνηση. Ως αποτέλεσμα αυτής της ενέργειας οι διπλωματικές τους σχέσεις διακόπηκαν το 1944. Το 1946 ωστόσο ο Ιμπν Σαούντ έστειλε μια επιστολή στον Σάχη που οδήγησε στην επανάληψη των σχέσεων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Το Ιράν καλεί τη Σαουδική Αραβία σε συνεργασία Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. enikos.gr
2. ↑  Wrampelmeier, Brooks (1 February 1999). «Saudi-Iranian Relations 1932–1982». *Middle East Policy*.. Ανακτήθηκε στις 11 August 2013.
3. 1 2  Keynoush, Banafsheh (8 Απριλίου 2016). *Saudi Arabia and Iran: Friends or Foes?* (στα Αγγλικά). Springer. σελίδες 58–59. ISBN 978-1-137-58939-2. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2023.
Ο **Γκάρεθ Άλουν Όουενς** (Αγγλικά/Ουαλλικά **Gareth Alun Owens**, γενν. 21 Φεβρουαρίου 1964) είναι ελληνοβρετανός καθηγητής, αυτή την περίοδο υποδιευθυντής του Γραφείου Διεθνών Σχέσεων του ΤΕΙ Ηρακλείου, υπεύθυνος και διδάσκων του προγράμματος Erasmus/Socrates και καθηγητής Ιστορίας, Γλώσσας και Πολιτισμού. Είναι γνωστός για τη συμβολή του στη σπουδή της Γραμμικής Β και για τις προσπάθειές του να συντονίσει επιστήμονες που εργάζονται στην αποκρυπτογράφηση της Γραμμικής Α.

Βιογραφία
---------

Ο Όουενς σπούδασε κλασσική φιλολογία στο *University College* του Λονδίνου, όπου και έλαβε αρχικά τον τίτλο του Μάστερ με εργασία σχετική με τη Γραμμική Β και στη συνέχεια του Διδάκτορα με διατριβή σχετικά με το πρόβλημα της Γραμμικής Α'. Δίδαξε στο Λονδίνο και στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και συνέγραψε αρκετά έργα τόσο στην Αγγλική όσο και στη Νέα Ελληνική.

Είναι νυμφευμένος με Ελληνίδα αρχαιολόγο, με την οποία συχνά συνεργάζεται. Πήρε πτυχίο Νεοελληνικής από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, απ' όπου έλαβε και δεύτερο διδακτορικό τίτλο στη Γλωσσολογία. Ο Όουενς έκανε αίτηση και του αποδόθηκε η Ελληνική υπηκοότητα και στο πλαίσιο αυτό υπηρέτησε σύντομη θητεία και στον Ελληνικό Στρατό. Εκτός από την Ακαδημαϊκή του θέση, εργάστηκε ως μεταφραστής για λογαριασμό του BBC και δίδαξε Αγγλικά στην Κρήτη.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Γκάρεθ Όουενς Αρχειοθετήθηκε 2012-10-17 στο Wayback Machine. στο ΤΕΙ Κρήτης
* ΤΕΙ τση Κρήτης - Δαιδαλικά Αρχειοθετήθηκε 2011-07-18 στο Wayback Machine.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 169452362
* LCCN: nb2011005768
* ISNI: 0000 0001 1836 920X
* BNF: cb167215901 (data)

 |

 |
**Προεδρικές εκλογές** πραγματοποιήθηκαν στο Ιράν , στις 19 Μαΐου 2017 για 12η συνεχή φορά. Τοπικές εκλογές διεξήχθησαν ταυτόχρονα.

Η κατάθεση των υποψηφιοτήτων έλαβε χώρα στο διάστημα από τις 11 έως τις 15 Απριλίου 2017. Ο κάτοχος της προεδρίας Χασάν Ρουχανί ήταν ξανά υποψήφιος και διεκδίκησε επανεκλογή. Οι αντίπαλοί του ήταν ο επικεφαλής υποψήφιος των Συντηρητικών, Εμπραΐμ Ραϊσί, ο Μοσταφά Μιρ Σαλίμ από το Κόμμα Ισλαμικού Συνασπισμού και ο Μοσταφά Χασεμιταμπά, ο οποίος κατήλθε υποψήφιος χωρίς κομματική υποστήριξη.

Ο Ρουχανί επανεξελέγη για μια δεύτερη θητεία. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα που ανακοινώθηκαν από το υπουργείο Εσωτερικών, ο Ρουχανί έλαβε 23,5 επί συνόλου 41 εκατομμυρίων ψήφων. Ο πιο κοντινός του αντίπαλος, ο κληρικός Εμπραχίμ Ραΐσι, έλαβε  15,7 εκατομμύρια ψήφους. Ο Ρουχανί ορκίστηκε για δεύτερη φορά στις 5 Αυγούστου 2017 ενώπιον του Κοινοβουλίου του Ιράν ως Πρόεδρος της χώρας.

Εκλογική διαδικασία
-------------------

Ο Πρόεδρος του Ιράν εκλέγεται από τον λαό. Αν κανείς από τους υποψηφίους δεν λάβει ποσοστό άνω του 50% θα διεξάγονταν επαναληπτικές εκλογές στις 26 Μαΐου.

Αποτελέσματα
------------

Σύμφωνα με τα τελικά αποτελέσματα, συνολικά 41.366.085 άτομα προσήλθαν στις κάλπες από τους 56.410.234 εγγεγραμμένους εκλογείς. Η προσέλευση ήταν 73,33%. Το υπουργείο Εσωτερικών ανακοίνωσε αποτελέσματα σταδιακά μετά τα μεσάνυχτα (τοπική ώρα), έπειτα από το κλείσιμο των καλπών. Τα τελικά αποτελέσματα ανακοινώθηκαν στις 8 Ιουνίου 2017.

| Αποτελέσματα ιρανικών προεδρικών εκλογών του 2017 |
| --- |
| Υποψήφιος | Κόμμα | Ψήφοι | % |
|  | Χασάν Ρουχανί | Κόμμα Μετριοπάθειας και Ανάπτυξης | 23.636.652 | 57,14 |
|  | Εμπραχίμ Ραΐσι | Ένωση Μαχητικού Κλήρου | 15.835.794 | 38,28 |
|  | Μοσταφά Μιρ-Σαλίμ | Κόμμα Ισλαμικού Συνασπισμού | 478.267 | 1,16 |
|  | Μοσταφά Χασεμιταμπά | Κόμμα Αρχών της Οικοδόμησης | 214.441 | 0,52 |
|
| Άκυρα/λευκά ψηφοδέλτια | 1.200.931 | 2,90 |
| **Σύνολο-έγκυρα ψηφοδέλτια** | **41.366.085** | **100** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/προσέλευση | 56.410.234 | 73,33 |
| Πηγή: υπουργείο Εσωτερικών |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Hassan Rouhani wins Iran's presidential election». Al Jazeera. 20-5-2017.. Ανακτήθηκε στις 21-5-2017.
2. ↑  Ευτυχία Μιλέτση, Προεδρικές εκλογές στο Ιράν: τα πρόσωπα και το διακύβευμα της επόμενης ημέρας, cnn.gr, 19-5-2017.
3. ↑  «Final results of presidential election by province and county» (στα περσικά). υπουργείο Εσωτερικών. 8-6-2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2017-10-10.. Ανακτήθηκε στις 8-6-2017.
Η **στικτή νεροχελώνα**, *Emys orbicularis* (Linnaeus, 1758), είναι ένας είδος χελώνας γλυκού νερού. Απαντάται στη Νότια και Κεντρική Ευρώπη, τη Δυτική Ασία και τη Βόρεια Αφρική. Η γεωγραφική κατανομή του είδους στην Ελλάδα περιλαμβάνει τον ηπειρωτικό κορμό, την Πελοπόννησο, την Εύβοια, ορισμένα νησιά του Ιονίου, τη Σαμοθράκη, τη Λήμνο, τη Λέσβο και πιθανότατα τη Θάσο.

Περιγραφή
---------

Το μήκος χελύου (καβουκιού) δεν ξεπερνά τα 25 εκ. συνήθως όμως φτάνει τα 20 εκ. Τα θηλυκά είναι μεγαλύτερα από τα αρσενικά.

Βιολογία
--------

Προτιμά στάσιμα ή ελαφρώς ρέοντα νερά με υδρόβια βλάστηση. Πρόκειται για δειλή και ντροπαλή χελώνα, που κρύβεται αμέσως στο νερό μόλις αισθανθεί κίνδυνο. Είναι αρκετά σπανιότερη από τη γραμμωτή νεροχελώνα (*Mauremys rivulata*) στην Ελλάδα. Τρέφεται κυρίως με ασπόνδυλα, αλλά και με ψάρια, αμφίβια, μικρά φίδια, πτώματα και φυτά. Τα θηλυκά γεννούν 3-18 αυγά σε τρύπες που σκάβουν σε μαλακό χώμα, τα οποία εκκολάπτονται μετά από 2-4 μήνες. Τα νεογνά έχουν μήκος χελύου 2-2,5 εκ. και φέρουν μία τρόπιδα κατά μήκος του. Τα αρσενικά ωριμάζουν σεξουαλικά κατά το 6ο με 13ο έτος της ηλικίας τους, ενώ τα θηλυκά πολύ αργότερα, κατά το 18ο με 20ό έτος τους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Emys orbicularis (European Pond Turtle)». *www.iucnredlist.org*. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2018.
2. 1 2 3 4 5  «herpetofauna.gr - Ελληνική Ερπετοπανίδα». *www.herpetofauna.gr* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2018.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85042956
* GND: 4556267-2
* NKC: ph886994

 |

 |
Η **σύμβαση για την κατάργηση της καταναγκαστικής εργασίας** του 1957 είναι μία από τις οκτώ θεμελιώδεις συμβάσεις της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, η οποία ακύρωσε ορισμένες μορφές καταναγκαστικής εργασίας που εξακολουθούσαν να επιτρέπονται μετά την υπογραφή της σύμβασης για την καταναγκαστική εργασία του 1930, όπως η τιμωρία για συμμετοχή σε απεργίες και η τιμωρία για την υιοθέτηση ορισμένων πολιτικών απόψεων.

Προκειμένου να εφαρμοστεί η σύμβαση για την καταναγκαστική εργασία του 1930 και η σύμβαση για την κατάργηση της καταναγκαστικής εργασίας του 1957, δημιουργήθηκε το Ειδικό Πρόγραμμα Δράσης για την Καταπολέμηση της Καταναγκαστικής Εργασίας.

Επικυρώσεις
-----------

Μέχρι το 2016, η σύμβαση είχε υπογραφεί και επικυρωθεί από 175 από τα 187 κράτη-μέλη της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας. Τα 12 κράτη-μέλη της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας που δεν έχουν επικυρώσει την σύμβαση είναι τα εξής:

* Ανατολικό Τιμόρ
* Ιαπωνία
* Κίνα
* Λάος
* Μιανμάρ
* Μπρούνεϊ
* Νησιά Μάρσαλ
* Νότια Κορέα
* Παλάου
* Τόνγκα
* Τουβαλού

Δύο από τις χώρες που επικύρωσαν την σύμβαση - η Μαλαισία και η Σιγκαπούρη - στην συνέχεια την κατήγγειλαν. Επιπροσθέτως, επτά μέλη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών δεν αποτελούν κράτη-μέλη της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας και εξαιτίας αυτού δεν είναι σε θέση να επικυρώσουν τη σύμβαση πριν την ένταξή τους στον οργανισμό (Ανδόρρα, Βόρεια Κορέα, Λίχτενσταϊν, Μικρονησία, Μονακό, Μπουτάν και Ναουρού).

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Ratifications of C105 – Abolition of Forced Labour Convention, 1957 (No. 105)». International Labour Organization. 26 Απριλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2016.
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑  «Members who have not ratified». *International Labour Organization*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

wikisource Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα: Convention concerning the Abolition of Forced Labour.
* Επίσημος ιστότοπος
* Text of the Convention at the ILO site.
* The ILO Special Action Programme to Combat Forced Labour (SAP-FL)
Το **Ιρανικό υψίπεδο**, είναι γεωλογικός σχηματισμός στη Δυτική και Κεντρική Ασία. Αποτελεί τμήμα της Ευρασιατικής πλάκας και είναι σφηνωμένο ανάμεσα στην Αραβική και την Ινδική, ευρισκόμενο ανάμεσα στα όρη Ζάγκρος στα δυτικά, την Κασπία και το Κόπετ Νταγ στα βόρεια, τον πορθμό του Ορμούζ και τον Περσικό Κόλπο στα νότια και τον Ινδό ποταμό στα ανατολικά στο Πακιστάν.

Ως ιστορική περιοχή, περιλαμβάνει την Παρθία, τη Μηδία, την Περσίδα, τα κύρια εδάφη του Ιράν, καθώς και μέρος των εδαφών που έχασε πρόσφατα. Τα όρη Ζάγκρος σχηματίζουν το δυτικό όριο του υψιπέδου, και οι ανατολικές τους πλαγιές μπορούν να συμπεριληφθούν στον όρο. Η Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα αποκλείει ρητά την πεδιάδα του Χουζεστάν  και χαρακτηρίζει το Ελάμ ως «την περιοχή από την πεδιάδα της Mεσοποταμίας έως το ιρανικό υψίπεδο».

Από την Κασπία στα βορειοδυτικά έως το Βαλουχιστάν στα νοτιοανατολικά, το ιρανικό υψίπεδο έχει μήκος κοντά στα 2.000 χλμ. Περιλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος του Ιράν, του Αφγανιστάν και του Πακιστάν στα δυτικά του Ινδού ποταμού, σε μία έκταση που χοντρικά ορίζεται από το τετράπλευρο που σχηματίζουν οι πόλεις Ταμπρίζ, Σιράζ, Πεσαβάρ και Κέττα, περιλαμβάνοντας περίπου 3,7 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα. Παρά το γεγονός ότι αποκαλείται «υψίπεδο», δεν είναι επίπεδο και περιέχει πολλές οροσειρές, με ψηλότερη κορυφή το Νταμαβάντ στο Αλμπόρζ στα 5.610 μ. ενώ στη λεκάνη του Λουτ ανατολικά του Κερμάν στο κεντρικό Ιράν το υψόμετρο είναι κάτω από τα 300 μ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Robert H. Dyson. *The archaeological evidence of the second millennium B.C. on the Persian plateau*. ISBN 0-521-07098-8.
2. ↑  James Bell (1832). *A System of Geography, Popular and Scientific*. Archibald Fullarton. σελίδες 7,284,287,288.
3. ↑  Old Iranian Online Αρχειοθετήθηκε 2018-09-24 στο Wayback Machine. *University of Texas College of Liberal Arts* (ανακτήθηκε 10 Φεβρουαρίου 2007)
4. ↑  s.v. "ancient Iran"
5. ↑  s.v.
Ο **Κάρλις Καουφμάνις** (21 Φεβρουαρίου 1910, Ρίγα, Λετονία – 21 Ιουνίου 2003, Κλίαργουοτερ, Φλόριντα ) ήταν Λετονο-Αμερικανός αστρονόμος.  Διακρίνεται για τη θεωρία του, στην οποία έδωσε μια δημόσια διάλεξη περισσότερες από χίλιες φορές, ότι το αστέρι της Βηθλεέμ ήταν μια σύνοδος των πλανητών Δία και Κρόνου, που έλαβε χώρα το 7 π. Χ.. Ήταν επίσης συγγραφέας πολλών εγχειριδίων για την αστρονομία, τα μαθηματικά και την κοσμολογία.

Κατείχε θέσεις στο Πανεπιστήμιο της Λετονίας (1936–40), στο Γαλλικό Λύκειο (1940–44) και στο Γυμνάσιο Εσλίνγκεν στη Γερμανία (1945–48). Μετακόμισε στο Κολέγιο Γκουστάβους Αντόλφους στο Σαιντ Πήτερ της Μινεσότα ως αναπληρωτής καθηγητής το 1949. Έγινε επισκέπτης λέκτορας στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα το 1961 και έγινε αναπληρωτής καθηγητής το 1963. Κατείχε τη βαθμίδα του τακτικού καθηγητή από το 1970 μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1978.

Κατά καιρούς η Σχολή Φυσικής και Αστρονομίας του Πανεπιστημίου της Μινεσότα πραγματοποιεί τη Δημόσια Διάλεξη Κάρλις Καουφμάνις. Μεταξύ των ομιλητών ήταν ο Κλάιντ Τόμπω, που ανακάλυψε τον νάνο πλανήτη Πλούτωνα, η Κάρολιν Πόρκο, γνωστή για την εργασία απεικόνισης των αποστολών Βόγιατζερ, και ο Μάικλ E. Μπράουν, που ανακάλυψε αρκετούς νάνους πλανήτες στη ζώνη Κάιπερ.

Χορηγός του Πανεπιστημίου της Λετονίας
--------------------------------------

Ο Κάρλις Καουφμάνις είναι ασημένιος χορηγός του Ιδρύματος του Πανεπιστημίου της Λετονίας. Το 2003, 100.000 δολάρια ΗΠΑ κληροδοτήθηκαν στο Πανεπιστήμιο της Λετονίας για την προώθηση της ανάπτυξης της αστρονομίας στη Λετονία. Η διαθήκη χρησιμοποιήθηκε ως απαραβίαστο κεφάλαιο από το οποίο καταβάλλονται υποτροφίες σε ταλαντούχους φοιτητές αστρονομίας.

Σημειώσεις και παραπομπές
-------------------------

1. ↑  
«Astronomer Karlis Kaufmanis, 'Star of Bethlehem' Lecturer, Dies at 93». University of Minnesota. 7 Ιουλίου 2003. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2012.
2. ↑  «Kārlis Kaufmanis». *www.fonds.lv*. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουνίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ένα άρθρο του Καουφμάνις για το Άστρο της Βηθλεέμ, που αναδημοσιεύτηκε στο ενημερωτικό δελτίο του Τμήματος Αστρονομίας του Πανεπιστημίου της Μινεσότα λίγο μετά τον θάνατο του Καουφμάνις, ξεκινώντας από τη σελίδα 2
* Το Άστρο της Βηθλεέμ του Κάρλις Καουφμάνις Αρχειοθετήθηκε 2020-12-06 στο Wayback Machine.


|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Βιογραφίες | Πύλη Βιογραφίες |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 305130523
* ISNI: 0000 0004 1726 8265

 |

 |
Οι **Κίλικες** ήταν λαός της Μικράς Ασίας, που από το όνομα του γενάρχη τους Κίλικα, τον γιο του Αγήνορα, αδελφό του Κάδμου και του Φοίνικα, πήραν το όνομά τους καθώς και η χώρα τους η Κιλικία (σύμφωνα με τοπική παράδοση που σημειώνει ο Ηρόδοτος Ζ-91).

Πρώτος που κάνει αναφορά γι΄ αυτό το λαό είναι ο Όμηρος στην Ιλιάδα Ζ΄397-415, όπου και αναφέρεται ως Βασιλιάς των Κιλίκων ("*Κιλίκεσσ΄ άνδρεσσιν ανάσσων*"), ο "*μεγαλήτωρ*" Ηετίων, πατέρας της Ανδρομάχης, συζύγου του Έκτορα. Ο Στράβων αναφέρει ότι βασίλευαν δύο δυναστείες αυτή του Ηετίωνα και του Μύνητα, τους οποίους, κατά τον Τρωικό πόλεμο, φόνευσε ο Αχιλλέας.

Οι Κίλικες αποτελούσαν ένα κράμα γηγενών Πελασγικών φυλών της Μικράς Ασίας και Μυκηναίων - Αχαιών από τον Ελλαδικό χώρο. Σημαντικώτερες πηγές για την καταγωγή τους είναι ο Όμηρος στην Ιλιάδα, αλλά και ο περιηγητής Στράβων στα Γεωγραφικά τους. Εκ των αρχαίων κειμένων συμπεραίνεται ότι τα ονόματα των Κιλίκων ήσαν πανάρχαια Πελασγικά, αλλά και νεώτερα Μυκηναϊκά - Αχαϊκά. Οι Κίλικες υπήρξαν λαός πολεμικός και γι αυτό πολλές φορές έμειναν ανεξάρτητοι, έστω και αν η χώρα τους είχε καταληφθεί (βλ. σχετικά: Κιλικία). Εκτός των Ελληνικών αρχαίων κειμένων και η Παλαιά Διαθήκη αναφέρεται στην περιοχή της Κιλικίας, συγκεκριμένα σύμφωνα με το βιβλίο Α΄ Βασιλειών (10:28,29) ο Σολομώντας εφοδιαζόταν άλογα από τους Κίλικες, τα οποία στη συνέχεια εμπορευόταν σε περιοχές των Χετταίων και Αραμαίων.

Αναφορές
--------

1. ↑  Ἦ ῥα γυνὴ ταμίη, ὃ δ' ἀπέσσυτο δώματος Ἕκτωρ τὴν αὐτὴν ὁδὸν αὖτις ἐϋκτιμένας κατ' ἀγυιάς. εὖτε πύλας ἵκανε διερχόμενος μέγα ἄστυ Σκαιάς, τῇ ἄρ' ἔμελλε διεξίμεναι πεδίον δέ, ἔνθ' ἄλοχος πολύδωρος ἐναντίη ἦλθε θέουσα Ἀνδρομάχη θυγάτηρ μεγαλήτορος Ἠετίωνος Ἠετίων ὃς ἔναιεν ὑπὸ Πλάκῳ ὑληέσσῃ Θήβῃ Ὑποπλακίῃ Κιλίκεσσ' ἄνδρεσσιν ἀνάσσων· τοῦ περ δὴ θυγάτηρ ἔχεθ' Ἕκτορι χαλκοκορυστῇ.Ομήρου Ιλιάδα Ζ 397-415
2. ↑  μετὰ δὲ τοὺς Λέλεγας τὴν ἑξῆς παραλίαν ᾤκουν Κίλικες καθ’ Ὅμηρον, ἣν νῦν ἔχουσιν Ἀδραμυττηνοί τε καὶ Ἀταρνεῖται καὶ Πιταναῖοι μέχρι τῆς ἐκβολῆς τοῦ Καΐκου. διῄρηντο δ’ εἰς δύο δυναστείας οἱ Κίλικες, καθάπερ εἴπομεν, τήν τε ὑπὸ τῷ Ἠετίωνι καὶ τὴν ὑπὸ Μύνητι. Perseus, Στράβωνος Γεωγραφικά[*νεκρός σύνδεσμος*]

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.10ος, σελ.709.
* David and Patt Alexander "Το εκπληκτικό Εγχειρίδιο της Βίβλου" , Εκδόσεις Πέργαμος, Αθήνα 1993, σελ.661.
Η **Γκαϊτελγκρίμα του Σαλέρνο** (άκμασε 1091), ήταν κόρη του πρίγκιπα του Σαλέρνο και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Κάπουα. Ήταν επίτροπος της Κάπουα το 1091 κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητας των γιων της Ριχάρδου, Ροβέρτου και Ιορδάνη.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Γουαϊμάρος Δ΄ πρίγκιπα του Σαλέρνo και της Γκέμα, μάλλον κόρης του Λαϊδούλφου κόμη της Κάπουα. Ήταν η άμεση αδελφή του Γισούλφου Β΄ πρίγκιπα του Σαλέρνo και της Σιγκελγκάιτας.

Πρώτα παντρεύτηκε τον Ριχάρδο Αβέρσα και μετά το τέλος του αναγκάστηκε να παντρευτεί τον γιο του Ιορδάνη Α΄ της Κάπουα, ο οποίος σύμφωνα με τον πάπα Γρηγόριος Ζ΄ έσυρε την απρόθυμη γυναίκα να παντρευτεί. 

Αφού έμεινε χήρα από τον Ιορδάνη το 1091, ανέλαβε την αντιβασιλεία των γιων της Ριχάρδου Β΄, Ροβέρτου Α΄ και Ιορδάνη Β΄. Ωστόσο αργότερα την ίδια χρονιά εκδιώχθηκε από την Κάπουα από τους πολίτες -οι οποίοι εξέλεξαν τον Λάντο Δ΄ ως πρίγκιπά τους- και πήρε μαζί της τους γιους της στην Αβέρσα .

Στο Σάρνο, έδωσε καταφύγιο τον αδελφό της Γισούλφος στις τελευταίες του ημέρες και εκεί τάφηκε αυτός. Η Γκαϊτελγκρίμα έκανε τρίτο γάμο με τον Άλφρεντ κόμη του Σάρνο και με το τέλος του Σάρνο αποσύρθηκε.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Alessandra Daga: *GAITELGRIMA*. In: *Dizionario Biografico degli Italiani.* Band 51. Benevent 1998, available online via trecanni.it.
To **Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης Λέσβου** θα είναι ένα κέντρο πρώτης υποδοχής ξένων υπηκόων, το οποίο αναμένεται να κατασκευαστεί στη θέση Βάστρια του Δήμου Μυτιλήνης, και να έχει χωρητικότητα 2.500 ατόμων. Προς το παρόν το ΚΥΤ αυτό βρίσκεται στη φάση διαγωνισμού και εκτιμάται ότι δεν θα έχει ολοκληρωθεί πριν από το β΄ τρίμηνο του 2022. Το συνολικό εκτιμώμενο κόστος κατασκευής του υπολογίζεται στα 97 εκ. ευρώ, το οποίο θα καλυφθεί από ευρωπαϊκά κονδύλια. Μέχρι να κατασκευαστεί, οι πρόσφυγες και οι μετανάστες θα φιλοξενούνται σε διαμερίσματα του προγράμματος ΕΣΤΙΑ και στην προσωρινή δομή Καρά Τεπέ, στο Μαυροβούνι του Δήμου Μυτιλήνης.

Οι κάτοικοι και ο δήμαρχος Μυτιλήνης αρχικά αντιτίθεντο στην κατασκευή του, εντούτοις μετά την καταστροφή του ΚΥΤ Μόριας, δημιουργήθηκε το ΚΥΤ του Καρά Τεπέ, το οποίο οι κάτοικοι ήθελαν να κλείσει το συντομότερο δυνατό όπως κι έγινε. Κι αυτό διότι βρισκόταν σε σημείο αναπτυσσόμενης περιοχής με πολλές αλυσίδες καταστημάτων. Για την κατασκευή του νέου ΚΥΤ ο Δήμος Μυτιλήνης έλαβε 5 εκ. ευρώ, ενώ ζητούσε επιπλέον αποζημίωση των επιχειρήσεων, αναστολή για 12 μήνες φορολογικών υποχρεώσεων για κατοίκους και επιχειρήσεις της Λέσβου, ρύθμιση δανείων, ενίσχυση αγροτών και κτηνοτρόφων και άλλα. Ο χώρος του νέου κέντρου βρέθηκε σε περιοχή εκτός του αστικού ιστού, στα όρια του Δήμου Μυτιλήνης. Όπως ανέφερε ο δήμαρχος Μυτιλήνης, ''η ύπαρξη του κέντρου είναι αναγκαία για το νησί καθώς όσο και αν έχουν μειωθεί οι αφίξεις δε θα σταματήσουν πλήρως. Οπότε θα πρέπει να υπάρχει ένα κέντρο υποδοχής οργανωμένο, ασφαλές (τόσο για τους εντός όσο και για τους εκτός), να λειτουργεί με σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια και όλες οι υπηρεσίες του να λειτουργούν με ταχύτητα".

Συνολικές αφίξεις
-----------------

Το πρώτο τετράμηνο του 2021 έχουν φθάσει στην Ελλάδα 2.499 αιτούντες άσυλο, ενώ επισήμως έφυγαν από τη χώρα 4.027 άτομα. Τα προηγούμενα έτη, οι αφίξεις ήταν κατά πολύ υψηλότερες. Το 2020 εισήλθαν στην Ελλάδα 14.848 άτομα και το 2019 οι αφίξεις ήταν 72.422. Η Τουρκία αναμένεται να δεχτεί στο έδαφός της 1.450 ανθρώπους για τους οποίους οι αιτήσεις τους έχουν τελεσιδικήσει και δε δικαιούνται άσυλο και θα πρέπει να επιστρέψουν πίσω με βάση τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Προσφυγικό : Στη θέση Βάστρια στη βορειοανατολική Λέσβο θα δημιουργηθεί Κλειστή Ελεγχόμενη Δομή». *tanea.gr*. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2021.
2. 1 2 3  Παζιάνου, Ανθή. «Στην τελική ευθεία για τη δημιουργία νέου ΚΥΤ στη Λέσβο | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ». *www.kathimerini.gr*. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2021.
3. 1 2  Γεωργιοπούλου, Τάνια. «Οι μεταναστευτικές ροές μειώθηκαν δραστικά | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ». *www.kathimerini.gr*. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2021.
4. ↑  Newsroom. «Μυτιλήνη: Έκλεισε το ΚΥΤ του Καρά Τεπέ | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ». *www.kathimerini.gr*. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2021.