recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **έμβλημα της Καρελο-Φινλανδικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας** εγκρίθηκε στις 10 Φεβρουαρίου του 1941 από την κυβέρνηση της Καρελο-Φινλανδικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας και χρησιμοποιήθηκε μέχρι την απορρόφηση της από την Ρωσική Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία το 1956.

Το έμβλημα βασίζεται στο κρατικό έμβλημα της Σοβιετικής Ένωσης. Δείχνει σύμβολα της γεωργίας (κλαδιά πεύκου και σίκαλη) και το τοπικό έδαφος (μια γρήγορη ροή του ποταμού από τους λόφους). Ο ήλιος που ανατέλλει αντιπροσωπεύει το μέλλον του Καρελο-Φινλανδικού λαού, ενώ το κόκκινο αστέρι και το σφυροδρέπανο αντιπροσωπεύουν την νίκη του Κομμουνισμού και την "παγκόσμια σοσιαλιστική κοινότητα των κρατών".

Το σύνθημα στο πανό φέρει το Κρατικό σύνθημα της Σοβιετικής Ένωσης ("Προλετάριοι όλου του κόσμου, ενωθείτε!") στην ρωσική και την φινλανδική γλώσσα. Στη φινλανδική γλώσσα, η αντίστοιχη φράση είναι η "**Kaikkien maiden proletaarit, liittykää yhteen!**".

Το όνομα της Καρελο-Φινλανδικής ΣΣΔ εμφανίζεται στα Ρωσικά και τα Φινλανδικά. 

Από το 1956 έως το 1991, η Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Καρελίας χρησιμοποίησε μια παραλλαγή του Εμβλήματος της Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Encyclopedia Arctica 15-volume unpublished reference work (1947-51)* (10η έκδοση). Κολλέγιο Ντάρτμουθ Library. σελ. 1. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2015.
2. ↑  «Finland and American intelligence Secret history». *www.economist.com*. The Economist. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2015.
3. ↑  Sensen, Mark. «Finno-Karelia in the Soviet Union (1940-1956)». *www.crwflags.com*. Flags of the World. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2015.

Δείτε επίσης
------------

* Εθνόσημο της Δημοκρατίας της Καρελίας
**Κυνδαλισμός** ονομαζόταν παιχνίδι που αναφέρεται κατά τον 2ο αιώνα μ.Χ. από τον Ιούλιο Πολυδεύκη, στο έργο του Ονομαστικόν (ix 120).

Η περιγραφή του παιχνιδιού από τον Πολυδεύκη έχει ως εξής: 

*Ο δε κυνδαλισμός δια πατταλίων εστί παιδιά. κύνδαλα γαρ τους παττάλους ωνόμαζον, ην δ'έργον ου μόνο αυτώ τινί παταπήξαι πάτταλον κατά της διύγρου , αλλά και τον καταπαγέντα εκκρούσαι πλήξαντα κατά την κεφαλήν ετέρω παττάλω, όθεν και η παροιμία*  

*ήλω τον ήλον, παττάλω τον πάτταλον*  

*ένιοι και των Δωριέων ποιητών τον ώδε παίζοντα κυνδαλοπαίκτην εκάλεσαν.*

μετάφραση  
 
Ο δε κυνδαλισμός είναι παιχνίδι με πασσάλους. Γιατί κύνδαλα ονόμαζαν τους πασσάλους. Ο σκοπός του παιχνιδιού είναι όχι μόνο να μπήξει κανείς τον πάσσαλο σε υγρή γη, αλλά και τον ήδη μπηγμένο να τον χτυπήσει στην κεφαλή του με άλλον πάσσαλο, από όπου βγαίνει και η παροιμία:  
 
με καρφί το καρφί και με πάσσαλο τον πάσσαλον  

ορισμένοι δε από τους Δωριείς ποιητές καλούσαν αυτόν που έπαιζε με αυτό το παιχνίδι κυνδαλοπαίκτη.

Η παροιμία που αναφέρει ο Πολυδεύκης επέζησε σε πολλές Ευρωπαϊκές γλώσσες, όπως Clavum clavo pellere (λατινικά) όπως ανέφερε ο Έρασμος.

Ο κυνδαλισμός αναφέρεται και τον 5ο αιώνα από τον Ησύχιο τον Αλεξανδρέα:

*κυνδάλη παιδιά τις. καὶ οἱ μὲν ὑπομνηματισταὶ κυνδάλας τὰς σκυτάλας ἀπέδοσαν, οἱ δὲ τὰ γεωμετρούμενα σχήματα, κακῶς. Κυνδάλους γὰρ ἔλεγον τοὺς πασσάλους καὶ κυνδαλοπαίστην τὸν πασσαλιστήν*

μετάφραση  
 
Η κυνδάλη είναι ένα παιχνίδι. Κάποιοι υπομνηματιστές απέδωσαν τις σκυτάλες ως κυνδάλες, άλλοι δε τα γεωμετρούμενα σχήματα, κακώς. Κυνδάλους έλεγαν τους πασσάλους και κυνδαλοπαίστην τον πασσαλιστή 

Από κάποιους, ο κόνδακας συσχετίζεται με τον κυνδαλισμό.

Αναφορές
--------

1. ↑  Iulii Pollucis Onomasticon, ex recensione Immanuelis Bekkeri, Julius Pollux, Βερολίνο, Frederici Nicolai, 1846, σελ. 390
2. ↑  Das Pfahlspiel (κυνδαλισμός), Erziehung und Unterricht in klassischen Alterthum, σελ. 54, 1864, Stahel, Würzburg
3. ↑  The adages of Erasmus, Desiderius Erasmus, William Watson Barker, University of Toronto Press, 2001, σελ. 47
4. ↑  Ησύχιος ο Αλεξανδρεύς
5. ↑  Lexicon graeco-prosodiacum, Thomas Morell, Typis R. Watts, 1824, σελ. 478
6. ↑  Ν. Χουρμουζιάδης, mikrosapoplous, ανακτήθηκε στις 31/3/2012
Ο **Άγγελος Γκίνης** (1859-1928) ήταν Έλληνας πολιτικός μηχανικός, καθηγητής της γεφυροποιίας, των λιμενικών και των υδραυλικών έργων στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, και Ακαδημαϊκός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Α. Γκίνης γεννήθηκε στις Σπέτσες. Σπούδασε στο Πολυτεχνείο της Δρέσδης και από το 1912 κατείχε διευθυντική θέση στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (διευθυντής της Σχολής Πολιτικών Μηχανικών, το αντίστοιχο του σημερινού πρύτανη), από την οποία συνέβαλε στην πρόοδο και στην ανάπτυξή του. Οι προσπάθειές του είχαν ως αποτέλεσµα τη δηµοσίευση του τόµου 388/1914, µε το πρώτο άρθρο του οποίου το Πολυτεχνείο ονοµάστηκε «Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο», µε ίδρυση νέων σχολών, αναδιοργάνωση των µαθηµάτων και την έκδοση κανονισµού λειτουργίας. Ο Γκίνης συνέταξε πολλές μελέτες δημόσιων έργων και τις μελέτες όλων σχεδόν των λιμένων της Ελλάδας. Συνέγραψε πανεπιστημιακά συγγράμματα, όπως *Οδοποιία*, *Γραφική στατική*, *Λιμενικά έργα* και άλλα. Απεβίωσε στην Αθήνα σε ηλικία 69 ετών.

Ο Άγγελος Γκίνης ήταν ένας από τους 39 πρώτους στην ιστορία Έλληνες Ακαδημαϊκούς, τακτικά μέλη της Ακαδημίας Αθηνών, που δεν εκλέχθηκαν αλλά διορίσθηκαν με τη συντακτική πράξη ιδρύσεως της Ακαδημίας, το 1926. Πέθανε το 1928 στην Αθήνα.

Το «Κτίριο Γκίνη» του κεντρικού συγκροτήματος του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, επί της οδού Στουρνάρη, που κατασκευάσθηκε μεταξύ των ετών 1930 και 1935, ονομάσθηκε έτσι στη μνήμη του.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος τακτικών μελών Ακαδημίας Αθηνών

Πηγές
-----

* Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* (Χάρη Πάτση), τόμος 9, σελ. 778

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το σχετικό λήμμα στο *Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό* της Εκδοτικής Αθηνών
* Ολόκληρο το βιβλίο του *Στατική των οικοδομικών και τεχνικών έργων*[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Άγγελος Γκίνης στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **AA**: 23613

 |

 |
Ο κρατήρας (2011)
Ο **Κρατήρας Νταρβάζα** επίσης γνωστός ως **Πύλες της Κολάσεως**, είναι κοίτασμα φυσικού αερίου που κατέρρευσε μέσα σε ένα σπήλαιο κοντά στη Νταρβάζα του Τουρκμενιστάν.

Δεν έχουν ανακαλυφθεί ακριβή αρχεία για το πώς αναφλέγεται ο κρατήρας και ορισμένα γεγονότα αμφισβητούνται. Μία από τις πιο δημοφιλείς θεωρίες είναι ότι οι Σοβιετικοί γεωλόγοι το έκαψαν σκόπιμα το 1971 για να αποτρέψουν την εξάπλωση του αερίου μεθανίου και θεωρείται ότι έκτοτε καίγεται συνεχώς.. Ο κρατήρας αερίου έχει έκταση 5.350 m2, η διάμετρός του είναι 69 μέτρα 30.

Ο κρατήρας έχει γίνει δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο. Η γύρω περιοχή είναι επίσης δημοφιλής για κάμπινγκ στην έρημο.

Τον Ιανουάριο του 2022, μια επιτροπή ανέλαβε να βρει μια λύση για την κατάσβεση του φλεγόμενου κρατήρα αερίου. Η επιτροπή ελπίζει είτε να σβήσει εντελώς τον κρατήρα αερίου είτε να βρει έναν τρόπο ώστε ο κρατήρας να εξακολουθεί να καίγεται χωρίς να περιλαμβάνει αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bland, Stephen (8 Απριλίου 2014). «Turkmenistan Has Its Very Own 'Gate to Hell'». *Vice.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2017.
2. ↑  «How the Soviets accidentally discovered the 'Gates of Hell'». *BBC*. 23 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2020.
3. ↑  Nunez, Christina (14 Ιουλίου 2014). «Q&A: The First-Ever Expedition to Turkmenistan's 'Door to Hell'». *National Geographic*. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2017.
4. ↑  «Turkmenistan hopes 'Door to Hell' will boost tourism». *CTV News*. Agence France-Presse (Relaxnews). 2014-06-22.. Ανακτήθηκε στις 2017-01-28.
5. ↑  Turkmenistan plans to close its 'Gateway to Hell'

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Derweze gas fire στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 3972154260694824480005

 |

 |
Οι **18ες κρατιδιακές εκλογές του Βερολίνου** πραγματοποιήθηκαν στις 18 Σεπτεμβρίου του 2016 και εξελέγησαν 149 βουλευτές για τη Βουλή των Αντιπροσώπων (Abgeordnetenhaus) του Βερολίνου.

Το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας (CDU) της Γερμανίδας καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ κατέγραψε στην πρωτεύουσα τα χαμηλότερα ποσοστά του έπειτα από την ενοποίηση, πτώση που αποδόθηκε στην ανησυχία για τη μεταναστευτική πολιτική της Μέρκελ.

Αποτελέσματα
------------

**Abgeordnetenhaus***, 18 Σεπτεμβρίου 2016*

ε • σ | Κόμματα | Ψήφοι | % | +/- | Έδρες | +/- |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας | 352.369 | 21,6% | −6,7% | 38 | 10 |
|  | Χριστιανοδημοκρατική Ένωση | 288.002 | 17,6% | -5,8% | 31 | -8 |
|  | Η Αριστερά | 255.740 | 15,6% | 4,0% | 27 | 7 |
|  | Συμμαχία '90/Οι Πράσινοι | 248.243 | 15,2% | -2,4% | 27 | -3 |
|  | Εναλλακτική για τη Γερμανία | 231.325 | 14,2% | 14,2% | 25 | 25 |
|  | Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα | 109.431 | 6,7% | 4,9% | 12 | 12 |
|  | DIE PARTEI | 31.908 | 2% | 1,1 | - | - |
|  | Κόμμα Προστασίας των Ζώων | 30.565 | 1,9% | 0,4 | - | - |
|  | Κόμμα των Πειρατών της Γερμανίας | 28.321 | 1,7% | - 7,2 |  | -15 |
|  | Graue Panther Allianz Graue Panther Deutschland | 18.135 | 1,1% | 1,1% |  |  |
|  | Λοιπά κόμματα | 40.717 | 2,4% | - | - | - |
| Σύνολο / συμμετοχή |  | 100% / 66,9% | 160 |  |
| Έγκυρα: 1.634.756 / Άκυρα: 25.690 / Σύνολο 1.662.598/ Εκλογικό σώμα: 2.485.363 |
| Πηγή |

Επακόλουθα
----------

Κατερχόμενος στις εκλογές, ο δήμαρχος Μίχαελ Μίλερ ηγήθηκε ενός μεγάλου συνασπισμού μεταξύ του SPD και του CDU. Η νέα κυβέρνηση αποτελείται τον κόκκινο-κόκκινο-πράσινο αριστερό συνασπισμό: σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα/Αριστερό Κόμμα/Πράσινο Κόμμα. Η νέα κυβέρνηση συνασπισμού ορκίστηκε στις 16 Νοεμβρίου 2016.

Το κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) δεν προσκλήθηκε να συμμετάσχει στην κυβέρνηση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Nέα ήττα της Μέρκελ δείχνουν τα exit polls για τις εκλογές στο Βερολίνο, CNN, 18-9-2016.
2. ↑  «Berlin elections: The end of the grand coalition». *www.dw.com*. 25 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2016.
Ως **κούνουκουχαους** (ολλανδικά: *kunukuhuis*, παπιαμέντο:  *kas di kunuku*, μτφ. «Οικία της Καλλιέργειας» ή «Οικία του Κούνουκου») ορίζονταν οι πρώην οικίες των σκλάβων στις Υπήνεμες Νήσους του Κουρασάο, της Αρούμπας και της Μποναίρ, στα ανοιχτά των ακτών της Βενεζουέλας.

Ο όρος «κούνουκου» (παπιαμέντο: *kunuku*) αποδίδεται ως «φυτεία», καθώς και ως «αγροτικός». Έπειτα από την κατάκτηση των νησιών από τους Ολλανδούς, κατασκευάστηκαν για λογαριασμό της Ολλανδικής Εταιρείας Δυτικών Ινδιών εντός μεγάλης κλίμακας φυτειών, με απώτερο σκοπό τις εμπορικές συναλλαγές με την Ευρώπη. Για την εργασία εντός των συγκεκριμένων φυτειών, μεταφέρονταν Αφρικανοί σκλάβοι οι οποίοι και προχωρούσαν στην κατασκευή οικιών εντός των εκτάσεων των φυτειών, σύμφωνα με την αρχιτεκτονική παράδοση της περιοχής της Δυτικής Αφρικής. Για την κατασκευή των τοίχων, χρησιμοποιούνταν κοινά δομικά υλικά των νησιών, όπως κοραλλιογενείς λίθοι, άργιλος αναμεμειγμένος με κλαδιά και ξύλο, ενώ, για την σκεπή, καλάμια. Τα συγκεκριμένα δομικά υλικά αναφέρονται υπό αριθμό όρων στα παπιαμέντο, όπως *kas di yerba*, το οποίο αποδίδεται ως «αχυρένια καλύβα» ή «Αχυρένια Οικία», καθώς και *kas di torto*, το οποίο αποδίδεται ως «χωμάτινη καλύβα».

Δείτε επίσης
------------

* Αρχιτεκτονική
* Κτίριο

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ολλανδικά) *Nieuwe West-Indische Gids*. Nijhoff. 1 Ιανουαρίου 1980. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2015.
2. 1 2  (Αγγλικά) Kofi Agorsah, E.· Tucker Childs, G. (29 Δεκεμβρίου 2005). *Africa and the African Diaspora: Cultural Adaptation and Resistance*. AuthorHouse. ISBN 9781452040141. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2015.
3. ↑  (Ολλανδικά) Sluis, Miriam (1 Σεπτεμβρίου 2008). *Zoutrif*. KIT Publishers. ISBN 9789068324723. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2015.
4. ↑  (Αγγλικά) Groll, Coenraad Liebrecht Temminck· Alphen, W. van· Kat, H. C. A. der· Meerkerk, Hannedea van Nederveen· Wevers, L. B. (1 Ιανουαρίου 2002). *Dutch overseas: architectural survey : mutual heritage of four centuries in three continents*. Waanders. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2015.
Ο κρατήρας με αύξοντα αριθμό 131 στην συλλογή του αρχαιολογικού μουσείου Άνδρου.

Περιγραφή
---------

Πρόκειται για κρατήρα με προχοή, και αποσπασματικώς διατηρούμενος. Είναι διακοσμημένος στο χείλος με γραμμή. Ανάμεσά στις λαβές μια μετόπη με τρία πουλιά και μετόπες με γεωμετρικά κοσμήματα, χωρισμένες από ομάδες κάθετων και οριζόντιων γραμμών.

Προέλευση
---------

Είναι Ευβοϊκής κατασκευής και τοποθετείται χρονικά στην Υστερογεωμετρική περίοδο 750-690 π.Χ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αλέξανδρος Καμπίτογλου, Αρχαιολογικό Μουσείο Άνδρου, Αθήνα,1981, σελ.60
2. ↑  Αλέξανδρος Καμπίτογλου, Αρχαιολογικό Μουσείο Άνδρου, Αθήνα,1981,σελ.61

Πηγές
-----

* Αλέξανδρος Καμπίτογλου, Αρχαιολογικό Μουσείο Άνδρου, Αθήνα,1981
Ο **Κύριλλος Αλεξάνδροβιτς**, ρωσικά Кирилл Александрович (5 Δεκεμβρίου 1914 - 1992) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν πρίγκιπας της Ρωσίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο μόνος γιος του Αλεξάνδρου Νικολάγιεβιτς, γιου του Νικολάου Κωνστνατίνοβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Όλγας Ιωσήφοβνας Ρογκόβσκα(για). Ο Νικόλαος είχε κλέψει μερικά διαμάντια από τη μητέρα του και είχε πέσει στη δυσμένεια του πάππου του Νικολάου Α΄. Εξορίστηκε στην Τασκένδη της Κεντρικής Ασίας. Εκεί ο Νικόλαος έκτισε ένα ανάκτορο και ζούσε με πολυτέλεια. Νυμφεύτηκε μοργανατικά και ο γιος του Αλέξανδρος έλαβε τον τίτλο του *πρίγκιπα του Ισκαντέρ* από τον μεγάλο θείο του Αλέξανδρο Γ΄ αυτοκράτορα της Ρωσίας. Το *Ισκαντέρ* είναι η αραβική απόδοση του *Αλέξανδρος*. 

Ο Κύριλλος γεννήθηκε στη Τασκένδη και είχε μία μικρότερη αδελφή, τη Ναταλία. Ο κλάδος του ονομαζόταν και Ρομάνοφ, από τον όνομα της προηγούμενης δυναστείας, της οποίας ήταν απόγονος· ο Κύριλλος εκαλείτο Ρομανόφσκυ. Οι γονείς του, των οποίων ο γάμος έγινε το 1912, διαζεύχθηκαν το 1924 και τα δύο παιδιά ακολούθησαν τη μητέρα τους στη Μόσχα. Εκεί η Όλγα έκανε δεύτερο γάμο με τον Νικόλαο Αντρόσοβ. Ο πατριός τους τα υιοθέτησε, έτσι έλαβαν το επώνυμο Νικολάγιεβ-ιτς (-να) Αντρόσοβ. Ο Αλέξανδρος επίσης έκανε δεύτερο γάμο με τη Ναταλία Χανύκοβα το 1930 στο Παρίσι. 

Μετά την Επανάσταση στη Ρωσία, οι συγγενείς τους είχαν διαφύγει ή εκτελεστεί· τα δύο παιδιά ήταν οι μόνοι του Οίκου που έμειναν. Ως Αντρόσοβ έζησαν όλη τη ζωή τους στην ΕΣΣΔ. Δεύτερα εξαδέλφια τους ήταν ο Γεώργιος Β΄, ο Αλέξανδρος και ο Παύλος βασιλείς της Ελλάδας.

Αναφορές σε Πηγές
-----------------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
2. ↑  Behind the Name
3. ↑  Interview with Eleonora Dostal-Oruç (1999-2000's archive) Sabah News 29 January 2000, retrieved 19 June 2011.
4. ↑  About the family by Andrei Voznesensky Αρχειοθετήθηκε 2011-08-15 στο Wayback Machine. includes Князь Михаил Греческий "Биография Великого Князя Николая Константиновича" and О.Лунькова "Княжна на мотоцикле".

Πηγές
-----

* Лунькова, Ольга (27 August 1996). Княжна на мотоцикле. Огонёк (Blog (журнал)) (in Russian).
* Нагибин, Ю. М. (1996). "Юрий Кувалдин: общая редакция, составление, послесловие, указатель имён". Книжный сад. pp. 624–625. ISBN 5-85676-043-3. "Дневник". Archived from the original on 2013-03-23.
* thePeerage.com
* "Some of the books, about the family, for the Russian higher education associations." (in Russian).
* C. Arnold McNaughton, The Book of Kings: A Royal Genealogy, in 3 volumes (London, U.K.: Garnstone Press, 1973) ISBN 0-8129-0280-7, ISBN 978-0-8129-0280-8



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Prince Kirill Romanovsky-Iskander  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Άγαρ** ήταν Αιγύπτια δούλη της Σάρας, σύζυγος στη συνέχεια του Αβραάμ και μητέρα του Ισμαήλ. Το όνομά της σημαίνει "ψυχή".  

Επειδή η Σάρα δεν μπορούσε να τεκνοποιήσει, πρόσφερε στον Αβραάμ την δούλη της Άγαρ με την οποία και απέκτησε γιο τον Ισμαήλ. Η περιφρονητική της όμως στάση που επέδειξε στη συνέχεια προς στη Σάρα εξανάγκασε τη τελευταία να την εκδιώξει μαζί με τον γιο της στην έρημο Βηρσαβεέ. Η περιπλάνηση της Άγαρ και ο θρήνος της πριν αναγκασθεί να εγκαταλείψει το παιδί της και να πεθάνει από τη δίψα περιγράφονται στη Γένεση με τρόπο εξαιρετικά συγκινητικό. Την τελευταία όμως στιγμή Άγγελος εξ ουρανού υπέδειξε στην Άγαρ μία πηγή.  

Με τον τρόπο αυτό σώθηκε η Άγαρ και ο γιος της Ισμαήλ που παρέμειναν όμως για πολλά χρόνια στην έρημο μέχρι να μεγαλώσει ο Ισμαήλ όπου και έλαβε ως σύζυγό του την Φαράν γενόμενος έτσι πατέρας των Ισμαηλιτών, των αργότερα καλουμένων Αγαρηνών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Genesis» (Εβραϊκά της Βίβλου)
2. ↑  *Targum Pseudo-Jonathan on Genesis*.

Πηγές
-----

* Γένεση Κεφ. 16, 21.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 16377729
* LCCN: n89651497
* GND: 118956604
* SELIBR: 327845
* SUDOC: 059942061
* NLA: 65317334

 |

 |
Συντεταγμένες: 54°12′N 27°48′E﻿ / ﻿54.2°N 27.8°E﻿ / 54.2; 27.8

Ο **Κρατήρας Λογκόισκ** (Ρωσικά: Логойский кратер) ή **αστροβλήμα Λογκόισκ** είναι ένας κρατήρας πρόσκρουσης. Σχηματίστηκε κοντά στον οικισμό Ρόμπιν, Λογκοζίνσκυ, ραγιόν Λογκόισκ, Περιοχή Μινσκ της Λευκορωσίας από την πτώση ενός αστεροειδή πριν από 42,3 ± 1,1 εκ. χρόνια, ο οποίος είχε ακτίνα ~650 μ. όγκο ~1.150 δισ. κ.μ. βάρος ~9.201 τρισ. χλγ. και κινούταν με ταχύτητα ως και 18 χλμ/δευ. Όταν ο αστεροειδής εξερράγη, απελευθερώθηκε ενέργεια ίση με 1,49 ZettaJ, που ισοδυναμεί με έκρηξη ~25 εκατομμυρίων βομβών σαν αυτήν που έπεσε στη Χιροσίμα. Η διάμετρος του κρατήρα τον καιρό που σχηματίστηκε ήταν ~15-17 χλμ. και είχε βάθος ίσαμε 1000 μ. Επί του παρόντος, ο κρατήρας είναι εντελώς κρυμμένος κάτω από τις παχιές υπολειμματικές αποθέσεις των παγετώνων της τεταρτογενούς περιόδου πάχους 800-200 μ. και η τρέχουσα διάμετρος του δεν υπερβαίνει τα 9 χλμ. Ανακαλύφθηκε το 1973, κατά τύχη, κατά τη γεώτρηση ενός πηγαδιού στην περιοχή του χωριού Κουζεβίτσι. Την περίοδο 1979-1984 ο κρατήρας μελετήθηκε εκτεταμένα – διατρήθηκαν ~30 φρεάτια βάθους 300-500 μ. και 1 βάθους 1254 μ.

Βιβλιογραφία
------------

* Глазовская Л.И. Громов Е.И. Парфенова О.В. Илькевич Г.И. Логойская астроблема / Маракушев А.А. — М.: Наука, 1991. — С. 141, с илл.
* т. 1, Земля и недра // Природа Беларуси: энциклопедия, в 3 т. / Веретенников Н.В. — Мн.: Беларус. Энцыкл. імя П. Броўкі, 2009. — С. 424. стр. 226

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αστροβλήμα Λογκόισκ
Η **Α.Ε. Πιερέων 2004** είναι αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου με έδρα το Μελισσοκομείο της δημοτικής ενότητας Πιερέων στο νομό Καβάλας. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Δημοτικό Γήπεδο Μελισσοκομείου. Μετέχει στα πρωταθλήματα της ΕΠΣ Καβάλας.

Ιστορία
-------

Η «Αθλητική Ένωση Πιερέων 2004» ιδρύθηκε το 2004 έπειτα από τη συγχώνευση του Α.Σ. Πιερικού Μελισσοκομείου με άλλες ομάδες της περιοχής. Την περίοδο 2007–08 κατέκτησε το πρωτάθλημα της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Καβάλας (ΕΠΣΚ), πετυχαίνοντας παράλληλα την άνοδο στη Δ΄ Εθνική κατηγορία.

Η ομάδα αγωνίστηκε στη Δ΄ Εθνική για τέσσερεις συνεχόμενες αγωνιστικές περιόδους, από το 2008–09 έως και το 2011–12, όταν και υποβιβάστηκε τελικά στα τοπικά πρωταθλήματα της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Καβάλας. Από την περίοδο 2014–15 δε συμμετείχε στις τοπικές κατηγορίες της ΕΠΣΚ.

Ο σύλλογος επανενεργοποιήθηκε 2 χρόνια μετά, την περίοδο 2016–17, λαμβάνοντας συμμετοχή στη Γ΄ Κατηγορία, τη χαμηλότερη κατηγορία της ΕΠΣΚ.

Η διαχρονική πορεία
-------------------

* 2008–09: Δ΄ Εθνική
* 2009–10: Δ΄ Εθνική
* 2010–11: Δ΄ Εθνική
* 2011–12: Δ΄ Εθνική

Παραπομπές
----------

1. 1 2  ΑΕ Πιερέων 2004: Δέκα χρόνια μετά... Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. kavala-sports.gr
2. ↑  «Νέα αρχή για την ΑΕ Πιερέων». *kavala-sports.gr*. 4 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2017. [*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Σελίδα[*νεκρός σύνδεσμος*] στο Facebook
Ο **Άνθιμος Σκαλιστήρης** ήταν Έλληνας ιερέας, επίσκοπος Έλους Λακωνίας, και αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.

Βιογραφία
---------

Η καταγωγή του Άνθιμου Σκαλιστήρη ήταν από το Στενό Αρκαδίας. Κατά την επανάσταση του 1821 έδειξε πολύ ζήλο. Έκανε κήρυγμα στους Έλληνες να είναι τολμηροί και να μη φοβούνται τον θάνατο, εξαγιάζοντας τον αγώνα και τον θάνατο υπέρ της πατρίδας. Πήρε τα όπλα και έτρεξε στα στρατόπεδα των Ελλήνων και τους παρακινούσε για τον πόλεμο. Πήγαινε και στα ταμπούρια, κλεινόταν και πολεμούσε μαζί με τους απλούς στρατιώτες. Όταν στάλθηκε στην Ύδρα, παρακίνησε τους νησιώτες να βγάλουν τα καράβια τους στον αγώνα. Βρέθηκε και στη σύσταση στρατοπέδου στα Βέρβενα Αρκαδίας και στα Τρίκορφα, καθώς και στον Άγιο Βλάσιο Αρκαδίας. Λειτουργούσε και μεταλάμβανε τους στρατιώτες.

Πηγές
-----

* Φώτιος Χρυσανθόπουλος, επιμ. (1888). *Βίοι Πελοποννησίων ανδρών και των εξώθεν εις την Πελοπόννησον ελθόντων κληρικών, στρατιωτικών και πολιτικών των αγωνισαμένων τον αγώνα της επαναστάσεως*. Αθήνα: Σταύρος Ανδρόπουλος, Τυπογραφείο Π. Δ. Σακελλαρίου. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2010.
Ο **Κρίστο Τελκίνσκι** (βουλγαρικά: Христо Телкийски), (γενν. Φιλιππούπολη, 7 Ιουλίου 1979) είναι Βούλγαρος παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος και νυν προπονητής.

Ποδοσφαιρική σταδιοδρομία
-------------------------

Ξεκίνησε την επαγγελματική ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία το 1997 στη Λοκομοτίβ Πλόβντιβ. Ντεμπούτο στην A PFG έκανε στις 9 Νοεμβρίου του 1997, στην εντός έδρας ήττα με 0-5 από τη Λέφσκι Σόφιας. Με την Λοκομοτίβ αγωνίστηκε μέχρι το 2002 και συνολικά έκανε 61 εμφανίσεις. Το 2002 ήρθε στην Ελλάδα, για τον ΠΑΣ Γιάννενα, με τον οποίο αγωνίστηκε για ένα χρόνο στην Α' Εθνική, την περίοδο 2002-2003. Την επόμενη χρονιά μεταπήδησε στον Ακράτητο και στην συνέχεια το 2004 στην Καλλιθέα, στην οποία αγωνίστηκε μέχρι τον Ιανουάριο του 2006, όποτε και αποχώρησε. Ακολούθως μεταπήδησε στην Παναχαϊκή, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε προσωρινά μέχρι το τέλος της σεζόν. Το καλοκαίρι του ίδιου έτους μετακόμισε στον Πειραιά για την Προοδευτική, και την επόμενη χρονιά μετακόμισε στην Κύπρο για την Αθλητική Ένωση Πάφου. Το καλοκαίρι του 2008 επέστρεψε στην Ελλάδα για τον Φωστήρα, με τον οποίο αγωνίστηκε ένα χρόνο. Το καλοκαίρι του 2009 αποκτήθηκε από τον Α.Ο. Τρικάλων, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε 2 χρόνια. Το καλοκαίρι του 2011 αποκτήθηκε από τον Ηρακλή Ψαχνών, στον οποίο αγωνίστηκε προσωρινά μέχρι τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, όποτε και έλυσε τη συνεργασία του. Ακολούθως, τον Ιανουάριο του 2012 επέστρεψε στην πατρίδα του για την Μπότεφ Πλόβντιφ και το καλοκαίρι του ίδιου έτους αναχώρησε για την ΦΚ Ρακόφσκι, όπου και τερμάτισε την καριέρα του.

Προπονητική σταδιοδρομία
------------------------

Με το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας ασχολήθηκε με την προπονητική. Εργάστηκε επί 5 συναπτά έτη ως προπονητής στις ακαδημίες της Μπότεφ Πλόβντιφ και το 2017 επέστρεψε στην Ελλάδα, αυτή τη φορά ως προπονητής, αναλαμβάνοντας την τεχνική ηγεσία της Αθλητικής Ένωσης Διδυμοτείχου, ομάδα Γ' Εθνικής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hristo Telkiyski Club matches, worldfootball.net
2. ↑  Hristo Telkiyski Club matches, worldfootball.net
3. ↑  Hristo Telkiyski Club matches, worldfootball.net
4. ↑  Hristo Telkiyski Detailed line time, transfermarkt.com.mt
5. ↑  Hristo Telkiyski Detailed line time, transfermarkt.com.mt
6. ↑  Hristo Telkiyski Detailed line time, transfermarkt.com.mt
7. ↑  H. TELKIYSKI Matches, gh.soccerway.com
8. ↑  Telkinski Hristo Vidolov, bluevayeros.gr
9. ↑  ΑΦΙΕΡΩΜΑ Α´ ΕΘΝΙΚΗ ΚΑΛΛΙΘΕΑ, tanea.gr
10. ↑  Τέλος ο Τελκίνσκι, contra.gr
11. ↑  Μεταγραφική ενίσχυση για την Παναχαϊκή, contra.gr
12. ↑  Το πάρε δώσε στη Β´ Εθνική, sport-fm.gr
13. ↑  "Κιτρινόμαυρος" ο Τελκίνσκι, contra.gr
14. ↑  Ακόμα τρείς τα Τρίκαλα!, athleticradio.gr
15. ↑  Υπογράφει ο Τελκίνσκι στα Ψαχνά, onsports.gr
16. ↑  Τέλος ο Τελκίνσκι από τον Ηρακλή Ψαχνών, onsports.gr
17. ↑  Τέλος ο Τελκίνσκι από Ψαχνά, stoplekto.gr
18. ↑  H. TELKIYSKI, gh.soccerway.com
19. ↑  Ο Βούλγαρος Τελκίνσκι νέος προπονητής της Α.Ε. Διδυμοτείχου, evros-news.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ Κρίστο Τελκίνσκι στο transfermarkt.com
Ο **Κρατήρας του Ζωγράφου των Αθηνών 877** είναι αρχαιολογικό εύρημα από τη Μήλο. Φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.

Περιγραφή
---------

Η κυρίως εικόνα ανάμεσα στις δύο λαβές χωρίζεται σε τρία επακόλουθα πεδία. Τα δύο μικρότερα πεδία πλαισιώνουν με ένα μεγάλο σύστημα ομόκεντρων κύκλων το κεντρικό μεγαλύτερο πεδίο, που περιέχει μια παράσταση ανθρώπου με δύο άλογα. Στις δύο επάνω γωνίες είναι τοποθετημένα παράθυρα που εμπεριέχουν οξύγωνα τρίγωνα. Ένας άνδρας κρατάει στο κάθε χέρι δεξιά και αριστερά από ένα άλογο από τα χαλινάρια. Κάτω από το κάθε άλογο ένα ψάρι διακοσμεί τον κενό χώρο. Άλλα διακοσμητικά στοιχεία είναι ρόμβοι, τρίγωνα και μαίανδροι. Η ίδια εικόνα επαναλαμβάνεται και στην πίσω άποψη. Κάτω από την κυρίως γραμμή είναι ζωγραφισμένες άλλες δύο γραμμές, η μία γεμάτη με ρόδακες, η άλλη με ρόμβους.

Χρονολόγηση
-----------

Ανάγεται στο τελευταίο τέταρτο του 8ου αι. π.Χ..

Πηγές
-----

* Νικόλαος Καλτσάς (2007). *Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο*. Αθήνα: ΟΛΚΟΣ, ISBN 978-960-89339-1-0. σελίδες 165. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2011.
* Kaiserlich Deutsches Archäologisches Institut, επιμ. (1889). *Jahrbuch des Kaiserlich Deutschen Archäologischen Instituts*. Berlin: Georg Reimer. σελίδες 34-35. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2012.

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |
Ο **Κρις Γουντς** (γεν. **Christopher Charles Eric Woods**, 14 Νοεμβρίου 1959, ύψος 1,88 μ.) είναι Άγγλος παλαίμαχος πρώην διεθνής τερματοφύλακας  και προπονητής τερματοφυλάκων. Γεννήθηκε στο *Swineshead* του *Lincolnshire* της Αγγλίας και αγωνίσθηκε επί 22 έτη (1976 – 1998) στις ομάδες της Α΄ κατηγορίας Αγγλίας και εν-συνεχεία της Πρέμιερ Λιγκ Νότιγχαμ Φόρεστ, Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς, *Norwich City*, *Sheffield Wednesday*, *Reading*, *Southampton* και *Burnley*, καθώς επίσης και στην Σκωτσέζικη *Rangers* της Γλασκόβης, όπως και στο Αμερικανικό Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, για λογαριασμό των *Colorado Rapids*. Ήταν διεθνής με τις Εθνικές Ομάδες Αγγλίας όλων των κατηγοριών, επί πολλά έτη αναπληρωματικός του Πίτερ Σίλτον στην Εθνική ομάδα Ανδρών Αγγλίας, για να γίνει τελικά, βασικός σε αυτήν στις αρχές της δεκαετίας του ’90, με συνολικά 43 συμμετοχές. Ως προπονητής ανέλαβε τις ομάδες Έβερτον, Εθνική ΗΠΑ και Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, όπως και τη *West Ham United*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 101320. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *FBref.com*. 6148af60.
3. ↑  "Player profile: Christopher Charles Eric Woods". England stats. Ανακτήθηκε στις 6/12/2017
4. ↑  "Chris Woods". England FC. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23/9/2009. Ανακτήθηκε στις 24/1/2010
Για άλλα άτομα με το ίδιο όνομα, δείτε: Κρατίνος (αποσαφήνιση).  

Ο **Κρατίνος** ήταν ένας από τους σημαντικότερους κωμωδιογράφους της αρχαίας Ελλάδας και ειδικότερα της αττικής κωμωδίας. Γεννήθηκε το πρώτο έτος της τετραετίας της 65ης Ολυμπιάδας, το 520 π.Χ. και πέθανε σε προχωρημένη ηλικία την τετραετία της 89ης Ολυμπιάδας, το 422 π.Χ. ήταν γιος του Καλλιμήδους και φέρονταν αρχηγός της Οινηίδος φυλής. 

Αυτός όπως και ο Αισχύλος ανέπτυξαν τον αριθμό των υποκριτών στις κωμωδίες. Δημιούργησε, κατά τον Αύγουστο Μάινεκε είκοσι τέσσερα θεατρικά έργα μεταξύ των οποίων ήταν οι "*Σάτυροι*", (το 424 π.Χ.), όπου έλαβε το 2ο βραβείο, (το 1ο είχε πάρει ο Αριστοφάνης με τους "*Ιππείς*"), οι "*Χειμαζόμενοι*" (425 π.Χ.), που μαζί με τους "Αχαρνείς" του Αριστοφάνη έλαβαν το 2ο βραβείο, ο "*Διονυσαλέξανδρος*" του οποίου η υπόθεση αποκαλύφθηκε σε πάπυρο που βρέθηκε το 1903, καθώς και η "*Πυτίνη*" την οποία και φέρεται να δίδαξε ο Κρατίνος σε μεγάλη ηλικία, περίπου 97 ετών, όπου έλαβε το 1ο βραβείο, ενώ την ίδια χρονιά ο Αριστοφάνης με τις "Νεφέλες" ήλθε τελευταίος.  
Σημειώνεται ότι το πρώτο του έργο φέρεται να δίδαξε σε ηλικία 67 ετών. Συνολικά βραβεύτηκε εννέα φορές. Τα πολυάριθμα αποσπάσματα του Κρατίνου διασώθηκαν από τον Αθήναιο και φέρονται παρά του Μάινεκε (Poetarum com gr. fragm.), καθώς και υπό του Kock (Fragm Com Att.).

Γενικά ο Κρατίνος θεωρείται υπερβολικά δηκτικός και ορμητικός και το ύφος του εμφαντικό και επίσημο. Ακολουθούσε το λυρικό τόνο, τα δε χορικά του υπήρξαν ιδιαίτερα δημοφιλή και λάμβαναν μέρος σε πολλές γιορτές. Λέγονταν πως ήταν μυημένος στον Ορφισμό και ήταν οπαδός του Βάκχου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  διάφοροι συγγραφείς: «Enciclopedia Treccani» (Ιταλικά) Institute of the Italian Encyclopaedia. 1931. cratino. Ανακτήθηκε στις 3  Φεβρουαρίου 2022.
2. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 119496593. Ανακτήθηκε στις 20  Φεβρουαρίου 2021.

Πηγές
-----

* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΕ΄, σελ.132.
* John William Donaldson· George Paddison· Peter Elmsley, επιμ. (1838). *Synopsis of the Greek Drama* (στα Αγγλικά). Λονδίνο: W. Tower. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2009.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 30348112
* **ΕΒΕ**: 36573
* LCCN: n87874644
* ISNI: 0000 0003 6641 1403
* GND: 119496593
* SUDOC: 114208042
* BNF: cb13542601r (data)
* BIBSYS: 95000938
* NLA: 61539872
* ICCU: PAVV037449
* BNE: XX1452350

 |

 |
Ο **κεχρίτης** ή ανατολικός λαφιάτης, *Elaphe sauromates* (Pallas, 1811) αποτελεί ένα φίδι της οικογένειας Colubridae. Πρόκειται για μη δηλητηριώδες και ακίνδυνο για τον άνθρωπο φίδι.

Περιγραφή
---------

Ημερόβιο, δραστήριο φίδι, αρκετά νευρικό και γρήγορο. Μπορεί να φτάσει τα 150cm σε μήκος με παρόμοια χαρακτηριστικά γνωρίσματα με τον λαφιάτη, αφού μέχρι σχετικά πρόσφατα θεωρούνταν υποείδος αυτού (*Elaphe quatuorlineata sauromates*). Θα αμυνθεί σθεναρά αν απειληθεί σηκώνοντας το μπροστινό μέρος του σώματος ψηλά, "σφυρίζοντας" δυνατά και προσποιούμενο επίθεση.

Γεωγραφική κατανομή
-------------------

Απαντάται στην Τουρκία, Συρία, Ελλάδα, Βουλγαρία, Ουκρανία, Ρουμανία, Μολδαβία, Ουκρανία, Λίβανο, Καζακστάν, Ρωσία, Σλοβενία, Τουρκμενιστάν, Αρμενία, Αζερμπαϊτζάν, Γεωργία, Ιράν, Ιράκ, Ισραήλ.

Στην Ελλάδα εντοπίζεται στην Ανατολική Μακεδονία, τη Θράκη και τη Θάσο. Υπάρχει αναφορά για τη Σαμοθράκη όμως η παρουσία του στο νησί είναι αμφίβολη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «herpetofauna.gr - Ελληνική Ερπετοπανίδα». *www.herpetofauna.gr*. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2020.
2. ↑  «Elaphe sauromates». *The Reptile Database*. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2020.
Η κορβέτα **Κριεζής ΙΙ / 27, F49, K32** πρώην **HMS Coreopsis** ήταν τύπου "Flower". Ομοίου τύπου πλοία είναι τα: Αποστόλης ΙΙ, Σαχτούρης ΙΙ και Τομπάζης ΙΙ.

Ιστορική αναδρομή
-----------------

Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία Akis. Inglis, Glasgow, UK. Ήταν μια από τις τέσσερις κορβέτες που παραχωρήθηκε επί δανεισμού από τους Βρετανούς κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Παρελήφθη τον Νοέμβριο 1943 στο Τσάταμ της Αγγλίας από τον πλωτάρχη Δημήτρη Κιοσσέ μαζί με το ‘Τομπάζης ΙΙ’. Στη διάρκεια του πολέμου έλαβε μέρος σε συνοδείες νηοπομπών στον Ατλαντικό και στις επιχειρήσεις απόβασης στη Νορμανδία μαζί με το ‘Τομπάζης ΙΙ’. Η Ελλάδα με το στόλο της να έχει βάση την Αίγυπτο συμμετείχε στην απόβαση με έξι πλοία: τις κορβέτες «Κριεζής ΙΙ», «Τομπάζης ΙΙ» και τέσσερα επίτακτα πλοία του εμπορικού ναυτικού. Τα σκάφη επάνδρωναν όπως κατέγραψε ο κυβερνήτης του «Κριεζής ΙΙ» ναύαρχος Δ.Ν. Κιοσσές: «Έλληνες πάσης προέλευσης και παντός επαγγέλματος κατά τον ειρηνικόν βίον» ανάμεσά τους υπήρχαν λογιστές, φοιτητές, ψαράδες, εργάτες, δικηγόροι και τρεις άνδρες του εμπορικού ναυτικού που θα έγραφαν αργότερα το όνομά τους στις χρυσές σελίδες της ελληνικής ναυτιλίας, οι εφοπλιστές Σταύρος Νιάρχος, Ν. Μίχαλος και Ι. Καρούσης. Κατέπλευσε στην Αλεξάνδρεια περί το τέλος του Οκτωβρίου 1944. Πήρε μέρος στις επιχειρήσεις του εμφυλίου πολέμου και τον Σεπτέμβριο του 1951 επεστράφη στους Βρετανούς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αρχέλαος Θ. Ιακωβίδης: Η αποβίβαση στην Νορμανδία, Ελληνική Συμμετοχή 5-6 Ιουνίου 1944 Αρχειοθετήθηκε 2012-02-01 στο Wayback Machine.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

*
Η **Kεφπροζίλη** (cefprozil) είναι ένα ημισυνθετικό αντιβιοτικό ευρέος φάσματος που χορηγείται από το στόμα και ανήκει στην ομάδα των κεφαλοσπορινών β' γενεάς. Η μικροβιοκτόνος δράση της κεφπροζίλης προκύπτει από αναστολή της σύνθεσης του μικροβιακού τοιχώματος.

Ενδείξεις
---------

Χρησιμοποιείται για την θεραπεία των ακόλουθων λοιμώξεων: του αναπνευστικού, του δέρματος, των μαλακών ιστών, της ουρολοίμωξης και των ωτορινολαρυγγικών, που προκαλούνται από S. pneumoniae, H. influenzae, staphylococci, S. pyogenes (group A beta-hemolytic streptococci), E. coli, Klebsiella sp, coagulase-negative staph.

Φαρμακοδυναμική
---------------

Η Κεφπροζίλη είναι μια ημισυνθετική κεφαλοσπορίνη δεύτερης γενιάς η οποία χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της μέσης ωτίτιδας, των λοιμώξεων των μαλακών μορίων και των λοιμώξεων του αναπνευστικού συστήματος.

Μηχανισμός δράσης
-----------------

Η Κεφπροζίλη, όπως και οι πενικιλλίνες, είναι ένα αντιβιοτικό β-λακτάμης. Με τη σύνδεση με συγκεκριμένες πρωτεΐνες δέσμευσης πενικιλλίνης (PBPs) που βρίσκονται μέσα στο βακτηριακό κυτταρικό τοίχωμα αναστέλλει το τρίτο και τελευταίο στάδιο της σύνθεσης βακτηριακού κυτταρικού τοιχώματος. Η κυτταρική λύση στη συνέχεια μεσολαβείται από βακτηριακά αυτολυτικά ένζυμα κυτταρικού τοιχώματος όπως είναι οι αυτολυσίνες. Είναι πιθανό η Κεφπροζίλη να παρεμβαίνει σε έναν αναστολέα αυτολυσίνης.

Μεταβολισμός: κυρίως αποβάλλεται από τα νεφρά.

Όγκος διανομής:0,23 L/kg

Clearance: 3 mL/min/kg

Τοξικότητα-ανεπιθύμητες ενέργειες
---------------------------------

Εφάπαξ από του στόματος δόσεις Κεφπροζίλης των 5.000 mg/kg δεν προκάλεσαν θνησιμότητα ή στοιχεία τοξικότητας σε ενήλικες απογαλακτισμένους ή νεογνικούς αρουραίους ή σε ενήλικες ποντικούς. Μια εφάπαξ από το στόμα δόση 3.000mg/kg προκάλεσε διάρροια και απώλεια όρεξης σε πιθήκους cynomologus, αλλά όχι θνησιμότητα.

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν αυξημένες ηπατικές εργαστηριακές τιμές (συμπεριλαμβανομένων των AST και ALGT), ζάλη, ηωσινοφιλία, εξάνθημα από πάνα και επιμόλυνση, κνησμός των γεννητικών οργάνων, κολπίτιδα, διάρροια, ναυτία, έμετος, και κοιλιακό άλγος.

Αλληλεπιδράσεις με τρόφιμα
--------------------------

Η λήψη γίνεται με ή χωρίς φαγητό. Η απορρόφηση δεν επηρεάζεται από τα τρόφιμα.

Οργανισμοί που προσβάλλονται
----------------------------

Εντερικά βακτήρια και άλλα ευβακτήρια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Γαληνός - Δραστική ουσία - Κεφπροζίλη - Γενικά». *www.galinos.gr*. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2023.
2. 1 2 3 4 5 6 7  «Cefprozil». *go.drugbank.com*. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2023.
3. ↑  «Cefprozil» (στα αγγλικά). *Wikipedia*. 2023-01-05. .
Ο **Κρις Κάρεϊ** (Chris Carey) είναι επίτιμος καθηγητής ελληνικής γλώσσας και κλασικών σπουδών στο University College London (UCL). Πριν την συνταξιοδότησή του, διηύθυνε το τμήμα ελληνικών σπουδών στο UCL, από το 2003 μέχρι το 2016. Τον Απρίλιο του 2000 η εφημερίδα *The Independent* τον αποκάλεσε ένα από τα "αστέρια της μοντέρνας κλασικής εποχής".

Βιογραφία
---------

Ο Κάρεϊ ξεκίνησε την καριέρα του στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, ως ερευνητικός υπότροφος, προτού πάει στο St Andrews University, όπου δίδαξε από το 1977 μέχρι το 1991 εκτός από το 1987-88 όταν εργάστηκε ως επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Μινεσσότα. Ενώ ήταν στην Μινεσσότα, δίδαξε στο Carleton College. Το 1991 εξελέγη καθηγητής Κλασικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου προτού πάει στο UCL και αναλάβει την θέση του Διευθυντή στο Τμήμα Ελληνικών Σπουδών το 2003. Το 2012 εξελέγη μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας.

Διδασκαλία
----------

Στο UCL δίδαξε αρχαία ελληνικά.

Υποτροφία
---------

Το διδακτορικό του Κάρεϊ είχε ως θέμα του τον Πίνδαρο και εποπτεύθηκε από τους P. E. Easterling, John Killen και Sir Denys Page. Έχει δημοσιεύσει μελέτες πάνω στην λυρική ποίηση, τον Όμηρο και την νομοθεσία στην αρχαία Αθήνα. Έχει επίσης ολοκληρώσει την μετάφραση των έργων του Λυσία.

Αυτή την περίοδο συνεργάζεται με το Cambridge University Press για να δημοσιεύσει έναν σχολιασμό του έβδομου βιβλίου του Ηροδότου.

Δραστηριότητες εκτός Ηνωμένου Βασιλείου
---------------------------------------

Ο Κάρεϊ είναι γνωστός για την αγάπη που τρέφει για το Λονδίνο και την λονδρέζικη ζωή. Είναι προσυλητιστής των Κλασικών Σπουδών, δίνει συχνές διαλέξεις σε πανεπιστήμια και διευθύνει το The Iris Project.

Παραπομπές
----------

* Chris Carey - σύντομο βιογραφικό
*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
*
Η **Αγιάτις** (πέθανε το 224 π.Χ.) ήταν βασίλισσα στην Αρχαία Σπάρτη, παντρεύτηκε διαδοχικά δύο μεταρρυθμιστές βασιλείς τον Άγις Δ΄ και κατόπιν τον Κλεομένη Γ΄ από την αντίπαλη βασιλική οικογένεια. Περιγράφεται σαν πολύ όμορφη με μεγάλη περιουσία, κόρη του επιφανούς Σπαρτιάτη πολίτη Γύλιππου. Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον βασιλιά της Σπάρτης Άγις Δ΄ που ήταν αποφασισμένος να προχωρήσει σε ριζικές μεταρρυθμίσεις. Ο Συμβασιλέας του Λεωνίδας Β΄ που αντιδρούσε στις μεταρρυθμίσεις ανατράπηκε, σε έναν χρόνο επέστρεψε από την εξορία και τον δολοφόνησε (241 π.Χ.). Ο Λεωνίδας Β΄ αποφάσισε να δώσει την Αγιάτις σύζυγο στον τότε 18χρονο δικό του γιο και διάδοχο Κλεομένη, ο γιος του αντέδρασε επειδή δεν ήθελε να παντρευτεί την σύζυγο του θύματος του πατέρα του. Ο βασιλιάς τον έπεισε να γίνει ο γάμος με το επιχείρημα ότι ήταν ο μοναδικός τρόπος να προχωρήσει τις μεταρρυθμίσεις του Άγις Δ΄ και να γίνει ο μεταρρυθμιστής βασιλιάς. Ο Κλεομένης Γ΄ διαδέχθηκε τον πατέρα του (235) και ξεκίνησε δυναμικά τις μεταρρυθμίσεις με την Αγιάτις στο πλευρό του μέχρι τον θάνατο της (224 π.Χ.)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Tullia Linders (1995). Vem är vem i antikens Grekland. Rabén Prisma
2. ↑  Vaumoriere (1686). "Agiatis, Queen of Sparta, or, The civil wars of the Lacedemonians: in the reigns of the Kings Agis and Leonidas: in two parts"
3. ↑
4. ↑
5. ↑  hPlutarco, Vita di Cleomene, 1
6. ↑  Tullia Linders (1995). Vem är vem i antikens Grekland. Rabén Prisma

Πηγές
-----

* Tullia Linders (1995). Vem är vem i antikens Grekland. Rabén Prisma.
* Vaumoriere (1686). "Agiatis, Queen of Sparta, or, The civil wars of the Lacedemonians: in the reigns of the Kings Agis and Leonidas: in two parts"
Το **αγώνισμα 10 γύρων με αλτήρες** ήταν το ένα από τα δύο αγωνίσματα άρσης βαρών στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1904 στο Σαιντ Λούις. Συνολικά τρεις αθλητές, όλοι από τις Ηνωμένες Πολιτείες, έλαβαν μέρος στον αγώνα που διεξήχθη το διήμερο 1 και 3 Σεπτεμβρίου στο Φράνσις Φιλντ.

Σύνοψη αγωνίσματος
------------------

| Άρση βαρών στουςΘερινούς ΟλυμπιακούςΑγώνες 1904 |
| --- |
| Αγώνισμα 10 γύρων με αλτήρες |   | ανδρών |
| Με δύο χέρια |  | ανδρών |

Πρόκειται για ένα ασυνήθιστο αγώνισμα, ουσιαστικά ένα δέκαθλο άρσης βαρών, όπου οι αθλητές θα έπρεπε να σηκώσουν τους αλτήρες με το ένα τους χέρι και με δέκα διαφορετικές κινήσεις. Σε κάθε γύρο από τους εννέα πρώτους, ο αθλητής που σήκωνε τα περισσότερα κιλά έπαιρνε 5 βαθμούς, ο δεύτερος 3 και ο τρίτος 1. Στον δέκατο και τελευταίο γύρο, οι δύο πρώτοι αναμετρήθηκαν σε ένα πιο ελεύθερο στυλ και βαθμολογήθηκαν με επιπλέον βαθμούς. 

Μετά το πέρας των εννέα γύρων, ο Φρέντερικ Γουίντερς προηγούταν στη βαθμολογία με σημαντική διαφορά. Στον τελευταίο γύρο όμως, ο Όσκαρ Όστχοφ βαθμολογήθηκε με 15 βαθμούς, πέρασε στην πρώτη θέση και ήταν εκείνος που κατέκτησε τελικά το χρυσό μετάλλιο, αφήνοντας τον Γουίντερς δεύτερο. Στην τρίτη θέση έμεινε ο Φρανκ Κούγκλερ, χωρίς να απειλήσει ιδιαίτερα τους πρωτοπόρους.

Τελική κατάταξη
---------------

| Κατάταξη | Αρσιβαρίστας | Χώρα | Γύροι | Σύνολο |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| 1 | Όσκαρ Όστχοφ | Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Ηνωμένες Πολιτείες | 3 | 3 | 3 | 5 | 3 | 3 | 5 | 3 | 5 | 15 | **48** | ΟΡ |
| 2 | Φρέντερικ Γουίντερς | Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Ηνωμένες Πολιτείες | 5 | 5 | 5 | 2 | 5 | 5 | 3 | 5 | 3 | 7 | **45** |
| 3 | Φρανκ Κούγκλερ | Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Ηνωμένες Πολιτείες | 1 | 1 | 1 | 2 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 0 | **10** |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Weightlifting at the 1904 St. Louis Summer Games: Men's All-Around Dumbbell Contest». *Sports Reference*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Λίστα νικητών μεταλλίων (Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή)
Το **Άσυλον**, στερ. α + συλάω (= αποσπώ κάποιον με τη βία, λαφυραγωγώ) τόσο στην αρχαιότητα όσο και στις μέρες μας σημαίνει γενικώς το απαραβίαστο του χώρου κατά της αυθαιρεσίας των αρχών για άτομα που καταφεύγουν σε ορισμένους ιερούς χώρους που θεωρούνταν ως άσυλα, όπως στο Χαλκιοίκον ναό της Αθηνάς της ακρόπολης της αρχαίας Σπάρτης όπου κατέφυγε ο στρατηγός Παυσανίας και όπου τελικά πέθανε από ασιτία.

Αρχαιότητα
----------

Στην αρχαιότητα επικρατούσε η άποψη ότι αποτελούσε εσχάτη ασέβεια να βλάψει κάποιος ή ν΄αποσύρει από τους βωμούς και τα λοιπά ιερά εκείνους που προσέφευγαν στους τόπους αυτούς που τελούσαν υπό την προστασία των θεών· γεγονός που διέκρινε την ανθρώπινη από τη θεϊκή δικαιοσύνη. Προς αποφυγή όμως καταχρήσεων αναγνωρίσθηκαν γενικά ως απαραβίαστα διάφορα άσυλα, όπως παραπάνω ο ναός της Αθηνάς στην Σπάρτη, επτά τον αριθμό στην Αθήνα μεταξύ των οποίων και το Θησείο ιδιαίτερα για δούλος που έφευγαν από τους κυρίους τους και ζητούσαν να μεταπωληθούν στο Ποσειδώνιο του Ταίναρου. Κατά τη διάρκεια των Ρωμαϊκών χρόνων ο Τιβέριος περιόρισε και σχεδόν κατήργησε σε διάφορες ελληνικές πόλεις το δικαίωμα αυτό επικρατώντας, αντί των ναών των θεών, τα αγάλματα των αυτοκρατόρων να θεωρούνται ως άσυλα μέχρις ότου ο Αντωνίνος κατάργησε την κατάχρηση αυτή.

Δείτε επίσης
------------

* Πολιτικό άσυλο
* Πανεπιστημιακό άσυλο
* Άσυλο της κατοικίας
* Κοινοβουλευτική ασυλία

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **άσυλο**  |

1. ↑  Νικόλαος Ανδριώτης, Ετυμολογικό λεξικό της κοινής νεοελληνικής, 20014η ISBN 960-231-036-7
2. ↑  Παυσανίας, Ελλάδος περιήγησις/Μεσσηνιακά Δ΄
3. ↑  Τάκιτος, Χρονικά (Annales) III, 60-63
4. ↑  Δίων Κάσσιος ΜΖ, 19
5. ↑  Σουητώνιος XVII
6. ↑  (Σύνταγμα της Ελλάδας άρθρο 9.1-2)
7. ↑  (Σύνταγμα της Ελλάδας άρθρ 61 - 62)
Με την ονομασία **Αγιαστής** αναφέρεται ένας ορθόδοξος χριστιανικός ναός αφιερωμένος στον Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή, που βρισκόταν σε ύψωμα πάνω από την πόλη της Τραπεζούντας.

Ο ναός του Αγιαστή είχε κτισθεί στη νεότερη εποχή επάνω στα θεμέλια ενός αρχαίου ναού του σημαντικού θεού Μίθρα των Περσών. Η ακριβής τοποθεσία του εντοπίζεται κοντά στην κορυφή του (ομώνυμου) Μιθρίου όρους, λόφου που ήταν γνωστός στα νεότερα χρόνια ως «Φαιός Λόφος» και σήμερα με την τουρκική ονομασία Μποζ-τεπέ, πιο ψηλά από το Μοναστήρι της Παναγίας Θεοσκεπάστου ή Θεοσκέπαστης, όπου βρίσκονταν τα θερινά ανάκτορα και χώρος ταφής των Αυτοκρατόρων της Τραπεζούντας Κομνηνών.

Στη θέση του Αγιαστή σήμερα υπάρχει ένα τζαμί. Πρόκειται έτσι για τη σπάνια περίπτωση όπου κτίσθηκαν στην ίδια θέση ναοί τριών διαφορετικών θρησκειών.

Πηγή
----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελίδα 365
Το **Άσυλο Φρενοβλαβών Σύρου** ήταν άσυλο που λειτούργησε στο νησί της Σύρου από το 1908 έως το 1949 και χρησιμοποιήθηκε για την περίθαλψη και τη θεραπεία φρενοβλαβών από διάφορες περιοχές της Ελλάδας.

Ιστορία
-------

Το άσυλο φρενοβλαβών ξεκίνησε τη λειτουργία του τον Οκτώβριο του 1908 και στεγάστηκε σε κτίριο που παραχωρήθηκε από την ελληνική κυβέρνηση στο σωματείο "Φιλάνθρωπος Επιτροπή Ερμουπόλεως", του οποίου πρόεδρος ήταν ο Μητροπολίτης Σύρου, Αθανάσιος Λεβεντόπουλος..

Το κτίριο βρίσκεται στην περιοχή Λαζαρέττα, λίγο έξω από το κέντρο της Ερμούπολης και συγκεκριμένα στη βορειοδυτική πτέρυγα του συγκροτήματος που στέγασε το λοιμοκαθαρτήριο (στα μέσα του 19ου αιώνα) αλλά και φυλακές (τέλη 19ου έως μέσα 20ού αιώνα).

Χάρη σε διάφορες δωρεές και εράνους των συριανών, το κτίριο ανακαινίστηκε και ήταν έτοιμο για την παροχή βοήθειας σε όσους είχαν ανάγκη. Διέθετε αυλόγυρους που τους περιέβαλλαν ψηλοί πέτρινοι τοίχοι ώστε να είναι ασφαλισμένοι, όπως και δύο πύργους στις άκρες. Την πρόσοψή του κτιρίου κοσμούσε μια μεγάλη μάυρη σιδερένια πόρτα με ένα παραθυράκι στη μέση, καθώς και μια τεράστια μαύρη επιγραφή στην κορυφή όπου αναγραφόταν "ΑΣΥΛΟΝ ΦΡΕΝΟΒΛΑΒΩΝ".

Στις 23 Απριλίου 1915 απέκτησε νομική προσωπικότητα με τον τίτλο "Φιλάνθρωπος Επιτροπή Ερμουπόλεως". Στις 29 Οκτωβρίου 1945, μετονομάστηκε σε "Βαρδάκειο Άσυλο Φρενοβλαβών Σύρου" εξαιτίας των κληροδοτημάτων που άφησε υπέρ του ο Ιωάννης Βαρδάκας, μέγας ευεργέτης του νησιού στον τομέα της υγείας που είχε αποβιώσει λίγους μήνες νωρίτερα. Η λειτουργία του ασύλου σταμάτησε τελικά το 1949.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Κληροδοτήματα Νοσοκομείου Σύρου Αρχειοθετήθηκε 2013-09-24 στο Wayback Machine. www.vardakeio.gr
2. ↑  Ιστορία λοιμοκαθαρτήριου Σύρου Αρχειοθετήθηκε 2013-02-07 στο Wayback Machine. www.hermoupolis.gr
3. ↑  Άσυλον Φρενοβλαβών

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δήμος Σύρου-Ερμούπολης Αρχειοθετήθηκε 2013-05-24 στο Wayback Machine.
* Γενικό Νοσοκομείο Σύρου
Συντεταγμένες: 40°35′11″N 21°56′05″E﻿ / ﻿40.58639°N 21.93472°E﻿ / 40.58639; 21.93472

Το **Άνω Σέλι** είναι οικισμός της δημοτικής κοινότητας Νάουσας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Νάουσας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ημαθίας, στην περιφέρεια  Κεντρικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*.  Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Νάουσας του νομό Ημαθίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.

Γεωγραφία
---------

Το Άνω Σέλι είναι ορεινός οικισμός μεγάλου υψομέτρου, στο δυτικό τμήμα του νομού Ημαθίας. Βρίσκεται κοντά στα όρια με τον νομό Κοζάνης, στις πλαγιές του κεντρικού Βερμίου, μεταξύ των κορυφών «Χαμίτης» (2.065) και «Παλάτι» (1.895 μ.), νοτιοδυτικά από τα Πηγάδια και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 1.460. Απέχει 40 χλμ. περίπου ΒΔ. της Βέροιας.

Πληθυσμός
---------

Μόνιμος | Έτος | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| 2001 | 29 |
| 2011 | 43 |

Πραγματικός (de facto) | Έτος | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| 2001 | 40 |
| 2011 | 48 |

Διοικητικές μεταβολές
---------------------

Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1918 και προσαρτήθηκε στον δήμο Βεροίας του νομού Θεσσαλονίκης. Το 1926 μετονομάστηκε σε *Άνω Βέρμιο* και το 1946 υπήχθη στον νομό Ημαθίας. Το 1951 καταργήθηκε για να επανασυσταθεί το 2001 ως *Άνω Σέλι* και προσαρτήθηκε στον δήμο Νάουσας.

Γενικά στοιχεία
---------------

Το Άνω Σέλι είναι κτισμένο σε μεγάλο υψόμετρο, σε ειδυλλιακή δασική τοποθεσία στο κεντρικό Βέρμιο. Βρίσκεται κοντά στα χιονοδρομικά κέντρα Σελίου (νότια) και Πηγαδιών (βόρεια), αλλά και στα ορειβατικά καταφύγια του βουνού. Η περιοχή προσφέρεται για πεζοπορικές διαδρομές υψηλής αισθητικής.

Αξιοθέατα
---------

* Η εκκλησία των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στο κεντρικό τμήμα του οικισμού

Παραπομπές
----------

1. 1 2
2. 1 2
3. ↑  Google Earth
4. ↑  Εκδόσεις «Ελλάδα»
5. ↑
6. ↑

Πηγές
-----

* Google Earth
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
* eetaa.gr

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Ηρωικής Πόλης Νάουσας |
| --- |
|  |
| Δημοτική ενότητα Ανθεμίων | 
* Επισκοπή
* Κοπανός
* Λευκάδια
* Μαρίνα
* Μονόσπιτα
* Πολλά Νερά
* Χαρίεσσα
 | Χάρτης των δημοτικών ενοτήτων του δήμου Νάουσας. |
|  |
| Δημοτική ενότητα Ειρηνούπολης | 
* Αγγελοχώρι
* Άνω Ζερβοχώρι
* Αρχάγγελος
* Πολυπλάτανος
* Παλαιό Ζερβοχώρι
 |
|  |
| Δημοτική ενότητα Νάουσας | 
* Άγιος Νικόλαος
* Άγιος Παύλος
* Άνω Σέλι
* Αρκοχώρι
* Γιαννακοχώρι
* Μεταμόρφωση
* Νάουσα
* Πηγάδια\*
* Ροδακινιά
* Ροδοχώρι
* Σταθμός
* Στενήμαχος
 |
|  |
| Μονές | 
* Μονή Προδρόμου
* Μονή Ταξιαρχών\*
 |
|  |
| Χιονοδρομικά Θέρετρα | 
* Τρία-Πέντε Πηγάδια
 |
|  |
| 
* Έδρα: Νάουσα
* \*(Περιοχές με μη μόνιμο πληθυσμό)
* Ιστότοπος: naousa.gr
 |

 |