recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 41°30′N 48°38′E﻿ / ﻿41.500°N 48.633°E﻿ / 41.500; 48.633

Το **Κιραγκλιντζέκ** (επίσης γνωστό ως **Κιραχλί-Ντζεκ**) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Κουσάρ του Αζερμπαϊτζάν. 

Το αναγνωριστικό ζώνης ώρας που ανήκει το χωριό είναι το Ασία/Μπακού, όπως και όλο το Αζερμπαϊτζάν.

Το χωριό βρίσκεται στον ποταμό Κουντιγιαλτσάι (ή ποταμό Κουντγιάλ) από τη μεγαλύτερη πόλη Κούμπα, στο Αζερμπαϊτζάν. Είναι ο κύριος οικισμός των Ορεινών Εβραίων, που έχουν πληθυσμό περίπου 4.000 κάτοικοι. Είναι πιθανώς η μοναδική ολοκληρωτικά Εβραϊκή πόλη που δεν βρίσκεται στο Ισραήλ. Η μεγαλύτερη σε ομιλητές γλώσσα στο Κιρμίζι Κεσέμπε είναι η Τζουχούρι.

Παραπομπές
----------

* Κιραγκλιντζέκ - GEOnet Names Server

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Αζερμπαϊτζάν
 |

 |
**Μυοπάρων** ήταν η επίσημη ελληνική ονομασία ιστιοφόρου πλοίου του κοινώς λεγόμενου "μεγάλου βρικογολέτου" ή "μεγάλου γολετόμπρικου" ή "μεγάλης σκούνας" ή "μεγάλης ημιολίας" (επισημότερα).  
 
Ήταν δικάταρτο ιστιοφόρο του οποίου το πρωραίο πέτασμα ιστίων (άνοιγμα πανιών) ήταν όμοιο του Πάρωνα καθώς και όλα τα αναδρομικά ιστία του, που όμως στο μέγα ιστό του (πρυμναίο) δεν έφερε κεραία αλλά επίδρομο και λαίφο, ακριβώς όπως και ο Μυοδρόμων. Αυτή η διάταξη των ιστών και ιστίων έδινε μεγαλύτερη ευελιξία στο σκάφος ιδιαίτερα σε αναστροφές. Κι αυτή η ιδιότητά του ανάγαγε αυτό το τύπο ιστιοφόρου σε κυρίως πολεμικό πλοίο.
Συντεταγμένες: 43°28′37″N 17°48′54″E﻿ / ﻿43.47694°N 17.81500°E﻿ / 43.47694; 17.81500

Το Δέλτα του Νερέτβα
Ο **Νερέτβα** (*κροατικά & βοσνιακά: Neretva*) είναι ποταμός μήκους 225 χιλιομέτρων που ρέει στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη και την Κροατία. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα ποτάμια του ανατολικού τμήματος της λεκάνης της Αδριατικής. Ο Νερέτβα πηγάζει σε υψόμετρο 1.095 μέτρα κάτω από τα βουνά Ζελενγκόρε και Λέβρσνικ στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Είναι γνωστός από το πέρασμα του από την πόλη Μόσταρ και τις παλιές γέφυρες.

Ο Νερέτβα από τις πηγές έως τις εκβολές του τρέχει αρχικά από τα νοτιοανατολικά προς βορειοδυτικά και τη βόρεια πλευρά της Ερζεγοβίνης. Κοντά στο Κονίτς και τη Ράμα στρίβει νότια και ρέει με κατεύθυνση από βορρά προς νότο.

Στην ανώτερη πορεία του σχηματίζει φαράγγι και έπειτα χύνεται στη τεχνητή λίμνη Γιαπλάνιτσα. Από την Αδριατική ακτή και την πόλη Μέτκοβιτς και για 20 χιλιόμετρα ο Νερέτβα είναι πλωτός. Το δέλτα του διαιρείται σε δώδεκα κανάλια και δημιουργεί μια μεγάλη περιοχή που καλλιεργούνται πολλά οπωροφόρα.

Αναφορές
--------

* *Мала енциклопедија Просвета*, Треће издање (1985); Београд: „Просвета". ISBN 978-86-07-00001-2.
* Јован Ђ. Марковић (1990): *Енциклопедијски географски лексикон Југославије* Сарајево: „Свјетлост". ISBN 978-86-01-02651-3.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Neretva στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 247185012
* LCCN: sh85090885
* GND: 4075276-8
* NKC: ge525449

 |

 |
Εβραίοι φορούν κιπά
**Κιπά** (Εβραϊκά:כִּיפָּה) ονομάζεται το σκουφάκι χωρίς γείσο, συνήθως κατασκευασμένο από ύφασμα, το οποίο φορούν παραδοσιακά οι Ιουδαίοι κατά την εκπλήρωση των θρησκευτικών τους καθηκόντων, όπως η προσευχή. Είναι ιδιαιτέρως διαδεδομένη αυτή η πρακτική στις Ορθόδοξες κοινότητες. Ο εβραϊκός νόμος υπαγορεύει ότι ο άνδρας πρέπει να καλύπτει το κεφάλι του κατά τη διάρκεια της προσευχής. Οι Χαλαχικοί πραγματεύονται εάν πρέπει να αμφίενται κιπά καθ όλη τη διάρκεια της ημέρας.

Σε μη ορθόδοξες κοινότητες, μερικές γυναίκες φορούν επίσης κιπά. Το κίνημα της Μεταρρύθμισης ήταν ιστορικά αντίθετο σε αυτό, αλλά τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πιο συνηθισμένο και αποδεκτό για μεταρρυθμιστές άνδρες και γυναίκες να καλύπτουν τα κεφάλια τους κατά την προσευχή και τη μελέτη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mishneh Torah, *Ahavah*, *Hilkhot Tefilah* 5:5.
Συντεταγμένες: 12°8′48″S 40°34′21″E﻿ / ﻿12.14667°S 40.57250°E﻿ / -12.14667; 40.57250

Τα **Νησιά Κιρίμπας** (πορτογαλικά: Quirimbas), πρώην **Νησιά Αγίου Λαζάρου**, είναι αρχιπέλαγος στον Ινδικό ωκεανό το οποίο περιλαμβάνει περίπου 27 νησιά. Το κυριότερο είναι το Νησί Ίμπο, το οποίο συμπεριλαμβάνει και την πόλη Ίμπο, που είναι και η πρωτεύουσα του συμπλέγματος. 

Υπάρχουν πολλά ψαροχώρια.

Γεωγραφία
---------

Τα Νησιά Κιρίμπας ανήκουν στην Επαρχία Κάμπο Ντελγκάντο στη Συνοικία Ίμπο. Το Εθνικό Πάρκο των Κιρίμπας, το οποίο καλύπτει έκταση 7.500 τ.χλμ. περιλαμβάνει τα ένδεκα νοτιότερα νησιά, τα οποία περιζώνονται από δάση. Το πάρκο δημιουργήθηκε το 2002.

### Νησιά

Τα Νησιά Κιρίμπας αποτελούνται περίπου από 27 νησιά, τα περισσότερα από τα οποία είναι ακατοίκητα. Τα κυριότερα νησιά είναι:

* Ίμπο
* Κιράμπο
* Κιλάλεα
* Κιρίμπα (νησί)
* Κισίβα
* Ματέμο
* Μετζούμπε
* Νιβάβε
* Ρόλας
* Σενκάρ
* Φιό

Το Εθνικό Πάρκο των Κιρίμπας καλύπτει τα 11 νοτιότερα νησιά. Τα περισσότερα νησιά του συμπλέγματος των Κιρίμπας είναι ακατοίκητα. Σχεδόν όλα τα νησιά περιζώνονται από δάση.

Ιστορία
-------

Τα Νησιά Κιρίμπας ονομάζονταν *Νησιά του Αγίου Λαζάρου* (Ilhas de Sao Lazaro). Αναπτύχθηκαν γύρω από εμπορικά φρούρια και άκμασε κάτω από τα Πορτογαλικά εμπορικά περάσματα όταν ήταν γνωστό ως Σάο Λάζαρο.

Εικόνες
-------

Η Παραλία Κιλάλεα, Νησί Κιλάλεα
Ηλιοβασίλεμα στο Νησί Ίμπο
Το Φρούριο Σάντο Αντόνιο ντο Ίμπο
Άνθρωποι στην παραλία του Ίμπο
Βάρκα στο Ίμπο

Δείτε επίσης
------------

* Νησί Κιρίμπα

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mhaigue, Maria "Ilha do Ibo" no site Pemba-Porto Amélia 28 Ιουλίου 2009
2. ↑  «Quirimbas Archipelago Islands». *All Africa Safaris*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2011.  Text "Mozambique Wildlife Safaris" ignored (βοήθεια); Text "Fishing" ignored (βοήθεια); Text "Quirimbas National Park" ignored (βοήθεια)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* The Quirimbas Archipelago - UNESCO World Heritage Centre

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αρχιπέλαγος Κιρίμπα |
| --- |
|  |
| 
* Ίμπο
* Κιλάμπα
* Κιράμπο
* Κιλάλεα
* Κιρίμπα
* Κισίβα
* Ματέμο
* Μετζούμπε
* Νιβάβε
* Ρόλας
* Σενκάρ
* Φιό
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 8000148574326924430000
* SUDOC: 128662700

 |

 |
Το έμβλημα του συλλόγου.
Η **Νίκη Αλίμου** είναι παλιός ιστορικός ερασιτεχνικός ποδοσφαιρικός σύλλογος των Αθηνών με έδρα τον Άλιμο Αττικής. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1926 και έχει χρώματα το μπλε και το λευκό και έμβλημα τη μυθική θεά Νίκη. Ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Αθηνών αγωνιζόμενη στις διοργανώσεις της.
Γεγονός που πρέπει να αναφερθεί είναι η τιμητική παρουσία του Στυλιανού Καρυδά στην ομάδα. Όντας δημότης προσπαθεί να συμβάλει τα μέγιστα για την διαφήμιση της ομάδας και ταυτόχρονα του δήμου Αλίμου.

Ιστορικό
--------

Το παλαιό έμβλημα του συλλόγου ως «**Νίκη Πλάκας**».
Ιδρύθηκε το 1926 ως «**Νίκη Πλάκας**» στην ομώνυμη συνοικία στο κέντρο της Αθήνας και έδρευε στις Στήλες του Ολυμπίου Διός. Αγωνίστηκε ως ανεπίσημο σωματείο σε ανεξάρτητα πρωταθλήματα και δίνοντας φιλικούς αγώνες μέχρι και τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, όποτε και στα μέσα της δεκαετίας του '40 εντάχθηκε επίσημα στην Ε.Π.Σ. Αθηνών όπου και αγωνίστηκε καθιερωμένα μέχρι και τη δεκαετία του '90. Αγωνιζόταν με χρώματα το πράσινο και το λευκό, τα οποία και επέλεξαν για χρώματα της ομάδας και τα εμπνεύστηκαν από τον Παναθηναϊκό. Από τη Νίκη Πλάκας ξεπήδησαν πολλοί ποδοσφαιριστές που αγωνίστηκαν σε μεγάλους συλλόγους, όπως μεταξύ άλλων ο Γιώργος Δαρίβας που μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό, κάνοντας σπουδαία καριέρα.

Τη δεκαετία του '90 η Νίκη Πλάκας μεταδημότευσε από την Αθήνα στον Άλιμο και μετονομάστηκε ακολούθως σε «**Νίκη Αλίμου**» και αντικατέστησε τα χρώματα με το μπλε και το λευκό. Ο σύλλογος συνεχίζει να υφίσταται μέχρι σήμερα, αγωνιζόμενος στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Αθηνών με επίσημη ονομασία **ΠΑΣ Νίκη Αλίμου** και αύξοντα Αριθμό Μητρώου Ε.Π.Ο. 176.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ ΚΑΙ… ΝΙΚΗ ΠΛΑΚΑΣ! leoforos.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Ποδόσφαιρο Μεταγραφικές (γλαφυρές) ιστορίες μιας άλλης εποχής… tovima.gr
3. ↑  «Η Ιστορία του Συλλόγου nikialimou.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2019.
4. ↑  Επίσημη ιστοσελίδα Ε.Π.Σ. Αθηνών
Ένα κολάρο στυλ BDSM που λυγίζει στο πίσω μέρος.
Κλειδωμένο κολάρο με λουρί
Στο πλαίσιο του BDSM, ένα **κολάρο** είναι ένα αξεσουάρ οποιουδήποτε υλικού που φοριέται από ένα άτομο γύρω από το λαιμό, για να δείξει την υποτακτική ή την σκλαβική του θέση σε μια σχέση BDSM. Μερικά άτομα διεξάγουν επίσημες τελετές με το κολάρο, οι οποίες θεωρούνται ότι ουσιαστικά επισημαίνουν τη σχέση τους, με παρόμοιο τρόπο όπως μιας τελετής γάμου και το κολάρο να έχει παρόμοια σημασία με ένα γαμήλιο δαχτυλίδι. Η στάνταρ μορφή ενός κολάρου είναι μια μαύρη δερμάτινη λωρίδα γύρω από τον λαιμό, συχνά με μεταλλικούς γάντζους (D-rings) που προστίθενται για να επιτρέπουν τη σύνδεση του λουριού, σχοινιού ή άλλα είδη περιορισμού· αλλά για να είναι πιο διακριτικοί δημοσίως, κάποιοι μπορεί να φορούν ένα συνηθισμένο τσόκερ ή ένα κολιέ με κοσμήματα για τον ίδιο συμβολικό σκοπό.

Τα κολάρα μπορεί να χρησιμοποιηθούν σε παιχνίδια ρόλων που περιλαμβάνουν ερωτική ταπείνωση, επειδή υποδηλώνουν τον χειρισμό και την θέση του άλλου ως κατοικίδιο, ειδικά όταν φοριούνται με λουρί.

Κατασκευή και εμφάνιση
----------------------

Το πιο συνηθισμένο υλικό για ένα κολάρο είναι το δέρμα, και πολλοί χρησιμοποιούν κανονικά κολάρα σκύλου με πόρπη. Άλλα υλικά περιλαμβάνουν καουτσούκ, PVC και μέταλλο (συνήθως ανοξείδωτο χάλυβα· ωστόσο, μερικές πηγές προσφέρουν εκδόσεις πολύτιμων μετάλλων). Πολλά κολάρα κατασκευάζονται με διάφορα υλικά και μπορούν επίσης να διακοσμηθούν με ποικίλους τρόπους. Τα κολάρα περιλαμβάνουν συχνά πόρπες, ιμάντες και γάντζους, λουκέτα και άλλα προσαρτήματα.

### Κολάρα λύκου

Ένα κολάρο λύκου είναι ένα κολάρο με μακριά καρφιά, που θεωρούνται διακοσμητικά. Αυτά τα κολάρα χρησιμοποιούνταν κανονικά για την προστασία των σκύλων από τους λύκους, αλλά τα κολάρα λύκου έχουν πια υιοθετηθεί και από την κοινότητα του BDSM. Ωστόσο, τα καρφιά θεωρούνται επικίνδυνα και γι' αυτό τα κολάρα αυτά χρησιμοποιούνται με προσοχή. Ορισμένα κολάρα λύκου έχουν τα καρφιά επικαλυμμένα με πλαστικό για πρόσθετη προστασία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Spiked dog Collars». The Dog House. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Αυγούστου 2007. Ανακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2007.
Η **Κοινότητα των Βολλανδιστών** (γαλλικά: Société des Bollandistes‎) ή απλούστερα **Οι Βολλανδιστές** είναι μια ένωση λογίων, φιλολόγων και ιστορικών (που αρχικά ήσαν όλοι Ιησουΐτες, ενώ τώρα περιλαμβάνει και μη-Ιησουΐτες) οι οποίοι από τις αρχές του 17ου αιώνα μελετούν τα Συναξάρια και τη λατρεία των αγίων στον Χριστιανισμό. Στην επίσημη ιστοσελίδα τους αυτοπεριγράφονται ως "ένα ερευνητικό ινστιτούτο Ιησουϊτών αφιερωμένο στην κριτική μελέτη της ελληνικής, λατινικής, ανατολικής και λαϊκής αγιογραφικής λογοτεχνίας καθώς και στην ιστορία των αγίων και των λατρειών τους. Προέρχεται από το μεγάλο εγχείρημα του Acta Sanctorum που ξεκίνησε ο Ζαν Μπολάν το 1643."

Ιωάννης Βολλάνδος
-----------------

Ιωάννης Βολλάνδος Οι Βολλανδιστές πήραν το όνομά τους από τον Ζαν Μπολάν (Jean Bolland) ή Ιωάννη Βολλάνδο (1596–1665). Αυτός ήταν επιμελητής σπουδών στο κολέγιο των Ιησουϊτών του Mechelen. Μετά το θάνατο του Heribert Rosweyde (1569–1629), λέκτορα στο κολλέγιο Ιησουϊτών του Douai ο οποίος στον ελεύθερο χρόνο του συνέλεγε πληροφορίες για αγίους, από τις οποίες το 1615 συνέγραψε το έργο "Vitae Patrum", ο Bolland κλήθηκε να επανεξετάσει τα γραφόμενά του. Έτσι, ο Bolland συνέχισε τις εργασίες αυτές, οι οποίες οδήγησαν στους *Βίους αγίων* (Acta Sanctorum), την σπουδαιότερη έκδοση των Βολλανδιστών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  The Société des Bollandistes is a Jesuit research institute dedicated to the critical study of Greek, Latin, Oriental and vernacular hagiographic literature as well as to the history of the saints and their cults. It originates from the great enterprise of the Acta Sanctorum launched by Jean Bolland in 1643.

Εξωτερικοί δεσμοί
-----------------

* Κοινότητα των Βολλανδιστών
* Bibliotheca Hagiographica Latina manuscripta
* Βίοι Αγίων (Acta Sanctorum)
* Κατάλογος περιεχομένων για τα "Ανάλεκτα των Βολλανδιστών" (Analecta Bollandiana) 41-126 (από InterClassica)
Η κοινή σαλαμάνδρα, *Salamandra salamandra* (Linnaeus, 1758) ή σαλαμάνδρα της φωτιάς, είναι ένα είδος σαλαμάνδρας στην οικογένεια Salamandridae. Πρόκειται για το πιο γνωστό ίσως είδος σαλαμάνδρας στην Ευρώπη και αποτελεί ένα από τα τρία είδη σαλαμάνδρας στην Ελλάδα.

Περιγραφή
---------

Πρόκειται για μια μεγάλου μεγέθους σαλαμάνδρα, η οποία μπορεί φτάνει συνήθως τα 25cm σε τελικό μήκος, σπανίως περισσότερο. Είναι μαύρη με κίτρινες κηλίδες ή ρίγες, ενώ η αναλογία των χρωμάτων μπορεί να διαφέρει σε μεγάλο βαθμό στα διάφορα υποείδη. Τα θηλυκά είναι μεγαλύτερα από τα αρσενικά. Τα αρσενικά έχουν αναλογικά μεγαλύτερα άκρα και ουρά.

Γεωγραφική κατανομή
-------------------

Το είδος είναι ευρέως κατανεμημένο στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης, με εξαίρεση τις Βρετανικές νήσους, μέρος της βόρειας και ανατολικής Ευρώπης, καθώς και πολλά μεγάλα νησιά της Μεσογείου. Στην Ελλάδα, η εξάπλωση της περιλαμβάνει σχεδόν όλη την ηπειρωτική Ελλάδα, την Πελοπόννησο και την Εύβοια.

Βιολογία
--------

Είναι κυρίως νυκτόβιο αμφίβιο, αν και μπορεί να παρατηρηθεί εύκολα μετά από βροχή. Ζευγαρώνει νωρίς την άνοιξη στο έδαφος. Τα θηλυκά μπορούν να αποθηκεύσουν το σπέρμα του αρσενικού για μήνες και γεννούν 20 με 40 προνύμφες με σχηματισμένα άκρα, σε μικρές λίμνες, στάσιμα νερά ή ελαφρώς ρέοντα. Η μεταμόρφωση των προνυμφών διαρκεί 3 με 4 μήνες.

Τοξικότητα
----------

Αν απειληθεί εκκρίνει τοξικό υγρό από αδένες που φέρει στο δέρμα κι έτσι αποτρέπει τους θηρευτές. Μπορεί να χρησιμοποιήσει την άμυνά του αυτή και στην περίπτωση που χειριστεί βίαια από τον άνθρωπο. Οι ουσίες αυτές είναι ακίνδυνες για τον άνθρωπο όταν έρθουν σε επαφή με το δέρμα, αλλά μπορεί να προκαλέσουν κάποια συμπτώματα, όπως ερεθισμός, αν έρθουν σε επαφή με τα μάτια, με κάποια πληγή ή στην ακραία περίπτωση της κατάποσης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6
2. ↑  Speybroeck, J. Beukema, W. Bok, B. Van Der Voort, J. (2016). *Field Guide to the Amphibians and Reptiles of Britain and Europe.*. San Diego, USA: Bloomsbury Natural History.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85116690
* GND: 4154277-0
* NKC: ph820606

 |

 |
Ο **Κολ Γκαλί** (ταταρικά: Кол Гали, Μπασκιρικά: Ҡол Ғәли, τσουβασικά: Кул Али, ρωσικά: Кул Гали‎, *Kul Gali*, έζησε περίπου στο 1183-1236) ήταν διάσημος Μουσουλμάνος Βούλγαρος του Βόλγα ποιητής, ο ιδρυτής της μεσαιωνικής ταταρικής λογοτεχνίας. Το πιο γνωστό του ποίημα είναι το Κισσάι Γιοσίφ (*Ιστορία του Γιουσούφ*), γραμμένο στη λογοτεχνική γλώσσα Τούρκι, η οποία δεν είναι αμοιβαία κατανοητή με την σύγχρονη ταταρική, μπασκιρική και τσουβασική γλώσσα. 

Πιστεύεται ότι γεννήθηκε σε αυτό που σήμερα  είναι γνωστό ως Ανατολικό Ταταρστάν. Σπούδασε στο Χορασμικό μεντρεσέ. Έγραψε το αθάνατο ποίημά του το 1233. Πιθανότατα σκοτώθηκε το 1236 κατά την Μογγολική εισβολή στη Βουλγαρία του Βόλγα.

Κληρονομιά
----------

Τα ποιήματά του γιορτάζονται από τους Τατάρους, Μπασκίρους και Τσουβάς.

Το Κισσάι Γιοσίφ ήταν εμπνευσμένο από τις κορανικές ιστορίες του Ιωσήφ. Το ποίημα αφιερωμένο στον αγώνα ενάντια στο κακό και για την ανθρώπινη ευτυχία. Το ποίημα έπαιξε σημαντικό ρόλο στον πολιτισμό των Μουσουλμάνων Βουλγάρων του Βόλγα και αργότερα στο ταταρικό πληθυσμό. Περισσότερα από 200 χειρόγραφα έχουν βρεθεί μεταξύ των Τατάρων. Το ποίημα ετοιμάστηκε για δημοσίευση για πρώτη φορά από τον ποιητή Ουτίζ Ιμάνι τυπώθηκε το 1839 από τον Ραχματούλλα Αμιρχάνοφ. Από τότε έχει αναδημοσιευτεί 80 φορές.

Βραβείο Κολ Γκαλί
-----------------

Το Διεθνές Βραβείο Κολ Γκαλί πήρε το όνομά του από τον Κολ Γκαλί. Βραβεύεται για την αναγνώριση της αριστείας στη λογοτεχνία και την ποίηση. Το βραβείο καθιερώθηκε το 1992.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (cv)  Αρχειοθετήθηκε 2018-02-17 στο Wayback Machine.
2. ↑  (in Tatar)«Кол Гали». *Ταταρική Εγκυκλοπαίδειας*. Καζάν: Ακαδημία Επιστημών της Δημοκρατίας του Ταταρστάν. Οργανισμός Ταταρικής Εγκυκλοπαίδειας. 2002.  (Ταταρικά)
Συντεταγμένες: 41°22′54″N 22°48′45″E﻿ / ﻿41.38167°N 22.81250°E﻿ / 41.38167; 22.81250

Το **Κολέσινο** (στα Σλαβ. Колешино) είναι χωριό του δήμου Νόβο Σέλο κοντά στη Στρώμνιτσα στη νοτιοανατολική Βόρεια Μακεδονία. Βρίσκεται σε μικρή απόσταση από τα ελληνικά σύνορα στις πλαγιές της οροσειράς του Μπέλλες. Σύμφωνα με την απογραφή του 2002 έχει 845 κατοίκους.

Ιστορία
-------

Σύμφωνα με την καταγραφή του D.M Brancoff, La Macédoine et sa Population Chrétienne, Paris 1905 το 1905 κατοικούνταν από 768 Χριστιανούς Πατριαρχικούς και 16 Προτεστάντες, επίσης στο χωριό λειτουργούσε Ελληνικό Σχολείο.

Στο Κολέσινο γεννήθηκαν οι Έλληνες Μακεδονομάχοι οπλαρχηγοί Παντελής Παπαϊωάννου και Χαράλαμπος Μπουφίδης.

Αξιοθέατα
---------

Οι καταρράκτες του Κολέσινου βρίσκονται σε υψόμετρο 610 μέτρων στην καρδιά της οροσειράς του Μπέλλες. Το νερό του καταρράκτη πέφτει από ύψος 19 μέτρων.

Προσωπικότητες
--------------

* Παντελής Παπαϊωάννου, Μακεδονομάχος οπλαρχηγός
* Χαράλαμπος Μπουφίδης, Μακεδονομάχος οπλαρχηγός

Πηγές
-----

* Κρατική Υπηρεσία Στατιστικής της ΠΓΔΜ, Απογραφή 2002
* Municipality Novo Selo - Attractions: Waterfalls[*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δήμος Νόβο Σέλο
Μία από τις λιγότερο γνωστές εορτές των αρχαίων Αθηναίων ήταν τα λεγόμενα Απατούρια, τριήμερη πολιτική εορτή, της οποίας η τρίτη και τελευταία ημέρα λεγόταν «**κουρεώτις**».

Τα Απατούρια ήταν μια γιορτή πολιτική που γινόταν κατά τον μήνα Πυανεψιώνα (15 Οκτωβρίου – 15 Νοεμβρίου) προς τιμήν της Απατουρίας Αθηνάς, του Διός Φρατρίου και του Μελαναίγιδος Διονύσου. 

Αφορμή της ήταν η μονομαχία του Μέλανθου και του Ξάνθου από τη Βοιωτία και η νίκη του Μέλανθου με απάτη, όταν οι Βοιωτοί και οι Αθηναίοι πολεμούσαν μεταξύ τους για την Οινόη. 

Η τρίτη ημέρα ονομάζονταν Κουρεώτις, γιατί κατά την διάρκειά της ενέγραφαν τους κούρους, δηλαδή τα μικρά αγόρια, που ήταν τριών ή τεσσάρων ετών στους φράτερες. Την ίδια ημέρα γινόταν και έλεγχος της προόδου των φοιτούντων στα σχολεία παιδιών και απαγγέλλονταν διάφορα ποιήματα και χωρία διαφόρων συγγραφέων. Οι μαθητές που αρίστευαν βραβεύονταν. 

Όσο για τους φράτερες πρέπει να γνωρίζουμε αυτό: μετά τον Ίωνα οι φυλές ήταν τέσσερις, από τον Κλεισθένη έγιναν δέκα και κατόπι έγιναν δώδεκα. Κάθε φυλή χωρίστηκε στα τρία. Το ένα τρίτο της φυλής ονομάστηκε τριττύς και έπειτα πατρία ή φατρία, και φράτερες αυτού που άνηκαν στην ίδια φυλή και φατρία, επειδή ήταν συγγενείς μεταξύ τους, και σε αυτούς τους φράτερες γινόταν η εγγραφή των αγοριών. 

Κατά την εορτή επίσης οι πατέρες πρόσφεραν σε θυσία τα «*κούρεια*» (ονομασία των αμνών που θυσιάζονταν αυτή την ημέρα), οι οποίοι στη συνέχεια προσφέρονταν στους φράτορες «προς ευωχία».

Παραπομπές
----------

1. ↑  
> ἡ δὲ Κουρεῶτις ἡμῖν οὖσα ἐτύγχανεν Ἀπατουρίων. Τὸ δὴ τῆς ἑορτῆς σύνηθες ἑκάστοτε καὶ τότε συνέβη τοῖς παισίν: ἆθλα γὰρ ἡμῖν οἱ πατέρες ἔθεσαν ῥαψῳδίας. πολλῶν μὲν οὖν δὴ καὶ πολλὰ ἐλέχθη ποιητῶν ποιήματα [...]— Κριτίας, Πλάτων, Τίμαιος, 21β
2. ↑  
> [...] μετὰ δὲ ταῦτα ἐγίγνετο Ἀπατούρια, ἐν οἷς οἵ τε πατέρες καὶ οἱ συγγενεῖς σύνεισι σφίσιν αὐτοῖς. [...]— Ξενοφών, Ελληνικά, Βιβλίο A΄, κεφάλαιο Ζ', γρ. 8

Πηγές
-----

* Λεξικό Liddell-Scott - Ορισμός
Η **κοινή οχιά** ή κερασφόρος οχιά, *Vipera ammodytes* (Linnaeus, 1758) είναι ένα ιοβόλο είδος οχιάς που απαντάται στη Νότια Ευρώπη, τα Βαλκάνια και περιοχές της Μέσης Ανατολής. Το δεύτερο μέρος της επιστημονικής της ονομασίας, *ammodytes*, προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις *άμμος* και *δύτης* και ίσως δεν είναι το καταλληλότερο όνομα για ένα είδος που προτιμά βραχώδη ενδιαιτήματα.

Ένα

Παρουσία στην Ελλάδα
--------------------

Αποτελεί το πιο κοινό από τα πέντε είδη οχιάς που απαντώνται στον ελλαδικό χώρο, καθώς τα υπόλοιπα τέσσερα είδη έχουν πολύ περιορισμένη εξάπλωση. Συγκεκριμένα η κοινή οχιά μπορεί να βρεθεί στην Ηπειρωτική Ελλάδα, Πελοπόννησο, Εύβοια, Βόρειες Σποράδες, Ιόνια νησιά (δεν υπάρχει καταγραφή του είδους από Ζάκυνθο), Κυκλάδες (Πάρος, Αντίπαρος, Μύκονος, Δήλος, Νάξος, Ίος, Σίκινος, Τήνος, Άνδρος, Σύρος, Στρογγυλό, Ηρακλειά, Επάνω Κουφονήσι, ίσως και στο Τραγονήσι, πιθανόν και σε άλλα νησιά), Θάσο και πιθανότατα στη Σαμοθράκη.

Γεωγραφική κατανομή των πέντε ειδών οχιάς στην Ελλάδα 
Στην Ελλάδα εκτός από την κοινή οχιά, απαντώνται τα εξής είδη οχιάς:

* Οθωμανική οχιά – *Montivipera xanthina* (Gray, 1849)
* Οχιά της Μήλου *– Macrovipera schweizeri* (Werner, 1935)
* Αστρίτης *– Vipera berus* (Linnaeus, 1758)
* Νανόχεντρα – *Vipera graeca* (Nilson & Andrén, 1988)

Στην Κύπρο εντοπίζεται η φίνα ή κοντονούρα (λόγω της κοντής της ουράς), που ανήκει στο είδος *Macrovipera lebetina*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Gotch, A.F. 1986. *Reptiles – Their Latin Names Explained*. Poole, UK: Blandford Press. 176 pp. ISBN 0-7137-1704-1.
2. ↑  «herpetofauna.gr - Ελληνική Ερπετοπανίδα». *www.herpetofauna.gr*. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2020.
3. ↑  Pregill, Gregory K; Berrian, James E (1984). «Type specimens of amphibians and reptiles in the San Diego Natural History Museum». *Transactions of the San Diego Society of Natural History.* **20**: 151–164. doi:10.5962/bhl.part.29004. ISSN 0080-5947. .
4. ↑  Mizsei, Edvárd; Jablonski, Daniel; Roussos, Stephanos A.; Dimaki, Maria; Ioannidis, Yannis; Nilson, Göran; Nagy, Zoltán T. (2017-01-31). «Nuclear markers support the mitochondrial phylogeny of Vipera ursinii–renardi complex (Squamata: Viperidae) and species status for the Greek meadow viper» (στα αγγλικά). *Zootaxa* **4227** (1): 75–88. doi:10.11646/zootaxa.4227.1.4. ISSN 1175-5334. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2020-02-20.. Ανακτήθηκε στις 2020-02-20.
Η **Μπόννη**, γαλλ. Bonne (19 Φεβρουαρίου 1399 - 1430-35) από τον Οίκο του Αρμανιάκ γεννήθηκε ως κόρη του κόμη του Αρμανιάκ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Ορλεάνης.

Ο σύζυγος της Μπόννης, Κάρολος Α΄ δούκας της Ορλεάνης κρατείται αιχμάλωτος στον Πύργο του Λονδίνου. Από εικονογράφηση των ποιημάτων του.

Βιογραφία
---------

Ήταν η πρώτη κόρη του Βερνάρδου Ζ΄ κόμη του Αρμανιάκ & κοντόσταυλου της Γαλλίας και της Μπόννης των Βαλουά, κόρης του Ιωάννη δούκα του Μπερρύ.

Το 1410 η Μπόννη ήταν 11 ετών και παντρεύτηκε τον Κάρολο Α΄ δούκα της Ορλεάνης, του οποίου ο πατέρας είχε δολοφονηθεί το 1407. Ο γάμος έκανε τον Βερνάρδο Ζ΄ υπερασπιστή του Καρόλου. Με το τέλος του δούκα η μερίδα της Ορλεάνης έμεινε χωρίς ηγέτη και έτσι η μερίδα των Αρμανιάκ ήταν αυτή που επηρέασε τη συνθήκη του Αρράς το 1435.

Έπειτα από τη Γαλλική ήττα το 1415 στη μάχη του Αζινκούρ, ο Κάρολος Α΄ κρατήθηκε φυλακισμένος από τους Άγγλους. Η Μπόννη δεν είχε αποκτήσει τέκνα πριν από την κράτησή του· απεβίωσε το διάστημα 1430-35, ενόσω ο σύζυγός της ήταν ακόμη αιχμάλωτος. Η Μπόννη ήταν η 2η σύζυγος του Καρόλου Α΄ και όταν αυτός ελευθερώθηκε, έκανε και 3ο γάμο.

Στο εικονογαφημένο χειρόγραφο *Οι πολύ πλούσιες Ώρες του δούκα του Μπερρύ*, στον μήνα Απρίλιο, θεωρείται ότι εικονίζεται ο γάμος της Μπόννης με τον Κάρολο Α΄.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 1410 τον Κάρολο Α΄ δούκα της Ορλεάνης· δεν απέκτησαν τέκνα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Charles Cawley: «Medieval Lands». (Αγγλικά) *Charles Cawley, "Medieval Lands", 2006-2020*.

Πηγές
-----

* Neillands, Robin (2001). *The Hundred Years War*. London: Routledge. ISBN 0-415-26131-7.
Ο **κρυόλιθος** (αγγλ. cryolite) είναι αλογονούχο ορυκτό του νατρίου. Το όνομά του προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις *κρύος* και *λίθος*, λόγω της εμφάνισής του, που προσομοιάζει με πάγο (παγόμορφος). Στις άχροες ποικιλίες του ο δείκτης διάθλασης είναι τόσο χαμηλός που, όταν δείγμα του βυθίζεται στο νερό, μοιάζει να εξαφανίζεται.

Διαλύεται με έκλυση υδροφθορίου (HF) σε θειικό οξύ. Εμφανίζει ασθενή θερμοφθορισμό, ενώ φθορίζει έντονα σε υπεριώδη ακτινοβολία.

Δεν είναι ιδιαίτερα κοινό ορυκτό, εμφανίζοντας μικρή γεωγραφική εξάπλωση. Μεγάλα κοιτάσματά του έχουν ανευρεθεί μόνο στη Γροιλανδία (περιοχές Ivigtut και Arksukfiord, στο νοτιοδυτικό άκρο της νήσου). Απαντά, επίσης, στη Ναμίμπια, στην περιοχή Cínovec / Zinnwald στα σύνορα Τσεχίας - Γερμανίας, στο Μον Σεν Ιλέρ του Καναδά και στις πολιτείες Βιρτζίνια, Νεβάδα, Κολοράντο, Τέξας και Νέο Μεξικό των ΗΠΑ.

Η βασική του χρήση είναι ως συλλίπασμα, δηλαδή πρόσθετο στη βιομηχανική παρασκευή χαλύβων και, ιδιαίτερα, αργιλίου, όπου αφενός καταβιβάζει τη θερμοκρασία τήξεως των πρώτων υλών (ιδιαίτερα της αλουμίνας), και αφετέρου σχηματίζει επιπλέουσα σκωρία η οποία απομακρύνει προσμίξεις. Η χρήση του έχει ως συνέπεια την έκλυση φθορίου, η οποία, στη βιομηχανία παραγωγής αργιλίου, αντιμετωπίζεται με τη χρήση ειδικών καλυμμάτων στις λεκάνες ηλεκτρόλυσης.

Εμφανίζεται ως ορυκτό στα τελευταία στάδια σχηματισμού ορισμένων γρανιτικών πηγματιτών και αλκαλικών γρανιτών. Επίσης ως ορυκτό της ατμιδικής φάσης ρυολίθων πλούσιων σε φθόριο, στους οποίους εμφανίζεται και τοπάζιο, σε φλοιώδεις σχηματισμούς καρμπονατιτικών φλεβών που διατέμνουν βιοτιτικούς γνευσίους, ενώ έχει παρατηρηθεί ως αυθιγενές συστατικό μαργών και σχιστολίθων στην περιοχή "Green River" (ΗΠΑ).

Συνδέεται με σιδηρίτη, χαλαζία, τοπάζιο, φθορίτη, χαλκοπυρίτη, γαληνίτη, κασσιτερίτη, μολυβδαινίτη, κολουμβίτη και βολφραμίτη.

Πηγές
-----

* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Galleries.com Αρχειοθετήθηκε 2009-04-13 στο Wayback Machine.
* Webmineral.com

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372
Ο **Νιλς (Νικόλαος) Βάλντεμαρσεν**, δαν.: *Niels (Nikolaus) Valdemarsen*, κόμης του Χάλαντ, (απεβ. 1218) ήταν κόμης του Χάλαντ από το 1216 μέχρι το τέλος του το 1218. Ήταν φυσικός (νόθος) γιος του βασιλιά Βάλντεμαρ Β΄ της Δανίας από μία άγνωστη ερωμένη.

Βιογραφία
---------

Το 1217 ο Νιλς παντρεύτηκε την Όντα του Σβερίν, κόρη του Γκούντσελιν Α', κόμη του Σβερίν. Ως αποτέλεσμα του γάμου, η μισή κομητεία του Σβερίν δεσμεύτηκε ως ασφάλεια στον Νιλς, μέχρι να πληρωθεί η προίκα της.

Είχε έναν γιο, τον Nιλς Νίλσεν Σκάρσχολμ του Χάλαντ (1215-1260), που παντρεύτηκε τη Σεσίλια Γιένσντατερ Γκάλεν το 1215-1260. Απέκτησαν έναν γιο, τον Γιάκομπ Νίλσεν Σκάρσχολμ του Χάλαντ 1250-1308. Η οικογένεια θα έχει απόγονο, πολλές γενιές αργότερα, έναν σημαντικό ευγενή άνδρα, τον Χένινγκ Γιέργκενσεν Γκάγκε (1502 - 1562).

Ο Νιλς απεβίωσε ήδη το 1218, και η χήρα του το 1220. Έπέζησε ένας γιος, ο Nιλς, κόμης του Βόρειου Χάλαντ. Οι διαφωνίες σχετικά με τις αξιώσεις του στα γερμανικά εδάφη, που είχε υποσχεθεί στον πατέρα του, οδήγησαν στη σύλληψη του πάππου του Βάλντεμαρ Β' το 1223 από τον Ερρίκο, κόμη του Σβερίν.

Βιβλιογραφία
------------

* Johannes Steenstrup: «Niels, Greve af Halland», Dansk biografisk leksikon, XII. Δένω. Münch-Peirup, 1898, σελ. 202.
Η **Μπόνι Φραντσέσκα Ράιτ** (αγγλικά: Bonnie Francesca Wright, γεννήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 1991) είναι Αγγλίδα ηθοποιός, σκηνοθέτης και ακτιβίστρια. Είναι πιο γνωστή για το ρόλο της ως Τζίνι Γουέσλι στη σειρά ταινιών Χάρι Πότερ.

Γεννημένη στο Λονδίνο, η Ράιτ έκανε το επαγγελματικό της ντεμπούτο στην ταινία Ο Χάρι Πότερ και η Φιλοσοφική Λίθος (2001), απεικονίζοντας τον ρόλο για δέκα χρόνια μέχρι την τελική ταινία, Ο Χάρι Πότερ και οι Κλήροι του Θανάτου - Μέρος 2 (2011). Μετά τη σειρά, η Ράιτ εμφανίστηκε σε μια σειρά από ανεξάρτητες ταινίες, συμπεριλαμβανομένων των Before I Sleep, (2013) The Sea (2013) και After the Dark (2014). οι ταινίες έλαβαν μικτές κριτικές. Έκανε το σκηνικό ντεμπούτο της ως πρωταγωνιστής στο The Moment of Truth του Πίτερ Ουστίνοφ στο Southwark Playhouse την ίδια χρονιά, για την οποία έλαβε επαίνους.

Η Ράιτ αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Τεχνών του Λονδίνου το 2012 με πτυχίο στη σκηνοθεσία. Στη συνέχεια ίδρυσε τη δική της εταιρεία παραγωγής, BonBonLumiere και άρχισε να παράγει ταινίες μικρού μήκους. Το πρώτο σκηνοθετικό της έργο ήταν το δράμα Separate We Come, Separate We Go (2012), με πρωταγωνιστή τον Ντέιβιντ Θιούλις, το οποίο κυκλοφόρησε στο Φεστιβάλ των Καννών για κριτική αναγνώριση. Σκηνοθέτησε το Know Thyself (2016), με πρωταγωνιστές τους Christian Coulson και Sextant (2016), και οι δύο χαρακτήρισαν το τοπίο και το συναίσθημα ως θέματα. Η σειρά τριών μερών της Ράιτ, Phone Calls, έκανε πρεμιέρα στο Tribeca Film Festival το 2017. Η Ράιτ κυκλοφόρησε τους Medusa's Ankles (2018) με πρωταγωνιστές την Kerry Fox και τον Τζέισον Άιζακς, με βάσει το The Matisse Stories της Α.Σ. Μπάιατ. Έχει επίσης σκηνοθετήσει μουσικά βίντεο για τους καλλιτέχνες Sophie Lowe, Pete Yorn και Σκάρλετ Τζοχάνσον.

Η Ράιτ έχει αποκτήσει αναγνώριση για τον περιβαλλοντικό της ακτιβισμό, είναι πρεσβευτής φιλανθρωπικών οργανώσεων Greenpeace και Lumos.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. nm0942247. Ανακτήθηκε στις 21  Ιουλίου 2016.
2. 1 2  pt.millennivm.org/bonnie-wright-biography.
3. ↑  www.revistalofficiel.com.br/pop-culture/atriz-de-harry-potter-bonnie-wright-gravida.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Bonnie Wright στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 103571356
* LCCN: no2009199564
* BNE: XX5641547

 |

 |
Η **Νινγκάλ** (σφηνοειδής γραφή: 𒀭𒊩𒌆𒃲, μεταγραφή: DNIN.GAL) στη σουμεριακή μυθολογία είναι σύζυγος του Νάννα, θεού της σελήνης. To όνομά της σημαίνει "Μεγάλη Κυρά*".* Με τον Νάννα απέκτησαν τον Ούτου, θεό του ήλιου, και την Ινάννα-Ιστάρ, θεά του έρωτα και του πολέμου.

Η Νινγκάλ αντιπροσωπεύει τη θηλυκή πλευρά της σελήνης. Μαζί με το Νάννα, λατρεύονταν στην πόλη της Ουρ. Στο ναό που ήταν αφιερωμένος στο θεϊκό ζεύγος πραγματοποιούνταν λατρευτικές τελετές, ανάμεσα στις οποίες κι η τελετή του ιερού γάμου. Η Νιγκάλ θεωρούταν επίσης η θεά της ερμηνείας των ονείρων. Στην Ουγκαρίτ ήταν γνωστή ως *Νικκάλ*.

Βιβλιογραφία
------------

* Black, Jeremy and Green, Anthony (1992). Gods, Demons and Symbols of Ancient Mesopotamia An Illustrated Dictionary, The British Museum Press. ISBN 0-7141-1705-6
* Leick, Gwendolyn (1991). A Dictionary of Ancient Near Eastern Mythology. Routledge. ISBN 9780415198110

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σουμεριακή μυθολογία |
| --- |
|  |
| Σημαντικοί θεοί | 
* Άνου
* Κι
* Ενλίλ
* Ένκι
* Ερεσκιγκάλ
* Ινάννα
* Νάμου
* Νάννα
* Νινλίλ
* Νινούρτα
* Νινχουρσάγκ
* Ούτου
 |
|  |
| Ήρωες | 
* Γκιλγκαμές
* Ενκίντου
* Λουγκαλμπάντα
* Ουτναπιστίμ
 |
|  |
| Κείμενα | 
Έπος του Γκιλγκαμές |

 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Black, J. ; Green, A. (1992)
2. 1 2  Leick, G. (1991)
Ο **Νικόλαος Αβέρωφ** (1904) ήταν Έλληνας αξιωματικός της Αεροπορίας και επιχειρηματίας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στις 28 Μαΐου 1904 στην Αθήνα και ήταν γιος του Αυγερινού Αβέρωφ, γόνου της οικογένειας Αβέρωφ. Ακολούθησε σταδιοδρομία αξιωματικού στο Πολεμικό Ναυτικό αποφοιτώντας από τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων ως σημαιοφόρος το 1923. Το 1930 μετατάχθηκε στη Βασιλική Αεροπορία. Με την εγκαθίδρυση της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα διέφυγε στη Μέση Ανατολή και στη συνέχεια, το 1943 στη Νότια Αφρική. Το 1943 προήχθη σε Σμήναρχο για να αποστρατευθεί τελικώς το 1947 με τον βαθμό του Υποπτέραρχου.

Το 1946 συμμετείχε ως τεχνικός σύμβουλος στη Διάσκεψη της Ειρήνης. Μετά την αποστρατεία του εγκαταστάθηκε στη Ροδεσία διευθύνοντας γεωργικές επιχειρήσεις (1947 - 1955), επέστρεψε όμως στην Ελλάδα για να αναλάβει διευθυντής των Τεχνικών Αεροπορικών Εκμεταλλεύσεων (Τ.Α.Ε.), πρόδρομο των Ολυμπιακών Αερογραμμών, θέση την οποία διατήρησε μέχρι το 1957. Κύριος σκοπός της θητείας του ήταν η εξυγίανση της εταιρείας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Hellēnikon Who's who*. Ekolotikos Organismos Hellēnikon who's who. 1962. σελ. 7. Αβέρωφ Νικόλαος, Αυγερινού. Υποπτέραρχος ε. α. \* ' Εγεννήθη 28 Μαΐου 1904 εις Αθήνας.
2. 1 2 3 4  Απόστρατος, κοινωνία & πολιτική από το μεσοπόλεμο στη μεταπολίτευση, διπλωματική εργασία Γιώργου Σακαγιάννη, σελ. 134
3. ↑  Απόστρατος, κοινωνία & πολιτική από το μεσοπόλεμο στη μεταπολίτευση, διπλωματική εργασία Γιώργου Σακαγιάννη, σελ. 63
Υβρίδια γκρίζου λύκου × κογιότ αναπαρηγμένα στην αιχμαλωσία, Κέντρο Επιστήμης Άγριας Ζωής στο Φόρεστ Λέικ, Μινεσότα.
Ο **κογιόλυκος** αποτελεί ανεπίσημο όρο για ένα υβρίδιο κυνίδη που προέρχεται από τα κογιότ, τους ανατολικούς λύκους και τους γκρίζους λύκους. Όλα τα μέλη του γένους *Κύων* είναι γενετικώς κοντινοί συγγενείς με 78 χρωμοσώματα και επομένως μπορούν να διασταυρωθούν. Μια γενετική μελέτη δείχνει ότι αυτά τα δύο είδη διαφοροποιήθηκαν γενετικά σχετικά πρόσφατα (περίπου 55.000–117.000 χρόνια πριν). Γονιδιωματικές μελέτες δείχνουν ότι σχεδόν όλοι οι πληθυσμοί γκρίζων λύκων της Βόρειας Αμερικής έχουν κάποιο βαθμό ανάμειξης με κογιότ ακολουθώντας ένα γεωγραφικό κλίνειν, με τα χαμηλότερα επίπεδα να εμφανίζονται στην Αλάσκα και τα υψηλότερα στο Οντάριο και το Κεμπέκ, καθώς και στον Ατλαντικό Καναδά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Wayne, R. (1993). «Molecular evolution of the dog family». *Trends in Genetics* **9** (6): 218–24. doi:10.1016/0168-9525(93)90122-X. PMID 8337763. .
2. ↑  vonHoldt, B. M.; Cahill, J. A.; Fan, Z.; Gronau, I.; Robinson, J.; Pollinger, J. P.; Shapiro, B.; Wall, J. *και άλλοι*. (2016). «Whole-genome sequence analysis shows that two endemic species of North American wolf are admixtures of the coyote and gray wolf». *Science Advances* **2** (7): e1501714. doi:10.1126/sciadv.1501714. PMID 29713682. Bibcode: 2016SciA....2E1714V.
Ο **Νίκολα Τζόρτζεβιτς** (σερβικά κυριλλικά: *Никола Ђорђевић*, σερβικά λατινικά: *Nikola Đorđević*) ήταν Σέρβος αρχιτέκτονας των αρχών του 19ου αιώνα. Το έργο του αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της αρχιτεκτονικής παράδοσης της συγκεκριμένης περιόδου, η οποία αποτελούσε συνδυασμό παραδοσιακών στοιχείων και δυτικών επιρροών.

Έργα
----

Άποψη του Κονακιού του Πρίγκιπα Μίλος στο Βελιγράδι.
Δύο εκ των πλέον γνωστών έργων του αποτελούν το Κονάκι του Πρίγκιπα Μίλος στο Βελιγράδι, στη συνοικία του Τόπτσιντερ, ανεγερθέν μεταξύ του 1831 και του 1833,καθώς και η Εκκλησία των Αγίων Πέτρου και Παύλου του Τόπτσιντερ, ανεγερθείσα μεταξύ του 1832 και του 1834, και η οποία συνδυάζει μεταξύ τους παραδοσιακές επιρροές και αναφορές στη δυτική αρχιτεκτονική (κλασική και μπαρόκ). Τα συγκεκριμένα δύο έργα είναι κατηγοριοποιημένα εντός εντός του καταλόγου των μνημείων εξαιρετικής σημασίας, καθώς και εντός του καταλόγου των προστατευόμενων πολιτισμικών μνημείων της Δημοκρατίας της Σερβίας ·. Τα συγκεκριμένα δύο κτίρια ανεγέρθηκαν σε συνεργασία με τον αρχιτέκτονα Γιάνια Μιχαΐλοβιτς · .

Δείτε επίσης
------------

* Αρχιτεκτονική στο Βελιγράδι

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  (Σερβικά) «Topčiderska crkva». *spomenicikulture.mi.sanu.ac.rs*. Ανακτήθηκε στις 24 Μαΐου 2012.
2. 1 2 3  (Σερβικά) «Konak kneza Miloša, Beograd». *spomenicikulture.mi.sanu.ac.rs*. Ανακτήθηκε στις 24 Μαΐου 2012.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Σερβία
* Πύλη:Αρχιτεκτονική
 |

 |
Συντεταγμένες: 35°20′12″N 25°6′25″E﻿ / ﻿35.33667°N 25.10694°E﻿ / 35.33667; 25.10694

Το **Κλειστό Γυμναστήριο Λίντο** είναι κομμάτι του αθλητικού κέντρου της πόλης του Ηρακλείου Κρήτης.

Βρίσκεται στην παραλιακή περιοχή του Λίντο, δυτικά του κέντρου της πόλης, δίπλα ακριβώς στο Παγκρήτιο Στάδιο.

Τα εγκαίνια πραγματοποιήθηκαν το 1985 και ανακαινίστηκε μερικώς το 1995, οπότε και προστέθηκαν νέες κερκίδες.

Ιδιοκτησιακά ανήκει στη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού.

Διαθέτει 1.400 θέσεις καθήμενων.

Χρησιμοποιείται ως έδρα από τις ομάδες καλαθοσφαίρισης του Ηρακλείου Ο.Α.Α. και του Εργοτέλη. Η αδυναμία του γυμναστηρίου να φιλοξενήσει αγώνες υψηλού επιπέδου λόγω παλαιότητας και μικρής χωρητικότητας οδήγησε στην κατασκευή του Μεγάλου Κλειστού Γυμναστήριου Ηρακλείου στην περιοχή Δυο Αοράκια.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Κλειστό Γυμναστήριο Λίντο», πληροφορίες στον ιστότοπο Stadia.gr.
2. 1 2  «Κλειστό Γυμναστήριο 'Λίντο'» Αρχειοθετήθηκε 2012-07-04 στο Wayback Machine. πληροφορίες στον ιστότοπο Basket-eu09.edu.uoc.gr.
3. ↑  «Κλειστό Γυμναστήριο Δύο Αοράκια: Ό,τι πρέπει να γνωρίζετε για ένα «στολιδι» του αθλητισμού»[*νεκρός σύνδεσμος*], άρθρο στον ιστότοπο Mvpmagazine.gr, 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δορυφορικός χάρτης της περιοχής (Ελληνικά)
Γενικές Πληροφορίες
-------------------

  

Το Νυχτερινό Σχολείο αποτελεί μια σειρά πέντε βιβλίων της αμερικανίδας συγγραφέως  Κρίστι Ντόχερτι (CJ Daugherty). Το πρώτο βιβλίο της σειράς **Νυχτερινό Σχολείο** εκδόθηκε το 2012 στο Ηνωμένο Βασίλειο απο την αμερικανική εταιρεία Λιτλ Μπράουν(Little Brown), το δεύτερο **Νυχτερινό Σχολείο:Κληρονομιά** και το τρίτο **Νυχτερινό Σχολείο:Το Ράγισμα** το 2013 , το τέταρτο **Νυχτερινό Σχολείο:Αντίσταση**  το 2014 και το πέμπτο **Νυχτερινό Σχολείο : Το φινάλε** το 2015. Η σειρά αυτή έχει μεταφραστεί σε 22 γλώσσες ,περιλαμβανομένων και των ελληνικών μέσω των εκδόσεων Μεταίχμιο και διαφόρων αλλων ,και έχει υπάρξει στα bestseller πολλών διαφορετικών χωρών .Πρόκειται για ενα εφηβικό μυθιστόρημα τρόμου και δράσης στο οποίο όμως έντονος ειναι και ο ρομαντισμός.Το δεκέμβριο του 2014 εμφανίστηκε η τηλεοπτική σειρα Night School: the Web Series η οποία ήταν η πρώτη βρετανική σειρά που βασιζόταν σε νεανικό μυθιστόρημα και εξέλαβε ευρεία κάλυψη από τα βρετανικά μέσα ενημέρωσης.

Πλοκή
-----

  

Η 'Αλι , μία μπερδεμένη έφηβη που στερείται την οικογενειακή αγάπη ,το ενδιαφέρον, συλλαμβανεται για ακόμη μία φορά. Και πάνω που όλα φαίνονταν μάταια για εκείνη-όπως συνήθως-όλα θα αρχίσουν να έχουν αξία με την νέα της ζωή στην  ***Κιμμέρια Ακαδημία***. Η  ***Κιμμέρια Ακαδημία***  είναι ένα εσώκλειστο ιδιωτικό σχολείο στο οποίο την έστειλαν οι γονείς της παρά των δικών της ενδιασμών. Στην ***Κιμμέρια***  επικρατούν αλλόκοτοι και αρχαϊκοί κανόνες , απαγορεύεται η χρήση κινητών τηλεφώνων και υπολογιστών. Η προσαρμογή της δεν θα είναι ιδιαίτερα ομαλή , οι μαθητές εκεί είναι άνθρωποι σκληροί , χαρισματικοί , προνομιούχοι. Γρήγορα ωστόσο θα ανακαλύψει το  **Νυχτερινό Σχολείο**  μία μυστική  αδελφότητα  στην οποία θα ανακαλύψει διάφορες άγνωστες για εκείνη πτυχές του ευατού της. Θα έρθει αντιμέτωπη με απίστετους κινδύνους που θα της χαρίσουν δύναμη και θάρρος , θα ανακαλύψει βαθιά μυστικά της οικογένειά της , θα κάνει φίλους , θα ερωτευτεί...

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
Η πρώιμη φάση κατοίκησης στον αρχαιολογικό χώρο των Δελφών χρονολογείται στη μυκηναϊκή περίοδο. Δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί αν το ιερό άρχισε να λειτουργεί την περίοδο εκείνη. Μεταξύ των πήλινων ειδωλίων που ανακαλύφθηκαν και που χρονολογούνται στην περίοδο εκείνη ξεχωρίζει ειδώλιο καθιστής μορφής σε τριποδικό κάθισμα, που έχει οδηγήσει πολλούς ερευνητές να κάνουν παραλληλισμούς με την Πυθία.

Περιγραφή
---------

Στην πρώτη αίθουσα του Αρχαιολογικού Μουσείου Δελφών εκτίθεται μια σειρά πήλινων ειδωλίων μυκηναϊκής περιόδου, που αποκαλύφθηκαν ανασκαφικά, τα περισσότερα στο χώρο του Ιερού της Αθηνάς Προναίας. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζει ένα που εικονίζει μορφή σε κάθισμα που εδράζεται σε τρία πόδια. Αποτελεί ιδιαίτερα σπάνιο τύπο ειδωλίου, καθώς τα συνηθέστερα μυκηναΪκά ειδώλια είναι των τύπων Φ και Ψ. Το ειδώλιο έχει προκαλέσει μεγάλο ενδιαφέρον μεταξύ των ερευνητών, καθώς θεωρήθηκε ότι αποτελούσε μια προδρομική απεικόνιση της Πυθίας καθισμένης επάνω σε τρίποδα. Η θεωρία δεν έχει αποδειχθεί, αφού οι περισσότεροι μελετητές θεωρούν ότι στη Μυκηναϊκή περίοδο δεν είχε ακόμη καθιερωθεί η λατρεία του Απόλλωνα, τουλάχιστον όχι με τη μορφή που πήρε αργότερα και με τη σύνδεση με τη μαντική τέχνη. Το ειδώλιο είναι διακοσμημένο με γραμμικά μοτίβα ερυθρού χρώματος.

Βιβλιογραφία
------------

* Κολώνια,Ρ. *Το Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών,* Αθήνα 2006
* Perdrizet, P. *Fouilles de Delphes: Monuments figurés: petits bronzes, terres cuites, antiquités diverses*, Paris 1908
Το **Κόμμα Πειρατών Λουξεμβούργου** (λουξ. *Piratepartei Lëtzebuerg*, γερμ. *Piratenpartei Luxemburg*, γαλλ. Parti pirate du Luxembourg) είναι ένα πολιτικό κόμμα του Λουξεμβούργου. Η ιδεολογία του κόμματος βασίζεται στην ιδεολογία του Κόμματος Πειρατών Σουηδίας. Υποστηρίζει την προστασία των προσωπικών δεδομένων και της ιδιωτικότητας για τα φυσικά πρόσωπα, τη μεγαλύτερη διαφάνεια της κυβέρνησης, την ελευθερία της πληροφορίας και τη δωρεάν εκπαίδευση. Πέραν όλων αυτών, υποστηρίζει την πλήρη μεταρρύθμιση των νόμων για τα πνευματικά δικαιώματα και τις ευρεσιτεχνίες, ενώ αντιτίθεται σε κάθε μορφής λογοκρισία. Βασική αρχή του κόμματος είναι η Δημοκρατία Βάσης, η οποία δίνει τη δυνατότητα σε κάθε μέλος του κόμματος να διαμορφώσει τις θέσεις του κόμματος. Όπως και τα περισσότερα κόμματα του Λουξεμβούργου, έτσι και το Κόμμα Πειρατών Λουξεμβούργου είναι έντονα φιλοευρωπαϊκό. Είναι μέλος της Πειρατικής Διεθνούς, στην οποία συμμετέχουν όλα τα κόμματα πειρατών που δραστηριοποιούνται διεθνώς.

Το κόμμα ιδρύθηκε στις 4 Οκτωβρίου 2009 στην Πόλη του Λουξεμβούργου.

Εκλογικά αποτελέσματα
---------------------

| Εκλογές | Ψήφοι |  % | Έδρες | +/– |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2013 | 96.270 | 2,94 | 0 / 60 |  |
| 2018 | 227.549 | 6,45 | 2 / 60 | Αύξηση 2 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Nordsieck, Wolfram (2018). «Luxembourg». *Parties and Elections in Europe*. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2019.
2. ↑  About PPI, Pirate Party International.
3. ↑  «Piratenpartei Luxemburg macht klar Schiff» (στα γερμανικά). *Luxemburger Wort*. 5 October 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 October 2009.. Ανακτήθηκε στις 6 January 2010.
4. ↑  (in Luxembourgish) Geschicht vun der Piratepartei Lëtzebuerg Αρχειοθετήθηκε 2018-10-15 στο Wayback Machine. Piratepartei Lëtzebuerg.
Ένα **δημοψήφισμα για αλλαγές στο σύνταγμα** διεξήχθη στις Κομόρες στις 30 Ιουλίου 2018. Με βάση τις τροποποιήσεις που προτάθηκαν, η θητεία του Προέδρου έγινε πλέον χωρίς όρια και καταργήθηκε η εναλλασσόμενη προεδρία μεταξύ των τριών νήσων. Επιπλέον επιτράπηκε στον πρόεδρο Αζαλί Ασουμανί να διεκδικήσει άλλη μία πενταετή θητεία, με τις εκλογές να μεταφέρονται χρονικά από το 2021 στο 2019.[1] Η θέση του Αντιπροέδρου καταργήθηκε το 2019. Οι προτάσεις υπερψηφίστηκαν με ποσοστό γύρω στο 93%.

Αποτελέσματα
------------

| Επιλογή | Ψήφοι | % |
| --- | --- | --- |
| Ναι | 172.240 | 92,81 |
| Όχι | 13.338 | 7,19 |
| Άκυρα/λευκά ψηφοδέλτια |  | – |
| **Σύνολο** | **185.578** | **100** |
| Εγγεγραμμένοι/προσέλευση |  | 63,9 |
| Πηγή: Channel S |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Comoros to hold referendum on presidential term limits on July 30 Reuters, 30-4-2018
Το **Κροατικό Πολιτισμικό Κέντρο της Μπάνια Λούκα** (στα κροατικά: **H**rvatski **K**ulturni **C**entar, συντομευμένο σε **HKC**) είναι πολιτισμικό ίδρυμα ευρισκόμενο στη Μπάνια Λούκα, πρωτεύουσα της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας, στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Ως στόχο έχει την διατήρηση του κροατικού πολιτισμού και ταυτότητας και, μέσω του εκδοτικού του οίκου, *Pečat*, την προώθηση της λογοτεχνικής δημιουργίας στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη και, κυρίως, στην περιοχή της Μπάνια Λούκα.

Σχετικά Λήμματα
---------------

* Πολιτισμός της Κροατίας
* Πολιτισμός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Κροατικά) «Edicija Pečat».. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Απριλίου 2010. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2010.  Εξωτερικός σύνδεσμος στο `|website=` (βοήθεια)

Εξωτερικός Σύνδεσμος
--------------------

* (Κροατικά) Ιστοσελίδα

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βοσνία-Ερζεγοβίνη
* Πύλη:Κροατία
* Πύλη:Σύλλογοι
 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Centre culturel croate de Banja Luka  της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Συντεταγμένες: 38°28′13.04″N 23°34′27.05″E﻿ / ﻿38.4702889°N 23.5741806°E﻿ / 38.4702889; 23.5741806

Το **Κλειστό Γυμναστήριο Κανήθου «Τάσος Καμπούρης»** ή, εναλλακτικά, **Κλειστό Γήπεδο Χαλκίδας** είναι κλειστό γήπεδο που βρίσκεται στην Κάνηθο της Χαλκίδας στην Ελλάδα. Ονομάστηκε προς τιμήν του βουλευτή Τάσου Καμπούρη. Το γήπεδο χρησιμοποιείται κυρίως για τη διοργάνωση συναυλιών και αγώνων καλαθοσφαίρισης και πετοσφαίρισης. Διαθέτει 1.120 μόνιμες θέσεις, καθώς και άλλες 500 θέσεις, οι οποίες βρίσκονται στο αμφιθέατρο του γηπέδου. Η συνολική κανονική χωρητικότητα του γηπέδου για αθλητικές εκδηλώσεις είναι 1.620 θεατές.

Ιστορία
-------

Το Κλειστό Γυμναστήριο Κανήθου «Τάσος Καμπούρης» χρησιμοποιήθηκε ως έδρα των επαγγελματικών ομάδων καλαθοσφαίρισης Α.Γ.Ε. Χαλκίδα και Ίκαρος Καλλιθέας. Ο ανδρικός επαγγελματικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης Γ.Σ. Κύμης, χρησιμοποίησε επίσης το γήπεδο για τους εντός έδρας αγώνες του, όταν έπαιξε στην Α1 Εθνική κατηγορία. Το γήπεδο έχει επίσης φιλοξενήσει μερικούς από τους εντός έδρας αγώνες της Ευρωλίγκα γυναικών της ομάδας καλαθοσφαίρισης γυναικών του Ολυμπιακού.

Το γήπεδο φιλοξένησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πάλης Γυναικών του 2002, το Ελληνικό All-Star Game καλαθοσφαίρισης 2003 και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U20 Κατηγορία B του 2016. Χρησιμοποιήθηκε επίσης ως χώρος φιλοξενίας από την Εθνική Ελλάδας καλαθοσφαίρισης γυναικών, κατά τη διάρκεια των προκριματικών του Ευρωμπάσκετ γυναικών 2017 και Ευρωμπάσκετ γυναικών 2019.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Halkida Indoor Hall "Tasos Kambouris".
2. ↑  «Κύμη: Η μάχη της παραμονής… ανέβαλε το All Star Game!». *sportime.gr*. 13 Απριλίου 2019.
3. ↑  «Το Ολυμπιακός-Μονπελιέ στην Χαλκίδα… και έπονται κι άλλα!». *thrylos24.gr*. 11 Σεπτεμβρίου 2019.
4. ↑  «11ο All Star Game: Η Χαλκίδα είπε "όχι" στον πόλεμο». *eurohoops.net*. 26 Ιανουαρίου 2018.
5. ↑  «Το Κλειστό Γυμναστήριο Κανήθου αναβαθμίστηκε και πληρεί σύγχρονες προδιαγραφές αγώνων μπάσκετ». *eviaportal.gr*. 24 Φεβρουαρίου 2016.
6. ↑  «20/02/16: Η Εθνική Ομάδα Γυναικών Μπάσκετ στη Χαλκίδα». *halkida.gr*. 30 Ιανουαρίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κλειστό Γυμναστήριο Κανήθου «Τάσος Καμπούρης» στο stadia.gr
* Εικόνα 1 του εσωτερικού χώρου
* Εικόνα 2 του εσωτερικού χώρου
Τα μέλη των κοινωνιών Αναβαπτιστών Μπρούντερχοφ ζουν, τρώνε, εργάζονται και θρησκεύονται μαζί.
Νέοι μουσικοί ζουν σε κοινόβιο στο Άμστερνταμ.
Μια **κομμούνα** είναι μια κοινότητα ανθρώπων που μοιράζονται τον χώρο διαμονής τους, έχουν ίδια ενδιαφέροντα, αξίες, πιστεύω και συχνά κατέχουν από κοινού την ιδιοκτησία, τα αγαθά και τους πόρους. Σε ορισμένες κομμούνες, οι άνθρωποι επίσης έχουν κοινή δουλειά, εισόδημα ή περιουσιακά στοιχεία.

Εκτός από την κοινόχρηστη οικονομία, η λήψη των αποφάσεων με βάση τη συναίνεση, οι μη ιεραρχικές δομές και ο οικολογικός τρόπος ζωής έχουν γίνει σημαντικές βασικές αρχές για πολλές κομμούνες. Υπάρχουν πολλές σύγχρονες συνειδητές κοινότητες ανά τον κόσμο, ενώ μια λίστα τέτοιων μπορεί να βρεθεί στην Υποτροφία Συνειδητών Κοινοτήτων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Rajani, Deepika (25 Ιουλίου 2019). «All you need to know about the Bruderhof community». *inews.co.uk* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2019.
2. ↑  «Welcome to the Intentional Communities Directory». directory.ic.org. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2010.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85029011
* GND: 4031882-5
* SUDOC: 050548697
* BNF: cb13340864c (data)
* NKC: ph694872
* BNE: XX540437

 |

 |
Ο **Νερβιόν** (βασκικά: *Nerbioi*, ισπανικά: *Nervión*) είναι ποταμός της δυτικής Χώρας των Βάσκων στη βόρεια Ισπανία. Έχει μήκος 76 χμ· γεννιέται στα σύνορα της επαρχίας της Άλαβας με αυτή του Μπούργος και μετά τους ύψους 170 μέτρων καταρράκτες του, διασχίζει την ομώνυμη κοιλάδα και συναντά τον ποταμό Ιμπαϊθάμπαλ στα σύνορα του Μείζονος Μπιλμπάο για να καταλήξει στο Κανταβρικό πέλαγος. Λόγω της βαρεάς βιομηχανίας που εγκαταστάθηκε κατά μήκος των όχθεών του στο πέρασμά του από το Μπιλμπάο κατά τον 20ό αιώνα, μέχρι πρόσφατα ήταν ιδιαίτερα μολυσμένος αλλά οι προσπάθειες αναζωογόνησής του τα τελευταία χρόνια απέδωσαν καρπούς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.chcantabrico.es/index.php/es/las-cuencas-cantabricas/marcofisico/recursoshidricos/rios/rios-or/467-rio-nervion.
2. ↑  «Río Nervión». Υπουργείο Περιβάλλοντος της Ισπανίας. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2018. [*νεκρός σύνδεσμος*]