recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Με τον όρο **Δασικό Δίκαιο**, ή **δασική νομοθεσία** χαρακτηρίζεται το σύνολο των κανόνων δικαίου που εκδίδει μία χώρα για την προστασία του δασικού πλούτου της και των δασικών εκτάσεών της.

Λαμβάνοντας υπόψη τη δασική πρόσοδο που μπορεί να έχει ένα κράτος καθίσταται επιτακτική ανάγκη η θέσπιση ειδικών νόμων όχι μόνο για την προστασία της, αλλά και για την ανάπτυξη αυτής και την αυστηρή απαγόρευση της μεταβολής του προορισμού των δασικών εκτάσεων. Στα Συντάγματα πολλών χωρών περιλαμβάνονται άρθρα περί δασικής προστασίας, επί των οποίων προστίθενται νόμοι και διατάξεις που ορίζουν σχετικά τόσο τη σωστή εκμετάλλευσή όσο και τους τρόπους επιμέλειας και παρακολούθησης της ορθής εφαρμογής τους, θεσπίζοντας σχετικές δημόσιες υπηρεσίες.

Όταν η δασική νομοθεσία φέρεται κωδικοποιημένη σε έναν νόμο, τότε γίνεται λόγος για Δασικό Κώδικα, που είναι και ο ουσιώδης νόμος.

Πηγές
-----

* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica*, τόμ. 19ος, σελ. 426

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85050693
* GND: 4155063-8
* HDS: 013802
* NKC: ph115120

 |

 |
Ο **Γιάννης Κακουλίδης** (Πειραιάς, 1946 - Αθήνα, 14 Νοεμβρίου 2015) ήταν Έλληνας θεατρικός συγγραφέας, ποιητής, σεναριογράφος και στιχουργός. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στην Αθήνα και νομικά στο Παρίσι. Έγραψε πάνω από 500 γνωστά ελληνικά τραγούδια. Τιμήθηκε δυο φορές με το Α' βραβείο του Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης (1965 και 1972). Υπήρξε μέλος της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, της Γαλλικής Εταιρείας Συγγραφέων, της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, της Ένωσης Ελλήνων Σεναριογράφων και της Ένωσης Μουσικοσυνθετών-Στιχουργών Ελλάδας. Ως αρθρογράφος συνεργάστηκε με πολλά περιοδικά και υπήρξε αναπληρωτής πρόεδρος της ΕΔΑ, υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ στις ευρωεκλογές του 1982 και υποψήφιος Επικρατείας του Συνασπισμού στις εκλογές του 1996. Ήταν επίσης σύμβουλος της ΔΗΜΑΡ.

Εργογραφία
----------

Στην βάση δεδομένων της BiblioNet είναι καταχωρισμένα τα παρακάτω έργα:

* (1970) Νέροβιλ, ιδιωτική έκδοση
* (1972) Μηχανήματα ευκρασίας, Εκδόσεις Διεθνούς Επικαιρότητας
* (2010) Τα λουστρίνια της παρέλασης, Modern Times
* (2009) *Αναφορά στον Κύριο Κωστάκη Πρου*, Εκδόσεις Καστανιώτη
* (2002) *Από τη Νέροβιλ έως τη Λούνα Λουνέρα*, Εκδόσεις Καστανιώτη
* (2002) *Ελληνικός θάνατος*, Εκδόσεις Καστανιώτη
* (1996) *Ελληνικός θάνατος*, Περίπλους
* (1996) *Λούνα Λουνέρα*, Περίπλους
* (1986) *Ωραία μπλε*, Επικαιρότητα
* (1982) *Ο θρίαμβος του Χάπα Χούπα*, Επικαιρότητα

### Συλλογικά έργα

* (2013) *1ο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης Αθηνών*, Κύκλος Ποιητών
* (2011) *Η απουσία του έρωτα*, Modern Times
* (2009) *Πειραιάς*, Τσαμαντάκη

### Μεταφράσεις

(2000) Συλλογικό έργο, Jerzy Skolimowski, Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Διακρίσεις
----------

Τιμήθηκε με το Α΄ βραβείο του Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης το 1965 και το 1972.

Θάνατος
-------

Ο Κακουλίδης απεβίωσε μετά από δεκαήμερη νοσηλεία σε νοσοκομείο της Αθήνας στις 14 Νοεμβρίου 2015, σε ηλικία 69 ετών. Είχε διαγνωσθεί με καρκίνο στο ήπαρ και τον οισοφάγο στις αρχές Νοεμβρίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Γιάννης Κακουλίδης». Εκδόσεις Καστανιώτη. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2015.
2. 1 2  «Πέθανε ο Γιάννης Κακουλίδης». Η Καθημερινή: Ελλάδα. 14 Νοεμβρίου 2015.. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2015.
3. ↑  «Κακουλίδης, Γιάννης». EKEBI. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2015.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 69103586
* **ΕΒΕ**: 274444
* **BiblioNet**: **21211**
* LCCN: n92095482
* ISNI: 0000 0000 8149 0267
* SUDOC: 243992041

 |

 |
Η **Λορέν Ζινέμπ Νόρα Ταλχαουί** (*Lorine Zineb Nora "Loreen" Talhaoui*, 16 Οκτωβρίου 1983), γνωστή με το σκηνικό όνομα **Λορέν**, είναι Σουηδή τραγουδίστρια και μουσικός παραγωγός. Είναι η πρώτη γυναίκα καλλιτέχνης που κατάφερε να κερδίσει 2 φορές στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision.

Εκπροσώπησε τη Σουηδία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision του 2012 στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν, με το τραγούδι της "Euphoria", και κέρδισε το διαγωνισμό με 372 πόντους. Στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2013, στη σουηδική πόλη Μάλμε, τραγούδησε στον ημιτελικό και στον τελικό, ως καλεσμένη.

Ακόμη, εκπροσώπησε τη Σουηδία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision του 2023 στη Λίβερπουλ του Ηνωμένου Βασιλείου, με το τραγούδι της "Tattoo", κατακτώντας ξανά την πρώτη θέση με 583 πόντους.

Πρώτα χρόνια
------------

Η Λορέν γεννήθηκε στη Στοκχόλμη, στη Σουηδία, το 1983. Οι γονείς της ήταν Μαροκινοί μετανάστες. Όταν ήταν μικρή, μετακόμισε στο Βέστερας, όπου και μεγάλωσε. Έχει περάσει το μεγαλύτερο μέρος της εφηβείας της στο Γκρίτα, μια κατοικημένη περιοχή στο Βέστερας.

Μουσική καριέρα
---------------

### 2004-10

Η Λορέν έγινε γνωστή στο ευρύ σουηδικό κοινό μετά την συμμετοχή της στην σουηδική εκδοχή της μουσικής εκπομπής Idol 2004, συμμετέχοντας ως Λορέν Ταλχαουί. Κατά την διάρκεια των προκριματικών γύρων, τερμάτισε στην τρίτη θέση μετά από την ψήφο του κοινού. Τελικά, κατέλαβε την τέταρτη θέση. Την επόμενη χρονιά, κυκλοφόρησε το πρώτο της σινγκλ, "The Snake", με το συγκρότημα Rob'n'Raz και έγινε τηλεοπτική παρουσιάστρια στο TV400. Εργάστηκε ως παραγωγός και σκηνοθέτης για αρκετά ριάλιτι σόου στην σουηδική τηλεόραση. Το 2011, κυκλοφόρησε το σινγκλ "My Heart Is Refusing Me", το οποίο σημείωσε εμπορική επιτυχία στη Σουηδία.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Λορίν** |

1. 1 2  www.rtp.pt/noticias/mundo/sueca-loreen-vence-pela-segunda-vez-eurovisao\_n1486263.
2. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 29  Απριλίου 2014.
3. 1 2  «Sveriges befolkning 2000» (Σουηδικά) Sveriges släktforskarförbund. 2020. Ανακτήθηκε στις 31  Δεκεμβρίου 2022.
4. ↑  www.aftonbladet.se/nojesbladet/tv/a/kadP4k/loreens-syrra-anmald-i-smyg.
5. ↑  «Loreen's Biography». 23 September 2012.. Ανακτήθηκε στις 23 September 2012.
6. ↑  «Sweden tipped for Eurovision success». *BBC News*. 18 May 2012.. Ανακτήθηκε στις 25 May 2012.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 54145970168332251394
* **Europeana**: agent/base/128934
* ISNI: 0000 0003 7288 9956
* GND: 1024156559
* BIBSYS: 13059617
* MusicBrainz: 1e234774-8e37-4378-b01d-b7dd6ced769c

 |

 |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ευρώπη (αποσαφήνιση).

Ο αστεροειδής **Ευρώπη** (αγγλ. *Europa*‎‎) είναι ο μικρός πλανήτης με αύξοντα αριθμό ανακαλύψεως 52 και δεν πρέπει να συγχέεται με τον ομώνυμο τέταρτο μεγαλύτερο δορυφόρο του Δία. Ο αστεροειδής ανακαλύφθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 1858 από τον Χέρμαν Γκόλντσμιντ, που παρατηρούσε από το Παρίσι και της έδωσε το όνομα της μυθικής Ευρώπης. Η Ευρώπη περιφέρεται περί τον Ήλιο σε μέση απόσταση (μεγάλος ημιάξονας της τροχιάς της) 3,101 αστρονομικών μονάδων ή 463,9 εκατομμυρίων χιλιομέτρων. Μία περιφορά της Ευρώπης περί τον Ήλιο συμπληρώνεται σε 5,46 γήινα έτη.

Οι διαστάσεις της Ευρώπης είναι 360×315×240 χλμ. (μέσος όρος 289), πράγμα που την καθιστά έναν από τους μεγαλύτερους αστεροειδείς της Κύριας Ζώνης (τον έβδομο σε όγκο), και η μάζα της περίπου 50 τετράκις εκατομμύρια τόνοι ή σχεδόν το 2% της συνολικής μάζας των σωμάτων της Κύριας Ζώνης. Η Ευρώπη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 38 λεπτά. Πρόκειται για ένα σκουρόχρωμο ουράνιο σώμα, με γεωμετρική λευκαύγεια (άλβεδο) μόλις 0,058. Ανήκει στον φασματικό τύπο **C** των αστεροειδών (ανθρακούχοι). Η μέγιστη θερμοκρασία στην επιφάνειά της δεν υπερβαίνει τους –15 °C, ενώ η μέση είναι περί τους –100 °C.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προσομοίωση τροχιάς και άλλες εφαρμογές

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lutz D. Schmadel (2003). *Dictionary of Minor Planet Names* (στα Αγγλικά) (5th έκδοση). Springer Science+Business Media. ISBN 978-3-540-00238-3. OL 3686708M. Wikidata Q51623684.

Αστεροειδείς| 51 Νεμάουζα | 52 Ευρώπη | 53 Καλυψώ |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Το ***Συμβάν του Βαλ Τζόνσον*** (αγγλικά: **Val Johnson incident**) αναφέρεται σε μια υποτιθέμενη συνάντηση του αναπληρωτή σερίφη της κομητείας Μάρσαλ της Μινεσότα, Βαλ Τζόνσον, με ένα ΑΤΙΑ το 1979.

Το συμβάν
---------

Ο Τζόνσον ανέφερε ότι ενώ βρισκόταν σε περιπολία κοντά στο Στέφεν της Μινεσότα γύρω στις 2 π.μ. στις 27 Αυγούστου 1979, είδε μια ακτίνα φωτός ακριβώς πάνω από το δρόμο. Σύμφωνα με τον Τζόνσον, η ακτίνα έφτασε προς αυτόν, το περιπολικό ήταν βυθισμένο στο φως και άκουσε το παρμπρίζ να σπάει. Ο Τζόνσον είπε ότι ήταν αναίσθητος για 39 λεπτά και όταν ξύπνησε συνειδητοποίησε ότι το ρολόι του και το ρολόι του οχήματος είχε σταματήσει για 14 λεπτά. Το παρμπρίζ θρυμματίστηκε, ένας προβολέας και ένα κόκκινο φως έκτακτης ανάγκης υπέστησαν ζημιές και η λεπτή εξωτερική κεραία του ραδιοφώνου έλιωσε. Οι κάτοικοι που ανταποκρίθηκαν στο αίτημα για βοήθεια του Τζόνσον βρήκαν το περιπολικό στη πλαϊνή μεριά του δρόμου. Ο Τζόνσον υπέστη μώλωπες και ερεθισμό των ματιών που ένας γιατρός τα σύγκρινε με τα «εγκαύματα ενός οξυγονοκολλητή».

Όταν η ιστορία έλαβε εθνική δημοσιότητα, ο Τζόνσον είπε στους δημοσιογράφους ότι η ξαφνική δημοσιότητα είχε προκαλέσει σε αυτόν και την οικογένειά του πολλή συναισθηματική πίεση. Στις 11 Σεπτεμβρίου 1979, ο Τζόνσον εμφανίστηκε ως καλεσμένος στη τηλεοπτική εκπομπή Good Morning America του δικτύου ABC.

Απαντήσεις
----------

Οι ουφολόγοι, συμπεριλαμβανομένων των Άλλαν Χέντρι και Τζέρομ Κλαρκ, θεωρούν το περιστατικό σημαντικό, με τον Κλακ να ισχυρίζεται ότι ο Τζόνσον αρνήθηκε να κάνει το τεστ πολυγραφίας επειδή ο Τζόνσον πίστευε ότι «θα εξυπηρετούσε μόνο την ικανοποιητική περιέργεια των ανθρώπων». Από την άλλη, ο σκεπτικιστής των ΑΤΙΑ, Φίλιπ Κλας, υποστήριξε ότι όλο το περιστατικό ήταν μια φάρσα και ότι ο Τζόνσον είχε καταστρέψει σκόπιμα το δικό του περιπολικό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Close encounter makes him famous». *Kingman AZ Daily Miner* (Western News&Info, Inc.). September 10, 1979.. Ανακτήθηκε στις 29 December 2010.
2. ↑  «Officer suffers after encounter with UFO». *The Nevada Daily Mail*. September 9, 1979.. Ανακτήθηκε στις 29 December 2010.
3. ↑  Clark, Jerome (1998). *The UFO encyclopedia: the phenomenon from the beginning, Volume 1*. Omnigraphics. ISBN 978-0-7808-0097-7.
4. ↑  Clark.
5. ↑  Klass, Philip J. (1983). *UFOs: the public deceived*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. Prometheus Books. ISBN 978-0-87975-322-1.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Val Johnson Incident - UFO Casebook.
* Whatever happened to the Marshall County cop who hit a UFO? (includes images).
* The Strange And Intriguing Val Johnson Case (includes vehicle images).
* Intersection of Marshall County Highway 5 and Minnesota State Highway 220 - *(street view at the intersection)*.
* Approximate location of the Val Johnson Incident - *(street view)*.
Ο **Παντελής Μπουκάλας** (Λεσίνι Αιτωλοακαρνανίας, 1957) είναι Έλληνας ποιητής, αρθρογράφος, συγγραφέας, μεταφραστής και δημοσιογράφος. 

Γεννήθηκε στο Λεσίνι του Μεσολογγίου, αλλά σύντομα μετακόμισε στην Αθήνα. Στόχευε να σπουδάσει φιλολογία, αλλά απέτυχε στην Έκθεση και έτσι σπούδασε Οδοντιατρική. Από την νεαρή του ηλικία υπήρξε υποστηρικτής της αριστεράς και προσπάθησε να δημιουργήσει οργάνωση Ρήγα Φεραίου, αλλά δεν τα κατάφερε και τελικά εντάχθηκε και ο ίδιος στην ΚΝΕ. 

Ξεκίνησε να αρθρογραφεί σε εφημερίδες και περιοδικά από το 1979 (*Σύμπτωμα*, *Ο Πολίτης*, *Πρωινή Ελευθεροτυπία*). Το 1987 έγραφε στην *Πρώτη*, ενώ από το 1990 αρθρογραφεί στην *Καθημερινή* όπου για είκοσι χρόνια είχε την ευθύνη της ανά Τρίτη σελίδας του βιβλίου. Είναι επιμελητής κειμένων συνεργαζόμενος κυρίως με τις Εκδόσεις Άγρα.

Από το 1980 έχει δημοσιεύσει στις Εκδόσεις Άγρα τα βιβλία ποίησης: *Αλγόρυθμος*, *Η εκδρομή της Ευδοκίας*, *Ο μέσα πάνθηρας*, *Σήματα λυγρά*, *Ο μάντης*, *Οπόταν πλάτανος* και *Ρήματα* (Κρατικό Βραβείο Ποίησης 2010), έναν τόμο δοκιμίων και βιβλιοκριτικών υπό τον τίτλο *Ενδεχομένως: Στάσεις στην ελληνική και ξένη τέχνη του λόγου* και δύο τόμους υπό τον τίτλο *Υποθέσεις*, με τις επιφυλλίδες του στην *Καθημερινή* της Κυριακής. 

Έχει μεταφράσει, για τον ίδιο εκδοτικό οίκο, τον ελληνιστικό *Επιτάφιο Αδώνιδος* του Βίωνος του Σμυρναίου, τα ποιήματα του τόμου *Επιτάφιος λόγος: Αρχαία ελληνικά επιτύμβια επιγράμματα* και τα *Συμποτικά επιγράμματα* της Παλατινής Ανθολογίας. Έχει επίσης μεταφράσει τους *Αχαρνείς* του Αριστοφάνη για το Εθνικό Θέατρο (2005), τον *Αγαμέμνονα* του Αισχύλου για το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου (2005) και τις *Τρωάδες* του Ευριπίδη για το Θέατρο του Νέου Κόσμου (2010).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αντωνόπουλος, Θοδωρής (4 Ιουνίου 2014). «Ο Παντελής Μπουκάλας αφηγείται τη ζωή του στη LIFO». *LiFO (lifo.gr)*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Φεβρουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2023.
2. ↑  Μπουκάλας, Παντελής (29 Ιουλίου 2023). «Μεροδούλι-μερογράφι». *Η Καθημερινή* (Αθήνα).. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2023.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 39634408
* **ΕΒΕ**: 25140
* **AA**: 149885
* **BiblioNet**: **19187**
* LCCN: no99007301
* ISNI: 0000 0000 7250 5228
* GND: 139851178
* SUDOC: 140476199
* BNF: cb14639111g (data)

 |

 |
Η **Αλεξάνδρα Σκάλα-Ταρχανιώτη** (1475-1506) ήταν Ιταλίδα λογοτέχνις Φλωρεντινής καταγωγής.

Βίος
----

Η **Αλεξάνδρα Σκάλα-Ταρχανιώτη** γεννήθηκε στη Φλωρεντία το 1475. 'Ηταν κόρη του Βαρθολομαίου Σκάλα, γραμματέα της Φλωρεντινής Δημοκρατίας. Μαθήτευσε κοντά στον Δημήτριο Χαλκοκονδύλη και τον Ιανό Λάσκαρη. Σπούδασε ιατρική και ελληνική φιλολογία. Επρόκειτο για μια προσωπικότητα που προσήλκυε τον θαυμασμό των συγχρόνων της, ο οποίος εκδηλωνόταν με τη συγγραφή και αφιέρωση προς αυτήν ποιημάτων και επιγραμμάτων, όπως του Τζοβάννι Πίκο ντελλά Μιράντολα, του δασκάλου της Ιανού Λάσκαρη και του φιλόλογου και ποιητή Άγγελου Πολιτσιάνο. Στα 1490 παντρεύτηκε τον Βυζαντινό λόγιο και μέλος της Ακαδημίας της Νεάπολης, Μιχαήλ Ταρχανιώτη Μάρουλο, ο οποίος της είχε αφιερώσει και αυτός αρκετά ποιήματα και επιγράμματα.

Το 1493 απέδωσε στα ελληνικά την τραγωδία του Σοφοκλή Ηλέκτρα. Πέθανε το 1506.

Συγγραφικό έργο
---------------

Έγραψε ποιήματα στα ιταλικά και στα ελληνικά. Μετέφρασε ποιήματα του Αβικένα. Από το σύνολο του συγγραφικού της έργο σώζεται μόνο ένα επίγραμμα. Τα υπόλοιπα έργα της χάθηκαν το 1557 όταν πλημμύρισε ο ποταμός Άρνος.

Πηγές
-----

* Κούλα Ξηραδάκη: *Φιλελληνίδες. Ιστορική μελέτη*, Αθήνα, 1976, σσ. 18-19
Καρποί και φυτό της *Coffea Arabica*.
Coffea arabica-καρποί και φύλα-Enchanting Floral Gardens στο Kula-Maui της Χαβάης.
Το **καφεόδεντρο** (επιστημονικά ***Καφέα*, *Coffea***) αποτελεί γένος φυτών υπό μορφή αειθαλούς και κορμώδους θάμνου που μοιάζει πολύ με την κερασιά. Από τους κόκκους του προέρχεται ο καφές. Ανήκει στην οικογένεια των Ερυθροδανοειδών και έχει 66 αναγνωρισμένες ποικιλίες. Τα καφεόδενδρα ζουν περίπου 25 - 30 χρόνια και ευδοκιμούν κυρίως σε τροπικά κλίματα. Τα άγρια φτάνουν σε ύψος τα 10 μέτρα, το ύψος όμως των καλλιεργούμενων περιορίζεται, για ευκολότερη συγκομιδή. Υπάρχουν δυο βασικά είδη καφεόδενδρου, η *Καφέα η αραβική* (*Coffea arabica*) που προέρχεται από την Αιθιοπία και δίνει τους καρπούς με την καλύτερη γεύση και άρωμα, και η *Coffea canephora (robusta - Καφέα η εύρωστη)*, οι καρποί της οποίας περιέχουν περισσότερη καφεΐνη, και προέρχεται απ' την Ουγκάντα.

Οι κάλυκες του καφέ (καρπού) αναπτύσσονται κατά μήκος των κλαδιών και χρειάζονται σχεδόν ένα χρόνο μέχρι να ωριμάσουν, παίρνοντας ένα κοκκινωπό χρώμα. Ο κόκκος του καφέ είναι ο πυρήνας (κουκούτσι) του καρπού του δέντρου· βρίσκεται στο κέντρο του, κάτω από τη σάρκα και το φλοιό του καρπού, που απομακρύνονται κατά την προεπεξεργασία του καφέ. Ο κόκκος χωρίζεται συνήθως σε δύο μέρη ή μπορεί να είναι ακόμη και μονός, γνωστός και ως μαργαριταρένιος (Pearl Coffee).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Λεξιλογικός ορισμός του καφεόδεντρο  στο Βικιλεξικό
* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Coffea στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85027699
* GND: 4073147-9
* BNF: cb14451812w (data)
* NKC: ph115054

 |

 |
**Οι Πειρατές της Καραϊβικής** (πρωτότυπη γλώσσα: *Pirates of the Caribbean*) είναι μια σειρά ταινιών φαντασίας και περιπέτειας Αμερικανικής παραγωγής κυρίως, βασισμένη στο ομώνυμο τρενάκι των πάρκων ψυχαγωγίας και διασκέδασης της Ντίσνεϊ. Η σειρά απαριθμεί πέντε ταινίες. Κύριος παραγωγός της σειράς είναι ο Τζέρι Μπρουκχάιμερ και σκηνοθέτες οι Γκορ Βερμπίνσκι (1–3), Ρομπ Μάρσαλ (4) καί Γιόακιμ Ρόνινγκ μαζί με τον Έσπεν Σάντμπεργκ (5). Κύριοι σεναριογράφοι είναι ο Τεντ Έλιοτ και ο Τέρι Ρόσιο (1–4), όπως επίσης ο Τζεφ Νάθανσον (5). Η σειρά ακολουθεί την ιστορία του Καπετάν Τζακ Σπάροου (Τζόνι Ντεπ), του Γουίλ Τέρνερ (Ορλάντο Μπλουμ) και της Ελίζαμπεθ Σουάν (Κίρα Νάιτλι). Αλλοι σημαντικοί χαρακτήρες της σειράς είναι ο Καπετάνιος Μπαρμποσα (Τζέφρεϊ Ρας), ο Τζόσαμι Γκιμπς (Κέβιν ΜακΝάλι) και ο Τζέιμς Νόρινγκτον (Τζακ Ντέιβενπορτ). Οι ήρωες έρχονται αντιμέτωποι με υπερφυσικούς εχθρούς όπως ο Ντέιβι Τζόουνς (2–3), ο Καπετάνιος Μαυρογένης (4) και ο Καπετάνιος Σάλαζαρ (5).

Οι εισπράξεις της σειράς ανέρχονται σε περισσότερα από 4,5 δισεκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως και είναι η πρώτη σειρά ταινιών που απέκτησε πάνω από μία ταινία με εισπράξεις άνω του 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων.

Ταινίες
-------

### Απόδοση στο Box-office

| Τίτλος | Ημ/νία κυκλοφορίας Country flag | Εισιτήρια πρώτου 4ημέρου (Ελλάδα) | Συνολικά εισιτήρια (Ελλάδα) | Παγκόσμιες εισπράξεις |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| *Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Η Κατάρα του Μαύρου Μαργαριταριού* | Παρασκευή, 12 Σεπτεμβρίου 2003 | 140.090 † | 585.000 | $654.264.015 |
| *Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Το Σεντούκι του Νεκρού* | Πέμπτη, 24 Αυγούστου 2006 | 219.696 | 655.639 | $1.066.179.725 |
| *Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Στο Τέλος του Κόσμου* | Πέμπτη, 24 Μαΐου 2007 | 213.490 | 539.622 | $963.420.425 |
| *Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Σε άγνωστα νερά* | Πέμπτη, 19 Μαΐου 2011 | 152.908 | 395.955 | $1.045.713.802 |
| *Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Η εκδίκηση του Σαλαζάρ* | Πέμπτη, 25 Μαΐου 2017 | 108.145 | 309.666 | $794.773.823 |

† *Ο αριθμός αυτός αντιστοιχεί στα εισιτήρια που πωλήθηκαν κατά το πρώτο 3ήμερο κυκλοφορίας της ταινίας (Παρασκευή με Κυριακή), σε αντίθεση με τα άλλα που αντιστοιχούν σε 4ήμερα (Πέμπτη με Κυριακή).*

Αναφορές
--------

1. 1 2  «Ελληνικό box-office: Λες και μίλησαν… οι νεκροί!». freecinema.gr. 29 Μαΐου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιουνίου 2017.. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2017.
2. ↑  «'Pirates' Vs. 'Pirates'». Box Office Mojo. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2017.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οι Πειρατές της Καραϊβικής |
| --- |
|  |
| Ταινίες | 
* *Η Κατάρα του Μαύρου Μαργαριταριού*
* *Το Σεντούκι του Νεκρού*
* *Στο Τέλος του Κόσμου*
* *Σε Άγνωστα Νερά*
* *Η Εκδίκηση του Σαλαζάρ*
 |
|  |
| Χαρακτήρες | 
* Τζακ Σπάροου
* Χέκτορ Μπαρμπόσα
* Γουίλ Τέρνερ
* Ελίζαμπεθ Σουάν
 |

 |
Ο **Ρετζέπ Κεμάλ Μεϊντάνι** (αλβανικά: Rexhep Qemal Meidani‎‎, γενν. 17 Αυγούστου 1944, Τίρανα) είναι Αλβανός πρώην πολιτικός. Διετέλεσε Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Αλβανίας από το 1997 έως το 2002. 

Ο Μεϊντάνι είναι φυσικός. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο των Τιράνων το 1966 και αργότερα ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Καέν της Γαλλίας (1974). Μέχρι το 1996 διετέλεσε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο των Τιράνων, αλλά και κοσμήτορας της σχολής φυσικών επιστημών.

Στις πρώτες πολυκομματικές εκλογές στην Αλβανία το 1991, ήταν πρόεδρος της Κεντρικής Εκλογικής Επιτροπής και στη συνέχεια συνεργάτης στην κυβέρνηση του Ραμίζ Αλία. Από το 1992 ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το 1996 εντάχθηκε στο Σοσιαλιστικό Κόμμα της Αλβανίας (PS).

Μετά τις αναταραχές του Ιουνίου του 1997, ο Μεϊντάνι εξελέγη στο αλβανικό κοινοβούλιο στις πρόωρες εκλογές που ακολούθησαν. Το κοινοβούλιο αυτό τον εξέλεξε πρόεδρο της χώρας στις 24 Ιουλίου 1997. Η προεδρία του χαρακτηρίστηκε από τη σύνταξη του νέου αλβανικού Συντάγματος, το οποίο εγκρίθηκε τον Νοέμβριο του 1998 από τον αλβανικό λαό.

Το 2002, δεν επανεξελέγη, καθώς οι αρχηγοί του Σοσιαλιστικού και του Δημοκρατικού Κόμματος (PD) συμφώνησαν με τον Αλφρέντ Μοϊσίου για τον ορισμό του νέου προέδρου. Το φθινόπωρο του 2003, ο Μεϊντάνι έθεσε υποψηφιότητα για την προεδρία του Σοσιαλιστικού Κόμματος, αλλά έχασε από τον πρωθυπουργό της Αλβανίας Φάτος Νάνο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Elsie, Robert (2010). *Historical Dictionary of Albania*. Lanham: Rowman & Littlefield. σελ. 297-8. ISBN 9780810861886.
2. ↑  Jeffries, Ian (2002). *Eastern Europe at the Turn of the Twenty-First Century: A Guide to the Economies in Transition*. London: Routledge. σελ. 11. ISBN 9781134561513.
3. ↑  Wolchik, Sharon L.· Curry, Jane Leftwich (2018). *Central and East European Politics: From Communism to Democracy*. Lanham: Rowman & Littlefield. σελ. 410. ISBN 9781538100899.
4. ↑  Bideleux, Robert· Jeffries, Ian (2007). *The Balkans: A Post-Communist History*. London: Routledge. σελ. 65. ISBN 9781134583287.

| Πολιτικά αξιώματα
 |
| --- |
| ΠροκάτοχοςΣαλί Μπερίσα | **Πρόεδρος της Αλβανίας**1997–2002 | ΔιάδοχοςΆλφρεντ Μοϊσίου |
|

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πρόεδροι της Αλβανίας |
| --- |
|  |
| 
* Ζόγου
* Χότζα
* Αλία
* Μπερίσα
* Μεϊντάνι
* Μοϊσίου
* Τόπι
* Νισάνι
* Μέτα
* Μπεγκάι
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 8449971
* LCCN: n2001044629
* ISNI: 0000 0000 3729 7873
* GND: 128853506
* SUDOC: 162063415

 |

 |
Ο **Νικόλαος Πετιμεζάς-Λαύρας** (1872-1952) ήταν στρατιωτικός και λογοτέχνης.

Γεννήθηκε στα Καλάβρυτα και καταγόταν από την ιστορική οικογένεια αγωνιστών της επανάστασης του 1821. Ήταν γιος του αντιστράτηγου Ηρακλή Πετιμεζά, ενώ μητέρα του ήταν η Άννα Ηρ. Πετμεζά (1840 - 1920). Αποφοίτησε από την Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων το 1893 και κατατάχθηκε στο πυροβολικό παρά τη θέληση του. Το 1900 νυμφεύτηκε την Ελένη Βάμβα (1883 - 1967), το γένος εκ μητρός, Μακκά.

Στρατιωτική σταδιοδρομία
------------------------

Πήρε μέρος στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 ως ανθυπολοχαγός Πυροβολικού, στους Βαλκανικούς Πολέμους (1912-1913) ως διοικητικής Ορεινής Πυροβολαρχίας, ενώ το 1916 προσχώρησε στο Κίνημα της "Εθνικής Άμυνας" και τον επόμενο χρόνο (1917) αποστρατεύθηκε με το βαθμό του συνταγματάρχη.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Ο Νικόλαος Πετιμεζάς υπηρέτησε, κατά καιρούς, ως Νομάρχης Σύρου, Κέρκυρας και Αττικής, αλλά και σαν διευθυντής των αρχείων της Γερουσίας, έως και την κατάργηση του σώματος αυτού.

Συγγραφική - φιλολογική δραστηριότητα
-------------------------------------

Το 1910 εξέδωσε για πρώτη φορά ποιήματα και πεζογραφήματα όπου υπόγραφε πάντα σαν "Λαύρας". Υπήρξε αρχισυντάκτης της "Μεγάλης Ελληνικής Εγκυκλοπαίδειας". Έγραψε τις ποιητικές συλλογές :"Εγκόλπια" το 1922, "Ενας Ερωτας" το 1940. Εξέδωσε, επίσης, τις αναμνήσεις του (υπό μορφή στρατιωτικού ημερολογίου) από τη συμμετοχή του στους Βαλκανικούς Πολέμους.

Απόγονοι
--------

Γιος του ήταν ο Ηρακλής Πετιμεζάς συγγραφέας, δημοσιογράφος, πολιτικός και αγωνιστής της εθνικής αντίστασης.

Πηγή
----

* "Ημερολόγιον Εκστρατείας 1912-13" (δίτομο έργο, έκδοση "Παγκαλαβρυτινή Ένωσις", Αθήνα, 1981).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ποίημα του Λαύρα στο myriobiblos.gr

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 65490495
* **ΕΒΕ**: 27649
* **AA**: 3696
* LCCN: n86091553
* ISNI: 0000 0000 2746 2767
* SUDOC: 164531645

 |

 |
Η **Σάρα** (εβρ.:*שָׂרָה*, μεταφρ.: *ηγεμονίς*), σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη, ήταν νύφη του Θάρα, σύζυγος του Αβραάμ, μητέρα του Ισαάκ και θεία του Λωτ. Ήταν ετεροθαλής αδερφή του Αβραάμ, από διαφορετική μητέρα , και δέκα χρόνια μικρότερη από αυτόν.

Η Σάρα παντρεύτηκε τον Αβραάμ στην Ουρ των Χαλδαίων, (κοντά στον μυχό του σημερινού Αραβικού ή Περσικού Κόλπου) και τον συνόδεψε από εκεί στη Χαρράν, βόρεια της συριακής ερήμου, (κοντά στο σημερινό Κιρκούκ του Ιράκ), όταν μετά τον θάνατο του αδελφού τους Άρραν, ο πατέρας τους Θάρα, αποφάσισε να μετοικίσει με όλη την οικογένειά του δυτικότερα για άγνωστους λόγους. Στη συνέχεια παίρνοντας μαζί τους τον Λωτ και εγκαταλείποντας εκεί τον γηραιό πατέρα τους μετέβησαν στη Συχέμ στο κέντρο της γης Χαναάν, (σημερινό Ισραήλ).

Από εκεί μέσω της νότιας, ξερής περιοχής που υπήρχε πολλή δυστυχία, (σημερινή έρημος του Σινά), αναγκάζει τον Αβραάμ να μεταβεί στην Αίγυπτο. Επειδή η Σάρα ήταν ιδιαίτερα όμορφη, όταν πήγε με τον Αβραάμ στην Αίγυπτο, από φόβο μήπως τον σκοτώσουν για να του την πάρουν, (σύμφωνα με την εξιστόρηση της Παλαιάς Διαθήκης), συμφώνησαν να πουν ότι ήταν αδερφή του. Αν και τότε ήταν 65 ετών, ήταν τόσο όμορφη που οι Αιγύπτιοι την πήραν στο παλάτι του Φαραώ. Εξ αιτίας όμως της Σάρας, ο Θεός (Γιαχβέ), έφερε μεγάλες πληγές στην Αίγυπτο, και ο Φαραώ κάλεσε τον Αβραάμ και του την έδωσε ξανά, αφού τον επέπληξε που είπε ψέματα ότι ήταν αδερφή του.

Η Σάρα για πολλά χρόνια ήταν στείρα. Κατόπιν και ενώ ήταν περίπου 90 ετών, ο Θεός υποσχέθηκε ότι θα της χαρίσει ένα γιο. Ένα χρόνο αργότερα γεννήθηκε ο Ισαάκ.

Μετά την καταστροφή των Σοδόμων και Γομόρρων, ο Αβραάμ κατευθύνθηκε προς τον νότο και κατοίκησε στα Γέραρα, όπου βασιλιάς των Φιλισταίων ήταν ο Αβιμέλεχ. Αυτός απήγαγε τη Σάρα, την οποία και πάλι ο Αβραάμ παρουσίασε ως αδερφή του, αλλά κατόπιν οδηγίας από τον Θεό, ο Αβιμέλεχ την έδωσε πίσω στον Αβραάμ. Η Σάρα πέθανε στην ηλικία των 127 ετών στη Χεβρώνα (*Κιριάθ-αρβά*) και τάφηκε σε σπηλιά του αγρού Μαχπελάχ, τον οποίο είχε αγοράσει ο Αβραάμ για οικογενειακό τάφο (γύρω στο 1980 π.Χ. -σύμφωνα με την παραδοσιακή Βιβλική χρονολόγηση.

Δείτε επίσης
------------

* Άγαρ
* Αβραάμ
* Ισαάκ

Παραπομπές
----------

1. 1 2  timeline.biblehistory.com/event/sarah.
2. ↑  «Genesis» (Βιβλικά Εβραίκά)
3. ↑  «Хаджар» (Ρωσικά)
4. ↑  «Genesis» (Βιβλικά Εβραίκά)
5. ↑  Γένεση 20:12
6. ↑  Γένεση 11:31
7. ↑  Γένεση 12:5
8. ↑  Γένεση 20:1-18
9. ↑  Γένεση 23:1-3,19
10. ↑  *Βιβλική Εγκυκλοπαίδεια*, Ελληνικό Ινστιτούτο της Βίβλου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Sarah (Biblical figure) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 18017806
* GND: 118751263
* NKC: jo20231179068

 |

 |
*Οι τέσσερις ιδιοσυγκρασίες*. Αλληγορικός πίνακας του Άλμπρεχτ Ντύρερ
Η θεωρία τής **χυμοπαθολογίας** ή των **τεσσάρων χυμών τού σώματος** διατυπώθηκε και διαδόθηκε από τους εκπροσώπους της σχολής του Ιπποκράτη και βασιζόταν στη θεωρία των τεσσάρων στοιχείων του Εμπεδοκλή.

Οι τέσσερις χυμοί του σώματος
-----------------------------

Η θεωρία των τεσσάρων χυμών διατυπώθηκε το 400 π.Χ. στην φιλοσοφική διατριβή *Περί της φύσης των ανθρώπων* της σχολής του Ιπποκράτη και βασιζόταν στην θεωρία των τεσσάρων στοιχείων του Εμπεδοκλή. Ο Γαληνός την χρησιμοποίησε για να διατυπώσει την θεωρία του περί ασθενειών και επηρέασε ιατρούς και επιστήμονες μέχρι τον Μεσαίωνα. Ακόμα και σήμερα, αν και οι θετικές επιστήμες έχουν εξελιχθεί και η θεωρία των τεσσάρων ιδιοσυγκρασιών έχει ξεπεραστεί, συνεχίζει να ισχύει στον τομέα της ψυχολογίας. Βάση της θεωρίας είναι η επίδραση που έχουν οι τέσσερις χυμοί του σώματος, οι οποίοι είναι 

* το αίμα
* η μαύρη χολή
* η κίτρινη χολή
* και το φλέγμα.

Καθένας από τους χυμούς αυτούς έχει δύο ιδιαίτερα χαρακτηριστικά:

|  | Ζεστό | Κρύο |
| --- | --- | --- |
| **Ξηρό** | λευκή χολή | μαύρη χολή |
| **Υγρό** | αίμα | φλέγμα |
|

Οι τέσσερις χυμοί σχετίζονται επίσης με τέσσερα όργανα του σώματος, τα οποία παράγουν το καθένα ένα χυμό. Όταν οι τέσσερις χυμοί βρίσκονται σε ισορροπία μέσα στο σώμα, τότε πρόκειται για *ευκρασία*, δηλαδή ο άνθρωπος είναι υγιής όπως θα λέγαμε σήμερα. Αντίθετα, η *δυσκρασία* περιγράφει την κατάσταση όταν η ισορροπία των χυμών έχει χαθεί. Η δυσκρασία εκδηλώνεται με τις διάφορες ασθένειες που παρουσιάζονται.

Ο Ιπποκράτης υποστήριζε ότι οι χυμοί στο σώμα κυμαίνονται ανάλογα με τις εποχές.

* τον χειμώνα το φλέγμα αυξάνεται λόγω του κρύου
* την άνοιξη το φλέγμα ακόμα υπερισχύει, αλλά το αίμα αρχίζει να δυναμώνει επειδή οι μέρες γίνονται όλο και πιο ζεστές
* το καλοκαίρι το αίμα υπερισχύει, ενώ η χολή όλο και δυναμώνει
* το φθινόπωρο υπερισχύει η χολή.

Βιβλιογραφία
------------

* Vivian Nutton: *Humoralism*. In: W.F. Bynum and Roy Porter, eds.: *Companion Encyclopedia of the History of Medicine, Vol. I*. Routledge, London 1993.
* Erich Schöner: *Das Viererschema in der antiken Humoralpathologie*. Steiner, Wiesbaden 1964.
* Rudolph E. Siegel: *Galen's System of Physiology and Medicine*. Karger, New York 1968.
* Wolfhart Westendorf: *Erwachen der Heilkunst. Die Medizin im alten Ägypten*. Artemis & Winkler, Zürich 1992.
* Jutta Kollesch, Diethard Nickel (Hrsg.): *Antike Heilkunst - Ausgewählte Texte*. Reclam, Stuttgart 2007, ISBN 978-3-15-009305-4.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* www.klostermedizin.de
Η ***Οικογένεια Μαυρολέων*** είναι μια ελληνική εφοπλιστική οικογένεια με ισχυρές διασυνδέσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Ο γενάρχης της Βασίλειος Μανουέλ Μαυρολέων (1901-1979), κατάγονταν από μια μακρόχρονη ναυτιλιακή οικογένεια από το νησί της Κάσου και μετακόμισε στην Αγγλία ως μέλος της εμπορικής ναυτιλιακής επιχείρησης που εδρεύει στο Ηνωμένο Βασίλειο και διευθύνεται από τα ξαδέλφια του, την Οικογένεια Κουλουκουντή. Αργότερα ίδρυσε τη δική του ναυτιλιακή εταιρεία, την **London and Overseas Freighters** (LOF). Απέκτησε δύο γιους, 
τον Νικόλα Μαυρολέων και τον Μανουέλ Μπέιζιλ Μαυρολέων, που ήταν πιο γνωστός με το παρατσούκλι του "Μπλέυ" (1927 / 1932–2009), ο οποίος εκπαιδεύτηκε στην Αγγλία και υπηρέτησε στους Γρεναδιέρους Φρουρούς. 

Ο Μπλέυ Μαυρολέων συνέχισε να διευθύνει την εταιρεία αλλά μετακόμισε στην Ελβετία όταν η Κυβέρνηση των Εργατικών 1974-1197 εθνικοποίησε τα ναυπηγεία Austin και Pickersgill, όπου η LOF ήταν ο μεγαλύτερος μέτοχος. Παντρεύτηκε τέσσερις φορές (μεταξύ των οποίων ήταν η Καμίλα Παραβιτσίνι, εγγονή του Βρετανού συγγραφέα Ουίλιαμ Σόμερσετ Μομ, μέσω της Μαίρης Ελιζαμπεθ Μομ) και άφησε τέσσερα παιδιά και έξι εγγόνια.
Ο Μπλέυ απέκτησε επίσης δύο γιους με την Μεξικανικής καταγωγής σύζυγο του, Τζιοκόντα ντε Γκαλάρδο και Κάστρο,
. Τον Νικόλα Μάρκο Μαυρολέων και τον Βασίλη "Κάρλος" Μαρόλεων (1958–98).

Ο Νίκολας Μάρκος Μαυρολέων ήταν παντρεμένος με τη Νικαραγουανή ηθοποιό Μπάρμπαρα Καρέρα.
Ο Βασίλης Κάρλος Μαυρολέων εκπαιδεύτηκε στα Πανεπιστήμια του Ήτον και του Χάρβαρντ, ενώ αργότερα έγινε μέλος των Μουτζαχεντίν, με τους οποίους πολέμησε ενάντια στον Σοβιετικό Στρατό στο Αφγανιστάν. Υπήρξε επίσης επαγγελματίας δημοσιογράφος και πέθανε στη Πεσαβάρ του Πακιστάν ενώ βρίσκονταν εκεί για να κάνει ρεπορτάζ για το Αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο CBS σχετικά με την «Επιχείρηση Infinite Reach».

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Sedgwick, Stanley. Mark, Kinnaird· K, O'Donoghue, επιμ. *London & Overseas Freighters, 1948-92: A Short History* (2nd έκδοση). World Ship Society. ISBN 0-905617-68-1.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The Mavroleon and Kulukundis fleet». *Merchant Navy Officers*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Απριλίου 2010. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2010.
2. ↑  «Kulukundis Family». *LOF News*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Σεπτεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2010.
3. 1 2 3 4  «Bluey Mavroleon». *The Daily Telegraph*. 17 March 2009.. Ανακτήθηκε στις 28 June 2010.
4. ↑  «`». *ITN Collection*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Μαρτίου 2017.
5. ↑  Burke, Jason (20 August 2000). «Carlos Kulukundis». *The Observer*.. Ανακτήθηκε στις 28 June 2010.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
 |

 |
Το φυτό Colchicum autumnale.
Το **κολχικό** (βοτανική ονομασία: *Colchicum autumnale* L.), ή αλλιώς κολχικό το φθινοπωρινό, είναι ένα φυτό που ανήκει βοτανικώς στο γένος Colchicum και αριθμεί περί τα 60 διαφορετικά είδη. Το *Colchicum autumnale* είναι συνήθως διαδεδομένο στα υγρά και πλούσια λιβάδια, σε πολλές περιοχές της Ελλάδας, αλλά και της νότιας και κεντρικής Ευρώπης.

Ως φυτό, είναι βολβώδες και ποώδες πόα, της οποίας ο βολβός έχει μέγεθος καρυδιού. Τα άνθη του έχουν χρώμα ρόδινο, με μακρύ ποδίσκο. Τα φύλλα του φυτού είναι μεγάλα λογχοειδή.

Το κολχικό είναι τοξικό φυτό και περιέχει μία ουσία, την κολχικίνη, η οποία έχει την ικανότητα να σταματά τη διαίρεση των κυττάρων αλλά είναι πολύ τοξική. Δύναται να προκαλέσει καρδιακή ανεπάρκεια. Δηλητηρίαση από αυτό το φυτό είναι επικίνδυνη, και τα συμπτώματα εμφανίζονται λίγες ώρες αργότερα και μπορεί να είναι τα εξής: κάψιμο στο στόμα, στομαχικός πόνος, διάρροια, νεφρική ανεπάρκεια. Συγκεκριμένο αντίδοτο δεν υπάρχει και η καλύτερη θεραπεία είναι η πλύση στομάχου.

Ως φυσική πηγή κολχικίνης, το κολχικό περιγράφηκε για τη θεραπεία των ρευματισμών και του πρηξίματος. Το εκχύλισμα Colchicum περιγράφηκε για πρώτη φορά ως θεραπεία για ουρική αρθρίτιδα από τον Διοσκουρίδη τον Πεδάνιο, τον 1ο μ.Χ. Οι βολβοί κολχικού χρησιμοποιήθηκαν από τον Πέρση ιατρό Αβικέννα και προτάθηκαν από τον Αμβρόσιο Παρέ τον 16ο αιώνα, ενώ εμφανίστηκαν στη Φαρμακοποιία του Λονδίνου το 1618.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Agriamanitaria, Από (20 Ιανουαρίου 2019). «Colchicum Autumnale Κολχικό το Φθινοπωρινό Δηλητηριώδη φυτά Άγρια Μανιτάρια». *Άγρια Μανιτάρια*. Ανακτήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2023.
2. ↑  Wall, Wilson John (2015). *The Search for Human Chromosomes: A History of Discovery* (στα Αγγλικά). Springer. σελ. 88. ISBN 9783319263366.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Colchicum autumnale στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh2007006056
* GND: 4159588-9

 |

 |
Ο **Γιώργης Σαραντής** (1920, Αθήνα - 20 Φεβρουαρίου 1978, Αθήνα) είναι Έλληνας ποιητής που ανήκει στην πρώτη μεταπολεμική γενιά.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1920. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών στο διάστημα 1938 ως το 1945 χωρίς να αποφοιτήσει. Εργάστηκε στο Υπουργείο Οικονομικών την περίοδο 1941-1948. Επίσης, εργάστηκε σε ιδιωτικές επιχειρήσεις ως οικονομικός σύμβουλος.

Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη λογοτεχνία το 1939 με την ποιητική συλλογή «Διάχυτες αιστήσεις». Συνεργάστηκε, γράφοντας κυρίως βιβλιοκριτικές, με τα λογοτεχνικά περιοδικά «Νέος Νουμάς», «Ευβοϊκός Λόγος», «Λογοτέχνης», «Νέα Σύνορα» κ.ά. και με την εφημερίδα «Η Αυγή». Διετέλεσε πρόεδρος της επιτροπής του Γρυπαρείου Επάθλου, αντιπρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Επιτροπής για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη και μέλος της επιτροπής βράβευσης του Συλλόγου Φοιτητών της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών (1964-65).

Πέθανε από καρδιά στις 20 Φεβρουαρίου 1978 στην Αθήνα.

Αποτίμηση του έργου του
-----------------------

Με αφορμή την έκδοση της ποιητικής του συλλογής «Λαύριο» ο Αιμίλιος Χουρμούζιος έγραψε στο περιοδικό «Νέα Εστία» της 15 Μαρτίου 1951 (τεύχος 569): «είναι αναντίρρητα ποιητής ο άνθρωπος που μπορεί να τραγουδήσει έναν αγώνα χωρίς να ξεπέσει σε ρητορική, όταν τόση είναι η πίκρα και τόση η ερήμωση στην καρδιά».

Για την «Πολιτεία χωρίς όνομα» θα γράψει ο Τάσος Βουρνάς στην «Επιθεώρηση Τέχνης» (τεύχος Απριλίου 1955): «Τα αισθήματα που κινούν την ποίηση του Σαραντή έχουν καθολικότητα, θυμίζουν στον καθένα από μας τα 'οικεία κακά' τούτης της γης στα τελευταία δίσεχτα χρόνια. Οι στίχοι του έχουν μίαν αβίαστη γοργότητα ρεαλιστικής πινελιάς πάνω σ' ένα συνθετικό πίνακα σκοτεινόχρωμο που στο βάθος του πάει να λάμψει μια χαραυγή».

Ανήκει στην πρώτη μεταπολεμική γενιά.
Μέχρι το 1960 ο ποιητικός του λόγος, που είναι επικός, οδηγείται από τις μνήμες της Κατοχής. Και παραπέμπει σε θεατρική αφήγηση, καθώς εναλλάσσει διαλόγους με μονολόγους. Μετά το 1960 διακρίνουμε στον στίχο του την αμφιβολία και την αποστασιοποίηση από τις ιδεολογικές βεβαιότητες του παρελθόντος.
Το έργο του έχει μεταφραστεί σε αρκετές γλώσσες. Αλλά και ο ίδιος έχει μεταφράσει Έλιοτ, Μαγιακόφσκι κ.ά.

Έργα
----

* Διάχυτες αιστήσεις (1939)
* Ήλιοι στο γέρμα (1948)
* Λαύριο (1949)
* Πολιτεία χωρίς όνομα (1954)
* Οι δρόμοι που αγαπήσαμε (1958)
* Ποιήματα εκλογή Α΄ (1963)
* Ποιος ήτανε ο Αλέξανδρος (1970)
* Ποιήματα εκλογή Β΄(1972)
* Το εμβατήριο του Ρακόσκυ (1972, θεατρικό)

Πηγές
-----

* Αλέξανδρου Αργυρίου «Ιστορία της Ελληνικής Λογοτεχνίας» (εκδόσεις Καστανιώτη, τόμος 5)
* Η ελληνική ποίηση · Η πρώτη μεταπολεμική γενιά (εκδόσεις Σοκόλη, σελ. 450-451)

1. 1 2  *Catalogue of the National Library of Greece*. 28810.
2. 1 2  (νέα ελληνική γλώσσα) *Catalogue of the Academy of Athens Library*. 554.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 1554531
* **ΕΒΕ**: 28810
* **AA**: 554
* **BiblioNet**: **101010**
* LCCN: n88060650
* ISNI: 0000 0000 7872 5352
* GND: 130087130

 |

 |
*Pinus pinea*
Η **κουκουναριά** (*Pinus pinea* - *Πεύκη η πίτυς*) είναι ένα ιθαγενές πεύκο της Νότιας Ευρώπης στην περιοχή της Μεσογείου. Το δέντρο καλλιεργείται για τους εδώδιμους σπόρους του από τους προϊστορικούς χρόνους.

Χαρακτηριστικά
--------------

Η κουκουναριά μπορεί να υπερβεί τα 25 μέτρα σε ύψος, αν και συνήθως είναι λιγότερο ψηλή, γύρω στα 12-20 μέτρα. Έχει μια χαρακτηριστική ομπρελοειδή μορφή με κοντό κορμό και στρογγυλή επίπεδη κορυφή. Ο φλοιός είναι χοντρός, καστανοκόκκινος και βαθιά χαραγμένος από φαρδιές, κατακόρυφες πλάκες. Έχει ευλύγιστα βελονοειδή φύλλα ανά δυο σε βραχυκλάδια, μήκους 10-18 εκατοστών. Τα νεαρά δέντρα έχουν διαφορετικά φύλλα, μήκους 2-4 εκατοστών με γλαυκοπράσινο χρώμα. 

Οι κώνοι είναι ωοειδείς, μήκους 8-15 εκατοστών και χρειάζονται 36 μήνες για να ωριμάσουν, περισσότερο από κάθε άλλο πεύκο. Οι σπόροι είναι μεγάλοι, μήκους δύο εκατοστών, ανοιχτοί καστανοί με μια μαύρη επίστρωση που φεύγει εύκολα. Οι σπόροι διαδίδονται με τα ζώα και στην πρόσφατη ιστορία με την βοήθεια των ανθρώπων.

Χρήση στη μαγειρική
-------------------

Ο εδώδιμος σπόρος είναι γνωστός ως κουκουνάρι και χρησιμοποιείται στη Μεσογειακή κουζίνα, με πιο γνωστή τη χρήση του ως βασικό συστατικό της Ιταλικής σάλτσας πέστο.

Ιστορία
-------

Η αρχική καταγωγή της κουκουναριάς είναι η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Βόρεια Αφρική (όταν το κλίμα ήταν κάποτε πιο υγρό). Καλλιεργείται συστηματικά εδώ και 6.000 χρόνια για τους εδώδιμους σπόρους της, τους οποίους εμπορεύονταν οι άνθρωποι από τα αρχαία χρόνια. Έχει εγκλιματιστεί σε όλη την περιοχή της Μεσογείου εδώ και τόσο καιρό που θεωρείται ιθαγενές στα μέρη που φυτρώνει, ενώ πολύ πρόσφατα (από το 1700) έχει εισαχθεί σε χώρες με μεσογειακό κλίμα. Μέχρι τώρα έχει εγκλιματιστεί στη Νότια Αφρική, την Καλιφόρνια, την Αυστραλία και τη Δυτική Ευρώπη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Λεξικόν φυτολογικόν. Γεννάδιος, Αθήνα 1914
2. ↑  H. Liddel, R. Scott A Greek-English Lexicon
3. ↑  Δημητράκου Μέγα λεξικόν όλης της ελληνικής γλώσσης
4. ↑  «Pinus pinea» (στα αγγλικά). *Βοτανική*.. Ανακτήθηκε στις 2018-07-24.
5. ↑  «Pinus pinea» (στα αγγλικά). *Βοτανική*.. Ανακτήθηκε στις 2018-07-24.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Λεξιλογικός ορισμός του κουκουναριά  στο Βικιλεξικό
* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Pinus pinea στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh88000274
* BNF: cb12365412h (data)

 |

 |
Η **Εθνική Δημοκρατική Ομάδα** (καταλανικά: *Agrupament Nacional Democràtic*‎‎ ή *AND*) ήταν πολιτικό κόμμα στην Ανδόρρα.

Ιστορία
-------

Το κόμμα ιδρύθηκε το 1993 μετά τη νομιμοποίηση των πολιτικών κομμάτων. Στις εκλογές εκείνο το έτος έλαβε το 26,4% των ψήφων, και αναδείχθηκε το μεγαλύτερο κόμμα στο Γενικό Συμβούλιο με οκτώ από τις 28 έδρες. Ο αρχηγός του Όσκαρ Ρίβας Ρετς παρέμεινε πρωθυπουργός αφότου το AND σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού με άλλα προοδευτικά κόμματα. Ωστόσο, τον Νοέμβριο του 1994 ο Ρίβας έχασε μια ψήφο δυσπιστίας και ο Μαρκ Φορνέ Μολνέ της Φιλελεύθερης Ένωσης έγινε πρωθυπουργός.

Στις εκλογές του 1997 το AND έλαβε 6 έδρες ενώ η Φιλελεύθερη Ένωση 16. Λίγο πριν τις εκλογές του 2001 το κόμμα χωρίστηκε στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (το οποίο έλαβε 6 έδρες) και το Δημοκρατικό Κόμμα (το οποίο έλαβε 5).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Nohlen & Stöver 2010, σελ. 161.
2. ↑  Nohlen & Stöver 2010, σελ. 153.
3. ↑  Nohlen & Stöver 2010, σελ. 162.

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) Nohlen, Dieter· Stöver, Philip (2010). *Elections in Europe: A Data Handbook*. Nomos Verlagsgesellschaft. ISBN 978-3-8329-5609-7.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Πολιτική
* Πύλη:Ανδόρρα
 |

 |
Τα **λίθωψ** ή **λίθοπες** ή **λίθοψις** είναι ένα γένος παχύφυτων της οικογένειας Αειζωοειδών που επίσς ονομάζονται «ζωντανοί λίθοι» και περιλαμβάνει πάνω από 30 είδη. Κατάγεται από την ευρεία περιοχή της νότιας Αφρικής: Ναμίμπια, Μποτσουάνα, Νότια Αφρική. Το όνομα του γένους αποτελείται από δυο ελληνικές λέξεις «λίθος» και «όψη».

Περιγραφή
---------

Υπέργειο τμήμα του φυτού ουσιαστικά αποτελείται από δυο ή περισσότερα ζεύγη παχιών φύλλων χωρίς βλαστό. Από το μερίστωμα που βρίσκεται στην σχισμή μεταξύ των δυο φύλλων σε κάθε ζεύγος παράγονται καινούργια φύλλα και άνθη. Έχει μέγεθος έως 5 εκ. στο μήκος και πλάτος. Άνθη συνήθως έχουν άσπρο και κίτρινο χρώμα, σπανιότερα πορτοκαλί, και διάμετρο έως 3 εκ.

Είδη
----

Πολλά από τα είδη που αναφέρονται έχουν ονομάσει υποείδη ή ποικιλίες και μερικά έχουν πολλές τοπικές μορφές που προσδιορίζονται από παλιά ονόματα ή τοποθεσίες. Η αναγνώριση των ειδών γίνεται κυρίως από το χρώμα των λουλουδιών και τα σχέδια των φύλλων.

* *Lithops amicorum*
* *Lithops aucampiae*
* *Lithops bromfieldii*
* *Lithops coleorum*
* *Lithops comptonii*
* *Lithops dinteri*
* *Lithops divergens*
* *Lithops dorotheae*
* *Lithops francisci*
* *Lithops fulviceps*
* *Lithops gesineae*
* *Lithops geyeri*
* *Lithops gracilidelineata*
* *Lithops hallii*
* *Lithops helmutii*
* *Lithops hermetica*
* *Lithops herrei*
* *Lithops hookeri*
* *Lithops julii*
* *Lithops karasmontana*
* *Lithops lesliei*
* *Lithops localis*
* *Lithops marmorata*
* *Lithops meyeri*
* *Lithops naureeniae*
* *Lithops olivacea*
* *Lithops optica*
* *Lithops otzeniana*
* *Lithops pseudotruncatella*
* *Lithops ruschiorum*
* *Lithops salicola*
* *Lithops schwantesii*
* *Lithops vallis-mariae*
* *Lithops verruculosa*
* *Lithops villetii*
* *Lithops viridis*
* *Lithops werneri*

Παραπομπές
----------

1. ↑  «*Lithops*». The Plant List.  Version 1.1.
2. ↑  Hartmann, H.E.K. επιμ. (2001). *Illustrated Handbook of Succulent Plants: Aizoaceae F-Z*. Springer. ISBN 3-540-41723-0.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Lithops στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh88022890
* BNF: cb15537849k (data)
* NKC: ph1203759

 |

 |
Ο **Οπιτσίνο** (ιταλ. *Opicino Spinola*, άκμασε αρχές 14ου αι.) από τον Οίκο των Σπινόλα ήταν έμπορος και πολιτικός ηγέτης στη Δημοκρατία της Γένουας στις αρχές του 14ου αι. Έγινε ένας από τους πιο πλούσιους άνδρες της Γένουας.

Βιογραφία
---------

Τον Ιανουάριο του 1306 οι πολίτες της Γένουας αντικατέστησαν τον *ποντεστά* με δύο *καπιτάνι ντελ πόπολο* ως ηγέτες της Δημοκρατίας, ως αποτέλεσμα ενός αγώνα για την αλλαγή του πολιτεύματος, που είχε κρατήσει από το 1257 ως το 1339. Λόγω του πλούτου του, ο Σπινόολα εξελέγη ως ένας από τους καπιτάνι.

Το 1307 η κόρη του Αρτζεντίνα παντρεύτηκε τον Θεόδωρο Α΄ Παλαιολόγο, μαρκήσιο του Μομφερράτου, που είχε διαδεχθεί τον εκ μητρός θείο του, τελευταίο του κύριου κλάδου των Αλεράμιτσι. Ο Σπινόλα χρησιμοποίησε τον πλούτο του για να εγκαταστήσει τον Θεόδωρο Α΄ στην εξουσία.

Ο άλλος από τους καπιτάνι, ο Μπερναμπό Ντόρια, ήταν πεθερός του Μαμφρέδου Δ΄ μαρκησίου του Σαλούτσο, από τον πλάγιο κλάδο των Αλεράμιτσι-Σαλούτσο, ο οποίος διεκδίκησε κάποια περιοχή του Μομφερράτου. Αυτό οδήγησε σε συγκρούσεις μεταξύ των Σπινόλα και των Ντόρια. Το 1310 ο Οπιτσίνο κατάφερε να διοριστεί μόνος καπιτάνο ντελ πόπολο, ισόβια.

Ωστόσο η αυξανόμενη ισχύς του δημιούργησε εχθρούς, περιλαμβανομένων και μερικών συγγενών του. Στο τέλος του 1310 αναγκάστηκε να αποχωρήσει από τη θέση του και το 1311 ο ποντεστά αποκαταστάθηκε. Ο Σπινόλα τέθηκε υπό ισόβια τιμωρία από τη Γένουα.

Οικογένεια
----------

Είχε τέκνο:

* Αρτζεντίνα, παντρεύτηκε τον Θεόδωρο Α΄ Παλαιολόγο μαρκήσιο του Μομφερράτου, γιο του Ανδρόνικου Β΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

Πηγές
-----

* Epstain, Steve. Genoa and the Genoese. p. 325.
* Malleson, George Bruce. Studies in Genoese History. p. 300
Ο **Σπύρος Καπερνέκας** (10 Αυγούστου 1948 -14 Δεκεμβρίου 2021) ήταν Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής ο οποίος κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας του 1970-71 με τον Ολυμπιακό, ενώ αγωνίστηκε στην πρώτη κατηγορία και με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης. Απεβίωσε σε ηλικία 73 ετών στις 14 Δεκεμβρίου 2021

Καριέρα
-------

Ο Καπερνέκας ξεκίνησε την καριέρα του από τον Αχαρναϊκό και μεταπήδησε στον Ολυμπιακό το καλοκαίρι του 1969. Με τους "ερυθρόλευκους" αγωνίστηκε σε 37 αγώνες πρωταθλήματος και πέτυχε πέντε γκολ, κατακτώντας το κύπελλο την σεζόν 1970-71.

Την σεζόν 1971-72 αγωνίστηκε ως δανεικός στην ομάδα της Κορίνθου και το καλοκαίρι του 1972 υπέγραψε στον Άρη, αντικαθιστώντας τον τιμωρημένο Αλέκο Αλεξιάδη. Στην πρώτη του χρονιά με τους "κίτρινους" αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της ομάδας πετυχαίνοντας εννέα γκολ σε είκοσι αγώνες.

Σε φιλικό προετοιμασίας για την επόμενη σεζόν έπαθε κάταγμα κλείδας και εξάρθρωση ωμοπλάτης, με αποτέλεσμα να επανέλθει στα μέσα της χρονιάς και να παίξει σε 22 αγώνες, σκοράροντας τέσσερις φορές.  Παρέμεινε στον Άρη ως το καλοκαίρι του 1976, όταν μεταγράφηκε στον Απόλλωνα Καλαμαριάς και έκλεισε την καριέρα του στον Διαγόρα Νέων Πλαγίων της Χαλκιδικής.

Διετέλεσε προπονητής της Αναγέννησης Χαλκηδόνας τη σεζόν 1982-83, στην Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία.

Στατιστικά με τον Άρη
---------------------

| Διοργάνωση | Αγώνες | Γκολ |
| --- | --- | --- |
| Α' Εθνική | 59 | 14 |
| Κύπελλο Ελλάδας | 4 | 1 |
| Βαλκανικό Κύπελλο | 2 | - |
| **Σύνολο** | **65** | **15** |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Άρης: Έφυγε από τη ζωή ο βετεράνος παίκτης, Σπύρος Καπερνέκας». *SDNA*. 14 Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2021.
2. ↑  ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ-ΠΑΝΣΕΡΡΑΪΚΟΣ
3. ↑  ΤΟ ΚΥΠΕΛΛΟ ΤΟΥ 1971 :: Reds Against The Machine
4. ↑  ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 1969/1970 - Pinterest
5. ↑  Greece 1972/73 - RSSSF
6. ↑  Greece 1973/74 - RSSSF

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Βασίλης [άγνωστο επίθετο], *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6