recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Βασίλειος Τελλίδης** είναι αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού, ο οποίος το 2015-2017 υπηρέτησε ως Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού.

Γεννήθηκε στο Κοκκινόχωμα του νομού Καβάλας στις 29 Σεπτεμβρίου 1958. Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Ελευθερουπόλεως και στη συνέχεια φοίτησε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από την οποία αποφοίτησε το 1980 ως ανθυπίλαρχος. Ως αξιωματικός τεθωρακισμένων, παρακολούθησε διάφορες στρατιωτικές σχολές σχετικά με την ειδικότητα του, καθώς και την Σχολή Εκπαίδευσης Τεθωρακισμένων στο Saumur της Γαλλίας. Επιπλέον, έλαβε εκπαίδευση ως αλεξιπτωτιστής. Ως ανώτερος αξιωματικός, αποφοίτησε από την Ανώτατη Σχολή Πολέμου της Ελλάδας, το Διακλαδικό Κολλέγιο Άμυνας (CID) στο Παρίσι και τη Σχολή Εθνικής Αμύνης της Ελλάδας.

Υπηρέτησε σε μονάδες τεθωρακισμένων, σε Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία και στην Αντιπροσωπεία της χώρας μας στην ΔΕΕ (UEO) στις Βρυξέλλες. Χρημάτισε Διοικητής στο Πολυεθνικό Κέντρο Εκπαίδευσης Επιχειρήσεων Υποστήριξης της Ειρήνης (MPOTC) και την περίοδο 2005-08 διετέλεσε Ακόλουθος Άμυνας σε Γαλλία και Πορτογαλία, με έδρα το Παρίσι. Από το 2008 ήταν επικεφαλής της Διεύθυνσης Αμυντικού Σχεδιασμού και Προγραμματισμού στο Ελληνικό Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ) μέχρι το 2011. Στη συνέχεια υπηρέτησε για λίγο ως διευθυντής του Γ´ Κλάδου του ΓΕΕΘΑ, πριν από το διορισμό του ως Α´ Υπαρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού (2011-12). Το 2012-13 διετέλεσε διοικητής της Ανώτατης Στρατιωτικής Διοίκησης Εσωτερικού και Νήσων. Το 2013-14 άσκησε τα καθήκοντα του Γενικού Επιθεωρητή Στρατού. Το 2014-15 υπηρέτησε ως διοικητής της 1ης Στρατιάς και στις 25 Φεβρουαρίου 2015 επιλέχθηκε από το ΚΥΣΕΑ ως Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, θητεία που ολοκλήρωσε στις 16 Ιανουαρίου 2017, οπότε και αντικαταστάθηκε από τον Αλκιβιάδη Στεφανή, τότε διοικητής του Γ΄ Σώματος Στρατού.

Είναι παντρεμένος και έχει δύο γιους, αξιωματικούς στο Στρατό. Μιλάει αγγλικά και γαλλικά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Γενικό Επιτελείο Στρατού: Αρχηγός ΓΕΣ». Hellenic Army General Staff. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2015.
2. ↑  «Σαρωτικές αλλαγές στην ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων» (στα Greek). Το Βήμα. 16 January 2017.. Ανακτήθηκε στις 21 January 2017.
Τα Συλλαλητήρια των Τουρκοκυπρίων το 2011 ήταν μια σειρά από συλλαλητήρια ενάντια στις πολιτικές που ασκούσε η Τουρκία πάνω στην Κύπρο, τα οποία έλαβαν χώρα στο κατεχόμενο μέρος της πρωτεύουσας της Κύπρου, Λευκωσίας. Η πρώτη διαμαρτυρία πραγματοποιήθηκε στις 28 Ιανουαρίου του 2011.

Μετά τις εχθρικές αντιδράσεις από την πλευρά του Τούρκου Πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αλλά και της Τουρκικής κοινωνίας, οι Τουρκοκύπριοι οργάνωσαν δεύτερο και τρίτο συλλαλητήριο χρησιμοποιώντας το ίδιο όνομα, στις 2 Μαρτίου 2011 και 7 Απριλίου 2011. Ο μέσος όρος συμμετεχόντων για καθένα από τα συλλαλητήρια ήταν ανάμεσα στα 50.000-80.000 άτομα, λαμβάνοντας υπόψιν ότι ο πληθυσμός της ΤΔΒΚ είναι περίπου 294.000 σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής, και καθιστώντας τα ως τα μεγαλύτερα συλλαλητήρια που πραγματοποιήθηκαν ποτέ από Τουρκοκύπριους μετά την κατάληψη.

Οι διαδηλωτές κουβαλούσαν σημαίες της Δημοκρατίας της Κύπρου μαζί με πανό που σύμφωνα με τα γραφόμενα σε αυτά απαιτούσαν την επανένωση του νησιού, αλλά και ταμπέλες που καταδίκαζαν την οικονομική, πολιτιστική και κοινωνική καταπίεση από την Τουρκία στους Τουρκοκύπριους. Στο τελευταίο συλλαλητήριο, πραγματοποιήθηκαν ανεπιτυχείς προσπάθειες για να κρεμαστεί η σημαία της Δημοκρατίας της Κύπρου πάνω στην Τουρκική πρεσβεία. Οι διαδηλώσεις επικρίθηκαν έντονα στην Τουρκία λόγω των επιθετικών συνθημάτων που έλαβαν χώρα εναντίον της Τουρκίας και της Τουρκικής εισβολής στην Κύπρο.

Δες επίσης
----------

* Αφρίκα (εφημερίδα)
* Λινοβάμβακοι

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ros-Lehtinen, Ileana (2012-06-15). «Time for Turkey to leave Cyprus in peace». *The Washington Times* (Washington, DC: The Washington Times, LLC).. Ανακτήθηκε στις 2014-07-24.
2. ↑  Jones, Dorian (2011-02-09). «Turkish Cypriot protests set back Turkey's EU membership bid». *Deutsche Welle* (Bonn, Germany: Deutsche Welle).. Ανακτήθηκε στις 2014-07-24.
3. ↑  «Anti- Erdogan demonstration in north Cyprus». *Famagusta Gazette* (Famagusta, Cyprus: Famagusta Gazette). 2011-02-07. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-03-03.. Ανακτήθηκε στις 2014-07-24.
4. ↑  Fenwick, Sarah (3 Μαρτίου 2011). «The Turkish Cypriots Protest - Does Erdogan Hear Them?». *CyprusNewsReport.com*. CyprusNewsReport.com. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2014.
5. ↑  «KTÖS: "Ankara elini yakamızdan çek"» [KTÖS: Ankara, take your hands off us"] (στα Turkish). Sendika.Org. 3 Μαρτίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2014. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
6. ↑  «Turkish Cypriots stage new anti-austerity rally». *Kathimerini* (Neo Faliro, Greece: International New York Times - Kathimerini English Edition). 2011-03-02.. Ανακτήθηκε στις 2014-07-24.
7. ↑  «Turkish Cypriots protest». *Parikiaki* (London, United Kingdom: Parikiaki). 2011-03-02. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2014-07-27.. Ανακτήθηκε στις 2014-07-24.
8. ↑  «Kıbrıs'ta Türk elçiliğine Rum bayrağı!» (στα Turkish). *Dünya Bülteni* (Turkey: Dünya Bülteni). 2011-04-08.. Ανακτήθηκε στις 2014-07-24.
Αυτό το λήμμα αφορά το παιχνίδι.  Για τον ιερέα, δείτε: ιερέας.  
Παπατζής σε δρόμο της Σκοκχόλμης.
Ο **παπάς** είναι στοίχημα απάτη υπό την προσποίηση ότι είναι παιχνίδι οξυδέρκειας.

Κανόνες
-------

Ο κοινώς λεγόμενος «*παπατζής*» κινεί τρία τραπουλόχαρτα πέρα δώθε. Ένα από αυτά, ο «*παπάς*», έχει φιγούρα (ρήγας, ντάμα ή βαλές) και ζητείται να βρεθεί. Οι παίκτες βάζουν στοίχημα ποιο είναι το συγκεκριμένο τραπουλόχαρτο. Σχεδόν πάντα χάνουν τα λεφτά τους, ενώ ένας μυστικός συνεργάτης του απατεώνα (ή περισσότεροι), ο κοινώς λεγόμενος «*αβανταδόρος*», όταν βάζει στοίχημα κερδίζει, και με αυτό τον τρόπο παρακινεί το ενδιαφέρον των υπολοίπων να παίξουν και αυτοί. Το όνομα του παιχνιδιού προέρχεται από τις λέξεις που λέει ο απατεώνας όταν μετακινεί τα τραπουλόχαρτα: «*εδώ παπάς, εκεί παπάς, που είναι ο παπάς;*»

Ιστορία
-------

Πρώτος ο Ρωμαίος Σενέκας περιέγραψε ένα κόλπο, που μοιάζει με τον παπά. Στην πρόσφατη ιστορία συναντάμε τον παπά για πρώτη φορά στο Λονδίνο του 19ου αιώνα. Στην Αθήνα ήταν καθημερινό φαινόμενο & στην οδό Πανεπιστημίου, αλλά κυρίως στην οδό Αθηνάς τις εποχές του '50 & του '60, όπως μαρτυρούν οι στίχοι του άριστης γενικής περιγραφής λαϊκού τραγουδιού «Οι παπατζήδες».

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  Μανταδάκης, Άγγελος (3 Μαρτίου 2023). «Οι παπατζήδες». *Η Αυγή*. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **παπάς**  |

* Commons  Παπάς, σχετικά βίντεο και φωτογραφίες στο Wikimedia Commons.
Η αρχαία Θεσσαλία
Η **Περραιβία** ήταν αρχαία ελληνική χώρα της Ηπειρωτικής Ελλάδας στα βόρεια της Θεσσαλίας που ούτε ανεξάρτητη υπήρξε ποτέ, ούτε και με συγκεκριμένα όρια. Οι Περραιβοί ήταν περίοικος λαός της αρχαίας Θεσσαλίας. Σήμερα ταυτίζεται με την επαρχία Ελασσόνας.

Ιστορία
-------

Κατά το 5ο αιώνα π.Χ. η Περραιβία εκτεινόταν μεταξύ του Ολύμπου και του Πηνειού περιοριζόμενη γεωγραφικά από τις διαβάσεις των Τεμπών, της Πέτρας και του Σαρανταπόρου. Κατά δε τον 2ο αιώνα φαίνεται να είχε περιοριστεί στη μεταξύ Ολύμπου, Πιερίων και Καμβουνίων πεδιάδα, διαρρεόμενη από τον παραπόταμο του Πηνειού Εύρωπο, τον ομηρικό Τιταρήσιο.

Κύριες πόλεις της Περραιβίας ήταν τότε το Πύθιο, η Δολίχη και η Άζωρος που αποτελούσαν και την λεγόμενη Περραιβική Τρίπολη.

Αρχαιότερες πόλεις της Περραιβίας που μνημονεύει ακόμα και ο Όμηρος ήταν η Κύφος και η "δυσχείμερος Δωδώνη" (η θεσσαλική) των οποίων οι κάτοικοι Αινιάνες (Αινιάνες) και "μενεπτόλεμοι" (= ατρόμητοι), Περραιβοί είχαν συμμετάσχει στην εκστρατεία στην Τροία υπό τον Γουνέα, καθώς επίσης και οι πόλεις Άργισσα, Όρθη, Ηλώνη, Γυρτώνη και Ολοσσών των οποίων οι κάτοικοι είχαν εκστρατεύσει ομοίως υπό τον Πολυποίτητο γιο του ήρωα Πειρίθου. Υπήρχαν ακόμη και οι Χυρετίαι, που είναι το σημερινό Δομένικο, το Ερεικίνιον και άλλες.

Απ΄ όλες τις παραπάνω πόλεις κατά τους ιστορικούς χρόνους σώζωνταν μόνο η Ολοοσσών, η Γυρτώνη, που μετονομάστηκε Άργουρα, η Άργισσα που μετονομάστηκε σε Λειμώνη, η Ηλώνη, ενώ νεότερα φέρεται να κτίσθηκαν οι πόλεις Γόννοι, στην είσοδο των Τεμπών, η Φάλαννα, στα ερείπια της ομηρικής Όρθης και η Άτραξ, καθώς και οι πόλεις της παραπάνω Περραιβικής Τρίπολης. Επίσης οι Χυρετίαι, η σημαντικότερη πόλη νότια της Ολοοσσών στη κοιλάδα του Τιταρήσιου μετονομάστηκαν Δομένικο,ονομασία που διατηρείται ακόμη και σήμερα.

Δείτε επίσης
------------

* Περραιβοί

Πηγές
-----

* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.Κ΄, σελ.65
* Τσακνάκης Β. 2013. Αρχαία Περραιβία και Περραιβική Τρίπολις. Αντανακλάσεις του Μύθου και της Ιστορίας. Στο *Ανιστόρητον (Μονογραφίες 2013).* Αθήνα.
* https://perevia.gr Αρχειοθετήθηκε 2020-10-01 στο Wayback Machine.
Ο Καταρράκτης της Σωτήρας από μακριά
Το **Γκραμς** ή **Γκράμσι** (αλβανικά: Gramsh ή Gramshi) είναι κωμόπολη και δήμος στο νομό Ελβασάν, στην κεντρική Αλβανία. Ο δήμος σχηματίστηκε κατά τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης του 2015 με τη συγχώνευση των πρώην δήμων Γκραμς, Κοντοβιάτ, Κουκούρ, Κούσοβα, Λένιε, Πισάι, Ποροτσάν, Σκεντερμπέγκας, Σουλτ και Τούνια, που έγιναν δημοτικές ενότητες. Έδρα του δήμου είναι η κωμόπολη Γκραμς. Ο συνολικός πληθυσμός είναι 24.231 κάτοικοι (απογραφή 2011), σε συνολική έκταση 739,75 τ.χλμ. Ο πληθυσμός του πρώην δήμου κατά την απογραφή του 2011 ήταν 8.440.

Η κωμόπολη συνδέεται με το Ελβασάν, την Κορυτσά, το Πογραδέτσι, το Σκραπάρι, το Λιμπράζντι και το Βεράτιο. Την κωμόπολη διασχίζει ο ποταμός Δεβόλης, γνωστός και ως Εορδαϊκός ποταμός.

Ετυμολογία
----------

Κατά την Οθωμανική περίοδο και πριν από την Αλβανική Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας το 1912, ήταν γνωστό ως Γκράμετς (Grameç) στα τουρκικά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Law nr. 115/2014» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 24 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2015.
2. 1 2  «Population and housing census - Elbasan 2011» (PDF). INSTAT. Ανακτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2019.
3. ↑  «Correspondence table LAU – NUTS 2016, EU-28 and EFTA / available Candidate Countries» (XLS). Eurostat. Ανακτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2019.
4. ↑  HÜSNÜ YAZICI – Yazdiği Konular
Ο **Αρτούρς Κούρουκς** (Τσέσις, 19 Ιανουαρίου 2000), είναι Λετονός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1.93μ. αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ για την ομάδα της Μούρθια.

Σταδιοδρομία
------------

Ξεκίνησε την καριέρα του τη σεζόν 2017-18 από τις θυγατρικές ομάδες της Μπασκόνια, αγωνιζόμενος εκεί ως τη σεζόν 2018-19, για να υπογράψει επαγγελματικό συμβόλαιο με τους Βάσκους με την ενηλικίωσή του.

Τη σεζόν 2019-20 παραχωρήθηκε ως δανεικός στη Ρίγα, όπου είχε πολύ καλή παρουσία, μετρώντας 14.4 πόντους, 3.1 ριμπάουντ και 3 ασίστ κατά μέσο όρο στη Βαλτική Λίγκα. 

Την επόμενη χρονιά, ο Κούρουκς επέστρεψε στη Μπασκόνια, με την οποία έπαιξε τα επόμενα τρία χρόνια, αποκτώντας εμπειρίες από το ισπανικό πρωτάθλημα και την Ευρωλίγκα. Μάλιστα στις 30 Ιουνίου 2020, κατέκτησε το πρωτάθλημα Ισπανίας κόντρα στην Μπαρτσελόνα.

Τη σεζόν 2022-23, αγωνίστηκε σε 29 παιχνίδια στην Ισπανία και σε 23 στην Ευρωλίγκα, με χαρακτηριστικό του γνώρισμα την ευστοχία στα τρίποντα, καθώς σούταρε με ποσοστό πάνω από 40% και στις δύο διοργανώσεις. Στις 24 Ιουλίου 2023, αποτέλεσε παρελθόν από την ισπανική ομάδα.

Στις 3 Αυγούστου 2023, ανακοινώθηκε από τον Προμηθέα Πατρών με συμβόλαιο ενός έτους.

Προσωπική ζωή
-------------

Ο αδερφός του Κούρουκς, Ρόντιονς, είναι επίσης επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Arturs KURUCS». *FIBA*. 21 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2019.
2. ↑  «Basketball News, Scores, Stats, Analysis, Standings». *www.eurobasket.com*. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2023.
3. ↑  «Μπασκόνια: Πρωταθλήτρια Ισπανίας η ομάδα του Ιβάνοβιτς δέκα χρόνια μετά! (videos)». *Eurohoops*. 30 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2023.
4. ↑  «Μπασκόνια: Παρελθόν ο Κούρουκς | Gazzetta». *www.gazzetta.gr*. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2023.
5. ↑  «Προμηθέας, μεταγραφές: Επίσημο του Κούρουκς στην ομάδα της Πάτρας (vid) | Gazzetta». *www.gazzetta.gr*. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2023.
6. ↑  Dowd, Tom (18 Σεπτεμβρίου 2018). «Rodions Kurucs Built his Road to Brooklyn from a Family Tree». *NBA.com*. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2020.
***Το Wrath of the Titans*** είναι μια ταινία δράσης φαντασίας του 2012 και μια συνέχεια της ταινίας *Clash of the Titans* του 2010. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Sam Worthington, Rosamund Pike, Bill Nighy, Édgar Ramírez, Toby Kebbell, Danny Huston, Ralph Fiennes και Liam Neeson, ενώ ο Jonathan Liebesman σκηνοθετεί το σενάριο των Dan Mazeau και David Leslie Johnson από μια ιστορία τους. *Το Wrath of the Titans* διαδραματίζεται μια δεκαετία μετά τα γεγονότα της προηγούμενης ταινίας καθώς οι θεοί χάνουν τον έλεγχο των φυλακισμένων Τιτάνων (χάρη στην έλλειψη προσευχών της ανθρωπότητας που εξαντλεί επίσης την αθανασία τους) και ο Περσέας καλείται, αυτή τη φορά να σώσει τον πατέρα του Δία, ανατρέψτε τους Τιτάνες και σώστε την ανθρωπότητα.

Η συζήτηση για ένα σίκουελ ξεκίνησε με την κυκλοφορία του *Clash of the Titans* τον Μάρτιο του 2010. Οι συγγραφείς Dan Mazeau και David Leslie Johnson προσλήφθηκαν τον Ιούνιο του 2010 και ο σκηνοθέτης Jonathan Liebesman προσλήφθηκε τον Αύγουστο του 2010. Το μεγαλύτερο μέρος του κάστινγκ έλαβε χώρα μεταξύ Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου 2011. Η κύρια φωτογραφία ξεκίνησε στο Λονδίνο τον Μάρτιο του 2011. Όπως και ο προκάτοχός της, η ταινία μετατράπηκε σε 3D στο post-production. *Το Wrath of the Titans* κυκλοφόρησε σε 2D και 3D στις 30 Μαρτίου 2012, στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η ταινία έτυχε εκτεταμένης αρνητικής υποδοχής από τους κριτικούς και υπολειπόταν στο box office, με εισπράξεις 302 εκατομμυρίων δολαρίων παγκοσμίως με προϋπολογισμό (χωρίς τα έξοδα μάρκετινγκ) 150 εκατομμυρίων δολαρίων. Ένα σίκουελ με τίτλο *Revenge of the Titans* είχε προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει το 2013, αλλά ακυρώθηκε λόγω των κριτικών αποτυχιών των δύο ταινιών και των πολύ λίγων ιδεών για το σενάριο. 

*Το Wrath of the Titans* έκανε πρεμιέρα στις 26 Μαρτίου 2012, στο θέατρο AMC Lincoln Square στη Νέα Υόρκη.  Η Warner Bros. Pictures κυκλοφόρησε την ταινία στους κινηματογράφους στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 30 Μαρτίου 2012. 





1. ↑  Scaefer, Sandy (December 26, 2013). «'Clash of the Titans 3' Not Happening Without 'Fresh' Ideas» (στα αγγλικά). *Screen Rant*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις December 21, 2021.. Ανακτήθηκε στις March 20, 2017.
2. ↑  «"Wrath Of The Titans" New York Premiere - Arrivals». Zimbio. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2011.
3. ↑  McCarthy, Todd (12 Μαρτίου 2012). «Wrath of the Titans: Film Review». *The Hollywood Reporter*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2012.
Στη Βιολογία ως **χημειοτροφικός**, ή *χημειοσυνθετικός* (chemoautotrophic ή chemotrophic), χαρακτηρίζεται ο οργανισμός εκείνος που είναι ικανός ο ιδιος να κατασκευάσει οργανικά μόρια από το διοξείδιο του άνθρακα και το νερό μέσα από μια διαδικασία χημειοσύνθεσης. Για παράδειγμα ο Θειοβάκιλλος οξειδώνει το υδρόθειο H2S προς θείο προκειμένου να παράγει την ενέργεια για τη χημειοσύνθεση.

Οι χημειοτροφικοί ή και χημειοσυνθετικοί οργανισμοί, όπως αποκαλούνται, αποτελούν μια μορφή των αυτότροφων οργανισμών ενώ η άλλη μορφή παρουσιάζει φωτοτροπισμό.

Σημειώνεται πως τόσο τα νιτρικά βακτήρια, όπως το νιτροβακτήριο, όσο και τα νιτρώδη βακτήρια, όπως η νιτροσομονάδα, που συμβάλλουν στον κύκλο του αζώτου, αναπτύσσονται και αυτά χημειοσυνθετικά. Συγκεκριμένα το μεν νιτροβακτήριο αποκτά την απαιτούμενη ενέργεια οξειδώνοντας τα νιτρώδη σε νιτρικά, ενώ η νιτροσομονάδα οξειδώνει την αμμωνία την οποία και μετατρέπει σε νιτρώδη άλατα.

Δείτε επίσης
------------

* Ετερότροφος (προς σύγκριση)
* Φωτότροφος (προς σύγκριση)
Η **Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης (Ε.Π.Ε.)** είναι μια εταιρική μορφή.

Ως θεσμός στην Ελλάδα καθιερώθηκε το 1955, ενώ στη Δυτική Ευρώπη από το τέλος του προηγούμενου αιώνα, κάλυψε μια κοινωνική και οικονομική ανάγκη των ανθρώπων που ασχολούνται με τις επιχειρήσεις. Η ανάγκη αυτή ήταν να διοικούν οι ίδιοι την εταιρεία τους, αλλά να ευθύνονται μόνο μέχρι του ποσού που συμμετέχουν σε αυτή. Παλαιότερα, οι επιχειρηματίες χρησιμοποιούσαν τη μορφή της ανώνυμης εταιρείας για να συγκαλύψουν μια οικογενειακή επιχείρηση.

Στην Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης συμμετέχουν ονομαστικά ορισμένα πρόσωπα. Καθένα από αυτά ευθύνεται μόνο μέχρι του ποσού της εταιρικής του μερίδας, που δεν μπορεί να παρασταθεί με μετοχές και δεν μπορεί να μεταβιβαστεί αν δεν συμφωνούν όλοι οι εταίροι. Επομένως, στην εταιρεία περιορισμένης ευθύνης συνδυάζονται πλεονεκτήματα των ομόρρυθμων εταιρειών και ετερορρύθμων εταιρειών, ενώ δεν αντιμετωπίζει δυσχέρειες στην ίδρυση της και τη διάλυση της και ούτε απαιτούνται μεγάλα κεφάλαια σε σχέση με τις Ανώνυμες.

Η Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης διοικείται από τη γενική συνέλευση των εταίρων. Η διαχείριση της εταιρείας ανήκει κατ' αρχήν σε όλους τους εταίρους, αλλά οπωσδήποτε υπάρχει η δυνατότητα να διοριστούν διαχειριστές, ή διαχειριστής που να είναι εταίρος ή όχι.

Μονοπρόσωπη Ε.Π.Ε.
------------------

Υπάρχει η δυνατότητα (σύμφωνα με τον άρθρο 43Α του Ν.3190/1955) δημιουργίας Ε.Π.Ε. η οποία να έχει μέτοχο μόνο ένα πρόσωπο (φυσικό ή νομικό). Πάντως η σύσταση ή η μετατροπή σε Μονοπρόσωπη Ε.Π.Ε. θεωρείται άκυρη αν το μοναδικό πρόσωπο που συμμετέχει σε αυτήν είναι ταυτόχρονα και το μοναδικό πρόσωπο σε άλλη, επίσης Μονοπρόσωπη, Ε.Π.Ε. ή το μοναδικό πρόσωπο είναι μια άλλη Μονοπρόσωπη Ε.Π.Ε.

Διεθνώς
-------

### Γερμανία

Στη Γερμανία υπάρχει αντίστοιχη μορφή εταιρείας που ονομάζεται *Gesellschaft mit beschränkter Haftung* (συντ. *GmbH*) για τη δημιουργία της οποίας απαιτούνται €25.000.

### Πολωνία

Στην Πολωνία υπάρχει αντίστοιχη μορφή εταιρείας που ονομάζεται *Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością* (σύντμηση *Sp. z o.o.*) για τη δημιουργία της οποίας απαιτούνται (από το 2009) 5.000 PLN.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «N. 3190». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (pdf) στις 9 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 3 Μαΐου 2011.
Η επαρχία Ώλαντ της Φινλανδίας, επισημασμένη με κόκκινο χρώμα
Οι **Νήσοι Ώλαντ**, μια αυτόνομη περιοχή της Φινλανδίας, έχει τη μεγαλύτερη σουηδόφωνη πλειοψηφία στη Φινλανδία. Περίπου το 88% του πληθυσμού της επαρχίας, ή περίπου 25.500 άνθρωποι, μιλούν τα σουηδικά ως την πρώτη τους γλώσσα (ειδικά τη τοπική σουηδική διάλεκτο των Ώλαντ). Τα σουηδικά είναι επίσης η μόνη επίσημη γλώσσα της επαρχίας. Τα φινλανδικά, έχουν επίσης παρουσία, παρόλο που είναι μικρή, καθώς περίπου μόνο το 5% των κατοίκων των νήσων μιλούν τα φινλανδικά.

Οι δέκα περισσότερο ομιλούμενες γλώσσες του 2016 είνα οι παρακάτω (με συνολικό πληθυσμό 29.214 κατοίκων):

* Σουηδικά: 25.592 (87.60%)
* Φινλανδικά: 1.367 (4.68%)
* Ρουμανικά: 383 (1.31%)
* Λετονικά: 354 (1.21%)
* Εσθονικά: 204 (0.70%)
* Ρωσικά: 145 (0.50%)
* Ταϊλανδικά: 144 (0.49%)
* Αγγλικά: 124 (0.42%)
* Γερμανικά: 93 (0.32%)
* Αραβικά: 78 (0.27%)

Ενώ ο αριθμός των ομιλητών της σουηδικής αυξήθηκε από 24.169 το 2000 σε 25.592 άτομα το 2016, το ποσοστό τους έχει μειωθεί από 93.7% το 2000 σε 87.6% το 2014. Για τα φινλανδικά, το ποσοστό και ο αριθμός των ομιλητών έχει παραμείνει περίπου το ίδιο (από 1.238 σε 1.367, και από 4.8% μειώθηκε στο 4.7%). Το ποσοστό των ομιλητών άλλων γλωσσών αυξήθηκε από 1.5% το 2000 σε 7.7% το 2016.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Självstyrelselag för Åland 16.8.1991/1144 - 36 § Αρχειοθετήθηκε 2010-02-21 στο Wayback Machine.. Retrieved 2010-06-30.
2. ↑  «Population by language 31 December 2016». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουλίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Γλώσσες των Νήσων Ώλαντ Αρχειοθετήθηκε 2008-04-19 στο Wayback Machine.
**Ο Κορράδος Α΄,** γερμανικά: Conrad von Sanneck‎‎, σλοβενικά: Konrad Žovneški‎‎ (απεβ. πριν από το 1255), κύριος του Ζόβνεκ (Σάνεκ, στα γερμανικά), ήταν ελεύθερος ευγενής στη μαρκιωνία της Σαβινίγια στη Γερμανία (Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία), στη σημερινή Σλοβενία. Ήταν αρχηγέτης του Οίκου του Τσέλιε, που ιδρύθηκε από τον εγγονό του Φρειδερίκο Α΄.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε από τον ελεύθερο ευγενή (περίπου ισοδύναμο με βαρόνο) Γκέμπχαρντ Β΄ του Σάνεκ. Λίγα είναι γνωστά για τη νεανική του ηλικία. Άκμασε μεταξύ 1220 και 1241, όταν το όνομά του υπάρχει σε διάφορες πηγές,  δείχνοντας ότι ήταν ιδιοκτήτης μεγάλων γαιών απ'ευθείας υπαγομένων στον αυτοκράτορα (allodium) στην κοιλάδα Σαβινίγια, τότε μέρος της μαρκιωνίας της Καρνιόλης. Το 1237 ο πατριάρχης της Aκυληίας Μπέρτολντ του Άντεχς-Μερανίας τον περιέβαλε με πολλά φέουδα στην Καρνιόλη και τη μαρκιωνία των Βενδών.  Οι πηγές δείχνουν ότι ο Κορράδος είχε έναν σχετικά μεγάλο αριθμό υποτελών, μεταξύ των οποίων και η οικογένεια Άουερσπεργκ. 

Ήταν ο Κορράδος που χρησιμοποίησε για πρώτη φορά το παραδοσιακό οικόσημο του Οίκου του Σάνεκ, δύο κόκκινες ρίγες σε έναν αργυρό θυρεό. 

Ο Κορράδος αναφέρθηκε από τον minnesanger Ούλριχ του Λήχτενσταϊν στο *Frauendienst* του ως συμμετέχων στην κονταρομαχία στο Φρήσαχ στην Καρινθία.  Ο Κορράδος πιθανότατα έγραψε ποίηση ο ίδιος, θεωρούμενος το ίδιο πρόσωπο με τον «Ιππότη από το Σάνεκ» που αναφέρεται στο περίφημο *Liederhandschrift* (βιβλίο ποίησης), γνωστό ως Codex Manesse.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την ευγενή Σοφία του Πφάνμπεργκ-Πέγκαου. Είχαν έξι παιδιά:  

* Κορράδος Β΄ του Σάνεκ.
* Λιούιτπολντ Γ΄ του Σάνεκ.
* Γκέμπχαρντ Γ΄ του Σάνεκ.
* Ούλριχ του Σάνεκ, ο οποίος τελικά έγινε ο μοναδικός κληρονόμος του πατέρα του.
* Σοφία.
* Γκέρτρουντ.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Fugger Germadnik Romanda et al. (2001): *Razstava Grofje Celjski (1999; Celje)*. Celje, Pokrajinski muzej Celje, p. 13.
2. ↑  Habjan Vlado (1997). *Mejniki slovenske zgodovine*. Ljubljana, Založba 2000, p. 53.
3. ↑  Komac Andrej (2006): *Od mejne grofije do dežele: Ulrik III. Spanheim in Kranjska v 13. Stoletju.* Miha Kosi, ed. Ljubljana, Zgodovinski inštitut Milka Kosa ZRC SAZU.
4. ↑  Fugger Germadnik Romanda et al. (2001): *Razstava Grofje Celjski (1999; Celje)*. Celje, Pokrajinski muzej Celje, pp. 12, 17, 35.
5. ↑  Grdina Ivan (1994). *Celjski knezi v Evropi*. Celje, Fit-Media. Str. IV.
6. ↑  Fugger Germadnik Romanda et al. (2001): *Razstava Grofje Celjski (1999; Celje)*. Celje, Pokrajinski muzej Celje, p. 11.
7. ↑  Orožen Janko (1971): *Zgodovina Celja in okolice, 1. Del*. **Iz**: *Celjski zbornik*. Celje, Kulturna skupnost v Celju, p. 224.
8. ↑  Habijan Vlado (1997). *Mejniki slovenske zgodovine*. Ljubljana, Društvo 2000, p. 66.
9. ↑  Grdina Ivan (1994). *Celjski knezi v Evropi*.
Ο **Γρηγόρης Σταμούλης** είναι Έλληνας απόστρατος στρατιωτικός και πολιτικός, και από την 1η Σεπτεμβρίου 2014 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2023  δήμαρχος Μεγαρέων.

Βιογραφικό
----------

Γεννημένος στα Μέγαρα ο Γρηγόρης Σταμούλης ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στην ίδια πόλη και εισήχθη στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, ενώ το 1974 ορκίστηκε Ανθυπολοχαγός Πυροβολικού.

Αποφοίτησε με επίδοση Λίαν Καλώς από όλα τα Σχολεία του Πυροβολικού, καθώς και από την Ανώτατη Σχολή Πολέμου (ΑΣΠ) και από την Σχολή Εθνικής Άμυνας (ΣΕΘΑ).
Επίσης, απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών από το Κέντρο Διπλωματικών και Στρατηγικών Μελετών Γαλλίας (Παράρτημα Αθηνών) και πτυχίο Προγραμματιστή Ηλεκτρονικών Υπολογιστών (CONTROL DAΤA).

Αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του Αντιστράτηγου και την περίοδο 2007-13 διετέλεσε Δημοτικός Σύμβουλος.

Στις δημοτικές εκλογές του 2014 εκλέχθηκε Δήμαρχος του Καλλικρατικού Δήμου Μεγαρέων. Στις δημοτικές εκλογές του 2019 επανεξελέγη Δήμαρχος Μεγαρέων με τον συνδυασμό του οποίου ηγείτο να λαμβάνει την Α' Κυριακή ποσοστό 33,06% (6016 ψήψους με συμμετοχή 66,27%) και την Β' Κυριακή ποσοστό 58,91% (**8827** ψήφους με συμμετοχή 55,21%). Οι εγεγραμμένοι ψηφοφόροι στους εκλογικούς καταλόγους ήταν **28660**.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ο Παναγιώτης Μαργέτης νέος δήμαρχος Μεγαρέων 2024-2028
2. ↑  «Δήμος Μεγαρέων | Δημοτικές εκλογές – Μάιος 2019». *ekloges.ypes.gr*. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2022.

Πηγές
-----

* Βιογραφικό στην ιστοσελίδα του δήμου Μεγαρέων
Αναλογίες: 3:5
Η **σημαία της Κιργιζίας** είναι μονόχρωμη κόκκινη στο κέντρο της οποίας φέρεται κίτρινος ήλιος, με 40 ακτίνες, που αντιπροσωπεύει τις 40 φυλές της Κιργιζίας. Στη μία πλευρά της σημαίας οι ακτίνες έχουν τη φορά των δεικτών του ρολογιού, ενώ στην άλλη/πίσω πλευρά είναι αντίθετη. Στον δίσκο του ηλίου υπάρχει περιφερειακός κόκκινος δακτύλιος, εκ του οποίου δύο κόκκινες τρίγραμμες ζώνες διασταυρώνονται χιαστί και σφαιροειδώς υπεράνω του κέντρου του, ως καλλιτεχνικός συμβολισμός της στέγης της παραδοσιακής κατοικίας των Κιργιζίων (γιούρτα).

Η σημαία καθιερώθηκε στις 3 Μαρτίου του 1992. Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 23 Οκτωβρίου του 2007.

Παλαιότερη σημαία
-----------------

Η σημαία της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Κιργιζίας.
Η προηγούμενη σημαία καθιερώθηκε από την σοβιετική σοσιαλιστική δημοκρατία της Κιργιζίας στις 22 Δεκεμβρίου του 1952.

Πιο πριν η σημαία ήταν κόκκινη με χρυσά κυριλλικά γράμματα στην επάνω αριστερή γωνία: КЫРГЫЗ ССР (Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Κιργιζίας) και КИРГИЗСКАЯ ССР (Κιργκίζσκαγια ΣΣΡ, δηλαδή: Κιργιζική ΣΣΔ) σε γραμματοσειρά σερίφ.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σημαία της Κιργιζίας** |

* -Κρατικά σύμβολα της Κιργιζίας

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σημαίες των χωρών της Ασίας |
| --- |
|  |
| Ανεξάρτητα κράτη | 
* Αίγυπτος
* Αζερμπαϊτζάν
* Ανατολικό Τιμόρ
* Αρμενία
* Αφγανιστάν
* Βιετνάμ
* Βόρεια Κορέα
* Γεωργία
* Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
* Ιαπωνία
* Ινδία
* Ινδονησία
* Ιορδανία
* Ιράκ
* Ιράν
* Ισραήλ
* Καζακστάν
* Καμπότζη
* Κατάρ
* Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας
* Κιργιζία
* Κουβέιτ
* Κύπρος
* Λάος
* Λίβανος
* Μαλαισία
* Μαλδίβες
* Μιανμάρ
* Μογγολία
* Μπαγκλαντές
* Μπαχρέιν
* Μπουτάν
* Μπρουνέι
* Νεπάλ
* Νότια Κορέα
* Ομάν
* Ουζμπεκιστάν
* Πακιστάν
* Ρωσία
* Σαουδική Αραβία
* Σιγκαπούρη
* Σρι Λάνκα
* Συρία
* Ταϊλάνδη
* Τατζικιστάν
* Τουρκία
* Τουρκμενιστάν
* Υεμένη
* Φιλιππίνες
 |
|  |
| Κράτη με περιορισμένη αναγνώριση | 
* Αμπχαζία
* Ναγκόρνο-Καραμπάχ
* ΤΔΒΚ
* Παλαιστίνη
* Νότια Οσετία
* Δημοκρατία της Κίνας (Ταϊβάν)
 |
|  |
| Εξαρτημένα εδάφη | 
* Βρετανικό Έδαφος Ινδικού Ωκεανού
* Νήσος των Χριστουγέννων
* Νησιά Κόκος
* Χονγκ Κονγκ
* Μακάου
 |

 |
Νεαρή Τουρκμένια φορώντας παραδοσιακή ενδυμασία
Οι **Τουρκομάνοι** ή **Τουρκμένιοι** είναι τουρκικό φύλο εγκαταστημένο κυρίως στα κράτη της Κεντρικής Ασίας Τουρκμενιστάν, Αφγανιστάν, και στο βορειοανατολικό Ιράν, τη Συρία, το Ιράκ και το Βόρειο Καύκασο (Περιφέρεια της Σταυρούπολης της Ρωσίας). Μιλούν την τουρκμενική γλώσσα, η οποία είναι καταχωρημένη ως τμήμα του δυτικού (ογουζικού) κλάδου της οικογένειας των τουρκικών γλωσσών, μαζί με τα Τουρκικά, Αζέρικα, Κασκάι, Γκαγκαούζ και Σαλάρ.

Αρχικώς, όλες οι φυλές που δεν αποτελούσαν τμήμα της δυναστικής μυθολογικής παράδοσης των τουρκικών φύλων (για παράδειγμα οι Ουιγούροι, οι Καρλούκοι, οι Καλάχοι και ένας αριθμός άλλων φυλών) ονομάζονταν *Τουρκομάνοι*. Μόνο αργότερα αυτή η ονομασία πήρε τη μορφή συγκεκριμένου εθνωνύμου. Η ετυμολογία του όρου απορρέει από τη λέξη Τουρκ (Türk) συν το σογδιανής προέλευσης πρόσφυμα για την ομοιότητα, -μανοι (-man) ή -μενοι (-men), και σημαίνει *μοιάζοντας με Τούρκο* ή *συν-τούρκος* (δηλ. επίσης Τούρκος). 

Η γλώσσα και εθνικότητα των Τουρκομάνων είχαν επηρεαστεί από τη μετανάστευση τους στη Δύση. Ο λόγιος Μαχμούτ Κασγκαρί προσφωνεί τους Καρλούκους επίσης ως Τουρκομάνους, αλλά η πρώτη φορά που χρησιμοποιήθηκε ο όρος Τουρκομάνοι ήταν από τον διάσημο Άραβα γεωγράφο αλ-Μουκαντάσι το δεύτερο μισό του 10ου αιώνα μ.Χ. Ο αλ-Μουκαντάσι έγραψε ότι οι Καρλούκοι και οι Ογούζοι Τούρκοι καλούντο Τουρκομάνοι. Κάποιοι σύγχρονοι λόγιοι πρότειναν ότι το πρόσφυμα -μάνοι λειτουργεί ως επιτακτικό, μεταφράζοντας τη λέξη *Τουρκομάνοι* ως *καθαροί Τούρκοι* ή *αυτοί που ομοιάζουν πιο πολύ με Τούρκο*. Οι μουσουλμάνοι χρονογράφοι όπως ο Ιμπν Καθίρ, αποδίδουν την ετυμολογία της λέξης στο μαζικό εξισλαμισμό 200.000 τουρκογενών οικογενειών το 971 μ.Χ. με αποτέλεσμα να ονομαστούν Τουρκομάνοι από το συνδυασμό των λέξεων *Τουρκ* και *Ιμάν* (η πίστη στα αραβικά).

Ιστορικώς, όλοι οι Δυτικοί ή Ογούζοι Τούρκοι ονομάστηκαν Τουρκμένιοι ή Τουρκομάνοι. Παρ’ όλα αυτά, σήμερα οι δυο αυτοί όροι συνήθως περιορίζονται σε δύο τουρκογενείς ομάδες: τους Τουρκμένιους του Τουρκμενιστάν και όμορων περιοχών της Κεντρικής Ασίας και τους Τουρκομάνους του Ιράκ και της Συρίας.

Κατά τη διάρκεια της οθωμανικής περιόδου, οι νομάδες αυτοί ήταν γνωστοί με τα ονόματα Τουρκμένοι και Γιορούκ ή Γιουρούκ (*νομάδας* στην τουρκική γλωσσική οικογένεια και κατόπιν παραφθοράς ως Χιρκάν, Χυρκάν, Χιρκάνιοι, Χυρκάνιοι (οι γνωστοί Υρκάνιοι των ελληνικών Χρονικών). Τα ονόματα αυτά χρησιμοποιούνται γενικώς για να περιγράψουν το νομαδικό τρόπο ζωής περισσότερο, παρά την εθνική τους καταγωγή. Παρόλα αυτά, οι όροι αυτοί χρησιμοποιούντο εναλλακτικώς και από ξένους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τουρκμένιοι** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85138903
* GND: 4078474-5
* BNF: cb11941128k (data)
* NKC: ph314840

 |

 |
Γεννήθηκε στην Κοζάνη το 1977 και αποφοίτησε το 1995 από το 1οΤΕΛ Κοζάνης στο τμήμα «Οικονομίας και Διοίκησης» με ειδικότητα «Διοίκησης Υπαλλήλων».

Με το πέρας της στρατιωτικής του θητείας ανέλαβε την οικογενειακή επιχείρηση, με είδη σκίασης και κιγκαλερίας, πανελλαδικής κάλυψης. Στη συνέχεια, το 2015 δημιούργησε μία νέα επιχείρηση, "ENTEKA Distillery", που δραστηριοποιείται στον χώρο της ποτοποιίας διεθνώς. 

Η αυτοδιοικητική του δράση ξεκινάει το 2002, σε ηλικία μόλις 24χρόνων, όπου αποτέλεσε μέλος της δημαρχιακής επιτροπής Δήμου Κοζάνης, ΔΕΜΚΟ, Παιδικούς σταθμούς κ.ά.

Το 2009-2010 διετέλεσε Πρόεδρος της ΔΕΥΑ Κοζάνης.

Παράλληλα, αποτελεί ενεργό μέλος της Κοινωνίας των Πολιτών καθώς συμμετείχε ως μέλος αλλά και ως πρόεδρος σε διάφορους πολιτιστικούς και αθλητικούς συλλόγους. 

Στις δημοτικές εκλογές του 2023 εκλέγεται δήμαρχος Κοζάνης με τον συνδυασμό «Μαζί για την Κοζάνη» κατακτώντας ποσοστό 61,2%.

Είναι παντρεμένος και πατέρας δύο παιδιών.
Ο **Δημήτριος Μετοχίτης** (απεβ. 29 Μαΐου 1453) ήταν ευγενής και υψηλόβαθμος αξιωματούχος στη Ρωμανία. Έγινε ο τελευταίος Ρωμαίος Έπαρχος (Κυβερνήτης) της Κωνσταντινούπολης.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος ενός Μετοχίτη και μίας Παλαιολογίνας. Αναφέρεται για πρώτη φορά το 1433 να κατέχει τη θέση του πρωτοβεστιαρίτη και να συμμετέχει σε Ρωμαϊκή πρεσβεία. Αυτή εστάλη στη Σύνοδο της Βασιλείας, όπου αποφασίστηκε η ένωση της Ρωμαϊκής (Ορθόδοξης) με την Καθολική Εκκλησία. Όταν όμως επέστρεψε, οι έντονες αντιδράσεις του κλήρου και λαϊκών έθεσαν τέρμα στη διπλωματική του σταδιοδρομία. Ο Αυτοκράτορας πάντως π. το 1436 τον έκανε μέγα πριμμικήριο και κυβερνήτη της Λήμνου, ενός μεγάλου νησιού της Ρωμαϊκής επικράτειας.

Αμύνθηκε της Λήμνου με επιτυχία εναντίον των Τουρκικών επιθέσεων και προήχθη στο βαθμό του μεγάλου στρατοπεδάρχη κάποια στιγμή μεταξύ των ετών 1437 και 1444. Περί το 1449 διορίστηκε Έπαρχος (Κυβερνήτης) της Κωνσταντινουπόλεως, θέση που την κράτησε ως την άλωσή της, όπου έπεσε με τους γιους του κατά την τελευταία Οθωμανική επίθεση της 29ης Μαΐου 1453.

Πηγές
-----

* Laurent, V. (1957). "Le dernier gouverneur byzantin de Constantinople: Démétrius Paléologue, Grand Stratopédarque († 1453)". Revue des études byzantines (in French). 15: 196–206. doi:10.3406/rebyz.1957.1156.
* Trapp, Erich; Beyer, Hans-Veit; Kislinger, Ewald; Leontiadis, Ioannis (1985). "17981. Μετοχίτης, ∆ημήτριος Παλαιολόγος". Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit (in German). 7. Vienna: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften. ISBN 3-7001-3003-1.
***Κότζακ*** (Kojak στα Αγγλικά) ήταν αστυνομική τηλεοπτική σειρά στις ΗΠΑ που παρουσιάστηκε από το 1973 μέχρι το 1978 στο κανάλι CBS. Πρωταγωνιστής ήταν ο Τέλι Σαβάλας που υποδυόταν τον φαλακρό αστυνομικό της Νέας Υόρκης. Ο *Θήο Κότζακ* (Theo Kojak) παρουσιαζόνταν σαν λάτρης των γλειφιντζουριών και αγαπούσε την φράση: "Who loves ya, baby?". Η Ελληνική καταγωγή του Κότζακ, που στην πραγματικότητα ήταν και καταγωγή του Σαβάλλα, ήταν εμφανέστατη στην σειρά η οποία ήταν από τις πιο διάσημες στην περίοδο της δεκαετίας του 1970.

Ο χαρακτήρας του Θήο Κότζακ παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1973 στην ταινία για τηλεόραση, *The Marcus-Nelson Murders* και ήταν τόσο επιτυχής που αμέσως έγινε τηλεοπτική σειρά. Στα αρχικά επεισόδια της σειράς ο Κότζακ κάπνιζε πολύ. Μετά όμως, για να συμβαδίζει η σειρά με την αντικαπνιστική εκστρατεία που κέρδιζε έδαφος στις ΗΠΑ, ο Κότζακ αποφάσισε να παραιτηθεί του καπνίσματος και έτσι άρχισε να χρησιμοποιεί τα γλειφιτζούρια σαν υποκατάστατο.

Χρόνια μετά το τέλος της σειράς, ο Σαβάλας έπαιξε τον ίδιο χαρακτήρα στην ταινία *The Belarus File* από το ομώνυμο μυθιστόρημα του John Loftus. (Ο Κότζακ δεν ήταν χαρακτήρας στο μυθιστόρημα). Επίσης έγιναν και άλλες ταινίες βασισμένες στον ίδιο χαρακτήρα το 1989 και το 1990. Ο Κότζακ επέστρεψε στην τηλεόραση για λίγο σε μια μικρή σειρά από ταινίες με τον επίσης «αστυνομικό δαιμόνιο» *Κολόμπο*. 

Το Μάρτιο του 2005 μια νέα σειρά *Κότζακ* άρχισε στο δίκτυο USA Network. Σε αυτή την εκδοχή της σειράς, τον βασικό χαρακτήρα υποδύεται ο αφρο-αμερικανός ηθοποιός Ving Rhames. Ο χαρακτήρας αυτός διατηρεί την εμφάνιση του αρχικού Κότζακ καθώς και την χαρακτηριστική του φράση, ωστόσο συνολικά διαφέρει σημαντικά από τον Σαβάλα.

Η μουσική για την σειρά γράφτηκε, σε μεγάλο βαθμό από τον Γιάννη Κακαβά.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κότζακ** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 176600004
* LCCN: n79076765
* GND: 4735504-9
* NKC: unn2015892935

 |

 |
Συντεταγμένες: 37°58′25″N 23°54′03″E﻿ / ﻿37.97361°N 23.90083°E﻿ / 37.97361; 23.90083

Ο **Άγιος Νικόλαος Μπούρα** είναι οικισμός της δημοτικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) δήμος Σπάτων-Λούτσας, του δήμου Σπάτων – Αρτέμιδος, της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*.  Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Αττικής του νομού Αττικής, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.

Γεωγραφία
---------

Ο Άγιος Νικόλαος Μπούρα είναι ημιορεινός οικισμός στην ΑΚ. Αττική, ακριβώς δίπλα στα Σπάτα. Βρίσκεται στις βορειοανατολικές απολήξεις του φερώνυμου υψώματος «Μπούρα» (330 μ.), κοντά στην Αττική Οδό και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 180.

Πληθυσμός
---------

Μόνιμος | Έτος | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| 1991 | 138 |
| 2001 | 116 |
| 2011 | 195 |

Πραγματικός (de facto) | Έτος | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| 1981 | 50 |
| 1991 | 154 |
| 2001 | 103 |
| 2011 | 189 |

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
--------------------------------------------

Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στον δήμο Σπάτων-Λούτσας του νομού Αττικής. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Σπάτων-Λούτσας και προσαρτήθηκε στον δήμο Σπάτων-Αρτέμιδος.

Αξιοθέατα
---------

* Το Αττικό Ζωολογικό Πάρκο, ακριβώς απέναντι από τον οικισμό

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ελληνικά) *Βάση δεδομένων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής*.
2. 1 2
3. 1 2
4. 1 2 3  Δομή 1:244
5. 1 2 3  ΠΛΜ 1:571
6. ↑  Εκδόσεις «Ελλάδα»
7. ↑  Χάρτες «ROAD»
8. ↑
9. ↑
10. ↑

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
* Χάρτες «ROAD» (Αττική 1:60.000)
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
* eetaa.gr
Με τον όρο **ψηφιακό χάσμα** (digital divide) εννοείται το χάσμα, το κενό που παράγεται ανάμεσα σε άτομα ή και ομάδες που ωφελούνται από τις νέες τεχνολογίες και σε εκείνα που δεν ωφελούνται εξαιτίας κοινωνικών και οικονομικών παραγόντων. Το ψηφιακό χάσμα ως όρος περιγράφει εν μέρει ανισότητες σχετικές με την πρόσβαση στην τεχνολογία της πληροφορίας. Θεωρείται ζήτημα μείζονος σημασίας εξαιτίας της σοβαρής επίπτωσης του στην ικανότητα του ανθρώπου να αποκτά γνώση. 

Το ψηφιακό χάσμα σήμερα αναγνωρίζεται σε διάφορες μορφές, όπως: 

* Παγκόσμιο Ψηφιακό Χάσμα
* Κοινωνικό Ψηφιακό Χάσμα
* Δημοκρατικό Ψηφιακό Χάσμα
* Γεωγραφικό Ψηφιακό Χάσμα

Η αποδοχή του όρου
------------------

Γνωστός και ως **ψηφιακός αποκλεισμός** ο όρος αποτελεί ουσιαστικά νεολογισμό. Το περιεχόμενό του έγινε αντικείμενο έρευνας από τη δεκαετία του '70, όταν ξεκίνησαν και οι μελέτες για την ανισότητα πρόσβασης στην πληροφορία. Το θέμα βγήκε από τη σχετική του αφάνεια στις αρχές της δεκαετίας του '80, εξαιτίας της απαίτησης για ευρεία χρήση του διαδικτύου. Οι δυσανάλογες οικονομικές επιβαρύνσεις παρήγαγαν ουσιαστικά ομαδοποιήσεις χρηστών και μη χρηστών ανάλογα με την κοινωνική τάξη και την περιοχή. Το ψηφιακό χάσμα έγινε αντικείμενο ακαδημαϊκών συζητήσεων από το 1989, αλλά η χρήση του όρου απέκτησε κανονικότητα στα μέσα περίπου της δεκαετίας του '90, όταν εμφανίστηκε σε αρκετά άρθρα και σχετικές πολιτικές ομιλίες. Αργότερα, η αμερικανική περιοδική έκδοση *Journal of Communication* δημοσίευσε ένα ειδικό άρθρο για το πληροφοριακό χάσμα που δημιουργεί η νέα τεχνολογία στην πληροφορία. Η χρήση του όρου έγινε ευρύτερα γνωστή από το 1996 και μετά, όταν τον χρησιμοποίησαν ο πρόεδρος και αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον και Αλ Γκορ αντίστοιχα σε επίσημη ομιλία τους.

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. ↑  Compaine B.J. 2001, *The Digital Divide: facing a crisis or creating a myth?*, The MIT Press.
2. ↑   
Fallis D. 2003, «Social epistemology and the digital divide» *ACM International Conference Proceeding Series* Vol. 101 και *Selected papers from conference on Computers and philosophy* - Volume 37, 79 - 84. προσβάσιμο εδώ
3. ↑  Norris, Pippa (2001). *Digital Divide*. Harvard University, Massachusetts. ISBN 9781139164887.
4. ↑  Kate Williams 2001,*What is the digital divide?* Αρχειοθετήθηκε 2007-07-11 στο Wayback Machine. working paper, University of Michigan.
5. ↑  Mun-Cho, Kim & Jong-Kil, Kim, «Digital Divide: Conceptual Discussions and Prospect» in *The human society and the Internet:An architectural Framework*, Won-Kim (ed), pp. 123-158, Springer, 2001.
6. ↑   Αρχειοθετήθηκε 2011-10-05 στο Wayback Machine. Eleventh Paragraph.

Δικτυακοί τόποι
---------------

* Κωνσταντίνα Παπακώστα 2008, «Το Ψηφιακό Χάσμα», στο *Archive*, 020408[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Understanding the Digital Devide. OECD 2001
Ο **Σουνιφρέδος Β΄ της Σερδάνια**, (Ισπανικά ː *Sunifredo*, 915 - 968) μέλος του Οίκου της Βαρκελώνης ήταν Κόμης της Σερδάνια και της Κονφλάν (927 - 968) και κατόπιν Κόμης της Μπεζαλού (957 -968).

Βιογραφία
---------

Ο Σουνιφρέδος Β΄ ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Μιρό Β΄ κόμη της Σερδάνια & της Μπεζαλού και της Άβα, κόρης τού Φιδέλ ή του Βερνάρδου Ουνιφρέδου της Ριβαγόρθα.

Κληρονόμησε από τον πατέρα του τη Σερδάνια και το Κονφλάν το 927. Η χήρα Άβα ήταν επίτροπος της αρχής ως το 941. Το 951 ο Σουνιφρέδος Β΄ ταξίδεψε στη Ρώμη, όπου έλαβε με παπικές βούλες κάποια προνόμια για τη μονή της Σάντα Μαρία ντελ Ριπόλ και για το αββαείο της Λεγράσσε. Προώθησε την κατασκευή τού ναού τού Σαν Μιγέλ ντε Κούξα, ο οποίος καθαγιάσθηκε το 953, και την κατασκευή της μονής. Προστάτευσε τη μονή τού Σαν Πέδρο ντε Ρόδα.

Το 957 απεβίωσε ο αδελφός του Βιφρέδο Β΄ κόμης της Μπεζαλού και τον διαδέχθηκε. Έτσι επανενώθηκαν οι κτήσεις τού πατέρα του. Όταν ορισμένοι υποτελείς του εξεγέρθηκαν, παρενέβη φέρνοντας ειρήνη μεταξύ τους· διέταξε την κατάσχεση των ιδιοκτησιών των στασιαστών. Τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Μιρό Γ΄.

Πηγές
-----

* Taylor, Nathaniel L. "A Early Catalonian Charter in the Houghton Library from the Joan Gili Collection of Medieval Catalonian Manuscripts", Harvard Library Bulletin

|  |
| --- |
| Σουνιφρέδος Β΄ της Σερδάνια **Οίκος της Βαρκελώνης**Νεότερος κλάδος του **Οίκου των Μπελλονιδών****Γέννηση:** 915 **Θάνατος:** 968 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΜιρό Β΄ | **Κόμης της Σερδάνια927 - 968** | ΔιάδοχοςΜιρό Γ΄ και Ολίβα Καβρέτα |
Ο **Αλβέρτος Γ΄**, γερμ. Albrecht III (απεβ. π. 1365) από τον Οίκο της Γκορίτσια ήταν κόμης της Γκορίτσια (1338-1365). Ως το 1362 ήταν με τον αδελφό του Ερρίκο Ε΄ και ως το 1365 ήταν με τον αδελφό του Μάινχαρτ ΣΤ΄.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αλβέρτου Β΄ κυρίου της κοιλάδας του Πούστερ και της Ελισάβετ, κόρης του Ερρίκου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης.

Ο εξάδελφός του Ιωάννης Ερρίκος Δ΄ ανέλαβε κόμης της Γκορίτσια, Φρίουλι & Ίστρα σε ηλικία ενός έτους, έτσι επίτροπος ανέλαβε ο Αλβέρτος Β΄ ως θείος του, ο οποίος όμως απεβίωσε το 1325. Τότε επίτροπος ανέλαβε ο Αλβέρτος Γ΄. Το 1338 απεβίωσε ο Ιωάννης-Ερρίκος και τον διαδέχθηκε ο Αλβέρτος Γ΄ μαζί με τους ετεροθαλείς αδελφούς του Ερρίκο Ε΄ και Μάινχαρτ ΣΤ΄. Το 1339 συμφώνησαν ότι ο Αλβέρτος Γ΄ θα ήταν ο μόνος παλατινός κόμης της Καρινθίας. Τρία έτη μετά παραιτήθηκε από τη Γκορίτσια και πήγε να κυβερνήσει την Ίστρια (γερμ. Μίττερμπουρκ), τη γειτονική μαρκιωνία των Βένδων (Κάτω Καρνιόλη) και τη Λευκή Καρνιόλη.

Το 1361 απεβίωσε ο Ερρίκος Ε΄ και το 1365 απεβίωσε και ο Αλβέρτος Γ΄, άτεκνος· λίγο πριν, κληροδότησε τις γαίες του στον γιο του 2ου εξαδέλφου του Ροδόλφο Δ΄ των Αψβούργων δούκα της Αυστρίας. Οι υπόλοιπες γαίες του Οίκου κληρονομήθηκαν στον ετεροθαλή αδελφό του Μάινχαρτ ΣΤ΄, τον οποίο ο Κάρολος Δ΄ της Γερμανίας τον αναβίβασε σε πρίγκιπα.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πρώτα την Ελένη, ευγενή και μετά την Αικατερίνη, κόρη του Φρειδερίκου Α΄ κόμη του Σέλγιε στη Σλοβενία. Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους του.

Πηγές
-----

* Genealogy of the Middle Ages
Το **Μορόν ντε λα Φροντέρα** (στα ισπανικά: Morón de la Frontera) είναι δήμος και πόλη που βρίσκεται στην επαρχία της Σεβίλλης στην Ανδαλουσία. Ως πόλη ανάγεται στον οικισμό που υπήρχε ήδη από την προϊστορία στο χώρο του σημερινού κάστρου της. Οι Ρωμαίοι αποκαλούσαν την πόλη *Maurorum*, λόγω της παρουσιάς κατοίκων από την βόρεια Αφρική. Με την κατάκτηση της Κοιλάδας του Γουαδαλκιβίρ από τον Φερδινάνδο Γ΄ της Καστίλης στα μέσα του 13ου αιώνα, η αραβική πολίχνη *Mawrur* έλαβε τον επιθετικό προσδιορισμό «de la Frontera» ('του συνόρου') λόγω της εγγύτητας των συνόρων με το Εμιράτο της Γρανάδα. Η σύγχρονη ιστορία της κυριαρχείται από την παρουσία της ομώνυμης αεροπορικής βάσης, που από το 1953 χρησιμοποιείται από τις ΗΠΑ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ιστορία του Μορόν ντε λα Φροντέρα».

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 142943162
* LCCN: n85302420
* GND: 4524402-9
* SUDOC: 032645929
* BNF: cb12401000c (data)
* BNE: XX452216

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ευρώπη
* Πύλη:Ισπανία
 |

 |
Ο **Ιωάννης Μάινχαρτ Ζ΄**, γερμ. Johann Meinhard VII (1378/80 - 22 Μαΐου 1430) από τον Οίκο της Γκορίτσια ήταν παλατινός κόμης της Καρινθίας και κόμης του Κίρχενμπερκ.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Μάινχαρτ ΣΤ΄ κόμη της Γκορίτσια και της Ούτεχιλτ, κόρης του Ούλριχ Δ΄ επιτρόπου (vogt) του Μετς (Mätsch).

Το 1385 διαδέχθηκε τον πατέρα τους: ο μεγαλύτερος αδελφός του Ερρίκος ΣΤ΄ έλαβε την κομητεία της Γκορίτσια και ο Ιωάννης Μάινχαρτ Ζ΄ την κομητεία του Κίρχμπερκ της μητέρας τους και την παλατινή κομητεία της Καρινθίας.

Το 1430 απεβίωσε σε ηλικία 51 ετών, άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο Ερρίκος ΣΤ΄.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πρώτα το 1404 τη Μαγδαληνή των Βίττελσμπαχ, κόρη του Φρειδερίκου δούκα της Βαυαυρίας.

Το 1422 έκανε δεύτερο γάμο με την Αγνή, κόρη του Μπέρναρτ κόμη του Πεττάου-Βύρμπερκ. Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους του.

Πηγές
-----

* Genealogy of John Meinhard VII

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 9  Απριλίου 2014.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 81311385
* GND: 137070055

 |

 |
Η **Μοντ Γκατιέ** (*γαλλικά : Maud Galtier*) (21 Απριλίου 1913 - 7 Απριλίου 2014) ήταν Γαλλίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης τις δεκαετίες του 50 και 60.

Είχε συμμετάσχει στο Γαλλικό πρωτάθλημα ανελλιπώς από το 1949 έως το 1966 στο μονό και διπλό γυναικών και στο διπλό μεικτό, με μεγαλύτερη της επιτυχία την δεύτερη θέση το 1954 στο διπλό γυναικών με συμπαίκτρια την Συζάν Σμιτ. Είχε συμμετάσχει και στο Γουίμπλεντον το 1950 και το 1958.

Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν πρώτη στο μονό γυναικών το 1955 όπου στον τελικό νίκησε την Κριστιάν Μερκελίς με 6-2, 6-4.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Fichier des personnes décédées». *Fichier des personnes décédées*. Ανακτήθηκε στις 15  Μαΐου 2020.
2. ↑  magazine officiel de la Fédération française de tennis
3. ↑  *Ελευθερία, Φύλλο: 7/9/1954, Σελίδα: 4*
Ο **Γεώργιος Στανωτάς** (1 Ιανουαρίου 1888 - 27 Σεπτεμβρίου 1965) ήταν στρατηγός ιππικού.

Γεννήθηκε στην Καστάνιτσα Αρκαδίας. Φοίτησε στη Βαρβάκειο Σχολή και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του ως στρατιωτικός, διακριθείς στα πεδία των μαχών, παίρνοντας μέρος σε όλες τις πολεμικές επιχειρήσεις από τη μέρα της κατάταξής του το 1909, μέχρι την αποστρατεία του το 1948.

Ενώ ξεκίνησε ως απλός στρατιώτης, λόγω των εξαιρετικών του ικανοτήτων και επιδόσεων κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους 1912-1913, έγινε υπαξιωματικός και λόγω των ηρωικών του πράξεων προήχθη πολύ γρήγορα σε Ανθυπίλαρχο.

Ως αξιωματικός του Ιππικού διακρίθηκε για το θάρρος, την εργατικότητα και το ζήλο του, συνεχίζοντας την εξέλιξή του μέχρι το βαθμό του Αντιστράτηγου. 

Διακρίθηκε στη Μικρασιατική εκστρατεία 1919-1922 ως Ίλαρχος (τιμήθηκε με Χρυσό Αριστείο Ανδρείας και άλλα παράσημα), αλλά έγινε ιδιαίτερα γνωστός κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940, ως υποστράτηγος διοικητής της Μεραρχίας Ιππικού [en] στις επιχειρήσεις της Πίνδου και κατόπιν στην περιοχή της Φλώρινας κατά των Γερμανών.

Διέφυγε στη Μέση Ανατολή το 1943, όπου διεδραμάτισε ρόλο στον Ελληνικό Στρατό Μέσης Ανατολής και επέστρεψε το 1945.  

Στη διάρκεια του Ελληνικού Εμφυλίου, κατά την περίοδο Μάιος-Δεκέμβριος του 1947 διετέλεσε Ανώτερος Στρατιωτικός Διοικητής Πελοποννήσου.

Απείχε από πολιτικές διαπλοκές, μένοντας πιστός στις στρατιωτικές αρετές. Υπήρξε στενός φίλος του Αλέξανδρου Παπάγου. Παντρεύτηκε την Αριστέα Τολιοπούλου από τη Λάρισα και απέκτησε δύο παιδιά, τον Σταμάτη και τη Μαρία.

Στις 30 Μαρτίου 1948, με απόφαση του Ανωτάτου Συμβουλίου Αμύνης, αποστρατεύθηκε, προαγόμενος σε Αντιστράτηγο. Στις 7 Οκτωβρίου 1949 ανακλήθηκε πάλι στην υπηρεσία και αποστρατεύθηκε οριστικά στις 28 Φεβρουαρίου 1950. Μετά την οριστική αποστρατεία του, ασχολήθηκε με την παραγωγή και εμπορία πλαστικών. Απεβίωσε στις 27 Σεπτεμβρίου 1965.

Βιβλιογραφία
------------

* Νοταρίδης, Χρήστος, «ΕΝΑΣ ΠΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΤΙΜΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ», ISBN 978-960-522-335-9, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ, Αθήνα 2013
* Γιαννόπουλος Νίκος, «Στρατηγός Γεώργιος Στανωτᾶς, 40 Χρόνια στήν Ὑπηρεσία τῆς Πατρίδας», Περιοδικό «Στρατιωτική Ἱστορία», τεῦχος 153, Μάιος 2009
* Επίτομος Ιστορία του Ελληνοϊταλικού και Ελληνογερμανικού Πολέμου 1940-41, 1985, ΓΕΣ/Δνση Ιστοριας Στρατού
* Θέματα Στρατιωτικής Ιστορίας, 1981, ΓΕΣ/Δνση Εκδόσεων
* Εγκυκλοπαίδεια Παπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα, τόμος 55
* "Ελληνικό Ιππικό Αποκόπτει το Ιταλικό Blitzkrieg", άρθρο του Παντελή Καρύκα, Απρίλιος 2006, περιοδικό Πόλεμος και Ιστορία
* "Η Συντριβή της Τζούλια", άρθρο, Οκτώβριος 2004, περιοδικό Στρατιωτική Ιστορία
* Βιβλιάρια Μητρώου Αντγου Γ. Στανωτά, αρχειοθετημένα στην Υπηρεσία Στρατιωτικών Αρχείων (ΥΣΑ)