recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Αρχείο:Wojak.jpg
Ο **Wojak** (σε ελεύθερη απόδοση από τα πολωνικά: "στρατιώτης/μαχητής"), είναι ένα meme. Η αρχική μορφή του μιμιδίου περιέχει έναν φαλακρό άνδρα με μια στενόχωρη έκφραση και εκφράζει γενικά συναισθήματα όπως μελαγχολία, λύπη ή μοναξιά.

Η εικόνα προήλθε το 2009 από imageboard σε πολωνικό ιστότοπο για να λάβει έπειτα δημοτικότητα από το 4chan, όπου ο χαρακτήρας συνδέθηκε με όπως εκφράσεις του τύπου "that feel", "that feel when" και "I know that feel, bro". Έκτοτε έχουν εμφανιστεί αμέτρητες παραλλαγές του μιμιδίου, που εκφράζουν διαφορετικά συναισθήματα ή αντιπροσωπεύουν διάφορα στερεότυπα, όπως ο Doomer για να εκφράσει συναισθήματα ηττοπάθειας και απαισιοδοξίας, ο Soyboy για να ειρωνευθεί κυρίως ανθρώπους φιλελευθέρων πεποιθήσεων ή δεν δείχνουν αρκετά "αρρενωποί", από την ψευδή πεποίθηση ότι η σόγια θηλυκοποιεί τους άνδρες, κάτι που δεν ισχύει, ο coomer για τους άνδρες που είναι εθισμένοι στον αυνανισμό και την πορνογραφία , αφορμώμενοι από τη διαδικτυακή δοκιμασία No Nut November και ο NPC (Non Player Character),για να καυτηριάσει τους Democrats και γενικότερα τους Φιλελευθέρους, θεωρώντας ότι παρασύρονται από τη μάζα και υιοθετούν άκριτα απόψεις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Reynolds, George (25 Οκτωβρίου 2019). «Why do people hate vegans?» – μέσω www.theguardian.com.
2. ↑  Messina, Mark (May 1, 2010). «Soybean isoflavone exposure does not have feminizing effects on men: a critical examination of the clinical evidence». *Fertility and Sterility* **93** (7): 2095–2104. doi:10.1016/j.fertnstert.2010.03.002. PMID 20378106. .
3. ↑  Dickson, E. J. (8 Νοεμβρίου 2019). «How a New Meme Exposes the Far-Right Roots of #NoNutNovember». *Rolling Stone* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2019.
Το **κλίμα τούνδρας** (ταξινόμηση Κέππεν: **ΕΤ** όπου το Τ σημαίνει *Tundra*) είναι ο ένας από τους δύο υποτύπους του πολικού κλίματος. Χαρακτηρίζεται από ελάχιστο υετό και μέσες μηνιαίες θερμοκρασίες χαμηλότερες των 10 °C με έναν τουλάχιστον όμως μήνα να παρουσιάζει θερμοκρασίες ικανές να λειώσουν το χιόνι (>0 °C). Είναι το πιο ήπιο από τα πολικά κλίματα και επιτρέπει την ύπαρξη της ομώνυμης περιορισμένης βλάστησης που αποτελείται είτε από βρύα και λειχήνες (στις πιο ψυχρές περιοχές) είτε από θάμνους (στις ηπιότερες).

Υποκατηγορίες
-------------

### Πολική τούνδρα

Εντοπίζεται σε υψηλά γεωγραφικά πλάτη, μεταξύ 60° και 75° Β. Οι χειμώνες είναι μακρείς και παγωμένοι ενώ τα καλοκαίρια σύντομα και ψυχρά: διαρκούν λιγότερο από δύο μήνες και οι θερμοκρασίες δεν ξεπερνούν ποτέ τους 10 °C αλλά επιτρέπουν την ανάπτυξη βλάστησης. Η διακύμανση της θερμοκρασίας είναι μεγάλη αλλά μικρότερη αυτής των ηπειρωτικών κλιμάτων ενώ το έδαφος είναι μόνιμα παγωμένο. Το υποκλίμα αυτό εμφανίζεται στις ακτές της Γροιλανδίας, την Ισλανδία, την βόρεια Ευρασία και Βόρεια Αμερική στο Βόρειο Ημισφαίριο και στην Ανταρκτική Χερσόνησο και νότια Νότια Αμερική στο Νότιο Ημισφαίριο.

### Αλπική τούνδρα

Είναι χαρακτηριστική περιοχών με μεγάλο υψόμετρο στην Ευρώπη, Ασία, Αμερική. Στην Ελλάδα συναντάται μόνο σε δύο περιοχές του Ολύμπου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Aguilera Arrilla *et al.* 2009: 281.
2. ↑  Aguilera Arrilla *et al.* 2009: 284.
3. ↑  Aguilera Arrilla *et al.* 2009: 283.

Βιβλιογραφία
------------

* Aguilera Arilla *et al*. (2009), *Geografía general I. Geografía Física.* Μαδρίτη: UNED.
Ο **Μαρίνο Ζενό** ήταν επιφανής ευγενής και αξιωματούχος από την Δημοκρατία της Βενετίας. Δεν υπάρχουν πληροφορίες για τα πρώτα χρόνια της ζωής του, όταν έγινε η Άλωση της Κωνσταντινούπολης (1204) στην Δ΄ Σταυροφορία και πέθανε την επόμενη χρονιά ο υπέργηρος Δόγης της Βενετίας Ενρίκο Ντάντολο (1205) εξελέγη πρώτος Ποντεστά της Κωνσταντινούπολης. Ο Μαρίνο Ζενό παρέμεινε Ποντεστά για δύο χρόνια όπως ορίστηκε από την Βενετία η διάρκεια του αξιώματος, αποτελούσε το Ύπατο αξίωμα όλων των Βενετών στην Λατινική αυτοκρατορία. Τον Μάιο του 1207 έληξε η θητεία του, τον διαδέχθηκε ο Οτταβιάνο Κουερίνι και επέστρεψε στην Βενετία. Ο Μαρίνο Ζενό ήταν παρόν στην Ρώμη όταν ο Λατίνος αυτοκράτορας Πέτρος Β΄ του Κουρτεναί παραχώρησε προνόμια στην Βενετική κοινότητα της Κωνσταντινούπολης. Τα επόμενα χρόνια υπηρέτησε στην Βενετία ως Δουκικός Σύμβουλος (1224/1225, 1226/1227) και ως Δικαστής (1226, 1228).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Jacoby 2006, σσ. 66–67
2. ↑  Jacoby 2006, σ. 67
3. ↑  Jacoby 2006, σ. 67

Πηγές
-----

* Jacoby, David (2006). "The Venetian Government and Administration in Latin Constantinople, 1204–1261: A State within a State". In Gherardo Ortalli; Giorgio Ravegnani; Peter Schreiner (eds.). Quarta Crociata. Venezia - Bisanzio - Impero latino. Atti delle giornate di studio. Venezia, 4-8 maggio 2004. Venice: Istituto veneto di scienze, lettere ed arti.


|  |
| --- |
| Μαρίνο Ζενό  |
| ΠροκάτοχοςΝέος τίτλος που καθιέρωσε η Δημοκρατία της Βενετίας μετά τον θάνατο του Ενρίκο Ντάντολο | **Ποντεστά της Κωνσταντινούπολης**περί το 1205 - 1207 | ΔιάδοχοςΟτταβιάνο Κουερίνι |
Οι **Éditions Gallimard** (*Éditions Gallimard*) είναι ένας από τους κορυφαίους γαλλικούς εκδοτικούς οίκους, ιδίως στο πεδίο της λογοτεχνίας. Το 2003, μαζί με τις θυγατρικές του, εξέδωσαν 1.418 τίτλους βιβλίων.

Ιδρύθηκε στις 31 Μαΐου 1911 στο Παρίσι από τον Γκαστόν Γκαλιμάρ (1881-1975) με αρχική επωνυμία *Les Éditions de la Nouvelle Revue Française*. Σήμερα διευθύνεται από τον εγγονό του, τον Αντουάν Γκαλιμάρ. Κατά την πρώτη οκταετία του, μέχρι τον Ιούνιο του 1919, ο οίκος εξέδωσε εκατό τίτλους, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζει το βιβλίο ποίησης *La Jeune Parque* του Πωλ Βαλερύ. Οι «Γκαλιμάρ» εξέδωσαν επίσης τον δεύτερο τόμο του διάσημου έργου *Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο* του Μαρσέλ Προυστ, το οποίο υπήρξε το πρώτο βιβλίο των εκδόσεων που κέρδισε Βραβείο Γκονκούρ.

Κατά τη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής, ο Γκαστόν Γκαλιμάρ φιλοξενήθηκε στην Καρκασσόν από τον ποιητή Ζοέ Μπουσκέ. Προηγουμένως, τον Οκτώβριο του 1940 είχε συζητήσεις με τις γερμανικές αρχές κατοχής, που ήθελαν να μετατρέψουν τον εκδοτικό οίκο σε όχημα της προπαγάνδας τους.

Στις αρχές του 21ου αιώνα οι Éditions Gallimard είχαν μια μεγάλη επιτυχία με την έκδοση και διανομή των βιβλίων του Χάρι Πότερ στη Γαλλία: πούλησαν 26 εκατομμύρια αντίτυπα των επτά τόμων. Μπόρεσαν έτσι να αγοράσουν τις Εκδόσεις Φλαμαριόν (Groupe Flammarion) από το RCS MediaGroup το 2012. Σήμερα οι Éditions Gallimard θεωρούνται ένας από τους σημαντικότερους γαλλικούς εκδοτικούς οίκους. Μέχρι το 2011 ο κατάλογός τους περιελάμβανε 36 νικητές Βραβείου Γκονκούρ, 38 κατόχους Βραβείου Νόμπελ Λογοτεχνίας και δέκα συγγραφείς τιμηθέντες με Βραβείο Πούλιτζερ. Το 2010 η εταιρεία είχε έσοδα 230 εκατομμύρια ευρώ και απασχολούσε περισσότερους από χίλιους εργαζόμενους.

Θυγατρικές εταιρείες
--------------------

### Εκδοτικοί οίκοι

* Éditions Denoël
* Les Éditions du Mercure de France
* Nouveaux Loisirs (τουριστικοί οδηγοί)
* Groupe Flammarion
* Futuropolis
* Gallimard Jeunesse
* Éditions P.O.L. (88%)
* Éditions de La Table Ronde
* Bibliothèque de la Pléiade

### Εταιρείες διανομής

* SODIS
* SOCADIS
* Centre de Diffusion de l'Édition
* France Export Diffusion

Παραπομπές
----------

1. ↑  Pascal Fouché (2005). *Dictionnaire encyclopédique du Livre en deux volumes*. Éditions du Cercle de la Libraire. σελ. 251. ISBN 2-7654-0911-0.
2. ↑  Henri Vignes· Pierre Boudrot (2011). *Bibliographie des éditions de la Nouvelle Revue française : 26 mai 1911-15 juillet 1919*. Paris: Libraire H. Vignes. ISBN 9782867421822.
3. ↑  Michel Jarrety (1992). *Paul Valéry*. Hachette supérieur. ISBN 9782010178894.
4. 1 2 3 4  «Gallimard, une histoire si française». *Les Échos (εφημερίδα)*. 4 Μαρτίου 2011.
5. ↑  Pascal Fouché (1987). *L'édition française sous l'Occupation : 1940-1944*. Bibliothèque de littérature française contemporaine de l'Université Paris. OCLC 17851738.
6. ↑  Livres hebdo, 14 Οκτωβρίου 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 266381764
* LCCN: n81051687
* ISNI: 0000 0001 2195 8291
* GND: 33669-5
* SUDOC: 027696332
* BNF: cb12864072w (data)
* NDL: 00354280
* NKC: ko2002149038
* CiNii: DA12133883

 |

 |
Ο **Κονγκρεγκανισμός** (λατινικά: Congregatio Missionis‎‎) ή αλλίως Εκκλησία της Ιεραποστολής , είναι Ρωμαιοκαθολική κοινωνία αποστολικής ζωής που ιδρύθηκε από τον Βίνσεντ ντε Πωλ. Συνδέεται με την οικογένεια Vincentian , μια χαλαρή ομοσπονδία οργανώσεων που διεκδικεί τον Βίνσεντ ντε Πωλ ως ιδρυτή ή προστάτη τους. Είναι ευρέως γνωστοί ως **Βικεντιανοί**, **Παύλοι**, **Λαζαρίτες**, **Λαζαριστοί** ή **Λαζαριανοί** .

Ο Βίνσεντ ντε Πωλ ήταν Γάλλος καθολικός ιερέας που αφιερώθηκε στην υπηρεσία των φτωχών. Το 1622 ο Βίνσεντ διορίστηκε ιερέας στις γαλέρες. Στην Εκκλησία της Ιεραποστολής αυτοί οι ιερείς, με όρκους φτώχειας, αγνότητας, υπακοής και η σταθερότητα, έπρεπε να αφιερωθούν εξ ολοκλήρου στους ανθρώπους σε μικρότερες πόλεις και χωριά. Ο Βίνσεντ αγωνίζονταν με ζήλο στη διεξαγωγή συνεδριάσεων για τους κληρικούς σε μια εποχή που υπήρχε μεγάλη χαλαρότητα, κακοποίηση και άγνοια ανάμεσά τους. Ήταν πρωτοπόρος στην εκπαίδευση κληρικών και συνέβαλε καθοριστικά στην ίδρυση σεμιναρίων και ιδρυτής της Εκκλησίας της Ιεραποστολής και των Θυγατέρων της Φιλανθρωπίας του Αγίου Βικεντίου ντε Πωλ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Congregation of the Mission official site
* Vincentian Studies Institute
* Further information on the Lazarist Church in Vienna from Marks Travel Notes
* Nightingale Mountain Vincentian Fathers at the French Sacred Heart College in Smyrna (now Izmir) and the House of the Virgin Mary

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 154348943
* LCCN: n80160451
* GND: 1024069-X
* SUDOC: 026542994
* BNF: cb118771154 (data)
* HDS: 027043
* NKC: xx0123218

 |

 |

Παραπομπές
----------
Η **Επισκοπή Χύτρων** είναι Επισκοπή που ανήκει Εκκλησιαστικά στην **Εκκλησία της Κύπρου**. Παλαιότερα, η Επισκοπή βρισκόταν στους Χύτρους, περιοχή στην κατεχόμενη σήμερα Κυθραία. Ιδρύθηκε τον 4ο αιώνα με πρώτο επίσκοπο τον Άγιο Πάππον τον ομολογητή. 

Ο πιο γνωστός της Επίσκοπος υπήρξε ο **Άγιος Δημητριανός** Επίσκοπος Χύτρων από το 890 μ.Χ μέχρι τον θάνατο του το 915 μ.Χ. Εκκλησία του Αγίου Δημητριανού υπάρχει έξω από το χωριό Δάλι, πλησίον του δρόμου προς το χωριό Ποταμιά. Επιπλέον, υπάρχει εκκλησία στου αγίου στην κοινότητα Άγιος Δημητριανός Πάφου. Γιορτάζει στις 6 Νοεμβρίου.

Εξωκλήσι του Αγίου Δημητριανού υπάρχει στη ακτή του κατεχόμενου, από τα τουρκικά στρατεύματα εισβολής, Αγίου Αμβροσίου Κερύνειας.

Άλλοι γνωστοί Αγίοι της Επισκοπής Χύτρων ήταν ο Άγιος Αθανάσιος, ο Άγιος Φωτεινός επίσκοπος Χύτρων τον 5ο αιώνα, ο Άγιος Σπυρίδων επίσκοπος Χύτρων τὸν 8ο μ.Χ. αιώνα.

Το 2007 ανασυστάθηκε η πάλαι ποτέ διαλαμψάσα Επισκοπή Χύτρων και σήμερα, Επίσκοπος Χύτρων είναι ο Θεοφιλέστατος Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίου Νεοφύτου του Έγκλειστου στην Πάφο κ. Λεόντιος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΣΥΝΤΟΜΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΥΣ 5 ΑΓΙΟΥΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ ΧΥΤΡΩΝ (ΚΥΘΡΕΑΣ)». *ΔΗΜΟΣ ΚΥΘΡΕΑΣ* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Μαρτίου 2024.
2. ↑  «ΣΥΝΤΟΜΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΥΣ 5 ΑΓΙΟΥΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ ΧΥΤΡΩΝ (ΚΥΘΡΕΑΣ)». *ΔΗΜΟΣ ΚΥΘΡΕΑΣ* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Μαρτίου 2024.

Σύνδεσμοι
---------

* Ο άγιος Δημητριανός, επίσκοπος Χυτρών (Κυθρέας)
* Μητροπόλεις Εκκλησίας της Κύπρου
FERENICI-TORPEDO-BOAT Ναυκλαστροφόρο ΦΕΡΕΝΙΚΗ. Αιμίλιος Προσαλέντης (1859–1926)
Τα λεγόμενα **ναυκλαστροφόρα** (ναύκλαστρον + φέρω) ήταν οι πρόδρομοι των σημερινών ναρκοθέτιδων κα των τορπιλοβόλων, την εποχή που οι επιθετικές νάρκες και οι αυτοκινούμενες τορπίλες ονομάζονταν από κοινού ναύκλαστρα.

Τα ναυκλαστροφόρα ήταν πολεμικά πλοία ελαφρά, ταχύπλοα και ευέλικτα που προορίζονταν ειδικά για προσβολές εχθρικών στόχων δια των επιθετικών ναυκλάστρων που μετέφεραν, τα οποία άλλοτε εξακόντιζαν και άλλοτε καταβίβαζαν στη θάλασσα μέσω του "*σωλήνος - σκελεστού*", ή "*ναυκλαστροβόλου σωλήνος*" όπως λεγόταν τότε ο τορπιλοσωλήνας. Το ναυκλαστροφόρο διακρίνονταν ανάλογα σε ναυκλαστροθέτις και ναυκλαστροβόλο.

Τα πρώτα ναυκλαστροφόρα πλοία ήταν τα ελληνικά τορπιλοβόλα ΦΕΡΕΝΙΚΗ, ΤΕΡΨΙΧΟΡΗ, ΠΕΡΣΕΦΟΝΗ, ΤΕΡΨΙΘΕΑ και ΚΑΛΛΙΘΕΑ. Κατασκευάστηκαν το 1881 στη Γαλλία στα Ναυπηγεία FORGES ET CHANTIERS κατά άλλες πηγές στα ‘La Seyne’  κατόπιν παραγγελίας της Ελληνικής Κυβερνήσεως. Ο οπλισμός τους αποτελείτο από ατελή εκσφενδονιστικά μηχανήματα τα οποία βελτιώθηκαν στο Ναύσταθμο από τη Σχολή Τορπιλλών (Ναυκλάστρων). Ήταν πλοία κατάλληλα για την άμυνα των ακτών. 

Έλαβαν μέρος στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897. Αργότερα μετονομάστηκαν σε τορπιλοβόλα 1,2,3,4 και 5 αντίστοιχα.   Παροπλίστηκαν το 1905. 

Πρότυπα ναυκλαστροφόρων πολεμικών πλοίων αγγλικής και γαλλικής κατασκευής φιλοξενεί σήμερα το Ναυτικό Μουσείο Ελλάδος στη Φρεαττύδα στον Πειραιά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ηπίτης, Αντώνιος (1909). *Λεξικόν Ελληνογαλλικόν και Γαλλοελληικόν της λαλουμένης ελληνικής γλώσσης*. **2**. Αθήνα. σελ. 658 - 673.
2. 1 2  Παϊζης - Παραδέλης, Κωνσταντίνος (1979). *Τα πλοία του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού 1830-1979*. Αθήνα: Γενικό Επιτελείο Ναυτικού. σελ. 152-153.
3. ↑  *Conway's All the World's Fighting Ships, 1860-1905*.
4. 1 2  Δημητρακόπουλος, Αναστάσιος Κ. (2015). *Ιστορία του Πολεμικού Ναυτικού 1874 - 1912*. Πειραιάς: Ναυτικό Μουσείο Ελλάδος. σελ. 204.
Ο **Οργανισμός Μη Αντιπροσωπευόμενων Εθνών και Λαών** (**UNPO**) είναι ένας διεθνής οργανισμός που ιδρύθηκε για να διευκολύνει τις φωνές μη αντιπροσωπευόμενων και περιθωριοποιημένων εθνών και λαών παγκοσμίως. Δημιουργήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 1991 στη Χάγη. Τα μέλη του είναι αυτόχθονες πληθυσμοί, μειονότητες και μη αναγνωρισμένα ή κατεχόμενα εδάφη.

Ο Οργανισμός Μη Αντιπροσωπευόμενων Eθνών και Λαών εργάζεται για την ανάπτυξη της κατανόησης και του σεβασμού για το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση, παρέχει συμβουλές και υποστήριξη σχετικά με ζητήματα διεθνούς αναγνώρισης και πολιτικής αυτονομίας, εκπαιδεύει ομάδες για το πώς να υπερασπίζονται αποτελεσματικά τους σκοπούς τους και υποστηρίζει άμεσα μια διεθνή απάντηση σε παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε βάρος ομάδων μελών της UNPO.

Ορισμένα πρώην μέλη, όπως η Αρμενία, το Ανατολικό Τιμόρ, η Εσθονία, η Λετονία, η Γεωργία και το Παλάου, έχουν αποκτήσει πλήρη ανεξαρτησία και έχουν ενταχθεί στα Ηνωμένα Έθνη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «UNPO World Statesman.org». Worldstatesman. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2012.
2. ↑  «About UNPO». UNPO. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  στο Wikimedia Commons
* (Αγγλικά) Επίσημος ιστότοπος
Η δομή του π-κυμένιου.
Το **π-κυμένιο** είναι φυσική αρωματική οργανική ένωση που ταξινομείται στα αλκυλοβενζόλια και σχετίζεται πολύ με μονοκυκλικά μονοτερπένια. Είναι έντονα πτητική ένωση.

Η δομή του αποτελείται από έναν βενζολικό δακτύλιο πάρα-υποκατεστημένο με μια ομάδα μεθυλίου και μια ομάδα ισοπροπυλίου. Το κυμένιο είναι αδιάλυτο στο νερό, αλλά αναμίξιμο με τους κοινούς οργανικούς διαλύτες.

Ισομερή
-------

Εκτός από *το π*-κυμένιο, δύο λιγότερο κοινά γεωμετρικά ισομερή είναι το ο-κυμένιο, στο οποίο οι αλκυλομάδες είναι *ορθο*-υποκατεστημένες, και το μ-κυμένιο, στο οποίο είναι *μετα*-υποκατεστημένες. Το π-κυμένιο είναι το μόνο φυσικό ισομερές, όπως αναμένεται από τον κανόνα των τερπενίων. Και τα τρία ισομερή αποτελούν την ομάδα των κυμένιων.

Το κυμένιο παράγεται επίσης με αλκυλίωση τολουολίου με προπένιο.

Συναφείς ενώσεις
----------------

Ως φυσική ένωση, το *π*-κυμένιο αποτελεί συστατικό μιας σειράς αιθέριων ελαίων, πιο συνηθέστερα του ελαίου του κύμινου και του θυμαριού. Σημαντικές ποσότητες σχηματίζονται κατά τη διαδικασία θειώδους πολτοποίησης του ξύλου από τα μονοτερπένιά του.

Επίσης είναι κοινός συνδέτης για το ρουθήνιο. Η μητρική ένωση είναι ένα διχλωριούχο διμερές του ρουθηνίου και του κυμενίου. Αυτή η ένωση σάντουιτς παρασκευάζεται με την αντίδραση τριχλωριούχου ρουθηνίου με το μονοτερπένιο, α-φελλανδρένιο. Το σύμπλεγμα του οσμίου είναι επίσης γνωστό.

Η υδρογόνωση δίνει κορεσμένο παράγωγο, το π-μενθάνιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Balahbib, Abdelaali; El Omari, Nasreddine; Hachlafi, Naoufal EL.; Lakhdar, Fatima; El Menyiy, Naoual; Salhi, Najoua; Mrabti, Hanae Naceiri; Bakrim, Saad *και άλλοι*. (2021-07-01). «Health beneficial and pharmacological properties of p-cymene». *Food and Chemical Toxicology* **153**: 112259. doi:10.1016/j.fct.2021.112259. ISSN 0278-6915. ..
2. ↑  Vora, Bipin V.; Kocal, Joseph A.; Barger, Paul T.; Schmidt, Robert J.; Johnson, James A. (2003). «Alkylation». *Kirk‐Othmer Encyclopedia of Chemical Technology*. doi:10.1002/0471238961.0112112508011313.a01.pub2. ISBN 0471238961.
3. ↑  Bennett, M. A.; Huang, T.-N.; Matheson, T. W.; Smith, A. K. (1982). «(*η*6-Hexamethylbenzene)Ruthenium Complexes». *Inorganic Syntheses* **21**: 74–78. doi:10.1002/9780470132524.ch16. ISBN 9780470132524.
**Παναγιώτατος**, είναι προσφώνηση που χρησιμοποιείται στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία (στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και τα Πατριαρχεία).

Η προσφώνηση χρησιμοποιείται κυρίως για τον Οικουμενικό Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, ενώ το ίδιο προνόμιο διατηρεί και ο εκάστοτε Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης από τον 13ο αιώνα και μόνο εντός των ορίων της επικράτειάς του. Την ίδια προσφώνηση έχουν μέσα στην επαρχία τους από το 1204 ο Μητροπολίτης Τραπεζούντος και από το 1301 με χρυσόβουλο του αυτοκράτορα Ανδρονίκου Β΄ (1282 - 1328) ο Μητροπολίτης Μονεμβασίας, πλέον Μονεμβασίας και Σπάρτης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στεφανίδης Βασ. (Αρχιμ.), "Εκκλησιαστική Ιστορία - Απ' αρχής μέχρι σήμερον", 6η έκδ. (ανατύπωση της β' έκδοσης του 1959), Παπαδημητρίου, Αθήνα 1998, σελ. 442
Ο Άβαρος πολεμιστής Γάζι Μουχάμμαντ
Οι **Άβαροι** (αβαρικά: аварал) είναι βορειοανατολική καυκάσια εθνοτική ομάδα που αποτελεί τη μεγαλύτερη από πολλές εθνοτικές ομάδες που ζουν στη ρωσική δημοκρατία του Νταγκεστάν. Οι Άβαροι κατοικούν σε μια περιοχή γνωστή ως Βόρειος Καύκασος ​​μεταξύ της Μαύρης και της Κασπίας Θάλασσας. Μαζί με άλλες εθνοτικές ομάδες στην περιοχή του Βόρειου Καυκάσου, οι Καυκάσιοι Άβαροι ζουν σε αρχαία χωριά τα οποία βρίσκονται περίπου 2.000 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Η αβαρική γλώσσα την οποία ομιλούν οι Καυκάσιοι Άβαροι ανήκει στην οικογένεια των βορειοανατολικών καυκασίων γλωσσών. Ο Σουνισμός είναι η κυρίαρχη θρησκεία των Αβάρων από τον 13ο αιώνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Russian Federal State Statistics Service (2011). «Всероссийская перепись населения 2010 года. Том 1» [2010 All-Russian Population Census, vol. 1]. *Всероссийская перепись населения 2010 года (2010 All-Russia Population Census)* (στα Ρωσικά). Federal State Statistics Service. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2012.
2. ↑  Pagani, Luca (9 September 2011). «High altitude adaptation in Daghestani populations from the Caucasus». *Human Genetics* **131** (3): 423–33. doi:10.1007/s00439-011-1084-8. PMID 21904933.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Avar people (Caucasus) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 7582513-2

 |

 |
Ο **Γιάννης Γουλανδρής** (1930 - 2016), γνωστός και ως **Big John**, ήταν Έλληνας εφοπλιστής.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1930 και ήταν γιος του Βασίλη Γουλανδρή, εφοπλιστή, πολιτικού και μέλους της εφοπλιστικής οικογένειας Γουλανδρή. Ασχολήθηκε με την ναυτιλία αποκτώντας τεράστια περιουσία. Χρημάτισε αντιπρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών καθώς και του Greek Shipping Co-operation Committee στο City του Λονδίνου. Θεωρείτο ως ένας εκ των πλουσιότερων Ελλήνων εφοπλιστών.

Υπήρξε εμπνευστής της διοργάνωσης των ιστιοπλοϊκών αγώνων Άνδρου, της οποίας είχε ανακηρυχθεί επίτιμος πρόεδρος.

Απεβίωσε στις 19 Μαΐου 2016 και ενταφιάστηκε στην Άνδρο. Ήταν παντρεμένος με την Όλγα Γεωργίου Εμπειρίκου και είχαν αποκτήσει αρκετά παιδιά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Πέθανε ο εφοπλιστής Γιάννης Γουλανδρής». *tovima.gr*. 2016-05-20.. Ανακτήθηκε στις 2016-10-25.
2. 1 2  «Τζον Γουλανδρής: Το τελευταίο μεγάλο ταξίδι του Big John». *protothema*. 2016-05-27.. Ανακτήθηκε στις 2016-10-25.
3. ↑  «John Goulandris». *The Sunday Times*. 2009-04-26.. Ανακτήθηκε στις 2016-10-25. [*νεκρός σύνδεσμος*]
Το ***Hotel del Luna*** είναι νοτιοκορεατική τηλεοπτική σειρά το 2019 με πρωταγωνιστές τους Λι Τζι-ουν και Γιο Τζιν-γκου. Γράφτηκε από τις αδελφές Χονγκ και έκανε πρεμιέρα στο tvN στις 13 Ιουλίου 2019.

Πλοκή
-----

Το Hotel del Luna, που βρίσκεται στη Σεούλ, δεν είναι όπως κανένα άλλο ξενοδοχείο: οι πελάτες του είναι όλοι φαντάσματα. Η Τζανγκ Μαν-Γουόλ, κολλημένη στο ξενοδοχείο από την προηγούμενη χιλιετία, συναντά τον Γκου Τσαν-Σονγκ τον νέο διευθυντή.

Συμμετοχή και χαρακτήρες
------------------------

* Λι Τζι-ουν ως Τζανγκ Μαν-Γουόλ

Μια όμορφη γυναίκα που έχει καταραστεί, έχει διατελέσει Διευθύνων Σύμβουλος του Hotel del Luna για 1.000 χρόνια. Εν τω μεταξύ, αναγκάζεται να διοικήσει το ξενοδοχείο όπου οι μόνοι πελάτες είναι νεκρές ψυχές.
* Γιο Τζιν-Γκου ως Γκου Τσαν-Σονγκ

Ένας απόφοιτος MBA του Χάρβαρντ ο οποίος είναι ένας όμορφος και επιτυχημένος βοηθός διευθυντής σε μια ξενοδοχειακή εταιρεία. Γίνεται διευθυντής στο Hotel del Luna, λόγω συμφωνίας που είχε κάνει ο πατέρας του με την Τζανγκ Μαν-Γουόλ πριν από χρόνια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Yeo, Ye-rim (7 Μαρτίου 2019). «IU, Yeo Jin-goo cast in tvN drama». *Korea JoongAng Daily*. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2019.
2. ↑  Shim, Eon-gyeong (6 Μαρτίου 2019). «아이유X여진구, '호텔 델루나' 출연 확정…기대되는 '믿보배' 조합 [공식입장]». *OSEN* (στα Κορεατικά). Naver. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2019.
3. ↑  Lee, Jae-lim (9 Ιουλίου 2019). «Welcome to 'Hotel Del Luna,' have a spooky stay». *Korea JoongAng Daily*. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουλίου 2019.
4. ↑  Park, Sae-jin (6 Μαρτίου 2019). «Singer IU to take main role in new cable TV mystery drama 'Hotel Deluna'». *Aju Daily*. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2019.
5. ↑  Go, Seung-ah (14 Μαρτίου 2019). «[N인터뷰] 여진구 "'왕남'은 1등 인생작, 나만의 고집 만들어준 작품이죠"(종합)». *News1* (στα Κορεατικά). Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2019.
Ο **Περικλής Καλλιμανόπουλος** γεννήθηκε το 1892 στην Πάτρα και είναι γνωστός για την δημιουργία της εταιρείας τακτικών γραμμών Hellenic Lines το 1934, όπου ήταν η μοναδική στην Ελλάδα για την εποχή. Πέθανε το 1979.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1892 και ήταν ένα από τα πέντε παιδιά του τελωνειακού υπαλλήλου Γρηγόρη Καλλιμανόπουλου, ο οποίος ήταν εγγονός του οπλαρχηγού Καλλιμάνη, ηγετική μορφή στην επανάσταση του 1821. Παρά το γεγονός ότι δεν είχε ερεθίσματα από την οικογένεια του, ο Περικλής εμφάνισε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ναυτιλία. Σπούδασε Αγγλικά, Γαλλικά και λογιστική, αλλά η κακή κατάσταση της οικονομίας της χώρας τον ώθησε να μεταναστέψει στην Αίγυπτο όταν ήταν 19 ετών. Εκεί δούλεψε στην Αλεξάνδρεια σε ένα πρακτορείο πλοίων και ανήλθε σε διευθυντική θέση στην Koulis & Co. Στην αρχή αντιμετώπισε αρκετές δυσκολίες, καθώς ο μισθός του ήταν πολύ χαμηλός και δεν δεχόταν την βοήθεια της οικογένειάς του. 

Η καριέρα του διακόπηκε με την εκκίνηση του πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, καθώς επιστρατεύτηκε στον Ελληνικό στρατό. Μετά τον πόλεμο άνοιξε τα γραφεία του στον Πειραιά όπου εργαζόταν ως ναυλομεσίτης, ενώ δραστηριοποιούνταν και στο εμπόριο γαιάνθρακα. Το 1924 ξεκίνησε την καριέρα του ως εφοπλιστής αγοράζοντας το πρώτο του πλοίο, ένα ατμοπλοίου ηλικίας 34 ετών, το οποίο και ονόμασε "GRIGORIOS C." προς τιμήν του πατέρα του. Μόλις 2 χρόνια αργότερα αγόρασε ένα ακόμη ατμόπλοιο.

Ίδρυσε την Hellenic Lines το 1934 και τα πλοία μεταφοράς του μετακινούνταν στην Μαύρη Θάλασσα, στην Μεσόγειο, στο Λονδίνο, στην Βόρεια Ευρώπη καθώς και στην Μέση Ανατολή.  Στο τέλος του ίδιου έτους αγόρασε και το πρώτο πλοίο που εντάχθηκε στον στόλο της εταιρείας τακτικών γραμμών. Μέχρι το 1938 ο στόλος της Hellenic Lines είχε στο σύνολο 8 πλοία και έκανε αισθητή την παρουσία της στην διεθνή ναυτιλία, δημιουργόντας αντιδράσεις από τους συνασπισμούς της Βόρειας Ευρώπης που είχαν συνηθήσει να κατέχουν το μονοπώλιο. Έως το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο στόλος της εταιρείας μετέφερε πολλές εξαγωγές από την Ελλάδα πρός την Ευρώπη.  Τα δρομολόγια της πύκνωσαν τόσο πολύ που η εταιρεία χρησιμοποιούσε 16 ατμόπλοια πέραν από τα 8 του στόλου της για την εκπλήρωσή τους.  Κατά τη διάρκεια του πολέμου, τα πλοία της χρησιμοποιήθηκαν για την μεταφορά εθνικών φορτίων και 7 από αυτά βυθίστηκαν, αφήνοντας της μόνο το πρώτο της πλοίο. 

Υπήρξε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών για δεκατέσσερις θητείες.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6  Pericles G. Callimanopulos greekshippinghalloffame.org
2. 1 2 3  Pericles Callimanopulos, 86, Dies; Founded and Led Hellenic Lines The New York Times.
3. 1 2 3 4 5 6 7 8  HELLENIC LINES Αρχειοθετήθηκε 2020-10-20 στο Wayback Machine. greekshippingmiracle.org
4. ↑  Περικλής Γ. Καλλιμανόπουλος: Ο πρωτοπόρος στη ναυτιλία τακτικών γραμμών naftikachronika.gr
5. ↑  Χάρης Φλουδόπουλος (31 Ιανουαρίου 2017) Νέα χρεοκοπία ναυτιλιακής ελληνικών συμφερόντων Capital.gr
6. ↑  «Τα 262 εκλεγέντα μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων της ΕΕΕ (1916 - 2025)». Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2024.
Ρωσικός χάρτης του Καυκάσου και της Ανατολικής Ανατολίας, 1903
Οι **Έλληνες του Καυκάσου** (γνωστοί και ως Καυκάσιοι Έλληνες, τουρκικά: Kafkas Rum), μερικές φορές γνωστοί ως **Έλληνες της Υπερκαυκασίας και της Ρωσικής Μικρασίας**, είναι οι Ελληνόφωνοι πληθυσμοί στον Βόρειο Καύκασο και την Υπερκαυκασία, οι οποίοι ζουν στην σημερινή νοτιοδυτική Ρωσία, τη Γεωργία και τη βορειοανατολική Τουρκία. Οι Έλληνες του Καυκάσου περιλαμβάνουν τους Πόντιους, οι οποίοι ζουν σε μια πολύ μεγαλύτερη περιοχή που περιλαμβάνει τον ρωσικό βόρειο Καύκασο και τις πρώην ρωσικές επαρχίες Μπατούμ και Καρς (Ρωσική Μικρασία), οι οποίες σήμερα ανήκουν στην βορειοανατολική Τουρκία και την Αζαρία της Γεωργίας.

Οι Έλληνες ζούσαν σε αυτές τις περιοχές από την αρχαιότητα, όπου εργάζονταν κυρίως ως έμποροι, Χριστιανοί Ορθόδοξοι κληρικοί/μελετητές, πρόσφυγες ή ήταν μισθοφόροι που υποστήριξαν την ηττημένη πλευρά σε πολλούς εμφυλίους πολέμους και άλλες μάχες από την Ελληνιστική μέχρι την Ύστερη Ρωμαϊκή/Βυζαντινή εποχή. Ένα γνωστό παράδειγμα γνωστού πρώιμου Έλληνα του Καυκάσου ήταν ο Κύρος της Αλεξάνδρειας (7ος αιώνας), ο οποίος καταγόταν από την Φάση στην Γεωργία. Ωστόσο, οι Έλληνες εποικιστές στον Καύκασο αφομοιώθηκαν σταδιακά με τους ντόπιους, ειδικά όμως με τους Γεωργιανούς, οι οποίοι έχουν κοινή Ορθόδοξη πίστη και κληρονομιά.

Επίσημο εθνόσημο της περιφέρειας Καρς επί Ρωσικής Αυτοκρατορίας (1881-1899).
Η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των ελληνικών κοινοτήτων χρονολογείται από τα τέλη της Τουρκοκρατίας (μετά το 1800), ενώ στην σύγχρονη ελληνική βιβλιογραφία ορίζονται ως ανατολικοί Πόντιοι. Διεθνείς ακαδημαϊκές πηγές τους ονομάζουν υποτιμητικά και λανθασμένα ως Ρωσοπόντιους. Ωστόσο, σε γενικούς όρους οι Καυκάσιοι Έλληνες μπορούν να περιγραφούν ως εκρωσισμένοι και φιλορώσοι Πόντιοι πολιτικά και πολιτιστικά, ενώ θεωρούνται Ορεινοί Έλληνες ως προς το τρόπο ζωής τους. Οι Καυκάσιοι Έλληνες ζούσαν στις Άλπεις του Πόντου, στην Ανατολική Ανατολία, τη Γεωργία και τον Κάτω Καύκασο, ενώ προτιμούσαν να ζουν σε ορεινές περιοχές. Σε ευρείς όρους, λέγεται ότι ο σύνδεσμος των Ελλήνων του Καυκάσου με το νότιο Καύκασο είναι άμεση συνέπεια του ορεινού αναγλύφου του Νοτίου Καυκάσου, ο οποίος χρησιμοποιούταν από τους Πόντιους ως φυσικό καταφύγιο από τουρκικές επιθέσεις κατά την σελτζουκική και οθωμανική εποχή.

Η πλειοψηφία των ελληνόφωνων Ποντίων από τον Ανατολικό Πόντο, και ιδιαίτερα οι Καυκάσιοι, προερχόμενοι κυρίως από τις επαρχίες Καρς, Αρνταχάν και Τσάλκας, κατά την διάρκεια του 20ου αιώνα, εντάχθηκαν μαζικά στο ΚΚΕ και πολέμησαν μέσα από τις τάξεις του ΕΑΜ/ΕΛ.Α.Σ και αργότερα του Δ.Σ.Ε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mikhailidis, Christos & Athanasiadis, Andreas, Introduction.
2. ↑  Browning, Robert, p. 82.
3. ↑  Browning, Robert, p. 76.
4. ↑  Koromela and Evert, 1989
5. 1 2  See Michel Bruneau, 'The Pontic Greeks: from Pontus to the Caucasus'
6. ↑  «-Για τους άγνωστους δικούς μας Καυκάσιους…». *Πόντος και Αριστερά*. 10 Ιουνίου 2010. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2023.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Ρωσία
 |

 |
Ο **Λέων (Παντελεήμων) Πατίτσας** (γενν. Φεβρουάριος του 1976) είναι Έλληνας εφοπλιστής, ιδρυτής και ιδιοκτήτης της ναυτιλιακής εταιρίας Atlas Maritime.

Πρώτα χρόνια
------------

Ο Λέων Πατίτσας γεννήθηκε τον Φεβρουάριο του 1976 στο Λονδίνο. Είναι γιος του εφοπλιστή Σπυρίδωνα Πατίτσα και της Μαριγώς Λαιμού-Πατίτσα, η οποία ήταν κόρη του καπετάνιου Λέοντα Σ. Λαιμού. Έχει έναν μεγαλύτερο αδερφό, τον Φιλήμωνα.

Φοίτησε στην Σχολή Μωραΐτη, ένα ιδιωτικό σχολείο στην Αθήνα. Σπούδασε μηχανικός στο Πανεπιστήμιο Ταφτς της Βοστώνης. Επίσης απέκτησε Μάστερ Επιστημών από το Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασσαχουσέτης.

Σταδιοδρομία
------------

Ο Πατίτσας ίδρυσε τη ναυτιλιακή εταιρεία Atlas Maritime το 2004.

Υπήρξε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών για μία θητεία.

Προσωπική ζωή
-------------

Στις 5 Ιουνίου 2010, ο Πατίτσας νυμφεύτηκε την παρουσιάστρια και μοντέλο, Μαριέττα Χρουσαλά, με την οποία είχε δεσμό από το 2006. Έχει επικριθεί για τα πάρτι που διοργάνωσε στο θωρακισμένο καταδρομικό Γεώργιος Αβέρωφ, ένα διάσημο μνημείο πολέμου.

Έχουν αποκτήσει μαζί τρία παιδιά: την Μάργκω (γενν. 24 Οκτωβρίου 2012), τον Σπύρο (γενν. 4 Μαρτίου 2015) και τον Κωνσταντίνο (γενν. 6 Ιανουαρίου 2018).

Ζουν οικογενειακώς μεταξύ Αθήνας, Λονδίνου και Μαϊάμι.

Το 2013 ο Πατίτσας αγόρασε ένα διαμέρισμα στη Νέα Υόρκη για 5.5 εκατομμύρια δολάρια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Atlas Maritime.(UK) Ltd». *Companies House*. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2016.
2. 1 2  «NEO, November 2010 – Leon and Philimon Patitsas of Atlas Maritime: A Success Story built on Professionalism and Ethics». *Neomagazine.com*. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2015.
3. ↑  «Atlas Maritime – Board of Directors». *Atlasmaritime.eu*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2015.
4. ↑  «Τα 262 εκλεγέντα μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων της ΕΕΕ (1916 - 2025)». Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2024.
5. ↑  «Γλέντια μοντέλων με εφοπλιστές στο θωρηκτό Αβέρωφ!». *ProtoThema*. 13 Ιουνίου 2010. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2020.
6. ↑  Stephen Jacob Smith (12 Ιουλίου 2013). «Greek Shipping Scion Drops Anchor in Soho». Observer. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2015.
Η **Γκαμπριέλα Ίσλερ** (πλήρες όνομα: *María Gabriela de Jesús Isler Morales* Μαρία Γκαμπριέλα ντε Χεσούς Ίσλερ Μοράλες, γεννημένη 21 Μαρτίου 1988) είναι Βενεζουελανή μοντέλο και Μις Υφήλιος το 2013. Προηγουμένως είχε κερδίσει το τίτλο Μις Βενεζουέλα 2012.

Πρώιμη ζωή
----------

Γεννήθηκε στην πόλη Βαλένθια της Βενεζουέλας, από Ελβετό-Γερμανό πατέρα και μια Βενεζουελανή μητέρα. Έχει σπουδάσει και ζήσει στο Μαρακάι από τότε που ήταν μικρή. Έχει πτυχίο στο management και marketing από το Universidad Tecnológica del Centro. Έχει Ελβετική και Γερμανική καταγωγή και Ελβετική υπηκοότητα.

Διαγωνισμοί ομορφιάς
--------------------

### Μις Βενεζουέλα 2012

Ως Μις Γουάρικο, ήταν μία από τις 24 φιναλίστ στα Μις Βενεζουέλα 2012, κέρδισε το βραβείο Μις Elegance και Μις Βενεζουέλα 2012. Ως νικήτρια, εκπροσώπησε τη Βενεζουέλα στα Μις Υφήλιος 2013.

### Μις Υφήλιος 2013

Εκπροσώπησε τη Βενεζουέλα στα Μις Υφήλιος 2013, που πραγματοποιήθηκε στις 9 Νοεμβρίου στη Μόσχα, Ρωσία, όπου και κέρδισε. Έγινε η έβδομη καλλονή από την Βενεζουέλα που κερδίζει τον τίτλο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Fenner, James (10 Νοεμβρίου 2013). «Miss Universe 2013: 5 Facts About the Venezuelan and Post-Competition Reactions». *Guardian Liberty Voice* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2022.
2. ↑  «La Miss Univers 2013 a aussi la nationalité suisse». *Tribune de Genève* (tdg.ch). October 11, 2013.. Ανακτήθηκε στις November 11, 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Γκαμπριέλα Ίσλερ** |

* Επίσημη ιστοσελίδα της Μις Βενεζουέλα
* Μις Βενεζουέλα La Nueva Era MB
* 10 πράγματα που δεν ήξερες για την Γκαμπριέλα Ίσλερ - YouTube

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 8368152200803814400000
* GND: 1154712966

 |

 |
Ο **Μηνάς (Μίνως) Κυριακού** (Πόρος, 31 Μαΐου 1942 – Αθήνα, 2 Ιουλίου 2017) ήταν Έλληνας μεγαλοεπιχειρηματίας και εφοπλιστής από την Αθήνα. Ανάμεσα στις επιχειρηματικές του δραστηριότητες περιλαμβάνονταν η ιδιοκτησία του ομίλου Antenna. Ήταν επίσης ιδιοκτήτης του Πανελληνίου Γυμναστικού Συλλόγου και πρώην Πρόεδρος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής (2004–2009).

Επιχειρηματικές δραστηριότητες
------------------------------

Γόνος οικογένειας εφοπλιστών της οποίας η οικογενειακή ναυτιλιακή επιχείρηση ιδρύθηκε το 1852, ο Μίνωας Κυριακού δραστηριοποιήθηκε στον τομέα της ναυτιλίας από τη μικρή ηλικία των 17 ετών και σε ηλικία 23 ετών, το 1965, ίδρυσε την Athenian Tankers Inc. Το 1976, ίδρυσε δύο εταιρείες εμπορίου πετρελαιοειδών, την Bacoil International και την Athenian Oil Trading Inc.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 ο Κυριακού δραστηριοποιήθηκε στον χώρο των μέσων ενημέρωσης με την ίδρυση του ραδιοφωνικού σταθμού ANT1 FM 97.1 (νυν Easy 97.2) στην Αθήνα στις 23 Μαΐου 1988. Το 1989, ένα έτος μετά την ίδρυση του ραδιοφωνικού σταθμού, ιδρύθηκε και η τηλεόραση του ΑΝΤ1 και ξεκίνησε να εκπέμπει στις 31 Δεκεμβρίου 1989. Ο Όμιλος Antenna, από το 1999 μέχρι σήμερα δραστηριοποιείται τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων.

Το 1997 ανέλαβε τη διοίκηση του Πανελληνίου Γ.Σ. και συνέβαλε αποφασιστικά στην αναβίωση του διεθνούς αθλητικού μίτινγκ «Τσικλητήρια» το οποίο, το 2002, εντάχθηκε στην κατηγορία Super Grand Prix της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Κλασικού Αθλητισμού.

Προσωπική ζωή
-------------

Σπούδασε σε Γαλλία και Ελβετία.

Είχε δύο γιους και μία κόρη από τον πρώτο γάμο του. Τον Δεκέμβριο του 2004 νυμφεύθηκε για δεύτερη φορά, με την Ελληνίδα ηθοποιό Μαρί Κωνσταντάτου, ενώ ο ίδιος τότε ήταν 62 ετών και η ηθοποιός ήταν 33 ετών, μια διαφορά ηλικίας που τότε σχολιάστηκε έντονα από το κοινό. Τον Μάρτιο του 2017 το ζευγάρι ανακοίνωσε το διαζύγιό του λόγω οικονομικών ζητημάτων.

Τον Φεβρουάριο του 2007 του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 48 μηνών χωρίς αναστολή και χρηματική ποινή 15.000 ευρώ για αυθαίρετες κατασκευές στο εξοχικό του κτήμα στον Άγιο Αιμιλιανό στο Πόρτο Χέλι και συγκεκριμένα την κατασκευή λιμανιού, με καταπάτηση όχι μόνο του αιγιαλού αλλά και επέκταση της ακτής μέσα στην θάλασσα. Κατόπιν τούτου, υπέβαλε έφεση και κλήθηκε να καταβάλει χρηματική εγγύηση 100.000 ευρώ έως ότου έγινε η δίκη σε δεύτερο βαθμό το 2010 και καταδικάστηκε σε εξαγοράσιμη ποινή 28 μηνών.

Απεβίωσε αιφνιδίως στις 2 Ιουλίου 2017, σε ηλικία 75 ετών, έχοντας όμως επί χρόνια αντιμετωπίσει προβλήματα υγείας, κυρίως όσον αφορά την καρδιά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ΤΟ «ΔΟΓΜΑ» ΤΟΥ ΜΙΝΩΑ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ
2. ↑  Όμιλος Antenna
3. ↑  Millionaire shipping tycoon, 74, accuses his ex-wife, 45, of fleeing the country with hundreds of thousands of pounds worth of jewels - in HIS private plane
4. ↑  paron.gr Βαριά καμπάνα στον Κυριακού για τα αυθαίρετα στον Άγιο Αιμιλιανό
5. ↑  «Νέα καταδίκη Μ. Κυριακού από Εφετείο». Kathimerini.. Ανακτήθηκε στις 2017-07-04.
6. ↑  «Πέθανε ο Μίνως Κυριακού -Σε ηλικία 75 ετών». *www.thetoc.gr*. 2 Ιουλίου 2017.. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουλίου 2017.
Ο **Ιωάννης Ιερώνυμος** ο **Αλβάνης** (*Giovanni Gerolamo Albani*, 4 Μαρτίου 1509 - 25 Απριλίου 1591) ήταν Ιταλός καρδινάλιος του 16ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Η καταγωγή του ήταν από την περιφανή Οικογένεια Αλμπάνι. Γεννήθηκε το 1509. Πατέρας του ήταν ο Φραγκίσκος Αλβάνης. Μετανάστευσε τον 16ο αιώνα από την Ήπειρο στην Ιταλία, διαφεύγοντας την οθωμανική τυραννία.

Προορίζονταν για στρατιωτική σταδιοδρομία, αλλά ο πατέρας του, άνθρωπος φιλομαθής φρόντισε ο γιος του να μάθει γράμματα. Ο Ιωάννης διδάχτηκε τις καλές τέχνες και έμαθε το αστικό και κανονικό δίκαιο. Διαπρέπων και στα δύο δίκαια κατατάχτηκε στο στρατιωτικό αν και του άρεσαν μόνο τα γράμματα. Υπηρέτησε υπό την σημαία του Αγίου Μάρκου, και στην Βενετική Δημοκρατία, και για τις εξαιρετικές του υπηρεσίες διορίστηκε στην υψηλότερη θέση της Βεργάμμου, την οποία διαχειρίστηκε έντιμα. 

Παντρεύτηκε, αλλά απώλεσε την σύζυγό του, η οποία του άφησε πολλά παιδιά. Ο καρδινάλιος Αλεξανδρίνης, ιεροεξεταστής τότε στην Βενετία, γνώρισε τον Αλβάνη και εκτίμησε τις βαθιές γνώσεις του στον νομικό τομέα. Όταν ο Αλεξανδρίνης εκλέχτηκε Πάπας (1566) και ονομάστηκε Πίος Γ' προσκάλεσε στη Ρώμη τον Αλβάνη.

Το 1583, μετά τον θάνατο του Γρηγορίου ΙΓ', ήταν να γίνει Πάπας, λόγω των παιδιών του όμως, αυτό δεν έγινε δυνατό.

Πέθανε στις 23 Απριλίου 1591.

Συγγράμματα
-----------

Ο Αλβάνης έγραψε πολλά, από τα οποία τα κυριότερα είναι: 

* De immunitate ecclesiarum, 1553
* De polestate Papaeet consilii.Lugduni 1558 Venetiis 1561
* De cardinalibuw. De donatione Constantini, 1584

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Dizionario Biografico degli Italiani». (Ιταλικά) *Dizionario Biografico degli Italiani*. 1960. giovan-gerolamo-albani. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. albanigg. Ανακτήθηκε στις 17  Οκτωβρίου 2020.
3. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb10695879r. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
4. ↑  «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. albanigg. Ανακτήθηκε στις 5  Φεβρουαρίου 2021.
5. ↑  Albani Giangirolamo Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. Civica Biblioteca Angelo Maj Bergamo

Πηγές
-----

* Κωνσταντίνος Σάθας (1868). *Νεοελληνική Φιλολογία: Βιογραφία των εν τοις γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων, από της καταλύσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μέχρι της Ελληνικής εθνεγερσίας (1453-1821)*. Αθήνα: Τυπογραφείο των τέκνων Ανδρέου Κορομηλά. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2009.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 49216401
* LCCN: n95020265
* ISNI: 0000 0000 8074 3883
* GND: 100005411
* SUDOC: 092036058
* BNF: cb10695879r (data)
* NKC: ola2006340262
* ICCU: BVEV017032
* BNE: XX4662985

 |

 |
Πετρελαιοκίνητη αυτοκινητάμαξα τύπου AEG DE IC 2000N της ΤΡΑΙΝΟΣΕ, αυτή που έγινε το ατύχημα. 
Ο **εκτροχιασμός τρένου στο Άδενδρο** έλαβε χώρα στις 13 Μαΐου 2017 όταν ένα υπεραστικό τρένο που εκτελούσε το δρομολόγιο Αθήνα - Θεσσαλονίκη, εκτροχιάστηκε λόγω υπερβολικής ταχύτητας και προσέκρουσε σε σπίτι της περιοχής. Από το δυστύχημα σκοτώθηκαν τέσσερα άτομα δυο μέλη του πληρώματος, ο μηχανοδηγός και ένας επιβάτης) και τραυματίστηκαν δέκα.

Η αυτοκινητάμαξα Σειράς 520 (AEG DE IC-2000N)  που εκτελούσε το δρομολόγιο Αθήνα-Θεσσαλονίκη, και μετέφερε συνολικά 78 άτομα (5 άτομα στο πλήρωμα και 73 επιβάτες), εκτροχιάστηκε στις 21:45, 200 μέτρα από τον σιδηροδρομικό σταθμό Άδενδρου Θεσσαλονίκης  και προσέκρουσε σε σπίτι που βρισκόταν κοντά στις ράγες του τρένου. Από την σύγκρουση σκοτώθηκαν τέσσερα άτομα, τραυματίστηκαν δέκα ενώ δυο άτομα του σπιτιού γλίτωσαν πηδώντας από το μπαλκόνι, το δε σπίτι έπαθε σοβαρές ζημιές.

Η ΤΡΑΙΝΟΣΕ και το Υπουργείο Μεταφορών ξεκίνησαν έρευνα για το δυστύχημα. Σύμφωνα με τα ευρήματα, ο καταγραφέας του τρένου αποκάλυψε ότι η αιτία του δυστυχήματος ήταν η υπερβολική ταχύτητα. Το τρένο έτρεχε με ταχύτητα 144.3 km/h ενώ το όριο ταχύτητας ήταν τα 60 km/h (χλμ/ώ). Η τριμελής επιτροπή εμπειρογνωμόνων απεφάνθη ότι δεν υπήρχε ένδειξη σαμποτάζ και ότι οι τοπικοί ελεγκτές είχαν ακολουθήσει τις συνήθεις διαδικασίες.

Παραπομπές
----------

1. ↑   train hits house after derailing, killing three|publisher=BBC News Online
2. ↑   Intercity έξω από την Θεσσαλονίκη - Τέσσερις νεκροί και πολλοί τραυματίες
3. ↑  «Adendro crash train was speeding, report says». *Ekathimerini*. 19 May 2017.. Ανακτήθηκε στις 21 May 2017.
4. ↑  «Excessive speed blamed for fatal train crash in Adendro, according to report». ANA-MPA. 19 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2017.
5. ↑  «Με 144 χλμ. την ώρα έτρεχε η μοιραία αμαξοστοιχία στο Αδενδρο». *To Vima*. 19 May 2017.. Ανακτήθηκε στις 21 May 2017.
Η **εθνική ομάδα χόκεϊ επί χόρτου της Ινδίας** εκπροσωπεί την Ινδία στο διεθνές χόκεϊ επί χόρτου. Τελεί υπό τον έλεγχο της Ομοσπονδίας Χόκεϊ Ινδίας. Αποτελεί την ποιο επιτυχημένη ομάδα στους Ολυμπιακούς αγώνες.

Ιστορία
-------

Το 1928, η ομάδα κέρδισε το πρώτο χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο και μέχρι το 1956 η ομάδα ανδρών της Ινδίας παρέμεινε αήττητη στους Ολυμπιακούς Αγώνες, κερδίζοντας έξι χρυσά μετάλλια στη σειρά. Η ομάδα είχε σερί νίκες 30–0 κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, από το πρώτο της παιχνίδι μέχρι την ήττα στο τελικό του 1960. Η Ινδία κέρδισε επίσης το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1975.

Το 2014, πήρε την πρόκριση για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016, μετά την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στους Ασιατικούς Αγώνες, καταλαμβάνοντας την έκτη θέση στον κόσμο. Το 2016, η ομάδα των ανδρών της Ινδίας κέρδισε το πρώτο ασημένιο μετάλλιο στο τουρνουά Τσάμπιονς Τρόφι εναντίον της Αυστραλίας. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο 2016, η ομάδα ανδρών της Ινδίας έφτασε στη φάση των νοκ-άουτ έπειτα από 36 χρόνια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Champions trophy | Stubborn India go down to Australia in thrilling final». *SportsCafe.in*. 17 Ιουνίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Ο **Λουδοβίκος Β΄ ντελ Βάστο**, ιταλ. Ludovico II del Vasto (23 Μαρτίου 1438 – 27 Ιανουαρίου 1504) από τον Οίκο των Αλεράμιτσι-ντελ Βάστο, ήταν μαρκήσιος τού Σαλούτσο ( 1475-1504). Πριν από την άνοδό του στην εξουσία, είχε τον τίτλο τού κόμη της Καρμανιόλα.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Λουδοβίκου Α΄ μαρκησίου τού Σαλούτσο και της Ιωάννας Παλαιολογίνας, κόρης τού Ιωάννη-Ιακώβου μαρκησίου τού Μομφερράτου.

Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1475. Συνέχισε τον πόλεμο τού Λουδοβίκου Α΄ εναντίον τού Καρόλου Α΄ δούκα της Σαβοΐας και έτσι εξάντλησε τον πλούτο τού Σαλούτσο, αλλά πάλι χωρίς αξιοσημείωτα αποτελέσματα.

Νυμφεύτηκε πρώτα την εξαδέλφη του Ιωάννα Παλαιολογίνα· αυτή απεβίωσε το 1490 και δύο έτη μετά ο Λουδοβίκος Β΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαργαρίτα των Φουά.

Κατά τον Β΄ Ιταλικό Πόλεμο ο Λουδοβίκος Β΄ υποστήριξε τον Κάρολο Η΄ της Γαλλίας στην εισβολή του στην Ιταλία, πολεμώντας στο πλάι του στη μάχη τού Φορνόβο το 1495. Όταν ο Λουδοβίκος ΙΒ΄ της Γαλλίας εισέβαλε στο δουκάτο τού Μιλάνου, ο Λουδοβίκος Β΄ ήταν πάλι στην πλευρά των Γάλλων· η τελική σύγκρουση έγινε στο Γκαριλιάνο το 1503 εναντίον των Ισπανικών δυνάμεων. Οι στρατιωτικές δαπάνες δεν επέτρεψαν την ανόρθωση στην εξαντλημένη μαρκιωνία.

Τον διαδέχθηκαν οι τέσσερις γιοί του: πρώτα ο Μιχαήλ-Αντώνιος το 1504. Στον ναό τού Σαν Τζιοβάννι στο Σαλούτσο υπάρχει επιτύμβιο μνημείο του, που παραγγέλθηκε από τη σύζυγό του Μαργαρίτα και εκτελέστηκε από τον Μπενεντέττο Μπριόσκο το 1508. Ο Λουδοβίκος Β΄ ήταν επίσης ο εμπνευστής τού νεο-γοτθικού Καθεδρικού τού Σαλούτσο και της πρώτης σύραγγας των Άλπεων, της "Buco di Viso" (σε 2.880 μ. υψόμετρο).

Οικογένεια
----------

Νυμφεύθηκε πρώτα το 1481 την εξαδέλφη του Ιωάννα Παλαιολογίνα, κόρη τού Γουλιέλμου Η΄ μαρκησίου τού Μομφερράτου. Δεν απέκτησαν απογόνους και η Ιωάννα απεβίωσε το 1490.

Δύο έτη μετά έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαργαρίτα των Φουά, κόρη τού Ιωάννη κόμη τού Κανντάλ και είχε τέκνα:

* Μιχαήλ-Αντώνιος 1495-1528, μαρκήσιος τού Σαλούτσο.
* Ιωάννης-Λουδοβίκος 1496-1563, μαρκήσιος τού Σαλούτσο.
* Φραγκίσκος-Λουδοβίκος 1498-1537, μαρκήσιος τού Σαλούτσο.
* Ιωάννης-Γαβριήλ 1501-1548, μαρκήσιος τού Σαλούτσο.

Πηγές
-----

* Marek, Miroslav. «A listing of descendants of Thomas II of Saluzzo». Genealogy.EU.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 25771945
* LCCN: no2008076025
* ISNI: 0000 0000 7876 6824
* GND: 132716186
* SUDOC: 144209705
* BNF: cb15750750k (data)

 |

 |
Η **εθνική ομάδα χόκεϊ επί χόρτου της Αγγλίας** εκπροσωπεί την Αγγλία στις διεθνείς διοργανώσεις χόκεϊ επί χόρτου. Τελεί υπό τη διοίκηση της Ομοσπονδίας Χόκεϊ Αγγλίας.

Ιστορία
-------

Η πρώτη εμφάνιση της Αγγλίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες ήταν στο Λονδίνο το 1908, όταν κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο. Από τότε οι Άγγλοι παίκτες συναγωνίστηκαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο πλαίσιο της συνδυασμένης εθνικής ομάδας χόκεϊ επί πάγου της Μεγάλης Βρετανίας.

Ήταν φιναλίστ στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986, όπου ηττήθηκε από την Αυστραλία στον τελικό, ο οποίος διεξήχθη επίσης στο Λονδίνο. Κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο εναρκτήριο τουρνουά χόκεϊ των Αγώνων της Κοινοπολιτείας το 1998 στην Κουάλα Λουμπούρ, καθώς και το 2014 στη Γλασκώβη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «England Hockey official website». Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
{{WikidataCoord}} – missing coordinate data

Το **Καραμπουλάκ** (Ινγκουσετικά: *Илдарха-ГIала*, ρωσικά: *Карабулак*‎‎
) είναι πόλη στη Δημοκρατία της Ινγκουσετίας στη Ρωσία, η οποία βρίσκεται στον ποταμό Σούνζα (παραπόταμος του Τέρεκ), 20 χιλιόμετρα βόρεια του Μαγκάς, το οποίο είναι η πρωτεύουσα της δημοκρατίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, ο πληθυσμός της πόλης ανήλθε στα 30.961 άτομα. Στην απογραφή του 2002 ο πληθυσμός ανήλθε στα 31,279 άτομα, ενώ στην απογραφή του 1989 ανήλθε στα 9,354 άτομα.

Ιστορία
-------

Το Κοζακικό στάνιτσα του Καραμπουλάκσκαγια (Карабулакская) ιδρύθηκε τον 19ο αιώνα.. Το καθεστώς πόλης χορηγήθηκε το 1995. 

Στη δεκαετία του 1990, ο πληθυσμός της πόλης υπερδιπλασιάστηκε, λόγω μιας εισροής προσφύγων από τη γειτονική Τσετσενία.

Διοικητικό και δημοτικό καθεστώς
--------------------------------

Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, είναι ενσωματωμένο ως **πόλη δημοκρατικής σημασίας του Καραμπουλάκ,** έχοντας ισοδύναμο καθεστώς με αυτό των επαρχιών. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη δημοκρατικής σημασίας του Καραμπουλάκ είναι ενσωματωμένη ως **Αστικό Οκρούγκ του Καραμπουλάκ**.

Οικονομία
---------

Ένα χημικό εργοστάσιο βρίσκεται στο Καραμπουλάκ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ВПН-2010». *www.gks.ru*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2021.
2. ↑  Law #5-RZ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  στο Wikimedia Commons
* (Ρωσικά) Επίσημος ιστότοπος

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ρωσία
 |

 |
Το **Μαλγκομπέκ**(ρωσικά: Малгобе́к‎‎
; Ινγκουσετικά: Магӏалбике) είναι πόλη της Δημοκρατίας της Ινγκουσετίας στη Ρωσία, 45 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Μαγκάς. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η πόλη είχε πληθυσμό 31,018 κατοίκων, ενώ στην απογραφή του 2002 είχε πληθυσμό 41.876 κατοίκων. Στην απογραφή του 1989 η πόλη είχε πληθυσμό 20.364 κατοίκων.

Ιστορία
-------

Το 1934, το σέλο του Βοζνεσένσκογιε έλαβε το καθεστώς οικισμού εργασίας. Εξυπηρετούσε τα προσφάτως ανακαλυφθέντα κοιτάσματα πετρελαίου, στην περιοχή των πρώην Ινγκουσετικών χωριών Μαλγκομπέκ-Μπάλκα (Малгобек-Балка) και Τσετσέν-Μπάλκα (Чечен-Балка). Το καθεστώς πόλης χορηγήθηκε το 1939. 

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Μαλγκομπέκ ήταν κατειλημμένο από τις Γερμανικές δυνάμεις από τις 12 Σεπτεμβρίου 1942 έως τις 3 Ιανουαρίου 1943, όταν επανακαταλήφθηκε από τον Κόκκινο Στρατό. Τον Οκτώβριο του 2007, οΠρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν απένειμε το καθεστώς Πόλης της Στρατιωτικής Δόξας για την ηρωική νίκη των γερμανικών δυνάμεων στα σύνορά της.

Στη δεκαετία του 1990, ο πληθυσμός της πόλης διπλασιάστηκε από την εισροή προσφύγων λόγω του πολέμου στη γειτονική Τσετσενία.

Διοικητική και δημοτική κατάσταση
---------------------------------

Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, το Μαλγκομπέκ είναι το διοικητικό κέντρο της Επαρχίας Μαλγκομπέκσκι, αν και δεν αποτελεί μέρος της Ως διοικητική διαίρεση, είναι ενσωματωμένη ξεχωριστά ως **πόλη δημοκρατικής σημασίας του Μαλγκομπέκ,** μια διοικητική μονάδα με ισοδύναμο καθεστώς με αυτό των επαρχιών. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη δημοκρατικής σημασίας είναι ενσωματωμένη ως **Αστικό Οκρούγκ του Μαλγκομπέκ**.

Οικονομία
---------

Εκτός από τις πετρελαϊκές δραστηριότητες της *Ingushneftegazprom*, η βιομηχανία της πόλης περιλαμβάνει την ξυλουργική και βιομηχανίες τροφίμων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *d:Q26883285*. www.gks.ru/free\_doc/2016/oktmo/tom4\_oktmo.rar. Ανακτήθηκε στις 25  Οκτωβρίου 2016.
2. ↑  Президент Российской Федерации. Указ №1344 от 8 октября 2007 «О присвоении г. Малгобеку почетного звания Российской Федерации "Город воинской славы"».  (President of the Russian Federation. Decree #1344 of October 8, 2007 *On Granting the Honorary Title of the Russian Federation "City of Military Glory" to the Town of Malgobek*. ).
3. ↑  Law #5-RZ