recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Οι **Σλαβομακεδόνες** στο Μαυροβούνιο αποτελούν μια μικρή μειοψηφία στη χώρα. Η τελευταία επίσημη απογραφή έδειξε ότι υπάρχουν 900 Σλαβομακεδόνες στο Μαυροβούνιο. Σύμφωνα με τις σλαβομακεδόνες ενώσεις του Μαυροβουνίουυπάρχουν περίπου 2.000 Σλαβομακεδόνες οι οποίοι ζουν στο Μαυροβούνιο.

Ιστορία των Σλαβομακεδόνων στο Μαυροβούνιο
------------------------------------------

Σύμφωνα με την απογραφή του 1948, υπήρχαν 133 Σλαβομακεδόνες στο Μαυροβούνιο. Ο αριθμός τους είχε αυξηθεί σε 875 το 981, ενώ στην Γιουγκοσλαβική Απογραφή του 1991 είχαν αυξηθεί σε 1.072 άτομα. Το 2003, ο αριθμός είχε μειωθεί στα 819 άτομα. Η σλαβομακεδονική ήταν η μητρική γλώσσα για 507 άτομα. Οι Σλαβομακεδόνες ήταν συγκεντρωμένοι στην Ποντγκόριτσα, το Χέρτσεγκ Νόβι και το Τίβατ. Υπολογίζεται ότι στο Μαυροβούνιο ζουν περίπου 2.500 Σλαβομακεδόνες.

Οργανώσεις
----------

Οι δύο κύριες Σλαβομακεδονικές οργανώσεις στο Μαυροβούνιο είναι η *Ένωση της Μαυροβουνιακής-Σλαβομακεδονικής Φιλία*ς και η *Εθνική Κοινότητα των Σλαβομακεδόνων στο Μαυροβούνιο*, η οποία ιδρύθηκε το 2006.

Η Εθνική Κοινότητα των Σλαβομακεδόνων στοχεύει στην αύξηση της δημοφιλίας της σλαβομακεδονικής γλώσσας στη χώρα και να βοηθήσει τους Σλαβομακεδόνες να ενταχθούν καλύτερα στην αγορά και το σύστημα του Μαυροβουνίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Претседателот Иванов се сретна со македонската заедница во Црна Гора Αρχειοθετήθηκε 2012-03-23 στο Wayback Machine. Macedonian Information Agency. *03-11-2010*
Άκυκλος γράφος (δέντρο) έξι κόμβων
Η **ιεραρχία** είναι πολύ βασική έννοια, καθώς είναι ένας από τους τρόπους με τους οποίους μπορεί να προσδίδεται διάταξη ή δομή σε ένα σύνολο από στοιχεία. Κατά την ιεραρχική δομή, κάθε στοιχείο έχει ένα καλά καθορισμένο «επίπεδο» στο οποίο ανήκει. Επίσης, κάθε επίπεδο της ιεραρχίας έχει ένα ακριβώς «από πάνω» επίπεδο και ένα ακριβώς «από κάτω» επίπεδο. Η έννοια της ιεραρχίας έχει πληθώρα πρακτικών εφαρμογών. Για παράδειγμα, το ιεραρχικό δέντρο είναι μία από τις σημαντικότερες δομές δεδομένων της επιστήμης υπολογιστών. Σε όρους αφηρημένης άλγεβρας ορίζεται απλά ως ένα διατεταγμένο σύνολο ή ένας άκυκλος γράφος.

Με τον ελληνικό και σήμερα διεθνή όρο ιεραρχία (hierarchy) χαρακτηρίζεται γενικά η κατά βαθμό σειρά και τάξη που μπορεί ν΄ αφορά διάφορα θέματα, (ζητήματα, ανάγκες, κ.λπ.) , καθώς και πρόσωπα κατά την μεταξύ τους σειρά άσκηση καθηκόντων, ως και αντικείμενα κατά ταξινόμηση, ή διάφορες λειτουργίες κατά σειρά αυτών.

Ειδικά, ιεραρχία ονομάζεται αφενός μεν το αξίωμα του ιεράρχη (επισκόπου), που ταυτίζεται με την έννοια «αρχιεροσύνη», αφετέρου το σύνολο των επισκόπων της Εκκλησίας, π.χ. Η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Ιεράρχηση
---------

Η πράξη της ιεραρχίας είναι η **ιεράρχηση**, που μπορεί ν΄ αφορά διαβάθμιση αντικειμένου, ή συστήματος, ή διάστασης, κ.λπ. με κατάληξη μία ταξινόμηση, ή συλλογή, κ.λπ. Η ιεράρχηση εκδηλώνεται είτε κάθετα, κατ΄ ανιούσα ή κατιούσα σειρά, είτε οριζόντια κατά επίπεδο. Συνηθέστερα απεικονίζεται κατά σχήμα πυραμίδας ή ως οργανόγραμμα και σπανιότερα ως γράφημα

Εφαρμογές
---------

ςδΓενικά η ιεραρχία λαμβάνει πλείστες επιμέρους ορολογίες κατ΄ αντικείμενο εξέτασης - ιεράρχησης και τάξεις αυτού. Ειδικότερα στην αλληλογραφία η ιεράρχηση εγγράφων είναι συνώνυμη με την «διαβάθμιση αλληλογραφίας» που μπορεί ν΄ αφορά τόσο την ταχύτητα διεκπεραίωσης (αποστολής και λήψης) αυτών , που φέρεται κατά βαθμό προτεραιότητας, όσο και τον βαθμό ασφαλείας των διακινουμένων εγγράφων και σημάτων, εκ των οποίων βαθμών χαρακτηρίζονται και οι χειριστές αυτών.

Τέλος ο όρος ιεραρχία εξετάζεται ειδικότερα κατ΄ αντικείμενο Δικαίου ως

* Ιεραρχία (εκκλησιαστική)
* Ιεραρχία (διοικητική)
* Ιεραρχία (στρατιωτική)
* Ιεραρχία (εθιμοτυπία)

Δείτε επίσης
------------

* Οργανωτική
* Συστηματική
* Ταξινομία

Πηγές
-----

* Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου τομ.9ος, σελ.818.
Συντεταγμένες: 40°58′22.8″N 29°2′36.6″E﻿ / ﻿40.973000°N 29.043500°E﻿ / 40.973000; 29.043500

Η **Ιερεία** ή **Ηρία** ήταν, κατά την βυζαντινή περίοδο τοποθεσία στα προάστια της Κωνσταντινούπολης, επί των ασιατικών ακτών της Θάλασσας του Μαρμαρά, σε σχετικά κοντινή απόσταση από το άνοιγμα του Βοσπόρου, η οποία φιλοξενούσε μία από τις σημαντικότερες αυτοκρατορικές κατοικίες, το παλάτι της Ιερείας. Η συγκεκριμένη τοποθεσία αντιστοιχεί στη σημερινή χερσόνησο του Φενέρμπαχτσε (παλαιότερα Φαναράκι), στα νοτιοανατολικά του Καντικιόι (η αρχαία Χαλκηδόνα).

Ο Προκόπιος ο Καισαρεύς αναφέρει στο έργο του *Περί Κτισμάτων* πως ο Ιουστινιανός ανήγειρε στην συγκεκριμένη τοποθεσία εκκλησία αφιερωμένη στην Παναγία, καθώς και ένα παλάτι πλαισιωμένο από ένα λιμάνι. Ο Ηράκλειος διέμεινε εκεί σε αρκετές περιπτώσεις, μεταξύ άλλων το 611 και προς το 636. Το παλάτι έμεινε κυρίως γνωστό για την διεξαγωγή, εντός αυτού, της πρώτης εικονομαχικής συνόδου το 754.

Το παλάτι εξακολούθησε να χρησιμοποιείται από τους αυτοκράτορες έως και το 1203: ο Βασίλειος Α΄ προχώρησε στην προσθήκη ενός παρεκκλησίου αφιερωμένου στον Προφήτη Ηλία, ενώ ο Κωνσταντίνος Ζ΄ πραγματοποίησε, επίσης, σειρά εργασιών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σήμερα, πρόκειται για χερσόνησο με έναν φάρο χτισμένο προς το 1830 και ένα πάρκο αφιερωμένο στον περίπατο και την άθληση (*Fenerbahçe* σημαίνει στα τούρκικα « ο κήπος του φάρου »). Για την ταυτοποίηση της τοποθεσίας, δείτε Jules Pargoire, « Hiéria », *Izvestija Russkogo Arheologičeskogo Instituta v Konstantinopole* [*IRAIK*], t. IV, 1899, p. 9-78.

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) Kazhdan, Alexander, επιμ. (1991). *The Oxford Dictionary of Byzantium*. Οξφόρδη και Νέα Υόρκη: Oxford University Press. ISBN 0-19-504652-8. , vol. 2, 929, s. v. Hieria.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βυζάντιο
* Πύλη:Κωνσταντινούπολη
 |

 |
Το **Σπίτταλ αν ντερ Ντράου** (ελληνικά: Σπίτταλ επί του Δράβου, γερμανικά: Spittal an der Drau, σλοβενικά: Špital ob Dravi) είναι πόλη στο δυτικό τμήμα του αυστριακού ομοσπονδιακού κρατιδίου της Καρινθίας. Είναι το διοικητικό κέντρο της περιφέρειας Σπίτταλ αν ντερ Ντράου, της δεύτερης μεγαλύτερης περιφέρειας της Αυστρίας (Bezirk) σε έκταση.

Γεωγραφία
---------

Κεντρική πλατεία
Η πόλη βρίσκεται στις νότιες πλαγιές των Άλπεων Γκούρκταλ (Όρη Νοκ), μεταξύ της λεκάνης του Λούρνφελντ και της κοιλάδας του Κάτω Δράβου. Παρά το όνομά του, ο ιστορικός πυρήνας του Σπίτταλ προήλθε από τις όχθες του μικρού παραπόταμου Λίζερ, ο οποίος εκβάλλει εντός του Δράβου στους πρόποδες του όρους Γκόλντεκ, μια κορυφή των Άλπεων Γκάιλταλ νότια της πόλης. Η κορυφή του συνδέεται με τελεφερίκ.

Η δημοτική περιοχή αποτελείται από επτά κτηματολογικές κοινότητες: Άμλαχ, Έντλινγκ, Γκρόσεγκ, Μότσμπιχλ, Όλζαχ, κέντρο του Σπίτταλ και Σανκτ Πέτερ-Έντλινγκ. Στο Γκρόσεγκ (που ενσωματώθηκε το 1973), η περιοχή του Σπίτταλ εκτείνεται στη νότια όχθη της λίμνης Μίλστατ.

Μετακίνηση
----------

Η πόλη διαθέτει σιδηροδρομικό σταθμό στη σιδηροδρομική γραμμή Τάουερνμπαν από το Φίλλαχ ως το Σάλτσμπουργκ. Βρίσκεται επίσης κοντά στον αυτοκινητόδρομο A10 Tauern Autobahn, καθώς και στους ομοσπονδιακούς αυτοκινητόδρομους B99 Katschberg-Straße, που οδηγεί στο πέρασμα Κάτσμπεργκ και τον B100 Drautal-Straße στο Λίεντς του Ανατολικού Τιρόλου. Ένα τελεφερίκ φτάνει μέχρι το όρος Γκόλντεκ (2.142 μ).

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 10486. Ανακτήθηκε στις 6  Αυγούστου 2018.
2. ↑  «Dauersiedlungsraum der Gemeinden Politischen Bezirke und Bundesländer - Gebietsstand 1.1.2018». Statistics Austria. Ανακτήθηκε στις 10  Μαρτίου 2019.
3. ↑  «Einwohnerzahl 1.1.2018 nach Gemeinden mit Status, Gebietsstand 1.1.2018». Statistics Austria. Ανακτήθηκε στις 9  Μαρτίου 2019.
4. ↑  «Spittal an der Drau, Spittal an der Drau, Kärnten - Austria Postcode». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12  Μαρτίου 2021. Ανακτήθηκε στις 12  Μαρτίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Spittal an der Drau στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 137348215
* LCCN: n92060323
* GND: 4105484-2
* BNF: cb11969756t (data)
* NKC: ge327515

 |

 |
Ο **σουλενμπεργκίτης** (αγγλ. schulenbergite) είναι ένυδρο θειικό ορυκτό του χαλκού και του ψευδαργύρου. Οφείλει το όνομά του στην τοποθεσία *Oberschulenberg* των ορέων Χαρτς στη Γερμανία, όπου και αποτελεί χαρακτηριστικό ορυκτό (type locality, TL).

Εμφάνιση, παραγενέσεις
----------------------

Είναι σχετικά σπάνιο δευτερογενές ορυκτό, που εμφανίζεται στις ζώνες οξείδωσης χαλκούχων - ψευδαργυρούχων υδροθερμικών αποθέσεων, συνηθέστερα εμφανιζόμενο σε μεταλλευτικά απορρίμματα.

Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο ναμουβίτης, ο βροσαντίτης, ο ποσνιακίτης, ο κτενασίτης, ο σερπιερίτης, ο λιναρίτης, ο μαλαχίτης, ο κερουσίτης, ο ημιμορφίτης, ο σμιθσονίτης, η γύψος, ο χαλκοπυρίτης, ο σφαλερίτης και ο χαλαζίας.

Απαντάται στη Γερμανία (όρη Χαρτς, Ρηνανία-Βεστφαλία, Έσση, Ρηνανία - Παλατινάτο και άλλες περιοχές), στη Γαλλία (περιοχή Cap-Garonne), στη Μεγάλη Βρετανία (Κάμπρια, Κορνουάλλη, Ουαλλία), στην Αυστρία (Στυρία), στη Νέα Νότια Ουαλία της Αυστραλίας, στην Ιαπωνία και στην Πολιτεία Γιούτα των ΗΠΑ.

Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου (Ιλάριον Νο 50, Ζαν-Μπατίστ, Σερπιέρη, Σούνιο (ορυχείο Νο 6) και στην παραλία Θορικού εντός των μεταλλευτικών απορριμμάτων.

Πηγές
-----

* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Webmineral.com

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών
* Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Ο ιστοχώρος Mindat αναφέρει τριγωνικό
2. ↑  Όνομα που εγκρίθηκε από την IMA
Συντεταγμένες: 30°40′N 0°0′E﻿ / ﻿30.667°N 0.000°E﻿ / 30.667; 0.000
Το **Γκραν Εργκ Οξιντεντάλ** (γαλλικά: Grand Erg Occidental‎, αραβικά: العرق الغربي الكبير‎, αλ-ʿΙρκ αλ-Γκαρμπί αλ-Καμπίρ, ή Δυτική Αμμοθάλασσα) είναι το δεύτερο μεγαλύτερο εργκ (λεκάνη καλυμμένη με αμμοθίνες) στη βόρεια Αλγερία μετά το Γκραν Εργκ Οριεντάλ. Καλύπτει έκταση περίπου 78.000 τ.χλμ. Οι αμμόλοφοι του εργκ σχηματίζονται από τον άνεμο και μπορούν να φτάσουν τα 120 μετρα. Ορισμένοι αμμόλοφοι σε σχήμα ημισελήνου, γνωστοί ως μπαρχάν, είναι στην πραγματικότητα κινητοί. Ο άνεμος μπορεί να τους ωθήσει έως και 20 με 30 μέτρα μέσα σε διάρκεια ενός έτους.

Γεωγραφία
---------

Είναι μια ερημική φυσική περιοχή που δέχεται λιγότερα από 50 χιλιοστά βροχοπτώσεων ανά έτος. Το μέσο υψόμετρο του Γκραν Εργκ Οξιντεντάλ είναι περίπου 500 μ. μεσοσταθμικά υψηλότερο από το υψόμετρο του Γκραν Εργκ Οριεντάλ, αλλά όχι τόσο υψηλό όσο το γειτονικό Ταντεμαΐτ στα νοτιοδυτικά. Αυτή η έρημη περιοχή είναι πρακτικά ακατοίκητη. Δεν υπάρχουν μόνιμοι οικισμοί και δεν υπάρχουν δρόμοι που τη διασχίζουν.

Φωτογραφίες
-----------

* Το Γκραν Εργκ Οξιντεντάλ (κέντρο), όπως φαίνεται από το διάστημαΤο Γκραν Εργκ Οξιντεντάλ (κέντρο), όπως φαίνεται από το διάστημα
* Κσαρ του Αγκλάντ. Ένα κσαρ - που σημαίνει κάστρο - ήταν μια δομή όπου ζούσε μια φυλήΚσαρ του Αγκλάντ. Ένα κσαρ - που σημαίνει κάστρο - ήταν μια δομή όπου ζούσε μια φυλή

Δείτε επίσης
------------

* Γκραν Εργκ Οριεντάλ
* Γεωγραφία της Αλγερίας

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Scheffel, Richard L. επιμ. (1980). *Natural Wonders of the World*. United States of America: Reader's Digest Association, Inc. σελίδες 168-169. ISBN 0-89577-087-3.
2. ↑  «STS059-238-088 Grand Erg Occidental, North Central Algeria April 1994». *Earth from Space*. NASA. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Οκτωβρίου 2006. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2020.
3. ↑  «GRAND ERG OCCIDENTAL: The endless dunes». *Adventures in Algeria*. LexicOrient. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Αυγούστου 2013. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2020.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 395144783041237622365
* LCCN: sh2015001229

 |

 |
Η **Σοφία** (1097-1100 - ; ) από τον Οίκο των Άρπαντ ήταν το μεγαλύτερο γνωστό παιδί του Κολομάν της Ουγγαρίας και της συζύγου του Φελίτσας της Σικελίας. Γεννήθηκε μεταξύ 1097 και 1100. Ο γιος της Σαούλ, ήταν ο διάδοχος του άτεκνου αδελφού της Στεφάνου Β΄ της Ουγγαρίας.

Βιογραφία
---------

Η Σοφία είναι ένα από τα τρία παιδιά του Κολομάν της Ουγγαρίας, η μόνη κόρη του της οποίας το όνομα καταγράφηκε στα χρονικά.  Μητέρα της ήταν η πρώτη σύζυγος του Κολομάν, η Φελίτσα των Ωτβίλ, κόρη του Ρογήρου Α΄ κόμη της Σικελίας.  Καθώς ο γάμος των γονιών της πραγματοποιήθηκε το 1097, η Σοφία δεν θα μπορούσε να γεννηθεί πριν από εκείνο το έτος.  Σύμφωνα με τον Κριστό, "αναμφίβολα πήρε το όνομά της από την εκ πατρός γιαγιά της Σοφία".  Τα αδέλφια της -Στέφανος Β΄ και Λαδίσλαος- γεννήθηκαν το 1101. 

Το μόνο σίγουρο γεγονός της ζωής της είναι το όνομα του γιου της, Σαούλ. Το *Εικονογραφημένο Χρονικό* αφηγείται ότι ο αδελφός της Στέφανος Β΄ της Ουγγαρίας, ο οποίος ήταν άτεκνος, «καθόρισε έτσι τη διαδοχή στο θρόνο, ώστε μετά το τέλος του ο γιος της αδελφής του Σοφίας, με το όνομα Σαούλ, να βασιλεύσει.   Σύμφωνα με την ιστορικό Μάρτα Φοντ, εκείνη την εποχή -περίπου το 1130- ο Σαούλ ήταν περίπου δεκαπέντε ετών, υπονοώντας ότι η μητέρα του πρέπει να γεννήθηκε το 1100 το αργότερο.  Δεν μας είναι γνωστά το όνομα του συζύγου της ή η οικογένειά του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 2  Οκτωβρίου 2016.
2. 1 2 3 4  Font 2001, σελ. 78.
3. ↑  Kristó & Makk 1996, σελ. 136.
4. ↑  Kristó & Makk 1996.
5. ↑  Kristó & Makk 1996, σελ. Appendix 2.
6. ↑  *The Hungarian Illuminated Chronicle* (ch. 158.112), p. 135.
7. ↑  Makk 1989, σελ. 24.
Ένα **γεώφραγμα** είναι μεγάλο φράγμα. Συνήθως δημιουργείται με την τοποθέτηση και συμπίεση ενός σύνθετου ημι-πλαστικού αναχώματος διαφόρων συνθέσεων εδάφους, άμμου, αργίλου ή βράχου. Διαθέτει ημι-διαπερατό αδιάβροχο φυσικό κάλυμμα για την επιφάνεια του και πυκνό, αδιαπέραστο πυρήνα. Αυτό καθιστά ένα τέτοιο φράγμα αδιαπέραστο στην επιφανειακή ή στην εδαφομηχανική αποσάθρωση. Ένα τέτοιο φράγμα αποτελείται από αποσπασματικά ανεξάρτητα σωματίδια υλικού. Η τριβή και η αλληλεπίδραση των σωματιδίων συνδέει τα σωματίδια μαζί σε μια σταθερή μάζα και όχι με τη χρήση μιας ουσίας σύνδεσης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Dam Basics». PBS. Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2007.
2. ↑  «Introduction to rock filled dams». Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2007.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Γεώφραγμα** |

* Embankment dams Table of contents
* An introduction to embankment dams
* 100 Years of Embankment Dam Design and Construction in the U.S. Bureau of Reclamation
Σύμφωνα με την ελληνική παράδοση η **Γερακίνα** (εικάζεται πως ήταν μέλος της οικογένειας **Ροκάνη**) ήταν έφηβη που έζησε κατά το β΄ μισό του 19ου αιώνα.

Στοιχεία
--------

Κατά τον μύθο, γεννήθηκε στη Νιγρίτα Σερρών το 1854 και ήταν το μοναδικό παιδί μιας φτωχής οικογένειας. Όταν ήταν ακόμη σε μικρή ηλικία σκοτώθηκε ο πατέρας της χτυπημένος από κεραυνό με επακόλουθο να μεγαλώσει με τη μητέρα της, η οποία προσπαθούσε να της παράσχει διάφορα είδη καλλωπισμού και να την αναθρέψει χωρίς στερήσεις. Επιπλέον, η Γερακίνα περιγράφεται ως μια έφηβη αξιοσημείωτης ομορφιάς. Αναφέρεται πως πέθανε από πνιγμό στις 6 Αυγούστου του 1870 πέφτοντας κατά λάθος σε πηγάδι.

Μνήμη
-----

Η ιστορία της Γερακίνας αποτέλεσε την έμπνευση για το παραδοσιακό τραγούδι της Νιγρίτας "Κίνησε η Γερακίνα", το οποίο δημιουργήθηκε λίγα χρόνια μετά τον θρυλούμενο θάνατό της και αργότερα έγινε γνωστό σε πανελλήνιο επίπεδο, με τροποποιημένους στίχους. Ως προσωπικότητα συνδέεται και με τον Σοχό, στον οποίο εικάζεται πως έζησε, ενώ αναφορά στο όνομά της γίνεται και σε τοπικό τραγούδι της περιοχής. Ακόμη, από αυτήν προέρχεται η ονομασία των γυναικείων παραδοσιακών ενδυμασιών της Νιγρίτας και του Σοχού, ενώ το όνομά της έχει δοθεί στο Λαογραφικό Μουσείο Νιγρίτας, σε ετήσια πολιτιστική εκδήλωση, σε δρόμο της κωμόπολης και σε δρόμο της πόλης των Σερρών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Θηλυκού, Αστερίου Ι. (1957). «Το τραγούδι *Η Γερακίνα*». *Σερραϊκά Χρονικά* **2**: 202. .
2. 1 2 3 4 5  Αγτζίδου, Ευθυμία (2007). «Η γυναικεία παραδοσιακή φορεσιά από τον Σοχό Θεσσαλονίκης». *Μακεδονικά* **36**: 238. .
3. ↑  Θηλυκού (1957). 198.
4. ↑  «Γερακίνα». *kanellatou.gr*. Παρασκευή Γ. Κανελλάτου - Ελληνικό Παραδοσιακό & Λαϊκό Τραγούδημα. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2020.
5. ↑  Θηλυκού (1957). 197.
6. ↑  «Λαογραφικό Μουσείο "Γερακίνα", Νιγρίτα Σερρών». *pkm.gov.gr*. Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Ανακτήθηκε στις 21 Απριλίου 2020.
7. ↑  «Γερακίνα». *pkm.gov.gr*. Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Ανακτήθηκε στις 21 Απριλίου 2020.
Συντεταγμένες: 72°00′07″S 2°32′02″E﻿ / ﻿72.0019°S 2.5339°E﻿ / -72.0019; 2.5339

Το τμήμα της Ανταρκτικής που διεκδίκησε η Νορβηγία
Η **Γη της Βασίλισσας Μοντ** (νορβηγικά: Dronning Maud Land‎) είναι μέρος της Ανταρκτικής που βρίσκεται ανάμεσα στον τερματικό σταθμό του Παγετώνα Στάνκομπ-Γουίλς, στις 20°Δ, και του Παγετώνα Σιννάν, στις 44° 38'Α, με έκταση περίπου 2.500.000 χμ², καλυπτόμενη κυρίως από το Ανταρκτικό στρώμα πάγου. Η περιοχή αυτή διεκδικήθηκε από τη Νορβηγία στις 14 Ιανουαρίου 1939, αλλά η αξίωση αυτή, όπως και όλες οι άλλες στην Ανταρκτική, δεν είναι παγκοσμίως αναγνωρισμένη και η περιοχή υπόκειται στους όρους της Ανταρκτικής Συνθήκης. Η έτερη ανταρκτική περιοχή που διεκδικείται από τη Νορβηγία είναι το Νησί του Πέτρου Α'.

Η Γη του Ντρόνινγκ Μάουντ ονομάστηκε έτσι από τον Ρόαλντ Αμούνδσεν προς τιμήν της Βασίλισσας Μοντ της Νορβηγίας. Η αρχική περιοχή με αυτό το όνομα βρισκόταν μεταξύ των 37° και 50° Α, και ανακαλύφθηκε από τον Καπετάνιο Χιάλμαρ Ρίισερ-Λάρσεν το 1930. 

Το 2005, εγκαινιάστηκε στην περιοχή, από τη Βασίλισσα Σόνγια της Νορβηγίας, ένας Νορβηγικός ερευνητικός σταθμός με την ονομασία Τρολλ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Dronning Maud Land στο Wikimedia Commons
* Αναρρίχηση στη Γη της Βασίλισσας Μοντ
* Φωτογραφίες και χάρτες

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 134765552
* LCCN: n90685158
* GND: 4393524-2
* NKC: ge329565

 |

 |
Ο **Ιρακινός εμφύλιος πόλεμος** ήταν μια ένοπλη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή. Το 2014, η ιρακινή εξέγερση κλιμακώθηκε σε έναν εμφύλιο πόλεμο με την κατάκτηση της Φαλούτζα, της Μοσούλης, του Τικρίτ και των κυριότερων περιοχών στο βόρειο Ιράκ από τρομοκράτες. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την αναγκαστική παραίτηση του Πρωθυπουργού Νούρι αλ Μαλίκι. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, το Ιράν, η Συρία, η Ρωσία παρέχουν στρατιωτική βοήθεια. Στις 9 Δεκεμβρίου ο πρωθυπουργός του Ιράκ ανακοίνωσε ότι το Ιράκ απελευθερώθηκε πλήρως από την Αλ-Κάιντα.

Ανθρώπινα δικαιώματα
--------------------

Σχεδόν 19.000 άμαχοι σκοτώθηκαν στο Ιράκ από το ISIS μεταξύ Ιανουαρίου 2014 και Οκτωβρίου 2015. Το ISIS εκτέλεσε έως και 1.700 στρατιώτες ιρακινών αεροπορικών δυνάμεων από το στρατόπεδο Speicher κοντά στο Τιρκίτ στις 12 Ιουνίου 2014. Η γενοκτονία των Γιαζίντι από το ISIS οδήγησε στην απέλαση, και την αποτελεσματική εξορία του λαού των Γιαζίντι από τα προγονικά εδάφη τους στο βόρειο Ιράκ.

Παραπομπές
----------

1. ↑

Χάρτες
------

* syriancivilwarmap.com
Συντεταγμένες: 38°25′17.3″N 27°8′51.6″E﻿ / ﻿38.421472°N 27.147667°E﻿ / 38.421472; 27.147667

Ο **Ιερός Ναός Αγίου Βουκόλου Σμύρνης** (τουρκικά: *Aziz Vukolos Kilisesi‎*), γνωστός και ως **Άη Βούκλας** βρίσκεται στη λαϊκή συνοικία του Μπασμανέ (Basmane) στη Σμύρνη και είναι αφιερωμένος στον Άγιο Βουκόλο, πρώτο επίσκοπο Σμύρνης. Οικοδομήθηκε από την Ελληνική Κοινότητα Σμύρνης το 1886. Ήταν η μοναδική ρωμαίικη εκκλησία που γλίτωσε από Μεγάλη πυρκαγιά της Σμύρνης και τους βανδαλισμούς του τουρκικού όχλου κατά την Καταστροφή της Σμύρνης το 1922. Δύο χρόνια μετά, το 1924 η εκκλησία μετατράπηκε σε αρχαιολογικό μουσείο με εντολή του Κεμάλ Ατατούρκ. Το μουσείο στεγάστηκε εκεί από το 1927 μέχρι το 1951, όποτε και ο χώρος δεν επαρκούσε πλέον .
Μετά το 1951 ο ναός απέκτησε διάφορες χρήσεις, όπως χώρος για πρόβες σε έργα όπερας αλλά τελικά περιέπεσε στην αφάνεια και εγκαταλείφθηκε.

Μετά από συντονισμένες ενέργειες του Ελληνικού Προξενείου στη Σμύρνη και των τουρκικών αρχών ο ναός αποκαταστάθηκε. Τα έργα της αποκατάστασης ολοκληρώθηκαν το 2011 και στο εσωτερικό του ναού αποκαλύφθηκαν αγιογραφίες. Στις 17 Αυγούστου του 2014 τελέστηκε σε πανηγυρικό κλίμα η πρώτη Θεία Λειτουργία στο ναό μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. 

Σήμερα, ο ναός χρησιμοποιείται ως πολυχώρος πολιτισμού και περιστασιακά γίνονται λειτουργίες. Στις 8 Ιουλίου 2023, οξύτατες αντιδράσεις προκλήθηκαν έπειτα από τη διοργάνωση μουσικής εκδήλωσης με υπόκρουση ηλεκτρονικής μουσικής εντός της εκκλησίας, η οποία και οδήγησε σε έντονες αντιδράσεις τοπικών ελληνικών κοινοτικών φορέων, του κυβερνώντος κόμματος, των εκκλησιαστικών αρχών, καθώς και του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «O Άγιος Βουκόλος στη Σμύρνη περιμένει...». *Η Καθημερινή*. 6 Φεβρουαρίου 2003. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2023.
2. 1 2 3 4  «Τουρκία: Ξέφρενο πάρτι σε ιστορική ορθόδοξη εκκλησία στη Σμύρνη». *LiFO*. 8 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2023.
3. ↑
4. ↑  «Λειτουργία ξανά στον Αγιο Βουκόλο της Σμύρνης, τη μόνη ορθόδοξη εκκλησία της πόλης». *Η Καθημερινή*. 19 Αυγούστου 2014. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2023.
5. ↑  «ΥΠΕΞ: Καταδικάζουμε τη διοργάνωση πάρτι εντός του Ναού του Αγίου Βουκόλου στη Σμύρνη». *Η Καθημερινή*. 8 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2023.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Τουρκία
 |

 |
Οι **Γερβάσιος και Προτάσιος** ήταν χριστιανοί μάρτυρες, πιθανώς του Α' ή και Β' αιώνα. 

Πρόκειται, μαζί με τον άγιο Αμβρόσιο Μεδιολάνων, για τους πολιοὐχους και προστάτες αγίους των Μεδιολάνων (σημ. Μιλάνου) και συχνά παραλληλίζονται με τους Διόσκουρους, Κάστορα και Πολυδεύκη, τους αρχαιοελληνικούς θεούς, παιδιά του Δία και της Λήδας, προσωποποίηση της αρετής και της ευγένειας. Η μνήμη τους τιμάται απὀ την ανατολική εκκλησία την 14η Οκτωβρίου, την υποτιθέμενη ημέρα του μαρτυρικού τους θανάτου, (μαζί με τους Ναζάριο και Κέλσιο) και την 19η Ιουνίου από τη δυτική εκκλησία, την ημέρα της μεταφοράς των λειψάνων τους από τα χριστιανικά κοιμητάρια των μαρτύρων έξω από τα τείχη των Μεδιολάνων, στον ναό Αγίου Αμβροσίου Μεδιολάνων. Στη χριστιανική εικονογραφία παρουσιάζονται κρατώντας τα εμβλήματά τους: το φραγγέλιο, το ρόπαλο, το σπαθί, τα βάγια.

Αγιολογία, παράδοση
-------------------

Σύμφωνα με την παράδοση, οι άγιοι Γερβάσιος και Προτάσιος ήταν δίδυμα τέκνα μαρτύρων. Ο πατέρας τους Βιτάλιος, άνδρας πλούσιος και πιθανώς στρατιωτικός, μαρτύρησε στη Ραβένα επί Νέρωνος, ενώ η μητέρα τους Βαλέρια πέθανε επίσης για λόγους πίστης στα Μεδιόλανα. Σύμφωνα με την παράδοση, ο άγιος Γερβάσιος φραγγελώθηκε μέχρι θανάτου και ο δίδυμος αδελφός του άγιος Προτάσιος βασανίστηκε και αποκεφαλίστηκε επί βασιλείας του Νέρωνος, υπό την προεδρία του Ανουβινού ή Αστασίου και ενώ ο Γάιος ήταν επίσκοπος Μεδιολάνων. Κάποιοι συγγραφείς τοποθετούν τον μαρτυρικό τους θάνατο την περίοδο της βασιλείας του Διοκλητιανού. Όμως, ο θάνατός τους μάλλον πρέπει να τοποθετηθεί στην περίοδο βασιλείας του Μάρκου Αυρήλιου (161-180).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Letter of Ambrose of Milan on the Discovery of the Relics of Sts. Gervasius and Protasius
* Gervase
* Protase
* Santi Gervasio e Protasio
* Ökumenisches Heiligenlexikon über Gervasius
Ιράν (Περσία), 10 τομάν, (c. 1896), που απεικονίζουν τον Mοτζαφάρ αντ-Ντιν, Σάχη της Δυναστείας των Κατζάρ.
Το **Τομάν** (Περσικά nastaliq, تومان|, προφέρεται ΔΦΑ tomɑn), είναι υπερμονάδα του νομίσματος του Ιράν, του Ριάλ. Το Τομάν, που προέρχεται από την αντίστοιχη μογγολική λέξη που σημαίνει δέκα χιλιάδες, διαιρείτο σε 10.000 δηνάρια. Μεταξύ του 1798 και 1825 το Τομάν υποδιαιρείτο σε 8 ριάλ, δηλαδή 1250 δηνάρια. Το 1825 εισήχθη το κιράν αξίας 1000 δηναρίων ή 1/10 του Τομάν.
Το 1932, το ριάλ αντικατέστησε το τομάν με αντιστοίχιση 1 τομάν=10 ριάλ (δηλαδή, 1 ριάλ=1 κιράν). Παρά το γεγονός ότι το ριάλ είναι το επίσημο νόμισμα του Ιράν, οι Ιρανοί χρησιμοποιούν τον όρο «τομάν», που σημαίνει 10 ριάλ. Τον Μάιο του 2020 εγκρίθηκε μια ανατίμηση του ιρανικού νομίσματος (ριάλ), με την επαναφορά του τομάν ως το νόμισμα της χώρας.

Νομίσματα
---------

Τα ιρανικά χρυσά νομίσματα αντιστοιχούσαν σε *τομάν*, ενώ τα χάλκινα και τα αργυρά νομίσματα αντιστοιχούσαν σε *δηνάρια*, *ριάλ* ή *κιράν*. Κατά την περίοδο της σφυρήλατης νομισματοκοπίας, τα χρυσά *τομάν* νομίσματα κόβονταν σε υποδιαιρέσεις των ¼, ½, 1, 2 και 10 τομάν, και αργότερα 1/5, 3 και 6 τομάν. Με την εισαγωγή της μηχανικής νομισματοκοπίας, περιελάμβαναν υποδιαιρέσεις 1/5, ½, 1, 2, 5, 10 και 25 τομάν. Το τελευταίο χρυσό *τομάν* εκδόθηκε το 1965. Αργότερα έπαψε να είναι επίσημο ιρανικό νόμισμα.

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2016.
2. ↑  Cuhaj 2009a, σελ. 832.
3. ↑  Cuhaj 2009a, σελ. 837.
4. ↑  Cuhaj 2009a, σελ. 838.
5. ↑  Cuhaj 2009a, σελίδες 838-43.

Βιβλιογραφία
------------

* Cuhaj, George S. επιμ. (2009a). *Standard Catalog of World Gold Coins 1601–Present* (6 έκδοση). Krause. ISBN 978-1-4402-0424-1. [*νεκρός σύνδεσμος*]
Η **Αγία Σοφία** και οι κόρες της **Πίστη**, **Ελπίς**, **Αγάπη**, έζησαν επί Αυτοκράτορος Αδριανού.

Όταν ο Αυτοκράτορας έμαθε ότι οι τέσσερις γυναίκες ήταν χριστιανές, διέταξε να τις συλλάβουν. Ζήτησε να παρουσιαστούν μπροστά του οι τρεις κόρες, μία-μία. Πρώτη η δωδεκάχρονη Πίστη, η οποία δε δέχτηκε να απαρνηθεί τη χριστιανική πίστη, οπότε αποκεφαλίστηκε. Ακολούθησε η δεκάχρονη Ελπίδα και η εννιάχρονη Αγάπη, οι οποίες ομοίως δεν απαρνήθηκαν την πίστη τους και αποκεφαλίστηκαν.

Η μητέρα τους Σοφία ενταφίασε με τιμές τις κόρες της και παρέμεινε για τρεις μέρες δίπλα στους τάφους τους, όπου και παρέδωσε το πνεύμα της.

Υπολογίζεται ότι απεβίωσαν περί το 137. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη και των τεσσάρων στις 17 Σεπτεμβρίου.

Ἦχος πλ. α'. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

Υμνολογία
---------

Απολυτίκιο (Ἦχος α')
*᾿Εν ταῖς μάρτυσι λάμπεις Σοφία ἔνδοξε,* 
*καὶ στεφάνοις τῆς νίκης περι­κοσμεῖσαι λαμπροῖς·* 
*δι᾿ ὃ ἐν ὕμνοις καὶ ᾠδαῖς εὐφημοῦμέν σε,* 
*ὅτι θυγάτρια σεμνὰ τῷ μαρτυρίῳ ὁδηγεῖς,* 
*᾿Αγάπην Πίστιν ᾿Ελπίδα·* 
*μεθ᾿ ὧν μὴ παύσῃ πρεσβεύειν, ἐλεηθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.*
Απολυτίκιο (Ἦχος α')
*Ὡς ἐλαία κατάκαρπος ἀνεβλάστησας,* 
*ἐν ταῖς αὐλαῖς τοῦ Κυρίου, Σοφία μάρτυς σεμνὴ,* 
*καὶ προσήγαγες Χριστῷ καρπὸν ἡδύτατον,* 
*τοὺς τῆς νηδύος σου βλαστούς,*
*δι' ἀγώνων εὐαγῶν, Ἀγάπην τε καὶ Ἐλπίδα,* 
*σὺν τῇ θεόφρονι Πίστει, μεθ' ὧν δυσώπει ὑπὲρ πάντων ἡμῶν.*

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  Οι τρεις κόρες πήραν τα ονόματά τους από τις τρεις αρετές που κατονομάζει ο Απόστολος Παύλος στην Α΄ Προς Κορινθίους επιστολή του (ιγ΄ 13)

Πηγές
-----

* Εκκλησία της Ελλάδος
Ο **ισοπροπυλομεθυλοθειαιθέρας** ή **ισοπροπυλομεθυλοσουλφίδιο** (isopropylmethylsulphide, IPMS) ή **2-μεθυλοθειοπροπάνιο** ή **2-θεια-3-μεθυλοβουτάνιο** είναι ένας διαλκυλ-θειαιθέρας, μια οργανική ένωση του θείου με συνοπτικό συντακτικό τύπο (CH3)3CHSCH3 (ή ακόμη πιο συνοπτικά iPrSMe). Στις συνηθισμένες συνθήκες (1 atm, 25 °C) είναι άχρωμο ελάχιστα διάλυτο στο νερό και εύφλεκτο πτητικό υγρό με χαρακτηριστική δυσάρεστη οσμή. Είναι ισομερές θέσης των παρακάτω έξι (6) ενώσεων:

1. Μεθυλοπροπυλοθειαιθέρας
2. Διαιθυλοθειαιθέρας
3. βουτανοθειόλη-1
4. βουτανοθειόλη-2
5. μεθύλοπροπανοθειόλη-1
6. μεθύλοπροπανοθειόλη-2

Παραγωγή
--------

* Εκτός από την απομόνωσή του από διάφορες φυσικές πηγές, είναι διαθέσιμες και οι παρακάτω χημικές μέθοδοι.

### Με αλκυλίωση αλάτων θειολών

Με μεθυλίωση από μεθυλαλογονίδια αλάτων ισοπροπανοθειόλης (π.χ. (CH3)3CHSK) ή ισοπροπυλίωση από ισοπροπυλαλογονίδια αλάτων μεθανοθειόλης (π.χ. CH3SK)
παράγεται ισοπροπυλομεθυλοθειαιθέρας. (Αντίδραση Williamson για θειαιθέρες):

{\displaystyle (CH\_{3})\_{3}CH2SK+CH\_{3}X{\xrightarrow {}}(CH\_{3})\_{3}CHSCH\_{3}+KX}  

ή  

{\displaystyle CH\_{3}SK+CH\_{3}CH(X)CH\_{3}{\xrightarrow {}}(CH\_{3})\_{3}CHSCH\_{3}+KX}

### Αναγωγή σουλφοξειδίων

Με αναγωγή ισοπροπυλομεθυλοσουλφοξείδιου από υδροϊώδιο παράγεται ισοπροπυλομεθυλοθειαιθέρας:

{\displaystyle (CH\_{3})\_{3}CHSOCH\_{3}+2HI{\xrightarrow {}}(CH\_{3})\_{3}CHSCH\_{3}+H\_{2}O+I\_{2}}

Παράγωγα
--------

### Επίδραση διαλογονούχου υδραργύρου

Με επίδραση διαλογονούχου υδραργύρου(HgX2) παράγονται ισοπροπυλομεθυλοθειοϋυδραργιρικά άλατα:

{\displaystyle (CH\_{3})\_{3}CHSCH\_{3}+HgX\_{2}{\xrightarrow {}}[[(CH\_{3})\_{3}CH](CH\_{3})SHg]X\_{2}}

### Επίδραση αλκυλαογονιδίων

Με επίδραση αλκυλαογονιδίων (RX) παράγονται άλατα του σουλφωνίου:

{\displaystyle (CH\_{3})\_{3}CHSCH\_{3}+RX{\xrightarrow {}}[R[(CH\_{3})\_{3}CH](CH\_{3})S]X}

### Οξείδωση προς σουλφοξείδια

Με επίδραση υπεροξείδιου του υδρογόνου οξειδώνονται προς μεθυλοπροπυλοσουλοφοξείδιο:

{\displaystyle (CH\_{3})\_{3}CHSCH\_{3}+H\_{2}O\_{2}{\xrightarrow {}}(CH\_{3})\_{3}CHSOCH\_{3}+H\_{2}O}

Αναφορές και παρατηρήσεις
-------------------------

1. ↑  Όλα τα παρακάτω δεδομένα από εδώ
2. ↑  Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, Σελ,266, §Β1.
3. ↑  SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999, Σελ.360,§20.6.Π4→3.
4. ↑  SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999, Σελ.360,§20.6.I3α.
5. ↑  SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999, Σελ.360,§20.6.I3β.
6. ↑  SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999, Σελ.360,§20.6.I3→4.

Πηγές
-----

* Ν. Αλεξάνδρου, *Γενική Οργανική Χημεία*, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1985
* Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
* SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
* Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
* Πολυχρόνη Σ. Καραγκιοζίδη: Ονοματολογία οργανικών ενώσεων, Θεσσαλονίκη 1991, Έκδοση Β΄.
* Ν. Αλεξάνδρου, Α. Βάρβογλη, Δ. Νικολαΐδη: Χημεία Ετεροκυκλικών Ενώσεων, Θεσσαλονίκη 1985, Έκδοση Β΄.
* Δ. Νικολαΐδη: Ειδικά κεφάλαια Οργανικής Χημεία, Θεσσαλονίκη 1983.
Συντεταγμένες: 37°26′30.95″N 24°56′4.49″E﻿ / ﻿37.4419306°N 24.9345806°E﻿ / 37.4419306; 24.9345806

Ο **Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου** είναι ορθόδοξος ναός που βρίσκεται στην Ερμούπολη της Σύρου.

Γενικά στοιχεία
---------------

Η εκκλησία χτίστηκε αρχικά ως μονόκλιτη το 1839 στη δυτική πλευρά της πόλης. Ανακατασκευάστηκε στις αρχές του 20ου αιώνα ως τρίκλιτη βασιλική με την προσθήκη των παρεκκλησιών της Αγίας Θέκλας και του Αγίου Ανδρέα, έπειτα από διαδοχικές καταστροφές που υπέστη.

Στην είσοδο του προαύλιου χώρου βρίσκεται το επιβλητικό μαρμάρινο καμπαναριό, ενώ την κεντρική αψίδα κοσμεί επιγραφή που αναφέρει την ημερομηνία ολοκλήρωσης του ναού, τον πολιούχο, αλλά και τους δωρητές. Εντός του ναού βρίσκονται εικόνες που έχουν φιλοτεχνήσει οι Δ. Κωσταράκης, Φρ. Δεσίπρης και Εμμ. Ψαλτίδης.

Δίπλα στον ναό βρίσκεται το ορθόδοξο νεκροταφείο του νησιού, ενώ στη δυτική πλευρά του λειτουργούσε παλαιότερα ιερατική σχολή.

Δείτε επίσης
------------

* Καθεδρικός Ναός Αγίου Γεωργίου (Άνω Σύρος)

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Άγιος Γεώργιος *www.syrosisland.gr*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιερά Μητρόπολις Σύρου, Τήνου, Άνδρου, Κέας και Μήλου
* Δήμος Σύρου - Ερμούπολης
Οι **Ιχσιδίδες** (ή **Ιχσίδιδες**) ήταν δυναστεία κυβερνητών της Αιγύπτου, που κυβέρνησε τη χώρα από το 935 έως το 969 μ.Χ. Ο αρχηγός της δυναστείας έφερε τον αραβικό τίτλο "ουαλί" (βαλής), αντανακλώντας τη θέση των μελών της δυναστείας ως κυβερνητών-τοποτηρητών των Αββασιδών. Πρώτος κυβερνήτης της δυναστείας ήταν ο Μουχάμμαντ ιμπν Τουγκτζ αλ-Ιχσίντ, ένας τουρκικής καταγωγής πρώην σκλάβος στρατιώτης (μαμελούκος), ο οποίος ανέβηκε στην ιεραρχία και τοποθετήθηκε στη θέση του από τον Αββασίδη χαλίφη, που τού έδωσε τη διακυβέρνηση της Αιγύπτου, όπως και στους απογόνους του, για 30 χρόνια. Το επίθετο Ιχσίντ είναι σογδιανής προέλευσης και μεταφράζεται ως "πρίγκηπας". Η δυναστεία κατέρρευσε όταν ο στρατός των Φατιμιδών κατέκτησε την πόλη Φουστάτ (σήμερα τμήμα του παλαιού Καΐρου) το 969, πρωτεύουσα τότε της μουσουλμανικής Αιγύπτου.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 15715212
* GND: 124836445

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Ikhshidid dynasty  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Διάγραμμα στηλών που απεικονίζει το ετήσιο ισοζύγιο μάζας των παγετώνων αναφοράς (1950-2020). Το μακροχρόνιο αρνητικό ισοζύγιο μάζας (καθαρή μεταβολή της μάζας του παγετώνα) συμβάλλει στην αύξηση της στάθμης της θάλασσας.
Στην Παγετωνολογία, το **ισοζύγιο μάζας** **παγετώνα** είναι η διαφορά μεταξύ εισροής μάζας (συσσώρευση) και απώλειας μάζας (διάβρωση) ενός σώματος πάγου. Μπορεί να μετρηθεί κατά τη διάρκεια ενός υδρολογικού έτους (ετήσιο ισοζύγιο μάζας) ή κατά τη διάρκεια ετών (μακροχρόνιο ισοζύγιο μάζας). Το ειδικό ισοζύγιο μάζας είναι η μεταβολή της μάζας σε μια χρονική περίοδο σε σχέση με ένα σημείο στον παγετώνα.

Το υδρολογικό έτος χωρίζεται σε δύο μέρη: την περίοδο συσσώρευσης (χειμερινή περίοδος, συνήθως ξεκινά από Αύγουστο/Σεπτέμβριο) και την περίοδο διαλυτικής διάβρωσης (θερινή περίοδος, ξεκινά Απρίλιο/Μάιο). Το ισοζύγιο μάζας προσδιορίζεται δυο φορές το χρόνο με την ενσωμάτωση ειδικών πασσάλων διαλυτικής διάβρωσης που κατανέμονται στην περιοχή του παγετώνα. Εάν το ισοζύγιο μάζας είναι θετικό για αρκετά χρόνια, ένας παγετώνας θα μεγαλώσει, εάν είναι αρνητικό, θα διαβρωθεί. Για παράδειγμα, από το 1980 έως το 2020, η μέση σωρρευτική απώλεια μάζας των παγετώνων που αναφέρεται στην Παγκόσμια Υπηρεσία Παρακολούθησης των Παγετώνων είναι −20 μ. Αυτό περιλαμβάνει διαδοχικά έτη αρνητικού ισοζυγίου μάζας.

Το μεγαλύτερο μέρος της συσσώρευσης συμβαίνει μέσω χιονοπτώσεων, επηρεασμένο από κινήσεις ανέμου και χιονοστιβάδας. Η μεγαλύτερη απώλεια μάζας στους περισσότερους παγετώνες προκαλείται από την τήξη του χιονιού ή του πάγου στην επιφάνεια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «global glacier state – world glacier monitoring service» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 5 Ιουνίου 2021.
2. ↑  «contribution to sea-level rise – world glacier monitoring service» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2021.
3. 1 2  «Ισοζύγιο μάζας παγετώνα». *Polarpedia*. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2021.
4. 1 2  Wilfried Haeberli: *Glacier Mass Balance.*Siehe Literatur
5. ↑  «latest glacier mass balance data – world glacier monitoring service» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2021.
6. ↑  «global glacier state – world glacier monitoring service» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2021.
Συντεταγμένες: 35°27′23.458″N 23°54′44.860″E﻿ / ﻿35.45651611°N 23.91246111°E﻿ / 35.45651611; 23.91246111

Ο **Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου** είναι σταυρόσχημος και σταυρεπίστεγος ναός αφιερωμένος στον Άγιο Γεώργιο, στον οικισμό Αλικιανός Κυδωνίας. Χρονολογείται στον 14ο αι. και στο εσωτερικό του διασώζει ελάχιστο τοιχογραφικό διάκοσμο των μέσων της ίδιας περιόδου. Σ’ εκείνη την εκκλησία κατά την παράδοση έγινε το 1527 ο γάμος του Πέτρου, γιού του ξακουστού επαναστάτη Καντανολέων, και της κόρη του Βενετού άρχοντα Δαμολίνου, Σοφίας. Το γεγονός περιγράφεται στο έργο Κρητικοί Γάμοι του Σπυρίδωνα Ζαμπέλιου, το οποίο αφορά την καταστολή της επανάστασης του Καντανολέου. Ο ναός καταστράφηκε από βομβαρδισμό κατά τον β’ παγκόσμιο πόλεμο και μετά την απελευθέρωση αποκαταστάθηκε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σπανάκης, Στέργιος (1993). *Πόλεις και χωριά της Κρήτης στο πέρασμα των αιώνων, τόμος Α*. Ηράκλειο: Γραφικές Τέχνες Γ. Δετοράκης. σελίδες 120–121.

Πηγές
-----

1. Ανδριανάκης, Μιχάλης Γ. Γιαπιτσόγλου, Κωνσταντίνος, Χριστιανικά Μνημεία της Κρήτης, Συνοδική Επιτροπή Θρησκευτικού Τουρισμού της Εκκλησίας Κρήτης: Μ.Κ.Ο. "Φιλοξενία", Ηράκλειο 2012.
2. Ψιλάκης, Βασίλειος, Ιστορία της Κρήτης: από της απωτάτης αρχαιότητος μέχρι των καθ' ημάς χρόνων, τ. Γ΄, εκδ. Νέα Έρευνα, εν Χανίοις, 1909.
3. Ανδριανάκης, Μιχάλης, «Μοναστήρια του νομού Χανίων», εφ. Χανιώτικα Νέα, 5-14/06/1985.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Η **Ιωάννα Γεωργακοπούλου** (Πύργος Ηλείας, 1920 - 7 Αυγούστου 2007) ήταν Ελληνίδα τραγουδίστρια του ρεμπέτικου.

Γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας το 1920. Μετά τον θάνατο του πατέρα της, η οικογένειά της μετακόμισε στην Αθήνα. Συμμετείχε στη χορωδία της ενορίας του Αγίου Παύλου, όπου την ανακάλυψε η τραγουδίστρια Αγγέλα Λυκιαρδοπούλου, μούσα του Αττίκ. Με τη βοήθεια του συνθέτη Γιάννη Βέλλα, ηχογράφησε το πρώτο της τραγούδι. Απο τα 18 της συνεργαζόταν με την Columbia, όπου συνεργάστηκε για πρώτη φορά με τον Βασίλη Τσιτσάνη. Σημαντική είναι και η συνεργασία της με τον Γιώργο Μητσάκη και τον Μανώλη Χιώτη.
Η συνεργασία της με τον Τσιτσάνη, τελείωσε το 1949, λόγω της αντικατάστασής της στο πάλκο του από τη Μαρίκα Νίνου.

Έγραψε περισσότερα από 50 τραγούδια με σημαντικότερο το "Τρελέ τσιγγάνε".

Η Ιωάννα Γεωργακοπούλου πέθανε το 2007, στην ηλικία των 87.
Ο **Γιώργος Γκεϊβέλης** (1889–1976) ήταν Έλληνας γελοιογράφος και δημοσιογράφος.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1889 στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί ο πατέρας του, ο οποίος ήταν ζωγράφος, του δίδαξε σχέδιο και ζωγραφική, ενώ ο ίδιος ασχολήθηκε με τη γελοιογραφία. Από το 1912 άρχισε να συνεργάζεται με εφημερίδες της Κωνσταντινούπολης, όπου δημοσίευε σκίτσα του. Το 1918 άρχισε την έκδοση του σατιρικού περιοδικού *Γάτος* στο οποίο χρησιμοποιούσε και χρώματα. Η έκδοση αυτού του περιοδικού συνεχίστηκε μετά το 1935 στην Αθήνα, όπου είχε μετακομίσει. Δημοσίευε σκίτσα του σε εφημερίδες των Αθηνών, ενώ ένα σκίτσο του στην εφημερίδα *Καθημερινή*, με θέμα την πρώτη νίκη των Ελλήνων στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο του 1940 δημοσιεύθηκε και σε εφημερίδες των χωρών των συμμαχικών δυνάμεων. Υπήρξε ο πρώτος Έλληνας γελοιογράφος που χρησιμοποίησε χρώμα στα σχέδια του. Πέθανε στις αρχές Οκτωβρίου του 1976 στην Αθήνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Γκεϊβέλης, Γιώργος (Κωνσταντινούπολη, 1889 - Αθήνα, 1976)». *Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό - Τόμος: 3*. Εκδοτική Αθηνών. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2018.
2. ↑  «Γκεϊβέλης, Γεώργιος». *www.biblionet.gr*. Εθνικό Κέντρο Βιβλίου. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2018.
3. ↑  «Κηδεύτηκε ο γελοιογράφος Γ. Γκεϊβέλης». *Ριζοσπάστης*: σελ. 9. 7 Οκτωβρίου 1976.. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2018.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **BiblioNet**: **86099**

 |

 |
Άποψη της Ποσειδωνίας.
Ο **Ιερός Ναός Αγίου Ιωάννη** είναι ορθόδοξος ναός που βρίσκεται στην Ποσειδωνία (ή Ντελαγκράτσια) της Σύρου.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Ο ναός χτίστηκε το 1870 χάρη στις δωρεές των Θεμιστοκλή Πετροκοκκίνου και Γεωργίου Βέλτσου, προτομές των οποίων έχουν δημιουργηθεί στον περίβολο της εκκλησίας. Βρίσκεται στο κέντρο του οικισμού, λίγα μέτρα μακρία από τη Λέσχη που ιδρύθηκε το 1922.

Ο Ζαννής Πετροκόκκινος έστειλε από την Αγία Πετρούπολη όπου ζούσε, πολύτιμα ιερά σκεύη και σημαντικές εικόνες του 19ου αιώνα. Δωρεά της οικογένειας Πετροκόκκινου ήταν και το παλαιό Δημοτικό Σχολείο Ποσειδωνίας, που κτίστηκε το 1893 και σήμερα στεγάζει το νηπιαγωγείο του χωριού.

Το πανηγύρι του ναού γίνεται στις 29 Αυγούστου. Τις προηγούμενες δεκαετίες, κόσμος από όλο το νησί κατέφτανε εκείνη τη μέρα στην Ποσειδωνία και κατασκήνωνε στους γύρω χώρους και στα σκαλιά της εκκλησίας, ενώ οι δρόμοι γέμιζαν από πλανόδιους πωλητές αλλά και μικρά λούνα παρκ. Λέγεται ότι η τόσο μεγάλη ευλάβεια του κόσμου στη χάρη του Αγίου Ιωάννη οφείλεται στο ότι έσωσε κάποτε τον τόπο από μεγάλο πυρετό. Την παραμονή, στα γύρω αρχοντόσπιτα άναβαν δαδιά για να φωτίσουν τη νύχτα, ενώ στην κοντινή παραλία Φετουρή κατέπλεαν ιδιόκτητα φωταγωγημένα κότερα για να συμμετέχουν στη γιορτή. Μετά τον εσπερινό, γινόταν το πανηγύρι με ζωντανή μουσική, τραγούδι και χορό και το πρωί της εορτής ακολουθούσε η περιφορά της εικόνας του Αγίου με τη συνοδεία μπάντας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Άγιος Ιωάννης *www.syrosisland.gr*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιερά Μητρόπολις Σύρου, Τήνου, Άνδρου, Κέας και Μήλου
* Δήμος Σύρου - Ερμούπολης
Ο **Γιώργος Καπελλάκης** (26 Νοεμβρίου 1973) είναι Έλληνας αθλητής της κολύμβησης, Παραολυμπιονίκης και παγκόσμιος πρωταθλητής.

Βιογραφικό
----------

Ο Γιώργος Καπελλάκης γεννήθηκε στις 26 Νοεμβρίου του 1973 στο Ηράκλειο της Κρήτης και κατοικεί στις Άνω Ασίτες. Έχει σπουδάσει τουριστικά επαγγέλματα.

Ο Καπελλάκης είναι τετραπληγικός μετά από ατύχημα κατά την διάρκεια κατάδυσης και για τις μετακινήσεις του χρησιμοποιεί αμαξίδιο. Κατά την αποκατάσταση του μετά το ατύχημά του ξεκίνησε να ασχολείται με την κολύμβηση.

Αθλητικές διακρίσεις
--------------------

Ο Γιώργος Καπελλάκης αγωνίζεται στον αθλητικό σύλλογο «Μεγαλόνησος» και στην κατηγορία S2.

Πρώτη μεγάλη διοργάνωση στην οποία διακρίθηκε ήταν οι Παραολυμπιακούς Αγώνες 2004, που διεξήχθησαν στην Αθήνα, όπου και κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στα 50 μέτρα ύπτιο.

Το 2007 στη Διεθνή Αθλητική Συνάντηση Στίβου και Κολύμβησης 2007 που πραγματοποιήθηκε στο Ρίο ντε Ζανεϊρο κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία 100 μέτρα ελεύθερο.

Στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο κατέκτησε τέσσερα μετάλλια στην κατηγορία S2. Χρυσό στο αγώνισμα 50 μέτρα ελεύθερο, ασημένιο στα 100 μέτρα ελεύθερο, χάλκινο στα 200 μέτρα της ίδιας κατηγορίας και χάλκινο στα 50 μέτρα ύπτιο.

Το 2009 ψηφίστηκε από τους αθλητικούς συντάκτες στην Ελλάδα ως κορυφαίος αθλητής με αναπηρία.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  «Georgios Kapellakis - Swimming | Paralympic Athlete Profile». *International Paralympic Committee* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2021.
2. ↑  «Η πιο πλούσια ημέρα της Ελλάδας, έξι μετάλλια σε στίβο και κολύμβηση», «in.gr», 27 Σεπτεμβρίου 2004, ανακτήθηκε 5 Σεπτεμβρίου 2021
3. ↑  Τρία Χρυσά, ένα Αργυρό και ένα Χάλκινο Μετάλλιο η Ελληνική ομάδα στο Ρίο ντε Ζανέιρο Αρχειοθετήθηκε 2007-12-26 στο Wayback Machine. «Disabled.gr», 18 Δεκεμβρίου 2007, ανακτήθηκε 13 Σεπτεμβρίου 2008
4. ↑  *Χρυσό ο Καπελλάκης!*, «Sport24.gr», 13 Σεπτεμβρίου 2008, ανακτήθηκε 14 Σεπτεμβρίου 2008
5. ↑  Χάλκινος ο Καπελάκης, «Athleticradio», 7 Σεπτεμβρίου 2008, ανακτήθηκε 13 Σεπτεμβρίου 2008
6. ↑  «Σάρωσε» ο Παναθηναϊκός! Αρχειοθετήθηκε 2009-12-16 στο Wayback Machine. «sentragoal.gr», 14 Δεκεμβρίου 2009, ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2009 [*νεκρός σύνδεσμος*]
7. ↑  «Αθλητικα Βραβεια ΠΣΑΤ». *ΠΣΑΤ - Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αθλητικού Τύπου*. Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφικό του Γιώργου Καπελλάκη στον ιστότοπο της Ελληνικής Παραολυμπιακής Επιτροπής
* Σελίδα του Γιώργου Καπελλάκη στον ιστότοπο της Διεθνούς Παραολυμπιακής Επιτροπής
Για τον ομώνυμο παιδαγωγό, δείτε: Γιόχαν Αρνόλντι.  

Ο **Γιόχαν Λούντβιχ Φέρντιναντ Αρνόλντι** (γερμ. *Johann Ludwig Ferdinand Arnoldi* (1737 - 1783) ήταν Γερμανός παιδαγωγός και θεολόγος της Λουθηρανικής εκκλησίας. Γεννήθηκε στις 25 Ιουνίου 1737 στο Γκίσεν. Πατέρας του ήταν ο νομοδιδάσκαλος Ερνστ Κρίστοφ Αρνόλντι (γερμ.*Hernst Kristof Arnoldi*). Σπούδασε θεολογία στο πανεπιστήμιο του Γκίσεν. Υπό την διεύθυνση του Γιόχαν Χέρμανν Μπέννερ συνέγραψε την διατριβή *de haeretico jussu Pauli excludendo Tit. III, 10. 11* με την οποία αναγορεύτηκε διδάκτωρ. Το 1759 διορίστηκε αυλάρχης στην έπαυλη του στρατηγού Ράμπεναου στο Άππενμπορν επιφορτισμένος με την ενάρετη διαπαιδαγώγηση των παιδιών του στρατηγού, μεταξύ των οποίων και ένα κωφάλαλο. Από το 1762 άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα νομικής και πολιτικών επιστημών στο πανεπιστήμιο του Τύμπινγκεν, και στην συνέχεια, από το 1767 και μετά στο πανεπιστήμιο του Γκαίτινγκεν. Το 1768 χειροτονήθηκε ιερέας στο Γκρόσεν-Λίντεν της Έσσης. Εκεί αφοσιώθηκε με επιτυχία στην διαπαιδαγώγηση κωφάλαλων παιδιών. Δημοσίευσε αρκετά βιβλία περί της μεθόδου της διδασκαλίας του. Απεβίωσε στις 29 Οκτωβρίου 1783 στο Γκρόσεν-Λίντεν. Από την γυναίκα του, Σουζάνα Μπάρμπαρα, θυγατέρα του ιερέα Άντολφ Ρούλμανν, απόκτησε πέντε παιδιά.

Συγγράμματα
-----------

* *Praktische Unterweisung, taubstumme Personen reden und schreiben zu lehren.* Gießen 1777
* *Denkwürdige Konfirmationshandlung einer taubstummen Fräulein v. T\*\*, mit einer Bitte an Menschenfreunde.* Gießen 1777
* *Fortgesetzte Unterweisung für Taube und Stumme, mit hinzugefügten Anmerkungen.* Gießen 1781

Βιβλιογραφία
------------

* Johann Georg Meusel: *Lexikon der vom Jahr 1750 bis 1800 verstorbenen teutschen Schriftsteller.*  Gerhard Fleischer d. J. Leipzig, 1802, Bd. 1, S. 109, (Online)
* Friedrich Wilhelm Strieder: *Grundlage zu einer hessischen Gelehrten und Schriftsteller Geschichte.*  Göttingen, 1781, Band 1, S. 176 (Online)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 120312185
* GND: 141062428

 |

 |
Η **κεντροαμερικανική διάλεκτος** (ενδώνυμο: español centroamericano) αποτελεί την κύρια μορφή της ισπανικής γλώσσας στα κράτη της Κεντρικής Αμερικής και μία από τις κύριες διαλεκτολογικές υποδιαιρέσεις της γλώσσας στην Αμερικανική ήπειρο. 

Είναι μία από τις διαλέκτους των χαμηλών περιοχών και παρουσιάζει ευρεία εξασθένιση των συμφώνων (στον καθημερινό αλλά και επίσημο λόγο. Επομένως σε επίπεδο φωνητικής χαρακτηρίζεται από δάσυνση του φατνιακού τριβόμενου σε συλλαβική έξοδο και του άηχου υπερωικού τριβόμενου, ημιφωνοποίηση ή απώλεια του ουρανικού προσεγγιστικού, διχειλοποίηση του άηχου χειλοδοντικού /f/. Διάφορα επιμέρους ιδιώματα εμφανίζουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που τα πλησιάζουν στα ισπανικά του Χρυσού Αιώνα. 

Παρότι η Γουατεμάλα αποτελεί γεωγραφικά μέρος της Κεντρικής Αμερικής, διαλεκτολογικά τείνει εν μέρει προς την κεντρική διάλεκτο του Μεξικού κάτι που επηρεάζει και ένα κομμάτι της Κόστα Ρίκα. Η γλώσσα των δύο χωρών διατηρεί τα φατνιακά τριβόμενα σε συλλαβική έξοδο ενώ τα ρωτικά φωνήματα εμφανίζουν συριστικά και ανακεκαμμένα αλλόφωνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Parodi, C. (2016): «Dialectos del español de América: México y Centroamérica» στο Gutiérrez-Rexach: *Enciclopedia de lingüística hispánica*. Routledge. σελ. 380.
2. ↑  Parodi (2016) ibidem: 381.
Ο **Ιωάννης Πασαλίδης** (25 Οκτωβρίου 1885 - 15 Μαρτίου 1968) ήταν Έλληνας πολιτικός και ιατρός (γυναικολόγος).

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Κουτάισι της σημερινής Γεωργίας, και οι γονείς του ήταν φτωχοί αγρότες. Σπούδασε ιατρική στην Οδησσό και τη Μόσχα. Εγκαταστάθηκε στο Σοχούμ της Γεωργίας, όπου ανέπτυξε σημαντική δραστηριότητα στο αγώνα της δημιουργίας ανεξάρτητης Ποντιακής Δημοκρατίας. Αναδείχθηκε σε ηγετικό στέλεχος των Ρώσων Μενσεβίκων, των αντιπάλων του Βλαντίμιρ Λένιν. Διετέλεσε μέλος της ρωσικής Δούμας (Βουλής), ήταν μάλιστα ο πρώτος σοσιαλιστής βουλευτής της Γεωργίας, ενώ υπήρξε και υπουργός Εξωτερικών της Γεωργίας, από την οποία έφυγε το 1921, όταν πια είχε παγιωθεί η εξουσία των Μπολσεβίκων. 

Εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα και το 1923 εκλέχτηκε βουλευτής Θεσσαλονίκης στην ελληνική Βουλή, ενώ μετά τον εμφύλιο ανεδείχθη σε πρόεδρο της Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστεράς (Ε.Δ.Α.). Την περιφέρεια της Θεσσαλονίκης εκπροσώπησε ως μέλος και πρόεδρος της Ε.Δ.Α. στις εκλογές του 1951, 1956, 1958, 1961 και 1964. Επίσης ο Πασαλίδης υπήρξε ιδρυτής του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ελλάδος, ενός από τους σχηματισμούς που προσχώρησαν στο ΕΑΜ. Το 1945 ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της οργάνωσης εκείνης. Την περίοδο της Χούντας των Συνταγματαρχών συνελήφθη και του επιβλήθηκε κατ' οίκον περιορισμός.

Απεβίωσε το 1968 στη Θεσσαλονίκη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  13c5b6e0-16f0-4222-bcd1-d577a19afad6. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
2. ↑  Βουλή των Ελλήνων. 13c5b6e0-16f0-4222-bcd1-d577a19afad6. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
3. ↑  Ιστορικό Λεύκωμα 1969, σελ. 54, Καθημερινή (1998)
4. ↑  ΕΔΑ, Ένα κόμμα που άλλαξε την Ιστορία[*νεκρός σύνδεσμος*], Ελευθεροτυπία, 05/08/2006

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 100672645
* LCCN: n2009058238
* ISNI: 0000 0000 8285 2928
* GND: 142176885

 |

 |