recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Παναγιώτης Α. Σπίγγος**, (Άνω Κορακιάνα, 1883 - Κέρκυρα, 1966), ήταν Έλληνας φωτογράφος και εκδότης καρτ ποστάλ.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Παναγιώτης Σπίγγος, γιος του Αναστασίου, γεννήθηκε στην Άνω Κορακιάνα της Κέρκυρας το 1883. Στην πατρίδα του, την Κέρκυρα, όπου χρησιμοποιούνται ευρέως τα προσωνύμια, ήταν γνωστός με το όνομα **Κασέλας**. Ασχολήθηκε με τη φωτογραφία και παράλληλα, την περίοδο του Μεσοπολέμου, δημιούργησε περιορισμένο αριθμό φωτοκαρτών, οι οποίες είναι μια κατηγορία επιστολικών δελταρίων που παράγονται μεν με τη φωτογραφική μέθοδο, αλλά τυπώνονται σε χαρτονάκι τύπου καρτ ποστάλ. Πέθανε στην Κέρκυρα το 1966, σε ηλικία 83 ετών.

Φωτοκάρτες του
--------------

Την δεκαετία του 1920 δραστηριοποιείται στη δημιουργία φωτοκαρτών, στην περιοχή του βορείου Ιονίου.
Δημιουργίες του συγκαταλέγονται στο φωτογραφικό αρχείο του Ελληνικού Ιστορικού Αρχείου (ΕΛΙΑ/ΜΙΕΤ) και σε άλλες συλλογές.
Στο ΕΛΙΑ/ΜΙΕΤ έχουν καταγραφεί φωτογραφίες από την Παλαιοκαστρίτσα Κέρκυρας και την Ιθάκη, ενώ σε άλλες ιδιωτικές συλλογές συγκαταλέγονται φωτογραφίες από την Κέρκυρα, την Ηγουμενίτσα, τη Σαγιάδα, τους Φιλιάτες, την Πάργα και την Πρέβεζα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βασίλης Π. Κοντονάσιος, «Οι Ιταλοί στην Κορακιάνα του 1941», 18 Σεπτεμβρίου 2009.
2. ↑  *Η Κέρκυρα μέσα από παλιές καρτ ποστάλ*, Συλλογή Γιάννη Πετσάλη, Αθήνα, 2008, Εκδόσεις:Fagotto books, ISBN: 978 960 6685156.
3. ↑  Corfu Museum, Συλλογή Πετσάλη, Οι φωτογράφοι της Κέρκυρας, σελ. 5.
4. ↑  Ψηφιοποιημένες συλλογές ΕΛΙΑ, Παναγιώτης Σπίγγος.
5. ↑  Μιχάλης Γ. Πασιάκος, Παναγιώτης Σπίγγος.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «Παναγιώτης Σπίγγος», Η συλλογή φωτοκαρτών (θεσπρωτικού ενδιαφέροντος) του Κερκυραίου φωτογράφου Παναγιώτη Σπίγγου.
* Παναγιώτης Σπίγγος, από τις ψηφιοποιημένες συλλογές του ΕΛΙΑ.


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Έλληνες εκδότες καρτ ποστάλ |
| --- |
|  |
| 
* Γ.Ν. Αλεξάκης
* Ασπιώτης
* Ελευθερουδάκης
* Ν. Κουρτἰδης (Nicourt)
* Πάλλης
* Σπίγγος
* Στουρνάρας
* Φέξης
 |

 |
Η ***Πειθώ*** είναι το τελευταίο ολοκληρωμένο μυθιστόρημα της Αγγλίδας συγγραφέως Τζέιν Όστεν. Εκδόθηκε στα τέλη του 1817, έξι μήνες μετά τον θάνατό της.

Πρωταγωνίστρια του μυθιστορήματος είναι η Ανν Έλλιοτ, μία εικοσιεπτάχρονη γυναίκα που ζει με τον πατέρα της, έναν βαρονέτο, και την αδελφή της. Στα δεκαεννιά της χρόνια η Ανν αρραβωνιάστηκε έναν νεαρό αξιωματικό του πολεμικού ναυτικού, τον Φρέντερικ Ουέντγουορθ· στη συνέχεια ωστόσο "πείστηκε" από μια οικογενειακή της φίλη να διαλύσει τον αρραβώνα, καθώς ο Ουέντγουορθ ήταν φτωχός και κοινωνικά κατώτερος. Οκτώ χρόνια αργότερα οι δυο τους ξανασυναντιούνται και έχουν μια δεύτερη ευκαιρία στην αγάπη.

Η *Πειθώ* εκδόθηκε μαζί με το *Αββαείο του Νορθάνγκερ* τον Δεκέμβριο του 1817, ωστόσο η χρονολογία που αναγράφεται στην πρώτη έκδοση είναι 1818. Ο τίτλος του μυθιστορήματος δεν είναι της ίδιας της Όστεν, αλλά τον επέλεξε ο αδελφός της Χένρι μετά τον πρόωρο θάνατό της. Δεν υπάρχει κάποια αξιόπιστη πηγή ως προς το πώς θα ονόμαζε η Όστεν το βιβλίο της, αν και, σύμφωνα με την οικογενειακή παράδοση, πάντοτε αναφερόταν σε αυτό ως *Οι Έλλιοτ*. Ο Χένρι Όστεν συμπεριέλαβε στην έκδοση ένα "Βιογραφικό Σημείωμα" της αδελφής του στο οποίο η ταυτότητά της αποκαλύπτεται για πρώτη φορά, καθώς όλα τα προηγούμενα μυθιστορήματά της είχαν κυκλοφορήσει ανώνυμα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Beer, Gillian (1998). Introduction. *Persuasion*. By Austen, Jane. London: Penguin Classics. ISBN 978-0-140-43467-5.
2. ↑  LeFaye, Deirdre (2003). Jane Austen: The World of Her Novels. London: Francis Lincoln. ISBN 978-0-7112-2278-6, p. 278
Στην ελληνική μυθολογία η **Πειθώ** ήταν η θεά που προσωποποιούσε την πειθώ, τη μεγάλη και πολύπλευρη δύναμη του ανθρώπινου λόγου και της ρητορικής. 

Η Πειθώ ωστόσο εμφανίζεται αρχικώς ως θεότητα όχι του λόγου, αλλά της ερωτικής δράσεως, δηλαδή του έρωτα και του γάμου. Αναφέρεται, κάπως συγκεχυμένα, ως κόρη της Αφροδίτης και του Ερμή. 

Η Πειθώ λατρευόταν άλλοτε ως αυτόνομη θεότητα και άλλοτε ως βοηθός άλλων θεοτήτων, όπως της Αφροδίτης, του Πόθου, του Ιμέρου, των Ωρών και των Χαρίτων. Σπανιότερα το κύριο όνομα «Πειθώ» απαντάται ως επίθετο και θρησκευτική επίκληση της θεάς Αφροδίτης και της θεάς Αρτέμιδος. 

Στην περίπτωση του αρχαιοελληνικού γάμου, η σχέση της Πειθούς ήταν βαθύτερη, επειδή ο γαμβρός έπρεπε να διαπραγματευθεί με τον πατέρα της υποψήφιας νύφης (και να τον *πείσει*) ως προς τα οικονομικά του προκειμένου να την παντρευτεί. Οι πιο επιθυμητές γυναίκες προσέλκυαν πολλούς υποψήφιους μνηστήρες και ο πειστικός λόγος καθόριζε συχνά τον βαθμό επιτυχίας τους (πρβλ. και την ομοιότητα των λέξεων «πειθώ» και «πόθος»)

Η αντίστοιχη της Πειθούς στη ρωμαϊκή μυθολογία ήταν η Σουαδέλα. Εξάλλου, με το όνομα Πειθώ απαντάται και μία από τις Ωκεανίδες (η *Θεογονία* αναφέρει ακόμα και τη θεά ως κόρη του Ωκεανού και της Τηθύος).

Δείτε επίσης
------------

* Ο αστεροειδής **118 Πειθώ** (118 Peitho), που ανακαλύφθηκε το 1872, πήρε το όνομά του από τις μυθικές αυτές μορφές.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Library Genesis, Amy Claire (2011). *Polis and personification in classical Athenian art*. Leiden ; Boston : Brill. σελ. 55-62. ISBN 978-90-04-19417-5.
2. ↑  Σαπφώ, απόσπασμα 200.
3. ↑  «Ελλάδος περιήγησις/Βοιωτικά - Βικιθήκη». *el.wikisource.org*. Ανακτήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2021.
4. ↑  Bane, Theresa (2013). *Encyclopedia of Fairies in World Folklore and Mythology*. McFarland, Incorporated, Publishers. σελ. 268. ISBN 9780786471119.
5. ↑  [...] τίκτε δὲ θυγατέρων ἱερὸν γένος, αἳ κατὰ γαῖαν ἄνδρας κουρίζουσι σὺν Ἀπόλλωνι ἄνακτι καὶ Ποταμοῖς, ταύτην δὲ Διὸς πάρα μοῖραν ἔχουσι, Πειθώ τ᾽ Ἀδμήτη τε Ἰάνθη τ᾽ Ἠλέκτρη τε [...]. Ησίοδου Θεογονία, στ. 346-349

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 304957759
* GND: 1037705203
* SUDOC: 027754243

 |

 |
Η **Σαν Σάλβο** είναι Ιταλική πόλη και δήμος στην Επαρχία του Κιέτι στην περιφέρεια Αμπρούτσο με 19.431 κατοίκους. Βρίσκεται στις ακτές της Αδριατικής και είναι νέος σχετικά δήμος αφού αναγνωρίστηκε το 2007 από τον πρόεδρο της Ιταλικής δημοκρατίας Τζόρτζιο Ναπολιτάνο.

Ιστορία
-------

Η περιοχή του Σαν Σάλβο κατοικήθηκε από τους προϊστορικούς χρόνους, όπως αποδεικνύεται από ευρήματα σε ανασκαφές που έγιναν στην περιοχή του Τρίγκνο και στην πλατεία του Σαν Βιτάλι. Έχουν βρεθεί ρωμαϊκά ψηφιδωτά δάπεδα και μαρμάρινες λάρνακες από διάφορες περιόδους και τα ερείπια ενός υδραγωγείου. Τον 11ο και 12ο αιώνα η πόλη ήταν υπό επιρροή των Βενεδικτίνων .

Οικονομία
---------

Η οικονομία του δήμου στηρίζεται κυρίως στην γεωργική παραγωγή. Σε ανάπτυξη βρίσκεται η βιομηχανία ενώ στην περιοχή έχει εντοπιστεί πετρελαιαγωγό πεδίο. Το Σαν Σάλβο έχει τιμηθεί με την *γαλάζια σημαία της Ευρώπης για το 2011* για 12η μάλιστα φορά.

Εκδηλώσεις και παραδόσεις
-------------------------

20 Απριλίου
27-28 Απριλίου, γιορτή του Αγίου Βιτάλι
τελευταία Κυριακή του Μαΐου η γιορτή της Παναγίας της χάριτος
αρχές Ιουνίου γιορτή του Αγίου Νικολάου
16 - 17 Ιουνίου, γιορτή του Αγίου Βίτου και του Αγίου Αντωνίου της Πάδοβας
18 Σεπτεμβρίου, γιορτή του Αγίου Ρόκο
23 Σεπτεμβρίου γιορτή του Αγίου Πίου
20 Δεκεμβρίου, οι φωτιές του Αγίου Θωμά

Αθλητισμός
----------

Στην Σαν Σάλβο έχουν έδρα οι σύλλογοι : 

* ποδόσφαιρο : U.S. Σαν Σάλβο 1967 & Πολισπορτίβα Αθλέτικο Σαν Σάλβο
* καλαθοσφαίριση : B.T.S Σαν Σάλβο
* πετοσφαίριση : A.S.P Σαν Σάλβο
* ξιφασκία : C.S. Σαν Σάλβο

Παραπομπές
----------

1. ↑  ISTAT δεδομένα σχετικά με τον μόνιμο πληθυσμό , ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2011[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  «επίσημη ιστοσελίδα δήμου Σαν Σάλβο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2011.
3. ↑  Info sulle feste dal Portale di Trignosinelloturismo.it[*νεκρός σύνδεσμος*]

Πηγές
-----

* Δήμος Σαν Σάλβο Αρχειοθετήθηκε 2014-02-23 στο Wayback Machine.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  San Salvo στο Wikimedia Commons

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ευρώπη
* Πύλη:Ιταλία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 124343093

 |

 |
Το **Παλάτσο Καπρίνι** (*Palazzo Caprini*) ήταν ένα αναγεννησιακό παλάτι στην Ρώμη της Ιταλίας, στην περιοχή Borgo μεταξύ της Piazza Scossacavalli και της οδού Alessandrina (η οποία λέγεται επίσης Borgo Nuovo). Σχεδιάστηκε από τον Ντονάτο Μπραμάντε περί το 1510, ή μερικά χρόνια πριν. 

Ήταν επίσης γνωστό ως *Palazzo di Raffaello*, ή Οικία Ραφαήλ, καθώς ο γνωστός καλλιτέχνης το είχε αγοράσει το 1517 και έζησε εκεί μέχρι το θάνατό του τρία χρόνια αργότερα, αν και τότε σχεδίαζε ένα πολύ μεγαλύτερο νέο παλάτι αλλού. Στα τέλη του 16ου αιώνα, το κτίριο που ήταν ήδη σε αποσύνθεση και υπό κατάρρευση, υποβλήθηκε σε πλήρη ανακαίνιση και αποτέλεσε τον πυρήνα του πολύ μεγαλύτερου Palazzo dei Convertendi και ο κήπος του καταστράφηκε το 1848. Η πρόσοψή του μας είναι γνωστή από ένα χαρακτικό του Antoine Lafréry και ένα μερικό σκίτσο που αποδίδεται στον Αντρέα Παλλάντιο. 

Το παλάτι είχε μια πρόσοψη με πέντε τόξα και δύο επίπεδα, με ρουστίκ τελείωμα (με χρήση μαρμαροκονίας) στον κάτω όροφο που, όπως συχνά στη Ρώμη, νοικιαζόταν σε καταστήματα. Ο επάνω όροφος είχε παράθυρα διαιρούμενα με διπλούς δωρικούς κίονες, επιστεγαζόμενα από πλήρη θριγκό. Άσκησε μεγάλη επιρροή, δημιουργώντας ένα πρότυπο για την ενσωμάτωση του ρουστίκ ισογείου στα τοξωτά ανοίγματα, χαρακτηριστικό των φλωρεντινών παλατιών του 15ου αιώνα *alla antica* όπως το Παλάτσο Πίττι με τις κλασικές του γραμμές. Η διακοσμητική συμπερίληψη μεγάλων ρομβοειδών και κεντρικών λίθων αψίδας αντί για υπέρθυρο πάνω από την επίπεδη κορυφή των κάτω ορθογώνιων ανοιγμάτων στις τελικές προσόψεις των καταστημάτων ήταν επίσης μια επινόηση με μεγάλο μέλλον. Η φαινομενική δύναμη μιας τυφλής τοξωτής στοάς με εμφατικούς ρομβοειδείς λίθους στο ισόγειο έδινε σίγουρη υποστήριξη στις διπλές δωρικές στήλες του άνω ορόφου που στέκονταν σε βάθρα τοποθετημένα σε λείο τοίχο. 

Στα πολλά κτίρια που βασίζονται σε παραλλαγές του σχεδίου αυτού συγκαταλέγεται το Somerset House στο Λονδίνο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Gigli (1992) σελ. 46
2. ↑  Gigli (1992) σελ. 48
3. ↑  Bruschi, 1989
4. ↑  Gigli (1992) σελ. 54
5. ↑  Summerson, 52-53

Πηγές
-----

* Bruschi, A. (1989). «Edifici privati di Bramante a Roma». *Palladio* **II** (4).
* Bruschi, A. (1969). *Bramante architetto*.
* Gigli, Laura (1992). *Guide rionali di Roma* (στα Ιταλικά). Borgo (III). Roma: Fratelli Palombi Editori.
* Summerson, John, *The Classical Language of Architecture*, 1980 edition, Thames and Hudson *World of Art* series, (ISBN 0500201773)
* [4] Herman Grimm, *Leben Michelangelo's*
Η Πορτογαλία είναι Ημιπροεδρική δημοκρατία με τον Πρωθυπουργό και τον Πρόεδρο να μοιράζονται τις εξουσίες με τις εξουσίες του Πρωθυπουργού πάντως να υπερέχουν αν και ο πρόεδρος διατηρεί κάποιες σημαντικές και ουσιαστικές αρμοδιότητες χωρίς ωστόσο αυτές να είναι ισάξιες με τις αρμοδιότητες του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης. Πρόεδρος της χώρας είναι ο Ανίμπαλ Καβάκο Σίλβα και Πρωθυπουργός ο Αντόνιο Κόστα.

Σύνταγμα
--------

Το πρώτο σύνταγμα της χώρας ήταν εκείνο του 1822. To σημερινό σύνταγμα τέθηκε σε ισχύ στις 25 Απριλίου 1976, δύο χρόνια μετά την Επανάσταση των Γαριφάλων.

Εκλογές
-------

Κύριο λήμμα: Εκλογές στην Πορτογαλία
Εκλογές γίνονται στη χώρα για Πρόεδρο και για Κοινοβούλιο. Η τελευταία εκλογή προέδρου έγινε το 2011 και Βουλής το 2015.

Πολιτικά κόμματα
----------------

Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας στη χώρα (1974), επιτράπηκε ο πολυκομματισμός.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σημερινό Σύνταγμα(Πορτογαλικά)
2. ↑  Σύνταγμα της Πορτογαλικής Δημοκρατίας (στα αγγλικά)
3. ↑  Political Parties, Country Studies.
Ο **Ρέντουτσε** ή **Ρέντουξ** ή (ιταλικά: *Reduce*‎, λατινικά: *Redux*‎· απεβίωσε στις 29 Μαρτίου 582), ήταν επίσκοπος της Νεαπόλεως περίπου από το 579 έως το 582..

Βιογραφία
---------

Δεν έχουν διατηρηθεί πληροφορίες για την προέλευση και τα πρώτα χρόνια της ζωής του Ρέντουτσε. Ανέβηκε στην επισκοπική έδρα της Νεάπολης μετά τον Βικέντιο και η ενθρόνισή του έγινε στις 5 Μαρτίου 579

Ελάχιστα στοιχεία έχουν διασωθεί για τη διοίκηση του Ρέντουτσε στην επισκοπή της Νεάπολης. Αναφέρεται μόνο ότι παρέδωσε τη βιβλιοθήκη, που βρίσκεται στον καθεδρικό ναό του Αγίου Αμβροσίου. Είναι επίσης γνωστό ότι τον Δεκέμβριο του 581 η Νάπολη πολιορκήθηκε για πρώτη φορά από τους Λομβαρδούς, με επικεφαλής τον δούκα του Μπενεβέντο Ζόττο. Ο Ρέντουτσε απεβίωσε στις 29 Μαρτίου 582, διοικώντας την επισκοπή της Νάπολης για τρία χρόνια και είκοσι τέσσερις ημέρες. Διάδοχός του ήταν ο Δημήτριος.

Λίγο μετά το θάνατό του, ο Ρέντουτσε άρχισε να λατρεύεται από τους Ναπολιτάνους ως άγιος. Η μνήμη του τιμάτο στις 29 Μαρτίου.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΒικέντιος | **Επίσκοπος Νάπολης**579-582 | ΔιάδοχοςΔημήτριος |

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Cronotassi dei Vescovi, Chiesa di Napoli (Ιταλικά)
2. 1 2 3  Zigarelli D. M. Biografie dei vescovi e arcivescovi della Chiesa di Napoli, Napoli, Stabilimento tipografico di G. Gioja, 1861, pages 20—21
3. ↑  Schipa M. Il Mezzogiorno d’Italia anteriormente alla monarchia, Gius. Laterza & Figli, 1923, page 19
4. ↑  Ravegnani G. *I Bizantini in Italia*, Bologna, Il Mulino, 2004, page 80, isbn 978-88-15-09690-6
Το **Ρέους** (*Reus* στα καταλανικά και τα ισπανικά) είναι μια πόλη της Καταλονίας πρωτεύουσα της κομητείας της Κάτω Πεδιάδας της Ταραγόνα, στην επαρχία της Ταραγόνα. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη και σημαντικότερη πόλη της επαρχίας, μετά την πρωτεύουσα.

Ιστορία
-------

Το όνομα της πόλης μάλλον προέρχεται από την κελτική ρίζα red, που υποδηλώνει έναν τόπο που βρίσκεται πάνω στους οδικούς άξονες. Στη σημερινή τοποθεσία του Ρέους εγκαταστάθηκαν χριστιανικοί πληθυσμοί από τον Νορμανδό ιππότη και προσωρινό κύριο της Ταραγόνα, Ροβερ δ' Αγιλό γύρω στο 1150. Ο μεσαίωνας υπήρξε για την πόλη (που ονομαζόταν Reddis) η εποχή των εσωτερικών ερίδων και μαχών μεταξύ των κατοίκων της και της εξουσίας του ισχυρότατου αρχιεπισκόπου της Ταραγόνα. Το παπικό κλειδί και το κόκκινο τριαντάφυλλο στο σύμβολο της πόλης προέρχονται από τον πάπα Γρηγόριο ΙΑ', φεουδαρχικό κύριο της πόλης για ένα διάστημα.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου των Σεγαδός, η πόλη ανακηρύχθηκε εχθρός της πατρίδας από το καταλανικό κοινοβούλιο και κατελήφθη από τα γαλλικά στρατεύματα λόγω της μη ενεργούς συμμετοχής της στον πόλεμο εναντίον της Καστίλης. Τον 18ο αιώνα η πόλη αναδείχθηκε στο δεύτερο σημαντικότερο αστικό κέντρο της Καταλονίας, βασισμένη στην παραγωγή οινοπνευματωδών και το εμπόριο υφασμάτων. Διατηρούσε εμπορικούς απεσταλμένους σε όλα τα μεγάλα εμπορικά κέντρα της Ευρώπης. 

Κατά τον πόλεμο εναντίον του Ναπολέοντα, τα γαλλικά στρατεύματα εισήλθαν στο Ρέους τον Οκτώβριο του 1809. Το 1843 εκεί έλαβε χώρα το φιλελεύθερο κίνημα των στρατηγών Πριμ και Μιλάνς δελ Μποσκ ενώ εκατό χρόνια μετά, έπεσε στα χέρια του στρατηγού Φράνκο κατά τη διάρκεια του ισπανικού εμφυλίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικών της Ισπανίας: «Municipal Register of Spain of 2022» 16  Μαΐου 2022. σελ. 1,235.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 157202621
* GND: 4116969-4

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ευρώπη
* Πύλη:Ισπανία
 |

 |
Συντεταγμένες: 52°13′16.000″N 21°1′5.300″E﻿ / ﻿52.22111111°N 21.01813889°E﻿ / 52.22111111; 21.01813889

Το **Παλάτι των Ζαχαροπαραγωγών** (πολωνικά: Pałacyk Cukrowników‎, επίσημη ονομασία: *Pałacyk Zarządu Spółek Cukrowni Lubelskich*, «Παλάτι του Συμβουλίου των Ζαχαροπαραγωγών του Βοεβοδάτου Λούμπλιν») είναι ιστορικό κτίριο στην οδό Μοκοτόφσκα (Mokotowska) 25 στη Βαρσοβία της Πολωνίας. Τώρα στεγάζει το Ινστιτούτο Άνταμ Μιτσκιέβιτς.

Ιστορία
-------

Στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, αυτή η τοποθεσία στην οδό Μοκοτόφσκα (*ulica Mokotowska*) της Βαρσοβίας ανήκε στον Γιούζεφ Κατσίνσκι. Το 1877, σε μέρος του κτήματος, χτίστηκε ένα εξοχικό σπίτι για την Καζιμιέρα Τσβιερτσακιεβιτσόβα (το γένος Κατσίνσκα). Το 1907, το εξοχικό ανέλαβε ο απόγονος του πρώτου ιδιοκτήτη, ο Μιετσίσουαφ Κατσίνσκι, ο οποίος με τον Βάτσουαφ Τσιβίνσκι δημιούργησαν εκεί ένα τυπογραφείο, ένα λιθογραφείο και ένα εργοστάσιο τσαντών.

Το 1910, το κτίριο ενοικιάστηκε από το συμβούλιο των παραγωγών ζάχαρης του Βοεβοδάτου Λούμπλιν «Lubelskie», «Garbów», «Lublin» και «Nielepów». Περίπου το 1915, ανατέθηκε στον αρχιτέκτονα Ταντέους Ζιελίνσκι να αναδιαμορφώσει την εγκατάσταση, όπου σύμφωνα με ορισμένες πηγές, ανοικοδομήθηκε πλήρως. Το 1922, το Συμβούλιο Ζαχαροπαραγωγών του Βοεβοδάτου Λούμπλιν (*Zarząd Cukrowni Lubelskich*) αγόρασε το κτίριο και η ανακατασκευή του ολοκληρώθηκε το 1926. Στο εξοχικό σπίτι, στο πίσω μέρος, δόθηκε στυλ ροκοκό και δύο πτέρυγες προστέθηκαν μπροστά, περικλείοντας την είσοδο σε μια αυλή.

Το 1935, το παλάτι αγοράστηκε από τον Μιετσίσουαφ Μπρονιέφσκι, έναν βιομήχανο ζάχαρης, ο οποίος προσάρμοσε το κτίριο ως οικογενειακή κατοικία σε σχέδιο του Αντόνι Γαβορνίτσκι. Το Συμβούλιο των Ζαχαροπαραγωγών του Βοεβοδάτου Λούμπλιν μετακόμισε στην οδό Κοσικόβα (*ulica Koszykowa*) 8 στη Βαρσοβία.

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το κτίριο καταλήφθηκε από τη γερμανική Γκεστάπο. Δεν καταστράφηκε, λόγω της θέσης του στη «γερμανική συνοικία» της Βαρσοβίας.

Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το κτίριο ανακαινίστηκε για να στεγάσει, μεταξύ άλλων ιδρυμάτων, το Ινστιτούτο Μαθηματικών της Πολωνικής Ακαδημίας Επιστημών. Το 1987, το κτίριο υποβλήθηκε σε εκτενή ανακαίνιση της πρόσοψής του. Τώρα στεγάζει το Ινστιτούτο Άνταμ Μιτσκιέβιτς.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Ανακτήθηκε στις 8  Μαρτίου 2017.
2. ↑  «Warszawa - Pałacyk Cukrowników». *www.polskaniezwykla.pl*. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2017.
3. ↑  «Referenzdetails». *sopro.pl* (στα Πολωνικά). 23 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2017.
4. ↑  «Warszawa w obiektywie » Pałacyk Cukrowników». *warszawawobiektywie.waw.pl*. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Παλάτι των Ζαχαροπαραγωγών** |

* Ιστότοπος του Ινστιτούτου Άνταμ Μιτσκιέβιτς
Ο **Ρέντγουλφ της Νορθουμβρίας**, σφετεριστής βασιλιάς της Νορθουμβρίας για περίπου έναν χρόνο ήταν πιθανότατα ευγενής του Όσμπερτ της Νορθουμβρίας και του Αέλα της Νορθουμβρίας.
Ο Ρέντγουλφ έγινε βασιλιάς μετά την εκθρόνιση του Έθελρεντ Β΄ της Νορθουμβρίας γιου του Ίνριντ της Νορθουμβρίας, εκτός από τα νομίσματα τα οποία κόπηκαν κατά την διάρκεια της βασιλείας του και από την αναφορά του Ρογήρου του Γουεντόβερ ότι έπεσε σε μάχη εναντίον των παγανιστών Βίκινγκ δεν είναι τίποτε άλλο γνωστό για την περίοδο της βασιλείας του. Τα *"Χρονικά του Φλόρες Ιστόριουμ"* γραμμένα από τον Ρογήτο του Γουεντόβερ τοποθετούν την βασιλεία του Ρέντγουλφ το 844 αλλά ένα νόμισμα του Ίνριντ που βρέθηκε πρόσφατα και χρονολογείται μετά το 850 έχει προκαλέσει αναθεώρηση στις περιόδους βασιλείας των Νορθούμβριων βασιλέων τον 9ο αιώνα. Το αποτέλεσμα προκάλεσε την μετάθεση της ημερομηνίας της βασιλείας του Ρέντγουλφ από το έτος 844 στο έτος 858.
Μετά τον θάνατο Ρέντγουλφ του επανήλθε στον θρόνο της Νορθουμβρίας ο Έθελρεντ Β΄ και το νομισματικό του σύστημα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  H. E. Pagan, ‘Northumbrian numismatic chronology in the ninth century’, British Numismatic Journal, 38 (1969), pp. 1–15.
2. ↑  Rollason, David (2004). "Eardwulf (fl. 796–c.830), king of Northumbria". Oxford Dictionary of National Biography. Oxford University Press. Retrieved 2007-10-03.

Πηγές
-----

* Kirby, D.P. The Earliest English Kings. London: Unwin, 1991.
* Higham, N.J. The Kingdom of Northumbria AD 350-1100. Stroud: Sutton, 1993.
* Pagan, H. E. (1969). "Northumbrian numismatic chronology in the ninth century" (PDF). British Numismatic Journal. 38: 1–15.
* Rollason, David (2004). "Eardwulf (fl. 796–c.830), king of Northumbria". Oxford Dictionary of National Biography. Oxford University Press.
* Yorke, Barbara, Kings and Kingdoms of early Anglo-Saxon England. London: Seaby, 1990.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ράντγουλφ
Ο **Ποιμήν** ή **Ποιμήν του Ερμά** είναι ένα βιβλίο του 2ου μ.Χ. αιώνα που αποδίδεται στον Αποστολικό πατέρα Ερμά, και σώζεται μέχρι σήμερα. Το βιβλίο γράφτηκε στη Ρώμη στα ελληνικά.

Περιεχόμενο
-----------

Ο *Ποιμήν* αποτελείται από μια σειρά αποκαλύψεων, που έκαναν στο συγγραφέα δύο ουράνια όντα, υπό την μορφή μια ηλικιωμένης γυναίκας το πρώτο και ενός βοσκού το δεύτερο. Ο κύριος σκοπός των πέντε *Οράσεων*, των δώδεκα *Εντολών* και των δέκα *Παραβολών* που περιλαμβάνονται στο βιβλίο είναι να κηρύξουν μετάνοια. Κάποιες λεπτομέρειες που περιέχονται στο βιβλίο, δίνουν μια ενδιαφέρουσα εικόνα για τη ζωή της εκκλησίας της Ρώμης στο πρώτο μισό του 2ου μ.Χ. αιώνα.

Συγγραφέας
----------

Λόγω της μορφής και του περιεχομένου του αλλά και λόγω έλλειψης εξωτερικών μαρτυριών η ταυτοποίηση του συγγραφέα είναι δύσκολη. Βάσει εσωτερικών κριτηρίων ερευνητές μίλησαν για τη διάκριση του έργου σε τρία μέρη, άρα και για τρεις συγγραφείς αντίστοιχα, ενώ άλλοι επικαλέστηκαν τα γλωσσικά επιχειρήματα για να θεμελιώσουν την άποψη περί περισσοτέρων του ενός συγγραφέων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Α' ,εκδ. Παρουσία, Αθήνα, 1997, σελ.191

Εκδόσεις του Ποιμένος του Ερμά σε νεοελληνική απόδοση
-----------------------------------------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:  **Ο Ποιμήν του Ερμά** |

* Ποιμήν του Ερμά, Αποστολικοί Πατέρες ,τομ.4, εισαγωγή,μτφρ,σχόλια, Παναγιώτης Παπαευαγγέλου, εκδ.Ελευθέριος Μερετάκης-*Το Βυζάντιον*,Θεσσ/ίκη, 1994, σελ.16-18,380-592

Πηγή
----

* Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Α' ,εκδ. Παρουσία, Αθήνα, 1997, σελ.189-193
Ο **Ραμίρο Γ'**, ισπαν.: *Ramiro III*, (π. 961 – 26 Ιουνίου 985), βασιλιάς του Λεόν (966–984), ήταν γιος του Σάντσο Α΄ του Παχύ και διάδοχός του σε ηλικία μόλις πέντε ετών.

Βιογραφία
---------

Κατά τη διάρκεια της ανηλικότητάς του, η αντιβασιλεία βρισκόταν στα χέρια δύο μοναχών: της θείας του Eλβίρας Ραμίρεθ, η οποία πήρε τον τίτλο της βασίλισσας κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητας, και στη συνέχεια της μητέρας του Tερέσας Aνσούρεθ, η οποία είχε τεθεί σε μοναστήρι μετά το τέλος τού συζύγου της. Ως συνέπεια αυτού, η βασιλεία του είναι γνωστή για την υποστήριξή της στον κλήρο.

### Η βασιλεία του

Μεταξύ των πράξεων των αντιβασιλέων του κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητάς του ήταν η επικύρωση μίας συνθήκης ειρήνης με τον Χαλίφη αλ-Χακάμ Β΄. Αντιμετώπισε επίσης τους Βίκινγκς, που είχαν εισβάλει στη Γαλικία. Με τη σύναψη της συνθήκης ειρήνης, ο βεζίρης Αλμανθόρ εισέβαλε στο βασίλειό του.

Όταν έφτασε στην ενηλικίωσή του και μετά τον γάμο του με τη Σάντσα (π. μετά το 983), ίσως κόρη του Γκόμεθ Ντίαθ, κόμη της Σαλδάνια, ο Ραμίρo προσπάθησε να καθιερώσει μία απολυταρχική μοναρχία, που είχε ως αποτέλεσμα την αποξένωση της ήδη αποσχιστικής Γαλικίας και Καστίλης. Αυτό, μαζί με τις συνεχείς καταστροφές που βίωσαν από τα χέρια των μουσουλμάνων, όπως η μάχη της Ρουέδα, η μάχη του Tορεβισέντε και η χειρότερη, που έλαβε χώρα στο Σαν Εστεβάν δε Γκόρμαθ υπό την αντιβασιλεία της θείας του το 975, οδήγησε τους ευγενείς της Γαλικίας το 982 στο να ανακηρύξουν τον Βερμούδο Β', γιο του Ορδόνιο Γ', βασιλιά της Γαλικίας. Έχασε τον θρόνο του από τον Βερμούδο Β΄ δύο χρόνια αργότερα, το 984.

Οικογένεια
----------

Είχε τουλάχιστον ένα παιδί με τη σύζυγό του Σάντσα Γκόμεθ, τον

* Oρδόνιο Ραμίρεθ, ο οποίος παντρεύτηκε την Κριστίνα Βερμούδεθ, κόρη του αντιπάλου του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
2. ↑  Reinhart Dozy, *Histoire des Musulmans d'espagne* (1932).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Ramiro III of León στο Wikimedia Commons
Το **Βασιλικό Ανάκτορο** ή **Ανάκτορο του Στεφάνο Μπάλμπι**, ιταλ.: *Palazzo Reale* ή *Palazzo Stefano Balbi,* είναι ένα σημαντικό παλάτι στη Γένοβα (Genova).

Ιστορία
-------

Η κατασκευή του σημερινού κτηρίου ξεκίνησε το 1618 για την οικογένεια Μπάλμπι (Balbi). Από το 1643 έως το 1655 οι εργασίες ανανεώθηκαν υπό τη διεύθυνση των αρχιτεκτόνων Πιέρ-Φραντσέσκο Καντόνε και Mικέλε Μοντσίνο. Το 1677 το παλάτι πωλήθηκε στην οικογένεια Ντουράτσο (Durazzo), η οποία διεύρυνε το παλάτι υπό τα σχέδια του Κάρλο Φοντάνα.

Η βορειοανατολική όψη του ανακτόρου, επί της Via Balbi.
Το 1823 το παλάτι πωλήθηκε στον Βασιλικό Οίκο της Σαβοΐας. Από το 1919 το παλάτι ανήκει στο κράτος.

Η διακόσμηση
------------

Το παλάτι περιέχει πολλά πρωτότυπα έπιπλα και διακόσμηση. Οι νωπογραφίες στο εσωτερικό περιλαμβάνουν τη *Δόξα της οικογένειας Μπάλμπι* των Βαλέριο Καστέλo και Aντρέα Σγκίτσι, *την Άνοιξη που αλλάζει αργά σε Χειμώνα* από τους Άντζελο-Μικέλε Κολόνα και Aγκοστίνο Μιτέλι και *ο Δίας εγκαθιδρύει Δικαιοσύνη στη Γη* από τον Τζιοβένι-Μπατίστα Καρλόνε. Περιέχει επίσης καμβάδες των Μπερνέρντο Στρότσι, του Γκρεκέτo, Τζιοβάνι-Μπατίστα Γκάουλι, Ντομένικο Φιαζέλα καθώς και Μπασάνo, Tιντορέτo, Λούκα Τζιορντάνo, Άντονυ φαν Ντάικ, Φερντινάν Βοέ και Γκουερτσίνο. Περιέχει αγάλματα του Φιλίπο Παρόντι. 

### Εικόνες

* Το νυμφαίο του κήπου, έισοδος από Via di Pré.Το νυμφαίο του κήπου, έισοδος από Via di Pré.
* O κήπος του Βασιλικού Ανακτόρου.O κήπος του Βασιλικού Ανακτόρου.
* Η νοτιοδυτική όψη από την αυλή.Η νοτιοδυτική όψη από την αυλή.
* Η Στοά (Galleria).Η Στοά (Galleria).
* Η αίθουσα του θρόνου.Η αίθουσα του θρόνου.
* Η βορειοανατολική όψη του ανακτόρου, επί της Via Balbi.Η βορειοανατολική όψη του ανακτόρου, επί της Via Balbi.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος μπαρόκ κατοικιών
* Palazzi dei Rolli

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  «Indagine sui musei e le istituzioni similari». *d:Q112132470*. 2022.
2. ↑  Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ιταλίας: «Indagine sui musei e le istituzioni similari». *d:Q111911432*. 2021.
3. ↑  Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ιταλίας: «Indagine sui musei e le istituzioni similari». *d:Q113511370*. 2019.
4. ↑  «Indagine sui musei e le istituzioni similari». *d:Q112132642*. 2020.
5. ↑  *dati.beniculturali.it*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Παλάτσο Ρεάλε (Γένοβα)** |

* Επίσημος ιστότοπος του Βασιλικού Παλατιού

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 133596819
* ISNI: 0000 0001 2161 718X
* GND: 4516064-8
* SUDOC: 104647140
* BNF: cb16160484c (data)

 |

 |
Η **Ραγναγίλδη**, *Ragnagilde*, (άκμασε το. 485) ήταν βασιλική σύζυγος των Βησιγότθων με τον γάμο της με τον Ευάριχο βασιλιά των Βησιγότθων (βασ/ 466–484).

Βιογραφία
---------

Η Ραγναγίλδη έζησε το β' ήμισυ του 5ου αι. Είναι γνωστό από το έργο του Σιδονίου Απολλιναρίου ότι ενήργησε ως προστάτιδα ποιητών και καλλιτεχνών. Μπορούσε να μιλά λατινικά, ήταν προφανώς μορφωμένη και εικάζεται ότι είχε επιρροή στις κρατικές υποθέσεις.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε τον Ευάριχο βασιλιά των βησιγότθων και είχε τέκνα:

* Αλάριχος Β΄ 458/466-507, βασιλιάς των Βησιγόρθων.
* Εβοχίλδη, παντρεύτηκε τον Οδόακρο βασιλιά της Ιταλίας.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Martindale J. R. Ragnahilda // Prosopography of the Later Roman Empire / A. M. Jones, J. R. Martindale. — Cambridge University Press, 1980. — Vol. II: A.D. 395–527. — P. 935. — (ISBN 0-521-20159-4)
2. ↑  Isla Frez A. Reinas de los Godos // Hispania. — 2004. — Vol. LXIV/2, № 217. — P. 409—434.
Οι **ραγάδες**, ή **ραβδώσεις**, είναι μορφή ουλής στο δέρμα με χρωματική απόχρωση. Με την πάροδο του χρόνου μπορεί να μειωθούν, αλλά δεν θα εξαφανιστούν εντελώς. Προκαλούνται από την άναπτυξη του δέρματος κατά τη διάρκεια περιόδων ταχείας ανάπτυξης του σώματος, όπως κατά την εφηβεία ή την εγκυμοσύνη, στις οποίες συνήθως σχηματίζονται κατά τον έκτο μήνα. Συνήθως σχηματίζονται στο στομάχι, στους μαστούς, τους μηρούς, τους γοφούς, τη μέση και τους γλουτούς. Μπορεί επίσης να επηρεαστούν από τις ορμονικές αλλαγές που σχετίζονται με την εφηβεία, την εγκυμοσύνη, το bodybuilding ή την ορμονική θεραπεία. Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι οι κρέμες που χρησιμοποιούνται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης αποτρέπουν τις ραγάδες.. Άπαξ και σχηματιστούν δεν υπάρχει σαφώς αποτελεσματική θεραπεία, αν και έχουν επιχειρηθεί και διάφορες μέθοδοι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Brennan, M; Young, G; Devane, D (14 November 2012). «Topical preparations for preventing stretch marks in pregnancy.». *The Cochrane Database of Systematic Reviews* **11**: CD000066. doi:10.1002/14651858.CD000066.pub2. PMID 23152199. .
Η διαδρομή της πτήσης 175 της United Airlines στις 11 Σεπτεμβρίου 2001
Η **πτήση 175 της United Airlines** ήταν μια πτήση εσωτερικού επιβατών που καταλήφθηκε από πέντε τρομοκράτες της Αλ Κάιντα στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, ως μέρος των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου. Το προγραμματισμένο σχέδιο της πτήσης ήταν από το Διεθνές Αεροδρόμιο Logan, στη Βοστώνη της Μασαχουσέτης, στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Λος Άντζελες, στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια. Το αεροσκάφος Boeing 767-200 συνετρίβη σκόπιμα στον Νότιο Πύργο του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου στη Νέα Υόρκη, σκοτώνοντας και τους 65 επιβαίνοντες και άγνωστο αριθμό στη ζώνη πρόσκρουσης του κτιρίου. 

Η πτήση 175 της United Airlines συγκρούεται στον Νότιο Πύργο του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πτήση 175 της United Airlines** |

Περίπου τριάντα λεπτά μετά την πτήση, οι αεροπειρατές παραβίασαν βίαια το πιλοτήριο και κατατρόπωσαν τον καπετάνιο και τον πρώτο αξιωματικό, επιτρέποντας στον επικεφαλής αεροπειρατή και εκπαιδευμένο πιλότο Marwan al-Shehhi να αναλάβει τους ελέγχους. Σε αντίθεση με την Πτήση 11, της οποίας ο αναμεταδότης ήταν απενεργοποιημένος, ο αναμεταδότης της Πτήσης 175 ήταν ορατός στο ραντάρ του Κέντρου της Νέας Υόρκης, το οποίο απεικόνιζε την απόκλιση του αεροσκάφους από την καθορισμένη διαδρομή πτήσης του για τέσσερα λεπτά προτού ειδοποιηθούν οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας στις 08:51 EDT. Στη συνέχεια, έκαναν πολλές ανεπιτυχείς προσπάθειες να επικοινωνήσουν με το πιλοτήριο. Αρκετοί επιβάτες και μέλη του πληρώματος πραγματοποίησαν τηλεφωνικές κλήσεις στα μέλη της οικογένειας και μετέφεραν πληροφορίες σχετικά με τους αεροπειρατές και τα θύματα που υπέστησαν οι επιβάτες και το πλήρωμα. 

Το αεροσκάφος έπεσε στον Πύργο Δύο (τον Νότιο Πύργο) του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου στις 09:03. Η αεροπειρατεία της πτήσης 175 συντονίστηκε με αυτή της πτήσης 11 της American Airlines, η οποία χτύπησε τους επάνω ορόφους του Πύργου Ένα (ο Βόρειος Πύργος) 17 λεπτά νωρίτερα. Η συντριβή της πτήσης 175 στον Νότιο Πύργο ήταν η μόνη πρόσκρουση που μεταδόθηκε ζωντανά σε όλο τον κόσμο. Η συντριβή και η επακόλουθη πυρκαγιά προκάλεσαν την κατάρρευση του Νότιου Πύργου 56 λεπτά αργότερα στις 09:59, με αποτέλεσμα εκατοντάδες επιπλέον θύματα. Κατά τη διάρκεια της προσπάθειας ανάκτησης στο χώρο του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου, οι εργαζόμενοι ανακάλυψαν και αναγνώρισαν υπολείμματα από κάποια θύματα της πτήσης 175, αλλά πολλά άλλα θραύσματα σωμάτων δεν ήταν δυνατό να αναγνωριστούν.
Συντεταγμένες: 6°10′S 39°12′E﻿ / ﻿6.167°S 39.200°E﻿ / -6.167; 39.200

Η **Πόλη της Ζανζιβάρης** (αγγλικά: *Zanzibar City*) είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του νησιού των ημιαυτόνομων νησιών της Ζανζιβάρης της Τανζανίας. Είναι επίσης πρωτεύουσα της περιφέρειας Αστικής-Δυτικής Ζανζιβάρης. Το 2002 ο πληθυσμός της ήταν 205.870 κάτοικοι.

Η πόλη βρίσκεται στην δυτική ακτή της Ουγκούτζα. Κύριο αξιοθέατο της πόλης είναι η Λίθινη Πόλη, το ιστορικό κέντρο. Η Λίθινη Πόλη είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Πολλά σπίτια είναι φτιαγμένα από κοραλιογενή πέτρα και έχουν ανακαινισθεί τις τελευταίες δεκαετίες.

Η Αστική Περιοχή της Ζανζιβάρης χωρίζεται σε 40 διοικητικές περιφέρειες (*wards*).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Census August 1, 2002 (via Citypopulation.de)
2. ↑  «The "Stone Town" of Zanzibar». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2010.
3. ↑  «Urban District Homepage for the 2002 Tanzania National Census». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Σεπτεμβρίου 2003. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2003.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Zanzibar City στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 24144648190506101862
* GND: 4445980-4
* SUDOC: 128518588
* BNF: cb15079242z (data)
* NKC: ge160053

 |

 |
Οι **Πίτσμπουργκ Στίλερς** (αγγλικά: *Pittsburgh Steelers*) είναι επαγγελματική ομάδα του αμερικανικού ποδοσφαίρου και συμμετέχει στο NFL. Εδρεύει στο Πίτσμπουργκ της Πενσυλβάνιας, στο στάδιο Heinz Feild, χωρητικότητας 65.050 θέσεων. Τα χρώματα της είναι το κίτρινο και το μαύρο και είναι οι μοναδικοί στο NFL που έχουν το διακριτικό της ομάδας μόνο στην δεξιά πλευρά του κράνους εν αντιθέσει με τις άλλες ομάδες του NFL που το έχουν και στις δυο πλευρές ή και καθόλου. 

Ο σύλλογος έχει κατακτήσει εξι φορές το πρωτάθλημα (*Super Bowl*) και πολλές φορές τον τίτλο του Πρωταθλητή Ομίλου ΑFC. Ειναι η μοναδικη ομαδα στο NFL που εχει εξι τιτλους (*Super Bowl*). Ιστορικα η ομαδα των Steelers εχει ιδιαιτερη σημασια και αξια για τους ανθρωπους της πολης του Πιτσμπουργκ. Εχει αναπτυχθει μια στενη οικογενειακη σχεση αναμεσα τους απο την δεκαετια του 1970 οταν ειχε καταρευσει οικονομικα η πολη και το μονο ηθικο στηριγμα των πολιτων ηταν η ομαδα των Steelers. Οι υποστηρικτες των Steelers ονομαζονται Steelers Nation(Εθνος των Steelers). Η ομαδα των Steelers εχει χαρακτηρισθει ως America's Team (Ομαδα της Αμερικης). 

Οι Pittsburgh Steelers δημιουργήθηκαν στις 8 Ιουλίου του 1933 από τον Άρθουρ Τζόσεφ Ρούνεϊ, ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα στον αθλητικό τότε κόσμο. Ο γιος του, Νταν Ρούνεϊ, είναι σήμερα ιδιοκτήτης και πρόεδρος της ομάδας. Ο σύλλογος ονομάστηκε αρχικά Pittsburgh Pirates (πειρατές του Πίτσμπουργκ), ωστόσο το 1940 μετονομάστηκε σε Pittsburgh Steelers (*steelers* ονομάζονται οι τεχνίτες που κατασκευάζουν μεταλλικά κτίρια, ουρανοξύστες).

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πίτσμπουργκ Στίλερς** |

* Επίσημος ιστότοπος

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
NFL (2017) |
| --- |
|  |
| AFC | 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| Ανατολή | Βορράς | Νότος | Δύση |
|  |
| 
* Μπάφαλο Μπιλς
* Μαϊάμι Ντόλφινς
* Νιου Ίνγκλαντ Πάτριοτς
* Νιου Γιορκ Τζετς

 | 
* Μπάλτιμορ Ρέιβενς
* Σινσινάτι Μπένγκαλς
* Κλίβελαντ Μπράουνς
* Πίτσμπουργκ Στίλερς

 | 
* Χιούστον Τέξανς
* Ιντιανάπολις Κολτς
* Τζάκσονβιλ Τζάγκουαρς
* Τενεσί Τάιτανς

 | 
* Ντένβερ Μπρόνκος
* Κάνσας Σίτι Τσιφς
* Λος Άντζελες Τσάρτζερς
* Όκλαντ Ράιντερς

 |

 |

 |
|  |
| NFC | 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| Ανατολή | Βορράς | Νότος | Δύση |
|  |
| 
* Ντάλας Κάουμποϊς
* Νιου Γιορκ Τζάιαντς
* Φιλαδέλφια Ιγκλς
* Ουάσινγκτον Ρέντσκινς

 | 
* Σικάγο Μπέαρς
* Ντιτρόιτ Λάιονς
* Γκριν Μπέι Πάκετς
* Μινεσότα Βίκινγκς

 | 
* Ατλάντα Φάλκονς
* Καρολίνα Πάνθερς
* Νιου Όρλινς Σεντς
* Τάμπα Μπέι Μπακανίρς

 | 
* Αριζόνα Κάρντιναλς
* Λος Άντζελες Ραμς
* Σαν Φρανσίσκο 49ερς
* Σιάτλ Σίχοκς

 |

 |

 |
|  |
| 
 |

 |
Η απόλυτη τιμή της συνάρτησης γάμμα. Το γράφημα δείχνει ότι η συνάρτηση απειρίζει στους πόλους (αριστερά). Στα δεξιά, η συνάρτηση γάμμα δεν έχει πόλους, απλώς μεγαλώνει πολύ γρήγορα.
Στη μιγαδική ανάλυση, ένας **πόλος** μια μερομορφικής συνάρτησης είναι ένας συγκεκριμένος τύπος ιδιάζοντος σημείου, ο οποίος συμπεριφέρεται όπως η {\displaystyle \scriptstyle {\frac {1}{z^{n}}}} στο *z* = 0. Για τον πόλο της συνάρτησης *f*(*z*) στο σημείο *a* η συνάρτηση πλησιάζει το άπειρο (απειρίζει) καθώς το *z* πλησιάζει το *a*.

Ο πόλος είναι ένας τύπος ιδιόμορφου σημείου μιας συναρτήσεως, κοντά στο οποίο η συνάρτηση συμπεριφέρεται σχετικώς ομαλά, σε αντίθεση με τα ουσιώδη ιδιόμορφα σημεία, όπως π.χ. το 0 για τη λογαριθμική συνάρτηση.
**Προεδρικές εκλογές** διεξήχθησαν στο Ελ Σαλβαδόρ στις 15 Μαρτίου. Οι κύριοι διεκδικητές του προεδρικού θώκου ήταν ο Ροδρίγο Άβιλα από την Εθνικιστική Ρεπουμπλικανική Συμμαχία (ARENA) και ο υποψήφιος του κόμματος των πρώην ανταρτών, Μαουρίσιο Φούνες από το Μέτωπο Εθνικής Απελευθέρωσης Φαραμπούντο Μαρτί (FMLN). Οι δημοσκοπήσεις έφερναν τον Φούνες να προηγείται του αντιπάλου του.

### Αποτελέσματα

O Φούνες ανακηρύχθηκε νικητής των εκλογών, καθώς έλαβε 51,3% των ψήφων. Αντιπρόεδρός του είναι ο Σαλβαδόρ Σάντσες Σερέν (Salvador Sánchez Cerén). Ο αντίπαλός του , Άβιλα, πήρε 48,7% των ψήφων. Ήταν η πρώτη φορά που το ARENA ηττήθηκε σε εκλογές έπειτα από 18 χρόνια. Ο νικητής χαρακτήρισε τη νύχτα των εκλογών ως την "ευτυχέστερη νύχτα της ζωής του" και λίγο μετά ο Άβιλα παραδέχθηκε την ήττα του. Οι εκλογικοί παρατηρητές από τον Οργανισμό Αμερικανικών Κρατών δεν ανέφεραν επεισόδια, παρότι σε εκλογικό κέντρο στην Τορόλα , του διαμερίσματος Μορασάν, υπήρξαν καταγγελίες ότι ψήφισαν και κάτοικοι από την Ονδούρα.
Χώρες όπως η Ταϊβάν και οι ΗΠΑ δήλωσαν ότι ανυπομονούσαν να συνεργαστούν με τη νέα κυβέρνηση του Ελ Σαλβαδόρ. Ο νέος πρόεδρος ανέλαβε καθήκοντα την 1η Ιουνίου του 2009.

**Πρόεδρος, 15 Μαρτίου 2009**

ε • σ | Υποψήφιος – Κόμμα | Ψήφοι | % |
| --- | --- | --- |
| Μαουρίσιο Φούνες – Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο Φαραμπούντο Μαρτί (*Frente Farabundo Martí para la Liberación Nacional*) | 1.349.142 | 51,29% |
| Ροδρίγο Άβιλα – Εθνικιστική Ρεπουμπλικανική Συμμαχία (*Alianza Republicana Nacionalista*) | 1.280.995 | 48,70% |
| **Σύνολο** (συμμετοχή 62%) | **2.630.137** | **100,00** |
| Εγγεγραμμένοι | 4.226.479 |
| Πηγή: TSE |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Close Presidential Race Continues in El Salvador». *Angus Reid Global Monitor*. 1 Δεκεμβρίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Φεβρουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2009.
2. ↑  AFP,Leftist Funes claims Salvador presidential win, 16 Μαρτίου 2009.
3. ↑  «Left-winger wins El Salvador poll». BBC. 16 Μαρτίου 2009.. Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2009.
4. 1 2  Booth, William (16 Μαρτίου 2009). «Leftist Declares Victory In El Salvador Election». Washington Post.. Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2009.
5. ↑  «OAS recognizes El Salvador's election orderly held». Xinhua. 16 Μαρτίου 2009.. Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2009.
6. ↑  «Taiwan to strengthen ties with El Salvador's next president». M&C. 16 Μαρτίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2013-01-29.. Ανακτήθηκε στις 17Μαρτίου2009.
7. ↑  «US congratulates leftist winner in El Salvador». AFP. 16 Μαρτίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-07-31.. Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2009.
Υπάρχουν τουλάχιστον δύο ποταμοί με το όνομα **Ναϊρόμπι** στην Κένυα.

Ο πρώτος πηγάζει από το Όρος Κένυα και είναι παραπόταμος του Σαγκάνα, παραποτάμου του Τάνα, του μακρύτερου ποταμού της χώρας.

Ο δεύτερος διασχίζει την πρωτεύουσα της χώρας, που πήρε το όνομά του: Ναϊρόμπι. Αποτελεί τον κύριο ποταμό της ομώνυμης λεκάνης, που τη διαρρέουν πολλοί ποταμοί οι οποίοι ρέουν προς τα ανατολικά. Αυτοί όλοι οι μικροί ποταμοί ενώνονται τελικά στον ποταμό Αθί, του οποίου τα νερά χύνονται στον Ινδικό Ωκεανό. Οι κυριότεροι παραπόταμοι του ίδιου του Ναϊρόμπι κατά σειρά από βόρεια προς τα νότια είναι οι: Ruiru, Kamiti, Rui Ruaka, Karura, Gitathuru ή Getathuru, Mathare, Kirichwa και Motoine-Ngong. Ο τελευταίος σχηματίζει την τεχνητή λίμνη του Φράγματος Ναϊρόμπι, που παρέχει πόσιμο νερό στους κατοίκους της πρωτεύουσας. 

Κατά την εποχή των βροχών, η παροχή του ποταμού πολλαπλασιάζεται, πλημμυρίζοντας τις χαμηλότερες από τις όχθες του.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Nairobi River στο Wikimedia Commons
* UNEP: Nairobi River Basin Programme Αρχειοθετήθηκε 2007-10-09 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 264835402

 |

 |
Συντεταγμένες: 38°06′56″N 23°25′20″E﻿ / ﻿38.11556°N 23.42222°E﻿ / 38.11556; 23.42222

Το **Πανόραμα** (παλαιότερα οικισμός ΤΙΤΑΝ) είναι νεόκτιστος οικισμός της Δυτικής Αττικής, που βρίσκεται οκτώ χιλιόμετρα βόρεια της Μάνδρας, μεταξύ των τοποθεσιών Παλαιόκουνδουρα, Φίχθι και του οικισμού Παλαιοχώρι. Απλώνεται σε μία κατάφυτη πλαγιά ενός υψώματος που παρεμβάλλεται ανάμεσα στα όρη Πατέρας και Πάρνηθα.

Ο οικισμός δημιουργήθηκε από έναν οικοδομικό συνεταιρισμό στον οποίο συμμετείχαν εργαζόμενοι της τσιμεντοβιομηχανίας ΤΙΤΑΝ. Το 2009 με απόφαση του Δήμου Μάνδρας ονομάστηκε επίσημα Πανόραμα, ενώ μέχρι τότε ονομαζόταν ανεπίσημα οικισμός ΤΙΤΑΝ 
Αν και ο συνεταιρισμός υπάρχει από το 1966, η μεγάλη ανοικοδόμηση στην περιοχή σημειώθηκε κατά τη διάρκεια των δεκαετιών 1990 και 2000. Το καλοκαίρι του 2022 ολοκληρώθηκαν οι εργασίες για την υδροδότηση του, καθώς κάτι τέτοιο δεν είχε πραγματοποιηθεί παρά το γεγονός ότι βρισκόταν στο σχέδιο από τα τέλη της δεκαετίας του 60.

Αρχές του 2022 ιδρύθηκε ο σύλλογος οικιστών Πανοράματος-Τιτάν με την στήριξη της μεγάλης πλειοψηφίας των οικιστών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πανόραμα Μάνδρας, Ιστορικό[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  ΦΕΚ B 2225 - 05.10.2009[*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Οικισμός Πανόραμα Μάνδρας[*νεκρός σύνδεσμος*]
Η περιοχή των λιμνών στη Βορειοδυτική Αγγλία
**Ποιητές των λιμνών** ή **Ποιητές της λίμνης** (αγγλικά: Lake Poets) ήταν ο όρος που χρησιμοποιήθηκε από το 1817 για μια μικρή ομάδα Άγγλων ρομαντικών ποιητών που κατά το πρώτο μισό του 19ου αιώνα εγκαταστάθηκαν στην περιοχή Κάμπερλαντ στη Βορειοδυτική Αγγλία, περιοχή που σήμερα περιλαμβάνεται στην κομητεία Κάμπρια. 

Τα κύρια μέλη της ομάδας ήταν τρία: ο εμπνευστής ήταν ο Γουίλιαμ Γουόρντσγουορθ, ο οποίος έζησε στο Γκράσμιρ από τον Δεκέμβριο του 1799. Για να βρίσκεται κοντά στον Γουόρντσγουορθ ο Σάμιουελ Τέιλορ Κόλεριτζ εγκαταστάθηκε στο Κέσγουικ τον Αύγουστο του 1800. Οι δύο ποιητές ήταν οι εισηγητές του ρομαντικού κινήματος στην αγγλική λογοτεχνία. Ο τρίτος της ομάδας είναι ο Ρόμπερτ Σάουδι που εγκαταστάθηκε στην περιοχή το 1803. 

Οι ποιητές έκαναν τη γραφική ομορφιά της περιοχής των Λιμνών ευρέως γνωστή στους αναγνώστες στη Βρετανία και στο εξωτερικό καθώς αναφέρθηκαν επανειλημμένα στην «ποίηση της φύσης» και στην ελεγειακή συναισθηματική ποίηση. Ο αρχικός ρομαντικός ενθουσιασμός των ποιητών για τη Γαλλική Επανάσταση έδωσε τη θέση του σε μια πολιτικά συντηρητική στάση αργότερα κατά τα χρόνια της Τρομοκρατίας στη Γαλλία.

Μαζί τους συνδέθηκαν αρκετοί άλλοι ποιητές και συγγραφείς, μεταξύ των οποίων ο Τόμας ντε Κουίνσι ο οποίος εγκαταστάθηκε στην περιοχή από το 1809 και έμεινε για χρόνια. Η δεύτερη γενιά των ρομαντικών ποιητών προσελκύθηκε στην περιοχή από το ρομαντικό όραμα της απομόνωσης και από τις παλαιότερες επαναστατικές απόψεις των πρώτων ρομαντικών ποιητών, ο Πέρσι Σέλλεϋ έζησε τρεις μήνες το 1811 στο Κέσγουικ και ο Τζον Κητς πέρασε εκεί το καλοκαίρι του 1818 αλλά απογοητεύθηκαν από τη συντηρητική στροφή των ποιητών. Ο λόρδος Μπάιρον δεν επισκέφτηκε τις Λίμνες, αλλά χλεύασε την απομόνωση και τη στενότητα του πνεύματος των παλαιότερων Ποιητών της λίμνης, καθώς και την απομάκρυνσή τους από τη ριζοσπαστική σκέψη.

Εκπρόσωποι
----------

* Γουίλιαμ ΓουόρντσγουορθΓουίλιαμ Γουόρντσγουορθ
* Σάμιουελ Τέιλορ ΚόλεριτζΣάμιουελ Τέιλορ Κόλεριτζ
* Ρόμπερτ ΣάουδιΡόμπερτ Σάουδι
* Άποψη του ΚέσγουικΆποψη του Κέσγουικ
* Το σπίτι του Γουόρντσγουορθ από το 1813 έως τον θάνατό του το 1850.Το σπίτι του Γουόρντσγουορθ από το 1813 έως τον θάνατό του το 1850.

Παραπομπές
----------

1. ↑ . «britannica.com/topic/Lake-poet».
2. ↑ . «thematofylakes.gr/lake-poets/».
3. ↑ . «hollr.site/post/the-history-behind-the-lake-poets».
4. ↑ . «poemanalysis.com/movement/lake-poets/».
5. ↑ . «ladyinreadwrites.com/the-lake-poets-and-their-lake-poems/».
Το ***Ποινικό Τάγμα 999*** ή ***Πειθαρχικό Τάγμα 999*** (γερμανικά: *Strafbataillon 999*‎) είναι αντιπολεμική ταινία του γερμανικού μεταπολεμικού κινηματογράφου (1960). Το σενάριο είναι βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Χάιντς Κονζάλικ, με θέμα την 999 Πειθαρχική Μεραρχία (*Bewährungstruppe 999*, *Strafdivision 999* -συχνά αναφέρεται ως τάγμα, *Strafbataillon 999*) της Βέρμαχτ.

Πλοκή
-----

Η ταινία αναπτύσσει την μοίρα τεσσάρων στρατιωτών που καταδικάστηκαν να υπηρετήσουν στο Ποινικό Τάγμα 999. Ο Σβάινεκε είναι ξεροκέφαλος ο Ούλριχ είναι κουμουνιστής, ο συνταγματάρχης φον Μπάρτλιτς επειδή αρνήθηκε να θυσιάσει τους στρατιώτες του σε επίθεση θανάτου, ένας άλλος επειδή δεν επέστρεψε εγκαίρως από την άδειά του, ο γιατρός Ντίοτσμαν επειδή έκανε πειράματα στον εαυτό του για να βρει αντίδοτο εναντίον των χημικών αερίων. Η ζωή τους στον στρατώνα είναι σκέτο μαρτύριο. Στο πεδίο της μάχης θα σκοτωθούν όλοι. Μόνος που θα επιζήσει θα είναι ο δειλός αρχιλοχίας Κρουλ, ο οποίος και θα παρασημοφορηθεί για ανδρεία.

Ιστορικό υπόβαθρο
-----------------

Η «Πειθαρχική Μεραρχία 999» ήταν απάνθρωπος στρατιωτικός θεσμός. Στη μονάδα αυτή καλούνταν να υπηρετήσουν όσοι Γερμανοί στρατιώτες είχαν περιπέσει σε απαξίωση, για ηθικούς, ποινικούς ή άλλους λόγους. Δεν τους επιτρεπόταν να υπηρετήσουν στον κανονικό στρατό, αλλά τους επιβαλλόταν αναγκαστική θητεία υπό τις πιο αντίξοες συνθήκες, και έπαιρναν μέρος στις πιο αδιέξοδες επιχειρήσεις, με μόνη ελπίδα να επιζήσουν και να αποκατασταθεί η τιμή τους με ηρωισμό. Οι περισσότεροι έπεσαν στο πεδίο της μάχης μη έχοντας την παραμικρή διαφορετική επιλογή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Elisabeth Neumann». *filmportal.de*. Ανακτήθηκε στις 1  Δεκεμβρίου 2020.

Πηγές
-----

* παρουσίαση της ταινίας