recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
\* *Αυτό το λήμμα αναφέρεται στον Αιγινήτη αθλητή. Για άλλα πρόσωπα με το ίδιο όνομα, δείτε: Αριστοκλείδας (αποσαφήνιση).*

  


Ο **Αριστοκλείδας ο Αιγινήτης** ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής, γνωστός στην εποχή του από τη νίκη του στο παγκράτιο στα Νέμεα και από το ότι προς τιμή του έγραψε ωδή ο λυρικός ποιητής Πίνδαρος, στην οποία τον συγκρίνει με τον Ηρακλή και με τον Αιακό.

Βίος
----

Ο Αριστοκλείδας ήταν γιος του Αριστοφάνη (όχι του γνωστού κωμωδιογράφου), που καταγόταν από την Αίγινα. Ο αθλητής κέρδισε στο παγκράτιο στα Νέμεα ως ενήλικας μεν, αλλά σε άγνωστο έτος. Ο κλασικιστής Γκέοργκ Λούντολφ Ντίσεν εικάζει ότι αυτό συνέβη πριν από τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας, δηλαδή πριν το 480 π.Χ.. Η τρίτη ωδή στα Νέμεα του Πινδάρου γράφτηκε προς τιμή του Αριστοκλείδα και σε αυτή ο Πίνδαρος γράφει ότι ο αθλητής είχε κατακτήσει την υψηλότερη δόξα που μπορεί να φθάσουν θνητοί. Στην ίδια ωδή αναφέρονται τρεις νίκες του Αριστοκλείδα στο παγκράτιο: ως παιδί σε αγώνα στα Μέγαρα, ως νέος στην Επίδαυρο και ως ώριμος άνδρας στα Νέμεα.

Ο λογοτέχνης και κλασικιστής Ilja Leonard Pfeijffer έχει υποστηρίξει ότι η ωδή του Πινδάρου υποδεικνύει πως ο Αριστοκλείδας κέρδισε τη νίκη χωρίς να χρησιμοποιήσει τις υπηρεσίες κάποιου επαγγελματία προπονητή ή εκπαιδευτή, πράγμα που και τότε ήταν μάλλον ασυνήθιστο. Ο Νάιτζελ Τζέιμς Νίκολσον και άλλοι μελετητές διαφωνούν με αυτή την ερμηνεία και φθάνουν να γράφουν ότι η ωδή μπορεί να είναι ακόμα και μεταφορική, που δεν αφορά μια αθλητική, αλλά μια πολιτική νίκη. Αυτό ισχύει για την ενδέκατη ωδή στα Νέμεα, στην οποία ο Πίνδαρος εξυμνεί την εκλογή του Αρισταγόρου στο τοπικό *πρυτανείον* (ένα κυβερνητικό σώμα) μαζί με την αναφορά των αθλητικών θριάμβων του κατά τη νεότητά του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Pindar (1841). *Pindarou ta sōzomena*. Cambridge, UK: John W. Parker. σελ. 204.
2. ↑  Pindar (2007). *The Complete Odes*. Μτφρ. Verity, Anthony. Οξφόρδη: Oxford University Press, UK. σελ. 169. ISBN 978-0-19-280553-9.
3. ↑  Kyriakou, Poulcheria (1996). «A Variation of the Pindaric Break-Off in Nemean 4». *The American Journal of Philology* (Johns Hopkins University Press) **117** (1): 17-35. ISSN 0002-9475.. Ανακτήθηκε στις 2021-01-22.
4. ↑  Pindarus (1841). *Epinician Or Triumphal Odes in Four Books: Together with the Fragments of His Lost Compositions*. Λονδίνο: John W. Parker. σελ. 204.
5. ↑  Nicholson, Nigel James (2005). *Aristocracy and Athletics in Archaic and Classical Greece*. Cambridge University Press. σελίδες 192, 198–199, 207, 259. ISBN 9780521845229. Ανακτήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2021.
6. ↑  Morrison, Andrew D. (2011). «Pindar and the Aeginetan patrai: Pindar's intersecting audiences». Στο: Bowie, Ewen· Athanassaki, Lucia. *Archaic and Classical Choral Song: Performance, Politics and Dissemination*. De Gruyter. σελ. 318. ISBN 9783110254013. Ανακτήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2021.

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 6, σελ. 576
* Smith, William: το λήμμα «Aristocleidas» στο *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology* (1870), τόμ. 1, σελ. 302
Ο **Επιφάνης** ήταν γνωστικός συγγραφέας, γιος του Καρποκράτη και έζησε τον 2ο αιώνα μετά Χριστόν.

Είναι από τους αρχαιότερους των γνωστικών του οποίου τα έργα έχουν σωθεί αποσπασματικά. Πέθανε μόλις σε ηλικία 17 ετών. Μετά το θάνατό του τιμήθηκε σα θεός στην Σάμη της Κεφαλονιάς, μας πληροφορεί ο Κλήμης Αλεξανδρείας, τόπο καταγωγής της μητέρας του Επιφάνη. Όπως όμως σχολιάζει ο καθηγητής Παναγιώτης Χρήστου, είναι πιθανότερο να μετέφεραν από την Αλεξάνδρεια στην Κεφαλονιά οπαδοί ή συγγενείς του Επιφάνους την εορτή των Βασιλειδιανών, τα *Επιφάνεια* δηλαδή το γενέθλιο βάπτισμα του Ιησού, η οποία εορταζόταν στις 5 Ιανουαρίου και η οποία συνέπιπτε με την εορτή προς τιμήν της γεννήσεως του Αιώνος από την Κόρη. Από παρεξήγηση και μόνο η εορτή των Επιφανείων ταυτίστηκε με εκείνη του Επιφάνους.

Η θεολογία του
--------------

Από τα αποσπάσματα των έργων του πληροφορούμεθα πως αντιλαμβανόταν τον Ιησού σα φυσικό υιό της Μαρίας και του Ιωσήφ, δικαιότερο από τους υπόλλοιπους ανθρώπους και απελευθερωμένο από τους αγγέλους που δημιούργησαν τον κόσμο και τον καταδυνάστευαν.

Συγγράμματα
-----------

Φέρεται ως συντάκτης *συγγραμμάτων* από τα οποία μνημονεύεται μόνο το *Περί Δικαιοσύνης*, το οποίο διασώζεται αποσπασματικά από τον Κλήμεντα τον Αλεξανδρέα

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παναγιώτης Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία, τομ. Β. εκδ. Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη, 2005, σελ.147
2. ↑  Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Α' ,εκδ. Παρουσία, Αθήνα, 1997, σελ.187

Πηγές
-----

* Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Α' ,εκδ. Παρουσία, Αθήνα, 1997, σελ.187
* Παναγιώτης Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία, τομ. Β. εκδ. Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη, 2005, σελ.146-147
Ο **Φιλίσκος της Αίγινας** (αρχαία ελληνικά: Φιλίσκος Αἰγινήτης‎‎; 4ος αιώνας π.Χ.) ήταν κυνικός φιλόσοφος από την Αίγινα, που έζησε στο δεύτερο μισό του 4ου αιώνα π.Χ. Ήταν γιος του Ονησίκριτου, που έστειλε τον Φιλίσκο και τον μικρότερο αδερφό του, τον Ανδροσθένη, στην Αθήνα όπου γοητεύτηκαν τόσο πολύ από τη φιλοσοφία του Διογένη του Κυνικού. Ο Ονησίκριτος ήρθε επίσης στην Αθήνα και έγινε μαθητής του.  Σύμφωνα με τον Έρμιππο της Σμύρνης, ο Φιλίσκος ήταν μαθητής της Στίλπωνα. Επίσης περιγράφεται ως συνεργάτης του Φωκίωνα. Το λεξικό *Σούδα* ισχυρίζεται ότι ήταν δάσκαλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, αλλά κανένας άλλος αρχαίος συγγραφέας δεν το αναφέρει αυτό. Ο Κλαύδιος Αιλιανός, ωστόσο, έχει διατηρήσει μια σύντομη προτροπή του Φιλίσκου, που απευθύνεται στον Αλέξανδρο:

> Φροντίστε τη φήμη σου. Μην γίνεις μάστιγα ή μεγάλη καταστροφή, φέρε την ειρήνη και την υγεία.
> 
> 

Το λεξικό *Σούδα* αναφέρει ότι ο Φιλίσκος έγραψε διαλόγους συμπεριλαμβανομένου ενός που ονομαζόταν *Κόδρος*. Ο Σάτυρος ισχυρίστηκε ότι οι τραγωδίες που αποδίδονται στον Διογένη γράφτηκαν στην πραγματικότητα από τον Φιλίσκο. Μεταξύ των διαλόγων, που αποδίδει ο Σωτίων στον Διογένη, ο ένας φέρει τον τίτλο *Φιλίσκος*.

Πέθανε και τάφηκε στην Κόρινθο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Virtual International Authority File*. OCLC. Dublin. 399080. Ανακτήθηκε στις 25  Μαΐου 2018.
2. ↑  Paul Natorp: «Androsthenes 10» (Γερμανικά) 1894.
3. ↑  Diogenes Laërtius, vi. 75; *Suda*, "Philiskos", φ 362
4. 1 2  *Suda*, "Philiskos", φ 359
5. ↑  *Suda*, "Philiskos", φ 362
6. ↑  *Suda*, "Philiskos", φ 359. There are, in addition, chronological problems with a man being the son of Onesicritus, the pupil of Stilpo, and the teacher of Alexander.
7. ↑  Aelian, *Varia Historia*, xiv. 11
8. ↑  ap. Diogenes Laërtius, vi. 80, cf. vi. 73
9. ↑  Diogenes Laërtius, vi. 80
10. ↑  The Library of Congress· Bekker, Immanuel (1854). *Suidae Lexicon; ex recoginitione Immanuelis Bekkeri*. Berolini, typis et impensis G. Reimeri.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 399080
* GND: 102402817

 |

 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Κυνικοί φιλόσοφοι |
| --- |
|  |
| Ελληνική περίοδος | 
* Αντισθένης
* Βίων ο Βορυσθενίτης
* Διογένης ο Κυνικός
* Διόδωρος
* Ζωΐλος
* Κράτης ο Θηβαίος
* Κερκίδας
* Μένιππος
* Μελέαγρος
* Μητροκλής
* Ονησίκριτος
* Τέλης
* Φιλίσκος της Αίγινας
* Φοίνικας ο Κολοφώνιος
 |
|  |
| Ρωμαϊκή περίοδος | 
* Θεαγένης
* Δίων ο Χρυσόστομος
* Περεγρίνος
* Σαλλούστιος
 |

 |
Ο **Γρηγόρης (Άκης) Κατωπόδης** (Μεγανήσι, 1953) είναι Έλληνας μαθηματικός που διατέλεσε δήμαρχος Βύρωνα την περίοδο 2014-2023

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1953 στο Μεγανήσι και σε ηλικία 12 ετών εγκαταστάθηκε στον Βύρωνα. Σπούδασε στο Μαθηματικό του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και εργάστηκε ως μαθηματικός. 

Οργανώθηκε στο ΚΚΕ και στη συνέχεια στον Συνασπισμό και στον ΣΥΡΙΖΑ. Ήταν δημοτικός σύμβουλος Βύρωνα από το 1990 έως το 1994. Στις δημοτικές εκλογές του 2010 ήταν επικεφαλής του συνδυασμού «Στάση Βύρωνα» και επανεξελέγη δημοτικός σύμβουλος. Στις δημοτικές εκλογές του 2014 εξελέγη δήμαρχος Βύρωνα και ανανέωσε τη θητεία του στις εκλογές του 2019. Το 2023 ήταν εκ νέου υποψήφιος δήμαρχος Βύρωνα για τις εκλογές του Οκτωβρίου αλλά δεν κατάφερε να εκλεγεί. Τον διαδέχτηκε ο Αλέξιος Σωτηρόπουλος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Κατωπόδης Γρηγόριος». Ανακτήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2019.
2. ↑  «Δήμος Βύρωνα - Άκης Κατωπόδης». Ανακτήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2019.
3. ↑  «Δημοτικές εκλογές 2019 - Δήμος Βύρωνος». Ανακτήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2019.
Ο **Σον Λέοναρντ Γκόουτερ** (*Shaun Leonard Goater*, γεννήθηκε 25 Φεβρουαρίου 1970) είναι πρώην ποδοσφαιριστής από τις Βερμούδες που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής ομάδας της χώρας του με 20 γκολ.

Καριέρα
-------

Ο πρώτος επαγγελματικός σύλλογος του Γκόουτερ ήταν η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, αλλά δεν έφτασε στην πρώτη ομάδα, κάνοντας το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα το 1989 αφού μετακόμισε στη Ρόδερχαμ Γιουνάιτεντ. Έπαιξε εκεί για επτά χρόνια πριν μετακομίσει στην Μπρίστολ Σίτι το 1996. Δύο χρόνια αργότερα μετακόμισε στη Μάντσεστερ Σίτι.

Είναι πιο γνωστός από αυτό το κομμάτι της καριέρα του, όπου σημείωσε 103 γκολ σε 211 επίσημους αγώνες μεταξύ 1998 και 2003, τερματίζοντας ως πρώτος σκόρερ του συλλόγου για τέσσερις συνεχόμενες σεζόν. Το 2002 ήταν πρώτος σκόρερ της δεύτερης κατηγορίας της Αγγλίας με 28 γκολ κερδίζοντας και την επάνοδο της ομάδας στην Πρέμιερ Λιγκ. Μετά την αποχώρησή του από τη Σίτι, αγωνίστηκε με τις  Ρέντινγκ, Κόβεντρι Σίτι και Σάουθεντ Γιουνάιτεντ, πριν αποσυρθεί τον Μάιο του 2006 και επιστρέψει στην πατρίδα του.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Shaun Goater - International Appearances and Goals». Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2022.
2. 1 2  «Leonardo Shaun Goater (Player)». Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2022.
3. ↑  «SHAUN GOATER BEGINS ACADEMY COACHING ROLE». Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2022.
4. ↑  «English League Leading Goalscorers». Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2022.
Συντεταγμένες: 51°31′00″N 0°07′49″W﻿ / ﻿51.51656°N 0.13014°W﻿ / 51.51656; -0.13014

Το κτήριο του ζυθοποιείου το 1813
Η **πλημμύρα μπύρας του Λονδίνου** (αγγλικά: *London beer flood*) ήταν περιστατικό το οποίο συνέβη στις 17 Οκτωβρίου του 1814 στην περιοχή *St Giles* του Λονδίνου.

Περιγραφή
---------

Στο τοπικό ζυθοποιείο της περιοχής, στην οδό *Tottenham Court Road*, υπήρχε εγκατεστημένη μια τεράστια δεξαμενή η οποία περιείχε πάνω από 610.000 λίτρα μπύρας, και κάποια στιγμή η δεξαμενή διερράγη από την πίεση του περιεχομένου της. Η κατάρρευση της αυτή, προκάλεσε την κατάρρευση και των παραδίπλα παρόμοιων δεξαμενών στο ίδιο κτήριο. Έτσι, συνολικά 1.470.000 λίτρα μπύρας απελευθερώθηκαν και διαχύθηκαν στους δρόμους. Το κύμα της μπύρας κατέστρεψε 2 οικίες, καθώς και κατεδάφισε τον τοίχο μιας διπλανής παμπ. Εντός λίγων λεπτών, οι κοντινές οδοί είχαν πλημμυρίσει με αλκοόλ, σκοτώνοντας στο πέρασμα τους μια μητέρα με την κόρη της οι οποίες έπιναν τσάι, και εισχωρώντας στα κτήρια.

Το ζυθοποιείο ήταν ανάμεσα στα παλιά σπίτια της συνοικίας του St Giles, και στην περιοχή ζούσαν πολλές άπορες οικογένειες οι οποίες έμεναν σε υπόγεια, τα οποία μετά το συμβάν γέμισαν με μπύρα. Τουλάχιστον 8 άτομα πνίγηκαν ή σκοτώθηκαν από τραυματισμό κατά το περιστατικό, ανάμεσα τους και 2 νήπια τριών και τεσσάρων ετών.

Το ζυθοποιείο μηνύθηκε και η υπόθεση κατέληξε στο δικαστήριο, ο δικαστής και οι ένορκοι ωστόσο έκριναν πως η καταστροφή ήταν αναπόφευκτη (τυχηρό γεγονός) και δεν έφερε κάποιο συγκεκριμένο άτομο ευθύνη. Η εταιρεία που διαχειριζόταν το ζυθοποιείο περιέπεσε σε οικονομικές δυσκολίες λόγω της επανακατασκευής των δεξαμενών αλλά και λόγω των φόρων τους οποίους είχε ήδη πληρώσει για την μπύρα που κατόπιν διαχύθηκε. Διεκδίκησαν ωστόσο την επιστροφή του φόρου με αίτηση τους στο αγγλικό κοινοβούλιο, και κατάφεραν να τους επιστραφεί επιτυχώς.

Μετέπειτα
---------

Στην ίδια θέση βρίσκεται πλέον το θέατρο *Dominion* επί της διασταύρωσης των οδών *Tottehnam Court Road* και *Oxford Street*
Το ζυθοποιείο κατεδαφίστηκε περίπου έναν αιώνα αργότερα, το 1922, και σήμερα στη θέση του βρίσκεται το θέατρο *Dominion*, στο κέντρο του Λονδίνου επί της διασταύρωσης *Tottenham Court Road* και *Oxford Street*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *The Oxford Companion to Beer*. σελ. 48.
2. 1 2  Greenberg, Michael I. *Disaster!: A Compendium of Terrorist, Natural, and Man-made Catastrophes*. Jones & Bartlett Publishers. σελ. 156. ISBN 0-7637-3989-8.
3. ↑  Rennison, Nicholas (2 Νοεμβρίου 2006). *The Book of Lists: London*. Canongate Books Ltd. ISBN 978-1-84195-676-3.
4. ↑  London Beer Flood at Expages.com (archived version)
5. ↑  The London Beer Flood of 1814
6. ↑   *The Times* (London), 19 October 1814  – μέσω TimesOnline (απαιτείται συνδρομή)
7. ↑  Rennison, Nick (2010). *Book of Lists London*. Canongate Books. σελ. 149. ISBN 978-1-84767-666-5. Ανακτήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2013.
8. ↑  *Industries: Brewing* Αρχειοθετήθηκε 2014-10-19 στο Wayback Machine. (British History Online) accessed 10 January 2009

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* What really happened in the London Beer Flood? - The Independent
Η σειρά **Η γειτονιά μας** (24 Φεβρουαρίου 1972 - 20 Οκτωβρίου 1977) ήταν ελληνική τηλεοπτική σειρά, παραγωγής της εταιρείας Αστήρ TV και διάρκειας 6 κύκλων, που παίχτηκε από τον σταθμό της ΥΕΝΕΔ, συνολικής διάρκειας 550 εβδομαδιαίων επεισοδίων, το καθένα εκ των οποίων ήταν ημίωρο.

Υπόθεση
-------

Αποτελεί ηθογραφία εποχής, δοσμένη μέσα από τις καθημερινές ιστορίες ανθρώπων σε μια γειτονιά της Αθήνας, κατά τη διάρκεια μιας μεταβαλλόμενης εποχής (Μεταπολίτευση, κοινωνικές και επαγγελματικές ανακατατάξεις, αλλαγή ηθών, συνηθειών κλπ). Σεναριογράφος της σειράς, που γνώρισε πολύ μεγάλη δημοφιλία με αποκορύφωμα τη σεζόν 1974 - 1975 (όταν ήταν στην πρώτη θέση της τηλεθέασης) ήταν ο Κώστας Πρετεντέρης, ενώ υπεύθυνοι σκηνοθεσίας ήταν ο Πέτρος Λεωκράτης και ο Μεγακλής Βιντιάδης. Η σειρά ήταν γυρισμένη εξ ολοκλήρου στο Studio ATA και μάλιστα ο ηθοποιός Βάσος Ανδριανός είχε παρουσιάσει το αρχικό επεισόδιο, διατυπώνοντας την εξής ευχή: "*Σας καλωσορίζουμε σήμερα με τη νέα εκπομπή μας, από το στούντιο ΑΤΑ, ελπίζοντας να μην πάτε ... 'άτα' αλλά να μας παρακολουθήσετε*".

Ηθοποιοί
--------

Στη σειρά έλαβαν μέρος πάρα πολλοί ηθοποιοί, ερμηνεύοντας, οι περισσότεροι, χαρακτηριστικούς ρόλους. Βασικός πρωταγωνιστής ήταν ο Μάκης Δεμίρης, που υποδυόταν τον ιδιοκτήτη καφενείου *Μάκη Κατσαούνη*, μαγαζί το οποίο δέσποζε στη γειτονιά, απέναντι από το παλαιό αρχοντικό του *ζεύγους Δελακοβία*, τους οποίους ερμήνευαν ο Γιάννης Αργύρης και η Μαρία Φωκά. Άλλους, σημαντικούς χαρακτήρες της υπόθεσης του σίριαλ ενσάρκωναν οι Σάσα Καστούρα (*κομμώτρια*, μνηστή του Μάκη), Κώστας Καφάσης (*Ιωνάθαν*), Μπάμπης Ανθόπουλος (*Φανούρης*), Γιάννης Βογιατζής (*Αντωνάκης Σκερντεμπές*), Μαίρη Χαλκιά (*Ρέα*), Γιώργος Βουτσίνος (*Φαίδων*), Τζένυ Ζαχαροπούλου (*Γεωργία*), Γιώργος Ζαχαριάδης (*Νάσος*), Βασίλης Μαλούχος (*Αργύρης*), Νίκος Μπακογιάννης (*Κούλης*), Χρήστος Ζορμπάς, Ανδρέας Φιλιππίδης, Κούλα Αγαγιώτου, Δημήτρης Μπισλάνης, Νέλλη Γκίνη (*τραγουδίστρια Μαρίνα*), Τόνια Καζιάνη, Πέτρος Πανταζής (*Καπετάν-Γιασός*), Μαίρη Μεταξά (*Θεοδώρα*), Κική Διόγου, Γιάννης Σμυρναίος, Τίμος Περλέγκας, Σούλη Σαμπάχ, Νίτσα Μαρούδα, Νόρα Βαλσάμη (*ηθοποιός*), Λευτέρης Ελευθεριάδης, Χρήστος Βαλαβανίδης, Κώστας Δίγκας, Άννα Κυριακού, Πάρης Λαμπράκος, Καίτη Τριανταφύλλου, Δήμητρα Νομικού, Δήμητρα Ζέζα κ.α.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ««Η γειτονιά μας». Το θρυλικό σίριαλ του Κώστα Πρετεντέρη, όπου γνωρίσαμε τη Σάσα Καστούρα (βίντεο)...». www.mixanitouxronou.gr. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «Η Γειτονιά μας» στο www.retrodb.gr Αρχειοθετήθηκε 2016-08-23 στο Wayback Machine.
* *Η γειτονιά μας* στην IMDb

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Τηλεοπτικές σειρές της ΥΕΝΕΔ |
| --- |
|  |
| Δεκαετίας 1970 | 
* *Το σπίτι με τον φοίνικα* (1970)
* *Ο κύριος συνήγορος* (1970)
* *Άγνωστος Πόλεμος* (1971)
* *Η Γειτονιά μας* (1972)
* *Στησιχόρου 73* (1972)
* *Μαντάμ Σουσού* (1972)
* *Εκείνες κι εγώ* (1976)
* *Μεθοριακός σταθμός* (1974)
* *Ο δρόμος* (1977)
* *Το ημερολόγιο ενός θυρωρού* (1979)
 |
|  |
| Δεκαετίας 1980 | 
* *Η κραυγή των λύκων* (1981)
 |

 |
Ο **Παναγιώτης Μαργέτης** είναι Έλληνας Διδάκτωρ Βιολογίας και πολιτικός, και από την 1η Ιανουαρίου 2024 δήμαρχος Μεγαρέων.

Βιογραφικό
----------

Γεννημένος το 1974 στην Αθήνα ο Παναγιώτης Μαργέτης ολοκλήρωσε τις μαθητικές του σπουδές στην ίδια πόλη και εισήχθη το 1992 στο Τμήμα Βιολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ απέκτησε και το Διδακτορικό του δίπλωμα στη Βιολογία  από το ίδιο Πανεπιστήμιο.

Την περίοδο 2012-2019 εργάστηκε ως Εργαστηριακός συνεργάτης στο ΤΕΙ Αθήνας και από το 1997 έως το 2006 ως Εργαστηριακός συνεργάτης του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Δημοτικός Σύμβουλος στο Δήμο Μεγαρέων εκλέχθηκε πρώτη φορά το 2007, ενώ την περίοδο από το 2007 έως το 2010 διετέλεσε Πρόεδρος της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Μεγάρων. Παράλληλα, είχε διατελέσει μέλος του διοικητικού συμβουλίου Α.Σ. Μεγαρικός από το 2007 έως το 2010 και την περίοδο 2011 έως 2018 μέλος του Δ.Σ. συλλόγου γονέων και κηδεμόνων 4ου Δημ. Σχολείου Μεγάρων, ενώ από το 2002 έως το 2004 ήταν Ταμίας της ΠΑΕ Βύζας και από το 2001 έως το 2006 μέλος Δ.Σ. του πολιτιστικού συλλόγου Μεγάρων «Ο Θέογνις».

Στις δημοτικές εκλογές του 2023 εκλέχθηκε Δήμαρχος του Καλλικρατικού Δήμου Μεγαρέων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μελέτη των πρωτεϊνών της ερυθροκυτταρικής μεμβράνης σε κληρονομικές και επίκτητες μεμβρανοπάθειες
2. ↑  Ο Παναγιώτης Μαργέτης νέος δήμαρχος Μεγαρέων 2024-2028

Πηγές
-----

* Βιογραφικό στην ιστοσελίδα της δημοτικής παράταξης Ορίζοντες
Η **Συναγωγή της Σόφιας** (στα βουλγαρικά: **Софийска синагога**, **Sofiyska sinagoga**) είναι η μεγαλύτερη συναγωγή των Βαλκανίων, μια από τις μεγαλύτερες της Ευρώπης και η μια από τις δύο που λειτουργούν σήμερα στη Βουλγαρία (η άλλη είναι στο Πλόβντιβ). Βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, δίπλα στην Κεντρική Αγορά της Σόφιας (Central Market Hall).

Χτίστηκε σε σχέδια του Αυστριακού αρχιτέκτονα Friedrich Gruenanger και εγκαινιάστηκε από τον Τσάρο της Βουλγαρίας Φερδινάνδο Α’, το Σεπτέμβριο του 1909.
Το κτίριο της συναγωγής είναι τετράγωνο. Η κεντρική αίθουσα της είναι οκτάγωνη με διάμετρο 20μ. και ύψος 31μ. και ο κεντρικός τρούλος της έχει διάμετρο 19μ. και ύψος 23μ. Υπάρχουν άλλοι τέσσερις μικρότεροι τρούλοι στις τέσσερις γωνίες του κτιρίου ενώ σε κάθε πλευρά υπάρχουν και δύο πυργίσκοι. Η κεντρική αίθουσα είναι διακοσμημένη με πολύχρωμα μωσαϊκά, μαρμάρινες κολώνες και διακοσμητικά γλυπτά. Εκεί βρίσκεται και ο μεγαλύτερος πολυέλαιος της χώρας, που το βάρος του ξεπερνα τους 2,2 τόνους και εισήχθη από τη Βιέννη. Η Συναγωγή της Σόφιας χωράει περισσότερα από 1000 άτομα. 

Η Συναγωγή της Σόφιας ακολουθεί το αρχιτεκτονικό στυλ του εκλεκτικισμού και συνδυάζει στοιχεία της Μαυριτανικής αναγέννησης (νεομαυριτανισμός) και του  Ζετσεσιονισμού ενώ στην πρόσοψή της έχει στοιχεία της βενετσιάνικης αρχιτεκτονικής. Έχει ομοιότητες με την Leopoldstädter Tempel, την εβραϊκή συναγωγή της Βιέννης, που καταστράφηκε κατά την Νύχτα των Κρυστάλλων, στις 9-10 Νοεμβρίου, του 1938.

Από το 1992 στη Συναγωγή της Σόφιας στεγάζεται το Εβραϊκό Μουσείο Ιστορίας και τα γραφεία της εβραϊκής κοινότητας.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑

Φωτογραφίες
-----------

* Η συναγωγή της ΣόφιαςΗ συναγωγή της Σόφιας
* Η είσοδος της συναγωγήςΗ είσοδος της συναγωγής
* Ο πολυέλαιος της συναγωγήςΟ πολυέλαιος της συναγωγής
* Το εσωτερικό της συναγωγήςΤο εσωτερικό της συναγωγής
* 
*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
*
Για την ομάδα καλαθοσφαίρισης γνωστή ως Πρόκομ Τρεφλ Σόποτ από το 1995 έως το 2013, δείτε: Άρκα Γκντίνια (καλαθοσφαίριση).  Για για την ομάδα πετοσφαίρισης, δείτε: Άτομ Τρεφλ Σόποτ.  

Η **Τρεφλ Σόποτ** (*Trefl Sopot*) είναι πολωνικός επαγγελματικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης με έδρα το Σόποτ. Η ομάδα παίζει στο Πρωτάθλημα Πολωνίας (PLK). Ο σύλλογος ιδρύθηκε ως αντικατάσταση της Πρόκομ Ασέκο Σόποτ, που έφυγε από το Σόποτ για τη Γκντίνια το 2009.

Ιστορία
-------

Η ομάδα ιδρύθηκε ως σύλλογος φοίνικας με μία νέα εταιρική ταυτότητα, μετά την απόφαση της Πρόκομ Ασέκο Σόποτ να εγκατασταθεί στη Γκντίνια. Στην εναρκτήρια σεζόν, ο σύλλογος έπαιξε στο γήπεδο Hali 100-lecia. Στην αρχή της σεζόν 2010-11, μετακόμισε στην Αρένα Έργκο, χωρητικότητας 15.000 ατόμων, τη μεγαλύτερη αρένα στην PLK. Τη σεζόν 2011-12, η Τρεφλ Σόποτ έφτασε στους τελικούς της PLK, όπου αντιμετώπισε την πρόγονό της, Άρκα Γκντίνια. Σε μια συναρπαστική σειρά τελικών, η Τρεφλ Σόποτ έχασε με 4-3. 

Το 2011-12, η Τρεφλ Σόποτ κέρδισε το πρώτο της τρόπαιο, όταν κατέκτησε το Κύπελλο Πολωνίας. Την επόμενη σεζόν, κατέκτησε ξανά το Κύπελλο. Παράλληλα με αυτές τις κατακτήσεις, η ομάδα κέρδισε επίσης το Σούπερ Καπ Πολωνίας το 2012 και το 2013.

Τρόπαια
-------

* **Πρωτάθλημα Πολωνίας**
	+ 2η θέση (1): 2011-12
		- 3η θέση (1): 2013-14
* **Κύπελλο Πολωνίας**
	+ **Νικητές (2):** 2011-12, 2012-13
* **Σούπερ Καπ Πολωνίας**
	+ **Νικητές (2):** 2012, 2013

Σεζόν ανά σεζόν
---------------

| Σεζόν | Βαθμίδα | Πρωτάθλημα | Θέση | Κύπελλο | Ευρωπαϊκές διοργανώσεις |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2009-10 | 1 | PLK | 4η |  |  |
| 2010-11 | 1 | PLK | 3η |  | **3** EuroChallenge |  QR  |
| 2011-12 | 1 | PLK | 2η | Νικητής |  |
| 2012-13 | 1 | PLK | 5η | Νικητής | **2** Eurocup |  RS  |
| 2013-14 | 1 | PLK | 3η |  |  |
| 2014-15 | 1 | PLK | 8η |  |  |
| 2015-16 | 1 | PLK | 15η |  |  |
| 2016-17 | 1 | PLK | 9η |  |  |
| 2017-18 | 1 | PLK | 10η |  |  |
| 2018-19 | 1 | PLK | 15η |  |  |  |
|

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Asseco Prokom Gdynia – co dalej?». *natemat.pl*. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Καλαθοσφαίριση | Πύλη Καλαθοσφαίριση |

* Επίσημος ιστότοπος της Τρεφλ Σόποτ (πολωνικά)
Ιστοσελίδα της Βικιπαίδειας
**Ιστοσελίδα** (αγγλικά: *web page*) είναι είδος εγγράφου του παγκόσμιου ιστού (WWW) που περιλαμβάνει πληροφορίες με την μορφή κειμένου, υπερκειμένου, εικόνας, βίντεο και ήχου.

Πολλές ιστοσελίδες μαζί συνθέτουν έναν ιστότοπο (εναλλακτικές ονομασίες: ιστότοπος, *ιστοχώρος,* ή *δικτυακός τόπος*, αγγλ. *web site* ή *Internet site*). Οι σελίδες ενός ιστότοπου εμφανίζονται κάτω από το ίδιο όνομα χώρου (domain) π.χ. microsoft.com. Οι ιστοσελίδες αλληλοσυνδέονται και μπορεί ο χρήστης να μεταβεί από τη μία στην άλλη κάνοντας «κλικ», επιλέγοντας δηλαδή συνδέσμους που υπάρχουν στο κείμενο ή στις φωτογραφίες της ιστοσελίδας. Οι σύνδεσμοι προς άλλες σελίδες εμφανίζονται συνήθως υπογραμμισμένοι και με μπλε χρώμα για να είναι γρήγορα ξεκάθαρο στον επισκέπτη ότι πρόκειται για σύνδεσμο προς άλλη ιστοσελίδα, χωρίς όμως πάντα να είναι αυτό απαραίτητο.

Η κατασκευή ιστοσελίδων είναι κάτι που μπορεί να γίνει πολύ εύκολα με προγράμματα, αλλά υπάρχουν και αυτοματοποιημένοι μηχανισμοί κατασκευής ιστοσελίδων που επιτρέπουν σε απλούς χρήστες να δημιουργήσουν εύκολα και γρήγορα προσωπικές ή και εμπορικές ιστοσελίδες. Από την άλλη μεριά υπάρχουν και πολλές εταιρίες, που εξειδικεύονται στη δημιουργία ελκυστικών και λειτουργικών ιστοσελίδων που έχουν σαν στόχο να οδηγήσουν τους επισκέπτες στην αγορά κάποιου προϊόντος, στην επικοινωνία με τον ιδιοκτήτη του ιστοτόπου ή απλά στο ανέβασμα του εταιρικού προφίλ μιας επιχείρησης.

Δείτε επίσης
------------

* Κατασκευή ιστοσελίδων
* Στατική ιστοσελίδα
* Δυναμική ιστοσελίδα
* Ιστότοπος
* Υπερκείμενο
* HTML

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **ιστοσελίδα**  |

* (Αγγλικά) Web Design and Applications, W3C

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4356308-9
* NKC: ph118230

 |

 |
Ο **Αναστάσιος Α΄** (5ος αιώνας μ.Χ.) ήταν Πατριάρχης Ιεροσολύμων από το έτος 458 μέχρι τον θάνατό του το 478.

Προερχόταν από τις τάξεις των μοναχών και διετέλεσε ηγούμενος ομώνυμης μονής, σκευοφύλακας του Ναού του Παναγίου Τάφου και χωρεπίσκοπος. Στον πατριαρχικό θρόνο των Ιεροσολύμων διαδέχθηκε τον Άγιο Ιουβενάλιο (422-458) με τη σύμφωνη γνώμη του κλήρου και «ψήφω του λαού παντός». Πράγματι, τόση ήταν η γενική εκτίμηση προς τον Αναστάσιο, ώστε όταν κάποτε επισκέφθηκε τον όσιο Ευθύμιο τον Μέγα ο Άγιος τον υποδέχθηκε με πατριαρχικές τιμές, ενώ δεν είχε γίνει ακόμα Πατριάρχης. Και όταν ο μαθητής του Ευθυμίου Χρύσιππος πληροφόρησε τον διδάσκαλό του ότι ο φιλοξενούμενος δεν ήταν πατριάρχης, παρά απλός σκευοφύλακας, εκείνος απάντησε: *«άσπρα ιμάτια εθεώρουν αυτόν φορούντα», πράγμα που σήμαινε ότι κατά τον Άγιο Ευθύμιο ο Αναστάσιος ήταν ικανός για πατριάρχης. Κατά ευλογημένη τύχη ο Αναστάσιος είχε στις αρχές τού 473 την τιμή να χοροστατήσει ως Πατριάρχης πλέον στην εξόδιο ακολουθία του Αγίου Ευθυμίου του Μέγα, το σκήνωμα του οποίου μεταφέρθηκε στα Ιεροσόλυμα από τη Μονή του Θεόκτιστου. Ο Πατριάρχης Αναστάσιος περίμενε ολόκληρη την ημέρα, ώστε οι μοναχοί και ο λαός της Ιερουσαλήμ να αποτίσουν φόρο τιμής στο σκήνωμα του Αγίου, και να μπορέσει να ολοκληρώσει στη συνέχεια την ακολουθία της κηδείας.*

Κατά τη διάρκεια της πατριαρχίας του, ο Αναστάσιος πραγματοποίησε αξιόλογα έργα στα Ιεροσόλυμα και αναδείχθηκε σε αγωνιστή ιεράρχη και υπέρμαχο της Ορθοδοξίας. Στις αρχές της πατριαρχίας του η πρώην Αυτοκράτειρα Ευδοκία έκτισε, στο βόρειο τμήμα των Ιεροσολύμων, τον μεγαλοπρεπή Ναό του Αγίου Στεφάνου. Αρκετά χρόνια αργότερα, το σπήλαιο όπου είχε αποβιώσει το 466 ο φημισμένος ασκητής Θεόκτιστος μετατράπηκε σε προσκύνημα.

Κυρίως όμως ο Αναστάσιος είχε να αντιμετωπίσει τις έριδες που προεκάλεσαν οι θεολογικές συζητήσεις σχετικώς με τη φύση του Ιησού Χριστού, για να περισώσει έτσι τη διδασκαλία της Ορθοδοξίας. Στην κρίσιμη στιγμή, όταν οι Μονοφυσίτες τού ζήτησαν να υπογράψει το «Εγκύκλιον» του Αυτοκράτορα Βασιλίσκου, ένα διάταγμα του 476 που καθιέρωνε τον Μονοφυσιτισμό, ο Αναστάσιος αρνήθηκε, και με τη συμπαράσταση του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ακακίου πέτυχε την εκθρόνιση του Βασιλίσκου. Ωστόσο στα Ιεροσόλυμα ακολούθησαν ταραχές την επόμενη διετία, κατά τις οποίες πέθανε ο Αναστάσιος από άγνωστη αιτία. Τότε οι Μονοφυσίτες επεχείρησαν να ανεβάσουν στον πατριαρχικό θρόνο τον αρχιμανδρίτη Γερόντιο, ο οποίος είχε διατελέσει τοποτηρητής, αλλά η Ορθόδοξη πλειονότητα ανέδειξε ως διάδοχο του Αναστασίου τον Μαρτύριο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Jerusalem Patriarchate website, Apostolic Succession section
2. ↑   Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine. Christ the King website, Patriarch of Jerusalem (458-479)
3. ↑  Holy Father Euthymius the Great .

Πηγές
-----

* Το αντίστοιχο λήμμα «Αναστάσιος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 486
Φιλία
**Φιλία** ονομάζεται η πλατωνική σχέση μεταξύ δύο ή περισσότερων ατόμων του ίδιου ή και διαφορετικού φύλου, με κύριο χαρακτηριστικό την αμοιβαία αφοσίωση και κατανόηση, χωρίς να υπάρχει συμφέρον, κίνητρο ή ανώτερος στόχος. Φιλία είναι η αμοιβαία εμπιστοσύνη και ειλικρίνεια μεταξύ των μελών της. Η φιλία δεν καθορίζεται από την φυλή, το χρώμα, την εθνικότητα ή την ηλικία.

Η φιλία βοηθάει σημαντικά στην κοινωνικοποίηση των παιδιών και των εφήβων και στην ανάπτυξη υγειών σχέσεων στους ενήλικες. Οι φιλίες αρχίζουν να χτίζονται την περίοδο της ενηλικίωσης, συνήθως στην εφηβεία, αλλά και στην παιδική ηλικία. Παίζει ρόλο στην ανάπτυξη του ατόμου, της προσωπικότητας και της σωματικής και ψυχικής υγείας.

Οι φιλίες είναι γεγονός ότι αποτελούν ένα σημαντικό και αναπόσπαστο μέρος της ζωής μας. Είναι γνωστό ακόμα ότι η φιλία δεν είναι μια εύκολη ή απλή υπόθεση.

Για πολλούς ανθρώπους το να κάνουν ή να διατηρούν φίλους είναι δύσκολο. Σε μια γνήσια φιλία υπάρχει ο αμοιβαίος σεβασμός, ώστε να υπάρχει ώρα και χώρος για να εκφραστούν όλοι. Αντιθέτως όταν μιλάμε για "σκέτη παρέα", τα κίνητρα είναι διαφορετικά. Εδώ δε συναντιόμαστε για να μοιραστούμε τη ζωή στην ολότητά της, αλλά μόνο για να ευχαριστηθούμε κάποια συγκεκριμένα πράγματα, πρόσκαιρα πράγματα, που τυγχάνει να μας αρέσουν και των δύο.

Πηγές
-----

* Παιδαγωγική, Ψυχολογική και Κοινωνιολογική Έρευνα. Ευστράτιος Παπάνης,Ψυχολόγος,Επίκουρος Καθηγητής Κοινωνιολογίας Πανεπιστημίου Αιγαίου.

Βίντεο
------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **φιλία**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Φιλία** |

* Φιλία (εξελικτικές απαρχές), Robert M. Seyfarth

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85051992
* GND: 4018480-8
* BNF: cb119373318 (data)
* NDL: 00574535
* NKC: ph124922
* BNE: XX524756

 |

 |
Ο ***Ταχυδρόμος της Βιέννης*** είναι η παλαιότερη γνωστή ελληνική εφημερίδα. Εκδόθηκε στη Βιέννη από τις 28 Ιουνίου έως τις 12 Ιουλίου του 1784 με πρωτοβουλία του τυπογράφου-εκδότη Joseph von Baumeister και του λόγιου Έλληνα τυπογράφου Γεωργίου Βενδότη. Ο δεύτερος είχε αναλάβει και τη σύνταξή της. Η εφημερίδα κυκλοφορούσε κάθε Παρασκευή. Από μαρτυρίες σε γερμανικά έντυπα της εποχής συνάγεται ότι είχε καθαρά ειδησεογραφικό χαρακτήρα, όπως αργότερα και η *Ἐφημερίς* (1790-1797) των αδελφών Μαρκίδη Πούλιου. Εκδόθηκαν δύο μόνο φύλλα, στις 28 Ιουνίου / 9 Ιουλίου και στις 5/16 Ιουλίου του 1784. Και τα δύο λανθάνουν.

Η είδηση για την επικείμενη έκδοση του *Ταχυδρόμου της Βιέννης* μεταφέρθηκε στην Υψηλή Πύλη μέσω αξιωματούχων των Παραδουνάβιων Ηγεμονιών. Η Πύλη αντέδρασε στην έκδοση ελληνικής εφημερίδας, επειδή επιθυμούσε να ελέγχει τη ροή πληροφοριών προς την Οθωμανική Αυτοκρατορία και κυρίως όσων αφορούσαν την πορεία και έκβαση πολεμικών συγκρούσεων με γειτονικές χώρες. Λίγο πριν από τις 25 Ιουνίου 1784, δηλαδή ήδη πριν να κυκλοφορήσει το πρώτο φύλλο, η Υψηλή Πύλη κοινοποίησε διά του Μεγάλου Βεζίρη Χαμίτ Πασά στον έξαρχο του Αψβούργου αυτοκράτορα στην Κωνσταντινούπολη Herbert-Rathkeal την επιθυμία της να απαγορευτεί η ελληνική εφημερίδα. Οι αυστριακές αρχές διέταξαν τη διακοπή της έκδοσής της στις 15 Ιουλίου 1784.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Χατζηπαναγιώτη-Sangmeister, Ίλια (2009). «Η πρώτη ελληνική εφημερίδα, ο Ταχυδρόμος της Βιέννης (1784) των Βεντότη και Baumeister, και η δημιουργία μιας αστικής δημοσιότητας στους Νέους Χρόνους». *Κονδυλοφόρος 8, σ. 131-148: 146*.
2. ↑  Κόκκωνας, Γιάννης (2010). «Συμπληρωματικά για τον Ταχυδρόμο της Βιέννης». *Τεκμήριον 9, σ. 45-51*.
3. ↑  Laios, Georgios (1960). «Die griechischen Zeitungen und Zeitschriften». *στο: J. Irmscher - M. Mineemi (επιμ.), Probleme der neugriechischen Literatur II, σ. 110-195: 125-126*.
4. ↑  Turczynski, Emanuel (1960). «Die deutsch-griechischen Kulturbeziehungen und die griechischen Zeitungen». *στο: J. Irmscher - M. Mineemi (επιμ.), Probleme der neugriechischen Literatur II, σ. 55-109:70-74*.
Το **Πούνσκραπφεν** (γερμανικά: *Punschkrapfen*), είναι ένα κλασικό αυστριακό επιδόρπιο με γεύση ρούμι. Σήμερα μπορεί κανείς να τα βρει στα περισσότερα ζαχαροπλαστεία, αρτοποιεία και σε ορισμένα σουπερμάρκετ της Αυστρίας.

Είναι ένα μικρό κέικ σε σχήμα κύβου (σπάνια επίσης σε κύλινδρο) το οποίο έχει εσωτερικά μαρμελάδα (συνήθως βερίκοκου), ρούμι και σοκολάτα επικαλυμμένο με ένα ροζ γλάσο. Πολλές φορές χρησιμοποιούνται μπαγιάτικα κέικ στα οποία προστίθεται το ρούμι που υπερκαλύπτει τη γεύση.

Προέλευση
---------

Παρά την αβέβαιη προέλευσή του, το Πούνσκραπφεν μπορεί να εφευρέθηκε στη Βιέννη κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα από τους Αβάρους. Αντίθετα σύμφωνα με άλλους εισήχθη στο αυστριακό έδαφος από τους Οθωμανούς κατά τη διάρκεια της Μάχης της Βιέννης.

Στη λαϊκή κουλτούρα
-------------------

Το Πούνσκραπφεν έχει χρησιμοποιηθεί ως μέσο πολιτικής μεταφοράς από τη δεκαετία του 1970 λόγω των χαρακτηριστικών χρωμάτων του. Στην Καρινθία, η οποία το 1944 είχε το υψηλότερο ποσοστό μελών του NSDAP από όλα τα αυστριακά ομόσπονδα κράτη, αλλά στη δεκαετία του 1970 η πλειοψηφία του πληθυσμού ψήφισε υπέρ των σοσιαλδημοκρατών, η νοοτροπία του πληθυσμού χλευάστηκε. Τα άτομα και οι πολιτικοί μεταφορικά συγκρίθηκαν με τα Πούνσκραπφεν: ροζ στο εξωτερικό τους (σοσιαλδημοκρατικό κόμμα), αλλά καφέ σοκολάτας στο εσωτερικό τους (το χρώμα των Ναζί).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Original Wiener Punschkrapfen».
2. ↑  «Punschkrapfen». *WIEN – Jetzt. Für immer* (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2021.
3. ↑  «A delicious bright pink cube». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Δεκεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2021.
4. ↑  Welle (www.dw.com), Deutsche. «Austria's Reds Check for Brown Spots | DW | 16.07.2005». *DW.COM* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2021.
Η χημική δομή της ροσουβαστατίνης
Η **ροσουβαστατίνη** (εμπορική ονομασία **Crestor** και άλλες) είναι φαρμακευτική αγωγή στατίνης, το οποίο χρησιμοποιείται για την αποτροπή καρδιαγγειακών ασθενειών σε άτομα υψηλού ρίσκου, καθώς και σε άτομα που αντιμετωπίζουν διαταραχές στα λιπίδια. Προτείνεται να χρησιμοποιείται μαζί με διατροφικές αλλαγές, άσκηση και απώλεια βάρους. Λαμβάνεται από το στόμα.

Οι κύριες παρενέργειες του φαρμάκου περιλαμβάνουν το κοιλιακό άλγος, τη ναυτία, τον πονοκέφαλο και την μυαλγία. Οι σοβαρές παρενέργειες του φαρμάκου περιλαμβάνουν τη ραβδομυόλυση, προβλήματα στο συκώτι και τον διαβήτη. Η χρήση της από εγκύους μπορεί να βλάψει το έμβρυο. Όπως όλες οι στατίνες, η ροσουβαστατίνη δουλεύει αναστέλλοντας την αναγωγάση HMG-CoA, ένα ένζυμο στο συκώτι που παίζει ρόλο στη παραγωγή χοληστερόλης.

Η πατέντα της ροσουβαστατίνης καταχωρήθηκε το 1991 και το 2003 εγκρίθηκε η χρήση του στις Ηνωμένες Πολιτείες για ιατρικούς σκοπούς. Διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο. Το 2017 ήταν το 39ο πιο συνταγογραφημένο φάρμακο στις Ηνωμένες Πολιτείες με πάνω από 19 εκατομμύρια συνταγογραφήσεις.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  «Rosuvastatin Calcium Monograph for Professionals». *Drugs.com*. American Society of Health-System Pharmacists (AHFS). Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2018.
2. ↑  Fischer, Janos· Ganellin, C. Robin (2006). *Analogue-based Drug Discovery*. John Wiley & Sons. σελ. 473. ISBN 9783527607495.
3. ↑  «The Top 300 of 2020». *ClinCalc*. Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2020.
4. ↑  «Rosuvastatin - Drug Usage Statistics». *ClinCalc*. 23 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2020.
Το **Athens Pride** είναι ετήσια παρέλαση υπερηφάνειας που διοργανώνεται από το 2005 από την αθηναϊκή ΛΟΑΤ κοινότητα. Σύμφωνα με τους διοργανωτές, στόχος της παρέλασης υπερηφάνειας είναι να γίνει ορατή η παρουσία των λεσβιών, των γκέι και των τρανς στην κοινωνία διοργανώνοντας μια παρέλαση υπερηφάνειας τιμώντας την επέτειο της εξέγερσης του Στόουνγουολ και ενισχύοντας το αίσθημα της κοινότητας μεταξύ της ελληνικής κοινότητας ΛΟΑΤ.

Ιστορία
-------

Η πρώτη προσπάθεια οργάνωσης μιας παρέλασης υπερηφάνειας στην Ελλάδα έγινε σε μικρή κλίμακα από το Απελευθερωτικό Κίνημα Ομοφυλόφιλων Ελλάδας, στις 28 Ιουνίου 1980 στην Αθήνα. Το 1982 έγινε άλλη μια παρέλαση υπερηφάνειας στο Ζάππειο. Τα επόμενα δέκα χρόνια, παρόμοιες εκδηλώσεις έλαβαν χώρα στην Αθήνα, κυρίως σε ατομική βάση. Από το 1992 έως το 1999 έγιναν ετήσιες εκδηλώσεις σε διαφορετική τοποθεσία, ενώ το 1998 και το 1999 οι παρελάσεις υπερηφάνειας ήταν περιορισμένες σε κλειστό κύκλο ατόμων. Την ίδια ώρα, στην παραλία της Θεσσαλονίκης, η Ομάδα Πρωτοβουλίας Ομοφυλόφιλων Θεσσαλονίκης διοργάνωσε τις πρώτες παρελάσεις υπερηφάνειας στην πόλη.

Από το 2005, όλες οι οργανώσεις και σύλλογοι ΛΟΑΤ ατόμων Ελλάδα διοργανώνουν από κοινού την ετήσια παρέλαση υπερηφάνειας, συνήθως τον Ιούνιο στην πλατεία Κλαυθμώνος στο κέντρο της Αθήνας. Το 2005, η τότε δήμαρχος Αθηνών Ντόρα Μπακογιάνη υποστήριξε την διεξαγωγή της παρέλασης υπερηφάνειας στην Αθήνα, αλλά ο επόμενος δήμαρχος, ο Νικήτας Καλαμάνης του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας, αρνήθηκε την παροχή επίσημης υποστήριξης στην εκδήλωση από τον δήμο Αθηναίων. Το σύνθημα του 2005 ήταν το «Όλη η ζωή και η αγάπη αξίζουν σεβασμό» και, σύμφωνα με τους διοργανωτές, συμμετείχαν περίπου 1.000 άτομα. Η παρέλαση του 2009 είχε σύνθημα «100% ισότητα» και έλαβε χώρα στις 13 Ιουνίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Erva\_cidreira (24 Ιουνίου 2006). «ΤΟ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ: Η ΣΗΡΑΓΓΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ. GAY PRIDE 1982». *ΤΟ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ*. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2022.
2. ↑  «Out & Proud - Gay Pride Day '04». *www.10percent.gr*. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2022.
Με τον τίτλο ***Εξπρές*** κυκλοφόρησε ημερήσια οικονομική εφημερίδα που εκδιδόταν στην Αθήνα. 

Το πρώτο φύλλο κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1962 και ήταν ιδιοκτησίας του "Ομίλου Γαλαίου - Καλοφωλιά ΑΕ".

Η ύλη της εφημερίδας κάλυπτε οικονομικά θέματα του τραπεζικού, εμπορικού, κατασκευαστικού και ναυτιλιακού κλάδου της Ελλάδας και του εξωτερικού.

Το 2013 ανέστειλε την έκδοσή της.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Καταγγελία στο ΣΔΟΕ για την εφημερίδα 'Εξπρές'». *left.gr*. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2020.
2. ↑  «Έκλεισε και η εφημερίδα «Χρηματιστήριο» | Liberal.gr». *www.liberal.gr*. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2020.

  

Stub icon 1 Stub icon 2 *Αυτό το λήμμα **εφημερίδας της Ελλάδας** χρειάζεται επέκταση. Βοηθήστε τη Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το!*
Η **Κοινοβουλευτική Ομάδα**, όπως ορίζεται από τον κανονισμό της βουλής, είναι συλλογικό όργανο που προβλέπεται από τον Κανονισμό της Βουλής και αποτελείται από τους βουλευτές ενός κόμματος που εκπροσωπείται στη Βουλή. Οι βουλευτές θεωρείται ότι ανήκουν στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος με το οποίο εξελέγησαν, εκτός αν δηλώσουν εγγράφως διαφορετικά. Ελάχιστος αριθμός βουλευτών για να σχηματιστεί Κοινοβουλευτική Ομάδα είναι οι δέκα βουλευτές. Κοινοβουλευτική Ομάδα μπορεί να θεωρηθεί ότι συγκροτείται και από πέντε μόνο βουλευτές, εφόσον το κόμμα τους παρουσίασε ψηφοδέλτια στα 2/3 των εκλογικών περιφερειών της χώρας και συγκέντρωσε πανελλαδικά ποσοστό τουλάχιστον 3% επί του συνολικού αριθμού των εγκύρων ψηφοδελτίων. Επειδή με βάση το ισχύον εκλογικό σύστημα κόμματα που δε συγκέντρωσαν το 3% δεν εκλέγουν βουλευτές, ουσιαστικά η δεύτερη προϋπόθεση θα πληρούται πάντοτε.

Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής ομάδας (ΚΟ) θεωρείται ο αρχηγός του κόμματος (Πρόεδρος, Γενικός Γραμματέας, ή άλλος) με την προϋπόθεση ότι έχει εκλεγεί βουλευτής. Ο πρόεδρος της ΚΟ μπορεί να ορίσει μέχρι τρεις εκπροσώπους του προκειμένου για την κυβερνητική παράταξη και την Αξιωματική αντιπολίτευση. Στις Κοινοβουλευτικές Ομάδες, όπως επίσης και στους ανεξάρτητους βουλευτές παραχωρείται γραμματειακή και άλλη υποστήριξη, ανάλογα με τον αριθμό των μελών της ΚΟ. τα των ΚΟ καθορίζονται από τον και συγκεκριμένα από τα άρθρα 15 έως 20. Οι πρόεδροι των Κοινοβουλευτικών Ομάδων συμμετέχουν στη Διάσκεψη των Προέδρων, συλλογικό όργανο με οργανωτικές αρμοδιότητες στη Βουλή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Βουλή των Ελλήνων, Οργάνωση & Λειτουργία, Κοινοβουλευτικές Ομάδες». *Βουλή των Ελλήνων*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουνίου 2023.
2. ↑  «Κανονισμός της βουλής, Κεφάλαιο Ε', Κοινοβουλευτικές ομάδες».
Η **Ματθίλδη της Φλάνδρας** (*Matilda of Flanders*, 1031 – 2 Νοεμβρίου 1083) ήταν βασίλισσα της Αγγλίας, ως σύζυγος του Γουλιέλμου Α΄ της Αγγλίας. Ήταν κόρη του κόμη της Φλάνδρας Βαλδουίνου Ε΄ και της Αδέλας, κόρης του Ροβέρτου Β΄ της Γαλλίας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Η Ματθίλδη της Φλάνδρας
Η πράξη του γάμου της με τον Γουλιέλμο τον Κατακτητή φαίνεται επεισοδιακή. Ο Γουλιέλμος έστειλε σαν δούκας της Νορμανδίας έναν απεσταλμένο στον πατέρα της, προκειμένου να ζητήσει το χέρι της κόρης του, όμως αυτή λόγω της υψηλής της καταγωγής, αφού πρόγονος της ήταν ο Άγγλος βασιλιάς Αλφρέδος ο Μέγας, δεν ήθελε να παντρευτεί έναν νόθο δούκα. Διάφορες αμφιλεγόμενες φήμες διαφορετικού περιεχομένου λένε ότι ο Γουλιέλμος ήρθε στην Φλάνδρα και την απήγαγε με την βία. Τελικά παντρεύτηκαν το 1053. Υπάρχουν φήμες ότι ήταν ερωτευμένη με τον Άγγλο απεσταλμένο στην Φλάνδρα ονομαζόμενο Μπρίχτρικ, αλλά αργότερα η αγάπη παρήκμασε τόσο, που όταν έγινε βασίλισσα της Αγγλίας ασκώντας πραγματική εξουσία δήμευσε τα εδάφη του και τον έκλεισε στην φυλακή, όπου και πέθανε.

Όταν ο Γουλιέλμος προετοιμάστηκε να επιτεθεί στην Αγγλία, η Ματθίλδη εξόπλισε ένα πλοίο, την *Μόρα*, με δικά της χρήματα και το δώρισε στον σύζυγό της. Είχε και αυτή συνεχώς συμμετοχή στην δημιουργία της ταπισερί της Μπαγιέ, που απεικόνιζε τα γεγονότα της κατάκτησης της Αγγλίας από τους Νορμανδούς με πρωταγωνιστή τον σύζυγό της. Η δημιουργία της βασικά είχε ανατεθεί στον Όντο, επίσκοπο του Μπαγιώ, ετεροθαλή αδελφό του Γουλιέλμου με την βοήθεια των Σαξόνων στο Κεντ. 

Η Ματθίλδη παρά τον επεισοδιακό γάμο της στάθηκε πολύ πιστή απέναντι στον σύζυγό της, κάνοντας μαζί του 11 παιδιά. Η μοναδική φορά που αντιπαρατάχθηκε στον σύζυγό της ήταν όταν υποστήριξε φανερά τον μεγαλύτερο γιο της, Ροβέρτο, στην επανάσταση κατά του πατέρα του, όμως αργότερα με δική της πρωτοβουλία συμφιλιώθηκαν. Ο Γουλιέλμος ο Κατακτητής παραφρόνησε μετά τον θάνατό της και έγινε πολύ σκληρός και τυραννικός τα τελευταία του χρόνια.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 294108713
* LCCN: n2004041511
* ISNI: 0000 0003 9953 3394
* GND: 128570636
* SUDOC: 085779342
* BNF: cb11942446k (data)
* BIBSYS: 1634281489014

 |

 |
Συντεταγμένες: 40°31′22.8″N 23°13′15.6″E﻿ / ﻿40.523000°N 23.221000°E﻿ / 40.523000; 23.221000

Το **Λιβάδι** (ή Λειβάδι) είναι χωριό στον Δήμο Θέρμης του Νομού Θεσσαλονίκης σε υψόμετρο 850 μέτρα. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 30 χιλιομέτρων από τη Θεσσαλονίκη στα όρια με το Νομό Χαλκιδικής. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 263 κατοίκους. Ιδρύθηκε στα τέλη του 15ου αιώνα και ήταν ένα από τα χωριά που ανήκαν στο βακούφι του Ισχάκ Πασά (*Ishak Pasa*), ο οποίος το 1484 έκτισε στη Θεσσαλονίκη το Αλατζά Ιμαρέτ (πολύχρωμο πτωχοκομείο) και άλλα θρησκευτικά και φιλανθρωπικά ιδρύματα. Για τη συντήρηση των ιδρυμάτων αυτών το 1487 «αφιέρωσε» (διάφορα άλλα χωριά κτήματα) και τις γεωργικές περιοχές Βάβδου και Λιβαδίου (που τότε πιθανόν ανήκαν στην Κοινότητα της Γαλάτιστας). Οι γεωργικές αυτές περιοχές ξανάγιναν αργότερα χωριά. Το Λιβάδι συμμετείχε στην επανάσταση του 1821 προσφέροντας στον αγώνα σημαντικούς αγωνιστές, όπως ο Θεοδόσιος Στέριου, ο οπλαρχηγός Αγγελής Στεργίου (Μουστάκας), ο Δημήτριος Στάμου, ο Νικόλαος Σπύρου και πολλοί άλλοι.

Η κεντρική πλατεία με τα αιωνόβια πλατάνιαΤο Λιβάδι, σύμφωνα με διάφορες πηγές πληροφοριών, το 1913 είχε 1800 κατοίκους, το 1920 είχε 1252, το 1928 είχε 1251, το 1940 είχε 904, το 1951 είχε 682, το 1961 είχε 460, ενώ το 1981 είχε μόνο 286 κατοίκους. Το Λιβάδι πέρασε πολλές διακυμάνσεις ως προς τον πληθυσμό του. Μετά τον Β**΄** Παγκόσμιο Πόλεμο και κυρίως μετά τον εμφύλιο (1950), άρχισε ομαδική μετανάστευση των κατοίκων του προς την Θεσσαλονίκη. Από την δεκαετία του '70 όμως άρχισε να εκδηλώνεται το ενδιαφέρον των Λιβαδιωτών της Θεσσαλονίκης για το χωριό και αυτό φαίνεται από τις επιδιορθώσεις που κάνανε στα παλιά τους τα σπίτια.

Αρχοντικό 1888
Στο Λιβάδι υπάρχουν αρκετά δείγματα μακεδονίτικης αρχιτεκτονικής. Ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης η κεντρική πλατεία με τα αιωνόβια πλατάνια και την χαρακτηριστική πέτρινη κατοικία του 1888, καθώς και ο ιερός ναός του Αγίου Αθανασίου (1818).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Νίκος Εμμ. Παπαοικονόμου, «Προσωπογραφία Αγωνιστών του 1821 από τη Χαλκιδική και τη Θεσσαλονίκη», έκδοση Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, Θεσσαλονίκη 2016, σ. 388-402
2. ↑  «Λιβάδι». *Δήμος Θέρμης*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2023.
3. ↑  thatha (3 Μαΐου 2018). «200 χρόνια από την ακοινοδόμηση του ναού του Αγ. Αθανασίου γιορτάζει το Λιβάδι -». Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2023.

Σημειώσεις
----------



|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Θέρμης |
| --- |
|  |
| Δημοτική ενότητα Βασιλικών | 
* Αγία Παρασκευή
* Άγιος Αντώνιος
* Βασιλικά
* Λακκιά
* Λιβάδι
* Μονοπήγαδο
* Περιστερά
* Σουρωτή
 |
|  |
| Δημοτική ενότητα Θέρμης | 
* Θέρμη
* Νέα Ραιδεστός
* Νέο Ρύσιο
* Ταγαράδες
* Φιλοθέη
 |
|  |
| Δημοτική ενότητα Μίκρας | 
* Άνω Σχολάρι
* Καρδία
* Κάτω Σχολάρι
* Πλαγιάρι
* Τρίλοφος
 |
|  |
| Ιστορικοί οικισμοί | 
* Μίκρα
* Τριάδι
 |
|  |
| 
* Έδρα: Θέρμη
 |

 |
Ο **Τράβον ΝταΣάουν Φρανκ Σμάρτ** (13 Ιανουαρίου, 1997 - 18 Ιουνίου 2018), γνωστός με το καλλιτεχνικό του **Jimmy Wopo**, ήταν Αμερικανός ράπερ από το Πίτσμπεργκ της Πενσυλβάνιας. 

Ο Wopo δολοφονήθηκε στις 18 Ιουνίου του 2018 στο Πίτσμπεργκ, την ίδια μέρα με την δολοφονία του εξίσου Αμερικανού ράπερ, XXXTentacion.

Καριέρα
-------

Τον Ιανουάριο του 2015, ο Wopo άρχισε να ασχολείται επαγγελματικά με την ραπ μουσική ανεβάζοντας τραγούδια στο Soundcloud. Ο Τέιλορ Μέγκλιν, ιδιοκτήτης του ιστολογίου *The Daily Loud* που έχει έδρα στο Πίτσμπεργκ, συνεργάστηκε μαζί του και άρχισε να τον βοηθάει με την καριέρα του. Αυτή η πρόσθετη ώθηση τον βοήθησε να συγκεντρώσει εκατομμύρια προβολές στα μουσικά βίντεο του στο κανάλι του στο YouTube. Στις 24 Ιουλίου 2016, ανακοίνωσε το ντεμπούτο του έργο, *WOPONESE*.

Στις 25 Νοεμβρίου 2016, κυκλοφόρησε ένα κοινό άλμπουμ με τον συνάδελφό και στενό του φίλο ράπερ *Hardo*, το *Trapnese*.
Πενήντα ολοκληρωμένα φτάνουν τα μη κυκλοφορούμενα τραγούδια που θα κυκλοφορήσουν μεταθανάτια, σύμφωνα με τον διευθυντή του Wopo.

Νομικά προβλήματα
-----------------

Στις 7 Φεβρουαρίου 2016, ο Wopo συνελήφθη στην Πενσυλβάνια. Η αστυνομία συνέλαβε τον Wopo και δύο άλλους φίλους του μετά την εύρεση δύο σακουλών ηρωίνης και μια μικρή ποσότητα μαριχουάνας. Τέθηκε σε φυλάκιση μερικών μηνών για παράνομη κατοχή ναρκωτικών και πλήρωσε 25,000 δολάρια. 

Ενώ βρισκόταν στη φυλακή, έγραψε ένα άλμπουμ, το *Back Against The Wall*, το οποίο κατέγραψε την πρώτη μέρα που βγήκε από τη φυλακή.

Δισκογραφία
-----------

* *Woponese* (2016)
* *Trapnese* (2016) (Με τον Hardo)
* *Jordan Kobe* (2017)
* *Back Against the Wall* (2017)

Δείτε επίσης
------------

* XXXTentacion
* Κατάλογος δολοφονημένων ράπερ

Παραπομπές
----------

1. ↑  «R.I.P. Jimmy Wopo» (στα αγγλικά). *The FADER*.. Ανακτήθηκε στις 2018-06-21.
2. ↑  «#BangerAlert: Jimmy Wopo Says "Oh My"». *Hip Hop DX*. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2016.
3. ↑  «Jimmy Wopo WOPONESE mixtape». *Daily Loud*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιανουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2016.
4. ↑  «Trapnese Album by Hardo & Jimmy Wopo». *Audioplug*. 2016. [*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  «Slain Pittsburgh rapper Jimmy Wopo left behind more than 50 unreleased songs» (στα αγγλικά). *Pittsburgh Post-Gazette*.. Ανακτήθηκε στις 2018-06-29.
6. ↑  Warco, Kathie (8 Φεβρουαρίου 2016). «Eight arrested on drug charges in Washington County over weekend». *Observer-Reporter*.
7. ↑  «Pittsburgh's Jimmy Wopo taps Maxo Kream, Riff Raff, and Hit-Boy on his new tape "Jordan Kobe"». *HotNewHiphop*. 24 Απριλίου 2017.
Με τον τίτλο ***Παληάνθρωπος*** φερόταν ελληνική σατιρική εφημερίδα που εκδιδόταν στην Αθήνα για ένα χρόνο το 1882.

Η εφημερίδα *Παλιάνθρωπος* άρχισε να εκδίδεται στις 18 Αυγούστου του 1882. Εκδότης της ήταν ο Ιωάννης Βερβέρης, ο οποίος συνεργάζονταν προηγουμένως με άλλες εφημερίδες της εποχής με το ψευδώνυμο «Παλιάνθρωπος» προκειμένου έτσι ν΄ αποφεύγει τις εναντίον του επιθέσεις των θιγομένων από τη σάτιρά του.

Στην αρχή η εφημερίδα αυτή είχε ευρύτατη κυκλοφορία αλλά στη συνέχεια άρχισε να εκτρέπεται με προσωπικές ύβρεις και με συνεχείς ανακινήσεις οικονομικών επί το πλείστον σκανδάλων της εποχής συνέπεια των οποίων ήταν η συνεχής ελάττωση της υποστήριξης του κοινού. Στην εφημερίδα αυτή όπως και στη εφημερίδα «Μη Χάνεσαι» που εξέδιδε ο Γαβριηλίδης έχουν δημοσιευτεί πολλά ρεαλιστικά διηγήματα του ίδιου του εκδότη Ι. Βαρβέρη όπως και πολλές ηθογραφικές εικόνες που χαρακτηρίζουν την εποχή του.

Πηγές
-----

* Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ. ΙΘ΄, σελ. 467

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τα τεύχη της εφημερίδας στο αποθετήριο Λύκηθος της Βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου Κύπρου