recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Κυβικό μέτρο μπετόν
Το **κυβικό μέτρο** (**m³**) ή σπανιότερα *κυβόμετρο* είναι η μονάδα μέτρησης του όγκου.

Πρόκειται για τον όγκο που καταλαμβάνει ένας συμπαγής\* κύβος, του οποίου κάθε ακμή είναι ίση με 1 μέτρο. Ειδικότερα ως μέτρο χωρητικότητας ο περιεχόμενος χώρος ενός δοχείου ή δεξαμενής με ακμή ίση μ΄ ένα μέτρο σε απεσταγμένο νερό και θερμοκρασία 4 βαθμών Κελσίου εκφράζεται και σε μονάδα βάρους που ισούται με 1000 χιλιόγραμμα καλούμενα τόνος ή παλαιότερα με 781,75 οκάδες. 

(\*) Πολλές φορές όταν ο κυβισμός μη συμπαγών υλικών, π.χ. σιτηρών, κάρβουνων κ.λπ. επειδή η χύμα (χύδην) στοιβασία τους παρουσιάζει διάκενα χρησιμοποιείται για τις περιπτώσεις αυτές ο όρος "χωρικό μέτρο" ή "κυβικό χωρικό μέτρο", που λαμβάνεται υπ΄ όψη σε ειδικές δεξαμενές ή κύτη φορτίων (π.χ. σιλό, πλοία κ.λπ.)

Υποδιαιρέσεις
-------------

Ένα κυβικό μέτρο υποδιαιρείται, ανάλογα των υποδιαιρέσεων του μήκους ακμής, σε 1.000 κυβικές παλάμες (κ.π.), κάθε κυβική παλάμη σε 1.000 κυβικά εκατοστά (κ.ε.) και κάθε κυβικό εκατοστό σε 1.000 κυβικά χιλιοστά (κ.χ.). Έτσι η σχέση μεταξύ τους είναι:
1 κ.μ. (**m³**) = 1.000 κ.π. = 1.000.000 κ.ε.(**cm³**) = 1.000.000.000 κ.χ.(**mm³**).

* Σημειώνεται ότι στα εμπορικά πλοία μονάδα μέτρησης χωρητικότητας χρησιμοποιείται ο κόρος που αντιστοιχεί σε 2,83 κ.μ.(**m³**).
* Επίσης οι παρουσιαζόμενες σε διάφορους τύπους της φυσικής και μηχανικής κυβικές δυνάμεις άλλων μονάδων εκτός μονάδων μήκους, π.χ. χρόνου, (**sec³**) δεν έχουν καμία αυτοτελή φυσική σημασία.

Μετατροπές
----------

Ένα κυβικό μέτρο είναι ίσο με:

* ~ 35,3 κυβικές ίντσες (*cu ft*).
* ~1,31 κυβικές γιάρδες (*cu ft*).
* ~6,29 βαρέλια λαδιού (*oil bbl*).
* ~264,17 γαλόνια (*gal*).

Δείτε επίσης
------------

* Κυβικό εκατοστό
Τοιχογραφία που παρουσιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Τουρκία. Τα υπό προβολή δικαιώματα είναι : δικαίωμα στην κατανάλωση, δικαίωμα για καθαρό περιβάλλον, δικαίωμα πρόσβασης στην πληροφορία, δικαίωμα στην ζωή, εκλογικό δικαίωμα, δικαίωμα στην εκπαίδευση, ελευθερία σκέψης, δικαίωμα στην υγεία, κοινωνική ισότητα, habeas corpus.
Τα **Ανθρώπινα δικαιώματα στην Τουρκία** προστατεύονται από διάφορες συνθήκες του διεθνούς δικαίου, οι οποίες υπερισχύουν της εθνικής νομοθεσίας σύμφωνα με το Άρθρο 90 του Συντάγματος του 1982. Το Διεθνές Δίκαιο για τα Ατομικά και τα Πολιτικά Δικαιώματα υπογράφηκε στην Τουρκία μόλις το 2000. Το ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχει ιδιαίτερη σημασία για τις διαπραγματεύσεις της χώρας με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα σοβαρότερα ζητήματα περί των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αφορούν κυρίως το καθεστώς των Κούρδων στην Τουρκία. Η κουρδοτουρκική σύγκρουση προκάλεσε πολλές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων με την πάροδο των ετών. Μια συνεχιζόμενη συζήτηση είναι σε ισχύ στην Τουρκία σχετικά με το δικαίωμα στην ζωή, τα βασανιστήρια, την ελευθερία της έκφρασης, την ανεξιθρησκεία, καθώς και το δικαίωμα του "συνέρχεσθαι και συνεταιρίζεσθαι".

Η Τουρκία εξακολουθεί να έχει σε ισχύ νόμους που θεωρούνται αντιδημοκρατικοί ή αυταρχικοί, όπως η απαγόρευση στις μειονότητες να έχουν πρόσβαση στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση στην μητρική τους γλώσσα. Η μεγαλύτερη μειονοτική ομάδα της χώρας, οι Κούρδοι, που αποτελούν το 15% του πληθυσμού, δεν έχει πρόσβαση στην αυτοδιάθεση παρόλο που η Τουρκία έχει υπογράψει το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα (ICCPR). Τον Μάρτιο 2017, τα Ηνωμένα Έθνη κατηγόρησαν την τουρκική κυβέρνηση για "μαζική καταστροφή, δολοφονίες και άλλες παραβιάσεις στα ανθρώπινα δικαιώματα" κατά της κουρδικής μειονότητας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ανθρώπινα δικαιώματα στην Τουρκία** |

* US Department of State: Bureau for Democracy, Human Rights and Labor (country reports)
* European Commission for Enlargement
	+ Progress Reports on Turkey (1998–2005)
	+ Progress Report 2009
* Turkey Press Freedom Website covering press freedom situation in Turkey by SEEMO
* Human Rights Watch Reports on Turkey Αρχειοθετήθηκε 2014-05-13 στο Wayback Machine.
* Amnesty International Library Αρχειοθετήθηκε 2015-02-17 στο Wayback Machine. you can search for Reports on Turkey
* Progress Reports on Turkey Αρχειοθετήθηκε 2020-10-29 στο Wayback Machine.
* Reports and Investigations of Mazlumder about Turkish Human Rights
* Questions and Answers; Human Rights in Turkey, Human Rights Agenda Association Αρχειοθετήθηκε 2021-02-28 στο Wayback Machine.
* Database on Refugee Rights in Turkey
* The Turkish Spring: Lawyers Rounded Up Αρχειοθετήθηκε 2014-06-14 στο Wayback Machine.
Ο **Τζον Λίπσκι** (*John Lipsky*), γεννημένος το 1947 στην Νέα Υόρκη των Η.Π.Α, είναι ο παρών διευθυντής αναπληρωτής διευθυντής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ενώ μετά το σκάνδαλο του Στρος Καν στη Νέα Υόρκη, εκτοξεύτηκε στην πρώτη γραμμή του Διεθνές Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) , και από την 19η Μαΐου του 2011 ανέλαβε προσωρινά τα χρέη του διοικητή του οργανισμού.

Ο Λίπσκι, κατέχει τη θέση του αναπληρωτή διευθυντή από τον Σεπτέμβριο του 2006. Είχε πάντως εκφράσει την επιθυμία του να αποχωρήσει από το Ταμείο τον Αύγουστο του 2011, οπότε και θα έληγε η θητεία του.

Έχει επίσης αποφοιτήσει από το Πανεπιστήμιο του Γουεσλέιαν από όπου κατάφερε να λάβει το πτυχίο οικονομικών, με διδακτορικό στην οικονομία από το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ.

Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του εργάστηκε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στην περίοδο 1974 έως και 1984 που ήταν και αναλυτής αλλά και διαπραγματευτής του Ταμείου. Ο Λίπσκι ήταν αντιπρόσωπος του ΔΝΤ και στη Χιλή το 1978 έως το 1980.

Στη συνέχεια από το 1984 μέχρι το 1998, ήταν ανώτατο στέλεχος στην εταιρία *Salomon Brothers* και αργότερα το 1998 μέχρι το 2006 είχε αναλάβει ως αντιπρόεδρος στη *JPMorgan Investment Bank*, έχοντας ανώτατη θέση μετά την ένωση της εταιρίας με την *Chase Manhattan*.

Στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο επέστρεψε το 2006 ως αναπληρωτής διευθυντής, ενώ είχε συμμετάσχει στη διαμόρφωση των πακέτων διάσωσης της Ελλάδας, της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας.

Εκτός από το Ταμείο είναι και μέλος του διευθυντικού συμβουλίου στο Εθνικό Γραφείο Οικονομικής Έρευνας.

Η θητεία του στην θέση του διευθυντή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου έληξε στα τέλη του 2012.

Τέλος, ο Λίπσκι κατάγεται από την πολιτεία της Αϊόβα στις Η.Π.Α. και είναι Εβραίος στο θρήσκευμα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Davos 2014 Participant List*. data.qz.com/2014/davosattendees/data/davos14list.json.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  John Lipsky στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 311797423
* LCCN: n86017778
* ISNI: 0000 0000 2534 517X
* GND: 137743238
* SUDOC: 058355383

 |

 |
Η **Μόνα Μητροπούλου** γεννήθηκε στην Αθήνα το 1919. Ειδικεύεται στην πεζογραφία και στην ποίηση. Σπούδασε στο Παρίσι και στο Λονδίνο εμπορικές επιστήμες και ακολούθησε επαγγελματικά τον κλάδο των χρηματιστηριακών επενδύσεων. Πραγματοποίησε την πρώτη της εμφάνιση στον τομέα της λογοτεχνίας το 1930 δημοσιεύοντας ποιήματα και διηγήματα σε λογοτεχνικά περιοδικά της εποχής. Παράλληλα, ασχολήθηκε με την γραφή θεατρικών έργων. Αρκετά έργα της εκδόθηκαν και έγιναν παραστάσεις στην Ελλάδα αλλά κυρίως στο εξωτερικό. Επίσης, βραβεύτηκε με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος το 1962 για τη συλλογή διηγημάτων "Διακοπές".

Τα έργα της τοποθετούνται στο χώρο της μεταπολεμικής ελληνικής πεζογραφίας. Κύριος σκοπός στα έργα της είναι να μεταφέρει στον αναγνώστη τις επιπτώσεις της ιστορίας και τη μοίρα που έχουν οι ανθρώπινες ζωές στους ήρωες των έργων της. Τα στοιχεία της γραφής της, κυρίως τα μορφικά και τα θεματικά, εμφανίζουν μια μουσικότητα στα έργα της.

Η Μόνα Μητροπούλου με την αδελφή της Αγλαΐα Μητροπούλου και άλλους Ελληνες κριτικούς πρωτοστάτησαν στην ίδρυση της Κινηματογραφικής Λέσχης Αθηνών. Κι όταν μετεξελίχθηκε σε Ταινιοθήκη της Ελλάδας στάθηκε εμψυχώτρια και βοηθός της σημαντικού έργου της Ταινιοθήκης .

Πέθανε στις 19 Νοεμβρίου 1999.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ταινιοθήκη της Ελλάδος». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2015.
2. ↑  «Αντίο στη Μόνα Μητροπούλου». *Ριζοσπάστης*: σελ. 27. 20 Νοεμβρίου 1999.. Ανακτήθηκε στις 24-08-2016.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 186924979
* **ΕΒΕ**: 24254
* **AA**: 80187
* **BiblioNet**: **23337**
* ISNI: 0000 0001 3902 8906
* GND: 14335857X
* SELIBR: 347974

 |

 |
Ο **Φαίδρος Μπαρλάς** γεννήθηκε στην Αθήνα στις 28 Ιουνίου 1925. Πατέρας του ήταν ο Τάκης Μπαρλάς. Απεβίωσε στις 16 Ιουνίου 1975 στη γενέτειρά του από καρκίνο του πνεύμονος. Υπήρξε ποιητής, κριτικός, πεζογράφος και δημοσιογράφος. Εργάστηκε σε αθηναϊκές εφημερίδες και έγραψε ποιήματα και πεζογραφήματα. Ασχολήθηκε με τη λογοτεχνική κριτική και τη χρονογραφία. Τα πεζά του κείμενα εκδόθηκαν για πρώτη φορά το 1956 στη συλλογή *Πολύεδρον*, στην οποία συμπεριελήφθηκαν ποιήματα, μελέτες του και κριτικά δοκίμια. Το 1963 εκδόθηκαν 21 διηγήματά του στη συλλογή *Η επίσκεψις*. Τα άπαντά του κυκλοφόρησαν το 1980 σε επιμέλεια και εισαγωγή του Ρένου Αποστολίδη

Σε ένα από τα κριτικά του δοκίμια καταπιάνεται με το πεζογράφημα, η *Πυραμίδα 67* του ίδιου του Ρένου Αποστολίδη, διευθυντή τότε των *Νέων Ελληνικών.* το οποίο περιγράφει ως «χαρμόσυνη έκπληξη» στη γενική μετριότητα της «μεταπολεμικής γενιάς». Σύμφωνα με τον Ρένο Αποστολίδη «*Ὁ Φαῖδρος Μπαρλᾶς ὑπῆρξε ἕνα σπάνιο πνεῦμα τῶν νεοελληνικῶν γραμμάτων, ποτισμένο μὲ τὴν ὀξυδέρκεια τοῦ Οὐάιλντ, τὸ σαρκασμὸ τοῦ Ροΐδη, ἀλλὰ καὶ τὶς ἀντίστοιχες αἰσθητικὲς ἀπαιτήσεις τῆς μορφῆς – σύμφυτης, κατ’ αὐτόν, μὲ τὴν οὐσία οἱουδήποτε κειμένου*». 

Υπήρξε, επίσης, διευθυντής σύνταξης της Μηνιαίας Λογοτεχνικής και Κριτικής Έκδοσης *ΣΤΑΧΥΣ*.

Ενδεικτική εργογραφία
---------------------

* Δώδεκα τραγούδια του Φαίδρου Μπαρλά. Αθήνα, Αετός, 1943
* Πολύεδρον Ποιήματα – Μελέτες – Πεζογραφήματα. Αθήνα, 1956.
* Ανθολογία συγχρόνου ελληνικής ποιήσεως 1930-1960. Αθήνα, Φέξης, 1961
* Άπαντα. Τα Νέα Ελληνικά, 1980

Σημειώσεις παραπομπές
---------------------

1. ↑  Δέλιος Γιώργος, «Φαίδρου Μπαρλά, Η επίσκεψις, διηγήματα», *Νέα Πορεία*, τόμ. 9, τχ. 101 (Ιούλιος 1963), σ. 238
2. ↑  Μαλακασιώτη Ζωή (2016) *Υπαρξισμός και παράλογο: Tάκης Κουφόπουλος, Παύλος Παπασιώπης· η περίπτωση του Φαίδρου Μπαρλά*, Αδημοσίευτη Μεταπτυχιακή Θέση, Ρέθυμνο: Πανεπιστήμιο Κρήτης, σ. 64
3. ↑  Φαίδρος Μπαρλάς, «Η Κριτική του Βιβλίου. Η Πυραμίδα 67 του Ρένου Αποστολίδη», *ΤΝΕ*, τχ. 7 (Ιούλιος 1952), σσ. 532-541
4. ↑  Μπαρλάς Φαίδρος, *Τα Πολιτικά*
5. ↑  Αγγελική Κουμετάκη Παπαδοπούλου (2008), Αρχειακά: Στάχυς, εφ. *Το Βήμα*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 60423796
* **ΕΒΕ**: 24849
* **AA**: 24047
* LCCN: n82050822
* ISNI: 0000 0000 2343 5788
* GND: 143268317

 |

 |
Το **σιδηροδρομικό δυστύχημα στην Πρετόρια** συνέβη στις 21 Απριλίου 2010, όταν μια ομάδα από βαγόνια διέφυγε επί 19 χιλιόμετρα από τον σταθμό Σεντούριον και εκτροχιάστηκε στην Πρετόρια. Τρία άτομα σκοτώθηκαν και επτά τραυματίστηκαν σοβαρά.

Ιστορικό
--------

Στις 21 Απριλίου 2010 ένα πολυτελές τουριστικό τρένο που εκμεταλλευόταν η "Rovos Rail" βρισκόταν στο σταθμό Σεντούριον όπου η ηλεκτροκίνητη μηχανή άλλαζε με ατμάμαξα Κλάσης 25NC 4-8-4. Κατά τη διάρκεια της αλλαγής, τα βαγόνια διέφυγαν εκτός ελέγχου επί 19 χιλιόμετρα, μέχρι που εκτροχιάστηκαν στην Πρετόρια.  Το δυστύχημα σημειώθηκε έξω από το αμαξοστάσιο «Μπλου Τρέιν». Στα βαγόνια επέβαιναν 59 επιβάτες και τριάντα άτομα προσωπικό του τρένου.  Τρία άτομα από το πλήρωμα του τρένου σκοτώθηκαν και προκλήθηκαν ζημιές περίπου 15.000.000 ραντ (1.338.000 £) στα βαγόνια.

Η έρευνα
--------

Οι αρχές της Νότιας Αφρικής ξεκίνησαν έρευνα για το δυστύχημα συστήνοντας εξεταστική επιτροπή. Η "Metrorail" και η Ρυθμιστική Αρχή Ασφάλειας Σιδηροδρόμων Νότιας Αφρικής εκπροσωπήθηκαν στην εξεταστική επιτροπή. Η αρχική εκτίμηση για την αιτία του ατυχήματος ήταν ότι τα αποσυνδεδεμένα βαγόνια είχαν ανεπαρκή ισχύ πέδησης για να αποτραπεί η διαφυγή τους.  Αναφέρεται ότι τα χειρόφρενα στα βαγόνια δεν είχαν ενεργοποιηθεί. Καθώς το τρένο δεν βρισκόταν σε οριζόντια γραμμή, ήταν απαραίτητο να τοποθετηθούν και σφήνες κάτω από τους τροχούς των βαγονιών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Jones, Robin (2010). «Three dead in steam trip crash». *Heritage Railway* (Mortons Media Group Ltd) (137, 13 May – 9 June): 6.
2. ↑  «Rovos Rail train derails in South Africa: Two dead». BBC News Online. 21 Απριλίου 2010. Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2010.
3. ↑  «Britons unhurt as vintage safari train derails in South Africa». The Independent. 21 Απριλίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Μαΐου 2022. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2010.
4. ↑  «South Africa probe into luxury Rovos Rail train crash». BBC News Online. 22 Απριλίου 2010. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2010.
5. ↑  Hosken, Graeme (and Sapa) (24 Απριλίου 2010). «Rovos, Transnet get 'improvement directive'». IOL. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2010.
Η **ασύρματη φόρτιση** είναι μία από τις πολλές μεθόδους φόρτισης μπαταριών χωρίς τη χρήση καλωδίων ή προσαρμογέων εναλλασσόμενου ρεύματος για τη συσκευή. Η ασύρματη φόρτιση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για μεγάλη ποικιλία συσκευών, όπως κινητά τηλέφωνα, φορητούς υπολογιστές και συσκευές αναπαραγωγής MP3 καθώς και μεγαλύτερα αντικείμενα, όπως ρομπότ και ηλεκτρικά αυτοκίνητα. Υπάρχουν τρεις μέθοδοι ασύρματης φόρτισης: επαγωγική φόρτιση, φόρτιση ραδιοφώνου και χρέωση συντονισμού.

Η επαγωγική φόρτιση χρησιμοποιείται για τη φόρτιση στοιχείων μεσαίου μεγέθους, όπως κινητά τηλέφωνα, συσκευές αναπαραγωγής MP3 και PDA.

Στην επαγωγική φόρτιση, ένας προσαρμογέας εξοπλισμένος με σημεία επαφής είναι προσαρτημένος στην πίσω πλάκα της συσκευής. Όταν η συσκευή απαιτεί φόρτιση, τοποθετείται σε ένα αγώγιμο μαξιλάρι φόρτισης, το οποίο είναι συνδεδεμένο σε μια πρίζα.

Η ραδιοφωνική φόρτιση χρησιμοποιείται για τη φόρτιση αντικειμένων με μικρές μπαταρίες και απαιτήσεις χαμηλής κατανάλωσης ενέργειας, όπως ρολόγια, ακουστικά, ιατρικά εμφυτεύματα, κινητά τηλέφωνα, συσκευές αναπαραγωγής MP3 και ασύρματο πληκτρολόγιο και ποντίκια. Τα ραδιοκύματα χρησιμοποιούνται ήδη για τη μετάδοση και λήψη κυψελοειδών τηλεφωνικών, τηλεοπτικών, ραδιοφωνικών και Wi-Fi σημάτων. Η ασύρματη φόρτιση ραδιοφώνου λειτουργεί παρομοίως. Ένας πομπός, συνδεδεμένος σε μια πρίζα, παράγει ραδιοκύματα. Όταν ο δέκτης που είναι συνδεδεμένος στη συσκευή έχει ρυθμιστεί στην ίδια συχνότητα με τον πομπό, θα φορτίσει τη μπαταρία της συσκευής.

Η χρέωση συντονισμού χρησιμοποιείται για αντικείμενα που απαιτούν μεγάλη ποσότητα ενέργειας, όπως ηλεκτρικό αυτοκίνητο, ρομπότ, ηλεκτρική σκούπα ή φορητό υπολογιστή. Στη φόρτιση συντονισμού, ένα πηνίο χαλκού που συνδέεται με μια πηγή ενέργειας είναι η μονάδα αποστολής. Ένα άλλο πηνίο, που είναι συνδεδεμένο με τη συσκευή που πρόκειται να φορτιστεί, είναι ο δέκτης. Και τα δύο πηνία συντονίζονται στην ίδια ηλεκτρομαγνητική συχνότητα, πράγμα που καθιστά δυνατή τη μεταφορά ενέργειας από το ένα στο άλλο. Η μέθοδος λειτουργεί σε μικρές αποστάσεις (3-5 μέτρα).

Η ιδέα της ασύρματης μετάδοσης ισχύος δεν είναι καινούργια. Το 1899, ο Νίκολα Τέσλα μετέδωσε ασύρματα 100 εκατομμύρια βολτ ηλεκτρικού ρεύματος σε απόσταση 26 μιλιών σε 200 φώτα φωτισμού. Ωστόσο, εκείνη την εποχή το συνεχές ρεύμα (DC, που είναι η ενσύρματη μέθοδος) και το εναλλασσόμενο ρεύμα (AC) ήταν ανταγωνιστικές τεχνολογίες.
Ο **Κώστας Ριτσώνης** ήταν Έλληνας ποιητής (1946-2015).

Γεννήθηκε το 1946 στην Αθήνα. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στην Πολυτεχνική Σχολή στη Θεσσαλονίκη .

Άρχισε να γράφει από το 1969 και ήταν αποκλειστικός συνεργάτης του περιοδικού Διαγώνιος του Ντίνου Χριστιανόπουλου μέχρι το 1984. Από το 1987 εκδίδει το χειρόγραφο περιοδικό "Ποιήματα των φίλων" και από το 1996 επιμελείται τις ομώνυμες τυπωμένες εκδόσεις.

Το 2006 μαζί με τον πεζογράφο Γιάννη Μπασκόζο εξέδωσαν το περιοδικό "Οι φίλοι". Άλλες μεγάλες του αγάπες είναι η ζωγραφική, το ρεμπέτικο τραγούδι και οι μεταφράσεις κυρίως Γάλλων ποιητών. Πολλές από αυτές τις παρουσίασε στο ηλεκτρονικό περιοδικό "Ποιείν".

Συνεργάστηκε σε έντυπα περιοδικά και σε ηλεκτρονικά περιοδικά στο διαδίκτυο. Πολλά ποιήματά του βρίσκονται σε ιστολόγια φίλων του και στις ετήσιες ανθολογίες του Τάσου Κόρφη "Φωνές" και του Γιάννη Κορίδη "Ποιητικό Ημερολόγιο". Έχει μεταφραστεί στα αγγλικά από τον Γιάννη Γκούμα και στα πολωνέζικα από το Janusz Strasburger.

Ποιήματά του έχει μελοποιήσει ο Σταύρος Κουγιουμτζής, αλλά και ο ίδιος έχει εκδώσει βιβλίο με ρεμπέτικους στίχους για τα τραγούδια του παιγμένα στα μακάμ της λαϊκής μας μουσικής.

Πέθανε στις 14 Ιουλίου 2015.

Εκδόσεις
--------

* 1974 Αγκαλιά
* 1982 Ο ανάπηρος λαχειοπώλης και άλλα ποιήματα
* 1996 Φωτισμένο εργοστάσιο
* 2001 Τσίλιες, μικρά πεζά
* 2001 Πουλιά και ψίχουλα
* 2003 Βραχνή φωνή
* 2011 151 ποιήματα
* 2013 Τραγούδια στα μακάμια
* 2013 Μεταφράσεις από τα γαλλικά
* 2014 Τσίλιες συμπληρωμένες

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Κώστας Ριτσώνης, Mεταφράσεις από τα Γαλλικά». *Ποιείν*. 13 Ιουλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2019.
2. ↑  «stixoi.info: Κώστας Ριτσώνης (Στιχουργός)». *stixoi.info*. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2019.

Πηγές
-----

* Αναγνώστης, Ο (2015-07-16). «Χάσαμε τον Κώστα». ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ Ο ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΤΕΧΝΕΣ. Ανακτήθηκε στις 2019-07-21.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «.:BiblioNet : Ριτσώνης, Κώστας». www.biblionet.gr. Ανακτήθηκε στις 2019-07-21.
* Γιώγλου, Θανάσης. «Έφυγε ο ποιητής Κώστας Ριτσώνης». www.ogdoo.gr. Ανακτήθηκε στις 2019-07-21.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 45638458
* **ΕΒΕ**: 53700
* LCCN: n82023563
* ISNI: 0000 0000 2693 1672
* GND: 1213687578

 |

 |
Ο αντίπαπας **Νικόλαος Ε΄** (*Antipapa Niccolò V*, 1258 - 16 Οκτωβρίου 1333), που γεννήθηκε ως **Πιέτρο Ραϊναλντούτσι** ήταν αντίπαπας στην Ιταλία, τοποθετημένος από τον Λουδοβίκο Δ΄ της Γερμανίας. Ήταν ο τελευταίος που τοποθετήθηκε από Γερμανό Αυτοκράτορα.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Κόρβαρο (Μποργκορόζε), ένα αρχαίο φρούριο κοντά στο Ριέτι του Λάτσιο. Το 1310 διαζεύχθηκε από τη σύζυγό του και έγινε Φραγκισκανός μοναχός και διάσημος ιεροκήρυκας. Ο αφορισμένος Λουδοβίκος Δ΄ Βίττελσμπαχ, μέσω μίας συνέλευσης ιερέων και λαϊκών, τον εξέλεξε (αντι)πάπα. Χειροτονήθηκε στην παλαιά βασιλική του Αγ. Πέτρου στη Ρώμη το 1328 από τον επίσκοπο Βενετίας. Έπειτα από τέσσερις μήνες στη Ρώμη αποχώρησε με τον Λουδοβίκο Δ΄ στο Βιτέρμπο. Όταν ο παπικός απεσταλμένος (legatus) καρδινάλιος Ορσίνι ξεκίνησε εκστρατεία εναντίον του Βιτέρμπο, ο Νικόλαος Ε΄ μετακινήθηκε στο Γκροσέτο και στην Πίζα, όπου φυλασσόταν από τον γερμανό αντιπρόσωπο (vicar).

Εκεί στον καθεδρικό της Πίζας, τον Φεβρουάριο του 1329 ο Νικόλαος Ε΄ προήδρευσε της εξής δίκης: ένα ομοίωμα του Ιωάννη ΚΒ΄ από άχυρα, ντυμένο με παπικά ενδύματα, καταδικάστηκε, καθαιρέθηκε και παραδόθηκε σε κοσμικούς (για εκτέλεση). Τον Απρίλιο ο πάπας Ιωάννης ΚΒ΄ τον αφόρισε και ο Νικόλαος Ε΄ ζήτησε καταφύγιο στον Βονιφάτιο κόμη του Ντονοράτικο, κοντά στο Πιομπίνο. 

Αφού εξασφάλισε ότι θα του δοθεί χάρη, εξομολογήθηκε τις αμαρτίες του πρώτα στον αρχιεπίσκοπο της Πίζας και έπειτα το 1330 στον Ιωάννη ΚΒ΄ στην Αβινιόν, που τον απάλλαξε. Παρέμεινε σε τιμητική φυλάκιση στο ανάκτορο της Αβινιόν ως το 1333 που απεβίωσε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ORSINI, Giovanni Gaetano (ca. 1285–1335) Αρχειοθετήθηκε 2017-10-15 στο Wayback Machine. at fiu.edu, accessed 5 December 2010

Πηγές
-----

* Chisholm, Hugh, ed. (1911), Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αντίπαπες της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας |
| --- |
|  |
| 
* Ιππόλυτος
* Νοβατιανός
* Φήλιξ Β΄
* Ουρσικίνος
* Ευλάλιος
* Λαυρέντιος
* Διόσκουρος
* Θεόδωρος
* Πασχάλης
* Κωνσταντίνος Β΄
* Φίλιππος
* Ιωάννης Η΄
* Αναστάσιος
* Χριστόφορος
* Βονιφάτιος Ζ΄
* Ιωάννης ΙΣΤ΄
* Γρηγόριος ΣΤ΄
* Βενέδικτος Ι΄
* Ονώριος Β΄
* Κλήμης Γ΄
* Θευδέριχος
* Αδαλβέρτος
* Σιλβέστρος Δ΄
* Γρηγόριος Η΄
* Κελεστίνος Β΄
* Ανάκλητος Β΄
* Βίκτωρ Δ΄ (1138)
* Βίκτωρ Δ΄ (1159–1164)
* Πασχάλης Γ΄
* Κάλλιστος Γ΄
* Ιννοκέντιος Γ΄
* Νικόλαος Ε΄
* Κλήμης Ζ΄
* Βενέδικτος ΙΓ΄
* Αλέξανδρος Ε΄
* Ιωάννης ΚΓ΄
* Κλήμης Η΄
* Βενέδικτος ΙΔ΄
* Φήλιξ Ε΄
 |  |

 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 34810750
* ISNI: 0000 0000 0191 0090
* GND: 100955223

 |

 |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Γκοτζίλα (αποσαφήνιση).

Ο **Γκοτζίλα** (αγγλικά: *Godzilla* , Ιαπωνικά : ゴジラ, Hepburn: Gojira, / ɡ ɒ d z ɪ l ə /) είναι ένα φανταστικό τέρας, ή kaiju, που προέρχεται από μια σειρά ιαπωνικών ταινιών. Ο χαρακτήρας εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην ταινία Godzilla του 1954 και έγινε παγκόσμιο εικονίδιο της ποπ κουλτούρας, και εμφανίστηκε σε διάφορα μέσα,με κυριότερες εμφανίσεις αυτές σε 32 ταινίες που γυρίστηκαν από την Toho, σε τέσσερις ταινίες του Χόλιγουντ και σε πολλά βιντεοπαιχνίδια, μυθιστορήματα, κόμικς και τηλεοπτικές εκπομπές. Ο Γκοτζίλα ονομάστηκε επίσης «Βασιλιάς των Τεράτων», μια φράση που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στην ταινία Godzilla, Βασιλιάς των Τεράτων! (1956), που είναι η αμερικανικοποιημένη έκδοση της αρχικής ταινίας.

Ο Godzilla είναι ένα τεράστιο, καταστροφικό, προϊστορικό θαλάσσιο τέρας που ξύπνησε και ενδυναμώθηκε από την πυρηνική ακτινοβολία. Με τους πυρηνικούς βομβαρδισμούς της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι και το περιστατικό με το Lucky Dragon 5 να ήταν ακόμα φρέσκα γεγονότα στην ιαπωνική συνείδηση, ο Godzilla σχεδιάστηκε ως αλληγορία των πυρηνικών όπλων. Άλλοι πρότειναν ότι ο Godzilla είναι μια αλληγορία για τις Ηνωμένες Πολιτείες, κι ότι συγκεκριμένα είναι ένα τεράστιο θηρίο που ξύπνησε από τον ύπνο του και στη συνέχεια παίρνει εκδίκηση έναντι της Ιαπωνίας. Καθώς η σειρά των ταινιών επεκτάθηκε, μερικές ιστορίες ανέλαβαν λιγότερο σοβαρές υποθέσεις, απεικονίζοντας τον Godzilla ως αντιήρωα ή ως μια μικρότερη απειλή που υπερασπίζεται την ανθρωπότητα. Οι μεταγενέστερες ταινίες ασχολούνται με θέματα όπως η ξεχασμένη Ιαπωνία και το αυτοκρατορικό παρελθόν της, οι φυσικές καταστροφές και η σημερινή ανθρώπινη κατάσταση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ryfle 1998, σελ. 19.
2. ↑  Brothers 2009, σελ. [].
3. ↑  Eric Milzarski (12 Δεκεμβρίου 2018). «How Godzilla films were actually a metaphor for how postwar Japan saw the world». We Are the Mighty.
4. ↑  «Is Godzilla a metaphor for the United States?». Fox News. 13 Οκτωβρίου 2016.
5. ↑  Ambrosia Viramontes Brody (23 Ιανουαρίου 2012). «Trojans explore the fantastic aspects of reality». USC News. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2021.
6. ↑  Barr 2016, σελ. 83.
7. ↑  Robbie Collin (2014-05-13). «Gareth Edwards interview: 'I wanted Godzilla to reflect the questions raised by Fukushima'». *The Telegraph*.. Ανακτήθηκε στις 2016-05-19.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Γκοτζίλα** |

* Official *Godzilla* website άπο την Toho
* Επίσημη ιστοσελίδα της Toho (Ιαπωνικά)
* Γκοτζίλα στο IMDb

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 43147905265179092517
* LCCN: nb2016020875
* SUDOC: 053502035
* BNF: cb136010376 (data)
* NKC: jo2016908719

 |

 |
**Μεσάνυχτα** είναι η χρονική στιγμή κατά την οποία πραγματοποιείται η αλλαγή της ημέρας, κατά την τοπική επίσημη ώρα για οποιαδήποτε συγκεκριμένη δικαιοδοσία. Αυτό συμβαίνει στις 24:00/00:00 κατά το εικοσιτετράωρο σύστημα ή στις 12:00π.μ. (προ της μεσημβρίας) κατά το δωδεκάωρο. Τα μεσάνυχτα εξαρτώνται από το γεωγραφικό μήκος και όχι από τη ζώνη ώρας. Στην αρχαία ρωμαϊκή χρονομέτρηση, τα μεσάνυχτα βρίσκονταν στα μισά του ηλιοβασιλέματος και της ανατολής (δηλαδή, ηλιακά μεσάνυχτα), που ποικίλλαν ανάλογα με τις εποχές. Δεδομένου ότι το μεσημέρι δεν είναι ούτε πριν ούτε μετά το μεσημέρι και τα μεσάνυχτα είναι ακριβώς δώδεκα ώρες πριν και μετά το μεσημέρι, καμία συντομογραφία δεν είναι σωστή. Ωστόσο, πολλά ψηφιακά ρολόγια και όχι μόνον απαιτούν την προσθήκη συντομογραφιών "π.μ." ή "μ.μ.", αποτρέποντας την ορθή απουσία τους, δεν υπάρχει διεθνές πρότυπο που να καθορίζει ποια αυθαίρετη επιλογή είναι η ορθότερη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «National Physics Laboratory».
Ο **Βαγγέλης Χρόνης** (Σταυρούπολη Ξάνθης, 1947 - ) είναι Έλληνας ποιητής και πεζογράφος.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1947 στη Σταυρούπολη Ξάνθης. Σπούδασε αγγλική φιλολογία και ναυτιλιακά στο Ηνωμένο Βασίλειο και από το 1971 είναι στέλεχος του Ομίλου Λάτση. Διετέλεσε για πολλά χρόνια συνεργάτης του Γιάννη Λάτση. Είναι αντιπρόεδρος, μη εκτελεστικό μέλος, του Ομίλου Lamda Development και μέλος του εκτελεστικού συμβουλίου του Ιδρύματος Λάτση.

Λογοτεχνία
----------

Ξεκίνησε να γράφει στίχους από παιδί αλλά η πρώτη του ποιητική συλλογή, *Ο σύμμαχος χρόνος* (Στοχαστής), εκδόθηκε μόλις το 1999. Έκτοτε ακολούθησαν οι συλλογές *Μη ρωτάς για το αύριο. Σήμερα είσαι μια εικόνα του χθες* (Μίμνερνος, 2003), *Νέοι στον Άδη* (2005), *Ένα χωνάκι θλίψη* (2010), *Η ευθύνη του Μαΐου* (2014), *Τα αγάλματα και οι ψυχές* (2016), *Το αρχαίο κεραμίδι* (2018), *Το φως της σκιας* (2019), *Μελλοντική ελευθερία* (το 2020 από κοινού με τον Κωνσταντίνο Μπούρα) και τα άπαντά του με τίτλο *Ποίηση: 1999-2020* (2021), όλα από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

Το 2022 εκδόθηκε το *Αειθαλής χρόνο*ς, που περιλαμβάνει τα πεζά κείμενα του Χρόνη που έχουν δημοσιευθεί σε λογοτεχνικά περιοδικά και στον Τύπο ή έχουν αποτελέσει ομιλίες εκδηλώσεων. Υπήρξε στενός φίλος του σημαντικού ζωγράφου Αλέκου Φασιανού, ο οποίος είχε αναλάβει την εικονογράφηση των λογοτεχνικών του έργων.

Διακρίσεις
----------

Το 2007 τιμήθηκε με το Βραβείο Σωτηρίου Ματράγκα της Ακαδημίας Αθηνών για την ποιητική συλλογή *Νέοι στον Άδη* (2005).  Το 2016 τιμήθηκε με το Α’ βραβείο του διεθνή λογοτεχνικού διαγωνισμού Odysseus Award υπό την αιγίδα του London Greek Film Festival και το 2021 το ποιητικό του έργο *Το φως της σκιάς* κέρδισε το βραβείο του 14ου Διαγωνισμού Alberoandronico, στην κατηγορία των ξενόγλωσσων ποιητικών συλλογών. Έχει τιμηθεί από το Οικουμενικό Πατριαρχείο με το οφφίκιο του Άρχοντα Μαΐστορα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Νιάρχος & Μαυρωτάς 2019, σελ. 136.
2. 1 2  Πουρνάρα, Μαργαρίτα (18 Μαρτίου 2023). «Βαγγέλης Χρόνης: Ο αειθαλής εραστής του γραπτού λόγου». *Η Καθημερινή*. Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2023.
3. ↑  «Διοίκηση & Προσωπικό». *Κοινωφελές Ίδρυμα Ιωάννη Σ. Λάτση*. Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2023.
4. ↑  «Ευάγγελος Χρόνης». *Lamda Development*. Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2023.
5. ↑  Νιάρχος & Μαυρωτάς 2019, σελ. 19.
6. ↑  Δήμου, Ευσταθία (20 Σεπτεμβρίου 2020). «Ποιητικό Ντοκουμέντο». *www.literature.gr*. Ανακτήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2023.
7. 1 2 3  Βαρδάκη, Έρη (19 Φεβρουαρίου 2023). «Βαγγέλης Χρόνης, «Οι καιροί πάντα χρειάζονται τους ποιητές»». *Το Βήμα*. Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2023.
8. ↑  Νιάρχος & Μαυρωτάς 2019, σελ. 17.
9. ↑  «Κύκλος Αρχαιολογία και Ποίηση, Βαγγέλης Χρόνης «Τα αγάλματα και οι ψυχές»». *Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο*. 24 Απριλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2023.

Πηγές
-----

* Νιάρχος, Θανάσης Θ.· Μαυρωτάς, Τάκης, επιμ. (2019). *Αλέκος Φασιανός-Βαγγέλης Χρόνης — 30 χρόνια φιλίας: Ζωγραφική και ποίηση*. Αθήνα: Ίδρυμα Βασίλη και Μαρίνας Θεοχαράκη. ISBN 978-618-5201-08-1.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Λογοτεχνία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο **Απόστολος Μελαχρινός** (Βραΐλα Ρουμανίας, 1880 - Αθήνα, 22 Ιουνίου 1952) ήταν Έλληνας λυρικός ποιητής. Χρησιμοποίησε το λογοτεχνικό ψευδώνυμο **Κλήμης Πορφυρογέννητος**. Υπήρξε επίσης μεταφραστής και πεζογράφος. Υπήρξε ο πρώτος γραμματέας της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών (1934).

Βιογραφία
---------

Πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην Κωνσταντινούπολη. Εγκαταστάθηκε στην Αθήνα το 1902 και εξέδωσε το βραχύβιο περιοδικό "Ζωή". Η πρώτη του ποιητική συλλογή εκδόθηκε το 1905 με τον τίτλο "Ο δρόμος φέρνει...". Ήταν παντρεμένος με τη δασκάλα Κλεοπάτρα Βουλγαρίδου και απέκτησαν 1 γιο. Μαζί με την οικογένειά του εγκαταστάθηκαν στην Κηφισιά το 1922. Σε ηλικία 51 ετών εξέδωσε το περιοδικό "Ο Κύκλος". Στο μεταφραστικό του έργο ξεχωρίζει η μετάφραση της "Εκάβης" του Ευριπίδη που του είχε αναθέσει η Μαρίκα Κοτοπούλη για λογαριασμό παράστασης στην οποία η ίδια έπαιζε. Επίσης, μετέφρασε τις "Βάκχες", την "Ιφιγένεια εν Ταύροις" ,την "Ιφιγένεια εν Αυλίδι", και τον "Ιππόλυτο" του Ευριπίδη, την "Ορέστεια" του Αισχύλου, την "Ηλέκτρα" του Σοφοκλή, και την κωμωδία "Βάτραχοι" του Αριστοφάνη.

Έργα
----

Ως ποιητής, ο Μελαχρινός επηρεάστηκε από Γάλλους ποιητές, με κυριότερους τους Στεφάν Μαλαρμέ και Πολ Βαλερί, ενώ ως προς την τεχνοτροπία του, μπορεί κανείς να διακρίνει την επίδραση του Διονυσίου Σολωμού.
Επιλεγμένα έργα του:

* "Ο δρόμος φέρνει..." (1905)
* "Παραλλαγές" (1907)
* "Καλλικάντζαρος 1918" (σατιρικό ημερολόγιο) (μαζί με τον Πλ. Κεσσίσογλου)
* "Φίλτρα επωδών" (1934)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:  **Απόστολος Μελαχρινός** |

* Βιογραφικό του ποιητή Αρχειοθετήθηκε 2020-12-02 στο Wayback Machine. στον ιστότοπο του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7  *BiblioNet*. 17784. Ανακτήθηκε στις 15  Φεβρουαρίου 2021.
2. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. 13613920n.
3. ↑  Νέα Εστία, τόμος 54, Αθήνα 1953, σελ. 988.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 76489521
* **ΕΒΕ**: 24051
* **AA**: 135615
* **BiblioNet**: **17784**
* LCCN: nr93030220
* ISNI: 0000 0000 7144 411X
* GND: 139466525
* SUDOC: 150922523
* BNF: cb13613920n (data)
* NLA: 35334806

 |

 |
**Ξύγκια** είναι το όνομα μιας μικρής, γραφικής παραλίας της Ζακύνθου με καταγάλανα νερά. Η τοποθεσία της βρίσκεται στο βόρειο μέρος του νησιού και συγκεκριμένα στο χωριό Βολίμες. Είναι εύκολα προσβάσιμη με αυτοκίνητο και συνήθως δεν υπάρχει πολυκοσμία. Εκτός από το υπέροχο τοπίο της, η παραλία είναι γνωστή ως η μοναδική με ιαματικά νερά στο νησί. Συγκεκριμένα, υπάρχει μεγάλη περιεκτικότητα σε θειάφι που εκκρίνεται από τα κοντινά σπήλαια. Επομένως, είναι ένας δημοφιλής προορισμός για άτομα που πάσχουν από αρθρίτιδα ή δερματικά προβλήματα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  sofar.gr. «Παραλία Ξύγκια | Ζάκυνθος». *EcoZante*. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2021.
2. ↑  Δήμος Ζακύνθου. «Ξίγκια (Βολίμες)». *www.zakynthos.gov.gr*. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2021.
Η **Περιφέρεια Μπαλκάν**(τουρκμενικά: Balkan welaýaty‎‎) είναι μία από τις περιφέρειες του Τουρκμενιστάν. Βρίσκεται στο δυτικότερο μέρος της χώρας, συνορεύει με το Ουζμπεκιστάν, το Καζακστάν, την Κασπία Θάλασσα, και το Ιράν. Πρωτεύουσά είναι το Μπαλκαναμπάτ, παλαιότερα γνωστό ως Νεμπίτ Νταγκ. Το Μπαλκάν σημαίνει "Δασωμένο βουνό" στα τουρκικά. Η περιφέρεια έχει έκταση 139,270 τετραγωνικών χιλιομέτρων και πληθυσμό 553.500 κατοίκων, σύμφωνα με εκτίμηση του 2005. Η πυκνότητα πληθυσμού της περιφέρειας είναι 3.3 άτομα ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο και είναι η χαμηλότερη από όλες τις περιφέρειες του Τουρκμενιστάν.

Στις άλλες πόλεις περιλαμβάνονται οι εξής: Μπερεκέτ, Τουρκμένμπασι, Γκουμντάγκ, Σερντάρ, Χαζάρ, Γκιζιλετρέκ και Εσενγκούλι. 

Η περιφέρεια Μπαλκάν έχει σημαντικά ενεργειακά αποθέματα, τα οποία αντιπροσωπεύουν το 94% της παραγωγήςφυσικού αέριου του Τουρκμενιστάν και το 12% της παραγωγής πετρελαίου της χώρας. Επίσης, παράγει το 18% της ηλεκτρικής ενέργειας του Τουρκμενιστάν. Λόγω της πολύ χαμηλής παροχής νερού, η γεωργία είναι αμελητέα, και μόνο το 4,5% της καλλιεργήσιμης γης της χώρας βρίσκεται εντός της περιφέρειας. 

Στις κασπιακές ακτές της περιφέρειας Μπαλκάν περιλαμβάνεται το νησί Ογκούρτζα Αντά, το πιο σημαντικό νησί στο Τουρκμενιστάν και ένα από τα μεγαλύτερα στην Κασπία Θάλασσα.

Επαρχίες
--------

Η περιφέρεια Μπαλκάν διαιρείται διοικητικά σε 6 επαρχίες (*etraplar*; ενικός: *etrap*) και επτά πόλεις (*il*). Οι μετονομασίες από το 1995 εμφανίζονται σε παρενθέσεις:

* Περιοχές
	+ Επαρχία Μπερεκέτ (πρώην γνωστή ως Γκαζαντζίκ)
	+ Επαρχία Εσενγκουλί
	+ Επαρχία Ετρέκ (πρώην γνωστή ως Γκιζιλετρέκ)
	+ Επαρχία Μαγκτιμγκούλι (πρώην γνωστή ως Γκαριγκάλα)
	+ Επαρχία Σερντάρ (πρώην γνωστή ως Γκιζιλαρμπάτ)
	+ Επαρχία Τουρκμένμπασι
* Πόλεις

Σιδηροδρομικός σταθμός στην Πόλη Μπερεκέτ, Οκτώβριος 2017
* + Μπαλκαναμπάτ (πρώην γνωστό Νεμπίτ-Νταγκ)
	+ Μπερεκέτ (πρώην γνωστό Γκαζαντζίκ, (ρωσικά: Казанджик ή Газанджык)
	+ Γκαραμπογκάζ (πρώην γνωστό ως Μπεκντάς)
	+ Γκουμντάγκ
	+ Χαζάρ (πρώην γνωστό ως Τσελεκέν)
	+ Πόλη Σερντάρ (πρώην γνωστό ως Κιζίλ-Αρβάτ, Γκιζιλαρμπάτ), το καθεστώς ετράπ (επαρχίας) χορηγήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2008
	+ Πόλη Τουρκμένμπασι (πρώην γνωστό ως Κρασνοβόντσκ)

Δείτε επίσης
------------

* Εφημερίδα Μπαλκάν (Τουρκμενιστάν)
* Ογκούρτζα Αντά
* Σπήλαιο του Ντζεμπέλ

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Statistical Yearbook of Turkmenistan 2000-2004*, National Institute of State Statistics and Information of Turkmenistan, Ashgabat, 2005.
2. ↑  «Балканский Велаят». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Φεβρουαρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 22 Αυγούστου 2017.
3. ↑  Turkmenistan Districts
4. ↑  Halk Maslahaty resolution changing the status of Serdar City Αρχειοθετήθηκε 2009-01-07 στο Wayback Machine. Σφάλμα στο πρότυπο webarchive: Ελέγξτε την τιμή `|url=`. Empty.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τουρισμός στην Περιφέρεια Μπαλκάν[*νεκρός σύνδεσμος*]
Το **Microsoft Visual Studio** είναι ένα ολοκληρωμένο περιβάλλον ανάπτυξης (IDE) από τη Microsoft. Χρησιμοποιείται για την ανάπτυξη προγραμμάτων υπολογιστών, καθώς και ιστοσελίδων, εφαρμογών ιστού, υπηρεσιών ιστού και εφαρμογών για κινητά. Το Visual Studio χρησιμοποιεί πλατφόρμες ανάπτυξης λογισμικού της Microsoft όπως το Windows API, τα Windows Forms, το Windows Presentation Foundation, το Windows Store και το Microsoft Silverlight. Μπορεί να παράγει τόσο εγγενή όσο και διαχειριζόμενο κώδικα.

Το Visual Studio περιλαμβάνει ένα πρόγραμμα επεξεργασίας κώδικα που υποστηρίζει το IntelliSense (το στοιχείο συμπλήρωσης κώδικα) καθώς και την αναδιαμόρφωση κώδικα. Το ενσωματωμένο πρόγραμμα εντοπισμού σφαλμάτων λειτουργεί τόσο σε επίπεδο πηγής όσο και σε επίπεδο μηχανής. Άλλα ενσωματωμένα εργαλεία περιλαμβάνουν έναν προγραμματιστή κώδικα, έναν σχεδιαστή για τη δημιουργία εφαρμογών GUI, τον σχεδιαστή ιστοσελίδων, τον σχεδιαστή κλάσεων και τον σχεδιαστή σχημάτων βάσης δεδομένων. Δέχεται πρόσθετα που επεκτείνουν τη λειτουργικότητα σχεδόν σε κάθε επίπεδο—συμπεριλαμβανομένης της προσθήκης υποστήριξης για συστήματα ελέγχου πηγών (όπως το Subversion και του Git) και της προσθήκης νέων συνόλων εργαλείων όπως συντάκτες και οπτικούς σχεδιαστές για γλώσσες που αφορούν συγκεκριμένους τομείς ή σύνολα εργαλείων για άλλες πτυχές της ανάπτυξης λογισμικού κύκλου ζωής (όπως ο πελάτης Azure DevOps: Team Explorer).

Το Visual Studio υποστηρίζει 36 διαφορετικές γλώσσες προγραμματισμού και επιτρέπει στον επεξεργαστή κώδικα και τον εντοπισμό σφαλμάτων να υποστηρίζει σχεδόν οποιαδήποτε γλώσσα προγραμματισμού, υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχει μια συγκεκριμένη υπηρεσία για τη γλώσσα. Οι ενσωματωμένες γλώσσες περιλαμβάνουν C, C++, Visual Basic, .NET, C#, F#, JavaScript, TypeScript, XML, XSLT, HTML και CSS. Η υποστήριξη για άλλες γλώσσες όπως Python, Ruby, Node.js και M μεταξύ άλλων είναι διαθέσιμη μέσω plug-ins. Η Java (και το J#) υποστηρίζονταν στο παρελθόν.

Η πιο βασική έκδοση του Visual Studio, η κοινοτική έκδοση, διατίθεται δωρεάν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Summary of What's New in this Release of Visual Studio 2022 version 17.9» (στα Αμερικανικά αγγλικά). 13 Φεβρουάριος 2024. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουάριος 2024. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
2. ↑  «C99 library support in Visual Studio 2013». *C++ Team Blog* (στα Αγγλικά). 19 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2022.
3. ↑  «F# at Microsoft Research». *Microsoft Research* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2022.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 183188761
* LCCN: n98043868
* BIBSYS: 7068309
* NKC: ph257851

 |

 |
Η **Dianna Elise Agron** (30 Απριλίου 1986) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, τραγουδίστρια, χορεύτρια και σκηνοθέτης. Αρχικά εργάστηκε ως χορεύτρια και ηθοποιός σε μικρές παραγωγές μιούζικαλ και έκανε την πρώτη της εμφάνιση στην τηλεόραση το 2006. Από το 2006 έως το 2007 είχε γκεστ ρόλους στις σειρές *Veronica Mars* και *Heroes*, λαμβάνοντας τον πρώτο πρωταγωνιστικό ρόλο στην σειρά *It's a Mall World* το 2007. Από το 2007 έως το 2009 είχε αρκετούς πρωταγωνιστικούς και δεύτερους ρόλους σε κωμικές ταινίες ; το 2009 έλαβε έναν σημαντικό ρόλο στην κωμική-δραματική σειρά και μιούζικαλ *Glee*. Για τον ρόλο αυτό έλαβε ένα SAG Award και κέρδισε ένα American Music Award ενώ ήταν υποψήφια για τρία βραβεία Grammy και για ένα Brit Award, μεταξύ άλλων βραβείων.

Μετά την επιτυχία του *Glee*, η Agron ξεκίνησε να εργάζεται κυρίως στον κινηματογράφο, πρωταγωνιστώντας στην ταινία *I Am Number Four* (2011) προτού συμμετάσχει σε ταινίες που στόχευαν σε μεγαλύτερο κοινό, συμπεριλαμβανομένης της κωμωδίας *The Family* (2013) και της ταινίας *Bare* (2015). Έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο θέατρο στο West End το 2015 και εργάστηκε σε αρκετά μουσικά βίντεο. Το 2017, η Agron ξεκίνησε να εργάζεται ως τραγουδίστρια στο Café Carlyle στην Νέα Υόρκη ενώ συνέχισε να πρωταγωνιστεί σε πετυχημένες ταινίες μεταξύ των οποίων στις *Novitiate* και *Hollow in the Land* το 2017 αλλά και στο *Shiva Baby* το 2020. Σκηνοθέτησε ένα μέρος της ταινίας *Berlin, I Love You* (2019) ενώ παράλληλα πρωταγωνίστησε σε αυτήν.

Η Agron είναι Εβραία και έχει μιλήσει για το πώς η θρησκεία της σχετίζεται με την καριέρα της. Πέρα από την υποκριτική και την σκηνοθεσία, έχει ασχοληθεί με ένα σημαντικό φιλανθρωπικό έργο, κυρίως με τα δικαιώματα της κοινότητας ΛΟΑΤ και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Dianna Agron** |

* Dianna Agron στην IMDb
Το **Χωρίο Χουαξί** (αγγλικα: Huaxi Village απλοποιημένα κινέζικα: 华西新市村; παραδοσιακά κινέζικα: 華西新市村; πινγίν: Huáxī xīnshì cūn), που βρίσκεται στα ανατολικά του κέντρου της πόλης Τζιανγκίν, στην επαρχία Τσιανγκσού, ισχυρίζεται ότι είναι το πλουσιότερο χωριό της Κίνας. Το Χουαξί αποκαλείται οτι ειναι ενα πρότυπο κομμουνιστικό χωριό.

Σχετικά με το χωριό
-------------------

Το Χωρίο Χουαξί είναι γνωστό ως το "νούμερο ένα χωριό κάτω από τον ουρανό". Ιδρύθηκε το 1961.

Σύμφωνα με τις τοπικές αρχές, όλοι οι χωρικοί (αλλά όχι οι πολυάριθμοι μετανάστες εργαζόμενοι) έχουν πλούτο τουλάχιστον 100.000 ευρώ. Αυτό είναι ένα σημαντικό ποσό για τα κινεζικά πρότυπα. Το χωριό έχει μια πολυτομεακή βιομηχανίκη εταιρεία που είναι εισηγμένη στο χρηματιστήριο, έχει αγοράσει αεροπλάνα και σχεδιάζει να αγοράσει πλοία. Οι χωρικοί είναι μέτοχοι και πληρώνονται το ένα πέμπτο των ετήσιων κερδών της εταιρείας. Το 2011 ο κύκλος εργασιών της εταιρείας αναμένεται να αυξηθεί κατά περίπου 6,5 δισεκατομμύρια ευρώ.

Εκτός από 2.000 χωρικούς, υπάρχουν στην περιοχή περίπου 20.344 μετανάστες εργαζόμενοι και 28.240 γειτονικοι χωρικοί.

Ο Ου Ρενμπάο (απλοποιημένα κινέζικα: 吴仁宝; παραδοσιακά κινέζικα: 吳仁寶; πινγίν: Wú Rénbǎo), ο πρώην γραμματέας της Επιτροπής Κομμουνιστικού Κόμματος του χωριού Χουαξί, ανέπτυξε ένα σχέδιο για να μετατρέψει τη φτωχή αγροτική τοποθεσία σε μια σύγχρονη πλούσια κοινότητα. Ο Ου Ρενμπάο ήταν επενδυτής σε πρώτες ύλες όπως το αλουμίνιο. Ο γιος του, Ου Σιεέν, είναι ο σημερινός αρχηγός του χωριού.

Ένας νέος ουρανοξύστης-ορόσημο στο χωριό Χουαξί, το Longxi International Hotel 328 μέτρων άνοιξε όταν το χωριό γιόρτασε την 50ή επέτειό του.

Δείτε επίσης
------------

* Αράσατε

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The Secrets of China's Richest Village». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2020.
2. ↑  shsiddbwjcicdb.com.cn/cndy/2009-10/20/content\_8817493.htm Huaxi Special: 'Number one village under the sky' continues moving forward[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  Huaxi, the Chinese model of richness
4. ↑  Skyscraper hotel takes Huaxi village to record new heights
5. ↑  走进华西村 揭秘奢华的黄金酒店 (στα Κινεζικά). Xinhua News. 24 Οκτωβρίου 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Huaxi: A Journey to the World's Richest Village
* Story of Huaxi Village
* Independent on Huaxi
* City of Huaxi official website Αρχειοθετήθηκε 2013-10-05 στο Wayback Machine. (in κινεζική)
* City of Huaxi official website (in αγγλική)
Ο **Θάνος Βλέκας** είναι μυθιστόρημα του Παύλου Καλλιγά και ένα από τα λίγα έργα της περιόδου της ελληνικής πεζογραφίας 1830-1880 που δεν περιέπεσαν στην αφάνεια και δεν καταδικάστηκαν από τη σύγχρονη και μεταγενέστερη κριτική, εξαιτίας της ξεχωριστής θεματολογίας του. Είναι ένα από τα πρώτα έργα που άντλησαν την έμπνευσή τους από την καθημερινή ζωή των αγροτών στην ύπαιθρο και γι' αυτό θεωρήθηκε πρόδρομος της ηθογραφίας και των πεζογραφικών τάσεων που επικράτησαν την επόμενη περίοδο, της γενιάς του 1880. Αφηγείται την ιστορία ενός αγρότη, του Θάνου Βλέκα, και εστιάζει στο πρόβλημα της ληστείας που ταλαιπωρούσε την ελληνική κοινωνία κατά τα μετεπαναστατικά χρόνια.

> «Ὁποῖον τρόμον ἐνέπνεεν ἡ κεφαλὴ τῆς Μεδούσης ἐπὶ τῆς αἰγίδος τῆς Ἀθηνᾶς, ἐνέπνεε καὶ ὁ Μοίραρχος ἐπὶ κεφαλῆς τῶν χωροφυλάκων του». 
> 
>

Σύνοψη
------

Το αφήγημα «Θάνος Βλέκας» κατέχει θέση προδρομική στην ιστορία της *ελληνικής πεζογραφίας* και είναι το πρώτο νεοελληνικό μυθιστόρημα που αντλεί το θέμα του από τη σύγχρονη πραγματικότητα της πρώιμης Οθωνικής περιόδου. Ο Καλλιγάς σε αντίθεση με τους συγχρόνους του συγγραφείς ρομαντικών ιστορικών μυθιστορημάτων, τόλμησε να παρουσιάσει ρεαλιστικά τα προβλήματα που μάστιζαν τη χώρα: την αναρχία, τη ληστοκρατία, την κακή οργάνωση της δικαιοσύνη και του φορολογικού συστήματος, την ανακατανομή των γαιών, την αγραμματοσύνη του λαού και του κλήρου, κ.ά.. Το αφήγημα αποτελεί επίσης και πολύτιμη μαρτυρία για την πραγματικότητα του νεοσύστατου Ελληνικού Βασιλείου.

Κριτική
-------

Ο ανεπιτυχής, ωστόσο, λογοτεχνικός χειρισμός του θέματος και η ανεπάρκεια των εκφραστικών μέσων (άκαμπτη, «αρχαΐζουσα» καθαρεύουσα, μακροσκελείς παρεκβάσεις) δεν επιτρέπουν στον *Θάνο Βλέκα* να ξεπεράσει τη μέση στάθμη της σύγχρονης ρομαντικής παραγωγής. Επιπλέον το έργο κατηγορήθηκε γιατί έδωσε έτοιμο υλικό στον Εντμόν Αμπού που δημοσίευσε δύο χρόνια αργότερα, το 1857, το έργο του *«Ο βασιλεύς των ορέων»* (*La Grece contemporaine*) που ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στην τότε Ελλάδα.

Μεταφράσεις σε άλλες γλώσσες
----------------------------

* **Γερμανική**
	+ *Thanos Vlekas* (Roman aus der Zeit des jungen griechischen Staates), μετάφραση Dieter Motzkus, πρόλογος Thomas Plaul και Dieter Motzkus, εκδ. «Αιώρα», Αθήνα 2014

Παραπομπές
----------

1. ↑   Αυτ. Θάνος Βλέκας
2. ↑  Κώστας Καιροφύλλας, «Παύλος Καλλιγάς, Η ζωή και το έργο του» στην εισαγωγή, Αθήνα 1937
3. ↑  *Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό*, τόμ. 4, σ. 223, Εκδοτική Αθηνών Α.Ε. 1985

Βιβλιογραφία
------------

* Κυριάκος Σιμόπουλος, *Ξένοι ταξιδιώτες στην Ελλάδα*, εκδόσεις «Πιρόγα», ISBN 960-7151-91-7
* *Θάνος Βλέκας*, εκδόσεις Νεφέλη, Αθήνα, ISBN 960-211-449-5
* Μαρί - Πωλ Μασσόν Βενκούρ: «Ο Παύλος Καλλιγάς (1894-1896) και η ίδρυση του ελληνικού κράτους», ISBN 978-960-250-425-3

|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:  **Θάνος Βλέκας** |
Ο **Μήτσος Παπανικολάου** (Ύδρα, 1900 - 1943) ήταν Έλληνας ποιητής του μεσοπολέμου. 

Γεννήθηκε στην Ύδρα από μικρός όμως εγκαταστάθηκε στον Πειραιά μαζί με την οικογένεια του. Τελειώνοντας το γυμνάσιο άρχισε να γράφει ποιήματα που δημοσίευε στο περιοδικό του Γρηγόριου Ξενόπουλου *Η διάπλασις των Παίδων*. Έγινε δημοσιογράφος και σύντομα αρχισυντάκτης και διευθυντής στο περιοδικό *Μπουκέτο*.

Το μεγάλο του πάθος ήταν οι μεταφράσεις, μεταξύ των οποίων ποιήματα του Πωλ Βαλερύ, του Σαρλ Μπωντλαίρ, του Μιλόζ, του Πολ Βερλαίν, του Γκυγιώμ Απολλιναίρ και άλλων. Ασχολήθηκε επίσης με την κριτική και το δοκίμιο. Το ποιητικό του έργο είναι μικρό σε ποσότητα. Πρόκειται για 50 περίπου ποιήματα γεμάτα νοσταλγία για τη χαμένη πρώτη νιότη και γραμμένα με τη τεχνοτροπία του συμβολισμού. Τα ποιήματα αυτά εκδόθηκαν για πρώτη φορά σε τόμο το 1966. Η εισαγωγή και η επιμέλεια του τόμου αυτού που έχει τον τίτλο *Ποιήματα* είναι του ποιητή Τάσου Κόρφη.

Ο Παπανικολάου ήταν, όπως ο φίλος του Ναπολέων Λαπαθιώτης, χρήστης ναρκωτικών. Όταν ξέσπασε ο πόλεμος και η Κατοχή , δεν μπορούσε να ικανοποιήσει το πάθος του και έτσι ξεπούλησε όλα τα πολύτιμα βιβλία του και άλλα πράγματα, που φύλαγε για χρόνια, και εγκαταστάθηκε σε ένα φτωχό δωμάτιο στην Κοκκινιά. Στο δωμάτιο αυτό ζούσε σε άθλιες συνθήκες γι' αυτό οι φίλοι του φρόντισαν να τον βάλουν στο δημόσιο Ψυχιατρείο. Εκεί πέθανε από υπερβολική δόση ναρκωτικών.

Δημοσιευμένα ποιήματά του υπάρχουν στα περιοδικά 'Διάπλαση των παίδων', 'Βωμός', 'Νεοελληνική Λογοτεχνία', 'Νέα Εστία', 'Μπουκέτο' κ.ά. Ποιήματά του έχουν μελοποιηθεί από το συγκρότημα Domenica και από την συνθέτρια Μάρθα Μεναχέμ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  *BiblioNet*. 48464. Ανακτήθηκε στις 15  Νοεμβρίου 2020.
2. 1 2 3 4  *Αριθμός Ελέγχου της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου*. n84058431. Ανακτήθηκε στις 15  Νοεμβρίου 2020.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 75249099
* **ΕΒΕ**: 27017
* **AA**: 122907
* **BiblioNet**: **48464**
* LCCN: n84058431
* ISNI: 0000 0000 2377 5889

 |

 |
Ο **Οττόνε Κανέλα** (ιταλικά: *Ottone Canella*) ήταν Ιταλός ευγενής και πολιτικός της Δημοκρατίας της Γένοβας γενάρχης της πριγκιπικής δυναστείας των Γκριμάλντι, που ηγεμονεύει έως σήμερα στο Μονακό.

Λίγες πληροφορίες είναι γνωστές για εκείνον, ενώ υπολογίζεται ότι έζησε από τα μέσα στου 11ου μέχρι τα μέσα του 12ου αιώνα. Κατέλαβε το πολύ σημαντικό αξίωμα του υπάτου της Γένοβας το 1133..

Το όνομα του Κανέλλα περιλαμβάνεται σε πράξη που υπογράφουν μέλη της οικογένειας των Γκριμάλντι. Παντρεύτηκε μία Αδελασία, της οποίας η καταγωγή δεν είναι γνωστή, και απέκτησε μαζί της τα εξής τέκνα: τον Ρουβάλδο, τον Μπελαμούτο, τον Οττόνε, τον Κάρολο, τον Βουλζανέτο, την Άννα και τον Γριμάλδο. Το επώνυμο «Κανέλλα», που πιθανώς να σχετίζεται με την εισαγωγή στη Γένοβα του μπαχαρικού κανέλα κατά την Α΄ Σταυροφορία, συνέχισε να υφίσταται μέχρι τον 16ο αιώνα.

Σύμφωνα με την Αμερικανίδα ιστορικό Αν Έντουαρντς: «*ήταν μια φιλόδοξη οικογένεια, που διψούσε για εξουσία και πλούτη*. Η οικογένεια, που ανήκε στους Γιβελλίνους (υπέρ των Γερμανών Αυτοκρατόρων) στη μακροχρόνια πάλη μεταξύ των Παπών (Γουέλφοι) με την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, ήρθε σε αντιπαλότητα τις οικογένειες Ντόρια και Σπινόλα (που ανήκαν στους Γουέλφους).»

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Saige, Gustave (1897). *Monaco: Ses Origines et Son Histoire*. Imprimerie de Monaco. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2017.
2. ↑  «Occupation of the Rocher by François Grimaldi». *Gouvernement de Monaco*. Principauté de Monaco. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Δεκεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2017. CS1 maint: BOT: original-url status unknown (link)
3. ↑
4. ↑  Edwards, Anne (1992). *The Grimaldis of Monaco* (Paperback έκδοση). HarperCollins. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2018.
Η **Χριστίνα Νίλσντοτερ Μπλάκε**, σουηδ.: Kristina Nilsdotter Blake, (απεβ. το 1254), ήταν Σουηδή ευγενής. Η Χριστίνα και ο σύζυγός της καταγράφτηκαν από τον ποιητή Σνόρε Στούρλουσον, ο οποίος τους επισκέφτηκε το 1219. Φαίνεται να του έδωσαν πολύτιμες πληροφορίες για τα γραπτά του. Η Χριστίνα ήταν κόρη της πριγκίπισσας Αικατερίνης της Σουηδίας και του Νορβηγού ευγενή Nιλς Μπλάκε. Παντρεύτηκε τον Νορβηγό κόμη Χάακον τον Τρελό (*Håkon Galen*) το 1205, που ήταν ετεροθαλής αδελφός του βασιλιά Ίγκε Β΄ Μπάρντσον της Νορβηγίας. Ήταν η μητέρα του Kνουτ Χάακονσον (π. 1208–1261), ο οποίος ήταν αργότερα διεκδικητής του θρόνου κατά τη διάρκεια της εποχής του εμφυλίου πολέμου στη Νορβηγία.

Μετά τον τέλος του Χάακον, η Χριστίνα πήρε μαζί της τον γιο τους Kνουτ και επέστρεψε στο Βέστεργκετλαντ, όπου παντρεύτηκε τον Σουηδό ευγενή Έσκιλ Μάγκνουσον (π. 1175–1227), τον νομομαθή του Βέστεργκετλαντ και μεγαλύτερο αδελφό του Μπίργιερ Γιάρλ.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  «Håkon Galen». *Norsk Biografisk Leksikon*. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2020.
2. ↑  «Knut Håkonsson». *Store norske leksikon*. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2020.
3. ↑  «Håkon Galen». Norsk biografisk leksikon. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2020.
4. ↑  «Eskil Magnusson». *Svenskt biografiskt lexikon*. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2020.