recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Φάντο**, που στα πορτογαλικά σημαίνει *μοίρα* ή *πεπρωμένο*, ονομάζεται ένα είδος μουσικής που εντοπίζεται τη δεκαετία του 1820 στην Πορτογαλία, σίγουρα όμως είχε παλαιότερες ρίζες. Η μουσική είναι μελαγχολική, το ίδιο κι οι στίχοι, που συχνά μιλούν για τη θάλασσα ή για τη ζωή των φτωχών. Η μουσική έχει σχέση με την πορτογαλική λέξη *saudade*, μια από τις δυσκολότερες λέξεις προς μετάφραση: είναι ένα είδος προσμονής, αλλά κι ένα μείγμα νοσταλγίας, λύπης, πόνου, ευτυχίας και αγάπης. Κάποιοι λάτρεις της μουσικής φάδο ισχυρίζονται ότι οι ρίζες της είναι ένα μείγμα της μουσικής των σκλάβων της Αφρικής με την παραδοσιακή μουσική των Πορτογάλων ναυτών και αραβικές επιρροές.

Κατηγορίες της μουσικής φάδο
----------------------------

Υπάρχουν δυο κύριες παραλλαγές της μουσικής φάδο, τα φάδο της Κόιμπρα, που είναι πιο εκλεπτυσμένα, και τα φάδο της Λισαβόνας, που είναι και τα δημοφιλέστερα. 

### Φάδο της Κοΐμπρα

Τα παραδοσιακά φάδο της Κοΐμπρα προέρχονται από τις ακαδημαϊκές παραδόσεις του πανεπιστημίου της πόλης. Τραγουδιούνται μόνο από άνδρες, οι οποίοι είναι γενικά ντυμένοι στα μαύρα, όπως κι οι μουσικοί, καθώς είναι το παραδοσιακό ακαδημαϊκό ένδυμα. 

Ένα σύνολο τραγουδιστών και μουσικών ονομάζεται *tuna*, ομάδες που υπάρχουν σε όλα τα πανεπιστήμια της Πορτογαλίας. Εξάλλου, κάθε χρόνο στο Πόρτο γίνεται διεθνής συνάντηση ομάδων φάδο και από πανεπιστήμια της Ισπανίας, της Ιταλίας και της Αργεντινής.

### Φάδο της Λισαβόνας

Τραγουδιέται τόσο από άνδρες όσο και γυναίκες σε δημόσιους χώρους ή σε *casas de fado*, στα σπίτια του φάδο, ενώ είναι πιο χαρούμενο από τα φάδο της Κόιμπρα.

Καλλιτέχνες της μουσικής φάδο
-----------------------------

Το πορτογαλικό συγκρότημα Madredeus, από τους σύγχρονους συνεχιστές των φάδο
Τα σύγχρονα τραγούδια φάδο είναι δημοφιλή στην Πορτογαλία κι έχουν αναδείξει πολλούς γνωστούς καλλιτέχνες σε όλο τον κόσμο.

Η πρώτη μεγάλη τραγουδίστρια φάδο ήταν η Μαρία Σεβέρα, που έζησε στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα. Κατά τις δεκαετίες του '20 και του '30, μια σειρά ηχογραφήσεων φάδο της Κόιμπρα έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής. Οι κιθαρίστες Αρτούρ και Κάρλος Παρέδες, πατέρας και γιος, έγιναν πρωτοπόροι αυτού του είδους στην πορτογαλική κιθάρα.

Η πασίγνωστη Αμάλια Ροντρίγκεζ καθιέρωσε την πιο γνωστή μορφή τραγουδιών φάδο. Μετά την εξαφάνισή της, ένα νέο κύμα ερμηνευτών πρόσθεσε στυλιστικές διαφορές κι έκανε περισσότερο δημοφιλή σε ολόκληρο τον κόσμο την παραδοσιακή μουσική της Πορτογαλίας. Η Ντούλτσε Πόντες ανέμειξε την παραδοσιακή με τη σύγχρονη πορτογαλική μουσική, ενώ η Κριστίνα Μπράνκο και το συγκρότημα *Μαντρεντέους* πρόσθεσαν μουσικά όργανα και νέους ρυθμούς, διατηρώντας από τα παραδοσιακά φάδο το μελαγχολικό τους στυλ και την αίσθηση του *saudade*. 

### Άλλοι γνωστοί τραγουδιστές φάδο

* Κάρλος ντο Κάρμο
* Μαρίσα
* Μαφάλντα Αρνώ
* Καμανέ
* Κάτια Γκερέιρο
* Μίσια
* Φερνάντο Φαρίνια
* Λουσίλια ντο Κάρμο
* Κάρλος Ράμος
* Κάρλος Νέτο
* Ερμίνια Σίλβα
* Άνα Μόουρα
* Τιάγκο Μιράντα (Κόναν Οσίρις)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Portal do Fado
* :: Terreiro do Fado ::  Αρχειοθετήθηκε 2021-02-28 στο Wayback Machine.
* World Music Central: Fado music
Ο **Αστέριος** ήταν βυζαντινός πολιτικός και στρατιωτικός, με τον τίτλο του Κόμη της Εώας (Ανατολής). κυβερνήτης της Διοίκησης Ανατολής.

Ο Αστέριος ήταν κόμης της Ανατολής από το 587 έως το 588, το 588 σκοτώθηκε η γυναίκα του, η οποία είχε επιζήσει από τον σεισμό της Τύρου το 572, τρεις ημέρες μετά τον γάμο τους όταν καταπλακώθηκε από το σπίτι τους. Είχε συγκρουστεί με τον Πατριάρχη Αντιόχειας Γρηγόριο Α΄, είχε κατηγορήσει τον Γρηγόριο ο οποίος μετέβη το 589 στην Κωνσταντινούπολη για να απολογηθεί.

Όταν ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος επιλέχτηκε για τον επισκοπικό θρόνο της Κωνσταντινούπολης ο αυτοκράτορας Αρκάδιος ανέθεσε στον Αστέριο να τον στείλει στην πόλη αλλά με τρόπο που να μην το αντιληφθούν έγκαιρα ο λαός της πόλης και ξεσηκωθούν αλλά και χωρίς να το γνωρίζει και ο ίδιος ο Ιωάννηςr. Ο Αστέριος με ψεύτικο πρόσχημα τον έβγαλε έξω από την Αντιόχεια όπου εκεί τον περίμενε αυτοκρατορικό άρμα και παρά την έκπληξη και τις αντιρρήσεις του Ιωάννη τον μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3   Louis Moreri, Le grand dictionaire historique, ou Le mêlange curieux de l'histoire sacrée .. σελ. 701
2. ↑  Joseph Epiphane Darras · 1861, Histoire générale de l'église depuis le commencement de l'ère ... Τόμος 2, σελ. 162
3. 1 2  Amédée Thierry, Alaric: l'agonie de l'empire, σελ. 180
Η **απλά-τερματιζόμενη σηματοδοσία (Αγγλικά:Single-ended signaling**) είναι η απλούστερη και πιο συνηθισμένη μέθοδος αποστολής ηλεκτρικών σημάτων μέσω δύο καλωδίων. Το ένα καλώδιο μεταφέρει μία μεταβαλλόμενη τάση, ή οποία αντιπροσωπεύει το σήμα, ενώ το άλλο καλώδιο είναι συνδεμένο σε μία τάση αναφοράς, συνήθως τη γείωση (ground. Η κυριότερη εναλλακτική λύση στην απλά τερματιζόμενη σηματοδοσία είναι η διαφορική σηματοδοσία.
Η απλά-τερματιζόμενη σηματοδοσία κοστίζει φθηνότερα από την διαφορική, αλλά δεν έχει την δυνατότητα να απορρίπτει τον θόρυβο που προκαλείται από:

1. Διαφορές στο δυναμικό της γείωσης ανάμεσα στο κύκλωμα που εκπέμπει και στο κύκλωμα που λαμβάνει
2. Σήματα που αναπτύσσονται επαγωγικά πάνω στο καλώδιο που μεταφέρει το σήμα

Το κύριο πλεονέκτημα της απλά τερματιζόμενης σηματοδοσίας σε σχέση με την διαφορική, είναι το ότι απαιτούνται λιγότερα καλώδια για την μεταφορά πολλαπλών σημάτων. Εάν υπάρχουν **n** τον αριθμό σήματα προς μεταφορά, απαιτούνται **n+1** καλώδια, ένα για κάθε σήμα και ένα επιπλέον για την γείωση. Αντίθετα η διαφορική σηματοδοσία χρησιμοποιεί τουλάχιστον **2n** καλώδια. Ένα μειονέκτημα της απλά τερματιζόμενης σηματοδοσίας είναι ότι τα ρεύματα επιστροφής όλων των σημάτων μοιράζονται τον ίδιο αγωγό (ακόμη και εάν χρησιμοποιούνται ξεχωριστά καλώδια γείωσης, οι γειώσεις συνδέονται αναπόφευκτα η μία με την άλλη), και αυτό μερικές φορές προκαλεί παρεμβολές ("crosstalk") ανάμεσα στα σήματα.

Πρότυπα
-------

Η απλά τερματιζόμενη σηματοδοσία χρησιμοποιείται ευρέως, και την συναντάμε σε αρκετά συνηθισμένα πρότυπα μετάδοσης όπως:

* RS-232 σειριακές επικοινωνίες
* PS/2 συνδετήρες ποντικιών και πληκτρολογίων
* I²C σειριακός δίαυλος
* TTL κυκλώματα
* CMOS λογικά κυκλώματα
* ECL κυκλώματα
* Στους περισσότερους παράλληλους διαύλους υπολογιστών, όπως:

VMEbus
PCI
* VGA συνδετήρες σήματος εικόνας
* SCSI διασυνδέσεις σκληρών δίσκων και άλλων περιφερειακών
* Παράλληλες ATA διασυνδέσεις σκληρών δίσκων και άλλων περιφερειακών
**Το Αγιάζι του Έρωτα** είναι τουρκική σαπουνόπερα. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στην Τουρκία στις 14 Δεκεμβρίου 2005 και ολοκληρώθηκε στις 25 Ιουνίου 2007 η πορεία της ήταν εντυπωσιακή καθώς αγαπήθηκε πολύ από το τηλεοπτικό κοινό και κατέγραψε ιδιαιτέρως υψηλή τηλεθέαση, ενώ οι πρωταγωνιστές αγκαλιάστηκαν με μεγάλο ενθουσιασμό. Ο Κενάν Ιμιρζάλιογλου στο ρόλο του Μεχμέτ, η Σελίν Ντεμιρατάρ στο ρόλο της Νερμίν, ο Ογούζ Γκαλελί ως Εντέρ και η Εμπρού Κοτσαάγα στο ρόλο της Φιλίζ. Η επιτυχία της σειράς ήταν τόσο μεγάλη που τις ώρες προβολής της, οι δρόμοι της Τουρκίας ερήμωναν.

Υπόθεση
-------

Η Νερμίν και ο Μεχμέτ είναι ένα πολύ ερωτευμένο ζευγάρι. Όμως, η φτώχεια «δηλητηριάζει» την ευτυχία τους και υπονομεύει τη σχέση τους. Στο κομμωτήριο και στο συνεργείο, στα οποία εργάζονται, εξασφαλίζουν μεν το μεροκάματο, αλλά όχι τα όνειρά τους… Κάποια μέρα η Νερμίν καλείται στην έπαυλη της Μπελκίς Κερβαντζίογλου, μιας από τις πιο επιφανείς κυρίες της τουρκικής υψηλής κοινωνίας, προκειμένου να της κάνει μια προσωπική κούρα ομορφιάς. Όταν κάποια στιγμή ο γιος της Εντέρ, ένα από τα πιο όμορφα και περιζήτητα playboy της Κωνσταντινούπολης, βλέπει τυχαία τη Νερμίν, η ζωή όλων θα αλλάξει. Καθώς το αρχικό στοίχημα ότι μπορεί να «τη ρίξει» μετατρέπεται σε εμμονή, ο Εντέρ αντιλαμβάνεται ότι αυτή δεν είναι άλλη μια τυχαία κοπέλα για την ατζέντα του, αλλά τη θέλει για γυναίκα της ζωής του και μάνα των παιδιών του. Η ζωή όλων αναστατώνεται και ανατρέπεται. Πολύ σύντομα η κατάσταση θα εκτροχιαστεί, τα γεγονότα θα αποδειχτούν πιο δυνατά από τα αισθήματά τους και η Νερμίν καλείται να αντιμετωπίσει το πιο βασανιστικό δίλημμα της ζωής της. Η μοίρα όμως έχει ήδη αποφασίσει…

Ηθοποιοί και Χαρακτήρες
-----------------------

| Ηθοποιός | Χαρακτήρας | Επεισόδια |
| --- | --- | --- |
| Κενάν Ιμιρζαλίογλου | Μεχμέτ Κοσοβαλί | 1-59 |
| Σελίν Ντεμιρατάρ | Νερμίν Γιλντίζ | 1-59 |
| Ογούζ Γκαλελί | Εντέρ Κερβαντζίογλου | 1-59 |
| Εμπρού Κοτσαάγα | Φιλίζ Κερβαντζίογλου | 1-59 |
| Αχμέτ Γενιλμέζ | Χασάν | 1-59 |
| Εκίν Τουρκμέν | Οζλέμ Κοσοβαλί | 1-59 |
| Μουράτ Σοϊντάν | Τζελάλ Κοσοβαλί | 1-59 |
| Μεράλ Ορχονσάϊ | Σουλτάν Κοσοβαλί | 1-59 |
| Φερντί Μερτέρ | Σεφά Κερβαντζίογλου | 1-56 |
| Άντα Τόρος | Μπελκίς Κερβαντζίογλου | 1-59 |
| Τουργκάι Τανουλκού | Σαμπρί Γιλντίζ | 1-8 |
| Ναλάν Μπασαράν | Ασιγιέ Γιλντίζ | 1-59 |
| Οζλέμ Τουράλ | Μουγκέ | 1-59 |
| Γκιουλσεβέν Γιλμάζ | Μελέκ Γιλντίζ | 1-59 |
| Τεκίν Τεμέλ | Σουκρού | 1-59 |
| Ουγούρ Τασντεμίρ | Τσαγντάς | 5-57 |
| Μεχμέτ Πολάτ | Μπεκίρ Καραντάγ | 6-51 |
| Σαχίν Τσελίκ | Τερζί | 32-58 |
| Χουσεϊν Ελμαλιπινάρ | Νουμάν | 32-58 |
| Ερτζάν Ντεμιρέλ | Ραχμάν Μαράς | 9-23 |
| Χαλίλ Ιμπραήμ Καλαϊτζίογλου | Τοπάλ Ιζέτ | 10-58 |
|

Προβολή στην Ελλάδα
-------------------

Η σειρά ξεκίνησε να προβάλλεται στην Ελλάδα στις 27 Δεκεμβρίου 2010 σημείωσε ποσοστό τηλεθέασης 10,7%. Η σειρά διέκοψε τη προβολή της στα μέσα Ιανουαρίου 2011 λόγω χαμηλής θεαματικότητας. Ωστόσο, ύστερα από απαίτηση των τηλεθεατών, η σειρά ξεκίνησε πάλι στις 27 Ιουνίου 2011, από την αρχή, σημειώνοντας ποσοστό τηλεθέασης 15,7%. Το τελευταίο επεισόδιο προβλήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2011 σημειώνοντας ένα εξαιρετικά ικανοποιητικό ποσοστό τηλεθέασης, το 33%.
Ο **Φλάβιο Γκουλινέλι** (γεννημένος στις 14 Ιουνίου 1958) είναι Ιταλός προπονητής πετοσφαίρισης.

Προπονητική καριέρα
-------------------

Ο Φλάβιο Γκουλινέλι ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα στην ιταλική Βολούντας Άστι το 1988, σε ηλικία 30 ετών. Την επόμενη χρονιά μεταπήδησε στη Παγιάβολο Πάρμα στην οποία παρέμεινε για τρία χρόνια.

Την αγωνιστική περίοδο 1996-97, ο Γκουλινέλι εργάστηκε ως προπονητής στην Γκράντε Βόλεϊ, ομάδα επίσης της Ιταλίας, ενώ το 1997 του έγινε πρόταση να αναλάβει χρέη βοηθού προπονητή στην εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Ιταλίας. 

Το 1999 ανέλαβε για δεύτερη φορά στην καριέρα του την ιταλική Γκράντε Βόλεϊ, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2002 κι ενώ ενδιάμεσα ανέλαβε τεχνικό πόστο και στην εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Βραζιλίας.

Από το 2002 και μέχρι το 2009, ο Γκουλινέλι ανέλαβε προπονητής αρκετών ιταλικών ομάδων. Συγκεκριμένα, οι ομάδες αυτές ήταν οι: Κάλιαρι Βόλεϊ, Λούπι Σάντα, Μπολσάνο, Στίλκασα Ταβιάνο, Τοπ Λατίνα και Καλίπο Βαλέντια. 

Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2009-10, ο Φλάβιο Γκουλινέλι εργάστηκε ως προπονητής στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης, στην Εθνική Αυστρίας, αλλά και στην τουρκική Χάλκμπανκ Ανκάρα. Το 2010 επέστρεψε στην Ελλάδα για δεύτερη φορά στην καριέρα του προκειμένου να αναλάβει χρέη προπονητή στον Ολυμπιακό Πειραιώς.

Τον Ιανουάριο του 2011, κι ενώ προηγουμένως είχε αποτελέσει παρελθόν από τον Ολυμπιακό, ο Γκουλινέλι επέστρεψε στην Ιταλία για λογαριασμό της Καστεγιάνα, στην οποία παρέμεινε μέχρι το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2010-11. Το 2011 ανέλαβε προπονητής στην επίσης ιταλική Κούνεο, ενώ λίγο καιρό αργότερα αποδέχθηκε πρόταση της ομοσπονδίας της εθνικής ομάδας πετοσφαίρισης της Πορτογαλίας προκειμένου να αναλάβει προπονητής της ομάδας. Αργότερα, ο Γκουλινέλι εργάστηκε ως προπονητής της εθνικής ομάδας πετοσφαίρισης της Σλοβακίας.

Στις 27 Απριλίου 2016 ο Φλάβιο Γκουλινέλι επέστρεψε στον πάγκο του Ολυμπιακού.

Τίτλοι
------

* 2 Πρωταθλήματα Ιταλίας: 1990, 1992
* 1 Κύπελλο Ιταλίας: 2006
* 1 Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων: 1989
* 1 Κύπελλο Κυπελλούχων: 1990
* 1 CEV Cup: 1992
* 1 Σούπερ Καπ Ευρώπης: 1990

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Τ.Α.Α. ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ Σ.Φ.Π.». olympiacos.org. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2016.

Πηγές
-----

* Στον Ολυμπιακό ο Φλάβιο Γκουλινέλι
* Θετικός για επιστροφή στον Ολυμπιακό ο Γκουλινέλι[*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο *Τόλιεν'*, σερβ. Тољен (άκμασε το 1189) από τον Οίκο των Νεμάνιτς ήταν κνεζ (πρίγκιπας) του Χουμ το διάστημα 1192-1196, στην υπηρεσία τού θείου του Στεφάνου Νεμάνια μεγάλου πρίγκιπα της Σερβίας.

Οικογένεια
----------

Ήταν γιος τού Μίροσλαβ ζουπάνου (πρίγκιπα) του Χουμ/Ζαχούμλιε (βασ. 1166-90, 92) και της αδελφής τού Κούλιν μπάνου της Βοσνίας. Ο Μίροσλαβ είχε κυβερνήσει το Χουμ υπό την ονομαστική εξουσία τού αδελφού του Στεφάνου Νεμάνια. 

Με σκοπό να εξασφαλίσει τις Σερβο-Γερμανικές σχέσεις, στις συζητήσεις μεταξύ τού Στεφάνου Νεμάνια και του Φρειδερίκου Α΄ Χοενστάουφεν της Γερμανίας κατά τη διάβαση εκείνου από τη Σερβία στην Γ΄ Σταυροφορία, κανονίστηκε ο Τόλιεν να μνηστευθεί (μεταξύ 1189-90) την κόρη τού Μπέρτολντ Δ΄ δούκα της Μερανίας & μαρκησίου της Ιστρίας. Ο Μπέρτολντ Δ΄, που ήταν στην ακολουθία του Φρειδερίκου Α΄ στη Νις, είχε σημαντική συμμετοχή στις Σερβο-Γερμανικές ομιλίες. Επίσης αποφασίστηκε ο κνεζ Τόλιεν να διαδεχόταν τον πατέρα του πριν από τους αδελφούς του. Ο Τόλιεν έπρεπε να περιμένει τη νύφη στην Ιστρία την ημέρα της εορτής τού Αγ. Γεωργίου το επόμενο έτος. Περί το 1190 ο Στέφανος Νεμάνια έδωσε για λίγο την εξουσία του Χουμ στον γιο του Ράστκο Νεμάνιτς, ενώ στο μεταξύ ο Μίροσλαβ κατείχε την περιοχή Λιμ με το Μπιέλο Πόλιε. Ο Ράστκο ανέλαβε μοναστικούς όρκους και ο Μίροσλαβ συνέχισε να κυβερνά το Χουμ ή μέρη του μετά το 1192. Απεβίωσε σε μεγάλη ηλικία το 1198.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την κόρη τού Μπέρτολντ Δ΄ των Άντεχς δούκα της Μερανίας και είχε τέκνα:

* Τόλιεν Β΄, τον διαδέχθηκε ως πρίγκιπας του Χουμ το 1227-39.

Πηγές
-----

* Spiridion Gopčević (1914). Geschichte Von Montenegro und Albanien. Perthes.
* Dragoslav Srejović; Slavko Gavrilović; Sima M. Ćirković (1892). Istorija srpskog naroda: knj. Od najstarijih vremena do Maričke bitke (1371). Srpska književna zadruga.
* Конст. Јиречек: Тољен син кнеза Мир о слава хумског. Српска кр. А кадемија. Глас ХХХV. 1892
Ο **Τόλε Μπίι**(επίσης **Τόλε Μπι**), ή **Τόλε Ελιμπεκούλι**(καζακικά: Төле би Әлібекұлы‎) (1663-1756) ήταν ο επικεφαλής των Μπίι των ανώτερων Καζακικών ζουζ, συγγραφέας, ρήτορας και ποιητής. Γεννήθηκε στην Τζαϊσάν, στην σημερινή επαρχία Σούι, στην περιφέρεια Τζαμπίλ το 1663. Πέθανε το 1756 στο Ακμπουρξάν-ορντά, στην επαρχία Τόλε Μπι στην περιφέρεια Νότιου Καζακστάν.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Faceted Application of Subject Terminology*. 365342.
2. ↑  «Толе би». Unesco. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2015.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 29119703
* LCCN: no95054521

 |

 |
Το **Τμήμα Στρατιάς Ανατολικής Μακεδονίας** (ΤΣΑΜ) ήταν μια στρατιά του Ελληνικού Στρατού η οποία πολέμησε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αντιμετώπισε την αρχική γερμανική επίθεση στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της Μάχης των Οχυρών. Ωστόσο, η ΤΣΑΜ αναγκάστηκε να συνθηκολογήσει στους Γερμανούς μετά από τέσσερις μέρες μαχών, στις 9 Απριλίου 1941, μετά την κατάληψη της Θεσσαλονίκης και την αποκοπή της μονάδας από την υπόλοιπη χώρα.

Ιστορία
-------

Ο προπολεμικός ελληνικός πολεμικός σχεδιασμός επικεντρώθηκε στο ενδεχόμενο μιας πιθανής σύγκρουσης εναντίον της Βουλγαρίας στη Μακεδονία και τη Θράκη. Για την υπεράσπιση της ανατολικής Μακεδονίας, το πολεμικό σχέδιο προέβλεπε την ίδρυση του **Τμήματος Στρατιάς Καβάλας**, η οποία είχε έδρα την Καβάλα και αποτελούνταν από μια Ομάδα Μεραρχιών (επίσημη ονομασία: Ομάς Μεραρχιών) στην περιοχή του Αξιού Ποταμού. Αυτή η ομάδα μεραρχιών αποτελούνταν από την 6η και την 17η μεραρχία πεζικού του Ελληνικού Στρατού. Επίσης η ίδια ομάδα μεραρχιών περιλάμβανε στις τάξεις της το Δ΄ Σώμα Στρατού (7η και 14η Μεραρχία, 7η και 14η Ταξιαρχία) στην περιοχή της Καβάλας.

Μετά την ιταλική επίθεση κατά της Ελλάδας στις 28 Οκτωβρίου 1940, το Τμήμα Στρατιάς Καβάλας κινητοποιήθηκε υπό την ηγεσία του στρατηγού Μάρκου Δράκου, αλλά μετονομάστηκε σε Τμήμα Στρατιάς Ανατολικής Μακεδονίας στις αρχές του Νοεμβρίου.

Ηγεσία
------

### Διοικητές

* Στρατηγός Μάρκος Δράκος (28 Οκτωβρίου 1940 – 7 Φεβρουαρίου 1941)
* Στρατηγός Κωνσταντίνος Μπακόπουλος (7 Φεβρουαρίου – 9 Απριλίου 1941)

### Κατάλογος επικεφαλών προσωπικού

* Συνταγματάρχης Κλεάνθης Μπουλάλας (28 Οκτωβρίου – 19 Δεκεμβρίου 1940)
* Συνταγματάρχης Θεόδωρος Γρηγορόπουλος (19 Δεκεμβρίου 1940 – 7 Φεβρουαρίου 1941)
* Συνταγματάρχης Παναγιώτης Καλογερόπουλος (7 Φεβρουαρίου – 9 Απριλίου 1941)

### Έδρα

* Σέρρες (από τις 28 Οκτωβρίου 1940)
* Θεσσαλονίκη (από τις 8 Φεβρουαρίου 1941)

Παραπομπές
----------

1. ↑  An Abridged History, σελ. 14.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  An Abridged History, σελ. 300.

Πηγές
-----

* Hellenic Army History Directorate (1997). *An Abridged History of the Greek-Italian and Greek-German War, 1940-1941 (Land Operations)*. Athens: Hellenic Army General Staff, Army History Directorate.
Ο **απόλυτος κίνδυνος** (ΑΚ) είναι η πιθανότητα ενός συμβάντος σε κλειστό πληθυσμό κατά την διάρκεια συγκεκριμένης χρονικής περιόδου. Στην επιδημιολογία, αναφέρεται στον αριθμό των συμβάντων (π.χ. μιας ασθένειας) που συνέβησαν σε μια σειρά ατόμων, διαιρούμενο με τον αριθμό των ατόμων σε αυτήν την σειρά. Ο απόλυτος κίνδυνος είναι ένας από τους πιο κατανοητούς τρόπους επεξήγησης των κινδύνων για την υγεία στο ευρύ κοινό.

Χρήση στην ιατρική έρευνα
-------------------------

Δείτε επίσης: Σχετικός κίνδυνος
Ο απόλυτος κίνδυνος κάποιας έκβασης μπορεί να εκτιμηθεί από μελέτες σειράς ή κλινικές δοκιμές. Σε αυτές τις ιατρικές μελέτες, διερευνάται η συσχέτιση μεταξύ ενός παράγοντας έκθεσης ή μιας θεραπείας και μιας έκβασης, όπως είναι κάποια ασθένεια ή πιθανότητα ίασης. Κατά την στατιστική ανάλυση, υπολογίζονται και απόλυτα και σχετικά μέτρα συσχέτισης. Αυτά πρέπει να λαμβάνονται υπόψη συνδυαστικά για την καλύτερη εκτίμηση της επιρροής που έχει ο παράγοντας έκθεσης στην υγεία του πληθυσμού.

Δείτε επίσης
------------

* Απόλυτη μείωση κινδύνου
* Σχετικός κίνδυνος
* Σχετική μείωση κινδύνου

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Know Your Chances: Understanding Health Statistics (βιβλίο σχετικό με τις ιατρικές πιθανότητες)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Porta, ed. for the International Epidemiological Association by Miquel (2014). *A dictionary of epidemiology* (PDF) (Six έκδοση). Oxford: Oxford University Press. ISBN 9780199976720. Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2017. CS1 maint: Extra text: authors list (link)
2. ↑  Trevena, LJ; Davey, HM; Barratt, A; Butow, P; Caldwell, P (February 2006). «A systematic review on communicating with patients about evidence.». *Journal of Evaluation in Clinical Practice* **12** (1): 13–23. doi:10.1111/j.1365-2753.2005.00596.x. PMID 16422776.
Στην Αστρονομία, ως **απόλυτο μέγεθος M** ενός ουράνιου σώματος που βρίσκεται έξω από το Ηλιακό Σύστημα ορίζεται το φαινόμενο μέγεθος **m** που θα είχε το ουράνιο αυτό σώμα αν βρισκόταν σε απόσταση 10 parsec από τον επίγειο παρατηρητή και δεν υπήρχε καθόλου διαστρική απορρόφηση. Το απόλυτο μέγεθος επιτρέπει τη σύγκριση της πραγματικής λαμπρότητας των ουράνιων σωμάτων ανεξάρτητα από την απόσταση στην οποία βρίσκονται από εμάς.

Η λαμπρότητα που παρουσιάζουν οι αστέρες εξαρτάται μεν από την απόσταση αλλά σχετίζεται κατ΄ ουσία στη θερμοκρασία τους και τις πραγματικές διαστάσεις τους. Έτσι ένας αστέρας μικρός σε διαστάσεις που βρίσκεται κοντά στη Γη είναι δυνατόν να φαίνεται λαμπρότερος από έναν άλλο πολύ μεγαλύτερο κατ΄ όγκο που λόγω της μεγάλης του απόστασης από τη Γη να φαίνεται αμυδρός. Προκειμένου λοιπόν να γίνει δυνατή η σύγκριση των αστέρων, αποφασίστηκε να εξετάζεται όχι πλέον το φαινόμενο μέγεθος τους, αλλά η λαμπρότητα που θα παρουσίαζαν όταν όλοι βρίσκονταν σε απόσταση 10 παρσέκ από τη Γη. Έτσι αυτό το μέγεθος που θα παρουσίαζε έκαστος αστέρας καλείται **απόλυτο μέγεθος του αστέρος**.
Από τον παραπάνω ορισμό έπεται ότι το απόλυτο μέγεθος χρησιμοποιεί την ίδια σύμβαση με το φαινόμενο, με διαφορά στη λαμπρότητα δύο σωμάτων γειτονικών μεγεθών (π.χ. 4ου και 5ου) περίπου 2,512 **φορές** (για την ακρίβεια την πέμπτη ρίζα του 100), και με τα λαμπρότερα σώματα να έχουν μικρότερα μεγέθη. Οι μεγαλύτεροι αστέρες και οι γαλαξίες φθάνουν σε *αρνητικά* απόλυτα μεγέθη.

Παραδείγματα:

1. Ο αστέρας Αρκτούρος έχει απόλυτο μέγεθος M = – 0,38. Ο Ήλιος μας έχει απόλυτο μέγεθος M = 4,78. Συνεπώς ο Ήλιος παρατηρούμενος από απόσταση 10 παρσέκ ή 32,62 έτη φωτός μόλις που θα διακρινόταν με γυμνό μάτι σε νυκτερινό ουρανό. Από την ίδια απόσταση, ο Αρκτούρος θα φαινόταν να λάμπει 115 φορές λαμπρότερα από τον Ήλιο (ΔM = 5,16).
2. Ο Γαλαξίας μας έχει εκτιμώμενο απόλυτο μέγεθος – 20,5.
3. Οι θερμότεροι και μεγαλύτεροι αστέρες έχουν M λαμπρότερο του – 7.
4. Οι ψυχρότεροι και μικρότεροι αστέρες (ερυθροί νάνοι) έχουν M αμυδρότερο του +15.

Το απόλυτο μέγεθος M συνδέεται με το φαινόμενο μέγεθος m και την απόσταση r σε παρσέκ με τη σχέση:

***M-m=5-5 log r***

Απόλυτο μέγεθος στο Ηλιακό Σύστημα
----------------------------------

Για τα σώματα του Ηλιακού Συστήματος (πλανήτες, κομήτες και ιδίως αστεροειδείς) χρησιμοποιείται ένα «απόλυτο μέγεθος» με διαφορετικό ορισμό: Συγκεκριμένα, εδώ το απόλυτο μέγεθος ορίζεται ως το φαινόμενο μέγεθος **m** που θα είχε το ουράνιο αυτό σώμα αν βρισκόταν σε απόσταση μιας αστρονομικής μονάδας τόσο από τον Ήλιο όσο και από τη Γη, και σε γωνία φάσεως μηδέν. Αυτό στην πραγματικότητα θα ήταν αδύνατο, αφού θα απαιτούσε ο παρατηρητής να βρίσκεται στο κέντρο του Ηλίου, αλλά είναι βολικό ως μέτρο συγκρίσεως. Για να μετατρέψουμε ένα αστρικό απόλυτο μέγεθος σε «πλανητικό», απλώς αφαιρούμε 31,67.

Πηγές
-----

* Νάβια, Λουίς Ε.: *Πορεία στο άγνωστο Σύμπαν*, εκδ. NOTOS, Αθήνα 1977.
Συντεταγμένες: 37°52′22″N 35°37′37″E﻿ / ﻿37.87278°N 35.62694°E﻿ / 37.87278; 35.62694

Το **Φκώσι**, γνωστό και ως ο **Γαρσαντής** ή με το αρχαίο του όνομα **Γαρσανδός**, (τουρκικά: Mansurlu, **Μανσουρλού**) είναι χωριό το οποίο βρίσκεται 129 χλμ. νότια-νοτιοδυτικά της Καισάρειας και 42 χλμ. νότια-νοτιοδυτικά του Βαρασού στις βόρειες πλαγιές του Καλεντάγ, παρακλάδι του Αλαντάγ. Ανήκει στην Επαρχία Αδάνων της Τουρκίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010 έχει 369 κατοίκους.

Ιστορία
-------

Οι κάτοικοί του το 1924 ήταν Έλληνες ελληνόφωνοι (53 οικογένειες – 208 άτομα). Διοικητικά ήταν μουδουρλίκι και υπαγόταν στο καϊμακαμλίκι του Φέκε, στο μουτεσαριφλίκι του Κοζάν και στο βαλελίκι των Αδάνων, ενώ εκκλησιαστικά ανήκε στην μητρόπολη της Καισάρειας. Ήταν το μοναδικό ελληνικό χωριό ανάμεσα σε 36 τούρκικα. Μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα οι κάτοικοι ήταν «τεμετζήδες» (μεταλλωρύχοι) σε ορυχεία σιδήρου, μολυβιού και χαλκού, αργότερα κατά κύριο λόγο «τσιφτσήδες» (γεωργοί), κτηνοτρόφοι, «μάστροι πελεδζάτοι» (μάστορες πελεκητές, υλοτόμοι) και «κιρατζήδες» (αγωγιάτες) ξυλείας από το βουνό στο ποτάμι, απ’ όπου το ρεύμα του ποταμού την κατέβαζε στην Κιλικία.

Πηγές
-----

* Ασβέστη Β. Μαρίας, «Ἐπαγγελματικές ἀσχολίες τῶν κατοίκων τῆς Καππαδοκίας», Επικαιρότητα, Αθήνα 1980.
* Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών,«Ἡ Ἕξοδος. Τόμος Β΄. Μαρτυρίες ἀπό τίς ἐπαρχίες τῆς Κεντρικῆς καί Νότιας Μικρασίας», Αθήνα 1982.
* Λαμπρόπουλου Αναστ. Ευάγγελου, "Καππαδοκία - Φάρασα. Τα τραγούδια και χοροί των Φαράσων της Καππαδοκίας, μαζί με διάφορα λαογραφικά στοιχεία.", Μεσσήνη, Α΄ έκδοσις 1995, Δ΄ έκδοσις επαυξημένη 2005.
* Γαρσαντής Φαρασσών

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Population of city, towns and villages - 2011». Turkish Statistical Institute. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Οκτωβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2012.
Οι χώρες του Συμφώνου ή Βαλκανική Αντάντ
Το **Βαλκανικό Σύμφωνο του 1934**  ή **Βαλκανικό Σύμφωνο Φιλίας** ή **Βαλκανικό Σύμφωνο Συνενόησης** (*σερβικά : Балкански пакт, τουρκικά : Balkan Antantı, ρουμανικά : Înțelegerea Balcanică*) ήταν μια συνθήκη που υπογράφηκε από την Ελλάδα, την Τουρκία, τη Ρουμανία και τη Γιουγκοσλαβία, στις 9 Φεβρουαρίου 1934, στην Αθήνα, με στόχο τη διατήρηση του γεωπολιτικού στάτους κβο στην περιοχή μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. 

Τα τέσσερα μέρη συμφώνησαν να αναστείλουν όλες τις τοπικές διαφορές και εδαφικές αξιώσεις εναντίον του άλλου και τους άμεσους γείτονές τους μετά τον πόλεμο. Άλλα έθνη στην περιοχή που είχαν εμπλακεί σε σχετική διπλωματία αρνήθηκαν να υπογράψουν το σύμφωνο συμπεριλαμβανομένων της Ιταλίας, της Αλβανίας, της Βουλγαρίας, της Ουγγαρίας και της Σοβιετικής Ένωσης. Το Σύμφωνο τέθηκε σε ισχύ από την ημέρα υπογραφής της σύμβασης και καταχωρήθηκε την 1η Οκτωβρίου 1934.

Το Βαλκανικό Σύμφωνο βοήθησε να εξασφαλιστεί η ειρήνη μεταξύ της Τουρκίας και των ανεξάρτητων χωρών της νοτιοανατολικής Ευρώπης, που ήταν πρωτύτερα μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αλλά απέτυχε να ανακόψει τις περιφερειακές μηχανορραφίες. Οι χώρες του Συμφώνου περικύκλωναν τη Βουλγαρία, αλλά, στις 31 Ιουλίου 1938, υπέγραψαν συμφωνία με αυτή στη Θεσσαλονίκη, καταργώντας τις ρήτρες της Συνθήκης του Νεϊγύ και της Συνθήκης της Λωζάννης, που όριζαν αποστρατιωτικοποιημένες ζώνες στα σύνορα Ελλάδας-Βουλγαρίας-Τουρκίας και επιτρέποντας στη Βουλγαρία να επανεξοπλισθεί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Το Σύμφωνο Βαλκανικής Συμφωνίας μεταξύ Γιουγκοσλαβίας, της Ελλάδας, της Ρουμανίας και της Τουρκίας Αρχειοθετήθηκε 2014-02-22 στο Wayback Machine. στα σερβικά
2. ↑  Army History Directorate, An Abridged History of the Greek-Italian and Greek-German War, 1940-1941: Land Operations, Hellenic Army General Staff, Army History Directorate, 1997, σελ. 2.
3. ↑  Το Βαλκανικό σύμφωνο φιλίας
4. ↑  League of Nations Treaty Series, τομ. 153, σσ. 154-159

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Balkan Pact  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Φιλεταίρεια** ήταν μια ελληνιστική πόλη της Μυσίας. 

Εικάζεται ότι ιδρύθηκε από τον **Ευμένη Α΄** της Περγάμου, αν και το όνομα προδίδει για ιδρυτή τον **Φιλέταιρο**. Η πόλη βρισκόταν στους πρόποδες του όρους Ίδα της Τρωάδος. Σε αυτήν την πόλη, όπως και στην Αττάλεια, οι μισθοφόροι στασίασαν εναντίον του Ευμένους Α΄.

Φαίνεται ότι η Φιλεταίρεια βρισκόταν στην ανατολική πλευρά της Ίδας, καθώς νεώτεροι ερευνητές την τοποθετούσαν στον Αδραμμυτηνό κόλπο, μεταξύ Αντάνδρου και Αδραμμυτίου. Ωστόσο η ίδρυση της πόλεως ανάγεται στον Ευμένη Α΄ και μάλιστα μεταξύ της περιόδου 263-1 π.Χ. δηλαδή στο διάστημα από την ανάρρησή του στον Περγαμηνό θρόνο, μέχρι και την νίκη του επί του Αντιόχου Α΄ στις Σάρδεις.

Άγνωστη η σημερινή της τοποθεσία.

Πηγές
-----

* Getzel M. Cohen, "The Hellenistic settlements in Europe, the Islands, and Asia Minor".
Ο **Αμπούντ Τζούμπε Μβίνι** (*Aboud Jumbe Mwinyi*, 14 Ιουνίου 1920 - 14 Αυγούστου 2016) ήταν πολιτικός της Ζανζιβάρης. Κατείχε διάφορα αξιώματα, καθώς ήταν ο δεύτερος πρόεδρος της Ζανζιβάρης, πρόεδρος του Επαναστατικού Συμβουλίου, Αντιπρόεδρος της Ένωσης, και αντιπρόεδρος του κόμματος Τσάμα Τσα Μαπιντούζι (*Chama Cha Mapinduzi*, CCM)..

Ο Τζούμπε ήταν πρόεδρος της Ζανζιβάρης από τις 11 Απριλίου 1972 έως τις 30 Ιανουαρίου 1984. Διαδέχθηκε τον Αμπέιντ Καρούμε μετά την δολοφονία του στις 7 Απριλίου 1972. Αρχικά εκλέχθηκε από το Επαναστατικό Συμβούλιο. Κατά την θητεία του, το 1977, τα δύο κυβερνώντα κόμματα της Τανζανίας συνενώθηκαν. Συγκεκριμένα,το ASP και η Ταγκανικανή Αφρικανική Εθνική Ένωση (*Tanganyika African National Union*, TANU) ενώθηκαν και σχημάτισαν το κυβερνών κόμμα της Τανζανίας, CCM.

Το 1979 ο Τζούμπε εισήγαγε το πρώτο μετά-επαναστικό σύνταγμα της Ζανζιβάρης. Με αυτό διαχωρίστηκαν οι εξουσίες του Επαναστατικού Συμβουλίου από της Βουλής των Αντιπροσώπων. Επιπλέον, το νέο σύνταγμα καθιέρωσε εκλογές με καθολική ψηφοφορία, αντί για εκλογή από το Επαναστατικό Συμβούλιο.

Απεβίωσε στην οικία του στο Κιγκαμπόνι της Νταρ ες Σαλάμ, στις 14 Αυγούστου 2016.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  dailynews.co.tz/index.php/home-news/52672-former-zanzibar-president-mzee-jumbe-dies.
2. ↑  «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) *IdRef*. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Ανακτήθηκε στις 12  Μαΐου 2020.
3. ↑  ZANZIBAR: KEY HISTORICAL AND CONSTITUTIONAL DEVELOPMENTS
4. 1 2  CONSTITUTIONALISM AND POLITICAL STABILITY IN ZANZIBAR: THE SEARCH FOR A NEW VISION (PDF)
5. ↑  REPORTER, ONLINE. «Former Zanzibar president Mzee Jumbe dies». *dailynews.co.tz*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2016.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 45879471
* LCCN: n88628423
* ISNI: 0000 0000 3132 2652
* GND: 1192308247
* SUDOC: 058641653

 |

 |
Ο **Βασίλης Ιωαννίδης** ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν ως επιθετικός και έγινε γνωστός με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, κατακτώντας το πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα το 1928, όπως και πέντε πρωταθλήματα Θεσσαλονίκης.

Καριέρα
-------

Ο υψηλόσωμος επιθετικός εντάχθηκε στην σύνθεση του Άρη Θεσσαλονίκης το 1922 και κατέκτησε το πρώτο πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης, το 1923. Στις 12 Αυγούστου 1923, συμμετείχε στον τελικό του πανελλήνιου πρωταθλήματος, το οποίο διοργανώθηκε από την Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ελλάδος, με τον Άρη να ηττάται με 3-1 από τον Πειραϊκό Σύνδεσμο.

Ακολούθησαν τα τοπικά πρωταθλήματα του 1924 και του 1926, με τον Ιωαννίδη να διακρίνεται στην επίθεση της ομάδας, με τη ντρίμπλα και το μεγάλο του ύψος να εντυπωσιάζουν. Μετά την απώλεια του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης του 1927, όπου ο επιθετικός πέτυχε τέσσερα τέρματα σε σύνολο έξι εμφανίσεων, ο Άρης κατέκτησε τον τοπικό τίτλο όπως και το πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1928, σκοράροντας τέσσερα τέρματα στο τοπικό πρωτάθλημα και συμμετέχοντας στους τρεις από τους τέσσερις αγώνες της τελικής φάσης.

Κατά την τελευταία του χρονιά με τους "κίτρινους", κατέκτησε το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης, σε μία συγκλονιστική σεζόν όπου ο Άρης κατέκτησε τον τίτλο νικώντας τον ΠΑΟΚ στον δεύτερο αγώνα μπαράζ με 4-3. Ο Ιωαννίδης συμμετείχε στους πέντε από τους δέκα αγώνες της κανονικής σεζόν, πετυχαίνοντας το τελευταίο του τέρμα εναντίον της ομάδας του Άτλαντα.

Το καλοκαίρι του 1929, ο επιθετικός μετακόμισε στο Σιδηρόκαστρο, όπου και συνέχισε στον τοπικό Άρη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «"Οι τελικοί αγώνες δια το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου", "Αθλητική Επιθεώρησις", φ. 1 (Ιούνιος 1923), σσ. 6-8, ψηφ.σ. 6-7 και φ. 2 (Ιούλιος 1923) σσ. 7-9, ψηφ. σελ. 15-16». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2015.
2. ↑  «Σαν σήμερα: 1928, ο Άρης Πρώτος Πρωταθλητής Ελλάδος!». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2015.
3. ↑  «Από το πρώτο «ραντεβού» ως και το 1946! | aris.re». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Νοεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2015.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Βασίλης [άγνωστο επίθετο], *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
* Ιωαννίδης Βασίλης | aris.re
* Όταν το ταλέντο συμβαδίζει με την «ντόλτσε βίτα»! | aris.re
Υψισωρείτης, όπως φαίνεται σε σχολείο του Άργους.
Οι **υψισωρείτες** (*altocumulus*) αποτελούν επίσημη κατηγορία νεφών, σύμφωνα με τον Άτλαντα νεφών που εξέδωσε το 1957 ο W.M.O. η χρήση των οποίων γίνεται από τους μετεωρολόγους και από όλα τα Γραφεία Καιρού του κόσμου.

Πρόκειται για σύννεφα με σφαιρικό σχήμα. Το χρώμα τους είναι υπόλευκο ή γκρίζο. Παρουσιάζονται είτε κατά σειρές, είτε κατά ομάδες. Μοιάζουν (λόγω σχήματος) με τους θυσανοσωρείτες. Ξεχωρίζουν όμως από τον πολύ μεγάλο σφαιρικό τους όγκο. Αποτελούνται από υδροσταγονίδια, γι' αυτό και δεν παρουσιάζουν άλω, δηλαδή κύκλο γύρω από τον Ήλιο ή τη Σελήνη, αλλά μόνο ιριδισμούς, μίγμα δηλαδή από τα χρώματα του «ουράνιου τόξου», που λέγεται ίριδα. Ή μπορεί και να σχηματίσουν στέμμα, φωτεινό κύκλο με χρώματα, μικρότερο από την άλω, αλλά και κοντύτερα στο δίσκο του Ήλιου ή της Σελήνης, λόγω της περίθλασης που παθαίνει το φως του Ηλίου ή της Σελήνης όταν προσπέσει στα υδροσταγονίδια των Μέσων νεφών.  
 
Το ύψος που βρίσκονται οι υψισωρείτες είναι 2.500 - 6.000 μέτρα. Διαφέρουν από τους θυσανοσωρείτες και τα θυσανοστρώματα από τις σκιές που αυτοί παρουσιάζουν. Αν οι παρουσιαζόμενοι υψισωρείτες φέρονται σε διαφορετικά ύψη τότε προβλέπεται βροχή ή καταιγίδα.φακοειδή σννεφαΑΤΙΑ Η διεθνής σύντμησή τους είναι **Ac**.

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **υψισωρείτης**  |
Ο **Βασίλης Γρηγοριάδης** ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στην θέση του επιθετικού και έγινε γνωστός ως αθλητής του Απόλλωνα Αθηνών, ενώ αγωνίστηκε για μία σεζόν στον Άρη Θεσσαλονίκης, κατά την οποία αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του ελληνικού πρωταθλήματος.

Καριέρα με τον Άρη
------------------

Ο Γρηγοριάδης μεταγράφηκε στον Άρη το καλοκαίρι του 1948 από τον Απόλλωνα Αθηνών. Την σεζόν 1948-49, αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του Άρη και του πανελλήνιου πρωταθλήματος, πετυχαίνοντας δύο τέρματα στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης στη νίκη των "κίτρινων" κατά του Απόλλωνα Καλαμαριάς. Στην συνέχεια, δεν πήρε χρόνο συμμετοχής, αφού την θέση του σέντερ-φορ κάλυπτε ο Κλεάνθης Βικελίδης, ο οποίος όμως τραυματίστηκε στις 19 Ιανουαρίου 1949, στην φιλική ήττα του Άρη από την αυστριακή Βίννερ με 2-3. Ο Γρηγοριάδης πήρε την θέση του και σκόραρε το πρώτο γκολ των "κίτρινων".

Για το υπόλοιπο της σεζόν, αγωνίστηκε ως βασικός επιθετικός της ομάδας του, σκοράροντας άλλες επτά φορές για το τοπικό πρωτάθλημα και οδηγώντας τον Άρη στην κατάκτηση του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης, με αποκορύφωμα το χατ-τρικ που πέτυχε κατά του Μέγα Αλέξανδρου στη νίκη του Άρη με 10-2 στις 19 Ιουνίου.

Στον πρώτο αγώνα για την τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, ο Άρης αναδείχθηκε ισόπαλος με τον Ολυμπιακό στην Θεσσαλονίκη με σκορ 4-4, έχοντας τον Γρηγοριάδη να πετυχαίνει τρία τέρματα. Ο ίδιος, πέτυχε το γκολ των "κίτρινων" στην ήττα με 4-1 από τους "ερυθρόλευκους" έντεκα ημέρες αργότερα και έπαιξε για τελευταία φορά με τον Άρη στον αγώνα κατά του Παναθηναϊκού στις 17 Ιουλίου 1949, ματς το οποίο διακόπηκε λόγω της διαμαρτυρίας των ποδοσφαιριστών του Άρη στο γκολ της ισοφάρισης των "πράσινων". Η ομάδα της Θεσσαλονίκης αγωνίστηκε, κυρίως, με αναπληρωματικούς ποδοσφαιριστές στον τελευταίο αγώνα του ομίλου με τον Παναθηναϊκό, διαμαρτυρόμενος για τα γεγονότα του προηγούμενου ματς.

Μετά το τέλος της σεζόν, ο Γρηγοριάδης επέστρεψε στην Αθήνα, με την θέση του να καλύπτει πλέον, ο Δημήτρης Καζαντζής.

Στατιστικά με τον Άρη
---------------------

| Διοργάνωση | Αγώνες | Γκολ |
| --- | --- | --- |
| Πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης | 7 | 9 |
| Πρωτάθλημα Ελλάδας | 3 | 4 |
| Κύπελλο Ελλάδας | 2 | 1 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Άγγελος Καριπίδης, *Άρης 1914-2002. Οι μεγάλες στιγμές της ιστορικής ομάδος*, σελ. 97, University Studio Press, Θεσσαλονίκη 2003. ISBN 960-12-1189-6, ISBN-13 978-960-12-1189-3
2. ↑  «1955: Άρης – ΠΟΞ 8-2, oι σάκοι του μποξ των τοπικών πρωταθλημάτων». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιουλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2015.
3. ↑  Εν μέσω θλιβερών επεισοδίων διεκόπη α αγών ΠΑΟ-Άρεως 1-1, εφημ. «ΕΜΠΡΟΣ» 19.07.1949, σελ. 2
4. ↑  Ο Παναθηναϊκός πρωταθλητής Ελλάδος εις το ποδόσφαιρον, εφημ. «ΕΜΠΡΟΣ» 26.07.1949, σελ. 2

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ... Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, ISBN 978-960-93-5927-6
* Γρηγοριάδης Βασίλης | aris.re
**Αντιοχικός** είναι ομιλία του Λιβάνιου.

Περιεχόμενο
-----------

Ξεκινά με μια απολογία του ο ρήτορας επειδή άργησε να εκφωνήσει αυτόν τον επαινετικό λόγο προς τη γενέθλια πόλη του. Εγκωμιάζεται η θέση της πόλης οι κλιματολογικές συνθήκες και η γεωμορφολογία της περιοχής της. Αναφέρεται στους μύθους τους σχετικούς με την ίδρυση της πόλης. Αναφέρει πως στη σημερινή θέση της προϋπήρχε πόλισμα χτισμένο από τους Αργείους. Αναφέρει την έλευση του Μέγα Αλέξανδρου, τους διαδόχους και την ίδρυση της Αντιγόνειας από τον Αντίγονο τον Μονόφθαλμο, την ίδρυση της Αντιόχειας από το νικητή του Αντίγονου, τον Σέλευκο Α' προς τιμήν του πατέρα του Αντιόχου. Δεν παραλείπει να απαριθμήσει τους Σελευκίδες βασιλείς που διοίκησαν την περιοχή έχοντας ως έδρα την πόλη. Αναφέρεται στον πληθυσμό και τους θεσμούς της. Πολυεθνική στην πληθυσμιακή σύνθεσή της δημοκρατικά διοικούμενη και με πλούσιες δωρεές και δημόσια έργα. Ντόπιοι και ξένοι ζουν αρμονικά. Αυτή η πόλη είναι σίγουρα η ωραιότερη όλων.

Ιστορικές συνθήκες
------------------

Τον συνέγραψε και εκφώνησε το 360 μ.Χ. με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες της πόλης

Φιλολογικές-ιστορικές παρατηρήσεις
----------------------------------

Το ύφος του λόγου είναι ρητορικό και η περιγραφή της πόλης υπερβολική και μακροσκελής. Ο Λιβάνιος δίνει έμφαση όχι στην παρουσία του αυτοκράτορα ή των αξιωματούχων του αλλά στη βουλευτική τάξη και τους άρχοντες της πόλης και τις δωρεές τους,δηλαδή σε θεσμούς από το παρελθόν. Επίσης αποφεύγει να αναφέρει πως η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι οι Σύριοι ή οι Εβραίοι της πόλης. Αποσιωπά την παρουσία των χριστιανών και του χριστιανισμού στην πόλη και μοιάζει να επιβιώνει ακόμα η δωδεκαθεϊστική θρησκεία. Η *Αντιόχεια* του Λιβάνιου μοιάζει με μια πόλη «χωρίς προβλήματα»

Παραπομπές
----------

1. ↑  Λιβάνιος. Αντιοχικός,εισαγωγή-μετάφραση Αφροδίτη Καμάρα, εκδ. Κατάρτι,Αθήνα, 1999,σελ.13
2. ↑  Λιβάνιος. Αντιοχικός,εισαγωγή-μετάφραση Αφροδίτη Καμάρα, εκδ. Κατάρτι,Αθήνα, 1999,σελ.29

Πηγές
-----

* Λιβάνιος. Αντιοχικός,εισαγωγή-μετάφραση Αφροδίτη Καμάρα, εκδ. Κατάρτι,Αθήνα, 1999,σελ.13-33
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Φίλιππος.

Ο **Φίλιππος ο Μονότροπος**, **Φίλιππος ο Σολιτάριος** άκμασε επί Αυτοκράτορα Βυζαντίου Αλέξιου Α' Κομνηνού. Συνέγραψε δύο ποιήματα και το μεν πρώτο επιγράφεται «Διόπτρα» το δε άλλο «Κλαυθμοί».

Η μεν «Διόπτρα» (ως κάτοπτρο αρετής) είναι ένα κατανυκτικό ποίημα αποτελούμενο από τέσσερα βιβλία έκαστο εκ των οποίων περιλαμβάνει 1710 πολιτικούς στίχους. Γράφτηκε το 1095 σε μορφή διαλόγου μεταξύ ψυχής ερωτώσης και σώματος αποκρινόμενου.

Οι δε «Κλαυθμοί» είναι ένα παραινετικό αφηγηματικό ποίημα απευθυνόμενο στην ίδια τη ψυχή του ποιητή, συγκείμενο από 371 πολιτικούς στίχους.

Και τα δύο αυτά ποιήματα υπάρχουν σε σλαβική μετάφραση ενώ σε νεοελληνική παράφραση σώζεται στον «Αθωνικό κώδικα» του ΙΖ αι. Σε λατινική μετάφραση εξέδωσε ο Ποντανός το 1601 την οποία και ανατύπωσε ο Migne στη Patrologia Graeca (127, 01-902). Τους Κλαυθμούς εξέδωσε ο Auvray στο Παρίσι το 1875 και ο Shuckburg στο Cambridge το 1894 με αγγλική μετάφραση.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Από το λατινικό *solitarius* που σημαίνει μοναχός
2. 1 2  Πολιτικός ονομάζονταν στους Βυζαντινούς χρόνους ο δημοτικός 15σύλλαβος στίχος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων*. jx20090324007. Ανακτήθηκε στις 15  Ιανουαρίου 2021.
2. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 10095846X. Ανακτήθηκε στις 28  Μαρτίου 2021.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 84449095
* LCCN: no2009026864
* ISNI: 0000 0001 1772 7861
* GND: 10095846X
* SUDOC: 067046681
* BNF: cb134850631 (data)
* BIBSYS: 95004087
* NKC: jx20090324007
* ICCU: VEAV052948
* BNE: XX1772132

 |

 |
Ο **Βασίλης Ευαγγελινός** (1939-2019), του Χρήστου, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Χαλκιδικής από το 1981 ως το 1985, εκλεγμένος με το ΠΑΣΟΚ. Νωρίτερα υπηρέτησε ως δήμαρχος Πολυγύρου από το 1975 ως το 1978.

Πρώτα χρόνια και δικηγορία
--------------------------

Εντάχθηκε πολύ νωρίς και ανέπτυξε έντονη δραστηριότητα στους κόλπους του φοιτητικού κινήματος και στην ΕΔΗΝ. Για τους λόγους αυτούς συνελήφθη από το δικτατορικό καθεστώς του 1967-1974. Έγινε επίσης γνωστός ως υποστηρικτής των εργατών που δούλευαν στα μεταλλεία του Μαδέμ Λάκο.

### Δήμαρχος

Στις δημοτικές εκλογές του 1975 εξελέγη με ποσοστό 51% στον 2ο γύρο δήμαρχος Πολυγύρου και ήταν ο πρώτος αιρετός δήμαρχος της πόλης μετά την πτώση της χούντας.  Ήταν ξανά υποψήφιος δήμαρχος στις εκλογές του 1986, οπότε ήρθε 3ος με ποσοστό 15,4% και του 1994, όπου προκρίθηκε στον 2ο γύρο και ηττήθηκε από τον Δημήτρη Τζηρίτη, ο οποίος εξελέγη με ποσοστό 57,8 έναντι 42,2 για τον Ευαγγελινό.

### Κοινοβουλευτική δραστηριότητα

Στις εκλογές του 1981 εξελέγη βουλευτής Χαλκιδικής με το ΠΑΣΟΚ, υπηρετώντας ως το 1985.

Θάνατος
-------

Ο Βασίλης Ευαγγελινός απεβίωσε σε ηλικία 80 ετών στις 4 Ιανουαρίου 2019. Κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη από τον Μητροπολιτικό Ναό στον Πολύγυρο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Κοινοβουλευτική θητεία στον ιστότοπο της Βουλής των Ελλήνων, ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2020.
2. 1 2  Έφυγε από τη ζωή ο Βασίλης Ευαγγελινός, Χαλκιδική Πολιτική, 5 Ιανουαρίου 2019, ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2020.
3. 1 2  Έφυγε από τη ζωή ο πρώην δήμαρχος και βουλευτής Βασίλης Ευαγγελινός[*νεκρός σύνδεσμος*], aftodioikisi.gr, 4 Ιανουαρίου 2019, ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2020.
4. ↑  "Οι εκλεγέντες δήμαρχοι κατά περιφερείας", Η Βραδυνή, 7 Απριλίου 1975, σελ. 13.
5. ↑  «Δημοτικές εκλογές- ΕΕΤΑΑ, αποτελέσματα εκλογών». *www.eetaa.gr*. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2020.
Στη Βιολογία και Βιοχημεία **διαμίνωση** ή **τρανσαμίνωση**, (εκ του διεθνούς όρου *transamination*), ονομάζεται η διαδικασία κατά την οποία ομάδες αμινών χρησιμοποιώντας ένα ενδιάμεσο κετο-οξύ μεταβιβάζονται από ένα αμινοξύ προκειμένου να σχηματίσουν κάποιο άλλο.  

Ο μηχανισμός αυτός, που λειτουργεί στο ήπαρ, είναι ιδιαίτερα σημαντικός στη διάσπαση των επιπλέον αμινοξέων και το σχηματισμό κετο-οξέων και εξ αυτών νέων αμινοξέων που ίσως να μην υπάρχουν στη διατροφή.

* Σημειώνεται πως τα βασικά αμινοξέα δεν μπορούν να παραχθούν με τρανσαμίνωση. Το ένζυμο που πραγματοποιεί αυτή τη διαδικασία ονομάζεται τρανσαμινάση.
Ο **Απόστολος Κατσιφάρας** (Καλέντζι Αχαΐας, 1959) είναι Έλληνας πολιτικός. Έχει διατελέσει βουλευτής, υφυπουργός Δικαιοσύνης και περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδος, ενώ σήμερα είναι επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης στο Περιφερειακό Συμβούλιο της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδος.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1959 στο Καλέντζι Αχαΐας και είναι ανιψιός του Γιώργου Κατσιφάρα, υπουργού των κυβερνήσεων του Ανδρέα Παπανδρέου. 

Αποφοίτησε από το λύκειο Ερυμάνθειας και εν συνεχεία σπούδασε Διοίκηση και Οικονομία στο ΤΕΙ Πάτρας. Υπήρξε στέλεχος του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού (E.O.T.) από το 1981 έως και το 2004.

Ο Απόστολος Κατσιφάρας το 2011 στην τελετή αφής της Ολυμπιακής φλόγας στην ΠάτραΠαράλληλα ασχολήθηκε με την τοπική αυτοδιοίκηση και εξελέγη νομαρχιακός σύμβουλος Αχαΐας το 1994, 1998 και 2002. 

Το 2004 έθεσε υποψηφιότητα για τις βουλευτικές εκλογές με την υποστήριξη του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στις οποίες και εξελέγη. Επανεξελέγη το 2007 και 2009. Στην κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου διορίστηκε υφυπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων τον Οκτώβριο του 2009, θέση από την οποία παραιτήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2010 για να διεκδικήσει τη θέση του περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδος. 

Στις περιφερειακές εκλογές το Νοέμβρη του 2010 εξελέγη από τον πρώτο γύρο περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδος με την υποστήριξη του ΠΑ.ΣΟ.Κ. 

Στις περιφερειακές εκλογές του Μαΐου 2014 επανεξελέγη περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδος στο δεύτερο γύρο επικρατώντας του Ανδρέα Κατσανιώτη. Στις περιφερειακές εκλογές του 2019 τον διαδέχθηκε στη θέση του περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδας ο Νεκτάριος Φαρμάκης.

Είναι νυμφευμένος με τη Ρούλα Καραγιάννη και έχει αποκτήσει δύο παιδιά, την Μελίνα-Αμαλία και τον Γιάννη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας Αρχειοθετήθηκε 2015-04-04 στο Wayback Machine. eklogika.gr
2. ↑  Γενική Γραμματεία Κυβέρνησης - Κυβέρνηση Παπανδρέου Αρχειοθετήθηκε 2010-09-11 στο Wayback Machine..
3. ↑  Βιογραφικό Απ. Κατσιφάρα, από την επίσημη ιστοσελίδα του Απόστολου Κατσιφάρα.
4. ↑  Τα αποτελέσματα στις Περιφέρειες και σε μεγάλους Δήμους, *Ριζοσπάστης*, 26-5-2014.
5. ↑  Υπουργείο Εσωτερικών, εκλογικά αποτελέσματα 2019.

Πηγές
-----

* Θεόδωρος Ηλ. Λουλούδης, *ΠΑΣΟΚ Αχαΐας. Μια διαδρομή 40 χρόνων, 1974-2014*, Αχαϊκή Βιβλιοθήκη, Εκδόσεις Πελοπόννησος, Πάτρα 2014. ISBN 978-618-81328-4-9.
Ο **Βασίλης Γκανάτσιος**, διδάσκαλος στο επάγγελμα και αξιωματικός στην περίοδο της Κατοχής, γνωστός ως *Καπετάν Χείμαρρος*, υπήρξε υψηλόβαθμο στέλεχος του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας και του ΕΛΑΣ.

Γεννημένος στο χωριό Ζιάκας Γρεβενών ο Γκανάτσιος εντάχθηκε στον ΕΛΑΣ γενόμενος αξιωματικός και κατά τη διάρκεια του εμφυλίου στον ΔΣΕ. Εξαιτίας των αμφισβητήσεών του στην επίσημη κομματική γραμμή στα Δεκεμβριανά διώχθηκε κατόπιν της εμπλοκής του στα γεγονότα του Μπούλκες της Γιουγκοσλαβίας το 1945-46 και της Τασκένδης το 1956. Επιστρέφοντας το 1982 στην Ελλάδα ασχολήθηκε με τη συγγραφή βιβλίων για τη δράση του ΚΚΕ στην περίοδο της ένοπλης αντίστασης και του εμφυλίου. Απεβίωσε σε ηλικία 103 ετών.

Εργογραφία
----------

* 2011,*Ανιχνεύοντας τις ρίζες της ήττας*, Επίκεντρο
* 2011,*Ένας δάσκαλος καπετάνιος*, Επίκεντρο

Παραπομπές-σημειώσεις
---------------------

1. ↑  «Πέθανε ο αγωνιστής της Αντίστασης "καπετάν Χείμαρρος" Β. Γκανάτσιος». ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 2018.
2. ↑  «Γκανάτσιος - Χείμαρρος, Βασίλειος». BiblioNet. Ανακτήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 2018.
Ο **Βασίλης Γκιούσμας** (γεν. 1937, Κακόλακκος Πωγωνίου, Ιωάννινα, ύψος 1,85 μ.
) είναι Έλληνας παλαίμαχος καλαθοσφαιριστής (που αγωνιζόταν τόσο ως περιφερειακός, όσο και σαν φοργουορντ), πρώην προπονητής μπάσκετ και διοικητικός παράγοντας του αθλήματος επί σειρά ετών.

Αγωνίσθηκε επί 16 συνεχόμενα χρόνια (1957-1973) στην ομάδα του Πανελληνίου. Σαν προπονητής, αναδείχθηκε δυο φορές πρωταθλητής Εφήβων, με τους συλλόγους του Πανελλήνιου (1973) και του Τρίτωνα (1979).
Το 1982 επιλέχθηκε από την Ε.Σ.Κ.Α. ως εκλέκτορας της Μικτής Ομάδας της ένωσης, που αγωνίσθηκε σε διεθνές τουρνουά στη Λιβύη, κατακτώντας την πρώτη θέση.
Είναι ιδρυτικό μέλος του Συλλόγου Προπονητών Ελληνικής Καλαθοσφαίρισης (Σ.Π.Ε.Κ.) και μέλος του ΔΣ από το 1980 έως το 1984, ενώ από το 1997 μετέχει στο Διοικητικό Συμβούλιο του Πανελληνίου.
Επισης, από το 2009 μετέχει στο Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Παλαιμάχων Αθλητών Καλαθοσφαίρισης Ελλάδας (Σ.Π.Α.Κ.Ε.)

Προπονητική καριέρα
-------------------

Ο Βασίλης Γκιούσμας εργάσθηκε κατά χρονολογική σειρά στους συλλόγους: Πανελλήνιος Γ.Σ. Έσπερος, Α.Ο. Τρίτων, Αιγάλεω Α.Ο. Α.Ο. Νήαρ Ηστ, Πειραϊκός Σύνδεσμος.

Είναι παντρεμένος με την Αγγελική Μισηχρόνη και έχουν δυο παιδιά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Το προφίλ του Βασίλη Γκιούσμα στον επίσημο ιστότοπο του Συλλόγου Παλαιμάχων Αθλητών Καλαθοσφαίρισης Ελλάδας». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Απριλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2014.
2. ↑  Γκιούσμας: «Είναι κατάντια και διασυρμός»
**Αποαποικιοποίηση** είναι η μετατροπή αποικιών σε ανεξάρτητα κράτη. Ο όρος αναφέρεται κυρίως στο φαινόμενο που εκδηλώθηκε, αρχικά με αργά βήματα, στα χρόνια του Μεσοπολέμου, και πήρε ευρύτερες διαστάσεις στις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες. Η Ειδική Επιτροπή σε θέματα Αποαποικιοποίησης των Ηνωμένων Εθνών έχει δηλώσει, ότι δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση για την επίτευξη της από την αρχή της αυτοδιάθεσης. Η αποαποικιοποίηση μπορεί να επιτευχθεί είτε με ειρηνικές διαπραγματεύσεις ανάμεσα στους αποικιοκράτες και τους επαναστάτες είτε με βίαιη εξέγερση και ένοπλο αγώνα του αυτόχθονου πληθυσμού κατά αποικιοκρατών.

Δείτε επίσης
------------

* Ιμπεριαλισμός
* Αποικιοκρατία
Ο **Βασίλης Καλαμπαλίκης** (1826-1858) ήταν Έλληνας λήσταρχoς.

Βίος
----

Ο **Βασίλης Καλαμπαλίκης** ήταν σαρακατσάνος καταγόμενος από τα Άγραφα. Αν είναι ακριβής η κατάθεση του λήσταρχου Καπνιά και συνεργάτη του Καλαμπαλίκη, που συνελήφθη μετά από συμπλοκή που είχε η ομάδα του ένα μήνα πριν το θάνατο του Καλαμπαλίκη, τον Μάρτιο του 1858, κατάθεση στην οποία ανέφερε πως ήταν-τότε- τριαντα δύο χρονών ο Καλαμπαλίκης,πρέπει να γεννήθηκε περί το 1826.
Μαζί με την ομάδα του συμμετείχε σε μια κοινή ληστρική επιχείρηση με ομάδες και άλλων ληστών, όπως του Χρήστου Νταβέλη του Λουκά Μπελούλια, Γιάννη Πάλλα, Φουντούκη, Θανάση Χορταριά, Μπούρχα, Νικόλαου Τσόπα, Μήτρου Λυκουρέση, Δήμου Καραδήμου, συνολίκα 70 άτομα, που είχε σαν στόχο της τη ληστεία της οικίας του βουλευτή Ευβοίας Νικόλαου Βουδούρη στη Χαλκίδα. Το περιστατικό έλαβε χώρα στα τέλη του Νοέμβρη του 1855 Ανάμεσα στους απαχθέντες και η αρραβωνιασμένη κόρη του βουλευτή, σύμφωνα με τη μαρτυρία της οποίας, ο Καλαμπαλίκης της φέρθηκε με ιδιαίτερο σεβασμό. Το 1856 συνέχισε να δρα στην περιοχή της Βοιωτίας. Τελικά δολοφονήθηκε τον Απρίλιο του 1858 στον Ζαγαρά Βοιωτίας. Η σύγκρουση της ομάδας του με τακτικό απόσπασμα περιγράφεται στην Στρατιωτική ζωή εν Ελλάδι. Απόγονοι του μένουν ακόμα στην Αλίαρτο Βοιωτίας, και στον Έξαρχο Φθιώτιδας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γιάννης Κολιόπουλος, Ληστές. Η κεντρική Ελλάδα στα μέσα του 19ου αιώνα, εκδ. Ερμής, Αθήνα, 1979, σελ.211
2. ↑  Γιάννης Κολιόπουλος, Ληστές. Η κεντρική Ελλάδα στα μέσα του 19ου αιώνα, εκδ. Ερμής, Αθήνα, 1979, σελ.103-105
3. ↑   Η Στρατιωτική ζωή εν Ελλάδι-Χειρόγραφον Έλληνος Αξιωματικού εκδιδόμενον υπό Χ.Δημόπουλου, 1870, τομ.Β, σελ.93-110

Πηγές
-----

* Γιάννης Κολιόπουλος, Ληστές. Η κεντρική Ελλάδα στα μέσα του 19ου αιώνα, εκδ. Ερμής, Αθήνα, 1979