recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 40°13′22″N 23°47′27″E﻿ / ﻿40.22278°N 23.79083°E﻿ / 40.22278; 23.79083


Ο **Άγιος Ισίδωρος** είναι νησίδα της Χαλκιδικής στον κόλπο της Βουρβουρούς, ανατολικά της νησίδας Διάπορος. Βρίσκεται απέναντι από τη Βουρβουρού και δίπλα στον Διάπορο όπου σχηματίζουν θαλάσσιο στενό με καταγάλανα νερά.

Πάνω στην νησίδα υπάρχουν ερείπια βυζαντινού ναΐδριου, πιθανότατα του αγίου Ισιδώρου. Το ναΐδριο σώζετε στα 2 περίπου μέτρα ύψος και σε διαστάσεις 5,95 Χ 4,35, φαίνετε ότι δεν είχε παράθυρα μόνο μία κόχη στην αγία τράπεζα όπου έμπαινε φως, και πιθανότατα κτίστηκε από κάποιον ερημίτη που έζησε εκεί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  exploring-greece.gr-Άγιος Ισίδωρος
2. ↑  Όταν η Καραϊβική υποκλίνεται στη Χαλκιδική
3. 1 2  Παπάγγελος, Ιωακείμ (2000, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ)), *Η Σιθωνία κατά τους βυζαντινούς χρόνους: ιστορία - μνημεία - τοπογραφία* Αρχειοθετήθηκε 2021-01-20 στο Wayback Machine. σελ. 187
Ο **Άαρον Σάρτζεντ** (Αγγλικά: Aaron Sargent, 28 Σεπτεμβρίου 1827 - 14 Αυγούστου 1887) ήταν Αμερικανός δημοσιογράφος, δικηγόρος και Ρεπουμπλικάνος πολιτικός που διετέλεσε μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων καθώς και γερουσιαστής της Καλιφόρνια στη Αμερικανική Γερουσία.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Μασαχουσέτη και εργάστηκε ως τυπογράφος στην Φιλαδέλφεια. Το 1849 μετακινήθηκε στην Καλιφόρνια και το 1850 εγκαταστάθηκε στην πόλη της Νεβάδα. Εργάστηκε αρχικά στην καθημερινή εφημερίδα της Νεβάδα (Nevada Daily Journal) και εν συνεχεία ανέλαβε την ιδιοκτησία της. Το 1854 έγινε δεκτός στον τοπικό δικηγορικό σύλλογο και τον επόμενο χρόνο εξελέγη εισαγγελικός κατήγορος της επαρχείας της Νεβάδα, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1856.

Μετά την αποχώρησή του από την πολιτική, το 1879, ιδιώτευσε ως δικηγόρος στο Σαν Φρανσίσκο ενώ το 1882 διορίστηκε πρέσβης των ΗΠΑ στη Γερμανία, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1884, οπότε και παραιτήθηκε.

Απεβίωσε στις 14 Αυγούστου 1887 στο Σαν Φρανσίσκο και αρχικά ενταφιάστηκε εκεί. Στις 4 Ιουλίου 1949 ο τάφος μεταφέρθηκε στο νεκροταφείο Πιονέρων στην πόλη της Νεβάδα. Υποστηρίζεται, όμως, ότι ο Σάρτζεντ ειχε αποτεφρωθεί και ότι η τάφρος του είχε διασκορπιστεί στα ορυχεία που κατείχε στην περιοχή της Νεβάδα Σίτυ. Ήταν παντρεμένος με την Έλεν Κλαρκ Σάρτζεντ, γνωστή ακτιβίστρια για τα δικαιώματα υπερ των γυναικών, και είχαν αποκτήσει τρία παιδιά.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Το 1856 εξελέγη μέλος της γερουσίας της Καλιφόρνια ενώ κατά τις περιόδους 1861 - 1863 και 1869 - 1873 διετέλεσε μέλος του Βουλής των Αντιπροσώπων. Στις 4 Μαρτίου 1873 εξελέγη, με το Ρεμπουμπλικάνικο Κόμμα, γερουσιαστής της Καλιφόρνια, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1879.

Υπήρξε ο αρχικός εμπνευστής της 19ης συνταγματικής τροπολογίας, με την οποία αναγνωριζόταν δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες, και την οποία εισήγαγε στην γερουσία το 1879. Ωστόσο η πρότασή του δεν τέθηκε σε ψήφιση την ίδια εποχή αλλά μόλις το 1887, οπότε και απορρίφθηκε. Τελικώς το 1920 το κογκρέσο υιοθέτησε την 19η τροπολογία χρησιμοποιώντας τις ίδιες λέξεις - 29 στον αριθμό- που είχε χρησιμοποιήσει ο Σαρτζεντ στην πρόταση που είχε καταθέσει το 1879.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) *SNAC*. w6902ndm. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  (Αγγλικά) *Find A Grave*. 7764722. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. 1 2 3  «Biographical Directory of the United States Congress» (Αγγλικά) United States Government Publishing Office. 1903. S000065. Ανακτήθηκε στις 29  Ιανουαρίου 2021.
4. 1 2 3 4  Nevada City couple, Aaron and Ellen Sargent, helped change course for American women, από την εφημερίδα "The Union"
5. 1 2 3 4  Βιογραφικό Άαρον Σάρτζεντ, από την ιστοσελίδα congress.gov
6. 1 2  Fact Checker Carly Fiorina’s claim that the GOP is ‘the party of women’s suffrage’, από την εφημερίδα washingtonpost.com

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Aaron Augustus Sargent στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 77814477
* LCCN: n86834867
* US Congress: S000065

 |

 |
Η **Άνια Σαλότρα** (1996) είναι Βρετανίδα ηθοποιός. Είναι γνωστή για τους ρόλους της στο βρετανικό *Wanderlust* (2018) ως η Τζένιφερ Άσμαν και στο *The Witcher* (2019- Ο Γητευτής) ως η Γένεφερ του Βένγκενμπεργκ.

Βιογραφικά Στοιχεία
-------------------

Είναι γεννημένη το 1996 και κρατά ρίζες ινδικές και βρετανικές. Είναι 1.68μ. Ο πατέρας της ήταν Ινδός ενός η μητέρα της Βρετανίδα. Μεγαλωμένη σε χωριό, το Lower Penn, στη βόρεια πλευρά του Στάνφορντσαιρ στο Ηνωμένο Βασίλειο, έμενε μαζί με τους γονείς και τα δύο αδέρφια της. Σπούδασε στο Saint Dominic School για κορίτσια στο Μπρένγουντ. Σπούδασε επίσης ηθοποιία στο London Academy of Music and Dramatic Art (LAMDA) όπως και στο Guildhall School of Music and Drama.

Έχει πρωταγωνιστήσει -εκτος από την τηλεόραση- και στο θέατρο σε μερικές παραστάσεις όπως για παράδειγμα το Much Ado About Nothing και το The Village. Εκπροσωπήθηκε από το Artists Partnership and talent agency για ταλέντα.

Τον Οκτώβρη του 2018 έγινε γνωστό ότι θα έπαιζε την Γένεφερ στη σειρά The Witcher, ενώ στις 20 Δεκεμβρίου του 2019 η σειρά προβλήθηκε στην οθόνη του Netflix.

Φιλομογραφία
------------

Ως ηθοποιός μέχρι στιγμής εχει παίξει μόνο σε τηλεοπτικές σειρές. Αυτές είναι:

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| 2019 | The Witcher (8 episodes) σαν Yennefer του Vengerberg |
| 2019 | Sherwood (10 episodes) σαν Robin Loxley |

 |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| 2018 | The ABC Murders (3 episodes) σαν Lily Marbury |
| 2018 | Wanderlust (4 episodes) σαν Jennifer Ashman |

 |

Στον Γητευτή του Netflix
------------------------

Η Σαλότρα υποδύεται μια πανίσχυρη μάγισσα στο πλευρό του Γκέραλτ της Ρίβια, τον όποίο υποδύεται ο Χένρι Κάβιλ. Η σειρά ίσως να ξεπεράσει την επιτυχημένη του HBO, Game of Thrones σύμφωνα με τους πρώτους θεατές του των επεισοδίων..

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.gsmd.ac.uk/drama/final\_year\_actors/graduates\_2016\_17/anya\_chalotra/.
2. ↑  www.gsmd.ac.uk/drama/acting\_alumni/recent\_graduates/anya\_chalotra\_2017/.
3. 1 2  «Anya Chalotra». *IMDb* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2020.
4. ↑  «Anya Chalotra». *The Movie Database* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2020.
5. ↑  «Θα αντικασταστήσει το «The Witcher» το «Game of Thrones»;». *ProtoThema*. 2 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Άνια Σαλότρα** |

* 

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 9724159035184501380004

 |

 |
Η **Βιοενεργητική** είναι ιδιαίτερος κλάδος της Βιολογίας της οποίας κύριο αντικείμενο έρευνας και μελέτης είναι οι τρόποι με τους οποίους οι οργανισμοί χρησιμοποιούν την ενέργεια προκειμένου να υλοποιήσουν τις δραστηριότητες του φαινομένου της ζωής.

Διαπιστώνεται πως σ΄ όλες τις δραστηριότητες (διαδικασίες) της ζωής απαιτείται ενέργεια. Συνεπώς η κατανόηση των σχέσεων ενέργειας με τους διάφορους οργανισμούς όχι μόνο δίνει απαντήσεις σε ερωτήματα σχετικά με την ύπαρξη και διατήρηση της ζωής των οργανισμών, αλλά μπορεί ακόμη και να βελτιώσει την ποιότητα της ζωής και γι΄ αυτόν τον άνθρωπο.

Η εξασφάλιση της απαιτούμενης ενέργειας από τους διάφορους οργανισμούς για την επιβίωσή τους επιτυγχάνεται, στους μεν **ετερότροφους** οργανισμούς (μη φωτοσυνθετικούς), από τις θρεπτικές ουσίες που περιέχονται στις τροφές τους, στους δε **αυτότροφους** οργανισμούς (φωτοσυνθετικούς) με τη δέσμευση μέρους της ηλιακής ενέργειας και από απλές ανόργανες ενώσεις που βρίσκουν στο περιβάλλον τους όπου δι΄ αυτών παράγουν τις απαραίτητες θρεπτικές ουσίες.

* Ο τρόπος των εκάστοτε μεταβολών ενέργειας στους οργανισμούς εξαρτάται από τις αρχές και τους νόμους της θερμοδυναμικής.

Δείτε επίσης
------------

* Μεταβολισμός
* Τριφωσφορική αδενοσίνη (ATP)
* Χημική αντίδραση (εξώθερμη-ενδόθερμη)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85014133
* GND: 4112769-9
* BNF: cb119423031 (data)
* NKC: ph118887

 |

 |
Ο **Άγιος Ισαάκιος**, ο ιδρυτής της Μονής των Δαλματών, έζησε στα μέσα του 4ου αιώνα, δρώντας κυρίως στην Κωνσταντινούπολη. Ως μοναχός, κατά την παράδοση, επέκρινε δημόσια τον αυτοκράτορα Ουάλη για την προτίμησή του προς την αίρεση του Αρειανισμού και γι' αυτό φυλακίστηκε. Έγινε γνωστός όταν προέβλεψε τον θάνατο του αιρετικού αυτοκράτορα και γι' αυτό ο διάδοχός του Θεοδόσιος Α΄ τον απελευθέρωσε, αποκατέστησε την Ορθοδοξία και απαγόρευσε τον Αρειανισμό. Ο Άγιος επέστρεψε στο μοναστήρι του (των Δαλματών) όπου και πέθανε στις 30 Μαΐου του 383. Επί Πέτρου του Μεγάλου ανακηρύχθηκε ως ο προστάτης Άγιος της δυναστείας των Ρωμανώφ.
Ο **Άτυς** ήταν μια θρυλική μυθική μορφή την 2η χιλιετία π.χ. ο Ηρόδοτος γράφει ότι ήταν ένας από τους πρώτους βασιλείς στην Λυδία. Ο Άτυς ήταν γιος του Μάνητος, γιος του ήταν ο Λυδός από τον οποίο πήραν το όνομα τους οι Λυδοί.

Ο Ηρόδοτος γράφει ότι την εποχή του Άτυος έπεσε τρομερή πείνα στην Λυδία που ονομαζόταν στην εποχή του Μαιονία. Οι Λυδοί αποφάσισαν να τρώνε μία φορά κάθε δύο μέρες, επινόησαν διάφορα παιχνίδια όπως τα Ζάρια, τα κόκαλα αρθρώσεων και τα Αθλητικά παιχνίδια με μπάλα για να ξεχάσουν την πείνα τους την ημέρα ασιτίας. Ο Ηρόδοτος γράφει ότι η κατάσταση αυτή διατηρήθηκε 18 χρόνο, ο Άτυς αποφάσισε στην συνέχεια να μειώσει κατά το ήμισυ τον πληθυσμό της χώρας του στέλνοντας τους μισούς κατοίκους να ιδρύσουν αποικία μακριά. Οι μετανάστες έφυγαν για την Ούμπρια στην κεντρική Ιταλία, αρχηγός τους ήταν ο άλλος γιος του Άτυος Τυρρηνός, μετά την μετανάστευση έμειναν γνωστοί σαν Τυρρηνοί.
Ο ντόπιος ιστορικός από την Λυδία Ξάνθος ο Λυδός που έζησε στην Ιωνία τον 5ο αιώνα π.χ. μετά τον Ηρόδοτο στο έργο του *"Λυδιακά"* επιβεβαιώνει την πληροφορία. Ο Ξάνθος γράφει ότι ο Λυδικός λαός μοιράστηκε στα δύο, οι δύο λαοί πήραν το όνομα τους από τους δύο γιους του Άτυος αντίστοιχα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Herodotus & de Sélincourt 1954, σσ. 43, 80
2. ↑  Herodotus & de Sélincourt 1954, σσ. 80-81

Πηγές
-----

* Herodotus (1975) [first published 1954]. Burn, A. R.; de Sélincourt, Aubrey (eds.). The Histories. London: Penguin Books.


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ελληνική μυθολογία
 |

 |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Μπούρτζι.
Χθαμαλή γλώσσα της Ευβοϊκής ακτής και επ΄ αυτής ερειπωμένο Φρούριο, στα νότια πρόσγεια του Ευρίπου, ακριβώς απέναντι της γλώσσας της Αυλίδος.
Η ευθυγράμμιση της βόρειας πλευράς του ερειπίου και της πρώτης (δεξιά της κορυφής) της Δίρφυος μασχάλης δεικνύει τα πλέον επικίνδυνα αβαθή του Μπουρτζιού, τα οποία και επισημάνθηκαν δια του πρώτου στην Ελλάδα τεθέντος συστήματος αυτόματης φωτοσήμανσης τύπου «Άνγκα».

**Στενό Μπουρτζιού** ονομάζεται το μεταξύ του, επί τούτου, σημαντήρα και του φάρου της Αυλίδας, πλεύσιμο στενό, όπου το θαλάσσιο ρεύμα φθάνει εξασθενημένο, χωρίς ποτέ να υπερβαίνει τους δύο κόμβους.
Ο **Βαγγέλης Λιάπης** (1914 - 2008) ήταν Έλληνας μελετητής και λαογράφος.

Βίος
----

Γεννήθηκε στις 14 Αυγούστου 1914 στην Ελευσίνα. Είχε αρβανίτικη καταγωγή. Το 1932 εισήχθη στη Νομική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Από το 1939 έως το 1940 υπηρέτησε στον Ελληνικό Στρατό και πολέμησε στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο. Μετά τον πόλεμο, από τον Ιανουάριο έως το Μάρτιο του 1945 φυλακίστηκε εξ αιτίας φιλοκομμουνιστικών δραστηριοτήτων. Έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη Ελευσίνα, όπου και απεβίωσε στις 12 Φεβρουαρίου 2008.

Έργα
----

Στη διάρκεια της ζωής του έγραψε 39 βιβλία, σχετικά με την λαογραφία της πατρίδας του Ελευσίνας, αλλά και τους Αρβανίτες γενικότερα. Το 1985 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Δωδώνη, το βιβλίο του «Αρβανίτικο Μοιρολόγι» γραμμένο σε ελληνική και αλβανική γραφή, με αντικείμενο τα αρβανίτικα μοιρολόγια στον ελλαδικό χώρο, με επίκεντρο την Αττική. Το 1995 ο Σαλί Μπερίσα, τότε Πρόεδρος της Αλβανίας, του απένειμε μετάλλιο πρώτης τάξης του Τάγματος *Naim Frashëri*, για τις αλβανολογικές του μελέτες. Το 1997 έγινε επίτιμο μέλος της Αλβανικής Ακαδημίας Επιστημών.

Πηγές
-----

1. 1 2 3 4 5  Στρωματιάς, Δημήτριος (14 Μαρτίου 2008). «Αφιέρωμα - Βαγγέλης Λιάπης». *Θριάσιο*: σελ. 6–8. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2011-07-21.. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2016.
2. ↑  Βαγγέλη Π. Λιάπη, *Αρβανίτικο Μοιρολόγι. Πένθος και έθιμα στην περιοχή της βορειοδυτικής Αττικής*, εκδόσεις Δωδώνη, Αθήνα - Γιάννινα, 1985, σελ. 10 - 14.
Η **Βιομετρία**, (biometry ή biometrics), είναι μια εξειδικευμένη επιστήμη που το αντικείμενο της έρευνάς της είναι η ανάλυση των βιολογικών στοιχείων μέσω δικών της στατιστικών και μαθηματικών μεθόδων.

Συγκεκριμένα η Βιομετρία αναλύει με δική της μεθοδολογία, χρησιμοποιώντας ειδικά όργανα, τα βιομετρικά χαρακτηριστικά των έμβιων ζωϊκών ειδών και ειδικότερα του ανθρώπου. Έτσι υπό τη γενικότερη έννοια αποτελεί κλάδο της Βιολογίας, ενώ υπό την ειδικότερη επί της Φυσικής ανθρωπολογίας, σε επιμέρους κλάδο (της Βιομετρίας), που ονομάζεται Ανθρωπομετρία. 

Ως κλαδος της Βιομετρίας η ανθρωπομετρία διαιρείται επιμέρους σε:

1. Σωματομετρία
2. Σωματοσκοπία
3. Μορφολογία

* Παράλληλα αυτών η ανθρωπομετρία διακρίνεται και στη Δικαστική Ανθρωπομετρία, που αποτελεί και κλάδο της Εγκληματολογίας.

Νεότερος σύγχρονος κλάδος της Βιομετρίας είναι η Εργονομική Βιομετρία, που αποτελεί και ταυτόσημο κλάδο της Εργονομίας.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4124925-2
* NDL: 00951217
* NKC: ph114169

 |

 |
Ο **Άγγελος Τσέκερης** είναι Έλληνας δημοσιογράφος. 

Διατέλεσε διευθυντής της εφημερίδας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Η Αυγή. Έχει διατελέσει διευθυντής του Γραφείου Τύπου του πρώην πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα (2015-2018).

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1962. Είναι γιος του ιστορικού στελέχους της Αριστεράς, Φοίβου Τσέκερη.

Σπουδές και σταδιοδρομία
------------------------

Έχει σπουδάσει Μηχανολόγος Μηχανικός στο ΕΜΠ. Σήμερα είναι δημοσιογράφος και αρθρογράφος της Αυγής.

Είχε καθημερινή εκπομπή στον ραδιοφωνικό σταθμό «Κόκκινο». Μαζί με το δημοσιογράφο Γιώργο Κυρίτση έχει την καθημερινή πολιτική εκπομπή «Νέα Κατάσταση – Νέα Καθήκοντα» στον ραδιοφωνικό σταθμό «105.5 στο Κόκκινο». Αρθρογραφεί επίσης στο περιοδικό «Σχεδία», ενώ κείμενά του έχουν δημοσιευτεί παλιότερα στα περιοδικά «Αντί», και «Γαλέρα», και την εφημερίδα «Athens Voice».

Στις 12 Ιανουαρίου 2022 ο Άγγελος Τσέκερης ανακοίνωσε ότι σταματάει την κυκλοφορία του το καθημερινό φύλλο της εφημερίδας (ΑΥΓΗ) και ο ίδιος παραιτείται καθώς απέτυχε να αυξήσει την αναγνωσιμότητά της και να κάνει την εφημερίδα οικονομικά βιώσιμη.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑  «Αυγή: Παραιτήθηκε ο διευθυντής και κλείνει το καθημερινό φύλλο». *NewsIT*. 12 Ιανουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2022.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 315581861
* **BiblioNet**: **110646**
* LCCN: n2015032557
* ISNI: 0000 0004 4794 9686
* GND: 1070234737

 |

 |
Ο **Μποτσέκ Δ΄**, τσεχ.: Boček IV z Poděbrad (15 Ιουλίου 1442 - 28 Σεπτεμβρίου 1496) από τον Οίκο του Ποντιέμπραντυ ήταν Βοημός ευγενής, απόγονος των κυρίων του Κούνστατ.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γεωργίου βασιλιά της Βοημίας και της Κουνγκούντε του Στέρνμπεργκ. Έλαβε το όνομα του προπάππου του Μποτσέκ Β΄.

Αν και ήταν ο πρωτότοκος, ο πατέρας του δεν προσδοκούσε να τον διαδεχθεί ως κόμης, λόγω νοητικής υστέρησης. Έτσι δεν έγινε κόμης του Γκλατς/Κλάντσκο στο βασίλειο της Γερμανίας ή δούκας του Μύνστερμπεργκ, όπως οι αδελφοί του Βίκτωρ, Ερρίκος ο *Πρεσβύτερος* και Ερρίκος ο *Νεότερος*. 

Απεβίωσε 54 ετών στο κάστρο Κλάντσκο του Ερρίκου του *Νεότερου*. Ήταν άγαμος· τάφηκε στην εκκλησία του Φραγκισκανικού μοναστηριού που είχε κτίσει ο Ερρίκος ο *Πρεσβύτερος*. Το 1558 η σορός του, μαζί με οκτώ άλλες συγγενών του που είχαν ταφεί εκεί, μεταφέρθηκε στην κεντρική εκκλησία του Γκλατς.

Πηγές
-----

* Ondřej Felcman, Radek Fukala et al.: Poděbradové. Rod českomoravských pánů, kladských hrabat a sleszkých knížat, Nakladatelství Lidové Noviny, 2008, ISBN 978-80-7106-949-2.
* Lydia Baštecká, Ivana Ebelová, Náchod, Náchod, 2004, ISBN 80-7106-674-5, p. 57, 102
Το **Γενικόν Βουλευτήριον** ή Γενικόν Βουλευτικόν ήταν το πρώτο όργανο που συστάθηκε με διάταγμα του Αλέξανδρου Υψηλάντη στις 9 Απριλίου 1821. Το Γενικόν Βουλευτήριον ήταν εννεαμελές και αποτελείτο από τους:

* Γεώργιο Υψηλάντη, Πρόεδρο, αδελφό του Αλέξανδρου Υψηλάντη
* Νικόλαο Υψηλάντη
* Γεώργιο Καντακουζηνό
* Βασίλειον Καραβία
* Γεωργάκη Ολύμπιο
* Αθανάσιον Τσακάλωφ
* Μιχαήλ Χριστοφή
* Γ. Περραιβό
* Νικόλαο Καλαμαρά

Ο σκοπός του Βουλευτηρίου ήταν συμβουλευτικός και οι αρμοδιότητες του ήταν η σύσταση πολεμικού δικαστηρίου και οικονομικής επιστασίας για τις ανάγκες της επανάστασης στη Μολδοβλαχία. Ωστόσο λόγω προσωπικών διαφωνιών μεταξύ των μελών του, αλλά και λόγω της ατυχούς κατάληξης της επανάστασης δε λειτούργησε ποτέ κανονικά.

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια ΠΑΠΥΡΟΣ LAROUSSE BRITANNICA
**Βουλευτικές εκλογές** διενεργήθηκαν στην Αμπχαζία στις 12 Μαρτίου 2022, με έναν δεύτερο γύρο να διεξάγεται στις 26 Μαρτίου.

Εκστρατεία
----------

Στην Αμπχαζία, 123 υποψήφιοι – 107 άνδρες και 16 γυναίκες – διεκδίκησαν μια έδρα από τις 35 συνολικά στη Λαϊκή Συνέλευση. Από τους υποψηφίους, οι 19 ήταν ήδη βουλευτές και διεκδίκησαν επανεκλογή. Η κεντρική εκλογική επιτροπή της Αμπχαζίας δέχτηκε αιτήσεις από υποψηφίους έως τις 2 Μαρτίου.Η αντιπολίτευση ζήτησε την παράταση για την τρέχουσα θητεία της βουλής προκειμένου να ξεκινήσει μια διαδικασία για την καθαίρεση του προέδρου Ασλάν Μπζάνια όμως αυτά τα αιτήματα δεν απαντήθηκαν.

Υπήρξαν αναφορές για υποψηφίους που αγνόησαν τις τακτικές συζητήσεις και αντί αυτών εστίασαν στην υπηρεσία σε τοπικές κοινότητες, συμπεριλαμβανομένης της εγκατάστασης των νέων μετασχηματιστών ηλεκτρικού ρεύματος και της επιδιόρθωσης αγροτικών δρόμων. Φημολογείται ότι η έλλειψη εκλογικών κοινωνικών θεσμών με επιρροή στην Αμπχαζία συνετέλεσε στα αποτελέσματα.

Εκλογικό σύστημα
----------------

Τα 35 μέλη της Λαϊκής Συνέλευσης εξελέγησαν από μονοεδρικές περιφέρειες με παράλληλη ψηφοφορία για πενταετή θητεία.

Αποτελέσματα
------------

Σε 17 επί συνόλου 35 εκλογικών περιφερειών εξελέγησαν μέλη στον πρώτο γύρο. Τουλάχιστον 15 από εκείνες τις έδρες κερδήθηκαν από υποστηρικτές της κυβέρνησης. Ένας δεύτερος γύρος διεξήχθη στις 26 Μαρτίου για τις υπόλοιπες έδρες.

| Χρώμα κόμματος | Κόμμα | Αρχηγός  | % | Έδρες | +/- |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Ανεξάρτητοι | - |  | 30 | 0 |
|  | Amtsakhara | Αλεξέι Τσούγκμπα |  | 4 | +4 |
|  | Aitaira | Λεονίντ Λακερμπάια |  | 1 | +1 |

Επακόλουθα
----------

Στις 12 Απριλίου 2022 ο Λάσα Ασούμπα, θεωρούμενος ευρέως ως σύμμαχος του Ασλάν Μπζάνια, εξελέγη ομόφωνα ως πρόεδρος της βουλής από τους 33 ήδη εκλεγμένους αντιπροσώπους στη Λαϊκή Συνέλευση, καθώς δύο μέλη απομένει να εκλεγούν στις εκλογές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Parliamentary Vote Slated for March 12 in Occupied Abkhazia». *Civil.ge*. 13 Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2022.
2. ↑  «123 Candidates to Vie for Seats in Abkhazia Vote.». civil.ge. 2022-03-10.. Ανακτήθηκε στις 2022-03-11.
3. 1 2  «Supporters of authorities win parliamentary elections in Abkhazia». *English Jamnews* (στα Αγγλικά). 13 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2022.
4. ↑  «Government structure». *mfaapsny.org* (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2022.
5. ↑  «New Abkhaz Legislature Elects Speaker». *civil.ge* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2022.
Σύμβολα για το κεφαλαίο και μικρό Ə στη γραμματοσειρά Doulos SIL Το **Ə ə**, επίσης γνωστό ως **σούα** ή **ανεστραμμένο e**, είναι πρόσθετο γράμμα του λατινικού αλφαβήτου, το οποίο χρησιμοποιείται στην αζερική γλώσσα και στη διάλεκτο Χενκεμινέμ της Χαλκομελέμ. Τόσο η κεφαλαία όσο και η μικρή μορφή του γράμματος βασίζεται στο ανάποδο *e*, ενώ το παννιγηρικό αλφάβητο το περιέχει μαζί με το παρόμοιο γράμμα Ǝ.

Το Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο (ΔΦΑ) περιέχει το μικρό **ə** χρησιμοποιείται για να αναπαραστήσει το μέσο κεντρικό φωνήεν ή σούα. Έναν μικρό σε σχήμα εκθέτη **ᵊ** χρησιμοποιείται για να τροποποιήσει το προηγούμενο σύμφωνο που έχει μέση κεντρική φωνηεντική απελευθέρωση.

Το γράμμα χρησιμοποιήθηκε στο Κοινό Τουρκικό Αλφάβητο, για παράδειγμα στο αλφάβητο Γιαναλίφ της ταταρικής γλώσσας στη δεκαετία του 1920–1930. Τα λατινικά αλφάβητα για τα αζερικά και τσετσενικά χρησιμοποιούν το γράμμα για τον ήχο [/æ/]. Επίσης, σε εκλατινισμούς της γλώσσας Πάστο, το γράμμα *Ə* χρησιμοποιείται για να αναπαραστήσει τον ήχο ə. Όταν κάποιες λατινικές ορθογραφίες στη Σοβιετική Ένωση μετακινήθηκαν στο Κυριλλικό αλφάβητο στη δεκαετία του 1930 και του 1940, το γράμμα έχει υιοθετηθεί ολόιδιο στα κυριλλικά αλφάβητά τους.

Η λατινική μεταγραφή των αβεστικών περιλαμβάνει το σβα με μακρόν ή αλλιώς το γράμμα *Ə̄/ə̄*.

Ένα r-χρωματισμένο φωνήεν μπορεί να αναπαρασταθεί χρησιμοποιώντας το σύμβολο ɚ.

Ένα σβα με γάντζο (ᶕ) χρησιμοποιείται για σκοπούς φωνητικής μεταγραφής.

Κωδικοποίηση
------------

Καθώς η κληρονομική τουρκική κωδικοποίηση 8-bit ISO/IEC δεν περιέχει το *Ə* ούτε το *ə*, το *Ä ä* έχει χρησιμοποιηθεί μερικές φορές για τα αζερικά ενώ παράλληλα αποτελεί μέρος του ταταρικού και τουρκμενικού αλφαβήτου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Constable, Peter (19 Απριλίου 2004). «L2/04-132 Proposal to add additional phonetic characters to the UCS» (PDF).
Ο **Άιρντεκονουτ** ήταν Δανός βασιλιάς της Νορθουμβρίας, οι νομισματικές ενδείξεις οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι ήταν χριστιανός και βασίλευσε γύρω στο 900.
Μια δέσμη από νομίσματα και κοσμήματα ανακαλύφτηκε το 2011 στο Λάνκασιρ, σε πολλά από αυτά εμφανίζεται το όνομα του Άιρντεκονουτ και από την πλευρά η Λατινική επιγραφή *"Ντόμινους Ρεξ"* που μεταφράζεται *"κύριος και βασιλιάς"*. Οι υπάλληλοι του Βρετανικού Μουσείου θεωρούν ότι το όνομα του Άιρντεκονουτ είναι λεκτική παραφθορά του γνωστού Δανικού ονόματος εκείνης της εποχής *"Αρθακανούτος"*. Πολλοί ιστορικοί έχουν συσχετίσει τον Άιρντεκονουτ με τους Κνουτ της Νορθουμβρίας και Σιφρέντι της Νορθουμβρίας που βασίλευσαν την περίοδο 895 - 905. Ο Άιρντεκονουτ ήτα χριστιανός κάτι που φαίνεται στην πίσω πλευρά των νομισμάτων του που μαζί με την βασιλική επιγραφή έχουν χαράξει και έναν σταυρό.

Τα νομίσματα αυτά αποτελούν την μοναδική απόδειξη για την ύπαρξη ενός βασιλιά της Νορθουμβρίας με το όνομα του Αρθρακανούτου. Σύμφωνα με τον καθηγητή Γκάρετ Ουίλιαμς επιμελητή των νομισμάτων των πρώτων μεσαιωνικών χρόνων στο Βρετανικό Μουσείο ο Άιρντεκονουτ ήταν ο πρώτος μεσαιωνικός βασιλιάς της Αγγλίας που ανακαλύφτηκε ύστερα από 50 χρόνια και ο μοναδικός Βίκινγκ βασιλιάς που ήταν άγνωστος μέχρι το 1840. 
Είναι πολύ πιθανό ο Άιρντεκονουτ να ήταν ένας από τους βασιλείς που συγκυβέρνησαν μαζί στην Νορθουμβρία στις αρχές του 10ου αιώνα. Την περίοδο εκείνη υπήρχε μεγάλη πολιτική αστάθεια στην περιοχή ειδικά μετά την εκδίωξη των Βίκινγκ από το Δουβλίνο (902) οι περισσότεροι από τους οποίους δραπέτευσαν στην Αγγλία. Πολλοί από την ηγετική ομάδα των Βίκινγκ του Δουβλίνου βασίλευσαν αργότερα στην Νορθουμβρία σαν βασιλείς της Γιορκ. Την περίοδο αυτή υπήρχε μεγάλη σύγκρουση ανάμεσα στους Αγγλοσάξονες της Μερκίας και του Ουέσσεξ με τους Βίκινγκ της Νορθουμβρίας με αποκορύφωμα την μάχη του Τέττενχολ (910) στην οποία οι Βίκινγκ μετά από την επιδρομή τους στην Μερκία ηττήθηκαν, στην μάχη σκοτώθηκαν πολλοί βόρειοι βασιλείς ανάμεσα τους οι Εόουιλς και Χάλφνταν.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  "Evidence for unknown Viking king Airdeconut found in Lancashire". The Guardian. 14 December 2011. Retrieved 3 March 2015
4. ↑  "Two hoards and one unknown Viking ruler". British Museum. 14 December 2011. Retrieved 3 March 2015.
5. ↑
6. ↑
7. ↑  Robin et al. p. 33
8. ↑  Cannon and Hargreaves, p. 63–68
9. ↑
10. ↑  Cannon and Hargreaves, p. 65
11. ↑  Downham, pp. 87–89

Πηγές
-----

* Cannon, John; Hargreaves, Anne (26 March 2009). The Kings and Queens of Britain. Oxford University Press.
* Downham, Clare (2007). Viking Kings of Britain and Ireland: The Dynasty of Ívarr to A.D. 1014. Edinburgh: Dunedin Academic Press.
* Robin, Jim; Smith, Sharon; MacDonald, Fiona; Margeson, Susan M.; Edgeworth, Louise. The Vikings. CUP Archive.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ασημένια νομίσματα των Βίκινγκ στην Αγγλία
* Θησαυροί των Βίκινγκ παραπέμπουν σε νέο άγνωστο βασιλιά
* Ανιχνευτής μετάλλων ανακαλύπτει νομίσματα των Βίκινγκ στο Λάνκασιρ

  


|  |
| --- |
| Άιρντεκονουτ  |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΈθελγουλντ Έθελινγκ | **Βασιλιάς της Γιορκ**905 | ΔιάδοχοςΕόουιλς και Χάλφνταν |
Ο **Άαρον Μπεστ** (αγγλικά: *Aaron Best*, γενν. την 1η Σεπτεμβρίου 1992) είναι Καναδός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ για τον ΠΑΟΚ.

Κολεγιακή σταδιοδρομία
----------------------

Ο Μπεστ έπαιξε στο Πανεπιστήμιο Ράιερσον και αποφοίτησε το 2016. Στην τελευταία του σεζόν είχε μέσο όρο 17,8 πόντους και 7,4 ριμπάουντ ανά αγώνα.

Επαγγελματική σταδιοδρομία
--------------------------

Ο Μπεστ ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία με τη λιθουανική ΜΚ Γιουβέντους. Έχει επίσης παίξει με τους Ράπτορς 905 στην NBA Development League και με τη γερμανική Ρίζεν Λούντβιγκσμποουργκ.

Στις 2 Σεπτεμβρίου 2019, υπέγραψε συμβόλαιο με τον ΠΑΟΚ.

Εθνική ομάδα
------------

Ο Μπεστ επιλέχθηκε στην προκαταρκτική ομάδα του Καναδά για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2019, αλλά τελικά κόπηκε από την τελική ομάδα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στον ΠΑΟΚ ο διεθνής Καναδός Aaron Best paokbc.gr
2. ↑  «Aaron Best - Player Profile». *www.proballers.com*.
3. ↑  «ΠΑΟΚ: Ανακοίνωσε Άαρον Μπεστ». *www.sport24.gr*. 2 Σεπτεμβρίου 2019.
4. ↑  «29 ATHLETES INVITED TO ATTEND SENIOR MEN'S NATIONAL TEAM TRAINING CAMP basketball.ca». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2020.
**Άατσε** (*Aatxe*) είναι στη μυθολογία των Βάσκων το όνομα κακού πνεύματος. Το όνομά του σημαίνει κατά λέξη «νεαρός ταύρος», ενώ είναι γνωστό και με το όνομα **Ετσάι** (*Etsai*). Θεωρείται ότι κατοικεί σε σπηλιές με τη μορφή νεαρού ταύρου, παίρνοντας όμως κάποιες φορές και μορφή ανθρώπου. Θεωρείται ότι εξορμά από τη σπηλιά του τις νύχτες με καταιγίδα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Lurker, Manfred (2004). *The Routledge dictionary of gods and goddesses, devils and demons* (στα Αγγλικά) (2η έκδοση). London: Taylor & Francis e-Library. ISBN 0-203-64351-8.
2. ↑  Rose, Carol (1998). «A». *Spirits, Fairies, Leprechauns and Goblins*. Norton. σελ. 1. ISBN 0-393-31792-7.
3. ↑  Matthews, John & Caitlin (2005). *The Element Encyclopedia of Magical Creatures*. Harper Collins. σελ. 5. ISBN 0-00-720873-1.
Συντεταγμένες: 57°20′00″N 25°37′00″E﻿ / ﻿57.3333°N 25.6166°E﻿ / 57.3333; 25.6166

Ιστορικές περιοχές της Λετονίας, το Βίντζεμε με κίτρινο
Το έμβλημα του Βίντζεμε
Ιστορικές περιοχές της Λετονίας, το Βίντζεμε με πορτοκαλί
Το **Βίντζεμε** (λετονικά: Vidzeme, λιβονικά: Vidūmō) είναι μία από τις τέσσερις ιστορικές και πολιτιστικές περιοχές της Λετονίας που αναγνωρίζονται στο Σύνταγμα της Λετονικής Δημοκρατίας. Κυριολεκτικά σημαίνει «η Μέση Γη» και βρίσκεται στη βορειοκεντρική Λετονία, βόρεια του ποταμού Νταουγκάβα. Μερικές φορές στα γερμανικά, είναι επίσης γνωστή ως Λίφλαντ (Livland), η γερμανική μορφή του λατινικού ονομάτος Λιβονία, αν και περιλαμβάνει μόνο ένα μικρό μέρος της Μεσαιωνικής Λιβονίας και περίπου το μισό (Λετονικό τμήμα) της Σουηδικής Λιβονίας. Το Κυβερνείο της Λιβονίας είναι επίσης μεγαλύτερο από το Βίντζεμε, δεδομένου ότι αντιστοιχεί περίπου στη Σουηδική Λιβόνια.

Ιστορία
-------

Στην αρχαιότητα το έδαφος του Βίντζεμε κατοικήθηκε από Λατγάλιους και Λιβόνιους (κοντά στις ακτές του κόλπου της Ρίγας και κατά μήκος του κάτω ρου των ποταμών Νταουγκάβα και Γκάουγια). Μέχρι την γερμανική κατάκτηση τον 13ο αιώνα ο Νταουγκάβα, ο οποίος αποτελεί σήμερα το νοτιοανατολικό σύνορο του Βίντζεμε, ήταν το σύνορο μεταξύ των εδαφών των Λιβόνιων και των Λατγάλιων που βρίσκονταν στη δεξιά όχθη και των Σεμιγάλλιων και των Σελόνων που βρίσκονταν στην αριστερή όχθη του ποταμού.

Μετά τον Πόλεμο της Λιβονίας μέρος της Λιβονικής Συνομοσπονδίας στη δεξιά όχθη του ποταμού Νταουγκάβα και η Ρήγα παραχωρήθηκαν στην Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία και στο Δουκάτο της Λιβονίας ενώ στην αριστερή όχθη σχηματίστηκε το Δουκάτο της Κουρλάνδης και της Σεμιγαλλίας.

Το 1629, μετά την λήξη των Πολωνο-Σουηδικών πολέμων με την Συνθήκη του Άλτμαρκ η Σουηδία απέκτησε το δυτικό τμήμα του Δουκάτου της Λιβονίας περίπου μέχρι τον ποταμό Αϊβιέκστε, ο οποίος ως τότε αποτελούσε το ανατολικό σύνορο του Βίντζεμε.

Κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Βόρειου Πολέμου, η σουηδική Λιβονία κατακτήθηκε από τη Ρωσική Αυτοκρατορία και παραχωρήθηκε στη Ρωσία με τη Συνθήκη του Νίισταντ το 1721. Στη θέση της Λιβονίας, οι Ρώσοι δημιούργησαν το Κυβερνείο της Ρίγας, αλλά το 1796 το Κυβερνείο της Ρίγας μετονομάστηκε σε Κυβερνείο της Λιβονίας (λετονικά: Κυβερνείο του Βίντζεμε). Μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Κυβερνείο της Λιβονίας χωρίστηκε μεταξύ των πρόσφατων ανεξάρτητων χωρών της Λετονίας και της Εσθονίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Līvõkīel-ēstikīel-lețkīel sõnārōntõz: Vidzeme Αρχειοθετήθηκε 2017-08-23 στο Wayback Machine.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Vidzeme στο Wikimedia Commons
* Τουριστική ιστοσελίδα του Βίντζεμε (Αγγλικά)
* Το πανεπιστήμιο του Βίντζεμε (Αγγλικά)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 143100784
* LCCN: n83013057
* GND: 63857-2
* NKC: ge484242

 |

 |
Το **Βιβλίο του Αποικισμού** (ισλανδ.: *Landnámabók* ή *Landnáma*) είναι ένα παλαιό ισλανδικό χειρόγραφο που περιγράφει με ιδιαίτερες λεπτομέρειες τον αποικισμό (*landnám*) της Ισλανδίας από τους Νορβηγούς κατά τον 9ο και τον 10ο αιώνα μ.Χ. Ξεκινά με τον αρχικό αποικισμό του Ινγκόλφουρ Άρναρσον στο Ρέυκιαβικ και τις επεκτάσεις στα βόρεια εδάφη, στη δύση, την ανατολή και το νότο του νησιού. Συνεχίζει γράφοντας για τους απόγονους των πρώτων αποίκων, ενώ επισημαίνει τα σημαντικότερα ιστορικά γεγονότα και την οικογενειακή ιστορία του 12ου αιώνα. Περιγράφει περισσότερους από 3.000 ανθρώπους και 1.400 αποικιστές. Το Βιβλίο του Αποικισμού απαριθμεί τους αρχικούς αποικιστές στα 435 άτομα, η πλειοψηφία των οποίον εγκαταστάθηκε στα βόρειες και στις νοτιοδυτικές περιοχές του νησιού. Μέχρι σήμερα το Βιβλίο του Αποικισμού παραμένει μια ανεκτίμητη πηγή για την ιστορία και τη γενεαλογία του Ισλανδικού έθνους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Online έκδοση του Landnámabók
* Αγγλική μετάφραση του Aaron Myer
* Επίσημη σελίδα του *Árni Magnússon Manuscript Museum* Αρχειοθετήθηκε 2005-12-31 στο Wayback Machine.
Ο μουλάς **Άμπντουλ Γανί Μπαραντάρ** (νταρί/παστού : عبدالغنی برادر) (προφέρεται  *ˈabdʊl ɣaˈni barɑˈdar*), πλήρες όνομα **Άμπντουλ Γανί Μπαραντάρ Άμπντουλ Αχμάντ Τουρκ** (ABDUL GHANI BARADAR ABDUL AHMAD TURK)  είναι πρωτεύων πολιτικός, θρησκευτικός και στρατιωτικός ηγέτης των Ταλιμπάν, και σημερινός πρώτος αναπληρωτής Πρωθυπουργός, στο Ισλαμικό Εμιράτο του Αφγανιστάν.  

Ο Μπαραντάρ εξακολουθεί να βρίσκεται στη «Λίστα Επιβολής Κυρώσεων» (μαύρη λίστα του ΟΗΕ) του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, από το 2001.

Ο Μπαραντάρ γεννήθηκε στην επαρχία Ορουζγκάν του Αφγανιστάν το 1968, και πήρε μέρος με τους Μουτζαχεντίν, στον Σοβιετικο-αφγανικό πόλεμο, την δεκαετία του 1980. Μετά το τέλος του πολέμου, ίδρυσε μαζί με τον Μοχάμεντ Ομάρ, ιεροδιδασκαλείο στην Κανταχάρ, από όπου ξεπήδησε η οργάνωση των *μαθητών* (ταλιμπάν). Όταν οι Ταλιμπάν ήρθαν στην εξουσία, το 1996, νικώντας στον εμφύλιο πόλεμο που ξέσπασε, ο Μπαραντάρ σαν στρατιωτικός διοικητής πιστώνεται σε μεγάλο βαθμό την νίκη τους. Κατά το διάστημα της πεντάχρονης ύπαρξης του κράτους που δημιούργησαν, το Ισλαμικό Εμιράτο του Αφγανιστάν, ο Μπαραντάρ θήτευσε σε διάφορα πόστα με πιο γνωστό αυτό του Υφυπουργού Αμύνης. Μετά την εισβολή των Αμερικανών στο Αφγανιστάν και τα χρόνια που ακολούθησαν ο Μπαραντάρ ήταν εξόριστος, και μέχρι το 2010 διέφευγε τη σύλληψης.
Συνελήφθη το 2010 στο Καράτσι από την πακιστανική Υπηρεσία Πληροφοριών (ISI) σε συνεργασία με την CIA και για τα επόμενα 8 χρόνια κρατήθηκε σε μυστική φυλακή στο Πακιστάν, ώσπου με απόφαση της κυβέρνησης Τραμπ, αποφυλακίστηκε στις 24 Οκτωβρίου του 2018 προκειμένου να αναλάβει την ηγεσία της διαπραγματευτικής ομάδας των Ταλιμπάν. Πράγματι, έφερε εις πέρας τις διαπραγματεύσεις με την Αμερικανική και την Αφγανική κυβέρνηση, υπογράφοντας τη Συμφωνία της Ντόχας τον Φεβρουάριο του 2020.   
 Από το 2018 ζει στη Ντόχα, κατευθύνοντας από εκεί τους Ταλιμπάν. Στο Αφγανιστάν, και συγκεκριμένα στη Κανταχάρ, επέστρεψε ύστερα από σχεδόν 20 χρόνια εξορίας, στις 18 Αυγούστου του 2021 όπου οι οπαδοί του, του επεφύλαξαν θριαμβευτική υποδοχή. Πολλά μέσα ενημέρωσης προέβλεπαν ότι θα τοποθετηθεί στην κορυφή της νέας κυβέρνησης, ωστόσο η εικασία δεν επαληθεύτηκε.

Τον Σεπτέμβριο του 2021 το περιοδικό TIME τον ενέταξε στη λίστα με «Τα 100 πρόσωπα με τη μεγαλύτερη επιρροή το 2021».

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ABDUL GHANI BARADAR ABDUL AHMAD TURK | United Nations Security Council». *www.un.org*.
2. ↑  «Security Council 1988 Committee Amends Eleven Entries on Its Sanctions List | Meetings Coverage and Press Releases». *www.un.org*.
3. ↑  «Ποιος είναι ο συνιδρυτής των Ταλιμπάν και πιθανός νέος πρόεδρος στο Αφγανιστάν». *Το Βήμα Online*. 16 Αυγούστου 2021.
4. ↑  «Ταλιμπάν ηγέτης - Αφγανιστάν: Η επιστροφή του εξόριστου Αμπντούλ Γκάνι Μπαραντάρ». *AlphaFreePress*. 18 Αυγούστου 2021.
5. ↑  «Report: Baradar To Lead New Afghan Government». *RFE/RL* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2021.
6. ↑  «Abdul Ghani Baradar: The 100 Most Influential People of 2021». *Time* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2021.
Ο **Άγιος Νικόλαος** είναι εκκλησία στην κεντρική πλατεία της Δράμας. Παλιότερα ήταν γνωστός ως **Εσκί Τζαμί**.

Ιστορία
-------

Η ανέγερση του Εσκί Τζαμί, σύμφωνα με τους ιστορικούς, υπολογίζεται στα τέλη του 17ου αιώνα, γιατί από τότε η πόλη της Δράμας άρχισε να επεκτείνεται έξω από τα βυζαντινά τείχη, από τα οποία ένα μέρος τους σώζεται σήμερα. 

> «.... Είναι πάντως γνωστό, ότι η πόλη επεκτείνεται έξω από τα τείχη της, πιθανότατα λόγω έλλειψης χώρου, ήδη από το δεύτερο μισό του 11ου αιώνα. Στη νέα εκτός του περιβόλου περιοχή, το Βαρόσι φαίνεται πως θα εγκατασταθεί κύρια μουσουλμανικός πληθυσμός, όπως μαρτυρεί η ύπαρξη ενός μεγάλου αριθμού μουσουλμανικών τεμενών στην περιοχή αυτή. Το παλαιότερο είναι ίσως εκείνο που ανεγέρθηκε σε κεντρική θέση της περιοχής, στην αγορά, και έφερε την ονομασία Εσκί Τζαμί (παλαιό Τζαμί). Έξω από τα τείχη αλλά σε άμεση επαφή με αυτά βρίσκεται η περιοχή της αγοράς, πιθανότατα λόγω της ασφάλειας που μπορούσε να προσφέρει στους εμπόρους η γειτνίαση με το κάστρο σε εποχές κινδύνου…..».
> 
> — Δημοτική Επιχείρηση Κοινονικής Πολιτιστικής και Τουριστικής Ανάπτυξης Δήμου Δράμας, «Η Δράμα και η περιοχή της - Ιστορία και Πολιτισμός», 1996, σελ. 303 και 304

Στη διάρκεια της δεύτερης βουλγαρικής κατοχής (1916 - 1918), οι Βούλγαροι γκρέμισαν το μιναρέ και μετέτρεψαν το τζαμί σε εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο. Μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών και την άφιξη προσφύγων στη Δράμα, ένας ιερέας, πρόσφυγας από τη Ρωσία, ο Ευστάθιος Κυριακίδης, κατέβασε με δική του πρωτοβουλία την ημισέληνο από τον τρούλο του τζαμιού και τοποθέτησε στη θέσή της ένα σταυρό. Πρόσθεσε επίσης και μια καμπάνα. Την άλλη μέρα τέλεσε μέσα στο τζαμί την ακολουθία του όρθρου και έτσι το δέσμευσε για να χρησιμοποιηθεί ως εκκλησία, την οποία ο ίδιος αφιέρωσε στον Άγιο Νικόλαο. Γι' αυτό δε χρησιμοποιήθηκε τότε ως κατάλυμα από πρόσφυγες, όπως έγινε με άλλα τζαμιά. 

Ο τότε Δήμαρχος Δράμας Θεόφιλος Αθανασιάδης ήρθε σε σύγκρουση με τον ιερέα, γιατί ήθελε να μετατρέψει το τζαμί σε κλειστή αγορά. Η υπόθεση έφτασε μέχρι την Ιερά Σύνοδο, αλλά τελικά ο μητροπολίτης Δράμας Λαυρέντιος Β' Παπαδόπουλος (1922-1928) τέλεσε τα εγκαίνια του ναού και το θέμα έκλεισε.

Το 1926 ο ναός περιήλθε στη Δ.Α.Π. ως ανταλλάξιμο κτίσμα του τουρκικού δημοσίου και το 1956 μεταβιβάστηκε στη Μητρόπολη Δράμας. Το 1958 παραχωρήθηκε στο ναό, μέσω της Δ.Α.Π. οικόπεδο της τέως μουσουλμανικής βακούφικης ιδιοκτησίας 528 τ.μ.

Το 1960 άρχισαν να γίνονται στο ναό μετατροπές, προκειμένου να εξαλειφθούν τα χαρακτηριστικά της μουσουλμανικής αρχιτεκτονικής και ειδικά τα οξυκόρυφα τόξα των παραθύρων. Ακολούθησε η προσθήκη των δύο κωδωνοστασίων το 1967 και της κόγχης του ιερού το 1970.

Το 1991 ο ναός ανακαινίστηκε, αγιογραφήθηκε και απέκτησε τη σημερινή του μορφή. Ωστόσο η προσθήκη της αίθουσας τελετών και των καταστημάτων το έτος 1995 περιόρισε δραματικά το ζωτικό χώρο του μνημείου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ΔΕΚΠΟΤΑ, «Η Δράμα και η περιοχή της - Ιστορία και Πολιτισμός», 1996, σελ. 303 και 304
Βοοειδή, 1670.
**Ο Άμπραχαμ φαν Κάλρετ (**Abraham van Calraet ή Kalraat, 7–12 Οκτωβρίου 1642, Ντόρντρεχτ – 11 Ιουνίου 1722, Άμστερνταμ ) ήταν Ολλανδός ζωγράφος και χαράκτης της Χρυσής ολλανδικής Εποχής .

Βιογραφία
---------

Έμαθε να ζωγραφίζει από *τους AEmilius* και *Samuel Hup*, ή *Huppe*, που ήταν γνωστοί γλύπτες στην πόλη Ντόρντρεχτ. Αφού έμαθε γλυπτική, ο νεαρός Άμπραχαμ πήρε το πινέλο του ζωγράφου και άρχισε να ζωγραφίζει φρούτα, ενώ βοηθούσε τον πατέρα του, ο οποίος ήταν ξυλογλύπτης. 

Έμεινε καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του στο Ντόρντρεχτ και ίσως ήταν μαθητής του Έλμπερτ Κόυπ, ο οποίος ήταν μια γενιά μεγαλύτερος. Η υπογραφή του Κόυπ συχνά έχει πλαστρογραφηθεί επάνω από αυτήν του Κάλρετ σε κάποιους πίνακές του. 

Ο Άμπραχαμ Μπρέντιους ήταν υπεύθυνος για την πρώτη «επανανακάλυψη» αυτού του ζωγράφου, αποδίδοντας εκ νέου δύο από τους πίνακές του νεκρής φύσης που εκείνη την εποχή θεωρούνταν ότι ήταν του Κόυπ. Ο Κορνέλις Χοφστέντε ντε Χρόοτ (Cornelis Hofstede de Groot) διαφώνησε έντονα μαζί του και το ζήτημα Κόυπ - Κάλρετ κλιμακώθηκε στις ολλανδικές εφημερίδες αφού ο Φριτς Λουχτ (Frits Lugt) ανακοίνωσε την ύπαρξη νέος πίνακα του Κάλρετ στο Μουσείο Φρανς Χαλς το 1915. Ο Μπρέντιους «κέρδισε» το επιχείρημα και πολλές από τις αποδόσεις του εξακολουθούν να ισχύουν σήμερα.

Ο Κάλρετ είναι γνωστός σήμερα για τους πίνακες νεκρής φύσης με φρούτα, και πρόσφατα επίσης για τοπία με άλογα. Ήταν δάσκαλος του μικρότερου αδελφού του, του τοπιογράφου Μπάρεντ φαν Κάλρετ.

Δείτε επίσης
------------

* Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής
* Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων

Παραπομπές
----------

1. ↑  artsandculture.google.com/entity/wd/m0808hsm.
2. 1 2  (Αγγλικά) *Union List of Artist Names*. 29  Νοεμβρίου 2017. 500019849. Ανακτήθηκε στις 21  Μαΐου 2021.
3. ↑  rkd.nl/explore/artists/14860. Ανακτήθηκε στις 23  Αυγούστου 2017.
4. ↑  «Abraham van Calraet». (Ολλανδικά) *RKDartists*. 14860.
5. ↑  (Αγγλικά) *ECARTICO*. 4202. Ανακτήθηκε στις 8  Ιουνίου 2020.
6. ↑  Abraham van Kalraat biography in *De groote schouburgh der Nederlantsche konstschilders en schilderessen*
(1718) by Arnold Houbraken, courtesy of the Digital library for Dutch literature
7. ↑  Abraham van Calraet RKD entry

Πηγές
-----

* Laurens J. Bol, *Goede onbekenden, Hedendaagse herkenning en waardering van verscholen, voorbijgezien en onderschat talent*, Tableau BV, Ουτρέχτη (1982),(ISBN 90-6522-005-4)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Άμπραχαμ φαν Κάλρετ** |

* Έργα και βιβλιογραφία για τον Abraham van Calraet

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 95803234
* **Europeana**: agent/base/31582
* LCCN: no2016049374
* ISNI: 0000 0000 6883 1602
* GND: 1038568757
* SUDOC: 189093811
* BPN: 19655838
* ULAN: 500019849
* RKD: 14860

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Ζωγραφική
 |

 |
Ο **Βλαντίμιρ Νικολάγιεβιτς Πολιακόφ** (ρωσ. Владимир Николаевич Поляков, γενν. 17 Απριλίου 1960) είναι Ρώσος πρώην αθλητής του στίβου, και συγκεκριμένα επικοντιστής, ο οποίος εκπροσώπησε τη Σοβιετική Ένωση (στην ακμή του) και αργότερα τη Ρωσία (στο τέλος της σταδιοδρομίας του).

Στις 26 Ιουνίου 1981 ο Πολιακόφ, αγωνιζόμενος στην Τιφλίδα, κατόρθωσε να υπερβεί τα 5,81 μέτρα στο αγώνισμά του, καταρρίπτοντας το παγκόσμιο ρεκόρ ανδρών, το οποίο είχε σημειώσει μόλις 6 ημέρες πρωτύτερα ο Τιερί Βινιερόν. Κατείχε αυτό το παγκόσμιο ρεκόρ για περισσότερο από δύο έτη (26 μήνες), έως τις 28 Αυγούστου 1983, οπότε το κατέρριψε ο Πιερ Κινόν με 5,82 μέτρα, αλλά και αυτού του Γάλλου το ρεκόρ κράτησε μόλις 4 ημέρες!

Από πλευράς μεγάλων αγώνων, ο Πολιακόφ υπήρξε επί λίγα μόλις έτη ένας από τους κορυφαίους αθλητές στο άλμα επί κοντώ, κερδίζοντας δύο μετάλλια στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου, το αργυρό το 1980 στο Ζίντελφινγκεν και το χρυσό το 1983 στη Βουδαπέστη. Στον ανοικτό στίβο, η μοναδική μεγάλη στιγμή του ήταν στο Ολυμπιακό Στάδιο Αθηνών, στις 9 Σεπτεμβρίου 1982, όταν πήρε τη δεύτερη θέση στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου 1982, σημειώνοντας την ίδια επίδοση με τον πρώτο και τον τρίτο αθλητή, 5,60 μ. που αποτελούσε νέο ρεκόρ αγώνων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *World Athletics Database*. 2300.

Πηγές - εξωτερικοί σύνδεσμοι
----------------------------

* Vladimir Polyakov στην World Athletics
Ο ενιαίος θυρεός από το Βιβλίο Θυρεών της Φόινιτζα
Το **Βιβλίο Θυρεών της Φόινιτζα** (στην κροατική και στη βοσνιακή γλώσσα **Fojnički grbovnik**, στη σερβική **Фојнички грбовник**) είναι χειρόγραφο βιβλίο, που βρίσκεται στο Μοναστήρι των Φραγκισκανών στη Φόινιτζα, στην κεντρική Βοσνία και Ερζεγοβίνη.

Στο βιβλίο αυτό απεικονίζονται οι θυρεοί διαφόρων βασιλείων της Βαλκανικής στον ύστερο Μεσαίωνα καθώς και οι θυρεοί ορισμένων ευγενών σλαβικών οικογενειών, της ίδιας περιόδου.

Περιγραφή
---------

Στην αρχή του Βιβλίου υπάρχουν οι εικόνες της Παναγίας, των Αγίων Κοσμά και Δαμιανού και του Αγίου Ιερώνυμου. Στη συνέχεια υπάρχει μια σελίδα στην οποία αναφέρεται ότι το βιβλίο το έφτιαξε ο Stanislav Rubčić, το 1340, προς τιμήν του βασιλιά Στέφανου Δουσάν. Στη σελίδα αυτή υπάρχει σημείωση, στην λατινική γλώσσα, με χρονολογία το 1800, όπου αναφέρεται ότι το βιβλίο βρισκόταν στο Μοναστήρι των Φραγκισκανών στη Φόινιτζα «*από αμνημονεύτων χρόνων*». Πάντως κατ’ άλλους μελετητές το βιβλίο χρονολογείται το 1675.

Ακολούθως είναι ζωγραφισμένος ένας θυρεός που αποτελείται από 10 άλλους θυρεούς, διαφόρων βασιλείων της Βαλκανικής του Ύστερου Μεσαίωνα και το δικέφαλο αετό. Τα 10 αυτά βασίλεια (των οποίων οι θυρεοί είναι ζωγραφισμένοι και ξεχωριστά στις επόμενες σελίδες) ήταν τα εξής: Bosnae (Βοσνία), Bvlgariae (Βουλγαρία), Crovatiae (Κροατία), Dalmatie (Δαλματία), Macedoniae (Μακεδονία), Rasciae (Ράσκα), Slavoniae (Σλαβονία), Svrbiae (Σερβία), Primordiae και Vllvriae (Ιλλυρία). Στη συνέχεια υπάρχουν οι θυρεοί διάφορων ευγενών σλαβικών οικογενειών.

Το Βιβλίο Θυρεών της Φόινιτζα, μαζί με άλλα αντίστοιχα βιβλία, που όλα μαζί είναι γνωστά ως *Βιβλία Θυρεών της Ιλλυρίας* (στη σερβοκροατική: Ilirski grbovnici), αποτελούν σημαντική πηγή της εραλδικής στη Βαλκανική χερσόνησο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αρχειοθετήθηκε 2011-10-04 στο Wayback Machine.
* 

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Βιβλίο Θυρεών της Φόινιτζα** |
Το Άγαλμα του Γεωργίου Γ΄
Το **Άγαλμα του Γεωργίου Γ΄** στην Οικία Σόμερσετ, που επίσημα ονομάζεται **Γεώργιος Γ΄ και ο Ποταμός Τάμεσης**, είναι ένα υπαίθριο χάλκινο γλυπτό μνημείο, που απεικονίζει τον Βασιλιά Γεώργιο Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και τον θεό Ποσειδώνα ή τον Πατέρα Τάμεση. Το μνημείο κατασκευάστηκε μεταξύ των ετών 1778-1789 από τον γλύπτη Τζον Μπέικον (1740-1799) και είναι ενταγμένο στην Α΄ Τάξη του Καταλόγου των Πολιτιστικών Μνημείων της Αγγλίας.

Ο Γεώργιος Γ΄ παρουσιάζεται, ντυμένος με ρωμαϊκή ενδυμασία, να στηρίζεται σε ένα πηδάλιο, πλαισιωμένος από την πλώρη μιας ρωμαϊκής λέμβου και από ένα λιοντάρι. Ο Ποσειδώνας (ή Πατέρας Τάμεσης) βρίσκεται από κάτω ξαπλωμένος, πάνω σε έναν ημικυκλικό πλίνθο, και με το ένα χέρι του κρατάει μια υδρία. Πίσω από τον Ποσειδώνα βρίσκεται το Κέρας της Αμαλθείας, σύμβολο της αφθονίας.

Όταν η Βασίλισσα Καρλόττα είδε για πρώτη φορά το άγαλμα του συζύγου της, ρώτησε τον γλύπτη: *«Γιατί φτιάξατε μια τόσο τρομερή φιγούρα;»* Ο Μπέικον έσκυψε και απάντησε: *«Η τέχνη δεν μπορεί πάντα να κατορθώνει ό,τι είναι ενίοτε εφικτό από τη Φύση - την ένωση ομορφιάς και της μεγαλειότητας»*.

Εικόνες
-------

* 
* 
* 
* 
* 
*

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Bacon, John (1740–1799)». *Oxford Dictionary of National Biography* (online έκδοση). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/994.  (Subscription or UK public library membership required.)
2. 1 2  Historic England. «Statue of George III, Somerset House quadrangle (1237087)». *National Heritage List for England*. Ανακτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2014.
3. 1 2 3  Gomme, George Laurence (1910). *Return of Outdoor Memorials in London: Other Than Statues on the Exterior of Buildings, Memorials in the Nature of Tombstones, Memorial Buildings and Memorial Trees*. London County Council. σελίδες 39–40. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2014.
4. ↑  Joseph Timothy Haydn (1841). *Dictionary of dates, and universal reference*. σελ. 485.
5. ↑  Hare, Augustus John Cuthbert (1878). *Walks In London*. **I**. London: Daldy, Ibister & Co. σελίδες 36–37. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2014.

 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Statue of George III, Somerset House, London στο Wikimedia Commons
Ο **Βλαντιμίρ Πέτροβιτς** (σερβοκροατικά: Влaдимир Петровић), γεννημένος στις 11 Μαΐου 1929, ήταν Γιουγκοσλάβος πρωταθλητής της αντισφαίρισης, κροατικής καταγωγής.

Ο Πέτροβιτς ήταν τρεις φορές πρωταθλητής γιουγκοσλαβίας, αγωνίστηκε αρκετές φορές τόσο στο γαλλικό πρωτάθλημα όσο και στο Γουίμπλεντον. Παρόλο που κατείχε πτυχίο νομικής από το Πανεπιστήμιο του Ζάγκρεμπ, επέλεξε να μην ασκήσει το δίκαιο καθώς θα έπρεπε να προσχωρήσει στο Κομμουνιστικό κόμμα.
Η πιο γνωστή του απόδοση σε ένα τουρνουά γκραντ σλαμ ήταν όταν έφτασε στον τρίτο γύρο του Γουίμπλεντον το 1951. Κέρδισε πέντε αγώνες όσπου να χάσει από τον αμερικανικό Χαμ Ρίτσαρντσον.

Το 1952 έκανε το ντεμπούτο του στο Κύπελλο Ντέιβις με τη Γιουγκοσλαβία σε αγώνα με τη Φινλανδία και επίσης συμμετείχε στον αγώνα με τη Μεγάλη Βρετανία, στον οποίο κέρδισε τον Ρότζερ Μπέκερ. Την επόμενη χρονιά πήρε μέρος στο παιχνίδι με τη Γαλλία όπου κατάφερε να νικήσει τον Ρομπέρ Αμπντεσαλάμ. Ολοκλήρωσε την καριέρα του στο κύπελλο Nτέιβις με ένα συνολικό ρεκόρ 8/10 σε επτά διοργανώσεις, η τελευταία το 1955.

Με τη Γιουγκοσλαβία υπό την κομμουνιστική κυριαρχία, ο Πέτροβιτς αποσύρθηκε το 1955. Η σύζυγός του Τζόρτζια, φημισμένη πρωταθλήτρια της επιτραπέζιας αντισφαίρισης είχε εγκαταλείψει προσωρινά τη χώρα, ο ίδιος σε ένα πρόγραμμα ανταλλαγής φοιτητών, το οποίο του έδωσε την ευκαιρία να ζητήσει άσυλο όταν ταξίδεψε στην Αγγλία το 1955 για το Γουίμπλεντον. Καταλήγει στη Γερμανία, όπου παρέμεινε για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Το 1958 κέρδισε το Ολλανδικό Πρωτάθλημα και έκανε την τελευταία εμφάνισή του στο Γουίμπλεντον.

Το 1959 μετακόμισε στο Λος Άντζελες μαζί με την οικογένειά του. Ο γιος του Γκλεν, ο οποίος γεννήθηκε στη Γερμανία, έγινε κι αυτός πρωταθλητής της αντισφαίρισης και αγωνίστηκε ως Αμερικανός.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Downey, Mike (9 May 1999). «The Best Gift Item of All - latimes». *Los Angeles Times*.. Ανακτήθηκε στις 30 September 2017.  (Αγγλικά)
2. ↑  «Mottram's Great Win Over Drobny». *The West Australian*: σελ. 15. 29 June 1951.. Ανακτήθηκε στις 30 September 2017.  (Αγγλικά)
3. ↑  «Cup Tie To Britain». *The West Australian*: σελ. 13. 21 May 1952.. Ανακτήθηκε στις 30 September 2017.  (Αγγλικά)
Ο **Άγιος Θεόδωρος ο Γραπτός** έζησε τον 9ο αιώνα και καταγόταν από την Παλαιστίνη. Η μνήμη του εορτάζεται στις 27 Δεκεμβρίου.

Βιογραφικά
----------

Ο Άγιος Θεόδωρος ο Γραπτός γεννήθηκε στην Παλαιστίνη και πατέρας του ήταν ο όσιος Ιωνάς.

Ασκήτεψε στη Μονή Αγίου Σάββα και ήταν φανατικός εικονολάτρης. Φυλακίστηκε σε μονή του Πόντου επί Λέοντος Ε΄ Αρμένιου (813-820) και βασανίστηκε επί Θεοφίλου (829-842). Συγκεκριμένα με πυρωμένο σίδερο έγραψαν στο μέτωπό του δώδεκα στίχους, γι’ επονομάστηκε «Γραπτός». Στη συνέχεια φυλακίστηκε στην Απάμεια της Βιθυνίας, όπου και πέθανε το 836 ή 837.

Η μνήμη του εορτάζεται στις 27 Δεκεμβρίου.

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, έκδοση 2004, τόμος 12ος: σελ. 235-236: λήμμα «Θεόδωρος. Όνομα αγίων της Ανατ. Ορθόδοξης Εκκλησίας»