recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Ρότζερ Άλμπερτσεν** (*Roger Albertsen*, 15 Μαρτίου 1957 - 2 Μαρτίου 2003) ήταν Νορβηγός ποδοσφαιριστής. Είχε αγωνιστεί στην ΑΝΤΟ Ντεν Χάαχ και στη Φέγενορντ που εκείνη την εποχή ήταν πολύ καλές ομάδες αλλά και στον Ολυμπιακό. Γεννήθηκε την 15 Μαρτίου του 1957 και πέθανε 13 μέρες πριν γιορτάσει 46α γενέθλια του.

Καριέρα
-------

Ξεκίνησε την καριέρα του με τις τοπικές, χαμηλότερου επιπέδου ομάδες, την Tyssedal και της Odda. Θεωρείται ως ένας πολύ μεγάλο ταλέντο, και εκπροσωπεί τη Νορβηγία αρκετές φορές σε επίπεδο νεολαίας. Παρ 'όλα αυτά, σόκαρε, όταν έφυγε από τη χώρα σε ηλικία 17 ετών για να δοκιμάσει την τύχη του στην Ολλανδία, όπου συνάντησε τον συμπατριώτη του Harald Berg της ΑΝΤΟ Ντεν Χάαχ. Το καλοκαίρι του 1979, μεταφέρθηκε στη Φέγενορντ, όπου έγινε ένας πολύτιμος παίκτης στην ομάδα που τερμάτισε τέταρτη στο πρωτάθλημα και κέρδισε το κύπελλο. Ωστόσο, στο τέλος της σεζόν, μετά από μόλις ένα χρόνο στο Ρότερνταμ, επέστρεψε στην ΑΝΤΟ Ντεν Χάαχ.
Στα μέσα της σεζόν 1982/83, πήγε στον Ολυμπιακό, όπου κέρδισε ένα μετάλλιο πρωταθλήματος. Πέρασε τρία χρόνια από την καριέρα του εκεί, έκανε καλή δουλειά σαν μέσος, πριν ο παλιός του φίλος Arne Dokken τον έπεισε να επιστρέψουν στην πατρίδα τους και να παίξουν για τη Ρόσενμποργκ. Έτσι, το καλοκαίρι του 1985, μετά από μια δεκαετία στο εξωτερικό, ο Άλμπερτσεν έπαιξε πρώτη φορά στην κορυφαία ομάδα στο νορβηγικό πρωτάθλημα. Ήταν μέλος της Ρόσενμποργκ ΜΚ τότε που κέρδισε τον τίτλο με δραματικό τρόπο το 1985, και έπαιξε δύο χρόνια στο σύλλογο του Τρόντχαϊμ πριν κρεμάσει τα παπούτσια του, λόγω τραυματισμού στο τέλος της σεζόν 1987.

Εθνική
------

Είχε αγωνιστεί 25 φορές με τη Νορβηγία , και έκανε το ντεμπούτο του το 1976. Πολλοί τον θυμούνται από το διάσημο αγώνα ενάντια στην Αγγλία το 1981, όπου τιμήθηκε με την ισοφάριση του παιχνιδιού σε 1-1, παρά το γεγονός ότι οι τηλεοπτικές επαναλήψεις έχουν δείξει ότι στην πραγματικότητα δεν έχει αγγίξει την μπάλα, και η σέντρα του Tom Lund πήγε κατ 'ευθείαν στα δίχτυα.

Θάνατος
-------

Μετά την απόσυρση του από το παιχνίδι, ο Άλμπερτσεν εργάστηκε σε επιχείρηση υπολογιστών, καθώς επίσης προπονούσε ομάδες χαμηλότερου επιπέδου όπως την Orkanger, την Sokna και την Kongsberg. Στα τέλη του 2002, είχε διαγνωστεί με καρκίνο, και η πέθανε από την ασθένεια τον Μάρτιο του 2003.

Τίτλοι
------

Φέγενορντ

* Κύπελλο KNVB: 1979-80

Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.

* Α΄ Εθνική: 1982-83

Ρόσενμποργκ ΜΚ

* Νορβηγική Πρέμιερ Λιγκ: 1985

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

1. ↑  Norway - Record International Players - RSSSF
Το **σύνδρομο Dup15q** (*Dup15q syndrome*) είναι η ονομασία για το *σύνδρομο μικροδιπλασιασμού* στο χρωμόσωμα **15q11.2-q13.1**, ή και απλούστερα σύνδρομο 15q11-q13. Ανήκει στα λεγόμενα σύνδρομα από χρωμοσωμικές ανωμαλίες.

Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα από βρέφος 28 μηνών, με ένδειξη για το σύνδρομο Dup15q.
Αποτελεί, ουσιαστικά, σοβαρή νευροαναπτυξιακή διαταραχή, η οποία προκαλείται εξαιτίας της μερικής διπλοποίησης (duplication) του χρωμοσώματος 15 που δύναται να επιφέρει την εμφάνιση αυτισμού ή επιληψίας, ή και πνευματικής ανικανότητας σε νεογέννητα. Σήμερα είναι η κυριότερη γενετική ανωμαλία (σε ποσοστό 1%-3%) που έχει ως τελική συνέπεια τον αυτισμό. Το σύνδρομο Dup15q συμπεριλαμβάνει τόσο διάμεσο μικροδιπλασιασμό, όσο και ισοδικεντρικό μικροδιαπλασιασμό.

Τα σημαντικά γονίδια, που αιτιολογικά σχετίζονται με το εν λόγω σύνδρομο, είναι τα εξής: UBE3A, GABRA5, GABRB3 και GABRG3.

Διάγνωση
--------

Έλεγχοι με γενετικές τεχνικές όπως τη μέθοδο FISH και άλλες χρωμοσωμικές τεχνικές είναι σήμερα διαθέσιμες για τη διάγνωση του συνδρόμου, όπως επίσης και για παρόμοιες γενετικές χρωμοσωμικές διαταραχές. Μέχρι σήμερα, έχουν αναφερθεί αρκετές περιπτώσεις με *μητρικής προέλευσης* σύνδρομο. Αυτό το σύνδρομο (δηλ. μητρικής προέλευσης) εκδηλώνεται στην πρώιμη παιδική ηλικία με αναπτυξιακή καθυστέρηση, κυρίως στον λόγο και υποτονία, και επίσης συχνά προβλήματα συμπεριφοράς, που μερικές φορές, εμπίπτουν στις διαταραχές του φάσματος του αυτισμού.

Συμπτώματα
----------

Το σύνδρομο μικροδιπλασιασμού της περιοχής χρωμοσώματος 15, είναι σοβαρή νόσος που χαρακτηρίζεται από νευροσυμπεριφορικές διαταραχές. Δύναται να συνοδεύεται σε αρκετές των περιπτώσεων από υποτονία, νοητική υστέρηση, καθώς επίσης και συχνές επιληπτικές κρίσεις. Η επίπτωση είναι άγνωστη. Επίσης παρουσιάζονται ήπιες δυσμορφίες λ.χ. μακροκεφαλία, βλεφαρικές σχισμές προς τα κάτω, επίκανθος, ανέκφραστο προσωπείο, κλινοδακτυλία, συνδακτυλία, και κοντό ανάστημα.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  Frohlich, Joel; Senturk, Damla; Saravanapandian, Vidya; Golshani, Peyman; Reiter, Lawrence; Sankar, Raman; Thibert, Ronald; DiStefano, Charlotte; Huberty, Scott; Cook, Edwin; Jeste, Shafali (December 2016). "A Quantitative Electrophysiological Biomarker of Duplication 15q11.2-q13.1 Syndrome" (PDF). PLOS One. Retrieved 4 January 2017.
4. ↑  Cook Jr, Edwin H. et al. "Autism or atypical autism in maternally but not paternally derived proximal 15q duplication." American journal of human genetics 60.4 (1997): 928.
5. ↑
Με τον όρο **σημαία πλοίου** (flag ship) ονομάζεται η σημαία εθνικότητας (National flag) υπό την οποία φέρεται ένα πλοίο, δηλαδή της Χώρας στο νηολόγιο της οποίας φέρεται εγγεγραμμένο το πλοίο. Η σημαία του πλοίου είναι ιδιαίτερα σημαντικό χαρακτηριστικό του, γιατί καθορίζει το δίκαιο από το οποίο διέπεται το πλοίο και το πλήρωμα τόσο κατά το εσωτερικό όσο και κατά το Διεθνές Δίκαιο και τούτο επειδή το πλοίο θεωρείται πλωτό τμήμα του εδάφους της Χώρας που φέρει τη σημαία. 

* Συνεπώς η φερόμενη σημαία προσδιορίζει την εθνικότητα πλοίου.

Η Σημαία του πλοίου φέρεται είτε "εν όρμω" είτε "εν πλώ", στο πρυμναίο στιλίδιο, (και πάντα εντός των χωρικών υδάτων). Στα διεθνή ύδατα δεν συνηθίζεται για λόγους περισσότερο οικονομικούς. Σε ξένα χωρικά ύδατα υποχρεούνται τα πλοία να φέρουν, παράλληλα, στον κύριο ιστό την εθνική σημαία της Χώρας, τα ύδατα της οποίας και διαπλέουν. Σε περίπτωση διασταύρωσης πορείας εμπορικού πλοίου με πολεμικό πλοίο (ανεξαρτήτου εθνικότητας) το εμπορικό οφείλει να επιτρέψει προτεραιότητα και να αποδώσει πρώτο τον επιβεβλημένο ναυτικό χαιρετισμό υψώνοντας τη σημαία του στον κύριο ιστό. Σε περίπτωση συνάντησης εμπορικού πλοίου με πολεμικό, δεν τίθεται κανένα θέμα παραχώρησης προτεραιότητας και μόνο για λόγους εθιμοτυπίας εκτελείται χαιρετισμός με υποστολή και έπαρση Σημαίας από το εμπορικό και ανταποδίδεται κατόπιν από το πολεμικό (`~~~~`).

Σημειώσεις
----------

Εκτός όμως της εθνικής σημαίας στα πλοία συνηθίζεται να επαίρεται και η σημαία της πλοιοκτήτριας εταιρείας (house flag) ή και άλλες σημαίες (διακριτικά) όπως Βασιλέων, Πατριαρχών, Προέδρων Χωρών, ή και ακόμα οι σημαίες του Διεθνή Κώδικα Σημάτων ή άλλων ιδιαίτερης σημασίας, π.χ. Ερυθρού Σταυρού ή Ερυθράς Ημισελήνου κλπ.

Στα πολεμικά πλοία φέρονται επίσης τα διακριτικά ανωτάτων διοικητών ναυάρχων κλπ οι λεγόμενοι "επισείοντες" και μόνο καθ΄ ον χρόνο επιβαίνουν αυτοί.

Σημείωση
--------

* Την **Ελληνική Σημαία** (Greek flag) κατά το άρθρο 10 του Κ.Δ.Ν.Δ. μπορούν να φέρουν μόνο:

1. Κάθε πλοίο ή σκάφος που έχει εγγραφεί σε ελληνικό νηολόγιο και απέκτησε συνεπώς ελληνική εθνικότητα, και
2. Κάθε πλοίο ή ναυπήγημα στο οποίο έχει χορηγηθεί από επίσημη ελληνική Αρχή προσωρινό έγγραφο εθνικότητας.

* Η σημαία του πλοίου λαμβάνεται ιδιαίτερα υπ΄ όψη στις εσωτερικές νομοθεσίες των Χωρών (περίπτωση προστατευτισμού π.χ. στις εσωτερικές συγκοινωνίες, ρυμουλκήσεις, αλιεία, καταβολή τελών, κλπ.) και όχι μόνο, όταν πρόκειται για εφαρμογή κυβερνητικών μέτρων υπαγομένων και από συμμαχίες π.χ. σε αποκλεισμούς λιμένων κλπ. Πολλές φορές κατά το παρελθόν Έλληνες εφοπλιστές άλλαζαν τη σημαία των πλοίων τους, μετεγγράφοντάς τα σε ξένα νηολόγια προκειμένου ν΄ αντιπαρέλθουν εθνικές δεσμεύσεις, όπως σε περιπτώσεις αποκλεισμών, π.χ. στην Κούβα παλαιότερα, μετέπειτα στο Βιετνάμ, αργότερα στη Λιβύη και νεότερα στο Ιράν, στο Ιράκ κ.ά.

Δείτε επίσης
------------

* Σημαία ευκαιρίας
* Σημαιοστολισμός πλοίου
Συντεταγμένες: 2°32′S 140°43′E﻿ / ﻿2.533°S 140.717°E﻿ / -2.533; 140.717

Η **Τζαγιαπούρα** είναι παραθαλάσσια πόλη της Ινδονησίας, ευρισκόμενη στο νησί της Νέας Γουινέας. Το 2014 είχε 315.872 κατοίκους.

Ετυμολογία
----------

Η λέξη Τζαγιαπούρα προέρχεται από τις λέξεις "Τζάγια" που σημαίνει νίκη και "πούρα" που σημαίνει πόλη. Αυτό το όνομα δόθηκε από τον Σουχάρτο μετά την τελευταία νικηφόρα μάχη εναντίον των Ολλανδών το 1962, η οποία έγινε στην πόλη.

Ιστορία
-------

Πριν από την ενσωμάτωσή της στην αποικιακή κυβέρνηση των Ολλανδών, η θέση της σημερινής Τζαγιαπούρα ήταν γνωστή ως "Νουμπάι".

Στις 7 Μαρτίου 1910, σηκώθηκε η ολλανδική σημαία και ο οικισμός ονομάστηκε "Χολλάντια" (Hollandia). Στην άλλη πλευρά του κόλπου υπήρχε ήδη ένα γερμανικό στρατόπεδο, "Γκερμάνια-Χουκ", ολλανδ. Germania-Huk (γερμανική γωνιά), το οποίο είναι πλέον ακατοίκητο και μέρος της περιφέρειας της Ινδονησίας. Η Χολλάντια ήταν η πρωτεύουσα μιας περιοχής με το ίδιο όνομα στα βορειοανατολικά της Δυτικής Νέας Γουινέας. Το όνομα Χολλάντια χρησιμοποιήθηκε μέχρι το 1962.

Το βόρειο τμήμα της Ολλανδικής Νέας Γουινέας καταλήφθηκε από τις ιαπωνικές δυνάμεις το 1942. Οι συμμαχικές δυνάμεις έδιωξαν τους Ιάπωνες έπειτα από την απόβαση μετά τις 21 Απριλίου 1944. Η περιοχή χρησίμευσε ως έδρα του στρατηγού Ντάγκλας Μακάρθουρ μέχρι την κατάκτηση των Φιλιππίνων τον Μάρτιο του 1945. Πάνω από είκοσι βάσεις των ΗΠΑ ιδρύθηκαν και μισό εκατομμύριο αμερικανικοί στρατιωτικοί μετακινήθηκαν διαμέσου της περιοχής.

Η Τζαγιαπούρα χτυπήθηκε το 1998 από τσουνάμι 15 μέτρων μετά από σεισμό στα ανοιχτά της Παπούα Νέα Γουινέα και συμπεριλάμβανε πολλούς νεκρούς.

Γεωγραφία
---------

Φωτογραφία που κόβει την ανάσα από λόφο του δάσους της Τζαγιαπούρας
Η τοπογραφία της Τζαγιαπούρα ποικίλλει: έχει κοιλάδες και λόφους, οροπέδια και βουνά έως 700 μέτρα. Η έκταση της περιοχής είναι περίπου 230.000 στρέμματα και χωρίζεται σε πέντε συνοικίες. Περίπου το 30% της περιοχής είναι κατοικημένο, με το υπόλοιπο να αποτελείται από τραχύ έδαφος, βάλτους και ένα προστατευόμενο δάσος. Η μέση θερμοκρασία είναι 29-31,8 ° C.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ινδονησιακά) *The Master Book of Indonesian Territory Data 2015*.
2. ↑  Biro Pusat Statistik, Jakarta, 2011.
3. ↑  Fabio Maria Lopes Costa (5 June 2015). «Jelajah Sepeda Papua – Jayapura, Cahaya Dari Timur» (στα Indonesian). *Jelajah Sepeda Papua*. KOMPAS (Jakarta: KOMPAS): σελ. 24. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-03-04.. Ανακτήθηκε στις 6 June 2015.
4. ↑  «Jayapura». Encyclopædia Britannica Online. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2010.
5. ↑  «The Impact of the 1998 Aitape Tsunami at Jayapura, Indonesia» (PDF). National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA). Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Jayapura στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 147867823
* LCCN: n89119685
* GND: 10017862-5

 |

 |
Τα **Σηκωματάρικα δεντρά** ήταν δέντρα στην μεσαιωνική Κρήτη, των οποίων ο ιδιοκτήτης ήταν διαφορετικός από τον ιδιοκτήτη της γης που ήταν φυτεμένα. Δηλαδή άλλου ήταν η γη και άλλου τα δέντρα, ο ιδιοκτήτης της γης δεν είχε κανένα δικαίωμα στα δέντρα, και ο ιδιόκτητης των δέντρων δεν είχε δικαίωμα να πατεί την γη που ήταν φυτεμένα. Αυτός που σκέφτηκε αυτόν τον συμβιβασμό ίσως ήλπιζε ότι θα τα έβρισκαν οι ιδιοκτήτες μοιράζοντας τους καρπούς, όμως ο νόμος αυτός έγινε αιτία για σκοτωμούς και βεντέτες στην Κρήτη εκείνης της εποχής. 

Δεν είναι γνωστό πότε πρωτοξεκίνησε αυτός ο θεσμός, όμως φαίνεται ότι είχε πάρει μεγάλη έκταση κατά τα τέλη της τουρκοκρατίας και επί Κρητικής πολιτείας, είναι γνώστες ακόμα κάποιες περιπτώσεις όπου τέτοιες συμφωνίες έφτασαν μέχρι τις μέρες μας.

Αίτια της δημιουργίας του νόμου
-------------------------------

Μετά την πτώση του Χάνδακα το 1669 κάποιοι τιμαριούχοι (ιδιοκτήτες γεών) εγκατέλειψαν το νησί κινούμενοι δυτικά, όμως οι περισσότεροι που παρέμειναν, φύλαξαν καλά τους ενετικούς τους τίτλους, Ενώ άλλοι κατά τα τέλη της τουρκικής κατοχής γύρευαν τους τίτλους των οικογενειών τους στην Βενετία, στο αρχείο του Χάνδακα που είχε μεταφερθεί εκεί λίγο πριν την πτώση. Έτσι από το 1860 και μετά, πολλοί γόνοι παλιών τιμαριούχων κρητικών άρχισαν να εμφανίζονται με ενετικούς τίτλους ιδιοκτησίας γης, οι οποίοι μάλιστα ήταν και οι μόνοι που είχαν ισχύ, αφού η τουρκική αρχή είχε καταλυθεί και κανείς δεν αποδέχονταν τουρκικά χαρτιά εκείνη την εποχή. Η γη όμως των παλιών τιμαριούχων είχε ήδη μοιραστεί ή καταπατηθεί από άλλους κρητικούς προ γενεών πολλές φορές.

Έτσι αποφασίστηκε οι κάτοχοι των παλαιών τίτλων να επανακτήσουν την γη τους όχι όμως και τα δέντρα που ήταν στις ιδιοκτησίες τους που παρέμεναν στα χέρια των καλλιεργητών τους, προκειμένου να μην δημιουργηθεί ένταση εκείνη την στιγμή. Με τον καιρό τα δέντρα αυτά άρχισαν να πωλούνται ξεχωριστά από την γη και να ανταλλάσσονται με ζώα και άλλα δέντρα, με αποτέλεσμα μια ιδιοκτησία γης να έχει σηκωματαργιές πολλών διαφορετικών ιδιοκτητών. Χρειάστηκαν αρκετές δεκαετίες, όμως τελικά οι περισσότεροι κάτοχοι τίτλων ανέκτησαν πλήρως την γη τους, με την βοήθεια και κάποιον πυρκαγιών.
Η σημαία της Αντιγκέας.
Η **σημαία της Αντιγκέας** έχει φόντο πράσινο, που συμβολίζει τη μουσουλμανική πίστη. Τα 12 αστέρια της φέρουν στη μνήμη τους κατοίκους της Αντιγκέας, οι οποίοι ενώθηκαν το 19ο αιώνα στον αγώνα για ανεξαρτησία από την Τσαρική Ρωσία.

Τα εννέα αστέρια που βρίσκονται στο πάνω μέρος συμβολίζουν τις ισάριθμες "αριστοκρατικές" φυλές και τα τρία οριζόντια αστέρια αφορούν τις τρεις "δημοκρατικές" φυλές. Τα βέλη αρχικά αποτελούσαν σύμβολο της αδερφοσύνης και της γενναιότητας των φυλών αυτών. Σήμερα συμβολίζουν την ενότητα και την αδερφότητα που διακατέχει όλες τις επιμέρους εθνότητες στην Αντιγκέα.

Η σημαία σχεδιάστηκε αρχικά το 1830 από τον Αμερικανό απεσταλμένο Ντέιβιντ Ούρκιουχαρτ. Έπειτα από την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, η σημαία καθιερώθηκε ξανα για τη νεοσύστατη δημοκρατία στις 24 Μαρτίου του 1992.

Πηγές
-----

* Η σημαία της Αντιγκέας στις **Σημαίες του Κόσμου**.
Η **σημαία της Αίγινας** είναι η σημαία που χρησιμοποιείται παράλληλα με την ελληνική σημαία, στο νησί της Αίγινας στην Ελλάδα.

Σχέδιο
------

Η σημαία έξω από το Δημαρχείο της Αίγινας
Η σημαία της Αίγινας διαιρείται σε δύο ίσα τμήματα από μια διαγώνια λευκή λωρίδα. Το πάνω μέρος είναι μπλε με άσπρο σταυρό πάνω αριστερά, ενώ στο κάτω μέρος (κόκκινο) υπάρχει μια άγκυρα κάτω δεξιά. Στη μέση της σημαίας, ένας λευκός δίσκος περιέχει μια πράσινη χελώνα, το σύμβολο του νησιού στην αρχαία Ελλάδα. Κάτω από τη χελώνα γράφει ΝΗΣΟΣ ΑΙΓΙΝΑ ενώ στην διαγώνια γραμμή γράφει ΑΙΓΙΝΑ: ΠΡΩΤΗ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΟΥ ΝΕΟΤΕΡΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ. Η πόλη της Αίγινας ήταν πράγματι η πρώτη πρωτεύουσα της Ελλάδα μετά την ανεξαρτησία, ωστόσο μόνο για ένα μήνα. Ύστερα η κυβέρνηση μετακόμισε στο Ναύπλιο και τελικά στην Αθήνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Aegina (Municipality, Greece)». *Crwflags.com*. Ανακτήθηκε στις 4 Μαρτίου 2019.
Ο **Σαβιέ Παντκότ**, γεννημένος στις 13 Αυγούστου 1986 στο Σαιν-Ντιέ-ντε-Βοζ, είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για λογαριασμό της ΟΖΚ Νις.

Βιογραφία
---------

Κατέφθασε στην Τουλούζ ΦΚ τον Ιούνιο του 2001.

Στις 4 Ιουνίου 2007, αγωνιζόμενος με τη Γαλλία U-20, σημείωσε 3 τέρματα, ενώ έδωσε και μια ασίστ στη διάρκεια της νίκης της τελευταίας με σκορ 4-1 επί της Γερμανίας για το Φεστιβάλ Ποδοσφαίρου Ελπίδων της Τουλόν.

Για τη σεζόν 2007-2008, ο Σαβιέ παραχωρήθηκε ως δανεικός στην ΣΚ Μπαστιά, ομάδα της L2.

Στις 18 Ιανουαρίου 2008, πέτυχε τέσσερα τέρματα για τη Λιγκ 2 στη διάρκεια της νίκης με 4-0 της Μπαστιά απέναντι στην Μπρεστ.

Στη διάρκεια της σεζόν 2007-2008, ο Σαβιέ Παντκότ πέτυχε συνολικά 13 τέρματα σε όλες τις διοργανώσεις, γινόμενος, έτσι, ο πρώτος σκόρερ της ομάδας μαζί με τον Πιέρ-Υβ Αντρέ. Στις 17 Μαΐου 2008, κλήθηκε από τον Ζαν Γκαλίς, ώστε να συμμετάσχει εκ νέου στο Φεστιβάλ Ποδοσφαίρου της Τουλόν.

Τον Ιανουάριο του 2010, παραχωρήθηκε ως δανεικός εκ νέου στην ΣΚ Μπαστιά για το υπόλοιπο της σεζόν, όπου πέτυχε 12 τέρματα σε συνολικά 15 εμφανίσεις.

Τον Ιούνιο του 2010, πραγματοποίησε την επιστροφή του στην Τουλούζ ΦΚ, όπου έφερε τον αριθμό 9 στη φανέλα του και μπορούσε, πλέον, να παλέψει για μια καλύτερη θέση από αυτή του αναπληρωματικού, όμως τραυματίστηκε στο γόνατο (ρήξη των προσθίων χιαστών συνδέσμων) στη διάρκεια του Ντέρμπι της Γκαρόν στις 15 Αυγούστου, μένοντας, έτσι, εκτός αγωνιστικών χώρων για το λιγότερο 6 μήνες.

Επιστρέφοντας από τον τραυματισμό του, επανήλθε στον κορμό της ομάδας τον Απρίλιο του 2011.

Στις 20 Αυγούστου 2011, λίγες ώρες πριν από την αναμέτρηση Νις-Τουλούζ, η ΟΖΚ Νις ανακοίνωσε στην ιστοσελίδα της ότι είχε καταλήξει σε καταρχήν συμφωνία με τον επιθετικό της Τουλούζ. Παρακολούθησε, λοιπόν, την αναμέτρηση από τις κερκίδες, κι ενώ αρχικώς είχε προβλεφθεί να αγωνιστεί με την Τουλούζ. Επισήμως, υπέγραψε στη Νις στις 22 Αυγούστου. Το ύψος του κόστους της μεταγραφής έφτασε τα 1,2 εκατομμύρια ευρώ.

Πέτυχε τα δύο πρώτα του τέρματα με την ΟΖΚ Νις στις 26 Οκτωβρίου, απέναντι στη Σοσό για τη Φάση των 16 του Λιγκ Καπ, εξασφαλίζοντας, έτσι, την πρόκριση της ΟΖΚ Νις για τα προημιτελικά της διοργάνωσης. (τελικό σκορ 2-1)

Τίτλοι
------

* Νικητής του Φεστιβάλ Ποδοσφαίρου Ελπίδων της Τουλόν το 2007 με την Εθνική Γαλλίας U-20
* Νικητής του Κυπέλλου Γκαμπαρντελά το 2005 με την Τουλούζ ΦΚ

Παραπομπές
----------

1. ↑  Résumé du match, émission *France 2 Foot* *youtube*, 22 janvier 2008
2. ↑  Gignac aura de la concurrence avec Pentecôte Αρχειοθετήθηκε 2012-05-12 στο Wayback Machine. *alleztfc.com*, 6 août 2010
3. ↑  Sissoko forfait contre la Bosnie  *rmc.fr*, 16 août 2010
4. ↑  Pentecôte, 7 mois après Αρχειοθετήθηκε 2011-09-08 στο Wayback Machine. *lequipe.fr*, 1er avril 2011
5. ↑  Pentecôte signe quatre ans à Nice Αρχειοθετήθηκε 2011-09-11 στο Wayback Machine. *Sports.fr*, 22 août 2011

Εξωτερικός Σύνδεσμος
--------------------

* Στατιστικά του Σαβιέ Παντκότ στο *footballdatabase.eu*

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |
Ο **Ραούλ ο του Τακουπέρτου** ή **Ραούλ ο Λυκοδέρμων** (Rudolph Peel de Lan) ήταν Νορμανδός μεγιστάνας που αυτομόλησε στους Βυζαντινούς και είναι ο γενάρχης της οικογένειας Οικογένειας Ραούλ / Ράλλης.

Βιογραφία
---------

Ήταν αδελφός του Ρογέριου και συμπολεμιστής του Ροβέρτου Γυισκάρδου με τον οποίο πήρε μέρος στην νορμανδική κατάκτηση της νότιας Ιταλίας. Το 1080 ο Γυισκάρδος τον έστειλε πρέσβη στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία και τον Νικηφόρο Βοτανειάτη επειδή ο προηγούμενος αυτοκράτορας Μιχαήλ Ζ΄ Δούκας καθυστερούσε τους γάμους της Έλενας, κόρη του Γυισκάρδου, και του γιου του Κωνσταντίνου όπως είχαν συμφωνήσει και διεκδηκούσε τα δικαιώματα της οικογενειάς του στον θρόνο. Εν τω μεταξύ, και κατά την παραμονή του στην Κωνσταντινούπολη, ο Νικηφόρος εκθρονίστηκε από τον θρόνο όπου ανέβηκε ο Αλέξιος Α´ Κομνηνός, έτσι χάλασαν οριστικά τα σχέδια για τους γάμους. Έπειτα ο Ραούλ και ο αδελφός του Ρογέριος δεν επέστρεψαν πίσω, αλλά αυτομόλησαν στους Βυζαντινούς κάτι που εξόργισε τον Γυισκάρδο και τους απείλησε με θάνατο.

Οικογένεια
----------

Ο Ραούλ ήταν παντρεμένος με άγνωστη γυναίκα και είχαν έναν γιο, τον Ουμπέρτο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Δημήτριος Σκαρλάτος ο Βυζάντιος, Κωνσταντινούπολις: Τόμος Β´[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. 1 2 3  Cawley, Charles
3. ↑  Αλεξιάς, 1.15.5 [...] Ῥαοὺλ, τοῦ ἀδελφοῦ Ῥογέρη [...]
4. ↑  Αλεξιάς, 1.52.2 [...] πρέσβυν ἐξαποστέλλει τινὰ τῶν ἀμφ' αὐτὸν μεγιστάνων Ῥαοὺλ ἐπονομαζόμενον πρὸς τὸν βασιλέα Βοτανειάτην [...] μέμψεις τινὰς καὶ προφάσεις δῆθεν εὐλόγους τοῦ προκειμένου πολέμου, ὅτι τὴν θυγατέρα μνηστευθεῖσαν τῷ βασιλεῖ Κωνσταντίνῳ [...]
5. ↑  Αλεξιάς, 1.15.4 [...] τοῦ Βοτανειάτου τὰς ἀρχὰς δεδωκότος τῆς ἀδικίας καὶ τὴν θυγατέρα τὴν σὴν Ἑλένην τῶν Ῥωμαϊκῶν σκήπτρων ἀποστερήσαντος [...]
6. ↑  Αλεξιάς, 1.15.5 [...] Ὢν δὲ καὶ ἄλλως ἐξωργισμένος ὁ τύραννος κατὰ τοῦ Ῥαοὺλ, τοῦ ἀδελφοῦ Ῥογέρη πρὸς Ῥωμαίους αὐτομολήσαντος καὶ διαμεμηνυκότος ἅπαντα τὰ κατὰ τὸν παρασκευαζόμενον πόλεμον, ἠβουλήθη κακόν τι δρᾶσαι τῷ Ῥαοὺλ τὸν παραυτίκα θάνατον ἀπειλήσας [...]

Πηγές
-----

* Αλεξιάς βιβλίο 1
* Cawley, Charles. «Medieval Lands Project: RALLIS/RAOUL». Foundation for Medieval Genealogy.
Συντεταγμένες: 46°5′1.728832189168″N 15°10′19.860649107599″E﻿ / ﻿46.08381356449699240°N 15.17218351364100037°E﻿ / 46.08381356449699240; 15.17218351364100037

Ο Σαβίνια
Ο **Σαβίνια** (*σλοβένικα: Savinja*) είναι ο μεγαλύτερος σε μήκος ποταμός που ρέει εξ΄ ολοκλήρου στη Σλοβενία. Ρέει στη βορειοανατολική Σλοβενία και κυρίως στην κοιλάδα του Άνω Σαβίνια και κάτω Σαβίνια (σλοβενικά : Zgornja ή Spodnja Savinjska dolina) και μέσα από τις πόλεις του Τσέλιε και Λάσκο. Ο Σαβίνια είναι ο κύριος ποταμός των Σαβίνια Άλπεων (σλοβενικά: Savinjske Alpe). Εκβάλλει στον ποταμό Σάβο στην πόλη Ζιντάνι. Πλημμυρίσει συχνά όπως το 1960, 1990, και το 1995. Ο Σαβίνια έχει μήκος 102 χιλιόμετρα .

Ο Σαβίνια προέρχεται από την ένωση του Ρίνκα και ρέει κατά μήκος της κοιλάδας Λογκάρ κι εκβάλλει στον Γερέκα, από αυτό το σημείο δημιουργείται ο ποταμός Σαβίνια. Έχει ανακηρυχθεί μνημείο φυσικής κληρονομιάς και ο καταρράκτης-πηγή του Ρίνκα είναι ένα από τους πιο όμορφους και τα πιο γνωστούς καταρράκτες στη Σλοβενία. 

Οι κύριοι παραπόταμοι του Σαβίνια είναι οι Γιουσέφ, Κλόμπασα, Σολτσάβα, Λουτσνίκα, Λούτσε, Λιούμπνιτσα, Ντρέτα, Πάκα, και ο Λοζνίτσα. Το όνομα του πιστεύεται ότι προέρχεται από το όνομα του ποταμού Σάβα κι έχει προ-σλαβική καταγωγή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Reke, dolge nad 25 km, in njihova padavinska območja» [Rivers, longer than 25 km, and their catchment areas] (στα Slovene και English). Statistical Office of the Republic of Slovenia. 2002. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
2. ↑  Snoj, Marko. 2009. *Etimološki slovar slovenskih zemljepisnih imen*. Ljubljana: Modrijan and Založba ZRC, p. 368.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Savinja στο Wikimedia Commons
* Condition of Savinja at several locations (proceeding from its upper strem to its lower stream):
	+ Nazarje[*νεκρός σύνδεσμος*] - graphs, in the following order, of water level and flow data for the past 30 days (taken in Nazarje by Slovenian Environment Agency)
	+ Letuš - graphs, in the following order, of water level, flow and temperature data for the past 30 days (taken in Letuš by Slovenian Environment Agency)
	+ Medlog[*νεκρός σύνδεσμος*] - graphs, in the following order, of water level and temperature data for the past 30 days (taken in Medlog by Slovenian Environment Agency)
	+ Laško - graphs, in the following order, of water level, flow and temperature data for the past 30 days (taken in Laško by Slovenian Environment Agency)
	+ Veliko Širje - graphs, in the following order, of water level, flow and temperature data for the past 30 days (taken in Veliko Širje by Slovenian Environment Agency)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 315131790

 |

 |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ρούσος Κούνδουρος (αποσαφήνιση).
Ρούσος Ι. Κούνδουρος, ανάμεσα στους γιούς του, Μανούσο και Γιάννη
Ο **Ρούσος Κούνδουρος** (1823 - 1907) ήταν Έλληνας οπλαρχηγός και πολιτικός της Κρήτης που έλαβε μέρος στην Κρητική Επανάσταση του 1866 καθώς και στους αγώνες για την απελευθέρωση της Κρήτης μέχρι το 1897 αλλά και αργότερα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε κοντά στα Σφακιά, στον Εμπρόσγιαλο (σημερινή Χώρα Σφακίων), το 1823 και πατέρας του ήταν ο Ιωάννης Κούνδουρος. Από νέος αναμείχθηκε στο εμπόριο, ακολουθώντας τα βήματα του πατέρα του, αλλά και άλλων συγγενών του, φτάνοντας να αποκτήσει δικό του καράβι. Έγινε δε πρόεδρος εμπορικής εταιρείας με έδρα το Ηράκλειο, δραστηριότητες τις οποίες εγκατέλειψε πριν την επανάσταση του 1966, όταν ασχολήθηκε με την πολιτική.

Εκλέχθηκε κατ' επανάληψη πληρεξούσιος Σφακίων, από την αρχή της επανάστασης του 1866 και συμμετείχε στην Επαναστατική Συνέλευση. Πήρε επίσης τη θέση του «γενικού διοικητικού συμβούλου». Σαν οπλαρχηγός λάμβανε μέρος σε μάχες για την επανάσταση της Κρήτης, την πολιορκία του Καστελλίου Κισσάμου, στα Σφακιά αλλά και αλλού και στην Κρητική Επανάσταση (1866-1869), αλλά και στην Κρητική Επανάσταση (1897-1898).

Οικογένεια
----------

Πατέρας του ήταν ο Ιωάννης Κούνδουρος. Είχε παντρευτεί την Μαρία Μανουσέλη, κόρη του Καλλικρατιανού Ανδρέα Μανουσέλη και απέκτησαν οκτώ παιδιά, δυο αγόρια και έξη κορίτσια, τον Μανούσο Κούνδουρο (1860-1933), αγωνιστή και πολιτικό που ηγήθηκε της επανάστασης και της ιδέας της αυτονόμησης της Κρήτης, τον Γιάγκο (Ιωάννη) (1864-1927) ο οποίος εγκαταστάθηκε στη Σμύρνη, τη Σοφία, σύζυγο Νικολάου Κατσουλογεώργη (αργότερα παντρεύτηκε το Ρούσο Χριστοδουλάκη όταν ο πρώτος της σύζυγος πέθανε), την Αργυρώ, σύζυγο Μανούσου Μπαϊρακτάρη, τη Δέσποινα, σύζυγο Εμμανουήλ Αναγνωστάκη, την Ελένη, σύζυγο Ευαγγέλου Σταυρίδου, την Ξανθίππη, σύζυγο Νικολάου Κουντουράκη, τη Χρυσάνθη, σύζυγο Γεωργίου Πλουμίδου. Ο εγγονός του, Λασθένης Κούνδουρος, σκοτώθηκε στην Κατοχή από ατύχημα (Μάιος 1944), ενώ συμμετείχε στην Αντίσταση ως αξιωματικός του ΕΔΕΣ..

Αναφορές
--------

1. 1 2  Ρούσος Κούνδουρος 1823-1907, Ευστράτιος Ι. Στρατίκος, Αθήνα 1984
2. ↑  Λήμμα Ρούσος Κούνδουρος, Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Ελευθερουδάκη, 1930
3. ↑  Η απελευθέρωση της Κρήτης χρηματοδοτήθηκε από τη Σμύρνη[*νεκρός σύνδεσμος*] Στυλιανός Σ. Μπαϊρακτάρης, Τα Σφακιά, τριμηνιαία έκδοση της Ένωσης των απανταχού Σφακιανών, Τεύχος 105, Ιούνιος-Ιούλιος-Αύγουστος 2003, σελ. 9
4. ↑  Βλ. στις ημερολογιακές εγγραφές της 5ης και 6ης Μαΐου 1944 του Ζέρβα, στο: Βαγγέλης Τζούκας, επιμ. (2013). *Ημερολόγιο στρατηγού Ναπολέοντα Ζέρβα, 1942-1945*. Αθήνα: Ωκεανίδα. σελ. []. ISBN 960-410-700-3.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **ΕΒΕ**: 46501

 |

 |
Ο **Ρούσσος Καπετανάκης** (Άγιος Νικόλαος Κρήτης, 22 Νοεμβρίου 1917 - Λονδίνο, 14 Ιουνίου 1990) ήταν Έλληνας δικηγόρος, που διετέλεσε Δήμαρχος Αγίου Νικολάου από το 1959 ως το 1968 και από το 1975 ως το 1982. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ξεκίνησε η τουριστική ανάπτυξη της πόλης και το όνομά του είναι στενά συνδεδεμένο με αυτή.

Πρώτα χρόνια, σπουδές και στρατιωτική θητεία
--------------------------------------------

Γιος του Ιωάννη Καπετανάκη και της Χρυσάνθης Κουνδούρου, σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών, αφού πρώτα ολοκλήρωσε το πρακτικό Λύκειο. Εν συνεχεία φοίτησε στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών. Κατά τον πόλεμο του 1940 πολέμησε ως Ανθυπολοχαγός. Στη διάρκεια της Κατοχής παρέμεινε στην Αθήνα, στο πλευρό του αγαπημένου του θείου, Ιωσήφ Κούνδουρου. Εργάστηκε ως δικηγόρος στον Άγιο Νικόλαο, όπου εγκαταστάθηκε μόνιμα μετά την απελευθέρωση.

Δημαρχία
--------

Ο Ρούσσος Καπετανάκης χρημάτισε Δήμαρχος του Αγίου Νικολάου από τις 24 Μαΐου 1959 ως τις 3 Μαΐου 1968, οπότε εξαναγκάστηκε σε παραίτηση από τη χούντα, και ξανά από την 1η Ιουνίου 1975 ως τις 31 Δεκεμβρίου 1982. Η θητεία του στη δημαρχία ήταν πολύ επιτυχημένη κυρίως στο θέμα της ανάπτυξης του τουρισμού και του πολιτισμού.

Με τη συμπαράσταση και συμμετοχή του Δήμου ιδρύθηκε η εταιρεία "Τουριστικές Επιχειρήσεις Αγίου Νικολάου Α.Ε." (1963) από τους Ηλία Σωτήρχο και Ελένη Νάκου, η δραστηριότητα της οποίας είχε ως αποτέλεσμα να ανεγερθεί το παλαιότερο διεθνώς γνωστό ξενοδοχείο στην πόλη, το "Μίνος Μπιτς", το οποίο φιλοξένησε διασημότητες όπως ο ποιητής Γιώργος Σεφέρης και ο Γουόλτ Ντίσνεϊ.Το 1970 ιδρύθηκε από την Ελένη Νάκου και τους Σπύρο και Γιώργο Κοκοτό η εταιρεία "Ήλιος Α.Ε.". η δραστηριότητα της οποίας οδήγησε στη λειτουργία του επίσης διάσημου ξενοδοχείου διεθνώς, "Ελούντα Μπιτς" 

Την ίδια περίοδο, ιδρύθηκαν η Κουνδούρειος Δημοτική Βιβλιοθήκη (1964) με πρώτο πυρήνα τη δωρεά της Χρυσούλας Ξανθουδίδου-Κουνδούρου (ήταν αδερφή του εκτελεσθέντος Ρούσου Κούνδουρου) και το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αγίου Νικολάου το 1963.

Επιμελήθηκε πολλά έργα στην πόλη, εκτός από τις ασφαλτοστρώσεις, ενώ φρόντισε και για τη διαμόρφωση ενός ζωολογικού κήπου, στο χώρο της λίμνης του Αγίου Νικολάου. 

Ο Ρούσος Καπετανάκης πέθανε στο Λονδίνο έπειτα από εγχείρηση καρδιάς στην οποία είχε υποβληθεί και κηδεύτηκε με δαπάνες του Δήμου Αγίου Νικολάου από τον καθεδρικό ναό της Αγίας Τριάδας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Μανόλης Κλώντζας, "Η ζωή στον τόπο μας από το 1960 ως σήμερα", στο: "Ο Άγιος Νικόλαος και η περιοχή του. Περιήγηση στο χώρο και στο χρόνο". Εκδόσεις «Γραφικές Τέχνες Δετοράκης", Άγιος Νικόλαος 2010, σελ. 376.
2. 1 2  Νεκρολογία από το Γιάννη Πόθο, εφημερίδα "Ανατολή", φύλλο 20/6/1990, σελ. 3.
3. ↑  Μανόλης Κλώντζας, "Η ζωή στον τόπο μας από το 1960 ως σήμερα", στο: "Ο Άγιος Νικόλαος και η περιοχή του. Περιήγηση στο χώρο και στο χρόνο". Εκδόσεις «Γραφικές Τέχνες Δετοράκης", Άγιος Νικόλαος 2010, σελ. 374.
Κρατική και πολεμική σημαία, διαστάσεις: 5:8
Η **σημαία της Δομινικανής Δημοκρατίας**, όπως περιγράφεται στο άρθρο 96 του Συντάγματος της χώρας, αποτελείται από έναν λευκό σταυρό, ο οποίος επεκτείνεται στις άκρες του και χωρίζει τη σημαία σε τέσσερα ορθογώνια- τα πάνω είναι χρώματος μπλε και κόκκινου, ενώ τα κάτω είναι κόκκινα και μπλε.
Η κρατική σημαία περιλαμβάνει επιπλέον ένα θυρεό που αποτελείται από ένα κλαδί δάφνης (στα αριστερά) και ένα φύλλο φοίνικα (στα δεξιά) και ο οποίος βρίσκεται στο κέντρο του σταυρού. 

 Η σημαία που ήταν σε χρήση από το 1844 ως το 1849, λόγος 5:8
Εθνική σημαία και πολεμικό έμβλημα , λόγος: 5:8
Πάνω από το θυρεό, μια γαλάζια κορδέλα δείχνει το εθνικό σύνθημα: *Dios, Patria, Libertad* (*Θεός, Πατρίδα, Ελευθερία*). Κάτω από το θυρεό, οι λέξεις *República Dominicana* είναι γραμμένες σε κόκκινη κορδέλα (αυτή απεικονίζεται σε νεότερες εκδόσεις της σημαίας) στο κέντρο του θυρεού, στις άκρες του οποίου βρίσκονται τρία ακόντια (δύο εκ των οποίων στηρίζουν τα εθνικά σύμβολα της Δομινικανής Δημοκρατίας). Σε κάθε πλευρά υπάρχει μια Βίβλος με ένα μικρό σταυρό πάνω από αυτήν, η οποία είναι ανοικτή - κατά κοινή πεποίθηση- στο Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο, 8:32, όπου αναφέρεται *Y la verdad nos hará libre* (*Η αλήθεια ελευθερώσει υμάς*).

Υιοθετήθηκε ξανά στις 14 Σεπτεμβρίου 1863 (την είχε υιοθετήσει αρχικά το 1844-1861). Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 28 Νοεμβρίου 1966.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σημαία της Δομινικανής Δημοκρατίας** |

* - Σημαίες του Κόσμου:Δομινικανή Δημοκρατία (Αγγλικά)

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σημαίες των χωρών της Βόρειας Αμερικής |
| --- |
|  |
| Ανεξάρτητα κράτη | 
* Αγία Λουκία
* Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες
* Άγιος Χριστόφορος και Νέβις
* Αϊτή
* Αντίγκουα και Μπαρμπούντα
* Γουατεμάλα
* Γρενάδα
* Δομινίκα
* Δομινικανή Δημοκρατία
* Ελ Σαλβαδόρ
* ΗΠΑ
* Καναδάς
* Κολομβία
* Κόστα Ρίκα
* Κούβα
* Μεξικό
* Μπαρμπάντος
* Μπαχάμες
* Μπελίζ
* Νικαράγουα
* Ονδούρα
* Παναμάς
* Τζαμάικα
* Τρινιντάντ και Τομπάγκο
 |
|  |
| Εξαρτημένα εδάφη | 

|  |  |
| --- | --- |
| Δανία | 
Γροιλανδία |
|  |
| Γαλλία | 
* Άγιος Βαρθολομαίος
* Άγιος Μαρτίνος
* Γουαδελούπη
* Μαρτινίκα
* Σαιν Πιερ και Μικελόν
* Κλίππερτον
 |
|  |
| Ολλανδία | 
* Άγιος Ευστάθιος
* Άγιος Μαρτίνος
* Σάμπα
 |
|  |
| Ηνωμένο Βασίλειο | 
* Ανγκουίλα
* Βερμούδες
* Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι
* Μοντσερράτ
* Νήσοι Κέιμαν
* Τερκς και Κέικος
 |
|  |
| Ηνωμένες Πολιτείες | 
* Αμερικανικές Παρθένοι Νήσοι
* Νήσος Ναβάσσα
* Πουέρτο Ρίκο
 |

 |

 |
Ο **Ρανούλφος Β΄ του Πουατιέ** (*Ramnulf II*, 850 – 5 Αυγούστου 890) ήταν Κόμης του Πουατιέ (866 - 890) και Δούκας της Ακουιτανίας (887 - 890) ήταν υιός του Ρανούλφος Α΄ του Πουατιέ και της Μπιλισίλντ του Μαιν.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Με τον θάνατο του βασιλιά της Γαλλίας Καρόλου του Παχύ, το 888, αυτοανακηρύχθηκε βασιλιάς της Ακουιτανίας, τίτλος που χάθηκε μετά τον θάνατό του. Μπορεί βέβαια να εξελέγη προσωρινός βασιλιάς της Ακουιτανίας και από την τοπική αριστοκρατία, αλλά μόνο τα χρονικά του Φούλντα *(Annales Fuldenses)* τον εμφανίζουν με τον συγκεκριμένο τίτλο. Αναφέρεται ότι είχε υπό την επιτήρηση του τον Κάρολο, νεώτερο γιο του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου του τραυλού ενώ δεν υποστήριζε τον Όντο για βασιλιά. Δημιούργησε πολλές υποκομητείες και έκτισε ισχυρά φρούρια, προκειμένου να υπερασπίσει τα εδάφη του από τις επιδρομές των Βίκινγκ.

Κληρονόμοι
----------

Με την νόμιμη σύζυγό του, Ερμενγάρδη (πέθανε το 935), απέκτησε έναν γιο, τον Ρανούλφ Γ΄, που τον διαδέχθηκε στο Πουατιέ. Είχε και έναν νόθο γιο, τον Εμπλ, που τον διαδέχθηκε στην Ακουιτανία, ενώ μετά τον θάνατο του Ρανούλφ Γ΄ πήρε και το Πουατιέ.

Παραπομπές
----------

  


|  |
| --- |
| Ρανούλφος Β΄ του Πουατιέ **Οίκος του Πουατιέ****Γέννηση:** 850 **Θάνατος:** 5 Αυγούστου 890 |
| ΠροκάτοχοςΛουδοβίκος ο Τραυλός | **Δούκας της Ακουιτανίας**887 - 890 | ΔιάδοχοςΕμπλ Μάνζερ |
| ΠροκάτοχοςΡανούλφος Α΄ του Πουατιέ | **Κόμης του Πουατιέ**866 - 890 |
Συντεταγμένες: 15°16′30″N 23°45′15″W﻿ / ﻿15.27500°N 23.75417°W﻿ / 15.27500; -23.75417

*Να μην συγχέεται με την πόλη Ταρραφάλ ντε Σάο Νικολάου στο νησί Σάο Νικολάου*

Η **Ταρραφάλ** (πορτογαλικά: Tarrafal) είναι κωμόπολη του Πράσινου Ακρωτηρίου. Είναι η πρωτεύουσα του Δήμου Ταρραφάλ. Έχει πληθυσμό 7.050 κατοίκων (2005).

Γεωγραφία
---------

Η Ταρραφάλ βρίσκεται νότια του Πράσινου Ακρωτηρίου και βόρεια του Δήμου Ταρραφάλ και του Νησιού Σαντιάγο. Βρίσκεται βορειοδυτικά της Τσα Μπομ και 70 χιλιόμετρα βόρεια της Πίκος. Βρίσκεται σε συντεταγμένες 15°16′30″Β 23°45′15″Δ. Από την Ταρραφάλ πήρε το όνομά του ο Κόλπος Ταρραφάλ.

Μεταφορές
---------

Η Ταρραφάλ είναι το βόρειο κομμάτι του δρόμου που ενώνει την Ασσομάδα με την Πράια. Υπάρχει, επίσης, και ένας άλλος δρόμος που ενώνει την Ταρραφάλ με το βορειότερο σημείο του Νησιού Σαντιάγο, το Πόντα Μορέια (Ponta Moreia).

Τουρισμός
---------

Το μεγαλύτερο ξενοδοχείο της Ταρραφάλ είναι το ομώνυμο ξενοδοχείο.

Δημογραφία
----------

Υπάρχουν πολλοί οικισμοί του Πράσινου Ακρωτηρίου που λέγονται Ταρραφάλ. Παρ'όλα αυτά, όμως, το Ταρραφάλ στο Σαντιάγο είναι ο μεγαλύτερος.

Εικόνες
-------

* ΆποψηΆποψη
* Ο κόλπος της ΤαρραφάλΟ κόλπος της Ταρραφάλ
* Ο κύριος δρόμοςΟ κύριος δρόμος

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος οικισμών του Πράσινου Ακρωτηρίου

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Tarrafal στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 138378657
* LCCN: n80160608
* BNF: cb12397511j (data)

 |

 |
Το ***Σάμσα*** (καζακικά: самса‎, κιργιζικά: самса‎, Ουιγουρικά: سامسا, ουσμπεκικά: somsa‎) είναι έδεσμα ζαχαροπλαστικής στην Κεντροασιατική κουζίνα.

Στο Ουζμπεκιστάν, το Καζακστάν, το Κιργιζία και το Σιντσιάνγκ, τα σάμσα σχεδόν πάντα ψήνονται και δεν τηγανίζεται σχεδόν ποτέ. Τα παραδοσιακά σάμσα είναι συχνά ψήνονται στο ταντούρ, το οποίο είναι ένας ειδικός πήλινος φούρνος. Η ζύμη μπορεί να είναι μια απλή ζύμη ψωμιού, ή μια πολυεπίπεδη ζύμη. Η πιο κοινή γέμιση για το παραδοσιακό σάμσα είναι ένα μείγμα αρνίσιου κιμά και τα κρεμμύδια, αλλά το κοτόπουλο, ο μοσχαρίσιος κιμάς, και οι ποικιλίες τυριού είναι επίσης αρκετά κοινά στους πλανόδιους πωλητές. Τα Σάμσα με άλλες γαρνιτούρες, όπως πατάτα ή κολοκύθα (συνήθως μόνο όταν είναι στην εποχή τους), μπορούν επίσης να βρεθούν. Τα κεντροασιατικά σάμσα μοιάζουν με τα κουλούρια γεμιστά με μοσχάρι ή αρνί και λαχανικά.

Στην Κεντρική Ασία, τα σάμσα συχνά πωλούνται στους δρόμους ως ζεστό σνακ. Πωλούνται σε περίπτερα, όπου φτιάχνονται μόνο τα σάμσα ή εναλλακτικά σε περίπτερα, όπου πωλούνται και άλλα γρήγορα φαγητά (όπως χάμπουργκερ). Πολλά καταστήματα τροφίμων επίσης να αγοράζουν σάμσα από προμηθευτές και τα μεταπωλούν.

Δείτε επίσης
------------

* Τσεμπουρέκι
* Κρεατόπιτα
* Οτσποτσμάκ
* Σαμόσα
* Σουφλέ
* Κατάλογος γεμιστών πιάτων

Παραπομπές
----------

1. ↑  Albala, Ken, επιμ. (2011). *Food Cultures of the World Encyclopedia*. **1**. Santa Barbara, CA: Greenwood. σελ. 51. ISBN 978-0-313-37626-9. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2018.
2. ↑  «Samsa: Baked Meat Buns». *silkroadchef.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2018.
| Ραντ |
| --- |
| Χώρα: |  Νότια Αφρική  |
| Υποδιαίρεση: | 100 σεντ (σύμβολο: "c") |
| Κωδικός ISO 4217: | ZAR |
| Συντομογρ.: | R |

Το **ραντ** (σύμβολο: **R**; κωδικός: **ZAR**) είναι το επίσημο νόμισμα της Νότιας Αφρικής. Το ραντ διαιρείται σε 100 σεντ (σύμβολο: "c"). Ο κωδικός ISO 4217 είναι ZAR.

Το ραντ είναι νόμιμο νόμισμα στην Κοινή Νομισματική Περιοχή μεταξύ Νότιας Αφρικής, Εσουατίνι, Λεσότο και Ναμίμπια, αν και οι τρεις τελευταίες χώρες έχουν τα δικά τους νομίσματα συνδεδεμένα. Όταν γίνεται αναφορά στο νόμισμα, η συντομογραφία είναι συνήθως κεφαλαία "R", αλλά το όνομα γράφεται "rand" με πεζά γράμματα και στα δύο αγγλικά. and Afrikaans.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lesley Brown (1993). *The New Shorter Oxford English Dictionary on Historical Principles*. Clarendon Press. σελίδες 2–. ISBN 978-0-19-195804-5.
2. ↑  Dalene Müller (2003). *Skryf Afrikaans van A tot Z*. Pharos. ISBN 978-1-86890-037-4.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* South African Reserve Bank Currency Page Αρχειοθετήθηκε 2020-04-13 στο Wayback Machine.
* US Federal Reserve Bank historical exchange rate data
* South African Currency Page, with a short description of each note.
* South African Currency Page (old rand), a short description of pre-1994 (apartheid-era) notes.
* Historical banknotes of South Africa
* Bank of England exchange rate ZAR vs GBP since 2001 - present
Σημαία της Επικράτειας Αυστραλιανής Πρωτεύουσας. Λόγος 1:2
Η σημερινή **σημαία της Επικράτειας Αυστραλιανής Πρωτεύουσας** καθιερώθηκε επίσημα από την νομοθετική συνέλευση του διαμερίσματος το 1993. Η χρήση της ως επίσημης σημαίας για όλη την Αυστραλία υποστηρίζεται από πολλούς Αυστραλούς.

Η σημαία διαφέρει από τις αυστραλιανές πολιτειακές σημαίες στο ότι δεν έχει την προσθήκη της βρετανικής σημαίας μαζί με άλλα σύμβολα. Παρουσιάζει ομοιότητες με τη [σημαία της Βόρειας Επικράτειας]]. Στη σημαία χρησιμοποιούνται τα χρώματα της πόλης της Καμπέρα (μπλε και χρυσαφί , τα οποία επίσης χρησιμοποιούνται στην αυστραλιανή σημαία). Ο Σταυρός του Νότου εμφανίζεται με τη μορφή πέντε λευκών αστεριών σε μπλε πλαίσιο στο προσίστιο τμήμα, ενώ στο κέντρο του χρυσαφί πεδίου στο δεξί μέρος που ίπταται είναι το τροποποιημένο εθνόσημο της Πόλης της Καμπέρα, στο οποίο βλέπουμε δύο κύκνους, έναν μπλε και έναν λευκό, αριστερά και δεξιά του εθνόσημου. Η σημαία σχεδιάστηκε από τον Ίβο Όστιν.

Παρότι η Επικράτεια Αυστραλιανής Πρωτεύουσας υπάρχει από το 1909 της παραχωρήθηκε αυτοδιοίκηση μόλις το 1989 και δεν είχε μέχρι τότε δική της σημαία. Συνακόλουθα η κυβέρνηση αποφάσισε ότι έπρεπε να υιοθετηθεί μια σημαία. Κατά τη διάρκεια των διαγωνισμών του 1988 και του 1992 για μία νέα πρόταση για σημαία, καλλιτέχνες και κάτοικοι της Επικράτειας Αυστραλιανής Πρωτεύουσας πρότειναν τα σχέδιά τους για τη νέα σημαία. Τελικά επικράτησε το σημερινό σχέδιο και το 1993 η σημαία εγκρίθηκε επίσημα από τη νομοθετική συνέλευση της Επικράτειας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Σημαίες του Κόσμου
Ο **Ρασίνα** (*σερβικά : Расина* ) είναι ποταμός της Σερβίας, παραπόταμος του Δυτικού Μοράβα. Ο ποταμός έχει μήκος 92 χιλιόμετρα και η περιοχή της λεκάνης απορροής του έχει έκταση 981 τετραγωνικά χλμ. 

Πηγάζει από τις πλαγιές του Γκοτς και του Ζελίν και εκβάλλει στον δυτικό Μοράβα 5 χιλιόμετρα από το Κρούσεβατς, σε 134 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στην διαδρομή του σχηματίζει βαθιές και πλατιές κοιλάδες. Δέχεται τα νερά μικρότερων ποταμών όπως ο Γκρατσέβατσκα.

Ο Ρασίνα δίνει στον δυτικό Μοράβα κατά μέσο όρο 9 m³ νερού ανά δευτερόλεπτο. Έχει το χαρακτήρα πλημμύρας επειδή το πλάτος της ροής του είναι πολύ έντονο. Τον Απρίλιο έχει σχεδόν 5,5 φορές περισσότερη ποσότητα νερού από ό, τι τον Αύγουστο. Το υψηλότερο ποσοστό ροής ήταν τον Απρίλιο του 1958 και ανήλθε σε 342 μ ³ νερού ανά δευτερόλεπτο. Για να μετριάσει μια τέτοια μεγάλη διαφορά και να σταματήσει τη ροή φερτών υλικών το φαράγγι Ζλατάρσκα κατασκευάστηκε το 1979 ένα φράγμα 55 μέτρα ύψος όπου σχηματίστηκε μια Λίμνη Τσέλιε.

Αναφορές
--------

* *Мала енциклопедија Просвета*, Треће издање (1985); Београд: „Просвета"; ISBN 86-07-00001-2, στα σερβικά
* Јован Ђ. Марковић (1990): *Енциклопедијски географски лексикон Југославије* Сарајево: „Свјетлост"; ISBN 86-01-02651-6, στα σερβικά


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Расина  της Σερβικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Συντεταγμένες: 39°51′10″N 26°48′13″E﻿ / ﻿39.852778°N 26.803611°E﻿ / 39.852778; 26.803611

Η **Σκήψις** ήταν πόλη Τρωική της Μυσίας, εκεί που σήμερα βρίσκεται το χωριό Kurşuntepe, κοντά στην πόλη Bayramiç της Τουρκίας. Το αξιοσημείωτο είναι ότι εκεί φιλοξενήθηκε η βιβλιοθήκη του Αριστοτέλους, προτού μετακινηθεί στην Αλεξάνδρεια και στην Πέργαμο. Η πόλη υπήρξε σε δύο φάσεις, δηλαδή κτίστηκε πρώτα η Παλαίσκηψις και αργότερα η Σκήψις και οι δύο στο όρος Ίδη. 

Η Παλαίσκηψις θεωρήθηκε -κατά την γηγενή μυσιακή παράδοση- ως πρωτεύουσα των κτήσεων του Αινείου και βρισκόταν στις πηγές του Αισήπου ποταμού στο όρος Ίδη. Ο ερευνητής William Vaux το 1877 σημείωσε ένα γειτονικό χωριό που έφερε την ονομασία Eski Skisepje (στα τουρκικά σημαίνει Παλαιά Σκήψις). Ο δόκτωρ Andreas David Mordtmann που ανακάλυψε τον αρχαίο οικισμό, βοηθήθηκε από τον δόκτωρα Archibald Ross Colquhoun, από μια αναφορά του William Vaux: 

> Ανακάλυψα μια πιο αρχαία πόλη με την ακρόπολή της, τους πύργους και τα τείχη κτισμένα από πελεκητή πέτρα και πλαισιωμένα από τέσσερις πύλες. Την αρχαιότητα του τόπου αποκαλύπτει μια βελανιδιά που έχει τις ρίζες της στο τείχος, καθώς και από τον κορμό της που έχει μεγαλώσει σε μια περιφέρεια των 530 εκατοστών. Από αναφορά του Στράβωνος, ανακάλυψα ίσως το αρχαίο ερείπιο στην Μικρά Ασία, γι'αυτό πιστεύω πως δεν θα μπορούσε να είναι άλλο παρά η Παλαιά Σκήψις.
> 
> 

Η μεταγενέστερη Σκήψις κτίστησε σε απόσταση 6 σταδίων από την παλαιά πόλη, κάτω στους πρόποδες του όρουςΊδη. Στην νέα αυτή πόλη ανακαλύφθηκαν τα έργα του Αριστοτέλους και Θεοφράστου, κατά την εποχή του Απελλικώνος (1ος αιώνας π.Χ.). Ο μαθητής των δύο πρώτων Νηλεύς, μετέφερε τα συγγράμματα των διδασκάλων του από την Αθήνα στην πατρίδα του την Σκήψιν. Αργότερα οι διάδοχοι και αγράμματοι συγγενείς του Νηλέως, έκλεισαν τα συγγράμματα σε μια αποθήκη και τα άφησαν να σαπίσουν. Τριακόσια περίπου χρόνια μετά, ένας πλούσιος και συλλέκτης βιβλίων από την Ιωνική Τέω, ονόματι Απελλικών, ανακάλυψε τα χειρόγραφα και αφού τα αγόρασε, τα επέστρεψε στον τόπο συγγραφής τους την Αθήνα. 

Αρκετές φορές στην ιστορία, οι Σκήψιοι αναγκάζονταν να μεταναστεύσουν για διαφόρους λόγους. Όταν μάλιστα οι πολίτες των γειτονικών πόλεων αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν στην Τροία, οι Σκήψιοι οδηγήθηκαν στον επαναπατρισμό. Η πόλη εκκενώθηκε για πολλοστή φορά, την στιγμή που οι γείτονες πόλεις αναγκάζονταν να στέλνουν τους κατοίκους τους στην τρωϊκή Αλεξάνδρεια. 

Μια παράδοση θέλει τον άγιο Κορνήλιο τον εκατόνταρχο, έναν Ρωμαίο που προσηλυτίστηκε στον Χριστιανισμό μέσω του Αποστόλου Πέτρου, να είναι ο πρώτος επίσκοπος της Σκήψεως.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *GeoNames*. 2005. Ανακτήθηκε στις 6  Απριλίου 2015.
2. ↑  Στράβων, Γεωγραφικά ΙΓ 15.54

Πηγές
-----

* Ξενοφών, Ελληνικά, βιβλίο Γ, Ι
**Σαπρόφυτα** ή **Σαπρότροφα** χαρακτηρίζονται γενικά πάσης φύσεως μικροοργανισμοί ή φυτά που λαμβάνουν την τροφή τους (οργανικές ενώσεις) από νεκρούς ή θνήσκοντες ιστούς σε μορφή διαλύματος. Η σημασία αυτών των οργανισμών είναι πολύ μεγάλη όσον αφορά στη διάσπαση της νεκρικής οργανικής ύλης.

Ανάλογα με τον τρόπο λήψης - δημιουργίας των οργανικών ενώσεων, οι ζωντανοί οργανισμοί χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: **αυτότροφοι οργανισμοί** και **ετερότροφοι οργανισμοί**. Στους αυτότροφους οργανισμούς ανήκουν όλα τα πράσινα φυτά. Όσα φυτά δηλαδή περιέχουν χλωροφύλλη. Αυτοί συνθέτουν από μόνοι τους τις οργανικές ενώσεις με την βοήθεια του διοξειδίου του άνθρακα, του νερού και του φωτός. Στους ετερότροφους οργανισμούς ανήκουν, αντίθετα, όλα τα μη πράσινα φυτά και τα ζώα.

Οι ετερότροφοι οργανισμοί λαμβάνουν έτοιμες τις οργανικές ενώσεις από άλλους ζωντανούς οργανισμούς (**παράσιτα**) ή από νεκρούς ιστούς (**σαπρόφυτα**) ή απλώς καταναλώνουν άλλους οργανισμούς ως τροφή. Τα σαπρόφυτα διαχωρίζονται, ανάλογα με τον τρόπο λήψης των οργανικών ενώσεων, σε **υποχρεωτικά σαπρόφυτα** και σε **προαιρετικά σαπρόφυτα** Στην πρώτη περίπτωση γίνεται λόγος για σαπρόφυτα που λαμβάνουν τις οργανικές ενώσεις αποκλειστικά από νεκρούς ιστούς. Στην πλειοψηφία τους είναι ωφέλιμοι μικροοργανισμοί γιατί εκτός του ότι βοηθούν στην γονιμότητα του εδάφους (διασπούν τις οργανικές ουσίες, φυτικές και ζωικές), χρησιμοποιούνται στην παρασκευή φαρμάκων, οργανικών οξέων, αλκοολών.

Ορισμένα όμως υποχρεωτικά σαπρόφυτα είναι παθογόνοι παράγοντες και είναι αυτά που είναι υπεύθυνα για τις σήψεις γεωργικών προϊόντων, του ξύλου κ.α. Τα προαιρετικά σαπρόφυτα είναι ουσιαστικά κάποια παράσιτα τα οποία όμως στην διάρκεια του κύκλου ζωής τους μπορούν να ζήσουν για κάποιο διάστημα σαπροφυτικά.

Δείτε επίσης
------------

* Φθοροφάγοι
* Κύκλος του αζώτου
Τζατζούκ
Το **Τζατζούκ** (잣죽) ή **χυλός κουκουναριού** είναι μια ποικιλία τζουκ που παρασκευάζεται με το βρασμό κουκουναριών και ρυζάλευρο στο νερό. Είναι ήπιο, θρεπτικό και ευκολοχώνευτο πιάτο που σερβίρεται συχνά για την ανάρρωση των ασθενών και των ηλικιωμένων.

Προετοιμασία
------------

Το τζατζούκ παρασκευάζεται με λευκό ρύζι και κουκουνάρια, τα οποία μουσκεύονται ξεχωριστά, γίνονται επίπεδα και κοσκινίζονται. Το επίπεδο ρύζι στη συνέχεια βράζεται με το επίπεδο κουκουνάρι που προστίθεται λίγο-λίγο ενώ σιγοβράζει. Το άλεσμα των δύο συστατικών μαζί έχει ως αποτέλεσμα το χωρισμό τους μετά το βρασμό. Το τζατζούκ καρυκεύεται με αλάτι και συχνά γαρνίρεται με ολόκληρα ή θρυμματισμένα καρύδια.

Δείτε επίσης
------------

* Τζατ-γκούκσου

Παραπομπές
----------

1. ↑  National Institute of Korean Language (30 Ιουλίου 2014). «주요 한식명(200개) 로마자 표기 및 번역(영, 중, 일) 표준안» (PDF) (στα Κορεατικά). Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2017. Lay summary – *National Institute of Korean Language*.
2. 1 2  Meehan, Peter (22 November 2006). «Porridge, but Not the Goldilocks Kind». *The New York Times*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-01-15.. Ανακτήθηκε στις 25 April 2017.
3. ↑  Marks, Copeland (1999). *The Korean of the Morning: Classic Recipes from the Land of the Morning Calm*. San Francisco, CA: Chronicle Books. σελ. 144. ISBN 0-8118-2233-8.
4. ↑  Zauner, Michelle (13 July 2016). «Real Life: Love, Loss, and Kimchi». *Glamour*.. Ανακτήθηκε στις 5 May 2017.
5. 1 2 3  «jatjuk» 잣죽. *Doopedia* (στα Κορεατικά). Doosan Corporation. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2017.
O **Ραδούλφ** ή **Ροδόλφος**, καταλ. *Radulf* ισπανικά: *Radulfo*‎ (απεβ. 920) από τον Οίκο της Βαρκελώνης ήταν κόμης της Μπεζαλού.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Σουνιφρέδου Α΄ κόμη της Βαρκελώνης, Ζιρόνας, Οζόνας, Σερδάνια, Ουρζέλ & Κονφλάν και της Ερμεσένδε των Μπελλονιδών, κόρης του Μπέλλο κόμη της Καρκασσόν.

Αδέλφια του ήταν ο Βιλφρέδος Α΄ ο *δασύτριχος* κόμης της Βαρκελώνης, Ζιρόνας, Οζόνας, Σερδάνια & Ουρζέλ και ο Μιρό Α΄ κόμης του Κονφλάν.

Το 878 ο Βιλφρέδος Α΄ διαχώρισε την επαρχία της Μπεζαλού από τη Ζιρόνα και τη χορήγησε ως κομητεία στον μικρότερο αδελφό του Ροδόλφο, με τον όρο ότι θα την επέστρεφε στους γιους του Βιλφρέδου Α΄. Έτσι όταν το 920 απεβίωσε ο Ροδόλφος, τον διαδέχθηκε ο Μιρό Β΄ ο *νεότερος*, γιος του Βιλφρέδου Α΄.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Gran Enciclopèdia Catalana» (Καταλανικά) Grup Enciclopèdia. 0053905. Ανακτήθηκε στις 4  Οκτωβρίου 2021.

Πηγές
-----

* A. Lewis, The Development of Southern French and Catalan Society, 718-1050 (1965), Ch. 6, note 9
Το **ρασσόλνικ** (ρωσικά: рассольник‎) είναι μια παραδοσιακή ρωσική σούπα από αγγούρια τουρσί, κριθάρι μαργαριταριού[*ασαφές*] και χοιρινά ή βοδινά νεφρά. Υπάρχει επίσης μια χορτοφαγική παραλλαγή του ρασσόλνικ που συνήθως τρώγεται κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής. Είναι γνωστό ότι υπήρξε ήδη από τον 15ο αιώνα, όπου ονομαζόταν *κάλια*. Το Ρασσόλνικ έγινε μέρος της κοινής Σοβιετικής κουζίνας και σήμερα είναι επίσης δημοφιλές στην Ουκρανία και τη Λευκορωσία. Ένα παρόμοιο πιάτο είναι συνηθισμένο στην Πολωνία, όπου είναι γνωστό ως *ζούπα ογκόρκοβα* (κυριολεκτικά σούπα αγγοριού).

Το βασικό μέρος του ρασσσόλνικ είναι το ρασσόλ, ένα υγρό με βάση το χυμό των αγγουριών τουρσί με διάφορα άλλα καρυκεύματα. Είναι ένα από τα αγαπημένα φαγητά θεραπείας για το πονοκέφαλο[*ασαφές*].

Παραπομπές
----------

1. ↑  Darra Goldstein (1999). *A Taste of Russia: A Cookbook of Russian Hospitality*. Russian Information Service. σελ. 53. ISBN 9781880100424.
2. ↑  «Recipe of vegan rassolnik». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουλίου 2018.
3. ↑  How to cook solyanka and rassolnik Αρχειοθετήθηκε 2011-11-19 στο Wayback Machine. at solyanca.ru (Ρωσικά)