recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο όρος **γραφικά** περιλαμβάνει όλη τη διαδικασία απεικόνισης μιας σειράς εντολών με εικόνες και κείμενο σε μία οθόνη. Η λέξη χρησιμοποιείται περισσότερο στον κόσμο των ηλεκτρονικών υπολογιστών, όπου τα γραφικά αποδίδουν το σύνολο της εικόνας που έρχεται στο μόνιτορ του χρήστη.

Είδη γραφικών
-------------

Τα γραφικά αποτελούνται από εικόνες και κείμενο και μπορούν να χωριστούν σε δισδιάστατα (2D) και τρισδιάστατα (3D). Τα δισδιάστατα γραφικά χρησιμοποιούνται κυρίως για την απεικόνιση των μενού λειτουργίας και του γενικού περιβάλλοντος χρήσης ενός λειτουργικού, καθώς και για την απόδοση φωτογραφιών και κειμένου. Τα δισδιάστατα γραφικά χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες, στα διανυσματικά (vector) και στα γραφικά ψηφίδων (bitmap). Η διαφορά ανάμεσα στις δύο κατηγορίες είναι το χαρακτηριστικό της ανάλυσης. Τα διανυσματικά γραφικά αποδίδουν μια εικόνα κάνοντας χρήση της αναλυτικής γεωμετρίας με τη βοήθεια εξισώσεων. Τα γραφικά ψηφίδων λειτουργούν με τη λογική του ψηφιδωτού, κάτι που σημαίνει πως όσο μικρότερες είναι οι ψηφίδες που το αποτελούν τόσο καλύτερο είναι και το τελικό αποτέλεσμα.

Στον τομέα των γραφικών σημαντικό ρόλο παιζει και το "βάθος" των χρωμάτων, δηλαδή η λεπτομέρεια στην απόδοση καθενός στην οθόνη. Για την απόδοση κάθε χρώματος χρησιμοποιείται ένα σύστημα δυαδικών ψηφίων (bit) που μπορούν να περιγράψουν κάθε ψηφίδα ξεχωριστά. Οι σύγχρονες οθόνες υπολογιστών υποστηρίζουν 24 και 32 bit. Τα τρισδιάστατα γραφικά αποτελούν την προσπάθεια απεικόνισης ενός αντικειμένου σε όλες τις υπάρχουσες διαστάσεις (πλάτος, βάθος, ύψος). Η χρήση των τρισδιάστατων γραφικών γίνεται κυρίως σε βιντεοπαιχνίδια, όπου και απαιτείται η πιο ρεαλιστική απόδοση κάθε αντικειμένου ή χαρακτήρα/ήρωα.

Στον τομέα των γραφικών στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές παίζει πλέον μεγάλο ρόλο και η ανάλυση που υποστηρίζει τόσο από το κατάλληλο λογισμικό όσο και από την οθόνη προβολής.

Δείτε επίσης
------------

* Γραφίστας
* Γραφικές τέχνες

Παραπομπές
----------

1. ↑  *National Geographic - Η μεγάλη μαθητική εγκυκλοπαίδεια, τόμος 7*. Αθήνα: Τέσσερα Πι. 2010–2011. σελ. 127.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **γραφικά**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Γραφικά** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85056474
* GND: 4021845-4
* HDS: 011169
* NKC: ph120598

 |

 |
Ο **Ουιλιάμ-Φις "Ουιλί" Ομπαμεγιάνγκ** (γεννημένος στις 16 Φεβρουαρίου 1987) είναι Γαλλο-Γκαμπονέζος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται στην θέση του μέσου. Αυτό τον καιρό αγωνίζεται για λογαριασμό της Σαπέν.

Συλλογική Καριέρα
-----------------

Ο Ομπαμεγιάνγκ αποκτήθηκε από την ΑΚ Μίλαν από την Τριεστίνα το 2005. Στη διάρκεια των τριών πρώτων του σεζόν στον σύλλογο, αγωνίστηκε στην ομάδα νέων του, ενώ έπαιρνε μέρος σε αποστολές της πρώτης ομάδας για ορισμένα παιχνίδια της Σέριε Α και του Κυπέλλου Ιταλίας, καθώς και πήρε χρόνο συμμετοχής σε διάφορα φιλικά παιχνίδια προετοιμασίας (φτάνοντας να σκοράρει σε μία περίπτωσηενάντια στην Γιουβέντους). Στις 20 Δεκεμβρίου 2007, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του σε αναμέτρηση του Κυπέλλου Ιταλίας ενάντια στην Κατάνια.

Ο Ομπαμεγιάνγκ πέρασε τις επόμενες αγωνιστικές σεζόν ως δανεικός σε διάφορες ομάδες: την Αβελλίνο το 2008–09, στην βελγική Όιπεν το 2009–10, και στην Μόντσα κατά το πρώτο μισό της σεζόν 2010–11.

Τον Ιανουάριο του 2011, υπεγράφη με κανονικό συμβόλαιο από την σκωτσέζικη Κιλμάρνοκ, έπειτα από μια επιτυχημένη περίοδο δοκιμών. Το καλοκαίρι του 2011, το μικρής διάρκειας συμβόλαιο του Ομπαμεγιάνγκ με την Κιλμάρνοκ ολοκληρώθηκε, με τον παίκτη να αποχωρεί από την ομάδα.

Διεθνής Καριέρα
---------------

Ο Ομπαμεγιάνγκ αποτελεί μέλος της Εθνικής Γκαμπόν από το 2009.

Προσωπική Ζωή
-------------

Ο πατέρας του Πιερ είναι πρώην Γκαμπονέζος διεθνής, ενώ τα δύο του αδέρφια Κατιλίνα και Πιερ-Εμερίκ είναι επίσης ποδοσφαιριστές και έχουν αγωνιστεί και αυτοί στην ΑΚ Μίλαν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Trasferimenti 2005» (PDF). *lega-calcio.it* (στα Italian). Lega Nazionale Professionisti. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 18 Νοεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2010. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
2. ↑  Alberto Cerruti (7 January 2007). «Gode il Milan Ma è una Juve da serie A» (στα Italian). *La Gazzetta dello Sport*.. Ανακτήθηκε στις 2 September 2010.
3. ↑  «Milan vs Catania». *acmilan.com*. Associazione Calcio Milan. 20 Δεκεμβρίου 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Νοεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2009.
4. ↑  «Ufficiale: Avellino, dal Milan arriva Aubameyang». *tuttomercatoweb.com*. 27 August 2008.. Ανακτήθηκε στις 1 September 2008.
5. ↑  «A.C. Milan official note». *acmilan.com* (Associazione Calcio Milan). 31 August 2009.. Ανακτήθηκε στις 12 July 2010.  [*νεκρός σύνδεσμος*]
6. ↑  «Colpo del Monza: preso Aubameyang» (στα Italian). *acmonzabrianza.it* (Associazione Calcio Monza Brianza 1912). 31 August 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2011-07-22.. Ανακτήθηκε στις 2 September 2010.
7. ↑  Clive Lindsay (26 January 2011). «AC Milan midfielder Willy Aubameyang joins Kilmarnock». *BBC sport* (British Broadcasting Corporation).. Ανακτήθηκε στις 26 January 2011.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ στην επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου
* Προφίλ στο Assocalciatori.it (Ιταλικά)
*
Ο **Αλεχάντρο Μπάλμπις** (ισπ. *Alejandro Ernesto Balbis*, Μοντεβιδέο, 4 Δεκεμβρίου 1967) είναι ουρουγουανός τραγουδιστής, συνθέτης, κιθαρίστας και παραγωγός.

Καλλιτεχνική πορεία
-------------------

Ο Αλεχάντρο Μπάλμπις έκανε τα πρώτα του βήματα στη μουσική σε νεαρή ηλικία, κάνοντας μαθήματα κιθάρας με τον Τζωρτζ Λαζάροφ, και στη συνέχεια τραγουδώντας και σκηνοθετώντας την παιδική μούργα Firulete, η οποία αργότερα μεονομάστηκε Contrafarsa. Στη συνέχεια ξεκίνησε να διαγωνίζεται στο «μεγάλο καρναβάλι». 

Έπειτα από αρκετά χρόνια πειραματισμών με διαφορετικούς ήχους και μουσικούς, ηχογράφησε το πρώτο του άλμπουμ του, με τίτλο "El Gran Pez", εμπνευσμένο από την ταινία "Big Fish", η οποία είχε μεγάλο αντίκτυπο στη ζωή του. Ο δίσκος έλαβε θετικές κριτικές, ειδικά στα περιοδικά *Billboard*  και  *Rolling Stone*, λαμβάνοντας μάλιστα βαθμολογία τεσσάρων αστέρων στο τελευταίο.

Δισκογραφία
-----------

* *El Gran Pez* (Montevideo Music Group – 2009)
* *Sin remitente* (Montevideo Music Group – 2013)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Soy un cantor de murga». *180.com.uy*. 15 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2020.

Πηγές
-----

* *Montevideo Cachichurris. Issue No. 13 – April 4, 1999, Page 9. Weekly publication – Montevideo, Uruguay.*
Η **γλώσσα Μαριβελένιο**(επίσης γνωστή ως **Μαγκμπικίν**, **Μπατάν Αΰτα**, ή **Μαγκμπουκούν Αΰτα**) είναι σαμπαλική γλώσσα. Έχει περίπου 500 ομιλητές (Βουρμ, 2000) και ομιλείται από μία κοινότητα Αέτα, στο Μαριβέλες στις Φιλιππίνες.

Ο Ριντ (1994) αναφέρει τις ακόλουθες τοποθεσίες Μαγκμπικίν: 

* Κανάουον, Μορόνγκ (Μπαταάν)
* Μπαγιανμπαγιανάν, Μαγκμπικίν, Μαριβέλες (Μπαταάν)

Ο Χάιμς (2012) επίσης, σύλλεξε πληροφορίες για την γλώσσα από το Μπιάαν, στο Μαριβέλες.

Δείτε επίσης
------------

* Γλώσσες των Φιλιππινών

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hammarström, Harald· Forkel, Robert· Haspelmath, Martin· Bank, Sebastian, επιμ. (2016). «Bataan Ayta». *Glottolog 2.7*. Jena: Max Planck Institute for the Science of Human History.
2. ↑  Reid, Lawrence A. 1994.
3. ↑  Himes, Ronald S. 2012.
Η **Αλεφάντω Ζανά**, ήταν Γαλαξειδιώτισα αγωνίστρια της επανάστασης του 1821. 

Η Αλεφάντω ήταν παντρεμένη με τον Ζανά κι είχαν αποκτήσει μαζί ένα κορίτσι, το 1821 ο Ζανάς σκοτώθηκε στη Κυλλήνη και μετά λίγους μήνες καταστράφηκε και το Γαλαξίδι από τον Ισμαήλ Πασά. Η Αλεφάντω τότε αναγκάστηκε να φύγει και μετά από πολλές περιπλανήσεις βρέθηκε στο Μεσολόγγι. 

Στο Μεσολόγγι πολέμησε στις επάλξεις αλλά και την νύχτα της Απριλίου 1826 πήρε μέρος αρματωμένη στην Έξοδο του Μεσολογγίου όπου αιχμαλωτίστηκε από τους Οθωμανούς και πουλήθηκε σκλάβα στην Αίγυπτο μαζί με την κόρη της. Μετά από πολλά χρόνια επέστρεψε ελεύθερη στο Γαλαξείδι όπου και πέθανε ξεχασμένη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Οικονομικός ταχυδρόμος, τόμοι 2222-2225, σελ. 62
Η ορθόδοξη εκκλησία στο ελληνικό τετράγωνο της Βιέννης στα τέλη του 19ου αιώνα.
Ονομασία δρόμου στα ελληνικά στην Greektown του Τορόντο.
**Γκρικτάουν** (*Greektown*) είναι ένας αγγλικός όρος της καθομιλουμένης που χρησιμοποιείται για να περιγράψει γειτονιές διαφόρων πόλεων εκτός Ελλάδος, στις οποίες έχουν εγκατασταθεί Έλληνες μετανάστες και κυριαρχεί το ελληνικό στοιχείο στις κατοικίες, στις υπηρεσίες και στις επιχειρήσεις.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Ως παλιότερη περίπτωση περιοχής με κυρίαρχο το ελληνικό στοιχείο μπορεί να θεωρηθεί το Φανάρι στην Κωνσταντινούπολη ή η συνοικία Σάτμπι στην Αλεξάνδρεια. 

Επίσης, για πολλούς αιώνες υπήρχε στη Βιέννη το "Ελληνικό τετράγωνο" (das Griechenviertel). Αν και αργότερα η ελληνική κοινότητα της πόλης μετακινήθηκε σε άλλες συνοικίες, μέχρι σήμερα υπάρχει εκεί ένα παραδοσιακό αυστριακό εστιατόριο με το όνομα "Griechenbeisl΄" (Ελληνική ταβέρνα) καθώς και η "οδός Ελλήνων" (Griechengasse).

Αναλόγως, ελληνική γειτονιά υπήρχε για πολλούς αιώνες στη Βενετία.

Γκρικτάουν (μοντέρνα εποχή)
---------------------------

Στη νεώτερη εποχή η ονομασία "Γρικτάουν" δόθηκε σε συνοικίες αγγλοσαξονικών χωρών, όπου εγκαταστάθηκαν πολλοί Έλληνες μετανάστες.

### Στον Καναδά

* Γκρικτάουν, Μόντρεαλ, Κεμπέκ.
* Γκρικτάουν, Τορόντο, Οντάριο.
* Γκρικτάουν, Βανκούβερ, Βρετανική Κολομβία.

### Στις ΗΠΑ

* Αστόρια, Νέα Υόρκη.
* Γκρικτάουν, Ντιτρόιτ, Μίσιγκαν.
	+ Γκρικτάουν Καζίνο.
* Γκρικτάουν, Σικάγο, Ιλινόις.
* Γκρικτάουν, Βαλτιμόρη, Μέριλαντ.
* Γκρικτάουν, Ντένβερ, Κολοράντο
* Έλληνες στην Ομάχα, Νεμπράσκα.
* Τάρπον Σπρινγκς, Φλόριδα.

### Στην Αυστραλία

Διάφορες περιοχές αποκαλούνται "Γκρικτάουν" στην Αυστραλία, λόγω των πολλών Ελλήνων μεταναστών, στη Μελβούρνη, στο Σίδνεϊ, στο Μπρισμπέιν κ.α. Ορισμένα παραδείγματα:

* Όουκλι Μελβούρνης στην πολιτεία Βικτόρια (Oakleigh, Victoria).
* Έρλγουντ Σίδνεϊ στην πολιτεία Νέα Νότια Ουαλία (Earlwood, New South Wales).
* Μπράιτον Λε Σαντς Σίδνεϊ στην πολιτεία Νέα Νότια Ουαλία (Brighton-Le-Sands, New South Wales).
* Ουέστ Εντ (Κουίνσλαντ), στο Μπρισμπέιν.
* Μάουντ Γκράβατ (Mount Gravatt, Queensland), στο Μπρισμπέιν.

### Στο Ηνωμένο Βασίλειο

* Πάλμερς Γκριν (Palmers Green), Λονδίνο.

Πολλοί Έλληνες διαβιούν στις περιοχές: "Γουντ Γκριν" (Wood Green), "Γκριν Λέινς" (Green Lanes) και "Πάλμερς Γκριν" (Palmers Green) του Λονδίνου. Στην τελευταία υπάρχει η μεγαλύτερη ελληνοκυπριακή κοινότητα εκτός Κύπρου. Συχνά στην ομιλία στα ως άνω ονόματα η λέξη "Γκριν" (πράσινος) υποκαθίσταται από την λέξη **"Γκρικ"** (ελληνικός): "Γουντ Γκρικ", "Γκρικ Λέιν" και "Πάλμερς Γκρικ".

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Things you didn't know about... Palmers Green Αρχειοθετήθηκε 2008-10-26 στο Wayback Machine.", *Yellow Pages*
2. ↑  "Greek in Palmers Green", *UKTV*
3. ↑  "Palmers Green Αρχειοθετήθηκε 2009-08-29 στο Wayback Machine.", *Trusted Places*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ελληνικό Γηροκομείο Καναδά.
* Ανθελληνικές διώξεις 1918.
Ένας ή μια **διαδικτυακή βοηθός** (*Virtual Assistant*) είναι ένας ελεύθερος επαγγελματίας που παρέχει γραμματειακές, τεχνικές ή δημιουργικές υπηρεσίες υποστήριξης επιχειρήσεων διαδικτυακά. Επικοινωνεί με τους πελάτες μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, Skype, διαδικτυακές αίθουσες συνεδριάσεων και μέσω τηλεφώνου.

Επειδή οι διαδικτυακοί βοηθοί είναι ελεύθεροι επαγγελματίες και όχι μόνιμο προσωπικό, οι επιχειρήσεις που τους προσλαμβάνουν δεν αναλαμβάνουν να πληρώσουν ασφάλεια, επιδόματα και δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα. Οι επιχειρήσεις επίσης δεν παρέχουν τον χώρο εργασίας, τον εξοπλισμό, προμήθειες ή κατάρτιση. Οι διαδικτυακοί βοηθοί συνήθως δουλεύουν για μικρομεσαίες επιχειρήσεις και προσλαμβάνονται για μεμονωμένες εργασίες ή μακροπρόθεσμα.

Υπηρεσίες που παρέχουν
----------------------

Καθώς είναι ένας ανερχόμενος κλάδος, που δεν έχει πάρει ακόμα μια τελική μορφή, όλο και περισσότερες υπηρεσίες προσθέτονται σε αυτές που μπορεί να προσφέρει ένας διαδικτυακός βοηθός. Κάποιες από τις βασικότερες είναι γραμματειακές υπηρεσίες, τηλεφωνικές υπηρεσίες, λογιστικά, μάρκετινγκ, κτηματομεσιτικές υπηρεσίες, υποστήριξη συγγραφέων.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τι είναι ένας Διαδικτυακός βοηθός
Η **Λομαβρέν** (αρμενικά: Լոմավրեն‎ *lomavren*) είναι σχεδόν εξαφανισμένη μικτή γλώσσα η οποία ομιλούταν από τους Λομ. Προέκυψε από γλωσσική επικοινωνία ανάμεσα σε μια γλώσσα που σχετίζονται με τα Ρομάνι και Ντομάρι και την αρμενική γλώσσα.

Ονόματα
-------

Η γλώσσα είναι επίσης γνωστή ως *(ντραμ) Μπόσα/Μποσά*.

Γλωσσικά χαρακτηριστικά
-----------------------

Στερείται γραμματικού γένους και έχει 7 γραμματικές πτώσεις. Η γραμματική είναι στενά συνδεδεμένη με εκείνη της αρμενικής διαλέκτου του Ερζερούμ, αλλά το λεξιλόγιο είναι σχεδόν αποκλειστικά Ινδικής προέλευσης.

Παρακάτω αναφέρονται οι βασικοί αριθμοί στα Ρομάνι, Ντομάρι και Λομαβρέν, με τις μορφές στα περσικά και χίντι για λόγους σύγκρισης. Στα ρομάνι, οι λέξεις των αριθμών 7-9 προέρχονται από τα ελληνικά.

|  | Χίντι | Ρομάνι | Ντομάρι | Λομαβρέν | Περσικά |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | ek | ekh, jekh | yika | yak, yek | yak, yek |
| 2 | do | duj | dī | lui | du, do |
| 3 | tīn | trin | tærən | tərin | se |
| 4 | cār | štar | štar | išdör | čahār |
| 5 | pāñc | pandž | pandž | pendž | pandž |
| 6 | che | šov | šaš | šeš | šaš, šeš |
| 7 | sāt | ifta | xaut | haft | haft |
| 8 | āţh | oxto | xaišt | hašt | hašt |
| 9 | nau | inja | na | nu | nuh, noh |
| 10 | das | deš | des | las | dah |
| 20 | bīs | biš | wīs | vist | bist |
| 100 | sau | šel | saj | saj | sad |
|

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Archived copy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 25 Μαρτίου 2015.
2. ↑  after Ian Hancock, *On Romani Origins and Identity*, RADOC (2007) Αρχειοθετήθηκε 2011-07-17 στο Wayback Machine.
**Διαδικασία** (ή **υποπρόγραμμα**) καλείται μία σειρά προγραμματιστικών εντολών με συγκεκριμένο «σημείο εισόδου εκτέλεσης» και ένα ή περισσότερα «σημεία εξόδου», δηλαδή εντολές διακλάδωσης σε άλλο τμήμα του ευρύτερου εκτελούμενου προγράμματος. Μία διαδικασία δεν πρέπει να συγχέεται με έναν θεωρητικό αλγόριθμο, αν και όχι σπάνια μία διαδικασία υλοποιεί κάποιον αλγόριθμο σε γλώσσα μηχανής. Οι διαδικασίες είναι αυτοτελή τμήματα ενός προγράμματος τα οποία επιτελούν μία συγκεκριμένη εργασία και στα οποία ανατίθενται διακριτές ονομασίες. Μέσω αυτών των ονομάτων μπορούν να καλούνται κατά βούληση, και πιθανώς επανειλημμένα, από το ευρύτερο εκτελούμενο πρόγραμμα.

Οι διαδικασίες εμφανίστηκαν με το προγραμματιστικό υπόδειγμα του διαδικαστικού προγραμματισμού και λειτουργούν ως εξής: το εκτελούμενο πρόγραμμα φτάνει σε μία εντολή κλήσης του υποπρογράμματος η οποία δεν είναι παρά μία εντολή διακλάδωσης στο σημείο εισόδου της ζητούμενης διαδικασίας. Έτσι ο έλεγχος μεταφέρεται στην τελευταία και αυτή εκτελείται μέχρι να φτάσει σε ένα σημείο εξόδου, οπότε ο έλεγχος επιστρέφεται στο κυρίως πρόγραμμα και στην εντολή που ακολουθεί την κλήση της διαδικασίας.

Οι διαδικασίες είναι επίσης γνωστές και ως συναρτήσεις, υπορουτίνες, υποπρογράμματα, μέθοδοι κλπ. Ο όρος *μέθοδος* συνήθως χρησιμοποιείται στον αντικειμενοστρεφή προγραμματισμό, ενώ ο όρος *συνάρτηση* συνήθως (αλλά όχι πάντα, π.χ. στη γλώσσα προγραμματισμού υψηλού επιπέδου C) αφορά διαδικασίες που οι εντολές διακλάδωσης στα σημεία εξόδου τους «επιστρέφουν» μία μεταβλητή ή μία δομή δεδομένων για χρήση από το υπόλοιπο πρόγραμμα.
Η **Μανίνκα** (Μαλίνκε), ή πιο συγκεκριμένα το **Ανατολική Μανίνκα**, είναι το όνομα πολλών στενά συνδεδεμένων γλωσσών και διαλέκτων της νοτιοανατολικής υποομάδας Μαντίνγκ του κλάδου Μάντε των νιγηροκογγολέζικων γλωσσών. Είναι η μητρική γλώσσα του λαού των Μαντίνκα και ομιλείται από 3.300.000 ομιλητές στη Γουινέα , όπου είναι η κύρια γλώσσα στην περιοχή της Άνω Γουινέας και στο Μάλι, όπου η στενά συνδεδεμένη Μπαμπάρα είναι εθνική γλώσσα, καθώς και στη Λιβερία, τη Σενεγάλη, τη Σιέρρα Λεόνε και την Ακτή του Ελεφαντοστού , όπου δεν έχει επίσημο καθεστώς. Ήταν η αυλική γλώσσα και επίσημη γλώσσα κατά τη διάρκεια της αυτοκρατορίας του Μάλι .

Γραφή
-----

Η Μανίνκα, στη Γουινέα, γράφεται σε Λατινικό αλφάβητο, σε μια παλαιότερη επίσημη ορθογραφία από το λατινικό αλφάβητο και το αλφάβητο Νκο.

Παραπομπές
----------

* Vydrine, Valentin. *Manding–English Dictionary (Maninka, Bomana). Volume 1: A, B, D–DAD, Supplemented by Some Entries From Subsequent Volumes* (1999). Dimitry Bulanin Publishing House, 315 pp. (ISBN 5-86007-178-7).

εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αναφορά σχετικά με το Malinke στο Μάλι και τη Σενεγάλη
* Κάποιο κείμενο από το Μουσείο Γλωσσών
* Μουσείο γλώσσας στο κανάν
Ο **Αλεσάντρο Σφόρτσα** (*Alessandro Sforza*, 21 Οκτωβρίου 1409 - 3 Απριλίου 1473) ήταν Ιταλός κοντοτιέρος και άρχοντας του Πέζαρο. 

Ήταν ο δεύτερος γιος του Μούτσιο Αττέντολο Σφόρτσα.

Συνεργάστηκε με τον αδελφό του Φραγκίσκο στην στρατιωτική εκστρατεία με την οποία κατέλαβαν το Μιλάνο, την Αλεσσάντρια και το Πέζαρο. Στο Φιορντιμόντε το 1435 νίκησε φονεύοντας τον ταραχοποιό Νικολό Φορτεμπράτσιο.

Διηύθυνε τα στρατεύματα το 1445 στην Ασίζη που δεχόταν πολιορκία από τον στρατηγό του Πάπα Ευγένιου Δ΄ Νικολό Πιτσινίνο. Πιέστηκε και εγκατέλειψε την πόλη που παραδόθηκε σε λεηλασίες και σφαγές. Την ίδια χρονιά δέχθηκε και την ηγεσία της πόλης του Πέζαρο από τον Γκαλεάτσο Μαλατέστα. 

Αναμόρφωσε τα ανάκτορα της πόλης κατά τα Αναγεννησιακά πρότυπα. Ανακηρύχθηκε και άρχοντας της Πάρμας 1446 ενώ μετά την κατάκτηση του Μιλάνου από τον αδελφό του Φραγκίσκο κλείστηκε η ειρήνη του Λόντι 1454.
Κέρδισε το 1464 από τον Πάπα Πίο Β΄ και την ηγεμονία της Γκραντάρα που την υπερασπίσθηκε από τον Μαλατέστα που ήθελε να την ανακαταλάβει.

Διαδοχή
-------

Πέθανε από θερμική αποπληξία το 1473 με τον γιο του Κωστάντιο να τον διαδέχεται στην Πέζαρο. Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο την Κωνσταντία του Βαράνο (1428 - 1447) το 1444 και πέθανε πάνω στην γέννα του διαδόχου του Κωνστάντιου. Φοβούμενος ότι η οικογένεια Μαλατέστα με παράξενα μαγικά ήθελε να καταλάβει την ηγεσία του Πέζαρο, ανάγκασε τη δεύτερη σύζυγό του, Σβέβα, να κλειστεί σε μοναστήρι.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πρώτα το 1444 τη λόγια Κοστάντσα ντα Βαράνο, κόρη του Πιέρ-Τζεντίλε κυρίου του Καμερίνο και είχε τέκνα:

* Μπατίστη 1446-1472, παντρεύτηκε τον Φεντερίκο ντα Μοντεφέλτρο κύριο το Ουρμπίνο.
* Κοστάντσο Α΄ 1447-1483, κοντοτιέρος, κύριος του Πέζαρο και της Γκραντάρα.

Η Κοστάνσα απεβίωσε στη γέννα και έπειτα ο Αλεσάντρο έκανε δεύτερο γάμο, με τη Σβέβα ντα Μοντεφέλτρο, την οποία το 1457 την υποχρέωσε να γίνει μοναχή. 

Από μη νόμιμη σχέση είχε φυσικό τέκνο:

* (νόθη) Τζινέβρα 1440-1507, παντρεύτηκε πρώτα τον Σάντε Μπεντιβόλιο τύραννο της Μπολόνια και μετά τον Τζιοβάννι Β΄ Μπεντιβόλιο τύραννο της Μπολόνια.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 79076318
* LCCN: nb2003047298
* ISNI: 0000 0000 6144 6453
* GND: 119039346
* SUDOC: 030593883
* BNF: cb121977692 (data)

 |

 |
Ο **Γουλιέλμος Δ΄** ο *Νεότερος* (π. 1425 - 7 Ιουλίου 1503) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ (1482-91) μαζί με τον αδελφό του Φρειδερίκο Γ΄ και πρίγκιπας του Γκέτινγκεν, πρώτα μαζί με τον ίδιο αδελφό του (1473-83) και έπειτα μόνος του (1484-95). Οι κτήσεις του ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γουλιέλμου Γ΄ και της Καικιλίας των Χοεντσόλερν, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ εκλέκτορα δούκα του Βρανδεμβούργου. Ο Γουλιέλμος Γ΄ ήταν πρίγκιπας του Κάλενμπεργκ και Γκέτινγκεν, αλλά όταν το 1473 απεβίωσε ο άκληρος αδελφός του Ερρίκος Β' ο *ειρηνικός* και τον διαδέχθηκε ως πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ, παραχώρησε το Κάλενμπεργκ και Γκέτινγκεν στους γιους του Φρειδερίκο Γ΄ και Γουλιέλμο Δ΄. 

Το 1482 απεβίωσε ο Γουλιέλμος Γ΄ και οι δύο γιοί του τον διαδέχθηκαν και στο Βολφενμπύτελ. Όμως δύο έτη μετά ο Γουλιέλμος Γ΄ φυλάκισε τον αδελφό του και έμεινε μόνος κύριος στα τρία πριγκιπάτα. Το 1490 αγόρασε την πόλη του Χέλμστετ από τον ηγούμενο του Βερντέν. Το 1491 παραχώρησε το Βολφενμπύτελ και Κάλενμπεργκ στους δύο γιους του, ενώ το 1495 παραχώρησε και το Γκέτιγκεν στο νεότερο γιο του. Απεβίωσε το 1503 στο Χάρντιγκσεν.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ, κόρη του Μπόντο Ζ΄ κόμη του Στόλμπεργκ-Βερνιγκερόντε και είχε τέκνα:

* Άννα 1460-1520, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Α΄ μαρκήσιο (landgrave) της Κάτω Έσσης.
* Ερρίκος Δ΄ 1463-1514 ο *πρεσβύτερος*, πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ, Κάλενμπεργκ.
* Ερρίκος Α΄ πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ, Κάλενμπεργκ, Γκέτιγκεν.

Πηγές
-----

* Zedlers Universal-Lexicon, vol. 56, p. 585–586

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 80584869
* GND: 136198694

 |

 |
Ο Πέταρ Λούμπαρντα (Σερβικά:Петар Лубарда , 27 Ιουλίου 1907 - 13 Φεβρουαρίου 1974) ήταν Σέρβος και Γιουγκοσλάβος ζωγράφος.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Λιουμπότεν , κοντά στο Τσέτινιε, τότε μέρος του Πριγκιπάτου του Μαυροβουνίου. Ο πατέρας του ήταν αξιωματικός του Βασιλικού Γιουγκοσλαβικού Στρατού που σκοτώθηκε από τους Γιουγκοσλάβους Παρτιζάνους , γεγονός που άφησε ένα σημάδι στην καριέρα και την ανατροφή του Λούμπαρντα. Πέρασε ένα μέρος της ζωής του σε ένα γερμανικό στρατόπεδο φυλακών. Ο Λούμπαρντα αυτοανακηρύχθηκε Σέρβος και έστειλε μια επιστολή ζητώντας να συμπεριληφθούν αυτές οι πληροφορίες ως μέρος της βιογραφίας του σε επερχόμενους καταλόγους τέχνης, καθώς και να απαιτήσει να παρουσιαστεί το έργο του ως μέρος του καλλιτεχνικού περιπτέρου της Σερβίας.

Σπούδασε ζωγραφική στο Βελιγράδι και το Παρίσι. Από το 1932 μέχρι το θάνατό του έζησε στο Βελιγράδι, με εξαίρεση την περίοδο 1946-1950, όταν ήταν καθηγητής σε μια σχολή τέχνης στο Χέρτσεγκ Νόβι. Το έργο του είναι εμπνευσμένο από τη Σερβική ιστορία και το τοπίο του Μαυροβουνίου.

Το πιο προτιμώμενο θέμα του ήταν η ιστορική Μάχη του Κοσσυφοπεδίου το 1389, την οποία ο Λούμπαρντα ζωγράφισε σε διάφορες μορφές σε περισσότερες από 30 εκδόσεις.

Ο Λούμπαρντα κέρδισε πολλά βραβεία, όπως το διάσημο Βραβείο Χέρντερ , το Μετάλλιο της Τιμής από την Calcutta Art Society το 1968 και πολλά άλλα βραβεία σε Ευρώπη , Βραζιλία , Νέα Υόρκη και Μπιενάλε του Τόκιο .

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Ζωγραφική
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 61836954
* **Europeana**: agent/base/160173
* LCCN: no98090444
* ISNI: 0000 0001 1445 9443
* GND: 129150959
* SUDOC: 103670874
* BNF: cb15065482k (data)
* ULAN: 500062180
* NKC: jx20041122004
* RKD: 51114

 |

 |
Ο **Αληζότ Πασάς** ήταν ο προηγούμενος του Αλή Πασά διοικητής (Πασάς) των Ιωαννίνων. Υπήρξε περιβόητος εραστής, για τα οθωμανικά ήθη, και μεγάλος μηχανορράφος.

Στην αρχή ήταν ένας άσημος, σκλάβος (δούλος) του Μεχμέτ Πασά του επιλεγόμενου Πασά Καλού των Ιωαννίνων. Στη συνέχεια διορίστηκε τραπεζοκόμος και καφετζής του Σουλεϊμάν Πασά, ανεψιού και γαμπρού του προηγουμένου επ΄ αδελφή, που μετά τον θάνατο του Μεχμέτ Πασά ανέλαβε διοικητής των Ιωαννίνων. Στη συνέχεια κατέστη εραστής της συζύγου του Σουλεϊμάν, της Αϊσέ, που από τη σχέση του αυτή, (και της εξ αυτής υπέρμετρης εύνοιάς της) κατάφερε ν΄ αποκτήσει μεγάλη περιουσία.

Όταν όμως κάποτε προδόθηκε η παράνομη αυτή σχέση του, δραπέτευσε και άρχισε να καταστρώνει ραδιουργίες εναντίον του απατημένου συζύγου και πάντα με τη συνδρομή της Αϊσέ. Ξεκίνησε λοιπόν και πήγε στη Κωνσταντινούπολη όπου και συναντήθηκε με τον Σουλτάνο. Με τις ραδιουργίες του κατάφερε τελικά να εκδοθεί σουλτανικό φιρμάνι δια του οποίου και διατάσσονταν η άμεση σύλληψη και ο θάνατος του Σουλεϊμάν που είχε εξεγείρει, κατά ραδιουργία του Αλιζότ, επανάσταση των πάντων κατά του Σουλτάνου!

Έτσι διατάχθηκε σουλτανικό στράτευμα να σπεύσει στα Γιάννενα, να συλλάβει τον Σουλεϊμάν Πασά και αμέσως να τον εκτελέσει προς γενικό παραδειγματισμό. Μετά την εκτέλεση του Σουλεϊμάν, κύριος πλέον της κατάστασης ο Αληζότ, για τις υπηρεσίες που πρόσφερε στην Υψηλή Πύλη, αναγνωρίσθηκε Πασάς των Ιωαννίνων, και σε σύντομο διάστημα παντρεύτηκε τη χήρα του Σουλεϊμάν.

Αργότερα ο Αληζότ επικεφαλής των στρατευμάτων του έλαβε μέρος στον πόλεμο κατά των Ρώσων. Στην απουσία του αυτή από τα Ιωάννινα ο έτερος περιβόητος Αλή Πασάς ο Τεπελενλής κατόρθωσε να γίνει κύριος των Ιωαννίνων όπου με απάτες και ραδιουργίες αναγνωρίσθηκε Πασάς και από τον Σουλτάνο. Ο Αληζότ αν και διακρίθηκε στη οθωμανική διοίκηση δεν κατάφερε ν΄ ανακτήσει το Πασαλίκι των Ιωαννίνων. Πολλοί υποστήριζαν ότι τελικά δολοφονήθηκε από άνδρες του Αλή Πασά.
**Γκριζοκαπόνι** είναι η εμπορική ονομασία του θαλάσσιου ψαριού με επιστημονική ονομασία *Chelidonichthys cuculus*, το οποίο ανήκει στην τάξη σκορπαινόμορφα και στην οικογένεια τριγλίδες. Αποτελεί ένα από τα εννέα είδη του γένους χελιδωνιχθύς. Ταξινομήθηκε για πρώτη φορά το 1758 από τον ίδιο τον πατέρα της ταξινομικής των ζωντανών οργανισμών Κάρολο Λινναίο ως *Aspitrigla cuculus*, *Chelidonichthys cuculus* ή *Trigla cuculus*. Ο τριψήφιος κωδικός αλιεύματος FAO για το είδος είναι **GUR**. Είναι διαδεδομένο στον ανατολικό Ατλαντικό Ωκεανό και σε όλη τη Μεσόγειο Θάλασσα, ενώ πιθανώς να ζει και στη Μαύρη Θάλασσα.

Περιγραφή
---------

Τα καπόνια γενικώς είναι ψάρια του βυθού με χαρακτηριστική εμφάνιση, μεγάλα κεφάλια και μεγάλα μάτια. Το κεφάλι προστατεύεται από οστεώδεις πλάκες και ισχυρά αγκάθια. Οι κατώτερες τρεις ακτίνες των πλευρικών πτερυγίων είναι χωρισμένες, σαν δάκτυλα, και περιέχουν αισθητήρια όργανα που χρησιμεύουν στην ανίχνευση της τροφής του. Το γκριζοκαπόνι έχει ογκώδες σώμα, μεγάλο κεφάλι και μάτια, και μετρίως μεγάλα λέπια. Φθάνει σε μέγιστο μήκος τα 40 εκατοστόμετρα. Η απόχρωση είναι ανοικτόχρωμη ερυθρή με ασημένια τμήματα στα πλευρά και στο κεφάλι. Οι προστατευτικές οστεώδεις πλάκες του κεφαλιού είναι πολύ εμφανείς σε αυτό το είδος. Κατά μήκος της πλευρικής γραμμής υπάρχει μία σειρά από μεγάλα, πλακοειδή λέπια. Το χωρισμένο ραχιαίο πτερύγιο έχει εννέα αγκάθια και 17 ή 18 μαλακές ακτίνες, ενώ το πρωκτικό πτερύγιο δεν έχει αγκάθια και αποτελείται από 16 έως 18 μαλακές ακτίνες.

Γεωγραφική κατανομή και ενδιαίτημα
----------------------------------

Το γκριζοκαπόνι ζει στο εύκρατο τμήμα του ανατολικού Ατλαντικού Ωκεανού και στη Μεσόγειο Θάλασσα. Συναντάται από τις ακτές της νότιας Νορβηγίας και Σουηδίας και νοτιότερα, στις Βρετανικές Νήσους, στις ακτές της Γαλλίας και της Ιβηρικής, στη Μαδέρα, στις Αζόρες και στις ακτές του Μαρόκου και της Μαυριτανίας. Υπάρχει επίσης, σε λίγο μικρότερους αριθμούς, σε όλη τη Μεσόγειο και ίσως και στη Μαύρη Θάλασσα. Ζει κυρίως στον βυθό, αλλά σε διάφορα βάθη, από λίγα μέτρα μέχρι και 400 μέτρα, και σε διάφορου τύπου βυθούς: αμμώδεις, βοτσαλωτούς ή βραχώδεις. Πάντως συνήθως βρίσκεται σε βάθη μεταξύ 30 και 250 μέτρων. Τρέφεται με μικρά ψαράκια, οστρακόδερμα και άλλα ασπόνδυλα, που ζουν κρυμμένα στον βυθό της θάλασσας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «*Chelidonichthys cuculus* (Linnaeus, 1758): Red gurnard». FishBase. Ανακτήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2013.
Ο ιερέας **Δανιήλ Γεωρόπουλος** ήταν κληρικός και αγωνιστής του 1821.

Η καταγωγή του ήταν από το Ζυγοβύστι. Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους ιεροκήρυκες. Κήρυττε τον λόγο του Ευαγγελίου και παρακινούσε τους κατοίκους στον πόλεμο. Αργότερα διορίστηκε στο Υπουργείο των Εκκλησιαστικών.

Αναφορές
--------

1. ↑  Φώτιος Χρυσανθόπουλος, επιμ. (1888). *Βίοι Πελοποννησίων ανδρών και των εξώθεν εις την Πελοπόννησον ελθόντων κληρικών, στρατιωτικών και πολιτικών των αγωνισαμένων τον αγώνα της επαναστάσεως*. Αθήνα: Σταύρος Ανδρόπουλος, Τυπογραφείο Π. Δ. Σακελλαρίου. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2010.
Ο **Ούγος του Ε** (πριν το 1049 - 17 Ιουλίου 1077) από τον Οίκο της Νορμανδίας-Ε επίσκοπος της Λιζιέ (1049 - 1077) ήταν τρίτος γιος του Γουλιέλμου Α΄ του Ε και της συζύγου του Λεσκελίν.  Ο Γουλιέλμος του Πουατιέ και ο Όρντερικ Βιτάλις τον περιγράφουν με κολακευτικά λόγια, έγινε επίσκοπος της Λιζιέ σε πολύ νεαρή ηλικία (1049). Την περίοδο που ήταν επίσκοπος ανέλαβε την ανακατασκευή του καθεδρικού ναού και στις 8 Ιουλίου 1060 μετέφερε τα οστά του Αρκαδίου της Μπουρζ στον Άγιο Ούρσιν, οργάνωσε το ιερό του καθεδρικού ναού τοποθετώντας έναν πρύτανη, έναν ταμία και έναν ψάλτη. 

Το 1050 ο Ούγος μαζί με την μητέρα του και τον αδελφό του ίδρυσαν το αβαείο του Σαιν-Ντεζίρ της Λιζιέ τοποθετώντας μοναχούς από το Σαιν-Πιερ-συρ-Ντίβ και αργότερα Βενεδικτιανούς μοναχούς. Στις 7 Οκτωβρίου 1050 έχρισε τον Τιερί του Μάθονβιλ πρώτο ηγούμενο του αβαείου του Σαιν-Εβρούλ, ακολούθησαν ο Όζμπερν (1061) και ο Μαινιέρ του Έσωφορ (1066). Βρισκόταν στα εγκαίνια του αβαείου της Γιουμιέγκ στις 1 Ιουλίου 1067 όπως επίσης και στα εγκαίνια των Kαθεδρικών ναών της Μπαγιέ και του Εβρέ και του αβαείου του Σαιν Ετιεν της Καέν (1077).
Ο Ούγος του Ε αρρώστησε στο Πον-λ'Εβέκ και πέθανε στο ταξίδι της επιστροφής του στις 17 Ιουλίου 1077.  Τάφηκε στο αβαείο του Αγίου Ντεζίρ, ο τάφος του ανακαλύφτηκε από τον Φρανσουά Κοττίν στα μέσα της δεκαετίας του 1950 στο κέντρο του ιερού του πρώτου αβαείου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
2. ↑  David Douglas, « The Earliest Norman Counts », The English Historical Review, vol. 61, no 240 (mai 1946), p. 129-156, note A.
3. ↑  Louis du Bois, Histoire de Lisieux (ville, diocèse et arrondissement) tome 1, Chez Durand, Lisieux, 1846, p. 370-375
4. ↑  Pierre Bouet et François Neveux, Les évêques normands du XIe siècle : Colloque de Cerisy-la-Salle (30 septembre - 3 octobre 1993), Caen, Presses universitaires de Caen, 1995, 330 p. (ISBN 2-84133-021-4), « Les évêques normands de 985 à 1150 », p. 19-35

Πηγές
-----

* Pierre Bouet, Pierre, and Neveux, François, Les évêques normands du XIe siècle : Colloque de Cerisy-la-Salle, Presses Universitaires de Caen, Caen, 1995
* Bois, Louis, Histoire de Lisieux (ville, diocèse et arrondissement) tome 1, Chez Durand, Lisieux, 1846
* Douglas, David, The Earliest Norman Counts, The English Historical Review, vol. 61, no 240, 1946
* Waters, Edmund C. The Counts of Eu, Sometime Lords of the Honour of Tickhill, The Yorkshire Archaeological and Topographical Journal, No. 9, 1886
Ο **Πέταρ Βούκοτιτς** (σερβικά κυριλλικά: Петар Вукотић) (14 Δεκεμβρίου 1826 - 30 Ιανουαρίου 1904/1907) ήταν Μαυροβούνιος Βοεβόδας και γερουσιαστής, ο οποίος συμμετείχε στον Πόλεμο Μαυροβούνιου-Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (1852-1853) και στο Πόλεμο Μαυροβούνιου-Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (1876-1878), ιδίως στη μεγάλη νίκη του Βούτσι Ντο (18 Ιουλίου 1876).

Ζωή
---

Γεννήθηκε στο Οζρίνιτσι ή στο Τσέβο, ήταν ο γιος του Μαυροβούνιου *Σέρνταρ* Στίβαν Πέρκοφ Βούκοτιτς και της συζύγου του Στάνας Μίλιτς. Με τη σύζυγο του Γιελένα Βοϊβόντιτς, γεννημένη στο χωριό Βις, του Ντανίλοβγκραντ, Μαυροβούνιο, κόρη του Ταντίγια Βοϊβόντιτς και της Μιλίτσα Παβίσεβιτς, απέκτησε τους γιους Σάλε, Μάταν και Σκέπαν (παρατσούκλι Σάρακ) και την κόρη Μιλένα. Ήταν ένας από τους μεγαλύτερους γαιοκτήμονες στο Μαυροβούνιο και στενός φίλος του Βοεβόδα Μίρκο Πέτροβιτς-Νιέγκος, με τον οποίο είχε πολεμήσει στους πολέμους της δεκαετίας του 1850. Οι δύο φίλοι αποφάσισαν να εδραιώσουν τη συμμαχία τους με την ένωση των παιδιών τους. Το 1853, η Μιλένα, μόλις έξι ετών, αρραβωνιάστηκε με τον μοναδικό γιο του Μίρκο, Νίκολα, ηλικίας δώδεκα ετών. Ο Νίκολα ήταν ο ανιψιός και κληρονόμος του άτεκνου πρίγκιπα του Μαυροβουνίου Ντανίλο Α'. Η Μιλένα είχε δώδεκα παιδιά. Ανάμεσα τους ήταν η Έλενα, που παντρεύτηκε τον Βίκτωρα Εμμανουήλ Γ' της Ιταλίας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003. I00314370. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  Burke's Royal Families of the World; Europe and Latin-America
3. ↑  Houston,  *Nikola & Milena*, p. 86

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Petar Vukotić στο Wikimedia Commons
* Χιούστον, Μάρκο, *Νίκολα & Μιλένα: Βασιλιάς και Βασίλισσα του Μαύρου βουνού*, εκδόσεις Leppi (ISBN 0-9521644-4-2)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 308191050
* GND: 1049970454

 |

 |
Ο **Δήμος Σχηματαρίου** ήταν δήμος του Νομού Βοιωτίας που λειτούργησε την περίοδο 1994-2010. Συστάθηκε αρχικά το 1994 με αναγνώριση της πρώην κοινότητας Σχηματαρίου σε δήμο. Στη συνέχεια παρέμεινε αμετάβλητος με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστρια ή Νόμο 2539/1997. Με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης καταργήθηκε και συνενώθηκε στον νέο δήμο Τανάγρας. Βρισκόταν στο νοτιοανατολικό άκρο του νομού και ο (πραγματικός) πληθυσμός του ανέρχεται σε 8.095 κατοίκους.

Διαίρεση
--------

Ο Δήμος περιλάμβανε μόνο ένα δημοτικό διαμέρισμα, το Δ.δ. Σχηματαρίου, όπου ανήκαν οι εξής οικισμοί:

* Σχηματάρι
* Οινόη
* Πλάκα Δήλεσίου

Περιγραφή του δήμου
-------------------

Ο Δήμος συνόρευε με τους Δήμους Τανάγρας και Οινοφύτων Βοιωτίας και το Δήμο Αυλίδος του νομού Εύβοιας.

Η περιοχή που καταλάμβανε ο δήμος ήταν μία από τις πλουσιότερες τόσο της Βοιωτίας όσο και ολόκληρης της Ελλάδας, λόγω της γειτνίασής του με την Αττική αλλά κυρίως λόγω της υπάρξης σημαντικών βιομηχανικών μονάδων. Τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρήθηκε μεγάλη αύξηση του πληθυσμού κυρίως στο Δήλεσι, τόσο λόγω των βιομηχανιών όσο και λόγω μετοίκησης πληθυσμού από την Αθήνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Διοικητικές μεταβολές ΟΤΑ, κοινότητα Σχηματαρίου

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Δήμος Σχηματαρίου (Επίσημη Ιστοσελίδα)
* Υπουργείο εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Βοιωτίας |
| --- |
|  |
| Δήμοι | 
* Λεβαδέων
* Θηβαίων
* Ακραιφνίας
* Αλιάρτου
* Αράχωβας
* Βαγίων
* Δαύλειας
* Δερβενοχωρίων
* Διστόμου
* Θεσπιέων
* Θίσβης
* Κορώνειας
* Οινοφύτων
* Ορχομενού
* Πλαταιών
* Σχηματαρίου
* Τανάγρας
* Χαιρώνειας
 |
|  |
| Κοινότητες | 
* Αντίκυρας
* Κυριακίου
 |

 |
Ο **Δανιήλ Παναγόπουλος** (1924 – 12 Ιουλίου 2008), γνωστότερος ως Δανιήλ (Danil), ήταν Έλληνας εικαστικός.

Γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας και φοίτησε στο εκεί γυμνάσιο. Εγγράφηκε αρχικά στην ιατρική σχολή Αθηνών, την παράτησε όμως για να ασχοληθεί με τη ζωγραφική. Αποφοίτησε από τη σχολή καλών τεχνών, μαθήτευσε δίπλα στον Κωνσταντίνο Παρθένη και εν συνεχεία έχοντας κερδίσει τριετή κρατική υποτροφία εγκαταστάθηκε στο Παρίσι για να ολοκληρώσει τις σπουδές του.

Στο Παρίσι έζησε αρκετά χρόνια και επηρεάστηκε από το ρεύμα του νέου ρεαλισμού. Την περίοδο 1961-1967 δημιούργησε τα «μαύρα κουτιά», δηλαδή χαρτόκουτα που τα μετέπλασε σε έργα τέχνης, ενώ στη συνέχεια δημιούργησε τα «ηλεκτρικά κουτιά». Είχε συμμετάσχει σε αρκετές εκθέσεις με αποκορύφωμα αυτές του Πιερ Ρεστανί, δασκάλου του Δανιήλ και θεωρητικού του νέου ρεαλισμού, το 1964 και της Μπιενάλε της Βενετίας. Στην μπιενάλε της Βενετίας συμμετείχε μαζί με τους Καννιάρη και Κεσσανλή και ο τίτλος μιας εκ των εκθέσεών τους είχε τον τίτλο "Τρεις προτάσεις γα μια νέα ελληνική γλυπτική". Η συγκεκριμένη έκθεση δημιούργησε έντονες αντιδράσεις λόγω του προοδευτικού χαρακτήρα της. Σύμφωνα με την Λίνα Τσίκουτα, επιμελήτρια της εθνικής πινακοθήκης, *«η έκθεση αυτή αποτέλεσε σταθμό για τη σύγχρονη ελληνική τέχνη καθώς έτσι θεμελίωσαν την είσοδο του μεταπολεμικού μοντερνισμού στην Ελλάδα»*.

Το 1998 πραγματοποιήθηκε αναδρομική έκθεση του έργου του στην Εθνική Πινακοθήκη. Το ίδιο έτος δώρισε στην Πινακοθήκη τρία αντιπροσωπευτικά έργα του και το 2007 δώρισε μεγάλο μέρος των έργων του. Για τον λόγο αυτό δόθηκε το όνομα του προς τιμήν του σε μια από τις αίθουσες αυτής. Τον ίδιο χρόνο τιμήθηκε από τον δήμαρχο Πύργου, Μάκη Παρασκευόπουλο, για την προσφορά του.

Απεβίωσε στις 12 Ιουλίου 2008 στον Πύργο Ηλείας, στον οποίο είχε επιστρέψει τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Ήταν παντρεμένος με την Therese Dufresne.

Αναφορές
--------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  dp.iset.gr/en/artist/view.html?id=636. Ανακτήθηκε στις 21  Νοεμβρίου 2020.
2. ↑  www.nationalgallery.gr/el/zographikh-monimi-ekthesi/painter/daniil--panagopoulos.html. Ανακτήθηκε στις 21  Νοεμβρίου 2020.
3. ↑  Δανιήλ Παναγόπουλος, ένας πρωτοπόρος Αρχειοθετήθηκε 2012-02-15 στο Wayback Machine. άρθρο της εφημερίδας "Καθημερινή"
4. ↑  Δανιήλ Αρχειοθετήθηκε 2012-04-30 στο Wayback Machine. άρθρο της εφημερίδας "Το Βήμα"
5. ↑  Ο Δανιήλ των ταπεινών «μαύρων κουτιών» Αρχειοθετήθηκε 2008-07-16 στο Wayback Machine. άρθρο της εφημερίδας "Ελευθεροτυπία
6. ↑  *Τα νέα της τέχνης*, άρθρο της Λίνας Τσίκουτα, σελ. 17, Δεκέμβριος 2008
7. ↑  *Τα νέα της τέχνης*, άρθρο της Λίνας Τσίκουτα, σελ.18, Δεκέμβριος 2008
Ο **Δήμος Ξυλοκάστρου** ήταν δήμος του νομού Κορινθίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο  Δήμος Ξυλοκάστρου-Ευρωστίνης. Είχε ως έδρα το Ξυλόκαστρο και πληθυσμό 15.273 κάτοικους (2001).

Διοικητική διαίρεση του δήμου
-----------------------------

Ο δήμος περιλάμβανε 26 δημοτικά διαμερίσματα:

 **Δ.δ. Ξυλόκαστρου**  [ 5.618 ]
* το Ξυλόκαστρο [ 5.390 ]
* τα Μερτικαίικα [ 228 ]

 **Δ.δ. Άνω Τρικάλων**  [ 184 ]
* τα Άνω Τρίκαλα [ 173 ]
* η Ζήρεια [ 11 ]

 **Δ.δ. Γελινιατίκων**  [ 524 ]
* τα Γελινιάτικα [ 513 ]
* τα Σπαρτιναίικα [ 11 ]

 **Δ.δ. Δένδρου**  -- το Δένδρο [ 94 ]
 **Δ.δ. Ζεμενού**  -- το Ζεμενο [ 402 ]
 **Δ.δ. Θαλερού**  -- το Θαλερό [ 268 ]
 **Δ.δ. Θροφαρίου**  -- το Θροφάρι [ 135 ]
 **Δ.δ. Καμαρίου**  [ 1.190 ]
* το Καμάρι [ 1.116 ]
* τα Καριώτικα (Δ.δ. Καμαρίου) [ 74 ]

 **Δ.δ. Καρυάς**  [ 628 ]
* η Καρυά [ 71 ]
* τα Καριώτικα (Δ.δ. Καρυάς) [ 557 ]

 **Δ.δ. Κάτω Λουτρού**  [ 519 ]
* το Κάτω Λουτρό [ 486 ]
* το Άνω Λουτρό [ 33 ]

 **Δ.δ. Κάτω Συνοικίας Τρικάλων**  -- η Κάτω Συνοικία Τρικάλων [ 329 ]
 **Δ.δ. Κορφιωτίσσης**  -- η Κορφιώτισσα [ 153 ]
 **Δ.δ. Λαγκαδαιίκων**  [ 70 ]
* τα Λαγκαδαίικα [ 19 ]
* η Αμφιθέα [ 51 ]

 **Δ.δ. Μάννας**  -- η Μάννα [ 589 ]
 **Δ.δ. Μελισσίου**  [ 956 ]
* το Μελίσσι [ 909 ]
* ο Οικοδομικός Συνεταιρισμός Υπαλλήλων ΔΕΗ [ 47 ]

 **Δ.δ. Μέσης Συνοικίας Τρικάλων**  -- η Μέση Συνοικία Τρικάλων [ 214 ]
 **Δ.δ. Νέων Βρυσουλών**  -- οι Νέες Βρυσούλες [ 122 ]
 **Δ.δ. Ξανθοχωρίου**  -- το Ξανθοχώρι [ 200 ]
 **Δ.δ. Παναριτίου**  -- το Παναρίτι [ 472 ]
 **Δ.δ. Πελλήνης**  -- η Πελλήνη [ 104 ]
 **Δ.δ. Πιτσών**  [ 739 ]
* τα Κάτω Πιτσά [ 734 ]
* τα Άνω Πιτσά [ 5 ]

 **Δ.δ. Ρεθίου**  -- το Ρέθι [ 308 ]
 **Δ.δ. Ρίζης**  [ 571 ]
* η Ρίζα [ 391 ]
* ο Βάλτος [ 30 ]
* τα Γεωργανταίικα [ 114 ]
* η Σιγερίτσα [ 13 ]
* τα Χαρτσιάνικα [ 23 ]

 **Δ.δ. Σοφιανών**  -- τα Σοφιανά [ 87 ]
 **Δ.δ. Στυλίων**  -- τα Στύλια [ 196 ]
 **Δ.δ. Συκέας**  -- η Συκιά [ 601 ]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δήμος Ξυλοκάστρου

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Κορινθίας |
| --- |
|  |
| 
Αγίων Θεοδώρων · Άσσου-Λεχαίου · Βέλου · Βόχας · Ευρωστίνης · Κορινθίων · Λουτρακίου-Περαχώρας · Νεμέας · Ξυλοκάστρου · Σαρωνικού · Σικυωνίων · Σολυγείας · Στυμφαλίας · Τενέας · Φενεού |

 |
Ο **Ούγος Ε΄** ή Ούγκος Ε΄ (; - 1131) από τον Οίκο των Ομπερτιδών ήταν κόμης του Λε Μαν (1069-1072).

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Αλβέρτου-Άτσο Β΄  και της Γκαρσέντε των Ουγκονιδών, κόρης του Ερβέρτου Α΄ κόμη του Μαν. Το 1070, οι πολίτες και μερικοί βαρόνοι του Λε Μαν (Νότια Νορμανδία) εξεγέρθηκαν εναντίον της εξουσίας των Νορμανδών. Μετά την εξασφάλιση των συνόρων τους στα Νότια της Νορμανδίας και την εκδίωξη των Νορμανδών, κάλεσαν τον νέο Ούγο Ε΄ για να κυβερνήσει ως κόμης του Μέιν.

Ωστόσο σύντομα διαπίστωσαν ότι δεν ήταν ικανός να κυβερνήσει το Λε Μαν και άρχισαν να τον απεχθάνονται. Ο Orderic Vitalis έγραψε γι' αυτόν ότι «ήταν πράγματι ανόητος, δειλός, οκνηρός και τελείως ακατάλληλος για να κρατήσει τα ηνία της εξουσίας σε υψηλό επίπεδο.» Μετά από το σύντομο χρονικό διάστημα των 3 ετών που κράτησε την κομητεία, ο εξάδελφός του Ηλίας Α΄ ντε λα Φλες έπεισε τον Ούγο Ε΄ να του πωλήσει την κομητεία αντί 10.000 σελινίων.

Ο Ηλίας Α΄, που ήταν γιος της Πάουλα των Ουγονιδών, αδελφής της Γκαρσέντε, αντιμετώπισε τον Ροβέρτο Γ΄ δούκα της Νορμανδίας και μετά τον αδελφό του Γουλιέλμο Β΄.

Οικογένεια
----------

Το 1077 νυμφεύτηκε την Γκερσέντα των Ωτβίλ, ερωμένη του Τζέφρυ ντε Μαγιέν και κόρη του Ροβέρτου Γυϊσκάρδου δούκα της Απουλίας, Καλαβρίας και Σικελίας. Όταν ανακάλυψε ότι δεν μπορούσε να τη διαχειριστεί, την αποκήρυξε με συνέπεια να αφοριστεί από τον Πάπα Ουρβανό Β΄. Απεβίωσε άτεκνος το 1031.

Αναφορές
--------

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p70421.htm#i704208.
2. ↑  p70421.htm#i704208. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
4. 1 2  Detlev Schwennicke, *Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten*, Neue Folge, Band III Teilband 4 (Verlag von J. A. Stargardt, Marburg, Germany, 1989), Tafel 692
5. ↑  Ordericus Vitalis, The Ecclesiastical History of England and Normandy,Trans.
6. 1 2  Ordericus Vitalis, *The Ecclesiastical History of England and Normandy*,Trans.
7. ↑  Ordericus Vitalis, *The Ecclesiastical History of England and Normandy*,Trans.
Ο **Αλεξάντερ Ντζιέβα** (πολωνικά: Aleksander Dziewa) (6 Νοεμβρίου 1997) είναι Πολωνός καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πάουερ φόργουορντ/σέντερ για την Σλονσκ Βρότσουαφ.

Πρώιμη ζωή
----------

Ο Ντζιέβα έπαιζε σκάκι τακτικά μέχρι να εγγραφεί στο γυμνάσιο. Ξεκίνησε την καλαθοσφαίριση σε ηλικία 16 ετών.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους
-------------------------

Ο Ντζιέβα ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στην Σλονσκ Βρότσουαφ στην 1 Λίγκα Πολωνίας.

Η σεζόν 2018-19 της 1 Λίγκα ήταν ένα σημείο καμπής για αυτόν. Στον πρώτο αγώνα εναντίον της ΚΚΣ Κούτνο σημείωσε 28 πόντους. Στη συνέχεια, εξαιρουμένου ενός αγώνα, σκόραρε τακτικά γύρω στους 20 πόντους. Ο «αγαπημένος» του αντίπαλος ήταν η ΣΚΚ Σιέντλτσε, απέναντι στην οποία σημείωσε 38 πόντους κατά μέσο όρο και στους δύο αγώνες. Αυτό το επίτευγμα ήταν ιδιαίτερα αξιοσημείωτο, καθώς ο προπονητής της ομάδας, Ραντόσουαφ Χίζι, έβγαζε τον Ντζιέβα από το παιχνίδι νωρίς για να δώσει χρόνο σε άλλους παίκτες να εξελιχθούν.

Σε όλη τη σεζόν, ο Ντζιέβα είχε μέσο όρο 22,2 πόντους και 9,7 ριμπάουντ ανά αγώνας. Στον τελευταίο αγώνα εναντίον της ΣΚΚ Σιέντλτσε, ο δείκτης αποτελεσματικότητάς (efficiency) του έφτασε στο 46.

Ήταν ένας από τους ακρογωνιαίους λίθους της ομάδας που ανέβηκε στο Πρωτάθλημα Πολωνίας το 2019.

Με την Σλονσκ Βρότσουαφ, ως έναν από τους βασικούς παίκτες, ο Ντζιέβα βοήθησε την ομάδα να κερδίσει τη Λέγκια Βαρσοβίας με 86-85 στην παράταση, για τον αγώνα για το χάλκινο μετάλλιο. Το αποτέλεσμα ξεπέρασε τις προσδοκίες.

Εθνική ομάδα
------------

Το καλοκαίρι του 2018, ο Ντζιέβα κλήθηκε στην Εθνική Πολωνίας Β, με την οποία έπαιξε αρκετούς αγώνες στην Κίνα.

Λόγω των δυνατών επιδόσεων του Ντζιέβα στο εθνικό πρωτάθλημα, ο προπονητής Μάικ Τέιλορ κάλεσε τον Ντζιέβα στην Εθνική Πολωνίας ανδρών για τους νικηφόρους αγώνες προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2019 εναντίον της Κροατίας και της Ολλανδίας. Με την Πολωνία συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ 2022.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *RealGM*. 93713. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.
2. 1 2 3 4 5 6 7  Aleksander Dziewa. Czas uciekać w świat Jakub Artych (sportowefakty.wp.pl), 28 January 2021. Accessed 20 May 2021.(in πολωνική)
3. ↑  «Aleksander Dziewa - Player Profile - FIBA.basketball». *fiba.basketball*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ της FIBA
* Προφίλ στην ιστοσελίδα του Πρωταθλήματος Πολωνίας
* Προφίλ στο Eurobasket.com
* Προφίλ στο proballers

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνική Πολωνίας - Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανδρών FIBA 2022 - 4η θέση |
| --- |
|  |
| 000 | 
* 1 Ζισκόφσκι
* 2 Μπαλτσερόφσκι
* 3 Σοκοουόφσκι
* 5 Τσελ
* 6 Σλότερ
* 9 Πονίτκα (αρχ.)
* 10 Κολέντα
* 11 Ντζιέβα
* 13 Ολεϊνίτσακ
* 23 Μιχάλακ
* 30 Γκάρμπατς
* 55 Σενκ
* Προπ: Μίλιτσιτς
 |  |

 |
Στον Αρθουριανό Κύκλο, ο **Γκορλουά** είναι Δούκας της Κορνουάλης και πρώτος σύζυγος της Ιγκρέιν, προτού παντρευτεί τον Ούθερ Πεντράγκον. Μεταγενέστερες πηγές αναφέρουν κάποια από τα παιδιά του, ανάμεσα στα οποία ήταν οι αδερφές Ελέιν, Μοργκάουζ και Μοργκάνα λε Φέι.

Σύμφωνα με το βιβλίο του Τζέφρεϊ του Μονμάουθ *Historia Regum Britanniae*, ο Ούθερ ερωτεύεται την Ιγκρέιν και ζητάει τη βοήθεια του Μέρλιν για να την κερδίσει. Ο Μέρλιν φτιάχνει ένα ξόρκι που δίνει στον Ούθερ τη μορφή του Γκορλουά, οπότε εύκολα εκείνος πλησιάζει την Ιγκρέιν και κοιμάται μαζί της. Από την ένωση αυτή γεννιέται ο Αρθούρος. Προς άγνοια και των δυο, το ίδιο βράδυ ο αληθινός Γκορλουά δολοφονείται στο κάστρο του. 

Τελικά η Ιγκρέιν πείθεται να παντρευτεί τον Ούθερ.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αρθουριανός κύκλος |
| --- |
|  |
| Το περιβάλλον του Αρθούρου | 
* Στρογγυλή Τράπεζα
* Εξκάλιμπερ
* Άγιο Δισκοπότηρο
* Κάμελοτ
* Άβαλον
* Μέρλιν ο Μάγος
* Γκουίνεβιρ
* Ούθερ Πεντράγκον
* Μόρντρεντ
* Ιγκρέιν
* Μοργκάνα λε Φέι
* Μοργκάουζ
* Κυρά της Λίμνης
* Ρίενς
 |  |
|  |
| Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης | 
* Άγκλοβαλ
* Άγκραβαϊν
* Γκάγουεν
* Γκάρεθ
* Γκάλαχαντ
* Γκρίφλετ
* Σερ Έκτορ
* Σερ Κέι
* Λάμορακ
* Λάνσελοτ
* Λεόντεγκρανς
* Λάιονελ
* Λούκαν
* Μάλαγκαντ
* Μπέντβιρ
* Σερ Μπορς
* Ούριενς
* Πέλλινορ
* Πέρσιβαλ
 |

 |
Ο **Ούγος** ο *δυνατός*, γαλλ. Hugues le fort (π. 1213 - 1238) από τον Οίκο του Ιμπελέν ήταν ένας από αυτούς που εστάλησαν ως όμηροι στην Αυλή του Φρειδερίκου Β΄ της Γερμανίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τρίτος γιος του Ιωάννη Α΄ κυρίου της Βηρυτού και της Μελισσάνθης, κόρης και κληρονόμου του Γκυ κυρίου του Αρσούφ.

Μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Μπαλιάν εστάλη το 1228-29 στην Αυλή του Φρειδερίκου Β΄ των Χοενστάουφεν βασιλιά της Γερμανίας, συζύγου της Ισαβέλλας Β΄ των Μπριέν βασίλισσας της Ιερουσαλήμ.

Ήταν αρχηγός της πρώτης επίθεσης στη μάχη του Αγκρίντι το 1232 και αντέκρουσε το κύριο χτύπημα του εχθρού.

Το 1238 απεβίωσε σε ηλικία 25 ετών. Το 1239 ο Ερρίκος Α΄ των Λουζινιάν βασιλιάς της Κύπρου έκανε λειτουργία στο όνομά του στη Νικοζία/Λευκωσία.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  Charles Cawley: «Medieval Lands». (Αγγλικά) *Charles Cawley, "Medieval Lands", 2006-2020*. Ανακτήθηκε στις 14  Νοεμβρίου 2018.

Πηγές
-----

* Marshall, Christopher. Warfare in the Latin East, 1192–1291. Cambridge University Press, 1992.
Συντεταγμένες: 37°52′50″N 22°28′21″E﻿ / ﻿37.88056°N 22.47250°E﻿ / 37.88056; 22.47250

Ο **Δήμος Στυμφαλίας** ήταν δήμος του νομού Κορινθίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Σικυωνίων. Έδρα του ήταν οι Καλιανοί και ο πληθυσμός του είναι 2.852 κάτοικοι (2001).

Διοικητική διαίρεση του δήμου
-----------------------------

Ο δήμος περιλάμβανε 10 δημοτικά διαμερίσματα:

 **Δ.δ. Καλιανών**  -- οι Καλιανοί [ 165 ]
 **Δ.δ. Ασπροκάμπου**  -- ο Ασπρόκαμπος [ 226 ]
 **Δ.δ. Δροσοπηγής**  -- η Δροσοπηγή [ 170 ]
 **Δ.δ. Καισαρίου**  -- το Καίσαρι [ 517 ]
 **Δ.δ. Καστανέας**  [ 309 ]
* η Καστανιά [ 179 ]
* το Καρτέριον [ 118 ]
* ο Μικρός Μαχαλάς [ 12 ]

 **Δ.δ. Κεφαλαρίου**  -- το Κεφαλάρι [ 347 ]
 **Δ.δ. Κυλλήνης**  -- η Κυλλήνη [ 122 ]
 **Δ.δ. Λαύκας**  -- η Λαύκα [ 406 ]
 **Δ.δ. Στυμφαλίας**  [ 208 ]
* η Στυμφαλία [ 180 ]
* τα Κιόνια [ 28 ]

 **Δ.δ. Ψαρίου**  -- το Ψάρι [ 382 ]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* korinthia.net, Δήμος Στυμφαλίας

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Κορινθίας |
| --- |
|  |
| 
Αγίων Θεοδώρων · Άσσου-Λεχαίου · Βέλου · Βόχας · Ευρωστίνης · Κορινθίων · Λουτρακίου-Περαχώρας · Νεμέας · Ξυλοκάστρου · Σαρωνικού · Σικυωνίων · Σολυγείας · Στυμφαλίας · Τενέας · Φενεού |

 |