recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Χρύσανθος Λαζαρίδης** (Νέα Υόρκη, 15 Ιουνίου 1954) είναι Έλληνας δημοσιογράφος, μαθηματικός, οικονομολόγος και στρατηγικός αναλυτής. Βασικός σύμβουλος του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, καθημερινός συνομιλητής και λογογράφος του.

Στις εκλογές του 2012 εξελέγη βουλευτής, έχοντας συμπεριληφθεί στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας.

Βιογραφικό
----------

Σε νεαρή ηλικία εντάχθηκε στην Αριστερά. Από νωρίς ενδιαφέρθηκε για τα μαθηματικά, μελετώντας τον Κουρτ Γκέντελ. Συμμετείχε ενεργά στον αγώνα κατά της χούντας ως φοιτητής του Οικονομικού της Νομικής και ήταν μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής κατά την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Συνελήφθη από την χούντα Ιωαννίδη λόγω της συμμετοχής του στα γεγονότα του Πολυτεχνείου, βασανίστηκε στο ΕΑΤ-ΕΣΑ και παρέμεινε κρατούμενος στις φυλακές μέχρι την πτώση της χούντας το καλοκαίρι του 1974. Υπέστη σκληρά βασανιστήρια και ξυλοδαρμούς από τους άνδρες της ΕΣΑ και νοσηλεύτηκε στην «Παμμακάριστο».

Με την αποκατάσταση της δημοκρατίας, έγινε μέλος του ΚΚΕ Εσωτερικού και διετέλεσε αντιπρόεδρος της ΕΦΕΕ με πρόεδρο τον μετέπειτα βουλευτή και υπουργό του ΠΑΣΟΚ Χρήστο Παπουτσή. Συμμετείχε στη Β΄ Πανελλαδική, που έδρασε μεταξύ 1978-1981, μέλη της οποίας ήταν η πλειοψηφία του Ρήγα Φεραίου που αποχώρησε από το ΚΚΕ Εσωτερικού μετά τις εκλογές του 1977.

Το 1980 πήγε στο LSE του Λονδίνου για μεταπτυχιακές σπουδές στα Οικονομικά με ειδίκευση στη Νομισματική Θεωρία και στην Επιχειρησιακή Έρευνα. Στη συνέχεια έλαβε διδακτορικό δίπλωμα στην Οικονομετρία από το *New York City University* και μετά σπούδασε Σύγχρονη Θεωρία της Ανάλυσης στο *Courant School of Αpplied Μathematics*. Ασχολήθηκε μεταξύ άλλων με τη Θεωρία Παιγνίων και τις εφαρμογές που μπορεί να έχει στις Διεθνείς Σχέσεις και τις πολεμικές συγκρούσεις και με τη Θεωρία του Χάους και τις αναλυτικές συνάφειες που έχει με τις κβαντικές κυματοσυναρτήσεις.

Η αποξένωσή του από τον χώρο της Αριστεράς έγινε τη δεκαετία του 1980. Σημαντικό ρόλο σε αυτή τη μεταβολή διαδραμάτισαν ο Ρόναλντ Ρέιγκαν και η Μάργκαρετ Θάτσερ: ο ίδιος έχει πει πως «όταν τους άκουγα να μιλάνε μου φαινόταν ότι αυτά που έλεγαν ήταν γεμάτα νόημα, περισσότερο από αυτά που εκστόμιζαν οι περισσότεροι από τους Αριστερούς».

Αν και ο ίδιος είχε σημαντικό ρόλο στην εξέγερση του Πολυτεχνείου, έχει δηλώσει πως δεν συμφωνεί με τον εορτασμό της: «παρελαύνουν οι απόντες- οι επίγονοι αυτών που δεν ήθελαν την εξέγερση. Εξοργίζομαι με την οικειοποίηση της εξέγερσης του Πολυτεχνείου από διάφορα κωθώνια που φορούν κουκούλες, σπάνε μαγαζιά και επικαλούνται τα ιδανικά του».

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουλίου 2013.
2. 1 2 3  Χρύσανθος Λαζαρίδης Δεν είναι μομφή να είσαι δεξιός Το δεξί χέρι του κ. Σαμαρά, πρώην κομμουνιστής και τώρα εχθρός της «ψευτο-προοδευτικής χούντας»
3. 1 2 3 4 5  Χρύσανθος Λαζαρίδης: Η σκιά του Αντώνη Σαμαρά
Ως **Διατριβαί του Επικτήτου** είναι γνωστές μια σειρά από διαλέξεις του στωικού φιλόσοφου Επίκτητου, τις οποίες κατέγραψε σε γραπτή μορφή ο φιλόσοφος Αρριανός γύρω στο 108 μ.Χ. Σήμερα έχουν σωθεί τέσσερα από τα πρωτότυπα οχτώ βιβλία και έχει ανεπίσημο χαρακτήρα. Η φιλοσοφία του Επίκτητου είναι έντονα πρακτική. Κατευθύνει τους μαθητές του να εστιάσουν την προσοχή τους στις απόψεις, τις αγωνίες, τα πάθη και τις επιθυμίες τους, ώστε «να μην παραλείψουν ποτέ να λάβουν αυτό που επιθυμούν, ούτε να πέσουν σε αυτό που προσπαθούν να αποφύγουν». Η αληθινή εκπαίδευση έγκειται στο να μάθουμε να ξεχωρίζουμε αυτό που είναι δικό μας από αυτό που δεν μας ανήκει και στο να μάθουμε να συμφωνούμε σωστά ή να διαφωνούμε με τις εξωτερικές εντυπώσεις. Σκοπός της διδασκαλίας του ήταν να κάνει τους ανθρώπους ελεύθερους και ευτυχισμένους.

Οι Διατριβές του Επίκτητου έχουν μεγάλη επίδραση στην φιλοσοφία από τότε που γράφτηκαν. Τις αναφέρει και ο Μάρκος Αυρήλιος στα έργα του, ο οποίος γεννήθηκε 13 χρόνια μετά τη συγγραφή του βιβλίου. Από τον 16ο αιώνα έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και επανεκτυπώθηκαν πολλές φορές. Έχει μεταφραστεί από πολλούς στα ελληνικά. Μάλιστα, στην Ελλάδα αποτελεί ακόμη και μέρος της εξεταστέας ύλης των πανελληνίων.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 271382460
* **ΕΒΕ**: 177667
* LCCN: n82215967
* GND: 4464540-5
* SUDOC: 157897133
* BNF: cb120083513 (data)
* BNE: XX3385368

 |

 |
Γλυπτό του Πατάντζαλι, παραδοσιακή μορφή που δηλώνει την κουνταλίνι ή σπειροειδή ενέργεια (Σέσα).
Οι **Γιόγκα Σούτρας** του Παταντζαλι είναι 196 ινδικές σούτρες (αφορισμοί) στη θεωρία και την πρακτική της γιόγκα. Το έργο γράφτηκε πριν το 400 μ.Χ. από τον Πατάντζαλι, που συνέθεσε και οργάνωσε γνώσεις σχετικές με τη γιόγκα από παλαιότερες παραδόσεις. Το έργο *Γιόγκα Σούτρας* έγινε το πιο πολυμεταφρασμένο αρχαίο ινδικό κείμενο κατά τη μεσαιωνική περίοδο: μεταφράστηκε σε 40 ινδικές γλώσσες και επίσης στην παλαιή γλώσσα της Ιάβας και τα Αραβικά. Το κείμενο περιέπεσε σε αφάνεια για επτά αιώνες, από τον 12ο ως τον 19ο αι. και επανήλθε στα τέλη του 19ου αι. χάρη στις προσπάθειες του Σουάμι Βιβεκανάντα, της Θεοσοφικής Εταιρείας και άλλων. Κέρδισε εξέχουσα θέση ως ένα κλασικό έργο κατά τον 20ό αι.

Κατά την περίοδο αφάνειας του έργου, στη μεσαιωνική Ινδία κυριαρχούσαν ως έργα για τη γιόγκα διάφορα κείμενα, όπως η Μπαγκαβάτ Γκίτα και η Γιόγκα Βασίστα, που αποδίδονται στον Γιατζναβάλκυα, η Ιρανυαγκάρμπα καθώς και κείμενα της Χάθα γιόγκα, της Ταντρικής γιόγκα και της γιόγκα του Πασουπάτα Σαϊβισμού, αντί για τις *Γιόγκα Σούτρας* του Πατάντζαλι.

Η Ινδική ορθόδοξη παράδοση θεωρεί ότι οι *Γιόγκα Σούτρας* είναι ένα από τα τέσσερα θεμελιώδη κείμενα της κλασικής φιλοσοφίας της γιόγκα. Αν και η οικειοποίηση του έργου του Πατάντζαλι (ή η υπεξαίρεσή του) και η επιρροή του σε μεταγενέστερα έργα συστηματοποίησης της γιόγκας έχει αμφισβητηθεί από τον Ντέιβιντ Γκόρντον Γουάιτ, ωστόσο έχει επιβεβαιωθεί από τον Τζέιμς Μάλινσον και άλλους μελετητές.

Οι μελετητές της εποχής μας, όπως ο Φίλιπ Α. Μάας και ο Μάλινσον θεωρούν το *Μπάσγια (=σχόλια) στις Σούτρες* ως το μόνο έργο του Πατάνταζαλι, ενώ τις *Σούτρες* ως περίληψή του σε άλλα έργα της γιόγκα. Τα δύο κείμενα θεωρούνται ενιαίο έργο, το *Πατάντζαλα-γιόγκα-σάστρα*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Wujastyk 2011, σελ. 33.
2. ↑  Feuerstein 1978, σελ. 108.
3. ↑  Tola, Dragonetti & Prithipaul 1987, σελ. x.
4. ↑  White 2014, σελ. xvi.
5. 1 2  White 2014, σελ. xvi-xvii.
6. ↑  White 2014, σελ. xvi-xvii, 20-23.
7. ↑  Whicher 1998, σελ. 49.
8. ↑  Stuart Sarbacker (2011), Yoga Powers (Editor: Knut A. Jacobsen), Brill, (ISBN 978-9004212145), page 195
9. ↑  Mallinson & Singleton 2017, σελ. xxxvi note 34.
10. 1 2  Mallinson & Singleton 2017, σελίδες xi, xvi–xvii.
Συντεταγμένες: 27°41′N 8°8′W﻿ / ﻿27.683°N 8.133°W﻿ / 27.683; -8.133

Το **Τιντούφ** (αραβικά: ولاية تندوف‎), είναι η δυτικότερη επαρχία της Αλγερίας, με πληθυσμό 49.149 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2008 (μη συμπεριλαμβανομένων των προσφύγων Σαχράουι στα στρατόπεδα προσφύγων των Σαχράουι). Πρωτεύουσά της είναι η ομώνυμη πόλη. Παρά το άγονο τοπίο, το Τιντούφ είναι μία πλούσια σε πόρους επαρχία, με σημαντικές ποσότητες σιδηρομεταλλεύματος που βρίσκονται στην περιοχή Γκαρά Τζεμπιλέτ κοντά στα σύνορα με τη Μαυριτανία. Πριν από την ανεξαρτησία της Αλγερίας, η περιοχή ήταν το δυνατό σημείο αρκετών φυλών της νομαδικής συνομοσπονδίας των Ρεγκιμπάτ.

Διοικητική διαίρεση
-------------------

Χάρτης που δείχνει τους δύο δήμους
Η επαρχία αποτελείται από μια *νταΐρα* (διαμέρισμα), του **Τιντούφ**, η οποία έχει τα ίδια όρια με την επαρχία. Η νταΐρα χωρίζεται περαιτέρω σε δύο *κοινότητες* ή δήμους: το **Τιντούφ** και το Ουμ Ελ Ασσέλ. Είναι η μοναδική επαρχία της χώρας που έχει μόνο μία *νταΐρα* και έχει και τις λιγότερες κοινότητες.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Επαρχία Τιντούφ** |

1. ↑  «Population résidente des ménages ordinaires et collectifs (MOC) selon la wilaya de résidence et le sexe et le taux d'accroissement annuel moyen (1998-2008)». National Office of Statistics. Ανακτήθηκε στις 1  Απριλίου 2020.
2. ↑  «Population résidente des ménages ordinaires et collectifs (MOC) selon la wilaya de résidence et le sexe et le taux d'accroissement annuel moyen (1998-2008)» (PDF). *www.ons.dz*. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2020.
Στις αγορές χρήματος και κεφαλαίου, **διατραπεζικά κεφάλαια** (αγγλικά: *federal funds*) είναι τα κεφάλαια τα οποία διακινούνται σε μια αγορά που συμμετέχουν μόνο τα πιστωτικά ιδρύματα και γι' αυτό λέγεται διατραπεζική αγορά (*interbank market*). 

Όλα τα πιστωτικά ιδρύματα είναι υποχρεωμένα να διατηρούν ορισμένες καταθέσεις στην Κεντρική Τράπεζα. Ορισμένα, όμως, πιστωτικά ιδρύματα έχουν περισσότερα διαθέσιμα κεφάλαια απ' όσα είναι υποχρεωμένα να καταθέσουν στην Κεντρική Τράπεζα, ενώ άλλα πιστωτικά ιδρύματα έχουν λιγότερα. Στην περίπτωση αυτή, τα ιδρύματα με έλλειψη ρευστότητας μπορούν να αντλήσουν κεφάλαια από τα ιδρύματα που έχουν πλεονάζουσα ρευστότητα. Οι συναλλαγές αυτές γίνονται στη διατραπεζική αγορά και έχουν διάρκεια η οποία κυμαίνεται από μία ημέρα έως και 12 μήνες.

Πηγές
-----

* Βασιλείου, Δημήτριος & Ηρειώτης, Νικόλαος (2009), *«Ανάλυση Επενδύσεων και Διαχείριση Χαρτοφυλακίου»*, Εκδόσεις www.rosili.gr. (ISBN 978-960-7745-22-4)
**Ημιζωή** ονομάζεται η περίοδος της αντίδρασης της μισής ποσότητας των ενεργών αντιδρώντων, όπου η αντίδραση μπορεί να είναι χημική ή πυρηνική. Έστω Α η ποσότητα ενός αντιδρώντος που θεωρητικά θα αντιδράσει όλο, τότε σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα η μισή ποσότητα της ουσίας αντιδρά, άρα χάνεται, ώστε να έχει μείνει η μισή ποσότητα από την αρχική. Το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα είναι χαρακτηριστικό για κάθε αντίδραση και εξαρτάται ή δεν εξαρτάται από τη συγκέντρωση του αντιδρώντος. Έτσι, η ποσότητα του στοιχείου συναρτήσει ισαπέχοντων χρονικών στιγμών είναι φθίνουσα γεωμετρική πρόοδος, ενώ γενικά είναι φθίνουσα εκθετική συνάρτηση του χρόνου. Αυτή η σχέση ποσότητας αντιδρώντος και χρόνου αποδεικνύεται θεωρητικά. 
Ο χρόνος ημιζωής επηρεάζει πρακτικά και την ανθρώπινη αντίληψη της αντίδρασης: μπορεί ο χρόνος να είναι εκατομύρια χρόνια, ώστε η αντίδραση ουσιαστικά να μη συμβαίνει, ή να είναι εξαιρετικά μικρός, ώστε η αντίδραση να συμβαίνει για την ανθρώπινη αντίληψη ακαριαία ή πολύ γρήγορα. Όταν η ποσότητα του αντιδρώντος είναι πλέον αμελητέα (τυπικά μετά από 10 ημιζωές) και δε γίνεται να εντοπιστεί, θεωρούμε ότι τελείωσε η αντίδραση.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Ebbing, Darrell D.· Steven D. Gammon. *Γενική Χημεία*. Μτφρ. Νικόλαος Δ. Κλούρας (6η έκδοση). Αθήνα: Τραυλός. σελίδες 144–145. ISBN 960-7990-66-8. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιανουαρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2010.
2. ↑  Στις χημικές αντιδράσεις η συνάρτηση εξαρτάται από το νόμο της ταχύτητας.
3. ↑  Χαρακτηριστικά παραδείγματα αναφέρονται στη σελίδα 872.
Διαυγασμένο βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
Το **διαυγασμένο βούτυρο** είναι το λίπος γάλακτος που παράγεται από το βούτυρο για τον διαχωρισμό των στερεών γάλακτος και του νερού από το βουτυρικό λίπος. Συνήθως, παράγεται λιώνοντας το βούτυρο και αφήνοντας τα συστατικά να διαχωριστούν κατά πυκνότητα. Το νερό εξατμίζεται, μερικά στερεά (π.χ. πρωτεΐνες ορού γάλακτος) επιπλέουν στην επιφάνεια και αποβουτυρώνονται και τα υπόλοιπα στερεά γάλακτος (καζεΐνη) βυθίζονται στον πυθμένα και μένουν πίσω όταν το λίπος βουτύρου (το οποίο θα ήταν στη συνέχεια από πάνω) χύνεται ή διαχωρίζεται με διαχωριστική χοάνη ή διαχωριστή λίπους. Αυτό το λίπος βουτύρου είναι το διαυγασμένο βούτυρο.

Οι εμπορικές μέθοδοι παραγωγής περιλαμβάνουν επίσης την άμεση εξάτμιση, αλλά μπορούν επίσης να πραγματοποιηθούν με απόχυση και φυγοκέντριση που ακολουθείται από ξήρανση υπό κενό ή απευθείας από την κρέμα με σπάσιμο του γαλακτώματος που ακολουθείται από τη φυγοκέντριση.

Ιδιότητες
---------

Το διαυγασμένο βούτυρο έχει υψηλότερο σημείο καπνού (252 °C (486 °F)) από το κανονικό βούτυρο (163–191 °C (325–376 °F)) και επομένως προτιμάται σε ορισμένες μαγειρικές εφαρμογές, όπως το σοτάρισμα. Το διαυγασμένο βούτυρο έχει επίσης πολύ μεγαλύτερη διάρκεια ζωής από το φρέσκο βούτυρο. Έχει αμελητέες ποσότητες λακτόζης και καζεΐνης και, ως εκ τούτου, είναι αποδεκτό από τους περισσότερους που έχουν δυσανεξία στη λακτόζη ή αλλεργία στην καζεΐνη.

Δείτε επίσης
------------

* Μαντέιγκα-ντα-τέρα, βραζιλιάνικο προϊόν διαυγασμένου βουτύρου
* Σμεν, αλατισμένο, ζυμωμένο διαυγασμένο βούτυρο, που χρησιμοποιείται ευρέως στις κουζίνες της Βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής
* Σμαλτς, διαυγασμένο ζωικό λίπος
* Γαλακτοκομικά προϊόντα

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Διαυγασμένο βούτυρο** |

1. ↑  «Clarified butter – Glossary – How to cook». BBC Good Food. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2010.
2. ↑  Walstra, P. Wouters, J. Geurts, T. (2006). *Dairy Science and Technology*, CRC Press – Taylor and Francis Group
3. ↑  Amy Brown, *Understanding Food: Principles and Preparation*, 5th ed. 2014, (ISBN 1133607152), p. 468
4. ↑  Heid, Markham (22 Απριλίου 2019). «Is Ghee Healthy? Here's What the Science Says». *Time*.. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2021.
5. ↑  Abarbanel, Aliza (5 Απριλίου 2018). «What Is Ghee, the Clarified Butter We Could Eat by the Spoon?». *Bon Appétit*.. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2021.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4366228-6

 |

 |
Ο **Γιόζεφ Ατίλα Μόρινγκ** (γεν. στις 8 Οκτωβρίου 1968)  είναι Ούγγρος εκπαιδευτικός και πολιτικός, μέλος της Εθνοσυνέλευσης (MP) για το Μπαλατονμπογκλάρ (Εκλογική περιφέρεια Somogy IV) από το 2006 έως το 2014, και για το Μάρκαλι (περιφέρεια Σόμογκι από την εκλογική περιφέρεια III). 2014. Υπήρξε επίσης μέλος του Κοινοβουλίου με το κόμμα του, το Φίντες, στην Περιφερειακή Λίστα της περιφέρειας Σόμογκι κατά το διάστημα μεταξύ 2002 και 2004.

Πολιτική καριέρα
----------------

Ο Μόρινγκ διετέλεσε δήμαρχος του Σομογκιβάρ από το 1998 έως το 2014. Έγινε μέλος του Φίντες τον Δεκέμβριο του 1992. Ήταν επικεφαλής της τοπικής οργάνωσης του κόμματός του στο Σομογκιβάρ του μέχρι το 2002. Έγινε βουλευτής τον Δεκέμβριο του 2002, αντικαθιστώντας τον Κάρολι Σίτα, ο οποίος παραιτήθηκε από τη βουλευτική του έδρα.  Ο Μόρινγκ πήρε μέρος στην Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Μειονοτήτων και Θρησκευτικών Υποθέσεων κατά το διάστημα μεταξύ 2003 και 2006. Εξελέγη βουλευτής του Μπαλατονμπογκλάρ κατά τις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2006 ως υποψήφιος του κομματικού συνασπισμού Φίντες–KDNP. Εντάχθηκε στην κοινοβουλευτική ομάδα του Χριστιανοδημοκρατικού Λαϊκού Κόμματος της Ουγγαρίας. Εξελέγη ως ένας από τους γραμματείς της Εθνοσυνέλευσης τον Μάιο του 2006. 

Ο Μόρινγκ επανεξελέγη βουλευτής του Μπαλατονμπογκλάρ στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2010. Έγινε μέλος της Επιτροπής Εθνικής Ασφαλείας τον Μάιο του 2010. Ήταν αντιπρόεδρος αυτής της ad hoc επιτροπής που συστάθηκε με σκοπό να διερευνήσει τη δραστηριότητα της Ένωσης Πολιτικής Φρουράς για ένα Καλύτερο Μέλλον στο Γκιονυόσπατα στις αρχές του 2011. Μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2014, οι οποίες υιοθέτησαν τον νέο εκλογικό νόμο σύμφωνα με τον οποίο επανασχεδιάστηκαν οι εκλογικές περιφέρειες, ο Μόρινγκ εξελέγη βουλευτής του Μάρκαλι. 

Το 2021, ο Μόρινγκ, με τη βουλευτική του ιδιότητα, ενέργησε ως μεσολαβητής για την αγορά της ποδοσφαιρικής ομάδας Ούιπεστ με έδρα στη Βουδαπέστη από μια ομάδα Ούγγρων επενδυτών, αντίθετα με τις μέχρι τότε φήμες ότι η ομάδα θα περνούσε στην κυριότητα ξένων κεφαλαίων. Ο Μόρινγκ είναι ο ίδιος οπαδός της Ούιπεστ από την ηλικία των έξι ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Συνέλευση της Ουγγαρίας: *Parliamentary Information System*. m028. Ανακτήθηκε στις 4  Μαΐου 2022.
2. 1 2  «*Biography*» (PDF). Országgyűlés.
3. 1 2 3  «*Register*». Országgyűlés.
4. ↑  «We have never been so close» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2022.
Ο **Γιόβαν Ίλιτς** (*σερβικά : Јован Илић*) (Ρέσνικ, 15 Αυγούστου 1824 – Βελιγράδι 12 Μαρτίου 1901) ήταν Σέρβος συγγραφέας, πολιτικός και υπουργός δικαιοσύνης.

Βιογραφία
---------

Τελείωσε το γυμνάσιο στο Κραγκούγεβατς, το λύκειο στο Βελιγράδι, και σπούδασε φιλοσοφία στην Eperješi και τη Βιέννη. Ήταν μέλος του Φιλελεύθερου κόμματος και υπάλληλος του συμβουλίου της επικρατείας (από το 1847 ), διορθωτής σε σερβικές εφημερίδες, καθηγητής στη Νεγκοτίν στο Σάμπατς και το Βελιγραδί. Ήταν μέλος του Ανωτάτου Δικαστηρίου από το 1859, υπουργός δικαιοσύνης την περίοδο 1869 - 1871, και μέλος του συμβουλίου επικρατείας την περίοδο 1873 - 1882. Γιος του ο ποιητής Βόισλαβ Ίλιτς.

Ο Ίλιτς έχει εκδώσει τρεις ποιητικές συλλογές με λυρικά και ρομαντικά ποιήματα που έγιναν δημοτικά τραγούδια με θέμα βοσκούς. Ο Ίλιτς αντιπροσωπεύει τους σέρβους ρομαντικούς ποιητές οι οποίοι έχουν εργαστεί στο πνεύμα της λαϊκής ποίησης. Στο σπίτι του συγκέντρωνε τους σημαντικότερους εκπροσώπους της λογοτεχνίας, από τον καλλιτεχνικό και θεατρικό κόσμο.

Έργα του
--------

* ποιητικές συλλογές:

Песме - Београд 1854,
Песме (II) - Нови Сад 1858,
Пастири (еп) - Београд 1868,
Дахире - Београд 1891,
Песме (III) - Београд 1894,
* βιβλία:

Кратка историја Грка и Турака за младеж - Београд 1853
Поглед на садашње стање наше - Београд 1859,
Српска писменица, Нови Сад 1860

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb14515654k. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb14515654k. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.

Πηγές
-----

* Љубомир Недић: Из новије српске лирике - Београд 1893,
* Љубомир Стојановић: Предговор у књизи Песме (III) - Београд 1894,
* Љубомир Стојановић: Јован Илић, српски песник - Босанска вила 1895,
* А. Г. Матош: Јован Илић, Личне успомене, - Бранково коло 1901.
* Јаша Продановић: Јован Илић СКГ 1901 књига 2 св. 2,
* Јаша Продановић: Предговор целокупним делима - Београд 1929.
* Енциклопедија Југославије ЈЛЗ - Загреб 1988, текст др. Уроша Џонића проф Филозофског фак. у Београду

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 22255466
* LCCN: no94028200
* ISNI: 0000 0000 2844 5213
* GND: 129049638
* SUDOC: 076938794
* BNF: cb14515654k (data)
* NKC: js2006345195

 |

 |
Τα διχρωικά φίλτρα αποτελούνται από οπτικά διαφανή υλικά.
**Διαφάνεια** είναι η ιδιότητα των σωμάτων να επιτρέπουν (άλλα περισσότερο και άλλα λιγότερο) να περνάει ανάμεσα τους το φως που πέφτει επάνω τους

Κατηγορίες σωμάτων ως προς τη διαφάνεια
---------------------------------------

Από την άποψη της διαφάνειας τα σώματα διαιρούνται σε τρεις κατηγορίες: διαφανή, ημιδιαφανή, και αδιαφανή. Το γυαλί είναι ένα διαφανές σώμα όπως και η ζελατίνα. Το αμμοβολημένο γυαλί είναι ημιδιαφανές. Ο τοίχος του δωματίου είναι αδιαφανής.

Ωστόσο και στα διαφανή σώματα γίνεται μία μικρή απορρόφηση φωτός. Η διαφάνεια εξαρτάται από το πάχος του σώματος:. Το νερό σε μικρό πάχος και βάθος είναι διαφανές, ενώ σε μεγάλο γίνεται αδιαφανές. Ο όρος διαφάνεια σώματος δεν αναφέρεται μόνο στο φως, αλλά και σε άλλες ακτινοβολίες όπως είναι π.χ. τα ραδιοκύματα, οι Ακτίνες Χ (ακτίνες Ρέντγκεν) κ.α. Ορίζεται γενικά ως εξής: διαφάνεια λέγεται η ικανότητα που έχει ένα σώμα να αφήνει να περνούν μέσα από τη μάζα του το φως, τα ραδιοκύματα, οι ακτίνες Ρέντγκεν, και άλλες ακτινοβολίες, χωρίς αισθητή απορρόφηση των ακτινοβολιών αυτών. Τη διαφάνεια τι μετράμε με τη σχέση του ποσού του ρεύματος της ακτινοβολίας που περνάει μέσα από το σώμα προς το ποσό του ρεύματος που προσπίπτει σε αυτό.

Δείτε επίσης
------------

* Σκέδαση
Ο **Ερρίκος Β΄**, πολων. Henryk II Niemodliński (1374 - 22 Δεκεμβρίου 1394) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας του Στσέλτσε και Νιεμόντλιν (από το 1382, με τους αδελφούς του) τυπικά μόνο.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τρίτος γιος του Μπόλκο Γ΄ δούκα του Στσέλτσε και της Άννας, ίσως κόρης του Ιωάννη Α΄ των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε δούκα του Οσβιέντσιμ.

Από μικρός προορίστηκε για εκκλησιαστική σταδιοδρομία και σπούδασε γι' αυτό στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια. Σύμφωνα με τον χρονικογράφο Γιαν Ντούγκος, καθώς ο Ερρίκος Β΄ επέστρεφε στην Πολωνία, απεβίωσε 20 ετών. Τάφηκε στη δουκική κρύπτη της Φραγκισκανικής εκκλησίας, στο Οπόλε.

Πηγές
-----

* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
Ο **Δαμηγέρων** ή **Δαμογέρων** ήταν αρχαίος Έλληνας συγγραφέας που άκμασε περί τον 2ο με 3ο αιώνα (μ.Χ.). Είχε ασχοληθεί ιδιαίτερα με τη μαγεία για την οποία και είχε συγγράψει τη πραγματεία του "Περί της μαγικής δυνάμεως των λίθων", με επιδράσεις από ανάλογα έργα του Ζωροάστρη.

Το έργο αυτό του Δημογέροντος, που είχε γραφτεί αρχικά στην ελληνική απειχόντας παλαιότερα κείμενα φαίνεται πως εγνώριζε ο Απουλήιος, καθώς επίσης είναι γνωστό και ένα αρχαίο ποίημα της ορφικής λογοτεχνίας. Ωστόσο η λατινική μετάφραση του 6ου αιώνα χρησιμοποιήθηκε ως πηγή του Αέτιου με το όνομα *Δημοσθένης Διογένης* και φαίνεται πως αυτό είχε επηρεάσει σημαντικά τους μάγους-ιατρούς του Μεσαίωνα για τους οποίους και αποτελούσε σπουδαιότατη επιστημονική πραγματεία.

Το σύγγραμμα αυτό του Δαμηγέροντος περιλαμβάνεται σε όλη τη σχετική βιβλιογραφία περί των ιδιοτήτων των λίθων ως "*Λιθικά*".  
Βάσει δε αυτού έχουν κυκλοφορήσει μέχρι σήμερα πολλά σχετικά βιβλία με ίδιο αντικείμενο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  102389810. Ανακτήθηκε στις 18  Δεκεμβρίου 2022.
2. ↑  Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου: (Αγγλικά) *Library of Congress Name Authority File*. n89665200. Ανακτήθηκε στις 28  Ιανουαρίου 2021.

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ.5ος, σ.768.
* "Εγκυκοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τ.19ος, σ.368-369.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 27455428
* LCCN: n89665200
* ISNI: 0000 0000 4131 1498
* GND: 102389810

 |

 |
Ο **Γιώργος Βαγιωνάς** (γεννήθηκε στις 8 Απριλίου 1940) είναι Έλληνας γιατρός και πολιτικός, βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας.

Βιογραφία
---------

Ο Βαγιωνάς γεννήθηκε στις 8 Απριλίου 1940 στην Αρναία. Αποφοίτησε από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Στη συνέχεια εργάστηκε στο Λονδίνο και την Αθήνα. Ειδικεύεται στη νεφρολογία. Έγινε πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων νεφρολόγων. Είναι συγγραφέας περισσότερων από 280 επιστημονικών άρθρων, τα οποία έχουν δημοσιευτεί σε ελληνικά και ξένα επιστημονικά και μη περιοδικά. 

Εξελέγη βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία στην εκλογική περιφέρεια Χαλκιδικής στις εκλογές του 2004, 2007 και του 2009. Επανεξελέγη τον Ιανουάριο και τον Σεπτέμβριο του 2015, καθώς και τον Ιούλιο του 2019.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  vouliwatch.gr/mp/vagionas-giorgos.
2. ↑  ca5219e5-5651-4fe5-9c25-3bac9efa7d1c. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
3. ↑  vouliwatch.gr/mp/vagionas-giorgos. Ανακτήθηκε στις 29  Νοεμβρίου 2017.
4. 1 2  «Βουλευτές». Βουλή των Ελλήνων.
5. 1 2  «Βαγιωνάς Γιώργος». VouliWatch. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προσωπικός ιστότοπος
* Βιογραφικό στην ιστοσελίδα της Βουλής
Το **γιωτοποιημένο άλφα** (Ꙗ, ꙗ) είναι ένα γράμμα του κυριλλικού αλφαβήτου, χρησιμοποιείται σήμερα μόνο στην Εκκλησιαστική σλαβονική γλώσσα. Είναι ασυνήθιστο μεταξύ των πρώτων κυριλλικών γραμμάτων επειδή δεν έχουν άμεσο αντίστοιχο στα Γλαγολιτικά χρησιμοποιείται για το ζευγάρι των /e/ και /ja/.

Χρήση
-----

Ως εκ τούτου, πολλά αρχαία κυριλλικά κείμενα (ιδιαίτερα εκείνα με Γλαγολιτικά προηγούμενα), μπορούν να χρησιμοποιούν το Ѣ για τους δύο αυτούς σκοπούς, η πρακτική αυτή συνεχίζεται στο δέκατο τέταρτο αιώνα, αλλά είναι πολύ πιο συχνή στη Νότια σλαβονική από την Ανατολή σλαβική περιοχή. Παρ 'όλα αυτά, το Ꙗ μαρτυρείται στα πρώτα σωζόμενα γραπτά κυριλλικά, όπως για παράδειγμα το Codex Suprasliensis και Σαββίνα Kniga.
Συνέχισε σε χρήση στη σερβική μέχρι τις ορθογραφικές μεταρρυθμίσεις του Βουκ Κάρατζιτς, και στη βουλγαρική γλώσσα (όπου απέκτησε επίσης μια αστική παραλλαγή ανάγλυφο script) μέχρι τα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα. Μεταξύ της Ανατολικής Σλαβικικής, η μετατροπή του [E], κατά πάσα πιθανότητα σε [AE], και την επακόλουθη συνένωση αυτού του ήχου με το / / φωνήματος σήμαινε ότι το γράμμα Ѧ αποκτήσει την ίδια λειτουργία με το Ꙗ, και οι δύο ήρθαν να θεωρηθούν ως παραλλαγές του ίδιου εγγράφου. Αυτή εξακολουθεί να είναι η περίπτωση στη σύγχρονη εκκλησιαστική σλαβονική, όπου, σε γενικές γραμμές, το Ꙗ χρησιμοποιούταν αρχικά και το Ѧ αλλού, αν και κατ 'εξαίρεση μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να κάνουν άλλες διακρίσεις, όπως εκείνη μεταξύ ѧ̓зыкъ «γλώσσα» και ꙗ ̓зыкъ «λαός».
Ο **Δομιτιανός**, λατιν. Domitianus ήταν μάλλον ένας Ρωμαίος στρατιωτικός των μέσων του 3ου αι. που ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας, πιθανόν στη βόρεια Γαλατία, στα τέλη του 270 ή τις αρχές του 271 και έκοψε νομίσματα για να αναγγείλει την άνοδό του. Στην εποχή μας είναι γενικά αποδεκτή η ταύτισή του με τον Δομιτιανό, που αναφέρεται δύο φορές στις πηγές ως σημαντική μορφή στην πολιτική της εποχής του, αλλά σε καμία περίπτωση ως ο εξέχων υποψήφιος για τον αυτοκρατορικό θρόνο.

Δεδομένου ότι η βασιλεία του κράτησε το πολύ λίγες εβδομάδες από την ανακήρυξή του και ότι δεν φαίνεται να είχε εξασφαλίσει σημαντική στρατιωτική και πολιτική υποστήριξη, ο Δομιτιανός θεωρείται πιο σωστά ως σφετεριστής μάλλον παρά ως αυτοκράτορας. Το πραξικόπημα που αποπειράθηκε, πρέπει να κατανοηθεί σε συνάφεια με την ασταθή ιστορία της Γαλατικής αυτοκρατορίας περισσότερο και λιγότερο με αυτήν της Αυτοκρατορίας ως σύνολο.

Πηγές
-----

* Okamura, Lawrence (1992). "Forging a Usurper in Late Roman Aquitania". Hermes. 120 (1): 105.
* Leins, Ian. "Domitianus II – the forgotten emperor". Current Archaeology (194): 76–79.
* Abdy, Richard (2009). "The Domitian II coin from Chalgrove: a Gallic emperor returns to history". Antiquity. 83 (321): 751–757.
Στην ελληνική μυθολογία ο **Ευρύβατος** ήταν ήρωας, γιος του Ευφήμου. Στην Κίρφη, βουνό της Φωκίδας (το σημερινό Ξηροβούνι), που βρίσκεται κοντά στην πόλη Κρίσσα (το σημερινό Χρισσό Φωκίδας), ο Ευρύβατος σκότωσε το ανθρωποφάγο τέρας Σύβαρι ή Λάμια, περνώντας τυχαία έξω από τη σπηλιά του και σώζοντας έτσι τον Αλκυονέα, που έπρεπε να θυσιασθεί σε αυτό ύστερα από χρησμό του Απόλλωνα για τη σωτηρία του τόπου. Ο Ευρύβατος έσυρε το τέρας έξω από τη σπηλιά του και το γκρέμισε από τα βράχια. Εκεί όπου έπεσε το τέρας και σκοτώθηκε, ξεπήδησε πηγή που πήρε το όνομά του: Σύβαρις.

* Με το όνομα Ευρύβατος αναφέρεται επίσης από κάποιες πηγές ένας από τους Αργοναύτες και ένας από τους δύο αδελφούς Κέρκωπες

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
Ο **Γεώργιος Βαλτινός** (Χαλκιόπουλοι 1775 - Λυσιμαχία 1887) ήταν αγωνιστής του 1821 και πολιτικός από τον Βάλτο.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στους Χαλκιόπουλους του Βάλτου και καταγόταν από οικογένεια αγωνιστών , πήραν μέρος σε πολλές μάχες τα αδέλφια του Κωνσταντίνος , Νικόλαος, Ιωάννης και Σωτήρης τα ανίψια του Σωτήρης και Θανασούλας κ.α.. Από μικρός βρέθηκε στην αυλή του Αλή πασά στα Γιάννενα όπου αργότερα έγινε αρματολός. Ήταν από τους πρωτεργάτες της επανάστασης στην Στερεά Ελλάδα αναφέρεται ότι έδιωξε του Τούρκους από το Μεσολόγγι και κήρυξε την επανάσταση εκεί. Ήταν φίλος με τον Γ. Καραΐσκάκη και πήρε μαζί του μέρος σε πολλές μάχες, όπως στου Πέτα, στο Μακρυνόρος όπου με τον Ίσκο και τον Μπακόλα νίκησαν τον Ομέρ Βρυώνη, στο Νεόκαστρο, στα Σάλωνα, στη Πλάκα, στην Αθήνα , στο Ευηνοχώρι, στον Πειραιά και στα Τρίκαλα. Ήταν στο Μεσολόγγι στην Β΄πολιορκία και κατά την έξοδο των πολιορκημένων. 

Διετέλεσε πληρεξούσιος στις Β' Εθνοσυνέλευση Άστρους , Γ' Εθνοσυνέλευση Τροιζήνας και στην Δ' Εθνοσυνέλευση Άργους , επί Καποδίστρια διετέλεσε σύμβουλος επικρατείας. Μετά το τέλος της επανάστασης του δόθηκε κτήμα στη Λυσιμαχία σαν αμοιβή για την προσφορά του στον αγώνα. Πέθανε στο κτήμα του στην Λυσιμαχία σε βαθιά γεράματα.

Πηγές
-----

* *Μεγάλη Στρατιωτική και Ναυτική εγκυκλοπαίδεια, Λεξικόν*, Τόμος Β' , έκδοση Μεγάλη Στρατιωτική και Ναυτική εγκυκλοπαίδεια, Αθήνα 1929
* Αλέκου Τσατσούλη, *Λυσιμαχία χτες και σήμερα[*νεκρός σύνδεσμος*]* Έκδοση συλλόγου Λυσιμαχιωτών, 1992
Ο **Δον Θεόδωρος Γκριέγκο** (ισπανικά: Θεόδωρος ο Έλληνας) ήταν Έλληνας θαλασσοπόρος με καταγωγή από νησί του Αιγαίου και εξερευνητής της Αμερικής. Θεωρείται ο πρώτος Έλληνας που έφτασε στην Αμερική.

Στις 17 Ιουνίου 1527 απέπλευσε από το λιμάνι του Σανλούκαρ δε Μπαρραμέδα της Ισπανίας στόλος με πέντε πλοία και κυβερνήτη τον Αδελάνταδο Δον Πάνφιλο δε Ναρβάεθ με προορισμό την εξερεύνηση της Αμερικής.

Τον Σεπτέμβριο η αποστολή έφτασε στον Άγιο Δομίνικο, αγόρασε ακόμα ένα πλοίο και προμήθειες ενώ συμπληρώθηκε και το πλήρωμα σε άντρες, αφού κάποιοι ήταν άρρωστοι η είχαν πεθάνει στο ταξίδι. Η αποστολή μετά κατέπλευσε στο Σαντιάγο της Κούβας και χωρίστηκε στα δύο. Στο ένα μέρος ήταν και ο Θεόδωρος ο οποίος με δυο καράβια κατευθύνθηκε προς το Τρινιντάντ για να πάρει προμήθειες. Όμως τα δύο πλοία έπεσαν σε τυφώνα με αποτέλεσμα να βυθιστούν παρασύροντας στο βυθό 60 άντρες. Ο Θεόδωρος επέζησε μαζί με 30 ναυτικούς που είχαν βγει στη στεριά προκειμένου να μεταφέρουν τα εφόδια στα πλοία. 

Στις 14 Απριλίου 1528 η αποστολή κατέπλευσε τελικά στην Φλόριντα και αμέσως άρχισαν να κατασκευάζουν καταλύματα για να εγκατασταθούν. Από τις πρώτες μέρες υπήρχε επαφή με ντόπιες ινδιάνικες φυλές, οι οποίες έφερναν μαζί τους κομμάτια χρυσού και έλεγαν ότι υπήρχε πολύς χρυσός στα βουνά στην περιοχή των Απαλάτσι.

Οι Ισπανοί ξεκίνησαν για να ανακαλύψουν τον χρυσό, αλλά στην διαδρομή σκότωναν τους ινδιάνους άνδρες και αιχμαλώτισαν τις γυναίκες και τα παιδιά τους με σκοπό να τους πουν που ήταν ο χρυσός, ξεσηκώνοντας τους έτσι εναντίον τους. Κάποια στιγμή η ομάδα βρέθηκε αποκλεισμένη σε άγνωστα εδάφη μακριά από την βάση της και χωρίς προμήθειες. Τότε ο Θεόδωρος κατασκεύασε πέντε βάρκες με σκοπό να φύγουν μέσω των παραποτάμων του Μισισιπή χρησιμοποιώντας ξύλο και δέρμα και αλείφοντας τες με ρετσίνι.

Μετά από έναν μήνα περιπλάνησης η ομάδα βγήκε στην θάλασσα αλλά αδυνατούσε να βρει την βάση της. Τελικά έφτασαν σε έναν όρμο κοντά στη σημερινή πόλη Πενσακόλλα της Φλώριδας όπου ο Θεόδωρος βγήκε στην στεριά για να πάρει νερό από τους Ινδιάνους της περιοχής. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας οι Ινδιάνοι επέστρεψαν χωρίς τον Θεόδωρο, ενώ στις ερωτήσεις των Ισπανών αρνήθηκαν να απαντήσουν και τράπηκαν σε φυγή. Οι Ισπανοί προσπάθησαν για δύο ημέρες να τον εντοπίσουν χωρίς επιτυχία. Η αποστολή τελικά κατάφερε το 1535 να φτάσει στην Καλιφόρνια και τελικά να επιστρέψει στην Ισπανία το 1537.

Το 1540 έφτασε στο σημείο που είχε χαθεί ο Θεόδωρος ο Γκονθάλο Βαλντές γραμματέας του Ντε Σότο έμαθε ότι δυο χριστιανοί που βρισκόταν στην αποστολή του Ναρβάεθ έμειναν με τους Ινδιάνους, οι οποίοι για άγνωστο λόγο τους σκότωσαν. Οι Ινδιάνοι που αφηγήθηκαν το τέλος του Θεόδωρου δεν γνώριζαν το πότε ακριβώς δολοφονήθηκε ο Θεόδωρος, ούτε πού ήταν θαμμένος. Του έδωσαν μόνο το εγχειρίδιο που χρησιμοποιούσε ο Θεόδωρος.

Άγαλμα του Θεόδωρου υπάρχει σήμερα στην Τάμπα της Φλόριντας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Jurgens, σελ. 734

Πηγές
-----

* Jurgens, Jane (1999). «Greek Americans». Στο: Jeffrey Lehman. *Gale encyclopedia of multicultural America* (2η έκδοση). Detroit: Gale Group. ISBN 0-7876-3986-9.
Ο **Γεώργιος Βοϊνέσκος** (1797 - 1858) ήταν Ελληνορουμάνος αγωνιστής και οπλαρχηγός του 1821, υπασπιστής του Δ. Υψηλάντη, αξιωματικός της Ελληνικής Βασιλικής Χωροφυλακής και διπλωμάτης.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1797 στο Ιάσιο. Μετά τα εγκύκλια ελληνικά γράμματα που σπούδασε στην ελληνική σχολή του Ιασίου συμπλήρωσε τις σπουδές του στη Σχολή Κυδωνίων και της Χίου. Εκεί τον βρήκε η έκρηξη της Ελληνικής Επανάστασης το 1821 απ΄ όπου και έσπευσε αμέσως στη Πελοπόννησο για να προσφέρει τις υπηρεσίες του. Φθάνοντας εκεί συναντήθηκε με τον Δ. Υψηλάντη ο οποίος και τον προσέλαβε στο επιτελείο του γενόμενος υπασπιστής του. Συμμετείχε σε πολλές μάχες συστήνοντας και δική του ομάδα αγωνιστών. 

Μετά την απελευθέρωση, το 1833, ο Γ. Βοϊνέσκος προσλήφθηκε στην νεοσυσταθείσα Ελληνική Βασιλική Χωροφυλακή γενόμενος ένας από τους πρώτους δέκα Μοιράρχους. Το 1841 διορίσθηκε παράλληλα πρόξενος του Βασιλείου της Ελλάδος στο Ιάσιο απ΄ όπου συνέχισε να προσφέρει εξαιρετικές υπηρεσίες προς τον Ελληνισμό, διενεργώντας μεταξύ άλλων εράνους υπέρ της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας και υπέρ του Πανεπιστημίου. Το 1847 όταν πέθανε ο Ιωάννης Κωλέττης φέρεται να υποσκελίστηκε από αντιζήλους του, αλλά λίγο αργότερα δικαιώθηκε διοριζόμενος γενικός πρόξενος της Ελλάδος στη Βλαχία και Μολδαβία με έδρα το Βουκουρέστι προαχθείς ταυτόχρονα στο βαθμό του συνταγματάρχη της Χωροφυλακής. Εργάστηκε για τα ελληνικά συμφέροντα μέχρι τον θάνατό του που τον βρήκε στο Ιάσιο το 1858.

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου"
* Πάπυρος Larousse Britanicca,τομ.12, σ.229, Αθήνα:Πάπυρος, 2007.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Γεώργιος Βοϊνέσκος στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.
Στην ελληνική μυθολογία η **Ευρύθεμις** (νεοελλ. απόδοση **Ευρυθέμιδα**) ήταν θυγατέρα της Κλεοβοίας και του Φοβίου.

Ο μύθος
-------

Η Ευρύθεμις παντρεύτηκε τον Αιτωλό ηγεμόνα Θέστιο (*Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου*, Α 7, 10). Απέκτησαν μαζί τέσσερις γιους και τρεις κόρες, αποκαλούμενες συνολικά **Θεστιάδες**. Οι γιοι ήταν οι Ίφικλος, Εύιππος ή Τοξέας, Πλήξιππος και Ευρύπυλος, ενώ οι κόρες ήταν οι Αλθαία, η Λήδα και η Υπερμνήστρα. Από την Αλθαία, η Ευρύθεμις έγινε γιαγιά του σημαντικού ήρωα Μελεάγρου. Ο Μελέαγρος σκότωσε τουλάχιστον δύο από τους θείους του (δηλαδή τους γιους της Ευρυθέμιδας) κατά τις διαμάχες που επακολούθησαν το κυνήγι του Καλυδώνιου Κάπρου. Από τη Λήδα η Ευρύθεμις έγινε γιαγιά των Διόσκουρων.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
Για άλλα πρόσωπα με το όνομα Γεώργιος Βλάχος, δείτε: Γιώργος Βλάχος.

Ο **Γεώργιος A. Βλάχος** (1886 - 1951) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, εκδότης και θεατρικός συγγραφέας. Υπήρξε ο εμπνευστής και εκδότης της εφημερίδας «*Η Καθημερινή*», που από την ίδρυσή της το 1919 και μέχρι σήμερα θεωρείται από τις σημαντικότερες της ελληνικής κεντροδεξιάς.

Βιογραφικό
----------

Γιος του συγγραφέα Άγγελου Βλάχου, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1886. Απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, αρχικά εργάστηκε ως τμηματάρχης στην Εθνική Τράπεζα, ενώ το 1914 εξέδωσε το λογοτεχνικό περιοδικό «*Παναθήναια*». Έγραψε επίσης και διάφορα θεατρικά έργα.

Το 1919 εξέδωσε την «*Καθημερινή*», που γρήγορα εξελίχθηκε στην σημαντικότερη εφημερίδα της αντιβενιζελικής παράταξης. Στις 14 και 17 Αυγούστου 1922 με δύο άρθρα του («Οίκαδε» και «Πομερανοί») στην *Καθημερινή*, κατ' εντολή του Γούναρη (όπως δήλωσε αργότερα), υποστήριξε την εσπευσμένη επιστροφή της Στρατιάς Μικράς Ασίας στην Ελλάδα, αδιαφορώντας για τους εκεί ελληνικούς πληθυσμούς. Για αυτά τα δύο άρθρα κατηγορήθηκε από τους βενιζελικούς ότι υπέσκαψε το ηθικό των μαχόμενων τμημάτων και συντέλεσε στην κατάρρευση του μετώπου.

Στα ταραγμένα χρόνια του μεσοπολέμου, ο Βλάχος υποστήριζε ότι η αρμονική ενσωμάτωση των λεγόμενων «*Νέων Χωρών*» στο ελληνικό κράτος θα γινόταν εφικτή μόνο με παραχώρηση δικαιωμάτων σε μειονοτικούς πληθυσμούς όπως οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης, οι Μουσουλμάνοι της Δυτικής Θράκης και οι Σλαβόφωνοι της Φλώρινας και της Καστοριάς, θέση ριζικά αντίθετη από αυτή των βενιζελικών που πίστευαν στην ανταλλαγή πληθυσμών και την ομογενοποίηση της Βόρειας Ελλάδας με την συστηματική καλλιέργεια ελληνικού εθνικού φρονήματος. Η υιοθέτηση τέτοιων θέσεων από τον Βλάχο και την «*Καθημερινή*» ήταν εν πολλοίς αναπόφευκτη, καθώς οι προσφυγικοί πληθυσμοί της Βόρειας Ελλάδας υποστήριζαν φανατικά τον Βενιζέλο.

Το προσωπικό μένος του Βλάχου εναντίον του Βενιζέλου κορυφώθηκε το 1932-33, όταν του επιτέθηκε με την φράση «*σε πτύω τρίς κατά πρόσωπον, τέως αλήτη και νυν Πρωθυπουργέ*».

Η Καθημερινή στήριξε το 1936 την υπηρεσιακή κυβέρνηση του Ιωάννη Μεταξά, καθώς και τη Δικτατορία της 4ης Αυγούστου αργότερα.

Στις 8 Μαρτίου 1941 δημοσιεύτηκε στην «*Καθημερινή*» η «*ανοικτή επιστολή προς τον Αδόλφο Χίτλερ*» του Γ. Βλάχου, που θεωρείται από τα σπουδαιότερα δημοσιογραφικά κείμενα της περιόδου.

Μετά την απελευθέρωση, ο Γεώργιος Βλάχος συνέχισε την στήριξή του στο Λαϊκό Κόμμα. Πέθανε το 1951 στην Αθήνα, και τον διαδέχθηκε η κόρη του Ελένη Βλάχου, επίσης γνωστή δημοσιογράφος.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Εγκυκλοπαίδεια Υδρία-Cambridge-Ήλιος, λήμμα Γεώργιος Βλάχος
2. ↑  Μαυρογορδάτος: "1915, Ο εθνικός διχασμός, (2015) εκδ. Πατάκης, σελ. 228-29
3. ↑  ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ Ε' ΠΕΡΙΟΔΟΣ (ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ) ΣΥΝΟΔΟΣ Α' ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΙΒ' Πέμπτη 27 Ιουλίου 1989, σελίδα 0291

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Γεώργιος Βλάχος στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 262599706
* **ΕΒΕ**: 15940
* **AA**: 64630
* LCCN: n87867591
* ISNI: 0000 0003 9864 5829
* GND: 1025657950

 |

 |
Η σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Η **ευρωσκλήρωση** (γερμανικά: *Eurosklerose*) είναι όρος που εφηύρε ο Γερμανός οικονομολόγος Χέρμπερτ Τζιρς τη δεκαετία του 1970 για να περιγράψει ένα μοτίβο οικονομικής στασιμότητας στην Ευρώπη που μπορεί να προέκυψε από υπερβολικές κυβερνητικές ρυθμίσεις και υπερβολικά γενναιόδωρες πολιτικές κοινωνικών παροχών. Ο όρος παραπέμπει στον ιατρικό όρο σκλήρυνση και είναι ομοιοκαταληξία του αρχαϊκού όρου *νευροσκλήρωση*. 

Ο όρος χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει τις ευρωπαϊκές χώρες της δεκαετίας του 1970 και του 1980 που χαρακτηρίζονταν από υψηλή ανεργία και αργή δημιουργία θέσεων εργασίας παρά τη συνολική οικονομική ανάπτυξη, σε αντίθεση με αυτό που βίωσαν οι Ηνωμένες Πολιτείες την ίδια περίοδο κατά την οποία η οικονομική επέκταση συνοδεύτηκε από υψηλή ανάπτυξη θέσεων εργασίας. Στο πολιτικό της πλαίσιο, ο όρος «ευρωσκλήρωση» χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει μια περίοδο με μια αντιληπτή στασιμότητα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Ο αργός ρυθμός της διεύρυνσης, η αντιληπτή έλλειψη δημοκρατίας και τα οικονομικά προβλήματα σήμαιναν ότι η αρνητική και απαθής στάση απέναντι στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ) ήταν υψηλή.

Ο Βίλφριντ Μάρτενς, Πρωθυπουργός του Βελγίου από το 1981 έως το 1992, δηλώνει στα απομνημονεύματά του το 2008 ότι η περίοδος της «ευρωσκλήρωσης» τερματίστηκε με την Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη του 1986, η οποία ξεκίνησε εκ νέου την προσπάθεια για ολοκλήρωση πλαισιώνοντας την ενιαία αγορά της ΕΟΚ. 

Ως οικονομικός όρος, η ευρωσκλήρωση χρησιμοποιήθηκε αργότερα ευρύτερα για να αναφερθεί στη συνολική οικονομική στασιμότητα. Σύμφωνα με τον Πωλ Κρούγκμαν και την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ, τουλάχιστον ένα φερόμενο θύμα της ευρωσκλήρωσης (Γαλλία) έχει περάσει από χαμηλότερη απασχόληση από τις ΗΠΑ το 1999, σε σημαντικά υψηλότερο ποσοστό απασχόλησης μετά τη Μεγάλη Ύφεση .

Παραπομπές
----------

1. ↑  Investopedia: Eurosclerosis Definition
2. ↑  World Health Organisation (1967). *Manual of the International Statistical Classification of Diseases, Injuries, and Causes of Death*. Geneva.
3. ↑  Martens, Wilfried (2008). *Europe: I Struggle, I Overcome*. Brussels: Springer. ISBN 978-3-540-89288-5.
4. ↑  Krugman, Paul (21 Μαΐου 2014). «Cheese-eating Job Creators». *New York Times*. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2014.
5. ↑  Krugman, Paul (22 Ιανουαρίου 2011). «Eurosclerosis, Then and Now». *New York Times*. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Rosser, Barkley J. και Marina V. Rosser. "Comparative Economics in a Transforming World Economy", 2nd Edition, The MIT Press, 2004. σελ 240
* Henderson, David R. Ο εξευρωπαϊσμός της αγοράς εργασίας των ΗΠΑ. *Δημόσια Πολιτική*. Φθινόπωρο, 1993.
Ο **Γεώργιος Βεντήρης**, του Αντωνίου, (1890-1954) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, πολιτικός και ιστοριογράφος.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Άρτα το 1890, με καταγωγή από τη Λακωνία, και μεγάλωσε στην Καλαμάτα. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές του, σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Παράλληλα εισήλθε στο δημοσιογραφικό χώρο όπου και σημείωσε ταχύτατη εξέλιξη, αναλαμβάνοντας αρχικά διευθυντής της εφημερίδας «Θάρρος των Καλαμών», και υπερθεματίζοντας το Κίνημα στο Γουδί και τον ερχομό του Βενιζέλου. Κατά την περίοδο των Βαλκανικών Πολέμων και τη μετέπειτα εποχή, έχοντας μετακομίσει στην Αθήνα, διηύθυνε διάφορες άλλες εφημερίδες της φιλελεύθερης παράταξης, όπως: τη «Νέα Ελλάς», «Πατρίς», «Νέα Ημέρα Τεργέστης», »Ελεύθερον Βήμα». Από της εποχής μάλιστα που ανέλαβε διευθυντής της "Πατρίδος" υπήρξε έμπιστος φίλος του Ελευθερίου Βενιζέλου. Μετά το θάνατο του τελευταίου το 1936, συνδέθηκε φιλικά με τον Νικόλαο Πλαστήρα.

Κατά το λεγόμενο Κίνημα Παγκάλου 25ης Ιουνίου 1925 ο Βεντήρης υπέστη άγριο διωγμό μαζί με άλλους δημοκρατικούς πολιτικούς. Την περίοδο 1927-1931 ασχολήθηκε με τη συγγραφή δίτομης πολιτικής ιστορίας της Ελλάδας, με τίτλο *Η Ελλάς του 1910-1920* (1931, 21970), που αποτελεί αξιόλογη συμβολή στη νεότερη ιστορία της χώρας και με την οποία επιχείρησε να ερμηνεύσει τον Εθνικό Διχασμό.
Το 1946 ο Βεντήρης συμμετείχε στην ελληνική αντιπροσωπεία στη μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Διάσκεψη της Ειρήνης. Επί βασιλείας Παύλου του Α΄ διετέλεσε διευθυντής της γενικής γραμματείας του πολιτικού Οίκου του Βασιλέως, επειδή πίστευε πως θα βοηθούσε στην άρση του *εθνικού διχασμού*, απογοητεύοντας όμως τους παλαιούς φίλους του. Πέθανε το 1954 στη Λωζάνη της Ελβετίας, σε ηλικία 64 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Βεντήρης, Γεώργιος -». *greekarchivesinventory.gak.gr*. Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2022.
2. 1 2  Ιγγλέζου (2008).

Πηγές
-----

* Ιγγλέζου, Γεωργία (2008). «Βεντήρης, Γεώργιος Αντωνίου». Στο: Δρούλια, Λουκία και Γιούλα Κουτσοπανάγου (επιμ.). *Εγκυκλοπαίδεια του Ελληνικού Τύπου, 1784-1974*. **Α΄**. Αθήνα: Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών-Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών. σελ. 355. ISBN 978-960-7916-53-2.

* *Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια*. Β' συμπλήρ. Iδρυτής-Ιδιοκτήτης: Παύλος Δρανδάκης. Αθήνα: Φοίνιξ.

* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica*. **14**. Αθήνα: Πάπυρος. 1990. σελ. 79. ISBN 9780008498979.  (σετ)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Η Ελλάς του 1910-1920: Ιστορική μελέτη* (pdf). Α΄-Β΄. Αθήνα: Πυρσός. 1931. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2016.
* Γεώργιος Βεντήρης στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 22044332
* **ΕΒΕ**: 103672
* **BiblioNet**: **10564**
* LCCN: nr96039642
* ISNI: 0000 0000 5260 2370
* SUDOC: 14663439X

 |

 |
Συντεταγμένες: 36°9′N 5°20′W﻿ / ﻿36.150°N 5.333°W﻿ / 36.150; -5.333

Το **Γουέστσαϊντ** είναι η μεγαλύτερη πόλη και *de facto* πρωτεύουσα του Γιβραλτάρ. Βρίσκεται ανάμεσα στις δυτικές πλαγιές του βράχου του Γιβραλτάρ και στις ανατολικές ακτές του κόλπου του Γιβραλτάρ. Το 2012 κατοικούνταν από 26.572 άτομα και περιείχε το 78,15% του πληθυσμού της επικράτειας των 34.000 κατοίκων.

Διαίρεση
--------

Η πόλη χωρίζεται σε έξι κύριες οικιστικές περιοχές: Βόρεια Περιοχή, Περιοχές Ανακτήσεως, Αμμωρυχεία, Νότια Περιοχή, Περιοχή Πόλεως και Άνω Πόλη.

Δημογραφικά στοιχεία
--------------------

| Κατοικημένη περιοχή | Πληθυσμός 2012 | Πληθυσμός 2001 |
| --- | --- | --- |
| Βόρεια Περιοχή | 4.267 | 4.116 |
| Περιοχές Ανακτήσεως | 13.356 | 9.599 |
| Αμμωρυχεία | 2.053 | 2.207 |
| Νότια Περιοχή | 5.681 | 4.257 |
| Περιοχή Πόλεως | 3.264 | 3.588 |
| Άνω Πόλη | 2.457 | 2.805 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *GeoNames*. 2005. Ανακτήθηκε στις 6  Απριλίου 2015.
2. 1 2 3  Απογραφή του Γιβραλτάρ εν έτει 2012.
3. ↑  Απογραφή του Γιβραλτάρ εν έτει 2001.
Ο **Γουέσλι Γκόρντον** (*Wesley Gordon*, γενν. 14 Ιουλίου 1994) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σέντερ για το Ρέθυμνο.

Κολεγιακή σταδιοδρομία
----------------------

Ο Γκόρντον αγωνίστηκε για τέσσερις σεζόν με τους Κολοράντο Μπάφαλοους, όπου είχε κατά μέσο όρο 6,6 πόντους, 6,7 ριμπάουντ, 1,3 ασίστ και 1,6 τάπες ανά αγώνα. Την πρώτη σεζόν είχε μέσο όρο 5,9 πόντους και 6,0 ριμπάουντ ανά αγώνα ως πρωτοετής redshirt. Ήταν ο δεύτερος παίκτης στην ιστορία του πανεπιστημίου του που αγωνίστηκε σε περισσότερους από 200 αγώνες, καταφέρνοντας να αγωνιστεί σε 204, μόνο πίσω από τον Ντέιβιντ Χάρισον, ο οποίος αγωνίστηκε σε 225 αγώνες μεταξύ 2001 και 2004.

Επαγγελματική σταδιοδρομία
--------------------------

### Φέρστενφελντ Πάνθερς

Αφού προσπέρασε το NBA Ντραφτ 2017, ο Γκόρντον υπέγραψε με την αυστριακή Φέρστενφελντ Πάνθερς τον Οκτώβριο του 2017. Κατά την πρώτη του σεζόν, ηγήθηκε του πρωταθλήματος Αυστρίας σε τάπες και ήταν ένα από τους κορυφαίους ριμπάουντερ του πρωταθλήματος.

### Σοπρόνι

Την επόμενη σεζόν, εντάχθηκε στην ουγγρική Σοπρόνι. Ηγήθηκε του πρωταθλήματος Ουγγαρίας σε τάπες και ριμπάουντ ανά αγώνα. 

### Ρέθυμνο

Στις 9 Ιουλίου 2019, ο Γκόρντον εντάχθηκε στο Ρέθυμνο της Α1 Εθνικής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *College Basketball at Sports-Reference.com*. Ανακτήθηκε στις 28  Ιουλίου 2020.
2. ↑  *RealGM*. 42502. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.
3. ↑  Howell, Brian (18 Απριλίου 2014). «CU men’s basketball: Wesley Gordon searching for confidence on offense». *Boulder Daily Camera*.. Ανακτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2019.
4. 1 2  Ρούνεϊ, Πατ (23 Οκτωβρίου 2017). «Former CU Buff Wesley Gordon begins pro hoops career in Austria». *Boulder Daily Camera*.. Ανακτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2019.
5. ↑  eurobasket.com A Bundesliga Season 2017-2018
6. ↑  sakc.hu A centerünk: Wesley Gordon
7. ↑  «Wesley Gordon signs with Rethymno». *sportando.basketball*. 9 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ στο RealGM.com
* Προφίλ στο Eurobasket.com
* Κολοράντο Μπάφαλοους bio

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 188507049
* ISNI: 0000 0004 4059 7446
* SUDOC: 083603085

 |

 |
Ο **Διαγωνισμός Νέων Χορευτών Eurovision 1993** είναι η πέμπτη έκδοση του διαγωνισμού νέων χορευτών Eurovision,που πραγματοποιήθηκε στο Dance House στη Στοκχόλμη,πρωτεύουσα της Σουηδίας.Ο διαγωνισμός συνδιοργανώθηκε από την EBU και την SVT.Συνολικά,15 χώρες πήραν μέρος στον διαγωνισμό,οι 8 από αυτές πέρασαν στον τελικό.Η Εσθονία,η Ελλάδα,η Πολωνία και η Σλοβενία έκαναν ντεμπούτο με την Αυστρία να επιστρέφει και να αποχωρούν η Βουλγαρία,η Ολλανδία,η Πορτογαλία,η Ιταλία και η Γιουγκοσλαβία.

Όπως στον διαγωνισμό του 1989 και του 1991,διοργανώθηκε ένας ημιτελικός για να αποφασιστεί ποιες χώρες θα περάσουν στον τελικό.Ο ημιτελικός πραγματοποιήθηκε στις 13 Ιουνίου του 1993

Νικήτρια χώρα ήταν η Ισπανία.
Η ***Ευφορβία η δενδροειδής*** (επιστ. ονομ.: ***Euphorbia dendroides***), πιο γνωστή ως **γαλατσίδα**, ανήκει στην οικογένεια Euphorbiaceae (Ευφορβιοειδή) και στο γένος *Euphorbia*, που συναντάται κυρίως σε απότομα βράχια. Το όνομά της προέρχεται από το παχύρρευστο και καυστικό υγρό που βγάζουν τα στελέχη τους σαν κόβονται και που μοιάζει σαν γάλα. Το υγρό αυτό είναι δηλητηριώδες και χρησιμοποιείται από ορισμένους ψαράδες για να ναρκώνουν τα ψάρια. Έχει ανοικτοπράσινα φύλλα και ταξιανθία (*κυάθιο*) που μοιάζει με κύπελλο, με ελλιπή μονογενή άνθη. Ο Ιπποκράτης θεωρούσε τη γαλατσίδα υπεύθυνη για την ελονοσία.

Ευφορβία η δενδροειδής (Euphorbia dendroides), Κοντά στο Τρίκερι, Νότιο Πήλιο, Μαγνησία (13-2-2011)
Το *Euphorbia dendroides* αποτελεί στενομεσογειακό είδος, το οποίο στην Ελλάδα συναντάται σχεδόν σε ολόκληρη τη χώρα (εκτός από κάποιες περιοχές της Β. Ελλάδας) σε ξηρές, απότομες, βραχώδεις πλαγιές κοντά στη θάλασσα, συχνά σε μεγάλους πληθυσμούς. Ανθίζει νωρίς την άνοιξη (Μάρτιο-Μάιο) και κατά τα τέλη του καλοκαιριού ρίχνει τα φύλλα του, τα οποία, εν τω μεταξύ, λαμβάνουν ένα χαρακτηριστικό ερυθρό χρώμα.

Πηγές
-----

* Παπιομύτογλου Β. 2006, Αγριολούλουδα της Ελλάδας. Mediterraneo Editions

* Φοίτος Δ. & Καμάρη Γ. 2009, Μαθήματα Γεωβοτανικής, Εκδόσεις Πανεπιστημίου Πατρών.

* Φυτολογία 2006, Εκδοτική Αθηνών

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ευφορβία η δενδροειδής** |

* 
* 
*

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Euphorbia dendroides L. 1753». *www.greekflora.gr*. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2021.