Ανακύκλωση πλαστικού**Δεξιόστροφα από πάνω αριστερά:** * Διαλογή πλαστικών απορριμμάτων σε κέντρο ανακύκλωσης μίας ροής
* Μεταχειρισμένα μπουκάλια με δεματοποιημένα χρώματα
* Ανακτημένο HDPE έτοιμο για ανακύκλωση
* Ένα ποτιστήρι φτιαγμένο από ανακυκλωμένα μπουκάλια

Η **ανακύκλωση πλαστικού** είναι η επεξεργασία των πλαστικών απορριμμάτων σε άλλα προϊόντα. Η ανακύκλωση μπορεί να μειώσει την εξάρτηση από την υγειονομική ταφή, να διατηρήσει τους πόρους και να προστατεύσει το περιβάλλον από την πλαστική ρύπανση και τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου. Τα ποσοστά ανακύκλωσης υστερούν σε σχέση με άλλα ανακτήσιμα υλικά, όπως το αλουμίνιο, το γυαλί και το χαρτί. Μέχρι το 2015, ο κόσμος παρήγαγε περίπου 6,3 δισεκατομμύρια τόνους πλαστικών απορριμμάτων, που μόνο το 9% των οποίων έχει ανακυκλωθεί, και μόνο περίπου το 1% έχει ανακυκλωθεί περισσότερες από μία φορές. Επιπλέον, το 12% αποτεφρώθηκε και το υπόλοιπο 79% στάλθηκε σε χώρους υγειονομικής ταφής ή στο περιβάλλον, συμπεριλαμβανομένου του ωκεανού.

Σχεδόν όλο το πλαστικό δεν είναι βιοδιασπώμενο και δεν ανακυκλώνεται, αλλά εξαπλώνεται στο περιβάλλον, όπου μπορεί να προκαλέσει βλάβη. Για παράδειγμα, από το 2015 περίπου 8 εκατομμύρια τόνοι απορριμμάτων πλαστικού εισέρχονται στους ωκεανούς ετησίως, καταστρέφοντας το οικοσύστημα και σχηματίζοντας μπαλώματα σκουπιδιών από τους ωκεανούς. Ακόμη και οι διαδικασίες ανακύκλωσης υψηλότερης ποιότητας οδηγούν σε σημαντικά πλαστικά απόβλητα κατά τη διαδικασία διαλογής και καθαρισμού, απελευθερώνοντας μεγάλες ποσότητες μικροπλαστικών στα λύματα και σκόνη από τη διαδικασία.

Σχεδόν όλη η ανακύκλωση είναι μηχανική (τήξη και μετατροπή πλαστικού σε άλλα αντικείμενα). Αυτό μπορεί να προκαλέσει αποικοδόμηση του πολυμερούς σε μοριακό επίπεδο και απαιτεί την ταξινόμηση των απορριμμάτων ανά χρώμα και τύπο πολυμερούς, πριν από την επεξεργασία, η οποία είναι περίπλοκη και δαπανηρή. Τα σφάλματα μπορεί να οδηγήσουν σε υλικό με ασυνεπείς ιδιότητες, καθιστώντας το μη ελκυστικό για τη βιομηχανία. Στην ανακύκλωση πρώτων υλών, τα απορρίμματα πλαστικού μετατρέπονται στα αρχικά χημικά του, τα οποία στη συνέχεια μπορούν να γίνουν φρέσκο πλαστικό. Αυτό συνεπάγεται υψηλότερο κόστος ενέργειας και κεφαλαίου. Εναλλακτικά, το πλαστικό μπορεί να καεί στη θέση των ορυκτών καυσίμων, σε εγκαταστάσεις ανάκτησης ενέργειας ή να μετατραπεί βιοχημικά σε άλλες χρήσιμες χημικές ουσίες για τη βιομηχανία. Σε ορισμένες χώρες, η καύση είναι η κυρίαρχη μορφή διάθεσης πλαστικών απορριμμάτων, ιδιαίτερα όπου εφαρμόζονται πολιτικές εκτροπής των χωματερών.

Η ανακύκλωση πλαστικών είναι χαμηλή στην ιεραρχία των απορριμμάτων. Υποστηρίχθηκε από τις αρχές της δεκαετίας του 1970, αλλά λόγω οικονομικών και τεχνικών προκλήσεων, δεν επηρέασε τα πλαστικά απόβλητα σε σημαντικό βαθμό, μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1980. Η βιομηχανία πλαστικών έχει επικριθεί ότι ασκεί πιέσεις για την επέκταση των προγραμμάτων ανακύκλωσης, παρόλο που η έρευνα έδειξε ότι τα περισσότερα πλαστικά δεν μπορούν να ανακυκλωθούν οικονομικά.

Ιστορία
-------

Αν και τα πλαστικά ανακαλύφθηκαν πριν από την 20ό αιώνα, η μεγάλης κλίμακας παραγωγή δεν πραγματοποιήθηκε μέχρι τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το νάιλον αντικατέστησε το μετάξι στα αλεξίπτωτα, ενώ το Perspex ήταν μια ελαφριά εναλλακτική του γυαλιού στα αεροπλάνα. Μετά τον πόλεμο, αυτά τα υλικά διατέθηκαν στο εμπόριο. Η εποχή των πλαστικών ξεκίνησε γύρω στο 1950, μέρος της μεταπολεμικής οικονομικής άνθησης.

Τα παγκόσμια περιβαλλοντικά κινήματα στις δεκαετίες του 1960 και του 1970 οδήγησαν στη δημιουργία περιβαλλοντικών φορέων. (EPA, 1970), EU (DG ENV, 1973) Αυστραλία (EPA, 1971) και Ιαπωνία (JEA 1971). Η περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση έθεσε τα πλαστικά απόβλητα υπό έλεγχο. Η πρώτη προσπάθεια για τον περιορισμό της πλαστικής ρύπανσης ήταν αναμφισβήτητα οι συμφωνίες MARPOL του 1973 και του 1978, των οποίων το παράρτημα V απαγόρευσε την απόρριψη πλαστικών στους ωκεανούς.

Η παγκοσμιοποίηση, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, περιλάμβανε την εξαγωγή πλαστικών απορριμμάτων από προηγμένες οικονομίες σε αναπτυσσόμενες και μεσαίου εισοδήματος, όπου μπορούσαν να ταξινομηθούν και να ανακυκλωθούν λιγότερο ακριβά. Το ετήσιο εμπόριο πλαστικών απορριμμάτων αυξήθηκε ραγδαία από το 1993 και μετά ως μέρος του παγκόσμιου εμπορίου απορριμμάτων.

Πολλές κυβερνήσεις υπολογίζουν τα αντικείμενα ως ανακυκλωμένα, εάν έχουν εξαχθεί για αυτόν τον σκοπό, ανεξάρτητα από το πραγματικό αποτέλεσμα. Η πρακτική έχει χαρακτηριστεί ως περιβαλλοντικό ντάμπινγκ, καθώς η περιβαλλοντική νομοθεσία και η επιβολή της νομοθεσίας είναι γενικά πιο αδύναμες στις λιγότερο ανεπτυγμένες οικονομίες. Μέχρι το 2016 εξήχθησαν περίπου 14 μεγατόνοι πλαστικών απορριμμάτων, με την Κίνα να παράγει 7,35 μεγατόνους. Μεγάλο μέρος αυτού ήταν χαμηλής ποιότητας ανάμεικτο πλαστικό που κατέληγε σε χωματερές. Ωστόσο, το ανακυκλωμένο πλαστικό χρησιμοποιείται εκτενώς στην κατασκευή στην Κίνα και τα εισαγόμενα πλαστικά απόβλητα επεξεργάζονταν κυρίως με επεξεργασία χαμηλής τεχνολογίας. Οι χώρες υψηλού εισοδήματος όπως η Γερμανία, η Ιαπωνία, το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν οι κορυφαίοι εξαγωγείς.

Το 2017, η Κίνα άρχισε να περιορίζει τις εισαγωγές απορριμμάτων πλαστικών μέσω της Επιχείρησης National Sword. Οι εξαγωγείς εξήγαγαν τελικά σε άλλες χώρες κυρίως στη Νοτιοανατολική Ασία, όπως το Βιετνάμ και τη Μαλαισία, αλλά και την Τουρκία και την Ινδία. Η Ινδονησία, η Μαλαισία και η Ταϊλάνδη αντέδρασαν στις παράνομες εισαγωγές πλαστικών απορριμμάτων ενισχύοντας τους συνοριακούς ελέγχους. Τα παράνομα εισαγόμενα εμπορευματοκιβώτια επαναπατρίστηκαν ή απαγορεύτηκε η είσοδος. Κατά συνέπεια, τα πλαστικά δοχεία απορριμμάτων συσσωρεύονται στα λιμάνια.

Δεδομένων των περιορισμένων επιλογών εξαγωγής, η προσοχή στράφηκε σε τοπικές λύσεις. Η προτεινόμενη διευρυμένη ευθύνη του παραγωγού θα φορολογούσε τους παραγωγούς πλαστικών για να επιδοτούν τους ανακυκλωτές.

Το 2019, το διεθνές εμπόριο πλαστικών απορριμμάτων ρυθμίστηκε βάσει της Σύμβασης της Βασιλείας. Σύμφωνα με τη Σύμβαση, οποιοδήποτε μέρος μπορεί να αποφασίσει να απαγορεύσει τις εισαγωγές επικίνδυνων πλαστικών απορριμμάτων και, από την 1η Ιανουαρίου 2021, ορισμένων μικτών πλαστικών απορριμμάτων. Τα μέρη της Σύμβασης οφείλουν να διασφαλίζουν περιβαλλοντικά ορθή διαχείριση των απορριμμάτων τους είτε μέσω εναλλακτικών εισαγωγέων είτε μέσω της αύξησης της χωρητικότητας.

Η πανδημία COVID-19 μείωσε προσωρινά το εμπόριο πλαστικών απορριμμάτων, εν μέρει λόγω της μειωμένης δραστηριότητας στις εγκαταστάσεις διαχείρισης απορριμμάτων, των διακοπών στη ναυτιλία και των χαμηλών τιμών του πετρελαίου που μείωσαν το κόστος του παρθένου πλαστικού και κατέστησαν την ανακύκλωση λιγότερο κερδοφόρα.

Ποσοστά παραγωγής και ανακύκλωσης
---------------------------------

see captionΠαγκόσμιες ποσότητες πλαστικού που παράγονται και απορρίπτονται ετησίως (1950–2015), που δείχνουν τις εκτιμώμενες ποσότητες που διατίθενται μέσω της υγειονομικής ταφής, της ανακύκλωσης και της αποτέφρωσης.
Η συνολική ποσότητα πλαστικού που παρήχθη ποτέ παγκοσμίως, μέχρι το 2015, εκτιμάται ότι είναι 8,3 δισεκατομμύρια τόνους. Περίπου 6,3 δισ. τόνους από αυτά απορρίφθηκαν ως απόβλητα, από τα οποία περίπου το 79% συσσωρεύτηκε σε χώρους υγειονομικής ταφής ή στο φυσικό περιβάλλον, το 12% αποτεφρώθηκε και το 9% ανακυκλώθηκε. Μόνο περίπου το 1% όλου του πλαστικού έχει ανακυκλωθεί περισσότερες από μία φορές. Πιο πρόσφατα, από το 2017, μόνο το 9% των 9 δισεκατομμυρίων τόνων πλαστικού που παρήχθη ανακυκλώθηκε.

Μέχρι το 2015 η παγκόσμια παραγωγή είχε φτάσει περίπου τους 381 μεγατόνους ετησίως. Το ποσοστό ανακύκλωσης εκείνη τη χρονιά ήταν 19,5%, ενώ το 25,5% αποτεφρώθηκε και το υπόλοιπο 55% διατέθηκε, σε μεγάλο βαθμό σε ΧΥΤΑ. Αυτά τα ποσοστά υστερούν σε σχέση με άλλα ανακυκλώσιμα, όπως το χαρτί, το μέταλλο και το γυαλί. Αν και το ποσοστό του ανακυκλωμένου ή αποτεφρωμένου υλικού αυξάνεται κάθε χρόνο, η ποσότητα των απορριμμάτων που απομένουν συνεχίζει επίσης να αυξάνεται. Η παραγωγή θα μπορούσε να φτάσει περίπου τους 800 μεγατόνους ετησίως έως το 2040, αν και η εφαρμογή όλων των εφικτών παρεμβάσεων θα μπορούσε να μειώσει τη ρύπανση από πλαστικό κατά 40% από τα ποσοστά του 2016.

Τα ποσοστά ανακύκλωσης ποικίλλουν μεταξύ των τύπων πλαστικού. Αρκετοί τύποι είναι σε κοινή χρήση, καθένας με ξεχωριστές χημικές και φυσικές ιδιότητες. Αυτό επηρεάζει το κόστος διαλογής και επανεπεξεργασίας. που επηρεάζει την αξία και το μέγεθος της αγοράς για τα ανακτημένα υλικά. Το τερεφθαλικό πολυαιθυλένιο και το HDPE έχουν τα υψηλότερα ποσοστά ανακύκλωσης, ενώ το πολυστυρένιο και η πολυουρεθάνη σπάνια ανακυκλώνονται.

Ένας από τους λόγους για τα χαμηλά επίπεδα ανακύκλωσης πλαστικών είναι η χαμηλή ζήτηση, δεδομένων των κακών/ασυνεπών ιδιοτήτων των υλικών. Το ποσοστό πλαστικού που μπορεί να ανακυκλωθεί πλήρως, αντί να ανακυκλωθεί ή να πάει χαμένο, μπορεί να αυξηθεί όταν οι κατασκευαστές ελαχιστοποιήσουν την ανάμειξη των υλικών συσκευασίας και εξαλείφουν τους ρύπους. Ο Σύνδεσμος Ανακυκλωτών Πλαστικών εξέδωσε «Οδηγό Σχεδιασμού για Ανακυκλωσιμότητα».

Τα πιο συχνά παραγόμενα πλαστικά καταναλωτικά προϊόντα περιλαμβάνουν συσκευασίες από LDPE (π.χ. σακούλες, δοχεία, φιλμ συσκευασίας τροφίμων), δοχεία κατασκευασμένα από HDPE (π.χ. μπουκάλια γάλακτος, μπουκάλια σαμπουάν, μπανιέρες παγωτού) και τερεφθαλικό πολυαιθυλένιο (π.χ. μπουκάλια για νερό και άλλα ποτά). Αυτά τα προϊόντα μαζί αντιπροσωπεύουν περίπου το 36% της παραγωγής πλαστικών. Η χρήση πλαστικών στις κατασκευές και τις κατασκευές, τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα, τις μεταφορές και τον ηλεκτρικό εξοπλισμό αντιπροσωπεύει ένα άλλο σημαντικό μερίδιο της αγοράς πλαστικών.

### Περιφερειακά δεδομένα

Η κατανάλωση πλαστικών διαφέρει μεταξύ των χωρών και των κοινοτήτων, αν και βρίσκεται σχεδόν παντού. Από το 2022, οι χώρες της Βόρειας Αμερικής (NAFTA) αντιπροσώπευαν το 21% της παγκόσμιας κατανάλωσης πλαστικών, ακολουθούμενες στενά από την Κίνα (20%) και τη Δυτική Ευρώπη (18%). Στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη η κατά κεφαλήν κατανάλωση πλαστικού ήταν 94 κιλά και 85 kg/κεφαλή/έτος, αντίστοιχα. Η Κίνα έφτασε τα 58 kg/κεφαλή/έτος.

Το 2012, 25,2 μεγατόνοι πλαστικών απορριμμάτων μετά την κατανάλωση συλλέχθηκαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Από αυτό, περισσότερο από το 60% (15,6 μεγατόνοι) ανακτήθηκε και το 40% (9,6 μεγατόνοι) διατέθηκε ως αστικά στερεά απόβλητα (ΑΣΑ). Από τους 15,6 μεγατόνους ανακτηθέντων πλαστικών απορριμμάτων, περίπου 6,6 μεγατόνοι ανακυκλώθηκαν, ενώ το υπόλοιπο πιθανότατα χρησιμοποιήθηκε ως καύσιμο που προέρχεται από απορρίμματα ή αποτεφρώθηκε σε αποτεφρωτήρες MSW με ανάκτηση ενέργειας (περίπου 9 μεγατόνοι). Η Ευρώπη πρωτοστατεί στην ανακύκλωση πλαστικών, επαναχρησιμοποιώντας περίπου το 26%.

Οι δραστηριότητες ανακύκλωσης των μεγαλύτερων παραγωγών πλαστικών απορριμμάτων έχουν τη μεγαλύτερη επίδραση στους παγκόσμιους μέσους όρους. Πρόκειται για ένα μείγμα προηγμένων οικονομιών και μεγάλων αναπτυσσόμενων χωρών. Ορισμένοι δημοσιεύουν επίσημα στατιστικά στοιχεία για τα ποσοστά ανακύκλωσης πλαστικών. Άλλοι ενδέχεται να δημοσιεύουν επιμέρους δεδομένα, συνήθως περιορισμένα σε πληθυσμιακά κέντρα. Αυτό καθιστά δύσκολο να γίνουν ακριβείς συγκρίσεις, ειδικά καθώς τα δημοσιευμένα ποσοστά ανακύκλωσης ποικίλλουν.

Οι 12 μεγαλύτεροι παραγωγοί πλαστικών απορριμμάτων (+ Ευρωπαϊκή Ένωση) και τα ποσοστά ανακύκλωσής τους το 2010| Χώρα | Πλαστικά απόβλητα ανά έτος (μεγατόνοι) | Απόβλητα ανά άτομο ανά ημέρα (Kg) | Ποσοστό ανακυκλωμένου πλαστικού | Ποσοστό αποτεφρωμένου πλαστικού (με ανάκτηση ενέργειας) | Ποσοστό των πλαστικών που κατέληξε σε ΧΥΤΑ (και αποτέφρωση χωρίς ανάκτηση ενέργειας) | Σχόλια |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Κίνα | 59,08 | 0,12 | - | - | - | Δεν υπάρχουν επίσημα στατιστικά στοιχεία. |
| Ηνωμένες Πολιτείες | 37,83 | 0,34 | 8% | 14% | 78% | Πηγή: EPA |
| *Ευρωπαϊκή Ένωση*\* (συνολικά) | 24,7 | 0,15 | 24% | 34% | 42% |  |
| Γερμανία | 14,48 | 0,48 | 33% | 65% | 2% |  |
| Βραζιλία | 11,85 | 0,17 | - | - | - | Δεν υπάρχουν επίσημα στατιστικά στοιχεία. |
| Ιαπωνία | 7,99 | 0,17 | 27% | 49% | 24% |  |
| Πακιστάν | 6,41 | 0,10 | - | - | - | Δεν υπάρχουν επίσημα στατιστικά στοιχεία. |
| Νιγηρία | 5,96 | 0,10 | 12% | 0% | 88% | Εκτιμώμενες τιμές |
| Ρωσία | 5,84 | 0,11 | 6% | 0% | 94% | Εκτιμήσεις της Παγκόσμιας Τράπεζας (2013) |
| Τουρκία | 5,60 | 0,21 | 5% | 0% | 95% | Εκτιμώμενες τιμές |
| Αίγυπτος | 5,46 | 0,18 | - | - | - | Δεν υπάρχουν επίσημα στατιστικά στοιχεία. |
| Ινδονησία | 5,05 | 0,06 | 19% | 0% | 81% | Εκτιμώμενες τιμές |
| Ηνωμένο Βασίλειο | 4,93 | 0,21 | 23% | 8% | 69% |  |
| Ισπανία | 4,71 | 0,28 | 23% | 17% | 60% |  |
| Γαλλία | 4,56 | 0,19 | 18% | 40% | 42% |  |
| Ινδία | 4,49 | 0,01 | 42% | 18% | 40% | Εκτιμώμενες τιμές |
| **Ο υπόλοιπος κόσμος** | 60,76 | - | - | - | - | Δεν υπάρχουν επίσημα στατιστικά στοιχεία. |
| **Παγκόσμιο σύνολο** | 245,00 | 0,10 | 16% | 22% | 62% |  |

\* Αν και επίσημα δεν είναι χώρα, η νομοθεσία που επηρεάζει την ανακύκλωση εκδίδεται συχνά σε επίπεδο ΕΕ.

Συλλογή και ταξινόμηση
----------------------

See captionΜπάτια από έγχρωμα μπουκάλια PET (μπλε, διαφανή και πράσινα) Olomouc, Τσεχία.
Χειροκίνητος διαχωρισμός των συγχωνευμένων απορριμμάτων (2 λεπτά).
Η ανακύκλωση ξεκινά με τη συλλογή και τη διαλογή των απορριμμάτων. Η συλλογή Curbside λειτουργεί σε πολλές χώρες. Τα απόβλητα αποστέλλονται σε μια εγκατάσταση ανάκτησης υλικών ή σε μηχανική βιολογική επεξεργασία, όπου το πλαστικό διαχωρίζεται, καθαρίζεται και διαλέγεται για πώληση. Τα ακατάλληλα υλικά αποστέλλονται σε χώρο υγειονομικής ταφής ή αποτεφρωτή. Αυτές οι εργασίες αντιπροσωπεύουν μεγάλο μέρος του οικονομικού και ενεργειακού κόστους που σχετίζεται με την ανακύκλωση.

Η ταξινόμηση του πλαστικού είναι πιο περίπλοκη από άλλα ανακυκλώσιμα υλικά, επειδή διατίθεται σε μεγαλύτερη ποικιλία μορφών. Για παράδειγμα, το γυαλί χωρίζεται σε τρία ρεύματα (διαφανές, πράσινο και πορτοκαλί), τα μέταλλα είναι συνήθως είτε χάλυβας είτε αλουμινίου και μπορούν να διαχωριστούν χρησιμοποιώντας μαγνήτες ή διαχωριστές δινορρευμάτων και το χαρτί ταξινομείται συνήθως σε ένα μόνο ρεύμα.

Έξι τύποι πολυμερών εμπορευμάτων αντιπροσωπεύουν περίπου το 75% των πλαστικών απορριμμάτων, με τους υπόλοιπους να περιλαμβάνουν μυριάδες τύπους πολυμερών, συμπεριλαμβανομένων πολυουρεθάνες και συνθετικών ινών με μια σειρά από χημικές δομές. Τα είδη που κατασκευάζονται από τον ίδιο τύπο πολυμερούς μπορεί να είναι ασύμβατα μεταξύ τους, ανάλογα με τα πρόσθετα που περιέχουν. Τα πρόσθετα είναι ενώσεις που αναμιγνύονται σε πλαστικά για να βελτιώσουν την απόδοση και περιλαμβάνουν σταθεροποιητές, πληρωτικά και, κυρίως, βαφές. Τα διαφανή πλαστικά έχουν την υψηλότερη αξία καθώς μπορούν να βαφτούν μετά την ανακύκλωση, ενώ το μαύρο ή έντονα χρωματισμένο πλαστικό είναι πολύ λιγότερο πολύτιμο, επειδή επηρεάζουν το χρώμα του κατάντη προϊόντος. Έτσι, το πλαστικό τυπικά ταξινομείται και κατά τύπο και χρώμα πολυμερούς.

Έχουν αναπτυχθεί διάφορες προσεγγίσεις και τεχνολογίες ταξινόμησης. Μπορούν να συνδυαστούν με διάφορους τρόπους. Στην πράξη, καμία προσέγγιση δεν είναι 100% αποτελεσματική. Η ακρίβεια ταξινόμησης ποικίλλει μεταξύ των ανακυκλωτών, δημιουργώντας μια αγορά, όπου τα προϊόντα είναι ελάχιστα τυποποιημένα. Αυτή η ασυνέπεια είναι άλλο ένα εμπόδιο στην ανακύκλωση.

Μηχανική ανακύκλωση
-------------------

Diagram showing plastic or other polymer compatibilisation.Συμβατότητα πολυμερών
Η πλειονότητα των πλαστικών απορριμμάτων κατασκευάζεται από θερμομαλακτικά πολυμερή, τα οποία μπορούν να λιώσουν ξανά και να μετατραπούν σε νέα αντικείμενα, μέσω μηχανικής ανακύκλωσης. Σε παγκόσμιο επίπεδο, αυτή είναι μακράν η πιο κοινή μορφή ανακύκλωσης και σε πολλές χώρες, είναι ο μόνος τύπος που εφαρμόζεται. Είναι η πιο απλή και οικονομική τεχνική. Έχει χαμηλότερο αποτύπωμα άνθρακα από άλλες διεργασίες. Ωστόσο, αρκετοί παράγοντες μπορούν να μειώσουν την ποιότητα παραγωγής, γεγονός που περιορίζει την εφαρμογή του.

Τα πλαστικά λιώνουν μεταξύ 150-320°C, ανάλογα με τον τύπο του πολυμερούς. Αυτό είναι αρκετό για να προκαλέσει ανεπιθύμητες χημικές αντιδράσεις που υποβαθμίζουν την παραγωγή. Αυτό μπορεί να παράγει πτητικές ενώσεις χαμηλού μοριακού βάρους, οι οποίες μπορεί να προσδώσουν ανεπιθύμητη γεύση ή οσμή, καθώς και αποχρωματισμό. Τα πρόσθετα μπορούν να επιταχύνουν αυτή την υποβάθμιση. Για παράδειγμα, τα οξο-βιοδιασπώμενα πρόσθετα, που προορίζονται να βελτιώσουν τη βιοδιασπασιμότητα του πλαστικού, αυξάνουν επίσης τον βαθμό θερμικής αποδόμησης. Τα επιβραδυντικά φλόγας μπορούν παρομοίως να έχουν ανεπιθύμητα αποτελέσματα. Η ποιότητα του προϊόντος εξαρτάται επίσης σε μεγάλο βαθμό από το πόσο καλά ταξινομήθηκε το πλαστικό. Πολλά πολυμερή είναι μη αναμίξιμα μεταξύ τους όταν διαχωρίζονται τήξη και φάση (όπως το λάδι και το νερό) κατά την επανεπεξεργασία. Τα προϊόντα που παράγονται από τέτοια μείγματα περιέχουν όρια μεταξύ των διαφορετικών πολυμερών με ασθενή συνοχή πέρα από αυτά τα όρια, με αποτέλεσμα να διακυβεύονται οι μηχανικές ιδιότητες. Σε πιο ακραίες περιπτώσεις τα πολυμερή μπορεί να αποικοδομηθούν μεταξύ τους, ιδιαίτερα με το PVC, καθώς μπορεί να δημιουργήσει υδροχλώριο που επηρεάζει έντονα τα πολυμερή συμπύκνωσης όπως το PET.

Πολλά από αυτά τα προβλήματα έχουν τεχνολογικές λύσεις, αν και έχουν οικονομικό κόστος. Προηγμένοι σταθεροποιητές πολυμερών και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την προστασία των πλαστικών από την πίεση της θερμικής επανεπεξεργασίας. Τα πτητικά προϊόντα αποδόμησης μπορούν να αφαιρεθούν με μια σειρά τεχνικών αποπτητοποίησης. Τα επιβραδυντικά φλόγας μπορούν να αφαιρεθούν με χημική επεξεργασία, ενώ τα επιβλαβή μεταλλικά πρόσθετα μπορούν να καταστούν αδρανή με τους απενεργοποιητές. Τέλος, οι ιδιότητες των μικτών πλαστικών μπορούν να βελτιωθούν με τη χρήση συμβατών. Πρόκειται για ενώσεις που βελτιώνουν την αναμειξιμότητα μεταξύ των τύπων πολυμερών για να δώσουν ένα πιο ομοιογενές προϊόν, με καλύτερη εσωτερική συνοχή και βελτιωμένες μηχανικές ιδιότητες. Είναι μικρά μόρια που διαθέτουν δύο χημικές περιοχές, καθεμία από τις οποίες είναι συμβατή με ένα συγκεκριμένο πολυμερές. Αυτό τους επιτρέπει να λειτουργούν σαν μοριακά καρφιά ή βίδες, αγκυρώνοντας τα πολυμερή μεταξύ τους. Ως αποτέλεσμα, οι συμβατοποιητές συνήθως περιορίζονται σε συστήματα, στα οποία κυριαρχούν δύο συγκεκριμένοι τύποι πλαστικού και δεν είναι οικονομικά αποδοτικοί για ετερογενή μείγματα. Κανένας συμβατιστής δεν επιλύει όλους τους πλαστικούς συνδυασμούς. Ακόμη και με αυτές τις τεχνολογίες, είναι ιδιαίτερα δύσκολο να ανακυκλωθεί το πλαστικό ώστε να μπορεί να πληροί τα πρότυπα επαφής με τα τρόφιμα.

### Ανακύκλωση κλειστού κύκλου

Στην ανακύκλωση κλειστού βρόχου ή στην πρωτογενή ανακύκλωση, το χρησιμοποιημένο πλαστικό ανακυκλώνεται ασταμάτητα σε νέα αντικείμενα ίδιας ποιότητας και τύπου. Για παράδειγμα, η μετατροπή των μπουκαλιών ποτών σε μπουκάλια ποτών. Μπορεί να θεωρηθεί παράδειγμα κυκλικής οικονομίας. Η συνεχής μηχανική ανακύκλωση πλαστικού χωρίς μείωση της ποιότητας αποτελεί πρόκληση, λόγω της σωρευτικής αποικοδόμησης του πολυμερούς  και του κινδύνου συσσώρευσης ρύπων. Το 2013 μόνο το 2% των πλαστικών συσκευασιών ανακυκλώθηκε σε κλειστό βρόχο. Αν και η ανακύκλωση κλειστού βρόχου έχει διερευνηθεί για πολλά πολυμερή,  μέχρι σήμερα η μόνη βιομηχανική επιτυχία είναι η ανακύκλωση φιαλών PET. Αυτό συμβαίνει επειδή η αποικοδόμηση πολυμερών στο PET είναι συχνά επισκευάσιμη. Οι πολυμερείς αλυσίδες του PET τείνουν να διασπώνται στις εστερικές τους ομάδες και οι ομάδες αλκοόλης και καρβοξυλίου που απομένουν από αυτό μπορούν να ενωθούν ξανά μεταξύ τους με τη χρήση χημικών παραγόντων που ονομάζονται επεκτατικά αλυσίδας. Ο πυρομελλιτικός διανυδρίτης είναι μια τέτοια ένωση.

### Ανακύκλωση ανοιχτού βρόχου

Photograph of a re-usable carrier bag made from recycled plastic bottles processed using open-loop recycling.Αυτή η επαναχρησιμοποιήσιμη τσάντα μεταφοράς έχει κατασκευαστεί από ανακυκλωμένα πλαστικά μπουκάλια. Είναι ένα παράδειγμα ανακύκλωσης ανοιχτού βρόχου.
Στην ανακύκλωση ανοιχτού βρόχου, επίσης γνωστή ως δευτερογενής ανακύκλωση ή υποκύκλωση, η ποιότητα του πλαστικού μειώνεται κάθε φορά που ανακυκλώνεται, έτσι ώστε το υλικό τελικά να γίνεται μη ανακυκλώσιμο. Είναι ο πιο κοινός τύπος. Η ανακύκλωση φιαλών PET σε φλις ή άλλες ίνες είναι ένα συνηθισμένο παράδειγμα και ευθύνεται για την πλειοψηφία της ανακύκλωσης τερεφθαλικού πολυαιθυλένιου. Η αξιολόγηση του κύκλου ζωής δείχνει ότι έχει οικολογικό όφελος. Η ανακύκλωση μπορεί να εκτοπίσει τη ζήτηση για φρέσκο πλαστικό. Ωστόσο, εάν χρησιμοποιείται για την παραγωγή αντικειμένων που διαφορετικά δεν θα είχαν κατασκευαστεί, τότε δεν αντικαθιστά την παραγωγή και έχει μικρό ή καθόλου όφελος για το περιβάλλον.

Η μείωση της ποιότητας του πολυμερούς μπορεί να αντισταθμιστεί με την ανάμειξη ανακυκλωμένων και νέων υλικών. Τα συμβατά πλαστικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως αντικατάσταση παρθένου υλικού, καθώς είναι δυνατή η παραγωγή τους με τον σωστό δείκτη ροής τήγματος που απαιτείται για καλά αποτελέσματα. Μικτά πλαστικά χαμηλής ποιότητας μπορούν να ανακυκλωθούν σε ανοιχτό βρόχο, αν και η ζήτηση για τέτοια προϊόντα είναι περιορισμένη. Όταν αυτά αναμειγνύονται κατά την επανεπεξεργασία, το αποτέλεσμα είναι συνήθως ένα μη ελκυστικό σκούρο καφέ. Αυτά τα μείγματα βρίσκουν χρήση ως έπιπλα εξωτερικού χώρου ή ως πλαστική ξυλεία. Καθώς το υλικό είναι αδύναμο, αλλά χαμηλού κόστους παράγεται σε χοντρές σανίδες για να παρέχει αντοχή υλικού.

### Θερμοσκληρυντές

Αν και τα θερμοσκληρυνόμενα πολυμερή δεν τήκονται, έχουν αναπτυχθεί τεχνολογίες για τη μηχανική ανακύκλωσή τους. Αυτό συνήθως περιλαμβάνει τη διάσπαση του υλικού σε μικρά σωματίδια (ψίχουλα), τα οποία μπορούν στη συνέχεια να αναμειχθούν με ένα συνδετικό παράγοντα για να σχηματιστεί ένα σύνθετο υλικό. Για παράδειγμα, οι πολυουρεθάνες μπορούν να ανακυκλωθούν ως ανασυσταμένος αφρός ψίχουλων.

Ανακύκλωση πρώτης ύλης
----------------------

Στην ανακύκλωση πρώτων υλών, που ονομάζεται επίσης χημική ανακύκλωση ή τριτογενής ανακύκλωση, τα πολυμερή ανάγεται στα χημικά δομικά στοιχεία τους (μονομερή), τα οποία μπορούν στη συνέχεια να πολυμεριστούν σε φρέσκα πλαστικά. Θεωρητικά, αυτό επιτρέπει σχεδόν άπειρη ανακύκλωση. καθώς ακαθαρσίες, πρόσθετα, βαφές και χημικά ελαττώματα απομακρύνονται πλήρως με κάθε κύκλο. Στην πράξη, η χημική ανακύκλωση είναι πολύ λιγότερο συχνή από τη μηχανική ανακύκλωση. Η εφαρμογή είναι περιορισμένη επειδή δεν υπάρχουν ακόμη τεχνολογίες για τον αξιόπιστο αποπολυμερισμό όλων των πολυμερών σε βιομηχανική κλίμακα και επίσης επειδή το κόστος εξοπλισμού και λειτουργίας είναι πολύ υψηλότερο. Το 2018 η Ιαπωνία είχε ένα από τα υψηλότερα ποσοστά στον κόσμο με περίπου 4%, σε σύγκριση με 23% μηχανική ανακύκλωση, την ίδια περίοδο η Γερμανία, μια άλλη μεγάλη εταιρεία ανακύκλωσης, ανέφερε ποσοστό ανακύκλωσης πρώτης ύλης 0,2%. Ο αποπολυμερισμός, ο καθαρισμός και ο επαναπολυμερισμός του πλαστικού μπορεί επίσης να είναι ενεργοβόρα, με αποτέλεσμα το αποτύπωμα άνθρακα της ανακύκλωσης πρώτης ύλης να είναι συνήθως υψηλότερο από αυτό της μηχανικής ανακύκλωσης. Το PET, το PU και το PS αποπολυμερίζονται εμπορικά σε διάφορους βαθμούς, αλλά η ανακύκλωση της πρώτης ύλης των πολυολεφινών, που αποτελούν σχεδόν το ήμισυ όλων των πλαστικών, είναι πολύ πιο περιορισμένη.

### Θερμικός αποπολυμερισμός

Ορισμένα πολυμερή όπως το PTFE, το πολυστυρένιο, το νάιλον 6 και ο μεθακρυλικός πολυμεθυλεστέρας (PMMA) υφίστανται θερμικό αποπολυμερισμό, όταν θερμαίνονται σε επαρκώς υψηλές θερμοκρασίες. Οι αντιδράσεις είναι ευαίσθητες στις ακαθαρσίες και απαιτούν καθαρά και καλά διαλεγμένα απόβλητα, για να παραχθεί ένα καλό προϊόν. Ακόμη και τότε, δεν είναι όλες οι αντιδράσεις αποπολυμερισμού εντελώς αποτελεσματικές και συχνά παρατηρείται κάποια ανταγωνιστική πυρόλυση. Τα μονομερή, επομένως, απαιτούν καθαρισμό πριν από την επαναχρησιμοποίηση. Η ανακύκλωση πρώτης ύλης πολυστυρενίου έχει διατεθεί στο εμπόριο, αλλά η παγκόσμια χωρητικότητα παραμένει αρκετά περιορισμένη.

### Χημικός αποπολυμερισμός

Πολυμερή συμπύκνωσης που φέρουν διασπάσιμες ομάδες όπως εστέρες και αμίδια μπορούν να αποπολυμεριστούν πλήρως με υδρόλυση ή διαλυτόλυση. Αυτή μπορεί να είναι μια καθαρά χημική διαδικασία, αλλά μπορεί επίσης να προωθηθεί από ένζυμα όπως η PETase. Τέτοιες τεχνολογίες έχουν χαμηλότερο ενεργειακό κόστος από τον θερμικό αποπολυμερισμό, αλλά δεν είναι διαθέσιμες για όλα τα πολυμερή. Το τερεφθαλικό πολυαιθυλένιο είναι το πολυμερές με τη μεγαλύτερη μελέτη, και έχει φτάσει σε εμπορική κλίμακα.

Ανάκτηση ενέργειας
------------------

Photograph of piles of trash including large amounts of plastic at an incineratorΣωροί σκουπιδιών συμπεριλαμβανομένων μεγάλων ποσοτήτων πλαστικού σε έναν αποτεφρωτήρα στο Κο Τάο της Ταϊλάνδης. Οι καλά ρυθμισμένοι αποτεφρωτήρες μειώνουν τις επιβλαβείς τοξίνες που απελευθερώνονται κατά τη διαδικασία καύσης, αλλά δεν καίγονται όλα τα πλαστικά στις κατάλληλες εγκαταστάσεις.
Η ανάκτηση ενέργειας, που ονομάζεται επίσης ανακύκλωση ενέργειας ή τεταρτοταγής ανακύκλωση, περιλαμβάνει την καύση απορριμμάτων πλαστικού στη θέση των ορυκτών καυσίμων για παραγωγή ενέργειας. Περιλαμβάνεται στα δεδομένα ανακύκλωσης που αναφέρουν πολλές χώρες, αν και δεν θεωρείται ανακύκλωση από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Διαφέρει από την αποτέφρωση χωρίς ανάκτηση ενέργειας, η οποία είναι ιστορικά πιο κοινή, αλλά η οποία δεν μειώνει ούτε την παραγωγή πλαστικών ούτε τη χρήση ορυκτών καυσίμων.

Η ανάκτηση ενέργειας είναι συχνά η έσχατη λύση διαχείρισης απορριμμάτων, μια θέση που κατείχαν προηγουμένως οι Χώροι Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων. Σε αστικές περιοχές, η έλλειψη κατάλληλων τοποθεσιών για νέους χώρους υγειονομικής ταφής μπορεί να οδηγήσει σε αυτό, αλλά οφείλεται επίσης σε κανονισμούς, όπως η οδηγία της ΕΕ για την υγειονομική ταφή ή άλλες πολιτικές εκτροπής των χωματερών. Σε σύγκριση με τις άλλες επιλογές ανακύκλωσης, η ελκυστικότητά του είναι σε μεγάλο βαθμό οικονομική. Εάν χρησιμοποιηθούν οι σωστές τεχνολογίες, τότε τα πλαστικά δεν χρειάζεται να διαχωριστούν, ή από άλλα αστικά στερεά απόβλητα (σκουπίδια), γεγονός που μειώνει το κόστος. Σε σύγκριση με την ενίοτε μεταβλητή αγορά ανακυκλώσιμων προϊόντων, η ζήτηση για ηλεκτρική ενέργεια είναι καθολική και κατανοητή καλύτερα, μειώνοντας τον αντιληπτό οικονομικό κίνδυνο. Ως μέσο διαχείρισης των απορριμμάτων, είναι εξαιρετικά αποτελεσματικό, μειώνοντας τον όγκο των απορριμμάτων κατά περίπου 90%, με τα υπολείμματα να στέλνονται σε χώρους υγειονομικής ταφής ή να χρησιμοποιούνται για την κατασκευή τεμαχίων στάχτης. Αν και οι εκπομπές CO2 του είναι υψηλές, η σύγκριση της συνολικής οικολογικής του επιθυμίας με άλλες τεχνολογίες ανακύκλωσης είναι δύσκολη. Για παράδειγμα, ενώ η ανακύκλωση μειώνει σημαντικά τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου σε σύγκριση με την αποτέφρωση, είναι ένας δαπανηρός τρόπος για την επίτευξη αυτών των μειώσεων σε σύγκριση με την επένδυση σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Τα πλαστικά απόβλητα μπορεί να καούν ως καύσιμο που προέρχεται από απορρίμματα (RDF) ή μπορεί να μετατραπούν πρώτα χημικά σε συνθετικό καύσιμο. Σε κάθε προσέγγιση, το PVC πρέπει να αποκλειστεί ή να αντισταθμιστεί με την εγκατάσταση τεχνολογιών αποχλωρίωσης, καθώς παράγει μεγάλες ποσότητες υδροχλωρίου (HCl), όταν καίγεται. Αυτό μπορεί να διαβρώσει τον εξοπλισμό και να προκαλέσει ανεπιθύμητη χλωρίωση των προϊόντων καυσίμου. Η καύση έχει συνδεθεί εδώ και πολύ καιρό με την απελευθέρωση επιβλαβών διοξινών και ενώσεων που μοιάζουν με διοξίνες, ωστόσο αυτοί οι κίνδυνοι μπορούν να περιοριστούν με τη χρήση προηγμένων καυστήρων και συστημάτων ελέγχου εκπομπών. Η αποτέφρωση με ανάκτηση ενέργειας παραμένει η πιο κοινή μέθοδος, με πιο προηγμένες τεχνολογίες μεταφοράς αποβλήτων σε καύσιμα, όπως η πυρόλυση, που εμποδίζονται από τεχνικά εμπόδια και εμπόδια κόστους.

Άλλες εφαρμογές
---------------

### Αντικατάσταση οπτάνθρακα

Πολλά είδη πλαστικού μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πηγή άνθρακα (αντί του οπτάνθρακα) στην ανακύκλωση σκραπ χάλυβα, με περίπου 200.000 τόνους απορριμμάτων πλαστικών που επεξεργάζονται κάθε χρόνο στην Ιαπωνία.

### Κατασκευή και σκυρόδεμα

Η χρήση ανακτημένων πλαστικών σε υλικά μηχανικής κερδίζει έδαφος. Το αλεσμένο πλαστικό μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως δομικό αδρανές ή υλικό πλήρωσης σε ορισμένες εφαρμογές. Επίσης, η αξιοποίηση του πλαστικού στο ασφαλτικό σκυρόδεμα, (σχηματισμός ελαστικοποιημένης ασφάλτου), η υποβάση και η ανακυκλωμένη μόνωση μπορεί να είναι ευεργετική. Ένα παράδειγμα αυτού είναι η κατασκευή πλαστικών δρόμων. Αυτά μπορεί να είναι κατασκευασμένα εξ ολοκλήρου από πλαστικό ή μπορεί να ενσωματώνουν σημαντικές ποσότητες πλαστικού. Η πρακτική είναι δημοφιλής στην Ινδία, η οποία μέχρι το 2021 είχε κατασκευάσει περίπου 700 χλμ (435 μίλια) αυτοκινητοδρόμων. Μπορεί να επιτρέψει την έκπλυση πλαστικών προσθέτων στο περιβάλλον. Η έρευνα συνεχίζεται για τη χρήση πλαστικών σε διάφορες μορφές σε τσιμεντοειδές υλικά όπως το σκυρόδεμα. Η πύκνωση πλαστικών υλικών όπως το PET και οι πλαστικές σακούλες και στη συνέχεια η χρήση τους για μερική αντικατάσταση αδρανών και ο αποπολυμερισμός του PET για χρήση ως πολυμερικό συνδετικό για την ενίσχυση του σκυροδέματος βρίσκονται υπό μελέτη.

### Ταπετσαρίες και υφάσματα μόδας

Η χρήση ανακυκλωμένων πλαστικών για μετατροπή σε υφάσματα αρχίζει να κερδίζει έδαφος στην ευρωπαϊκή βιομηχανία εσωτερικών χώρων και ταπετσαριών κατοικιών. Το ύφασμα κατασκευάζεται εξ ολοκλήρου από ανακυκλωμένα πλαστικά μπουκάλια, με κάθε μέτρο υφάσματος που παράγεται εκτός από περίπου 90 πλαστικά μπουκάλια από το να καταλήξουν σε χωματερή. Τα μπουκάλια συλλέγονται τοπικά πριν διαχωριστούν ανά τύπο και χρώμα, υποβληθούν σε επεξεργασία και μετατραπούν σε νιφάδες. Αυτό το πολυμερές τελικά εξωθείται σε νήμα, το οποίο στη συνέχεια γίνεται υφή, βάφεται νήμα και ενσωματώνεται με μόνιμες ιδιότητες επιβραδυντικού φλόγας.

### Απόβλητα σε καύσιμο

Τα μικτά πλαστικά απόβλητα μπορούν να αποπολυμεριστούν για να δώσουν ένα συνθετικό καύσιμο. Αυτό έχει υψηλότερη θερμαντική αξία από το αρχικό πλαστικό και μπορεί να καεί πιο αποτελεσματικά, αν και παραμένει λιγότερο αποδοτικό από τα ορυκτά καύσιμα. Έχουν διερευνηθεί διάφορες τεχνολογίες μετατροπής, από τις οποίες η πυρόλυση είναι η πιο κοινή. Η μετατροπή μπορεί να πραγματοποιηθεί ως μέρος της αποτέφρωσης σε έναν κύκλο IGC, αλλά συχνά ο στόχος είναι η συλλογή του καυσίμου για την πώλησή του. Η πυρόλυση μικτών πλαστικών μπορεί να δώσει ένα αρκετά ευρύ μείγμα χημικών προϊόντων (μεταξύ 1 και 15 ατόμων άνθρακα) συμπεριλαμβανομένων αερίων και αρωματικών υγρών. Οι καταλύτες μπορούν να δώσουν ένα καλύτερα καθορισμένο προϊόν με υψηλότερη τιμή. Τα υγρά προϊόντα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως συνθετικό καύσιμο ντίζελ, με εμπορική παραγωγή σε πολλές χώρες. Η ανάλυση του κύκλου ζωής δείχνει ότι το πλαστικό σε καύσιμο μπορεί να αντικαταστήσει τα ορυκτά καύσιμα και να μειώσει τις καθαρές εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου (μείωση περίπου 15%).

Σε σύγκριση με την ευρέως διαδεδομένη πρακτική της αποτέφρωσης, οι τεχνολογίες πλαστικού σε καύσιμο έχουν δυσκολευτεί να γίνουν οικονομικά βιώσιμες.

Διαχωρισμός απορριμμάτων
------------------------

### Χειροκίνητος διαχωρισμός

Η ταξινόμηση με το χέρι είναι η παλαιότερη και απλούστερη μέθοδος. Στις αναπτυσσόμενες χώρες αυτό μπορεί να γίνει από συλλέκτες απορριμμάτων, ενώ σε ένα κέντρο ανακύκλωσης, οι εργαζόμενοι μαζεύουν αντικείμενα από έναν ιμάντα μεταφοράς. Απαιτεί χαμηλά επίπεδα τεχνολογίας και επενδύσεων, αλλά έχει υψηλό κόστος εργασίας. Αν και πολλά πλαστικά αντικείμενα έχουν κωδικούς αναγνώρισης, οι εργαζόμενοι σπάνια έχουν χρόνο να τους αναζητήσουν, με αποτέλεσμα να αφήνονται προβλήματα αναποτελεσματικότητας και ασυνέπειας. Ακόμη και οι προηγμένες εγκαταστάσεις διατηρούν χειροκίνητες συσκευές επιλογής για την αντιμετώπιση προβλημάτων και τη διόρθωση σφαλμάτων ταξινόμησης. Οι συνθήκες εργασίας μπορεί να είναι ανθυγιεινές.

### Διαχωρισμός πυκνότητας

Πλαστικές πυκνότητες| **Τύπος πλαστικού** | **Πυκνότητα (g/cm3)** |
| Πολυβινυλοχλωρίδιο | 1,38-1,41 |
| Τερεφθαλικό πολυαιθυλένιο | 1,38-1,41 |
| Πολυστυρένιο | 1,04-1,08 |
| Πολυαιθυλένιο υψηλής πυκνότητας | 0,94-0,98 |
| Πολυαιθυλένιο χαμηλής πυκνότητας | 0,89–0,93 |
| Πολυπροπυλένιο | 0,85-0,92 |
| Αφρός πολυστυρενίου | 0,01-0,04 |

Τα πλαστικά μπορούν να διαχωριστούν εκμεταλλευόμενοι τις διαφορές στις πυκνότητες τους. Σε αυτή την προσέγγιση το πλαστικό αλέθεται πρώτα σε νιφάδες παρόμοιου μεγέθους, πλένεται και υποβάλλεται σε διαχωρισμό με βαρύτητα. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί χρησιμοποιώντας είτε έναν ταξινομητή αέρα ή υδροκυκλώνα, είτε με τη μέθοδο wet float-sink. Αυτές οι προσεγγίσεις παρέχουν μερική διαλογή, καθώς ορισμένα πολυμερή έχουν παρόμοια πυκνότητα. Το πολυπροπυλένιο (PP) και το πολυαιθυλένιο (PE) είναι παρόμοια όπως το τερεφθαλικό πολυαιθυλένιο (PET), το πολυστυρένιο (PS) και το πολυβινυλοχλωρίδιο. Επιπλέον, εάν το πλαστικό περιέχει υλικά πλήρωσης, αυτό μπορεί να επηρεάσει την πυκνότητά του. Το ελαφρύτερο κλάσμα PP και PE είναι γνωστό ως μικτή πολυολεφίνη (MPO) και μπορεί να πωληθεί ως προϊόν χαμηλής αξίας, το βαρύτερο κλάσμα μικτών πλαστικών είναι συνήθως μη ανακυκλώσιμο.

### Ηλεκτροστατικός διαχωρισμός

Στους ηλεκτροστατικούς διαχωριστές, το τριβοηλεκτρικό φαινόμενο χρησιμοποιείται για να φορτίσει ηλεκτρικά πλαστικά σωματίδια, με διαφορετικά πολυμερή φορτισμένα σε διαφορετικούς βαθμούς. Στη συνέχεια διοχετεύονται μέσω ενός ηλεκτρικού πεδίου, το οποίο τα εκτρέπει ανάλογα με το φορτίο τους, κατευθύνοντάς τα σε κατάλληλους συλλέκτες. Όπως και με τον διαχωρισμό πυκνότητας, τα σωματίδια πρέπει να είναι στεγνά, να είναι ομοιόμορφα σε μέγεθος και σχήμα. Ο ηλεκτροστατικός διαχωρισμός μπορεί να είναι συμπληρωματικός του διαχωρισμού πυκνότητας, επιτρέποντας τον πλήρη διαχωρισμό των πολυμερών, και των μικτών χρωμάτων.

### Διαχωρισμός με βάση αισθητήρα

Photograph of the interior workings of a recycling plantΜια προηγμένη μονάδα ανακύκλωσης που χρησιμοποιεί οπτικό διαχωρισμό
Αυτή η προσέγγιση είναι σε μεγάλο βαθμό αυτοματοποιημένη και περιλαμβάνει διάφορους αισθητήρες συνδεδεμένους με έναν υπολογιστή, ο οποίος αναλύει αντικείμενα και τα κατευθύνει σε κατάλληλους αγωγούς ή ζώνες. Η φασματοσκοπία εγγύς υπέρυθρης ακτινοβολίας μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη διάκριση τύπων πολυμερών, αν και μαύρα/έντονα χρωματιστά πλαστικά, καθώς και σύνθετα υλικά όπως το χαρτί με πλαστική επίστρωση και οι πολυστρωματικές συσκευασίες, μπορεί να δώσουν παραπλανητικές ενδείξεις. Η οπτική ταξινόμηση, όπως οι διαλογείς χρωμάτων ή η υπερφασματική απεικόνιση, μπορεί στη συνέχεια να χωριστεί ανά χρώμα. Ο διαχωρισμός βάσει αισθητήρα είναι πιο ακριβός στην εγκατάσταση, αλλά έχει τα καλύτερα ποσοστά ανάκτησης και παράγει περισσότερα προϊόντα υψηλής ποιότητας.

### Σκραπ

Κύριο λήμμα: Σκραπ
Τα πλαστικά απόβλητα είναι, είτε βιομηχανικά σκραπ (μερικές φορές αναφέρεται ως μεταβιομηχανική ρητίνη), είτε απόβλητα καταναλωτών. Το σκραπ δημιουργείται κατά την παραγωγή και συνήθως αντιμετωπίζεται διαφορετικά. Μπορεί να περιλαμβάνει φλας, στολίδια, σπιράλ και απορρίμματα. Καθώς συλλέγεται στο σημείο κατασκευής είναι καθαρό και γνωστού τύπου και ποιότητας και είναι πολύτιμο. Καθώς το σκραπ διακινείται ως επί το πλείστον ιδιωτικά, συχνά δεν συμπεριλαμβάνεται στα επίσημα στατιστικά στοιχεία.

Κωδικοί αναγνώρισης
-------------------

See captionΠαγκόσμια παραγωγή πλαστικών απορριμμάτων ανά τύπο πολυμερούς. Τα χρώματα υποδηλώνουν δυνατότητα ανακύκλωσης:* Το μπλε δηλώνει ότι ανακυκλώνεται ευρέως
* Το κίτρινο δηλώνει ότι μερικές φορές ανακυκλώνεται
* Το κόκκινο δηλώνει ότι συνήθως δεν ανακυκλώνεται

Πολλά πλαστικά αντικείμενα φέρουν σύμβολα που προσδιορίζουν τον τύπο του πολυμερούς, από το οποίο κατασκευάζονται. Αυτοί οι κωδικοί αναγνώρισης ρητίνης (RIC), χρησιμοποιούνται διεθνώς. Αναπτύχθηκαν το 1988 από την Society of the Plastics Industry (τώρα Plastics Industry Association) στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά από το 2008 διαχειρίζονται από τον οργανισμό προτύπων ASTM International.

Τα RIC δεν είναι υποχρεωτικά σε όλες τις χώρες, αλλά πολλοί παραγωγοί σηματοδοτούν οικειοθελώς τα προϊόντα τους. Οι επτά κωδικοί περιλαμβάνουν έξι για τα πιο συνηθισμένα πλαστικά και έναν ως βασικό. Η Ευρωπαϊκή Ένωση διατηρεί έναν παρόμοιο κατάλογο εννέα κωδικών που περιλαμβάνει επίσης ABS και πολυαμίδια. Τα RIC βασίζονται στο σύμβολο της ανακύκλωσης, αλλά έχουν προκαλέσει κριτική, καθώς υπονοούν ότι τα επισημασμένα αντικείμενα είναι πάντα ανακυκλώσιμα, όταν αυτό μπορεί να μην είναι αλήθεια.

Τα RIC δεν είναι ιδιαίτερα σημαντικά για την ανακύκλωση μίας ροής, καθώς αυτές οι λειτουργίες αυτοματοποιούνται όλο και περισσότερο. Ωστόσο, σε ορισμένες χώρες, οι πολίτες υποχρεούνται να διαχωρίζουν τα πλαστικά τους απορρίμματα, σύμφωνα με τον τύπο του πολυμερούς πριν από τη συλλογή τους. Για παράδειγμα, στην Ιαπωνία οι φιάλες PET συλλέγονται χωριστά για ανακύκλωση.


| Κωδικός αναγνώρισης πλαστικού | Τύπος πλαστικού πολυμερούς | Ιδιότητες | Κοινές εφαρμογές | Θερμοκρασίες τήξης και μετάπτωσης γυαλιού (°C) | Συντελεστής Young (GPa) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Τερεφθαλικό πολυαιθυλένιο (PET) | Διαύγεια, αντοχή, σκληρότητα, φραγμός στα αέρια και την υγρασία | Μπουκάλια ντρέσινγκ αναψυκτικών, νερού και σαλάτας, βάζα με φυστικοβούτυρο και μαρμελάδα, καπάκια χωνακιών παγωτού, μικρά μη βιομηχανικά ηλεκτρονικά. | Τm = 250 Tg = 76  | 2–2,7  |
|  | Πολυαιθυλένιο υψηλής πυκνότητας (HDPE) | Ακαμψία, αντοχή, σκληρότητα, φραγμός στα αέρια και την υγρασία | Σωλήνες νερού, αγωγοί αερίου και πυρκαγιάς, αγωγοί ηλεκτρισμού και επικοινωνίας, κουβάδες πέντε γαλονιών, μπουκάλια γάλακτος, χυμού και νερού, σακούλες παντοπωλείου, μερικά μπουκάλια ειδών προσωπικής υγιεινής | Τm = 130 Tg = −125  | 0,8  |
|  | Πολυβινυλοχλωρίδιο (PVC) | Ευελιξία, ευκολία ανάμειξης, δύναμη, σκληρότητα | Ελαστικό περιτύλιγμα για μη εδώδιμα είδη, μερικές φορές συσκευασία blister. Οι μη συσκευαστικές χρήσεις περιλαμβάνουν μόνωση ηλεκτρικών καλωδίων, άκαμπτες σωληνώσεις και δίσκους βινυλίου. | Tm = 240 Tg = 85  | 2,4–4,1  |
|  | Πολυαιθυλένιο χαμηλής πυκνότητας (LDPE) | Ευκολία επεξεργασίας, δύναμη, ευκαμψία, ευκολία σφράγισης, φράγμα υγρασίας. | Σακούλες κατεψυγμένων τροφίμων, μπουκάλια που συμπιέζονται, π.χ. μέλι, μουστάρδα. μεμβράνες προσκόλλησης, εύκαμπτα καπάκια δοχείων | Tm = 120 Tg = −125  | 0,17-0,28  |
|  | Πολυπροπυλένιο (PP) | Δύναμη, αντοχή στη θερμότητα, τα χημικά, το λίπος και το λάδι, φράγμα υγρασίας | Επαναχρησιμοποιήσιμα σκεύη μικροκυμάτων ή δοχεία σε πακέτο, είδη κουζίνας, δοχεία γιαουρτιού ή μαργαρίνης, φλιτζάνια και πιάτα μιας χρήσης, καπάκια μπουκαλιών αναψυκτικών. | Tm = 173 Tg = −10  | 1,5–2  |
|  | Πολυστυρένιο (PS) | Ευελιξία, διαύγεια, σχηματίζεται εύκολα, αφρίζεται εύκολα | Κουτιά αυγών, φλιτζάνια, πιάτα, δίσκοι και μαχαιροπίρουνα μιας χρήσης, δοχεία τροφίμων αφρού, συσκευασία φυστικιών και προστασία συσκευασίας | Tm = 240 (μόνο ισοτακτική) Tg = 100 (τακτική και ισοτακτική)  | 3–3,5  |
|  | Άλλο (συχνά πολυανθρακικό ή ABS) | Εξαρτάται από πολυμερή ή συνδυασμό πολυμερών | Μπουκάλια ποτών, μπιμπερό γάλακτος. Μη συσκευαστικές χρήσεις για πολυανθρακικό: συμπαγείς δίσκοι, «άθραυστα» τζάμια, περίβλημα ηλεκτρονικής συσκευής, φακοί (συμπεριλαμβανομένων των γυαλιών ηλίου), πίνακες οργάνων. | Πολυανθρακικό:Tm = 225 Tg = 145  | Πολυανθρακικό: 2,6  Πλαστικά ABS: 2,3  |

Δείτε επίσης
------------

* Οικονομικά της επεξεργασίας πλαστικών
* Ανακύκλωση γυαλιού
* Μικροπλαστικά
* Σταδιακή κατάργηση των ελαφριών πλαστικών σακουλών
* Πρόκληση Plastics 2020
* Ηλεκτρονικά απόβλητα
* Mobro 4000

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Al-Salem, S.M.; Lettieri, P.; Baeyens, J. (October 2009). «Recycling and recovery routes of plastic solid waste (PSW): A review». *Waste Management* **29** (10): 2625–2643. doi:10.1016/j.wasman.2009.06.004. PMID 19577459. Bibcode: 2009WaMan..29.2625A.
2. ↑  Ignatyev, I.A.; Thielemans, W.; Beke, B. Vander (2014). «Recycling of Polymers: A Review». *ChemSusChem* **7** (6): 1579–1593. doi:10.1002/cssc.201300898. PMID 24811748.
3. 1 2 3  Lazarevic, David; Aoustin, Emmanuelle; Buclet, Nicolas; Brandt, Nils (December 2010). «Plastic waste management in the context of a European recycling society: Comparing results and uncertainties in a life cycle perspective». *Resources, Conservation and Recycling* **55** (2): 246–259. doi:10.1016/j.resconrec.2010.09.014.
4. 1 2  Hopewell, Jefferson; Dvorak, Robert; Kosior, Edward (27 July 2009). «Plastics recycling: challenges and opportunities». *Philosophical Transactions of the Royal Society B: Biological Sciences* **364** (1526): 2115–2126. doi:10.1098/rstb.2008.0311. PMID 19528059.
5. ↑  Lange, Jean-Paul (12 November 2021). «Managing Plastic Waste─Sorting, Recycling, Disposal, and Product Redesign». *ACS Sustainable Chemistry & Engineering* **9** (47): 15722–15738. doi:10.1021/acssuschemeng.1c05013.
6. 1 2 3 4 5 6  Geyer, Roland; Jambeck, Jenna R.; Law, Kara Lavender (July 2017). «Production, use, and fate of all plastics ever made». *Science Advances* **3** (7): e1700782. doi:10.1126/sciadv.1700782. PMID 28776036. Bibcode: 2017SciA....3E0782G.
7. ↑  Andrady, Anthony L. (February 1994). «Assessment of Environmental Biodegradation of Synthetic Polymers». *Journal of Macromolecular Science, Part C: Polymer Reviews* **34** (1): 25–76. doi:10.1080/15321799408009632.
8. ↑  Ahmed, Temoor; Shahid, Muhammad; Azeem, Farrukh; Rasul, Ijaz; Shah, Asad Ali; Noman, Muhammad; Hameed, Amir; Manzoor, Natasha *και άλλοι*. (March 2018). «Biodegradation of plastics: current scenario and future prospects for environmental safety». *Environmental Science and Pollution Research* **25** (8): 7287–7298. doi:10.1007/s11356-018-1234-9. PMID 29332271.
9. ↑  Jambeck, Jenna, Science 13 February 2015: Vol. 347 no. 6223 (2015). «Plastic waste inputs from land into the ocean». *Science* **347** (6223): 768–771. doi:10.1126/science.1260352. PMID 25678662. Bibcode: 2015Sci...347..768J.
10. ↑  Paul, Andrew (8 Μαΐου 2023). «Recycling plants spew a staggering amount of microplastics». *Popular Science* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2023.
11. ↑  Brown, Erina; MacDonald, Anna; Allen, Steve; Allen, Deonie (2023-05-01). «The potential for a plastic recycling facility to release microplastic pollution and possible filtration remediation effectiveness» (στα αγγλικά). *Journal of Hazardous Materials Advances* **10**: 100309. doi:10.1016/j.hazadv.2023.100309. ISSN 2772-4166. .
12. 1 2  «Communication from the Commission to the European Parliament, the Council, the European Economic and Social Committee and the Committee of the Regions – A European Strategy for Plastics in a Circular Economy». *eur-lex.europa.eu*. 2018.
13. 1 2  Huffman, George L.; Keller, Daniel J. (1973). «The Plastics Issue». *Polymers and Ecological Problems*: 155–167. doi:10.1007/978-1-4684-0871-3\_10. ISBN 978-1-4684-0873-7.
14. ↑  National Public Radio, 12 September 2020 "How Big Oil Misled The Public Into Believing Plastic Would Be Recycled"
15. ↑  PBS, Frontline, 31 March 2020, "Plastics Industry Insiders Reveal the Truth About Recycling"
16. ↑  Brooks, Amy L.; Wang, Shunli; Jambeck, Jenna R. (June 2018). «The Chinese import ban and its impact on global plastic waste trade». *Science Advances* **4** (6): eaat0131. doi:10.1126/sciadv.aat0131. PMID 29938223. Bibcode: 2018SciA....4..131B.
17. ↑  «Trashed: how the UK is still dumping plastic waste on the rest of the world». *Greenpeace UK* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2021.
18. ↑  Bishop, George; Styles, David; Lens, Piet N.L. (September 2020). «Recycling of European plastic is a pathway for plastic debris in the ocean». *Environment International* **142**: 105893. doi:10.1016/j.envint.2020.105893. PMID 32603969.
19. ↑  Brooks, Amy L.; Wang, Shunli; Jambeck, Jenna R. (June 2018). «The Chinese import ban and its impact on global plastic waste trade». *Science Advances* **4** (6): eaat0131. doi:10.1126/sciadv.aat0131. PMID 29938223. Bibcode: 2018SciA....4..131B.
20. ↑  Environment, U. N. (21 Οκτωβρίου 2021). «Drowning in Plastics – Marine Litter and Plastic Waste Vital Graphics». *UNEP - UN Environment Programme* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2022.
21. ↑  Wang, Chao; Zhao, Longfeng; Lim, Ming K; Chen, Wei-Qiang; Sutherland, John W. (February 2020). «Structure of the global plastic waste trade network and the impact of China's import Ban». *Resources, Conservation and Recycling* **153**: 104591. doi:10.1016/j.resconrec.2019.104591. .
22. ↑  «Piling Up: How China's Ban on Importing Waste Has Stalled Global Recycling». *Yale E360* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2020.
23. ↑  Environment, U. N. (21 Οκτωβρίου 2021). «Drowning in Plastics – Marine Litter and Plastic Waste Vital Graphics». *UNEP - UN Environment Programme* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2022.
24. ↑  Leal Filho, Walter; Saari, Ulla; Fedoruk, Mariia; Iital, Arvo; Moora, Harri; Klöga, Marija; Voronova, Viktoria (March 2019). «An overview of the problems posed by plastic products and the role of extended producer responsibility in Europe». *Journal of Cleaner Production* **214**: 550–558. doi:10.1016/j.jclepro.2018.12.256. .
25. ↑  Environment, U. N. (21 Οκτωβρίου 2021). «Drowning in Plastics – Marine Litter and Plastic Waste Vital Graphics». *UNEP - UN Environment Programme* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2022.
26. ↑  Environment, U. N. (21 Οκτωβρίου 2021). «Drowning in Plastics – Marine Litter and Plastic Waste Vital Graphics». *UNEP - UN Environment Programme* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2022.
27. ↑  Nikiema, Josiane; Asiedu, Zipporah (April 2022). «A review of the cost and effectiveness of solutions to address plastic pollution» (στα αγγλικά). *Environmental Science and Pollution Research* **29** (17): 24547–24573. doi:10.1007/s11356-021-18038-5. ISSN 0944-1344. PMID 35066854.
28. ↑  Lau, Winnie W. Y.; Shiran, Yonathan; Bailey, Richard M.; Cook, Ed; Stuchtey, Martin R.; Koskella, Julia; Velis, Costas A.; Godfrey, Linda *και άλλοι*. (2020-09-18). «Evaluating scenarios toward zero plastic pollution». *Science* **369** (6510): 1455–1461. doi:10.1126/science.aba9475. PMID 32703909. Bibcode: 2020Sci...369.1455L. .
29. ↑  «Why plastic recycling is so confusing». *BBC News*. 18 December 2018.. Ανακτήθηκε στις 6 August 2021.
30. ↑  «Advancing Sustainable Materials Management: 2018 Tables and Figures» (PDF). US\_EPA. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2021.
31. ↑  «The Association of Plastics Recyclers | APR Design® Guide». *The Association of Plastic Recyclers* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2023.
32. 1 2  Environment, U. N. (21 Οκτωβρίου 2021). «Drowning in Plastics – Marine Litter and Plastic Waste Vital Graphics». *UNEP - UN Environment Programme* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2022.
33. ↑  Shen, Li; Worrell, Ernst (2014), «Plastic Recycling», *Handbook of Recycling* (Elsevier): 179–190, doi:10.1016/b978-0-12-396459-5.00013-1, ISBN 978-0-12-396459-5, ανακτήθηκε στις 2022-11-13
34. 1 2  Ritchie, Hannah; Roser, Max (1 September 2018). «Plastic Pollution». *Our World in Data*.. Ανακτήθηκε στις 22 September 2021.
35. ↑  US EPA, OLEM (12 Σεπτεμβρίου 2017). «Plastics: Material-Specific Data». *www.epa.gov* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2021.
36. 1 2 3 4 5  «Plastics facts 2011». *www.plasticseurope.org*. 2 Ιουνίου 2023.
37. ↑  «An Introduction to Plastic Recycling» (PDF). Plastic Waste Management Institute. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2021.
38. ↑  «Waste in Russia: Garbage of valuable resource?». *www.ifc.org* (στα Αγγλικά).
39. ↑  Hahladakis, John N.; Velis, Costas A.; Weber, Roland; Iacovidou, Eleni; Purnell, Phil (February 2018). «An overview of chemical additives present in plastics: Migration, release, fate and environmental impact during their use, disposal and recycling». *Journal of Hazardous Materials* **344**: 179–199. doi:10.1016/j.jhazmat.2017.10.014. PMID 29035713.
40. 1 2 3 4  Cimpan, Ciprian; Maul, Anja; Wenzel, Henrik; Pretz, Thomas (January 2016). «Techno-economic assessment of central sorting at material recovery facilities – the case of lightweight packaging waste». *Journal of Cleaner Production* **112**: 4387–4397. doi:10.1016/j.jclepro.2015.09.011.
41. ↑  Faraca, Giorgia; Astrup, Thomas (July 2019). «Plastic waste from recycling centres: Characterisation and evaluation of plastic recyclability». *Waste Management* **95**: 388–398. doi:10.1016/j.wasman.2019.06.038. PMID 31351625. Bibcode: 2019WaMan..95..388F.
42. ↑  Antonopoulos, Ioannis; Faraca, Giorgia; Tonini, Davide (May 2021). «Recycling of post-consumer plastic packaging waste in the EU: Recovery rates, material flows, and barriers». *Waste Management* **126**: 694–705. doi:10.1016/j.wasman.2021.04.002. PMID 33887695. Bibcode: 2021WaMan.126..694A.
43. 1 2 3  Schyns, Zoé O. G.; Shaver, Michael P. (February 2021). «Mechanical Recycling of Packaging Plastics: A Review». *Macromolecular Rapid Communications* **42** (3): 2000415. doi:10.1002/marc.202000415. PMID 33000883.
44. 1 2 3  Ragaert, Kim; Delva, Laurens; Van Geem, Kevin (November 2017). «Mechanical and chemical recycling of solid plastic waste». *Waste Management* **69**: 24–58. doi:10.1016/j.wasman.2017.07.044. PMID 28823699. Bibcode: 2017WaMan..69...24R.
45. ↑  Yin, Shi; Tuladhar, Rabin; Shi, Feng; Shanks, Robert A.; Combe, Mark; Collister, Tony (December 2015). «Mechanical reprocessing of polyolefin waste: A review». *Polymer Engineering & Science* **55** (12): 2899–2909. doi:10.1002/pen.24182.
46. ↑  Babetto, Alex S.; Antunes, Marcela C.; Bettini, Sílvia H. P.; Bonse, Baltus C. (February 2020). «A Recycling-Focused Assessment of the Oxidative Thermomechanical Degradation of HDPE Melt Containing Pro-oxidant». *Journal of Polymers and the Environment* **28** (2): 699–712. doi:10.1007/s10924-019-01641-6. .
47. ↑  Aldas, Miguel; Paladines, Andrea; Valle, Vladimir; Pazmiño, Miguel; Quiroz, Francisco (2018). «Effect of the Prodegradant-Additive Plastics Incorporated on the Polyethylene Recycling». *International Journal of Polymer Science* **2018**: 1–10. doi:10.1155/2018/2474176.
48. ↑  Delva, Laurens; Hubo, Sara; Cardon, Ludwig; Ragaert, Kim (December 2018). «On the role of flame retardants in mechanical recycling of solid plastic waste». *Waste Management* **82**: 198–206. doi:10.1016/j.wasman.2018.10.030. PMID 30509582. Bibcode: 2018WaMan..82..198D.
49. ↑  Paci, M; La Mantia, F.P (January 1999). «Influence of small amounts of polyvinylchloride on the recycling of polyethyleneterephthalate». *Polymer Degradation and Stability* **63** (1): 11–14. doi:10.1016/S0141-3910(98)00053-6. .
50. ↑  Pfaendner, R.; Herbst, H.; Hoffmann, K.; Sitek, F. (October 1995). «Recycling and restabilization of polymers for high quality applications. An Overview». *Angewandte Makromolekulare Chemie* **232** (1): 193–227. doi:10.1002/apmc.1995.052320113.
51. ↑  Pfaendner, Rudolf (July 2022). «Restabilization – 30 years of research for quality improvement of recycled plastics Review». *Polymer Degradation and Stability* **203**: 110082. doi:10.1016/j.polymdegradstab.2022.110082.
52. ↑  Zhang, Cong-Cong; Zhang, Fu-Shen (June 2012). «Removal of brominated flame retardant from electrical and electronic waste plastic by solvothermal technique». *Journal of Hazardous Materials* **221-222**: 193–198. doi:10.1016/j.jhazmat.2012.04.033. PMID 22575175. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2023-04-05.. Ανακτήθηκε στις 2023-07-06.
53. ↑  Koning, C (1998). «Strategies for compatibilization of polymer blends». *Progress in Polymer Science* **23** (4): 707–757. doi:10.1016/S0079-6700(97)00054-3. .
54. ↑  Vilaplana, Francisco; Karlsson, Sigbritt (14 April 2008). «Quality Concepts for the Improved Use of Recycled Polymeric Materials: A Review». *Macromolecular Materials and Engineering* **293** (4): 274–297. doi:10.1002/mame.200700393.
55. 1 2  Eriksen, M.K.; Christiansen, J.D.; Daugaard, A.E.; Astrup, T.F. (August 2019). «Closing the loop for PET, PE and PP waste from households: Influence of material properties and product design for plastic recycling». *Waste Management* **96**: 75–85. doi:10.1016/j.wasman.2019.07.005. PMID 31376972. Bibcode: 2019WaMan..96...75E. .
56. 1 2  «The New Plastics Economy: Rethinking the future of plastics & catalysing action». *www.ellenmacarthurfoundation.org*. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2021.
57. ↑  Welle, Frank (September 2011). «Twenty years of PET bottle to bottle recycling—An overview». *Resources, Conservation and Recycling* **55** (11): 865–875. doi:10.1016/j.resconrec.2011.04.009.
58. ↑  Schyns, Zoé O. G.; Shaver, Michael P. (February 2021). «Mechanical Recycling of Packaging Plastics: A Review». *Macromolecular Rapid Communications* **42** (3): 2000415. doi:10.1002/marc.202000415. PMID 33000883.
59. 1 2  Shen, Li; Worrell, Ernst; Patel, Martin K. (November 2010). «Open-loop recycling: A LCA case study of PET bottle-to-fibre recycling». *Resources, Conservation and Recycling* **55** (1): 34–52. doi:10.1016/j.resconrec.2010.06.014.
60. ↑  Huysman, Sofie; Debaveye, Sam; Schaubroeck, Thomas; Meester, Steven De; Ardente, Fulvio; Mathieux, Fabrice; Dewulf, Jo (August 2015). «The recyclability benefit rate of closed-loop and open-loop systems: A case study on plastic recycling in Flanders». *Resources, Conservation and Recycling* **101**: 53–60. doi:10.1016/j.resconrec.2015.05.014.
61. ↑  Geyer, Roland; Kuczenski, Brandon; Zink, Trevor; Henderson, Ashley (October 2016). «Common Misconceptions about Recycling». *Journal of Industrial Ecology* **20** (5): 1010–1017. doi:10.1111/jiec.12355.
62. ↑  Gupta, Arvind; Misra, Manjusri; Mohanty, Amar K. (2021). «Novel sustainable materials from waste plastics: compatibilized blend from discarded bale wrap and plastic bottles». *RSC Advances* **11** (15): 8594–8605. doi:10.1039/D1RA00254F. PMID 35423365. Bibcode: 2021RSCAd..11.8594G.
63. ↑  Yang, Wenqing; Dong, Qingyin; Liu, Shili; Xie, Henghua; Liu, Lili; Li, Jinhui (2012). «Recycling and Disposal Methods for Polyurethane Foam Wastes». *Procedia Environmental Sciences* **16**: 167–175. doi:10.1016/j.proenv.2012.10.023.
64. ↑  Zia, Khalid Mahmood; Bhatti, Haq Nawaz; Ahmad Bhatti, Ijaz (August 2007). «Methods for polyurethane and polyurethane composites, recycling and recovery: A review». *Reactive and Functional Polymers* **67** (8): 675–692. doi:10.1016/j.reactfunctpolym.2007.05.004.
65. ↑  Lee, Alicia; Liew, Mei Shan (January 2021). «Tertiary recycling of plastics waste: an analysis of feedstock, chemical and biological degradation methods». *Journal of Material Cycles and Waste Management* **23** (1): 32–43. doi:10.1007/s10163-020-01106-2.
66. ↑  Rahimi, AliReza; García, Jeannette M. (June 2017). «Chemical recycling of waste plastics for new materials production». *Nature Reviews Chemistry* **1** (6): 0046. doi:10.1038/s41570-017-0046.
67. ↑  Coates, Geoffrey W.; Getzler, Yutan D. Y. L. (July 2020). «Chemical recycling to monomer for an ideal, circular polymer economy». *Nature Reviews Materials* **5** (7): 501–516. doi:10.1038/s41578-020-0190-4. Bibcode: 2020NatRM...5..501C.
68. 1 2 3  Vollmer, Ina; Jenks, Michael J. F.; Roelands, Mark C. P.; White, Robin J.; Harmelen, Toon; Wild, Paul; Laan, Gerard P.; Meirer, Florian *και άλλοι*. (September 2020). «Beyond Mechanical Recycling: Giving New Life to Plastic Waste». *Angewandte Chemie International Edition* **59** (36): 15402–15423. doi:10.1002/anie.201915651. PMID 32160372.
69. 1 2 3  Thiounn, Timmy; Smith, Rhett C. (15 May 2020). «Advances and approaches for chemical recycling of plastic waste». *Journal of Polymer Science* **58** (10): 1347–1364. doi:10.1002/pol.20190261.
70. ↑  Kumagai, Shogo; Nakatani, Jun; Saito, Yuko; Fukushima, Yasuhiro; Yoshioka, Toshiaki (1 November 2020). «Latest Trends and Challenges in Feedstock Recycling of Polyolefinic Plastics». *Journal of the Japan Petroleum Institute* **63** (6): 345–364. doi:10.1627/jpi.63.345.
71. ↑  «Plastics - the Facts 2020» (PDF). *PlasticsEurope*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 1 Σεπτεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2021.
72. ↑  Kaminsky, W; Predel, M; Sadiki, A (September 2004). «Feedstock recycling of polymers by pyrolysis in a fluidised bed». *Polymer Degradation and Stability* **85** (3): 1045–1050. doi:10.1016/j.polymdegradstab.2003.05.002.
73. ↑  Tournier, V.; Topham, C. M.; Gilles, A.; David, B.; Folgoas, C.; Moya-Leclair, E.; Kamionka, E.; Desrousseaux, M.-L. *και άλλοι*. (April 2020). «An engineered PET depolymerase to break down and recycle plastic bottles» (στα αγγλικά). *Nature* **580** (7802): 216–219. doi:10.1038/s41586-020-2149-4. ISSN 0028-0836. PMID 32269349. Bibcode: 2020Natur.580..216T. .
74. ↑  Wei, Ren; Zimmermann, Wolfgang (November 2017). «Microbial enzymes for the recycling of recalcitrant petroleum‐based plastics: how far are we?». *Microbial Biotechnology* **10** (6): 1308–1322. doi:10.1111/1751-7915.12710. PMID 28371373.
75. ↑  Geyer, B.; Lorenz, G.; Kandelbauer, A. (2016). «Recycling of poly(ethylene terephthalate) – A review focusing on chemical methods». *Express Polymer Letters* **10** (7): 559–586. doi:10.3144/expresspolymlett.2016.53.
76. ↑  Singh, Narinder; Hui, David; Singh, Rupinder; Ahuja, I.P.S.; Feo, Luciano; Fraternali, Fernando (April 2017). «Recycling of plastic solid waste: A state of art review and future applications». *Composites Part B: Engineering* **115**: 409–422. doi:10.1016/j.compositesb.2016.09.013.
77. ↑  «An Introduction to Plastic Recycling in Japan 2019» (PDF). Plastic Waste Management Institute. Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2021.
78. ↑  US EPA, OLEM (12 Σεπτεμβρίου 2017). «Plastics: Material-Specific Data». *US EPA* (στα Αγγλικά).
79. ↑  «Directive 2008/98/EC of the European Parliament and of the Council. Article 3: Definitions». *Legislation.gov.uk*. Paragraph 15a. 2008. Ανακτήθηκε στις 4 Αυγούστου 2021.
80. 1 2  Mukherjee, C.; Denney, J.; Mbonimpa, E.G.; Slagley, J.; Bhowmik, R. (1 March 2020). «A review on municipal solid waste-to-energy trends in the USA». *Renewable and Sustainable Energy Reviews* **119**: 109512. doi:10.1016/j.rser.2019.109512.
81. ↑  Gradus, Raymond H.J.M.; Nillesen, Paul H.L.; Dijkgraaf, Elbert; van Koppen, Rick J. (May 2017). «A Cost-effectiveness Analysis for Incineration or Recycling of Dutch Household Plastic Waste». *Ecological Economics* **135**: 22–28. doi:10.1016/j.ecolecon.2016.12.021.
82. ↑  Fukushima, Masaaki; Wu, Beili; Ibe, Hidetoshi; Wakai, Keiji; Sugiyama, Eiichi; Abe, Hironobu; Kitagawa, Kiyohiko; Tsuruga, Shigenori *και άλλοι*. (June 2010). «Study on dechlorination technology for municipal waste plastics containing polyvinyl chloride and polyethylene terephthalate». *Journal of Material Cycles and Waste Management* **12** (2): 108–122. doi:10.1007/s10163-010-0279-8.
83. ↑  Fernández-González, J.M.; Grindlay, A.L.; Serrano-Bernardo, F.; Rodríguez-Rojas, M.I.; Zamorano, M. (September 2017). «Economic and environmental review of Waste-to-Energy systems for municipal solid waste management in medium and small municipalities». *Waste Management* **67**: 360–374. doi:10.1016/j.wasman.2017.05.003. PMID 28501263. Bibcode: 2017WaMan..67..360F.
84. ↑  «Scientists use plastic to make steel». *CNN.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Αυγούστου 2005. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2005.
85. ↑  Nomura, Seiji (March 2015). «Use of Waste Plastics in Coke Oven: A Review». *Journal of Sustainable Metallurgy* **1** (1): 85–93. doi:10.1007/s40831-014-0001-5.
86. ↑  Khan, Kaffayatullah; Jalal, Fazal E.; Iqbal, Mudassir; Khan, Muhammad Imran; Amin, Muhammad Nasir; Al-Faiad, Majdi Adel (2022-04-23). «Predictive Modeling of Compression Strength of Waste PET/SCM Blended Cementitious Grout Using Gene Expression Programming» (στα αγγλικά). *Materials* **15** (9): 3077. doi:10.3390/ma15093077. ISSN 1996-1944. PMID 35591409. Bibcode: 2022Mate...15.3077K.
87. ↑  Reis, J. M. L.; Carneiro, E. P. (2012-02-01). «Evaluation of PET waste aggregates in polymer mortars» (στα αγγλικά). *Construction and Building Materials* **27** (1): 107–111. doi:10.1016/j.conbuildmat.2011.08.020. ISSN 0950-0618. .
88. ↑  Gavela, Stamatia; Rakanta, Eleni; Ntziouni, Afroditi; Kasselouri-Rigopoulou, Vasilia (2022-10-24). «Eleven-Year Follow-Up on the Effect of Thermoplastic Aggregates’ Addition to Reinforced Concrete». *Buildings* **12** (11): 1779. doi:10.3390/buildings12111779. ISSN 2075-5309. .
89. ↑  Awoyera, P.O.; Adesina, A. (June 2020). «Plastic wastes to construction products: Status, limitations and future perspective». *Case Studies in Construction Materials* **12**: e00330. doi:10.1016/j.cscm.2020.e00330.
90. ↑  «Use of Plastic Waste in Road Construction». .
91. ↑  Conlon, Katie (18 April 2021). «Plastic roads: not all they're paved up to be». *International Journal of Sustainable Development & World Ecology* **29**: 80–83. doi:10.1080/13504509.2021.1915406. .
92. ↑  Dębska, Bernardeta; Brigolini Silva, Guilherme Jorge (January 2021). «Mechanical Properties and Microstructure of Epoxy Mortars Made with Polyethylene and Poly(Ethylene Terephthalate) Waste» (στα αγγλικά). *Materials* **14** (9): 2203. doi:10.3390/ma14092203. ISSN 1996-1944. PMID 33923013. Bibcode: 2021Mate...14.2203D.
93. ↑  Thorneycroft, J.; Orr, J.; Savoikar, P.; Ball, R. J. (2018-02-10). «Performance of structural concrete with recycled plastic waste as a partial replacement for sand» (στα αγγλικά). *Construction and Building Materials* **161**: 63–69. doi:10.1016/j.conbuildmat.2017.11.127. ISSN 0950-0618. .
94. ↑  Bahij, Sifatullah; Omary, Safiullah; Feugeas, Francoise; Faqiri, Amanullah (2020-07-15). «Fresh and hardened properties of concrete containing different forms of plastic waste – A review» (στα αγγλικά). *Waste Management* **113**: 157–175. doi:10.1016/j.wasman.2020.05.048. ISSN 0956-053X. PMID 32534235. Bibcode: 2020WaMan.113..157B. .
95. ↑  «News Entry - The Chaise Longue Co». *www.thechaiselongueco.co.uk*. Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2023.
96. ↑  Nugroho, Arif Setyo; Chamim, Moch.; Hidayah, Fatimah N. (2018). «Plastic waste as an alternative energy». **1977**, pp. 060010. doi:10.1063/1.5043022. Bibcode: 2018AIPC.1977f0010N.
97. 1 2  Butler, E.; Devlin, G.; McDonnell, K. (1 August 2011). «Waste Polyolefins to Liquid Fuels via Pyrolysis: Review of Commercial State-of-the-Art and Recent Laboratory Research». *Waste and Biomass Valorization* **2** (3): 227–255. doi:10.1007/s12649-011-9067-5.
98. ↑  Anuar Sharuddin, Shafferina Dayana; Abnisa, Faisal; Wan Daud, Wan Mohd Ashri; Aroua, Mohamed Kheireddine (May 2016). «A review on pyrolysis of plastic wastes». *Energy Conversion and Management* **115**: 308–326. doi:10.1016/j.enconman.2016.02.037.
99. ↑  Kaminsky, W.; Schlesselmann, B.; Simon, C.M. (August 1996). «Thermal degradation of mixed plastic waste to aromatics and gas». *Polymer Degradation and Stability* **53** (2): 189–197. doi:10.1016/0141-3910(96)00087-0. .
100. ↑  Quesada, L.; Calero, M.; Martín-Lara, M. A.; Pérez, A.; Blázquez, G. (2019-11-01). «Characterization of fuel produced by pyrolysis of plastic film obtained of municipal solid waste» (στα αγγλικά). *Energy* **186**: 115874. doi:10.1016/j.energy.2019.115874. ISSN 0360-5442. .
101. ↑  Kumagai, Shogo; Yoshioka, Toshiaki (1 November 2016). «Feedstock Recycling via Waste Plastic Pyrolysis». *Journal of the Japan Petroleum Institute* **59** (6): 243–253. doi:10.1627/jpi.59.243. .
102. ↑  Aguado, J.; Serrano, D. P.; Escola, J. M. (5 November 2008). «Fuels from Waste Plastics by Thermal and Catalytic Processes: A Review». *Industrial & Engineering Chemistry Research* **47** (21): 7982–7992. doi:10.1021/ie800393w.
103. ↑  Miandad, R.; Barakat, M. A.; Aburiazaiza, Asad S.; Rehan, M.; Nizami, A. S. (1 July 2016). «Catalytic pyrolysis of plastic waste: A review». *Process Safety and Environmental Protection* **102**: 822–838. doi:10.1016/j.psep.2016.06.022.
104. ↑  Rehan, M.; Miandad, R.; Barakat, M. A.; Ismail, I. M. I.; Almeelbi, T.; Gardy, J.; Hassanpour, A.; Khan, M. Z. *και άλλοι*. (1 April 2017). «Effect of zeolite catalysts on pyrolysis liquid oil». *International Biodeterioration & Biodegradation* **119**: 162–175. doi:10.1016/j.ibiod.2016.11.015. .
105. ↑  Bukkarapu, Kiran Raj; Gangadhar, D. Siva; Jyothi, Y.; Kanasani, Prasad (18 July 2018). «Management, conversion, and utilization of waste plastic as a source of sustainable energy to run automotive: a review». *Energy Sources, Part A: Recovery, Utilization, and Environmental Effects* **40** (14): 1681–1692. doi:10.1080/15567036.2018.1486898.
106. ↑  Oasmaa, Anja (2019-06-17). «Pyrolysis of plastic waste: opportunities and challenges». *Pyroliq 2019: Pyrolysis and Liquefaction of Biomass and Wastes* (ECI Digital Archives).. Ανακτήθηκε στις 10 June 2021.
107. ↑  Benavides, Pahola Thathiana; Sun, Pingping; Han, Jeongwoo; Dunn, Jennifer B.; Wang, Michael (September 2017). «Life-cycle analysis of fuels from post-use non-recycled plastics». *Fuel* **203**: 11–22. doi:10.1016/j.fuel.2017.04.070.
108. ↑  Rollinson, Andrew Neil; Oladejo, Jumoke Mojisola (February 2019). «'Patented blunderings', efficiency awareness, and self-sustainability claims in the pyrolysis energy from waste sector». *Resources, Conservation and Recycling* **141**: 233–242. doi:10.1016/j.resconrec.2018.10.038.
109. ↑  Poulsen, Otto M.; Breum, Niels O.; Ebbehøj, Niels; Hansen, Åse Marie; Ivens, Ulla I.; van Lelieveld, Duco; Malmros, Per; Matthiasen, Leo *και άλλοι*. (May 1995). «Sorting and recycling of domestic waste. Review of occupational health problems and their possible causes». *Science of the Total Environment* **168** (1): 33–56. doi:10.1016/0048-9697(95)04521-2. PMID 7610383. Bibcode: 1995ScTEn.168...33P.
110. ↑  Driedger, Alexander G.J.; Dürr, Hans H.; Mitchell, Kristen; Van Cappellen, Philippe (2015). «Plastic debris in the Laurentian Great Lakes: A review». *Journal of Great Lakes Research* **41** (1): 9–19. doi:10.1016/j.jglr.2014.12.020. Bibcode: 2015JGLR...41....9D.
111. ↑  Bauer, Markus; Lehner, Markus; Schwabl, Daniel; Flachberger, Helmut; Kranzinger, Lukas; Pomberger, Roland; Hofer, Wolfgang (July 2018). «Sink–float density separation of post-consumer plastics for feedstock recycling». *Journal of Material Cycles and Waste Management* **20** (3): 1781–1791. doi:10.1007/s10163-018-0748-z.
112. ↑  Bonifazi, Giuseppe; Di Maio, Francesco; Potenza, Fabio; Serranti, Silvia (May 2016). «FT-IR Analysis and Hyperspectral Imaging Applied to Postconsumer Plastics Packaging Characterization and Sorting». *IEEE Sensors Journal* **16** (10): 3428–3434. doi:10.1109/JSEN.2015.2449867. Bibcode: 2016ISenJ..16.3428B.
113. ↑  Hubo, Sara; Delva, Laurens; Van Damme, Nicolas; Ragaert, Kim (2016). *Blending of recycled mixed polyolefins with recycled polypropylene: Effect on physical and mechanical properties*. AIP Conference Proceedings. **1779**, σελ. 140006. doi:10.1063/1.4965586.
114. ↑  Wu, Guiqing; Li, Jia; Xu, Zhenming (March 2013). «Triboelectrostatic separation for granular plastic waste recycling: A review». *Waste Management* **33** (3): 585–597. doi:10.1016/j.wasman.2012.10.014. PMID 23199793. Bibcode: 2013WaMan..33..585W.
115. ↑  Dodbiba, G.; Sadaki, J.; Okaya, K.; Shibayama, A.; Fujita, T. (December 2005). «The use of air tabling and triboelectric separation for separating a mixture of three plastics». *Minerals Engineering* **18** (15): 1350–1360. doi:10.1016/j.mineng.2005.02.015. Bibcode: 2005MiEng..18.1350D.
116. ↑  Gundupalli, Sathish Paulraj; Hait, Subrata; Thakur, Atul (February 2017). «A review on automated sorting of source-separated municipal solid waste for recycling». *Waste Management* **60**: 56–74. doi:10.1016/j.wasman.2016.09.015. PMID 27663707. Bibcode: 2017WaMan..60...56G.
117. ↑  Hollstein, Frank· Wohllebe, Markus (24 Οκτωβρίου 2015). «Identification and Sorting of Plastics Film Waste by NIR-Hyperspectral-Imaging». *Near Infrared Spectroscopy: Proceedings of the International Conference*.
118. 1 2  Kleinhans, Kerstin; Demets, Ruben; Dewulf, Jo; Ragaert, Kim; De Meester, Steven (June 2021). «Non-household end-use plastics: the 'forgotten' plastics for the circular economy». *Current Opinion in Chemical Engineering* **32**: 100680. doi:10.1016/j.coche.2021.100680. ISSN 2211-3398.
119. 1 2  «Standard Practice for Coding Plastic Manufactured Articles for Resin Identification». *Standard Practice for Coding Plastic Manufactured Articles for Resin Identification*. ASTM International. Ανακτήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2016.
120. ↑  Official Journal of the EC; Commission Decision (97/129/EC) establishing the ID system for packaging materials pursuant to European Parliament & Council Directive 94/62/EC
121. ↑  Petsko, Emily (11 Μαρτίου 2020). «Recycling Myth of the Month: Those numbered symbols on single-use plastics do not mean 'you can recycle me'». *Oceana* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2020.
122. 1 2  Scott, Chris. «poly(ethylene terephthalate) information and properties». *PolymerProcessing.com*. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2017.
123. 1 2 3 4 5 6  «Modulus of Elasticity or Young's Modulus – and Tensile Modulus for common Materials». *EngineeringToolbox.com*. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2017.
124. ↑  «Dyna Lab Corp». *DynaLabCorp.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Νοεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2017.
125. 1 2 3  «Sigma Aldrich» (PDF). *SigmaAldrich.com*. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2017.
126. 1 2  Scott, Chris. «poly(vinyl chloride) information and properties». *PolymerProcessing.com*. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2017.
127. 1 2  *Modern Plastics Encyclopedia* 1999, p B158 to B216. (Tensile modulus)
128. ↑  «Dyna Lab Corp». *DynaLabCorp.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2017.
129. ↑  «Wofford University». *LaSalle.edu*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιανουαρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2017.
130. 1 2  Scott, Chris. «polypropylene information and properties». *PolymerProcessing.com*. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2017.
131. ↑  «What is Polycarbonate (PC)?».
132. ↑  Scott, Chris. «polycarbonate information and properties». *PolymerProcessing.com*. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2017.
133. ↑  «polycarbonate information and properties». PolymerProcessing.com. 15 Απριλίου 2001. Ανακτήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ανακύκλωση πλαστικών** |

* Εγχειρίδιο ISF's Plastics Recovery
*