recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **νησί Πιττ** είναι το δεύτερο μεγαλύτερο στο Αρχιπέλαγος του Τσάταμ, εδαφική περιοχή της Νέας Ζηλανδίας. Ονομάζεται Ρανγκιαούρια (Rangiauria) στα Μαορί και Ρανγκιαοτέρα (Rangiaotera) στη γλώσσα μοριόρι.

Το νησί Πιττ έχει 65 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Βρίσκεται 770 χιλιόμετρα ανατολικά από τα κυρίως νησιά της Νέας Ζηλανδίας και είναι 20 χιλιόμετρα από το νησί Τσάταμ, με το οποίο χωρίζεται με το στενό του Πιττ. Το νησί είναι πολύ λοφώδες. Το υψηλότερο σημείο του υψώνεται 231 μέτρα πάνω από τη θάλασσα. Το 2011 το νησί του Πιττ έχει πληθυσμό 38 άτομα. Το νησί αυτό είναι η πρώτη κατοικημένη περιοχή στη Γη που παρακολουθεί την ανατολή του ηλίου κάθε Πρωτοχρονιά με βάση την τοπική ζώνη ώρας.

Ιστορία
-------

Το νησί Πιττ αρχικά είχε κατοικηθεί από τους Μοριόρι, ιθαγενείς των νησιών Τσάταμ. Τα αρχαιολογικά τους απομεινάρια υπάρχουν παντού στο νησί. Μεγάλες ποσότητες τεχνουργημάτων συνεχώς έρχονται στο φως. Κανένα απομεινάρι από το σκάλισμα στο δέντρο (τέχνη των Μοριόρι που ονομάζεται μομόρι ρακάου) δεν είναι ορατό στο νησί αλλά υπάρχουν αρχεία που λένε ότι κάποτε υπήρχαν. 

Οι πρώτοι Ευρωπαίοι που είδαν το νησί ήταν το πλήρωμα του πλοίου Τσάταμ ( η πλήρης αγγλική ονομασία είναι HMS Chatham) του Γουίλιαμ Μπρόουτον το 1791. Το νησί ονομάστηκε από τον Γουίλιαμ Πιττ, πρώτο κόμη του Τσάταμ. Πενήντα χρόνια μετά, η ονομασία του νησιού απλοποιήθηκε σε Πιττ.
Ο **Ναθαναήλ-Νικόλαος Δομενεγίνης** (1865 - 1935) ήταν Έλληνας λόγιος και πολιτικός, ζακυνθινής καταγωγής. Καταγόταν από οικογένεια πολιτικών και ευγενών της Ζακύνθου. Πολέμησε στην Ήπειρο με το σώμα των ερυθροχιτώνων και διακρίθηκε στη μάχη του Δρίσκου, το 1912. Υπηρέτησε ως Νομάρχης στα Επτάνησα και συνέγραψε σονέτα και άλλα λογοτεχνικά έργα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

### Πρώτα χρόνια και σπουδές

Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1865. Ήταν γιος του Ιωάννη Δομενεγίνη (1824-1899), δικηγόρου και βουλευτή της Ζακύνθου και πληρεξουσίου. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών.

### Πολεμική δράση και πολιτική σταδιοδρομία

Ανέπτυξε έντονη πολεμική δράση, λαμβάνοντας μέρος στον Πόλεμο του 1897 και στον Πρώτο Βαλκανικό Πόλεμο και διακρίθηκε στο Δρίσκο μαζί με τον Μαβίλη.  Το 1912 είχε τον βαθμό του Ταγματάρχη και πολέμησε με τους Γαριβαλδινούς.

Το 1905 διορίστηκε Νομάρχης Κέρκυρας και υπηρέτησε τον ίδιο χρόνο στη Λευκάδα ως την απόλυσή του, στις 15 Δεκεμβρίου 1905. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως νομάρχη στη Λευκάδα αντιμετώπισε την εξέγερση των χωρικών για την τιμή του κρασιού, τον Αύγουστο του 1905. Στη συνέχεια (1916) εκπροσώπησε την κυβέρνηση στα Ιωάννινα.

### Λογοτέχνης

Ο Δομενεγίνης έγραψε ποιήματα, πεζά και επιμελήθηκε μεταφράσεις του Φώσκολου. Το 1898 με έναν ύμνο του για την Κρήτη απέσπασε βραβείο. Σονέτα που έγραψε ο Δομενεγίνης εκδόθηκαν με πρόλογο από τον Ξενόπουλο το 1920.

Απεβίωσε στις 20 Ιανουαρίου 1935 και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό του Πρώτου Νεκροταφείου. Άφησε πίσω του μία αδερφή, τη Μαρή Δομενεγίνη, και ανίψια.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Λήμμα Δομενεγίνης, στο Υγεία On Line (με πληροφορίες από την εγκυκλοπαίδεια ΔΟΜΗ), ανάκτηση 20-2-2018.
2. 1 2  Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας: πρόσωπα, έργα, ρεύματα, όροι", 2007 σελ. 535.
3. ↑  N. K. Κουρκουμέλης, «Έλληνες και ξένοι εθελοντές στον ελληνο-τουρκικό πόλεμο του 1897» , Ηπειρωτικά Χρονικά, τόμος 43, Ιωάννινα 2009, σ.179-216.
4. ↑  εφ. Σκριπ, 29-12-1912, σελ. 2. (μέσω ψηφιακού αρχείου της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδας)
5. ↑  "Απολύσεις Νομαρχών", εφ. Εμπρός, φύλλο 16-12-1905, σελ. 2. (μέσω ψηφιακού αρχείου της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδας)
6. ↑  Πανταζής Κοντομίχης, Τα Γεωργικά της Λευκάδας, εκδόσεις Γρηγόρη.
7. ↑  Νέα Εστία, τ. 76, 1964, σελ. 76.
8. 1 2  Ελεύθερον Βήμα, Κηδείαι, 21-1-1935, σελ. 2.
Ο **Λεωνίδας Μαυρομιχάλης** (; - 31 Μαΐου 2016) ήταν Έλληνας διπλωμάτης.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ήταν γιος του Πέτρου Μαυρομιχάλη. Καταγόταν από την οικογένεια Μαυρομιχάλη και ήταν απευθείας απόγονος του Ιωάννη Μαυρομιχάλη, αδερφού του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη. Κατατάχθηκε στο διπλωματικό σώμα το 1958 και, κατά τη σταδιοδρομία του, ανέλαβε σημαντικές θέσεις. Διετέλεσε γενικός πρόξενος της Ελλάδας στη Στουτγάρδη και το Λονδίνο, καθώς και πρέσβης στην Τσεχοσλοβακία (1979-1984), καθώς και στoν Καναδά (1986-1991). Τοποθετήθηκε στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδας στο Συμβούλιο της Ευρώπης στις 25 Μαρτίου 1991, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1993. Αποχώρησε από το διπλωματικό σώμα με τον βαθμό του πρέσβη επι τιμή, αφού είχε διατελέσει και γενικός επιθεωρητής στην Κεντρική Υπηρεσία του Υπουργείου των Εξωτερικών. Τον Σεπτέμβριο του 1998 διορίστηκε πρέσβης εκ προσωπικοτήτων, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2001.

Τον Φεβρουάριο του 2011 συνυπέγραψε ανοικτή επιστολή διπλωματών, 33ών πρώην πρέσβεων της Ελλάδας, προς τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου σχετικά με τα εθνικά θέματα. Ο Λεωνίδας Μαυρομιχάλης ήταν μέλος του *Πατριωτικού Ομίλου Απογόνων Αγωνιστών του 1821 και Ιστορικών Γενών της Ελλάδος*, του οποίου αντιπρόεδρος έχει διατελέσει η αδελφή του, Αγγελική Πέτρου Μαυρομιχάλη. Συμμετείχε στις νομοπαρασκευαστικές επιτροπές που επεξεργάστηκαν τις ανανεώσεις του «Οργανισμού» του Υπουργείου των Εξωτερικών, οι οποίοι κυρώθηκαν με νόμους το 1998 και το 2007.

Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει έναν γιο, τον Πέτρο Μαυρομιχάλη, καθώς και μια κόρη, τη φωτογράφο Μαργαρίτα Μαυρομιχάλη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Απεβίωσε ο Πρέσβης Λεωνίδας Μαυρομιχάλης». *kathimerini.gr*. 31 Μαΐου 2016. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2016.
2. 1 2 3 4  «Oι απόγονοι των αγωνιστών του 1821» (PDF). Αδελφότης των Υδραίων Αθηνών. σελ. 10. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 10 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2016.
3. ↑  «Πρέσβεις της Ελλάδας στην Τσεχία/Τσεχοσλοβακία». Η Πρεσβεία της Τσεχικής Δημοκρατίας στην Ελλάδα. 21 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2016.
4. ↑  «Οχι συμφωνίες υπό απειλή». *Ελευθεροτυπία* (25 Φεβρουαρίου 2011).. Ανακτήθηκε στις 2016-06-01.
5. ↑  «Εισηγητική Έκθεση στο σχέδιο νόμου *Κύρωση ως Κώδικα του Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών*» (doc). Βουλή των Ελλήνων. 3 Φεβρουαρίου 1998. σελ. 1. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2016.
6. ↑  «Αιτιολογική Έκθεση στο σχέδιο νόμου *Κύρωση ως Κώδικα του Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών*» (PDF). Βουλή των Ελλήνων. 19 Μαρτίου 2007. σελ. 1. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «Ανακοίνωση του Υπουργείου Εξωτερικών για την εκδημία του Πρέσβη ε.τ. Λεωνίδα Μαυρομιχάλη». Ελληνική Δημοκρατία - Υπουργείο Εξωτερικών. 31 Μαΐου 2016. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2016.
Το **Νακούρου** (*Nakuru*) είναι μεγάλη πόλη της Κένυας. Σήμερα είναι πρωτεύουσα της ομώνυμης Κομητείας Νακούρου, ενώ μέχρι το 2010 ήταν η πρωτεύουσα της Επαρχίας της Κοιλάδας Ριφτ. Το 2019 το Νακούρου είχε πληθυσμό 570.674 κατοίκους, γεγονός που την καθιστά την τέταρτη μεγαλύτερη πόλη στην Κένυα σε πληθυσμό, μετά την πρωτεύουσα Ναϊρόμπι, τη Μομπάσα και το Κισούμου. Το Νακούρου είναι γνωστό και με τα προσωνύμια «Ναξ» ή «Ναξάρ».

Γεωγραφία
---------

Η πόλη είναι κτισμένη στα υψίπεδα της Κένυας, σε υψόμετρο 1.850 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, στην εθνική οδό Ναϊρόμπι-Νακούρου, σε απόσταση 107,7 χιλιόμετρα από το Ναϊρόμπι. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του κέντρου του Νακούρου είναι 0°18΄ Νότιο πλάτος και 36°04΄ Ανατολικό μήκος.

Ιστορία
-------

Το Νακούρου το 1913
Η ιστορία του Νακούρου ακολουθεί μια προϊστορική περίοδο κατοικήσεως, όπως υποδεικνύουν τα αρχαιολογικά ευρήματα περίπου 8 χιλιόμετρα από το σημερινό κέντρο της πόλης, στον Λόφο του Ύρακος (*Hyrax Hill*). Ωστόσο η σημερινή πόλη ιδρύθηκε επισήμως από τους Βρετανούς μόλις στις 28 Ιανουαρίου 1904. Τότε η έκταση εντός κύκλου με ακτίνα ένα μίλι (1.609 μέτρα) και κέντρο σημείο της σιδηροδρομικής γραμμής στο οποίο θα κτιζόταν ο σιδηροδρομικός σταθμός, κηρύχθηκε οικισμός.

Η ονομασία της πόλεως, όπως και πολλές άλλες στην Κένυα, προέρχεται από τη γλώσσα των Μασσάι. Μετά την ίδρυσή της συνεχώς μεγάλωνε και έγινε δήμος το 1952.

Οι δύο πρώτοι πρόεδροι της ανεξάρτητης Κένυας (οι Τζόμο Κενυάτα και Ντάνιελ Αράπ Μόι) διατηρούσαν ημιεπίσημη κατοικία στην πόλη. Το Νακούρου υπήρξε για πολλά χρόνια κέντρο ζυμώσεων της κενυατικής πολιτικής σκηνής. Η μετεκλογική βία του 2007 στοίχισε και στο Νακούρου, καθώς δεκάδες κτήρια κάηκαν ολοσχερώς από διάφορες φατρίες.

* Η πόλη είναι «αδελφοποιημένη» με την πόλη Ηστ Όραντζ του Νιου Τζέρσεϊ των ΗΠΑ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Kenya | U.S. Agency for International Development» (PDF). Kenya.usaid.gov. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 23 Φεβρουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2013.
2. ↑  «Nakuru – Kenya – Margiti! The Market Place». Margiti.com. 20 Μαρτίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2013.
3. ↑  «About Us1 – County Government of Nakuru». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2020.
4. ↑  Huxley, Elspeth (1980). *Pioneers' Scrapbook: Reminiscences of Kenya, 1890 to 1968*. Evans Bros. ISBN 0237505606.
5. ↑  «Africa | Curfew after Kenya town clashes». BBC News. 25 Ιανουαρίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Για το Νακούρου
* Εικόνες από το Νακούρου

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 127830945
* LCCN: n79091229
* GND: 4041181-3
* NKC: ge1036401

 |

 |
Η **Ναζμιγιέ Μουσλού Μουρατλί**, γνωστή και ως **Ναζμιγιέ Μουρατλί**, (γεννήθηκε ως **Ναζμιγιέ Μουσλού** στις 13 Ιουνίου 1979) είναι τουρκάλα αθλήτρια της άρσης βαρών. Είναι η τρέχουσα κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ στην κατηγορία των 40 κιλών, το οποίο κατορθώθηκε στους παραολυμπιακούς αγώνες του 2012 στο Λονδίνο, όπου κέρδισε το χρυσό μετάλλιο. Αγωνίζεται για την Κόνια Μεράμ Μπελεντιγιεσπόρ.

Πρώτα χρόνια
------------

Η Ναζμιγιέ Μουσλού γεννήθηκε στο Ικόνιο το 1979. Ήταν παραπληγική και εξαρτιόταν από αναπηρικό καροτσάκι. Ολοκλήρωσε την πρωτοβάθμια εκπαίδευση στη γενέτειρα της.

Ξεκίνησε να ασχολείται με την άρση βαρών μέσω μιας φιλής, που επέμενε να έρχεται μαζί της στις προπονήσεις. Στην αρχή εγκατέλειψε τις προπονήσεις επειδή ήταν πολύ δύσκολο για εκείνη. Ωστόσο, η μητέρα και αργότερα ο πατέρας της την έπεισαν να συνεχίσει τις προπονητικές δραστηριότητες.

Ιστορικό καριέρας
-----------------

Όταν ξαναμπήκε στις προπονήσεις άρσης βαρών, μετά από τρεις μήνες εντάχθηκε στην εθνική ομάδα και συμμετείχε στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα που διεξήχθη στη Πορτογαλία χωρίς να το ξέρει η οικογένεια της αλλά ούτε και η ίδια στην αρχή. Στο διεθνές ντεμπούτο της, κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο.

Η Μουρατλί ήταν εθνική πρωταθλήτρια το 2005 και το 2006. Στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, κέρδισε ένα χάλκινο μετάλλιο το 2005 και ένα χρυσό μετάλλιο το 2007.

Στους παραολυμπιακούς του 2008 στο Πεκίνο της Κίνας, η Μουρατλί τερμάτισε τέταρτη. Στους παραολυμπιακούς του 2012 στο Λονδίνο, έσπασε το δικό της παγκόσμιο ρεκόρ σηκώνοντας 109.0 κιλά και κέρδισε το χρυσό μετάλλιο. Στους παραολυμπιακούς αγώνες του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο, σήκωσε 104.0 κιλά στην κατηγορία των 41 κιλών, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο και έσπασε το προηγούμενο παγκόσμιο ρεκόρ. Έγινε ο πρώτος τούρκος αθλητής που κέρδισε χρυσό μετάλλιο σε δύο παραολυμπιακούς αγώνες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Rekortmen haltercinin hedefi Rio» (στα Turkish). *TRT Spor*. 2015-12-13. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-09-15.. Ανακτήθηκε στις 2016-09-08.
2. 1 2 3  «Paralimpik Oyunlarına Geri Sayım Başladı !..-Nazmiye Muslu» (στα Turkish). Türkiye Milli Paralimpik Komitesi. Ανακτήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2012. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
3. 1 2 3 4  Odabaş, Nusret (2012-08-31). «Nazmiye'nin gözü Naim'in rekorunda» (στα Turkish). *Haber7*.. Ανακτήθηκε στις 2012-08-31.
4. ↑  «Nazmiye Muratlı, Rio 2016 Paralimpik'te dünya rekoru kırdı» (στα Turkish). *Hürriyet*. 2016-09-09.. Ανακτήθηκε στις 2016-09-09.
Ο **Λεωνίδας Πετροπουλάκης** (1829-1887) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός του 19ου αιώνα.

Βιογραφία
---------

Η καταγωγή του ήταν από τη Λακωνία και από τις σημαντικότερες οικογένειες της Μάνης. Πατέρας του ήταν ο γερουσιαστής και βουλευτής Δημήτριος Πετροπουλάκης. Πολέμησε μαζί με τον πατέρα του στη Θεσσαλική Επανάσταση το 1854.

Διορίστηκε διοικητής του Γ' συντάγματος πεζικού. Πολέμησε στα σύνορα και διακρίθηκε. Κατά την επανάσταση της Κρήτης το 1866 ο Πετροπουλάκης ήταν αρχηγός μεγάλου σώματος Λακώνων που πολέμησαν εκεί υπέρ της απελευθέρωσης της νήσου.

Συντέλεσε στην καταστολή της εξέγερσης στο Ναύπλιο εναντίον του βασιλιά Όθωνα το 1860. Αρνήθηκε να αναγνωρίσει την προσωρινή κυβέρνηση μετά από την έξωση του Όθωνα και οχυρωμένος στη Ράχη με 1.000 άνδρες, απέκρουσε τον κυβερνητικό στρατό. Αμνηστεύτηκε από τον βασιλιά Γεώργιο Α΄.

Η επαρχεία Γυθείου επανειλημμένα τον έστειλε αντιπρόσωπό της στη Βουλή, και δύο φορές εκλέχτηκε πρώτος βουλευτής Λακωνίας. 

Το 1886 έδρασε στο Γκριτζοβόλι κατά τις ελληνοτουρκικές ταραχές. 

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 14 Φεβρουαρίου 1887. Στην κηδεία του παρευρέθη ο πρωθυπουργός, οι υπουργοί, το προεδρείο της βουλής, οι βουλευτές και χιλιάδες λαού. Ένα σύνταγμα πεζικού απένειμε στρατιωτικές τιμές. Γιος του ήταν ο επίσης ηρωικός βουλευτής Γεώργιος Πετροπουλάκης.

Πηγές
-----

* Γ. Δρουγολίνος, επιμ. (27 Μαρτίου 1887). *Έσπερος, Τομ. 1, Έτος ΣΤ', τεύχ. 142*. Λειψία. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2010.
* Γ. Κασδόνης, επιμ. (22 Φεβρουαρίου 1887). *Δελτίον της Εστίας, αριθμός 530*. Αθήνησι: Γ. Κασδόνης. Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2010. [*νεκρός σύνδεσμος*]
* Νέα Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια (τόμος 27, σελ. 70), εκδόσεις Χάρη Πάτση Α.Ε. 1980.
Φιάλες με Μαστιχάτο
Η **μαστίχα**, **μαστιχάτο**, είναι λικέρ καρυκευμένο με μαστίχα. Παρασκευάζεται με απόσταξη των κρυστάλλων μαστίχας. Προστίθεται τυπικά ζάχαρη. Είναι γλυκό λικέρ που συνήθως καταναλώνεται στο τέλος του γεύματος. Έχει μια ξεχωριστή γεύση, που θυμίζει πεύκο και βότανα. Ισχυρίζεται ότι έχει φαρμακευτικές ιδιότητες και βοηθά στην πέψη.

Η διαδικασία παραγωγής ρυθμίζεται από την ελληνική νομοθεσία και περιλαμβάνει την ανάδευση ή απόσταξη μαστίχας με οινόπνευμα. Το διάλυμα εν συνεχεία αραιώνεται με νερό και προστίθεται ζάχαρη. Ο τελικός κατ'όγκον αλκοολικός τίτλος της Μαστίχας Χίου πρέπει να είναι τουλάχιστον 15%.

Οι μόνοι αρωματικοί παράγοντες που χρησιμοποιούνται στο λικέρ Μαστίχα Χίου είναι αλκοολικό απόσταγμα μαστίχας ή μαστιχέλαιο από μαστίχα Χίου. Η μαστίχα είναι ο σκληρυμένος χυμός που συλλέγεται από το μαστιχόδεντρο, μικρός αειθαλής θάμνος που αναπτύσσεται σε βραχώδη εδάφη στο νότιο τμήμα του νησιού. Η μαστίχα Χίου είναι πιστοποιημένη από τον Οργανισμό Πιστοποίησης και Εποπτείας Αγροτικών Προϊόντων .

Παραπομπές
----------

1. ↑  Difford, Simon. «Mastiha (AKA:Mastika, Masticha, Mastic, Mαστίχα». *www.diffordsguide.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2019.
2. ↑  «Inspection and Certification of PDO and PGI Products». *Agrocert*. Hellenic Agricultural Organization. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2017.
Το **Ντέιρ ελ Μπάλας** (*αραβικά : بيهمو , μτφ : πήλινο*) είναι χωριό της Αιγύπτου γνωστό για τον αρχαιολογικό του χώρο, αρχαία πόλη αγνώστου ακόμα ονόματος. Βρίσκεται στη δυτική όχθη του Νείλου, περίπου είκοσι χιλιόμετρα νότια των Δενδέρων και περίπου 30 μίλια βόρεια του Λούξορ.

Ιστορία
-------

Δεν έχει καθοριστεί ακόμη πότε κατασκευάστηκαν τα κτίρια. Ωστόσο οι δύο τελευταία ηγεμόνες ήταν της 17ης δυναστείας όπου έχουν χρησιμοποιήσει τα παλάτια. Για ακόμη απροσδιόριστο λόγος, οι κυβερνήτες του επόμενου Νέου Βασιλείου (περίπου 1550-1070 π.Χ.), εγκατέλειψαν τη πόλη. Ωστόσο αρκετοί τάφοι Νέου Βασιλείου ανακαλύφθηκαν σε αυτόν τον τομέα κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα.

ο συγκρότημα φαίνεται να αποτελείται από αρκετές εγκαταστάσεις που περικλείεται από ένα τείχος μες 900 ως 400 πόδια. Το βόρειο ανάκτορο χρησιμοποιήθηκε ως βασιλική κατοικία με έναν οικισμό για τα μέλη του προσωπικού, των εργαζομένων, και τεχνίτες, ενώ ένα διώροφο νότιο παλάτι χρησιμοποιήθηκε ένα διοικητικό κέντρο. Επίσης περιλαμβάνονται στο συγκρότημα ένα σιλό και στάβλοι.

Σύμφωνα με την Μάργκαρετ Μπουνσόνn, τα ανάκτορο περιείχε δύο πύλες, δύο κύριες αίθουσες, και δύο διοικητικές ενότητες ώστε να αντικατοπτρίζει τις άνω και κάτω περιοχές της χώρας. Τα ερείπια του παλατιού στο Ντέιρ ελ Μπάλας δείχνουν κάπως πολυτελές περιβάλλον και καινοτόμα διακόσμηση. Σε ορισμένες περιπτώσεις οι τοίχοι και τα πατώματα έχουν σχεδιαστεί για να απεικονίσει τις πισίνες με ψάρια και τεράστιες εκτάσεις ανθοφόρων θάμνων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιανουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2015.
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑
8. ↑
9. ↑
10. ↑
11. ↑
12. ↑  Bunson, Margaret. "art and architecture in ancient Egypt." Encyclopedia of Ancient Egypt, Revised Edition. New York: Facts On File, Inc. 2002. Ancient and Medieval History Online. Facts On File, Inc. ?
ItemID=WE49&iPin=EEGY0223&SingleRecord=True (accessed February 11, 2014).
Ο **Μουσταφά Ναΐμ**, γνωστός σαν **Ναϊμά**, (Οθωμανικά: مصتفى نعيما) (Χαλέπι 1655 - Πάτρα 1716 ) ( 1065-1128 σύμφωνα με το Χίζρι ημερολόγιο) ήταν Οθωμανός γραφειοκράτης και ιστορικός. θεωρείται ως ο πρώτος επίσημος ιστορικός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ο οποίος έγραψε την πολύτομη ιστορία της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.

Η ζωή του
---------

Ο Ναΐμ γεννήθηκε στο Χαλέπι της Συρίας και ήταν γιος γενιτσάρου, από μικρός βρέθηκε στην Κωνσταντινούπολη όπου έγινε γραμματέας. Το 1688 προήχθη σε γραμματέα του διβανίου και 1704 σε προϊστάμενο της οικονομικής εφορίας ανατολής. Μετά από πέντε (5) χρόνια γύρισε στην Κωνσταντινούπολη σαν τελετάρχης του σουλτανικού σαραγιού και ως ιστοριογράφος της αυτοκρατορίας.

Το 1715 ακολούθησε τον μέγα Βεζίρη Αλή Κιουφουρτζή στην εκστρατεία για την ανακατάληψη της Πελοποννήσου που βρισκόταν επί Ενετική κυριαρχία. Την επόμενη χρονιά , το 1716, ευρισκόμενος στην Πάτρα πέθανε και τάφηκε εκεί. Αναφέρεται ότι τάφηκε στο προαύλιο Τζαμιού στην πόλη, πιθανότατα στο *"Κουρσούμ τζαμί"* αυτό όπου στην θέση του βρίσκετε σήμερα ο ναός του Παντοκράτορα. Μαλιστα αναφέρεται ότι είχε τοποθετηθεί επιτύμβια στήλη όπου ήταν δυσξήμβλητος και διαβαζόταν δύσκολα.

Το έργο του
-----------

Έγραψε το έργο «Hüseyn'in Bahçesi, Doğu ve Batı Haberlerinden Özetler dir (روضة الحسين فى خلاصة أخبار الخافقين στα Οθωμανικά, Κυριολεκτικά:"Ο Κήπος του Χουσείν, Περίληψη των Χρονικών της Ανατολής και της Δύσης"). Το έργο ολοκληρώθηκε το 1704 και είναι αφιερωμένο στον βεζίρη Χουσεΐν Πασά. Το βιβλίο καλύπτει τα γεγονότα των ετών 1591 έως 1660.

Το βιβλίο εκδόθηκε στην Κωνσταντινούπολη πρώτη φορά το 1734 και σε δεύτερη έκδοση το 1843 ενώ μεταφράστηκε κι εκδόθηκε σε πολλές γλώσσες.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 120723476. Ανακτήθηκε στις 14  Οκτωβρίου 2015.
2. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb15003987z. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
3. 1 2  Άαρον Σβαρτς: (Αγγλικά, Ισπανικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Τσεχικά, Κροατικά, Τελούγκου) *Open Library*. OL1136524A. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  Αχαϊκά, τεύχος 11, Οκτώβριος 1939, άρθρο του Νίκου Βέη

Βιβλιογραφία
------------

* Norman Itzkowitz: *Ottoman Empire and Islamic Tradition*, University of Chicago Press 1980, ISBN 0-226-38806-9
* Lewis V. Thomas, Norman Itzkowitz (ed.): *A Study Of Naima*, New York University Press 1972, ISBN 0-8147-8150-0 / Hodder & Stoughton Ltd 1972, ISBN 0-340-16893-5
* *Annals of the Turkish Empire: from 1591 to 1659*. Trans. Charles Fraser. London: Oriental Translation Fund, 1832.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Άρθρο στην εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 44577559
* **AA**: 42923
* LCCN: n85055448
* ISNI: 0000 0001 1060 0948
* GND: 120723476
* SUDOC: 081987927
* BNF: cb15003987z (data)
* CiNii: DA04683583

 |

 |
Ο **Μουσταφά Σεντόπ** (γεννημένος 6 Αυγούστου 1968) είναι ένας Τούρκος πολιτικός από το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ), ο οποίος έχει υπηρετήσει ως μέλος του Κοινοβουλίου για την τρίτη εκλογική περιφέρεια της Κωνσταντινούπολη από τις 12 Ιουνίου 2011. Εξελέγη για πρώτη φορά στη γενική εκλογή του 2011 και επανεξελέγη τον Ιούνιο του 2015. Από το 2012 μέχρι το 2015, διετέλεσε αναπληρωτής ηγέτης του AKP, υπεύθυνος για εκλογικές εκστρατείες.

Στις 24 Φεβρουαρίου 2019 εξελέγη 29ος Πρόεδρος της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης, μετά την παραίτηση του Μπιναλί Γιλντιρίμ, ο οποίος παραιτήθηκε από την εκστρατεία του για να εκλεγεί ως Δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης στις τοπικές εκλογές του 2019.

Πρόωρη ζωή και σταδιοδρομία
---------------------------

Ο Μουσταφά Σεντόπ γεννήθηκε στις 6 Αυγούστου 1968 στη Ραιδεστό σε οικογένεια αλβανικής καταγωγής. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης και έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα και διδακτορικό δίπλωμα στο δημόσιο δίκαιο στο Πανεπιστήμιο του Μαρμαρά. Το 1993 άρχισε να εργάζεται ως μέλος του διδακτικού προσωπικού στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Μαρμαρά. Έγινε γιατρός, το 2002, ξεναγός το 2005 και καθηγητής το 2011. Έδωσε επίσης διαλέξεις στο Πανεπιστήμιο Φατίχ, στο Πανεπιστήμιο Μαλτεπέ, στο Πανεπιστήμιο Ισίκ, στο Πανεπιστήμιο Ντογούς και το πανεπιστήμιο Εμπορίου της Κωνσταντινούπολης. Έγινε Αντιπρύτανος του Πανεπιστημίου του Μαρμαρά, καθώς και μέλος του εκτελεστικού συμβουλίου τόσο του Διοικητικού Συμβουλίου όσο και του Εκτελεστικού Συμβουλίου. Διετέλεσε επίσης Πρόεδρος του Κέντρου Οικονομικών και Κοινωνικών Ερευνών Κωνσταντινούπολης. Είναι παντρεμένος με τέσσερα παιδιά.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Ο Σεντόπ εξελέγη μέλος του κοινοβουλευτικού κόμματος του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) για την τρίτη εκλογική περιφέρεια της Κωνσταντινούπολης στις γενικές εκλογές του 2011. Κατά τη διάρκεια του 4ου Τακτικού Συνεδρίου Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης που πραγματοποιήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2012, εξελέγη στην Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή του κόμματος (MYK) και έγινε αναπληρωτής ηγέτης υπεύθυνος για την προεκλογική εκστρατεία.  Έχασε τη θέση του κατά τη διάρκεια του 5ου Τακτικού Συνεδρίου του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης τρία χρόνια αργότερα στις 12 Σεπτεμβρίου 2015.  Επανεκλέχθηκε ως βουλευτής στις γενικές εκλογές του Ιουνίου του 2015 .

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 10  Ιουλίου 2019.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 63448946
* LCCN: n2006202768
* ISNI: 0000 0000 3652 3859

 |

 |
Συντεταγμένες: 38°7′51″N 23°39′24″E﻿ / ﻿38.13083°N 23.65667°E﻿ / 38.13083; 23.65667

Η παλαίφατος και σεβασμία **Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Κλειστών Φυλής** είναι παλαιό μοναστήρι που βρίσκεται στις νοτιοδυτικές υπώρειες της Πάρνηθας, στην Αττική και σε υψόμετρο περίπου 600 μ. κοντά στο αρχαίο φρούριο της Φυλής και είναι περίπου 3 χλμ. από τη Χασιά. Η θέση της μονής έχει υπέροχη θέα προς νότο και αγναντεύει το Θριάσιο πεδίο, το λεκανοπέδιο της Αττικής καθώς και τα νησιά του Σαρωνικού. 

Η μονή είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Ονομάζεται Μονή Κλειστών λόγω της τοποθεσίας της που είναι αποκλεισμένη από βουνά.

Ιδρύθηκε περίπου στις αρχές του 11ου αιώνα.

Η Μονή Κλειστών υπήρξε άλλοτε ανδρώα και άλλοτε γυναικεία μονή. Το 1930 ήταν ανδρώα μονή, ενώ το 1933 ανασυστήθηκε από τον αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χρυσόστομο Παπαδόπουλο σε γυναικεία (Π.Δ. 25/7/1933, Φ.Ε.Κ. 275/1933). Το 1951 ήταν εγκατεστημένες 7 μοναχές. Στην απογραφή του 2001 αριθμούσε 8 μοναχές. Από το έτος 2010 υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως, προηγουμένως υπαγόνταν στην τέως Μητρόπολη Αττικής.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Μονή Κλειστών

monastiria.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Φυλής |
| --- |
|  |
| 
* Άνω Λιόσια
* Ζεφύρι
* Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Κλειστών
* Φυλή
 |
|  |
| 
* Έδρα: Άνω Λιόσια
 |

 |

1. ↑  byzantineattica.eie.gr/byzantineattica/view.asp?cgpk=490&lg=el&obpk=329&xsl=detail. Ανακτήθηκε στις 1  Ιουνίου 2021.
Η **μουσταλευριά** είναι παραδοσιακό ελληνικό γλύκισμα που έχει ως κύριο συστατικό του τον μούστο. Οι ρίζες της ανάγονται στα αρχαία χρόνια όπου ήταν γνωστή ως οινούτα, ονομασία που διατηρήθηκε και κατά τη βυζαντινή περίοδο μαζί με άλλα ονόματα όπως **μουστόπιτα** και **πάστελλος**. Στη Σάμο αναφέρεται και ως **κουρκούτα**, στην Κρήτη **κεφτέρια** ενώ στην Κύπρο **Ππαλουζές** ή **παλουζές**.

Πληροφορίες
-----------

Η μουσταλευριά παράγεται από τον μούστο, δηλαδή το χυμό των σταφυλιών του τρύγου (διαδικασία που πραγματοποιείται συνήθως τους μήνες Αύγουστο και Σεπτέμβριο) ο οποίος στη συνέχεια τοποθετείται σε χαμηλή φωτιά. Χαρακτηριστική είναι κατά τη διάρκεια του βρασίματος η χρήση ποσότητας ασπροχώματος έτσι ώστε να καθαριστεί ο μούστος. Άλλα υλικά που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή του είναι μεταξύ άλλων και ανάλογα με τις κατά τόπους διαφοροποιήσεις, το αλεύρι, το πετιμέζι, η ζάχαρη, ο βασιλικός, τα αμύγδαλα, τα καρύδια, το σιμιγδάλι, το σουσάμι, η κανέλα, η βανίλια, το ανθόνερο κλπ. Είναι ευρύτατα διαθέσιμη κατά την εποχή του τρύγου, το φθινόπωρο, οπότε παράγεται ο μούστος αλλά και τις υπόλοιπες εποχές του χρόνου. Από τη μουσταλευριά παρασκευάζονται τα κιοφτέρια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Καφίρη, Σιμόνη (4 Σεπτεμβρίου 2014). «Κλασική μουσταλευριά». Πρώτο Θέμα. Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2015.
2. 1 2 3  Ζαχαριουδάκης, Φανούριος (6 Οκτωβρίου 2015). «Κεφτέρια ή αλλιώς Μουσταλευριά». Cretan Magazine. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2015.
3. 1 2 3 4  «Ππαλουζές». Εικονικό Μουσείο Κυπριακών Τροφίμων και Διατροφής. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2015.
4. ↑  «Ο Πολύστυπος κερνάει μουσταλευριά». Sigma Live. 2 Οκτωβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2015.
5. ↑  «Μουσταλευριά». Κρητικό Σύμφωνο Ποιότητας. Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **μουσταλευριά**  |
Η **Μισέλ Πιερ-Λουί** (Michèle Pierre-Louis) είναι πολιτικός από την Αϊτή, η οποία χρημάτισε πρωθυπουργός της χώρας από τον Ιούλιο του 2008 μέχρι την αποπομπή της με απόφαση της Γερουσίας, το 2009. Είναι η δεύτερη γυναίκα που ανήλθε στο πρωθυπουργικό αξίωμα στη χώρα μετά την Κλοντέτ Βερλέι, η οποία θήτευσε από το 1995 ως το 1996.

Βιογραφία και καριέρα
---------------------

Γεννήθηκε γύρω στο 1947. Ήταν εκτελεστική διευθύντρια του Ιδρύματος Γνώσεων και Ελευθερίας (FOKAL),. Πρόκειται για μη κυβερνητική οργάωση, η οποία από το 1995 χρηματοδοτείται από τον Τζωρτζ Σόρος. Τον Ιούνιο του 2008 η Πιερ Λουί διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Ρενέ Πρεβάλ μετά την απόρριψη των υποψηφιοτήτων δύο άλλων, από τη Βουλή. Στις 17 Ιουλίου του 2008 η Κάτω Βουλή ενέκρινε την υποψηφιότητα της Πιερ-Λουί με 61 υπέρ, 1 ψήφο κατά και 20 αποχές. Η Γερουσία ενέκρινε επίσης την υποψηφιότητα στις 31 Ιουλίου, με 12 ψήφους υπέρ, 5 αποχές και καμία κατά. Ανέλαβε επίσημα στην πρωθυπουργία στις 5 Σεπτεμβρίου του 2008.

Στις 29 Οκτωβρίου 2009 η Γερουσία ψήφισε (με 18 ψήφους υπέρ επί συνόλου 29) υπέρ της αποπομπής της πρωθυπουργού. Μία ημέρα μετά, ο πρόεδρος Πρεβάλ διόρισε νέο πρωθυπουργό τον Ζαν-Μαξ Μπεγιερίβ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Haiti lawmakers ratify 2nd female prime minister" Αρχειοθετήθηκε 2008-08-18 στο Wayback Machine. Associated Press, 31 Ιουλίου 2008.
2. ↑  "Haitian deputies approve Pierre-Louis for prime minister", AFP, 17 Ιουλίου 2008.
3. ↑  "Haitian lower house approves PM nominee", Xinhua (*People's Daily Online*), 18 Ιουλίου 2008.
4. ↑  Reuters, Haiti Senate votes out prime minister, 30 Οκτωβρίου 2009.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Michèle Pierre-Louis στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 200111067
* LCCN: no2012154048
* ISNI: 0000 0004 3168 5559
* GND: 109556403X
* SUDOC: 180838636

 |

 |
Η **Μαστοράβα** (Масторава) είναι Μορδβινικό επικό ποίημα που καταρτίζεται με βάση τη Μορδβινική μυθολογία και λαογραφία από τον Αλεξάντρ Σαρόνοφ, που δημοσιεύθηκε το 1994 στην γλώσσα Έρζυα, ενώ έχει ανακοινωθεί μια έκδοση στη γλώσσα Μόκσα.

Το ποίημα αποτελείται από πέντε μέρη, με τίτλο "Το Σύμπαν", "Αρχαιότητα", "Εποχή του Βασιλιά Τιούστια", "Η Ηρωική Εποχή" και "Η Νέα Εποχή". Η Μαστοράβα είναι μια θεά της Γης στην Μορδβινική μυθολογία. Το όνομα *μάστορ-αβά* κυριολεκτικά σημαίνει "γυναίκα της γης", ενώ *μάστορ* στα Μορδβινικά σημαίνει "γη".

Στο έπος Μαστοράβα, ο Τιούστια είναι ένας χωρικός που εκλέγεται από τους ανθρώπους ως βασιλιάς και ηγέτης της συμμαχίας των φυλών Μόκσα και Έρζυα και ως πολέμαρχος των συμμαχικών στρατευμάτων. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, η Μορδβινία εκτεινόταν από το Βόλγα έως το Δνείπερο και από τον Οκά έως τη Μαύρη Θάλασσα.

Στη μυθολογία των Μορδβίνων, ο Τιούστια είναι θεός της σελήνης, υιός του θεού της βροντής και της θνητής κοπέλας Λίτοβα. Αλλάζει την ηλικία του κάθε μήνα, ακολουθώντας τις φάσεις της Σελήνης.

Δείτε επίσης
------------

* Μορδβινική μητρική θρησκεία

Παραπομπές
----------

* А.М. Шаронов, *Масторава* (1994).
* Tatiana Deviatkina, *Some Aspects of Mordvin Mythology*, Folklore 17 (2001).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
* etext
Ο **Μουσταφά Γκέκας** ήταν τουρκαλβανός φιλέλληνας στην περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης

Βίος
----

Μας είναι άγνωστα το που και πότε γεννήθηκε. Πιθανώς προερχόταν από εύπορη οικογένεια. Κατέβηκε στη Λειβαδιά και συνεργάστηκε επικεφαλής σαρανταπέντε ανδρών με τον Οδυσσέα Ανδρούτσο με τον οποίο πολέμησε στο Χάνι της Γραβιάς. Μετά τη σύλληψη του Ανδρούτσου τάχθηκε υπό τις διαταγές του Γκούρα επικεφαλής τριανταπέντε ανδρών και μετά το θάνατο του Γκούρα συνεργάστηκε με τον Καραϊσκάκη. Αγωνίσθηκε με τους Ιωάννη και Πανούτσο Νοταρά στη μάχη των Μαγουλιανών. Στη μάχη του Πειραιά τραυματίστηκε δύο φορές.

Η Ελληνική Διοίκηση αναγνώρισε τη συμβολή του στον αγώνα και του έδωσε το ποσό 1.000 γροσίων ενώ του παραχώρησε ‘’ενδεικτικό των εκδουλεύσεών του’’.
Ο Μουσταφά Γκέκας τέθηκε επίσης επικεφαλής της Οθωμανικής Εκατονταρχίας. Επί Ιωάννη Καποδίστρια έλαβε τον βαθμό του λοχαγού στα ελαφρά σώματα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σπύρος Λουκάτος, «Τουρκο-αλβανικού φιλελληνισμού εράνισμα κατά την Ελληνικήν εθνεγερσίαν », Αθηνά, τομ.ΟΓ-ΟΔ, (1972-1973),σελ.48
2. ↑  Σπύρος Λουκάτος, «Τουρκο-αλβανικού φιλελληνισμού εράνισμα κατά την Ελληνικήν εθνεγερσίαν », Αθηνά, τομ.ΟΓ-ΟΔ, (1972-1973),σελ.49

Πηγές
-----

* Σπύρος Λουκάτος, «Τουρκο-αλβανικού φιλελληνισμού εράνισμα κατά την Ελληνικήν εθνεγερσίαν », Αθηνά, τομ.ΟΓ-ΟΔ, (1972-1973),σελ.48-49
Ο **Νίκος Παπασταματάτος** είναι Έλληνας πετοσφαιριστής, ο οποίος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 14 Μαΐου του 1995 και αγωνίζεται ως πασαδόρος στην ομάδα του Άρη.

Καριέρα
-------

Ο Παπασταματάτος ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα του Περιστερίου το 2010 σε ηλικία δεκαπέντε ετών και μεταγράφηκε την επόμενη χρονιά στην ομάδα του Μίλωνα, με τον οποίο κατάφερε την άνοδο στην Α1 κατηγορία, κατακτώντας την δεύτερη θέση του πρωταθλήματος της Α2.

Η ομάδα υποβιβάστηκε το 2013 ξανά στην Α2, αφού πέτυχε μόλις 4 νίκες σε 22 αγώνες. Το πρωτάθλημα της Α2 το 2013-14 διεξήχθη με τρεις ομίλους, με τον Μίλωνα να καταλαμβάνει την πέμπτη θέση στον δεύτερο όμιλο.

Το καλοκαίρι του 2015, ο Παπασταματάτος μεταγράφηκε στην ομάδα του Άρη, με τον οποίο αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Α1.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Επιστρέφει στην Α1 ο Μίλωνας | Onsports.gr
2. ↑  volleynews - Ο Παπασταματάτος πασαδόρος στον Άρη
3. ↑  «Στις προπονήσεις ο Παπασταματάτος - Novasports.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2015.

Πηγές
-----

* ΠΑΠΑΣΤΑΜΑΤΑΤΟΣ ΝΙΚΟΣ - Greekvolley.com Αρχειοθετήθηκε 2015-09-17 στο Wayback Machine.
Συντεταγμένες: 40°42′0″N 17°20′0″E﻿ / ﻿40.70000°N 17.33333°E﻿ / 40.70000; 17.33333

Η **Μαρτίνα Φράνκα** είναι μια ιταλική πόλη 48.660 κατοίκων, στην επαρχία του Τάραντα, στην Απουλία. Γνωστή για τη μπαρόκ αρχιτεκτονική και το φεστιβάλ μουσικής "Valle d'Itria", βρίσκεται στους νότιους πρόποδες του οροπεδίου του Μούρτζε, στα σύνορα των επαρχιών του Τάραντα και του Μπρίντιζι με τη Μητροπολιτική πόλη του Μπάρι.

Γεωγραφία
---------

Ούσα στους νοτιοανατολικούς λόφους της Μουρτζία, η Μαρτίνα Φράνκα βρίσκεται σε υψόμετρο 431 μ. και καλύπτει έκταση περίπου 299 τ.χλμ. καταλήγοντας στην τέταρτη θέση κατά σειρά επέκτασης μεταξύ των ιταλικών δήμων. 

Στη γύρω περιοχή υπάρχουν πολλές σπηλιές. Στον συνοικισμό του Μόντε Φελλόνε βρίσκονται τα σπήλαια Κουόκο και Μόντε Φελλόνε, τα οποία έχουν μεγάλη αρχαιολογική σημασία.

Κοινωνία
--------

### Δημογραφική εξέλιξη

### Εθνοτικές ομάδες και ξένες μειονότητες

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ISTAT την 1η Ιανουαρίου 2018, οι αλλοδαποί κάτοικοι ήταν 1771  άτομα, που αντιστοιχούσε στο 3,6% του συνολικού πληθυσμού των κατοίκων. Οι πιο αντιπροσωπευτικές εθνικότητες είναι: 

* Αλβανία : 522
* Ρουμανία : 485
* Κίνα : 162
* Ηνωμένο Βασίλειο : 73
* Ινδία : 63

Αξιοθέατα
---------

### Παλάτι του Δούκα

 Το Παλάτι του Δούκα χρονολογείται από τον 17ο αιώνα και βρίσκεται στην πλατεία Ρόμα.
Ξεκίνησε το δεύτερο μισό του 17ου αιώνα υπό τη βούληση του δούκα Καρατσιόλο. Σήμερα η κατοικία των Καρατσιόλο είναι το Δημαρχείο της πόλης. Οι αίθουσες "*Arcadia"*, "*Mito"* και "*Bibbia"* είναι αξιοσημείωτες, παίρνοντας το όνομά τους από τις τοιχογραφίες που φιλοξενούν, έργα του ζωγράφου Domenico Carella. 

 H αψίδα του Αγίου Μαρτίνου στην πλατεία "XX Settembre" 
 Τρούλοι στην εξοχή της Μαρτίνα Φράνκα 
### Μουσεία

* Το Μουσείο του δάσους Pianelle, κοντά στο Παλάτι του Δόγη, αποσκοπεί στη διάδοση των ιδιαιτεροτήτων της πανίδας και της χλωρίδας της περιοχής. Στο μουσείο υπάρχει μόνιμη έκθεση της αγροτικής παράδοσης με ιστορικά αντικείμενα και έπιπλα.
* Το Μουσείο *Filippo I d'Angiò*, κοντά στο Παλάτι του Δόγη, προσφέρει εκθέσεις σύγχρονης τέχνης εμπνευσμένες από την περιοχή  .
* Μουσείο της Βασιλικής του Αγίου Μαρτίνου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Superficie di Comuni Province e Regioni italiane al 9 ottobre 2011». Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ιταλίας. Ανακτήθηκε στις 16  Μαρτίου 2019.
2. ↑  «Popolazione Residente al 1° Gennaio 2018». Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ιταλίας. Ανακτήθηκε στις 16  Μαρτίου 2019.
3. ↑  «Comuni italiani per superficie territoriale». *Tuttitalia.it* (στα Ιταλικά). Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2019.
4. ↑  «Stranieri residenti al 1º gennaio : Puglia». *dati.istat.it*. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2019.
5. ↑
6. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2019.
Ο **Μήτσος Κύρλας** (1912-1946) υπήρξε στέλεχος του ΚΚΕ που αγωνίστηκε την περίοδο της Εθνικής Αντίστασης εναντίον των Γερμανών, συνέχισε τον ένοπλο αγώνα από τις τάξεις του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, κατά τον Εμφύλιο πόλεμο, και έχασε τη ζωή του δολοφονούμενος από τους πολιτικούς του αντιπάλους τον Δεκέμβριο του 1946.

Βιογραφικό
----------

Ο Μήτσος Κύρλας γεννήθηκε στις 19 Μαρτίου 1912 στον Παλιορόφορο Πρεβέζης. Καταγόταν από πολυμελή αγροτική οικογένεια. Το 1924 εγκαταλείπει το χωριό του για να συνεχίσει τις γυμνασιακές του σπουδές στην Αθήνα. Στην Αθήνα έρχεται για πρώτη φορά σε επαφή με την εργατική τάξη και το ΚΚΕ. Μελετά και ασπάζεται τις αρχές και την ιδεολογία του κομμουνισμού και μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ παλεύει για την πραγματοποίησή τους.

Το 1932 υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στο σύνταγμα της Πρέβεζας αλλά έπειτα από «αντικαθεστωτική δράση» (ύψωση της κομμουνιστικής σημαίας στο στρατόπεδο την μέρα της Πρωτομαγιάς) στέλνεται στο διαβόητο εκείνη την εποχή Τάγμα Καλπακίου (Τάγμα Ανεπιθύμητων του Καλπακίου). Σε αυτό το Τάγμα ολοκληρώνει τη στρατιωτική του θητεία και όταν απολύεται φυλακίζεται από τη δικτατορία Μεταξά στην Ακροναυπλία και πάλι για «αντικαθεστωτική δράση».

Από τις φυλακές και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης δεν ξεφεύγει παρά το 1943, με τη συνθηκολόγηση των Ιταλών. Αμέσως εντάσσεται στις γραμμές του ΕΑΜ, στην ευρύτερη περιοχή της Πρέβεζας, όπου αγωνίζεται εναντίον των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής. Αναδιοργανώνει το 24ο Σύνταγμα του ΕΑΜ του οποίου γίνεται πρώτα πολιτικός καθοδηγητής και στη συνέχεια καπετάνιος. Έλαβε μέρος στις σημαντικές μάχες της περιοχής εναντίον των Γερμανών στο Κοτσανόπουλο και στο Μοναστηράκι Βόνιτσας  καθώς και στις μάχες του Ζαλόγγου και στην Πρέβεζας, εναντίον του συνταγματάρχη Ναπολέοντα Ζέρβα.

Μετά τη συνθηκολόγηση της Βάρκιζας ο Κύρλας εντάσσεται στις γραμμές του ΔΣΕ  στην περιοχή των Ζαγοροχωριών. 

Σε αυτήν την περιοχή και κατά τη διάρκεια μιας στρατιωτικής ενέδρας τον Δεκέμβρη του 1946, ο Κύρλας βρίσκεται περικυκλωμένος από μια ομάδα ΜΑΥδων. Ο Κύρλας για να μην πιαστεί αιχμάλωτος, απασφαλίζει μια χειροβομβίδα και αυτοκτονεί.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2016.
Κύριο μουσουλμανικό όνομα ιδίως στους Τούρκους. Είναι επίθετο από την αραβική γλώσσα που σημαίνει εκλεκτός και διαπρεπής. **Μουσταφά** ονομάζοταν ο Προφήτης των μουσουλμάνων Μωάμεθ.
Το όνομα αυτό χρησιμοποιείται από τους Τούρκους είτε μόνο του, είτε ακολουθούμενο άλλου οπότε και επέχει θέση επιθέτου.

Στην ελληνική γλώσσα ως μόνο όνομα λέγεται **Μουσταφάς**, αν όμως ακολουθεί και άλλο λέγεται **Μουσταφά** π.χ. Μουσταφά Κεμάλ. Με το όνομα αυτό φέρονται τέσσερις Σουλτάνοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας οι:

* Μουσταφάς Α΄
* Μουσταφάς Β΄
* Μουσταφάς Γ΄ και ο
* Μουσταφάς Δ΄

Επίσης Μουσταφά λεγόταν ο πρωτότοκος γιος του Σουλειμάν Α' και της Μαχιντεβράν ο οποίος γεννήθηκε το 1515 και πεθανε το 1553.
Ο **Μαουμούν Αμπντούλ Γκαγιούμ** είναι πολιτικός από τις Μαλδίβες, πρόεδρος της χώρας από το 1978 έως το 2008 και ένας από τους μακροβιότερους στην εξουσία ηγέτες στον κόσμο. Κατέχει το ρεκόρ του κυβερνητικού νεποτισμού, με συνολικά 11 μέλη της οικογενείας του σε υπουργικές θέσεις. Έχει 4 παιδιά και 3 εγγόνια.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου του 1937. Εξελέγη Πρόεδρος στις 11 Νοεμβρίου του 1978. Τον Οκτώβριο του 2003 επανεξελέγη για 6η συνεχή επταετή θητεία, με ποσοστό 90,28% των ψήφων. Ήταν ο μοναδικός υποψήφιος, επιλεγμένος από την Εθνοσυνέλευση (ή *Majlis*). Οι εκλογές διεξάγονται με τη μορφή δημοψηφίσματος. Ο Γκαγιούμ έχει γίνει δέκτης έντονων επικρίσεων για την αυταρχική του διακυβέρνηση.Σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία, οι πολιτικοί κρατούμενοι συχνά εξορίζονται σε απομακρυσμένες ατόλες.

Επί μακρόν, ο Γκαγιούμ ήταν επίσης Υπουργός Αμύνης και Οικονομικών, μέχρι την πρώτη Σεπτεμβρίου του 2004, οπότε και παρέδωσε τα αξιώματα αυτά, υποκύπτοντας στη διεθνή κριτική.

Στις 8 Ιανουαρίου του 2008 ο Γκαγιούμ διέφυγε από εναντίον του δολοφονική απόπειρα .

Προεδρικές εκλογές 2008
-----------------------

Στις 8 Οκτωβρίου του 2008 διεξήχθησαν οι πρώτες προεδρικές εκλογές στην ιστορία της χώρας με δημοκρατικό σύστημα και τη συμμετοχή περισσοτέρων του ενός υποψηφίων. Οι εκλογές θεωρήθηκαν δοκιμασία για το καθεστώς του Γκαγιούμ, ο οποίος διεκδικούσε ξανά το αξίωμα του προέδρου.. Ένας από τους 5 ακόμα υποψηφίους , ο πρώην πολιτικός κρατούμενος, Μοχάμεντ Νασίντ από το Δημοκρατικό Κόμμα των Μαλδίβων, ήρθε δεύτερος στον πρώτο γύρο των εκλογών και αναμετρήθηκε με τον Γκαγιούμ σε δεύτερο γύρο, σύμφωνα με τα αποτελέσματα (40% έλαβε ο Γκαγιούμ και 26 ο Νασίντ).
Ο δεύτερος γύρος των εκλογών πραγματοποιήθηκε στις 28 Οκτωβρίου και είχε ως αποτέλεσμα τη νίκη του Μοχάμεντ Νασίντ. Ο Γκαγιούμ απέτυχε να επανεκλεγεί για έβδομη φορά και έτσι η επί 30 συνεχή έτη διακυβέρνησή του έλαβε τέλος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 10  Ιουλίου 2019.
2. ↑  Ελεύθερος Τύπος
3. ↑  CNN, *Maldives votes in first democratic elections*, 8 Οκτωβρίου 2008.
4. ↑  Καθημερινή[*νεκρός σύνδεσμος*], *Γεγονός οι πρώτες ελεύθερες εκλογές στις Μαλδίβες*, 17 Σεπτεμβρίου 2008.
5. ↑  Evans, Judith (09-10-2008). «Early Morning Unofficial Results Suggest Gayoom-Anni Runoff». *Minivan Daily*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2008-10-10.. Ανακτήθηκε στις 09-10-2008.
6. ↑  «Έχασε τις εκλογές και αποχωρεί ύστερα από 30 χρόνια ο πρόεδρος Γκαγιούμ, ενώ η παγκόσμια οικονομική κρίση απειλεί την οικονομία της χώρας των 1.196 νησιών»[*νεκρός σύνδεσμος*], «Εξπρές», 29 Οκτωβρίου 2008, ανακτήθηκε 29 Οκτωβρίου 2008

Αναφορές
--------

* A Man for All Islands, του Royston Ellis - ISBN 981-204-852-9

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Maumoon Abdul Gayoom στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 116996930
* LCCN: n89181031
* GND: 1146576242

 |

 |
Το **Μεσαρίτικο άλογο** (γνωστό και ως **Κρητικό άλογο**) είναι ένα μικρόσωμο, ελαφρύ σχετικά άλογο, που εκτρέφεται κυρίως στην πεδιάδα της Μεσαράς στην Κρήτη.

Χαρακτηριστικά
--------------

Τα κύρια χρώματα του είδους είναι καφέ, μαύρο και γκρι. Τα περισσότερα Μεσαρίτικα άλογα έχουν ένα φυσικό βάδισμα, που τα καθιστά εύκολα και άνετα στην ίππευση σε βραχώδες και ανώμαλο έδαφος.

Ιστορία
-------

Το αυτόχθον ορεινού τύπου Μεσαρίτικο άλογο ζει στο νησί της Κρήτης από το έτος 1000 μ.Χ ή παλαιότερα. Το όνομα του προέρχεται από την πεδιάδα της Μεσαράς όπου διαχρονικά συναντάται το είδος. Κατά την διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πόλεμού, εκατοντάδες μεσαρίτικα άλογα επιτάχτηκαν για να συνδράμουν στο μέτωπο της Πίνδου. Μετά το τέλος του πολέμου δεν επέστρεψε κανένα στην Κρήτη. Απόγονοι αυτών των αλόγων και διασταυρώσεις τους, υπάρχουν σήμερα στην Μακεδονία, στην Πελοπόννησο και άλλου, σε κάθε περιοχή καλούνται και με διαφορετικό όνομα.

Χρήση
-----

Τα Μεσαρίτικα άλογα στο παρελθόν χρησιμοποιήθηκαν σε γεωργικές εργασίες και ως μέσο μεταφοράς. Τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιούνται σχεδόν αποκλειστικά σε διαγωνισμούς βαδίσματος και περιπάτους στα βουνά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Λούρες Ηρακλείου
2. ↑  Hendricks, Bonnie. International Encyclopedia of Horse Breeds. University of Oklahoma Press, 1996, p. 283. ISBN 0-8061-2753-8
3. ↑  Jasper Nissen: Enzyklopädie der Pferderassen. Franckh-Kosmos Verlags GmbH & Co, Stuttgart 2003, ISBN 3-440-09723-4 (German)
4. ↑  «Messara description in the European Farm Animal Biodiversity Information System». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Δεκεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2013.
Ως **Μουσουρικά** έμειναν γνωστά τα διπλωματικά επεισόδια της περιόδου 1847-1848 μεταξύ του Βασιλείου της Ελλάδας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Στις 25 Ιανουαρίου 1847 ο Κωνσταντίνος Μουσούρος, πρέσβης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην Αθήνα, επί Σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄, αρνήθηκε να χορηγήσει διαβατήριο στον υπασπιστή του Βασιλέως Όθωνα, Τσάμη Καρατάσο, με την αιτιολογία ότι είχε συμμετάσχει στο κίνημα της Μακεδονίας. Δύο μέρες αργότερα σε δεξίωση που γινόταν στα ανάκτορα ο Όθων προσέβαλλε τον Τούρκο πρέσβη λέγοντάς του στα γαλλικά «Νομίζω, κύριε, ότι ο βασιλιάς της Ελλάδος άξιζε περισσότερο σεβασμό», και απέστρεψε στη συνέχεια το πρόσωπό του. Κατόπιν υπόδειξης του Άγγλου πρέσβη Λάιονς, που καιροφυλακτούσε για επεισόδιο σε βάρος του Όθωνα, ο Μουσούρος αποχώρησε από την δεξίωση.

Ο Τούρκος υπουργός των εξωτερικών απαίτησε με τελεσίγραφο την δημόσια συγγνώμη του πρωθυπουργού της Ελλάδας Ι. Κωλέττη προς τον πρέσβη τους, κάτι που φυσικά δεν έγινε δεκτό από την ελληνική κυβέρνηση. Η απόρριψή του προκάλεσε την αναχώρηση του Μουσούρου από τον Πειραιά στις 3 Φεβρουαρίου και στη συνέχεια την ανάκληση, στις 30 Μαρτίου του Έλληνα πρεσβευτή στην Πύλη Εμμανουήλ Αργυρόπουλου. Τον Αύγουστο του 1847 η Πύλη προχώρησε στην καθολική διακοπή των επίσημων σχέσεών της με το ελληνικό κράτος και στην ανάκληση των διαπιστευτηρίων των ελλήνων προξένων.

Τελικά το επεισόδιο έληξε μετά από παρέμβαση του Αυτοκράτορα της Ρωσίας Νικολάου του Α΄ και του Κλέμενς φον Μέττερνιχ για κατευνασμό της Υψηλής Πύλης και με την αποστολή "απολογητικής επιστολής" της ελληνικής κυβέρνησης προς το τουρκικό υπουργείο εξωτερικών και την επιστροφή του Μουσούρου στην Αθήνα στις 8 Φεβρουαρίου 1848. Βέβαια οι σχέσεις των δυο χωρών δεν βελτιώθηκαν αφού στις 23 Απριλίου του ίδιου έτους πραγματοποιήθηκε αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του Μουσούρου, όπου τραυματίσθηκε ελαφρά ενώ στη συνέχεια δημιουργήθηκε νέα κρίση σχετικά με την έκδοση του δράστη. Τελικά και η νέα αυτή τροπή έληξε όταν η Υψηλή Πύλη μετέθεσε τον Κ. Μουσούρο στο Λονδίνο.

Σημείωση
--------

Σημειώνεται ότι ο ίδιος ο Άγγλος πρέσβης, αρχικός υποκινητής του περιστατικού, τον επόμενο χρόνο πρωτοστάτησε στην υπόθεση Πατσίφικο και στα λεγόμενα Παρκερικά, σε βάρος της Ελλάδας, παρασύροντας ακόμα και τον υπουργό Εξωτερικών της Αγγλίας.

Πηγές
-----

* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΖ΄, σελ.441.
* Ρουμπάνης, Θοδωρής. «Σαν σήμερα». Έθνος. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2010-01-10.. Ανακτήθηκε στις 2010-01-26.
* Institut français d'études anatoliennes d'Istanbul (2003). Méropi Anastassiadou-Dumont, επιμ. *Médecins et ingénieurs ottomans à l'âge des nationalismes* (στα Αγγλικά). Maisonneuve & Larose. σελ. 262. ISBN 9792706817624.
Η **μερκαπτοπουρίνη** (**6-MP**), που πωλείται με την επωνυμία **Purinethol** μεταξύ άλλων, είναι φάρμακο που χρησιμοποιείται για τον καρκίνο και σε αυτοάνοσες ασθένειες. Συγκεκριμένα χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της οξείας λεμφοκυτταρικής λευχαιμίας (ALL), της χρόνιας μυελογενούς λευχαιμίας (CML), της νόσου του Κρον και της ελκώδους κολίτιδας. Για οξεία λεμφοκυτταρική λευχαιμία χρησιμοποιείται γενικά με μεθοτρεξάτη. Λαμβάνεται από το στόμα.

Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν καταστολή του μυελού των οστών, τοξικότητα στο ήπαρ, έμετο και απώλεια όρεξης. Άλλες σοβαρές παρενέργειες περιλαμβάνουν αυξημένο κίνδυνο μελλοντικού καρκίνου και παγκρεατίτιδας. Εκείνοι με γενετική ανεπάρκεια της S-μεθυλοτρανσφεράσης της θειοπουρίνης διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης παρενεργειών. Η χρήση κατά την εγκυμοσύνη μπορεί να βλάψει το μωρό. Η μερκαπτοπουρίνη ανήκει στην οικογένεια φαρμάκων θειοπουρίνης και αντιμεταβολίτη.

Η μερκαπτοπουρίνη εγκρίθηκε για ιατρική χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1953. Συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, τα ασφαλέστερα και πιο αποτελεσματικά φάρμακα που χρειάζονται σε ένα σύστημα υγείας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *British national formulary : BNF 69* (69 έκδοση). British Medical Association. 2015. σελ. 590. ISBN 9780857111562.
2. 1 2 3  «Mercaptopurine». The American Society of Health-System Pharmacists. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Δεκεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2016.
3. ↑  Sahasranaman, S.; Howard, D.; Roy, S. (2008). «Clinical pharmacology and pharmacogenetics of thiopurines». *European Journal of Clinical Pharmacology* **64** (8): 753–767. doi:10.1007/s00228-008-0478-6. PMID 18506437.
4. ↑  *World Health Organization model list of essential medicines: 21st list 2019*. Geneva: World Health Organization. 2019. WHO/MVP/EMP/IAU/2019.06. License: CC BY-NC-SA 3.0 IGO.
Η **Μπαΐα Μπλάνκα** (ισπαν. *Bahía Blanca*, που σημαίνει «λευκός κόλπος») είναι παραθαλάσσια πόλη της Αργεντινής, στο νοτιοδυτικό μέρος της Επαρχίας του Μπουένος Άιρες. Στην απογραφή του 2010 είχε πληθυσμό 301.572 κατοίκους, όντας η δέκατη έβδομη μεγαλύτερη πόλη της χώρας. Η πόλη έχει σημαντικό λιμάνι στον Ατλαντικό Ωκεανό, με βάθος 15 μέτρα.

Η ονομασία της πόλεως οφείλεται στο χρώμα του αλατιού που καλύπτει το έδαφος στις ακτές και στον κόλπο, ο οποίος είναι στην πραγματικότητα το στόμιο του μικρού ποταμού Ναποστά και τον είδε ο Φερδινάνδος Μαγγελάνος κατά την πρώτο στην ιστορία περίπλου της Γης, το 1520, όταν ήθελε πολύ να ανακαλύψει κάποιον πορθμό που θα συνέδεε τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό, παραπλέοντας τις ακτές της Νότιας Αμερικής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *2010 Argentina census*.
2. ↑  «La primera circunnavegación de la tierra» (στα Ισπανικά). Pontifical Catholic University of Chile. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2015.
3. ↑  Falkner, Tomas. «Descripción de Patagonia y de las partes adyacentes de la América meridional, que contiene una razón del suelo, producciones, animales, valles, montañas, ríos, lagunas... / escrita en inglés por Tomas Falkner, que residió cerca de 40 años en aquellas partes». *Cervantesvirtual.com* (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστότοπος του Δήμου (στην ισπανική γλώσσα)
* Η Μπαΐα Μπλάνκα στα «Βικιταξίδια»

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 159435974
* LCCN: n79089269
* SUDOC: 027717690

 |

 |