recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Πάουλο Μπατίστα Νσίμπα** (πορτογαλικά: *Paulo Baptista Nsimba*‎, γεννημένος στις 12 Οκτωβρίου 1983), περισσότερο γνωστός ως **Ζε Καλάνγκα** (πορτογαλικά: *Zé Kalanga*‎), είναι Ανγκολέζος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνιζόταν ως ακραίος μέσος.

Καριέρα
-------

Όντας επίσης γνωστός ως Ρικάρνο Ελόι (πορτογαλικά: *Ricardo Eloy*‎), ξεκίνησε την ποδοσφαιρική καριέρα του από τον ανγκολέζικο σύλλογο της γενέτειράς του, καθώς και πρωτεύουσας της χώρας, Λουάντα, Πέτρο Ατλέτικο. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του ως διεθνής με την Εθνική Ανγκόλας το 2003, κατά τη διάρκεια αναμέτρησης με αντίπαλο τη Γκαμπόν. Οι θετικές και άκρως υποσχόμενες εμφανίσεις του με τα χρώματα της Ανγκόλας στη δεξιά πτέρυγα του γηπέδου κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006 οδήγησαν στη μεταγραφή του στη ρουμανική Ντινάμο Βουκουρεστίου, όπου και, κατά τη διάρκεια της πρώτης σεζόν παρουσίας του με τα χρώματα του συλλόγου, ήταν μέλος της ομάδας η οποία κατέκτησε το ρουμανικό πρωτάθλημα κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης σεζόν.

Κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006, ο Ζε Καλάνγκα ψηφίστηκε ως Κορυφαίος Παίκτης της αναμέτρησης της Ανγκόλας, στο πλαίσιο της φάσης των ομίλων της διοργάνωσης, με αντίπαλο το Ιράν, η οποία έλαβε χώρα στις 21 Ιουνίου, αναμέτρηση στη διάρκεια της οποίας έδωσε ασίστ στον συμπαίκτη του, Φλάβιο, ο οποίος άνοιξε το σκορ, με το τελικό αποτέλεσμα να λήγει ισόπαλο 1-1.

Τον Ιούνιο του 2007, έπειτα από σχετική άδεια διακοπών, δεν συμμετείχε στη θερινή προετοιμασία της Ντινάμο ενόψει της επερχόμενης σεζόν, γεγονός το οποίο και οδήγησε στην παραχώρησή του, υπό την μορφή δανεικού, στην πορτογαλική Μποαβίστα, για τη συνολική διάρκεια της σεζόν 2007-08.

Στη συνέχεια, κλήθηκε ως μέλος της ανγκολέζικης αποστολής ενόψει του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής του 2008, το οποίο διεξήχθη στη Γκάνα, όπου ο ίδιος εισήλθε στον αγωνιστικό χώρο ως αλλαγή κατά τη διάρκεια της εναρκτήριας αναμέτρησης της Ανγκόλας για τη συγκεκριμένη διοργάνωση, με αντίπαλο τη Νότια Αφρική. Η ποιοτική εμφάνισή του οδήγησε στη χρησιμοποίησή του ως βασικού κατά τη διάρκεια της δεύτερης αναμέτρησης της εθνικής ομάδας της χώρας του για τη συγκεκριμένη διοργάνωση, με αντίπαλο τη Σενεγάλη, όπου και αγωνίστηκε για τη συνολική διάρκεια της αναμέτρησης, πραγματοποιώντας, παράλληλα, άκρως θετική εμφάνιση, καθώς έδωσε ασίστ στον συμπαίκτη του επιθετικό, Μανούτσο, ο οποίος με κεφαλιά σημείωσε ένα από τα γκολ της επικράτησης της Ανγκόλας με τελικό σκορ 3-1.

Διακρίσεις
----------

**Ντιναμό Βουκουρεστίου**

* Λίγκα 1: 2006-07

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) Ζε Καλάνγκα στο WorldFootball.net
2. 1 2 3 4 5  Ζε Καλάνγκα στην ιστοσελίδα National-Football-Teams.com
3. 1 2  (Αγγλικά) (Ρουμανικά) Ζε Καλάνγκα στο RomanianSoccer.ro και στο StatisticsFootball.com
4. 1 2 3  (Ρουμανικά) «Ze Kalanga, "spartanul" dinamovist din Angola: fără "avion privat" și numere la mașină, mereu cu zâmbetul pe buze». Theplaymaker.ro. 8 Ιουλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2021.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* (Αγγλικά) Προφίλ Ζε Καλάνγκα στο Soccerway

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ποδόσφαιρο
* Πύλη:Ανγκόλα
 |

 |
Χάρτης της κεντρικής Ευρώπης το 1683
Το **Πριγκιπάτο Άνω Ουγγαρίας** (*ουγγρικά : Felső-Magyarországi Fejedelemség*) ήταν ένα βραχύβιο κρατίδιο υποτελής της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Κυβερνήτης του ήταν ο Ίμρε Thököly, κυβερνούσε από την πόλη Κόζιτσε που ήταν η πρωτεύουσα του.

Δημιουργήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 1682 με την συμφωνία να καταβάλει 20.000 χρυσό στους Οθωμανούς ετησίως. Το 1685 ο Thököly ηττήθηκε στο Πρεσόβ από τους Οθωμανούς και λόγω των προηγούμενων διαπραγματεύσεων τους με τον Λεοπόλδο το κρατίδιο έπαψε να υφίσταται.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hadtörténelmi közlemények, Volume 118, Issues 3-4, Hadtörténeti Intézet és Múzeum, 2005, p. 409
2. ↑  J. János Varga, A fogyó félhold árnyékában, Gondolat, Budapest, 1986, p. 31
3. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Principality of Upper Hungary  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Απεικόνιση του πρωτο-υπερσμήνους Υπερίων
Το **πρωτο-υπερσμήνος Υπερίων** είναι το μεγαλύτερο και αρχαιότερο γνωστό πρωτοϋπερσμήνος, έχοντας 5.000 φορές τη μάζα του Γαλαξία μας και παρατηρείται στο 20% της τρέχουσας ηλικίας του σύμπαντος. Ανακαλύφθηκε το 2018 αναλύοντας τις ερυθρές μετατοπίσεις 10.000 αντικειμένων που παρατηρήθηκαν με το Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο στη Χιλή.

Ανακάλυψη
---------

Η ανακάλυψη ανακοινώθηκε στα τέλη του 2018.

Η ομάδα ανακάλυψης με επικεφαλής την Όλγκα Κουτσιάτι (Olga Cucciati) χρησιμοποίησε μεθόδους υπολογιστικής αστροφυσικής και αστροπληροφορικής. Οι στατιστικές τεχνικές εφαρμόστηκαν σε μεγάλα σύνολα δεδομένων ερυθρών μετατοπίσεων γαλαξιών, χρησιμοποιώντας ένα δισδιάστατο μωσαϊκό Βορονόι για τη συσχέτιση της βαρυτικής αλληλεπίδρασης ορατών δομών. Συνήχθη η ύπαρξη μη ορατών (σκοτεινής ύλης) δομών.

Η συσχέτιση βασίστηκε σε δεδομένα μετατοπίσεως προς το ερυθρό τα οποία καταγράφηκαν σε μια ουράνια τοπογραφική μελέτη ονόματι VIMOS-VLT Deep Survey, χρησιμοποιώντας το όργανο Visible Multi Object Spectrograph (VIMOS) του Πολύ Μεγάλου Τηλεσκοπίου στη Χιλή, και σε άλλες μελέτες σε μικρότερο βαθμό. Επιλέχθηκαν φασματοσκοπικά δεδομένα μετατοπίσεως προς το ερυθρό για 3.822 αντικείμενα (γαλαξίες).

Η ανακάλυψη δημοσιεύτηκε στο *Astronomy & Astrophysics* τον Σεπτέμβριο του 2018.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κάθριν Χίγκνετ (October 17, 2018), *Astronomers Find Largest Galaxy Proto-supercluster*,
2. ↑   *Largest Galaxy Proto-Supercluster Found - Astronomers using ESO's Very Large Telescope uncover a cosmic titan lurking in the early Universe*, European Southern Observatory (ESO), 17 Οκτωβρίου 2018, Science Release eso1833, ανακτήθηκε στις 18 October 2018
3. ↑  Ντόρις Έλιν Σαλαζάρ (Οκτώβριος 17, 2018). «Meet Hyperion: Colossal Supercluster in the Early Universe». *Space.com*.
Συντεταγμένες: 45°24′00″N 74°09′20″E﻿ / ﻿45.40000°N 74.15556°E﻿ / 45.40000; 74.15556

Ο **Ιλί** (Ουιγούρ: ئىلى دەرياسى, Ili deryasi, Или дәряси, καζακικά: Іле‎, *İle*, ئله, ρωσικά: Или‎, κινεζικά: 伊犁河, Πινγίν: Yīlí Hé, μογγολικά: Ил) είναι ποταμός που διέρχεται από το νοτιοανατολικό Καζακστάν και τη βορειοδυτική Κίνα. Πηγάζει από τα όρη Τιεν Σαν στην Αυτόνομη Καζακική Επαρχία Ιλί του Σιντσιάνγκ της Κίνας και καταλήγει στην Περιφέρεια Αλμάτι του Καζακστάν. Έχει μήκος 1.439 χιλιόμετρα, από τα οποία τα 815 χιλιόμετρα βρίσκονται στο Καζακστάν. Εκβάλλει στη λίμνη Μπαλκάς, σχηματίζοντας ένα μεγάλο δέλτα με τεράστιες περιοχές υγροτόπων από λίμνες, έλη και παχιά βλάστηση.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Ili River στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 234247121
* GND: 4257521-7

 |

 |
Η *Πριγκηπέσα* είναι τραγούδι σε στίχους και μουσική του Σωκράτη Μάλαμα. Περιέχεται στο δίσκο του Ο Φύλακας κι ο Βασιλιάς, με ερμηνευτή τον ίδιο. Πρόκειται για την μεγαλύτερη επιτυχία του συνθέτη αφού, παρά το γεγονός πως ο ίδιος κινείται σε καλλιτεχνικό χώρο εκτός συστήματος των charts, το τραγούδι έχει ανέβει πολλές φορές, φτάνοντας μέχρι το νούμερο 1 των ψηφιακών πωλήσεων.

Η ενορχήστρωση είναι του Άκη Κατσουπάκη και διαφοροποιείται από τις ενορχηστρώσεις του συνθέτη, χρησιμοποιώντας ηλεκτρικά όργανα (όπως Συνθεσάιζερ και Σάμπλερ) μαζί με παραδοσιακά (Τζουρά, Στάμνα).

Μουσικοί
--------

Στο τραγούδι παίζουν οι μουσικοί :

* Σωκράτης Μάλαμας: Ακουστική κιθάρα
* Μήτσος Αναγνωστόπουλος: Λαϊκή κιθάρα, Τζουρά
* Νίκος Δελαπόρτας: Ακουστική κιθάρα
* Γιάννης Παπατριανταφύλλου: Κοντραμπάσο
* Βαγγέλης Καρίπης: Στάμνα (κρουστό γνωστό ως Udu)
* Άκης Κατσουπάκης: Πιάνο, Συνθεσάιζερ, Σάμπλερ

Πληροφορίες
-----------

Η ηχογράφηση έγινε το καλοκαίρι του 2000 στο στούντιο "Στέντωρ" με ηχολήπτη το Σωτήρη Παπαδόπουλο.

Το τραγούδι γνώρισε πολλές διασκευές - επανεκτελέσεις, με πιο πετυχημένη τη ζωντανή εκτέλεση στον Λυκαβηττό με τραγουδιστές τον ίδιο, τη Χάρις Αλεξίου και τον Αλκίνοο Ιωαννίδη (Δίσκος: Αλεξίου - Μάλαμας - Ιωαννίδης: Ζωντανή ηχογράφηση στο Λυκαβηττό, 2006).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Πριγκηπέσα #1 στο iTunes». www.music.chart.info. 31 Οκτωβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2013. [*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  «Πριγκηπέσα Διασκευές - Επανεκτελέσεις». www.lifo.gr. Ανακτήθηκε στις 1 Νοεμβρίου 2020.
Ο **Βεσπασιανός** (Vespasiano Colonna) (περίπου 1485 - Παλιάνο, 13 Μαρτίου 1528), ήταν στρατιωτικός του Βασιλείου της Νάπολης.

Γιος του Πρόσπερο Κολόννα και της Κοβέλλα ντι Σανσεβερίνο, κληρονόμησε τον πατέρα του στις κομητείες του Φοντί και του Τραέττο.

Πολέμησε μαζί με τον πατέρα του στους Ιταλικούς πολέμους στο πλευρό του Βασιλείου της Νάπολης ενάντια στους Γάλλους.

Το 1524 έλαβε το Belgioioso από τον Κάρολο Κουίντο, που κατασχέθηκε από την οικογένεια Μπαρμπιάνο και στάλθηκε για να υπερασπιστεί το Βασίλειο της Νάπολης. Το 1525 πέρασε στην πλευρά των Γάλλων και γι 'αυτό ανταγωνίστηκε τον Πάπα Κλήμη Ζ΄. Μετά την κατάληψη του Ανάγκνι από τον Κολόννα, ο Πάπας προσπάθησε να μεσολαβήσει, συγχωρώντας την οικογένεια αν δεν έπαιρνε πλέον τα όπλα εναντίον του Παπισμού. Χωρίς να διατηρήσει τα υπογεγραμμένα, ο Βεσπασιανός και οι πιστοί του επιτέθηκαν στο παλάτι του Βατικανού, αναγκάζοντας τον ποντίφικα να καταφύγει στο Καστέλ Σαντ'Άντζελο. Για αυτό ο Βεσπασιανός και όλοι οι συγγενείς του υπέστησαν αφορισμό. Το 1527 οι υπουργοί του Καρόλου Κουίντου διαπραγματεύθηκαν τη συμφιλίωση της οικογένειας Κολόννα με τον Πάπα. Πέθανε το 1528.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε για πρώτη φορά τη Βεατρίκη Αππιάνο, με την οποία απέκτησε μια κόρη:

* Ισαβέλλα 1513-1570, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Γκοντζάγκα *Ροντομόντε*, κοντοτιέρο.

Σε δεύτερο γάμο το 1526 νυμφεύτηκε τη δεκατριάχρονη Τζούλια Γκοντζάγκα της Σαμπιονέτα, η οποία μεγάλωσε τη μικρή Ισαβέλλα. 

Από παράνομη σχέση είχε έναν γιο:

* (νόθος) Τζιοβάννι .

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7  Giovanni Conte-Colino, *Storia di Fondi*, σελ. 142
Ο **Πρωτάθλημα ράγκμπι γιούνιον Γαλλίας** (γαλλικά: *Championnat de France de rugby à XV*), αναφερόμενο και ως **Τοπ 14** (Top 14) από το 2005, είναι ένα από τα μεγαλύτερα επαγγελματικά πρωταθλήματα ράγκμπι γιούνιον στη Γαλλία. Δημιουργήθηκε το 1892 από την USFSA, μέσω της επιτροπής ράγκμπι, ενώ το 1921 την ευθύνη της διοργάνωσης ανέλαβε η Γαλλική Ομοσπονδία Ράγκμπι (FFR). Όταν το πρωτάθλημα έγινε επαγγελματικό, η FFR δημιούργησε την Εθνική Επιτροπή Ελίτ Ράγκμπι (Commission Nationale de Rugby, CNRE) ως προάγγελο της δημιουργίας του Εθνικού Συνδέσμου Ράγκμπι (LNR) το 1998, που ανέλαβε την ευθύνη διεξαγωγής του πρωταθλήματος.

Το τρόπαιο του πρωταθλήματος ονομάζεται *Bouclier de Brennus*. Κατά τη διάρκεια της μακράς ιστορίας του πρωταθλήματος, ανά περιόδους υπήρξαν ορισμένοι σύλλογοι που κυριάρχησαν για δέκα με δεκαπέντε χρόνια. Σε χρονολογική σειρά, αξιοσημείωτη είναι η ηγεμονία δύο συλλόγων του Παρισιού, της Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Φρανς και της Σταντ Φρανσαί (1892-1903) όπως και της Σταντ Μπορντελαί (1900), της Λουρντ (1950), της Μπεζιέ (1971-1984) και της Σταντ Τουλουζαίν (1920, 1985-2001). Μεταξύ του 1994 και του 2008, η Σταντ Φρανσαί, η Μπιαρίτς Ολιμπίκ και η Σταντ Τουλουζαίν κατέκτησαν τους δεκαπέντε αυτούς τίτλους. Αυτή η ηγεμονία των τριών ομάδων έληξε το 2009 με τη νίκη της Περπινιάν και το πρωτάθλημα, στη συνέχεια, κατέκτησαν έξι διαφορετικές ομάδες σε επτά αγωνιστικές περιόδους.

Η μορφή του πρωταθλήματος τροποποιήθηκε αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της ιστορίας του. Με την έλευση του επαγγελματισμού, το 1995, ο αριθμός των συλλόγων μειώθηκε σημαντικά, από 24 σε 16 και στη συνέχεια σε 14 συλλόγους το 2005. Διαδοχικά πήρε τις ονομασίες *Top 16*, *Top 14*, *Rugby Top 14 Orange* για εμπορικούς λόγους το 2008 και εν συνεχεία πάλι *Top 14*.

Το πρωτάθλημα διεξάγεται σε δύο φάσεις: τη λεγόμενη προκριματική φάση, στην οποία μετέχουν όλες οι ομάδες και την τελική φάση με τη συμμετοχή των έξι κορυφαίων ομάδων (η πρώτη τετράδα μέχρι την περίοδο 2008-2009) κατά την προκριματική φάση, η οποία διεξάγεται με αγώνες νοκ-άουτ. Οι δύο τελευταίες ομάδες της προκριματικής φάσης υποβιβάζονται στην Ν2 και αντικαθίστανται από την πρωταθλήτρια της Ν2 στο τέλος της κανονικής περιόδου και τη νικήτρια των πλέι-οφ της Ν2.

Με ελκυστικές ομάδες και με τους καλύτερους παίκτες και από τα δύο ημισφαίρια, όπως και με προγράμματα τηλεοπτικών δικαιομάτων που συμφέρουν, σ' ενα αρκετά δημοφιλές άθλημα με βάση την προσέλευση στα γήπεδα, το Τοπ 14 θεωρείται πλέον το ποιο πλούσιο εθνικό πρωτάθλημα ράγκμπι στον κόσμο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Le Top 14 change de nom Αρχειοθετήθηκε 2008-10-22 στο Wayback Machine. rugbyrama.fr
2. ↑  Le championnat de France devient le RUGBY Top 14 Orange Αρχειοθετήθηκε 2008-10-23 στο Wayback Machine. lnr.fr
3. ↑  «Rugby : le Top 14 devient la compétition la plus riche du monde». lesechos.fr. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Championnat de France de rugby à XV  της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **ποταμός Εμπολά** (Ebola) ή **Λεγκμπάλα** (Legbala) είναι το ανώτερο τμήμα (μέχρι τις πηγές) του Μονγκάλα, παραποτάμου του ποταμού Κονγκό, στο βόρειο μέρος του κράτους Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Το μήκος του Εμπολά είναι περίπου 250 χιλιόμετρα.

Το όνομα Εμπολά είναι γαλλική παραφθορά του «Λεγκμπάλα», του ονόματος του ποταμού στη γλώσσα νγκμπάντι, το οποίο σημαίνει «λευκό νερό». Κατά τη βελγική αποικιακή διακυβέρνηση, αυτά τα ονόματα χρησιμοποιούνταν εναλλακτικά με τα γαλλικά *Eau Blanche* και (σπανιότερα) *L'Ébola*.

Το 1976 ο ιός Έμπολα (EBOV) ταυτοποιήθηκε για πρώτη φορά, πράγμα που έγινε στο χωριό Γιαμπούκου, 100 χιλιόμετρα από τον ποταμό Εμπολά, αλλά ο Βέλγος καθηγητής Πετέρ Πιο αποφάσισε να του δώσει το όνομα του ποταμού, ώστε να μη συνδεθεί ένας κατοικημένος τόπος με την κακή φήμη (στίγμα) της ασθένειας. Επομένως, ο ποταμός έδωσε το όνομά του στους όρους ιός Έμπολα, *Ebolavirus* και ασθένεια του ιού Έμπολα. Παρά το ότι αργότερα έγινε γνωστό πως ο ποταμός Εμπολά δεν βρισκόταν σε κανένα σημείο του ρου του κοντά στο χωριό Γιαμπούκου, το όνομα για τον ιό διατηρήθηκε και καθιερώθηκε.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Tanghe, Basile; Vangele, A. (Ιούνιος 1939). «Région de la Haute Ebola: Notes d’histoire (1890-1900)» (στα γαλλικά). *Aequatoria* **2** (6): 61–65.. Ανακτήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2014.
2. ↑  
vanden Bossche, J.-P.· Bernacsek, G. M. (1990). *Source Book for the Inland Fishery Resources of Africa, τεύχ. 18, τόμ. 1*. Rome: Food & Agriculture Organization of the UN. σελ. 336. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2014.
3. 1 2 3  Wordsworth, Dot (25 Οκτωβρίου 2014). «How Ebola got its name». *The Spectator* (Λονδίνο).. Ανακτήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2014.
4. ↑  «Ebola outbreak confirmed by DR Congo».
Ο **ποταμός Κουίλου** (ή **Κουίλο**) είναι ένας σημαντικός ποταμός που πηγάζει στην Ανγκόλα και ρέει βόρεια μέσω της επαρχίας Μπαντούντου στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (ΛΔΚ) προς την πόλη Μπαντούντου, όπου συμβάλει με τον ποταμό Κουάνγκο λίγο πριν αυτός συμβάλει με τον ποταμό Κασάι. Στη ΛΔΚ ο ποταμός ρέει από τις πόλεις Γκούνγκου, Κικουίτ, Μπουλούνγκου, Μπαγκάτα, Ραδερφόρντια και Μπαντούντου. Η πόλη Λουσάνγκα, πρώην Λέβερβιλ, βρίσκεται στο σημείο όπου ο ποταμός Κουένγκε συμβάλει με τον Κουίλου, μεταξύ Κικουίτ και Μπουλούνγκου.

Χαρακτηριστικά
--------------

Είναι ελικοειδής ποταμός. Κοντά στην εκβολή του έχει πλάτος 950 μέτρα ενώ η κοίτης του είναι αμμώδης. Ο ποταμός έχει μήκος περίπου 965 χιλιόμετρα. Κατά τη διάρκεια της περιόδου των βροχοπτώσεων η πλημμυρική περιοχή καλύπτει 1.559 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Οι πηγές του ποταμού βρίσκονται σε υψόμετρα μεταξύ 1.000 και 1.800 μέτρων στα ορεινά της Ανγκόλας. Κατεβαίνει απότομα στην επίπεδη κεντρική λεκάνη του Κονγκό σε υψόμετρο μεταξύ 500 και 300 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Μια έρευνα του 2011 διαπίστωσε 113 είδη ψαριών σε 21 οικογένειες και 8 τάξεις.

* Δίπλα στον ποταμό στο Μπαντούντου, Ιούνιος 2007Δίπλα στον ποταμό στο Μπαντούντου, Ιούνιος 2007
* Ο ποταμός στο Μπαντούντου, Ιούνιος 2007Ο ποταμός στο Μπαντούντου, Ιούνιος 2007

Παραπομπές
----------

1. ↑  Blaes 2008.
2. ↑  Warrington, C.J. (1972). «M'Bwa na Basenji» (PDF). *The Basenji*. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2021.
3. ↑  Hanibal Lemma, and colleagues (2019). «Bedload transport measurements in the Gilgel Abay River, Lake Tana Basin, Ethiopia (Table 7)». *Journal of Hydrology* **577**: 123968. doi:10.1016/j.jhydrol.2019.123968.
4. ↑  Munene & Stiassny 2011.

Πηγές
-----

* Blaes, X. (Οκτωβρίου 2008). «Découpage administratif de la République Démocratique du Congo» (PDF). UNOCHA and PNUD. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 18 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2021.
* Munene, José Justin Mbimbi Mayi; Stiassny, Melanie L. J. (2011). «Fishes of the Kwilu River (Kasai basin, central Africa): A list of species collected in the vicinity of Kikwit, Bandundu Province, Democratic Republic of Congo». *Check List* **7** (5): 691. doi:10.15560/7.5.691. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-03-04.. Ανακτήθηκε στις 2021-01-06.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Kwilu River στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 235269132
* GND: 7682177-8

 |

 |
Ο ρους του ποταμού Ακονκάγκουα
Ο **Ακονκάγκουα** (*Río Aconcagua*, ορθή προφορά *Ακονκάγουα*) είναι ποταμός της Χιλής με μήκος 142 χιλιομέτρων, που σχηματίζεται από τη συμβολή δύο χειμάρρων σε υψόμετρο 1.430 μέτρων στις Άνδεις: του Χουνκάλ από τα ανατολικά (που πηγάζει από το όρος Νεβάδο Χουνκάλ) και του Ρίο Μπλάνκο (= «Λευκού Ποταμού») από τα νοτιοανατολικά. Ο ποταμός Ακονκάγκουα ρέει προς τα δυτικά μέσα στην πλατιά κοιλάδα του (Κοιλάδα του Ακονκάγκουα) και εκβάλλει στον Ειρηνικό Ωκεανό πολύ κοντά στην κωμόπολη Κονκόν, 20 χλμ. βορείως του Βαλπαραΐσο και εγγύτερα στη Βίνια δελ Μαρ. Η λεκάνη απορροής του έχει έκταση 7.575 τετραγων. χιλιόμετρα.

Τα νερά του ποταμού αρδεύουν τα πιο πυκνοκατοικημένα τμήματα των χιλιανών επαρχιών Σαν Φελίπε δε Ακονκάγουα και Λος Άντες και αποτελεί τον σημαντικότερο οικονομικό πόρο αυτών των περιοχών. Δέχεται νερά από πολλούς παραποτάμους και έλη, φθάνοντας κοντά στις εκβολές του να έχει μέση ροή 39 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο.

Η Κοιλάδα του Ακονκάγκουα χρησίμευσε ως δίοδος για τη σιδηροδρομική γραμμή που διέσχιζε τις Άνδεις (*Ferrocarril Trasandino*), ενώ κατά μήκος του έχουν χαραχθεί και εθνικές οδοί.

Παρά το ότι έχει το ίδιο όνομα, ο ποταμός Ακονκάγκουα δεν πηγάζει από το ομώνυμο βουνό, το υψηλότερο της Νότιας Αμερικής και του Νότιου Ημισφαιρίου, το οποίο υψώνεται περίπου 20 χιλιόμετρα από τις πηγές των χειμάρρων που σχηματίζουν τον ποταμό. Οι πηγές βρίσκονται στο έδαφος της Χιλής, ενώ το βουνό βρίσκεται ολόκληρο στο έδαφος της Αργεντινής.

Παραπόταμοι
-----------

* Ρίο Κολοράδο
* Εστέρο Ποκούρο
* Ρίο Πουταένδο
* Εστέρο Κιλπουέ (Estero Quilpué)
* Εστέρο Κατέμου
* Εστέρο Λος Λόρος
* Εστέρο Λος Λίτρες
* Εστέρο Λιμάτσε

Παραπομπές
----------

1. 1 2   Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Aconcagua» *Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα* **1** (11η έκδοση) Cambridge University Press, σελ. 151

Πηγές
-----

* Niemeyer, Hans και Cereceda, Pilar: *Geografía de Chile — Tomo VIII: Hidrografía*, 1η έκδ. Instituto Geográfico Militar, Santiago de Chile 1983
* Υπουργείο Δημόσιων Έργων της Χιλής, γεν. διεύθυνση Υδάτων: Cuenca del Río Aconcagua, Diagnóstico y Clasificación de los Cursos y Cuerpos de Agua Según Objetivos de Calidad (2004)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 315528125

 |

 |
Ο **Ποταμός Άιοβα** (αγγλ. *Iowa River*) είναι ποταμός των ΗΠΑ στην ομώνυμη πολιτεία, δεξιός παραπόταμος του Μισσισσιππή. Το μήκος του, αναλόγως της εκλογής της βασικής πηγής, ανέρχεται σε 520 ή 482 χιλιόμετρα. Ο ποταμός είναι πλωτός από μικρά σκάφη μέχρι την Άιοβα Σίτυ, περίπου 105 χιλιόμετρα από το στόμιό του. Ο μακράν μεγαλύτερος παραπόταμος του Άιοβα είναι ο Σίνταρ Ρίβερ (αριστερός), ενώ αξοσημείωτος δεξιός παραπόταμος είναι ο Ίνγκλις (English River).

Ρους
----

Ο Ποταμός Άιοβα πηγάζει από δύο κλάδους, τον Δυτικό και τον Ανατολικό. Αμφότεροι έχουν τις πηγές τους στην Κομητεία Χάνκοκ της Αϊόβα και συμβάλλουν μεταξύ τους στο Μπελμόντ της κομητείας Ράιτ. Συνολικά ο ποταμός διέρχεται από 10 κομητείες της Άιοβα.

Σε ολόκληρο τον ρου του ο Άιοβα ρέει γενικώς προς τα νοτιοανατολικά. Διέρχεται από την πόλη Άιοβα Φωλς και αμέσως μετά μέσα από μία κοιλάδα ιδιαίτερης φυσικής ομορφιάς μέχρι τον οικισμό Στήμμποουτ Ροκ. Στη συνέχεια διαρρέει τις κωμοπόλεις Ελντόρα, Τάμα και Μαρένγκο, καθώς και την πόλη Μάρσαλταουν, και κατόπιν από την περιοχή των χωριών Αμάνα στην Κομητεία Άιοβα. Παρακάτω, στην Κομητεία Τζόνσον, φράσσεται από το Φράγμα της Κοράλβιλ και σχηματίζει έτσι την τεχνητή λίμνη Κοράλβιλ, η οποία έχει μέγιστο όγκο 569 εκατομμύρια κυβικά μέτρα, κανονικό μήκος 37 χιλιόμετρα και μέγιστο μήκος 67. Μετά ο ποταμός στρέφεται προς τα νότια, διαρρέει την Άιοβα Σίτυ και την πανεπιστημιόπολη του Πανεπιστημίου της Άιοβα. Νοτίως της Άιοβα Σίτυ δέχεται τα νερά του ποταμού Ίνγκλις και μετά του Σίνταρ, λίγο προτού εκβάλει στον Μισσισσιππή.

Χρησιμότητα και πλημμύρες
-------------------------

Ο Ποταμός Άιοβα είναι αξιοσημείωτος για το ερασιτεχνικό και επαγγελματικό (εμπορικό) ψάρεμα. Τα ερασιτεχνικά αλιεύματα περιλαμβάνουν τα είδη ψαριών *Micropterus salmoides, Micropterus dolomieu, Sander vitreus*, λούτσος των ποταμών, το γένος *Pomoxis*, γατόψαρα και άλλα ψάρια. Στην τεχνητή λίμνη Κοράλβιλ διεξάγεται επαγγελματική αλιεία κυπρίνου και του γένους *Ictiobus*.

Πρόσφατες αξιοσημείωτες πλημμύρες του ποταμού έλαβαν χώρα τον Ιούνιο του 2008 και ιδίως στη Μεγάλη Πλημμύρα του 1993.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  U.S. Geological Survey. National Hydrography Dataset high-resolution flowline data. The National Map Αρχειοθετήθηκε 2012-03-29 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2011

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ποταμός Άιοβα** |

* Ο ποταμός στη Γεωλογική Υπηρεσία των ΗΠΑ

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 315131926
* LCCN: sh91005935

 |

 |
Η **ελεφαντίαση** είναι πάθηση με διάχυτη πάχυνση του δέρματος και του υποδορίου ιστού που οφείλεται σε υπερτροφία, σε συνδυασμό με Λεμφοίδημα, κυρίως των άκρων του ανθρωπίνου σώματος ή άλλων περιφερειακών τμημάτων (οσχέου, μαστών, αιδοίου) με συνέπεια την παραμόρφωση αυτών δίνοντας την εικόνα άκρων του ελέφαντα, εξ ου και η ονομασία της πάθησης.

Γενικά
------

Η εμφάνισή της αποτελεί ίσως το τελικό, μη αναστρέψιμο, ενίοτε δραματικό (κυρίως στην εμφάνιση), στάδιο της εξέλιξης του λεμφοιδήματος, (διαταραχή του μηχανισμού λειτουργίας του λεμφαγγειακού συστήματος). Συνηθέστερα η πάθηση αυτή προσβάλει τα κάτω άκρα.

Η περίμετρος των κάτω άκρων προσλαμβάνει ασυνήθεις διαστάσεις ενώ κατά τόπους παρατηρούνται περιγεγραμμένες διογκώσεις οι οποίες πολλές φορές καλύπτουν ή εξαφανίζουν τα δάκτυλα και το άκρο πόδι. Η θηλωμάτωση και η υπερκεράτωση (κεράτωση του δέρματος με διατεταμένα τριχοειδή αγγεία και ανάπτυξη φλυκταινών, ίνωσης και ελκών) ολοκληρώνουν την εικόνα προσδίδοντας ομοιότητα προς το άκρο ελέφαντα.

Διάκριση
--------

Η Ελεφαντίαση διακρίνεται σε δύο τύπους ανάλογα του προκαλούμενου αιτίου, στην **παρασιτική ελεφαντίαση** και στην **μη παρασιτική ελεφαντίαση** ή λεγόμενη "ελεφαντίαση εκ συγγενείας".
Ο πρώτος τύπος οφείλεται σε νόσους, όπως η φιλιρίαση, ή η ογκοκέντρωση (επί προσβολής του οσχέου). Ο δεύτερος τύπος οφείλεται κυρίως (πρωτογενώς) σε συγγενή ανωμαλία του λεμφικού συστήματος (λεμφαγγειίτιδα) είτε δευτερογενώς σε λοιμώξεις. 
Η κατάσταση επιδεινώνεται από μυκητιάσεις, ερυσίπελας, τραυματισμούς και εγκυμοσύνη τα οποία οδηγούν στο στάδιο της *λεμφοστατικής ελεφαντίασης*.

Αντιμετώπιση
------------

Η χειρουργική αντιμετώπιση της ελεφαντίασης βασίζεται στην εγχειρητική μέθοδο που εισήγαγε ο Έλληνας χειρουργός Εμμ. Κοντολέων προπολεμικά όπου και φέρει προς τιμήν του το όνομα "μέθοδος Κοντολέοντος".

Περαιτέρω διάβασμα
------------------

* Λεμφοίδημα

Βιβλιογραφία
------------

* Παπαδημητρίου Ι. "Σύγχρονη γενική χειρουργική", εκδόσεις Μ. Παρισιάνου
**Ελεύθερη ζώνη** (free zone) ονομάζεται συγκεκριμένος περίφρακτος και φυλασσόμενος χώρος εντός των λιμένων που διατίθεται ειδικά για εμπορεύματα προερχόμενα από το εξωτερικό με προορισμό πάλι το εξωτερικό και τα οποία δεν υπόκεινται σε τελωνειακές διατυπώσεις παρά μόνο όταν μέρος αυτών ή όλα εισαχθούν και χρησιμοποιηθούν στη χώρα όπου ο λιμένας και η ζώνη.Μπορεί να είναι και η ζώνη που δεν είναι περιφραγμένη. 

Κύριος σκοπός της δημιουργίας ελεύθερης ζώνης είναι η απελευθέρωση αφενός του λιμένα ή τμήματός του και αφετέρου των πλοίων απ΄ όλες εκείνες τις χρονοβόρες διατυπώσεις και δυσχέρειες που προβάλλουν στο εμπόριο οι περίπλοκες πολλές φορές τελωνειακές διατυπώσεις. Έτσι με την καθιέρωση του θεσμού αυτού επιτυγχάνεται αφενός ταχύτερη εξυπηρέτηση των πλοίων με παράλληλη μείωση των ημερήσιων λιμενικών εξόδων (τελών) αλλά και η δυνατότητα αύξησης του διαμετακομιστικού εμπορίου που πολλές φορές περιλαμβάνει και μεταποίηση των εμπορευμάτων απαλλασσόμενα τελωνειακών δασμών.

Ο ιδιοκτήτης ή ο κύριος των εμπορευμάτων αυτών μετά την εναπόθεσή των στην «ελεύθερη ζώνη», παραλαμβάνει σχετική απόδειξη (δελτίο) στο οποίο αναγράφονται κύρια στοιχεία των εμπορευμάτων (ποσότητα, είδος, δικαιούχος, λιμένα προέλευσης κλπ).

Σημαντικότερα λιμάνια στον κόσμο που διαθέτουν ελεύθερες ζώνες είναι η Σιγκαπούρη, η Νέα Υόρκη, η Κοπεγχάγη, η Στοκχόλμη, το Γκντανσκ, η Σαλίνα Κρουζ (Μεξικού) κ.ά. 

Στην Ελλάδα «ελεύθερη ζώνη» έχουν μόνο τα λιμάνια Πειραιά, Θεσσαλονίκης και Ηρακλείου.

* Σημειώνεται ότι ο θεσμός "ελεύθερης ζώνης" έχει επεκταθεί σήμερα και σε μεγάλα εμπορικά αεροδρόμια. Πρώτη ελεύθερη ζώνη για αερομεταφερόμενα εμπορεύματα ιδρύθηκε στον αερολιμένα του Σάνον της Ιρλανδίας το 1961.
Συντεταγμένες: 9°48′N 83°39′W﻿ / ﻿9.800°N 83.650°W﻿ / 9.800; -83.650

Η **Επαρχία Καρτάγο** (ισπανικά: Provincia de Cartago) είναι μια επαρχία της Κόστα Ρίκα. Έχει έκταση 3.124,7 τ.χλμ. και πληθυσμό 423.423 κατοίκων (2007). Πρωτεύουσα είναι η Καρτάγο. Άλλες σημαντικές πόλεις είναι η Παραΐσο και η Τουρριάλμπα.

Γεωγραφία
---------

Η Επαρχία Καρτάγο βρίσκεται κεντρικά της Κόστα Ρίκα. Συνορεύει στα δυτικά και βορειοδυτικά με τη Λιμόν και στα ανατολικά και βορειοανατολικά με τη Σαν Χοσέ. Έχει έκταση 3.124,7 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση η έκτη μεγαλύτερη επαρχία της Κόστα Ρίκα μετά την Πουνταρένας, την Γκουανακάστε, την Αλαχουέλα, τη Λιμόν και τη Σαν Χοσέ.

Πόλεις
------

Οι έξι μεγαλύτερες πόλεις είναι η Καρτάγο, η Παραΐσο, η Τουρριάλμπα, η Σαν Ραφαέλ δε Ορεαμούνο, η Ελ Τεχάρ και η Σαν Νικολάς. Άλλες πόλεις είναι η Τρες Ρίος, η Χουάν Βίνιας και η Πακάγιας.

Καντόνια
--------

Η Επαρχία Καρτάγο διαιρείται σε 8 καντόνια:

Καντόνι (πρωτεύουσα)

* Αλβαδάρο (Πακάγιας)
* Ελ Γκουάρκο (Ελ Τεχάρ)
* Καρτάγο (Καρτάγο)
* Λα Ουνιόν (Τρες Ρίος)
* Ορεαμούνο (Σαν Ραφαέλ δε Ορεαμούνο)
* Παραΐσο (Παραΐσο)
* Τουρριάλμπα (Τουρριάλμπα)
* Χιμένες (Χουάν Βίνιας)

Δημογραφία
----------

Η Επαρχία Καρτάγο είχε, σύμφωνα με την απογραφή του 2007, 423.423 κατοίκους. Είναι σε πληθυσμό η τέταρτη μεγαλύτερη επαρχία της Κόστα Ρίκα μετά τη Σαν Χοσέ, την Αλαχουέλα και την Λιμόν. Έχει πυκνότητα 136,5 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Είναι κατά πυκνότητα η μεγαλύτερη επαρχία της Κόστα Ρίκα.

Δείτε επίσης
------------

* Επαρχίες της Κόστα Ρίκα

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πληροφορίες της Επαρχίας Καρτάγο[*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Φωτογραφίες της Επαρχίας Καρτάγο

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Επαρχίες της Κόστα Ρίκα |
| --- |
|  |
| 
* Αλαχουέλα
* Καρτάγο
* Γκουανακάστε
* Ερέδια
* Λιμόν
* Πουνταρένας
* Σαν Χοσέ
 |  |

 |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Καντόνια της Επαρχίας Καρτάγο |
| --- |
|  |
| 
* Αλβαράδο
* Ελ Γκουάρκο
* Καρτάγο
* Λα Ουνιόν
* Ορεαμούνο
* Παραΐσο
* Τουρριάλμπα
* Χιμένες
 |  |

 |
Το **Βασίλειο της Σλαβονίας** (*σερβικά : Краљевина Славонија, γερμανικά : Königreich Slawonien*) ήταν μια από τις συστατικές χώρες (επαρχίες) της μοναρχίας των Αψβούργων, μία συστατική χώρα της Αυστριακής Αυτοκρατορίας.

Ιστορία
-------

Το Βασίλειο της Σλαβονίας ιδρύθηκε το 1745 σε έδαφος που ανήκε στην μοναρχία των Αψβούργων γνωστή σαν Αυστροουγγαρία. Αρχικά δεν ήταν εντελώς ξεχωριστή επαρχία, αλλά τμήμα του ήταν μέρος του Βασιλείου της Κροατίας που ανήκε στην Αυστροουγγαρία και άλλο τμήμα του στο βασίλειο της Ουγγαρίας. Το 1849 έγινε ξεχωριστή επαρχία ανεξάρτητη από την Κροατία και από την Ουγγαρία. Έπειτα αποσπάστηκε το Σρεμ από το Βασίλειο της Σλαβονίας και εντάχθηκε στο νεοσύστατο Βοεβοδάτο Σερβίας και Βανάτο Τέμεσβαρ, αλλά μετά την κατάργηση του δουκάτου το 1860 επέστρεψε και πάλι στο Βασίλειο της Σλαβονίας. Το 1868 το Βασίλειο της Σλαβονίας παύει να υπάρχει ως χωριστή περιοχή και ενώθηκε με το Βασίλειο της Κροατίας στο νεοσυσταθές Βασιλείο της Κροατίας και Σλαβονίας .

Πληθυσμός
---------

Σύμφωνα με στοιχεία από το 1790 το Βασίλειο της Σλαβονίας είχε τις εξής εθνοτικές ομάδες:

Σέρβοι = 131.000 (46,8%)
Κροάτες = 128.000 (45,7%)
Ούγγροι = 19.000 (6,8%)
Γερμανοί = 2.000 (0,7%)
* Σύμφωνα με τη θρησκεία, υπήρχαν:

Καθολικοί = 146.000 (52,1%)
Ορθόδοξοι = 131.000 (46,8%)
Προτεστάντες ( Καλβινιστές ) = 3.000 (1,1%)

Πηγές
-----

* Петер Рокаи - Золтан Ђере - Тибор Пал - *Александар Касаш, Историја Мађара*, Београд, 2002.
* Фридрих Вилхелм фон Таубе, *Историјски и географски опис КРАЉЕВИНЕ СЛАВОНИЈЕ и ВОЈВОДСТВА СРЕМА како с обзиром на њихове природне особине тако и на њихово садашње устројство и ново уређење у црквеним, грађанским и војним стварима: из сопственог посматрања и запажања учињених у самој земљи*, Нови Сад, 1998.
* *The Times History of Europe*, Times Books, 2002.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Петер Рокаи - Золтан Ђере - Тибор Пал - Александар Касаш, Историја Мађара, Београд, 2002, стране 376-377.
2. ↑  Петер Рокаи - Золтан Ђере - Тибор Пал - Александар Касаш, Историја Мађара, Београд, 2002, страна 377.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Краљевина Славонија  της Σερβικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Βασίλειος Δούκας Καματηρός** ήταν Βυζαντινός αριστοκράτης και ανώτερος αξιωματούχος.

Ο Βασίλειος ήταν υιός του αξιωματούχου και θεολόγου Ανδρόνικου Δούκα Καματηρού, και αδερφός της Αυτοκράτειρας Ευφροσύνης Δούκαινας Καματηράς, συζύγου του Αλέξιου Γ΄ Άγγελου (βασίλευσε μεταξύ 1195-1203). Ήταν συγγενής της αυτοκρατορικής οικογένειας—η γιαγιά του, Ειρήνη Δούκαινα, ήταν, πιθανώς, κόρη του πρωτοστράτορα Μιχαήλ Δούκα, γαμπρού του Αλέξιου Α΄ Κομνηνού (β. 1081-1118)—και κατείχε τον υψηλό τίτλο του σεβαστού, ενώ, το 1166, κατείχε το αξίωμα του πρωτονοτάριου. Το 1182, κατείχε το αξίωμα του λογοθέτη του δρόμου, από το οποίο απολύθηκε, ενώ τυφλώθηκε (όπως φαίνεται, μόνο στο ένα μάτι) και εξορίσθηκε στη Ρωσία, όταν ο Ανδρόνικος Α΄ Κομνηνός (β. 1182-1185) ανήλθε στην εξουσία.

Κατά την διάρκεια της περιόδου βασιλείας του Ισαάκιου Β΄ Άγγελου (1185-1195) επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, όπου και ανέλαβε εκ νέου το αξίωμα του λογοθέτη του δρόμου, ενώ παρέμεινε ενεργό μέλος της αυτοκρατορικής αυλής και κατά την διάρκεια της βασιλείας του γαμπρού του, Αλέξιου Γ΄. Μετά την Δ΄ Σταυροφορία, ο ίδιος διέφυγε στην Αυτοκρατορία της Νίκαιας, η οποία είχε ιδρυθεί από τον ανιψιό του, Θεόδωρο Α΄ Λάσκαρη. Το 1209/10 ο Λάσκαρης έστειλε τον Καματηρό σε πρεσβεία προς τον βασιλέα της Αρμενικής Κιλικίας, Λέοντα Α΄.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Το επίθετο «Δούκας» εμφανίζεται μόνον σε ένα μολυβδόβουλλό του. Polemis 1968, σελίδες 130–131
3. 1 2 3 4 5  Polemis 1968, σελ. 130.
4. 1 2 3  ODB, "Kamateros" (A. Kazhdan), σ. 1198.
5. ↑  Polemis 1968, σελίδες 78–79.

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) Kazhdan, Alexander, επιμ. (1991). *The Oxford Dictionary of Byzantium*. Οξφόρδη και Νέα Υόρκη: Oxford University Press. ISBN 0-19-504652-8.
* Polemis, Demetrios I. (1968). *The Doukai: A Contribution to Byzantine Prosopography* (στα Αγγλικά). Λονδίνο: The Athlone Press.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Basil Doukas Kamateros  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το **Βασίλειο του Βιδινίου** (αγγλικά: Tsardom of Vidin, βουλγαρικά: Видинско царство, Vidinsko Tsarstvo) ήταν ένα μεσαιωνικό βουλγαρικό κρατίδιο την εποχή της διαίρεσης της Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας σε μικρότερα βουλγαρικά βασίλεια και πριγκιπάτα, με επίκεντρο την πόλη του Βιδινίου στη βορειοδυτική Βουλγαρία. Το 1257 ο τοπικός δεσπότης Ραστισλάβος Μιχάηλοβιτς ανακηρύχθηκε Τσάρος της Βουλγαρίας στην πόλη Τίρνοβο, σύντομα όμως αποσύρθηκε στο Βιδίνιο. Το 1356, ο Βούλγαρος τσάρος Ιβάν Αλέξανδρος αυτονόμησε το Βιδίνιο από τη βουλγαρική μοναρχία, διορίζοντας τον γιο του Ιβάν Σρατσιμίρ (1356–1396) ως απόλυτο δεσπότη του.

Το 1365, το βασίλειο καταλήφθηκε από Ούγγρους σταυροφόρους, αλλά η κατοχή του δεν κράτησε πολύ και ανακτήθηκε από δυνάμεις που έστειλε ο Ιβάν Αλέξανδρος. Παρόλο που η αρχική βουλγαρική εκστρατεία ανάκτησης δεν ήταν απόλυτα επιτυχημένη, επειδή οι Ούγγροι κατέλαβαν πάλι το κρατίδιο, οι διαπραγματεύσεις που προέκυψαν μεταξύ του Βασιλείου της Ουγγαρίας και των συμμάχων τού Ιβάν Αλέξανδρου, Βλαδισλάβου Α΄ Βλάικου, ηγεμόνα της Βλαχίας, και Τομπροτίτζα, δεσπότη του ημιαυτόνομου Δεσποτάτου της Δοβρουτσάς, οδήγησαν στην επιστροφή της πόλης στα χέρια των Βουλγάρων. Πιστεύεται ότι ο Ιβάν Σρατσιμίρ επανατοποθετήθηκε στην ηγεσία του κρατιδίου το φθινόπωρο του 1369. Το 1393 το σύνολο σχεδόν των εδαφών της Βουλγαρίας, μαζί με τις γειτονικές του περιοχές, καταλήφθηκε από τους Οθωμανούς. Το γεγονός αυτό επέφερε το τέλος της μεσαιωνικής βουλγάρικης αυτοκρατορίας (διαιρεμένης από καιρό σε τρία κύρια τμήματα και άλλα μικρότερα, αλλά βουλγάρικης ακόμα). Το Βιδίνιο αποτελούσε πλέον τη μοναδική περιοχή που ήλεγχε ο ιθαγενής βουλγάρικος πληθυσμός και όχι οι εισβολείς Οθωμανοί.

Οι Οθωμανοί συνέχισαν την προέλασή τους στα Βαλκάνια κατακτώντας τις υπόλοιπες αυτόνομες και ημιαυτόνομες βουλγαρικές και γειτονικές σερβικές ηγεμονίες: Το βουλγάρικο Δεσποτάτο της Δοβρουτσάς, τη σερβική Ηγεμονία του Πρίλεπ και την Ηγεμονία του Βελμπάζντ (με έδρα στο Κιουστεντίλ της σημερινής Βουλγαρίας). Η ανεξαρτησία του Βιδινίου δεν κράτησε πολύ. Το 1396, ο Ιβάν Σρατσιμίρ συνεισέφερε στρατιώτες προς βοήθεια των χριστιανικών κρατών στην προσπάθειά τους αναχαίτισης των Οθωμανών. Μετά τη συντριπτική ήττα του χριστιανικού συνασπισμού στη μάχη της Νικόπολης του ποταμού Δούναβη την ίδια χρονιά, το Βιδίνιο περιήλθε στη σφαίρα επιρροής των Οθωμανών υπό το σουλτάνο Βαγιαζήτ Α΄.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Tsardom of Vidin στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 309634929

 |

 |
Στην Αϊτή διεξήχθησαν έμμεσες **προεδρικές εκλογές** στις 14 Φεβρουαρίου 2016 λόγω των καθυστερήσεων στη διεξαγωγή του δευτέρου γύρου των προεδρικών εκλογών και της λήξης της θητείας του προέδρου Μισέλ Μαρτελί. Μεταβατικός πρόεδρος εξελέγη ο Ζοσελέρμ Πριβέρ από το κόμμα Inite. Ο Πριβέρ ορίστηκε να υπηρετήσει ως πρόεδρος μέχρι τη διεξαγωγή νέων προεδρικών εκλογών.

Αποτελέσματα
------------

| Υποψήφιος | 1ος γύρος | 2ος γύρος |
| --- | --- | --- |
| Ψήφοιγερουσιαστών | Ψήφοιβουλευτών | Σύνολοψήφων | Ψήφοιγερουσιαστών | Ψήφοιβουλευτών | Σύνολοψήφων |
| Ζοσελέρμ Πριβέρ | 13 | 45 | 58 | 13 | 64 | 77 |
| Εντγκάρ Λεμπλάν Φιλ | 10 | 46 | 56 | 9 | 24 | 33 |
| Ντεζάν Μπελιζέρ | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 | 2 |
| Άκυρα/λευκά | 0 | 1 | 1 | 0 | 2 | 2 |
| **Σύνολο** | **23** | **92** | **115** | **22** | **92** | **114** |
| Πηγή: Haiti Libre |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Haiti scraps election; interim president says could stay for months Αρχειοθετήθηκε 2017-02-02 στο Wayback Machine. Business Insider, 6-6- 2016
Το **Ελ Πας ντε λα Κάζα** (καταλανικά: El Pas de la Casa‎, γαλλικά: Le Pas de la Case‎) είναι χιονοδρομικό θέρετρο (τμήμα του θέρετρου Γκρανβαλίρα), πόλη και ορεινό πέρασμα στην ενορία Ενκάμ της Ανδόρρας στα σύνορα με τη Γαλλία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2019 έχει 1.943 κατοίκους.

Περιγραφή
---------

Το όνομά του οικισμού μεταφράζεται ως «το πέρασμα του σπιτιού» και αναφέρεται στο γεγονός ότι μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα υπήρχε μόνο μια καλύβα βοσκού με θέα προς το πέρασμα. Το πέρασμα οριοθετεί τη λεκάνη απορροής των Πυρηναίων, είναι το μόνο σημείο στην Ανδόρρα όπου το νερό αποστραγγίζεται στον Ατλαντικό Ωκεανό και είναι η πηγή του ποταμού Αριέζ. Σε υψόμετρο 2.408 μ. είναι ένα από τα υψηλότερα σημεία του ευρωπαϊκού οδικού δικτύου. Το πέρασμα παρακάμπτεται από τη Σήραγγα Ενβαλίρα. 

Οι δύο κύριες πηγές εσόδων είναι το εμπόριο και τα χειμερινά σπορ. Η *festa major de Sant Pere* (γιορτή του Αγίου Πέτρου) πραγματοποιείται στις 29 Ιουνίου στο Ελ Πας.

Χιονοδρομικό θέρετρο
--------------------

Το πέρασμα και το θέρετρο, κοιτάζοντας προς τη Γαλλία
Το χιονοδρομικό θέρετρο του Πας ντε λα Κάζα βρίσκεται κάτω από το πέρασμα στην πλευρά που είναι πιο κοντά στη Γαλλία και κάτω από το Πικ ντ'Ενβαλίρα (2.827 μ.). Το πρώτο λιφτ άνοιξε το 1957 και πλέον διαθέτει 31 λιφτ, 100 χλμ. πίστες και 6,26 τ.χλμ. επιφάνεια χιονοδρομίας. Το υψηλότερο σημείο χιονοδρομίας βρίσκεται στα 2.640 μ.. Η δημοτικότητά του έχει αυξηθεί με την αναπτυσσόμενη βιομηχανία σκι και σνόουμπορντ στο πριγκιπάτο, είναι το υψηλότερο θέρετρο στην Ανδόρα, έχει το καλύτερο ρεκόρ χιονοκάλυψης, και το πλησιέστερο από τα αεροδρόμια της Βαρκελώνης ή της Τουλούζης. Κατά συνέπεια, προσελκύει μεγάλο αριθμό λατρών των χειμερινών σπορ από Βρετανία και Ιρλανδία, καθώς και από Γαλλία και Ισπανία.

Δημογραφικά στοιχεία
--------------------

### Γλώσσες

Τα γαλλικά είναι η κύρια γλώσσα επικοινωνίας μαζί με την επίσημη γλώσσα, τα καταλανικά.

Αξιοσημείωτοι κάτοικοι
----------------------

* Λάουρε Σουλί (γεν. 1987) χιονοδρόμος

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Andorra: Parishes & Major Places - Population Statistics, Maps, Charts, Weather and Web Information». *citypopulation.de*. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2020.
2. ↑  Govern d'Andorra (1991). *Atlas d'Andorra*, Regional climatographic maps showing ski slopes of Pas de la Casa in highest snowfall band, and the other ski resorts – Arinsal, Canillo, Pal, Soldeu – in second highest snowfall band, σσ. 58–59.
3. ↑  «A postcard from the Pyrenees». *Mail Online*. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2020.
4. ↑  Molla, Guillem. «El català a Andorra: tota una lluita» (PDF). Universitat de Girona. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 22 Οκτωβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2020.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 151431118
* LCCN: n95055236

 |

 |
Ως **Πρωτοαλβανική γλώσσα** θεωρείται από τους γλωσσολόγους η απιστοποίητη γλώσσα από την οποία η αλβανική αναπτύχθηκε αργότερα. Τα αλβανικά έχουν εξελιχθεί πιθανότατα από μία ή παραπάνω Παλαιοβαλκανικές γλώσσες, ενώ θεωρούνταν από τους κλασικούς ιστορικούς του 19ου αιώνα ότι προήλθαν από την ιλλυρική.

Ιστορία
-------

Ο Βλαντιμίρ Ορέλ είναι ένας από τους κύριους σύγχρονους διεθνείς γλωσσολόγους που έχουν ασχοληθεί με το πέρασμα από την Πρωτοϊνδοευρωπαϊκή στη πρωτοαλβανική στη Σύγχρονη αλβανική. Σύμφωνα με τον Ορέλ, η μελέτη του συντακτικού της πρωτοαλβανικής παραμένει σε εμβρυακό στάδιο, οπότε υπάρχουν κάποιοι περιορισμοί για το έργο. Ωστόσο, έχουν υπάρξει εξελίξεις στην κατανόηση της ιστορικής εξέλιξης της φωνητικής και του λεξιλογίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Vladimir Ė Orel (2000). *A Concise Historical Grammar of the Albanian Language: Reconstruction of Proto-Albanian*. BRILL. σελ. 1. ISBN 90-04-11647-8.

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Βόρεια Μακεδονία | Πύλη Βόρεια Μακεδονία |
**Βετερινάριος** (λατ. *veterinarius*) ήταν ο τίτλος αξιωματικών του αρχαίου ρωμαϊκού στρατού, μέλος της τάξης των *«immunes»*, οι οποίοι υπηρετούσαν ως χειρούργοι κτηνίατροι. Ανάμεσα στα καθήκοντά του βετερινάριου ήταν η φροντίδα μιας πληθώρας ζώων που χρησιμοποιούσε το στράτευμα: πολεμικά άλογα, υποζύγια, ζώα που προσφέρονταν ως θυσία και οικόσιτα ζώα που χρησίμευαν για τροφή.

Επειδή ακριβώς είχαν ένα εξειδικευμένο καθήκον να επιτελέσουν το οποίο απαιτούσε εκπαίδευση και ευφυΐα ανώτερη του μέσου όρου, οι βετερινάριοι (*veterinarii*), κατατάσσονταν στους *«immunes»*, δηλαδή στρατιώτες με ειδικά καθήκοντα, που συνήθως απαλλάσσονταν από επικίνδυνες αποστολές και αγγαρείες. 

Ο τίτλος του *«pecuarius»* (αλλιώς *«pequarius»*) επίσης σχετίζεται με τη φροντίδα ζώων, αν και η διαφορά ανάμεσα στους δύο δεν είναι σίγουρη. Υπάρχει η υπόθεση πως ένας veterinarius απασχολούταν με την ιατρική φροντίδα των ζώων, ενώ ο pecuarius είχε πιο χειρωνακτικά καθήκοντα ως βοηθός γιατρού.
Συντεταγμένες: 49°15′58″N 22°23′59″E﻿ / ﻿49.26611°N 22.39972°E﻿ / 49.26611; 22.39972

Ο **Βετλίνα** (πολωνικά: Wetlina), ή **Βετλίνκα** (Wetlinka), είναι ποταμός στα Δυτικά Μπιεστσάντι στην Πολωνία. Είναι δεξιός παραπόταμος του Σολίνκα.

Ο Βετλίνα πηγάζει κάτω από το πέρασμα Βίζνα (Wyżna) περίπου 840 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στο ανώτερο τμήμα του (πάνω από το χωριό Βετλίνα), ρέει μέσω του Εθνικού Πάρκου Μπιεστσάντι και στη συνέχεια μέσω του Πάρκου Τοπίου Τσίσνα-Βετλίνα. Κατάντη, μέχρι τις εκβολές, περιλαμβάνεται στο φυσικό καταφύγιο Σίνε Βίρι. Το τμήμα από την πηγή μέχρι το ρέμα Γκούρνα Σολίνκα ονομάζεται μερικές φορές Βετλίνκα. Μερικές πηγές επεκτείνουν το όνομα ακόμη και σε ολόκληρο τον ποταμό.

 Καταρράκτης στο Παλαιό Σιόουο
Από την πηγή, ρέει προς τα δυτικά μεταξύ των οροσειρών Ποουονίνα Βετλίνσκα και Ντζιάου. Στη συνέχεια εκβάλλει στο χωριό Βετλίνα, όπου το ρέμα Γκούρνα Σολίνκα ρέει σε αυτό από τα αριστερά. Στρίβει προς τα βορειοδυτικά και διασχίζει τα χωριά: Βετλίνα, όπου στο τμήμα που ονομάζεται Παλαιό Σιόουο δημιουργεί έναν καταρράκτη πολλών μέτρων και Σμέρεκ, που χωρίζει τη συνοριακή λωρίδα με την κοιλάδα της από τον ορεινό όγκο Ποουονίνα Βετλίνσκα και Σμέρεκ. Στη συνέχεια αλλάζει κατεύθυνση προς τα βόρεια, ρέοντας μεταξύ του ορεινού όγκου Σμέρεκ και της κορυφογραμμής Σιβάρνα που πέφτει βόρεια από αυτό, και των κορυφών Φαλόβα και Τσερενίνα. Διασχίζει την Καλνίτσα και φτάνει στο φυσικό καταφύγιο Σίνε Βίρι. Υπήρχε εδώ μια Σμαραγδένια Λίμνη, που δημιουργήθηκε το 1980 ως αποτέλεσμα μιας κατολίσθησης που κατέβαινε από την πλαγιά Ποουόμα, η οποία τώρα δεν υπάρχει. Στρίβοντας τελικά δυτικά, χύνεται στον Σολίνκα κοντά στο χωριό Πολάνκι (περίπου 480 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας). Η Βετλίνα, στις εκβολές του ποταμού, διοχετεύει περισσότερο νερό, αλλά λόγω της φύσης της κοίτης, ο ποταμός Σολίνκα θεωρείται η κύρια υδάτινη ροή.

Στις διχάλες του Βετλίνκα και του παραπόταμου του - του ρέματος Καλνίτσα, βρέθηκε ένα είδος φτέρης, σπάνιο στην Πολωνία.

Παραπομπές
----------

1. ↑   *Hydrografia Bieszczadów*, 2003-01-29, ανακτήθηκε στις 2022-03-14
2. ↑  www.twojebieszczady.pl
3. ↑  *Czerwona księga Karpat Polskich*. Κρακοβία: Instytut Botaniki PAN. 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.

Βιβλιογραφία
------------

* *Bieszczady i Góry Sanocko-Turczańskie. Mapa turystyczna. Skala 1:75 000. Wydanie trzecie*. Βαρσοβία: PPWK SA. ISBN 83-7329-436-8.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 87150030720310962752
* LCCN: no2017086639

 |

 |
Το φράγμα Κάσα δε Πιέδρα στον ποταμό Κολοράδο
Ο **Ποταμός Κολοράδο** (ισπανικά: *Río Colorado*,  προφορά ΔΦΑ: [ˈri.o koloˈɾaðo]) είναι ένας ποταμός στο νότο της Αργεντινής.

Ο ποταμός σηματοδοτεί το μεγαλύτερο μέρος των πολιτικών συνόρων μεταξύ των αργεντινών επαρχιών του Νεουκέν και Μεντόσα, και μεταξύ του Ρίο Νέγρο και Λα Πάμπα. Το φράγμα του που είναι προκαλούμενο από τον άνθρωπο, χρησιμεύει και να παραγάγει τον υδροηλεκτρισμό για την άνυδρη περιοχή που ο ποταμός διασχίζει και να ρυθμίσει τη στάθμη του νερού του ποταμού.

Οι πηγές του βρίσκονται στις ανατολικές κλίσεις των Άνδεων, και ακολουθεί μια πορεία γενικά ανατολικά-νοτιοανατολικά προς τον Ατλαντικό Ωκεανό, όπου απορρίπτεται περίπου 100-120 χιλιόμετρα νότια της Μπαΐα Μπλάνκα.

Το συνολικό μήκος του είναι περίπου 1.000 χιλιόμετρα, είναι σχεδόν 2.000 χιλιόμετρα αν ο ποταμός Ντεσαγουαδέρο υπολογίζεται μέσα.

Μετά την αναχώρηση από την εγγύτητα των Άνδεων, ο Κολοράδο ρέει μέσα από ένα άγονο, άνυδρο έδαφος, και δεν λαμβάνει σημαντικό παραπόταμο εκτός από τον Σαλάδο (ή Κουρακό) από την επαρχία Λα Πάμπα. Τα χαμηλά εδάφη του Κολοράδο, στην πορεία του σε όλη την Παταγονία, είναι γόνιμα και δασώδη, αλλά πολύ μικρά σε έκταση για να διατηρήσουν περισσότερο από ένα μικρό, διασκορπισμένο πληθυσμό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «"Colorado River, a stream in the south of the Argentine Republic». *1911 Encyclopædia Britannica/Colorado River (Argentine)* (στα Αγγλικά). Encyclopædia Britannica (11th ed.). 1911. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2014.

* "Ο Κολοράδο, ένας ποταμός της Αργεντινής Δημοκρατίας" *The American Cyclopædia* 1879.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 2726152080589707230005
* LCCN: sh93006914
* GND: 4050109-7
* NKC: ge745245

 |

 |
Η **Επαρχία Καμπάρσκι** (ρωσικά: Камба́рский райо́н, ουντμούρτικα: Камбарка ёрос) είναι διοικητική[1] και δημοτική[2] επαρχία (ραγιόν), μία από τις 25 στην Δημοκρατία των Ουντμούρτ της Ρωσίας. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της δημοκρατίας. Η έκταση της επαρχίας είναι 762,6 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το διοικητικό κέντρο της επαρχίας είναι η Καμπάρκα.[3] Η επαρχία είχε πληθυσμό 18.106 κατοίκων στην Ρωσική απογραφή του 2010. Στην απογραφή του 2002 είχε πληθυσμό 21.243 κατοίκων, ενώ στην Σοβιετική απογραφή του 1989 είχε πληθυσμό 22.680 κατοίκων. Ο πληθυσμός της Καμπάρκα αντιστοιχεί στο 60,9% του πληθυσμού της επαρχίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Constitution of the Udmurt Republic
2. ↑  Law #81-RZ
3. ↑  Law #46-RZ
Carniolan βασίλισσα με τη συνοδεία τους μια κηρήθρα.
Ο όρος "**βασίλισσα**" χρησιμοποιείται συνήθως σε μια ενήλικη θηλυκή μέλισσα, που ζει σε μια αποικία ή κυψέλη, είναι συνήθως η μητέρα των περισσοτέρων, αν όχι όλων, των μελισσών στην κυψέλη. Οι *βασίλισσες* αναπτύσσονται από προνύμφες που επιλέγεται από τις εργάτριες μέλισσες και ταΐζονται ειδικά, προκειμένου να γίνουν σεξουαλικά ώριμες. Υπάρχει συνήθως μόνο μια ενήλικας βασίλισσα στην κυψέλη, που αναπαράγεται. Σε κάθε περίπτωση οι μέλισσες συνήθως θα την ακολουθήσουν και θα την προστατέψουν έντονα.

Είναι φυσικά μεγαλύτερες από τις υπόλοιπες εργάτριες μέλισσες, αφού ταΐζονται με βασικό πολτό από τις μέλισσες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Root, A.I.· Root, E.R. (1980). *The ABC and Xyz of Bee Culture*. Medina, Ohio: A.I. Root. OCLC 6586488.
O **Βασικός Νόμος: Το Ισραήλ ως Έθνος-Κράτος του Εβραϊκού Λαού** (εβραϊκά: חוק יסוד: ישראל - מדינת הלאום של העם היהודי‎), ανεπίσημα γνωστός ως Νόμος του **Έθνους-Κράτους** ή Νόμος **Εθνικότητας**, είναι ένας Ισραηλινός Βασικός Νόμος που καθορίζει τη φύση του Κράτους του Ισραήλ ως έθνους-κράτους του Εβραϊκού Λαού. Ο Νόμος εγκρίθηκε από την Κνεσέτ με 62 ψήφους υπέρ, 55 κατά και δύο αποχές στις 19 Ιουλίου 2018 (7 του μήνα Αβ, εβραϊκού έτους 5778).

Η πρώτη έκδοση του νομοσχεδίου υποβλήθηκε από τον βουλευτή Avi Dichter του κόμματος Καντίμα (Kadima) και έλαβε τη στήριξη από 39 άλλα μέλη της Κνεσέτ, από την συμπολίτευση και την αντιπολίτευση. Μια εναλλακτική, ευρύτερη εκδοχή, του αρχικού νομοσχεδίου είχε συνταχθεί και υποβληθεί από τους βουλευτές Ayelet Shaked, Yariv Levin και ο Robert Ilatov.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Press Releases from the Knesset». *knesset.gov.il*. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2018.
2. ↑  WOOTLIFF, RAOUL. «Israel passes Jewish state law, enshrining ‘national home of the Jewish people’». *The Times of Israel*.. Ανακτήθηκε στις 19 July 2018.
3. ↑  «Israel Passes ‘National Home’ Law, Drawing Ire of Arabs» (στα αγγλικά). *The New York Times*. 18 July 2018. .
4. ↑  Basic Law: Israel is the nation-state of the Jewish people Ministry of Justice, www.justice.gov.il

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 7156153289918432770005

 |

 |