Ο οικισμός Μολίνα ντι Λέντρο
Ο **Πολιτισμός της Πολάδα** (22ος - 16ος αιώνας π.Χ.) κυριαρχούσε στην Εποχή του Χαλκού στην βόρεια Ιταλία, ιδιαίτερα στην Λομβαρδία, το Βένετο και το Τρέντο, χαρακτηρίζεται από τις κατοικίες με πασσάλους. Το όνομα προέρχεται από την Λομβαρδική πόλη Λονάτο ντελ Γκάρντα στην οποία οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν τα πρώτα ευρήματα (1870-1875), ένας Τυρφώνας χρονολογήθηκε με Άνθρακα 14 την περίοδο 1380-1270 π.Χ. Άλλες Ιταλικές τοποθεσίες που βρέθηκαν τα ευρήματα του πολιτισμού της Πολάδα ήταν η Μάντοβα και η Λίμνη Γκάρντα. Τους Πολάδα διαδέχθηκε στην Μέση Εποχή του Χαλκού ο Πολιτισμός της Τεραμάρε με την ίδια μορφή, κατοικίες με θεμέλια σε πάσσαλους και οικισμοί με φράγματα. Ο Πολιτισμός της Πολάδα χρονολογείται την περίοδο 2000-1500 π.Χ. σύμφωνα με τον Άντονι Χάρντινγκ (2000) την περίοδο (2400 - 1400 π.Χ.) και σύμφωνα με τον Ντέιβιντ Ελμπιάλι την περίοδο 2200 - 1750 π.Χ.

Ο Πολιτισμός της Πολάδα έχει κάποιες ομοιότητες με τον Πολιτισμό του Λάγυνου που κυριαρχούσε στα πρώτα του στάδια σε όλη την Ευρώπη όπως το τόξο και την μεταλλουργεία. Δεν έχει ωστόσο καμιά ομοιότητα με τον προγενέστερο του στην βόρεια Ιταλία Πολιτισμό του Ρεμεντέλο. Ο αρχαιολόγος Όουεν Μπάρφιλντ ταυτίζει τον Πολιτισμό της Πολάδα με καθόδους την ίδια εποχή από την νότια Γερμανία και την Ελβετία. Σύμφωνα με τον Μπερνάρ Σέρτζεντ η ομοεθνία της Λιγουρίας προέρχεται από τους Πολιτισμούς της Πολάδας και του Ρήνου, νότιοι κλάδοι του Πολιτισμού της Ουνέτιτσε στην Τσεχία. Τα περισσότερα χαρακτηριστικά του πολιτισμού αυτού βρέθηκαν στην Λίμνη Γκάρντα και στην Λίμνη Ματζόρε στο Πεδεμόντιο. Οι επιρροές του ήταν έντονες στην Εμίλια-Ρομάνια, στην Κορσική και την Σαρδηνία όπου την ίδια εποχή ανθούσε ο Πολιτισμός του Μποννανάρο. To κύριο χαρακτηριστικό των Πολιτισμού της Πολάδα ήταν οι κατοικίες στους βάλτους και στα έλη πάνω σε μια πλατφόρμα, την στήριζαν οριζόντιες σειρές από ξύλινους πασσάλους που έμπαιναν στο έδαφος. Η οικονομία των Πολάδα στηρίχτηκε στην γεωργία, το κυνήγι και την αλιεία. Το παλιότερο δείγμα του πολιτισμού της Πολάδα βρέθηκε κοντά στο Σολφερίνο, τότε εξημερώθηκε και το πρώτο άλογο στην Ιταλία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Coles & Harding (1979: 202)
2. ↑  Harding, A. F. (2000), European Societies in the Bronze Age (in German), Cambridge: Cambridge University Press
3. ↑  David-Elbiali, Mireille; David, Wolfgang (2009), Richard, A.; Barral, P.; Daubigney, A.; Kaenel, G.; Mordant, C.; Piningre, J.-F. (eds.), L'isthme européen Rhin-Saône-Rhône dans la Protohistoire : approaches nouvelles en hommage à Jacques-Pierre Millotte (in German), Besançon: Presses univ. de Franche-Comté, σσ. 311–340
4. ↑  An Early History of Horsemanship σ. 129
5. ↑  Bietti Sestieri 2010, σ. 21
6. ↑  Bernard Sergent 1995, σ. 416
7. ↑
8. ↑  Françoise Lorenzi, Les influences italiques dans la céramique de l'Age du Bronze de la Corse
9. ↑

Πηγές
-----

* Anna Maria Bietti Sestieri, L'Italia nell'età del bronzo e del ferro : dalle palafitte a Romolo (2200-700 a.C.). with CD-ROM. Rome: Carocci. 2010.
* L. Barfield, Northern Italy Before Rome. London, Thames and Hudson, 1971
* B. Barich, "Il complesso industriale della stazione di Polada alla luce dei più recenti dati", Bollettino di Paleotnologia Italiana, 80, 22 (1971): 77-182.
* John M. Coles, A. F. Harding, The Bronze Age in Europe: an introduction to the prehistory of Europe, c. 2000-700 BC, Taylor & Francis, 1979.
* L. Fasani, "L'età del Bronzo", in Veneto nell'antichità, Preistoria e Protostoria, Verona 1984.
* R. Peroni, L'età del bronzo nella penisola italiana I. L'antica età del bronzo, Florence, Olschki, 1971
* Bernard Sergent (1995). Payot, Catherine (ed.). Les Indo-Européens. Histoire, langues, mythes. Payot.