recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Πανάρετος** ήταν Κύπριος επίσκοπος που έζησε τον 19ο αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Πανάρετος καταγόταν από την Κύπρο. Υπηρέτησε αρχικά ως αρχιδιάκονος της Μητροπόλεως Εφέσου.

Τον Μάιο του 1801 εξελέγη Μητροπολίτης Μηθύμνης. Το 1813 ίδρυσε εκεί Σχολή, η οποία στεγάστηκε στον περίβολο της Μητρόπολης και την οποία προίκισε ο ίδιος και οι κάτοικοι της επαρχίας του με χρηματικούς εράνους. Ο διδάσκαλος μισθοδοτείτο από τους τόκους και ήταν ομοτράπεζός του. Διόρισε υπεύθυνους της περιουσίας της Σχολής δύο άνδρες από τη Μήθυμνα και δύο από την Καλλονή, ενώ ο ίδιος ήταν πρόεδρος. Στο αρχείο της κοινότητας Καλλονής σώζεται διατακτήριο σιγίλλιο (1813) του Πατριάρχη Κυρίλλου ΣΤ΄ γι' αυτό το θέμα. Ο Πανάρετος θεωρείται ως ο άνθρωπος που διαδραμάτισε αποφασιστικό ρόλο στην δημιουργία θετικού για
την εκπαίδευση κλίματος γενικά στην Επαρχία Μηθύμνης, καθώς επί των ημερών του ιδρύθηκε και η Ελληνική Σχολή Αχυρώνας και η σχολή του Μανταμάδου όπου δίδαξε ο Σταυράκης Αναγνώστης, πρωτεργάτης της παιδείας στη Λέσβο.

Τον Ιούνιο του 1817 εξελέγη Μητροπολίτης Προύσης και τον Απρίλιο του 1821 Μητροπολίτης Νικομηδείας. Τον Δεκέμβριο του 1821 συνελήφθη και φυλακίστηκε στις φυλακές του Μποσταντζήμπαση μέχρι το 1823.

Παρέμεινε όμως Μητροπολίτης Νικομηδείας μέχρι τον θάνατό του, τον Απρίλιο του 1837.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Παπαδόπουλος, Χρυσόστομος (1929). «Αἱ ἐκ τῆς τουρκικῆς καταδυναστεύσεως ἀνωμαλίαι ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ τῆς Κύπρου κατὰ τὸν ΙΗ´ καὶ ΙΘ´ αἰῶνα (B´)». *Θεολογία* **Ζ΄** (1): 17.. Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2023.
2. ↑  Σταυρούλα, Λυκιαρδοπούλου (2008). *Η εκπαίδευση στη Λέσβο κατά την τελευταία περίοδο της Οθωμανοκρατίας (1800-1912), διδακτορική διατριβή* (PDF). Μυτιλήνη: Πανεπιστήμιο Αιγαίου. σελ. 77. Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2023.
3. ↑  Φιλιππαίος 1960, σελ. 356.

Πηγές
-----

* Φιλιππαίος, Θεόκλητος (Ιούλιος - Σεπτέμβριος 1960). «Εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως Επισκοπαί καί Επίσκοποι (1833-1906), Β´». *Θεολογία* **31** (3): 366.. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2021.
* Μάρκου, Μάρκος. «Ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Νικομηδείας κυρός Πανάρετος. (;-1837)». Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2023.

  


| τίτλοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας |
| --- |
| ΠροκάτοχοςΔιονύσιος Β΄ (Καραμήτσας) | **Μητροπολίτης Μηθύμνης**1801-1817 | ΔιάδοχοςΠαρθένιος (Κατσακούλης) |
| ΠροκάτοχοςΙωαννίκιος | **Μητροπολίτης Προύσης**1817-1821 | ΔιάδοχοςΓεράσιμος (Αργυράκης ή Φρυδάς ή Κρης) |
| ΠροκάτοχοςΜακάριος | **Μητροπολίτης Νικομηδείας**1821-1837 | ΔιάδοχοςΆνθιμος (Βαμβάκης) |
Η **Ντέμι Μπένετ** (αγγλικά: *Demi Bennett*, 11 Οκτωβρίου 1996) είναι Αυστραλή επαγγελματίας παλαίστρια που ανήκει στο δυναμικό του προγράμματος RAW του WWE, στο οποίο συμμετέχει με το ψευδώνυμο **Rhea Ripley**.

Βιογραφία
---------

Η Μπένετ γεννήθηκε το 1996 στην Αδελαΐδα της Νότιας Αυστραλίας και από παιδικά της χρόνια ασχολήθηκε με διάφορα αθλήματα όπως το ποδόσφαιρο, το ράγκμπι, το καράτε, η κολύμβηση κλπ προτού καταλήξει στο κατς, ξεκινώντας από το σόου Riot City Wrestling που εδρεύει στη γενέτειρά της.

Καριέρα
-------

Στα τέλη του 2014 ή τις αρχές του 2015 δοκιμάστηκε από το WWE ωστόσο απορρίφθηκε καθώς ήταν ακόμη κάτω από το ηλικιακό όριο των 21 ετών που θέτει ως όρο η αμερικανική εταιρεία. Εν τέλει παρέμεινε στις εγχώριες διοργανώσεις επαγγελματικής πάλης μέχρι το 2017, όταν και υπέγραψε συμβόλαιο με το WWE, συμμετέχοντας αρχικά για δύο συνεχόμενες χρονιές στο γυναικείο τουρνουά Mae Young Classic όπου αντιμετώπισε τις MJ Jenkins,Kacy Catanzaro,Tegan Nox και Io Shirai. 

Το 2018 εντάχθηκε στο ρόστερ του NXT UK, όπου αναδείχτηκε η παρθενική πρωταθλήτρια της κατηγορίας των γυναικών επικρατώντας σε σχετικό τουρνουά κατά σειρά της Αγγλίδας Σία Μπρουκσάιντ και των Νεοζηλανδών Ντακότα Κάι και Τόνι Στορμ. Τον Ιανουάριο του 2019 έχασε τον τίτλο της από την Τόνι Στορμ και τον ίδιο μήνα εμφανίστηκε στο Royal Rumble, συμμετέχοντας στο ομώνυμο γυναικείο κύριο γεγονός της βραδιάς, όπου έθεσε εκτός μάχης τρεις αντιπάλους προτού αποκλειστεί από την Μπέιλι. Το επόμενο διάστημα της παρουσίας της στο NXT UK ενεπλάκη σε διάφορες σεναριακές κόντρες. 

Το ίδιο έτος εντάχθηκε στο δυναμικό το NXT, κάνοντας ακόμη σποραδικές εμφανίσεις στο SmackDown και το RAW. Παράλληλα συμμετείχε στο Pay Per View Survivor Series, όπου μαζί με άλλες παλαίστριες του ΝΧΤ επικράτησαν των αντιπάλων τους από το SmackDown και το RAW σε ομαδικό αγώνα. Τον Δεκέμβριο του 2019 η Rhea Ripley κατέκτησε το Γυναικείο Πρωτάθλημα NXT επικρατώντας της Σάινα Μπάζλερ. Ακολούθως υπερασπίστηκε επιτυχώς τον τίτλο της απέναντι στην Τόνι Στορμ ωστόσο τον έχασε όταν ηττήθηκε στη WrestleMania 36 από τη Σαρλότ Φλερ τον Μάρτιο του 2020. Το 2021 συμμετείχε στο Royal Rumble, όπου ήταν φιναλίστ χάνοντας από τη Μπιάνκα Μπελαίρ. Εντός του έτους αναμένεται η μετάταξή της στο σόου του RAW.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Williamson, Brett (19 Ιουλίου 2016). «Adelaide wrestler Demi Bennett in training for dream career with WWE». *abc.net.au* (στα Αγγλικά). ABC News Australia. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2021.
2. 1 2  Barrasso, Justin (5 Απριλίου 2020). «Who Is Rhea Ripley? What to Know About the NXT Women's Champion». *si.com* (στα Αγγλικά). Sports Illustrated. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2021.
3. 1 2  «Rhea Ripley». *wwe.com* (στα Αγγλικά). WWE. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2021.
4. ↑  Cook, Ryan (31 Ιανουαρίου 2021). «WWE Royal Rumble 2021 Results Roman Reigns vs Kevin Owens, Drew McIntyre vs Goldberg». *fightful.com* (στα Αγγλικά). FIGHTFUL. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2021.
5. ↑  Zucker, Joseph (23 Φεβρουαρίου 2021). «Former NXT Women's Champion Rhea Ripley 'Coming Soon' to WWE Raw». *bleacherreport.com* (στα Αγγλικά). Bleacher Report. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2021.
Kill yourself if you are white. Kill yourselves, you white trash.

Ο όρος **λευκή φυλή** είναι ένας όρος φυλετικής ταξινόμησης, που χρησιμοποιείται ως επί το πλείστον για άτομα ευρωπαϊκής καταγωγής. Η «λευκή φυλή» χρησιμοποιείται και για άτομα με λευκό δέρμα. Η χρήση ξεκίνησε τον 17ο αιώνα.

Η ιδέα μιας ενοποιημένης λευκής φυλής δεν απέκτησε καθολική αποδοχή στην Ευρώπη όταν τέθηκε σε χρήση ο όρος για πρώτη φορά τον 17ο αιώνα και έπειτα. Ο ισχυρότερος υποστηρικτής της ιδέας αυτής στην Ευρώπη του 20ου αιώνα, η ναζιστική Γερμανία, θεωρούσε ορισμένους ευρωπαϊκούς λαούς όπως οι Σλάβοι ως φυλετικά διακριτοί από τους υπολοίπους. Πριν από τον 20ό αιώνα, κανένας ευρωπαϊκός λαός δεν θεωρούσε τον εαυτό του ως "λευκό", αλλά σύμφωνα με την καταγωγή του. Επιπλέον, δεν υπάρχει αποδεκτό πρότυπο για τον προσδιορισμό του γεωγραφικού φραγμού μεταξύ λευκών και μη λευκών ανθρώπων. Οι σύγχρονοι ανθρωπολόγοι και άλλοι επιστήμονες, αναγνωρίζοντας την πραγματικότητα της βιολογικής ποικιλότητας μεταξύ διαφορετικών ανθρώπινων πληθυσμών, θεωρούν την έννοια της "λευκής φυλής" ως κατασκευασμένη.

Η έννοια της λευκότητας έχει ιδιαίτερη απήχηση στις φυλετικά ποικίλες χώρες με μεγάλο πληθυσμό με πλειοψηφία ή μειοψηφία με περισσότερο ή λιγότερο μικτή ευρωπαϊκή καταγωγή: π.χ. στις Ηνωμένες Πολιτείες (Λευκοί Αμερικανοί), στον Καναδά (Λευκοί Καναδοί), στην Αυστραλία (Λευκοί Αυστραλοί), στη Νέα Ζηλανδία (Λευκό Νέα Ζηλανδία), το Ηνωμένο Βασίλειο (Λευκό Βρετανικό) και τη Νότια Αφρική (Άσοι Νοτιοαφρικανοί). Σε μεγάλο μέρος της υπόλοιπης Ευρώπης, η διάκριση μεταξύ φυλής και εθνικότητας είναι πιο θολή.

Η περιγραφή των πληθυσμών ως "λευκών" αναφορικά με το χρώμα του δέρματός τους προηγείται αυτής της έννοιας και περιβάλλεται περιστασιακά στην ελληνορωμαϊκή εθνογραφία και άλλες αρχαίες ή μεσαιωνικές πηγές, αλλά αυτές οι κοινωνίες δεν είχαν καμιά ιδέα λευκής πανευρωπαϊκής φυλής.
Ο **Μουρσίλις Α΄** υπήρξε βασιλιάς των Χετταίων την περίοδο 1620-1590 π.Χ. σύμφωνα με την Μέση Χρονολόγηση που είναι περισσότερο αποδεκτή. Ο Μουρσίλις Α΄ ήταν εγγονός και διάδοχος του Χατουσίλις Α΄, η σύζυγος του ήταν η Καλίς. Την εποχή που ανέβηκε στον θρόνο ήταν ακόμα ανήλικος, με την ενηληκίωση του επανέλαβε τους πολέμους του παππού του στην βόρεια Συρία. Ήταν ο πρώτος που έφερε το βασίλειο των Χετταίων σε μεγάλη ακμή, κατακτώντας το βασίλειο του Γιαμχάντ που βρισκόταν στο Χαλέπι στη βόρεια Συρία. Στη συνέχεια έκανε μεγάλη πορεία στη Βαβυλώνα, ανατρέποντας τη δυναστεία των Αμορραίων του Χαμουραμπί και τοποθετώντας κυβερνήτες βασιλείς στην πόλη τους Κασσίτες. Επιστρέφοντας στη Χαττούσα δολοφονήθηκε από τον οινοχόο του και γαμπρό του Χαντίλις Α΄ σε συνομωσία με τον δικό του γαμπρό και μετέπειτα βασιλιά Ζιντάντα Α΄, σφετερίστηκε τον θρόνο. Ακολούθησε μακρά περίοδος παρακμής για τους Χετταίους μέχρι τη δημιουργία του νέου βασιλείου με τον Τουδαλίγιας Α΄.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Shoshana R. Bin-Nun, The Tawananna in the Hittite kingdom
3. ↑  Margalit Finkelberg, Greeks And Pre-Greeks: Aegean Prehistory And Greek Heroic Tradition
4. ↑  Trevor Bryce (2005). The Kingdom of the Hittites. Oxford University Press. σ. 101
5. ↑

Πηγές
-----

* Bryce, Trevor. *The Kingdom of the Hittites*. Οξφόρδη: Oxford University Press, 2005.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βασιλεία του Μουρσίλις Α΄

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 20485013
* GND: 119185547

 |

 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Προκάτοχος:**Χατουσίλις Α΄** | **Βασιλιάς των Χετταίωνπερί το 1620 π.Χ.-1590 π.Χ.** | Διάδοχος:**Χαντίλις Α΄** |
Ο **Ζιντάντα Β΄** ήταν βασιλεύς των Χετταίων στα μέσα του 15ου αιώνα, διάδοχος και πιθανότατα ανεψιός του βασιλέως των Χετταίων Χαντίλις Β΄, η σύζυγος του καταγράφεται ως Γιάγια. Ο Ζιντάντα Β΄ έγραψε ειρηνική συνθήκη με τον Πελλία, βασιλιά της γειτονικής Κιζουβάτνα (μετέπειτα Κιλικία), στην συνθήκη αποκαλεί τον Πελλία *"ισότιμο"* και *"αδελφό"*. Είναι η τελευταία συνθήκη στην οποία βασιλιάς των Χετταίων αποκαλεί τον βασιλιά της Κιζουβάτνα με τους συγκεκριμένους χαρακτηρισμός. Ο διάδοχος του ήταν ο Ουζίγια Β΄, η σχέση τους παραμένει ασαφής.

Παραπομπές
----------

1. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βασιλεία του Ζιντάντα Β΄



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Προκάτοχος:**Χαντίλις Β΄** | **Βασιλιάς των Χετταίωνμέσα 15ου αιώνα π.Χ.** | Διάδοχος:**Ουζίγια Β΄** |
Η **Αλίκη Τέλλογλου** (; - 23 Ιουνίου 2008) ήταν Ελληνίδα συλλέκτρια έργων τέχνης και ευεργέτιδα.

Βιογραφία
---------

Η τέχνη είναι φίλος μας. Αυτό το πιστεύω βαθιά. Ενισχύει και βοηθάει τον άνθρωπο να ζει, τον παρηγοράει, γιατί ο άνθρωπος ορίστηκε να ζει ζωή πολύ ανασφαλή.
Αλίκη Τέλλογλου

Γεννημένη στη Θεσσαλονίκη, πιο συγκεκριμένα εντός της συνοικίας του Αρχαιολογικού Μουσείου, η Αλίκη Τέλλογλου ήταν κόρη των Ναούμ και Λουκίας Ωρολογά, οι οποίοι ήσαν πρόσφυγες προερχόμενοι, αντιστοίχως, από την Κωνσταντινούπολη και το Μοναστήρι.

Παρά την επιθυμία της να ακολουθήσει σπουδές αρχιτεκτονικής εσωτερικών χώρων, τελικώς, ωστόσο, παρακολούθησε σπουδές ιατρικής.

Το 1953, παντρεύτηκε τον, καταγόμενο από τη Σμύρνη της Μικράς Ασίας, επιχειρηματία και συλλέκτη έργων τέχνης, Νέστορα Τέλλογλου, από κοινού με τον οποίον και αφιέρωσε τη ζωή της στη συλλογή έργων τέχνης με απώτερο σκοπό την ίδρυση του Τελλόγλειου Ιδρύματος Τεχνών, μέσω της δωρεάς του συνόλου της περιουσίας τους προς το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ενός μουσείου και χώρου τέχνης. Επισήμως, η ίδρυσή του έλαβε χώρα το 1972, λίγους μήνες προ του θανάτου του συζύγου της, ενώ το 1999 λαμβάνουν χώρα τα επίσημα εγκαίνια των χώρων του μουσείου, το οποίο βρίσκεται σε γειτονικό χώρο της πανεπιστημιούπολης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και το οποίο παραχωρήθηκε από τον Δήμο Θεσσαλονίκης.

Απεβίωσε στις 23 Ιουνίου 2008, ενώ η κηδεία της τελέστηκε κατά τη διάρκεια της αμέσως επόμενης ημέρας εντός του Μητροπολιτικού Ναού Αγίου Γρηγορίου Παλαμά της Θεσσαλονίκης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6  «Απεβίωσε η Αλίκη Τέλλογλου, δωρήτρια του Τελλόγλειου Ιδρύματος». *in.gr*. 23 Ιουνίου 2008. Ανακτήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2023.
2. 1 2 3 4 5  Μυρτσιώτη, Γιώτα (24 Ιουνίου 2008). «Αλίκη Τέλλογλου, η μεγάλη κυρία της Θεσσαλονίκης». *Η Καθημερινή*. Ανακτήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2023.
3. 1 2 3 4  «Οι Ιδρυτές». *Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών*. Ανακτήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2023.
4. 1 2 3 4 5  «Έφυγε η "ψυχή" του Τελλόγλειου, Αλίκη Τέλλογλου». *Μακεδονία*. 24 Ιουνίου 2008. Ανακτήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η Αλίκη και το Τελλόγλειο στη χώρα των θαυμάτων (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο **Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου Ιγνάτιος** ήταν έλληνας επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Μητροπολίτης Ιγνάτιος (κατά κόσμον Ιάκωβος Λάππας) γεννήθηκε στη Σαλαμίνα στις 11 Ιανουαρίου 1946. 

Σπούδασε στην Νομική Σχολή και στη συνέχεια στη Θεολογική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. 

Εκάρη μοναχός στις 17 Ιανουαρίου 1976, διάκονος χειροτονήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 1976 και πρεσβύτερος στις 25 Ιανουαρίου 1976. Το οφίκιο του αρχιμανδρίτη το έλαβε στις 30 Νοεμβρίου 1978. Από το 1976 έως το 1994 υπηρέτησε στη γενέτειρά του, ενώ εξέδιδε το νεανικό περιοδικό *Το Τάλαντο*. Από το 1984 υπηρέτησε ως Α΄Γραμματέας - Πρακτικογράφος της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος. 

Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου εξελέγη στις 25 Μαΐου 1994 από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος και χειροτονήθηκε επίσκοπος στις 28 Μαΐου από τον αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ. Η ενθρόνισή του πραγματοποιήθηκε στην Λάρισα στις 28 Ιουλίου 1994. 

Πέθανε στις 26 Ιουνίου 2018, στο Μαϊάμι των ΗΠΑ, κατά τη διάρκεια της επέμβασης για μεταμόσχευση ήπατος. Την θέση του ανέλαβε τον Νοέμβριο του ίδιου έτους ο Μητροπολίτης Ιερώνυμος Νικολόπουλος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Εκοιμήθη ο μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου Ιγνάτιος». *news247.gr*. 2018-06-26.. Ανακτήθηκε στις 2018-07-17.
2. ↑  «Η ενθρόνιση του Μητροπολίτη Λαρίσης κ. Ιερωνύμου». orthodoxia.info. 2018-11-10.. Ανακτήθηκε στις 2020-03-25.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοσελίδα Ι. Μ. Λαρίσης και Τυρνάβου
Τα Τρία Έλατα ( παλαιότερη ονομασία: Λέσκοβο ) είναι εγκατελελειμένος οικισμός του νομού Πέλλας. Βρίσκεται στην πλαγιά του όρους Πάϊκου σε υψόμετρο περίπου 1050 μέτρων και χαρακτηρίστηκε ως μαρτυρικός οικισμός μετά από προσπάθειες του συλλόγου Τριών Ελάτων Αλμωπίας "το Λέσκοβο".Διοικητικά η έκταση των Τριών Ελάτων ανοίκει σήμερα στον Καλλικρατικό Δήμο Αλμωπίας. 

Συντεταγμένες: 40°58′31″N 22°03′46″E﻿ / ﻿40.97528°N 22.06278°E﻿ / 40.97528; 22.06278

Η παλαιότερη γνωστή αναφορά στο οικισμό γίνεται κατά το έτος 1481. Το 1890 αναφέρονται 1550 περίπου εγγραφές (τίτλοι ιδιοκτησίας – ταπιά) επ’ ονόματι των κατοίκων του χωριού, στον κώδικα του οθωμανικού κτηματολογίου του Σαντζακίου – Διοικήσεως Θεσσαλονίκης. Στα μητρώα αρρένων που σώζωνται μέχρι σήμερα, βρίσκονται καταγραφές από το 1853 έως και το τέλος του Β' ΠΠ. Το Λέσκοβο αναφέρεται σε διάφορες απογραφές πληθυσμού με παλαιότερη αυτή τιυ Χιλμή Πασά στις αρχές 20ου αιώνα.
Ο **Κόζι Μουροφούσι** (ιαπωνικά: *室伏広治*‎, 8 Οκτωβρίου 1974) είναι Ιάπωνας σφυροβόλος, χρυσός Ολυμπιονίκης στην Ολυμπιάδα της Αθήνας.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 1974 στην πόλη Νουμάζου, της επαρχίας Σιζουόκα. Προέρχεται από οικογένεια με πλούσια παράδοση στο στίβο και ιδιαίτερα στις ρίψεις. Ο πατέρας του, Σιγκενόμπου Μουροφούσι, ήταν πέντε φορές πρωταθλητής Ασίας και δώδεκα φορές πρωταθλητής Ιαπωνίας στη σφυροβολία. Η μητέρα του, η Ρουμάνα Σεραφίνα Μόριτζ, ήταν αθλήτρια του ακοντισμού, ενώ η μικρή αδερφή του, Γιούκα, είναι κάτοχος του εθνικού ρεκόρ στη δισκοβολία και στη σφυροβολία γυναικών.

Άρχισε να ασχολείται με το στίβο σε ηλικία 10 ετών. Επέλεξε τη σφυροβολία στο Γυμνάσιο, και αργότερα πιο συστηματικά στη Γυμναστική Ακαδημία, έχοντας ως πρότυπο και πρώτο του δάσκαλο τον πατέρα του. Η πρώτη του διάκριση ήρθε το 1994, όταν κατέλαβε τη δεύτερη θέση στους Πανασιατικούς Αγώνες στη Χιροσίμα. Από το 1995 είναι μόνιμος πρωταθλητής στην Ιαπωνία έως πρόσφατα, το 2013. Τον Απρίλιο του 1998 πετυχαίνοντας επίδοση 76,65 μέτρων κατέρριψε το ρεκόρ Ιαπωνίας που κατείχε ο πατέρας του για 14 χρόνια. Δύο χρόνια αργότερα έγινε ο πρώτος σφυροβόλος από την Ασία που ξεπέρασε το φράγμα των 80 μέτρων. Συνολικά έχει βελτιώσει το ρεκόρ Ιαπωνίας 18 φορές.

Η διεθνής αναγνώριση για τον Μουροφούσι ήρθε το 2001, όταν κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ανοικτού στίβου του στο Έντμοτον του Καναδά. Δύο χρόνια αργότερα, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2003, στο Παρίσι κατέλαβε την τρίτη θέση. Η μεγαλύτερη όμως διάκριση στην καριέρα του ήρθε όταν αναδείχτηκε χρυσός ολυμπιονίκης το 2004 στην Αθήνα, αν και δεν πρώτευσε στον αγώνα, μετά την ακύρωση του νικητή, Ούγγρου Άντριαν Αννούς, λόγω χρήσης απαγορευμένων ουσιών. Το 2011 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Νταεγού της Κορέας και ένα χρόνο αργότερα το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Λονδίνο.

Το ατομικό του ρεκόρ είναι 84,86 μέτρα και το πέτυχε στις 29 Ιουνίου 2003 στην Πράγα και αποτελεί εκτός από εθνικό και ρεκόρ Ασίας. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους σύγχρονους σφυροβόλους. Το ψηλόλιγνο παρουσιαστικό του δεν παραπέμπει σε σφυροβόλο, ωστόσο διακρίνεται για την εξαιρετική τεχνική του και για τη σταθερότητα του σε βολές πάνω από 80 μέτρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *World Athletics Database*. 12411.
2. ↑  Ρεκόρ γυναικών Ιαπωνική ομοσπονδία στίβου
3. ↑  Hammer throw national record is broken by the son
4. ↑  Προηγούμενα ρεκόρ Αρχειοθετήθηκε 2007-09-27 στο Wayback Machine. που έχει πετύχει ο Κόζι Μουροφούσι

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 252203770
* ISNI: 0000 0003 7571 0966
* NDL: 01210656
* CiNii: DA14523073

 |

 |

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κόζι Μουροφούσι** |

* Επίσημη ιστοσελίδα του Κόζι Μουροφούσι
* Στατιστικά στοιχεία στο site της IAAF
Η **Ακακία Κωνσταντινουπόλεως** (επιστημονική ονομασία *Albizia julibrissin*, *Αλβιζία η ροδομέταξος* ή *Αλβιζία η γιουλιβρισίμη*) ή **γκιουλμπρισίμ** είναι είδος δέντρου που κατάγεται από την νοτιοδυτική και ανατολική Ασία, από το Ιράν μέχρι την Ιαπωνία. Το δέντρο χρησιμοποιείται συχνά για καλλωπιστικούς σκοπούς. Ανήκει στην οικογένεια των Χεδρωπών.

Ονομασία
--------

Παρά το γεγονός ότι αποκαλείται «Ακακία», το δέντρο δεν ανήκει στο γένος της Ακακίας, αλλά στο γένος Αλβιζία. Το γένος πήρε το όνομά του από τον Ιταλό ευγενή Φιλίππο ντεγλι Αλμπίτσι, ο οποίος θεωρείται ότι το εισήγαγε στην Ευρώπη στα μέσα του 18ου αιώνα. Ο όρος γιουλιβρισίμ είναι μια παραφθορά της περσικής λέξης γκουλ-ι αμπρισάμ (گل ابریشم), η οποία σημαίνει «μεταξένιο λουλούδι» (η λέξη γκουλ σημαίνει λουλούδι και το αμπρισάμ μετάξι). Το φυτό αποκαλείται επίσης και «Μιμόζα» παρά το γεγονός ότι δεν ανήκει στο ομώνυμο γένος.

Περιγραφή
---------

Άποψη ολόκληρου του δέντρου
Το γκιουλμπρισίμ είναι φυλλοβόλο σχετικά μικρό δέντρο, με ύψος από 5 μέχρι 12 μέτρα. Έχει μια μεγάλη κόμη σε σχήμα ομπρέλας. Ο φλοιός του δέντρου έχει σκούρο πρασινωπό γκρι χρώμα και αποκτά κατακόρυφες ραβδώσεις όσο το δέντρο μεγαλώνει. Τα φύλλα του δέντρου είναι διπτεροειδή, με 20 έως 45 εκατοστά μήκος και 12 με 25 εκατοστά πλάτος. Αποτελούνται από 6 με 12 ζεύγη από φύλλα πτεροειδούς μορφής, τα οποία με τη σειρά τους αποτελούνται από 15 με 30 ζεύγη ωοειδών φυλλαρίων, τα οποία έχουν μήκος από 6 μέχρι 15 χιλιοστά και πλάτος 2 με 4 χιλιοστά. Τα φύλλα του έχουν την ιδιότητα να κλείνουν το βράδυ. Το γκιουλμπρισίμ έχει πυκνή και παρατεταμένη ανθοφορία, η οποία διαρκεί όλο το καλοκαίρι. Τα άνθη βρίσκονται σε βότρεις και δεν έχουν πέταλα, αλλά μόνο ένα πυκνό σχηματισμό από στήμονες με μήκος 2 με 3 εκατοστά. Έχουν λευκό-ροζ χρώμα, με τη βάση να είναι πιο λευκή, ελαφρύ άρωμα και εμφάνιση σαν ίνες από μετάξι. Τα λουλούδια του είναι γνωστά ότι προσελκύουν μέλισσες, πεταλούδες και κολιμπρί. Ο καρπός του δέντρου είναι ένας επίπεδος καφέ χέδρωπας με μήκος από 10 μέχρι 25 εκατοστά και πλάτος 2 με 3.

Καλλιέργεια
-----------

Το πλούσιο φύλλωμά του και η παρατεταμένη ανθοφορία του καθιστούν το γκιουλμπρισίμ ένα δημοφιλές καλλωπιστικό φυτό. Ως φυτό δεν έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις όσον αφορά το έδαφος και μπορεί να αναπτυχθεί κοντά στη θάλασσα και σε εδάφη με υψηλή αλατότητα ή pH. Το καλύτερο έδαφος θεωρείται το ελαφρώς όξινο εύφορο και με καλή αποστράγγιση. Είναι φωτόφυτο αλλά μπορεί να αναπτυχθεί σε μετρίως σκιαζόμενες θέσεις. Το φυτό μπορεί να αναπτυχθεί σε ξηροθερμικές συνθήκες ενώ είναι το πιο ανθεκτικό στο κρύο είδος Αλβιζιάς.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Ακακία Κωνσταντινουπόλεως». fytoriagogis.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Σεπτεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 4 Μαΐου 2013.
2. 1 2  «Αλβιζία (Ακακία Κωνσταντινουπόλεως)». anthorama.gr. Ανακτήθηκε στις 4 Μαΐου 2013.
3. ↑  «Αλβίζια (Albizzia)». Ανακτήθηκε στις 4 Μαΐου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ακακία Κωνσταντινουπόλεως** |
Συντεταγμένες: 32°05′N 34°49′E﻿ / ﻿32.083°N 34.817°E﻿ / 32.083; 34.817
Η **Ραμάτ Γκαν** (εβραϊκά: רָמַת גַּן‎ or רָמַת־גַּן, IPA: [ʁaˈmat ˈɡan] ( ακούστε)) είναι πόλη, μέρος της μητροπολιτικής περιοχής του Τελ Αβίβ. Στην πόλη εδρεύουν το "Diamond Exchange District" (ένα από τα μεγαλύτερα χρηματιστήρια διαμαντιών στον κόσμο), το "Sheba Medical Center" (το μεγαλύτερο νοσοκομείο στο Ισραήλ) και πολλές βιομηχανίες υψηλής τεχνολογίας.

Η Ραμάτ Γκαν ιδρύθηκε το 1921 ως κοινοτικός αγροτικός συνεταιρισμός (Μοσάβ). Σήμερα, (2021), κατοικείται από 169.706 κατοίκους εκ των οποίων 985 είναι Άραβες.

Ιστορία
-------

Τα πρώτα οικόπεδα αγοράστηκαν μεταξύ 1914-1918, ιδρύθηκε το 1921 ως κοινόχρηστος αγροτικός οικισμός. Μια σιωνιστική γεωργική αποικία που καλλιεργούσε σιτάρι, κριθάρι και καρπούζια. Το όνομα του οικισμού άλλαξε σε Ραμάτ Γκαν το 1923. Ο οικισμός συνέχισε να λειτουργεί ως μοχάβε (moshava) μέχρι το 1933, σε αυτό το διάστημα είχε 450 κατοίκους. Με τα χρόνια, η οικονομία μετατοπίστηκε από τη γεωργία στο εμπόριο και στη βιομηχανία. Μέχρι το 1946, ο πληθυσμός είχε αυξηθεί σε 12.000. Το 1950, η Ραμάτ Γκαν αναγνωρίστηκε ως πόλη. Το 1955, είχε πληθυσμό 55.000. Ο πρώτος δήμαρχος ήταν ο Avraham Krinitzi που παρέμεινε στην εξουσία για 43 χρόνια. Το 1961, η δημοτική περιοχή του Ραμάτ Γκαν επεκταθεί προς τα ανατολικά. Το 1968 έγινε διεθνές γνωστό για την μεγαλύτερη συναλλαγή διαμαντιών ανά τον κόσμο στο *Israel Diamond Exchange*.

Ποδόσφαιρο
----------

Στην πόλη εδρεύει και προπονείται η Εθνική ποδοσφαίρου του Ισραήλ. Το δε στάδιο της πόλης ήταν μέχρι το 2014, το εθνικό στάδιο ποδοσφαίρου του Ισραήλ.

Στην Ραμάτ Γκαν διεξάγονται κάθε τέσσερα χρόνια οι Μακκαβαϊκοί Αγώνες. 
Η Χάκοα Αμιντάρ Ραμάτ Γκαν ΦΚ και η Hapoel Ramat Gan είναι οι κύριοι ποδοσφαιρικοί σύλλογοι της πόλης, που έχουν κερδίσει το εθνικό πρωτάθλημα σε κάποια στιγμή της ιστορίας τους.

Αδελφοποιημένες πόλεις
----------------------

|  |
| --- |
| * London Borough of Barnet, Λονδίνο, UK
* Κάσσελ, Γερμανία
* Main Kinzig District, Γερμανία
* Weinheim, Γερμανία
* Φωξάνη, Ιταλία
* San Borja District Λίμα, Περού
* Στρασβούργο, Γαλλία
* Szombathely, Ουγγαρία
* Φοίνιξ (Αριζόνα), ΗΠΑ
* Βρότσλαβ, Πολωνία
* Taoyuan, Ταϊβάν
* Shenyang, Κίνα
* Τσινγκτάο, Κίνα
* Ρίο ντε Τζανέιρο, Βραζιλία
* Penza, Ρωσία
 |

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ραμάτ Γκαν** |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Šnatôn statîstî le-Yisra'el». (πολλαπλές γλώσσες) *Statistical Yearbook for Israel*. Κεντρικό Γραφείο Στατιστικής του Ισραήλ. Ανακτήθηκε στις 3  Μαΐου 2020.
2. ↑  «Ramat Gan». Jewish Virtual Library. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2008.
3. ↑
4. ↑  «History of the Maccabiah Games». Maccabi Australia. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2014.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 122615027
* LCCN: n80012969
* GND: 4196056-7
* NKC: xx0043325

 |

 |
Η **Mevaco** Α.Ε. είναι μια βιομηχανική εταιρία στον χώρο της παραγωγής μεταλλικών προϊόντων και μεταλλικών κατασκευών, εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών.

Ιστορία
-------

Η Mevaco προέκυψε μετα από την συγχώνευση των εταιρειών Ποίκιλαι Μεταλλικαί Κατασκευαί Ε.Π.Ε, η οποία ιδρύθηκε το 1971, και την εταιρεία Μεκάτ. Διαθέτει γραμμές παραγωγής στον Ασπρόπυργο Αττικής, και την Θεσσαλονίκη. Το 1999, εισήχθηκε στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών μέσω του οποίου ενίσχύθηκε κατά 2,3 δις. δραχμές. Η εταιρεία, είναι ειδικευμένη στην κατασκευή μεταλλικών προϊόντων και μεταλλικών κατασκευών. Κύρια έργα της εταιρείας, η κατασκευή των οπλικών συστημάτων Patriot, των αντιαεροπορικών συστημάτων εδάφους αέρος Crotale και ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Η δεκαετία 2000, αποτέλεσε πυλώνας της διαμόρφωσης της σημερινής εταιρείας καθώς εξαγοράστηκε πλήθος βιομηχανικών επιχειρήσεων. Τα προϊόντα, της εταιρείας εξάγονται σε αρκετές χώρες της Ευρώπης, στην Ασία και την Αυστραλία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Deal $2 εκατ. για IntracomDE και Mevaco AE». *ered.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2020.
2. ↑  «Ανακάμπτει η Mevaco με μοχλό τις συμβάσεις εξωτερικού». *www.economy365.gr*. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2020.

Πηγές
-----

* 
* 
* 
*
Ο **Flash Gordon** (ελληνικά: Φλας Γκόρντον) είναι χαρακτήρας κόμικς, που εντάσσεται στη σειρά περιπετειών επιστημονικής φαντασίας. Δημιουργός του είναι ο Άλεξ Ρέιμοντ στις 7 Ιανουαρίου του 1934. Η δημιουργία του Flash Gordon θεωρείται ως η απάντηση της αμερικανικής εκδοτικής εταιρείας King Features Syndicate προς τον προγενέστερο χαρακτήρα Buck Rogers o οποίος είχε εμφανισθεί από τον Αύγουστο του 1928 στο εικονογραφημένο περιοδικό *Amazing Stories.* Πρόκειται για έναν αστροναύτη που αναλαμβάνει διάφορες αποστολές τόσο γύρω από τη Γη όσο και στο διάστημα. Στο πλευρό του έχει την όμορφη αγαπημένη του Dale Arden και τον πατέρα της, το σοφό και δραστήριο καθηγητή Hans Zarkov. Πολλές από τις ιστορίες της σειράς διαδραματίζονται στον υποθετικό πλανήτη Mongo, με τον ηγεμόνα του οποίου (Ming) ο Flash Gordon έχει συχνές προστριβές. Η σειρά εκδόθηκε σε πολλές χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, από το εβδομαδιαίο περιοδικό *Μπλεκ*, κατά τη δεκαετία του 1970 και αργότερα. Επίσης, μεταφέρθηκε πολλάκις στον κινηματογράφο.

Παραπομπές
----------

Οι βασικοί πρωταγωνιστές της σειράς
1. ↑  Adam Smith: "*Gordon's alive! The untold story of Flash Gordon*"
2. ↑  «Media : Flash Gordon : SFE : Science Fiction Encyclopedia». *www.sf-encyclopedia.com*. Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2019.
3. ↑  "*Flash Gordon*", in Guy Haley (editor) *Sci-Fi Chronicles : A Visual History of the Galaxy's Greatest Science Fiction*. Richmond Hill, Ontario : Firefly Books, 2014
4. ↑   *Flash Gordon*, ανακτήθηκε στις 2019-01-07
5. ↑   *Flash Gordon*, ανακτήθηκε στις 2019-01-07

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Flash Gordon στο Wikimedia Commons
* Επίσημη ιστοσελίδα

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 35146217808909142180
* LCCN: sh97001857
* GND: 1098339754

 |

 |
Το **πεϊνιρλί** (ή πενιρλί) είναι ένα είδος μακρόστενης ανοιχτής πίτας σε σχήμα βάρκας, που στο εσωτερικό της περιέχει κατά βάση κίτρινο τυρί, πάνω στο οποίο, μπορούν να προστεθούν αλλαντικά ή λαχανικά, διαφόρων ειδών. Η καταγωγή του είναι από τη Μικρά Ασία και η παρασκευή του καθιερώθηκε μετά την άφιξη των Μικρασιατών στον ελλαδικό χώρο.

Στην Τουρκία σήμερα είναι γνωστό ως *pide* (πίντε). Υπάρχουν δύο είδη *pide*: το *peynirli pide*, στο οποίο το τυρί καλύπτει όλη την επιφάνεια της γέμισης και το *karışık pide*, που έχει τυρί μόνο σε ένα σημείο (συνήθως το ένα τρίτο), απο την γέμιση.

Ετυμολογία
----------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **πεϊνιρλί**  |

Η λέξη πεϊνιρλί ετυμολογικά προέρχεται από την τουρκική λέξη *peynirli* (όπου *peyinir* = τυρί) που σημαίνει «με τυρί». Η κατάληξη *-li* χρησιμοποιείται και για άλλα υλικά όπως *kıymalı* (= «με κιμά»), *pastırmalı* (= «με παστουρμά»), *ıspanaklı* (= «με σπανάκι») κ.ο.κ.

Περιγραφή
---------

Το πεϊνιρλί είναι παραδοσιακό τούρκικο ορεκτικό, το οποίο έφτασε στην Ελλάδα μαζί με τις έντονες προσφυγικές ροές του 20ού αιώνα. Είναι ένα είδος ζύμης σε σχήμα μακρόστενης βάρκας. Η βασική πρώτη ύλη είναι μαλακή ζύμη, που γεμίζεται με τυρί αλλαντικά και λαχανικά. Ψημένο το πεϊνιρλί έχει μια τραγανή υφή αλλά όχι σκληρή κρούστα. Παραδοσιακά στο κέντρο περιείχε παστουρμά, ο οποίος με το πέρασμα των χρόνων αντικαταστάθηκε από κιμά, σαλάμι, ζαμπόν, μπέικον κλπ. Μπορούμε να συναντήσουμε διάφορα είδη πεϊνιρλί, όπως το πεϊνιρλί με κιμά, το απλό(μόνο με τυρί), το πεϊνιρλί με 4 τυριά, το πεϊνιρλί με φέτα, το λαχανικών και άλλα πολλά.
Το έμβλημα της Τράπεζας της Εσθονίας.Η **Τράπεζα της Εσθονίας** (εσθονικά: *Eesti Pank*) είναι η κεντρική τράπεζα της Εσθονίας και μέλος της οργάνωσης Ευρωσύστημα των κεντρικών τραπεζών της ζώνης του ευρώ. Η τράπεζα της Εσθονίας ανήκει επίσης στο ευρωπαϊκό σύστημα κεντρικών τραπεζών. Μέχρι το 2010, η τράπεζα εξέδιδε το πρώην εσθονικό νόμισμα, την κορόνα. Ο σημερινός κυβερνήτης της τράπεζας της Εσθονίας είναι ο Άρντο Χάνσον, μέλος της Διευθύνουσας Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Η τράπεζα ιδρύθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 1919 από την προσωρινή κυβέρνηση της Εσθονίας, έπειτα από την ανεξαρτησία της. Δύο έτη αργότερα, η Τράπεζα της Εσθονίας έγινε η Εθνική Τράπεζα της χώρας και αρμόδια για την έκδοση του εσθονικού μάρκου.

Το 1927, σύμφωνα με τη νέα νομοθεσία, η εσθονική τράπεζα έγινε μια ανεξάρτητη κεντρική τράπεζα έκδοσης χαρτονομισμάτων, με περιορισμένες λειτουργίες. Στα κύρια καθήκοντα της τράπεζας παρέμεινε η εγγύηση της αξίας των χρημάτων μέσω της κυκλοφορίας νομίσματος και μέσω της ρύθμισης και του κανονισμού του βραχυπρόθεσμου πιστωτικού όγκου. Μέσω της πώλησης των κυβερνητικών χρεογράφων, η τράπεζα εξελίχθηκε σε μια μετοχική τράπεζα.

Ένα διεθνές δάνειο 1,35 εκατομμυρίων στερλινών συμπλήρωσε τα αποθέματα ξένου νομίσματος, με την εσθονική τράπεζα να λαμβάνει ένα εκατομμύριο στερλίνες. Τα αποθέματα χρυσού και ξένου νομίσματος του υπουργείου οικονομικών μεταφέρθηκαν, επίσης, στην κεντρική τράπεζα. Το σταθερό κεφάλαιο της τράπεζας αυξήθηκε από τις 2,5 εκατομμύρια κορόνες στα 5 εκατομμύρια. Με τη σοβιετική εισβολή, το 1940, η εσθονική τράπεζα εθνικοποιήθηκε με την ονομασία «Εσθονική Δημοκρατική Υπηρεσία της Κρατικής Τράπεζας της Σοβιετικής Ένωσης». Με την εθνικοποίηση και την εισαγωγή του ρωσικού ρουβλιού ως επίσημο νόμισμα, η τράπεζα έχασε ένα μεγάλο μέρος των λειτουργιών της.

Η Τράπεζα της Εσθονίας επανιδρύθηκε την 1η Ιανουαρίου 1990, μετά από ένα διάστημα 50 ετών παύσης της λειτουργίας της ως κεντρικής τράπεζας της χώρας. Τα νέα χαρτονομίσματα έφθασαν στην Εσθονία τον Απρίλιο του 1992. Η εσθονική κορώνα συνδέθηκε με το γερμανικό μάρκο, προκειμένου να εξασφαλιστεί η σταθερότητά του.

Με την εισαγωγή του ευρώ την 1η Ιανουαρίου 2011, η Τράπεζα της Εσθονίας έγινε μέλος του Ευρωσυστήματος, του συστήματος δηλαδή των κεντρικών τραπεζών της ευρωζώνης. Μερικές από τις λειτουργίες της τράπεζας πέρασαν στην αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ενώ άλλες λειτουργίες, όπως η ιδιότητα μέλους στο ευρωπαϊκό σύστημα των κεντρικών τραπεζών, παρέμειναν.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Νοεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2016.
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2016.
7. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιουνίου 2007. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2016.
8. ↑  The Periphery of the Euro: Monetary and Exchange Rate Policy in CIS Countries
9. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Δεκεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2016.
10. ↑
Ο **Ούγος Β΄** (*Hugues II de Chypre*, 1252 - Νοέμβριος 1267) από τον Οίκο των Λουζινιάν ήταν Βασιλιάς της Κύπρου (1253 - 1267) και Αντιβασιλεύς της Ιερουσαλήμ (1254 - 1267).

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Ερρίκου Α΄ της Κύπρου από την τρίτη σύζυγό του Πλαιζάνς των Πουατιέ, κόρη του Βοημούνδου Ε΄ πρίγκιπα της Αντιόχειας. 

Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1253, όταν ήταν ενός έτους. Είχε ασθενή δικαιώματα και στο Βασίλειο της Ιερουσαλήμ· ο άλλος διεκδικητής Κορραδίνος, που ήταν επίσης μικρό παιδί, έλλειπε στην Ευρώπη. Ο Ιωάννης Ιμπελέν της Γιάφα και ο Βοϊμόνδος Δ΄ της Αντιόχειας έφεραν τον μικρό Ούγο και την Πλαιζάνς στην Άκρα, όπου ο Ούγος ορκίστηκε βασιλιάς της Κύπρου υπό την κηδεμονία της μητέρας του.

Όταν η Πλαιζάνς απεβίωσε (1261), η αντιβασιλεία πέρασε στον 25χρονο εξάδελφό του Ούγο των Πουατιέ-Αντιόχειας, του οποίου η μητέρα Ισαβέλλα της Κύπρου -θεία του Ούγου Β΄- διορίστηκε αντιβασίλισσα στην Άκρα. Απεβίωσε 14 ετών και τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Ούγος των Πουατιέ-Αντιόχειας ως Ούγος Γ΄ της Κύπρου.

Οικογένεια
----------

Αρραβωνιάστηκε με την Ισαβέλλα των Ιμπελέν, κόρη του Ιωάννη Β΄ κυρίου της Βηρυτού, αλλά αυτός απεβίωσε 14 ετών, πριν ολοκληρωθεί ο γάμος.

Πινακοθήκη
----------

* Ο λέων της Κύπρου επάνω από τις λωρίδες των ΛουζινιάνΟ λέων της Κύπρου επάνω από τις λωρίδες των Λουζινιάν
* Πιάτο με θυρεό των Λουζινιάν της Κύπρου στο κέντρο. Τέχνη των Φατιμιδών, αρχές 14ου αι. Λούβρο.Δείχνει τις καλές σχέσεις με την ΑίγυπτοΠιάτο με θυρεό των Λουζινιάν της Κύπρου στο κέντρο. Τέχνη των Φατιμιδών, αρχές 14ου αι. Λούβρο.Δείχνει τις καλές σχέσεις με την Αίγυπτο

Παραπομπές
----------

1. ↑  de\_Mas\_Latrie 1861, p. 418-20

Πηγές
-----

* Hans E. Mayer, The Crusades. Oxford, 1965.
* Edbury, Peter W. (1997), John of Ibelin and the Kingdom of Jerusalem, Boydell Press
* Louis de Mas Latrie, Histoire de l'Île de Chypre sous le règne des princes de la Maison de Lusignan, Paris, Imprimerie Impériale, 1852-1861

|  |
| --- |
| Ούγος Β΄ της Κύπρου **Οίκος των Λουζινιάν****Γέννηση:** 1252 **Θάνατος:** 1267 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΕρρίκος ο Παχύς | **Βασιλιάς της Κύπρου**1254 - 1267 | ΔιάδοχοςΟύγος Γ΄ |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ηγεμόνες της Κύπρου |
| --- |
|  |
| Ρωμαϊκή κυριαρχία | 
* Ανδρόνικος Α΄ Κομνηνός
* Ισάακιος Κομνηνός Καματηρός
 |  |
|  |
| Σταυροφόροι | 
* Ριχάρδος Α' της Αγγλίας
* Ναΐτες ιππότες
 |
|  |
| Λουζινιάν | 
* Γκυ
* Αμωρί
* Ούγος Α΄
* Ερρίκος Α΄
* Ούγος Β΄
 |
|  |
| Πουατιέ | 
* Ούγος Γ΄
* Ιωάννης Α΄
* Ερρίκος Β΄
* Ούγος Δ΄
* Πέτρος Α΄
* Πέτρος Β΄
* Ιάκωβος Α΄
* Ιανός
* Ιωάννης Β΄
* Καρλόττα
* Ιάκωβος Β΄
* Ιάκωβος Γ΄
* Αικατερίνη Κορνάρο
 |

 |
Ο **Άρνε Μέλλερ** (γεννημένος στις 6 Απριλίου 1960 στο Σάντεφιορδ της Νορβηγίας) είναι Νορβηγός προπονητής ποδοσφαίρου, πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, μουσικός και συγγραφέας  με έδρα το Μπέργκεν της Νορβηγίας.

Ποδοσφαιρική Καριέρα
--------------------

Ο Μέλλερ ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία από την άσημη Χέλγκεροντ του Σάντεφιορδ, προτού αγωνιστεί στο ημιεπαγγελματικό πρωτάθλημα της Νορβηγίας με τη ΣΚ Μπραν του Μπέργκεν από το 1979 έως το 1988. Παράλληλα με το ποδόσφαιρο, ασκούσε και το επάγγελμα του φυσιοθεραπευτής σε δημόσιο θεραπευτήριο. Με την ΣΚ Μπραν κατέκτησε το Κύπελλο Νορβηγίας το 1982 και έχασε το τρόπαιο στους τελικούς του 1987 και του 1988. Αργότερα, και πιο συγκεκριμένα το Δεκέμβρη του 1988, μεταγράφηκε στον Άρη Θεσσαλονίκης, όπου και αγωνίστηκε για ενάμιση χρόνο. Παρά την συνολικώς μέτρια αγωνιστική παρουσία του συλλόγου, ο Μέλλερ με τη φανέλα του Άρη πραγματοποίησε καταπληκτικές εμφανίσεις και έγινε ένα από τα αγαπημένα παιδιά της κερκίδας. Συνολικά αγωνίστηκε σε 56 αγώνες, 47 για το πρωτάθλημα της Ά’ Εθνικής, 7 για το Κύπελλο Ελλάδας και 2 αγώνες για τον βραχύβιο θεσμό του Ελληνικού Λιγκ Καπ. Με τους κίτρινους σημείωσε ένα και μοναδικό γκολ, στο τελευταίο του αγώνα στην Ελλάδα, όταν άνοιξε το σκορ στον αγώνα Άρη - Πανσερραϊκού 1-1, στις 27 Μαΐου 1990.

Στη συνέχεια επέστρεψε στο Μπέργκεν και αγωνίστηκε στην τοπική Μίντε, προτού αποσυρθεί από την ενεργό δράση.

Ο Μέλερ έπαιξε επίσης τέσσερις αγώνες για την εθνική ομάδα της Νορβηγίας τα έτη 1986 και 1987. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του, στις 26 Φεβρουαρίου 1986 στο διεθνή φιλικό αγώνα Γρανάδα-Νορβηγίας 1-2.

Προπονητική, διοικητική και μουσική καριέρα
-------------------------------------------

Πολυσχιδής προσωπικότητα ο Μέλλερ, μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, διετέλεσε αρχικά γενικός διευθυντής της Σαντεφιορδ ΒΚ (το 1991) και προπονητής της Φάνα ΙΛ  του Μπέργκεν (1η κατηγορία) κατά την περίοδο 1992-94. Παρακολούθησε μαθήματα ανώτερης προπονητικής και το 1999 ανέλαβε προπονητής της Βος ΦΚ (ομάδα 4ης κατηγορίας). Ενδιάμεσα, ο Μέλλερ διετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ΣΚ Μπραν από τον Φεβρουάριο του 1996 έως το καλοκαίρι του 1998, και μετέπειτα αθλητικός διευθυντής της ομάδας, από το 2000 έως το 2002 

Από τα τέλη του 2005 και μέχρι το καλοκαίρι του 2009, προπονούσε τη γυναικεία αθλητική ομάδα Σαντκβικεν του Μπέργκεν και το 2014 ανέλαβε προπονητής της ομάδας Αβάλντνες (ομάδα 4ης κατηγορίας).

Παράλληλα με την ενασχόληση του με τον αθλητισμό, ο Μέλλερ ίδρυσε το 2010 την εταιρεία SpeakLab μαζί με την πρώην παρουσιάστρια ειδήσεων στο TV2, Σίρι Λιλλ Μάνες. Η εταιρεία προσφέρει μαθήματα επικοινωνίας και οργανώνει εισηγητές για συνέδρια και συζητήσεις. Το 2012, ο Møller κυκλοφόρησε το άλμπουμ *Vox Pop*. Είναι επίσης συγγραφέας των βιβλίων *Frispark* (2004) και *Jakten på Helena Reich* (2016).

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 4301147665873060670008

 |

 |
Η **εθνική ομάδα χόκεϊ επί πάγου ανδρών της Ελλάδας** εκπροσωπεί την Ελλάδα στις διεθνείς διοργανώσεις χόκεϊ επί πάγου και τελεί υπό τον έλεγχο της Ελληνική Ομοσπονδία Χειμερινών Αθλημάτων (ΕΟΧΑ), που είναι υπεύθυνη για το άθλημα στη χώρα.

Ιστορία
-------

Ο αγώνας Γεωργία - Ελλάδα κατά την διάρκεια του *2013 IIHF World Championship Division III Qualification* στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
Το 1992 συστάθηκε η πρώτη εθνική ομάδα χόκεϊ επί πάγου ανδρών της Ελλάδας και έλαβε μέρος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα που πραγματοποιήθηκε στη Νότια Αφρική. Επί του παρόντος η Ελλάδα είναι αδύνατον να αγωνιστεί σε πρωταθλήματα της Διεθνούς Ομοσπονδίας Χόκεϊ επί Πάγου (IIHF), επειδή τα υφιστάμενα παγοδρόμια δεν μπορούν να καλύψουν το ελάχιστο επίπεδο προδιαγραφών που θα πρέπει να διαθέτει ένα κλειστό παγοδρόμιο.

Η εθνική ομάδα χόκεϊ επί πάγου ανδρών της Ελλάδας εκπροσωπεί την Ελλάδα στις διεθνείς διοργανώσεις χόκεϊ επί πάγου και τελεί υπό τον έλεγχο της Ελληνική Ομοσπονδία Χειμερινών Αθλημάτων (ΕΟΧΑ), που είναι υπεύθυνη για το άθλημα στη χώρα. Η μεγαλύτερη επιτυχία της εθνικής Ελλάδος Χόκει επί πάγου ήρθε τον Απρίλιο του 2010 στο Λουξεμβούργο όπου κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμια Πρωτάθλημα 3ης κατηγορίας που διεξήχθη. Μετά το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα που έγινε το 2013, και κατά τη διάρκεια του συνεδρίου που έγινε στη Σουηδία, το IIHF αποφάσισε να απαγορεύσει την Εθνική ομάδα από τα μελλοντικά Παγκόσμια Πρωταθλήματα έως ότου η Ελλάδα αποκτήσει ένα παγοδρόμιο ολυμπιακών διαστάσεων. Επομένως μετά την απόφαση της IIHF, τον Μάιο του 2013, ήρθε το τέλος της Εθνικής Ομάδας Χόκεϊ επί πάγου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Game over for National Team icehockey.gr
2. ↑  «Ice Hockey in Greece - Χόκεϋ επί πάγου στην Ελλάδα». *icehockey.gr*. Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος εθνικής ομάδας
* Επίσημος ιστότοπος ομοσπονδίας
* Προφίλ στην IIHF

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
 Εθνικές αθλητικές ομάδες της Ελλάδας |
| --- |
|  |
| 
* Α1
* Αντισφαίριση
	+ Ντέιβις Καπ
	+ Φεντ Καπ
	+ Χόπμαν Καπ
* Άρση βαρών
	+ Α
	+ Γ
* Καλαθοσφαίριση
	+ Α
	+ Γ
* Κόρφμπολ
* Κρίκετ
* Μπέιζμπολ
* Μπολ χόκεϊ
* Πετοσφαίριση
	+ Α
	+ Γ
* Ποδόσφαιρο
	+ Α
	+ Γ
* Ποδόσφαιρο σάλας
* Ποδόσφαιρο άμμου
* Ράγκμπι γιούνιον
	+ A
	+ A7
* Ράγκμπι λιγκ
* Σκουός
* Υδατοσφαίριση
	+ Α
	+ Γ
* Χειροσφαίριση
	+ Α
	+ Γ
* Χόκεϊ επί πάγου
* Παράκτια Χειροσφαίριση
	+ Α
	+ Γ
 |
|  |
| 
* Ολυμπιακοί Αγώνες
* Παραολυμπιακοί Αγώνες
* Μεσογειακοί Αγώνες
 |

 |
Ο **Ερμενέρικ**, *Hermeneric*, (άκμασε το 485) ήταν ένας Σουηβός βασιλιάς της Γαλικίας σύμφωνα με ένα -χαμένο πλέον- έγγραφο, που περιγράφεται από τον ιερέα Aντόνιο δε Γιέπες (Antonio de Yepes).

Βιογραφία
---------

Σύμφωνα με τον Αντόνιο, ο βασιλιάς βασίλευσε γύρω στο 485, το οποίο εμπίπτει σε μία μακρόχρονη περίοδο αφάνειας (469 – π. 560) κατά την οποία οι Σουηβοί ήταν κυρίως Αρειανοί Χριστιανοί. Ο Ερμενέρικ λέγεται ότι ήταν καταστροφέας εκκλησιών και διώκτης των Ορθοδόξων Χριστιανών.

Πηγές
-----

* Arias, Jorge C. "Identity and Interactions: The Suevi and the Hispano-Romans." University of Virginia: Spring 2007.

Παραπομπές
----------

1. ↑  books.google.cz/books?id=OPArAQAAMAAJ&printsec=frontcover&hl=cs#v=onepage&q&f=false.
Ο **Ρετέκιος** (λατ. *RHETICIUS*) επίσκοπος του Αυγουστοδούνου είναι άγιος της ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Σύμφωνα με τον Γρηγόριο της Τορώνης, η καταγωγή του Ρετέκιου ήταν από σημαντική οικογένεια και είχε αποκτήσει μεγάλη φήμη για την πολυμάθειά του. Ο Ιερώνυμος του αποδίδει ευφράδεια λόγου και καλλονή, και ύφος υψηλό και μεγαλοπρεπές. Άκμασε επί του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Μεγάλου, απολαμβάνοντας στη Γαλλία τη μεγαλύτερη φήμη και υπόληψη. Πήρε μέρος στη Σύνοδο της Ρώμης το έτος 313 ως κριτής παρά τον Πάπα. Ο ιερός Αυγουστίνος ονομάζει τον Ρετέκιο «άνθρωπο του Θεού» και συνμνημονεύει το όνομά του μαζί με τους άλλους άγιους. 

Ο Ρετέκιος μετά τα πρώτα έτη της νεανικής του ηλικίας παντρεύτηκε, αλλά δεν απόκτησε απογόνους. Μετά τον θάνατο της γυναίκας του εκλέχτηκε από τον λαό επίσκοπος του Αυγουστοδούνου. 

Υπήρξε ο πρώτος κατηχητής του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου, όταν αυτός έλαβε την οπτασία του σημείου του σταυρού που φάνηκε στον ουρανό το έτος 311 ή 312. Ο Αυτοκράτορας τον έκανε επίσκοπο της Κολωνίας και του Μαρίνου, επίσκοπο της Αρελάτης, και δικαστή των Δονατιστών στη σύνοδο του 313.

Πηγές
-----

* Κωνσταντίνος Κόντογλου (1853). *Φιλολογική και κριτική ιστορία των από της Α' μέχρι της Η' εκατονταετηρίδος ακμασάντων αγίων της εκκλησίας πατέρων και των συγγραμμάτων αυτών, Τόμος Β' Περιέχων την Δ' Εκατονταετηρίδα*. Αθήνα: Τύποις και Αναλώμασι Σ. Κ. Βλαστού. Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2010. [*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Μητροπολίτης Παντελεήμων** (κατά κόσμον *Νικόλαος Κοντογιάννης*, Χίος, 7 Φεβρουαρίου 1935 - Χίος, 24 Ιανουαρίου 2023) ήταν Μητροπολίτης Βελγίου και Έξαρχος Κάτω Χωρών και Λουξεμβούργου, κάτω από την πνευματική ηγεσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολεως.

Γεννήθηκε στη Χίο το 1935. Ήταν πτυχιούχος της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης στην Κωνσταντινούπολη. Το 1954 χειροτονήθηκε διάκονος και το 1957 πρεσβύτερος.

Υπηρέτησε στην Ιερά Μητρόπολη Βελγίου από την ίδρυσή της, το 1969, ως εφημέριος, Αρχιερατικός Επίτροπος και πρωτοσύγκελος. Το 1974 εξελέγη βοηθός Επίσκοπος, με τον τίτλον της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Απολλωνιάδος.

Στις 22 Δεκεμβρίου 1982 εκλέχτηκε, ομόφωνα, από την Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου Μητροπολίτης Βελγίου και Έξαρχος Κάτω Χωρών και Λουξεμβούργου. Με προτασή του προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο ιδρύθηκε το Γραφείο της Ορθοδόξου Εκκλησίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Στις 26 Νοεμβρίου 2013, ο Μητροπολίτης Παντελεήμων παραιτήθηκε από τη θέση του και από τότε διέμενε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, υπό τον τίτλο του Μητροπολίτη πρώην Βελγίου, όπου και απεβίωσε στις 24 Ιανουαρίου 2023. Είχε τιμηθεί με το παράσημο του Αγίου Ισιδώρου του εν Χίω από τον Μητροπολίτη Χίου, Ψαρών και Οινουσσών Μάρκο..

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Εκοιμήθη ο Μητροπολίτης πρώην Βελγίου Παντελεήμων». *orthodoxianewsagency.gr*. 24 Ιανουαρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιερά Μητρόπολη Βελγίου, επίσημο site
Το **Ερεικίνιο** (αρχαία ελληνικά: Ἐρεικίνιον) ήταν πόλη κράτος της Περραιβίας στην αρχαία Θεσσαλία. Γεωγραφικά, το Ερεικίνιο βρισκόταν κοντά στα σύνορα της αρχαίας Ιστιαιώτιδας.

Η ύπαρξη της πόλης τεκμηριώνεται από επιγραφές, οι οποίες χρονολογούνται τουλάχιστον από τον 4ο αιώνα π.Χ.. Στον πόλεμο Ρωμαίων-Σελευκιδών (191 π.Χ.), το Ερεικίνιο κατελήφθη από τους Αθαμάνιους, οι οποίοι συμμετείχαν στον κοινό στρατό που ηγούνταν ο Ρωμαίος Μάρκος Βαίβιος Τάμφιλος και ο Φίλιπππος Ε΄ της Μακεδονίας.

Η τοποθεσία της αρχαίας πόλης βρίσκεται στο ίδιο σημείο με αυτή του Μεγάλου Ελευθεροχωρίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mogens Herman Hansen & Thomas Heine Nielsen (2004). «Thessaly and Adjacent Regions». *An inventory of archaic and classical poleis*. New York: Oxford University Press. σελ. 723. ISBN 0-19-814099-1.
2. ↑  Λίβιος. «Ab Urbe Condita Libri (Ιστορία της Ρώμης)». *Ab Urbe Condita Libri (Ιστορία της Ρώμης)*. **36.13, 39.25**.
3. 1 2  Mogens Herman Hansen & Thomas Heine Nielsen (2004). «Thessaly and Adjacent Regions». *An inventory of archaic and classical poleis*. New York: Oxford University Press. σελ. 723. ISBN 0-19-814099-1.
4. ↑  Λίβιος. «Ab Urbe Condita Libri (Ιστορία της Ρώμης)». *Ab Urbe Condita Libri (Ιστορία της Ρώμης)*. **36.13**.
5. ↑  (Αγγλικά) Talbert, Richard, επιμ. (2000). *Barrington Atlas of the Greek and Roman World*. Princeton University Press. σελ. 55, καθώς και συνοδευτικές σημειώσεις καταλόγου.
6. ↑  (Αγγλικά) Lund University. «Digital Atlas of the Roman Empire». *Digital Atlas of the Roman Empire*. .
*Πατρική συμβουλή*, πίνακας του Γιοσέφους Λαυρέντιους Ντίκμανς
Ένας **πατέρας** είναι ο άνδρας γονέας ενός παιδιού. Εκτός από τους πατρικούς δεσμούς ενός πατέρα με τα παιδιά του, ο πατέρας μπορεί να έχει μια γονική, νομική και κοινωνική σχέση με το παιδί που φέρει μαζί του ορισμένα δικαιώματα και υποχρεώσεις. Ένας **υιοθετημένος πατέρας** είναι ο άνδρας που έχει γίνει γονέας του παιδιού μέσω της νομικής διαδικασίας υιοθεσίας. Ένας **φυσικός πατέρας** (και όχι "βιολογικός" όπως συχνά αναφέρεται με κατά λέξη μετάφραση από άλλες γλώσσες που χρησιμοποιούν τον ελληνικό όρο "biological") είναι ο άνδρας γενετικός που συμβάλλει στη δημιουργία του βρέφους, μέσω της σεξουαλικής επαφής ή της δωρεάς σπέρματος. Ένας φυσικός πατέρας μπορεί να έχει νομικές υποχρεώσεις έναντι ενός παιδιού που δεν μεγάλωσε, όπως η υποχρέωση οικονομικής στήριξης. Ένας **υποτιθέμενος πατέρας** είναι ένας άνθρωπος του οποίου η βιολογική σχέση με ένα παιδί είναι υποτιθέμενη αλλά δεν έχει αποδειχθεί. Ο **πατριός** είναι άνδρας που είναι σύζυγος της μητέρας ενός παιδιού και μπορεί να αποτελέσει οικογενειακή μονάδα, αλλά γενικά δεν έχει τα νόμιμα δικαιώματα και ευθύνες ενός γονέα σε σχέση με το παιδί.

Το επίθετο "πατρικός" αναφέρεται σε έναν πατέρα και συγκριτικά ο "μητρικός" αναφέρεται μια μητέρα. Οι φυσικοί πατέρες καθορίζουν το φύλο του παιδιού τους μέσω σπερματοζωαρίων που περιέχουν είτε το χρωμόσωμα Χ (θηλυκό) είτε το χρωμόσωμα Υ (αρσενικό). Οι σχετικοί όροι για την ενθουσιασμό είναι μπαμπάς, παπά, παπασίτα και ποπ. Ένα αρσενικό μοντέλο ρόλου το οποίο μπορούν να αναζητούν τα παιδιά αναφέρεται μερικές φορές ως πατέρας-φιγούρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  HUMAN GENETICS, MENDELIAN INHERITANCE retrieved 25 February 2012

Βιβλιογραφία
------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **πατέρας**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πατέρας** |

* Inhorn, Marcia C.· Chavkin, Wendy· Navarro, José-Alberto, επιμ. (2015). *Globalized fatherhood*. New York: Berghahn. ISBN 9781782384373.  Studies by anthropologists, sociologists, and cultural geographers -
* Kraemer, Sebastian (1991). «The Origins of Fatherhood: An Ancient Family Process». *Family Process* **30** (4): 377–392. doi:10.1111/j.1545-5300.1991.00377.x. PMID 1790784. .
* Diamond, Michael J. (2007). *My father before me : how fathers and sons influence each other throughout their lives*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. New York: W.W. Norton. ISBN 9780393060607.
* Collier, Richard (2013). «Rethinking men and masculinities in the contemporary legal profession: the example of fatherhood, transnational business masculinities, and work-life balance in large law firms». *Nevada Law Journal, special issue: Men, Masculinities, and Law: A Symposium on Multidimensional Masculinities Theory* (William S. Boyd School of Law) **13** (2): 7. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-08-01.. Ανακτήθηκε στις 2018-07-15.