Το **Χάγκουον** (κορεατικά: 학원) είναι η κορεατική λέξη για ένα κερδοσκοπικό ιδιωτικό ινστιτούτο, ακαδημία ή σχολείο διαδεδομένο στη Νότια Κορέα. Αν και είναι πιο ευρέως γνωστή για το ρόλο τους ως "βοηθητικά σχολεία", όπου τα παιδιά μπορούν να μελετήσουν και να βελτιώσουν τις επιδόσεις τους, τα χάγκουον στην πραγματικότητα εκτελούν διάφορες εκπαιδευτικές λειτουργίες: να παρέχουν συμπληρωματική εκπαίδευση την οποία πολλά παιδιά χρειάζονται για να συμβαδίσουν με το κανονικό σχολικό πρόγραμμα, ιδιαίτερα μαθήματα για τα παιδιά που οπισθοχωρούν στην εργασία τους, την κατάρτιση σε τομείς που δεν καλύπτονται στα σχολεία, και η προετοιμασία για τους μαθητές προσπαθούν να βελτιώσουν τις βαθμολογίες στα διαγωνίσματα και την προετοιμασία για τις εισαγωγικές εξετάσεις στο λύκειο και το πανεπιστήμιο (οι εισαγωγικές εξετάσεις στο πανεπιστήμιο επίσης ονομάζονται σούνουνγκ (수능)). Πολλά παιδιά, ιδιαίτερα τα μικρότερα παιδιά, παρακολουθούν και μη ακαδημαϊκά χάγκουον για μαθήματα πιάνου, τέχνης, κολυμπιού και τάε κβον ντο (태권도). Τα περισσότερα μικρά παιδιά παρακολουθούν ένα χάγκουον. Τα χάγκουον επίσης παίζουν κοινωνικό ρόλο - περιστασιακά τα παιδιά ζητούν να σταλούν επειδή οι φίλους τους τα παρακολουθούν. Υπάρχουν επίσης χάγκουον για ενήλικες, όπως χάγκουον για τη ρύθμιση λουλουδιών και μαθήματα οδήγησης. Ο όρος επίσης χρησιμοποιείται μερικές φορές για να περιγράψει παρόμοια ιδρύματα που λειτουργούν από Αμερικάνους Κορεάτες στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Τα παιδιά όλων των ηλικιών παρακολουθούν συχνά τα χάγκουον, ακόμα και αυτά της προσχολικής ηλικίας. Δεν είναι ασυνήθιστο για τους μαθητές να είναι εγγεγραμμένοι σε αρκετά χάγκουον από διαφορετικές θεματικές περιοχές ταυτόχρονα εκτός από την κανονική τους φοίτηση. Τα Χάγκουον συχνά ειδικεύονται σε θέματα όπως τα μαθηματικά, στις ξένες γλώσσες, στις επιστήμες, στις τέχνες ή τη μουσική. Πολλά χάγκουον έχουν επίσης ενήλικες ως μαθητές, ιδιαίτερα εκείνα που ασχολούνται με τη διδασκαλία της αγγλικής γλώσσας.

Ενώ κάποιοι βλέπουν τα χάγκουον ως κάλυψη σε μια ανάγκη που δεν πληρούνται επαρκώς από το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα, ενώ άλλοι το βλέπουν ως τη δημιουργία μιας άνισης μεταχείρισης μεταξύ φτωχών και πλουσίων στην Κορέα.

Το 2008, αναφέρθηκε ότι υπήρχαν πάνω από 70.000 χάγκουον στη Νότια Κορέα με το 47% αυτών να επικεντρώνονται σε μαθητές γυμνασίων και λυκείων.

Ιστορία και κανονισμοί
----------------------

Το 1885, ο Χένρι Απεντσέλερ ίδρυσε το σχολείο Παϊτσάι (배재대학교) ως κάλυμμα για το ιεραποστολικό του έργο. Εκείνη την εποχή, η διάδοση άλλων θρησκειών ήταν παράνομη στη Κορέα. Αν και κύριος στόχος του ήταν να διαδώσει την πίστη του, εξακολουθεί να χρησιμοποιείται από τους Κορεάτες για να μάθουν αγγλικά.

Η ιδιωτική εκπαίδευση, που είναι γνωστή ως γκουάοε (과외), είχε απαγορευτεί από τον Πρόεδρο Τσουν Ντου-χουάν (전두환) το 1980. Ισχυριζόταν ότι το πλεονέκτημα της ιδιωτικής εκπαίδευσης ήταν να επιβαρύνει άδικα τους φτωχούς και για να προαχθεί η ισότητα, η πρόσβαση σε αυτό ήταν παράνομη. Μέσα στα χρόνια η κυβέρνηση έχει χαλαρώσει τους περιορισμούς σχετικά με την ιδιωτική εκπαίδευση επιτρέποντας ολοένα και σε περισσότερα άτομα και οργανισμούς να προσφέρουν ιδιωτική εκπαίδευση μέχρι τον χαρακτηρισμό της απόφασης ως αντισυνταγματικής κατά τη δεκαετία του 1990.

Τα κορεατικά δικαστήρια έχουν αποφανθεί ότι δεν μπορεί να παραβιάζει το σύνταγμα για την κυβέρνηση για να περιορίσει το ποσό των χρημάτων που μπορούν να χρεώσουν τα χάγκουον. Στις αρχές του 2008, η κυβέρνηση της Σεούλ εργαζόταν για τις αλλαγές στους κανονισμούς που επέτρεπαν στα χάγκουον να καθορίζουν τις δικές τους ώρες. Ωστόσο, η κυβέρνηση ανέτρεψε την θέση της πέντε μέρες αργότερα. Οι κανονισμοί είχαν επικριθεί ως αναποτελεσματικοί, επειδή το δημοτικό συμβούλιο κατείχε περιορισμένους πόρους για την παρακολούθηση και την επιβολή τους. Μαζί με αυτούς τους περιορισμούς, τα χάγκουον θα έπρεπε επίσης να αποκαλύψουν τα ποσά διδάκτρων προς την κυβέρνηση, ώστε να διαμαρτύρονται οι άνθρωποι αν τα σχολεία προσπαθούσαν να αυξήσουν τα δίδακτρα. Οι άδειες των χάγκουον που θα πιάνονταν να λειτουργούν ψεύτικες διαφημίσεις θα πρέπει να ανακληθούν. Τα χάγκουον υποχρεούνται να εκδίδουν αποδείξεις πληρωμής. Τον ιούλιο του 2009, για να βοηθηθεί το πιάσιμο των παραβατών των νέων αυτών κανονισμών, η κυβέρνηση ξεκίνησε ένα πρόγραμμα για να ανταμείψει τους ανθρώπους που τα κατήγγειλαν. Οι κανονισμοί είχαν ως στόχο να μειώσουν το κόστος της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Ωστόσο, ορισμένα χάγκουον πρόσθεσαν σαββατοκυριακάτικα μαθήματα για να αντισταθμίσουν τα μικρότερα μαθήματα στις καθημερινές. Άλλοι γονείς ζήτησαν από ιδιωτικούς δασκάλους για να αναπληρώσουν τον χαμένο χρόνο σπουδών. Άλλα χάγκουον απλά αγνόησαν τους κανονισμούς. Αναφέρθηκε τον Απρίλιο του 2009 ότι το 67 τοις εκατό των χάγκουον στο δείγμα μιας έρευνας βρέθηκαν να έχουν υπερβολικό ποσό για δίδακτρα. Το σαράντα τοις εκατό βρέθηκε να έχουν χρεώσει τους γονείς πάνω από δύο φορές από το καταχωρημένο ποσό διδάκτρων.

Τον Μάρτιο του 2008, η κυβέρνηση απαγόρευσε στους εκπαιδευτικούς σχολείων να δημιουργούν ερωτήσεις διαγωνισμάτων για τα χάγκουον. Διαπιστώθηκε ότι κάποιοι καθηγητές διέρρεαν διαγωνίσματα και ερωτήσεις διαγωνισμάτων για χάγκουον, δίνοντας στους μαθητές που παρακολούθησαν αυτά τα σχολεία πλεονεκτήματα όταν ερχόταν η ώρα για το διαγώνισμα.

Τον Οκτώβριο του 2009 έγινε μια αναφορά από τους γονείς, τους εκπαιδευτικούς, τους μαθητές και τους ιδιοκτήτες των χάγκουον ως πρόκληση για την κυβερνητική νομοθεσία σχετικά με τις ώρες κλεισίματος των χάγκουον στο Μπούσαν και τη Σεούλ. Το συνταγματικό δικαστήριο έκρινε ότι ο νόμος δεν παραβιάζει το σύνταγμα. Ο περιορισμός για τη Σεούλ και το Μπουσάν τοποθετήθηκε το καλοκαίρι του 2009. Στην διαμόρφωση της απόφασης του δικαστηρίου, είπε ότι "Επειδή είναι σημαντικό να εξασφαλιστεί ο ύπνος για τους μαθητές γυμνασίου να ξεπεράσουν την κούραση και για το καλό της ανάπτυξης, είναι δύσκολο να πούμε ότι [η απαγόρευση] περιορίζει υπερβολικά τα βασικά δικαιώματα."

Τον Απρίλιο του 2010 είχε αναφερθεί ότι υπήρχαν πάνω από 25.000 χάγκουον ήταν καταχωρημένα στο Γραφείο Εκπαίδευσης της Σεούλ, με περίπου 6.000 στην επαρχία Γκάνγκναμ. Επίσης αποκαλύφθηκε ότι τα συμβούλια τοπικής αυτοδιοίκησης εκτός από αυτό της Σεούλ αποφάσισαν να μην εφαρμόσουν την απαγόρευση μετά τις 22:00. Η απαγόρευση κυκλοφορίας είχε ειδωθεί ότι δεν είχε επιπτώσεις στην εκπαίδευση τέλη και δεν αντιμετώπιζε το πραγματικό πρόβλημα με την ιδιωτική εκπαίδευση. Παρά την απαγόρευση της κυκλοφορίας, έχουν γίνει προσπάθειες για να παρθεί πίσω η απαγόρευση κυκλοφορίας μεταξύ των χάγκουον στη Σεούλ.

Επιπτώσεις επί των ακινήτων
---------------------------

Στην επαρχία Γκάνγκναμ-γκου (강남구) και ειδικά στην επαρχία Ντέτσι-ντονγκ (대치동), η υψηλότερη από τον μέσο όρο συγκέντρωση των χάγκουον έχει αναφερθεί ως η κύρια αιτία για την αύξηση των κόστων των ακινήτων στην περιοχή. Στη δεκαετία του 1970, η κυβέρνηση της Σεούλ έκανε κάποια κορυφαία σχολεία να μετεγκατασταθούν στην περιοχή, ωστόσο, τα σχολεία έχουν συνδεθεί με την είσοδο στα λύκεια της ελίτ και στη συνέχεια στα πανεπιστήμια της ελίτ. Πολλοί κάτοικοι αισθάνονται ότι τα παιδιά τους πρέπει να συνδεθούν με αυτά τα σχολεία προκειμένου να φτάσουν στα ανώτερα επίπεδα της επιχείρησης και την επιτυχία. Όσο περισσότερο οι γονείς προσπαθούν να κινηθούν προς την περιοχή για να επιτρέψουν στα παιδιά τους να παρακολουθήσουν τα σχολεία αυτά, οι τιμές των ακινήτων στην περιοχή έχει αυξηθεί κατά 300 τοις εκατό σε σχέση με παρόμοιες περιοχές στη Σεούλ. Το 2003, η κυβέρνηση είχε προγραμματίσει να αναπτύξει κέντρο χάγκουον στο Πάνγκιο να μειώσει μερικώς την πίεση στο Γκάνγκναμ, ωστόσο, μετά τις έντονες επικρίσεις ότι μόνο μετατοπίζει το πρόβλημα και δεν το επιλύει, η κυβέρνηση ακύρωσε το σχέδιο μόνο μετά από μερικές εβδομάδες.

Εκπαιδευτές αγγλικής γλώσσας
----------------------------

Γηγενείς ομιλητές της αγγλικής είχαν προσληφθεί από το 1883 στην Κορέα, αρχικά από ανάγκη. Ο πρώτος εκπαιδευτής που προσέλαβε το κυβερνητικό Τονγκμουνχάκ ήταν ο Τόμας Χάλιφαξ. Λόγω της προτίμησης των γηγενών ομιλητών της αγγλικής να διδάξουν αγγλικά, πολλοί γηγενείς αγγλόφωνοι προσλαμβάνονται μέχρι και σήμερα για να διδάξουν στα χάγκουον στη Κορέα. Αυτά τα χάγκουον μπορεί να είναι μόνο αγγλικά σχολεία ή θα μπορούσαν επίσης να είναι σχολεία με ποικιλία θεμάτων, συμπεριλαμβανομένων των αγγλικών. Οι ελάχιστες απαιτήσεις για τους ξένους σχετικά με αυτές τις θέσεις διδασκαλίας είναι: ιδιότητα πολίτη της Αυστραλίας, του Καναδά, της Ιρλανδίας, της Νέα Ζηλανδίας, της Νότια Αφρικής, του Ηνωμένου Βασιλείου ή των Ηνωμένων Πολιτειών, ένα καθαρό ποινικό μητρώο σε εθνικό επίπεδο, και πτυχίο σε μια από τις προαναφερθείσες χώρες. Σε αντάλλαγμα για την υπογραφή συμβολαίου ενός έτους, το ινστιτούτο παρέχει ένα δάσκαλο με ένα μηνιαίο μισθό, αεροπορικά εισιτήρια μετ'επιστροφής από τη χώρα προέλευσης, συνήθως ένα διαμέρισμα ελεύθερο από ενοικίαση ή μισθό κατοικίας για όλη τη διάρκεια της σύμβασης του εκπαιδευτή, και επιπλέον "αποζημίωση" ενός μήνα με την ολοκλήρωση της σύμβασης.

Οι ξένες εκπαιδευτές κατέχουν μικτή άποψη για τα χάγκουον. Πολλοί εκπαιδευτές δεν είχαν σημαντικά ζητήματα με τα χάγκουον που είχαν εργαστεί.

Οι ιδιοκτήτες χάγκουον έχουν διαμαρτυρηθεί για την πρόκληση να βρουν πραγματικά εξειδικευμένους καθηγητές. Μια ομάδα από Άγγλους εκπαιδευτές σχημάτισαν για πρώτη φορά συνδικάτο σε ένα χάγκουον το 2005.

Χάγκουον στο εξωτερικό
----------------------

Σε ορισμένες αγγλόφωνες χώρες, υπάρχουν χάγκουον για εθνοτικούς Κορεάτες. Στη Βόρεια Αμερική, περίπου το 75% των συμπληρωματικών σχολείων στην κορεατική γλώσσα έχουν σχέση με εκκλησίες. Το 2006, τα χάγκουον καταχωρισμένα στον Σύλλογο Κορεατικών Σχολείων της Αμερικής, πάνω από το 75% ήταν συνδεδεμένα με κορεατικές εκκλησίες. Υπάρχουν, επίσης, επίσημα κοσμικά χάγκουον και κοσμικά άτυπα χάγκουον. Τα χάγκουον είναι ισοδύναμα με το χόσου τζόγκιου κο (χοσουκό) στις εθνοτικές Ιαπωνικές κοινοτήτες και τα μπουσιμπάν σε εθνοτικές Κινεζικές κοινότητες. Το 2010, κάθε χρόνο πάνω από 50.000 Κορεάτες Αμερικάνοι παρακολουθούν σχολεία κορεατικής κληρονομιάς.

Τα κορεατικά σχολεία ιδρύθηκαν στη Χαβάη, μετά το 1903, όταν το πρώτο κύμα κορεατικής μετανάστευσης ήρθε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η σύγχρονη γενιά των κορεατικών συμπληρωματικών σχολείων ιδρύθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες στη δεκαετία του 1970. Τότε ήταν σαββατοκυριακάτικα σχολεία που είχαν αποστολή να διατηρήσουν την Κορεατοαμερικανική ταυτότητα στους μαθητές τους. Δίδασκαν την κορεατική γλώσσα, κατάφερε την αφομοίωση των Κορεατοαμερικανικών παιδιών, και πρόσφερε προγράμματα απογευματινών μαθημάτων. Υπήρχαν περίπου 500 σχολεία καταχωρμένα στον ΣΚΣΑ στο τέλος της δεκαετίας του 1980. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 υπήρχαν, επίσης, *χάγκουον* που πρόσφεραν προγράμματα συμπληρωματικής ακαδημαϊκής προετοιμασίας όπως αυτά στην Κορέα.

Ο Χι-Ριόνγκ Κανγκ, συγγραφέας της Διδακτορικής διατριβής *Λευκή κυριαρχία, φυλετικοποίηση, και πολιτιστική πολιτική των Κορεατικών Γλωσσικών Κληρονομικών Σχολείων*, έγραψε ότι τα σχολεία κορεατικής κληρονομιάς "δεν είναι απλώς ένα μέσο αντιηγεμονίας κατά των δυνάμεων φυλετικοποίησης", αντί για "προϊόν συμβιβασμών" ανάμεσα σε διαφορετικές γενιές Κορεατών της Αμερικής.

Δείτε επίσης
------------

* Εκπαίδευση στη Νότια Κορέα
* Φροντιστήριο
* Τζούκου
* Μπούκε
* Μπουσιμπάν
* Ρόνιν (φοιτητικό)

Παραπομπές
----------

* Kang, Hee-Ryong (University of Wisconsin-Madison). *White supremacy, racialization, and cultural politics of Korean Heritage Language Schools* (PhD thesis). 2010. (ISBN 112454688X).
* Zhou, Min, & Kim, Susan S. (University of California, Los Angeles). "Community forces, social capital, and educational achievement: The case of supplementary education in the Chinese and Korean immigrant communities" ( Αρχειοθετήθηκε 2012-09-06 στο Wayback Machine.). *Harvard Educational Review*, 2006. 76 (1), 1-29.
* Kim, K. K. (2007). Jaemihanin Minjokkyooke Kwanhan Yongoo (A Study on the Development of the Ethnic Education for Koreans in the United States). *The Korea Educational Review*, 13 (1), 57-87.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Ashley Dunn (28 Ιανουαρίου 1995). «Cram Schools: Immigrants' Tools for Success». New York Times. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2009.
3. ↑  Daniel Yi (17 Ιουλίου 2002). «Using Summer to Spring Ahead for the Fall». LA Times. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2009.
4. ↑  «South Koreans' Zeal for English Leads to Abuse of 'Hagwon' System». Yonhap News. 4 Μαρτίου 2005. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2009.
5. ↑  Hyun-Sung Khang (8 Ιουνίου 2001). «Education-Obsessed South Korea». Radio Netherlands Worldwide. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2009. [*νεκρός σύνδεσμος*]
6. ↑  Andrei Lankov (1 Ιανουαρίου 2009). «(509) Gangnam Fever». Korea Times. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2009.
7. ↑  Kim See-bong (23 Ιανουαρίου 2008). «Are They Criminals?». Korea Times. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2009.
8. ↑  Moon Gwang-lip (15 Δεκεμβρίου 2009). «Statistics paint Korean picture». Joongang Daily. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2010.
9. ↑  Andrei Lankov (4 Οκτωβρίου 2009). «(470) Original English Boom». Korea Times. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2009.
10. ↑  Casey Lartigue (28 Μαΐου 2000). «You'll Never Guess What South Korea Frowns Upon». The Washington Post. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Αυγούστου 2009. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2009.
11. ↑  James Card (30 Νοεμβρίου 2005). «Life and death exams in South Korea». Asia Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2009.
12. ↑  Yoon Ja-young (13 Αυγούστου 2009). «Cost of Daily Necessities Soaring». Korea Times. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2009.
13. ↑  Bae Ji-sook (13 Μαρτίου 2008). «Should Hagwon Run Round-the-Clock?». Korea Times. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2009.
14. ↑  Kim Tae-jong (18 Μαρτίου 2008). «Seoul City Council Cancels All-Night Hagwon Plan». Korea Times. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2009.
15. ↑  Kim Tae-jong (26 Οκτωβρίου 2008). «Hagwon Easily Dodge Crackdown». Korea Times. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2009.
16. ↑  Kang Shin-who (28 Οκτωβρίου 2008). «Hagwon Face Sterner Supervision». Korea Times. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2009.
17. ↑  Kang Shin-who (19 Οκτωβρίου 2008). «Rules Toughtened for Hagwon Operation». Korea Times. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2009.
18. ↑  sshluck (14 Αυγούστου 2009). «Lee seeks to cut educational costs». KoreaHerald. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2009.
19. ↑  Lee Soo-yeon (17 Αυγούστου 2009). «Hagwon close, but late-night education goes on». Joongang Daily. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2009.
20. ↑  Kang Shin-who (14 Απριλίου 2009). «67 Percent of Private Cram Schools Overcharge Parents». Korea Times. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2009.
21. ↑  Kang Shin-who (23 Μαρτίου 2008). «Teachers Banned From Making Test Questions for Hagwon». Korea Times. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2009.
22. ↑  Park Yu-mi, Kim Mi-ju (31 Οκτωβρίου 2009). «Despite protests, court says hagwon ban is constitutional». Joongang Daily. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2009.
23. ↑  kswho (8 Ιουλίου 2009). «'Hagwon' Curfew to Be Set at 10 pm». Korea Times. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2009.
24. ↑  Park Su-ryon (9 Απριλίου 2010). «Gangnam scores for most hagwon, closures». Joongang Daily. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουλίου 2010.
25. ↑  Kang Shin-who (1 Απριλίου 2010). «'Hagwon' Curfew Backsliding». Korea Times. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουλίου 2010.
26. ↑  Kim (김), Hye-yeong (혜영) (11 March 2011).  (στα Korean)*Hankook Ilbo*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 March 2012.. Ανακτήθηκε στις 2011-03-30.
27. ↑  Lee Sang-geon, Kim Myeong-ryong (12 Ιουνίου 2003). «An address some people will die for». Joongang Daily. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2009.
28. ↑  Choe Yong-shik (15 Σεπτεμβρίου 2003). «Plan for satellite 'hagwon' town under fire». Korea Herald. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2009.
29. ↑  entropy (27 Σεπτεμβρίου 2003). «Gov't Scraps Plan to Build Private Institute Zone in Pangyo». Yonhap News. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2009.
30. ↑  «Foreign Language teaching (E-2)». Government of Korea. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2009.
31. ↑  Yoon Won-sup· Kang Shin-who (20 Ιανουαρίου 2008). «Envoys Criticize Teaching-Visa Rule». Koreatimes. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιανουαρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2011.
32. ↑  YOAV CERRALBO (30 Μαΐου 2005). «The good, the bad and the hagwon». CBC. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Αυγούστου 2010. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2009.
33. ↑  Limb Jae-un (8 Δεκεμβρίου 2008). «English teachers complain about certain hagwon». Joongang Daily. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2009.
34. ↑  Park Si-soo (8 Δεκεμβρίου 2009). «English Teachers Establish Labor Union in Incheon». Korea Times. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2010.
35. ↑  Hirvela, Alan. "Diverse Literacy Practices among Asian Populations: Implications for Theory and Pedagogy" (Chapter 5). In: Farr, Marcia, Lisya Seloni, and Juyoung Song (editors). *Ethnolinguistic Diversity and Education: Language, Literacy and Culture*. Routledge, January 25, 2011. Start page 99. (ISBN 1135183708), 9781135183707. - Cited: p. 103. "These, too, exist as a result of efforts made by local ethnic communities. Chinese (buxiban) and Korean (hagwon) schools are the most dominant of these learning environments, while Japanese heritage schools (hoshuko) also exist in certain communities." and "[...]while the large majority (around 75 percent) of Korean schools are affiliated with churches; these began to appear in the early 1970s (Zhou & Kim, 2006)."
36. ↑  Zhou and Kim, p. 12
37. ↑  Kang, p. 1.
38. ↑  Kang, p. 2.
39. ↑  Zhou and Kim, p. 13

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Κορεατικά) 한국학원총연합회 (Κορεατικός Σύλλογος Χάγκουον)
* 학원 [Hagwon] (στα Korean). Nate Encyclopedia of Korean Culture. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιουνίου 2011. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)