recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Βασιλική Ολλανδική Ομοσπονδία Χόκεϊ** (ολλανδικά: *Koninklijke Nederlandse Hockey Bond*) είναι το επίσημο όργανο διοίκησης του χόκεϊ επί χόρτου στην Ολλανδία. Είναι υπεύθυνη τόσο για τους εσωτερικούς όσο και για τους υπαίθριους αγώνες χόκεϊ επί χόρτου, καθώς και για τις εθνικές ομάδες ανδρών, γυναικών και νέων της χώρας.

Αρχικά, ο οργανισμός ήταν επίσης υπεύθυνος για το άθλημα του μπάντυ στην Ολλανδία, μετέπειτα όμως τη διαχείρηση του αθλήματος ανέλαβε η Ολλανδική Ομοσπονδία Μπάντυ.

Ιστορία
-------

Κατά την ίδρυσή της το 1898 με την ονομασία «Ολλανδική Ομοσπονδία Χόκεϊ και Μπάντυ» (Nederlandsche Hockey & Bandy Bond, NHBB) στο ξενοδοχείο Krasnapolsky στο Άμστερνταμ, ο οργανισμός απαρτιζόταν από πέντε συλλόγους που ασχολούνταν με το χόκεϊ επί χόρτου καθώς και με το μπάντυ. Το μπάντυ εγκαταλείφθηκε γρήγορα από το πρόγραμμα του οργανισμού λόγω του γεγονότος ότι το ολλανδικό κλίμα δε βοηθούσε. Το 1909 έξι ακόμη σωματεία είχαν προσχωρήσει στην ομοσπονδία και το 1919 αποτελούνταν από 29 σωματεία. Πολλοί νέοι σύλλογοι εμφανίστηκαν τη δεκαετία του 1930 και η ομοσπονδία αριθμούσε σχεδόν εκατό συλλόγους, γεγονός που οδήγησε σε αλλαγή ονομασίας το 1938 σε «Βασιλική Ολλανδική Ομοσπονδία Χόκεϊ» (Koninklijke Nederlandse Hockey Bond).

Παραπομπές
----------

1. ↑  "KNHB 100 jaar" Αρχειοθετήθηκε 2016-10-22 στο Wayback Machine. *Stichting De Sportwereld*, Retrieved 6 June 2016

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Koninklijke Nederlandse Hockey Bond  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το **Γιαζίτσιε** (ουκρανικά: Язичіє‎, *Yazychiye*) ήταν γλωσσική παραλλαγή που χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα και τις αρχές του 20ου αιώνα στην Χαλίτσινα, Μπουκοβίνα, και Ζακαρπατία στις εκδόσεις, ως επί το πλείστον από μια αντιδραστική πειθώ, ιδιαίτερα από τους Ρωσόφιλους της Ουκρανίας (Μοσκβόφιλους). Ήταν αντιφατικός συνδυασμός λεξιλογικών, γραμματικών και φωνητικών χαρακτηριστικών των καθομιλούμενων Ουκρανικών (συμπεριλαμβανομένων των διαλέκτων κυρίως νοτιοδυτικής προέλευσης), των παλαιών Ουκρανικών (Ρουθηνική γλώσσα), των πολωνικών, ρωσικών και παλαιών Σλαβικών.

Ο Τσερνισέβσκι ονόμαζε την γιαζίτσιε ακρωτηριασμό της γλώσσας και ήταν σθεναρά εναντίον της. Ο Ιβάν Φράνκο και άλλοι εκπροσώποι της προοδευτικής ιντελιγκέντσια της δυτικής Ουκρανίας ήταν επίσης κατά της Γιαζίτσιε.

Ορισμένα μέλη της Ρουθηνικής διασποράς, όπως ο Πολ Ρόμπερτ Μαγκότσι, θεωρούν το όνομα ως υποτιμητικό για την Καρπαθορουθηνική γλώσσα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Zhovtobyukh, M. A. *Iazychie*. Ουκρανική Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια.
2. ↑  Magocsi, P.R. *Iazychie*. World Academy of the Carpatho-Rusyn Culture. (Ουκρανικά)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Muromtseva, O. *Iazychie*, Izbornyk.
Η **Βουλή των Αντιπροσώπων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης** ( Βοσνιακά: *Predstavnički Dom*, Κροατικά : *Zastupnički Dom* και Σερβικά Κυριλλικά: Представнички Дом) είναι η κάτω βουλή της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Η πάνω βουλή είναι η Βουλή των Λαών της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Η Βουλή αποτελείται από 42 μέλη, τα οποία εκλέγονται με σύστημα αναλογικής εκπροσώπησης με ανοιχτές λίστες. Τα 28 μέλη εκλέγονται από την Ομοσπονδία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης και τα 14 από την Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας. Τα μέλη διατελούν τετραετείς θητείες. Σήμερα, η Βουλή αποτελείται από τα μέλη που εκλέχθηκαν στις εκλογές της 7ης Οκτωβρίου 2018.

Στη Βουλή των Αντιπροσώπων προεδρεύει ο Ομιλητής και οι δύο αναπληρωματικοί του. Η θέση του Ομιλητή είναι κυλιόμενη και περνά από τους αναπληρωματικούς.

Οι αποφάσεις της Βουλής των Αντιπροσώπων βασίζονται στην πλειοψηφία των ψήφων. Η συναίνεση της Βουλής είναι απαραίτητη για την επικύρωση των νόμων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Члан IV.2. Устава Босне и Херцеговине
2. ↑  Γκιλφέσης, Σταμάτης (Οκτώβριος 2016). «Διπλωματική εργασία: Τα εκλογικά συστήματα των χωρών της Ευρώπης και η επίδραση τους στο κομματικό σύστημα» (PDF). Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
3. ↑  Члан IV.3. Устава Босне и Херцеговине
Η **γαλέττα** ή **γαλέτα** είναι τριμμένη φρυγανιά που χρησιμοποιείται στο στάδιο του παναρίσματος ενός τροφίμου πριν το τηγάνισμα. Δηλαδή, το τρόφιμο αλευρώνεται, βουτιέται σε χτυπημένο αυγό και περνιέται από τριμμένη φρυγανιά. Μετά το τηγάνισμα, αφήνει μία τραγανή και γευστική κρούστα. Υπάρχουν συνταγές για παρασκευή γαλέτας από ψωμί ή παξιμάδια, αλλά διατίθεται και έτοιμη συσκευασμένη στα καταστήματα τροφίμων.

Βιβλιογραφία
------------

1. ↑  «Οδηγός τηγάνισματος: Όλα τα μυστικά για το πανάρισμα και το κουρκούτι». *Botrini.gr - Απολαυστικές συνταγές από τον σεφ Έκτορα Μποτρίνι.*.. Ανακτήθηκε στις 2018-08-13.
2. ↑  «Πώς φτιάχνουμε φρυγανιά τριμμένη». *Άκης Πετρετζίκης*. Ανακτήθηκε στις 13 Αυγούστου 2018.
3. ↑  «Φρυγανιά τρίμμα». [*νεκρός σύνδεσμος*]
Στη Βιοχημεία όλα τα γλυκοζιτικά παράγωγα της γαλακτόζης ονομάζονται γενικά **γαλακτοζίτες** (galactosides).

Οι γαλακτοζίτες είναι οργανικές ενώσεις που ανήκουν είτε σε ολιγοσακχαρίτες είτε σε πολυσακχαρίτες, είτε ακόμη και σε άλλες τάξεις όπως είναι οι γλυκοπρωτεΐνες, τα γλυκολιποειδή κ.λπ.

Γενικά οι γαλακτοζίτες διακρίνονται, ανάλογα με την ανωμερή μορφή της γαλακτόζης σε δύο είδη: **α-γαλακτοζίτες** και οι **β-γαλακτοζίτες**. Ειδικότερα οι β-γαλακτοζίτες μεταφέρονται και μεταβολίζονται στο βακτήριο *Escherichia coli*, ενώ τη ρύθμισή τους αναλαμβάνουν τρία γονίδια στο DNA.

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τ.16ος σ.15.
Οι **Βουκελάριοι** ήταν μονάδα στρατιωτών στην ύστερη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία που δεν υποστηρίζονται από το κράτος αλλά από κάποιο άτομο όπως στρατηγό ή κυβερνήτη, ουσιαστικά ήταν τα «οικιακά στρατεύματα».

Η λέξη ετυμολογείται από τη λέξη «Βουκάκρατον», η οποία παράγεται από τις λέξεις «Βούκα», δηλ. μπουκιά, όπως ονομαζόταν εκείνη την εποχή το Σώμα Κυρίου της Θείας Ευχαριστίας ή/και ο Άρτος της Αρτοκλασίας που αποτελεί τύπο Του και «Άκρατος», δηλ. ανόθευτος οίνος, που συμβολίζει το Αίμα της Αιωνίου Ζωής του Κυρίου, το μη προσμεμιγμένο με το ύδωρ του θανάτου που έρευσε όταν ο Ιησούς παρέδωσε το Πνεύμα επάνω στο Σταυρό καθώς και από τη λέξη «Κελλάριος» που σημαίνει «Φύλαξ».

Αυτές οι μονάδες ήταν γενικά αρκετά μικρές, αλλά, ειδικά κατά τη διάρκεια πολλών εμφύλιων πολέμων, αυξάνονταν σε αριθμό αρκετών χιλιάδων ανδρών. Στην πραγματικότητα, οι βουκελάριοι ήταν μικρά ιδιωτικά στρατεύματα εξοπλισμένα και πληρωμένα από πλούσιους επιρροή ανθρώπους. Ως εκ τούτου ήταν αρκετά συχνά καλύτερα εκπαιδευμένοι και εξοπλισμένοι, για να μην αναφέρουμε παρακινημένοι, από τους τακτικούς στρατιώτες της εποχής. Τον 6ο αιώνα, ο Βελισάριος απασχολούσε έως και 7.000 βουκελάριους. Μέχρι αυτή την περίοδο, οι βουκελάριοι ενσωματώθηκαν καλά στον κύριο ρωμαϊκό στρατό και σύντομα ο όρος άρχισε να εφαρμόζεται αδιακρίτως σε καλά εξοπλισμένα ιππικά στρατεύματα. Έτσι, τον 7ο αιώνα, όταν οι περιοχές στρατιωτικής στρατολόγησης αποτελούσαν τη βάση του Θεματικού Συστήματος, ένα από τα πρώτα θέματα ήταν εκείνο των Βουκελάριων, στην περιοχή της Παφλαγονίας και της Γαλατίας, με την πρωτεύουσα της στην Άγκυρα.

Παραπομπές
----------
Το **Γαλήσιο** (**Γαλήσιον όρος**), γνωστό σήμερα ως *Alamandağ* στα τουρκικά, είναι ένα βουνό βόρεια της Εφέσου, στην νότια όχθη του ποταμού Κάυστρου (σημερινού *Küçükmenderes*), στην δυτική ακτή της Μικράς Ασίας. Ήταν σημαντικό κέντρο Ορθόδοξου μοναχισμού στα τέλη των Βυζαντινών χρόνων, από τον 11ο αιώνα έως την κατάκτηση της περιοχής από τους Τούρκους τον 14ο αιώνα. 

Η πρώτη μοναστική κοινότητα στο Γαλήσιο ιδρύθηκε από τον στυλίτη μοναχό Λάζαρο Γαλησιώτη, ο οποίος πέθανε εκεί το 1053. Ήδη κατά τη διάρκεια της ζωής του ιδρύθηκαν τρία μοναστήρια κοντά στον στύλο του: του Σωτήρος, όπου μόναζαν 12 ευνούχοι, της Θεοτόκου με 12 μοναχούς και της Αναστάσεως με 40. Κάθε ένα από αυτά είχε δικό του ηγούμενο. Ένα τέταρτο μοναστήρι, η μονή της Θεοτόκου στις Βέσσες, ιδρύθηκε από την αυτοκρατορική οικογένεια και μόναζαν εκεί μέχρι και 300 μοναχοί, αλλά παρήκμασε γρήγορα μετά τον 11ο αιώνα. Υπήρχε επίσης μια γυναικεία μονή, εκείνη της Ευπραξίας, όπου μπορούσαν να μείνουν οι γυναίκες συγγενείς των μοναχών. 

Ο θάνατος του Λαζάρου στέρησε την κοινότητα από μεγάλο μέρος του κύρους της, αλλά ανέκαμψε και πάλι τον 13ο αιώνα, με την ίδρυση της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας, οπότε η γειτονική πόλη του Νυμφαίου έγινε η αγαπημένη χειμερινή κατοικία των Αυτοκρατόρων της Νίκαιας. Οι Οικουμενικοί Πατριάρχες Ιωσήφ Α΄ (1266–1275 και 1282–1283), Γρηγόριος Β΄ (1283–1289) και Αθανάσιος Α΄ (1289–1293 και 1303–1309) ήταν όλοι μοναχοί του Γαλησίου. Ο Γρηγόριος Β΄ έγραψε μάλιστα και μια εκδοχή της αγιολογίας του Αγίου Λαζάρου. Το μοναστήρι διέθετε σημαντική βιβλιοθήκη και σκριπτόριο. 

Η ιστορία της περιοχής ως μοναστικό κέντρο τελείωσε, όταν κατακτήθηκε από τους Τούρκους στις αρχές του 14ου αιώνα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  ODB
2. ↑  ODB.

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) Kazhdan, Alexander, επιμ. (1991). *The Oxford Dictionary of Byzantium*. Οξφόρδη και Νέα Υόρκη: Oxford University Press. ISBN 0-19-504652-8.
Λέγοντας **διάρκεια ταξιδίου πλοίου** ή **χρόνος διάρκειας ταξιδίου** ενός πλοίου, (voyage time), χαρακτηρίζεται ο συνολικός χρόνος που απαιτείται για τη μεταφορά ενός φορτίου πλοίου. Ο συνολικός αυτός χρόνος συντίθεται από τους ακόλουθους επιμέρους χρόνους:  

1. Την χρονική διάρκεια της φόρτωσης του πλοίου.  

2. Την χρονική διάρκεια πραγματοποίησης του συγκεκριμένου πλού που εξαρτάται από την απόσταση (μεταξύ λιμένων φορτοεκφόρτωσης), και τη ταχύτητα του πλοίου.  

3. Την χρονική διάρκεια εκφόρτωσης του πλοίου στο λιμένα προορισμού, και  

4. Την χρονική διάρκεια αναμονής ή καθυστέρησης του πλοίου από άλλους παράγοντες π.χ. αργίες, απεργίες, σταλίες, επισταλίες, τυχόν βλάβες, καιρικές συνθήκες κ.λπ ή οποιοδήποτε γεγονός που μπορεί να επηρεάσει την εκμετάλλευση του ταξιδίου είτε "εν πλω", είτε "εν όρμω".

Γενικά η διάρκεια του ταξιδίου λαμβάνεται σοβαρά υπόψη στην ευνοϊκότερη εκμετάλλευση του πλοίου και ειδικά στη διαμόρφωση του κόστους μεταφοράς. Γι΄ αυτό και για τους διάφορους επιμέρους χρόνους γίνεται ειδική μνεία στα διάφορα ναυλοσύμφωνα που συνομολογούνται.

Ο συνολικός χρόνος διάρκειας ταξιδίου αρχίζει από τη χρονική στιγμή της δήλωσης της "ετοιμότητας φόρτωσης" (Notice of Readiness NOR) του πλοίου στο σημείο που έχει καθορισθεί, είτε σε λιμενική εγκατάσταση, είτε σε αγκυροβόλιο, και τελειώνει με την ολοκλήρωση της εκφόρτωσης στο προκαθορισμένο σημείο και της αποδέσμευσης του πλοίου.
Πρόκειται για γενικά έργα ή εργασίες που λόγω της εξειδικευμένης ή διαφορετικής φύσης είναι αδύνατο να ταξινομηθούν και να ενταχθούν σε μια συγκεκριμένη κατηγορία (τέτοιου είδους έργα μπορούν να θεωρηθούν οι εγκυκλοπαίδειες ή τα παγκόσμια ημερολόγια). Έτσι στη δεκαδική ταξινόμηση των βιβλιοθηκών υπάρχει μια ξεχωριστή κατηγορία για τις γενικές εργασίες. Ουσιαστικά αναφέρεται στο όνομα μιας ομάδας τεκμηρίων και συνήθως χρησιμοποιείται ως ταξινομική επικεφαλίδα στο σύστημα ταξινόμησης και καλύπτει τα τεκμήρια που ασχολούνται με πολλά διαφορετικά θέματα όπως για παράδειγμα οι εγκυκλοπαίδειες ή τα παγκόσμια ημερολόγια.

Βιβλιογραφία
------------

* ODLIS: ONLINE DICTIONARY FOR LIBRARY AND INFORMATION SCIENCE, 2004. Generals [online]. Προσβάσιμη από:  Αρχειοθετήθηκε 2008-08-07 στο Wayback Machine.
Συντεταγμένες: 35°11′18.308″N 33°21′40.410″E﻿ / ﻿35.18841889°N 33.36122500°E﻿ / 35.18841889; 33.36122500

Αυτό το λήμμα αφορά τη συνοικία της ΤΔΒΚ.  Για τη συνοικία της Κυπριακής Δημοκρατίας, δείτε: Νεάπολη (συνοικία Λευκωσίας).  

Το **Γενισεχίρ** είναι συνοικία της Βόρειας Λευκωσίας στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της συνοικίας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία η συνοικία ονομάζεται Νεάπολη. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η συνοικία δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Ο **Γιάννης Φοίβος Μπότος** είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός μέσος για την ολλανδική ομάδα Γκο Αχέντ Ιγκλς, όντας δανεικός από την ΑΕΚ.

Επαγγελματική σταδιοδρομία
--------------------------

### ΑΕΚ Αθηνών

Ο Γιάννης Φοίβος Μπότος υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με την ΑΕΚ στις 27 Ιουνίου 2018. Ο ίδιος πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 19 Ιανουαρίου 2020 στην εντός έδρας νίκη της ομάδας του με 3-0 επί της ΑΕ Λάρισα, αντικαθιστώντας στο 68ο λεπτό τον σκόρερ του δεύτερου γκολ Νέλσον Ολιβέιρα.

Ο Μπότος είναι ο πρώτος παίκτης της ΑΕΚ γεννημένος μετά το 2000 ο οποίος σκόραρε σε επίσημο αγώνα της ομάδας, σκοράροντας στην εκτός έδρας νίκη με 4-0 επί του Απόλλωνα Λάρισας για το Κύπελλο Ελλάδος.

#### Δανεισμός στην Γκο Αχέντ Ιγκλς

Στις 30 Δεκεμβρίου 2020, ο Μπότος παραχωρήθηκε με τη μορφή δανεισμού στην ολλανδική Γκο Αχέντ Ιγκλς μέχρι το καλοκαίρι του 2022.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Επαγγελματικά συμβόλαια σε έξι ποδοσφαιριστές». *aekfc.gr*. 27 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2020.
2. ↑  «ΑΕΚ: Επίσημα δανεικός στην Go Ahead Eagles ο Μπότος».. Ανακτήθηκε στις 2020-12-30.
Η **Βοράνη** (εξελληνισμένος τύπος του **Μποράν**, ή **Μπουράν** ή το μετέπειτα περσικό **Ποράν** ή και **Πουραντόχτ** (590 - 632) ήταν αυτοκράτειρα των Σασσανιδών. Κόρη του βασιλιά της Περσίας Χοσρόη Β’, αδελφή του βασιλιά Καβάδη Β’ και θεία του βασιλιά Αρδασίρ Γ΄ ήταν μια από τις δύο γυναίκες από την δυναστεία των Σασσανιδών που κάθισαν στον Περσικό θρόνο. Τοποθετήθηκε βασίλισσα από τους ευγενείς της Περσίας, τους φίλους της οικογένειας των Σασσανιδών που σκότωσαν τον προηγούμενο σφετεριστή βασιλιά, τον στρατηγό Φαρουχάν ύστερα από δύο μήνες βασιλεία. Προσπάθησε με όλα τα μέσα να επαναφέρει την αυτοκρατορία των Σασσανιδών στην προηγούμενη ισχύ της με ευημερία και σταθερότητα στον Περσικό λαό. Μείωσε τους φόρους και έκλεισε ειρήνη με το Βυζάντιο, αλλά τελικά πέθανε ύστερα από έναν χρόνο βασιλείας, αφού όλες της οι προσπάθειές απέτυχαν. Θα την διαδεχτεί η αδελφή της Αζαρμιντόχη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Θεοφάνους *Corpus scriptorum historiae Byzantinae*
2. ↑
3. ↑

Πηγές
-----

* *Parvaneh Pourshariati, Decline and Fall of the Sasanian Empire, (I.B.Tauris, 2008), 184*


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Προκάτοχος:**Σαρβαραζάς** | **Μέγας βασιλιάς της Περσίας629–630** | Διάδοχος:**Αζαρμιντόχη** |


  



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Borandukht  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Ιωάννης Φλώρος** (1925-2021) ήταν Έλληνας ιατρός και πολιτικός που διετέλεσε βουλευτής και υπουργός. Ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ, ήταν ένας από τους 12 βουλευτές του Κινήματος στις πρώτες μεταδικτατορικές εκλογές του 1974, ενώ μετά την αποχώρησή του από την κεντρική πολιτική σκηνή έγινε ο πρώτος εκλεγμένος νομάρχης Λάρισας.

Βιογραφικό
----------

Ο Γιάννης Φλώρος γεννήθηκε το 1925 στην Ανατολή Λάρισας. Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και εργάστηκε ως ιατρός.

To 1974 ήταν ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ με το οποίο εκλεγόταν συνεχώς βουλευτής Λάρισας από τις πρώτες μεταδικτατορικές εκλογές του Νοεμβρίου 1974 μέχρι και το 1994 που παραιτήθηκε για να αναλάβει τα καθήκοντα του νομάρχη Λάρισας.

Στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου διετέλεσε υφυπουργός Υγείας και Πρόνοιας (5 Ιουλίου 1982 - 5 Ιουνίου 1985), υφυπουργός Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (26 Ιουλίου 1985 - 31 Οκτωβρίου 1986) και υπουργός Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (23 Σεπτεμβρίου 1987 - 18 Νοεμβρίου 1988).

Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 1994 εξελέγη νομάρχης Λάρισας με τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ (ο πρώτος εκλεγμένος νομάρχης), ενώ στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 1998 κέρδισε και δεύτερη θητεία, παραμένοντας νομάρχης ως το 2002.

Απεβίωσε στις 10 Δεκεμβρίου 2021.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Prosopikotētes apo ton politiko kosmo tēs Hellados: archēgoi kommatōn - hypourgoi - hyphypourgoi - genikoi grammateis - nomarches kai dēmarchoi, Tomos 2, σελίδα 236
2. ↑  www.ggk.gr, κυβερνήσεις από το 1909 ως σήμερα
3. ↑  Πέθανε ο Γιάννης Φλώρος, πρώην υπουργός και νομάρχης Λάρισας – Ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ, larissanet.gr, 10 Δεκεμβρίου 2021.
Δήμος Νηλέως
Ο **Δήμος Νηλέως** ήταν διοικητική μονάδα που υπήρξε μέχρι το 2010, οπότε συγχωνεύτηκε στον Δήμο Μαντουδίου - Λίμνης - Αγίας Άννας που δημιουργήθηκε το 2011 με το Σχέδιο Καλλικράτης και βρίσκεται στο βόρειο άκρο της επαρχίας Χαλκίδος, στη βόρειο Εύβοια. Είχε πάρει την ονομασία του από τον ποταμό Νηλέα που διαρέει τον Δήμο. Έδρα του Δήμου ήταν η Αγία Άννα. Ο πληθυσμός του Δήμου κατά την απογραφή του 2001 ήταν 2.730 κάτοικοι.

Ο Δήμος Νηλέως συνόρευε στα βόρεια με το Δήμο Αρτεμισίου, Β/Δ με το Δήμο Ιστιαίας, Δυτικά με το Δήμο Ελυμνίων, Νότια με το Δήμο Κηρέως και Ανατολικά και Β/Α βρέχεται από το Αιγαίο πέλαγος.
Απείχε 72 χλμ από την πρωτεύουσα του Νομού, Χαλκίδα και 150 χλμ από την Αθήνα.
Κυριώτερα αξιοθέατα του Δήμου είναι το απολιθωμένο δάσος και το μουσείο απολιθωμένων θηλαστικών στην Κερασιά, οι καταράκτες της Δρυμώνας, το φαράγγι της Μπολοβίναινας και το Λαογραφικό Μουσείο στην Αγία Άννα, το ακρωτήρι Άγιος Βασίλειος στην παραλία Αγίας Άννας (Αγκάλη). 

Οι παραλίες του Δήμου είναι ιδιαίτερα ελκυστικές με το φυσικό κάλος και τα πεντακάθαρα γαλανά νερά που έχουν, για τον τουρισμό. Η απέραντη παραλία της Αγίας Άννας διαθέτει ξενοδοχεία διαφόρων κατηγοριών και ξενώνες όπως και άριστα οργανωμένο camping, επίσης και ενοικιαζόμενα δωμάτια, που θα τα βρείτε και στην παραλία Φραγκάκη και στην παραλία Κοτσικιά.

Οι ασχολίες των κατοίκων είναι με τη γεωργία, με τον τουρισμό και άλλα επαγγέλματα.

Διαίρεση
--------

Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:

 **Δ.δ. Αγίας Άννης**  [1.232]
* η Αγία Άννα [884]
* η Αγκάλη [262]
* η Παλαιόβρυση [86]

 **Δ.δ. Αμελάντων**  [44]
* οι Αμέλαντες [28]
* οι Στράφοι [16]

 **Δ.δ. Αχλαδίου**  [437]
* το Αχλάδι [344]
* η Φραγκάκη [93]

 **Δ.δ. Κεραμείας**  -- η Κεράμεια [157]
 **Δ.δ. Κερασέας**  -- η Κερασιά [350]
 **Δ.δ. Κοτσικιάς**  [181]
* η Κοτσικιά [133]
* το Αχλαδοπόταμο [2]
* η Παραλία Κοτσικιάς [46]

 **Δ.δ. Παππάδων**  -- οι Παππάδες [329]

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Φαράγγι Μπολοβίναινας - Νηλέας Ποταμός». *Φυσιολάτρες*. 22 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δήμος Νηλέως
* Κόλπος Αγίου Βασιλείου
* Ποταμός Νηλέας
* Αξιοθέατα Δήμου

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Εύβοιας |
| --- |
|  |
| Δήμοι | 
Χαλκιδέων · Αιδηψού · Αμαρυνθίων · Ανθηδόνος · Αρτεμισίου · Αυλίδας · Αυλώνα · Διρφύων · Δυστίων · Ελυμνίων · Ερέτριας · Ιστιαίας · Καρύστου · Κηρέως · Κονιστρών · Κύμης · Ληλαντίων · Μαρμαρίου · Μεσσαπίων · Νέας Αρτάκης · Νηλέως · Σκύρου · Στυραίων · Ταμιναίων · Ωρεών |
|  |
| Κοινότητες | 
Καφηρέως · Λιχάδας |

 |
Ο **Γιάννης Φυσεκίδης** ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός στην ομάδα της Ασπίδας Ξάνθης και του Άρη Θεσσαλονίκης κατά την δεκαετία του '50.

Καριέρα
-------

Ο Φυσεκίδης καταγόταν από την Ξάνθη και ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στην τοπική Ασπίδα. Αγωνιζόταν ως αριστερός επιθετικός και μεταγράφηκε στον Άρη Θεσσαλονίκης σε ηλικία είκοσι ετών. Έπαιξε σχεδόν σε όλους τους αγώνες κατά τις περιόδους 1953-54 και 1954-55, όπου οι "κίτρινοι" κατέλαβαν την δεύτερη και την τρίτη θέση για το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης, αντίστοιχα.

Το καλοκαίρι του 1955, ξεκίνησε την στρατιωτική του θητεία και αναγκάστηκε να απομακρυνθεί από την Θεσσαλονίκη, χάνοντας μεγάλο μέρος των προπονήσεων της ομάδας του, με αποτέλεσμα να αγωνιστεί πολύ λιγότερο μέχρι τα μέσα του 1957, όταν αποδεσμεύτηκε από τον Άρη και επέστρεψε στην Ξάνθη.

Απεβίωσε το 2009 στη Σαλαμίνα, σε ηλικία 76 ετών.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ... Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, ISBN 978-960-93-5927-6
* Φυσεκίδης Γιάννης | aris.re
**Οι γενικές εκλογές** πραγματοποιήθηκαν στον Άγιο Χριστόφορο και Νέβις την Παρασκευή 5 Ιουνίου 2020.  
Ο κυβερνών συνασπισμός, Ομάδα Ενότητας που αποτελείται από τους PAM, CCM και PLP, κέρδισε συντριπτική νίκη με εννέα από τους έντεκα άμεσα εκλεγμένους βουλευτές και συγκεντρώνοντας συνολικά 54,85 % της ψήφου Ωστόσο, όπως και στις προηγούμενες εκλογές του 2015, το μεμονωμένο κόμμα που κέρδισε τις περισσότερες ψήφους (PAM) δεν κέρδισε τις περισσότερες έδρες.

Εκλογικό σύστημα
----------------

Εκλέγονται έντεκα από τις δεκαπέντε έδρες στην Εθνοσυνέλευση, με τα άλλα τέσσερα μέλη να διορίζονται από τον Γενικό Κυβερνήτη κάποια στιγμή μετά τις εκλογές.  Οι έντεκα εκλεγμένες έδρες εκλέγονται σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες χρησιμοποιώντας την πλειοψηφία .

Αποτελέσματα
------------

|  |
| --- |
|  |
| Κόμμα | Ψήφοι |  % | Έδρες | +/– |
|  | Εργατικό Κόμμα Αγίου Χριστόφορου και Νέβις | 37,11 | 2 | –1 |
|  | Λαϊκό Κίνημα Δράσης | 8.067 | 28,91 | 4 | 0 |
|  | Λαϊκό Εργατικό Κόμμα | 3.731 | 13,37 | 2 | +1 |
|  | Κίνημα Ανήσυχων Πολιτών | 3.510 | 12,58 | 3 | +1 |
|  | Κόμμα Αναμόρφωσης του Νέβις | 2.232 | 8,00 | 0 | –1 |
|  | Ανεξάρτητοι | 11 | 0,04 | 0 | 0 |
|  | Διορισμένα μέλη | - | - | 4 | 0 |
| Άκυρα / λευκά ψηφοδέλτια | 157 | - | - | - |
| **Σύνολο** | **28.139** | **100** | **15** | **0** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι / προσέλευση | 48.173 | 58,41 | - | - |
| Πηγή: SKN Vibes |

Παραπομπές
----------

1. ↑  PM Names June 5 as Election Day St Kitts & Nevis Observer, 18 Μαΐου 2020.
2. ↑  Election 2020 – Landslide victory for Team Unity in St Kitts and Nevis
3. ↑  Team Unity declared official winners of St Kitts Election Αρχειοθετήθηκε 2015-02-20 στο Wayback Machine. The Daily Observer, 17 Φεβρουαρίου 2015
4. ↑  Electoral system IPU

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Άγιος Χριστόφορος και Νέβις στην πολιτική βάση δεδομένων της Αμερικής
* Αρχείο εκλογών του Adam Carr
Συντεταγμένες: 48°56′6″N 125°32′31″W﻿ / ﻿48.93500°N 125.54194°W﻿ / 48.93500; -125.54194

Η **Γιουκλούλιτ** (αγγλικά: *Ucluelet*) είναι Περιοχή Δήμου στη χερσόνησο Γιουκλούλιτ στη δυτική ακτή της Νήσου Βανκούβερ του Καναδά. Με βάση την απογραφή του 2011 η Γιουκλούλιτ έχει πληθυσμό 1,627 κατοίκους. Βρίσκεται στο δυτικό άκρο του Barkley Sound, 288 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της επαρχιακής πρωτεύουσας Βικτώρια , στην εξωτερική δυτική ακτή της Νήσου Βανκούβερ. Η κοντινότερη πόλη είναι το Πόρτ Άλμπερνι περίπου 100 χιλιόμετρα προς τα ανατολικά. Το Τοφίνο βρίσκεται 40 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από την Γιουκλούλιτ στον αυτοκινητόδρομο 4.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Ucluelet στο Wikimedia Commons
* Επίσημη ιστοσελίδα

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Καναδάς
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 135965935

 |

 |
Συντεταγμένες: 36°59′13″N 34°26′6″E﻿ / ﻿36.98694°N 34.43500°E﻿ / 36.98694; 34.43500

Το **Γιουκσεκολούκ**(πρώην Γλαβούριο) είναι χωριό στον νομό Τοροσλάρ, στην επαρχία Μερσίνης στην Τουρκία, όπου η επαρχία είναι μέρος της ευρύτερης Μερσίνης. Το χωριό βρίσκεται στα Βουνά του Ταύρου στο 36°59′N 34°25′E﻿ / ﻿36.983°N 34.417°E﻿ / 36.983; 34.417 και η απόσταση από Μερσίνη κέντρο της πόλης είναι περίπου 35 χιλιόμετρα. Ο πληθυσμός της Γιουκσεκολούκ είναι 285  κάτοικοι το 2012. Η κύρια οικονομική δραστηριότητα του χωριού είναι η γεωργία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Turkstat». Turkish Statistical Institute. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Σεπτεμβρίου 2013.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Τουρκία
 |

 |
**Γενικές εκλογές** διεξήχθησαν στο Παλάου την 1η Νοεμβρίου 2016 για να εκλέξουν Πρόεδρο και το Εθνικό Κογκρέσο.

Προεδρικές εκλογές
------------------

Ο Πρόεδρος του Παλάου Τόμι Ρεμενγκεσάου διεκδίκησε την εκ νέου εκλογή του. Αντίπαλός του στις εκλογές ήταν ο κουνιάδος του, γερουσιαστής Σουρέιντζελ Γουίπς, τζούνιορ. Οι δυο τους έφτασαν στο να διεκδικήσουν το προεδρικό αξίωμα, έχοντας κερδίσει τις προκριματικές εκλογές στις 27 Σεπτεμβρίου 2016. Στις προκριματικές εκλογές, ο Ρεμενγκεσάου συγκέντρωσε 4.951 ψήφους έναντι 3.762 για τον κουνιάδο του.

Συνολικά 4 υποψήφιοι κατήλθαν ως ανεξάρτητοι στις προεδρικές εκλογές και έλαβαν μέρος στην τηλεοπτική συζήτηση που έλαβε χώρα στο Κολέγιο της Κοινότητας του Παλάου, στις 17 Αυγούστου 2016.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων στις 4 Νοεμβρίου του 2016, ο Ρεμενγκεσάου είχε προβάδισμα από τον Γουίπς με διαφορά μόλις 78 ψήφων.

Στις 10 Νοεμβρίου 2016, ανακοινώθηκε ότι ο Ρεμενγκεσάου επανεξελέγη πρόεδρος του Παλάου, νικώντας τον Γουίπς για 255 ψήφους.

Εκλογικό σύστημα
----------------

Ο Πρόεδρος του Παλάου εκλέγεται χρησιμοποιώντας το σύστημα της εκλογής σε δύο γύρους. Τα 16 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων εκλέγονται σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες με βάση τις πολιτείες με τη χρήση του πλειοψηφικού συστήματος.
Το Εθνικό Κογκρέσο (Olbiil Era Kelulau) αποτελείται από δύο σώματα: τη Γερουσία και τη Βουλή των Αντιπροσώπων. 
Τα 11 μέλη της Γερουσίας εκλέγονται από μια ενιαία εθνική εκλογική περιφέρεια με τη μέθοδο block voting. Ο κάθε ψηφοφόρος έχει 11 ψήφους για να ρίξει. Ο αριθμός των γερουσιαστών που εκλέγονται στο Εθνικό Κογκρέσο του Παλάου μειώθηκε στους 11 από τους 13 που ήταν προηγουμένως για τις γενικές εκλογές του 2016. Δεν υπάρχουν πολιτικά κόμματα στη χώρα.

Αποτελέσματα
------------

### Πρόεδρος

| Υποψήφιος | Ψήφοι | % |
| --- | --- | --- |
| Τόμι Ρεμενγκεσάου | 5.109 | 51,3% |
| Σουρέιντζελ Γουίπς | 4.854 | 48,7% |
| **Σύνολο** | **9.963** | **100** |

### Αντιπρόεδρος

Αντιπρόεδρος της χώρας επανεξελέγη ο Άντονι Μπελς.

### Γερουσία

Η Γερουσία αποτελείται από 9 ανεξάρτητους γερουσιαστές, οι οποίοι εκλέγονται για τετραετή θητεία.

### Βουλή

Στις ταυτόχρονες βουλευτικές εκλογές με τις προεδρικές, εξελέγησαν και 16 ανεξάρτητοι βουλευτές, για τη Βουλή των Αντιπροσώπων (House of Delegates).

Αναφορές
--------

1. ↑  Election Dates Palau Election Commission
2. ↑  «Palau island election: Brothers-in-law vying for presidency». *The Independent*. 31-10-2016.. Ανακτήθηκε στις 5-11-2016.
3. ↑  Carreon, Bernadette H. (2016-08-31). «Palau presidential candidates spar in debate». *Guam Daily Post*.. Ανακτήθηκε στις 2016-11-05.
4. ↑  «Slim lead for incumbent in Palau election - Absentee votes to decide result». *Radio New Zealand International*. 2016-11-04.. Ανακτήθηκε στις 2016-11-05.
5. ↑  «Remengesau holds on to Palau presidency». *Radio New Zealand*. 10-11-2016.. Ανακτήθηκε στις 11-11-2016.
6. ↑  Palau IFES
7. ↑  Electoral system Inter-Parliamentary Union
8. 1 2 3  Palau Αρχειοθετήθηκε 2010-07-11 στο Wayback Machine. CIA World Factbook
Λύκειο στην Μπρατισλάβα της Σλοβακίας (Γκάμτσα)
Στην Ελλάδα, **δευτεροβάθμια εκπαίδευση** ονομάζεται η σχολική θητεία που παρακολουθούν οι μαθητές κατά τις σχολικές χρονιές του Γυμνασίου όσο και του Λυκείου. Αντίστοιχα με την Τριτοβάθμια εκπαίδευση (Πανεπιστήμιο) το λύκειο (Δευτεροβάθμια εκπαίδευση) δεν είναι υποχρεωτικό στην Ελλάδα. Ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν ισχύει και για το Γυμνάσιο, το οποίο είναι υποχρεωτικό για όλους τους μαθητές, όπως και στην Πρωτοβάθμια εκπαίδευση (Δημοτικό, νηπιαγωγείο). Ύστερα από το τέλος της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (Λύκειο) ακολουθούν οι πανελλήνιες. Στις πανελλήνιες εξετάζονται όλοι οι μαθητές που τελείωσαν το λύκειο από Γενικό λύκειο ή ΕΠΑ.Λ έπειτα από αίτηση-δήλωση. 

Όπως και η πρωτοβάθμια εκπαίδευση, στις περισσότερες χώρες η δευτεροβάθμια εκπαίδευση είναι υποχρεωτική, τουλάχιστον μέχρι την ηλικία των 16. Τα παιδιά συνήθως εισέρχονται στη κατώτερη δευτεροβάθμια εκπαίδευση γύρω στην ηλικία των 11 ετών. Η υποχρεωτική εκπαίδευση εκτείνεται μερικές φορές μέχρι την ηλικία των 19 ετών.

Από το 1989, η εκπαίδευση θεωρείται ως βασικό δικαίωμα του παιδιού. Το άρθρο 28 της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού ορίζει ότι η πρωτοβάθμια εκπαίδευση πρέπει να είναι ελεύθερη και υποχρεωτική, ενώ διαφορετικές μορφές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης όπως η γενική και επαγγελματική εκπαίδευση, πρέπει να είναι διαθέσιμες και προσιτές σε κάθε παιδί. 

Κατά την κλασική και μεσαιωνική εποχή η δευτεροβάθμια εκπαίδευση παρεχόταν από την εκκλησία για τους γιους ευγενών και για τα αγόρια που προετοιμάζονται για τα πανεπιστήμια και το θρησκευτικό χώρο. Δεδομένου ότι το εμπόριο απαιτούσε ναυτικές και επιστημονικές δεξιότητες, η εκκλησία διεύρυνε απρόθυμα το πρόγραμμα σπουδών και αύξησε τους καθηγητές. Με τη Μεταρρύθμιση, το κράτος πάλεψε για να αποκτήσει τον έλεγχο του εκπαιδευτικού συστήματος με την εκκλησία. 

Μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, τα δευτεροβάθμια σχολεία υπήρχαν για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες των διαφόρων κοινωνικών τάξεων, με τις εργατικές τάξεις να λαμβάνουν 4 χρόνια φοίτησης, η τάξη των εμπόρων να έχει 5 χρόνια και η ελίτ να έχει πέντε 7 χρόνια. Τα δικαιώματα δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης κωδικοποιήθηκαν μετά το 1945 και οι χώρες εξακολουθούν να εργάζονται για την επίτευξη του στόχου της υποχρεωτικής και δωρεάν δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης για όλους τους νέους κάτω των 19 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ISCED 1997.
Ο **Βόγισλαβ Στανιμίροβιτς** (σερβικά κυριλλικά: Војислав Станимировић‎, γεννήθηκε στις 19 Αυγούστου 1953) είναι Κροάτης Σέρβος πολιτικός και πρώην πρόεδρος του Ανεξάρτητου Δημοκρατικού Σερβικού Κόμματος. Αυτή την περίοδο υπηρετεί ως μέλος του Σάμπορ.

Βιογραφία
---------

Ο Στανιμίροβιτς γεννήθηκε στο Τοβάρνικ κοντά στο Βούκοβαρ. Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου.

Κατά τη διάρκεια της Μάχης του Βούκοβαρ το 1991, ο Στανιμίροβιτς ήταν έφεδρος αξιωματικός που οδήγησε το ιατρικό σώμα του Γιουγκοσλαβικού λαϊκού Στρατού. Το 1992 ο Γιουγκοσλαβικός στρατός τον ονόμασε διευθυντή του νοσοκομείου του Βούκοβαρ και το 1993 έγινε πολιτικός. Ο Στανιμίροβιτς υπηρέτησε ως δήμαρχος του Βούκοβαρ διάρκεια του χρόνου όταν η πόλη βρισκόταν υπό σερβική κατοχή.

Σε άρθρο του για την τοπική εφημερίδα "Vojska Krajine" το 1993, το Βούκοβαρ Νοσοκομείο περιγράφηκε ως "το τελευταίο φρούριο των Ούστασε". Λόγω της σχετικής σφαγής της Όβτσαρα. η κατάσταση αντιμετωπίστηκε με οργή σε κροατικά μέσα ενημέρωσης όταν δόθηκε στη δημοσιότητα ενόψει των βουλευτικών εκλογών του 2003. Ο Στανιμίροβιτς είπε ο ισχυρισμός αυτός είχε τροποποιηθεί το άρθρο.

Το 1995, ο Στανιμίροβιτς τιμήθηκε στο Ποντουνάβλιε από τον Ράντοβαν Κάρατζιτς στη Μπάνια Λούκα.

Ήταν μέλος του Κροατικού Κοινοβουλίου από τις 22 Δεκεμβρίου 2003 έως τις 11 Ιανουαρίου του 2008. Εξελέγη επίσης στις εκλογές του 2007, αλλά υπηρέτησε μόνο μέχρι τον Οκτώβριο του 2008, όταν ο αναπληρωτής του τον αντικατέστησε.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Vojislav Stanimirović» (στα Κροατικά). Croatian Parliament. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2011.
2. ↑  Flego, Miroslav (9 November 2010). «"Stanimirović ne govori istinu, neka ga DORH istraži"» (στα hr). *Večernji list*.. Ανακτήθηκε στις 29 November 2011.
3. ↑  Flego, Miroslav (6 July 2011). «"Ljeposava Stanimirović 1991. prikrivala srpske zločine"» (στα hr). *Večernji list*.. Ανακτήθηκε στις 29 November 2011.
4. ↑  Bradarić, Branimir (8 November 2010). «Stanimirović: Sve sam rekao Haagu, mogu opet i DORH-u!» (στα hr). *Večernji list*.. Ανακτήθηκε στις 29 November 2011.
5. ↑  Butigan, Sanja (7 November 2010). «Vojislav Stanimirović: Nije istina da su Srbi počeli rat u Vukovaru» (στα hr). *Jutarnji list*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-03-03.. Ανακτήθηκε στις 29 November 2011.
6. ↑  «HSP: Srbija jača međunarodni položaj na teret žrtava iz Domovinskog rata» (στα Κροατικά). Dalje.com. 3 Νοεμβρίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Νοεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2011.
7. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2018.
Με τον όρο **γαιοκτησία** εννοείται η κατοχή και χρήση γης από διαφορετικούς φορείς, που αντιπροσωπεύονται από το άτομο, την οικογένεια ή το γένος, την κοινότητα, τον βασιλέα, τον αυτοκράτορα ή το ιερατείο. Το δικαίωμα της γαιοκτησίας κατά την αρχαιότητα διαφέρει από το δικαίωμα ιδιοκτησίας της γης, καθώς στην εξέλιξη του θεσμού η ατομική ιδιοκτησία της γης εμφανίστηκε κατά την νεότερη ιστορική περίοδο. Σύμφωνα με έναν άλλο ορισμό η γαιοκτησία είναι ιδιοκτησία καλλιεργήσιμης γης.

Οι δομές της γαιοκτησίας είναι περίπλοκες και ποικίλουν σε διαφορετικές χώρες. Σύμφωνα με την UNEP η Διεθνής Οργάνωση Τροφίμων και Γεωργίας ορίζει την έγγειο ιδιοκτησία ως «*σχέση, είτε νόμιμη είτε εθιμική, μεταξύ των ανθρώπων, ως ατόμων ή ομάδων, σε σχέση με τη γη. Το δίκαιο για την γαιοκτησία καθορίζει τα δικαιώματα κατοχής και χρήσης της γης για μία διακριτή κοινωνία. Οι νόμοι καθορίζουν πώς χορηγούνται δικαιώματα χρήσης, ελέγχου, και μεταβίβασης της γης, καθώς επίσης και σχετικές ευθύνες και υποχρεώσεις. Με απλούς όρους, τα συστήματα γαιοκτησίας καθορίζουν ποιος μπορεί να χρησιμοποιήσει, ποιους πόρους για πόσο καιρό και υπό ποιες προϋποθέσεις*»

Ιστορική εξέλιξη του θεσμού
---------------------------

Τα γραπτά αρχεία των πόλεων κρατών της Μεσοποταμίας υποδεικνύουν στοιχεία γαιοκτησίας. Ειδικότερα στη Βαβυλώνα εντοπίζεται ο θεσμός καθαρότερα, αλλά υπάρχουν ενδείξεις ότι παρόμοιες συνθήκες γαιοκτησίας επικρατούσαν στο Ελάμ, τη Συρία και τη Μικρά Ασία. Η κτήση των γαιών βρισκόταν καθολικά ή εν μέρει υπό το έλεγχο του κράτους ή ακριβέστερα υπό τον έλεγχο του ιερατείου της προστάτιδας θεότητας της πόλης. Καλλιεργείτο από δουλοπάροικους που πλήρωναν για την ενοικίαση της γης, αλλά δεν φορολογούνταν από το κράτος.

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. ↑  «Γαιοκτησία». ygeiaonline.gr. Ανακτήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2016.
2. ↑  «Γαιοκτησία». Λεξικό της κοινής νεοελληνικής. Ανακτήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2016.
3. ↑  «Land tenure». UNEP. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2016.
4. ↑  Olmstead, A. T. (Oct 1926). «Land Tenure in the Ancient Orient». *The American Historical Review* (Oxford: Oxford University Press) **32** (1): 1–9. .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «Γαιοκτησία». openarchives.gr. Ανακτήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2016. [*νεκρός σύνδεσμος*] Στοιχεία για την ελληνική γαιοκτησία στην μεσαιωνική Κρήτη
* «Η Μεγάλη Γαιοκτησία: Η περίπτωση των τσιφλικιών στη Θεσσαλία». Αποθετήριο Κάλιππος. Ανακτήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2016.
Το **Γενικό Νοσοκομείο Αιγίου**, γνωστό και ως Γενικό Νοσοκομείο Ανατολικής Αχαΐας - Μονάδα Αιγίου είναι δημόσιο νοσοκομείο που βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα έξω από την πόλη του Αιγίου στην Πελοπόννησο. Έχει χωρητικότητα 100 κλινών. Το νοσοκομείο εκτελεί τον μεγαλύτερο αριθμό λαπαροσκοπικών χειρουργείων στην Ελλάδα, ενώ πάνω από 50.000 άτομα εξετάζονται σε ετήσια βάση. Το συνολικό προσωπικό του νοσοκομείου ανήλθε σε 217 το 2013. Υποστηρίζει τη λειτουργία δύο τομέων. Ο τομέας της εσωτερικής ιατρικής (χωρητικότητας 50 κλινών) έχει τρία τμήματα: το παθολογικό, το καρδιολογικό και το παιδιατρικό. Ο χειρουργικός τομέας (χωρητικότητας 50 κλινών) έχει 6 τμήματα: Χειρουργικό, Μαιευτικό και Γυναικολογικό, Ορθοπεδικό, Ουρολογικό, Οδοντιατρικό και Αναισθησιολογικό.
Ο **δεσκλοϊζίτης** (αγγλ. descloizite) είναι βαναδινικό ορυκτό του μολύβδου και του ψευδαργύρου. Το όνομά του το έλαβε προς τιμήν του *Alfred Lewis Oliver Legrand Des Cloizeaux* (1817-1897), καθηγητή Ορυκτολογίας στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού, ο οποίος τον ανακάλυψε και τον περιέγραψε.

Είναι το πρώτο και κυριότερο μέλος μιας ομάδας σπάνιων ορυκτών που φέρει το όνομά του (ομάδα δεσκλοϊζίτη), ενώ το άλλο άκρο της ομάδας είναι ο μοττραμίτης PbCu(VO4)(OH) (στον οποίο ο ψευδάργυρος αντικαθίσταται από χαλκό). Σχηματίζεται ως δευτερογενές ορυκτό στη ζώνη οξείδωσης βαναδιούχων μεταλλευμάτων των κυρίων μετάλλων (μολύβδου, χαλκού, ψευδαργύρου κτλ). Σπάνια χρησιμοποιείται και ως μετάλλευμα βαναδίου.

Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο μοττραμίτης, ο βαναδινίτης, ο πυρομορφίτης, ο μιμητίτης, ο βουλφενίτης και ο κερουσίτης.

Ανευρίσκεται σε αρκετές χώρες. Σε αυτές περιλαμβάνονται η Αυστρία, η Γερμανία, η Πορτογαλία, η Βραζιλία (Minas Gerais), η Χιλή (περιοχή Αντοφαγάστα), η Αργεντινή (επαρχία Cordoba), το Μεξικό (περιοχή Mapimi), οι ΗΠΑ (Πολιτείες Αριζόνα, Νεβάδα, Νέο Μεξικό), η Ναμίμπια (κοίτασμα Τσουμέμπ), η Ζάμπια και η Δημοκρατία του Κονγκό.

Στην Ελλάδα απαντά στα μεταλλεία Λαυρίου (περιοχές Πλάκα και Σούνιο).

Πηγές
-----

* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Galleries.com
* Webmineral.com

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών
* Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1-4437-4224-4
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 0-395-91096-X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0-395-51137-2

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Αναφέρεται και ανοικτή πρασινοκάστανη
Ο **Γιουσέφ Γιουσφί** (αραβικά: يوسف اليوسفي‎, γεν. 2 Οκτωβρίου 1941) είναι Αλγερινός πολιτικός που υπήρξε Υπουργός Ενέργειας και Ορυχείων μεταξύ 2010 και 2015. Διετέλεσε εν συντομία ως υπηρεσιακός Πρωθυπουργός της Αλγερίας τον Μάρτιο και τον Απρίλιο του 2014. Ο Γιουσφί ήταν Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Αλγερίας στα Ηνωμένα Έθνη από το 2006 έως το 2008.

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
---------------------------

Γεννήθηκε στη Μπάτνα, και αποφοίτησε από την Εθνική Σχολή Χημικών Μηχανικών (*chimiques industriescole nationale supérieure des Industries*) στη Γαλλία και απέκτησε διδακτορικό στη φυσική από το Πανεπιστήμιο της Νανσύ. Έχει επίσης πτυχίο στα οικονομικά .

Σταδιοδρομία
------------

Ο Γιουσφί ήταν λέκτορας, και έπειτα καθηγητής χημικής μηχανικής στην Εθνική Πολυτεχνική Σχολή και έπειτα στο Πανεπιστήμιο Επιστημών και Τεχνολογιών Χουαρί Μπουμεντιέν στο Αλγέρι. Επίσης διετέλεσε διευθυντής του χημικού ινστιτούτου του πανεπιστημίου και ήταν σύμβουλος για θέματα πετρελαίου στο Υπουργείο Βιομηχανίας και Ενέργειας.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, ο Γιουσφί διορίστηκε αντιπρόεδρος για ζητήματα μάρκετινγκ στη Sonatrach και το 1985 έγινε διευθύνων σύμβουλός της. Το 1996, έγινε αρχηγός του επιτελείου του Προέδρου της Αλγερίας, Λιαμίν Ζερουάλ. Το 1997, διορίστηκε Υπουργός Πετρελαίου και Ενέργειας και εξελέγη για πρώτη φορά μέλος της Λαϊκής Εθνοσυνέλευσης.

Στις αρχές του 1999, ο Γιουσφί έγινε πρόεδρος του Οργανισμού Εξαγωγών Πετρελαιοπαραγωγών Χωρών (ΟΠΕΚ). Στις 23 Δεκεμβρίου 1999 διορίστηκε Υπουργός Εξωτερικών. Αντικαταστάθηκε από τον Αμπντελαζίζ Μπελχαντέμ το αξίωμα αυτό τον Αύγουστο του 2000, όταν ο Γιουσφί έγινε Υπουργός στον Πρωθυπουργό, Αλί Μπενφλίς .

Τον Απρίλιο του 2001, ο Γιουσφί διορίστηκε Πρέσβης της Αλγερίας στον Καναδά, πριν γίνει Μόνιμος Αντιπρόσωπος στα Ηνωμένα Έθνη το 2006.

Προσωπική ζωή
-------------

Ο Γιουσφί είναι παντρεμένος και έχει τρία παιδιά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «162th Ordinary Meeting» (PDF). OPEC. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 2 Ιουλίου 2010. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2020.
2. 1 2 3 4  «YOUCEF YOUSFI OF ALGERIA CHAIRMAN OF FIFTH COMMITTEE | Meetings Coverage and Press Releases». *www.un.org*. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2020.
3. ↑  «Profile - Youcef Yousfi». *APS Diplomat Operations in Oil Diplomacy*. 2000-02-28.. Ανακτήθηκε στις 2020-07-27.

| Πολιτικά αξιώματα
 |
| --- |
| ΠροκάτοχοςΑμπντελμαλέκ Σελάλ | **Πρωθυπουργός της Αλγερίαςυπηρεσιακός**2014 | ΔιάδοχοςΑμπντελμαλέκ Σελάλ |
|

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 218374987
* ISNI: 0000 0003 5954 8161
* GND: 170667685
* SUDOC: 09790919X

 |

 |
Η σχέση που περιγράφει την διάδοση ενός αρμονικού κύματος σε μία διάσταση είναι:

{\displaystyle \Psi (x,t)=\Psi \_{0}\sin(\omega {t}-kx)}

όπου η κυκλική συχνότητα \omega  είναι χαρακτηριστική της πηγής του κύματος και το κυματάνυσμα k είναι χαρακτηριστικό του μηχανικού μέσου στο οποίο το κύμα διαδίδεται. Η ταχύτητα ενός τέτοιου κύματος στο ελαστικό μέσο είναι:

{\displaystyle c={\frac {\omega }{k}}\,\Rightarrow \,\omega (k)=ck}

όπου c είναι αυτό που λέμε **φασική ταχύτητα** {\displaystyle v\_{p}}.

Εκτελώντας όμως ακριβέστερους υπολογισμούς διαπιστώνουμε πως η παραπάνω σχέση ισχύει προσεγγιστικά. Για παράδειγμα, για τα επιφανειακά κύματα στη θάλασσα η σχέση διασποράς υπολογίζεται ως:

{\displaystyle \omega ^{2}=gk\tanh(kh)}

όπου g η επιτάχυνση βαρύτητας και h το βάθος του ωκεανού. Η σχέση αυτή, για πολύ ρηχά νερά ή/και για υψηλής συχνότητας ταλαντώσεις γίνεται:

{\displaystyle \omega ^{2}\,\approx \,ghk^{2}\,\Rightarrow \,\omega \approx {\sqrt {gh}}\,k\,\Rightarrow \,c\approx {\sqrt {gh}}}

Όταν κύματα με ελαφρά διαφορετική συχνότητα, όπως αυτά που παράγονται με φυσικό τρόπο από τον άνεμο στην επιφάνεια της θάλασσας, ταξιδεύουν στο ίδιο ελαστικό μέσο, τότε σχηματίζονται **διακροτήματα**. Η ταχύτητα διάδοσης αυτών των σχηματισμών είναι διαφορετική. Ορίζοντας την **ομαδική ταχύτητα** ως {\displaystyle v\_{g}=d\omega /dk}, βλέπουμε πως η ταχύτητα διάδοσης διακροτημάτων γίνεται διαφορετική στο ίδιο ελαστικό μέσο.

Η διαφορά της ταχύτητας οδηγεί σε μια διασπορά της ενέργειας του αρχικού κύματος, γι' αυτό και το φαινόμενο ονομάζεται διασπορά. Η σχέση κυκλικής συχνότητας και κυματατανύσματος ονομάζεται «σχέση διασποράς».

Παραπομπές
----------

1. ↑  Reynolds, O. (1877), «On the rate of progression of groups of waves and the rate at which energy is transmitted by waves», *Nature* **16**: 343–44, doi:10.1038/016341c0
Η **Διαστημική Υπηρεσία του Ηνωμένου Βασιλείου** (*UK Space Agency*) είναι υπεύθυνη για το διαστημικό πρόγραμμα της χώρας. Ιδρύθηκε την 1η Απριλίου 2010 και διαδέχθηκε το Εθνικό Βρετανικό Κέντρο Διαστήματος. Τα κεντρικά γραφεία της υπηρεσίας βρίσκονται στο Σουίντον. Η επίσημη ανακοίνωση για την ίδρυση της πραγματοποιήθηκε στις 23 Μαρτίου 2010 από τους Πίτερ Μάντελσον, Πολ Ντρέισον και τον αστροναύτη του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος, Τίμοθι Πικ.

Διεθνές διαστημικό κέντρο καινοτομίας
-------------------------------------

Στα πλαίσια των προγραμμάτων της υπηρεσίας θα δημιουργηθεί το Διεθνές Διαστημικό Κέντρο Καινοτομίας. Για το σκοπό αυτό θα δαπανηθούν 45 εκατομμύρια ευρώ, εκ των οποίων τα 27 εκατομμύρια θα διατεθούν από κεφάλαια της βρετανικής κυβέρνησης. Στο νέο αυτό κέντρο θα γίνει προσπάθεια κατανόησης των κλιματικών αλλαγών καθώς και μελέτη της ασφάλειας των διαστημικών συστημάτων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Τη δική της Διαστημική Υπηρεσία αποκτά η Βρετανία». in.gr. 23 Μαρτίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Μαρτίου 2010. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2010.
2. ↑  «Η Βρετανία «χτυπά» την κρίση από το Διάστημα». kathimerini.gr. 24 Μαρτίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Διαστημική Υπηρεσία του Ηνωμένου Βασιλείου** |

* Η ιστοσελία της διαστημικής υπηρεσίας - (*Αγγλικά*)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 122413488
* ISNI: 0000 0004 4908 5877

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Διάστημα
 |

 |
Ο **Γιόζεφ Γκρους** (*λατινικό αλφάβητο : Josef Gruss*) (Πράγα, Βοημία-Αυστροουγγαρία, 8 Ιουλίου 1884 - Πράγα, Τσεχοσλοβακία, 28 Μαΐου 1968) ήταν, Βοημός στην καταγωγή, Τεχοσλοβάκος, ιατρός μαιευτήρας-γυναικολόγος, καθηγητής πανεπιστημίου, αθλητής σε πολλά αθλήματα, αρθρογράφος και παράγοντας του αθλητισμού.

Ήταν το δεύτερο μέλος της Τσεχικής διεθνούς ολυμπιακής επιτροπής και πρόεδρος της ολυμπιακής επιτροπής της Τσεχίας το 1929-1951. Επίσης γυναικολόγος και μαιευτήρας, καθηγητής πανεπιστημίου και αθλητής (ξιφομάχος, παίκτης της αντισφαίρισης, σκιέρ, ποδοσφαιριστής, χόκεϊ επί πάγου παίκτης και αθλητής του στίβου). 

Στην αντισφαίριση συμμετείχε εκπροσωπώντας την Βοημία στους ολυμπιακούς αγώνες του 1908 με το ψευδώνυμο "Josef Mickovsky", αγωνίστηκε μόνο στο απλό και αποκλείστηκε από τον πρώτο γύρο.

Ήταν ανάμεσα στους οκτώ πρώτους αθλητές που συγκρότησαν την Τσεχική ομάδα στο Χόκεϊ επί πάγου για την συμμετοχή τους σε διεθνές τουρνουά, έπαιζε ως τερματοφύλακας χόκεϊ. Το 1908 ήταν από τα ιδρυτικά μέλη της Τσεχικής Ένωσης χόκεϊ, εργάστηκε επίσης στο αθλητικό σωματείο της Σλάβια ως παράγοντας, στη συνέχεια εργάστηκε σε αθλητικούς φορείς (μεταξύ 1922-1929 πρόεδρος του συλλόγου Riegel, κατά τα έτη 1920 έως 1925 πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ξιφασκίας της Τσεχοσλοβακίας) και ήταν επίσης πρόεδρος της αθλητικής κοινότητας της Τσεχίας. Από το 1945-1946 διετέλεσε Πρόεδρος της γυναικολογικής και μαιευτικής εταιρείας της Τσεχίας, μεταξύ 1936 και 1945 εργάστηκε ως αρχισυντάκτης στο περιοδικό της εν λόγω ένωσης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  *Czech National Authority Database*. jk01032798. Ανακτήθηκε στις 23  Νοεμβρίου 2019.
2. 1 2 3  «Studenti pražských univerzit 1882–1945». *Students of the Universities of Prague 1882–1945*.
3. 1 2 3 4 5
4. ↑  «Ο Γιόζεφ Γκρούς στους Ολυμπιακούς αγώνες». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Δεκεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2017.

Πηγές
-----

* Účastník IV. letních olympijských her v Londýně, kde reprezentoval v tenisu pod pseudonymem Josef Mičkovský ve dvouhře i ve čtyřhře, v obou soutěžích ale vypadl hned v 1. kole.
* Jedná se také o prvního překladatele pravidel fotbalu a ledního hokeje do češtiny

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Josef Gruss (lékař) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 83718050
* NKC: jk01032798

 |

 |
Ο **Γεώργιος Ιορδανίδης** (27 Φεβρουαρίου 1902 - 20 Φεβρουαρίου 1977) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1902 και σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, στην Ανωτέρα Σχολή Πολέμου και στη συνέχεια σε στρατιωτικές σχολές στην Αυστρία και στη Γαλλία.

Ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία και μεταξύ άλλων ήταν επιτελής του Πρώτου Σώματος Στρατού (1946-49), Ανώτατος Στρατιωτικός διοικητής Ιονίων Νήσων και σύνδεσμος στο ΝΑΤΟ (1954-55). Μετά την αποστρατεία του, ασχολήθηκε με την πολιτική. Κατά την δικτατορία των Συνταγματαρχών αντιτάχθηκε σθεναρά, με αποτέλεσμα να υποστεί διώξεις και βασανιστήρια.
Εξελέγη βουλευτής Επικρατείας με την Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις (μετέπειτα ΕΔΗΚ) το 1974.

Απεβίωσε στο Λονδίνο έπειτα από εγχείρηση όγκου στην κοιλιά ενώ ήταν εν ενεργεία βουλευτής, στις 20 Φεβρουαρίου 1977 και στην έδρα του τον διαδέχθηκε ο Κωνσταντίνος Αλιβιζάτος. Η σορός του Ιορδανίδη μεταφέρθηκε από το Λονδίνο στην Ελλάδα, όπου ετέθη σε λαϊκό προσκύνημα και η κηδεία του έγινε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 23 Φεβρουαρίου 1977.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ελληνικόν who's who, Εκδοτικός Οργανισμός Ελληνικών who's who 1965, σελ. 195.
2. 1 2  Τα Νέα, Κηδεύεται ο Στρατηγός Γ. Ιορδανίδης, 23-2-1977, σελ. 11.
3. ↑  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 132, αρ. 375).(pdf)
4. ↑  Κοινοβουλευτική θητεία[*νεκρός σύνδεσμος*] στον δικτυακό τόπο της Βουλής των Ελλήνων, ανάκτηση 31-1-2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ρεπορτάζ από την κηδεία του Γεώργιου Ιορδανίδη (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)