recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο όρος **ουδέτερη ζώνη** (ή *ουδετέρα ζώνη*) αποτελεί στρατιωτικό όρο που προσδιορίσθηκε από το διεθνές δίκαιο πολέμου. Με τον όρο αυτό χαρακτηρίζεται, συνηθέστερα κατόπιν συμφωνίας ανακωχής, τμήμα εδάφους μορφής χερσαίας λωρίδας, ως μη επιδεχόμενο πάσης φύσεως στρατιωτικών επιχειρήσεων μεταξύ των εμπολέμων, και αυτό προς αποφυγή νέων εχθροπραξιών.

Η έκταση της ζώνης, το πλάτος, ο υπερκείμενος εναέριος χώρος (ύψος και πλάτος), τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των εμπολέμων, ως προς τον χώρον αυτόν, τα διακριτικά σημεία συνεννόησης, λευκές σημαίες, ή διακριτικά αγγελιαφόρων, τραυματιοφορέων κ.λπ. καθορίζονται από την ίδια τη συμφωνία που ορίζει αυτή. Γενικά στην ουδέτερη ζώνη απαγορεύεται οποιαδήποτε ενέργεια εις βάρος του αντισυμβαλλομένου (π.χ. διέλευση στρατιωτικής μονάδας, προπαγανδιστικές δραστηριότητες, κατασκοπευτικές κινήσεις κ.λπ.). Επίσης καταβάλλεται προσπάθεια στις ζώνες αυτές να μην περιέχονται οικισμοί με άμαχο πληθυσμό. Εάν υπάρξουν όμως αντιδράσεις αμάχων πληθυσμών θα πρέπει να μην εκλαμβάνονται ως πολεμικές ενέργειες, ικανές που να προσβάλλουν τη συμφωνία ανακωχής.

Δείτε επίσης
------------

* Ουδετερότητα
* Ουδέτερη θάλασσα
* Αποστρατικοποιημένη ζώνη
*
Η **Στρατηγίς Αρτάχ** ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας από το 966 έως το 1084 που ενσωματώθηκε στο Δουκάτο της Αντιόχειας αλλά παρέμεινε έδρα στρατηγού. Ήταν μικρό σε έκταση θέμα, γι΄ αυτό και αναφέρεται ως στρατηγίς, και περιλάμβανε την πόλη Αρτάχ (σημ Ρεϋχανλί στα συροτουρκικά σύνορα) και τα περίχωρα της.

Η πόλη, πόλισμα κατά τον Σκυλίτση, Αρτάχ καταλήφθηκε από τους άραβες αλλά απελευθερώθηκε από τον Ρωμανό Δ΄ κατά την συριακή εκστρατεία του 1068. Όπως αναφέρει ο Σκυλίτζης η αραβική φρουρά μόλις είδε τον Βυζαντινό στρατό εγκατέλειψε την πόλη χωρίς μάχη.

Αναφέρεται στην *Αλεξιάδα* της Άννας Κομνηνής σαν στρατηγίδα και μία από τις περιοχές που δόθηκαν στον Βαλδουίνο της Βουλώνης με την Συνθήκη της Δεαβόλεως. 

Γνωστοί διοικητές ήταν οι :

* Τζοτζίκης
* Θεοδωροκάνος

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γεώργιος Α. Λεβενιώτης, *Η πολιτική κατάρρευση του Βυζαντίου στην ανατολή*, Θεσσαλονίκη 2007, σελ. 352
2. ↑  Ιωάννης Σκυλίτζης, [... Ἐκεῖθεν δὲ ἀναστάντες εὐθὺ τοῦ Ἀρτὰχ ἐβάδισαν, κατεῖχον δὲ τοῦτο Σαρακηνοὶ τὸν αὐτῶν στρατηγὸν ἐξελάσαντες. Πλὴν ἀλλὰ καὶ πάλιν φεύγουσιν οἱ τοῦτο φυλάσσοντες καὶ τῷ βασιλεῖ τὸ οἰκεῖον ἀνασῴζεται πόλισμα,[...], 132]
3. ↑  [...]13.12.18, ὣς δὲ καὶ τὸ Ἀρτὰχ καὶ τὸ Τελοὺχ αἱ στρατηγίδες μετὰ τῆς ἑκάστης περιοχῆς [...]Άννα Κομνηνή, Αλεξιάς, βιβλίο 13
Ο **Σιρικτί σουκαμουνά** υπήρξε τρίτος και τελευταίος βασιλιάς από την έκτη δυναστεία της Βαβυλώνας (985 - 984 π.χ.) βασίλευσε συνολικά 20 χρόνια πιθανότατα μικρότερος αδελφός και διάδοχος του βασιλιά της Βαβυλώνας Νινουρτά κουντουρί ουσούρ Α', μικρότερος γιος του Εουλμάς σακίν σουμί ιδρυτή της έκτης δυναστείας της Βαβυλώνας, το όνομα του σχετίζεται με τον Σουκαμουνά θεό του πολέμου των Κασσιτών και ήταν σύγχρονος του Ασσύριου βασιλιά Ασούρ Ραμπί Β΄.

Πηγές
-----

J. A. Brinkman (1982). "Babylonia, c. 1000 – 748 B.C.". In John Boardman, I. E. S. Edwards, N. G. L. Hammond, E. Sollberger. The Cambridge Ancient History (Volume 3, Part 1). Cambridge University Press. p. 297.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Προκάτοχος:**Νινουρτά κουντουρί ουσούρ Α'** | **Βασιλιάς της Βαβυλώνας985–984** | Διάδοχος:**Μαρ μπιτί απλά ουσούρ** |
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία και στην Θρησκευτική παράδοση των Βέρβερων ο **Σόφακος** ήταν ένας ήρωας - Ημίθεος των Βερβέρων. Σύμφωνα με τον μύθο ο Σόφακος ήταν γιος της θεάς των Βερβέρων Τίγγης και του πρώτου συζύγου της του Έλληνα ημίθεου Ηρακλή του γιου του ύπατου των Ελλήνων θεών Διός και της Αλκμήνης. Η ετεροθαλής αδελφή του ήταν η Ιφινόη και ο ετεροθαλής αδελφός του ο Παλαίμονας γιος του Ηρακλή και της Ιφινόης. Ο Σόφακος αντικατέστησε τον σύζυγο της μητέρας του Ανταίο στον ρόλο του προστάτου των Βερβέρων, ίδρυσε την Ταγγέρη στην μνήμη της μητέρας του. Σύμφωνα με την μυθολογία των Βέρβερων οι βασιλείς τους κατάγονταν από τον Σόφακο που τον τιμούσαν ως προστάτη των εδαφών τους. Οι Δώδεκα θεοί του Ολύμπου ανέθεσαν στον γιο του Διόδωρο να κυβερνήσει όλες τις Βερβερικές φυλές στην Βόρεια Αφρική. Ο Πλούταρχος γράφει ωστόσο ότι όλοι αυτοί οι μύθοι δημιουργήθηκαν για να τιμηθεί ο κορυφαίος βασιλιάς των Βερβέρων στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία Ιόβας Β΄ ως απόγονος του Ηρακλή μέσω του Διόδωρου.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Ησίοδος, Ασπίδα του Ηρακλή, 1
3. ↑  Ιωάννης Τζέτζης σε Λυκόφρων, 663
4. ↑  Βιβλιοθήκη Απολλόδωρου, 2.5.11
5. ↑  Γάιος Ιούλιος Υγίνος, Fabulae 31
6. ↑  Ιώσηπος Φλάβιος, *"Ιουδαϊκές Αρχαιότητες"*, 1.238

Πηγές
-----

* Apollodorus, The Library with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A. F.R.S. in 2 Volumes, Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921.
* Gaius Julius Hyginus, Fabulae from The Myths of Hyginus translated and edited by Mary Grant. University of Kansas Publications in Humanistic Studies.
* Hesiod, Shield of Heracles from The Homeric Hymns and Homerica with an English Translation by Hugh G. Evelyn-White, Cambridge, MA.Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1914. Online version at the Perseus Digital Library.
Το **Σόρονγκ** (ινδονησιακά: Sorong) είναι η μεγαλύτερη πόλη της ινδονησιακής επαρχίας της Δυτικής Παπούας. Η πόλη βρίσκεται στο δυτικό άκρο του νησιού της Νέας Γουινέας με τα μόνα χερσαία σύνορά της να είναι με την Περιοχή Σόρονγκ. Είναι η πύλη προς τα νησιά Ράτζα Αμπάτ της Ινδονησίας, πλούσια σε είδη κοραλλιογενών υφάλων σε μια περιοχή που θεωρείται η καρδιά της παγκόσμιας βιοποικιλότητας κοραλλιογενών υφάλων. Είναι επίσης ο κόμβος της εφοδιαστικής για τα ακμάζοντα ανατολικά όρια πετρελαίου και φυσικού αερίου της Ινδονησίας. Το Σόρονγκ γνώρισε ραγδαία ανάπτυξη από το 2010 και αναμένεται περαιτέρω ανάπτυξη καθώς συνδέεται οδικά με άλλες παραμεθόριες πόλεις στη χερσόνησο της Παπούας. Η πόλη είχε πληθυσμό 190.625 κατοίκους κατά την Απογραφή του 2010· η τελευταία επίσημη εκτίμηση (στα μέσα του 2019) είναι 254.294 κάτοικοι. Εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο Ντομίνε Εντουάρντ Όσοκ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  1626542.
2. ↑  www.citypopulation.de/en/indonesia/papuabarat/reg/admin/.
3. ↑  «Raja Ampat, Indonesia».
4. ↑  Badan Pusat Statistik, Jakarta, 2020.
5. ↑  «.:: Directorate General Of Civil Aviation - Ministry Of Transportation Republic Of Indonesia ::». 3 Φεβρουαρίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Sorong στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 131518314
* LCCN: n96903779

 |

 |
Μικρός Σκορπιός (περίπου τρία μέτρα).
Ο **Σκορπιός** ήταν αρχαία πολεμική μηχανή (καταπέλτης) της Ρωμαϊκής περιόδου αλλά και αργότερα της Βυζαντινής.

Περιγραφή
---------

Ο Σκορπιός χαρακτηρίζονταν ως βαρύ πολεμικό όπλο. Φερόταν πάνω σε άμαξα την οποία έσερναν συνήθως βόδια και αποτελούσε πολιορκητική μηχανή μορφής λιθοβόλου καταπέλτη, ενώ χρησιμοποιούνταν και για τη ρίψη βαριών βελών εναντίον προσωπικού. 

Το όνομα της μηχανής αυτής οφείλεται sτο γεγονός ότι στο μπροστινό μέρος φερόταν διπλός οίακας (στροφείο) που περιέστρεφε διπλό σχοινί, ανάμεσα στο οποίο περνούσε ο καταπέλτης (συνήθως μακριά δοκός), η οποία και κατέληγε σε τεχνητό εσω-κοίλωμα, μέσα στο οποίο τοποθετούσαν βαρύ λίθο ή ένα μεγάλο βέλος.

Όταν δε η δοκός άρχιζε να παρουσιάζει από τις συστροφές του σχοινιού κύρτωση την απελευθέρωναν και λειτουργούσε έτσι ως λιθοβόλος καταπέλτης. Η δε διάταξη και χρήση αυτής της μηχανής θύμιζε απόλυτα τον ιοβόλο σκορπιό και κατά την όψη και κατά τη δράση.

Τον **Σκορπιό** τον χρησιμοποιούσαν ως βασική πολιορκητική μηχανή σε (κλασσικά) χαμηλά τείχη και δικαιολογημένα έτσι να έχει χαρακτηριστεί ως ο πρόγονος του σύγχρονου πυροβολικού.
Συντεταγμένες: 01°09′13″S 34°01′49″E﻿ / ﻿1.15361°S 34.03028°E﻿ / -1.15361; 34.03028

| Σιράτι *(Shirati)* |
| --- |
| Τοπική ονομασία | *Mji wa Shirati* |
| **Πόλη** |
| Χάρτης της Τανζανίας (σε ανοικτό μπεζ) όπου φαίνεται η Περιφέρεια Μάρα (σε μπορντό). |
| Χάρτης της Περιφέρειας Μάρα και σε κόκκινο η Περιοχή Ρορύα (σε πράσινη γραμμή, εμφανίζεται το ασφαλτοστρωμένο οδικό δίκτυο). |
| Χώρα | Τανζανία ! Τανζανία |
| Ζώνη | Παραλίμνια |
| Περιφέρεια | Μάρα*(Mara Region)* |
| Περιοχή | Ρορύα*(Rorya District)* |
| Πληθυσμός | 9.794 (2002) |
| Ζώνη Ώρας Ανατολικής Αφρικής | +3 |
| Ταχυδρομικός Κώδικας | 31xxx |
| Κωδικός κλήσης | 028 |
| Δικτυακός Ιστότοπος Περιφέρειαςς | mara.go.tz |
|

Το **Σιράτι** *(**Shirati**)*, είναι μια πόλη στην Βόρεια Περιφέρεια Μάρα *(Mara Region)*, της Τανζανίας για την ακτή πάνω από τη Λίμνη Βικτώρια *(Lake Victoria)*, κοντά στα σύνορα με την Κένυα *(Kenya)*. Έχει ένα πληθυσμό 100.000 περίπου ατόμων.

Είναι η βορειότερη πόλη στα σύνορα με την Κένυα. Οι περισσότεροι κάτοικοι στο Σιράτι *(Shirati)* ανήκουν στις φυλές Λούος *(Luos)*, Σούμπας *(Subas)* και άλλες κοινότητες Μπαντού από την Τανζανία. Ομοίως, το Σιράτι *(Shirati)* έχει ένα σημαντικό αριθμό Δυτικών που εργάζονται στην αποστολή Καμπουάνα *(Kabwana)* – μεταφραζόμενο από τα Λούο *(Luo)*, ως *«το σπίτι των λευκών»*.

Ιστορία
-------

Όταν το Σιράτι *(Shirati)* αποτελούσε τμήμα της Γερμανικής Ανατολικής Αφρικής, οι Γερμανοί έχτισαν εκεί ένα φρούριο, ένα ανθεκτικό δρόμο από χαλίκι, προς την ακτή της Λίμνης Βικτώρια, όπου έκτισαν μια πέτρινη προβλήτα, καθώς και την κατασκευή μιας σειράς από άλλα δημόσια κτίρια.

Δείτε επίσης
------------

* Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας
* Περιφέρεια Μάρα
* Περιοχή Ρορύα

Παραπομπές
----------

1. ↑  Thomas Brinkhoff (11 Σεπτεμβρίου 2014). «TANZANIA: Regions and Cities - Cities & Urban Localities». City Population. Ανακτήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2016.
2. ↑  Jacob, Mugini (2011-09-23). «Shirati to become a town - Pinda». *Daily News* (Dar es Salaam, Tanzania). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-16.. Ανακτήθηκε στις 2016-11-01.
3. ↑  Treves Frederick (1910). *Uganda for a holiday*. London: Smith, Elder & Company. σελ. 173. OCLC 33285047.
Ο Ερρίκος XIV της Σουηδίας. Πορτρέτο του Φερβίλτ, περ. 1560
Ο **Ντομένικους Φερβίλτ** (φλαμανδικά: **Domenicus Verwilt** (αναφερόμενος ορισμένες φορές και ως *ver Wilt*) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στη Σουηδία.

Βιογραφία
---------

Σύμφωνα με το Ολλανδικό Ίδρυμα Ιστορίας της Τέχνης (RKD) είναι γνωστός για τα πορτρέτα και τους πίνακες με ιστορικές αλληγορίες που δημιούργησε.
 Αν και οι χρονολογίες γέννησης και θανάτου του δεν είναι επιβεβαιωμένες, καταγράφεται να εργάζεται στην Αμβέρσα μεταξύ 1554 και 1555 και στη συνέχεια στη Σουηδία, μεταξύ 1556 και 1566, όπου είχε γίνει ζωγράφος της Αυλής του Ερρίκου ΙΔ΄ της Σουηδίας. Πιθανόν γνώριζε τον προσωπογράφο Στέφεν φαν ντερ Μέλεν από την περίοδο που εργαζόταν στην Αμβέρσα, ο οποίος επισκέφθηκε την Αυλή του Ερρίκου και έφτιαξε ένα πορτρέτο του το 1561.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων
* Φλαμανδική ζωγραφική

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Domenicus Verwilt[*νεκρός σύνδεσμος*] στο Ολλανδικό Ίδρυμα Ιστορίας της Τέχνης

Πηγές
-----

* Domenicus Verwilt στο Artnet

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **Europeana**: agent/base/154225
* KulturNav: id
* RKD: 80781

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Ζωγραφική
 |

 |
Η **Ολίμπικ Ντονέτσκ** (ουκρανικά: «Олімпік» Донецьк, προφέρεται: [o'limpik doˈnɛt͡sʲk]) είναι ουκρανικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα το Ντονέτσκ. Φυσική έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο Ολίμπικ, χωρητικότητας 3.000 θεατών. Η ομάδα προσωρινά διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάδιο Μπανικόφ του Κιέβου, χωρητικότητας 1.678 θεατών. Χρησιμοποιεί επίσεις προσωρινά για ορισμένα παιχνίδια το Στάδιο Ντιναμό στο Κίεβο, χωρητικότητας 16.873 θεατών.

Ιστορία
-------

Ο ποδοσφαιρικός σύλλογος Ολίμπικ Ντονέτσκ ιδρύθηκε το 2001 μαζί με ένα φιλανθρωπικό περιφερειακό ταμείο ποδοσφαίρου. Ο σύλλογος είχε ως στόχο να στηριχθεί σε παίκτες από την ακαδημία του. Η Ολίμπικ Ντονέτσκ μετείχε σε επαγγελματική διοργάνωση το 2004.

Μετά από έξι περιόδους στην Ντρούχα λίχα, η Ολίμπικ στέφθηκε πρωταθλήτρια την περίοδο 2010-11 και προβιβάστηκε στην Πέρσα λίχα. Η Ολίμπικ κατέκτησε το πρωτάθλημα της Πέρσα λίχα την περίοδο 2013-14 κερδίζοντας παράλληλα την άνοδο στην Πρέμιερ-λίχα.

Επιτυχίες
---------

* **Πέρσα λίχα**

Πρωταθλήτρια (1): 2013–14
* **Ντρούχα λίχα**

Πρωταθλήτρια (1): 2010–11

Παραπομπές
----------

1. ↑  ΜΕ ΑΕΡΑ ΑΝΩΤΕΡΟΤΗΤΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΟΛΙΜΠΙΚ ΝΤΟΝΕΤΣΚ tanea.gr
2. ↑  Стадион донецкого Олимпика после реконструкции (Фото) [Stadium Olimpik Donetsk after reconstruction (Photo)]. *stadiums.at.ua* (στα Ουκρανικά). 20 Απριλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2014.
3. ↑  «Archived copy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 2015-04-10.
4. ↑  источники, Внешние. «Олимпик выходит в Премьер-лигу».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ολίμπικ Ντονέτσκ** |

* Επίσημος ιστότοπος
Ο **Τάκης Παππάς** (Τρίκαλα 1942-Λιγονέρι Σπετσών, 1 Ιουλίου 2001) ήταν Έλληνας διαπρεπής ποινικολόγος, αντιστασιακός και πολιτικός, από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του νομικού κόσμου.

Ο Τάκης Παππάς γεννήθηκε στη Θεσσαλία αλλά πολύ νωρίς μετοίκησε στην Αθήνα. Εντάχθηκε στο κίνημα της νεολαίας της δεκαετίας του '60 και έλαβε μέρος στους αγώνες για τη δημοκρατία, σαν στέλεχος της ΕΔΑ. Φοιτητής της Νομικής Σχολής, συνελήφθη αρκετές φορές από την αστυνομία για συμμετοχή σε διαδηλώσεις και πορείες. Με την επιβολή της στρατιωτικής δικτατορίας το 1967, η Χούντα των συνταγματαρχών του αφαίρεσε για δυο έτη την άδεια να δικηγορεί, με το αιτιολογικό ότι δεν διέθετε πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων. Από το 1969 ήταν συνήγορος υπεράσπισης αγωνιστών της αντιδικτατορικής πάλης στα στρατοδικεία, αλλά το 1972 συνελήφθη εκ νέου, κρατήθηκε στη Γενική Ασφάλεια όπου και κακοποιήθηκε, ενώ το 1972 εκτοπίσθηκε στο Κερασοχώρι της Ευρυτανίας και αργότερα στο Θέρμο της Τριχωνίδας.

Το 1973 εγκλείσθηκε για 6 μήνες στα κρατητήρια της ΕΑΤ-ΕΣΑ, όπου βασανίσθηκε. Απόρροια των ταλαιπωριών που υπέστη ήταν το νευρολογικό νόσημα από το οποίο προσεβλήθη στη συνέχεια της ζωής του. Μετά την αποκατάσταση του δημοκρατικού πολιτεύματος συμμετείχε στο ΔΣ του ΔΣΑ για μια 20ετία, διατελώντας αντιπρόεδρος τα έτη 1987-1990 και πρόεδρος τα έτη 1993-1996. Από το 1994 ήταν στέλεχος του ΠΑΣΟΚ όπως και μέλος της Κεντρικής του Επιτροπής, ωστόσο το 2000 διαφώνησε με την ασκούμενη πολιτική του Κινήματος και αποχώρησε. Ήταν υποψήφιος βουλευτής του ΔΗΚΚΙ στις εθνικές εκλογές της 9 Απριλίου του 2000. Υπήρξε επίσης, ιδρυτικό μέλος της κίνησης «Δημοκρατική Συσπείρωση για τις λαϊκές ελευθερίες και την αλληλεγγύη».

Στις 12 το μεσημέρι της Κυριακής 1 Ιουλίου του 2001 και ενώ κολυμπούσε στην περιοχή Λιγονερίου Σπετσών, υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο και εν συνεχεία πνίγηκε, σε ηλικία μόλις 59 ετών. Ήταν παντρεμένος με τη Γιούλη Παπαδοπούλου και είχαν ένα γιο, το Βίκτωρα.

Πηγές
-----

* Ηλεκτρονικό αρχείο της εφημερίδας "Ριζοσπάστης"
Ο **Διάβολος της Τασμανίας**, συνήθως αναφέρεται ως Ταζ, είναι χαρακτήρας κινουμένων σχεδίων που εμφανίζεται στις σειρές κινουμένων σχεδίων της Warner Bros, Looney Tunes και Merrie Melodies. Χάρη στο μάρκετινγκ και την τηλεόραση, γνώρισε φήμη τη δεκαετία του 1990.

Ο Ταζ γενικά απεικονίζεται ως ένα άγριο, σαρκοφάγο ον με περιορισμένη υπομονή, η οποία αμβλύνεται στο άκουσμα γκάιντας. Χαρακτηρίζεται από εξάρσεις θυμού και περιόδους γαλήνης, μεγάλη όρεξη και την ακαταλαβίστικη ομιλία του που περιορίζεται σε άναρθρες κραυγές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lenburg, Jeff (1999). *The Encyclopedia of Animated Cartoons*. Checkmark Books. σελ. 142. ISBN 0-8160-3831-7. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2020.
Οι ταραχές της Αλεξάνδρειας (68) αποτέλεσαν το αποκορύφωμα σε μια σειρά βίαιων περιστατικών που είχαν προηγηθεί μεταξύ των δυο κοινοτήτων πόλης και συνέβησαν την στιγμή που ο Πρώτος Ιουδαϊκός Πόλεμος είχε μόλις ξεσπάσει.

Η αφορμή των ταραχών
--------------------

Αρκετοί Έλληνες της Αλεξάνδρειας συγκεντρώθηκαν σε ένα αμφιθέατρο προκειμένου να στείλουν πρεσβεία στον Νέρωνα για να καταγγείλει τις επιθέσεις των Ιουδαίων συμπολιτών τους εναντίον τους. Μέσα στο αμφιθέατρο βρέθηκαν και πολλοί Ιουδαίοι. Όταν οι Έλληνες το αντιλήφθηκαν τους απομάκρυναν βιαία εν μέσω ύβρεων και αποδοκιμασιών .
Αυτοί που είχαν απομακρυνθεί ζήτησαν την βοήθεια των ομοεθνών τους. Σύντομα περικύκλωσαν το αμφιθέατρο πολυάριθμοι Ιουδαίοι που απείλησαν ότι θα του έβαζαν φωτιά καίγοντας μαζί και όσους είχαν αποκλειστεί μέσα σε αυτό .

Η επέμβαση των Ρωμαίων
----------------------

Ο έπαρχος Τιβέριος Ιούλιος Αλέξανδρος , προσπάθησε με την βοήθεια Ιουδαίων προκρίτων να τους σταματήσει όμως εκείνοι τον χλεύασαν. Τότε κάλεσε μέσα στην πόλη στρατό ο οποίος αποτελούνταν από δυο λεγεώνες που έτυχε να βρίσκονται εκεί και 2.000 επικουρικούς. Οι πολυάριθμοι στρατιώτες αφού επιτέθηκαν στους εξεγερμένους και τους διέλυσαν κατόπιν επιτέθηκαν στην ιουδαϊκή συνοικία της πόλης ( την συνοικία Δέλτα). 
Ακολούθησαν πυρπολήσεις σπιτιών , λεηλασίες και ανελέητη σφαγή γυναικόπαιδων και γερόντων , μέχρι την στιγμή που ο έπαρχος έδωσε την διαταγή της παύσης της επίθεσης. Τα θύματα της επίθεσης έφτασαν τους 50.000 νεκρούς .

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ιώσηπος Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους .Βιβλίο Β ΧVIII.7. σελ .177
2. ↑  Ιώσηπος Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους .Βιβλίο Β ΧVIII.7. σελ .179
3. ↑  Ιώσηπος Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους .Βιβλίο Β ΧVIII.8. σελ .179
4. ↑  Ιώσηπος Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους .Βιβλίο Β ΧVIII.8. σελ .181
5. ↑  Ιστορία του Ελληνικού Έθνους Τομ.ΣΤ Ελληνισμός και Ρώμη.Αίγυπτος.Σχέσεις του ελληνισμού με το κράτος και τις άλλες εθνικές ομάδες του αιγυπτιακού πληθυσμού.σελ. 353

Πηγές
-----

* Ιώσηπος Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους. Αρχαία Ελληνική Γραμματεία «Οι Έλληνες», Εκδόσεις Κάκτος 1997
* Ιστορία του Ελληνικού Εθνους. Τόμος ΣΤ΄Ελληνισμός και Ρώμη. Εκδοτική Αθηνών 1979

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Συγκρούσεις μεταξύ των κοινοτήτων της Αλεξάνδρειας κατά τον 1ο αιώνα |
| --- |
|  |
| 
 Διωγμός των Ιουδαίων της Αλεξάνδρειας (38) **·**   Συγκρούσεις στην Αλεξάνδρεια επί Κλαυδίου(41-54)  **·**  Ταραχές της Αλεξάνδρειας (68) |

 |
Οι **Σπαχήδες** (οθωμανικά τουρκικά: سپاهی, προφέρεται: [sipaːhi]) απάρτιζαν το οθωμανικό ιππικό. Οργανώθηκαν ως σώμα κατά τον 14ο αιώνα σε φεουδαρχική βάση. Οι αξιωματικοί κατείχαν φέουδα (τιμάρια) κατά το βυζαντινό πρότυπο, που παρέχονταν από τον σουλτάνο, και επιτηρούσαν τους χωρικούς που εργάζονταν στη γη τους. Επίσης, καρπώνονταν τα εισοδήματα που προέρχονταν από τα φέουδα, εις αναγνώριση της στρατιωτικής υπηρεσίας τους προς τον σουλτάνο.

Έως τα μέσα του 16ου αιώνα ήταν το σημείο αιχμής του οθωμανικού στρατού. Δεσμευμένοι, ωστόσο, στην παράδοση του ελαφρού ιππικού άργησαν να υιοθετήσουν τα πυροβόλα όπλα, η ανάπτυξη των οποίων έκανε το ιππικό λιγότερο σημαντικό για τις πολεμικές συγκρούσεις. Όπως και οι Γενίτσαροι, διέθεταν σημαντική πολιτική δύναμη έως ότου ο Μαχμούτ Β΄ ανακάλεσε την εξουσία τους στα φέουδα το 1828, και τους αντικατέστησε στο πεδίο της μάχης με σύγχρονο πυροβολικό, στην προσπάθειά του να χτίσει έναν σύγχρονο στρατό. Ο όρος *σπαχής* χρησιμοποιείται, επίσης, για να περιγράψει τους Αλγερινούς και Σενεγαλέζους ιππείς του γαλλικού ιππικού εκείνης της περιόδου.

Ονομασία
--------

Η λέξη προέρχεται από την περσική: سپاهی, *sepāhī*, που σημαίνει «στρατιώτης». Ο όρος μεταγράφεται επίσης σε άλλες γλώσσες όπως: *spahiu* στα αλβανικά και τα ρουμανικά, спахија, спахия στα σερβικά και βουλγαρικά. Η πορτογαλική εκδοχή του όρου είναι επίσης *sipahi*, αλλά στα ισπανικά προσαρμόστηκε ως *cipayo*. Η λέξη *σιπάι* προέρχεται από την ίδια περσική λέξη *sepāhī*.

Εικόνες
-------

* Σπαχήδες οδεύουν προς τη μάχη της Βιέννης το 1683Σπαχήδες οδεύουν προς τη μάχη της Βιέννης το 1683
* Οθωμανός σπαχής, ξυλογραφία του Μελχιώρ Λορκ του 1576, Εθνική Βιβλιοθήκη ΠαρισίωνΟθωμανός σπαχής, ξυλογραφία του Μελχιώρ Λορκ του 1576, Εθνική Βιβλιοθήκη Παρισίων
* Στολή σπαχή του 1550, Στρατιωτικό Μουσείο ΠαρισίωνΣτολή σπαχή του 1550, Στρατιωτικό Μουσείο Παρισίων

Παραπομπές
----------

1. ↑  Harper, Douglas. «Sepoy». *Online Etymology Dictionary*. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σπαχής** |

* Η λέξη Σπαχής στο λεξικό Brockhaus (1809)(Γερμανικά)
* Η λέξη Σπαχής στο λεξικό Herder (1854)(Γερμανικά)
* Η λέξη Σπαχής στο λεξικό Pierer's (1857)(Γερμανικά)
* Σπαχής στη Looklex Encyclopedia (Αγγλικά)
**Σκοταράδες** ονομάζονταν οι μιγάδες Ηπειρώτες από Ελληνίδα μητέρα και Τούρκο πατέρα.

Ιστορία
-------

Όταν ο Μουράτ Β΄ και οι Τούρκοι του καταπλημμύρισαν όλη την Ελλάδα μέχρι την Θεσσαλία και Ήπειρο, και ο Μουράτ Β΄ κατέκτησε την Θεσσαλία, οι πρόκριτοι της Ηπείρου έστειλαν προς αυτόν πρεσβεία, για να προσφέρουν την υποταγή τους. Ο σουλτάνος τους παραχώρησε το προνόμιο να έχουν άρχοντα ντόπιο. Το είδος αυτό της διοίκησης κράτησε πολλά χρόνια, μέχρι που ο λεγόμενος Σκυλόσοφος αποφάσισε να αποτινάξει τον τουρκικό ζυγό. Κάλεσε όλους τους προκρίτους στο Νησί Ιωαννίνων και εκεί τους σκότωσε όλους υψώνοντας την σημαία της επανάστασης.

Ο σουλτάνος όταν το έμαθε διέταξε τον σατράπη της Θεσσαλίας να πάει με δυνάμεις στην Ήπειρο και να καταπνίξει την επανάσταση. Αυτός όμως πήγε ήσυχα και με ειρήνη στην πόλη, έκατσε ένα διάστημα, δήθεν να ξεκουραστεί, και μια μέρα που γινότανε γιορτή, ξαφνικά περικύκλωσε την εκκλησία, έκλεισε τις πόρτες και τους έπιασε όλους. Τους άνδρες τους άφησε ελεύθερους. Από τις γυναίκες όμως πήρε τις πιο νεαρές και τις ομορφότερες και τις πάντρεψε με Οθωμανούς, στους οποίους έδωσε όλη την κτηματική περιουσία των συζύγων και πατέρων τους. Μετά την πράξη αυτή, τα Ιωάννινα έγιναν οθωμανική πόλη, ενώ οι Τούρκοι που πήραν τις γυναίκες διορίστηκαν σπαχήδες της επαρχίας. Από αυτούς κατάγονται οι Οθωμανοί των Ιωαννίνων, οι λεγόμενοι Σκοταράδες.

Παραπομπές
----------

Πηγές
-----

* Λάμπρος Κουτσονίκας (1863). *Γενική ιστορία της ελληνικής επαναστάσεως, Τόμος Α΄*. Εν Αθήναις: Εκ του «Ευαγγέλιμου» Δ. Καρακατζάνη. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2011.
Η **Συμφωνία της Μαδρίτης** του 1880, ήταν μια διεθνής συνθήκη που συνομολογήθηκε στην πρωτεύουσα της Ισπανίας τη Μαδρίτη στις 3 Ιουλίου του 1880, κατά τις εργασίες της ομώνυμης διεθνούς "Συνδιάσκεψης της Μαδρίτης" του έτους εκείνου. Με τη συμφωνία, ή συνθήκη, αυτή αναγνωρίστηκε η ανεξαρτησία του Μαρόκου, υπό διεθνή εγγύηση, που τελούσε τότε υπό την ισχυρή διακυβέρνηση του Σουλτάνου Μουλάυ Αλ Χασάν.

Στη Συνδιάσκεψη της Μαδρίτης του 1880 εκτός του Μαρόκου, συμμετείχαν κατ΄ αλφαβητική σειρά η Αυστροουγγαρία, το Βέλγιο, η Γαλλία, η Γερμανία, η Δανία, οι ΗΠΑ, η Ισπανία, η Ιταλία, η Μεγάλη Βρετανία, η Νορβηγία, η Ολλανδία και η Πορτογαλία.  
 
Προστάτιδα δύναμη του Μαρόκου ορίστηκε η Ισπανία.

Πηγές
-----

* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ. ΙΣτ΄ σελ.455.
Η **Σουσάνα Ντίαθ Πατσέκο** (Susana Díaz Pacheco) είναι Ισπανίδα πολιτικός μέλος του Ισπανικού Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος και τέως πρόεδρος της Ανδαλουσίας μεταξύ 2013 και 2019.

Πορεία στην πολιτική
--------------------

Εντάχθηκε στην ηλικία των δεκαεπτά στη νεολαία του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο της Σεβίλλης (από το οποίο αποφοίτησε δέκα χρόνια αργότερα). Υπήρξε δημοτική σύμβουλος στο δημαρχείο της Σεβίλλης το 1999, βουλευτής στο Ισπανικό Κοινοβούλιο μεταξύ 2004 και 2008, γερουσιαστής μεταξύ 2011 και 2012 και συνεργάτης του τέως Ανδαλουσιανού προέδρου Χοσέ Αντόνιο Γκρινιάν. Τον Σεπτέμβριο του 2013 εκλέχθηκε πρόεδρος της Ανδαλουσίας με την υποστήριξη της Ενωμένης Αριστεράς και τον Νοέμβριο του ίδιου έτους γενικός γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Ανδαλουσίας. Επανεκλέχθηκε πρόεδρος της Ανδαλουσίας στις περιφερειακές εκλογές του 2015, με την υποστήριξη αυτή τη φορά του Κόμματος των Πολιτών. Έχει κατηγορηθεί από τους τέως συνεργάτες της ότι υιοθετεί και εκφράζει θέσεις του ισπανικού εθνικισμού και ότι κυβερνάει απολυταρχικά.

Θεωρείται μία από τις ισχυρότερες προσωπικότητες του κόμματος σε εθνικό επίπεδο. Τον Σεπτέμβριο του 2016 πρωταγωνίστησε την αντιπολίτευση εναντίον του γενικού γραμματέα Πέδρο Σάντσεθ μετά τα απογοητευτικά αποτελέσματα του κόμματος στις εθνικές και περιφερειακές εκλογές υπό την καθοδήγησή του, που είχε ως αποτέλεσμα την παραίτηση του τελευταίου.

Στις εσωκομματικές εκλογές της 22ης Μαΐου 2017 ηττήθηκε από τον Σάντσεθ, λαμβάνοντας το 40% των ψήφων έναντι του 50% του νυν γενικού γραμματέα και 10% του Πάτσι Λόπεθ.

Μετά τις περιφερειακές εκλογές της Ανδαλουσίας τον Δεκέμβριο του 2018, το Σοσιαλιστικό Κόμμα απέτυχε να λάβει ικανοποιητικό αριθμό εδρών (έλαβε 33 έδρες έναντι 47 της προηγούμενης εκλογικής αναμέτρησης) παρότι αναδείχθηκε πρώτο κόμμα. Ως αποτέλεσμα, νέος πρόεδρος της περιφέρειας ψηφίστηκε από το ανδαλουσιανικό κοινοβούλιο με τις ψήφους του φιλελεύθερου Πολίτες και του ακροδεξιού Vox ο Χουαν Μανουέλ Μορένο, μέλος του Λαϊκού Κόμματος.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 7346154441755335460009
* GND: 1172733058

 |

 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.lavanguardia.com/politica/20150614/54432273307/susana-diaz-toma-posesion-presidenta-junta-andalucia.html. Ανακτήθηκε στις 20  Μαρτίου 2018.
2. ↑  «Susana Díaz gobernará con "ventanas abiertas"». *www.diariodesevilla.es*. Ανακτήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2016.
3. ↑  «La última esperanza socialista». Ανακτήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2016.
4. ↑  «Los críticos tumban a Pedro Sánchez en un bochornoso Comité Federal». Ανακτήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2016.
5. ↑  Marcos, Anabel Díez, José (2017-05-22). «Pedro Sánchez vuelve a ser el secretario general del PSOE» (στα es). *EL PAÍS*.. Ανακτήθηκε στις 2017-05-21.
6. ↑  Lucio, Lourdes (2019-01-17). «Moreno abre un ciclo nuevo en Andalucía con el apoyo de PP, Ciudadanos y Vox» (στα es). *El País*. ISSN 1134-6582.. Ανακτήθηκε στις 2019-01-27.
Οι σκαντζόχοιροι είναι κυρίως νυκτόβια ζώα.
Ως **νυκτόβιο** χαρακτηρίζεται ένα ζώο το οποίο δραστηριοποιείται κατά τη διάρκεια της νύχτας και κοιμάται κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ζώα με αντίθετη συμπεριφορά χαρακτηρίζονται ως ημερόβια, ενώ η ενδιάμεση κατάσταση δραστηριότητας κατά το δειλινό είναι αρκετά κοινή. Κάποια είδη είναι δραστήρια και την ημέρα και τη νύχτα. Η νυκτόβια ζωή μπορεί να θεωρηθεί μία μορφή διαφοροποίησης οικοθέσεων, όπου η οικοθέση ενός είδους δεν διαφοροποιείται από τους πόρους αλλά από τον χρόνο. Μπορεί ακόμα να θεωρηθεί και ως μορφή απόκρυψης, προσαρμογή για την αποφυγή ή την ενίσχυση της θήρευσης. Υπάρχουν και άλλοι λόγοι για την υιοθέτηση νυκτόβιας συμπεριφοράς, όπως η προφύλαξη από τη θερμότητα της ημέρας. Αυτό ισχύει κυρίως στις ερήμους, όπου η υιοθέτηση νυκτόβιας συμπεριφοράς από πολλά ζώα, τα προστατεύει από την απώλεια πολύτιμου νερού κατά τη διάρκεια της θερμής και ξηρής ημέρας. Αυτή η προσαρμογή ενισχύει την ωσμορρύθμιση.[1]

Παραπομπές
----------

1. ↑  N.A.Campbell (1996) *Biology* (4th edition) Benjamin Cummings NY. ISBN 0-8053-1957-3
Το **Ντώσον Κρικ** (αγγλικά: Dawson Creek) είναι πόλη στη βορειοανατολική Βρετανική Κολομβία του Καναδά. Ο δήμος 24,37 τετραγωνικών χιλιομέτρων είχε πληθυσμό 12.978 κατοίκους το 2016. Το Ντώσον Κρικ αντλεί το όνομά του από το ρυάκι με την ίδια ονομασία που διασχίζει την κοινότητα. Το ρυάκι πήρε την ονομασία του από τον Τζορτζ Μέρσερ Ντώσον από ένα μέλος της δικιάς του ομάδας τοπογραφικών μελετών όταν διέσχισαν την περιοχή τον Αύγουστο του 1879. Κάποτε ήταν μια μικρή αγροτική κοινότητα, όμως το Ντώσον Κρικ έγινε περιφερειακό κέντρο αφότου επεκτάθηκε εκεί το δυτικό άκρο των Σιδηροδρόμων της Βόρειας Αλμπέρτα το 1932. Η κοινότητα αναπτύχθηκε ραγδαία το 1942 καθώς ο στρατός των ΗΠΑ χρησιμοποιούσε τον τερματικό σιδηροδρομικό σταθμό ως σημείο μεταφόρτωσης κατά την κατασκευή της εθνικής οδού της Αλάσκας. Στη δεκαετία του 1950, η πόλη συνδέθηκε με το εσωτερικό της Βρετανικής Κολομβίας μέσω ενός αυτοκινητοδρόμου και ενός σιδηροδρόμου δια μέσου των Βραχωδών Όρεων. Από τη δεκαετία του 1960, η ανάπτυξη έχει επιβραδυνθεί, αλλά ο πληθυσμός της περιοχής έχει αυξηθεί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Canada 2016 Census*. www12.statcan.gc.ca/census-recensement/2016/dp-pd/prof/index.cfm?Lang=E.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 138301010
* LCCN: n88004407

 |

 |
Η αρχή του Op. 32, No. 1
Η αρχή του Op. 32, No. 2
Τα **Nocturnes, Op. 32** είναι δύο νυχτερινά του Φρεντερίκ Σοπέν, που γράφτηκαν και δημοσιεύτηκαν το 1837. Και τα δύο είναι αφιερωμένα στη Μαντάμ Καμελί ντε Μπιλίνγκ. Το πρώτο είναι γραμμένο σε Σι μείζονα σε τέμπο *andante sostenuto*, 4/4. Το δεύτερο έχει την κλασσική τριαδική μορφή και είναι γραμμένο σε Λα ύφεση μείζονα, με *lento* τέμπο, 4/4. Το δεύτερο νυχτερινό συμπεριλήφθηκε και στο *Les Sylphides* (1892). Για μερικούς, τα δύο αυτά νυχτερινά δεν είναι τόσο εντυπωσιακά όπως οι προκάτοχοι τους. Και τα δύο έργα μαζί διαρκούν περίπου 13 λεπτά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Huneker, James G. (1966). *Chopin : the man and his music*. New York: Dover Publ. σελ. 251. ISBN 0-486-21687-X.
2. 1 2 3  Woodstra, Chris· Brennan, Gerald· Schrott, Allen (2005). *AllMusic Guide to Classical Music*. Hal Leonard Corporation. σελ. 287. ISBN 0-87930-865-6. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2009.
3. ↑  Dubal (2004), p. 464

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Noctures, Op. 32 στο IMSLP.org

  

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Νυχτερινά του Φρεντερίκ Σοπέν |
| --- |
|  |
| 
* 3 Νυχτερινά, Op. 9
* 3 Νυχτερινά, Op. 15
* 2 Νυχτερινά, Op. 27
* 2 Νυχτερινά, Op. 32
* 2 Νυχτερινά, Op. 37
* 2 Νυχτερινά, Op. 48
* 2 Νυχτερινά, Op. 55
* 2 Νυχτερινά, Op. 62
* Νυχτερινό σε Μι ελάσσονα, Op. posth. 72
* Νυχτερινό σε Ντο δίεση ελάσσονα, Op. posth.
* Νυχτερινό σε Ντο ελάσσονα, Op. posth.
 |

 |
Ο **Στέβαν Γιακόβλιεβιτς** (σερβικά κυριλλικά: Стеван Јаковљевић‎, 7 Δεκεμβρίου 1890 - 2 Νοεμβρίου 1962) ήταν Σέρβος συγγραφέας, βιολόγος και καθηγητής.

Είναι πιο γνωστός ως συγγραφέας του μυθιστορήματος *Likovi u senci* (Χαρακτήρες και Σκιές) και της τριλογίας *Srpska trilogija* (Σερβική τριλογία).

Βιογραφία
---------

Ο Γιάκοβλεβιτς αποφοίτησε με πτυχίο βιολογίας από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου, όπου αργότερα απέκτησε το διδακτορικό του. Ήταν καθηγητής στη Φαρμακευτική Σχολή του Πανεπιστημίου.

Ως αξιωματικός του Βασιλικού Σερβικού Στρατού, πολέμησε στη Σερβική Εκστρατεία του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, κρατήθηκε σε στρατόπεδα αιχμαλώτων πολέμου της Ιταλίας και της Γερμανίας (POW).

Ο Γιάκοβλεβιτς ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου και ο πρύτανης του από το 1945 έως το 1950. Ήταν, επίσης, μέλος της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών .

Δημοσιευμένο έργο
-----------------

Έκανε ένα όνομα για τον εαυτό του στον λογοτεχνικό κόσμο με την τριλογία του των μυθιστορημάτων που δημοσιεύτηκε το 1937 με τίτλο *Srpska trilogija* (Σερβική Τριλογία) που αποτελείται από τα μυθιστορήματα *Devetstočetrnaesta* (1935), *Pod Krstom* (1936) και *Kapija slobode* (1937). Στα άλλα έργα του περιλαμβάνονται τα μυθιστορήματα *Smena generacija* (1939) σχετικά με την κοινωνική ζωή στο Βελιγράδι κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου, *Velika zabuna* (1952) που είναι χρονικό πολέμου του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και *Likovi u senci* (1956) που περιγράφει τη ζωή ως αιχμάλωτος πολέμου στην Ιταλία και τη Γερμανία.

Δημοσίευσε επίσης βοτανικές εργασίες.

Προσωπική ζωή
-------------

Η αδερφή του ήταν η Σέρβα συγγραφέας Μίλιτσα «Μιρ-Γιαμ» Γιακόβλιεβιτς.

Θάνατος και κληρονομιά
----------------------

Ο Γιάκοβλεβιτς πέθανε στις 2 Νοεμβρίου 1962 και ενέχεται στο Νέο Νεκροταφείο του Βελιγραδίου. Το γυμνάσιο στο Βλασότιντσε πήρε το όνομά του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb121322426. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
2. 1 2  *Czech National Authority Database*. xx0005587. Ανακτήθηκε στις 23  Νοεμβρίου 2019.
3. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb121322426. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2019.
5. ↑  *Politika* (1 Δεκεμβρίου 2018). «Sećanje na pobedu u Velikom ratu i Stevana Jakovljevića» (στα Σερβικά). Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2018.
6. ↑  SANU. «Stevan Jakovljević» (στα Σερβικά). Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2019.
7. ↑  *Večernje novosti* (1 Δεκεμβρίου 2013). «Komunisti ucenjivali pisca Srpske trilogije i Mir Jam» (στα Σερβικά). Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2019.
8. ↑  «Gimnazija "Stevan Jakovljević" - Vlasotince». *srednjeskole.edukacija.rs*. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2019.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 32031003
* LCCN: n83147109
* ISNI: 0000 0000 8110 9542
* GND: 1033545961
* SUDOC: 029769922
* BNF: cb121322426 (data)
* NLA: 36074088
* NKC: xx0005587

 |

 |
Ο **Στέλιος Αποσπόρης** είναι παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και τώρα προπονητής.

Βιογραφικό
----------

Ο Στέλιος Αποσπόρης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 15 Νοεμβρίου 1964. Ως ποδοσφαιριστής αγωνιζόταν στη θέση του δεξιού χαφ. Έκανε καριέρα επί μια δεκαετία σε δυο ομάδες της Α΄ Εθνικής κατηγορίας. Έπαιξε σε 250 αγώνες συνολικά, στον Πανιώνιο και στον ΟΦΗ.

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο το 1976 στα τσικό του Πανιωνίου και αφού πέρασε από την παιδική και εφηβική ομάδα, το 1982-83 προωθήθηκε στην ανδρική ομάδα από τον προπονητή Πάνο Μάρκοβιτς. Προηγουμένως είχε κατακτήσει το πρωτάθλημα εφήβων του 1981, με συμπαίκτες μεταξύ άλλων το Χρήστο Κουτρόπουλο και το Δημήτρη Ζυγούρη. Έκανε εντυπωσιακό ντεμπούτο στην Α΄ Εθνική πετυχαίνοντας το τρίτο γκολ του Πανιωνίου στην εκτός έδρας νίκη με 3-1 επί του Παναθηναϊκού στις 9 Ιανουαρίου 1983. Ήταν βασικός στην ομάδα του Πανιωνίου τη δεκαετία του '80, τόσο στις δύσκολες σεζόν 1982-83 και 1983-84, που η ομάδα έδωσε μπαράζ για να σωθεί από τον υποβιβασμό, όσο και στις πετυχημένες χρονιές που ακολούθησαν, με προπονητές τους Νίκο Αλέφαντο και Ούρμπεν Μπραμς.

Σημαντικότερη διάκρισή του υπήρξε η συμμετοχή του στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος με τον Πανιώνιο, το 1989. Επίσης, ο τερματισμός στην 4η θέση το 1988 και η έξοδος στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, όπου πέτυχε το μοναδικό ευρωπαϊκό του γκολ στην εκτός έδρας ήττα με 1-5 από τη γαλλική Τουλούζ.

Αγωνίστηκε στις εθνικές ομάδες Νέων και Ελπίδων της Ελλάδας.

Το 1990 μεταγράφηκε στον ΟΦΗ και στο τέλος της καριέρας του έπαιξε για τρία χρόνια στη Δόξα Βύρωνα, που αγωνιζόταν στη Β΄ Εθνική και στη Γ΄ Εθνική. Με τη νέα του ομάδα το 1995 κατέκτησε το πρωτάθλημα Γ΄ Εθνικής. Σταμάτησε το ποδόσφαιρο το 1996 σε ηλικία 32 ετών.

Στη συνέχεια ασχολήθηκε με την προπονητική. Από το 2004 ως το Σεπτέμβριο του 2007 ήταν προπονητής της Εθνική Ελπίδων της Ελλάδος. Από το Σεπτέμβριο 2007 έχει αναλάβει την Εθνική Νέων.

Καριέρα
-------

| Έτη | Σύλλογος | Συμμετοχές | Γκολ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1982-90 | Πανιώνιος | 192 | 13 |
| 1990-93 | ΟΦΗ | 58 | 3 |
| 1993-96 | Δόξα Βύρωνα |  |  |
| Χρονιές | Εθνικές ομάδες | Συμμετοχές | Γκολ |
| 1983-84 | Ελλάδα Ελλάδα (νέων) |  | 4 |
| 1984-; | Ελλάδα Ελλάδα (ελπίδων) | ; | 1 |

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Αλέξανδρος Παπαδόπουλος, "Στέλιος Αποσπόρης", εφ. Πανιώνιος Κόσμος, φ. 15 (4/4/2009), σελ. 14.
Ο **Σταύρος Νικολακάκος** γεννήθηκε το 1942 στον Πειραιά και είναι Έλληνας διακεκριμένος βετεράνος ποδοσφαιριστής και προπονητής. Αγωνίστηκε τη δεκαετία του '60 και του '70 σε επίπεδο Α' Εθνικής και Β' Εθνικής κατηγορίας.

Βιογραφικό
----------

Ο Σταύρος Νικολακάκος και ο Μπάμπης Βεργίδης σε εκδήλωση βετεράνων Προοδευτικής το 2009 στην Αμφιάλη.
### Ποδοσφαιρική σταδιοδρομία

Ο Μανιάτης στην καταγωγή και μεγαλωμένος στη Νίκαια του Πειραιά Σταύρος Νικολακάκος ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την Αθλητική Ένωση Νικαίας, αποτελώντας στέλεχος της την περίοδο 1959-60 στο πρώτο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής. Κατόπιν αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό, αποτελώντας αναπληρωματικό στέλεχος της ομάδας των Μπέμπηδων του Ολυμπιακού, χωρίς όμως να αγωνιστεί σε επίσημο αγώνα.

Το 1962 μεταπήδησε στην Προοδευτική, με τη φανέλα της οποίας διακρίθηκε αγωνιζόμενος σε Α' Εθνική και Β' Εθνική επί σειρά ετών μέχρι και το 1974, έχοντας συμπαίκτες μεγάλα ονόματα της εποχής όπως οι Τάκης Οικονομόπουλος, Γιάννης Φραντζής, Γιώργος Γρυπαίος, Παναγιώτης Σκούφος, Στέλιος Μπέσης, Διονύσης Σπετσαρίας, Φώτης Μπαλόπουλος, Σταμάτης Βουρδαμής, Λάκης Γκλέζος, Σπύρος Καλής, Αντώνης Τζανετουλάκος, Μίλτος Βρεκούσης κ.α. και καταγράφοντας συνολικά 278 συμμετοχές σε αγώνες πρωταθλημάτων. Αποτέλεσε σημαντικό στέλεχος της ομάδας την περίοδο 1964-65 που τερμάτισε 4η στο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής, καταγράφοντας 27 συμμετοχές και 3 τέρματα και που έφτασε μέχρι την ημιτελική φάση στο κύπελλο Ελλάδας.

Το 1974 αποδεσμεύτηκε από την Προοδευτική και ακολούθως τη σεζόν 1974-75 αγωνίστηκε στην Β' Εθνική με τα χρώματα του Α.Ο. Σύρου. Το 1975 μεταγράφηκε στον Ατρόμητο Πειραιώς, με τη φανέλα του οποίου και τερμάτισε την καριέρα του αγωνιζόμενος στην Β' Εθνική, με συμπαίκτες σημαντικούς ποδοσφαιριστές όπως οι Χρήστος Χατζησκουλίδης, Δημήτρης Μύλλερ, κ.α. Ποδοσφαιριστής υπήρξε επίσης και ο αδερφός του Παναγιώτης με καριέρα στην Προοδευτική, στην ΑΕΛ κ.α.

### Προπονητική σταδιοδρομία

Με το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας ασχολήθηκε ως προπονητής. Αποτέλεσε προπονητής των Χαλκηδόνα, Πειραϊκή, Α.Ο. Μάνης Πειραιά κ.α. 

Επίσης δραστηριοποιείται με τον Σύλλογο Βετεράνων Ποδοσφαιριστών Προοδευτικής, του οποίου αποτέλεσε και ιδρυτικό μέλος με την ίδρυσή του το 1994.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *"Το έπος της Α' Εθνικής"*, Γιώργος Παγιωτέλης, αφιέρωμα αθλητικού περιοδικού *«Οι ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ» (τχ 8)*, Αθήνα Αύγ 1994
2. ↑  Η Α΄ Εθνική και οι Μπέμπηδες του Ολυμπιακού biancorossi1925.blogspot.com
3. ↑  ΓΙΑ ΘΥΜΗΣΟΥ tanea.gr
4. ↑  Η μεγάλη ομάδα της Προοδευτικής (1964/65) stokegeo.wordpress.com[*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  εφ. Αθλητική Ηχώ, 13 Σεπτεμβρίου 1974
6. ↑  εφ. Αθλητική Ηχώ, 23 Αυγούστου 1975
7. ↑  "Π. Νικολακάκος: Συζητώ ακόμα προτάσεις", συνέντευξη και αφιέρωμα στον Παναγιώτη Νικολακάκο, εφ. Αθλητική Ηχώ, 9/8/1972, σελ. 2
8. ↑  εφ. Αθλητική Ηχώ, 30 Αυγούστου 1979
9. ↑  εφ. Αθλητική Ηχώ, 6 Ιανουαρίου 1983

Πηγές
-----

* εφ. Αθλητική Ηχώ, 28 Μαΐου 1972
* εφ. Αθλητική Ηχώ, 6 Αυγούστου 1974
* εφ. Αθλητική Ηχώ, 13 Σεπτεμβρίου 1974
Ο **Σταύρος Κανελλόπουλος** (Μάρτιος 1904 - 31 Αυγούστου 1991) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτευτής από την Αρκαδία.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Αλέα Τεγέας τον Μάρτιο του 1904 και ακολούθησε νομικές σπουδές. Ήταν από τους ιδρυτές της ΕΛΔ (Ένωση Λαϊκής Δημοκρατίας) και υπήρξε μέλος της γραμματείας της κεντρικής επιτροπής του ΕΑΜ και μέλος του Εθνικού Συμβουλίου στις Κορυσχάδες Ευρυτανίας, στέλεχος της ΠΕΕΑ. Το 1951 έγινε βουλευτής Αθηνών (ΣΚ/ΕΛΔ) σε αντικατάσταση του Ι. Σοφιανόπουλου. Χρημάτισε πρόεδρος και αντιπρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, της Ελληνικής Επιτροπής για τη Διεθνή Ύφεση και την Ειρήνη και του Ελληνοσοβιετικού Συνδέσμου.

Πολιτεύτηκε προδικτατορικά με την Ένωση Κέντρου και μετά τη Μεταπολίτευση με την ΕΔΗΚ.

Πέθανε στις 31 Αυγούστου 1991 και κηδεύτηκε έπειτα από δύο ημέρες στο νεκροταφείο της Νέας Ερυθραίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα,τ.27
2. 1 2  "Κηδεύεται σήμερα ο Στ. Κανελλόπουλος", Τα Νέα, φύλλο 2-9-1991, σελ. 12.
Ο **Σταύρος Κασιμάτης** (Πειραιάς, 1953) υπήρξε ο μακροβιότερος δήμαρχος Κορυδαλλού.

Είναι μηχανολόγος-μηχανικός Τ.Ε. και πατέρας δυο παιδιών, της Ειρήνης και του Αλέξανδρου.

Εκλεγόταν δημοτικός σύμβουλος από το 1994 και ήταν αντιδήμαρχος Κορυδαλλού έως το 2003 (αναπληρωτής δημάρχου από το 1997), έχοντας αρμοδιότητα στο διάστημα αυτό για όλους τους τομείς του Δήμου. Υπήρξε ακόμη πρόεδρος της Δημαρχιακής Επιτροπής από το 1997.

Εξελέγη δήμαρχος Κορυδαλλού τον Οκτώβριο του 2006 και επανεξελέγη το Νοέμβριο του 2010. Τον Σεπτέμβριο του 2011 εξελέγη μέλος του Δ.Σ της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Αττικής. Από τις αρχές του 2013 ήταν πρόεδρος της Επιτροπής Πολιτισμού και Αθλητισμού της Π.Ε.Δ.Α. Στις 25 Μαΐου 2014 εξελέγη για τρίτη θητεία με ποσοστό 58,82% με αποτέλεσμα στην ολοκλήρωση της να καταστεί ο μακροβιότερος δήμαρχος της πόλης. Στις εκλογές του 2019 δεν κατάφερε να επανεκλεγεί και τον διαδέχτηκε ο Νικόλαος Χουρσαλάς που επικράτησε με ποσοστό 52,3%.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προσωπική Ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2017-10-15 στο Wayback Machine.
Ο **Σταύρος Ντίλιος** (1976) είναι Έλληνας δημιουργός κόμικς, εικονογράφος και συγγραφέας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1976. Σπούδασε σκίτσο στη Σχολή Σκίτσου Ορνεράκη από το 1997 έως το 2000. Έχει ασχοληθεί με την εικονογράφηση και τα κόμικς για τα περιοδικά 9 και Γαλέρα. Έχει συμμετάσχει σε εκθέσεις είτε ατομικά, είτε ως μέλος της εικαστικής ομάδας *ΜΜ*.

Το 1999 συμμετείχε στη μικρού μήκους ταινία του Ρουσέλου Αραβαντινού "Χρονοπαγίδα".

Τον Ιούλιο του 2004, κέρδισε το πρώτο βραβείο στο διαγωνισμό *ΜότοΚόμικς* για το διήγημά του *"Η τελευταία "δουλειά" (Οι 5 μέρες του εκτελεστή)"* σε σκίτσο  Βασίλη Κωλέττη.

Το ίδιο χρόνο, κέρδισε το πρώτο βραβείο στο διαδικτυακό διαγωνισμό διηγήματος με θέμα τους Ολυμπιακούς Αγώνες, που διοργάνωσαν οι Εκδόσεις Καστανιώτη και η διαδικτυακή πύλη Pathfinder, για το διήγημα του "Μάλλον Ουαλλοί".

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφικό στο Lollidope.gr
* Το βραβευμένο διήγημα "Μάλλον Ουαλλοί"
Η **Σοσιαλιστική Κίνηση «Εμπρός»** (Sozialisticheskoe Dvizhenie «Vpered»; Социалистическое движение «Вперёд») είναι πολιτική οργάνωση της άκρας αριστεράς στη Ρωσία. Ιδρύθηκε το 2005 από ομάδα ακτιβιστών που αποχώρησαν από το ρώσικο τμήμα η Επιτροπή για μια Εργατική Διεθνή (CWI). Έχει δυνάμεις σε μερικές πόλεις της Ρωσίας (Μόσχα, Νίζνι Νόβγκοροντ, Σαμάρα, Αγία Πετρούπολη, Σαράτωφ, Τιουμέν, Γιαροσλάβλ). Όπως αναφέρεται στο πρόγραμμα του «Εμπρός», θεωρείται «διάδοχος της επαναστατικής κληρονομιάς του μπολσεβισμού, της διεθνούς Αριστερής Αντιπολίτευσης και της Τετάρτης Διεθνούς».

Πολιτική δράση
--------------

Κύριοι άξονες της δράσης είναι το φοιτητικό και το εργατικό κίνημα, αντίσταση στην νεοφιλελεύθερη μεταρρύθμιση των ρώσικων ΔΕΚΟ και στην καταπάτηση των δημοκρατικών και εργατικών δικαιωμάτων. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα και της άνοιξης του 2006 το «Εμπρός» πήρε μέρος στον αγώνα ενάντια στην αύξηση των λογαριασμών των ΔΕΚΟ στη Μόσχα, στο Σαράτωφ και στο Τιουμέν. Τον Απρίλη οι ακτιβιστές του Κινήματος στήριξαν με κάθε μέσο την απεργία ενάντια στο κλείσιμο του εργοσασίου «Holodmash» στο Γιαροσλάβλ. Τον Ιούνη στη Μόσχα διεξήχθη μια ποιητική βραδιά όπου δημιουργήθηκε ταμείο υποστήριξης προς την απεργιακή επιτροπή του εργοστασίου. Επίσης τον Ιούνη του 2006 το «Εμπρός» οργάνωσε μια καμπάνια υποστήριξης των απεργών δασκάλων στο Σελέχοβο περιφέρειας Ιρκούτσκ. Από την άνοιξη του 2006 έπαιξε πρωτοπόρο ρόλο στον αγώνα ενάντια στα παράνομα οικοδομικά έργα στη Μόσχα και στον αγώνα ενάντια στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση της κυβέρνησης. Η οργάνωση κρατά επαφή με «εναλλακτικά» σωματεία (VKT, KTR, Zaschita truda).

Διοργανωτικές και διεθνείς σχέσεις
----------------------------------

Επίσης κρατάει επαφή με το γαλλικό και το γερμανικό τμήμα της Τετάρτης Διεθνούς – Επαναστατική Κομμουνιστική Λίγκα (LCR) και Επαναστατική Σοσιαλιστική Λίγκα (RSB). Ηγετικό στέλεχος της LCR Αλέν Κριβίν ήρθε στη Μόσχα στα τέλη του 2006.για να μιλήσει στο δεύτερο συνέδριο της οργάνωσης.

Η οργάνωση εκδίδει εφημερίδα με τίτλο «Εμπρός». Το 2006 από κοινού με τη VKT και άλλες συνδικαλιστικές ενώσεις άρχισε η έκδοση του περιοδικού «Ελεύθερο σωματείο». Από κοινού με το «Ινστιτούτο για την παγκοσμιοποίηση και τα κοινωνικά κινήματα» (ιδρυμένο από τον Μπορίς Καγκαρλίτσκι) και τη VKT συμμετέχει στην έκδοση του περιοδικού «Αριστερή πολιτική».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστότοπος
Ο όρος **Ουδέτερη θάλασσα** είναι στρατιωτικός όρος, που σύμφωνα με το *Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο*, χαρακτηρίζεται η θαλάσσια έκταση (χωρικά ύδατα) ενός ουδέτερου κράτους, ή το σύνολο αυτών των ουδετέρων κρατών, έναντι άλλων εμπολέμων.

Περί της έννοιας αυτής προβλέπει η ΙΓ' Σύμβαση της Χάγης (Δίκαιο Πολέμου). Στην έννοια αυτή μπορεί να περιλαμβάνονται εσωτερικά ύδατα, μεγάλες λίμνες ή και ολόκληρη κλειστή θάλασσα όπως για παράδειγμα ο Εύξεινος Πόντος την περίοδο 1856-1871.  
 
Υπό την αυτή έννοια καλύπτονται σήμερα και θαλάσσιες διώρυγες όπως του Παναμά και του Σουέζ.

Δείτε επίσης
------------

* Ουδετερότητα
* Ουδέτερη ζώνη
* Αποστρατικοποιημένη ζώνη
Η **συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια** είναι μία από τις κατηγορίες της καρδιακής ανεπάρκειας. Η καρδιακή ανεπάρκεια μπορεί επίσης να εμφανιστεί σε καταστάσεις «υψηλής απόδοσης», όπου η ποσότητα του αντλούμενου αίματος είναι περισσότερο από συνηθισμένη και η καρδιά δεν μπορεί να συμβαδίσει. Αυτό μπορεί να συμβεί σε καταστάσεις υπερφόρτωσης (εγχύσεις αίματος ή ορού), νεφρικές παθήσεις, χρόνια σοβαρή αναιμία, ανεπάρκεια βιταμίνης Β1/θειαμίνης, υπερθυρεοειδισμού, κίρρωσης, ασθένειας Παζέτ, πολλαπλό μυέλωμα, αρτηριοφλεβικά συρίγγια ή αρτηριοφλεβικές δυσπλασίες.

Οι ιογενείς λοιμώξεις της καρδιάς μπορεί να οδηγήσουν σε φλεγμονή του μυϊκού στρώματος της καρδιάς και στη συνέχεια να συμβάλλουν στην ανάπτυξη καρδιακής ανεπάρκειας. Η καρδιακή βλάβη μπορεί να προδιαθέσει ένα άτομο στην ανάπτυξη καρδιακής ανεπάρκειας αργότερα στη ζωή και έχει πολλές αιτίες συμπεριλαμβανομένων των συστηματικών ιογενών λοιμώξεων (π.χ. HIV), χημειοθεραπευτικών παραγόντων όπως η δαουνορουβικίνη, η κυκλοφωσφαμίδη και η τραστουζουμάμπη, καθώς και η κατάχρηση ναρκωτικών όπως το αλκοόλ, η κοκαΐνη και η μεθαμφεταμίνη. Μια ασυνήθιστη αιτία είναι η έκθεση σε ορισμένες τοξίνες όπως ο μόλυβδος και το κοβάλτιο. Επιπροσθέτως, οι διηθητικές διαταραχές όπως η αμυλοείδωση και οι νόσοι του συνδετικού ιστού, όπως ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, έχουν παρόμοιες συνέπειες. Η αποφρακτική άπνοια του ύπνου (ένα είδος διαταραχής του ύπνου που χαρακτηρίζεται από διακοπές της αναπνοής) θεωρείται ανεξάρτητη αιτία καρδιακής ανεπάρκειας.

Δείτε επίσης
------------

* Καρδιακή ανεπάρκεια
Η **συμφωνία της Αντίς Αμπέμπα**, γνωστή ως **Σύμφωνο της Αντίς Αμπέμπα**, ήταν μια σειρά συμβιβασμών που κατέληξαν σε συνθήκη το 1972 που τερμάτισε τον πρώτο σουδανικό εμφύλιο (1955-1972) στο Σουδάν. Η συμφωνία ενσωματώθηκε στο Σύνταγμα του Σουδάν.

Επισκόπηση
----------

Η συμφωνία είχε ως στόχο να αντιμετωπίσει και να κατευνάσει τις ανησυχίες περί απελευθέρωσης και απόσχισης του νότιου Σουδάν, καθώς ο πρώτος εμφύλιος στο Σουδάν αποδείχθηκε ασύμφορος οικονομικά για την βόρεια σουδανική κυβέρνηση και κόστισε ζωές για τους πληθυσμούς του νότιου Σουδάν. Η καθιέρωση της Αυτόνομης Περιφέρειας του Νοτίου Σουδάν έδωσε ένα βαθμό αυτονομίας στις νότιες περιοχές.

Ακολούθησε δεκαετία σχετικής ειρήνης, αν και η συμφωνία απέτυχε να κατευνάσει τις εντάσεις που προκάλεσαν τον εμφύλιο πόλεμο. Η συμφωνία της Αντίς Αμπέμπα αποδείχθηκε προσωρινή ανάπαυλα. Οι παραβάσεις και η εντατικοποιημένη περιθωριοποίηση του Νότου από τον Βορρά οδήγησε σε αυξημένη αναταραχή στον Νότο στα τέλη της δεκαετίας του 1970.

Τερματισμός
-----------

Το 1983 ο πρόεδρος Γκαφάρ Νιμέιρι (Gaafar Nimeiry) κήρυξε το Σουδάν ισλαμικό κράτος υπό τον νόμο της Σαρία, περιλαμβανομένης της μη ισλαμικής πλειονότητας των νότιων περιοχών. Η Αυτόνομη Περιφέρεια του Νότιου Σουδάν κηρύχθηκε έκπτωτη στις 5 Ιουνίου 1983, τερματίζοντας την ισχύ της συμφωνίας. Ακολούθησε ο δεύτερος εμφύλιος πόλεμος στο Σουδάν (1983–2005).

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. ↑  The Sudan
2. ↑  Tekle, Dawit Yemane (30 Οκτωβρίου 2015). «What factors contributed to the failure of the Addis Ababa Peace Agreement, 1972» (PDF). University of Oslo. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2016. [*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Νέας Ιωνίας** ήταν σταθμός των Σιδηροδρόμων Πειραιώς - Αθηνών - Πελοποννήσου, επί της σιδηροδρομικής γραμμής Λαυρίου - Αγίων Αναργύρων, στη χιλιομετρική θέση 57,600 από το σταθμό Λαυρίου. Βρισκόταν στα όρια των τότε κοινοτήτων και σήμερα δήμων Νέας Ιωνίας και Ηρακλείου (Ιφιγενείας και Λεωφόρος Ηρακλείου) και πήρε το όνομά του από τη μία από τις κοινότητες που εξυπηρετούσε. Η ακριβής ημερομηνία εγκαινίων του σταθμού είναι άγνωστη και εικάζεται ότι ήταν το 1931. Έκλεισε το 1957, μαζί με τη γραμμή Λαυρίου - Αγίων Αναργύρων.

Ο σταθμός Νέας Ιωνίας των Σιδηροδρόμων Πειραιώς - Αθηνών - Πελοποννήσου δεν πρέπει να συγχέεται με τον Σιδηροδρομικό Σταθμό Νέας Ιωνίας των Σιδηροδρόμων Αττικής, ο οποίος βρισκόταν προς νότον του σταθμού των Σ.Π.Α.Π. και στη θέση του οποίου αργότερα κατασκευάστηκε ο σταθμός Νέας Ιωνίας του μετρό της Αθήνας.

  


| **Προηγούμενος σταθμός** | **Σιδηροδρομικές γραμμές** | **Επόμενος σταθμός** |
| --- | --- | --- |
| Ηράκλειο |   | Λαύριο - Άγιοι Ανάργυροι
(κατηργημένη) |   | Χ.Σ. 59,120 |