recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Παυλίνα Βουλγαράκη** είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια και τραγουδοποιός, στιχουργός της έντεχνης και εναλλακτικής ποπ μουσικής σκηνής. Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 10 Ιουλίου του 1992 και σπούδασε ψυχολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. 

Με την τραγουδοποιία ασχολήθηκε αμέσως μετά την εισαγωγή της στο Πανεπιστήμιο. Έκανε πρακτική άσκηση στην σχολική ψυχολογία ενώ η πτυχιακή της είχε το θέμα «Η θεραπεία του τραύματος μέσα από την τέχνη» 

Παράλληλα με τις σπουδές της ξεκίνησε ως ερμηνεύτρια της House Band στο Σταυρό του Νότου ενώ την ίδια περίοδο έκανε Street Performance  σε δρόμους της Αθήνας κι εμφανιζόταν σε διάφορα μουσικά μπαρ,καφέ και στέκια σε όλη την Ελλάδα με διάφορα ψευδώνυμα χωρίς ακόμη να έχει δική της δισκογραφία. 

Η δισκογραφία της αποτελείται από δύο προσωπικές συλλογές. Η πρώτη είναι κυρίως σε δικούς της στίχους και μουσική με τίτλο "Λαβύρινθοι" κυκλοφορώντας το 2014

Ενώ ο δεύτερος "Μωβ Καληνύχτες "ξεχώρισε για τον ήχο και τις ενορχηστρώσεις του τόσο από δημοσιογράφους κι έντυπα (ψηφίστηκε ο δίσκος της χρονιάς το 2017 από τους αναγνώστες της Athens Voice κι άλλων εντύπων) με τραγούδια που σύντομα αγαπήθηκαν από το κοινό όπως το «Φερ’τα μου όλα πίσω» σε δικούς της στίχους και μουσική με την συμμετοχή του θρυλικού Ψαραντώνη, και «Έλα λίγο πιο κοντά»

Έχουν ήδη κυκλοφορίσει singles από τον τρίτο προσωπικό της δίσκο όπου αναμένεται να κυκλοφορήσει την άνοιξη του 2021 στο πλαίσιο του οποίου έχει συνεργαστεί και έχει συνυπογράψει τραγούδια με την Δήμητρα Γαλάνη.

Έχει συνεργαστεί κατά καιρούς με τον τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, την Δήμητρα Γαλάνη , Τον Ψαραντώνη , τον Παναγιώτη Καλαντζόπουλο, τον Μπάμπη Στόκα, τον Γιάννη Κότσιρα, τον Μανώλη Μητσιά, την Φωτεινή Βελεσιώτου, τον Φοίβο Δεληβοριά κι άλλους.

Συμμετείχε, ως ερμηνεύτρια στη Λαϊκή Ορχήστρα Μίκης Θεοδωράκης , ενώ δημιουργεί και παρουσιάζει και σταθερά παρουσιάζει τις δικές της προσωπικές παραστάσεις σε θεατρικούς χώρους και μουσικές σκηνές ενώ έχει συμμετάσχει σε πλήθος φιλανθρωπικών εκδηλώσεων είτε μέσω performance είτε οργανώνοντας εθελοντικά art therapy session σε ξενώνες προσφύγων. 

Από τα τέλη του 2020 έχει ξεκινήσει την δίκη της σειρά podcast στο Spotify, στο YouTube και σε όλες τις πλατφόρμες, το "pavodcast Αρχειοθετήθηκε 2020-12-15 στο Wayback Machine." όπου μοιράζεται σκέψεις και προσωπικές εμπειρίες με τους ακροατές ενώ πραγματεύεται θέματα που αφορούν όλους μας. Με φιλοσοφική διάθεση, και ποιότητες καλλιτεχνικές.

Το 2021 κυκλοφόρησε τον τρίτο προσωπικό της δίσκο με τίτλο Ηλιαχτίδα. Οπου εκτός από δικες της συνθέσεις έχει μέσα μουσικές άλλων όπως η Δήμητρα Γαλάνη , Γιώργος Σαμπάνης, Νίκος Πορτοκάλογλου

Το 2023 Ετοιμάζει τον τέταρτο της δίσκο που θα έχει αρκέτα πειραματικά στοιχεία της Pop σκηνής

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βαζούκη, Ευδοκία. «Status Update: Παυλίνα Βουλγαράκη, τραγουδοποιός, ερμηνεύτρια».. Ανακτήθηκε στις 2018-11-07.
2. ↑  galanta. «stixoi.info: Παυλίνα Βουλγαράκη (Ερμηνευτής)». *stixoi.info*.. Ανακτήθηκε στις 2018-11-07.
3. ↑  iefimerida.gr (2013-09-25). «Η κόρη του Γιώργου Βουλγαράκη με ένα ντέφι στο χέρι τραγουδά στους δρόμους της Αθήνας [εικόνα»]. *iefimerida.gr*.. Ανακτήθηκε στις 2018-11-19.
Η **Μαρία Τέλκες** (ουγγρικά: *Mária Telkes*, 12 Δεκεμβρίου 1900 - 2 Δεκεμβρίου 1995) ήταν Αμερικανίδα-Ουγγαρέζα επιστήμονας και εφευρέτης, που εργάστηκε στις τεχνολογίες της ηλιακής ενέργειας. Η Τέλκες, το 1952, έλαβε το βραβείο της Ένωσης Μηχανικών Γυναικών, ενώ το 1977, έλαβε το βραβείο Αμερικανικής Ένωσης Ηλιακής Ενέργειας, βραβείο Charles Greeley Abbot Award. Γεννήθηκε στη Βουδαπέστη, ενώ, αφού ολοκλήρωσε το διδακτορικό στη φυσικοχημεία, μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Στις ΗΠΑ, εργάστηκε ως βιοφυσικός, ενώ από το 1939 έως και το 1953, ασχολήθηκε με την έρευνα των τεχνολογιών της ηλικιακής ενέργειας, στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης.

Η Τέλκες είναι γνωστή για τη δημιουργία της πρώτης θερμοηλεκτρικής γεννήτριας το 1947, σχεδιάζοντας έτσι το πρώτο ηλιακό σύστημα θέρμανσης για το Dover Sun House, στη Μασαχουσέτη. Στην κατασκευή του συστήματος αυτού, εργάστηκε μαζί της η Ελέανορ Ρέιμοντ, με την οποία φτιάξανε και το πρώτο θερμοηλεκτρικό ψυγείο το 1953, χρησιμοποιώντας τις αρχές των ημιαγωγών της θερμοηλεκτρικότητας. Σημαντική ήταν και η προσφορά της στις εφευρέσεις θερμικών συσκευών, όπως για παράδειγμα τη μικροσκοπική μονάδα αφαλάτωσης για χρήση σε σωσίβιες λέμβους, η οποία χρησιμοποιούσε ηλιακή ενέργεια. Μία από τις ειδικότητές της ήταν η αλλαγή φάσης των υλικών, όπως για παράδειγμα τα τετηγμένα άλατα, που χρησιμοποιούνταν για την αποθήκευση της θερμικής ενέργειας. Ένα από τα υλικά που επέλεγε ήταν το θειικό νάτριο. 

Η Τέλκες θεωρείται μία από τις σημαντικότερες φιγούρες στην αποθήκευση της θερμικής ενέργειας, γεγονός που της προσέδωσε το παρατσούκλι "η Βασίλισσα του Ήλιου". Κατά τη δεκαετία του 1970, μετακόμισε στο Τέξας. Εκεί συνεργάστηκε με πολλές νέες εταιρείες που ασχολούνταν με την ηλιακή ενέργεια, όπως για παράδειγμα η Northrup Solar, η οποία αργότερα έγινε ARCO Solar, δηλαδή η σημερινή BP Solar. Πολλά σχολεία αργότερα πήραν το όνομά της, όπως το Maria Telkes, στην Νότια Καρολίνα, το Telkes Middle School στο Σαν Φρανσίσκο και το Telkes Maria's high school στο Οχάιο. Η Τέλκες πέθανε σε ηλικία 95 ετών, στις 2 Δεκεμβρίου του 1995, ενώ κι αν η προσφορά της ήταν μεγάλη, από τα 19 έως και τα 90 που εργαζόταν, δεν κατάφερε να βγάλει αρκετά χρήματα. Το 2012, εισήλθε στο National Inventors Hall of Fame.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Maria Telkes». *National Inventors Hall of Fame*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2015.
2. ↑  Denzer, Anthony (2013). *The Solar House: Pioneering Sustainable Design*. Rizzoli. ISBN 978-0847840052. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιουλίου 2013.
3. ↑  Rooney, Anne. Solar Power. Gareth Stevens, Inc. (2008)
4. ↑  Elizabeth H. Oakes (2007). «Maria Telkes». *Encyclopedia of World Scientists*. Infobase Publishing, σελ. 714. ISBN 978-1-4381-1882-6. //books.google.com/books?id=uPRB-OED1bcC&pg=PA714.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «Maria Telkes Resources». solarhousehistory.com.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 43910827
* LCCN: no98017703
* ISNI: 0000 0004 4887 1470

 |

 |
Το **Περί Πολέμου** ή *Περί του πολέμου* (γερμανικά: *Vom Kriege*) είναι βιβλίο σχετικά με τον πόλεμο και τη στρατιωτική στρατηγική του Πρώσου στρατηγού Καρλ φον Κλάουζεβιτς (1780-1831), που γράφτηκε κυρίως μετά τους Ναπολεόντειους πολέμους, μεταξύ 1816 και 1830, και δημοσιεύθηκε μετά τον θάνατό του από τη σύζυγό του το 1832. Έχει μεταφραστεί στα αγγλικά αρκετές φορές με την ονομασία *On War*. 

Το *Περί Πολέμου* είναι στην πραγματικότητα ένα ημιτελές έργο, καθώς ο Κλάουζεβιτς είχε συσσωρεύσει χειρόγραφα με σκοπό την αναθεώρησή του το 1827, αλλά δεν πρόλαβε να τελειώσει το έργο. Η σύζυγός του, με την οποία μοιράζονταν μια βαθιά πνευματική σχέση, επιμελήθηκε τα έργα του και τα δημοσίευσε μεταξύ 1832 και 1835. Τα ογκώδη έργα του περιέχουν τα περισσότερα από τα μεγαλύτερα ιστορικά και θεωρητικά γραπτά του, αν και δεν σώζονται μικρότερα άρθρα του στις εφημερίδες, ούτε η εκτεταμένη αλληλογραφία του με σημαντικά πολιτικά, στρατιωτικά, πνευματικά και πολιτιστικά πρόσωπα της Πρωσίας. 

Το έργο αποτελείται από τρεις τόμους και αντιπροσωπεύει θεωρητικές εξερευνήσεις του. Είναι μία από τις πιο σημαντικές πραγματείες για την πολιτικοστρατιωτική ανάλυση και τη στρατηγική που έχει γραφτεί ποτέ, και παραμένει τόσο αμφιλεγόμενο και διαχρονικά καθοριστικό στην επιρροή της στρατηγικής σκέψης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  στο Wikimedia Commons
* Η ιστοσελίδα Κλαούζεβιτς (Αγγλικά)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4302770-2
* BNF: cb12311095x (data)

 |

 |
Η **Πούκα** (αλβανικά: Pukë‎) είναι πόλη και δήμος στη βόρεια Αλβανία. Ο δήμος σχηματίστηκε με τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2015 με τη συγχώνευση των πρώην δήμων Γκιέγκιαν, Κελέζ, Κερέτ, Πούκα και Ράπα, που έγιναν δημοτικές ενότητες. Η έδρα του δήμου είναι η πόλη Πούκα. Ο συνολικός πληθυσμός είναι 11.069 (απογραφή 2011), και η συνολική έκταση 505,53 χλμ2. Ο πληθυσμός του πρώην δήμου κατά την απογραφή του 2011 ήταν 3.607 κάτοικοι. Ο τοπικός ποδοσφαιρικός σύλλογος ονομάζεται ΚΣ Τερμπούνι Πούκα. 

Με υψόμετρο 838 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, η πόλη είναι μία από τις υψηλότερες στην Αλβανία και γνωστό χιονοδρομικό θέρετρο. Απέχει 150 χλμ. τα Τίρανα.

Ιστορία
-------

Κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα, η Πούκα επεκτάθηκε ως στρατιωτική βάση και ως κέντρο καθολικής εκπαίδευσης. Ο διακεκριμένος Αλβανός ποιητής Μιγκιένι διέμεινε εκεί από το 1936 έως το 1937. Το σχολείο όπου εργαζόταν ως δάσκαλος είναι τουριστικό αξιοθέατο.

Ανθρωπολογία
------------

Ο οικισμός κατοικείται από τη φυλή Πούκα οποία είναι μια από τις «επτά φυλές Πούκα» (αλβανικά: shtatë bajrakët e Pukës‎). Σύμφωνα με την παράδοση, που καταγράφηκε από τον Υακίντ Εκάρντ στα μέσα του 19ου αιώνα, ο οικισμός της Πούκα είχε ιδρυθεί από κάποιον Πάολο Ζέντα, ο οποίος σύμφωνα με τον Μαρίν Μπαρλέτιους ήταν συγγενής του Λέκα Δουκαγκίνι.

Η περιοχή έχει επίσης το δικό της Κανούν, ένα σύνολο εθιμικών αλβανικών νόμων και είναι γνωστό ως Kanuni i Pukës (Κανόνες της Πούκα) και χρησιμοποιείται κυρίως στη Βόρεια Αλβανία και το Κοσσυφοπέδιο. 

Το τοπωνύμιο μπορεί να προέρχεται από τη λατινική φράση *via publica* («δημόσια οδός»), καθώς βρίσκεται επί μίας παλιάς εμπορικής διαδρομής.

Αξιοσημείωτοι κάτοικοι
----------------------

* Αλτίν Λάλα - πρώην αρχηγός της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Αλβανίας και του συλλόγου Αννόβερο 96
* Κρίστιαν Σόκολι - παίκτης NFL
* Τσοβαλίν Ντέλια - ζωγράφος
* Φάμπιο Γκιονικάι - ποδοσφαιριστής
* Σεμπίνο Πλάκου - ποδοσφαιριστής
* Στιέφεν Γκιέτσοβι - καθολικός ιερέας, λαογράφος και συλλέκτης
* Μίλος Γκιέργκι Νίκολα - εκπαιδευτικός, ποιητής και συγγραφέας

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *GeoNames*. 2005. 3184388.
2. ↑  Νόμος 115/2014 Αρχειοθετήθηκε 2015-09-24 στο Wayback Machine.
3. ↑  «Albania: Division (Municipalities and Municipal Units) - Population Statistics, Charts and Map». *www.citypopulation.de*. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2019.
4. ↑  Αποτελέσματα απογραφής 2011 Αρχειοθετήθηκε 2016-03-03 στο Wayback Machine.
5. ↑  Yamey, Adam (2016). *Rediscovering Albania*. USA: Lulu.com. σελ. 58. ISBN 9781326807108.
6. 1 2 3 4  Elsie 2015.

Πηγές
-----

* Elsie, Robert (2015). *The Tribes of Albania: History, Society and Culture*. I.B.Tauris. ISBN 978-1-78453-401-1.
* Through The Embers of Chaos (ISBN 0-7195-6232-5) (2002), Dervla Murphy

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Pukë στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 145604894

 |

 |
*"Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου" του Φρα Αντζέλικο, όπου στο βάθος απεικονίζεται ο περίκλειστος κήπος*
**Περίκλειστος κήπος** (στα λατινικά:*Hortus Conclusus*) είναι οι κλειστοί κήποι που αναπαρίστανται στους μεσαιωνικούς πίνακες. Πρόκειται για τις κλειστές αυλές-κήπους κυρίως των μοναστηριών. Στους πίνακες διακοσμούνταν πάντα από λουλούδια και δέντρα και περικλείονταν από έναν ψηλό τοίχο. Στους χριστιανικούς μεσαιωνικούς πίνακες γινόταν προσεκτική επιλογή των λουλουδιών που πολλές φορές είχαν συμβολική σημασία. Η απεικόνιση κήπων στους πίνακες δεν είναι μόνο διακοσμητική αλλά και μεταφορική: ο κήπος σε ένα έργο συμβολίζει τον επίγειο παράδεισο και την αγνότητα της Παναγίας, για τον λόγο αυτό συχνά ο Ευαγγελισμός ή άλλες σκηνές από την ζωή της Παναγίας διαδραματίζονται σε έναν κήπο ή μια αυλή με λουλούδια.

Πηγές
-----

* The Enclosed Garden: Pleasure, Contemplation and Cure in the Hortus Conclusus 1100-1450
* Hortus Conclusus - The History and Symbolic Meaning of Enclosed "Secret" Gardens Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4729180-1

 |

 |
Οι **Πράβετς** (Правец) ήταν Βουλγαρικοί υπολογιστές που παρήχθησαν από το 1979 έως τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Παράγονταν στην πόλη Πράβετς, με μερικά συστατικά και λογισμικό να παράγεται στη Στάρα Ζαγόρα, Φιλιππούπολη, και άλλες βουλγαρικές πόλεις.

Ιστορία
-------

Ο πρώτος προσωπικός υπολογιστής που παράχθηκε στη Βουλγαρία, ο IMKO-1, ήταν ένα πρωτότυπο των υπολογιστών Πράβετς οι οποίοι αναπτύχθηκαν από τον Ιβάν Βασίλιεφ Μαρανγκόζοφ, ο οποίος κατηγορήθηκε ότι αντέγραψε τα χαρακτηριστικά του Apple II. Στην πραγματικότητα, ο IMKO-1 ήταν ένας σχεδόν ολόιδιος κλώνος του αμερικανικού Apple 2 με λίγες εξαιρέσεις - τα κεφαλαία γράμματα, το πληκτρολόγιο και το πίνακα χαρακτήρων (τα μικρά λατινικά γράμματα αντικαταστάθηκαν από κυριλλικά κεφαλαία γράμματα) και την παροχή ενέργειας (τα πρώτα μοντέλα χρησιμοποιούσαν βαθιά γραμμικές μονάδες τροφοδότησης). Μερικά πρώτα μοντέλα παρήχθησαν στο Ινστιτούτο Τεχνικών Κυβερνετικής και Ρομποτικής, τμήμα της Βουλγαρικής Ακαδημίας Επιστημών. Λίγο αργότερα ξεκίνησε η βιομηχανική παραγωγή των υπολογιστών στο Πράβετς.

Η γραμμή των βουλγαρικών προσωπικών υπολογιστών την περίοδο που κυκλοφόρησαν ήταν απαγορευτικά ακριβή για τους καταναλωτές και επίσης πωλήθηκαν μόνο σε διάφορους κυβερνητικούς θεσμούς, την εκπαίδευση, το στρατό και τη διοίκηση.

Οι υπολογιστές Πράβετς είχαν μεγάλη σημασία στην οικονομία της Κομεκόν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Bulgarian PC Brand Pravetz to Start Selling Laptops in January - Novinite.com - Sofia News Agency». *www.novinite.com*. Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2021.
2. ↑  (in Bulgarian) Иван Василев Марангозов, pomagaloto.com, Материал № 54889, добавен на 9 декември 2007
3. ↑  (in Bulgarian) The history... Facts concerning Bulgarian microcomputers
Ο **Παπά - Λουκάς Αυγερινός** ήταν Έλληνας ιερέας, δημογέροντας της Αμφίκλειας (Δαδιού) και αγωνιστής του 1821.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στα 1770 και καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη. Αδελφός του ήταν ο Γιαννάκης Αυγερινός που μαζί με τον υιό του Γεωργάκη σκοτώθηκαν κατά την περίοδο της επανάστασης. Υπήρξε δημογέροντας του Δαδιού και ιερέας. Κατά την περίοδο της επανάστασης έλαβε συμμετοχή στις μάχες και τις στρατιωτικές επιχειρήσεις της Λειβαδιάς, του Διστόμου και της Αλαμάνας ενώ ενίσχυσε οικονομικά τον αγωνά με σημαντικά χρηματικά ποσά.

Μετά την ανεξαρτησία του ελληνικού κράτους κατατάχθηκε ως αξιωματικός ΣΤ΄ τάξεως.

Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει τρία παιδιά, μεταξύ των οποίων και τον Ιωάννη Παπαλουκόπουλο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σκόρδας Ιωάννης, *Ιστορικές οικογένειες του Δαδιού*, Αμφίκλεια 2018, σελ. 47 - 48
2. 1 2  Αβραάμ Κώστας, *Ρουμελιώτης αγωνιστές του 1821, 1957, "Αυγερινός παπα-Λουκάς"*
Ο **Μιγκέλ Άνχελ Κορδέρο Σάντσεθ (Ισπανικά: Miguel Ángel Cordero Sánchez)** (10 Σεπτεμβρίου 1987, Λεμπρίχα, Ισπανία) είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής.

Καριέρα
-------

### Ισπανία

Ο Κορδέρο εντάχθηκε στις ακαδημίες της Σεβίλλης στην ηλικία των 12 ετών, από την τοπική Αντονιάνο. Το 2006, προβιβάστηκε στη Β' ομάδα της Σεβίλλης, βοηθώντας την να ανεβεί στη Σεγούντα Ντιβιζιόν. Μετά από 45 αγώνες με τη Β' ομάδα της Σεβίλλης , ο Κορδέρο δόθηκε δανεικός σε μια άλλη ομάδα της 3η κατηγορίας, την Β' ομάδα της Ρεάλ Μαδρίτης. Τον Αύγουστο του 2010, πήρε μεταγραφή στους Ανδαλουσιανούς γείτονες, τη Χέρεθ. Στην πρώτη του σεζόν, ο Κορδέρο ήταν ένας από τους πιο χρησιμοποιημένους παίκτες από τον προπονητή, Χάβι Λόπεθ (σχεδόν 2.900 λεπτά συμμετοχής), σκοράροντας 5 γκολ συλλέγοντας 15 κίτρινες κάρτες.

### Ελλάδα

Το καλοκαίρι του 2012 η ΑΕΚ κατάφερε να τον αποκτήσει από την Χερέθ. Με την Ένωση σημείωσε 23 συμμετοχές στο πρωτάθλημα της Σούπερ Λίγκας, όμως θα συμμετείχε στη χειρότερη σεζόν της έως τότε ιστορίας της ομάδας, υποβιβαζόμενη για πρώτη φορά από την πρώτη κατηγορία. Παρόλα αυτά, ο Κορδέρο, ανανέωσε για άλλα τέσσερα χρόνια με την ΑΕΚ, συνέχισε και στην ερασιτεχνική κατηγορία όπου αγωνίστηκε η ομάδα για τη σεζόν 2013-14. Τον Αύγουστο του 2016 έληξε η συνεργασία του με την ΑΕΚ.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Προφίλ στο http://www.bdfutbol.com
* Προφίλ στο http://www.futbolme.com
* Προφίλ στο www.transfermarkt.co.uκ
* Στατιστικά στο http://soccernet.espn.go.com[*νεκρός σύνδεσμος*]

  



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Miguel Ángel Cordero Sánchez  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Δείγμα μεγαλογραφικής ζωγραφικής.  
Νωπογραφία από την Έπαυλη των Μυστηρίων στην Πομπηία.
Η **μεγαλογραφία** είναι είδος ζωγραφικής που αντλεί τη θεματολογία από μυθολογία, την ιστορία ή τη θρησκεία. Τα ζωγραφικά αυτά έργα είχαν κατά προτίμηση μεγάλες διαστάσεις, ενώ τα εικονιζόμενα αντικείμενα αποδίδονταν συνήθως σε μέγεθος μεγαλύτερο του φυσικού τους. Δείγματα σώζονται στις περιγραφές του Παυσανία, αλλά και σε νωπογραφίες που βρέθηκαν στην Έπαυλη των Μυστηρίων στην Πομπηία. Το είδος αυτό της ζωγραφικής ονομάστηκε έτσι από τον Βιτρούβιο, ο οποίος με τον όρο αυτό έδωσε έμφαση όχι τόσο στις διαστάσεις των έργων, αλλά στην σημασία των θεμάτων που απεικόνιζαν.
| Great Paul of London |
| --- |
|  |
| ύψος | 246,88 εκ. |
| διάμετρος | 295,6 εκ. |
| Μάζα | περ. 17,5 τόνοι |
| Έτος κατασκευής | 23 Νοεμβρίου 1881 |
| Κατασκευαστής | Taylor of Loughborough |

Ο **Μεγάλος Παύλος του Λονδίνου** ή **Great Paul of London** είναι η μεγαλύτερη εκκλησιαστική καμπάνα της Μεγάλης Βρετανίας. Κατασκευάστηκε στις 23 Νοεμβρίου του 1881 στα χυτήρια της εταιρείας *Taylor of Loughborough*. Για την παραγωγή της χρησιμοποιήθηκαν 20 τόνοι μετάλλου, από τους οποίους οι 17,5 τόνοι αποτελούν σήμερα το προϊόν της παραγωγής της καμπάνας. Το συνολικό κόστος κατασκευής της ήταν 3.000 λίρες Αγγλίας. Κατόπιν εξαήμερης πήξης η καμπάνα ανεγέρθηκε από το καλούπι κατασκευής, ελέγχθηκε από τον εκκλησιαστικό μουσικό Dr. Stainer και αποδείχτηκε τέλεια. Ο ήχος της είναι σε μι ύφεση.

Επιγραφή
--------

Φέρει την επιγραφή: «*VAE MIIII SI NON EVANGELISAVERO*», συνοδευόμενη από το όνομα του κατασκευαστή, την ημερομηνία παραγωγής της και τους εκκλησιαστικούς θυρεούς της ενορίας της εκκλησίας.

Πηγές
-----

* Henry Beauchamp Walters (1867-1944) (1912). *Church bells of England*. London etc.: H. Frowde. σελίδες 98. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2012.
Ο **μεγάλος αττικός μελανόμορφος αμφορέας του Ζωγράφου του Νέσσου** είναι αρχαιολογικό εύρημα που φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Θεωρείται κεντρικό και σημαντικότατο έργο της αττικής κεραμικής και αγγειογραφικής τέχνης. Είναι το αρχαιότερο διακριτό καλλιτέχνημα του αττικού μελανόμορφου ρυθμού. Από το έργο αυτό πήρε το όνομά του ο άγνωστος, αλλά συμβατικά ονομαζόμενος ζωγράφος του Νέσσου.

Ιστορικό του ευρήματος
----------------------

Βρέθηκε στην οδό Πειραιώς κοντά στο Δίπυλο του Κεραμικού.

Περιγραφή
---------

Είναι αμφορέας με υψηλό λαιμό. Βρέθηκε θρυμματισμένος και ανασυγκολλήθηκε, ενώ τα τμήματα που λείπουν αντικαταστάθηκαν. Το χρώμα του είναι πολύ ανοιχτό και σπάνιο για αττικό αμφορέα. Το σχήμα του καινοτομεί. Η εικόνα στον λαιμό του αγγείου δείχνει τον σφριγηλό Ηρακλή να μάχεται τον κένταυρο Νέσσο. Τον έχει πιάσει με το αριστερό χέρια από τα μαλλιά, ενώ τον πιέζει με την αριστερή πατούσα του στην πλάτη. Στο δεξί χέρι κρατάει σπαθί, με το οποίο πρόκειται να σκοτώσει τον αντίπαλό του. Ο γενειοφόρος Κένταυρος εικονίζεται λιγνός, να υπερασπίζεται με τα χέρια του. Τα πόδια έχουν λυγίσει από την αδυναμία. Η εικόνα επιγράφεται με τα ονόματα των πρωταγωνιστών: «*ΒΕΡΑΚΛΗΣ*» αριστερόστροφη και «*ΝΕΤΟΣ*» δεξιόστροφη γραφή. 

Στην κοιλιά του αμφορέα βλέπουμε μια δεύτερη εικόνα, στην οποία ο Περσέας κυνηγιέται από τις αδελφές της Μέδουσας για να τον σκοτώσουν. Φορούν Γοργόνειο προσωπείο και έχουν φτερά στην πλάτη.

Ερμηνεία
--------

Ο αμφορέας οριοθετούσε κάποιον σημαντικό τάφο.

Ιστορική τοποθέτηση
-------------------

Χρονολογείται στα 620-610 π.Χ.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μεγάλος αττικός μελανόμορφος αμφορέας του Ζωγράφου του Νέσσου** |


|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

* Νικόλαος Καλτσάς (2007). *Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο*. Αθήνα: ΟΛΚΟΣ, ISBN 978-960-89339-1-0. σελίδες 196-197. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2011.
* John Boardman: *Early Greek Vase Painting. 11th to 6th Century BC. A Handbook*, Thames and Hudson, London 1998 (World of Art), S. 16 ISBN 0-500-20309-1
* Thomas Mannack: *Griechische Vasenmalerei. Eine Einführung*. Theiss, Stuttgart 2002, S. 104 ISBN 3-8062-1743-2.
Το **Μααλέ Αντουμίμ** (εβραϊκά: מַעֲלֵה אֲדֻמִּים‎) είναι αστικός ισραηλινός οικισμός και πόλη στη Δυτική Όχθη, στο Διαμέρισμα Ιουδαίας και Σαμάρειας του Ισραήλ, επτά χιλιόμετρα ανατολικά των Ιεροσολύμων. Το Μααλέ Αντουμίμ πέτυχε καθεστώς πόλης το 1991. Το 2015 ο πληθυσμός του αριθμούσε 38.155 κατοίκους. Βρίσκεται κατά μήκος της Εθνικής Οδού 1, που την συνδέει με την Ιερουσαλήμ και τη μητροπολιτική περιοχή του Τελ Αβίβ.

Η πλειοψηφία της διεθνούς κοινότητας θεωρεί τους ισραηλινούς οικισμούς στη Δυτική Όχθη παράνομους σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, αλλά η ισραηλινή και η αμερικανική κυβέρνηση το αμφισβητούν αυτό.

Γεωγραφία
---------

Τεχνητή λιμνούλα στο Μααλέ Αντουμίμ
Η πόλη περιβάλλεται και από τις τέσσερεις πλευρές από την έρημο της Ιουδαίας και συνδέεται με την Ιερουσαλήμ και τη Μητροπολιτική Περιοχή του Τελ Αβίβ μέσω της Εθνικής Οδού 1. Λόγω της στρατηγικής της θέσης μεταξύ των βόρειων και νότιων τμημάτων της Δυτικής Όχθης, οι Παλαιστίνιοι το θεωρούν αυτό ως απειλή για την εδαφική εξέλιξη ενός μελλοντικού παλαιστινιακού κράτους. Αυτός ο ισχυρισμός αμφισβητείται από τον δήμαρχο Μπένι Κασριέλ, ο οποίος ισχυρίζεται ότι η εξέλιξη θα επιτευχθεί κάνοντας τον γύρω του Μααλέ Αντουμίμ προς τα ανατολικά. Οι Ισραηλινοί οδηγοί χρησιμοποιούν έναν δρόμο παράκαμψης που βγαίνει από την πόλη στα δυτικά, εισερχόμενοι στην Ιερουσαλήμ μέσω του Γκιβάτ Σαπιρά ή μια σήραγγα που περνά κάτω από το όρος Σκοπός. Αυτές οι διαδρομές χτίστηκαν στον απόηχο της Πρώτης και Δεύτερης Ιντιφάντα όταν Παλαιστίνιοι τρομοκράτες πυροβολούσαν εναντίον μοτοσικλετιστών και λιθοβολούσαν αυτοκίνητα απλών πολιτών. Ο προηγούμενος δρόμος περνούσε από τη Βηθανία και το Αμπού Ντέις.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Benzaquen 2011.
2. 1 2  «The Geneva Convention». *BBC News*. 10 December 2009.. Ανακτήθηκε στις 27 November 2010.
3. ↑  Berg, Raffi (2005-11-12). «Israel's 'Linchpin' Settlement». BBC.. Ανακτήθηκε στις 2008-10-25.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Ma'ale Adumim στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 268196033
* LCCN: nr91039828

 |

 |
Ο **Μασούντ Μοσταφά-Τζοκάρ** (περσ. مسعود مصطفی جوکار, γεννημένος στις 21 Σεπτεμβρίου 1977) είναι Ιρανός παλαιστής, που αγωνίστηκε στην κατηγορία των 60 κιλών της ελευθέρας πάλης στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, στις 28 και 29 Αυγούστου 2004, και κέρδισε το αργυρό (ασημένιο) μετάλλιο.

Ο Μασούντ γεννήθηκε στην κωμόπολη Τζοουκάρ της Επαρχίας Χαμαντάν του Ιράν, σε μια αθλητική οικογένεια. Ασχολήθηκε με την πάλη από την ηλικία των 11 ετών και μετά την καλή του επίδειξη στο Κύπελλο Τάχτι της Τεχεράνης το έτος 1999, αλλά και την πρώτη θέση σε διεθνείς αγώνες πάλης στην Τιφλίδα το 1995, προσκλήθηκε στο στρατόπεδο των εθνικών ολυμπιακών ομάδων του Ιράν για την προετοιμασία συμμετοχής στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000. Σε εκείνους τους αγώνες, που έγιναν στο Σίδνεϊ, ο Μασούντ Μοσταφά-Τζοκάρ ήταν ο αναπληρωτής του Μοχάμαντ Ταλαγή, στην κατηγορία των 63 κιλών ελευθέρας πάλης των ανδρών. Ωστόσο, ο Μοσταφά-Τζοκάρ έγινε σταθερό μέλος της ολυμπιακής ομάδας πάλης του Ιράν, οπότε στους επόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες, εκείνους της Αθήνας, συμμετέσχε στην πρώτη ομάδα του Ιράν. Στα ενδιάμεσα έτη κατέκτησε χρυσά μετάλλια σε διεθνείς αγώνες στην Πολωνία το 2001 (δύο χρυσά) και το 2004, καθώς και ένα αργυρό μετάλλιο το 2002. Ακόμα σημαντικότερο ήταν το αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο Πάλης του 2002 στη Βαλτιμόρη, το οποίο κέρδισε στην κατηγορία των 60 κιλών.

Η κορυφαία ωστόσο επιτυχία ολόκληρης της σταδιοδρομίας του Μασούντ Μοσταφά-Τζοκάρ ήταν αναμφισβήτητα το ολυμπιακό αργυρό μετάλλιο του 2004. Αγωνιζόμενος και πάλι στην κατηγορία των 60 κιλών ελευθέρας πάλης (τη δεύτερη ελαφρότερη των Ολυμπιακών Αγώνων) με 18 άλλους αθλητές, ο Μοσταφά-Τζοκάρ έχασε στον τελικό, στο Ολυμπιακό Γυμναστήριο Άνω Λιοσίων (το λεγόμενο και «Σπίτι της Πάλης»), από τον Κουβανό Γιάντρο Κιντάνα με 4-0 στα σημεία. Στην πορεία προς τον τελικό, ο Μοσταφά-Τζοκάρ είχε νικήσει κατά σειρά τον Αλβανό αθλητή Σαχίτ Πριζρένι με 8-0 στα σημεία, τον Γεωργιανό Μπέζικ Ασλανασβίλι (που συμμετείχε εκπροσωπώντας την Ελλάδα) με 3-2 και στον ημιτελικό τον Ιάπωνα Κέντζι Ινούε (ο οποίος λίγο αργότερα κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο) με 5-4.

Μετά τη διοργάνωση αυτή, ο Μασούντ Μοσταφά-Τζοκάρ αγωνίσθηκε πλέον στις κατηγορίες των 66 και των 74 κιλών, και δεν σημείωσε κανένα άλλο αξιόλογο επίτευγμα στη σταδιοδρομία του, εκτός ίσως από τη δεύτερη θέση στο Golden Grand Prix του Μπακού τον Ιούνιο του 2008. Σήμερα εργάζεται σε εταιρεία πετρελαίου. Εξάλλου έχει έναν αδελφό παλαιστή κατά επτά χρόνια νεότερό του, τον Μεϊσάμ Μοσταφά-Τζοκάρ (میثم مصطفی جوکار), ο οποίος κατά κάποιον τρόπο τον διαδέχθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο, όπου όμως δεν κατόρθωσε να «πλασαρισθεί» στην τελική τετράδα.

Πηγές
-----

* Ο Μασούντ Μοσταφά-Τζοκάρ στο *Sports-Reference.com*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ του αθλητή στον ιστότοπο της Παγκόσμιας Ενώσεως Πάλης (UWW)
Η **Πολόνια Βαρσοβίας** (πολωνικά: *KKS Polonia Warszawa*) είναι πολωνικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης, με έδρα τη Βαρσοβία. Συμμετέχει στην 1 Λίγκα, την δεύτερης κατηγορία της πολωνικής καλαθοσφαίρισης.

Ιστορία
-------

Η ομάδα ιδρύθηκε το 1911. Το 1959, η Πολόνια κέρδισε το εθνικό Πρωτάθλημα Πολωνίας. Την περίοδο 1959-60, η Πολόνια έφτασε στα ημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Το 2003, το 2004 και το 2005 η ομάδα έφτασε στα ημιτελικά του Πρωταθλήματος Πολωνίας. Η σεζόν 2010-11, ήταν η τελευταία της ομάδας στην κορυφαία κατηγορία.

Διακρίσεις
----------

* **Πρωτάθλημα Πολωνίας: 1** 1959

*Φιναλίστ:* 1929, 1931, 1932, 1934, 1935, 1939, 1954, 1957, 1960, 1976
* **Κύπελλο Πολωνίας : 3**

1934, 1969, 1975

Αξιοσημείωτοι παίκτες
---------------------

* Πολωνία Αρκάντιους Μιλοσέβσκι
* Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Ντάρνελ Χίνσον

Δείτε επίσης
------------

* Πολόνια Βαρσοβίας (ποδόσφαιρο)

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Eurobasket.com - Team profile

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Καλαθοσφαίριση | Πύλη Καλαθοσφαίριση |

* Επίσημος ιστότοπος (στα πολωνικά)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 1289156012401049700000

 |

 |
To **πλανήσφαιρο (planisphere)**παριστάνει το σφαιρικό ουρανό πάνω στο  επίπεδο. Θα μπορούσαμε να το πούμε και επιπεδόσφαιρο. Είναι ένας απλός περιστροφικός χάρτης του ουρανού με αποτυπωμένα τα λαμπρότερα αστέρια καθώς και τους πιο γνωστούς αστερισμούς. Αποτελούσε στο παρελθόν απαραίτητο όργανο κάθε ερασιτέχνη αστρονόμου για την παρατήρηση του έναστρου ουρανού. Σήμερα έχει αντικατασταθεί από εφαρμογές σε "έξυπνα" τηλέφωνα.

Με τη βοήθεια του πλανήσφαιρου μπορούμε να παρατηρήσουμε τον ουρανό σε οποιαδήποτε εποχή του έτους και οποιαδήποτε νυχτερινή ώρα, από ορισμένο σημείο της Γης. Το πλανήσφαιρο είναι κατασκευασμένο για τον εντοπισμό αστεριών από συγκεκριμένα γεωγραφικά πλάτη.

Αποτελείται από ένα ακίνητο μέρος που περιέχει τον χάρτη του ουρανού που περιμετρικά έχουν σημειωθεί οι μήνες και οι ημέρες ανά δεκαήμερο. Στο κεντρικό μέρος του χάρτη υπάρχει ένας κυκλικός δακτύλιος που επισημαίνει τους αστερισμούς του Ζωδιακού κύκλου που περιβάλουν την εκλειπτική δηλαδή το δρόμο που διανύει ο Ήλιος στον ουρανό μέσα σ' ένα χρόνο. Στην κυκλική περιμετρική ζώνη του κινούμενου μέρους έχουν τοποθετηθεί οι ώρες του εικοσιτετραώρου. Το ωοειδές άνοιγμα του περιστρεφόμενου δίσκου αποτελεί τον ορίζοντα του παρατηρητή.

Έτσι, επιλέγοντας την ώρα παρατήρησης και την ένδειξη της ημέρα του έτους, μπορούμε να έχουμε στο ωοειδές άνοιγμα την εικόνα του ουρανού.

Β. Ζαφειρόπουλος, Α. Φλογαΐτη (2002). *Ασκήσεις Εργαστηριακής Αστρονομίας*. Εκδόσεις Πανεπιστημίου Πατρών.
Η **Μαρία της Σκωτίας, κόμισσα της Βουλώνης** (1082-1116) ήταν η νεώτερη κόρη του Μάλκολμ Γ΄ της Σκωτίας και της Μαργαρίτας της Σκωτίας.

Πρώτα χρόνια
------------

Όταν η Μαρία ήταν περίπου τεσσάρων ετών, το 1086, μαζί με την αδελφή της, Ματθίλδη, στάλθηκαν από τους γονείς τους στον Ρόμσεϋ. Η θεία τους, Χριστίνη, ήταν εκεί ηγουμένη. Τα δύο κορίτσια πέρασαν τα πρώτα χρόνια της εκπαίδευσής τους στο μοναστήρι με τη θεία τους. Λίγο καιρό πριν από το 1093, πήγαν στο αββαείο του Ουίλτον, το οποίο είχε επίσης τη φήμη κέντρου μάθησης, για να ολοκληρώσουν την εκπαίδευσή τους. Ένας από τους κατοίκους του ήταν ο ποιητής Μουριέλ, ο οποίος προσέλκυσε μεγάλη προσοχή από τους σπουδαστές σε όλη την Ευρώπη.  Η Ματθίλδη έφυγε τελικά από το μοναστήρι το 1100 για να παντρευτεί τον βασιλιά Ερρίκο Α΄ της Αγγλίας. Αρχικά ο γάμος θεωρούταν απαγορευμένος, καθώς η Ματθίλδη και η Μαρία είχαν και οι δύο περάσει την παιδική τους ηλικία στο αββαείο και θεωρούνταν μοναχές. Ωστόσο, ο Ερρίκος πήρε την άδεια να παντρευτεί τη Ματθίλδη.

Γάμος
-----

Η ίδια η Μαρία έφυγε από το μοναστήρι το 1096. Η Ματθίλδη ήθελε να παντρευτεί και η Μαρία και έτσι ο Ερρίκος την πάντρεψε με τον Ευστάθιο Γ΄, κόμη της Βουλώνης. Έκαναν μια κόρη, τη Ματθίλδη Α΄ της Βουλώνης  (1105-1152), η οποία έγινε κόμισσα της Βουλώνης μετά το θάνατο του πατέρα της. Παντρεύτηκε τον Στέφανο της Αγγλίας και ως εκ τούτου έγινε βασίλισσα της Αγγλίας. Αργότερα ήρθε σε αντιπαράθεση με την ξαδέρφη της, Αυτοκράτειρα Ματθίλδη.

Η Μαρία πέθανε το 1116, εννέα χρόνια πριν τον σύζυγό της.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  «Kindred Britain»
2. ↑  p10216.htm#i102158. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. ↑   Honeycutt, Lois (2003). Matilda of Scotland: a Study in Medieval Queenship. Woodbridge: The Boydell Press. p. 18.
4. ↑   Cawley, Charles, SCOTLAND, KINGS, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy,[self-published source][better source needed]
5. ↑


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Mary of Scotland, Countess of Boulogne  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Στις αρχές Μαΐου 1945, στο Ντεμμίν, στη βορειανατολική Γερμανία, εκατοντάδες Γερμανοί αυτοκτόνησαν μετά την είσοδο στη πόλη των στρατιωτών του Κόκκινου Στρατού, οι οποίοι προέβησαν σε δολοφονίες, μαζικούς βιασμούς και λεηλασίες. 
Μαζικές αυτοκτονίες Γερμανών έγιναν την ίδια περίοδο και σε άλλες περιοχές της Γερμανίας όπου προελάμβαναν οι Σοβιετικοί, οι αυτοκτονίες στο Ντέμμιν όμως ήταν πολύ περισσότερες. Ο ακριβής αριθμός τους δεν είναι γνωστός. 

Οι μαζικές αυτοκτονίες στο Ντέμμιν αποτέλεσαν θέμα ταμπού για το κομμουνιστικό καθεστώς της Ανατολικής Γερμανίας. Μόνο μετά τη πτώση του καθεστώτος το γεγονός έγινε ευρύτερα γνωστό και δημοσιεύτηκαν μαρτυρίες επιζώντων.
Η **Μαρία του Λεόν Μπέγιο και Ντελγάδο** (Ισπανική γλώσσα: *María de León Bello y Delgado*. 23 Μαρτίου 1643, Ελ Σαουθάλ, Τενερίφη - 15 Φεβρουαρίου 1731, Σαν Κριστόμπαλ ντε Λα Λαγούνα, Τενερίφη) ήταν καθολική μοναχή και μυστικιστής που ανήκε στο Τάγμα Δομινικανών.

Ο βίος της
----------

Γεννήθηκε από φτωχή οικογένεια στο νησί της Τενερίφης (Ισπανία) και από παιδική ηλικία περιβαλλόταν από θαύματα. Δόθηκε από την μητέρα της για υιοθεσία, για να ζήσει μια καλύτερη ζωή, όμως, οι θετοί γονείς της την κακομεταχειρίζονταν, βάζοντάς την να κάνει τις σκληρότερες δουλειές του σπιτιού, ενώ ήταν μόλις επτά ετών. Η μητέρα της μαθαίνοντας σχετικά κατάφερε και την πήρε δύο φορές κρυφά από τους θετούς της γονείς, και γι' αυτό αργότερα έγινε η προστάτιδα των ομήρων και των απαχθέντων.

Το 1668 ακολουθώντας τη μοναστική ζωή εισήλθε στην Μονή της Αγίας Αικατερίνης της Σιένα, στην πόλη Άγιος Χριστόφορος του Λα Λαγούνα. Εκεί συνέχισε να κάνει θαύματα μέχρι που πέθανε στις 15 Φεβρουαρίου 1731 με τη φήμη της αγιότητας. Τρία χρόνια αργότερα όταν έγινε η εκταφή της, το σώμα της ήταν ακόμα ακέραιο.

Σήμερα το Βατικανό χειρίζεται την αγιοποίηση της, εορτάζοντας την μνήμη της κάθε 15 Φεβρουαρίου, όπου την ημέρα αυτή χιλιάδες προσκυνητές από όλη την Ισπανία προσέρχονται στο μοναστήρι για να προσκυνήσουν το σκήνωμά της.

Η Μαρία του Λεόν Μπέγιο και Ντελγάδο θεωρείται από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες μυστικιστών όλων των εποχών. Θαύματά της είναι: Θερμοπληξία, Διόραση και την ικανότητα να είναι σε δύο μέρη ταυτόχρονα.

Φωτογραφίες
-----------

* Μονή της Αγίας Αικατερίνης της Σιένα, Άγιος Χριστόφορος του Λα ΛαγούναΜονή της Αγίας Αικατερίνης της Σιένα, Άγιος Χριστόφορος του Λα Λαγούνα
* Ανέπαφη σώμα, Μονή της Αγίας ΑικατερίνηςΑνέπαφη σώμα, Μονή της Αγίας Αικατερίνης
* Άγαλμα δίπλα στη γενέτειρα του ΜαρίαΆγαλμα δίπλα στη γενέτειρα του Μαρία

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6  «Notas sobre la Siervita de Dios» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 15 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μαρία του Λεόν Μπέγιο και Ντελγάδο** |

* Una casa museo para La Siervita. EL DIA.
* El convento de Santa Catalina expone hoy el cuerpo de la Siervita. El Día.
* La Siervita congrega a miles de devotos en el Monasterio de Santa Catalina. Odisur.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 4244155226711384490001

 |

 |
Η ΜΑρία-Άννα φον Σπήγκελ, μητέρα της Μαρίας-Άννας-Αικατερίνης Ρουτόβσκας.
H **Μαρία-Άννα-Αικατερίνη**, γερμ. Maria-Anna-Katharina Rutowska (1706 - 1746) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν Πολωνή ευγενής, νόθη κόρη του βασιλιά της Πολωνίας-Λιθουανίας & εκλέκτορα της Σαξονίας. Με τους γάμους της έγινε κόμισσα Μπιελίνσκι και μετά κόμισσα Μπελγκάρντ & Αντρμόν.

Βιογραφία
---------

Ήταν η νόθη κόρη του Αυγούστου Β΄ της Πολωνίας-Λιθουανίας (και, ως Φρειδερίκος-Αύγουστος Α΄, εκλέκτορα της Σαξονίας) και της ερωμένης του Φατίμας από την Τουρκία, που έλαβε το όνομα Μαρία-Αουρόρα του Σπήγκελ.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε πρώτα το 1724 τον Μιχαήλ κόμη Μπιελίνσκι, Πολωνό ευγενή. Έπειτα από 8 έτη, διαζεύχθηκαν.

Το 1737 η Μαρία-Άννα-Αικατερίνη έκανε δεύτερο γάμο με τον Κλωντ-Μαρί κόμη του Μπελγκάρντ ε Αντρμόν, ευγενή της Σαβοΐας στην υπηρεσία της Σαξονίας. Είχε τέκνα:

* Μαυρίκιος του Μπελγκάρντ 1743-1792, υποστράτηγος στη Σαξονία.
* Φρειδερίκη-Αυγούστα-Μαρία, παντρεύτηκε το 1779 τον Φρανσουά-Σεμπαστιάν κόμη ντε Σεβρόν-Βιλέτ, χωρίς να αποκτήσει απογόνους.

Πηγές
-----

* "hrabina Anna Konstancja Cosel". Archived from the original on 2013-03-11. Retrieved 2008-07-21.

Παραπομπές
----------

1. ↑  p71443.htm#i714430.
2. 1 2  p71443.htm#i714430. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
**Πεσμεργκά** (κουρδικά: پێشمەرگە *Pêşmerge*, προφέρεται: [pɛʃmærɡæ], κυριολεκτικά: *αυτοί που αντιμετωπίζουν το θάνατο*) είναι ο όρος που χρησιμοποιείται για τους Κούρδους μαχητές στο ημιαυτόνομο Ιρακινό Κουρδιστάν. Οι δυνάμεις Πεσμεργκά του Ιρακινού Κουρδιστάν υφίστανται από την εμφάνιση του ιρακινού κουρδικού κινήματος ανεξαρτησίας, στις αρχές της δεκαετίας του 1920, μετά την κατάρρευση της Οθωμανικής και της Γκατζάρ αυτοκρατορίας, που κυβερνούσαν από κοινού την περιοχή.

Πεσμεργκά είναι επίσης η επίσημη ονομασία των ενόπλων δυνάμεων της Περιφερειακής Κυβέρνησης του Κουρδιστάν, στο ημιαυτόνομο Ιρακινό Κουρδιστάν. Οι δυνάμεις Πεσμεργκά περιλαμβάνουν και γυναίκες στις τάξεις τους. Οι Πεσμεργκά, έχει αποδειχθεί ότι είναι ένας αποτελεσματικός στρατός, παρέχοντας ασφάλεια σε όλες τις εθνικότητες. Κατά τη διάρκεια της, υπό αμερικανική ηγεσία, εισβολής στο Ιράκ, οι Πεσμεργκά βοήθησαν τις Ηνωμένες Πολιτείες στην αποστολή τους να συλλάβουν τον Σαντάμ Χουσεΐν. Επίσης, συνέλαβαν τον Χασάν Γκουλ, αγγελιοφόρο του επικεφαλής της Αλ Κάιντα Οσάμα Μπιν Λάντεν, το 2004, η οποία οδήγησε τελικά στην επιχείρηση Λόγχη του Ποσειδώνα, κατά την οποία αμερικανοί πεζοναύτες σκότωσαν τον Μπιν Λάντεν.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  «Mesopotamische Gesellschaft « Kurdistan Peshmerga Minister: Kurdistan number now is 190 thousand people». Mesop.de. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Αυγούστου 2014. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2014.
3. ↑  Dortkardes, İhsan (20 Ιουλίου 2007). «Barzani: Düzenli ordu yakında». *Hürriyet*. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2014.
4. 1 2  Willing to face Death: A History of Kurdish Military Forces - the Peshmerga - from the Ottoman Empire to Present-Day Iraq Αρχειοθετήθηκε 2013-10-29 στο Wayback Machine. Michael G. Lortz
5. ↑  *Project Muse*, "KRG's security sector including its military forces - Peshmerga"; see
6. ↑  Ambinder, Marc. «How the CIA really caught Bin Laden's trail». .

Περαιτέρω διάβασμα
------------------

* Chapman, Dennis P. Lieutenant Colonel USA, Security Forces of the Kurdistan Regional Government, Costa Mesa, California: Mazda Publishers, 2011. ISSN 0026-3141 Reviewed by Michael M. Gunter in Middle East Affairs, Vol. 65, No. 3, Summer 2011.
Πέτρινος όγκος στο λόφο Μασπάλι. Διακρίνονται τα σημεία αφαίρεσης υλικού με εργαλεία εξόρυξης.
Μασπάλι
Ο λόφος με την τοπωνυμία **Μασπάλι** βρίσκεται νότια του χωριού Μαντζαβινάτα της Παλικής χερσονήσου στο Νομό Κεφαλληνίας, κοντά στον οικισμό και αριστερά του δρόμου που οδηγεί στην περιοχή του Ξι. Πρόκειται για ένα λόφο μεγάλου όγκου, από αργιλώδες υλικό στο βόρειο μέρος του, αλλά και ασβεστολιθικό πορώδες πέτρωμα ιδίως στο νοτιοανατολικό μέρος. Μάλιστα ο μεγάλος όγκος του πέτρινου υλικού μοιάζει από μακριά με κάστρο, με αποτέλεσμα κάποιοι επισκέπτες να μιλούν για "κάστρο πάνω στο λόφο".

Η εξόρυξη της πέτρας από το Μασπάλι
-----------------------------------

Το πέτρινο υλικό του λόφου είναι κατάλληλο για χρήση σε οικοδομικές εργασίες. Έτσι, άγνωστο πότε, οι κάτοικοι της περιοχής αξιοποίησαν το υλικό μετατρέποντας το βουνό σε λατομείο. Είναι πιθανόν η εξόρυξη της πέτρας από το Μασπάλι να έγινε και κατά τους αρχαίους χρόνους, αλλά σε περιορισμένη κλίμακα.

Υπάρχουν καταγραφές από το τις αρχές του 1900 ότι το Μασπάλι με τον πέτρινο όγκο του έγινε λατομείο και τροφοδότησε την πόλη του Ληξουρίου στην κατασκευή σπιτιών και δημόσιων κτηρίων. Η αφαίρεση του πορώδους υλικού άφησε μεγάλα ανοίγματα και κοιλώματα, που βεβαιώνουν τον κόπο των παλιότερων μαστόρων που με το σκαρπέλο και το σφυρί έκοβαν την πέτρα και τη μετέφεραν με κάρα για να την πουλήσουν στο Ληξούρι.

Προτάσεις για αξιοποίηση του λόφου
----------------------------------

Ο λόφος στο Μασπάλι δεσπόζει στην περιοχή, έχει στρατηγική σημασία και προσφέρεται ως τοπίο φυσικού κάλλους για φυσιολατρικούς περιπάτους, εφόσον αξιοποιηθεί. Με το σκπετικό αυτό, έχουν καταγραφεί προτάσεις για την ανάδειξη του λόφου, ανάμεσα στις οποίες περιλαμβάνονται:

1. Να κηρυχθεί το Μασπάλι Τοπίο Φυσικού Κάλλους.
2. Να γίνει αρχαιολογική έρευνα για τη διερεύνηση της ύπαρξης αρχαίας ακρόπολης στην τοποθεσία.
3. Ο ηλεκτροφωτισμός των βράχων με κρυφό φωτισμό.
4. Χάρη στα μεγάλα ανοίγματα των πέτρινων όγκων, με λίγες παρεμβάσεις μπορεί να διαμορφωθεί σε χώρο για ποικίλες πολιτιστικές εκδηλώσεις.

Πηγές
-----

Γεράσιμος Σ. Γαλανός, *άρθρο για το Μασπάλι στην τοπική εφημερίδα "Κουνόπετρα Ρεπόρτο"*, Ληξούρι, Κεφαλονιά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Μασπάλι[*νεκρός σύνδεσμος*]
Κρέμα καφέ με μασκαρπόνε
Το **μασκαρπόνε** (mascarpone στα ιταλικά) είναι ένα ιταλικό τυρί φτιαγμένο από κρέμα, η οποία έχει πήξει με την προσθήκη συγκεκριμένων όξινων ουσιών όπως χυμός λεμονιού, ξύδι, κιτρικό οξύ ή οξικό οξύ. Αναγνωρίζεται ως παραδοσιακό τοπικό προϊόν (prodotto agroalimentare tradizionale). Φτιάχνεται παραδοσιακά από αγελαδινό γάλα.

Διαδικασία παραγωγής
--------------------

Μετά τη μετουσίωση (πήξη) ο ορός γάλακτος αφαιρείται χωρίς πίεση ή παλαίωση. Το μασκαρπόνε μπορεί επίσης να παρασκευαστεί χρησιμοποιώντας κρέμα και το υπόλειμμα τρυγικού οξέος από τον πάτο ή από τα τοιχώματα του βαρελίσιου κρασιού.

Το μασκαρπόνε έχει το άσπρο χρώμα του γάλακτος και είναι εύκολο στο άλειμμα. Χρησιμοποιείται σε διάφορα πιάτα της Λομβαρδίας και θεωρείται σπεσιαλιτέ της εν λόγω περιοχής. Είναι ένα από τα κύρια συστατικά στο γνωστό ιταλικό επιδόρπιο τιραμισού και ορισμένες φορές χρησιμοποιείται αντί βουτύρου ή παρμεζάνας για την πύκνωση και τον εμπλουτισμό του ριζότου.

Προέλευση
---------

Το μασκαρπόνε προέρχεται από την περιοχή ανάμεσα στο Λόντι και στο Αμπιατεγκράσο στην Ιταλία νοτιοδυτικά του Μιλάνου, πιθανώς από τα τέλη του 16ου ή αρχές του 17ου αιώνα. Είναι ευρέως διαδεδομένο πως το όνομα προέρχεται από τη μασκάρπα (mascarpa), ένα άλλο γαλακτοκομικό προϊόν που φτιάχνεται από τον ορό γάλακτος του στρατσίνο (ένα «νέο» και ελαφρώς παλαιωμένο τυρί), ή από τη μασκάρπια, εναλλακτική λέξη για τη ρικότα στην τοπική διάλεκτο. Η ρικότα φτιάχνεται από ορό γάλακτος σε αντίθεση με το μασκαρπόνε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Voluptuous mascarpone enhances sweet or savory». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιανουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2010.
2. ↑  «Mascarpone Artigianale» (στα Italian). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2011. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
3. ↑  Turismo Provincia di Lodi (2004). «Mascarpone» (στα Italian). Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2011. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
4. ↑  Tessa Buratto (2010). «Mastering Mascarpone: What it takes to make a perfect batch of Mascarpone Cheese». San Luis Obispo,CA. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2015.
5. ↑  Regione Lombardia. «Elenco dei prodotti agroalimentari tradizionali della Regione Lombardia – Quinta revisione» (στα Italian). σελ. 6. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2011. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
6. ↑  Mastering Mascarpone: What it takes to make a perfect batch of Mascarpone Cheese
7. ↑  David B. Fankhauser. «Making Mascarpone at Home». U.C. Clermont College-Batavia,OH.

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **μασκαρπόνε**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μασκαρπόνε** |
Ο **Περόζης Α΄** (... - 484) ήταν ο 17ος βασιλιάς της Περσίας από την δυναστεία των Σασσανιδών, που βασίλευσε μεταξύ 457 και 484. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του βασιλιά της Περσίας Ισδεγέρδη Β'. Όταν πέθανε ο πατέρας του το 457, σφετερίστηκε τον θρόνο ο μικρότερος αδελφός του Ορμίσδας. Ο Περόζης Α΄ τον ανέτρεψε την ίδια χρονιά με την βοήθεια των Εφθαλιτών Ούννων. Από εκεί και πέρα οι πληροφορίες διίστανται: κατ´άλλους τον εκτέλεσε, ενώ κατ´άλλους τον συγχώρησε. Ήταν οπαδός του Νεστοριανισμού· ήταν λαμπρός βασιλιάς και πήρε το προσωνύμιο *ισχυρός*. Ο εμφύλιος πόλεμος με τον αδελφό του είχε ως αποτέλεσμα την εξασθένιση του βασιλείου. Όταν μία επαρχία, η Ιβηρική Αλβανία, μετά από εξέγερση ανεξαρτητοποιήθηκε, ο Περόζης Α΄ κατέπνιξε την εξέγερση (457) και στην συνέχεια χάλασαν οι σχέσεις του με τους Εφθαλίτες Ούννους. Την περίοδο (464 - 471) υπήρχε στην Περσία απίστευτη πείνα με καταστροφή όλων των καλλιεργειών και τον θάνατο μεγάλου αριθμού ανθρώπων. Ο Περόζης Α΄ αντιμετώπισε το δράμα με απίστευτη ψυχραιμία, που είχε ως αποτέλεσμα να κατορθώσει, μετά το τέλος της καταστρεπτικής επταετίας, ταχύτατη ανάπτυξη για τη χώρα του. Στη συνέχεια -με αφορμή μια προσβολή- κήρυξε τον πόλεμο στους πρώην συμμάχους του Εφθαλίτες· τελικά ηττήθηκε και αναγκάστηκε να δώσει όμηρο τον γιο και διάδοχό του Καβάδη Α', που απελευθερώθηκε όταν κατέβαλε τα λύτρα. Στη συνέχεια αντιμετώπισε συνεχείς επαναστάσεις: η Ιβηρία και η Αρμενία κήρυξαν και οι δύο την ανεξαρτησία τους, αλλά ο Περόζης κατέπνιξε τις επαναστάσεις με επιτυχία. Στο τέλος της ζωής του αποφάσισε να αντιμετωπίσει οριστικά το πρόβλημα των Εφθαλιτών. Συγκεντρώνοντας 50.000 - 100.000 στρατό, επιτέθηκε στους Εφθαλίτες Ούννους, απορρίπτοντας όλες τις προτάσεις ειρήνης του αρχηγού τους Χουσού - Νεβάζ· ωστόσο στη μάχη του Χεράτ (484) γνώρισε μεγάλη συντριβή. Ο ίδιος σκοτώθηκε και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Βάλας.

Πηγές
-----

* *Αυτό το λήμμα ενσωματώνει κείμενο από μία έκδοση ελεύθερη πλέον δικαιωμάτων: Chisholm, Hugh, ed. (1911):* Encyclop?dia Britannica *(11η έκδ.), Cambridge University Press.*
* *Wigram, W.A. (2004):* An introduction to the history of the Assyrian Church, or, The Church of the Sassanid Persian Empire, 100–640 A.D.*, Gorgias Press. ISBN 1-59333-103-7.*


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Προκάτοχος:**Ισδιγέρδης Β΄** | **Μέγας βασιλιάς της Περσίας457–484** | Διάδοχος:**Βάλας της Περσίας** |
Εικόνα 1: Ένα μισό με την ουρίτσα προς τα επάνω, ένα μισό με την ουρίτσα προς τα κάτω και μία παύση μισού
Σύγκριση διπλών αξιών (𝅝 = 2×𝅗𝅥 κτλ.) π • σ • ε
Στη μουσική, το **μισό** ή **ήμισυ** είναι μία νότα που διαρκεί τον μισό χρόνο από ένα ολόκληρο και τον διπλάσιο χρόνο από ένα τέταρτο. Η ονομασία του στα βρετανικά αγγλικά (*minim*) προέρχεται από το λατινικό του όνομα (*minima*, που σημαίνει «λιγότερο ή μικρότερο») επειδή ήταν η μικρότερη από τις πέντε αξίες που χρησιμοποιήθηκαν στην πρώιμη μεσαιωνική μουσική σημειογραφία.  Τα μισά συμβολίζονται με ένα άσπρο οβάλ κεφάλι που μοιάζει με αυτό του ολόκληρου και μια ίσια ουρίτσα χωρίς αγκύλες, που είναι δηλαδή σαν αυτή του τετάρτου (βλ. εικόνα 1). Η **παύση μισού** υποδηλώνει μια σιωπή της ίδιας διάρκειας. Οι παύσεις μισών συμβολίζονται με μαύρα ορθογώνια που ακουμπάν πάνω από τη μεσαία γραμμή του μουσικού πενταγράμμου, αν και στην πολυφωνική μουσική οι παύσεις μπορεί να χρειαστεί να μετακινηθούν σε διαφορετική γραμμή ή ακόμα και σε βοηθητική γραμμή. Όπως σε όλες τις νότες με ουρίτσες, τα μισά συμβολίζονται με τις ουρίτσες προς τα πάνω και δεξιά όταν βρίσκονται κάτω από τη μεσαία γραμμή του πενταγράμμου και με τις ουρίτσες προς τα κάτω και αριστερά όταν βρίσκονται στη μεσαία γραμμή ή πάνω από αυτήν. Στη φωνητική μουσική, οι νότες στη μεσαία γραμμή έχουν ουρίτσα προς τα κάτω αντί προς τα πάνω.

Ο αμερικανικός όρος *half note* για το μισό, είναι μεταφραστικό δάνειο του 19ου αιώνα του γερμανικού *halbe Note*.

Οι ονομασίες του στην καταλανική, γαλλική και ισπανική γλώσσα (*blanca*, *blanche*, που σημαίνει "λευκό") προέρχονται από το γεγονός ότι το μισό ήταν σε αξία η πιο μικρή νότα με άδειο κεφάλι στη μεσαιωνική σημειογραφία, όταν οι νότες ήταν άσπρες, κάτι που ισχύει και για την αντίστοιχη σύγχρονη μορφή. Η μορφή του στην προηγούμενη σημειογραφία, αλλά με τη χρήση μαύρου χρώματος, μοιάζει με το σύγχρονο σύμβολο του τετάρτου. Τα αντίστοιχα κινεζικά, ιαπωνικά και κορεατικά ονόματα σημαίνουν «μισό» και στα ελληνικά χρησιμοποιείται η σύγχρονη λέξη (μισό) και η παλαιότερη (ήμισυ) για την ονομασία της αξίας.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος μουσικών συμβόλων

Παραπομπές
----------

1. ↑  Morehen, John; Rastall, Richard (2001). «Minim». *Grove Music Online*. doi:10.1093/gmo/9781561592630.article.18736.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Μουσικές αξίες |
| --- |
|  |
| Διάρκειες νοτών και παύσεων | 
* Οκταπλό ολόκληρο (μάξιμα)
* Τετραπλό ολόκληρο (λόνγκα)
* Διπλό ολόκληρο
* Ολόκληρο
* Μισό (ήμισυ)
* Τέταρτο
* Όγδοο
* Δέκατο έκτο
* Τριακοστό δεύτερο
* Εξηκοστό τέταρτο
* Εκατοστό εικοστό όγδοο
* Διακοσιοστό πεντηκοστό έκτο
* ...
 | Δύο όγδοα και μία παύση |
|  |
| Παραλλαγές | 
* Παρεστιγμένη νότα
* Αποτζιατούρα
* Νότα με σουίνγκ
* Τρέμολο
* Δίηχο, τρίηχο κτλ.
 |

 |