recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Ναρσής**, λατιν.: *Narses*, ήταν Αρμένιος στρατιωτικός διοικητής στην υπηρεσία της Σασανιδικής Αυτοκρατορίας και αργότερα της Ρωμαϊκής (Βυζαντινής) Αυτοκρατορίας.

Βιογραφία
---------

### Καταγωγή

Ο Ναρσής ήταν γηγενής της Περσαρμενίας, ενός τμήματος της Αρμενίας υπό τον έλεγχο των Περσών των Σασανιδών. Ήταν αδελφός του Αράτιου και του Ισαακίου και πιθανόν μέλος της οικογένειας Καμσαρακάν (ευγενής αρμενική οικογένεια Παρθικής καταγωγής). 

### Σταδιοδρομία

Καταγράφεται για πρώτη φορά το 527 στην υπηρεσία των Σασανιδικών στρατιωτικών στον Ιβηρικό πόλεμο, όπου μαζί με τον αδελφό του Αράτιο νίκησαν τον Σίττα και τον Βελισάριο στην Περσαρμενία. 

Τόσο ο Ναρσής όσο και ο Αράτιος, συνοδευόμενοι από τη μητέρα τους, αυτομόλησαν στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία το καλοκαίρι του 530, και έγιναν δεκτοί με ένα μεγάλο χρηματικό ποσό από τον αυτοκρατορικό *σακελλάριο* Nαρσή, επίσης Περσαρμένιο. Η ευνοϊκή τους υποδοχή ενθάρρυνε επίσης τον Ισαάκιο να αυτομολήσει. 

Περί το 535 ήταν ο διοικητής των στρατευμάτων στις Φίλες της Αιγύπτου, όπου κατέστρεψε τα ειδωλολατρικά ιερά των Nοβαδών και Bλεμμυών, όπως διέταξε ο Αυτοκράτορας Ιουστινιανός Α'. Το αξίωμά του ήταν μάλλον αυτό τού *δούκα της Θηβαΐδας* σε αυτό το σημείο. Ως *comes rei militaris* δραστηριοποιήθηκε στην Ιταλία και την Ανατολή. Ήταν μεταξύ των διοικητών, που στάλθηκαν από τη θάλασσα εναντίον των Οστρογότθων, για να άρουν την πολιορκία του Aριμίνου (538). Αναφέρεται πολλές φορές ως διοικητής στρατευμάτων στην Ιταλία, συμπεριλαμβανομένης της πολιορκίας του Aυξίμου το 539. Το 540 ο Βελισάριος απέστειλε τον Ναρσή από τη Ραβέννα. 

Ο Ναρσής δεν έλαβε κάποια στρατιωτική διοίκηση μέχρι το 543, όταν τού ανατέθηκε μία δύναμη Αρμενίων και Ερούλων να πολεμήσει τους Οστρογότθους. Κατά την εσπευσμένη εισβολή του 543 εναντίον του Ντβιν, ακούστηκε κακώς, ότι ο στρατός των Σασανιδών είχε εγκαταλείψει το Άνγλον. Ο Ναρσής επέπληξε τους άλλους διοικητές για τη βραδύτητά τους. Στη μάχη του Άνγλον που ακολούθησε, υπάρχουν πηγές που αναφέρουν, ότι ο Ναρσής και οι δυνάμεις του ήταν οι πρώτοι που συμμετείχαν.  Σε αυτή την αφήγηση, η οποία αντλήθηκε από τα αρχεία τού Προκόπιου, ο στρατός των Σασανιδών (ή μέρος του) οδηγήθηκε πίσω -ή προσποιήθηκε ότι υποχώρησε πίσω- στο χωριό, αλλά ο Ναρσής πιάστηκε σε ενέδρα από τους Σασανίδες, που κρύβονταν στα σπίτια.   Χτυπήθηκε μέσα στον ναό σε μάχη, και οι δυνάμεις του -και άλλες βυζαντινές δυνάμεις- καταστράφηκαν. Ο αδερφός του Ισαάκιος τον μετέφερε μακριά από το πεδίο της μάχης, αλλά ο Ναρσής απεβίωσε από την πληγή του λίγο αργότερα.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  *An Universal History: From the Earliest Accounts to the Present Time* (στα Αγγλικά). London: C. Bathurst. 1780. σελίδες 455.
2. 1 2  Whately, Conor (2016). *Battles and Generals: Combat, Culture, and Didacticism in Procopius’ Wars* (στα Αγγλικά). Leiden: BRILL. σελ. 92. ISBN 978-90-04-31038-4.
3. ↑  Martindale, John R. ed. (1992). The Prosopography of the Later Roman Empire: Volume III, AD 527–641. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 928–930. ISBN 0-521-20160-8.
Συντεταγμένες: 38°54′58.3″N 6°20′15.8″W﻿ / ﻿38.916194°N 6.337722°W﻿ / 38.916194; -6.337722


Το **αμφιθέατρο της Μέριδα** (ισπανικά: *Anfiteatro de Mérida*) είναι κατεστραμμένο ρωμαϊκό αμφιθέατρο το οποίο βρίσκεται στη ρωμαϊκή αποικία της Εμερίτα Αυγούστα, σημερινή Μέριδα, Ισπανία. Η πόλη αυτή καθέ αυτή ιδρύθηκε το 25 π.Χ. από τον Αύγουστο, ώστε να εγκατασταθασούν εκεί βετεράνοι του ρωμαϊκού στρατού, οι οποίοι είχαν πολεμήσει στους πολέμους της Κανταβρίας, από την 5η και την 10η λεγεώνα. Η πόλη έγινε πρωτεύουσα της ρωμαϊκής επαρχίας της Λουσιτανίας. Το αμφιθέατρο ολοκληρώθηκε το 8 π.Χ. Προορίζοταν για να φιλοξενεί μάχες μονομάχων και μάχες ανάμεσα σε άνθρωπο και ζώο.

Το αμφιθέατρο είναι τμήμα του αρχαιολογικού συγκροτήματος της Μέριδα, ενός από τους μεγαλύτερους αρχαιολογικούς χώρους στην Ισπανία. Ο χώρος ανακηρύχθηκε μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO το 1993. 

Το αμφιθέατρο έχει ελλειπτικό σχήμα και ο μεγάλος του άξονας είναι 126 μέτρα και ο μικρός 102 μέτρα, με την αρένα να έχει αντιστοίχως διαστάσεις 64 επί 41 μέτρα. Η αρένα, σκεπασμένη με άμμο, στο κέντρο είχε μια fossa bestiaria, σκεπασμένη με ξύλο και άμμο. Εκεί φυλάσσονταν τα ζώα πριν απελεθευρωθούν στην αρένα.

Διαθέτει τρία επίπεδα καθισμάτων. Τα καθίσματα έχουν χωρητικότητα περίπου 15.000 θεατών και είχαν υποστηρικτικές σκάλες και διαδρόμους που ένωναν τα διάφορα τμήματα εσωτερικά. Το κάτω επίπεδο διέθετε μια σειρά για την τοπική ελίτ και 10 άλλες σειρές για το κοινό. Υπάρχουν επίσης άλλες δύο κερκίδες στις δύο πλευρές του μικρού άξονα, μία πάνω από την κύρια είσοδο και άλλη στο μπροστινό. Κάτω από αυτές βρισκόταν η αναμνηστική επιγραφή από την οποία χρονολογήθηκε η κατασκευή του αμφιθεάτρου.

Βιβλιογραφία
------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αμφιθέατρο της Μέριδα** |

* Barroso, Yolanda· Morgado, Francisco (1996). *Mérida, Patrimonio de la Humanidad. Conjunto monumental*. Mérida: Consorcio de la Ciudad Monumental Histórico-Artística y Arqueológica de Mérida (Depósito legal: BA-335-1996).
* Bruno Cardeñosa (2007) - *Historia de Iberia Vieja - Nº 29 - La Armada Invencible*. Editorial: Améria Iberica. ISSN 1699-7913.
**Άντον Βίλχελμ Άμο** (λατινικά: *Antonius Guilielmus Amo Afer ab Aximo in Guinea*) (1703-1756) ήταν ο πρώτος γνωστός φιλόσοφος αφρικανικής καταγωγής στη Γερμανία. Γεννήθηκε στο Nkubeami κοντά στην Aximia στη σημερινή Ghana.

Ζωή και έργο
------------

Ο Άμο ήρθε στην Ευρώπη από ασαφείς διαδρομές. Ήρθε από το Άμστερνταμ στην αυλή του Δούκα του Βρούνσβικ και βαφτίστηκε υπό την αιγίδα του. Ο Άμο σπούδασε στο Βίτενμπεργκ και αναγορεύτηκε εκεί διδάκτωρ φιλοσοφίας. Αφού εργάστηκε στην Ιένα, τη Χάλε και το Γούλφενμπιτελ, επέστρεψε στην Αφρική.

Αναφορές
--------

1. ↑  Paulin J. Hountondji: "Afrikanische Philosophie. Μύθος και πραγματικότητα". 2nd edition Indiana University Press, Bloomington/Indianapolis 1996, p. 114.
2. ↑  Norbert Lochner: Anton Wilhelm Amo. Ένας Γκανέζος λόγιος στη Γερμανία του 17ου αιώνα. Στο: Übersee-Rundschau 10, τεύχος 1 (1958), σσ. 22-31 = Anton Wilhelm Amo. A Ghanaian scholar in 17th century Germany. In: Transactions of the Historical Society of Ghana 3 (1958), pp. 169-179.
<form>

<label for="name"> Όνομα: /label>

<input type="text" name="user\_name"><a><br>. Επώνυμο: «Παϊσί

<label for "strongname" <input type="text" name="user strongname"30rbr

<label for="password "> Κωδικός: </label>

<input type="password" name "user password <label for="agree". Συμφωνείτe: <a

12

Km

Συμ

14

15

16

1703

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

L </body>

<input type="checkbox" "user\_check><br> <input type="submit" "Υποβολής

  

Η **χελώνα η ελληνική**, κοινώς **ελληνική χελώνα**, *Testudo graeca* Linnaeus, 1758 είναι ένα είδος χερσαίας χελώνας της οικογένειας Testudinidae. Μαζί με την Μεσογειακή (*Testudo hermanni*) και την κρασπεδωτή χελώνα (*Testudo marginata*) αποτελούν τα τρία αυτόχθονα είδη χερσαίων χελωνών της Ελλάδας. Η χελώνα η ελληνική είναι ένα ζώο με πολύ μεγάλη διάρκεια ζωής, καθώς μπορεί να φτάσει τα 125 έτη, ενώ υπάρχουν και μη επαληθευμένες αναφορές για χελώνες που έφτασαν τα 200 έτη.

Γεωγραφική κατανομή
-------------------

Απαντάται γύρω από τη λεκάνη της Μεσογείου και ανατολικά μέχρι το Ιράν, ενώ υπάρχουν πληθυσμοί του είδους στη Β. Αφρική, τη Ν. Ευρώπη και τη Δ. Ασία. Στην Ελλάδα εντοπίζεται στην Κεντρική και Ανατολική Μακεδονία, τη Θράκη και αρκετά νησιά του Αιγαίου (Θάσος, Σαμοθράκη, Λήμνος, Λέσβος, Χίος, Σάμος, Λέρος, Κως, Σύμη και Σαλαμίνα). Επίσης έχει εισαχθεί από τον άνθρωπο σε αρκετά νησιά εκτός της φυσικής κατανομής της, όπως στην Κρήτη, όπου παρατηρούνται μεμονωμένοι πληθυσμοί του είδους.

Περιγραφή
---------

Το μήκος χελύου (καβουκιού) δεν ξεπερνά τα 30 cm. Τα θηλυκά είναι συνήθως μεγαλύτερα από τα αρσενικά. Ο χρωματισμός και το μέγεθος του χελύου ποικίλλουν μεταξύ των διαφορετικών ατόμων του είδους.

Βιολογία
--------

Τρέφεται κυρίως με φυτά και ασπόνδυλα. Τα θηλυκά γεννούν 1-12 αυγά σε τρύπες που σκάβουν σε μαλακό χώμα, τα οποία εκκολάπτονται μετά από περίπου 2,5 μήνες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Testudo graeca» (στα αγγλικά). *The Moirai - Aging Research*. 2016-09-12. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-09-13.. Ανακτήθηκε στις 2018-06-17.
2. ↑  «Testudo graeca (Common Tortoise, Greek Tortoise, Moorish Tortoise, Spur-thighed Tortoise)». *www.iucnredlist.org*. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2018.
3. 1 2 3 4  «herpetofauna.gr - Ελληνική Ερπετοπανίδα». *www.herpetofauna.gr* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2018.
Το **φράγκο** ήταν το νόμισμα της Γαλλική Ισημερινής Αφρικής και κυκλοφορούσε στα εδάφη αυτά παράλληλα με το γαλλικό φράγκο. Τα πρώτα χαρτονομίσματα εκδόθηκαν το 1917 και 25 χρόνια μετά, το 1942, κυκλοφόρησαν τα πρώτα κέρματα. Συνέχισε να χρησιμοποιείται ακόμα και μετά την υιοθέτηση του φράγκου CFA το 1945 το οποίο το αντικατέστησε. Υποδιαιρούταν σε 100 σαντίμ (centimes).

Κέρματα
-------

Το 1942 τέθηκαν στην κυκλοφορία ορειχάλκινα κέρματα των 50 σαντίμ και του 1 φράγκου, Το 1943 ακολούθησε νέα χάλκινη αυτή τη φορά έκδοση των 50 σαντίμ και του 1 φράγκου.

Χαρτονομίσματα
--------------

Η κυβέρνηση της Γαλλικής Ισημερινής Αφρικής εξέδωσε χαρτονομίσματα έκτακτης ανάγκης με ονομαστικές αξίες του 1 και των 2 φράγκων το 1917 και ακολούθησε μια προσωρινή έκδοση των 25 φράγκου το 1925 από επιτυπωμένα χαρτονομίσματα της Γαλλικής Δυτικής Αφρικής. Το 1940 εκδόθηκαν και πάλι χαρτονομίσματα έκτακτης ανάγκης από την τοπική κυβέρνηση με αξίες των 1000 και 5000 φράγκων. Το 1941 οι Ελεύθερες Γαλλικές Δυνάμεις εξέδωσαν χαρτονομίσματα των 5, 10, 20, 25, 100 και 1000 φράγκων. Το 1944 το Κεντρικό Ταμείο της Υπερπόντιας Γαλλίας (γαλ.:Caisse Centrale de la France d'Outre-Mer ) ανέλαβε την έκδοση χαρτονομισμάτων το οποίο προχώρησε στην έκδοση των 5, 10, 20, 100 και 1000 φράγκων τα οποία συνέχισαν να κυκλοφορούν ως CFA φράγκα και μετά το 1945.

Πηγές
-----

* Krause, Chester L. and Clifford Mishler (1991). Standard Catalog of World Coins: 1801–1991 (18th ed. ed.). Krause Publications. ISBN 0873411501.
* Pick, Albert (1994). Standard Catalog of World Paper Money: General Issues. Colin R. Bruce II and Neil Shafer (editors) (7th ed.). Krause Publications. ISBN 0-87341-207-9.
Το **πέσο** ήταν το νόμισμα της Νικαράγουας, από το 1878 έως το 1912. Ήταν το πρώτο εθνικό νόμισμα της Νικαράγουας το οποίο αντικατέστησε το ρεάλ της Δημοκρατίας της Κεντρικής Αμερικής μέλος της οποίας ήταν και η Νικαράγουα.

Υποδιαίρεση του νομίσματος ήταν το σεντάβο με αναλογία 1 πέσο = 100 σεντάβο. Μετά την από περίοδο υψηλού πληθωρισμού το πέσο αντικαταστάθηκε από την κόρδοβα με ισοτιμία 12 ½ πέσο = 1 κόρδοβα.

Κέρματα
-------

Το 1878 τέθηκαν στην κυκλοφορία κέρματα του 1 σεντάβο. Το 1880 ακολούθησε σειρά αργυρών κερμάτων των 5, 10 και 20 σεντάβο. Το 1898 και το 1899 εκδόθηκαν νομίσματα των 5 σεντάβο τα οποία ήταν και τα τελευταία κέρματα που κόπηκαν.

Χαρτονομίσματα
--------------

Από το 1881 εκδόθηκαν χαρτονομίσματα των 1, 5, 25, 50 και 100 πέσο. Το 1885 προστέθηκαν χαρτονομίσματα αξίας 10, 20 και 50 σεντάβο και τέλος το 1894 χαρτονομίσματα των 10 πέσος.

Πηγές
-----

* Krause, Chester L. and Clifford Mishler (1991). Standard Catalog of World Coins: 1801–1991 (18th ed.). Krause Publications. ISBN 0873411501.
* Pick, Albert (1994). Standard Catalog of World Paper Money: General Issues. Colin R. Bruce II and Neil Shafer (editors) (7th ed.). Krause Publications. ISBN 0-87341-207-9.
Ο **Κωστάκης Ανάν** είναι Έλληνας ή Ελληνίδα συγγραφέας ή αλλοδαπός ή αλλοδαπή συγγραφέας που γράφει στα Ελληνικά. Ποιος ή ποια ακριβώς κρύβεται πίσω από το ψευδώνυμο Κωστάκης Ανάν ουδείς γνωρίζει. Βιβλία του Κωστάκη Ανάν είναι τα «... και ύστερα ήρθες και μ' έλυσες» (2005), «Η τελική λήθη (δε φάιναλ θολούθιον)» (2008), «Το ουράνιο talkshow» (2010), «Βολική αναισθησία» (2012) και «Φορμόλη» (2014). Την εικονογράφηση των βιβλίων του έχει επιμεληθεί ο Sotos Anagnos.

Βιογραφία
---------

Ο Κωστάκης Ανάν πρωτοπαρουσιάστηκε στα ελληνικά γράμματα μέσα από τις σελίδες του περιοδικού Βαβέλ δημοσιεύοντας αντισυμβατικά, ξεκαρδιστικά ημερολόγια της καθημερινής του ζωής αποκτώντας σκληροπυρηνικούς οπαδούς που αγαπούν τον εξτρίμ σουρεαλισμό. Παρ' όλ' αυτά, ελάχιστα, αν όχι τίποτα, είναι γνωστά για την πραγματική του ζωή, αφού κάθε βιβλίο του έχει και ένα διαφορετικό αυτοσαρκαστικό βιογραφικό.

΄Εργο
-----

Ο Κωστάκης Ανάν μέσα από τα σατιρικά βιβλία του κατακεραυνώνει τον δυτικό άνθρωπο που έχει γνώμη για οτιδήποτε στον κόσμο, ενώ δεν ζει σ' αυτόν, μόνο τον βλέπει από την τηλεόραση.

### Εργογραφία

* *... και ύστερα ήρθες και μ' έλυσες*. Εκδόσεις Βαβέλ. Αθήνα. 2005.
* *Η τελική λήθη (δε φάιναλ θολούθιον)*. Εκδόσεις Βαβέλ. Αθήνα. 2008.
* *Το ουράνιο talkshow*. Babelart. Αθήνα. 2010.
* *Βολική αναισθησία*. Babelart. Αθήνα. 2012.
* *Φορμόλη*. Babelart. Αθήνα. 2014.

Διασκευές
---------

Το 2023 ο σκηνοθέτης Σωτήρης Ρουμελιώτης, υπό τον τίτλο *Δε φάιναλ θολούθιον*, διασκεύασε και μετέφερε στην Πειραματική Σκηνή Νέων Δημιουργών του Εθνικού Θεάτρου κείμενα των Κωστάκη Ανάν και Suyako. «Δύο σύγχρονων συγγραφέων, παρατηρητών της νεοελληνικής πραγματικότητας και των αδιεξόδων της, που πίσω από το κυνικό χιούμορ τους, τη σουρεαλιστική υπερβολή αλλά και το βαθύ αυτοσαρκασμό, κρύβουν μια σπαραχτική τρυφερότητα για την ανθρώπινη ύπαρξη.»

Δείτε επίσης
------------

* Τόμας Πίντσον

Παραπομπές
----------

1. 1 2  LiFO, Ποιος είναι ο Κωστάκης Ανάν;
2. ↑  fractal, O cult μύθος του Κωστάκη Ανάν
3. ↑  Ανάρπαστος ο Κωστάκης Ανάν!. parapolitika.gr. 01.01.2014. Ανακτήθηκε στις 30/11/2023.
4. ↑  Ο Κωστάκης Ανάν είναι τουλάχιστον ο Tom Robins της Ελλάδος.
5. ↑  OffLine Post, Μία κριτική στο βιβλίο του Κωστάκη Ανάν «Η Τελική λήθη-Δε φάιναλ θολούθιον»
6. ↑  Protagon, "Το ουράνιο talkshow", Κωστάκης Ανάν (Babelart)
7. ↑  *Δε φάιναλ θολούθιον. Βασισμένο σε κείμενα των Κωστάκη Ανάν και Suyako*. Εθνικό Θέατρο. Από 28.01.2023. Ανακτήθηκε στις 02/12/2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιβλιονέτ, Κωστάκης Ανάν
* Βιβλιοπωλείο Πολιτεία, Κωστάκης Ανάν

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **BiblioNet**: **57712**

 |

 |
Ο όσιος **Μελέτιος ο Γαλησιώτης**, που το αρχικό του όνομα ήταν Μιχαήλ, γεννήθηκε το έτος 1206 μ.Χ. στην πόλη Θεόδοτο του Πόντου και οι γονείς του ονομάζονταν Γεώργιος και Μαρία. Ο πατέρας του ήταν στρατιωτικός. Από την παιδική του ηλικία αγάπησε το μοναχικό βίο. Γι’ αυτό, αφού εγκατέλειψε τον κόσμο, έγινε μοναχός στο όρος Σινά και στη συνέχεια επισκέφθηκε τους Αγίους Τόπους, την Αίγυπτο και διάφορα μοναστήρια της Δαμασκού. Τελικά εγκαταβίωσε στη μονή του Αγίου Λαζάρου στο όρος Γαλήσιο της Μικράς Ασίας, όπου διήλθε τον βίο του με άσκηση, προσευχή και νηστεία.

Δράση
-----

Μετά το 1261 μ.Χ. ήλθε στην Κωνσταντινούπολη και ασκήτευε στο όρος αγίου Αυξεντίου. Παράλληλα περιερχόταν στις πόλεις και τα χωριά και στήριζε τους χριστιανούς στην ορθόδοξη πίστη, αφού ανήκε στην υπό τον μετέπειτα πατριάρχη Γεώργιο Κύπριο (1283- 1289 μ.Χ.) ανθενωτική μερίδα και αγωνίσθηκε κατά των ενωτικών ενεργειών του αυτοκράτορα Μιχαήλ Παλαιολόγου στη Δεύτερη Σύνοδο της Λυών (1274 μ.Χ.).

Μεταξύ των ετών 1271 μ.Χ. και 1274 μ.Χ. επί της νησίδος προ της περιοχής του Ακρίτα, ίδρυσε μονή που την αφιέρωσε στον απόστολο Ανδρέα τον Πρωτόκλητο.

Ο αυτοκράτορας Μιχαήλ ο Παλαιολόγος τον εξόρισε στη νήσο της Σκύρου μαζί με τον μοναχό Γαλακτίωνα τον Γαλησιώτη, από την οποία επέστρεψε λίγα χρόνια αργότερα στην Κωνσταντινούπολη. Ο πατριάρχης Ιωσήφ (1267 - 1275 μ.Χ. 1282 - 1283 μ.Χ.) θέλησε να τον χειροτονήσει πρεσβύτερο, αλλά ο Άάιος αρνήθηκε. Έγραψε πολλά κατά των Λατίνων και έπαθε για την ορθόδοξη πίστη του πολλά. Γι’ αυτό και χαρακτηρίζεται ομολογητής. Ο όσιος κοιμήθηκε με ειρήνη το 1283 μ.Χ. σε ηλικία 77 ετών και ενταφιάσθηκε στη μονή του Αγίου Λαζάρου. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 19 Ιανουαρίου.

Το σπουδαιότερο από τα έργα του είναι η *Αλφαβηταλφάβητος*, ένα μεγάλο ποίημα από 13.000 περίπου στίχους, στο οποίο εκτίθενται θεολογικές σκέψεις και ιδέες. Έγραψε δε και περί της διδασκαλίας της Αγίας Τριάδος.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Catalogue of the National Library of Greece*. 45442. Ανακτήθηκε στις 2  Ιουνίου 2023.
Ο **Θεοφάνης Τάσης** είναι Έλληνας φιλόσοφος. Διδάσκει Σύγχρονη Πρακτική Φιλοσοφία στο Alpen-Adria Universität στην Αυστρία και είναι επισκέπτης καθηγητής στο Universität St. Gallen στην Ελβετία. Διετέλεσε Stanley J. Seeger Fellow στο Πανεπιστήμιο του Princeton, Marie Curie Fellow στο Université Saint-Louis στις Βρυξέλλες και Erasmus Fellow στο Freie Universität Berlin. Το μεταφραστικό του έργο περιλαμβάνει βιβλία των Martin Heidegger, John Stewart Mill, Αλέξανδρου Νεχαμά και Roberto Mangabeira Unger. Η έρευνά του αφορά την σχέση πολιτικής, ηθικής και ψηφιακής τεχνολογίας με επίκεντρο τις έννοιες εικόνα, τέχνη του βίου, ανθρώπινη αναβάθμιση και θνητότητα.

Βιογραφικό
----------

Ο Θεοφάνης Τάσης γεννήθηκε το 1976 στο Μόναχο από εργάτες γονείς, τον Ευάγγελο και τη Φωτεινή, όπου και μεγάλωσε. Είναι πτυχιούχος του τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης και κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος στην Φιλοσοφία του ίδιου πανεπιστήμιου. Ολοκλήρωσε την διδακτορική του διατριβή (*Cornelius Castoriadis. Disposition einer Philosophie)* το 2007 στο Freie Universität Berlin υπό την επίβλεψη των Gunther Gebauer και Frieder Otto Wolf με άριστα μετ’ επαίνου (summa cum laude).

Έργα
----

* *Καστοριάδης: Μια φιλοσοφία της αυτονομίας* (Εκδόσεις Ευρασία, 2007)
* *Φάρμακον* (Εκδόσεις Ευρασία, 2009)
* *Πολιτικές του Βίου: Η Ειρωνεία* (Εκδόσεις Ευρασία, 2012)
* *Πολιτικές του Βίου ΙΙ: Η επιμέλεια εαυτού στην εικονιστική κοινωνία* (Εκδόσεις Αρμός, 2017)
* *Ψηφιακός ανθρωπισμός: Εικονιστικό υποκείμενο και τεχνητή νοημοσύνη* (Εκδόσεις Αρμός, 2019)
* *Φιλοσοφία της ανθρώπινης αναβάθμισης* (Εκδόσεις Αρμός, 2021)
* Εν μέση οδώ (Εκδόσεις Αρμός, 2023)

**Ποιητικές συλλογές**

* *Φυσιολογικά ευρήματα* (Εκδόσεις Κέδρος, 2001)
* *Απογεύματα στον καπιταλισμό* (Εκδόσεις Τυπωθήτω, 2010)

Τα έργα του Θεοφάνη Τάση «Πολιτικές του Βίου: Η Ειρωνεία» (Εκδόσεις Ευρασία, 2012) και «Καστοριάδης: Μια φιλοσοφία της αυτονομίας» (Εκδόσεις Ευρασία, 2007) έχουν βραβευθεί με το Καυταντζόγλειο βραβείο του Πανεπιστημίου Αθηνών και το έργο *Ψηφιακός ανθρωπισμός: Εικονιστικό υποκείμενο και τεχνητή νοημοσύνη* (Εκδόσεις Αρμός, 2019) ήταν υποψήφιο για το Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου 2020.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΕΚΠΑ: Κοσμητεία Φιλοσοφικής Σχολής - Ανακοινώσεις Καυταντζογλείου». *www.deanphil.uoa.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2021.
2. ↑  «Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας 2020: Οι βραχείες λίστες». *bookpress.gr*. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2021.

Πηγές
-----

Υπερτροφικά Εγώ, Ατροφικοί Εαυτοί στην Εικονιστική Εποχή. Σπύρος Τέγος

Ενσυναίσθηση στην ψηφιακή κοινωνία, Άννα Λυδάκη

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Βιβλιοnet - Ηλεκτρονική βάση βιβλιογραφικών δεδομένων - Θεοφάνης Τάσης
Η **Αστυνομία του Σίτι του Λονδίνου** (αγγλικά: *City of London Police*‎‎) είναι περιφερειακή αστυνομική δύναμη, υπεύθυνη για την επιβολή του νόμου στο Σίτι του Λονδίνου συμπεριλαμβανομένων των Μιντλ και Ίνερ Τεμπλ. Την ευθύνη για την επιβολή του νόμου στο υπόλοιπο Μείζον Λονδίνο, στα περίχωρα του Σίτι, έχει η Μητροπολιτική Αστυνομία, η οποία αποτελεί ξεχωριστή υπηρεσία. Το Σίτι του Λονδίνου, το οποιο αποτελεί πλέον κυρίως οικονομική και επιχειρηματική περιοχή με μικρό μόνιμο πληθυσμό, αλλά μεγάλο αριθμό εργατικού δυναμικού που εισέρχεται στην περιοχή, είναι το ιστορικό κέντρο του Λονδίνου, και έχει διαφορετική διοικητική ιστορία από εκείνη της μητρόπολης, εξ ού και η ξεχωριστή αστυνομική του δύναμη.

Το Σίτι του Λονδίνου έχει μόνιμο πληθυσμό περίπου 7.400 κατοίκους. Καθημερινά εισέρχονται περίπου 300.000 άνθρωποι εντός της πόλης με επιπλέον 300.000 αυτοκίνητα να περνούν μέσα από το *Square Mile* κάθε μέρα, μαζί με χιλιάδες τουρίστες.

Η αστυνομική αρχή είναι το Κοινό Συμβούλιο της πόλης, και σε αντίθεση με άλλες περιφερειακές δυνάμεις στην Αγγλία και την Ουαλία, δεν υπάρχει εκλεγμένος επίτροπος προς αντικατάσταση της αστυνομικής αρχής, με βάση τη μεταρρύθμιση της αστυνομίας και της Κοινωνικής Πράξης Ευθύνης του 2011.

Απασχολεί 1.310 εργαζόμενους, συμπεριλαμβανομένων 750 αστυνομικών πλήρους απασχόλησης, 70 Ειδικών Χωροφυλάκων και 39 αξιωματικών της αστυνομίας προς υποστήριξη της κοινότητας, με τρία αστυνομικά τμήματα (στη Wood Street, στο Snow Hill, και στη Bishopsgate). Η Αστυνομία του Σίτι του Λονδίνου είναι η μικρότερη περιφερειακή αστυνομική δύναμη στην Αγγλία και την Ουαλία, τόσο από γεωγραφική όσο και από πληθυσμιακή άποψη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 3 Δεκεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2015.
3. ↑  «City of London Police – index». City of London Police. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουνίου 2009. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2009.
4. ↑  Police Reform and Social Responsibility Act 2011
5. ↑  «The police | Home Office». Police.homeoffice.gov.uk. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Οκτωβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 149175056
* LCCN: nb2004304909
* ISNI: 0000 0001 0033 0446
* NKC: xx0267674

 |

 |
Δείτε επίσης: Πειρήνη
Στην Ελληνική μυθολογία η **Πυρήνη** ήταν μία νύμφη. Ήταν κόρη του Βασιλιά της Ισπανίας Βέβρυξ και ερωμένη του Ηρακλή. Όταν γέννησε ένα ερπετό τρομοκρατήθηκε τόσο που ξέφυγε προς το δάσος όπου και πέθανε. Ο Ηρακλής έφτιαξε τον τάφο της συγκεντρώνοντας βράχους και σχηματίζοντας έτσι τα Πυρηναία, τα οποία πήραν το όνομά τους από αυτήν.

Η Πυρήνη ήταν επίσης η μητέρα του Κύκνου, τον οποίο συνέλαβε από τον Άρη.

Βιβλιογραφία
------------

* Jean-Claude Pertuzé, *Pyrène*, (texte et illustration), éd. Loubatières
* Jean-Claude Pertuzé, *Les chants de Pyrène*, éditions Loubatières, 4 vol. 1981-1984, rééd. intégrale 2003 (BD)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bell's New Pantheon Or Historical Dictionary of the Gods, Demi Gods, page 203
2. ↑   (Anonymous) *A classical manual, being a mythological, historical, and geographical commentary on Pope's Homer and Dryden's Aeneid of Virgil*. London, J. Murray, 1833. p.
3. ↑  Greek Mythology Index Αρχειοθετήθηκε 2010-12-16 στο Wayback Machine.
**Ώρα στη Ρωσία**  

|  | Ώρα | Ζώνη |
| --- | --- | --- |
|  | UTC+02:00 | MSK−1: Ώρα Καλίνινγκραντ |
|  | UTC+03:00 | MSK:  Ώρα Μόσχας |
|  | UTC+04:00 | MSK+1:  Ώρα Σαμάρα |
|  | UTC+05:00 | MSK+2: Ώρα Αικατερινούπολης |
|  | UTC+06:00 | MSK+3: Ώρα Ομσκ |
|  | UTC+07:00 | MSK+4: Ώρα Νοβοσιμπίρσκ |
|  | UTC+07:00 | MSK+4: Ώρα Κρασνογιάρσκ |
|  | UTC+08:00 | MSK+5: Ώρα Ιρκούτσκ |
|  | UTC+09:00 | MSK+6: Ώρα Γιακούτσκ |
|  | UTC+10:00 | MSK+7: Ώρα Βλαδιβοστόκ |
|  | UTC+11:00 | MSK+8: Ώρα Μαγκαντάν |
|  | UTC+12:00 | MSK+9: Ώρα Καμτσάτκα |

Η **ώρα Κρασνογιάρσκ** (**KRAT**), είναι ζώνη ώρας επτά ώρες μπροστά από την ώρα UTC (UTC+07:00) και 4 ώρες μπροστά της ώρας Μόσχας (MSK+4). Η ώρα Κρασνογιάρσκ είναι η ζώνη ώρας για τις κεντρικές και ανατολικές περιφέρειες της Σιβηρίας, το Κράι Κρασνογιάρσκ, την περιφέρεια Κεμέροβο, την δημοκρατία της Χακασίας και την δημοκρατία της Τιβά. 

Η περιφέρεια Νοβοσιμπίρσκ χρησιμοποίησε την ζώνη ώρας μέχρι το 1993 και ήταν γνωστή ως ώρα Νοβοσιμπίρσκ (χειμερινή ώρα NOVT, θερινή NOVST). Ύστερα από την αλλαγή, μετονομάστηκε. Ωστόσο από το 2016 η περιφέρεια Νοβοσιμπίρσκ χρησιμοποιεί έχει την ίδια ώρα με το Κρασνογιάρσκ. 

Την περίοδο από τις 27 Μαρτίου 2011 μέχρι τις 25 Οκτωβρίου 2014, λόγω της μεταρρύθμισης του 2011, ήταν ρυθμισμένη στην UTC+8.

Βάση δεδομένων ζώνης ώρας
-------------------------

Το αναγνωριστικό βάσης δεδομένων ζώνης ώρας IANA είναι το Ασία/Κρασνογιάρσκ.
Η **Ελένη Δόικα** (15 Νοεμβρίου 1995) είναι Ελληνίδα αθλήτρια της ρυθμικής γυμναστικής. 

Εκπροσωπεί την Ελλάδα σε διεθνείς διοργανώσεις όπως στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 στο Λονδίνο. Έχει επίσης συμμετάσχει σε παγκόσμιες διοργανώσεις όπως στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ρυθμικής Γυμναστικής το 2011, 2013, 2014 και 2015. Συμμετείχε επίσης στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2015 στο Μπακού.

Ήταν μέλος της εθνικής ομάδας ρυθμικής γυμναστικής στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Η ομάδα κατέλαβε την 13η θέση στους προκριματικούς αγώνες και δεν κατάφερε να προκριθεί στον τελικό.

Μια φορά είχε ζήσει μια τρομερή ιστορία ενώ έκανε σκι. Έφυγε το πέδιλο ενός φίλου της και άρχισε να τσουλάει μόνο του στην πλαγιά και ήταν πραγματικά αδιανόητο και τρομερά αστείο. ΜΟΝΟ του!! Το φαντάζεστε;

Μερικά αλλά facts είναι ότι είναι παθιασμένη γατομαμά, πιθανότατα μπορεί να σε βγάλει νοκάουτ με το δυάρι της και νόμιζε ότι μπορείς απλά να συνδέσεις δύο χειριστήρια σε smart tv και να παίξεις videogames, έτσι χωρίς να υπάρχει κάποια κονσόλα π.χ playstasion ή xbox.

Παραπομπές
----------

* 2015 World Rhythmic Gymnastics Championships Athletes - Eleni Doika
* Rio 2016

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Αγγλικά) Ολυμπιακό προφίλ  Ελένη Δόικα στο *sports-reference.com*
* 
* 
* 
* 
*
{{WikidataCoord}} – missing coordinate data

To **Κρατικό Πανεπιστήμιο Αεροναυπηγικής της Σιβηρίας** (ρωσικά: *Сибирский государственный аэрокосмический университет*), επίσης γνωστό ως *Πανεπιστήμιο Ρεσέτνγιοφ* ή *SibSAU*, είναι Πανεπιστήμιο στο Κρασνογιάρσκ της Σιβηρίας, στη Ρωσία.

Ιστορία
-------

Ιδρύθηκε το 1960 ως προέκταση του Τεχνικού Ινστιτούτου του Κρασνογιάρσκ. Την περίοδο από το 1960 ως το 1980 το πανεπιστήμιο υπήρξε στενά συνδεδεμένο με το πυρηνικό πρόγραμμα που λάμβανε χώρα στις εγκαταστάσεις της μυστικής πόλης Κρασνογιάρσκ-24. Ως το 1989 το πανεπιστήμιο ονομαζόταν "*Ινστιτούτο κοσμικής τεχνολογίας*" (ρωσ.:Красноярский институт космической техники, КИКТ) και από το 1989 εώς το 1992, ονομαζόταν "*Ακαδημία Αεροναυπηγικής της Σιβηρίας*" (ρωσ.:Сибирская аэрокосмическая академия, САА). Το 1996 μετονομάστηκε σε Ακαδημία "*Mikhail Fyodorovich Reshetnyov*" ενώ το 2002 έπαψε να λειτουργεί ως ακαδημία και αναβαθμίστηκε σε πανεπιστήμιο.

Εκπαιδευτικό πρόγραμμα και έρευνα
---------------------------------

Το εκπαιδευτικό ίδρυμα έχει ως κύριο αντικείμενο την εκπαίδευση φοιτητών στον τομέα της αεροναυπηγικής και της διαστημικής τεχνολογίας αλλά διαθέτει επίσης σχολές των οποίων το αντικείμενο σπουδών είναι σχετικό με την οικονομία, τις δημόσιες σχέσεις και την φυσική αγωγή. 

Το ερευνητικό πρόγραμμα του πανεπιστημίου διεξάγεται σε συνεργασία με διάφορες εταιρείες όπως η *Krasmash*, η οποία έχει ως αντικείμενο την κατασκευή βαλλιστικών πυραύλων για υποβρύχια και την αεροπορική εταιρεία *KrasAir*. Σήμερα, στο πανεπιστήμιο φοιτούν περίπου 11.500 φοιτητές. Το εκπαιδευτικό ίδρυμα έχει αναλάβει δραστηριότητες σε πολλά κράτη του κόσμου και συνεργάζεται με περισσότερα από 50 πανεπιστήμια σε 25 χώρες, όπως η Γερμανία, η Γαλλία, η Τσεχία, η Σλοβενία, ΗΠΑ και η Κίνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  About the University SibSAU.

Πηγές
-----

* Siberian State Aerospace University (SibSAU)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη Ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2012-04-19 στο Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κρατικό Πανεπιστήμιο Αεροναυπηγικής της Σιβηρίας** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 129366883
* LCCN: no2005097908
* ISNI: 0000 0004 0646 1668
* NKC: ko20211121593

 |

 |
Συντεταγμένες: 36°11′59″N 29°38′25″E﻿ / ﻿36.19972°N 29.64028°E﻿ / 36.19972; 29.64028

Το **Κας** (τουρκικά: *Kaş*‎‎), γνωστό ως **Αντίφιλο** ή **Αντίφελλος** στα ελληνικά, είναι κωμόπολη της επαρχίας της Αττάλειας, στην νότιο Τουρκία. Σύμφωνα με τον Πλίνιο η πόλη ονομαζόταν αρχικά Habesos και αργότερα ονομάστηκε Αντίφελλος κατ' αντιδιαστολή με την πόλη Φελλός, που βρισκόταν 7-8 χιλιόμετρα βορειότερα από αυτή. Από την αρχαία Αντίφελλο υπάρχουν αρκετά αρχαιολογικά μνημεία όπως το θέατρο, λυκιακές σαρκοφάγοι, νεκρόπολη, κ.α.

Η πόλη Κας ιδρύθηκε στην Ανατολική Μεσόγειο, στις ακτές της Τουρκικής Ριβιέρας. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με το τουρισμό, αλλά και με την αλιεία και τη γεωργία. Απέχει 190 χιλιόμετρα οδικώς από την Αττάλεια και είναι απέναντι και σε απόσταση 6 χιλιομέτρων από το Καστελλόριζο.

Η συντριπτική πλειονότητα του πληθυσμού ήταν ελληνική μέχρι την Μικρασιατική καταστροφή, όποτε και αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τον τόπο τους. Πολλά από τα σπίτια τους διατηρούνται μέχρι σήμερα. Οι κάτοικοι της Κας έχουν αναπτύξει στενές σχέσεις με τους κατοίκους του Καστελλόριζου. Οι δεύτεροι πραγματοποιούν στη Κας τις περισσότερες αγορές τους λόγω της μικρής απόστασης από το νησί τους, καθώς το τετράωρο ταξίδι με πλοίο για τη Ρόδο ή το κόστος της αεροπορικής πτήσης για αυτήν είναι συνήθως απογοητευτικά.

Στα δυτικά της σύγχρονης πόλης σε ένα μικρό ύψωμα βρίσκεται η εκκλησία της Παναγίας της Ευαγγελίστριας, που χρησιμοποιείται σήμερα ως τζαμί. Ο ναός είχε κατασκευαστεί το 1866 και μετατράπηκε σε τζαμί το 1963. Νοτιοδυτικά του πρόπυλου βρισκόταν το κωδωνοστάσιο, στη θέση του οποίου κατασκευάστηκε ένας μιναρές το 1963.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Βολανάκης, Ιωάννης Ηλ (1999-01-01). «Χριστιανικά μνημεία της Νοτιοδυτικής Μικράς Ασίας». *Δελτίο Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών* **13**: 11–64. doi:10.12681/deltiokms.142. ISSN 2459-2579. .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Kaş (town) στο Wikimedia Commons

Πανόραμα της Κας και της ακτογραμμής της, με το Καστελλόριζο να διακρίνεται στο βάθος
Πανόραμα της Κας από άλλη οπτική γωνία. Το Καστελλόριζο είναι και εδώ διακριτό

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Τουρκία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 128035327
* GND: 4247406-1

 |

 |
Οι περιφέρειες του Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων
Η **περιφέρεια του Μοράβα** (*σερβικά : Моравска област*) ήταν περιφέρεια του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων από το 1922 έως το 1929. Διοικητικό της κέντρο ήταν η πόλη Τσούπρια. Είχε έκταση 2.899 τετραγωνικά χλμ και 183.959 κατοίκους. Καταλάμβανε την κεντρική βόρεια Σερβία και την κοιλάδα του ποταμού Μοράβα όπου πήρε και το όνομα του.

Κύρια ασχολία των κατοίκων ήταν η γεωργία και η κτηνοτροφία. Άλλες μεγάλες πόλεις ήταν η Γιαγκόντινα, η Παρασίν, η Σβιλάινατς, Ρέκοβατς και η Δεσπότοβατς.

Αναφορές
--------

* Народна енциклопедија, 1925 г.
Το **Συμβούλιο Βελτιώσεως** ήταν μορφή τοπικής αυτοδιοίκησης στην Κύπρο. Ήταν ανώτερο από τη Χωριτική Αρχή και κατώτερο από το Δημοτικό συμβούλιο.

Το συμβούλιο εφαρμοζόταν σε δήμους και χωριά και είχε αρμοδιότητες ίδιες με του δημοτικού συμβουλίου ή της χωριτικής αρχής. Μέχρι το 1996 πρόεδρος ήταν ο Έπαρχος ο οποίος αντικαταστάθηκε από τον κοινοτάρχη. Κατά την Αγγλοκρατία τα συμβούλια βελτιώσεως αναλάμβαναν και χρέη δημοτικού συμβουλίου όταν οι Βρετανοί καταργούσαν τα κανονικά δημοτικά συμβούλια.

Το 1999 καταργήθηκε και οι αρμοδιότητές του διαβιβάστηκαν στα κοινοτικά και δημοτικά συμβούλια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Κοινοτικό συμβούλιο Πέρα χωριού Νήσου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2009.
2. ↑  ekloges.com.cy[*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Χρήστος Βολικάκης** είναι Έλληνας ποδηλάτης. 

Γεννήθηκε στον Βόλο στις 25 Μαρτίου 1988. Είναι Υποπλοίαρχος στο Πολεμικό Ναυτικό.

Είναι ο πρώτος Έλληνας που κατάκτησε χρυσό μετάλλιο σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. 

Έχει κατακτήσει 5 μετάλλια σε Παγκόσμια πρωταθλήματα, 11 μετάλλια σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα και 23 μετάλλια σε Παγκόσμια κύπελλα. 

Κέρδισε 2 χρυσά μετάλλια στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες του Μινσκ 2019, και η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή τον όρισε σημαιοφόρο στην τελετή λήξης των Αγώνων. 

Είναι μέσα στην τριάδα παγκοσμίως στους αθλητές που έχουν φέρει μετάλλια σε παγκόσμιο επίπεδο τόσο στα αγωνίσματα ταχύτητας αλλά και στα αγωνίσματα αντοχής ένα μοναδικό φαινόμενο για την αθλητική ιστορία 

Έχει στεφθεί Κυπελλούχος Κόσμου τα έτη 2011-2012 - 2018 - 2019 - 2020 ενώ το 2014-2015 και 2016-2017 ήταν στη δεύτερη θέση.

Έχει δώσει το παρών 4 φορές σε Ολυμπιακούς Αγώνες στο Πεκίνο το 2008 στο Λονδίνο το 2012 στο Ρίο το 2016 και στο ΤΟΚΥΟ το 2021.

Έχει κατακτήσει πάνω από 100 χρυσά μετάλλια σε Πανελλήνια Πρωταθλήματα, κατέχει 11 πανελλήνια ρεκόρ και βρίσκεται στην 1η θέση της παγκόσμιας κατάταξης στο scratch, στην 1η θέση στο αγώνισμα omnium και στην 3η θέση στον αγώνα βαθμών.

Ήταν ο δεύτερος καλύτερος Έλληνας αθλητής για το 2019 στην Πανελλήνια ψηφοφορία του κοινού πίσω από τον Γιάννη Αντετοκούνμπο και μπροστά από τον Στέφανο Τσιτσιπά. Επιπλέον, ήταν 4ος στην Πανελλήνια ψηφοφορία του ΠΣΑΤ.

Έχει επίσης βραβευτεί ως ανερχόμενο ταλέντο από τον ΠΣΑΤ (Ένωση Ελληνικού Αθλητικού Τύπου).

Έχει ύψος 1.71m και βάρος 79kg.

Έχει λάβει μέρος στο τηλεοπτικό ριάλιτι του ΣΚΑΪ Survivor Ελλάδας.

Διακρίσεις
----------

**2005**: Κατάρριψη Εθνικού Ρεκόρ, Αγώνισμα: ΧΛΜ 25/06/05 επίδοση:1:06:339 Αθήνα
**2005:** 1ος Βαλκανιάδα Εφήβων Ελλάδα αγώνισμα: Ομαδικό Σπριντ
**2005:** 1ος Παγκόσμιο Πρωτάθλημα εφήβων Αυστρία, αγώνισμα: Κερίν
**2005:** 1ος στην γενική Παγκόσμια κατάταξη της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας στο αγώνισμα του Κερίν
**2005:** 2ος Πρωτάθλημα Ευρώπης εφήβων Ιταλία, αγώνισμα: Κερίν
**2005:** 5ος Παγκόσμιο Πρωτάθλημα εφήβων Αυστρία, αγώνισμα: Ομαδικό Σπριντ
**2005:** 5ος Πρωτάθλημα Ευρώπης εφήβων Ιταλία, αγώνισμα: Ομαδικό Σπριντ
**2006:** 3ος Παγκόσμιο Πρωτάθλημα εφήβων Βέλγιο, αγώνισμα: Ομαδικό Σπριντ
**2006:** 2ος Πρωτάθλημα Ευρώπης εφήβων Αθήνα, αγώνισμα: Ομαδικό Σπριντ
**2006:** 6ος Παγκόσμιο Πρωτάθλημα εφήβων Βέλγιο, αγώνισμα: Κερίν
**2006:** 6ος Πρωτάθλημα Ευρώπης εφήβων Αθήνα, αγώνισμα: Κερίν
**2007:** 4ος Πρωτάθλημα Ευρώπης Ανδρών, αγώνισμα: Ομαδικό Σπριντ

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *CQ Ranking*. 12978. Ανακτήθηκε στις 6  Απριλίου 2022.
2. ↑  «Christos Volikakis». *Olympics at Sports-Reference.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Νοεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2017.
3. ↑  «Men's Keirin». 22 Σεπτεμβρίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2017. CS1 maint: BOT: original-url status unknown (link)
Ο **Θεόδωρος Φίλιος του Ευσταθίου** (1869 - 1937) ήταν Έλληνας πολιτικός και κτηματίας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στο Νεοχώρι Τρικάλων (το 1982 μετονομάστηκε Οιχαλία Τρικάλων) και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Το 1912 παντρεύτηκε την Μαρία Χατζηθωμά και απέκτησε ένα υιό τον Κωνσταντίνο (Ντίνο). Η Μαρία είχε άλλα δύο παιδιά από προηγούμενο γάμο την Σοφία (Φιφή) Δημοσθένους και τον Θεόφιλο Δημοσθένους.

Ήταν καλός οικογενειάρχης και έμενε στην πόλη των Τρικάλων, όπου μεγάλωσε και τα τρία παιδιά φροντίζοντας για τη μόρφωση και εκπαίδευσή τους σαν να ήταν ο φυσικός τους πατέρας.

Ασχολήθηκε με τη Δημοσιογραφία και την πολιτική πρωτοστατώντας και ουσιαστικά ο ίδιος πέτυχε το μοίρασμα της Θεσσαλικής γης (κλήροι), στους φτωχούς αγρότες, 

οι οποίοι τον τίμησαν με την ψήφο τους και τον εξέλεξαν τέσσερις φορές Βουλευτή.

Εξελέγη βουλευτής Τρικάλων στις εκλογές του Αυγούστου 1910 και επανεξελέγη βουλευτής Τρικάλων σε αυτές του 1912, του Μαΐου 1915 και του 1928.

Πέθανε από καρδιακή προσβολή νεώτατος το 1937.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Θεσσαλικά χρονικά, Ιστορική και Λαογραφική Εταιρεία Θεσσαλών, Αθήνα 1935, σελ. 307
2. ↑  Βουλή των Ελλήνων, Μητρώον Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών. 1822-1935, Αθήνα 1986, σελ. 290 - 291 (pdf)
Ο **Σαμπίγια** (αραβικά: **شعبية**‎‎) (πληθυντικός: Shabiyat, شعبيات) είναι μια διοικητική διαίρεση της Λιβύης. Συχνά μεταφράζεται ως *δημοτικάτο*, αλλά και ως "δήμος" ή "επαρχία".

Ετυμολογία
----------

Ο όρος ("شعبية") στα αραβικά σημαίνει "δημοτικότητα" ή "Ότι είναι του λαού" ή πιο απλά "που σχετίζεται με το λαό". Η δεύτερη έννοια χρησιμοποιήθηκε από την κυβέρνηση της Λιβύης για να αναφερθεί στις επαρχίες της Λιβύης, σε συνδυασμό με τη γενική ιδεολογία του κράτους. Τα Σαμπίγια στη Λιβύη έχουν το υψηλότερο διοικητικό επίπεδο. Το χαμηλότερο επίπεδο, που ισοδυναμεί με ένα νομό, υπάρχει και διαιρεί κάθε Σαμπίγια σε μικρότερες οντότητες.

Ο όρος είναι νέος και χρησιμοποιείται αποκλειστικά στη Λιβύη, σύμφωνα με αποκλειστικές όρους για τη δημοκρατία (τζαμαχιρία), υπουργείο (άμανα) και πρεσβεία (προεδρείο του λαού)—τα οποία είναι διαφορετικά από αυτά που χρησιμοποιούνται σε όλες τις αραβόφωνες χώρες, συμπεριλαμβανομένης ακόμη και της Λιβύης, πριν από την έγκριση της νεολογίας.

Δείτε επίσης
------------

* Επαρχίες της Λιβύης

Παραπομπές
----------

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αραβικοί όροι για υποδιαιρέσεις χώρας |
| --- |
|  |
| Πρώτο επίπεδο | 
* Μουχάφαδα (محافظة κυβερνείο)
* Βιλάγια (ولاية επαρχία)
* Μίντακα (منطقة περιφέρεια)
* Μουντίριγια (مديرية διεύθυνση)
* Ιμαρέταν (إمارة εμιράτο)
* Μπαλαντίγια (بلدية δήμος)
* Σαμπίγια (شعبية "δημότητα")
 |
|  |
| Δεύτερο / τρίτο επίπεδο | 
* Μίντακα (منطقة περιφέρεια)
* Καντά (قضاء περιοχή)
* Ναχίγια (ناحية υποπεριοχή)
* Μάρκαζ (مركز συνοικία)
* Μουταμιντίγια (معتمدية "αντιπροσωπεία")
* Νταΐρα (دائرة κύκλος)
* Λιβά (لواء  σημαία)
 |
|  |
| Επίπεδο πόλης / κωμόπολης | 
* Άμανα (أمانة δήμος)
* Μπαλαντίγια (بلدية δήμος)
* Χαΐ (حي γειτονιά)
* Μαχαλά (محلة)
* Καρίταν (قرية)
* Σιγιάχα (شياخة "υποδιαίρεση γειτονιάς")
 |
|  |
| 
Οι ελληνικές μεταφράσεις που δίνονται είναι εκείνες που χρησιμοποιούνται συχνότερα. |

 |
Ο **Ντμίτρι Ιλίνιχ** είναι Ρώσος παίκτης πετοσφαίρισης στην ομάδα πετοσφαίρισης ανδρών του ΠΑΟΚ. Γεννήθηκε στο Άντλερ στις 31 Ιανουαρίου 1987, έχει ύψος 2.01 μ. και αγωνίζεται ως ακραίος.

Η καριέρα του
-------------

Ξεκίνησε την καριέρα του στην Belogorie Belgorod, στην οποία αγωνίστηκε από το 2004 έως το 2015, με ένα διάλειμμα στην περίοδο 2008-09, όπου φόρεσε τη φανέλα της Metalloinvest Stary Oskol. Ακολούθησε το πρωτάθλημα του Κατάρ, στο οποίο έπαιξε για λογαριασμό της Al Rayyan (2015). Επιστρέφει στην πατρίδα του για την Gazprom Ugra (2016) και μετέπειτα την Dynamo Moscow (2016-17) ενώ στην αγωνιστική περίοδο 2017-18 βρέθηκε στην Kuzbass Kemerovo. Στην περσινή σεζόν ήταν μέλος της Enisey Krasnoyarsk (2018-19).

Έχει κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Συλλόγων (2014-15) και στο Champions League (2013-14), 2 πρωταθλήματα (2004-05, 2012-13), 3 κύπελλα (2004-05, 2012-13, 2013-14), 2 σούπερ καπ (2013-14, 2014-15).

Ως μέλος της εθνικής ομάδας της Ρωσίας, κατέκτησε την πρώτη θέση και το χρυσό μετάλλιο, αντιμετωπίζοντας την ομάδα της Βραζιλίας στον τελικό των Ολυμπιακών  αγώνων του 2012, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο World League (2011, 2013) και στο Παγκόσμιο Κύπελλο (2011). Αναδείχθηκε πρωταθλητής, στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Δανίας/Πολωνίας (2013), στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα U21 (2006) όπου ήταν ο MVP της διοργάνωσης, στην 25η Πανεπιστημιάδα της Σερβίας (2009), ενώ κατέκτησε τη δεύτερη θέση στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα U21 (2006)".

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *CEV database*. 23150. Ανακτήθηκε στις 6  Μαΐου 2022.
2. ↑  «ΠΑΟΚ βόλεϊ ανδρών: Ανακοίνωσε τον Ίλινιχ». Sport 24. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2024.
|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **μπέσα**  |

Στα αλβανικά και τα ελληνικά η λέξη **μπέσα** (αλβανικά: *besa*‎‎) αναφέρεται σε ένα εθιμοτυπικό κώδικα τιμής με ρίζες στο Μεσαίωνα. Η λέξη εντοπίζεται στο *Kanuni* (από το ελληνικό *Κανών*), μια συλλογή παραδοσιακών νόμων που αρχικά διαδίδονταν προφορικά, ενώ αργότερα καταγράφηκαν από τον πρίγκηπα *Λέκα Ντουκαγκίνι* μεταξύ άλλων. Η σύγχρονη ερμηνεία της *μπέσας* αποδίδεται και με τη λέξη *αξιοπιστία*.

Προέλευση λέξης
---------------

Στο λεξικό της ελληνικής του Hofmann, η λέξη *be* (*όρκος*) της αλβανικής εντάσσεται στο λήμμα *πείθομαι* (*πείθω*: ινδοευρωπαϊκή ρίζα *\*bheidhο*, βλέπε λατινικό *fido*). Κατά τον Treimer η *besa* προέρχεται από την αρχική μορφή *\*bhoidha-t-i* και δεν πρέπει να διαχωριστεί από τη λέξη *be*. Ο Schmidt επίσης δέχεται τη *besa* ως προέκταση του *be* και την προέλευση του *be* από τη βάση *\*bhoidha*. Σύμφωνα με τις ενδείξεις λοιπόν, υπάρχει πιθανή εγγύτητα με τις ελληνικές λέξεις *πείθομαι* και *πίστη*, όπως και με τις αντίστοιχες λατινικές και άλλες σε σύγχρονες ευρωπαϊκές γλώσσες. Ο Μάρκος Μπότσαρης στο λεξικό του δίνει στη *μπέσα* την ερμηνεία *θρησκεία* (πίστη), με βάση τη χρήση της εποχής από τους Αρβανίτες.

Έννοια
------

Η μπέσα καθορίζει ένα πρότυπο συμπεριφοράς με βάση τις αξίες μιας ομάδας ατόμων. Τα μέλη της θεωρούν τις προφορικές δεσμεύσεις απαραβίαστες, ενώ επιταγή αποτελεί η απόδοση τιμής σε συντοπίτες και συγγενείς, σύμφωνα με τα εκάστοτε συμφέροντα και τους ηθικούς κανόνες της εποχής. Στην ύπαιθρο, η συμμετοχή σε πρακτικές που σχετίζονται με τη μπέσα μπορούσε και μπορεί να οδηγήσει σε ακραίες καταστάσεις, όπως θανάτους αντιπάλων. Στην πράξη, λόγω της σύγχρονης αστικοποίησης το περιεχόμενο της μπέσας είναι συγγενικό με έννοιες όπως *αξιοπιστία*, *αξιοπρέπεια* και *φιλότιμο*. Για τα αναξιόπιστα άτομα, χρησιμοποιείται η λέξη **μπαμπέσης** (αλβανικά: *pabesë*‎‎, από το *pa*+*besë*, δίχως μπέσα).

Πηγές
-----

* J.B. Hofmann - Ετυμολογικόν Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής (μετάφραση Α.Δ. Παπανικολάου)
* Το Ελληνο-Αλβανικόν Λεξικό του Μάρκου Μπότσαρη - Φιλολογική Έκδοσις εκ του Αυτογράφου (Ακαδημία Αθηνών)
* Eqrem Çabej - Ετυμολογικές Μελέτες στο Πεδίο της Αλβανικής (Αλβανική Ακαδημία Επιστημών)
* Μπέσα Αρχειοθετήθηκε 2018-08-15 στο Wayback Machine. - Γιαντ Βασσέμ (Αγγλικά)

Παραπομπές
----------
Η **Σοφία Ραζουμόφσκαγια** (1746-1803), ήταν Ρωσίδα αυλική. Υπηρέτησε ως αυλική στην αυτοκράτειρα Μεγάλη Αικατερίνη. Παντρεύτηκε τον Πέτερ Κιρίλοβιτς Ραζουμόβσκι και ήταν η ερωμένη του Παύλου Α' της Ρωσίας πριν από το γάμο του, με τον οποίο είχε έναν γιο, τον Σεμέν Βελίκιυ (1772-1794).

Ζωή
---

Η Σοφία Ραζουμόβσκαγια γεννήθηκε από τον Στέφαν Φεντόροβιτς Ουσάκοφ και την Άννα Σεμένοβνα. Διορίστηκε αυλική στην Αικατερίνη τη Μεγάλη. Παντρεύτηκε τον Μιχαήλ Πέτροβιτς Τσερτορύζσκυ, αλλά έμεινε νωρίς χήρα.

Συμμετείχε στην κοινωνική ζωή της αυλής και ήταν γνωστή για τον έντονο τρόπο ζωής της. Εν αναμονή των σχεδίων για να παντρευτεί ο Μεγάλος Δούκας Παύλος, υπήρχαν ανησυχίες σχετικά με το αν ήταν σεξουαλικά ικανός να έχει κληρονόμο και ζητήθηκε από τη Σοφία να διερευνήσει τη σεξουαλική του λειτουργία αποπλανώντας τον. Πέτυχε με το καθήκον της και απέκτησε έναν γιο μαζί του τον Σέμεν Βελίκι (1772-1794), του οποίας η ανατροφή παρασχέθηκε από την αυτοκράτειρα.

Ο Παύλος παντρεύτηκε το 1773 και το 1776, η Σοφία ξαναπαντρεύτηκε τον Πίτερ Κιρίλοβιτς Ραζούμοφσκι, γιο του στρατάρχη Κιρίλ Γκριγκόριεβιτς Ραζούμοφσκι. Καθώς ο πεθερός της διαμαρτυρήθηκε και εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του για το γάμο, πιθανότατα δεν ήταν προξενιό και ο γάμος περιγράφεται ως ευτυχισμένος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2019.
2. ↑  Константин Аркадьевич Губастов. Генеалогические сведения о русских дворянских родах, происшедших от внебрачных союзов. — Нестор-История, 2003. — С. 41. — 194 с.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Издание вел. кн. Николая Михайловича. Русские портреты XVIII и XIX столетий. Т.3.Вып.3. № 110
Στην Ηλεκτρονική, ο **πολλαπλασιαστής συχνότητας** είναι ηλεκτρονικό κύκλωμα που παράγει σήμα εξόδου, του οποίου η συχνότητα εξόδου είναι μια αρμονική (πολλαπλάσια) της συχνότητας εισόδου του. Οι πολλαπλασιαστές συχνότητας αποτελούνται από ένα μη γραμμικό κύκλωμα, που παραμορφώνει το σήμα εισόδου και συνεπώς δημιουργεί αρμονικές του σήματος εισόδου. Ένα επόμενο φίλτρο ζώνης διέλευσης επιλέγει την επιθυμητή αρμονική συχνότητα και αφαιρεί τις ανεπιθύμητες θεμελιώδεις και άλλες αρμονικές από την έξοδο.

Οι πολλαπλασιαστές συχνότητας χρησιμοποιούνται συχνά σε κυκλώματα συνθεσάιζερ συχνότητας και επικοινωνιών μηχανικής επικοινωνιών. Μπορεί να είναι πιο οικονομικό να αναπτυχθεί ένα σήμα χαμηλότερης συχνότητας με χαμηλότερη ισχύ και λιγότερο ακριβές συσκευές και, στη συνέχεια, να χρησιμοποιήσετε μια αλυσίδα πολλαπλασιαστή συχνότητας για να δημιουργήσετε μια συχνότητα εξόδου στο φάσμα κυμάτων μικροκυμάτων ή χιλιοστών. Ορισμένα σχήματα διαμόρφωσης, όπως η διαμόρφωση συχνότητας, επιβιώνουν της μη γραμμικής παραμόρφωσης χωρίς κακό αποτέλεσμα (αλλά σχήματα όπως η διαμόρφωση πλάτους δεν συμβαίνουν).
Ο **Βιμινάλιος ή Ουιμινάλιος λόφος**, λτιν. collis Viminalis είναι ο μικρότερος από τους επτά λόφους της Ρώμης. Είναι ένα άκρο σαν δάκτυλο, που "δείχνει" προς την κατεύθυνση του κέντρου της Ρώμης, μεταξύ του Κυριναλίου βορειοδυτικά και του Εσκουιλίνου λόφου στα νοτιοανατολικά του.

Σχηματικός χάρτης της Ρώμης, που δείχνει τους επτά λόφους και το τείος του Σεβήρου.
Είναι η θέση του Θεάτρου της Όπερας και ο Τερματικός Σταθμός των Σιδηροδρόμων. Στην κορυφή του Βιμινάλιου λόφου είναι το ανάκτορο του Βιμιναλίου, που στεγάζει το αρχηγείο του Υπουργείου των Εσωτερικών, έτσι ο όρος *Ιλ Βιμινάλε* σημαίνει το Υπουργείο των Εσωτερικών.

Σύμφωνα με τον Τίτο Λίβιο ο λόφος έγινε πρώτα μέρος της πόλης της Ρώμης μαζί με τον Κυρινάλιο κατά τη βασιλεία του Σέρβιους Τούλιους, έκτου βασιλιά της Ρώμης, τον 6ο αι. π.Χ.

Πηγές
-----

* Livy, Ab urbe condita, 1.44

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Samuel Ball Platner, *A Topographical Dictionary of Ancient Rome*: Viminal Hill

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Λόφοι της Ρώμης |
| --- |
|  |
| Οι ιστορικοί επτά | 
* Παλατίνος λόφος
* Αβεντίνος λόφος
* Καπιτωλίνος λόφος
* Κυρινάλιος λόφος
* Βιμινάλιος λόφος
* Εσκουιλίνος λόφος
* Καίλιος λόφος
 |  |
|  |
| Άλλοι | 
* Μόντε Μάριο
* Όππιος λόφος
* Βελιάνος λόφος
* Πίνκιος λόφος
* Μόντε Τεστάσσιο
* Ιανίκουλος λόφος
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 315527986
* LCCN: sh95006811
* GND: 1027126502

 |

 |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Λόφος (αποσαφήνιση).
Ο **Κυρινάλιος Λόφος** (ή **Κυρίνιος Λόφος**  ) ήταν ένας από τους επτά λόφους της Ρώμης. Όπως πιστοποιούν οι ανασκαφές στους κήπους σ’ αυτό το λόφο οι Ρωμαίοι έχτισαν ναούς για αρκετές θεότητες, από τη Φλόρα στον Κουϊρίνο, από τον οποίο πήρε το όνομά του ο λόφος. Κατά τη βασιλεία του Κωνσταντίνου χτίστηκε εδώ το τελευταίο σύμπλεγμα Ρωμαϊκών λουτρών, όπως πιστοποιούν τα αγάλματα των δίδυμων Κάστορα και Πολυδεύκη να δαμάζουν τα άλογα, που διακοσμούν την κρήνη στην πλατεία. Ο Κυρινάλιος, όντας ο ψηλότερος λόφος στη Ρώμη, ήταν περιζήτητος και έγινε δημοφιλές μέρος για τους Ρωμαίους πατρικίους, που έχτισαν τις πολυτελείς επαύλεις τους. Παράδειγμά τους είναι τα ερείπια μιας βίλας στους κήπους του Κυρηναλίου, όπου έχει βρεθεί ένα ψηφιδωτό, τμήμα του αρχαίου δαπέδου. Το Παλάτσο ντελ Κουιρινάλε χτίστηκε το 1583 από τον Πάπα Γρηγόριο ΙΓ΄ σαν θερινή παπική κατοικία. Από το 1870 χρησιμοποιείται ως κατοικία του αρχηγού του Ιταλικού κράτους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Μέγα λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης*. **Β΄**. Αθήνα: Εκ του τυπογραφείου των καταστημάτων Ανέστη Κωνσταντινίδη. 1902. σελ. 157.
2. ↑  Βλ. χάρτη Αρχαίας Ρώμης, στο: «Ρώμη». *Εγκυκλοπαιδικόν λεξικόν*. **11**. Αθήνα: Εκδοτικός Οίκος Ελευθερουδάκη. 1931. σελ. 213.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Λόφοι της Ρώμης |
| --- |
|  |
| Οι ιστορικοί επτά | 
* Παλατίνος λόφος
* Αβεντίνος λόφος
* Καπιτωλίνος λόφος
* Κυρινάλιος λόφος
* Βιμινάλιος λόφος
* Εσκουιλίνος λόφος
* Καίλιος λόφος
 |  |
|  |
| Άλλοι | 
* Μόντε Μάριο
* Όππιος λόφος
* Βέλιος λόφος
* Πίνκιος λόφος
* Μόντε Τεστάσσιο
* Ιανίκουλος λόφος
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 245412873
* GND: 4612707-0

 |

 |
Οι Λόγος Τιμής είναι ελληνικό ραπ συγκρότημα. Δημιουργήθηκε το 2013 στην Ανάκασα της Αθήνας από τους Ελεύθερο Πνεύμα, Κοράκι, Χιπχοπαθή, Sativa και Tokesick. Το πρώτο τους άλμπουμ κυκλοφόρησε επίσημα το 2013. Το 2017 ο Χιπχοπαθής αποσύρθηκε από το συγκρότημα για λόγους προσωπικούς και έχει συνεχίσει την δικιά του καριέρα. Συνολικά έχουν κυκλοφορήσει 5 δίσκους (Για αυτό μιλάμε, Οξυγόνο, Περίεργα Παιδία, Νύχτα, Ψυχή). Το 2021 κυκλοφόρησαν 6 τραγούδια τους στη νοηματική και έδωσαν την ευκαιρία να έρθουν σε επαφή με τη μουσική τους άτομα με προβλήματα ακοής ή ομιλίας. Έχουν συνεργαστεί με πολλούς καλλιτέχνες και συγκροτήματα όπως ο Novel 729 και οι Στίχοιμα. Έχουν πραγματοποιήσει πολλά live σε όλη την Ελλάδα, αλλά και στην Κύπρο. Το πιο πρόσφατο τραγούδι τους είναι το "ΣΕΛΗΝΗ" που κυκλοφόρησε στις 8 Μαρτίου 2024 και ο δίσκος <<Ψυχή>>, όπου κυκλοφόρησε το καλοκαίρι του 2023.