recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Ανδρέας Παπαχαραλάμπους** είναι Κύπριος επιχειρηματίας και πολιτικός. Την 18η Δεκεμβρίου του 2017 εξελέγη δήμαρχος Στροβόλου και ανέλαβε καθήκοντα στις 2 Ιανουαρίου 2017.

Βιογραφικό
----------

Ο Ανδρέας Παπαχαραλάμπους γεννήθηκε στο Στρόβολο στις 20 Μαΐου 1975. Είναι απόφοιτος της Αγγλικής Σχολής Λευκωσίας. Το 1994 κατετάγη στην Εθνική Φρουρά όπου υπηρέτησε ως Έφεδρος Ανθυπολοχαγός Πεζικού. Σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο Reading του Ηνωμένου Βασιλείου. Ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές σπουδές του στη Σχολή Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου (London School of Economics) στον τομέα της Ευρωπαϊκής Πολιτικής. Διετέλεσε Πρόεδρος των Κυπρίων Φοιτητών του Ηνωμένου Βασιλείου.

Με την επιστροφή του στην Κύπρο ανέλαβε ως Διευθύνων Σύμβουλος σε οικογενειακή επιχείρηση ενώ παράλληλα, σε ηλικία μόλις 26 χρόνων εξελέγη Δημοτικός Σύμβουλος Στροβόλου. Από το 2002-2016 υπηρέτησε την πόλη του συμμετέχοντας στα κοινά από τη θέση του Δημοτικού Συμβούλου Στροβόλου για 15 χρόνια, ενώ τα τελευταία χρόνια κατείχε τη θέση του Αντιδημάρχου. Στις Δημοτικές εκλογές της 18ης Δεκεμβρίου 2016 εξελέγη Δήμαρχος και ανέλαβε καθήκοντα στις 2 Ιανουαρίου 2017.

Είναι Πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής της Στέγης Φροντίδας Ηλικιωμένων «Αγία Μαρίνα» – ΣΚΕ Στροβόλου και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Στέγης Άγιος Χριστόφορος.

Συμμετέχει ως μέλος του Συμβουλευτικού-Γνωμοδοτικού Συμβουλίου για το Πρόγραμμα MPA Δημόσια Διοίκηση του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου.

Επίσης είναι Αντιπρόεδρος του Συμβουλίου Επισκέψεων και Ευημερίας Ασθενών του Νοσοκομείου «Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ' ». 

Είναι παντρεμένος με την Μικαέλα Μέσσιου και έχουν δύο παιδιά, τον Bίκτωρα και την Βαλέρια.

Υποστηρίζει τον Άρη Θεσσαλονίκης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Βιογραφικό». (Ελληνικά) Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14  Ιουλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 14  Ιουλίου 2020.
2. ↑  «Διατελέσαντες Δήμαρχοι». (Ελληνικά) Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14  Ιουλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 14  Ιουλίου 2020.
3. ↑  «Διατελέσαντες Δήμαρχοι κατά το έτος 1986 μέχρι σήμερα». (νέα ελληνική γλώσσα) Ένωση Δήμων Κύπρου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14  Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2020.
4. ↑  «Δημοτικές Εκλογές 2016». (Ελληνικά) Ένωση Δήμων Κύπρου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15  Μαΐου 2020. Ανακτήθηκε στις 15  Μαΐου 2020.
5. ↑  «Victuar Cyprus | School Uniforms Cyprus - VictuarUniforms.com». *www.victuaruniforms.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2017.
6. ↑  «Βιογραφικό | Δήμος Στροβόλου». *Δήμος Στροβόλου*. Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2017.
7. ↑  «Δήμος Στροβόλου | Δημιουργούμε Ένα Καλύτερο Αύριο». *Δήμος Στροβόλου*. Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2017.
8. ↑  «Ο Αρειανός… δήμαρχος Στροβόλου και το πάρτι των Κυπρίων!».
Ο **Άγιος Γεώργιος** είναι εκκλησία τρίκογχη στον Μαραθόκαμπο της Σάμου.

Περιγραφή
---------

Ανήκει στον τύπο του τρίκογχου ναού, με εσωτερικές διαστάσεις κάτχοψης 3,40Χ 7,50 μ. ύψος ως την κορυφή του κατά μήκους θόλου 4,50 μ. η δε αναλογία των πριν και των μετά από τον τρούλλο τμημάτων του χώρου είναι περίπου 1,4: 1. Οι γωνίες του μεταβατικού τετραγώνου κάτω από τον τρούλλο είναι ημιχώνια ή σφαιρικές κόγχες αντί σφαιρικών τριγώνων. Υπάρχουν μικρές αβαθείς τυφλές αψίδες στις εσωτερικές επιφάνειες των πλάγιων τοίχων πριν και μετά από τις πλευρικές κόγχες. O τρούλλος είναι σχετικά χαμηλωμένος, η κόγχη του ιερού είναι μεγάλη, αλλά κτισμένη στο κάτω μέρος με συμμετρικές στα πλάγιά της τις μικρότερες κόγχες της πρόθεσης και του διακονικού και εξωτερικά τρίπλευρη. Οι πλάγιες κόγχες των χορών είναι εξωτερικά καμπύλες.
Στο δάπεδο υπάρχει πλακόστρωση με βοτσαλωτά τμήματα στις στέγες έχουμε σχιστόπλακες με επιμελημένη διάστρωση. Στη δυτική όψη του κτίσματος υπάρχει προσθήκη ενός ξυλόστεγου ναρθηκα με αμφικληνή επικεραμωμενη στέγη, επάνω από την είσοδο του οποίου είναι κατασκευασμένο ένα σχετικά απλό δίτοξο καμπαναριό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κωνσταντίνος Παπαϊωάννου, Εκκλησίες και μοναστήρια της Σάμου,Πνευματικό Ίδρυμα Σάμου Νικόλαος Δημητρίου, Αθήνα, 1997, σελ.133
2. ↑  Κωνσταντίνος Παπαϊωάννου, Εκκλησίες και μοναστήρια της Σάμου,Πνευματικό Ίδρυμα Σάμου Νικόλαος Δημητρίου, Αθήνα, 1997, σελ.134

Πηγές
-----

* Κωνσταντίνος Παπαϊωάννου, Εκκλησίες και μοναστήρια της Σάμου,Πνευματικό Ίδρυμα Σάμου Νικόλαος Δημητρίου, Αθήνα, 1997.
To F/B Κεφαλονιά
Η **Strintzis Ferries** ήταν ναυτιλιακή Εταιρεία η οποία ιδρύθηκε το 2003 από τους αδελφούς Παναγή και Γεράσιμο Στρίντζη. Η έδρα της ήταν το λιμάνι του Πειραιά και τα κεντρικά της γραφεία βρισκόταν στο Μαρούσι. Το λογότυπο της και τα σινιάλα των πλοίων της είχαν το αρχικό γράμμα Σ το οποίο συμβόλιζε το αρχικό γράμμα της λέξης Strintzis.

Στόλος
------

| Πλοίο | Ναυπηγείο | Έτος | Μήκος (m) | Πλάτος (m) | Βύθισμα (m) | Ταχύτητα (κόμβοι) | Αριθμός επιβατών |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| F / B Κεφαλονιά | Taguma Shipyard, Ιαπωνία | 1975 | 120,8 | 17,2 | 5,2 | 21 | 1.134 |
| F / B Επτάνησος | Fukuoka Zosen KK, Ιαπωνία | 1989 | 114,7 | 20,2 | 4,9 | 19,5 | 1.218 |

Ιστορία
-------

Οι δραστηριότητες της εταιρίας στην ακτοπλοΐα ξεκίνησαν με τη δρομολόγηση του πλοίου F/B Επτάνησος στη γραμμή Κυλλήνης - Κεφαλονιάς τον Αύγουστο του 2003, και επεκτάθηκε τον Νοέμβριο του 2004, με τη δρομολόγηση του F/B *Κεφαλονιά* στη γραμμή Πάτρα - Σάμη - Ιθάκη.

Τα δρομολόγια της εταιρείας στη γραμμή Πάτρα-Σάμη-Ιθάκη σταμάτησαν στις 31/10/2012 όταν η Strintzis Ferries ανέστειλε της δραστηριότητες της σε όλα της τα δρομολόγια. Από τις 2 Νοεμβρίου 2012 την εταιρεία διαδέχτηκε η Ionian Ferries και στη γραμμή Πόρος-Κυλλήνη και στην γραμμή Πάτρα-Σάμη-Ιθάκη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Strintzis Ferries». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Μαΐου 2013. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2013.
Ο **Αδόλφος Η΄**, γερμ. Adolf VIII (π. 1240 - 28 Σεπτεμβρίου 1296) από τον Οίκο του Λίμπουργκ ήταν κόμης του Μπεργκ.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αδόλφου Ζ΄ κόμη του Μπεργκ και της Μαργαρίτας του Χόχσταντεν.

Το 1259 διαδέχθηκε τον πατέρα του. Ο Ροδόλφος Α΄ των Αψβούργων της Γερμανίας του επέτρεψε να μετακινήσει το νομισματοκοπείο του στο Βίπερφυρτ το 1275. Το 1276 ο Αδόλφος Η΄ έδωσε δικαιώματα πόλης στο Ράτινγκεν και το 1282 στο Βίπερφυρτ. Το 1274 απεβίωσε ο Ένγκελμπερτ Β΄ των Φάλκενσταϊν, αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας και ο Αδόλφος Η΄ προσπάθησε να εγκαταστήσει τον αδελφό του Κορράδο κοσμήτορα του Συλλόγου του καθεδρικού της Κολωνίας, αλλά τελικέ εκλέχθηκε ο Ζήγκφρητ Β΄ των Βέστερμπουρκ.

Το 1279 απεβίωσε ο θείος του Βάλεραν Δ΄ δούκας του Λίμπουργκ χωρίς άρρεν τέκνο και τον διαδέχθηκε η κόρη του Ερμενγκάρντε, σύζυγος του Ρέγκιναρ Α΄ κόμη του Γκέλντερς. Το 1280 απεβίωσε άτεκνη και ο Ρέγκιναλτ Α΄ διεκδίκησε το Λίμπουργκ. Επίσης και ο Αδόλφος Ζ΄, που προσπάθησε χωρίς επιτυχία να διεκδικήσει το Λίμπουργκ· τελικά πώλησε το δικαίωμά του στον Ιωάννη Α΄ δούκα της Βραβάντης. Στη μάχη του Βόρινγκεν το 1288 ο Ιωάννης Α΄, υποστηριζόμενος από τον Αδόλφο Η΄, νίκησε τον Ρέγκιναλτ Α΄ και έγινε δούκας του Λίμπουργκ. 

Έδωσε δικαιώματα πόλης στο Ντύσελντορφ. Ο Ζήγκφρητ Β΄ αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας, που είχε υποστηρίξει τον Ρέγκιναλτ Α΄, φυλακίστηκε από τον Αδόλφο Η΄ για 13 μήνες στον πύργο Μπουρκ. Με τέχνασμα ο Ζήγκφρητ Β΄ αιχμαλώτισε τον Αδόλφο Η΄ το 1292 και τον φυλάκισε, ώσπου αυτός απεβίωσε το 1296 και τάφηκε στο ναό του Ζόλινγκεν-Γκρέφρατ. Ήταν άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Γουλιέλμος Α΄.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ, κόρη του Όθωνα Β΄ κόμη του Γκέλντερς (ετεροθαλή αδελφή του Ρέγκιναλτ Α΄)· δεν απέκτησαν απογόνους.

Αναφορές σε Πηγές
-----------------

1. 1 2  p60458.htm#i604577.
2. ↑  p60458.htm#i604577. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
4. ↑  Walther Möller, *Stammtafeln westdeutscher Adelsgeschlechter im Mittelalter* (Darmstadt, 1922, reprint Verlag Degener & Co. 1995), Vol. 3, page 211.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Lower Rhine Nobility
* Wikipedia.de

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 163358896
* GND: 143210726

 |

 |
Ο **Αργύρης (Τζανής) Αργυριάδης** ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, γεννημένος το 1912, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός και έγινε γνωστός με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης.

Καριέρα ποδοσφαιριστή
---------------------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Ο Αργυριάδης αγωνιζόταν ως αριστερό εξτρέμ και μεταγράφηκε στον Άρη από τον Αθηναϊκό, στις αρχές του 1929. Για πρώτη φορά αγωνίστηκε με την ομάδα των "κίτρινων" στον διεθνή φιλικό αγώνα τους με την Πεστερζέμπετ Χόζους από την Ουγγαρία, στις 6 Μαΐου 1929. Ακολούθησαν οι εμφανίσεις του σε τουρνουά με τις ομάδες του Ολυμπιακού και του Εθνικού, το Νοέμβριο του ίδιου έτους.

Λόγω μιας παρατυπίας στη μεταγραφή του από τον Αθηναϊκό, η ΕΠΟ τιμώρησε τον ποδοσφαιριστή με αποκλεισμό τεσσάρων μηνών από επίσημους αγώνες. Τη σεζόν 1929-30, κατέκτησε το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης με τον Άρη, παίζοντας σε τέσσερις αγώνες και πετυχαίνοντας το πρώτο του επίσημο τέρμα στη νίκη με 2-11 κατά του Μακεδονικού, στις 2 Μαΐου 1930. Ο Αργυριάδης συμμετείχε και στους τέσσερις αγώνες της τελικής φάσης, καταλαμβάνοντας τη δεύτερη θέση του πανελληνίου πρωταθλήματος.

Από τη σεζόν 1930-31, έγινε βασικό στέλεχος της επιθετικής γραμμής του Άρη, δημιουργώντας πολλά γκολ τα οποία μετουσίωσαν οι Αγγελάκης και Κίτσος. Ένας από τους καλύτερους αγώνες του, πραγματοποιήθηκε στις 24 Μαΐου 1931, όταν για το πρωτάθλημα Ελλάδος πέτυχε δύο τέρματα στην εκτός έδρας ισοπαλία του Άρη με τον Παναθηναϊκό με 4-4.

Την επόμενη χρονιά, ο Αργυριάδης συμμετείχε σε όλους τους αγώνες της μακεδονικής ομάδας και ανακηρύχθηκε πρωταθλητής Θεσσαλονίκης, Ελλάδος, όπως και φιναλίστ του πρώτου κυπέλλου Ελλάδος. Αγωνίστηκε μέχρι τη σεζόν 1934-35, συντελώντας περισσότερο στον δημιουργικό, παρά στον εκτελεστικό τομέα.

### Στην Εθνική Ελλάδας

Ο Αργυριάδης αγωνίστηκε με τα χρώματα της Εθνικής Ελλάδος έξι φορές. Η πρώτη του συμμετοχή πραγματοποιήθηκε για το πρώτο βαλκανικό Κύπελλο του 1930, όπου στις 7 Δεκεμβρίου η ελληνική ομάδα νίκησε με 6-1 την αντίστοιχη βουλγαρική. Επανήλθε στην εθνική ομάδα έναν χρόνο αργότερα, παίζοντας εναντίον της Ρουμανίας, όπου ηττήθηκε με 2-4, στις 27 Μαρτίου 1932 όπου η Ελλάδα ηττήθηκε από τη Βουλγαρία με 1-2 σε φιλικό αγώνα, στη συντριβή της ελληνικής ομάδας με 7-1 στο Βελιγράδι από την Εθνική Γιουγκοσλαβίας στις 26 Ιουνίου 1932 για το δεύτερο βαλκανικό κύπελλο, δύο ημέρες αργότερα στην ήττα από τη Ρουμανία με 3-0 και έκλεισε την παρουσία του με την εθνική ομάδα στις 2 Ιουλίου 1932 στο Βελιγράδι, όπου η Βουλγαρία νίκησε την Ελλάδα με 3-0.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ... Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, ISBN 978-960-93-5927-6
* Αργυριάδης Αργύρης ή Τζανής | aris.re
* ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΡΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
* Το πρώτο παιχνίδι στην Ιστορία της Εθνικής Οµάδας
"Εορτασμοί στον βωμό του Τerminus". Χαρακτικό του Τζιοβάννι Μπνεντέτο Καστιλιόνε, π. 1642, 23 Χ 18,4 εκ. Χάρβαρντ, Μουσείο Φογκ, Ευρωπαϊκή και αμερικανική Τέχνη.
Το **Terminalia** ήταν μία αρχαία ρωμαϊκή εορτή προς τιμή του θεού Terminus, ο οποίος προστάτευε στα όρια. Το άγαλμά του ήταν απλώς μία πέτρα ή ένας στύλος βαλμένος στο έδαφος, για να διακρίνει τα σύνορα στα ακίνητα. Η λατρεία του λέγεται, ότι καθιερώθηκε από τον Νουμά Πομπίλιο (2ο βασιλιά της Ρώμης), ο οποίος διέταξε να σημαδέψει ο καθένας τα όρια της ιδιοκτησίας του με πέτρες, που θα αφιερωθούν στον Τερμινάλιο Δία και στις οποίες κάθε χρόνο έπρεπε να προσφέρονται θυσίες στην εορτή των Τερμιναλίων.  Στην εορτή οι δύο ιδιοκτήτες παρακείμενων περιουσιών στεφάνωναν το άγαλμα με γιρλάντες και έφτιαχναν έναν πρόχειρο βωμό, στον οποίο πρόσφεραν λίγους σπόρους, κηρήθρες και κρασί, και θυσίαζαν ένα αρνί  ή ένα θηλάζον γουρούνι. Τελείωναν τραγουδώντας τα εγκώμια του θεού.  Η δημόσια εορτή προς τιμή αυτού του θεού εορταζόταν στο 6ο ορόσημο στο δρόμο προς το Λαυρέντον , αναμφίβολα επειδή αυτή ήταν αρχικά η έκταση της ρωμαϊκής επικράτειας προς αυτή την κατεύθυνση.

Η εορτή των Τερμηναλίων εορταζόταν 7 ημέρες πριν την 1η Μαρτίου (ante diem VII. *Κalendas Martius*), δηλ. στις 23 Φεβρουαρίου, την προηγούμενη ημέρα της *Φυγής του βασιλιά* (Regifugium). Το Terminalia εορταζόταν την τελευταία ημέρα του παλαιού ρωμαϊκού έτους, από όπου κάποιοι έλκουν το όνομά του. Γνωρίζουμε ότι ο Φεβρουάριος ήταν ο τελευταίος μήνας του ρωμαϊκού έτους και ότι όταν προστέθηκε ο εμβόλιμος μήνας Mercedonius, οι τελευταίες πέντε ημέρες του Φεβρουαρίου προστέθηκαν στον εμβόλιμο μήνα, καθιστώντας την 23η Φεβρουαρίου την τελευταία ημέρα του έτους.   Όταν ο Μ. Τ. Κικέρων σε μία επιστολή του προς τον Αττικό  λέει, *Accepi tuas litteras ad* *V. Terminalia* (δηλ 19 Φεβρουαρίου), χρησιμοποιεί αυτόν τον τρόπο καθορισμού μιίας ημερομηνίας, επειδή όντας τότε στην Κιλικία, δεν ήξερε αν είχε εισαχθεί ο εμβόλιμος μήνας εκείνη τη χρονιά. 

Το κεντρικό σημείο της Ρώμης (στο οποίο οδηγούσαν όλοι οι δρόμοι) ήταν το αρχαίο ιερό τού θεού στον λόφο του Καπιτωλίου. Ο ναός του Δία, τού βασιλιά των θεών, έπρεπε να κτιστεί γύρω του (με μία τρύπα στην οροφή, καθώς ο Τerminus απαιτούσε υπαίθριες θυσίες) από τον τελευταίο βασιλιά της πόλης, Λ. Tαρκύνιο τον Υπερήφανο, ο οποίος είχε κατεδαφίσει άλλα ιερά στην τοποθεσία, για να κάνει χώρο γι' αυτό το διάσημο έργο. Αλλά οι οιωνοσκόποι είχαν διαβάσει στον τρόπο πετάγματος των πουλιών, ότι ο θεός Terminus αρνιόταν να μετακινηθεί, κάτι που θεωρήθηκε ως ένδειξη σταθερότητας για την πόλη.  Έτσι ο Ταρκύνιος έκτισε τον ναό τού Δία γύρω από τον ναό του Terminus.

Δείτε επίσης
------------

* Februarius
* Amburbium

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Dionysius, *Roman Antiquities* II, 74
2. ↑  Horace, *Epodes* II.59
3. ↑  Ovid, *Fasti* II.639, &c.
4. ↑  Ovid *Fasti* II.682
5. ↑  Varro, *L. L.* VI.13, ed. Müller
6. ↑  Macrobius, *Saturnalia* I.13
7. ↑  Cicero VI.1
8. ↑  Calendarium, pp. 229, b. 230, a.
9. ↑  Livy, *Ab urbe condita* I.55

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Smith, William, ed. (1890). "Terminalia". Dictionary of Greek and Roman Antiquities (3rd ed.). London: John Murray.
**Strange Brew: The Very Best of Cream** είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του ροκ συγκροτήματος Cream, η οποία κυκλοφόρησε το 1983 μέσω της εταιρείας "Polydor".

Η συγκεκριμένη κυκλοφορία περιείχε τραγούδια ηχογραφημένα για τα τέσσερα στούντιο άλμπουμ του συγκροτήματος, από το 1966 μέχρι το 1968 και επικεντρώνεται, κυρίως στα τραγούδια που κυκλοφόρησαν σε μορφή σινγκλ. Ο δίσκος δε γνώρισε αρκετή εμπορική επιτυχία όταν κυκλοφόρησε, αλλά οι σταθερές πωλήσεις που παρουσίασε τον οδήγησαν στο να βραβευθεί ως πλατινένιος, δέκα χρόνια αργότερα.

Τραγούδια
---------

1. **Badge** *(Clapton, Harrison)* - 2:45  

*από το δίσκο Goodbye*  

2. **Sunshine of Your Love** *(Clapton, Bruce, Brown)* - 4:08  

*από το δίσκο Disraeli Gears*  

3. **Crossroads** *(Johnson)* - 4:13  

*από το δίσκο Wheels of Fire*  

4. **White Room** *(Bruce, Brown)* - 3:04  

*από το δίσκο Wheels of Fire*  

5. **Born Under A Bad Sign** *(Jones, Bell)* - 3:08  

*από το δίσκο Wheels of Fire*  

6. **SWLABR** *(Bruce, Brown)* - 2:31  

*από το δίσκο Disraeli Gears*  

7. **Strange Brew** *(Clapton, Pappalardi, Collins)* - 2:45  

*από το δίσκο Disraeli Gears*  

8. **Anyone for Tennis** *(Clapton, Sharp)* - 2:38  

*σινγκλ του δίσκου Wheels of Fire*  

9. **I Feel Free** *(Bruce, Brown)* - 2:51  

*από το δίσκο Fresh Cream*  

10. **Politician** *(Bruce, Brown)* - 4:12  

*από το δίσκο Wheels of Fire*  

11. **Tales of Brave Ulysses** *(Clapton, Sharp)* - 2:50  

*από το δίσκο Disraeli Gears*  

12. **Spoonful** *(Dixon)* - 6:30  

*από το δίσκο Fresh Cream*

Θέσεις τσαρτ
------------

***Strange Brew: The Very Best of Cream*** *(άλμπουμ)*

***Επίσημη κυκλοφορία: 7 Ιουλίου 1969***

| **Χώρα** | **Θέση** |
| --- | --- |
| **Ηνωμένες Πολιτείες** | **205** |

Βραβεία
-------

***Strange Brew: The Very Best of Cream*** *(άλμπουμ)*

* Ηνωμένες Πολιτείες (*RIAA Certification*): Πλατινένιος

Τα μέλη των Cream
-----------------

Το **Strange Brew: The Very Best of Cream** ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:

* **Τζακ Μπρους** - *μπάσο*, *φωνητικά*
* **Έρικ Κλάπτον** - *κιθάρα*, *φωνητικά*
* **Τζίντζερ Μπέηκερ** - *τύμπανα*, *φωνητικά*

Πηγές
-----

* Strange Brew: The Very Best of Cream - Cream | Songs, Reviews, Credits | AllMusic
* Strange Brew: The Very Best Of Cream Review | Cream | Compact Discs | Reviews | Ultimate Guitar
* Gold & Platinum - RIAA

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Cream |
| --- |
|  |
| 
* **Έρικ Κλάπτον**
* **Τζακ Μπρους**
* **Τζίντζερ Μπέηκερ**
 |
|  |
| Ηχογραφήσεις σε στούντιο | 
* *Fresh Cream* (1966)
* *Disraeli Gears* (1967)
* *Wheels of Fire* (1968)
* *Goodbye* (1969)
 |
|  |
| Ζωντανές ηχογραφήσεις | 
* *Live Cream* (1970)
* *Live Cream Volume II* (1972)
* *Royal Albert Hall London May 2-3-5-6, 2005* (2005)
 |
|  |
| Συλλογές | 
* *Best of Cream* (1969)
* *Strange Brew: The Very Best of Cream* (1983)
 |
|  |
| Σχετιζόμενοι καλλιτέχνες | 
* Τζον Μάγιαλ
* The Yardbirds
* West, Bruce & Laing
* Blind Faith
* Baker Gurvitz Army
 |

 |
***Terminus ante quem*** (λατ.- κυριολεκτικά «ημερομηνία προ της οποίας») στην αρχαιολογία ονομάζεται το υστερότερο εξακριβωμένο χρονικό όριο, πριν το οποίο γνωρίζουμε με βεβαιότητα ότι δημιουργήθηκε ένα αρχαιολογικό μνημείο ή άλλο αντικείμενο ιστορικής αξίας, αν και η ακριβής χρονική στιγμή της δημιουργίας του δε μας είναι γνωστή. Παραδείγματος χάριν, σε περίπτωση που το υλικό των ανασκαφών δε δίνει πληροφορίες για το έτος κατασκευής ενός αρχιτεκτονικού μνημείου (ναού, φρουρίου, μοναστηρίου κ.λπ.), αλλά στις γραπτές πηγές υπάρχουν μαρτυρίες για ιστορικά συμβάντα που σχετίζονται με αυτό (μάχες, επίσημες επισκέψεις κ.λπ.) και η χρονολογία των συμβάντων αυτών μας είναι γνωστή, γνωρίζουμε και το *terminus ante quem* για το συγκεκριμένο μνημείο, δηλαδή ότι χωρίς καμία αμφιβολία είχε χτιστεί πριν από την αναφερόμενη χρονολογία.

Αντιθέτως, ***terminus post quem*** (ημερομηνία μετά την οποία) είναι το πρωιμότερο εξακριβωμένο χρονικό όριο, που προηγήθηκε της δημιουργίας του μνημείου..Έτσι, ένα νόμισμα τοποθετημένο μέσα στον τάφο μας πληροφορεί για το γεγονός ότι η ταφή δεν έγινε νωρίτερα, αλλά οπωσδήποτε μετά από το έτος κυκλοφορίας του συγκεκριμένου νομίσματος.

Στη στρωματογραφία για να οριστούν το *terminus ante quem* και το *terminus post quem* τη θέση των γραπτών ή άλλων εξακριβωμένων πηγών καταλαμβάνουν οποιαδήποτε ευρήματα, εδαφικά υλικά ή μορφώματα που μπορούν να χρονολογηθούν στα πλαίσια της απόλυτης χρονολόγησης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Grant, Jim; Gorin, Sam; Fleming, Neil (2005), The archaeology coursebook: an introduction to study skills, topics and methods (2 ed.), Taylor & Francis, p. 90, ISBN 978-0-415-36077-7
2. ↑  Στο ίδιο.
3. ↑  Barker, Philip (1977). *Techniques of Archaeological Excavation*. Universe Books. ISBN 978-0415151528.
Το **Ανοιχτό Μάθημα** έχει τις ρίζες του στην Αγγλία, αν και εφαρμόστηκε ευρέως στη Γερμανία. Στον σχεδιασμό του μαθήματος κυρίαρχο ρόλο έχουν οι ελεύθερες εργασίες των μαθητών. Το Ανοιχτό Μάθημα πρώτα εφαρμόστηκε στην Αγγλία, με το πρόγραμμα Tempelhofer, που ξεκίνησε το 1974, σε δημοτικό σχολείο του Βερολίνου του Paul-Klee. Τη δεκαετία του 80, όμως, γίνεται φανερό ότι οι 
δάσκαλοι αρχίζουν να πειραματίζονται με το Ανοιχτό Μάθημα και παράλληλα γίνονται σκέψεις 
να δίνονται τα σχετικά εφόδια στους εκπαιδευτικούς, από τη βασική τους εκπαίδευση.

Το Ανοιχτό Μάθημα και τα χαρακτηριστικά του
-------------------------------------------

Το Ανοιχτό Μάθημα στη Γερμανία είναι μια παιδαγωγική μέθοδος που προτάσσει την 
επεξεργασία, τη διερεύνηση προσωπικών ερωτημάτων αλλά και την εξεύρεση απαντήσεων γι’ αυτά. Το παιδί βρίσκεται στο κέντρο της μάθησης και έχει ενεργητικό ρόλο. 
Η μάθηση πρέπει να προέρχεται από τις ίδιες πραγματικές εμπειρίες του και ο 
εκπαιδευτικός έχει το ρόλο ενός έμπειρου παρατηρητή που θα αναζητά τα έμφυτα ενδιαφέροντα του μαθητή.

Τα οργανωτικά χαρακτηριστικά που προτείνονται για την εφαρμογή του Ανοιχτού Μαθήματος 
είναι, η τάξη να είναι λειτουργικότερη, ο εξοπλισμός να 
χαρακτηρίζεται από ποικιλία και να μην είναι ελλιπής, να υπάρχει κάποιο οργανωμένο 
ημερήσιο ή εβδομαδιαίο πρόγραμμα και χρόνος για ελεύθερη απασχόληση. Επίσης τα ειδικά 
προγράμματα θα πρέπει να είναι καλά προετοιμασμένα και να πραγματοποιούνται συζητήσεις σε 
κύκλο.

Τα αποτελέσματα που αποκομίζει ο μαθητής από το Ανοιχτό Μάθημα
--------------------------------------------------------------

Τα παιδιά με την ένταξή τους στο Ανοιχτό Μάθημα εκθέτουν τα συναισθηματικά τους 
προβλήματα στους ενηλίκους του σχολείου και τα επεξεργάζονται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, 
με τον οποίο επεξεργάζονται και άλλες καταστάσεις μάθησης στη ζωή τους, καθώς αναπτύσσουν 
ένα αίσθημα προσωπικής ευθύνης. Παράλληλα με την προσωπική ευθύνη αναπτύσσεται και η 
συλλογικότητα. Κατά τη σχολική εργασία οι μαθητές μαθαίνουν να αλληλοβοηθούνται. Σημαντική 
κατάκτηση των παιδιών αποτελεί και η ικανότητά τους να οργανώνουν την ίδια τους τη 
μάθηση. Καθένας είναι υπεύθυνος να σχεδιάσει για τον εαυτό του τόσο τις ασκήσεις που 
απαιτούν χρήση διαφόρων οργάνων όσο και τα διαστήματα ήσυχης μελέτης. Έτσι, η ανάπτυξη των παιδιών πραγματοποιείται σε συναισθηματικό, σε 
κοινωνικό αλλά και σε πνευματικό επίπεδο.

Συμπεράσματα
------------

Συμπερασματικά, γίνεται φανερό πως η υλοποίηση του Ανοιχτού Μαθήματος μπορεί να 
πραγματοποιηθεί υπό κάποιες προϋποθέσεις που αφορούν τις αρχές αλλά και τα οργανωτικά 
χαρακτηριστικά που πρέπει να ληφθούν υπ’ όψη για την αρτιότερη λειτουργία του.

Πηγές
-----

Παιδοκεντρική διάσταση στη μάθηση, Michael Goehlich, ΤΥΠΩΘΥΤΩ-Γιώργος Δαρδάνος.
Ο **Αγγελής Βαλλής** ήταν Έλληνας Φιλικός.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στους Επιβάτες Ανατολικής Θράκης το 1781 από εύπορη οικογένεια και σε ηλικια 14 ετών ακολούθησε στη Μολδαβία τον μέγα Δραγουμάνο της Υψηλής Πύλης και μετέπειτα Ηγεμόνα της Μολδοβλαχίας, πρίγκιπα Αλέξανδρο Καλλιμάχη. Εκεί, δημιούργησε τεράστια περιουσία και τιμήθηκε με τον τίτλο του "Καμινάρη", ενώ αργότερα έγινε και μέλος της Φιλικής Εταιρείας. Μετά το θάνατο των τριών τέκνων και της συζύγου του μετακόμισε στην συνοικία Τζιβαλί Κωνσταντινουπόλεως, όπου και πέθανε το 1857. 

Με διαθήκη του κληροδότησε στην Αστική Σχολή της γενέτειράς του περισσότερες από 2.000 χρυσές λίρες Τουρκίας, από τους τόκους των οποίων καλύπτονταν οι μισθοδοσίες των διδασκάλων.

Βιβλιογραφία
------------

Λουΐζος Κ. «Ευεργέται Επιβατών». Θρακικά 3 (1932)
Συντεταγμένες: 33°53′59.87″N 35°28′56.22″E﻿ / ﻿33.8999639°N 35.4822833°E﻿ / 33.8999639; 35.4822833

Το **Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού** (AUB), (Αραβικά: الجامعة الأميركية في بيروت) είναι ιδιωτικό, κοσμικό και ανεξάρτητο πανεπιστήμιο στην Βηρυτό του Λιβάνου. Πτυχία που απονέμονται στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού καταχωρούνται επισήμως στο *New York Board of Regents*.

Κατάταξη και διοίκηση
---------------------

Το πανεπιστήμιο κατατάσσεται ως Νο 1 πανεπιστήμιο στο Λίβανο και μεταξύ των κορυφαίων 250 πανεπιστήμιων του κόσμου από την QS World University Rankings.

Το Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού διοικείται από αυτόνομο Διοικητικό Συμβούλιο και προσφέρει προγράμματα που οδηγούν σε πτυχίο, μεταπτυχιακό, διδακτορικό. Συνεργάζεται με πολλά πανεπιστήμια σε όλο τον κόσμο, κυρίως με το Πανεπιστήμιο Κολούμπια, με την Ιατρική Σχολή και τη Σχολή Επιστημών Υγείας του πανεπιστημίου Τζορτζ Ουάσινγκτον, τη Σχολή Ιατρικής του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς και το Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Ο σημερινός πρύτανης είναι Φάντλο Ρ. Χούρι, M.D.

Οικονομικά και πανεπιστημιούπολη
--------------------------------

Το Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού (AUB) έχει λειτουργικό προϋπολογισμό ύψους 300 εκατομμυρίων δολαρίων με κληροδότημα περίπου 500 εκατομμυρίων δολαρίων. Η πανεπιστημιούπολη αποτελείται από 64 κτίρια, συμπεριλαμβανομένου του Ιατρικού Κέντρου του Αμερικανικού Πανεπιστημίου της Βηρυτού (AUBMC, παλαιότερα γνωστό ως AUH. - American University Hospital) με 420 κλίνες, 5 βιβλιοθήκες, 3 μουσεία και 7 κοιτώνες. Σχεδόν το ένα πέμπτο των φοιτητών του AUB παρακολούθησαν δευτεροβάθμια ή τριτοβάθμια εκπαίδευση έξω από τον Λίβανο πριν εγγραφούν στο AUB. Οι απόφοιτοι του πανεπιστημίου κατοικούν σε περίπου 100 χώρες σε όλο τον κόσμο και η γλώσσα διδασκαλίας είναι τα Αγγλικά.

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. 1 2 3  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 23 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2015.
2. 1 2  «American University of Beirut - AUB Home - Home». Aub.edu.lb. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Φεβρουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2013.
3. ↑  «Retrieved on 2014-12-24». Topuniversities.com. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2014.
4. ↑  IRS Form 990 FY2010
5. ↑  «AUB Museum». Ddc.aub.edu.lb. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιουνίου 2009. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού** |

* Επίσημος ιστότοπος
* Middle States Commission on Higher Education
* الجامعة الأمريكية في بيروت AUB

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 122555271
* LCCN: n80020791
* ISNI: 0000 0004 1936 9801
* GND: 39395-2
* SUDOC: 027788350
* BNF: cb11990151w (data)
* NLA: 35005904
* NKC: ko2015866648

 |

 |
Ο **Αγγελής Βλαχοθανάσης** (14 Μαρτίου 1923 - 12 Μαρτίου 2003), του Δημητρίου, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως βουλευτής στην Εύβοια.

Οικογένεια
----------

Πατέρας του ήταν ο Δημήτριος Βλαχοθανάσης και θείος του ο γιατρός και βουλευτής Κωνσταντίνος Βλαχοθανάσης, ο οποίος είχε αναπτύξει έντονη φιλανθρωπική δράση και είχε ονομαστεί "θεός της Εύβοιας" από τον Εμμανουήλ Τσουδερό λόγω του έντιμου βίου του και της αλτρουιστικής του δραστηριότητας.

Πρώτα χρόνια και δικηγορία
--------------------------

Γεννήθηκε στα Καμάρια της Ιστιαίας, το 1923. Σπούδασε νομικά και άσκησε τη δικηγορία.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Από το 1958 έως το 1971 άνηκε πολιτικά στο χώρο του Κέντρου. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Ευβοίας με την Ένωση Κέντρου το 1961 και επανεξελέγη το 1963 και 1964.
Μετά τη Μεταπολίτευση, ο Βλαχοθανάσης επέστρεψε στην ενασχόληση με τα κοινά και πολιτεύτηκε με την Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις (μετέπειτα ΕΔΗΚ), χωρίς να εκλεγεί βουλευτής, καθώς στις εκλογές του 1974 συγκέντρωσε 4.537 ψήφους. Το 1981 εξελέγη βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία, λαμβάνοντας 7.567 ψήφους. Επανεξελέγη βουλευτής για τελευταία φορά με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 1985 (με λίστα), υπηρετώντας έως το 1989.

Τελευταία χρόνια
----------------

Τα τελευταία χρόνια έζησε στην Αθήνα, όπου και απεβίωσε το 2003. Κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης, στο νεκροταφείο Ζωγράφου. Κατέλιπε τη σύζυγό του, Ευαγγελία και δύο κόρες, όπως και εγγόνια.

Βιβλιογραφία
------------

* Διγκαβές, Κώστας (1986). *Οι Εκλογές στην Ελλάδα 1844-1985*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Στα αποκαλυπτήρια της προτομής του ευπατρίδη Κωνσταντίνου Αγγελή Βλαχοθανάση η Λίνα Ευσταθίου - Eviaportal.gr». *Νέα της Χαλκίδας, Εύβοιας & Στερεάς Ελλάδας - Eviaportal.gr*. 6 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2022.
2. ↑  Φωτογραφία του Αγγελή Βλαχοθανάση και στοιχεία για την πολιτική πορεία του στο δικτυακό τόπο vouliwatch.gr, ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2022.
3. ↑  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 112, αρ. 128).(pdf)
4. ↑  Διγκαβές 1986, σελ. 59.
5. ↑  Διγκαβές 1986, σελ. 174.
6. ↑  Βουλή των Ελλήνων, *Κοινοβουλευτική Θητεία Βουλευτών από τη Μεταπολίτευση ως Σήμερα*, ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2022.
7. 1 2  Η Καθημερινή, 13 Μαρτίου 2003, σελ. 12.
Ο **Αγγαίος** (εβραϊκά: *חַגַּי*, κοινή: *Ἀγγαῖος*, λατινικά: *Aggaeus*) ήταν ένας από τους 12 μικρούς (ελάσσονες) προφήτες του Ισραήλ, ο οποίος προφήτευσε τον ερχομό του Μεσσία. Η μνήμη του γιορτάζεται στις 16 Δεκεμβρίου. Ο Αγγαίος κατατάσσεται ως δέκατος στη σειρά των μικρών προφητών, και ο πρώτος που έκανε προφητεία μετά την αιχμαλωσία (μεταιχμαλωσιακός).

Βίος
----

Ο Αγγαίος πιθανόν γεννήθηκε στη Βαβυλώνα και βρισκόταν ανάμεσα στους πρώτους εξόριστους Εβραίους, που μετά από το διάταγμα του Κύρου επέστρεψαν στην Ιερουσαλήμ. Το *Έσδρας Α'*  και το *Έσδρας Β'* , βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης, αναφέρουν τον επαναπατρισμό του Αγγαίου, τουλάχιστον μετά από αυτό το διάταγμα. Εν συνεχεία στον κατάλογο, ο οποίος αναφέρεται σε όσους επέστρεψαν, δίνεται η πληροφορία ότι ο Αγγαίος και ο Ζαχαρίας, ενθάρρυναν τους Εβραίους να ολοκληρώσουν την κατασκευή του ναού στην Ιερουσαλήμ, κτίσιμο που είχε σταματήσει εξ αιτίας των διαβολών των Σαμαρειτών.

Έργο και Προφητείες
-------------------

* *Κύριο λήμμα: Το βιβλίο του Αγγαίου*

Μετά το 520 π.Χ, ο Αγγαίος έγραψε βιβλίο, δίνοντας πέντε προφητείες. Εξ αυτών οι τρεις πρώτες αφορούν την ανοικοδόμηση του ναού, στην τέταρτη αναφέρεται στον αποκλεισμό των Σαμαρειτών στην κατασκευή του ναού, ενώ, η πέμπτη και η τελευταία αφορά την ανάδειξη του Ζοροβάβελ ως εθνικού και θρησκευτικού ηγέτη.

Τα κύρια γνωρίσματα του βιβλίου του, αφορούν στη βαθιά πίστη στον Γιαχβέ, ο οποίος θα φροντίσει τον λαό, ενώ τα δεινά που ζουν οι άνθρωποι, προέρχονται από την παραμέληση των θρησκευτικών καθηκόντων, στον Θεό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βασική Παγκόσμιος Εγκυκλοπαίδεια (1967). «Τόμος 1». *Αγγαίος*. Χάρης Πάτσης. σελ. 109.
2. 1 2 3 4  Νέα Δομή (1997). «Τόμος 1». *Αγγαίος*. Μανιατέα - Τεγοπουλου. σελίδες 67–68.
3. ↑  Shawn Aster. «The 12 Minor Prophets». MyJewishLearning.com. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2015.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης |
| --- |
|  |
| Μεγάλοι | 
* Δανιήλ
* Ησαΐας
* Ιεζεκιήλ
* Ιερεμίας
 |  |
|  |
| Μικροί | 
* Αββακούμ
* Αβδιού
* Αγγαίος
* Αμώς
* Ζαχαρίας
* Ιωήλ
* Ιωνάς
* Μαλαχίας
* Μιχαίας
* Ναούμ
* Σοφονίας
* Ωσηέ
 |
|  |
| Άλλοι | 
* Ηλίας
* Ελισαίος
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 26532325
* LCCN: n2008020309
* ISNI: 0000 0004 5304 076X
* GND: 118639447
* SUDOC: 169786579

 |

 |
Για για άλλα άτομα με το ίδιο όνομα και προσδιορισμό, δείτε: Άγιος Αναστάσιος (αποσαφήνιση).  
Ο **Άγιος Αναστάσιος** είναι νεομάρτυρας της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Γεννήθηκε στην Παραμυθιά της Θεσπρωτίας επί τουρκοκρατίας, περί το 1730. Σύμφωνα με τη αγιογραφία του μαρτύρησε ως εξής: Ενώ βρισκόταν στα χωράφια με άλλους χριστιανούς και την αδελφή του, η τελευταία δέχτηκε επίθεση από νεαρούς μουσουλμάνους με επικεφαλής τον γιό του πασά, Μουσά, οι οποίοι προσπάθησαν να την κακοποιήσουν. Ο Αναστάσιος συνεπλάκη μαζί τους και έδωσε την ευκαιρία στην αδελφή του να διαφύγει. Σύμφωνα με τον Επίσκοπο Γρηγόριο Μεσαορίας, η επίθεση έγινε προς πολλές Χριστιανές νέες. Πάντως, οι μουσουλμάνοι θεώρησαν αυτή την πράξη προσβλητική και την ανέφεραν στον πασά. Είπαν ότι ο Αναστάσιος τους επιτέθηκε και ότι υποσχέθηκε να αλλάξει πίστη και να γίνει μουσουλμάνος. Διατάχθηκε η σύλληψη και φυλάκιση του Αναστασίου. Ο πασάς, πατέρας του Μουσά, προσπάθησε να τον πείσει να εξισλαμιστεί με αντάλλαγμα την ελευθερία του και πλούσια δώρα. Ο Αναστάσιος αρνήθηκε, και έτσι υποβλήθηκε σε καθημερινά βασανιστήρια. Ο Μουσά αισθάνθηκε ενοχή για το ότι προκάλεσε τον βασανισμό του Αναστασίου. Μια μέρα τον επισκέφθηκε κρυφά στη φυλακή, οπότε και είδε ως όραμα δύο αγγέλους να παραστέκονται στον Αναστάσιο. Ο Αναστάσιος εξήγησε στον μουσουλμάνο το όραμα και του δίδαξε τα σχετικά με τη χριστιανική πίστη. 

Αφού ο Άγιος δεν υπέκυπτε στα μαρτύρια και δεν άλλαζε πίστη, διατάχθηκε ο αποκεφαλισμός τους, ο οποίος έγινε την 18η Νοεμβρίου το 1750 έξω από την Παραμυθιά, κοντά σε ένα μοναστήρι. Τον θάνατό του, πάντα σύμφωνα με την παραδοση, ακολούθησαν θαυματουργά γεγονότα, που οδήγησαν τον Μουσά να γίνει χριστιανός και να βαπτιστεί στη Βενετία ως Δημήτριος. Ακολούθως εμόνασε στην Κέρκυρα ως Δανιήλ μέχρι το τέλος της ζωής του. 
Στην Παραμυθιά υπάρχει ναός προς τιμήν του Αγίου Αναστασίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Ο Άγιος Αναστάσιος ο εκ Παραμυθίας", Ιερά Μητρόπολις Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας (Σημ. Από λάθος αναφέρει ως έτος θανάτου το 1850, αντί 1750).
2. ↑  Εγκυκλοπαίδεια "Πάπυρος Λαρούς", λήμμα "Αναστάσιος" (Άγιοι), υπ' αριθ. 12, "- ο νεομέρτυς ο εκ Παραμυθίας", τόμ. 3, σελ. 10.
3. 1 2  «Μνήμη του Αγίου νεομάρτυρος Αναστασίου (18 Νοεμβρίου)». *Εκκλησία της Κύπρου*.. Ανακτήθηκε στις 2017-11-24.
4. ↑  "Άγιος Αναστάσιος ο Νεομάρτυρας από την Παραμυθιά της Ηπείρου", ιστοχώρος "Ορθόδοξος Συναξαριστής"

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* O Άγιος Αναστάσιος εκ Παραμυθίας - paramythia-online.gr / youtube.com
* 18 Νοεμβρίου - Ο Άγιος Αναστάσιος από την Παραμυθιά - optiko.net / youtube.com
Ο **αμερικανικός βίσονας**, *Bison bison*, ή ***μπούφαλο** (αγγλ. buffalo)*, είναι ένα είδος βίσονα που ζει στην Βόρεια Αμερική. Είναι λίγο μεγαλύτερος από τον ευρωπαϊκό με πυκνότερο τρίχωμα και πιο επίπεδο μέτωπο. Είναι καστανόχρωμος. Στο παρελθόν ήταν ευρέως διαδεδομένος σε μεγάλο μέρος της Βόρειας Αμερικής με μεγάλα κοπάδια από το Μεξικό ως τον Καναδά και τον Ατλαντικό και αποτελούσε σημαντικό αντικείμενο κυνηγιού για τους πρώτους κατοίκους. Ωστόσο ο πληθυσμός του άρχισε να μειώνεται δραματικά στα τέλη του 19ου αιώνα με αποτέλεσμα ως το 1889 να έχουν απομείνει 800 άτομα συνολικά. Κατά τον 20ο αιώνα, κάτω από την κρατική προστασία, ο βίσονας ανέκαμψε και πλέον μετράει μερικές εκατοντάδες χιλιάδες άτομα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  {{{assessors}}} (2008). *Bison bison*. *2008 IUCN Red List of Threatened Species*. IUCN 2008. Ανακτήθηκε November 10, 2008. Database entry includes a brief justification of why this species is "Near Threatened".
2. ↑  *Ζωολογία*. Αθήνα: Εκδοτική Αθηνών. 2006. σελ. 70.
Ο **Αντίοχος** (4ος αιώνας π.Χ.) ήταν Μακεδόνας στρατηγός τού Φιλίππου Β΄, με καταγωγή από την Ορεστίδα.

Καταγόταν από ανώτερη αριστοκρατική οικογένεια. Ο πατέρας του μάλλον λεγόταν Σέλευκος, ο αδελφός του Πτολεμαίος και πιθανόν είχε έναν ανιψιό ονόματι Σέλευκο. Νυμφεύτηκε μια γυναίκα από τη Μακεδονία με το όνομα Λαοδίκη, η οποία περίπου το 358 π.Χ. γέννησε τον Σέλευκο Α΄ Νικάτορα, τον ονομαστό στρατηγό του Αλεξάνδρου Γ΄ τού Μεγάλου και αργότερα ιδρυτή και πρώτου βασιλιά της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών. Η Λαοδίκη χάρισε στον Αντίοχο και μια κόρη, τη Διδυμεία.

Όταν ο Σέλευκος έγινε βασιλιάς, ίδρυσε και ονόμασε 16 πόλεις προς τιμήν του πατέρα του, όπως την ονομαστή συριακή πόλη Αντιόχεια (σήμερα τμήμα της Τουρκίας, η σημερινή Αντάκια). Το όνομα Αντίοχος είχαν 13 βασιλείς των Σελευκιδών, καθώς και αρκετοί μονάρχες του Βασιλείου της Κομμαγηνής.

Βιογραφία
---------

Υπηρέτησε ως αξιωματικός τού Φιλίππου Β΄ και διακρίθηκε ως στρατηγός τού στρατού. Ήταν από ανώτερη ευγενή οικογένεια. Ο πατέρας του μάλλον ονομαζόταν Σέλευκος. Ο αδελφός του λεγόταν Πτολεμαίος. Πιθανώς είχε έναν ανιψιό Σέλευκο. Ο Αντίοχος νυμφεύτηκε τη Λαοδίκη από τη Μακεδονία, η οποία περί το 358 γέννησε τον Σέλευκο Α΄. Αυτός έγινε στρατηγός τού Αλεξάνδρου Γ΄ του Μεγάλου· αργότερα ίδρυσε την Αυτοκρατορία των Σελευκιδών και έγινε ο πρώτος βασιλιάς της. Επίσης ο η Λαοδίκη έκανε και μία κόρη, τη Διδυμεία. Η Λαοδίκη υποκρίθηκε, ως συνέπεια ενός ονείρου που είχε, πως ο θεός Απόλλωνας ήταν ο πραγματικός πατέρας τού Σελεύκου Α΄.

Ο Σέλευκος Α΄, γιος τού Αντιόχου.
Όταν ο Σέλευκος Α΄ έγινε βασιλιάς, ίδρυσε 16 πόλεις προς τιμήν τού πατέρα του, περιλαμβανομένης της πόλης Αντιόχειας στη Συρία και της προφυλακής τού στρατού των Σελευκιδών, της Αντιόχειας Πισιδίας. Υπήρχαν 13 απόγονοι τού Σέλευκου με το όνομα Αντίοχος. Επίσης μερικοί βασιλείς της Κομμαγηνής. Ο Αντίοχος, μέσω του γιού του, είχε πολλούς απογόνους, από τον 3ο αι. π.Χ. ως τον 5ο αι. μ.Χ. και ίσως και πιο μετά.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Λαοδίκη από τη Μακεδονία και είχε τέκνα:

* Σέλευκος Α΄ π. 358-281, βασιλιάς της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών.
* Διδυμεία, παντρεύτηκε Έλληνα ευγενή.

Πηγές
-----

* John D. Grainger, Seleukos Nikator: Constructing a Hellenistic Kingdom page 2 ISBN 0-415-04701-3
* Roger Campbell-Scott, "Nimrud Dagh - A Sacred Mountain in Anatolia" pgs 194-197 in Reader’s Digest, Vanish Civilisations, Reader’s Digest Services P/L, Hong Kong, 1988
* "Places in Bible Times", Reader’s Digest: Jesus and His Times, The Reader’s Digest Association, Inc. Printed by Fourth Printing USA, July 1990
* D. Engels, "Prodigies and Religious Propaganda: Seleucus and Augustus", in: C. Deroux (ed.), Studies in Latin Literature and Roman History, vol. 15, Brussels 2010, 153-177.
Ο **Αγγέλης Σουμίλας** ή **Βλάχος** υπήρξε Έλληνας αρματολός της Στερεάς Ελλάδας.

Βιογραφία
---------

Ήταν από τα Γιάννενα και έζησε τον 17ο αιώνα και πήρε μέρος στις μάχες των Ενετών κατά των Οθωμανών και στην Ελληνική επανάσταση του 1684. Όταν μετά την Πτώση της Κρήτης οι Οθωμανοί υποδούλωσαν και την ατίθαση Μάνη, ο Αγγέλης μαζί με άλλους δύο αρματολούς, το Μακεδόνα Πάνο Μεϊντάνη από το Πισοδέρι Φλώρινας και τον μικρό Χορμόπουλο από τα Άγραφα περιφερόντουσαν ως αντάρτες στην Ακαρνανία και έκαναν μικροεπιθέσεις εναντίον των Τούρκων. Οι τρεις με προδοσία έπεσαν στα χέρια των Ενετών και φυλακίστηκαν δέσμιοι σε μια ενετική γαλέρα με προορισμό την Βενετία. Κατά την μεταφορά τους, το πλοίο έπεσε σε ενέδρα στα παράλια της Δαλματίας και μια Αλγερινή φούστα (πλοίο) τους επιτέθηκε. Οι τρεις Έλληνες αρματολοί ζήτησαν να τους δοθούν τα καριοφίλια τους και να τους λυθούν τα δεσμά για να πάρουν μέρος στη μάχη. Ο πλοίαρχος τους εκπλήρωσε τη χάρη, και οι τρεις όρμησαν με τέτοιο θάρρος εναντίον των πειρατών, που οι Ενετοί ενθαρρυμένοι τους ακολούθησαν και αντέκρουσαν τους Αλγερινούς, σκοτώνοντας πολλούς και αιχμαλωτίζοντας τους υπολοίπους, τη δε φούστα την έδεσαν πίσω από το καράβι και την πήραν ως νικητές μαζί τους. Ο πλοίαρχος εκτιμώντας το μέγεθος της υπηρεσίας τους, τους αντάμειψε με επαίνους, τιμές και εκτάσεις γης. Με τους τρεις αυτούς αρματολούς οι Βενετοί προετοίμασαν και διεξήγαγαν την Ελληνική επανάσταση του 1684.

Η λαογραφία τίμησε τους τρεις με δημοτικό τραγούδι.

Πηγές
-----

* Κωνσταντίνος Σάθας (15 Δεκεμβρίου 1865). Ειρηναίος Ασώπιος (1825-1905), επιμ. *Η κατά τον ΙΖ' αιώνα επανάσταση της Ελληνικής φυλής (1684-1715), Χρυσαλλίς, Τόμ. 3, Αρ. 71*. Αθήνα: Εκ του Γραφείου της Χρυσαλλίδος. σελίδες 691-693. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2012. [*νεκρός σύνδεσμος*]
Η **Άσπα Στασινοπούλου** (1935 - 31 Ιουλίου 2017) ήταν Ελληνίδα εικαστικός.

Σύντομο βιογραφικό
------------------

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Το 1959 πήγε στο Παρίσι όπου σπούδασε ζωγραφική στην École des beaux arts μέχρι και το 1963. Εκεί γνώρισε το Γιάννη Τσαρούχη με τον οποίο συνδέθηκε φιλικά και καλλιτεχνικά. Μετά το τέλος των σπουδών της επέστρεψε για λίγο στην Ελλάδα όπου το 1966 πραγματοποίησε την πρώτη ατομική της έκθεση στη **Γκαλερί Άστορ** στην Αθήνα. Το 1968 εγκαταστάθηκε εκ νέου στο Παρίσι απογοητευμένη απ' τις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις στην Ελλάδα ύστερα απ' την άνοδο της Δικτατορίας. Το 1969 εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο όπου έζησε κι εργάστηκε μέχρι το 1974. Αρχικά ασχολήθηκε με τη ζωγραφική όμως αργότερα εισήγαγε στη δουλειά της κι άλλα μικτά υλικά όπως διάφορα έτοιμα αντικείμενα, φωτογραφικές εκτυπώσεις, ταινίες Super 8 και πολλά άλλα εκφραστικά μέσα ακολουθώντας από νωρίς τις πρωτοποριακές τάσεις της δεκαετίας του '70. Το έργο της, το οποίο περιλαμβάνει κυρίως κατασκευές κι εγκαταστάσεις στο χώρο με διάφορα υλικά και διάφορες εικαστικές δράσεις, το παρουσίασε σε περιορισμένο αριθμό ατομικών εκθέσεων στην Αθήνα, στο Άμστερνταμ και στο Λονδίνο κυρίως. Επίσης το 1985 συμμετείχε στην Μπιενάλε η οποία διοργανώθηκε στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας. Πέθανε στις 31 Ιουλίου του 2017.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  dp.iset.gr/en/artist/view.html?id=852. Ανακτήθηκε στις 26  Απριλίου 2020.
2. ↑  Περδικάρης, Νικόλαος (2 Αυγούστου 2017). «Έφυγε από τη ζωή η εικαστικός Άσπα Στασινοπούλου». *www.ert.gr*. ΕΡΤ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2017.
Το **Red Sea** είναι ο δεύτερος και τελευταίος δίσκος του βρετανικού ροκ συγκροτήματος Warhorse, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1972 από την εταιρεία "Vertigo Records". Επανεκδόθηκε σε μορφή CD από την "Angel Air Records" στις 11 Ιανουαρίου 2000 με έξι επιπλέον κομμάτια.  

Το "*Red Sea*" ακολούθησε το μουσικό ύφος του πρώτου δίσκου του συγκροτήματος, με κάποιες πιο εμπορικές, ηχητικά, εκλάμψεις όπως το "*Confident But Wrong*" και η διασκευή στο "*I (Who Have Nothing)*" του Ben E. King.  

Η επανέκδοση περιελάμβανε έξι ακυκλοφόρητα κομμάτια, τα πέντε εκ των οποίων είναι ντέμο από συνθέσεις του Νικ Σίμπερ.

Τραγούδια
---------

### Αρχική έκδοση

1. **Red Sea** *(Holt, Peck, Poole, Simper, Wilson)* - 4:20  

2. **Back in Time** *(Holt, Peck, Poole, Simper, Wilson)* - 7:49  

3. **Confident But Wrong** *(Holt, Peck, Poole, Simper, Wilson)* - 4:46  

4. **Feeling Better** *(Vanda, Young)* - 5:33  

5. **Sybilla** *(Holt, Peck, Poole, Simper, Wilson)* - 5:33  

6. **Mouthpiece** *(Holt, Peck, Poole, Simper, Wilson)* - 8:43  

7. **I (Who Have Nothing)** *(Donida, Leiber, Stoller)* - 5:16

### Επανέκδοση του 2000

8. **Ritual (Live)** *(Holt, Peck, Poole, Simper, Wilson)* - 4:19  

9. **Bad Time (Demo)** *(Simper)* - 4:40  

10. **She Was My Friend (Demo)** *(Simper)* - 4:55  

11. **Gypsy Dancer (Demo)** *(Simper)* - 4:08  

12. **House of Dolls (Demo)** *(Simper)* - 4:19  

13. **Standing Right Behind You (Demo)** *(Simper)* - 4:35

Τα μέλη των Warhorse
--------------------

Το **Red Sea** ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:

**Άσλϊ Χολτ** - *φωνητικά*  

**Τζεντ Πεκ** - *κιθάρα*  

**Πιτ Παρκς** - *κιθάρα*  

**Μακ Πουλ** - *τύμπανα*  

**Νικ Σίμπερ** - *μπάσο*  

**Φρανκ Ουίλσον** - *πλήκτρα*

Παραπομπές
----------

1. ↑  Warhorse - Red Sea | Release Information - AllMusic

Πηγές
-----

* WARHORSE Red Sea reviews and MP3 - Prog Archives
* Warhorse (2) - Red Sea at Discogs
* Warhorse - Red Sea | Songs, Reviews, Credits, Awards - AllMusic
Η **Οδός προς στην Όστια**, λατιν.: Via Ostiensis, λατιν.: via Ostiense, ήταν ένας σημαντικός δρόμος στην αρχαία Ρώμη. Κατευθυνόταν δυτικά 30 χλμ. από την πόλη της Ρώμης στο σημαντικό θαλάσσιο λιμάνι της Όστιας (Ostia Antica), από όπου πήρε το όνομά της. Ο δρόμος ξεκινούσε κοντά στο Αγορά του Βοός, άφηνε τα Σέρβια Τείχη της πόλης μέσω της Πόρτα Τριγκεμίνα και περνούσε μεταξύ του Αβεντίνου λόφου και του ποταμού Τίβερη κατά μήκος της αριστερής (ανατολικής) όχθης του. Όταν μετά κτίστηκαν τα ευρύτερα Αυρηλιανά Τείχη, ο δρόμος έφευγε από την επέκταση της πόλης μέσω της *Πόρτα Οστιένσις* (νυν Πόρτα Σαν Πάολο). Στην ύστερη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία το εμπόριο υπέφερε από οικονομική κρίση και η Όστια παρήκμασε ως σημαντικό λιμάνι. Με τη συνακόλουθη αύξηση της σημασίας της κατά μήκος της δεξιάς (δυτικής) όχθης του Τίβερη, Βία Πορτουένσις από την εποχή του Κωνσταντίνου Α΄ και μετά, μειώθηκε αντίστοιχα και αυτή της Βία Οστιένσις. Η σύγχρονη Βία Οστιένσις, ακολουθώντας μία παρόμοια διαδρομή, είναι η κύρια σύνδεση της Ρώμης με την Όστια (τώρα μία από τις συνοικίες της Ρώμης) μαζί με τη Βία ντελ Μάρε. Στον δρόμο προς την Όστια, ο δρόμος περνά από τη σημαντική βασιλική του Αγίου Παύλου εκτός των Τειχών.

Ρωμαϊκές γέφυρες
----------------

Υπάρχουν τα ερείπια τουλάχιστον μιας ρωμαϊκής γέφυρας κατά μήκος του δρόμου, η οποία είναι η Πόντε πρέσο Τορ ντι Βάλε.

Δείτε επίσης
------------

* Ρωμαϊκή οδός
* Ρωμαϊκή γέφυρα
* Ρωμαϊκή μηχανική
* Οστιένσε

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* LacusCurtius — Via Ostiensis
**Αγγειονευρωτικό οίδημα** ή **Αγγειακό οίδημα** ή απλώς **Αγγειοοίδημα** είναι το σαφώς περιγεγραμμένο, ενίοτε επώδυνο, οίδημα που προκύπτει αν, από αλλεργική αιτιολογία συνήθως, συμβεί κνιδωτική προσβολή των αγγείων και των ιστών (π.χ. τένοντες, έλυτρα, αρθρώσεις κλπ.) στον υποδόριο και στον υποβλεννογόνιο χώρο.

Το αγγειοοίδημα μπορεί να προκαλέσει οίδημα των βλεφάρων, των χειλέων, των αυτιών και άλλων περιοχών όπως τα χέρια, τα αντιβράχια, οι κνήμες, οι πτέρνες κλπ. Στην περίπτωση που εμφανιστεί στον λάρυγγα, ο κίνδυνος πρόκλησης ασφυκτικών φαινομένων γίνεται αυτονόητος. Γενικά, το αγγειοοίδημα διαρκεί από 24 έως 72 ώρες και υποχωρεί, όπως ακριβώς και η κνίδωση, χωρίς κανένα χρωματικό ή άλλο υπόλειμμα. Το αγγειοοίδημα συνήθως δεν είναι κνησμώδες και μπορεί να εμφανιστεί σε συνδυασμό με την κοινή κνίδωση ή μόνο του.

Οικογενές αγγειοοίδημα
----------------------

Το κληρονομικό αγγειοοίδημα αποτελεί μια σπάνια μορφή αγγειοοιδήματος πού εκδηλώνεται σε αρκετά μέλη της ίδιας οικογένειας, με εντόπιση του αγγειοοιδήματος στα άνω και κάτω άκρα και μαζί με γαστρεντερικές καιαναπνευστικές διαταραχές, αλλά χωρίς κνίδωση. Τα άτομα αυτά παρουσιάζουν ερεθισμό του πρωκτικού δακτυλίου με ένα κυκλικό πομφώδες περίγραμμα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Current Medical Diagnosis & Treatment, εκδόσεις Appletton και Lange , ΗΠΑ, 1998, σελίδα 150.
Η **Άλις Γκόριουπ** (18 Αυγούστου 1894 στο Μπουζιασφούρντο – 4 Φεβρουαρίου 1979 στη Βουδαπέστη ) ήταν Ουγγαρέζα βιβλιοθοικονόμος, ιστορικός μέσων ενημέρωσης και βιβλιογράφος. Δημοσίευσε αρκετές εργασίες για τη βιβλιογραφία καθώς και για άλλες πτυχές της βιβλιοθηκονομίας.

Καριέρα
-------

Το 1916, η Γκόριουπ, με μια διατριβή σχετικά με το έργο του φιλολόγου Γκάμπορ Ντομπρεντέι, η Γκόριουπ απέκτησε το διδακτορικό της δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο Φραγκίσκος Ιωσήδ στην Κολοσβάρ της τότε Αυστροουγγαρίας.  Μετά την Ένωση της Τρανσυλβανίας με τη Ρουμανία, η πόλη έγινε γνωστή ως Κλουζ, και στη συνέχεια ως Κλουζ-Ναπόκα.

Το 1917 η Γκόριουπ απέκτησε επάρκεια για να διδάσκει την ουγγρική και τη γερμανική γλώσσα, έχοντας παρακολουθήσει μαθήματα στο Πανεπιστήμια της Βιέννης και στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας με μερική υποτροφία. Στη συνέχεια συνέχισε περαιτέρω τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης.

Το 1917-1918, η Γκόριουπ δίδαξε γερμανική γλώσσα στο πανεπιστήμιο από το οποίο είχε πάρει πτυχίο. Το 1918 ξεκίνησε να απασχολείται ως ασκούμενη στην Εθνική Βιβλιοθήκη Σέτσενι (*Országos Széchényi Könyvtár*) στη Βουδαπέστη και το 1922 έγινε βοηθός διευθυντή της ίδιας βιβλιοθήκης. Καθώς το τμήμα της βιβλιοθήκης που ήταν αφιερωμένο στις εφημερίδε ήταν σε κακή κατάσταση μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, η Γκόριουπ συνέταξε κανόνες καταλογογράφησης των εφημερίδων το 1923 και διηύθυνε την ίδρυση μιας νεόδμητης αποθήκης το 1926. Την περίοδο μεταξύ 1928-29, η Γκόριουπ ταξίδεψε στην Αυστρία για ένα χρόνο περαιτέρω σπουδών στο εξωτερικό και ταξίδεψε ξανά το 1935 στη Γερμανία.

Έχοντας μελετήσει το νέο σύστημα καταλογογράφησης των εθνικών βιβλιοθηκών της Γερμανίας που εισήχθη στο Βερολίνο, το Γκέτινγκεν, τη Φρανκφούρτη και το Ντάρμσταντ, η Γκόριουπ δημιούργησε ένα νέο σύστημα καταλογογράφησης στην Εθνική Βιβλιοθήκη Σέτσενι το 1936.  Η μεταρρύθμιση εισήγαγε την καθολική δεκαδική ταξινόμηση και έλυσε το πρόβλημα της δημιουργίας πολλαπλών καταλόγων ευρετηριασμένων ανά συγγραφέα, τίτλο, θέμα κ.λπ.

Το 1944 η Γκόριουπ έγινε υπεύθυνη των συλλογών της εθνικής βιβλιοθήκης, με την ανησυχία της να επικεντρώνεται κυρίως στην ασφάλεια της συλλογής κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1945 και το 1946 έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη μεταπολεμική αποκατάσταση και αναδιοργάνωση της βιβλιοθήκης. 

Το 1946 η Γκόριουπ ίδρυσε την Εθνική Βιβλιογραφία της Ουγγαρίας (*Magyar Nemzeti Bibliográfia*). Παρέμεινε επιμελήτριά της μέχρι το 1954. Από το 1948 έως το 1953 ήταν βιβλιοθοικονόμος στο Πανεπιστήμιο Eötvös Loránd και δίδασκε μαθήματα καταλογογράφησης και επιμέλειας βιβλιογραφίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  epa.oszk.hu/00000/00003/00030/adattar.html.
2. ↑  epa.oszk.hu/00000/00003/00030/nevmutato.html.
3. 1 2 3 4  Agnes Kenyon, ed. Goriupp Alisz, *Magyar Életrajzi Lexikon, 1000-1990*. Retrieved 2010-12-26.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 39755380
* LCCN: n2008066224
* ISNI: 0000 0000 7973 893X
* GND: 101950098

 |

 |