recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Δημήτρης Πόποβιτς** (σερβικά: Димитрис Поповић/Dimitrios Popović‎, 11 Φεβρουαρίου 1995, Φραγκφούρτη, Γερμανία) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος για την γερμανική Βικτόρια Κολωνίας. Είναι σερβικής καταγωγής.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους
-------------------------

### ΠΑΟΚ και δανεισμοί

Ο Πόποβιτς ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στις Σέρρες με τον Πανσερραϊκό, πριν υπογράψει το 2009 με τον ΠΑΟΚ. Έκανε το ντεμπούτο του για το σύλλογο στις 21 Ιανουαρίου 2012, εναντίον του Πανιώνιου. Αγωνίστηκε σε τρεις αγώνες για τον ΠΑΟΚ, πριν πάει δανεικός στον Πλατανιά, το Δεκέμβριο του 2013.  Με τον Πλατανιά αγωνίστηκε σε εννέα αγώνες και επέστρεψε στον ΠΑΟΚ τον Δεκέμβριο του 2013, ο οποίος τον έστειλε δανεικό στον Απόλλωνα Καλαμαριάς. Στις 20 Αυγούστου 2015, υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο δανεισμού με τον Πανσερραϊκό, αλλά δεν τελείωσε τη χρονιά με το σύλλογο, καθώς υπέγραψε ως δανεικός με την κυπριακή Καρμιώτισσα, μέχρι το τέλος της σεζόν.

### Βάλντχοφ Μάνχαϊμ

Στις 8 Ιουλίου 2016, υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τη γερμανική Μάνχαϊμ, με τον ΠΑΟΚ να διατηρεί το 30% σε περίπτωση πώλησης του παίκτη.

### ΤΟΣ Κόμπλεντς

Στις 28 Ιανουαρίου 2017, υπέγραψε στη γερμανική Κόμπλεντς με ελεύθερη μεταγραφή, μέχρι τις 30 Ιουνίου 2018. 

### Βικτόρια Κολωνίας

Την 1η Ιουλίου 2018, υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με τη γερμανική Βικτόρια Κολωνίας.

### Αλμωπός Αριδαίας

Στις 30 Αυγούστου 2022, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον Αλμωπό Αριδαίας.

Εθνική ομάδα
------------

Έχει αγωνιστεί με τις Εθνικές Ελλάδας U17, U18, U19 και U20.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 203167.
2. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *FBref.com*. 21e36922.
3. ↑  *Freebase Data Dumps*. Google.
4. ↑   http://www.onsports.gr/tags/%CE%A0%CF%8C%CF%80%CE%BF%CE%B2%CE%B9%CF%84%CF%82%20%CE%94 % CE% B7% CE% BC% CE% AE% CF% 84% CF% 81% CE% B7% CF% 82
5. 1 2  «ΣΠΣΚΙ ΣΙΝΟΒΙ: Δημήτριος Πόποβιτς, crno-beli 'genije' zauvek Grk!». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Μαρτίου 2014. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2019.
6. ↑  «PAOK FC official website». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2019.
7. ↑  «Player Information - Dimitrios Popovic - Soccer Analysis». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2019.
8. ↑   Προφίλ στο Onsports.gr
9. ↑   Γρίτσελαντ - Δ. Ποπόβιτς - Soccerway.com
10. ↑   Ανακοίνωση Πόποβιτς ο Πανσερραϊκός!
11. ↑   Από τον ΠΑΟΚ στον Μανχάιμ ο Δημήτρης Πόποβιτς
12. ↑  Αλμωπός: Ανακοίνωσε τους Παπαδόπουλο και Πόποβιτς

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Αγγλικά) Προφίλ Δημήτρης Πόποβιτς στο Soccerway
* Προφίλ στο Transfermarkt.com
Κονσέρβα με πελτέ ντομάτας
Ο **πελτές**, **μπελτές** ή **μπελντές** είναι παρασκεύασμα σε μορφή πολτού ή ζελέ. Σήμερα η λέξη χρησιμοποιείται κυρίως για τον **ντοματοπελτέ** που παρασκευάζεται από ντομάτες και χρησιμεύει στην μαγειρική, αλλά και για το «**κυδώνι πελτέ**».

Ετυμολογία
----------

Η λέξη είναι άμεσο δάνειο της τουρκικής λέξης *pelte*. Αρχικά χρησιμοποιήθηκε για κάθε μορφής πολτό φρούτων και λαχανικών που παρασκευάζονταν με σκοπό τη συντήρησή τους.

Ντοματοπελτές
-------------

Κύριο λήμμα: Ντοματοπελτές
Η οικιακή παρασκευή του ντοματοπελτέ γίνεται με την απομάκρυνση των υγρών από τις ντομάτες και την αποφλοίωσή τους, συνήθως με ζεματιστό νερό. Στη συνέχεια ο πολτός ντομάτας ζεσταίνεται ξανά μέχρι να φύγουν τα υγρά και μετά τοποθετείται στο φούρνο με μυρωδικά. Αυτό που μένει είναι ο πελτές. Ο πελτές μπορεί να χρησιμοποιηθεί για άλειμμα σε ψωμί, για κοκκινιστά ή γενικότερα για να κοκκινίσουμε περισσότερο ένα φαγητό που περιέχει φρέσκια ντομάτα (π.χ. τις φακές).

Κυδώνι πελτές
-------------

Πελτέ από κυδώνι φτιάχνουμε χρησιμοποιώντας κυρίως ότι μένει από το καθάρισμα των κυδωνιών, δηλαδή τα κουκούτσια, τις φλούδες και το κοτσάνι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Κυδώνι πελτές». www.cretangastronomy.gr. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2017.
2. ↑  «Κυδωνόπαστο – ένα delicatessen από τα χέρια σας». www.tastefull.gr. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2017. (με ό,τι έχετε βγάλει, μπορείτε να φτιάξετε κυδώνι πελτέ)
3. ↑  «Κυδώνι πελτές». www.athinorama.gr. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **πελτές**  |
Ο **Αλέξα Γιοβάνοβιτς** (*σερβικά: Алекса Јовановић*, 31 Αυγούστου 1846 - Βελιγράδι 6 Μαΐου 1920) ήταν συγγραφέας, νομικός και πολιτικός της Σερβίας. Διετέλεσε υπουργός και πρόεδρος του Βασιλείου της Σερβίας.

Βιογραφία
---------

Ο Γιοβάνοβιτς πήγε δημοτικό σχολείο στην Νεγκοτίν και στη συνέχεια γυμνάσιο στο Βελιγράδι. Σπούδασε στη νομική σχολή του πανεπιστημίου του Παρισιού.

Μετά την αποφοίτηση και επιστροφή του στην Σερβίάσκησε την δικηγορία στο Κραγκούγιεβατς, στο Κράλιεβο και έπειτα διορίσθηκε στο υπουργείο δικαιοσύνης. Από το 1874 στο 1878 ήταν δικαστής του δικαστηρίου του Σμεντέρεβο και έπειτα του Κρούσεβατς, και προεδρεύων δικαστής στο Νις και το Βελιγράδι. Από το 1884 στο 1890 ήταν μέλος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Από το 1890 έως το 1894 ο Γιοβάνοβιτς ήταν επικεφαλής τμήματος στο υπουργείο δικαιοσύνης, στη συνέχεια από το 1894 έως το 1899 μέλος του δικαστηρίου των ευρωπαϊκών κοινοτήτων. 

Από τις 25 Ιουλίου 1900 έως τις 3 Απριλίου 1901 ήταν πρωθυπουργός του βασιλιά Αλεξάνδρου Α΄, στην ίδια κυβέρνηση ήταν και υπουργός εξωτερικών και του υπουργός δικαιοσύνης. Τον Σεπτέμβριο του 1901 διορίστηκε στο συμβούλιο της επικρατείας.

Ο Γιοβάνοβιτς ήταν επίσης ο συγγραφέας πολλών άρθρων και βιβλίων στους τομείς του δικαίου, την ιστορία και τη λογοτεχνία.

Έργα του
--------

* Историјски развитак српске задруге (1896)
* Изборно право женскиња у Краљевини Србији (1898)
* Приносци за историју српског права (1900)
* Министарство Алексе Јовановића (1906)

Πηγές
-----

* Court article sur Aleksa Jovanović


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Aleksa Jovanović  της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 58925346
* LCCN: nr89004308
* ISNI: 0000 0000 4706 9612
* SUDOC: 155642340
* NKC: js2016906520

 |

 |
Οι **αναπληρωματικές εκλογές της Β' Αθηνών** διεξήχθησαν στις 5 Απριλίου 1992 για την εκλογή ενός βουλευτή μετά τα γεγονότα με τον Δημήτρη Τσοβόλα. Στις εκλογές αυτές δεν συμμετείχαν η Νέα Δημοκρατία, το ΚΚΕ, ο Συνασπισμός και η Δημοκρατική Ανανέωση.

Την έδρα κέρδισε με μεγάλη πλειοψηφία το ΠΑΣΟΚ και βουλευτής εξελέγη με το σύστημα της λίστας ο Γεώργιος-Αλέξανδρος Μαγκάκης. Δεύτερο κόμμα αναδείχθηκε η πρωτοεμφανιζόμενη τότε Ένωση Κεντρώων με τον υποψήφιό της Βασίλη Λεβέντη.

Ιστορικό
--------

Ο Δημήτρης Τσοβόλας, ως τότε βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στην Β' Αθηνών, καταδικάστηκε σε (εξαγοράσιμη) ποινή φυλάκισης 2,5 ετών από το Ειδικό Δικαστήριο για το σκάνδαλο Κοσκωτά και σε παρεπόμενη ποινή στέρησης των πολιτικών του δικαιωμάτων (εκλέγειν και εκλέγεσθαι), οπότε και εξέπεσε από το βουλευτικό αξίωμα. Σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την, κατά τη γνώμη τους, άδικη δίκη και καταδίκη του Τσοβόλα, οι επιλαχόντες του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι κατά το Σύνταγμα θα λάμβαναν τη θέση του, αρνήθηκαν διαδοχικά να ορκιστούν βουλευτές μέχρις εξαντλήσεως του αριθμού τους. Κατά το νόμο θα έπρεπε να προκηρυχθούν αναπληρωματικές εκλογές για αυτή τη μία έδρα, πράγμα το οποίο και έγινε.

Η Νέα Δημοκρατία, είτε για να μην κατηγορηθεί για περαιτέρω πολιτικοποίηση της δίκης και καταδίκης Τσοβόλα, ότι δηλαδή επεδίωξε την καταδίκη του για να κερδίσει μία επιπλέον έδρα (καθώς είχε οριακή πλειοψηφία μόνο 152 βουλευτών στη Βουλή), είτε για να αποφύγει μία μεγάλης έκτασης ήττα, αποφάσισε να μην συμμετέχει στις εκλογές αυτές. Από τις εκλογές αυτές απείχαν ακόμα το ΚΚΕ, ο Συνασπισμός και η Δημοκρατική Ανανέωση.

Στις εκλογές συμμετείχαν τα εξής κόμματα:

* Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα
* Ένωση Κεντρώων
* Εθνική Πολιτική Ένωσις
* Λαϊκές Ενώσεις Υπερκομματικών Κοινωνικών Ομάδων
* Οικολογική Ένωση

Αποτελέσματα
------------

| Κόμματα | Αρχηγοί | Ψήφοι | Έδρες |
| --- | --- | --- | --- |
| Αριθμός | % | Αριθμός | ± |
|  | Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα | Ανδρέας Παπανδρέου | 397.721 | 67,71 | 1 | +1 |
|  | Ένωση Κεντρώων | Βασίλης Λεβέντης | 114.942 | 19,57 | 0 | 0 |
|  | Εθνική Πολιτική Ένωσις | Χρύσανθος Δημητριάδης | 24.985 | 4,25 | 0 | 0 |
|  | Λαϊκές Ενώσεις Υπερκομματικών Κοινωνικών Ομάδων | Κωνσταντίνος Ντάλιος | 13.250 | 2,26 | 0 | 0 |
|  | Οικολογική Ένωση | Χρήστος Νικολάκης | 8.401 | 1,43 | 0 | 0 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κώστα Διγκαβέ, «Αλμανάκ 1993», Εκδόσεις Αλμανάκ, Θεσσαλονίκη 1993.
Η **Μαρία Θωμά** είναι Ελληνίδα πολιτικός.

Γεννήθηκε στο χωριό Θωμαίικα της δυτικής Αχαΐας στις 16 Ιουλίου 1947. Είναι δικηγόρος και έχει σπουδάσει νομική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Έχει εκλεγεί βουλευτής Αχαΐας με το ΠΑΣΟΚ τον Ιούνιο του 1989, τον Νοέμβριο του 1989, το 1990, το 1993 και το 2000. Το 2006 εξελέγη εκ νέου βουλεύτρια όταν κατέλαβε την θέση του, παραιτηθέντα υπέρ του δημαρχιακού θώκου Πατρέων, Α. Φούρα που είχε εκλεγεί στις εκλογές του 2004.

Έχει συμμετάσχει σε πολλές επιτροπής της βουλής, ανάμεσα τους: *Διαρκής επιτροπή δημόσιας διοίκησης, δημόσιας τάξης και δικαιοσύνης*,  *Ειδική μόνιμη επιτροπή θεσμών και διαφάνειας*, *Επιτροπή βιβλιοθήκης της βουλής*.

Ήταν υποψήφια βουλευτής στις εκλογές του 2007 αλλά δεν εξελέγη, καθώς ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου αποφάσισε να κρατήσει την έδρα του στον Νομό Αχαΐας. Στις εκλογές του 2009 έμεινε πάλι εκτός βουλής.

Αναφορές
--------

1. ↑  Γιώργος Πλης, "Εκλογικός απολογισμός των 11 του ΠΑΣΟΚ"[*νεκρός σύνδεσμος*], εφημερίδα *Σημερινή*.

Πηγές
-----

* Θεόδωρος Ηλ. Λουλούδης, *ΠΑΣΟΚ Αχαΐας. Μια διαδρομή 40 χρόνων, 1974-2014*, Αχαϊκή Βιβλιοθήκη, Εκδόσεις Πελοπόννησος, Πάτρα 2014. ISBN 978-618-81328-4-9.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφικό της στην ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων
* Επίσημη ιστοσελίδα
Ο **Αντώνης Αθανασίου** (γεννημένος στις 21 Σεπτεμβρίου 1992) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής και έχει συμβόλαιο με την ομάδα του Ατρομήτου Αθηνών που αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Σούπερ Λίγκας.

Καριέρα
-------

### Αστέρας Παστίδας

Ξεκίνησε την καριέρα το χωριό από όπου κατάγεται, στη Ρόδο και στον τοπικό Αστέρα Παστίδας. Έμεινε εκεί μια διετία, το 2006 ως το 2008.

### Ατρόμητος

Ο Ατρόμητος το καλοκαίρι του 2008 ξεχώρισε το ταλέντο του και τον απέκτησε. Ο νεαρός μέσος, στην πρώτη του χρονιά, αγωνίστηκε με την ομάδα νέων του συλλόγου και εντυπωσίασε. Από το καλοκαίρι του 2009, προπονείται με την ανδρική ομάδα. Έχει κάνει το ντεμπούτο του στην ομάδα του Περιστερίου, τη σεζόν 2010-11, στον τελευταίο αγώνα πρωταθλήματος, στις 17 Απριλίου 2011, κόντρα στην Καβάλα.

#### Α.Ο. Κέρκυρα

Για τη σεζόν 2012-13, παραχωρήθηκε δανεικός στην ομάδα της Κέρκυρας. Λόγω ενός σοβαρού τραυματισμού, αγωνίστηκε κυρίως προς το τέλος της σεζόν, μόλις σε 8 αγώνες πρωταθλήματος, καθώς και έναν αγώνα κυπέλλου.

Εθνική Ελλάδος
--------------

Ο Αθανασίου είναι μέλος της Εθνικής ομάδας Νέων με την οποία έχει 4 συμμετοχές.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

### Πηγές

* 
* 
* 

### Παραπομπές

1. ↑
2. ↑
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουλίου 2012.
Η **Γερουσία της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας** είναι συμβουλευτικό όργανο των υψηλότερων συστατικών θεσμών της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας, μιας οντότητας μέσα στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Η οργάνωση και οι λειτουργίες της ρυθμίζονται με το Σύνταγμα της οντότητας της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας και τον νόμο για τη Γερουσία της οντότητας της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Σύμφωνα με το αρχικό κείμενο του νόμου του 1997 μόνο Σέρβοι μπορούσαν να διοριστούν ως μέλη της Γερουσίας. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τη Δημοκρατία μέσω του νόμου ανέφερε το 2001 ότι αυτό *καταργεί διακρίσεις και ήταν προφανώς αντισυνταγματικό*.  Ο νόμος άλλαξε το 2010 και επέτρεψε σε άτομα οποιασδήποτε εθνικότητας να διοριστούν ως μέλη της Γερουσίας. Το άρθρο 89 του Συντάγματος της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας αναφέρει ότι η Γερουσία θα έχει συμβουλευτικό ρόλο για τους ανώτατους θεσμούς της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Η Γερουσία θα αποφασίζει για θέματα ιδιαίτερης σημασίας για την πολιτική, εθνική, οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Η Γερουσία απαρτίζεται από 55 μέλη, που διορίζονται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ως μέλη της Γερουσίας επιλέγονται διακεκριμένοι πολίτες από τον χώρο των επιστημών, των τεχνών και του πολιτισμού. Οι συνεδριάσεις της Γερουσίας γίνονται υπό την προεδρία του Προέδρου της Δημοκρατίας. Ειδικοί ρυθμιστικοί νόμοι καθορίζουν τον τρόπο λειτουργίας της Γερουσίας.

Μέλη
----

Τα μέλη της Γερουσίας είναι:

* Αλέκσα Μπούχα
* Μίλουτιν Βούγιτς
* Μίλουτιν Βούκοβατς
* Έλενα Γκούσκοβα
* Μίλοραντ Ζάκιτς
* Λιούμπομιρ Ζούκοβιτς
* Μιλιβόγιε Ιβανίσεβιτς
* Ντούσκο Γιάκσιτς
* Νενάντ Κετσμάνοβιτς
* Φουάντ Τούραλιτς
* Πρέντραγκ Λαζάρεβιτς
* Άρι Λίβνε
* Σάβο Λόντσαρ
* Βλάντιμιρ Λούκιτς
* Ζντράβκο Μάριανατς
* Ιβάνκα Σέγκο
* Μανόλο Μιλοβάνοβιτς
* Στέβο Μίριανιτς
* Μητροπολίτης Νικόλαος
* Σβέτοζαρ Μιχαήλοβιτς
* Μίλιμιρ Μουτσίμπαμπιτς
* Μπόσα Νέναντιτς
* Ράικο Πετρόβ Νόγκο
* Σλόμπονταν Πάβλοβιτς
* Μπόρισλαβ Πάραβατς
* Σλόμπονταν Πέροβιτς
* Νίκολα Πόπλασεν
* Ζίβκο Ράντισιτς
* Ράνκο Ρισόγεβιτς
* Ζέλικο Ρόντιτς
* Ραντμίλα Σμίλιανιτς
* Σλάβενκο Τέρζιτς
* Μίλαν Τόμιτς
* Ιβάν Τομλιένοβιτς
* Τζιοβίκα Τρκούλια
* Μπράνκο Τούπανιατς

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Opinion on the implications of Partial Decision III of the Constitutional Court of Bosnia and Herzegovina in Case U 5/98 on the Issue of the "Constituent Peoples"». Venice Commission. 12 Μαρτίου 2001. σελ. 5. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουνίου 2013.
2. ↑  «THE CONSTITUTION OF THE REPUBLIC OF SRPSKA» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 29 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Άρθρο αριθ. 89 του Συντάγματος της Δημοκρατίας Σέρπσκα
* Νόμος για τη Γερουσία της Δημοκρατίας Σέρπσκα
* Μέλη της Γερουσίας της Δημοκρατίας Σέρπσκα
**H Σάσα Τσάτζο** (σερβικά κυριλλικά: Саша Чађо‎, γεννημένη στις 13 Ιουλίου 1989) είναι επαγγελματίας αθλήτρια Σερβικής καταγωγής στη καλαθοσφαίριση γυναικών, που παίζει για το Πανεπιστήμιο Κωνσταντινούπολης ΣΚ της Τουρκικής Λίγκας. Εκπροσωπεί επίσης την Εθνική Σερβίας (καλαθοσφαίριση γυναικών).

Διεθνής καριέρα
---------------

Εκπροσώπησε την Εθνική Σερβίας (καλαθοσφαίριση) στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Γυναικών 2015 στη Βουδαπέστη, όπου κέρδισε το χρυσό μετάλλιο και προκρίθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016, πρώτη στην ιστορία για τη Σερβική ομάδα.

Διακρίσεις
----------

* Μετάλλιο Αξίας στον Λαό (Σερβική Δημοκρατία (Βοσνία και Ερζεγοβίνη)

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  *Proballers*. 181973. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
2. ↑  «Serbia women win EuroBasket title, gain first Olympics berth». *espn.go.com*. Associated Press. 29 June 2015.. Ανακτήθηκε στις 29 June 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Saša Čađo στο eurobasket.com
* Saša Čađo στο eurobasketwomen2013.com
* Saša Čađo Αρχειοθετήθηκε 2016-03-08 στο Wayback Machine. στο fiba.com
* Σάσα Τσάτζο στο Instagram
Το **Κουπερτίνο** (αγγλικά: **Cupertino, California**) είναι μια μικρή πόλη στη Σίλικον Βάλεϊ στην πολιτεία της Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2020, το Κουπερτίνο έχει πληθυσμό 60.381 κατοίκους. Τα κεντρικά γραφεία της Apple Inc. βρίσκονται στο Κουπερτίνο.

Το Κουπερτίνο βρίσκεται στο νότιο άκρο του κόλπου του Σαν Φρανσίσκο. Το ανατολικό τμήμα της πόλης, που βρίσκεται στην κοιλάδα Σάντα Κλάρα, είναι επίπεδο, ενώ το δυτικό τμήμα σκαρφαλώνει στα όρη Σάντα Κρουζ. Το Κουπερτίνο συνορεύει με το Σαν Χοσέ και τη Σάντα Κλάρα στα ανατολικά, με τη Σαρατόγκα στα νότια, με το Σάνιβεϊλ και το Λος Άλτος στα βόρεια και με τη Λογιόλα στα βορειοδυτικά.

Το Κουπερτίνο έχει μεσογειακό κλίμα με θερμά καλοκαίρια (*Csb* σύμφωνα με το σύστημα κλιματικής ταξινόμησης Κέππεν), με θερμά έως καυτά, ξηρά καλοκαίρια και δροσερούς, υγρούς χειμώνες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  United States Census Bureau: «2016 U.S. Gazetteer Files» (Αγγλικά) United States Census Bureau. Ουάσινγκτον. 2016.
2. ↑  «United States Census 2010». *2010 United States Census*. Ανακτήθηκε στις 9  Ιουλίου 2020.
3. ↑  *Απογραφές των Ηνωμένων Πολιτειών 2020*. data.census.gov/cedsci/table?t=Populations+and+People&g=0100000US%2C%241600000&y=2020. Ανακτήθηκε στις 1  Ιανουαρίου 2022.
4. ↑  www.zip-codes.com/city/ca-cupertino.asp#zipcodes.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 158288466
* LCCN: n81108742
* GND: 4104274-8
* SUDOC: 201851792
* BNF: cb120011270 (data)

 |

 |
Συντεταγμένες: 53°6′39.28″N 19°8′38.15″E﻿ / ﻿53.1109111°N 19.1439306°E﻿ / 53.1109111; 19.1439306

Η **Σαφάρνια** (πολωνικά: Szafarnia) είναι χωριό του Πόβιατ Γκόλουπ-Ντόμπζιν, στο Βοεβοδάτο Κουγιαβίας-Πομερανίας της βορειοκεντρικής Πολωνίας. Απέχει 6 χλμ. ανατολικά του Γκόλουπ-Ντόμπζιν και 36 χλμ. ανατολικά του Τόρουν.

Σοπέν
-----

 Προτομή του Σοπέν στη Σαφάρνια
Σε ηλικία 14-15 ετών, ο Φρεντερίκ Σοπέν επισκέφτηκε τη Σαφάρνια ως καλεσμένος του Γιούλιους Ντζιεβανόφσκι, πατέρα του συμμαθητή του Σοπέν, Ντομίνικ Ντζιεβανόφσκι. Ο πατέρας του Σοπέν ήταν δάσκαλος της οικογένειας Ντζιεβανόφσκι και ο Γιούλιους ήταν ο νονός της αδερφής του Σοπέν. Οι οικογένειες διατήρησαν θερμές σχέσεις μετά τον θάνατο του Φρεντερίκ.

Το αρχοντικό όπου έμεινε ο Σοπέν κατά τις καλοκαιρινές του διακοπές το 1824 και το 1825, έχει μετατραπεί σε μουσείο.

Ήταν εδώ που ο νεαρός Σοπέν έγραψε το περίφημο *Kuriery Szafarskie*, διακωμωδώντας τις εφημερίδες της Βαρσοβίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  bdl.stat.gov.pl/api/v1/data/localities/by-unit/040410705052-0848598?var-id=1639616&format=jsonapi. Ανακτήθηκε στις 3  Οκτωβρίου 2022.
2. ↑  «Κεντρική Στατιστική Υπηρεσία (ΚΣΥ) - Εθνικό Μητρώο Εδαφικής Κατανομής Γης» (στα Πολωνικά). 1 Ιουνίου 2008.
3. ↑  «Narodowy Instytut Fryderyka Chopina». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2023.
4. ↑  «Poland jewish heritage tour». *www.staypoland.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Φεβρουαρίου 2003.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Πολωνία
 |

 |
Στην ελληνική μυθολογία και σύμφωνα με τον Πίνδαρο, η **Αλαλά** (αρχ.: *Ἀλαλά*) ήταν κόρη του Πολέμου, προσωποποίηση της δυνατής πολεμικής κραυγής-ιαχής (ή αλλιώς *αλαλαγμού*) που σήμαινε και σημάδευε είτε τον θρίαμβο για τη νίκη, είτε την παρόρμηση για επίθεση.

Η Αλαλά ήταν ανιψιά της Ενυώς και μαζί με αυτή ακολουθούσε στις μάχες τον θεό του πολέμου Άρη, του οποίου ένα από τα επίθετα-επικλήσεις ήταν *Ἀλαλάξιος*. Οι Έλληνες στρατιώτες κατά την επίθεσή τους εναντίον των θέσεων του εχθρού, φώναζαν *αλαλά*, κραυγή που πέρα από τη θρησκευτική της σημασία είχε σκοπό να προκαλέσει πανικό στις τάξεις του εχθρού. Η λέξη θρυλείται ότι προέρχεται από τη φωνή της κουκουβάγιας, σύμβολο της θεάς Αθηνάς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  LSJ λήμμα ἀλαλή
2. ↑  theoi.com, Αλαλά: *Κλῦθ᾽ Ἀλαλά, Πολέμου θύγατερ, ἐγχέων προοίμιον, ᾇ θύεται ἄνδρες ὑπὲρ πόλιος τὸν ἱρόθυτον θάνατον* (Απόσπασμα από τους Διθυράμβους του Πινδάρου No.78)
3. ↑  Quintus Smyrnaeus, *Fall of Troy* 8. 424 ff

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 85
Ο **Χρήστος Τσολακόπουλος** (1868–1923) ήταν αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού. Ο Τσολακόπουλος γεννήθηκε τη 1η Ιανουαρίου 1868 στην Επίδαυρο. Κατατάχθηκε εθελοντής στον Ελληνικό Στρατό στις 15 Αυγούστου 1886. Ως μαθητής στη Σχολή Υπαξιωματικών, συμμετείχε στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897. Στις 9 Αυγούστου 1899 αποφοίτησε από τη Σχολή Υπαξιωματικών ως Ανθυπολοχαγός 2ου Πεζικού.  Το 1905, στα πρώτα στάδια του Μακεδονικού Αγώνα, ηγήθηκε ένοπλης μπάντας στην περιοχή του Μοριχόβου με το όνομα **Καπετάν Ρέμπελος**.  

 Ο Τσολακόπουλος με στολή Μακεδονομάχου.
Κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912–13 πολέμησε ως αξιωματικός στο 8ο Σύνταγμα Πεζικού και τραυματίστηκε στην πολιορκία των Ιωαννίνων. Διακρίθηκε ιδιαίτερα στη Μάχη Κιλκίς-Λαχανά στον Β' Βαλκανικό Πόλεμο. Υπηρετώντας ως βοηθός του διοικητή του συντάγματος, συνταγματάρχη Καμπάνη, απέκρυψε τον θάνατο του Συνταγματάρχη από τα στρατεύματα και ανέλαβε τη διοίκηση του συντάγματος μέχρι το τέλος της μάχης.  Το 1917-1918 υπηρέτησε ως διοικητής του 35ου Συντάγματος Πεζικού στον τομέα του Στρυμόνα του Μακεδονικού μετώπου.  Το 1919 συμμετείχε με το σύνταγμά του στη συμμαχική επέμβαση στην Ουκρανία, στην Οδησσό. 

Συνταξιοδοτήθηκε το 1920 με το βαθμό του συνταγματάρχη. Με τον θάνατό του το 1923, η ελληνική κυβέρνηση τον προήγαγε στο βαθμό του υποστρατήγου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6  *Μεγάλη Στρατιωτική και Ναυτική Εγκυκλοπαιδεία. Τόμος Στ′: Σαράντα Εκκλησίαι – Ώχρα*. Athens. 1930. σελ. 415.
2. ↑  «Μακεδονομάχοι - Καπετάν Ρέμπελος». *Ελληνικό Ημερολόγιο - Ελληνοϊστορείν*. 3 Μαΐου 2019.
3. 1 2  «Εθνικό Κέντρο Βιβλίου / Αρχείο Λογοτεχνικών Περιοδικών». *www.ekebi.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Φεβρουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2022.
Ο **Χριστόφορος Ραζής** (7 Ιουλίου 1989, Ζυρίχη) είναι Κύπριος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως combo guard. Έχει ύψος 1,94 μ. (6 ft 4.25 in).

Επαγγελματική σταδιοδρομία
--------------------------

Ο Ραζής έπαιξε στις ακαδημίες νέων του Κεραυνού στην Κύπρο, όπου ξεκίνησε την επαγγελματική σταδιοδρομία του το 2005. Έμεινε στο σύλλογο μέχρι το 2010, ενώ κέρδισε το βραβείο του Rookie της Χρονιάς στην Α΄ κατηγορία Κύπρου. Την επόμενη χρονιά εντάχθηκε στην ΕΝΑΔ. 

Μετά τις πολύ καλές του εμφανίσεις με την ΕΝΑΔ, ο Ραζής εντάχθηκε στην Όλντενμπουργκ του Πρωταθλήματος Γερμανίας και έγινε ο πρώτος Κύπριος καλαθοσφαιριστής που αγωνίστηκε επαγγελματικά σε άλλη χώρα, εκτός της Ελλάδας.

Το 2012 επέστρεψε στην ΕΝΑΔ και ένα χρόνο αργότερα έγινε μέλος του ΟΦΗ, ομάδας της Α2 Εθνικής. Μετά από 1,5 χρόνο αποφάσισε να αποχωρήσει από την ομάδα τον Δεκέμβριο του 2014, προκειμένου να ενταχθεί στους Ρόκετς της ΠροΑ. 

Τον Ιούλιο του 2016 εντάχθηκε στο Ρέθυμνο της Α1 Εθνικής.

Στις 14 Ιουνίου 2017 εντάχθηκε στην ΣΚ Ράστα Φέχτα της ΠροΑ.

Στις 18 Ιουνίου 2018 επανεντάχθηκε στο Ρέθυμνο.

Εθνική Κύπρου
-------------

Ο Ραζής έχει υπάρξει μέλος των μικρών εθνικών ομάδων της Κύπρου. Αγωνίστηκε για την Εθνική U16 το 2005. Σήμερα είναι ένας από τους ηγέτες της Εθνικής Κύπρου, στην οποία αγωνίζεται από το 2008.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *RealGM*. 29371. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.
2. ↑   Eurobasket.com Προφίλ
3. ↑  «Christopher Razis is writing history!». *all4basketball.com*. June 14, 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-12-20.. Ανακτήθηκε στις July 24, 2016.
4. ↑  «Christopher Razis (ex Gotha) joins A.G.O Rethymno Aegean». *eurobasket.com*. July 23, 2016.. Ανακτήθηκε στις July 24, 2016.
5. ↑  «Christopher Razis signs with SC Rasta Vechta». *court-side.com*. June 14, 2017.. Ανακτήθηκε στις November 23, 2017.
6. ↑  «EUROBASKET NEWS». *www.eurobasket.com*.. Ανακτήθηκε στις 2018-06-18.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ Αρχειοθετήθηκε 2016-08-18 στο Wayback Machine. στο fiba.com
* Προφίλ στο eurobasket2015.org.gr
* Προφίλ στο eurobasket.com
* Προφίλ στο bgbasket.com
Ο **Γιάννης Μαρτιναίος** (γεν. Λιβαδειά 1959) είναι παλαίμαχος, πρώην διεθνής Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζονταν ως αμυντικός, ρέκορντμαν συμμετοχών στην ιστορία της ομάδας του Λεβαδειακού, τόσο στην Α΄Εθνική Κατηγορία, όσο και γενικότερα.
Ξεκίνησε τον αθλητισμό το 1972 σε ηλικία 13 ετών, στον ερασιτεχνικό σύλλογο του *Πανοπέα* Βοιωτίας και σταμάτησε να αγωνίζεται στα 38 του χρόνια, συμπληρώνοντας 20 επαγγελματικές περιόδους.

Ποδοσφαιριστής
--------------

Το καλοκαίρι του 1977 ο Μαρτιναίος μεταγράφεται στο Λεβαδειακό, με τον οποίο αγωνίσθηκε από την Γ΄ Εθνική έως και την Α΄Εθνική Κατηγορία, αποτελώντας τη "σημαία" της ομάδας, σύμφωνα με την καθιερωμένη έκφραση για ποδοσφαιριστές που ταυτίζουν την αγωνιστική τους διαδρομή με τα χρώματα ενός συγκεκριμένου σωματείου.

Από το 1987 αγωνίσθηκε στην Α΄Εθνική, όπου έλαβε μέρος σε **173** επίσημους αγώνες πρωταθλήματος.

Συνολικά, ξεπέρασε τις **600** συμμετοχές με την ομάδα του, ενώ αγωνίσθηκε στην Εθνική Ομάδα των Ελπίδων.

To 1997 ανακηρύχθηκε κορυφαίος ποδοσφαιριστής της χρονιάς για τη Β΄Εθνική.

Προπονητής
----------

Ο Μαρτιναίος έχει θητεύσει σε διάφορες ερασιτεχνικές ομάδες της Βοιωτίας, όπως η Α.Ε. Ορχομενού, ο *Κηφισσός Κάτω Τιθορέας* και ο *Πήγασος Αγίας Άννας*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Balleto.gr: ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ποδοσφαιριστές:Γιάννης Μαρτιναίος». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιουνίου 2017. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2012.
2. ↑  Φύλλο "Αθλητικής Ηχούς" της 9 Δεκεμβρίου 1997, σελ.33

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Διεθνής στατιστική ιστοσελίδα
* "40 Χρόνια ποδόσφαιρο και ΠΡΟ-ΠΟ", έκδοση εφημερίδας "ΠΡΟΠΟΡΑΜΑ" (2000)
* Γεώργιος Παγιωτέλης, "Το Έπος της Α΄Εθνικής" (Περιοδικό "ΟΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ")
* Το ηλεκτρονικό αρχείο της "Αθλητικής Ηχούς"
Ο **Νικόλαος Ρίτζος** (Χάνδακας, 1440 - 1507) ήταν Έλληνας Αναγεννησιακός ζωγράφος στην Κρητική Σχολή. Ο πατέρας του ήταν ο διάσημος Κρητικός ζωγράφος Ανδρέας Ρίτζος, ο αδελφός του ο ζωγράφος Θωμάς Ρίτζος και γιος του ο επίσης διάσημος ζωγράφος Μανέα Ρίτζος. Ο Νικόλαος Ρίτζος και ο πατέρας του θεωρούνται ιδρυτές της Κρητικής Σχολής, επηρέασαν αμέτρητους ζωγράφους τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ιταλία. Η μορφή της τέχνης που χρησιμοποιούσαν ήταν η *"Ελληνική μανιέρα"*, η κλασσική Ελληνο-Ιταλική μορφή που χρησιμοποιούσαν τον Μεσαίωνα στην Κρήτη. Οι σύγχρονοι τους ήταν ήταν οι διάσημοι ζωγράφοι Ανδρέας Παβίας, Νικόλαος Τζαφούρης και ο Άγγελος Ακοτάντος. Η επίδραση τους φάνηκε σε διάσημους μεταγενέστερους ζωγράφους όπως ο Μιχαήλ Δαμασκηνός, ο Πέτρος Λαμπάρδος και ο Εμμανουήλ Λαμπάρδος. Έχουν διασωθεί εννέα από τα έργα του.

Βιογραφία
---------

Γεννημένος στον Χάνδακα (1440) ο Νικόλαος Ρίτζος ήταν γιος του διάσημου ζωγράφου Ανδρέα Ρίτζου και της Μαρίας. Παντρεύτηκε την Φραντζέσκα Σακελλάρη αδελφή του Ιωάννη Σακελλάρη, καταγράφεται για πρώτη φορά σε ένα έγγραφο με τον πατέρα του. Σύμφωνα με αρχεία από την Δημοκρατία της Βενετίας η μητέρα του πέθανε στον Χάνδακα (24 Αυγούστου 1482). Ο Νικόλαος Ρίτζος μοίρασε την κληρονομιά με τον πατέρα του, την περίοδο (1486 - 1492) καταγράφεται σε μια σειρά από συναλλαγές με τον πατέρα του. Ο μοναχός του Όρους Σινά στον Χάνδακα Γεράσιμος Κυπραίος τον προσκάλεσε να φυλάξει 24 πολύτιμα αντικείμενα. Ο Νικόλαος Ρίτζος δημιούργησε μια μεγάλη σειρά από πολύτιμα αντικείμενα όπως εικόνες, κρίνες και τρίπτυχα. Τα αρχεία αναφέρουν ότι σε περίπτωση που πέθαινε ο μοναχός θα αποστέλλονταν 16 εικόνες στο μοναστήρι του Αγίου Αντωνίου στην Ρόδο. Τα υπόλοιπα αντικείμενα θα αποστέλλονταν σε μοναστήρια στις Σποράδες και στην Αμοργό. Ο Νικόλαος Ρίτζος αναγνωρίστηκαν σε τρείς εικόνες και σε διάφορα έγγραφα στον Χάνδακα (1503). Η σύζυγος του καταγράφεται ως χήρα (16 Μαρτίου 1507), αυτό δείχνει ότι πέθανε την περίοδο 1503 - 1507. Η υπογραφή του ήταν *"χείρ Νικολάου Ρίτζου υός του μαΐστρου Αν­δρέου"*.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Hatzidakis, Manolis & Drakopoulou, Eugenia (1997). Greek painters after the fall (1450-1830) Volume B. Athens, GR: Center for Modern Greek Studies E.I.E. σσ. 333–334
3. ↑
4. ↑
5. ↑  Chatzēdakēs, Manolēs (1986). The Cretan Painter Theophanis The Final Phase of His Art in the Wall-paintings of the Holy Monastery of Stauronikita. Mount Athos, Greece: Holy Monastery of Stauronikēta. σσ. 66–70
6. ↑  Hatzidakis, 1997, σσ. 333-334
7. ↑  Hatzidakis, 1997, σσ. 333-334
8. ↑  Hatzidakis, 1997, σσ. 333-334

Πηγές
-----

* Hatzidakis, Manolis (1987). Greek painters after the fall (1450-1830) Volume A. Athens, GR: Center for Modern Greek Studies E.I.E.
* Hatzidakis, Manolis & Drakopoulou, Eugenia (1997). Greek painters after the fall (1450-1830) Volume B. Athens, GR: Center for Modern Greek Studies E.I.E.
* Drakopoulou, Eugenia (2010). Greek painters after the fall (1450-1830) Volume C. Athens, GR: Center for Modern Greek Studies E.I.E.
Οι κτήσεις του Κανούτου του Μέγα σε Αγγλία, Δανία και Νορβηγία. 
Η **Αυτοκρατορία της Βόρειας Θάλασσας** (Αγγλικα: North Sea Empire), ή αλλιώς **Αγγλο-σκανδιναβική Αυτοκρατορία**, ήταν η προσωπική ένωση των βασιλείων της Αγγλίας, της Δανίας και της Νορβηγίας για το μεγαλύτερο διάστημα της περιόδου από το 1013-1042 κατά το τέλος της εποχής των Βίκινγκ. H εφήμερη αυτοκρατορία ήταν μια θαλασσοκρατία, με τα μέρη της να βρίσκονται σε σύνδεση και εξάρτηση αποκλειστικά μέσω της θάλασσας.

Ο πρώτος βασιλιάς που ένωσε τα βασίλεια ήταν ο Σβεν Α΄, βασιλιάς της Δανίας από το 986 και της Νορβηγίας από το 1000, όταν κατέκτησε την Αγγλία το 1013. Πέθανε το επόμενο έτος και οι κτήσεις του διαιρέθηκαν. Ο γιός του, Κανούτος ο Μέγας, κατέλαβε την Αγγλία το 1016, τη Δανία το 1018 και τη Νορβηγία το 1028. Ο Κανούτος πέθανε το 1035 και η αυτοκρατορία διαιρέθηκε ξανά. Ο διάδοχός του στη Δανία, Αρθακανούτος, κληρονόμησε την Αγγλία το 1040 και την κυβέρνησε έως τον θάνατό του το 1042. Στο απόγειο της ισχύος του, ο Κανούτος, όταν κυβερνούσε τα τρία βασίλεια (1028-1035), ήταν ο ισχυρότερος ηγεμόνας στη δυτική Ευρώπη μετά τον αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Το λάβαρο του κορακιού που χρησιμοποιήθηκε από τον Κανούτο και άλλους Σκανδιναβούς ηγεμόνες.Ο όρος «Αυτοκρατορία της Βόρειας Θάλασσας» άρχισε να χρησιμοποιείται από ιστορικούς στις αρχές του 20ου αιώνα, αν και η αντίληψη των κτήσεων του Κανούτου ως αυτοκρατορίας εντοπίζεται ήδη από το 1623 στο *Histoire of Great Britain* («Ιστορία της Μεγάλης Βρετανίας») του Τζον Σπιντ. Ιστορικά, η ένωση αναφερόταν από τα επιμέρους μέρη της ως τα βασίλεια της Δανίας, της Νορβηγίας και της Αγγλίας.

Δείτε επίσης
------------

* Nτέινλο
* Νορμανδική κατάκτηση της Αγγλίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αγγλικα: Anglo-Scandinavian Empire

1. ↑  Boldt, Andreas D. (2017). *Historical Mechanisms: An Experimental Approach to Applying Scientific Theories to the Study of History*. Routledge. pp. 125, 196.
2. ↑  Larson, Laurence Marcellus (1912). *Canute the Great: 995 – c. 1035 and the Rise of Danish Imperialism During the Viking Age*. New York: Putnam. p. 257. OCLC 223097613.
3. ↑  Westergaard, Waldemar (1917). *The Danish West Indies Under Company Rule (1671–1754): With a Supplementary Chapter, 1755–1917*. Macmillan. Archived from the original on 19 January 2023. Retrieved 19 January 2023.
4. ↑  Belloc, Hilaire (1925). *A History of England*. Methuen. Archived from the original on 19 January 2023. Retrieved 19 January 2023.
5. ↑  In the probably later heading to a 1027 letter sent to his English subjects: *Rex totius Angliæ et Denemarciæ et Norreganorum et partis Suanorum*, "King of all England and Denmark and Norway and part of Sweden". Freeman, p. 479, note 2 Archived 14 April 2023 at the Wayback Machine.
Θέα στον καταρράκτη της Σωτήρας από έναν λόφο
Ο **καταρράκτης της Σωτήρας** (αλβανικά: Ujëvara e Sotirës) βρίσκεται στο νομό Ελβασάν, στην κεντρική Αλβανία, σε υψόμετρο 100 μέτρων, και πηγάζει από το όρος Τομόρ. Απέχει περίπου 20 χιλιόμετρα από το Γκραμς και 1 ώρα από το χωριό Σωτήρα, απ’ όπου και πήρε το όνομά του.

Ο καταρράκτης βρίσκεται βορειοανατολικά του Τομόρ, σε μια μεγάλη πηγή που προέρχεται από μια διαμήκη ρωγμή σε έναν απότομο ασβεστολιθικό βράχο. Το ύψος του καταρράκτη κυμαίνεται από 5 έως 20 μέτρα. Η χλωρίδα γύρω από τον καταρράκτη είναι εξαιρετικά πλούσια, με φιλύρες, κουτσουπιές, μελίες, βελανιδιές και αγριοκαστανιές.

Παραπομπές
----------
*Για τον νομάρχη με το ίδιο ονοματεπώνυμο, δείτε Γεώργιος Λαμπρινάκος (νομάρχης)*

Ο **Γεώργιος Λαμπρινάκος** (1888 - 31 Μαρτίου 1963), του Μιχαήλ, ήταν Έλληνας έμπορος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως γερουσιαστής και αργότερα ως βουλευτής.

Βιογραφία
---------

Ανέπτυξε δραστηριότητα στο χώρο των εμπόρων και των βιοτεχνών και υπήρξε πρόεδρος του Ταμείου Επαγγελματιών και Βιοτεχνών Ελλάδος (ΤΕΒΕ) και του Εμπορικού Επιμελητηρίου των Αθηνών.

Εξελέγη γερουσιαστής με το σύλλογο βιοτεχνών και μικροεμπόρων υπηρετώντας από το 1929 ως το 1935.

Εξελέγη και βουλευτής Αττικής και Βοιωτίας στις εκλογές του 1935 με το Λαϊκόν Κόμμα.

Πέθανε στην Αθήνα στις 31 Μαρτίου 1963.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 33, αρ. 282).(pdf)
2. ↑  εφ. Μακεδονικός Αγών, "Απέθανεν ο πρόεδρος του Τ.Ε.Β.Ε. 14-4-1963, σελ. 3
Η **Μαρκέτ** (αγγλικά: **Marquette, Michigan**) είναι η έδρα της κομητείας Μαρκέτ και η μεγαλύτερη πόλη στην Άνω Χερσόνησο της πολιτείας του Μίσιγκαν των ΗΠΑ. Βρίσκεται στις όχθες της λίμνης Σουπίριορ, αποτελώντας σημαντικό λιμένα, γνωστό κυρίως για τη ναυτιλία σιδηρομεταλλεύματος από την περιοχή κοιτάσματος σιδήρου της Μαρκέτ. Η πόλη περιβάλλεται εν μέρει από τον δήμο Μαρκέτ, αλλά οι δύο διοικούνται αυτόνομα.

Η πόλη πήρε το όνομά της από τον Ζακ Μαρκέτ, έναν Γάλλο Ιησουίτη ιεραπόστολο που είχε εξερευνήσει την περιοχή των Μεγάλων Λιμνών. Η Μαρκέτ είχε πληθυσμό 20.629 κατοίκους στην απογραφή του 2020, καθιστώντας την τη μεγαλύτερη πόλη στο Μίσιγκαν βόρεια των Τράι-Σίτιζ. Είναι επίσης η τρίτη μεγαλύτερη αμερικανική πόλη στη λίμνη Σουπίριορ, πίσω από τη Ντουλούθ της Μινεσότας και το Σουπίριορ του Ουισκόνσιν. Η αστική περιοχή της Μαρκέτ εκτείνεται νότια προς την κοινότητα Χάρβι και δυτικά προς το Νεγκώνι και το Ίσπεμινγκ, στους πρόποδες των ορέων Χιούρον.

Η Μαρκέτ είναι η τοποθεσία του Πανεπιστημίου του Βόρειου Μίσιγκαν, ενός τετραετούς δημόσιου πανεπιστημίου. Οι αθλητικές ομάδες του πανεπιστημίου έχουν το παρατσούκλι Αγριόγατες και αγωνίζονται κυρίως στην Κατηγορία Β΄ του Εθνικού Κολεγιακού Αθλητικού Συνδέσμου του Διασυλλογικού Αθλητικού Συνεδρίου των Μεγάλων Λιμνών. Η ομάδα χόκεϊ επί πάγου ανδρών, η οποία αγωνίζεται στην Κατηγορία Α΄ του Εθνικού Κολεγιακού Αθλητικού Συνδέσμου του Κεντρικού Κολεγιακού Συλλόγου Χόκεϊ, κέρδισε το εθνικό πρωτάθλημα της κατηγορίας Α΄ το 1991.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 4772. Ανακτήθηκε στις 6  Αυγούστου 2018.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 7  Νοεμβρίου 2018.
3. ↑  United States Census Bureau: «2016 U.S. Gazetteer Files» (Αγγλικά) United States Census Bureau. Ουάσινγκτον. 2016.
4. ↑  United States Census Bureau: «2010 U.S. Gazetteer Files» (Αγγλικά) United States Census Bureau. Ουάσινγκτον. 2010. Ανακτήθηκε στις 9  Ιουλίου 2020.
5. ↑  *Απογραφές των Ηνωμένων Πολιτειών 2020*. data.census.gov/cedsci/table?t=Populations+and+People&g=0100000US%2C%241600000&y=2020. Ανακτήθηκε στις 1  Ιανουαρίου 2022.
6. ↑  «About the City». *City of Marquette* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2023.
7. ↑  «How did Marquette get its name?». *miningjournal.net* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2023.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 139566021
* LCCN: n81093634
* GND: 4307689-0

 |

 |
Συντεταγμένες: 10°35′46″S 40°30′32″E﻿ / ﻿10.596°S 40.509°E﻿ / -10.596; 40.509

Το Τρίγωνο Κιόνγκα (*Kionga Triangle*), όπως εμφανίζεται σε έναν σύγχρονο Γερμανικό χάρτη της εποχής.
Το **Τρίγωνο Κιόνγκα** (Αγγλικά: *Kionga Triangle*, Γερμανικά: *Kionga-Dreieck*, Πορτογαλικά: *Triângulo de Quionga*), ήταν μια μικρή περιοχή στην Γερμανική Ανατολική Αφρική (ΓΑΑ) που βρίσκεται στα σύνορα με την Πορτογαλική Μοζαμβίκη. Η ίδια η περιοχή βρισκόταν στην Πορτογαλική πλευρά του Ποταμού Ρουβούμα που χρησίμευε ως σύνορο μεταξύ των δύο αποικιών. Ο κύριος οικισμός της ήταν η Κιόνγκα (σημερινή *Quionga*) ο οποίος το 1910, αριθμούσε περί τους 4.000 κατοίκους.

Έγινε Γερμανική κατοχή το 1894, αλλά, κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, τέθηκε υπό Πορτογαλικό έλεγχο τον Απρίλιο του 1916. Η μεταπολεμική Συνθήκη των Βερσαλλιών, επιβεβαίωσε ότι ο ποταμός ήταν το σύνορο μεταξύ της Ταγκανίκα, που τώρα είναι υπό Βρετανικό έλεγχο και της Πορτογαλικής Μοζαμβίκης. Το τρίγωνο, ήταν το μοναδικό έδαφος που με τη Συνθήκη, απονεμήθηκε στην Πορτογαλία.

Σήμερα, το πρώην τρίγωνο Κιόνγκα αποτελεί μέρος της Επαρχίας *Cabo Delgado* στη Μοζαμβίκη.

Δείτε επίσης
------------

* Ποταμός Ρουβούμα
* Αγροτική Περιοχή Μτουάρα
* Μάχη του Νγκομάνο
* Μάχη της Λιόμα

Σημειώσεις
----------

1. ↑   Στον χάρτη διακρίνεται έντονα ο Ποταμός Ρουβούμα και στην εκβολή του ποταμού - από τη νότια πλευρά - διακρίνεται το Τρίγωνο Κιόνγκα.

Παραπομπές σημειώσεων

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hew Strachan (2004). *The First World War in Africa*. Oxford University Press. σελ. 161. ISBN 9780199257287. Ανακτήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2017.

Πρόσθετη ανάγνωση
-----------------

* Thomas, H. B. "The Kionga Triangle", *Tanganyika Notes and Records* Volume 31 1951, pages 47–50.
Το **Δέμπελι** (αλβανικά: Dhëmbel[i]) είναι ορεινός όγκος της νότιας Αλβανίας, ο οποίος βρίσκεται στα σύνορα μεταξύ των δήμων του Αργυροκάστρου και της Πρεμετής, στη βόρεια Ήπειρο. Αποτελεί τμήμα της οροσειράς Τρεμπεσίνα-Δέμπελι-Δούσκο, και υψώνεται στα 2.050 μέτρα, ενώ εκτείνεται περίπου 10–12 χιλιόμετρα από την Κλεισούρα στα βόρεια έως το Πέρασμα Δέμπελι στον νότο.

Γεωλογία
--------

Ο ορεινός όγκος έχει βορειοδυτικό-νοτιοανατολικό προσανατολισμό και αποτελείται κυρίως από ασβεστόλιθο, με μικρότερη παρουσία φλύσχη, σχηματίζοντας μια ασύμμετρη αντικλινική δομή. Η δυτική πλαγιά είναι πιο απότομη και η κορυφογραμμή του υδροκρίτη είναι επίπεδη, με καρστικά χαρακτηριστικά, σταδιακώς φθίνων προς τις εκβολές του Αώου. Ενώ δεν υπάρχουν ορατές ροές επιφανειακών υδάτων, το Δέμπελι διαθέτει μεγάλη παροχή υπόγειων αποθεμάτων νερού που αποστραγγίζονται από το φαράγγι της Κλεισούρας, όπου 8-10 καρστικές πηγές αναδύονται από την κοίτη του ποταμού Αώου.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος βουνών της Αλβανίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Fjalor enciklopedik shqiptar» (Αλβανικά) Ακαδημία Επιστημών της Αλβανίας. 2008. σελ. 1802. ISBN-13 978-99956-10-28-9.
2. ↑  Kabo, Mevlan (1991). *Gjeografia Fizike e Shqipërisë* (1.2 έκδοση). Tiranë: Qendra e Studimeve Gjeografike. σελ. 592.
3. ↑  Buda, Aleks (1985). *Fjalori Enciklopedik Shqiptar*. Tiranë: Akademia e Shkencave e RPSSH. σελ. 1248.
**εθνόσημο της Βενεζουέλας** made by Heraldist Fabio Cassani Pironti in 2006
Εφημερίδα Βενεζουέλα El Nacional, 12/03/2006
Το **εθνόσημο της Βενεζουέλας** υιοθετήθηκε στις 9 Μαρτίου του 2006. Το αρχικό σχέδιο του εθνικού εμβλήματος εγκρίθηκε από το Κογκρέσο στις 18 Απριλίου του 1836 και υπέστη μικρές αλλαγές με την πάροδο του χρόνου. Ο θυρεός εισήχθη ως εθνόσημο με νόμο το 1954 και είναι χωρισμένος στα χρώματα της σημαίας της Βενεζουέλας.

Περιγραφή
---------

Το εθνόσημο της Βενεζουέλας πριν το 2006.
Στη δεξιά πλευρά υπάρχουν στάχυα σε κόκκινο αγρό, που συμβολίζουν την ένωση των 24 Πολιτειών της Δημοκρατίας, των οποίων η ύπαρξη σημαίνει την ευημερία του κράτους. Στην αριστερή πλευρά υπάρχουν όπλα (ένα ξίφος, μία σπάθη και τρεις λόγχες, σε κίτρινο έδαφος, καθώς επίσης και δύο εθνικές σημαίες που είναι δεμένες με κλαδί δάφνης, σύμβολο πολεμικής υπεροχής. Στη βάση του εθνοσήμου σε βαθύ μπλε έδαφος, βρίσκεται ένα λευκό άγριο άλογο (ίσως συμβολίζει το άλογο του ήρωα Σιμόν Μπολίβαρ, ονόματι Παλόμο), το οποίο τρέχει ελεύθερο, σύμβολο ανεξαρτησίας και ελευθερίας. Πάνω από το θυρεό υπάρχουν δύο σταυρωτά κέρατα της αφθονίας (cornucopias), που εκπέμπουν πλούτο. Ο θυρεός στεφανώνεται από ένα κλαδί ελιάς και ένα κλαδί φοίνικα, αμφότερα δεμένα στο κάτω μέρος του εμβλήματος με μια μεγάλη ταινία, η οποία εκπροσωπεί τα τρία εθνικά χρώματα (που υπάρχουν και στη σημαία). Τα εθνικά χρώματα είναι: κίτρινο για τον πλούτο του έθνους, μπλε για τον ωκεανό, που χωρίζει τη Βενεζουέλα από την Ισπανία και κόκκινο για το αίμα που έχυσε ο λαός και για το θάρρος του. Στην μπλε λωρίδα εμφανίζονται με χρυσά γράμματα οι εξής λεζάντες:

* *19 de Abril de 1810*  (19 Απριλίου 1810)
* *20 de Febrero de 1859* (20 Φεβρουαρίου 1859)
* *Independencia* (Ανεξαρτησία)
* *Federación* (Ομοσπονδία)
* *República de Venezuela* (Δημοκρατία της Βενεζουέλας)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Εθνόσημο της Βενεζουέλας** |

* (Ισπανικά) Ley de Bandera, Escudo e Himno Nacionales - Νόμος για τα εθνικά σύμβολα.
* (Ισπανικά) La octava estrella de Bolívar - Το όγδοο αστέρι του Μπολίβαρ.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνόσημα των χωρών της Νότιας Αμερικής |
| --- |
|  |
| Ανεξάρτητα Κράτη | 
* Αργεντινή
* Βενεζουέλα
* Βολιβία
* Βραζιλία
* Γουιάνα
* Ισημερινός
* Κολομβία
* Ουρουγουάη
* Παναμάς
* Παραγουάη
* Περού
* Σουρινάμ
* Χιλή
 |  |
|  |
| Εξαρτημένα εδάφη | 

|  |  |
| --- | --- |
| Γαλλία | 
* Γαλλική Γουιάνα
 |
|  |
| Ολλανδία | 
* Αρούμπα
* Κουρασάο
* Μποναίρ
 |
|  |
| Ηνωμένο Βασίλειο | 
* Νήσοι Φώκλαντ
* Νότιος Γεωργία και Νότιοι Σάντουιτς Νήσοι
 |

 |

 |
Οι **μαλτέζικες προεδρικές εκλογές** του 2019 έλαβαν χώρα στις 2 Απριλίου 2019. Οι βουλευτές του κοινοβουλίου της Μάλτας ψήφισαν σε έμμεση εκλογή για να εγκρίνουν τον διορισμό του πρώην υπουργού της κυβέρνησης, Τζορτζ Βέλλα, που ήταν ο μοναδικός υποψήφιος, ως Προέδρου της Μάλτας. 

Ο διορισμός του Βέλλα υποστηρίχθηκε τόσο από το κυβερνών Εργατικό Κόμμα όσο και από το Εθνικιστικό Κόμμα της αντιπολίτευσης.  Το Δημοκρατικό Κόμμα ανακοίνωσε ότι υποστήριξε την υποψηφιότητα του Βέλλα για την προεδρία, αλλά αποφάσισε να μποϊκοτάρει την ψηφοφορία για να διαμαρτυρηθεί υπέρ μιας συνταγματικής τροποποίησης που απαιτεί πλειοψηφία των δύο τρίτων για να εκλέξει τον πρόεδρο  και οι δύο βουλευτές του κόμματος δεν παρευρέθηκαν στην ψηφοφορία. 

Η εκλογή ακολουθήθηκε από την επίσημη ορκωμοσία του Βέλλα ως προέδρου στις 4 Απριλίου 2019.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «MPs to vote on George Vella for president on April 2». *Times of Malta*. 13 March 2019.. Ανακτήθηκε στις 28 March 2019.
2. ↑  Amaira, Ruth (7 March 2019). «PN Parliamentary Group to vote in favor of nomination of George Vella for President». *TVM News*.. Ανακτήθηκε στις 28 March 2019.
3. ↑  «PD to boycott parliamentary debate on presidential nomination». *Times of Malta*. 2 April 2019.. Ανακτήθηκε στις 2 April 2019.
4. ↑  Scicluna, Luke (2 April 2019). «George Vella approved as Malta's next President». *Times of Malta*.. Ανακτήθηκε στις 2 April 2019.
5. ↑  Scicluna, Christopher (4 April 2019). «President Vella delivers unifying address after swearing-in». *Times of Malta*.. Ανακτήθηκε στις 5 April 2019.
Το **Στρατιωτικό Μουσείο Καλαμάτας** εγκαινιάστηκε στις 10 Ιουνίου 2006 από τον τότε Υφυπουργό Εθνικής Άμυνας **Ιωάννη Λαμπρόπουλο** και τελεί υπό την Διοίκηση της ΙV Μεραρχίας Πεζικού. 

Mέσα από τα εκθέματά του, παρουσιάζει την νεότερη Ελληνική Ιστορία, από τoν Εθνικοαπελευθερωτικό Αγώνα του 1821 μέχρι τον πόλεμο της Κορέας καθώς και την συμβολή των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων στις ειρηνευτικές αποστολές.

Το Στρατιωτικό Μουσείο, εκτός από την παρουσίαση της ελληνικής ιστορίας έχει ως στόχο και την παρουσίαση της τοπικής ιστορίας της Μεσσηνίας. Έτσι ξεχωριστό τμήμα του Μουσείου αποτελεί το βιβλίο των Μεσσήνιων Πεσόντων, όπου αναγράφονται όλα τα ονόματα των Μεσσήνιων νεκρών που έπεσαν κατά του αγώνες του Έθνους από το 1897 έως τον πόλεμο της Κορέας.

Στο κτήριο στεγαζόταν η Μητρόπολη Μεσσηνίας και παραχωρήθηκε στο ΓΕΣ από την Ιερά Μητρόπολη.

Στολή Έλληνα αξιωματικού του 1940
Είναι ένα διώροφο κτίσμα με αίθουσες που φιλοξενούν πλούσια ιστορικά κειμήλια και μία ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα «Ήχος και Φώς» για την προβολή ντοκιμαντέρ. Διαθέτει περιβάλλοντα χώρο όπου εκθέτονται τα άρματα μάχης και τα πυροβόλα και βρίσκεται πλησίον του ιστορικού κέντρου της Καλαμάτας.

Εκθέματα
--------

Η ξενάγηση στο μουσείο αρχίζει με εκθέματα στολών, πολεμικού και  φωτογραφικού υλικού από τον Αγώνα του 1821. Ακολουθεί ο Μακεδονικός Αγώνας, με ανάλογα εκθέματα και με ιδιαίτερη αναφορά στους Μεσσήνιους Μακεδονομάχους. Στη συνέχεια, παρουσιάζονται εκθέματα για τους Βαλκανικούς Πολέμους (ανάμεσά τους και λάφυρα των εχθρών).

Άρμα μάχης Μ48-Α5
Ένα μεγάλο τμήμα της έκθεσης είναι αφιερωμένο στη Μικρασιατική Καταστροφή. Ακολουθούν αφιερώματα στον Α' και Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, στις μάχες των Οχυρών και της Κρήτης, στη Μέση Ανατολή και στην Εθνική Αντίσταση. Επίσης γίνεται αναφορά στις ειρηνευτικές αποστολές του ελληνικού στρατού (Κορέα, Σομαλία, πρώην Γιουγκοσλαβία, πόλεμος Κόλπου, Αφγανιστάν).

Ξεχωριστή ενότητα του Στρατιωτικού Μουσείου Καλαμάτας αποτελεί η αίθουσα που είναι αφιερωμένη στην IV Μεραρχία Πεζικού και το 9ο Σύνταγμα Πεζικού.
Στον προαύλιο χώρο του μουσείου, τέλος, έχουν εγκατασταθεί ένα άρμα M48-A5, ένα τεθωρακισμένο όχημα Μ8, πυροβόλα όπλα κι ένα αεροσκάφος F-5.

Παραπομές
---------

1. ↑  «Παράρτημα Καλαμάτας». *Πολεμικό Μουσείο*. Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2023.
2. ↑  «Στρατιωτικό Μουσείο Καλαμάτας | Army gr». *army.gr*. Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2023.
3. ↑  3Π. «Πολεμικό Μουσείο - Παράρτημα». *Δήμος Καλαμάτας*. Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2023.
**Επιστήμη, Τεχνολογία, Μηχανική και Μαθηματικά (**αγγλικά: **science, technology, engineering and mathematics** με ακρωνύμιο **STEM**, και παλιότερα **SMET**) είναι ένα εκπαιδευτικό πλαίσιο που χρησιμοποιείται παγκοσμίως. Το ακρωνύμιο αναφέρεται στους ακαδημαϊκούς κλάδους της επιστήμης, της τεχνολογίας, της μηχανικής και των μαθηματικών. Ο όρος χρησιμοποιείται συνήθως όταν αναφερόμαστε στην πολιτική της εκπαίδευσης  και στα πρόγραμματα σπουδών στα σχολεία για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας στον τομέα της επιστήμης και της τεχνολογικής ανάπτυξης. Έχει επίδραση στην ανάπτυξη του εργατικού δυναμικού, στα θέματα εθνικής ασφάλειας και της μεταναστευτικής πολιτικής. Το αρκτικόλεξο προέκυψε αμέσως μετά από μια συνάντηση, σχετικά με την επιστήμη της εκπαίδευσης που πραγματοποιήθηκε στο Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών των ΗΠΑ υπό την προεδρία της τότε NSF διευθύντριας Rita Colwell.  Ένας διευθυντής από το γραφείο Επιστημών Ανάπτυξης Εργατικού Δυναμικού για Εκπαιδευτικούς και Επιστήμονες, ο Δρ Peter Faletra, πρότεινε την αλλαγή από το παλαιότερο SMET ακρωνύμιο σε STEM. Η Δρ. Colwell, εκφράζοντας κάποια αντιπάθεια για το παλαιότερο ακρωνύμιο, απάντησε θετικά προτείνοντας στο Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών των ΗΠΑ να αποδεκτεί την αλλαγή. Ένα από τα πρώτα έργα του Εθνικού Ιδρύματος Επιστημών των ΗΠΑ που χρησιμοποίησε το αρκτικόλεξο ήταν το STEMTEC (Science, Technology, Engineering and Math Teacher Education Collaborative) στο Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης Άμχερστ, το οποίο χρηματοδοτήθηκε το 1997.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  The word "Science" here only refers to natural sciences.

Παραπομπές
----------

1. 1 2