***Η άπιστη σύζυγος*** (γαλλικά: **La Femme infidèle**‎‎) είναι μια γαλλο-ιταλική δραματική ταινία του 1969 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Κλοντ Σαμπρόλ και με πρωταγωνιστές τους Στεφάν Οντράν και Μισέλ Μπουκέ.  Η ιστορία ακολουθεί έναν επιχειρηματία που, όταν ανακάλυψε την απιστία της γυναίκας του, σκοτώνει τον εραστή της.

Πλοκή
-----

Ο ασφαλιστικός μεσίτης Charles Desvallées ζει σε ένα όμορφο σπίτι στην εξοχή κοντά στο Παρίσι με τη σύζυγό του Hélène και τον μικρό γιο τους. Η Ελένη πηγαίνει συχνά στο Παρίσι, για ψώνια, θεραπείες ομορφιάς και κινηματογραφικές συνεδρίες. Τυχαία ο Τσαρλς ανακαλύπτει ότι δεν ήταν στο κομμωτήριο όπως είχε ισχυριστεί. Σταδιακά γίνεται όλο και πιο καχύποπτος για τον τρόπο που χρησιμοποιεί τον χρόνο της και ζητά από έναν ιδιωτικό ερευνητή να την ακολουθήσει. Ο ερευνητής αναφέρει ότι η γυναίκα του βλέπει τακτικά έναν συγγραφέα που ονομάζεται Victor Pégala στο σπίτι του στο Neuilly-sur-Seine .

Την ημέρα που η γυναίκα του είναι απασχολημένη με το πάρτι γενεθλίων του γιου τους, ο Τσαρλς επισκέπτεται την Πεγάλα. Στην αρχή λέει στον μπερδεμένο συγγραφέα με χαρά ότι αυτός και η γυναίκα του έχουν ανοιχτό γάμο και κάθεται και μιλάει ευχάριστα μαζί του. Ζητάει μια ξενάγηση στο μικρό διαμέρισμα. Βλέποντας το κρεβάτι η συμπεριφορά του αλλάζει. Εντοπίζει έναν τεράστιο αναπτήρα τσιγάρων δίπλα στο κρεβάτι, που ήταν ένα δώρο για την τρίτη επέτειο στη γυναίκα του από αυτόν. Ξαφνικά αρπάζει μια πέτρινη προτομή και σκοτώνει την Pégala με δύο βίαια χτυπήματα στο κεφάλι. Στη συνέχεια, ο Charles καθαρίζει σχολαστικά και αφαιρεί όλα τα δακτυλικά αποτυπώματα. Παίρνει το σώμα του Pégala στο αυτοκίνητό του και το πετάει σε μια λίμνη.

Τις επόμενες μέρες, η Hélène φαίνεται να αισθάνεται αδιαθεσία. Δύο ντετέκτιβ εμφανίζονται για να την ανακρίνουν για την Pégala, η οποία έχει αναφερθεί ως εξαφανισμένη από την πρώην σύζυγό του. Το όνομα της Ελένης βρέθηκε στο βιβλίο διευθύνσεών του, αλλά προσποιείται ότι ήταν μόνο ένας μακρινός γνώριμος. Το βράδυ, οι ντετέκτιβ επιστρέφουν και ανακρίνουν τόσο την Ελένη όσο και τον Τσαρλς, ο οποίος αρνείται ότι είχε ακούσει καν για τον άνδρα πριν.

Αργότερα, η Hélène βρίσκει μια φωτογραφία της Pégala στην τσέπη του σακακιού του συζύγου της με το όνομα και τη διεύθυνσή του στο πίσω μέρος. Αφού το κάψει, ενώνεται με την οικογένειά της στον κήπο, κοιτάζοντας τρυφερά τον Τσαρλς. Όταν οι δύο ντετέκτιβ εμφανίζονται ξανά, ο Charles λέει στην Hélène ότι την αγαπά και πηγαίνει να μιλήσει στους άντρες. Στο τελευταίο πλάνο, που πιθανώς φαίνεται από τη σκοπιά του Charles, η κάμερα απομακρύνεται από την Hélène και τον γιο τους ενώ τους κάνει ζουμάρισμα, υπονοώντας ότι ο Charles έχει αφαιρεθεί από αυτούς.

Διανομή ρόλων
-------------

* Στεφάν Οντράν ως Hélène Desvallées
* Μισέλ Μπουκέ ως Charles Desvallées
* Michel Duchaussoy ως επιθεωρητής Duval
* Μορίς Ρονέ ως Victor Pegala
* Λουίζ Σεβαλιέ ως υπηρέτρια
* Louise Rioton ως Mamy
* Σερζ Μπέντο ως Μπινιόν
* Henri Marteau ως Paul
* Guy Marley ως αστυνομικός Gobet
* Ο Φρανσουά Μορο-Γιαφέρι ως Φρεντερίκ
* Albert Minski ως ιδιοκτήτης King Club
* Dominique Zardi ως οδηγός φορτηγού
* Michel Charell ως αστυνομικός
* Ο Henri Attal ως άντρας στο καφέ
* Ο Jean Marie-Arnoux ως ψευδομάρτυρας
* Stéphane Di Napoli ως Michel Desvallées
* Donatella Turri ως Brigitte

Ρεσεψιόν
--------

Αν και εμπορικά ανεπιτυχής στη Γαλλία με μόνο 682.295 εισαγωγές,  *Το The Unfaithful Wife* περιλήφθηκε γρήγορα από τον αμερικανικό διανομέα Allied Artists και έκανε πρεμιέρα στη Νέα Υόρκη στις 9 Νοεμβρίου 1969  Ο Ρότζερ Γκρίνσπουν των *New York Times* την χαρακτήρισε μια «ήρεμα και στοχαστικά διεστραμμένη» ταινία που γεννήθηκε από μια «μοναδική κινηματογραφική φαντασία»  και ο Βίνσεντ Κάνμπι τη συμπεριέλαβε στη λίστα των «Δέκα Καλύτερων». 

Τα επόμενα χρόνια, η γνώμη των κριτικών ήταν εξίσου θετική. Ο Paul Taylor του περιοδικού *Time Out* το ονόμασε «ένα από τα αριστουργήματα της μέσης περιόδου του Chabrol, μια έξοχα αμφίθυμη εξέταση του αστικού γάμου και της δολοφονίας».  Ο Derek Malcolm έγραψε στον *Guardian* ότι «ο Chabrol επιδεικνύει μια ακαταμάχητη λογική και ένα ειρωνικό χιούμορ» και «αυτό που θα μπορούσε να ήταν απλώς ένα άλλο θρίλερ γίνεται... επίσης μια παθιασμένη ιστορία αγάπης, με το μερίδιο της έντονης ειρωνείας και μια διαπεραστική αίσθηση της ιδιορρυθμίας της μοίρας».  *Ο TV Guide* τον αποκάλεσε «αναμφισβήτητα την καλύτερη από τις υπέροχες, Χιτσκοκιανές μελέτες του Σαμπρόλ για την ενοχή, την αγάπη και τον φόνο μεταξύ της γαλλικής ελίτ», προσθέτοντας ότι «Ο Μισέλ Μπουκέ και ο Στεφάν Οντράν […] δίνουν ίσως τις καλύτερες ερμηνείες της καριέρας τους. "

επιρροές
--------

Οι κριτικοί έχουν επανειλημμένα επισημάνει την επιρροή των ταινιών του Άλφρεντ Χίτσκοκ στην *άπιστη σύζυγο*, ιδίως *το Vertigo*   και *το Psycho*.  Το τελευταίο πλάνο της συζύγου και του γιου του Καρόλου κάνει χρήση της τεχνικής κουκλίστικου ζουμ που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στο *Vertigo*,   ενώ ο καθαρισμός του τόπου της δολοφονίας και η απόρριψη του σώματος του Pégala στη λίμνη έχουν συγκριθεί με παρόμοιες σκηνές ( το καθάρισμα του μπάνιου και η βύθιση του αυτοκινήτου του θύματος) στο *Psycho*.  Ωστόσο, ο Chabrol αρνήθηκε την ιδέα ότι η ταινία του ήταν με οποιονδήποτε τρόπο «Χιτσκόκ».

Βραβεία
-------

* National Board of Review : Κορυφαίες ξένες ταινίες του 1969

Δείτε επίσης
------------

* *Unfaithful*, ένα ριμέικ της ταινίας σε σκηνοθεσία Adrian Lyne

Παραπομπές
----------

1. ↑  «La Femme infidèle (1968) Claude Chabrol». *Ciné-Ressources* (στα Γαλλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2023.
2. ↑  JP. «La Femme infidèle (1968)». JPBox-Office. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2011.
3. 1 2  Tino, Balio (2010). *The Foreign Film Renaissance on American Screens, 1946–1973*. University of Wisconsin Press. σελ. 260.
4. ↑  Greenspun, Roger (10 Νοεμβρίου 1969). «Screen: Unfaithful Wife». *The New York Times*. Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2019.
5. ↑  Taylor, Paul. «The Unfaithful Wife (1968)». *Time Out London*. Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2019.
6. ↑  Malcolm, Derek (28 Απριλίου 1999). «Claude Chabrol: La Femme Infidele». *The Guardian*. Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2019.
7. ↑  «La Femme Infidele Reviews». *TV Guide*. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2019.
8. 1 2  Morgenstern, Joseph, επιμ. (1970). *Film 69/70*. Simon & Schuster. σελ. 122. ISBN 9780671206086.
9. 1 2  Dousteyssier-Khoze, Catherine (2018). *Claude Chabrol's Aesthetics of Opacity*. Edinburgh University Press. ISBN 9780748692606.
10. 1 2  Miller, D. A. (2021). *Second Time Around: From Art House to DVD*. Columbia University Press. ISBN 9780231195591.
11. ↑  Beach, Christopher, επιμ. (2020). *Claude Chabrol: Interviews*. University Press of Mississippi. ISBN 9781496826756.
12. ↑  «Awards for 1969». *National Board of Review*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2023.
13. ↑  Ebert, Roger (10 May 2002). «Unfaithful». *Chicago Reader*.. Ανακτήθηκε στις 12 June 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Αυτή η σελίδα δεν έχει συνδέσμους στα Wikidata*

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
* Πύλη:Γαλλία
 |

 |