recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
O **Κάρολος**, ιταλ. *Carlo*, (απεβ. 1456) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα, ήταν κοντοτιέρος και έγινε κυβερνήτης του Μιλάνου. Ο Φραγκίσκος Α΄ Σφόρτσα τον έκανε κύριο της Σαμπιονέτα.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη-Φραγκίσκου μαρκησίου της Μάντοβα και της Πάολα Μαλατέστα, κόρης του Μαλατέστα Δ΄ κυρίου του Πέζαρο. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Λουδοβίκος Γ΄.

Το 1444 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο Λουδοβίκος Γ΄, ο οποίος αφαίρεσε όλες τις αρμοδιότητες του αδελφού του. Τότε ο Κάρολος στράφηκε εναντίον του. Μετέβη στη Βενετία και πολέμησε εναντίον της Δημοκρατίας του Μιλάνου, αλλά αυτομόλησε το 1447 στον Φραγκίσκο Α΄ Σφόρτσα. Ορίστηκε διοικητής (capitano) από τον λαό το ίδιο έτος. Συμβούλευε τους αρχηγούς των Γουέλφων και έγινε τόσο ισχυρός ηγέτης όσο ένας δικτάτορας. Απέκτησε ένα πολυτελές σπίτι και άρχισε να αντικαθιστά τους άνδρες της κυβέρνησης με άτομα της εμπιστοσύνης του. Οι Γιβελλίνοι συνωμότησαν εναντίον του, αλλά κατέστειλε την εξέγερσή τους και πολλοί Γιβελλίνοι σφαγιάστηκαν από τους δικούς του Γουέλφους.

Έκανε προσπάθειες ειρήνευσης με τη Βενετία και με τον Φραγκίσκο Α΄, στον οποίο πρόσφερε την πόλη Κρέμα. Τελικά ανατράπηκε, φυλακίστηκε αλλά συγχωρέθηκε μαζί με πολλούς άλλους Γουέλφους. Έγινε αρχηγός προσωρινής κυβέρνησης, ως τη στέψη του Φραγκίσκου Α΄. Όταν έμαθε ότι ο Σφόρτσα συμμάχησε με τον Λουδοβίκο Γ΄, εξοργίστηκε και το 1450 συμμάχησε με τον Γουλιέλμο Η΄ Παλαιολόγο μετέπειτα μαρκήσιο του Μομφερράτου. Κατέλαβε την Αλεξάνδρεια και την Τορτόνα. Τελικά δεν πέτυχε και φυλακίστηκε πάλι. Αφέθηκε ελεύθερος όταν παρέδωσε τις πόλεις που είχε καταλάβει. Παρ' όλα αυτά ο Φραγκίσκος Α΄ τον μίσθωσε να πολεμήσει τη Βενετία, της οποίας το στρατό διοικούσε ο Λουδοβίκος Γ΄. Στον πόλεμο ο Κάρολος ηττήθηκε από τον αδελφό του το 1453 στο Γκόιτο· πάντως με τη συνθήκη του Λόντι το επόμενο έτος ο Λουδοβίκος Γ΄ αναγκάστηκε να επιστρέψει ό,τι είχε κατάσχει από τον Κάρολο.

Αργότερα ο Φραγκίσκος Α΄ τον έκανε κύριο της Σαμπιονέτα. Απεβίωσε το 1456. Επειδή ο μόνος γιος του είχε προαποβιώσει, οι κτήσεις του πέρασαν στον αδελφό του Λουδοβίκο Γ΄.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πρώτα τη Λουκία των Έστε, κόρη του Νικολό Γ΄ μαρκησίου της Φερράρα, που απεβίωσε το 1437 άτεκνη.

Για δεύτερη φορά νυμφεύτηκε τη Ρινγκάρντα Μανφρέντι και απέκτησε ένα γιο και τρεις κόρες.

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  οπαδών του πάπα
2. ↑  οπαδοί του Γερμανού βασιλιά

Πηγές
-----

* *A History of Milan under the Sforza.* Cecilia M. Ady, Edward Armstrong; Methuen & Co. 1907.
* (Ιταλικά) *Note biografiche di Capitani di Guerra e di Condottieri di Ventura operanti in Italia nel 1330–1550*: Ludovico Gonzaga
* Marek, Miroslav. «Gonzaga genealogy» (στα Ιταλικά). Genealogy.EU.
* (Ιταλικά) *Storia di Milano*


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Carlo Gonzaga of Milan  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Κλούμπι Σπορτίβ Καστριότι Κρούγιας** είναι αλβανικός ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στην πόλη της Κρούγιας και επί του παρόντος αγωνίζεται στην Α' Κατηγορία.

Η έδρα του συλλόγου είναι το Στάδιο Καστριώτη, το οποίο έχει χωρητικότητα 8.000 θεατών.

Πρώιμη ιστορία
--------------

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1926 ως ο κύριος αθλητικός σύλλογος της Κρούγιας. Το 1949 διαλύθηκε για λίγο, μόλις λίγο μετά, όμως, επανιδρύθηκε με το όνομα της πόλης, Κρούγια. Δύο χρόνια αργότερα, δηλαδή το 1951, μετονομάστηκε σε Πούνα Κρούγιας, πριν επαναφέρει το όνομα Κρούγια το 1958, και λίγο αργότερα πρόσθεσαν και το "Καστριότι" στο όνομα, προς τιμήν της οικογένειας Καστριότι, από την οποία καταγόταν ο εθνικός ήρωας της Αλβανίας Σκεντέρμπεης.
Η **Ιταλική Σχολή** ήταν εκπαιδευτικό ίδρυμα που ίδρυσαν οι Σωφρόνιος Λειχούδης και Ιωαννίκος Λειχούδης τον 17ο αιώνα στη Μόσχα

Περιστατικά ίδρυσης της Σχολής
------------------------------

Τον Μάρτιο του 1697 οι αδελφοί Λειχούδη έπρεπε να διδάσκουν ιταλικά στους μαθητές της Ακαδημίας,βάσει μιας διαταγής της ρωσικής κυβέρνησης. Αλλά αυτό δεν υλοποιήθηκε ποτέ. Δύο μήνες αργότερα ακολούθησε νέα διαταγή,η οποία αποτέλεσε τη βάση για την ίδρυση μιας άλλαης ανεξάρτητης σχολής της ιταλικής γλώσσας με τους δικούς της μαθητές. Έτσι η σχολή συστήθηκε στις 15 Μαΐου 1697.
Ήταν το πρώτο εκπαιδευτικό ίδρυμα το οποίο δεν ήταν υπό την πατριαρχική αρμοδιότητα, αλλά στην αρμοδιότητα του κράτους, του υπουργείου υπαλλήλων.
Η ίδρυση στη Μόσχα ενός σχολέιου για τη μάθηση της ιταλικής γλώσσας είχε ως αιτία της στρατιωτικά, πολιτικά, και επιστημονικά ενδιαφέροντα του κράτους. Επίσης οι Ρωσοτουρκικές συγκρούσεις έσπρωχναν τη Ρωσία προς τη Βενετία και για τις μεταξύ τους διαπραγματεύσεις απαιτούνταν διπλωμάτες με γνώση της Ιταλικής γλώσσας. Τέλος ήταν γνωστή η πρόοδος των επιστημών στα ιταλικα γράμματα,στη χημεία και στη ναυτική τέχνη και έπρεπε να μεταφραστούν τα αντίστοιχα έργα στην ρωσική γλώσσσα

Οικονομική κατάσταση
--------------------

Η χρηματοδότηση της σχολής πραγματοποιείται από το κράτος. Όμως τα χρήματα για τη σχολή δεν χορηγούνταν τακτικά: μισθοί δασκάλων, μαθητών,τα χρήματα για ξύλα, ενώ η επιδότηση περιοριζόταν μόνο για τους φτωχούς.

Διδάσκοντες και μαθητές
-----------------------

Οι μοναδικοί δάσκαλοι του ιδρύματος ήταν οι Σωφρόνιος Λειχούδης και Ιωαννίκος Λειχούδης
Μεταξύ των μαθητών ήταν τέκνα αρχόντων,αριστοκρατών της Μόσχας,γραφειοκρατών, πλούσιων εμπόρων,εκκλησιαστικών προσώπων,μερικοί στρατιώτες του συντάγματος Σεμιόνοβσκι.
Η πρώτη εγγραφή έγινε στις 15 Μαΐου 1697 από 55 άτομακαι η δεύτερη στις 12 Νοεμβρίου από 115 άτομα. Στην πραγματικότητα οαριθμός των μαθητών ήταν πιο μικρός: από τους 55 που εγγράφτηκαν φοοιτούσαν μόνο οι 12. Φαίνεται απως η ανάγκη εκμάθησης της ιταλικής γλώσσας δεν είχε βρει απήχηση μεταξύ των εμπόρων, αριστοκρατών και ευγενών. Κυρίως επικαλούνταν λόγους υγείας και την ηλικία για να αρνηθούν.

Διδακτικά βιβλία
----------------

Ελάχιστες είναι οι αναφορές σχετικά με τα συγγράμματα: έχουμε μία μνεία σχετικά με ένα αναγκαίο σύγγραμμα, το *Lementar* που αντιστοιχεί σε ένα εγχειρίδιο στοιχειώδους εκπαίδευσης της ιταλικής γλώσσας.

Πηγές
-----

* Dzhamilja N. Ramazanova, «Η Ιταλική Σχολή των αδελφών Λειχούδη (Η διαμόρφωση του συστήματος της εκπαιδεύσης στη Ρωσία και η πολιτική του Μεγάλου Πέτρου στη Μεσόγειο)», στο:Ρωσία και Μεσόγειος Πρακτικά Α' Διεθνούς συνεδρίου (Αθήνα, 19-22 Μαΐου 2005), τομ.Α', εκδ.Ηρόδοτος, Αθήνα, 2011,σελ.333-339
Ο **Δημοσθένης Γ. Μπριστογιάννης** (Αμαλιάδα 1898 - Αθήνα 1965) ήταν Έλληνας δικηγόρος και νομάρχης Πέλλας, Πρεβέζης και Λακωνίας.

Καταγωγή, σπουδές, οικογένεια
-----------------------------

Ο Δημοσθένης Μπριστογιάννης, γιος του Γεωργίου, γεννήθηκε στην Αμαλιάδα την 12.12.1898. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και απέκτησε τίτλο διδάκτορα των οικονομικών από το πανεπιστήμιο των Παρισίων.

Όταν υπηρετούσε, ως νομάρχης, στην Πρέβεζα γνωρίστηκε και παντρεύτηκε με την Μαριάνθη Κοκκινάτου, κόρη του εμπόρου Γεράσιμου Κοκκινάτου και αδελφή του δικηγόρου Γιάννη Κοκκινάτου και του δημοσιογράφου Παναγή Κοκκινάτου, οι οποίοι ανήκαν στο Κόμμα Φιλελευθέρων και είχαν διατελέσει βουλευτές Πρέβεζας. Απέκτησαν έξι παιδιά: Ιωάννη, Παναγή, Καικιλία, Ιάσονα, Μαριάνθη και Κοσμά.

Νομάρχης
--------

Δεν είχε κλείσει καν τα τριάντα του χρόνια όταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος του ζήτησε να συμμετάσχει στη διοίκηση και τον διόρισε Νομάρχη Πέλλας, θέση την οποία υπηρέτησε από το 1928 μέχρι το 1930. Στη συνέχεια διορίστηκε Νομάρχης Πρέβεζας, όπου υπηρέτησε από το 1930 μέχρι το 1932.. Μετά την κατοχή διετέλεσε Νομάρχης Λακωνίας από το 1944 έως το 1946.

Απεβίωσε το 1965.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γεώργιος Ι. Κούρτης, *Η Κοινοβουλευτική πορεία της Πρέβεζας (1915-2005)*, Αθήνα, 2005, σελ. 264-270.
2. ↑  Γεώργιος Ι. Κούρτης, *Η Κοινοβουλευτική πορεία της Πρέβεζας (1915-2005)*, Αθήνα, 2005, σελ. 264-270.
Ο **Κένεθ Άλεν Μίλερ Τόλμπερτ**, ή απλώς **Κένι** Μίλερ (γεννημένος στις 27 Δεκεμβρίου 1967) είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,04 μ. και αγωνιζόταν τόσο ως πάουερ φόργουορντ όσο και ως σέντερ. Το 2001, ο Κένι Μίλερ απέκτησε την ισπανική υπηκοότητα.

Κολεγιακή καριέρα
-----------------

Ο Κένι Μίλερ εισήχθη το 1985 στο Πανεπιστήμιο Λογιόλα, από το οποίο αποφοίτησε το 1989. Αγωνίστηκε στο Κολλεγιακό πρωτάθλημα με την ομάδα μπάσκετ του Πανεπιστημίου, τους Λογιόλα Ράμπλερς.

Επαγγελματική καριέρα
---------------------

Ο Κένι Μίλερ έχει αγωνιστεί σε διάφορα Πρωταθλήματα ανά τον κόσμο. Στην αρχή της καριέρας του, αγωνίστηκε στο Κοντινένταλ Μπάσκετμπολ Ασοσιέισον, φορώντας τη φανέλα των Ρόκφορντ Λάιτινγκ, Ράπιντ Σίτυ Θρίλερς, Γκράντ Ράπιντς Χούπς και Αλμάνι Πατρούνς.

Εκτός των πρωταθλημάτων της Αμερικής, ο Κένι Μίλερ έχει αγωνιστεί και σε άλλα Πρωταθλήματα, όπως το γαλλικό (Πάρις Ρέισινγκ Κλαμπ), το ιταλικό (Ντινάμο Σάσσαρι), το τουρκικό (Φενερμπαχτσέ Σπορ Κουλουμπού και Γαλατασαράι), το ισπανικό (Ουνικάχα Μάλαγα, Τενερίφη, ΟΜ Λα Πάλμα, Γκραν Κανάρια και Σαραγόσα) καθώς επίσης και το ελληνικό (Ολυμπιακός Πειραιώς).

Ακόμη, έχει αγωνιστεί στη Βενεζουέλα (Τόρος Ντε Αράγκουα) και στο Πουέρτο Ρίκο (Μπαγιαμόν), καθώς επίσης και στον Άγιο Δομίνικο αλλά και το Εκουαδόρ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *College Basketball at Sports-Reference.com*. Ανακτήθηκε στις 28  Ιουλίου 2020.
2. ↑  (Αγγλικά) *Basketball-Reference.com*. kenny-miller-1. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.

Πηγές
-----

*
Ο **Δήμος Πέτρας** ήταν δήμος της επαρχίας Λιβαδειάς που λειτούργησε στο διάστημα 1840-1912. Συστάθηκε με το βασιλικό διάταγμα της 1ης Σεπτεμβρίου 1840 (ΦΕΚ 22Α 18/12/1840) «περί συγχώνευσης δήμων της επαρχίας Λιβαδειάς» και προήλθε από την συγχώνευση των παλαιότερων δήμων Αλιάρτου και Κορώνειας. Παρέμεινε σχεδόν αμετάβλητος μέχρι την κατάργησή του με την Διοικητική διαίρεση του 1912 οπότε αντικαταστάθηκε από μικρότερες κοινότητες. Πρώτη του έδρα ήταν το χωριό Σωληνάρι, στην συνέχεια έδρα έγινε το χωριό Κουτουμουλάς και τέλος το χωριό Άγιος Γεώργιος.

Διαίρεση
--------

Ο Δήμος περιλάμβανε τους παρακάτω οικισμούς. Στον πίνακα αναφέρεται ο πληθυσμός του δήμου αλλά και των οικισμών στις απογραφές που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια λειτουργίας του δήμου.

| Απογραφή | 1861 | 1879 | 1889 | 1896 | 1907 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **Πληθυσμός δήμου** | 3.007 | 3.712 | 4.334 | 5.293 | 5.632 |
| Άγιος Γεώργιος | 396 | 513 | 589 | 1145 | 949 |
| Αγόριανης περιφέρεια (Αγία Παρασκευή) |  |  |  | 39 | 21 |
| Βρασταμίταις (Υψηλάντης) | 195 | 330 | 283 | 340 | 386 |
| Δεγλέ (Μαυρόγεια | 143 | 142 | 82 | 190 | 154 |
| Δούσια | 97 |  |  |  |  |
| Ζαγαρά (ή Σαγαρά) (Ευαγγελίστριας) | 199 | 229 | 265 | 330 | 344 |
| Καραχουσεϊνη (Άγιος Αθανάσιος) | 100 |  |  |  |  |
| Κιβέριον | 82 | 66 | 55 | 75 | 88 |
| Κούκουρα (Αγία Άννα) | 134 | 197 | 222 | 224 | 251 |
| Κουτουμουλά (Κορώνεια) | 332 | 394 | 439 | 552 | 602 |
| Μάζιον | 224 | 300 | 402 | 508 | 645 |
| Μαμούρα (Αλαλκομενές) | 83 | 126 | 143 | 186 | 154 |
| Μούλκι (Αλίαρτος) | 239 | 246 | 262 | 323 | 553 |
| Ράχη | 67 | 193 | 73 | 86 | 74 |
| Σιάχου (Πέτρα) | 93 | 188 | 280 | 415 | 441 |
| Σουλινάριον | 126 | 251 | 196 | 215 | 244 |
| Στεβενίκου (Αγία Τριάδα) | 452 | 502 | 536 | 593 | 666 |
| Μονή Οσίου Σεραφείμ Δομβούς | 45 | 35 | 41 | 44 | 41 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  ΦΕΚ 22Α 18/12/1840
2. ↑  Εθνικό ίδρυμα ερευνών, Εξέλιξη πληθυσμού επαρχίας Λιβαδειάς
Το **Κέα** είναι ένα είδος μεγάλου παπαγάλου που ανήκει στην οικογένεια Nestoridae που απαντά στις δασικές και ορεινές περιοχές του νότιου νησιού της Νέας Ζηλανδίας. Έχει μέγεθος περίπου 48 εκατοστά,έχει φτέρωμα χρώματος κυρίως λαδί με λαμπερό πορτοκαλί κάτω από τα φτερά του και έχει ένα μεγάλο, στενό, καμπύλο, γκρίζο-καφέ άνω ράμφος. Το κέα είναι ο μοναδικός αλπικός παπαγάλος στον κόσμο. Η παμφάγα διατροφή του περιλαμβάνει κοτσάνια αλλά αποτελείται κυρίως από ρίζες, φύλλα, μούρα, νέκταρ και έντομα. Στις μέρες μας ασυνήθιστο, το κέα κάποτε κυνηγήθηκε λόγω ανησυχιών εκ μέρους της κοινότητας εκτροφής προβάτων ότι επιτίθεται σε ζώα, ειδικά σε πρόβατα Το 1986, έλαβε πλήρη προστασία.

  

Το κέα περιγράφηκε από τον ορνιθολογο Τζον Γκουλντ το 1856. Η επιστημονική ονομασία του πτηνού σημαίνει στα Λατινικά «αξιοσημείωτος». Το όνομα κέα από τη άλλη, προέρχεται από την γλώσσα των Μαορί.

Το κέα φωλιάζει σε ρωγμές ανάμεσα στις ρίζες των δέντρων. Τα Κέα είναι γνωστά για τη νοημοσύνη και την περιέργειά τους, ζωτικής σημασίας για την επιβίωσή τους σε ένα σκληρό ορεινό περιβάλλον. Ο παπαγάλος αυτός μπορεί να λύσει λογικά παζλ, όπως να πιέζει και να τραβά τα πράγματα με μια συγκεκριμένη σειρά για να φτάσει στα τρόφιμα, και θα συνεργαστεί για να επιτύχει ένα συγκεκριμένο στόχο.

  

Το γένος Nestor περιλαμβάνει τέσσερα είδη: το Nestor meridionalis, το N. notabilis, και τα εξαφανισμένα N. productus και N.chathamensis.

Το κέα είναι ένας μεγάλος παπαγάλος με μήκος περίπου 48 cm και ζυγίζει μεταξύ 800 γραμμαρίων και 1 κιλό. Έχει ως επί το πλείστον λαδί-πράσινο φτέρωμα με ένα γκρι ράμφος που έχει ένα μακρύ, στενό, καμπύλο άνω ράμφος. Το ενήλικο έχει σκούρες καφέ ίριδες, και τα αιθέρια έλαια και τα πόδια είναι γκρίζα.
Ταινία Ιταλικής παραγωγής, έτους 1975, θρίλερ, διάρκειας 98 λεπτών (πρωτότυπος ιταλικός τίτλος: *Nude per l'Αssassino*).

Υπόθεση
-------

Όταν μια νεαρή κοπέλα, μοντέλο μόδας, πεθαίνει κατά τη διάρκεια μιας άμβλωσης, μια σειρά δολοφονιών αρχίζει, με πρώτο θύμα τον γιατρό της. Τα επόμενα θύματα συνδέονται με το πρακτορείο μοντέλων «Albatross» που εργαζόταν η κοπέλα, το οποίο διευθύνει μια σκληρή και ζηλότυπη, αμφίφυλη γυναίκα, η Gisella, που είναι παντρεμένη με έναν άξεστο και σεξομανή άντρα. Ύποπτος είναι ο Carlo, ένας playboy, φωτογράφος στο επάγγελμα, που σαν χαρακτήρας είναι θερμόαιμος και αρνείται να μοιραστεί τις πληροφορίες του με την Αστυνομία. Γίνεται εραστής της Magda (Edwige Fenech), μιας ελκυστικής φωτογράφου του πρακτορείου, που βρίσκεται κι αυτή σε κίνδυνο. Ο δολοφόνος φορά μαύρη στολή και κράνος μοτοσικλέτας. Άραγε θα ανακαλύψει κανείς την ταυτότητα του δολοφόνου πριν πεθάνουν όλα τα μέλη του πρακτορείου;

Συντελεστές
-----------

Πρωταγωνιστούν: Έντβιτζε Φένεκ, Nino Castelnuovo, Femi Benussi, Solvi Stubing, Amanda, Franco Diogene, Franco Diogene

Σενάριο: Andrea Bianchi, Massimo Felisatti 

Σκηνοθεσία: Andrea Bianchi

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.imdb.com/title/tt0073470/. Ανακτήθηκε στις 8  Μαΐου 2016.
2. 1 2 3 4 5 6  www.bbfc.co.uk/releases/strip-nude-your-killer. Ανακτήθηκε στις 8  Μαΐου 2016.
3. ↑  (Τσεχικά) *Česko-Slovenská filmová databáze*. 2001.
Η **Γκαμπρίνερ Ζέλε** (γερμανικά: Gampriner Seele) είναι η μοναδική λίμνη στο Λίχτενσταϊν. Δημιουργήθηκε από πλημμύρα του ποταμού Ρήνου με τεράστια διάβρωση το 1927. Η λίμνη βρίσκεται 435 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας στο χωριό Μπέντερν-Γκάμπριν.

Η Γκαμπρίνερ Ζέλε περιβάλλεται από ένα πυκνό φυλλοβόλο δάσος που αποτελείται από φυτά όπως καλάμια, θαμνοφράκτες και δέντρα. Το 1961 τέθηκε υπό καθεστώς προστασίας από την κυβέρνηση. Μετά την εξάλειψη των σκουπιδιών η ποιότητα του νερού σταθεροποιήθηκε στη βαθμίδα Β. Ένας αγωγός σε ένα κοντινό κανάλι της ενδοχώρας παρέχει στη λίμνη φρέσκο ​​νερό και επαρκές οξυγόνο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Γκαμπρίνερ Ζέλε (Γερμανικά)
Στις 10 Αυγούστου 1998 έλαβε χώρα **δημοψήφισμα ανεξαρτησίας** στο Νέβις. Αν και εγκρίθηκε από το 62% των ψηφοφόρων, η εκλογική νομοθεσία όριζε ότι για να θεωρηθεί έγκυρο το δημοψήφισμα, έπρεπε να υπάρξει πλειοψηφία δύο τρίτων. Αν είχε εγκριθεί, το Νέβις θα είχε αποσχιστεί από την Ομοσπονδία του Αγίου Χριστόφορου και Νέβις, κάτι που πιθανότατα θα οδηγούσε και στην μετονομασία της χώρας.[1][2]

Αποτελέσματα
------------

| Επιλογή | Ψήφοι | % |
| --- | --- | --- |
| Υπέρ | 2.427 | 61.83 |
| Κατά | 1.498 | 38.17 |
| Άκυρα/λευκά ψηφοδέλτια | 10 | – |
| **Συνολικά** | **3.935** | **100** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/προσέλευση | 6.785 | 57.99 |
| Πηγή: Άμεση Δημοκρατία |

Παραπομπές
----------

1. ↑  1998 Referendum Political Database of the America
2. ↑  Election Profile Αρχειοθετήθηκε 2019-03-08 στο Wayback Machine. IFES
Ο **Γκαμπριέλ Φρανσίσκο Σούρερ Περάλτα**, ή απλά **Γκαμπριέλ Σούρερ** (γεννημένος στις 16 Αυγούστου 1971 στην πόλη Ραφαέλα της Αργεντινής) είναι Αργεντινός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου.

Καριέρα
-------

Ο Γκαμπριέλ Σούρερ ξεκίνησε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στις ακαδημίες της τοπικής Atlético de Rafaela. Σε σύντομο χρονικό διάστημα κατάφερε να διακριθεί και να τραβήξει πάνω του τα βλέμματα μεγαλύτερων ομάδων. Πράγματι, το 1990 πήρε μεταγραφή στην Club Atlético Lanús, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1996, πραγματοποιώντας συνολικά 200 εμφανίσεις και πετυχαίνοντας 23 γκολ.

Το 1996, έκανε το μεγάλο βήμα και άφησε την Αργεντινή και την Club Atlético Lanús και ταξίδεψε στην Ισπανία για λογαριασμό της Racing Santander, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια, πραγματοποιώντας συνολικά 68 εμφανίσεις και πετυχαίνοντας και 5 γκολ. 

Το 1998, η Ντεπορτίβο Λα Κορούνια κατέθεσε επίσημη πρόταση ύψους 4.000.000 ευρώ για την απόκτηση του Σούρερ, η οποία και έγινε αποδεκτή. Ο Σούρερ έμεινε στην Ντεπορτίβο Λα Κορούνια δύο χρόνια έχοντας 47 εμφανίσεις και 3 γκολ.

Το καλοκαίρι του 2000, η UD Las Palmas έδειξε ενδιαφέρον για την απόκτηση του Σούρερ, προσφέροντας στην Ντεπορτίβο Λα Κορούνια 2.700.000 ευρώ. Η πρόταση έγινε αποδεκτή, και ο Σούρερ αγωνίστηκε με τα χρώματα της UD Las Palmas για τα επόμενα δύο χρόνια (64 συμμετοχές, 4 γκολ)

Το 2002, ο Γκαμπριέλ Σούρερ αποκτήθηκε ως ελεύθερος από τη Ρεάλ Σοσιεδάδ, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια πραγματοποιώντας 56 εμφανίσεις και πετυχαίνοντας 1 γκολ. 

Το καλοκαίρι του 2004, άφησε την Ισπανία και τη Ρεάλ Σοσιεδάδ για την Ελλάδα και τον Ολυμπιακό. Με τους ερυθρόλευκους αγωνίστηκε για δύο χρόνια πραγματοποιώντας εμφανίσεις σε Πρωτάθλημα, Κύπελλο αλλά και Τσάμπιονς Λιγκ. Συνολικά πραγματοποίησε 40 εμφανίσεις ενώ κατάφερε να πετύχει και 1 γκολ.

Το 2006 είχε ένα πολύ σύντομο πέρασμα από τη CA Independiente de Avellaneda, ομάδα της Αργεντινής, και στη συνέχεια μεταπήδησε και πάλι στην Ισπανία για λογαριασμό αυτήν την φορά της Μάλαγα ΚΦ. Στη Μάλαγα παρέμεινε μέχρι το καλοκαίρι του 2007, οπότε και σταμάτησε την ποδοσφαιρική του καριέρα.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Γκαμπριέλ Σούρερ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Εθνική Αργεντινής το 1995. Συνολικά μετράει 4 εμφανίσεις με τα χρώματα της Εθνικής Αργεντινής.

Προπονητική καριέρα
-------------------

Το καλοκαίρι του 2009, κι αφού είχε σταματήσει την ποδοσφαιρική του καριέρα, ο Σούρερ ανέλαβε προπονητής αρχικά στις ακαδημίες της Club Atlético Lanús, κι έπειτα στην πρώτη ομάδα.
Το 2012, ανέλαβε πόστο προπονητή στην Argentinos Juniors.

Εξωτερικές πηγές
----------------

* 
* 
* Αρχειοθετήθηκε 2016-03-06 στο Wayback Machine.
* Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine.
Στη **Νέα Καληδονία πραγματοποιήθηκε δημοψήφισμα ανεξαρτησίας** στις 4 Οκτωβρίου 2020. Ήταν το δεύτερο που διεξήχθη σύμφωνα με τους όρους της Συμφωνίας της Νουμεά, έπειτα από παρόμοιο δημοψήφισμα το 2018.

Η ανεξαρτησία απορρίφθηκε, με το 53,26% των ψηφοφόρων να αντιτίθενται σε μια τέτοια αλλαγή, μια μικρή πτώση από το αποτέλεσμα του 2018, στο οποίο το 56,7% ψήφισε «όχι». Η προσέλευση ήταν 85,69%. Η συμφωνία της Νουμεά επιτρέπει ένα ακόμη δημοψήφισμα, εάν το Κογκρέσο της Νέας Καληδονίας το ψηφίσει. Το τρίτο δημοψήφισμα θα πρέπει να διεξαχθεί έως το 2022.

Αποτελέσματα
------------

Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος σημαίνει ότι η Νέα Καληδονία παραμένει γαλλικό έδαφος. Παρά την αποτυχία του δημοψηφίσματος, οι κάτοικοι της περιοχής θα έχουν ξανά το δικαίωμα να ψηφίσουν για την ανεξαρτησία πριν το 2022, εάν το ένα τρίτο του Κογκρέσου της Νέας Καληδονίας αποφασίσει την διεξαγωγή του τρίτου και τελευταίου δημοψηφίσματος.

| Δημοψήφισμα ανεξαρτησίας της Νέας Καληδονίας 2020 |
| --- |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι | 180.799 |  |
| Σύνολο ψήφων | 154.918 | 100% |
| Άκυρα/λευκά ψηφοδέλτια | 1.882 | 1,21% |
| Έγκυρα ψηφοδέλτια | 153.036 | 98,79% |
|  |
|
|  | Ψήφοι | Ποσοστό |
|
|  Ναι | 71.533 | 46,74% |
|
|  **Όχι** | **81.503** | **53,26%** |
|
| Συμμετοχή | 85,69% |
|

Παραπομπές
----------

1. ↑  Nouvelle-Calédonie. Le référendum sur l’indépendance se déroulera le 4 octobre (στα γαλλικά) Ouest France, 24 Ιουνίου 2020
2. ↑  Mathieu Bock (2020-10-05). «Référendum en Nouvelle-Calédonie : l'écart se resserre entre loyalistes et indépendantistes». Europe 1. .
Στις 19 Ιανουαρίου 1992 έγινε **δημοψήφισμα ανεξαρτησίας** στη Νότια Οσετία. [1] Οι ψηφοφόροι απάντησαν στις ερωτήσεις: "Συμφωνείτε ότι η Νότια Οσσετία πρέπει να είναι μια ανεξάρτητη χώρα;" και "Συμφωνείτε με τη λύση του κοινοβουλίου της Νότιας Οσσετίας της 1ης Σεπτεμβρίου 1991 σχετικά με την επανένωση της Ν. Οσσετίας με τη Ρωσία ;" [1] Οι προτάσεις εγκρίθηκαν από σχεδόν όλο το εκλογικό σώμα. [1]

Ιστορικό
--------

Το Νοέμβριο του 1989, το Ανώτατο Σοβιέτ της Αυτόνομης περιφέρειας της Νότιας Οσσετίας ψήφισε υπέρ της αναβάθμισης του καθεστώτος της περιφέρειας σε Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία. Ωστόσο, η γεωργιανή κυβέρνηση ανακάλεσε την αυτονομία της Νότιας Οσσετίας στις 1 Δεκεμβρίου 1990. Παρόλο που η Γεωργία δεν συμμετείχε στο δημοψήφισμα στις 17 Μαρτίου 1991 για τη δημιουργία μιας ανανεωμένης σοβιετικής ομοσπονδίας, οι ψηφοφόροι στην Αμπχαζία και τη Νότια Οσσετία συμμετείχαν. Όταν η Γεωργία πραγματοποίησε δημοψήφισμα ανεξαρτησίας αργότερα τον μήνα, η Νότια Οσσετία απείχε. [2]

Στις 28 Νοεμβρίου 1991 η κυβέρνηση της Νότιας Οσσετίας κήρυξε ανεξαρτησία. [3]

Αποτελέσματα
------------

### Ανεξαρτησία

| Επιλογή | Ψήφοι | % |
| --- | --- | --- |
| Υπέρ | 53.308 | 99.91 |
| Κατά | 48 | 0.09 |
| Άκυρα/λευκά ψηφοδέλτια | 85 | 0.16 |
| **Συνολικά** | **53.441** | **100** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/προσέλευση | 55.151 | 96.9 |
| Πηγή: Άμεση Δημοκρατία |

### Επανένωση με τη Ρωσία

| Επιλογή | Ψήφοι | % |
| --- | --- | --- |
| Υπέρ | 53.297 | 99.89 |
| Κατά | 57 | 0.11 |
| Άκυρα/λευκά ψηφοδέλτια | 93 | 0.17 |
| **Συνολικά** | **53.441** | **100** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/προσέλευση | 55.151 | 96.9 |
| Πηγή: Άμεση Δημοκρατία |

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Süd-Ossetien (Georgien), 19. Januar 1992 : Unabhängigkeit von Georgien und Anschluss an Russland Direct Democracy
2. ↑  Süd-Ossetien (Georgien), 19. Januar 1992 : Unabhängigkeit von Georgien und Anschluss an Russland Direct Democracy
3. ↑  Süd-Ossetien (Georgien), 19. Januar 1992 : Unabhängigkeit von Georgien und Anschluss an Russland Direct Democracy
***Γυναίκα με καπέλο*** ονομάζεται η ελαιογραφία που φιλοτέχνησε το 1905 ο Γάλλος ζωγράφος Ανρί Ματίς, η οποία απεικονίζει τη σύζυγό του, Αμελί. Το έργο εκτέθηκε το ίδιο έτος στο ετήσιο Salon d'Automne μαζί με άλλα έργα εκπροσώπων του Φωβισμού. Σήμερα ο πίνακας βρίσκεται στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης του Σαν Φρανσίσκο (San Francisco Museum of Modern Art).

Ο πίνακας υπέστη στην εποχή του αρνητική κριτική. Αγοράστηκε από την αμερικανίδα συγγραφέα Γερτρούδη Στάιν και τον τεχνοκρίτη και συλλέκτη Λέο Στάιν, πριν περάσει στην ιδιοκτησία της οικογένειας Χάας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Leymarie, Jean; Read, Herbert; Lieberman, William S. (1966), *Henri Matisse*, UCLA Art Council, σελ.11
2. ↑  Chilver, Ian (Ed.)."Fauvism", *The Oxford Dictionary of Art*, Oxford University Press
Ένα **δημοψήφισμα** σχετικά με τις τροποποιήσεις στην Πράξη των Οικογενειακών Επιδομάτων πραγματοποιήθηκε στο Λιχτενστάιν στις 18 Σεπτεμβρίου του 2016. Οι τροπολογίες απορρίφθηκαν από το 82% των ψηφοφόρων.

Πλαίσιο
-------

Οι τροπολογίες για τα οικογενειακά επιδόματα θα εισήγαγαν την άδεια μητρότητας 20 εβδομάδων μετ' αποδοχών, με χρηματοδότηση από τις επιχειρήσεις, παρόλο που δεν θα έχουν να πληρώσουν για την ασφάλιση υγείας κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Θα εισήγαγε επίσης ημερήσιες τιμές για τα κέντρα παιδικής φροντίδας.
Το δημοψήφισμα επιτάχθηκε μετά τη συλλογή 1.179 υπογραφών από το Επιμελητήριο μεταξύ 8 Απριλίου και 11 Μαΐου 2016. Μετά την επικύρωση, οι 1.144 υπογραφές κρίθηκαν έγκυρες, πληρώντας την απαίτηση του άρθρου 64 του συντάγματος, για τουλάχιστον 1.000 υπογραφές.

Το Κοινοβούλιο ενέκρινε τη διεξαγωγή ενός δημοψηφίσματος στις 9 Ιουνίου, με ψήφους 13-12, με μια δεύτερη ψηφοφορία επί της τροπολογίας με το Προοδευτικό Κόμμα των Πολιτών: κάνοντας την ψηφοφορία προαιρετική και όχι υποχρεωτική περνώντας με 19 ψήφους υπέρ και έξι. Η κυβέρνηση όρισε την ημερομηνία του δημοψηφίσματος για τις 14 Ιουνίου.

Αποτελέσματα
------------

| Επιλογή | Ψήφοι | % |
| --- | --- | --- |
| Υπέρ | 2.100 | 17,61 |
| Κατά | 9.826 | 82,39 |
| Άκυρα/λευκά ψηφοδέλτια | 168 | – |
| **Σύνολο** | **12.094** | **100** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/συμμετοχή | 19.765 | 61,19 |
| Πηγή: Κυβέρνηση του Λίχτενσταϊν |

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Liechtenstein, 18 September 2016: Family Allowances Act (daily sickness benefits during maternity) Direct Democracy (Γερμανικά)
Στη Νότια Οσσετία πραγματοποιήθηκε στις 9 Απριλίου 2017 **δημοψήφισμα για την αλλαγή του ονόματος της περιοχής**, παράλληλα με τις προεδρικές εκλογές.

Το νέο όνομα εγκρίθηκε με ποσοστό 79,53% και έτσι το Σύνταγμα θα τροποποιηθεί ώστε το επίσημο όνομα της χώρας να αλλάξει από «Δημοκρατία της Νότιας Οσσετίας» σε «*Δημοκρατία της Νότιας Οσσετίας - Κράτος της Αλανίας*» («Νότια Οσετία-Αλανία»), σε μια αναφορά στην Αλανία, ένα κράτος που δημιουργήθηκε από τους Αλανούς. Οι σύγχρονοι Οσέτιοι προέρχονται από τους Αλανούς, αν και το όνομα «Οσέτιος» είναι γεωργιανής προέλευσης.

Ερώτημα και αποτελέσματα
------------------------

"Συμφωνείτε με την τροποποίηση του πρώτου μέρους του άρθρου 1 του Συντάγματος της Δημοκρατίας της Νότιας Οσετίας;" 

| Θέση | Αποτελέσματα | % |
| --- | --- | --- |
| Υπέρ | 25.123 | 79,53 |
| Κατά | 6.466 | 20,47 |
| Άκυρα/Λευκά | 1.842 | – |
| **Σύνολο** | **33.361** | **100** |
| Εκλογικό σώμα/προσέλευση | 41.814 | 79,78 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Tskhinvali Sets Date for Presidential Polls Αρχειοθετήθηκε 2017-03-16 στο Wayback Machine. Civil, 18 January 2017
2. ↑  Fuller, Liz (8-2-2017). «South Ossetia Referendum On Name Change Steers Clear Of Thornier Unification Issue». Radio Free Europe/Radio Liberty.. Ανακτήθηκε στις 19-3-2017.
Στις 28 Σεπτεμβρίου 1958 έλαβε χώρα **δημοψήφισμα για το νέο σύνταγμα της Γαλλίας** στη Γκαμπόν, ως μέρος ενός ευρύτερου δημοψηφίσματος σε όλη τη γαλλική Ένωση για την επικύρωση του νέου συντάγματος. Εάν το σύνταγμα εγκρινόταν, η χώρα θα γινόταν μέλος της Γαλλικής Κοινότητας, ενώ αν δεν γινόταν αποδεκτό θα αποδιδόταν ανεξαρτησία. Το νέο σύνταγμα εγκρίθηκε από το 92,60% των ψηφοφόρων, ενώ η μόνη αποικία που ψήφισε υπέρ της ανεξαρτησίας ήταν η Γουινέα.[1]

Αποτελέσματα
------------

| Επιλογή | Ψήφοι | % |
| --- | --- | --- |
| Υπέρ | 190.334 | 92,58 |
| Όχι | 15.244 | 7.42 |
| Άκυρα/λευκά ψηφοδέλτια | 3.022 | – |
| **Συνολικά** | **208.600** | **100** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/προσέλευση | 265.161 | 78,67 |
| Πηγή: Άμεση Δημοκρατία |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Nohlen, D, Krennerich, M & Thibaut, B (1999) *Elections in Africa: A data handbook*, p398 (ISBN 0-19-829645-2)
Ο **Δήμος Αξιού** ήταν δήμος του νομού Θεσσαλονίκης που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Δέλτα. Βρισκόταν στο δυτικό τμήμα του νομού, στο δέλτα του ποταμού Αξιού. Αποτελούνταν από 3 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 6.780 κατοίκους (σύμφωνα με την απογραφή του 2001). Έδρα του δήμου ήταν τα Κύμινα.

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (σε αγκύλες ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):

 **Δ.δ. Κυμίνων**  -- τα Κύμινα [ 3.692 ]
 **Δ.δ. Βραχιάς**  -- η Βραχιά [ 645 ]
 **Δ.δ. Νέων Μαλγάρων**  -- τα Νέα Μάλγαρα [ 2.443 ]

Δήμαρχος
--------

Δήμαρχος Αξιού υπηρέτησε από το 1999 ως το 2010 ο Νικόλαος Γιουτίκας (1945-2012).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Δέλτα |
| --- |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Αξιού | 
* Βραχιά
* Κύμινα
* Νέα Μάλγαρα
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Εχέδωρου | 
* Αγία Σοφία
* Διαβατά
* Καλοχώρι
* Νέα Μαγνησία
* Σίνδος
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Χαλάστρας | 
* Ανατολικό
* Χαλάστρα
 |
|  |
| 
* Έδρα: Σίνδος
 |

 |
Ο **Δαυίδ Β΄ ο μάγιστρος**, γεωργιανά: დავით II David II (απεβ. το 937) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας (μετέπειτα Γεωργίας) του κλάδου του Tάο-Κλαρτζέτι ήταν τιτουλάριος βασιλιάς της Ιβηρίας από το 923 μέχρι το τέλος του.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο μεγαλύτερος γιος και ο τελικός διάδοχος του Aνταρνάσε Δ΄ της Ιβηρίας ως βασιλιά της Ιβηρίας. Η εξουσία του Δαβίδ Β΄ περιοριζόταν στα δουκάτα του Κουέλι - Τζαβαχέτι και το Κάτω Τάο καθώς οι βασικές περιοχές της Εσωτερικής Ιβηρίας (Σίντα Κάρτλι) ήταν υπό τον έλεγχο της Αμπχαζίας. Παρά τον βασιλικό του τίτλο και σε αντίθεση με τον πατέρα του, ο Δαβίδ Β΄ δεν έφερε τον παραδοσιακό υψηλό Βυζαντινό τίτλο του *κουροπαλάτη*, που απονεμήθηκε από τον Αυτοκράτορα στον μικρότερο αδελφό τού Δαυίδ Β΄, Aσότ Β΄. Ως αποτέλεσμα, η επιρροή και το κύρος του Δαβίδ Β΄ επισκιάστηκαν από εκείνα του μικρότερου αδελφού του, Ασότ Β΄. Όπως αποδεικνύεται από το *Προς τον ίδιον υιόν Ρωμανόν (περί διοικήσεως της Αυτοκρατορίας)* του Κωνσταντίνου Ζ΄ των Μακεδόνωνυ, ο Δαβίδ Β΄ είχε μόνο τον τίτλο του μαγίστρου, τον οποίο μοιραζόταν με τον συγγενή του Γεώργιο Β΄ του Τάο. Τόσο ο Γεώργιος Β΄, όσο και ο Δαβίδ Β΄, αντιτάχθηκαν αποφασιστικά στη Βυζαντινή κατάληψη της πόλης των Βαγρατιδών-Ιβηρίας Aρτανούτζι, φέουδου του πεθερού τού Γεωργίου Β¨ Aσότ του Ταχέως. Κατά τη διάρκεια της διαμάχης, ο Δαβίδ Β΄ συνέλαβε ακόμη και τον Βυζαντινό πληρεξούσιο, τον πατρίκιο Κώνσταντα, ο οποίος είχε αποσταλεί για να κάνει τον Γεώργιο *μάγιστρο* και τον αδελφό του Δαυίδ Β΄, Ασότ *κουροπαλάτη*. 

Ο Δαβίδ Β΄ απεβίωσε άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Σουμπάτ Α΄.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Tavadze, Leri (2012). «კურაპალატის ტიტული ტაო-კლარჯეთის ბაგრატიონთა სამეფო სახლში [Title of kouropalates in Tao-Klarjeti Bagrationi royal house]» (στα Georgian, English). *Proceedings of the Institute of Georgian History* (Tbilisi: Meridian Publishers) **Special: To the Splendid Hermitage Places of Klarjeti**: 87–89. ISSN 1987-9970. .
2. ↑  Toumanoff, Cyril (1967). *Studies in Christian Caucasian History*, pp. 490–493. Georgetown University Press.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΑδαρνάσης Δ΄ της Ιβηρίας | **βασιλιάς της Ιβηρίας**923-937 | ΔιάδοχοςΣουμπάτ Α΄ της Ιβηρίας |
Λουτρική σκηνή με στλεγγίδα (δεξιά).
Η **στλεγγίδα** (αρχ. ελλ. *στλεγγίς*) ήταν αντικείμενο υγιεινής στην αρχαία Ελλάδα. Η χρήση του συνηθίζονταν πολύ στους Ελληνικούς και Ρωμαϊκούς χρόνους. Το χρησιμοποιούσαν στο μπάνιο για να ξύνουν με αυτό το δέρμα και να αφαιρούν επιφανειακά τις ακαθαρσίες. Χρησιμοποιούνταν επίσης για την απομάκρυνση του ιδρώτα, της σκόνης και του ελαίου από το σώμα. 

Αρχικά είχε σχήμα ελαφρώς καμπύλου ελάσματος σαν κυρτό μαχαίρι (μη ακονισμένο φυσικά), που ξεκινούσε από στρογγυλή λαβή. Την χρησιμοποιούσαν κατά μήκος των μελών του σώματος, «ξύνοντας» την επιδερμίδα. Οι στλεγγίδες ως επί το πλείστον ήταν μεταλλικές (από χαλκό ή σίδηρο), ενώ συχνά ήσαν χαραγμένες στη λαβή με το όνομα του εργαστηρίου κατασκευής. Στλεγγίδες απεικονίζονται σε αρκετά πήλινα ομοιώματα και έργα γλυπτικής όπως ο Αποξυόμενος του Λύσιππου. Βρισκόταν σε χρήση στον ελληνικό αθλητισμό από τις αρχές του 6ου αι. π.Χ. έως την υστερορωμαϊκή εποχή.

Δείτε επίσης
------------

* Αποξυόμενος
* Στλεγγίς (Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, αρ. 11.107)
* Αποξυόμενος της Κροατίας
* Ζεύγος αθλητών (Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών)

Πηγές
-----

* Richter, Gisela Marie Augusta, 1882-1972; Metropolitan Museum of Art (New York, N.Y.) (1915). *Greek, Etruscan and Roman bronzes*. New York: The Gilliss Press. σελ. 293. Ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2011. CS1 maint: Πολλαπλές ονομασίες: authors list (link)
* Στλεγγίδα, Ίδρυμα Ν.Π. Γουλανδρή - Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης
* Η χρήση του ελαιολάδου στον αθλητισμό Αρχειοθετήθηκε 2007-10-13 στο Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **στλεγγίδα**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Στλεγγίδα** |
Με τον όρο **στατιστικός πληθυσμός** χαρακτηρίζεται οποιοδήποτε σύνολο - ομάδα: ατόμων, αντικειμένων, φαινομένων, ή συμπεριφορών της στατιστικής έρευνας. Τέτοιες ομάδες μπορεί να είναι το εκλογικό σώμα επικείμενων εκλογών, το σύνολο φοιτητών μιας σχολής, τα ετήσια αλιεύματα μιας περιοχής ή χώρας, η ημερήσια παραγωγή οχημάτων μιας αυτοκινητοβιομηχανίας, κ.λπ. Ο Στατιστικός πληθυσμός μπορεί επίσης να είναι ένα σύνολο επαναλαμβανόμενων μετρήσεων που έχουν προηγηθεί με παρατήρηση ή πείραμα, ή τιμών ή σχέσεων και ιδιοτήτων που αποκαλύπτονται στο στάδιο της στατιστικής επεξεργασίας τους.

Κάθε στατιστικός πληθυσμός αποτελείται από στατιστικές μονάδες, αυτές μπορεί να είναι ένας ψηφοφόρος ή φοιτητής, ή είδος αλιεύματος, ή όχημα αντίστοιχα των παραπάνω παραδειγμάτων. Πολλές φορές όμως συμβαίνει ένας στατιστικός πληθυσμός να είναι ιδιαίτερα πολυπληθής όπου και καθίσταται ανάγκη ο επιμερισμός του. Τότε γίνεται χρήση του λεγόμενου «στατιστικού υποπληθυσμού», ή «στατιστικού υποσυνόλου», όπως κατά αντιστοιχία παραδειγμάτων μπορεί να είναι οι ψηφοφόροι ανά περιοχή, ή κατά ηλικία, φοιτητές ανά έτος σχολής, αλιεύματα κατά παράλιο νομό ή κατά μήνα, οχήματα ανά τύπο. Στις περιπτώσεις αυτές ο επιμερισμός γίνεται με βάση συγκεκριμένες ιδιότητες ή σχέσεις που δεν θα πρέπει να διαφοροποιούνται κατά τον επιμερισμό. Οι σχέσεις αυτές - ιδιότητες καλούνται μεταβλητές, ή χαρακτήρες.
Εκτός της περίπτωσης του πολυπληθούς στατιστικού πληθυσμού ο επιμερισμός μπορεί να καθίσταται αναγκαίος στις περιπτώσεις που αυτός τυγχάνει ετερογενής με διαφορετικές ιδιότητες των μονάδων του, π.χ. άνδρες - γυναίκες, επαγγελματίες και ερασιτέχνες αλιείς, αξιωματικοί -υπαξιωματικοί - στρατιώτες κ.λπ. οπότε ο επιμερισμός ακολουθεί ορισμένα πρότυπα των μεταβλητών.

Δείτε επίσης
------------

* Στατιστικό δείγμα
* Απογραφή
* Δειγματοληψία

Πηγές
-----

* UNESCO "Λεξικό Κοινωνικών Όρων" (Ελληνική Έκδοση) 3 τόμοι, Εκδ. Ελληνική Παιδεία Αθήναι 1972, τόμ.3ος, σελ. 865
* Θρασ. Μπέλλας "Η Έρευνα στις Επιστήμες της Συμπεριφοράς" - Αθήνα 1977. τόμ. 1ος, σελ.58
* Συλλογ. έργο των Π. Κικιλίας, Δ. Παλαμούρδας, Α. Πετράκης, Δ. Τσουκαλάς "Στατιστική - Πιθανότητες" Εκδ. Δηρος - Αθήνα 2001, ISBN 960-8271-07-X, σελ.14
Ο **Δαυίδ Στιούαρτ, κόμης του Στράθιρν** (1357 - περί το 1386) Σκωτσέζος πρίγκιπας και ευγενής του 14ου αιώνα από τον Οίκο των Στιούαρτ ήταν μεγαλύτερος γιος του Ροβέρτος Β΄ της Σκωτίας και της δεύτερης συζύγου του Ευφημίας του Ρος. Ο πατέρας του την ημέρα της στέψης του στις 26 Μαρτίου 1371 του έδωσε τον τίτλο του *κόμη του Στράθιρν* και την επόμενη μέρα ο Δαυίδ έδωσε όρκο υποτέλειας στον Ροβέρτο Β΄ με τον τίτλο του κόμη. 
Στις 19 Ιουνίου 1371 κέρδισε με ένα διάταγμα την βαρονία του Ούρκχαρτ. Δέχτηκε το *κάστρο του Μπράαλ* στο Καίθνες στις 21 Μαρτίου 1375 και πήρε τον τίτλο του *κόμη του Καίθνες*, στις 28 Δεκεμβρίου 1377 καταγράφηκε με τον τίτλο *κόμης του Παλατινάτου του Στράθιρν και του Καίθνες*.
Βρέθηκε σε σύγκρουση με τον μεγαλύτερο ετεροθαλή αδελφό του Αλέξανδρο Στιούαρτ, κόμη του Μπάκαν που είχε καταλάβει από το 1385 το κάστρο του στο Ούρκχαρτ. Δεν είναι γνωστή η ακριβής ημερομηνία θανάτου του, το πιθανότερο πέθανε τον Μάρτιο του 1386 το 1389 δεν βρισκόταν στην ζωή. Η σύζυγος του ήταν κόρη του Σερ Αλεξάντερ Λίντσεϊ του Γκλένεσκ και αδελφή του Δαυίδ Λίντσεϊ, 1ου κόμη του Κρόφορντ, απέκτησαν μια κόρη την Ευφημία που τον διαδέχτηκε στην κομητεία. Η χήρα του παντρεύτηκε δεύτερη φορά τον Σερ Γουίλιαμ Γκράχαμ του Μόντροουζ με τον οποίο απέκτησε τον Αλεξάντερ Γκράχαμ τον πατέρα του πρώτου λόρδου του Γκράχαμ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  p10532.htm#i105314. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. 1 2 3  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
3. ↑  The Records of the Parliaments of Scotland to 1707, K.M. Brown et al eds (St Andrews, 2007-2015)
4. ↑  The Records of the Parliaments of Scotland to 1707, K.M. Brown et al eds (St Andrews, 2007-2015)
5. ↑  Exch. Rolls, iv. pp. cxvi, clix; Reg. Mag. Sig. fol. ed. 122.
6. ↑  Reg. Mag. Sig. fol. ed. 150.
7. ↑  Boardman, "Stewart, David".
8. ↑  William Graham was called 'her father' in Countess Euphemia's charter of 27 January 1401. John P. Ravilious, Sir William Graham and the Countess of Strathearn, The Scottish Genealogist (September 2011), Vol. LVIII, No. 3, pp. 112-116.

Πηγές
-----

* Paul, James Balfour, The Scots Peerage, Vols. II & VIII, (Edinburgh, 1909)
* Boardman, S. I. "Stewart, David, first earl of Strathearn and first earl of Caithness (b. in or after 1357?, d. 1386?)", Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004 , accessed 21 May 2007
* John P. Ravilious, Sir William Graham and the Countess of Strathearn, The Scottish Genealogist (September 2011), Vol. LVIII, No. 3, pp. 112-116.
Αυτό το λήμμα αφορά τον στρατιωτικό μηχανικό και καθηγητή.  Για τον επιχειρηματία και ιδιοκτήτη μεταλλείων, δείτε: Δημήτριος Μ. Σκαλιστήρης.  
Ο **Δημήτριος Μ. Σκαλιστήρης** (1815-1883) ήταν Έλληνας στρατιωτικός μηχανικός και πανεπιστημιακός δάσκαλος του 19ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1815 στην Τρίπολη. Αποφοίτησε από την Καποδιστριακή Σχολή Ευελπίδων ως αξιωματικός του Μηχανικού. Συνέχισε τις σπουδές του στα μαθηματικά και στις φυσικές επιστήμες στο Παρίσι.

Επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε καθηγητής της Γεφυροποιίας στη σχολή των Ευελπίδων. Δίδαξε επίσης στο *Σχολείον των Τεχνών* (προπομπό της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών και του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου), του οποίου διετέλεσε Διευθυντής κατά την περίοδο 1864-1873.

Κατά την διάρκεια της εικοσαετούς υπηρεσίας του στο στράτευμα έπαιρνε διαρκώς προαγωγή μέχρι το βαθμό του αντισυνταγματάρχη του Μηχανικού. Αποστρατεύτηκε το 1878. Ανέλαβε πρώτος διευθυντής της Υπηρεσίας Δημοσίων Έργων. Ένα από τα έργα του Σκαλιστήρη είναι η σιδερένια γέφυρα που συνδέει την Εύβοια με την Στερεά Ελλάδα.

Τιμήθηκε με τον Ελληνικό Ταξιάρχη.

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1883. Παιδιά του ήταν οι Μιχαήλ Σκαλιστήρης και Προκόπιος Σκαλιστήρης, αρεοπαγίτης. Εγγονός του υπήρξε ο γνωστός επιχειρηματίας, ιδιοκτήτης μεταλλίων, Δημήτριος Μ. Σκαλιστήρης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Παπαστεφανάκη, Λήδα (2017). *Η φλέβα της γης: τα μεταλλεία της Ελλάδας, 19ος - 20ός αιώνας*. Αθήνα: Βιβλιόραμα. σελ. 313. ISBN 978-960-9548-32-8.
2. 1 2  «Σκαλιστήρης Δημήτριος». *Πανδέκτης* (Νεοελληνική Εικονιστική Προσωπογραφία). ΙΝΕ /ΕΙΕ. Ανακτήθηκε στις 26.05.2017.

Βιβλιογραφία
------------

* Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (1939). *Η Εκατονταετηρίς του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου, 1837-1937*. Αθήνα. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Μαΐου 2013. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2010.
* Ιωάννης Αρσένης (1884). *Ποικίλη Στοά: Εθνική εικονογραφημένη επετηρίς, Έτος 1/16, 1881-1914*. Αθήνα: Εστία. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιανουαρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2009.
Ο **Δημήτριος Σούντιας ή Σούνδιας** (Λευκάδα, 1829-1903) ήταν Έλληνας διπλωμάτης.

Ο πατέρας του, Άγγελος, ήταν μέλος της διοικούσης επιτροπής της Φιλικής Εταιρείας στη Λευκάδα, με αξιόλογη δράση στην οργάνωση του αγώνα.

Εισήλθε στο διπλωματικό σώμα το 1866 και διορίστηκε υποπρόξενος στην Άρτα. Υπηρέτησε την Ελλάδα στις προξενικές της αρχές στην Πρέβεζα, τα Χανιά, τη Βάρνα, τη Βηρυττό και την Τύνιδα. Η μεγαλύτερη υπηρεσία του ήταν στην Πρέβεζα, όπου υπηρέτησε για σχεδόν 27 χρόνια, αρχικά ως υποπρόξενος από το 1869 έως το 1876, στη συνέχεια ως πρόξενος επί τιμή (1878-1882), μετά ως πρόξενος β΄ τάξεως (1882-1885), πρόξενος α΄ τάξεως (1886-1891). Το 1892 υποβιβάσθηκε, με αίτησή του, σε πρόξενο β΄ τάξεως και μετατέθηκε εκ νέου στην Πρέβεζα όπου και τον βρήκε ο πόλεμος του 1897. Η υπηρεσία του ολοκληρώθηκε στην Πρέβεζα το 1900.

Ετιμήθη με τον χρυσό Σταυρό του Τάγματος του Σωτήρος.

Νυμφεύθηκε την Ασπασία Βαλαωρίτη (1832-1895), αδερφή του ποιητή Αριστοτέλη Βαλαωρίτη. Απέκτησαν πέντε τέκνα, τη Λίλα, τον Άγγελο, μετέπειτα δημοτικό σύμβουλο Λάρνακας, την Ευανθία, τον Αλέξανδρο και την Αναστασία, η οποία παντρεύτηκε τον αριστοκρατικής καταγωγής Σουηδό Φρεντερίκ Τσάρλς φον Χάιντενσταμ.

Πέθανε το 1903.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Θεοδώρου Δράκου, *Ἡ Καμαρίνα καὶ ὁ Ἑλληνοτουρκικὸς πόλεμος τοῦ 1897*, ἐκδόσεις *Νέα Θέσις*, Ἀθῆναι, 2014
2. ↑  Βλ. Προξενικά αρχεία του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών, Αθήνα.
Ο **Δήμος Αρφαρών** ήταν δήμος του νομού Μεσσηνίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1998 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Καλαμάτας. Βρισκόταν στα βορειοανατολικά του νομού. Ο δήμος αποτελούταν από 8 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 2.292 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του δήμου ήταν τα Αρφαρά.

Τα Αρφαρά βρίσκονται 19χλμ βορειοδυτικά της Καλαμάτας, σε υψόμετρο 100 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Χτίστηκε γύρω στο 1834 και εγκαταστάθηκαν εκεί οι κάτοικοι των Άνω Αρφαρών. Στην Τουρκοκρατία ήταν φωλιά κλεφταρματολισμού (τα ιστορικά Σαμπάζικα). Το χωριό είναι χτισμένο στους πρόποδες της βουνοσειράς Συρόκα. Τα Αρφαρά αναπτύχτηκαν στη κτηνοτροφία και στη γεωργία, στις δε τελευταίες δεκαετίες έδωσαν αρκετούς επιστήμονες, ανθρώπους των γραμμάτων, εμπόρους και επιχειρηματίες. Το 1870 θεμελιώνεται και αποπερατώνεται το 1879 ο περικαλλής καθεδρικός ναός των Αγίων Θεοδώρων. Η θολωτή στέγη του στηρίζεται σε 8 κίονες με ανάγλυφα κιονόκρανα. Τα Αρφαρά διαθέτουν Δημοτικό, Γυμνάσιο και Λύκειο καθώς επίσης και Ιατρείο, Πνευματικό Κέντρο και σύγχρονο γήπεδο ποδοσφαίρου με χλοοτάπητα.

Διαίρεση
--------

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:

 **Δ.δ. Αρφαρών**  [ 1.050 ] 
* τα Αρφαρά [ 990]
* ο Άγιος Κωνσταντίνος [ 54 ]
* τα Άνω Αρφαρά [ 6 ]

 **Δ.δ. Αγίου Φλώρου**  [ 202 ] 
* ο Άγιος Φλώρος [ 153 ]
* τα Χριστοφιλαίικα [ 49 ]

**Δ.δ. Αγρίλου**  -- ο Άγριλος [ 138 ]
**Δ.δ. Βελανιδιάς**  -- η Βελανιδιά [ 85 ]
 **Δ.δ. Βρομόβρυσης**  [ 193 ] 
* η Βρομόβρυση [ 40 ]
* η Άνω Βρομόβρυση [ 45 ]
* το Δρέμι [ 47 ]
* η Κρασοπούλα [ 51 ]

**Δ.δ. Πηδήματος**  -- το Πήδημα [ 206 ]
**Δ.δ. Πλατέος**  -- το Πλατύ [ 340 ]
 **Δ.δ. Σταματινού**  [ 78 ] 
* το Σταματινό [ 65 ]
* η Πελεκητή [ 13 ]

Αθλητισμός
----------

* **Αστέρας Αρφαρών**

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Υπουργείο εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο «Καποδίστριας»: Διοικητική διαίρεση του Νομού Μεσσηνίας |
| --- |
|  |
| Δήμοι | 
* Καλαμάτας
* Αβίας
* Αετού
* Αιπείας
* Ανδανίας
* Ανδρούσας
* Άριος
* Αριστομένους
* Αρφαρών
* Αυλώνα
* Βουφράδων
* Γαργαλιάνων
* Δωρίου
* Είρας
* Θουρίας
* Ιθώμης
* Κορώνης
* Κυπαρισσίας
* Λέυκτρου
* Μεθώνης
* Μελιγαλά
* Μεσσήνης
* Νέστορος
* Οιχαλίας
* Παπαφλέσσα
* Πεταλιδίου
* Πύλου
* Φιλιατρών
* Χιλιοχωρίων
 | Νομός Μεσσηνίας |
|  |
| Κοινότητες | 
* Τρικόρφου
* Τριπύλας
 |

 |
Κατά την ελληνική μυθολογία η **Κάειρα** ήταν η κόρη ενός αγγειοπλάστη παράλιας περιοχής της Ιωνίας που συνέβαλε στην ίδρυση της Μιλήτου, διαδραματίζοντας ιδιαίτερο ρόλο στον μύθο του Νηλέα. 

Συγκεκριμένα, ο Νηλέας ο δεύτερος, γιος του Κόδρου, αναγκασμένος να φύγει από τη χώρα του, δημιουργώντας αποικία ρώτησε το μαντείο πού θα έπρεπε να πάει και να κτίσει νέα πόλη. Η απάντηση που πήρε ήταν εκεί όπου θα του πρόσφεραν υγρή γη. Έτσι ο Νηλέας περιπλανώμενος έφθασε και σε μία μικρασιατική ακτή που συνάντησε μια παρθένο την Κάειρα, που ετοίμαζε πηλό για τον πατέρα της. Ο Νηλέας της ζήτησε λίγη λάσπη για να βγάλει το έκτυπο μιας σφραγίδας. Η Κάειρα του έδωσε κι έτσι εκπληρώθηκε ο χρησμός. Ο Νηλέας θυμήθηκε τότε το χρησμό και απεφάσισε τη δημιουργία της νέας πόλης που αργότερα έγινε η φημισμένη Μίλητος.

Πηγή
----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.10ος, σελ.22.
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
Με τον όρο **Συνδιάσκεψη** στο Διεθνές Δίκαιο χαρακτηρίζεται η συνάντηση, συγκέντρωση σε κάποιο τόπο των αντιπροσώπων κάποιων Χωρών με κύριο συνήθως σκοπό την προπαρασκευή Συνθήκης προκειμένου στη συνέχεια να υποβάλουν προς υπογραφή των μερών (Χωρών) για ν΄ ακολουθήσουν την οδό της επικύρωσης από τα κοινοβούλια ή άλλα αρμόδια όργανα των ενδιαφερομένων μερών.

Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται ιδιαίτερα για τον προσδιορισμό των διπλωματικών συναντήσεων σε αντίθεση μ΄ εκείνες που εξετάζονται δευτερεύοντα θέματα και που απλά καλούνται συναντήσεις, συνηθέστερα "πρεσβευτικές".

Μετά τη λήξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και αμέσως μετά την ανακωχή του Μούδρου ακολούθησε η Συνδιάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων ή Συνδιάσκεψη ειρήνης (1919) (18 Ιανουαρίου - 12 Μαΐου 1919) μεταξύ αντιπροσώπων 32 συνολικά Χωρών υπό την Προεδρία του Γάλλου Πρωθυπουργού Κλεμανσώ.  
 
Τον Φεβρουάριο του 1920, τρεις μόλις μήνες μετά τη Συνθήκη του Νεϊγύ, πραγματοποιήθηκε η Διάσκεψη Λονδίνου (1920) μεταξύ των Πρωθυπουργών Αγγλίας Γαλλίας και Ιταλίας. Μετά δε και την υπογραφή της Συνθήκης του Τριανόν (1920) ακολούθησαν η Διάσκεψη Γαλλίας (1920), μεταξύ των Συμμάχων, η Διάσκεψη Σπα Βελγίου μεταξύ των Συμμάχων αφενός και της Γερμανίας και Τουρκίας αφετέρου, μετά από τις οποίες και ακολούθησε η Συνθήκη των Σεβρών. Σημαντική στη συνέχεια συνδιάσκεψη ήταν η Συνδιάσκεψη Λονδίνου 1921 μετά την οποία ακολούθησαν διάφορες συμφωνίες και διασκέψεις μέχρι την Ανακωχή των Μουδανιών, μεταξύ Αγγλίας, Γαλλίας και Ιταλίας αφενός και Τουρκίας αφετέρου, όπου και κατέληξαν στη Συνδιάσκεψη Ειρήνης της Λωζάννης όπου αναθεωρήθηκε η Συνθήκη των Σεβρών με την νέα Συνθήκη της Λωζάννης.

Όμως από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά, ο όρος "Συνδιάσκεψη" τείνει γενικά να υποκαταστήση τον διεθνή όρο Συνέδριο.

Σημαντικότερες Συνδιασκέψεις θεωρούνται οι δύο της Χάγης 1899 και 1907 που αφορούσαν Πολέμου συμβάσεις καθώς και η Συνδιάσκεψη Γιάλτας το 1945 και η Συνδιάσκεψη Πότσδαμ επίσης το 1945.
Οι **ιρλανδικές προεδρικές εκλογές του 2018** έλαβαν χώρα την Παρασκευή 26 Οκτωβρίου, από τις 7:00 π.μ. έως τις 10:00 μ.μ.  Ο πρόεδρος Μάικλ Ντ. Χίγκινς, ο οποίος εξελέγη το 2011, διεκδίκησε την επανεκλογή του.  Αυτή ήταν η πρώτη φορά από τις εκλογές του 1966, που ο κάτοχος της προεδρίας είχε αντιπάλους υποψήφιους στις εκλογές για δεύτερη θητεία. Ο Χίγκινς επανεξελέγη από τον πρώτο γύρο με γύρω στο 56% των ψήφων, καθιστώντας τον τον πρώτο πρόεδρο από τότε που ο ντε Βαλέρα κέρδισε μια δεύτερη θητεία σε εκλογές με αντίπαλο (οι Πάτρικ Χίλερι (1983) και Μαίρη Μακ Αλίς (2004) είχαν επανεκλεγεί χωρίς αντίπαλο.  Ορκίστηκε για δεύτερη θητεία στις 11 Νοεμβρίου. 

Οι εκλογές πραγματοποιήθηκαν την ίδια μέρα με ένα δημοψήφισμα για τη βλασφημία .

Αποτέλεσμα
----------

Η καταμέτρηση άρχισε στις 09:00 το Σάββατο 27 Οκτωβρίου. Το εκλογικό σώμα αριθμούσε 3.401.681 άτομα. Τα έγκυρα ψηφοδέλτια ήταν 1.473.900 και τα άκυρα 18.438. Συνολικά 1.492.338 άτομα προσήλθαν στην κάλπη (ποσοστό συμμετοχής 43,9%). 


| Ψήφος πρώτης προτίμησης |
| --- |
|  |  |  |  |  |
| **Μάικλ Χίγκινς** |    | 55.8% |
| Πίτερ Κάσεϊ |    | 23.3% |
| Σιν Γκάλαχερ |    | 6.4% |
| Λίαντ Νι Ριάντα |    | 6.4% |
| Τζόαν Φρίμαν |    | 6.0% |
| Γκάβιν Ντάφι |    | 2.2% |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Minister Murphy makes Presidential Election Order». *Department of Housing, Planning and Local Government*. 28 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2018.
2. ↑  «Public Notice Presidential Election 2018 Nomination of Candidates» (PDF). *Presidential Election 2018*. 24 Σεπτεμβρίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 28 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2018.
3. ↑  «Higgins re-elected for seven more years as President». *RTÉ News*. 27 Οκτωβρίου 2018. .
4. ↑  «Thirty-seventh Amendment of the Constitution (Repeal of offence of publication or utterance of blasphemous matter) Bill 2018». *Department of Housing, Planning and Local Government*. 21 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2018.