recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Αφού ο πρώην πρόεδρος της Κούβας, Φιντέλ Κάστρο, απεβίωσε το βράδυ της 25ης Νοεμβρίου του 2016, ο αδελφός και διάδοχός του, Ραούλ Κάστρο, ανακοίνωσε στη κρατική τηλεόραση ότι η τέφρα του θα κηδευτεί δημοσία δαπάνη. Η **κηδεία του Φιντέλ Κάστρο** τελέστηκε το μνημείο της αγίας Ιφιγένειας στο Σαντιάγκο.

Κηδεία
------

Μετά την ανακοίνωση του θανάτου του Φιντέλ Κάστρο, οι κάτοικοι της Κούβας ξεκίνησαν αυθόρμητα για να κατακλύσουν την πρωτεύουσα. Στην πλατεία της Επανάστασης στην Αβάνα συγκεντρώθηκε πλήθος που απέτισε τελευταίο φόρο τιμής στον ηγέτη. Επί τρεις ημέρες και νύχτες συνέρρεε πλήθος κόσμου. Σε τρεις αίθουσες το πλακάτ του ηγέτη και τα μετάλλιά του ήταν αντικείμενο λατρείας και φόρου τιμής, ενώ στρατιωτική και κοινωνική φρουρά έστεκε επί εικοσιτετραώρου βάσης. Το προσκύνημα μεταδιδόταν συνέχεια από όλα τα κανάλια της κουβανικής τηλεόρασης, ενώ από το πρωί ως το βράδυ αντηχούσαν αποχαιρετιστήριοι νεκρώσιμοι κανονιοβολισμοί κάθε ώρα. Το απόγευμα της 29ης Νοεμβρίου έφθασαν όλοι οι ηγέτες των φιλικών κρατών για την αποχαιρετιστήρια εκδήλωση. Το κρατικό ξενοδοχείο τελούσε υπό συναγερμό. Σε μια πεντάωρη νυχτερινή εκδήλωση που άρχισε με τον εθνικό ύμνο του κράτους, εκατοντάδες χιλιάδες Κουβανοί χειροκρότησαν τις εκφωνήσεις των αρχηγών κρατών, μεταξύ άλλων και του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος απέτισε φόρο τιμής από τη μακρινή Ελλάδα. Την επόμενη ημέρα, 30η Νοεμβρίου, στις 7 η ώρα, η τέφρα του Φιντέλ Κάστρο, μέσα σε κρυστάλλινη λήκυθο, η οποία εναποτέθηκε σε κέδρινη σαρκοφάγο, και υπό τη σημαία της Κούβας, μεταφέρθηκε επί τέσσερις ημέρες σε όλο το νησί. Μετά από διαδρομή εννιακοσίων χιλιομέτρων η πορεία που συνοδεύτηκε από τον πληθυσμό της Κούβας κατέληξε στο μνημείο της αγίας Ιφιγένειας στο Σαντιάγκο. Εκεί εναποτέθηκε η τέφρα του ηγέτη. Μια αιώνια φλόγα φυλάει το μνήμα του.

Αναφορές
--------

1. ↑  «Cuba's Fidel Castro, former president, dies aged 90». BBC News.
2. ↑  RT en Español (2016-11-25), *HISTÓRICO MOMENTO EN QUE RAÚL CASTRO ANUNCIA LA MUERTE DE FIDEL*, ανακτήθηκε στις 2019-06-15
3. ↑  Σωτηροπουλος, Δημητρης Π. (27 Νοεμβρίου 2016). «Πέθανε χθες ο Φιντέλ Κάστρο». *Η Καθημερινή*. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2023.
4. ↑  «Πέθανε ο Φιντέλ Κάστρο». *Η Ναυτεμπορική*. 26 Νοεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2023.
5. ↑  «Fidel Castro's ashes return to the city where the revolution began». *account.miamiherald.com*.
6. ↑  «Fidel Castro's funeral procession reaches final destination». *euronews* (στα Αγγλικά). 3 Δεκεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2023.
Πολυκατοικίες στο Κανγκασλάμπι
Μια πολυκατοικία στην οδό Κανγκασλαμμέντιε
Λίμνη Κανγκασλάμπι
Το **Κανγκασλάμπι** είναι γειτονιά στην επαρχία Χουχτασούο της Γιουβάσκουλα στη Φινλανδία. Ο πληθυσμός της περιοχής είναι 6.235 άτομα. Το Κανγκασλάμπι έχει ένα ψιλικατζίδικο και πολλές υπηρεσίες γύρω από το ξενοδοχείο.

Η λίμνη στην περιοχή ονομάζεται επίσης Κανγκασλάμπι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Jyväskylän karttapalvelu». *kartta.jkl.fi* (στα Φινλανδικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουλίου 2017.
2. ↑  «Kangaslampi, Jyväskylä - Kiinteistömaailma» (στα fi-FI). *Kiinteistömaailma*. 2015-11-19.. Ανακτήθηκε στις 2016-12-08.
3. ↑  «Kangaslampi - K-Market» (στα fi). *K-Market*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2017-09-04.. Ανακτήθηκε στις 2017-07-11.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Kiinteisömaailma (στα φινλανδικά).
* SKV Αρχειοθετήθηκε 2016-12-20 στο Wayback Machine. (στα φινλανδικά).
Ο **Γιάννης Λαγουδάκης** (γενν. 25 Αυγούστου 1960) γεννήθηκε στο Πέραμα, όπου και κατοικεί έως σήμερα. Από το 2014 είναι Δήμαρχος Περάματος. Η πρώτη εκλογή του πραγματοποιήθηκε το 2014 με το συνδυασμό «ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ» και τον Ιούνιο του 2019 εξελέγη για δεύτερη φορά Δήμαρχος Περάματος. 

Διετέλεσε για πολλά χρόνια Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Συνδέσμου Καλλιτεχνών Φωτογράφων Πειραιά και υπήρξε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του συνδέσμου της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Φωτογράφων (ΠΟΦ). Έχει υπάρξει ενεργό μέλος πολλών κοινωνικών και αθλητικών συλλόγων με διαρκή ενασχόληση στα πολιτιστικά και πολιτικά δρώμενα του Δήμου Περάματος.

Από μικρή ηλικία, ασχολήθηκε ενεργά με τον αθλητισμό, ως αθλητής στίβου και ως αθλητής ποδοσφαιρικών ομάδων του Πειραιά και αργότερα στα διοικητικά, διατελώντας επί σειρά ετών μέλος του Δ.Σ. και πρόεδρος του Γυμναστικού Συλλόγου Περάματος. Ακόμη, δραστηριοποιήθηκε στα κοινά, προσφέροντας από διαφορές θέσεις, ειδικά στους τομείς του πολιτισμού και της παιδείας, όπως μέλος της διοίκησης του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Περάματος και μέλος του Δ.Σ. της Ομοσπονδίας Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων Περάματος.

Ήταν εκλεγμένος συνοικιακός σύμβουλος στο 2ο συνοικιακό Συμβούλιο Περάματος (1987), υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με τον συνδυασμό «ΑΔΕΣΜΕΥΤΗ ΚΙΝΗΣΗ ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ» που είχε ως επικεφαλής τον Κ. Μαρμαρίδη (1994 και 1998), υποψήφιος Βουλευτής Β΄ Πειραιώς με τον Συνασπισμό (1996-2000) και με το ΣΥΡΙΖΑ (2012), υποψήφιος Δήμαρχος Περάματος με την Δημοτική Κίνηση Πολιτών Περάματος «ΠΕΡΑΣΜΑ ΣΤΟ ΑΥΡΙΟ» το 2006 και υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος Περάματος με την παράταξη «ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΑΜΑ», που είχε ως επικεφαλής τον Φ. Κάκαρη το 2010.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουνίου 2014.
2. ↑  «Εφημερίδα των Συντακτών». *Πέραμα και Κερατσίνι αντιστάθηκαν*.
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουνίου 2014.
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουνίου 2014.


1. ↑  «Κατασκευή ιστοσελίδων Πέραμα». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Σεπτεμβρίου 2019.
Το ***California Games II*** είναι βιντεοπαιχνίδι αθλημάτων που κυκλοφόρησε από Epyx για τα Amiga, Atari ST, DOS, Sega Master System, και SNES το 1993. Επίσης, ανακοινώθηκε μία εκδοχή για το Atari Lynx, η οποία περιγράφηκε σε αρκετά περιοδικά, αλλά δεν κυκλοφόρησε ποτέ. Το παιχνίδι έλαβε μέτρια προς αρνητική υποδοχή.

Τρόπος παιχνιδιού
-----------------

Η αρχική οθόνη του παιχνιδιού.
Το παιχνίδι μπορούν να εκτελεστούν πέντε αθλήματα: αιωροπτερισμός, jet ski, χιονοσανίδα, bodysurfing, skateboarding. Ο σκοπός του παιχνιδιού είναι ο παίκτης να σκοράρει όσο πιο πολλούς βαθμούς είναι δυνατόν, εκτελώντας κόλπα και επιβιώνοντας του γεγονότος. Κάθε γεγονός έχει διαφορετικές μηχανικές αλλά και φυσική.

Η εκδοχή DOS κάνει κωμικές αναφορές στο θάνατο, και περιέχει animation αιματοχυσίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Steam*. 12  Σεπτεμβρίου 2003. 1418350. Ανακτήθηκε στις 21  Ιουνίου 2022.
2. ↑  «California Games II : Hall Of Light - The database of Amiga games». *hol.abime.net*. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2017.
3. ↑  «California Games II for Super Nintendo - GameFAQs». *www.gamefaqs.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2017.
4. ↑  «California Games II (Super NES)». *IGN* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το *California Games II* στο GameFAQs
* Το *California Games II* στο IGN
* Το *California Games II* για την Amiga στο The Hall of Light (HOL)
Ο **Θεόδωρος Μπαφαλούκος** (18 Μαΐου 1946 – 10 Σεπτεμβρίου 2016)  ήταν σκηνοθέτης, σεναριογράφος και σχεδιαστής παραγωγής από την Ελλάδα, γνωστός για τη δουλειά του στην Τζαμάικα και τις ΗΠΑ. Σκηνοθέτησε το *Rockers*, την ταινία της δεκαετίας του 1970 με θέμα τη μουσική ρέγκε και τον πολιτισμό της Τζαμάικας. 

Ο Μπαφαλούκος γεννήθηκε στο νησί της Άνδρου στις 18 Μαΐου 1946. Ταξίδεψε στην Τζαμάικα ως φωτογράφος το 1975, όπου κρατήθηκε για λίγο ως ύποπτος κατασκοπείας για λογαριασμό της CIA.  Έζησε στο νησί και έγινε φίλος με τον Αουγκούστους Πάμπλο, ο οποίος εμφανίζεται στην ταινία,  που άσκησε επιρροή και έγινε κλασική.  Το περιοδικό *TimeOut* αποκάλεσε την ταινία μια τζαμαϊκανή παραλλαγή της ιστορίας του Ρομπέν των Δασών.  Το *Rockers* προβλήθηκε για πρώτη φορά στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο το 1978  και ξαναπροβλήθηκε στο Φεστιβάλ των Καννών την ίδια χρονιά με την ταινία Αποκάλυψη, τώρα! Η ταινία έγινε δεκτή με ενθουσιασμό. Η γαλλική εφημερίδα *Le Monde* είπε ότι δεν είναι ταινία αλλά έργο τέχνης. 

Ο Μπαφαλούκος γύρισε επίσης μουσικά βίντεο και ήταν σχεδιαστής παραγωγής για τους Μπάρι Λέβινσον, Έρολ Μόρις και Τζόναθαν Ντέμι. Υπήρξε καλλιτεχνικός διευθυντής στο μουσικό βίντεο των Aerosmith "Amazing" (1993) με πρωταγωνίστρια την Αλίσια Σιλβερστόουν. 

Ο Μπαφαλούκος εμφανίζεται ως Τζορτζ στην ταινία *Μια απίθανη τρελοπαρέα* του 1982 του Μπάρι Λέβινσον, στην οποία υπήρξε και δημιουργικός σύμβουλος. 

Πέθανε στις 10 Σεπτεμβρίου 2016 στο πατρικό του σπίτι στην Άνδρο,  όπου ζούσε μόνιμα τα τελευταία χρόνια της ζωής του.

Φιλμογραφία
-----------

* *Η ομίχλη του πολέμου*, σχεδιαστής παραγωγής

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. 148547679.
2. ↑  «Ted Bafaloukos». *IMDb*. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2021.
3. ↑  Bafaloukos, Ted, *Rockers*, Rockers Film Corporation, ανακτήθηκε στις 2021-12-17
4. 1 2  «A Tribute To Ted Bafaloukos». *Marley Natural*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2021.
5. 1 2  «Jamaica Observer Limited». *Jamaica Observer*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2021.
6. ↑  «Rockers, directed by Theodoros Bafaloukos - Film review». *Time Out London*.
7. ↑  «big magazine CollectionRockers — bigmagazine.com». *Big Magazine*.
8. ↑  «Love And Rockers - VICE». *www.vice.com*.
9. ↑  Andrew Wickliffe (30 Μαΐου 2013). «Diner (1983, Barry Levinson)».
10. ↑  «Έφυγε σήμερα, από κοντά μας ο Θοδωρής Μπαφαλούκος». *Ο Περίγυρος της Κινηματογραφικής Λέσχης Άνδρου*. 10 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2021.
11. ↑  ««Rockers»: Το αριστούργημα που γυρίστηκε στη Τζαμάικα το 1972 από έναν άγνωστο Έλληνα | LiFO». *www.lifo.gr*. 8 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2021.
12. ↑  McCarthy, Todd (22 Μαΐου 2003). «The Fog of War».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Θεόδωρος Μπαλαφούκος στην IMDb
Το **μπουρδέτο** ή **μπουργέτο** ή **μπουριέτο** είναι ψαρόσουπα αρκετά πηχτή, η οποία συναντάται κυρίως στα Επτάνησα, ενώ θεωρείται το παραδοσιακό και πιο χαρακτηριστικό πιάτο της Κέρκυρας μαζί με το σοφρίτο και την παστιτσάδα. Η καταγωγή και η ονομασία του προέρχεται από την Ιταλία - brodetto στα ιταλικά σημαίνει ζωμός.

Περιγραφή
---------

Πρόκειται για μια συνταγή με ψάρι, σε σάλτσα κοκκινοπίπερου, συνοδεία πατάτας, η οποία μαγειρεύεται σε φέτες, μαζί με το ψάρι. Παραδοσιακά γίνεται με σκορπίνα, η οποία θεωρείται ότι δίνει το πιο νόστιμο μπουρδέτο αλλά ο καθένας μπορεί να χρησιμοποιήσει το πετρόψαρο της προτίμησής του.

Τα πετρόψαρα προτείνονται από Κερκυραίους ψαράδες για την παρασκευή του καλύτερου μπουρδέτου. Οι σκορπίνες και ο ροφός προσφέρονται επίσης για το καλύτερο μπουρδέτο. Σύμφωνα με τους Κερκυραίους ψαράδες, στη συνταγή πρέπει οπωσδήποτε να μπαίνουν και φρέσκα μπακαλιαράκια. Γενικότερα, τα ψάρια που θα χρησιμοποιηθούν στο μπουρδέτο πρέπει να είναι φρέσκα.

Το μπουρδέτο μπορεί να γίνει με διάφορα είδη ψαριών (μπακαλιάρος, βακαλάος, χταπόδι, σκορπίνες, σκορπιός, γαλέος, κεφαλοπούλα, φαγκρί κλπ.) αλλά μπορεί να γίνει και με κρέας μοσχαριού. Στην Κέρκυρα χρησιμοποιούν διάφορα ψάρια για το μπουρδέτο ενώ στη Ζάκυνθο μαγειρεύουν το μπουρδέτο με κρέας.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **μπουρδέτο**  |

1. ↑  «ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ: Μπουριέτο ή μπουργέτο ή μπουρδέτο». *syntageskardias.blogspot.gr*. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2016.
2. ↑  «Συνταγές για Μπουρδέτο». *cooktime.gr*. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2016.
Ο όρος **εταιρική ταυτότητα** (αγγλικά: brand identity) αφορά όλα τα χαρακτηριστικά στοιχεία μιας επιχείρησης ή ενός οργανισμού που την κάνει να διαφοροποιείται. Είναι το σύνολο των αντιλήψεων, της κουλτούρας και της εταιρικής συμπεριφοράς. Η εταιρική ταυτότητα αποτυπώνεται στο σχεδιασμό των προϊόντων και της γραφιστικής (λογότυπο, εταιρικά χρώματα, εταιρικά έντυπα) και πολλές φορές περιγράφει τη στρατηγική της επιχείρησης. 

  

Η εταιρική ταυτότητα συμπεριλαμβάνει: 

-Την κουλτούρα της εταιρείας

-Την εταιρική συμπεριφορά

-Τη στρατηγική της εταιρείας 

  

Ο πρώτος εταιρικός σχεδιαστής ήταν ο Πέτερ Μπέρενς πού δημιούργησε ολόκληρη την εταιρική ταυτότητα της AEG (γραφιστική, σχεδιασμός προϊόντων, αρχιτεκτονική κ.λπ.) το 1907.
Ο **Πάππος ο Αλεξανδρεύς** (περ. 290 μ.Χ. - περ. 350 μ.Χ.) ήταν ονομαστός Έλληνας μαθηματικός, γεωμέτρης και μηχανικός που γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της ρωμαϊκής Αιγύπτου κατά την εποχή του αυτοκράτορα Διοκλητιανού.

Βιογραφία
---------

Ο Πάππος γεννήθηκε και έδρασε στην Αλεξάνδρεια κατά τον 4ο μ.Χ αιώνα. Θεωρείται από τους τελευταίους Έλληνες μαθηματικούς της αρχαιότητας, καθώς μετά απ' αυτόν η εν λόγω επιστήμη παρέμεινε για μεγάλο χρονικό διάστημα σε στασιμότητα. Ο Πάππος, διανοητικός κληρονόμος του Διόφαντου, δεν κατάφερε να επηρεάσει και να εντυπωσιάσει τους συγχρόνους του σε μία περίοδο όπου στη Μεσόγειο δέσποζαν μόνον η μεταφυσική έρευνα και το θρησκευτικό αίσθημα.

Έγραψε εκτενή σχόλια επί των *Στοιχείων* του Ευκλείδη, από τα οποία ελάχιστα έχουν διασωθεί, επί της *Μαθηματικής Σύνταξης* του Κλαύδιου Πτολεμαίου, επί του *Περί Μεγεθών* του Αρίσταρχου και επί του *Αναλήμματος* του Διοδώρου. Όλα τα τελευταία έχουν απολεσθεί. Ακόμα ο Πάππος συγκέντρωσε, συστηματικά και συνοπτικά, στο δικό του έργο «*Συναγωγή*» τα σπουδαιότερα μαθηματικά ευρήματα του ελληνικού κόσμου στους τομείς της γεωμετρίας και της αριθμητικής, συμπληρωμένα και σχολιασμένα από τον ίδιο. Το μεγαλύτερο μέρος του έργου αυτού έχει διασωθεί, καθώς είναι διαιρεμένο σε 8 βιβλία εκ των οποίων μόνο το πρώτο και μέρος του δεύτερου έχουν τελείως απολεσθεί. Σε καθένα από τα υπόλοιπα πραγματεύεται μαθηματικά θέματα όπως: "*Περί μέσων όρων και αναρμονικών λόγων*", "*Περί τριχοτομήσεως γωνίας*", "*Περί ισοπεριμέτρων και κανονικών πολυέδρων*", *Περί επαφών* κλπ.:58-61

Το έργο του Πάππου ενέπνευσε πολλούς μεταγενέστερους μαθηματικούς Άραβες ή Δυτικοευρωπαίους, όπως ο Φραγκίσκος Βιετά, ο Καρτέσιος κλπ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Catalogue of the Library of the Pontifical University of Saint Thomas Aquinas*. 86111.
2. ↑  «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) *IdRef*. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2020.
3. 1 2  *Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων*. jx20050905016. Ανακτήθηκε στις 8  Ιουνίου 2022.
4. 1 2  Σωτήρης Χ. Γκουντουβάς (2015). *Γεωμετρικές Διαδρομές*. Αθήνα: αυτοέκδοση.

Βιβλιογραφία
------------

* Σωτήρης Χ. Γκουντουβάς (2009). *Το νόημα της κατασκευής στην πορεία εξέλιξης της Γεωμετρίας* (Διδακτορική διατριβή). Αθήνα: ΕΚΠΑ.
* Thomas Heath (2001). *Ιστορία των Ελληνικών Μαθηματικών*. Αθήνα: ΚΕΠΕΚ.
* Β. L. Van der Waerden (2003). *Η αφύπνιση της επιστήμης*. Ηράκλειο: ΠΕΚ.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 4906860
* **ΕΒΕ**: 27231
* **AA**: 49291
* **BiblioNet**: **80661**
* LCCN: n85143766
* ISNI: 0000 0001 1944 278X
* GND: 118789589
* SELIBR: 237946
* SUDOC: 03209681X
* BNF: cb12319295d (data)
* BIBSYS: 90357236
* NKC: jx20050905016
* ICCU: SBLV120304
* BNE: XX1389741
* CiNii: DA0136653X

 |

 |
Η γέφυρα Άντα (Βελιγράδι Σερβίας)
**Άντα** (σέρβικα: Мост на Ади / Most na Adi) ονομάζεται γέφυρα που ενώνει δυο περιοχές του Βελιγραδίου, το Νόβι Μπέογκραντ (Novi Beograd - Νέο Βελιγράδι) και την περιοχή Σβεζντάρα (Zvezdara) – Τσουκαρίτσα (Čukarica) στη Σερβία, πάνω από τον ποταμό Σάβα, η οποία εγκαινιάστηκε στο τέλος του 2011. 

Ο σχεδιασμός της άρχισε το 2006 και ο διαγωνισμός για την κατασκευή της έγινε το 2007. Η κατασκευή της άρχισε την 1η Δεκεμβρίου 2008 και εγκαινιάστηκε επίσημα στις 31 Δεκεμβρίου 2011. Η προηγούμενη γέφυρα που είχε κατασκευαστεί στο Βελιγράδι ήταν η Γέφυρα Γκαζέλα (Gazela), 40 χρόνια νωρίτερα, η οποία ήταν σχεδιασμένη μόνο για αυτοκίνητα. Η Άντα εξυπηρετεί και οδική αλλά και μελλοντικά σιδηροδρομική κυκλοφορία, έχει μήκος 376 μέτρων και χαρακτηριστικό της είναι ο μοναδικός πυλώνας ύψους 200 μέτρων, από τον οποίο είναι αναρτημένη η γέφυρα με καλώδια. Έχει πλάτος 45 μέτρα και έχει 6 λωρίδες κυκλοφορίας, δυο μονοπάτια πεζών και ποδηλάτων και δυο λωρίδες για μελλοντική επέκταση του μετρό. 

Οι σχεδιαστές της γέφυρας ήταν οι Βίκτορ Μαρκέλι (Viktor Markelj) και ο Πέτερ Γκαμπριέλτσιτς (Peter Gabrijelc^ic’) της σλοβένικης εταιρείας Ponting. Τα σχέδια και η κατασκευή της γέφυρας έγιναν από κοινοπραξία που την αποτελούσαν οι PORR Technobau und Umwelt (Αυστρία), η SCT (Σλοβενία) και η DSD Bruckenbau GbmH (Γερμανία). Μέρος των έργων κατασκευής της γέφυρας ήταν και οι διασταυρώσεις του Ιπποδρόμου, της Radnic^ka και της Jurija Gagarina. Η κατασκευή της γέφυρας άρχισε από τον προβλήτα 7 στη δεξιά πλευρά του ποταμού Σάβα.

Πηγές
-----

* A bridge for the future, Jovo Simisic, JAT New Review, March 2012, σελ. 32-35

Αναφορές
--------

1. 1 2 3   A bridge for the future

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Γέφυρα Άντα** |

Συντεταγμένες: 44°47′42″N 20°25′36″E﻿ / ﻿44.79500°N 20.42667°E﻿ / 44.79500; 20.42667
Το **παρθεναγωγείο Φανερωμένης**, το οποίο ιδρύθηκε από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο Α΄ το 1857, ήταν το πρώτο σχολείο θηλέων στην Κύπρο.

Ο ιδρυτής του παρθεναγωγείου, ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Α΄, πρωτοστάτησε στην ίδρυση πολλών σχολείων στο νησί της Κύπρου, προκειμένου να καταπολεμηθεί ο αναλφαβητισμός.

Το παρθεναγωγείο βρίσκεται στην ιστορική Πλατεία Φανερωμένης, το οποίο βρίσκεται στο κέντρο της πρωτεύουσας και μέσα στα Ενετικά μεσαιωνικά τείχη της Λευκωσίας.

Το Σχολικό κτίριο διαθέτει κυρίως ελληνικά νεοκλασικά αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά, καθώς και τοπικά Κυπριακά στοιχεία.

Το Μαρμάρινο Μαυσωλείο στην ανατολική πλευρά της Εκκλησίας της Φανερωμένης βρίσκεται στο μπροστινό μέρος του κτιρίου και χτίστηκε εις μνήμην των τεσσάρων ιερέων που εκτελέστηκαν από τους Οθωμανούς κυβερνήτες του 1821, μετά την Κυπριακή εξέγερση λόγω της πρόσφατα ανακηρυγμένης Ελληνικής επανάστασης.

Σήμερα είναι συνεκπαιδευτικό σχολείο. Το κτίριο του σχολείου στεγάζει το νηπιαγωγείο, το δημοτικό και το γυμνάσιο-λύκειο. Το 2014 ανακοινώθηκε ότι το κτίριο θα εκμισθωθεί για να στεγάσει τη σχολή αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου Κύπρου

Ιστορία
-------

Το σχολείο ιδρύθηκε το 1852, μετά από πολλές προσπάθειες από την Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία και ιδιαίτερα από την εκκλησία Φανερωμένης, η οποία βρίσκεται ακριβώς δίπλα από το σχολείο. Παλαιότερα χρησιμοποιήθηκε ως παρθεναγωγείο. Το σχολείο είχε 115 μαθητές, αλλά μόνο ένα δάσκαλο. Έτσι οι μεγαλύτεροι μαθητές χρησιμοποιούνταν ως βοηθοί δάσκαλοι.

Από το 1903 το παρθεναγωγείο χρησιμοποιήθηκε και για την εκπαίδευση γυναικών εκπαιδευτικών. Το σχολείο πήρε τη σημερινή του μορφή το 1924, με την οικονομική βοήθεια της Εκκλησίας Φανερωμένης. Στις μέρες μας το σχολείο είναι δημόσιο σχολείο για αγόρια και κορίτσια. Στο ίδιο κτίριο υπάρχει ένα νηπιαγωγείο, ένα δημοτικό σχολείο και ένα γυμνάσιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑
Το **Tάγαρις**, νεοελλ.:Τάγαρης, είναι ένα Βυζαντινό οικογενειακό όνομα. Ο Οίκος των Τάγαρι άκμασε τον 14ο αι.  Η οικογένεια ήταν ταπεινής καταγωγής, αλλά κατάφερε να ανεβάσει τη θέση της μέσω της στρατιωτικής υπηρεσίας και των ευνοϊκών γάμων. Αν και αρχικά ήταν Ορθόδοξοι, δύο εξέχοντα μέλη έγιναν Ρωμαιοκαθολικοί. 

Το όνομα προέρχεται από το *ταγάριον*, μονάδα ξηρού μέτρου,  ίση περίπου με το ένα όγδοο του *μοδίου* ή πέντε Ρωμαϊκές λίβρες (δηλ. 1 ταγάριον = 1,6 κιλά). 

Ο πρώτος γνωστός Τάγαρις ήταν ο Γεώργιος, τον οποίο αναφέρει ο Μανουήλ Φιλής σε ένα ποίημα. Πιθανότατα έζησε στις αρχές του 14ου αι. Το πρώτο εξέχον μέλος της οικογένειας ήταν ο Μανουήλ Τάγαρις, ο οποίος ανήλθε στον βαθμό των *μεγάλων Στρατοπεδαρχών* και ήταν κυβερνήτης της Φιλαδέλφειας το 1309–27.  Έκανε δύο σημαντικούς γάμους: ο πρώτος του γάμος ήταν με μία γυναίκα από τους Οίκους των Δουκών και των Μονομάχων.  Μέσω του δεύτερου γάμου του με τη Θεοδώρα, κόρη του Ιβάν Ασέν Γ΄ της Βουλγαρίας και της Ειρήνης Παλαιολογίνας, κόρης του Αυτοκράτορα των Ρωμαίων Μιχαήλ Η΄, συνδέθηκε με τις άρχουσες οικογένειες των Ασέν και των Παλαιολόγων. 

Ο Μανουήλ είχε τουλάχιστον έναν γιο, τον Γεώργιο, ο οποίος ανέβηκε στο ίδιο αξίωμα με τον πατέρα του.  Ο Γεώργιος καταγράφεται ότι είχε μία ανιψιά, που παντρεύτηκε έναν Μονομάχο. Μπορεί επίσης να διατήρησε τη στενή σχέση τού πατέρα του με τη Φιλαδέλφεια.  Ένας άλλος Τάγαρις, ο Παύλος Παλαιολόγος Τάγαρις, μπορεί να ήταν γιος είτε του Μανουήλ, είτε του Γεωργίου, αλλά παρόλο που πήρε το όνομα Παλαιολόγος, δεν είναι σαφές εάν είχε σχέση με τη Θεοδώρα.  Ο Μανουήλ είχε επίσης τουλάχιστον μία κόρη από την πρώτη του γυναίκα, που παντρεύτηκε έναν Ταρχανειώτη. 

Κατά τους εμφυλίους πολέμους του 14ου αι. η οικογένεια Τάγαρι ήταν πιστοί. Ο Μανουήλ υποστήριξε τον βασιλεύοντα Αυτοκράτορα Ανδρόνικο Β΄ ενάντια στον πρωτοεμφανιζόμενο εγγονό του Ανδρόνικο Γ΄ κατά τον εμφύλιο πόλεμο των ετών 1321-1328 και ο Γεώργιος υποστήριξε τον Αυτοκράτορα Ιωάννη Ε΄ Παλαιολόγο ενάντια στον επαναστάτη Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνό κατά τον εμφύλιο πόλεμο του 1341-1347. Όσον αφορά την εξωτερική πολιτική, η οικογένεια ευνοούσε στενούς δεσμούς με τις Καθολικές δυνάμεις της Δύσης. Ο Γεώργιος φαίνεται ότι ασπάστηκε τον Καθολικισμό αργά στη ζωή του. Ο αδελφός του Παύλος ήταν Καθολικός προκαθήμενος για ένα διάστημα. 

Η τελευταία αναφορά της οικογένειας γίνεται το 1400, όταν η Άννα Λασκαρίνα Ταγαρίνα άσκησε μήνυση ενώπιον του δικαστηρίου του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Η οικογένεια δεν εμφανίζεται στις ιστορικές πηγές αμέσως μετά.

Σημειώσεις
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7  Trapp (1991).
2. 1 2 3 4 5  Nicol (1970).
3. ↑  Moffatt & Tall (2012).

Πηγές
-----

* Moffatt, Ann; Tall, Maxeme, eds. (2012). Constantine Porphyrogennetos - The Book of Ceremonies. Leiden: E. J. Brill.
* Nicol, Donald (1970). "Philadelphia and the Tagaris Family". Neo-Hellenika. 1: 9–17.
* Trapp, Erich (1991). «Tagaris». Στο: Kazhdan, Alexander. *The Oxford Dictionary of Byzantium*. Oxford and New York: Oxford University Press. σελ. 2006. ISBN 0-19-504652-8.
Συντεταγμένες: 34°54′37.87″N 33°38′15.68″E﻿ / ﻿34.9105194°N 33.6376889°E﻿ / 34.9105194; 33.6376889

Το **Κάστρο της Λάρνακας** (τουρκικά: Larnaka Kalesi‎‎), είναι κάστρο που βρίσκεται στη νότια ακτή της Κύπρου. Κατασκευάστηκε για την υπεράσπιση της νότιας ακτής της Κύπρου και την Λάρνακα και αργότερα χρησιμοποιήθηκε ως σταθμός πυροβολικού, φυλακή και μουσείο.

Ιστορία
-------

Η Λάρνακα κατοικείται από τον 14ο αιώνα π.Χ. όταν οι Έλληνες ίδρυσαν μια μικρή πόλη στην περιοχή. Πολλούς αιώνες αργότερα, οι Βυζαντινοί κατασκεύασαν ένα μικρό φρούριο κοντά στο λιμάνι της Λάρνακας. Δεν είναι σαφές πότε το φρούριο χτίστηκε για πρώτη φορά, αλλά οι αρχαιολογικές έρευνες που πραγματοποιήθηκαν γύρω από το κάστρο δείχνουν ότι η αρχική κατασκευή του κάστρου ξεκίνησε στα τέλη του 12ου αιώνα π.Χ.

Η πόλη απέκτησε σημασία κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, καθώς οι Γενουάτες κατέλαβαν την Αμμόχωστο και ως εκ τούτου προέκυψε η ανάγκη για ένα νέο κυπριακό λιμάνι για το Βυζάντιο. Λίγο μετά η Λάρνακα έγινε ένας από τους κύριους λιμένες στο Βασίλειο της Κύπρου, δημιουργώντας έτσι την ανάγκη για ένα κάστρο που θα προστατεύει την πόλη και το λιμάνι. Μεταξύ των ετών 1382-98, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ιακώβου Α΄, η μικρή Βυζαντινή οχύρωση που βρισκόταν κοντά στο λιμάνι αναβαθμίστηκε σε κάστρο.

Μέχρι τον 18ο αιώνα το κάστρο άρχισε να χάνει τη σημασία του και σταδιακά εγκαταλείφθηκε. Στο πρώτο μισό του 18ου αιώνα, ένας διάσημος εξερευνητής, ο Ηγούμενος Τζοβάνι Μαρίτι, γράφει ότι το κάστρο ήταν σε ημιέρημη κατάσταση, αλλά υπήρχε ακόμη ένα φυλάκιο στο κάστρο. Θεώρησε ότι το κάστρο μπορεί να είχε χτιστεί από τους Οθωμανούς λόγω των τουρκικών επιγραφών και λόγω του ότι .

Κατά την διάρκεια της Βρετανικής κυριαρχίας το κάστρο χρησιμοποιήθηκε ως φυλακή. Στο κάστρο υπήρχε μια αγχόνη για την εκτέλεση κρατουμένων. Η τελευταία εκτέλεση στο κτίριο του κάστρου έλαβε χώρα το 1948. Κατά τη διάρκεια των διακοινοτικών ταραχών οι Ελληνοκύπριοι είχαν υπό την κατοχή τους το κάστρο και το χρησιμοποιούσαν και αυτοί ως φυλακή.

Σημερινή χρήση
--------------

Μετά την Κυπριακή ανεξαρτησία το κάστρο μετετράπη σε μουσείο, ενώ η αυλή του κάστρου μετατράπηκε σε υπαίθριο θέατρο με χωρητικότητα 200 ατόμων. Υπάρχουν εκθέματα παλαιοχριστιανικής, βυζαντινής και μεταβυζαντινής ιστορίας στο δυτικό μέρος του μουσείου, ενώ οι Βυζαντινές τοιχογραφίες εκτίθενται στην κεντρική αίθουσα. Τα μεσαιωνικά κεραμικά, σκεύη και όπλα καταλαμβάνουν την ανατολική αίθουσα του μουσείου.

Συλλογή εικόνων
---------------

* Άποψη του εξωτερικού του κάστρουΆποψη του εξωτερικού του κάστρου
* Είσοδος στο κάστροΕίσοδος στο κάστρο
* Εσωτερική άποψη του κάστρουΕσωτερική άποψη του κάστρου
* Η αυλή του κάστρουΗ αυλή του κάστρου

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Larnaka Medieval Castle». *MyDestination.com Cyprus Travel*. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2015.
2. ↑  «Larnaca Castle». *The Real Cyprus*. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2015.
3. ↑  «Department of Antiquities - Monuments». *www.mcw.gov.cy*. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2015.
Η **Αστυνομία του Καπιτωλίου των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής** (**United States Capitol Police -USCP**) είναι ομοσπονδιακό αστυνομικό σώμα, υπεύθυνο για την ασφάλεια στους χώρους του Συγκροτήματος του Καπιτωλίου των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Σε περίπτωση τέλεσης κάποιου εγκλήματος στα κτίρια, τα πάρκα και τους δρόμους του συγκροτήματος η USCP είναι αρμόδια για τη διεξαγωγή των ερευνών. Επίσης είναι, από κοινού με τη United States Park Police και τη Μητροπολιτική Αστυνομία της Ουάσιγκντον (Metropolitan Police Department of the District of Columbia), αρμόδια για τον έλεγχο μιας έκτασης 200 οικοδομικών τετραγώνων γύρω από το Συγκρότημα του Καπιτωλίου. Παράλληλα είναι αρμόδια για τη προστασία κάθε μέλους του Κογκρέσου οπουδήποτε στην επικράτεια των Η.Π.Α εφόσον κριθεί απαραίτητη η παροχή προστασίας.  Λογοδοτεί στο Κογκρέσο.

Ιδρύθηκε στις 2 Μαΐου 1828 και απασχολεί περισσότερους από 2.000 αστυνομικούς και περισσότερους από 350 πολιτικούς υπαλλήλους, για υπηρεσιακή και διοικητική υποστήριξη.. 

Στις 24 Ιουλίου 1998 ο 42χρονος τότε Russell Eugene Weston Jr. μπήκε στο Καπιτώλιο και πυροβόλησε και σκότωσε δύο αστυνομικούς της Αστυνομίας του Καπιτωλίου, τον Jacob Joseph Chestnut και τον John Michael Gibson. 

Κατά την εισβολή υποστηρικτών του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στο Καπιτώλιο στις 6 Ιανουαρίου 2021 μια γυναίκα σκοτώθηκε από τις σφαίρες αστυνομικού της Αστυνομίας του Καπιτωλίου ενώ περισσότεροι από 50 αστυνομικοί του σώματος και της Μητροπολιτικής Αστυνομίας της Ουάσιγκντον τραυματίστηκαν. Υπήρξαν άλλοι τρεις νεκροί διαδηλωτές στη διάρκεια των επεισοδίων. Η Αστυνομία του Καπιτωλίου δέχτηκε πολύ έντονη κριτική για τη στάση της απέναντι στους εισβολείς. 

* Το σήμα στις στολές της αστυνομίας του ΚαπιτωλίουΤο σήμα στις στολές της αστυνομίας του Καπιτωλίου
* Το σήμα της αστυνομίας του ΚαπιτωλίουΤο σήμα της αστυνομίας του Καπιτωλίου
* Η σημαία της αστυνομίας του ΚαπιτωλίουΗ σημαία της αστυνομίας του Καπιτωλίου

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  United States Capitol Police στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 150120568
* LCCN: n82102436
* NKC: kn20120625012

 |

 |
Ο **Αστυάγης**, γιος του Κυαξάρη, ήταν σύμφωνα με τον Ηρόδοτο ο τέταρτος και τελευταίος βασιλιάς των Μήδων που βασίλεψε κατά πάσα πιθανότητα από το 585 ως το 549 π.Χ. Η βασιλεία του τελείωσε με την ήττα του Μηδικού στρατού από τον Περσικό στρατό με αρχηγό τον εγγονό του Αστυάγη, Κύρο.

Η Μηδική αυτοκρατορία του 600 π.Χ.

Κύρος και Αστυάγης στον Ηρόδοτο
-------------------------------

### Γέννηση Κύρου

Το όνειρο του Αστυάγη (Γαλλία, 15ος αιώνας μ.Χ.).
Ο Αστυάγης είχε για κόρη του την Μανδάνη που εξαιτίας ενός ονείρου που είδε την πάντρεψε με έναν Πέρση, τον Καμβύση. Αργότερα είδε ένα άλλο όνειρο που σήμαινε, σύμφωνα με τους ερμηνευτές, ότι ο γιος της Μανδάνης θα του έπαιρνε τον θρόνο. Έτσι όταν το παιδί γεννήθηκε ο Αστυάγης ανέθεσε στον Άρπαγο, συγγενή του και διαχειριστή της ιδιοκτησίας του, να το θανατώσει. Ο Άρπαγος μη θέλοντας να αναμειχθεί σε τέτοιο φόνο διέταξε έναν από τους βοσκούς του βασιλιά, τον Μιτραδάτη να παρατήσει το βρέφος στο βουνό. Όμως εκείνος το λυπήθηκε και παρουσίασε στον Άρπαγο όχι τον νεκρό Κύρο, αλλά τον γιο του που είχε γεννηθεί νεκρός. 

### Νεανικά χρόνια

Όταν ο Κύρος έφτασε σε ηλικία δέκα ετών η ταυτότητα του αποκαλύφθηκε. Ο Κύρος έκανε τον βασιλιά σ ’ένα παιχνίδι που έπαιζε με άλλα παιδιά. Ο γιος ενός επιφανούς Μήδου όμως δεν τον υπάκουσε και έτσι ο Κύρος τον μαστίγωσε. Μετά από παράπονα του πατέρα του παιδιού ο Αστυάγης κάλεσε τον Κύρο και τον βοσκό στο παλάτι του και έτσι κατάλαβε ποιος ήταν. Μετά από αυτά ο Αστυάγης για να τιμωρήσει τον Άρπαγο έσφαξε τον γιο του και του τον έδωσε να τον φάει. Επίσης έστειλε τον Κύρο πίσω στην Περσία, στους γονείς του, επειδή οι μάγοι του είπαν ότι δεν υπήρχε πια κίνδυνος να του πάρει τον θρόνο, με τη δικαιολογία ότι έγινε ήδη βασιλιάς στο παιχνίδι που έπαιζε με τα άλλα παιδιά.

### Ο Κύρος κατακτά την Μηδική αυτοκρατορία

Τα επόμενα χρόνια ο Άρπαγος για να εκδικηθεί τον Αστυάγη έπεισε τους Μήδους ευγενείς να εκθρονίσουν τον Αστυάγη για χάρη του Κύρου. Έτσι, όταν οι Πέρσες έκαναν εκστρατεία εναντίον της Μηδίας στην μάχη που έγινε οι Μήδοι που ήταν μπλεγμένοι στην συνωμοσία αυτομόλησαν στους Πέρσες και έτσι οι Πέρσες νίκησαν. Σ ’αυτή την μάχη ο Αστυάγης όρισε αρχηγό τον Άρπαγο ξεχνώντας προφανώς πώς του είχε φερθεί. Στην συνέχεια έγινε και άλλη μάχη όπου οι Μήδοι ηττήθηκαν εκ νέου και ο Αστυάγης πιάστηκε αιχμάλωτος. Έτσι η βασιλεία του Αστυάγη έλαβε τέλος μετά από τριάντα πέντε χρόνια.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  ο Ηρόδοτος φαίνεται να αγνοεί πως ο Καμβύσης ήταν βασιλιάς
2. ↑  δεν ήταν γνωστός με αυτό το όνομα

Πηγές
-----

* Ηρόδοτος, *Ιστορία 1 Κλειώ*, Εκδόσεις Κάκτος, Αθήνα: Ιούλιος 1994, σσ. 171-201, ISBN 978-960-352-070-2.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΚυαξάρης | **Βασιλιάς των Μήδων**585-549 π.Χ. | ΔιάδοχοςΚύρος |
Και οι δύο ονομασίες **Βούθουλας** και **Μπούθουλας** ή Μπύθουλας αφορούσαν διαφορετικές περιοχές της παλιάς Αθήνας από τις ομώνυμες αντίστοιχα μικρές λίμνες, άλλοτε η δεύτερη με στάσιμα νερά, που υπήρχαν σε αυτές.

**Βούθουλα** ονόμαζαν οι παλιοί Αθηναίοι τη σημερινή θέση της Αγίας Φωτεινής παρά τον Ιλισό ποταμό όπου υπήρχε μικρή λίμνη με υπερκείμενο μικρό καταρράκτη. Εκεί λέγανε ότι γινότανε ο εφοδιασμός των Αθηναίων και των άλλων Ελλήνων της Αττικής με όπλα και πυρομαχικά στη περίοδο της Επανάστασης του 1821. Έτσι στην εποχή του Όθωνα συνέχιζαν να τιμούν το χώρο με τη παρουσία τους, συχνάζοντας εκεί το βράδυ «όλοι οι απόκληροι της τότε κοινωνίας» καθιστώντας το χώρο μάλλον επικίνδυνο. Αντίθετα την ημέρα ο χώρος ήταν αρκετά ειδυλλιακός και οι νεαρές Αθηναίες κατέβαιναν και έπλεναν εκεί τα «παλάγια», όπως αποκαλούσαν τότε τα προς πλύση ρούχα τους καθώς και μικρά παιδιά που έκαναν εκεί μπάνιο. Το δε 1868 είχε σημειωθεί και πνιγμός 10χρονου παιδιού.

Η περιοχή ήταν γνωστή και ως "Βατραχονήσι" στις αρχές του 20ου αιώνα.

**Μπούθουλα** ή Μπύθουλα ονόμαζαν οι Αθηναίοι μέρος της σημερινής περιοχής του Κολωνού όπου και λίμναζαν στάσιμα νερά σε ξεροπόταμο που υπήρχε τότε εκεί, σε αντίθεση με τα τρεχάμενα νερά του Βούθουλα.

Η περιοχή Μπούθουλας έμεινε περισσότερο γνωστή από τη μόνιμη τότε κάτοικό της, τη λαϊκή θρυλική κοκέτα της εποχής Μαντάμ Σουσού.

Η λαϊκή φράση «ο Βούθουλας κι ο Μπούθουλας» λεγόταν για περιπτώσεις κατάδειξης διαφορετικότητας, ενώ αρκετές φορές φαίνεται ότι υπήρξε θέμα έμπνευσης στους ανά ζεύγη τίτλους παλαιών ελληνικών ταινιών.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Συνοικίες και περιοχές του Δήμου Αθηναίων |
| --- |
|  |
| 
* Αβέρωφ
* Αγίου Μελετίου
* Άγιος Αρτέμιος
* Άγιος Ελευθέριος
* Άγιος Λουκάς
* Άγιος Νικόλαος
* Άγιος Νικόλαος Πευκακίων
* Άγιος Παντελεήμονας
* Άγιος Παύλος
* Άγιος Σώστης
* Αέρηδες
* Ακαδημία
* Ακαδημία Πλάτωνος
* Ακρόπολη
* Αλυσίδα
* Αμπατζήδικα
* Αμπελόκηποι
* Αναφιώτικα
* Αστεροσκοπείο
* Ασύρματος
* Αττική
* Βεΐκου
* Βοτανικός
* Γηροκομείο
* Γκάζι
* Γκύζη
* Γούβα
* Γουδή
* Ελαιώνας
* Ελληνορώσων
* Εξάρχεια
* Ερυθρός Σταυρός
* Ευαγγελισμός
* Ζάππειο
* Ζωοδόχος Πηγή
* Θησείο
* Θυμαράκια
* Ιλίσια
* Καλλιμάρμαρο
* Κεραμεικός
* Κλωναρίδου
* Κολοκυνθού
* Κολωνάκι
* Κολωνός
* Κουκάκι
* Κουντουριώτικα
* Κυνοσάργους
* Κυπριάδου
* Κυψέλη
* Λόφος Σκουζέ
* Λυκαβηττός
* Μακρυγιάννη
* Μεταξουργείο
* Μετς
* Μοναστηράκι
* Μουσείο
* Νέα Φιλοθέη
* Νεάπολη
* Νέος Κόσμος
* Ομόνοια
* Παγκράτι
* Παναθηναϊκός
* Πατήσια (Άνω - Κάτω)
* Πεδίον του Άρεως
* Πεντάγωνο
* Περισσός
* Πετράλωνα
* Πευκάκια
* Πλάκα
* Πλατεία Αμερικής
* Πλατεία Βάθης
* Πλατεία Βικτωρίας
* Πλατεία Κάνιγγος
* Πλατεία Καρύτση
* Πλατεία Κλαυθμώνος
* Πλατεία Κολιάτσου
* Πλατεία Κουμουνδούρου
* Πλατεία Μαβίλη
* Πλατεία Ρηγίλλης
* Πολύγωνο
* Πολυτεχνείο
* Προμπονάς
* Προφήτης Δανιήλ
* Ριζόκαστρο
* Ριζούπολη
* Ρουφ
* Σεπόλια
* Σταθμός Λαρίσης
* Σύνταγμα
* Τέρμα Ιπποκράτους
* Τρεις Γέφυρες
* Φιλοπάππου
* Χίλτον
* Χρυσοσπηλιώτισσα
* Ψυρρή
 |

 |
Νυφική και γιορτινή φορεσιά της Σκύρου. Aρχές 20ού αιώνα. Συλλογή ΠΛΙ, Ναύπλιο
Ως **γιορτινή φορεσιά της Σκύρου** αναφέρεται η γυναικεία ενδυμασία που φοριόταν από τον γυναικείο πληθυσμό της Σκύρου των Βορείων Σποράδων κατά τις επίσημες περιστάσεις (γιορτές, γάμοι κλπ) και ήταν γνωστή στην τοπική ορολογία με τις ονομασίες *χρυσή*, *αλλαμένα* και *νυφάδα*.

Περιγραφή
---------

Η φορεσιά αποτελείται από το κεντημένο από μετάξι εσωτερικό πουκάμισο, τον κοντό γυναικείο επενδύτη (γνωστό και ως *μεντενέ*), το *καλό πουκάμισο* το οποίο κατασκευαζόταν από δύο είδη υφασμάτων, τον *καπχά* (μεταξωτό ύφασμα που χρησίμευε ως εξάρτημα της φορεσιάς), το πολύπτυχο φουστάνι και τον αμάνικο επενδύτη που κάποιες φορές ήταν φτιαγμένος από πολύτιμα υλικά.

Τη φορεσιά συμπληρώνει ο κεφαλόδεσμος, ο οποίος αποτελείται από τέσσερα μέρη, το λευκό βαμβακερό μαντήλι, το κόκκινο μεταξωτό καπιτσάλι, τη μεταξωτή μπόλια και την καλύπτρα του κεφαλιού τον *φτα*, που αποτελεί το σημαντικότερο κομμάτι του κεφαλόδεσμου. Ο στολισμός της φορεσιάς ολοκληρώνεται από μια χρυσή ζώνη και ασημένια κλειδωτήρια καθώς και από το κόσμημα του κεφαλιού.

Γκαλερί
-------

* Ενδυμασίες από τη Σκύρο. Αρχές 20ού αιώνα Συλλογή ΠΛΙ, ΝαύπλιοΕνδυμασίες από τη Σκύρο. Αρχές 20ού αιώνα Συλλογή ΠΛΙ, Ναύπλιο
* Φόρεμα από τη Σκύρο. Τέλη 19ου αιώνα Συλλογή ΠΛΙ, ΝαύπλιοΦόρεμα από τη Σκύρο. Τέλη 19ου αιώνα Συλλογή ΠΛΙ, Ναύπλιο

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Europeana: Γυναικεία νυφική ενδυμασία Σκύρου.
2. 1 2  *Ελληνικές Φορεσιές*, Συλλογή Εθνικού Ιστορικού Μουσείου, Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος, β' έκδοση, Αθήνα 2005, 24.

Βιβλιογραφία
------------

* *Ελληνικές Φορεσιές*, Συλλογή Εθνικού Ιστορικού Μουσείου, Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος, β' έκδοση, Αθήνα 2005.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Europeana: Γυναικεία νυφική ενδυμασία Σκύρου.
Η ελληνική ταινία ***Ουτοπία, παραμύθι για ενήλικες*** είναι μια βωβή κοινωνική κομεντί που γυρίστηκε το 2015, ασπρόμαυρη, στα χνάρια του γαλλικού *The artist* του Μισέλ Χαζαναβίσιους.

Πληροφορίες ταινίας
-------------------

Είναι το κινηματογραφικό ντεμπούτο του Νίκου Κουρού που έγραψε το σενάριο, σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε. Γυρισμένη σε άσπρο και μαύρο και με το στιλιζάρισμα των κλασικών βωβών ταινιών, η *Ουτοπία* είναι ένα συμβολικό παραμύθι με κοινωνικοπολιτικές προεκτάσεις, που σχολιάζει με κωμικοτραγικό τρόπο την ανθρωπιστική κρίση όπως αυτή δημιουργείται από την παντοκρατορία των τραπεζών και των ανθρώπων που επωφελούνται από το χρηματοπιστωτικό σύστημα εις βάρος των υπολοίπων. Πρόκειται για την πρώτη βωβή ταινία που γυρίζεται στην Ελλάδα τα τελευταία 80 χρόνια και επιχειρεί να ανασκευάσει δημιουργικά το κινηματογραφικό λεξικό από τις βωβές ελληνικές ταινίες της δεκαετίας του 1920-1930 με σύγχρονα οπτικά εφέ και κωμικά γκαγκς.

Η ταινία προβλήθηκε στους κινηματογράφους τον Μάρτιο του 2017.

Διανομή
-------

* Νίκος Κουρού ως Αχιλλέας
* Γιώργος Κοντορίκος ως ανθρωπάκι
* Κωνσταντίνος Ιωαννίδης ως αφεντικό
* Πίστη Κρυσταλίδου ως Ρόζα
* Σάκης Τριανταφύλλου ως αρχηγός

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Utopia An adult's fairytale | Grand Magazine». *www.grandmagazine.gr*. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2021.
2. ↑  Papamichos, Jim. «More Info - Σελίδα 2». *m.myfilm.gr*. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2021.
3. ↑  «FilmBoy: Utopia: An Adult's Fairytale του Νίκου Κουρού». *FilmBoy*. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2021.
4. ↑  «Ουτοπία (2016) ⋆ Filmy.gr». *Filmy.gr*. Ανακτήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2023.

Πηγές
-----

* Ουτοπία (Utopia, An Adult's FairyTale) (2016) - More Info
* IMDB
* FREE CINEMA
* WORDLFILMPRESENTATION
Ο **Θωμάς Στανίσλαος Βελάστης** ήταν φιλόλογος του 18ου αιώνα από τη Χίο.

Ρωμαιοκαθολικός στο δόγμα και Ιησουίτης, σπούδασε στη Ρώμη θεολογία και φιλολογία, και στη συνέχεια δίδαξε στη Χίο. Υπήρξε άριστος χειριστής των κλασικών γλωσσών, ελληνικής και λατινικής, και συνέγραψε, μεταξύ άλλων, ενδιαφέρουσες γλωσσικές μελέτες, αλλά και κατηχητικά εγχειρίδια. Τα σπουδαιότερα από τα έργα του είναι:

* *Περί θυμού* (Ρώμη 1747)
* *De litterarum graecorum pronuntione* (*Περί προφοράς των γραμμάτων των Ελλήνων*, Ρώμη 1751)
* *Πανηγυρικός προς τιμήν του Ν. Πολίτου* (Μεσσήνη 1752)

Επιπλέον, ο Θωμάς Βελάστης υπήρξε και ποιητής: Εκτός από τα δύο δημοσιευμένα σονέτα του στη *Νέα Εστία*, υπάρχει η πληροφορία για άγνωστα σονέτα του από τον ερευνητή Θ. Παπαδόπουλο, που μελέτησε αρχεία στη Σικελία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Τόμος 167 (2010), σσ. 563-566

Πηγές
-----

* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 8, σελ. 189
* Αλεξάνδρα Σαμουήλ: «Για μια ιστορία του νεοελληνικού σονέτου», *Νέα ευθύνη*, τεύχος 20 (2013), σσ. 614
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Χιλίαρχος.
**Χιλιαρχία** ονομάζονταν κατά την Ελληνική επανάσταση του 1821 η μονάδα ατάκτων στρατευμάτων που διοικούσε ο χιλίαρχος. Η δύναμη της χιλιαρχίας ήταν 1120 άνδρες.

Αντιστοιχούσε προς το τάγμα, ενώ ο χιλίαρχος αντιστοιχούσε προς τον ταγματάρχη. Δημιουργήθηκαν για πρώτη φορά με ψήφισμα στην Α' Εθνική Συνέλευση της 9ης Ιανουαρίου 1822. Περιελάμβανε δέκα εκατονταρχίες. Στο επιτελείο της χιλιαρχίας ανήκε ο χιλίαρχος που την διοικούσε, ένας υποχιλίαρχος, ένας ταξίαρχος, ένας γιατρός, ένας χειρουργός, ένας φροντιστής και ένας παπάς. Το 1828 ο αριθμός των χιλιάρχων ορίστηκε σε τρεις, ενώ η χιλιαρχία οργανώθηκε σε δύο πεντακοσιαρχίες, από πέντε εκατονταρχίες η κάθε μία. Στο επιτελείο της χιλιαρχίας προστέθηκε ένας υπασπιστής, ένας γραμματέας, ένας ταμίας, δύο σημαιοφόροι και δύο σαλπιγκτές, ένας σε κάθε πεντακοσιαρχία. 

Μετά την μάχη της Πέτρας οι χιλιαρχίες καταργήθηκαν και αντικαταστάθηκαν από 13 ελαφρά τάγματα.

Πηγές
-----

* *Μεγάλη Στρατιωτικὴ καὶ Ναυτικὴ Ἐγκυκλοπαιδεία. Tόμος Ἔκτος: Σαράντα Ἐκκλησίαι–Ὤχρα*. Ἀθήναι: Ἔκδοσις Μεγάλης Στρατιωτικῆς καὶ Ναυτικῆς Ἐγκυκλοπαιδείας. 1930, σελ. 582. OCLC 31255024.
Ο **Ορφέας - Ελευθέριος Αυγουστίδης** (Εξάρχεια, 5 Ιουνίου 1985) είναι Έλληνας ηθοποιός της τηλεόρασης, του κινηματογράφου και του θεάτρου.

Βιογραφία
---------

Είναι γιος των ηθοποιών Μαρίας Τζομπανάκη και Ντίνου Αυγουστίδη. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, ενώ στη συνέχεια πραγματοποίησε σπουδές κινηματογράφου στην Ακαδημία Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης. Έκανε το ντεμπούτο του στην ταινία "Λούφα και παραλλαγή: Σειρήνες στο Αιγαίο" (2005) σε σκηνοθεσία Νίκου Περράκη.

Ακολούθησε η τηλεοπτική σειρά "*Λούφα και παραλλαγή: η σειρά*" η οποία προβλήθηκε από τη ΝΕΤ τη σεζόν 2006/2007 και στην οποία πρωταγωνίστησε υποδυόμενος τον φαντάρο Γιάννη Παπαδόπουλο, καθώς και η συμμετοχή του στην αστυνομική σειρά του Alpha 10η εντολή στο επεισόδιο "Εικονική πραγματικότητα" όπου πρωταγωνίστησε στο πλευρό της Δανάης Σκιάδη.

Τη σεζόν 2007/2008 πρωταγωνίστησε στην αισθηματική σειρά του Alpha "Πήρα κόκκινα γυαλιά", ενσαρκώνοντας τον νεαρό καθηγητή Δημήτρη, ο οποίος διατηρεί σχέση με την 12 χρόνια μεγαλύτερή του Μαριάννα (Εβελίνα Παπούλια) και έπαιξε στο θέατρο Διάνα για δεύτερη σεζόν την παράσταση "Νύχτα ραδιο-φόνων" μαζί με την Ελένη Ράντου και το Βασίλη Χαραλαμπόπουλο.

Τη σεζόν 2008/2009 κάνει τετραπλή εμφάνιση στον κινηματογράφο: πρωταγωνιστεί με τον Άκη Σακελλαρίου και τη Φαίη Ξυλά στην κωμική ταινία του Γιάννη Ξανθόπουλου "Όλα θα πάνε καλά", και εμφανίζεται ως guest star στον "Ηλία του 16ου" σε σκηνοθεσία Νίκου Ζαπατίνα και με πρωταγωνιστή τον Πέτρο Φιλιππίδη, στο "Bank Bang", που σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος και στο "Πεθαίνω για σένα" της Ελένης Ράντου. Επίσης πρωταγωνιστεί στο θέατρο Διάνα στην παράσταση "Ο βροχοποιός" σε σκηνοθεσία Ελένης Ράντου, ενώ εμφανίστηκε στη νεανική σειρά του Mega Channel "Άγρια παιδιά" και στην κωμική "Επτά θανάσιμες πεθερές". Στην τηλεοπτική σειρά "Το νησί" υποδύθηκε τον Αντώνη Αγγελόπουλο, και στην σειρά Εθνική Ελλάδος του Γιώργου Καπουτζίδη κράτησε τον ρόλο του Αχιλλέα.Στην ιδιωτική τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές 10η εντολή, Λούφα και παραλλαγή, *Πήρα κόκκινα γυαλιά,* Baby Dance, *Άγρια Παιδιά,* Επτά Θανάσιμες Πεθερές, Εργαζόμενη Γυναίκα, Το Νησί, Εθνική Ελλάδος, Αγάπα σαν να μην υπάρχει αύριο, Κόκκινο Νυφικό, Ου Φονεύσεις, Έτερος Εγώ: Κάθαρσις, *Σασμός, Καρτ Ποστάλ.*

Προσωπική Ζωή
-------------

Το 2021 απέκτησε ένα γιο τον Αχιλλέα-Κωνσταντίνο μαζί με τη σύντροφο του Γεωργία Κρασσά. Τον Ιούνιο του 2022 το ζευγάρι παντρεύτηκε και βάφτισε τον γιο τους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι.
---------------------

•Ορφέας Αυγουστίδης: «Η αριστεία στεγνώνει τους ανθρώπους» [Συνέντευξη]


1. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. tt3358328. Ανακτήθηκε στις 17  Ιουλίου 2022.
***Νταντά αμέσου δράσεως*** (Αγγλ. **The Nanny**) είναι ο τίτλος Αμερικανικής τηλεοπτικής σειράς συμπαραγωγής Sternin & Fraser Ink, Inc. και της Highschool Sweethearts σε συνεργασία με την TriStar Television για το δίκτυο CBS. Προβλήθηκε πρώτη φορά στις 3 Νοεμβρίου 1993 έως και τις 12 Μαΐου 1999, με πρωταγωνίστρια και δημιουργό την Φραν Ντρέσερ ως Φραν Φάιν, μια Εβραία κάτοικο του Κουίνς της Νέας Υόρκης η οποία παραδόξως γίνεται η νταντά τριών παιδιών από τη βρετανική/νεοϋορκέζικη ανώτερη τάξη.

Η σειρά βραβεύτηκε με το Rose d'Or το 2006 (FRAPA Format Award, Scripted Format) και με Βραβείο Έμμυ το 1995 (Outstanding Individual Achievement in Costuming for a Series).

Απήχηση
-------

Προβλήθηκε σε πάνω από 90 χώρες του κόσμου με επιτυχία, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα, ενώ 10 χώρες από αυτές πήραν τα δικαιώματα του σεναρίου της και το προσάρμοσαν η καθεμιά σε δική της διασκευή. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στην ελληνική τηλεόραση στο MEGA, όπου προβαλλόταν μεταξύ 1993-1999. Λόγω της υψηλής της τηλεθέασης, η σειρά διασκευάστηκε και στην ελληνική γλώσσα και προβλήθηκε από το ίδιο κανάλι τις σεζόν 2003-2005 με πρωταγωνιστές τη Μαρία Λεκάκη και τον Κώστα Αποστολίδη.

Πλοκή
-----

Το *Νταντά αμέσου δράσεως* βασίζεται κυρίως στην ιστορία της ενρινόφωνης Φραν Φάιν (την υποδύεται η Φραν Ντρέσερ) η οποία είναι από το Φλόσινγκ. Η Φραν εμφανίζεται στην πόρτα του πλούσιου Άγγλου χήρου, θεατρικού παραγωγού του Μπρόντγουεϊ, Μάξγουελ Σέφιλντ (Τσαρλς Σόνεσι), ενώ πουλάει καλλυντικά.

Καστ
----

### Κύριοι συντελεστές

Κύριο λήμμα: Λίστα χαρακτήρων της σειράς "Νταντά αμέσου δράσεως"
Το *Νταντά αμέσου δράσεως* διατήρησε ένα κύριο καστ, κρατώντας το ίδιο σετ χαρακτήρων για την συνολική εξαετή προβολή του. Πολυάριθμοι δευτερεύοντες χαρακτήρες και τα αντικείμενα του πόθου τους εμφανίσθηκαν ενδιαμέσως για να συμπληρώσουν ιστορίες που εξελίσσονταν γύρω από αυτόν τον σκληρό πυρήνα της ομάδας.

| Χαρακτήρας | Ηθοποιός |
| --- | --- |
| Φραν Φάιν | Φραν Ντρέσερ |
| Μάξγουελ Σέφιλντ | Τσαρλς Σόνεσι |
| Νάιλς | Ντάνιελ Ντέιβις |
| Σι Σι Μπάμπκοκ | Λορίν Λέιν |
| Μάργκαρετ Σέφιλντ | Νικόλ Τομ |
| Μπράιτον Σέφιλντ | Μπέντζαμιν Σάλσμπερι |
| Γκρέις Σέφιλντ | Μαντλίν Ζίμα |
| Σίλβια Φάιν | Ρενέ Τέιλορ |
| Γιέτα Ρόζενμπεργκ | Αν Μόργκαν Γκίλμπερτ |
| Βαλ Τοριέλο | Ρέιτσελ Σαγκάλ |

Παραπομπές
----------



1. ↑  «Νταντά Αμέσου Δράσεως (The Nanny)». *Retromaniax*. 9 Μαΐου 2008. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2023.
2. ↑  «"Η Νταντά". Το επιτυχημένο αμερικανικό σήριαλ ήταν βασισμένο στην πραγματική ζωή της πρωταγωνίστριας». *ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ*. 31 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2023.
Οι **Χειμερινοί Παραολυμπιακοί Αγώνες του 2026** ( ιταλικά: Giochi paralimpici invernali del 2026‎‎), είναι μια διεθνής χειμερινή διοργάνωση πολλαπλών αθλημάτων για αθλητές με αναπηρίες, που έχει προγραμματιστεί να λάβει χώρα στο Μιλάνο και την Cortina d'Ampezzo της Ιταλίας, από τις 6 έως τις 15 Μαρτίου. Οι εκλογές διεξήχθησαν στις 24 Ιουνίου 2019 στην 134η Σύνοδο της ΔΟΕ στη Λωζάνη της Ελβετίας, όπου βρίσκεται η έδρα της ΔΟΕ. Οικοδεσπότρια πόλη εκλέχθηκε τ 

το Μιλάνο νικώντας την Στοκχόλμη - 

Αυτοί θα είναι οι τρίτοι Παραολυμπιακοί Αγώνες που φιλοξενούνται στην Ιταλία και θα σηματοδοτήσουν την 20ή επέτειο των Χειμερινών Παραολυμπιακών Αγώνων του 2006 στο Τορίνο .

Αθλήματα
--------

79 αγωνίσματα σε έξι χειμερινά παραολυμπιακά αθλήματα πρόκειται να πραγματοποιηθούν 

* Αλπικό σκι ( λεπτομέρειες )
* Δίαθλο ( λεπτομέρειες )
* Σκι αντοχής ( λεπτομέρειες )
* Παρά Χόκεϊ ( λεπτομέρειες )
* Σνόουμπόρντινγκ ( λεπτομέρειες )
* Κέρλινγκ αναπηρικού αμαξιδίου ( λεπτομέρειες )

Χώροι διεξαγωγής
----------------

Οι χώροι διεξαγωγής των Αγώνων είναι οι παρακάτω. 

### Μιλάνο Cluster

* Fiera Milano Rho - Χόκεϊ με έλκηθρο επί πάγου, IBC και MBC
* Piazza del Duomo – πλατεία μεταλλίων και ζωντανή τοποθεσία.

### Val di Fiemme Cluster

* Lago di Tesero Cross Country Stadium, Tesero – δίαθλο, σκι αντοχής

### Cluster Cortina d'Ampezzo

* Πλαγιά Olimpia delle Tofane, Cortina d'Ampezzo – αλπικό σκι, σνόουμπορντ
* Ολυμπιακό Στάδιο του Del Ghiaccio, Cortina – κέρλινγκ και τελετές λήξης με αναπηρικό αμαξίδιο.

### Βερόνα

* Verona Arena – τελετή έναρξης

Μάρκετινγκ
----------

### Εμβλημα

Το έμβλημα είναι το "Futura", που ανακοινώθηκε μετά από διαδικτυακή ψηφοφορία στις 30/3/2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος

Δείτε επίσης
------------

* Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2026 (Μιλάνο, Ιταλία)
* Θερινοί Παραολυμπιακοί Αγώνες 1960 (Ρώμη, Ιταλία)
* Χειμερινοί Παραολυμπιακοί Αγώνες 2006 (Τορίνο, Ιταλία)


1. ↑  «Winter Olympics: Italy's Milan-Cortina bid chosen as host for the 2026 Games». *BBC News*. 24 Ιουνίου 2019.
2. ↑  «IPC Governing Board take key decisions for future Paralympic Games».
3. ↑  «Proposed venues». architectureofthegames.net. 10 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2019.
4. ↑  «Milano Cortina 2026, i nuovi simboli. E' 'Futura' il logo scelto, bianco per le olimpiadi, colorato per le paralimpiadi - Sport». *Agenzia ANSA* (στα Ιταλικά). 30 Μαρτίου 2021. Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2021.