Για άλλες χρήσεις, δείτε: Δημήτρης Κωνσταντόπουλος.

Ο **Δημήτριος Κωνσταντόπουλος**(1917 – 1 Νοεμβρίου 2008) ήταν διαπρεπής καθηγητής Δημοσίου Διεθνούς δικαίου στο ΑΠΘ.

Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου, όπου διετέλεσε καθηγητής του Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου και της Φιλοσοφίας του Δικαίου, όπου διαδέχθηκε τον καθηγητή του στην έδρα Ρούντολφ φον Λάουν.

Το 1960 αναγορεύθηκε καθηγητής του Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ενώ το 1966 ίδρυσε το 1ο Ελληνικό Ινστιτούτο Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου, Ευρωπαϊκού Δικαίου και Διεθνών Σχέσεων στη Θεσσαλονίκη.

Ο Δ. Κωνσταντόπουλος υπήρξε Ιδρυτής και Διευθυντής του πρώτου Ινστιτούτου Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου, Ευρωπαϊκού Δικαίου και Διεθνών Σχέσεων της Ελλάδας με έδρα την πρωτεύουσα πόλη του Μακεδονικού Ελληνισμού.

Ο καθηγητής Κωνταντόπουλος δίδαξε ως επισκέπτης καθηγητής στα Πανεπιστήμια του Στρασβούργου, της Εξ Αν Προβάνς, του Νέου Δελχί Ινδίας, όπως και στα Πανεπιστήμια του Μπάτον Ρουζ και της Λουιζιάνα και Τιουλέν της Ν. Ορλεάνης, ενώ έδωσε σειρά διαλέξεων και μαθημάτων στα Πανεπιστήμια του Τόκιο, της Μανίλας, της Μπαγκόκ, της Τεχεράνης, του Καΐρου, του Κέιπ Τάουν, Σαν Πάολο, Ρίο Ιανέιρο, Μπραζίλια, Βρετανική Κολούμπια, Νεμπράσκα, Λος Άντζελες, Σαν Φρανσίσκο κ.α.

Ο καθηγητής Δημήτριος Σ. Κωνσταντόπουλος υπήρξε μέλος πολλών εταιρειών Διεθνούς Δικαίου, όπως της Γερμανίας, των Ινδιών, της Βραζιλίας και, τέλος, Διευθυντής του Νομικού Τμήματος της Παγκοσμίου Ενώσεως Μελέτης Προσφυγικών Ζητημάτων της Γενεύης, ως και μέλος του Curatorium Internationale του Ινστιτούτου Δημοσίου Δικαίου της Μόσχας.

Στο πλαίσιο των ετησίων μαθημάτων του Ινστιτούτου Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου Θεσσαλονίκης και στο πλαίσιο του Ελευθέρου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης διοργάνωσε ετήσια μαθήματα κατά τη διάρκεια εκάστου καλοκαιριού με μεγάλη επιτυχία, μαθήματα στα οποία δίδαξαν οι μεγαλύτερες προσωπικότητες του παγκοσμίου Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου, Ευρωπαϊκού Δικαίου και Διεθνών Σχέσεων, όπως και πρόεδροι των ανωτάτων Ευρωπαϊκών και Παγκοσμίων Δικαστηρίων (ΟΗΕ) ως και πρόεδροι της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Επί της προεδρίας του Δημητρίου Σ. Κωνσταντόπουλου το παρ’ αυτού ιδρυθέν Ινστιτούτο τιμήθηκε με το βραβείο "Αγγελιοφόρος της Ειρήνης" του ΟΗΕ εκ μέρους του τότε γραμματέως Ντεκουεγιάρ.

Ο Δημήτριος Σ. Κωνσταντόπουλος συνέβαλε καταλυτικά στην προάσπιση των εθνικών θεμάτων της Ελλάδας, όπως του Κυπριακού, της ιστορικής συνέχειας, ταυτότητας και κληρονομιάς του Μακεδονικού Ελληνισμού, της ισχύος της Συνθήκης της Λωζάννης για την εναπομείνασα Δυτική Θράκη μας και του ενιαίου αμυντικού δόγματος Θράκης - Μακεδονίας - Νήσων του Αιγαίου και Κύπρου.

Χαρακτηριστικό είναι πως όταν ανέκυψε το θέμα των γεγονότων των βραχονησίδων υπό την επωνυμία Ίμια τον Ιανουάριο του 1996 ο καθηγητής ανακάλυψε στο αρχείο του την ύπαρξη της Ιταλοτουρκικής Προσφυγής στο Διαρκές Δικαστήριο Διεθνούς Δικαιοσύνης της Κοινωνίας των Εθνών το 1929, η οποία έδωσε αφορμή στη συνομολόγηση της Συνθήκης της 04-01-1932 μεταξύ Τουρκίας και Ιταλίας, διά της οποίας ρυθμίζονται επακριβώς τα τουρκοϊταλικά θαλάσσια σύνορα και αναγνωρίζεται ότι το σύμπλεγμα των βραχονησίδων Ίμια ανήκε στην Ιταλία και εν συνεχεία, όταν παραχωρήθηκαν τα Δωδεκάνησα από την Ιταλία στην Ελλάδα διά της Συνθήκης των Παρισίων του 1947, παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα και οι βραχονησίδες Ίμια.

Τα επίσημα αυτά στοιχεία, ο καθηγητής Κωνσταντόπουλος τα παρέδωσε, όπως του ζητήθηκε, στην ελληνική κυβέρνηση και στον Έλληνα πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλο.

Υπήρξε ο μοναδικός καθηγητής το όνομα του οποίου είχε δοθεί, ενώ βρισκόταν στη ζωή, σε αίθουσα της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ, η οποία υφίσταται μέχρι σήμερα.

Ο Δημήτριος Σ. Κωνσταντόπουλος για το εν γένει επιστημονικό το έργο, ελληνικό και παγκόσμιο, τιμήθηκε στην Ελλάδα και στο εξωτερικό με την απονομή, εκτός των άλλων, παρασήμου του Ελληνικού Ταξιάρχη του Φοίνικα, του Χρυσού Σταυρού εξαίρετων υπηρεσιών της Ο.Δ. Γερμανίας, του Χρυσού Σταυρού υπηρεσιών του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, του Ταξιάρχη Σταυροφόρων του Αγίου Τάφου του Ελληνοορθοδόξου Πρεσβυγενούς Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, όπως και με πολλές άλλες διεθνείς διακρίσεις, όπως εκείνη του Αγγελιοφόρου της Ειρήνης του ΟΗΕ.

Κατά την ανακήρυξη του καθηγητή ως τιμώμενου με τον τίτλο του Διδάκτορος Δικαίου τιμής ένεκεν του περίφημου Γαλλικού Πανεπιστημίου του Μπορντό το 1984, ο Πρύτανης Καθηγητής Σουμπεϊρόλ είπε: «Η σχολή μας θαυμάζει την επιστημονική και προσωπική δύναμη με τις οποίες ο καθηγητής τίμησε την πατρίδα του την Ελλάδα σε όλες τις χώρες της υφηλίου. Σήμερα στους επιστημονικούς κύκλους της Γαλλίας αλλά και όλου του κόσμου ο τιμώμενος Έλληνας διεθνολόγος είναι σύμβολο για τη δύναμη, την αξιοπρέπεια και το ανώτερο και δημιουργικό επιστημονικό πνεύμα που χαρακτηρίζει το ιδεώδες πρότυπο ενός διεθνολόγου».

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. catalogue.bnf.fr/ark:/12148/cb12978662k. Ανακτήθηκε στις 21  Αυγούστου 2019.
2. ↑  *κωδικός αναφοράς VIAF*. 37048882. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. 1 2  (πολλαπλές γλώσσες) *Virtual International Authority File*. OCLC. Dublin. viaf.org/viaf/37048882/. Ανακτήθηκε στις 21  Αυγούστου 2019.
4. 1 2 3  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. portal.dnb.de/opac.htm?method=simpleSearch&cqlMode=true&query=nid%3D119128322. Ανακτήθηκε στις 21  Αυγούστου 2019.
5. ↑  «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) *IdRef*. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. 057070288. Ανακτήθηκε στις 21  Αυγούστου 2019.

Πηγές
-----

* «Σχολή Νομικών, Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών: 75 χρόνια», Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, έκδ. Α.Π.Θ.