recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Λιούμπισα Μιλόγιεβιτς** (σερβικά: *Љубиша Милојевић*), γεννήθηκε στις 7 Απριλίου 1967 στο Κράλιεβο της Σερβίας (πρώην Γιουγκοσλαβίας) και είναι Σέρβος πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε ως επιθετικός .

Σταδιοδρομία
------------

Αφού ξεκίνησε το σύλλογο της πόλης του, ΦΚ Σλόγκα Κράλιεβο, ο Μιλόγεβιτς πήρε μεταγραφή στον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου το καλοκαίρι του 1989  Ευθύς αμέσως, παραχωρήθηκε με ετήσιο δανεισμό στη Ραντ με την οποία αγωνίστηκε όλη τη σεζόν 1989-90.  Στη συνέχεια, ο Μιλόγεβιτς επέστρεψε στον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου και έπαιξε οκτώ παιχνίδια στο πρωτάθλημα της Γιουγκοσλαβίας 1990-91, κατακτώντας τον τίτλο του πρωταθλητή Γιουγκοσλαβίας.  Μη βρίσκοντας θέση στο βασικό σχήμα της ομάδας, παραχωρήθηκε εκ νέου, με ελεύθερη μεταγραφή αυτή τη φορά, στη Ραντ το καλοκαίρι του 1991, και σημείωσε 12 γκολ σε 31 αγώνες κατά τη διάρκεια του Γιουγκοσλαβικού Πρωταθλήματος 1991–92. 

Το καλοκαίρι του 1992, ο Μιλόγεβιτς μετακόμισε στην Ελλάδα και υπέγραψε συμβόλαιο με τον Άρης Θεσσαλονίκης. Ο Σέρβος επιθετικός, μαζί με τον συμπατριώτη του Ζόραν Λόντσαρ, συνέθεσαν ένα σπουδαίο δίδυμο στην επίθεση του Άρη. Συνολικά αγωνίστηκε σε 181 αγώνες με την κίτρινη φανέλα, με 149 συμμετοχές στο ελληνικό πρωτάθλημα, 30 συμμετοχές στο Κύπελλο Ελλάδας και 2 συμμετοχές στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, και σκόραρε 48 γκολ για τον σύλλογο σε πέντε σεζόν (38 γκολ για το Πρωτάθλημα, 9 για το Κύπελλο καθώς και ένα γκολ στην αγώνα του Κύπελλο ΟΥΕΦΑ εναντίον της Ισραηλινής Χάποελ Μπερ Σεβά). Το καλοκαίρι του 1997 μεταγράφηκε στον Παναιτωλικό και για να αγωνιστεί στο πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής, ολοκληρώνοντας στο Αγρίνιο την ποδοσφαιρική του καριέρα του.

Προπονητική καριέρα
-------------------

Από το 2011 εργάζεται ως υπεύθυνος ακαδημίας ποδοσφαίρου στη γενέτειρά του,  το Κράλιεβο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Tempo Almanah Yu Fudbal 88-89» (στα Serbian). yumpu.com. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2020. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
2. ↑  «Tempo Almanah Yu Fudbal 89-90» (στα Serbian). yumpu.com. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2020. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
3. ↑  «Tempo Almanah Yu Fudbal 90-91» (στα Serbian). yumpu.com. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2020. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
4. ↑  «Tempo Almanah Yu Fudbal 91-92» (στα Serbian). yumpu.com. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2020. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
Ο **Κώδικας Φόρου Προστιθέμενης Αξίας** είναι ένα σχετικά πρόσφατο νομοθέτημα με σκοπό να ξεκαθαρίσει το πεδίο και τον τρόπο λειτουργίας του γνωστού φόρου κύκλου εργασιών με την ονομασία Φ.Π.Α. (Ν.2859/2000, ΦΕΚ Α' 248/07-11-2000). 

Στην πιο πρόσφατη αναθεώρησή του χωρίζεται σε δύο μέρη. 
Το πρώτο μέρος αναφέρεται σε ουσιαστικές διατάξεις και περιλαμβάνει 47 άρθρα, ενώ το δεύτερο μέρος αναφέρεται σε διαδικαστικές διατάξεις και περιλαμβάνει τα υπόλοιπα άρθρα έως και το 65. Στο τέλος ακολουθούν παραρτήματα με λεπτομερειακές περιπτώσεις εφαρμογής.

Εξωτερικές Πηγές
----------------

ΚΩΔΙΚΑΣ ΦΟΡΟΥ ΠΡΟΣΤΙΘΕΜΕΝΗΣ ΑΞΙΑΣ (άρθρο 1 Ν.2859/2000)
Ο **Κωνσταντίνος** ήταν Bυζαντινός πατρίκιος και στρατηγός του 9ου αιώνα.

Ο Κωνσταντίνος βρέθηκε στην Λογγοβαρδία το 887–888 σε μια περίοδο που η Bυζαντινή αυτοκρατορία βρισκόταν σε πόλεμο με τους Λομβαρδούς. Αναφέρεται με τον τίτλο του *επί της τραπέζης* επί Λέοντος Στ΄. Αναφέρονται δωρεές και προνόμια που είχε παραχωρήσει σε μοναστήρια.Το 888 έχασε την πρωτεύουσά του το Μπάρι, που έπειτα από πολιορκία καταλήφθηκε από τους Λομβαρδούς, αλλά κατάφερε το ίδιο έτος να το ανακαταλάβει. Διάδοχος του ήταν ο Πατρίκιος Γεώργιος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Silvano Borsari, Il monachesimo bizantino nella Sicilia e nell'Italia meridionale prenormanne, σελ. 61
2. ↑  Strateghi e catapani bizantini a Bari (876-1071) di Vito Ricci
Το **λευκό λιοντάρι** το οποίο απαντάται περιστασιακά στα εθνικά πάρκα, είναι ένας ιδιαίτερος τύπος του *Panthera leo krugeri* (*Πάνθηρ ο λέων του Κρούγκερ*). Το χρώμα που έχει οφείλεται σε υποτελή γονίδια, από τα οποία προκύπτει μία σπάνια γονιδιακή μετάλλαξη. Σήμερα τα λευκά λιοντάρια σπανίζουν στους ζωολογικούς κήπους, αλλά είναι ακόμα πιο σπάνια στην άγρια φύση. Τα λευκά λιοντάρια είναι ένα από τα πιο ξεχωριστά υποείδη του κόσμου, γι' αυτό και κυνηγιούνται πολύ. Τα σημερινά εξημερωμένα λευκά λιοντάρια είναι απόγονοι δύο νεαρών ατόμων που εντοπίστηκαν και αιχμαλωτίστηκαν στο καταφύγιο Τιμμπαβάτι στη Νότια Αφρική το 1975. Όμως το 1938 εθεάθησαν για πρώτη φορά, αποδεικνύοντας ότι δεν ήταν φαντασίες οι μύθοι των ιθαγενών που μίλαγαν για λευκά λιοντάρια.

Οι σκύμνοι αλμπίνο πωλούνται ως κατοικίδια, με κόστος έως 110.000€. Είναι από τα πιο ακριβά κατοικίδια.

Γενετική
--------

 Λευκό λιοντάρι σε ζωολογικό κήπο στο Βελιγράδι
Τα λευκά λιοντάρια δεν είναι αλφιστικά άτομα, αλλά λευκιστικά. Έχουνε κανονική ίριδα, της οποίας το χρώμα μπορεί να είναι καφέ, γκριζομπλέ ή και γκριζοπράσινο. Επίσης έχουνε κανονικά μαξιλαράκια στις πατούσες τους και φυσιολογικά χείλη. Λευκά λιοντάρια με γαλάζια μάτια υπάρχουνε σε ζωολογικούς κήπους, πάρκα ή καταφύγια. Γεννιούνται μερικές φορές από φυσιολογικούς γονείς, οι οποίοι έχουνε κληρονομήσει γονίδια στα οποία οφείλεται το λευκό τους χρώμα από τους γονείς τους, και τα μετέφεραν στους απογόνους τους. Ο λευκισμός, όπως ονομάζεται αυτό το φαινόμενο, δυσχεραίνει την επιβίωση των λευκών λιονταριών στη φύση, με συνέπεια την έλλειψή τους στο φυσικό περιβάλλον. Ένα μεγάλο πρόβλημα για τη διατήρηση των λευκών λιονταριών είναι οι ενδογαμίες, οι οποίες γίνονται με σκοπό τη διατήρηση των λευκών λιονταριών στην αιχμαλωσία, αλλά υπάρχει φόβος να προκύψουν προβλήματα όπως και συμβαίνει και στις λευκές τίγρεις (στραβισμός, προβλήματα στον εγκέφαλο, στον ουρανίσκο και στη σπονδυλική στήλη).

Στην άγρια φύση και ενδημική έκταση
-----------------------------------

Σκύμνος στο καταφύγιο Τιμμπαβάτι
Το 2003 η WTL (Global White Lion Protection Trust), πρότεινε για πρώτη φορά τον επαναπάτρισμό των λευκών λιονταριών στο ενδημικό τους περιβάλλον, στο καταφύγιο Τιμμπαβάτι στην Ν.Αφρική. Προγενέστερες έρευνες έχουνε δείξει ότι τα λευκά λιοντάρια κυνηγούνε το ίδιο ή και περισσότερο επιτυχώς με τους "χρωματιστούς" συγγενείς τους. Πιο προσεκτικές μελέτες όμως έδειξαν ότι τα λευκά λιοντάρια έχουνε πολύ λιγότερες επιτυχίες στο κυνήγι σε σχέση με τα φυσιολογικά λιοντάρια, λόγω του χρώματός τους που δεν τους παρέχει αρκετή κάλυψη. Τελικά η WTL αποφάσισε να αναμείξει φυσιολογικά λευκά και χρωματιστά λιοντάρια στην ενδημική τους περιοχή.Τα λευκά λιοντάρια στην άγρια φύση κυνηγάνε αντιλόπες, γαζέλες, γκνου, ζέβρες, φακόχοιρους και σπάνια καμηλοπαρδάλεις.

Παραπομπές
----------

* National Geographic
Το **Κύπελλο Ανρί Ντελονέ** είναι αθλητικό τρόπαιο του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου. Απονέμεται στη νικητήρια ομάδα από το 1960.

Περιγραφή
---------

Ο επάργυρος αμφορέας σχεδιάστηκε το 1960 από τον *Arthur Bertrand* στο Παρίσι. Έχει μάζα δέκα κιλών και ύψος 42,5 εκατοστών. Ονομάστηκε προς τιμή της μνήμης του Γάλλου Ανρί Ντελονέ, πρώτου γενικού γραμματέα της ΟΥΕΦΑ και πνευματικού δημιουργού του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος. Παραμένει ιδιοκτησία της ΟΥΕΦΑ και εκτίθεται κάθε χρόνο στην έδρα του εκάστοτε νικητή. Αν κάποια ομάδα αποκτήσει τον τίτλο τρεις φορές επαναλαμβανόμενες, ή πέντε φορές συνολικά, τότε τιμάται με γνήσιο πανομοιότυπο αντίγραφο του κυπέλλου. Άλλα αντίγραφα που επιτρέπονται να γίνονται πρέπει να έχουν διαστάσεις έως και 4/5ων του γνησίου και να φέρουν ευανάγνωστα την επιγραφή «*Replika*».

Το 2008 το σχέδιο του κυπέλλου εκσυγχρονίστηκε. Οι διαστάσεις του είναι μεγαλύτερες του προγενέστερου, ενώ αφαιρέθηκε η βαριά μαρμάρινη βάση. Ο ασημένιος πόδας του επιμηκύνθηκε κατά 18 εκατοστά. Ο παλαιός αμφορέας εκτίθεται σε βιτρίνα της ΟΥΕΦΑ στη Νυόν της Ελβετίας.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κύπελλο Ανρί Ντελονέ** |
Οι **Μοϊκανοί** είναι φυλή ερυθρόδερμων που ζούσαν στην περιοχή της Κοιλάδας Χάντσον την περίοδο που ήρθαν σε πρώτη επαφή με τους Ευρωπαίους το 1609. Κατά τα επόμενα εκατό χρόνια, επικρατούσαν εντάσεις μεταξύ των Μοϊκανών και των Μοχόκ, ενώ κι οι Ευρωπαίοι ανάγκασαν τη φυλή των Μοϊκανών να μεταναστεύσει προς τα ανατολικά κι έτσι πολλοί εγκαταστάθηκαν στην περιοχή που αργότερα έγινε η πόλη Στόκμπριτζ στη Μασαχουσέτη. 

Οι Ινδιάνοι του Στόκμπριτζ επέτρεψαν στους Προτεστάντες ιεραπόστολους να ζήσουν ανάμεσά τους και προσηλυτίστηκαν στο Χριστιανισμό το 18ο αιώνα. Αν και πολέμησαν με το μέρος των Αμερικανών αποίκων τόσο στον πόλεμο μεταξύ Γάλλων και Ινδιάνων όσο και στην Αμερικανική Επανάσταση, οι Μοϊκανοί έχασαν τη γη που κατείχαν και αναγκάστηκαν να μετακινηθούν προς τα δυτικά, αρχικά στο Στόκμπριτζ της Νέας Υόρκης τη δεκαετία του 1780 κι έπειτα στην κομητεία Σαβάνο του Ουϊσκόνσιν στις δεκαετίες του 1820 και 1830. 

Σήμερα, η περιοχή που τους έχει παραχωρηθεί από το κράτος είναι γνωστή ως Κοινότητα των Ινδιάνων του Στόκμπριτζ και του Μάνσι.

«Ο τελευταίος των Μοϊκανών»
---------------------------

Το διάσημο μυθιστόρημα του Τζέιμς Φένιμορ Κούπερ βασίζεται στη φυλή των Μοϊκανών, αλλά περιλαμβάνει και κάποια στοιχεία από τον πολιτισμό των Μοχίγκαν, μιας διαφορετικής, αλλά συγγενικής φυλής που ζούσε στο ανατολικό Κονέκτικατ. Το μυθιστόρημα λαμβάνει χώρα στην Κοιλάδα Χάντσον, τόπο διαμονής των Μοϊκανών. Βασισμένη στο μυθιστόρημα του Κούπερ είναι η ταινία του 1992 *Ο τελευταίος των Μοϊκανών*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Mahican στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85079852

 |

 |
Ο **Λαϊδούλφος**, *Laidulf*, ιταλικά: *Laidolfo* (άκμασε 994 - 999) από τον Οίκο της Κάπουα ήταν γιος, πιθανώς ο νεότερος ή ο δεύτερος νεότερος, του Πάντουλφ Α΄ του Σιδηροκέφαλου πρίγκιπα των Μπενεβέντο, Κάπουα, Σαλέρνο, Σπολέτο & Καμερίνο και της Αλοάρας.

Βιογραφία
---------

Πιθανότατα δεν περίμενε ποτέ να κληρονομήσει πολλά, ειδικά με τα πολλά εξαδέλφια του να συναγωνίζονται για τις νόμιμες κληρονομιές τους. Ήταν κόμης του Tεάνo και ενεπλάκη στη δολοφονία του αδελφού του, Λάντενουλφ Β΄, και του αρχιεπισκόπου του Μπενεβέντo το 993.

Διαδέχτηκε τον αδελφό του ως πρίγκιπας της Κάπουα. Το 994 έδωσε το Σαντ'Άντζελo στο Aσπράνo στον Mάνσo ηγούμενο του Moντεκασίνo και ορκίστηκε να υπερασπίζεται για πάντα τη δικαιοδοσία του ηγουμένου. Το 999 ο βασιλιάς Όθων Γ΄ της Γερμανίας ήλθε για να εκδικηθεί τη δολοφονία τού συμμάχου του Λάντενουλφ Β΄. Απομάκρυνε τον Λαϊδούλφος από την εξουσία, τον πήρε αιχμάλωτο στη Γερμανία και τοποθέτησε τον Άντεμαρ στον θώκο της Κάπουα.

Οικογένεια
----------

Ο Λαϊδούλφος μπορεί να είναι ο πατέρας της:

* Γκέμα, συζύγου του Γουαϊμάρος Δ΄ πρίγκιπα του Σαλέρνο.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Gwatkin, HM, Whitney, JP (ed) et αϊ. *The Cambridge Medieval History: Volume III*. Cambridge University Press, 1926.
Μούχλα σε φρούτα και σε κτίρια
Με τον όρο **μούχλα** περιγράφονται μύκητες οι οποίοι αναπτύσσονται σε νημάτια που ονομάζονται υφές. Στην πραγματικότητα είναι αποικίες (βλ. αποικία στη Μικροβιολογία) που σχηματίζονται στην επιφάνεια διαφορετικών ουσιών, όπως τα φρούτα, το ψωμί, οι μαρμελάδες, τα χόρτα, κ.λ.π. από μικροσκοπικούς μύκητες. Η μούχλα που σχηματίζεται εξαρτάται από το είδος πάνω στο οποίο αναπτύσσεται και μπορεί να έχει άλλοτε βελούδινη άσπρη μορφή και άλλοτε διαφόρων χρωματισμών. Η ένδειξη της μούχλας σε ξεχασμένα τρυβλία μικροβιακών καλλιεργειών που χρησιμοποιούσε ο Αλεξάντερ Φλέμινγκ το 1928, στις έρευνές του για τον σταφυλόκκοκο, τον οδήγησε στην ανακάλυψη της πενικιλλίνης (βλ.  Μια τυχαία ανακάλυψη).

Πολύ γνωστές μούχλες είναι ο *μούκορ ο ευρώς* (*Mucor*) που αναπτύσσεται στο υγρό ψωμί, η *κυανή μούχλα* (*penicillium italicum*) και η *γκρίζα μούχλα* (*penicillium digitarum*) που προσβάλλουν τα εσπεριδοειδή και η *πράσινη μούχλα* (*penicillium glaucum*) των φρούτων. Μπορεί ακόμα να σχηματιστεί πάνω από στάσιμα ή αργοκινούμενα νερά σχηματίζοντας πράσινο βλεννώδη αφρό αλλά και στα θερμά νερά. Στις περιπτώσεις αυτές αναφέρονται ως Κυανοφύκη (βλ. Κυανοβακτήρια). Αρκετά είδη μούχλας μπορούν να αναπτυχθούν και στα σπίτια (οροφές, ντουλάπες, μπάνιο, στρώματα) από την εσωτερική ή εξωτερική υγρασία και τον εξαερισμό των δωματίων. Οι μικροοργανισμοί της μούχλας τρέφονται με οργανική ύλη και αναπαράγονται απελευθερώνοντας σπόρια. Μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα υγείας, όπως ασθματικές κρίσεις, ιγμορίτιδα, βρογχίτιδα και άλλα νοσήματα των πνευμόνων, καθώς και αλλεργικές αντιδράσεις.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Εγκυκλοπαίδεια Δομή*, τόμος 10, σελ. 451, Αθήνα 1999
2. ↑  από το sansimera.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **μούχλα**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μούχλα** |

* *Απειλή για την υγεία η υγρασία του σπιτιού!* από το iatropedia.gr

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85086566
* GND: 4052495-4
* NDL: 00564363
* NKC: ph163042

 |

 |
Ο **Κοσμάς Στάθης** υπήρξε ο πρώτος γκαλερίστας της Αθήνας, πολύ σπουδαίος στα σαλόνια της εποχής, φημισμένος και κοινωνικός ενώ ήταν γνώστης της ελληνικής ζωγραφικής. Γνώριζε πολλούς ζωγράφους της εποχής όχι μόνο επειδή παρουσίαζε τα έργα τους αλλά και γιατί ο ίδιος ήταν ένας αντιπροσωπευτικός ζωγράφος της εποχής του και μάλιστα εξαιρετικός.

Ο Κοσμάς Στάθης φιλοτέχνησε έργα πολύ σημαντικά και ειδικεύτηκε όμως κυρίως στις θαλασσογραφίες και στις παρουσιάσεις της καθημερινής ζωής του Έλληνα με τη θάλασσα,το στοιχείο που θεωρούσε ότι ήταν ταυτόσημο με τους Έλληνες .

Ήταν επηρεασμένος από τα έργα και την τεχνοτροπία του Χατζή και του Βολανάκη.
Τα έργα του κοσμούν δημόσια κτίρια και ιδιωτικές συλλογές ενώ θεωρούνται "ακριβά", δυσεύρετα και σπάνια.

Εκτός από ζωγράφος και γκαλερίστας ήταν και συλλέκτης πολλά έργα του οποίου έχουν παρουσιαστεί στο μουσείο της Πόλεως των Αθηνών,"Ευταξία" και αλλού.

Ο Κοσμάς Στάθης θεωρείται σαν ένας από τους μεγάλους Έλληνες ζωγράφους.
**Λευκό προνόμιο** καλείτο το κοινωνικό προνόμιο που ωφελεί τους λευκούς σε σχέση με τους μη λευκούς σε ορισμένες κοινωνίες, ιδιαίτερα εάν βρίσκονται υπό τις ίδιες κοινωνικές, πολιτικές ή οικονομικές συνθήκες. Με ρίζες στην αποικιοκρατία και τον ιμπεριαλισμό και στο δουλεμπόριο του Ατλαντικού, ευνοήθηκε η ανάπτυξη αυτού του προνομίου, σε συνθήκες που επιδιώκουν ευρέως να προστατεύσουν τα λευκά φυλετικά προνόμια, εις βάρος άλλων φυλετικών μειονοτήτων. 

Η Αμερικανίδα ακαδημαϊκός Peggy McIntosh περιέγραψε τα πλεονεκτήματα που απολαμβάνουν οι λευκοί στις δυτικές κοινωνίες που οι μη λευκοί δεν απολαμβάνουν ως «ένα αόρατο πακέτο μη δεδουλευμένων περιουσιακών στοιχείων». Το προνόμιο περιλαμβάνει τόσο προφανή όσο και λιγότερο προφανή παθητικά πλεονεκτήματα που οι λευκοί μπορεί να μην αναγνωρίζουν ότι έχουν, όπως μεγαλύτερη κοινωνική θέση· και ελευθερία κινήσεων, αγοράς, εργασίας, δραστηριοτήτων και λόγου. Τα αποτελέσματα μπορεί να φανούν σε επαγγελματικά, εκπαιδευτικά και προσωπικά πλαίσια. 

Ορισμένοι μελετητές δηλώνουν ότι ο όρος χρησιμοποιεί την έννοια της «λευκότητας» για ταξικά ή άλλα κοινωνικά προνόμια ή ως απόσπαση της προσοχής από βαθύτερα υποκείμενα προβλήματα ανισότητας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «References about social phenomena». 

	* Jensen, Robert (2005). «Race Words and Race Stories». *The Heart of Whiteness: Confronting Race, Racism and White Privilege*. City Lights Publishers. σελ. 8. ISBN 978-0872864498. White privilege, like any social phenomenon, is complex.
	* Monture, Patricia Anne· Patricia Danielle McGuire (2009). *First Voices: An Aboriginal Women's Reader*. Inanna Publications. σελ. 523. ISBN 978-0980882292. Peggy Mcintosh's work on this issue, titled "White Privilege: Unpacking the Invisible Knapsack," remains one of the best resources for beginning to understanding this social phenomenon.
	* Wise, Tim (2013). Kim Case, επιμ. *Deconstructing Privilege: Teaching and Learning as Allies in the Classroom*. Routledge. σελ. 26. ISBN 978-0415641463. For example, I (Tim) often point to examples that illustrate such exceptions to highlight white privilege as a measurable social phenomenon even though poor White people exist.
	* English, Fenwick W.· Cheryl L. Bolton (2015). «Chapter 2: Unmasking the School Asymmetry and the Social System». *Bourdieu for Educators: Policy and Practice*. SAGE Publications. σελ. 45. ISBN 978-1412996594. Some educational researchers today have called this phenomenon "white privilege" (Apple, 2004; Swalwell & Sherman, 2012).
2. ↑  Stephen, James (1824). *The Slavery of the British West India Colonies Delineated*. Cambridge University Press. σελ. 179.
3. ↑  McIntosh, Peggy. «White privilege: Unpacking the Invisible Knapsack» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 7 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2016.  Independent School, Winter90, Vol. 49 Issue 2, p31, 5p
4. ↑  Arnesen, Eric (October 2001). «Whiteness and the Historians' Imagination». *International Labor and Working-Class History* **60**: 3–32. doi:10.1017/S0147547901004380.
Ο **Κωνσταντίνος Παλαιολόγος** (1261 – 5 Μαΐου 1306) ήταν γιος του Μιχαήλ Η΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Ως στρατηγός πολέμησε εναντίον των Σέρβων και των Τούρκων. Τον αποκαλούσαν *Πορφυρογέννητο* επειδή γεννήθηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του πατέρα του.

Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος μεταξύ των γονιών του Μιχαήλ Η΄ και Θεοδώρας. Από το έργο του Δουκάγγιου.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δεύτερος (από τους επιζήσαντες ως την ενηλικίωση) γιος του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου και της Θεοδώρας Βατάτζαινας και γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, που από τον Αύγουστο του 1261 είχε ανακτηθεί από τους Λατίνους που την κατείχαν. Γεννήθηκε στην αίθουσα των ανακτόρων που ονομαζόταν *Πορφύρα* και γι' αυτό τον αποκαλούσαν *πορφυρογέννητος*. Ο πατέρας του του απένειμε τιμητικές διακρίσεις, ακόμη και αυτή του *δεσπότη*.

Το 1280 πολέμησε εναντίον των Σέρβων που είχαν εισβάλλει στη Μακεδονία. Έπειτα στάλθηκε εναντίον των τούρκων επιδρομέων στη Μικρά Ασία, όπου κατάφερε να τους εκβάλλει από την κοιλάδα του ποταμού Μαιάνδρου· έτσι καθάρισε την περιοχή από την παρουσία τους. Αργότερα αναδόμησε τη Μονή Στουδίου στην Κωνσταντινούπολη. Το 1282 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος αδελφός του Ανδρόνικος Β΄. Όταν το 1293 ο Κωνσταντίνος συκοφάντησε τον αδελφό του, ο Ανδρόνικος Β΄ τον έθεσε υπό κράτηση. 

Έπειτα έγινε μοναχός με το όνομα Αθανάσιος. Απεβίωσε στην Κωνσταντινούπολη στις 5 Μαΐου 1306 και ετάφη στη μονή του Λιβός. Το *ανάκτορο του Πορφυρογέννητου* (νυν Tekfur sarayi), που βρίσκεται στο βόρειο μέρος της Κωνσταντινούπολης και γειτνιάζει με το Αυτοκρατορικό συγκρότημα των Βλαχερνών, πήρε το όνομά του από αυτόν.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύθηκε την Ειρήνη Ραούλαινα Παλαιολογίνα και γιος τους ήταν ο:

* Ιωάννης 1288/89-1326, πανυπερσέβαστος, καίσαρ και κυβερνήτης της Θεσσαλονίκης. Η κόρη του
	+ Μαρία Παλαιολογίνα παντρεύτηκε τον Στέφαν-Ουρός Γ΄ (τον λεγόμενο *ντέτσανι*) ηγεμόνα της Σερβίας. Δισεγγονή της Μαρίας είναι η Ελένη Δραγάση, σύζυγος του Μανουήλ Β΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Trapp, Erich; Beyer, Hans-Veit; Kaplaneres, Sokrates; Leontiadis, Ioannis (1989). «21492. Παλαιολόγος Κωνσταντῖνος» (στα γερμανικά). *Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit*. **9**. Vienna: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Constantine Palaiologos (son of Michael VIII)  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Λαφιάτης** ή **Λαφίτης** είναι μη-δηλητηριώδες φίδι της οικογένειας των Καινοφιίδων. Ο Λαφιάτης είναι το μεγαλύτερο είδος φιδιού που συναντάται στην Ελλάδα.

Γεωγραφική κατανομή
-------------------

Ο Λαφιάτης ζει στην νότια Ευρώπη, κυρίως στην Ιταλία και στα Βαλκάνια από την Κροατία μέχρι την Ελλάδα.

Εμφάνιση
--------

Έχει μήκος γύρω στα 150 εκατοστά, σπανίως όμως μπορεί να φτάσει και να ξεπεράσει τα 200 εκατοστά. Τα ενήλικα έχουν ένα κιτρινωπό καφέ ή μαύρο χρώμα και τέσσερις μαύρες γραμμές που ξεκινούν από τον λαιμό του και φτάνουν μέχρι την ουρά. Τα ανήλικα άτομα έχουν διαφορετικό χρωματισμό και είναι γκρίζα-ασημί με καφέ ή μαύρες κηλίδες κατά μήκος της ράχης.

Κυνηγά κυρίως στο έδαφος αλλά σκαρφαλώνει συχνά σε δέντρα και θάμνους. Κολυμπά επιδέξια. Τρέφεται με μικρά θηλαστικά όπως αρουραίους και άλλα τρωκτικά, μικρά κουνέλια, πτηνά, σαύρες, αμφίβια, και αβγά. Ζευγαρώνει την άνοιξη και τα θηλυκά γεννούν 3-18 αυγά. Δεν είναι καθόλου επιθετικό φίδι, ακίνδυνο για τον άνθρωπο, όμως μπορεί να δαγκώνει αν αρπαχτεί. 

Αρχείο:Λαφιάτης-αρουραίος.jpg

Παραπομπές
----------

1. ↑  Arnold, E.N. and J.A. Burton. 1978. *A Field Guide to the Reptiles and Amphibians of Britain and Europe*. William Collins Sons & Co. Ltd. Glasgow. 272 pp. (*Elaphe quatuorlineata*, pp. 198-199 + Plate 36 + Map 111.)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Λαφιάτης** |


|  |  |
| --- | --- |
| Wikispecies logoWikispecies logo | Τα Βικιείδη έχουν πληροφορίες για το θέμα:   **Λαφιάτης** |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 1052093663

 |

 |
Ο **Μουχάμαντ Έσα** (Ούρντου: محمد عیسیٰ خان; γεννήθηκε 20 Νοεμβρίου 1983) είναι Πακιστανός πρώην ποδοσφαιριστής και νυν βοηθός προπονητής της εθνικής ομάδας του Πακιστάν. Ήταν αρχηγός της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου του Πακιστάν και θεωρείται ένας από τους πιο ταλαντούχους ποδοσφαιριστές της χώρας. Είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών τερμάτων με 11 σε 36 διεθνείς συμμετοχές. Χρησιμοποιήθηκε ως πλέι μέικερ ιδιαίτερα για την υποστήριξη των επιθετικών λόγω των ικανοτήτων του να κρατά μπάλα και να πασάρει. Ήταν αριστεροπόδαρος ειδικός στα ελεύθερα χτυπήματα. Ο Έσα είναι ένα από τα πιο γνωστά πρόσωπα στο πακιστανικό ποδόσφαιρο, λόγω των γκολ σε διεθνές επίπεδο.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Muhammad Essa محمد عیسیٰ خان (Player)». Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2022.
Ο **Λαχανάς Παλαιολόγος** ήταν Βυζαντινός αριστοκράτης, μέλος της Οικογένειας των Παλαιολόγων· έζησε επί Μανουήλ Β΄.

Ο Λαχανάς στάλθηκε σε πρεσβεία από τον Aυτοκράτορα μαζί με τον Θεολόγο Κόρακα στην Προύσα, στον νέο σουλτάνο των Οθωμανών Μουράτ Β΄, ζητώντας του να εκτελέσει την υποχρέωση τού πατέρα του Μωάμεθ Α΄, δηλαδή να στείλει δύο ανήλικους γιους του στην Κωνσταντινούπολη. Οι πρέσβεις τον απείλησαν, ότι αν δεν γίνει δεκτό το αίτημά τους, τότε ο Αυτοκράτορας θα υποστήριζε τον θείο τού Μουράτ, τον Μουσταφά Τσελεμπή για σουλτάνο. Ο Μουράτ Β΄ τους έδιωξε και ξεκίνησε ετοιμασίες να πολιορκήσει την Κωνσταντινούπολη για την προσβολή. Ο Λαχανάς ξαναπήγε στην Προύσα να κατευνάσει τον Μουράτ Β΄, αλλά αυτός τον έδιωξε και ξεκίνησε την εκστρατεία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παύλος Καλλιγάς, Μελέται Βυζαντινής ιστορίας από τις πρώτης μέχρι τις τελευταίας αλώσεως, 1205-1453 Εκ του τυπογραφείου Καταστημάτων Ανέστη Κωνσταντινίδη, 1894
Ο **μουτεσελίμης** ήταν οθωμανικός κυβερνητικός τίτλος που καταλάμβανε διάφορες θέσεις εντός της οθωμανικής ιεραρχίας, ανάλογα με το πλαίσιο. Ο συγκεκριμένος τίτλος χρησιμοποιήθηκε κυρίως για πολιτικούς διοικητές μεμονωμένων πόλεων, οι οποίοι διαχειρίζονταν τη συλλογή φόρων και ήταν επιφορτισμένοι με τη διατήρηση της δημόσιας τάξης. Προκειμένου να μειωθούν οι συγκρούσεις μεταξύ των *μουτεσελίμηδων*, σε ορισμένες περιπτώσεις ένας *μουτεσελίμης* διοριζόταν από τον *σαντζάκμπεη* ως υποκυβερνήτης για το σύνολο του *σαντζακίου*.

Η θέση αυτή συχνά συνδέθηκε με συγκρούσεις μεταξύ διαφόρων πλευρών που τη θεωρούσαν ως δυνατότητα αύξησης του προσωπικού τους πλούτου. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία κατάργησε τη θέση του *μουτεσελίμη* το 1842. Κατά την περίοδο 1842–1864, οι τοπικοί στρατιωτικοί διοικητές, βοηθούμενοι από την τοπική διοίκηση, ήταν υπεύθυνοι για τη συλλογή των φόρων και τον έλεγχο του πληθυσμού, αντί των *μουτεσελίμηδων*. Μετά το 1864 και τη δημιουργία του συστήματος των *βιλαετίων*, το αξίωμα του *μουτεσελίμη* αντικαταστάθηκε με τη νέα θέση του *μουτεσαρίφη*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Moscrop, John James (2000). *Measuring Jerusalem*. Continuum International Publishing Group. σελ. 9. Individual towns had their own civil governors, or mutesellim, whose job was to collect taxes and control the population.
2. 1 2 3 4  Benedict, Peter (1974). *Ula: An Anatolian Town*. σελ. 85.
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κύζικος** είναι γνωστός ένας γιος του Αινεία και της Αινήτης, βασιλιάς των Δολιόνων στην πόλη Κύζικο της Προποντίδας. Ως βασιλιάς, ο Κύζικος υποδέχθηκε στην πόλη του τους Αργοναύτες στον δρόμο τους προς την Κολχίδα για την εκστρατεία τους. Ενώ η υποδοχή ήταν πολύ καλή, μετά την αναχώρηση των Αργοναυτών, μια τρικυμία τους έσπρωξε και πάλι πίσω, στις ακτές της Κυζίκου την ίδια νύχτα. Οι Δολίονες δεν τους ανεγνώρισαν, τους πέρασαν για πειρατές και τους επιτέθηκαν. Στη μάχη που επακολούθησε, ο Ιάσονας σκότωσε τον Κύζικο. Μετά από αυτό, η σύζυγος του Κυζίκου, η Κλείτη, αυτοκτόνησε.

Πηγή
----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
Η Κύζικος στη Μυσία της Μ. Ασίας
Επιτάφια στήλη από την Κύζικο, Μουσείο Λούβρου.
Η  **Κύζικος** ήταν αρχαία μικρασιατική πόλη στη Μικρά Φρυγία (Μυσία), κοντά στην Προποντίδα. Ήταν αποικία των Μιλησίων.

Ιδρυτής της θεωρείται ο ήρωας Κύζικος, που βοήθησε στην επιτυχία της Αργοναυτικής Εκστρατείας. Η πόλη είχε αναδειχτεί μία από τις σπουδαιότερες ελληνικές πόλεις της Μικράς Ασίας, ξακουστή για την αλιεία και τους στατήρες της από ήλεκτρο, που χρησιμοποιήθηκαν πολύ μέχρι και την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου (κυζικηνοί στατήρες). Οι επιγραφές, οι περιγραφές και όλα τα ερείπια εμφανίζουν την Κύζικο ως εξαιρετικά αναπτυγμένη πόλη, πλούσια και σπουδαίο εμπορικό κέντρο. Έξω από τις ακτές της ο Αλκιβιάδης καταναυμάχησε τους Λακεδαιμόνιους το 410 π.Χ. Την εποχή της ρωμαϊκής κυριαρχίας ήταν σχεδόν ελεύθερη και στη βυζαντινή περίοδο εξακολούθησε να ακμάζει.

Τελικά καταστράφηκε από σεισμό το 943 μ.Χ. και κυριολεκτικά ισοπεδώθηκε.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Cyzicus στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 235018562
* GND: 4033910-5
* NKC: ge780593

 |

 |
Συντεταγμένες: 39°21′16.776″N 21°11′9.812″E﻿ / ﻿39.35466000°N 21.18605889°E﻿ / 39.35466000; 21.18605889

Η **Κόκκινη Εκκλησιά** είναι βυζαντινή εκκλησία, της οποίας η ανέγερση χρονολογείται, περίπου, στο 1280, η οποία βρίσκεται εντός του χωριού Βουργαρέλι, στην περιοχή των Τζουμέρκων, στην Ελλάδα.

Ιδρύθηκε ως καθολικό μοναστηριού από τους αδερφούς Ιωάννη και Θεόδωρο Τσιμισκή, οι οποίοι και κατείχαν τον βαθμό του πρωτοστράτωρα. Αρχικώς, η εκκλησία ήταν αφιερωμένη στη Γέννηση της Θεοτόκου, ωστόσο, έγινε γνωστή ως «Κόκκινη Εκκλησιά», λόγω του χρώματος της τοιχοποιίας της. Από ιστορικής άποψης, ήταν επίσης γνωστή ως «Παναγία Βελλάς», καθώς αποτελούσε μετόχι της Μονής Βελλάς, καθώς και ως «Βασιλομονάστηρο», λόγω της σημασίας της.

Λόγω της σημαντικής μεταξύ των δύο τους ομοιότητας, εκτιμάται πως η εκκλησία ανεγέρθηκε από την ίδια ομάδα κτιστών η οποία, επίσης, ανέλαβε την ανέγερση της Εκκλησίας της Θεοτόκου Περιβλέπτου (επίσης γνωστή ως του Αγίου Κλήμη) στην Οχρίδα, το 1295.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.arxaiologikoktimatologio.gov.gr/el/monuments\_info?id=147785&type=Monument.
2. 1 2 3  Νίκος Καραβασίλης (18 Μαΐου 2018). «Κόκκινη Εκκλησιά: Το στολίδι των Τζουμέρκων». Ναυτεμπορική. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2020.
3. ↑  (Αγγλικά) «Ohrid - St Kliment». *Late Byzantine Period (1204–1453)*. Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού. 1998. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2020.
Ο **Λιουίς Κονπάνς** (*Lluis Companys i Jover*, Ταρός, επαρχία της Λιέιδα, 21 Ιουνίου 1882 - Βαρκελώνη, 15 Οκτωβρίου 1940) ήταν καταλανός πολιτικός και δικηγόρος. Ιδεολογικά ήταν καταλανιστής και υπέρμαχος της δημοκρατίας, ηγέτης της Ρεπουμπλικανικής Αριστεράς της Καταλονίας και 123ος πρόεδρος της Ζενεραλιτάτ της Καταλονίας υπό την Δεύτερη Ισπανική Δημοκρατία. Θεωρείται ο πιο δημοφιλής πολιτικός της σύγχρονης ιστορίας της Καταλονίας με το όνομά του να εντοπίζεται σε 250 οδούς και πλατείες της Καταλονίας.

Βιογραφία
---------

Γόνος οικογένειας κτηματιών της φυσικής επαρχίας του Ουρζέλ στη Λιέιδα, σπούδασε νομική στο πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης, όπου ήρθε σε επαφή με τη ρεπουμπλικανική ιδεολογία. Το 1903 εντάχθηκε στη Ρεπουμπλικανική Ένωση του Νικολάς Σαλμερόν· με τη διάσπασή της σε δύο, ο Κονπάνς συνέχισε να την υποστηρίζει, αυτή τη φορά στα πλαίσια της Καταλανικής Αλληλεγγύης. Συνέχισε την πολιτική του ζωή στη Ομοσπονδιακή Εθνικιστική Ρεπουμπλικανική Ένωση. Το 1922 ως δικηγόρος μάχθηκε υπέρ της προστασίας των αγροτών της εσωτερικής Καταλονίας που αντιμετώπιζαν σημαντικά προβλήματα μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1931 συμμετείχε στην ανακήρυξη της Καταλανικής Δημοκρατίας από τον Φρανσέσκ Μασιά, μετά τον θάνατο του οποίου ανέλαβε την προεδρία της Ζενεραλιτάτ. Εντούτοις, η ανακήρυξη εκ μέρους του τού Καταλανικού Κράτους το 1934 επέφερε τη φυλάκισή του από την δεξιά κυβέρνηση της Ισπανίας. Με την νίκη του Λαϊκού Μετώπου το 1936 απελευθερώθηκε και ανέλαβε εκ νέου τα ηνία της Ζενεραλιτάτ. Η συμβίωση με την εμπόλεμη Ισπανική Δημοκρατία στα πλαίσια του Ισπανικού Εμφυλίου χαρακτηρίστηκε από δυσκολίες. Η δημοκρατική ήττα επέφερε την εξορία του στη Βόρεια Καταλονία, όπου συνελήφθη από μέλη της Γκεστάπο και παραδόθηκε στο φρανκικό καθεστώς στην Ισπανία. Μετά από τον βασανισμό του εκτελέστηκε στο φρούριο του Μον Ζουίκ στη Βαρκελώνη στις 15 Οκτωβρίου 1940.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Parella, M. (2015), *Els noms més posats dels carrers i places de Catalunya*. Institut Cartogràfic i Geològic de Catalunya. Barcelona, juny 2015.

Βιβλιογραφία
------------

* Gonzàlez i Vilalta, Arnau (2009). *Lluís Companys. Un home de Govern*. Base, Βαρκελώνη.
* Vila, Enric (2006). *Lluís Companys. La veritat no necessita màrtirs*. La Esfera de los Libros.

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πρόεδροι της σύγχρονης Ζενεραλιτάτ της Καταλονίας (1931- σήμερα) |
| --- |
|  |
| 
* Φρανσέσκ Μασιά
* Λιουίς Κονπάνς
* Ζοζέπ Ίρλα ι Μποσκ
* Ζοζέπ Ταραδέλιας
* Ζόρδι Πουζόλ
* Πασκουάλ Μαραγάλ
* Χοσέ Μοντίλια
* Αρτούρ Μας
* Κάρλες Πουτζδεμόν
* Κιμ Τόρα
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 64801321
* LCCN: n50031891
* ISNI: 0000 0001 0909 8292
* GND: 118669842
* SUDOC: 032942249
* BNF: cb12387142h (data)
* BNE: XX1165942

 |

 |
Υπάρχουν δύο διαφορετικά πρόσωπα στην ελληνική μυθολογία που φέρουν το όνομα **Κύηκας** (***Κύηξ***):

1) Ο Κύηκας ήταν σύζυγος της Αλκυόνης, μαζί με την οποία ζούσε ευτυχισμένος. Μια μέρα ο Κύηκας πήγε για ψάρεμα παρά τις παρακλήσεις της γυναίκας του, που είχε κακό προαίσθημα. Πράγματι, έπιασε θαλασσοταραχή και το πλοιάριό του βυθίστηκε. Η Αλκυόνη, που παρακολουθούσε από ένα βράχο, αυτοκτόνησε από την απελπισία της πέφτοντας από τον βράχο. Οι θεοί τους λυπήθηκαν και τους μετεμόρφωσαν σε πτηνά, το θαλασσοπούλι *κύηκα* και την αλκυόνη.

2) Ο **Κύηκας ο Τραχίνιος** ήταν βασιλιάς της Τραχίνας, που είχε ευεργετηθεί από τον Ηρακλή. Αμέσως μετά τον θάνατο του Ηρακλή και την άνοδό του στον Όλυμπο, τα παιδιά του, οι Ηρακλείδες, έμειναν χωρίς προστάτη και καταδιώχθηκαν από τον Ευρυσθέα. Κατέφυγαν αρχικώς στον Κύηκα, που θυμόταν τις ευεργεσίες του Ηρακλή. Αλλά ο Ευρυσθέας τον ανάγκασε να τα διώξει. Τότε οι Ηρακλείδες πήγαν στην Αθήνα, όπου βασίλευε ο Θησέας (κατ' άλλους οι απόγονοί του), και του ζήτησαν άσυλο.
Συντεταγμένες: 40°2′7″N 28°24′42″E﻿ / ﻿40.03528°N 28.41167°E﻿ / 40.03528; 28.41167

Το **Μουσταφακεμαλπασά** (τουρκικά: **Mustafakemalpaşa**) είναι πόλη και επαρχία στην Επαρχία Προύσας, στο Διαμέρισμα Μαρμαρά της Τουρκίας.

Ο Ποταμός Μουσταφακεμαλπασά (τουρκικά: Mustafakemalpaşa Çayı) διασχίζει την πόλη.

Ιστορία
-------

Το αρχαίο ελληνικό όνομα της κομητείας ήταν **Κρεμαστή**(τούρκικα: Kirmasti), εντός του Βασιλείου της Βιθυνίας. Γύρω στο 300 μ.Χ. η πόλη έγινε κέντρο Χριστιανικής επισκοπής. Το 1336 η πόλη ενσωματώθηκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ερημώθηκε το 1920, κατά την διάρκεια της Μικρασιατικής εκστρατείας. Μετά τον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας, με αρχηγό τονΜουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, το δημοτικό συμβούλιο της πόλης αποφάσισε την μετονομασία της πόλης σε Μουσταφακεμαλπασά προς τιμήν του. Σήμερα, η πόλη έχει 56,727 κατοίκων.

Αδελφοποιημένες πόλεις
----------------------

* Σκιάτσα
* Λίπκοβο
* Μόσταρ
* Καμένιτσα
* Κόπτσακ

Δείτε επίσης
------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μουσταφακεμαλπασά** |

* Γιαλιντάς, μια πόλη στην επαρχία του Μουσταφακεμαλπασά
* Κατάλογος των μεγάλων τοπονυμίων

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. 11849542.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 129114712
* LCCN: n88190439
* GND: 4299315-5

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ασία
* Πύλη:Τουρκία
 |

 |
Ο **Λιονέλ Ζινσού** (γαλλικά: Lionel Zinsou, 23 Οκτωβρίου 1954) είναι οικονομολόγος και τραπεζικός επενδυτής με καταγωγή από τη Γαλλία και το Μπενίν, Πρωθυπουργός του Μπενίν από το 2015 ως το 2016, οπότε η θέση καταργήθηκε.

Βιογραφία
---------

Ο πατέρας του γεννήθηκε στο Μπενίν, τότε Δαχομέη. Είναι ανιψιός του πρώην προέδρου της Δαχομέης (1968-69) Εμίλ Ντερλέν Ανρί Ζινσού.

Ο Ζινσού γεννήθηκε στο Παρίσι και αποφοίτησε από την *École Normale Supérieure* και το London School of Economics. Ανέπτυξε στενούς δεσμούς με τον σοσιαλιστή Γάλλο πολιτικό Λοράν Φαμπιούς και συνεργάστηκαν στα μέσα της δεκαετίας του '80, όταν ο τελευταίος ήταν στην κυβέρνηση.

Από το 2006 ως το 2011 ήταν ειδικός σύμβουλος του προέδρου του Μπενίν, Γιαγί Μπονί.

Το 2013 άνοιξε το Ίδρυμα Ζινσού στην Ουιντά του Μπενίν, που αποτελεί και το πρώτο μουσείο σύγχρονης τέχνης στην υποσαχάρια Αφρική εκτός από τη Νότια Αφρική.

Διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Μπονί στις 18 Ιουνίου 2015. Η νέα κυβέρνηση ήταν 27μελής και ο Ζινσού είχε την ευθύνη της οικονομικής ανάπτυξης. Στο Σύνταγμα του 1990 δεν προβλέπεται η θέση του Πρωθυπουργού και στο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα της προεδρίας του Μπονί η θέση ήταν κενή. Ο διορισμός του Ζινσού στην πρωθυπουργία έγινε λιγότερο από 10 μήνες προτού ολοκληρωθεί η δεύτερη θητεία του προέδρου Μπονί. Καθώς ο τελευταίος δεν επιτρέπεται να διεκδικήσει και τρίτη θητεία, ορισμένοι θεώρησαν το διορισμό του Ζινσού σαν ένα μήνυμα ότι θα είναι ο επιλεγμένος διάδοχος του Μπονί.

Ο Ζινσού ήταν υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 2016 και έλαβε 28,4% στον πρώτο γύρο. Στον δεύτερο γύρο ηττήθηκε από τον Πατρίς Ταλόν, με 34,6% έναντι 65,3% για τον νικητή Ταλόν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.jeuneafrique.com/personnalites/lionel-zinsou/.
2. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12692618j. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
3. 1 2 3 4  Edmond D'Almeida, "Bénin : cinq choses à savoir sur Lionel Zinsou, le nouveau Premier ministre", *Jeune Afrique*, 19-6-2015 (Γαλλικά).
4. ↑  Philippe Dagen, "Benin blazes a trail for African modern art with opening of museum in Ouidah", *The Guardian*, 6-1-2014. Retrieved 29-8-2014.
5. ↑  "Bénin: Lionel Zinsou nommé Premier ministre", Radio France Internationale, 19-6-2015 (Γαλλικά).
6. ↑  "Benin PM Zinsou faces run-off in presidential election", Reuters, 8-3-2016.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 33455009
* LCCN: n85325973
* ISNI: 0000 0000 8112 6676
* GND: 170038068
* SUDOC: 098588842
* BNF: cb12692618j (data)

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Lionel Zinsou  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Κόλπος της Καλιφόρνιας** (ισπανικά: Golfo de California) επίσης γνωστός ως **Θάλασσα του Κορτές** (ισπανικά: Mar de Cortés) είναι κόλπος του Ειρηνικού Ωκεανού ανάμεσα στη Χερσόνησο Μπάχα Καλιφόρνια και το ηπειρωτικό Μεξικού. Τα νερά του κόλπου βρέχουν τις ακτές των μεξικάνικων πολιτειών Μπάχα Καλιφόρνια, Μπάχα Καλιφόρνια Σουρ, Σονόρα και Σιναλόα. Η επιφάνεια του κόλπου είναι περίπου 160.000 χλμ² και έχει μήκος περίπου 1.100 χιλιόμετρα.

Στον κόλπο της Καλιφόρνιας βρίσκεται δύο μεγάλα νησιά - Άνχελ ντε λα Γκουάρντα και Τιμπουρόν, μαζί με μερικά μικρότερα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Gulf of California στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 235504555
* LCCN: sh85018896
* GND: 4096902-2
* NKC: ge654856

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Αμερική
 |

 |
Ο διαμερισμός του αγωνιστικού χώρου.
**Μικρή περιοχή** στο ποδόσφαιρο είναι μια περιοχή του αγωνιστικού χώρου κοντά στο τέρμα. Υπάρχει από μια τέτοια περιοχή σε κάθε μια από τις δύο πλευρές του γηπέδου.

Σχήμα και Διαστάσεις
--------------------

Η μικρή περιοχή είναι ένα ορθογώνιο παραλληλόγραμμο που είναι τρεις φορές μικρότερη από τη μεγάλη περιοχή. Οι διαστάσεις είναι 5,5 μέτρα πλάτος και 20,1 μέτρα μήκος. Η μικρή περιοχή αρχίζει από τη γραμμή του άουτ και απέχει 11 μέτρα από το σημείο του πέναλτι.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

Διαστάσεις γηπέδου ποδοσφαίρου[*νεκρός σύνδεσμος*]
Η **Μπάκνανγκ** (γερμανικά: Backnang, σουαβικά: Bagene) είναι πόλη στη Γερμανία στο ομοσπονδιακό κρατίδιο της Βάδης-Βυρτεμβέργης, περίπου 30 χλμ βορειοανατολικά της Στουτγκάρδης. Ο πληθυσμός της έχει αυξηθεί πολύ τον περασμένο αιώνα, από 7.650 κατοίκους το 1900, σε 35.761 το 2005.

Η Μπάκνανγκ παραχωρήθηκε στη Βυρτεμβέργη από την Βάδη (Οίκος του Τσέρινγκεν) το 1325. Ήταν γνωστή ως *Gerberstadt* λόγω πολλών βυρσοδεψείων και εργοστασίων παραγωγής δερμάτων, καθώς και εργοστασίων μαλλιού και υφασμάτων που κυριαρχούσαν στις βιομηχανίες της πόλης. Σήμερα, όλα αυτά έχουν εξαφανιστεί, και αντ' αυτού, οι εταιρείες τηλεπικοινωνιών όπως η Ericsson (πρώην AEG, Telefunken, ANT Nachrichtentechnik, Bosch και Marconi) και η Tesat-Spacecom κυριαρχούν στις βιομηχανίες της πόλης. Η *Stiftskirche*, πρώην Εκκλησία του Αβαείου της Μπάκνανγκ, χρονολογείται από τον 12ο αιώνα.

Η Μπάκνανγκ φιλοξενεί το ετήσιο *Strassenfest* το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Ιουνίου. Έχει ιδρυθεί ως ένα φεστιβάλ δρόμου όπου τοπικοί αθλητικοί και πολιτιστικοί σύλλογοι προσφέρουν ποτά και φαγητά. Η παραδοσιακή έναρξη του *Strassenfest* σηματοδοτείται με βολές κανονιού από τον πύργο της πόλης στις 6 το απόγευμα της Παρασκευής και τελειώνει με το *Zapfenstreich* την επόμενη Δευτέρα στις 11 το βράδυ. Το *Strassenfest* προσελκύει συνήθως περισσότερους από 100.000 θεατές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 4658. Ανακτήθηκε στις 6  Αυγούστου 2018.
2. ↑  www.kdrs.de/pb/,Lde/Home/Unternehmen/Verbandsmitglieder.html.
3. ↑  www.iteos.de/site/DVV-BW-Layout-ITEOS/get/params\_E-1178103910/15940826/Mitgliederverzeichnis%204IT.pdf.
4. ↑  www.statistik.baden-wuerttemberg.de/BevoelkGebiet/Bevoelkerung/01515020.tab?R=GS119008.
5. ↑  (Γερμανικά) *register of German municipalities (4th quarter 2022)*. Federal Statistical Office. 12  Ιανουαρίου 2023. www.destatis.de/DE/Themen/Laender-Regionen/Regionales/Gemeindeverzeichnis/Administrativ/Archiv/GVAuszugQ/AuszugGV4QAktuell.html. Ανακτήθηκε στις 12  Φεβρουαρίου 2023.
6. ↑   Μία ή περισσότερες προτάσεις από το προηγούμενο κείμενο ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Backnang» *Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα* **3** (11η έκδοση) Cambridge University Press, σελ. 135

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Γερμανία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 140727450
* LCCN: n81053318
* GND: 4004146-3
* NKC: ge1130478

 |

 |
Συντεταγμένες: 48°8′49″N 11°33′49″E﻿ / ﻿48.14694°N 11.56361°E﻿ / 48.14694; 11.56361

Το **Λένμπαχαους** (γερμανικά: *Lenbachhaus*) βρίσκεται στο Μόναχο και ήταν το σπίτι του αξιόλογου προσωπογράφου του 19ου αιώνα, Φραντς φον Λένμπαχ. Σήμερα στεγάζει μουσείο τέχνης, το οποίο φιλοξενεί έργα του Λένμπαχ αλλά και άλλων καλλιτεχνών.

Το κτίριο
---------

Το σπίτι θυμίζει ιταλική έπαυλη και περιβάλλεται από γραφικό κήπο. Ο Φραντς φον Λένμπαχ (1836-1904) ανέθεσε στον Γκάμπριελ φον Ζάιντλ να χτίσει γι' αυτόν ένα επιβλητικό μέγαρο πίσω από την Κένινγκσπλατς. Το κτήριο και ο κήπος του, που ολοκληρώθηκαν το 1891, παραπέμπουν σε ιταλική έπαυλη με αναγεννησιακά αλλά και μπαρόκ στοιχεία.

Το 1924, οι δημοτικές αρχές της πόλης αγόρασαν το σπίτι για να το μετατρέψουν σε πινακοθήκη (τότε προστέθηκε και μία βόρεια πτέρυγα). Ο εκθεσιακός χώρος περιλαμβάνει αίθουσες όπου εκτίθενται πίνακες κυρίως του 19ου και 20ου αιώνα. 

Φραντς Μαρκ, Τίγρης, 1912

Η έκθεση
--------

Το μουσείο φημίζεται για τους πίνακες των καλλιτεχνών της ομάδας Γαλάζιος Καβαλάρης, που δραστηριοποιήθηκε στο Μόναχο από το 1911 ως το 1914. Το 1957, η Γκαμπριέλε Μύντερ, σύντροφος τα χρόνια εκείνα του Βασίλι Καντίνσκι, δώρισε τη συλλογή της με έργα του ζωγράφου από την περίοδο που έζησε και δούλεψε στο Μόναχο και το Μούρναου. Εν συνεχεία έγιναν και άλλες δωρεές, που περιλαμβάνουν έργα των Αλεξέι Γιαβλένσκι, Αουγκούστ Μάκε, Φραντς Μαρκ, Πάουλ Κλέε, αλλά και Άντι Γουόρχολ και Γιόζεφ Μπόις.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Lenbachhaus** |

* Ιστοσελίδα του Λένμπαχαους

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 129728232
* LCCN: n81058761
* ISNI: 0000 0001 2156 4241
* GND: 2022696-2
* BNF: cb118674899 (data)
* BIBSYS: 8079569
* ULAN: 500250652
* NLA: 36135552
* NKC: ko2004244044
* CiNii: DA01251287

 |

 |

1. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 12064. Ανακτήθηκε στις 31  Ιουλίου 2018.
2. ↑  geodaten.bayern.de/denkmal\_static\_data/externe\_denkmalliste/pdf/denkmalliste\_merge\_162000.pdf.
Ο **κόλπος Δομβραίνης** είναι ένας κλειστός θαλάσσιος κόλπος που σχηματίζεται στις νότιες ακτές της Βοιωτίας. Πήρε το όνομά του από τη Δομβραίνα Βοιωτίας, κεφαλοχώρι της Δημοτικής Ενότητας Θίσβης της οποίας οι οικισμοί πρόσκεινται τον κόλπο.

Η είσοδος του κόλπου Δομβραίνης οριοθετείται νοητά, από τα Δυτικά προς τα Ανατολικά, από την Άκρα Τσάρλα, τις νησίδες Γρομπολούρα και Μακρόνησος Βοιωτίας, καθώς και την Άκρα Πετρίτης. Στο εσωτερικό του κόλπου βρίσκεται μία ακόμη νησίδα, το Κουβέλι.

Στις ακτές του κόλπου εκτείνεται και η Βιομηχανική Περιοχή Θίσβης, η οποία φιλοξενεί τη Σωληνουργεία Κορίνθου, καθώς και άλλες επιχειρήσεις, απασχολώντας εκατοντάδες εργαζομένους. Σημαντική επίσης είναι και η αλιευτική δραστηριότητα στα ύδατα εντός του κόλπου, αλλά και γύρω από αυτόν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σωληνουργεία Κορίνθου ΑΕ
2. ↑  Δια.Βι.Πε.Θι.Β. ΑΕ

Πηγές
-----

* Απόφαση 2856/157957/2017 - Έγκριση Σχεδίου Χωρικής Οικιστικής Οργάνωσης Ανοιχτής Πόλης Δημοτικής Ενότητας Θίσβης Δήμου Θηβαίων νομού Βοιωτίας
Ο **Λέμπρεχτ**, γερμ. Lebrecht (8 Απριλίου 1622 - 7 Νοεμβρίου 1669) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας του Άνχαλτ-Πλέτσκαου (1653-65) και μετά του Άνχαλτ-Κέτεν (1665-69).

Βιοτεχνία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αυγούστου πρίγκιπα του Άνχαλτ-Κέτεν και της Σίβυλλας, κόρης του Ιωάννη-Γεωργίου Α΄ κόμη του Ζολμς-Λάουμπαχ.

Το 1663 διαδέχθηκε τον πατέρα του -μαζί με τον μεγαλύτερο και τον νεότερο αδελφό του- στο Άνχαλτ και ως επίτροπος στο Κέτεν. Εκεί ο εξάδελφός τους Γουλιέλμος-Λουδοβίκος ήταν ανήλικος. Το επόμενο έτος απεβίωσε ο μεγαλύτερος από τους τρεις αδελφούς Ερνέστος-Γκότλημπ. Το 1659 ενηλικιώθηκε ο Γουλιέλμος-Λουδοβίκος και το 1665 απεβίωσε. Τότε άλλαξε ο διαμερισμός των περιοχών: ο Βίκτωρ-Αμεδαίος του Μπέρνμπουρκ (του πρεσβύτερου κλάδου) ανέλαβε το Πλέτσκαου και ο Λέμπρεχτ με τον νεότερο αδελφό του, το Κέτεν. Έτσι το Πλέτσκαου επέστρεψε στο Μέρνμπουρκ, από το οποίο είχε πρωτύτερα αποσπαστεί.

Το 1669 απεβίωσε στο Κέτεν σε ηλικία 47 ετών άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Εμμανουήλ.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1655 τη Σοφία-Ούρσουλα-Ελεονόρα, κόρη του Ερρίκου-Βόλρατ κόμη του Στόλμπερκ-Βέρνιγκεροντε· δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
-----

* Ferdinand Siebigk: Das Herzogthum Anhalt, Desbarats, 1867, S. 225

Max Lbe: Walsprüche: Devisen und Sinnsprüche, BiblioBazaar, LLC, 2009, S. 9

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p4118.htm#i41178. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  www.die-fruchtbringende-gesellschaft.de/files/fg\_beacon.txt. Ανακτήθηκε στις 24  Φεβρουαρίου 2015.
3. ↑  p4118.htm#i41178. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 64796888
* GND: 118144693
* BNF: cb162967326 (data)

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Lebrecht, Prince of Anhalt-Köthen  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Κόλπος Άλμπερτ Έντουαρντ** (αγγλικά: *Albert Edward Bay*) είναι ένας κόλπος στη νοτιοανατολική πλευρά του νησιού Βικτώρια του Καναδικού Αρκτικού Αρχιπελάγους. Ο κόλπος γειτνιάζει με το ανατολικό μέρος του Στενού Βικτώρια. Εντός του κόλπου βρίσκονται διάφορα νησιά, με σημαντικότερο το νησί Αντμίραλτι στην είσοδό του. Βόρεια του κόλπου βρίσκεται η Χερσόνησος Κόλινσον.

Διοικητικά αποτελεί μέρος της Περιφέρειας Κιτίκμεοτ του Νουνάβουτ. Ο πρώτος Ευρωπαίος που έφθασε στον κόλπο ήταν o εξερευνητής Τζον Ρέι το 1851 και ακολουθήθηκε από άντρες του Ρίτσαρντ Κόλινσον δύο χρόνια αργότερα. Το όνομα του κόλπου δόθηκε προς τιμήν του βασιλιά Εδουάρδου Ζ´ του Ηνωμένου Βασιλείου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Stefansson, Vilhjalmur (1914). *The Stefánsson-Anderson Arctic Expedition of the American Museum: Preliminary Ethnological Report*. Νέα Υόρκη: The Trustees of the American Museum. σελίδες 30–31. OCLC 13626409.
Η **Λιουβιγκότο**, *Liuvigoto*, (7ος αιώνας – άκμασε το 693) έγινε βασίλισσα των Βησιγότθων με τον γάμο της με τον βασιλιά Έρβιγ (680–687).

Βιογραφία
---------

Το 683 ο σύζυγός της προσπάθησε να εξασφαλίσει μία μεταρρύθμιση, κατά την οποία ο εκ νέου γάμος μίας χήρας μετά το θάνατο ενός βασιλιά απαγορεύτηκε ως μοιχεία, προκειμένου να αποτρέψει το έθιμο των σφετεριστών να νυμφεύονται τις χήρες των προκατόχων τους, για να νομιμοποιήσουν την κυριαρχία τους.

Ήταν μητέρα της βασίλισσας Σιξίλο. Όταν ο γαμπρός της διαδέχθηκε τον σύζυγό της το 687, αυτή και οι κόρες της αναγκάστηκαν να μπουν σε μοναστήρι.

Στη Σύνοδο της Σαραγόσα του 691, μία από τις προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις ήταν να αναγκαστεί η χήρα ενός βασιλιά να εισέλθει σε ένα μοναστήρι μετά το τέλος τού συζύγου της, το οποίο μπορεί να επηρεαστεί από τη δραστηριότητά της. Το 691 της ζητήθηκε να συμμετάσχει στην εξέγερση του Σισέβερτ εναντίον του βασιλιά. Στη ΙΣΤ΄ Σύνοδο τού Τολέδου του 693, ως συνωμότες ονομάστηκαν οι Λιουβιγοτόνα, Φρογέλιους, Θεοδέμιρ, Λουβιλάνα και Θέκλα.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Collins R. Visigothic Spain, 409-711. - Blackwell Publishing, 2004. - 272 s. - (ISBN 978-0-4707-5456-6).