recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 40°56′22.73″N 21°6′29.26″E﻿ / ﻿40.9396472°N 21.1081278°E﻿ / 40.9396472; 21.1081278

Η **Κρανιά** ή το **Κράνι** (σλαβομακεδονικά: Крани‎· Αλβανικά: Kranjë) είναι χωριό στο Δήμο Ρέσεν της Βόρειας Μακεδονίας, περίπου 19 χιλιόμετρα νότια του δημοτικού κέντρου της Ρέσεν.

Ιστορία
-------

Η Κρανιά διαθέτει τέσσερις γνωστούς αρχαιολογικούς χώρους, δύο από τους οποίους είναι από τον Μεσαίωνα, ένας από την ύστερη αρχαιότητα και ένας από την Ελληνιστική εποχή. Ο τελευταίος ήταν ένας αλιευτικός οικισμός και οι δύο από τον Μεσαίωνα ήταν εκκλησίες.

Το 1905 ο πληθυσμός από το Αρβάτι αποτελούταν από 256 βούλγαρους έξαρχους και 342 αλβανούς. Στο χωριό υπήρχε βουλγαρική σχολή.

Άτομα από την Κρανιά
--------------------

* Αλή Αλίου (1934 -), συγγραφέας και μεταφραστής

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Krani». Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2013.
2. ↑  Koco, Dimče (1996). *Археолошка карта на Република Македонија*. Skopje: MANU. (ISBN 9789989101069)
3. ↑  D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, рр. 170-171.
4. ↑  «Д-р Али Алиу». Macedonian Academy of Sciences and Arts. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Μαρτίου 2014. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2014.
Ο **Ροδρίγο Καράσο** (Rodrigo José Ramón Francisco de Jesús Carazo Odio', 27 Δεκεμβρίου 1926 – 9 Δεκεμβρίου 2009) ήταν πολιτικός από την Κόστα Ρίκα. Διετέλεσε πρόεδρος από τις 8 Μαΐου 1978 ως τις 8 Μαΐου 1982.

Καριέρα
-------

Γεννήθηκε στο Καρτάγο της Κόστα Ρίκα και προτού γίνει πρόεδρος υπηρέτησε ως διευθυντής της κεντρικής τράπεζας και γενικός διευθυντής της κρατικοποιημένης εταιρείας διυλιστηρίων, RECOPE.

Κατά τη διάρκεια της θητείας του, ο Καράσο ίδρυσε το πανεπιστήμιο για την ειρήνη, ένα ίδρυμα που εστίαζε και που ήταν αφιερωμένο στην έρευνα και την προώθηση της παγκόσμιας ειρήνης. Επίσης, μερίμνησε για την εξόρυξη πετρελαίου στην οροσειρά της Ταλαμάνκα, ενώ εγκαινίασε και το υδροηλεκτρικό εργοστάσιο στην Λίμνη Αρενάλ. Η κυβέρνηση του Καράσο συντόνισε επίσης τις ανασκαφές χρυσού στην νοτιότερη πλευρά της χώρας.

Στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής, ο Καράσο υποστήριξε τους Σαντινίστας στη Νικαράγουα, εναντίον του δικτάτορα Αναστάσιο Σομόζα. Ωστόσο, η αντιπολίτευση και η δημόσια γνώμη κατηγόρησαν τον Καράσο για αποτυχία να προστατεύσει την κυριαρχία της χώρας του. Το 1981 η κυβέρνησή του διέκοψε κάθε διπλωματικό δεσμό με την Κούβα.

Η κυβέρνησή του αντιμετώπισε την παγκόσμια οικονομική ύφεση, όταν η τιμή του καφέ σημείωσε πολύ μεγάλη πτώση, σε συνδυασμό με την ιστορική αύξηση στις τιμές του πετρελαίου. Αγνοώντας τις εντολές του υπουργού του των οικονομικών, καθώς επίσης και του ΔΝΤ, συμβούλευσε την Κεντρική Τράπεζα να προβεί σε υψηλό δανεισμό, με σκοπό να διατηρηθεί η αξία του εθνικού νομίσματος, του κολόν, με αποτέλεσμα να γίνει υποτίμηση το Σεπτέμβριο του 1980. Λόγω του υψηλού χρέους, η Κόστα Ρίκα έκτοτε χαρακτηρίζεται από υπερπληθωρισμό.

Ο Καράσο παραιτήθηκε από πρόεδρος το 1982 και εν συνεχεία ήταν σθεναρός επικριτής του ΔΝΤ, των οικονομικών οργανισμών και τάχθηκε εναντίον της ζώνης ελευθέρου εμπορίου (CAFTA) στην Κεντρική Αμερική.

Απεβίωσε από καρδιακή προσβολή, στο Σαν Χοσέ στις 9 Δεκεμβρίου 2009.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb129420516. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
2. 1 2  «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Rodrigo-Carazo-Odio. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  (Αγγλικά) *SNAC*. w6xh30vq. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  news.xinhuanet.com/english/2009-12/10/content\_12621991.htm.
5. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb129420516. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
6. ↑  Political Leaders: Costa Rica

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Καράσο και οι σχέσεις του με τους αντάρτες του FARC στην Κολομβία

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 117584598
* LCCN: n85055277
* ISNI: 0000 0001 1480 5350
* GND: 119041200
* SELIBR: 181035
* BNF: cb129420516 (data)

 |

 |
Ο **Μονζά Ροϊντεφό** (Monja Roindefo Zafitsimilavo) είναι πολιτικός από τη Μαδαγασκάρη. Διορίστηκε στην πρωθυπουργία από τον αρχηγό της αντιπολίτευσης, Αντρί Ραζοελίνα, στις 7 Φεβρουαρίου του 2009 και απολύθηκε από τον ίδιο στις 11 Οκτωβρίου 2009. Μετά την ανάληψη της εξουσίας από την αντιπολίτευση, το Μάρτιο του 2009, ανέλαβε και επίσημα πρωθυπουργός. Ανήκει στο κόμμα Αποφασισμένη Νεολαία της Μαδαγασκάρης.

Καριέρα
-------

Γεννήθηκε το 1965  και είναι γιος του Μονζά Ζαόνα, επίσης πολιτικού της Μαδαγασκάρης. Το 2006 διεκδίκησε το προεδρικό αξίωμα και ήρθε τελευταίος με μόλις 21 ψήφους στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 3 Δεκεμβρίου του 2006. Ωστόσο, την περίοδο εκείνη είχε αναπτύξει επιτυχημένη επιχειρηματική δραστηριότητα.

### Πρωθυπουργός

Στις 7 Φεβρουαρίου του 2009, ο Ραζοελίνα διόρισε σκιώδη πρωθυπουργό τον Ροϊντεφό, υπό προσωρινή αρχή. Την ίδια ημέρα περί τους 50 ανθρώπους σκοτώθηκαν από πυροβολισμούς του στρατού, κατά τις ταραχές του 2009. Ο Ροϊντεφό, ο οποίος κατηγόρησε για το "έγκλημα" της 7ης Φεβρουαρίου τον πρόεδρο Ραβαλομανάνα ανακοίνωσε το διορισμό 4 υπουργών για την προσωρινή του κυβέρνηση και δήλωσε ότι οι υπόλοιποι θα διορίζονταν ως το τέλος της εβδομάδας Ο Ραζοελίνα υποσχέθηκε τη συνέχιση του αγώνα σε διαδήλωση στις 17 Φεβρουαρίου και την ίδια ημέρα έγιναν καθιστικές διαμαρτυρίες από υποστηρικτές της αντιπολίτευσης κοντά σε σημαντικά υπουργεία. Εκ μέρους της κυβέρνησης, ο υπουργός Άμυνας Ραναϊβονιαρίβο προσκάλεσε τον Ροϊντεφό σε συνομιλίες. Στις 14 Μαρτίου του 2009, στον απόηχο της ανταρσίας το στρατού εναντίον του προέδρου Μαρκ Ραβαλομανάνα, ο ίδιος ο Ροϊντεφό ανακοίνωσε την ανατροπή του Ραβαλομανάνα και την ανάληψη της εξουσίας από τον Ραζοελίνα, με την εντολή να διεξαγάγει εκλογές εντός 24 μηνών. 

Έπειτα από τη συμφωνία για σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας, απολύθηκε από τον πρόεδρο Ραζοελινά στις 10 Οκτωβρίου 2009 και νέος πρωθυπουργός διορίστηκε το πρόσωπο κοινής αποδοχής, Εζέν Μανγκαλαζά. Ο Ροϊντεφό προσέφυγε στο Συμβούλιο του Κράτους στις 12 Οκτωβρίου 2009, απαιτώντας την ακύρωση του διατάγματος με το οποίο διορίστηκε ο Μανγκαλαζά, ισχυριζόμενος ότι η διαδικασία παρουσίαζε σφάλματα και ότι οι ηγέτες των παρατάξεων χρειαζόταν να υπογράψουν τη συμφωνία με σκοπό την κύρωσή της. Στις 15 Οκτωβρίου η ισχύς του διατάγματος ανεστάλη από το Συμβούλιο ωστόσο λίγες ημέρες αργότερα το τελευταίο αρνήθηκε να ακυρώσει το διορισμό στην τελεσίδική του απόφαση που εκδόθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2009.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Countries Ma
2. ↑  Εκλογές στη Μαδαγασκάρη - αναλυτικά αποτελέσματα εκλογών και δημοψηφισμάτων από την ανεξαρτησία της χώρας ως σήμερα
3. ↑  Indian Newsletter Αρχειοθετήθηκε 2009-02-13 στο Wayback Machine. Monja Roindefo�s new firm in Madagascar, 3 Ιουνίου 2006.
4. ↑  "Madagascar opposition chief vows to fight on", AFP, 8 Φεβρουαρίου 2009.
5. ↑  VOA News, Madagascar Opposition Leader to Occupy Presidential Office Tuesday, 17 Μαρτίου 2009.
6. ↑  "Madagascar rebel appoints 'ministers,' calls strike", AFP, 10 Φεβρουαρίου 2009.
7. ↑  "Thousands stage sit-in in Madagascar capital", AFP, 17 Φεβρουαρίου 2009.
8. ↑  Opposition seizes power in Madagascar[*νεκρός σύνδεσμος*], 14 Μαρτίου 2009.
9. ↑  October 2009
Ο **Λουίς ντε Ντέιστερ** (Lodewijk de Deyster, 1656 - 18 Δεκεμβρίου 1711), επίσης γνωστός ως Λοντεβάικ Ντέιστερ (Lodewyk Deyster), ήταν Φλαμανδός καλλιτέχνης και κατασκευαστής μουσικών οργάνων. Τα μπαρόκ έργα ζωγραφικής του δείχνουν μια σαφή επιρροή Ιταλών δασκάλων όπως οι Λούκα Τζορντάνο, Μαράττα, Φεντερίκο Μπαρότσιi και ζωγράφοι της Νότιας Ολλανδίας όπως οι Ρούμπενς, Άντονι βαν Ντάικ και Μπούκχορστ. Η θυγατέρα του, Αννε ντε Ντέιστερ, γεννημένη το 1696, έγινε επίσης ζωγράφος και κατασκευαστής μουσικών οργάνων.

Βιογραφία
---------

Ο Ντέιστερ γεννήθηκε το 1656 στη Μπρυζ. Ήταν μαθητής του Γιαν Μες (Jan Maes), ενός αξιοσέβαστου καλλιτέχνη αυτής της πόλης. Από το 1682–1688, έζησε και εργάστηκε στην Ιταλία και, όταν επέστρεψε στην πατρίδα του Μπρυζ, έφερε μαζί του το επιβλητικό ρωμαϊκό μπαρόκ ύφος. Ήταν βαθιά θρησκευτική ιδιοσυγκρασία και ο χαρακτήρας του αντικατοπτριζόταν στην επιλογή των θεμάτων του.

Ζωγράφισε πολλούς πίνακες για τις εκκλησίες της πόλης του. Οι εκτυπώσεις των χαρακτικών του, όλες με θρησκευτικά θέματα, μοιράζονται με τους πίνακες του υψηλή δραματικότητα και ενέργεια, με τους πρωταγωνιστές διατεταγμένους σε σύνθετες πόζες. Ακριβώς όπως ο ντε Ντέιστερ εφάρμοσε το χρώμα με ελευθερία και αυθορμητισμό, έτσι και χάραζε και τις πλάκες των χαρακτικών του. Στην Εκκλησία του Αγίου Ιακώβου στη Μπρυζ, υπάρχουν τρεις ωραίοι πίνακες του Ντέιστερ που αντιπροσωπεύουν τη Σταύρωση, την Ανάσταση και τον θάνατο της Παναγίας. Στην Εκκλησία της Αγίας Άννας, επίσης στην Μπρυζ, υπάρχει έργο με το Μαρτύριο του Αγίου Σεβαστιανού.

* Ο θάνατος του ΟλοφέρνηΟ θάνατος του Ολοφέρνη
* ΚόρτρεϊκΚόρτρεϊκ
* ΜπρυζΜπρυζ
* άγαράγαρ

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων

Παραπομπές
----------

1. ↑  18228. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  *Frick Art Reference Library Photoarchive*. b233218.
3. 1 2  datos.bne.es/persona/XX1727197.html. Ανακτήθηκε στις 30  Ιουλίου 2018.
4. ↑  (Αγγλικά) *Union List of Artist Names*. 2  Νοεμβρίου 2017. 500026636. Ανακτήθηκε στις 14  Μαΐου 2019.
5. ↑  (Αγγλικά) *Union List of Artist Names*. 9  Αυγούστου 2021. 500026636. Ανακτήθηκε στις 9  Μαΐου 2022.
6. 1 2  *Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων*. xx0218144. Ανακτήθηκε στις 18  Δεκεμβρίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Λουίς ντε Ντέιστερ** |

* Έργα του Lodewyk Deyster στο Μουσείο της Νέας Ζηλανδίας Te Papa Tongarewa
* Πρόσφατα αποκτήματα στη Δημόσια Βιβλιοθήκη της Νέας Υόρκης

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 87497982
* **Europeana**: agent/base/156609
* BPN: 07009171
* ULAN: 500026636
* NKC: xx0218144
* BNE: XX1727197
* KulturNav: id
* RKD: 22460

 |

 |
Ο **Κλιφ Λέβινγκστον** (*Cliff Levingston*, γεννημένος στις 4 Ιανουαρίου του 1961) είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής που έπαιξε στο ΝΒΑ. Ο Λέβινγκστον πρωταγωνίστησε στο *Wichita State University*, πριν επιλεχθεί από τους Ντιτρόιτ Πίστονς στο ντραφτ του 1982. Μετά από δύο σεζόν με τους Ντιτρόιτ Πίστονς, πήρε μεταγραφή στους Ατλάντα Χοκς, στους οποίους θα διανύσει τα καλύτερα χρόνια της καριέρας του.

Μετά από έξι σεζόν με τα "Γεράκια", ο Λέβινγκστον εντάχθηκε στους Σικάγο Μπουλς, με τους οποίους κατέκτησε δύο δαχτυλίδια πρωταθλητή το 1991 και το 1992. Από το 1992 έως το 1994 έπαιξε για τον ΠΑΟΚ, στο ελληνικό Πρωτάθλημα, καθώς επίσης και στο φάιναλ φορ της Ευρωλίγκας. Το 1994 επέστρεψε στην Αμερική και εντάχθηκε στους Ντένβερ Νάγκετς, ενώ αποσύρθηκε από το πρωτάθλημα το 1995 έχοντας συνολικά στην καριέρα του 5,888 πόντους, 4,307 ριμπάουντ, και 593 κοψίματα.

Το 2000, ο Λέβινγκστον ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα ως βοηθός προπονητή στους Φορτ Γουέιν Φιούρι του CBA. Το 2001, υπηρέτησε ως βοηθός προπονητή στους Dodge City Legend του USBL. Το 2002, επέστρεψε στους Dodge City για να κάνει την πρώτη του θητεία ως πρώτος προπονητής τους,με αποτέλεσμα εκείνη τη χρονιά η ομάδα του να κερδίσει τον τίτλο και ο Λέβινγκστον να ονομαστεί Προπονητής της Χρονιάς στην κατηγορία.

Το 2003, καταδικάστηκε σε τέσσερις μήνες φυλάκιση ύστερα από την αποτυχία του να πληρώσει τη διατροφή του παιδιού του.

Από το 2003 έως το 2004, ο Λέβινγκστον υπηρέτησε ως βοηθός προπονητή στους Harlem Globetrotters. Το 2004 ήταν προπονητής της St. Louis Flight της ABA.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.newspapers.com/search/#query=Cliff+Levingston+Good+News.
2. ↑  *College Basketball at Sports-Reference.com*. Ανακτήθηκε στις 28  Ιουλίου 2020.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
4. ↑  *RealGM*. 42868. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.
5. ↑  (Αγγλικά) *eurobasket.com*. 5526. Ανακτήθηκε στις 25  Απριλίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* nba.com ιστορικά playerfile
* Στατιστικά καριέρας
* basketpedya.com Αρχειοθετήθηκε 2008-02-27 at Archive.is
Το ***Théâtre d'Opéra Spatial*** είναι ένας πίνακας ζωγραφικής που δημιουργήθηκε από τον Τζέισον Μ. Άλλεν χρησιμοποιώντας τη πλατφόρμα τεχνητής νοημοσύνης Midjourney. Ο πίνακας έγινε είδηση όταν κέρδισε τον ετήσιο διαγωνισμό καλών τεχνών του Colorado State Fair του 2022 στις 5 Σεπτεμβρίου, και έγινε μία από τις πρώτες εικόνες που δημιουργήθηκαν με τεχνητή νοημοσύνη που κέρδισε ένα τέτοιο βραβείο.

Η νίκη στον διαγωνισμό της έκθεσης για «ψηφιακές τέχνες/φωτογραφία ψηφιακής χειραγώγησης» οδήγησε σε αντιδράσεις από καλλιτέχνες που κατηγόρησαν τον Άλλεν για απάτη. Ο Άλεν απάντησε: «Δεν πρόκειται να ζητήσω συγγνώμη για αυτό. Κέρδισα και δεν παραβίασα κανέναν κανόνα».

Οι κριτές των δύο κατηγοριών δεν γνώριζαν ότι το Midjourney χρησιμοποιούσε τεχνητή νοημοσύνη για τη δημιουργία εικόνων, αν και αργότερα είπαν ότι αν το γνώριζαν αυτό, θα είχαν απονείμει ούτως ή άλλως στον Άλεν το κορυφαίο βραβείο.

Η εικόνα, που δημιουργήθηκε χρησιμοποιώντας μια προτροπή κειμένου, αναβαθμίστηκε χρησιμοποιώντας Gigapixel AI.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «AI Artwork Wins Art Competition: Are Imputing Text Prompts Enough To Become An Artist? - Dataconomy» (στα Αγγλικά). 26 Σεπτεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2023.
2. ↑  «Explained: The controversy surrounding the AI-generated artwork that won US competition». *Firstpost* (στα Αγγλικά). 5 Σεπτεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2023.
3. ↑  Roose, Kevin (2022-09-02). «An A.I.-Generated Picture Won an Art Prize. Artists Aren't Happy.» (στα αγγλικά). *The New York Times*. ISSN 0362-4331.. Ανακτήθηκε στις 2023-03-26.
4. ↑  Metz, Rachel (3 Σεπτεμβρίου 2022). «AI won an art contest, and artists are furious | CNN Business». *CNN* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2023.
5. ↑  Roose, Kevin (2022-09-02). «An A.I.-Generated Picture Won an Art Prize. Artists Aren't Happy.» (στα αγγλικά). *The New York Times*. ISSN 0362-4331.. Ανακτήθηκε στις 2023-03-26.
6. ↑  Roose, Kevin (September 2, 2022). «An A.I.-Generated Picture Won an Art Prize. Artists Aren't Happy.». *The New York Times*.. Ανακτήθηκε στις September 2, 2022.
7. ↑  «An AI-Generated Artwork Won First Place at a State Fair Fine Arts Competition, and Artists Are Pissed». *www.vice.com* (στα Αγγλικά). 31 Αυγούστου 2022. Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2023.
Ο σεΐχης **Ταμίμ μπιν Χαμάντ αλ Θανί** (αραβικά: الشيخ تميم بن حمد آل ثاني ) είναι ο ανώτατος άρχων (Εμίρης) του Κατάρ.

Είναι πρόεδρος της Ολυμπιακής Επιτροπής της χώρας του και μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. 

Ο πατέρας του, Χαμάντ, παραιτήθηκε τον Ιούνιο του 2013 υπέρ του Ταμίμ, ο οποίος τον διαδέχθηκε στις 25 Ιουνίου 2013. 

Έχει τιμηθεί με διάφορα παράσημα και μετάλλια, ανάμεσα στα οποία και το Παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής (Γαλλία, 2010).

Οικογένεια
----------

Γεννήθηκε στην Ντόχα και κατάγεται από την οικογένεια Αλ-Θανί. Πατέρας του είναι ο προηγούμενος Εμίρης του Κατάρ, Σεΐχης Χαμάντ μπιν Χαλίφα αλ Θανί και μητέρα του η Σεΐχα Μοζάχ Μπιντ Νασέρ Αλ Μισνέντ.

Εμίρης
------

Ο Ταμίμ έγινε διάδοχος του θρόνου στις 5 Αυγούστου 2003, έπειτα από την παραίτηση του μεγαλύτερου αδερφού του, Τζασίμ μπιν Χαλίφα αλ Θανί από τα δικαιώματα του θρόνου. 

Στις 25 Ιουνίου 2013 ο Ταμίμ έγινε εμίρης μετά την παράδοση της εξουσίας από τον πατέρα του, Χαμάντ. 

Η παραίτηση ανακοινώθηκε στη διάρκεια τηλεοπτικής ομιλίας.

Γάμοι και παιδιά
----------------

Στις 8 Ιανουαρίου 2005, στο παλάτι Αλ Γουάτζμπα ο Ταμίμ παντρεύτηκε τη δεύτερη ξαδέρφη του, Τζαβαχέρ μπιν Σουχάιμ αλ Θανί (Sheikha Jawaher bint Hamad bin Suhaim al-Thani), κόρη του Χαμάντ μπιν Σουχάιμ αλ Θανί (Hamad bin Suhaim Al Thani). ΄Έχουν 4 παιδιά συνολικά [2 γιους και 2 κόρες]:

* Αλμαγιάσα (Sheikha Almayassa bint Tamim Al Thani,γενν. 2006)
* Χαμάντ (Sheikh Hamad bin Tamim Al Thani, γενν. 2008)
* Αϊσά (Sheikha Aisha bint Tamim Al Thani, γενν. 2010)
* Τζασίμ (Sheikh Jassim bin Tamim Al Thani, γενν. 2012)

Από τη δεύτερη σύζυγό του (παντρεύτηκαν στις 3 Μαρτίου 2009), Ανούντ (Sheikha Anoud bint Mana Al-Hajri) έχει 2 παιδιά, μία κόρη και έναν γιο: 

* Νάιλα (Sheikha Nayla bint Tamim Al Thani, γενν. 2010)
* Αμπντάλα (Sheikh Abdullah bin Tamim Al Thani, γενν. 29 Σεπτεμβρίου 2012)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Βιογραφία του Σεΐχη Ταμίμ». Qatar News Agency. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Μαΐου 2013. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2013.
2. ↑  Κατάρ: Ο εμίρης παραδίδει την εξουσία στον γιό του σεΐχη Ταμίμ Αρχειοθετήθηκε 2019-08-10 στο Wayback Machine. skai.gr, 25-6-2013.
3. ↑  «Επιτεύγματα του Σεΐχη Ταμίμ». Πρεσβεία του Κατάρ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιουλίου 2004. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2013.
4. ↑  «Qatari emir Sheikh Hamad hands power to son Tamim». *BBC*. 25-6- 2013.. Ανακτήθηκε στις 25-6-2013.
5. ↑  HH the Heir Apparent’s wife attends "Homeland of Freedom And Peace" operetta Αρχειοθετήθηκε 2013-02-04 at Archive.is - ιστοσελίδα της εφημερίδας του Κατάρ *The Peninsula*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ταμίμ μπιν Χαμάντ Αλ Θανί** |

* Επίσημος ιστότοπος
* Η Δυναστεία αλ-Θανί
***Η ανάπαυση του πολεμιστή*** (γαλλικά: ***Le Repos du guerrier***) είναι μια Γαλλική δραματική ταινία του 1962 σε σκηνοθεσία Ροζέ Βαντίμ. Στην ταινία που βασίστηκε στο βραβευμένο ομότιτλο μυθιστόρημα της Κριστιάν Ροσφόρ πρωταγωνιστούν οι Μπριζίτ Μπαρντό και Ρομπέρ Οσέν.

Περίληψη
--------

Η Ζενεβιέβ είναι μια νεαρή όμορφη γυναίκα, συγκροτημένη και καθωσπρέπει αρραβωνιασμένη με τον Πιέρ. Εξαιτίας μιας κληρονομιάς θα ταξιδέψει στην Ντιζόν όπου θα γνωρίσει τυχαία τον Ρενό, σώζοντας τον από μια απόπειρα αυτοκτονίας. Ο αυτοκαταστροφικός νέος θα την ακολουθήσει στο Παρίσι και θα την παρασύρει σε μια δυσλειτουργική σχέση. Η Ζενεβιέβ όντας για πρώτη φορά πραγματικά ερωτευμένη είναι πρόθυμη να ανεχθεί όλες τις απιστίες και τις ταπεινώσεις του μηδενιστή εραστή της και απομακρύνεται σταδιακά από οικογένεια και φίλους.

Παραγωγή
--------

Η ταινία γυρίστηκε σε 35αρι έγχρωμο φιλμ με Σινεμασκόπ και μονοφωνικό ήχο τον Φεβρουάριο του 1962 και προβλήθηκε στις Γαλλικές αίθουσες στις 5 Σεπτεμβρίου του ιδίου έτους. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στην Ντιζόν και στα *Paris Studios Cinéma* στο Παρίσι. Στην πρώτη προβολή το φιλμ έκοψε 2.872.000 εισιτήρια.

Μουσική
-------

Τη μουσική της ταινίας που κυκλοφόρησε σε δίσκο από την *Barclay* τον Απρίλιο του 1963 συνέθεσε ο Μισέλ Μανιέ. Ο δίσκος περιλαμβάνει τα παρακάτω κομμάτια:

1. *Le repos du guerrier (thème principal du film)* (04:11)
2. *Surprise party chez Katov (1e partie)* (01:18)
3. *Geneviève et Renaud* (02:48)
4. *Surprise party chez Katov (2e partie)* (02:30)

Είναι ενδιαφέρον ότι ο συνθέτης 2 χρόνια αργότερα γράφει τη μουσική για μια ακόμη ταινία του Ρομπέρ Οσέν (*Angélique Marquise des Anges - Αγγελική, Μαρκησία των Αγγέλων*) χρησιμοποιώντας ένα σχεδόν ίδιο μουσικό μοτίβο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πληροφορίες για τη μουσική της ταινίας.



1. ↑  www.imdb.com/title/tt0056404/. Ανακτήθηκε στις 11  Απριλίου 2016.
2. ↑  (Τσεχικά) *Česko-Slovenská filmová databáze*. 2001.
3. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. tt0056404.
Ντιρκ Γιάκομπς, *Πορτρέτο του Pompeius Occo [nl]*, Ρέικσμουζεουμ, Άμστερνταμ, 1534
Ο **Ντιρκ Γιάκομπς** (Dirck Jacobsz, 1496–1567) ήταν ζωγράφος της Ολλανδικής Αναγέννησης. Η ακριβής γενέτειρά του είναι άγνωστη, αλλά ήταν κάπου κοντά στο Άμστερνταμ .

Σταδιοδρομία
------------

Γεννημένος σε οικογένεια ζωγράφων, εκπαιδεύτηκε αρχικά από τον πατέρα του, Γιάκομπ Κορνέλις φαν Οοστσάνεν. Ο Γιάκομπς επηρεάστηκε βαθιά από το μενιεριστικό ύφοςτου συναδέλφου ζωγράφου του Άμστερνταμ Γιαν φαν Σκόρελ. Ο πίνακας του, *The Crossbowmen* (1529), θεωρήθηκε ως το πιο σημαντικό έργο του και ήταν το πρώτο πορτρέτο πολιτοφυλακής στην ολλανδική ιστορία.  Νυμφεύτηκε την Μαρρίτχεν Χέρροτσντ. το 1550, και απέκτησα δύο παιδιά, τη Μαρία Ντιρκσκστ. και τον Γιάκομπ Ντιρκς. Ο Γιάκομπ αργότερα έγινε επίσης ζωγράφος.  Ζωγράφισε δύο πρώιμα ομαδικά πορτρέτα πολιτοφυλάκων, τα οποία σήμερα βρίσκονται στο Ερμιτάζ της Αγίας Πετρούπολης .

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Dirk Jacobsz.». (Αγγλικά) *Benezit Dictionary of Artists*. Oxford University Press. 2006. B00093101. ISBN-13 978-0-19-977378-7.
2. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 141283289. Ανακτήθηκε στις 13  Οκτωβρίου 2015.
3. ↑  *Frick Art Reference Library Photoarchive*. b230399.
4. ↑  «World Wide Art Resources». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Φεβρουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2006.
5. ↑  «Dirck Jacobsz. Brief Biography». Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Είσοδος στον κατάλογο του Amsterdam Rijksmuseum Αρχειοθετήθηκε 2012-10-10 στο Wayback Machine.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 76183043
* **Europeana**: agent/base/6082
* LCCN: nr92038690
* ISNI: 0000 0000 7891 1067
* GND: 141283289
* BPN: 06644874
* ULAN: 500013409
* RKD: 41402

 |

 |
Οι **Σφακιανοί** είναι οι κάτοικοι της περιοχής των Σφακίων που βρίσκεται στη δυτική Κρήτη. 
Οι Σφακιανοί διατηρούν καταγωγή από τους Δωριείς που ήρθαν το νησί γύρω στο 1100 π.Χ. Οι κάτοικοι των Σφακίων έχουν αντιμετωπίσει πολλούς ξένους εισβολείς, γεγονός στο οποίο οφείλουν τη φήμη τους ως θαρραλέοι πολεμιστές.
Είναι σαν πληθυσμός σπουδαίοι ναυτικοί και ακόμη σπουδαιότεροι πειρατές, καθώς και σπουδαίοι πολεμιστές που έπαιζαν πρώτο ρόλο σε όλους τους αγώνες για την ελευθερία της Ελλάδας.
Φημίζονται για τις επαναστάσεις εναντίον των Ενετών και αργότερα εναντίον των Τούρκων, καθώς και τις βεντέτες τους.
Ο Πολιτισμός τους είναι πλούσιος όπως και η ιστορία τους. Στα Σφακιά ανθούν Κρητικοί χοροί και τραγούδια καθώς και μαντινάδες. 
Οι Σφακιανοί ειναι ψηλοί, γεροδεμένοι και ξανθοί με ανοιχτόχρωμα μάτια και συνηθίζουν να φορούν στο κεφάλι το γνωστό κεφαλομάντηλο καθώς και Παραδοσιακές φορεσιές. 
Οι Σφακιανοί γιορτάζουν κάθε χρόνο την γιορτή της Γραβιέρας στην Ανώπολη, ενώ συμμετέχουν στην κουρά των αμνών, ένα έθιμο κατά το οποίο όλοι οι κάτοικοι ενός χωριού βοηθούν στο να κουρευτούν τα αιγοπρόβατα. Ο ιδιοκτήτης του κοπαδιού για να τους ευχαριστήσει διοργανώνει έπειτα ένα μεγάλο παραδοσιακό γλέντι.

Το τσιγαριαστό αρνί, τα σύγλινα, το σταμναγκάθι, το κριθάρι με το πιλάφι, τα τοπικά παξιμάδια τους και η πίτα με μέλι φτιαγμένη με τοπική μυζήθρα, αποτελούνε την Σφακιανή τους κουζίνα, μαζί με τα τοπικά γαλακτοκομικά τους προϊόντα.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Agelarakis, P. A. (2012), Cretans in Byzantine foreign policy and military affairs following the Fourth Crusade. Cretika Chronika, 32, 41-78
3. ↑  Agelarakis, P. A. (2012), Cretans in Byzantine foreign policy and military affairs following the Fourth Crusade. Cretika Chronika, 32, 41-78
4. ↑  «Η Σφακιανή πίτα». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Σεπτεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2015.

Πηγές
-----

* Οι Σφακιανοί και τα έθιμά τους Αρχειοθετήθηκε 2012-12-03 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε στις 12/03/2015.
* e-sfakia.gr, Σφακιά, Η ρίζα της Κρήτης, ανακτήθηκε στις 12/03/2015.
* Kalantzis, Konstantinos (2021-08-09). Tradition in the Frame: Photography, Power, and Imagination in Sfakia, Crete
* Agelarakis, P. A. (2012), Cretans in Byzantine foreign policy and military affairs following the Fourth Crusade. Cretika Chronika, 32, 41-78
***Το Tubular Bells*** είναι το πρώτο στούντιο άλμπουμ του Βρετανού μουσικού Mike Oldfield, που κυκλοφόρησε στις 25 Μαΐου 1973 ως το πρώτο άλμπουμ της Virgin Records. Περιλαμβάνει δύο κύρια μουσικά κινήματα. Ο Όλντφιλντ, ο οποίος ήταν 19 ετών όταν ηχογράφησε το άλμπουμ, έπαιζε σχεδόν όλα τα μουσικά όργανα.

*Το Tubular Bells* είχε αργές πωλήσεις, αρχικά, αλλά κέρδισε την παγκόσμια προσοχή τον Δεκέμβριο του 1973, όταν το εισαγωγικό θέμα χρησιμοποιήθηκε ως μουσική της ταινίας τρόμου *Ο Εξορκιστής*, την ίδια χρονιά. Αυτό οδήγησε σε αύξηση των πωλήσεων που αύξησε το προφίλ του Όλντφιλντ και έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του Ομίλου Virgin. Παρέμεινε στα 10 κορυφαία άλμπουμ του Ηνωμένου Βασιλείου για ένα χρόνο το 1974 και για μια εβδομάδα ήταν και το πρώτο. Έφτασε στο νούμερο τρία στο αμερικανικό *Billboard* 200 και στο νούμερο ένα στον Καναδά και την Αυστραλία. Έχει πουλήσει πάνω από 2.7 εκατομμύρια αντίτυπα στο Ηνωμένο Βασίλειο και γύρω στα 15 εκατομμύρια παγκοσμίως. 

Μια έκδοση που παρήχθη από τον David Bedford, που είχε παιχτεί από ορχήστρα, κυκλοφόρησε το 1975 με τίτλο *The Orchestral Tubular Bells*. Ακολούθησαν τα άλμπουμ *Tubular Bells II* (1992), *Tubular Bells III* (1998), *The Millennium Bell* (1999) και μια επανηχογραφημένη έκδοση, *Tubular Bells 2003*, για την 30ή επέτειό του. Η έκδοση του άλμπουμ με επαναρυθμισμένο ήχο κυκλοφόρησε το 2009. Η συνεισφορά του στη βρετανική μουσική τονίστηκε σημαντικά όταν ο Όλντφιλντ έπαιξε αποσπάσματα κατά την τελετή έναρξης των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων το 2012 στο Λονδίνο.
Μία έμμεση εκλογή για τη θέση του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας πραγματοποιήθηκε από το Ελληνικό Κοινοβούλιο στις 8 Φεβρουαρίου 2000. Ο απερχόμενος πρόεδρος Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος εξελέγη με την πρώτη εκλογή με 269 ψήφους, με τη στήριξη των δύο μεγάλων κομμάτων, του κυβερνώντος ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, έναντι 10 ψήφων για τον υποψήφιο του Συνασπισμού Λεωνίδα Κύρκο. Οι 19 βουλευτές του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος και του ΔΗΚΚΙ ψήφισαν "παρόντες" και δύο απουσιάζουν. Η επανεκλογή του προέδρου Στεφανόπουλου στην προεδρία σηματοδότησε για πρώτη φορά στην ιστορία της Τρίτης Ελληνικής Δημοκρατίας ότι το κυβερνών κόμμα και το κύριο κόμμα της αντιπολίτευσης υποστήριξαν και τον ίδιο υποψήφιο, καθώς και την πρώτη φορά που επανεκλέχθηκε ένας καθιερωμένος Πρόεδρος.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
 Ελληνικές προεδρικές εκλογές |
| --- |
|  |
| Δεύτερη Ελληνική Δημοκρατία | 
* 1924
* 1926
* 1929
* 1933
 |
|  |
| Τρίτη Ελληνική Δημοκρατία | 
* 1974
* 1975
* 1980
* 1985
* 1990
* 1995
* 2000
* 2005
* 2010
* 2014–15
* 2020
 |

 |
**Black Devil** είναι Ολλανδική μάρκα από τσιγάρα, που τώρα ανήκει και κατασκευάζεται από την *Heupink & Bloemen*. 
Η μάρκα είναι πολύ διάσημη μεταξύ των εφήβων καπνιστών.

Γαλλία
------

Από τον Μάρτιο του 2010, τα αρωματισμένα τσιγάρα δεν μπορούν πλέον να πουληθούν στη Γαλλία σε μία προσπάθεια της Γαλλικής Κυβέρνησης να καταπολεμήσει το κάπνισμα των εφήβων. Έτσι, η Finest Flavour σοκολατένια παραλλαγή έγινε η Γκρι Γεύση και το φίλτρο δεν είναι πια γλυκό ή αρωματισμένο με τη γεύση της σοκολάτας. Η μάρκα συνεχίζει να πουλάει αρωματισμένα τσιγάρα εκτός της Γαλλίας.

Συσκευασία
----------

Όλες οι ποικιλίες παρουσιάζονται σε ένα «άκαμπτο» πακέτο με τη λέξη «Black Devil» (= Μαύρος Διάβολος) στο κέντρο της συσκευασίας. Υπάρχει επίσης ένα λογότυπο που αποτελείται από έναν κόκκινο κύκλο με έναν στυλαρισμένο, μαύρο και χαμογελαστό μικρό διάβολο, που κρατάει ένα ασημί πιρούνι. Οι τρεις τύποι πακέτων (Finest Flavour, Ειδική Γεύση, Pink) διαφέρουν σημαντικά στο χρώμα, το πρώτο είναι μαύρο, το δεύτερο είναι γκρίζο, και το τρίτο είναι ροζ. Τα τσιγάρα και φίλτρα τσιγάρων επίσης έχουν το χρώμα του πακέτου, και έχουν επίσης το χρώμα της συσκευασίας που τους αποδίδεται: μαύρα τσιγάρα για το μαύρο πακέτο βανίλιας, ροζ τσιγάρα για το ροζ φυσιολογικό πακέτο, πράσινα τσιγάρα για το πακέτο πράσινου μινθέλαιου κ.ο.κ.

Αγορές
------

Τα Black Devil τσιγάρα πωλούνται στις ακόλουθες χώρες: Βέλγιο, Ολλανδία, Γερμανία, Γαλλία, Ελβετία, Αυστρία, Πορτογαλία (δεν πωλούνται πια εξαιτίας των Ευρωπαϊκών νόμων),
Ιταλία, Πολωνία, Σλοβενία, Λετονία, Ρωσία, Ισπανία, Ισραήλ, Μυανμάρ, Ταϊβάν, Νότια Κορέα και Ιαπωνία.

Προϊόντα
--------

* Black Devil με Γεύση Σοκολάτας
* Black Devil με Ειδική Γεύση
* Black Devil Μαύρα
* Black Devil Ροζ
* Black Devil Κίτρινα
* Black Devil Πράσινα (με γεύση μέντας)
* Black Devil Κεράσι
* Black Devil Πάγος
* Black Devil Χρυσά
* Black Devil με Γεύση Καφέ

Παρακάτω είναι όλες οι τωρινές μάρκες από Black Devil που πωλούνται, με επίπεδα Πίσσας, Νικοτίνης και συμπεριλαμβανομένου Μονοξειδίου του άνθρακα.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| **Πακέτο** | **Πίσσα** | **Νικοτίνη** | **Μονοξείδιο του Άνθρακα** |
| Black Devil με Γεύση σοκολάτας | **10 mg** | **0,8 mg** | **10 mg** |
| Black Devil με Ειδική Γεύση | **7 mg** | **0,5 mg** | **10 mg** |
| Black Devil Μαύρα | **7 mg** | **0,6 mg** | **9 mg** |
| Black Devil Ροζ | **7 mg** | **0,5 mg** | **9 mg** |
| Black Devil Κίτρινα | **8 mg** | **0,6 mg** | **10 mg** |
| Black Devil Πράσινα (με γεύση μέντας) | **7 mg** | **0,5 mg** | **9 mg** |
|

Δείτε επίσης
------------

* Τσιγάρο
* Κάπνισμα

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  «Producten - Heupink». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2019.
2. 1 2  «BrandBlack Devil - Cigarettes Pedia». *www.cigarettespedia.com*.
3. ↑  « Interdites aux USA, les cigarettes aromatisées sont toujours vendues en France », *destinationsante.com*, 23 septembre 2009.
4. ↑  «Black Devil». *www.zigsam.at*.
5. ↑  «Brands». *www.cigarety.by*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Μαρτίου 2018. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2019.
Ο **Νίκος Καλούδης** (1917 - 24 Φεβρουαρίου 1998) ήταν Έλληνας ναυτικός και πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε βουλευτής του ΚΚΕ και του Συνασπισμού. Ήταν αναπληρωτής γενικός γραμματέας του ΚΚΕ.

Βιογραφία
---------

Καταγόταν από εργατική τάξη και πολύ νωρίς έγινε μέλος του ΚΚΕ, του οποίου διετέλεσε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος.

Εξελέγη βουλευτής για πρώτη φορά με το ΚΚΕ στις εκλογές του 1977 στην εκλογική περιφέρεια Μαγνησίας και επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα το 1981. Το 1985 επανεξελέγη βουλευτής στη Β΄ Πειραιά με το ΚΚΕ και τον Ιούνιο του 1989 με το Συνασπισμό. Το Νοέμβριο του 1989 εξελέγη βουλευτής Επικρατείας με το Συνασπισμό.

Πέθανε το 1998 και κηδεύτηκε στο νεκροταφείο της Καισαριανής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ΕΦΥΓΕ Ο ΝΙΚΟΣ ΚΑΛΟΥΔΗΣ, Το Βήμα, 1-3-1998.
2. ↑  "Εφυγε" ο Νίκος Καλούδης, Ριζοσπάστης, 25-2-1998.
3. ↑  Θητεία Ν. Καλούδη στο Κοινοβούλιο, ανάκτηση 4-10-2013.
Ο **Μιχάλης Χάσταλης** (Αθήνα, 1950) είναι έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, που αγωνίζονταν στη θέση του σέντερ-φορ, τρεις φορές πρωταθλητής της Β΄Εθνικής, με δυο διαφορετικές ομάδες και με πλούσια θητεία στην Α΄Εθνική.

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από το εφηβικό τμήμα του Απόλλωνα Αθηνών το 1964, ενώ την περίοδο 1970-71 αποτέλεσε βασικό στέλεχος του ερασιτεχνικού σωματείου *Απόλλωνα Απολλώνων Ρόδου* όπου είναι και η ομάδα του χωριού που διαμένει στη Ρόδο, ο οποίος μετέχει στη Γ΄τοπική κατηγορία της Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου. Το καλοκαίρι του 1971 υπέγραψε στον Χαραυγιακό, σύλλογο της Α΄Κατηγορίας Αθηνών.

Οι εμφανίσεις του στο αθηναϊκό Πρωτάθλημα κατά τη διετία 1972-1973 (το 1972-73 αναδείχθηκε 1ος σκόρερ στην Α΄Αθηνών με 26 γκολ) κέντρισαν το ενδιαφέρον του Αιγάλεω Α.Ο. στον οποίο και μεταγράφτηκε πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του στην Α' Εθνική. Το 1975 κλήθηκε στην προολυμπιακή ομάδα. Παρέμεινε στο σύλλογο συνολικά 4 έτη, πετυχαίνοντας 20 γκολ στην Α΄Εθνική (σε 60 συμμετοχές) και κατακτώντας έναν τίτλο Β΄Εθνικής, το 1977.

Για οικογενειακούς λόγους δεν συνέχισε στο Αιγάλεω και εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Ρόδο, από όπου και κατάγεται. Την επόμενη πενταετία (1978-1982) πήρε ακόμα δύο τίτλους με τη Ρόδο, στην οποία αγωνίστηκε, Β΄Εθνικής (το 1978 και το 1981), ενώ επέστρεψε σαν σκόρερ στην Α΄Εθνική, συμμετέχοντας σε 52 επίσημους αγώνες (7 γκολ) κατά τη διετία 1979-1980. Τερμάτισε την επαγγελματική του σταδιοδρομία σαν παίκτης του Διαγόρα Ρόδου το 1981-82, ενώ τα επόμενα 2-3 χρόνια συνέχισε το ποδόσφαιρο στην ομάδα του *Ακουσίλαου*, στο τοπικό πρωτάθλημα της Α΄κατηγορίας Δωδεκανήσου.

Συνολικά, πήρε μέρος σε 112 επίσημους αγώνες πρωταθλήματος της Α΄Εθνικής, επιτυγχάνοντας 27 τέρματα.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Διεθνής αθλητική ιστοσελίδα
* Γεώργιος Παγιωτέλης-"Το Έπος της Α΄Εθνικής", ένθετο περιοδικού "Οι Παγκόσμιοι" (έκδοση Κλ. Γεωργαλάς)
* Νίκος Δημ. Νικολαΐδης-"Η ιστορία του Αιγάλεω, από τις λαμαρίνες στα σαλόνια της Ευρώπης" (εκδόσεις "Έμβρυο", 2007)
* "40 Χρόνια Ποδόσφαιρο και ΠΡΟ-ΠΟ" (έκδοση εφημερίδας "ΠΡΟΠΟΡΑΜΑ", 2000)
* Ηλεκτρονικό αρχείο εφημερίδας "Αθλητική Ηχώ"
* Αρχείο εφημερίδας "Φως των Σπορ"

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παύλος Γερακάρης στο φύλλο εφημερίδας "Αθλητική Ηχώ" της 1 Απριλίου 1975, σελ. 6: "Μητρόπουλος - Κωνσταντίνου τραυματίες στο Αιγάλεω"
Ο **Τρενιότα** (λευκορωσικά: Транята‎, *Τρονιάτα,* 1210–1264) ήταν Μέγας Δούκας της Λιθουανίας (1263–1264).

Ο Τρενιότα ήταν ανιψιός του Μιντάουγκας, του πρώτου και μοναδικού βασιλιά της Λιθουανίας. Ενώ ο Μιντάουγκας είχε προσηλυτιστεί στον Χριστιανισμό για να αποθαρρύνει τις επιθέσεις του Λιβονικού Τάγματος και των Τευτόνων Ιπποτών στη Λιθουανία, γινόμενος βασιλιάς στη διαδικασία, ο Τρενιότα παρέμεινε ένθερμος ειδωλολάτρης. Πιστεύεται ότι θα κυβερνούσε τη Σαμογιτία.

Παρά τη μεταστροφή του Μιντάουγκας, οι Τεύτονες Ιππότες έκαναν τακτικά εισβολές στη λιθουανική επικράτεια. Μετά τη μάχη του Ντούρμπε το 1260, ο Τρενιότα έπεισε τον Μιντάουγκας να αφήσει τον Χριστιανισμό και να επιτεθεί στο Τευτονικό Τάγμα, αν και η επίθεση ήταν αναποτελεσματική και οι Τεύτονες Ιππότες μόλις που αποδυναμώθηκαν. Ο Μιντάουγκας άρχισε να αμφισβητεί τη συμμαχία του με τον Τρενιότα. Ωστόσο, προτού μπορέσει να δράσει εναντίον του ειδωλολάτρη ανιψιού του, ο Τρενιότα μαζί με τον Νταουμάντας δολοφόνησαν τον Μιντάουγκας και δύο από τους γιους του το 1263. Ο Τρενιότα σφετερίστηκε τον θρόνο και επανέφερε το έθνος στον παγανισμό. Ωστόσο, κυβέρνησε μόνο για ένα χρόνο προτού καθαιρεθεί από τον Βαϊσβίλκας, τον νεότερο γιο του Μιντάουγκας.

Δείτε επίσης
------------

* Οίκος Μιντάουγκας – γενεαλογικό δέντρο του Τρενιότα
* Βασίλειο της Λιθουανίας
* Ιστορία της Λιθουανίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.vle.lt/straipsnis/treniota/. Ανακτήθηκε στις 8  Αυγούστου 2021.
2. 1 2 3 4 5  Gudavičius, Edvardas· Matulevičius, Algirdas· Varakauskas, Rokas. «Treniota». *Vle.lt* (στα Λιθουανικά). Ανακτήθηκε στις 7 Ιουλίου 2021.
3. ↑  «Lietuvos krikštas». *Aidai.eu* (στα Λιθουανικά). Ανακτήθηκε στις 7 Ιουλίου 2021.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΜιντάουγκας | **Μέγας Δούκας της Λιθουανίας**1263–1264 | ΔιάδοχοςΒαϊσβίλκας |
|
Το *κετσάλ* ( **quetzal**, κώδικας ISO 4217 : GTQ) είναι το νόμισμα της Γουατεμάλας , το οποίο πήρε το όνομά του από το εθνικό πτηνό της χώρας. Υποδιαιρείται σε 100 σεντάβος (*centavos*). Ο πληθυντικός αριθμός είναι είτε *κετσάλες* (όπως στα ισπανικά) ή *κετσάλς* (σε κάπως εξαγγλισμένη μορφή). Στην εποχή των Μάγιας, χρησιμοποιούσαν για νόμισμα τα φτερά από την ουρά του πουλιού με το όνομα κετσάλ.

Ιστορία
-------

Το κετσάλ εισήχθη το 1925 επί προεδρίας του Χοσέ Μαρία Ορεγιάνα του οποίου η μορφή απεικονίζεται στην εμπρόσθια πλευρά του χαρτονομίσματος του 1 κετσάλ. Αντικατέστησε το πέσο της Γουατεμάλας. Ως το 1987, το κετσάλ είχε ίδια αξία με το Δολάριο των ΗΠΑ.

Κέρματα
-------

Κέρματα κατα σειρα: 1 κετσάλ, 50, 25, 10, 1, 5 και 10 σεντάβος.
Το 1925 εισήχθησαν κέρματα σε ονομαστικές αξίες του 1 καθώς επίσης και των 5, 10 σεντάβος, του ¼, ½ και 1 κετσάλ, παρά το γεγονός ότι τα περισσότερα από τα κέρματα του 1 κετσάλ αποσύρθηκαν από την κυκλοφορία. Το 1932 προστέθηκαν τα κέρματα του ½ και των 2 σεντάβος. Ως το 1965 κέρματα των 5 σεντάβος και μεγαλύτερης αξίας δημιουργήθηκαν με σύνθεση 72% ασήμι. Τα έτη 1998 και 1999 επανήλθαν στην κυκλοφορία τα κέρματα του ½ και του 1 κετσάλ, αντίστοιχα. Σήμερα κυκλοφορούν τα εξής κέρματα:

* 1 σεντάβο
* 5 σεντάβος
* 10 σεντάβος
* 25 σεντάβος
* 50 σεντάβος
* 1 κετσάλ

Χαρτονομίσματα
--------------

Τα πρώτα χαρτονομίσματα τυπώθηκαν από την Κεντρική Τράπεζα της Γουατεμάλας σε ονομαστικές αξίες των 1, 2, 5, 10, 20 και 100 κετσάλ, ενώ το 1933 προστέθηκαν τα τραπεζογραμμάτια του μισού κετσάλ (½ κετσάλ). Το 1946 την τύπωση των χαρτονομισμάτων ανέλαβε η Τράπεζα της Γουατεμάλας. Με εξαίρεση την κυκλοφορία των χαρτονομισμάτων των 50 κετσάλ το 1967, οι ονομαστικές αξίες των χαρτονομισμάτων ήταν αμετάβλητες ως το τέλος της δεκαετίας του '90, οπότε και τα χαρτονομίσματα αντικαταστάθηκαν από κέρματα του μισού και του 1 κετσάλ.

Η Τράπεζα της Γουατεμάλας εισήγαγε ένα πολυμερές χαρτονόμισμα του 1 κετσάλ στις 20 Αυγούστου του 2007. Ακόμα δεν έχει εγκριθεί επίσημα από το Κογκρέσο η εισαγωγή χαρτονομισμάτων κετσάλ ονομαστικής αξίας 200, 500 και 1000 κετσάλ.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Αρχειοθετήθηκε 2007-09-27 στο Wayback Machine. Accessed 2007-03-07
Η **Μάδνασα** είναι αρχαιολογική θέση στην Καρία, στη χερσόνησο της Μύνδου, στην κάτω Γκιόλ, περίπου 13 χλμ βορειοανατολικά της Μύνδου. Κατά τον πέμπτο αι. ΠΚΕ η πόλη συμπεριελήφθη στη Συμμαχία της Δήλου και στους καταλόγους συνεισφορών των Αθηναίων

Φιλολογικές μαρτυρίες
---------------------

Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος (5.107) ονομάζει την πόλη *Μέδμασα*, αναφέροντας ότι με με πέντε ακόμη οικισμούς των Λελέγων ενσωματώθηκε από τον Αλέξανδρο Γ΄ στη δικαιοδοσία της Αλικαρνασού. Στην πραγματικότητα η ενσωμάτωση στην επικράτεια της Αλικαρνασού αποδίδεται στον Κάριο σατράπη Μαύσωλο κατά τον 4ο αι. ΠΚΕ. Η πόλη αναφέρεται από τον Στέφανο Βυζάντιο στο γεωγραφικό λεξικόν *Εθνικά* από τα *αποσπάσματα* του Εκαταίου του Μιλήσίου, όπου φαίνεται ότι η πόλη είχε το αρχαϊκό όνομα Κούρμπασα.

Η πρωιμότερη αναφορά στην πόλη έρχεται από την περιγραφή τριών Κάριων θέσεων από τους W.R. Paton, J.L. Myres, & E.L. Hicks at 1894. Αργότερα ο Bean ταύτισε την πόλη με τα ορατά ερείπια ενός λόφου στον κόλπο Τουρκμπούκου και την κάτω Γκιόλ

Η αρχαιολογική θέση
-------------------

Η αρχαιολογική θέση έχει έκταση 300 x 90 μ, με πολυγωνικό τείχος και πύργο και είναι ακόμη ορατές κίστες και θεμελιώσεις κτηρίων. Στη συγκεκριμένη θέση ανήκει και ομάδα ταφικών μνημείων σκαλισμένων στην πρόσοψη βράχου στο δυτικό τμήμα της περιοχής. Ανάμεσα στα ευρήματα περιλαμβάνονται όστρακα του 5ου και πρώιμου 4ου αι. ΠΚΕ.

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. ↑  Meritt, Benjamin D.· McGregor, Malcolm Francis· Wade-Gery, H. T. *The Athenian Tribute Lists*. **3**. New Jersey, Princeton: The American School of Classical Studies at Athens. σελ. 54.
2. ↑  Davis, Gil (2011). «Axones and Kurbeis: a new answer to an old problem». *Historia* (60): 13.. *«[...]The polis name Kurbasa clearly has the same root kurb- and dated to the archaic period as it was recorded by Hekataios, Asia (per Herodian Prosody s.v. **Medmasa**, c.180-250 CE) and Stephanos,* Ethnika *s.v.* Kurbasa*, c.sixth century CE.[...]»*.
3. ↑  Paton, W.R.; Myres, J.L. & E.L. Hicks, (1894). «Three Carian sites». *Journal of Hellenic Studies* (14): 373–380.
4. ↑  Bean, G.E.; Cook, J.M. (1955). «The Halicarnassus Peninsula». *ABSA* (50): 151–155.
5. ↑  Stillwell, Richard et al, επιμ. (1976). «MADNASA Turkey». *The Princeton encyclopedia of classical sites*. Princeton, N.J.: Princeton University Press. .
Σπήλαιο Γκέλερτ
Το **Σπήλαιο Γκέλερτ** (Ουγγρικά: Gellérthegyi-barlang) είναι μέρος ενός δικτύου σπηλαίων στον λόφο Γκέλερτ στη Βουδαπέστη της Ουγγαρίας.Το σπήλαιο αναφέρεται επίσης ως <<Σπήλαιο του Αγίου Ιβάν>> (Szent Iván-barlang), ερημίτης που έζησε εκεί και πιστεύεται ότι χρησιμοποιούσε το φυσικό ιαματικό νερό μιας λασπώδους λίμνης δίπλα στο σπήλαιο για να θεραπεύσει τους ασθενείς.Είναι πιθανό ότι το ίδιο νερό τροφοδοτούσε τις πισίνες του παλιού *Sáros fürdő* , που τώρα ονομάζεται Λουτρά Γκέλερτ.

Ιστορία
-------

Τον 19ο αιώνα το σπήλαιο κατοικήθηκε από μια φτωχή οικογένεια που έχτισε ένα μικρό σπίτι στην είσοδο.Η είσοδος του σπηλαίου έκλεισε με σανίδα και χρησιμοποιήθηκε ως αυλή αγροτών.Αυτή η κατάσταση καταγράφηκε σε έναν πίνακα από τον *Mihály Mayr* (τη δεκαετία του 1860) και σε μια φωτογραφία του *György Klösz* το 1877.

Η πρώτη σύγχρονη είσοδος για τις σπηλιές κατασκευάστηκε τη δεκαετία του 1920 από μια ομάδα μοναχών του Τάγματος του Οσίου Παύλου οι οποίοι είχαν εμπνευστεί τη κατασκευή από παρόμοιες πέτρινες κατασκευές κατά τη διάρκεια ενός προσκυνήματος στη Λούρδη της Γαλλίας.Ο Κάλμαν Λουξ, καθηγητής στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο της Βουδαπέστης ήταν ο υπεύθυνος αρχιτέκτονας.Μετά το 1926 λειτούργησε ως παρεκκλήσι και μοναστήρι μέχρι το 1951.Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, επίσης χρησίμευσε ως νοσοκομείο για τον στρατό της ναζιστικής Γερμανίας κατά τον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το 1945, ο Σοβιετικός Στρατός κατέλαβε τη Βουδαπέστη.Επί έξι χρόνια, το σπήλαιο συνέχισε τις θρησκευτικές του λειτουργίες, αλλά το 1951, η Αρχή Προστασίας του Κράτους εισέβαλε στο παρεκκλήσι ως μέρος της δράσης κατά της Καθολικής Εκκλησίας.Ως αποτέλεσμα της επιδρομής, το σπήλαιο σφραγίστηκε, ο ανώτερος του μοναστηριού, *Ferenc Vezér*, καταδικάστηκε σε θάνατο και τα υπόλοιπα μέλη φυλακίστηκαν για πάνω από δέκα χρόνια.

Άνοιξε ξανά στις 27 Αυγούστου 1989 και μέχρι το 1992, το παρεκκλήσι είχε αποκατασταθεί και το Τάγμα του Οσίου Παύλου είχε επιστρέψει στο σπήλαιο.Σήμερα, οι μοναχοί συνεχίζουν να εκτελούν θρησκευτικές λειτουργίες, αν και το σπήλαιο είναι επίσης τουριστικό αξιοθέατο.Η εκκλησία συμπληρώνεται από ένα μυστηριώδες μοναστήρι σκαλισμένο στο βράχο και διακοσμημένο με εντυπωσιακούς νεογοτθικούς πυργίσκους.Τα τείχη της σπηλιάς σχηματίζονται από φυσικό βράχο.Η εκκλησία διαθέτει πολλά δωμάτια ένα από τα οποία είναι διακοσμημένο με σκαλίσματα ενός πιστού του Τάγματος του Οσίου Παύλου .Η βεράντα μπροστά από την είσοδο φυλάσσεται από το άγαλμα του Αγίου Στεφάνου που στέκεται δίπλα στο άλογό του.

Παραπομπές
----------

1. "Gellért Hill Cave, also known as Saint Ivan's Cave"
2. "Gellért Hotel and Baths"
3. "Budapest Cave Church"
4. "Gellert Hill Cave and an Unusual Church with a Brutal History"
Η **Μπλε πολυκατοικία** είναι μια από τις παλαιότερες πολυκατοικίες της Αθήνας και αποτελεί σταθμό στην ιστορία της ελληνικής αρχιτεκτονικής.

Κατασκευάστηκε την περίοδο 1932-1933 για λογαριασμό της οικογένειας Αντωνόπουλου από τον αρχιτέκτονα Κυριάκο Παναγιωτάκο και βρίσκεται στην διασταύρωση των οδών Αραχώβης και Θεμιστοκλέους στην περιοχή των Εξαρχείων. Το όνομά της οφείλεται στο αρχικό της μπλε χρώμα που επιμελήθηκε ο ζωγράφος Σπύρος Παπαλουκάς. Πρόκειται ουσιαστικά για δύο κτήρια, με διαφορετικές εισόδους, που ενώνονται μεταξύ τους μέσω του δώματος και του φωταγωγού. Στο δώμα παλιότερα υπήρχε εντευκτήριο, το οποίο όμως διαλύθηκε για να φτιαχτούν επτά νέα διαμερίσματα αυξάνοντας έτσι τον αριθμό στα 39. Στα αρχικά σχέδια του Παναγιωτάκου προβλεπόταν και πισίνα, η οποία τελικά δεν κατασκευάστηκε. Το έργο αυτό για την εποχή του ήταν πρωτοποριακό και αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα του μοντερνισμού της δεκαετίας του '30. Ο αρχιτέκτονας και διακοσμητής Λε Κορμπυζιέ δήλωσε για τη μπλε πολυκατοικία ότι *"είναι πολύ όμορφη"*.

Το κτήριο κατά την περίοδο της δικτατορίας Μεταξά και του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στέγασε την αντικατασκοπική οργάνωση "Μίδας" καθώς και το επιτελείο του αξιωματικού Γιάννη Τσιγάντε. Την εποχή των Δεκεμβριανών οι μαχητές του ΕΛΑΣ τρεις φορές είχαν αποπειραθεί να ανατινάξουν το κτίριο.

Κατά καιρούς στο κτήριο διέμειναν σημαντικές προσωπικότητες, όπως οι Λεωνίδας Κύρκος, Σοφία Βέμπο, Γεώργιος Ρωμανός, πολιτικός, Λιλή Ζωγράφου, απόγονος του Διονυσίου Σολωμού, Δημήτρης Χορν, Αλέξης Μινωτής, Κατίνα Παξινού, Κωστής Αντωνόπουλος, επιχειρηματίας και ιδιοκτήτης της πολυκατοικίας, Φρέντυ Γερμανός, Δημήτρης Μυράτ, Βαγγέλης Μεϊμαράκης, υπουργός, η κόρη του Ιωάννη Μεταξά κ.ά.

Το αρχικό χρώμα της πολυκατοικίας ξεθώριασε, και τη δεκαετία του 2000 βαμμένη με λευκό χρώμα. Για την ιστορία της μπλε πολυκατοικίας έχει κυκλοφορήσει το ομώνυμο βιβλίο από την ανηψιά του Παναγιωτάκου, Μάρω Καρδαμίτση-Αδάμη.

Στην πολυκατοικία έχουν πραγματοποιηθεί τα εσωτερικά γυρίσματα της ταινίας "Ο ζηλιαρογατος"(1957) με πρωταγωνιστή τον Βασίλη Λογοθετίδη και της σειράς *Λόγω Τιμής.*

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  "Μπλε" Πολυκατοικία Αντωνόπουλου]
2. 1 2 3 4  Βατόπουλος, Νίκος (13 Αυγούστου 2006). «Μπλε Πολυκατοικία, ένα κτίριο-θρύλος». Καθημερινή. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2009.
3. 1 2  "Η Μπλέ πολυκατοικία" Αρχειοθετήθηκε 2008-03-14 στο Wayback Machine. αναφορά στο βιβλίο "Η μπλε πολυκατοικία" από την ιστοσελίδα του βιβλιοπωλείου "Public"
4. 1 2  Από τα Εξάρχεια στο αντάρτικο, άρθρο της εφημερίδας "Το Βήμα"
5. ↑  Σπίνου, Πάρις (21 Ιουνίου 2009). «Η μπλε πολυκατοικία βρίσκει το χρώμα της». *Ελευθεροτυπία*. Ανακτήθηκε στις 24 Μαΐου 2021.
6. ↑  Το χρώμα έχει τη δική του ιστορία[*νεκρός σύνδεσμος*], άρθρο της εφημερίδας "Ελευθεροτυπία

Πηγές
-----

* Μάρω Καρδαμίτση-Αδάμη *Η μπλε πολυκατοικία* Εκδόσεις Libro, 2006 ISBN 960-490-082-X

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Μπλε πολυκατοικία των Εξαρχείων (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
Η **Ρήλος - Αυλών - Νήσοι** **(ΡΑΝ)** ήταν ελληνική αντιστασιακή οργάνωση που έδρασε επί Κατοχής. Αναφέρεται ως η κυριότερη αντικομμουνιστική αντιστασιακή οργάνωση πόλεως.

Γενικά στοιχεία
---------------

Η ΡΑΝ ήταν αντιστασιακή οργάνωση που ξεκίνησε ως αντιμοναρχική υπό την ηγεσία του στρατηγού Κωνσταντίνου Βεντήρη. Μετά από τις προτροπές του πολιτικού Γεωργίου Βεντήρη, αδερφού του στρατηγού, και την υπέρ του Έλληνα βασιλιά παρέμβαση του υπουργού Μέσης Ανατολής Λύτελτον σταδιακά μεταστράφηκε έτσι ώστε καλοκαίρι του 1943 να δηλώνει προς τις υπηρεσίες του Καΐρου ότι δεν έχει πολιτικές επιδιώξεις, παράλληλα συνέχιζε να χαρακτηρίζει εντός χώρας ξένο το θεσμό της βασιλείας. Καλοκαίρι του 1944 υποστήριζε την επιστροφή του βασιλιά σε επερχόμενο δημοψήφισμα. Ήταν αλυτρωτική με στόχο την επέκταση της Ελλάδας. Γνωστό μέλος της ΡΑΝ ήταν και ο Κίτσος Μαλτέζος. Τα μέλη της ΡΑΝ στα πανεπιστήμια συμμετείχαν στον Ε.Σ.Α.Σ (Εθνικός Σύνδεσμος Ανωτάτων Σχολών).

Συνομιλίες με τον Don Stott
---------------------------

Στις 4 Νοεμβρίου 1943, η ΡΑΝ είχε υπογράψει ως μια από οχτώ οργανώσεις συμφωνία που έθετε τις οργανώσεις τους υπό τις διαταγές του Γενικού Στρατηγείου της Μέσης Ανατολής για την εκτέλεση αντιστασιακών πράξεων, ενώ παράλληλα γινόταν σαφής αντιεαμικός υπαινιγμός. Η συνάντηση αυτή έγινε μετά από πρωτοβουλία αυτή του Νεοζηλανδού Ντον Στοτ (Don Stott), συνδέσμου των Βρετανικών υπηρεσιών στην Ελλάδα, και έγινε γνωστή αργότερα ως Υπόθεση Ντοτ Στοτ.

Προς την Απελευθέρωση
---------------------

Ο Κωνσταντίνος Βεντήρης μετέβη στη Μέση Ανατολή για να λάβει μέρος στο συνέδριο του Λιβάνου αμέσως μετά έγινε αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού του Ελληνικού στρατού Μέσης Ανατολής. Για αυτό το λόγο ο υπαρχηγός της Ρ.Α.Ν. υποστράτηγος της χωροφυλακής της κυβέρνησης Τσολάκογλου Παναγιώτης Σπηλιωτόπουλος ανέλαβε αρχηγός της Ρ.Α.Ν. στην Αθήνα ο οποίος κατά το τέλος της Κατοχής συγκρότησε τρία συντάγματα από τα μέλη των μη εαμικών οργανώσεων. Το 1ο σύνταγμα από μέλη της οργάνωσης Χ και της Εθνικής Δράσης, το 35ο από μέλη του ΕΔΕΣ Αθηνών και την ΠΕΑΝ και το 20ο από μέλη της Ρ.Α.Ν. Εθνικό Κομιτάτο, Αγωνιζόμενη Ελλάδα, ΕΣΑΣ και ΙΤ ενώ ο εαμικός κόσμος τον κατάγγειλε ως *Γκεσταπίτη*.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Λυμπεράτος, Μιχάλης Π. «Οι οργανώσεις της Αντίστασης». Στο: *Ιστορία της Ελλάδας του 20ού αιώνα*. Τόμ. 3α: *Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, Κατοχή, Αντίσταση 1940-1945*. Επιμέλεια: Χρήστος Χατζηιωσήφ, Προκόπης Παπαστράτης. Αθήνα: Βιβλιόραμα, 2007, σ. 53-54.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Γιάννης Ο. Ιατρίδης, *Η πολιτικοποίηση της Ελληνικής Αντίστασης. 1941-1943*, Συλλογικό, *Ανορθόδοξοι πόλεμοι. Μακεδονία, Εμφύλιος, Κύπρος*, Εκδόσεις Πατάκη, 2010, σελ. 256.
2. ↑  Χάγκεν Φλάισερ Στέμμα και σβάστικα, η Ελλάδα της Κατοχής και της Αντίστασης, 1941-1944, Αθήνα 2009, Το Βήμα βιβλιοθήκη, τ. Β, σ. 29-30
3. ↑  ΠΕΑΝ (1941-1945): Πανελλήνιος Ένωση Αγωνιζόμενων Νέων Ευάνθης Χατζηβασιλείου Σύλλογος προς Διάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων, 2004 σελ 231 και 242
4. ↑  Ιάσονας Χανδρινός:Το τιμωρό χέρι του λαού Η δράση της ΕΛΑΣ και της ΟΠΛΑ στην κατεχόμενη πρωτεύουσα 1942-1944,εκδόσεις Θεμέλιο σελ 257