recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
| Ξιφασκία στουςΘερινούς ΟλυμπιακούςΑγώνες 1904 |
| --- |
| Ατομικό ξίφους ασκήσεως | ανδρών |
| Ομαδικό ξίφους ασκήσεως | ανδρών |
| Ατομικό ξίφους μονομαχίας | ανδρών |
| Ατομικό σπάθης | ανδρών |
| Ραβδί | ανδρών |

Το **ατομικό ανδρών στη σπάθη** ήταν ένα από τα πέντε αγωνίσματα ξιφασκίας στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1904 στο Σαιντ Λούις.

Σύνοψη αγωνίσματος
------------------

Το αγώνισμα διεξήχθη στις 8 Σεπτεμβρίου στο Φράνσις Τζιμνάσιουμ και έλαβαν μέρος συνολικά πέντε ξιφομάχοι. Οι Ηνωμένες Πολιτείες με τρεις αθλητές και η Κούβα με δύο έκαναν το ντεμπούτο τους στη σπάθη, καθώς δεν είχαν εκπροσώπηση στα τουρνουά του 1896 και του 1900. Υπήρξαν δύο σημαντικές αλλαγές σε σχέση με τα προηγούμενα τουρνουά: οι αγώνες έληγαν στις επτά επαφές (στις πρώτες διοργανώσεις έληγαν στις τρεις) και οι επαφές μετρούσαν μόνο αν γίνονταν από τη μέση και πάνω (και όχι σε όλο το σώμα, όπως ίσχυε μέχρι τότε στην Ευρώπη). 

Νικητής με τρεις νίκες αναδείχθηκε ο Μανουέλ Ντίαζ, ο οποίος αν και Κουβανός σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Στη δεύτερη θέση ισοβάθμησαν με δύο νίκες και μία ήττα ο Αμερικανός Γουίλιαμ Γκρέμπε και ο Άλμπερτσον Βαν Ζο Ποστ, επίσης αμερικανικής καταγωγής που όμως η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή τον καταχωρεί ως Κουβανό. Μάλιστα, ο Βαν Ζο Ποστ ήταν πρωταθλητής Ηνωμένων Πολιτειών την τριετία 1901-03, όμως ηττήθηκε στον καθοριστικό αγώνα με τον Γκρέμπε και περιορίστηκε τελικά στο χάλκινο μετάλλιο.

Αποτελέσματα
------------

| Αγώνας | Νικητής | Επαφές | Ηττημένος |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Κούβα Μανουέλ Ντίαζ | 7-6 | Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Γουίλιαμ Γκρέμπε |
| 2 | Κούβα Μανουέλ Ντίαζ | - | Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Θίοντορ Κάρστενς |
| 3 | Κούβα Μανουέλ Ντίαζ | - | Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Άρθουρ Φοξ |
| 4 | Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Γουίλιαμ Γκρέμπε | 7-4 | Κούβα Άλμπερτσον Βαν Ζο Ποστ |
| 5 | Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Γουίλιαμ Γκρέμπε | - | Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Άρθουρ Φοξ |
| 6 | Κούβα Άλμπερτσον Βαν Ζο Ποστ | - | Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Θίοντορ Κάρστενς |
| 7 | Κούβα Άλμπερτσον Βαν Ζο Ποστ | - | Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Άρθουρ Φοξ |
| 8 | Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Θίοντορ Κάρστενς | - | Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Άρθουρ Φοξ |

Τελική κατάταξη
---------------

| Κατάταξη | Ξιφομάχος | Χώρα | Νίκες | Ήττες |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Μανουέλ Ντίαζ | Κούβα Κούβα | 3 | 0 |
| 2 | Γουίλιαμ Γκρέμπε | Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Ηνωμένες Πολιτείες | 2 | 1 |
| 3 | Άλμπερτσον Βαν Ζο Ποστ | Κούβα Κούβα | 2 | 1 |
| 4 | Θίοντορ Κάρστενς | Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Ηνωμένες Πολιτείες | 1 | 2 |
| 5 | Άρθουρ Φοξ | Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Ηνωμένες Πολιτείες | 0 | 4 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Sabre, Individual, Men». *Olympedia*. Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2020.
2. ↑  «Fencing at the 1904 St. Louis Summer Games: Men's Sabre, Individual» *Sports Reference*.

Πηγές
-----

* De Wael, Herman (2000). «Herman's Full Olympians». Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2006.
Θυρεός
Η **Νότια Ρωσική Κυβέρνηση** (Ρωσικά: Южнорусское Правительство) ήταν μία κυβέρνηση του Ρωσικού Λευκού κινήματος που εγκαθιδρύθηκε από τον Διοικητή των  Ενόπλων Δυνάμεων Νότιας Ρωσίας, Άντον Ντενίκιν στο Νοβοροσίσκ του Κουμπάν, τον Μάρτιο του 1920 κατά την διάρκεια του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου.

Σημαία
Στις 27 Μαρτίου 1920, ο Ντενίκιν αναγκάστηκε να εκκενώσει το Νοβοροσίσκ για την Κριμαία, την οποία οι Λευκοί έλεγχαν από τον Ιούνιο του 1919. Ωστόσο, η πρόχειρη υποχώρηση δυσφήμισε τον Ντενίκιν ο οποίος παραιτήθηκε. Τον διαδέχτηκε ο Στρατηγός Πιότρ Βράγγελ, ο οποίος εξελέγη νέος Αρχιστράτηγος του Λευκού Στρατού από στρατιωτικό συμβούλιο. Η Νότια Ρωσική Κυβέρνηση διαλύθηκε στις 30 Μαρτίου στην  Θεοδοσία. Ο Βράγγελ εγκατέστησε την νέα Κυβέρνηση της Νότιας Ρωσίας στην Σεβαστούπολη τον Απρίλιο.

Με πράσινο χρώμα η θέση της Νότιας Ρωσίας
Αυτή η απόπειρα εγκαθίδρυσης πολιτικής κυβέρνησης από τις Λευκές αρχές ήταν μια αναγνώριση ότι η προηγούμενη αμελής πολιτική διακυβέρνηση από την Γενική Διοίκηση Ενόπλων Δυνάμεων Νότιας Ρωσίας είχε κοστίσει στους Λευκούς σε πολιτική υποστήριξη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Южнорусское правительство (South Russian Government)». Xронос: Историческая Энциклопедия (Chronos: Historical Encyclopedia). 12 Ιανουαρίου 2002. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2016.
Η **σπάθη διδασκάλων** ήταν ένα από τα επτά αγωνίσματα στο πρόγραμμα της ξιφασκίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1900. Στους αγώνες έλαβαν μέρος συνολικά 29 ξιφομάχοι από επτά χώρες.

Σύνοψη αγωνίσματος
------------------


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Ο Ίταλο Σαντέλι |  | Ο Ίταλο Σαντέλι |
| Ο Ίταλο Σαντέλι |  | Ο Μίλαν Νέραλιτς |

Κατά τον προκριματικό αγώνα στις 23 Ιουνίου 1900 έλαβαν μέρος 29 διδάσκαλοι ξιφομάχοι, 16 εκ των οποίων πέρασαν στον ημιτελικό, όπου στις 25 Ιουνίου έγιναν δύο όμιλοι των οκτώ ξιφομάχων και οι τέσσερις κορυφαίοι ξιφομάχοι του κάθε ομίλου πέρασαν στον τελικό. Στον τελικό, που έγινε στις 27 Ιουνίου, προκρίθηκαν ένας Αυστριακός, ένας Βέλγος, δύο Γάλλοι, δύο Ιταλοί και δύο Ρώσοι διδάσκαλοι ξιφομάχοι. Ο κάθε ξιφομάχος έδωσε επτά αγώνες αντιμετωπίζοντας όλους τους υπόλοιπους ξιφομάχους.

Ο Ιταλός διδάσκαλος Αντόνιο Κόντε πήρε την πρώτη θέση πετυχαίνοντας 7 νίκες, στη δεύτερη θέση ακολούθησε ο επίσης Ιταλός διδάσκαλος Ίταλο Σαντέλι με 6 νίκες και στην τρίτη ο Αυστριακός διδάσκαλος Μίλαν Νέραλιτς με 4 νίκες.

Τελική κατάταξη
---------------

| Κατάταξη | Ξιφομάχος | Νίκες | Ήττες |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Ιταλία Αντόνιο Κόντε (Ιταλία) | 7 | 0 |
| 2 | Ιταλία Ίταλο Σαντέλι (Ιταλία) | 6 | 1 |
| 3 | Αυστρία Μίλαν Νέραλιτς (Αυστρία) | 4 | 3 |
| 4 | Γαλλία François Delibes (Γαλλία) | 3 | 4 |
| 5 | Ρωσία Yulian Michaux (Ρωσία) | 3 | 4 |
| 6 | Γαλλία Xavier Anchetti (Γαλλία) | 2 | 5 |
| 7 | Ρωσία Pyotr Zakovorot (Ρωσία) | 2 | 5 |
| 8 | Βέλγιο Hébrant (Βέλγιο) | 1 | 6 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Fencing - Men's Sabre for Masters». Sports-Reference. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2014.

Πηγές
-----

* International Olympic Committee medal winners database.
* De Wael, Herman. *Herman's Full Olympians: Fencing 1900*. Sky Net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2014.
* Mallon, Bill (1998). *The 1900 Olympic Games, Results for All Competitors in All Events, with Commentary*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. Jefferson, North Carolina: McFarland & Company, Inc. Publishers. ISBN 0-7864-0378-0.
Το **ατομικό σπάθης ανδρών** ήταν ένα από τα επτά αγωνίσματα στο πρόγραμμα της ξιφασκίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1900. Στους αγώνες έλαβαν μέρος συνολικά 23 ξιφομάχοι από επτά χώρες.

Σύνοψη αγωνίσματος
------------------

Κατά τον προκριματικό αγώνα στις 19 και 20 Ιουνίου 1900 έλαβαν μέρος 23 ξιφομάχοι, 16 εκ των οποίων πέρασαν στον ημιτελικό, όπου στις 22 Ιουνίου έγιναν δύο όμιλοι των οκτώ ξιφομάχων και οι τέσσερις κορυφαίοι ξιφομάχοι του κάθε ομίλου πέρασαν στον τελικό. Στον τελικό, που έγινε στις 25 Ιουνίου, προκρίθηκαν τρεις Γάλλοι, τρεις Αυστριακοί και δύο Ούγγροι ξιφομάχοι. Ο κάθε ξιφομάχος έδωσε επτά αγώνες αντιμετωπίζοντας όλους τους υπόλοιπους ξιφομάχους.

Ο Γάλλος Georges de la Falaise πήρε την πρώτη θέση πετυχαίνοντας 6 νίκες, στη δεύτερη θέση ακολούθησε ο επίσης Γάλλος Léon Thiébaut με 5 νίκες και στην τρίτη ο Αυστριακός Ζίγκφριντ Φλες με 4 νίκες.

Τελική κατάταξη
---------------

Ο χάλκινος ολυμπιονίκης Ζίγκφριντ Φλες

| Κατάταξη | Ξιφομάχος | Νίκες | Ήττες |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Γαλλία Georges de la Falaise (Γαλλία) | 6 | 1 |
| 2 | Γαλλία Léon Thiébaut (Γαλλία) | 5 | 2 |
| 3 | Αυστρία Ζίγκφριντ Φλες (Αυστρία) | 4 | 3 |
| 4 | Ουγγαρία Amon Ritter von Gregurich (Ουγγαρία) | 4 | 3 |
| 5 | Ουγγαρία Gyula von Iványi (Ουγγαρία) | 3 | 4 |
| 6 | Γαλλία Claude de Boissière (Γαλλία) | 3 | 4 |
| 7 | Αυστρία Χένρικ φον Τένερ (Αυστρία) | 2 | 5 |
| 8 | Αυστρία Καμίλο Μίλλερ (Αυστρία) | 1 | 6 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Fencing - Men's Individual Sabre». Sports-Reference. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2014.

Πηγές
-----

* International Olympic Committee medal winners database.
* De Wael, Herman. *Herman's Full Olympians: Fencing 1900*. Sky Net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2014.
* Mallon, Bill (1998). *The 1900 Olympic Games, Results for All Competitors in All Events, with Commentary*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. Jefferson, North Carolina: McFarland & Company, Inc. Publishers. ISBN 0-7864-0378-0.
| Ξιφασκία στουςΘερινούς ΟλυμπιακούςΑγώνες 1904 |
| --- |
| Ατομικό ξίφους ασκήσεως | ανδρών |
| Ομαδικό ξίφους ασκήσεως | ανδρών |
| Ατομικό ξίφους μονομαχίας | ανδρών |
| Ατομικό σπάθης | ανδρών |
| Ραβδί | ανδρών |

Το **ατομικό ανδρών στο ξίφος μονομαχίας** ήταν ένα από τα πέντε αγωνίσματα ξιφασκίας στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1904 στο Σαιντ Λούις.

Σύνοψη αγωνίσματος
------------------

Το αγώνισμα διεξήχθη στις 7 Σεπτεμβρίου στο Φράνσις Τζιμνάσιουμ και έλαβαν μέρος συνολικά πέντε ξιφομάχοι από τρεις χώρες, όπου κάθε ένας αντιμετώπισε όλους τους υπόλοιπους. Δεν γνωρίζουμε λεπτομέρειες για τα αποτελέσματα των αγώνων, ξέρουμε όμως την τελική κατάταξη των αθλητών.

Εν απουσία του πρωταθλητή Ηνωμένων Πολιτειών εκείνης της χρονιάς, Τσαρλς Μπόθνερ, ο Κουβανός Ραμόν Φονστ κατέκτησε ένα ακόμα χρυσό μετάλλιο στη διοργάνωση, αφού βγήκε επίσης πρώτος τόσο στο ατομικό όσο και στο ομαδικό του ξίφους ασκήσεως. Μάλιστα, ο Φονστ κατέκτησε το χρυσό στο ξίφος μονομαχίας για δεύτερη συνεχόμενη Ολυμπιάδα, καθώς το κατάφερε και στο αντίστοιχο τουρνουά των Αγώνων του 1900. Μετά το 1904, η Κούβα επανήλθε σε Ολυμπιακούς Αγώνες το 1924, με τον Φονστ να κατορθώνει να φτάσει έως την ημιτελική φάση σε ηλικία 41 ετών.

Το ασημένιο μετάλλιο πήρε ο Τσαρλς Τάταμ και το χάλκινο ο Άλμπερτσον Βαν Ζο Ποστ. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή καταχωρεί τον Βαν Ζο Ποστ ως Κουβανό και τον Τάταμ ως Κουβανό στα ατομικά αγωνίσματα και ως Αμερικανό στα ομαδικά, ενώ και οι δύο είναι αμερικανικής καταγωγής. Ο πρώτος ήταν πρωταθλητής Ηνωμένων Πολιτειών στο ξίφος μονομαχίας το 1896 και το 1912 και ο δεύτερος την τριετία 1901-03.

Τελική κατάταξη
---------------

| Κατάταξη | Ξιφομάχος | Χώρα |
| --- | --- | --- |
| 1 | Ραμόν Φονστ | Κούβα Κούβα |
| 2 | Τσαρλς Τάταμ | Κούβα Κούβα |
| 3 | Άλμπερτσον Βαν Ζο Ποστ | Κούβα Κούβα |
| 4 | Γκούσταβ Κασμίρ | Γερμανία Γερμανία |
| 5 | Τσαρλς Τάουνσεντ | Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Ηνωμένες Πολιτείες |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Épée, Individual, Men». *Olympedia*. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2020.
2. ↑  «Fencing at the 1904 St. Louis Summer Games: Men's épée, Individual» *Sports Reference*.

Πηγές
-----

* De Wael, Herman (2000). «Herman's Full Olympians». Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2006.
Η **Οθωμανική εκατονταρχία** ήταν ένοπλο σώμα Οθωμανών υπηκόων το οποίο παρείχε στρατιωτικές υπηρεσίες υπέρ του αγώνα των Ελλήνων στην Επανάσταση του 1821

Γενικά στοιχεία
---------------

Η Οθωμανική εκατονταρχία ήταν ομάδα από τριάντα έναν Οθωμανούς προερχόμενους από τη Χιμάρα, Αϊβαλή, Μυτιλήνη, Ζαγόρι, Σμύρνη, Λειβαδιά, Θήβα. Εκατόνταρχος και αρχηγός της ήταν ο Μουσταφά Γκέκας, τουρκαλβανός φιλέλληνας. Η Οθωμανική εκατονταρχία ήταν ενωμένη με την Πέμπτη χιλιαρχία του Νικόλαου Κριεζιώτη και μαζί με άλλες χιλιαρχίες διοικείτο από τον Δημήτριο Υψηλάντη.
Θα συμμετάσχει σε συγκρούσεις στην Ανατολική Στερεά, τη Λειβαδιά και τη Θήβα.

Πηγές
-----

* Σπύρος Λουκάτος, «Τουρκο-αλβανικού φιλελληνισμού εράνισμα κατά την Ελληνικήν εθνεγερσίαν », Αθηνά, τομ.ΟΓ-ΟΔ, (1972-1973),σελ.52-53
Ο **Νικόλαος Μυκώνιος** (6 Νοεμβρίου 1803 - 21 Μαρτίου  1890) ήταν Έλληνας στρατιωτικός την περίοδο της Επανάστασης του 1821 και μετέπειτα ανώτερος αξιωματικός του ελληνικού στρατού.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Μυκώνιος γεννήθηκε στην Κορωνίδα της Νάξου στις 6 Νοεμβρίου του 1803.   

Πήρε μέρος στην επανάσταση του 1821 από το ξεκίνημά της, υπηρετώντας πρώτα στο ναυτικό και από το 1825 ως υπαξιωματικός στον 4ο λόχο του Α΄ τάγματος του τακτικού ελληνικού στρατού. 
Υπό τις διαταγές του Καρόλου Φαβιέρου, πολέμησε στη Μάχη των Μύλων με το βαθμό του επιλοχία, στη μάχη του Χαϊδαρίου όπου τραυματίστηκε με αποτέλεσμα να προαχθεί σε λοχία, στην πολιορκία της Ακροπόλεως όπου επίσης τραυματίστηκε, στην πολιορκία της Καρύστου και στην εκστρατεία της Χίου. Κατά τη διάρκεια των πολεμικών επιχειρήσεων στη Χίο, τον Μάρτιο του 1828, εκπλήρωσε διαταγή του Φαβιέρου πέφτοντας στη θάλασσα και κολύμπησε στην απέναντι όχθη ειδοποιώντας τα εκεί πλοιάρια, τα οποία ήρθαν προς ενίσχυση και έσωσαν όλο τον τακτικό στρατό της Χίου από ενδεχόμενη καταστροφή. 

Μετά τη δημιουργία του ελληνικού κράτους σταδιοδρόμησε επί σειρά ετών στις ένοπλες δυνάμεις φτάνοντας μέχρι το βαθμό του ταγματάρχη πεζικού. Αποστρατεύτηκε στις 4 Δεκεμβρίου του 1861. Απεβίωσε πλήρης ημερών στην Αθήνα στις 21 Μαρτίου του 1890.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  *Ποικίλη Στοά - Εθνικόν Ημερολόγιον 1891*, Εν Αθήναις 1891, τ. 9, σ. 391 - 392.
2. 1 2  *Μεγάλη Στρατιωτική και Ναυτική Εγκυκλοπαίδεια*, Αθήναι 1927, τ. 4, σελ. 672.

Πηγές
-----

* Νικόλαος Μυκώνιος - βιογραφικά στοιχεία από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* Ιωάννης Αρσένης (1891). *Ποικίλη Στοά*. *Κοσμόπολις*. Εν Αθήναις: Εκ του Τυπογραφείου των Καταστημάτων Ανέστη Κωνσταντινίδου. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2010.
Το **Ουζαβαρκαράι**είναι μια πόλη, δήμος και ταλούκ στην επαρχία Ποντισέρι στην Ινδική επικράτεια του Ποντισέρι. Οι θύλακες Καλαπέτ και Αλανκουπάμ αποτελούν μέρος του δήμου Ουζαβαρκαράι. Το Ουζαβαρκαράι είναι επίσης το μόνο υπο-ταλούκ (φιρκά) στο ταλούκ Ουζαβαρκαράι της επαρχίας Ποντισέρι.

Δημογραφικά στοιχεία
--------------------

Σύμφωνα με Ινδική την απογραφή του 2011, το Ουζαβαρκαράι είχε πληθυσμό 300.104 κατοίκων. Οι άνδρες αποτελούσαν το 49.48% του πληθυσμού και οι γυναίκες το 50.52%. Το Ουζαβαρκαράι έχει κατά μέσο όρο ποσοστό αλφαβητισμού 77%, υψηλότερο από τον εθνικό μέσο όρο του 59.5%. Ο αλφαβητισμός στους άνδρες ήταν 83%, και στις γυναίκες 71%. Στο Ουζαβαρκαράι, το 11% του πληθυσμού είναι κάτω των 6 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  web.archive.org/web/20040616075334/http://www.censusindia.net/results/town.php?stad=A&state5=999.
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 16 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2017.
3. ↑  «Census of India 2011: Data from the 2011 Census, including cities, villages and towns (Provisional)». Census Commission of India. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουνίου 2004. Ανακτήθηκε στις 1 Νοεμβρίου 2008.
Ο **Νικόλαος Μαυροκατακαλών** ήταν Βυζαντινός στρατηγός στα χρόνια του αυτοκράτορα Αλεξίου Α΄ Κομνηνού (1081-1118). Την άνοιξη του 1087 από κοινού με έναν άλλο στρατηγό, τον Βεμπητζιώτη κοντά στη μικρή πόλη Κούλη, πάνω στον δρόμο που οδηγούσε από τον Αίμο στην Κωνσταντινούπολη, νίκησαν στρατιά 80.000 ανδρών αποτελούμενη από Πετσενέγους, Κομάνους και Ούγγρους, που είχαν επικεφαλής τον χαγάνο Τζελγού και τον έκπτωτο βασιλιά των Ούγγρων Σολομώντα. Ως αποτέλεσμα οι Πετσενέγοι υποχρεώθηκαν να εκκενώσουν τη Μακεδονία και τη Θράκη και να καταφύγουν πέραν του Αίμου.

Πηγές
-----

Μεγάλη Στρατιωτική και Ναυτική Εγκυκλοπαιδεία, τόμος 4ος, σελ. 483
Ο **Ντι Τζέι Τόμπσον** (γεννήθηκε στις 2 Μαΐου 1985) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,74 μέτρων και παίζει στη θέση του πόιντ γκαρντ. Τελευταία έπαιξε για την Μπεστ Μπαλικεσίρ της 2ης Κατηγορίας Τουρκίας .

Ερασιτεχνική σταδιοδρομία
-------------------------

Ο Τόμπσον έπαιξε λυκειακό μπάσκετ του στο Ράλεϊ της Βόρειας Καρολίνας στο Λύκειο Λίσβιλ Ρόουντ και έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο Απαλάτσιαν, όπου είχε μέσους όρους σταδιοδρομίας 13,0 πόντους ανά παιχνίδι, 4,1 ασίστ ανά παιχνίδι και 2,8 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Στο τελευταίο έτος του κολεγίου, είχε κατά μέσο όρο 15,6 πόντους ανά αγώνα, 4,9 ασίστ ανά αγώνα και 3,3 ριμπάουντ ανά αγώνα. Οδήγησε τους Μάουντενιρς σε επίδοση 25-8, στον τίτλο Βορείου Ομίλου της Νότιας Διάσκεψης και σε μία προσφορά για το Εθνικό Τουρνουά Πρόσκλησης (NIT). Κατά τη διάρκεια του ανώτερου έτους του, η ομάδα του κατάφερε να κερδίσει το Κολέγιο Ντάβιντσον, το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο Ουίτσιτα, το Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια, το Κοινοπολιτειακό Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια και το Πανεπιστήμιο Βάντερμπιλτ .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* **Η σελίδα παίχτη του Ντι Τζέι Τόμπσον** στην επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου ΚΚ Βλοτσλάβεκ (Πολωνικά)
*Ο κακός εγγονός*.
**Ο κακός εγγονός** είναι ζωγραφικό έργο του Γιώργου Ιακωβίδη.

Πληροφορίες
-----------

**Ο κακός εγγονός** είναι έργο του Γιώργου Ιακωβίδη φιλοτεχνημένο στα 1884. Είναι λάδι σε μουσαμά διαστάσεων 51,5 × 38 εκ. Ανήκει σε ιδιωτική συλλογή. Το έργο είναι επανάληψη , την οποία φιλοτέχνησε, οπως γράφει σε σημειωματάριο, σε μικρότερες διαστάσεις , αν κρίνουμε από την τιμή πώλησης, 2500 μάρκα. Η διαφορετική θέση της χρονολογίας στην υπογραφή καθώς και οι μικρότερες διαστάσεις του σε σχέση με τα συνηθισμένα έργα του, μας πείθουν πως δεν πρόκειται για το αρχικό έργο Το έργο ανήκε στη συλλογή Β. Καλκάνη. Δημοπρατήθηκε από τον Οίκο Christies's στις 14 Δεκεμβρίου 1994 στην Αθήνα.

Το έργο απεικονίζει ένα παιδάκι εγγονάκι του εικονιζόμενου παππού να έχει αρπάξει τις φαβορίτες του. Συσπά το πρόσωπό του ο παππούς από πόνο,ενώ το μωρό σπαράζει από μια ακατανόητη απελπλισία. Τα μοντέλα του είναι τύποι γερμανικοί που δεν τους ελληνοποιεί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μεντζάφου-Πολύζου 1999, σελ. 338
2. ↑  Λιδάκης 1976, σελ. 228

Πηγές
-----

* Λιδάκης, Κώστας (1976). *Η ιστορία της νεοελληνικής ζωγραφικής*. Αθήνα: Εκδόσεις Μέλισσα.
* Μεντζάφου-Πολύζου, Όλγα (1999). *Ιακωβίδης*. Αθήνα: Εκδόσεις Αδάμ.
**Μονώνυμο** ονομάζεται η **Ακέραια,** αλγεβρική παράσταση, στην οποία μεταξύ του ***αριθμητικού παράγοντα*** και των ***μεταβλητών*** σημειώνεται μόνο η πράξη του **πολλαπλασιασμού**. Αντιπαραβάλλεται με το πολυώνυμο, το οποίο είναι άθροισμα **μη όμοιων** μονωνύμων.

Για παράδειγμα οι παραστάσεις -5, 3χ, 2/3χ2ψ, -5(-3)χ3ψ22/3, (2+ {\displaystyle \scriptstyle {\sqrt {3}}})αβω2 είναι μονώνυμα. Δεν είναι μονώνυμα οι παραστάσεις 2+χ, 1/χ2=χ−2, ( 3-α)χψ5.

Αν σε ένα μονώνυμο υπάρχουν περισσότερες από μία σταθερές τότε μπορούν να αντικατασταθούν με τον γινόμενό τους. Η μοναδική σταθερά που προκύπτει λέγεται **συντελεστής** του μονωνύμου. Το υπόλοιπο τμήμα λέγεται **κύριο μέρος** του μονωνύμου. Στα παραπάνω παραδείγματα: 

| Μονώνυμο | Συντελεστής | Κύριο μέρος | βαθμός χ | βαθμός |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| -5 | -5 | (δεν υπάρχει) | 0 | 0 |
| 3χ | 3 | χ | 1 | 1 |
| 2/3χ2ψ | 2/3 | χ2ψ | 2 | 3 |
| -5(-3)χ3ψ22/3 | 10 | χ3ψ2 | 3 | 5 |
| (2+{\displaystyle \scriptstyle {\sqrt {3}}})αβω2 | 2+{\displaystyle \scriptstyle {\sqrt {3}}} | αβω2 | 0 | 4 |

Ένα μονώνυμο που έχει μια σταθερά και κάθε μεταβλητή του εμφανίζεται μια φορά, έχει την **ανηγμένη** του μορφή. Συνήθως στην ανηγμένη μορφή γράφουμε πρώτα τον συντελεστή και στη συνέχεια τις μεταβλητές με την αλφαβητική τους σειρά. Δύο μονώνυμα που στην ανηγμένη μορφή τους έχουν το ίδιο κύριο μέρος ( τις ίδιες μεταβλητές με τους ίδιους εκθέτες καθεμιά ), λέγονται **όμοια**. **Βαθμός** του μονωνύμου ως προς μια μεταβλητή είναι ο εκθέτης της μεταβλητής αυτής στην ανηγμένη του μορφή. Βαθμός του μονωνύμου είναι το άθροισμα των βαθμών όλων των μεταβλητών του. Επειδή α0 =1, για μη μηδενικό αριθμό α, υποθέτουμε ότι κάθε μονώνυμο είναι μηδενικού βαθμού ωςωνύμων λέγεται **πολυώνυμο** και δεν ανάγεται περαιτέρω: 3χ+2ψ = 3χ+2ψ. Είναι λάθος να γράφουμε 3χ+2ψ = 5χψ δηλαδή παίρνεις το Χ και ψ και τα βάζεις μέσα στο αριθμό όπου περισσεύει

Για να πολλαπλασιάσουμε (διαιρέσουμε) δύο οποιαδήποτε μονώνυμα πολλαπλασιάζουμε (διαιρούμε) τους συντελεστές τους και προσθέτουμε (αφαιρούμε) τους εκθέτες κάθε μεταβλητής. Δηλαδή εφαρμόζουμε τις ιδιότητες των δυνάμεων. Το γινόμενο δύο μονωνύμων είναι μονώνυμο ενώ το πηλίκο δύο μονωνύμων δεν είναι πάντα μονώνυμο.

(-3χω2)5χψω(-χ3ω)= 15χ5ψω4

(5χ2ψ5)/(-2χ2ψ3ω ) = -2,5ψ2ω−1

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **μονώνυμο**  |
Η **Οθωμανική Εισβολή στη Μάνη (1815)**, ήταν μία από τις πολλές επιχειρήσεις των Οθωμανών προκειμένου να υποτάξουν την Μάνη. Η Μάνη, ήταν μία από τις λίγες περιοχές της Ελλάδας που δεν κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς, λόγω του ανώμαλου εδάφους και των ανυπότακτων κατοίκων της. Οι Μανιάτες, προκαλούσαν συχνά προβλήματα στους Οθωμανούς, αφού συμμαχούσαν με τους Ενετούς, όταν υπήρχε πόλεμος μεταξύ Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και Βενετίας, ενώ ασχολούνταν και με την πειρατεία.

Προεόρτια
---------

Παρόλο που η δύναμη της Οικογένειας των Γρηγοράκηδων είχε ελλατωθεί, συνέχιζαν να προκαλούν προβλήματα στους Οθωμανούς και διέθεταν μεγάλη επιρροή στους Μανιάτες, ενώ ο Αντώνιος Γρηγοράκης, είχε γίνει Μπέης της Μάνης. Ο Καπουδάν Πασάς, αποφάσισε να τιμωρήσει την οικογένεια Γρηγοράκη. Οι Οθωμανοί, σχεδίασαν να επιτεθούν στο Σκουτάρι, που ήταν η πατρίδα των Γρηγοράκηδων και το δεύτερο πιο δημοφιλές καταφύγιο πειρατών, μετά το Οίτυλο. Ο Καπουδάν πασάς, γνώριζε πως αν καταλάβει το Σκουτάρι, θα μπορούσε να εξαλείψει και την πειρατεία. Έτσι, συγκέντρωσε μία ομάδα Τουρκαλβανών και δημιούργησε έναν μικρό στόλο προκειμένου να επιτεθεί.

Εισβολή
-------

Οι Σκουταριώτες, δεν είχαν λάβει προειδοποίηση για την εισβολή τον Οθωμανών, έως ότου τους είδαν να πλησιάζουν στο λιμάνι. Τότε, οι άνδρες συγκέντρωσαν τα όπλα τους και κάτω από τις διαταγές του μπέη Θεόδωρου Γρηγοράκη, συγκεντρώθηκαν στην ακτή. Έτσι, όταν οι Οθωμανοί αποβιβάστηκαν, οι Μανιάτες τους επιτέθηκαν, με αποτέλεσμα οι Οθωμανοί να ηττηθούν και να επιστρέψουν στα πλοία τους. Κατά τη διάρκεια της μάχης, 115 Οθωμανοί σκοτώθηκαν και 30 Μανιάτες. Στον χώρο της μάχης, υπάρχει σήμερα μία αναμνηστική πλάκα για τη νίκη των Μανιατών.

Συνέπειες
---------

Αυτή, ήταν η τελευταία εισβολή των Οθωμανών στη Μάνη. Το 1821, η Μάνη κήρυξε Επανάσταση και το 1826, ο Ιμπραήμ Πασάς, εισέβαλε στη Μάνη, αλλά αποκρούστηκε από τις δυνάμεις του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη κατά τη Μάχη της Βέργας.

Πηγές
-----

* Peter Greenhalgh και Edward Ηλιόπουλος - *Βαθιά μέσα στη Μάνη: Ταξίδι στο νοτιότερο άκρο της Ελλάδας*, ISBN 0-571-13524-2


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Ottoman invasion of Mani (1815)  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
***Ο κύκλος των αναμνήσεων*** (πρωτότυπος τίτλος: *The Railway Man*) είναι ταινία του 2013 βρετανικής και αυστραλιανής παραγωγής. Η σκηνοθεσία είναι του Τζόναθαν Τεπλίτσκι και το σενάριο είναι βασισμένο στην αυτοβιογραφία του Έρικ Λόμαξ, Άγγλου βετεράνου του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Πλοκή
-----

Αγγλία, δεκαετία του '80. Ο Έρικ Λόμαξ είναι ένας Άγγλος βετεράνος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, που ασχολείται με τα τρένα. Μία μέρα, καθώς ταξιδεύει με ένα τρένο, γνωρίζει την Πάτι, την οποία ερωτεύεται, και λίγο καιρό αργότερα γίνεται σύζυγός του. Κατά τη διάρκεια του γάμου τους, ο Έρικ αρκετές φορές φέρεται αλλοπρόσαλλα, ξυπνάει μέσα στη νύχτα και δείχνει ότι έχει ένα μυστικό που κρύβει. Η Πάτι, μη μπορώντας να μάθει το έχει συμβεί στον Έρικ, απευθύνεται στον φίλο του και συμπολεμιστή του Φίνλεϊ, ο οποίος της λέει ότι ο Έρικ έχει βασανιστεί στην Ταϊλάνδη από έναν Ιάπωνα της στρατιωτικής αστυνομίας, τον Τακάσι Ναγκάσε, κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας του στο στρατόπεδο εργασίας που δούλευαν οι Άγγλοι στρατιώτες για τη δημιουργία σιδηροδρομικών γραμμών. Ο Έρικ βασανίστηκε επειδή αποκάλυψε πως εκείνος ήταν υπεύθυνος για την κατασκευή ραδιοφώνου, προκειμένου να ακούν οι Άγγλοι στρατιώτες BBC. 

Ο Φίνλεϊ πληροφορεί τον Έρικ, πως ο υπεύθυνος για τους βασανισμούς του ζει και δουλεύει στην Ταϊλάνδη στη σιδηροδρομική γραμμή ως ξεναγός. Ο Φίνλεϊ λέει στον Έρικ πως πρέπει να πάει να τον βρει για να τον εκδικηθεί. Λίγο αργότερα, ο Φίνλεϊ αυτοκτονεί, μη μπορώντας να αντέξει τα βιώματα που είχε και αυτός από τον πόλεμο.

Ο Λόμαξ ταξιδεύει στην Ιαπωνία και βρίσκει τον Ναγκάσε να δουλεύει στη σιδηροδρομική γραμμή. Μετά το τέλος της δουλειάς του, τον απειλεί και του λέει πως θα τον σκοτώσει. Ο Ναγκάσε του λέει πως τότε γλίτωσε την καταδίκη, παρ' όλο που ήταν εγκληματίας πολέμου, καθώς δήλωσε ψευδώς πως στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο δούλευε ως διερμηνέας, εκμεταλλευόμενος το γεγονός πως ήταν ο μόνος Ιάπωνας στρατιώτης στο στρατόπεδο εργασίας που ήξερε αγγλικά. Ο Έρικ τελικά δεν μπορεί να σκοτώσει τον Ναγκάσε και γυρνά στην πατρίδα του και λαμβάνει ένα γράμμα από τον Ναγκάσε, στο οποίο του ζητά συγγνώμη.

Ο Έρικ πηγαίνει ξανά στην Ταϊλάνδη, αυτή τη φορά μαζί με την Πάτι, και συναντά ξανά στον Ναγκάσε. Του δίνει ένα γράμμα, στο οποίο του λέει πως τον συγχωρεί. Οι δυο τους παρέμειναν φίλοι μέχρι το τέλος της ζωής τους.

Διανομή
-------

| Ηθοποιός | Ρόλος |
| --- | --- |
| Κόλιν Φερθ | Έρικ Λόμαξ |
| Τζέρεμι Ίρβιν |
| Νικόλ Κίντμαν | Πάτι |
| Στέλαν Σκάρσγκορντ | Φίνλεϊ |
| Σαμ Ρέιντ |
| Χιρογιούκι Σανάντα | Τακάσι Ναγκάσε |
| Τάνρο Ισίντα |

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. www.imdb.com/title/tt2058107/releaseinfo. Ανακτήθηκε στις 17  Αυγούστου 2016.
2. ↑  Walters, Guy (2013-12-23). «The story behind The Railway Man» (στα αγγλικά). ISSN 0307-1235.. Ανακτήθηκε στις 2018-09-06.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Η ταινία στην IMDb
΄Ενα σλαβικό μονόξυλο του 10ου αιώνα.
Μονόξυλα στις όχθες της Λίμνης Μαλάουϊ.
Το **μονόξυλο** (ετυμολογία: *μόνο* + *ξύλον,* αγγλικά *monoxylon* ή *dugout canoe = σκαμμένο κανό,* γερμανικά *einbaum = ένα δέντρο*) είναι ένα σκάφος που είναι κατασκευασμένο από ένα μόνο κορμό δέντρου. Κάποιες, αλλά όχι όλες, από τις πιρόγες ανήκουν επίσης στα μονόξυλα, επειδή είναι κατασκευασμένες με αυτόν τον τρόπο, δηλαδή από ένα μόνο κορμό δέντρου. Ο όρος χρησιμοποιείται περισσότερο σε κλασσικά ελληνικά κείμενα. Ο όρος «μονόξυλο» αναφέρεται, κυριολεκτικώς, σε οποιοδήποτε σκάφος προέρχεται από την κατεργασία κορμού δέντρου, όμως, συχνά επεκτείνεται και σε συνθετότερα είδη μικρών σκαφών, τα οποία, ενίοτε, έχουν τις δικές τους, ειδικότερες, ονομασίες. Χρησιμοποιήθηκαν, πέραν της μεταφοράς, στην αλιεία, καθώς και σε πολεμικές επιχειρήσεις. 

Τα μονόξυλα είναι ο αρχαιότερος τύπος σκάφους που έχουν βρει οι αρχαιολόγοι. Τα αρχαιότερα δείγματα που βρέθηκαν χρονολογήθηκαν ότι κατασκευάστηκαν πριν από 8.000 χρόνια, δηλαδή κατά τη Νεολιθική Εποχή. Αυτό ισχύει πιθανώς γιατί τα μονόξυλα κατασκευάζονταν από μονοκόμματα κομμάτια ξύλου, που τείνουν να διατηρούνται καλύτερα σε σύγκριση, για παράδειγμα, με τα δερμάτινα κανό. Μαζί με τα δερμάτινα κανό και τα καγιάκ, τα μονόξυλα ήταν γνωστά και σε χρήση από τους αυτόχθονες κατοίκους της Αμερικής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  1000 Inventions and Discoveries, by Roger Bridgman

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Monoxylons στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Τύποι πολεμικών πλοίων |
| --- |
|  |
| Αρχαία εποχή | 
* Μονόξυλο
* Τριακόντορος
* Πεντηκόντορος
* Εκατόντορος
* Διήρης
* Τριήρης
* Τριηραρχία
* Πολυήρεις
* Λιβύρνις
 |
|  |
| Μεσαιωνική εποχή | 
* Γαλέα
* Δρόμων
* Κάτεργο
* Πάμφυλος
* Σακτούρα
* Χελάνδιον
* Γαλέρα
* Γαλεάσσα
 |
|  |
| Νεώτερη εποχή | 
* Βελλού
* Βομβάρδα
* Βρίκιον
* Βρικογολέτο
* Φρεγάδιο
* Φρεγάτα
* Πλοίο γραμμής
* Δίκροτο
* Τζόγκα
* Τσαμπέκο
 |
|  |
| Εποχή του ατμού | 
* Ατμοβάρις
* Ατμοδρόμων
* Ατμοκορβέττα
* Ατμοφρεγάτα
* Ατμομυοδρόμων
* Ατμοτελωνίς
* Θωρακοβάρις
* Θωρακοδρόμων
 |
|  |
| Σύγχρονη εποχή | 
* Αεροναυαγοσωστικό
* Αεροπλανοφόρο
* Ακταιωρός
* Αντιτορπιλικό
* Αποβατικό
* Αρματαγωγό
* Θαλαμηγός
* Θωρηκτό
* Κανονιοφόρος
* Καταδιωκτικό
* Καταδρομικό
* Κορβέττα
* Ναρκαλιευτικό
* Ναρκοθέτις
* Οπλιταγωγό
* Παράκτιο βοηθητικό
* Πλωτό νοσοκομείο
* Τορπιλάκατος
* Τορπιλοβόλο
* Υποβρύχιο
* Ναυκλαστροφόρο
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85039924
* NDL: 00567495
* KulturNav: id

 |

 |
Ο **Νικηφόρος Καντακουζηνός** ήταν βυζαντινός αξιωματούχος του 14ου αιώνα από την Οικογένεια Καντακουζηνών.

Ο Νικηφόρος ήταν γιος άγνωστου πατέρα και μητέρας, δεν έχουν διασωθεί τα ονόματα τους, ενώ ήταν πρώτος ξάδελφος του αυτοκράτορα Ιωάννη Καντακουζηνού.Είχε το αξίωμα του σεβαστοκράτωρ και κατά τον δεύτερο εμφύλιο πόλεμο υποστήριξε τον ξάδελφό του Ιωάννη και φυλακίστηκε το 1341 σαν αποστάτης. Απελευθερώθηκε από τον Ιωάννη το 1347 και το 1342 βρίσκεται στο πλευρό του ανιψιού του Ματθαίου στην Αδριανούπολη πολιορκούμενοι από τον Ιωάννη Παλαιολόγο. 

Το 1355 ο Ματθαίος τον διορίζει "άρχων" της Αδριανούπολης. Ήταν παντρεμένος με γυναίκα αγνώστου ονόματος και απέκτησαν μία κόρη, την Θεοδώρα Κομνηνή Καντακουζηνή

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Cawley, Charles, Foundation for Medieval Genealogy, 2011 , ανακτήθηκε 8 Ιανουαρίου 2020
2. 1 2 3  Ζαφειρίου, Γερακίνα (2000, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ)), Η νοτιοδυτική Θράκη κατά τους 13ο και 14ο αιώνες, σελ. 143]
Μητρική στοργή 
Η **Μητρική στοργή** είναι ζωγραφικός πίνακας του Γεώργιου Ιακωβίδη.

Πληροφορίες
-----------

Η **Μητρική στοργή** είναι λάδι σε μουσαμά διαστάσεων 28 × 22 εκ.Ανήκει σε ιδιωτική συλλογή Δημοπρατήθηκε από τον Οίκο Sotheby' s του Λονδίνου στις 23 Νοεμβρίου 1988.

Εικονίζεται μία γυναίκα καθισμένη δίπλα σε ένα τραπέζι. Κρατάει στην αγκαλιά της γεμάτη στοργή το μωρό της. Το κοιτάζει χαρούμενη και με τρυφερότητα του χαϊδεύει το πρόσωπο. Το βαθύ πιάτο πάνω στο τραπέζι υποδηλώνει ότι ασχολείται με το τάισμά του.

Ο Ιακωβίδης δεν ασχολείται με την απόδοση του μωρού,το οποίο απεικονίζεται με την πλάτη στο θεατή, αλλά με την μητρότητα. Η γυναίκα όλο υγεία και σφρίγος , με ιλαρότητα και πληρότητα στο πρόσωπό της,κάθεται στην καρέκλα, ελαφρά στραμμένη προς τον θεατή, χωρίς να κοιτά τον θεατή. Η μορφή της ήρεμη και γαλήνια στο φωτεινό ουδέτερο βάθος, χωρις χρωματική ένταση που να αποσπά το βλέμμα του θεατή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μεντζάφου-Πολύζου 1999, σελ. 342
2. ↑  Μεντζάφου-Πολύζου 1999, σελ. 112
3. ↑  Μεντζάφου-Πολύζου 1999, σελ. 114

Πηγές
-----

* Μεντζάφου-Πολύζου, Όλγα (1999). *Ιακωβίδης*. Αθήνα: Εκδόσεις Αδάμ.
Ο **Νικόλαος Κουρκουλάκος** (Πύργος Λακωνίας 1894-) ήταν εθνικοσοσιαλιστής αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού, δωσίλογος κατά την κατοχή της Ελλάδας και διοικητής του 2ου ευζωνικού συντάγματος Πατρών. Σύμφωνα με κατοχική αναφορά του ΚΚΕ ανήκε από το 1943 στην φασιστική οργάνωση ΕΣΠΟ. Κατά την περίοδο της στρατιωτικής δικτατορίας διετέλεσε διοικητής της Αγροτικής Τράπεζας.

Δράση πριν τη Κατοχή
--------------------

Γεννήθηκε το 1894 στο Πύργο Λακωνίας. Ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία και αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων την 1 Νοεμβρίου του 1916. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου αιχμαλωτίστηκε στο Γκαίρλιτς της Γερμανίας. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1918 Τον Ιούνιο του 1926 τοποθετήθηκε σε τιμητική αποστρατεία όντας τραυματίας πολέμου. Το 1934 αποτέλεσε ένα από τα ιδρυτικά μέλη της φασιστικής οργάνωσης ΟΕΚΚ. Συμμετείχε στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο ως διοικητής του 52ου συντάγματος πεζικού και μετέπειτα (τον Μάρτιο του 1941) ως διοικητής του 66ου συντάγματος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Καλλιβρετάκης 2006, σελ. 140.
2. ↑  Καλλιβρετάκης 2006, σελ. 114.
3. 1 2 3  Πριόβολος 2018, σελ. 122.
4. 1 2 3  Πριόβολος 2018, σελ. 124.

Πηγές
-----

* Πριόβολος, Γιάννης (2018). *Εθνικιστική "αντίδραση" και Τάγματα Ασφαλείας*. Αθήνα: Πατάκη. ISBN 978-960-16-7561-9.
* Καλλιβρετάκης, Λεωνίδας (2006). «Γεώργιος Παπαδόπουλος, Τάγματα Ασφαλείας και "Χ": Μια απόπειρα συγκέντρωσης και επανεκτίμησης του παλαιότερου και νεότερου τεκμηριωτικού υλικού». *Αρχειοτάξιο*.. Ανακτήθηκε στις 13/12/2020.
Στην ελληνική μυθολογία ο **Μητίονας** (***Μητίων***) ήταν γιος του Ερεχθέως και της Πραξιθέας, σύζυγος της Ιφινόης και πατέρας του Δαιδάλου. Σύμφωνα με μεταγενέστερη παράδοση, ο Μητίονας ήταν εγγονός του Ερεχθέως και γιος του Ευπαλάμου ή και του Κέκροπα. Κατά άλλες εκδοχές, ο Μητίονας ήταν σύζυγος της Αλκίππης. Σε λιγότερο δημοφιλείς παραδόσεις ο Μητίων αναφέρεται ως γιος του Σικυώνα και ως πατέρας του Μουσαίου. Από τον πατέρα του ο Δαίδαλος ήταν γνωστός και με την επωνυμία **Μητιονίδης**.

Οι γιοι του Μητίονα, οι **Μητιονίδες**, έδιωξαν από την Αθήνα τον Πανδίονα, ο οποίος κατέφυγε στα Μέγαρα.

Πηγή
----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
Η **Μητέρα της εστίας** είναι η θεά της εστίας πυρκαγιάς (*hyjnia e zjarrit të vatrës* ) στην αλβανική μυθολογία και λαογραφία,   σχετίζεται με τη λατρείας της φωτιάς, τη λατρείας των προγόνων και η λατρεία της μητριαρχικής οικογενειακής ζωής.

Ονόματα και ετυμολογία
----------------------

Η μητέρα της εστίας είναι η θεότητα της φωτιάς της εστίας (Αλβανικά : *hyjni e zjarrit të vatrës*) που απαντάται συνήθως στις λαϊκές πεποιθήσεις των Αλβανών, επομένως υπάρχουν πολλές διαλεκτικές παραλλαγές, μεμονωμένες ή πληθυντικές.

Λαϊκές πεποιθήσεις
------------------

Στις αλβανικές λαϊκές πεποιθήσεις, η μητέρα της εστίας είναι η προστάτιδα της εστίας, του οικιακού τζακιού. Λέγεται ότι το τζάκι πρέπει να καθαρίζεται το βράδυ. Εάν παραμείνει ακάθαρτο, η μητέρα της εστίας θυμώνει.  Στις γιορτές, οι άνθρωποι πραγματοποιούσαν θυσίες στη θεότητα ρίχνοντας μέρος της τροφής που ετοίμαζαν στη φωτιά και γύρω από την εστία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Monaghan 1997, σελ. 350.
2. 1 2  Poghirc 1987, σελ. 179.
3. 1 2 3  Tirta 2004.
4. ↑  Mallory & Adams 1997, σελ. 263.

Βιβλιογραφία
------------

* Mallory, James P.; Adams, Douglas Q. επιμ.. (1997), *Encyclopedia of Indo-European Culture*, London: Routledge, (EIEC), ISBN 978-1-884964-98-5,
* Monaghan, Patricia (1997). *The New Book of Goddesses & Heroines* (στα Αγγλικά). Llewellyn Publications. σελ. 324. ISBN 9781567184655.
* Poghirc, Cicerone (1987). «Albanian Religion». Στο: Mircea Eliade. *The Encyclopedia of Religion*. **1**. New York: MacMillan Publishing Co. σελίδες 178–180.
* Tirta, Mark (2004). Petrit Bezhani, επιμ. *Mitologjia ndër shqiptarë* (στα Αλβανικά). Tirana: Mësonjëtorja. ISBN 99927-938-9-9.
Ο **Νικόλαος Κοντολέων** (1910-1975) ήταν Έλληνας αρχαιολόγος και καθηγητής πανεπιστημίου.

Βίος
----

Ο Νικόλαος Κοντολέων γεννήθηκε το 1910 στη Χίο. Χάρη στο κληροδότημα του Σταμάτη Πρωΐου σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 1932 έγινε αριστοβάθμιος πτυχιούχος και το 1933 εισήχθη κατοπιν εξετάσεων στην αρχαιολογική υπηρεσία. Μέχρι το 1938 υπηρέτησε στις Κυκλάδες και τότε έλαβε υποτροφία από το Γερμανικό κράτος και σπούδασε στην Κολωνία και στο Μόναχο. Ως επιμελητής και έφορος αρχιοτήτων στις Κυκλάδες και στο Ανατολικό Αιγαίο, συνέβαλε στην οργάνωση αρχαιολογικών μουσείων, όπως στην Τήνο και τη Νάξο.

Το 1953 εξελέγη τακτικός εταίρος του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου, το 1956 τακτικός καθηγητής της Έδρας Αρχαιολογίας Β και δύο φορές κοσμήτορας (1964-1965 και 1974-1975). Το 1967 αναγορεύθηκε επίτιμος διδάκτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Μονπελιέ.

Πηγές
-----

* Γεώργιος Κορρές, «Νεκρολογίαι: Νικόλαος Κοντολέων (1910-1975», *Αθηνά*, τόμ. 75 (1974-1975), σσ. 391-396

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Νικόλαος Κοντολέων στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 39790422
* **ΕΒΕ**: 21309
* **AA**: 61064
* LCCN: n84111928
* ISNI: 0000 0000 6313 9457
* GND: 103417729
* SUDOC: 078885191
* NLA: 35086205

 |

 |
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Μολπία** είναι γνωστή μία θυγατέρα του Σκεδάσου από τη Βοιωτία. Η Μολπία ήταν αδελφή της Ιππούς. Καθώς γράφει ο Παυσανίας (Θ΄ 13, 5), οι Λακεδαιμόνιοι Φρουραρχίδας και Παρθένιος βίασαν τις δύο αδελφές. Από τη ντροπή τους η Ιππώ και η Μολπία αυτοκτόνησαν (απαγχονίσθηκαν). Ο Σκέδασος ζήτησε από τους Σπαρτιάτες να τιμωρήσουν τους δύο βιαστές. Μη μπορώντας όμως να το κατορθώσει, αυτοκτόνησε και αυτός, αφήνοντας κατάρες στους Σπαρτιάτες.

Οι κατάρες του Σκεδάσου «έπιασαν τόπο» στην Ιστορία: όταν το 371 π.Χ. έγινε η Μάχη των Λεύκτρων, ο Επαμεινώνδας τόνιζε στους επιτελείς ότι πρώτα έπαιρναν εκδίκηση για τη σπαρτιάτικη εκείνη ατιμία και δευτερευόντως πολεμούσαν για τη σωτηρία των Θηβών. Η ήττα του Κλεομβρότου ικανοποίησε πλήρως την εκδίκηση αυτή.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
***Ο ταξιδιώτης και η μαργαρίτα*** είναι ένα βιβλίο του Ευγένιου Τριβιζά που ανήκει στον τομέα της σύγχρονης λογοτεχνίας και απευθύνεται σε παιδιά και νέους. Εκδόθηκε το 1996 από τις εκδόσεις Πατάκη και ανήκει στη σειρά ***Συλλογή Κύκνοι***.

Πρόκειται για μία σειρά από 13 ιστορίες με διαφορετικούς ήρωες και υπόθεση η κάθε μία. Η πρώτη ιστορία, *Η κόρη του ήλιου*, αφηγείται τον έρωτα μιας ηλιαχτίδας για έναν τροβαδούρο. Η επόμενη, *Ο ταξιδιώτης και η μαργαρίτα*, μιλάει για τις αμφιβολίες ενός ταξιδιώτη για το αν η μαργαρίτα του τον αγαπά ή αν σκέφτεται άλλον. *Το δάκρυ της γοργόνας* ακολουθεί τις περιπέτειες μιας πανέμορφης γοργόνας στην προσπάθειά της να ξεφύγει από το τέρας του βυθού. Η τέταρτη ιστορία, *Το δάκρυ της Αλίνας*, εκτυλίσσεται γύρω από ένα μικρό κεράκι γενεθλίων. Έπειτα, στη *Νεράιδα της λεύκας*, ένας πρίγκιπας αθετεί τις υποσχέσεις του για αιώνια αγάπη σε μία Νεράιδα. *Το βουβό φα*, ακολουθεί τη «ζωή» ενός πιάνου, του οποίου ένα πλήκτρο ερωτεύεται ένα δαχτυλάκι. Η έβδομη ιστορία, *Η σκιά του φεγγαριού*, αφηγείται τη ζήλεια που νιώθει το φεγγάρι όταν ένα ρυάκι ερωτεύεται τον ήλιο. Στον *Λυπημένο πρίγκιπα*, μία κοπέλα θυσιάζεται γι' αυτόν που αγαπάει. Την μαγεία του βυθού περιγράφει *Το φιλί της αυγής*. Στη δέκατη ιστορία, *Το παλάτι των πυγολαμπίδων*, ένα σμήνος πυγολαμπίδες σώζουν τα καράβια από τα βράχια. *Η καρδιά του ρόδου* πρόκειται για ένα ματαιόδοξο τριαντάφυλλο που εκμεταλλεύεται την αγάπη που του προσφέρουν. Ένα *Αγγελούδι του χιονιού* είναι το αγοράκι αυτής της ιστορίας που μάχεται με το κρύο του χειμώνα. Τέλος, *Το παραμύθι της βροχής*, ακολουθεί ένα συννεφάκι που θυσιάζεται για το πολυαγαπημένο του λουλούδι.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Εκδόσεις Πατάκη
Η **Μηνοδώρα** η **Μητροδώρα** και η **Νυμφοδώρα** ήταν αδελφές από τη Βιθυνία που έχουν ανακηρυχθεί Άγιες. Έζησαν περί το 3ο αιώνα όπου ασπάσθηκαν τον Χριστιανισμό και ακολούθησαν τον μοναχικό βίο. Όταν πληροφορήθηκε ο Ρωμαίος διοικητής, της περιοχής εκείνης, Φρόντων, (επί αυτοκράτορα Μαξιμιλιανού), τη δράση των αδελφών αυτών σε μοναστήρι που ίδρυσαν στο Αργαθώνιο όρος και τον προσηλυτισμό που έκαναν σε άλλους χριστιανούς μιμητές τους, τις κάλεσε ν΄ απαρνηθούν τη νέα θρησκεία. Στη κατηγορηματική άρνησή τους διέταξε ν΄ απογυμνώσουν την μεγαλύτερη σε ηλικία ,την Μηνοδώρα, και να την υποβάλουν σε βασανισμούς ενώπιον των δύο άλλων αδελφών της προς εκφοβισμό.  
 
Παρά όμως τις δοκιμασίες αυτές καμία δεν κάμφθηκε και τελικά πέθαναν και οι τρεις μαρτυρικά στις 10 Σεπτεμβρίου του 306. Προς τιμή τους ανεγέρθηκε αργότερα ναός ερείπια του οποίου σώζονταν μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα παρά το σημερινό χωριό Αρμουτλή που βρίσκεται κοντά στην αρχαία λουτρόπολη Πύθια όπου και τα ερείπια της παλιάς μονής που μόναζαν.
Το **Ολυμπιακό Κέντρο Ιστοπλοΐας Αγίου Κοσμά** φιλοξένησε τα αγωνίσματα ιστιοπλοΐας κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων 2004 στην Αθήνα. Το κέντρο βρίσκεται περίπου 6 χιλιόμετρα από το κέντρο της Αθήνας, στην παράκτια ζώνη. Άνοιξε επισήμως στις 2 Αυγούστου 2004, λίγες εβδομάδες πριν από την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων, αν και είχαν διεξαχθεί δοκιμαστικοί αγώνες κατά τον Αύγουστο του 2002 και 2003. Το κέντρο είχε χωρητικότητα 1.600 θεατών για τις τελετές απονομής μεταλλίων.

Μετά την Ολυμπιάδα ο χώρος ιδιωτικοποιήθηκε και δόθηκε στην εταιρεία *Σείριος Α.Ε.*, και θα μετατραπεί σε μαρίνα χωρητικότητας πλέον των 1.000 σκαφών, ως μέρος της αναβαθμισμένης παράκτιας ζώνης της Αθήνας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Επίσημες καταγραφές Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2004. Αρχειοθετήθηκε 2008-08-19 στο Wayback Machine. Έκδοσ 2. σ. 379.

Συντεταγμένες: 37°52′40″N 23°43′40″E﻿ / ﻿37.87778°N 23.72778°E﻿ / 37.87778; 23.72778
Το **Ολυμπιακό Κωπηλατοδρόμιο Σχοινία *(ή Σχινιά)*** κατασκευάστηκε για να φιλοξενήσει τα αγωνίσματα τις κωπηλασίας και του κανόε σπριντ, στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 στην Αθήνα.

Είναι η βορειότερη αθλητική εγκατάσταση των Αγώνων του 2004 και βρίσκεται στα ανατολικά του Μαραθώνα. Καλύπει 1,24 τετραγωνικά χιλιόμετρα και έχει χωρητικότητα 14.000 θεατών. Αποτελεί τμήμα του Εθνικού Πάρκου Σχινιά.

Αν και δεν είχε ολοκληρωθεί πλήρως μέχρι τις 31 Ιανουαρίου 2004, φιλοξένησε την πρώτη του επιτυχή διοργάνωση, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κωπηλασίας Εφήβων/Νεανίδων, τον Αύγουστο 2003. Κατά τη διάρκεια αυτών των αγώνων, πολλά σκάφη γέμισαν νερό εξαιτίας θυελλωδών ανέμων. Οι περισσότεροι τελικοί αγώνες διεξήχθησαν σε μικρότερη διαδρομή για να αποφευχθούν τα κύματα στο δεύτερο μισό της, μήκους 2 χιλιομέτρων, λίμνης.

Κατά τη διάρκεια της κατασκευής του υπήρξαν αντιδράσεις για πιθανή περιβαλλοντική καταστροφή, μιας και μεταφέρθηκε υδροβιότοπος ούτως ώστε να κατασκευαστεί η εγκατάσταση.

Το κωπηλατοδρόμιο είναι ένα από τα μόνο τρία εγκεκριμένα από τη Διεθνή Ομοσπονδία Κωπηλασίας ως προπονητικού κέντρου - τα άλλα δύο είναι σε Μόναχο και Σεβίλλη. Φιλοξενεί πανελλήνια πρωταθλήματα κωπηλασίας και κανό, και επίσης φιλοξένησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κωπηλασίας 2008 τον Σεπτέμβριο του 2008. Μετά το τέλος της Ολυμπιάδας, η εγκατάσταση ανακατασκευάστηκε πλήρως από τη Γερμανική εταιρεία *Hochtief*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 28  Ιουνίου 2019.
2. ↑  Επίσημες καταγραφές Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2004. Αρχειοθετήθηκε 2008-08-19 στο Wayback Machine. Έκδοση 2. σσ. 283, 372.
3. ↑  «Hellenic Olympic Properties: Technical Presentation». 7 Αυγούστου 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Αυγούστου 2007. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2016. CS1 maint: Unfit url (link)
4. ↑  «European Rowing Champioships». 15 Σεπτεμβρίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Σεπτεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2016. CS1 maint: Unfit url (link)
5. ↑  «World Rowing - Official Website». 22 Σεπτεμβρίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Σεπτεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2016. CS1 maint: Unfit url (link)
Άποψη της ακροπόλεως της Κύμης από την κάτω πόλη
Η **Ναυμαχία της Κύμης** συνέβη το 474 π.Χ. όταν οι στόλοι των Συρακουσών και της Κύμης ήρθαν σε σύγκρουση με τον στόλο των Ετρούσκων.

Η ελληνική πόλη της Κύμης ιδρύθηκε τον 8ο αιώνα π.Χ. σε μια περιοχή προς τα νότια σύνορα της περιοχής των Ετρούσκων. Το 504 π.Χ. οι νότιοι Ετρούσκοι ηττήθηκαν από τους Κυμαίους αλλά διατήρησαν ισχυρή εξουσία. Το 474 π.Χ. είχαν πλέον αναπτύξει έναν στόλο ικανό να πραγματοποιήσει άμεση επίθεση στην Κύμη.

Αφού κλήθηκε για στρατιωτική βοήθεια, ο Ιέρων Α΄ ο Συρακούσιος συμμάχησε με ναυτικές δυνάμεις ελληνικών πόλεων της νότιας Ιταλίας, για να αποτρέψουν την επέκταση των Ετρούσκων στην νότια Ιταλία. Το 474 πολέμησαν και νίκησαν τον Ετρουσκικό στόλο στην Κύμη στον Κόλπο της Νάπολης. Μετά την ήττα τους, οι Ετρούσκοι έχασαν το μεγαλύτερο μέρος της πολιτικής επιρροής τους στην Ιταλία. Έχασαν τον έλεγχο της θάλασσας και των εδαφών τους, τα οποία πέρασαν στους Ρωμαίους, τους Σαμνίτες και τους Γαλάτες. Οι Συρακούσιοι αφιέρωσαν ένα κράνος Ετρούσκου μαχητή στο μεγάλο πανελλήνιο ιερό της Ολυμπίας. Οι Ετρούσκοι αργότερα συμμάχησαν με τους Αθηναίους στην αποτυχημένη εκστρατεία εναντίον των Συρακουσών το 415 π.Χ. συμβάλλοντας στην περαιτέρω κατάπτωσή τους.

Αργότερα, ο Πίνδαρος τίμησε τη μάχη σε έργο του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Larissa Bonfante (1986). *Etruscan Life and Afterlife: A Handbook of Etruscan Studies*. Wayne State University Press. σελίδες 75–. ISBN 0-8143-1813-4.
2. 1 2
3. ↑  Lee L. Brice (21 Απριλίου 2014). *Warfare in the Roman Republic: From the Etruscan Wars to the Battle of Actium: From the Etruscan Wars to the Battle of Actium*. ABC-CLIO. σελίδες 277–. ISBN 978-1-61069-299-1.
4. ↑  *The Cambridge Ancient History*. Cambridge University Press. 1923. σελίδες 152–. ISBN 978-0-521-23347-7.
5. ↑  Andrew J. Turner· K. O. Chong-Gossard (2010). *Private and Public Lies: The Discourse of Despotism and Deceit in the Graeco-Roman World*. BRILL. σελίδες 55–. ISBN 90-04-18775-8.
**Το Μνημείο της Νίκης στη Νετάνια** είναι μνημείο που σηματοδοτεί τη νίκη του Κόκκινου Στρατού επί της ναζιστικής Γερμανίας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το μνημείο ιδρύθηκε με απόφαση της κυβέρνησης του Ισραήλ και με τη συγκατάθεση της ρωσικής κυβέρνησης.

Το μνημείο αποτελείται από δύο στοιχεία, που συμβολίζουν τη μετάβαση από το σκοτάδι στο φως και για τη σχέση μεταξύ της ρωσικής στρατιωτικής νίκης για να σταματήσει το Ολοκαύτωμα των Εβραίων, και ακολούθησε την ίδρυση του εβραϊκού κράτους μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όπως περιγράφεται στο μαύρο καταφύγιο. Στη δεξιά περιγράφει το Ολοκαύτωμα, και στην αριστερή περιγράφει τον πόλεμο μεταξύ της ναζιστικής Γερμανίας και της Σοβιετικής Ένωσης, δεδομένου ότι ο πόλεμος άρχισε στις 22 Ιουνίου 1941 να θέσει τέρμα στο 1945. Το δεύτερο μέρος είναι κατασκευασμένο από δύο λευκά φτερά που συμβολίζει τη νίκη, την ελπίδα και την ειρήνη. Το μνημείο εγκαινιάστηκε σε επίσημη τελετή στις 25 Ιουνίου 2012 με τη συμμετοχή του Ρώσου Προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν.
Ο **Οθρυάδης** ήταν Σπαρτιάτης ήρωας, που πήρε μέρος στη θρυλική μάχη, Σπάρτης και Άργους, για την πόλη της Κυνουρίας Θυρέα (Μάχη της Θυρέας (546 π.Χ.).

Ιστορία
-------

Το 546 π.Χ. οι Σπαρτιάτες και οι Αργείοι, αποφάσισαν να πολεμήσουν στην αρχαία Θυρέα (κοντά στο σημερινό Άστρος Αρκαδίας), προκειμένου να κατακτήσουν την περιοχή της Θυρεάτιδας. Επειδή ο αγώνας ήταν αμφίρροπος, οι αντίπαλοι συμφώνησαν να πολεμήσουν μόνο 300 Σπαρτιάτες με ίσο αριθμό Αργείων (Μάχη των 600 λογάδων). Η παράταξη με τις λιγότερες απώλειες, θα θεωρούταν νικήτρια και θα κυριαρχούσε στην περιοχή. Στο τέλος της μάχης απόμειναν ζωντανοί μόνο ο σπαρτιάτης Οθρυάδης και 2 αργείοι, ο Χρόμιος και ο Ἀλκήνωρ. Έτσι τόσο οι Σπαρτιάτες, όσο και οι Αργείοι, αμφισβήτησαν το αποτέλεσμα και ο πόλεμος ξανάρχισε. Αργότερα τελείωσε με νίκη των Σπαρτιατών. Κατά τον Ηρόδοτο, ο Οθρυάδης, ντροπιασμένος που σκοτώθηκαν οι συμπολεμιστές του, αυτοκτόνησε. Σύμφωνα όμως με μια άλλη εκδοχή σκοτώθηκε στο τέλος από τον ένα Αργείο αντίπαλό του, τον Αλκηνώρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ηρόδοτος: «Ἱστορίαι» (αρχαία ελληνικά)
2. ↑  Ηρόδοτος, *Ιστορίαι*, από το National Geographic, Κλειώ, 82, σελ. 325

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή, εκδόσεις Δομη, Αθήνα 1996, τόμος 25, σελ.153.
Ντάσι που προστίθεται σε πιάτο
Το **ντάσι** (出汁, だし) είναι ζωμός ο οποίος χρησιμοποιείται στην ιαπωνική κουζίνα. Ο ζωμός φτιάχνεται από ζεστό νερό στο οποίο προστίθεται κόμπου (ένα εδώδιμο φύκι) και κεζουρικατσούο (κομμάτια από διατηρημένο, ζυμωμένο τόνο ή παλαμίδα), ενώ μπορεί να χρησιμοποιηθούν αντζούγιες ή σαρδέλες. Το ντάσι αποτελεί τη βάση για τη σούπα μίσο, καθώς και διάφορες άλλες σούπες για να τους δώσει γεύση ουμάμι. Επίσης μπορεί να αναμειχθεί με αλεύρι. 

Η γεύση ουμάμι του ντάσι είναι αποτέλεσμα της χρήσης του κόμπου και του κατσουομπούσι. Το κατσουομπούσι περιέχει ιδιαίτερα υψηλές συγκεντρώσεις ινοσινικού νατρίου και το κόμπου έχει υψηλή συγκέντρωση γλουταμικών οξέων, τα οποία μαζί οδηγούν στη γεύση ουμάμι.

Στην αγορά κυκλοφορεί σε κόκκους ή σε έτοιμη υγρή μορφή, αντικαθιστώντας το οικιακό ντάσι το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα. Σε σύγκριση με το οικιακό ντάσι, το έτοιμο ντάσι έχει εντονότερη γεύση, εξαιτίας της χρήσης χημικών βελτιωτικών γεύσης, γλουταμικών αλάτων και ριβονουκλεοτιδίων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kaneko, Amy. *Let's Cook Japanese Food!: Everyday Recipes for Home Cooking*. σελ. 15.
2. ↑  «Umami – The Delicious 5th Taste You Need to Master!». *Molecular Recipes*. 24 March 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2020-09-26.. Ανακτήθηκε στις 2020-09-03.
3. ↑  Hosking, Richard (2000). *At the Japanese Table*. Images of Asia. New York: Oxford University Press. σελ. 43. ISBN 978-0-195-90980-7. LCCN 00058458. OCLC 44579064.
4. ↑  Υλικά που χρησιμοποιούνται στην παρασκευή του ντάσι στο σπίτι (ιαπωνικά).
5. ↑  Ozeki, Erino (2008). «Fermented soybean products and Japanese standard taste». Στο: Christine M. Du Bois. *The world of soy*. Food series. Urbana: University of Illinois Press. σελ. 155. ISBN 978-0-252-03341-4. LCCN 2007046950. OCLC 177019229.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιαπωνία
 |

 |