recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **αφρικανική ορτυκομάνα** (*Crex egregia - Κρεξ η εξαίρετος*) είναι πτηνό της οικογένειας των ραλλιδών. Εποχιακά απαντάται στο μεγαλύτερο μέρος της ζώνης εξάπλωσής της εκτός των βροχερών δασών και των εκτάσεων που έχουν χαμηλό δείκτη ετήσιας βροχοπτώσεως. Είναι μερικώς αποδημητικό πουλί, που κινείται μακριά από τον ισημερινό μόλις οι βροχές παράσχουν επαρκή κάλυψη χλόης ωστε να μπορεί να αναπαραχθεί αλλού. Έχουν καταγραφεί λίγες περιπτώσεις περιπλανώμενων πτηνών που έφτασαν σε νησιά του Ατλαντικού. Το είδος φωλιάζει σε μεγάλη ποικιλία τύπων ποωδών διαπλάσεων καθώς και σε γεωργικές εκτάσεις με ψηλές καλλιέργειες.

Η αφρικανική ορτυκομάνα έχει μαυριδερό το άνω μέρος του σώματος με καστανές ραβδώσεις, γαλαζωπό-γκρίζο το κάτω τμήμα του σώματος και ασπρόμαυρες ραβδώσεις στα πλευρά και την κοιλιά. Έχει ένα κοντόχοντρο κόκκινο ράμφος, κόκκινα μάτια και μία λευκή ταινία από το ράμφος ως πάνω από τα μάτια. Είναι μικρότερη από την στενότερη συγγενή της, την ορτυκομάνα· αυτό το είδος έχει επίσης πιο ανοιχτόχρωμο φτέρωμα και μία ταινία στο μάτι. Η *Κρεξ η εξαίρετος* έχει μια σειρά καλεσμάτων, με πιο χαρακτηριστική μία σειρά από γρήγορους τριβόμενους φθόγγους «κρρρ». Δραστηριοποιείται κατά την διάρκεια της ημέρας

Παραπομπές
----------

1. ↑  «BirdLife International Species factsheet:  *Crecopsis egregia* ». BirdLife International. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αφρικανική ορτυκομάνα** |
Ο **Ανύσιος** ήταν επίσκοπος Θεσσαλονίκης. Η αρχιερατεία του τοποθετείται την περίοδο 383-406 μ.Χ. Επί των ημερών του αποσαφηνίστηκε η κανονική υπεροχή της έδρας του επί των υπόλοιπων επισκοπικών εδρών του Ανατολικού Ιλλυρικού, καθώς και οι προθέσεις της Ρώμης να επιβάλλει τις αξιώσεις της και περί κανονικού πρωτείου. Ο πάπας Ιννοκέντιος Α΄ (ανέλαβε καθήκοντα το 401) ακολούθησε με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα την πολιτική των προκατόχων του από τον Δάμασο και μετά, με στόχο να γίνουν στενότερες οι σχέσεις της Ρώμης με το Ιλλυρικό, το οποίο επιδιωκόταν να υπαχθεί στην Αγία Έδρα. Γι' αυτό ενίσχυσε τη θέση του Θεσσαλονίκης ως εκπροσώπου του. Η εκπροσώπηση αυτή πήρε οριστικό χαρακτήρα μετά τον θάνατο του Ανυσίου, επί επισκόπου Ρούφου, το 412 μ.Χ.  

Ο Ανύσιος είχε σχέσεις και αλληλογραφία με τον επίσκοπο Μεδιολάνων Αμβρόσιο. Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος τον περιέβαλλε με εκτίμηση. Σε γράμμα του από την εξορία, προέτρεπε τον Ανύσιο να μην αποκάμει στον αγώνα για τη διόρθωση των κακώς κειμένων στην Εκκλησία.  

Η Δυτική Εκκλησία τον γιορτάζει ως άγιο στις 30 Δεκεμβρίου.

Πηγές
-----

* Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαιδεία Μαρτίνου, τόμος 2, σελ. 1005
Το πιο αρχαίο σωζόμενο σε ικανοποιητικό βαθμό υπόμνημα σε διάλογο του Πλάτωνα, είναι γραμμένο σε έναν πάπυρο που έμεινε θαμμένος επί 17 τουλάχιστον αιώνες στην αιγυπτιακή άμμο,  πιθανώς στην Ερμούπολις την Μεγάλη,  διατηρούμενος (κατιτίς παραπάνω από την μισή έκτασή του) σε 526 εκατοστά μήκος επί 30 εκατοστά ύψος και διασώζοντας 74 κολώνες (σελίδες) κειμένου σε καλό βαθμό συντήρησης συν μία ακόμη σχεδόν κατεστραμμένη και μερικά παπυρικά αποσπάσματα κειμένου. Η πρώτη έκδοσή του πραγματοποιήθηκε από τους Η. Diels και W. Shubart το 1905.

Η άγνωστη ταυτότητα του συγγραφέως του υπομνήματος
--------------------------------------------------

Δυστυχώς η υπογραφή με το όνομα του συγγραφέα δεν διασώζεται. Σίγουρα πρόκειται για κάποιον Πλατωνιστή, πιθανώς Αλεξανδρινής σχολής που έγραψε το υπόμνημα στον Θεαίτητο γύρω στο πρώτο προ κοινής χρονολογίας αιώνα ενώ ο παρόν πάπυρος αποτελεί αντίγραφο του δευτέρου αιώνα μ.χ. Έχει προταθεί από τον καθηγητή Tarrant (1983) ο Εύδωρος ο Αλεξανδρεύς ως πιθανός συγγραφέας αν και ο Mansfeld (1991) με τον οποίο συμφωνεί ο Sedley (1995) έχει εκφράσει αντίθετη θέση επί του θέματος.

Φιλοσοφικές παρατηρήσεις και περιεχόμενο
----------------------------------------

Το υπόμνημα  σχολιάζει τον διάλογο του Θεαίτητου μέχρι τους στίχους:153e  ενώ ένα απόσπασμά του ασχολείται με τους στίχους 157e-158a. Πιθανολογείται ότι για τον σχολιασμό ολόκληρου του διαλόγου το υπόμνημα να ήταν συντεθειμένο σε τρία βιβλία, δηλαδή τρία δεκάμετρα ρολά παπύρων. Σύμφωνα με αυτή την αληθοφανή υπόθεση έχει σωθεί λίγο παραπάνω από το ένα έκτο του έργου.

Παπυρολογικές παρατηρήσεις
--------------------------

* Κομμάτι του παπύρου με τέσσερεις κολώνες κειμένου.Κομμάτι του παπύρου με τέσσερεις κολώνες κειμένου.

Όπως φαίνεται στην παραπάνω φωτογραφία που συνοδεύει το λήμμα, η γραφή του παπύρου χαρακτηρίζεται ανεπίσημη, κεφαλαία και στρογγυλεμένη ενώ όπως διακρίνονται καθαρά στην πρώτη, τρίτη και τέταρτη κολώνα του κειμένου το σύμβολο > πριν από την κάθε γραμμή κειμένου σημαίνει ότι αποτελεί ακριβή παραπομπή από τον διάλογο του Πλάτωνα. Αυτό είναι ένα σημαντικό στοιχείο για τον φιλολογικό και φιλοσοφικό έλεγχο της χειρόγραφης παράδοσης του Πλατωνικού έργου από την στιγμή που τα πιο παλαιά αντίγραφα των διαλόγων ανέρχονται σε βυζαντινούς κώδικες του 10ου αιώνα ενώ σε πάπυρους διασώζονται μόνο αποσπάσματα αυτών.

Ο πάπυρος φυλάσσεται στο Βερολίνο με την ονομασία PBerol inv. 9782.

Σχετική Βιβλιογραφία
--------------------

H. Diels - W. Schubart, *BKT II*, 1905

*Corpus Dei Papiri Filosofici Greci e Latini*, Parte III: Commentari, Leo S. Olschki Editore, Firenze 1995, σελίδες 227- 563 σε επιμέλεια, μετάφραση στα ιταλικά και σχολιασμό του David Sedley.

Harold Tarrant, *Plato's First Interpreters*, Cornell University Press, Ithaca, New York, 2000.

John Dillon, *The Middle Platonists; 80 B.C. to A.D. 220*, Duckworth, London, 1977, Revised second edition 1996, σελίδες 270 και 271.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Dillon, John (1996). *The Middle Platonists 80 B.C. to A.D. 220*. London: Duckworth. σελ. 270.
Ο **Ματθαίος ντε Μον** (Mathieu de Valencourt de Mons) σύμφωνα με το Ελληνικό χρονικό του Μορέως **Μάιος ντε Μούς**, ήταν Γάλλος ιππότης, σταυροφόρος και Βαρώνος του Πριγκιπάτου της Αχαΐας. Όπως μαρτυρά και το όνομα του, ντε Μον - του Μον, είχε γεννηθεί στο Μον, σήμερα πόλη του Βελγίου.

Είχε συμμετάσχει στην Δ΄ Σταυροφορία στο πλευρό του Σαμπλίτη όπου μετά την κατάκτηση της Πελοποννήσου παραχώρησε φέουδα στους πιστούς ιππότες του. Ο Σαμπλίτης του παραχώρησε το 1209 4 φέουδα στην περιοχή της Αρκαδίας στη μεσαιωνική κώμη Βελιγοστή. Ο Μον είχε δικαίωμα να κρατά δικό του φλάμπουρο, λάβαρο δηλαδή με τα δικά του διακριτικά κι στρατιωτική υποχρέωση προς τον πρίγκιπα.

> Ἀπαύτου ἐδόθη ἡ μπαρουνία μισὶρ Μαΐου ἐκείνου·  
> ντὲ Μοῦς εἶχεν τὸ ἐπίκλην του, οὕτως τὸν ὠνομάζαν·  
> τὸ κάστρον τῆς Βελίγοστης καβαλλαρίων τεσσάρων  
> τὰ φίε νὰ τὰ ὑποκρατοῦν καὶ φλάμουρον βαστάζῃ.
> 
> 

Ο Μον πήρε κάστρο που το συντήρησε και το χρησιμοποίησε για κατοικία του φέουδου του. Παντρεύτηκε τη Θεοδώρα Λασκαρίνα κόρη του αυτοκράτορα της Νίκαιας Θεόδωρου Β΄ Λάσκαρη και αδελφή του Ιωάννη Δ΄.

Πηγές
-----

* Latin Lordships in Greece, ανακτήθηκε 4 Μαρτίου 2013
* Το Χρονικόν του Μωρέως

Παραπομπές
----------

1. ↑  Nikaia table of contenters, ανακτήθηκε 12 Μαρτίου 2013
Ο Ματθαίος Παρανίκας ανάμεσα σε αποφοίτους της Ευαγγελικής Σχολής Σμύρνης το 1878.
Ο **Ματθαίος Παρανίκας**, Κάτω Βίτσα Ζαγοροχωρίων Ιωαννίνων (1832)-Κωνσταντινούπολη (1914) ήταν φιλόλογος με πλούσιο συγγραφικό έργο ιστορικού περιεχομένου.

Βιογραφία
---------

Πραγματοποίησε τις εγκύκλιες σπουδές του στη Ζωσιμαία Σχολή των Ιωαννίνων και στη συνέχεια σπούδασε στη φιλοσοφική Σχολή των Αθηνών και ολοκλήρωσε τις πανεπιστημιακές του σπουδές στο Μόναχο. Διετέλεσε διευθυντής στην Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης (1878-1885) και ολοκλήρωσε την εκπαιδευτική δραστηριότητα του διδάσκοντας ρητορική στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης.

Εργογραφία
----------

Μεταξύ των έργων του εξέχουσα θέση κατέχει η πραγματεία του «Σχεδίασμα περί τῆς ἐν τῷ ἑλληνικῷ ἔθνει καταστάσεως τῶν γραμμάτων ἀπό αλώσεως μέχρι τῶν αρχῶν τῆς ἐνεστώσης (ΙΘ) ἑκατονταετηρίδος» που αναγνώσθηκε τον Ιούνιο του 1866 στο ελληνικό φιλολογικό σύλλογο της Κωνσταντινούπολης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ίδρυμα μείζονος Ελληνισμού- ενότητα 6
2. ↑  
	* Σχεδίασμα περί τῆς ἐν τῷ ἑλληνικῷ ἔθνει καταστάσεως τῶν γραμμάτων ἀπό αλώσεως μέχρι τῶν αρχῶν τῆς ἐνεστώσης (ΙΘ) ἑκατονταετηρίδος ἐν Κωνσταντινοπόλει (1867).
3. ↑  Βιβλιοθήκη ιστορικών μελετών, τεύχος 27

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Λόγιοι και κείμενα του 17ου-19ου αιώνα[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Ψηφιοθήκη Α.Π.Θ.
Οι Papa Roach στο Zwarte Cross Festival, στο Λιχτενφόρντε, στις 18 Ιουλίου 2010.
Οι **Papa Roach** είναι μια αμερικάνικη ροκ μπάντα από το Βάκαβιλ της Καλιφόρνια. Η κορυφαία τους δισκογραφική δουλειά ήταν ο τριπλός πλατινένιος δίσκος *Infest* (2000). Η επιτυχία του συγκροτήματος συνεχίστηκε με το χρυσό άλμπουμ τους *Lovehatetragedy* (2002), τον πλατινένιο τους δίσκο *Getting Away with Murder* (2004), το *The Paramour Sessions* (2006), και το *Metamorphosis* (2009). Ο έβδομος δίσκος της μπάντας, με τον τίτλο *Time for Annihilation*, κυκλοφόρησε στις 31 Αυγούστου 2010. Οι Papa Roach έχουν πουλήσει περισσότερα από 18 εκατομμύρια αντίτυπα δίσκων τους παγκοσμίως, και είναι γνωστοί για τις επιτυχίες τους "Last Resort", "Between Angels And Insects", "She Loves Me Not", "...To Be Loved", "Scars", "Forever", και "Hollywood Whore".

Παραπομπές
----------

1. ↑  Phares, Heather. «Papa Roach Biography». Allmusic. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2009.

Εξωτερικοί σύνδεσμος
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Papa Roach** |

* Επίσημος ιστότοπος (Αγγλικά)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 146810517
* LCCN: no00093099
* ISNI: 0000 0001 2337 3190
* GND: 10325646-5
* BNF: cb14036177n (data)
* MusicBrainz: c5eb9407-caeb-4303-b383-6929aa94021c
* NKC: xx0037987

 |

 |
Οι **Ανόμοιοι** ήταν ριζοσπαστική αρειανική ομάδα[1], που δίδασκε πως ένα κτίσμα δεν είναι όμοιο με τον δημιουργό του, και ως εκ τούτου, ο Υιός Ιησούς Χριστός ως δημιούργημα ήταν *ανόμοιος* με τον Πατέρα Θεό. Οι Ανόμοιοι αποτελούσαν την πιο ριζοσπαστική τάση του Αρειανισμού σε σχέση με τους μετριοπαθείς Ομοιουσιανούς, αλλά και τους Όμοιους[2].

Βασικός εισηγητής των Ανόμοιων ήταν ο Αέτιος Αντιοχείας, ενώ ηγετική μορφή τους υπήρξε και ο Ευνόμιος Κυζίκου.[1][3]. Εξαιτίας των ηγετών τους, οι Ανόμοιοι αποκαλούνταν επίσης, *Αετιανοί* και *Ευνομιανοί*. Τον 5ο αιώνα, ο Φιλοστόργιος συνέγραψε το έργο του *Εκκλησιαστική Ιστορία*, που αποτέλεσε σημαντικό έργο εκκλησιαστικής ιστορίας[4] από την οπτική του Ανόμοιου Αρειανισμού.

Υποσημειώσεις
-------------

1. 1 2  Βασίλειος Στεφανίδης, *Εκκλησιαστική Ιστορία*, Εκδόσεις Παπαδημητρίου, 1959, σελ. 193.
2. ↑  Δημήτριος Ν. Μόσχος, *Συνοπτική Ιστορία του Χριστιανισμού, Τόμος Α', Η Πρώτη Χιλιετία*, Εκδόσεις Αρμός, 2017, σελ. 120.
3. ↑  Γεώργιος Χατζηαντωνίου, *Η Εκκλησία του Χριστού: Τα Πρώτα Εξακόσια Χρόνια*, Εκδόσεις «Ο Λόγος», 1993, σελ. 248-249.
4. ↑  Φιλοστόργιος, *Εκκλησιαστική Ιστορία*.
Άποψη του μοναστηριού. Ακουαρέλα του 19ου αιώνα
Το **Μοναστήρι Σίμονοφ** (ρωσικά: Симонов монастырь‎) στη Μόσχα ιδρύθηκε το 1370 από τον μοναχό Φεοντόρ, ανιψιό και μαθητή του Αγίου Σέργιου του Ράντονεζ.

Η περιοχή στην οποία βρίσκεται το μοναστήρι ανήκε προηγουμένως στον Σιμεόν Χοβρίν, έναν βογιάρο ελληνικής καταγωγής και πρόγονο της μεγάλης οικογένειας των Γκολοβίν. Μόνασε στη μονή αυτή υπό την ονομασία Σίμων (εξ ου και το όνομα), ενώ αριθμός απογόνων του έχουν ταφεί στο μοναστήρι. Το 1379, το μοναστήρι μεταφέρθηκε μισό μίλι ανατολικά. Η αρχική του θέση, όπου είχαν ταφεί τα σώματα των νεκρών πολεμιστών στη Μάχη του Κουλίκοβο, εξακολουθεί να τιμάται μέσω της παλιάς εκκλησίας του μοναστηριού.

Στη διάρκεια του 15ου αιώνα, το μοναστήρι ήταν το πλουσιότερο στη Ρωσία. Μεταξύ των γνωστών μοναχών που έζησαν και εργάστηκαν εκεί ήταν ο Βασιάν Πετρικέγιεφ και ο Μάξιμος ο Γραικός. Ένας καθεδρικός χτισμένος από άσπρο λίθο ανεγέρθηκε το 1405, ο οποίος αργότερα επεκτάθηκε κατόπιν εντολής του Ιβάν του Τρομερού. Καθώς το μοναστήρι υπερασπιζόταν την πρόσβαση στη Μόσχα από τα νότια, η άμυνά του ενισχύθηκε σημαντικά στη διάρκεια της δεκαετίας του 1640. Η τελευταία προσθήκη στο σύμπλεγμα ήταν ένα μεγάλο πολυόροφο καμπαναριό, το οποίο και αποτελούσε απομίμηση του Καμπαναριού του Ιβάν του Τρομερού στο Κρεμλίνο της Μόσχας.

Το μοναστήρι καταργήθηκε από τους Μπολσεβίκους το 1923, ενώ λίγο αργότερα τα περισσότερα των κτιρίων του κατεδαφίστηκαν για να ελευθερώσουν χώρο για την ανέγερση αυτοκινητοβιομηχανίας. Τα εναπομείναντα τμήματα του μοναστηριού χρονολογούνται στον 17ο αιώνα και περιλαμβάνουν τρεις πύργους των οποίων η εμφάνιση θυμίζει πυροβολεία, καθώς και βοηθητικά κτίρια χτισμένα σε Μπαρόκ Ναρίσκιν αρχιτεκτονικό ρυθμό. Πρόσφατα, η κυβέρνηση της Μόσχας γνωστοποίησε σχέδια για την πλήρη ανακατασκευή του περίφημου μοναστηριού.

Σύμφωνα με αριθμό πηγών, τμήμα των κτιρίων του παλαιού μοναστηριού άλλαξαν ιδιοκτησιακά χέρια το 1990 από το Υπουργείο Πολιτισμού της ΕΣΣΔ στη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία και την Ορθόδοξη κοινότητα κωφών, η οποία ξεκίνησε τις εργασίες ανακαίνισης και ανακατασκευής των κτιριακών εγκαταστάσεων. Η πρώτη Θεία Λειτουργία στο μοναστήρι μετά την ανακαίνισή του τελέστηκε το 1992.

|  |  |  |  |  |
| Το περίπτερο του Οσίπ Τσάρτσεφ |  | Η παλαιότερη φωτογραφία του μοναστηριού χρονολογείται από το 1882. |  | Η διακριτική εμφάνιση των πύργων του μοναστηριού είναι δίχως αντίστοιχο οπουδήποτε στη Ρωσία. |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Постановление Совета Министров РСФСР № 1327 от 30.08.1960».
2. ↑  *Симонов монастырь, Музей фресок Дионисия (Dionisiy Museum), στα ρωσικά*
3. ↑  *"Tserkovny Vestnik", στα ρωσικά*
4. ↑  *"Церковь Рождества Пресвятой Богородицы в старом Симонове", Pravoslavie.ru, Σεπτέμβριος 2006, στα ρωσικά.*

Συντεταγμένες: 55°42′49.57″N 37°39′23.75″E﻿ / ﻿55.7137694°N 37.6565972°E﻿ / 55.7137694; 37.6565972
To **πάρκο Αστερίξ** (γαλλικά: Parc Astérix) είναι το δεύτερο μεγάλο θεματικό πάρκο στο Παρίσι. Είναι θεματικό πάρκο αναψυχής και περιπέτειας εμπνευσμένο από το δημοφιλές κόμικ *Αστερίξ* των Αλμπέρ Ουντερζό και Ρενέ Γκοσινί. Βρίσκεται 30 χιλιόμετρα βόρεια του Παρισιού, στο δάσος του Πλεγί στην Οϊζέ και περιλαμβάνεται σε μια τεράστια δασική έκταση 33 εκταρίων.

Περιγραφή
---------

### Υποδομές

Το πάρκο αποτελείται από διάφορα λούνα παρκ, παιδικές χαρές και πίστες, ενώ ο επισκέπτης μπορεί να περιηγηθεί στο περήφανο γαλατικό χωριό, να απολαύσει αναπαραστάσεις ιστοριών, να παίξει και να φωτογραφηθεί με τους δημοφιλής ήρωες του κόμικ. Άνοιξε για πρώτη φορά τις πόρτες του στις 30 Απριλίου 1989 και στις μέρες μας περιλαμβάνει 39 διαφορετικές ατραξιόν και παιχνίδια καθώς και ένα ξενοδοχείο.

### Τομείς

Το πάρκο Αστερίξ είναι χωρισμένο σε 7 διαφορετικούς τομείς:

* *Via Antiqua* – Η κύρια είσοδος του πάρκου Αστερίξ με διάφορα καταστήματα με σουβενίρ και εστιατόρια
* *L'Empire Romain* – Η ρωμαϊκή αυτοκρατορία
* *La Grèce Antique* – Η αρχαία Ελλάδα
* *Les Vikings* – Το χωριό των Βίκινγκς
* *À travers le temps* – Πίσω στο χρόνο
* *Bienvenue chez les gaulois* – Το χωριό των Γαλατών και το δάσος του Ιντεφίξ
* *L'Égypte* – Η αρχαία Αίγυπτος

Φωτογραφικό υλικό
-----------------

* 
* 
* 
* 
* 
*

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Bienvenue dans l'irréductible parc !». *Parc Astérix*. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2016.
2. ↑  «Περιήγηση στο πάρκο Αστερίξ».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Parc Astérix** |

* Επίσημος ιστότοπος

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 130154071
* SUDOC: 053506057
* BNF: cb12829031p (data)

 |

 |
Το  **Μοναστήρι της Μολδοβίτσα** (ρουμανικά: **Mânăstirea Moldovița**) είναι μια ρουμανική Ορθόδοξη μονή που βρίσκεται στην κοινότητα Βάτρα-Μολδοβίτσα, Μολδαβία, Ρουμανία. Το Μοναστήρι της Μολδοβίτσα χτίστηκε το 1532. Ιδρύθηκε ως ένα προστατευτικό φράγμα κατά των Μουσουλμάνων Οθωμανών κατακτητών.

Ιστορία
-------

Ο Στέφανος ο Μέγας, βασιλιάς  της Μολδαβίας από το 1457 μέχρι το θάνατό του το 1504, αγωνίστηκε σε 36 μάχες εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, από τις οποίες κέρδισε τις 34. Ήταν πολύ θρήσκος και έχτισε εκκλησίες μετά από πολλές μάχες. Ανέθεσε σε καλλιτέχνες την κάλυψη των εσωτερικών και εξωτερικών χώρων με περίτεχνες τοιχογραφίες (πορτραίτα των αγίων και των προφητών, σκηνές από τη ζωή του Ιησού).

Τοιχογραφίες
------------

Τοιχογραφίες
Τοιχογραφίες
Αυτό το μοναστήρι, που χτίστηκε από τον Βοεβόδα Πέτρο, είναι ένα από τα οκτώ μοναστήρια στη Βόρεια Μολδαβία με αγιογραφίες ζωγραφισμένες στους εξωτερικούς τοίχους. Η Αδελφή που ζει στο μοναστήρι για περισσότερα από 50 χρόνια, λέει ότι είναι "η αγία γραφή σε χρώμα".

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  *Wiki Loves Monuments monuments database*. 7  Νοεμβρίου 2017. tools.wmflabs.org/heritage/api/api.php?action=search&format=json&srcountry=ro&srlang=ro&srid=SV-II-a-A-05673.

Εξωτερικές συνδέσεις
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Moldovița monastery στο Wikimedia Commons
* Φωτογραφίες από τη Ρουμανία : Moldovita Μοναστήρι
* 
* Εκκλησία της Ρουμανίας για το Orthodoxwiki
* 
* 
* 
* 
* Moldoviţa Μοναστήρι

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 158353257

 |

 |
Η **Ματρικάρια η περιτμημένη** (*Matricaria recutita*), κοινώς το γνωστό μας χαμομήλι (επίσης συν. Ματρικάρια η χαμομίλλα, *Matricaria chamomilla*), ανήκει στην οικογένεια compositae ή Asteraceae (Σύνθετα ή Αστεροειδή) που χαρακτηρίζεται από το ότι τα άνθη είναι τοποθετημένα σε χαρακτηριστικές ταξιανθίες, που ονομάζονται κεφάλια, όπου κάθε κεφάλιο αποτελείται από πολλά μικρά ανθίδια. Η ονομασία χαμομήλι προέρχεται από την ελληνική (χαμαί και μήλον) επειδή το άρωμα του φυτού μοιάζει με του μήλου. Το όνομα *Matricaria* προέρχεται από τα λατινικό "matrix", που μια από τις έννοιες του, παλαιότερα, ήταν μήτρα, και αυτό επειδή το χαμομήλι χρησιμοποιήθηκε ευρέως για τη θεραπεία γυναικολογικών προβλημάτων όπως εμμηνορροϊκές κράμπες και διαταραχές του ύπνου που σχετίζονται με το προεμμηνορροϊκό σύνδρομο. Το χαμομήλι (*Matricaria recutita*) αποτελεί ιθαγενές είδος της Ευρώπης και της Ασίας, κοινό σ’ όλη την Ελλάδα, σε καλλιεργημένους και χέρσους αγρούς, μεταξύ 0-800μ, σπάνια -1500μ.  Πρόκειται για αρωματικό φυτό που διακρίνεται από άλλα παρόμοια είδη, από τον κωνικό κοίλο ανθικό άξονα του και τα άνθη 10-25 χιλ. Ανθίζει Μάιο-Αύγουστο. Το χαμομήλι είναι φαρμακευτικό φυτό και επειδή οι ανάγκες δεν καλύπτονται από το αυτοφυές, καλλιεργείται επίσης σε διάφορα μέρη του κόσμου. Το εκχύλισμά του λαμβάνεται εσωτερικά ως σπασμολυτικό, ηρεμιστικό, χωνευτικό, καθώς και εξωτερικά σε φλεγμονές του δέρματος, πληγές, εγκαύματα κ. ά. Το χαμομήλι σύμφωνα με την χριστιανική παράδοση  είναι αφιερωμένο στον Άγιο Γεώργιο, μάλλον επειδή ανθίζει κοντά στη γιορτή του (23 Απριλίου).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Matricaria recutita L. 1753». *www.greekflora.gr*. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2021.
2. ↑  «Χαμομήλι». *Κύθηρα - Visit Kythera*. 9 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2021. [*νεκρός σύνδεσμος*]

Πηγές
-----

* Αξιώτης Μ. & Αξιώτης Β. 2012, Τα φυτά της Ελλάδας, Η έρευνα στη Λέσβο, Εντελέχεια
* Φυτολογία 2006, Εκδοτική Αθηνών.
* Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, Flowers of Greece (Vol. II).
* Pignatti S. 1982, Flora d’ Italia (Vol. III)
* Tutin et al. 2005, Flora Europaea Vol 4, Cambridge University Press

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
* 
* 
* Αρχειοθετήθηκε 2020-09-24 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85082208
* GND: 4136884-8
* BNF: cb13180926k (data)
* NDL: 01102765

 |

 |
Ο νεκρικός ναός της Hatshepsut στο Deir el Bahari, κοντά στον οποίο ενταφιάστηκε ο Minmose.
Ο **Μινμόζε** ήταν αρχαίος Αιγύπτιος ανώτατος πολιτικός αξιωματούχος στις υπηρεσίες της Βασίλισσας Χατσεψούτ. Έφερε τον τίτλο *"Επιστάτης του διπλού σιτοβολώνα",* καθώς ήταν υπεύθυνος για τη συγκέντρωση, αποθήκευση και αναδιανομή των αγροτικών προϊόντων των βασιλείων της Άνω και της Κάτω Αιγύπτου. Ο Μινμόζε, στον νεκρικό ναό της Χατσεπσούτ στο Ντέιρ ελ-Μπαχάρι, παρουσιάζεται σε μία σκηνή μεταφοράς μέσω καραβιού δύο οβελίσκων για τον Thutmose II, στοιχείο που οδηγεί στη σύνδεσή του με την ανέγερση των μνημείων αυτών, στην αρχή της βασιλείας της Hatshepsut. Επίσης, ο Μινμόζε εμφανίζεται σε αντικείμενα που προέρχονται από τον τάφο KV60, όπου βρέθηκε ο τάφος της ευγενικής καταγωγής Σιτρίν, που υπήρξε η βασιλική τροφός της Χατσεπσούτ και ενταφιάστηκε στην Κοιλάδα των Βασιλέων. Ο Μινμόζε είναι πιθανό να ενταφιάστηκε κοντά στο νεκρικό ναό της Χατσεπσούτ στο Deir el Bahari. Ο απλός θαλαμοειδής τάφος MMA 59 που έχει βρεθεί στην περιοχή περιείχε ό,τι σώθηκε από μία λάρνακα η οποία ανήκε σε κάποιον που ονομαζόταν Minmose. Ο τάφος αυτός είχε κατασυληθεί ήδη από την αρχαιότητα και επαναχρησιμοποιήθηκε κατά την περίοδο της 21ης Δυναστείας για να ενταφιαστεί η νεαρή ακόλουθος του Άμωνα, Χενουταουί *(MMA 59).*

Παραπομπές
----------

1. ↑  Naville, Edouard: *The temple of Deir el Bahari.* Volume 6: *The lower terrace, additions and plans.* Kegan Paul/ Trench/ Trübner, London 1908, plate 154 (online).
2. ↑  JJ Shirley: *The Power of the Elite: The Officials of Hatshepsut's Regency and Coregency.* In: José M. Galán, Betsy M. Bryan, Peter F. Dorman (Hrsg.): *Creativity and Innovation in the Reign of Hatshepsut. Occasional Proceedings of the Theban Workshop* (= *Studies in Ancient Oriental Civilization.* (SAOC), No. 69). The Oriental Institute of University of Chicago, Chicago 2014, ISBN 978-1-61491-024-4, S. 222–223 (PDF-file; 21,7 MB)
Το ηφαιστειακό πεδίο Ανκαράτρα σε απεικόνιση από δορυφόρο *Landsat* της NASA. Ο βορράς είναι προς τα επάνω.
Ο **Ανκαράτρα** (*Ankaratra*) είναι ηφαιστειογενής ορεινός όγκος και ηφαιστειακό πεδίο, που βρίσκεται στην κεντρική Μαδαγασκάρη, περίπου 50 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την Ταναναρίβη, την πρωτεύουσα του νησιωτικού αυτού κράτους. Ανήκει στα λεγόμενα Κεντρικά Υψίπεδα και πλαισιώνεται από τις μικρότερες πόλεις Αριβονιμαμό στα βόρεια, Αμπατολαμπύ στα ανατολικά, Φαρατσιό (Faratsiho) στα δυτικά και Μπεταφό στα νότια. Αποτελείται από ηφαιστειακούς κόλουρους κώνους τέφρας, θόλους τραχιτικής λάβας, σχίσματα και μάαρ. Η έκτασή του εκτιμάται σε 5 χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα περίπου. Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα ηφαιστειακά πεδία της Μαδαγασκάρης, εκτεινόμενο σε μήκος περίπου εκατό χιλιομέτρων. Θεωρείται το «πλέον εξέχον και ηφαιστειολογικώς ποικιλόμορφο» της χώρας. Η υψηλότερη κορυφή του Ανκαράτρα έχει υψόμετρο 2.644 μέτρα και φέρει το χαρακτηριστικό όνομα Τσιαφατζαβόνα (*Tsiafajavona*), που στη μαλαγασική γλώσσα σημαίνει «ποτέ έξω από την ομίχλη».

Ορισμένα ίχνη ηφαιστειακής δραστηριότητας παραμένουν στο νοτιότατο μέρος του όγκου και εκδηλώνονται με την παρουσία θερμών πηγών στην περιοχή γύρω από τη μεγάλη πόλη Αντσιραμπέ. Η τελευταία έκρηξη στον Ανκαράτρα έλαβε χώρα πριν από κάποιες δεκάδες χιλιάδες χρόνια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ankaratra Field». Global Volcanism Program. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2012.
2. ↑

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 751
To **Paranoid** είναι τραγούδι του αγγλικού Heavy Metal συγκροτήματος Black Sabbath, το οποίο κυκλοφόρησε ως single (το πρώτο) για τον δίσκο *Paranoid*, το 1970. Η μουσική πιστώνεται και στα τέσσερα μέλη του συγκροτήματος, ενώ οι στίχοι γράφτηκαν από τον Γκίζερ Μπάτλερ. Οι στίχοι αφορούν ένα πρόσωπο και τις παρανοϊκές του σκέψεις, ώσπου κάποια στιγμή αντιλαμβάνεται ότι είναι παράφρονας. Το τραγούδι είχε ιδιαίτερα καλές εισπράξεις στη Βρετανία, καθώς στα βρετανικά chart ήρθε 4ο, ενώ στις ΗΠΑ 61ο. Νούμερο 1 έφτασε στα δανικά και στα γερμανικά chart.

Το κομμάτι είναι ένα από τα πιο γνωστά και σημαντικά τραγούδια του συγκροτήματος. Σημαντικό, καθώς σπουδαίοι καλλιτέχνες του είδους εμπνεύστηκαν από αυτό το τραγούδι. Παρόλα αυτά, όπως το ίδιο το συγκρότημα έχει παραδεχτεί, το βασικό riff του τραγουδιού ανήκει σε ένα κομμάτι των Led Zeppelin, το Dazed and Confused, με τη διαφορά ότι εδώ παίχτηκε πιο αργά. Ενώ έχει χρησιμοποιηθεί αρκετές φορές σε ταινίες και τηλεοπτικές σειρές.

Το τραγούδι έχει υποστεί αρκετές διασκευές, μεταξύ των οποίων, ξεχωρίζει αυτή τον Megadeth. Ενώ αρκετοί το τραγούδησαν ζωντανά, όπως οι Metallica και οι Green Day. Ο τηλεοπτικός σταθμός VH1 το κατέταξε 34 στη λίστα του για τα *40 Σπουδαιότερα Metal Τραγούδια*. Τον Μάρτιο του 2015, το περιοδικό *Q magazine*, το κατέταξε 11ο μεταξύ των *100 Καλύτερων Κιθαριστικών Τραγουδιών*. Ενώ, το περιοδικό *Rolling Stone*, το κατέταξε 250ο στη λίστα του Κατάλογος με τα 500 σημαντικότερα τραγούδια όλων των εποχών. Σε ψηφοφορία που έγινε στην ελληνική έκδοση του *Metal Hammer*, το τραγούδι συμπεριλήφθηκε μεταξύ των *200 Σπουδαιότερων Τραγουδιών όλων των εποχών*, καταλαμβάνοντας την 4η θέση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Strong, M. C. (1995). *The Great Rock Discography*. Edinburgh: Canongate Books Ltd. σελ. 65. ISBN 0-86241-385-0.
2. ↑  Rolling Stone *Paranoid* στη Wayback Machine του *Internet Archive*  (αρχειοθετήθηκε Μαΐου 3, 2009), retrieved 14 July 2011.
3. 1 2 3 4 5 6  Δημήτρης Συμελιάδης (2010). «Paranoid». *Metal Hammer* **308**: 34.
4. ↑  «Billboard Singles». allmusic. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2010.
5. ↑  «BLACK SABBATH: Paranoid (Single)». *musicline.de*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2010.
6. ↑  «IMDb *Sid & Nancy* soundtrack». Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2009.
7. ↑  «IMDb *Dazed and Confused* soundtrack». Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2009.
8. ↑  «IMDb *The Stoned Age* soundtrack». Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2009.
9. ↑  «IMDb *Any Given Sunday* soundtrack». Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2009.
10. ↑  *"VH1 40 Greatest Metal Songs"*, 1–4 May 2006, *VH1* Channel, reported by VH1.com Αρχειοθετήθηκε 2009-02-26 στο Wayback Machine.; last accessed 10 September 2006
11. ↑  «The RS 500 Greatest Songs of All Time». *Rolling Stone*. Wenner Media. 9 Δεκεμβρίου 2004. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Αυγούστου 2006. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2009.
Η **Αρεγουά** (ισπανικά: *Areguá*, ισπανική προφορά ΔΦΑ: [aɾeˈɣwa]) είναι πόλη στην Παραγουάη που βρίσκεται 28 χλμ από την πρωτεύουσα Ασουνσιόν. Είναι η πρωτεύουσα του Διαμερίσματος Σεντράλ

Η Αρεγουά παίρνει το όνομα της από τους πρώην κατοίκους, οι ινδιάνοι Μμπιά Γουαρανί που ζούσαν στην περιοχή αυτή πριν από την ισπανική αποίκιση. Αυτή η ομάδα ονομάστηκε "Ariguá" («Αριγουά»), που σημαίνει «εκείνοι από τα πάνω».

Κλίμα
-----

Το κλίμα σε αυτήν την πόλη είναι θερμό. Το καλοκαίρι οι θερμοκρασίες είναι οι υψηλότερες, φθάνοντας τους 40°C. Οι χαμηλότερες θερμοκρασίες είναι το χειμώνα, φτάνοντας τους 0 ° C. Η ωραία θερμοκρασία κάνει τη Αρεγουά ένα μεγάλο τουριστικό αξιοθέατο, ειδικά λόγω της προνομιούχου θέσης του στη Λίμνη Ιπακαραΐ.

Δημογραφία
----------

Η Αρεγουά έχει 67.847 κατοίκους συνολικά.

Ιστορία
-------

Αρχικά, αυτή η πόλη ονομάστηκε «Ταπαϊτσουά» (Tapaichuá). Ιδρύθηκε από τον Ντομίνγκο Μαρτίνεθ δε Ιράλα το 1538 στο έδαφος ενός ινδιάνου λαού που έζησε σε εκείνη τη γη, στις όχθες της λίμνης Ιπακαραΐ.

Οικονομία
---------

Η καλλιέργεια της φράουλας είναι μία από τις κύριες δραστηριότητες των κατοίκων. Κάθε Αύγουστο διοργανώνεται το "Φεστιβάλ Φράουλας", όπου οι παραγωγοί εκθέτουν τα φυσικά προϊόντα τους.

Τουρισμός
---------

Πλάγια Αρέγουα
Η Αρεγουά είναι μια πόλη που συντηρεί όμορφα αποικιακά σπίτια. Αυτά τα κτίρια χρονολογούνται από την εποχή όταν η Αρεγουά ήταν κυρίως μια καλοκαιρινή πόλη όπου οι οικογένειες από την Ασουνσιόν είχαν τις κατοικίες τους για να περάσουν το καλοκαίρι.

Η λίμνη Ιπακαραΐ, χωρίς αμφιβολία, είναι το κύριο τουριστικό αξιοθέατο.

Λόφος ΚόιΛόφος Κόι
Οι λόφοι Κόι (Koi) και Τσορόρι (Chorori) έχουν μεγάλο τουριστικό αξιοθέατο. Ο λόφος Κόι είναι γνωστός από τους σχηματισμούς εξαγωνικών ψαμμιτών του, παρόμοιοι με μια κηρήθρα μελισσών, μοναδικοί στη Λατινική Αμερική. Μόνο ο Καναδάς και η Νότια Αφρική έχουν αυτό το γεωλογικό φαινόμενο και προστατεύονται ως ανθρώπινη κληρονομιά και στις δύο χώρες.

Ο λόφος αυτός ανακηρύχθηκε Φυσικό Μνημείο το 1993. Μπορεί κανείς να δει ότι χτίζονται από τους οριζόντιους φραγμούς των πύρινων ψαμμιτών, και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο λόφος είναι σπάνιος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  en.unesco.org/creative-cities/aregua. Ανακτήθηκε στις 9  Ιουνίου 2021.

Πηγές
-----

* Geografía del Paraguay - Editorial Hispana Paraguay S.R.L.- 1a. Edición 1999 - Asunción Paraguay
* Geografía Ilustrada del Paraguay - ISBN 99925-68-04-6 - Distribuidora Arami S.R.L.
* La Magia de nuestra tierra. Fundación en Alianza. Asunción. 2007.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Areguá στο Wikimedia Commons
* Επίσημη ιστοσελίδα της Αρεγουά
* BienvenidoaParaguay.com: Areguá
* Ιστορία της Αρεγουά και η κεραμική της
* Turismoenfotos: Εκκλησία της Αρεγουά
* Στατιστικά στοιχεία της Αρεγουά

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 138478398
* LCCN: n88064225

 |

 |
Ο **Αντόνι Γκαουέτσκι** (πολωνικά: *Antoni Gałecki*) (4 Ιουνίου 1906 - 14 Δεκεμβρίου 1958) ήταν Πολωνός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός. Έπαιξε σε όλη τη σταδιοδρομία του στην ΛΚΣ Λοτζ. Έπαιξε επίσης στην Εθνική Πολωνίας κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του 1936 στο Βερολίνο και του μοναδικού αγώνα του της Πολωνίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1938 εναντίον της Βραζιλίας.

Σταδιοδρομία ως ποδοσφαιριστής
------------------------------

Ο Γκαουέτσκι γεννήθηκε στο Λοτζ και εντάχθηκε στην ΛΚΣ Λοτζ το 1922, όπου έγινε ο βασικός αμυντικός της τέσσερα χρόνια αργότερα. Ο Γκαουέτσκι έπαιξε για την ομάδα μέχρι το 1939, συμμετέχοντας σε περισσότερους από 400 αγώνες. Σε πολλά από αυτούς, ήταν ο αρχηγός της ομάδας.

Το ντεμπούτο του με την Εθνική Πολωνίας πραγματοποιήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 1928, στην Πράγα, εναντίον της Τσεχοσλοβακίας.

Κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του 1936 στο Βερολίνο, ο Γκαουέτσκι ήταν βασικός αμυντικός της Πολωνίας και συμμετείχε σε όλους τους αγώνες (3-0 εναντίον της Ουγγαρίας, 5-4 εναντίον της Μεγάλης Βρετανίας, 1-3 εναντίον της Αυστρίας και 2-3 εναντίον της Νορβηγίας). Η Πολωνία τερμάτισε στην 4η θέση.

Το 1937-38, ο Γκαουέτσκι έπαιξε σε προκριματικούς αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1938. Στη Βαρσοβία, η Πολωνία νίκησε τη Γιουγκοσλαβία με 4-0. Στο δεύτερο σκέλος, στο Βελιγράδι, η Πολωνία έχασε με 0-1, αλλά προκρίθηκε λόγω του πλεονεκτήματος των γκολ. Ο Γκαουέτσκι εκπροσώπησε την Πολωνία σε ένα θρυλικό παιχνίδι Παγκόσμιου Κυπέλλου εναντίον της Βραζιλίας στις 5 Ιουνίου 1938, στο Στρασβούργο της Γαλλίας. Η Πολωνία έχασε με 5-6, αλλά ο αγώνας θεωρείται ως μια από τις καλύτερες επιδόσεις της Εθνικής Πολωνίας.

Στρατιωτική υπηρεσία
--------------------

  

Ο Γκαουέτσκι κλήθηκε για ενεργό στρατιωτικό καθήκον τον Αύγουστο του 1939, όπου πολέμησε στην εκστρατεία του Σεπτεμβρίου του 1939. Κρατήθηκε φυλακισμένος σε στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου στο Έγκερ της Ουγγαρίας, αλλά κατάφερε να δραπετεύσει μέσω της Γιουγκοσλαβίας και της Ελλάδας και έφτασε στην Παλαιστίνη, όπου έγινε στρατιώτης του 2ου Πολωνικού Σώματος. Ο Γκαουέτσκι πολέμησε στο Τόμπρουκ και στο Μόντε Κασίνο. Μετά τον πόλεμο, ο Γκαουέτσκι επέστρεψε στην πατρίδα του το 1947.

Πέθανε στο Λοτζ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Πολωνικά) *Internetowy Polski Słownik Biograficzny*. antoni-galecki-pilkarz-wiesz.
2. 1 2  (Πολωνικά) *90minut.pl*. 38569. Ανακτήθηκε στις 23  Σεπτεμβρίου 2022.
3. ↑  «Gałecki, Antoni». *www.national-football-teams.com*.
4. ↑  «Niezwykli. Zapomniani. Antoni Gałecki». *lkslodz.pl* (στα Πολωνικά).

Πηγές
-----

* 
* Αρχειοθετήθηκε 2019-04-01 στο Wayback Machine.
Συντεταγμένες: 39°42′34″N 46°15′14″E﻿ / ﻿39.70944°N 46.25389°E﻿ / 39.70944; 46.25389

Το  **Μινκέντ** (αζερικά: Minkənd‎, αρμενικά: Հակ‎) είναι ένα χωριό είναι ένα χωριό της επαρχίας Λατσίν στο Αζερμπαϊτζάν. Από τις 17 Μαΐου 1992, μαζί με την υπόλοιπη επαρχία Κασατάγ (πρώην Λατσίν) βρισκόταν υπό τον έλεγχο του αρμενικού στρατού, μέχρι την απελευθέρωσή του από τις αζερικές δυνάμεις στις 1 Δεκεμβρίου 2020.

Γεωγραφία
---------

Το χωριό βρίσκεται στην δυτική όχθη του ποταμού Χακάρι και αποτελεί μια από τις βορειότερες κοινότητες του Κασατάγ (πρώην Λατσίν).

Ιστορία
-------

Σύμφωνα με την απογραφή στην Ρωσική Αυτοκρατορία του 1897, το Χακ είχε πληθυσμό 902 κατοίκων, 506 Αρμένιοι και 396 Κούρδοι.

Ιστορικά, το Αρμενικό χωριό Χακ, υπέστη εθνοκάθαρση από τις ένοπλες δυνάμεις των Αζερών στις αρχές του 20ου αιώνα, και πιο συγκεκριμένα το 1905, 140 Αρμένιοι κάτοικοι των χωριού δολοφονήθηκαν και 40 μαχαιρώθηκαν κατά τις αρμενοταταρικές σφαγές.
Τελικά απελευθερώθηκε από τους Αρμένιους στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Σήμερα, το Χακ είναι μια από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες κοινότητες του Αρτσάχ και από τα 110 άτομα που ζουν στο χωριό,τα 50 είναι παιδιά. Λόγω της κακής κατάστασης του παλαιού σχολείου, και πριν από πρόσφατη ανοικοδόμηση με πόρους του Ιδρύματος Τουφενκιάν, μερικά από τα παιδιά σχολικής ηλικίας του χωριού έπρεπε να πάνε στο γυμνάσιο γειτονικού χωριού.

Οικονομία
---------

Διάσημοι άνθρωποι
-----------------

Παραπομπές
----------

1. ↑  census.stat-nkr.am/nkr/1-1.pdf.
2. ↑  Negotiating a black hole, published in the Guardian
3. ↑  Lachin: The Emptying Lands Institute for War & Peace Reporting
4. ↑  U.S. Department of State - 1993 UN Security Council Resolutions on Nagorno-Karabakh
5. ↑  Первая всеобщая перепись населения Российской Империи, 1897 г. т.63 Елисаветопольская губерния. Н.А.Тройницкий, С.-Петербург, 1904. стр. 31
6. ↑  Villari, Luigi.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Αζερμπαϊτζάν
 |

 |
Ο **Αρίσταρχος Απολόνοβιτς Μπελοπόλσκυ** (*Аристарх Аполлонович Белопольский*, 13 Ιουλίου 1854 – 16 Μαΐου 1934) ήταν Ρώσος αστρονόμος.

Ο Μπελοπόλσκυ γεννήθηκε στη Μόσχα στις 13 Ιουλίου 1854 με το νέο ημερολόγιο (1 Ιουλίου με το παλαιό) και απεφοίτησε από το εκεί πανεπιστήμιο το 1876. Το 1878 έγινε βοηθός του Φιοντόρ Αλεξάντροβιτς Μπρεντίχιν στο Αστεροσκοπείο της Μόσχας. Το 1888 έγινε μέλος του προσωπικού του Αστεροσκοπείου του Πούλκοβο.

Ο Μπελοπόλσκυ υπήρξε από τους πρωτοπόρους στην αστρονομική Φασματοσκοπία και ανεκάλυψε αρκετούς φασματοσκοπικώς διπλούς αστέρες, όπως τον Κάστορα, του οποίου την περίοδο υπελόγισε σε 2,92 ημέρες. Ο Μπελοπόλσκυ ήταν γνωστός για την ικανότητά του στην κατασκευή εξαιρετικής ποιότητας αστρονομικών οργάνων και το 1900 έφτιαξε μια συσκευή που μετρούσε τη μετατόπιση Ντόπλερ των φασμάτων, ενώ πρωτοπόρησε στη χρήση της μετατοπίσεως Ντόπλερ του φωτός για τη μέτρηση της ταχύτητας περιστροφής μακρινών ουράνιων σωμάτων. Υπήρξε ο άνθρωπος που ανεκάλυψε ότι οι περιοχές του πλανήτη Δία που βρίσκονται κοντά στον ισημερινό του περιστρέφονται ταχύτερα από τα υψηλότερα πλάτη (διαφορική περιστροφή), και ότι οι δακτύλιοι του Κρόνου δεν περιστρέφονται ως ένα στερεό σώμα, αποδεικνύοντας έτσι ότι αποτελούνται από πολλά μικρά σώματα. Προσπάθησε δύο φορές να μετρήσει και την περίοδο περιστροφής της Αφροδίτης, που τη βρήκε 24 ώρες το 1900 και 35 ώρες το 1911 — δύο από τις πολυάριθμες αποτυχημένες απόπειρες αστρονόμων της εποχής να μετρήσουν τη διάρκεια αυτής της περιστροφής.

Ο Μπελοπόλσκυ ήταν καλός φίλος του Όσκαρ Μπάκλουντ και όταν ο τελευταίος πέθανε το 1916, τον διαδέχθηκε στη θέση του διευθυντή του Αστεροσκοπείου του Πούλκοβο. Παραιτήθηκε ωστόσο το 1918 επειδή δεν ήθελε τον φόρτο των διοικητικών ασχολιών.

Ονομάσθηκαν προς τιμή του
-------------------------

* Ο αστεροειδής **1004 Μπελοπόλσκυα** (1004 Belopolskya), που ανακαλύφθηκε το 1923.
* Ο κρατήρας **Μπελοπόλσκι** (Belopol'skiy) στο νότιο ημισφαίριο της Σελήνης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  www.biografiasyvidas.com/biografia/b/belopolsky.htm.
2. ↑  «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Η Μεγάλη Ρωσική Εγκυκλοπαίδεια. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28  Σεπτεμβρίου 2015.
3. ↑  «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Η Μεγάλη Ρωσική Εγκυκλοπαίδεια. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 27  Σεπτεμβρίου 2015.
4. ↑  (Γερμανικά) *Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους*. belopolski-aristarch-apollonowitsch. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι (νεκρολογίες)
----------------------------------

* ApJ **80** (1934) 81
* MNRAS **95** (1935) 338
* Obs **57** (1934) 204

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 17965571
* LCCN: n2007056633
* ISNI: 0000 0000 5533 579X
* GND: 116115254
* SUDOC: 147313597
* MGP: 173221
* NKC: jx20060619001

 |

 |
Η **Αντωνία**, γαλλ.: Antonia de Baux, ιταλ.: Antonia del Balzo (π. 1355 - 23 Ιανουαρίου 1374) από τον Οίκο των Μπω ήταν κόρη του δούκα της Άντρια, κόμη του Μοντεσκαλιόζο & Σκυλάτσε και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Σικελίας.

Βιογραφία
---------

Η Αντωνία ήταν η πρώτη κόρη (1η από τον 2ο γάμο) του Φραγκίσκου δούκα της Άντρια, κόμη του Μοντεσκαλιόζο & Σκουιλάτσε και της 2ης συζύγου του Mαργαρίτας των Καπετιδών-Ανζού, κόρης του Φιλίππου Α΄ πρίγκιπα του Τάραντα. 

Ο μόνος αμφιθαλής αδελφός της Αντωνίας ήταν ο Ιάκωβος πρίγκιπας του Τάραντα & της Αχαΐας και τελευταίος τιτουλάριος Λατίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης. 

Οι γονείς του πατέρα της ήταν ο Bερτράνδος Γ΄ κόμης της Άντρια και η Μαργαρίτα ντ'Ωλναί. Οι γονείς της μητέρας της ήταν ο Φίλιππος Α΄ πρίγκιπας του Τάραντα και η Αικατερίνη Β΄ των Βαλουά πριγκίπισσα της Αχαΐας και τιτουλάρια Λατίνα αυτοκράτειρα της Κωνσταντινούπολης.

Οικογένεια
----------

Στις 26 Νοεμβρίου 1373 η Αντωνία παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Γ΄ του Οίκου της Βαρκελώνης τον *Απλό*, βασιλιά της Σικελίας. Η νύφη ήταν περίπου 17 χρονών και ο γαμπρός 31. Αυτός είχε μία κόρη από έναν προηγούμενο γάμο, αλλά δεν είχε άρρενες κληρονόμους.  Αυτός ο γάμος επισφράγισε την ειρήνη μεταξύ της Νάπολης και της Σικελίας, που είχε συμφωνηθεί προηγουμένως.  Η Αντωνία απεβίωσε χωρίς παιδιά μετά από έναν σύντομο γάμο. Ο Φρειδερίκος Γ΄ δεν ξαναπαντρεύτηκε και απεβίωσε το 1377· τον διαδέχθηκε η μόνη κόρη του Μαρία της Σικελίας.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2  Douglas Richardson. *Plantagenet Ancestry: Plantagenet Ancestry: A Study In Colonial And Medieval Families,* 2nd Edition, 2011. pg 401.
2. ↑  Fodale, Salvatore (1995). «Federico IV d'Aragona, re di Sicilia, detto il Semplice». *Dizionario Biografico degli Italiani*. **45**. Rome: Istituto della Enciclopedia Italiana. .
Ο **Μαχαιρόδους** είναι εξαφανισμένο γένος μεγάλων αιλουροειδών που ζούσαν σε Ευρώπη, Ασία, Αφρική και Βόρεια Αμερική από το ύστερο Μειόκαινο έως μέσο Πλειστόκαινο.

Μορφολογία
----------

Κρανίο του είδους M. aphanistus
Το είδος *Μαχαιρόδους κολοναντένσις* ήταν προφανώς σημαντικά μεγάλο, με ύψος 1,2 μέτρα στους ώμους. Κι αυτό ίσως το κάνει ένα από τα μεγαλύτερα αιλουροειδή.

Ο *Μαχαιρόδους* είχε μήκος 2 μέτρα, και πιθανόν κυνηγούσε στήνοντας ενέδρα, όπως τα σημερινά αιλουροειδή. Τα πόδια του ήταν πολύ κοντά για να διένυε μεγάλες αποστάσεις στο κυνήγι, όμως είναι πιθανότερο να ήταν καλός άλτης, και ότι χρησιμοποιούσε τα δόντια του για να κόψει τον λαιμό των θηραμάτων του. Τα δόντια του ήταν ριζωμένα στο στόμα του, σε αντίθεση με τους περισσότερους σμιλόδοντες της εποχής, που είχαν μακριούς κυνόδοντες που προεξείχαν από το στόμα τους. Οι κυνόδοντες του *Μαχαιρόδοντος,* όμως, ταίριαζαν πιο εύκολα με άνεση στο στόμα του, ενώ είχαν μεγάλα αποτελέσματα στο κυνήγι.

Είδη
----

Το γένος *Machairodus* περιλαμβάνει 6 είδη:

* *M. aphanistus* (κύριο είδος)
* *M. giganteus*
* *M. kurteni*
* *M. coloradensis*
* *M. robinsoni*
* *M. kabir*

Παραπομπές
----------


1. ↑  «Correlation of carnassial tooth size and body weight in recent carnivores (mammalia)».
**«Pátria Amada»** (Αγαπημένη Πατρίδα) είναι ο εθνικός ύμνος της Μοζαμβίκης. Αντικατέστησε το 2002 τον ύμνο Viva, Viva a FRELIMO.

Στίχοι στα πορτογαλικά
----------------------

**PÁTRIA AMADA**

**I**  

Na memória de África e do Mundo  

Pátria bela dos que ousaram lutar  

Moçambique, ο teu nome é liberdade  

Ο Sol de Junho para sempre brilhará

**CORO(2x)**   

Moçambique nossa terra gloriosa  

Pedra a pedra construindo um novo dia  

Milhões de braços, uma só força  

Oh pátria amada, vamos vencer

**II**  

Povo unido do Rovuma ao Maputo  

Colhe os frutos do combate pela paz  

Cresce ο sonho ondulando na bandeira  

E vai lavrando na certeza do amanhã

**CORO(2x)**

**III**  

Flores brotando do chão do teu suor  

Pelos montes, pelos rios, pelo mar  

Nós juramos por ti, oh Moçambique  

Nenhum tirano nos irá escravizar

**CORO(2x)**

Ελληνική μετάφραση
------------------

**I**  

Στη μνήμη της Αφρικής και του Κόσμου   

Όμορφη πατρίδα αυτών που τόλμησαν να πολεμήσουν  

Μοζαμβίκη, το όνομά σου είναι ελευθερία   

Ο Ήλιος του Ιούνη για πάντα θα λάμπει.  

**Ρεφρέν (2x)**   

Μοζαμβίκη, Δοξασμένη γη μας  

Βράχο βράχο χτίζοντας την καινούργια ημέρα  

Εκατομμύρια μπράτσα, μία μόνο δύναμη   

Ω, Αγαπημένη πατρίδα θα νικήσουμε.

**II**   

Ενωμένοι άνθρωποι από τη Ροβούμα ως τη Μαπούτο  

Δρέπουν τους καρπούς του αγώνα για την ειρήνη  

Το όνειρο μεγαλώνει στη σημαία που κυματίζει   

Και συνεχίζει να καλλιεργείται στη βεβαιότητα του μέλλοντος.  

**Ρεφρέν (2x)**

**III**  

Άνθη ξεφυτρώνουν από το έδαφος του ιδρώτα σου   
 
Στα βουνά, τα ποτάμια, τη θάλασσα   

Ορκιζόμαστε σε εσένα, ω Μοζαμβίκη,   

Ότι κανένας τύραννος δε θα μας υποδουλώσει.

**Ρεφρέν (2x)**

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Εθνικός ύμνος της Μοζαμβίκης

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνικοί ύμνοι της Αφρικής |
| --- |
|  |
| 
Κατάλογος εθνικών ύμνων χωρών μελών του ΟΗΕ |
|  |
| 
* Αγκόλα
* Αίγυπτος
* Αιθιοπία
* Ακτή Ελεφαντοστού
* Αλγερία
* Γκάμπια
* Γκαμπόν
* Γκάνα
* Γουινέα
* Γουινέα-Μπισσάου
* Ερυθραία
* Εσουατίνι
* Ζάμπια
* Ζιμπάμπουε
* Ισημερινή Γουινέα
* Καμερούν
* Κεντροαφρικανική Δημοκρατία
* Κένυα
* Κομόρες
* Δημοκρατία του Κονγκό
* Λαϊκή Δημοκρατία του Κογκό
* Λεσότο
* Λιβερία
* Λιβύη
* Μαδαγασκάρη
* Μαλάουι
* Μάλι
* Μαρόκο
* Μαυρίκιος
* Μαυριτανία
* Μοζαμβίκη
* Μπενίν
* Μποτσουάνα
* Μπουρκίνα Φάσο
* Μπουρούντι
* Ναμίμπια
* Νίγηρας
* Νιγηρία
* Νότια Αφρική
* Νότιο Σουδάν
* Ουγκάντα
* Πράσινο Ακρωτήριο
* Ρουάντα
* Σάο Τομέ και Πρίνσιπε
* Σενεγάλη
* Σεϋχέλλες
* Σιέρρα Λεόνε
* Σομαλία
* Σουδάν
* Τανζανία
* Τζιμπουτί
* Τόγκο
* Τσαντ
* Τυνησία
 |

 |
Η **Μονή Μυριοκεφάλων** (ορισμένες φορές απαντώμενη και ως **Μονή Αντιφωνήτριας**) είναι Ορθόδοξο μοναστήρι στην Κρήτη. Ευρίσκεται στο χωριό των Μυριοκεφάλων και εξακολουθεί ως σήμερα να αποτελεί έναν εκ των κυριότερων τόπων προσκυνήματος της περιοχής.

Παρουσίαση
----------

Τοιχογραφία.
Αφιερωμένη στην Παρθένο Μαρία, η συγκεκριμένη κατασκευή είναι σταυροειδούς τύπου με τρούλο και χρονολογείται από τις αρχές του 11ου αιώνα, ιδρυθείσα από τον Ιωάννη Ξένο, γνωστό ως Ερημίτη.

Οι βυζαντινές τοιχογραφίες του Καθολικού των Μυριοκεφάλων, των οποίων το πρώτο στρώμα χρονολογείται από τον 10ο-11ο αιώνα και το δεύτερο από τα τέλη του 12ου αιώνα και τις αρχές του 13ου αιώνα, αποτελούν χαρακτηριστικά δείγματα βυζαντινού ρυθμού. Άλλες τοιχογραφίες, ύστερης χρονολογίας, χρονολογούνται από τον 16ο αιώνα. Παρά την ιδιαιτερότητά τους, παρουσιάζουν τα χαρακτηριστικά της τέχνης της περιόδου των Κομνηνών και, ως αποτέλεσμα, συνδέονται με τις τοιχογραφίες των εκκλησιών της Κωνσταντινούπολης, της Μακεδονίας και της Κύπρου. Στο σύνολο των τοιχογραφιών κυριαρχούν τα ανοιχτόχρωμα χρώματα. Οι ζωγράφοι δεν αντέγραψαν τα πρότυπα των παλαιότερων περιόδων και προσέθεσαν περαιτέρω λεπτομέρειες στις ζωγραφισμένες αναπαραστάσεις. Επρόκειτο για αρχαΐζοντες ζωγράφους, παρά το γεγονός πως οι ιδιαιτερότητες των τοιχογραφιών τους φαίνεται να τους καθιστά ως προδρόμους του καλλιτεχνικού ρεύματος το οποίο έκανε την εμφάνισή του στην Κωνσταντινούπολη στην διάρκεια του 15ου και του 16ου αιώνα και το οποίο είναι γνωστό ως Κρητική Σχολή.

Λίγες πληροφορίες υπάρχουν αναφορικά με το μοναστήρι στην διάρκεια της ενετικής και τουρκικής περιόδου. Θεωρείται πιθανό ο συγκεκριμένος χώρος λατρείας να έχασε σε σημασία στην διάρκεια των παραπάνω περιόδων, παρά το γεγονός πως παρέμεινε ενεργός.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μονή Μυριοκεφάλων** |

1. 1 2 3  «Site de la municipalité de Lappa». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Αυγούστου 2008. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2016.
2. 1 2  George Β. Antourakis - Les Monastères de Myriokéfala et de Roustica Crète et leurs Chapelles

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Κρήτη
* Πύλη:Χριστιανική αρχιτεκτονική
 |

 |
**Libero.it**
**Libero.it** είναι μια κεντρική ιταλική σελίδα που δημιουργήθηκε το 1994 με το όνομα *ItaliaOnLine* ως ιστότοπος για να βοηθήσει τους χρήστες στην περιήγηση στο Διαδίκτυο (με ταυτόχρονη πληρωμή ανά κλικ) και κατά τη διαμόρφωση του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου .

Ιστορία
-------

Χάρη στη συνεργασία με την Olivetti και το Πανεπιστήμιο της Πίζας, το 1996 ο ιστότοπος είχε αναπτύξει την Arianna, μια αυτοματοποιημένη υπηρεσία ευρετηρίου ιστοσελίδων με σκοπό να γίνει η πρώτη μηχανή αναζήτησης περιεχομένου στα Ιταλικά. Στη συνέχεια, η Arianna ενσωματώνεται στο Libero. Η επιτυχία του έργου και η επέκταση νέων δωρεάν υπηρεσιών, όπως το webmail, οδήγησαν την αγορά «Italiaonline» από τον όμιλο Infostrada το 1997.

Το 1998 δημιουργήθηκε η εικονική κοινότητα του Digiland, ένα κοινωνικό δίκτυο όπου όπου με την δωρεάν εγγραφή δίνεται η ευκαιρία να δημοσιευτούν άρθρα html και η δυνατότητα συνομιλίας με άλλα άτομα που είναι συνδεδεμένα στην σελίδα.

Το 2002, μετά την αγορά του ομίλου Infostrada από τον τηλεφωνικό όμιλο Wind Telecomunicazioni, Libero, η πύλη που συνδέει όλες τις λειτουργίες των *Italia On Line*, Libero.it και *InWind* *,* ζωντανεύει.

Με την πάροδο του χρόνου, το Libero.it έχει υποστεί πολυάριθμες *αναδιαμορφώσεις* για να παρακολουθήσει την εξέλιξη της μηχανής και των χρηστών του. Το 2004 αγόρασε τον ιταλικό τηλεφωνικό κατάλογο, μετονομάζοντας τον σε *Pagine Bianche* .

Στις 4 Μαΐου 2011, ανακοινώθηκε η έξοδος από την Wind και η δημιουργία μιας νέας εταιρείας που ονομάζεται Libero S.r.l. , η οποία περιλαμβάνει επίσης τον πάροχο υπηρεσιών Διαδικτύου ITNet, που ανήκει στην Weather Investments και τον Αιγύπτιο μεγιστάνα Naguib Sawiris. Το Σεπτέμβριο του 2011, σύμφωνα με την Alexa.com, το Libero ήταν ο 251ος ιστότοπος παγκοσμίως και ο έβδομος ιστότοπος στην Ιταλία για πρόσβαση.

Προσφερόμενες υπηρεσίες
-----------------------

* Ιστολόγιο
* Υπολογιστικό νέφος
* Νέα
* Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και πιστοποιημένο e-mail

Παραπομπές
----------

1. ↑  «La storia di Libero». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Απριλίου 2008. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2013.
2. ↑  «Libero dà addio a Wind». *PC Professionale* (Arnoldo Mondadori Editore). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2014-02-19.. Ανακτήθηκε στις 2021-06-09.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Libero.it

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Internet | Πύλη Internet |
Το **Python Conference** (**PyCon**) είναι ετήσιο συνέδριο για την ανταλλαγή απόψεων και την προώθηση της γλώσσας προγραμματισμού Python. Ξεκίνησε το 2003, από τις ΗΠΑ, αλλά έκτοτε τέτοια συνέδρια πραγματοποιούνται και σε άλλες χώρες όπου υπάρχουν δραστήριες κοινότητες προγραμματιστών Python. Πραγματοποιείται υπό την αιγίδα του ιδρύματος Python Software Foundation, στο οποίο και αποφέρει σημαντικά έσοδα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Join us at PyCon» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2019.
2. ↑  «Sponsorship Prospectus - PyCon 2019 in Cleveland, Ohio» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Αγγλικά) PyCon, επίσημος ιστότοπος