recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Αυτό το λήμμα αφορά πανεπιστημιακό του 19ου αιώνα.  Για συγγραφέα και πανεπιστημιακό του 20ού αιώνα, δείτε: Φάνης Κακριδής.  
Ο **Θεοφάνης Κακριδής** (Τρίκαλα Κορινθίας 1869 - 1 Αυγούστου 1929) ήταν Έλληνας φιλόλογος, καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ανάμεσα στα έργα του είναι και η σχολική γραμματική της λατινικής, που ο ίδιος έγραψε για τα σχολεία.

Ειδικεύτηκε στη λατινική φιλολογία. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών υπό τον Κωνσταντίνο Σ. Κόντο, και εν συνεχεία απέκτησε ειδίκευση στη λατινική φιλολογία στη Γερμανία, στα Πανεπιστήμια Γκέτινγκεν και Βερολίνο. Από το 1905 δίδαξε ως υφηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1913 αργότερα έγινε τακτικός καθηγητής λατινικής φιλολογίας. 

Δημοσίευσε αρκετές επιστημονικές εργασίες αλλά και μελέτες, που δημοσιεύτηκαν σε ξενόγλωσσα περιοδικά. Πέθανε από πνιγμό. Γιος του ήταν ο Ιωάννης Κακριδής και εγγονός του ήταν ο Φάνης Κακριδής.

Έργα
----

* «Γραμματική της λατινικής γλώσσης :προς χρήσιν των μαθητών των Γυμνασίων» Εν Αθήναις: Εκ του Τυπογραφείου «Νομικής» Λ. Χ. Βεργιανίτου,1903.
* «Βarbara Ρlautina» (1904)
* «Κικέρωνος ο υπέρ Μίλωνος λόγος» (1912)
* «Πλαύτου Μέναιχμοι» (1916)

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Athēna: syngramma periodikon tēs en Athēnais Epistēmonikēs Hetaireias*. Ek tou typographeiou Adelphōn Perrē. 1931.
2. ↑  *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* (1949-1951), λ. *Κακριδής, Θεοφάνης*.
3. ↑  Χρονικό του 20ού αιώνα, εκδόσεις Τέσσερα Έψιλον, Αθήνα 1990, σελ. 449.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 5671990
* **ΕΒΕ**: 115569
* **AA**: 42220
* ISNI: 0000 0000 2217 3472
* GND: 116028823

 |

 |
Η λέξη **μπαρίστα** ή **μπαρίστας** (ιταλικά: barista) είναι Ιταλικός όρος για τον ειδικό της παραγωγής εσπρέσο και άλλων ιταλικών καφέδων.

Το πιο σημαντικό προτέρημα ενός καλού μπαρίστα είναι να φτιάχνει καλό καφέ. 

Συνήθως χειρίζονται επαγγελματικές μηχανές εσπρέσο και μύλους για να κόβουν πάντα φρέσκο καφέ. 

Εκτός από την παρασκευή του καφέ εξειδικεύονται και στο σερβίρισμα, που πολλές φορές περιλαμβάνει περίτεχνα σχέδια τα οποία γίνονται συνήθως με αφρόγαλα, κανέλα, άχνη και στένσιλ.

Ανταγωνισμός
------------

Οι επίσημοι διαγωνισμοί μπαριστών προέρχονται από τη Νορβηγία, και ένας τέτοιος είναι τα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Μπαρίστων, που διεξάγεται ετησίως σε διάφορες τοποθεσίες. Εκεί συμμετέχουν μπαρίστες απ'όλο το κόσμο, αν και πρέπει να συμμετάσχουν σε ένα διαγωνισμό που διεξάγεται στη χώρα τους ώστε να προκριθούν και να εισαχθούν στο πρωτάθλημα.

Αυτοί οι διαγωνισμοί επικεντρώνονται στη προώθηση του καφέ. Κάθε μπαρίστας βαθμολογείται αντιπροσωπεύοντας αναψυκτικά της χώρας του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Wendelboe, Tim (May 1, 2005) The Future of the World Barista Championship. Αρχειοθετήθηκε 2012-11-20 στο Wayback Machine. "CoffeeGeek.com" Retrieved on 2006-oct-25
2. ↑  «World Barista Championship».
3. ↑  «World Barista Championship». *www.worldbaristachampionship.org*. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2016.
Ο **Νικηφόρος Καλογεράς**, (1835 - 1896) ήταν Έλληνας θεολόγος καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα και Αρχιεπίσκοπος Πατρών και Ηλείας.

Γεννήθηκε το 1835 στις Σπέτσες και σε μικρή ηλικία μετέβη στο Άγιο Όρος όπου έλαβε την εγκύκλια εκπαίδευση του. Στη συνέχεια σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, και πριν ακόμα αποφοιτήσει εξάσκησε το διδασκαλικό επάγγελμα στην Πατριαρχική Σχολή του Καΐρου για δύο χρόνια. Κατόπιν σπούδασε σε Πανεπιστήμια της Γερμανίας..

Διετέλεσε υφηγητής Πατρολογίας στη Θεολογική Σχολή Αθηνών από το 1868, και τακτικός καθηγητής από το 1879. Την ίδια περίοδο υπήρξε και α΄ γραμματέας της Ιεράς Συνόδου. Δίδαξε Ποιμαντική και εκκλησιαστική αρχαιολογία. Διετέλεσε τρεις φορές κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής κατά τα έτη 1874-1875, 1879-1880 και 1882-1883. Το 1883 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Πατρών και Ηλείας και παρέμεινε επίτιμος Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο. Παραιτήθηκε το 1885 και την περίοδο 1889-1895 διετέλεσε πρόεδρος της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας. Πέθανε εκεί στις 17 Οκτωβρίου 1896.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Μπαλάνος 1937, σελ. 9.
2. ↑  «ΕΚΠΑ: Κοσμητεία Θεολογικής Σχολή - Διατελέσαντες Κοσμήτορες». *deantheol.uoa.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2016.
3. ↑  «Διατελέσαντες Πρόεδροι - Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία». *www.arsakeio.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2016.
4. ↑  Μπαλάνος 1937, σελ. 10.

Πηγές
-----

* Μπαλάνος, Δημήτριος (1937). Εθνικόν και Καποδιστριακόν Πανεπιστήμιον Αθηνών, επιμ. *Εκατονταετηρίς 1837 - 1937, Τόμος Α΄, Ιστορία της Θεολογικής Σχολής*. Αθήναι: Πυρσός Α.Ε. σελίδες 9–10. Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Νικηφόρος Καλογεράς στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 160494907
* **ΕΒΕ**: 42521
* **AA**: 19721
* LCCN: no2010192674
* ISNI: 0000 0001 0794 3632
* GND: 1137875089
* SUDOC: 132713756

 |

 |
Το **Neocities** είναι μια εμπορική υπηρεσία φιλοξενίας ιστοσελίδων για στατικές σελίδες. Προσφέρει 1 GB αποθηκευτικού χώρου για δωρεάν ιστότοπους. Ο εκπεφρασμένος στόχος της υπηρεσίας είναι «να αναβιώσει την υποστήριξη δωρεάν φιλοξενίας ιστοσελίδων των πλέον ανενεργών GeoCities ». Το Neocities ξεκίνησε το 2013.   Με δεδομένα του Αύγουστου του 2023, έχει φιλοξενήσει περισσότερους από 627.900 ιστότοπους.

Ιστορία
-------

Ο Kyle Drake, ελπίζοντας για τους χρήστες να εμπλουτίσουν τον χώρο του διαδικτύου πέρα των τυποποιημένων πλατοφόρμων, δημιούργησε το Neocities στις 23 Μαΐου 2013, το οποίο κυκλοφόρησε στις 28 Ιουνίου 2013, προσφέροντας αρχικά 10 megabyte αποθήκευσης αρχείων για τον κάθε χρήστη.  Στην αρχή της δημιουργίας του χρησιμοποιούταν ως μέσο διάσωσης ιστοσελιδών που ήταν προηγουμένως μέλοι του Geocties πριν την απενεργοποίηση του. 

Προς το παρόν, το Neocities επιτρέπει εώς και 1 GB αποθηκευτικού χώρου για τον κάθε χρήστη και 50 GB αποθηκευτικού χώρου στους "υποστηρικτές".

Παραπομπές
----------

1. ↑  Drake, Kyle (28 Μαΐου 2013). «Making the Web Fun Again». *The Neocities Blog*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουνίου 2015. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2015.
2. ↑  Jackson, Candace (2017-07-17). «The Latest in Web Design? Retro Websites Inspired by the '90s» (στα αγγλικά). *The New York Times*. ISSN 0362-4331. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις July 18, 2017. .
3. ↑  «Neocities.org». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Αυγούστου 2023. Ανακτήθηκε στις 12 Αυγούστου 2023. Neocities is a social network of 627,900 web sites that are bringing back the lost individual creativity of the web.
4. ↑  Stockton, Nick (2013-15-07). «NeoCities Wants to Save Us From the Crushing Boredom of Social Networking». *Wired*.. Ανακτήθηκε στις Δεκέμβριος 12, 2021.
5. ↑  Drake, Kyle (23 Μαΐου 2013). «I want to make another Geocities. Free web hosting, static HTML only, 10MB limit, anonymous, uncensored». *Twitter*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Δεκεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Neocities στο Wikimedia Commons
Η**Μηχανική της Πληροφορικής** είναι η άμεση μετάφραση από πολλές νότιες Ευρωπαϊκές γλώσσες ενός μηχανολογικού κλάδου που είναι πιο γνωστό στα αγγλικά ως Τεχνολογία Υπολογιστών. 

Στην Πορτογαλία, για παράδειγμα, τα πανεπιστήμια μπορούν να χρησιμοποιήσουν τον όρο *Μηχανική Πληροφορικής* για να αναφερθούν αυστηρά στην Επιστήμη των Υπολογιστών  ή μια διάκριση μπορεί να γίνει μεταξύ Μηχανικών Υπολογιστών  και Πληροφορικής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «FEUP - Master in Informatics and Computing Engineering». *FEUP*. Faculty of Engineering of the University of Porto. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2016.
2. ↑  «University of Minho - Integrated Master's Degree in Informatics Engineering». *Uminho*. University of Minho. Ανακτήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 2016.
3. ↑  «University of Minho - Bachelor's Degree in Computer Science». *Uminho*. University of Minho. Ανακτήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 2016.
***Η Μαύρη Χήρα*** είναι μια αμερικανική νεο-νουάρ  ταινία θρίλερ του 1987 σε σκηνοθεσία Μπομπ Ράφελσον, από σενάριο του Ρόναλντ Μπας. Πρωταγωνιστούν οι Debra Winger, Theresa Russell, Sami Frey και Nicol Williamson. Ο Ντένις Χόπερ έχει έναν μικρό ρόλο στην αρχή της ταινίας.

Πρόκειται για ένα αστυνομικό δράμα για δύο γυναίκες: η μία που δολοφονεί πλούσιους άντρες τους οποίους έχει παντρευτεί για τα χρήματά τους (και συνεχίζει να κινείται δυτικά), και η άλλη έναν πράκτορα του Υπουργείου Δικαιοσύνης που αποκτά εμμονή να την φέρει στη δικαιοσύνη.

Ελευθέρωση
----------

### Κριτική απάντηση

Το Film4 σημειώνει ότι *η Black Widow* πετυχαίνει μέσω της «απειλητικής σκηνοθεσίας» του Rafelson και της «πειστικής μάχης με τον πειρασμό» της Debra Winger, ενώ η Theresa Russell «κλέβει την παράσταση ως ο σέξι σίγουρος διάβολος που κάθεται στον ώμο του ιχνηλάτη της». 

Ο Vincent Canby των *New York Times* γράφει ότι ενώ η ταινία υπόσχεται περισσότερα από όσα μπορεί να αποδώσει, η αριστοκρατική της εμφάνιση την κάνει τόσο χαλαρωτική όσο και "εξιλεωτικά αστεία, εν μέρει, τουλάχιστον, επειδή δεν βυθίζεται στις δικές της πιο σκοτεινές δυνατότητες". Επαινεί τον Γουίνγκερ για «το δώρο του να φαίνεται ότι έχει πάντα κρυμμένα αποθέματα συναισθήματος που μπορεί να ξεσπάσει στο χάος ανά πάσα στιγμή», ενώ η Ράσελ «έρχεται στα δικά της» στην ταινία και έχει «μια γλυκύτητα με καθαρά μάτια που προσθέτει απροσδόκητη διάσταση στην ανθρωποκτονία Κατερίνα». 

Ο Roger Ebert έδωσε στη *Black Widow* μικτή βαθμολογία 2,5 στα 4 αστέρια, επαινώντας τις ερμηνείες των βασικών ηθοποιών, ωστόσο θρηνώντας ότι "Η ταινία δεν κάνει καμία προσπάθεια να μας κρατήσει σε αγωνία", αποκαλύπτοντας πολύ νωρίς για τον χαρακτήρα του Russell. 

Από τον Φεβρουάριο του 2023, *η Black Widow* κατέχει βαθμολογία 54% στο Rotten Tomatoes με βάση 24 κριτικές. 

### Οικιακά μέσα

Η 20th Century Fox Home Entertainment κυκλοφόρησε μια έκδοση DVD στις 3 Φεβρουαρίου 2004.  Το Twilight Time κυκλοφόρησε μια περιορισμένη έκδοση Blu-ray στις 13 Οκτωβρίου 2015. 



1. ↑  Silver, Alain; Ward, Elizabeth; eds.
2. ↑  «Black Widow: Review». Film4. 2012. Ανακτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2012.
3. ↑  Canby, Vincent (6 Φεβρουαρίου 1987). «Film: *Black Widow*, from Bob Rafelson». New York City. Ανακτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2012.
4. ↑  Ebert, Roger (February 6, 1987). «Black Widow». *The Chicago Sun-Times* (Chicago, Illinois: Sun-Times Media Group). .
5. ↑  «*Black Widow* reviews». *Rotten Tomatoes*. San Francisco, California: Fandango Media. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2022.
6. ↑  «Black Widow (1987) – Bob Rafelfson – Releases». *AllMovie*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Μαΐου 2023.
7. ↑  Reimer, Justin (8 Νοεμβρίου 2015). «Black Widow Blu-ray». *DVD Talk*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Μαΐου 2023.
Το ***Scary Movie 2*** είναι μαύρη κωμωδία παραγωγής 2001 που διακωμωδεί ταινίες τρόμου και μυστηρίου. Είναι η δεύτερη ταινία της σειράς ταινιών *Scary Movie*. Επειδή το σλόγκαν της πρώτης ταινίας ήταν «...Όχι συνέχεια», σε αυτή την ταινία είναι «Είπαμε ψέματα».

Υπόθεση
-------

Η ταινία ξεκινά με μια παρωδία του Εξορκιστή στην οποία η νεαρή Μέγκαν είναι δαιμονισμένη και δύο ιερείς, πάτερ Μακφίλι και Χάρις, αναλαμβάνουν να βγάλουν τον δαίμονα έξω απ' το κορίτσι. Ο εξορκισμός δεν πήγε όπως τον σχεδίασαν και βγήκε μια αλυσίδα εμετού από το στόμα του κοριτσιού (όπως και στον Εξορκιστή). Η Μέγκαν προσέβαλε την μητέρα του Μακφίλι και αυτός την πυροβόλησε στο κεφάλι.

Ένα χρόνο μετά, η Σίντι Κάμπελ (Άννα Φάρις), η Μπρέντα (Ριτζίνα Χολ), ο Ρέι (Σον Γουέιανς) και ο Σόρτι (Μάρλον Γουέιανς) είναι στο κολλέγιο, προσπαθώντας να κάνουν καινούριες ζωές, μετά από τα γεγονότα της πρώτης ταινίας (ωστόσο οι περισσότεροι από αυτούς είχαν πεθάνει στην πρώτη ταινία). Ο Ρέι, που είναι ακόμα μπερδεμένος για την σεξουαλικότητά του, έχει δύο καινούριους φίλους, τον Τόμι και τον Μπάντι. Ο Σόρτι παραμένει ο ίδιος ναρκωμανής που ήταν και στην προηγούμενη ταινία.

Η ιστορία ξεκινά όταν ένας καθηγητής του κολεγίου με το όνομα Όλντμαν και ο παραπληγικός συνεργάτης του, σχεδιάζουν να μελετήσουν την «παρά φύσιν» δραστηριότητα στο Σπίτι της Κόλασης χρησιμοποιώντας τους ανίδεους νέους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
* *Scary Movie 2*   στην IMDb
* *Scary Movie 2* στο Box Office Mojo
* *Scary Movie 2* στο Rotten Tomatoes
* *Scary Movie 2* στο Metacritic
Το **Πειραματικό Κέντρο Κινηματογράφου** (ιταλικά: Centro sperimentale di cinematografia) είναι μια σχολή που αποσκοπεί στην προώθηση της τέχνης και της τεχνικής της κινηματογραφίας.

Είναι η παλαιότερη σχολή κινηματογράφου στη Δυτική Ευρώπη, που ιδρύθηκε στην πόλη της Ρώμης το 1935 κατά τη διάρκεια της εποχής του Μπενίτο Μουσολίνι από τον επικεφαλής του κινηματογράφου Λουίτζι Φρέντι, η οποία, χρηματοδοτήθηκε και εξακολουθεί να χρηματοδοτείται από την ιταλική κυβέρνηση και επικεντρώνεται στην εκπαίδευση και την έρευνα.

Το κέντρο είναι το σημαντικότερο ιταλικό ίδρυμα για την κατάρτιση, την έρευνα και τον πειραματισμό στον τομέα του κινηματογράφου, με την ευρύτερη δυνατή έννοια, όπως είναι οι ταινίες, τα ντοκιμαντέρ και τα κινούμενα σχέδια.

Μεταξύ των στόχων της σχολής είναι η ανάπτυξη της κινηματογραφικής και οπτικοακουστικής τέχνης και των τεχνικών σε επίπεδα αριστείας, μέσω διακεκριμένων τομέων του ίδιου του Ιδρύματος, της Εθνικής Κινηματογραφικής Σχολής και της Ιταλικής Εθνικής Ταινιοθήκης.

Σπουδές
-------

Στο Πειραματικό Κέντρο οι σπουδές έχουν διάρκεια 3 έτη και περιλαμβάνουν μαθήματα όπως είναι η υποκριτική, η σεναριογραφία, ο σχεδιασμός παραγωγής, η σκηνογραφία, η ενδυματολογία και το μοντάζ.

Με μόνο 6 θέσεις διαθέσιμες ανά κατηγορία, η επιλογή είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστική. Μεταξύ των συμβούλων της σχολής είναι ο Πιέρο Τόσι (κοστούμια), ο Τζουζέπε Ροτούνο (φωτογραφία) και ο Τζιανκάρλο Τζιανίνι (υποκριτική).

Ενδεικτικοί Αποφοίτοι
---------------------

* Σκηνοθέτες
	+ Μικελάντζελο Αντονιόνι
	+ Λουίτζι Τζάμπα
	+ Πιέτρο Τζέρμι
	+ Νάνι Λόι
	+ Ντομενίκο Ντιστίλο
	+ Κάρλο Βερντόνε
	+ Λιλιάνα Καβάνι
	+ Μάρκο Μπελόκιο
	+ Φάουστο Μπρίτζι
	+ Σαλβατόρε Μερέου
	+ Σέρτζιο Σολίμα

* Ηθοποίοι
	+ Αλίντα Βάλι
	+ Κάρλα Ντελ Πότζιο
	+ Κλαούντια Καρντινάλε
	+ Ντομένικο Μοντούνιο
	+ Τζιόρτζιο Αλμπερτάτσι
	+ Φρανσέσκα Νέρι
	+ Γκάια Τζούκι

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Πειραματικό Κέντρο Κινηματογράφου στη Ρώμη στο cineuropa.org (Αγγλικά) ανακτήθηκε 18 Σεπτεμβρίου 2019

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος (Ιταλικά)
* Διεθνής Ένωση Κινηματογραφικών Σχολών Αρχειοθετήθηκε 2019-04-09 στο Wayback Machine. (Αγγλικά)
Ο **Γρηγόριος Δενδρινός** (1767-1852) ήταν επίσκοπος και αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης.

Βίος
----

Ο Γρηγόριος Δενδρινός γεννήθηκε στην Ιθάκη το 1767. Ως ιερομόναχος πριν το 1808 διορίσθηκε επίτροπος του μεγάλου λογοθέτη της Μεγάλης Εκκλησίας Αλέξανδρου Μάνου στην εξαρχία Ψαρών. Τον Μάρτιο του 1811 χειροτονήθηκε στον Ιερό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών Μεγάλου Ρεύματος (*Arnavutköy*) τιτουλάριος Επίσκοπος Ευδοκιάδος, Βοηθός Επίσκοπος της Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως και τοποθετήθηκε αρχιερατικώς προϊστάμενος της ενορίας Μεγάλου Ρεύματος στην Κωνσταντινούπολη.

Το 1817 παραιτήθηκε από τη θέση αυτή και, αφού ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση, το 1823, μετέβη στην Πελοπόννησο. Εκεί συνεργάστηκε με τους Νέγρη, Μαυροκορδάτο, Κουντουριώτη. Το 1825 πήγε στον Λίβανο όπου προσπάθησε ανεπιτυχώς να πείσει τους χριστιανούς να ξεσηκωθούν εναντίων των Οθωμανών, με το επιχείρημα ότι θα έχουν μεγάλες πιθανότητες επιτυχίας επειδή ο στρατός τους είναι απασχολημένος στην Ελλάδα. Επιδίωκε έτσι να δημιουργήσει ένα δεύτερο μέτωπο στους Οθωμανούς, ώστε να μοιραστούν οι δυνάμεις τους και να μειωθεί η πίεση στις επαναστατημένες περιοχές της Ελλάδας. Το 1826 στάλθηκε στη Συρία ως διπλωματικός εκπρόσωπος, αλλά συνελήφθη στο Χαλέπι και μεταφέρθηκε στην Αίγυπτο, όπου εργάστηκε εργάτης στα κτήματα του Μεχμέτ Αλή.

Τον Απρίλιο του 1826 επέστρεψε στην Ελλάδα και το 1828 διορίστηκε τοποτηρητής της Μητροπόλεως Παλαιών Πατρών. Στις 10 Φεβρουαρίου 1830 ορίστηκε τοποτηρητής της Επισκοπής Κερνίκης (ή Κερνίτζης ή Κερνίτσης) και Καλαβρύτων. Από τη θέση αυτή παύθηκε στις 23 Ιουνίου 1830. Μετά τη μονομερή ανακήρυξη του αυτοκεφάλου της Εκκλησίας της Ελλάδος το 1833, εξελέγη από την Αντιβασιλεία στις 21 Νοεμβρίου 1833 Επίσκοπος Αιγιαλείας. Στις 17 Ιουλίου 1842 εξελέγη Επίσκοπος Αχαΐας, στην οποία προσαρτήθηκε και η Επισκοπή Αιγιαλείας.

Απεβίωσε στις 21 Φεβρουαρίου 1852.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Πρίντζιπας.

Πηγές
-----

* Πρίντζιπας, Γεώργιος Θ. «Ο Ευδοκιάδος Γρηγόριος Δενδρινός». Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2023.
* Χρίστος Πατρινέλης, «Γρηγόριος Ευδοκιάδος», Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, τομ. 4 (1964), στ.804
Ο **Δημήτρης Πλουμπίδης** (1948) είναι Έλληνας ομότιμος καθηγητής Ψυχιατρικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι γιος του Νίκου Πλουμπίδη και της Ιουλίας Παπαχρήστου. Σπούδασε στην ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1972, ειδικεύτηκε στην ψυχιατρική, την νευρολογία και την οικονομία της υγείας στη Γαλλία και το 1980 αναγορεύθηκε διδάκτορας Ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1988 εξελέγη Λέκτορας Ψυχιατρικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών για να εξελιχθεί εν συνεχεία σε τακτικό καθηγητή Ψυχιατρικής. Από το Πανεπιστήμιο αποχώρησε το 2015 με τον τίτλο του Ομότιμου Καθηγητή Ψυχιατρικής.

Υπήρξε υπεύθυνος του Κέντρου Κοινοτικής Ψυχικής Υγιεινής Βύρωνα - Καισαριανής και της Α΄ Ψυχιατρικής Κλινικής του ΕΚΠΑ ενώ σήμερα είναι εκπρόσωπος της Ελλάδας για θέματα ψυχικής υγείας στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, πρόεδρος της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας καθώς και Πρόεδρος της Επιτροπής Ψυχικής Υγείας του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας. Έχει συγγράψει έργα σχετικά με την ιστορία της ψυχιατρικής και την ψυχοκοινωνική αποκατάσταση των ασθενών.

Το 2019 ήταν υποψήφιος στις ευρωεκλογές με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ.

Συγγραφικό έργο
---------------

**Βιβλία:**

* *Ιστορία της ψυχιατρικής στην Ελλάδα* (εκδόσεις Εξάντας, 2005)
* *Ημερολόγιο 2008, Η ιστορία της ψυχιατρικής και η ψυχιατρική στη νεότερη Ελλάδα* (Βήτα ιατρικές εκδόσεις, 2007)

**Συμμετοχή σε συλλογικά έργα:**

* *Η συμβολή της ψυχανάλυσης στην ελληνική ψυχιατρική μεταρρύθμιση* (Εκδόσεις Παπαζήση, 2009)
* *Θέματα ψυχοκοινωνικής παιδοψυχιατρικής* (Εκδόσεις Καστανιώτη, 2008)
* *Συζητήσεις για τον λόγο στο Αιγινήτειο* (Κοινός Τόπος Ψυχιατρικής, Νευροεπιστημών & Επιστημών του Ανθρώπου, 2008)
* *Ψυχανάλυση και αριστερά* (Νήσος, 2007)

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Βιογραφικό Πλουμπίδη, από την εφημερίδα Ναυτεμπορική
2. ↑  Βιογραφικά στοιχεία Πλουμπίδη, από την ιστοσελίδα του Πανεπιστημίου Αθηνών
3. ↑  Υποψήφιοι ευρωβουλευτές, από την εφημερίδα Η Καθημερινή

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 1638252
* **BiblioNet**: **15095**
* LCCN: n90699299
* ISNI: 0000 0000 3971 2284

 |

 |
Η αντιστασιακή οργάνωση **Αλίκη** ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 1943 από τον αντιπλοίαρχο Ευγένιο Βαλασάκη, το όνομα της συζύγου του οποίου, δόθηκε στην οργάνωση. 

Σκοποί της οργάνωσης ήταν η συλλογή και μετάδοση ζωτικών πληροφοριών μέσω ασυρμάτου και ταχυδρομείου για τις κινήσεις των γερμανικών στρατευμάτων.

Οι πληροφορίες βοήθησαν πολλές φορές τις βρεταννικές υπηρεσίες σε επιχειρήσεις σαμποτάζ πλοίων και εγκαταστάσεων του εχθρού ή φυγάδευση αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού στο Αρχηγείο της Μέσης Ανατολής.

Όταν η δράση του αντιπλοιάρχου έγινε γνωστή στις γερμανικές Αρχές, διατάχτηκε να αποχωρήσει από την Ελλάδα για τη Μέση Ανατολή. Η διεύθυνση της οργάνωσης δόθηκε τότε (Αύγουστος 1943) στον αντιπλοίαρχο Κωνσταντίνο Χασιώτη.  Η οργάνωση τερμάτισε τις δραστηριότητές της τον Οκτώβριο του 1944. 

Στην οργάνωση εντάχτηκαν αρκετοί αξιωματικοι και υπαξιωματικοί του Λιμενικού Σώματος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αναγνώριση Οργάνωσης ΑΛΙΚΗ». *Θεματα Στρατιωτικης Ιστοριας*. 14 Αυγούστου 1945. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2024.
2. ↑  «Εκθεση Δράσης Οργανώσεων ΟΜΗΡΟΣ, ΑΛΙΚΗ, ΚΟΔΡΟΣ, 3o ΣΣ CMF/Στρατηγείο». *Θεματα Στρατιωτικης Ιστοριας*. 13 Ιουλίου 1944. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2024.
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 13 Δεκεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2022.
4. ↑  «Εκθεση Δράσης Οργάνωσης ΑΛΙΚΗ, 18 Φεβ 1949». *Θεματα Στρατιωτικης Ιστοριας*. 18 Φεβρουαρίου 1949. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2024.
Ο **Άνθιμος** (αρχές του 17ου αιώνα) ήταν Επίσκοπος Κορίνθου. Τα όσα λιγοστά είναι γνωστά για τον βίο του προέρχονται από μερικές αποσπασματικές πληροφορίες που αφορούν την επισκοπική θητεία του. Πρώτο τέτοιο στοιχείο αποτελεί η αίτηση του Ανθίμου προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη Ματθαίο Β΄ περί το 1600 σχετικώς με τη χειροτονία επισκόπων στην περιφέρειά του. Το 1620, επειδή ο Άνθιμος θεωρήθηκε υπαίτιος για τον θάνατο του Μητροπολίτη Λακεδαιμονίας Διονυσίου, καθαιρέθηκε και αντικαταστάθηκε από τον Αθανάαιο Β΄. Μέσα στο ίδιο έτος αποκαταστάθηκε, αλλά τον Μάιο του 1622 καθαιρέθηκε οριστικά.

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελίδα 653
Ο **Κωνσταντίνος Σέκερης** (1933 - 2009) Έλληνας βιοχημικός υπήρξε ομότιμος καθηγητής Βιοχημείας του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στο Ναύπλιο και ήταν γιος του Ευάγγελου Σέκερη, υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων στην κυβέρνηση Τσουδερού και απογόνου του Φιλικού Αθανάσιου Σέκερη, και της Πολυξένης Ευλαμπίου. Αδέλφια του ήταν οι Γεώργιος Σέκερης, διπλωμάτης, Καλλιόπη Σέκερη, διευθύντρια Ερευνών στο Δημόκριτο, και Αθανάσιος Σέκερης, αντιναύαρχος του Πολεμικού Ναυτικού. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και συμπλήρωσε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, του οποίου αναγορεύθηκε διδάκτωρ.

Διετέλεσε πρόεδρος των παιδικών χωριών SOS.

Ήταν παντρεμένος και γιος του είναι ο Ευάγγελος Σέκερης, διπλωμάτης.

Ακαδημαϊκή σταδιοδρομία
-----------------------

Εργάστηκε ως ερευνητής στο επιστημονικό ινστιτούτο του Max Planck υπό την εποπτεία του καθηγητή Πέτερ Κάρλσον και του τιμημένου με Νόμπελ καθηγητή Άντολφ Μπούτεναντ. Το 1966 αναγορεύθηκε Υφηγητής της Φυσιολογικής Χημείας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Marburg. Η διατριβή του με τίτλο «Μηχανισμός δράσεως µμερικών στεροειδών ορμονών: απόδειξη σχηματισμού αγγελιοφόρων ριβονουκλεϊνικών οξέων» υπήρξε καινοτόμα καθώς με αυτή υποστηρίχθηκε για πρώτη φορά με πειραματικά δεδομένα ότι *ότι οι στεροειδείς ορμόνες δρουν µέσω της ρύθμισης της έκφρασης των γενετικών πληροφοριών*. Το 1974 ανέλαβε την διεύθυνση του Τμήματος Μοριακής Βιολογίας του Κυττάρου του Γερμανικού Αντικαρκινικού Κέντρου στη Χαϊδελβέργη, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1978.

Το 1978 επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου ανέλαβε την διεύθυνση (1977-1993) του Κέντρου Βιολογικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, του οποίου διετέλεσε αντιπρόεδρος (1986 - 1993) και διευθύνων σύμβουλος (1990 - 1993). Παράλληλα εξελέγη καθηγητής Βιοχημείας της Φυσικοµαθηµατικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και εν συνεχεία, το 1993, Καθηγητής Βιολογικής Χημείας της Ιατρικής Σχολής µέχρι το 2000, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε με τον τίτλο του Ομότιμου Καθηγητή..

Το 1980 η Φυσικοµαθηµατική Σχολή του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης τον εξέλεξε Επίτιμο Καθηγητή της το 1980..

Αναφορές
--------

1. 1 2 3  Αρχείο Κωνσταντίνου Σέκερη, Αθήνα 2011, από την ιστοσελίδα του ΕΙΕ
2. 1 2  Επικήδειος για τον Κωνσταντίνο Σέκερη, από την ιστοσελίδα του ΕΙΕ
Συντεταγμένες: 35°6′33″N 25°47′33″E﻿ / ﻿35.10917°N 25.79250°E﻿ / 35.10917; 25.79250

Τα **Γουρνιά** είναι μινωικό συγκρότημα ανακτόρων που βρίσκεται στην Κρήτη στα βόρεια του Ισθμού της Ιεράπετρας κοντά στην Παχειά Άμμο. Ανασκάφτηκε στις αρχές του 20ού αιώνα από την Αμερικανίδα αρχαιολόγο Χάριετ Μπόιντ-Χόουζ. Τα Γουρνιά υπάγονται στο Δήμο Ιεράπετρας. Ο αρχαίος οικισμός χρονολογείται από την Υστερομινωική Ι Περίοδο (1550-1450 π.Χ.) και σώζεται σε καλή κατάσταση, ώστε να ονομαστεί "Πομπηία της μινωικής Κρήτης". Ο σημερινός αρχαιολογικός χώρος δίνει μία εικόνα της καθημερινής ζωής των Μινωιτών, οι οποίοι ασχολούνταν με την αλιεία, τη γεωργία, την κτηνοτροφία και την αγγειοπλαστική.

Ονομασία
--------

Το όνομά τους οφείλεται στις κοίλες σκάφες που ανακαλύφθηκαν σε ολόκληρο τον οικισμό και μερικές σώζονται ακόμα στις εισόδους των δωματίων. Η αρχική ονομασία της πόλης δεν είναι γνωστή.

Θέση
----

Η τοποθεσία βρίσκεται σε έναν λοφίσκο, λίγες εκατοντάδες μέτρα από τον Κόλπο του Μιραμπέλλου.

Ευρήματα
--------

Εκτός από το ανάκτορο (έδρα του τοπικού άρχοντα), του οποίου το εσωτερικό δεν σώζεται σε καλή κατάσταση, έχουν βρεθεί ρυτά και σκεύη για τελετουργίες. Το καλοκαίρι του 2014 Αμερικανοί αρχαιολόγοι ανακάλυψαν νέα αρχαιολογικά ευρήματα στην περιοχή, όπως κλιβάνους και χώρους ψησίματος για τα αγγεία.

Ιστορία
-------

Η εγκατάσταση των πρώτων κατοίκων των Γουρνιών συντελέστηκε κατά την Πρωτομινωική ΙΙΙ Περίοδο (2300 π.Χ.).
 Το ανάκτορό της οικοδομήθηκε προς το τέλος της Μεσομινωικής Περιόδου και καταστράφηκε μαζί με τον οικισμό και άλλες μινωικές πόλεις περί το 1450 π.Χ. Ο οικισμός εγκαταλείφθηκε οριστικά περί το 1200 π.Χ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Οδυσσεύς Αρχειοθετήθηκε 2015-11-19 στο Wayback Machine. Αρχαιολογικοί Χώροι, Υπουργείο Αθλητισμού και Πολιτισμού
2. ↑  Τα Γουρνιά δίνουν την εικόνα της καθημερινής ζωής των Μινωιτών Αρχειοθετήθηκε 2012-03-14 στο Wayback Machine. anatolh.com, 12-3-2012.
3. ↑  «Μινωικοί Οικισμοί στην Κρήτη». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Αυγούστου 2015. Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2014.
4. ↑  Νέα ευρήματα έφεραν στο φως οι ανασκαφές στα Γουρνιά έξω από την Παχειά Άμμο (βίντεο)[*νεκρός σύνδεσμος*], ekriti.gr, 25-7-2014.
**Αντίκριγια** ή **αντικριστό** είναι τρόπος ψησίματος κρέατος αιγοπροβάτων στο ύπαιθρο. 

Πιστεύεται ότι ο τρόπος αυτός ψησίματος προέρχεται από ορεινές περιοχές (μαδάρες) με θαμνώδη και εξαιρετικά εύφλεκτη βλάστηση (αστιβίδες και ασπάλαθους) που δεν δημιουργεί κάρβουνα κατά την καύση, γεγονός που ανάγκασε τους βοσκούς να ψήνουν με την φωτιά

Είναι υγιεινότερος τρόπος ψησίματος από τα κάρβουνα λόγο των ελάχιστων αναθυμιάσεων που λαμβάνει το κρέας από την φωτιά, ενώ είναι και γευστικότερος καθώς το κρέας κρατάει μεγάλο μέρος από τα φυσικά λίπη λόγο της κάθετης θέσης ψησίματος. Ωστόσο είναι χρονοβόρα διαδικασία σε σχέση με τα κάρβουνα, το κρέας ψήνεται πολύ αργά καθώς δεν μπορεί να βρίσκεται πολύ κοντά στη φωτιά, η απόσταση και η πλευρά του κρέατος προς την φωτιά χρειάζεται συνεχώς ρύθμιση ανάλογα με την ένταση της φωτιάς και τον άνεμο ενώ η εύφλεκτη βλάστηση εξαντλείται γρήγορα γύρω από το αντικριστό.
Η **Μαρία Κωνσταντάκη** (Αθήνα , 26 Ιανουαρίου 1979 ) είναι Ελληνίδα ηθοποιός

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1979 όπου και μεγάλωσε, ενώ κατάγεται από την Ήπειρο (Ναζαίοι Άρτας). Τελειώνοντας το σχολείο, ξεκίνησε τις σπουδές της στο Παιδαγωγικό Τμήμα Νηπιαγωγών. Το 1998, στο δεύτερο έτος φοίτησής της πέρασε ταυτόχρονα στις Δραματική Σχολή Βεάκη κάνοντας παράλληλα σπουδές υποκριτικής.

### Κινηματογραφός

Το 1999, έκανε την πρώτη της εμφάνιση ως ηθοποιός στον κινηματογράφο συμμετέχοντας στην ταινία «Θηλυκή εταιρεία» σε σκηνοθεσία Νίκου Περάκη. Το 2001, έπαιξε στην ταινία μικρού μήκους «Είναι γρουσουζιά να δεις τη νύφη πριν το γάμο;» ενώ το 2002 πρωταγωνίστησε στη δραματική ταινία «Όσο υπάρχει αλκοόλ». Ακολούθησε η ταινία «Χαιρέτα μας τον πλάτανο» το 2004, ενώ μία ακόμη γνωστή συμμετοχή της στον κινηματογράφο ήταν στην ταινία «Ο Ηλίας του 16ου» τέσσερα χρόνια μετά. Το 2018, συμμετείχε στην κωμωδία «The Bachelor 3».

### Τηλεόραση

Έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο το 2003 με ένα μικρό ρόλο στην κοινωνική σειρά «Φιλί ζωής» στον ANT1. Το 2005, έπαιξε σε μία ιστορία της σειράς «Επτά Θανάσιμες Πεθερές» μαζί με τη Μάρθα Καραγιάννη. Έγινε ευρύτερα γνώστη από το ρόλο της γραμματέως στην κωμική σειρά της Μυρτώς Κοντοβά «Υπέροχα πλάσματα» τη σεζόν 2007-2008.

Το 2009, συνεργάστηκε ξανά με την Μυρτώ Κοντοβά στη σειρά «Μίλα Μου Βρώμικα». Εκεί υποδύθηκε την Αστερόπη Κωσταλέξη που μπλέκει ερωτικά με έναν celebrity τον περιοδικών ενώ ταυτόχρονα έλκεται ερωτικά και από έναν μουσικό, τον Τριαντάφυλλο. Ο ρόλος αυτός την έκανε ιδιαίτερα γνωστή στο ευρύ κοινό. Ακολούθησε ο ρόλος της επιπόλαιης Νέλλης στην κωμική σειρά «Με τα παντελόνια κάτω» σε σκηνοθεσία Βασίλη Θωμόπουλου τις σεζόν 2012-2014. Το 2014, έκανε μία έκτακτη εμφάνιση στη σειρά «Δια Ταύτα» σε σκηνοθεσία Λάκη Λαζόπουλου. Τη σεζόν 2014-2015 πρωταγωνίστησε μαζί με την Μαρία Σολωμού στην κωμική σειρά «Μάνα Χ Ουρανού». Την περίοδο 2015-2016 υποδύθηκε την Ντέπυ στη σειρά «Η χειρότερη εβδομάδα της ζωής μου» ενώ τη σεζόν 2016-2017 πρωταγωνίστησε στον τρίτο κύκλο της καθημερινής σειράς «Οι Συμμαθητές». Ακολούθησαν οι πρωταγωνιστικοί ρόλοι στις σειρές «Όσο Έχω Εσένα» (2018-2019, ΣΚΑΪ) και «Σπίτι Είναι» (2019-2020, ALPHA).

Τη σεζόν 2022-2024 υποδύεται την Ελπίδα στη σειρά του OPEN,/ ΑΝΤ1 «Έρωτας φυγάς».

### Ραδιόφωνο

Από το 2020 παρουσιάζει την εκπομπή «Easy breakfast» στο ραδιοφωνικό σταθμό Easy 97,2 με τον Στάθη Χριστοφορίδη.

|
|  |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Μαρία Κωνσταντάκη βιογραφία, βιογραφικό». *iShow.gr* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2023.
2. ↑  «The Bachelor 3: Το TLIFE μπήκε στα γυρίσματα της πιο ανατρεπτικής ταινίας! Αποκλειστικές backstage φωτογραφίες». *tlife.gr*. 2018-07-13.. Ανακτήθηκε στις 2018-07-13.
3. ↑  «ΜΑΡΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΗ Από το «Μίλα μου βρώμικα»». *tovima.gr*. 2010-01-31.. Ανακτήθηκε στις 2010-01-31.
4. ↑  «Μαρία Κωνσταντάκη: Ο ρόλος έκπληξη που θα παίξει στους «Συμμαθητές»». *govastileto.gr*. 2016-10-21.. Ανακτήθηκε στις 2016-10-21.
Ο **Ανδρέας Σκιάς** (1861 - 1922) ήταν Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου και του 20ού αιώνα, σφοδρός πολέμιος της δημοτικής γλώσσας.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1861 στην Καλαμάτα, όπου και ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση και καταγόταν από οικογένεια της Αβίας της Έξω Μάνης. Το 1878 εγγράφηκε στην φιλοσοφική σχολή του Πανεπιστημίου στην Αθήνα και μετά από τέσσερα χρόνια σπουδών αποφοίτησε το 1884 με άριστα. Συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία στα πανεπιστήμια του Βερολίνου και της Λειψίας και στο Πολυτεχνείο του Μονάχου όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1890. Επέστρεψε και το 1891 διορίστηκε υφηγητής και αργότερα καθηγητής στο Πανεπιστήμιο. Το 1884 διορίστηκε καθηγητής στο Γυμνάσιο της Καλαμάτας και μετά από ένα χρόνο στην εμπορική σχολή της Χάλκης. Το 1895 διορίστηκε έφορος των αρχαιοτήτων και υπηρέτησε εκεί μέχρι που το 1910 διορίστηκε καθηγητής των ελληνικών γραμμάτων στην φιλοσοφική σχολή του Πανεπιστημίου στην Αθήνα, ενώ προηγουμένως είχε διδάξει εκεί ως υφηγητής για μια διετία. Διετέλεσε αντιπρόεδρος του ελληνικού διδασκαλικού συλλόγου, πρόεδρος της επιτροπής του λαογραφικού αρχείου, σύμβουλος της εν Αθήναις αρχαιολογικής εταιρείας (1889-1914 και 1920-1925) και μέλος πολλών άλλων εταιρειών. Διενήργησε αρχαιολογικές ανασκαφές στο Γύθειο και στην Ελευσίνα (1894-1902). Υπήρξε μέλος της *Επιτροπείας* που το 1921 σύστηνε «νὰ καῶσι» τα αναγνωστικά που είχαν γραφτεί στη δημοτική γλώσσα. Δώρησε τη βιβλιοθήκη του στο Πανεπιστήμιο.

Απεβίωσε το 1922 στην Αθήνα.

Εργογραφία
----------

Ο Σκιάς είχε πλούσια και αξιόλογη επιστημονική δράση. Σπουδαιότερα έργα του είναι τα εξής:

* *Περί της Κρητικής διαλέκτου*
* *Ελληνική γραμματική προς χρήση των ελληνικών σχολείων*
* *Ο αληθινός χαρακτήρας του λεγομένου γλωσσικού ζητήματος*
* *Πρόχειρος υποτύπωσις μεταρρυθμήσεως της ελληνικής πολιτείας*
* *Έκθεσις οερί της κρίσεως του Σεβαστοπούλειου διαγωνίσματος του έτους 1915, 1916 και 1919*
* *Zum Gesetz von Gortyn*
* *Επιγραφικά μελετήματα*
* *Τίσυρος*
* *Εοιγραφικά*
* *Τοπογραφικά Γυθείου*
* *Συμβολή εις την ιστορίαν του ελληνικού αλφαβήτου*
* *Επιγραφαί Γυθείου*

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά, Ιταλικά, Ιαπωνικά) *opac.vatlib.it*. 495/299522.
2. 1 2 3  Λεύκωμα της εκατονταετηρίδος της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας 1837 - 1937, σελ. 45 (β΄ μέρος)
3. ↑  Βλ. Τα Ψηλά Βουνά (Επιτροπεία)
4. ↑  «Πανδέκτης: Σκιας Ανδρέας». *pandektis.ekt.gr*. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2016.

Πηγές
-----

* Εν Αθήναις Αρχαιολογική Εταιρεία, επιμ. (1937). *Λεύκωμα της εκατονταετηρίδος της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας 1837 - 1937*. Εν Αθήναις: Αρχαιολογική Εταιρεία. σελίδες 45 (β΄ μέρος). Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2010.
* Νέος Ελληνομνήμων, 1923, τεύχος Α΄, σσ. 104-108

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 59860997
* **ΕΒΕ**: 102726
* **AA**: 86500
* LCCN: nr97038769
* ISNI: 0000 0001 2135 3313
* GND: 117420077
* SUDOC: 136697887

 |

 |
Ο **Χάρης Καρπόζηλος** (1915-1971) ήταν Έλληνας παλαιστής διεθνούς φήμης, πρωταθλητής Ελλάδας στην ελευθέρα πάλη και πρωταθλητής Ευρώπης. Ποντιακής καταγωγής, έγινε διάσημος ως αθλητής του κατς και σε αυτόν γίνεται αναφορά σε πολλές ελληνικές ταινίες (π.χ. με τον Βέγγο).

Ονομασία
--------

Πιθανότατα το επίθετό του προήλθε από τις λέξεις "καρπός" και "ζήλος" (που σημαίνει εκείνον που έχει ζήλο και δυνατό καρπό - μέρος του χεριού).

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε το 1915 στην Τραπεζούντα και ο παππούς του επίσης ήταν αθλητής της πάλης. Εγκαταστάθηκε στο Βύρωνα Αττικής έπειτα από την Μικρασιατική Καταστροφή μαζί με την οικογένειά του.

Πριν ασχοληθεί με την πάλη ήταν ποδοσφαιριστής, αρχικά στον τοπικό Ηρακλή Βύρωνα και έπειτα στον Απόλλωνα Αθηνών. Η ενασχόλησή του με το ποδόσφαιρο διακόπηκε σε ένα επεισόδιο με αφορμή μια αδικία σε βάρος του από έναν διαιτητή στη διάρκεια ενός αγώνα του Απόλλωνα με τον Παναθηναϊκό. Ο Καρπόζηλος χτύπησε με μια μπουνιά τον διαιτητή, με αποτέλεσμα να αποκλειστεί για 3 χρόνια από το ποδόσφαιρο. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να επιδοθεί στην πάλη.

Καθώς δεν υπήρχε την περίοδο εκείνη ενδιαφέρον για τους αγώνες πάλης, ο Καρπόζηλος οργάνωσε ο ίδιος αγώνες πάλης σε φωτχές συνοικίες στην Καισαριανή, στονΤαύρο και στο Βύρωνα. Εν συνεχεία, έλαβε μέρος σε αγώνες επίδειξης σε δημόσιους χώρους της υπαίθρου. 

Στον Πόλεμο του 1940 ο Καρπόζηλος πολέμησε εναντίον των Ιταλών. Αργότερα στην Ναζιστική Κατοχή οργάνωσε αγώνες πάλης, προκειμένου να εμψυχώσει το φρόνημα των Ελλήνων. Καταζητούμενος των Γερμανών, κατέφυγε στη Λήμνο και επανήλθε στην Αθήνα μετά την απελευθέρωση.

Μετά τον εμφύλιο πόλεμο, οπότε πέθαναν οι γονείς του, εγκαταστάθηκε στα Άνω Λιόσια και αναδείχθηκε πρωταθλητής στην ελευθέρα πάλη και έπειτα πρωταθλητής Ευρώπης.

Στη συνέχεια, αγωνίστηκε με επιτυχία στην επαγγελματική πάλη στις ΗΠΑ.

Απεβίωσε σε ηλικία 56 ετών στις 2 Ιουλίου 1971.

Βιβλιογραφία
------------

* Γεώργιου Χ. Καρπόζηλου, *Καρπόζηλος*, εκδόσεις Μυγδονία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ήταν μέρα γιορτής στη Νέα Χηλή ανήμερα του Αγίου Γεωργίου... Το έθιμο της πάλης». *alexpolisonline.com*. 22 Απριλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2023.
2. ↑  Ο «πράσινος» Χάρης Καρπόζηλος, pao1908.com, ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστορίες παλιάς Θεσσαλονίκης: Όταν οι Θεσσαλονικείς έβλεπαν κατς «μέχρι τελικής πτώσης», voria.gr, ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2023.
* Κλεινόν Άστυ, Ιστορίες της Πόλης από την ΕΡΤ
* Γεώργιος Χ. Καρπόζηλος, Αφιέρωμα στο Χάρη Καρπόζηλο, Η Μηχανή του Χρόνου, ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2023.
Η **Βαλέρια Κουρούπη** (Αθήνα, 6 Αυγούστου 1974) είναι Ελληνίδα ηθοποιός

Βιογραφία
---------

Η Βαλέρια Κουρούπη γεννήθηκε στην Αθήνα και έχει καταγωγή από την Κύθνο.  Στην ιδιωτική τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές: Η Εκτέλεση, Δρόμοι της πόλης, Εκείνες κι εγώ, Το τίμημα του πάθους, Αριστοτέλης ο άριστος, Πρωτοσέλιδος μπελάς, Το πιο γλυκό μου ψέμα, Ποτέ δεν ξέρεις, Γάμος με τα όλα του, Ήρθε και έδεσε, 30 μέρες αγωνίας, Δι$ Μαδιάμ, Εντιμότατοι κερατάδες, Ευτυχισμένοι μαζί, Safe sex, Λόλα, Ο πόλεμος των άστρων, Your face sounds familiar, Οι Συμμαθητές, Μην Ψαρώνεις, Παρουσιάστε, Χαιρέτα μου τον πλάτανο,Στα σύνορα.

Προσωπική ζωή
-------------

Είναι ανιψιά των επίσης ηθοποιών Γιάννη Μπέζου και Ναταλίας Τσαλίκη (αφού η μητέρα της, Βαλεντίνη, είναι αδελφή της Ναταλίας Τσαλίκη.

Από το 2002 έως και το 2019 ήταν παντρεμένη με τον μουσικό Νίκο Ξύδη και το 2004 απέκτησαν έναν γιο, τον Οδυσσέα. Ειναι σε σχέση με τον ηθοποιό Μάριο Δερβιτσιώτη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Προκόπης, Γιάννης (9 Ιουνίου 2016). «Βαλέρια Κουρούπη: Σπάνια βραδινή έξοδος με τον σύζυγό της». *Fthis*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2019.
2. ↑  Ζαπατίνα, Διονυσία. «Χωρίζουν μετά από 17 χρόνια γάμου και 20 χρόνια σχέσης! (exclusive news)». *Gossip-tv.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βαλέρια Κουρούπη στο IMDb

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
 |

 |
Ο ηθοποιός Λεοπόλντο Φρέγκολι, στον οποίο οφείλεται η ονομασία της διαταραχής.
Το **Σύνδρομο Φρέγκολι** (**Fregoli**) είναι σπάνια ψυχική διαταραχή, κατά την οποία ο πάσχων έχει την παραίσθηση πως τα διαφορετικά πρόσωπα, με τα οποία συναναστρέφεται, είναι στην πραγματικότητα ο ίδιος άνθρωπος που εμφανίζεται συνεχώς μεταμφιεσμένος. Το σύνδρομο μπορεί να σχετίζεται με εγκεφαλική βλάβη και εμφανίζει χαρακτηριστικά παράνοιας. Ο ασθενής συχνά έχει την πεποίθηση πως το μεταμφιεσμένο άτομο τον καταδιώκει ή ακόμα πως θέλει να τον βλάψει.

Ο ασθενής μπορεί να ανακαλεί εσφαλμένα χώρους, αντικείμενα και γεγονότα. Αυτή η διαταραχή μπορεί να εξηγηθεί με «συνειρμικούς κόμβους», οι οποίοι συμβάλλουν στην ταύτιση πληροφοριών από ξένα πρόσωπα με ένα συγκεκριμένο, οικείο για τον ασθενή άτομο. Αυτό σημαίνει πως ένα οικείο και ένα άγνωστο πρόσωπο, το οποίο μοιάζει γνώριμο στον ασθενή, θα ταυτιστούν συνειρμικά μεταξύ τους.

Το σύνδρομο Φρέγκολι ταξινομείται ως μονοθεματική αυταπάτη, καθώς σχετίζεται με συγκεκριμένη παραληρηματική ιδέα, και ως σύνδρομο παραληρητικής παραγνώρισης, μια κατηγορία παραισθήσεων που περιλαμβάνουν εσφαλμένη αναγνώριση ανθρώπων, τόπων ή αντικειμένων. Όπως και με το σύνδρομο Καπγκρά, οι ψυχίατροι πιστεύουν ότι σχετίζεται με την διαστρέβλωση της ικανότητας φυσιολογικής αντίληψης των ανθρωπίνων προσώπων.

Ιστορικό
--------

Η πάθηση πήρε το όνομά της από τον Ιταλό ηθοποιό Λεοπόλντο Φρέγκολι, ο οποίος ήταν γνωστός για την ικανότητά του να κάνει γρήγορες αλλαγές στην εμφάνισή του κατά τη διάρκεια των παραστάσεων.

Η πρώτη καταγραφή της διαταραχής έγινε το 1927 από τους P. Courbon και G. Fail στη μελέτη "Syndrome d'illusion de Frégoli et schizophrénie". Σε αυτή περιέγραψαν την μαρτυρία μιας 27χρονης Βρετανίδας η οποία πίστευε πως καταδιώκεται από δύο ηθοποιούς του θεάτρου. Ισχυριζόταν πως οι ηθοποιοί την παρακολουθούσαν στενά και έπαιρναν την μορφή γνωστών της και περαστικών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Devinsky, Orrin (6 January 2009). «Delusional misidentifications and duplications: Right brain lesions, left brain delusions». *Neurology* **72** (1): 80–87. doi:10.1212/01.wnl.0000338625.47892.74. PMID 19122035. .
2. ↑  Feinberg, Todd; Eaton, Lisa; Roane, David; Giacino, Joseph (1999). «Multiple Fregoli Delusions after Traumatic Brain Injury». *Cortex* **35** (3): 373–387. doi:10.1016/S0010-9452(08)70806-2. PMID 10440075. .
3. ↑  Tibbetts, Paul. "Symbolic Interaction Theory and the Cognitively Disabled: A neglected Dimension", Jstor. Winter 2004. Web. 28 September 2011 Symbolic Interaction Theory and the Cognitively Disabled: A Neglected Dimension
4. ↑  Mojtabai R (September 1994). «Fregoli syndrome». *Aust N Z J Psychiatry* **28** (3): 458–62. doi:10.3109/00048679409075874. PMID 7893241.
5. ↑  Ellis HD, Whitley J, Luauté JP (March 1994). "Delusional misidentification. The three original papers on the Capgras, Frégoli and intermetamorphosis delusions. (Classic Text No. 17)". *Hist Psychiatry*. **5** (17 Pt 1): 117–46. doi:10.1177/0957154X9400501708. PMID 11639277. S2CID 2639651.
Το **Lada Nadezhda** (Ναντέζντα, ρωσικά Надежда: «Ελπίδα», επίσημος κωδικός εργοστασίου: **VAZ 2120**) ήταν 5-θυρο, 7-θέσιο αυτοκίνητο μίνι-βαν που παρήχθη από τη ρωσική αυτοκινητοβιομηχανία AvtoVAZ / Lada, από τον Αύγουστο του 1998 έως τον Αύγουστο του 2006. Το αμάξωμά, οι κινητήρες και το στάνταρ σύστημα της μόνιμης 4-κίνησης που έφερε, βασίζονταν στην 5-πορτη έκδοση του SUV εκτός δρόμου Lada Niva, έκδοση γνωστή ως **VAZ 2131**, η οποία όμως σπάνια εξάγεται εκτός Ρωσίας. Το Nadezhda υπήρξε και το πρώτο μίνι-βαν στην ιστορία της ρωσικής βιομηχανίας αυτοκινήτων.

Διαθεσιμότητα
-------------

Lada Nadezhda του 1998 - 2002
Η πρώτη τεχνική παρουσίαση του Nadezhda έγινε στις 31 Ιανουαρίου 1997 και η τελική του μορφή αποκαλύφθηκε τον Αύγουστο του 1997, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Μόσχας. Ωστόσο, λόγω της τότε κάκιστης οικονομικής κατάστασης της Lada, που ήταν αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης και της διαφθοράς που είχαν τότε πλήξει τη χώρα, μόλις τον Αύγουστο του 1998 ξεκίνησε η παραγωγή του και σε μικρές ποσότητες. Τα λίγα αυτά αντίτυπα διατέθηκαν αποκλειστικά στη Ρωσία και μερικές ακόμα Πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες, πλην όμως ακόμα και στα κράτη αυτά δεν γνώρισε καμία απολύτως απήχηση στο κοινό. Το αποτέλεσμα ήταν να κατασκευαστούν μόλις 8.000 αντίτυπα σειράς Nadezhda, ενώ δεν κυκλοφόρησε ποτέ στη Δυτική και στη Νότια Ευρώπη, καθώς δεν πληρούσε τις τότε δυτικές προδιαγραφές καυσαερίων.

Τον Σεπτέμβριο του 2002, παρά τις εξαιρετικά χαμηλές πωλήσεις, το Nadezhda υπέστη μια αισθητική ανανέωση. Η νέα αυτή εκδοχή παρέμεινε στην παραγωγή έως τον Αύγουστο του 2006, όταν και διακόπηκε εντελώς «αθόρυβα». Τελικώς, το Nadezhda αντικαταστάθηκε τον Απρίλιο του 2012 από το μικρομεσαίο πολυμορφικό (MPV) Lada Largus.

Κινητήρες
---------

| Έκδοση | Κινητήρας | Ισχύς |
| --- | --- | --- |
| VAZ-2120 / 1.8 | 1.774 cm³ με καρμπυρατέρ | 80 hp στις 5.200 rpm |
| VAZ-2120 / 1.7i | 1.690 cm³ με injection | 84 hp στις 5.400 rpm |
| VAZ-2120M / 1.7i | 1.690 cm³ με injection | 84 hp στις 5.400 rpm |

Ο κινητήρας του Nadezhda 1.7i είχε ηλεκτρονικό ψεκασμό (injection) πολλαπλών σημείων, επιτυγχάνοντας επιτάχυνση 0-100 χιλιόμετρα ανά ώρα σε 20 δευτερόλεπτα και τελική ταχύτητα 140 χιλιόμετρα ανά ώρα.

Εκδοχές αμαξώματος
------------------

Lada Nadezhda Taxi σε φωτογραφία του 2002
* Van: Επαγγελματικό βαν, συνήθως για ντελίβερι, η συνηθέστερη εκδοχή.
* Pick-up: Επαγγελματικό πικ-απ (pick-up), επίσης για ντελίβερι.
* Service: Έκδοση «κινητή εξυπηρέτηση πάνω σε τροχούς».
* Manager: Έκδοση «κινητό γραφείο / υπηρεσία πάνω σε τροχούς».
* Taxi: Σπάνια 5-θέσια εκδοχή ταξί, με μεγαλύτερο χώρο αποσκευών.
* 2120M 4 × 2: Εξαιρετικά σπάνια πισωκίνητη εκδοχή.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Lada Nadezhda** |

* Τεχνικές προδιαγραφές του VAZ 2120 (στα ρωσικά)
* Autofragen.org/ Lada 2120 Nadezhda 1.7i
* 3dtuning.com/ 2002 Lada Nadezhda
Ο **εικονολήπτης** (ή συνηθέστερα **καμεραμάν**) είναι ο άνθρωπος που χειρίζεται μια κινηματογραφική κάμερα ή βιντεοκάμερα με στόχο την αποτύπωση κίνησης σε φιλμ, βίντεο ή ηλεκτρονικό υπολογιστή. 

Στην αφηγηματική κινηματογράφηση ο εικονολήπτης συνεργάζεται με το σκηνοθέτη, το διευθυντή φωτογραφίας, τους ηθοποιούς και το τεχνικό συνεργείο ώστε να λάβει τεχνικές και δημιουργικές αποφάσεις. Στο περιβάλλον αυτό, ο καμεραμάν είναι μέλος του συνεργείου κινηματογράφησης που αποτελείται επίσης από το διευθυντή φωτογραφίας, έναν ή περισσότερους βοηθούς οπερατέρ και μακενίστες. Όταν δεν υπάρχει διαχωρισμός ανάμεσα στο διευθυντή φωτογραφίας και τον εικονολήπτη, τότε το πρόσωπο αυτό ονομάζεται **οπερατέρ**. Στη δημιουργία ντοκιμαντέρ και στα ρεπορτάζ των δελτίων ειδήσεων, ο εικονολήπτης καλείται συχνά να εκτελέσει λήψεις γεγονότων που εκτυλίσσονται σε πραγματικό χρόνο χωρίς προδιαγεγραμμένο σενάριο.

Ανάμεσα στα προσόντα που πρέπει να διαθέτει ένας εικονολήπτης περιλαμβάνεται η ικανότητα καδραρίσματος λήψεων, καλή γνώση χειρισμού διάφορων ειδών φακού, καθώς και άλλων κομματιών εξοπλισμού (π.χ. ειδικούς γερανούς για λήψεις από ύψος). Ακόμη θεωρείται σημαντικό να κατέχει κατάρτιση σε βασικές αρχές της δραματικής αφήγησης, καθώς και κάποιες βασικές γνώσεις για την τέχνη του μοντάζ. Ο καμεραμάν καλείται τέλος να είναι συνεργάσιμος, ευέλικτος, με δεξιότητες επικοινωνίας, επειδή στα κινηματογραφικά και τηλεοπτικά πλατό ο χρόνος και το μπάτζετ, καθώς και οι περιορισμοί που αυτά επιβάλλουν, είναι μεγάλης σημασίας.
Το **σοφρίτο** είναι παραδοσιακό φαγητό της Κέρκυρας και είναι από τα γνωστότερα και κλασικά φαγητά του νησιού, μαζί με την παστιτσάδα και το μπουρδέτο. Η ονομασία του πιάτου προέρχεται από τα ιταλικά Soffritto που σημαίνει τσιγαρισμένο, τηγανισμένο ελαφρά, λέξη που υπήρχε κατά την Ενετοκρατία. Δεν υπάρχει όμως σημαντική γαστρονομική σύνδεση του soffritto με την ομώνυμη μαγειρική τεχνική που χρησιμοποιείται στην Ιταλία (αλλιώς battuto), πέρα από το γεγονός ότι και τα δυο περιλαμβάνουν τηγάνισμα σε λάδι. Όπως και στο παστίτσιο, η σύνδεση των πιάτων με ιταλικές επιρροές σε επίπεδο τεχνικής είναι χαλαρές.

Το κυριότερο υλικό του σοφρίτο είναι το μοσχάρι (νουά, ουρά, στρογγυλό ή κιλότο) το οποίο είναι χτυπημένο σε φέτες και τηγανίζεται αλευρωμένο σε λάδι ενώ στη συνέχεια σιγομαγειρεύεται με τρία συστατικά που δημιουργούν ισορροπία εντάσεων μεταξύ τους (ξύδι, σκόρδο, μαϊντανός). Συχνά χρησιμοποιείται και λευκό κρασί. Σερβίρεται ζεστό με ρύζι ή πατάτες τηγανητές και παγωμένο ξηρό λευκό κρασί. Το αποτέλεσμα είναι πολύ νόστιμο πιάτο με πηχτή, λευκή, βελούδινη σάλτσα.

Χαρακτηριστικά του πιάτου
-------------------------

Το σοφρίτο είναι μια μάλλον εύκολη συνταγή που απαιτεί να είσαι "από πάνω" για περίπου 20 λεπτά από την συνολική 1 ώρα και 45 λεπτά που η συνταγή διαρκεί, μαζί με την προετοιμασία. Μπορεί να ετοιμαστεί από την προηγούμενη ημέρα ή νωρίτερα την ίδια μέρα και να ζεσταθεί ήπια λίγο πριν το σερβίρισμα.

Οι ποσότητες ξυδιού και σκόρδου ποικίλλουν στις διάφορες συνταγές ενώ μπορούν να γίνουν ελάχιστες τροποποιήσεις στην βασική συνταγή. Για παράδειγμα, αντί για λευκό ξύδι κρασιού μπορεί να χρησιμοποιηθεί λευκό μπαλσάμικο ξύδι ή μπορεί να προστεθεί και ζωμός βοδινού για να γίνει η σάλτσα πιο νόστιμη.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **σοφρίτο**  |

1. ↑  «Elias Mamalakis». *www.eliasmamalakis.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2016.
2. ↑  «Η πιο νόστιμη συνταγή για Κερκυραϊκό Σοφρίτο | Caruso.gr». Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2016.