recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Λουδοβίκος**, γαλλ. *Louis*, (13 Φεβρουαρίου 1692 - 9 Σεπτεμβρίου 1743) από τον Οίκο της Λωρραίνης. Τον αποκαλούσαν πρίγκιπα του Λομπέσκ Lambesc).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο μόνος γιος του Ερρίκου κόμη του Μπριόν και της Μαρίας-Μαγδαληνής ντ' Επιναί.

Αδελφή του ήταν η Μαρία-Λουίζα, που απεβίωσε 31 ετών. Όταν ήταν 5 ετών τον ζωγράφισε με τη μητέρα του ο ζωγράφος Φρανσουά ντε Τρουά. Ο ομώνυμος πάππος του είχε το αξίωμα του Μέγα Σταυλάρχη και τον είχε διαδεχθεί ο θείος του Κάρολος. Πολέμησε με τον θείο του Κάρολο στη μάχη του Μαλπλακέ το 1709, όπου συνελήφθη από τον Ευγένιο πρίγκιπα της Σαβοΐας. Το 1712 έγινε κυβερνήτης του Ανζού και το 1719 ταξίαρχος στο στρατό του βασιλιά της Γαλλίας.

Στην Αυλή τον προσφωνούσαν *πρίγκιπα του Λομπέσκ* (Lambesc). Το 1736 απεβίωσε η σύζυγός του και ο ίδιος του 1743. Ο πρώτος γιος του Λουδοβίκος-Κάρολος διαδέχθηκε τον μεγάλο θείο του Κάρολο ως κόμης του Αρμανιάκ, του Μπριόν και ως Μέγας Σταυλάρχης.

Οικογένεια
----------

Το 1709 νυμφεύτηκε την Ερριέττα-Μαργαρίτα ντε Ντουρφόρ, εγγονή του Ζακ-Ανρί ντε Ντουρφόρ δούκα του Ντουράς και στρατάρχη της Γαλλίας και είχαν τέκνα:

* Ιωάννα-Λουίζα 1711-1772.
* Λουίζα 1722-1747, παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο-Φερδινάνδο πρίγκιπα του Τουρν ουντ Τάξις.
* Ερριέττα-Ιουλιανή 1724-1761, παντρεύτηκε τον Ιάκωβο-Αλβάρεζ ντε Μέλο δούκα του Κανταβάλ.
* Λουδοβίκος-Κάρολος 1725-1761, κόμης (προσφωνείτο *πρίγκιπας*) του Μπριόν.
* Κάμιλλος 1726-1788, δεν νυμφεύτηκε.
* Ερριέττα-Αγάθη 1731-1756, απεβίωσε 25 ετών.

Από τα έξι τέκνα του, απογόνους είχε η Ερριέττα-Ιουλιανή και ο Λουδοβίκος-Κάρολος.

Παραπομπές
----------



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Louis, Prince of Lambesc  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Λουδοβίκος**, γαλλ. *Louis*, (7 Δεκεμβρίου 1641 - 13 Ιουνίου 1718) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν κόμης του Μπριόν και του Αρμανιάκ.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Παρίσι και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου κόμη του Αρκούρ και της Μαργαρίτας-Φιλίππης του Καμπού. Αδελφοί του ήταν ο Φίλιππος, ο Κάρολος και άλλοι δύο που έγιναν ηγούμενοι σε αβαείο, όπως και η μία αδελφή τους.

Όπως και ο πατέρας του, έγινε Μέγας Σταυλάρχης (Grand Écuyer) της Γαλλίας, ένα υψηλό λειτούργημα στο παλάτι. Τον προσφωνούσαν *ο Κύριος Μέγας*. Το 1666 απεβίωσε ο πατέρας του και έλαβε τον τίτλο του κόμη του Μπριόν και του Αρμανιάκ. Ο τίτλος δεν συνοδευόταν από εκτάσεις και δεν είχε σχέση με τον Οίκο των Αρμανιάκ, που είχε πια εκλείψει.

Νυμφεύτηκε την Αικατερίνη ντε Νεφβίλ, κόρη του Νικολάου δούκα του Βιλερουά, στρατάρχη της Γαλλίας και εκπαιδευτή του νεαρού Λουδοβίκου ΙΔ΄. Ο αδελφός της Φραγκίσκος δούκας του Βιλερουά ήταν εκπαιδευτής του νεαρού Λουδοβίκου ΙΕ΄.

Το 1704 απεβίωσε ο γιος του Λουδοβίκος-Αλφόνσος σε μάχη, 29 ετών. Στο μεγαλύτερο γιο του Ερρίκο είχε δώσει τον τίτλο του Μπριον, αλλά απεβίωσε το 1713. Το 1715 απεβίωσε και ο γιος του Κάμιλλος. Ο ίδιος ο Λουδοβίκος απεβίωσε στο Παρίσι το 1718 και τάφηκε κοντά στον πατέρα του, στο αβαείο Ρογιαμόν, στο Αζνιέρ-συρ-Ουάζ στη Βαλ-ντ'Ουάζ, 30 χλμ από το Παρίσι. Ο γιος του Φραγκίσκος-Αρμάνδος ήταν ηγούμενος στο αβαείο του Ρογιαμόν, έτσι τον διαδέχθηκε ο 5ος γιος του Κάρολος ως κόμης και ως Σταυλάρχης.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Αικατερίνη ντε Νεφβίλ, κόρη του Νικολάου δούκα του Βιλερουά και είχαν 14 τέκνα, αλλά από αυτά 9 επέζησαν και μόνο τρία απέκτησαν απογόνους:

* Ερρίκος 1661-1713, κόμης του Μπριόν.
* Μαργαρίτα 166-1730, παντρεύτηκε τον Νούνο Αλβάρες Περέιρα ντε Μέλο δούκα του Κανταβάλ από την Πορτογαλία.
* Φραγκίσκος-Αρμάνδος της Λωρραίνης 1665-1728, ιππότης και ηγούμενος του αβαείου του Ρογιαμόν.
* Κάμιλλος 1666-1715, δεν νυμφεύτηκε.
* Μαρία 1674-1724, παντρεύτηκε τον Αντώνιο Α΄ πρίγκιπα του Μονακό.
* Λουδοβίκος-Αλφόνσος 1675-1704, απεβίωσε στη μάχη του Βέλεζ-Μάλαγκα 29 ετών.
* Καρλόττα 1678-1757, δεν παντρεύτηκε.
* Άννα-Μαρία 1680-1712, απεβίωσε 32 ετών.
* Κάρολος 1684-1751, κόμης του Αρμανιάκ.
* Αρμάνδος 1668-1681 απεβ. 13 ετών, Φιλίππη 1673-1677 απεβ. 4 ετών, Φραγκίσκη 1664, Ισαβέλλα 1671, Μαργαρίτα 1681 απεβίωσαν νήπια.

Πηγές
-----

* Georges Poull, La maison ducale de Lorraine, 1991.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 64280957
* ISNI: 0000 0001 2136 8056
* GND: 126943117X
* SUDOC: 14995333X
* BNF: cb149774773 (data)

 |

 |
Ο **Λαμβέρτος Γ΄** γεννήθηκε το 830 και απεβ. το 882. Ανήκε στον Οίκο των Γουιδονιδών.

Βιογραφία
---------

Ο Λαμβέρτος Γ΄ ήταν γιος του Λαμβέρτου Β΄ κόμη της Νάντης, με το τέλος του οποίου το 851, η διοίκηση της περιοχής ουσιαστικά περιήλθε στους Βρετόνους. Μετά το τέλος τού πατέρα του, ο Λαμβέρτος Γ΄ έγινε υποψήφιος για την έδρα της κομητείας της Νάντης. Μητέρα του ήταν η Τετράτα της Λομβαρδίας, κόρη του μεγαλύτερου γιου τού Καρλομάγνου, του Πεπίνου της Λομβαρδίας. Ο Λαμβέρτος Γ΄ νυμφεύτηκε τη Ροτρούδη της Λομβαρδίας, κόρη του Λοθάριου Α΄ αυτοκράτορα της Φραγκίας. Ο αυτοκράτορας ήταν πρώτος εξάδελφος τής Τετράντας (μητέρας τού Λαμβέρτου Γ΄), καθώς και οι δύο ήταν εγγονοί του Καρλομάγνου.

Oικογένεισ
----------

Ο μοναχογιός τού Λαμβέρτος Γ΄ και της Ροτρούδη των Καρολιδών ήταν ο Βίπερτ της Νάντης.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  «Lambert De Nantes». *ancestry.com*. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2014.
Ο **Ευρυμέδων** (; – 413 π.Χ.). ήταν Αθηναίος στρατηγός. Το 427 υπεράσπισε την Κέρκυρα από τους Πελοποννησίους. Το 415 έπλευσε με 10 πλοία στη Σικελία, για να βοηθήσει τον Νικία που πολιορκούσε τις Συρακούσες. Σκοτώθηκε σε ναυμαχία έξω από την πόλη των Συρακουσών.

Αποστολή στη Σικελία
--------------------

Οι Αθηναίοι έστειλαν στη Σικελία σαράντα πλοία μαζί με δυο στρατηγούς, τον Ευρυμέδοντα και τον Σοφοκλή. Στους στρατηγούς έδωσαν συγχρόνως διαταγή, όταν περνούν από την Κέρκυρα, να φροντίσουν και για τους κατοίκους της πόλεως, οι οποίοι ληστεύονταν από τους φυγάδας που είχαν καταφύγει στο όρος. Προς υποστήριξη των τελευταίων, είχαν στείλει και οι Πελοποννήσιοι στόλο εξήντα πλοίων, και επειδή επικρατούσε μεγάλη πείνα στην πόλη, ήλπιζαν ότι θα γίνουν εύκολα κύριοι των πραγμάτων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ευρυμέδων».
2. ↑  «Βιβλίον Δ΄, Μετάφραση Ελ. Βενιζέλου».
Ο **Κρίστοφερ Σκοτ Μέρφι** (αγγλικά: *Christopher "Chris" Scott Murphy*, 3 Αυγούστου 1973), είναι Aμερικανός πολιτικός και δικηγόρος, που υπηρετεί ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την πολιτεία του Κονέκτικατ, από τον Ιανουάριο του 2013. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.

Προηγουμένως, έχει διατελέσει ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 5η περιφέρεια του Κογκρέσου του Κονέκτικατ από το 2007 έως το 2013, ως Μέλος της πολιτειακής Γερουσίας του Κονέκτικατ για την 16η περιφέρεια, από το 2003 έως το 2007, καθώς και Μέλος της πολιτειακής Βουλής των Αντιπροσώπων του Κονέκτικατ από την 81η περιφέρεια, από το 1999 έως το 2003.

Εξελέγη πρώτη φορά στη Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών, στις εκλογές του 2012, με ποσοστό 54.8% έναντι 43.1% της τότε Ρεπουμπλικανής ανθυποψήφιάς του. Επανεξελέγη στις εκλογές του 2018, με ποσοστό 59.5% έναντι 39.4% του Ρεπουμπλικανού ανθυποψήφιού του.

Βιογραφία
---------

Ο Κρις Μέρφι, γεννήθηκε στις 3 Αυγούστου 1973 στο Γουάιτ Πλέινς της Νέας Υόρκης και είναι γιος της Κάθριν και του Σκοτ Μέρφι. Μεγάλωσε στην ευρύτερη περιοχή του Χάρτφορντ του Κονέκτικατ. Θεωρείται ότι είναι ιρλανδικής και πολωνικής καταγωγής.

Αποφοίτησε το Λύκειο "Wethersfield High School" στο Γουέδερσφιλντ του Κονέκτικατ το 1992. Σπούδασε Ιστορία στο Κολλέγιο Γουίλιαμς στη Μασαχουσέτη, και έλαβε πτυχίο (BA) το 1996. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο Κολλέγιο Γουίλιαμς, φοίτησε για ένα χρόνο (1994-1995) στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, σε πρόγραμμα ανταλλαγής φοιτητών.

Στη συνέχεια, σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο του Κονέκτικατ στο Χάρτφορντ, λαμβάνοντας πτυχίο (JD) το 2002.

#### Προσωπική ζωή

Ο Μέρφι είναι παντρεμένος από τον Αύγουστο του 2007 με την Κάθριν Χόλαχαν, με την οποία έχουν αποκτήσει μαζί δύο παιδιά. Διαμένουν στο Τσέσαϊρ του Κονέκτικατ (μια περιοχή στην ευρύτερη περιοχή του Νιου Χέιβεν).

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2015.
3. ↑
4. ↑
5. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2015.
6. ↑
7. ↑
8. ↑
9. ↑
10. ↑  «Chris Murphy '96». *Williams College* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2022.
11. ↑  «The Voter's Self Defense System». *Vote Smart*. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2022.
12. ↑  «About Chris | U.S. Senator Chris Murphy of Connecticut». *www.murphy.senate.gov* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Chris Murphy (politician) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 252251833
* LCCN: no2012113048
* GND: 1216840725
* US Congress: M001169

 |

 |
Η **Λακέρδα** είναι ένα έδεσμα που τρώγεται ως μεζές στα Βαλκάνια και στη Μέση Ανατολή  και παρασκευάζεται από παστωμένο φιλέτο παλαμίδας ενός έτους που μεταναστεύει μέσω του Βοσπόρου.

Ετυμολογία
----------

Η ονομασία λακέρδα προέρχεται από την βυζαντινή ελληνική λέξη λακέρτα ή «σκουμπρί», το οποίο με τη σειρά του προέρχεται από τη λατινική λέξη «λακέρτα». Η τουρκική λέξη δανείζεται από την ελληνική και η παλαιότερη βεβαιωμένη χρήση της λακέρδας στην τουρκική γλώσσα χρονολογείται από το 1566.

Παρασκευή
---------

Οι μερίδες από το φιλέτο είναι αποστεωμένες, εμποτισμένες με άλμη, όπου στη συνέχεια αλατίζονται και ζυγίζονται για περίπου μια εβδομάδα.Στη συνέχεια είναι έτοιμα προς κατανάλωση ή μπορεί να αποθηκευτούν μέσα σε ελαιόλαδο. Μερικές φορές χρησιμοποιείται ένα μεγάλο σκουμπρί ή ένας μικρός τόνος αντί για φιλέτο.

Σερβίρισμα
----------

Στην Ελλάδα, η λακέρδα συνήθως σερβίρεται ως μεζές, με φέτες κρεμμυδιού. Ο χυμός λεμονιού και το ελαιόλαδο είναι συνηθισμένα αλλά χρησιμοποιούνται ως συνοδευτικά. Στην Τουρκία συνήθως σερβίρεται ως μεζές, με φέτες κόκκινου κρεμμυδιού, ελαιόλαδο και μαύρο πιπέρι. Συνοδεύεται γενικά με ρακί.

Ιστορία
-------

Η λακέρδα μοιάζει πολύ με ένα πολύτιμο αρχαίο ελληνικό πιάτο, το «ωραίων» ή «ώριμα παστά ψάρια». Άλλα αρχαία παρασκευάσματα με αλατισμένα φιλέτα ονομάστηκαν «ομοτάριχος» και «κύβιον».

Παραπομπές
----------

1. ↑  Clifford A. Wright (2003). *Little Foods of the Mediterranean: 500 Fabulous Recipes for Antipasti, Tapas, Hors D'oeuvre, Meze, and More*. Harvard Common Press. σελίδες 14–. ISBN 978-1-55832-227-1. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2013.
2. ↑  Donald Quataert (2000). *Consumption Studies and the History of the Ottoman Empire, 1550-1992: An Introduction*. SUNY Press. σελίδες 173–. ISBN 978-1-4384-1662-5. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2013.
3. 1 2  Diane Kochilas, *The Glorious Foods of Greece*, 2001, (ISBN 0-688-15457-3), p. 209 excerpt
4. ↑  Andriotis et al. Λεξικό της κοινής νεοελληνικής
5. ↑  «lakerda - Nişanyan Sözlük». *Nişanyan Sözlük* (στα Τουρκικά). Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2020.
6. ↑  Alan Davidson, *Mediterranean Seafood*, Penguin, 1972. (ISBN 0-14-046174-4), p. 123
7. ↑  Andrew Dalby, *Food in the ancient world from A to Z*, 2003, (ISBN 0-415-23259-7), p. 336 snippet
Η Εθνική σημαία της Ινδίας υψώνεται από τον πρωθυπουργό της Ινδίας στο Κόκκινο Οχυρό κάθε 15 Αυγούστου. Οι υψωμένες σημαίες είναι συνηθισμένο θέαμα εκείνη την ημέρα στην Ινδία. 
Η **Ημέρα Ανεξαρτησίας** (χίντι: स्वतंत्रता दिवस, *Σβατάντρατα Ντιβάς*) εορτάζεται ετησίως στις 15 Αυγούστου στην Ινδία. Είναι εθνική αργία που εορτάζει την ανεξαρτησία της Ινδίας από το Ηνωμένο Βασίλειο στις 15 Αυγούστου 1947, ημέρα έγκρισης του Νόμου Ινδικής Ανεξαρτησίας 1947 μεταφέροντας την νομοθετική κυριαρχία στην Ινδική Συντακτική Συνέλευση. Ο Γεώργιος ΣΤ΄ παρέμεινε ως αρχηγός κράτους της Ινδίας μέχρι την μετάβαση της χώρας σε ένα πλήρες δημοκρατικό σύνταγμα. Η Ινδία ανεξαρτητοποιήθηκε μετά το κίνημα ανεξαρτησίας, γνωστό για τη σε μεγάλο βαθμό μη βίαιη αντίσταση και την κοινωνική αναταραχή. Ηγέτης του κινήματος ήταν το Κόμμα του Κογκρέσου. 

Η ανεξαρτησία συνέπεσε με την διαίρεση της Ινδίας, σύμφωνα με την οποία οι Βρετανικές Ινδίες διχοτομήθηκε στα ντομίνιον (κτήσεις) της Ινδίας και του Πακιστάν. Η διαίρεση βασίστηκε στην επικρατούσα θρησκεία της κάθε περιοχής. Η διαίρεση συνοδεύθηκε με βίαιες διαδηλώσεις και πολλούς θανάτους, ενώ περίπου 15 εκατομμύρια άτομα μετανάστευσαν λόγω θρησκευτικής βίας. Στις 15 Αυγούστου 1947, ο πρώτος πρωθυπουργός της Ινδίας Τζαβαχαρλάλ Νεχρού ύψωσε την Ινδική σημαία στην πύλη Λαχόρι του κόκκινου οχυρού του Δελχί. Σε κάθε ημέρα ανεξαρτησίας, ο πρωθυπουργός της Ινδίας υψώνει εθιμοτυπικά τη σημαία και δίνει ομιλία προς το έθνος. Η όλη εκδήλωση μεταδίδεται από το εθνικό κανάλι Doordarshan, ξεκινώντας συνήθως με μουσική σεχνάι του Ουστάντ Μπισμιλάχ Χαν (1916-2006)

Η Ημέρα Ανεξαρτησίας εορτάζετα σε όλη την Ινδία με τελετές ύψωσης της σημαίας, παρελάσεις και πολιτιστικές εκδηλώσεις. Επίσης είναι εθνική αργία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  PTI (15 August 2013). "Manmohan first PM outside Nehru-Gandhi clan to hoist flag for 10th time" Αρχειοθετήθηκε 21 December 2013 στο Wayback Machine.. *The Hindu*. Retrieved 30 August 2013.
2. ↑  «Terror strike feared in Delhi ahead of Independence Day : MM-National, News – India Today». Indiatoday.intoday.in. 5 Αυγούστου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Αυγούστου 2015. Ανακτήθηκε στις 13 Αυγούστου 2015.
3. ↑  «69th Independence Day: Security Tightened at Red Fort as Terror Threat Looms Large on PM Modi». Ibtimes.co.in. 28 Φεβρουαρίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Αυγούστου 2015. Ανακτήθηκε στις 13 Αυγούστου 2015.
Το παλάτι Ακ Ορντά
Η Ημέρα της Πρωτεύουσας του Καζακστάν είναι επίσημη αργία στο Καζακστάν. Καθιερώθηκε το 2009 και γιορτάζεται στις 6 Ιουλίου. Γιορτάζει την πρωτεύουσα του Καζακστάν, την Αστάνα.

Ιστορία και εορτασμοί
---------------------

Στις 6 Ιουλίου 1994, το Ανώτατο Σοβιέτ του Καζακστάν ενέκρινε ψήφισμα για τη μεταφορά της πρωτεύουσας του Καζακστάν από το Αλμάτι στην Ακμόλα. Στις 6 Μαΐου 1998, η Ακμόλα μετονομάστηκε σε Αστάνα και απόκτησε καθεστώς πρωτεύουσας. Στις 18 Ιουλίου 2008, η κυβέρνηση ενέκρινε νομοσχέδιο που καθιστά την Ημέρα της Πρωτεύουσας ως κρατική αργία. Από το 2009, οι καλύτερες ορειχάλκινες μπάντες του Καζακστάν και του κόσμου εμφανίζονται στο Διεθνές Φεστιβάλ Αστάνα Σαρμάλι. Η μέρα τελειώνει με πυροτεχνήματα πάνω από το ανάχωμα του ποταμού Γιεσίλ, καθώς και σε ένα πάρκο της πόλης.

Δείτε επίσης
------------

* Δημόσιες αργίες στο Καζακστάν

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Постановление Верховного Совета Республики Казахстан от 6 июля 1994 г. № 106-XIII О переносе столицы Республики Казахстан - Параграф-WWW мобильная версия». *online.zakon.kz*. Ανακτήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 2017.
2. ↑  «Указ Президента РК от 6 мая 1998 г. № 3941 О переименовании города Акмолы - столицы Республики Казахстан в город Астана - столицу Республики Казахстан - Параграф-WWW мобильная версия». *online.zakon.kz*. Ανακτήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 2017.
3. ↑  «Where to go on Capital Day in Astana». *www.inform.kz* (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2017.
Ο **Κώστας Διγκαβές** (1934 - 3 Μαρτίου 2015) ήταν Έλληνας δικηγόρος και συγγραφέας. Έγινε γνωστός από την έκδοση των ελληνικών και διεθνών αλμανάκ από το 1983 ως το 2012 αλλά και άλλων βιβλίων νομικού, πολιτικού και ιστορικού περιεχομένου. Το Αλμανάκ που εξέδιδε κάθε χρόνο ήταν ένα μοναδικό για την Ελλάδα ημερολόγιο ελληνικών και διεθνών γεγονότων.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε νομικά στο ΑΠΘ.

Άσκησε το δικηγορικό λειτούργημα στη συμπρωτεύουσα και από το 1983 ως το 2012 εξέδιδε ανελλιπώς το ετήσιο Ελληνικό και Διεθνές Αλμανάκ. Συνέγραψε και άλλα βιβλία, καταγράφοντας εκλογικά αποτελέσματα, περιγράφοντας το Σύνταγμα της Ελλάδας και εκδίδοντας ένα ημερολόγιο με τα γεγονότα της περιόδου της χούντας.

Πέθανε σε ηλικία 81 ετών στις 3 Μαρτίου 2015 και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό ναό Αναστάσεως του Κυρίου στα Κοιμητήρια της Θέρμης.
Ο γιος του, Μανόλης, συνεργάστηκε στην ετήσια έκδοση του "Αλμανάκ" την τελευταία δεκαετία, σε συνεργασία και με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Επιλεγμένα έργα
---------------

* "Οι εκλογές στην Ελλάδα 1844-1985", Θεσσαλονίκη 1986.
* "Βουλή και βουλευτές 1946-1977"
* "Το ημερολόγιο της χουντικής επταετίας"
* "Το Σύνταγμα της Ελλάδας"
* "Κ. Εμμ. Διγκαβές ένας Θεσσαλονικιός δικηγόρος (μια ματιά στα χρόνια που πέρασαν)"
* "Αγροτικός κώδιξ: περιέχων το περί κωδικοποιήσεως των Αγροτικών νόμων..."
* "Εκλογές στη μεταπολεμική Ελλάδα 1946-1981"

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιβλιογραφία[*νεκρός σύνδεσμος*]

Παραπομπές
----------

1. ↑  Έφυγε ο Κώστας Διγκαβές, "ψυχή" του "Αλμανάκ"[*νεκρός σύνδεσμος*], Η Αυγή, ηλεκτρονική έκδοση, 4-3-2015, ανάκτηση 2-3-2016.
2. ↑  Πέθανε ο συγγραφέας του Αλμανάκ, Κώστας Διγκαβές

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 4624147425859745040008
* **ΕΒΕ**: 17936
* **AA**: 109784
* **BiblioNet**: **35068**
* GND: 111368416X

 |

 |
Ο **Κώστας Δελάρδας** ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1947 ως το 1954.

Καριέρα
-------

Ο Δελάρδας ξεκίνησε την πορεία του στους "κίτρινους" το 1947 και αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την πρώτη ομάδα το 1949, παίζοντας στην θέση του δεξιού αμυντικού. Τραυματίστηκε μετά από τέσσερις αγώνες, για να επιστρέψει τον Ιανουάριο του 1951, αγωνιζόμενος στην θέση κεντρικού οπισθοφύλακα στα περισσότερα παιχνίδια της χρονιάς.

Το 1952-53, έπαιξε σε όλους τους αγώνες του Άρη για το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης, όπως και στα δύο μπαράζ για τον τίτλο του πρωταθλητή, όπου οι "κίτρινοι" υπέταξαν τον Ηρακλή με 1-0 στις 3 Μαΐου 1953. Ο Δελάρδας αγωνίστηκε και στους τέσσερις αγώνες της τελικής φάσης του πανελλήνιου πρωταθλήματος, όπου ο Άρης κατέλαβε την τρίτη θέση.

Έπαιξε μέχρι τον Δεκέμβριο του 1953, αποφασίζοντας να αποσυρθεί από την ενεργό δράση. Έναν χρόνο αργότερα, επέστρεψε για δύο αγώνες, αντικαθιστώντας τον τραυματία Λεωνίδα Ποζάνη, πριν κρεμάσει οριστικά τα παπούτσια του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «1953: Πρωταθλητές μετά από δύο μπαράζ | aris.re». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουνίου 2015.
2. ↑  Greece - Final Tables 1906-1959
3. ↑  «Ποζάνης Λεωνίδας | aris.re». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουνίου 2015.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ... Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, ISBN 978-960-93-5927-6
* Δελάρδας Κώστας | aris.re
Ο **Κώστας (Κωνσταντίνος) Ζώρας** (1950) είναι Έλληνας νομικός, κοινωνιολόγος και πανεπιστημιακός. Διατέλεσε γενικός γραμματέας του Υπουργικού Συμβουλίου στην κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε το 1950 στην Αθήνα. Αποφοίτησε με άριστα από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ στην τότε Δυτική Γερμανία, του οποίου αναγορεύθηκε διδάκτορας Συνταγματικού Δικαίου με υποτροφία του κρατικού γερμανικού ιδρύματος DAAD.

Δίδαξε Συνταγματικό Δίκαιο στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Αννόβερου στη Γερμανία ενώ από το 1999 είναι καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, του οποίου διατέλεσε και αντιπρύτανης.

Χρημάτισε γενικός γραμματέας του Υπουργικού Συμβουλίου στην κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου από τον Ιανουάριο του 1984 έως τον Ιούνιο του 1988, ενώ ήδη από το 1981 υπηρετούσε στο Νομικό Γραφείο του πρωθυπουργού, υπό τη διεύθυνση του καθηγητή Γεωργίου Κασιμάτη.

Από τον Φεβρουάριο του 1996 έως τον Οκτώβριο του 1998 ήταν γενικός γραμματέας Διοίκησης και Οργάνωσης του Υπουργείου Εξωτερικών και υπήρξε ο βασικός συντάκτης του ισχύοντος σήμερα «Οργανισμού Διοίκησης και Οργάνωσης» του Υπουργείου.

Είναι μέλος της Ένωσης Ελλήνων Συνταγματολόγων, της Ένωσης Ελλήνων Κοινωνιολόγων, της Ελληνικής Εταιρείας Πολιτικής Επιστήμης κ.α.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  «ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ Κ.ΖΩΡΑ» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 10 Οκτωβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2017.
Η **Λαμπάνι** ή **Γκοάρ-μποάλι**, που ονομάζεται επίσης **Μπαντζάρι**, είναι μια γλώσσα που ομιλείται από τους πρώην νομάδες Μπαντζάρα σε όλη την Ινδία και ανήκει στον Ινδοάρια ομάδα γλωσσών. Η γλώσσα δεν έχει δικό της αλφάβητο.

Η γλώσσα είναι γνωστή με διάφορα άλλα ονόματα, συμπεριλαμβανομένων των Λαμάνι, Λαμάντι, Λαμπάνι, Λαμπάνι, Λαμπάρα, Λαβάνι, Λεμάντι, Λουμαντάλε, Λαμπάνι Μούκα και παραλλαγές όπως οι Μπαντζάρα, Μπαντζάρι, Μπανγκάλα, Μπαντζόρι, Μπαντζούρι, Μπριντζάρι και παραλλαγές Γκοχάρ-Χερκέρι, Γκούλα, Γκουρμάρτι, Γκορμάτι, Κόρα, Σινγκάλι, Σουγκάλι, Σουκάλι και Τάντα*.*

Οι περιφερειακές διαλέκτους χωρίζονται μεταξύ τους ως Μπαντζάρα της Μαχαράστρα (γράφεται στο Ντεβανάγκαρι), τη Καρνάτακα (γραμμένο στο αλφάβητο Κανάντα), το Ταμίλ Ναντού και Τελανγκάνα (γραμμένο στο αλφάβητο Τελούγκου). Οι ομιλητές είναι δίγλωσσοι είτε στα Τελούγκου, Κανάντα ή Μαράτι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Naik, Dhansing B. (2000). *The Art and Literature of Banjara Lambanis: A Socio-cultural Study*. New Delhi: Abhinav Prakashan. σελ. 10. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2014.

Βιβλιογραφία
------------

* Boopathy, S. Investigation & report in: Chockalingam, K. *Languages of Tamil Nadu: Lambadi: An Indo-Aryan Dialect* (Census of India 1961. Tamil Nadu. Volume ix)
* Trail, Ronald L. 1970. *The Grammar of Lamani.*
Ο **Κρίστοφερ "Κρις" Μπράουν** (*Christopher "Chris" Brown*, γεννήθηκε 1978) είναι αθλητής του στίβου (400μ. και 4Χ400μ.) από τις Μπαχάμες. Έχει κερδίσει μετάλλια σε Ολυμπιακούς Αγώνες, σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα και σε Παναμερικανικούς Αγώνες.

Καριέρα
-------

Το 2007 ο Μπράουν κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 400 μέτρα στους Παναμερικανικούς Αγώνες στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Στο ίδιο αγώνισμα σε Παγκόσμια Πρωτάθληματα Κλειστού Στίβου κέρδισε, χρυσό μετάλλιο, το 2010 στην Ντόχα, αργυρό μετάλλιο το 2014 στο Σόποτ, και τρεις φορές χάλκινο μετάλλιο: το 2006 στη Μόσχα, το 2008 στη Βαλένθια και το 2012 στην Κωνσταντινούπολη.

Με την ομάδα από τις Μπαχάμες στη σκυταλοδρομία 4Χ400μ. κέρδισε χρυσό, ασημένιο και χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012, του 2008 και του 2000 αντίστοιχα. Επίσης κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοικτού Στίβου στο Έντμοντον το 2001, το αργυρό μετάλλιο στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Ανοικτού Στίβου στο Ελσίνκι και στην Οζάκα το 2005 και το 2007 αντίστοιχα και το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοικτού Στίβου στο Παρίσι το 2003.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  www.iaaf.org/athletes/athlete=171732. Ανακτήθηκε στις 6  Νοεμβρίου 2018.
2. 1 2 3 4  (Αγγλικά) *Sports-Reference.com*. www.sports-reference.com/olympics/athletes/br/chris-brown-2.html. Ανακτήθηκε στις 6  Νοεμβρίου 2018.
3. 1 2  (Αγγλικά) *Track and Field Statistics*. trackfield.brinkster.net/Profile.asp?ID=12412&Gender=M. Ανακτήθηκε στις 6  Νοεμβρίου 2018.
4. ↑  «Olympedia» (Αγγλικά) 2006.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Chris Brown (athlete)  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Ημέρα Ανεξαρτησίας** (ούρντου: یوم آزادی‬‎; *Yaum-e Āzādī*), η οποία εορτάζεται ετησίως στις 14 Αυγούστου, είναι εθνική αργία στο Πακιστάν. Εορτάζει την ημέρα που το Πακιστάν απέκτησε την ανεξαρτησία του και ανακηρύχθηκε κυρίαρχο κράτος μετά το τέλος της Βρετανικής Ινδίας στις 15 Αυγούστου 1947. Το Πακιστάν δημιουργήθηκε μετά από αγώνες του κινήματος του Πακιστάν, το οποίο στόχευε στη δημιουργία ενός νέου ανεξάρτητου κράτους για τους Μουσουλμάνους στις βορειοδυτικές περιοχές της Νότιας Ασίας μέσω διαίρεσης. Το κίνημα ήταν υπό την ηγεσία της Πανινδικής Μουσουλμανικής Ένωσης υπό την ηγεσία του Μοχάμεντ Αλί Τζίνα. Η διαίρεση επισημοποιήθηκε από το Νόμο Ινδικής Ανεξαρτησίας του 1947, σύμφωνα με τον οποίο η Βρετανική Ινδία παραχώρησε ανεξαρτησία στην Ινδία και το Πακιστάν. Το ντομίνιον του Πακιστάν αποτελούνταν από το Δυτικό και το Ανατολικό Πακιστάν, ενώ ήλεγχε τα εδάφη του σημερινού Πακιστάν και του Μπανγκλαντές. Στο ισλαμικό ημερολόγιο η ημέρα ανεξαρτησίας συμπίπτει με τις 27 Ραμαντάν, την παραμονή του Λαϋλάτ αλ-Καντρ, η οποία είναι ιερή μέρα των Μουσουλμάνων.

Η κύρια τελετή της ημέρας της ανεξαρτησίας λαμβάνει χώρα στην Ισλαμαμπάντ, όπου υψώνεται η σημαία στο κοινοβούλιο και τη προεδρική κατοικία. Ακολουθείται από τον εθνικό ύμνο και οι ομιλίες των ηγετών μεταδίδονται ζωντανά. Οι συνήθεις εορτασμοί για την εκδήλωση είναι τελετές ύψωσης σημαίας, παρελάσεις, πολιτιστικές εκδηλώσεις και ακρόαση πατριωτικών τραγουδιών. Επίσης, πολλοί Πακιστανοί υψώνουν τις σημαίες στα σπίτια τους και λαμβάνουν χώρα διάφορες τελετές βράβευσης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Jalal, Ayesha (1994) The Sole Spokesman: Jinnah, the Muslim League and the Demand for Pakistan. Cambridge University Press. (ISBN 978-0-521-45850-4)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ημέρα Ανεξαρτησίας (Πακιστάν)** |
Ο **Χοσέ (Τίτο) Παστερνάκης** (γεννημένος στις 11 Αυγούστου 1947) είναι Αργεντίνος με ελληνική υπηκοότητα, πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής. Στην Ελλάδα ήλθε το 1972 και αγωνίστηκε στον Π.Α.Σ. Γιάννινα, τον Άρη και την Καβάλα.

Καριέρα
-------

Ο Παστερνάκης αγωνίστηκε στην εθνική εφήβων της πατρίδας του και έπαιξε για την Παλμέιρας στη Βραζιλία, τη Χιμνάσια Λα Πλάτα στην Αργεντινή και τη Βαλένθια στη Βενεζουέλα, πριν μεταβεί στην Ελλάδα τον Φεβρουάριο του 1972. Αγωνίστηκε στη Β' Εθνική με την ομάδα του Π.Α.Σ. Γιάννινα μέχρι το καλοκαίρι του 1973, σκοράροντας δεκατρία γκολ στο πρωτάθλημα.

Τη σεζόν 1973-74 έπαιξε για την ομάδα της Ουρένσε στη δεύτερη κατηγορία Ισπανίας, πριν επιστρέψει στην Ελλάδα και τον Άρη. Με τους "κίτρινους" έπαιξε σε μόλις οκτώ αγώνες πρωταθλήματος, σκοράροντας στη νίκη του Άρη απέναντι στην Καλαμάτα με 2-0, στις 19 Ιανουαρίου 1975. Αγωνίστηκε επίσης στους δύο αγώνες εναντίον της Ραπίντ Βιέννης στις 18 Σεπτεμβρίου και 2 Οκτωβρίου 1974.

Από το 1975 ως το 1977 έπαιξε στην ομάδα της Καβάλας, τον πρώτο χρόνο στη δεύτερη κατηγορία και τον δεύτερο στην Α' εθνική, όπου οι Καβαλιώτες κατέλαβαν την έβδομη θέση του πρωταθλήματος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  José Osvaldo Pasternak - Player profile | Transfermarkt
2. ↑  Παστερνάκης Χοσέ | Blue Vayeros
3. ↑  Pasternak, José Osvaldo Pasternak - Footballer - BDFutbol
4. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 21/1/1975, Σελίδα: 4
5. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 19/9/1974, Σελίδα: 1
6. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 3/10/1974, Σελίδα: 4
7. ↑  Greece 1976/77 - RSSSF

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Βασίλης [άγνωστο επίθετο], *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
Ο **Κώστας (Κωνσταντίνος) Ζηλεμένος** (29 Ιουλίου 1927 - 14 Μαρτίου 1997) ήταν Έλληνας νομικός και πανεπιστημιακός, καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου και Πολιτικής Επιστήμης. Έγινε κυρίως γνωστός ως δικηγόρος του εκδότη Γιώργου Κουρή και της εφημερίδας «*Αυριανή*» κατά την δεκαετία του 1980.

Βίος
----

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε νομική και πολιτικές επιστήμες στην Αθήνα και το Παρίσι, όπου αναγορεύθηκε διδάκτορας Συνταγματικού Δικαίου του Πανεπιστημίου των Παρισίων (Panthéon). Παράλληλα, επί δύο χρόνια, παρακολούθησε μαθήματα στο Ινστιτούτο Διεθνών Σπουδών (Institut des Ètudes Internationales), επίσης στο Παρίσι, καθώς επίσης στην Ακαδημία Διεθνούς Δικαίου της Χάγης με υποτροφία «Νικολάου Πολίτη» που επιφυλάσσει το Πανεπιστήμιο των Παρισίων για τους αριστούχους διδάκτορές του. Στη συνέχεια μετέβη στο Λονδίνο και τη Ρώμη όπου μελέτησε το αγγλοσαξονικό Δίκαιο και το ιταλικό Δημόσιο Δίκαιο.

Από το 1957 έως το 1962 διατέλεσε διευθυντής και αρχισυντάκτης της στρατιωτικής εφημερίδας «*Στρατιωτικά Νέα*», ενώ από το 1966 έως το 1971 ήταν προϊστάμενος στο Τμήμα Διαφωτίσεως και Ψυχολογικού Πολέμου του Γενικού Επιτελείου Στρατού (ΓΕΣ). Λόγω αυτών των δραστηριοτήτων του κατηγορήθηκε ως χουντικός στην μεταπολίτευση.

Διατέλεσε νομικός σύμβουλος της εφημερίδας «*Αυριανή*», του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού και της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, μεταξύ άλλων. Το 1989-90 ήταν δικηγόρος του διοικητή του ΟΤΕ, Θεοφάνη Τόμπρα (ο οποίος είχε κυνηγηθεί από την χούντα ως μέλος του ΑΣΠΙΔΑ)· ο Τόμπρας εξήρε την συμβολή του Ζηλεμένου στην υπεράσπισή του (τελικά απαλλάχθηκε από τις κατηγορίες).

Το 1994 ίδρυσε το Κέντρο Ευρωπαϊκών Μελετών και Σπουδών «*Ιωάννης Καποδίστριας*». Πέθανε στην Αθήνα στις 14 Μαρτίου 1997.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Δρ Κώστας Ζηλεμένος». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2019.
2. 1 2  *Αντί*, Τεύχος 314, 11 Απριλίου 1986
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ευρυρρόη** αναφέρεται μία από τις θυγατέρες του ποτάμιου θεού Νείλου. Μπορεί έτσι να θεωρηθεί ως μία από τις Ναϊάδες. Σύμφωνα με μία παράδοση (όχι την επικρατούσα), την οποία διασώζει ο Τζέτζης, η Ευρυρρόη υπήρξε η μοναδική σύζυγος του Αιγύπτου, βασιλιά της ομώνυμης χώρας, και μητέρα και των πενήντα γιων του! Κατά την επικρατούσα παράδοση πάντως, αυτοί οι 50 γιοι, γνωστοί ως «Αιγυπτιάδες», ήταν τέκνα 6 διαφορετικών γυναικών. Οι 49 από τους 50 δολοφονήθηκαν από τις συζύγους τους, τις Δαναΐδες, την πρώτη νύχτα του γάμου τους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ι. Τζέτζη *Χιλιάδες*, 7.37
Μια συνηθισμένη Ημέρα της Γνώσης στη Ρωσία
Η **Ημέρα της Γνώσης** (ρωσικά: День Знаний‎), η οποία συχνά ονομάζεται απλά ως 1η Σεπτεμβρίου, είναι η ημέρα που παραδοσιακά το σχολικό έτος ξεκινά στη Ρωσία και σε πολλές άλλες πρώην Σοβιετικές δημοκρατίες, καθώς και άλλες χώρες του πρώην Ανατολικού Μπλοκ, εκτός από τη Ρουμανία, στην οποία εμπίπτει στις 11 Σεπτεμβρίου, και την πρώην Ανατολική Γερμανία στην οποία ποικίλλει ανάλογα με συντονισμένο τρόπο.

Περιγραφή
---------

Η Ημέρα της Γνώσης προέρχεται από την ΕΣΣΔ, καθώς ιδρύθηκε με Διάταγμα του Προεδρείου του Ανωτάτου Σοβιέτ της ΕΣΣΔ στις 15 Ιουνίου 1984, και γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 1 Σεπτεμβρίου. Αυτή η μέρα σηματοδοτεί επίσης το τέλος του καλοκαιριού και την αρχή του φθινοπώρου. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για τα παιδιά της πρώτης δημοτικού που έρχονται στο σχολείο για πρώτη φορά και συχνά συμμετέχουν σε μια εορταστική συνέλευση για την ημερομηνία αυτή. Η μέρα περιλαμβάνει επίσης το Πρώτο Κουδούνι (ρωσικά: Первый Звонок), όπου ένα κορίτσι της πρώτης τάξης σηκώνεται στους ώμους ενός αγοριού της 11ης τάξης, και παρελάζουν γύρω, χτυπώντας το πρώτο κουδούνι της σχολικής χρονιάς. Οι μαθητές άλλων τάξεων μπορεί να αρχίζουν τα μαθήματά τους στις 1 Σεπτεμβρίου ή λίγες μέρες αργότερα, συνήθως χωρίς ιδιαίτερες εκδηλώσεις.

Σε πόλεις και χωριά, οι καλοντυμένοι μαθητές έρχονται στο σχολείο με ένα μπουκέτο λουλούδια. Η γιορτή αρχίζει όταν τα παιδιά στέκονται στη γραμμή και γίνονται ευπρόσδεκτοι από τον διευθυντή του σχολείου και τους δασκάλους. Οι μαθητές των ανώτερων τάξεων διαβάζουν ποίηση, εκτελούν τραγούδια και το «Первый звонок» (πρώτο κουδούνι) για τους νεοεισερχόμενους. Παλαιότερα οι μαθητές κρατούσαν τα χέρια των νεότερων μαθητών και τους οδηγούσαν στην τάξη, ενθαρρύνοντάς τους όμορφα. Στη Ρωσία, αναγγέλλουν το «Азбука – наука, а ребятам бука» (Το αλφάβητο είναι μια επιστήμη, αλλά είναι μπαμπούλας για τα παιδιά!).

Η 1η Σεπτεμβρίου έχει μια εικονική πολιτιστική κατάσταση στο ρωσόφωνο κόσμο και εκεί αμέσως αναγνωρίζεται, κυρίως σε σχέση με την έναρξη της σχολικής χρονιάς. Για παράδειγμα, ένα πολύ γνωστό ποίημα σύνθημα είναι το *η 1η Σεπτεμβρίου είναι η κόκκινη μέρα στο ημερολόγιο* (το «κόκκινο» σημαίνει το ειδικό, ρωσικά: *первое сентября - красный день календаря*).

Υπάρχει επίσης η «Μέρα της Τελευταίας Σχολικής Καμπάνας» (στο τέλος του έτους).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Day of Knowledge – beginning of the school year». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016.
2. ↑  *USSR'88 Yearbook*. Novosti Press Agency Publishing House. 1988.
3. ↑  «Russian Day of Knowledge». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Φεβρουαρίου 2015.
Αφιέρωμα στη πλατεία Αλά-Τόο το 2011.
Η **Ημέρα της Λαϊκής Επανάστασης του Απριλίου** είναι εθνική αργία στην Κιργιζία που τιμά την Κιργιζική Επανάσταση του 2010. Ο Κιργίζιος πρόεδρος Αλμαζμπέκ Αταμπάγιεφ υπέγραψε το προεδρικό διάταγμα που εξουσιοδοτούσε την αργία στις 4 Απριλίου του 2016.[1] Στις 7 Απριλίου 2010, οι διαδηλωτές οι οποίοι οδηγούνταν από τους ηγέτες της αντιπολίτευσης εισέβαλαν στο κτίριο του κοινοβουλίου στο Μπισκέκ και κατέλαβαν τα κεντρικά γραφεία πολλών μεγάλων ραδιοτηλεοπτικών φορέων. Η Ρόζα Οτουνμπάγιεβα εκλέχθηκε στη συνέχεια επικεφαλής της Προσωρινής Κυβέρνησης. Η επέτειος της Επανάστασης κηρύχθηκε εθνική αργία το 2011. Το 2016 αναβαθμίστηκε σε εργατική αργία.[2]

Δείτε επίσης
------------

* Δημόσιες αργίες στην Κιργιζία

Παραπομπές
----------

1. ↑  AnydayGuide. «People’s April Revolution Day in Kyrgyzstan / April 7, 2017» (στα αγγλικά). *AnydayGuide*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2017-09-25.. Ανακτήθηκε στις 2017-09-24.
2. ↑  AnydayGuide. «People’s April Revolution Day in Kyrgyzstan / April 7, 2017» (στα αγγλικά). *AnydayGuide*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2017-09-25.. Ανακτήθηκε στις 2017-09-24.
Ο **Κνώσιος Ταύρος** που φιλοξενείται στο Μουσείο του Λούβρου είναι μετόπη από τον Ναό του Δία στην Ολυμπία.

Ιστορία του ευρήματος
---------------------

Βρέθηκε μαζί με άλλα σπαράγματα το 1829 στη δυτική πλευρά των ερείπιων του ναού της Ολυμπίας από τους Γάλλους Ζαν Λεόν Ζοζέφ Ντυμπουά (Jean-Léon-Joseph Dubois) και Γκιγιώμ-Αμπέλ Μπλουέ, διευθυντές του επιστημονικού τμήματος της γαλλικής αποστολής της Εκστρατείας του Μωριά (1828-1833), και το 1830 από εκεί μεταφέρθηκε στο Παρίσι, όπου τοποθετήθηκε στο Μουσείο του Λούβρου ως δωρεά της τότε ελληνικής βουλής.

Περιγραφή
---------

Καλλιτεχνική αναπαράσταση της μετόπης από τον Γκιγιώμ-Αμπέλ Μπλουέ, 1832
Είναι από πάριο μάρμαρο. Από το ανάγλυφο διατηρείται μεγάλο μέρος των σωμάτων του Ηρακλή και του ταύρου, ενώ λείπουν το κεφάλι του ταύρου, οι βραχίονες του Ηρακλή και τμήματα του ανάγλυφου από την δεξιά κάτω γωνία. Διακρίνουμε τον Ηρακλή που με το αριστερό του χέρι έχει πιάσει τον ταύρο από τα κέρατα και του στρίβει το κεφάλι, ενώ στο δεξί κραδαίνει το ρόπαλο. Η όλη σκηνή σφύζει από ζωντάνια.

Ιστορική τοποθέτηση
-------------------

Ο Παυσανίας αναφέρει στην περιγραφή του ναού της Ολυμπίας ότι η μετόπη του Ηρακλή με τον ταύρο της Κρήτης ήταν τοποθετημένη στον οπισθόδομο του ναού. Είναι έργο του Καλλιτέχνη του ναού της Ολυμπίας και χρονολογείται στα 460 π.Χ.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο αρχαιολογία | Πύλη αρχαιολογία |

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο τέχνη | Πύλη τέχνη |

* Καρλ Φρίντριχς (1831-1871) (1868). *Berlins antike bildwerke, Τόμος Α'*. Düsseldorf: J. Buddeus. σελίδες 130. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2012.
* Γεωργία Χατζή  (2008). *Το Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας*. Αθήνα: ΟΛΚΟΣ, ISBN 978-960-89339-3-4. σελίδες 258-259. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Δεκεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Παρουσίαση της μετόπης από το Μουσείο του Λούβρου
Ο **Κώστας Καρπαθάκης** (Πειραιάς, 1929-2019) ήταν Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν σαν επιθετικός. Αγωνίστηκε τις δεκαετίες του '40 και του '50 αποκλειστικά σε συλλόγους του Πειραιά.

Βιογραφικό
----------

Γεννημένος στο Χατζηκυριάκειο του Πειραιά ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την τοπική ανεξάρτητη ομάδα Βύρωνα Χατζηκυριακείου και κατόπιν μεταπήδησε στον Αργοναύτη, όπου αγωνίστηκε 4 με 5 χρονιές και έκανε ντεμπούτο στο Πειραϊκό πρωτάθλημα. Το 1952 μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό έπειτα από επιθυμία των Βαγγέλη και Γιάννη Χέλμη. Με τη φανέλα του Ολυμπιακού αγωνίστηκε 2 χρονιές, τη σεζόν 1952-53 και 1953-54 πετυχαίνοντας σύνολο σε 4 συμμετοχές 10 τέρματα την πρώτη χρονιά και σε 9 συμμετοχές 8 τέρματα τη δεύτερη για το Πειραϊκό πρωτάθλημα. Συνολικά με τη φανέλα του Ολυμπιακού πέτυχε 18 τέρματα για το πρωτάθλημα Πειραιά και 2 τέρματα για το κύπελλο Ελλάδας. Επίσης, το 1954 αγωνίστηκε στον αγώνα του τελικού κυπέλλου Ελλάδας 1953-54 εναντίον της Δόξας Δράμας κατακτώντας το κύπελλο. Τον Ιανουάριο του 1955 αποχώρισε από τον Ολυμπιακό και κατόπιν μεταπήδησε στην Προοδευτική, έπειτα από το ενδιαφέρον του προέδρου της Κυριάκου Βουλγαράκη. Στην Προοδευτική αγωνίστηκε μέχρι και το 1957, όποτε και τερμάτισε την ποδοσφαιρική του καριέρα. Με τη φανέλα της Προοδευτικής αγωνίστηκε επίσης στο Πειραϊκό πρωτάθλημα και τη σεζόν 1956-57 στο πρωτάθλημα Ελλάδας. 

Έπειτα από την απόσυρσή του από το ποδόσφαιρο, ξεκίνησε αποκλειστικά να εργάζεται για βιοποριστικούς λόγους στα καράβια. Από μικρός είχε εργαστεί σε πολλές δουλειές όπως μπετατζής, εργάτης κτλπ. Απεβίωσε τον Ιούλιο του 2019 στην ηλικία των 90 ετών και η κηδεία του τελέστηκε το Γ' Νεκροταφείο Αθηνών στη Νίκαια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ολοι οι τελικοί του Κυπέλλου Αρχειοθετήθηκε 2019-01-07 στο Wayback Machine. novasports.gr
2. ↑  Greece - Cup Data (from Quarterfinals on), 1953-54, rsssf.com
3. ↑  «Έφυγε» ο παλαίμαχος άσος του Ολυμπιακού Κώστας Καρπαθάκης filathlos.gr
4. ↑  Ολυμπιακός : Το τελευταίο «αντίο» στον Κώστα Καρπαθάκη tovima.gr

Πηγές
-----

* *"Κώστας Καρπαθάκης, ένας ξεχασμένος θρύλος"*, αφιέρωμα και συνέντευξη Κώστα Καρπαθάκη, koinoniki.gr
* Καρπαθάκης Κώστας, redarchivesblog.blogspot.com
Ο **Kώστας Καρτάλης** είναι μέλος ΔΕΠ (Καθηγητής) στον Τομέα Φυσικής Περιβάλλοντος του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ). Είναι μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ενωσης για την Κλιματική Αλλαγή (). 
Εχει διατελέσει μέλος του Επικουρικού Οργάνου των Ηνωμένων Εθνών για την εφαρμογή της Σύμβασης και το Κλίμα και της Συμφωνίας των Παρισίων και μέλος της Επιτροπής (Assembly) της Ευρωπαικής Επιτροπής στη θεματική "Κλιματικά Ουδέτερες και Εξυπνες Πόλεις".

Είναι επίσης Συνεργαζόμενος Καθηγητής στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο στο αντικείμενο "Περιβαλλοντικός Σχεδιασμός". Είναι επίτιμος διδάκτορας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης και έχει τιμηθεί με το Μετάλλιο της Πόλης των Αθηνών.

Έχει διατελέσει Λέκτορας και Επίκουρος Καθηγητής στον Τομέα Φυσικής Περιβάλλοντος (ΕΚΠΑ) καθώς και Επισκέπτης Καθηγητής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Φυσικής του ΕΚΠΑ (1985). Είναι επίσης κάτοχος Μάστερ στη Φυσική Ατμόσφαιρας, Μάστερ στην Αεροδιαστημική Μηχανική και Διδακτορικού Διπλώματος στη Φυσική Ατμόσφαιρας-Περιβάλλοντος (με τη χρήση δορυφορικών τεχνικών), όλα από το Πανεπιστήμιο του Michigan, Ann Arbor.

Έχει διατελέσει Γενικός Γραμματέας Ολυμπιακών Αγώνων στο Υπουργείο Πολιτισμού (2001-2004) και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΙΣΤΑΜΕ) (2005-2007). Διετέλεσε επίσης τεχνικός συνεργάτης του Δημάρχου Αθηναίων Αντώνη Τρίτση, ενώ είναι μέλος του Δ.Σ. του Ιδρύματος Αντώνη Τρίτση για τα Δικαιώματα των Λαών.

Το 2007 εξελέγη Βουλευτής ΠΑΣΟΚ Μαγνησίας, ενώ επανεξελέγη το 2009. Διετέλεσε Πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής των Ελλήνων (2010-2012) και Πρόεδρος της Επιτροπής Φιλίας Ελλάδος - Κορέας. 

Σε διεθνές επίπεδο, διετέλεσε Αντιπρόεδρος του Διεθνούς Γραφείου Εκπαίδευσης της UNESCO, μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής και του Διοικητικού Συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος, μέλος της Επιτροπής Στήριξης του Κέντρου Παρακολούθησης της Γης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μέλος του Ευρωπαϊκού Δικτύου των Κοινοβουλευτικών για περιβάλλον.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *unfccc.int*. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2020.  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)
2. ↑  «Mission area: Climate-neutral and smart cities». *European Commission - European Commission* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2020.
3. ↑  «InKomotini.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. CS1 maint: Unfit url (link)
Μια εκδήλωση για την Ημέρα των Σπάνιων Παθήσεων το 2018
Η **Ημέρα Σπάνιων Παθήσεων** είναι ένας εορτασμός που πραγματοποιείται την τελευταία ημέρα του Φεβρουαρίου για την ευαισθητοποίηση σχετικά με τις σπάνιες ασθένειες και τη βελτίωση της πρόσβασης στη θεραπεία και στην ιατρική εκπροσώπηση ατόμων με σπάνιες ασθένειες και των οικογενειών τους. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός για τις Σπάνιες Ασθένειες καθιέρωσε την ημέρα το 2008 για να ευαισθητοποιήσει για άγνωστες ή παραμελημένες ασθένειες. Σύμφωνα με αυτόν τον οργανισμό, η θεραπεία για πολλές σπάνιες ασθένειες είναι ανεπαρκής, όπως και τα κοινωνικά δίκτυα για την υποστήριξη ατόμων με σπάνιες ασθένειες και των οικογενειών τους. Επιπλέον, ενώ υπήρχαν ήδη πολλές ημέρες αφιερωμένες σε πάσχοντες μεμονωμένων ασθενειών (όπως AIDS, Καρκίνος, κ.λπ.), στο παρελθόν δεν υπήρχε μια ημέρα για την εκπροσώπηση των ασθενών σπάνιων ασθενειών. Το 2009 η Ημέρα των Σπάνιων Παθήσεων έγινε παγκόσμια καθώς ο Αμερικανικός Εθνικός Οργανισμός για τις Σπάνιες Διαταραχές κινητοποίησε 200 οργανώσεις υπεράσπισης ασθενών με σπάνιες ασθένειες στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ οργανώσεις στην Κίνα, την Αυστραλία, την Ταϊβάν και τη Λατινική Αμερική ηγούνται επίσης προσπάθειες στις αντίστοιχες χώρες τους για συντονισμό δραστηριοτήτων και προώθηση της ημέρας.

Δείτε ακόμη
-----------

* Κατηγορία:Σπάνιες ασθένειες

Παραπομπές
----------

1. ↑  Luce, Jim (10 Φεβρουαρίου 2009). «"Rare Diseases" Increasingly Common, Not Rare for Afflicted». The Huffington Post. Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2021.
2. ↑  «Millions Around World to Observe Rare Disease Day». PR Newswire. 13 Φεβρουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2009. [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. 1 2  «Why Rare Disease Day?». Rare Disease Day. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Φεβρουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2009.
4. 1 2  Parisse-Brassens, Jerome (Δεκεμβρίου 2007). «29 February 2008: First European Rare Disease Day». European Organisation for Rare Diseases. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2009.
5. ↑  «Rare Disease Day 2009». United States National Library of Medicine. 15 Φεβρουαρίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Φεβρουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2009.
6. ↑  «Rare Disease Day 2019 - 28 Feb». *Rare Disease Day - 28 Feb 2019*.
7. ↑  «Rare Disease Day 2009». Αμερικανική Εθνική Ιατρική Βιβλιοθήκη. 15 Φεβρουαρίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Φεβρουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2009.
8. ↑  «Rare Disease Day 2019 - 28 Feb». *Rare Disease Day - 28 Feb 2019*.
9. ↑  «February 29 is Rare Disease Day in Europe». Novartis. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιουνίου 2010. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2009.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Rare Disease Day επίσημη ιστοσελίδα
* Rare Disease Day US επίσημη ιστοσελίδα στις ΗΠΑ
Ο **Κώστας Ευσταθίου** ( 01.05.1911 - 23.01.1980), γνωστότατος ανά το Παγκύπριο ως Παχύκωστης (Pachykostis),υπήρξε μια εξαιρετική αγωνιστική μορφή του Απελευθερωτικού Αγώνα της ΕΟΚΑ.

Η φιλοπατρία, η εντιμότητα και η υπευθυνότητά του ήταν τόσο ξεχωριστά, που ο Αρχηγός Διγενής τον εμπιστεύτηκε να τον μεταφέρει με ασφάλεια στη Λεμεσό, όταν διέτρεχε μέγα κίνδυνο να συλληφθεί από τους Βρετανούς κατακτητές, κατά τη διαφυγή του από τα βουνά του Κύκκου.

Σε άλλη περίπτωση αψηφώντας την ιδιότητα του αξιωματικού της Αστυνομίας και τη ζωή του, προθυμοποιήθηκε να ντύσει ως αστυνομικούς αγωνιστές για να διαφύγουν από το κλοιό των βρετανικών στρατευμάτων.

Ο Δήμος Χατζημιλτής γράφει επίσης στο Χρονικό του Αγώνα ότι: «Αρχές Οκτωβρίου 1956 ο Παχύκωστης τον πλησίασε και του ανέφερε ότι Τούρκος αστυνομικός του αποκάλυψε πως σύντομα θα τον συνελάμβαναν οι Βρετανοί, διότι είχαν πληροφορίες ότι "ο Χατζημιλτής ήταν υπεύθυνος της ΕΟΚΑ Λεμεσού.»

Βιβλιογραφία
------------

* Χαραλαμπίδης Χαράλαμπος,"Λίκνο της Λευτεριάς", εκδόσεις ΓΕΡΜΑΝΟΣ, 2010
Ο **Ευρυμέδων ο Ιεροφάντης** ήταν Αρχαίος Αθηναίος, εκπρόσωπος της ιερατικής φυλής που επέβλεπε την τέλεση των Ελευσινίων Μυστηρίων. Μαζί με τον Δημόφιλο (εκπρόσωπο της σχολής του Ισοκράτη), ο Ευρυμέδων κατέθεσε κατηγορία ασεβείας, όπως αναφέρεται («γραφή ασεβείας»), κατά του φιλοσόφου Αριστοτέλη μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, το 323 π.Χ.. Ως λόγοι αναφέρθηκαν ότι ο Αριστοτέλης είχε ιδρύσει βωμό στον Ερμία, είχε γράψει τον ύμνο στην Αρετή και το επίγραμμα στον ανδριάντα του Ερμία, στους Δελφούς. Ο Αριστοτέλης όμως έφυγε για τη Χαλκίδα προτού γίνει η δίκη του.

Πηγές
-----

* Filonik, Jakub: «Athenian impiety trials: a reappraisal», *Dike*, τόμος 16 (2013), σσ. 72-73
* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 12
Έμμεσες **προεδρικές εκλογές** διεξήχθησαν στη Λετονία στις 29 Μαΐου 2019.

Σύστημα ψηφοφορίας
------------------

Πριν τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, τα πολιτικά κόμματα που εκπροσωπούνται στη Saeima (Βουλή) επιλέγουν τον υποψήφιό τους.

Ο πρόεδρος εκλέγεται από τον πρώτο γύρο αν συμπληρώσει την απαιτούμενη απόλυτη πλειοψηφία των βουλευτών, δηλαδή τις 51 ψήφους επί συνόλου 100.

Σε περίπτωση αποτυχίας να εκλεγεί από τον πρώτο γύρο, οργανώνεται 2ος γύρος με τους ίδιους υποψηφίους και υπό τις ίδιες συνθήκες. Εάν πάλι δεν εκλεγεί κανείς, τότε οι δύο πρώτοι υποψήφιοι προκρίνονται σε έναν τρίτο γύρο και εκείνος που θα συγκεντρώσει 51 ψήφους εκλέγεται πρόεδρος. Ο πρόεδρος της Saeima ηγείται του εκλεκτορικού κολεγίου.

Σε περίπτωση αποτυχίας, η διαδικασία επαναλαμβάνεται από την αρχή.

Εκλογές
-------

Ο πρώην δικαστής του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Έγκιλς Λέβιτς εξελέγη πρόεδρος με 61 ψήφους.

Αναλυτικά τα αποτελέσματα:

* Έγκιλς Λέβιτς – 61 ψήφοι
* Ντίτζις Σμιτς – 24 ψήφοι
* Γιούρις Γιάνσονς – 8 ψήφοι

Έχοντας λάβει την υποστήριξη 61 βουλευτών, ο Λέβιτς εξελέγη για να υπηρετήσει τετραετή θητεία στην προεδρία της χώρας. Ορκίστηκε και ανέλαβε καθήκοντα στις 8 Ιουλίου 2019 και διαδέχθηκε στο αξίωμα τον Ράιμοντς Βέγιονις.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «FACTBOX - Presidential Election Procedure In Latvia». *UrduPoint*. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2019.
2. ↑  «Egils Levits elected as President of Latvia». Baltic News Network. 29 Μαΐου 2019.. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2019.
3. ↑  «Saeima chooses Egils Levits as new State President». Public Broadcasting of Latvia. 29 Μαΐου 2019.. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2019.
4. ↑  «Latvian parliament elects former judge Levits president». 29 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2019 – μέσω www.reuters.com.