recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Αυτό το λήμμα αφορά το τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών της Παρτιζάν.  Για τον ευρύτερο σύλλογο, δείτε: Παρτιζάν Βελιγραδίου.  

Η **Παρτιζάν** (σερβικά: Партизан / Partizan) γνωστή ως **Παρτίζαν ΝΙΣ** για εμπορικούς λόγους, είναι επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης και εδρεύει στο Βελιγράδι της Σερβίας. Ιδρύθηκε ως τμήμα του πολυαθλητικού συλλόγου της Παρτιζάν Βελιγραδίου το 1945. Ο σύλλογος αγωνίζεται στην Σερβική Λιγκ, στην Αδριατική Λίγκα και στην Ευρωλίγκα.

Ιστορία & Γενικά στοιχεία
-------------------------

Cibona vs Partizan NLB
Η Παρτίζαν είναι η πιο επιτυχημένη ομάδα μπάσκετ στη Σερβία και μια από τις πιο επιτυχημένες στο πρωτάθλημα της πάλαι ποτέ ενωμένης Γιουγκοσλαβίας. 

Κατά τη διάρκεια της μακράς ιστορία της (περισσότερων από έξι δεκαετιών), η Παρτίζαν έχει κερδίσει 45 τρόπαια. Είναι κάτοχος 21 εθνικών τίτλων, εκ των οποίων η τελευταίοι 12 κατακτήθηκαν διαδοχικά. Έχει κερδίσει επίσης 16 εθνικά κύπελλα μπάσκετ και 7 πρωταθλήματα Αδριατικής (ABA League). Το πιο σημαντικό τρόπαιο που έχει κατακτήσει ο σύλλογος είναι η Ευρωλίγκα στο Final Four της Κωνσταντινούπολης το 1992, νικώντας στον τελικό την ισπανική Μοντιγαλά Ζουβεντούτ. 

Εκείνη την περίοδο (1992), η Παρτίζαν έδωσε τα εντός έδρας παιχνίδια της (όπως τον κρίσιμο τυπικά εντός έδρας προημιτελικό αγώνα εναντίον της Κνορ Μπολόνια μακριά από τα εδάφη της Γιουγκοσλαβίας (στο προάστιο Φουενλαμπράδα της Μαδρίτης) καθώς η FIBA αποφάσισε να μην επιτρέψει σε ομάδες από την πρώην Γιουγκοσλαβία να παίζουν στην έδρα τους, λόγω των εχθροπραξιών στην περιοχή. Ακόμη, την ίδια περίοδο κατέκτησε το εθνικό πρωτάθλημα και το κύπελλο, επιτυγχάνοντας έτσι Τριπλ Κράουν. Η Παρτίζαν ωστόσο δεν είχε το δικαίωμα να υπερασπιστεί τον τίτλο της Ευρωλίγκα την περίοδο 1992-1993, λόγω των κυρώσεων του ΟΗΕ. 

Η ομάδα έχει κερδίσει επίσης 3 Κύπελλα Κόρατς το 1978, το 1979 και το 1989. 

Το σωματείο και οι φίλαθλοι της Παρτιζάν αδελφοποιήθηκαν με το σωματείο και τους φιλάθλους του ΠΑΟΚ. Ο κατεξοχήν μεγάλος αθλητικός αντίπαλος της Παρτιζάν είναι ο συμπολίτης της Ερυθρός Αστέρας.

Τίτλοι
------

* Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης (1): 1992
* Ευρωπαϊκό Κύπελλο Κόρατς (3): 1978, 1979, 1989
* Αδριατική Λίγκα (7): 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2013, 2023
* Πρωταθλήματα (Γιουγκοσλαβίας / Σερβίας-Μαυροβουνίου / Σερβίας) (21): 1976, 1979, 1981, 1987, 1992, 1995, 1996, 1997, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014
* Κύπελλο (Γιουγκοσλαβίας / Σερβίας-Μαυροβουνίου / Σερβίας) (16): 1979, 1989, 1992, 1994, 1995, 1999, 2000, 2002, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2018, 2019, 2020

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Novi sponzor KK Partizan, novo "prezime": NIS vs MTS | svet.rs». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Σεπτεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2013.
2. ↑  «ISTANBUL 1992: A TRIUMPH OF EXILES | euroleague.net». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 6826147967369284200008
* LCCN: n2018028698

 |

 |
**Ποπ κουλτούρα** (από τα αγγλικά popular culture, δηλαδή δημοφιλής κουλτούρα) ονομάζεται γενικότερα το σύνολο των πιστεύω και αντικειμένων που επικρατεί μία συγκεκριμένη στιγμή ή και διαχρονικά. Αυτό το σύνολο μπορεί να περιλαμβάνει αναφορές σε φιλοσοφικές ιδέες ή και τέχνες, όπως ο κινηματογράφος, τα βιντεοπαιχνίδια, τα βιβλία και η μουσική, που έχουν επηρεάσει έντονα την κοινωνία αναγνωρίζονται από μία μεγάλη μερίδα ατόμων, ανεξάρτητα από το αν έχουν συσχέτιση ή γνώση του ουσιαστικού αντικειμένου που αντιπροσωπεύει το εκάστοτε σύμβολο.

Ιστορία
-------

Ο όρος «popular culture» έχει χρονολογηθεί στον 19ο αιώνα και νωρίτερα. Παραδοσιακά, η ποπ κουλτούρα έχει συνδεθεί με το χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης και τις κατώτερες κοινωνικές τάξεις. Από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και ακολουθώντας τις τεράστιες πολιτισμικές και κοινωνικές αλλαγές που συνέβησαν από τις παρεμβάσεις των μέσων, το νόημα της ποπ κουλτούρας ξεκίνησε να αλληλοκαλύπτεται με αυτό της μαζικής κουλτούρας, της κουλτούρας μέσων, του πολιτισμού της εικόνας, της καταναλωτικής κουλτούρας, και της κουλτούρας για μαζική κατανάλωση.

Προτεινόμενη βιβλιογραφία
-------------------------

* William Reynolds, *Culture and Society*, Harper Torch Books, (New York 1958)
* Βούρτσης, Ι. κ.α. *Εισαγωγή στον Ελληνικό Πολιτισμό*, Τόμ. Α΄, Ε.Α.Π. (Πάτρα 1999): 55.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «pop culture Meaning in the Cambridge English Dictionary». *dictionary.cambridge.org* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2018.
2. ↑  Although the *Oxford English Dictionary* lists the first use as 1854, it appears in an address by Johann Heinrich Pestalozzi in 1818: Pestalozzi, Johann Heinrich (1818). *The Address of Pestalozzi to the British Public*. I see that it is impossible to attain this end without founding the means of popular culture and instruction upon a basis which cannot be got at otherwise than in a profound examination of Man himself; without such an investigation and such a basis all is darkness.
3. ↑  Per Adam Siljeström [sv], *The educational institutions of the United States, their character and organization*, J. Chapman, 1853, p. 243: "Influence of European emigration on the state of civilization in the United States: Statistics of popular culture in America". John Morley presented an address *On Popular Culture* at the Birmingham Town Hall in 1876, dealing with the education of the lower classes.
4. ↑  "one look at the sheer mass and volume of what we euphemistically call our popular culture suffices", from Winthrop Sargeant, 'In Defense of the High-Brow', an article from *LIFE* magazine, 11 April 1949, p. 102.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ποπ κουλτούρα** |

* Άρθρα για την ποπ κουλτούρα στο *New York Times*
Συντεταγμένες: 40°3′27.1″N 22°33′35.8″E﻿ / ﻿40.057528°N 22.559944°E﻿ / 40.057528; 22.559944

 Εκθέματα στο εσωτερικό του μουσείου
Το **Μουσείο Γεωλογικής Ιστορίας Ολύμπου** είναι γεωλογικό μουσείο στη Λεπτοκαρυά Πιερίας, στους πρόποδες του Ολύμπου στη βόρεια Ελλάδα. Παρουσιάζει σε αρκετές εκθεσιακές αίθουσες, πετρώματα και ορυκτά από την περιοχή και απολιθώματα από τον Όλυμπο και από τη γύρω περιοχή. Ιδρύθηκε με τη βοήθεια της Γεωλογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Δομή του μουσείου
-----------------

Ενώ ευρήματα από όλη την Ελλάδα εκτίθενται στις αίθουσες διδασκαλίας, μια ξεχωριστή αίθουσα έκθεσης είναι αφιερωμένη αποκλειστικά στον Όλυμπο. Παρουσιάζεται η ιστορία του σχηματισμού των βουνών. Εκτίθενται διάφορα είδη απολιθωμένων φυτών και απολιθωμάτων.

Εκθέματα
--------

 Απολιθωμένα μύδια
Η γεωλογική ανάπτυξη της Ελλάδας εξηγείται με τη βοήθεια φακέλων. Χρησιμοποιώντας ένα μοντέλο του Ολύμπου, φαίνεται η κατανομή των διαφόρων ειδών πετρωμάτων στην οροσειρά. Όλοι οι γνωστοί τύποι πετρωμάτων που απαντώνται στην περιοχή του Ολύμπου εκτίθενται σε προθήκες.

Ως αποτέλεσμα της μετατόπισης των ηπειρωτικών πλακών, ο Όλυμπος εξακολουθεί να ωθείται προς τα πάνω κατά 1 έως 4 χιλιοστά το χρόνο. Αυτός είναι ο λόγος που υπάρχουν απολιθωμένα θαλάσσια ζώα σε ύψος γύρω στα 1.000 με 1.500 μέτρα. Ένα μοναδικό μέχρι τώρα εύρημα ήταν ένας αμμωνίτης που βρέθηκε σε υψόμετρο περίπου 1.100 μέτρων. Άλλοι μάρτυρες που ήταν μέρος του βουνού παλαιότερα κάτω από το επίπεδο της θάλασσας είναι ασβεστόλιθοι που είχαν τρυπηθεί από μύδια (Litophagae) ή ασβεστόλιθοι που περιλαμβάνουν απολιθωμένα θαλάσσια σκουλήκια.

Ο Όλυμπος είναι ένα λεγόμενο τεκτονικό «παράθυρο». Αυτό σημαίνει ότι η διάβρωση και η παραμόρφωση έχουν απελευθερώσει παλιά στρώματα βράχου που κανονικά θα ήταν κρυμμένα. Το γεγονός αυτό διασφαλίζει ότι γεωλόγοι από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν στον Όλυμπο για ερευνητικούς σκοπούς.

Περαιτέρω πάνελ εξηγούν ότι το όρος Όλυμπος πήρε τη σημερινή του μορφή μετά την εποχή των παγετώνων. Καθώς ο πάγος υποχώρησε, μάζες από χαλίκι μετακινήθηκαν κατά μήκος. Αυτή η διαδικασία διαμόρφωσε το τοπίο και επηρέασε το σχήμα ορισμένων λίθων. Είναι στρογγυλά στο πάνω μέρος και πεπλατυσμένα στο κάτω μέρος.

Μέχρι στιγμής έχουν ανακαλυφθεί μόνο μερικές μικρότερες σπηλιές. Κάποιες από αυτές είναι γεμάτες με πάγο που δεν λιώνει ούτε το καλοκαίρι.

Συνεργασία
----------

Από το 2013, το ιδιωτικό αυτό μουσείο συνεργάζεται με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Σε δύο τάξεις, διδάσκονται μαθήματα για τη γεωλογία του Ολύμπου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «School of Geology». *www.auth.gr*. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
2. ↑  «Fig. 2. Geographic map of the Olympus region of northeastern mainland...». *ResearchGate*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστότοπος του μουσείου Αρχειοθετήθηκε 2016-10-30 στο Wayback Machine.
* Τουριστικές πληροφορίες Αρχειοθετήθηκε 2018-10-31 στο Wayback Machine.
**Οι  κωδικοί ATC V**, που περιγράφουν το *Διάφορα* είναι ενότητα του Ανατομικού-Θεραπευτικού-Χημικού Συστήματος Ταξινόμησης, ενός συστήματος αλφαριθμητικών κωδικών που αναπτύχθηκε από τον WHO για την ταξινόμηση των φαρμάκων και άλλων ιατρικών προϊόντων.

Κωδικοί για κτηνιατρική χρήση (ATCvet codes) μπορούν να δημιουργηθούν τοποθετώντας το γράμμα Q μπροστά από τον ανθρώπινο κωδικό ATC: **QV**... 

Οι εθνικές εκδόσεις της ταξινόμησης ATC μπορούν να συμπεριλαμβάνουν πρόσθετους κωδικούς που δεν υπάρχουν σε αυτόν τον κατάλογο, οι οποίοι ακολουθούν την έκδοση WHO.

| V Διάφορα |
| --- |
| **V01** Αλλεργιογόνα |
| **V03** Όλα τα άλλα θεραπευτικά προϊόντα |
| **V04** Διαγνωστικοί παράγοντες |
| **V06** Γενικά θρεπτικά συστατικά |
| **V07** Όλα τα άλλα μη θεραπευτικά προϊόντα |
| **V08** Σκιαγραφικά |
| **V09** Διαγνωστικά ραδιοφάρμακα |
| **V10** Θεραπευτικά ραδιοφάρμακα |
| **V20** Χειρουργικοί επίδεσμοι |
| 

---

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| 
* A
* B
* C
* D
* G
* H
* QI
* J
* L
* M
* N
* P
* R
* S
* V
 |

 |

 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ATC/DDD Index 2016: code V». WHO Collaborating Centre for Drug Statistics Methodology.
2. ↑  «ATCvet Index 2016: code QV». WHO Collaborating Centre for Drug Statistics Methodology.

Δείτε επίσης
------------

* Ανατομικό-Θεραπευτικό-Χημικό Σύστημα Ταξινόμησης
Ο **Ανδρέα Β΄ Μπαρότσι** (πέθανε το 1334) ήταν ευγενής από την Δημοκρατία της Βενετίας, άρχοντας της Σαντορίνης στις Κυκλάδες και Ναύαρχος της Ρωμανίας, διαδέχθηκε τον πατέρα του Ιάκωβο Β΄ Μπαρότσι (1308). Οι κατοχές του πέρα από την Σαντορίνη περιείχαν το μικρό νησί της Θηρασιάς, κατοχυρώθηκαν με συνθήκη ανάμεσα στην Δημοκρατία της Βενετίας και την Βυζαντινή αυτοκρατορία (1310). Αργότερα ο τιτλούχος αυτοκράτορας της Λατινικής αυτοκρατορίας Φίλιππος Α΄ του Τάραντα του έδωσε τον τίτλο του *"Ναυάρχου της Ρωμανίας"* (1315). Την επόμενη χρονιά (1316) τα νησιά του δέχτηκαν σκληρές επιθέσεις από Τούρκους πειρατές. Αργότερα ο Δούκας του Αρχιπελάγους Νικόλαος Α΄ Σανούδος που διεκδικούσε και την Σαντορίνη συγκρούστηκε σκληρά μαζί του, ο Μπαρότσι αρνήθηκε να υποκύψει στις παράλογες απαιτήσεις του. Η σύγκρουση εξελίχθηκε σε πόλεμο παρά την παρέμβαση της Δημοκρατίας της Βενετίας να τους συμφιλιώσει, αργότερα με νέα παρέμβαση της Δημοκρατίας (1328), ήρθε προσωρινά μιά ανακωχή (1331). Ο Ανδρέα Β΄ Μπαρότσι πέθανε (1334) και τον διαδέχθηκε ο γιος του Μαρίνο Μπαρότσι ο οποίος δραπέτευσε στην Κρήτη (1335) όπου και πέθανε (1359). Η ηγεμονία της Θήρας και της Θηρασιάς πέρασαν στο Δουκάτο του Αρχιπελάγους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Borsari 1964
2. ↑  Borsari 1964
3. ↑  Hopf, Karl. Veneto-byzantinische Analekten, in Sitzungsberichte der kaiserlichen Akademie der Wissenschaten zu Wien, Phil-hist. Klasse, XXXII (1859) (1869 ed.). σσ. 389–392
4. ↑  Borsari 1964
5. ↑  Borsari 1964
6. ↑  Borsari 1964
7. ↑  Frazee & Frazee 1988, σ. 52

Πηγές
-----

* Borsari, Silvano (1964). "BAROZZI, Andrea". Dizionario Biografico degli Italiani, Volume 6: Baratteri–Bartolozzi (in Italian). Rome: Istituto dell'Enciclopedia Italiana.
* Frazee, Charles A.; Frazee, Kathleen (1988). The Island Princes of Greece: The Dukes of the Archipelago. Amsterdam: Adolf M. Hakkert.
To ***170 Hz*** είναι μια ολλανδική ταινία για τον έρωτα δύο κωφών εφήβων. Αν και ορισμένοι διάλογοι είναι στα ολλανδικά, οι περισσότεροι είναι στην ολλανδική νοηματική γλώσσα και συνοδεύονται από υπότιτλους. Η ταινία παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Ολλανδικό Φεστιβάλ Κινηματογράφου τον Σεπτέμβριο του 2011 και κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους την 1η Μαρτίου 2012. Ο τίτλος αναφέρεται στη συχνότητα των 170 Χερτζ, την υψηλότερη συχνότητα που μπορεί να ακούει ακόμα ο κύριος χαρακτήρα Νικ (π.χ. ο ήχος μιας μοτοσικλέτας).

Βραβεία
-------

Η ταινία έχει κερδίσει Βραβείο Κοινού στα Βραβεία Gouden Kalf 2011. Επιπλέον, η ταινία ήταν υποψήφια για Βραβείο Καλύτερου Ήχου και η Γκέιτε Γιάνσεν για Βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού στην ίδια διοργάνωση.

Διανομή
-------

* Γκέιτε Γιάνσεν ως Ίβι
* Μάικλ Μούλερ ως Νικ

Παραπομπές
----------

1. ↑  «170 Hz: eigenzinnige en magnetiserende film over twee dove tienergeliefden» (στα Dutch). *de Volkskrant*. 1 March 2012.. Ανακτήθηκε στις 3 March 2013.
2. ↑  «170 Hz –  Joost van Ginkel» (στα Dutch). *Nu.nl*. 29 February 2012.. Ανακτήθηκε στις 3 March 2013.
3. ↑  «Grootse film in kleine gebaren» (στα Dutch). *de Pers*. 28 February 2012.. Ανακτήθηκε στις 3 March 2013.
4. ↑  «Zonder acteren is alles verloren» (στα Dutch). *de Volkskrant*. 12 January 2012.. Ανακτήθηκε στις 3 March 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
* *170 Hz*   στην IMDb
Συντεταγμένες: 40°38′30.1″N 22°56′13.6″E﻿ / ﻿40.641694°N 22.937111°E﻿ / 40.641694; 22.937111

Τα **Λουτρά Φοίνιξ** ( ή **Πασά Χαμάμ**) (τουρκ.: Pasha Hamam), είναι παλαιά λουτρά (χαμάμ) της Οθωμανικής περιόδου στη Θεσσαλονίκη. Το κτίριο κτίσθηκε πάνω στα ερείπια του παλαιοχριστιανικού οκταγωνικού ναού (Οκτάγωνο) και βρίσκεται στη συμβολή των σημερινών οδών *Πηνειού*, *Κάλβου* και *Π.Καρατζά*, κοντά στον Ναό των Αγίων Αποστόλων.

Κτίστηκε στη δεκαετία 1520-1530 από τον οπλαρχηγό Τζεζερί-ζαντέ Κοτζά Κασίμ πασά, έναν από τους βεζύρηδες των σουλτάνων Βαγιαζίτ Β΄ και Σελίμ Α΄, που διορίστηκε διοικητής της Θεσσαλονίκης όταν ανέβηκε στο θρόνο ο Σουλεϊμάν ο Α΄ ο Μεγαλοπρεπής. Στο ίδιο χρονικό διάστημα, ο Κασίμ πασάς μετέτρεψε την εκκλησία των Αγίων Αποστόλων σε τέμενος. Αρχικά επρόκειτο για απλό λουτρό (μόνο για άνδρες) με την κλασική αρχιτεκτονική διάταξη ενώ αργότερα λειτούργησε ως διπλό (Για άνδρες και για γυναίκες μετά τις κατά προσέγγιση αναγκαίες προσθήκες). Το νέο τμήμα προοριζόταν για τους άνδρες, ενώ το αρχικό για τις γυναίκες.

Το 1977 απαλλοτριώθηκε από το ελληνικό Δημόσιο και λειτούργησε έως το 1981 με την ονομασία **Λουτρά Φοίνιξ**, οπότε και σταμάτησε καθώς οι εγκαταστάσεις του κρίθηκαν επικίνδυνες.

Σήμερα, αφού προηγήθηκαν εργασίες συντήρησης και αποκατάστασης, λειτουργεί ως χώρος για τη συντήρηση των αρχαιολογικών ευρημάτων που ανακαλύπτονται κατά τις εργασίες του Μετρό Θεσσαλονίκης .

Δείτε επίσης
------------

* Γενί Χαμάμ

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΔΙΑΡΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΚΗΡΥΓΜΕΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΩΝ». *listedmonuments.culture.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2020.

Πηγές
-----

* Βυζαντινά και Μεταβυζαντινά μνημεία της Θεσσαλονίκης, Ρέκος, Δ.Ναλπάντης: Πασά Χαμάμ, Θεσσαλονίκη 1997, ISBN 978-960-358-099-7
* *Τα χαμάμ της Θεσσαλονίκης*, άρθρο στην εφημερίδα Αγελλιοφόρος της Κυριακής, 15/09/2009. Ανακτήθηκε 10/07/2010

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οθωμανικά Μνημεία στη Θεσσαλονίκη |
| --- |
|  |
| Τεμένη | 
* Αλκαζάρ
* Γενί Τζαμί
* Τζαμί του Λεμπέτ
* Τζαμί Θέρμης
 |  |
|  |
| Λουτρά (Χαμάμ) | 
* Μπέη Χαμάμ
* Γενί Χαμάμ
* Λουτρά Φοίνιξ
* Γιαχουντί Χαμάμ
 |
|  |
| Οχυρωματικά έργα | 
* Λευκός Πύργος
* Φρούριο Βαρδαρίου
* Επταπύργιο - Γεντί Κουλέ (και βυζαντινό)
 |
|  |
| Διάφορα | 
* Αλατζά Ιμαρέτ
* Μπεζεστένι
* Τουρμπές Μουσά Μπαμπά
* Βίλλα Αλλατίνι
* Βίλα Μορντώχ
* Κήποι του Πασά
* Κάζα Μπιάνκα
* Διοικητήριο
 |

 |
Συντεταγμένες: 40°05′9″N 22°21′32″E﻿ / ﻿40.08583°N 22.35889°E﻿ / 40.08583; 22.35889

Ο **Μύτικας** είναι η υψηλότερη κορυφή του Ολύμπου και της Ελλάδος, δεύτερη υψηλότερη των Βαλκανίων, μετά τη Μουσαλά στη Βουλγαρία. Μέχρι πρόσφατα το ύψος του ανερχόταν στα 2917.85 μ. οι πιο πρόσφατες όμως μετρήσεις, που έγιναν από μια συνεργασία του Διεθνούς Πανεπιστημίου Ελλάδος, του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και ξένων ιδρυμάτων, υπολογίζουν με ακρίβεια το ύψος του στα 2.917,727 μ.

Ο Μύτικας είναι καμπύλη κορυφή και μαζί με το Στεφάνι, τη δεύτερη ψηλότερη κορυφή, σχηματίζουν τις δύο πλευρές ενός τριγώνου. Αυτό σημαίνει ότι δύσκολα μπορούν να συγκριθούν με το μάτι οι δυο κορυφές.

Η κορφή, ως ορειβατική πρόκληση, είναι ανάμεσα στις δυσκολότερες κορυφές της Ελλάδας, ενώ το σημείο της Κακόσκαλας αποτελεί ένα από τα επικινδυνότερα σημεία ορειβασίας, λόγω της μεγάλης κλίσης, του δύσβατου της πλαγιάς, αλλά και του δέους που σε κατακλύζει αντικρίζοντας την υψομετρική απόσταση έως το τέλος της πλαγιάς. Τα μονοπάτια (είναι δύο) που οδηγούν στον Μύτικα, της Σκάλας-Κακόσκαλας και των Ζωναριών-Λουκιού, τα οποία ανήκουν στο Ευρωπαϊκό Μονοπάτι Ε4, και έτσι είναι σε γενικά καλή κατάσταση. Στην αρχή σχεδόν του καθενός βρίσκονται τα τρία από τα τέσσερα καταφύγια του Ολύμπου, δύο στα 2.650  μ. ("Γ. Αποστολίδης", "Χ. Κάκκαλος") και το καταφύγιο "Σπήλιος Αγαπητός" στα 2.100μ. 

Ο Μύτικας είναι επίσης γνωστός ως *κατοικία των θεών*, όντας η υψηλότερη κορυφή, ενώ το Στεφάνι ως *ο θρόνος του Δία*. Παρά το γεγονός πως ο Μύτικας είναι υψηλότερος, η ανάβαση σ' αυτόν είναι πιο εύκολη σε σύγκριση με την ανάβαση στο Στεφάνι, που απαιτεί αναρριχητική εμπειρία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Revisiting the determination of Mount Olympus Height (Greece)». 10.1007/s11629-022-7866-8.
2. ↑  www.researchgate.net/publication/369998667\_Revisiting\_the\_determination\_of\_Mount\_Olympus\_Height\_Greece.
3. ↑  University of California, England) (1921). *The Alpine Journal Vol 34 1921-1922*. London : Longmans, Green and Co.
4. ↑  Ampatzidis, Dimitrios; Moschopoulos, Georgios; Mouratidis, Antonios; Styllas, Michael; Tsimerikas, Alexandros; Deligiannis, Vasileios-Klearchos; Voutsis, Nikolaos; Perivolioti, Triantafyllia-Maria *και άλλοι*. (2023-04). «Revisiting the determination of Mount Olympus Height (Greece)» (στα αγγλικά). *Journal of Mountain Science* **20** (4): 1026–1034. doi:10.1007/s11629-022-7866-8. ISSN 1672-6316. .
5. ↑  Vasileios-Klearchos Deligiannis; Styllas, Michael; Moschopoulos, Georgios; Ampatzidis, Dimitrios; Voutsis, Nikolaos; Mouratidis, Antonios; Tsimerikas, Alexandros (2024) (στα γερμανικά). *Project AltiZeus (update 2023) Επαναπροσδιορισμός του υψομέτρου της κορυφής του Ολύμπου με τη βοήθεια της σύγχρονης τεχνολογίας (H=2917.727 m.)*. doi:10.13140/RG.2.2.32266.64962/1. .
6. ↑  Vasileios-Klearchos Deligiannis; Styllas, Michael; Moschopoulos, Georgios; Ampatzidis, Dimitrios; Voutsis, Nikolaos; Mouratidis, Antonios; Tsimerikas, Alexandros (2023). *Επαναπροσδιορισμός του υψομέτρου της κορυφής του Ολύμπου με τη βοήθεια της σύγχρονης τεχνολογίας (H=2917.727 m.)*. doi:10.13140/RG.2.2.26784.35849. .
Απέναντι από τον Δημόσιο Κήπο και το Δημαρχείο Πάφου, ανάμεσα στα εντυπωσιακά νεοκλασικά κτίρια της Λεωφόρου Γρίβα Διγενή, βρίσκεται ένα από τα ιστορικότερα σχολεία της Κύπρου. Ιδρύθηκε το 1888 από τον Τηλέμαχο Καλλονά και από το 1924 εώς το 1977 λειτούργησε ως εξατάξιο γυμνάσιο. Το '77 η ονομασία του μετατράπηκε σε 'Γυμνάσιο Α' Εθνάρχη Μακαρίου Γ' Πάφου' πριν μετονομαστεί σε 'Λύκειο Α' Εθνάρχη Μακαρίου Γ' Πάφου' το 1983, αφού ο θεσμός πλέον της εξατάξιας εκπαίδευσης είχε καταργηθεί.

Πολλοί ήταν οι ήρωες - μαθητές του σχολείου που συνειδητά εγκατέλειψαν τις τάξεις, για να πάρουν μέρος στους εθνικούς αγώνες. Από τις πιο γνωστές ηρωικές φυσιογνωμίες ήταν ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης, ο οποίος απαγχονίστηκε το 1957 για την επαναστατική του δράση, ως μέλος της ΕΟΚΑ. Εντός του σχολείου, η αίθουσα που φοιτούσε είναι σήμερα αφιερωμένη στο νεαρό ήρωα, όπου εκτίθενται ποιήματα του αλλά και το αποχαιρετιστήριο γράμμα που άφησε στους συμμαθητές του όταν εγκατέλειψε το σχολείο το Δεκέμβριο του 1955. Εκτός από τον Παλληκαρίδη, το σχολείο τίμησε όλους τους πεσόντες μαθητές του που θυσιάστηκαν για την αποτίναξη του βρετανικού ζυγού με όραμα την Ένωση της Κύπρου με τη μητέρα πατρίδα, κατά την περίοδο 1955 - 59 με το μαρμάρινο ανάγλυφο του αγωνιστή μαθητή. Βρίσκεται σε περίοπτη θέση στο προαύλιο του σχολείου και  απεικονίζει έναν τολμηρό μαθητή με την τσάντα κρεμασμένη στον ώμο, να επιτίθεται με μια πέτρα σ’ ένα άγριο λιοντάρι, το οποίο αποτελεί εθνικό σύμβολο των Βρετανών.

Παραπομπές
----------
Η χρυσή τομή. Ο ομφαλός βρίσκεται σε ύψος 62% του συνολικού μήκους του ανθρώπινου σώματος.
Ο **ομφαλός** ή **αφαλός** είναι ένα σημάδι στην κοιλιά, που προκαλεί ο ομφάλιος λώρος στο νεογέννητο μωρό όταν επουλώνει μετά την γέννηση. Είναι επικίνδυνο να το αγγίζεις διότι μολύνεται και χρειάζεται άμεσα επέμβαση. Πρόσφατη ανακάλυψη ότι ο πιο ευαίσθητος αφαλός είναι της Σταυριανής Σωτηρίου.

Όλα τα πλακουντοφόρα θηλαστικά έχουν έναν ομφαλό. Ενώ στους ανθρώπους είναι αρκετά ευδιάκριτος, στα περισσότερα θηλαστικά εμφανίζεται μόνο ως λεπτή άτριχη γραμμή. Στους ανθρώπους, το σημάδι μπορεί να εμφανιστεί ως βαθούλωμα ή ως προεξοχή. Αν και μπορούν να χωριστούν σε αυτές τις δύο κατηγορίες, οι ομφαλοί των ανθρώπων διαφέρουν πάρα πολύ ως προς το μέγεθος, την μορφή, το βάθος ή το μήκος και γενικά την όλη εμφάνισή του.

Η ανθρώπινη ανατομία
--------------------

Ο αφαλός είναι ένα σημαντικό σημείο στην κοιλία δεδομένου ότι η θέση του είναι σχετικά ίδια σε όλους τους ανθρώπους. Το δέρμα γύρω από τον αφαλό συνδέεται με το δέκατο θωρακικό νωτιαίο νεύρο. Η θέση του αφαλού βρίσκεται στο ύψος μεταξύ των σπονδύλων L3 και L4. Αιτία για τον σχηματισμό ενός εξέχοντος ομφαλού είναι πρόσθετο δέρμα που απέμεινε από τον ομφάλιο λώρο.

Ο ομφαλός επίσης χωρίζει οπτικά την επιφάνεια της κοιλιάς στα τεταρτημόρια. Ο ομφαλός βρίσκεται στο κέντρο του κύκλου που εσωκλείνει τον άνθρωπο στον πίνακα του Λεονάρντο ντα Βίντσι.
Ο **ταφικός περίβολος Α'** των Μυκηνών υπήρξε το βασιλικό νεκροταφείο των Μυκηναίων ηγεμόνων κατά τον 16ο αιώνα π.Χ. της πρώιμης εποχής του Μυκηναϊκού Πολιτισμού. Βρίσκεται εντός των τειχών της ακρόπολης, νοτιοανατολικά και σε μικρή απόσταση από την κύρια είσοδο, γνωστή ως Πύλη των Λεόντων. Αρχικά ο περίβολος βρισκόταν εκτός των οχυρώσεων των Μυκηνών, όμως με την επέκταση του 13ου αιώνα π.Χ. συμπεριλήφθηκε εντός αυτών. Οι ταφικοί περίβολοι Α', όπως και ο Β', ο τελευταίος εκτός των τειχών, αποτελούν σταθμό στην πρώιμη περίοδο του Μυκηναϊκού πολιτισμού.

Επιτύμβια στήλη που παριστάνει πιθανόν αρματοδρομία.
Ο χώρος ήρθε στην επιφάνεια από τον αρχαιολόγο Ερρίκο Σλήμαν το 1876, ακολουθώντας τις περιγραφές του Ομήρου και του Παυσανίας. Ανάμεσα στα πλούσια ευρήματα ανακαλύφθηκε και σειρά χρυσών νεκρικών προσωπείων, ένα από το οποίο είναι γνωστό ως Μάσκα του Αγαμέμνονα. Την ονομασία την έλαβε από τον ίδιο τον Σλήμαν, όμως αποδείχτηκε τελικά ότι το προσωπείο ανήκε σε ηγεμόνα που έζησε τρεις αιώνες νωρίτερα από την υποτιθέμενη εποχή του μυθικού Αγαμέμνονα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Μυκηναϊκή Ελλάδα: Μυκήνες». *Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού*. 1999–2000. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2011.
2. ↑  Komita, Nobuo (1982). «The Grave Circles at Mycenae and the Early Indo-Europeans (kait-r.com)». *Research Reports of Ikutoku Technical University* (A-7): 59–70. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-12-25.. Ανακτήθηκε στις 2019-12-25.
Το ***Θήραμα*** (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: ***Prey***) είναι μια αμερικανική ταινία δράσης επιστημονικής φαντασίας του 2022 στο franchise *Κυνηγός*. Είναι η πέμπτη δόση και είναι ένα πρίκουελ των τεσσάρων πρώτων ταινιών, και διαδραματίζεται στις Μεγάλες Πεδιάδες το 1719. Η ταινία είναι σε σκηνοθεσία Νταν Τράχτενμπεργκ και σενάριο Πάτρικ Άισον. Πρωταγωνιστούν οι Άμπερ Μιντθούντερ, Ντακότα Μπίβερς, Ντέιν Ντιλιέγκρο, Μισέλ Θρας, Στόρμι Κιπ, Τζούλιαν Μπλακ Άντελοουπ και Μπένετ Τέιλορ.

Η ανάπτυξη της ταινίας ξεκίνησε κατά την παραγωγή του *Κυνηγός* (2018), όταν ο παραγωγός Τζον Ντέιβις προσεγγίστηκε από τους Τράχτενμπεργκ και Άισον, με μια ιδέα που είχαν αναπτύξει από το 2016. Στα τέλη του 2020, ο τίτλος της ταινίας αποκαλύφθηκε ότι ήταν η κωδική ονομασία για την πέμπτη δόση του franchise. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν γύρω από το Κάλγκαρι το καλοκαίρι του 2021, με ολόκληρη την ταινία να έχει γυριστεί στα αγγλικά και ορισμένες σκηνές να έχουν γυριστεί επίσης στο Κομάντσι. Οι υπόλοιπες σκηνές μεταγλωττίστηκαν σε Κομάντσι από το καστ, επαναλαμβάνοντας τους ρόλους τους. Η ταινία είναι η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία που έχει πλήρη μεταγλώττιση στη γλώσσα Κομάντσι.

Το *Θήραμα* έκανε πρεμιέρα στο San Diego Comic-Con στις 21 Ιουλίου 2022 και κυκλοφόρησε από την 20th Century Studios ως πρωτότυπη ταινία Hulu στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Disney+ Star διεθνώς στις 5 Αυγούστου. Η ταινία έλαβε θετικές κριτικές από τους κριτικούς, με επαίνους για τις σκηνές δράσης του, την ερμηνεία της Μιντθούντερ, τη φωτογραφία, τη σκηνοθεσία του Τράχτενμπεργκ και το κάστινγκ των ιθαγενών, με πολλούς κριτικούς να το αποκαλούν ως την καλύτερη δόση του *Κυνηγού* από την πρώτη ταινία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «https://twitter.com/dannytrs/status/1553580765970964480». *Twitter*. Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2023.  Εξωτερικός σύνδεσμος στο `|title=` (βοήθεια)
2. ↑  Colangelo, B. J. (7 Ιουνίου 2022). «Prey Will Give Viewers The Option To Watch The Film In The Comanche Language». */Film* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2023.
3. ↑  Lemieux, Melissa (1 Αυγούστου 2022). «Here's What Critics Are Saying About Prey». *Looper* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2023.
4. ↑  published, Heidi Venable (3 Αυγούστου 2022). «Prey Reviews Are In, And The Critics Can't Stop Talking About Amber Midthunder, Star Of The New Predator Movie». *CINEMABLEND* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2023.
Ο **Κωνσταντίνος** (άκμασε π. το 1200) από την Οικογένεια Τορνικίων ήταν ένας από τους πιο υψηλούς αξιωματούχους κατά τη βασιλεία του Αλεξίου Γ΄ Αγγέλου (1195-1203). Έγινε Έπαρχος της Κωνσταντινούπολης και μετά λογοθέτης του Δρόμου.

Βιογραφία
---------

Ήταν απόγονος του προέχοντος Οίκου των Τορνικίων, Αρμενικής ή Γεωργιανής καταγωγής. Ο πατέρας του Δημήτριος ήταν εξέχων αξιωματούχος, που ανήλθε στο να γίνει λογοθέτης του Δρόμου (υπουργός των Επικοινωνιών, τελικά των Εξωτερικών). Κατείχε τη θέση π. από το 1191 ως τον θάνατό του.

Ο Κωνσταντίνος αναφέρεται πρώτα εμπλεκόμενος στις εξεγέρσεις, που ξέσπασαν στην Κωνσταντινούπολη στα τέλη του 1198 ή το 1199. Αρχικά ο όχλος διαμαρτυρήθηκε εναντίον του επικεφαλής των Φυλακών (Πραιτωρίου) Ιωάννη Λάγου, αλλά γρήγορα αυτό εξελίχθηκε σε εξέγερση μεγάλης κλίμακας εναντίον του Αλεξίου Γ΄, ο οποίος την κατέστειλε αιματηρά. Την εποχή εκείνη ο Κωνσταντίνος ήταν Έπαρχος (Δήμαρχος) της Κωνσταντινούπολης. Το 1200 ή 1201, έπειτα από τον θάνατο του πατέρα του, ο Κωνσταντίνος τον διαδέχθηκε ως λογοθέτης του Δρόμου για δύο έτη· αντικαταστάθηκε από τον Νικήτα Χωνιάτη.

Οικογένεια
----------

Είχε τέκνο:

* Δημήτριος, έγινε Μεσάζων (Πρωθυπουργός) όταν η έδρα της Αυτοκρατορίας μεταφέρθηκε στη Νίκαια. Γιος του ήταν ο:
	+ Κωνσταντίνος, σεβαστοκράτωρ.

Αναφορές
--------

1. 1 2 3  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
2. 1 2 3  Kazhdan 1991, σελ. 2096.
3. ↑  Brand 1968, σελίδες 66, 99.
4. ↑  Brand 1968, σελίδες 121–122.
5. ↑  Brand 1968, σελίδες 142–143.
Ο **Όμιλος Εταιρειών De Beers** είναι διεθνής όμιλος εταιρειών που δραστηριοποιείται στην εξόρυξη, επεξεργασία, εμπορία και πώληση διαμαντιών. Οι βασικές χώρες που δραστηριοποιείται στην εξόρυξη διαμαντιών είναι η Νότια Αφρική, η Ναμίμπια, η Μποτσουάνα και ο Καναδάς.

Η Ντε Μπιρς μέχρι και τις αρχές του 21ου αιώνα ήλεγχε το 80% της παγκόσμιας αγοράς διαμαντιών.

Ιστορία
-------

Το όνομα "Ντε Μπιρς" προέρχεται από δύο Ολλανδούς αδερφούς αποίκους, τον Ντιεντερίκ Αρνόλντους Ντε Μπιρ (1825 – 1878) και τον Νίκολας Γιοχάνες Ντε Μπιρ
(1830 – 1883), που ήταν ιδιοκτήτες μιας Νοτιαφρικανικής φάρμας, της "Βουρουιτζίχτ" που ήταν κοντά στο Ζαντφοντείν, της περιφέρειας Μπόσοφ του Ελεύθερου Κράτους της Όραγγης.
Μετά την ανακάλυψη διαμαντιών στη γη τους, και τις αυξανόμενες απαιτήσεις της Βρετανικής κυβέρνησης, ανάγκασε τους αδερφούς Ντε Μπιρ να πουλήσουν την φάρμα τους στον έμπορο Αλφρέντ Τζόνσον Εμπντεν (1820–1908) στις 31 Ιουλίου 1871, για το ποσό των 6.600 λιρών. Η φάρμα Βουρουίτζιχτ θα γίνει ο τόπος της Μεγάλης Τρύπας (The Big Hole) και το ορυχείο Ντε Μπιρς από τα επιτυχημένα αδαμαντορυχεία της Νότιας Αφρικής.  

Η Εταιρεία Ντε Μπιρ ιδρύθηκε από τον Βρετανό επιχειρηματία Σέσιλ Ρόουντς το 1888, και χρηματοδοτήθηκε από τον Νοτιοαφρικάνο μεγιστάνα διαμαντιών Αλφρέντ Μπέιτ και την Βρετανική τράπεζα Ρότσιλντ.
  
Το 1926,ο Ερνέστ Οπενχάιμερ, ένας Βρετανός μετανάστης και μετέπειτα Νοτιοαφρικάνος.(που νωρίτερα είχε ιδρύσει την εταιρεία "Αγγλο-Αμέρικαν" μαζί με την Αμερικανική Επενδυτική Τζ.Π Μόργκαν), θα μετέχει στην διοίκηση της Ντε Μπιρς, και έπειτα θα αγοράσει και την πλειοψηφία των μετοχών. Από το 1930 και μέχρι τις αρχές του 2000 η οικογένεια Οπενχάιμερ θα δημιουργήσει ένα μονοπωλιακό καθεστώς σε διεθνές επίπεδο στην αγορά διαμαντιών, ελέγχοντας την προσφορά και την ζήτηση και κρατώντας την αξία των διαμαντιών σε σταθερά επίπεδα.

πηγές
-----

1. ↑   Debeers Countries
2. ↑   DeBeers monopoly
3. ↑  | Orange Free State/History (αγγλικά)
4. ↑  | Rothschild-archive.org[*νεκρός σύνδεσμος*] (αγγλικά)
Το **γκρουγιέρ** (gruyère), ή γκρουέρα, είναι είδος ελβετικού κίτρινου σκληρού τυριού Π.Ο.Π. από αγελαδινό μη παστεριωμένο γάλα που παίρνει την ονομασία του από το ομώνυμο διαμέρισμα (Gruyère) του ελβετικού καντονιού του Φριμπούρ (Fribourg) στην Ελβετία, όπου και παράγεται .

Ποικιλίες
---------

Το ελβετικό γκρουγιέρ έχει πολλές ποικιλίες με διαφορετικά προφίλ ωρίμασης. Παρασκευάζεται και μία βιολογική ποικιλία. Μια ιδιαίτερη ποικιλία παρασκευάζεται μόνο το καλοκαίρι σε 32 μόνο σαλέ των ελβετικών Άλπεων: το Le Gruyère d' Alpage .

Σε γενικές γραμμές, υπάρχουν τα ακόλουθα δύο προφίλ ωρίμασης:
ελαφρύ/γλυκό: ελάχιστη ωρίμαση 5 μηνών,
αργής ωρίμασης (réserve): ελάχιστη ωρίμαση 10 μηνών.

Στην Ελβετία συναντάμε και πολλά άλλα προφίλ ωρίμασης, όπως σιρσουά (surchoix), παλαιωμένο (vieux), αλατισμένο (salé), αλλά αυτά τα προφίλ ωρίμασης δεν ανήκουν σε προϊόντα Π.Ο.Π..

Το γαλλικό τυρί Le Brouère, που παράγεται στην κοντινή περιοχή των Βόσγιων ορέων (Vosges) της Γαλλίας, θεωρείται ποικιλία γκρουγιέρ.

### Le Gruyère Premier Cru

Το *Le Gruyère Premier Cru* είναι μια ιδιαίτερη ποικιλία, που παράγεται αποκλειστικά στο καντόνι του Φριμπούρ και ωριμάζει για 14 μήνες σε υγρά σπήλαια με υγρασία 95% και θερμοκρασία 13.5 °C (56.3 °F).

Γκρουγιέρ και γραβιέρα
----------------------

Το γκρουγιέρ προσομοιάζει στην εμφάνιση και τη διαδικασία παραγωγής με τις ελληνικές γραβιέρες, με τις οποίες συχνά συγχέεται, αλλά διαφέρει στη γεύση και τη σύσταση καθώς οι ελληνικές γραβιέρες Π.Ο.Π. παρασκευάζονται αποκλειστικά από πρόβειο ή αιγοπρόβειο παστεριωμένο γάλα (με εξαίρεση τις γραβιέρες Π.Ο.Π. Νάξου και Σύρου (Σαν Μιχάλη), οι οποίες γίνονται με αγελαδινό γάλα, του οποίου όμως η γεύση εξαρτάται από τα χόρτα της ελληνικής νησιωτικής υπαίθρου με τα οποία εκτρέφονται τα ζώα ).

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑  Ζυγούρης Νικόλαος Π. Πρακτική τυροκομία - Παράρτημα γεωργικού δελτίου 1938
5. ↑  Μαμαλάκης Ηλίας, Τα τυριά Π.Ο.Π. της Ελλάδας  Αρχειοθετήθηκε 2015-02-14 στο Wayback Machine.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοχώρος του Le Gruyère Π.Ο.Π. (Αγγλικά)
* Ιστοχώρος του Le Gruyère d' Alpage (Γαλλικά)
O **Μπουτιγκέιντις**, λευκορωσικά Будзікід (απεβ. π. 1291) από τον Οίκο των Γκεντιμινιδών ήταν μέγας δούκας της Λιθουανίας (1285-91). Είναι το πρώτο γνωστό και αναμφισβήτητο μέλος των Γκεντιμινιδών.

Βιογραφία
---------

Μάλλον ήταν γιος τού Σκαλμάντας και αδελφός τού Μπουτβύντας. Ξεκίνησε την εξουσία του όταν το Λιβονιακό Τάγμα και οι Τεύτονες Ιππότες τελείωναν την κατάκτησή τους των Βαλτικών φυλών. Το 1289 οδήγησε περίπου 8000 άνδρες και επιτέθηκε στη Σαμμπία. Το έτος αυτό οι Τεύτονες έκτισαν ένα κάστρο στο Τίλσιτ και πύκνωσαν τις επιδρομές τους. Οι Λιβονιανοί αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το κάστρο Κοκλαϊνιάι, που βρισκόταν στην άλλη όχθη τού ποταμού. Ο Μπουτιγκέιντις ήταν ο πρώτος, που έκτισε ισχυρά κάστρα κατά μήκος τού Νέμαν ποταμού. Το σύστημά του αναπτύχθηκε περισσότερο, όταν απεβίωσε και βοήθησε στην άμυνα από τις επιθέσεις ως το β΄ ήμισυ τού 14ου αι.

Ο Μπουτιγκέιντις μετέφερε την πόλη Βαουκάβυσκ στη Γαλικία-Βολυνία με αντάλλαγμα την ειρήνη. Απεβίωσε περί το 1291 και ο αδελφός του Μπουτβύντας (ή Πουκουβέρας) κληρονόμησε τη Λιθουανία.

Πηγές
-----

* Lietuvos valdovai (XIII-XVIII a.): enciklopedinis žinynas (in Lithuanian). Vytautas Spečiūnas (compiler). Vilnius: Mokslo ir enciklopedijų leidybos institutas. 2004. p. 29. ISBN 5-420-01535-8.
Στην ελληνική μυθολογία ο **Πελίας** ήταν γιος της Τυρούς και του θεού Ποσειδώνα ή του βασιλιά της Ιωλκού Κρηθέα. Ο Πελίας ήταν δίδυμος αδελφός του Νηλέα και αδελφός του Αίσονα (γιου του Κρηθέα και της Τυρούς).

Ο μύθος
-------

Ο Πελίας και ο Νηλέας εγκαταλείφθηκαν σε βρεφική ηλικία και ανατράφηκαν από μια φοράδα και αργότερα από ένα βοσκό. Αργότερα, όταν μεγάλωσαν, αναγνωρίσθηκαν από τη μητέρα τους και φιλονίκησαν για τη βασιλεία. Ο Πελίας έδιωξε τον Νηλέα, όπως και τον Αίσονα, και έγινε βασιλιάς στην Ιωλκό της Θεσσαλίας, όπου πήρε ως σύζυγό του την Αναξιβία και απέκτησαν 4 κόρες, τις Πεισιδίκη, Πελοπία, Ιπποθόη και Άλκηστη, (γνωστές συλλογικά ως **Πελιάδες**) και ένα γιο, τον Άκαστο.

Μια μέρα, έφθασε στην πόλη ο Ιάσονας, γιος του Αίσονα, φορώντας μόνο ένα σανδάλι γιατί είχε χάσει το άλλο όταν πέρασε ένα ποτάμι. Ο Πελίας φοβήθηκε μήπως τον εκθρονίσει ο Ιάσονας γιατί, σύμφωνα με χρησμό, ο θρόνος του θα κινδύνευε από ένα «μονοσάνδαλο», οπότε ανέθεσε στον Ιάσονα να φέρει το «Χρυσόμαλλο δέρας», μια προσταγή που υπήρξε η αιτία για την περίφημη Αργοναυτική Εκστρατεία.

Πολλά χρόνια αργότερα ο Ιάσονας επέστρεψε με το δέρας και τη Μήδεια, οπότε θέλησε να εκδικηθεί τον θείο του τον Πελία για τα όσα είχε κάνει στον πατέρα του. Τότε η Μήδεια, αναλαμβάνοντας να ικανοποιήσει την εκδικητική του μανία, συνέλαβε, ως μάγισσα, το εξής παμπόνηρο σχέδιο: μπροστά στις κόρες του Πελία έσφαξε ένα κριάρι και αφού το έκοψε σε μικρά κομμάτια το μετέβαλε ύστερα με φάρμακα-μαγικά φίλτρα και μάγια σε ζωντανό αρνάκι, δείχνοντας έτσι ότι μπορεί να επαναφερθεί με τον ίδιο τρόπο σε νεανική ηλικία κάθε γεροντικός οργανισμός, ακόμα και άνθρωπος. Οι χαζές θυγατέρες τότε κατέσφαξαν τον γέροντα Πελία προσδοκώντας τη μετατροπή του σε νέο, αλλά ο Πελίας δεν ξαναγύρισε πια στη ζωή. Οι Πελιάδες καταλήφθηκαν τότε από φρίκη για το τερατώδες έγκλημα που είχαν διαπράξει και κατέφυγαν στην Αρκαδία.

Μετά από αυτά ο Άκαστος έδρασε αμέσως, διαδεχόμενος τον Πελία στον θρόνο της Ιωλκού, και έδιωξε από την πόλη τη Μήδεια με τον Ιάσονα. Κατόπιν, μάζεψε τα λείψανα του πατέρα του και έκανε μια μεγαλοπρεπέστατη κηδεία του Πελία. Επίσης, διοργάνωσε πανελλήνιους αθλητικούς αγώνες προς τιμή του, στους οποίους έλαβαν μέρος οι άριστοι από τους Έλληνες ήρωες της εποχής, όπως οι Διόσκουροι, ο Άδμητος, ο Βελλεροφόντης, οι αδελφοί Βορεάδες, ο Γλαύκος, ο Κύκνος, ο Μελέαγρος, ο Ορφέας, ο Πηλέας κ.ά. ενώ υμνήθηκαν από τον ποιητή Στησίχορο στο ποίημά του **«Άθλα επί Πελία»**. Παραστάσεις των αγώνων αυτών υπήρχαν στους γλυπτούς διακόσμους του θρόνου του Αμυκλαίου Απόλλωνα και της Λάρνακας του Κυψέλου στην Ολυμπία, όπου φαινόταν ο Άκαστος να στεφανώνει τον νικητή του αγώνα δρόμου Ίφικλο.

Δείτε επίσης
------------

* Ιάσονας
* Αργοναυτική Εκστρατεία

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969


1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  «Pelias» (Ρωσικά)
2. ↑  «Acastus» (Ρωσικά)
3. ↑  «Acastus» (Αγγλικά)
4. ↑  «Альцеста» (Ρωσικά)
5. ↑  «Альцеста» (Ρωσικά)
6. 1 2  Νικολάι Ομπνόρσκι: «Пелий» (Ρωσικά)
7. ↑  «Neleus» (Ρωσικά)
8. ↑  «Neleus» (Αγγλικά)
Ο **Τζέρεμι "Τζέρι" Λιν** (*Jeremy "Jerry" Lynn*, 12 Ιουνίου 1963) είναι Αμερικανός επαγγελματίας παλαιστής.

Καριέρα
-------

### Εταιρείες

Η καριέρα του Λιν, ξεκίνησε το 1988 και έχει συνεργαστεί με τις καλύτερες εταιρείες επαγγελματικής πάλης των Η.Π.Α. Μέχρι το 1995 αγωνίστηκε σε μικρές εταιρείες της ανεξάρτητης σκηνής. Εκείνη την χρονιά και για τα επόμενα δύο χρόνια, εργάστηκε στο World Championship Wrestling. Το 1997 πήγε στο Extreme Championship Wrestling, από το οποίο έφυγε το 2001. Τότε υπέγραψε με το World Wrestling Federation/Entertainment, όπου έμεινε για μόλις έναν χρόνο. Το 2002 ξεκίνησε εμφανίσεις στο Total Nonstop Action Wrestling, από το οποίο αποχώρησε το 2007, αλλά επέστρεψε για μερικές εμφανίσεις την περίοδο 2010-2011. Την περίοδο 2008-2011 ήταν παλαιστής και για το Ring of Honor. Από το 2003, δεν υπογράφει δεσμευτικά συμβόλαια με εταιρείες, ώστε να μπορεί να εμφανίζεται σε πολλές μικρές εταιρείες ταυτόχρονα.

### Διακρίσεις

Στην καριέρα του, έχει κατακτήσει πάνω από 80 τίτλους, ατομικούς και ομαδικούς. Μόλις δύο φορές όμως, έχει γίνει Παγκόσμιος Πρωταθλητής. Έχει κατακτήσει μια φορά το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ECW και μια φορά το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ROH.

Πηγές
-----

* Προφίλ στο slam canoe Αρχειοθετήθηκε 2012-07-17 at Archive.is

1. ↑  882.
Ο **πρώτος κεντρικός σταθμός παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας** για εμπορικούς σκοπούς στις Η.Π.Α. κατασκευάστηκε στο Μανχάταν από την εταιρία *Edison Illuminating Company*, με επικεφαλής τον Τόμας Έντισον.

Βρισκόταν στην οδό Περλ Στρητ 255 -257, σε ένα οικόπεδο έκτασης 450 τετ.μ. και λειτουργούσε με κάρβουνο. Ξεκίνησε να λειτουργεί με ατμομηχανές *Porter-Allen*, που παρήγαγαν 175 ίππους στις 700 στροφές ανά λεπτό και χρησιμοποιούσε μια γεννήτρια σταθερού ρεύματος. Στις 4 Σεπτεμβρίου 1882 ο σταθμός της Περλ Στρητ προμήθευε με ρεύμα 82 πελάτες (400 λάμπες). Δύο χρόνια αργότερα ο σταθμός εξυπηρετούσε 508 πελάτες (10.164 λάμπες). Αργότερα οι ατμομηχανές Porter-Allen αντικαταστάθηκαν από μηχανές *Armington & Sims* που ήταν καταλληλότερες για τα δυναμό του Έντισον.

Ο σταθμός παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας της οδού Περλ Στρητ καταστράφηκε από πυρκαγιά το 1890 κατά την οποία καταστράφηκαν όλα τα δυναμό εκτός από ένα, που σήμερα εκτίθεται στο Μουσείο Greenfield Village, στο Ντίαρμπορν, στο Μίσιγκαν.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
*
Ο αθηναϊκός τρούλος του ναού Αγίων Ασωμάτων Θησείου
Ο **αθηναϊκός τρούλος** είναι χαρακτηριστικό στοιχείο της ναοδομίας της βυζαντινής περιόδου στην περιοχή της Αθήνας.

Περιγραφή
---------

Ο λεγόμενος αθηναϊκός τρούλος αποτελεί ένα κομψό αρχιτεκτονικό στοιχείο, είναι οκτάπλευρος και σκεπάζεται με κόκκινα κεραμίδια βυζαντινού τύπου. Οι οκτώ πλευρές του απολήγουν σε ημικύκλια που, συνήθως, τονίζονται με μαρμάρινα γείσα με οκτώ μονόλοβα παράθυρα και με λευκούς λίθινους κιονίσκους στις ακμές του και αυτοί καταλήγουν σε κιονόκρανο, όπου στηρίζονται μαρμάρινα τόξα.Στο σημείο γένεσης των μαρμάρινων γείσων υπάρχει λίθινη υδρορρόη.

Αυτή η μορφή τρούλου εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 961 στο ναό της Θεοτόκου στη Μονή Οσίου Λουκά στη Φωκίδα και στη συνέχεια διαδόθηκε σε άλλα σημεία της Ελλάδας. Στην Αθήνα χρησιμοποιήθηκε σε αρκετούς ναούς της εποχής και σε αυτό οφείλεται η ονομασία του. Μερικοί βυζαντινοί ναοί που σώζονται στην Αθήνα και φέρουν αυτόν τον τύπο τρούλου είναι ο οι Άγιοι Ασώματοι Θησείου, οι Άγιοι Θεόδωροι Κλαυθμώνος, οι Άγιοι Απόστολοι Σολάκη και η Παναγία Γοργοεπήκοος στην πλατεία Μητροπόλεως.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΒΥΖΑΝΤΙΝΑ ΜΝΗΜΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ». *www.eie.gr*. Ανακτήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2016.
2. ↑  «Κοινά χαρακτηριστικά βυζαντινών ναών εκκλησιώ&nu». *Βυζαντινός Περίπατος στην Αθήνα*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2016.

Πηγές
-----

Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών / Ινστιτούτο Βυζαντινών Ερευνών: Αθηναϊκός τρούλος,Βυζαντινά Μνημεία Αττικής
Ο **Βίλχελμ Μπέργκχολτς** (γερμανικά: *Wilhelm Bergholtz*) ήταν Γερμανός στρατιωτικός αξιωματικός από το Χόλσταϊν. Μετεγκαταστάθηκε στη Ρωσική Αυτοκρατορία το 1709, κατέχοντας το αξίωμα του αρχιστράτηγου, όπου και παρέμεινε για διάστημα πέντε ετών. Μετά την άφιξή του και την έναρξη των υπηρεσιών του προς τη Ρωσική Αυτοκρατορία, ξέσπασε ο Μεγάλος Βόρειος Πόλεμος. Κατά την διάρκεια της συγκεκριμένης περιόδου, ο ίδιος διακρίθηκε στην Πολιορκία του Βύμποργκ το 1710, καθώς και απωθώντας οθωμανικές δυνάμεις κατά την διάρκεια της, ανεπιτυχούς ως προς την τελική έκβασή της, Εκστρατείας του Προύθου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Беркгольц» (Ρωσικά)
2. ↑  (Ρωσικά) «Беркгольц Вильгельм (Bergholtz Wilhelm)». Ρωσικό Βιογραφικό Λεξικό. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2011.
Ο **Γιαν Φιάλα** (τσεχικά: *Jan Fiala*, γεννημένος στις 19 Μαΐου 1956 στο Σλατίνιτσε) είναι Τσέχος πρώην ποδοσφαιριστής.

Πραγματοποίησε, συνολικά, 58 διεθνείς συμμετοχές με την Εθνική Τσεχοσλοβακίας, ενώ πέτυχε, συνολικά, ένα τέρμα. Ήταν μέλος της ομάδας η οποία κατέκτησε την τρίτη θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1980, αν και ο ίδιος δεν αγωνίστηκε σε κάποια αναμέτρηση. Συμμετείχε, επίσης, στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982, όπου αγωνίστηκε και στις τρεις αναμετρήσεις της εθνικής ομάδας του.

Ο Φιάλα πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του αγωνιζόμενος στην Τσεχοσλοβακία, με τα χρώματα της Ντούκλα Πράγας. Πραγματοποίησε, συνολικά, 310 συμμετοχές πρωταθλήματος, ενώ κατέκτησε την Α΄ Κατηγορία Τσεχοσλοβακίας το 1977, το 1979 και το 1982. Το 1982, επίσης, ψηφίστηκε ως Τσεχοσλοβάκος Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς. Στην συνέχεια, μετακόμισε στη Γαλλία, όπου και αγωνίστηκε με τα χρώματα της Λε Αβρ ΑΚ από το 1987 έως το 1988, καθώς και της ΦΚ Μπουρζ από το 1988 έως το 1991.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Τσεχικά) Γιαν Φιάλα από την CMFS. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2013.
2. ↑  Προφίλ στην ιστοσελίδα της Ντούκλα Πράγας Αρχειοθετήθηκε 27 June 2010[Date mismatch] στο Wayback Machine.
Ο **Ροβέρτος Μάλλιος Γκάλιτς** (1905 - ...) ήταν ποδοσφαιριστής της προπολεμικής περιόδου. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1905.

Καριέρα ποδοσφαιριστή
---------------------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο το 1923 από τον Ήφαιστο Κωνσταντινούπολης και το 1928 πήρε μεταγραφή για την ΑΕΚ, στην οποία αγωνίστηκε ως ομογενής. Πέντε χρόνια αργότερα (27 Σεπτεμβρίου 1933) πήγε στην Κύπρο ως παίκτης-προπονητής του Τραστ Λευκωσίας, όπου ολοκλήρωσε την ποδοσφαιρική του καριέρα. Στον Τραστ αγωνίστηκε την περίοδο 1933-1936. Ήταν αρχηγός και προπονητής της ομάδας. Κατέκτησε ένα πρωτάθλημα και ένα κύπελλο.

### Στην εθνική Ελλάδας

Αγωνίστηκε 12 φορές με την εθνική Ελλάδας και πέτυχε 1 γκολ, το διάστημα μεταξύ 1930-1933. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 2 Μαρτίου 1930 στον εκτός έδρας φιλικό αγώνα εναντίον της Β' Ιταλίας. Στις 13 Δεκεμβρίου 1931 σημείωσε το μοναδικό του τέρμα με τη γαλανόλευκη φανέλα όταν άνοιξε το σκορ με εύστοχη εκτέλεση πέναλτι στην εντός έδρας φιλική αναμέτρηση εναντίον της Β' Ουγγαρίας.

Καριέρα προπονητή
-----------------

Την περίοδο 1934-35 ως προπονητής του Τραστ Λευκωσίας, κατέκτησε τόσο το πρώτο παγκύπριο πρωτάθλημα όσο και το πρώτο Κύπελλο Κύπρου, ούσα η πρώτη ομάδα που πέτυχε το νταμπλ στο κυπριακό ποδόσφαιρο. Ακολούθως διετέλεσε προπονητής της Τουρκικής Λέσχης Λευκωσίας (1936-37) και του Πεζοπορικού Λάρνακας (1937-1940).

Τίτλοι
------

Ως ποδοσφαιριστής
* Κύπελλο Ελλάδας: 1931-32

Ως προπονητής
* Πρωτάθλημα Κύπρου: 1934-35
* Κύπελλο Κύπρου: 1934-35

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Μελετίου 2011, σελ. 59
2. ↑  Όταν ο Μάλλιος άφησε την ΑΕΚ για την Κύπρο, www.aek-live.gr
3. ↑  Εθνική Ανδρών 1929-1938, www.epo.gr
4. ↑  Π. Χριστοδούλου: Ο πρώτος Κύπριος προπονητής που παίρνει τίτλο μετά από 32 χρόνια (pics) [*νεκρός σύνδεσμος*]

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* *Η Ιστορία της ΑΕΚ* , Έκδοση *Γ.Χ. Αλεξανδρής* , Αθήνα 1996
* *Εθνική Ελλάδος πορεία μέσα στο χρόνο* , *Εκδόσεις Παπαζήση* Αθήνα 2001
* Το επίσημο site της ερασιτεχνικής ΑΕΚ
* *Αλμανάκ* Περιοδικό Εικόνες, 1991

Βιβλιογραφία
------------

* Μελετίου, Γιώργος (2011). *Κυπριακό ποδόσφαιρο 1900-1960*. Λευκωσία: Power Publishing. σελ. 59. ISBN 978-9963-688-87-6.
O **Σουνιφρέδος Α΄ της Βαρκελώνης**, ισπανικά: Sunifredo I‎‎ (πέθανε το 848) μέλος του Οίκου των Μπελλονιδών ήταν Κόμης της Βαρκελώνης, κόμης της Ζιρόνα, Οζόνας, Ναρμπόν, Άγδε, Βεθιέρς, Λοδέβε, Μελγουέιλ, Κονφλάν και του Νίμς (834 - 848), ήταν επίσης Κόμης της Σερδάνια και Κόμης του Ουρζέλ (834 - 848).

Βιογραφία
---------

Ο Σουνιφρέδος Α΄ της Βαρκελώνης ήταν γιος ή γαμπρός Μπελλό του Καρκασσόν.

Το 834 ονομάστηκε κόμης της Σερδάνια και τού Ουρζέλ από τον Λουδοβίκο Α΄ τον *ευσεβή* των Φράγκων. Ως τότε οι περιοχές ανήκαν στον Αθνάρ Γαλίνδεθ Α΄, σε συμμαχία με την μουσουλμανική δυναστεία των Μπανού Κασί. Ο Σουνιφρέδος κατέκτησε τη Σερδάνια το 835 και το Ουρζέλ το 838.

Το 840 απεβίωσε ο Λουδοβίκος Α΄ και ακολούθησαν τρία έτη δυναστικών ερίδων, ως τη Συνθήκη τού Βερντέν το 843. Σε αυτές ο Σουνιφρέδος Α΄ και ο κουνιάδος του Σουνυέρ Α΄ των Μπελλονιδών κόμης των Εμπουριών, συμμάχησαν με τον γιο του αποβιώσαντος βασιλιά των Φράγκων, τον Κάρολο Β΄ τον *φαλακρό*, ενώ ο Βερνάρδος κόμης της Βαρκελώνης, Ζιρόνας, Ναρμπόν, Άγδε, Βεθιέρς, Μελγουέιλ, Νίμς, Σεπτιμανίας, Τουλούζης πήρε το μέρος του Πεπίνου Β΄ της Ακουιτανίας, ανιψιού του Καρόλου Β΄. 

Το 841 οι Μαυριτανοί εισέβαλαν στη Βαρκελώνη και βάδισαν -δια μέσου της Σερδάνια- εναντίον της Ναρμπόν. Ο Σουνιφρέδος Α΄ τους σταμάτησε αμέσως και ο Κάρολος Β΄ το εκτίμησε αυτό. Το 844 ο Κάρολος Β΄ ζήτησε την Τουλούζη από τον Πεπίνο Β΄, αιχμαλώτισε τον Βερνάρδο και τον εκτέλεσε. Ως ανταμοιβή για την πίστη του Σουνιφρέδου Α΄, ο Κάρολος Β΄ έδωσε τις κομητείες της Βαρκελώνης, Ζιρόνας και της Γοτθίας. Όταν απεβίωσε ο Βέρα Β΄ κόμης του Κονφλάν, ο Σουνιφρέδος Α΄ παρέλαβε την κομητεία του. 

Το 844 ο Γουλιέλμος, γιος τού Βερνάρδου, εξεγέρθηκε εναντίον τού Καρόλου Β΄· το 848 ο Πεπίνος Β΄ τον ονόμασε κόμη της Τουλούζης και των Εμπουριών. Ο Γουλιέλμος κινήθηκε γρήγορα για να εξαλείψει τον Σουνιφρέδο Α΄ και τον Σουνυέρ Α΄, οι οποίοι δύο απεβίωσαν το 848, έτσι μερικές κομητείες τους περιήλθαν στον Γουλιέλμο. Ο Σουνιφρέδος Α΄ μάλλον απεβίωσε από φυσικά αίτια.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Ερμεσένδε και είχε τέκνα:

* Βιλφρέδος Α΄ ο *δασύτριχος* απεβ. 987, κόμης της Βαρκελώνης, Ζιρόνας, Οζόνας, Ουρζέλ, Σερδάνια, Μπεζαλού.
* Ραδούλφ απεβ. 920, κόμης της Μπεζαλού.
* Μιρό Α΄ απεβ. 896, κόμης του Κονφλάν & της Ρουσσιγιόν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Gran Enciclopèdia Catalana» (Καταλανικά) Grup Enciclopèdia.
2. ↑  As suggested by R. d'Abadal, Els primers comtes catalans (1958)
3. ↑  See A. Lewis, The Development of Southern French and Catalan Society, 718-1050 (1965)

Πηγές
-----

* A. Lewis, The Development of Southern French and Catalan Society, 718-1050 (1965), Ch. 6, note 9
* R. d'Abadal, Els primers comtes catalans (1958)

|  |
| --- |
| Σουνιφρέδος Α΄ της Βαρκελώνης **Οίκος των Μπελλονιδών** **Θάνατος:** 848 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΓκαλίντο Α΄ Αθνάρεθ της Αραγωνίας | **Κόμης της Σερδάνια834 - 848** | ΔιάδοχοςΣόλομον |