Ο **Μαγγελάνος (Magellan)** είναι ένας αστεροειδής, που ανήκει στην ομάδα των αστεροειδών Αμόρ και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 14,7. Ανακαλύφθηκε το 1985 από την Αμερικανίδα αστρονόμο Έλινορ Χέλιν, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ και του έδωσε το όνομα του περίφημου Πορτογάλου θαλασσοπόρου-εξερευνητή Φερδινάνδου Μαγγελάνου, αλλά και προς τιμή του διαστημοπλοίου *Μαγγελάνος*, το οποίο εκτοξεύθηκε από τη NASA το 1989 και χαρτογράφησε την Αφροδίτη. Ο θαλασσοπόρος τιμάται και με ομώνυμους κρατήρες του Άρη και της Σελήνης.. Η ονομασία δόθηκε στα τέλη του 1990.

Η πρώτη παρατήρηση του 4055 Μαγγελάνου έγινε από το Αστεροσκοπείο του Σάιντινγκ Σπρινγκ στην Αυστραλία, έναν μήνα πριν από την επίσημη ανακάλυψη από το Πάλομαρ.

Τροχιά
------

Ο Μαγγελάνος (το αχνό σημείο στο κέντρο) όπως απεικονίστηκε από τη Γη τον Ιούλιο του 2010.
Ο αστεροειδής Μαγγελάνος περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο μεταξύ της τροχιάς της Γης και του μέσου της Κύριας Ζώνης αστεροειδών, σε τροχιά με μεγάλη σχετικώς κλίση ως προς το επίπεδο της γήινης τροχιάς, οπότε σπανίως πλησιάζει τη Γη (η πλησιέστερη προσέγγιση για τον 21ο αιώνα σημειώθηκε στις 31 Αυγούστου 2015, σε απόσταση 0,2394 AU ή 35,8 εκατομμύρια χιλιόμετρα).

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

O φασματικός τύπος του Μαγγελάνου είναι ο σπάνιος τύπος **V**, κάτι που σημαίνει ότι πιθανότατα αποτελεί ένα θραύσμα που εκτινάχθηκε κατά τη δημιουργία του κρατήρα Ρεασίλβια στον μεγάλο αστεροειδή 4 Εστία (Vesta).

### Διάμετρος και άλβεδο

Σύμφωνα με παρατηρήσεις από το Αστεροσκοπείο Κεκ και την επισκόπηση της διαστημικής αποστολής WISE/NEOWISE, ο αστεροειδής έχει μέση διάμετρο μεταξύ 2,2 και 2,8 χιλιομέτρων, με αρκετά ανοικτόχρωμη επιφάνεια, καθώς το άλβεδό του υπολογίζεται σε 0,31 έως 0,33.

### Καμπύλες φωτός

Από το 2000 μέχρι το 2015, μια εξάδα πλήρων καμπυλών φωτός του αστεροειδή εκ περιστροφής αποκτήθηκαν από φωτομετρικές παρατηρήσεις που πραγματοποίησαν οι αστρονόμοι Πετρ Πράβετς και Μπράιαν Ντ. Γουόρνερ, καθώς και το Μεξικανικό Εγχείρημα Φωτομετρίας Αστεροειδών και η επισκόπηση «Palomar Transient Factory». Η ποιοτικότερη καμπύλη ωστόσο οφείλεται στον Γάλλο ερασιτέχνη αστρονόμο David Romeuf (2015) και έδωσε την περίοδο περιστροφής του Μαγγελάνου ίση με 7 ώρες 28 λεπτά και 55,3 δευτερόλεπτα με ακρίβεια 3/10 του δευτερολέπτου, αλλά και σημαντική διακύμανση της φωτεινότητας, 0,45 μέγεθος, κάτι που υποδεικνύει ότι ο αστεροειδής έχει επίμηκες σχήμα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Schmadel, Lutz D.: *Dictionary of Minor Planet Names*, εκδ. Springer, Βερολίνο-Χαϊδελβέργη 2007, ISBN 978-3-540-00238-3 (σελ. 346)
2. ↑  Minor Planet Circular νο. 17466, *MPC/MPO/MPS Archive*, Minor Planet Center
3. ↑  JPL Close-Approach Data
4. ↑  Behrend, Raoul: [ *Asteroids and comets rotation curves*, (4055) Magellan, Αστεροσκοπείο της Γενεύης

Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
--------------------------

* Τροχιά από το JPL / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 4054 Τουρνόφ | 4055 Μαγγελάνος | 4056 Τιμγουόρνερ |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα 4055 Magellan  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |