recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Κουσκ** (γνωστός στο Τουρκμενιστάν ως *Γκούσγκυ*) είναι ποταμός, ο οποίος σε ένα μέρος της πορείας του, σχηματίζει τα σύνορα μεταξύ Αφγανιστάν και Τουρκμενιστάν, και επίσης αποτελούσε το νοτιότερο όριο της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και της Σοβιετικής Ένωσης. Ο Κουσκ τροφοδοτείται από τους ποταμούς Ακ Ρομπάτ και Γκαλέχ Τσαγκάρ στο βορειοδυτικό Αφγανιστάν. Μετά από 150 χιλιόμετρα, εκβάλει στον ποταμό Μουργκάμπ.

Ετυμολογικά στοιχεία
--------------------

Είναι επίσης γνωστός ως *ποταμός Κούσκα.* Η πόλη Κουσκ, στην περιφέρεια Χεράτ του Αφγανιστάν, λαμβάνει το όνομά της από τον ποταμό. Η πόλη βρίσκεται περίπου 32 χιλιόμετρα από τα σύνορα. Ακόμη ένα πρώην στρατιωτικό φυλάκιο στα σύνορμα του Τουρκμενιστάν, το Κούσκα (πλέον Σερχεταμπάτ) λαμβάνει το όνομά του από τον ποταμό.

Γεωγραφία
---------

Μία σιδηροδρομική γέφυρα, η οποία συνδέει το Τοραγκούντι με το Σερχεταμπάτ κατασκευάστηκε το 1960. Αργότερα κατασκευάστηκε και οδική γέφυρα.

### Οικολογική σημασία

Η περιοχή του ποταμού Κούσκα φιλοξενούσε την περσική λεοπάρδαλη, την τίγρη της Κασπίας και τον ασιατικό γατόπαρδο.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Το παρόν λήμμα ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Kushk» *Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα* (11η έκδοση) Cambridge University Press
2. 1 2  Hamid Wahed Alikuzai *A Concise History of Afghanistan in 25 Volumes, Volume 1* στα Google Books
3. ↑  Zonn, Igor S.· Kostianoy, Andrey G. (2013). *The Turkmen Lake Altyn Asyr and Water Resources in Turkmenistan*. Heidelberg: Springer. ISBN 9783642386077.
4. ↑  Alikuzai, Hamid Wahed (2013). *A Concise History of Afghanistan in 25 Volumes*. USA: Trafford Publishing. σελ. 739. ISBN 9781490714462.
5. ↑  Heptner, V. G. Sludskij, A. A. (1992) [1972]. «Cheetah, *Pardus*». *Mlekopitajuščie Sovetskogo Soiuza. Moskva: Vysšaia Škola* [*Mammals of the Soviet Union. Volume II, Part 2. Carnivora (Hyaenas and Cats)*]. Washington DC: Smithsonian Institution and the National Science Foundation. σελίδες 702–733. CS1 maint: Πολλαπλές ονομασίες: authors list (link)

Συντεταγμένες: 36°03′01″N 62°44′23″E﻿ / ﻿36.0502°N 62.7397°E﻿ / 36.0502; 62.7397
Καριγιόν σε καθεδρικό ναό στην Ολλανδία.
Το **Καριγιόν** (αγγ-γαλ:Carillon) είναι μουσικό όργανο, το οποίο αποτελείται από 23 τουλάχιστον καμπάνες χορδισμένες σε σωστό τονικό ύψος (με έκταση δύο ή περισσότερες οκτάβες) και τοποθετείται κυρίως σε κωδωνοστάσια καθεδρικών ναών, αλλά και σε πύργους κάστρων..

Ιστορία
-------

Το καριγιόν εμφανίστηκε αρχικά στη Γαλλία κατά τον 14ο αιώνα σαν όργανο με τέσσερις καμπάνες, απ' όπου πήρε και το όνομά του (Λατινικά: quadrilionem). Εξελίχθηκε όμως στις πόλεις τού Βελγίου και της πεδινής Ολλανδίας, όπου προστίθενται περισσότερες καμπάνες, αλλά ταυτόχρονα προστίθεται και ξύλινο κλαβιέ για την εκτέλεση ρυθμικών μελωδιών. Αυτή η καινοτομία γίνεται δημοφιλής και φθάνει στο αποκορύφωμά της τον 17ο αιώνα από τους αδελφούς Pieter and François Hemony.

*Περιγραφή*
-----------

Ο Jeff Daehn (Mayo Clinic) παίζει το Καριγιόν
Θεωρείται το δεύτερο βαρύτερο όργανο στον κόσμο μετά το Εκκλησιαστικό όργανο και μπορεί να ξεπεράσει και τους 100 τόνους. 
Στο κλαβιέ τα κλειδιά είναι ξύλινοι μοχλοί 60 περίπου εκατοστών και ονομάζονται *κλομπ*, επειδή στο τέλος στρογγυλοποιούνται, ώστε να μπορούν να παιχτούν με κλειστή γροθιά. Αυτά λειτουργούν με ένα σύστημα μετάδοσης, το οποίο μεταφέρει την κίνηση στα γλωσσίδια των καμπανών με σύρματα από ανοξείδωτο χάλυβα.
Τα πεντάλ επιτρέπουν στον εκτελεστή να παίξει μπάσες νότες με τις κινήσεις των ποδιών.
Σε πολλά καριγιόν έχουν τοποθετηθεί αυτόματοι μηχανισμοί, που αποδίδουν απλές μελωδίες.

Ηχητικό δείγμα
--------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | 
Instrumental (1927)

Άκουσμα από τον "Πύργο της Ειρήνης" στην Οττάβα του Καναδά, όπου εκτελείται ο Βασιλικός Ύμνος "God Save the King"

---

 |
| *Έχετε προβλήματα με ; Δείτε βοήθεια πολυμέσων.* |

Σήμερα
------

 Ανακοίνωση για κοντσέρτο Καριγιόν-Carillon
Υπάρχουν πάμπολλα μουσικά σχολεία όπου διδάσκεται το Καριγιόν. Πρώτο είναι το διεθνές σχολείο "Royal Carillon School, Jef Denyn" στο
Μέχελεν του Βελγίου. Από το σχολείο αυτό προήλθε και η επιστήμη της (Campanology) Καμπανολογίας. Ακολουθούν τα πανεπιστήμια της Ολλανδίας και των Ηνωμένων Πολιτειών.
Στις επίσημες θρησκευτικές εορτές των καθεδρικών ναών των πόλεων τα κονσέρτα Καριγιόν θεωρούνται δημοφιλή και έχουν μεγάλη επιτυχία, ενώ σε πανεπιστήμια διεξάγονται διαγωνισμοί συνθέσεων

Παραπομπές
----------

1. ↑  
Υδρία Cambridge Ήλιος (1992). «Τόμος 6, σελίδα 1826». *Καριγιόν*. Αθήνα: Εκδόσεις Τέσσερα Έψιλον. σελ. 240. ISBN 960-7190-06-8.
2. ↑  
The editors of Encyclopædia Britannica. «Carillon». Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα.
3. ↑  The Guild of Carillonneurs in North America. «Playing Mechanism». Συντεχνία του Τάγματος των Carillonneurs (Καλιφόρνια - ΗΠΑ). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2013.
4. ↑  The Guild of Carillonneurs in North America. «Events and News-Summer Recitals». Συντεχνία του Τάγματος των Carillonneurs (Καλιφόρνια - ΗΠΑ). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Αυγούστου 2016.

*Εξωτερικοί σύνδεσμοι*
----------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Καριγιόν** |
Δορυφορικός χάρτης της Βόρειας Αμερικής
Δορυφορικός χάρτης της Νότιας Αμερικής
Ο όρος **Κορδιλιέρα** (Cordillera, αγγλική  προφορά ΔΦΑ: kȯr-ˈdi-lə-rə\) είναι ένας φυσικός γεωγραφικός προσδιορισμός, με τον οποίο χαρακτηρίζονται ορεινά συστήματα τα οποία περιλαμβάνουν πολλές οροσειρές συνήθως σε παράλληλη διάταξη μεταξύ τους. Πολλές φορές χρησιμοποιείται για τον γεωφυσικό προσδιορισμό του κύριου ορεινού σχηματισμού μιας ηπείρου ή ενός νησιού όταν παρουσιάζει τέτοια γεωφυσική εικόνα. Προέρχεται από την ισπανική λέξη *cordillera*, η οποία με τη σειρά της προέρχεται από το υποκοριστικό *cordilla* της λέξης *cuerda*, η οποία και σημαίνει *αλυσίδα*. 

Η ονομασία Κορδιλιέρα δόθηκε για πρώτη φορά στο ορεινό σύστημα των Άνδεων της Νότιας Αμερικής, (Las Cordilleras de los Andes) το οποίο ξεκινά από τον κόλπο του Μαρακάιμπο στη Βενεζουέλα για να καταλήξει στη Γη του Πυρός. Στη Βόρεια Δυτική Αμερική, η ορεινή περιοχή που ονομάζεται *Περιοχή των Κορδιλιέρας* αρχίζει από τις οροσειρές της Αλάσκας, συνεχίζει στις παράλληλες οροσειρές των Βραχωδών Ορέων και της Σιέρρα Νεβάδα, για να καταλήξει στην οροσειρά της Σιέρρα Μάδρε και ακόμη νοτιότερα μέχρι τον Παναμά. Τα δύο αυτά συστήματα (γνωστά στο σύνολό τους ως Αμερικανική Κορδιλιέρα) εκτείνονται σαν σπονδυλική στήλη, κατά μήκος της Δυτικής πλευράς της Αμερικανικής ηπείρου, και ξεκινώντας από τον Αρκτικό Ωκεανό φτάνουν μέχρι την Ανταρκτική, ορίζοντας όλη την Ανατολική ακτή του Ειρηνικού Ωκεανού.

Αξιοσημείωτες Κορδιλιέρες
-------------------------

* Αρκτική Κορδιλιέρα, Καναδάς
* Αμερικανική Κορδιλιέρα, Βόρεια και Νότια Αμερική
* Ανατολική Αυστραλιανή Κορδιλιέρα, Αυστραλία
* Βαιτική Κορδιλιέρα, Ισπανία
* Κεντρική Κορδιλιέρα (Υψίπεδα Νέας Γουινέας)
* Κορδιλιέρα Καντάμπρικα, Ισπανία
* Κορδιλιέρα Οξιδεντάλ, Περού
* Κορδιλιέρα του Ειρηνικού, Καναδάς
* Μεξικανική Κορδιλιέρα, Μεξικό
* Κορδιλιέρα των Άνδεων
* Κορδιλιέρα ντε Μέριδα, Βενεζουέλα
* Κορδιλιέρα του Νότιου Ειρηνικού, Μιντανάο, Φιλιπίνες
* Κορδιλιέρα Ζάγκρος, Μέση Ανατολή
* Κορδιλιέρα Άλμπορς, Ιράν

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. ↑  ««cordillera»». Merriem Webster. Ανακτήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2014.
2. ↑  The Encyclopedia Americana: a library of universal knowledge, page 687 (Encyclopedia Americana Corp. 1918): "It is used particularly in physical geography, although in geology also it is sometimes applied...."
3. ↑
4. ↑
5. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Fact Monster - United States - Cordilleras, United States
* National Geographic - Eastern Cordillera real montane forests
* States Geological Survey - Peruvian Cordilleras[*νεκρός σύνδεσμος*]
To **Κολόμπαρο**, ή **Κοχύλι**, είναι ακατοίκητη νησίδα της Χαλκιδικής στον Τορωναίο κόλπο στην Σιθωνία, διοικητικά ανήκει στον Νέο Μαρμαρά. Βρίσκεται βόρεια, απέχει 300 μέτρα, της νησίδας Σπάλαθρο απέναντι από τον οικισμό Γαλήνη Νέου Μαρμαρά. 

Είναι μέρος του νησιώτικου συμπλέγματος Σπαλαθρονήσια που αποτελείται από τρία νησάκια. Στα δυτικά του βρίσκεται η νησίδα Σπάλαθρο και είναι το μικρότερο από τα Σπαλαθρονήσια.

Το όνομα του σε παλαιότερους χάρτες αναφέρεται σαν Κοχύλι ενώ από το 1969 σαν Κολόμπαρο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Παπάγγελος, Ιωακείμ (2000, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ)), *Η Σιθωνία κατά τους βυζαντινούς χρόνους: ιστορία - μνημεία - τοπογραφία* Αρχειοθετήθηκε 2021-01-20 στο Wayback Machine. σελ, 73
Η **Κουτιαλά** (*Koutiala*) είναι η τέταρτη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη του Μάλι. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 357 μέτρων, 140 χιλιόμετρα βόρεια της πόλεως Σικασσό, στην Περιφέρεια της οποίας και υπάγεται. Με τη σειρά της, η Κουτιαλά είναι έδρα ομώνυμης επαρχίας (σερκλ). Σύμφωνα με την απογραφή του 2009 η πόλη είχε 137.919 κατοίκους, παρουσιάζοντας μέση *ετήσια* αύξηση 5,5% σε σχέση με το 1998. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες της Κουτιαλά είναι πλάτος 12°23΄ Βόρειο και μήκος 5°28΄ Δυτικό.

Ευρισκόμενη στην περιοχή όπου ιστορικά ομιλείται η γλώσσα Μινιάνκα, η Κουτιαλά ιδρύθηκε κατά τον 16ο αιώνα από μέλη της οικογένειας Κουλιμπαλύ από το βασίλειο των Μπαμπαρά στο Σεγκού.

Η Κουτιαλά είναι η καρδιά της παραγωγής βαμβακιού και για το προϊόν αυτό αποκαλείται μερικές φορές «η πρωτεύουσα του λευκού χρυσού». Ωστόσο η σχετική βιομηχανία γνωρίζει στασιμότητα από τη δεκαετία του 1980. Η περιοχή της είναι επίσης γνωστή για την παραγωγή δημητριακών, κυρίως κεχριού, σόργου και καλαμποκιού. Η Κουτιαλά είναι η δεύτερη πιο βιομηχανοποιημένη πόλη στο Μάλι, στην οποία βρίσκονται, μεταξύ άλλων, οι βιομηχανίες *Compagnie malienne pour le développement du textile* (CMDT) και *Huilerie cotonnière du Mali* (HUICOMA).

Σήμερα η Κουτιαλά διαθέτει ένα σημαντικό νοσοκομείο για γυναίκες και παιδιά. Η πόλη είναι «αδελφοποιημένη» με την Αλανσόν της Γαλλίας.

Στην Κουτιαλά γεννήθηκε ο σημερινός (από το 2013) πρόεδρος του Μάλι Ιμπραΐμ Μπουμπακάρ Κεϊτά.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος πόλεων του Μάλι

Παραπομπές
----------

1. ↑  López-Ridaura, Santiago (2005). *Multi-scale sustainability evaluation: a framework for the derivation and quantification of indicators for natural resource management systems*. Wageningen University and Research Centre. ISBN 978-90-6754-954-7. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2011.
2. ↑  Benjaminsen, Tor Arve· Lund, Christian (2001). *Politics, property and production in the West African Sahel: understanding natural resources management*. Nordic Africa Institute. σελ. 263. ISBN 978-91-7106-476-9. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2011.
3. ↑  Morrisson, Christian· Lecaillon, Jacques. *Economic Policies and Agricultural Performance*. OECD. σελ. 161. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2011.
4. ↑  «Koutiala Hospital». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Απριλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Koutiala στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 125455187
* LCCN: n00099115

 |

 |
«Κράκος», γκραβούρα από τον Βαλέρι Έλιας Ραντζικόφσκι (1841-1905)
Ο **Κράκος** ή **Κρακ** ή **Γκράκχος** ήταν θρυλικός Πολωνός πρίγκιπας, βασιλιάς και ιδρυτής της Κρακοβίας, ο κυβερνήτης της λεχιτικής φυλής των Βιστούλων. Ο Κράκος πιστώνεται επίσης για την κατασκευή του Κάστρου Βάβελ και τη δολοφονία του δράκου του Βάβελ ταΐζοντάς τον με ένα νεκρό πρόβατο γεμάτο θείο. Η τελευταία περίσταση είναι πώς ο Κράκος ο τσαγκάρης έγινε ο Κράκος ο πρίγκιπας και αργότερα βασιλιάς. Η πρώτη καταγεγραμμένη αναφορά του Κράκου, που γράφτηκε στη συνέχεια *Grakch* (*Γκράκχος*), βρίσκεται στο *Chronica seu originale regum et principum Poloniae* του 1190.

Ο ιστορικός Γ. Μπανασκιέβιτς αποδίδει το όνομα του Κράκου στην προ-σλαβική λέξη «krakula», που σημαίνει προσωπικό του δικαστή. Η ίδια λέξη-ρίζα πιστεύεται ότι χρησιμοποιήθηκε στις παραδόσεις ονομασίας της Τσεχίας και της Ρωσίας. Ωστόσο, οι ιστορικοί Τσετβίνσκι και Ντέρβιχ προτείνουν μια διαφορετική ετυμολογία, η οποία φαίνεται πιο πιθανή σε ορισμένους, με το *Krak*, που σημαίνει απλώς μια βελανιδιά, ένα ιερό δέντρο, που συχνά συνδέεται με την έννοια της γενεαλογίας.

Ο λόφος του Κράκου, ο οποίος υπάρχει μέχρι σήμερα, θεωρούταν στο παρελθόν ότι περιείχε τα λείψανα του Κράκου. Υπήρξε αντικείμενο διεξοδικής αρχαιολογικής έρευνας από το 1934-38, ωστόσο, δεν έχει βρεθεί ποτέ τάφος. Ο λοφίσκος έχει διάμετρο άνω των 50 μέτρων. Σύμφωνα με την έρευνα, χτίστηκε μεταξύ του 8ου και του 10ου αιώνα ως κεντρικό στοιχείο ενός αρχαίου τάφου, που δεν υπάρχει σήμερα.

Ο θρύλος του Κράκου και της Πριγκίπισσας Βάντα εμφανίστηκε στην πρώιμη πολωνική ιστορία που γράφτηκε από τον Βιντσέτι Καντουούμπεκ. Ένας παρόμοιος μύθος, αυτός του Κροκ και της Λιμπούσε, εμφανίστηκε στην πρώιμη τσεχική ιστορία από τον Κοσμά της Πράγας.

Δείτε επίσης
------------

* Πριγκίπισσα Βάντα, κόρη του Κράκου
* Κράκος Β΄, γιος του Κράκου
* Λεχ Β΄, γιος του Κράκου

* Τεχνουργήματα που σχετίζονται με το μύθο του Κράκου
* Λόφος του Κράκου στη συνοικία Ποντγκούζε της Κρακοβίας.Λόφος του Κράκου στη συνοικία Ποντγκούζε της Κρακοβίας.
* Κράκος από το Gesta principum PolonorumΚράκος από το *Gesta principum Polonorum*
* Δράκος του Βάβελ που βγάζει φωτιά κάτω από το Κάστρο Βάβελ, που σφιαγιάστηκε στις μέρες του Κράκου.Δράκος του Βάβελ που βγάζει φωτιά κάτω από το Κάστρο Βάβελ, που σφιαγιάστηκε στις μέρες του Κράκου.
* Άγαλμα του Κράκου και του Δράκου του 1929 στην Παλιά Πόλη της Κρακοβίας.Άγαλμα του Κράκου και του Δράκου του 1929 στην Παλιά Πόλη της Κρακοβίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Raymond, Adam K. (Μάρτιος–Απρίλιος 2012). «A Dragon for the Digital Age». *mental floss* **11**.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κράκος** |

* Κρακ ή Κράκος; στο historycy.org (πολωνικά)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 171980194
* GND: 1012600726

 |

 |
Ο **Ιγκόρ Γιαροσλάβιτς**, ρωσ. Игорь Ярославич (1036 - 1060) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας του Βολίν (1054-57) και μετά του Σμολένσκ (1057-60).

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Γιαροσλάβ Α΄ του *σοφού* μεγάλου πρίγκιπα του Κιέβου και της Ίνγκεγκερντ των Μούνσο, κόρης του Όλαφ Σκότκονουνγκ της Σουηδίας. Ο ίδιος βαπτίστηκε Γεώργιος.

Μερικοί ιστορικοί πιστεύουν ότι γεννήθηκε μεταξύ των ετών 1034-35, ενώ άλλοι ότι γεννήθηκε μετά από το μετακίνηση τού Γιαροσλάβ Α΄ στο Κίεβο το 1036. Όταν το 1054 ο πατέρας του απεβίωσε, ο Ιζιασλάβ Α΄, μεγαλύτερος αδελφός του Ιγκόρ, τον όρισε πρίγκιπα του Βολίν. Το 1059 απεβίωσε ο Βιατσεσλάβ πρίγκιπας του Σμολένσκ, άλλος αδελφός του Ιγκόρ, υπό αδιευκρίνηστες συνθήκες και ο Ιγκόρ μεταφέρθηκε στο Σμολένσκ. Περίπου την ίδια εποχή ο Ροστισλάβ, ανιψιός του Ιγκόρ, του άφησε να κυβερνήσει το πριγκιπάτο του Τμουταρακάν.

Όπως και ο Βιατσεσλάβ, ο Ιγκόρ απεβίωσε νέος, στα 24 έτη του, αφήνοντας πίσω δύο τέκνα.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την κόμισσα του Ορλαμύνντε, όπως είχε ο πατέρας του σχεδιάσει όσο ζούσε και είχε τέκνα:

* Νταβίντ, πρίγκιπας του Βολίν (1086-99). Ήταν σταθερά σε πόλεμο με τον γείτονά του Βασίλκο του Τερεμπόβλ.
* Βσέβολοντ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Игорь Ярославич» (Ρωσικά) 1897.

Πηγές
-----

* Profile at spsl.nsc.ru
Ο **Κωνσταντίνος Μάνος** (Φανάρι Κωνσταντινούπολης, 1784 - Αθήνα, 4 Νοεμβρίου 1835) ήταν Νομικός Σύμβουλος της Ελληνικής Πρεσβείας στην Κωνσταντινούπολη.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Δημητρίου Μάνου, μεγάλου διερμηνέα (dragoman) της Υψ. Πύλης και ποστέλνικου στη Βλαχία και Μολδαβία. Ήταν λόγιος με αξιοσημείωτη βιβλιοθήκη και συνεργαζόταν με λογίους της εποχής. Μητέρα του ήταν η Μαρία (Μαριώρα) Καρατζά, κόρη του Νικολάου Καρατζά, πρίγκιπα της Βλαχίας, επίσης λογίου. Ο αδελφός του Νικόλαος, πρέσβης της Υψ. Πύλης στο Παρίσι, ήταν φίλος του Κοραή. Ο Κωνσταντίνος ήταν δεύτερος εξάδελφος του Γεωργίου Μάνου με δράση στην Επανάσταση του 1821 και του αδελφού του Ιωάννη μέλους της Φιλικής Εταιρείας, που έπεισε τον Αλέξανδρο Υψηλάντη να αναλάβει αρχηγός της.

Νυμφεύτηκε το 1827 στην Κωνσταντινούπολη τη Σεβαστή (Σεβαστ[ε]ία) Αργυροπούλου, κόρη του Ιακώβου Αργυροπούλου μεγάλου διερμηνέα (dragoman) της Υψ. Πύλης. O Κωνσταντίνος μάλλον έκανε και 2ο γάμο με την Σοφία Gerassimo. Ο Μανουήλ Γεδεών αναφέρει πως ίσως είναι ο συγγραφέας του έργου *Τα κατά Κλεάνθην και Αβροκόμην* που τυπώθηκε στη Βούδα το 1801 και στην Τεργέστη το 1811, ενός ερωτικού ποιήματος με επιρροές από το Διαφωτισμό. Ο Κωνσταντίνος είχε ετοιμάσει μια μετάφραση του *Νέου Ανάχαρση* του αβά Βαρθολομαίου. Το Μάρτιο του 1821 καταδικάσθηκε σε θάνατο μαζί με τον πεθερό του Ιάκωβο Αργυρόπουλο, αλλά γλίτωσαν. Το 1824 ήταν εξόριστοι στην Προύσα. Από το 1828 βρίσκεται στην Ελλάδα, όπου απεβίωσε στην Αθήνα το 1835, ενώ το 1836 γίνεται η 3η έκδοση του ποιητικού έργου *Τα κατά Κλεάνθην και Αβροκόμην* στην Αθήνα. Η σύζυγός του Σεβαστή ήταν εξαιρετικά μορφωμένη, διηύθυνε τη *Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία* στην Αθήνα από το 1842 και έβαλε τις βάσεις για την παιδεία στο Αρσάκειο.

Οικογένεια
----------

Ο Κωνσταντίνος Μάνος (1785-1835) και η Σεβαστή (1806-1883), κόρη του Ιακώβου Αργυροπούλου (υπουργού των Οθωμανών στο Βερολίνο και μεγάλου Δραγομάνου της Υψηλής Πύλης), είχαν παιδιά:

* τη Μαρία, το Δημήτριο, τον Αλέξανδρο, την Καλλιόπη και τον
* Θρασύβουλο Μάνο, στρατηγό, που νυμφεύτηκε τη Ρωξάνη Μαυρομιχάλη (κόρη του Πέτρου, στρατιωτικού και βουλευτή Οιτύλου) και είχε τέκνο:
	+ Πέτρος Μάνος 1871-1918, συνταγματάρχης, νυμφεύτηκε τη 2η εξαδέλφη του Μαρία Αργυροπούλου (κόρη του Ιακώβου (1845-1923) προξένου της Ελλάδας στη Σμύρνη και πρέσβη της Ελλάδας στο Βελιγράδι) και είχε παιδί:
		- Ασπασία Μάνου 1896-1972, παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο βασιλιά της Ελλάδας.

Πηγές
-----

* (Γαλλικά) Sturdza, Mihail‐Dimitri (1983). *Dictionnaire historique et généalogique des grandes familles de Grèce, d'Albanie et de Constantinople*. Παρίσι: Πανεπιστήμιο Κρήτης.
* (Γαλλικά) Rangabé, Eugène Rizo (1892). *Livre d'or de la noblesse phanariote en Grèce, en Roumanie, en Russie et en Turquie*. Αθήνα: Τυπογραφείον Σ. Κ. Βλαστού.
* Κατσιγιάννης, Αλέξανδρος (2010). *Σε αναζήτηση του Κωνσταντίνου Μάνου, συγγραφέα του «τα κατά Κλεάνθην και Αβροκόμην», 1801*. Πανεπιστήμιο Κρήτης. ISBN 9789609548472.

Παραπομπές σε πηγές
-------------------

1. 1 2 3  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
Ο **Καριότσεκους** (Πορτογαλικά: *Cariocecus*) ήταν ο θεός του πολέμου στη λουζιτανική μυθολογία. Ήταν αντίστοιχος του Ρωμαϊκού θεού Μαρς και του Ελληνικού Άρη.

Οι Λουζιτανοί έκαναν ανθρωποθυσίες και όταν ένας ιερέας τραυμάτιζε έναν αιχμάλωτο στο στομάχι έκαναν προβλέψεις με βάση τον τρόπο που το θύμα έπεφτε κάτω και από την εμφάνιση των εντοσθίων του θύματος. Οι θυσίες δεν περιορίζονταν στους φυλακισμένους αλλά συμπεριλάμβαναν ζώα, άλογα και κατσίκες ιδιαίτερα. Αυτό επιβεβαιώνεται από τον Στράβωνα: «*Προσφέρουν μια κατσίκα και φυλακισμένους και άλογα*». Οι Λουζιτανοί έκοβαν το δεξί χέρι των αιχμαλώτων και το αφιέρωναν στον Καριότσεκους.

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Λουζιτανική μυθολογία |
| --- |
|  |
| 
**>>** Εντοβέλικους · Αταετζίνα · Ρουνοσοτσέσιους · Άρες Λουζιτάνι · Μπορμανίκο · Ντουμπερντίκους · Νάμπια · Τονγκοεναμπιάγκους · Τρεμπαρούνα · Μπαντόνγκα · Τουριάκους**Τούι** **>>** Καριότσεκους**Κέλτες** **>>** Ναντοσβέλτα · Σουτσέλους |

 |
Ο **Θεόδωρος Φορτσάκης** είναι Έλληνας πανεπιστημιακός και πολιτικός.

Ακαδημαϊκή σταδιοδρομία
-----------------------

Γεννήθηκε το 1954 στην Αθήνα. Αποφοίτησε από το Κολλέγιο Αθηνών και στη συνέχεια σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο Πανεπιστήμιο Παντεόν-Ασσάς *(Παρίσι ΙΙ)*. Είναι καθηγητής στη Νομική Σχολή Αθηνών από το 1990, όπου διετέλεσε αντιπρόεδρος από το 2007 ως το 2009 και πρόεδρος από το 2009 ως το 2014. Από το 2014 ως το 2015 ήταν πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Επιπλέον ήταν επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πάνθεον-Σορβόννη *(Παρίσι Ι)*, στο Πανεπιστήμιο Μασσαλίας και στο Πανεπιστήμιο Παντεόν-Ασσάς.

Έχει εργαστεί και ως δικηγόρος και είναι δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω από το 1981, ενώ από το 2012 έως το 2013 ήταν μέλος του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου.

Έχει συγγράψει αρκετά βιβλία νομικού περιεχομένου.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 εξελέγη βουλευτής Επικρατείας με τη Νέα Δημοκρατία και ανανέωσε τη βουλευτική του θητεία στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους.

Από το 2015 έως το 2016 ήταν τομεάρχης Παιδείας του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας.

Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 ήταν υποψήφιος στην Α' Αθηνών, ωστόσο δεν εξελέγη.

Βραβεύσεις
----------

Έχει λάβει παράσημα από τη Γαλλική Δημοκρατία. Μεταξύ αυτών, το 2015 έλαβε το παράσημο του «Αξιωματικού της Λεγεώνας της Τιμής», το 2012 το παράσημο του «Αξιωματικού του Τάγματος του Φοίνικα για τους Ακαδημαϊκούς» και το 2006 το παράσημο του «Ιππότη του Τάγματος του Φοίνικα για τους Ακαδημαϊκούς».

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  «Βιογραφικά Στοιχεία - Φορτσάκης Πέτρου Θεόδωρος». *www.hellenicparliament.gr*. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2016.
2. ↑  «Θεόδωρος Π. Φορτσάκης - Βιογραφικό Σημείωμα» (PDF). *www.uoa.gr*. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2016.
3. ↑  «Φορτσάκης Θεόδωρος». *www.vouliwatch.gr*. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2016.
4. ↑  «.:BiblioNet : Φορτσάκης, Θεόδωρος Π». *www.biblionet.gr*. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2016.
5. ↑  «Κοινοβουλευτική Θητεία Βουλευτών Από Τη Μεταπολίτευση Ως Σήμερα - Φορτσάκης Πέτρου Θεόδωρος». *www.hellenicparliament.gr*. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2016.
6. ↑  «Εθνικές εκλογές 2019: Οι υποψήφιοι στις λίστες της ΝΔ. Τα ονόματα». *www.skai.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 103709856
* **ΕΒΕ**: 31525
* **BiblioNet**: **26956**
* LCCN: n91065780
* ISNI: 0000 0000 8393 9574
* GND: 140162097
* SUDOC: 028939409
* BNF: cb12067133m (data)

 |

 |
**Η κυλιόμενη κυκλοφορία**, γνωστή και ως **κυλιόμενη ενημέρωση** ή **συνεχής παράδοση**, είναι μια έννοια στην ανάπτυξη λογισμικού για τη συχνή παράδοση ενημερώσεων σε εφαρμογές.    Αυτό έρχεται σε αντίθεση με το *τυπικό* μοντέλο ανάπτυξης έκδοσης ή *σημειακής έκδοσης* που χρησιμοποιεί εκδόσεις λογισμικού που πρέπει να επανεγκατασταθούν πάνω από την προηγούμενη έκδοση.  Ένα παράδειγμα αυτής της διαφοράς θα ήταν οι πολλαπλές εκδόσεις του Ubuntu Linux έναντι της μοναδικής και συνεχώς διατηρούμενης ενημερωμένης έκδοσης του Arch Linux.

Κυλιόμενη κυκλοφορία
--------------------

Τα μοντέλα ανάπτυξης κυλιόμενης κυκλοφορίας είναι ένας από τους πολλούς τύπους κύκλους κυκλοφορίας της ζωής λογισμικού. Αν και ένα μοντέλο κυλιόμενης κυκλοφορίας μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανάπτυξη οποιουδήποτε κομματιού ή συλλογής λογισμικού, χρησιμοποιείται συχνά από διανομές Linux. Αξιοσημείωτα παραδείγματα είναι για παράδειγμα GNU Guix System, Arch Linux, Gentoo Linux, openSUSE Tumbleweed, PCLinuxOS, Solus, SparkyLinux και Void Linux. Ορισμένες σύγχρονες βάσεις δεδομένων Distributed SQL, όπως η YugabyteDB, μπορούν επίσης να υποστηρίξουν αυτήν τη δυνατότητα.

Μια κυλιόμενη κυκλοφορία συνήθως υλοποιείται χρησιμοποιώντας μικρές και συχνές ενημερώσεις. Ωστόσο, η απλή λήψη ενημερώσεων δεν σημαίνει αυτόματα ότι κάποιο λογισμικό χρησιμοποιεί κυλιόμενο κύκλο κυκλοφορίας. Για να συμβεί αυτό, η φιλοσοφία των προγραμματιστών πρέπει να είναι να εργάζονται με έναν κλάδο κώδικα, αντί διακριτών εκδόσεων. Όταν η κυλιόμενη κυκλοφορία χρησιμοποιείται ως μοντέλο ανάπτυξης, οι ενημερώσεις λογισμικού παραδίδονται συνήθως στους χρήστες από έναν διαχειριστή πακέτων στον προσωπικό υπολογιστή του χρήστη, έχοντας πρόσβαση μέσω του Διαδικτύου σε ένα απομακρυσμένο χώρο αποθήκευσης λογισμικού (συχνά μέσω ενός κατοπτρισμού λήψης) που είναι αποθηκευμένο σε έναν εξυπηρετητή αρχείων Διαδικτύου.

Δείτε επίσης
------------

* Συνεχής παράδοση

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Alex Newth (9 Μαΐου 2015). «What Is a Rolling Release?». *wiseGeek*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2018.
2. ↑  Steven J. Vaughan-Nichols (3 Φεβρουαρίου 2015). «Rolling release vs. fixed release Linux». *ZDNet*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Δεκεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2018.
3. ↑  «Continuous Delivery and Rolling Upgrades». *Ansible Documentation*. 21 Απριλίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2018.
Συντεταγμένες: 37°09′15″N 25°13′31″E﻿ / ﻿37.15417°N 25.22528°E﻿ / 37.15417; 25.22528

Το ακρωτήριο με τον φάρο
Το **Ακρωτήριο Κόρακας**, ή *Άκρα Κόρακας*, (Cape Korax) είναι το βορειότερο ακρωτήριο της νήσου Πάρου που οριοθετεί την δυτική είσοδο του όρμου Νάουσας. Αποτελεί απόληξη μικρής χερσονήσου.

Επί του ακρωτηρίου αυτού που έχει ύψος, από την επιφάνεια της θάλασσας, 60 μ. (197 πόδια), έχει ανεγερθεί τετράγωνο πυργωτό οίκημα ύψους 10 μέτρων (33 πόδια), όπου και ο σπουδαίος πελαγοδρομικός ομώνυμος Φάρος με φωτεινή εμβέλεια περίπου 9 μίλια. Η από ξηράς πρόσβαση στο Φάρο είναι δυνατή είτε από την περιοχή Κολυμπήθρες που συνεχίζει ο δρόμος, είτε από τον ορμίσκο του Άη Γιάννη, τον εσωτερικό βορειοδυτικό του όρμου Νάουσας.

Από το ακρωτήριο Άγιος Φωκάς, που οριοθετεί προς βορρά την είσοδο - έξοδο του όρμου της Παροικιάς μέχρι το Ακρωτήριο Κόρακας μεσολαβούν η Άκρα Μαΐστρος και η Άκρα Βορεινό.

Σημειώσεις
----------

Λεπτομερείς ναυτιλιακές πληροφορίες για την περιοχή αυτή παρέχει ο Ελληνικός Πλοηγός 2ος τόμος και ιδιαίτερα ο χάρτης ελληνικής έκδοσης: **ΧΕΕ-34**, που αποτελεί τον λιμενοδείκτη του όρμου Νάουσας καθώς και ο **ΧΕΕ-423** που καλύπτει όλες τις ΝΑ. Κυκλάδες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* faroi.com: Ο πέτρινος παραδοσιακός φάρος στο ακρωτήριο Κόρακας στο νησί της Πάρου
Ένα **κερατοσκόπιο**, μερικές φορές γνωστό ως *δίσκος του Πλασίντο*, είναι ένα οφθαλμολογικό όργανο που χρησιμοποιείται για την εκτίμηση του σχήματος της πρόσθιας επιφάνειας του κερατοειδούς. Μια σειρά ομόκεντρων δακτυλίων προβάλλεται στον κερατοειδή και η αντανάκλασή τους προβάλλεται από τον εξεταστή μέσω μιας μικρής οπής στο κέντρο του δίσκου. Ένας κερατοειδής κανονικού σχήματος πρέπει να εμφανίζει συμμετρικές αντανακλάσεις σε ίσες αποστάσεις. Εάν ο ασθενής πάσχει από αστιγματισμό ή από δυστροφία κερατοειδούς, οι δακτύλιοι θα είναι παραμορφωμένοι.

Μια σύγχρονη ανάπτυξη της ιδέας βρίσκεται στην τοπογραφία κερατοειδούς, στην οποία η ανάλυση της ανακλώμενης εικόνας μεταφέρεται σε έναν υπολογιστή. Το αυτοματοποιημένο όργανο μπορεί να παράγει χάρτες περιγράμματος της τοπογραφίας του ματιού με χρωματικούς κώδικες ή ακόμη και τρισδιάστατες απεικονίσεις της επιφάνειάς του.

Παραπομπές
----------
Το Βασίλειο της Κορδυηνής το 60 π.Χ.
Η **Κορδυηνή** ήταν αρχαία ιστορική περιοχή νότια από τη λίμνη Θωσπίτιδα, τη σημερινή λίμνης Βαν στην Τουρκία. Αναφερόταν ως εύφορη ορεινή περιοχή, πλούσια σε βοσκοτόπια. Οι κάτοικοι της Κορδυηνής, στο βιβλίο του Ξενοφώντα με τίτλο Ανάβασις, ονομάζονταν **Καρδούχοι** και πιστεύεται ότι είναι οι πρόγονοι των Κούρδων.

Το Βασίλειο της Κορδυηνής προέκυψε από την παρακμάζουσα Αυτοκρατορία των Σελευκιδών και για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας του ήταν επαρχία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και αναγνώριζε την κυριαρχία της Ρώμης. Από το 189 π.Χ. έως το 90 π.Χ. γνώρισε περίοδο ανεξαρτησίας. Οι άνθρωποι της Κορδυηνής ήταν γνωστό ότι λάτρευαν τον χουρριτικό θεό του ουρανού, Τεσούμπ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Dictionary of Greek and Roman Geography (1854), CA´BALEIS, CARAMBIS, CARDU´CHI». *www.perseus.tufts.edu*. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2017.
2. ↑  *Kurds*. Michael M Gunter. σελ. 5.
3. ↑  Theodor Mommsen History of Rome – The Establishment of the Military Monarchy Page 24
4. ↑  The History of the Decline and Fall of The Roman Empire – Vol 2 – Chapter XXIV Part IV
5. ↑  Olaf A. Toffteen, *Notes on Assyrian and Babylonian Geography*, The American Journal of Semitic Languages and Literatures, pp.323-357, 1907, p.341
Ο **Θεόπροπος** ήταν αρχαίος Έλληνας γλύπτης, ακαθόριστης όμως εποχής. Το μόνο γνωστό είναι ότι καταγόταν από την Αίγινα. 

Σύμφωνα με τις παρατηρήσεις και αναφορές του Παυσανία, πρόκειται για τον γλύπτη που είχε φτιάξει τον χάλκινο μαινόμενο ταύρο που παράγγειλαν οι Κερκυραίοι «*επί της δεκάτης επιτυχούς άγρας θύννων*», τον οποίο και αφιέρωσαν στο ιερό του Απόλλωνα στους Δελφούς σε ανάμνηση του γεγονότος.

Πολλοί θεωρούν πως ίσως ο «μαινόμενος ταύρος» του Κεραμεικού (επιτάφιο μνημείο), στην Αθήνα, να είναι αντίγραφο του χάλκινου ταύρου του Θεοπρόπου, ή του λεγόμενου «ταύρου των Κερκυραίων».

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Θεόπροπος». *Dictionary of Greek*. Academic Dictionaries and Encyclopedias. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2021.

Πηγές
-----

* *Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη*, τόμ. ΙΒ΄, σελ. 527
Η **Κυμαία Σίβυλλα** ήταν η ιέρεια που υπηρετούσε στο ιερό της Κύμης, αρχαίας ελληνικής αποικίας στην Ιταλία. Υπάρχουν πολλές Σιβύλλες στον αρχαίο κόσμο. Λόγω της σημασίας της Κυμαίας Σιβύλλας στους θρύλους της αρχαίας Ρώμης και της εγγύτητας της Κύμης στην Ρώμη, έγινε η διασημότερη σίβυλλα στους Ρωμαίους.

Είναι μια από τις τέσσερις Σιβύλλες που ζωγράφισε ο Ραφαήλ στη Σάντα Μαρία ντέλα Πάτσε. Επίσης την ζωγράφισε ο Αντρέα ντελ Καστάνιο (ο πίνακας εκτίθεται στη Γκαλερί Ουφίτσι) και ο Μιχαήλ Άγγελος.

Η Κυμαία Σίβυλλα είναι γνωστή με διάφορα ονόματα, όπως η Ερωφίλη του Παυσανία και του Λακταντίου. Είναι επίσης γνωστή ως Δείφωβη, Αμάλθεια, Δημοφίλη ή Ταραξάνδρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παυσανίας, 10.12.8
2. ↑  Lactantius, 1.6.10
Το **ιερό του Δία Σωτήρος και της Αθηνάς Σωτείρας** ήταν ο σημαντικός αρχαιοελληνικός ναός στον Πειραιά, πάνω από το κεντρικό λιμάνι του Κανθάρου.

Ο ναός ήταν αφιερωμένος στη λατρεία του Δία και της Αθηνάς. Εντός του ναού υπήρχαν αγάλματα των δύο θεών, αμφότερα κατασκευασμένα από χαλκό. Ο Δίας κρατούσε τη Νίκη και η Αθηνά, δόρυ.. Αναφέρεται ότι η Παλλάς του Βελλετρίου μπορεί να είναι αντίγραφο του αγάλματος της Αθηνάς αυτού του ναού.

Ο Λυκούργος (390-324 π.Χ.) στο Κατά Λεωκράτους αναφέρει το «ἱερὸν τοῦ Διὸς τοῦ σωτῆρος καὶ τῆς Ἀθηνᾶς τῆς σωτείρας» όταν κατηγορεί τον Λεωκράτη ότι αναίσχυντα έφυγε με πλοίο αφήνοντας/με θέα την Ακρόπολη και το ιερό του Διός του Σωτήρος και της Αθηνάς της Σωτείρας για να σωθεί.

Η λατρεία του Διός Σωτήρος και της Αθηνάς Σωτείρας κορυφωνόταν στα Διισωτήρια, εορτή προς τιμήν τους, με σημαντικότατες θυσίες, από τις μεγαλύτερες στην Αττική.

Πάνω από έξη αιώνες μετά την κατασκευή του, το 2ο αιώνα μ.Χ. ο Παυσανίας αναφέρει στο κεφάλαιο «Αττικά» του έργου του Ελλάδος περιήγησις ότι άξιο για να δει κανείς στον Πειραιά («θέας δὲ ἄξιον τῶν ἐν Πειραιεῖ», «αξιοθέατο» σύμφωνα με τη σημερινή ορολογία) ήταν το τέμενος της Αθηνάς και του Διός. Στη συνέχεια σημειώνει: «Εκεί τον Λεωσθένη, ο οποίος των Αθηναίων και όλων των Ελλήνων και των Βοιωτών, τους Μακεδόνες κράτησε με μάχη για άλλη μια φορά και τρέχοντας στη Λαμία έπιασε την περιοχή απέναντι από την Οίτη, αυτόν τον Λεωσθένη και τους στρατιώτες του ζωγράφισε ο Αρκεσίλαος».

Πηγές
-----

1. 1 2 3  Τα ιερά του Πειραιά, Γ. Σταϊνχάουερ, σελ. 88-90
2. 1 2 3  Παυσανίας Αττικά, «θέας δὲ ἄξιον τῶν ἐν Πειραιεῖ μάλιστα Ἀθηνᾶς ἐστι καὶ Διὸς τέμενος· χαλκοῦ μὲν ἀμφότερα τὰ ἀγάλματα, ἔχει δὲ ὁ μὲν σκῆπτρον καὶ Νίκην, ἡ δὲ Ἀθηνᾶ δόρυ. ἐνταῦθα Λεωσθένην, ὃς Ἀθηναίοις καὶ τοῖς πᾶσιν Ἕλλησιν ἡγούμενος Μακεδόνας ἔν τε Βοιωτοῖς ἐκράτησε μάχῃ καὶ αὖθις ἔξω Θερμοπυλῶν καὶ βιασάμενος ἐς Λάμιαν κατέκλεισε τὴν ἀπαντικρὺ τῆς Οἴτης, τοῦτον τὸν Λεωσθένην καὶ τοὺς παῖδας ἔγραψεν Ἀρκεσίλαος.»
3. ↑  Λυκούργος, s:Κατά Λεωκράτους, 17, 136-37
4. 1 2 3  Inscribed Athenian Laws and Decrees 352/1-322/1 BC: Epigraphical Essays Brill Studies in Greek and Roman Epigraphy, S. D. Lambert, εκδ. BRILL, 2012, ISBN 900420931X, ISBN 9789004209312, σελ. 304
Ο **Κόρακας** ή **Κόραξ ο Συρακούσιος** (5ος π.Χ. αιώνας) ήταν περίφημος ρήτορας. Καταγόταν από τις Συρακούσες έχοντας μάλιστα διατελέσει σύμβουλος του Ιέρωνα και είναι γνωστός για την ιστορία με τον μαθητή του Τεισία από τις Συρακούσες. Σύμφωνα με αυτή την ιστορία ο Κόρακας συμφώνησε με τον Τεισία, όντας σίγουρος για την ικανότητα του μαθητή του αλλά και την επιτυχημένη διδασκαλία του ίδιου, πως όταν θα κέρδιζε την πρώτη του δίκη τότε μόνο θα του πλήρωνε δίδακτρα. Όμως ο καιρός περνούσε και ο Τεισίας δεν έπαιρνε μέρος σε καμία δίκη έτσι ώστε να την κερδίσει ή να την χάσει. Έτσι ο δάσκαλός ζήτησε δικαστικώς την αμοιβή του. Έτσι ο Κόρακας ισχυρίστηκε στην αγόρευσή του τα εξής:

Κοράκειος μύθος
---------------

Κύριο λήμμα: Κοράκειος μύθος
*Κύριοι δικαστές ο μαθητής μου πρέπει οπωσδήποτε να μου πληρώσει τα δίδακτρα που μου χρωστάει, όποια κι αν θα είναι η απόφασή σας. Αν μεν με δικαιώσετε, πρέπει να με πληρώσει για να εκτελεσθεί η δικαστική απόφαση. Αν όμως δε με δικαιώσετε εμένα αλλά εκείνον, τότε ο μαθητής μου κερδίζει την πρώτη του δίκη, αποδεικνύεται η καλή του κατάρτιση και η δική μου καλή διδασκαλία και πρέπει να με πληρώσει για να τηρήσει τη συμφωνία μας*

Ενώ ο Τεισίας είπε με τη σειρά του (ως αντάξιος του δασκάλου μαθητής):   

*Κύριοι δικαστές εγώ δεν έχω καμιά υποχρέωση πληρωμής, όποια και αν είναι η απόφασή σας. Αν μεν με δικαιώσετε, για να εφαρμοστεί η απόφασή σας, αν δε δεν με δικαιώσετε, γιατί τότε δεν θα έχω κερδίσει ακόμα την πρώτη μου δίκη και επομένως, κατά τη συμφωνία μας, δεν έχω ακόμα υποχρέωση καταβολής της αμοιβής*

Οι δικαστές αφού συνεδρίασαν χωρίς αποτέλεσμα μέχρι που νύχτωσε είπαν την εξής παροιμιώδη φράση:   

*κακού κοράκος, κακό ωόν*  

η μεταφορά του οποίου σήμερα είναι "το μήλο, κάτω απ' τη μηλιά"

Νομική επίλυση του όλου θέματος
-------------------------------

Το όλο θέμα επιλύεται ευχερώς βάσει των διατάξεων περί ερμηνείας και καλόπιστης εκτέλεσης της σύμβασης ( άρθ. Α.Κ. 200, 281, 288).

* *«Ο Τεισίας μη αναλαβών υποχρέωσιν εκ της συμβάσεως όπως δικηγορήσει προτιμήσας ν΄ασχοληθεί με άλλο επάγγελμα δεν έπραξε τούτο με το ανέντιμο σκοπόν αποφυγής καταβολής της αμοιβής.*

Ο Τεισίας με τη σειρά του έγινε δάσκαλος του Ισοκράτη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κωνσταντίνος Ζάρας, Φροντιστηριακές ασκήσεις Αστικού Δικαίου, Θεσσαλονίκη, 1971

Πηγές
-----

* Περιοδικό "Φιστίκι", στήλη "Οι Αρχαίοι είχαν την πλάκα τους", Θεόδωρος Βουδικλάρης

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* ιστολ. Δικηγορικού Συνδέμου Αστικός κώδικας Αρχειοθετήθηκε 2012-06-07 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 29091581
* LCCN: no90011325
* ISNI: 0000 0000 4334 5237
* GND: 102385637

 |

 |
Ο **Κωνσταντίνος Κυπριώτης** (8 Ιανουαρίου το 1954 - 27 Δεκεμβρίου 1995) ήταν Έλληνας δάσκαλος πολεμικών τεχνών ο οποίος έγινε παγκοσμίως γνωστός για τα επιτεύγματα του στο Τανγκ Σου Ντο. Η πρώτη του επαφή με τις πολεμικές τέχνες, ήταν το 1968 σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών, σαν μαθητής στη σχολή **Γερμανοκορεάτικος Σύνδεσμος Μοντέρνας Αυτοάμυνας** με εκπαιδευτή τον Μ. Θεοδωρίδη.

Το 1969 συνεχίζει σαν μαθητής στη σχολή Τάε Κβον Ντο με εκπαιδευτή τον Σταμάτη Κάσση, μέχρι το 1972 που αποφοιτά από το εξατάξιο ιδιωτικό γυμνάσιο St. Paul και επιτυγχάνει στις εξετάσεις να εισαχθεί στην Πάντειο. Προτιμά όμως να σπουδάσει στο εξωτερικό και έτσι το 1973 εισάγεται στην νομική σχολή του Πανεπιστημίου Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας μέχρι το 1976. Αυτή την περίοδο είναι παράλληλα και μαθητής στη σχολή Τάε Κβον Ντο με εκπαιδευτή τον Μάστερ Kim Kang Un.

Το 1975 γίνεται κάτοχος μαύρης ζώνης στο Τάε Κβον Ντο υπό τον Master Lee Kyong Myong, σχολή Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας. Το 1976 αναγκάζεται να διακόψει τις σπουδές του και να επιστρέψει στην Ελλάδα για οικογενειακούς λόγους. Το 1983 έχει την πρώτη επαφή με το Τανγκ Σου Ντο στην Αθήνα με εκπαιδευτή τον Master Kim Hong Lee. Το 1984 συνεχίζει με εκπαιδευτή τον Master Lee Kun Hwa. Το 1985 γίνεται εκπρόσωπος της World Tang Soo Do Assoc. με την καθοδήγηση του Grand Master Shin Jae Chul και παράλληλα κάτοχος μαύρης ζώνης στο Τανγκ Σου Ντο.

Από το 1983 έως το 1986 διατηρούσε σχολή στον Πειραιά. Το 1986 παντρεύεται την Μαρία Σίνη η οποία επίσης ασχολούνταν με το Τανγκ Σου Ντο. Παράλληλα το 1986 γίνεται κάτοχος 2ου νταν στο Τανγκ Σου Ντο και το 1987 δημιουργεί σχολή στον Άγιο Δημήτριο. Το 1989 αποκτά τον βαθμό του 3ου νταν. 

Το 1992 αποχωρεί από την World Tang Soo Do και δημιουργεί την Traditional Tang Soo Do. Την ίδια χρονιά του απονέμεται ο τίτλος του Master - 4ου νταν από τον Κορεάτη Yi Sang Yong Instructor 7ου νταν. 

Και ενώ με το πέρασμα του χρόνου ο Κωνσταντίνος Κυπριώτης αναπτυσσόταν συνεχώς, το Δεκέμβρη του 1995 στις 27 πεθαίνει σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα.

Σημαντικότερες Διακρίσεις
-------------------------

* 1988, Παγκόσμιο Πρωτάθλημα WTSDA, Η.Π.Α. Φιλαδέλφεια: 1η Θέση Hyungs
* 1988, Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα WTSDA, Αγγλία: 1η Θέση Hyungs
* 1989, Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα WTSDA, Ολλανδία: 1η Θέση Hyungs
* 1991, Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα WTSDA, Γερμανία: 1η Θέση Hyungs
Συντεταγμένες: 38°6′11.790″N 23°58′46.204″E﻿ / ﻿38.10327500°N 23.97950111°E﻿ / 38.10327500; 23.97950111

Το **Ιερό των Αιγυπτίων Θεών** είναι αρχαίο ιερό και χώρος αρχαιολογικού ενδιαφέροντος που βρίσκεται δίπλα στο Μικρό Έλος της Μπρεξίζας, στη σημερινή Νέα Μάκρη.

Ιστορία και περιγραφή
---------------------

Θεωρείται ότι χτίστηκε από τον Ηρώδη τον Αττικό περίπου το 160. Ο Ηρώδης επέλεξε τον Μαραθώνα για την ίδρυση του ιερού γιατί ήταν ο τόπος καταγωγής και διαμονής του. Πιθανόν το συγκρότημα να βρισκόταν μέσα στα όρια του κτήματος που κατείχε στην περιοχή.

Στον σύγχρονο αρχαιολογικό χώρο περιλαμβάνεται ένα εκτεταμένο συγκρότημα ιερού αφιερωμένου σε Αιγύπτιους θεούς και πολυτελούς λουτρού (βαλανείου) το οποίο λειτούργησε μέχρι και τον 4ο αιώνα, καθώς και τη μεγάλη ελλειψοειδή δεξαμενή νοτιότερα. Το ιερό ήταν χτισμένο σε τεχνητή νησίδα μέσα στο Μικρό Έλος και τα παλιότερα χρόνια αποκαλούνταν "Νησί". Το 1792, σχέδιο του Γάλλου πρόξενου στην Αθήνα, Λουί Σ. Φωβέλ, αποτυπώνει αρχαία ερείπια πάνω σε νησίδα στο Έλος. Το ιερό ήταν αφιερωμένο στον Σάραπι, εξελληνισμένη μορφή του θεού Όσιρι, κι εκεί τελούνταν οι μεγάλες εορτές του Σάραπι και της Ίσιδας, ενώ λατρευόταν, επίσης, ο γιος τους Ώρος. 

Οι αρχαιολογικές έρευνες στο ιερό έγιναν με συγχρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Γ΄ Κ.Π.Σ.) και είναι ανοιχτός για το κοινό από το 2001. Πολλά ευρήματα από τον αρχαιολογικό χώρο έχουν μεταφερθεί και εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Μαραθώνα καθώς και στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.

Φωτοθήκη
--------

* 
* 
* Ευρήματα από το Ιερό των Αιγυπτίων Θεών που εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο ΜαραθώναΕυρήματα από το Ιερό των Αιγυπτίων Θεών που εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Μαραθώνα

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ιερό των Αιγυπτίων Θεών στη Νέα Μάκρη (Μπρεξίζα)». *odysseus.culture.gr*. Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2021.
2. ↑  Φαρμακόρη, Κορίνα (13 Αυγούστου 2018). «Στο μάλλον άγνωστο Ιερό των Αιγυπτίων Θεών της Νέας Μάκρης». *LIFO.gr*. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2021.
Η **κυβέρνηση της Ουγγαρίας** (ουγγρικά: Magyarország Kormánya‎) ασκεί την εκτελεστική εξουσία στην Ουγγαρία. Ο επικεφαλής της ουγγρικής κυβέρνησης είναι ο πρωθυπουργός, ενώ η κυβέρνηση αποτελείται από διάφορα εξειδικευμένα υπουργεία. Είναι το κύριο όργανο της δημόσιας διοίκησης της χώρας. Ο πρωθυπουργός (*miniszterelnök*) εκλέγεται έπειτα από την ψηφοφορία στην Εθνοσυνέλευση και όντας ο αρχηγός της κυβέρνησης, ασκεί την εκτελεστική εξουσία. Όπως και στην Ελλάδα ο πρωθυπουργός είναι ο αρχηγός του κόμματος με τις περισσότερες έδρες στο κοινοβούλιο. Ο πρωθυπουργός επιλέγει τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου και διατηρεί το αποκλειστικό δικαίωμα να τους απολύσει. Οι προταθέντες για μια θέση στο υπουργικό συμβούλιο πρέπει να εμφανιστούν σε συμβουλευτικές ανοιχτές ακροάσεις μπροστά σε μία ή παραπάνω κοινοβουλευτικές επιτροπές. Επίσης το υπουργικό συμβούλιο λογοδοτεί στην Εθνοσυνέλευση, το κοινοβούλιο της χώρας. 

Έπειτα από την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος η Ουγγαρία έχει πολυκομματικό σύστημα. Η τελευταία κοινοβουλευτική εκλογή στην Ουγγαρία έλαβε χώρα στις 8 Απριλίου 2018. Αυτή η κοινοβουλευτική εκλογή ήταν η όγδοη από τις εκλογές του 1990 που ήταν η πρώτη πολυκομματική εκλογή στην χώρα. Το αποτέλεσμα αυτών των εκλογών ήταν μια νίκη της συμμαχίας Φίντες-Χριστιανικού Δημοκρατικού Λαϊκού Κόμματος, διατηρώντας την πλειοψηφία δύο τρίτων στο κοινοβούλιο και με τον Βίκτορ Όρμπαν να παραμένει πρωθυπουργός. Ήταν η δεύτερη εκλογή σύμφωνα με το νέο ουγγρικό σύνταγμα που μπήκε σε ισχύ στις 1 Ιανουαρίου 2012. Ο νέος εκλογικός νόμος μπήκε σε ισχύ την ίδια ημέρα. Το κοινοβούλιο συρρικνώθηκε σχεδόν κατά το ήμισυ, καθώς οι βουλευτές μειώθηκαν από 386 σε 199 στο νέο κοινοβούλιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Website of the Government of Hungary». Government of Hungary. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2014.
2. ↑  «Fundamental Law of Hungary (Article 15)» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 29 Ιουνίου 2014. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2021.
3. ↑  Az országgyűlési képviselők választásáról szóló 2011. évi CCIII. törvény. In.: Magyar Közlöny. 2011. évi, 165. sz. 41095-41099. p.
4. ↑  «Életbe lép az új választójogi törvény». *Magyar Nemzet* (στα Ουγγρικά). 29 Δεκεμβρίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2012.
Το κρόμλεχ MullHill στο νησί Μαν
Το **κρόμλεχ** είναι προϊστορικό μεγαλιθικό μνημείο που αποτελείται από ανορθωμένους λίθους (μενίρ) τοποθετημένους σε κυκλική διάταξη. Μερικές φορές ένα μενίρ είναι τοποθετημένο στο κέντρο του κύκλου.

Αυτοί οι κύκλοι από λίθους μπορούν να στέκουν αυτόνομα, να συνδυαστούν με έναν άλλο κύκλο λίθων ή να συνδεθούν με μια γραμμή μενίρ. 

Το πιο γνωστό από όλα τα κρόμλεχ είναι το Στόουνχετζ στην Αγγλία. Στη Γαλλία, το διπλό κρόμλεχ του Ερ-Λανίκ, στον κόλπο του Μορμπιάν, στη Βρετάνη, που αποτελείται από δύο ομόκεντρους κύκλους. Τα μενίρ του εξωτερικού κύκλου έχουν πέσει λόγω της ανύψωσης της στάθμης της θάλασσας. Επίσης, το Πεν αρ Λαν στο γαλλικό νησί Ουεσάν και στα νησιά Σωζέ στη Νορμανδία.

Τα κρόμλεχ είναι πολύ πιο σπάνια από άλλα μεγαλιθικά μνημεία (ντολμέν, μενίρ, καλυμμένες διαβάσεις, cairns).

Τα περισσότερα από αυτά χρονολογούνται, ειδικά στην Ευρώπη, από την Εποχή του Χαλκού (2500 π.Χ. έως 1000 π.Χ.).

Κρόμλεχ υπάρχουν σχεδόν σε όλη τη γη, από την Ινδία μέχρι την Αγγλία, τις Σκανδιναβικές χώρες, το Μαρόκο, την Αμερική ή την Ιαπωνία.

Σήμερα, δεν μπορούμε να εξηγήσουμε με ακρίβεια τη λειτουργία αυτού του τύπου μνημείου. Μερικοί ερευνητές θεωρούν ότι πρόκειται για χώρους λατρείας, ενώ άλλοι προτιμούν την ιδέα ενός τόπου παρατήρησης των άστρων ή της Σελήνης. Μερικοί συγγραφείς ισχυρίστηκαν ότι ήταν οι δείκτες μιας προγονικής μεγαλιθικής γεωμετρίας. Αυτή η τελευταία υπόθεση έχει απορριφθεί από την επιστημονική κοινότητα.

Ετυμολογία
----------

Η λέξη κρόμλεχ (γαλλικά: cromlech) προέρχεται από τις παλιές βρετονικές λέξεις crom=στρογγυλός και Liech=λίθος.

Εικόνες
-------

* Κρόμλεχ
* Ερ-Λανίκ, ΒρετάνηΕρ-Λανίκ, Βρετάνη
* Το κρόμλεχ Ετενέτα στη χώρα των ΒάσκωνΤο κρόμλεχ Ετενέτα στη χώρα των Βάσκων
* Το κρόμλεχ Les Bonnettes, στην Σαϊγί-αν-Οστερβάν, Πα-ντε-Καλαί, ΓαλλίαΤο κρόμλεχ Les Bonnettes, στην Σαϊγί-αν-Οστερβάν, Πα-ντε-Καλαί, Γαλλία
* Mull Hill, στη νήσο ΜανMull Hill, στη νήσο Μαν
* Το κρόμλεχ του Petit-Saint-BernardΤο κρόμλεχ του Petit-Saint-Bernard
* Το κρόμλεχ Portela de Mogos στην ΠορτογαλίαΤο κρόμλεχ Portela de Mogos στην Πορτογαλία
* Moel Tŷ Uchaf, ΟυαλίαMoel Tŷ Uchaf, Ουαλία
* Το κρόμλεχ Lissyviggeen, ΙρλανδίαΤο κρόμλεχ Lissyviggeen, Ιρλανδία
* Ring of Brodgar, ΣκωτίαRing of Brodgar, Σκωτία
* Swinside, ΑγγλίαSwinside, Αγγλία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το κρόμλεχ στην Κορέζ-Νέα Ακουιτανία (γαλλικά)
* Κρόμλεχ- Historic UK (αγγλικά)

Παραπομπές
----------

1. ↑ . «patrimoine.region-bretagne.fr».
2. ↑ . «ileschausey.com».
3. ↑  Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα τομ.36, σελ.209
Ο **Ηλίας Ατματσίδης** (Κοζάνη, 24 Απριλίου 1969) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας.

Ποδοσφαιρική σταδιοδρομία
-------------------------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε την καριέρα στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο με τη φανέλα των Ποντίων Βέροιας. Το 1992 τον απέκτησε η ΑΕΚ, με την οποία καθιερώθηκε γρήγορα και υπήρξε βασικός για πολλά χρόνια. Στο σύνολο της ποδοσφαιρικής του σταδιοδρομίας κατέκτησε 2 Πρωταθλήματα με την ΑΕΚ, 4 Κύπελλα και ένα Σούπερ Καπ μετά από μια βραδιά-θρίλερ στο παλιό Στάδιο Καραϊσκάκη το 1996.

Το 2002 αποκτήθηκε από τον ΠΑΟΚ με τον οποίο κατέκτησε το Κύπελλο το 2003.

Αποσύρθηκε από την ενεργό δράση το 2005.

### Στην Εθνική Ελλάδας

Με την Ελλάδα αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις 23 Μαρτίου 1994, στην εντός έδρας φιλική αναμέτρηση εναντίον της Πολωνίας (0-0). Συνολικά συμμετείχε σε 47 αγώνες. Ήταν μέλος της ομάδας που αγωνίστηκε στο Μουντιάλ 1994 στις ΗΠΑ, έχοντας μία συμμετοχή στον δεύτερο αγώνα εναντίον της Βουλγαρίας.

Προπονητική καριέρα
-------------------

Τον Οκτώβριο του 2014 ανακοινώθηκε από την ΑΕΚ ότι ανέλαβε θέση στο προπονητικό επιτελείο των τμημάτων υποδομής του συλλόγου, όπου υπεύθυνος ήταν ο Άκης Ζήκος και προπονητής της ομάδας Κ-20 ο Στέλιος Μανωλάς, οι οποίοι υπήρξαν συμπαίκτες του Ηλία Ατματσίδη τη δεκαετία του 1990, τόσο στην ΑΕΚ όσο και στην εθνική ομάδα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ο Ατματσίδης ξανά στην ΑΕΚ, www.sport-fm.gr

Πηγές
-----

* Η καριέρα του Ηλία Ατματσίδη στο national-football-teams
* Το προφίλ του Ηλία Ατματσίδη στο transfermarkt

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
**Εθνική Ελλάδος - Μουντιάλ 1994** |
| --- |
|  |
|  | 
**1** Μήνου  · **2** Αποστολάκης  · **3** Κολιτσιδάκης  · **4** Μανωλάς  · **5** Καλιτζάκης  · **6** Τσαλουχίδης  · **7** Σαραβάκος  · **8** Νιόπλιας  · **9** Μαχλάς  · **10** Μητρόπουλος  · **11** Τσιαντάκης  · **12** Μαραγκός  · **13** Καραγιάννης  · **14** Δημητριάδης  · **15** Καρκαμάνης  · **16** Αλεξούδης  · **17** Χατζίδης  · **18** Καραταΐδης  · **19** Κωφίδης  · **20** Ατματζίδης  · **21** Αλεξανδρής  · **22** Αλεξίου  · **C** Παναγούλιας |

 |
Ο **Θωμάς Ανδρεάδης** (1912 - 17 Ιανουαρίου 1982) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Πέλλας με την ΕΠΕΚ το 1951 και αργότερα με άλλα κόμματα.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Γεννήθηκε στην Αργυρούπολη Πόντου και ακολούθησε νομικές σπουδές στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Εξελέγη βουλευτής Πέλλας για πρώτη φορά με την ΕΠΕΚ το 1951 και επανεξελέγη με την ΕΠΕΚ - Κόμμα Φιλελευθέρων (1952, βουλευτής Εδέσσης) και ξανά Πέλλας το 1956 , 1961, 1964 με την Ένωση Κέντρου. Αν και εξελέγη το 1961, στις 8 Απριλίου 1962 η εκλογή του ακυρώθηκε. 

Στις εκλογές του 1974 επανεξελέγη βουλευτής με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις με 3.589 ψήφους και κατήλθε ξανά υποψήφιος στις εκλογές του 1977 με την ΕΔΗΚ (όπως είχε ονομαστεί πια η ΕΚ-ΝΔ από το 1976), χωρίς να εκλεγεί βουλευτής.

Στις ευρωεκλογές του 1981 ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής με το Κόμμα Δημοκρατικού Σοσιαλισμού, του οποίου υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος. Πέθανε στην Αθήνα το 1982.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βουλή των Ελλήνων. b3e79d3f-45d3-4a3d-829f-e881ed3c118d. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
2. ↑  εφημερίδα Εμπρός, 20/10/1951, σελ. 4
3. ↑  Εγκυκλοπαίδεια Γιοβάννη, εκδ. Γιοβάννη, 1982.
4. 1 2  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ.53, αρ. 44).(pdf)
5. ↑  Κώστα Διγκαβέ, Οι εκλογές στην Ελλάδα 1844-1985, Μαλλιάρης Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1986, σελ. 75.
6. ↑  Πέθανε τέως βουλευτής, Τα Νέα, 18/1/1982, σελ. 12.
Η **Κυβέρνηση της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης** (τουρκικά: *Büyük Millet Meclisi Hükûmeti*), γνωστή και ως **Κυβέρνηση της Άγκυρας** (τουρκικά: *Ankara Hükûmeti*), ήταν το όνομα που δόθηκε στην προσωρινή και επαναστατική τουρκική κυβέρνηση με έδρα την Άγκυρα (τότε γνωστή ως Άνγκορα) κατά την διάρκεια του Τουρκικού Πολέμου Ανεξαρτησίας (1919–1923) και κατά την διάρκεια των τελευταίων ετών ύπαρξης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ήταν υπό την ηγεσία του Τουρκικού Εθνικού Κινήματος, αντιτιθέμενη στην *Κυβέρνηση της Κωνσταντινούπολης*, η οποία ήταν υπό την ηγεσία του σουλτάνου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Esra Yakut: *Şeyhülislâmlık: yenileşme döneminde devlet ve din*, Kitap Yayınevi Ltd. 2005, (ISBN 9789758704941), page 198,199. (in τουρκική)
2. ↑  Pars Tuğlacı: *Çağdaş Türkiye*, Cem Yayınevi, 1987, Turkey page 358. (in τουρκική)
3. ↑  Hakan Alan, Avni Alan: *İstanbul Şehir Rehberi*, ASBOOK, 2007, (ISBN 9750114701), page 12. (in τουρκική)
4. ↑  Yahya Kemal: *Eğil Dağlar*, Kubbealtı Publishing, 1966, (ISBN 9757618519), pages 13, 92-93, 138, 155, 170, 188, 204-205, 232, 302, 338. (in τουρκική)
5. ↑  William Hale: *Turkish Foreign Policy, 1774-2000*, Routledge, 2012, (ISBN 0415599865), pages 36, 37, 38, 50, 265.
6. ↑  Kemal Kirişci, Gareth M. Winrow: *The Kurdish Question and Turkey: An Example of a Trans-State Ethnic Conflict*, Routledge, 1997, (ISBN 0714647462), pages 71-75, 77-79, 80, 82-84.