recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Νικόλαος Πεζόπουλος** (1859-1911) ήταν Έλληνας ιατρός, καθηγητής παθολογικής ανατομίας και ιστολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (1895).

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1859 στην Αθήνα και ήταν γιος του αξιωματικού του στρατού Σπυρίδωνος Πεζόπουλου. Πρώτος του ξάδελφος ήταν ο Εμμανουήλ Πεζόπουλος ενώ ανηψιά του η Ηρώ Λάμπρου. Σπούδασε ιστολογία, ανατομία και μικροβιολογία, αρχικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και κατόπιν στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα το 1886, παρασκεύασε το παθολογικό ανατομείο, του οποίου αργότερα έγινε διευθυντής και εισήγαγε τη χρήση των μικροτόμων, καθώς και την καλλιέργεια των μικροοργανισμών, των οποίων η έρευνα μόλις είχε αρχίσει στην Ευρώπη.

Ως επιμελητής της Παθολογικής Κλινικής (1889–1892), δίδαξε παθολογία και παθολογική ανατομία, διαδεχόμενος τον Δημήτριο Χασιώτη. Κατά την ίδια χρονική περίοδο ίδρυσε το πρώτο ελληνικό εργαστήριο για τις μικροσκοπικές και μικροβιολογικές ανάγκες της Κλινικής, ενώ μεταξύ 1899 και 1906 διετέλεσε διευθυντής της παιδιατρικής κλινικής.

Απεβίωσε στις 2 Φεβρουαρίου 1911 στην Αθήνα. Παιδιά του ήταν οι Αγγελική Πεζοπούλου, σύζυγος του Αθανάσιου Σιώκου, Θεόδωρος Πεζόπουλος, αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού, Κωνσταντίνος Πεζόπουλος, αξιωματικός του στρατού και δικηγόρος, Σπύρος Πεζόπουλος, καθηγητής ιατρικής, Γεώργιος Πεζόπουλος, καθηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και υπουργός, και Κυριάκος Πεζόπουλος, αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και καθηγητής του Πολυτεχνείου.

Συγγραφικό έργο
---------------

Ο Ν. Πεζόπουλος έγραψε πολλά μελετήματα δημοσιευμένα σε επιστημονικά περιοδικά της Αθήνας και του εξωτερικού. Ιδιαιτέρως αξιοσημείωτα είναι εκείνα, στα οποία αναφέρεται πρώτος συστηματικά σε θέματα ελονοσίας. Μεταξύ αυτών:

* *Περί της νόσου του Thomson*, 1888
* *Περί χρονίου προϊόντος συστηματικού παραληρήματος*, 1891
* *Νοσήματα της καρδίας και των αγγείων*, 1895
* *Η ελονοσία εν Αθήναις*, 1906 (γερμανικά)
* *Περί ικτερώδους αιμοσφαιρινουρικού πυρετού*, 1906 (γαλλικά)
* *Περί της αιτιολογίας των όγκων*, 1906
* *Περί συγγενούς ελομιάνσεως*, 1907 (γαλλικά)

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Κούζης, Αριστοτέλης (1939). *Εκατονταετηρίς 1837-1937 - Εθνικόν και Καποδιστριακόν Πανεπιστήμιον Αθηνών*. τόμ. Γ΄, *Ιστορία της Ιατρικής Σχολής*. Αθήνα: Τύποις «Πυρσού». σελ. 18.
2. ↑  «ΕΚΠΑ: Εργαστήριο Ιστολογίας & Εμβρυολογίας - Ιστορία». *lhe.med.uoa.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιουνίου 2017. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2017.
3. ↑  «Σύντομη Ιστορική Αναδρομή – Α΄ Παιδιατρική Κλινική Πανεπιστημίου Αθηνών». *www.firstpediatrics-uoa.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Νικόλαος Πεζόπουλος στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 4239158792878239040003
* **ΕΒΕ**: 217768

 |

 |
"Invention no13 in A Minor", έργο του Μπαχ στο οποίο υπάρχει παράδειγμα αρμονικής αλυσίδας.
Ως αρμονική αλυσίδα, στη μουσικολογία, ορίζεται το επαναλαμβανόμενο σύνολο συγχορδιών που εφαρμόζεται με συμμετρικό τρόπο προς τα πάνω ή κάτω. Μια αλυσίδα αποτελείται από το **"Πρότυπο"**, δηλαδή το αρχικό σχήμα και τις μεταφορές που αλλιώς ονομάζονται **"Πρόοδοι"** ή **"Κρίκοι".** 

Σκοπός μιας αλυσίδας είναι η δημιουργία κίνησης και αρμονικού ενδιαφέροντος. Πολύ συχνά, ο τελευταίος κρίκος τροποποιείται ή διακόπτεται, προκειμένου ο ακροατής:

* Να νιώσει την αίσθηση της ολοκλήρωσης ( με πτώση σε άλλη τονικότητα),
* Να μην περιμένει άλλη επανάληψη,
* Να μην υπάρξει μονοτονία στο κομμάτι.

Για να θεωρηθεί μια αλυσίδα αρμονική προαπαιτείται η ακριβής μεταφορά του Προτύπου με **ανιόν** ή **κατιόν** βήμα, αντιγράφοντας πιστά τη σύνδεση των συγχορδιών, τις θέσεις στην κλίμακα, αλλά και την κίνηση της μελωδικής γραμμής. Στην περίπτωση των αρμονικών αλυσίδων επιτρέπεται η καταπάτηση των κλασικών κανόνων αρμονίας, με βασική προϋπόθεση τη διατήρηση συμμετρίας. Σημαντικό είναι να μην υπάρχει σύγχυση μεταξύ της αλυσίδας και της συμπληρωματικής επανάληψης, όπως αυτό συναντάται σε πολλά κομμάτια της κοινής πρακτικής. Σχετικά με τη συμπληρωματική επανάληψη είναι σύνηθες η δεύτερη φράση να είναι μετατοπισμένη ένα βήμα πάνω ή κάτω μελωδικά, ενώ η αρμονία της τη συνδέει με το πρότυπο και συνήθως οδηγεί σε πτώση (π.χ. Mozart: Son. KV 282 – menuetto i). Στη σύνδεση του Προτύπου με την έναρξη της πρώτης επανάληψης δεν θα πρέπει να εντοπίζονται αρμονικά ή μελωδικά λάθη, ( π.χ. ευθεία κίνηση των φωνών, λύση της 7ης , μη επιτρεπόμενες πέμπτες ή όχδοοες παράλληλες κ.λπ.), ωστόσο δεν έχει σημασία η σύνδεση μεταξύ των δύο βαθμίδων.

Λύσεις θεμάτων
--------------

Κατά τη διάρκεια της λύσης αρμονικών αλυσίδων πρέπει να δοθεί προσοχή στα εξής:

1. Ορθός εντοπισμός της αρχής και του τέλους της αρμονικής αλυσίδας,
2. Εντοπισμός και διαχωρισμός του πρότυπου και των προόδων,
3. Σύνδεση των δύο μερών (πρότυπο - κρίκοι).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αδάμ, Παναγιώτης (2012). *Τονική Αρμονία*. Φίλιππος Νάκας. ISBN 9790691503980.
2. ↑  Κανάς, Μπάμπης (2000). *Αρμονία*. Αθήνα: Παπαγρηγορίου - Νάκας. ISBN 9789607554239.
Το **Μετρό της Μπραζίλια** (Metrô do Distrito Federal) είναι ο μητροπολιτικός σιδηρόδρομος της πρωτεύουσας της Βραζιλίας. Με δυο γραμμές, συνολικού μήκους 42,38 χιλιομέτρων, εξυπηρετεί 24 σταθμούς.

| Γραμμή | Διαδρομή | Έτος | Σταθμοί |
| --- | --- | --- | --- |
| Πράσινη | Central ↔ Terminal Ceilandia | 2001 | 20 |
| Πορτοκαλί | Central ↔ Terminal Samambaia | 2001 | 16 |

Ιστορία
-------

Ενώ η πόλη κατασκευάστηκε (με κολοσσιαίο κόστος) από το 1956 μέχρι τις 21 Απριλίου του 1960, οπότε και εγκαινιάστηκε, διαθέτοντας εξ αρχής μεγάλους δρόμους, τα λεωφορεία ήταν ακατάλληλα για την μεταφορά στην πόλη, λόγου τον μεγάλων αποστάσεων. Το έργο της κατασκευής του μετρό ξεκίνησε το 1992 και τα εγκαίνια έγιναν στις 17 Αυγούστου 1998. Οι συρμοί είναι 4 βαγονιών, η μέση ταχύτητα των συρμών είναι 45 χιλιόμετρα την ώρα και η μέγιστη ταχύτητα είναι 80 χιλιόμετρα την ώρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  web.archive.org/web/20130925131035/http://www.metro.df.gov.br/sobre-o-metro/memoria.html.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Distrito Federal Metro στο Wikimedia Commons
Το  **Πρωτάθλημα ΕΠΕΛ-ΟΠΝ ΣΕΚ-ΠΟΕΠΑ** είναι ένα τοπικό, ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα το οποίο διοργανώνεται από την Επαρχιακή Ποδοσφαιρική Ένωση Λάρνακας (ΕΠΕΛ) και την Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Νεολαίας ΣΕΚ Λάρνακας (ΟΠΝ ΣΕΚ) απο το 2020. Στο πρωτάθλημα αυτό συμμετέχουν ομάδες μέλη της ΕΠΕΛ και της ΟΠΝ ΣΕΚ. Αποτελεί ένα από τα πρωταθλήματα του αγροτικού (τοπικού) ποδοσφαίρου της Κύπρου.

Από το πρωτάθλημα αυτό καθορίζεται ποιος θα εκπροσωπήσει την ΕΠΕΛ και την ΟΠΝ ΣΕΚ στο Πρωτάθλημα πρωταθλητριών ΣΤΟΚ και οι ομάδες της ΕΠΕΛ και ΟΠΝ ΣΕΚ που θα συμμετάσχουν στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ μέσα από το οποίο καθορίζονται οι ομάδες που θα συμμετάσχουν στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ, το χαμηλότερο επίπεδο εθνικού πρωταθλήματος της Κύπρου.

Το Πρωτάθλημα ΕΠΕΛ-ΟΠΝ ΣΕΚ-ΠΟΕΠΑ βρίσκεται στο 5ο επίπεδο στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων ανδρών Κύπρου, στο οποίο βρίσκονται όλα τα πρωταθλήματα Α΄ κατηγορίας των τοπικών ομοσπονδιών.

Δομή
----

Το Πρωτάθλημα ΕΠΕΛ-ΟΠΝ ΣΕΚ-ΠΟΕΠΑ διεξάγεται σε δύο γύρους όπου η κάθε ομάδα αντιμετωπίζει όλες τις υπόλοιπες ομάδες εντός και εκτός έδρας. Από την περίοδο 2022-23 διεξάγεται σε 2 ομίλους. Η πρωταθλήτρια ομάδα συμμετέχει στο Πρωτάθλημα πρωταθλητριών ΣΤΟΚ. Οι πρώτες ομάδες (ο αριθμός διαφοροποιείται από τη ΣΤΟΚ) συμμετέχουν (αν το επιθυμούν) στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ.

Ομάδες
------

Οι ομάδες που συμμετέχουν στο Πρωτάθλημα ΕΠΕΛ-ΟΠΝ ΣΕΚ-ΠΟΕΠΑ για την περίοδο Πρωτάθλημα ΕΠΕΛ-ΟΠΝ ΣΕΚ-ΠΟΕΠΑ 2023-24 είναι οι πιο κάτω:

|  |  |
| --- | --- |
| **Α'Ομιλος*** Αθλητική Ένωση Νέων Δρομολαξιάς  (D/R)
* Αθλητική Ένωση Πυργών
* Αετός Αγγλισίδων
* Αίαντας Αλεθρικού
* Αστέρας Μενεού
* Θύελλα Δρομολαξιάς
* Κοφίνου FC
* Μαζωτός FC
* Φάρος Περβολιών
 | **Β'Ομιλος*** Άδωνις Ιδαλίου
* ΑΕΚ Κελλιών
* Διγενής Βορόκλινης
* Κόρνος FC 2013
* Κώμα του Γιαλού FC
* Ομόνοια Ορμήδειας
* Ορφέας Αθηένου
* Soccer World Cyprus
 |

Οι πρωταθλήτριες ομάδες
-----------------------

Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζονται οι πρωταθλήτριες ομάδες κάθε περιόδου.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| Περίοδος | Πρωταθλήτρια ομάδα |
| --- | --- |
| 2021-22 | Θύελλα Αγίου Θεοδώρου |
| 2022-23 | Δυναμό Περβολιών |
| 2023-24 | Κόρνος FC 2013 |
|

 |

Δείτε επίσης
------------

* Ποδόσφαιρο στην Κύπρο
* Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αρχίζει αυτή τη εβδομάδα το Κοινό Πρωτάθλημα Λάρνακας, των Ομοσπονδιών ΕΠΕΛ-ΟΠΝ ΣΕΚ-ΠΟΕΠΑ
Ο **Καίλιος λόφος**, λατιν. collis Caelius, είναι ένας από τους Επτά λόφους της Ρώμης. Ο 3ος βασιλιάς της Ρώμης Τούλους Χοστίλιους με τη βία μετεγκατέστησε όλο τον πληθυσμό της Άλμπα Λόνγκα στον Καίλιο λόφο. Σύμφωνα με την παράδοση που αφηγείται ο Τίτος Λίβιος, ο λόφος έλαβε το όνομά του από τον Ετρούσκο Καίλιο Βιμπέννα, επειδή ίδρυσε οικισμό εκεί ή επειδή ο φίλος του Σέρβιους Τούλιους, 6ος βασιλιάς της Ρώμης, ήθελε να τον τιμήσει μετά τον θάνατό του.

Σχηματικός χάρτης της Ρώμης, που δείχνει τους επτά λόφους και το τείχος του Σεβήρου.
Στη Δημοκρατική περίοδο ο Καίλιος λόφος ήταν μία σύγχρονη περιοχή οίκησης και τοποθεσία πλούσιων οικιών. Η αρχαιολογική σκαπάνη κάτω από τις Θέρμες του Καρακάλλα ανακάλυψε τα υπολείμματα πολυτελών βιλών με τοιχογραφίες και ψηφιδωτά. Ο Καίλιος είναι η θέση της βασιλικής του Σάντι Τζοβάννι ε Πάολο και της αρχαίας βασιλικής του Σάντο Στέφανο Ροτόνντο, γνωστής για το κεντρικό, κυκλικό σχέδιό της. Μία σημαντική έκταση του λόφου καταλαμβάνεται από τη Βίλλα Τσελιμοντάνα και τους κήπους της.

Ο Καίλιος λόφος από το νότο.

Πηγές
-----

* Titus Livy. "28-30". From the Founding of the City: Book 1: The Earliest Legends of Rome. Canon Roberts (translator). Retrieved 23 January 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Samuel Ball Platner, *A Topographical Dictionary of Ancient Rome*: Caelian Hill

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Λόφοι της Ρώμης |
| --- |
|  |
| Οι ιστορικοί επτά | 
* Παλατίνος λόφος
* Αβεντίνος λόφος
* Καπιτωλίνος λόφος
* Κυρινάλιος λόφος
* Βιμινάλιος λόφος
* Εσκουιλίνος λόφος
* Καίλιος λόφος
 |  |
|  |
| Άλλοι | 
* Μόντε Μάριο
* Όππιος λόφος
* Βελιάνος λόφος
* Πίνκιος λόφος
* Μόντε Τεστάσσιο
* Ιανίκουλος λόφος
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4386225-1

 |

 |
Η ***Enciclopedia Italiana di Scienze, Lettere ed Arti*** (που σημαίνει στην ιταλική γλώσσα «Ιταλική Εγκυκλοπαίδεια της επιστήμης, των γραμμάτων και των τεχνών»), γνωστότερη ως ***Treccani*** από το επώνυμο του θεμελιωτή της Τζοβάννι Τρεκκάνι ή απλώς ως ***Enciclopedia Italiana***, είναι μια εγκυκλοπαίδεια γραμμένη στην ιταλική γλώσσα. Θεωρείται η σημαντικότερη ιταλόγλωσση εγκυκλοπαίδεια και ως μία από τις σημαντικότερες εγκυκλοπαίδειες γενικώς, μαζί με την *Encyclopædia Britannica* και λίγες άλλες.

Ιστορία
-------

Η πρώτη έκδοση της *Treccani* εκδόθηκε σταδιακά από το 1929 έως το 1936. Συνολικά εκδόθηκαν 35 τόμοι, συν ένας τόμος-ευρετήριο. Ολόκληρη η εγκυκλοπαίδεια περιείχε 60 χιλιάδες λήμματα με συνολικά 50 εκατομμύρια λέξεις. Ο κάθε τόμος έχει περίπου 1.015 σελίδες. Από το 1938 μέχρι το 2015 εκδόθηκαν 37 συμπληρωματικοί τόμοι. Διευθυντής εκδόσεως της εγκυκλοπαίδειας ήταν ο φιλόσοφος και ακαδημαϊκός Τζοβάννι Τζεντίλε και αρχισυντάκτης ο γλωσσολόγος Αντονίνο Παλιάρο (*Antonino Pagliaro*, 1898-1973).

Τα περισσότερα από τα λήμματα υπογράφονται στο κείμενο της εγκυκλοπαίδειας με τα αρχικά του συγγραφέως του καθενός. Το λήμμα-δοκίμιο με τίτλο «Το δόγμα του φασισμού» που εντάχθηκε στην εγκυκλοπαίδεια το έτος 1932 φέρει την υπογραφή του Μπενίτο Μουσολίνι, αλλά γράφηκε στην πραγματικότητα από τον Τζεντίλε.

Αρκετοί από τους συντάκτες της *Treccani*, όπως οι Φεντερίκο Σαμπό, Γκαετάνο ντε Σάνκτις, Λουίτζι Εϊνάουντι, Φεντερίγκο Ενρίκες, Ενρίκο Φέρμι, Χένρυ Φουρστ, Ούγκο Λα Μάλφα, Τζόρτζο Λέβι Ντελλά Βίντα, Μπρούνο Μιλιορίνι, Ροντόλφο Μοντόλφο και Νέλλο Ροσσέλλι, ήταν Ιταλοεβραίοι ή δεδηλωμένα αντίθετοι στον φασισμό. Ωστόσο το φασιστικό καθεστώς έδινε τόσο μεγάλη σημασία στην ολοκλήρωση μιας μεγάλης «εθνικής» εγκυκλοπαίδειας, ώστε συγγραφείς που κατά τα άλλα βρίσκονταν στη «μαύρη λίστα» του επιτράπηκε να συνεισφέρουν σε αυτή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Collison, Robert. *Encyclopaedias: Their History Throughout The Ages*. Νέα Υόρκη & Λονδίνο: Hafner Publishing Company. σελ. 207.
2. ↑  «Enciclopedia italiana di scienze, lettere ed arti», λήμμα στην *Encyclopædia Britannica*, 2007
3. ↑  Treccani Degli Alfieri, Giovanni: «Enciclopedia italiana» στο *Diccionario Literario*, εκδ. Hora S.A. 2001)
4. ↑  Kraus, Carl· Obermair, Hannes (2019). *Mythen der Diktaturen. Kunst in Faschismus und Nationalsozialismus – Miti delle dittature. Arte nel fascismo e nazionalsocialismo*. Landesmuseum für Kultur- und Landesgeschichte Schloss Tirol. σελίδες 56–57. ISBN 978-88-95523-16-3.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 174306295
* LCCN: n99011705
* GND: 4335072-0
* SUDOC: 028561163
* BNF: cb120372338 (data)

 |

 |
Η **Λένα Δροσάκη** (Πάτρα, 6 Μαΐου 1984) είναι Ελληνίδα ηθοποιός της τηλεόρασης και του θεάτρου.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Πάτρα όπου και έζησε τα παιδικά της χρόνια. 

Βραβεύτηκε για την ερμηνεία της στην παράσταση "Ramona Travel: Η Γη της Καλοσύνης" της *Γλυκερίας Μπασδέκη* σε σκηνοθεσία Γιάννη Σκουρλέτη, με την απονομή της "Καρφίτσας Μελίνας Μερκούρη" (Μάρτιος 2015).

Στην τηλεόραση έγινε ευρέως γνωστή για την συμμετοχή της (στον ρόλο της *Αλίκης Βαρελά*) στην τηλεοπτική σειρά Έρωτας Μετά το 2019.

Προσωπική Ζωή
-------------

Από το 2020 μέχρι το 2023 ήταν παντρεμένη με τον ηθοποιό Αλέξανδρο Μπουρδούμη με τον οποίο απέκτησαν ένα γιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Team, Gossip-tv (4 Απριλίου 2023). «Αλέξανδρος Μπουρδούμης – Λένα Δροσάκη: Χώρισαν μετά από τρία χρόνια γάμου». *Gossip-tv.gr*. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2023.
Douro DOC wine
Η **Περιοχή Οινοποιίας Άλτο Ντούρο** είναι μια περιοχή παρασκευής κρασιού στην Πορτογαλία που βρίσκεται στον ποταμό Ντούρο, στην περιοχή Trás-os-Montes e Alto Douro. Συχνά αναφέρεται ως Άλτο Ντούρο (πάνω από τον ποταμό Ντούρο) καθώς βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από τον ποταμό Ντούρο και προστατεύεται από τις οροσειρές ενώ επηρεάζεται από τις ακτές του ποταμού. Η περιοχή έχει την υψηλότερη κατάταξη στην λίστα με τις περιοχές παρασκευής κρασιού και παράγει εξίσου επιτραπέζιο (μη επιτραπέζιο) κρασί όσο κι ενισχυμένο κρασί. Τα μη επιτραπέζια κρασιά αναφέρονται συχνά ως "Κρασιά Ντούρο".

Το Άλτο Ντούρομ ήταν μια από τις 13 περιοχές της ηπειρωτικής Πορτογαλίας που αναφέρθηκε από τον γεωγράφο Άμοριμ Γκιράο, σε μια μελέτη του που εκδόθηκε μεταξύ 1927-30. Το είδος των κρασιών που παράγονται στο Άλτο Ντούρο κυμαίνονται από το ελαφρύ κρασί, σε στυλ Μπορντό, μέχρι το βαρύ κρασί, σε στυλ Βουργουνδίας.

Φωτογραφίες
-----------

* Terraced vineyards along the Douro riverTerraced vineyards along the Douro river
* Terraced vineyards along the Douro riverTerraced vineyards along the Douro river
* Vineyards in Alto DouroVineyards in Alto Douro
* Vineyards in Alto DouroVineyards in Alto Douro
* Douro ValleyDouro Valley
* White grapes in Douro ValleyWhite grapes in Douro Valley
* Wine MakingWine Making
* Wine MakingWine Making
* Wine MakingWine Making

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Companhia Turística do Douro Cruises in the Douro River on traditional "Rabelo"
* DouroValley.eu - Main tourism website
* The Wine Anorak: Spotlight on Portugal's Douro region
* O Douro: Touristic Portugal's Douro region
Ο **Τένταλντ** (ιταλ.: *Tedald*, απεβ. το 1012), του Οίκου της Κανόσα, ήταν κόμης των Μπρέσια από το 980, της Μόντενα, Φεράρα και Ρέτζιο από το 981 και της Μάντοβα από το 1006. Χρησιμοποιούσε τον τίτλο του μαργράβου λόγω των τεράστιων ιδιοκτησιών του και της συνοριακής τους θέσης.

Βιογραφία
---------

Η έδρα της οικογένειάς του ήταν η Κανόσσα· ήταν ο γιος του Aδαλβέρτου-Άττο κόμη της Κανόσσα, που είχε υποστηρίξει τον Όθωνα Α΄ της Γερμανίας εναντίον του Bερεγγάριου Β΄ μαργράβου της Iβρέας και του Αδαλβέρτου (γιου του Βερεγγάριου Β΄). Η άνοδός του οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην πίστη του στον Οίκο των Οθωνιδών.

Αντιτάχθηκε στον συνάδελφό του Aρντουίνο μάργραβο της Iβρέας (μικρανιψιό του Βερεγγάριου Β΄) στην προσπάθειά του για το λομβαρδικό στέμμα το 1002. Συνόδευσε τον Ερρίκο Β΄ της Γερανίας στην εκστρατεία του στην Ιταλία το 1004 και ήταν παρών στη βασιλική στέψη του Ερρίκου Β΄ στην Παβία στις 15 Μαΐου. Έλαβε τη Φεράρα από τον πάπα. Εξασφάλισε ότι όλες οι ιδιοκτησίες του θα περνούσαν στον γιο του Bονιφάτιο Γ΄. Ο δεύτερος γιος του, ο Τένταλντ, έγινε επίσκοπος του Αρέτσο το 1023 και χρηματοδότησε τον Γκουίντο του Αρέτσο.

Οικογένεια
----------

Ο Tένταλντ νυμφεύτηκε τη Βίλλα, κόρη του Ουμβέρτου των Μποζονιδών δούκα του Σπολέτο, νόθου γιου του Ούγου της Λομβαρδίας. Είχε τέκνα:

* Βονιφάτιος Γ΄ 985-1051, μάργραβος της Τοσκάνης.
* Τένταλντ π.990-1036, επίσκοπος του Αρέτσο.

Παραπομπές σε πηγές
-------------------

1. ↑  *BeWeB*. 2676. Ανακτήθηκε στις 12  Φεβρουαρίου 2021.

Πηγές
-----

* Gwatkin, HM, Whitney, JP (ed) et al. *Η μεσαιωνική ιστορία του Κέιμπριτζ: Τόμος III*. Cambridge University Press, 1926.
Οι **Γόλγοι** ή **Γολγοί** ήταν αρχαία πολίχνη στην Κύπρο.

Σύμφωνα με την μυθολογία υπάρχουν δύο εκδοχές για την ίδρυση της πόλης. Η μία λέει ότι ιδρύθηκε από τον Γόλγο από την Σικυώνα της αρχαίας Αχαΐας όπου έδωσε και το όνομα του. Η δεύτερη εκδοχή λέει ότι ο Γόλγος ήταν γιος της Αφροδίτης και του Άδωνη. Στην πόλη λατρευόταν η Γολγία Άρτεμη και έχουν βρεθεί επιγραφές με αυτή την ονομασία, επίσης η λατρεία της Αφροδίτης πιστεύεται ότι επεκτάθηκε από τους Γόλγους στο υπόλοιπο νησί. 

Οι ανασκαφικές έρευνες που συνεχίζονται μέχρι σήμερα έχουν φέρει στο φως νεκροπόλεις, επιγραφές, κεφαλές αγαλμάτων και ερείπια κτιρίων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. -3818843.
2. ↑  *Ιστορία του Ελληνικού έθνους*, Εκδοτική Αθηνών, Τόμος 6, σελ 276 ISBN 9602131020

Βιβλιογραφία
------------

* Αθανάσιου Σακελάριου, *Τα Κυπριακά ήτοι, πραγματεία περί γεωγραφίας, αρχαιολογία, στατιστικής, μυθολογίας και διαλέκτου της Κύπρου*, τόμος 1, Αθήνα 1855

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δήμος Αθηένου

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 236903178

 |

 |
Κιστοφόρος από την Απολλωνία της Λυδίας, επί βασιλείας του Αριστόνικου από την Πέργαμο, 133–130 π.Χ.
Κιστοφόρος του Αυγούστου, 28 π.Χ. Έφεσος.
Ο **κιστοφόρος** ήταν το κύριο εμπορικό νόμισμα της Δυτικής Μικράς Ασίας.

Εμφανίστηκε την εποχή των βασιλέων της Περγαμηνής δυναστείας και πήρε το όνομά του λόγω της απεικόνισης της ιερής βακχικής *κίστης*, κουτιού με ιερά φίδια. Πρωτοεμφανίστηκε στην Έφεσο λίγο πριν από το 200 π.Χ. και διαδόθηκε με ταχύ ρυθμό στις κτήσεις του Αττάλου Α' βασιλιά της Περγάμου, και έκτοτε ο κιστοφόρος έγινε πανασιατικό νόμισμα.

Κιστοφόροι είναι γνωστό ότι εκδόθηκαν σε ένδεκα περίπου νομισματοκοπεία της Μικράς Ασίας. Δηλαδή στην Πάρο, το Αδραμύττιο και την Πέργαμο της Μυσίας· στη Σμύρνη και την Έφεσο της Ιωνίας· στα Θυάτειρα, στις Σάρδεις, στις Τράλλεις και τη Νύση της Λυδίας· στην Απάμεια και τη Λαοδίκεια της Φρυγίας· τέλος στην Κρήτη.

Πηγές
-----

* Barclay Vincent Head (1844-1914), μετάφραση Ιωάννης Σβορώνος (1863-1923), επιμ. (1898). *Ιστορία των νομισμάτων*. Αθήνα: Π. Δ. Σακελλαρίου, βιβλιοπωλείο Καρόλου Μπεκ. σελίδες Τόμος Β'. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2009.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Cistophorus στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85026114

 |

 |
Το **γήπεδο** **Φώτης Αραβαντινός** βρίσκεται στην Πάτρα και ανήκει στο αθλητικό σωματείο Α.Π.Σ. Θύελλα.

Ονομασία
--------

Το γήπεδο φέρει τιμητικά το όνομα του Φώτη Αραβαντινού ο οποίος επανίδρυσε την Θύελλα μετά την διάλυσή της από τη Χούντα, αλλά και που πρώτος οραματίστηκε την κατασκευή ενός νέου ιδιόκτητου γηπέδου για την ομάδα.

Ιστορία
-------

Ο Φώτης Αραβαντινός είχε οραματίστηκε πρώτος το 1984 την κατασκευή ενός νέου γηπέδου για την Θύελλα η οποία ως τότε, από την ίδρυση της το 1930, αγωνιζόταν στο Γήπεδο Προσφυγικών. Το Νομαρχιακό Συμβούλιο της Αχαΐας, κατόπιν συνέλευσης αποφάσισε την παραχώρηση της απαραίτητης έκτασης στη Θύελλα για την δημιουργία ιδιόκτητου σταδίου. Ο χώρος που παραχωρήθηκε ήταν ένας σκουπιδότοπος στην Κοινότητα Σαραβαλίου, στις όχθες του ποταμού Γλαύκου και εγγύς του Πετρωτού. Τα εγκαίνια του νέου γηπέδου πραγματοποιήθηκαν στις αρχές του 2000.

Στοιχεία υποδομών
-----------------

Το γήπεδο διαθέτει μία κεντρική κερκίδα με καθίσματα (νότια πλευρά) και μία ακόμη τσιμεντένια εξέδρα πίσω από τη μία εστία (ανατολική πλευρά), καθώς και προβολείς. 

Το αθλητικό συγκρότημα της Θύελλας περιλαμβάνει ακόμη δύο βοηθητικά γήπεδα, το ένα με χόρτο και το άλλο ξερό. Το δεύτερο προβλέπεται σύντομα να διαλυθεί και την θέση του να κατασκευαστούν τρία γήπεδα 8x8 με πλαστικό χλοοτάπητα, με την προοπτική να φιλοξενηθούν εκεί οι ακαδημίες της Θύελλας.

Στατιστικά
----------

* Το γήπεδο έχει συνολική χωρητικότητα 1.985 (καθήμενοι)
* Ρεκόρ θεατών: 350 (Θύελλα Πατρών - Α.Ε. Αχαϊκή, στις 11 Νοεμβρίου 2005)

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Πληροφορίες για το γήπεδο της Θύελλας «Φώτης Αραβαντινός», από τον ιστότοπο για τα ελληνικά στάδια: stadia.gr.
Ο **Ναός της Ήρας** ή το **Ηραίον** είναι αρχαϊκός ναός στην Κέρκυρα, χτισμένος γύρω στο 610 π.Χ. στην αρχαία πόλη Κόρκυρα, γνωστή σήμερα ως *Παλαιόπολη*, και βρίσκεται εντός του εδάφους του κτήματος Μον Ρεπό. Το ιερό της Ήρας στο Μον Ρεπό θεωρείται σημαντικός ναός, και ένα από τα παλαιότερα παραδείγματα αρχαϊκής ελληνικής αρχιτεκτονικής.

Μεγάλες μορφές τερακότας, όπως λιοντάρια, γοργόνεια και δαιδαλίδες, που δημιουργήθηκαν και ζωγραφίστηκαν με έντονο χρώμα από τεχνίτες εμπνευσμένους από παραδόσεις μύθων στη Μεσόγειο, διακόσμησαν την οροφή του ναού, καθιστώντας τον έναν από τους πιο περίτεχνα διακοσμημένους ναούς της Αρχαϊκής Ελλάδας και το πιο φιλόδοξο έργο κατασκευής στέγης της εποχής του. Χτισμένος στην κορυφή του λόφου της Αναλήψεως, το ιερό της Ήρας ήταν ιδιαίτερα ορατό σε πλοία που πλησίαζαν την ακτή της αρχαίας πόλης της Κόρκυρας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Margaret M. Miles (8 Αυγούστου 2016). *A Companion to Greek Architecture*. John Wiley & Sons. σελ. 169. ISBN 978-1-4443-3599-6.
2. ↑  Clemente Marconi· James R McCredie Professor of Greek Art and Archaeology and University Professor Clemente Marconi (5 Φεβρουαρίου 2007). *Temple Decoration and Cultural Identity in the Archaic Greek World: The Metopes of Selinus*. Cambridge University Press. σελ. 219. ISBN 978-0-521-85797-0.
3. 1 2 3 4  Philip Sapirstein (1 January 2012). «THE MONUMENTAL ARCHAIC ROOF OF THE TEMPLE OF HERA AT MON REPOS, CORFU». *Hesperia: The Journal of the American School of Classical Studies at Athens* (JSTOR The American School of Classical Studies at Athens) **81** (1): 31–91. doi:10.2972/hesperia.81.1.0031.
Η **Άρντα Μαντικιάν** (1 Σεπτεμβρίου 1924 – 8 Νοεμβρίου 2009) ήταν μεσόφωνος αρμένικης καταγωγής με διεθνή καριέρα κατά τη μεταπολεμική περίοδο.
Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1924 και σε μικρή ηλικία μετακόμισε στην Αθήνα όπου ξεκίνησε τις σπουδές της στο Ωδείο Αθηνών με δασκάλα την Ελβίρα ντε Ιντάλγκο, δασκάλα επίσης της Μαρίας Κάλλας. Αργότερα συνέχισε τις σπουδές της δίπλα στην Αλεξάνδρα Τριάντη, ερμηνεύτρια έντεχνου τραγουδιού και κινητήριο δύναμη του Συλλόγου «Οι Φίλοι της Μουσικής».

Μουσική πορεία
--------------

Στη δεκαετία του 1940 ξεκινά εμφανίσεις στην Αθήνα, σε μερικές από τις οποίες συνεργάστηκε με την Μαρία Κάλλας, με την οποία υπήρξαν συμμαθήτριες και φίλες. Το 1948 πηγαίνει στην Αγγλία, όπου έναν χρόνο μετά και με τη βοήθεια του Αυστριακού μουσικολόγου και συνθέτη Έγκον Βέλες πραγματοποιεί ένα ρεσιτάλ στο Κολλέγιο Μόρλεϋ στο Λονδίνο. Στη συνέχεια, μετά από πολλές εμφανίσεις σε Λονδίνο και Οξφόρδη, κλήθηκε από τον μαέστρο και μουσικολόγο Jack Allan Westrup να ερμηνεύσει το ρόλο της Διδούς στην όπερα *Τρώες* του Εκτόρ Μπερλιόζ. Στο διάστημα 1953-1965 συνεργάστηκε με τον Μπέντζαμιν Μπρίτεν.

Στους μεγάλους ρόλους της ανήκαν η Ηλέκτρα στον «Ιδομενέα» του Wolfgang Amadeus Mozart και ο πρωταγωνιστικός ρόλος στην «Savitri» του Gustav Holst. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της προσκλήθηκε και τραγούδησε στις σημαντικότερες αίθουσες συναυλιών. Από το 1974 έως το 1980 διετέλεσε μέλος του Δ.Σ. της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.

Σημειώσεις και Παραπομπές
-------------------------

Αντίο στη σοπράνο Άρντα Μαντικιάν

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 3  Μαΐου 2014.
2. 1 2  (Αγγλικά) *Find A Grave*. 44514810. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  dspace.mmb.org.gr/mmb/handle/123456789/6765.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 30597044
* LCCN: no92024148
* ISNI: 0000 0000 5887 1758
* GND: 128735740
* BNF: cb14202649j (data)
* BIBSYS: 1038530
* MusicBrainz: 67dbbe5d-7317-4ce8-8aec-7c2161838e2b
* BNE: XX1317287
* CiNii: DA14624693

 |

 |
Η σειρά ταινιών *Γκοτζίλα* έχει επανεκκινηθεί διάφορες φορές. Η εικόνα είναι προωθητικό υλικό από την ταινία *Ο Γκοτζίλα Ξαναχτυπά* (1955).
Στην μυθοπλασία, ο όρος «**επανεκκίνηση**» σημαίνει ένα καινούριο ξεκίνημα σε ένα προ υπάρχον πλασματικό σύμπαν, έργο ή σειρά. Μια επανεκκίνηση απορρίπτει τον κανόνα για να ξανά δημιουργήσει τους χαρακτήρες και τις ιστορίες. Αυτό το φαινόμενο συναντάται συνήθως στον κινηματογράφο, την τηλεόραση, τα κόμικς και τα βιντεοπαιχνίδια.

Προέλευση
---------

Ο όρος προέρχεται από τον τεχνολογικό όρο *επανεκκίνηση*, ο οποίος σημαίνει η δημιουργία ενός καινούριου συστήματος υπολογιστή.

Ελαφριά επανεκκίνηση
--------------------

Ελαφριά επανεκκίνηση ονομάζεται η επανεκκίνηση που τοποθετείται στην ίδια πραγματικότητα με το αρχικό έργο, αλλά αλλάζει το στιλ, το ύφος ή τον σκοπό. Συνήθως χρησιμοποιείται για να δώσει στους σεναριογράφους ή συγγραφείς περισσότερη δημιουργική ελευθερία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Willits, Thomas R. (13 Ιουλίου 2009). «To Reboot Or Not To Reboot: What is the Solution?». *Bewildering Stories*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Δεκεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2013.
2. ↑  Parfitt, Orlando (25 Αυγούστου 2009). «Top 12 Forthcoming Franchise Reboots». *IGN*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2013.
3. ↑
4. ↑
5. ↑  Keatis, D L (9 Απριλίου 2019). «The 5 Best Soft Reboots in Cinematic History». *Superman on Film*.
6. ↑  Agar, C (11 Φεβρουαρίου 2016). «Why Soft Reboots Are the Ideal Compromise Between Remakes & Sequels». *Screen Rant*.
Οι **Einstürzende Neubauten** (ελληνική μετάφραση: καταρρέοντα νεόκτιστα κτίρια) είναι γερμανικό συγκρότημα, το οποίο ανήκει στο είδος της πειραματικής μουσικής. Η βερολινέζικη μπάντα δημιουργήθηκε το 1980 από τον Μπλίξα Μπάργκελντ, τον Ν. Ου. Ουνρού, την Γκούντρουν Γκουτ και την Μπεάτε Μπέρτελ. Οι δύο τελευταίες έπαιζαν μέχρι το Μάιο του 1979 στο συγκρότημα Mania D. Η σύνθεση των μελών ήταν ρευστή στην αρχή και σταθεροποιήθηκε το 1981 στον Μπάργκελντ, στον Ουνρού, στους προερχόμενους από το συγκρότημα Abwärts του Αμβούργου, FM Einheit και Μαρκ Τσουνγκ, καθώς και στον 15χρονο underground αστέρα, Αλεξάντερ Χάκε, γνωστό και ως Αλεξάντερ φον Μπόρζιχ.

Λογότυπο
--------

Το λογότυπο των Einstürzende Neubauten μοιάζει με ανθρώπινη φιγούρα με δύο χέρια, δύο πόδια (ένα μικρότερο από το άλλο), λεπτό σώμα και μεγάλο στρογγυλό κεφάλι που αποτελείται από μια κυκλική κουκίδα. Δεν δημιουργήθηκε από το συγκρότημα ή για το συγκρότημα, αλλά είναι ένα σχέδιο σπηλαίου πιθανότατα τολτεκικής ή ολμεκικής προέλευσης, αν και η προέλευσή του έχει επίσης αποδοθεί στο πολύ παλαιότερο ιερό δαχτυλίδι στο Στόουνχεντζ. Ο τραγουδιστής Χένρι Ρόλινς έχει το λογότυπο των Einstürzende Neubauten τατουάζ στον δεξιό ώμο του.

Δισκογραφία
-----------

* *Stahlmusik* (1980), (κασέτα)
* *Kollaps* (1981)
* *Zeichnungen des Patienten O. T.* (1983)
* *Halber Mensch* (1985)
* *Fünf auf der nach oben offenen Richterskala* (1987)
* *Haus der Lüge* (1989)
* *Tabula Rasa* (1993)
* *Ende Neu* (1996)
* *Silence Is Sexy* (2000)
* *Perpetuum Mobile* (2004)
* *Alles wieder offen* (2007)
* *Lament* (2014)
* *Alles in Allem* (2020)
* *Rampen: apm (alien pop music)* (2024)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Blixa Bargeld and Einstürzende Neubauten: German Experimental Music». Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2018.
2. ↑  «Einstürzende Neubauten». Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2018.
3. ↑  «Einstürzende Neubauten - Chronology (I)». Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2018.
4. ↑  Einstürzende Neubauten, Stampa Alternativa/Nuovi Equilibri, Roma, IT. (ISBN 88-7226-101-5) (IT,1993)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 137330981
* LCCN: n93040214
* ISNI: 0000 0001 2291 0804
* GND: 2106802-1
* SUDOC: 083488790
* BNF: cb13903165q (data)
* BIBSYS: 9007268
* MusicBrainz: 6e9ac29b-798c-4af7-8d9e-55cdc72a999c
* NKC: xx0020966

 |

 |
Η εξάπλωση των τριών ειδών τσακαλιών
Το **τσακάλι** ή ο **θώς** είναι μεσαίου μεγέθους παμφάγο θηλαστικό του γένους Κύων. Ως τσακάλια ονομάζονται τρία διαφορετικά είδη. Το **χρυσό τσακάλι** *Canis aureus*, το **ριγωτό τσακάλι** *Canis adustus* και το **μελανόραχο τσακάλι** *Canis mesomelas*. Τα δύο τελευταία είναι συγγενικά μεταξύ τους, αλλά το πρώτο είναι πιο συγγενικό με το λύκο, τον αφρικανικό χρυσό λύκο, το κογιότ και τον αιθιοπικό λύκο. Το χρυσό τσακάλι μπορούμε να το βρούμε στην Ευρώπη, και στην Ασία. Στην Ελλάδα είναι απειλούμενο είδος και συναντάται κυρίως στην Κερκίνη, τη Χαλκιδική, τη Φωκίδα, τη Σάμο, την Πελοπόννησο, την Αττική και στην Ανατολική Μακεδονία και στη Θράκη, ενώ έχει εξαφανισθεί ή είναι πολύ σπάνιο σε μέρη που ήταν κοινό πριν από λίγες δεκαετίες. Τα δύο άλλα είδη τσακαλιών ζουν στην Υποσαχάρια Αφρική.

Είδη
----

| Όνομα | Περιγραφή | Κατανομή |
| --- | --- | --- |
| Μελανόραχο τσακάλι | Είναι το τσακάλι με την πιο ελαφριά σωματική κατασκευή, αλλά και τον πιο επιθετικό χαρακτήρα. Συχνά επιτίθεται σε λεία στο μεγεθός του. | Νότια αφρική, Αιθιοπία, Κένυα και Σομαλία. |
| Ριγωτό τσακάλι | Κατοικεί κυρίως σε δασωμένες εκτάσεις, σε αντίθεση με τα άλλα είδη τσακαλιών. Είναι το λιγότερο επιθετικό τσακάλι και σπάνια στοχεύει μεγάλα θηλαστικά. | Κεντρική και νότια Αφρική. |
| Χρυσό τσακάλι | Είναι το μεγαλύτερο και με πιο ευρεία κατανομή τσακάλι, και είναι πιο κοντά φυλογενετικά με τους λύκους παρά με τα αφρικανικά τσακάλια. | Νοτιοανατολική Ευρώπη, νότια Ασία. |

Χρυσό τσακάλι της Ευρασίας
Ριγωτό τσακάλι της Υποσαχάριας Αφρικής

Η Δράση της WWF για το χρυσό τσακάλι στην Ελλάδα
------------------------------------------------

### 2000-2002

Η WWF Ελλάδος δημιούργησε πανελλαδική καταγραφή των τσακαλιών, η οποία ολοκληρώθηκε το 2004.

### 2008-2009

To χρονικό διάστημα 2008 μεταξύ 2009, η WWF μαζί με την Καλλιστώ δημιούργησαν ένα πρόγραμμα καταγραφής και μέτρησης του πληθυσμού των τσακαλιών στην Πελοπόννησο και στην Χαλκιδική. Σκοπός τους ήταν να διατηρήσουν το είδος του τσακαλιού στην Ελλάδα.

### 2010

Η WWF συνεχίζει την καταγραφή της στην περιοχή του Έβρου, για την προστασία του απειλούμενου είδους σε όλες τις περιοχές της Ελλάδος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Viranta, S. Atickem, A.Werdelin, L. & N.C. Stenseth 2017: Rediscovering a forgotten canid species. BMC Zoology 2:6.
2. ↑  WWF Τσακάλι

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **τσακάλι**  |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85069185
* GND: 4354319-4
* BNF: cb120611304 (data)

 |

 |
Η **Σεμά Μόριτζ** (γενν. 14 Αυγούστου 1956, Άγκυρα) είναι Τουρκάλα μουσικός και συνθέτρια.

Βιογραφία και καλλιτεχνική ενασχόληση
-------------------------------------

Η μουσική που συνθέτει χαρακτηρίζεται από μία ιδιαίτερη ταυτότητα. Πιο συγκεκριμένα, κατάφερε να συνδυάσει την τζαζ με την τουρκική μουσική, συνιστώντας έτσι την «τουρκική τζαζ» (jazz a la turca). 

Το 1981, η Μόριτζ θα δημιουργήσει και θα διευθύνει στο Βερολίνο μία χορωδία από εργαζόμενες γυναίκες. Τρία χρόνια αργότερα, το 1984, συμμετείχε ως σολίστ αυτή τη φορά στη «χορωδία των φίλων» της συνοικίας Κρόιτσμπεργκ του Βερολίνου. Μία παλιά συνοικία που χαρακτηρίζεται για το καλλιτεχνικό και εναλλακτικό πνεύμα της. 

Το 1987, όμως, ίδρυσε την δική της ομάδα, την Sema & Taksim. 

Το 1994, η Σεμά Μόριτζ συνεργάστηκε με τρεις Τούρκους και ξένους καλλιτέχνες -τον Dimo, τον Martin Lillich και τον ηθοποιό Tunçel Kurtiz- για την δημιουργία ενός μουσικού άλμπουμ βασισμένο στην ποιητική συλλογή του Τούρκου ποιητή Ναζίμ Χικμέτ, με τίτλο «Το 'Επος του Σεΐχη Μπεντρεντίν» (*πρωτότυπος τίτλος: Şeyh Bedreddin Destanı*).

Δισκογραφία
-----------

* 1992: Ich Höre Istanbul - Jazz A La Turka (İstanbul'u Dinliyorum) (Sema&Taksim)
* 1994: Şeyh Bedreddin Destanı
* 1995: Sihir (Sema & Taksim)
* 1998: Gülnihal (Sema & Taksim)
* 2005: İlahiler ve Nefesler
* 2006: EKHO - Efsane Hanımlar
* 2007: Ashura
* 2009: EKHO II - Efsane Hanımlar
* 2011: İstanbul'lu Efsane Hanımlar'ın Dillerindeki Şarkılar (1895-1940)

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Τσεχικά) *Česko-Slovenská filmová databáze*. 2001. 423134.
2. ↑  «Πρωτομαγιά στο Κρόιτσμπεργκ». *Popaganda*. 1 Μαΐου 2018.
3. ↑  «Seyh Bedreddin Destani/Günümüz Için Bir Ayin». *Apple music*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 3285151002107530280003
* LCCN: no2018128866
* GND: 1143058895
* MusicBrainz: 97567148-e5fb-4f7c-b7bf-3c582690c32a

 |

 |
**Ρετροϊός** ονομάζεται ο ιός, οποίος έχει ως γενετικό υλικό RNA, και, με την βοήθεια ενός ενζύμου (της αντίστροφης μεταγραφάσης), έχει τη δυνατότητα να το μετασχηματίζει σε DNA. Οι ρετροϊοί πραγματοποιούν τις λειτουργίες, οι οποίες είναι απαραίτητες για την επιβίωσή τους και την μετάδοση από έναν ξενιστή σε έναν άλλο, χρησιμοποιούν ένα κύτταρο του οργανισμού που μολύνουν, καθώς αποτελούν ακυτταρικές μορφές ζωής. Η αναπαραγωγή τους πραγματοποιείται εντός του κυττάρου, αφού, μετά την είσοδο του ρετροϊού σε ένα κύτταρο, με την βοήθεια ενός ενζύμου (της ενσωματάσης), ενσωματώνει το γενετικό του υλικό (RNA) στο γενετικό υλικό των κυττάρων (DNA), και έπειτα, με την βοήθεια της αντίστροφης μεταγραφάσης, το μετασχηματίζει σε DNA. Με αυτό τον τρόπο, μπορεί να σχηματίζει τις πρωτεΐνες, οι οποίες του είναι απαραίτητες για την λειτουργία του, και να φτιάχνει νέα αντίγραφα (ίδια με τον αρχικό ρετροϊό), με τη βοήθεια του ξενιστή του (το κύτταρο στο οποίο εισήλθε). Έτσι ο ιός μεταδίδεται από κύτταρο σε κύτταρο και από οργανισμό σε οργανισμό.

Ένας ρετροϊός, με την βοήθεια πρωτεϊνών που φέρει στο καψίδιο, προσκολλάται στην κυτταρική μεμβράνη του κυττάρου που επιθυμεί να προσβάλλει. Μέσω της συνένωσης συγκεκριμένων υποδοχέων στην κυτταρική μεμβράνη και των πρωτεϊνών, οι οποίες βρίσκονται πάνω στο καψίδιο του ρετροϊού, αλλά και της ενσωμάτωσης του καψιδίου με την κυτταρική μεμβράνη του κυττάρου, ο ρετροϊός εναποθέτει το γενετικό του υλικό (RNA) στο κύτταρο. Έπειτα, με την βοήθεια ενζύμων (της αντίστροφης μεταγραφάσης και ενσωματάσης) μεταγράφουν το RNA τους σε DNA το οποίο ενσωματώνουν στο DNA των κυττάρων, έτσι ώστε να εκτελέσουν την σύνθεση των πρωτεϊνών, οι οποίες είναι απαραίτητες για τη λειτουργία τους, και να παραχθούν νέοι ιοί (του ίδιου είδους). Οι γνωστότεροι ρετροϊοί είναι ο ιός του HIV, ο οποίος μεταδίδεται, κυρίως, κατά την σεξουαλική επαφή και την μόλυνση, υγειούς ατόμου, με αίμα μολυσμένου, και προκαλεί την νόσο AIDS. Και οι δύο ιοί παρουσιάζουν προβλήματα στην εύρεση εμβολίου.
Οι περιφέρειες του Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων
Η **περιφέρεια Βράνιε** (*σερβικά: Врањска област*) ήταν διοικητική περιφέρεια του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων από το 1922 έως το 1929. Διοικητικό της κέντρο ήταν η πόλη Βράνιε. Σύμφωνα με την απογραφή του 1921 είχε έκταση 5.869 και πληθυσμό 249.321 κατοίκους. 

Με την διοικητική διαίρεση του 1929 καταργείται και το μεγαλύτερο μέρος της περιφέρειας προσαρτήθηκε στην Μπανόβινα του Βαρδάρη. Γεωγραφικά καταλάμβανε τμήματα των πρώην επαρχιών που αντικατέστησε, της Βόρειας Σερβίας και της Νότιας Σερβίας.

Αναφορές
--------

* *Народна енциклопедија*, 1925 г.
Οι περιφέρειες του Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων
Η **περιφέρεια Σκοπίων** (*σερβικά: Скопска област*) ήταν διοικητική περιφέρεια του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων από το 1922 έως το 1929. Διοικητικό της κέντρο ήταν η πόλη Σκόπια. Σύμφωνα με την απογραφή του 1921 είχε έκταση 8.849 τετραγωνικά χλμ και πληθυσμό 336.243 κατοίκους.

Με την διοικητική διαίρεση του 1929 καταργείται και προσαρτήθηκε στην Μπανόβινα του Βαρδάρη. Οι κυριότερες πόλεις ήταν η Σκόπια,Κουμάνοβο, Βέλες, Τέτοβο, Κράτοβο , Γκόστιβαρ, Κάτσανικ και Ζλέτοβο.

Στην περιφέρεια των Σκοπίων κατοικούσαν επί το πλείστον Σέρβοι (193.926), Αλβανικης καταγωγής (90 276), και οι υπόλοιποι ήταν Τούρκοι, με κάποιους Εβραίους.

Σύμφωνα με το θρήσκευμα 180.738 ήταν Ορθόδοξοι χριστιανοί, 1.162 καθολικοί, 86 Ευαγγελιστές, 152.435 μουσουλμάνοι, 1.907 mojsijevca και 35 άλλη θρησκεία.

Αναφορές
--------

1. ↑  ТОКОВИ ИСТОРИЈЕ Часопис Института за новију историју Србије

* *Народна енциклопедија*, 1925 г.- књига 4. - странице 135-137.
Ο **Όμιλος Αγγελικούση** (Angelicoussis Shipping Group Limited) είναι ελληνικός όμιλος που δραστηριοποιείται στην ναυτιλία. Το 100% των μετοχών της εταιρείας ανήκαν στον Έλληνα εφοπλιστή Ιωάννη Αγγελικούση, μέχρι τον θάνατό του. 
Ο Όμιλος Αγγελικούση έχει 7 θυγατρικές εταιρείες και υπό διαχείριση πάνω από 142 πλοία σε όλο τον κόσμο, συνολικού τονάζ 24,024,605 τόνων.
Η μεγαλύτερη θυγατρική εταιρεία του ομίλου είναι η Maran Dry Management Inc. (πρώην Anangel Maritime Services) με 42 πλοία ξηρού φορτίου. 
Η δεύτερη θυγατρική εταιρεία είναι η Maran Tankers (πρώην Kristen Navigation) με 54 υπό διαχείριση δεξαμενόπλοια και η τρίτη θυγατρική εταιρεία, η Maran Gas, που ιδρύθηκε το 2003 και περιλαμβάνει στόλο με πλοία μεταφοράς LNG και LPG με 45 πλοία και άλλα 13 υπο - ναυπήγηση. Στον όμιλο περιλαμβάνονται άλλες τέσσερις εταιρίες: Η Maran (UK), η Maran Ship Supplies, η Maran Asia και η Friendly Maritime Services.
Ο όμιλος είναι 100% ελληνικός με το 88,5% των πλοίων του να είναι υπό ελληνική σημαία και είναι εταιρεία με τα περισσότερα πλοία με ελληνική σημαία.

Το 2013, η Όμιλος Αγγελικούση αναφερόταν ότι ήταν στην πρώτη δεκάδα ναυτιλιακών εταιρειών με τα περισσότερα πλοία υπό ναυπήγηση.

Ιστορικό
--------

Ο Όμιλος ιδρύθηκε το 1947 από τον Αντώνη Αγγελικούση, πατέρα του Γιάννη Αγγελικούση.
Το πρώτο πλοίο μεταφοράς φορτίου, το MV Astypalea αποκτήθηκε το 1948 το οποίο κατασκευάστηκε το 1936 από τα ναυπηγεία Smith’s Dock. Το πρώτο νεότευκτο, ένα φορτηγό χύδην φορτίου 68.834 DWT, παραγγέλθηκε στα ναυπηγεία Ishikawajima – Harima της Ιαπωνίας. Το πλοίο παραδόθηκε και ονομάστηκε MV Afovos και τέθηκε υπό ελληνική σημαία τον Μάιο του 1968.

Μεταξύ 1968 και 1985, παραγγέλθηκαν 28 νεότευκτα στο ναυπηγείο IHI της Ιαπωνίας τα φορτηγά χύδην φορτίου τύπου Fortune, Friendship, Freedom και Future. 
Ο Γιάννης Αγγελικούσης, ο οποίος είχε ενταχθεί στην εταιρεία του πατέρα του το 1973, παρήγγειλε τα πρώτα 5 πλοία μεταφοράς χύδην φορτίου capesize στα ναυπηγεία της Hyundai Heavy Industries της Νότιας Κορέας.

Ο Γιάννης Αγγελικούσης αποφάσισε να μετακινηθεί στο τμήμα των δεξαμενόπλοιων και μεταξύ 1996 και 2000 παρήγγειλε Aframaxes, Suezmaxes και VLCC. Το MV Maria A. Angelicoussis ήταν το πρώτο νεόδμητο VLCC που παραδόθηκε στον Όμιλο από την Daewoo το 2000.
Το 2003 κατόπιν πρωτοβουλίας του, παρήγγειλε το πρώτο πλοίο μεταφοράς LNG, το Maran Gas Asclepius, και ίδρυσε την Maran Gas Maritime, εταιρία που αποτελεί τον κλάδο διαχείρισης πλοίων LNG του Ομίλου.

Το 2008 η Μαρία Αγγελικούση, κόρη του Γιάννη, εντάχθηκε στον Όμιλο και ασχολείται από τότε καθημερινά με όλες τις επιχειρηματικές πτυχές του Ομίλου, μαζί με τον πατέρα της, μέχρι το θάνατό του το 2021.

Σήμερα η Μαρία Αγγελικούση είναι διευθύνουσα σύμβουλος του Ομίλου Αγγελικούση.

Αναφορές
--------

1. ↑  «Γ. Αγγελικούσης: Γιατί άλλαξε το όνομα της Anangel Maritime Services». *mononews*. 26 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2020.
2. ↑  «10 Maria Angelicoussis, Angelicoussis Group». lloydslist. Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2024.
3. ↑  Ι. Αγγελικούσης: Στο Top 10 των εφοπλιστών με τις περισσότερες ναυπηγήσεις, Πρώτο Θέμα, 20/02/2013
Οι περιφέρειες του Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων
Η **περιφέρεια Κοσσυφοπεδίου ή Κοσσόβου** (*σερβικά : Косовска област*) ήταν διοικητική περιφέρεια του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων από το 1922 έως το 1929. Διοικητικό της κέντρο ήταν η πόλη Πρίστινα. Σύμφωνα με την απογραφή του 1921 η περιοχή είχε 351.990 κατοίκους κι έκταση 8.471 τετραγωνικά χλμ. Το 1929 καταργείται και προσαρτήθηκε τμήμα της στην Μπανόβινα του Βαρδάρη και στην Μπανόβινα του Μοράβα.

Πληθυσμός
---------

Στην απογραφή του 1921 οι Σέρβοι ήταν 203.917, Αλβανικής καταγωγής οι 125.345, Τούρκοι δήλωναν 22.308, 350 Κουτσόβλαχοι, Σλάβοι 54, Γερμανοί 9 και Ούγγροι 7.

Αναφορές
--------

* *Народна енциклопедија*, 1925 г.
Αντίδραση μαγειρικής σόδας με νερόΤο **καλαμποκαλευρο** είναι χημικός διογκωτικός παράγοντας σε σκόνη. Αποτελείται από μαγειρική σόδα, ένα ασθενές οξύ και έκδοχα. Δρα με την απελευθέρωση αερίου διοξειδίου του άνθρακα στη ζύμη ή το κουρκούτι μέσω μιας αντίδρασης οξέος-βάσεως, και οι φυσαλίδες διογκώνουν τη νωπή ζύμη με αποτέλεσμα ένα φουσκωτό και αφράτο αρτοπαρασκεύασμα .

Τα έκδοχα του μπέικιν πάουντερ μπορεί να είναι άμυλο καλαμποκιού ή άμυλο πατάτας. Χρησιμοποιείται ως απορροφητικό της υγρασίας, παρατείνοντας τη διάρκεια ζωής του προϊόντος στο ράφι, αφού η σκόνη πρέπει να διατηρείται ξηρή. Το μπέικιν πάουντερ συχνά διατίθεται εμπορικά συσκευασμένο σε χαρτοσυσκευασία και ισχύει ότι η σκόνη πρέπει να προστατεύεται από την υγρασία, αφού τα συστατικά της παρουσία νερού θα αντιδράσουν πρόωρα και θα χαλάσει το προϊόν. Σε βιομηχανική κλίμακα το άμυλο διευκολύνει τη ροή και μίξη των συστατικών.

Αναφορές
--------

1. ↑  «Σόδα και Μπέικιν!». *Άκης Πετρετζίκης*. Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2018.
2. ↑  McGee, Harold (2004). *On Food and Cooking* (revised έκδοση). Scribner-Simon & Schuster. σελ. 534. Ανακτήθηκε στις 12 Αυγούστου 2009.
Οι επαρχίες του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων 1918-1922
Η **επαρχία Βοσνία και Ερζεγοβίνη** (*κροατικά : Pokrajina Bosna i Hercegovina*, *σερβικά : Покрајина Босна и Херцеговина*) ήταν Διοικητική διαίρεση του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων από το 1918 έως το 1922. Σύμφωνα με την απογραφή του 1921 είχε 1.890.440 κατοίκους κι έκταση 51.199 τετραγωνικά χλμ. Η κατάργηση της είχε προγραμματιστεί με το Σύνταγμα Βιντοβντάν του 1921.

Ιστορία
-------

Η περιοχή από 1878 έως το 1908 ανήκε στην Αυστροουγγαρία σαν στρατιωτική επαρχία που είχε συγκυριαρχία με την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Μετά την προσάρτηση της περιοχής αυτής το 1908 της χορηγήθηκε το καθεστώς της αυστριακής αποικίας. Στις αρχές Νοεμβρίου του 1918 καταργήθηκε το καθεστώς αυτό και οι αρχές στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη ανέλαβαν την το εθνικό συμβούλιο και την κυβέρνηση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Η επαρχία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης στην ολομέλεια του εθνικού συμβουλίου του κράτους των Σλοβένων, Κροατών και Σέρβων στο Ζάγκρεμπ είχε 18 αντιπροσώπους. Καταργήθηκε σ νέα διοικητική διαίρεση τον Φεβρουάριο του 1923.

Δημογραφικά
-----------

Σύμφωνα με τα στοιχεία από την απογραφή του 1921 ο πληθυσμός της επαρχίας είχε τις ακόλουθες θρησκευτικές ομάδες:

* Ορθόδοξοι (829.360)
* Μουσουλμάνοι (588.173)
* Ρωμαιοκαθολικοί (444.309)
* Ισραηλίτες (12.031)
* Ελληνοκαθολικοί (9.308),
* Ευαγγελιστές (6.627)
* άλλοι (538)
* χωρίς δόγμα ή άγνωστο δόγμα (94)

Διοικητική διαίρεση
-------------------

* Οκρούγκ Μπάνια Λούκα
* Οκρούγκ Μπίχατς
* Οκρούγκ Μόσταρ
* Οκρούγκ Σαράγεβο
* Οκρούγκ Τράβνικ
* Οκρούγκ Τoύζλα

Αναφορές
--------

* Резултати Пописа становништва Краљевине СХС 1921

1. ↑  ТОКОВИ ИСТОРИЈЕ Часопис Института за новију историју Србије
Συντεταγμένες: 37°58′46″N 23°16′17″E﻿ / ﻿37.97944°N 23.27139°E﻿ / 37.97944; 23.27139

Άποψη της Κακιάς Σκάλας.
Με το όνομα **Κακιά Σκάλα** είναι γνωστή μία απόκρημνη παράκτια περιοχή της Κινέτας. Επίσης διασχίζεται απο την γνωστή διαδρομή της Π.Ε.Ο.Α.Κ. όπου έχει υπέροχη θέα, απο την μια τον Σαρωνικό κόλπο και απο την άλλη τα γεράνια όρη.

Γεωγραφία
---------

Η σήραγγα Αίθρα, στην κατεύθυνση προς Πάτρα.
Σχηματίζεται από τις νοτιοανατολικές απολήξεις των Γερανείων. Βρίσκεται ανάμεσα στην πεδιάδα των Μεγάρων και στην περιοχή της Κινέτας. 

Από την αρχαιότητα αποτελούσε ένα φυσικό εμπόδιο στη χερσαία συγκοινωνία μεταξύ των Αθηνών και της Πελοποννήσου. Σήμερα αντιστοιχεί στα χιλιόμετρα 46 ως 52 (από Αθήνα) της Ολυμπίας Οδού (Αυτοκινητόδρομος Αθηνών - Πατρών), η οποία διαθέτει 5 σήραγγες στην περιοχή της Κακιάς Σκάλας. Στο ρεύμα προς Πάτρα βρίσκονται οι σήραγγες «Γεράνεια», μήκους 850 μέτρων, «Ευπαλίνος», μήκους 1.700 μ. και «Αίθρα», μήκους 1.200 μέτρων, και στο ρεύμα προς Αθήνα οι σήραγγες «Σκίρων», μήκους 370 μέτρων, και «Θησέας», μήκους 350 μέτρων. Η διατομή των σηράγγων είναι 15 μέτρα και έχουν τρεις λωρίδες κυκλοφορίες και λωρίδα έκτακτης ανάγκης. Επίσης το τμήμα Κακιάς Σκάλας διαθέτει τρεις γέφυρες, συνολικού μήκους 390 μέτρων. Η σύμβαση ανακατασκευής του τμήματος υπογράφηκε το 2000 και το ρεύμα προς Πάτρα δόθηκε στην κυκλοφορία το καλοκαίρι του 2004 και το ρεύμα προς Αθήνα το καλοκαίρι του 2006.

Παλαιότερα η Ολυμπία Οδός διερχόταν χωρίς σήραγγες από την περιοχή, με αποτέλεσμα πιο απότομες στροφές και επιβράδυνση της κυκλοφορίας. Πιο χαμηλά, αρκετά κοντύτερα στη θάλασσα, διέρχεται η Εθνική Οδός 8, ενώ ανάμεσά τους η παλιά (στενή) σιδηροδρομική γραμμή των ΣΠΑΠ.

Μυθολογία
---------

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία στην Κακιά Σκάλα έμενε ο Σκίρωνας, ένας μεγαλόσωμος άνδρας που κρατούσε ένα τσεκούρι. Όταν περνούσε κάποιος ξένος, ο Σκίρωνας τον έβαζε να του πλύνει τα πόδια και όταν αυτός έσκυβε τον κλοτσούσε και έπεφτε από τα βράχια, ενώ στην ακτή ήταν ένα χελωνοειδές τέρας που περίμενε το θύμα για να το κατασπαράξει. Τέτοια ήταν η φήμη του που ονομαζόταν «Σκιρωνίδες πέτρες» από το όνομά του. Ο Θησέας κατάφερε και έριξε τον Σκίρωνα στον γκρεμό και απάλλαξε τους ταξιδιώτες από αυτόν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Λιάλιος, Γιώργος (1 Ιουλίου 2006). «Σκίρων και Θησέας στην Κακιά Σκάλα». *www.kathimerini.gr*. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2022.
2. ↑  «Παραδόθηκαν στην κυκλοφορία οι σήραγγες της Κακιάς Σκάλας από Κόρινθο προς Αθήνα». *in.gr*. 30 Ιουνίου 2006. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2022.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κακιά Σκάλα** |

* «Τουριστική Ελλάδα κατά γεωγραφικά διαμερίσματα (Γεωγραφία-Άτλας-Τουριστικός οδηγός)», τόμος Α΄: «Αττική-Στερεά Ελλάδα-Εύβοια», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1971.
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Δημήτρης Σταμάτης (αποσαφήνιση).

Ο Δημήτρης Γ. Σταμάτης, είναι Έλληνας πολιτικός, νομικός, πρώην βουλευτής και μέλος της Πολιτικής Γραμματείας της Νέας ΜΕΡΑς.

Βιογραφικά Στοιχεία
-------------------

Ο Δημήτρης Γ. Σταμάτης, γεννήθηκε στις 27 Ιουλίου του 1952, στην Παραβόλα Αγρινίου, του Νομού Αιτωλοακαρνανίας. Σπούδασε Νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), ενώ ειδικεύτηκε στο Ποινικό Δίκαιο στο πανεπιστήμιο της Ρώμης. Κατά τις σπουδές του, ήταν μέλος του Δ.Σ. της ΔΑΠ ΝΔΦΚ. 

Το 1998, εξελέγη για πρώτη φορά Νομάρχης Αιτωλοακαρνανίας, θέση την οποία διατήρησε για δυο τετραετίες, δηλαδή κατά την περίοδο 1998 - 2006. Το 2007, εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με την Νέα Δημοκρατία, μέχρι το 2009. Από το 2009 έως το 2012, διατέλεσε Τομεάρχης Περιφερειακής Ανάπτυξης της ΝΔ, αλλά και Αναπληρωτής Γραμματέας προγράμματος του κόμματος.

Τον Απρίλιο του 2012, εντάσσεται στο κόμμα του Πάνου Καμμένου, τους Ανεξάρτητους Έλληνες, με τους οποίους εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του Μαΐου 2012. Ωστόσο δεν κατάφερε να επανεκλέγει στις Εκλογές του Ιουνίου 2012. Στις 11 Δεκεμβρίου 2012, μαζί με τον Χρήστο Ζώη και τον Γιάννη Μανώλη, αποχώρησαν από του ΑΝ.ΕΛ.

Τον Φεβρουάριο του 2013 πρωτοστατεί στην ίδρυση του φόρουμ «Ελλήνων Πρωτοβουλία» και την μετεξέλιξή του σε κόμμα, συμμετέχοντας ενεργά στην ίδρυση της Νέας ΜΕΡΑς.

Έχει ένα γιο, ο οποίος εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα και μία κόρη απόφοιτος της Νομικής του Α.Π.Θ. Μιλάει Αγγλικά και Ιταλικά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Τρίτη παραίτηση στους ΑΝ.ΕΛ: Εκτός ο Δ. Σταμάτης». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Δεκεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2013.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Προσωπική Ιστοσελίδα Δ. Σταμάτη