recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Συνθήκη της Βιέννης** ή **Ειρήνη της Βιέννης** του 1738 τερμάτισε τον Πόλεμο της Πολωνικής διαδοχής. Σύμφωνα με τους όρους της συνθήκης, ο Στανίσλαφ Α΄ Λεστσίνσκι παραιτήθηκε από την αξίωσή του για τον θρόνο της Πολωνίας και αναγνώρισε τον Αύγουστο Γ΄, δούκα της Σαξονίας ως βασιλιά της Πολωνίας.  Ως αποζημίωση έλαβε τα δουκάτα της Λωρραίνης και του Μπαρ, τα οποία επρόκειτο να περάσουν στη Γαλλία μετά το τέλος του.  Απεβίωσε το 1766.

Ο Φραγκίσκος-Στέφανος, ο οποίος ήταν ο δούκας της Λωρραίνης, αποζημιώθηκε με τον κενό θρόνο του μεγάλου δουκάτου της Τοσκάνης, αφού ο τελευταίος των Μεδίκων είχε αποβιώσει το 1737. Η Γαλλία συμφώνησε επίσης στην Πραγματιστική Κύρωση στη Συνθήκη της Βιέννης. Σε άλλη διάταξη της συνθήκης, τα βασίλεια της Νάπολης και της Σικελίας παραχωρήθηκαν από την Αυστρία στον Κάρολο δούκα της Πάρμας και της Πιατσέντσα, τον νεότερο γιο του βασιλιά Φιλίππου Ε΄ της Ισπανίας. Ο Κάρολος, με τη σειρά του, έπρεπε να παραχωρήσει την Πάρμα στην Αυστρία και να παραιτηθεί από τις αξιώσεις του για τον θρόνο της Τοσκάνης, υπέρ του Φραγκίσκου-Στεφάνου.

Η συνθήκη που υπογράφηκε στις 18 Νοεμβρίου 1738 ήταν μια από τις τελευταίες διεθνείς συνθήκες, που γράφτηκαν στα λατινικά (μαζί με τη Συνθήκη του Βελιγραδίου που υπογράφηκε το επόμενο έτος).

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος συνθηκών

Σημειώσεις
----------

1. 1 2  Lindsay, J. O. (1957) *The New Cambridge Modern History* Cambridge University Press, Cambridge, England, page 205, (ISBN 0-521-04545-2)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «1738 XI 18 Friedensvertrag von Wien betr. 1735 X 3, 1736 V 18, 1737 V 2». Leibniz Institute of European History. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2022.  (original French and Latin text of the treaty)
Ο **Σιμόν Αρντέ** (Simon Ardé, επίσης Simon Ardi, Symon van Antwerpen και ψευδώνυμο *Tovenaer*) (πιθανόν Αμβέρσα, 1594 - Ρώμη, 1638) ήταν Φλαμανδός μπαρόκ ζωγράφος που δραστηριοποιήθηκε στην Ιταλία για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του.

Βιογραφία
---------

Τίποτα δεν είναι γνωστό για το παρελθόν και την εκπαίδευσή του. Βρισκόταν στη Ρώμη από το 1620 και ίσως από το 1617. Ήταν ένας από τους συνιδρυτές, το 1623, των Bentvueghels, ο οποίος ιδρύθηκε ως κοινωνικός σύλλογος κυρίως Ολλανδών και Φλαμανδών καλλιτεχνών που εργάζονταν στη Ρώμη. Το ψευδώνυμο που πήρε στους Bentvueghels, όπως συνηθιζόταν, ήταν «*Tovenaer*», που σημαίνει «μάγος». Το πορτρέτο του εμφανίζεται σε ένα από τα ανώνυμα σχέδια των μελών του Bentvueghels που δημιουργήθηκε γύρω στο 1623 και σήμερα εκτίθεται στο Μουσείο Μπόιμανς - φαν Μπένινγκεν στο Ρότερνταμ. Το σχέδιο δείχνει τον Σιμόν Αρντέ να ρίχνει ποτό στα ποτήρια των άλλων μελών των Bentvueghels Ζαν Ντυκάμπ (Jean Ducamps), Πίτερ Χρουνεβέχεν και Γιόοστ Κάμπεν (Joost Campen). Κάτω από το πορτραίτο του ανγράφεται «Sijmon van Antwerpen Alias Den Tooveaner», το οποίο μεταφράζεται ως «Simon από την Αμβέρσα, γνωστός και ως μάγος». Αυτό είναι ένδειξη ότι ο Αρντέ ήταν πιθανότατα από την Αμβέρσα. Έμεινε στη Ρώμη μέχρι τον θάνατό του στις 22 Αυγούστου 1638.

Κανένα έργο του δεν είναι γνωστό να έχει διασωθεί.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων
* Bentvueghels

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  (Ολλανδικά) *RKDartists*. rkd.nl/explore/artists/336232. Ανακτήθηκε στις 23  Αυγούστου 2017.
2. ↑  Biographical details Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. at Hadrianus

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* BPN: 34249428
* RKD: 336232

 |

 |
Ο **Συναγερμός για το Μάλι** (γαλλικά: *Rassemblement pour le Mali)* είναι κεντροαριστερό σοσιαλδημοκρατικό πολιτικό κόμμα στο Μάλι. Ιδρύθηκε το 2001 από τον Πρόεδρο Ιμπραΐμ Μπουμπακάρ Κεϊτά, ο οποίος είναι και αρχηγός του κόμματος μέχρι σήμερα. Το κόμμα είναι πλήρες μέλος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.

Το λογότυπο του κόμματος απεικονίζει τον άνθρωπο που υφαίνει σε έναν αργαλειό και η σημαία του κόμματος έχει κίτρινα και πράσινα χρώματα.

Οπαδοί του Κεϊτά στις προεδρικές εκλογές του 2007.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «SI Member Parties in Government». *Socialist International* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2020.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 306317170
* SUDOC: 175668035

 |

 |
Συντεταγμένες: 41°7′28.319″N 25°23′34.732″E﻿ / ﻿41.12453306°N 25.39298111°E﻿ / 41.12453306; 25.39298111


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Ερείπια Τεμένους Γιουνούς Μπέη. |  | Ερείπια Τεμένους Γιουνούς Μπέη. |
| Ερείπια Τεμένους Γιουνούς Μπέη. |

Το **Τέμενος Γιουνούς Μπέη** (τουρκικά: *Yunus Bey Camii*) είναι ερειπωμένο κτίριο εντός πεζοδρόμου της συνοικίας της Νέας Μοσυνούπολης στην Κομοτηνή.

Περιγραφή
---------

Το μνημείο βρίσκεται 50 μέτρα ανατολικότερα από τον Τεκέ του Ποσ-πος. Δεν είναι γνωστό το έτος ανοικοδόμησης. Σήμερα σώζονται μόνο τα τέσσερα τείχη και η πόρτα. Το εσωτερικό χρησιμοποιείται ως παιδική χαρά. .

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τέμενος Γιουνούς Μπέη** |

1. ↑  «Mosques in Western Thrace». *Western Thrace Minority University Graduates Association*. Organization for Security and Co-operation in Europe. 10 Ιουλίου 2009. σελ. 9. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2012.
Ο **Tεϊμουράζ Β΄**, γεωργιανά: თეიმურაზ II მუხრანბატონი *Τεϊμουράζ Α΄ μουχρανμπατόνι*) (1649–1688) ήταν ο επικεφαλής του Οίκου τού Mουχράνι, κύριου κλάδου τού βασιλικού Οίκου των Μπαγκρατιόνι τού Kάρτλι. Υπήρξε *βασιλικός πρίγκιπας* (μπατόνι) τού Μουχράνι και ex officio διοικητής τού μπανάτου τού Σίντα Κάρτλι και *μέγας μάγιστρος τού ανακτόρου* (msakhurt-ukhutsesi) στην αυλή τού Κάρτλι από το 1668 έως το 1688.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Κωνσταντίνου Α΄ πρίγκιπα τού Μουχράνι και της συζύγου του Νταρετζάν, κόρης τού πρίγκιπα Γκουάνα Aμπασίτζε.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε δύο φορές, πρώτα με κάποια Άννα και μετά με την Kετεβάν/Αικατερίνη Oρμπελιάνι. Είχε τέκνα:

* Oτία (απεβ. 1719).
* Ανταρνάσε/Αθανάσιος (απεβ. 1701).
* Μπαγκράτ (απεβ. 1703).
* Κωνσταντίνος Β΄ (απεβ. 1716), πρίγκιπας τού Μουχράνι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
Ο **Στέφανος Μακρόπουλος** (1903- Αθήνα, 27 Μαΐου 1963) ήταν Έλληνας πολιτικός, που υπηρέτησε ως βουλευτής στο νομό Φθιώτιδας με τον Ελληνικό Συναγερμό και αργότερα με την ΕΡΕ.

Βιογραφία
---------

Εξελέγη στην χηρεύουσα έδρα στη Φθιώτιδα το 1954, μετά το θάνατο του Ιωάννη Μακρόπουλου με τον Ελληνικό Συναγερμό. Αργότερα εντάχθηκε στην ΕΡΕ και κέρδισε τις εκλογές των ετών 1956, 1958 και 1961. 

Πέθανε από λευχαιμία όντας εν ενεργεία βουλευτής, το Μάιο του 1963 και κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Την έδρα του στη Βουλή κατέλαβε Αχιλλέας Ι. Παπαλουκάς, ο οποίος είχε εκλεγεί το 1961 βουλευτής, όμως το Εκλογοδικείο ακύρωσε την εκλογή του και στην επαναληπτική εκλογή στην έδρα εξελέγη ο Δημήτριος Κωστής, από την Ένωση Κέντρου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Απεβίωσεν ο βουλευτής της Ε.Ρ.Ε. Σ. Μακρόπουλος, Ελευθερία, 28-5-1963, σελ. 2
2. ↑  Μακεδονία, Απέθανεν εκ λευχαιμίας ο βουλευτής της ΕΡΕ Στεφ. Μακρόπουλος, 28-5-1963, σελ. 3.
Ο **Σωτήριος** , (ιταλικά : *Sotèro*) ήταν επίσκοπος της Νάπολης στο δεύτερο μισό του 5ου αιώνα.

Βιογραφία
---------

Δεν έχουν διασωθεί πολλά για την ζωή του επισκόπου Σωτήριου στις πηγές παρόλο που ήταν στην επισκοπική έδρα πάνω από 20 έτη. 

Σύμφωνα με κάποιες πηγές πέθανε το 4ο έτος της θητείας του Πάπα Φήλιξ Γ΄ δηλαδή το 487, και η επισκοπική του θητεία ήταν, περίπου, από το 465 έως το 487.

Είχε συμμετάσχει στην Σύνοδο της Ρώμης το 465 όπου θεσπίστηκαν κανόνες για τις επισκοπικές χειροτονίες και για το διορισμό επισκόπων. Μεταξύ των 48 επισκόπων που υπέγραψαν τις πράξεις της συνόδου ήταν δέκατος στη σειρά.

Έχτισε τη βασιλική των Αγίων Αποστόλων πάνω στα ερείπια αρχαίου ναού αφιερωμένο στον Ερμή, ή την ανακατασκεύασε σύμφωνα με άλλες μεσαιωνικές πηγές. Επίσης έχτισε και την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη στο Φόντε, που λειτουργούσε ως βαπτιστήριο της εκκλησίας της Αγίας Restituta.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΦήλιξ | **Επίσκοπος Νάπολης** | ΔιάδοχοςΒιττόρε |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Cronotassi dei Vescovi - Chiesa di Napoli
2. ↑  Domenico Ambrasi, BSS, vol. IX (1967), col. 1068
3. ↑  Antonio Trama, Dell'unico vescovo per nome Massimo nella serie de' vescovi di Napoli e del ... σελ. 18
4. ↑   Daniello Maria Zigarelli, Biografie dei vescovi e arcivescovi della chiesa di Napoli con una ... σελ. 16
5. ↑  Chiesa dei Santi Apostoli di Napoli - Arte.it
6. ↑  Napoli citta nobilissima, antica, e fedelissima esposta a ... - Σελ. 311
7. ↑  Sotèro nell'Enciclopedia Treccani
Ο **Στέφανος Μπορμπόκης** είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής, γεννημένος στις 26 Σεπτεμβρίου 1966 και είναι ο μεγαλύτερος αδελφός του επίσης παλαίμαχου διεθνή ποδοσφαιριστή Βασίλη Μπορμπόκη. Ως ποδοσφαιριστής αγωνιζόταν στην επίθεση.

Καριέρα ποδοσφαιριστή
---------------------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τα τμήματα υποδομής του ΠΑΟΚ και την τελευταία αγωνιστική της περιόδου 1985-86 πραγματοποίησε την παρθενική του εμφάνιση στην Α' Εθνική στην αναμέτρηση με τον ΠΑΣ Γιάννινα, αγωνιζόμενος ως αλλαγή στη θέση του Κώστα Μαλιούφα. Αποτέλεσε επί σειρά ετών βασικό στέλεχος της ομάδας με καλύτερη χρονιά του, όσον αφορά τον τομέα του σκοραρίσματος, την περίοδο 1987-88 όπου και πέτυχε 9 τέρματα σε 26 συμμετοχές. Το καλοκαίρι του 1994 αποχώρησε από τον "Δικέφαλο του Βορρά" για να συνεχίσει στον Εδεσσαϊκό.

Έπειτα από μια επιτυχημένη χρονιά με την ομάδα της Έδεσσας ακολούθησε ένα πέρασμα από τον Ηρακλή για να συνεχίσει τη σταδιοδρομία του στη Β' Εθνική. Το 1997-98 αγωνίστηκε με τα χρώματα του Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας και έπειτα φόρεσε για τρία χρόνια τη φανέλα του Απόλλωνα Καλαμαριάς, στον οποίο και έκλεισε την καριέρα του. Ο Στέφανος Μπορμπόκης είναι ο μοναδικός ποδοσφαιριστής που έχει φορέσει τη φανέλα και των τεσσάρων μεγάλων ομάδων της Θεσσαλονίκης.

### Στις εθνικές ομάδες

Ο Στέφανος Μπορμπόκης υπήρξε διεθνής με την εθνική Ελλάδας, με την οποία πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 17 Φεβρουαρίου του 1988 στον φιλικό εντός έδρας αγώνα εναντίον της Βόρειας Ιρλανδίας, όταν υπό τις οδηγίες του Μίλτου Παπαποστόλου πέρασε ως αλλαγή στη θέση του Βασίλη Δημητριάδη. Είχε μέχρι το 1992 συνολικά 29 εμφανίσεις, πετυχαίνοντας 6 τέρματα.

Ήταν βασικό στέλεχος της εθνικής Ελπίδων, η οποία το 1988 αγωνίστηκε στον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Ελπίδων, εναντίον της Γαλλίας.

Καριέρα προπονητή
-----------------

Ως προπονητής έχει περάσει από τους πάγκους του Κιλκισιακού, του Θερμαϊκού, της Ένωσης Θράκης και της Αναγέννησης Γιαννιτσών, όλες ομάδες Γ' Εθνικής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Η χαμένη γενιά του '88 και η κερδισμένη του '98, www.kathimerini.gr
2. ↑  «Τέλος από τη Θράκη ο Μπορμπόκης, contra.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2008.

Πηγές
-----

* Η καριέρα του Στέφανου Μπορμπόκη στο national-football-teams
* Το προφίλ του Στέφανου Μπορμπόκη στο transfermarkt

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |
Ο **Στέφανος Παλαιολόγος** υπήρξε Έλληνας έμπορος και σημαντικό μέλος της ελληνικής παροικίας και των φιλελληνικών κύκλων στο Άμστερνταμ κατά την εποχή της Επανάστασης του 1821, από όπου προσέφερε μεγάλη ηθική και υλική βοήθεια προς την Επανάσταση.

Καταγόταν από την Πάτμο, απ' όπου έφυγε μετά την κατάληψη του νησιού από τους Ρώσους το 1770. Έμεινε στο Άμστερνταμ από το 1773/74 έως το 1835. Καταγόταν από εύπορη οικογένεια της Πάτμου. Πατέρας του ήταν ο πλοιοκτήτης Χατζή Μανόλης Παλαιολόγος. Αδελφός του ήταν ο Αναστάσιος, που υπηρέτησε στο ρωσικό ναυτικό και έφτασε μέχρι το βαθμό του υποναυάρχου του Ευξείνου Πόντου.

Στο Άμστερνταμ είχε επαφές με τον Αδαμάντιο Κοραή, οι οποίες συνεχίστηκαν και όταν ο τελευταίος εγκαταστάθηκε στο Παρίσι. Ο Παλαιολόγος δεν αναφέρεται στους καταλόγους μελών της Φιλικής Εταιρείας, αλλά φαίνεται ότι είχε μυηθεί στην Εταιρεία, όπως προκύπτει από την αλληλογραφία που είχε με την "Γραικική Φιλανθρωπική Εταιρεία της Οδησσού", και από τις επαφές του με τον Πέτρο Ηπίτη, απεσταλμένο του Αλ. Υψηλάντη στην Ευρώπη. Κατά την Επανάσταση προπαγάνδισε υπέρ των Ελλήνων και συνέβαλε στη δημιουργία φιλελληνικών κύκλων στην Ολλανδία. Υπήρξε μέλος του φιλελληνικού κομιτάτου του Άμστερνταμ που ιδρύθηκε το 1822. Οι φιλέλληνες του Άμστερνταμ συγκέντρωναν οικονομική βοήθεια που έστελνε στην Ελλάδα, μέσω του επισκόπου Ουγγροβλαχίας Ιγνατίου, με τον οποίο ο Παλαιολόγος είχε αλληλογραφία. Τις ευχαριστίες του προς τον Στέφανο Παλαιολόγο εξέφραζε από την Ελλάδα ο επίσκοπος Ανδρούσης Ιωσήφ με επιστολή του.

Είχε αλληλογραφία με τον Ολλανδό πρόξενο στην Κωνσταντινούπολη Gaspard Testa από τον οποίο ζητούσε και λάμβανε πληροφορίες για θέματα που αφορούσαν τους Έλληνες. Το 1823 έστειλε στην Πελοπόννησο φορτίο όπλων με το πλοίο "Le Brisiere" υπό τον καπετάνιο Piet Bakker. Τον ίδιο χρόνο με την προτροπή του οι ομογενείς της Ολλανδίας έστειλαν πάνω από 7.000 ολλανδικά φιορίνια ως βοήθεια προς τους επαναστάτες. Βοήθησε στην σύναψη του πρώτου δανείου της προσωρινής ελληνικής κυβέρνησης από τη Βρετανία. Ο ίδιος δεν συνέστησε τη σύναψη δανείου στην Ολλανδία γιατί το έκρινε ασύμφορο. Η Προσωρινή Διοίκησις της Ελλάδος τον όρισε πρεσβευτή της στην Ολλανδία τον Μάρτιο του 1825. Συνέχισε να προσφέρει βοήθεια προς την Ελλάδα και επί διακυβέρνησης Καποδίστρια.

Πηγές
-----

* Φορόπουλος Λ. Νίκος, "Στέφανος Παλαιολόγος. Ένας λησμονημένος Πάτμιος αγωνιστής". Έκδοση "Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών Δωδεκανήσου", ανάτυπο από τα "Δωδεκανησιακά Χρονικά", τόμ. 10. Χωρίς χρονολ.
Ο **Στέφανος Λασκαρίδης** ήταν τσαγκάρης και μέλος του ΚΚΕ. Δολοφονήθηκε στην Ειδική Ασφάλεια Θεσσαλονίκης στις 31 Γενάρη του 1938.

Βιογραφικό
----------

Ο Στέφανος Λασκαρίδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και ήταν τσαγκάρης. Ήταν μέλος του ΚΚΕ και συμμετείχε ενεργά στους αντιφασιστικούς αγώνες. Για την πολιτική του δράση είχε διωχθεί πολλές φορές.

Με την εγκαθίδρυση της Δικτατορίας Μεταξά πέρασε στην παρανομία. Συνελήφθη στη Θεσσαλονίκη από την Ασφάλεια στις 30 Γενάρη 1938. Οδηγήθηκε στην Ειδική Ασφάλεια Θεσσαλονίκης που βρισκόταν στη Λεωφόρο Στρατού και βασανίστηκε απάνθρωπα για να αποκαλύψει τους συντρόφους του. Ο Λασκαρίδης δεν αποκάλυψε τίποτε ούτε και υπέγραψε δήλωση μετανοίας και οι βασανιστές του τον πέταξαν από την ταράτσα του κτιρίου της Ειδικής Ασφάλειας στο οδόστρωμα την επόμενη μέρα, στις 31 Γενάρη 1938. Η Ασφάλεια απέδωσε τη δολοφονία του Λασκαρίδη σε αυτοκτονία. Στο δελτίο της Ασφάλειας Θεσσαλονίκης αναφέρεται ότι :

```
«Εν Θεσσαλονίκη την 31ην Ιανουαρίου 1938 συλληφθείς ο κομμουνιστής υποδηματεργάτης Λασκαρίδης Στέφανος και προσαχθείς εις το Γραφείον του διοικητού Ασφαλείας, όπως προβή, τη προτροπή και των παρισταμένων δύο αδελφών του, εις δήλωσιν μετανοίας, επί τοσούτον συνεσκοτίσθη, μη δυνάμενος να συμβιβάση το αίσθημα της αποκηρύξεως των ιδεωδών του εν σχέσει με το καθήκον του προς την έννομον τάξιν, ώστε καθ' ην ώραν, υπείκων εις τας αδελφικάς συστάσεις και επικλήσεις, ήρχισε να γράφη την δήλωσιν αποκηρύξεως του κομμουνισμού, διέκοψεν αποτόμως ταύτην και ριφθείς από του παραθύρου ηυτοκτόνησε».
```

Η είδηση της δολοφονίας του Λασκαρίδη προκάλεσε μεγάλη αγανάκτηση στο λαό της Θεσσαλονίκης που την πληροφορήθηκε από προκηρύξεις που κυκλοφόρησε η Κομμουνιστική Οργάνωση της πόλης. Την κηδεία του παρακολούθησαν, παρά την τρομοκρατία, πολλοί συνάδελφοί του τσαγκάρηδες, εργάτες και απλός κόσμος. Μετά την τελετή στο νεκροταφείο έγινε σύγκρουση ανάμεσα σε εργάτες και την αστυνομία.

Δείτε επίσης
------------

*

Πηγές
-----

* Ιστορία της Αντίστασης 1940-45, Εκδόσεις Αυλός, Αθήνα 1979
* "Ακτίνα Θ'", Βασίλης Νεφελόυδης, Εκδόσεις της Εστίας, Αθήνα 2007)
* "Η 4η Αυγούστου", Σπύρος Λιναρδάτος, Πολιτικές και Λογοτεχνικές Εκδόσεις, Αθήνα 1967
* "Έπεσαν για τη ζωή", Έκδοση της ΚΕ του ΚΚΕ, Αθήνα 1988

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ιστορία της Αντίστασης (1979), σελ.33
2. 1 2  "'Επεσαν για τη ζωή" (1988), σελ.63
3. ↑  Βασίλης Νεφελούδης (2007) & "'Επεσαν για τη ζωή" (1988), σελ.63
4. ↑  "'Επεσαν για τη ζωή" (1988), σελ.63
Ο **Τεΐσπης της Περσίας** (... - 640 π.Χ.) ήταν ένας από τους Πέρσες γενάρχες της μεγάλης δυναστείας των Αχαιμενιδών γιος του Αχαιμένη του ίδιου του ιδρυτή της δυναστείας σύμφωνα με την επιγραφή του Δαρείου του Μέγα στο Μπεινστούν, πατέρας του Κύρου Α’ και του Αριαράμνη. Από τους γιους του Τεΐσπη ο Κύρος Α’ ήταν παππούς του Κύρου του Μέγα, ο Αριαράμνης ήταν προπάππους του Δαρείου του Μέγα. Σύμφωνα με έγγραφα του 7ου αιώνα π.χ. ήταν υπαρκτό πρόσωπο και κυβερνήτης ενός υποτελούς κρατιδίου στα όρια του Ελάμ, αργότερα εξεγέρθηκε και ελευθερώθηκε από την Ελαμίτικη κυριαρχία επεκτείνοντας το βασίλειο του. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Κύρος Α’. Η ύπαρξη του Αριαράμνη ως γιου του αμφισβητείται από πολλούς σύγχρονους ιστορικούς που πιστεύουν ότι είναι εφεύρεση του Δαρείου στο Μπεινστούν ώστε να δικαιολογήσει τη συγγένεια του με τον Κύρο.

Πηγές
-----

* *Akbarzadeh, D.; A. Yahyanezhad (2006). The Behistun Inscriptions (Old Persian Texts) (in Persian). Khaneye-Farhikhtagan-e Honarhaye Sonati. ISBN 964-8499-05-5.*
* *Kent, Ronald Grubb (1384 AP). Old Persian: Grammar, Text, Glossary (in Persian). translated into Persian by S. Oryan. ISBN 964-421-045-X.*
* *Schmitt, Rüdiger (1992). "ČIŠPIŠ". Encyclopaedia Iranica 5.*


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Προκάτοχος:**Αχαιμένης** | **Βασιλεύς της Περσίας7ος αιώνας π.Χ.** | Διάδοχος:**Κύρος Α’ του Ανσνάν** |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Teispes  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
**Συνοικέσιο**, κοινώς **προξενιό**, ονομάζεται η μεσολάβηση τρίτου για τη σύναψη γάμου και στη γνωριμία των μελλόνυμφων. Σε παλαιότερες εποχές, αποτελούσε βασική αρμοδιότητα των οικογενειών να βρίσκουν κατάλληλους συζύγους για τα παιδιά τους. Στις παραδοσιακές κοινωνίες σε όλον τον κόσμο, η οικογένεια εξακολουθεί να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη διευθέτηση του γάμου. Δεδομένου ότι ο γάμος μπορεί να έχει μεγάλη σημασία για πολλές οικογένειες, υπήρχαν και υπάρχουν επαγγελματίες προξενητές. Με την ανάπτυξη της τεχνολογίας και την ελαχιστοποίηση της μεσιτείας της οικογενείας στην εύρεση συντρόφου, το κλασσικό γραφείο συνοικεσιών και η οικογένεια, έχουν αντικατασταθεί από διαδικτυακές εφαρμογές και ηλεκτρονικά γραφεία συνοικεσιών στα οποία μετά τη συμπλήρωση ενός ερωτηματολογίου, δημιουργούν ένα προφίλ προσωπικότητας, το οποίο θα εμφανίζεται στους χρήστες στον προσωπικό τους χώρο. Αυτό το προφίλ προσωπικότητας αποτελεί στη συνέχεια τη βάση και επιτρέπει στην εταιρεία να συνδέει μεμονωμένα άτομα των οποίων τα προφίλ είναι συμβατά..

Σε ορισμένους πολιτισμούς, ο ρόλος του προξενητή ήταν και είναι αρκετά επαγγελματικός, στους Ασκεναζί Ιουδαίους και στους Ινδουιστές, θεωρείται συχνά απαραίτητος σύμβουλος και επίσης βοηθά στην εύρεση σωστών συζύγων. Η μαντεία Ταρώ έχει επίσης χρησιμοποιηθεί από ορισμένους προξενητές. Οι κληρικοί πιθανότατα έπαιξαν βασικό ρόλο στους περισσότερους δυτικούς πολιτισμούς, ειδικά όπου είναι οι πιο έμπιστοι διαμεσολαβητές στην κοινωνία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  La technologie d'une bonne agence matrimoniale
Ο **Στέφανος Μαξέντιος** ήταν βυζαντινός στρατηγός επί αυτοκράτορα Βασιλείου Α΄ τον 9ο αιώνα. 

Ο Μαξέντιος διορίσθηκε από τον Βασίλειο Α΄ διοικητής του Θέματος Λογγοβαρδίας και εστάλει στην Ιταλία να αντικαταστήσει τον Προκόπιο. Ο Μαξέντιος είχε μαζί του και διοικούσε στράτευμα αποτελούμενο από Θράκες, Μακεδόνες, Χαρσιανίτες καί Καππαδόκες.

Ο Μαξέντιος δεν έμεινε πολύ στην Ιταλία, τρία χρόνια από το 882 έως το 885, όπου αναφέρεται ότι ήταν ράθυμος και άνανδρος (δεν έδειξε την ανδρεία που έπρεπε στα πεδία μαχών) και ότι δεν έκανε τίποτα με συνέπεια να παυτεί από την αρχή του θέματος. Στις επιχειρήσεις που έκανε για να καταλάβει την Αμάντεα απέτυχε και παύτηκε αμέσως μετά, αντικαταστάθηκε από τον Νικηφόρο Φωκά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Γεωργίου του Κεδρηνού, Σύνοψις Ιστοριών, σελ. 236
2. ↑  Vasilikē N. Vlysidou, Exōterikē politikē kai esōterikes antidraseis tēn epochē tou Vasileiou [1.: ereunes gia ton entopismo tōn antipoliteutikōn taseōn sta chronia 867-886]
3. ↑  Σύμμεικτα, τόμος 5, 1983, σελ. 130
Ο **Στέφανος Ξενικάκης** (Δεκέμβριος 1862 - 1937) ήταν οπλαρχηγός της Κρήτης και πολιτικός.

Βιογραφία
---------

Ο Στέφανος Ξενικάκης καταγόταν από το Πισκοκέφαλο της Σητείας. Κατά την επανάσταση του 1889 συνελήφθη από τους Τούρκους, φυλακίστηκε και καταδικάστηκε σε εκτοπισμό. Η εξορία του ματαιώθηκε έπειτα από επέμβαση των προξένων στα Χανιά. Στη τελευταία Κρητική Επανάσταση (1895-1898) συμμετείχε ως πληρεξούσιος της Σητείας όπου και είχε εκλεγεί με το κόμμα του Μιχελιδάκη. Αργότερα επί αρμοστείας του Πρίγκιπα Γεωργίου εκλέχθηκε κατ΄ επανάληψη βουλευτής. Το 1910 αποτελούσε μέλος της Επιτροπής που διαχειριζόταν το Κρητικό Ζήτημα μέχρι τη Ένωση με την Ελλάδα. Μετά την ένωση εξελέγη βουλευτής του Λασιθίου.

Σημειώνεται ότι κατά τον Α' Βαλκανικό πόλεμο ο Σ. Ξενικάκης ηγούμενος σώματος Κρητών εθελοντών συμμετείχε στον πόλεμο στο μέτωπο της Ηπείρου. Στα τέλη του 1915 επανήλθε στην πολιτική και εξελέγη βουλευτής Λασιθίου στην ΚΑ΄ περίοδο (Δεκ. 1915-17).

Πηγές
-----

* Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.14ος, σελ.693.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Συλλογικό έργο, Κρήτη- Το Αφιέρωμα, εκδ. οίκος Αρσινόη, Αθήνα 1985, τ. 10, σελ. 130.
2. ↑  Βουλή των Ελλήνων, Μητρώον Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών. 1822-1935, Αθήνα 1986, σελ. 128, αρ. 1127. (pdf)
Η **Συνθηκολόγηση** κατά το Διεθνές Δίκαιο αφορά ειδική συνθήκη με χαρακτήρα στρατιωτικής σύμβασης (συμβιβασμού) δια της οποίας και τερματίζεται υπό όρους ή και άνευ όρων η προσβαλλόμενη άμυνα του ετέρου των αντιπάλων δυνάμεων (Κρατών).

Έκφραση της συνθηκολόγησης είναι δυνατόν να είναι η παράδοση πόλεως, φρουρίου, οχυρού, ή στρατιωτικών μονάδων στον αντίπαλον προκειμένου να αποφευχθεί περαιτέρω αιματοχυσία, έκδηλα διαπιστωμένη ως μάταιη για περαιτέρω αντίσταση. Αμέσως με την εκδήλωση πρόθεσης προς συνθηκολόγηση ενός των αντιπάλων γίνεται «κατάπαυση του πυρός», οπότε και άρχίζουν οι σχετικές διαπραγματεύσεις. Στο πεδίο της μάχης οι μόνοι που δικαιούνται να προβούν σε συνθηκολόγηση είναι οι Αρχηγοί των εμπλεκομένων στρατιωτικών δυνάμεων και αφότου έχουν εξαντλήσει όλα τα μέσα άμυνας για συνέχιση του αγώνα. Διαφορετικά, σε αντίθετη περίπωση, καθίστανται ένοχοι για «εσχάτη προδοσία», πράξη που επισύρει την ποινή του θανάτου.

Οι συνθηκολογήσεις διαφέρουν των άλλων τύπων Συνθηκών όχι μόνο ως προς τον τύπο αλλά κυρίως στο γεγονός ότι επιβάλλονται όροι συνήθως επαχθείς που δεσμεύουν το ένα μέρος των συμβαλλομένων, δεν υφίσταται δηλαδή ο όρος αμοιβαιότητα. Για την ισχύ τους είναι αρκετή η υπογραφή του στρατιωτικού Αρχηγού, χωρίς να απαιτείται επικύρωση αρμόδιου διεθνή παραστάτη κατά τον καταστατικό χάρτη της ενδιαφερόμενης Πολιτείας.

Οι συνθηκολογήσεις περιλαμβάνουν μόνο στρατιωτικούς όρους και ουδέποτε πολιτικούς. Για δε τους τελευταίους αυτούς δεν δεσμεύεται η ενδιαφερόμενη Πολιτεία. Οι όροι που περιλαμβάνονται σε αυτού του είδους των συνθηκών αναφέρονται κυρίως στη τύχη των παραδιδομένων στρατευμάτων (αξιωματικών και οπλιτών), των Σημαιών, των όπλων και στρατιωτικών μέσων και των πάσης φύσεως πυρομαχικών.

* Η Συνθηκολόγηση, κατά τον διεθνές δίκαιο υποχρεώνει στη τήρηση των διαλαμβανομένων σ΄ αυτή όρων μεταξύ νικητού και ηττημένου.
* Στην αρχαία Ελλάδα η συνθηκολόγηση θεωρούταν για τον ηττημένο πράξη ατιμωτική, για δε τους ίδιους τους Σπαρτιάτες **αδιανόητη** (π.χ.μάχη των Θερμοπυλών).
Το **Σύνταγμα της Ανδόρρας** είναι η υπέρτατη νομοθεσία του Πριγκιπάτου της Ανδόρρας. Υιοθετήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1993 και εγκρίθηκε από το λαό του πριγκιπάτου σε δημοψήφισμα στις 14 Μαρτίου 1993. Το Σύνταγμα υπεγράφη από τους δύο συμπρίγκιπες της Ανδόρρας, τον Πρόεδρο της Γαλλίας και τον Επίσκοπο του Ουρζέλ, οι οποίοι την εποχή εκείνη ήταν ο Φρανσουά Μιτεράν και ο Τζοάν Μαρτί ι Αλανί αντίστοιχα. Το σύνταγμα ορίζει ότι αυτοί οι δύο αξιωματούχοι είναι οι επικεφαλής του κράτους.

Στο σύνταγμα περιγράφεται ότι η επίσημη γλώσσα του πριγκιπάτου, που είναι η καταλανική, η σημαία, το εθνόσημο, ο εθνικός ύμνος και η πρωτεύουσα, που είναι η Ανδόρρα λα Βέλια. Παρέχονται τα θεμελιώδη δικαιώματα του πολιτών και οι ελευθερίες τους, αναφέρεται ότι απαγορεύεται η θανατική ποινή και δικαστικά θέματα.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:  **Σύνταγμα της Ανδόρρας** |

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. 1 2 3

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Συντάγματα της Ευρώπης |
| --- |
|  |
|  | 
* Άγιος Μαρίνος
* Αζερμπαϊτζάν
* Αλβανία
* Ανδόρρα
* Αρμενία
* Αυστρία
* Βατικανό
* Βέλγιο
* Βόρεια Μακεδονία
* Βοσνία και Ερζεγοβίνη
* Βουλγαρία
* Γαλλία
* Γερμανία
* Γεωργία
* Δανία
* Ελβετία
* Ελλάδα
* Εσθονία
* Ηνωμένο Βασίλειο
* Ιρλανδία
* Ισλανδία
* Ισπανία
* Ιταλία
* Κροατία
* Κύπρος
* Λετονία
* Λευκορωσία
* Λιθουανία
* Λίχτενσταϊν
* Λουξεμβούργο
* Μάλτα
* Μαυροβούνιο
* Μολδαβία
* Μονακό
* Νορβηγία
* Ολλανδία
* Ουγγαρία
* Ουκρανία
* Πολωνία
* Πορτογαλία
* Ρουμανία
* Ρωσία
* Σερβία
* Σλοβακία
* Σλοβενία
* Σουηδία
* Τουρκία
* Τσεχία
* Φινλανδία
 |

 |
Συντεταγμένες: 38°06′29″N 21°52′53″E﻿ / ﻿38.10806°N 21.88139°E﻿ / 38.10806; 21.88139

Το **Φράτι** υπήρξε παλιός ορεινός οικισμός σε κεντρική περιοχή του σημερινού Νομού Αχαΐας, εγκαταλελειμμένος ήδη από τις πρώτες δεκαετίες του 19ου αιώνα. Η ονομασία Φράτι διαζώζεται στις μέρες μας ως τοπωνύμιο στην περιφέρεια της Τοπικής Κοινότητας Λεοντίου. Επίσης, Φράτι ονομάζεται και οροσειρά επί του ορεινού όγκου του Παναχαϊκού στην ευρύτερη περιοχή όπου βρισκόταν το χωριό.

Τοποθεσία
---------

Βρισκόταν κτισμένος σε υψόμετρο περίπου 935 μέτρων και οδηγεί εκεί χωματόδρομος, που συνδέει τις επαρχιακές οδούς Χαλανδρίτσας-Ρακίτας και διασταύρωσης Αγριδίου Φαρρών-Λεοντίου, διερχόμενος δυτικά των Μπαρλαίικων και δυτικά των Κατσαϊταίικων.

Βορειοδυτικά της τοποθεσίας του παλιού οικισμού Φράτι βρίσκεται ο εγκαταλελειμμένος οικισμός της Σάπιας Βρύσης, ενώ στα νοτιοανατολικά του το χωριό των Δεμέστιχων.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Η ονομασία του είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από όνομα Αλβανού οικιστού της περιοχής. Αναφέρεται με την ονομασία «Frati» στα Οθωμανικά τιμαριωτικά κατάστιχα της περιόδου 1461-1463, όπου βρέθηκε να κατοικείται από 6 άτομα, όλα αλβανικής εθνικότητας. Αναφέρεται ως χωριό της Επαρχίας Πατρών σε βενετική κατάσταση του 1697. Αναφέρεται ξανά στην απογραφή, που διεξήγαγε στην Πελοπόννησο στα 1829 η Εκστρατεία του Μοριά, με την ονομασία «Phrati» και εκατοικείτο από 11 οικογένειες. Έκτοτε δεν εμφανίζεται ξανά σε απογραφή ενώ δεν αναφέρεται να υπόκειται καμία διοικητική μεταβολή καθότι έπαψε να υφίσταται ως οικισμός.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Λουλούδης 2010, σελ. 332.
2. 1 2 3  Τριανταφύλλου 1995, λήμμα Φράτι.
3. ↑  Το Φράτι στο χάρτη. openstreetmap.org. Ανακτήθηκε: 29/06/2018.
4. 1 2  Το Φράτι στο χάρτη. topoguide.gr. Ανακτήθηκε: 29/06/2018.
5. ↑  Google Earth.
6. 1 2  Λουλούδης 2010, σελ. 330, 331.
7. ↑  Λουλούδης 2010, σελ. 331 [υποσημείωση 4].
8. ↑  *Expédition scientifique de Morée*, τ. Β΄, σελ. 86.
9. ↑  Λουλούδης 2010, σελ. 331 [υποσημείωση 7].

Πηγές
-----

* Bory de Saint-Vincent (Jean Baptiste Geneviève Marcellin, M.), Émile Le Puillon de Boblaye, Pierre Théodore Virlet d'Aoust, Isidore Geoffroy Saint-Hilaire, Étienne Geoffrey Saint-Hilaire, Gabriel Bibron, Gérard Paul Deshayes, Brullé (Gaspard Auguste, M.), Félix Édouard Guérin-Méneville, Jean Baptiste Fauché, Adolphe Brongniart, Louis Anastase Chaubard, *Expédition scientifique de Morée. Section des Sciences Physiques*. Tome II: *Géographie et Géologie*, France: Ministère de l'éducation nationale. France: Commission scientifique de Morée, Paris 1834, σελ. 86.

Βιβλιογραφία
------------

* Θεόδωρος Η. Λουλούδης, *Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση*, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
* Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών*, Τόμος Β΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Φράτι.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το Φράτι στο χάρτη. openstreetmap.org. Ανακτήθηκε: 29/06/2018.
* Το Φράτι στο χάρτη. topoguide.gr. Ανακτήθηκε: 29/06/2018.
Συντεταγμένες: 38°11′N 26°52′E﻿ / ﻿38.183°N 26.867°E﻿ / 38.183; 26.867

Τo **Σεφερίχισαρ** (τουρκικά: *Seferihisar*) είναι παραθαλάσσιος δήμος της επαρχίας Σμύρνης στην περιοχή Αιγαίου της δυτικής Τουρκίας. Το 2012 είχε 31.467 κατοίκους. Η κυρίως πόλη βρίσκεται ελαφρώς στην ενδοχώρα και το τμήμα της στη θάλασσα είναι γνωστό ως Σίγιατζικ. Κοντά στην πόλη βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας πόλης Τέως ενώ στα νότια όρια της διοικητικής περιοχής βρίσκονται τα ερείπια της Λεβέδου. Στο Σίγιατζικ σώζεται μεσαιωνικό κάστρο και λειτουργεί από το 2010 μαρίνα. Άλλα αξιοθέατα περιλαμβάνουν την οικία Ζενσιγιέ Γκιουλέρ, η οποία λειτουργεί σήμερα ως ιστορικό μουσείο και εστιατόριο με ντόπια κουζίνα, το τζαμί Κασίμ Τσελεμπί και ο μεντρεσές Φατίχ, αμφότερα του 15ου αιώνα, και η συνοικία εντός του κάστρο του Σίγιατζικ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.harita.gov.tr/images/urun/il\_ilce\_alanlari.pdf.
2. ↑  postakodu.ptt.gov.tr.
3. ↑  «Teos Marina» (στα Τουρκικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Μαΐου 2015. Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2022.
4. ↑  Karatosun, Müjgan; Çakar, Deniz (2017-06). «Effects of Cittaslow Movement on Conservation of Cultural Heritage: Case of Seferihisar & Halfeti, Turkey» (στα αγγλικά). *Civil Engineering and Architecture* **5** (3): 71–82. doi:10.13189/cea.2017.050301. ISSN 2332-1091. .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Seferihisar στο Wikimedia Commons
* Η ιστοσελίδα του δήμου

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 158625136
* LCCN: no2004065884
* GND: 7857733-0

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ασία
* Πύλη:Τουρκία
 |

 |
Συντεταγμένες: 48°8′18.884″N 11°34′25.018″E﻿ / ﻿48.13857889°N 11.57361611°E﻿ / 48.13857889; 11.57361611


Η **Φράουενκιρχε** (πλήρες όνομα *Dom zu unserer Lieben Frau*, *Καθεδρικός της Αγαπημένης Δεσποίνης ημών*) είναι εκκλησία στη βαυαρική (παλαιά) πόλη του Μονάχου, που αποτελεί καθεδρικό ναό της Αρχιεπισκοπής Μονάχου και Φράιζινγκ και έδρα του αρχιεπισκόπου της. Είναι ένα από τα πιο γνωστά αξιοθέατα της βαυαρικής πρωτεύουσας και θεωρείται σύμβολό της.

Τα δύο καμπαναριά (πύργοι) της εκκλησίας είναι ιδιαίτερα ευδιάκριτα, λόγω των ορίων ύψους που ισχύουν για τα γύρω κτίρια: ύστερα από τοπικό δημοψήφισμα, που κρίθηκε με μικρή πλειοψηφία, η δημοτική αρχή απαγορεύει την οικοδόμηση κτιρίων που ξεπερνούν τα 99 μέτρα σε ύψος, δηλαδή ακριβώς το ύψος που έχει το ψηλότερο από τα δύο καμπαναριά. Το νότιο καμπαναριό είναι επισκέψιμο για το κοινό και ο εξώστης στην κορυφή του προσφέρει μοναδική θέα της πόλης του Μονάχου, αλλά και των Άλπεων.

Η Φράουενκιρχε κατασκευάστηκε από κόκκινο τούβλο μέσα σε 20 χρόνια, από το 1468 έως το 1488, εποχή που το Μόναχο είχε μόλις 13.000 κατοίκους. Το αρχιτεκτονικό στυλ είναι ύστερο γοτθικό και το κτίριο έχει σχεδιαστεί με πολύ απλό τρόπο, χωρίς τις πλούσιες διακοσμήσεις του γοτθικού στυλ.

Το υστερογοτθικό τούβλινο κτίριο με τα παρεκκλήσια που περιβάλλουν την αψίδα έχει μήκος 109 μέτρα, πλάτος 40 μέτρα και ύψος 37 μέτρα, χωρά δε 20.000 πιστούς. Σε αντίθεση με έναν ευρέως διαδεδομένο μύθο που λέει ότι τα δύο καμπαναριά έχουν ακριβώς ένα μέτρο διαφορά ύψους, στην πραγματικότητα το ύψος τους είναι σχεδόν ίσο: το βόρειο καμπαναριό είναι 98.57 μέτρα, ενώ το νότιο 98,45 μέτρα, δηλαδή 12 εκατοστά λιγότερο. Το αρχικό σχέδιο προέβλεπε χαρακτηριστικούς γοτθικούς μυτερούς κώνους στην κορυφή των καμπαναριών, όπως και στον καθεδρικό ναό της Κολωνίας, αλλά αυτοί ποτέ δεν κατασκευάστηκαν, εξαιτίας της έλλειψης χρημάτων, με αποτέλεσμα τα καμπαναριά να παραμείνουν χωρίς στέγη για δεκαετίες. Τελικά, αντί για τους κώνους, κατασκευάστηκαν δύο τρούλοι κατά τη διάρκεια της Αναγέννησης. Λόγω της μεταγενέστερης κατασκευής τους, δεν ταιριάζουν με την αρχιτεκτονική του υπόλοιπου κτιρίου, ωστόσο έχουν γίνει τοπόσημο του Μονάχου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  *Corpus der barocken Deckenmalerei in Deutschland*.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 6  Ιανουαρίου 2021.
3. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 8309. Ανακτήθηκε στις 31  Ιουλίου 2018.
4. ↑  geodaten.bayern.de/denkmal\_static\_data/externe\_denkmalliste/pdf/denkmalliste\_merge\_162000.pdf.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Φράουενκιρχε (Μόναχο)** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 130832765
* LCCN: n50064494
* GND: 4104564-6
* NKC: ko20201092023

 |

 |
Ο **Φρέντερικ Κλαρκ** (*Frederick Joseph Clarke*, 21 Μαΐου 1912 - 26 Οκτωβρίου 1980) ήταν επιστήμονας και πρώτος αυτόχθων κυβερνήτης στην Αγία Λουκία. Τιμήθηκε μεταξύ άλλων με τον τίτλο του Ιππότη του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη. Τη δεκαετία του 1940 και του 1950 ήταν αθλητής του κρίκετ και αρχηγός της ομάδας της χώρας του. Στη συνέχεια έγινε μέλος της Διοικητικής Επιτροπής Ελέγχου για το Κρίκετ στις Δυτικές Ινδίες (West Indies Cricket Board of Control).

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 21 Μαΐου 1912 και μορφώθηκε στο Γουέσλεϊ Χολ των Μπαρμπάντος και στη συνέχεια στο Σαιντ Μέρις Κόλετζ της Αγίας Λουκίας και στο Σχολείο του Αγίου Βικεντίου (St Vincent Grammar School). Έκανε ιατρικές σπουδές στο Εδιμβούργο της Σκωτίας και έλαβε τον τίτλο Licentiate από τη Βασιλική Σχολή Ιατρών και Χειρουργών.

Εργάστηκε αρχικά στη Βρετανία και έπειτα στη χώρα του ως ιατρός. Ήταν ανώτατος γιατρός της κυβέρνησης ως το 1963, οπότε αποσύρθηκε. Το 1964 ο δρ Κλαρκ έγινε πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης, θέση που κατείχε ως το 1967 οπότε αποχώρησε και έγινε ο πρώτος ιθαγενής Κυβερνήτης στην Αγία Λουκία, προτού η τελευταία γίνει ανεξάρτητη. Παρέμεινε κυβερνήτης ως το 1971, οπότε επέστρεψε στην πολιτική ζωή. 

Απεβίωσε στις 26 Οκτωβρίου 1980, σε ηλικία 68 ετών.

Πηγές
-----

* Βιογραφικό του Κλαρκ στον ιστότοπο της Κυβέρνησης της Αγίας Λουκίας
Το  **Μικρό και Μεγάλο Σεϊτάνι** βρίσκονται στο Βορειοδυτικό τμήμα του νησιού Σάμος και έχουν ενσωματωθεί στο δίκτυο Natura 2000  καθώς στην περιοχή αυτή εντοπίζονται φώκες Monachus-Monachus ή αλλιώς Μεσογειακή φώκια αλλά και δύο ακόμη σπάνια είδη : Κονσολίντα της Σάμου  και Πεταλούδα της Ρόδου . Πρόκειται για Natura,συνεπώς δεν επιτρέπονται οι ανθρώπινες παρεμβάσεις και έτσι οι παραλίες είναι προσβάσιμες μόνο περπατώντας ή δια θαλάσσης. Το μονοπάτι που καταλήγει στο Μικρό Σεϊτάνι και εκείνο που ενώνει τις δύο παραλίες είναι πετρώδες και γι'αυτό προϋποθέτει ανάλογο εξοπλισμό από την πλευρά των επισκεπτών. Το όνομά τους προέρχεται από την τούρκικη λέξη Şeytan (διάβολος) και αυτό γιατί το φαράγγι Κακοπέρατο που περιβάλλει τα δύο σεϊτάνια δημιουργεί περίεργους ήχους όταν φυσάει, τους οποίους οι Τούρκοι, που αγκυροβολούσαν εκεί τον 19ο αι. πίστευαν πως τους προξενούσε ο διάβολος. Τόσο το Μικρό όσο και το Μεγάλο 'Διαβολολίμανο' έχουν απότομη διαβάθμιση , χαμηλή θερμoκρασία νερού και ο βυθός τους αποτελείται από άμμο και βότσαλο.

Μικρό Σεϊτάνι
-------------

Το *Μικρό Σεϊτάνι* έχει μήκος 60 μέτρα και μέσο πλάτος 25 μέτρα. Η διαδρομή υπολογίζεται στα 10-20 λεπτά από τον πλησιέστερο, στην έναρξη του μονοπατιού, δρόμο στον οποίο μπορούν να εισέλθουν οχήματα (1 χιλιόμετρο).

Μεγάλο Σεϊτάνι
--------------

Το *Μεγάλο Σεϊτάνι* έχει μήκος 470 μέτρα, μέσο πλάτος 17 μέτρα και απέχει 35-45 λεπτά περπάτημα από το Μικρό ( 2 χιλιόμετρα ).Αξίζει, επίσης , να σημειωθεί πως πρόκειται για την βορειοδυτικότερη γνωστή παραλία του νησιού.

**Μεγάλο Σεϊτάνι Σάμου**
**Μεγάλο Σεϊτάνι Σάμου**

Πηγές
-----

* [1]/
* 

* 

* 

* 

* Αρχειοθετήθηκε 2007-11-24 στο Wayback Machine.
Η **Σόνια Μποροβίντσεκ** (γεννήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 1980) είναι Σλοβένα επαγγελματίας διεθνής αθλήτρια πετοσφαίρισης που αγωνίζεται ως διαγώνια. Κατά τη διάρκεια της μέχρι στιγμής καριέρας της έχει αγωνιστεί στα πρωταθλήματα της Σλοβενίας, του Βελγίου, της Ρουμανίας, της Τσεχίας και της Ελλάδας.

Καριέρα
-------

Η Σόνια Μποροβίντσεκ υπέγραψε το πρώτο της επαγγελματικό συμβόλαιο το 1999 στη Νόβα Μπράνικ, ομάδα της Σλοβενίας. Στη Μπράνικ παρέμεινε για τρία χρόνια έχοντας καταφέρει να κατακτήσει ισάριθμα πρωταθλήματα αλλά και Κύπελλα Σλοβενίας (2000, 2001, 2002).

Το 2002 ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Πανελληνίου, στον οποίο παρέμεινε για μία σεζόν Στη συνέχεια επέστρεψε στη Σλοβενία και μετεγγράφη στη Σλάντκι Λιουμπλιάνας, με την οποία κατέκτησε σε ένα χρόνο το εγχώριο νταμπλ της Σλοβενίας (2004).

Από το 2004 και μέχρι το 2007, η Μποροβίνσεκ αγωνιζόταν κυρίως σε ελληνικούς συλλόγους και συγκεκριμένα στο Φιλαθλητικό, στον Παναθηναικό και στον Ολυμπιακό. Μοναδική εξαίρεση σε αυτήν την τετραετία συνεχούς παρουσίας της στην Ελλάδα αποτέλεσε ενα πέρασμά της από τη βελγική Σαρλερουά.

Το 2008 επέστρεψε και πάλι στη Σλοβενία και συγκεκριμένα στη Νόβα Μπράνικ, την ομάδα από την οποία ξεκίνησε την καριέρα του. Στη Μπράνικ παρέμεινε για ένα χρόνο κατακτώντας το πρωτάθλημα Σλοβενίας του 2009.

Την περίοδο 2009-10 αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα Ρουμανίας με τη φανέλα της Μέταλ Γκαλάτι, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα Ρουμανίας εκείνης της σεζόν. Στη συνέχεια, επέστρεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό της ΑΕΚ.

Στην ομάδα της ΑΕΚ παρέμεινε μέχρι το 2013 έχοντας προλάβει ενδιάμεσα να κατακτήσει όλους τους εγχώριους τίτλους τους οποίους διεκδίκησε ο σύλλογος την αγωνιστική περίοδο 2012-13.

Την περίοδο 2013-14 αγωνίστηκε με τη φανέλα της τσέχικης Μοντράνσκα Προστέγιοφ, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα αλλά και το Κύπελλο Τσεχίας του 2014. Η Μποροβίντσεκ παραμένει στην ομάδα της Προστέγιοφ μέχρι και σήμερα.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Η Σόνια Μποροβίντσεκ έχει πραγματοποιήσει με την Εθνική ομάδα πετοσφαίρισης γυναικών της Σλοβενίας αρκετές συμμετοχές καθώς είναι διεθνής για περισσότερο από δέκα χρόνια και συγκεκριμένα από το 2002.

Τίτλοι
------

* 5 Πρωταθλήματα Σλοβενίας: 2000, 2001, 2002, 2004, 2009
* 4 Κύπελλα Σλοβενίας: 2000, 2001, 2002, 2004
* 1 Πρωτάθλημα Βελγίου: 2006
* 1 Πρωτάθλημα Ρουμανίας: 2010
* 2 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 2007, 2012
* 1 Πρωτάθλημα Τσεχίας: 2014
* 1 Κύπελλο Τσεχίας: 2014

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.worldofvolley.com/wov-community/players/2388.html.
2. ↑  (Αγγλικά) *CEV people database*. 4342. Ανακτήθηκε στις 6  Μαΐου 2022.

Πηγές
-----

* Το προφίλ της Σόνια Μποροβίντσεκ στο cev.lu
* Το προφίλ της Μποροβίντσεκ στο vkprostejov.cz
* Νταμπλούχος ο Ολυμπιακός
Ο **Φρέντερικ Μίκαελ Λήμπμαν** (*Frederik Michael Liebmann*, 10 Οκτωβρίου 1813 – 29 Οκτωβρίου 1856) ήταν Δανός βοτανολόγος.
Ο Λήμπμαν σπούδασε βοτανική στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης, αν και δεν πήρε ποτέ πτυχίο. Ταξίδεψε σε ερευνητικά ταξίδια στη Γερμανία και στη Νορβηγία και κατόπιν αυτών πήρε μια θέση διδάσκοντα στη Βασιλική Κτηνιατρική Σχολή της Δανίας το 1837. Το 1840 ταξίδεψε στην Κούβα και στο Μεξικό, οπότε μόλις επέστρεψε το 1845 διορίσθηκε καθηγητής της Βοτανικής στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης. Το 1852 έγινε διευθυντής του πανεπιστημιακού βοτανικού κήπου, μια θέση την οποία διετήρησε μέχρι τον πρόωρο θάνατό του σε ηλικία 43 ετών.

Ο Λήμπμαν ήταν ο αρχισυντάκτης του μεγάλου άτλαντα βοτανικής *Flora Danica*. Η πρότυπη συντομογραφία **Liebm.** χρησιμοποιείται διεθνώς για να υποδηλώσει τον Φρέντερικ Μ. Λήμπμαν σε επιστημονικές αναφορές βοτανικών ονομασιών.

Υπάρχει ένα είδος φιδιού του Μεξικού που έχει ονομασθεί με το όνομα του Φρέντερικ Λήμπμαν, το *Chersodromus liebmanni*.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Dansk Biografisk Lexikon». (Δανικά) *Dansk Biografisk Leksikon*. F.\_Liebmann.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2019.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Ιουλίου 2019.
4. ↑  Beolens, Bo, Michael Watkins και Michael Grayson: *The Eponym Dictionary of Reptiles*, Johns Hopkins University Press, Βαλτιμόρη 2011, ISBN 978-1-4214-0135-5, σελ. 158

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 9521741
* LCCN: no2002102180
* ISNI: 0000 0001 0953 3143
* GND: 105536384X
* SELIBR: 365845
* SUDOC: 148065430
* BIBSYS: 1072459
* Botanist: Liebm.

 |

 |
**Σκηνή** λέγεται η υποδιαίρεση των πράξεων των θεατρικών έργων ή ο χώρος πάνω στον οποίο ερμηνεύουν το ρόλο τους οι ηθοποιοί.

Σκηνή Αρχαίου Θεάτρου Λάρισας.

Αρχαίο Θέατρο
-------------

Στο αρχαίο θέατρο, σκηνή θεωρούνταν το πίσω μέρος του χώρου της ερμηνείας των ηθοποιών. 

Στην αρχή, η σκηνή ήταν μία απλή τέντα, που τη χρησιμοποιούσαν οι ηθοποιοί για να αλλάξουν τα ρούχα που απαιτούσαν οι ρόλοι. Ωστόσο, στη συνέχεια πήρε τη μορφή ξύλινου παραπήγματος, ενώ αργότερα απέκτησε μία πιο εκλεπτυσμένη αρχιτεκτονική μορφή, εξελισσόμενη σε έναν τοίχο με πόρτες και παράθυρα.

Σύγχρονη θεατρική σκηνή.

Σύγχρονο Θέατρο
---------------

Στο σύγχρονο θέατρο, σκηνή θεωρείται το τμήμα της πράξης ενός θεατρικού έργου. 

Τη σκηνή συνιστά μία συγκεκριμένη θεατρική δράση ενός ή περισσότερων προσώπων του θεατρικού έργου. Η εναλλαγή των σκηνών γίνεται με την είσοδο ή την έξοδο των προσώπων.

Επίσης, θεατρική σκηνή στο σύγχρονο θέατρο, σε αντίθεση με το αρχαίο, θεωρείται και ο χώρος μπροστά από τα παρασκήνια, πάνω στον οποίο διαδραματίζεται το έργο από τους ηθοποιούς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  
Γεράσιμος Αν. Μαρκαντωνάτος (2013). «Σκηνή». *ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΙ ΟΡΟΙ*. Αθήνα: Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη Α.Ε. σελ. 312. ISBN 978-960-503-298-2.
2. ↑  
ΣΟΦΟΚΛΗ Γ. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ (1978). «Θεατρικά Είδη - Σκηνή». *ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ*. Αθήνα: Ιδιωτική. σελ. 255.
3. ↑  
LIDDELL & SCOTT. «Σκηνή». *ΕΠΙΤΟΜΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΛΕΞΙΚΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑ LIDDELL & SCOTT*. Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη. σελ. 27. ISBN 978-960-503-514-3.
4. ↑  
Σ. ΓΚΙΚΑΣ - Δ. ΔΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ - Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΛΟΥ - Χ. ΡΩΜΑΣ (1997). «Σκηνή». *ΛΕΞΙΚΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΩΝ ΟΡΩΝ*. Αθήνα: Εκδόσεις Σαββάλας. σελ. 266. ISBN 960-460-197-0.
Η **φράπα** ή **πόμελο** (***Citrus maxima*** ή ***Citrus grandis***) είναι κοινή ονομασία αειθαλούς καρποφόρου δέντρου και του καρπού του, του γένους Κίτρος, που ανήκει στα εσπεριδοειδή (οικογένεια Ρουτοειδή/Rutaceae). Η προέλευση της είναι από τη Νοτιοανατολική Ασία όπως τα περισσότερα εσπεριδοειδή. Θεωρείται πολύ πιθανό ότι το γκρέιπ-φρουτ προέρχεται από μετάλλαξη της φράπας. Η φράπα είναι δέντρο ζωηρό, ορθόκλαδο με μαλακό ξύλο και ευαίσθητο στο ψύχος. Ο φλοιός έχει μέτριο πάχος και λεία επιφάνεια. Οι καρποί της φράπας είναι υπερμεγέθεις, χρώματος κίτρινου με πλούσιο άρωμα. Χρησιμοποιείται ευρέως στη ζαχαροπλαστική για τη δημιουργία γλυκών.

Χρήση
-----

Καλλιεργείται για τους εντυπωσιακά ογκώδεις καρπούς της, που διαθέτουν παχύ, σπογγώδη φλοιό και χρησιμοποιούνται στη ζαχαροπλαστική. Τρώγεται ωμή αλλά χρησιμοποιείται επίσης για να παρασκευασθεί γλυκό του κουταλιού και μαρμελάδα. Το ξύσμα του φλοιού της φράπας επίσης χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική.

Φωτοθήκη
--------

* Φράπα κομμένη στα δύο από τη Νότια ΙνδίαΦράπα κομμένη στα δύο από τη Νότια Ινδία
* ΦράπεςΦράπες
* Κομμένη φράπαΚομμένη φράπα
* Γλυκό με φράπαΓλυκό με φράπα
* Φράπα σε δέντροΦράπα σε δέντρο
* Μεγάλο Φρούτο σε δένδρο στις ΦιλιππίνεςΜεγάλο Φρούτο σε δένδρο στις Φιλιππίνες
* Άνθη φράπας τον ΑπρίλιοΆνθη φράπας τον Απρίλιο
* Tam som-o nam pu: Είδος καυτερής σαλάτας με φράπα*Tam som-o nam pu*: Είδος καυτερής σαλάτας με φράπα

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Γκρέιπ-φρουτ, φράπες και τα υπόλοιπα εσπεριδοειδή». *Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία*. 2014-11-05.. Ανακτήθηκε στις 2018-02-23.

Πηγές
-----

* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα*, Τόμος 24, Σελίδα 402

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **φράπα**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Φράπα** |

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85109058
* GND: 4307855-2

 |

 |
Γυναικεία μάτια με σκιά
Η **σκιά ματιών** είναι ένα καλλυντικό που εφαρμόζεται στα βλέφαρα και κάτω από τα φρύδια. Συνήθως χρησιμοποιείται για να κάνει τα μάτια του χρήστη να ξεχωρίζουν ή να φαίνονται πιο ελκυστικά.

Χρήση της σκιάς
---------------

Η σκιά ματιών μπορεί να προσθέσει βάθος και διάσταση στα μάτια, να συμπληρώσει το χρώμα των ματιών, να κάνει τα μάτια να φαίνονται μεγαλύτερα ή απλά να τραβήξει την προσοχή στα μάτια. Η σκιά ματιών κυκλοφορεί σε πολλά διαφορετικά χρώματα και υφές. Συνήθως γίνεται από σκόνη και μαρμαρυγία, αλλά μπορεί επίσης να βρεθεί σε μορφή υγρού, μολυβιού, κρέμας.

Η σκιά χρησιμοποείται κυρίως από γυναίκες. Στη δυτική κοινωνία, θεωρείται γυναικείο καλλυντικό, ακόμη και όταν χρησιμοποιείται από τους άνδρες. Στην γκόθικ τάση, η μαύρη ή παρόμοια σκοτεινή σκιά ματιών και άλλα είδη μακιγιάζ των ματιών είναι δημοφιλή και στα δύο φύλα.

Πολλοί άνθρωποι χρησιμοποιούν σκιά ματιών απλά για να βελτιώσουν την εμφάνισή τους, αλλά χρησιμοποιείται επίσης συχνά στο θέατρο. Ανάλογα με τον τόνο και την εμπειρία του δέρματος, η επίδραση της σκιάς ματιών συνήθως αναδεικνύει την αίγλη και κερδίζει την προσοχή. Η χρήση της σκιάς ματιών επιχειρεί να αναπαραγάγει τη φυσική σκιά των ματιών που παρουσιάζουν μερικές γυναίκες λόγω της φυσικής αντίθεσης χρωματισμού στα βλέφαρά τους. Η φυσική σκιά ματιών μπορεί να κυμαίνεται οπουδήποτε από μια γυαλιστερή λάμψη στα βλέφαρα κάποιου, σε ροζ ή ακόμα και σε ασημένια εμφάνιση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Goins, Liesa. «The Makeup of Makeup: Decoding Eye Shadow». *WebMD* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2022.
Ο **Σπυρίδων Μπότσαρης** ήταν Έλληνας αγωνιστής πριν από το 1821, ιδρυτής και Γενικός αρχηγός του Σουλίου.

Βιογραφία
---------

Είναι ο πρώτος Μπότσαρης που μνημονεύει η ιστορία. Πήρε μέρος στην μεγάλη Μάχη του Κοσσυφοπεδίου όπου σκότωσε πολλούς Τούρκους. Ήταν ο πρώτος που απόκτησε πυροβόλα όπλα, τα οποία κέρδισε ως λάφυρα στην μάχη. Συνεργάστηκε πολλές φορές με τον Σκεντέρμπεη. Μετά η τον θάνατο του Σκεντέρμπεη η οικογένεια, η οποία συνεχώς βρίσκονταν σε ένοπλη ρήξη με τους Τούρκους, άρχισε σταδιακά να μετακινείται προς το Σούλι. Εκεί συναντήθηκε με τις άλλες ένδοξες οικογένειες και όλοι μαζί σχημάτισαν την Σουλιωτική Συμπολιτεία και εγκαταστάθηκαν σε 111 χριστιανικά χωριά.

Στην Πρέβεζα σωζόταν η οικία του μέχρι το 1931, επί της σημερινής οδού Κώστα Καρυωτάκη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «*Μποτσαραίοι*, λήμμα της Μεγάλης Στρατιωτικής και Ναυτικής Εγκυκλοπαιδείας, τ. 4, σελ. 620». *anemi.lib.uoc.gr*. Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2022.

Πηγές
-----

* *Μεγάλη Στρατιωτική και Ναυτική Εγκυκλοπαιδεία, τόμος 4*. Αθήναι: Έκδοσις Μεγάλης Στρατιωτικής και Ναυτικής Εγκυκλοπαιδείας. 1929. σελ. 620. Ανακτήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2009.
Το **Σκι** είναι παραλλαγή του κλασικού επιτραπέζιου παιχνιδιού Φιδάκι. Σε αυτό ισχύουν οι ίδιοι κανόνες οι
οποίοι ισχύουν στο Φιδάκι δηλαδή ο κάθε παίκτης παίρνει ένα πιόνι το οποίο μετακινεί επάνω στον πίνακα αφού πρώτα ρίξει το ζάρι και νικητής ανακηρύσσεται εκείνος ο οποίος φτάνει πρώτος στον αριθμό 100. Κάθε φορά που ένας παίκτης φτάνει σε αριθμό στον οποίο βρίσκεται η βάση σκάλας, την ανεβαίνει. Κάθε φορά όμως που φτάνει σε αριθμό στον οποίο βρίσκεται η αφετηρία της διαδρομής ενός σκιέρ, τότε ο σκιέρ τον παρασέρνει μαζί του και καταλήγει στον αριθμό στον οποίο βρίσκεται το τέρμα της. Αυτή την παραλλαγή την έβγαλε η εταιρεία επιτραπέζιων παιχνιδιών **Remundo** το 1978 και την κυκλοφόρησε στην αγορά μαζί με τα ακόλουθα 4 παιχνίδια:

* **Χαμένοι στο Διάστημα**
* **Larento**
* **Επικίνδυνες Αποστολές** και
* **Γκρινιάρης**.

Σήμερα πλέον τα 5 αυτά παιχνίδια είναι συλλεκτικά.