Η **Τεπλιτσουμάμπη (Teplizumab)**, που πωλείται με την εμπορική ονομασία **Tzield,** είναι ένα εξανθρωπισμένο anti-CD3 μονοκλωνικό αντίσωμα, το οποίο αποτελεί την πρώτη εγκεκριμένη θεραπεία που ενδείκνυται για την καθυστέρηση της έναρξης του σταδίου 3 Σακχαρώδους Διαβήτη τύπου 1 (ΣΔΤ1), σε άτομα με ΣΔΤ1 σταδίου 2.

Η **περιοχή** **Fc** αυτού του αντισώματος έχει κατασκευαστεί ώστε να έχει μη δεσμευτικές ιδιότητες υποδοχέα Fc (FNB). Οι μηχανισμοί δράσης της τεπλιτσουμάμπης, φαίνεται να περιλαμβάνουν ασθενή αγωνιστική δράση στη σηματοδότηση μέσω του συμπλέγματος Τ κυτταρικού υποδοχέα (TCR)- CD3, που σχετίζεται με την ανάπτυξη ανεργίας, μη ανταπόκρισης και/ή απόπτωσης, ιδιαίτερα των ανεπιθύμητων ενεργοποιημένων κυττάρων Teff. Επιπλέον, απελευθερώνονται ρυθμιστικές κυτοκίνες και επεκτείνονται τα ρυθμιστικά Τ κύτταρα, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει στην αποκατάσταση της ανοσολογικής ανοχής.

Ιατρικές χρήσεις
----------------

Η τεπλιτσουμάμπη ενδείκνυται, για να καθυστερήσει την έναρξη του σταδίου 3 σε διαβήτη τύπου 1, σε ενήλικους και παιδιατρικούς ασθενείς άνω των 8 ετών με στάδιο 2 .

Ανεπιθύμητες Ενέργειες
----------------------

Στις ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνονται: το σύνδρομο απελευθέρωσης κυτταροκινών, σοβαρές λοιμώξεις, λεμφοπενία και αντιδράσεις υπερευαισθησίας.

Ιστορία
-------

Η τεπλιτσουμάμπη, αναπτύχθηκε στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου σε συνεργασία με την Ortho Pharmaceuticals και στη συνέχεια αναπτύχθηκε περαιτέρω στη MacroGenis, Inc. συμπεριλαμβανομένης και μιας συνεργασίας με την Eli Lilly, για τη διεξαγωγή της πρώτης κλινικής δοκιμής Φάσης 3 για την πρώιμη έναρξη διαβήτη τύπου 1. Αφού η αρχική δοκιμή Φάσης 3, που διεξήχθη από τη Macrogenics απέτυχε να καλύψει το πρωτεύον τελικό σημείο, το φάρμακο αποκτήθηκε από την Provention Bio, η οποία ξεκίνησε ξανά την ανάπτυξη με βάση την ανάλυση υποσυνόλου των αρχικών δοκιμών.

Έρευνα
------

Η τεπλιτσουμάμπη έχει χρησιμοποιηθεί σε κλινικές δοκιμές με στόχο την προστασία των υπολειπόμενων β-κυττάρων σε ασθενείς με ΣΔ1, που διαγνώστηκαν πρόσφατα. Οι ανοσοτροποποιητικοί παράγοντες όπως τα αντι-CD3, μπορεί να αποκαταστήσουν το φυσιολογικό έλεγχο της γλυκόζης εάν παρέχονται σε πολύ πρώιμα στάδια της νόσου, όπως το στάδιο 2 ΣΔ1, όταν υπάρχουν ακόμη αρκετά β-κύτταρα για τη διατήρηση της ευγλυκαιμίας.

Η τεπλιτσουμάμπη έχει αξιολογηθεί για τη θεραπεία της απόρριψης νεφρικού αλλομοσχεύματος, για τη θεραπεία επαγωγής σε λήπτες μοσχευμάτων νησιδίων και για ψωριασική αρθρίτιδα.

Μία μελέτη Φάσης 2, έδειξε ότι η τεπλιτσουμάμπη θα μπορούσε να καθυστερήσει την ανάπτυξη διαβήτη σε μέλη της οικογένειας διαβητικών τύπου 1, που εμφανίζουν σημάδια εξέλιξης προς διαβήτη κατά περίπου δύο χρόνια μετά από μία μόνο θεραπεία, ανανεώνοντας το ενδιαφέρον για τη χρήση της ως πρόληψη και όχι ως θεραπεία σε ασθενείς υψηλού κινδύνου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «"Tzield- teplizumab-mzwv injection". DailyMed. 17 November 2022. Retrieved 4 December 2022».
2. ↑  «American Diabetes Association Professional Practice Committee (1 January 2022). "2. Classification and Diagnosis of Diabetes: Standards of Medical Care in Diabetes—2022"».
3. ↑  «Bisikirska B, Colgan J, Luban J, Bluestone JA, Herold KC (October 2005). "TCR stimulation with modified anti-CD3 mAb expands CD8+ T cell population and induces CD8+CD25+ Tregs"».
4. ↑  «Sherry N, Hagopian W, Ludvigsson J, Jain SM, Wahlen J, Ferry RJ, et al. (August 2011). "Teplizumab for treatment of type 1 diabetes (Protégé study): 1-year results from a randomised, placebo-controlled trial"».
5. ↑  «Herold KC, Gitelman SE, Ehlers MR, Gottlieb PA, Greenbaum CJ, Hagopian W, et al. (November 2013). "Teplizumab (anti-CD3 mAb) treatment preserves C-peptide responses in patients with new-onset type 1 diabetes in a randomized controlled trial: metabolic and immunologic features at baseline identify a subgroup of responders"».
6. ↑  «Herold KC, Gitelman SE, Masharani U, Hagopian W, Bisikirska B, Donaldson D, Rother K, Diamond B, Harlan DM, Bluestone JA (June 2005). "A single course of anti-CD3 monoclonal antibody hOKT3gamma1(Ala-Ala) results in improvement in C-peptide responses and clinical parameters for at least 2 years after onset of type 1 diabetes"».
7. ↑  «New England Journal of Medicine. 381 (7): 603–613. doi:10.1056/nejmoa1902226».