Ο **Οκτάβιος Φαρνέζε** (9 Οκτωβρίου 1524 - 18 Σεπτεμβρίου 1586) ήταν Δούκας της Πάρμας και της Πιατσέντσας (1547 - 1586 και Δούκας του Κάστρο (1545 - 1547 και 1553 - 1586. Ο Οκτάβιος ήταν δεύτερος γιος του μεγαλύτερου γιου του πάπα Παύλου Γ΄ Πιερ Λουίτζι Φαρνέζε και της συζύγου του Γερόλαμας Ορσίνι, ο αδελφός του ήταν ο Καρδινάλιος Ρανούτσο Φαρνέζε.

Βιογραφία
---------

Στις 4 Νοεμβρίου 1538 ο Οκτάβιος Φαρνέζε παντρεύτηκε την Μαργαρίτα της Πάρμας, νόθη κόρη του αυτοκράτορα Καρόλου Ε΄. Ο Οκτάβιος ήταν μόλις 14 ετών και η Μαργαρίτα που είχε χηρέψει πρόσφατα όταν δολοφονήθηκε ο πρώτος της σύζυγος Αλέξανδρος των Μεδίκων 15. Η Μαργαρίτα δεν ήθελε στην αρχή τον γάμο λόγω της μικρής τους ηλικίας αλλά όταν ο μικρός Οκτάβιος επέστρεψε τραυματισμένος από μια εκστρατεία στο Αλγέρι άλλαξε γνώμη και προχώρησε ο γάμος. Ο μικρός Οκτάβιος έγινε Λόρδος του Καμερίνο (1545) αλλά παραιτήθηκε από την θέση αυτή όταν εξελέγη ο πατέρας του Δούκας της Πάρμας (1545). Η αριστοκρατία της πόλης υπό την ηγεσία του Φερράντε Α΄ Γκοντζάγκα δολοφόνησε τον μισητό για την Πιατσένσα Πιερ Λουίτζι και τα αυτοκρατορικά στρατεύματα κατέλαβαν την πόλη (1547). Ο υπέργηρος παππούς του Παύλος Γ΄ διεκδίκησε την Πιατσέντσα για τον εγγονό του, τον διόρισε Δούκα του Καμαρίνο και παπικό Λεγάτο. Ο ισχυρισμός του Παύλου Γ΄ ήταν ότι διεκδικούσε την Πιατσέντσα ως παπικό έδαφος όπως ήταν παραδοσιακά και όχι για την οικογένεια των Φαρνέζε.

Ο Οκτάβιος προσπάθησε να κατακτήσει την Πάρμα με την βία, όταν απέτυχε ξεκίνησε τις διαπραγματεύσεις με τον Φερράντε Α΄ Γκοντζάγκα. Οι αποτυχημένες προσπάθειες του εγγονού του έφεραν μεγάλη θλίψη στον υπέργηρο πάπα που τον οδήγησε στον θάνατο (10 Νοεμβρίου 1549). Οι επόμενες προσπάθειες του Οκτάβιου να καταλάβει την Πάρμα δεν είχαν επιτυχία αλλά ο Τζοβάνι Μαρία Τσόκι ντελ Μόντε που διαδέχθηκε τον παππού του ως Πάπας Ιούλιος Γ΄ του πρόσφερε ο ίδιος το Δουκάτο (1551). Το γεγονός αυτό δεν έφερε την λήξη στις συγρούσεις ανάμεσα στον Οκτάβιο και τον Κάρολο Ε΄, ο Γκοντζάγκα αρνήθηκε πάλι να του δώσει την Πιατσέντσα και απειλούσε ότι θα καταλάβει και την Πάρμα, ο Οκτάβιος συμμάχησε με την Γαλλία. Ο Ιούλιος Γ΄ που ήθελε να έχει καλές σχέσεις με τον αυτοκράτορα τον διέταξε να παραδώσει την Πάρμα στον πάπα. Ο Οκτάβιος αρνήθηκε και ο Ιούλιος Γ΄ ως απάντηση συγκάλεσε την Σύνοδο του Τρεντ και του στέρησε τα παπικά εδάφη, το ίδιος έκανε και ο Κάρολος Ε΄ με τα εδάφη της Λομβαρδίας. Ο Γαλλικός στρατός έφτασε να τον υποστηρίξει και ξέσπασε ο περίφημος Πόλεμος της Πάρμας, ο Γκοντζάγκα ηττήθηκε και αναγκάστηκε να αποχωρήσει. Ο πεθερός του επέτρεψε μετά από αυτό στον Οκτάβιο να παραμείνει Δούκας της Πάρμας, του δώρισε και την Πιατσέντσα και όλα τα υπόλοιπα εδάφη που διεκδικούσε. Τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του ο Οκτάβιος τα πέρασε ειρηνικά, κυβέρνησε τον λαό του με σύνεση και δικαιοσύνη και έγινε εξαιρετικά αγαπητός, τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος του Αλέξανδρος.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Μαργαρίτα της Πάρμας, κόρη τού Καρόλου Ε΄ της Γερμανίας και είχε τέκνο:

* Αλέξανδρος Φαρνέζε της Πάρμας 1545-1592, 3ος δούκας της Πάρμας.

Είχε δύο ακόμη τέκνα:

* (νόθη) Βιολάντα, παντρεύτηκε τον Τορκουάτο Κόντι.
* (νόθη) Ερσίλια 1565-1596, παντρεύτηκε τον Ρενάτο Μπορρομέο κόμη της Αρόνα, εξάδελφο τού Κάρλο Μπορρομέο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 28  Απριλίου 2014.
2. ↑  (Γερμανικά) *Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους*. farnese-ottavio. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 31  Δεκεμβρίου 2014.
4. ↑  «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) *IdRef*. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Ανακτήθηκε στις 2  Μαΐου 2020.
5. ↑  p16453.htm#i164528. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
6. 1 2  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
7. ↑  Gamrath 2007, σ. 25
8. ↑  Hanlon 2019, σ. 8
9. ↑  Villari 1911, σ. 183
10. ↑  Villari 1911, σ. 183
11. ↑  Villari 1911, σσ. 183-184
12. ↑  Villari 1911, σ. 184

Πηγές
-----

* Villari, Luigi (1911). "Farnese". In Chisholm, Hugh. Encyclopædia Britannica. 10 (11th ed.). Cambridge University Press.
* Gamrath, Helge (2007). Farnese: Pomp, Power and Politics in Renaissance Italy. "L'Erma" di Bretschneider.
* Hanlon, Gregory (2019). The Hero of Italy: Odoardo Farnese, Duke of Parma, His Soldiers, and His Subjects in the Thirty Years' War. Oxford University Press.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 133907473
* LCCN: n00009618
* ISNI: 0000 0001 1781 5327
* GND: 123490294
* SUDOC: 152076697
* BNF: cb123576590 (data)
* ICCU: BVEV074281

 |

 |