recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Βαγγέλης Κουτσονίκας** είναι Έλληνας πρώην διεθνής πετοσφαιριστής και προπονητής πετοσφαίρισης, ο οποίος γεννήθηκε στην Λαμία και αγωνίστηκε στην ομάδα του Άρη από το 1981 ως το 1999.

Καριέρα
-------

Ο Κουτσονίκας ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα του Α.Σ Φθιώτις και μεταγράφηκε στον Άρη το καλοκαίρι του 1981, κατακτώντας την πέμπτη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος. Η ομάδα των "κίτρινων" αποτέλεσε την τρίτη δύναμη της ελληνικής πετοσφαίρισης κατά την δεκαετία του '80, κατακτώντας επτά φορές την τρίτη θέση του πρωταθλήματος, με αθλητές όπως ο Κουτσονίκας, ο Θανάσης Μουστακίδης, ο Γιώργος Λυκούδης, κ.α.. Αποτέλεσμα αυτού ήταν ο Κουτσονίκας να αποτελέσει αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής εθνικής ομάδας, φθάνοντας στην τρίτη θέση της Ευρώπης το 1987 στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Γάνδης, όταν στον μικρό τελικό κέρδισε με 3-2 την ομάδα της Σουηδίας.

Με τους "κίτρινους" συμμετείχε για δεκαεπτά συνεχόμενες σεζόν στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, με μεγαλύτερες επιτυχίες τις συμμετοχές στο φάιναλ-φορ του κυπέλλου Κυπελλούχων το 1993 και το 1995.

Κατά την δεκαετία του '90, κατέκτησε τον τίτλο του πρωταθλητή το 1997, δύο φορές αναδείχθηκε δευτεραθλητής Ελλάδας και άλλες τέσσερις χρονιές κατέκτησε την τρίτη θέση του πρωταθλήματος.

Μετά το τέλος της καριέρας του, ασχολήθηκε με το βόλεϊ ως προπονητής σε κάποιους συλλόγους μικρότερου βεληνεκούς και το 2012 ανέλαβε τα τμήματα υποδομής του Αρη. Τον Μάρτιο του 2013, αντικατέστησε τον Γιώργο Γιάτση στο τιμόνι της ανδρικής ομάδας, κατακτώντας την έκτη θέση στο πρωτάθλημα της Α1.

Την επόμενη σεζόν, επιστρατεύτηκε και πάλι για να αναλάβει τον πάγκο των "κίτρινων", αντικαθιστώντας τον Σπύρο Φίνο τον Φεβρουάριο του 2014.

Τίτλοι
------

* 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας: 1997
* 1 Σούπερ καπ Ελλάδας: 1998

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανασκόπηση - Εθνική βόλεϊ στο πανευρωπαϊκό της Γάνδης 1987 ΕΡΤ
2. ↑  Volley vs Basket, 23 χρόνια μετά
3. ↑  Αυτός είναι ο Άρης του Γιώργου Γιάτση[*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  Άρης: Σαν σήμερα το έπος του 1997
5. ↑  «Άρης: Τέλος ο Γιάτσης, αναλαμβάνει ο Κουτσονίκας». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαρτίου 2013. Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2015.
6. ↑  Κουτσονίκας αντί Φίνου στον Αρη - Boro.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]

Πηγές
-----

* *"Αθλητικός Σύλλογος Άρης • 1914-2004"*, συλλογικό έργο (επιστημονική τεκμηρίωση Αν. Στεφανίδης - Ελ. Τσιομπανούδη - Δ. Κυρίτσης), έκδοση *Κέντρο Ιστορίας Δήμου Θεσσαλονίκης*, Θεσσαλονίκη 2005, ISBN 960-8734-48-7
* Σαν σήμερα 27 χρόνια πίσω! Ο άθλος της Γάνδης με τον Λαμιώτη Β.Κουτσονίκα να θυμάται
Η **Ναουαμπγκάντζ** (βεγγαλικά: নবাবগঞ্জ) είναι πόλη της επαρχίας Τσαπάι Ναουαμπγκάντζ της διαίρεσης Ρατζσάχι στο Μπαγκλαντές. Το Ναουαμπγκάντζ βρίσκεται στις γεωγραφικές συντεταγμένες 24°36′00″N 88°16′00″E﻿ / ﻿24.6000°N 88.2667°E﻿ / 24.6000; 88.2667. Σύμφωνα με την μπανγκλαντεσιανή απογραφή του 2011, η πόλη του Ναουαμπγκάντζ (αστική περιοχή) έχει πληθυσμό 180.731 κατοίκων. Ο δήμος Ναουαμπγκάντζ διαιρείται σε 19 πτέρυγες και 237 μαχαλλάδες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιουνίου 2015. Ανακτήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2018.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 130235684
* LCCN: n84104244

 |

 |
Χάρτης της αρχαίας Αχαΐας
Η **Άρβα** *(Ἄρβα)* ήταν αρχαία πόλη στην Αχαΐα.

Η πόλη αναφέρεται από τον Παυσανία στα Αχαϊκά του, δεν έχει βρεθεί η ακριβής θέση της, αλλά πιστεύεται ότι ήταν ορεινή πόλη και βρισκόταν στα όρια του σημερινού Δήμου Ερινεού. Σύμφωνα με τον Παυσανία βρισκόταν μετά τις αρχαίες πόλεις Βολίνη και Αργυρά. 

Σήμερα στην περιοχή του Δήμου Ερινεού υπάρχει χωριό με το όνομα Άρβενα, το οποίο πιστεύεται ότι προέρχεται από το *Άρβα*. Σύμφωνα με τον Πλίνθιο το όνομα είναι Ιλλυρικής καταγωγής.

Πηγές
-----

1. ↑  "...οἱ δὲ ἄλλοι κατὰ χώραν ὑπὸ φιλεργίας ἐσκεδάσθησαν καὶ πολίσματα παρὲξ αὐτὰς Πάτρας τοσάδε ἄλλα ᾤκησαν, Μεσάτιν καὶ Ἄνθειαν καὶ Βολίνην καὶ Ἀργυρᾶν τε καὶ Ἄρβαν...." Παυσανία Αχαϊκά

Βιβλιογραφία
------------

* Νικόλας Φαράκλας, *Η Γεωπολιτική Οργάνωση της Πελοποννησιακής Αχαΐας*, Πανεπιστήμιο Κρήτης-Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας-Τομέας Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης, σειρά: Ρίθυμνα-Θέματα Κλασικής Αρχαιολογίας, αρ.9, Ρέθυμνο 2001.
Ο Οδυσσέας, η Αθηνά και η Ναυσικά σε ερυθρόμορφου ρυθμού αγγείο
Το **Ναυσικά** είναι ελληνικό γυναικείο κύριο όνομα (βαφτιστικό όνομα).

Ετυμολογία του ονόματος
-----------------------

Όνομα αρχαιοελληνικής προέλευσης, *Ναυσικᾶ* (*Ναυσικάα*), σύνθετο, με το πρώτο συνθετικό να ανάγεται στη λέξη *ναύς* «πλοίο» και το δεύτερο συνθετικό το ρήμα κάω «καίω».

Στην αρχαιοελληνική μυθολογία, η Ναυσικά είναι κόρη του βασιλιά των Φαιάκων Αλκινόου και της Αρήτης, η οποία, κατά την Οδύσσεια, περιέθαλψε τον ναυαγό Οδυσσέα.

Διάδοση του ονόματος
--------------------

Το βαφτιστικό εισήλθε στο ελληνικό ονοματολόγιο τις παραμονές της επανάστασης του 1821 μαζί με άλλα αρχαιοελληνικά ονόματα σαν σύμβολο της συνέχειας του ελληνισμού και της επιθυμίας του έθνους να ζήσει ελεύθερο. Σήμερα, σε μια προσπάθεια στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων, το όνομα *Ναυσικά* παρουσιάζεται ως το 263ο πιο συχνό όνομα (175ο ανάμεσα στα γυναικεία ονόματα).

Ονομαστική εορτή
----------------

Το όνομα *Ναυσικά* δεν καταγράφεται στα συναξάρια και τα αγιολόγια της Ορθόδοξης Εκκλησίας, επομένως μπορεί να γιορτάζει τη γιορτή των αγίων Πάντων (56 ημέρες μετά την Κυριακή του Πάσχα).

Δείτε επίσης
------------

* Ναυσικά, πριγκίπισσα των Φαιάκων
* Ναυσικά, αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **Ναυσικά**  |

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Γεώργιος Μπαμπινιώτης, *Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας*, Κέντρο Λεξικολογίας, Αθήνα 2005
2. ↑  William Smith, *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, Λονδίνο (1873), «Nausicaa»
3. ↑  Χάρης Φουνταλής, «Ελληνικά ονόματα (και ολίγη από στατιστική)» Αρχειοθετήθηκε 2015-06-22 στο Wayback Machine..
Ο **Βαγγέλης Κουτσονίκας** είναι Έλληνας πετοσφαιριστής, ο οποίος γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη στις 5 Μαΐου του 1995 και αγωνίζεται ως ακραίος στην ομάδα του Άρη.

Καριέρα
-------

Ο Κουτσονίκας ξεκίνησε να αγωνίζεται στις ακαδημίες του Άρη σε ηλικία δέκα ετών και είναι υιός του βετεράνου πετοσφαιριστή και προπονητή Βαγγέλη Κουτσονίκα.

Έπαιξε για πρώτη φορά στην ανδρική ομάδα του συλλόγου την σεζόν 2011/2012, κατακτώντας με τους "κίτρινους" την τέταρτη θέση του πρωταθλήματος.

Την επόμενη χρονιά ο Άρης κατέκτησε την έκτη θέση, ενώ το 2014/2015 πήρε περισσότερο χρόνο συμμετοχής, στην προσπάθεια του Άρη να παραμείνει στην κατηγορία.

Τη χρονιά 2016/2017 αγωνίστηκε στην ομάδα του Μακεδονικού στο πρωτάθλημα της Α2 Ανδρών.Στη συνέχεια,πήρε μεταγγραφή την σεζόν 2017/2018 στην ομάδα της Νίκης Αιγινίου,οπού κατέλαβε την 11η θέση στην πρώτη κατηγορία.

Την επόμενη χρονιά ξαναφόρεσε τη φανέλα του Μακεδονικού κατακτώντας την 4η θέση στο πρωτάθλημα της Α2 ανδρών,ενώ το 2019/2020 φόρεσε τη φανέλα του Απόλλωνα Καλαμαριάς.Την σεζόν 2020/2021 αποκτήθηκε από την Ένωση Τούμπας,αλλά το πρωτάθλημα της Α2 Ανδρών δεν διεξήχθει λόγω του Covid-19.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Τα ρόστερ των ομάδων της Volley League Ανδρών - Boro.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  «Ο αρχηγός του τίτλου Κουτσονίκας επέστρεψε ως προπονητής». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2015.
3. ↑  «ΑΡΗΣ 2014-2015 - Greekvolley.com». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2015.
4. ↑  «Αγγίζει την παραμονή ο Άρης, 3-2 στη Λαμία (video)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2015.

Πηγές
-----

* ΚΟΥΤΣΟΝΙΚΑΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ - Greekvolley.com
* Βαγγέλης Κουτσονίκας Ακραίος - MyPlayer.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]
Τυρί μπρί
Το **Μπρι** (γαλλικά: *Brie*) είναι ένα μαλακό τυρί φτιαγμένο από αγελαδινό γάλα. Το όνομά του προέρχεται από την ομώνυμη επαρχία της Γαλλίας στην οποία παρασκευάστηκε για πρώτη φορά το τυρί αυτό. Το χρώμα του είναι ωχρό με μια ελαφριά γκρίζα απόχρωση κάτω από την επιφανειακή λευκή ευγενή ευρωτίαση. Η λευκή αυτή μούχλα είναι άγευστη αλλά φαγώσιμη.

Το Μπρι μπορεί να παραχθεί με αποβουτυρωμένο ή ημιαποβουτυρωμένο γάλα. Η πήξη του γάλακτος επιτυγχάνεται με την προσθήκη σε αυτό πυτιών και ζεσταίνοντάς το στη μέγιστη θερμοκρασία των 37°C. Το τυρί στη συνέχεια μπαίνει σε καλούπια. Το 20 εκατοστών καλούπι γεμίζει με αλλεπάλληλες λεπτές στρώσεις τυριού και στραγγίζει για 18 περίπου ώρες. Το τυρί στη συνέχεια βγαίνει από τα καλούπια, αλατίζεται, ενισχύεται επιφανειακά με μούχλα τυριού και παλαιώνεται σε υπόγειο για τουλάχιστον τέσσερις εβδομάδες. 

Σήμερα υπάρχουν πολλά είδη μπρι, με κόκκους πιπεριού, με πάπρικα, με ξηρούς καρπούς κτλ.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μπρι (τυρί)** |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Άργος (αποσαφήνιση).

Στην ελληνική μυθολογία ο Άργος ήταν γιος του Δία και της Νιόβης, αδελφός του Πελασγού και σύζυγος της Ωκεανίδας Πειθούς ή της Ασωπίδας Ισμήνης ή της Στρυμονίδας Ευάδνης. Αναφέρεται ως ο τρίτος στη σειρά μυθικός βασιλιάς του Άργους, διαδεχθείς στον θρόνο τον παππού του εκ μητρός Φορωνέα που είχε δαδεχθεί τον άτεκνο Άπι. Με τη σύζυγό του, όποια κι αν ήταν, έκαναν αρκετά παιδιά. Σχεδόν ομόφωνα αποδεκτά από τις πηγές είναι τα εξής οκτώ: ο Κρίασος, ο Έκβασος, ο Πείρασος, η Επίδαυρος, ο Τίρυνς, ο Φόρβαντας, ο Ίασος και ο συνώνυμος του πατέρα του Άργος (Ησιόδου *Ηοίαι*, απόσπ. 155, Φερεκύδη απ. 22, Σχόλια στον *Ορέστη* του Ευριπίδη 932, 1244, Παυσανίας Β 1, 2,1, Υγίνου *Fabulae* 145). Αυτός ο Άργος ανήκει στους «πολιτιστικούς ήρωες» και από αυτόν πήραν το όνομά τους όχι μόνο η πόλη Άργος και η γύρω περιοχή (από όπου και ο σημερινός Νομός Αργολίδας), αλλά και ολόκληρη η Πελοπόννησος, που τα πανάρχαια χρόνια λεγόταν «Άργος». Ο Άργος έφερε στη χώρα του τα πρώτα δημητριακά από τη Λιβύη και ίδρυσε στη Χαράδρα τον πρώτο ναό της Δήμητρας «Λιβύσσης». Τα εξής κατορθώματα που αποδίδει η *Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου* στον επόμενο Άργο ανήκουν για τους περισσότερους μυθογράφους σε αυτόν: ο φόνος του αρκαδικού ταύρου, του ζωοκλέφτη Σατύρου και της Έχιδνας, και η εκδίκηση για τον φόνο του πεθερού του, του Άπιδος. 

Στον τάφο του Άργου, που ήταν δίπλα στον τάφο των Διοσκούρων στην ομώνυμη πόλη, είχε ιδρυθεί τέμενος και κοντά του υπήρχε ιερό άλσος, που το πυρπόλησε ο Κλεομένης (Ηροδ. Ζ 78 κ.ε. Παυσ. Β 28, 5).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 24  Σεπτεμβρίου 2016.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 24  Σεπτεμβρίου 2016.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Σεπτεμβρίου 2016.

Επίσης Άργος ονομάζεται ο μηχανικός-ναυπηγός που κατασκεύασε την "Αργώ", το πλοίο της Αργοναυτικής Εκστρατείας, με οδηγίες της θεάς Αθηνάς. (Ορφέως "Αργοναυτικά", στίχοι 276 και 609) και (Απολλώνιου του Ρόδιου "Αργοναυτικά", στίχος 111). Ο Απολλώνιος τον ονομάζει "Αρεστορίδη", άρα ο πατέρας του πρέπει να λεγόταν Αρέστωρ (ή κάπως έτσι).

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη" τομ.Ε΄, σελ.387.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ηγεμόνες του αρχαίου Άργους |
| --- |
|  |
| Βασιλείς | 
* Ίναχος
* Φορωνέας
* Άπις
* Άργος
* Κρίασος
* Φόρβας
* Τρίοπας
* Ίασος
* Κρότωπος
* Σθενέλας
* Πελασγός
* Δαναός
* Λυγκέας
* Άβας
* Προίτος
* Ακρίσιος
* Περσέας
* Μεγαπένθης
* Αργέας
 |
|  |
| Αναξαγορίδες | 
* Αναξαγόρας
* Αλέκτωρ-
* Ίφις
* Σθένελος
 |
|  |
| Βιαντίδες | 
* Βίας
* Ταλαός
* Άδραστος
* Διομήδης
* Κυάνιππος
 |
|  |
| Μελαμποδίδες | 
* Μελάμποδας
* Αντιφάτης
* Οικλής
* Αμφιάραος
* Αμφίλοχος
 |
|  |
|   | 
* Κυλαράβης
* Ορέστης
* Τισαμενός
 |
|  |
| Ηρακλείδες | 
* Τήμενος
* Κείσος
* Μήδων
* Μάρωνας
* Θέστρος
* Άκοος ή Μέροπας
* Αριστοδαμίδας
* Φαίδων
* Λαεοκίδης
* Μέλτας
* Δαμοκράτης
* Αίσονας
 |

 |
Αρχαιολογικός χώρος του βουλευτηρίου των Ακρών στη Σικελία
Το **βουλευτήριο** ήταν ο τόπος συνέλευσης της βουλής στις αρχαίες ελληνικές πόλεις, ενώ η συνέλευση του κοινού γινόταν στο εκκλησιαστήριο.

Αρχιτεκτονική περιγραφή
-----------------------

Ο χώρος της συνέλευσης ήταν συνήθως ένα τετράγωνο κτίριο, με αίθουσα αμφιθεάτρου μικρών διαστάσεων στο εσωτερικό του, θέσεις για το κοινό και πάλκο για τον ομιλητή. Οι κερκίδες ακολουθούσαν στρογγυλό σχήμα στη Μίλητο, και τετράγωνο σχήμα στην Πριήνη. Λόγω των μεγάλων διαστάσεων των πλευρών του κτιρίου, που συνήθως ξεπερνούσαν τα 15 μέτρα, στο εσωτερικό υπήρχαν και κίονες για να στηρίζουν τη σκεπή.

Το βουλευτήριο συνήθως ήταν ένα από τα επιβλητικότερα κτίρια των αρχαίων ελληνικών πόλεων. Χαρακτηριστικά παραδείγματα έχουμε στους αρχαιολογικούς χώρους της Απολλωνίας, των Δελφών, της Εφέσου, Ίασο και την αρχαία Ολυμπία, ενώ στην αρχαία αγορά της Αθήνας ανευρέθηκαν δύο, ένα νεώτερο και ένα αρχαιότερο βουλευτήριο.

Πηγές
-----

* Rüdiger Meinel: *Das Odeion: Untersuchungen an überdachten antiken Theatergebäuden.* Lang, Frankfurt am Main u. a. 1980, ISBN 3-8204-6462-X (*Europäische Hochschulschriften.* Reihe 28: *Kunstgeschichte.* 11), (Zugleich: Köln, Univ. Philos. Fak. Diss. 1976).
* Valentin Kockel: *Bouleuteria. Architektonische Form und urbanistischer Kontext.* In: Michael Wörrle, Paul Zanker (Hrsg.): *Stadtbild und Bürgerbild im Hellenismus.* Kolloquium, München, 24.–26. Juni 1993. Beck, München 1995, ISBN 3-406-39036-6, S. 29–40 (Vestigia, 47).
* Norbert Feller: *Hypostyle Saalbauten in der griechischen Architektur.* Oberhummer-Gesellschaft, München 2004, ISBN 3-934137-05-9 (*Studien zur Geschichte Nordwest-Griechenlands* 5).
* Taner Korkut, Götz Grosche: *Das Bouleuterion von Patara. Versammlungsgebäude des Lykischen Bundes.* Ege Yayinlari, Istanbul 2007, ISBN 978-975-8071-65-4 (*Patara* II, 1).
Η μονή **Άγιος Παντελεήμονας** στην Κέα βρίσκεται στην κορυφή του βουνού με το ίδιο όνομα. Τοποθετείται 12 χλμ μακριά από την Χώρα και σύμφωνα με μαρτυρίες χτίστηκε τον 16ο αιώνα από τον Άγιο Τιμόθεο επίσκοπο Ευρίπου. Αναπαλαιώθηκε τον επόμενο αιώνα. Σωσμένη είναι μόνο η εκκλησία της μονής που είναι αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο. Η μονή αυτή φιλοξενούσε, άθικτη μέχρι το 1834 που διαλύθηκε από το οθωνικό καθεστώς, μια μικρή αδελφότητα. Ύστερα από το γεγονός αυτό ότι απέμεινε πέρασε στα χέρια του δήμου Κέας. Έχει καταχωρηθεί ανάμεσα στις αρχαιότητες με νόμο διότι βρίσκεται επάνω στον βωμό του Ικμαίου Διός επάνω στο όρος του Αγίου Παντελεήμονα.

Δομή κτισμάτων
--------------

Σύμφωνα με τον Αριστείδη Πανώτη που τη δεκαετία του '50 άρχισε να μελετά τα αρχαία της νήσου και το 1953 μετέβη στη μονή, το καθολικό της είναι ένας ελεύθερος σταυρός και ανήκει στη βυζαντινή περίοδο. Η μελέτη αυτή ξεχώρισε από τα κελιά το «μαγκιπείο» (μαγειρείο) με το «φωτάναμα» χρονολογημένο τον 17ο αιώνα, τον μισογκρεμισμένο πύργο που σύμφωνα με αυτήν χρησίμευε ως φρυκτωρία στα βυζαντινά χρόνια καθώς έβλεπε από τη νήσο του Σαν Τζώρτζη μέχρι το Καβοντόρο στο Αιγαίο. Εικάζεται και πάλι από τον Πανώτη ότι υπάρχουν στα δυο πρώτα κτίσματα μεταγενέστερες αναπαλαιώσεις της κοίμησης του Αγίου Τιμοθέου το 1590, ενώ το 1626 η μονή απέκτησε σταυροπηγιακή τιμή από το Πατριαρχείο.

Ο «κτήτορας» της μονής και η σπηλιά στον Λούρο
----------------------------------------------

Μέσα από διηγήσεις των ντόπιων ο Πανώτης προσπάθησε να εντοπίσει και το σημείο ταφής του Αγίου Τιμοθέου. Απέκλεισε το ιερό και τον ναό, που αναφέρει η παράδοση, λόγω του βραχώδους του εδάφους. Βάσει των αναφορών, ο Άγιος Τιμόθεος τα καλοκαίρια πήγαινε στο σπήλαιο του Λούρου, 300 μέτρα μακρύτερα από τη μονή, όπου του αποδίδεται πως έκανε θαύματα. Σύμφωνα με τις αναφορές για να φτάσει κανείς στην περιοχή της μονής και του σπηλαίου έπρεπε να περνά από εξαιρετικά δύσβατη περιοχή με βράχια αρχικά και ύστερα πυκνή βλάστηση. Το 1991, έναν χρόνο αργότερα από τον εορτασμό της μετακίνησης της κάρας του αγίου στο νησί και των 400 χρόνων από την «κοίμησή» του, άνοιξε δρόμος για τους προσκυνητές της μονής και κατασκευάστηκε πλατεία έξω από τη σπηλιά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ίδρυση μονής & βίος Αγίου Τιμοθέου». *www.vrilissia.gr*. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2017. [*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  «ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚOΣ ΤΟΥΡΙΣΜOΣ - ΚΕΑ». *ΚΕΑ*.. Ανακτήθηκε στις 2017-12-18.
3. 1 2 3  «Στα ίχνη της παρουσίας των Αγίων Τιμοθέου και Μιχαήλ Χωνιάτη στην Κέα|Amen.gr». *Amen.gr*.. Ανακτήθηκε στις 2017-12-19. [*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Βασίλειος Λαμπρίδης** του Ευσταθίου (1928) είναι Έλληνας δικαστικός. Έφτασε μέχρι τον βαθμό του αρεοπαγίτη, ενώ υπήρξε ένα από πρώτα μέλη του Ανώτατου Συμβουλίου Επιλογής Προσωπικού (ΑΣΕΠ), από την έναρξη της λειτουργίας του το 1994. Επίσης διατέλεσε πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης (ΕΣΡ).

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1928 στο Δελβινάκι Ιωαννίνων. Σπούδασε στην Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία ως έφεδρος ανθυπολοχαγός και το 1956 διορίστηκε ειρηνοδίκης στην Μονεμβασιά, ενώ το 1957 πάρεδρος στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης.

Το 1966 ως πρωτοδίκης μετείχε στην σύνθεση της δίκης των υπευθύνων για την δολοφονία του βουλευτή Γρηγόρη Λαμπράκη, και η στάση του σε αυτήν (θεωρήθηκε «κρυπτοκομμουνιστική») οδήγησε στην απόλυσή του από το δικαστικό σώμα μετά την επιβολή της χούντας των συνταγματαρχών.

Αποκαταστάθηκε το Δεκέμβριο του 1975 και επανήλθε στο δικαστικό σώμα ως εφέτης. Προήχθη σε πρόεδρο εφετών το 1983 και σε αρεοπαγίτη το 1985. Το 1991-92 αποτέλεσε ένα από τα 13 μέλη του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου για την υπόθεση Κοσκωτά, το οποίο μεταξύ άλλων δίκασε και τον Ανδρέα Παπανδρέου. Ο Λαμπρίδης ψήφισε υπέρ της αθώωσης του Ανδρέα Παπανδρέου και για τις τρεις κατηγορίες που αντιμετώπιζε (ο Παπανδρέου αθωώθηκε τελικά και για τις τρεις, σε μία οριακά με ψήφους 7-6) και μαζί με τον αρεοπαγίτη Πρόδρομο Ασημιάδη ήταν αυτοί που συνέταξαν το σκεπτικό της πλειοψηφίας, με το οποίο ο Παπανδρέου αθωωνόταν. Το σκεπτικό της μειοψηφίας, που ζητούσε καταδίκη του Ανδρέα Παπανδρέου, συνέταξε ο πρόεδρος του Ειδικού Δικαστηρίου και τότε πρόεδρος του Αρείου Πάγου, Βασίλειος Κόκκινος, ο οποίος είχε ψηφίσει υπέρ της ενοχής του Παπανδρέου και για τις τρεις κατηγορίες.

Το 1994 παραιτήθηκε από το δικαστικό σώμα και συνεργάστηκε με τον τότε υπουργό Προεδρίας της Κυβερνήσεως Αναστάσιο Πεπονή στην δημιουργία του Ανώτατου Συμβουλίου Επιλογής Προσωπικού (ΑΣΕΠ), του οποίου υπήρξε ένα από τα πρώτα μέλη.

Τέλος, θήτευσε ως πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης (ΕΣΡ) από το 2000 έως το 2002.

Το 2016 εξέδωσε το αυτοβιογραφικό βιβλίο «*Αναμνήσεις και εκμυστηρεύσεις ενός δικαστή*». Είναι νυμφευμένος με την συμβολαιογράφο Στέλλα Καΐση και έχουν μία κόρη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Λαμπρίδης, Βασίλειος
2. 1 2  Αντώνης Βγόντζας, Η Δίκη του Ανδρέα Παπανδρέου: 20 χρόνια μετά την παραπομπή, 2010, εκδ. Λιβάνη
Ο **νεοχριστιανισμός** ήταν θρησκευτικοφιλοσοφική κίνηση που ξεκίνησε στην Ευρώπη από τη Ρωσία. Η κίνηση αυτή επεδίωκε τον συμβιβασμό των διαφόρων χριστιανικών ομολογιών με εξεύρεση κοινής βάσης συνεννόησης.

Απαρχή της κίνησης υπήρξαν οι περί του Χριστιανισμού θεωρίες του Λέοντος Τολστόι, βασιζόμενες σε ατομιστική τελείωση, σε συμφωνία με την ηθική του χριστιανισμού που άρχισαν να δημιουργούν ένα σχετικό ρεύμα το 1890 στην Ευρώπη χωρίς όμως κάποια ουσιώδη μορφοποίηση ή αποτέλεσμα.

Αναφορές
--------

1. ↑  νεοχριστιανισμός, Λεξικόν Ελληνογαλλικόν και Γαλλοελληνικόν - Τόμος Β΄, Αντώνιος Ηπίτης
2. ↑  Παρνασσός, Φιλολογικός Σύλλογος Παρνασσός, 1979, σελ. 125
Ο **Βασίλειος Κλάδων** ήταν βυζαντινός πρωτοσπαθάριος και στρατηγός του 10ου αιώνα. 

Ο Κλάδων το 926 αναφέρεται στρατηγός Στρυμώνος. Κατά την θητεία του εκεί από πηγές αναφέρεται ανδρείος και ότι επισκεύασε τα τείχη της Χρυσουπόλεως.

Το 938 διορίσθηκε στρατηγός των θεμάτων Καλαβρίας, Σικελίας και Λογγοβαρδίας, όπου στάλθηκε με στρατό από τα Βαλκάνια όπου βρισκόταν για να αντιμετωπίσει τις επιθέσεις των Λομβαρδών, με την υποστήριξη και του τοπικού βυζαντινού στρατού. Είναι ο μοναδικός από τους στρατηγούς-κυβερνήτες της Λομβαρδίας που φέρει τον τίτλο στρατηγός και της Σικελίας. Το 938 μαρτυρείται ότι πήρε μέρος σε πρεσβεία, διπλωματική αποστολή, στο Λομβαρδικό πριγκιπάτο του Μπενεβέτο μαζί με τους Πατρίκιο Κοσμά και τον Πρωτοσπαθάριο Επιφάνιο οι οποίοι τον είχαν ακολουθήσει όταν ήρθε στην Ιταλία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αλέξανδρος Λαγόπουλος, Η ιστορία της ελληνικής πόλης, Ερμής, 2004, σελ. 267
2. ↑  Κωνσταντίνος Ιωάννου Άμαντος, Ιστορία του Βυζαντινού κράτους: 867-1204, 1947, σελ. 53
3. ↑  Τριαντάφυλλος Πετρίδης-Δημήτριος Λαζαρίδης, Μνήμη Δ. Λαζαρίδη: πόλις και χώρα στην αρχαία Μακεδονία και Θράκη, Υπουργείο Πολιτισμού, Αρχαιολογικό Μουσείο Καβάλας, 1990, σελ. 336
4. ↑  Storia dell'Italia bizantina, VI-XI secolo: da Giustiniano ai normanni, Salvatore Cosentino - 2008, σελ. 401
5. ↑  Edizioni del Sole, Storia del Mezzogiorno: storia di Napoli, del Mezzogiorno continentale, e della Sicilia, Τόμος 2, σελ. 460
6. ↑  Byzantino-sicula II: miscellanea di scritti in memoria di Giuseppe Rossi Taibbi
7. ↑  IN ITALIA PER LA CARRIERA. FUNZIONARI E MILITARI DI ORIGINE ...
Συντεταγμένες: 40°47′31″N 20°55′59″E﻿ / ﻿40.79194°N 20.93306°E﻿ / 40.79194; 20.93306

Ο **Άγιος Παύλος** ή **Μάλιγκραντ** (αλβ. **Qyteti i Vogël**) είναι νησί που βρίσκεται στο αλβανικό τμήμα της λίμνης Πρέσπας, με πολλά σπήλαια κατάλληλα να φιλοξενήσουν άγρια ζωή και έναν κυκλικό γκρεμό. Έχει σχήμα γυρίνου και καλύπτεται από δέντρα και αμμώδη περιοχή. Το νησί περιλαμβάνει μια περίφημη εκκλησία της Παρθένου Μαρίας, που χτίστηκε από τον Καίσαρ Νόβακ, ευγενή της περιοχής, το 1369. Έχει έκταση περίπου 5 εκταρίων (50 στρέμματα).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Gillian Gloyer (2012). *Albania*. Bradt Travel Guides. σελίδες 139–. ISBN 978-1-84162-387-0.
2. ↑  Anamali, Skënder (2002). *Historia e popullit shqiptar në katër vëllime* (στα Αλβανικά). **I**. Botimet Toena. σελίδες 294–295. OCLC 52411919.
Ο **Νεοπτόλεμος** (απεβ. 63 π.Χ.) ήταν δικεκριμένος στρατηγός τού Μιθριδάτη ΣΤ΄ τού Πόντου, αδελφός τού Αρχελάου, επίσης στρατηγού τού βασιλιά. Ανιψιός του ήταν ο Αρχέλαος.

Βιογραφία
---------

Ο Νεοπτόλεμος και ο Αρχέλαος ήταν Έλληνες ευγενείς από την Καππαδοκία, ίσως Μακεδονικής καταγωγής, αγνώστων γονέων. Ίσως οι πρόγονοί τους να είχαν φθάσει στη Μ. Ασία μετά την εκστρατεία τού Αλεξάνδρου Γ΄ τού Μεγάλου. Η οικογένεια τού Νεοπτόλεμου δραστηριοποιήθηκε στην Αυλή τού Πόντου. Όπως και ο αδελφός του, ο Νεοπτόλεμος ήταν στρατηγός και ναύαρχος κατά τον Α΄ Μιθριδατικό Πόλεμο (89-85 π.Χ.). Πιο πριν είχαν κερδίσει στρατιωτική εμπειρία στις Ποντικές εκστρατείες στις βόρειες ακτές της τού Εύξεινου Πόντου. Έλαβε μέρος στις εκστρατείες ως την Κριμαία, ίσως μακριά ως την Τύρας, όπου έκτισε φρούριο, που ακόμη φέρει το όνομά του. Επίσης στην Κριμαία, στη Μαιώτιδα Λίμνη, πολέμησε στους εκεί βάλτους για δύο έτη και έδωσε δύο μάχες.

Ο Μιθριδάτης ΣΤ΄. Ο στρατηγός του Νεοπτόλεμος ήταν νικηφόρος στην Ασία, αλλά ηττήθηκε στην Ελλάδα αντιμετωπίζοντας τους Ρωμαίους.
Το 88 π.Χ. ως μέρος τού Α΄ Μιθριδατικού Πολέμου, ο Νεοπτόλεμος και ο αδελφός του έκαναν εκστρατεία εναντίον τού Νικομήδη Δ΄ της Βιθυνίας. Στον ποταμό Αμνία οι δύο αδελφοί διοίκησαν την εμπροσθοφυλακή και κέρδισαν την πρώτη νίκη τού πολέμου. Ο Νεοπτόλεμος μετά πήγε και νίκησε τον Ρωμαϊκό στρατό στο Πρωτοπάχιον, μάλλον χωρίς τον αδελφό του. Ο Ρωμαϊκός στρατός, οδηγούμενος από τον Μάνιο Ακουίλλιο πιέστηκε να αποσυρθεί στην Πέργαμο. Με αυτές τις δύο νίκες ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ μπόρεσε να επεκτείνει τον έλεγχό του στη ρωμαϊκή *επαρχία της Ασίας* και οι στρατηγοί του μετέφεραν τον πόλεμο στην Ελλάδα.

Ο Νεοπτόλεμος συνόδευσε τον αδελφό του και τον Ποντικό στρατό στην Αθήνα. Διοίκησε το στράτευμα περί τη Χαλκίδα, όπου υπέστησαν ήττα από τον Ρωμαίο Μουνάτιο, χάνοντας 1500 άνδρες. Όταν ο Ποντικός στρατός άφησε την Ελλάδα το 85 π.Χ. ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ έθεσε τον Νεοπτόλεμο στη διοίκηση τού Ποντικού στόλου, να φυλά τον Ελλήσποντο. Ο Νεοπτόλεμος συνεπλάκη με τον Ρωμαϊκό στόλο, που διοικούσε ο Λ. Λ. Λούκουλλος στη νήσο Τένεδο. Ο Μιθριδάτης ΣΤ΄, που έχανε τη μία μάχη μετά την άλλη, αναγκάστηκε να παύσει τον πόλεμο με τον δικτάτορα Λ. Κ. Σύλλα. Έπειτα από αυτό, δεν αναφέρουν οι ιστορικές πηγές τον Νεοπτόλεμο.

Πηγές
-----

* D. Dueck, H. Lindsay and S. Pothecary, Strabo’s cultural geography: the making of a kolossourgia, Cambridge University Press, 2005
Το νησί του Αγίου Πέτρου από τη λίμνη Πρέσπα
Χάρτης του νησιού
Ο **Άγιος Πέτρος** ή **Γκόλεμ Γκραντ** (σλαβομακεδονικά: Голем Град‎), που σημαίνει Μεγάλο Οχυρό, επίσης γνωστό ως η **Νήσος του Φιδιού**, είναι νησί της Βόρειας Μακεδονίας. Το νησί καλύπτει μια έκταση άνω των 20 εκταρίων (200 στρέμματα). Βρίσκεται στη λίμνη Πρέσπα, λίγα χιλιόμετρα μακριά από τα ελληνικά και τα αλβανικά εδάφη. Ο Άγιος Πέτρος φιλοξενεί πολλά αρχαία ερείπια και εκκλησίες. Είναι επίσης το σπίτι διαφόρων κοινοτήτων ζώων, ιδίως φιδιών. Από το 2008, το νησί "άνοιξε" για τους τουρίστες.

Περιγραφή
---------

Φίδι στο νησί
Ο Άγιος Πέτρος έχει έκταση 200 στρεμμάτων και έχει μήκος 600 μέτρα και πλάτος 350 μέτρα. Το νησί είναι σήμερα ακατοίκητο και έχει παραμείνει έτσι από τα μέσα του 20ου αιώνα, όταν η μικρή μοναστική κοινότητα έφυγε από το νησί. Στο νησί, μπορεί κανείς να φτάσει μόνο με βάρκα. Το χωριό Κόνσκο (Konjsko) είναι το πιο κοντινό στο νησί με περίπου δύο χιλιόμετρα απόσταση μεταξύ των δύο.

Δείτε επίσης
------------

* Λίμνες Πρέσπες
* Κατάλογος νησιών της Βόρειας Μακεδονίας

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «GOLEM GRAD IN PRESPA (FROM ORESTIANS TO ROMANS)». *micnews.com.mk*. 6 Μαρτίου 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Απριλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2017.
2. ↑  Culture in MK
3. ↑  «Balkan Travellers». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Σεπτεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Golem Grad στο Wikimedia Commons
* Ιστοσελίδα σχετικά με το νησί του Αγίου Πέτρου

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βόρεια Μακεδονία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 315168994
* LCCN: sh2011001819
* NKC: ge730029

 |

 |
Ο **νεοσυντηρητισμός** (αγγλικά: *neoconservatism*) είναι παραλλαγή της πολιτικής ιδεολογίας του συντηρητισμού που απορρίπτει τον ουτοπισμό και την ισότητα του σύγχρονου φιλελευθερισμού, αλλά βλέπει ένα ρόλο για το κράτος πρόνοιας. Κύριο μέλημα των νεοσυντηρητικών από το 1990 είναι η χρήση της αμερικανικής ισχύος για την προώθηση της δημοκρατίας στο εξωτερικό, κυρίως στη Μέση Ανατολή. Αυτό έγινε ορατό με τη δράση των Ρεπουμπλικανών Προέδρων Τζoρτζ X.O. Μπους (1989-93) και Τζoρτζ O. Μπους (2001-2009). 

Ο Νεοσυντηρητισμός αναπτύχθηκε από πρώην φιλελεύθερους, οι οποίοι στα τέλη της δεκαετίας του 1960 άρχισαν να αντιτάσσονται σε πολλές από τις πολιτικές και τις αρχές που σχετίζονται με τον Πρόεδρο Λίντον Τζόνσον και τα Μεγάλη Κοινωνικά προγράμματα.

Ορολογία
--------

Ο όρος «νεοσυντηρητικός» ήταν δημοφιλής στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1973 από τον ηγέτη των Σοσιαλιστών Μάικλ Χάρινγκτον (Michael Harrington), ο οποίος εφάρμοσε την αντίθεσή του προς τις ιδέες της πολιτικής των Ντάνιελ Μπελ (Daniel Bell), Ντάνιελ Πάτρικ Μόινιχαν και Ίρβιν Κρίστολ (Irving Kristol).

Η «νεοσυντηρητική» ετικέτα αγκαλιάστηκε από Ίρβιν Κρίστολ το 1979 άρθρο του *«Εξομολογήσεις ενός Αληθινού, Αυτοομολογούμενου Νεοσυντηρητικού»*. Οι ιδέες του είχαν μεγάλη επιρροή από το 1950, όταν ίδρυσε και επιμελήθηκε το περιοδικό *Encounter*. Μια άλλη πηγή ήταν ο Νόρμαν Ποντχόρετζ (Norman Podhoretz) , εκδότης του περιοδικού *Commentary* (*Σχολιασμός*) από το 1960 έως το 1995. Από το 1982 ο Ποντχόρετζ αποκαλούσε τον εαυτό του νεοσυντηρητικό, σε ένα άρθρο των *New York Times Magazine* με τίτλο "Η νεοσυντηρητική αγωνία πάνω στην Εξωτερική Πολιτική του Ρίγκαν». Προς το τέλος της δεκαετίας του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980, οι νεοσυντηρητικοί οδηγούνταν από «την αντίληψη ότι ο φιλελευθερισμός είχε αποτύχει και δεν ήξερε γιατί μιλούσε» σύμφωνα με τον E.J. Dionne. 

Ο όρος νεοσυντηρητικές, ο οποίος αρχικά χρησιμοποιήθηκε από μια σοσιαλιστική μερίδα για να επικρίνουν την πολιτική των Σοσιαλδημοκρατών στις ΗΠΑ, από το 1980 χρησιμοποιήθηκε ως κριτική κατά των υποστηρικτών του αμερικανικού σύγχρονου φιλελευθερισμού, ο οποίος είχε «μετακινηθεί προς τα δεξιά». Ο όρος «νεοσυντηρητικός» ήταν το θέμα της αύξησης της κάλυψης των μέσων ενημέρωσης κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Τζορτζ Μπους, με ιδιαίτερη έμφαση σε μια αντιληπτή επίδραση των νεοσυντηρητικών στην αμερικανική εξωτερική πολιτική, στο πλαίσιο του Δόγματος Μπους. Ο νεοσυντηρητικός όρος συχνά χρησιμοποιείται ως υποτιμητικός σε αυτό το πλαίσιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  William Safire, *Safire's political dictionary* (2008) p. 455
2. ↑  Donald T. Critchlow, *The conservative ascendancy: how the GOP right made political history* (2011) pp. 104-5
Κατά την Ελληνική Μυθολογία ο **Άγρων** (γεν. του Άγρωνος) φερόταν ως γιος του Ευμήλου του Κώου, αδελφός της Βύσσας και της Μεροπίδας, και εγγονός του Μέροπα, μυθικού Βασιλέα της Κω.

Ο Άγρων ζούσε με τις αδελφές του στη νήσο Κω. Σύμφωνα με την αφήγηση του Αντωνίνου Λιμπεράλις (15) κατά την *«Ορνιθογονία»* του Βοίου, (ή της Βοιούς) και τα τρία αδέλφια λάτρευαν από όλες τις θεότητες μόνο τη Γαία (Γη), προς την οποία *«επιμελώς αυτήν ειργάζοντο»*, περιφρονώντας τις άλλες θεότητες, φθάνοντας μάλιστα στο σημείο να χλευάζουν τους άλλους θεούς όπως τον Ερμή ως κλέφτη, την Αθηνά ως κουκουβάγια, και την Άρτεμη ως υπνοβάτη.  

Για την ασέβειά τους αυτή οι Ολύμπιοι θεοί, μεταμόρφωσαν τα τρία αδέλφια μαζί με τον πατέρα τους σε πουλιά. Ειδικότερα, η Άρτεμις και η Αθηνά μεταμόρφωσαν τον μεν Άγρωνα σε χαρανδριό, τη Βύσσα σε «λευκοθέα όρνιθα» (κοινώς κουρούνα), τη Μεροπίδα σε κουκουβάγια και τον Εύμηλο σε «νικτικόρακα κακάγγελον», δηλαδή σε νυχτοκόρακα, αγγελιοφόρο κακών ειδήσεων.

Σημείωση
--------

Ο Άγρων ο Ευμήλου αναφέρεται επίσης και ως Άγρων ο Κώος.

Πηγές
-----

* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica*, τομ.2ος, σελ.201.

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Μυθολογία
* Πύλη:Ελληνική μυθολογία
 |

 |
Συντεταγμένες: 52°50′10″N 23°45′27″E﻿ / ﻿52.83611°N 23.75750°E﻿ / 52.83611; 23.75750

Η **Ναρέφκα** (πολωνικά: Narewka, λευκορωσικά: На́раўка‎) είναι χωριό και διοικητική έδρα της Γκμίνα Ναρέφκα, στο Πόβιατ Χαϊνούφκα του Βοεβοδάτο Ποντλάσκιε, στην ανατολική Πολωνία. Ο πληθυσμό της υπολογίζεται σε 935 κατοίκους (το 2011). Το χωριό βρίσκεται κοντά στα σύνορα της Πολωνίας με τη Λευκορωσία. Πολλοί από τους κατοίκους της ανήκουν στη λευκορωσική μειονότητα της Πολωνίας.

Το χωριό έχει πολωνικές Καθολικές και λευκορωσικές Ανατολικές Ορθόδοξες εκκλησίες. Είχε συναγωγή, αλλά καταστράφηκε από τον τοπικό εβραϊκό πληθυσμό, οργισμένος όταν ο Κόκκινος Στρατός, που είχε εισβάλει στην Πολωνία το 1939, βεβήλωσε τη συναγωγή μετατρέποντάς την σε κτήριο αποθήκευσης. Η σημαντική εβραϊκή κοινότητα της Ναρέφκα χάθηκε τελικά στο Ολοκαύτωμα και δεν έχει αποκατασταθεί.

Βρίσκεται σε μία από τις πέντε δίγλωσσες (πολωνικά-λευκορωσικά) περιοχές στο Βοεβοδάτο Ποντλάσκιε που ρυθμίζεται από τον *Νόμο της 6ης Ιανουαρίου 2005 για τις εθνικές και εθνοτικές μειονότητες και τις περιφερειακές γλώσσες*, ο οποίος επιτρέπει σε ορισμένες γκμίνα με σημαντικές γλωσσικές μειονότητες να εισάγουν μια δεύτερη, βοηθητική γλώσσα, που χρησιμοποιείται σε επίσημα πλαίσια παράλληλα με τα πολωνικά.

Εικόνες
-------

* Μνημείο προς τιμήν της Ντανούτα ΣιεντζικούβναΜνημείο προς τιμήν της Ντανούτα Σιεντζικούβνα
* Ορθόδοξη Εκκλησία του Αγίου ΝικολάουΟρθόδοξη Εκκλησία του Αγίου Νικολάου

Παραπομπές
----------

1. ↑  bdl.stat.gov.pl/api/v1/data/localities/by-unit/062013805092-0036950?var-id=1639616&format=jsonapi. Ανακτήθηκε στις 5  Οκτωβρίου 2022.
2. ↑  «Κεντρική Στατιστική Υπηρεσία (ΚΣΥ) – Εθνικό Μητρώο Εδαφικής Επιμερισμού Γης» (στα Πολωνικά). 1 Ιουνίου 2008.
3. ↑  «Wieś Narewka (podlaskie) » mapy, GUS, nieruchomości, noclegi, atrakcje, kod pocztowy, regon, wypadki drogowe, kierunkowy, edukacja, demografia, zabytki, statystyki, tabele, linie kolejowe». *Polska w liczbach*. Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2021.
4. ↑  Dz. U. z 2005 r. Nr 17, poz. 141

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ναρέφκα** |

* Εβραϊκά κοιμητήρια
Η **Έλσα Ένκελ** (1890-1933) ήταν διακεκριμένη καλλιτέχνις του μουσικού θεάτρου από τη Γερμανία και παντρεύτηκε τον θεατρικό επιχειρηματία Απόστολο Κονταράτο. 
Είχε φοιτήσει σε ωδείο του Βερολίνου και πρωτοεμφανίσθηκε στη Βιέννη το 1908. Στην Ελλάδα έγινε γνωστή από το 1913, αρχικά ως μέλος του θιάσου Goodman. Με τον θίασο Απ. Κονταράτου-Γ. Παπαϊωάννου έλαβε μέρος στην πρεμιέρα της *Πόλεμος εν Πολέμω* του Σπυρίδωνος Σαμάρα υπό τη μουσική διεύθυνση του Στεφάνου Βαλτετσιώτη. Το 1915 στην επιθεώρηση 'Παναθήναια του 1915' δίδαξε τον περίφημο *Χορό των καρεκλών*. Το 1916 έλαβε μέρος στην παράσταση της όπερας *Μάρτυς* του Σπυρίδωνος Σαμάρα από τον Ελληνικό Μουσικό Θίασο στο Δημοτικό Θέατρο Αθηνών. Το 1916 πρωταγωνίστησε στη θεαματική επιθεωρησιακή παραγωγή του 'Ξιφίρ Φαλέρ' στο Θέατρο Π. Φαλήρου. Ήταν η πρώτη χορογράφος που προσλήφθηκε από επιθεωρησιακό θίασο. Μετά το 1919 έζησε στη Θεσσαλονίκη όπου συντηρούνταν θίασοι οπερέτας. Το 1916 πρωταγωνίστησε επίσης στην κωμική όπερα *Κρητικοπούλα* του Σπυρίδωνος Σαμάρα. Έως το 1924 είχε τον δικό της θίασο οπερέτας.
Πέθανε το 1933.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Μιχαήλ Ράπτης, σ. 158

Πηγές
-----

* Μιχαήλ Ράπτης, Επίτομος ιστορία του Ελληνικού Μελοδράματος και της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, Αθήνα 1989
Το **Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Τιράνων** (αλβανικά : Universiteti Bujqësor i Tiranës) είναι δημόσιο πανεπιστήμιο στα Τίρανα της Αλβανίας. Προσφέρει εκπαίδευση στη γεωπονία, την κτηνιατρική, τη δασοκομία, την οικολογία, τις αγροτικές επιχειρήσεις και παρόμοια θέματα.

Ιστορία
-------

Το κεντρικό κτίριο του Γεωπονικού Πανεπιστημίου των Τιράνων, στα Τίρανα της Αλβανίας.
Το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Τιράνων δημιουργήθηκε το 1951. Αρχικά ονομαζόταν «Ανώτατο Ινστιτούτο Γεωργίας» (αλβανικά: Instituti i Lartë Bujqësor). Το 1991 έλαβε το σημερινό του όνομα.

Σήμερα είναι το μοναδικό κέντρο στην Αλβανία για προπτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές, επιστημονική έρευνα, κατάρτιση και επέκταση στον τομέα της γεωργίας και των τροφίμων (Γεωπονία, Οπωροκηπευτική και Φυτοπροστασία, Αγροτική Επιχειρηματικότητα, Οικονομία και Αγροτική Πολιτική, Περιβάλλον και Φυσικοί Πόροι, Τεχνολογία Αγροδιατροφής, Κτηνοτροφία και Επιχειρήσεις, Υδατοκαλλιέργειες και Διαχείριση Αλιείας, Δασική Μηχανική, Κτηνιατρική κλπ.

Ακαδημαϊκό προσωπικό
--------------------

Κάθε χρόνο περίπου 15.000 φοιτητές ξεκινούν τις σπουδές τους στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Τιράνων. Το πραγματικό ακαδημαϊκό προσωπικό αποτελείται από 55 καθηγητές, 48 συνεργάτες καθηγητές, 55 γιατρούς, 13 παιδαγωγούς - λέκτορες και 64 βοηθούς.

Σχολές και τμήματα
------------------

Το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Τιράνων περιλαμβάνει τις ακόλουθες σχολές :

* Σχολή Γεωργίας και Περιβάλλοντος ("Fakulteti i Bujqësisë dhe Mjedisit")
* Σχολή Οικονομίας και Αγροτικής Επιχειρηματικότητας ("Fakulteti i Ekonomisë dhe Agrobiznesit")
* Σχολή Δασικών Επιστημών ("Fakulteti i Shkencave Pyjore")
* Σχολή Κτηνιατρικής ("Fakulteti i Mjekësisë Veterinare")
* Σχολή Βιοτεχνολογίας και Τροφίμων ("Fakulteti i Bioteknologjisë dhe Ushqimit")

Αξιοσημείωτοι καθηγητές
-----------------------

* Pirro Dodbiba
* Mentor Përmeti
* Niko Qafzezi
* Andrea Shundi
* Myqerem Tafaj

Παραπομπές
----------

1. ↑  «EECA University Rankings 2022». *Top Universities* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2023.
2. ↑  «Arsimimi në Shqipëri (1945 – 1990) | Bunk'art». *bunkart.al*. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2023.
3. 1 2 3  «Agricultural University of Tirana | AdriaFootouring». *web.archive.org*. 16 Σεπτεμβρίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2023. CS1 maint: Unfit url (link)
**Κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Βοσνίας** υπήρξαν χιλιάδες περιστατικά **βιασμών** με θύματα γυναίκες, παιδιά και άνδρες από όλες τις εθνοτικές ομάδες που κατοικούσαν στη Βοσνία -Ερζεγοβίνη. Μολονότι βιασμοί διαπράχτηκαν από όλες τις πλευρές στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων οι δράστες ήταν μέλη του Στρατού της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας (VRS) και των σερβικών παραστρατιωτικών μονάδων, που χρησιμοποίησαν το βιασμό ως βασική τακτική στο πλαίσιο του προγράμματος εθνοκάθαρσης. Ο ακριβής αριθμός των θυμάτων δεν είναι γνωστός σύμφωνα όμως με εκτιμήσεις κυμαίνεται μεταξύ 10.000 και 50.000. Υπολογίζεται ότι σε κάθε καταγεγραμμένη περίπτωση αντιστοιχούν 15 με 20 μη καταγεγραμμένες περιπτώσεις.. Η συστηματικότητα και οι περιοχές στις οποίες διεπράχθησαν τα εγκλήματα δείχνουν ότι ο βιασμός χρησιμοποιήθηκε ως μέσο τρομοκράτησης των αντίπαλων εθνικών ομάδων με σκοπό να εγκαταλείψουν τις περιοχές που κατοικούσαν μέχρι τότε.

Το 1993 το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την Πρώην Γιουγκοσλαβία χαρακτήρισε τους βιασμούς που έγιναν στη διάρκεια του πολέμου, κυρίως στη Βοσνία, ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, που μαζί με τη σεξουαλική εκμετάλλευση και βία, χρησιμοποιήθηκε για τη πραγματοποίηση της Γενοκτονίας στη Βοσνία. 

Στους βιασμούς στο Πόλεμο της Βοσνίας αναφέρεται η ταινία *Σεράγεβο σ' αγαπώ* της Γιασμίλα Ζμπάνιτς, που βραβεύτηκε με τη Χρυσή Άρκτο στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου το 2006, η ταινία *In the Land of Blood and Honey* το 2011, σε σενάριο, σκηνοθεσία και παραγωγή της Αντζελίνας Τζολί και το ντοκιμαντέρ *Calling the Ghosts: A Story about Rape, War and Women* το 1997.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Totten, Samuel; Bartrop, Paul R. (2007). Dictionary of Genocide. ABC-CLIO,σελ. 356 -357
2. ↑  Henry, Nicola (2010). War and Rape: Law, Memory, and Justice. Routledge. σελ. 65
3. ↑  Hyndman, Jennifer (2009). "Genocide and Ethnic Cleansing". In Essed, Philomena; Goldberg, David Theo; Kobayashi, Audrey (eds.). A Companion to Gender Studies (New ed.). Wiley-Blackwell, σελ. 204
4. ↑  Crowe, David M. (2013). War Crimes, Genocide, and Justice: A Global History. Palgrave Macmillan, σελ. 343
5. ↑  Wood, Elisabeth J. (2013). Miranda A.H Horvath, Jessica Woodhams (ed.). Handbook on the Study of Multiple Perpetrator Rape: A multidisciplinary response to an international problem. Routledge. σελ. 140, 343
6. ↑
7. ↑
8. ↑
9. ↑   Ralston, John H.; Finnin, Sarah (2007). "International Law Enforcement Strategies". In Blumenthal, David A.; McCormack, Timothy L. H. (eds.). The Legacy of Nuremberg: Civilising Influence Or Institutionalised Vengeance?. Brill. σελ. 47–68.
10. ↑  Barberet, Rosemary L (2014). Women, Crime and Criminal Justice: A Global Enquiry. Routledge. σελ. 11
11. ↑  Kosmidou, Eleftheria Rania (2012). European Civil War Films: Memory, Conflict, and Nostalgia. Routledge. σελ. 99
12. ↑
13. ↑
Τα ***Γεωπονικά*** είναι μία συλλογή από 20 βιβλία που περιέχουν ερανίσματα από παλαιότερα έργα. Συντάχθηκαν με εντολή του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Πορφυρογέννητου, τον 10o αιώνα μ.Χ.. Η συλλογή φέρει ως όνομα του συντάκτη της το **«Κασσιανός Βάσσος ο σχολαστικός»**. Αλλά ο συγγραφέας αυτός έζησε τον 6ο αιώνα μ.Χ. είναι δηλαδή 4 αιώνες προγενέστερος, και το δικό του σχετικό έργο ήταν επίσης εράνισμα από ακόμα παλαιότερα έργα. Τα «Γεωπονικά» πραγματεύονται θέματα σχετικά με τη γενική καλλιέργεια της γης, τα οπωροφόρα δέντρα, τις ελιές, τις συκιές, την αμπελοκαλλιέργεια, και άλλα.

Πηγή
----

* Ιωάννη Κακαβούλια: *«Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)»*, εκδ. Νικόδημος, Αθήνα

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 182720334
* LCCN: n88277275
* GND: 4398952-4
* SUDOC: 031248241
* BNF: cb131797667 (data)
* BNE: XX4092646

 |

 |
Στρατιώτες Καρατσάι της Άγριας Μεραρχίας το 1917.
Η **Αυτόχθων Έφιππη Μεραρχία Καυκάσου** (Ρωσικά:Кавказская туземная конная дивизия), ή **Άγρια Μεραρχία** (Ρωσικά: Дикая дивизия) ήταν μεραρχία ιππικού του Αυτοκρατορικού Ρωσικού Στρατού, που σχηματίστηκε το 1914. Αποτελείτο από εθελοντές από την Τσετσενία, Ινγκουσετία, Καρατσάι, Κιρκασία, Καμπάρντα, Αζερμπαϊτζάν, Νταγκεστάν και κάποιους από Οσετία, Αρμενία, Γεωργία, Αμπχαζία, Αντιάρα. Πήρε μέρος στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, διοικούμενη από Ρώσο στρατηγό, τον Μέγα Δούκα Μιχαήλ Αλεξανδρόβιτς Ροναμόφ, αδελφό του Τσάρου Νικολάου Β΄.

Κατά την Ρωσική Επανάσταση του 1917 η Άγρια Μεραρχία παρέμεινε πιστή στη Ρωσική Προσωρινή Κυβέρνηση. Η μεραρχία διαλύθηκε το 1918.

Το πραξικόπημα Κορνίλοφ
-----------------------

Με διαταγή του Στρατηγού Αλεξάντρ Κρίμοφ, διοικητής του 3ου Σώματος Ιππικού, ο διοικητής της μεραρχίας Στρατηγός Ντμίτρι Μπαγκράτιον και οι αξιωματικοί του αντέδρασαν στην υποτιθέμενη εξέγερση από Γερμανούς πράκτορες στην Πετρούπολη με μετεγκατάσταση από το μέτωπο του πολέμου στην Πετρούπολη κατά την διάρκεια του πραξικοπήματος Κορνίλοφ. Ωστόσο, οι Μουσουλμάνοι εκπρόσωποι του Σοβιέτ της Πετρούπολης, εικονικά μέλη της Ρωσικής Συντακτικής Συνέλευσης, έφθασαν στην Μεραρχία κατευθείαν από την πρωτεύουσα και όχι μόνο διέλυσαν τις φήμες για εξέγερση, αλλά απόδειξαν με έγγραφα ότι ο ίδιος ο Στρατηγός Κορνίλοφ ήταν ένας στασιαστής που οδηγεί τα στρατεύματά του κατά της κυβέρνησης.

Ανάμεσα σε αυτούς τους αντιπροσώπους ήταν κάποιοι γνωστοί Μουσουλμάνοι, όπως ο εγγονός του Ιμάμ Σαμίλ. Γι’ αυτό τον λόγο δεν συνελήφθησαν, μια απόφαση που ήταν ενάντια στις επιθυμίες των αξιωματικών του Κρίμοβ. Μια τέτοια σύλληψη θα ήταν παραβίαση των εθίμων φιλοξενίας της Τσετσενίας και του Νταγκεστάν. Αδυνατώντας να εκτελέσει την διαταγή, ο διοικητής της μεραρχίας Κρίμοβ αυτοκτόνησε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μέγας Δούκας Μιχαήλ Αλεξανδρόβιτς. «"I returned to Russia to command the "Wild Division" in World War I. The Wild Division was all-volunteer, and was made up of Muslims from the Caucasus region. I was very popular with my men."». glintofgold.org. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2016.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 128030920
* LCCN: n2001041772

 |

 |
Ο **Ντίλον Σέπαρντ** (Dillon Douglas Sheppard) (γεννήθηκε 1979) είναι διεθνής ποδοσφαιριστής από τη Νότια Αφρική, ο οποίος έπαιξε για λίγο στην Ελλάδα στην Α΄ Εθνική με τoν Πανιώνιο. Με ύψος 1,80 και αριστεροπόδαρος, αγωνιζόταν ως αριστερός ακραίος επιθετικός.

Βιογραφία
---------

Ο Ντίλον Σέπαρντ γεννήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1979 στο Ντέρμπαν της επαρχίας Νατάλ (KwaZulu-Natal) στη Ν. Αφρική. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο το 1997 στην ομάδα Σέβεν Σταρς και το 1999 συνέχισε στον Άγιαξ Κεϊπτάουν. Την περίοδο αυτή κλήθηκε και στην εθνική ομάδα Ν. Αφρικής, στην οποία έχει παίξει 18 φορές. Το 2004 αποφάσισε να έρθει στην Ευρώπη. Έπαιξε μια σεζόν στη Ντιναμό Μόσχας και το 2005 μεταγράφηκε στον Πανιώνιο, όπου έμεινε τη μισή σεζόν και στο υπόλοιπο επέστρεψε στην πατρίδα του και συνέχισε στους Μαμελόντι Σαντάουνς (Mamelodi Sundowns FC). Από το 2009 αγωνίζεται στους Πλάτινουμ Σταρς.

Στατιστικά
----------

| Χρονιές | Σύλλογος | Συμμετοχές | Γκολ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1997-1999 |  Σέβεν Σταρς | 24 | 1 |
| 1999-2004 |  Άγιαξ Κεϊπτάουν | 105 | 15 |
| 2004 |  Ντιναμό Μόσχας | 4 | 0 |
| 2005-06 (α΄) |  Πανιώνιος | 10 | 0 |
| 2006-2009 |  Μαμελόντι Σαντάουνς | 37 | 1 |
| 2009- |  Πλάτινουμ Σταρς | 12 | 1 |
| Χρονιές | Εθνικές ομάδες | Συμμετοχές | Γκολ |
| 2000- | Νότια Αφρική ! Νότια Αφρική (ανδρών) | 18 | 0 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *FBref.com*. 82aa25a9.

Εξωτερική σύνδεση
-----------------

* Career history
Ο **Μάουζερ**, ιταλ. Mauger (απεβ. μετά το 1098) από τον Οίκο των Ωτβίλ ήταν κόμης της Τρόινα.

Ο θυρεός τού Οίκου των Ωτβίλ.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τρίτος γιος τού Ρογήρου Α΄ κόμη της Σικελίας και της 2ης συζύγου του Ερεμβούργας, κόρης τού Γουλιέλμου κόμη τού Μορταίν (στη Νορμανδία).

Έλαβε το όνομα τού θείου του Μωζέρ κόμη τού Καπιτανάτου. Επειδή ο πρώτος γιος τού Ρογήρου Α΄, ο Ιορδάνης ήταν νόθος και μάλλον και ο δεύτερος γιος του Γοδεφρείδος, ο Μάουζερ ήταν μάλλον ο πρώτος γνήσιος γιος του και ως τέτοιος, διάδοχος στη Σικελία. Ο πατέρας του τον έκανε κόμη της Τρόινα. Λίγα γνωρίζουμε γι' αυτόν. Απεβίωσε μετά το 1098.

Το 1101 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του από την 3η σύζυγό του Αδελαϊδα των Βάστο: πρώτα ο Σίμων κόμης της Σικελίας (1101-05) και μετά ο Ρογήρος Β΄ κόμης (1105-30) και μετά βασιλιάς (1130-54) της Σικελίας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* Houben, Hubert (translated by Graham A. Loud and Diane Milburn). Roger II of Sicily: Ruler between East and West. Cambridge University Press, 2002.
* Curtis, Edmund. Roger of Sicily and the Normans in Lower Italy 1016-1154. G.P. Putnam's Sons: London, 1912.
Ο **Μωζέρ** (Mauger, ιταλ. Maugerio, λατ. Malgerius) ήταν κόμης του Καπιτανάτου, από τον Οίκο των Ωτβίλ. Ήταν (μάλλον ο 2ος) υιός του Τανκρέδου από τη δεύτερη σύζυγό του Φρεσέντα.

Βιογραφία
---------

Οκτώ από τους 12 υιούς του Τανκρέδου έφυγαν από τη Νορμανδία για αναζήτηση τύχης στη Ν. Ιταλία. Ο Μωζέρ και ο Γουλιέλμος, μαζί με τον ετεροθαλή αδελφό τους Γοδεφρείδο έφθασαν εκεί το 1053. Είχαν προηγηθεί οι Γουλιέλμος Α' και Ντρόγκο που είχαν αποβιώσει κληροδοτώντας στον Ονφρουά το δουκάτο της Απουλίας και Καλαβρίας. Επίσης ήταν εκεί και ο Ροβέρτος γυϊσκάρδος.

Και τα τέσσερα αδέλφια βοήθησαν τον Ονφρουά στη μάχη του Σιβιτάτε, όπου το 1053 νίκησαν τον πάπα. Ο Ονφρουά αντάμειψε το Γουλιέλμο με το πριγκιπάτο του Σαλέρνο και το Μωζέρ με την κομητεία του Καπιτανάτου (=Φότζιας), πρώην έδρα του Κατεπάνω Ιταλίας. Σύμφωνα με τον χρονικογράφο Γκοφρέντο Μαλατέρα, απεβίωσε το 1054 και η κομητεία του δόθηκε στο Γουλιέλμο, που την παρέδωσε στο Γοδεφρείδο. Το 1057 απεβίωσε και ο Ονφρουά· τον διαδέχθηκε ο Ροβέρτος γυϊσκάρδος.

Άλλος χρονικογράφος αναφέρει πως ήρθε το 1056 στη Ν. Ιταλία και βοήθησε το δούκα Ροβέρτο γυϊσκάρδο σε μια εκστρατεία του εναντίον του νέου στρατού που έστειλε ο Κωνσταντίνος Ι΄ Δούκας Αυτοκράτορας των Ρωμαίων για την ανακατάληψη της Λογγοβαρδίας (Λομβαρδίας) και πως απεβίωσε ως το 1060.

Πηγές
-----

* Chalandon, Ferdinand. Histoire de la domination normande en Italie et en Sicile. Paris, 1907.
* Norwich, John Julius. The Normans in the South 1016-1130. Longmans: London, 1967.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Mauger of Hauteville  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το λογότυπο της GFDL.
Το έμβλημα του GNU project.
Η **GNU Free Documentation License** (**GFDL**) (*Άδεια Ελεύθερης Τεκμηρίωσης GNU*) είναι μια άδεια ελεύθερης διάθεσης για ελεύθερο περιεχόμενο σχεδιασμένη από το Ίδρυμα Ελεύθερου Λογισμικού (FSF) για το εγχείρημα GNU. Η σημερινή έκδοση της άδειας είναι η 1.3, το επίσημο κείμενο της οποίας μπορεί να βρεθεί στην διεύθυνση .

Η άδεια έχει σχεδιαστεί για τεκμηρίωση λογισμικού καθώς και λοιπές αναφορές και για εγχειρίδια οδηγιών. Εδραιώνει ότι κάθε αντίγραφο του εν λόγω υλικού, έστω και τροποποιημένο, φέρει την ίδια άδεια. Τα αντίγραφα αυτά μπορούν να πωληθούν, αλλά εάν παραχθούν σε ποσότητα επιβάλλεται να γίνουν διαθέσιμα σε μορφή που επιδέχεται περαιτέρω επεξεργασία. Η Βικιπαίδεια είναι το μεγαλύτερο εγχείρημα τεκμηρίωσης που χρησιμοποιεί αυτή την άδεια. 

Πολλά άτομα και ομάδες, όπως το εγχείρημα «Debian» (βασιζόμενοι στις δικές τους κατευθυντήριες γραμμές Debian ελευθέρου λογισμικού), θεωρούν το GFDL μη ελεύθερη άδεια. Οι λόγοι για αυτό είναι ότι το GFDL επιτρέπει «αναλλοίωτο» κείμενο που δεν μπορεί να τροποποιηθεί ή να αφαιρεθεί και ότι η απαγόρευση κατά των συστημάτων διαχείρισης ψηφιακών δικαιωμάτων (DRM) επηρεάζει και τις έγκυρες χρήσεις εξίσου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* GNU Free Documentation License v 1.3 (το αυθεντικό κείμενο της GFDL)
* GNU Free Documentation License v 1.2 (το αυθεντικό κείμενο της GFDL)
* Ελληνική μετάφραση της GFDL v 1.2 (χωρίς ισχύ)
* Αρχειοθετήθηκε 2006-01-28 στο Wayback Machine.