recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Γέον το κοκκινωπό (*Geum coccineum*), Όρος Βόρας (Καϊμακτσαλάν)
Το **Γέον το κοκκινωπό** (*Geum coccineum*) ανήκει στην οικογένεια των Ροδοειδών (Rosaceae) και είναι είδος που ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά από τον Βρετανό βοτανικό John Sibthorp, στον Όλυμπο της Βιθυνίας (Uludağ) στη ΒΔ Ανατολία. Κατανέμεται στη Βαλκανική Χερσόνησο και στη Β. Ανατολία προς τα ανατολικά έως την περιοχή του Ερζερούμ, σε υγρές τοποθεσίες,κοντά σε πηγές ή κατά μήκος ρεμάτων, σε υψόμετρο μεταξύ 1300-2500 μ. σε μη ασβεστούχα εδάφη, με είδη όπως *Caltha palustris*, *Cardamine acris* και *Doronicum austriacum*. Στην Ελλάδα απαντά στα βόρεια σύνορα (Βόρεια Πίνδο, Βαρνούντα, Βίτσι, Πιέρια, Βέρμιο, Πιπερίτσα, Βόρας, Τζένα, Πισοδέρι) όπου παρουσιάζει και τη νοτιότερη κατανομή του στη Βαλκανική. Πολυετές με βλαστό όρθιο και φύλλα τριχωτά, αυτά της βάσης λυροειδή μέχρι 14εκ. τα ανώτερα απλά και μικρότερα. Η ταξιανθία με 2 ή 4 άνθη, κόκκινα ή πορτοκαλοκόκκινα με 5 καρδιοειδή πέταλα (10-18Χ8-12 mm) και διάμετρο μέχρι 4εκ.. Ανθίζει από τα μέσα Ιουνίου έως τις αρχές Αυγούστου.

Πηγές
-----

* Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, Flowers of Greece (Vol. I)
* Strid A. & Tan K. 1986, Mountain Flora of Greece (Vol. 1) Cambridge University Press
* Tutin et al. 2005, Flora Europaea Vol 3, Cambridge University Press
* Φυτολογία, 2006, Εκδοτική Αθηνών

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* https://portal.cybertaxonomy.org/flora-greece/cdm\_dataportal/taxon/13442362-9f9f-4d57-a80f-19c3bb7c4043
* https://www.greekflora.gr/el/flowers/0283/Geum-coccineum
* https://euromed.luomus.fi/euromed\_map.php?taxon=453143&size=medium

Παραπομπές
----------
Η **Χάνα Στρατσόνοβα** (*λατινικό αλφάβητο : Hana Strachoňová*), γεννημένη στο Μπρνο της Τσεχοσλοβακίας στις 2 Ιανουαρίου 1961, είναι πρώην αθλήτρια της αντισφαίρισης. Αγωνιζόμενη εκπροσώπησε δύο χώρες, την Τσεχοσλοβακία και την Ελβετία.

Ως 17χρονη, το 1978, έπαιξε σε δύο συναντήσεις του Φεντ καπ για την εθνική ομάδα της Τσεχοσλοβακίας, εναντίον της Πορτογαλίας και της Ινδονησίας. Και στις δύο συναντήσεις συνεργάστηκε με την Χάνα Μαντλίκοβα στα διπλά και κέρδισαν και τους δύο αγώνες. 

Στο Γαλλικό Όπεν του 1978 είχε κερδίσει την Ρενάτα Τομάνοβα, νο 9 , για φτάσει στον τρίτο γύρο. Έφτασε στον τρίτο γύρο του Γουίμπλετον το 1979, εκεί διέφυγε στην Ελβετία και τον Νοέμβριο ανακοινώθηκε ότι της είχε χορηγηθεί πολιτικό άσυλο. 

Επέστρεψε στο WTA Tour τον Φεβρουάριο του 1980 κάτω από την ελβετική σημαία. Το έτος αυτό έφτασε στα προημιτελικά στο Kitzbühel και το Άμστερνταμ, και τα πήγε πολύ καλά στο πρωτάθλημα σε χωμάτινο τερέν των ΗΠΑ στην Ινδιανάπολη. Αποχώρησε από το επαγγελματικό τένις το 1984 μετά το Αμερικανικό όπεν.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Evidence zájmových osob StB (EZO)». *Records of persons of interest*.
2. ↑  800176402. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2022.
3. ↑  Η Χάνα Στρατσόνοβα στο Φεντ καπ[*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  «ITF Tennis - Pro Circuit - French Open - 29 May - 11 June 1978». ITF. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2017.
5. ↑  Getler, Michael (1 November 1979). «Defections From East Europe Surge». *The Washington Post*.. Ανακτήθηκε στις 25 June 2017.
6. ↑  «Day Of Surprises At Clay Courts». *The Indianapolis Star*: σελ. 29. 7 August 1980.. Ανακτήθηκε στις 25 June 2017.
Ο **Χέλμουτ Ετλ** (γεν. 23 Αυγούστου 1965 στο Λιντς) είναι Αυστριακός οικονομολόγος και ευρωπαϊκός ειδικός στον τραπεζικό και χρηματοοικονομικό τομέα.

Ο Ετλ μεγάλωσε στο Λιντς στον Δούναβη. Στη νεαρή ηλικία του ο Ετλ ήταν πολύ δραστήριος στη σοσιαλιστική νεολαία της Αυστρίας και στο φοιτητικό κίνημα. Ο Ετλ αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Γιοχάνες Κέπλερ στο Λιντς με πτυχίο στα οικονομικά.

Το 1995 μετακόμισε στο Oesterreichische Nationalbank στο τμήμα ανάπτυξης του εξωτερικού εμπορίου. Διορίστηκε Αναπληρωτής Διευθυντής Ανάλυσης και Ελέγχου στην Τράπεζα το 2001. Μετά την παραμονή του στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στην Ουάσινγκτον και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις Βρυξέλλες, αποφοίτησε από το London School of Economics. 

Ο Ettl είναι διευθυντής της Αυστριακής Αρχής Χρηματοοικονομικής Αγοράς (FMA) και μέλος του Εποπτικού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Αρχής Τραπεζών (EBA) και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Συστημικού Κινδύνου (ΕΣΣΚ) από το 2008. Από το 2014 είναι μέλος του Εποπτικού Συμβουλίου της Αρχής Τραπεζών (SSM) της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Renate Graber: FMA-Chef: Das Unmögliche gibt es nicht In: Der Standard vom 5. April 2015, abgerufen am 15. Februar 2019.
2. ↑  Notenbanker zieht in FMA-Chefetage ein In: Der Standard vom 6. Februar 2008, abgerufen am 15. Februar 2019.
Δελφικός τρίποδας στο Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών
Ο τρίποδας, επάνω στον οποίο συνήθως ήταν προσαρμοσμένος κάποιος λέβητας, αποτελούσε βασικό αντικείμενο στο τελετουργικό της λατρείας του Πύθιου Απόλλωνα. Στον αρχαιολογικό χώρο των Δελφών έχουν βρεθεί τρίποδες και λέβητες, ακέραιοι ή τμηματικοί, που φανερώνουν την τυπολογική εξέλιξη του ιδιότυπου αυτού αντικειμένου.

Ο τρίποδας στη λατρεία του Απόλλωνα
-----------------------------------

Χαρακτηριστικά αντικείμενα στη λατρεία του Πύθιου Απόλλωνα είναι οι τρίποδες. Ο μύθος λέει ότι ο Ηρακλής, μετά τον φόνο του Ίφιτου, πήγε στο Μαντείο των Δελφών για να ρωτήσει πώς θα μπορούσε να εξιλεωθεί και να καθαρθεί. Το μαντείο δεν του έδινε αρχικά χρησμό. Τότε ο Ηρακλής, οργισμένος, άρπαξε τον τρίποδα της Πυθίας. Ο Απόλλων προσπάθησε να τον εμποδίσει και θεός και ήρωας πιάστηκαν στα χέρια. Η διαμάχη έληξε με την παρέμβαση του Δία. Η παράδοση αυτή αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τους εικονογράφους. Μία άλλη μυθολογική εκδοχή που συνδέεται με τον τρίποδα είναι η παράδοση ότι στον λέβητα του τρίποδα των Δελφών είχαν ενταφιαστεί τα λείψανα του Διονύσου. Έτσι, ο τρίποδας εξελίχθηκε σε βασικό αντικείμενο που συνδεόταν άρρηκτα με τις τελετουργίες και τη λατρεία.

Ιστορική και μορφολογική εξέλιξη του τρίποδα
--------------------------------------------

Κατά τους γεωμετρικούς χρόνους οι τρίποδες ήταν σύμφυτοι με τους λέβητες. Τμήματα τέτοιων τριπόδων εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών με χαρακτηριστικότερο αυτόν με τη δακτυλιόσχημη λαβή με δαντελωτό οπτικό αποτέλεσμα. 
Στα ομηρικά έπη τα αντικείμενα αυτά γίνονται συχνά πολύτιμα δώρα για τους ξένους, όπως στην περίπτωση των Φαιάκων που χάρισαν λέβητα και τρίποδα στον Οδυσσέα. 

> 
> Στο σκαλιστό σεντούκι βρίσκουνται του ξένου μας τα ρούχα,
> το καλοδουλεμένο μάλαμα, μαζί τα δώρα τ᾿ άλλα,
> που των Φαιάκων του κουβάλησαν οι πρωτοκεφαλάδες᾿
> μα ομπρός, τρανό να του χαρίσουμε τριπόδι και λεβέτι,
> κάθε άντρας κι ένα, και μαζώνουμε μετά το αντίμεμά τους— Οδύσσεια, ν,10-15

Στο τέλος της γεωμετρικής εποχής οι τρίποδες αρχίζουν να κατασκευάζονται μεμονωμένα. Ο μεγάλος χάλκινος λέβητας είναι πλέον επικαθήμενος. Στο Μουσείο υπάρχει ένα χαρακτηριστικό δείγμα: σε λεπτό χάλκινο τρίποδα που στηρίζεται σε χυτά πόδια, εδράζεται μεγάλος σφαιρικός λέβητας. Στο χείλος του αναπτύσσονταν κεφαλές γρυπών και λεόντων καθώς και φτερωτές γυναικείες μοφές, πιθανόν σειρήνες. Τα όντα αυτά είναι ανατολικής προέλευσης, ενώ και η τεχνική χύτευσης και επεξεργασίας με σφυρηλάτηση στη συνέχεια παραπέμπει σε ανατολίτικα εργαστήρια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Rolley, C. *Les trépieds à cuve clouée*, Fouilles de Delphes, 5.3. 1997

Βιβλιογραφία
------------

* Κολώνια, Ρ. *Το Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών*, Αθήνα 2006
* Rolley, C. *Les trépieds à cuve clouée*, Fouilles de Delphes, 5.3. 1997
Στρατιώτες του ΟΗΕ περιπολία στα σύνορα της Ερυθραίας-Αιθιοπίας
Ο όρος **διατήρηση της ειρήνης** σχετίζεται με δραστηριότητες που έχουν ως σκοπό τη διατήρηση της ειρήνης.

Στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών (ΗΕ) τα έθνη-κράτη, οι κυβερνήσεις και οργανώσεις, έχουν την κοινή αντίληψη ότι σε διεθνές επίπεδο, οι ειρηνευτικές διαδικασίες μπορούν να ελέγχουν και να παρατηρούν ειρηνευτικές διαδικασίες σε διαφορετικές περιοχές του κόσμου κατά την μεταπολεμική περίοδο και μπορούν να βοηθήσουν τα πρώην αντιμαχόμενα μέρη στην διατήρηση των δεσμεύσεων που υπέγραψαν κατά την ανακωχή. Τέτοιου είδους βοήθεια είναι δυνατόν να έχει διαφορετικές μορφές, όπως η οικοδόμηση μέτρων εμπιστοσύνης, οι διαπραγματεύσεις για την δίκαιη κατανομή ισχύος, η υποστήριξη για τη διεξαγωγή εκλογών, η ενίσχυση των κανόνων δικαίου, η οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη. Οι ειρηνευτικές δυνάμεις του ΟΗΕ, για την επίτευξη του συγκεκριμένου στόχου χρησιμοποιούν στρατιώτες, αστυνομικούς και πολιτικό προσωπικό.

Τα ΗΕ δεν είναι ο μόνος οργανισμός που διεξάγει ειρηνευτικές αποστολές. Στους οργανισμούς που δεν ανήκουν στον ΟΗΕ περιλαμβάνεται η αποστολή του ΝΑΤΟ στο Κόσοβο (με την εξουσιοδότηση των ΗΕ) και η Πολυεθνική Δύναμη και Παρατηρητές στην Χερσόνησο του Σινά ή εκείνες που οργανώνονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση EUFOR RCA (με την εξουσιοδότηση των ΗΕ). Επίσης, η Μη Βίαια Ειρηνευτική Δύναμη είναι μη κυβερνητική οργάνωση εξειδικευμένη στην διατήρηση της ειρήνης με εθελοντικό προσωικό ή ακτιβιστές.

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. 1 2  United Nations Peacekeeping. «Department of Peacekeeping Operations(DPKO)». United Nations Peacekeeping. Ανακτήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2012.
2. ↑  «United Nations Peacekeeping». Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2014.
3. ↑  United Nations Peacekeeping. «Department of Field Support(DFS)». United Nations Peacekeeping. Ανακτήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2012.
4. ↑  Home Jobs Donate Offices. «Nonviolent Peaceforce». Nonviolent Peaceforce. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2012.
Η **Βαλπούργκα φον Ιζακέσκου** (Walpurga von Isacescu) ήταν πρωτοπόρα κολυμβήτρια μεγάλων αποστάσεων σε μια εποχή που τόσο η κολύμβηση μεγάλων αποστάσεων όσο και η ίδια η αγωνιστική κολύμβηση θεωρούταν κάτι ξένο για τις γυναίκες.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε γύρω στο 1870 στην Αυστροουγγαρία. Το επώνυμο της το απέκτησε από τον αριστοκράτη σύζυγό της, ο οποίος πέθανε, ενώ η ίδια ήταν πολύ νέα. Ήταν η πρώτη γυναίκα που επιχείρησε να διαπλεύσει κολυμπώντας τον πορθμό της Μάγχης, στις 5 Σεπτεμβρίου 1900, από το Ντόβερ της Αγγλίας ως το Καλαί της Γαλλίας, απόσταση σε ευθεία γραμμή 34 χιλιομέτρων που επιμηκύνεται λόγω των ρευμάτων. Μέχρι τότε μόνον ένας άνθρωπος είχε πετύχει αυτόν τον απίστευτο άθλο: ο Μάθιου Ουέμπ στις 25 Αυγούστου 1875. Παρά τη φιλότιμη προσπάθειά της δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει το εγχείρημά της. Πάντως για είκοσι έξι (26) ακόμη έτη, καμία γυναίκα δεν κατάφερε να ολοκληρώσει τον κολυμβητικό διάπλου της Μάγχης, ώσπου στις 5 Αυγούστου 1926, η Αμερικανίδα Γερτρούδη Έντερλε πέτυχε τον άθλο.

Η φον Ιζακέσκου είναι διάσημη για το ότι κολύμπησε μεγάλες αποστάσεις κατά μήκος του ποταμού Δούναβη. Μάλιστα το 1904 προκάλεσε σε αγώνα μεγάλης αποστάσεως στον Δούναβη, τη διάσημη Ανέτ Κέλερμαν, σύμβολο της γυναικείας κολύμβησης. Σε αυτή την κολυμβητική μονομαχία νίκησε η Κέλερμαν.

Παρά το αριστοκρατικό της επώνυμο, δεν είχε μεγάλη περιουσία και βιοποριζόταν εργαζομένη ως στέλεχος σε σιδηροδρομική εταιρεία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  L. Bier : Fighting the Current-The Rise of American Women's Swimming, 1870-1926 (2011) σ. 9-10
2. ↑  E. Gibson: The Original Million Dollar Mermaid-the Annette Kellerman story (2005) σ. 35-36, Bier : Fighting the Current-The Rise of American Women's Swimming, 1870-1926 (2011) σ. 50

Πηγές
-----

* Emily Gibson: The Original Million Dollar Mermaid-the Annette Kellerman story (2005)
* Lisa Bier: Fighting the Current-The Rise of American Women's Swimming, 1870-1926 (2011)
**Γενικές εκλογές** διεξήχθησαν στην Παπούα Νέα Γουινέα για το διάστημα από τις 30 Ιουνίου 2007 ως τις 14 Ιουλίου 2007.

Για πρώτη φορά στις εκλογές δεν χρησιμοποιήθηκε το πλειοψηφικό σύστημα (το οποίο στο παρελθόν είχε οδηγήσει σε πολύ εύθραυστο πολιτικό σύστημα- εξαιτίας του μεγάλου αριθμού των υποψηφίων, η εκλογή τους ήταν και θέμα τύχης). Αντί του πλειοψηφικού χρησιμοποιήθηκε το σύστημα περιορισμένης προτιμώμενης ψήφου (οι ψηφοφόροι ψήφισαν βάζοντας αρίθμηση στους τρεις υποψηφίους της αρεσκείας τους).[1] Η αστυνομία ανακοίνωσε τον θάνατο 3 ατόμων σε βίαια επεισόδια κατά την περίοδο των εκλογών, αριθμός αισθητά μικρότερος από τους 100 θανάτους που καταγράφηκαν κατά τη διεξαγωγή των εκλογών του 2002. Για να διασφαλιστεί η τάξη, παρατάχθηκαν 11.000 αστυνομικοί και στρατιώτες σε ολόκληρη τη χώρα.[2]

Αρχικά ήταν προγραμματισμένο να ολοκληρωθούν στις 10 Ιουλίου. Οι εκλογές παρατάθηκαν για 5 ημέρες εξαιτίας καθυστερήσεων στη μεταφορά των καλπών λόγω κακοκαιρίας.[3]

Αποτελέσματα
------------

**Εθνικό Κοινοβούλιο της Παπούα- Νέας Γουινέας, 30 Ιουνίου – 14 Ιουλίου 2007**

ε • σ | Κόμμα | Έδρες | +/– |
| --- | --- | --- |
| Εξελέγησαν | Μετακομματικές αλλαγές |
| Κόμμα Εθνικού Συνασπισμού | 27 | 30 | +11 |
| Κόμμα Παπούα Νέας Γουινέας | 8 | +8 |
| Κόμμα Λαϊκής Δράσης | 6 | +1 |
| Κόμμα Πανγκού | 5 | –1 |
| Δημοκρατικό Λαϊκό Κίνημα | 5 | –7 |
| Κόμμα των Ενωμένων Πόρων | 5 | +4 |
| Κόμμα της Προόδου του Λαού | 4 | 5 | –3 |
| Κόμμα Νέας Γενιάς | 4 | +4 |
| Εθνικό Κόμμα του Λαϊκού Κογκρέσου | 4 | 5 | +3 |
| Λαϊκό Κόμμα | 3 | +3 |
| Κόμμα για την Αγροτική Ανάπτυξη | 4 | +4 |
| Μελανησιακό Φιλελεύθερο Κόμμα | 2 | +2 |
| Εργατικό Κόμμα του Λαού | 2 | –2 |
| Κόμμα Υπαίθρου Παπούα Νέας Γουινέας | 2 | +1 |
| Ενωμένο Κόμμα | 2 | –1 |
| Κόμμα Μελανησιακού Συνασπισμού | 1 | –2 |
| Κόμμα Εθνικής Προέλασης | 1 | +1 |
| Κόμμα Πρώτα οι Πιπόλ | 1 | –1 |
| Εργατικό Κόμμα Παπούα Νέας Γουινέας | 1 | ±0 |
| Εθνικό Κόμμα Παπούα Νέας Γουινέας | 1 | –2 |
| Συντηρητικό Κόμμα Παπούα Νέας Γουινέας | 1 | 0 | ±0 |
| Ανεξάρτητοι | 20 | 16 | –1 |
| **Σύνολο (συμμετοχή %)** | **109** |  |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Limited Preferential Voting
2. ↑  Voting ends in Papua New Guinea election Αρχειοθετήθηκε 2007-09-30 στο Wayback Machine. *Gulf Times*, 15-7-2007.
3. ↑  Cooney, Campbell: PNG polling extended, Australian Broadcasting Corporation, 9-7-2007.
Ο **Χρήστος Κονιτσιώτης** ήταν παλαιός σπουδαίος κουκλοθεατροπαίχτης. Ήταν Έλληνας Τσάκωνας στη καταγωγή όπου και φέρεται να γεννήθηκε περί το 1870. Ασχολήθηκε με το λαογραφικό κουκλοθέατρο που ως θεατρικό είδος ήλθε στην Ελλάδα από την Ιταλία. Για χρόνια υπήρξε βοηθός και μαθητής του Μαριδάκη τον οποίο όμως ξεπέρασε στη τέχνη χάρη στη πλούσια φαντασία του. 
Την καλλιτεχνική του δράση ξεκίνησε περί το 1894 με παραστάσεις πρώτα σε καφενεία και στη συνέχεια υπαίθριες σε αλάνες και σε αναψυκτήρια της εποχής. Έδρα των παραστάσεών του υπήρξε ο Πειραιάς, από πού και ξεκίνησε αργότερα περιοδείες σχεδόν σ΄ όλη την Ελλάδα φθάνoντας ακόμα και στη Σμύρνη και την Κωνσταντινούπολη.

Οι κούκλες του ήταν ξύλινες, βαμμένες με ωραία χρώματα ενώ τα κοστούμια τους καθώς και τα σκηνικά που χρησιμοποιούσε είχαν θαυμάσια επιμέλεια. Μετά το 1920 οι παραστάσεις του συνοδεύονταν πάντα με ζωντανή μουσική γεγονός που είχε μεγάλη επιτυχία που του επέφερε μεγάλο εμπορικό κέρδος, ενώ παράλληλα πολλαπλασίασε το θεατρόφιλο κοινό του είδους αυτού.

Πνευματώδης ο ίδιος ο Κονιτσιώτης σε μεγάλο βαθμό διασκεύασε για τους ξύλινους ηθοποιούς του ακόμη και κλασικά έργα όπως κωμωδίες του Μολιέρου, έργα του Σίλερ, καθώς και δικά του. Η Προσφορά του Χ. Κονιτσιώτη στο Ελληνικό Κουκλοθέατρο γενικά υπήρξε μεγάλη, διπλασιάζοντας σχεδόν σε αριθμό των καθιερωμένων τύπων κούκλων, με πρωταγωνιστή τον «**Πασχάλη**», σε αντικατάσταση του Φασουλή, και σε αντιστοιχία με τον καραγκιόζη του θεάτρου σκιών.

Ο Χρήστος Κονιτσιώτης πέθανε το 1929. Κάποιες από τις κούκλες του αγόρασε ο σπουδαίος συνεχιστής του θεατρικού είδους αυτού Απόστολος Καραστεργιόπουλος, ο επονομαζόμενος στην εποχή του «Μπάρμπα Τόλιας».

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.11ος, σελ.172.
Στην πληροφορική **δομημένος προγραμματισμός** (structured programming) ή **διαδικαστικός προγραμματισμός** (procedural programming) είναι μία προσέγγιση στον προγραμματισμό, η οποία βασίζεται στην έννοια της *κλήσης διαδικασίας*. Η διαδικασία, γνωστή επίσης και ως ρουτίνα, υπορουτίνα, μέθοδος ή συνάρτηση (δεν σχετίζεται άμεσα με τη μαθηματική έννοια της συνάρτησης), είναι απλά ένα αυτοτελές σύνολο εντολών προς εκτέλεση.

Ο δομημένος προγραμματισμός βασίζεται στην αρχή του διαίρει και βασίλευε, καθώς διασπά το βασικό πρόβλημα σε μικρότερα υποπροβλήματα (γνωστά επίσης και ως εργασίες). Κάθε εργασία με πολύπλοκη περιγραφή διαιρείται σε μικρότερες, έως ότου οι εργασίες να είναι αρκετά μικρές, περιεκτικές και εύκολες προς κατανόηση.

Ιστορική διαδρομή
-----------------

Ιστορικά ο δομημένος προγραμματισμός αναπτύχθηκε ύστερα από έρευνα κατά τη δεκαετία του 1960, ως βελτίωση του ήδη υπάρχοντος διαδικαστικού προγραμματισμού. Ένα από τα πιο σημαντικά αποτελέσματα αυτής της έρευνας ήταν η ανάπτυξη της γλώσσας Pascal (γλώσσα προγραμματισμού), από τον Νίκλαους Βιρτ (Niklaus Wirth) το 1971, η οποία σύντομα έγινε η προτιμώμενη γλώσσα διδασκαλίας σε πολλά πανεπιστήμια. Η έννοια της διαδικασίας επομένως ήταν προϋπάρχουσα αλλά δεν έπαιζε τόσο σημαντικό ρόλο στη δομή των υπό συγγραφή εφαρμογών, καθώς τα δεδομένα ήταν αρκετά διαχωρισμένα από τις διαδικασίες και έπρεπε ο προγραμματιστής να θυμάται για κάθε διαδικασία ποια άλλη καλούσε, αλλά και ποια δεδομένα διαφοροποιούνταν. Καθώς όμως οι περισσότερες διαδικαστικές γλώσσες γρήγορα υιοθέτησαν στοιχεία ώστε να υποστηρίζουν δομημένο προγραμματισμό, οι δύο όροι σήμερα έχουν πρακτικώς ταυτιστεί. Με τον καιρό οι δομημένες γλώσσες έφτασαν να μην επαρκούν για τη συγγραφή προγραμμάτων, επεκτάθηκαν και ως λύση υιοθετήθηκε ο αντικειμενοστρεφής προγραμματισμός.

Πλεονεκτήματα
-------------

Ο δομημένος προγραμματισμός βοηθάει την ευκολότερη συγγραφή πολύπλοκων προγραμμάτων. Με τον δομημένο προγραμματισμό γίνεται πιο εύκολη και ταχύτερη η διαχείριση, η συντήρηση και η αποσφαλμάτωση, καθώς βασίζεται σε μεγαλύτερες, πολυπλοκότερες και περιεκτικότερες μονάδες, όπως οι διαδικασίες, αντί για μεμονωμένες εντολές.

Παράδειγμα
----------

Παράδειγμα δομημένου προγραμματισμού σε γλώσσα C:

```
#include <stdio.h>
  int sum(int,int);
   
  int main() {
      int x,y;

      puts("Δύο ακέραιοι με κενό ενδιάμεσα:");
      scanf("%d %d",&x,&y);
      printf("Sum is %d\n", sum(x,y));

      return 0;
  }

  int sum(int k, int l) {
      return k+l;
  }
```

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Jesse Liberty, Bradley Jones, *Sams Teach Yourself C++ in 21 Days*, Sams Publishing, 2004, σελ. 8, ISBN 978-0-672-32711-7
2. ↑  Σταματόπουλος, Παναγιώτης, 2015. «Κεφάλαιο 1. Διαδικαστικός και δηλωτικός προγραμματισμός Αρχειοθετήθηκε 2019-04-13 στο Wayback Machine.» σελ.8 (σελ. 1 του pdf) από Λογικός και συναρτησιακός προγραμματισμός (ISBN 978-960-603-335-3). Δημοσιεύθηκε 19/10/2015. Αρχειοθετήθηκε 13/04/2019. Ανακτήθηκε 14/04/2019.
3. ↑  Harvey M. Deitel, *C++ How to Program: how to program*, Pearson Prentice Hall 2005, σελ 10, ISBN 978-0-13-185757-5

  



|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Προγραμματισμός
 |

 |
Σώμα Γαριβαλδίνων στον Αμυντικό Στρατώνα Άρτας, 1897.
**Γαριβαλδινοί** ή **Γαριβάλδηδες** ονομάζονταν Ιταλοί πολεμιστές που συγκρότησαν εθελοντικό στρατιωτικό σώμα λεγόμενο άλλοτε «Φάλαγγα Γαριβαλδινών» ή «Τάγμα Γαριβαλδινών». Λέγονταν επίσης και *ερυθροχίτωνες* από το χρώμα του χιτωνίου που έφεραν. Το όνομά τους προέρχεται από τον ιδρυτή του εθελοντικού αυτού σώματος τον Ιταλό πατριώτη Τζιουζέπε Γκαριμπάλντι που το συγκρότησε το 1862 κατά την εκστρατεία κατά του Παπικού κράτους.  

Καταστατική αρχή του εθελοντικού αυτού σώματος ήταν να σπεύδουν και να μάχονται στο πλευρό των υπέρ της ελευθερίας πολεμούντων. Έτσι κατά καιρούς τμήματα αυτού του σώματος πολέμησαν υπό τον Γαριβάλδη και τους απογόνους του στον πόλεμο κατά της Αυστρίας το 1866, κατά της Ρώμης το 1867 και στο Γαλλογερμανικό πόλεμο του 1870.

Κατά τον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 ο γιος του Τζιουζέπε Γκαριμπάλντι, ο Ριτσιότι Γκαριμπάλντι έσπευσε στην Ελλάδα στο πλευρό των Ελλήνων με δύναμη 800 ανδρών οι οποίοι και έλαβαν μέρος στη μάχη του Δομοκού (5-5-1897). Επίσης κατά τον Α' Βαλκανικό πόλεμο του 1912 ο από του 1897 Έλληνας λοχαγός των Γαριβαλδινών Αλέξανδρος Ρώμας σχημάτισε «φάλαγγα εξ Ελλήνων ερυθροχιτώνων» που θα ενώνονταν με αντίστοιχο τάγμα Ιταλών Γαριβαλδινών που έσπευδαν και πάλι στην Ελλάδα.  

Μετά τη συγκρότηση της νέας φάλαγγας αυτή προωθήθηκε στο μέτωπο όπου και διακρίθηκε στη μάχη του Δρίσκου, στην Ήπειρο, εναντίον μεγαλύτερης εχθρικής πίεσης. Στη διάρκεια όμως της υποχώρησης η φάλαγγα υπέστη μεγάλες απώλειες, μεταξύ των οποίων ήταν και ο Κερκυραίος εθελοντής τότε ποιητής Λορέντζος Μαβίλης που έπεσε υπέρ της πατρίδας.

Παραταύτα δύο χρόνια αργότερα το 1914 πάλι σώμα Ελλήνων Γαριβαλδινών (ερυθροχιτώνων) έδρασε υπό τον Αλέξανδρο Ρώμα στη περιοχή της αυτόνομης πλέον Ηπείρου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *la comicia rossa nella guerra*. Roma 1897: RIC GARIBALDI. 1897.
Το **Μανγκισλάκ** ή **Χερσόνησος Μανγκισλάκ** (καζακικά: Маңғыстау түбегі, Man'g'ystay' tu'begi‎; ρωσικά: Полуостров Мангышла́к‎) είναι μια μεγάλη χερσόνησος που βρίσκεται στο δυτικό Καζακστάν. Συνορεύει με την Κασπία Θάλασσα στα δυτικά και με τη χερσόνησο Μπουζάτσι, ένα ελώδες υποχαρακτηριστικό της κεντρικής χερσονήσου, στα βορειοανατολικά. Το αρχιπέλαγος Τιουλένιι βρίσκεται στα βόρεια της χερσονήσου.

Η περιοχή βρίσκεται ανάμεσα στην έρημο και την ημιέρημο με ένα σκληρό ηπειρωτικό ξηρό κλίμα. Δεν υπάρχουν ποτάμια και πηγές γλυκού νερού. Γεωλογικά η χερσόνησος του Μανγκισλάκ αποτελεί μέρος του οροπεδίου Ουστγιούρτ. Στα βόρεια, υπάρχουν τρεις οροσειρές που εκτείνονται σε όλο το μήκος της χερσονήσου, της Βόρειας και Νότιας Οροσειράς Ακτάου και της οροσειράς Μανγκιστάου, με το υψηλότερο σημείο να φτάνει τα 555 μέτρα. Διοικητικά η χερσόνησος βρίσκεται στην περιφέρεια Μανγκιστάου του Καζακστάν. Η μεγαλύτερη πόλη και η πρωτεύουσα της περιφέρειας είναι ο Ακτάου (πρώην Σεφτσένκο).

Αυτή η χερσόνησος ήταν παλαιότερα γνωστή και ως Σιαχκούχ (περσικά: سیاهکوه) που σημαίνει «Μαύρο βουνό» στα Περσικά. Η χερσόνησος Μανγκισλάκ καταλήφθηκε το 1639 από τους Καλμίκους.

Χαρτογραφία
-----------

Η περιοχή χαρτογραφήθηκε από τον Φέντορ Ιβάνοβιτς Σοϊμόνοφ κατά τη διάρκεια της Αποστολής της Κασπίας, η οποία ερεύνησε την Κασπία Θάλασσα από το 1719 έως το 1727.

|  |  |
| --- | --- |
| Χάρτης της περιοχής της χερσονήσου Μανγκισλάκ που δείχνει τους κόλπους που την περιβάλλουν.  | Χάρτης του βορειοανατολικού μέρους της Κασπίας Θάλασσας με την χερσόνησο Μανγκισλάκ στο κάτω μέρος. |

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Igor S. Zonn, Aleksey N Kosarev, Michael H. Glantz & Andrey G. Kostianoy, *The Caspian Sea Encyclopedia*, p. 285
2. ↑  de Planhol, Xavier: (1990), CASPIAN SEA i. GEOGRAPHY, Encyclopædia Iranica. Vol.V, Fasc. 1, pp. 48-50
3. ↑  Michael Khodarkovsky (1 Οκτωβρίου 2006). *Where Two Worlds Met: The Russian State and the Kalmyk Nomads, 1600-1771*. Cornell University Press. σελίδες 83–. ISBN 0-8014-7340-3.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η άγρια ζωή του Μανγκισλάκ (Ρωσικά)
* Kazakhstan Nuclear Facilities: Mangyshlak Atomic Energy Combine at the site of the Nuclear Threat Initiative.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 1258153532497248820004

 |

 |

Συντεταγμένες: 44°0′N 52°0′E﻿ / ﻿44.000°N 52.000°E﻿ / 44.000; 52.000
Ο **γαλλίτης** (gallite) είναι πολύ σπάνιο θειούχο ορυκτό του χαλκού (Cu) και του γαλλίου (Ga). Επειδή ήταν το πρώτο ορυκτό με κύριο συστατικό το γάλλιο που περιγράφηκε, πήρε το όνομά του από το χημικό στοιχείο. Έχει χημικό τύπο CuGaS2 και περιέχει 35,32 % Ga, 32,19 % Cu και 32,49 % θείο (S).

Γενικά
------

Μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, δεν ήταν άγνωστα ορυκτά με κύριο συστατικό το χημικό στοιχείο γάλλιο. Το 1958 απομονώθηκε και περιγράφηκε για πρώτη φορά ο γαλλίτης από τους Γερμανούς Strunz, Geier και Seeliger. Το δείγμα ορυκτού βρέθηκε στην περιοχή Tsumeb της Ναμίμπια (νοτιοδυτική Αφρική), με τα παγκοσμίου φήμης ορυχεία χαλκού που λειτούργησαν από το 1907 έως το 1996 και τα σπάνια και ασυνήθιστα ορυκτά, και στο ορυχείο Kipushi του Ζαίρ (κεντρική Αφρική) και ήταν γνωστό ότι υπήρχε σε ποσοστό 1,85 % στο ορυκτό γερμανίτης της ίδιας περιοχής. Σύμφωνα με τους προηγούμενους ερευνητές, το ορυκτό συνυπήρχε με τα ορυκτά γερμανίτης, ρενιερίτης, σφαλερίτης, γαληνίτης, χαλκοπυρίτης, σιδηροπυρίτης, βορνίτης και χαλκοσίτης.

Ορυκτολογικά χαρακτηριστικά
---------------------------

Ο γαλλίτης είναι γκρίζο, μη ραδιενεργό, μη φθορίζον, σχετικά μαλακό, μη μαγνητικό, χαμηλής ανισοτροπίας ορυκτό με πυκνότητα 4,2 g/cm³ και μεταλλική λάμψη. Κρυσταλλώνεται στο τετραγωνικό σύστημα και ανήκει στην ομάδα ορυκτών του χαλκοπυρίτη στην οποία ανήκουν ορυκτά του τύπου AmBnXp όπου (m+n):p = 1:1 ή του τύπου ΑΒΧ2 όπου A, B = διάφορα μέταλλα όπως π.χ. Cu, Ga, Ag, In, Fe και Χ = S, Se. Εκτός από την Αφρική, εμφανίσεις του γαλλίτη αναφέρονται στη Βουλγαρία, στο Περού και στην Κούβα.
Έχουν περιγραφεί δύο παραλλαγές του ορυκτού, η μία φωτεινότερη και ανισότροπη και η άλλη σκοτεινότερη και ισότροπη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Mineralogy Database
2. ↑  «Queensland University of Technology. VIBRATIONAL SPECTROSCOPY AND PHOTO ATLAS OF MINERALS». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2011.
3. ↑  Strunz, H. Geier, B.H. and Seeliger, E. (1958) Gallite, CuGaS2, das erste selbständige Galliummineral, und seine Verbreitung in den Erzen der Tsumeb- und Kipushi-Mine. Neues Jahrbuch für Mineralogie (1958), Monatshefte: 241-264 Περίληψη στα αγγλικά
4. ↑  TEIICHI UENO, KATSUYOSHI NAGASAKI, TOMOMASA HORIKAWA, MUTSUNORI KAWAKAMI AND KATSUHIKO KONDO (2005). «PHASE EQUILIBRIA IN THE SYSTEM Cu–Ga–S AT 500° AND 400°C» (PDF). *The Canadian Mineralogist* **43**: 1653-1661.. Ανακτήθηκε στις 24/7/2011.
5. ↑  mindat.org - the mineral and locality database
6. ↑  Handbook of Mineralogy
7. ↑  W. Uytenbogaardt, Ernest Alexander Julius Burke (1985). Courier Dover Publications, επιμ. *Tables for microscopic identification of ore minerals* (2η έκδοση). ISBN 0486648397.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών
* Γάλλιο

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* ATHENA MINERALOGY
* EUROmin Project
* École des Mines de Paris
* Google Images
* All Specimens with Gallite
* QUT Mineral Atlas
* RRUFF Project, Department of Geosciences, University of Arizona
Η λεγόμενη **γαλικιανή ακτή** αποτελεί ιδιαίτερο τύπο ακτής που απαντάται κυρίως στη δυτική Κορσική, τη Βρετάνη, την Κορέα, στη νότια Κίνα καθώς και στην Κολομβία. Αποτελεί ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των ακτών της Γαλικίας (της Γκαλίθια) της Ισπανίας εξ ου και η ονομασία της.

Οι ακτές αυτού του τύπου διατέμνονται από ιδιαίτερο τύπο κολπώσεων που παρουσιάζουν πολλές διακλαδώσεις, με μεγάλη διείσδυση, που καλούνται διεθνώς «ρίες» ή ρίας (rias). Κλασσικό παράδειγμα ρίας αποτελούν οι κόλποι του Βίγγο και του Φερόλ που παρουσιάζουν πολλές τέτοιου τύπου κολπώσεις. Στις κολπώσεις ρίας συνηθέστερα οι ακτές είναι απόκρημνες με μεγάλα σχεδόν χαωτικά βάθη που πιστεύεται ότι είναι απότοκοι θαλάσσιου κατακλυσμού αρχαίων κοιλάδων.

Ο τύπος αυτών των ακτών ήταν περίπου γνωστοί στους αρχαίους Έλληνες που τις αποκαλούσαν αναχύσεις, βέβαια με την εικόνα που παρουσιάζουν παρόχθιες περιοχές στη διάρκεια πλημμυρίδας. Στην ελληνική ακτογραφία δεν παρατηρούνται γαλικιανές ακτές, εκτός από μεμονωμένες περιπτώσεις όπως στη δυτική Μάνη, στη Χαλκιδική κ.α. με πολύ μικρές διεισδύσεις, και χωρίς ρίες.

Σημειώνεται ότι η διαφορά των ακτών αυτών από τα φιόρδ είναι ότι τα δεύτερα παρουσιάζουν μεν μεγάλη διείσδυση με μεγάλα βάθη και απόκρημνες ακτές χωρίς όμως διακλαδώσεις (ρίες).
Ο **Χρήστος Λιμπανοβνός** (15 Ιανουαρίου 1984) είναι Έλληνας γυμναστής. Έχει στο ενεργητικό του σημαντικές επιδόσεις σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.

Καριέρα
-------

Γεννήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 1984 στην Κατερίνη. Ξεκίνησε τη γυμναστική από τον Αρχέλαο Κατερίνης, από την ηλικία των 6 ετών. Στα 12 του επιλέχθηκε στο κλιμάκιο της εθνικής και χρόνια μετά πήγε στον ΑΓΕΜ Σπάρτακος, στη Θεσσαλονίκη. Από το 2003 ανήκει στον ΑΓΟ Πάτρας. Αναδείχθηκε σε σημαντική μορφή της εθνικής ομάδας, στα κλιμάκια της οποίας βρίσκεται από το 1997 και σε επίπεδο ανδρών από το 2001.

Μεταξύ άλλων έχει αναδειχθεί πανελληνιονίκης με τον Αρχέλαο το 2000 και με το Σπάρτακο στους κρίκους (2005) και στο έδαφος (2004), αλλά το κύριο προτέρημά του είναι η συνολική του ικανότητα στα έξι όργανα του σύνθετου ατομικού. Το Φεβρουάριο του 2005 κατέλαβε την 5η θέση στον τελικό του άλματος, στο παγκόσμιο κύπελλο ενόργανης γυμναστικής που διεξήχθη στο Λονγκ Άιλαντ των ΗΠΑ, με 9.050 βαθμούς. Τον Οκτώβριο του 2006 έγινε ο πρώτος Έλληνας αθλητής που αγωνίστηκε σε τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στο σύνθετο.

Με τη 19η θέση στο σύνθετο ατομικό, στις 19 Οκτωβρίου 2006, με 88,000 βαθμούς, ο Λιμπανοβνός ολοκλήρωσε την παρουσία στο παγκόσμιο πρωτάθλημα ενόργανης γυμναστικής, το οποίο διεξήχθη στο Όρχους της Δανίας. Ήταν η πρώτη φορά που ένας Έλληνας αθλητής συμμετείχε στους 24 καλύτερους αθλητές του κόσμου, στο σύνθετο. Ο 22χρονος γυμναστής είχε πτώση στο δίζυγο, κάτι που τον εμπόδισε να έχει μια καλύτερη θέση. Βαθμολογήθηκε με 14,850 στο έδαφος, 14,475 στον ίππο, 15,025 στους κρίκους, 15,625 στο άλμα, 14,000 στο δίζυγο και 14,025 στο μονόζυγο.

Τον Απρίλιο του 2009 κατατάχθηκε στην 17η θέση με 82,825 (έδαφος: 13,250, ίππος με λαβές: 13,025, κρίκοι: 13,550, άλμα: 15,475, δίζυγο: 13,775, μονόζυγο: 13,750) στον τελικό του σύνθετου ατομικού στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ενόργανης γυμναστικής, που διεξήχθη στο Μιλάνο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ΕΡΑ, Πέμπτος ο Λιμπανοβνός στις ΗΠΑ, 28 Φεβρουαρίου 2005.
2. ↑  Έθνος[*νεκρός σύνδεσμος*], Ενόργανη: Μακριά από τον στόχο του ο Λιμπανοβνός, 19 Οκτωβρίου 2006.
3. ↑  Καθημερινή Αρχειοθετήθηκε 2012-01-19 στο Wayback Machine. Σύνθετο ταλέντο ο Χρήστος Λιμπανοβνός, 19 Οκτωβρίου 2006.
4. ↑  in.gr Αρχειοθετήθηκε 2009-04-12 στο Wayback Machine. Ο Μαρκούσης 15ος και ο Λιμπανοβνός 17ος στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ενόργανης, 4 Απριλίου 2009.
Ο **Βεντσέσλαος**, πολων. Wacław Niemodliński (1336/46 - Ιούνιος 1369) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Στσέλτσε ήταν δούκας του Νιεμόντλιν (από το 1365, με τους αδελφούς του) και δούκας του Γκλιβίτσε (από το 1364).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Μπολέσλαφ του *Πρεσβύτερου*, δούκα του Νιεμόντλιν, Βιέλουν και της Ευφημίας των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης του Ερρίκου ΣΤ΄ του *Καλού* δούκα του Βρότσλαφ.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1364 την Ευφημία των Πιαστ-Σιλεσίας-Μπύτομ (1350/52-1411), κόρη του Μπολέσλαφ δούκα του Μπύτομ, Κόζλε. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
-----

* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
* Marek, Miroslav. "Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 23  Νοεμβρίου 2018.
Ο **δελβωξίτης** (αγγλ. *Delvauxite*), επίσης γνωστός ως ***βορικίτης***, είναι ένυδρο φωσφορικό άλας του σιδήρου. Ο χημικός τύπος του είναι: CaFe4(PO4,SO4)2(OH)8•(4-6)H2O.

Είναι άμορφο, μη κρυσταλλικό ορυκτό. Ορισμένες φορές μπορεί να φέρει υαλώδους υφής βοτρυοειδή συσσωματώματα. Το χρώμα του συνήθως είναι κιτρινοκάστανο μέχρι σκούρο καστανό. Έχει λάμψη κηρώδη και γραμμή κόνεως με χρώμα ανοικτό καστανό και δύναται να σχηματίζει σταλακτίτες. Πρώτη φορά περιγράφηκε το 1838, από τον Βέλγο χημικό Ντυμόν (Dumont) και έλαβε αυτή την ονομασία προς τιμήν του χημικού J.S.P.J. Delvaux de Fenffe (1782–1863). Απαντάται στο Βέλγιο και την Τσεχία και σε άλλες επίσης χώρες.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑   Handbook of Mineralogy
Συντεταγμένες: 48°12′41.8″N 16°22′10.6″E﻿ / ﻿48.211611°N 16.369611°E﻿ / 48.211611; 16.369611

Η **Γιούντενπλατς** (γερμανικά: *Judenplatz*, μτφ. *Εβραϊκή Πλατεία*) είναι πλατεία της Βιέννης που ήταν το κέντρο της εβραϊκής ζωής και της Βιεννέζικης εβραϊκής κοινότητας κατά τον Μεσαίωνα. Στο κέντρο της πλατείας υπάρχει το άγαλμα του Γερμανού συγγραφέα του Διαφωτισμού, δραματικού ποιητή και κριτικού της τέχνης Γκότχολντ Εφραίμ Λέσσινγκ (Gotthold Ephraim Lessing, 1729-1781). Στην πλατεία υπάρχει επίσης ένα μνημείο για τα Αυστριακά Θύματα του Ολοκαυτώματος, ένα έργο που βασίζεται σε μια ιδέα του Εβραίου Αυστριακού συγγραφέα Σιμόν Βίζενταλ που επέζησε του Ολοκαυτώματος και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο έγινε διάσημος για τη συμβολή του στον εντοπισμό Ναζί εγκληματιών πολέμου. Το μνημείο που αποκαλύφτηκε το 2000, είναι ένας κύβος από οπλισμένο σκυρόδεμα που μοιάζει με βιβλιοθήκη με τους όγκους του γυρισμένους από μέσα προς τα έξω και δημιουργήθηκε από τη Βρετανίδα καλλιτέχνιδα Ρέιτσελ Γουαϊτρέντ (Rachel Whiteread).

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Wiki Loves Monuments monuments database*. 18  Αυγούστου 2017. tools.wmflabs.org/heritage/api/api.php?action=search&format=json&srcountry=at&srlanguage=de&srid=32747.

Πηγές
-----


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Αυστρία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4434226-3

 |

 |
*Ο Ορφέας παίζει λύρα*
Ο **Γιάκομπ φαν Στάφερντεν** (Jacob van Staverden  Άμερσφοορτ1656 - Ρώμη (μετά το) 1716) ήταν Ολλανδός ζωγράφος που μετανάστευσε στη Ρώμη, όπου αποτελούσε μέλος της ομάδας ζωγράφων ρωπογραφιών γνωστή ως Bamboccianti .

Βιογραφία
---------

Οι λεπτομέρειες για τη ζωή του είναι λιγοστές. Εκπαιδεύτηκε ίσως μέχρι το 1672 στο Άμερσφοορτ από τον ζωγράφο νεκρών φύσεων και αστικών τοπίων Ματίας Βίτχοος, ο οποίος είχε προηγουμένως ζήσει και εργαστεί στην Ρώμη. Ήταν ενεργός στο Άμερσφοορτ μέχρι το 1674, έτος κατά το οποίο έφυγε για την Ιταλία μαζί με τον Κασπάρ φαν Βίττελ, έναν άλλο μαθητή του Βίτχοος. Καταγράφεται στη Ρώμη στις 3 Ιανουαρίου 1675. Εδώ έγινε μέλος των Bentvueghels, μιας ένωσης κυρίως Ολλανδών και Φλαμανδών καλλιτεχνών που εργάζονταν στη Ρώμη. Ήταν συνηθισμένο για τους Bentvueghels να υιοθετούν ψευδώνυμο. Ο Γιάκομπ φαν Στάφερντεν έλαβε το ψευδώνυμο *Ijver* (επιμέλεια). Ήλθε, επίσης, σε επαφή με τους «Bamboccianti», μια χαλαρή ομάδα κυρίως Ολλανδών και Φλαμανδών ζωγράφων που κατοικούσαν στη Ρώμη και επέλεξαν την καθημερινή ζωή των κατώτερων τάξεων στη Ρώμη και στην ύπαιθρο ως προτιμώμενο θέμα των έργων τους.

 *Πωλητής καρπουζιών και ένα νεαρό αγόρι*
Τον Μάρτιο του 1686 και τον Ιανουάριο του 1687 καταγράφεται στο Άμερσφοορτ. Έφυγε πάλι για τη Ρώμη, όπου διέμεινε από το 1689 μέχρι το θάνατό του. Στη Ρώμη καταγράφεται ότι ζούσε με τον Κασπάρ φαν Βίττελ το 1689 και το 1693-94. Εισήλθε στην υπηρεσία της Παπικής Φρουράς στη Ρώμη το 1694. Σύμφωνα με τον πρώην Ολλανδό βιογράφο Γιαν φαν Χόολ (Jan van Goo)l, ο λόγος ήταν ότι δεν ήταν πολύ επιτυχημένος ως καλλιτέχνης στη Ρώμη. Ο φαν Χόολ δηλώνει επίσης, κακόβουλα, ότι ο φαν Στάφερντεν υποδυόταν τον ευγενή στη Ρώμη, ενώ στην πραγματικότητα ο πατέρας του ήταν «μόνον ένας κοινός τεχνίτης». 

Το όνομα του Γιάκομπ φαν Στάφερντεν εμφανίζεται σε διάφορα έγγραφα με ημερομηνίες 1706, 1710 και 1712 και 1716 σχετικά με την πώληση περιουσιακών στοιχείων για τη συγκέντρωση χρημάτων. Το επάγγελμά του δεν αναφέρεται σε αυτά τα αρχεία. Η τελευταία καταγραφή για τον καλλιτέχνη χρονολογείται στο 1716. Δεν είναι γνωστό πότε ή πού πέθανε ο καλλιτέχνης, αν και υποτίθεται ότι πέθανε στη Ρώμη.

Έργο
----

Μόνον ένας μικρός αριθμός έργων του Γιάκομπ φαν Στάφερντεν είναι γνωστά, και πάλι μόνον βάσει αποδόσεων. Είναι κυρίως ρωπογραφίες στο ύφος των Bamboccianti. Ο φαν Χόολ αναφέρει ότι ο φαν Στάφερντεν ζωγράφισε επίσης λουλούδια και φρούτα, αλλά δεν είναι γνωστά σήμερα παραδείγματα από το χέρι του σε αυτό το είδος.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων
* Bamboccianti
* Bentvueghels

Παραπομπές
----------

1. ↑  rkd.nl/explore/artists/74764. Ανακτήθηκε στις 23  Αυγούστου 2017.
2. ↑  «Jacob van Staverden». *Biografisch Portaal*. 53339932.
3. ↑  (Ολλανδικά) *RKDartists*. 74764. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  Παραλλαγές ονόματος: Jacomo van Staverden, Jacob van Staveren, ψευδώνυμο: IJver

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Jacob van Staverden στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 95706875
* BPN: 53339932
* ULAN: 500004285
* RKD: 74764

 |

 |
Η **Βεντρινά** (βουλγαρικά: Ведрина) είναι χωριό της βορειοανατολικής Βουλγαρίας στην Επαρχία του Ντόμπριτς, και στην ιστορική περιοχή της Νότιας Δοβρουτσάς. Τα Βεντρινά απέχουν 17 χλμ. από την πόλη Ντόμπριτς, 53 από τη Βάρνα, κοντά από το χωριό περνά ο *Σούκα ρέκα* (Ξεροπόταμος) ενώ κύριες ασχολίες των κατοίκων είναι οι καλλιέργειες σιτηρών και η μελισσοκομία.Η περιοχή των Βεντρινών καταλαμβάνει έκταση 29.165km2 και κατά την απογραφή του 2007 είχε 633 κατοίκους και 541 σε αυτή του 2011, διοικητικά ανήκει στον Δήμο Ντόμπριτς.

Ιστορία
-------

Κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κυριαρχίας, το χωριό ονομάστηκε *Καντ Κιό* (Το χωριό του Καδή) επειδή το χωριό ήταν έδρα Καδή. Στο χωριό σήμερα υπάρχουν ερείπια κτιρίου που λέγεται ότι ήταν το σπίτι και το κτίριο όσπου ασκούσε καθήκοντα ο Καδής. Μετά την απελευθέρωση το 1878 άλλαξε σε *Καντίεβο*. Το 1908 ο Δήμος Καντίεβο άλλαξε τα ονόματα των χωριών του δήμου και πρότεινε να μετονομαστεί το Καντίεβο, έδρα του Δήμου, σε *Ασένοβο* κάτι που δεν έγινε τελικά. 

Κατά τη ρουμανική κυριαρχία του 1913-1940, το τουρκικό όνομα άλλαξε και το χωριό ονομάστηκε *Καντιένι*, διοικητικά ανήκε στη Ρουμανική Επαρχία Καλιάκρας και τον Δήμο Εζιμπέι. Μετά την επιστροφή της νότιας Δοβρουτσάς στη Βουλγαρία ξαναπήρε το παλιό του όνομα και το 1942 μετονομάστηκε σε *Φερντινάντοβο* προς τιμή του Βουλγάρου τσάρου Φερδινάνδου Α΄. 

Μετά από τις 9 Σεπτεμβρίου 1944 και την επικράτηση του κομουνισμού, το όνομα του χωριού έγινε ασυμβίβαστο με τη νέα κυβέρνηση και η δημοτική αρχή άρχισε να σκέφτεται τι όνομα θα δοθεί στο χωριό. Υπήρχαν πολλές προτάσεις για να επικρατήσει τελικά το όνομα του Γκεόργκι Δημητρόφ, αλλά η πρόταση αυτή δεν έγινε αποδεκτή. Στις 29 Νοεμβρίου 1946 με υπουργική εντολή, δόθηκε στο χωριό το όνομα *Βεντρινά* (*Γαλήνη*) επειδή το χωριό βρίσκεται σε ένα επίπεδο μέρος, πεδιάδα, ο αέρας είναι καθαρός και υπάρχει μια αίσθηση δροσιάς και ηρεμίας.

Πολιτισμός
----------

Η Βεντρινά είχε δημοτικό σχολείο και νηπιαγωγείο, σήμερα κλειστά, ενώ σήμερα λειτουργεί μόνο παιδικός σταθμός. Έχει δημαρχιακό κτίριο, ταχυδρομείο, Ορθόδοξη εκκλησία από το 1848, ερείπια κατεστραμμένου σήμερα μοναστηριού, σχολείο, ιατρείο, οδοντιατρείο, κοινοτικό κέντρο με βιβλιοθήκη, ενώ συνδέεται με γραμμή λεωφορείου με το Ντόμπριτς.

Προσωπικότητες
--------------

Στα Βεντρινά, και το 1959 γεννήθηκε η μεγάλη Βουλγάρα τραγουδίστρια δημοτικών τραγουδιών Γκαλίνα Ντουρμουσλίσκα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *GeoNames*. 2005. Ανακτήθηκε στις 9  Ιουλίου 2017.
2. ↑  www.grao.bg/tna/t41nm-15-09-2022\_2.txt.
3. 1 2 3 4  с. Ведрина - Мирела
4. 1 2  guide bulgaria-Village Vedrina (Αγγλικά)
5. ↑  Ali Eminov-Bulgaristan'da Türk Köyleri/Turkish Villages in Bulgaria, σελ. 30
6. ↑  House In Vedrina, Dobrich (Αγγλικά)

Πηγές
-----

* selovedrina.alle.bg (Βουλγάρικα)
* Сайт на читалището в селото (Βουλγάρικα)
Συντεταγμένες: 47°34′25″N 10°26′50″E﻿ / ﻿47.57361°N 10.44722°E﻿ / 47.57361; 10.44722

Χιονισμένη άποψη του Γιούνγκχολτς το 2004
Το **Γιούνγκχολτς** (γερμανικά: *Jungholz*) είναι κωμόπολη της Αυστρίας, στην περιφέρεια Ρόιτε (Reutte), στο κρατίδιο του Τιρόλου, η οποία παραδόξως είναι προσβάσιμη μόνον από τη Γερμανία. Με έκταση 7 χλμ2 και 323 μόνιμους κατοίκους, το Γιούνγκχολτς θεωρείται πρακτικά εξκλάβιο της Αυστρίας, αφού ενώνεται με την κυρίως ειπείν χώρα σε ένα και μοναδικό σημείο, πάνω σε μια βουνοκορφή. Με την γείτονα χώρα τελούσε υπό τελωνειακούς δεσμούς, μέχρι την προσχώρηση της Αυστρίας στην ΕΕ το 1995 και λόγω της ιδιαιτερότητας αυτής διαθέτει αυστριακό όσο και γερμανικό ταχυδρομικό κώδικα (A-6691 και D-87491, αντίστοιχα).

Διεθνές σταυροδρόμι
-------------------

Το σημείο ένωσης του Γιούνγκχολτς με την Αυστρία είναι η κορυφή του όρους Ζόργκσρόφεν (Sorgschrofen), στα 1636 μ. υψόμετρο. Εκτός από συνοριακό σημείο μεταξύ Αυστρίας και Γερμανίας, η βουνοκορφή οριοθετεί ένα σταυροδρόμι μεταξύ δύο αυστριακών περιφερειών (Τιρόλο, Ρόιτε) και δύο γερμανικών περιφερειών (Βαυαρία, Ομπεράλγκόι)· έτσι, προκύπτουν χονδρικά τα εξής τέσσερα τεταρτημόρια και οι αντίστοιχοι νομοί:

* Γιούνγκχολτς (Αυστρία, Β.)
* Φρόντεν (Γερμανία, Α.)
* Σάτβαλντ (Αυστρία, Ν.)
* Μπαντ Χίντελανγκ (Γερμανία, Δ.)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Dauersiedlungsraum der Gemeinden Politischen Bezirke und Bundesländer - Gebietsstand 1.1.2018». Statistics Austria. Ανακτήθηκε στις 10  Μαρτίου 2019.
2. ↑  «Einwohnerzahl 1.1.2018 nach Gemeinden mit Status, Gebietsstand 1.1.2018». Statistics Austria. Ανακτήθηκε στις 9  Μαρτίου 2019.
3. ↑  raw.githubusercontent.com/bresu/oe\_gemeinden/a41434c7941c8902852ad6849e48a78cf475a80c/gemeinden\_CSV.csv.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Γιούνγκχολτς** |

* Το συνοριακό σημείο στο Γιουνγκχολτς
* Επίσημη ιστοσελίδα του Γιουνγκχολτς (Γερμανικά)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 153241262
* GND: 4029021-9

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ευρώπη
* Πύλη:Αυστρία
 |

 |
Το **Ψαρά ΙV / D-98** ήταν αντιτορπιλικό τύπου DARDO.

Ναυπηγήθηκε κατά τα έτη 1931-1933 στα ναυπηγεία ‘Italy – Odero Terni – Orland, Sestri Ponente, La spezia’. Καθελκύστηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1932. Ύψωση της Ελληνικής Σημαίας στις 1 Μαΐου 1933 στην πόλη La Spezia.

Βυθίστηκε στις 20 Απριλίου 1941 από γερμανική αεροπορική επίθεση – Κυριακή του Πάσχα κοντά στα Μέγαρα. Στο ναυάγιο 37 άνδρες χάθηκαν και 57 τραυματίστηκαν. Ο αυτόπτης μάρτυρας Ιωάννης Ν. Τούμπας γράφει "*Επέθαναν ωραία όμως τα ΨΑΡΑ. Τα Α/Α πολυβόλα του εξηκολούθουν να βάλλουν και αφού είχε χτυπηθή. Μπράβο ΨΑΡΑ!***"**

Συμμετείχε στις Ναυτικές πολεμικές επιχειρήσεις του 1940-1941, στις 3 επιδρομές στο στενό του Οτράντο (14-15/11/1940, 15-16/12/1940, 4-5/01/1941) σε συνοδείας νηοπομπών. Στις 12 Μαρτίου 1941 σε θέση 11 ναυτικά μίλια νοτιοδυτικά της Φαλκονέρας με Κυβερνήτη τον Αντιπλοίαρχο Π. Κώνστα. Υπήρξαν ενδείξεις ότι προξένησε σοβαρές ζημιές σε ιταλικό Υ/Β. Στοιχεία υπήρχαν ότι στις 26 Μαρτίου 1941 5 ναυτικά μίλια νοτιοδυτικά της νήσου Ψαρών έπληξε εχθρικό Υ/Β.

Ομοίου τύπου πλοία ‘Ύδρα IV‘, ‘Κουντουριωτησ ΙΙ’ και ‘Σπετσαι IV’.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος των υφιστάμενων πλοίων του Πολεμικού Ναυτικού
* Ψαρά
* Ψαρά (πολεμικό πλοίο)
* Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ναυτικό Μουσείο Ελλάδος > Συλλογές > Εχθρός εν όψει». *hmmuseum.gr* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2017.

Πηγές
-----

* Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό
* www.hellasarmy.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 31 Οκτώβρη 1940
Η **Γιούνιον Καρμπάιντ** (*Union Carbide Corporation*) είναι Αμερικανική χημική εταιρεία, η οποία ιδρύθηκε το 1917, αρχικά με την επωνυμία, Union Carbide and Carbon Corporation. Από τις 6 Φεβρουαρίου 2001, η εταιρεία έχει πλήρως εξαγορασθεί από τη χημική εταιρεία **Dow Chemical Company**. Σήμερα απασχολεί περίπου 2.300 υπαλλήλους.

Παράγει σε βιομηχανική κλίμακα χημικές ενώσεις και πολυμερή, τα οποία τα προμηθεύει σε άλλες θυγατρικές εταιρείες του ομίλου της Dow για περαιτέρω επεξεργασίες πριν τη τελική διάθεση. Κατεργάζεται πρώτες ύλες και ειδικεύεται πλέον στην παραγωγή ειδικών χημικών προϊόντων, τα οποία περιλαμβάνουν προϊόντα για τους κλάδους: χρωμάτων και βαφών, καλωδίων, προϊόντα προσωπικής φροντίδας, φαρμακευτικά, υφάσματα, αγροτικά φυτοφάρμακα και πετρελαιοειδή.

Διάφορα δυστυχήματα και χημικά ατυχήματα έχουν συμβεί στο παρελθόν, στα οποία άμεσα ή έμμεσα εμπλέκεται η εταιρεία Γιούνιον Καρμπάιντ, κυρίως στη δυτική Βιρτζίνια, την Καλιφόρνια, την Ινδία και την Αυστραλία.

Δείτε επίσης
------------

* Διαρροή χημικών στο Μποπάλ

Παραπομπές
----------

1. ↑  "About Us". Union Carbide Corporation. Accessed February 24, 2021.
2. ↑  «Τραγωδία του Μποπάλ: Ένα ακόμη έγκλημα χωρίς τιμωρία!». *TVXS - TV Χωρίς Σύνορα*. 30 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2021.
3. ↑  «Carbide Has Long History of Difficulty : Accidents Reflect Its Reputation for Aimless Management». *Los Angeles Times*. 19 Αυγούστου 1985. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2021.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 263246589
* LCCN: n80098528
* ISNI: 0000 0000 8859 7171
* SUDOC: 151313504

 |

 |
Ο **Βασίλι Γιούριεβιτς** ο *αλλοίθωρος*, ρωσ. Василий Юрьевич Косой [προφ. κοσόι] (1421 - 1448) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν μέγας πρίγκιπας της Μόσχας (1434-35).

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Ντμίτρι πρίγκιπα του Ζβενίγκοροντ & της Μόσχας και της Αναστασίας των Ρουρικιδών, κόρης του Γιούρι πρίγκιπα του Σμολένσκ. Ο πάππος του Ντμίτρι *του Ντον* (Donskoy) άλλαξε τον παλαιό νόμο διαδοχής, που όριζε διάδοχο τον επόμενο αδελφό και έθεσε κληρονόμους τους γιους του, πρώτα τον Βασίλι Α΄ και μετά τον Γιούρι. Όμως ο Βασίλι Α΄ άλλαξε τον νόμο, κάνοντας διάδοχο τον γιο του Βασίλι Β΄. Ο Γιούρι αντέδρασε και το αποτέλεσμα ήταν δύο εμφύλιες διαμάχες.

Στην αρχή ο Γιούρι αποδέχθηκε την αντιβασιλεία, που του έδωσε ο Βασίλι Β΄, ο οποίος όταν ενηλικιώθηκε το 1433, εξεγέρθηκε. Ο Γιούρι νίκησε τις δυνάμεις του ανιψιού του και αυτοανακηρύχθηκε μέγας πρίγκιπας της Μόσχας. Σύντομα όμως μετά απεβίωσε το 1434 και ο γιος του Βασίλι Κοσόι έγινε μέγας πρίγκιπας. Όμως ο αδελφός του τελευταίου, ο Ντμίτρι Σεμιάκα αρνήθηκε τη διαδοχή αυτή και ένωσε τις δυνάμεις του με αυτές του Βασίλι Β΄. Νίκησαν τον Βασίλι Κοσόι, ο οποίος δραπέτευσε από τη Μόσχα το 1435. Η αποφασιστική μάχη του εμφυλίου δόθηκε το 1435 κοντά στο χωριό Σκοργιάτιν της επαρχίας Ροστόβ, όπου ο Κοσόι ηττήθηκε, φυλακίστηκε και έπειτα τυφλώθηκε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.biografija.ru/biography/vasilij-jurevich-kosoj.htm.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p11484.htm#i114833. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.

Πηγές
-----

* Vasily Kosoy

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Vasily Kosoy στο Wikimedia Commons
Συντεταγμένες: 48°50′19″N 0°53′21″W﻿ / ﻿48.83861°N 0.88917°W﻿ / 48.83861; -0.88917

Η κοινότητα **Βιρ Νορμαντί** (γαλλικά:Vire Normandie) είναι γαλλική κοινότητα που βρίσκεται στο νομό Καλβαντός στην περιοχή της Νορμανδίας, στη βορειοδυτική Γαλλία. Έχει πληθυσμό 17.425 κατοίκους. Δημιουργήθηκε την 1η Ιανουαρίου 2016 με τη συγχώνευση οκτώ κοινοτήτων, με έδρα την κοινότητα **Βιρ**, η οποία είναι και πρωτεύουσα του διοικητικού διαμερίσματος Βιρ.

Τοπωνυμία
---------

Το όνομα της κοινότητας είναι η παράθεση του ονόματος της έδρας και της διοικητικής περιοχής της, με ισχύ από τη μέρα της δημιουργίας της. Η γραφή του νομαρχιακού διατάγματος (χωρίς παύλα) επιβεβαιώνεται από τον επίσημο γεωγραφικό κώδικα.

Ιστορία
-------

Η κοινότητα δημιουργήθηκε την 1η Ιανουαρίου 2016 με νομαρχιακό διάταγμα της 31ης Δεκεμβρίου 2015, με τη συγχώνευση οκτώ κοινοτήτων, υπό το νομικό καθεστώς των νέων κοινοτήτων που θεσπίστηκε με το νόμο αριθ. 2010-1563 της 16ης Δεκεμβρίου 2010 για τη μεταρρύθμιση των κοινοτήτων. Οι κοινότητες Κουλόνς, Μαιζονσέλ-λα-Ζουρντάν, Ρουλούρ, Σαιν-Ζερμαιν-ντε-Ταλβάντ-λα-Λαντ-Βωμόν, Τρυτμέρ-λε-Γκραν, Τρυτμέρ-λε-Πετί, Βωντρί και Βιρ συνενώθηκαν με έδρα της νέας κοινότητας το Βιρ. Η κοινότητα Ρουλούρ προσχώρησε στη συνένωση μετά από ψηφοφορία του δημοτικού συμβουλίου στις 29 Δεκεμβρίου 2015, δύο εβδομάδες μετά την αρχική απόρριψη.

Σύνθεση
-------

Οι πρώην κοινότητες που αποτελούν τη νέα κοινότητα Βιρ-Νορμαντί| Κοινότητα | Κωδ.
Insee | Έκταση
(χμ2) | Πληθυσμός
(2016) | Πυκνότητα
(Κάτ./χμ2) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **Βιρ**(έδρα) | 14762 | 22,50 | 11.065 | 492 |
| Κουλόνς | 14187 | 15,58 | 795 | 51 |
| Μαιζονσέλ-λα-Ζουρντάν | 14388 | 13,54 | 448 | 33 |
| Ρουλούρ | 14545 | 13,15 | 921 | 70 |
| Σαιν-Ζερμαιν-ντε-Ταλβάντ-λα-Λαντ-Βωμόν | 14584 | 41,89 | 2.035 | 49 |
| Τρυτμέρ-λε-Γκραν | 14717 | 14,69 | 625 | 43 |
| Τρυτμέρ-λε-Πετί | 14718 | 5,28 | 99 | 19 |
| Βωντρί | 14730 | 11,89 | 1.437 | 121 |

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Επίσημη σελίδα της κοινότητας Βιρ Νορμαντί (γαλλικά)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Populations légales 2020» Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής και Οικονομικών Μελετών. 29  Δεκεμβρίου 2022.
2. ↑ . «www.insee.fr».
3. ↑ . «Recueil\_des\_actes\_administratifs» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 1 Δεκεμβρίου 2017.
4. ↑ . «ouest-france.fr/normandie/vire».