recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Τμήμα του παπύρου του Ανώνυμου του Λονδίνου
Ο **Άβας** ή **Αίας** ήταν αρχαίος Έλληνας γιατρός του 5ου/4ου αιώνα ΠΚΕ για τον οποίο υπάρχει αναφορά μόνο στον Ανώνυμο του Λονδίνου (Anon. Lond. VIII 35f). Ανήκε στην σχολή της Κνίδου, και θεωρείται ότι επηρεάστηκε από τον Αλκμαίωνα τον Κροτωνιάτη. Δίδασκε ότι η υγεία ενός ζώου εξαρτώταν από την ποσότητα των εκρροών («καθάρσεις») του εγκεφάλου διά των αυτιών, των ματιών, της μύτης και του στόματος, θεωρώντας ότι οι πολλές εκρροές ήταν αιτία ασθένειας. Αναγνώριζε επίσης πέντε ειδών καταρροές («καταρρους»), προς την μύτη, τα αυτιά, τα μάτια, πιθανώς το στομάχι, και από το κεφάλι προς το αίμα μέσω των φλεβών. Εξέλιξη της θεωρίας του θεωρείται ότι υιοθετεί ο συγγραφέας των έργων *περὶ ἀδένων* και *περὶ τόπων τῶν κατ’ ἄνθρωπον*.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Το όνομα του στον πάπυρο είναι δυσανάγνωστο.
2. ↑  Σύμφωνα με την (Manetti 2008) μεταξύ 500 και 330 ΠΚΕ (terminus post και ante quem) και σύμφωνα με τον (Wellmann 1903) τέλη του 5ου αιώνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Grensemann 1968.
2. ↑  Manetti 2008.
3. 1 2 3 4 5  Wellmann 1903.

Βιβλιογραφία
------------

* Grensemann, Hermann (1968). *Die hippokratische Schrift "Über die heilige Krankheit"* (στα Γερμανικά). Berlin: de Gruyter. σελίδες 30–31.
* Manetti, Daniela (2008). «Abas (or Aias)». Στο: Keyser, Paul T.· Irby-Massie, Georgia L. *The encyclopedia of ancient natural scientists the Greek tradition and its many heirs* (στα Αγγλικά). London: Routledge. σελ. 29. ISBN 978-0-203-46273-7.
* Wellmann, Max (1903). «Abas». Στο: Wissowa, Georg. *Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft. Supplement, Erstes Heft* (στα Γερμανικά). Stuttgart. σελ. 1.
Συντεταγμένες: 37°23′48″N 22°28′01″E﻿ / ﻿37.396678°N 22.466960°E﻿ / 37.396678; 22.466960

Ο **Ναός Αρτέμιδος Κνακεάτιδος** είναι ένας αρχαίος ελληνικός ναός του 6ου αι. π.Χ. χτισμένος έξω από το χωριό Μαυρίκι της Αρκαδίας, στη θέση *Ψηλή Ράχη* του όρους Μαρμαροβούνι, σε υψόμετρο 1.250 μέτρων. Είναι αφιερωμένος στη θεά Αρτέμιδα. Σήμερα σώζονται μόνο ερείπιά του, γεγονός που κατέστησε δυνατή την αναπαράστασή του σε μεγάλο βαθμό.

Αποτελείτο εξ ολοκλήρου από μάρμαρο Δολιανών. Πιστεύεται ότι αποτέλεσε τον πρώτο ναό του Ελλαδικού χώρου χτισμένο αποκλειστικά από αυτό το υλικό. Ο ναός ήταν δωρικού ρυθμού και τεχνοτροπίας της *«Αιγινήτικης Σχολής»*. Είχε ένα μεγάλο άγαλμα της ίδιας της θεάς Αρτέμιδος, φτιαγμένο από έβενο, ένα μικρό τμήμα του οποίου έχει διασωθεί. Ο ναός αναφέρεται και από τον Παυσανία στα Αρκαδικά:

...ἐκ Τεγέας δὲ ἰόντι ἐς τὴν Λακωνικὴν ἔστι μὲν βωμὸς ἐν ἀριστερᾷ τῆς ὁδοῦ Πανός, ἔστι δὲ καὶ Λυκαίου Διός: λείπεται δὲ καὶ θεμέλια ἱερῶν. οὗτοι μὲν δή εἰσιν οἱ βωμοὶ σταδίοις δύο ἀπωτέρω τοῦ τείχους, προελθόντι δὲ ἀπ' αὐτῶν μάλιστά που σταδίους ἑπτὰ ἱερὸν Ἀρτέμιδος ἐπίκλησιν Λιμνάτιδος καὶ ἄγαλμά ἐστιν ἐβένου ξύλου: τρόπος δὲ τῆς ἐργασίας ὁ Αἰγιναῖος καλούμενος ὑπὸ Ἑλλήνων. τούτου δὲ ὅσον δέκα ἀπωτέρω σταδίοις Ἀρτέμιδος Κνακεάτιδός ἐστι ναοῦ τὰ ἐρείπια.
**Παυσανίας, Αρκαδικά, 53-11**

Υπάρχουν ενδείξεις ότι η θεά Άρτεμις λατρευόταν στην περιοχή ήδη από τον 8ο αι. π.Χ.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Παυσανία - Αρκαδικά, 53.11

Παραπομπές
----------

1. ↑  EG - Δωρικός Ναός Αρτέμιδας Μαυρίκι (Αρχαιολογικός Χώρος)
2. 1 2  «Οδηγός Πελοποννήσου - Ναός Αρτέμιδος Κνακεάτιδος». *cultureportal.uop.gr*. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2020. [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  Τσονοπούλου, Μαρία Κωνσταντίνου (1 Απριλίου 2013). «Τα ιερά της Αρτέμιδος στην Πελοπόννησο». *Aristotle University of Thessaloniki Institutional Repository - IKEE*. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουλίου 2020.

Πηγές
-----

* Ιερό Αρτέμιδος Κνακεάτιδος Αρχειοθετήθηκε 2015-08-17 στο Wayback Machine.
* Ιερό Κνακεάτιδος Αρτέμιδος Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine.
* Αρχαιολογικό Μουσείο Τεγέας - Ναός Αρτέμιδος Κνακεάτιδος
Ο **Ναός Χριστού Παντοκράτορα** βρίσκεται στα Κύθηρα, στον κεντρικό δρόμο του Κάστρου, ανατολικά και σε επαφή με το κτίριο της Πυριτιδαποθήκης και δυτικά της πύλης εισόδου στην Ακρόπολη του Κάστρου. Ο ναός κτίστηκε το 1545 από την Μαρία Κασιμάτη, σύμφωνα με τη διαθήκη της η οποία διασώθηκε στο Νοταριακό Αρχείο Κυθήρων. 

Στη σημερινή μορφή του ο ναός είναι μονόκλιτος καμαροσκέπαστος με οξυκόρυφη καμάρα.. Αρχικά υπήρχε ένα δεύτερος κλίτος προς Νότο που κατέρρευσε και τα τοξωτά ανοίγματα από τα οποία επικοινωνούσαν τα δύο κλίτη κλείστηκαν τα τελευταία χρόνια με ξερολιθιά. Το νότιο κλίτος φαίνεται πως ήταν ο χώρος των γυναικών, ο *γυναικωνίτης*, σύμφωνα με τις πράξεις των εφημερίων. Οι εσωτερικές διαστάσεις του σωζόμενου ναού είναι 16 μ. μήκος, συμπεριλαμβανομένου και του Ιερού, και 4,35 πλάτος. Στο μεγάλο μήκος του εκτός από τον κυρίως ναό, συμπεριλαμβάνεται ο νάρθηκας και ένα μεταγενέστερο κελί, που είχε αρχικά δική του είσοδο βόρεια. φραγμένη σήμερα. Το κελί αυτό χτίστηκε από τον πάπα-Μανέα κατά το τέλος του 17ου αι.-αρχές 18ου αι. σύμφωνα με τη διαθήκη του. Το καμπαναριό, κατεστραμμένο σήμερα, βρισκόταν πάνω από τη μεταγενέστερη (σημερινή) είσοδο στο νάρθηκα και προφανώς ήταν δίλοβο. Ανάμεσα στον κυρίως ναό και στο νάρθηκα είναι κατασκευασμένο από πώρινους λαξευτούς θολίτες ένα ενισχυτικό τόξο. Κατά μήκος της νότιας πλευράς σχηματίζεται κτιστό πεζούλι. Η ημικυκλική αψίδα του Ιερού εξέχει ανατολικά, όπως και η κόγχη του διακονικού, και λιγότερο της πρόθεσης.Στα εξωτερικά επιχρίσματα που αντιστοιχούν στην κόγχη της πρόθεσης διακρίνεται χάραγμα με ημερομηνία 1671. Μεταγενέστερη είναι η είσοδος στο νάρθηκα, ενώ η αρχική στον κυρίως ναό μετατράπηκε σε παράθυρο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανώνυμος,«Ναός Χριστού Παντοκράτορα», Αρχαιολογικόν Δελτίον-Χρονικά, Β1 τομ 63 (2008), σελ.238-239
2. ↑  Ανώνυμος,«Ναός Χριστού Παντοκράτορα», Αρχαιολογικόν Δελτίον-Χρονικά, Β1 τομ 63 (2008), σελ.240

Πηγές
-----

* Ανώνυμος, «Ναός Χριστού Παντοκράτορα», Αρχαιολογικόν Δελτίον-Χρονικά, Β1 τομ 63 (2008), σελ.238-240
*Να μη συγχέεται με τη θεία της Βέρα Κωνσταντίνοβνα της Ρωσίας.*

H **Βέρα Κωνσταντίνοβνα** (ρωσικά: *Вера Константиновна*, 24 Απριλίου 1906 - 11 Ιανουαρίου 2001) από τον Οίκο των Ρομανώφ ήταν κόρη του Μεγάλου Δούκα της Ρωσίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν η δεύτερη κόρη του Κωνσταντίνου Κωνσταντίνοβιτς της Ρωσίας και της Ελισάβετ των Βέττιν, κόρης του Μαυρίκιου της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ.

Γεννήθηκε στο ανάκτορο Παβλόβσκ της Αγίας Πετρούπολης και έλαβε το όνομα της εκ πατρός θείας της Βέρας Κωνσταντίνοβνας της Ρωσίας. Στη βάπτισή της ανάδοχοι έγιναν ο μεγαλύτερος αδελφός της Κωνσταντίνος και η σύζυγος του 2ου εξαδέλφου της Νικολάου Β΄, Αλεξάνδρα Φιόντοροβνα (*Αλίκη της Έσσης*). Ο πατέρας της ήταν ένας αξιοσέβαστος ποιητής.

Η Βέρα με τους γονείς της και τον αδελφό της Γεώργιο επισκέφθηκαν τους συγγενείς της μητέρας της στο Άλτενμπουργκ, όταν το θέρος του 1914 δολοφονήθηκε ο Φραγκίσκος Φερδινάνδος της Αυστρίας και ξεκίνησε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Οι γονείς της αιφνιδιάστηκαν και βρέθηκαν παγιδευμένοι σε εχθρική χώρα, τη Γερμανία. Με την παρέμβαση της Αυγούστας Βικτωρίας του Σ.Χ.Σ.Αουγκούστενμπουργκ τούς επετράπη η επιστροφή στη Ρωσία. Τα έξι μεγαλύτερα αδέλφια της εισήλθαν στον στρατό και μάλιστα ο Ολέγκ σκοτώθηκε σε μάχη. Αυτό ήταν η αρχή μίας σειράς κακοτυχιών.

Πηγές
-----

* King, Greg, and Penny Wilson. Gilded Prism. Eurohistory, 2006. ISBN 0-9771961-4-3
* Zeepvat, Charlotte, The Camera and the Tsars, Sutton Publishing, 2004, ISBN 0-7509-3049-7.
* Exhibition Catalog, Princess Vera Konstantinovna. 100th birthday, Petronii, St Petersburg, 2007. (Russian)
* Princess Vera Constantinovna, Autobiographical articles Kadetskaya pereklichka. Кадетская перекличка № 3 New York, 1972. (Russian)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p11116.htm#i111159. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  (Αγγλικά) *Library of Congress Authorities*. Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου. n2010063202. Ανακτήθηκε στις 3  Ιανουαρίου 2020.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 120382105
* LCCN: n2010063202
* ISNI: 0000 0000 8337 0509
* GND: 141141107
* NKC: js2010576024

 |

 |
Για ομώνυμες κοινότητες και χωριά, δείτε: Άγιοι Πάντες (αποσαφήνιση).  
Εικόνα των Αγίων Πάντων.
Επειδή μεταξύ του μεγάλου αριθμού των Χριστιανών που μαρτύρησαν ή κατά οποιοδήποτε τρόπο προσέφεραν ή εργάσθηκαν υπέρ του Χριστιανισμού υπάρχουν πολλοί των οποίων τα ονόματα παρέμειναν άγνωστα, όρισαν τόσο η Ορθόδοξη Ανατολική Εκκλησία όσο και η Δυτική συγκεκριμένη ημέρα που να τιμώνται όλοι ανεξαιρέτως οι άγιοι, οι **Άγιοι Πάντες**.

Έτσι ορίσθηκε από μεν την Ανατολική Εκκλησία να τιμάται η μνήμη όλων των Αγίων κατά την πρώτη Κυριακή μετά την Πεντηκοστή, από δε τις Δυτικές Εκκλησίες (Καθολική και Προτεσταντικές) την 1 Νοεμβρίου.

Η Κυριακή των Αγίων Πάντων αναφέρεται ιδιαιτέρως στο Τυπικό της Εκκλησίας.

Δείτε επίσης
------------

* Ιερός Ναός Αγίων Πάντων Θεσσαλονίκης

Παραπομπές
----------

1. ↑  βλέπε π.χ.  Αρχειοθετήθηκε 2007-01-29 στο Wayback Machine. και  Αρχειοθετήθηκε 2007-09-17 στο Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Άγιοι Πάντες** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85003608
* GND: 4141927-3
* BNF: cb12187609q (data)
* NKC: ph892598

 |

 |
Συντεταγμένες: 37°59′11.16″N 23°45′19.17″E﻿ / ﻿37.9864333°N 23.7553250°E﻿ / 37.9864333; 23.7553250

Οι **Άγιοι Πάντες** είναι ένας μικρός ναός βυζαντινού ρυθμού του 11ου αι. στους Αμπελόκηπους της Αθήνας. Βρίσκεται επί της οδού Τσόχα 39, σε μικρή απόσταση από το γήπεδο του Παναθηναϊκού και τον σταθμό του μετρό «Αμπελόκηποι».

Ιστορία
-------

Οι πληροφορίες σχετικά με τη θεμελίωση και την ιστορία του ναού είναι περιορισμένες. Είναι ωστόσο γνωστό πως χτίστηκε πάνω στα ερείπια ναού της Ουράνιας Αφροδίτης τον 11ο αιώνα.. Στην αρχαιότητα, η τοποθεσία φιλοξενούσε εκτός από το ναό και ιερό άλσος (*«Κήποι»*) με πηγή και βωμό της θεάς στον οποίο αφιέρωναν κατά τη γιορτή των Αρρηφορίων. Ο βωμός σώζεται στα αριστερά του σημερινού ναού. 

Με βάση την αρχιτεκτονική του ο ναΐσκος θεωρείται σύγχρονος της Καπνικαρέας, των Αγίων Θεοδώρων στην πλατεία Κλαυθμώνος και της Ομορφοκλησσιάς στο Γαλάτσι. Οι Άγιοι Πάντες βρίσκονταν σε προάστιο της μεσαιωνικής Αθήνας και αποτελούσαν τον κύριο ναό ενός βυζαντινού μοναστηριού, της Μονής Ομολογητών, όπως φανερώνουν κάποια συγκεκριμένα αρχαιολογικά ευρήματα αλλά και επιστολές του Μιχαήλ Χωνιάτη. 

Ο ναός βρισκόταν σε ημιερειπωμένη κατάσταση ώσπου αναστηλώθηκε το 1957 από τους Ορλάνδο, Φιντικάκη, Στίκα. Σήμερα αποτελεί μετόχι της Μονής Πετράκη.

Αρχιτεκτονική
-------------

Είναι σταυροειδής εγγεγραμμένος ναός με οκταγωνικό τρούλο. Στα παράθυρα και τα ανοίγματα διασώζει πλούσια διακόσμηση ενώ στην τοιχοποιία ενσωματώνονται αρχαία αρχιτεκτονικά μέλη, πολλά από τα οποία φέρουν επιγραφές.

Κίνδυνοι
--------

Επειδή ο ναΐσκος ανήκει σε προγενέστερη ιστορική φάση της πρωτεύουσας βρίσκεται σε χαμηλότερο επίπεδο από τη σημερινή οδό Τσόχα. Από τη δεκαετία του 1950 ογκώδεις πολυκατοικίες οικοδομούνται εντός του αρχαιολογικού χώρου και του προαυλίου του ναού. Τον Αύγουστο του 2006 κατεδαφίστηκε παρακείμενο διώροφο αλλά παρά τις αντιδράσεις των κατοίκων δεν κατέστη δυνατόν να απελευθερωθεί ο χώρος κι έτσι δόθηκε άδεια για οικοδόμηση νέας πολυώροφης πολυκατοικίας που ολοκληρώθηκε το 2007. Κατά τη θεμελίωση της νέας πολυκατοικίας εντοπίστηκαν και άλλες αρχαιότητες οι οποίες καλύφθηκαν με τσιμέντο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.arxaiologikoktimatologio.gov.gr/el/monuments\_info?id=147914&type=Monument.
2. 1 2  «Το τσιμέντο θα πνίξει τους Αγίους Πάντες». *Η Καθημερινή*. 28-11-2006.. Ανακτήθηκε στις 16-10-2021.
3. 1 2   Ιερά Μονή Ασωμάτων Πετράκη - *Ιερός Ναός Αγίων Πάντων Μονής Ομολογητών Αμπελοκήπων, Μετόχιον της Μονής Πετράκη*. Ανακτήθηκε 06-04-2009
4. ↑  Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών - *Βυζαντινά Μνημεία Αττικής: Πάντες, Άγιοι, Αμπελόκηποι-Αθήνα*. Ανακτήθηκε 06-04-2009.
5. ↑  Athens Info Guide - *Ιεροί Ναοί στην Αθήνα: Άγιοι Πάντες*, Ανακτήθηκε 06-04-2009.
Το άγαλμα του Ηρακλή στο Ιράν
Το άγαλμα του Ηρακλή στο Ιράν
Το **άγαλμα του Ηρακλή στο Μπεχιστούν** του Ιράν, είναι ένα άγαλμα που λαξεύτηκε σε βράχο το 153 π.Χ. περίπου και φέρει επιγραφή στα αρχαία ελληνικά.

Ιστορικό
--------

Σύμφωνα με την επιγραφή το άγαλμα κατασκευάστηκε το 153 π.Χ. που συμπίπτει με τη βασιλεία του Μιθριδάτη Α΄ της Παρθίας. Bρίσκεται στο βουνό *Μπεχιστούν* (Behistun) και ανακαλύφθηκε το 1957. Ο Ηρακλής κρατάει κύπελλο στο αριστερό του χέρι και με το άλλο χέρι ακουμπάει το πόδι του. Το άγαλμα έχει μήκος 1,47 μ. και ενώνεται με το βουνό. Το κεφάλι του αγάλματος κλάπηκε δύο φορές, αλλά βρέθηκε και τις δύο. Ωστόσο, το σημερινό κεφάλι του αγάλματος είναι αντίγραφο, από το γνήσιο, το οποίο φυλάσσεται στον Πολιτιστικό Οργανισμό *"Cultural Heritage, Handicrafts and Tourism Organization of Iran"*, στην Τεχεράνη.

Η επιγραφή
----------

Το άγαλμα φέρει την κάτωθι επιγραφή στην αρχαία ελληνική**:**

ἔτους δξρ᾽, μηνὸς  
Πανήμου, Ἡρακλῆν  
Καλλίνικον  
Ὑάκινθος Πανταύχου  
ὑπὲ[ρ] τῆς Κλεομένου  
τοῦ ἐπὶ τῶν ἄνω  
σ[ατρ]απειῶν σωτηρίας  
τῶν *σατραπῶν*
⸺
Το έτος 164,  
το μήνα του Πανήμου (Iουνίου)  
[στήθηκε αυτό το άγαλμα του] Ηρακλή Καλλίνικου  
Ο Υάκινθος, γιος του Πανταχού,  
για την ευημερία του Κλεομένη,  
διοικητή των άνω σατραπών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  www.livius.org/articles/place/behistun/behistun-other-monuments/.
2. 1 2  www.iranicaonline.org/articles/art-in-iran-iv-parthian.
3. 1 2 3 4 5 6  iranarchpedia.ir/entry/19731.
4. 1 2 3 4 5  *Wiki Loves Monuments monuments database*. 6  Νοεμβρίου 2017. tools.wmflabs.org/heritage/api/api.php?action=search&format=json&srcountry=ir&srlang=fa&srid=4482.
5. ↑  iranicaonline.org/articles/bisotun-i.
6. 1 2  The Heracles Inscription from Behistun (HIB), "Parthian Sources Online", Greek text: [...] "1 ἔτους δξρ᾽, μηνὸς / 2 Πανήμου, Ἡρακλῆν / 3 Καλλίνικον / 4 Ὑάκινθος Πανταύχου / 5 ὑπὲ[ρ] τῆς Κλεομένου / 6 τοῦ ἐπὶ τῶν ἄνω / 7 σ[ατρ]απειῶν σωτηρίας". [...]
7. 1 2  Translations of Hellenistic Inscriptions: 25 A STATUE OF HERAKLES, DEDICATED AT BEHISTUN, www.attalus.org
8. ↑  Heracles, "Encyclopaedia Iranica": [...] Greek inscriptions mentioning the god have been found in Behistun [Bisotun] (H. Luschey in Kleiss and Calmeyer, 1996, pp. 59-60). [...]
9. ↑  Behistun, other monuments, www.livius.org
10. ↑  Hamid-Reza Mohebbi, "The statue of Hercules in Bistun"

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Άγαλμα του Ηρακλή στο Μπεχιστούν** |

* Hercules in Iran, 29/08/2013, sixpillars.org
* Hercules and Aramaic Inscription from Behistoun, Ancient History Encyclopedia
Συντεταγμένες: 37°58′6″N 23°44′1″E﻿ / ﻿37.96833°N 23.73361°E﻿ / 37.96833; 23.73361

Ο **Ναός του Κρόνου και της Ρέας** ήταν αρχαίος ελληνικός ναός, αφιερωμένος στη λατρεία του Κρόνου και της Ρέας, επί του ποταμού Ιλισού, στην Αθήνα. Βρισκόταν νότια του Ναού του Ολυμπίου Διός, καθώς και νοτιοανατολικά του Ναού του Δελφινίου Απόλλωνος.

Ο συγκεκριμένος ναός ανεγέρθηκε κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής περιόδου, πιο συγκεκριμένα προς το 150 μ.Χ. Συσχετιζόταν με τον γειτονικό, μεγαλύτερων διαστάσεων, ναό αφιερωμένο στη λατρεία του Δία, η ανέγερση του οποίου ολοκληρώθηκε κατά τη διάρκεια της περιόδου βασιλείας του αυτοκράτορα Αδριανού, καθώς ο Κρόνος και η Ρέα ήσαν γονείς του Δία. Ο τύρρανος Πεισίστρατος, είχε ξεκινήσει την κατασκευή ναού αφιερωμένου στη λατρεία του Δία κατά τη διάρκεια της αρχαϊκής περιόδου, πιο συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια του 5ου αιώνα π.Χ. είναι γνωστό πως είχε προχωρήσει στην ανέγερση ναού αφιερωμένου στον Κρόνο και τη Ρέα εντός της πόλεως των Αθηνών, ενώ πιθανολογείται πως η τοποθεσία του ήταν αντίστοιχη εκείνης του ρωμαϊκού ομώνυμου ναού.

Ο ναός ήταν δωρικού αρχιτεκτονικού ρυθμού, ενώ, σήμερα, μόνον τμήματα των θεμελίων του σώζονται. Πιθανολογείται πως ο συγκεκριμένος ναός συσχετιζόταν με τον εορτασμό των Κρονίων.

Το 258, ο ναός καταστράφηκε, μαζί με άλλα κτίρια της ευρύτερης περιοχής, από τον αυτοκράτορα Βαλεριανό, με απώτερο σκοπό την ανέγερση τείχους εντός της συγκεκριμένης περιοχής, υπό τον φόβο πιθανών επιθέσεων των Γότθων και των Έρουλων.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  (Αγγλικά) Leonard, John (28 Ιανουαρίου 2011). «Ancient but still unknown». *Ekathimerini*. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2019.
2. ↑  (Αγγλικά) «Athens, Temple of Apollo Delphinios». *Vici.org*. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2019.
3. 1 2  «Ναός Κρόνου και Ρέας (Ολυμπιείο) {Αρχαιολογικό Μνημείο}». *Immense Blue*. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2019.
4. ↑  (Αγγλικά) Versnel, H. S. (1990). *Inconsistencies in Greek and Roman Religion: Transition and Reversal in Myth and Ritual*. **2**. Brill. σελ. 99. ISBN 9004092676.
5. ↑  (Αγγλικά) Harrison, Jane Ellen (2010). *Themis: A Study of the Social Origins of Greek Religion*. Cambridge Library Collection - Classics. Cambridge University Press. σελ. 496. ISBN 1108009492.
6. ↑  (Αγγλικά) Clark, Matthew (2012). *Exploring Greek Myth*. John Wiley & Sons. σελ. 19. ISBN 1444362135.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Με το όνομα **Άβιβος** αναφέρεται μεταξύ άλλων 5 Χριστιανών αγίων της Ορθόδοξης Εκκλησίας ο **Άβιβος της Εδέσσης**, γνωστός και ως **Άβιβος ο Νέος** (λατ. *Habibus*, περ. 300 – 322 μ.Χ.), που μαρτύρησε στην Έδεσσα της Μεσοποταμίας (τη σημερινή Σανλιούρφα της Τουρκίας) την εποχή του Αυτοκράτορα Λικινίου.

Βίος
----

Ο Άβιβος γεννήθηκε στην Έδεσσα και χειροτονήθηκε διάκονος. Ως διάκονος, υπηρετούσε στην κωμόπολη Θαλσή ή Θαλσεΐ, αλλά περιερχόταν τα χωριά και διάβαζε στους κατοίκους την Αγία Γραφή. Ο Αυτοκράτορας διέταξε έτσι τη σύλληψη του Αβίβου για τη «μετά ζήλου» διάδοση του Χριστιανισμού. Ο διάκονος εμφανίσθηκε μόνος του στις αρχές, μη θέλοντας να υποφέρει κάποιος άλλος Χριστιανός κατά τις έρευνες για την ανακάλυψή του. Καταδικάσθηκε να καεί ζωντανός. Ο μάρτυρας μπήκε μόνος του στη φωτιά. Μετά την κατάσβεση της πυράς, το σώμα του βρέθηκε αδιάφθορο από τη μητέρα του και συγγενείς. Σύμφωνα με τους συναξαριστές, οι Χριστιανοί της περιοχής πήραν τη σορό του και την έθαψαν μαζί με εκείνα των μαρτύρων Γουρίου και Σαμωνά στην τοποθεσία Βηθελακικλά. Μαζί με αυτούς τιμάται η μνήμη του Αβίβου στις 15 Νοεμβρίου, ενώ τιμάται και ξεχωριστά στις 2 Δεκεμβρίου.

Στο παλαιό συριακό μαρτυρολόγιο ο Άγιος Άβιβος εορτάζεται στις 2 Σεπτεμβρίου, ενώ η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία τιμά τη μνήμη του μόνο στις 15 Νοεμβρίου, μετά των Γουρίου και Σαμωνά.

Δείτε επίσης
------------

* Άγιοι Ομολογητές

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bishop Grigorios of Mesaoria. «Memory of Holy Martyrs and Confessors Gurias, Samonas, and Abibus of Edessa», *Orthodox Times*, November 15, 2019
2. ↑  Holy Martyrs and Confessors Gurias, Samonas and Abibus, of Edessa Retrieved on 20 Feb 2018
3. ↑  Monks of Ramsgate. "Abibus". *Book of Saints*, 1921. CatholicSaints.Info. 2 September 2016 *Αυτό το λήμμα περιλαμβάνει κείμενο από αυτή την πηγή, που είναι κοινό κτήμα.*
4. ↑  Great Synaxaristes: (Greek) Ὁ Ἅγιος Ἄβιβος ὁ Μάρτυρας ὁ νέος. 2 Δεκεμβρίου. ΜΕΓΑΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ.]

Πηγές
-----

* Holweck, F.G.: *A Biographical Dictionary of the Saints*, B. Herder Book Co. St. Louis 1924

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «Sant' Abibo di Edessa» (στην ιταλική)
* Ο Άγιος Άβιβος ο Νέος στο *saint.gr*
Μπόξερ σλιπ
Το **μπόξερ σλιπ** (στα αγγλικά **boxer briefs**) ή απλά **μποξεράκι** είναι ένας υβριδικός τύπος ανδρικού εσωρούχου που είναι μακρύ στους μηρούς, παρόμοιο με το μπόξερ σορτς, αλλά σφιχτό στην εφαρμογή του, παρόμοιο με το σλιπ. Εμφανίστηκε ως στυλ τη δεκαετία του 1990 και φοριέται συχνά για αθλητισμό ή ως εσώρουχο καθημερινής χρήσης. Το μπόξερ σλιπ κατασκευάζεται συνήθως από συνδυασμό βαμβακιού και σπάντεξ ή πολυεστέρα. Ο σχεδιασμός του παρέχει συγκράτηση και στενή εφαρμογή στο σώμα από τη μέση έως τους μηρούς. Η ελαστική ταινία που εφαρμόζει στην μέση έχει συχνά τυπωμένο το όνομα του κατασκευαστή. Παλαιότερα είχε υποστηριχθεί πως η συμπίεση των γεννητικών οργάνων στο σώμα ίσως να επηρέαζε την ποιότητα της σπερματογένεσης, αν και σήμερα ο τύπος του εσωρούχου δεν θεωρείται σχετικός με την γονιμότητα.

Δείτε επίσης
------------

* Μπόξερ σορτς
* Εσώρουχο
* Φανέλα

Παραπομπές
----------

1. ↑  «A critical analysis of the role of underwear type in male subfertility» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 24 Ιουλίου 2008. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2019.
Το "**With or Without You**" είναι ένα τραγούδι του ιρλανδικού rock συγκροτήματος U2, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον πέμπτο δίσκο τους *The Joshua Tree*, του 1987. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε και ως single, το πρώτο από τον εν λόγω δίσκο. Το single κατέληξε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία φτάνοντας στο νούμερο 1 των αμερικανικών *Billboard Hot 100*, για πρώτη φορά στην ιστορία τους. Επίσης, έφτασαν στο νούμερο 1 των καναδικών (επίσης για πρώτη φορά), καθώς επίσης και των ιρλανδικών. Στα βρετανικά charts το τραγούδι έφτασε έως και το νούμερο 4. 

Το εν λόγω κομμάτι είναι ένα από τα πιο γνωστά του συγκροτήματος, ενώ είναι ένα από τα πιο πολυπαιγμένα στις ζωντανές εμφανίσεις τους. Το περιοδικό *Rolling Stone*, το συμπεριέλαβε στον κατάλογό του με τα 500 Σπουδαιότερα Τραγούδια όλων των εποχών, κατατάσσοντας το στην 132η θέση. Το τραγούδι δέχτηκε θετικές κριτικές ήδη από τη στιγμή που κυκλοφόρησε, ενώ αργότερα συμπεριλήφθηκε και σε compilation δίσκους του σχήματος. Έως και σήμερα είναι το πιο πολυδιασκευασμένος τραγούδι των U2. Τέλος, το single έγινε πλατινένιο στην Ιταλία και στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Sams, Aaron· Kantas, Harry. «U2 – "With or Without You" Single». U2songs.com. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2016.
2. ↑  O'Hare, Colm (2007-11-21). «The Secret History of 'The Joshua Tree'». *Hot Press*.
3. ↑  «Top Singles - Volume 46, No. 5, May 09 1987». *RPM*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιουλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2011.
4. ↑  «Irish Singles Chart». *The Irish Charts*. Ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2009.  Note: U2 must be searched manually.
5. ↑  «500 Greatest Songs of All Time: U2, 'With or Without You'». *Rolling Stone* (Special collectors edition). 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2017-11-24.. Ανακτήθηκε στις 2017-12-29.
6. ↑  «With or Without You». *U2.com*. Live Nation. Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* "With or Without You" lyrics and performances at U2.com
* With or Without You στο YouTube
Τα **Windows Nashville** (πρώην Cleveland) ήταν μια ακυρωθείσα έκδοση των Windows. Κυκλοφόρησαν το 1996, ανάμεσα σε **Chicago** (Windows 95) και **Memphis** (Windows 98), και αναφερόταν δημόσια ως και **Windows 96**. Η κυκλοφορία επρόκειτο να εστιαστεί σε μια στενότερη ολοκλήρωση μεταξύ των Windows και του Internet Explorer, προκειμένου να ανταγωνιστούν καλύτερα με το Netscape Navigator.

Η Microsoft ισχυρίστηκε ότι τα Nashville θα προσθέσουν χαρακτηριστικά την ενσωμάτωση του Internet στην επιφάνεια εργασίας των Windows 95 και των Windows NT 4.0, με βάση τα νέα χαρακτηριστικά του Internet Explorer 3.0.

Ωστόσο, μια κατασκευή είχε αριθμό έκδοσης 4.10.999 (σε σύγκριση με τα Windows 95 της 4.00.950, τα *Windows 95 OSR2* του 4.00.1111, και τα Windows 98 του 4.10.1998). Το έργο τελικά ακυρώθηκε ως πλήρης κυκλοφορία, τα *Windows 95 OSR2* αποστέλλονται ως ενδιάμεση έκδοση αντ 'αυτού. Η κωδική ονομασία Nashville επαναχρησιμοποιήθηκε για τα Windows Desktop Update που κυκλοφόρησε μαζί με τον Internet Explorer 4.0 και παρέδωσε τα περισσότερα από τα χαρακτηριστικά που υποσχέθηκε για τα Windows Nashville. Η εφαρμογή Athena PIM κυκλοφόρησε ως Microsoft Internet Mail and News (σημερινό Outlook).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αναμενόταν να κυκλοφορήσει το 1997. βλ: Comes v. Microsoft 3208
2. ↑  βλ: Comes v. Microsoft 5735

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εκδόσεις των Microsoft Windows |
| --- |
|  |
| Εκδόσεις DOS | 
* Windows 1.0
* Windows 2.0
* Windows 2.1x
* Windows 3.0
* Windows 3.1x
 |  |
|  |
| Windows 9x | 
* Windows 95 (Ανάπτυξη)
* Windows 98
* Windows Me
 |
|  |
| Windows NT | 

|  |  |
| --- | --- |
| Πρώτες εκδόσεις | 
* Windows NT 3.1
* Windows NT 3.5
* Windows NT 3.51
* Windows NT 4.0
* Windows 2000
 |
|  |
| Εκδόσεις πελατών | 
* Windows XP
	+ εκδόσεις
	+ x64
	+ Media Center
	+ Fundamentals
* Windows Vista
	+ εκδόσεις
* Windows 7
	+ εκδόσεις
* Windows 8
	+ εκδόσεις
	+ 8.1
	+ RT
* Windows 10
	+ εκδόσεις
* Windows 11
 |
|  |
| Windows Server | 
* Server 2003
	+ Home Server
* Server 2008
	+ EBS 2008
	+ HPC Server 2008
* Server 2008 R2
	+ Home Server 2011
* Server 2012
* Server 2016
* Server 2019
* MultiPoint Server
* Server Essentials
 |
|  |
| Εξειδικευμένες εκδόσεις | 
* Windows Preinstallation Environment
 |

 |
|  |
| Windows Embedded | 
* Embedded Compact
	+ CE 5.0
	+ Embedded CE 6.0
	+ Embedded Compact 7
* Embedded Automotive
* Embedded Industry
* Embedded 8
 |
|  |
| Windows Mobile | 
* Pocket PC 2000
* Pocket PC 2002
* Mobile 2003
* Mobile 5.0
* Mobile 6.0
* Mobile 6.1
* Mobile 6.5
 |
|  |
| Windows Phone | 
* Phone 7
* Phone 8
* Phone 8.1
* 10 (mobile)
 |
|  |
| Ακυρωθείσες εκδόσεις | 
* Cairo
* Nashville
* Neptune
* Odyssey
 |

 |
Τα **Άβνοβα** ή **Ἀβνοβαῖα ὄρη** ήταν η αρχαία ελληνική ονομασία μιας οροσειράς γνωστής στους αρχαίους συγγραφείς Πλίνιο τον Πρεσβύτερο και Τάκιτο. Η λατινική ονομασία τους ήταν *Abnoba Mons*. Παραδοσιακά τα Αβνοβαία όρη έχουν ταυτισθεί στην ιστορική έρευνα με τον Μέλανα Δρυμό στη σημερινή νότια Γερμανία. Ο Κλαύδιος Πτολεμαίος αναφέρει το τοπωνύμιο στη *Γεωγραφικήν Υφήγησιν* περί το 150 μ.Χ. ως μια οροσειρά (στο πρωτότυπο *ὄρη*) στο εσωτερικό της «Μείζονος Γερμανίας». Είναι σαφές ότι ο γεωγράφος δεν περιορίζει αυτή την ονομασία στον σημερινό Μέλανα Δρυμό, αλλά εννοεί μια ολόκληρη αλυσίδα βουνών. Από την άλλη, ο Τάκιτος αναφέρεται σαφώς στον Μέλανα Δρυμό, όταν γράφει ότι από μια «χλοερή πλαγιά» των βουνών αυτών πηγάζει ο Ίστρος (Δούναβης).

Προγενέστερα, στα *Απομνημονεύματα περί του Γαλατικού Πολέμου* του Ιουλίου Καίσαρα (6, 25), τα Άβνοβα ταυτίζονται με τα Ερκύνια Όρη, τα σημερινά Μεταλλοφόρα Όρη (γερμ. *Erzgebirge*). Από τους αρχαίους ήδη χρόνους οι εύφορες δυτικές πλαγιές των Αβνόβων ήταν κατοικημένες, ενώ το εσωτερικό τους, που το διέσχιζαν στρατιωτικές ατραποί, ήταν σχεδόν ακατοίκητο. Η θεά των Κελτών ή Γαλατών που λατρευόταν στην περιοχή ήταν γνωστή ως Αμπνόμπα και ήταν αντίστοιχη της ελληνορωμαϊκής θεάς του κυνηγιού Ατρέμιδος/Ντιάνας, οπότε απαντάται εξελληνισμένα ως **Αβνοβαία Άρτεμις** (λατιν. *Diana Abnoba*).

Δείτε επίσης
------------

* 456 Αμπνόμπα, αστεροειδής

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Nat. Hist.*, 4, 79
2. ↑  *Germania*, 1
3. ↑  '*Γεωγραφική Υφήγησις*, 2, 11, 5.6
4. ↑  Analytische Online-Edition der Geographike Hyphegesis mit Übersetzung und Karte der *Germania magna*, retrieved 27 June 2014

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, έκδ. 2006, τόμος 1, σελ. 124

Βιβλιογραφία
------------

* Maximilian Ihm: Το λήμμα «Abnoba» στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάουλυ-Βίσοβα*, τόμος I, 1, Στουτγάρδη 1893, στήλη 104
* Werner Heinz και Rainer Wiegels: «Der Diana Abnoba Altar in Badenweiler», *Antike Welt*, 13/4 (1982), σσ. 37-43
* *Ptolemaios, Handbuch der Geographie (Griechisch-Deutsch)*, Βασιλεία: Schwabe Verlag, 2006, ISBN 3-7965-2148-7
* Reinhard Wenskus: Το λήμμα «Abnoba» στο *Reallexikon der Germanischen Altertumskunde*, 2η έκδ. τόμ. 1, εκδόσεις Walter de Gruyter, Βερολίνο/Νέα Υόρκη 1973, σελ. 13 (online εδώ)
* Sabine Ziegler: «Bemerkungen zum keltischen Toponym Abnova/Abnoba», *Historische Sprachforschung*, τόμ. 116, νο. 2 (έτος 2003), σσ. 290-294

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Edition der Geographike Hyphegesis mit Übersetzung und Karte der «Germania magna»*, ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2013
* «Google Earth in der Antike», *Der Spiegel*, τεύχος 39 του 2010
Στη Βιολογία, αλλά και γενικότερα στις Βιοεπιστήμες, με τον όρο **βιολογική παραγωγή** χαρακτηρίζεται γενικά η κάθε είδους δημιουργία νέας οργανικής ουσίας από τους ζωντανούς οργανισμούς.

Η βιολογική παραγωγή αποτελεί αυτούσια ένα προσδιοριστικό μέτρο του βιολογικού πλούτου ενός βιολογικού πληθυσμού, μιας βιοκοινότητας ή ενός οικοσυστήματος που μπορεί να παρουσιάζει μια γεωγραφική περιοχή, χώρα ή ήπειρος. Η μελέτη αυτής αποτελεί ιδιαίτερο σε σπουδαιότητα κλάδο της Οικολογίας και ειδικότερα σε σημαντικές εφαρμογές στη βελτίωση της απόδοσης των λεγομένων "ανθρωπογενών οικοσυστημάτων" όπως χαρακτηρίζονται π.χ. η γεωργία, η κτηνοτροφία, οι υδατοκαλλιέργειες κ.λπ.

Η βιολογική παραγωγή βασίζεται στην ενέργεια που απαιτείται για τη συνέχιση της ζωής. Πρωταρχική πηγή ενέργειας εν προκειμένω για όλους τους οργανισμούς αποτελεί η ηλιακή ακτινοβολία όπου δι΄ αυτής οι οργανισμοί δεσμεύουν κάποια ποσότητα (φωτοχημική ενέργεια) με τη φωτοσύνθεση. Έτσι παρατηρείται η πρωτογενής παραγωγή, η δευτερογενής, η τριτογενής, η τεταρτογενής κ.λπ. που ουσιαστικά κάθε μία εξ αυτών αποτελεί και ένα ιδιαίτερο στάδιο κατανάλωσης, δημιουργώντας στο σύνολό τους τη λεγόμενη τροφική αλυσίδα. Για παράδειγμα η βλάστηση ενός έλους (πρωτογενής π.) καταναλώνεται από ακρίδες (δευτερογενής π.), και αυτές από τρωκτικά (τριτογενής π.) και αυτά από φίδια ή γεράκια (τεταρτογενής π.) κ.λ.π.

Η βιολογική παραγωγή εκφράζεται συνηθέστερα σε ποσότητα θερμότητας δηλαδή σε κιλοθερμίδες που θεωρητικά απελευθερώνεται από την πλήρη οξείδωση των οργανικών ενώσεων που παράγονται είτε ανά τετραγωνικό μέτρο επιφάνειας σε ετήσια βάση, είτε ως ουσία κατά βάρος που παράχθηκε ανά τ.μ. ετήσια, με αντίστοιχες μονάδες μέτρησης **Kcal/m2/yr**, ή **g/m2/yr**

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.48ος,σελ.141.
Συντεταγμένες: 40°28′26″N 17°13′59″E﻿ / ﻿40.47389°N 17.23306°E﻿ / 40.47389; 17.23306

Ο **Ναός του Ποσειδώνα** ή **δωρικός ναός** στον Τάραντα είναι ο αρχαιότερος ελληνικός ναός στο έδαφος της αρχαίας Μεγάλης Ελλάδας.

Ιστορικό της ανεύρεσης
----------------------

Τον 10ο αιώνα τα ερείπια του ναού μετατράπηκαν σε τόπο χριστιανικής λατρείας. Από τον 14ο αιώνα και μετά τα υλικά του λεηλατήθηκαν. Αργότερα τα ερείπια του ναού βρίσκονταν στην εκκλησία Σάντα Τρινιτά στην αυλή του Ωδείου των μοναχών της Αγίας Τριάδας, στην οικία Μαστρονούτζι και στη Μονή των Σελεστίνι. Στις αρχές του 18ου αιώνα υπήρχαν δέκα κίονες, οι οποίοι μετακινήθηκαν σε άλλη θέση κατά την διάρκεια οικοδομικών εργασιών στη Μονή το έτος 1729 και από τότε χάθηκαν. Στα τέλη του 19ου αιώνα ο αρχαιολόγος Λουίτζι Βιόλα ερμήνευσε τον ναό ως ιερό του Ποσειδώνα. Ακολούθησαν η κατεδάφιση της μονής το 1926 και της εκκλησίας το 1973. Σήμερα έμειναν μόνο δύο κίονες δωρικού ρυθμού και μια βάση με τρεις σπονδύλους, δείγματα της μνημειώδους αρχιτεκτονικής της Μεγάλης Ελλάδας.

Πηγές
-----

* Ρόμπερτ Κόλντεβαϊ (1855-1925), Όττο Πούχσταϊν (1899). *Die griechischen Tempel in Unteritalien und Sicilien*. Berlin: Asher. σελίδες 62. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2012.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 316393370

 |

 |



1. ↑  *Wiki Loves Monuments Italia*.
Άκαμπτος αεροδιαπερατός φακός επαφής (RGP). 
Οι **άκαμπτοι αεροδιαπερατοί φακοί επαφής**, επίσης γνωστοί ως **φακοί RGP** (*Rigid gas permeable lens*) ή σκληροί φακοί επαφής, είναι άκαμπτοι φακοί επαφής κατασκευασμένοι από πολυμερές διαπερατό στο οξυγόνο. Αρχικά, αναπτύχθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1980 και του 1990 και ήταν μια βελτίωση σε σχέση με προηγούμενους «σκληρούς» φακούς, που περιόριζαν τη μετάδοση οξυγόνου στο μάτι. 

Οι άκαμπτοι φακοί μπορούν να αντικαταστήσουν το φυσικό σχήμα του κερατοειδούς με νέα επιφάνεια διάθλασης. Αυτό σημαίνει ότι ένας κανονικός (σφαιρικός) άκαμπτος φακός επαφής μπορεί να προσφέρει καλό επίπεδο όρασης σε άτομα που έχουν αστιγματισμό ή παραμορφωμένα σχήματα κερατοειδούς, όπως με τον κερατόκωνο. Ωστόσο, χρειάζονται μια περίοδο προσαρμογής πριν επιτευχθεί η πλήρης άνεση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Terry, Robert; Schnider, Cristina; Holden, Brien A. (October–December 1989). «Rigid Gas Permeable Lenses and Patient Management». *Eye and Contact Lens Science and Clinical Practice* (Contact Lens Association of Ophthalmologists) **15**.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Άκαμπτοι αεροδιαπερατοί φακοί επαφής** |

* Ποιοι είναι οι φακοί επαφής GP; από την Ένωση Κατασκευαστών Φακών Επαφής (CLMA)
Εκπαιδευτική αμερικανική βομβίδα E120 βιολογικού πολέμου που αναπτύχθηκε στη δεκαετία του 1960
Γενικά ως **βιολογικός πόλεμος** (αγγλικά: *biological warfare*), ή *μικροβιολογικός πόλεμος*, χαρακτηρίζεται ο πόλεμος εκείνος κατά τον οποίο γίνεται χρήση ζώντων οργανισμών και ειδικότερα παθογόνων μικροοργανισμών ή παραγώγων αυτών όπως π.χ. έντομα, μικρόβια, καλλιέργειες με φονικούς ιούς και βακτήρια, προκειμένου να προκαλέσουν ασθένεια ή θάνατο ανυπεράσπιστων αμάχων πληθυσμών. Τα **βιολογικά όπλα** κατατάσσονται, μαζί με τα πυρηνικά και τα χημικά, στα όπλα μαζικής καταστροφής και στα **μη συμβατικά** μέσα πολέμου.

Οι τύποι βιολογικού πολέμου
---------------------------

Ο Βιολογικός πόλεμος διακρίνεται σε τρία επίπεδα. Το πρώτο είναι όταν μία πλευρά χρησιμοποιεί παθογόνους οργανισμούς, που δεν έχουν ως βασικό σκοπό το θάνατο, αλλά την εξασθένηση των γραμμών του αντιπάλου. Το δεύτερο επίπεδο είναι όταν χρησιμοποιούνται σε ένα ολόκληρο θέατρο επιχειρήσεων, π.χ. για γενοκτονία, όπως όταν οι Άγγλοι άποικοι στις ΗΠΑ έδωσαν κουβέρτες με ευλογιά στους Ινδιάνους. Εδώ χρησιμοποιούνται θανατηφόρες ασθένειες, αλλά υπάρχει τρόπος θεραπείας. Στο τρίτο επίπεδο εξαπολύονται μεταλλαγμένοι (οπλοποιημένοι) ιοί με συμβατά μέσα, όπως διηπειρωτικοί πύραυλοι, βόμβες... που προκαλούν ασθένειες που δεν έχει ξαναντιμετωπίσει το ανθρώπινο είδος, και συνεπώς δεν υπάρχει άμεση θεραπεία.

Οι χώρες που πιθανόν εμπλέκονται
--------------------------------

Οι χώρες που φέρονται να είχαν καταρτίσει προγράμματα ανάπτυξης βιολογικών όπλων ήταν η Ιαπωνία, η οποία τα χρησιμοποίησε, κατά τον Σινοϊαπωνικό πόλεμο(1931-1945), οι ΗΠΑ, οι οποίες χρησιμοποίησαν την τεχνολογία των Ιαπώνων και η Σοβιετική Ένωση, που είχε και τα πιο εξελιγμένα. Αν και μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ μεγάλες ποσότητες βιολογικών όπλων καταστράφηκαν, υπάρχουν θεωρίες που ισχυρίζονται ότι υπάρχουν ακόμα κάποια αποθέματα. Και οι τρεις παραπάνω ανέπτυξαν ιδιαίτερα μεταλλάξεις στο μικρόβιο της πανώλης, που προκάλεσε τα περισσότερα θύματα στην ανθρωπότητα και κατάφεραν να επιτύχουν ιδιαίτερα μεγάλα ποσοστά θνησιμότητας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Federation of American Scientists

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Βιολογικός πόλεμος** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85014201
* GND: 4145628-2
* BNF: cb11958790j (data)
* NKC: ph200818
* BNE: XX527551

 |

 |
Ο **Άκης Τσελέντης** είναι Έλληνας διδάκτωρ Γεωφυσικής και διευθυντής του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου.

Βιογραφία
---------

Η καταγωγή του είναι από την περιοχή της Κεφαλονιάς. Σπούδασε Φυσική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Ηλεκτρονική στο Ελβετικό Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο Τεχνολογίας Ζυρίχης και Γεωφυσική στο Πανεπιστήμιο Ληντς της Αγγλίας. Έχει κάνει, επίσης, μεταδιδακτορικές σπουδές στη Σεισμολογία στο Ινστιτούτο Σεισμών του Πανεπιστημίου του Τόκιο. Μετέχει σε διεθνείς επιστημονικές επιτροπές και συλλόγους, ενώ διαχειρίζεται ευρωπαϊκά ερευνητικά προγράμματα στα οποία έχει υπάρξει επιστημονικός υπεύθυνος.

Τίτλοι
------

* Διδάκτωρ Γεωφυσικής του Αυτοκρατορικού Κολεγίου του Πανεπιστημίου του Λονδίνου
* Καθηγητής Σεισμολογίας Γεωφυσικής του Πανεπιστημίου Πατρών
* Διευθυντής του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών
* Διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Τσουνάμι
* Καθηγητής Σεισμολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Έργο
----

Έχει δημοσιεύσει περίπου 300 επιστημονικές εργασίες σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά και έχει εκδώσει 7 βιβλία. Κατέχει 5 διπλώματα ευρεσιτεχνίας.

Πολιτική
--------

Το 2019 ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία, αλλά δεν εξελέγη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Στα ρίχτερ της πολιτικής ο Άκης Τσελέντης - Υποψήφιος με τη ΝΔ για την Ευρωβουλή». *eleftherostypos.gr*. 5 Μαρτίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Άκης (Γεράσιμος) Τσελέντης - Υποψήφιος Ευρωβουλευτής
Το **άγαλμα της ιέρειας Αριστονόης** που φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο με αριθμό 232 είναι αρχαίο Ελληνικό γλυπτό που βρέθηκε μέσα στο σηκό του παλαιού ναού της Θέμιδος στη Ραμνούντα το 1890 σε ανασκαφές υπό του Βαλέριου Στάη δαπάνη της αρχαιολογικής εταιρείας.

Περιγραφή
---------

Είναι από μάρμαρο της Πεντέλης και διατηρείται σε πολύ καλή κατάσταση. Το κεφάλι μαζί με τον λαιμό και τα χέρια ήταν ένθετοι. Λείπουν τα δάχτυλα του αριστερού χεριού. Εικονίζει γυναίκα μεσήλικη, σε εξιδανικευμένη μορφή. Κρατούσε φιάλη στο χέρι. Φοράει ιμάτιο επάνω από τον χιτώνα που φτάνει μέχρι τα πόδια. Ο τεχνίτης απέτυχε στην απόδοση της διάθεσης της μορφής και των λεπτομερειών του ιματισμού, και απέτυχε εντελώς στην προσαρμογή των χεριών, και στις αναλογίες τους. Στέκει όρθια στηριζόμενη στο δεξί πόδι. 

Στο βάθρο υπάρχει επιγραφή: «ΘΕΜΙΔΙ ΚΑΙ ΝΕΜΕΣΕΙ ΙΕΡΟΚΛΗ΅ΙΕΡΟΠΟΙΟΥ ΡΑΜΝΟΥΣΙΟΣ ΑΝΕΘΗΚΕ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΑΡΙΣΤΟΝΟΗΝ ΝΙΚΟΚΡΑΤΟΥ ΡΑΜΝΟΥΣΙΟΥ ΙΕΡΕΙΑΝ ΝΕΜΕΣΕΩΣ».

Ερμηνεία
--------

Το άγαλμα εικονίζει την Αριστονόη, ιέρεια της θεάς Νέμεσης. Ο καλλιτέχνης είχε για πρότυπο κάποιο έργο των καλών χρόνων της τέχνης, ίσως κάποιο επιτύμβιο ανάγλυφο. Η χρήση της φιάλης δεν είναι επιτυχημένη εκλογή. Όπως μαθαίνουμε από την επιγραφή, αναθέτης του αγάλματος ήταν κάποιος Ιεροκλής, ενώ η Αρστονόη ήταν κόρη του Νικοκράτη από την Ραμνούντα. Στο δάπεδο του ναού μπροστά στο βάθρο βρέθηκε κατά την ανασκαφή τάφος που περιείχε πήλινους λύχνους και χάλκινα νομίσματα των Ρωμαίων αυτοκρατόρων. Ίσως ο τάφος αυτός να ήταν της Αριστονόης, την οποία λόγω του αξιώματός της έθαψαν μέσα στο ναό και έστησαν το άγαλμά της.

Ιστορική τοποθέτηση
-------------------

Ο καλλιτέχνης πρέπει να ήταν κάποιος κοινός τεχνίτης των Ρωμαϊκών χρόνων, ο οποίος εργάζονταν χειρωνακτικά και απομιμούνταν συνηθισμένους τύπους έργων δεξιότερων γλυπτών. Αν το άγαλμα σχετίζεται με τον τάφο, και τα νομίσματα που βρέθηκαν, τότε θα πρέπει να χρονολογείται ακριβώς στους χρόνους των πρώτων Ρωμαϊκών αυτοκρατόρων. Τα γράμματα της επιγραφής στη βάση χρονολογούνται πιθανώς στον 2ο αιώνα π.Χ.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

* Παναγιώτης Καββαδίας (1890–1892). *Γλυπτά του Εθνικού Μουσείου: Κατάλογος περιγραφικός*. Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο: Εκ του τυπογραφείου Σ.Κ. Βλαστού. σελίδες 188-189. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2011.
* Βαλέριος Στάης (1857-1923) (1891). *Εφημερίς Αρχαιολογική*. Αθήνα: Η εν Αθήναις Αρχαιολογική Εταιρεία. σελίδες 54-55 και Πίνακας 5. Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2012.
Η **Μπέλεθ-Μάλαγα** (στα ισπανικά: Vélez-Málaga) είναι ο τέταρτος μεγαλύτερος σε πληθυσμό δήμος πόλη της επαρχίας της Μάλαγας στην Ανδαλουσία. Η ομώνυμη πόλη και κέντρο του δήμου είχε το 2013 39.139 κατοίκους και τη συμπλήρωνε σε μέγεθος η γειτονική Τόρε δελ Μαρ με 21.759. Η Μπέλεθ-Μάλαγα ανάγεται στη ιβηρική και ρωμαϊκή πολίχνη, που συνέχισε να υφίσταται στην βησιγοτθική περίοδο αλλά έζησε το απώγειό της κάτω από αραβικό έλεγχο με το όνομα *Ballix Malica* όταν ορίστηκε ως κέντρο της ευρύτερης περιοχής της κοιλάδας του ποταμού Μπέλεθ.

Χαρακτηριστικά γνωρίσματα της πόλης είναι το πλήθος των αρχαιολογικών χώρων που διαθέτει (κυρίως φοινικικούς και ρωμαϊκούς οικισμούς όπως το Τοσκάνος) και των αρχιτεκτονικών μνημείων που άφησε πίσω το το ισπανικό Μπαρόκ. Υπήρξε γενέτειρα της φιλοσόφου Μαρία Θαμπράνο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ιστορία της Μπέλεθ-Μάλαγα».

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 155935653
* LCCN: n80057063
* GND: 4325048-8
* BNF: cb12400732p (data)

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ευρώπη
* Πύλη:Ισπανία
 |

 |
Συντεταγμένες: 39°06′21″N 26°33′47″E﻿ / ﻿39.105873°N 26.563111°E﻿ / 39.105873; 26.563111

Το **άγαλμα της Ελευθερίας** βρίσκεται στη Μυτιλήνη, στην περιοχή Τσαμάκια, και πιο συγκεκριμένα στη θέση όπου έως και το 1921 βρισκόταν το οχυρό «Καστρέλι», που κατεδαφίστηκε έπειτα από εντολή από τον τότε γενικό διοικητή Λέσβου Α. Σπηλιωτόπουλο. Δημιουργός είναι ο γλύπτης Γρηγόριος Ζευγώλης, ενώ το σχέδιο επιμελήθηκε ο Λέσβιος ζωγράφος Γεώργιος Ιακωβίδης.

Κοντινή λήψη του αγάλματος
Οι ομοιότητες με τον «μεγάλο αδελφό» που βρίσκεται στη Νέα Υόρκη είναι πολλές: και τα δύο βρίσκονται σε είσοδο λιμανιού, έχουν υπερμέγεθες βάθρο, κρατούν έναν πυρσό με το δεξί χέρι και είναι κατασκευασμένα από μπρούτζο. Παρόλο που αποτελεί απομίμηση του αγάλματος της Ελευθερίας της Νέας Υόρκης, αυτό δε σημαίνει ότι η αξία του ως έργο τέχνης είναι προς υποβάθμιση. Τα εγκαίνια του αγάλματος έγιναν το 1930.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Προκόπης Ι. Παπάλας: «Τα γλυπτά της Λέσβου» (νέα ελληνική γλώσσα) Μυτιλήνη. Μάρτιος 2012. ISBN-13 978-960-91556-2-5.
2. 1 2  Anagnōstu, Stratēs I. *Stratē I. Anagnōstu Topikē istoria : anaphores stē neoterē kai synchronē istoria tēs Lesbu*. Mytilēnē: Ekd. Entelecheia. σελ. 83. ISBN 978-960-7886-17-0. 900601037.
3. ↑  «mygreektrip.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2012.
Ο **Άκης Μελάχρης** (1977) είναι Έλληνας δημιουργός κόμικς και εικονογράφος. 

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1977. Σπούδασε σκίτσο στη Σχολή Ορνεράκη (1994-1997).

Συνεργάζεται με τα περιοδικά Free, Penthouse, Uman, Escape, Colt, Eros Comixxx, στα παιδικά περιοδικά Ram kid, Αστεράκι, Ρόδι, στο ένθετο *Ερευνητές* της Καθημερινής.

Σχεδιάζει το online comic strip «Ιστορίες της Ζούγκλας» για το site filaki.gr.

Σκηνοθέτησε και σχεδίασε το διαδραστικό καρτούν «Ιλιάδα 2: Η Επιστροφή» (2003).

Έκανε την εικονογράφηση σε εκπαιδευτικά βιβλία για λογαριασμό των εκδόσεων Άγκυρα, Macmillan, Pearson, Μπουκουβάλα-Litera, Hillside Press, New Editions και των εκδόσεων Πατάκη.

Έφτιαξε τους τίτλους animation στην ταινία «Τα Χρυσά Μήλα Των Εσπερίδων» (1997) και στην τηλεόραση cartoons για λογαριασμό του MAD TV (1997).

Συνεργάστηκε επίσης με το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού για την εικονογράφηση του εντύπου «Του Κόσμου Τα Νέα» για το «www.imeakia.gr» και για τίτλους CD-ROMS.

Συμμετοχή σε εκθέσεις
---------------------

* Συμμετοχή σε ομαδική έκθεση κόμικς με τίτλο Γ΄ Πανελλήνια Έκθεση Κόμικς 1995
* Έκθεση σκίτσων από την ταινία «Τα Χρυσά Μήλα Των Εσπερίδων» 1999

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* toonmel.com
* Ιστορίες της Ζούγκλας
* ΙΜΕάκια
Το **άγαλμα σπαρτιάτη πολεμιστή**, γνωστό και ως **Λεωνίδας** φιλοξενείται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Σπάρτης με αριθμό 3365.

Περιγραφή
---------

Βρέθηκε στη Σπάρτη στις αρχαιολογικές ανασκαφές της Αγγλικής Σχολής κατά τα έτη 1924 - 25. Βρέθηκε πάνω από το ρωμαϊκό θέατρο και πριν του ιερού της Χαλκίοικης Αθηνάς. Από το μαρμάρινο άγαλμα βρέθηκε μόνο το επάνω μισό που παριστάνει πολεμιστή γυμνό με κράνος και λοφίο. Οι παρειές είναι καλυμμένες από θώρακες σε σχήμα κριαριού. Λείπουν οι βραχίονες από τους ώμους. Πρόκειται προφανώς για σκηνή μάχης, στην οποία ο πολεμιστής κλίνει το σώμα προς τα εμπρός, ενώ απωθεί τον εχθρό με το δόρυ του, το οποίο κρατούσε στο δεξί. Με το αριστερό θα κρατούσε την ασπίδα αμυνόμενος. Βρέθηκαν επίσης δύο κνήμες ντυμένες με περικνημίδες, και μέρος της ασπίδας. Οι ένθετοι οφθαλμοί δεν σώζονται.

Το άγαλμα τοποθετήθηκε αρχικά στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στην Αθήνα, και μεταφέρθηκε το 1938 περίπου στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Σπάρτης. Στην Αθήνα είχε τοποθετηθεί από τον Ανδρέα Παναγιωτάκη στην αίθουσα των γλυπτών. 

Ονομάζεται Λεωνίδας επειδή έχει ύφος και έκφραση ήρωα, που ανήκει στους χρόνους της Μάχης των Θερμοπυλών. Ξέρουμε δε ότι στο σημείο που βρέθηκε είχαν τοποθετηθεί τα αγάλματα του Παυσανία και του Λεωνίδα. 

Είναι άγαλμα αρχαϊκής τέχνης. Χρονολογείται μεταξύ 490 ως 480 π.Χ. και είναι σύγχρονο έργο τέχνης των κορών της Ακροπόλεως. Η τεχνοτροπία είναι της Σπάρτης, από τις άριστες. Θεωρείται από τα τελειότερα γλυπτά λακωνικής τέχνης.

Πηγές
-----

* Νέοι Δρόμοι, Ιανουάριος 1940, σελ. 13, Αλέξανδρος Φιλαδελφεύς: «Ο Ανδριάς του Λεωνίδα της Σπάρτης»
* ενημερωτική πινακίδα του εκθέματος στο Μουσείο της Σπάρτης

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

* Παρουσίαση του πολεμιστή από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού[*νεκρός σύνδεσμος*]
Η **Κάθλιν ΜακΙνέρνεϊ** (αγγλικά: Kathleen McInerney), περισσότερο γνωστή με το καλλιτεχνικό της όνομα **Βερόνικα Τέιλορ** (αγγλικά: Veronica Taylor) (γενν. 4 Δεκεμβρίου του 1965) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός φωνής, γνωστή για τη μεταγλώττιση της σε αγγλόφωνες διασκευές ιαπωνικών anime. Είναι ιδιαίτερα γνωστή τις φωνές του Ash Ketchum και της μητέρας του, Delia στο anime *Pokémon* για τις πρώτες οκτώ σεζόν του. Άλλες φωνές που έχει κάνει είναι η Amelia Wil Tesla Seyruun από το *Slayers*, η Sailor Pluto από το *Sailor Moon* και *Sailor Moon Crystal*, η Nico Robin στη μεταγλώττιση του 4Kids του *One Piece* και η April O'Neil στη σειρά *Teenage Mutant Ninja Turtles* του 2003.

Έχει δώσει τη φωνή της για βιντεοπαιχνίδι σε χαρακτήρες όπως το Cosmos από το Dissidia 012 Final Fantasy, το Dissidia Final Fantasy και το Dissidia Final Fantasy NT. Επιπλέον, χρησιμοποιώντας το πραγματικό της όνομα, είναι αφηγήτρια για διάφορα ηχητικά βιβλία, όπως το τέταρτο τόξο από τη σειρά Warriors.

Η Τέιλορ ήθελε να ασχοληθεί επαγγελματικά από τότε που ήταν στη πρώτη της παράσταση όταν ήταν πέντε ετών.Σπούδασε υποκριτική στο Καθολικό Πανεπιστήμιο της Αμερικής και στο Πανεπιστήμιο Μπράνταϊς. Εργάστηκε ως δασκάλα στο γυμνάσιο Pigeon Forge για ένα χρόνο ενώ ξεκίνησε την καριέρα της ως ηθοποιός φωνής.

Η Τέιλορ έχει επίσης αφηγηθεί ηχητικά βιβλία γραμμένα από τους Τζούντι Μπλουμ, Γουέντι Μας, Ντανιέλ Στιλ, Λίντα Καστίγιο, Ράσελ Γκινς, Λουίζ Έρντριχ και Μαίρη Κέι Άντριους μεταξύ άλλων.Έχει επίσης αφηγηθεί για τον Gayle Foreman.

Έχει δώσει τη φωνή της σε σειρές όπως *Yu-Gi-Oh! Duel Monsters*, *Mew Mew Power,Ah! My Goddess: Flights of Fancy, Dragon Ball Super, The God of High School* κ.α..

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. nm0853301. Ανακτήθηκε στις 14  Ιουλίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Βερόνικα Τέιλορ** |

* Επίσημος ιστότοπος της Βερόνικα Τέιλορ
* Veronica Taylor στην IMDb
* Βερόνικα Τέιλορ, επίσημος λογαριασμός στο Twitter.
* Veronica Taylor στο Instagram

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 44001548
* LCCN: no2004007074
* GND: 1245161822
* MusicBrainz: 9b012d6a-3fcb-4ed0-b81a-2e192c0c8df1

 |

 |
Κεφαλή αγάλματος του Σέραπη από την Καρχηδόνα. Μουσείο του Λούβρου
Το **Άγαλμα του Σέραπι** υπήρξε περίφημο αρχαίο ελληνικό καλλιτέχνημα του Βρύαξη. 

Εικόνιζε την ελληνιστική θεότητα του Σέραπη που είχαν ιδρύσει οι Πτολεμαίοι για να φέρουν πιο κοντά τους δύο πολιτισμούς, των Αιγυπτίων και των Ελλήνων. 

Περιγραφές μας αναφέρουν, ότι ο Σέραπις εικονίζονταν καθιστός σε θρόνο, με πλούσια κόμη και γενειάδα. Είχε 12 μέτρα ύψος και ήταν βαμμένος μπλε. Σύμφωνα με τον Τάκιτο αρχικά εικόνιζε τον Ασκληπιό ή τον Άδη, αργότερα όμως αφιερώθηκε στον Σέραπη. Σύμφωνα πάντα με τον Τάκιτο το άγαλμα αυτό ήταν στημένο αρχικά ή στη Σινώπη, Μέμφιδα, ή Σελεύκεια Πιερία, και μεταφέρθηκε από τον Πτολεμαίο Α΄ ή Πτολεμαίο Γ΄ στο Σεραπείο της Αλεξανδρείας. Ήταν έργο των ελληνιστικών χρόνων που καταστράφηκε το 391 στις αναταραχές που ξέσπασαν στην Αλεξάνδρεια μεταξύ Χριστιανών και εθνικών. Η απώλεια του αγάλματος είχε συνδεθεί συναισθηματικά με το τέλος του κόσμου στην εποχή του. Τα αγάλματα του Σέραπη που σώζονται μέχρι σήμερα πιστεύεται ότι είναι αντίγραφά του, ή εμπνευσμένα από αυτό.

Πηγές
-----

* Jerome Jordan Pollitt: *Art in the Hellenistic age*. Cambridge University Press, 1986, ISBN 0-521-27672-1, S. 279-280.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Άγαλμα του Σέραπι** |