recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Μεγάλη Δούκισσα Ελισάβετ Μιχαήλοβνα της Ρωσίας** (*Великая Княгиня Елизавета Михайлова Романова/Velikaya Knyaginya Yelizaveta Mikhailovna Romanova*, 26 Μαΐου 1826 - 28 Ιανουαρίου 1845) ήταν η πρώτη σύζυγος του Αδόλφου Α΄ του Νάσσαου, μετέπειτα Μεγάλου Δούκα του Λουξεμβούργου.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 26 Μαΐου 1826 στη Μόσχα, και ήταν το δεύτερο παιδί και κόρη του Μεγάλου Δούκα Μιχαήλ Πάβλοβιτς της Ρωσίας και της Καρλόττας της Βυρτεμβέργης (μετέπειτα *Έλενα Πάβλοβνα*).Η Ελισάβετ γνωστή περισσότερο ως "*Λίλι*" πήρε το όνομα της από την θεία της αυτοκράτειρα Ελισάβετ Αλεξέγιεβνα που πέθανε λίγες μέρες πριν από την γέννηση της.

Μεγάλωσε με τα άλλα αδέλφια της στο Παλάτι Μιχαήλοφσκι στην Αγία Πετρούπολη. Η Ελισάβετ λέγεται ότι ήταν η ομορφότερη μεταξύ των αδελφών της, και όπως η μητέρα της, Έλενα Πάβλοβνα, ήταν χαριτωμένη με τρόπους και με καλή μόρφωση. Στα τέλη του 1843, ο Αδόλφος, Δούκας του Νάσσαου επισκέφτηκε την Αγία Πετρούπολη και γνώρισε την Ελισάβετ για πρώτη φορά. 

Η μητριά του Αδόλφου, η Παυλίνα της Βυρτεμβέργης, ήταν μητρική θεία της Ελισάβετ. Ο Αδόλφος και η Ελισάβετ ερωτεύτηκαν και τελικά παντρεύτηκαν στις 31 Ιανουαρίου 1844 στην Αγία Πετρούπολη. Η Ελισάβετ ήταν 17 ετών και ο Αδόλφος ήταν 26 ετών. Μετά το γάμο, το ζευγάρι έμεινε στη Ρωσία για κάποιο χρονικό διάστημα έως ότου μετακόμισαν στη Γερμανία και εγκατέστησαν στο Κάστρο Μπίμπριχ στο Βίζμπαντεν. Η Ελισάβετ ως Δούκισσα του Νάσσαου ήταν δημοφιλής στον λαό.

Η Ελισάβετ και ο Αδόλφος είχαν ευτυχισμένο γάμο και η είδηση ότι ήταν έγκυος με το πρώτο τους παιδί έφερε ακόμα μεγάλη ευτυχία στο ζευγάρι. Πέθανε στις 28 Ιανουαρίου 1845 μετά από την γέννηση της θνησιγενούς κόρης της στο Βίζμπαντεν σε ηλικία 18 ετών.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε τον Αδόλφο, Δούκα του Νάσσαου, και απέκτησε:

* κόρη (28 Ιανουαρίου 1845), θνησιγενής.

Τίτλοι
------

* 26 Μαΐου 1826 – 31 Ιανουαρίου 1844: *Η Αυτοκρατορική Υψηλότητα* Μεγάλη Δούκισσα Ελισάβετ Μιχαήλοβνα της Ρωσίας
* 31 Ιανουαρίου 1844 – 28 Ιανουαρίου 1845: *Η Αυτοκρατορική Υψηλότητα* Η Δούκισσα του Νάσσαου

Παραπομπές
----------


|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μεγάλη Δούκισσα Ελισάβετ Μιχαήλοβνα της Ρωσίας** |

* Den russisk-ortodokse Sankt Elisabeths Kirke i Wiesbaden (Ρωσικά)
* Biografie, PDF-Dokument
* I. S. Semjonow: Christliche Dynastien in Europa (Христианские династии Европы), Olma Media Group, 2002, Seite 425 (russisch)
* (Γερμανικά) Elisabeth Michailowna in Wiesbaden
* (Ρωσικά) Site officiel du temple Sv.Elizavety

|  |
| --- |
| Μεγάλη Δούκισσα Ελισάβετ Μιχαήλοβνα της Ρωσίας **Οίκος των Ρομανώφ****Γέννηση:** 26 Μαΐου 1826 **Θάνατος:** 28 Ιανουαρίου 1845 |
| Αυτοκρατορικός Οίκος της Γερμανίας |
| ΠροκάτοχοςΠριγκίπισσα Παυλίνα της Βυρτεμβέργης | **Δουκική σύζυγος του Νάσσαου**31 Ιανουαρίου 1844 – 28 Ιανουαρίου 1845 | ΔιάδοχοςΠριγκίπισσα Αδελαΐδα Μαρία του Άνχαλτ-Ντεσσάου |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 308203915
* GND: 1050464451

 |

 |
Οι **Allochiria** είναι ελληνικό heavy metal μουσικό συγκρότημα που σχηματίστηκε το 2008 στην Αθήνα. Το μουσικό στυλ της μπάντας είναι post-sludge/post-black/progressive metal και συνδυάζουν βαριά doom riffs, post στοιχεία και ανατρεπτικές δυναμικές και έχουν πάρει το όνομα τους από τη νευρολογική διαταραχή αλλοχειρία.

Ιστορία
-------

Το 2010 κυκλοφόρησε το ομώνυμο 20λεπτο EP τους «Allochiria» σε ανεξάρτητη παραγωγή. Ηχογραφήθηκε στο In The Core Media Studio και περιείχε 3 συνθέσεις.

Το 2014 κυκλοφόρησαν το πρώτο άλμπουμ με τον τίτλο «Omonoia»  σε ανεξάρτητητη παραγωγή. Ηχογραφήθηκε στα Universe Studios και περιείχε 7 συνθέσεις.

Το 2017 κυκλοφόρησε μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Art of Propaganda το δεύτερο άλμπουμ τους «Throes»  και περιείχε 7 συνθέσεις. Ηχογραφήθηκε στα Illusion Studios και Universe Studios, η μίξη έγινε στα Universe Studios και το mastering έγινε στα Sweetspot Studios. Είχαν παρουσιάσει ζωντανά το άλμπουμ σε live streaming ένα χρόνο πριν αλλά το επίσημο release show έγινε στις 17 Μαρτίου 2017 στο An Club.

Ζωντανές Εμφανίσεις
-------------------

Έχουν μοιραστεί τη σκηνή με ονόματα όπως: Deafheaven, Year of No Light, Altar of Plagues, Harakiri for the Sky, Toundra, Minsk κ.α. Τον Αύγουστο του 2014 εμφανίστηκαν στο Rockstadt Extreme Fest, στο Ράσνοβ της Ρουμανίας και το Μάρτιο του 2015 έκαναν την πρώτη ευρωπαϊκή τους περιοδεία.
Τον Οκτώβρη του 2017 έπαιξαν στο Desertfest Athens Festival Volume II και τον Μάιο του 2018 έκαναν τη δεύτερη ευρωπαϊκή τους περιοδεία. Τον Αύγουστο του 2018 εμφανίστηκαν για δεύτερη φορά στο Rockstadt Extreme Fest.

Μέλη
----

* Irene – φωνητικά
* John – κιθάρα
* Stef – τύμπανα
* Steve – κιθάρα
* Ted – μπάσο

Δισκογραφία
-----------

| Τίτλος | Έτος | Εταιρεία | Φορμάτ |
| --- | --- | --- | --- |
| *Allochiria* EP | 2010 | Not On Label | digital, cdr |
| *Omonoia* | 2014 | Not On Label | cd, digital |
| *Throes* | 2017 | Art Of Propaganda | lp, cd, digital |
| Commotion | 2023 | Venerate Industries | lp, cd, digital |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «33 Χρόνια Metal Hammer». *Metal Hammer & Heavy Metal* (396): 30. 12/2017.
2. ↑  «Allochiria – Allochiria EP». *Discogs*.
3. ↑  «Allochiria – Omonoia». *Discogs*.
4. ↑  «Hellenic Assault». *Metal Hammer & Heavy Metal* (τεύχος 350): 71. 2/2014.
5. ↑  «Allochiria – Throes». *Discogs.com*.
6. ↑  «Judgement Day». *Metal Hammer & Heavy Metal* (τεύχος 387): 82. 3/2017.
7. ↑  «Allochiria - Little Defeats, Huge Victories». *Metal Hammer & Heavy Metal* (τεύχος 387). 3/2017.
8. ↑  «Allochiria - Little Defeats Huge Victories». *Metal Hammer & Heavy Metal* (τεύχος 387). 3/2017.
9. ↑  «Stage Hammer Desertfest Athens». *Metal Hammer & Heavy Metal* (τεύχος 395). 11/2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
* 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* MusicBrainz: f3676e01-c0ed-449a-acba-53ecfec5a9a3

 |

 |
Σφραγίδα και αντισφραγίδα. Η σφραγίδα φέρει την επιγραφή + S' DNI PHILIP[...]CIACO, δηλ. sigillum domini Philippi de Tociaco (σφραγίδα του Φιλίππου κυρίου του Τουσύ). Η αντισφραγίδα έχει τον θυρεό του, που βασίζεται σε αυτόν της Γαλλίας, με επιγρ.: + S DNI PHILIPI : DE TOCIACO.
Ο **Φίλιππος Α΄ του Τουσύ**, γαλλ: *Philippe de Toucy* (απεβ. στις 12 Ιανουαρίου 1277) ήταν Γάλλος σταυροφόρος ευγενής και βάιλος της Λατινικής αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Nαρζό του Τουσύ (απεβ. 1241),  αντιβασιλιά της Λατινικής αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης, και της Βράναινας. Η Βράναινα ήταν κόρη του Βυζαντινού άρχοντα Θεόδωρου Βρανά και της Aγνής των Καπετιδών,  της Βυζαντινής αυτοκράτειρας και κόρης του Λουδοβίκου Ζ' της Γαλλίας. Όπως ο πατέρας του πριν από αυτόν, ο Φίλιππος Α΄ υπηρέτησε ως αντιβασιλιάς της Λατινικής Αυτοκρατορίας, κατά την απουσία του αυτοκράτορα Βαλδουίνου Β' της Κωνσταντινούπολης στη Δυτική Ευρώπη το 1243–48. Μετά την ανακατάληψη της Κωνσταντινούπολης από την Ελληνική Αυτοκρατορία της Νίκαιας το 1261, ο Φίλιππος Α΄ κατέφυγε στη Γαλλία, όπου προφανώς εντάχθηκε στην ακολουθία του Καρόλου Α΄ των Καπετιδών-Ανζού βασιλιά της ΣΙκελίας. Επανεμφανίζεται ως ναύαρχος του βασιλείου της Σικελίας υπό τον Κάρολο Α΄ το 1273.

Από τον γάμο του με την Πορτιά ντε Ρουέ (Portia de Roye), απέκτησε δύο γιους:

* Nαρζό του Τουσύ (απεβ. 1293).
	+ Φίλιππος Β΄ κύριος της Λατέρτσα Απουλίας, τιτουλάριος κόμης της Τρίπολης και τιτουλάριος πρίγκιπας της Αντιόχειας.
* Όθων του Τουσύ.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2  Geanakoplos 1953, σελ. 138.
Ο **Βοημούνδος Ε΄** (περί το 1199 - Ιανουάριος 1252) από τον Οίκο του Πουατιέ-Αντιόχειας ήταν πρίγκιπας της Αντιόχειας και κόμης της Τρίπολης (1233 - 1252).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δεύτερος γιος και διάδοχος του Βοημούνδου Δ΄ πρίγκιπα της Αντιόχειας και της Πλεζάνς Εμπριάκο του Τζαμπλέ. Ο Βοημούνδος Ε΄ ήταν, όπως ο πατέρας του, μόνιμα εχθρός με τους Ιωαννίτες Ιππότες και το Αρμενικό Βασίλειο της Κιλικίας. Αντίθετα προτιμούσε συμμαχία με τους Ναΐτες Ιππότες. Η συμφιλίωση ανάμεσα στο Πριγκιπάτο της Αντιόχειας και την Αρμενία ακολούθησε μόνο μετά το τέλος του, με την παρέμβαση του Λουδοβίκου Θ΄ της Γαλλίας.

Ο Βοημούνδος Ε΄ της Αντιόχειας απεβίωσε τον Ιανουάριο του 1252. Ο γιος και διάδοχός του Βοημούνδος ΣΤ΄ ήταν μόνο 15 ετών και κυβέρνησε υπό την κηδεμονία της μητέρας του Λουτσιάνας ντι Σεγκνί. Η Λουτσιάνα δεν εγκατέλειψε ποτέ την Τρίπολη και παρέδωσε την εξουσία σε συγγενείς της από την Ρώμη· αυτό την έκανε μισητή. Ο Βοημούνδος ενηλικιώθηκε σε λίγους μήνες. Ο Λουδοβίκος Θ΄ της Γαλλίας, που βρισκόταν τότε σε Σταυροφορία, πήρε την άδεια από τον πάπα Ιννοκέντιο Δ΄ να διαδεχτεί το δουκάτο.

Οικογένεια
----------

Νόμισμα του Βοημούνδου Ε΄ της Αντιόχειας με παράσταση του παππού του Βοημούνδου Γ΄ της Αντιόχειας.
Νυμφεύτηκε σε πρώτο γάμο την Αλίκη των Μπλουά, κόρη του Ερρίκου Β΄ κόμη της Καμπανίας και χήρα του Ούγου Α΄ της Κύπρου (1225).  Ο γάμος τους ήταν άτεκνος και στη συνέχεια ακυρώθηκε.

Έκανε δεύτερο γάμο με τη Λουτσιάνα ντι Σεγκνί, μικρανεψιά του πάπα Ιννοκέντιου Γ΄, με την οποία απέκτησε:

* Πλαιζάνς 1235-1261, παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον Ερρίκο Α΄ της Κύπρου (1251) και σε δεύτερο γάμο τον Μπαλιάν των Ιμπελέν κύριο του Αρσούφ (Απολλωνίας).
* Βοημούνδος ΣΤ΄ p.1237-1275, πρίγκιπας της Αντιόχειας και κόμης της Τρίπολης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
2. ↑  Runciman, *"History of the Crusades"*, Τόμος III, σ. 278
3. ↑  Runciman, History of the Crusades', Τόμος III, σ. 278
4. ↑
5. ↑

Πηγές
-----

* Richard, Jean (1999). The Crusades: c. 1071-c. 1291. Cambridge University Press.
* Runciman, *"History of the Crusades"*, Τόμος III.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιερουσαλήμ

|  |
| --- |
| Βοημούνδος Ε΄ της Αντιόχειας **Οίκος του Πουατιέ****Γέννηση:** 1199 **Θάνατος:** 17 Ιανουαρίου 1252 |
| ΠροκάτοχοςΒοημούνδος ο Μονόφθαλμος | **Πρίγκιπας της Αντιόχειας**1233 - 1252 | ΔιάδοχοςΒοημούνδος ο Ισχυρός |
| **Κόμης της Τρίπολης**1233 - 1252 |
|  |
| --- |
|  |
| **tayū djayet*t3yw-ḏ3yt* σε ιερογλυφικά** |

Η **Ελ Χίμπα** (*αραβικά : الحيبة*) είναι το σύγχρονο όνομα του αρχαιολογικού χώρου της αρχαίας πόλης της Αιγύπτου **tayū djayet** (*t3yw-ḏ3yt*). Ονομασία που σημαίνει «τα τείχη τους» σε σχέση με τα τεράστια τείχη που περιέβαλλαν την πόλη. Στα Κοπτικά ήταν γνωστή ως **Teudjo**, και κατά τη διάρκεια της Ελληνορωμαϊκής περιόδου ονομαζόταν **Ανκυρόνπολις**. Στην αρχαιότητα η πόλη ανήκε στη 18ο νομή και στην Άνω Αίγυπτο. Σήμερα βρίσκεται στο Κυβερνείο Μπένι Σουέφ.

Ιστορία
-------

Από τα τέλη της 20ης δυναστείας ως την 22α δυναστεία ήταν μια συνοριακή πόλη, σηματοδοτώντας την διαίρεση της χώρας μεταξύ των αρχιερέων του Άμμωνα στη Θήβα και των Φαραώ της Αιγύπτου στην Τανίς. Ένας τεράστιος περίβολος χτίστηκε στο χώρο, με τούβλα που επάνω είχαν χαραγμένα τα ονόματα των Αρχιερέωω Pinedjem Ι και Μενχεπέρρε. Κατά τη διάρκεια της 22ης δυναστείας χτίστηκε ναός αφιερωμένος στον Άμμωνα και χαραγμένα τα ονόματα πόλεων της Κοίλης Συρίας και Παλαιστίνης που καταλήφθηκαν κατά τον πόλεμο.

Από το 2001 ο χώρος αποτέλεσε το επίκεντρο συνεχιζόμενων ανασκαφών από μια ομάδα αρχαιολόγων του πανεπιστημίου Μπέρκλεϊ. Ωστόσο, εξαιτίας της πολιτικής αστάθειας λαθρανασκαφείς λεηλατούν συστηματικά την περιοχή, σκάβοντας εκατοντάδες λάκκους, εκθέτοντας τάφους, καταστρέφοντας τοίχους, και αφήνοντας τα ανθρώπινα λείψανα σκορπισμένα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.geonames.org/361158/.
2. ↑  Kitchen, Ken (1986). *The Third Intermediate Period in Egypt (1100-650 BC), 2nd edition*. Warminster, England: Aris & Phillips Ltd. σελ. 269. ISBN 0-85668-298-5.
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Μαρτίου 2015. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2015.
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2015.
5. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  El-Hiba στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 136344295
* LCCN: no96044264

 |

 |
Το καταδρομικό **«Ναύαρχος Μιαούλης»** ναυπηγήθηκε το 1878 στη Γαλλία και κατέπλευσε στον Πειραιά το 1879. Χαρακτηρίσθηκε αρχικώς ως «Θωρηκτό» καθώς διέθετε αρετές, όπως η ταχύτητα με την οποία μπορούσε να προσεγγίσει εχθρικά πλοία, ενώ χρησιμοποιείτο προκειμένου να πλήξει παράκτιους σταθμούς ανθράκευσης, εμποδίζοντας έτσι τον ανεφοδιασμό των τορπιλοβόλων. Επρόκειτο ουσιαστικά για ένα σκάφος σύνθετης κατασκευής. Το κάτω μέρος του αποτελείτο από σιδερένιες πλάκες που το περίβλημά του ήταν ξύλινο (δρυς), το οποίο έφερνε επιχάλκωση για την αποφυγή συχνών καθαρισμών του πλοίου.
Η μηχανή ήταν κατά την καθέλκυση του πλοίου, τελευταίου τύπου, χαρακτηριζόμενη ως οριζόντια με τρεις κυλίνδρους. Οι δύο εξ αυτών είχαν το ίδιο μέγεθος, ενώ ο τρίτος κύλινδρος ήταν λίγο μικρότερος.
Η έλικα ήταν ορειχάλκινη, με τέσσερα πτερύγια, ενώ οι λέβητες κυλινδρικοί κατασκευασμένοι από άριστο σιδηρέλασμα.

Κατασκευάστηκε στο γαλλικό ναυπηγείο των Forges et Chantiers στην Seyne της Τουλόν μεταξύ 1878 – 1880 από τον περίφημο ναυπηγό Λαγκάν και ήταν από τα πιο όμορφα πλοία της εποχής του. 

Το μεγαλύτερο μέρος της δαπάνης κατασκευής του (2,3 εκατομμύρια χρυσές δραχμές) καλύφθηκε με χρήματα της εταιρείας ‘ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΤΟΛΟΥ’, που ιδρύθηκε το έτος 1886 από τον Κ. Νικόδημου, η οποία πρώτη φορά διέθεσε χρήματα για ναυπήγηση ή κατασκευή πολεμικού πλοίου. Χρησιμοποιήθηκε για την περιφορά της σημαίας σε χώρες της Μεσογείου και του Ατλαντικού και σαν εκπαιδευτικό πλοίο των Ναυτικών Δοκίμων. 

Με Κυβερνήτη τον Πλοίαρχο Κ. Ζώτο τον Ιανουάριο του 1897 όταν είχε σταλεί στην Κρήτη για την προστασία του Χριστιανικού Πληθυσμού από τις τουρκικές σφαγές, εμπόδισε με – παρ’ όλο που δεν υπήρχε εμπόλεμη κατάσταση - το τουρκικό πολεμικό πλοίο "Φονάτ" να αποβιβάσει Τούρκους ατάκτους στην Σητεία, που η μεταφορά τους είχε σκοπό να καταπνίξει την εξέγερση των Χριστιανών.

Το 1897 στη Κρητική επανάσταση ήταν αρχηγίδα της Δυτικής μοίρας με Κυβερνήτη τον Πλοίαρχο Κριεζή. 

To 1900 το «Ναύαρχος Μιαούλης» με Κυβερνήτη τον τότε Αντιπλοίαρχο του Βασιλικού Ναυτικού Παύλο Κουντουριώτη, πραγματοποιεί τον διάπλου του Ατλαντικού Ωκεανού, για πρώτη φορά από συστάσεως του νέου Ελληνικού κράτους, με αποστολή την επίδειξη της Ελληνικής Σημαίας στους εξήντα χιλιάδες ομογενείς των Η.Π.Α.. 

Το 1912 παροπλίστηκε και στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε σαν Σχολή Πυροβολικού και Σχολή Υπαξιωματικών. Το 1931 εκποιήθηκε.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  ΤΡΙΠΟΝΤΙΚΑΣ, ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ· ΜΙΛΕΣΗΣ, ΣΤΕΦΑΝΟΣ (2015). *1900*. Αθήνα: ΠΛΩΤΟ ΝΑΥΤΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΘΩΡΗΚΤΟ "Γ.ΑΒΕΡΩΦ". σελ. 320.
Το **ECDIS** (*Electronic Chart Display and Information Systems*, ελλ. *Ηλεκτρονικά Συστήματα Απεικόνισης Χαρτών και Πληροφοριών*) είναι συνδυασμός πολλών διαφορετικών ναυτιλιακών βοηθημάτων, συσκευών και οργάνων (ηλεκτρονικοί χάρτες ναυσιπλοΐας, RADAR/ARPA, ανεμόμετρο, Γυροσκόπιο, GPS, πυξίδα, βυθόμετρο) σε μια κεντρική οθόνη από όπου μπορεί να παρακολουθείται πλήρως ο πλους και να ρυθμίζονται τα στοιχεία του. Η άμεση απεικόνιση στην οθόνη του συστήματος όλων των βασικών στοιχείων του πλου (στίγμα, πορείες, ταχύτητες, αληθής και σχετική κίνηση στόχων) μειώνει σημαντικά την ένταση εργασίας στη γέφυρα και συμβάλλει στην ασφάλεια της ναυσιπλοΐας, παρέχοντας τη δυνατότητα λήψεως άμεσων και σωστών αποφάσεων.

Η χρήση ECDIS θεσμοθετήθηκε από τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (ΙΜΟ) το 1995. Έκτοτε, οι έντυποι χάρτες και τα υπόλοιπα παραδοσιακά εργαλεία του ναυτιλλόμενου αντικαθίστανται σταδιακά από

τα Συστήματα Ηλεκτρονικού Χάρτη.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **ECDIS** |

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

ECDIS – Πότε και πού;

ECDIS: οδηγίες για σωστή χρήση στα πλοία

John Wilson, Οι επιπτώσεις της τεχνολογίας στη ναυτιλία

Αθανάσιος Παλληκάρης, Συστήματα ηλεκτρονικού χάρτη[*νεκρός σύνδεσμος*]
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Αργανθώνη** είναι γνωστή η σύζυγος του βασιλιά της Θράκης Ρήσου, με τον οποίο γνωρίστηκε κατά τη διάρκεια εκστραστείας κατά των Σκυθών στην Κίο. Υπήρξε η επώνυμη ηρωίδα του Αργανθωνίου όρους της Βιθυνίας, όπου κυνηγούσε, όπως αναφέρει ο Στέφανος Βυζάντιος στο λήμμα *Αργανθώνις*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ρήσος». *mythotopia.eu*. Ινστιτούτο Επεξεργασίας του Λόγου. Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2023.
2. ↑  «Παρθενίου Νικαέως, Περὶ ἐρωτικῶν παθημάτων, κεφ. 36». *el.wikisource.org*. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2023.

Πηγή
----

* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 6 (1973), σελ. 461
Τα ***Ελεύθερα Γράμματα*** ήταν εβδομαδιαίο φιλολογικό περιοδικό, σε 16σέλιδο σχήμα εφημερίδας. Διευθυντής του περιοδικού από το 1945 έως το 1948 ήταν ο Σμυρναίος λογοτέχνης Δημήτριος Φωτιάδης. Τα *Ελεύθερα Γράμματα* αποτέλεσαν πεδίο έκφρασης για πολλούς διανοούμενους της εποχής, όπως η Φούλα Χατζιδάκη και άλλοι 

Το καλοκαίρι του 1945 στα *Ελεύθερα Γράμματα* δημοσιεύθηκε το -ιστορικό για τη Δημοκρατία- κείμενο διαμαρτυρίας των διανοούμενων της εποχής κατά των δεξιών εξτρεμιστικών επιθέσεων σε βιβλιοπωλεία, θέατρα, εφημερίδες. Μεταξύ των διανοουμένων που υπέγραψαν, είναι και ο Φώτης Κόντογλου. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Ασημάκη Πανσέληνου -επίσης συνεργάτη των *Ελεύθερων Γραμμάτων*- ο Κόντογλου, που ήταν «στην πολιτική το ίδιο ατζαμής, δημοκράτης, και θεωρούσε τον εαυτό του κομμουνιστή», υποστήριζε πως «ο ρούσσικος κομμουνισμός είναι έκφραση της χριστιανικής ψυχής των Ρώσων».

Παραπομπές
----------

1. ↑  Δυο λόγια για τη Φούλα Χατζηδάκη - άρθρο του Κώστα Π. Παντελόγλου
2. ↑  Ιστορία της Αντίστασης 1940-45, εκδόσεις Αυλός Αθήνα 1979
3. ↑  «ΕΚΕΒΙ: Αρχείο Ελλήνων Λογοτεχνών - Φωτιάδης Δημήτρης». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Οκτωβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2018.
4. ↑  «Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2018.
5. ↑  Αργυρίου, Αλέξανδρος (2002α). *Ιστορία της ελληνικής λογοτεχνίας και η πρόσληψή της στα χρόνια του Μεσοπολέμου (1918-1940)*. **Αʹ**. Αθήνα: Εκδόσεις Καστανιώτη. ISBN 978-960-03-3156-1.

Πηγές
-----

* Αργυρίου, Αλέξανδρος, *Ιστορία της ελληνικής λογοτεχνίας και η πρόσληψή της στα χρόνια του Μεσοπολέμου (1918-1940)*, Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 2001, ISBN 960-03-3157-Χ.
Η **Europa Nostra** (λατινικά: *Η Ευρώπη μας*) είναι ένας πανευρωπαϊκός οργανισμός για την Πολιτιστική Κληρονομιά, η οποία εκπροσωπεί οργανώσεις πολιτών που εργάζονται για τη διαφύλαξη της πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιά της Ευρώπης. Αποτελεί τη φωνή αυτού του κινήματος σε συναφείς διεθνείς οργανισμούς, κυρίως στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στο Συμβούλιο της Ευρώπης και στην UNESCO. Έχει συμβουλευτική θέση στην UNESCO και αναγνωρίζεται ως μη κυβερνητικός εταίρος.

Δείτε ακόμη
-----------

* Ευρωπαϊκές Ημέρες Πολιτιστικής Κληρονομιάς
* Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς
* Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Europa Nostra website». Europanostra.org. Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2013.
2. ↑  «UNESCO». UNESCO. Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Europa Nostra** |

* Επίσημη ιστοσελίδα

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 130657818
* LCCN: no97068191
* ISNI: 0000 0001 1088 8523
* GND: 10194517-6
* SUDOC: 115119566
* NKC: kn20010724166

 |

 |
Συντεταγμένες: 33°21′30.8″S 69°46′13.5″W﻿ / ﻿33.358556°S 69.770417°W﻿ / -33.358556; -69.770417

Το **Τουπουνγάτο** (ισπανικά: *Tupungato*‎), ένα από τα υψηλότερα βουνά στην Αμερική, είναι ένα τεράστιος θόλος λάβας στις Άνδεις που χρονολογείται στην Πλειστόκαινο. Βρίσκεται στα σύνορα μεταξύ της μητροπολιτικής περιφέρειας της Χιλής (κοντά σε έναν σημαντικό διεθνή αυτοκινητόδρομο περίπου 80 χλμ. ανατολικά του Σαντιάγο) και της επαρχίας Μεντόσα της Αργεντινής, περίπου 100 χλμ. νότια του Ακονκάγουα, της υψηλότερης κορυφής τόσο του Νότιου όσο και του Δυτικού ημισφαιρίου. Ακριβώς νοτιοδυτικά του βρίσκεται το ενεργό ηφαίστειο Τουπουνγκακίτο (κυριολεκτικά, *μικρό Τουπουνκάτο*), το οποίο εξερράγη για τελευταία φορά το 1987.

Ο νομός Τουπουνγάτο, μια σημαντική οινοπαραγωγική περιοχή της Αργεντινής στην επαρχία Μεντόσα, πήρε το όνομά του από το ηφαίστειο. Πρόσφατη χαρτογράφηση από τη Χιλή δείχνει ότι έχει ύψος 6.635μ.

Συντριβή αεροσκάφους το 1947
----------------------------

Στις 2 Αυγούστου 1947, το αεροσκάφος *Star Dust*, ένα Avro Lancastrian που μετέφερε έξι επιβάτες και πέντε μέλη πληρώματος πάνω από την οροσειρά των Άνδεων, συνετρίβη σε έναν απότομο παγετώνα ψηλά στην αργεντίνικη πλευρά του Τουπουνγάτο. Το αεροπλάνο θάφτηκε γρήγορα από την επακόλουθη χιονοστιβάδα και τη σφοδρή χιονόπτωση που λάμβανε χώρα εκείνη την περίοδο. Το αεροπλάνο βρισκόταν απαρατήρητο βαθιά κάτω από το χιόνι και τον πάγο του παγετώνα για πάνω από 50 χρόνια. Τα απομεινάρια του αναδύθηκαν τελικά στην άκρη του παγετώνα το 2000. Λίγο αργότερα, μια αποστολή του Στρατού της Αργεντινής ανακάλυψε τα διάσπαρτα συντρίμμια, συλλέγοντας κάποια από τα στοιχεία για έρευνα.

Αεροφωτογραφία του Τοπουνγάτο (κέντρο-αριστερά) και του Τοπουνγατίτο.
Το ηφαίστειο Τοπουνγάτο όπως φαίνεται από το Πούντα ντε Βάκας, Αργεντινή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  González Díaz, Emilio F. (1961). «Contribución al Conocimiento de la Petrografía del Cerro Tupungato (Provincia de Mendoza) y de otras Rocas Efusivas de la Región». *Dirección Nacional de Geología y Minería*.. Ανακτήθηκε στις 2023-04-30.
2. ↑  Biggar, John (2020). *The Andes - A Guide for Climbers and Skiers* (5th έκδοση). Andes. σελ. 265. ISBN 978-0-9536087-6-8.
3. ↑  «Crash pilot cleared 50 years on». *The Guardian*. 2000-07-07. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-03-13.. Ανακτήθηκε στις 2011-09-28.

Βιβλιογραφία
------------

* Biggar, John (2020). *The Andes: A Guide for Climbers and Skiers (5th ed.)*. Andes Publishing (Scotland). ISBN 978-0-9536087-6-8.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Tupungato στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 240121908
* LCCN: sh2007008683
* GND: 7531235-9

 |

 |
Ο **Γουλιέλμος** (γερμ. *Wilhelm*, 3 Οκτωβρίου 1831 - 17 Ιανουαρίου 1890) από τον Οίκο της Έσσης ήταν πρίγκιπας της Έσσης-Φίλιππσταλ-Μπάρχφελντ. Έγινε υποναύαρχος του Πρωσικού Ναυτικού και τιμητικά υποναύαρχος της Γερμανικής Αυτοκρατορίας.

Βιογραφία
---------

Ο *Γουλιέλμος Φρειδερίκος Ερνέστος* γεννήθηκε στο Μπουργκστάινφουρτ και ήταν ο τρίτος επιζήσας γιος του Καρόλου της Έσσης-Φίλιπσταλ-Μπάρχφελντ και της Σοφίας, κόρης του Λουδοβίκου Γουλιέλμου Γελδρίκου Ερνέστου του Μπέντχαϊμ και Στάινφουρτ.

Υπηρέτησε στο Δανικό και Βρετανικό Ναυτικό και από το 1854 το Πρωσικό ως υποπλοίαρχος. Διοίκησε την κορβέττα *Αμαζόνα* και προήχθη σε πλωτάρχη. Ανέλαβε την κορβέττα *Ντάντσιχ* και υπό τον ναύαρχο Αδαλβέρτο της Πρωσίας συμμετείχε σε εξερεύνηση στην Αφρική. Όταν ο Αδαλβέρτος τιμώρησε Μαροκινούς, ο Γουλιέλμος διαφώνησε και ο Αδαλβέρτος τον έπαυσε για ένα διάστημα.

Έγινε πλοίαρχος και του δόθηκε η φρεγάτα *Θέτις*. Μετά έγινε υποναύαρχος και στον Γαλλο-Πρωσικό Πόλεμο εστάλη για διαπραγματεύσεις με τον Γάλλο αντιναύαρχο Μαρτίν Φουρισόν. Το 1872 έγινε τιμητικά υποναύαρχος του αυτοκρατορικού Ναυτικού της Γερμανίας. Απεβίωσε το 1890 σε ηλικία 59 ετών στο Ρότενμπουργκ επί του Φούλντα. Το 1905 απεβίωσε ο δευτερότοκος αδελφός του Αλέξιος, και τον διαδέχθηκε ο γιος του Χλωδοβίκος.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πρώτα το 1857 τη Μαρία, κόρη από μοργανατικό γάμο του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Α΄ντης Έσσης-Κάσσελ. Είχε τέκνα, που ως απόγονοι μοργανατικού γάμου δεν μπορούσαν να λέγονται πρίγκιπες της Έσσης ή να γίνουν διάδοχοι:

* Φρειδερίκος Γουλιέλμος (1858 - 1902).
* *Κάρολος* Γουλιέλμος (1861 - 1938).
* Σοφία Αυγούστα *Ελισάβετ* (1864 - 1919), παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο του Ίζενμπουργκ-Μπύντινγκεν.
* *Αλίκη* Μαρία (1867 - 1868).
* Καρολίνα *Λουίζα* (1868 - 1959), παντρεύτηκε τον Ροδόλφο του Λίππε-Μπίστερφελντ.

Το 1872 διαζεύχθηκαν και η Μαρία και τα τέκνα της έλαβαν τον τίτλο *πρίγκιπες του Άρντεκ*.

Το 1873 έκανε δεύτερο γάμο με την ανιψιά του Ιουλιανή, κόρη του Λουδοβίκου του Μπέντχαϊμ & Στάινφουρτ και της Μπέρτα, ετεροθαλούς αδελφής του. Είχε τέκνα:

* Μπέρτα Λουίζα (1874 - 1919), παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο Δ΄ του Λίππε.
* Χλωδοβίκος (1876 - 1954), Λανδγράβος της Έσσης-Φίλιππσταλ-Μπάρχφελντ.

Το 1878 η Ιουλιανή απεβίωσε και ο Γουλιέλμος το 1879 έκανε τρίτο γάμο με την Αδελαΐδα, μεγαλύτερη αδελφή της προηγούμενης συζύγου του Ιουλιανής. Έπειτα από πέντε μήνες η Αδελαΐδα απεβίωσε το 1880.

Το 1884 ο Γουλιέλμος έκανε τέταρτο γάμο με την Αυγούστα, κόρη του Φρειδερίκου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ (αδελφού του Χριστιανού Θ΄ της Δανίας). Είχε τέκνο:

* Χριστιανός (1889 - 1971), Πρίγκιπας της Έσσης-Φίλιππσταλ-Μπάρχφελντ

Αναφορές
--------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p10899.htm#i108983. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2 3 4  p10899.htm#i108983. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. 1 2 3 4 5 6  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 12146708095100841061
* GND: 110419810X

 |

 |
***Entertainment Weekly*** (μερικές φορές εν συντομία ***EW***) είναι ο τίτλος Αμερικανικού περιοδικού, που εκδίδεται από την εταιρεία Time Inc. η οποία ανήκει στην εταιρεία Time Warner, που καλύπτει τον κινηματογράφο, την τηλεόραση, τη μουσική, τα βιβλίο, το Θέατρο Μπρόντγουεϊ και τη μαζική κουλτούρα και ξεκίνησε την έκδοσή του στις 16 Φεβρουαρίου 1990. Αντίθετα από τα περιοδικά *Us Weekly*, *People Weekly* και *In Touch Weekly*, το *EW'* επικεντρώνεται κυρίως σε νέα των μέσων ψυχαγωγίας και σε κριτικές. Τα περιοδικά *Variety* και *The Hollywood Reporter*, απευθύνονται σε πιο ειδικούς της βιομηχανίας, ενώ το *EW* στοχεύει σε πιο γενικό κοινό.

Στις 2 Αυγούστου 2021 τέθηκε σε λειτουργία το site της ελληνικής έκδοσης του περιοδικού, με την Ελλάδα να είναι η πρώτη χώρα εκτός Αμερικής στην οποία θα είναι διαθέσιμο το περιοδικό.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη Ιστοσελίδα Αμερικανικής Έκδοσης
* Επίσημη Ιστοσελίδα Ελληνικής Έκδοσης Αρχειοθετήθηκε 2021-08-06 στο Wayback Machine.
Συντεταγμένες: 55°56′39″N 3°09′43″W﻿ / ﻿55.94417°N 3.16194°W﻿ / 55.94417; -3.16194

Το Κάθισμα του Αρθούρου
Ως **Κάθισμα του Αρθούρου** είναι γνωστή η κορυφή του λόφου που βρίσκεται δίπλα στο Εδιμβούργο και εντός του Πάρκου Χόλυρουντ (*Holyrood Park*). Ο λόφος έχει ύψος 251 μέτρα, βρίσκεται ένα μίλι ανατολικά του κάστρου του Εδιμβούργου και η θέα της πόλης από την κορυφή είναι εξαιρετική. Καθώς η ανάβαση είναι εύκολη (αν και είναι προσβάσιμος από όλες τις πλευρές, ευκολότερη είναι η πρόσβαση από τα ανατολικά) πολλοί κάτοικοι του Εδιμβούργου ανεβαίνουν εκεί όταν θέλουν να κάνουν ένα περίπατο.

Γεωλογία
--------

Ο λόφος, όπως και ο βράχος όπου είναι χτισμένο το κάστρο του Εδιμβούργου, σχηματίστηκε από ένα σβησμένο ηφαίστειο της Λιθανθρακοφόρου περιόδου (περίπου 350 εκατομμύρια χρόνια πριν), το οποίο διαβρώθηκε από έναν παγετώνα που μετακινήθηκε από δυτικά προς ανατολικά στη διάρκεια της τεταρτογενούς περιόδου. Έτσι δημιουργήθηκε και ο γκρεμός από βασάλτη Σάλσμπουρι Κραγκς(*Salisbury Crags*) στα δυτικά. Ο λόφος μοιάζει πολύ από γεωλογική άποψη και από άποψη εγγύτητας σε αστική περιοχή με τον Κέιβχιλ (*Cavehill*) στο Μπέλφαστ.

Το Κάθισμα του Αρθούρου και το Σάλσμπουρι Κραγκς συνέβαλαν στη διατύπωση της σύγχρονης γεωλογίας. Παρατηρώντας τα δύο αυτά σημεία ο γεωλόγος Τζέιμς Χάττον (*James Hutton*) υποστήριξε ότι η απόθεση των ιζημάτων και ο σχηματισμός των πυριγενών πετρωμάτων πρέπει να έγιναν σε διαφορετικές περιόδους και με διαφορετικό τρόπο από ότι πίστευαν μέχρι τότε.

Προέλευση του ονόματος και ιστορία του λόφου
--------------------------------------------

Έχουν διατυπωθεί διάφορες απόψεις για την προέλευση του ονόματος. Η μάλλον κρατούσα συνδέει την ονομασία με τους θρύλους σχετικά με τον βασιλιά Αρθούρο.

Στο Ντάναπι Χιλ {*Dunsapie Hill*) και πάνω από το Σάμσονς Ριμπσ (*Samson's Ribs*) είναι ορατά ερείπια αμυντικών έργων που πιθανόν να έχουν σχέση με τον λαό των Βοταντίνι (*Votadini*). Οι τελευταίοι αναφέρονται στο ποίημα Y Gododdin το οποίο πιστεύεται ότι γράφτηκε γύρω στο 600 μ.Χ.. Στο ποίημα αυτό παρουσιάζεται ένας πολεμιστής με χαρακτηριστικά παρόμοια με αυτά που αποδίδονται στον βασιλιά Αρθούρο και (αν η αναφορά αυτή δεν αποτελεί μεταγενέστερη προσθήκη) ίσως είναι η πιο παλιά αναφορά στον Αρθούρο.

Το 1836, σε μια μικρή σπηλιά κάτω ακριβώς από την κορυφή, βρέθηκαν 17 μικρά ξύλινα φέρετρα, που καθένα είχε μέσα μια ξύλινη κούκλα. Υποστηρίχθηκε ότι είχαν να κάνουν με μαγεία αλλά και ότι ίσως κατασκευάστηκαν στη μνήμη των 17 θυμάτων των διαβόητων κατά συρροή δολοφόνων Γουίλιαμ Μπερκ (*William Burke*) (1792–1829) και Γουίλιαμ Χέιρ (*William Hare*). Μέχρι και σήμερα πάντως δεν έχει δοθεί μια ικανοποιητική εξήγηση αναφορικά με την προέλευση και τον σκοπό τους.

Τα 17 ξύλινα φέρετρα χρησιμοποιήθηκαν στην πλοκή του αστυνομικού μυθιστορήματος του Σκωτσέζου συγγραφέα Ίαν Ράνκιν «*Οι καταρράκτες*» (2001).

Πανόραμα 360 μοιρών από την κορυφή του λόφου

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Arthur's Seat στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 315168968
* LCCN: sh2013001290
* NKC: ge452884

 |

 |
Ο **Ενυάλιος** (*Ἐνυάλιος*) είναι αρχαιοελληνική θεότητα που λατρευόταν ως θεός του πολέμου. Δεν έχει αποσαφανισθεί, αν αρχικά ήταν απλώς προσωνύμιο του Άρη, όπως απαντά στον Όμηρο ή αυτοτελής θεότητα. Οι μεταγενέστεροι συγγραφείς τον θεωρούν γιο του Άρη και της Ενυούς ή του Κρόνου και της Ρέας.

Στα μυκηναϊκά χρόνια διαφοροποιείται ως ξεχωριστή θεότητα. Στη Γραμμική Β της Κνωσού το όνομα Ενυάλιος αναφέρεται στον ίδιο. Στον Όμηρο αναφέρεται στην Ιλιάδα πέντε φορές: τέσσερις στον καταγόμενο από την Κρήτη Μηριόνη ακόλουθο του Ιδομενέα και μια φορά στον Αχιλλέα, που τους αποκαλεί ίσους προς τον ανδροφόνο Ενυάλιον, αλλά και στον όρκο των Αθηναίων οπλιτών.

**Ου καταισχυνώ τα όπλα**,
...και τα ιερά τα πάτρια τιμήσω. Ίστορες θεοί Ἀγραυλος, Ἐνυάλιος, Άρης, Ζεύς, Θαλλώ, Αὐξώ, Ηγεμόνη.
⸺
Δε θα ντροπιάσω τα όπλα μου,
...και τις ιερές παρακαταθήκες των πατέρων θα τιμήσω.Μάρτυρές μου οι θεοί Αγραυλος, Ενυάλιος, Άρης, Ζευς, Θαλλώ, Αυξώ, Ηγεμόνη

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Άρης». *mythotopia.eu*. Ινστιτούτο Επεξεργασίας του Λόγου. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2023.
2. ↑  Προσωποποίηση της μάχης, σύντροφος του Άρεως Ιλιάδα Ε333, 592
3. ↑  John Chadwick, Ο μυκηναϊκός πολιτισμός (Cambridge University Prees), 1976. σ. 67
4. ↑  A. Bernad, Poeta Epici Graeci, Βερολίνο 1983 σ. 46
5. ↑  Tablet KN V52
6. ↑  Όμηρος, Ιλιάδα, Β651, Η166, Θ264, Χ132, Ρ211 - Άρης δεινός ενυάλιος (πολεμικός, πολεμοχαρής)
7. ↑  Λυκούργος (ρήτορας), Κατά Λεωκράτους 77, Στοβαίος, (Ανθολόγιο Xliii), Ονομαστικόν Πολυδεύκη (Viii,106)

Πηγές
-----

* Johann Adam Hartung (1865). «Die Religion und Mythologie der Griechen» (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2009.
Η **Πιπίνα Τσιμικάλη** (Γύθειο 1903 - 1987) ήταν Ελληνίδα λογοτέχνιδα από τις σημαντικότερες του περασμένου αιώνα .

Ήταν κόρη του Βασίλη Τζωρτζάκη

Ολοκλήρωσε το Γυμνάσιο στη γενέτειρά της. Έγραψε παιδικά παραμύθια και ποιήματα, όπως "Η Κρινούλα Και Άλλα 20 Παραμύθια", "Ο Πρασινοσκούφης", "Ιστορίες της Κατοχής", "Οι Περιπέτειες του Πανάγου" και άλλα. Έγραψε επίσης έργα για ενήλικες όπως «Απ’ τη ζωή» (1939), «Στο μεγάλο ρέμα» (1940) και «Πέρα στα πέτρινα χωριά- Ηθογραφία Μανιάτικη» (μυθιστόρημα, 1981). Εξέδωσε πολλούς τόμους παραμυθιών από τις εκδόσεις "Αστήρ" και "Άγκυρα".

Πέθανε το 1987.

Τιμήθηκε με βραβεία από τον Κύκλο Παιδικού Βιβλίου και από τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.mani.org.gr/pnevma/tsimikali/tsim.htm. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2023.
2. ↑  Βιογραφικό στο sarantakos.com
3. ↑  Βιογραφία της Τσιμικάλη Αρχειοθετήθηκε 2013-01-22 στο Wayback Machine. στον ιστότοπο mani.org
4. ↑  Biblionet.gr
5. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφία[*νεκρός σύνδεσμος*] στον ιστότοπο του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 317278239
* **ΕΒΕ**: 30998
* **BiblioNet**: **16962**
* GND: 1076143512

 |

 |
Γκριγκόρι Γιαβλίνσκι, ο ιδρυτής του κόμματος.
Το **Ρωσικό Ηνωμένο Δημοκρατικό Κόμμα Γιάμπλοκο** ή αλλιώς **Γιάμπλοκο** (ρωσ. *Яблоко*, που από τα ρωσικά σημαίνει "*μήλο*") είναι ένα ρωσικό φιλελεύθερο κόμμα που ιδρύθηκε το 1990 από τον Γκριγκόρι Γιαβλίνσκι. Σήμερα ηγέτης του κόμματος είναι ο Σεργκέι Μιτρόχιν.Λόγω της ιδεολογίας του η επιρροή του στο εκλογικό σώμα που είναι επί το πλείστον συντηρητικό είναι πολύ περιορισμένη.

### Θέσεις

Το κόμμα παλιότερα τασσόταν υπέρ της δημιουργίας ενός σύγχρονου κοσμικού και προοδευτικού κράτους στα πρότυπα των δυτικών κρατών και ήταν υπέρ του διαχωρισμού εκκλησίας-κρατους.Σήμερα δεν υπερασπίζεται πια αυτές τις θέσεις.

Ιστορία
-------

Το κόμμα ιδρύθηκε το 1990 και ήταν "απόγονος" της εκλογικής σύμπραξης "**Γιάβλίνσκι-Μπολντίερεβ-Λουκίν**" που συντάχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 1993. Το κόμμα καθιερώθηκε ως ένας δημόσιος οργανισμός το 1993, και ως ένα πολιτικό κόμμα το 2001. Το κόμμα αντιπροσωπέυει την δημόσια και πολιτική ελευθερία της Ρωσίας και έχει βάλει στόχο για καλυτέρευση των σχέσεων της Ρωσίας με την Δύση και την ένταξη της Ρωσίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αντίθεση με την κυβέρνηση
-------------------------

Το κόμμα ήταν αντίθετο με την πολιτική του Μπορίς Γιέλτσιν και με την πολιτική του Βλαντίμιρ Πούτιν. Το κόμμα είχε αμφισβητήσει τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών του 1993, του 1995, του 1999 και του 2003.

Βουλευτικές εκλογές
-------------------

* 1993-5,86% (27 θέσεις στην Κρατική Δούμα)
* 1995-6,09% (45 θέσεις στην Κρατική Δούμα)
* 1999-5,93% (21 θέσεις στην Κρατική Δούμα)
* 2003-4,34% (13 θέσεις στην Κρατική Δούμα)
* 2007-4,06% (αποκλεισμός από την Κρατική Δουμα λογω αύξησης του εκλογικού ορίου από 4 σε 7%)
* 2011-3.43% (αποκλεισμός από την Κρατική Δούμα)

Μερικά γεγονότα
---------------

Η Ένωση Δεξιών Δυνάμεων της Ρωσίας ίδρυσε στις 16 Φεβρουαρίου 2006 την Επιτροπή για την Ενοποιήση των Δημοκρατικών Δυνάμεων αλλά τα σχέδια συγχώνευσης απορρίφθηκαν τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου. Το κόμμα ήταν παρατηρητής της Διεθνές Ένωση Φιλελεύθερων, και από τον Οκτώβριο του 2006 έγινε πλήρες μέλος της οργάνωσης. Το 2007, το κόμμα έχασε τις θέσεις του στην Κρατική Δούμα.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Γιάμπλοκο** |


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πολιτικά κόμματα της Ρωσίας |
| --- |
|  |
| 
* Ενωμένη Ρωσία
* Κομμουνιστικό Κόμμα Ρωσικής Ομοσπονδίας
* Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα της Ρωσίας
* Κόμμα Συνταξιούχων Ρωσίας
* Ρόντινα
* Γιάμπλοκο
* Ρωσικό Οικολογικό Κόμμα «Οι Πράσινοι»
* Ενωτικό Κόμμα της Ρωσίας
* Δίκαιη Ρωσία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 139855634
* LCCN: no96028174
* ISNI: 0000 0001 1012 7353
* GND: 3035779-2
* SUDOC: 121672476
* NKC: ko2003201731

 |

 |
Ο **Γκοθέλο Α΄ της Λωρραίνης** ο *μέγας* (*Gothelon Ier de Lotharingie*, 967 - 19 Απριλίου 1044) από τον Οίκο του Αρντέν-Βερντέν ήταν δούκας της Κάτω Λωρραίνης (1023 - 1044) και της Άνω Λωρραίνης (1033 - 1044). Επίσης ήταν μαργράβος της Αμβέρσας (1005 - 1044) και κόμης του Βερντέν, νεώτερος γιος του Γοδεφρείδου Α΄ κόμη του Βερντέν και της Ματθίλδης των Μπίλλουνγκ, κόρης του Χέρμαν δούκα της Σαξονίας. 

Διαδέχθηκε τον πατέρα του στην Αμβέρσα και έγινε υποτελής του μεγαλύτερου αδελφού του Γοδεφρείδου Β΄, που έγινε δούκας της Κάτω Λωρραίνης (1012). Διαδέχθηκε τον αδελφό του (1023) υπό την υποστήριξη του Ερρίκου Β΄ των Οθωνιδών της Γερμανίας. Όταν εξέλιπε ο Οίκος του Μπαρ της Άνω Λωρραίνης, ύστερα από τον θάνατο του εξαδέλφου του Φρειδερίκου Γ΄, ο Γκοθέλο Α΄ τον διαδέχθηκε. Εκεί ήταν υποχρεωμένος να υπερασπιστεί την περιοχή από τον Όντο Β΄ κόμη του Μπλουά. 

Στη μάχη του Μπαρ στις 15 Νοεμβρίου 1037 ο Γκοθέλο Α΄ συνέτριψε τον Όντο Β΄, που ήθελε να δημιουργήσει ένα ανεξάρτητο δουκάτο ανάμεσα στη Γαλλία και τη Γερμανία· σκοτώθηκε στη μάχη.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε μάλλον την Ουρράκα των Ιβρέα, κόρη του Βερεγγάριου Β΄ της Ιταλίας. Παιδιά του ήταν:

* Γοδεφρείδος Γ΄ π. 997-1069, δούκας της Κάτω Λωρραίνης.
* Γκοθέλο Β΄ 1008-1046, δούκας της Κάτω Λωρραίνης.
* Φρειδερίκος π. 1020-1058, πάπας ως Στέφανος Θ΄.
* Όντα/Ούντα, παντρεύτηκε τον Λάμπερτ Β΄ κόμη του Λουβαίν.
* Ματίλντα, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Α΄ των Ετσονιδών παλατινό κόμη (δούκα) της Λοθαριγγίας.

  


|  |
| --- |
| Γκοθέλο Α΄ της Λωρραίνης **Οίκος του Αρντέν****Γέννηση:** 967 **Θάνατος:** 19 Απριλίου 1044 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΦρειδερίκος Γ΄ | **Δούκας της Άνω Λωρραίνης**1033-1044 | ΔιάδοχοςΓοδεφρείδος ο Γενειοφόρος |
| ΠροκάτοχοςΓοδεφρείδος ο Άτεκνος | **Δούκας της Κάτω Λωρραίνης**1023-1044 | ΔιάδοχοςΦρειδερίκος |

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 80586138
* GND: 136200214

 |

 |
Ο **Χριστόφορος Ζαραλίκος** (Αθήνα, 1970) είναι Έλληνας ηθοποιός και κωμικός, ο οποίος διακρίνεται στην πολιτική σάτιρα, ενώ επίσης έχει σταδιοδρομήσει και στην stand-up comedy.

Γεννήθηκε στην Αθήνα, στη Μεταμόρφωση, όπου και πέρασε τα παιδικά του χρόνια. Σπούδασε στο Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» και αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή Βεάκη το 1992.

Το χρονικό διάστημα 1991-1995, εργάστηκε ως ηθοποιός στις θεατρικές παραστάσεις, *«Σάτυροι Ιχνευτές», «Τα πάνω κάτω», «Οδυσσεβάχ», «Δεν τρέχει τίποτα», «Πακέτο ντε Λόρκα», «Κου – κου, τσα»*, όπως και στις τηλεοπτικές σειρές «Οι Απαράδεκτοι», «Οι τρεις Χάριτες», «Γραβάτες», «Θα τα πεις με το δικηγόρο μου» και «Ο Πέτρος και τα κορίτσια του». Τα έτη 1996 και 1997 ήταν κειμενογράφος στα τηλεοπτικά σόου, *«Μπράβο»* με τη Ρούλα Κορομηλά στο Mega, και *«Πες τα Μίλτο»* με το Μίλτο Μακρίδη στον ΑΝΤ1. Το 1998 διετέλεσε παραγωγός στη σατιρική ραδιοφωνική εκπομπή *«Και δε μου λες»* στην ΕΡΑ Σπορ.

Το 2004 πρωταγωνίστησε σε δικιά του σειρά στο Alter Channel με τίτλο «Χορεύοντας με τους Ζαρα-λύκους» και το 2006 στη ΝΕΤ μαζί με τη Δήμητρα Παπαδοπούλου παρουσίασε το τηλεπαιχνίδι «Πώς τον λεν τον ποταμό». Επίσης το 2010 στον ΑΝΤ1, παρουσίασε με το Δημήτρη Μενούνο το τηλεπαιχνίδι «Wipe Out».

Τα τελευταία χρόνια έχει τη δική του σατιρική σειρά, με την ονομασία *zaraleaksTV*, στο YouTube, ασκώντας κριτική στα πολιτικά κόμματα που κυρίως κυβέρνησαν την Ελλάδα μετά τη Μεταπολίτευση, ενώ επίσης σατιρίζει ελληνικά ΜΜΕ.

Το 2021, παράσταση που σκηνοθέτησε ο ίδιος με τον τίτλο *«1821-2021, Διακόσια Χρόνια Δανεικά»*, διακόπηκε από άτομα που διαμαρτύρονταν, κάτι που μέσα μαζικής ενημέρωσης χαρακτήρισαν ως περιστατικό λογοκρισίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Δημητρίου, Ζωή (1 Οκτωβρίου 2014). «Χριστόφορος Ζαραλίκος: Αντρας για γέλια, πολλά γέλια». *ProtoThema*. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2023.
2. ↑  «Βιογραφικο – Χριστόφορος Ζαραλίκος». *Χριστόφορος Ζαραλίκος*. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2023.
3. ↑  Ιωαννίδης, Σάκης (14 Φεβρουαρίου 2016). «Ενα εικοσιτετράωρο με τον ηθοποιό Χριστόφορο Ζαραλίκο». *Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ*. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2023.
4. ↑  Βέλμαχος, Ορέστης (17 Ιουνίου 2020). «Χριστόφορος Ζαραλίκος: Η αστική τάξη στην Ελλάδα είναι «λίγο Κρασί, λίγο Ναζί και το ΕΣΠΑ μου»». *The Press Project*. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2023.
5. ↑  «Ειδήσεις με θέμα Χριστόφορος Ζαραλίκος». *The TOC*. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2023.
6. ↑  «Χριστόφορος Ζαραλίκος / Στη Βουλή φέρνει ο ΣΥΡΙΖΑ το πρωτοφανές περιστατικό λογοκρισίας». *Αυγή*. 8 Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2023.
7. ↑  «ΣΥΡΙΖΑ: Παραπέμπει σε σκοταδιστικές περιόδους η προσπάθεια λογοκρισίας του Χριστόφορου Ζαραλίκου». *ΕΘΝΟΣ*. 3 Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2023.
8. ↑  «Επεισόδιο στην παράσταση Ζαραλίκου – Οικονόμου: Η κοινωνία μας έχει εμπεδώσει την ελευθερία της καλλιτεχνικής έκφρασης». *Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ*. 3 Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Χριστόφορος Ζαραλίκος στο zaraleaksTV
Η **Άρβουτος η αδράχνη** (*Arbutus andrachne*) με κοινή ονομασία **αγριοκουμαριά**, **γλυστροκουμαριά** ανήκει στην οικογένεια των Ερεικοειδών (Ericaceae) και κατανέμεται κυρίως στη Νότια Βαλκανική, Τουρκία, Ν. Κριμαία. Ζει σχεδόν σ’ ολόκληρη την Ελλάδα και αποτελεί κοινό συστατικό στοιχείο της μακκίας βλάστησης, σε υψόμετρο 250-800 μ. Στην Ελλάδα υπάρχουν αυτοφυή δύο είδη του γένους Arbutus: το *A. andrachne* και το *A. unedo* (Ήμερη κουμαριά). Η αγριοκουμαριά (*A. andrachne*) διακρίνεται για το λείο πορτοκαλοκόκκινο φλοιό, που αποπίπτει σε παπυρώδη φύλλα αποκαλύπτοντας μια κόκκινη μεταξένια επιφάνεια, για την εαρινή ανθοφορία (III-V), για τα ακέραια ή ελαφρά οδοντωτά φύλλα και για τα πιο μικρά κόκκινα και σκληρά κούμαρα διαμέτρου περίπου 10 mm, πορτοκαλόχρωμα, χωρίς θηλές, που δεν τρώγονται. Ο Παυσανίας αναφέρει για την αγριοκουμαριά ότι είδε το δέντρο αυτό στον περίβολο του Ναού του Προμάχου στην Τανάγρα όπου λέγεται ότι μεγάλωσε ο Ερμής.

* Κορμός αγριοκουμαριάς σε αποφλοίωση, Νήσος Σαμοθράκη, ΘράκηΚορμός αγριοκουμαριάς σε αποφλοίωση, Νήσος Σαμοθράκη, Θράκη
* Δάσος αγριοκουμαριάς στο όρος Σάος, Νήσος Σαμοθράκη, ΘράκηΔάσος αγριοκουμαριάς στο όρος Σάος, Νήσος Σαμοθράκη, Θράκη
* Τα μικρά κόκκινα και σκληρά κούμαρα της αγριοκουμαριάς (Arbutus andrachne), Όρος Όλυμπος, ΠιερίαΤα μικρά κόκκινα και σκληρά κούμαρα της αγριοκουμαριάς (*Arbutus andrachne*), Όρος Όλυμπος, Πιερία

Πηγές
-----

* Μπάουμαν Ε. 1984, Η ελληνική χλωρίδα στο μύθο, στην τέχνη, στη λογοτεχνία
* Παπιομύτογλου Β. 2006, Αγριολούλουδα της Ελλάδας.
	1. ↑  «Arbutus andrachne L. 1762». *www.greekflora.gr*. Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2022.
* Σφήκας Γ. 1983, Δένδρα και θάμνοι της Ελλάδας.
* Strid A. 1980, Φυτά του Ολύμπου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Άρβουτος η αδράχνη** |

* 
*
Στο **Τζιμπουτί** διεξήχθησαν προεδρικές εκλογές στις 8 Απριλίου 2011. Πρόεδρος εξελέγη ξανά ο Ισμαήλ Ομάρ Γκουέλεχ με ποσοστό 80%. Ο Γκουέλεχ επικράτησε του πρώην δικαστικού Μοχάμεντ Γουαρσαμά Ραγκέχ, ο οποίος συγκέντρωσε ποσοστό 19% των ψήφων.

Η αντιπολίτευση μποϊκοτάρισε τις εκλογές, τονίζοντας ότι δεν ήταν ελεύθερες ούτε δίκαιες. Για παρατυπίες κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας εξέφρασε παράπονα ο Ραγκέχ.

### Πλαίσιο

Τον Απρίλιο του 2010 η εθνοσυνέλευση τροποποίησε το Σύνταγμα ώστε να επιτραπεί στον Ισμαήλ Ομάρ Γκουέλεχ να διεκδικήσει και 3η προεδρική θητεία.
Από το Φεβρουάριο 2011 ξέσπασαν διαδηλώσεις στην χώρα, με αίτημα την παραίτηση του Γκουέλεχ, στον απόηχο και των ταραχών σε χώρες της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής εκείνη την περίοδο. Αρκετοί διαδηλωτές συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν.

Στις 21 Μαρτίου 2011 οι αρχές στο Τζιμπουτί έδιωξαν ορισμένους εκλογικούς παρατηρητές, κατηγορώντας τους για μεροληψία. Η Αφρικανική Ένωση και η ΕΕ απέστειλαν τους δικούς τους παρατηρητές.

Αποτελέσματα
------------

Ο Ισμαήλ Ομάρ Γκουέλεχ επανεξελέγη με μεγάλο ποσοστό και ορκίστηκε για 3η θητεία στις 8 Μαΐου 2011.

**Πρόεδρος του Τζιμπουτί, 8 Απριλίου 2011**

ε • σ | Υποψήφιοι – Κόμματα | Ψήφοι | % |
| --- | --- | --- |
| Ισμαήλ Ομάρ Γκουέλεχ – Λαϊκός Συναγερμός για Πρόοδο | 89.942 | 80,63 |
| Μοχάμεντ Γουαρσαμά Ραγκέχ (Mohamed Warsama Ragueh) | 21.605 | 19,37 |
| **Σύνολο-έγκυρα** | **111.547** | **100,00** |
| Πηγές: Reuters, African Elections Database |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «International Foundation for Electoral Systems Elections Guide». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Σεπτεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2016.
2. ↑  Djibouti Djibouti validates presidential election Αρχειοθετήθηκε 2013-06-02 στο Wayback Machine. Middle East Online, 13-4-2011
3. ↑  Djibouti president set for a hat-trick at the polls Αρχειοθετήθηκε 2019-03-24 στο Wayback Machine. AFP μέσω Ahram Online,5-4-2011
4. ↑  Davidson, William, **Djiboutian President Guelleh Wins Vote; Human Rights Watch Doubts Fairness**, Bloomberg, 9-4-2011
5. ↑  **IOL News**, Djibouti lawmakers remove term limits, 11-4-2010
6. ↑  **Al Jazeera**, Djiboutians rally to oust president, 18-2-2011
7. ↑  Davison, William, **Bloomberg News**,Djibouti Forces Arrest Opposition Leaders, Scuppering Protests, 11-3-2011
8. ↑  Human Rights Watch, **Djibouti: Allow Peaceful Protests**, 4-4-2011
9. ↑  Manson, Katrina, **Financial Times**, Election observers quit Djibouti, 15-3-2011
10. ↑  Straziuso, Jason (18-3-2011). «Djibouti evicts US vote group ahead of election». *Associated Press*.. Ανακτήθηκε στις 24-3-2011.
11. ↑  "Special envoy of Chinese president attends Djiboutian president's sworn in ceremony", Xinhua, 9-5-2011.
Ο **Κίνεγουλφ του Ουέσσεξ** (*Cynewulf of Wessex*, ... - 786) βασιλιάς του Ουέσσεξ (757 - 786) διαδέχτηκε τον Σίγκεμπερ του Ουέσσεξ. Ανέβηκε στον θρόνο με την βοήθεια του Έθελμπαλντ της Μερκίας ο οποίος πιθανότατα βοήθησε τους επαναστάτες να ανατρέψουν και να σκοτώσουν τον Σίγκεμπερ όπως αναφέρεται σε ένα διάταγμα που εκδόθηκε τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του. Στην συνέχεια ο Έθελμπαλντ δολοφονήθηκε και η Μερκία περιήλθε σε περίοδο χάους, ο Κίνεγουλφ βρήκε την ευκαιρία να κηρύξει την ανεξαρτησία του Ουέσσεξ από την Μερκία και να καταλάβει το Μπέρκσαϊρ, ο Κίνεγουλφ πολέμησε και με τους Ουαλούς. Το 779 ο Κίνεγουλφ ηττήθηκε από τον Όφα της Μερκίας, ο Όφα ανακατέλαβε το Μπέρκσαϊρ και έφτασε μέχρι το Λονδίνο αλλά ο Κίνεγουλφ δεν φαίνεται να έγινε υποτελής του. 
Το 786 ο Κίνεγουλφ ηττήθηκε και σκοτώθηκε από τις δυνάμεις του Κίνεχιρντ του Έθελιντ αδελφού του βασιλιά Σίγκεμπερ του Ουέσσεξ τον οποίο είχε ανατρέψει και σκοτώσει ο ίδιος πριν 30 χρόνια. Ο τόπος που σκοτώθηκε σύμφωνα με τις περισσότερες πληροφορίες βρισκόταν στο Μέρτον κοντά στο Σάρρεϋ, σύμφωνα με άλλους ιστορικούς η δολοφονία έγινε στο Γουίντσεστερ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «The Wiley Blackwell Encyclopedia of Anglo-Saxon England». (Αγγλικά) *The Wiley Blackwell Encyclopedia of Anglo-Saxon England*. Wiley. Τσίτσεστερ. 2014. σελ. 534. ISBN-13 978-0-470-65632-7.
2. ↑  Trevelyan, History of England, Longmans, 1947, p. 68

Πηγές
-----

* Trevelyan, History of England, Longmans, 1947

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τα Αγγλοσαξωνικά Χρονικά

|  |
| --- |
| Κίνεγουλφ του Ουέσσεξ **Οίκος του Ουέσσεξ** **Θάνατος:** 786 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΣίγκεμπερ του Ουέσσεξ | **Βασιλιάς του Ουέσσεξ**757 - 786 | ΔιάδοχοςΜπέορτρικ του Ουέσσεξ |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Cynewulf of Wessex  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Νίκος Κουτσαλέξης** (Αθήνα 1917 - Παρίσι 2000) ήταν Έλληνας πρωταθλητής της καλαθοσφαίρισης και νομικός, για πολλά χρόνια ήταν νομικός σύμβουλος της εταιρείας «Ελληνικό μονοπώλιο».

Ξεκίνησε την καριέρα του στην ομάδα καλαθοσφαίρισης του Πανεπιστημίου Αθηνών όπου και σπούδαζε ταυτόχρονα νομικά, μαζί της ήταν πρωταθλητής Ελλάδος το 1936-37, και το 1938-39, και 1939-40 με τον Πανελλήνιο ΓΣ όπου είχε ενδιάμεσα πάρει μεταγραφή.

Αγωνίστηκε με την Εθνική Ελλάδας σε ένα παιχνίδι, το παρθενικό παιχνίδι της εθνικής στις 25 Μαίου 1936 στην Κωνσταντινούπολη σε φιλικό αγώνα με την Τουρκία όπου η ελληνική ομάδα έχασε με 49-12 και ο Κουτσαλέξης δεν σημείωσε καλάθι. Είχε αγωνιστεί και στο παιχνίδι της επόμενης ημέρας ανάμεσα στις Μεικτές Αθηνών-Κωνσταντινούπολης που είχαν τις ίδιες συνθέσεις με τον αγώνα των εθνικών ομάδων και η Αθήνα νίκησε με 21-19.

Το 1983 και το 1988 τιμήθηκε από την Ελληνική ομοσπονδία καλαθοσφαίρισης για την προσφορά του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Fichier des personnes décédées». *Fichier des personnes décédées*. Ανακτήθηκε στις 18  Απριλίου 2022.
2. ↑  Sport time, φύλο 22-01-2001, σελ. 63[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. 1 2 3 4  Αθλητική Ηχώ, φύλο 29-01-2000, σελ. 19[*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης-Νίκος Κουσταλέξης[*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  Αθλητική Ηχώ, φύλο 12-01-1983, σελ. 5[*νεκρός σύνδεσμος*]