recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 46°47′59″N 9°5′59″E﻿ / ﻿46.79972°N 9.09972°E﻿ / 46.79972; 9.09972

Το **Πίγκνιου** (Γερμανικά:**Panix**) είναι δήμος της Ελβετίας. Βρίσκεται στο καντόνι του Γκραουμπύντεν, στη διοικητική περιφέρεια Συρσέλβα. Επίσημη γλώσσα του δήμου είναι η Ρομανσική.

Βρίσκεται στις Ελβετικές Άλπεις και καλύπτει έκταση 17,98 τετραγωνικών χιλιομέτρων με μέγιστο υψόμετρο τα 1.301 μέτρα. Αριθμεί 43 κατοίκους (απογραφή Δεκεμβρίου 2004) ενώ η πληθυσμιακή πυκνότητα είναι 2 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.

Το Πίγκνιου κατοικήθηκε αρχικά από τις γύρω περιοχές - πιθανόν από τη γειτονική κοινότητα του Άντιαστ. Το όνομα Pingyow πρωτοεμφανίζεται το 1403, ενώ το Γερμανικό όνομα Panix το 1522. Η εκκλησία του Αγίου Βαλεντίνου ανεγέρθηκε το 1465 και αποτέλεσε προορισμό προσκυνητών. Στις 7 Οκτωβρίου του 1799 το Πίγκνιου λεηλατήθηκε και πυρπολήθηκε από τα στρατεύματα του Ρώσου στρατηγού Αλεξάντερ Σουβόροφ που υποχωρούσαν δια μέσου του Περάσματος του Πάνιξ.

Το Πίγκνιου παραμένει μια παραδοσιακή αγροτική κοινότητα χωρίς βιομηχανία ή εμπορικές υποδομές. Το σχολείο του δήμου έκλεισε το 1974.

Την 1η Ιανουαρίου 2014 οι πρώην δήμοι Πίγκνιου, Castrisch, Ilanz, Ladir, Luven, Pitasch, Riein, Ruschein, Schnaus, Sevgein, Duvin, Rueun και συγχωνεύτηκαν, αποτελώντας τον νέο δήμο Ίλαντς/Γκλίον (Ilanz/Glion).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Pigniu in German, French and Italian in the *online Historical Dictionary of Switzerland*
2. ↑  Nomenklaturen – Amtliches Gemeindeverzeichnis der Schweiz Αρχειοθετήθηκε 2015-11-13 στο Wayback Machine. (German) accessed 13 December 2014

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Pigniu στο Wikimedia Commons
* Επίσημη ιστοσελίδα

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 239004515
* GND: 4075838-2
* HDS: 001467

 |

 |
Στις 12 Ιουλίου 2019 πραγματοποιήθηκε **τρομοκρατική επίθεση στο ξενοδοχείο Ασάσεϊ**, στη πόλη Κισμάγιο, στη νότια Σομαλία. Από την επίθεση, που έγινε από μέλη της ισλαμιστικής οργάνωσης Αλ-Σαμπάμπ, 27 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και 56 τραυματίστηκαν.

Η επίθεση ξεκίνησε όταν ένας από τους τρομοκράτες έπληξε την είσοδο του ξενοδοχείου με ένα παγιδευμένο αυτοκίνητο και στη συνέχεια άλλα τέσσερα τουλάχιστον μέλη της οργάνωσης, που έφεραν όπλα, μπήκαν στο κτίριο. Ακολούθησε πολιορκία του κτιρίου από δυνάμεις του στρατού και της αστυνομίας, που κράτησε 14 ώρες. Τελικά οι δυνάμεις ασφαλείας σκότωσαν δύο από τους τρομοκράτες και συνέλαβαν τον έναν.

Κατά τη διάρκεια της επίθεσης έχασαν τη ζωή τους μεταξύ άλλων: ο Πρωθυπουργός του ομόσπονδου κρατιδίου της Τζουμπαλάντ (Jubaland), στη νότια Σομαλία, Mohamed Ismail Shuriye, ο υποψήφιος πρόεδρος στις επικείμενες εκλογές στο κρατίδιο της Τζουμπαλάντ, Mohamed Ismaael, η Σομαλοκαναδή ακτιβίστρια και στέλεχος μέσων ενημέρωσης, σύμβουλος μάρκετινγκ και επιχειρηματίας Χόνταν Ναλάγιε (Hodan Nalayeh) και ο σύζυγός της,  ο Σομαλός φωτογράφος Μοχάμεντ Σάλαλ Όμαρ, ο δημοσιογράφος της SBC TV Mohamed Ga'anadhere και ο Abdifatah Mohamed, από το γραφείο του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης στη Σομαλία. Επίσης σκοτώθηκαν τρεις Κενυάτες, τρεις Τανζανοί, δύο Αμερικανοί και ένας Βρετανός.

Την επίθεση καταδίκασαν πολλές χώρες και ο Ο.Η.Ε. ενώ το Στέιτ Ντιπάρτμεντ εξέφρασε τα ειλικρινή συλλυπητήρια στις οικογένειες των θυμάτων και ευχήθηκε ταχεία ανάρρωση στους τραυματίες.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
Συντεταγμένες: 36°46′10″N 5°5′44″E﻿ / ﻿36.76944°N 5.09556°E﻿ / 36.76944; 5.09556

Η **Πικ ντε Σενζ** (ή **Βουνό των Μαϊμούδων**) είναι μια κορυφή στη βόρεια Αλγερία, βορειοδυτικά της πόλης Μπετζάγια. Βρίσκεται στην περιοχή Καπ Καρμπόν της οροσειράς του Άτλαντα Τελλ, στις ακτές της Μεσογείου.

Οικολογία
---------

Το βουνό είναι βιότοπος για τον απειλούμενο πρωτεύοντα μακάκο της Μπαρμπαριάς (*Macaca sylvanus*). Αυτό το είδος πρωτεύοντος είναι το μόνο επιζών είδος του είδους του στην Αφρική. Οι μακάκοι της Μπαρμπαριάς είχαν πολύ ευρύτερη κατανομή από ότι σήμερα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lara Modolo, Walter Salzburger and Robert D. Martin (2005) *Phylogeography of Barbary macaques (Macaca sylvanus) and the origin of the Gibraltar colony*
2. ↑  C. Michael Hogan (2008) *Barbary Macaque: Macaca sylvanus*, Globaltwitcher.com, ed. Nicklas Stromberg
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ποδής** (ασυναίρετη μορφή: ***Ποδέας***) είναι γνωστός ένας από τους 7 γιους του Ηετίωνα, αδελφός και της Ανδρομάχης, της συζύγου του Έκτορα. Το όνομα της μητέρας του Ποδή δεν αναφέρεται. 

Ο Ποδής, προσωπικός φίλος του Έκτορα, σκοτώθηκε από τον Αχιλλέα κατά την επιδρομή του τελευταίου στη Θήβη, πόλη του πατέρα του, σύμφωνα με την *Ιλιάδα*, μαζί με τους έξι αδελφούς του και τον πατέρα του, αλλά στη ραψωδία Ρ (στ. 575 κ.ε.), ο Ποδής σκοτώνεται από τον Μενέλαο έξω από την Τροία. Αυτή η αντίφαση από μέρους του Ομήρου δεν έχει επιλυθεί και ίσως υποδεικνύει ότι σύμφωνα με κάποιες παραδόσεις ο Ηετίων είχε οκτώ γιους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ιλιάς/Ζ - Βικιθήκη». *el.wikisource.org*. Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2023.
2. ↑  «Ιλιάς/Ρ - Βικιθήκη». *el.wikisource.org*. Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2023.

Πηγές
-----

* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901
Παγοπώλης με άμαξα
Το επάγγελμα του **παγοπώλη** ήταν να πουλάει πάγο και υπήρχε ως τη δεκαετία του 1970 κυρίως σε αστικά κέντρα.

Περιγραφή
---------

Ο παγοπώλης πουλούσε τον πάγο περιφερόμενος στις γειτονιές, γιατί εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν ηλεκτρικά ψυγεία για τη συντήρηση των τροφίμων. Περιδιαβαίνοντας με το ειδικά διαμορφωμένο κάρο, την καρότσα ή το τρίκυκλό του, πουλούσε παγοκολόνες που κατασκευάζονταν με ειδική διαδικασία σε ανάλογα εργαστήρια, τα παγοποιεία. Τροφοδοτούσε όχι μόνο τα σπίτια αλλά και τα διάφορα μικρά μαγαζιά. Ο παγοπώλης φορούσε γάντια για να μην παγώνουν τα χέρια του και χειριζόταν ειδικό γάντζο-κοπίδι με τον οποίο έπιανε τον πάγο, τον έκοβε και τον μετέφερε. Οι πάγοι τοποθετούνταν σε χτιστά ή ξύλινα ψυγεία εκείνης της εποχής, τις παγωνιέρες. Εκεί διατηρούσαν τα τρόφιμά τους οι οικογένειες και είχαν και δροσερό νερό το καλοκαίρι.

Σήμερα
------

Με την ανάπτυξη της τεχνολογίας και των ηλεκτρικών ψυγείων το επάγγελμα του παγοπώλη σταδιακά έσβησε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ως πρώτη ύλη χρησιμοποιείτο νερό, αμμωνία και αλάτι. Βλ. ανάλογες τεχνικές έως σήμερα στο FBC:Παγοποιεία Αρχειοθετήθηκε 2013-10-25 στο Wayback Machine.
2. ↑  Σαρησάββας Β. 1999, *Ταξίδι στο χθες (55 παραδοσιακά επαγγέλματα)*, Θεσσαλονίκη.
3. ↑  Ιστορικές σελίδες: Οταν οι παγοπώλες μοίραζαν τον πάγο στα σπίτια του Μεγάλου Κάστρου
Κλαδιά που έχουν εγκιβωτιστεί από παγωμένη βροχή
**Παγωμένη βροχή** είναι η ονομασία που δίνεται στη βροχή που διατηρείται σε θερμοκρασίες υπό του μηδενός από την ατμοσφαιρική αέρια μάζα που προκαλεί πάγωμα σε επαφή με τις επιφάνειες. Σε αντίθεση με το χιονόνερο, των σφαιριδίων πάγου ή το χαλάζι, η παγωμένη βροχή αποτελείται εξ ολοκλήρου από υγρά σταγονίδια. Οι σταγόνες βροχής υπερψύχονται ενώ διέρχονται από ένα στρώμα παγωμένου αέρα εκατοντάδων μέτρων πάνω από το έδαφος και στη συνέχεια παγώνουν κατά την πρόσκρουση με οποιαδήποτε επιφάνεια που συναντούν, όπως το έδαφος, τα δέντρα, τα ηλεκτρικά καλώδια, τα αεροσκάφη και τα αυτοκίνητα. Ο πάγος που προκύπτει, ο οποίος ονομάζεται υαλόπαγος, μπορεί να συσσωρεύεται σε πάχος αρκετών εκατοστών και να καλύπτει όλες τις εκτεθειμένες επιφάνειες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Freezing rain». *Glossary of Meteorology*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2019.
Αθλήτρια πατινάζ ταχύτητας μικρής πίστας σε δράση
Το **πατινάζ ταχύτητας μικρής πίστας** είναι μια μορφή διαγωνισμού πατινάζ ταχύτητας στον πάγο. Σε διοργανώσεις, πολλαπλοί σκιέρ (τυπικά μεταξύ τεσσάρων και έξι) αγωνίζονται σε οβάλ παγοδρόμιο με συνολικό μήκος 111,111 μέτρα (364,54 πόδια). Ο αγωνιστικός χώρος έχει μήκος 60 μέτρα (200 πόδια) και πλάτος 30 μέτρα (98 πόδια), έχοντας το ίδιο μέγεθος με γήπεδο χόκεϊ επί πάγου σε διεθνές επίπεδο. Το πατινάζ ταχύτητας μεγάλης πίστας είναι το αντίστοιχο αγώνισμα μακράς διαδρομής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στην ΕΡΤ οι 23οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες tovima.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Παγοδρομία ταχύτητας μικρής πίστας** |

* International Skating Union
Το **Ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα του Λίχτενσταϊν** δεν διεξάγεται, καθώς οι ποδοσφαιρικές ομάδες της χώρας είναι πολύ λίγες και η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία του Λίχτενσταϊν θεωρεί ότι ένα τέτοιο πρωτάθλημα δεν θα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Έτσι, οι ομάδες του Λίχτενσταϊν αγωνίζονται σε μικρές κατηγορίες του Ελβετικού πρωταθλήματος. Τη σεζόν 2008-2009, μία ομάδα, η Βαντούζ, αγωνίστηκε στην πρώτη κατηγορία της Ελβετίας, αλλά υποβιβάστηκε, τερματίζοντας στην τελευταία θέση (10η). Ωστόσο διεξάγεται κανονικά κάθε χρόνο το Κύπελλο Λιχτενστάιν. Αναγνωρίστηκε επίσημα από την UEFA και τη FIFA το 1974.

Δείτε επίσης
------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Κύπελλο Λίχτενσταϊν
|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
|  |  |
|  |

Η **Παθαργκάτα** (Βεγγαλικά: পাথরঘাটা‎) είναι υποεπαρχία (ουπαζίλα) της επαρχίας Μπαργκούνα στην διαίρεση Μπαρισάλ του Μπαγκλαντές.

Γεωγραφία
---------

Η Παθαργκάτα βρίσκεται στις γεωγραφικές συντεταγμένες 22°02′45″N 89°58′08″E﻿ / ﻿22.0458°N 89.9689°E﻿ / 22.0458; 89.9689. Έχει 25.610 νοικοκυριά και  συνολική έκταση 387.36 τ.χλμ.

Δημογραφικά στοιχεία
--------------------

Στην μπανγκλαντεσιανή απογραφή του 1991, η Παθαργκάτα έχει πληθυσμό 134.635 κατοίκων. Οι άνδρες αποτελούν το 50.56% του πληθυσμού, και οι γυναίκες το 49.44%. Ο αριθμός ατόμων έως την ηλικία των 18 ήταν 68.751. Η Παθαργκάτα έχει μέσο όρο αλφαβητισμού 46.4% (7 χρονών και πάνω), ξεπερνώντας σημαντικά τον εθνικό μέσο όρο 32.4%.

Διοίκηση
--------

Η Παθαργκάτα έχει 7 Ενώσεις/Θαλάμους, 43 Μάουζα/Μαχάλλα, και 67 χωριά. Βρίσκεται κοντά στον κόλπο της Βεγγάλης.

Δείτε επίσης
------------

* Ουπαζίλα του Μπαγκλαντές
* Επαρχίες του Μπαγκλαντές
* Διαιρέσεις του Μπαγκλαντές

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Bangladesh Bureau of Statistics: *Bangladesh Population and Housing Census 2011, Community Report: Barguna Zila*. Bangladesh Bureau of Statistics. bbs.gov.bd/WebTestApplication/userfiles/Image/PopCen2011/COMMUNITY\_BARGUNA.pdf. σελ. 49. ISBN-13 978-984-519-068-8.
2. ↑  (Αγγλικά) *GeoNames*. 2005. Ανακτήθηκε στις 9  Ιουλίου 2017.
3. ↑  Safiuddin Ahmed (2012). «Patharghata Upazila». Στο: Sirajul Islam and Ahmed A. Jamal. *Banglapedia: National Encyclopedia of Bangladesh* (Second έκδοση). Asiatic Society of Bangladesh.
4. ↑  «Population Census Wing, BBS». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Μαρτίου 2005. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2006.
Ο **Τρόιντεν Α΄**, πολων. Trojden I (1284/6 - 13 Μαρτίου 1341) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας τού Τσερσκ (1310-), κυβερνήτης της Βαρσοβίας & τού Λιφ (1313-) και επίτροπος της αρχής στο Πουότσκ (1336-40).

Τρόοιντεν Α΄ δούκας της Μαζοβίας, από χειρόγραφο τού 15ου αι.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Μπολέσλαφ Β΄ δούκα της Μαζοβίας και της (πρώτης συζύγου του) Γκαουντεμούντα (Σοφία), κόρης τού Τραϊντένις μεγάλου δούκα της Λιθουανίας. Ο ίδιος έλαβε το όνομα τού πάππου του Τραϊντένις (πολων.: Τρόιντεν).

Το 1310, ζώντας ακόμη ο πατέρας του, έλαβε το Τσερσκ. Ο Μπολέσλαφ Β΄ απεβίωσε το 1313 και τότε έλαβε επιπλέον τη Βαρσοβία & το Λιφ, πράγμα που μαζί με το δουκάτο που κατείχε, τον έκανε κυβερνήτη της ανατολικής Μαζοβίας. Όμως αυτή η διαίρεση μεταξύ των αδελφών δεν ικανοποίησε και το 1316 κατέληξαν σε σύντομη διαμάχη.

Στην αρχή ο Τρόιντεν Α΄ διατήρησε εξαίρετες σχέσεις με τον Βλάντισλαφ Α΄ τον *βραχύ*. Χάρη στην παρέμβασή του π. το 1309/10 ο Τρόιντεν μπόρεσε να νυμφευτεί την κόρη τού Γιούρι Α΄ βασιλιά της Γαλικίας-Βολινίας. Έτσι, όταν το 1323 ο κλάδος των Ρουρικιδών στη Γαλικία-Βολινία εξέλιπε, μπόρεσε -με τη βοήθεια τού Βλάντισλαφ Β΄- να θέσει στον θρόνο της τον γιο του Μπολέσλαφ Β΄ με το όνομα *Γιούρι Β΄*· αυτό έγινε προς τιμή τού Γιούρι Α΄.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε π. το 1309/10 τη Μαρία των Ρουρικιδών, κόρη τού Γιούρι Α΄ της Γαλικίας-Βολινίας και είχε τέκνα:

* Μπολέσλαφ Β΄ 1305/10-1340, βασιλιάς της Γαλικίας-Βολινίας με το όνομα Γιούρι Β΄.
* Ευφημία 1312-1374, παντρεύτηκε τον Καζιμίρ Α΄ των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε δούκα τού Τσέσυν, Μπύτομ, Σέβιες.
* Σιεμόβιτ Γ΄ π. 1320-1381, δούκας της Μαζοβίας.
* Καζιμίρ Α΄ 1329/31-1355, δούκας τού Τσερσκ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  p53085.htm#i530850. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.

Πηγές
-----

* Jasiński, Kazimierz (1998). Rodowód Piastów mazowieckich. Poznań - Wrocław: Wydawnictwo Historyczne. p. 32. ISBN 83-913563-0-2.
Τα νησιά στον χάρτη 
Ένα **δημοψήφισμα για ένα νέο σύνταγμα** θα πραγματοποιείτο στα Νησιά Φερόες εντός του 2018.[1] Το δημοψήφισμα ανακοινώθηκε το 2017 από τον πρωθυπουργό Άξελ Β. Γιοχάνεσεν. Η κυβέρνηση του Άξελ Β. Γιοχάνεσεν είχε ήδη αρχίσει να εργάζεται πάνω στο δημοψήφισμα από το καλοκαίρι του 2016. Μία παρόμοια πρόταση για συνταγματικό δημοψήφισμα είχε απορριφθεί το 2010 από το κοινοβούλιο των νήσων.[2] Η αρχική ημερομηνία για τη διεξαγωγή του ήταν η 25η Απριλίου 2018, όμως αναβλήθηκε εξαιτίας της αδυναμίας του Løgting (κοινοβούλιο) να συμφωνήσει στη διατύπωση του νέου συντάγματος.[3]

Παραπομπές
----------

1. ↑  Faroes look at self-determination and closer EU relations EU Observer, 15 February 2017
2. ↑  «Faroes to hold referendum on new constitution in 2018» (στα αγγλικά). 2017-02-12.. Ανακτήθηκε στις 2017-04-09.
3. ↑  Faroe Islands delay their referendum on more independence The National, 27 Απριλίου 2018
Ο όρος **τρόπος ζωής** (αγγλικά: **lifestyle**) αναφέρεται στα ενδιαφέροντα, τις απόψεις, τις συμπεριφορές και τους προσανατολισμούς συμπεριφοράς ενός ατόμου, μιας ομάδας ή ενός πολιτισμού. Ο όρος εισήχθη από τον Αυστριακό ψυχολόγο Άλφρεντ Άντλερ στο βιβλίο του το 1929, *The Case of Miss R.*, με την έννοια του «βασικού χαρακτήρα ενός ατόμου όπως καθιερώθηκε νωρίς στην παιδική ηλικία». Η ευρύτερη αίσθηση του τρόπου ζωής ως «τρόπου ζωής» έχει τεκμηριωθεί από το 1961. Ο τρόπος ζωής είναι ένας συνδυασμός καθοριστικών άυλων ή απτών παραγόντων. Οι απτοί παράγοντες σχετίζονται συγκεκριμένα με δημογραφικές μεταβλητές, δηλαδή το προφίλ ενός ατόμου, ενώ οι άυλοι παράγοντες αφορούν τις ψυχολογικές πτυχές ενός ατόμου, όπως οι προσωπικές αξίες και οι προτιμήσεις.

Ένα αγροτικό περιβάλλον έχει διαφορετικούς τρόπους ζωής σε σύγκριση με ένα αστικό. Η φύση της γειτονιάς στην οποία κατοικεί ένα άτομο επηρεάζει το σύνολο των τρόπων ζωής που διαθέτει.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lifestyle from Merriam-Webster's Dictionary
2. ↑  Lynn R. Kahle· Angeline G. Close (2011). *Consumer Behavior Knowledge for Effective Sports and Event Marketing*. New York: Routledge. ISBN 978-0-415-87358-1.
3. ↑  «lifestyle». *www.etymonline.com*. Ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2021.
Μπολ με Φεσεντζάν κοτόπουλο, με Περσικό ρύζι
Το ***Χορές-ε Φεσεντζάν*** (περσικά: خورش فسنجان‎), ή απλά ***Φεσεντζάν*** (περσικά: فسنجان‎) (επίσης προφέρεται και ως **Φεσεντζούν**), είναι Ιρανικό στιφάδο (χορές) αρωματισμένο με πάστα (paste) ροδιού και αλεσμένα καρύδια (βλ. *μπάζα*). Παρασκευάζεται παραδοσιακά με πουλερικά (πάπια ή κοτόπουλο), αλλά μπορεί επίσης να παρασκευαστεί χρησιμοποιώντας κεφτεδάκια ή κομμάτια αρνιού, αλλά το ψάρι ή το καθόλου κρέας είναι πολύ ασυνήθιστο. Ανάλογα με τη συνταγή, μπορεί να έχει γλυκιά ή ξινή γεύση. Το Φεσεντζάν σερβίρεται με λευκό ή κίτρινο ρύζι (*πόλο* ή *τσέλο*). Σερβίρεται επίσης και στο Αζερμπαϊτζάν.

Δείτε επίσης
------------

* Γκορμέ σαμπζί
* Γκεϊμέχ
* Ιρανική κουζίνα
* Κατάλογος στιφάδων
* Σούπα ροδιού
Συντεταγμένες: 38°6′N 28°59′E﻿ / ﻿38.100°N 28.983°E﻿ / 38.100; 28.983

Η **Τρίπολις** ήταν αρχαία πόλη της Φρυγίας της Μικράς Ασίας. 

Βρισκόταν στα σύνορα με τη Λυδία και την Καρία. Ήταν κτισμένη στη βόρεια όχθη του άνω ρου του ποταμού Μαιάνδρου, πάνω στην εμπορική οδό που ένωνε τις Σάρδεις με τη Φιλαδέλφεια έως τη Λαοδίκεια. Βρισκόταν περίπου 20 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Ιεραπόλεως και ο Πλίνιος την ανέφερε ως λυδική πόλη, με το όνομα **Απολλωνία**, περιβρεχόμενη από τον Μαίανδρο ποταμό. Αντίθετα ο Στέφανος ο Βυζάντιος και ο Κλαύδιος Πτολεμαίος την τοποθετούν στην Καρία, με την ονομασία **Νεάπολις**. Η φρυγική Τρίπολις έκοψε στην αρχαιότητα νομίσματα με την κεφαλή της Λητούς. 

Τα ερείπια της αρχαίας πόλεως βρίσκονται κοντά στο σημερινό Yenicekent, της περιοχής Μπουλντάν, στην επαρχία Ντενιζλί. Τα ερείπια χρονολογούνται κυρίως στην ρωμαϊκή και βυζαντινή εποχή, περιλαμβάνοντας ιππόδρομο, θέατρο, νεκρόπολη, τείχη και λουτρά. Ήταν επίσης και έδρα επισκόπου της ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας με τον τίτλο *Tripolitanus in Lydia*, η οποία σήμερα είναι κενή.

Πηγές
-----

* *Αυτό το άρθρο ενσωματώνει κείμενο που αποτελεί κοινό κτήμα: Smith, William, ed. (1854–57). Dictionary of Greek and Roman Geography. London: John Murray.*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Αγγλικά) Υπουργείο Πολιτισμού (Τουρκία), Tripolis

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τρίπολις Φρυγίας** |


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Τουρκία
 |

 |
\**Για τον ομώνυμο αστερισμό δείτε Τρόπις (αστερισμός).*

  

Η **τρόπιδα** ή **καρένα** ή **καρίνα** (αγγλικά: *keel*) ονομάζεται το κατώτερο τμήμα του πλοίου, που εκτείνεται σε όλο το μήκος του.

Συνήθως φαίνεται ως δοκός που προεξέχει και λέγεται *κάθετη τρόπιδα* (bar keel), ιδιαίτερα εμφανής σε λέμβους, ενώ η μη προεξέχουσα λέγεται *επίπεδη τρόπιδα* («flat keel»), η πλέον συνήθης των σύγχρονων πλοίων. Με την τοποθέτηση της τρόπιδας στη ναυπηγική κλίνη, στο ναυπηγείο («laying of the keel») αρχίζει ουσιαστικά η ναυπήγηση του κάθε πλοίου.

Εκτός της εξωτερικής τρόπιδας τοποθετείται και εσωτερικά ανάλογη, έκκεντρη κατά το διάμηκες, δοκός, που ονομάζεται *εσωτερική τρόπιδα* («keelson») ή *εσωτρόπιο*. Πρόκειται για πρόσθετο έλασμα κατά μήκος του σκάφους με κύριο σκοπό την ενίσχυση του πυθμένα του πλοίου.

Χαρακτηριστική είναι η τρόπιδα των μικρών ιστιοπλοϊκών σκαφών, που έχει μεγάλη επιφάνεια και βάθος, που φθάνει μέχρι το 1/3 του σκάφους. Η τρόπιδα των μικρότερων ιστιοπλοϊκών σκαφών (του ναυταθλητισμού) είναι αφαιρετή.

Δείτε επίσης
------------

* Τεχνολογία πλοίου
* Παρατροπίδιο
**Τρίο ρομάντικο** ονομάζονται στη μουσική τα μικρά συγκροτήματα με προέλευση από λατινική Αμερική που καταρτίζονται κυρίως από τρεις τραγουδιστές και συγχρόνως κιθαρίστες με ρεπερτόριο σε ρυθμούς μπολερό, βαλς και πασσιγιό, ως επί το πλείστον. 

Το βασικό σύνολο αποτελείται κυρίως από τρεις μουσικούς: πρώτη κιθάρα, δεύτερη κιθάρα και ρεκίντο κιθάρα. Μερικές φορές συνοδεύεται από μαράκες ή, αντί για μια κιθάρα, ένα διπλό μπάσο, κιθαρόν ή μεξικάνικη κιθάρα.

Ανάμεσα στους δημοφιλέστερους εκπρόσωπους συγκαταλέγονται διάσημα σχήματα, όπως οι Los Panchos, Los Tres Ases, Los tres Reyes, και οι καλλιτέχνες Εydie Gormé και Lucho Gatica.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
* Cien años de boleros por Jaime Rico Salazar.
* Historia del Bolero
Τα **Τρόμπριαντ** (Trobriand Islands) σήμερα γνωστά σαν **Kiriwina** είναι νησιά και ατόλλες στην Παπούα Νέα Γουινέα. Βρίσκονται ανάμεσα στην ανατολική ακτή της Νέας Γουινέας και της θάλασσας των Κοραλλίων. Διοικητικά ανήκουν στην επαρχία *Milne*. Τα σημαντικότερα νησιά είναι το *Kiriwina*, το *Kaileuna*, το *Vakuta* και το *Kitava*.

Οι κάτοικοι των νησιών ζουν σε παραδοσιακά σπίτια και χωριά, η κοινωνική δομή τους βασίζεται στις γενεές και είναι μια παράδοση αιώνων. Ο πρώτος Ευρωπαίος που έφτασε στα νησιά ήταν το πλήρωμα του γαλλικού πλοίου *Εσπεράνς* το 1793. Τα νησιά ονομάστηκαν από τον καπετάνιο *Bruni d'Entrecasteaux* δίνοντας το όνομα του υπολοχαγού του *Denis de Trobriand*. Στις αρχές του 20ού αιώνα πέρασε όπως κι όλη η περιοχή στο βρετανικό στέμμα. Στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο ο **Μπρόνισλαβ Μαλινόβσκι** (Bronislaw Malinowski) ήρθε στην Παπούα και τελικά στο Τρόμπριαντ να αρχίσει την μελέτη του ιθαγενούς πληθυσμού και πολιτισμού. Οι περιγραφές του των συστημάτων ανταλλαγής κηπουρικής, μαγικών και σεξουαλικών πρακτικών, έκαναν πολλούς ξένους ερευνητές να επισκεφτούν τα νησιά και να μελετήσουν άλλες πτυχές των πολιτισμών τους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Trobriand Islands Online Αρχειοθετήθηκε 2019-01-11 στο Wayback Machine.
* Sorcery and Seduction The Art of Influence in the Trobriands — A travel story about the Trobriands by Roderick Eime
* Lineal and Non-Lineal Codifications of Reality by Dorothy Lee
* Trobriand Islands rain forests (World Wildlife Fund)
* Φωτογραφίες(1915–18) προερχόμενες από τα αρχεία του London School of Economics Αρχειοθετήθηκε 2007-06-18 στο Wayback Machine.

  

Συντεταγμένες: 8°40′S 150°55′E﻿ / ﻿8.667°S 150.917°E﻿ / -8.667; 150.917

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 245644984
* LCCN: sh85137956
* GND: 4060952-2
* NDL: 00628821
* NKC: ge807953

 |

 |
Αυτό το λήμμα αφορά το πολιτιστικό σωματείο.  Για τον αθλητικό σύλλογο Φ.Ε.Α. Ν. Φιλαδέλφειας , δείτε: Φ.Ε.Α. Ν. Φιλαδέλφειας / Ν. Χαλκηδόνας.  
Η **Φιλοτελική Εταιρεία Αθηνών (Φ.Ε.Α.)** ιδρύθηκε το Νοέμβριο του 1937 και αποτελεί πολιτιστικό και μη κερδοσκοπικό σωματείο. Εδρεύει στην Αθήνα επί της οδού Τήνου 11.

Σκοπός της Φ.Ε.Α. είναι, μεταξύ άλλων, η μέσω του φιλοτελισμού πνευματική, επιμορφωτική και πολιτιστική καλλιέργεια του ευρέως κοινού με την μέσω των παραστάσεων των γραμματοσήμων μεταφορά και διάδοση ιστορικών, πνευματικών, καλλιτεχνικών, θρησκευτικών και λοιπών πολιτιστικών γνώσεων. Ιδιαιτέρως, αποσκοπεί στην προβολή του ιστορικού, πνευματικού, καλλιτεχνικού και τουριστικού πλούτου της Ελλάδος μέσα από τα γραμματόσημα. 

Η Φ.Ε.Α. οργανώνει στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό, εκθέσεις θεματικού ενδιαφέροντος, μαξιμιφιλίας, νεότητας, καθώς και εκθέσεις ταχυδρομικών σφραγίδων. Διενεργεί επίσης προγραμματισμένους πλειστηριασμούς γραμματοσήμων.

Η Φ.Ε.Α. από το έτος 1973 έχει καθιερώσει και απονέμει σε φιλοτελιστές - μέλη φιλοτελικών σωματείων το βραβείο "*Νικ. Ατζαρίτη*" στη μνήμη του ζωγράφου Νικολάου Ατζαρίτη. Εκδίδει επίσης το φιλοτελικό περιοδικό "ΤΟ ΓΡΑΜΜΑΤΟΣΗΜΟ". 

Πρώτος Πρόεδρος της Φιλοτελικής Εταιρείας Αθηνών (Φ.Ε.Α.) υπήρξε ο Γεώργιος Παπαστεφάνου-Προβατάκις (1890 - 1978), ενώ σημερινός Πρόεδρος της Εταιρείας είναι ο Κωνσταντίνος Σφήκας του Ιωάννου, δικηγόρος.

Πηγές
-----

* Ιδρυτική Απόφαση Πρωτοδικείου Αθηνών υπ' αριθ. 36/1937.
Ο **Πετζέας** ήταν Βυζαντινός διοικητής και επαρχιακός κυβερνήτης κατά τη διάρκεια της περιόδου βασιλείας του Αλέξιου Α΄ Κομνηνού.

Είναι γνωστός μόνο μέσα από ορισμένες σύντομες αναφορές για το πρόσωπό του στην *Αλεξιάδα*. Το 1098, συμμετείχε υπό τον *Μέγα Δούκα* Ιωάννη Δούκα στην εκστρατεία με στόχο την ανάκτηση των αιγαιακών παραλίων της Ανατολίας από τους Σελτζούκους Τούρκους. Μετά την ανακατάληψη της Εφέσου, ο Πετζέας ορίστηκε ως κυβερνήτης (*δουξ*) της πόλης. Παρέμεινε στο συγκεκριμένο αξίωμα έως το 1105/6, όταν και εστάλη να αντικαταστήσει τον Καντακουζηνό ως κυβερνήτη της Λαοδίκειας της Φρυγικής. Ουδεμία άλλη πληροφορία είναι γνωστή για το πρόσωπό του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Skoulatos 1980, σελ. 262.
3. ↑  Skoulatos 1980, σελίδες 262–263.
4. ↑  Skoulatos 1980, σελ. 263.

Πηγές
-----

* (Γαλλικά) Skoulatos, Basile (1980). *Les personnages byzantins de l'Alexiade: Analyse prosopographique et synthèse* [*The Byzantine Personalities of the Alexiad: Prosopographical Analysis and Synthesis*]. Louvain-la-Neuve: Nauwelaerts.
|  |
| --- |
| Τμήμα μιας σειράς λημμάτων σχετικών με τον |
| Ελευθεροτεκτονισμό |
|  |
| Κεντρικά λήμματα
* Ελευθεροτεκτονισμός
* Μεγάλη Στοά
* Εθνική Μεγάλη Στοά της Ελλάδος
 |
| Τεκτονικά σώματα
* Τύπος της Υόρκης
* Ναΐτες Ιππότες
* Σκωτικός Τύπος
 |
| Άλλα σχετικά λήμματα
* Γνώμων και Διαβήτης
* Χιράμ-αβίβ
* Ναός του Σολομώντα
 |
| * π
* σ
* ε
 |

Ο όρος «**Τύπος της Υόρκης**» (*York Rite*) αναφέρεται σε μια σειρά Τεκτονικών βαθμών. Ο Τύπος της Υόρκης αναπτύσσει τις ηθικές διδασκαλίες και φιλοσοφία της «Συμβολικής Στοάς». Η ονομασία του προέρχεται από την πόλη της Γιόρκ, όπου σύμφωνα με κάποιο Τεκτονικό μύθο έγινε η πρώτη συνάντηση Τεκτόνων στην Αγγλία.

Ο Τύπος της Υόρκης είναι μία από τις δύο κύριες διακλαδώσεις των Τεκτονικών «Παραλλήλων Σωμάτων», που ένας Διδάσκαλος Ελευθεροτέκτων μπορεί να ακολουθήσει για να προάγει την γνώση του στον Ελευθεροτεκτονισμό. Η άλλη κύρια διακλάδωση των Τεκτονικών «Παραλλήλων Σωμάτων» είναι ο Σκωτικός Τύπος.

Ο Τύπος της Υόρκης στην πλειονότητα των χωρών δε συναντάται ως ενιαίο σύστημα, ούτε οι αυτόνομοι βαθμοί του υπόκεινται στην δικαιοδοσία της τοπικής Μεγάλης Στοάς.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοσελίδα ΕΜΣτΕ παράλληλων Τεκτονικών σωμάτων του Τύπου της Υόρκης στην Ελλάδα Αρχειοθετήθηκε 2014-06-17 στο Wayback Machine.
Το **Πανεπιστήμιο Άνγκλια Ράσκιν** (αγγλικά: *Anglia Ruskin University (ARU)*) είναι ένα δημόσιο πανεπιστήμιο στην Ανατολική Αγγλία του Ηνωμένου Βασιλείου. Έχει τις ρίζες του στη Σχολή Καλών Τεχνών του Κέιμπριτζ, που ιδρύθηκε από τον Γουίλιαμ Τζον Μπίμοντ το 1858. Το 1992 εξελίχθηκε σε πανεπιστήμιο και μετονομάστηκε προς τιμήν του Τζον Ράσκιν το 2005. Αποτελεί ένα από τα λεγόμενα σύγχρονα πανεπιστήμια.

Το Άνγκλια Ράσκιν είχε 39.400 φοιτητές παγκοσμίως την ακαδημαϊκή χρονιά 2017/18 και έχει πανεπιστημιουπόλεις στο Κέιμπριτζ, το Τσέλμσφορντ, Πίτερμπορο και το Λονδίνο. Επίσης, μοιράζεται πανεπιστημιουπόλεις με το Κολλέγιο της Δυτικής Αγγλίας στο Κινγκς Λιν, το Ουίσμπετς και το Κέιμπριτζ, ενώ συνεργάζεται με πανεπιστήμια σε όλο τον κόσμο, όπως με εκείνα του Βερολίνου, της Βουδαπέστης, του Τρινιντάντ, της Σιγκαπούρης και της Κουάλα Λουμπούρ.

Υπάρχουν τέσσερις σχολές επιστημών στο πανεπιστήμιο: Σχολή Επιχειρήσεων και Δικαίου, Σχολή Καλών Τεχνών, Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών, Σχολή Ιατρικής, Εκαπίδευσης, Φαρμακευτικής & Κοινωνικής Φροντίδας και Σχολή Επιστημών και Μηχανικής. Η Διεθνής Σχολή Επιχειρήσεων Λόρδου Άσκροφτ (LAIBS) του πανεπιστημίου στο Κέιμπριτζ και το Τσέλμσφορντ είναι μία από τις μεγαλύτερες σχολές του είδους στην Ανατολική Αγγλία. Το 2019 άνοιξε επίσημα η Σχολή Ιατρικής στην πανεπιστημιούπολη του Τσέλμσφορντ από τον πρίγκιπα Εδουάρδο, Δούκα του Κεντ.

Το Άνγκλια Ράσκιν κατατάσσεται ανάμεσα στα 350 κορυφαία πανεπιστήμια του κόσμου και βρίσκεται στην 41η θέση στην κατάταξη Times Higher Education World University Rankings για το Ηνωμένο Βασίλειο το 2020. Το 2014 βραβεύτηκε ως το «Πανεπιστήμιο Επιχειρηματικότητας της Χρονιάς» στα βραβεία Ανώτατης Εκπαίδευσης των Times. Η επιχειρηματική αριστεία αναγνωρίστηκε σε εθνικό επίπεδο και το 2016, όταν κέρδισε το Βραβείο του Δούκα της Υόρκης στα Εθνικά Επιχειρηματικά Βραβεία της Τράπεζας Lloyds.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Anglia Ruskin University στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 126922450
* LCCN: nb2006004089
* ISNI: 0000 0001 2299 5510
* GND: 16004839-4

 |

 |
Το **Πανεπιστήμιο Μαρμαρά**, στα τουρκικά *Marmara Üniversitesi*, είναι ένα δημόσιο πανεπιστήμιο στην Κωνσταντινούπολη. Ιδρύθηκε το 1883 σαν «Εμπορική σχολή Χαμιδιέ» και το 1982 ονομάστηκε επίσημα «Πανεπιστήμιο Μαρμαρά». Οι σχολές του βρίσκονται και στις δύο πλευρές, ευρωπαϊκή και ασιατική, της Κωνσταντινούπολης και έχει σχεδόν 50.000 φοιτητές. 

Στο πανεπιστήμιο Μαρμαρά λειτουργούν οι σχολές: Παιδαγωγική Σχολή, Οδοντιατρική Σχολή, Σχολή Φαρμακευτικής, Σχολή Τεχνών και Επιστημών, Σχολή Καλών Τεχνών, Νομική Σχολή, Σχολή Οικονομικών Επιστημών, Θεολογική Σχολή, Σχολή Επικοινωνίας, Σχολή Επιστημών της Διοίκησης, Πολυτεχνική Σχολή, Σχολή Επιστημών Υγείας, Σχολή Πολιτικών Επιστημών, Σχολή Τεχνικής Εκπαίδευσης, Σχολή Τεχνολογίας και Ιατρική Σχολή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Directory of Open Access Journals*.
2. ↑  Marmara University - History, "...in 1982, with regulations that were carried out, the institute became officially known as Marmara University..."

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πανεπιστήμιο Μαρμαρά, επίσημη ιστοσελίδα του πανεπιστημίου στα αγγλικά.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 151072859
* LCCN: no96056238
* ISNI: 0000 0001 0668 8422
* GND: 1211670-1

 |

 |
Ο **Τζον Γουίλκς Μπουθ** (*John Wilkes Booth*, 10 Μαΐου 1838 – 26 Απριλίου 1865) ήταν Αμερικανός ηθοποιός ο οποίος, στις 14 Απριλίου του 1865, στη διάρκεια μιας παράστασης στο Θέατρο Φόρντ, στην Ουάσινγκτον, δολοφόνησε τον Πρόεδρο Αβραάμ Λίνκολν, πυροβολώντας τον στο πίσω μέρος της κεφαλής. Μετά τη δολοφονία, ο Μπούθ αρχικά κατάφερε να ξεφύγει και κατέφυγε σε μια φάρμα στα βόρεια της Βιρτζίνια, όπου τελικώς στις 26 Απριλίου στρατιώτες της Ένωσης τον εντόπισαν και τον σκότωσαν.

Ο Μπούθ ήταν υποστηρικτής της Συνομοσπονδίας και σφοδρός πολέμιος του Λίνκολν, ιδιαίτερα δε, διαφωνούσε με τη θέση του Προέδρου για την κατάργηση της δουλείας και την παραχώρηση δικαιώματος ψήφου σε πρώην δούλους.

Βιογραφικό
----------

Ο Μπουθ (ο οποίος πήρε το όνομά του από τον Άγγλο ριζοσπάστη πολιτικό Τζον Γουίλκς που ήταν μακρινός συγγενής του) γεννήθηκε στο Μέριλαντ στις 10 Μαΐου του 1838. Οι γονείς του, ο ηθοποιός Junius Brutus Booth και η ερωμένη του Μαίρη Άνν Χόλμς, εγκαταστάθηκαν στις ΗΠΑ, από την Αγγλία, τον Ιούνιο του 1821. Στις αρχές της δεκαετίας του 1850 γράφτηκε στο *Milton Boarding School for Boys*, το οποίο λειτουργούσε υπό τη διεύθυνση των Κουακέρων, στο Σπάρκς στο Μέριλαντ και στη συνέχεια στο St. Timothy's Hall, μια Επισκοπική στρατιωτική ακαδημία στο Κάτονσβάιλ, επίσης στο Μέριλαντ. Η εν λόγω ακαδημία χαρακτηριζόταν από αυστηρή πειθαρχία και οι μαθητές της ήταν υποχρεωμένοι να φορούν στρατιωτικές στολές. Τελικά ο Μπούθ παράτησε το σχολείο μετά το θάνατο του πατέρα του.

Άρχισε να ασχολείται με το θέατρο στα χρόνια της εφηβείας του ακολουθώντας τα βήματα τόσο του πατέρα του όσο και των αδερφών του που ήταν επίσης ηθοποιοί. Σε ηλικία 17 ετών έκανε το θεατρικό του ντεμπούτο στο έργο *Ριχάρδος ο Γ'* , στο Charles Street Theatre, στη Βαλτιμόρη όπου αποδοκιμάστηκε από το κοινό επειδή κάποια στιγμή έχασε τα λόγια του. Τα επόμενα χρόνια έπαιξε σε διάφορα θέατρα τόσο στη Βαλτιμόρη όσο και σε άλλες αμερικανικές πόλεις. Αυτό που χαρακτήριζε τον Μπουθ περισσότερο δεν ήταν το ταλέντο του όσο το πάθος και ο ενθουσιασμός με τον οποίο υποδυόταν τους ρόλους του και τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα το κοινό να τον λατρέψει.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/John-Wilkes-Booth. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  (Αγγλικά) *SNAC*. w6gt5n06. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. 1 2  (Αγγλικά) *Internet Broadway Database*. 84870. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
5. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2015.
6. 1 2 3  *Czech National Authority Database*. mub20231173956. Ανακτήθηκε στις 3  Απριλίου 2023.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 10647377
* **ΕΒΕ**: 97212
* LCCN: n79061239
* ISNI: 0000 0001 0773 016X
* GND: 119060639
* SUDOC: 027721035
* BNF: cb11970317v (data)
* NDL: 01065107
* NKC: mub20231173956
* ΡΚΒ: 000118849
* BNE: XX4817561
* CiNii: DA14277170

 |

 |
Συντεταγμένες: 26°14′21″N 50°34′53″E﻿ / ﻿26.23917°N 50.58139°E﻿ / 26.23917; 50.58139

Το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου (δεξιά) το 2008
Το **Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου του Μπαχρέιν** (αγγλ. *Bahrain World Trade Center*, εφεξής με τη συντομογραφία ΠΚΕΜ) είναι κτηριακό σύμπλεγμα με ουρανοξύστες, που κατασκευάστηκε το 2008 στην πρωτεύουσα του Μπαχρέιν, Μανάμα. Με ύψος τα 240 μέτρα, οι δύο πύργοι του φιλοξενούν τις πρώτες στον κόσμο ανεμογεννήτριες επί κτηρίου, οι οποίες καλύπτουν έως και το 15% της απαιτούμενης ενέργειας του κτηρίου. Το ΠΚΕΜ αποτελεί δείγμα πράσινης αρχιτεκτονικής, ένα απο τα ελάχιστα κτήρια αυτού του είδους στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής. 

Το 50 ορόφων κτήριο είναι το δεύτερο ψηλότερο στο Μπαχρέιν, μετά τον Οικονομικό Λιμένα (*Financial Harbour*), και βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από άλλα σημαντικά τοπόσημα της πόλης, όπως την Πλατεία του Μαργαριταριού, την Εθνική Τράπεζα του Μπαχρέιν και το κτηριακό σύμπλεγμα Abraj Al Lulu. Ο βιοκλιματικός του σχεδιασμός έχει αποσπάσει αρκετά βραβεία, μεταξύ αυτών το Βραβείο LEAF (2006) για *βέλτιστη χρήση βιοτεχνολογίας σε κτηριακή δομή*.

Κατασκευαστικά στοιχεία
-----------------------

Οι δύο πύργοι της κατασκευής συνδέονται με τρεις αερογέφυρες, σε καθεμία από τις οποίες έχει ενσωματωθεί ανεμογεννήτρια ισχύως 225 kW· η κάθε ανεμογεννήτρια έχει διάμετρο 29 μέτρων -απέχοντας ελάχιστα από τον κύριο όγκο του κτηρίου- με βόρεια κατεύθυνση, ώστε να εκμεταλλεύεται στο έπακρο τον άνεμο που πνέει στην περιοχή του Περσικού Κόλπου. Οι δε πύργοι, λόγω της ιστιόσχημης κατασκευής τους, επιτρέπουν την βέλτιστη παροχή του ανέμου προς τις ανεμογεννήτριες, καθώς ο άνεμος επιταχύνεται περνώντας ανάμεσά τους, κάτι που επιβεβαιώθηκε κατόπιν πειραμάτων σε ειδικά διαμορφωμένο εργαστήριο. 

Οι ανεμογεννήτριες έχουν τη δυνατότητα να παραγάγουν κατά μέσο όρο 1,1 έως 1,3 GWh ανά έτος, το οποίο αντιστοιχεί στο 11% έως 15% των ενεργειακών αναγκών του κτηρίου. Η ενέργεια αυτή υπολογίζεται ότι θα αρκούσε για να καλύψει τις ανάγκες για φωτισμό περίπου 300 σπιτιών. Το ηλοκετροπαραγωγικό αυτό σύστημα τέθηκε σε λειτουργία για πρώτη φορά στις 8 Απριλίου 2008 και αναμένεται να έχει παραγωγικότητα κατά το 50% της κάθε ημέρας λειτουργίας του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «"Bahrain builds first wind powered towers: architect», *Reuters*, 2007-03-19,

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* bahrainwtc.com/
* *Bahrain World Trade Center Captures Innovation Award*
* Worldwatch, *Bahrain Propels Wind Energy to Urban Future*
* BBC, *Skyscraper powered by wind*
* *Giant Wind Turbines of Bahrain WTC*
* *Faithful+Gould Middle East & India*


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Babrain World Trade Center  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η ελληνιστική βίλα στην αμμανιτική **Τύρο**. Χρονολογείται στην βασιλεία του Αντιόχου Δ΄ του Επιφανούς.
Η **Τύρος** ήταν αρχαία οχυρή πόλη της ελληνιστικής περιόδου, στην περιοχή της Αμμανίτιδος (γύρω από το σημ. Αμμάν της Ιορδανίας) της Κοίλης Συρίας. Κτίστηκε μεταξύ των ετών 190-175 π.Χ. και αναφέρεται στον πάπυρο του Ζήνωνος. 

Ήταν και γνωστή με το αραμαϊκό της όνομα **Βίρτα** που σημαίνει οχυρό. Η πόλη επίσης αναφέρεται στους παπύρους του Ζήνωνος το 259/8 π.Χ. ως κληρουχία του γένους των Τωβιάδων, όπου μια νεαρή σκλάβα πουλήθηκε *εν Βίρτα της Αμμανίτιδος*. Λειτουργούσε επίσης ως ακρόπολη της Φιλαδελφείας. Σε αυτήν την κληρουχία υπηρετούσαν όχι μόνο Ιουδαίοι, αλλά και Μακεδόνες και άλλοι Έλληνες. Ο ερευνητής Tcherikover διασταυρώνοντας σειρά από ιστορικά στοιχεία, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο Μακεδόνας βασιλιάς Πτολεμαίος Β' ο Φιλάδελφος μετέφερε κατοίκους από την Τύρο της Φοινίκης, εγκαθιστώντας τους στην Υπεριορδανία. Για αυτό τον λόγο τόσο ο Ηρακλής Μελκάρθ, όσο και η μητέρα του θεά Αστάρτη, λατρεύονταν στη Φιλαδέλφεια, όπως ακριβώς και στη Φοινίκη. Η ιορδανική Τύρος υπήρξε σπουδαίο οχυρό της πτολεμαϊκής περιόδου (Στράβων XV, 2.40).

Αρχαιολογία
-----------

Πρόκειται για την σημερινή `Iraq al Amir (عراق الأمير = το σπήλαιο του πρίγκηπα στα αραβικά) της Ιορδανίας. Ανασκαφές στην Τύρο έφεραν στο φως νομίσματα του Πτολεμαίου Β΄, οχυρώσεις και υλικά της ελληνιστικής περιόδου, όπως και έναν σφραγισμένο ροδιακό αμφορέα του 280-220 π.Χ. Σπουδαίο αξιοθέατο είναι μια ελληνιστική βίλα (πιθανόν του Μακκαβαίου ηγέτη Ιωάννου Υρκανού), το Qasr al Abd.

Πηγές
-----

* Getzel M. Cohen, *The Hellenistic settlements in Syria, the Red Sea Basin, and North Africa*.
* Israel Shatzman, *The armies of the Hasmonaeans and Herod: from Hellenistic to Roman frameworks*.
* Aryeh Kasher, "Jews, Idumaeans, and Ancient Arabs: Relations of the Jews in Eretz-Israel with the Nations of the Frontier and the Desert During the Hellenistic and Roman Era (332 BCE-70 CE)", Mohr Siebeck, 1988, Vol.18 of "Texte und Studien zum antiken Judentum", ISSN 0721-8753, ISBN 3161452402, ISBN 9783161452406
Ο **Τώνης Γεωργίου** (Θεσσαλονίκη 1914 – 8 Φεβρουαρίου 2002) ήταν Έλληνας καθηγητής πιάνου στο Εθνικό Ωδείο στην Αθήνα, κατά τη δεκαετία του 1970.

Είχε σπουδάσει πιάνο στην Αυστρία, στο Ωδείο της Βιέννης, στην τάξη του μεγάλου πιανίστα Έμιλ φον Ζάουερ (*Emil von Sauer*). Πριν γυρίσει στην Ελλάδα, κυκλοφόρησε δύο δίσκους: το *Καρναβάλι* του Ρόμπερτ Σούμαν και τα δύο *Κοντσέρτα για Πιάνο* του Φραντς Λιστ.

Στην Ελλάδα, εκτός από τις παιδαγωγικές του δραστηριότητες, συνόδευε τραγουδιστές στο πιάνο και ήταν μουσικός σύμβουλος της Λυρικής Σκηνής, όταν το 1978-1979 ανέβασε το *Μαχαγκόνυ* του Κουρτ Βάιλ και τη *Στέψη της Ποππαίας* του Κλάουντιο Μοντεβέρντι. Στο *Μαχαγκόνυ* είχε και τον ρόλο του επί σκηνής πιανίστα (που του κλείνουν το καπάκι πάνω στα δάκτυλά του).

Ασχολήθηκε επίσης με έργα του Μότσαρτ.

Ο Τώνης Γεωργίου παραθέριζε στη Σκόπελο, όπου είχε αγοράσει ένα κτήμα στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Πέθανε στις 8 Φεβρουαρίου 2002.

Ο γιος του, Απόστολος Γεωργίου, ζωγράφος, ζει ακόμα στη Σκόπελο και διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας στο Βόλο.

Μαθητές του Τώνη Γεωργίου
-------------------------

* Σταύρος Κουγιουμτζής
* Περικλής Κούκος
* Κατερίνα Πολυζωίδη
* Λορέντα Ράμου
* Γιάννης Χαραλάμπους
* Παπαδημος Νικολαος
* Τατιάνα Παπαγεωργίου

Αναφορές
--------

1. ↑  Ελληνική Κοινότητα Μότσαρτ
Η τοσκανική γλώσσα (lingua toscana) ή τοσκανική διάλεκτος (dialetto toscano) είναι μια λατινογενής διάλεκτος που ομιλείται στην Τοσκάνη της Ιταλίας,[1] στην οποία έχει στηριχθεί η επίσημη Ιταλική γλώσσα.[2]

Η πρώτη σημαντική λογοτεχνική συμβολή στην τοσκανική διάλεκτο χρονολογείται τον 13ο-14ο αιώνα με τα έργα των Δάντη Αλιγκέρι, Πετράρχη και Βοκκάκιου, και αργότερα στο 16ο αιώνα από τους Νικολό Μακιαβέλι και Φραντσέσκο Γκουτσιαρντίνι, που ανέδειξαν την τοσκανική διάλεκτο ως "λογοτεχνική γλώσσα" της ιταλικής χερσονήσου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Languages of Italy  *Lewis, M. Paul (ed.), 2009. Ethnologue: Languages of the World, Sixteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International.*
2. ↑  Modern Italian Αρχειοθετήθηκε 2009-10-03 στο Wayback Machine. *The Italian Language*

Πηγές
-----

* G. Bertoni, Italia dialettale, Cisalpino Goliardica, Milano, 1986.
* A. Nocentini, L'Europa linguistica, Le Monnier Università, Firenze, 2004.
Με το εξελληνισμένο όνομα **Φοιδεράτοι** (εκ της λατινικής foederati = ομόσπονδοι), ονομάζονταν αρχικά οι κάτοικοι ανεξαρτήτων πόλεων που συνδέονταν με την αρχαία Ρώμη με συνθήκες (foedus). Αργότερα αποτελούσαν στρατιωτικό σώμα με την ίδια ονομασία.

Αρχαία Ρώμη
-----------

Οι κάτοικοι αυτών των πόλεων ήταν μεν σύμμαχοι με τους Ρωμαίους αλλ΄ όμως δεν είχαν και τα ίδια δικαιώματα του Ρωμαίου πολίτη μέσα στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Τα δικαιώματα όμως αυτά τα απέκτησαν μετά τον Συμμαχικό Πόλεμο του 91 π.Χ.. Τότε οι πόλεις των Φοιδεράτων ονομάσθηκαν «πολιτείες», και οι μεν της Ιταλίας λαοί λέγονταν civitas, οι δε ξένοι περεγκρίνι (peregrini).

Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
--------------------

Κατά την ύστερη Αρχαιότητα φοιδεράτοι ονομάζονταν στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ομόσπονδα μισθοφορικά στρατεύματα με δικό τους οπλισμό, ως επί το πλείστον αποτελούμενα από Γότθους. Στους γερμανικής καταγωγής φοιδεράτους είχε επιτραπεί από τον τέταρτο αιώνα μ.Χ. να εγκατασταθούν σε ρωμαϊκά εδάφη και να τα καλλιεργήσουν, έναντι της υποχρέωσης στράτευσης για κάποιο χρονικό διάστημα. Στα ανατολικά, ασιατικά σύνορα της Αυτοκρατορίας ως φοιδεράτοι αξιοποιούνταν και αραβικοί πληθυσμοί.

Οι δυνάμεις των φοιδεράτων και οι διοικητές τους ήταν αυτές που, μετά την εξασθένιση και τελικά εξάλειψη της ισχύος του ρωμαϊκού κράτους στη Δυτική Ευρώπη κατά τον πέμπτο αιώνα μ.Χ. κάλυψαν το κενό εξουσίας οδηγώντας σε μία πανσπερμία κρατιδίων. Την ίδια στιγμή, στο κραταιό ανατολικό τμήμα της Αυτοκρατορίας, μετά το τέλος του 5ου αιώνα μ.Χ. τα μισθοφορικά στρατεύματα των φοιδεράτων ανασυγκροτήθηκαν σε νέες βάσεις και οι αρχηγοί τους προέρχονταν από αξιωματικούς του βυζαντινού στρατού.

Βυζαντινή Αυτοκρατορία
----------------------

### Τάγμα των Φοιδεράτων

Στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία αποτελούσαν τάγμα του βυζαντινού στρατού και διοικούνταν από τον *Κόμη των Φοιδεράτων*. Τον 6ο αώνα αναδιοργανώθηκε από τον Τιβέριο Β΄ και στρατολήθηκαν "βάρβαροι" για την στελέχωσή του. Την ίδια περίοδο μεταφέρθηκε στο ανατολικό σύνορο όπου έμεινε εκεί μόνιμα.

Από τον 9ο αιώνα αποτελούσαν ξεχωριστή τούρμα του Θέματος των Ανατολικών και ο κόμης ήταν ταυτόχρονα και τουρμάχης. Μαρτυρείται ότι αυτήν την περίοδο αποτελούνταν κυρίως από Λυκάονες και Πισιδούς. Η τούρμα δεν είχε συγκεκριμένα εδάφη αλλά το σώμα των Φοιδεράτων εγκαθίσταται σε εδάφη του ανατολικού συνόρου που ερημώνονταν από εχθρικές επιθέσεις για να τα προστατέψει. Πιστεύεται ότι οι Φοιδεράτοι αυτοί αποτέλεσαν τους πρόδρομους των Ακριτών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γκουτζιουκώστας, σελ. 110
2. ↑  Γκουτζιουκώστας, σελ. 93
3. ↑  Γκουτζιουκώστας, σελ. 96
4. ↑  Γκουτζιουκώστας, σελ. 109
5. ↑  Γκουτζιουκώστας, σελ. 109

Πηγές
-----

* Ανδρέας Γκουτζιουκώστας, Ο τουρμάρχης των φοιδεράτων (9ος-10ος αι.):Προβλήματα και παρατηρήσεις
Η **Ελλάς Τορόντο** (*Toronto Hellas F.C.* - *THFC*) είναι επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος που υπήρχε κατά τις δεκαετίες 1960 και 1970 συμμετέχοντας στο Εθνικό Πρωτάθλημα Καναδά (National Soccer League). Σήμερα με το ίδιο όνομα υπάρχει ερασιτεχνικός ελληνοκαναδικός ποδοσφαιρικός σύλλογος που ιδρύθηκε το 2009.

Ιστορία
-------

Από τα διαθέσιμα στοιχεία είναι γνωστό ότι μετείχε για οκτώ σεζόν: 1965 ως 1972. Μάλιστα, δυο φορές το 1966 και το 1967 τερμάτισε στην 3η θέση.

Το 1973 στο καναδικό επαγγελματικό πρωτάθλημα (National Soccer League) εμφανίστηκε η ομάδα **Όμηρος** (*Homer*), η οποία πήρε τη θέση των ελληνικών συλλόγων "Ελλάς Τορόντο" και Απόλλων Χάμιλτον (*Hamilton Apollo*). To 1976 τον Όμηρο αντικατέστησε ο Πανελλήνιος Τορόντο.

### Αγωνιστική πορεία

Η αγωνιστική παρουσία της "Ελλάς Τορόντο" τις χρονιές που μετείχε στη CNSL έχει ως εξής:

* **1965** (*CNSL*): 8η θέση/12 ομ. 17 β. (7ν.-3ισ.-11ήτ.), 36-58.
* **1966** (*CNSL*): **3η θέση**/8 ομ. 32 β. (13-6-2), 42-22.
* **1967** (*CNSL*): **3η θέση**/12 ομ. 27 β. (13-1-7), 49-38.
* **1968** (*CNSL*): δεν είναι γνωστή η κατάταξη.
* **1969** (*CNSL*): δεν είναι γνωστη η κατάταξη.
* **1970** (*CNSL-Senior Division*): 6η θέση/14 ομ. 31 β. (13-5-8), 49-36.
* **1971** (*CNSL-Senior Division*): 10η θέση/14 ομ. 23 β. (10-3-3), 36-41.
* **1972** (*CNSL-Senior Division*): 15η θέση/15 ομ. 6 β. (2-2-24), 25-122.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Επίσημη Ιστοσελίδα Toronto Hellas FC.
* Εληξε το 5ο ελληνικό τουρνουά του Σικάγου. Αρχειοθετήθηκε 2012-10-18 στο Wayback Machine.
* RSSSF - Ποδοσφαιρικά αρχεία: "Canadian National Soccer League".
Ο Τοσκανικός ρυθμός στο έργο του Αντρέα Παλλάντιο, *Quattro Libri di Architettura* (*Τα τέσσερα Βιβλία της Αρχιτεκτονικής*)*,* 1570.
Ο **Τοσκανικός ρυθμός** (λατινικά: *Ordo Tuscanicus* or *Ordo Tuscanus*) είναι αρχιτεκτονικός ρυθμός, που αναπτύχθηκε από τους Ρωμαίους. Είναι ο ένας από τους δύο ρυθμούς που ανέπτυξαν, ο άλλος είναι ο σύνθετος. 

Μοιάζει με τον Δωρικό ρυθμό αλλά είναι απλούστερος, χωρίς ανάγλυφη διακόσμηση στο κιονόκρανο ή στο θριγκό. Στις αναλογίες του, στη διάταξη και στις αποστάσεις των κιόνων, ακολουθεί τον Ιωνικό ρυθμό. 

Προέρχεται από τους Ετρούσκους της Τοσκάνης.

Το αρχαιότερο δείγμα είναι o ναός της Μινέρβα (*Αθηνά*) στο Πορτονάτσιο (Portonaccio) στην Ετρουσκική αρχαία πόλη Βήιοι, βόρεια της Ρώμης, και χρονολογείται στο 510 π.Χ.

Περιγράφεται αναλυτικά μετά τα 1400, ενώ ο Βιτρούβιος τον αναφέρει επιφανειακά στα γραπτά του περί Ετρουσκικών ναών. 

Ο ρυθμός βελτιώθηκε κατά την Ιταλική Αναγέννηση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «TUSCANICO in "Enciclopedia dell' Arte Antica"». *www.treccani.it* (στα Ιταλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2023.
2. ↑  James S. Ackerman, "The Tuscan/Rustic Order: A Study in the Metaphorical Language of Architecture", *Journal of the Society of Architectural Historians* **42**.1 (March 1983:15-34).
3. ↑  Wolff (Christian) (1749). *Christiani Wolfii ... Elementa matheseos universæ. Tomus primus [-quintus] ...: 4: Tomus quartus. Qui geographiam, cum hydrographia, chronologiam, gnomonicam, pyrotechniam, architecturam militarem atque civilem complectitur*. apud Henricum - Albertum Gosse, & Socios.
4. ↑  «The Project Gutenberg eBook of Rules and Examples of Perspective proper for Painters and Architects, etc. by Andrea Pozzo». *www.gutenberg.org*. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2023.
5. ↑  Barney, Stephen A. (2006). *The etymologies of Isidore of Seville*. Cambridge, UK: Cambridge University Press. ISBN 0-521-83749-9. 560223836.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Κλασσικός ρυθμός |
| --- |
|  |
| Κανονικοί ρυθμοί | 
* Δωρικός ρυθμός
* Ιωνικός ρυθμός
* Κορινθιακός ρυθμός
 |
|  |
| Άλλοι ρυθμοί | 
* Τοσκανικός ρυθμός
* Σύνθετος ρυθμός
* Αιολικός ρυθμός
 |

 |
Ο **Φοίβος Ιωαννίδης του Ιωάννη** (γεννήθηκε στη Σητεία στις 14 Μαρτίου 1936) είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως βουλευτής Λασιθίου από το 1989 έως το 2004 με το ΠΑΣΟΚ και χρημάτισε μέλος σε κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ.

Σπουδές και οικογένεια
----------------------

Ο παππούς του, Γεώργιος Ιωαννίδης, υπήρξε Δήμαρχος Ιεράπετρας (1928-30) και ο πατέρας του, ο αντιστασιακός Γιάννης Ιωαννίδης, σκοτώθηκε το Μάιο του 1944. 
Ο Φοίβος Ιωαννίδης ακολούθησε νομικές σπουδές στο πανεπιστήμιο των Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με την αρχιτέκτονα Μαρία Λυγιδάκη (πέθανε στις 19 Αυγούστου 2015)  και απέκτησαν έναν γιο και μία κόρη.

Πολιτική καριέρα
----------------

Ανέπτυξε από πολύ νέος συνδικαλιστική δράση και στις αρχές της δεκαετίας του 1960 εντάχθηκε στη νεολαία της Ένωσης Κέντρου. Την περίοδο της δικτατορίας του 1967-74 ανέπτυξε έντονη αντιστασιακή δράση, συνελήφθη και φυλακίστηκε. Το 1974 κατήλθε υποψήφιος βουλευτής με την Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις στο Ηράκλειο, χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί. Το 1976 συμμετείχε μαζί με τον Αλέξανδρο Μαγκάκη στη Σοσιαλιστική Πρωτοβουλία. Το 1978 έγινε μέλος του ΠΑΣΟΚ και προάγεται σε δικηγόρο παρ' Αρείω Πάγω. Το 1982 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Ηρακλείου και το 1987 ανέλαβε διοικητής του ΙΚΑ.

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Λασιθίου με το ΠΑΣΟΚ τον Ιούνιο του 1989. Επανεξελέγη στις εκλογές του 1990 , του 1993, του 1996 και του 2000

Για πρώτη φορά έγινε υφυπουργός (Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων) στην κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου από τις 13 Οκτωβρίου 1993 ως τις 15 Σεπτεμβρίου 1995.

Στην πρώτη κυβέρνηση του Σημίτη τον Ιανουάριο του 1996, ο Ιωαννίδης ανέλαβε υφυπουργός Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας, για βραχύβιο χρονικό διάστημα, από τις 22 Ιανουαρίου έως την 1η Φεβρουαρίου 1996.

Για τελευταία φορά ήταν υφυπουργός στην κυβέρνηση Σημίτη, από τις 30 Οκτωβρίου 1998 έως τις 13 Απριλίου 2000 (Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων).

Το 2003 ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την πολιτική.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφικό Φοίβου Ιωαννίδη

Παραπομπές
----------

1. ↑  Έφυγε" η Μαρία Λυγιδάκη, πρώην γενική διευθύντρια στην περιφέρεια, σύζυγος του Φ. Ιωαννίδη Αρχειοθετήθηκε 2015-08-20 στο Wayback Machine. candianews.gr, 19-8-2015.
2. ↑  Κοινοβουλευτική θητεία ιστότοπος της Βουλής των Ελλήνων, ανάκτηση 11-4-2013.
Στην κβαντική μηχανική, ο **τύπος του Σόμμερφελντ** είναι μία μαθηματική εξίσωση που υπολογίζει τις διορθώσεις στις ενεργειακές στάθμες του ηλεκτρονίου στο άτομο του υδρογόνου που οφείλονται στο φαινόμενο της λεπτής υφής. Ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Γερμανού θεωρητικού φυσικού Άρνολντ Σόμμερφελντ ο οποίος πρώτος υπολόγισε τη διόρθωση αυτή στα πλαίσια της μη σχετικιστικής κβαντομηχανικής και της θεωρίας διαταραχών.

Μαθηματική περιγραφή
--------------------

Ο τύπος στον οποίο κατέληξε ο Σόμμερφελντ για τη διόρθωση στην ενέργεια ενός ηλεκτρονίου σε τροχιακό που χαρακτηρίζεται από κύριο κβαντικό αριθμό n και ιδιοτιμή ολικής στροφορμής j σε ένα άτομο υδρογόνου είναι ο εξής:

{\begin{aligned}\Delta E\_{{nj}}^{{(1)}}=-{\frac {m\_{{{\textrm {e}}}}c^{2}\alpha ^{4}}{2n^{3}}}\left({\frac {1}{j+1/2}}-{\frac {3}{4n}}\right)\end{aligned}}
όπου

* c η ταχύτητα του φωτός στο κενό
* me η μάζα του ηλεκτρονίου
* α η σταθερά λεπτής υφής

Ο εκθέτης (1) στην έκφραση της διόρθωσης ενέργειας ΔΕ αναφέρεται στο γεγονός ότι ο τύπος αντιστοιχεί στην πρώτη τάξη διόρθωσης, όπως αυτή ορίζεται στη θεωρία διαταραχών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Τραχανάς. *Κβαντομηχανική ΙΙ*. σελ. 422.

Βιβλιογραφία
------------

Τραχανάς, Στέφανος (2008). *Κβαντομηχανική ΙΙ*. Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης. ISBN 978-960-524-267-1.

Δείτε επίσης
------------

* Λεπτή υφή
* Υδρογόνο
* Θεωρία διαταραχών