recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Καλλιόπη Παπαλεξοπούλου** (1809-1899) ήταν μια από τις αξιολογότερες γυναικείες φυσιογνωμίες της νεότερης Ελλάδας.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν κόρη του προκρίτου Ανδρέα Καλαμογδάρτη. Κατά την έναρξη της επανάστασης κατέφυγε στην Πάτρα με τη μητέρα της και στη συνέχεια στην Ανκόνα της Ιταλίας. Εκεί σπούδασε και έμαθε ιταλικά, αλβανικά και αγγλικά. Το 1824 η οικογένεια της μετακόμισε στο Ναύπλιο, όπου η Καλλιόπη παντρεύτηκε τον Σπύρο Παπαλεξόπουλο, δήμαρχο Ναυπλίου και γερουσιαστή. Σύντομα η Καλλιόπη ξεχώρισε για το πνεύμα της ενώ το σπίτι της είχε μετατραπεί σε φιλολογικό σαλόνι. Προσέφερε μεγάλο μέρος της περιουσίας της στους φτωχούς και στους πρόσφυγες. Τάχθηκε φανερά εναντίον του Όθωνα και έλαβε μέρος σε όλες τις αντι-οθωνικές αντιδράσεις. Μετά τον θάνατο του συζύγου της, το 1850, αποσύρθηκε από την ενεργό δράση για ένα μεγάλο διάστημα. Πρωτοστάτησε στην αποτυχημένη εξέγερση του Ναυπλίου, την 1η Φεβρουαρίου του 1862, γι' αυτό και καταδιώχθηκε από το Παλάτι. Όταν ο Όθων εκθρονίστηκε, κατέπλευσε το πλοίο «Ελλάς» στο Ναύπλιο και την μετέφερε στην Αθήνα ως προσκεκλημένη της Κυβέρνησης, όπου την τίμησαν για τη δράση της και της απένειμαν τιμητική σύνταξη 500 δρχ.

Απεβίωσε πάμφτωχη στις 8 Φεβρουαρίου του 1899. Στο Ναύπλιο υπάρχει οδός, έξω από το αρχοντικό της, που φέρει το όνομα της, καθώς και προτομή της στο αναγνωστήριο της δημόσιας βιβλιοθήκης του Ναυπλίου, έργο του Χαριάτη. Επίσης εξυμνήθηκε από γνωστούς ποιητές της εποχής, όπως ο Ηλίας Καλαμογδάρτης, πρώτος ξάδελφός της, και ο Παναγιώτης Σούτσος.
Για την Παπαλεξοπούλου έχει γραφτεί και το παρακάτω δημοτικό τραγούδι:   

«Καλαμογδαρτοπούλα μου και Παπαλέξαινα,
σε καμαρώνει η Πάτρα, σε κλαιν τα Κρέσταινα.
Έβγα στο Μπαλκονάκι να δεις τι γίνεται,
τ’ Ανάπλι είναι κλεισμένο, δεν παραδείνεται.»

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  Τριανταφύλλου, Κωνσταντίνος. «Εξ επιστολαί Καλλιόπης Σπυρ. Παπαλεξοπούλου σωζόμεναι εις Πάτρας». *Πελοποννησιακά*: 52.

Πηγές
-----

* «Καλλιόπη Παπαλεξοπούλου (1809-1899)». *Αργολική Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού*. 12 Νοεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2010.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 48086067
* LCCN: n81076066
* ISNI: 0000 0000 3138 4255

 |

 |
Η **Σφαγή του Πληγωμένου Γονάτου** συνέβη στις 29 Δεκεμβρίου 1890, κοντά στο Ρυάκι του Πληγωμένου Γονάτου (Λακότα: Čhaŋkpé Ópi Wakpála) στο στρατόπεδο Pine Ridge στην αμερικανική πολιτεία Νότια Ντακότα, ανάμεσα στη φυλή των Ινδιάνων Σιου και το 7ο σύνταγμα ιππικού των Ηνωμένων Πολιτειών, με την εντολή του ταγματάρχη Σάμιουελ Γουίτσαϊντ και στρατηγό τον Νέλσον Α. Μάιλς.

Αίτια
-----

Οι Σιού άρχισαν να υποστηρίζουν όλο και περισσότερο τη θρησκεία του χορού των φαντασμάτων, αισθανόμενοι ότι με αυτό τον τρόπο θα επαναφέρονταν οι πρόγονοί τους που σκοτώθηκαν από τους λευκούς. Ο στρατηγός Νέλσον Α. Μάιλς ένιωσε απειλή για μια ινδιάνικη εξέγερση και συγκέντρωσε στρατό αποτελούμενο από περισσότερους από 5.000 στρατιώτες, για να περιορίσει τους Ινδιάνους της περιοχής. Στην προσπάθεια να συλλάβουν τον Καθιστό Ταύρο, τον σκότωσαν στις 15 Δεκεμβρίου 1890. Το ιππικό απέτρεψε άλλους 350 ανθρώπους (120 άνδρες και 230 γυναίκες και παιδιά) να διαφύγουν στο Νότο, στον καταυλισμό Pin Ridge.

Ποπ κουλτούρα
-------------

### Ταινίες

Η σφαγή έχει αναφερθεί σε ταινίες συμπεριλαμβανομένων των *Thunderheart* (1992), *Legends of the Fall* (1994), *The Last Samurai* (2003), και *Hidalgo* (2004). Η σειρά *Into the West* (2005) περιείχε σκηνές της σφαγής.

### Βιβλία

Στο βιβλίο κόμικ *Saint of Killers* (1996), γραμμένο από τον Γκάρθ Ένις, ο βασικός πρωταγωνιστής γίνεται αντιπρόσωπος Άγγελος του Θανάτου, ξεριζώνοντας ψυχές όταν άντρες σκοτώνουν άλλους άντρες βίαια. Η ιστορία τοποθετείται στη δεκαετία του 1880 και, κοντά στο τέλος του 4ου κεφαλαίου αναφέρεται ότι ο χαρακτήρας, τέσσερα χρόνια αργότερα, καλέστηκε στο Πληγωμένο Γόνατο.

### Βιντεοπαιχνίδια

Στο βιντεοπαιχνίδι *BioShock Infinite* (2013), αρκετοί χαρακτήρες είναι βετεράνοι του Πληγωμένου Γονάτου, όπως ο πρωταγωνιστής Booker DeWitt ο οποίος στοιχειώνεται από τις απάνθρωπες πράξεις του στη σφαγή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The Evolution of BioShock Infinite». *IGN* (στα Αγγλικά). 21 Δεκεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2016.
2. ↑  «Free Will And Hope In BioShock Infinite». *Game Informer*. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Wounded Knee Massacre(Pine Ridge Campaign)** |

* The Wounded Knee Museum in Wall, South Dakota
* Bureau of American Ethnology report on the Ghost Dance Religion, PBS
* "Walter Mason Camp Collection," includes photographs from the Battle of Wounded Knee Creek, Brigham Young University
* US Army Casualty list of Wounded Knee, GenForum
* "A Dark Day" – Education Resource, Dakota Pathways
* "Lost Bird of Wounded Knee" – Education Resource, South Dakota Public Television
* Review: *Bury My Heart At Wounded Knee*, HBO production, Friends of the Little Big Horn
* "THE GHOST DANCE.; HOW THE INDIANS WORK THEMSELVES UP TO FIGHTING PITCH", eyewitness account by reporter, *New York Times*, 22 November 1890
* Army at Wounded Knee
**Τα Φώτα που Σβήνουν** ήταν ελληνικό μουσικό συγκρότημα, που το αποτελούσαν οι Στάθης Δρογώσης (φωνή/πλήκτρα), Δημήτρης Τζιμέας (κιθάρα), Κώστας Γιαννίρης (ηλεκτρικό μπάσσο) και Ντομένικο Μπονάσσι (όμποε/κιθάρα/φυσαρμόνικα/φωνητικά).

Βιογραφία
---------

Το συγκρότημα δημιουργήθηκε το 1996 και αρχικά λεγόταν "Αρχαιοκάπουλοι".

Το καλοκαίρι του 1997 υπέγραψαν συμβόλαιο με την δισκογραφική εταιρεία Warner.

Τον Ιούνιο του 1998 μπαίνουν στο studio. Οι ηχογραφήσεις ολοκληρώνονται το Φεβρουάριο του 1999 και τον Μάιο κυκλοφορεί το album, με τίτλο το όνομά τους.

Στη συνέχεια συνεργάστηκαν με καλλιτέχνες όπως ο Μανώλης Φάμελλος, οι Ενδελέχεια, ο Μιλτιάδης Πασχαλίδης, ο Νίκος Ζιώγαλας, οι Active Member, οι Ονειροπαγίδα, τα Υπόγεια Ρεύματα.

Το συγκρότημα σταμάτησε να δραστηριοποιείται το 2001.

Δισκογραφία
-----------

* Τα φώτα που σβήνουν (Wea) 1999
* Η γη απ τ αστέρια (Wea) 2001

Συμμετοχές
----------

* Στον Π. (Μεσόγειος) 2001
Ο **δήμος Ευκαρπίας** ήταν δήμος του νομού Θεσσαλονίκης από το 2006 μέχρι το 2010, ενώ από το 1934 μέχρι το 2006 ήταν Κοινότητα (Κοινότητα Ευκαρπίας Θεσσαλονίκης). Βρισκόταν στο δυτικό τμήμα του νομού, στα όρια του πολεοδομικού συγκροτήματος της Θεσσαλονίκης. Αποτελείτο από 1 δημοτικό διαμέρισμα και είχε συνολικό πληθυσμό 6.598 κατοίκους (σύμφωνα με την απογραφή του 2001). Με το πρόγραμμα Καλλικράτης, συγχωνεύτηκε το 2010 στον Δήμο Παύλου Μελά στον οποίο ανήκει σήμερα η Ευκαρπία Θεσσαλονίκης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Υπουργείο εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.

Αναφορές
--------

1. ↑  ΦΕΚ 1019Β - 28/07/2006
2. ↑  Διοικητικές μεταβολές των ΟΤΑ Κ. Ευκαρπίας Ν. Θεσσαλονίκης
Ο **καλλωπισμός** είναι η διαδικασία της βελτίωσης της εικόνας σε ένα πρόσωπο, τόπο ή κάτι άλλο. Όσον αφορά την πόλη, κωμόπολη ή αστική περιοχή, αυτό συχνά περιλαμβάνει τη φύτευση δέντρων, θάμνων και άλλης βλάστησης, αλλά συχνά περιλαμβάνει την προσθήκη διακοσμητικών ή ιστορικών φώτων δρόμου και άλλου φωτισμού ή την αντικατάσταση σπασμένων πεζοδρομίων συχνά με τούβλο ή άλλο φυσικό υλικό. Τα παλιομοδίτικα λιθόστρωτα πεζοδρόμια χρησιμοποιούνται μερικές φορές για διαβάσεις, καθώς παρέχουν το πρόσθετο πλεονέκτημα της επιβράδυνσης των αυτοκινητιστών.

Τα σχέδια καλλωπισμού χρησιμοποιούνται συχνά από τα δημοτικά συμβούλια για την ανακαίνιση των περιοχών του κέντρου της πόλης, προκειμένου να τονωθεί ο τουρισμός ή άλλες εμπορικές δραστηριότητες. Συχνά η αναγκαιότητα τέτοιων έργων προκαλείται από σπασμένα πεζοδρόμια, τα οποία αποτελούν κίνδυνο για τους πεζούς και δυνητικά ανυπέρβλητα εμπόδια για τους χρήστες αναπηρικών αμαξιδίων. Τα έργα αυτά αποτελούν συχνά μέρος άλλων μεγάλων έργων.

Ο Σύνδεσμος Λόρελ Χιλ του Στόκμπριτζ στη Μασαχουσέτη ιδρύθηκε το 1853 και είναι η παλαιότερη ενσωματωμένη εταιρεία εξωραϊσμού χωριών στις Ηνωμένες Πολιτείες.[1]

Δείτε επίσης
------------

* Αισθητική

Παραπομπές
----------

1. ↑  Carr, Amy (8 January 2009). «Keeping the Town». *Berkshire Eagle*.
Συντεταγμένες: 38°08′55″N 24°02′12″E﻿ / ﻿38.14861°N 24.03667°E﻿ / 38.14861; 24.03667

Ο **Σχοινιάς** ή **Σχινιάς** είναι παραθαλάσσια περιοχή της βορειοανατολικής Αττικής και μικρός οικισμός. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό άκρο του κάμπου του Μαραθώνα, στην παράκτια ζώνη, και διαθέτει μία από τις μεγαλύτερες παραλίες της Αττικής. Στην περιοχή του Σχοινιά διαμορφώνονται έλη τα οποία αποτελούν σημαντικό υδροβιότοπο. Στον Σχοινιά επίσης υπάρχει και ένα από τα μεγαλύτερα δάση κουκουναριάς στην Ελλάδα (ο Σχοινιάς μαζί με το δάσος της Στροφυλιάς στην Αχαΐα και το δάσος Κουκουναριάς στη Σκιάθο είναι τα σημαντικότερα δάση κουκουναριάς στην Ελλάδα, τα οποία φέρουν το σπάνιο είδος πεύκου Κουκουναριάς Pinus Pinea). Λόγω της μεγάλης οικολογικής της αξίας, η περιοχή σήμερα χαρακτηρίζεται εθνικό πάρκο και ανήκει στο δίκτυο Natura 2000. Η παραλία του Σχινιά είναι δημοφιλής για καλοκαιρινά μπάνια.

Στην περιοχή του Σχοινιά δημιουργήθηκε το κωπηλατοδρόμιο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004, χωρητικότητας 14.000 θέσεων. 

Στο δυτικότερο άκρο της παραλίας του Σχοινιά τοποθετείται το μέρος όπου διεξήχθη η μάχη του Μαραθώνα, ενώ κοντά σε αυτή την περιοχή (περίπου 4 χλμ.) βρίσκεται και ο Τύμβος του Μαραθώνα.

Η παραλία
---------

Η παραλία του Σχοινιά είναι δημοφιλής για καλοκαιρινά μπάνια, ενώ κατά καιρούς έχει χρησιμοποιηθεί και για γυρίσματα ταινιών (π.χ. το 1971 στην ταινία *Κατάχρησις εξουσίας* με τον Νίκο Κούρκουλο, όπου στον Σχοινιά διαδραματίζεται το φινάλε της ταινίας και το 2008 στην ταινία Ι4 - Λούφα και απαλλαγή, όπου το στρατόπεδο στο ακριτικό νησί της πλοκής, βρίσκεται στο δάσος του Σχοινιά)

Ο πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου λάτρευε την παραλία του Σχοινιά και πολλές φορές ξεκινούσε την ημέρα του με ένα κολύμπι εκεί, πολύ νωρίς το πρωί πριν πάει στο γραφείο του.

Δείτε επίσης
------------

* Εθνικό Πάρκο Σχινιά Μαραθώνα

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ελευθεροτυπία, ελληνικά δένδρα που κινδυνεύουν[*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Υγρότοποι Αττικής, τα δάκρυα των πουλιών (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πόλεις, κωμοπόλεις, χωριά και οικισμοί του Δήμου Μαραθώνος |
| --- |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Αμφίσσης | 
* Αγία Παρασκευή
* Άγιοι Δημήτριος και Παντελεήμων
* Άγιος Ιωάννης
* Βαρνάβας
* Λιμνιώνας
* Μονή Μεταμορφώσεως Σωτήρος
* Μονή Παναγίας
* Πουρίθι
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Γραμματικού | 
* Αγία Μαρίνα
* Γραμματικό
* Σέσι
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Μαραθώνος | 
* Άγιος Παντελεήμων
* Άνω Σούλιον
* Αύρα
* Βόθων
* Βρανάς
* Κάτω Σούλιον
* Μαραθών
* Σχινιάς
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Δελφών | 
* Νέα Μάκρη
* Νέος Βουτζάς
 |
|  |
| 
* Έδρα: Μαραθώνας
 |

 |
Η **σφαγή του Γκλένκο** συνέβη στις 13 Φεβρουαρίου 1692 όταν ξεκληρίστηκε η σκωτσέζικη οικογένεια των ΜακΝτόναλντ. Το 1688 ήταν που το βρετανικό κοινοβούλιο επαναστάτησε εναντίον του βασιλιά. Οι Σκωτσέζοι δεν έμειναν άπραγοι, αντέδρασαν, έχασαν όμως τη μάχη του Κρόμντειλ το Μάιο του 1690, και στη συνεχεία την μάχη του Μπόυν στην Ιρλανδία. Οι περισσότεροι προεστοί ενέδωσαν, όμως λίγοι έμειναν πιστοί στον όρκο τους και δεν ενέδωσαν.

Βιβλιογραφία
------------

* Κρίστιαν Κόλλερ: *Glencoe 1692: Ein Massaker als komplexer Erinnerungsort*. Historische Zeitschrift 296/1 (2013). Σελ. 1–28.

Ιστοσελίδες
-----------

* Παρουσίαση του γεγονότος από το BBC
* Η διαταγή για τη Σφαγή, Εθνική Βιβλιοθηκη της Σκωτίας]
Η **Σφαγή του Σάνσκι Μοστ** (σερβικά : Масакр у Санском Мосту) αναφέρεται στην εκτέλεση των Σέρβων και των λίγων Εβραίων, κατοίκων της πόλης Σάνκι Μοστ, στην σημερινή Βοσνία και Ερζεγοβίνη, κατά τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο από τους Κροάτες Ουστάσι και τους μουσουλμάνους του Ανεξάρτητου Κράτους της Κροατίας τον Αύγουστο του 1941. 

Ο ακριβής αριθμός των θυμάτων δεν έχει προσδιοριστεί με ακρίβεια. Υπάρχουν πληροφορίες ότι σκοτώθηκαν 5.500 Σέρβοι και περίπου 40 Εβραίοι κάτοικοι της Σάνσκι Μοστ και των περιχώρων της. Η έκθεση της Γκεστάπο για την κατάσταση στην περιοχή από τον Απρίλιο του 1941 έως τον Μάρτιο του 1942, αναφέρει ότι μόνο στις 20 Ιουλίου του 1941 στην Σάνσκι Μοστ εκτελέστηκαν 2.862 Σέρβοι κάτοικοι της.

Στον χώρο αυτό μετά το τέλος του πολέμου στήθηκε ένα μνημειακό συγκρότημα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Šušnjar 1941: zbornik saopštenja, svjedočenja i dokumenata, ISBN 978-99938-41-08-1, 9789993841081
2. ↑  Магазин Патриот, BROJ 127.128.129 од 26. 07. 2004. Приступљено 9. 4. 2013.
3. ↑  Политика, 5. март 2008, Приступљено 9. 4. 2013.
4. ↑  «Stradanje na Šušnjaru ne smije biti zaboravljeno». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2015.
5. ↑  *Službeni glasnik Bosne i Hercegovine br. 33*. Службени гласник БиХ.
Ο **Γκρεγκόριο Στεντάρντι**, γνωστός κι ως **Γκόρο ντα Μοντεμπενίκι** (Μοντεμπενίκι, ... – ...), ήταν Ιταλός κοντοτιέρος και στρατιωτικός του 16ου αιώνα.

Βιογραφία
---------

Πολέμησε μαζί με τον Τζοβάνι ντάλε Μπάντε Νέρε, ο οποίος βρισκόταν, τότε, στην υπηρεσία της Φλωρεντίνικης Δημοκρατίας, και τον Φραντσέσκο Φερρούτσι έως και την οδό της Γκανιβάνα. Μετά την πτώση της Δημοκρατίας, εισήλθε στην υπηρεσία των Μεδίκων, όπου και παρέμεινε έως τον θάνατό του.

Η οικία στην οποία διέμενε ο Γκόρο είναι μεταξύ των σημαντικότερων ιστορικών κτιρίων του Μοντεμπενίκι, ενώ το 1902 στην είσοδο του κτιρίου τοποθετήθηκε αναμνηστική πλάκα προς τιμήν του. Ο Τζουζέπε Τσέζαρε Άμπα αναφέρει τον Γκόρο στο έργο του με τίτλο *Da Quarto al Volturno*, ενώ παρομοιάζει την πίστη του στον Φερρούτσιο με εκείνη του Νίνο Μπίξιο προς το πρόσωπο του Γκαριμπάλντι.

Ο υιός του Γκόρο, Σεμπαστιάνο Σανλεονίνι, υπήρξε αρκετά γνωστός συγγραφέας.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ιστορία | Πύλη Ιστορία |

1. ↑  Francesco Ferrucci
2. ↑  Cronache della Valdambra
3. ↑  Da Quarto al Volturno[*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  «San Leolino». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Μαΐου 2006. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2015.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Gregorio Stendardi  της Ιταλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το **Κέτσκεμετ** είναι πόλη στην κεντρική Ουγγαρία. Είναι η όγδοη μεγαλύτερη πόλη της χώρας και έδρα της επαρχίας Μπατς-Κίσκουν. 

Το Κέτσκεμετ βρίσκεται στη μέση της διαδρομής μεταξύ της Βουδαπέστης και του Σέγκεντ, της τρίτης μεγαλύτερης πόλης της χώρας. Απέχει 86 χιλιόμετρα από τις δύο πόλεις. Βρίσκεται σε σχεδόν ίση απόσταση από τον Δούναβη και τον Τίσα. Είναι το βόρειο από τα δύο κέντρα της Νότιας Μεγάλης Πεδιάδας (ουγγρικά: Del-Alföld), η οποία αποτελείται από τις επαρχίες Μπατς-Κίσκουν, Μπέκες και Τσόνγκραντ. Το νότιο κέντρο είναι το Σέγκεντ, η έδρα της επαρχίας Τσόνγκραντ. Το 2020 είχε 110.378 κατοίκους σύμφωνα με εκτίμηση.

Ιστορία
-------

Ο αρχαίος οικισμός που υπήρχε στην σημερινή θέση του Κέτσκεμετ κατεστράφη πλήρως από την εισβολή των Μογγόλων τον 13ο αιώνα. Ωστόσο, λόγω της ευνοϊκής γεωγραφικής της θέσης, στο σταυροδρόμι σημαντικών εμπορικών οδών, το Κέτσκεμετ αποκαταστάθηκε ως πόλη. Το 1368, ο Βασιλιάς Λουδοβίκος Α΄ ο Μέγας απέδωσε δικαιώματα πόλης στο Κέτσκεμετ.

Τον 16ο-17ο αιώνα, η πόλη, όπως και όλη η Κεντρική Ουγγαρία, ήταν υπό οθωμανική κυριαρχία. Το Κέτσκεμετ πλήρωνε φόρους στον πασά της Βουδαπέστης, με αποτέλεσμα η πόλη να είναι προστατευμένη και να μην υποστεί απειλές από τους Τούρκους. Επίσης πολλοί κάτοικοι από γύρω περιοχές κατέφευγαν στο Κέτσκεμετ.

Τον 18ο αιώνα, η κτηνοτροφία αναπτύχθηκε εντατικά στην περιοχή της πόλης. Τον 19ο αιώνα αναπτύχθηκε στην θέση της η αμπελουργία και η κηπουρική. Μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα, το Κέτσκεμετ έγινε το σημαντικότερο εμπορικό κέντρο στην περιοχή. Η ευημερία της πόλης αντικατοπτρίστηκε αισθητά στην εμφάνισή της: χτίστηκαν αρκετά πολυτελή παλάτια, ένα νέο δημαρχείο, μια εκκλησία και ένα γυμνάσιο, καθώς και άλλα αξιοσημείωτα κτίρια. 

Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η βιομηχανία του Κέτσκεμετ αναπτύχθηκε σημαντικά. Το 1950 το Κέτσκεμετ έγινε η πρωτεύουσα της επαρχίας Μπατς-Κίσκουν. Το 1975, οι ανέγγιχτες στέπες κοντά στην πόλη συγχωνεύτηκαν στο νεοσυσταθέν Εθνικό Πάρκο Κίσκουνσαγκ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Mától Szemereyné Pataki Klaudia Kecskemét polgármestere». 24  Ιουνίου 2014. Ανακτήθηκε στις 28  Μαρτίου 2019.
2. ↑  «Kecskemét települési választás eredményei». National Election Office. 12  Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 29  Μαρτίου 2019.
3. ↑  «Kecskemét települési választás eredményei». National Election Office. Ανακτήθηκε στις 18  Φεβρουαρίου 2020.
4. ↑  Κεντρικό Γραφείο Στατιστικής της Ουγγαρίας. 26684. Ανακτήθηκε στις 14  Δεκεμβρίου 2021.
5. ↑  «Magyarország közigazgatási helynévkönyve, 2021. január 1.». (Ουγγρικά, Αγγλικά) Κεντρικό Γραφείο Στατιστικής της Ουγγαρίας. 14  Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 14  Αυγούστου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Kecskemét στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 166052486
* LCCN: n80065867
* GND: 4097759-6
* BNF: cb11934256m (data)
* NKC: ge402587

 |

 |
Η **Δημοκρατική Λαϊκή Συμμαχία** ( σερβικά: Демократски народни савез/Demokratski narodni savez‎, σύντμηση: ΔΛΣ) είναι ένα πολιτικό κόμμα στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας. Πρόεδρος του κόμματος είναι ο Μάρκο Πάβιτς και Γενικός Γραμματέας ο δικηγόρος Ντράγκουτιν Ρόντιτς. Το διοικητικό συμβούλιο του κόμματος περιλαμβάνει τον Πρόεδρο, επτά Αντιπρόεδρους, τον Γενικό Γραμματέα, τα εκλεγμένα μέλη της Εθνοσυνέλευσης και του Κοινοβουλίου, και άλλα 78 μέλη.

Η επίσημη ιστοσελίδα της Δημοκρατικής Λαϊκής Συμμαχίας περιγράφει το κόμμα ως μία ανεξάρτητη πολιτική οργάνωση που είναι ανοιχτή σε όλους τους πολίτες που επιθυμούν να αγωνιστούν για την ελευθερία, τα δικαιώματα, την κοινωνική δικαιοσύνη, την ειρήνη και την αποστρατικοποίηση της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Η αλληλεγγύη, η πίστη στον άνθρωπο και το ενδιαφέρον για έκαστο μέλος της κοινωνίας είναι αξίες που δεν θα εγκαταλείψει ποτέ η Δημοκρατική Λαϊκή Συμμαχία.

Ιστορία
-------

Η Δημοκρατική Λαϊκή Συμμαχία ιδρύθηκε την 17η Ιουνίου 2000 στην Μπάνια Λούκα, και ο Ντράγκαν Κόστιτς ήταν ο πρώτος πρόεδρος του κόμματος. Το 2003 η ΔΛΣ συγχωνεύθηκε με την Ένωση Λαϊκής Αναβίωσης (Савез Народног Препорода), και πρόεδρος του κόμματος έγινε ο Μάρκο Πάβιτς, ο οποίος κράτησε την θέση του για πάνω από 15 χρόνια, και παραμένει πρόεδρος ως σήμερα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Nordsieck, Wolfram (2018). «Bosnia-Herzegovina». *Parties and Elections in Europe*. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2018.
2. ↑  «ДНС - Демократски народни савез». *www.dnsrs.org* (στα Σερβικά). Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2020.
3. ↑  «ДНС - Демократски народни савез». *www.dnsrs.org* (στα Σερβικά). Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2020.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 265093745
* LCCN: n89136538

 |

 |
Ο **Kάρλος Νόρμαν Χάθκοκ** (20 Μαΐου 1942 - 22 Φεβρ. 1999) ήταν Αμερικανός πεζοναύτης, θρύλος των ελεύθερων σκοπευτών στην διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ. Το προσωνύμιο του ήταν *Λευκό Φτερό*, από το φτερό που είχε τοποθετήσει στο καπέλο του. Το Β. Βιετνάμ τον είχε επικηρύξει με 30.000 δολάρια,

Ο ίδιος υποστήριζε ότι είχε 300 επιτυχίες, οι επιβεβαιωμένες όμως ήταν 93, η καλύτερη επίδοσή του ήταν ο στόχος σε απόσταση 2.250 μ. ρεκόρ που καταρρίφθηκε από τον Καναδό δεκανέα Ρομπ Φέρλογκ, ο οποίος εξουδετέρωσε το στόχο του, ένα μαχητή της Αλ Κάϊντα, κατά την επιχείρηση «Ανακόντα» στο Αφγανιστάν το 2002, από απόσταση 2.430 μέτρων. Το 1969, ενώ διοικούσε μία διμοιρία ελεύθερων σκοπευτών, το αυτοκίνητο που επέβαινε προσέκρουσε σε νάρκη. Από την έκρηξη υπέστη σοβαρά εγκαύματα. Μετά τον πόλεμο εργάστηκε στο Κέντρο εκπαίδευσης ελεύθερων σκοπευτών του Κουόντικο.

Απεβίωσε στις 22 Φεβρουαρίου 1999 από σκλήρυνση κατά πλάκας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Find A Grave*. 6923778. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Στρατιωτική Ιστορία, Ιούλιος 2014, τεύχος 210, Ποιος ήταν ο Κάρλος Χάθκοκ
3. ↑  Ο καλύτερος ελεύθερος σκοπευτής στον κόσμο

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Carlos Hathcock στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 50659591
* LCCN: n85139881
* ISNI: 0000 0000 2515 5456

 |

 |
Ο **Δημήτριος Μπαϊρακτάρης** (1832 - 27 Δεκεμβρίου 1904) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και ο πρώτος αστυνομικός διευθυντής της Αθήνας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στο Αγρίνιο και καταγόταν από οικογένεια Σουλιωτών. Το 1848 κατατάχθηκε στο στρατό το ως στρατιώτης και γρήγορα προάχθηκε σε αξιωματικό του πεζικού. Έλαβε ενεργό μέρος στη Κρητική επανάσταση του 1866 όπου διακρίθηκε για τη δράση του. Το 1893 όταν συστάθηκε η στρατιωτική αστυνομία, (με τον νόμο ΒΡΠΗ΄ στις 20 Μαρτίου 1893) διορίσθηκε με τον βαθμό του ταγματάρχη Αστυνομικός Διευθυντής Αθηνών αφήνοντας αναμνήσεις από πλούσια σε αριθμό περιστατικά κατά τον διωγμό των τότε κουτσαβάκηδων που μάστιζαν το κέντρο της Αθήνας. Ειδικότερα, στην εποχή του ξύριζαν τα μουστάκια των κουτσαβάκηδων και τους ψαλίδιζαν τις αφέλειες των μαλλιών τους, ενώ τους ψαλίδιζε και το αφόρετο μανίκι από το σακάκι τους.

Το 1895 στο Φάληρο αντιμετώπισε τους γυμνιστές (που έκαναν μπάνιο ολόγυμνοι για να μη βρέξουν τα εσώρουχά τους και να μπορούν τα τελευταία να παραμένουν στεγνά) με το να τους κατάσχονται τα ρούχα. Το μέτρο ήταν αποτελεσματικό, καθώς νόμος για το γυμνισμό δεν υπήρχε και οι παραβάτες έπαιρναν πίσω τα ρούχα τους μόνο με ενυπόγραφη δήλωση στο Αστυνομικό Τμήμα, διαβεβαιώνοντας ότι η πράξη τους δεν θα επαναλαμβανόταν.

Το 1897 φέροντας τον βαθμό του συνταγματάρχη ονομάσθηκε ταξίαρχος και με την κήρυξη του Ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897 μετέβη στην Άρτα όπου σε ταχύτατο χρόνο συγκρότησε ολόκληρη ταξιαρχία με δυνάμεις πεζικού, μηχανικού, πυροβολικού αλλά και ιππικού καθώς και δύο τάγματα χωροφυλακής και αστυφυλακής (περίπου σύνολο 7.000 αξιωματικοί και οπλίτες). Με την δύναμη αυτή και με τη βοήθεια μιας ακόμη ταξιαρχίας (του Γκολφινόπουλου) συνήψε την τριήμερη μάχη του Γριμπόβου (1897) (από 30 Απριλίου μέχρι και 2 Μαΐου 1897) κατά την οποία και διακρίθηκε για την ανδραγαθία του περιτρέχοντας στη πρώτη γραμμή του πυρός εμψυχώνοντας τους άνδρες του.

Αποστρατεύθηκε στις 10 Μαρτίου του 1900 προαχθείς σε υποστράτηγο. Απεβίωσε 4 χρόνια μετά, σε ηλικία 72 ετών στην Αθήνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  εφ. Σκριπ, 28/12/1904, σελ.1
2. ↑  sansimera.gr, Βιογραφία του Μπαϊρακτάρη.
3. ↑   Τάσος Κ. Κοντογιαννίδης, "Μπαϊρακτάρης, πολιτικοί και κουτσαβάκηδες".
Το **Δημοκρατικό-Ρεπουμπλικανικό Κόμμα**, πιο γνωστό εκείνη την εποχή με διάφορα άλλα ονόματα, ήταν αμερικανικό πολιτικό κόμμα που ιδρύθηκε από τον Τόμας Τζέφερσον και τον Τζέιμς Μάντισον. Το κόμμα απέκτησε δύναμη μετά τις εκλογές του 1800 καθώς το αντίπαλο Ομοσπονδιακό Κόμμα διαλύθηκε. Οι Δημοκρατικοί-Ρεπουμπλικάνοι αργότερα διαλύθηκαν και αυτοί το 1825. Ένα κομμάτι τους δημιούργησε το Δημοκρατικό Κόμμα, και οι υπόλοιποι συνετέλεσαν στη δημιουργία του κόμματος των Whig, που μετεξελίχθηκε στους σημερινούς Ρεπουμπλικανούς.

Το Δημοκρατικό-Ρεπουμπλικανικό Κόμμα δημιουργήθηκε ως παράταξη στο Κονγκρέσο που αντιτάχθηκε στις συγκεντρωτικές πολιτικές του Αλεξάντερ Χάμιλτον, ο οποίος υπηρέτησε ως Γραμματέας του Υπουργείου Οικονομικών υπό τον Πρόεδρο Τζωρτζ Ουάσινγκτον. Οι Δημοκρατικοί-Ρεπουμπλικάνοι ηττήθηκαν από τον Ομοσπονδιακό Τζον Άνταμς στις προεδρικές εκλογές του 1796, ο Τζέφερσον και οι συμμάχοι του Δημοκρατικού-Ρεπουμπλικανικού τέθηκαν κέρδισαν σις εκλογές του 1800. Ως πρόεδρος, ο Τζέφερσον συμβάλλει στη μείωση του εθνικού χρέους και των κρατικών δαπανών και ολοκλήρωσε την Αγορά της Λουιζιάνας από τη Γαλλία.

Οι Δημοκρατικοί-Ρεπουμπλικάνοι ήταν βαθιά αφοσιωμένοι στις αρχές τoy Ρεπουμπλικανισμού, τις οποίες φοβούνταν ότι απειλούνται από τις υποτιθέμενες μοναρχικές τάσεις των Ομοσπονδιακών.
Το **Τάγμα του Μίλος Όμπιλιτς** (*σερβικά: Орден Милоша Обилића‎*) είναι Τάγμα της Δημοκρατίας της Σερβίας. Ιδρύθηκε το 1993 με το Σύνταγμα της Δημοκρατίας της Σερβίας και τον «Νόμο περί ταγμάτων και βραβείων» που ισχύει από τις 28 Απριλίου 1993 και ονομάστηκε προς τιμή του Μίλος Όμπιλιτς. 

Το αντίστοιχο μετάλιο απονέμεται στα μέλη του Στρατού της Δημοκρατίας της Σερβίας που έδειξαν εξαιρετική ανδρεία κατά τη διάρκεια μάχης ή στρατιωτικής αποστολής. Απονέμεται επίσης σε μη στρατιωτικούς ανθρώπους που έδειξαν εξαιρετική ανδρεία σε επικίνδυνες περιστάσεις, σώζοντας ανθρώπινες ζωές και υλικά αγαθά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Law on orders and awards στα Σερβικά
Συντεταγμένες: 37°54′27″N 40°14′51″E﻿ / ﻿37.90750°N 40.24750°E﻿ / 37.90750; 40.24750


Οι **Κήποι Χεβσέλ** (τούρκικα : *Hevsel Bahçeleri*) είναι τα επτακόσια εκτάρια καλλιεργημένης, εύφορης γης που εκτείνονται στις όχθες του Τίγρη στην ανατολική Τουρκία, μεταξύ του Φρουρίου του Ντιγιαρμπακίρ και του ομώνυμου ποταμού. 

Η οχυρωμένη πόλη βρισκόταν μέσα σε ένα ειδικά σχεδιασμένο σύστημα από αμυντικά τείχη και οι κήποι, που τροφοδοτούνταν από τις πηγές στο κάτω μέρος του φρουρίου, έπαιξαν έναν ζωτικό ρόλο στο να διατηρούν την πόλη προστατευμένη και πάντα με προμήθειες. 

Οι κήποι προστέθηκαν στον δοκιμαστικό κατάλογο της UNESCO το 2013. Έγιναν Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς το 2015, μαζί με το Φρούριο του Ντιγιαρμπακίρ.

Διατήρηση
---------

Οι Κήποι Χεβσέλ καλλιεργούνται μέχρι σήμερα, ωστόσο η ακεραιότητά τους απειλείται από μη εξουσιοδοτημένες επιχειρήσεις και κατοικίες, οι οποίες έχουν εγκατασταθεί στους πρόποδες του φρουρίου. Άλλες ανησυχίες αφορούν τα μπλοκαρισμένα συστήματα αποχέτευσης και την ποιότητα του νερού. Οι πηγές του νερού έχουν μεταφερθεί πολύ πιο πάνω από την Κοιλάδα του ποταμού Τίγρη, γεγονός που έχει μειώσει τόσο την ποσότητα του νερού που εκχύνεται στο ποτάμι όσο και τις πλημμύρες. Ζώνες ασφαλείας έχουν εγκατασταθεί, ωστόσο οι κήποι θεωρούνται ευάλωτοι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Hevsel Bahçeleri de UNESCO'ya aday".
2. ↑  "Diyarbakır Fortress and Hevsel Gardens Cultural Landscape" Αρχειοθετήθηκε 2019-06-21 στο Wayback Machine..
Στην ελληνική μυθολογία ο **Κάρναβος** ή **Χαρναβών** ήταν βασιλιάς των Γετών. Ο Κάρναβος διδάχθηκε από τον Τριπτόλεμο την τέχνη της γεωργίας, αλλά για να κρατήσει κοντά του τον Τριπτόλεμο σκότωσε έναν δράκοντα από το άρμα του. Ο Κάρναβος καταλήφθηκε τότε από μανία που του έστειλε η θεά Δήμητρα και αυτοκτόνησε. Σύμφωνα όμως με άλλη εκδοχή του μύθου, η Δήμητρα μεταμόρφωσε τον Κάρναβο σε δράκο, για να αντικαταστήσει τον σκοτωμένο. Μετά τον θάνατό του, ο Κάρναβος τοποθετήθηκε στα ουράνια μαζί με το θύμα του, τον Δράκοντα, και αποτελεί κατά μία παράδοση τον αστερισμό Οφιούχο.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 518
Οι Κήποι της αρχαίας Ρώμης.
Οι **Κήποι της Δομιτίας**, λατιν.: 'Horti Domitiae, ήταν ένα σύνολο ιδιωτικών κήπων στην αρχαία Ρώμη, που ανήκαν στη Δομιτία Λογγίνα, σύζυγο του Αυτοκράτορα Δομιτιανού. Βρίσκοντο στη δεξιά όχθη του ποταμού Τίβερη, βόρεια της Κορνηλίας Οδού, ανατολικά της Θριαμβικής Οδού και νότια της αρένας του Γάιου Καλιγούλα (Gaianum). Λίγα χρόνια αργότερα στην ίδια περιοχή κτίστηκε το Μαυσωλείο του Αδριανού. Οι κήποι ήταν ακόμη γνωστοί με αυτό το όνομα ως την εποχή του Αυρηλιανού. Η Δομιτία Λογγίνα ήταν ανιψιά της Μιλωνίας Καισωνίας, συζύγου του Καλιγούλα (θείου του Νέρωνα).

Ο Πιρανέζι θεωρεί ότι οι Κήποι ανήκαν στη Δομιτία Λεπίδα τη Νεότερη, θεία εκ πατρός του Νέρωνα. 

To 59 μ.Χ. ο Νέρωνας ανάγκασε τη Δομιτία να αυτοκτονήσει, κατάσχεσε τους Κήπους της και τους ένωσε με τους Κήπους της γιαγιάς του Αγριππίνας της Πρεσβύτερης. Στo ανατολικό άκρο των κήπων βρίσκεται σήμερα το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο (Corte Suprema di Cassazione) και η μπροστά του Πιάτσα Καβούρ.

Βιβλιογραφία
------------

* «Horti», στο Platner and Ashby, *A Topographical Dictionary of Ancient Rome*, Λονδίνο, 1929, σελ. 267
H **Καντιντόντουρμα** (τουρκικά: Kadıdondurma) είναι χωριό στην περιοχή Μερίτς της επαρχίας Αδριανούπολης στην Τουρκία,  4,5 χλμ ανατολικά του ελληνικού Σουφλίου.

Η παλαιά ονομασία του χωριού είναι **Καντίκιοϊ** (τουρκ.: Kadıköy) στα αρχεία του 1877. Το χωριό έχει τη σημερινή του ονομασία από το 1928. Μετά τις πλημμύρες του Έβρου το 1940, οι κάτοικοι του Εντέκιοϊ, 2 χλμ δυτικά, μετακόμισαν στο Καντίκιοϊ, γι' αυτό είναι γνωστό και ως Εντέκιοϊ μεταξύ των ντόπιων.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2019, έχει 674 κατοίκους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Villages in Meriç Disrict». *Turkish Government* (στα Τουρκικά). Ανακτήθηκε στις 4 Μαρτίου 2021.
Για τη δεξιότητα δεν υπάρχει ένας και μοναδικός συμφωνημένος ορισμός. Γενικά, ως **δεξιότητα** χαρακτηρίζεται η δυνατότητα ενός ατόμου να επιτυγχάνει κάποιο συγκεκριμένο επιθυμητό αποτέλεσμα, με την ελάχιστη δυνατή προσπάθεια και χρόνο (αξιοποίηση και εφαρμογή γνώσεων για την εκπλήρωση εργασιών και την επίλυση προβλημάτων). Οι δεξιότητες, βασισμένες στην ανάπτυξη ικανοτήτων, δεν είναι έμφυτες στα άτομα, αλλά αποκτώνται/αναπτύσσονται με τη μάθηση μέσω του συνόλου της εκπαίδευσης και της πρακτικής εξάσκησης (training). 

Οι δεξιότητες διακρίνονται σε *γενικές* και σε *ειδικές*. Οι γενικές δεξιότητες αφορούν σε ευρεία γκάμα επαγγελμάτων, μπορεί για παράδειγμα να είναι η διαχείριση του χρόνου, η ομαδικότητα, η ηγεσία, ενώ οι ειδικές δεξιότητες χρησιμεύουν μόνο στη διεξαγωγή κάποιου εξειδικευμένου έργου (επαγγέλματος), π.χ. δεξιότητα χρήσης ηλεκτρονικών υπολογιστών. 
Επίσης, οι δεξιότητες μπορεί να είναι *νοητικές* (χρήση λογικής, διαισθητικής και δημιουργικής σκέψης, π.χ. για την επίλυση προβλημάτων, λήψη αποφάσεων, κτλ) και *πρακτικές* (αφορούν στη χειρωνακτική επιδεξιότητα και στη χρήση μεθόδων, υλικών, εργαλείων και οργάνων).

Στην πράξη, πολλές δεξιότητες αποκτώνται κατά την διάρκεια της εκπαίδευσης και στο χώρο εργασίας, όπου στο υπόβαθρο των γνώσεων έρχεται να προστεθεί η εμπειρία από την επαγγελματική ενασχόληση με κάποιο ειδικό εργασιακό αντικείμενο.

Γενικές δεξιότητες
------------------

### Δεξιότητα μάθησης

Μαθαίνω πώς να μαθαίνω. 

### Διάβασμα

Δεξιότητα μελέτης.

### Γραπτός λόγος

Δεξιότητα έκφρασης με το γραπτό λόγο.

### Αριθμητική/Μαθηματικά

Αριθμητική/Μαθηματική δεξιότητα (ευκολία εκτέλεσης αριθμητικών πράξεων και επίλυσης μαθηματικών προβλημάτων).

### Προφορικός λόγος

Δεξιότητα έκφρασης με τον προφορικό λόγο (ομιλία).

### Ακρόαση

### Επικοινωνία

Επικοινωνιακή δεξιότητα. Αναφέρεται στην αποτελεσματική δεξιότητα ακρόασης, γραπτού και προφορικού λόγου. 

### Επίλυση προβλημάτων

Δεξιότητα ρεαλιστικής επίλυσης προβλημάτων και δημιουργικότητας, με τις διατιθέμενες πληροφορίες και μέσα. 

  

### Δημιουργική σκέψη

  

### Αυτοεκτίμηση

  

### Κίνητρα

  

### Ομαδικότητα

Δεξιότητα ομαδικής εργασίας και συνεργασίας με άλλους για την επίτευξη του κοινού στόχου. 

### Διαπραγμάτευση

Δεξιότητα διεξαγωγής διαπραγματεύσεων.

### Επιρροή

  

### Οργάνωση

Δεξιότητα σχεδιασμού, οργάνωσης και εφαρμογής έργων/εργασίας, με αποτελεσματικό τρόπο και μέσα σε συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο περάτωσης.

### Ηγεσία

Ηγετική δεξιότητα. Αφορά στη δημιουργία του απαραίτητου κλίματος εργασίας, παρακίνησης και καλλιέργειας σχέσεων εμπιστοσύνης των υφισταμένων για την επίτευξη του στόχου. 

### Λήψη αποφάσεων

Εξωτερικοί δεσμοί
-----------------

* American Society for Training & Development
* Online Courses with Skill Orientation
* Australian National Training Authority
* NCVER's Review of generic skills for the new economy Αρχειοθετήθηκε 2008-07-30 στο Wayback Machine.
**Δεξαμενισμός** πλοίου στη μόνιμη δεξαμενή του Πειραιά.
**Δεξαμενισμός πλοίου** (docking ή dry docking) χαρακτηρίζεται η ανά τακτά χρονικά διαστήματα είσοδος ενός πλοίου σε δεξαμενή μόνιμη ή πλωτή προκειμένου αφενός να διενεργηθούν διάφοροι έλεγχοι και επιθεωρήσεις αφετέρου να γίνουν οι απαιτούμενοι καθαρισμοί και χρωματισμοί υφάλων του πλοίου ή και οι μη άμεσης ανάγκης επισκευές ή και ακόμη οι έκτακτες μετά από κάποιο συμβάν.

Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιούνται είτε:

1. Μόνιμες δεξαμενές (graving docks) που κατασκευάζονται στο έδαφος με άνοιγμα προς την θάλασσα και κλίση προς αυτή που κλίνονται με πόρτα που λέγεται θυρόπλοιο (dockgate) είτε
2. Πλωτές δεξαμενές (floating dry-docks) που αποτελούν πλωτά ναυπηγήματα και είναι μεταλλικής κατασκευής με ανοικτά τα δύο άκρα.

Τα πλοία στην αρχή ρυμουλκούμενα εισέρχονται σ΄ αυτές υπό την καθοδήγηση του Δεξαμενιστή ή Δεξαμενάρχη με την βοήθεια αμφίπλευρων σχοινιών - βαρούλκων των δεξαμενών, στη συνέχεια αφού ολοκληρωθεί η είσοδος, οι μεν μόνιμες κλείνουν και με μεγάλες μόνιμες αντλίες αφαιρείται το νερό, οι δε πλωτές που είναι ημιβυθισμένες απαντλούν το νερό από τα κύτη τους και αναδύονται μαζί με το πλοίο που έχει εισέλθει. Απαντλούμενο το νερό και στις δύο περιπτώσεις τύπων δεξαμενών, το πλοίο όπως είναι κεντραρισμένο κατά το διάμηκες της δεξαμενής, "κάθεται" στις σχάρες (ή βάζα) με την τρόπιδα και με ειδικά ξύλα δοκούς στηρίζεται από τα πλάγια.

Κύριες εργασίες κατά τους δεξαμενισμούς των πλοίων είναι οι επιθεωρήσεις υφάλων, έλεγχοι ελίκων, πηδαλίων αντικατάσταση ανοδίων, καθαρισμοί υφάλων, συνήθως με υδροβολή, αντικατάσταση υλικών, καταβίβαση αλυσίδων αγκυρών και έλεγχος αυτών, καθώς και έλεγχος καλής λειτουργίας υφάλων απολήξεων οργάνων, στομίων αναρροφήσεων κλπ. με τελική συνήθως εργασία τον υφαλοχρωματισμό.

Στον λιμένα του Πειραιά από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα υφίστανται δύο μόνιμες δεξαμενές, γνωστότερες ως "δεξαμενές Βασιλειάδη" και μια σύγχρονη πλωτή δεξαμενή με το Όνομα "Πειραιάς ΙΙΙ"  ,στις οποίες οφείλει πολλά η ανάπτυξη τόσο αυτού του ίδιου του λιμένα όσο και της πόλης του Πειραιά γενικότερα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Το πρώτο ακτοπλοϊκό πλοίο ανέβηκε στη νέα δεξαμενή του ΟΛΠ». *naftemporiki.gr*. 22 Μαΐου 2018. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2018.
Αντιπροσωπευτική δομή δεξτρίνης.
Οι **δεξτρίνες** είναι γενικός όρος για μια ομάδα υδατανθράκων χαμηλού μοριακού βάρους που προέρχονται από την μερική αποικοδόμηση (υδρόλυση) του αμύλου ή του γλυκογόνου. Είναι μίγματα ολιγοσακχαριτών αποτελούμενων από επαναλαμβανόμενες μονάδες D-γλυκόζης.

Οι δεξτρίνες παράγονται από τη διάσπαση του αμύλου είτε με την επίδραση του ενζύμου αμυλάση, είτε με θέρμανση απουσία υγρασίας σε όξινες συνθήκες (πυρόλυση). Η άνυδρη πυρόλυση του αμύλου χρησιμοποιείται στη βιομηχανία ως μέθοδος μαζικής παραγωγής δεξτρινών, παρατηρείται όμως και κατά το ψήσιμο αμυλούχων τροφών όπως το ψωμί.

Κατά την βαθμιαία διάσπαση του αμύλου λαμβάνονται πρώτα οι **αμυλοδεξτρίνες**, που χρωματίζουν το διάλυμα ιωδίου μπλε όπως και το άμυλο. Καθώς προχωρεί η υδρόλυση σχηματίζονται οι **ερυθροδεξτρίνες**, που δίνουν κόκκινο χρώμα. Στη συνέχεια σχηματίζονται οι **αχροοδεξτρίνες** που δεν δίνουν κανένα χρώμα με το ιώδιο, κατόπιν σχηματίζεται ο δισακχαρίτης μαλτόζη και τελικά με πλήρη υδρόλυση λαμβάνεται γλυκόζη.

Σε καθαρή μορφή οι δεξτρίνες έχουν τη μορφή λευκής, κίτρινης ή καφέ σκόνης. Είναι ουσίες υγροσκοπικές (απορροφούν εύκολα νερό) και δημιουργούν κολλώδη, παχύρρευστα διαλύματα.

Χρήσεις
-------

Στη βιομηχανία τροφίμων οι δεξτρίνες χρησιμοποιούνται ως πηκτικοί παράγοντες και αναγράφονται σαν πρόσθετα με τον κωδικό Ε1400. Προσδίδουν όγκο στα τρόφιμα και αυξάνουν τη συνοχή προϊόντων όπως σάλτσες και γλάσο. 

Βρίσκουν επίσης χρήση στη φαρμακοβιομηχανία για την αύξηση του όγκου χαπιών ή την κατασκευή καλυμμάτων από κάψουλες. 

Αραιά διαλύματα δεξτρινών έχουν τη μορφή κόλλας και χρησιμοποιούνται για το κολλάρισμα χαρτιού ή υφάσματος. Σε λεπτές επιστρώσεις απαντώνται ως η γνωστή συγκολλητική ουσία σε φακέλους αλληλογραφίας.

Πηγές
-----

* Δ. Μπόσκου, *Χημεία Τροφίμων*, Εκδόσεις Γαρταγάνη, Θεσσαλονίκη, 2004.
* J. McMurry, *Οργανική Χημεία*, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2005.
Ο **Δημήτριος Μπίτσιος** (1915 - 10 Ιανουαρίου 1984) ήταν Έλληνας διπλωμάτης. Διατέλεσε διευθυντής του Πολιτικού Γραφείου του Βασιλιά Κωνσταντίνου από τον Ιανουάριο του 1966 μέχρι την επιβολή της χούντας, και εξωκοινοβουλευτικός υπουργός Εξωτερικών από τον Νοέμβριο του 1974 έως τον Νοέμβριο του 1977 στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια το 1915, στην κοινότητα των Ελλήνων της Αιγύπτου, και σπούδασε νομικά, πολιτικές και οικονομικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ακολούθησε διπλωματική σταδιοδρομία στο ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών. Υπηρέτησε σε διάφορες θέσεις (Κάιρο, Λονδίνο κ.α.)

Τις περιόδους 1961 - 1965 και 1967 - 1972 διατέλεσε μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον ΟΗΕ, ενώ είχε συμμετάσχει ως μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στις Διασκέψεις της Ζυρίχης και Λονδίνου για το Κυπριακό.

Τον Ιανουάριο του 1966 ανέλαβε διευθυντής του Πολιτικού Γραφείου του τότε Βασιλιά Κωνσταντίνου, αντικαθιστώντας τον δικαστικό Κωνσταντίνο Χοϊδά (ο οποίος επέστρεψε στο ΣτΕ), θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι και την 21η Απριλίου 1967, οπότε παραιτήθηκε επιστρέφοντας στο διπλωματικό σώμα. Διαδραμάτισε εποικοδομητικό ρόλο στην άμβλυνση των διαφωνιών του βασιλιά με τον Γεώργιο Παπανδρέου, και τον Δεκέμβριο του 1966 σημείωσε την μεγαλύτερη επιτυχία του, με την συμφωνία βασιλιά-Παπανδρέου-Κανελλόπουλου για την ανατροπή της κυβέρνησης των Αποστατών και την αντικατάστασή της με υπηρεσιακή, υπό τον Ιωάννη Παρασκευόπουλο, γεγονός που άνοιγε τον δρόμο για ομαλοποίηση της πολιτικής ζωής -τελικά, όμως, επενέβησαν οι πραξικοπηματίες συνταγματάρχες ένα μήνα πριν από τις προγραμματισμένες εκλογές.

Το 1972 παραιτήθηκε από το διπλωματικό σώμα και ιδιώτευσε μέχρι και την πτώση της Χούντας των Συνταγματαρχών. Από τον Ιούλιο μέχρι τον Νοέμβριο του 1974, στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, διορίστηκε υφυπουργός Εξωτερικών ενώ στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή, από τον Νοέμβριο του 1974 έως τον Νοέμβριο του 1977, ανέλαβε εξωκοινοβουλευτικός υπουργός Εξωτερικών.

Είχε συγγράψει τα βιβλία: «*Κρίσιμες ώρες*» που αναφέρεται στο Κυπριακό μέχρι την επιβολή της χούντας, «*Η μεγάλη Ιδέα του Ελληνισμού*», «*Αίγυπτος και εγγύς Ανατολή*», «*Στο Όριο των Καιρών*» (με πρόλογο Σταύρου Ψυχάρη, για τον ρόλο του ως διευθυντής του Γραφείου του Βασιλιά) κ.α.

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1984, σε ηλικία 69 ετών. Γιος του είναι ο πρέσβης Κωνσταντίνος Μπίτσος, ο οποίος διατέλεσε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Εξωτερικών και διευθυντής του Ιδιαίτερου Γραφείου του Προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια.

Πηγές
-----

1. 1 2 3 4  Βιογραφικό Μπίτσιου[*νεκρός σύνδεσμος*], από την ιστοσελίδα της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Ελλάδας στον ΟΗΕ
2. ↑  Μυστικές συναντήσεις, Ανάκτορα και χούντα Η αφήγηση ενός διπλωμάτη
3. ↑  Αντώνης Μακρυδημήτρης, Οι υπουργοί των εξωτερικών της Ελλάδας 1829-2000, εκδ.Καστανιώτης, Αθήνα, 2000, σελ.107
4. ↑  κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας[*νεκρός σύνδεσμος*], από την ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Κυβέρνησης
5. ↑  κυβέρνηση Καραμανλή[*νεκρός σύνδεσμος*], από την ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Κυβέρνησης
Ο **Δημήτριος Κούτσικας** (1898-1989) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός από τη Μεσσηνία. Υπηρέτησε ως βουλευτής Μεσσηνίας από το 1946 ως το 1950 και ως Δήμαρχος Μεσσήνης από το 1959 ως το 1967 και από το 1975 ως το 1982.

Σταδιοδρομία
------------

Γεννήθηκε στην επαρχία Καλαμών (στο Πλατύ) το 1898. Σπούδασε ιατρική και άσκησε το λειτούργημά του στο Πλατύ. Πολέμησε στο μέτωπο της Μικράς Ασίας και στον Πόλεμο του 1940. Το φθινόπωρο του 1944 παραπέμφθηκε σε ανταρτοδικείο, καθώς κατηγορήθηκε για συνεργασία με τις δυνάμεις Κατοχής.  Το 1945 τέθηκε επικεφαλής των "Χιτών" στη Μεσσηνία και ορίστηκε πρόεδρος της Κοινότητας Μεσσήνης για το διάστημα από 15 Αυγούστου 1945 μέχρι τις 9 Απριλίου 1946. Εξελέγη βουλευτής Μεσσηνίας με το συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων)στις εκλογές του 1946, συγκεντρώνοντας 8.919 ψήφους. Αργότερα εντάχθηκε στο Νέο Κόμμα και στους Προοδευτικούς και ήταν ξανά υποψήφιος βουλευτής.

Εξελέγη Δήμαρχος Μεσσήνης για πρώτη φορά κερδίζοντας τον αντίπαλό του Σταύρο Τσούση (ο οποίος είχε εκλεγεί δήμαρχος το 1954 με διαφορά 10 ψήφων από τον Κούτσικα) στις δημοτικές εκλογές του 1959 και επανεξελέγη το 1964. Όταν επιβλήθηκε η χούντα, ο Κούτσικας παύτηκε από τα καθήκοντά του. Μετά τη Μεταπολίτευση επέστρεψε στη δημαρχία, έχοντας κερδίσει από τον πρώτο γύρο τις εκλογές του 1975. Επανεξελέγη δήμαρχος για άλλα 4 χρόνια στις εκλογές του 1978, έχοντας την υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ και της Αριστεράς. Ως δήμαρχος ο Κούτσικας συνετέλεσε μεταξύ άλλων στην κατασκευή δικτύου για τα όμβρια ύδατα και στην εκτέλεση έργων οδοποιίας και αποχέτευσης.

Πέθανε τον Ιανουάριο του 1989 και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίου Δημητρίου στη Μεσσήνη στις 20 Ιανουαρίου.

Το όνομά του δόθηκε σε οδό της Μεσσήνης. Γιος του ήταν ο δικηγόρος Φοίβος Κούτσικας, βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ (1981-89).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κούλα Παπαδάκη-Κάκαρη,Προσωπικότητες από τον πολιτικό κόσμο της Ελλάδας : Αρχηγοί κομμάτων, υπουργοί, υφυπουργοί, γενικοί γραμματείς, νομάρχες & δήμαρχοι, 1975, τ.2, σελ. 352]
2. 1 2  Μπιτσάνης Ηλίας, Πριν από 60 χρόνια η εκλογή στη Μεσσήνη κρίθηκε για 10 ψήφους Αρχειοθετήθηκε 2014-06-04 στο Wayback Machine. Ελευθερία, 1 Ιουνίου 2014.
3. ↑  Εκλογές 1946-Οι 1.538 πολιτευτές, Αέρα, 7 Μαΐου 2012, ανάκτηση 1 Ιουνίου 2014.
4. ↑  Τα Νέα, Κοινωνικά, 20 Ιανουαρίου 1989, σελ. 55.
5. ↑  Χάρης Χαραλαμπόπουλος, Για τη μονοδρόμηση της Δ. Κούτσικα στη Μεσσήνη Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. Θάρρος, 22 Απριλίου 2008, ανάκτηση 1 Ιουνίου 2014.
6. ↑  Κοινοβουλευτική θητεία Φοίβου Δ. Κούτσικα, ιστοσελίδα Βουλής των Ελλήνων, 1 Ιουνίου 2014.
Το **Τάγμα της Αξίας της Γεωργίας, της Αλιείας και των Τροφίμων** (ισπανικά: *Orden del Mérito Agrario, Pesquero y Alimentario*) είναι ένα Πολιτικό Τάγμα της Αξίας, που απονέμεται από την Ισπανία. Απονέμεται για να αναγνωρίσει σε ανθρώπους και οργανισμούς εξαιρετικές επιδόσεις στους τομείς της γεωργίας, της αλιείας και των τροφίμων. Το τάγμα συστάθηκε με το Βασιλικό Διάταγμα 421/1987, στις 27 Φεβρουαρίου 1987. Το τάγμα αυτό αντικατέστησε το Πολιτικό Τάγμα της Γεωργικής Αξίας (*Orden Civil del Mérito Agrícola*), το οποίο δημιουργήθηκε με Βασιλικό Διάταγμα στις 9 Φεβρουαρίου 1906.

Οι τάξεις του τάγματος είναι έξι και μπορούν να απονεμηθούν σε ένα από τα τρία τμήματά του (γεωργία, αλιεία και τρόφιμα). Οι ιδιώτες μπορούν να αποκτήσουν μία από τις έξι κατηγορίες του τάγματος, ενώ οι οργανισμοί και οι συλλογικές ομάδες μπορούν να λάβουν μία από τις τρεις κατηγορίες τιμητικής πλάκας. Η απονομή του Μεγαλόσταυρου και της Χρυσής Πλάκας γίνεται με Βασιλικό Διάταγμα. Ο αποδέκτης οποιασδήποτε κατηγορίας του τάγματος, που έχει καταδικαστεί για διάπραξη δόλου ή δημόσιου εγκλήματος και έχει διαπιστωθεί ότι έχει ενεργήσει αντίθετα προς τους λόγους για τους οποίους έγινε η απονομή, χάνει τον τίτλο του τάγματος με παρέμβαση του Εισαγγελέα του Βασιλικού Τάγματος.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Civil Orders of Spain*. *Heraldaría*. (in ισπανική). Retrieved 7 March 2013.
2. ↑  Vilarrubias Solanes, Felio (2005). *Derecho premial: protocolo, ceremonial, heráldica y vexilología en el Estado, en las corporaciones públicas y en la empresa multinacional*. Universidad de Oviedo. σελ. 215. ISBN 978-84-8317-495-1.
3. 1 2  «Orden de 15 de abril de 1987 por la que se aprueba el Reglamento de la Orden del Mérito Agrario, Pesquero y Alimentario». *Boletín Oficial del Estado*. Agencia Estatal Boletín Oficial del Estado. Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2013.  (in ισπανική)
4. ↑
Συντεταγμένες: 40°19′10.9″N 1°41′51.0″W﻿ / ﻿40.319694°N 1.697500°W﻿ / 40.319694; -1.697500

 Χάρτης της λεκάνης του ποταμού Τάγου
Ο **Τάγος** (εξελληνισμένη μορφή του λατινικού *Tagus*, στα ισπανικά *Tajo*, προφέρεται «Τάχο» και στα πορτογαλικά *Tejo* που προφέρται «Τέζου») είναι ο μεγαλύτερος ποταμός της Ιβηρικής Χερσονήσου. Το συνολικό μήκος του ανέρχεται σε 1.008 χιλιόμετρα, ενώ η λεκάνη απορροής του έχει έκταση 81.600 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Από το μήκος του, 686 χιλιόμετρα ανήκουν στην Ισπανία, 275 στην Πορτογαλία και τα υπόλοιπα 47 διαμορφώνουν το σύνορο μεταξύ των δύο αυτών κρατών. Είναι κυρίως γνωστός από το ότι στις εκβολές του βρίσκεται η πρωτεύουσα της Πορτογαλίας, η Λισαβόνα.

Ο Τάγος πηγάζει από την πηγή *Φουέντε ντε Γκαρθία* (Fuente de García), σε υψόμετρο 1.593 μέτρα στα όρη Αλμπαρραθίν (Albarracín) της ανατολικής Ισπανίας. Το μεγαλύτερο μέρος του ρου του βρίσκεται σε σχετικώς στενή κοιλάδα. Δύο φράγματά του Εντρεπένια και Μπουενδία δημιουργούν τη γνωστή τεχνητή λίμνη «Θάλασσα της Καστίλης», έκτασης 133 τ.χλμ, ενώ χαμηλότερα (δυτικότερα) που διέρχεται βαθιά φαράγγια στο «Πουέντε ντε Αλκάνταρα» με φράγμα έχει δημιουργηθεί η μεγαλύτερη τεχνιτή λίμνη της Ευρώπης. Οι κυριότερες πόλεις που διαρρέει είναι οι Αρανχουέθ, Τολέδο, Ταλαβέρα ντε λα Ρέινα και Αλκάνταρα στην Ισπανία, και οι Κονστάνσια, Σανταρέμ και Λισαβόνα στην Πορτογαλία. Η μέση παροχή του Τάγου σε νερό όταν τελικώς εκβάλλει στον Ατλαντικό Ωκεανό ανέρχεται στα 500 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο.

Η μεγαλύτερη γέφυρα επί του Τάγου είναι η Γέφυρα Βάσκο ντα Γκάμα στη Λισαβόνα, με συνολικό μήκος 17,2 χιλιόμετρα, η οποία όταν εγκαινιάσθηκε, το 1998, ήταν και η μεγαλύτερη σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Δείτε επίσης
------------

* Το γεωγραφικό και διοικητικό διαμέρισμα Αλεντέζου (Alentejo) και η ιστορική περιοχή Ριμπατέζου (Ribatejo) της Πορτογαλίας πήραν το όνομά τους από τον Τάγο: Além-Tejo (= πέρα από τον Τάγο) και Arriba-Tejo (= στις όχθες του Τάγου).

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4105749-1
* NKC: ge1088207
* BNE: XX451175

 |

 |
Ο **Δημήτριος Κόρπας** (1810-1881) ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1810 από γονείς ευπατρίδες στην Τρίπολη Αρκαδίας. Παιδάκι μόλις ένδεκα χρονών πήρε μαζί με τον πατέρα του μέρος στις μάχες με την έναρξη της επανάστασης. Πήρε μέρος έξω από τα τείχη στην πολιορκία της Τρίπολης, διανέμοντας τρόφιμα και πολεμοφόδια στους αγωνιστές. Κατά την διάρκεια μιας εφόδου είδε τον πατέρα του να σκοτώνεται από σφαίρα του εχθρού. Έμεινε ορφανός και εξακολούθησε να πολεμάει. Επί Καποδίστρια κατατάχτηκε στη Σχολή των Ευελπίδων το 1829 και πήρε προαγωγή στον βαθμό του υπολοχαγού το 1834.

Στο Ναύπλιο το 1842 συνεργάστηκε με θερμή αγνότητα για την απόκτηση συνταγματικών ελευθεριών. 

Προάχθηκε σταδιακά κατά την διάρκεια της υπηρεσίας του μέχρι τον βαθμό του Συνταγματάρχη και οριστικού αρχηγού του μηχανικού σώματος.

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1881.

Πηγές
-----

* Ιωάννης Αρσένης, επιμ. (1881). *Ποικίλη Στοά: Εθνική εικονογραφημένη επετηρίς, Έτος 1/16, 1881-1914*. Αθήνα: Εστία. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2010.