recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Αγνή**, γερμ. Agnes von Andechs von Merania (π. 1215 - 7 Ιανουαρίου 1263) από τον Οίκο του Άντεχς ήταν κόρη του δούκα της Μερανίας και με τους γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα της Αυστρίας (1230-43) και μετά δούκισσα της Καρινθίας (!256-63).

Βιογραφία
---------

Ήταν η πρώτη κόρη του Όθων Α΄ δούκα της Μερανίας και της Βεατρίκης Β΄ των Χοενστάουφεν κόμισσας της Βουργουνδίας, κόρης τού Όθωνα Α΄ κόμη της Βουργουνδίας.

Εκ πατρός θείες της ήταν: η Αγνή ήταν σύζυγος του Φιλίππου Β΄ της Γαλλίας, η Γερτρούδη σύζυγος του Ανδρέα Β΄ της Ουγγαρίας και η Χέντβιχ σύζυγος του Ερρίκου Α΄ υψηλού δούκα της Πολωνίας & δούκα της Σιλεσίας.

Αδέλφια της ήταν ο Όθων Β΄, που διαδέχθηκε τον πατέρα τους ως δούκας της Μερανίας και, ως Γ΄, κόμης της Βουργουνδίας, η Βεατρίκη σύζυγος του Χέρμαν Β΄ κόμη της Βαϊμάρης-Όρλαμυντε και η Αδελαΐδα σύζυγος του Ούγου κόμη της Βουργουνδίας.

Το 1263 απεβίωσε η Αγνή και τάφηκε στο αββαείο της Στίσνα στη μαρκιωνία του Βίντικ (μετέπειτα Κάτω Καρνιόλα). Το 1269 απεβίωσε και ο δεύτερος σύζυγός της και η προίκα της περιήλθε στον Ότακαρ Β΄ της Βοημίας.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε πρώτα το 1229 τον Φρειδερίκο Β΄ των Μπάμπενμπεργκ τον *Εριστικό*, τότε διάδοχο του Λεοπόλδου ΣΤ΄ δούκα της Αυστρίας. Ο Φρειδερίκος Β΄ είχε μόλις διαζευχθεί από τη σύζυγό του Ευδοκία (Σοφία) Λασκαρίνα, κόρη του Θεοδώρου Α΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων, επειδή δεν έκαναν παιδιά. Το 1230 αυτός έγινε δούκας της Αυστρίας. Βασισμένος στην προίκα της Αγνής, που μεταξύ άλλων περιελάμβανε τις μεγάλες ιδιοκτησίες των Άντεχς στις μαρκιωνίες της Καρνιόλα και του Βίντικ, ο Φρειδερίκος Β΄ ονόμασε τον εαυτό του *κύριο της Καρνιόλα* το 1232.

Ωστόσο ο Φρειδερίκος Β΄ διαζεύχθηκε και την Αγνή, επειδή δεν έκαναν παιδιά, το 1243. Ο αγέρωχος δούκας περιέπεσε σε μία συνοριακή διένεξη με τον Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας και το 1246, στη μάχη του ποταμού Λέιθα, σκοτώθηκε. Ήταν ο τελευταίος του Οίκου του, που με το τέλος του εξέλιπε. Τον κληρονόμησε η αδελφή του Μαργαρίτα και η ανιψιά του Γερτρούδη. 

Από το 1250 η Αγνή αναφέρεται στα έγγραφα ως σύζυγος του Ούλριχ Γ΄ των Σπόνχαϊμ δούκα της Καρινθίας. Αυτός θα μπορούσε να είχε διαδεχθεί τον πρώην σύζυγό της στον τίτλο του κυρίου της Καρνιόλα και με το τέλος του πατέρα της το 1256 έγινε *δούκας της Καρνιόλα*. Το ζεύγος απέκτησε:

* δύο τέκνα, που όμως απεβίωσαν μικρά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  p11404.htm#i114038. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* VEBER, Václav, a kol. Dějiny Rakouska. Praha : Nakladatelství Lidové noviny, 2002. Dále jen Dějiny Rakouska. ISBN 80-7106-491-2. S. 107.
* VANÍČEK, Vratislav. Velké dějiny zemí Koruny české II. 1197-1250. Praha : Paseka, 2000. ISBN 80-7185-273-2. S. 341.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 30731753
* GND: 133584038

 |

 |
Η **Μεσοποταμιακή Ακαδημία Κοινωνικών Επιστημών** είναι ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα που ιδρύθηκε στο πλαίσιο της de facto Ομοσπονδίας της Βόρειας Συρίας - Ροζάβα στην πόλη Καμισλί στη Συρία. Ξεκίνησε να διδάσκει το Σεπτέμβριο του 2014. Η εκπαιδευτική του αντίληψη βασίζεται στην πολιτική φιλοσοφία του Δημοκρατικού Συνομοσπονδισμού.

Δείτε επίσης
------------

* Πανεπιστήμιο του Αφρίν

* Πανεπιστήμιο της Ροζάβα

Παραπομπές
----------

1. ↑  «A Dream of Secular Utopia in ISIS' Backyard». New York Times. 29 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2016.
2. ↑  «Revolutionary Education in Rojava». New Compass. 17 Φεβρουαρίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2016.
Η μάχη έγινε στο Τελ Ελ Κεμπίρ, μια περιοχή 80 χλμ. βορειοανατολικά του Καΐρου, στις 13 Σεπτεμβρίου του 1882, ανάμεσα σε βρετανικές δυνάμεις, υπό τον Γκαρνέτ Γουόλσλεϋ και τους Αιγύπτιους επαναστάτες του Συνταγματάρχη Αχμέντ Άραμπι. Με τη νίκη τους οι Βρετανοί, προστάτευσαν τα οικονομικά τους οφέλη στη χώρα και κυρίως την κυριαρχία τους στη Διώρυγα του Σουέζ.

Δυνάμεις και Απώλειες
---------------------

Οι Αιγύπτιοι αριθμούσαν περί τους 15.000 στρατιώτες και 60 κανόνια. Οι Βρετανοί επιτέθηκαν με 18.500 στρατό, αποτελούμενο από δραγώνους και μέρος της Σκωτσέζικης Ταξιαρχίας, ενώ διέθεταν και 70 κανόνια.

Η μάχη
------

Ο αιγυπτιακός στρατός οχυρώθηκε στα αρχαία ερείπια της Ηλιούπολης, αλλά οι στρατιώτες ήταν κουρασμένοι και η άμυνά τους μηδαμινή, εξαιτίας της βιασύνης τους. Έτσι, οι Βρετανοί κατάφεραν να τους πλησιάσουν γρήγορα και μετά από μία ώρα μάχης σώμα με σώμα, να νικήσουν, με ελάχιστες απώλειες.

Απώλειες
--------

Οι βρετανικές δυνάμεις είχαν 57 νεκρούς, 380 τραυματίες και 22 αγνοούμενους. Αντιθέτως, ο αιγυπτιακός στρατός είχε 1.396 απώλειες και 681 τραυματίες.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Battle of Tel el-Kebir  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Reproduction of official British casualty figures
H **Κατερίνα Ανατόλιεβνα Παβλένκο** (ουκρανικά: *Катери́на Анато́ліївна Павле́нко*; γεννημένη στις 10 τον Αύγουστο 1988) είναι Ουκρανή τραγουδίστρια, λαογράφος, συνθέτρια και η κύρια τραγουδίστρια του ουκρανικού συγκροτήματος Go\_A.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1988 στην Νίζιν της περιοχής Τσερνιχίβσκα. Η μητέρα της δούλευε αμισθί στον στρατό και η ίδια ανατράφηκε από τους παππούδες της ,οι οποίοι την μύησαν στην παραδοσιακή μουσική Ως παιδί η Κατερίνα ανέπτυξε μια σοβαρή πνευμονοπάθεια και υποβλήθηκε σε δύο διαφορετικές πνευμονικές χειρουργικές επεμβάσεις. Στη πρώτη χειρουργική επέμβαση έπρεπε να αφαιρεθεί ένας όγκος από τον πνεύμονα. Σύμφωνα με την ίδια δεν περίμενε πως θα επιβίωνε από τη δεύτερη επέμβαση, για αυτό και όταν ανάρρωσε, δεν ήξερε τι να κάνει με τη ζωή της, καθώς δεν είχε προγραμματίσει να κάνει κάτι .Δυσκολεύτηκε να τραγουδήσει μετά την ασθένειά της, αλλά το ξεπέρασε αλλάζοντας τον τρόπο που αναπνέει.

Κατά τα σχολικά της χρόνια σπούδασε στη Μουσική Σχολή της Νίζιν και τραγουδούσε στην παιδική χορωδία του Syaivo. Το 2009 αποφοίτησε από τη Σχολή Πολιτισμού και Τεχνών της Νίζιν.

Από το 2009 έως το 2013 σπούδασε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο Πολιτισμού και Τεχνών του Κιέβου στη Σχολή Μουσικής Τέχνης με ειδίκευση στη λαογραφία.

Το 2012, εντάχθηκε στο γκρουπ Go\_A , έξι μήνες μετά τη δημιουργία του. Αρχικά έκανε δεύτερα φωνητικά και αργότερα έγινε σολίστ. Στα πλαίσια του γκρουπ Go A, κυκλοφόρησε 1 στούντιο άλμπουμ "Go to Sound" και αρκετά single.

Η Παβλένκο έχει οργανώσει πολλά λαϊκά σύνολα, συμπεριλαμβανομένης της βετερανικής χορωδίας στο Μπέρεζαν. 

Παράλληλα με αυτά, γράφει ποιήματα και σόλο τραγούδια, τα οποία δημοσιεύει με το ψευδώνυμο "Monokate"  .

Στις 22 Φεβρουαρίου 2020, μαζί με το γκρουπ Go\_A, κέρδισε στον εθνικό τελικό για το Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2020  με το τραγούδι "Nightingale ". Λόγω της πανδημίας του κοροναϊού, ο διαγωνισμός ακυρώθηκε, αλλά το γκρουπ Go\_A εκπροσώπησε εκ νέου την Ουκρανία το επόμενο έτος στην Eurovision του 2021 με το τραγούδι SHUM. Στον τελικό του διαγωνισμού, η ομάδα κατέκτησε την 5η θέση.

Παραπομπές
----------

1. 1 2   *Російські нагороди і гастролі для нас неприйнятні! – Катерина Павленко, солістка гурту Go-A*, ανακτήθηκε στις 2021-05-30
2. ↑   *«MonoKate» | документальний проєкт Суспільного про солістку Go\_A Катерину Павленко*, ανακτήθηκε στις 2021-05-30
3. ↑  «Ніжинський фаховий коледж культури і мистецтв». *nukim.org.ua*. Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2021.
4. ↑  «Фольклорний ансамбль «Кралиця»». *fmm.knukim.edu.ua*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2021.
5. ↑  «Monokate випустила дебютний сингл». *neformat* (στα Ουκρανικά). Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2021.
6. ↑  «Україна зайняла друге місце на Євробаченні-2021 за результатами голосування глядачів». *5 канал* (στα Ουκρανικά). Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2021.
Το **φράγκο** ήταν νόμισμα που εκδόθηκε για τις Βελγικές αποικίες της Ρουάντα και του Μπουρούντι το 1960 και αντικαταστάθηκε το 1964 από τα αντίστοιχα εθνικά νομίσματα.

Ιστορία
-------

Η Γερμανική Αυτοκρατορία απώλεσε τις αποικίες Ρουάντα και Μπουρούντι το 1916 οι οποίες ήρθαν υπό τον έλεγχο του Βελγίου υπό τους όρους που όριζε η Κοινωνία των Εθνών. Από τότε και έως το 1960 το νόμισμα που ήταν σε χρήση στα εδάφη αυτά ήταν το φράγκο του Βελγικού Κονγκό. Το 1960 υιοθετείται το φράγκο της Ρουάντα και του Μπουρούντι και μόλις 4 χρόνια μετά, το 1964 ως επακόλουθο της διακήρυξης της ανεξαρτησίας των δύο αυτών χωρών αντικαθίσταται από τα αντίστοιχα εθνικά νομίσματα του φράγκου της Ρουάντα και του φράγκου του Μπουρούντι.

Κέρματα
-------

Μεταξύ των ετών 1960 και 1964 εκδόθηκε ένα και μοναδικό κέρμα με ονομαστική αξία 1 φράγκου.

Χαρτονομίσματα
--------------

Το 1964 εκδόθηκαν χαρτονομίσματα με ονομαστικές αξίες των 5, 10, 20, 50, 100, 500 και 1000 φράγκων.
Μετά την υιοθέτηση των εθνικών τους νομισμάτων οι δυο χώρες επιτύπωσαν τα χαρτονομίσματα με κατάλληλη σήμανση ώστε να ξεχωρίζουν ποια από αυτά ήταν για χρήση για το Μπουρούντι και ποια για την Ρουάντα με σκοπό να συνεχίσουν να κυκλοφορούν στις δύο χώρες αυτές και μετά την έλευση των εθνικών τους νομισμάτων.

Πηγές
-----

* Krause, Chester L. and Clifford Mishler (1991). Standard Catalog of World Coins: 1801–1991 (18th ed. ed.). Krause Publications. ISBN 0873411501.
* Pick, Albert (1994). Standard Catalog of World Paper Money: General Issues. Colin R. Bruce II and Neil Shafer (editors) (7th ed.). Krause Publications. ISBN 0-87341-207-9.
* Εθνική τράπεζα της Ρουάντα (Αγγλικά) (Ανάκτηση 12/05/2011)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Χαρτονομίσματα του φράγκου Ρουάντας-Μπουρούντι (Ανάκτηση 12/05/2011)
* Το μοναδικό κέρμα του φράγκου Ρουάντας-Μπουρούντι (Ανάκτηση 12/05/2011)

  



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Rwanda and Burundi franc  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Αμφορέας του Ερμόνακα** είναι αρχαίο αγγείο αττικής ερυθρόμορφης αγγειογραφίας που βρέθηκε σε ετρουσκικό τάφο στο Βούλτσι της Ιταλίας. Ήταν μέρος της συλλογής Φεόλι και εκτίθεται σήμερα στο μουσείο του Βούρτσμπουργκ στη Γερμανία.

Περιγραφή
---------

Παριστάνει μια νεαρή γυναίκα που βοηθάει έναν νεαρό πολεμιστή να φορέσει τα όπλα του. Φορούν και οι δύο χιτώνα. Η γυναίκα δίνει στον πολεμιστή την περικεφαλαία του, ενώ κρατάει την ασπίδα του, η οποία είναι διακοσμημένη με ένα φίδι, ενώ ο πολεμιστής σκύβει για να φορέσει το σπαθί του.

Ερμηνεία
--------

Δύο εκδοχές υπάρχουν για την ερμηνεία των προσώπων. Κατά πρώτη εκδοχή πιστεύεται ότι εικονίζεται ο Αχιλλέας με τη μητέρα του, Θέτις, η οποία του δίνει τα όπλα που κατασκεύασε ο Ήφαιστος για τον Τρωικό πόλεμο, σύμφωνα με τη σκηνή που εξυμνεί ο Όμηρος στην Ιλιάδα 
Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, ο νεαρός πολεμιστής είναι ένας ανώνυμος Αθηναίος, και η γυναικεία μορφή είναι, λόγω του νεαρού της ηλικίας της, αδελφή του.

Ιστορική τοποθέτηση
-------------------

Η αγγειοπλαστική τεχνοτροπία καθώς και η αγγειογραφική απόδοση ανήκουν στην εποχή του 450 π.Χ. ενώ θεματικά το έργο τοποθετείται στις σκηνές αποχαιρετισμού του στρατιώτη που αναχωρεί για τον αγώνα. Η αγγειογραφία αποδίδεται στον Ερμόνακα. Χαρακτηριστικό είναι ότι η ζωγραφική δεν παρουσιάζει τον θώρακα, τις περικνημίδες και το δόρυ του πολεμιστή, τα οποία φορούσαν οι Αθηναίοι οπλίτες στους Περσικούς πολέμους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ομήρου Ιλιάς, 19.10

Πηγές
-----

* Irma Wehgartner: *Auszug eines jungen Kriegers*, Περιέχεται στο: Ulrich Sinn, Irma Wehgartner (Εκδότης): *Begegnung mit der Antike. Zeugnisse aus vier Jahrtausenden mittelmeerischer Kultur im Südflügel der Würzburger Residenz*, Ergon, Würzburg 2001 ISBN 3-935556-72-1, S. 90–91

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

* Παρουσίαση του αγγείου στο theoi.com


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Amphora des Hermonax in Würzburg  της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Ζιλούρ Ραχμάν** (Zillur Rahman, জিল্লুর রহমান, 9 Μαρτίου 1929 - 20 Μαρτίου 2013) ήταν πολιτικός από το Μπανγκλαντές, πρόεδρος της χώρας από το 2009 μέχρι τον θάνατό του το 2013.

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
---------------------------

Γεννήθηκε στο Κισόργκανι. Ο πατέρας του, Μεχέρ Αλί Μιάν, ήταν διάσημος δικηγόρος και πρόεδρος της τοπικής και επαρχιακής επιτροπής του Μιμεσίνγκ. Απέκτησε πτυχίο Νομικής και μάστερ στην Ιστορία από το πανεπιστήμιο της Ντάκα.

Πολιτική καριέρα
----------------

Ο Ραχμάν έλαβε μέρος στο κίνημα για τη γλώσσα Βεγγάλης του 1952. Αργότερα, ως υποψήφιος του συνδέσμου Αουάμι, εξελέγη μέλος του κοινοβουλίου το 1970 στις εθνικές εκλογές του Πακιστάν. Στη διάρκεια του Απελευθερωτικού Πολέμου του Μπανγκλαντές ο Ραχμάν έλαβε μέρος στην κυβέρνηση σε εξορία.

Έπειτα από τον πόλεμο ο Ραχμάν έγινε γενικός γραμματέας του Συνδέσμου Αουάμι το 1972. Εξελέγη βουλευτής στο κοινοβούλιο το 1973 στις γενικές εκλογές της χρονιάς. Έπειτα από τη δολοφονία του Σεΐχ Μπουτζιμπούρ Ραχμάν ο Ζιλούρ συνελήφθη από τη στρατιωτική χούντα και έμεινε στη φυλακή για 4 χρόνια. 

Ο Ραχμάν θήτευσε ως υπουργός στην κυβέρνηση του Αουάφμι μεταξύ 1996 και 2001.

Προσωπική ζωή
-------------

Παντρεύτηκε την πολιτικό Άιβι Ραχμάν η οποία ήταν γραμματέας του κόμματος επί Γυναικείων Υποθέσεων. Η Ραχμάν σκοτώθηκε σε επίθεση με χειροβομβίδες το 2004 στην Ντάκα, έργο ισλαμιστών τρομοκρατών.

Πέθανε στις 20 Μαρτίου 2013 στη Σιγκαπούρη ύστερα από χρόνια ασθένεια.

Πρόεδρος
--------

Ο Ραχμάν ανακηρύχθηκε ο 19ος πρόεδρος από την Εκλογική Επιτροπή του Μπανγκλαντές στις 11 Φεβρουαρίου του 2009 όταν κανένας άλλος υποψήφιος δεν έκανε αίτηση για την προεδρική εκλογή του 2009. Ορκίστηκε στις 12 Φεβρουαρίου του 2009.

Ήταν ανώτερο μέλος του Προεδρείου του Συνδέσμου Αουάμι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «President Zillur Rahman dies after illness|bbc.co.uk/news».
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 22  Μαρτίου 2020.
3. ↑  «Birth Date». 11 Φεβρουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2009.
4. 1 2 3 4 5 6  «Presidium Member of Awami League». 11 Φεβρουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2009.
5. ↑  Country crippled in hartal, Rail links collapse; cops club CPB leader Selim; today's hartal curtailed to 1pm, *The Daily Star*, 25 Αυγούστου 2004.
6. ↑  «Bangladesh President Zillur Rahman dies after illness». 20 Μαρτίου 2013. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2013.
7. ↑  «Zillur Rahman declared new President of Bangladesh». 11 Φεβρουαρίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Μαρτίου 2009. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2009.
8. ↑

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 41145304914678610844
* LCCN: n2015230167
* ISNI: 0000 0004 4625 7178

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Zillur Rahman  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Επαγγελματικό οικόσημο των μπαρμπέρηδων
Μπαρμπέρης το 1568
Σκηνή από λαογραφική γιορτή στο Kaltenberg της Γερμανίας, 2005
Ο **μπαρμπέρης** είναι χειρωνακτικό επάγγελμα. Η ετυμολογία της λέξης προέρχεται από το γαλλικό *barbe* ([baʀb]), που σημαίνει «γένι», «μούσι».

Ιστορική αναδρομή του επαγγέλματος
----------------------------------

Το επάγγελμα έχει τις ρίζες του στο επάγγελμα του μεσαιωνικού κουρέα, που διατηρούσε δημόσια λουτρά και περιποιούνταν πελάτες και ασθενείς. Προφανώς εξελίχτηκε από την βοηθητική εργασία, αφού ο μπαρμπέρης ήταν βοηθός του κουρέα και ασχολούνταν κυρίως με το κόψιμο των μαλλιών και το ξύρισμα των πελατών. Με την πάροδο του χρόνου, και ανάλογα με τις ικανότητες του καθενός ήταν σε θέση να κάνει εκτός αυτού και άλλες δουλειές, όπως το βγάλσιμο των δοντιών, την θεραπεία τραυμάτων (στρατιώτες μετά τον πόλεμο κλπ.), καταγμάτων, και άλλων πληγών και ασθενειών όπως τον καυτηριασμό των σπυριών. 

Ο κουρέας και ο μπαρμπέρης είχαν ως επί το πλείστον ανδρική πελατεία. 

Το επάγγελμα του μπαρμπέρη αναφέρεται γραπτώς για πρώτη φορά σε ένα έγγραφο το 1397 στην Κολωνία, ενώ επαγγελματικοί σύνδεσμοι των μπαρμπέρηδων εμφανίζονται το δεύτερο ήμισυ του 15ου αι. στο Γκντανσκ το 1457, στο Λίμπεκ το 1480 και στο Αμβούργο το 1486. Οι μπαρμπέρηδες πλήρωναν ενοίκιο στον κουρέα για να χρησιμοποιήσουν το μαγαζί. Από τον 16ο αι. και μετά, και λόγων της παρακμής του θεσμού των δημόσιων λουτρών, οι μπαρμπέρηδες απόκτησαν μια κάποια αυτονομία και ανταγωνίζονταν τους κουρείς, δουλεύοντας και έξω από το κατάστημα. Εκτός από το ξύρισμα και το κούρεμα θεράπευαν κοψίματα, τρυπήματα, κατάγματα και άλλα ατυχήματα που τους απέδιδαν χρήματα. Μέχρι τον 18ο αιώνα έκαναν ακόμα και ακρωτηριασμούς ή και καισαρικές τομές. Από τον 19ο αι. και με την ανάπτυξη του ιατρικού επαγγέλματος οι μπαρμπέρηδες άρχισαν να εξειδικεύονται. 

Ένας άλλος επαγγελματικός κλάδος δημιουργήθηκε στον 17ο αι. όταν ήρθαν στην μόδα οι περούκες. Ο κλάδος αυτός ασχολήθηκε με την κατασκευή της περούκας, αλλά και την κόμμωση των γυναικών, ενώ ο μπαρμπέρης παρέμεινε στο κούρεμα και το ξύρισμα των ανδρών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lexikon des alten Handwerkes, Reinhold Reith; Bader und Barbiere - Sabine Sander S.17ff

Βιβλιογραφία
------------

* Reinhold Reith, Lexikon des alten Handwerkes: Bader und Barbiere
* Gertrud Wagner, Das Gewerbe der Bade und Barbiere im deutschen Mittelalter, med. Diss. Freiburg im Breisgau 1917
* Gerhard Wulz, Der Schönheit verbunden, Bader, Barbiere und Friseure, Geschichte und Geschichten, Fulda 2003

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85011797
* GND: 4290923-5
* NDL: 00569456

 |

 |
Η **Διεθνής Ομοσπονδία των Ερυθρών Αθλητικών και Γυμναστικών Ενώσεων** (*International Association of Red Sports and Gymnastics Associations*), γνωστή ως **Ερυθρά Αθλητική Διεθνής** (*Red Sport International* ή *RSI*) ή *Sportintern* δημιουργήθηκε στις 23 Ιουλίου 1921 με την υποστήριξη της Κομμουνιστικής Διεθνούς (*Comintern*) με σκοπό την προώθηση των σπορ και της γυμναστικής σε κομμουνιστική βάση.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Η **Ερυθρά Αθλητική Διεθνής** δημιουργήθηκε το 1921 με πρωτοβουλία κυρίως του Ρώσου επαναστάτη *Νικολάι Ίλιτς Ποντβόιτσκι* (ρωσ.: *Николай Ильич Подвойский*) και αναγνωρίστηκε επίσημα από την Κομιντέρν στο 5ο Παγκόσμιο Συνέδριο, το φθινόπωρο του 1924. Όμως, ήδη είχε γίνει μέλος της *Διεθνούς Κομμουνιστικής Νεολαίας*, του κλάδου νεολαίας της Κομμουνιστικής Διεθνούς.

Η οργάνωση είχε έδρα τη Μόσχα και προσπαθούσε να προσελκύσει τις εργατικές αθλητικές ενώσεις ανά τον κόσμο από την σοσιαλιστική Σοσιαλιστική Εργατική Αθλητική Διεθνή, όργανο της Β΄ Διεθνούς.

Αρχικά η Ερυθρά Αθλητική Διεθνής είχε ως μοναδικό μέλος τη Σοβιετική Ένωση. Τον Οκτώβριο του 1922 εντάχθηκε η κομμουνιστική αθλητική ομοσπονδία της Τσεχοσλοβακίας και στη συνέχεια οι εργατικές αθλητικές ομοσπονδίες της Γαλλίας (1923) και της Νορβηγίας (1924). Διαδοχικά εντάχθηκαν ανάλογες αθλητικές ενώσεις από πολλές χώρες, όπως: Ουρουγουάη, Αργεντινή, Καναδάς, Σουηδία, Ισπανία, ΗΠΑ, Ελλάδα, Ισλανδία, Γερμανία, Μεγάλη Βρετανία, Ελβετία, Ολλανδία, Αυστρία, Αλσατία της Γαλλίας και Σουδητία της Τσεχοσλοβακίας.

Η Ερυθρά Αθλητική Διεθνής προχώρησε στη διοργάνωση των Διεθνών Σπαρτακιάδων ως αντίπαλη αθλητική διοργάνωση των αριστοκρατικών Ολυμπιάδων της ΔΟΕ, ξεκινώντας από τη Μόσχα το 1928 αλλά και ως απάντηση στις Εργατικές Ολυμπιάδες της Β΄ Διεθνούς. 

Αν και ως τα τέλη της δεκαετίας του ’20 είχε επεκταθεί σε τρεις ηπείρους, η Ερυθρά Αθλητική Διεθνής διαλύθηκε από την Κομμουνιστική Διεθνή τον Απρίλιο του 1937.

Δες επίσης
----------

* Σπαρτακιάδα
* Εργατική Ολυμπιάδα
* Σοσιαλιστική Εργατική Αθλητική Διεθνής
Πάρκο για τα παιδιά στη Χολόν
Η **Χολόν** (γνωστή στα ελληνικά ως η Χωλών ή Ωλών) είναι ένα προάστιο του Τελ Αβίβ. Το 2009, είχε πληθυσμό 184.700 κατοίκων. Η Χολόν έχει τη δεύτερη μεγαλύτερη βιομηχανική ζώνη του Ισραήλ, μετά τη Χάιφα.

Ιστορία
-------

Το όνομα της πόλης προέρχεται από την εβραϊκή λέξη *Χολόν*, που σημαίνει "(μικρή) άμμος". Το όνομα εμφανίζεται επίσης στην Αγία Γραφή, η σύγχρονη πόλη ιδρύθηκε το 1935. Η *Łódzia* (εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας) ιδρύθηκε εκεί από Εβραίους μετανάστες από το Λοτζ (Łódź). Το μουσείο σχεδιασμού του Χολόν (*Design Museum Holon*), το οποίο άνοιξε το 2010 κοντά στη αποθήκη μέσων (médiathèque) και το Τμήμα Σχεδιασμού του Ινστιτούτου Τεχνολογίας του Χολόν, είναι το πρώτο ισραηλινό μουσείο σχεδιασμού.

Στην πόλη εδρεύει η Χάποελ Χολόν, γνωστή για το τμήμα καλαθοσφαίρισης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Šnatôn statîstî le-Yisra'el». (πολλαπλές γλώσσες) *Statistical Yearbook for Israel*. Κεντρικό Γραφείο Στατιστικής του Ισραήλ. Ανακτήθηκε στις 3  Μαΐου 2020.
2. ↑  Mandic, Asja· Roberts, Patrick (2012). *Museum Education in Times of Radical Social Change: Journal of Museum Education 37:3 Thematic Issue*. Taylor & Francis Group. σελ. 58. ISBN 9781611328219. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2020.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 312731304
* LCCN: n82024037
* ISNI: 0000 0001 0668 8174
* GND: 7522604-2
* BNF: cb15771564c (data)
* NKC: ge1004907

 |

 |
Η **Άιβι Ματσέπε-Κασαμπέρι** (*Ivy Matsepe-Casaburri*, 18 Σεπτεμβρίου 1937 - 6 Απριλίου 2009) ήταν Νοτιοαφρικανή πολιτικός. Χρημάτισε υπουργός Επικοινωνιών από το 1999 ως το θάνατό της. Το 2008 για μία ημέρα υπηρέτησε και ως υπηρεσιακή πρόεδρος της χώρας έπειτα από την παραίτηση του προέδρου Τάμπο Μπέκι. Από το 1997 ως το 1999 ήταν πρωθυπουργός της επαρχίας του Ελεύθερου Κράτους της Οράγγης. Ανήκε στο κόμμα του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου.

Καριέρα
-------

### Πρώτα χρόνια, εκπαίδευση και εξορία

Γεννήθηκε στο Κρούνσταντ στην τότε επαρχία του Ελευθέρου Κράτους της Οράγγης, στις 18 Σεπτεμβρίου του 1937 και ολοκλήρωσε τις σπουδές της στην εκπαίδευση στην επαρχία Νατάλ. Στη συνέχεια απέκτησε μπάτσελορ (Bachelor of Arts) από το πανεπιστήμιο του Φορτ Χέιρ. Εργάστηκε ως δασκάλα στο Νατάλ.

Λίγο αργότερα εξορίστηκε και έζησε στη Σουαζιλάνδη, στη Ζάμπια, στις ΗΠΑ και στη Ναμίμπια. Το 1990 επέστρεψε στην πατρίδα της. Ενώ ήταν στις ΗΠΑ απέκτησε διδακτορικό τίτλο (Ph.D.) στην Κοινωνιολογία από το πανεπιστήμιο Ρούτγκερς.

### Πολιτική καριέρα

Το 1993 διορίστηκε πρόεδρος της Νοτιοαφρικανικής Υπηρεσίας Μεταδόσεων (SABC) και έγινε η πρώτη γυναίκα αλλά και το πρώτο μαύρο πρόσωπο που διορίστηκε στη θέση αυτή. Παραιτήθηκε το 1997 με σκοπό να διαδεχθεί τον Μοσιουόα Λεκότα στο αξίωμα του πρωθυπουργού (premier) της επαρχίας του Ελεύθερου Κράτους της Οράγγης, αξίωμα στο οποίο επίσης ήταν η πρώτη γυναίκα. Τον Ιούνιο του 1999 διορίστηκε υπουργός Επικοινωνιών και διατηρήθηκε στο υπουργείο αυτό ως το θάνατό της.

### Υπηρεσιακή Πρόεδρος

Από τις 24 ως τις 25 Σεπτεμβρίου του 2008 η Ματσέπε ανέλαβε υπηρεσιακή πρόεδρος της χώρας, μέχρι την ορκωμοσία του προέδρου Καλέμα Μοτλάντε.

### Θάνατος

Απεβίωσε στην Πρετόρια από φυσικά αίτια, στις 6 Απριλίου 2009 σε ηλικία 72 ετών. Ο θάνατός της ήταν αδόκητος, όπως ανακοίνωσε η Νοτιοαφρικανική Υπηρεσία Μεταδόσεων.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Matsepe-Casaburri dies in hospital - Νεκρολογία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.news24.com/News24/South\_Africa/News/0,,2-7-1442\_2497824,00.html.
2. ↑  www.info.gov.za/speeches/2005/05091515451001.htm.
3. 1 2  «Who is Who in Southern Africa». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Σεπτεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2009.
4. 1 2 3  Ivy Matsepe-Casaburri dies Αρχειοθετήθηκε 2009-04-08 στο Wayback Machine. South Africa News24, 7-4-2009.
5. ↑  Matsepe-Casaburri acting president, 25-9-2008.
6. ↑  «News - Media: SABC shocked by Matsepe-Casaburri's death». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Απριλίου 2009. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2009.
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ευθύδημος (αποσαφήνιση).
Με το όνομα **Ευθύδημος** αναφέρονται δύο χαρακτήρες σε σωκρατικά έργα. Στο Βιβλίο Α' των Απομνημονευμάτων του Ξενοφώντα, το πάθος του Κριτία για τον νεαρό Ευθύδημο προκαλεί τον χλευασμό από την πλευρά του Σωκράτη. Ο Σωκράτης διαφωνεί με την αγάπη του Κριτία δηλώνοντας πως ένας ελεύθερος και ένας άρρωστος άνδρας δεν μπορούν να αποτελέσουν μια ομορφιά στο σώμα και στο μυαλό. Ο Κριτίας, όντας Αθηναίος σοφιστής και πολιτικός, ήταν ηγέτης των Τριάκοντα Τυράννων που ηγήθηκαν της πόλης μετά την ήττα στον Πελοποννησιακό Πόλεμο το 404 π.Χ.

Ο δεύτερος Ευθύδημος είναι χαρακτήρας του ομώνυμου έργου του Πλάτωνα. Ο Ευθύδημος και ο αδερφός του, Διονυσόδωρος, είναι σοφιστές που ερωτούνται από τον Σωκράτη, σε μια αντιπαράθεση των ερωτοαποκρίσεων του Ευθύδημου και του ελέγχου του Σωκράτη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ξενοφών, *Απομνημονεύματα*, 1.15
2. ↑  Πλάτων, *Ευθύδημος*, 273a-304c
Συντεταγμένες: 41°53′57″N 12°28′27″E﻿ / ﻿41.899191°N 12.474278°E﻿ / 41.899191; 12.474278

Αυτό το λήμμα αφορά το ανάκτορο στη Ρώμη.  Για την κατοικία του Οίκου της Σαβοΐας στο Τορίνο, δείτε: Παλάτσο Μαντάμα στο Τορίνο.  

Το **Παλάτσο Μαντάμα** (ιταλ. *Palazzo Madama*) είναι ανάκτορο στη Ρώμη το οποίο σήμερα χρησιμοποιείται ως έδρα της Γερουσία της Ιταλικής Δημοκρατίας.

Κτίστηκε στην κορυφή των ερειπίων των αρχαίων λουτρών του Νέρωνα, δίπλα στην Πιάτσα Ναβόνα. Το έδαφος αποκτήθηκε τον Μεσαίωνα από τους μοναχούς του Αββαείου της Φάρφα, το οποίο αργότερα το παραχώρησε στη Γαλλία.

Το νέο κτήριο ξεκίνησε στο τέλος του 15ου αιώνα και ολοκληρώθηκε το 1505, για την οικογένεια των Μεδίκων. Φιλοξένησε δύο καρδιναλίους Μεδίκους, τους εξαδέλφους Τζιοβάννι και Τζουλιάνο, οι οποίοι αργότερα έγιναν πάπες ως Λέων Ι΄ και Κλήμης Ζ΄, αντίστοιχα. Εκεί έζησε η Αικατερίνη των Μεδίκων, ανιψιά του Κλήμεντα Ζ΄, πριν παντρευτεί τον Ερρίκο Β', γιο του Βασιλιά Φραγκίσκου Α' της Γαλλίας το 1533. Επίσης και ο Καρδινάλιος Φραντσέσκο Μαρία Ντελ Μόντε, πάτρονας του καλλιτέχνη Καραβάτζιο, ο οποίος πέθανε εκεί.

Το ανάκτορο πήρε το όνομά του από την Madama Μαργαρίτα, νόθη κόρη του Αυτοκράτορα Καρόλου Ε΄, η οποία παντρεύτηκε έναν άλλο νόθο γιο, τον Αλέξανδρο των Μεδίκων και, μετά τον θάνατο του, τον Οκτάβιο Φαρνέζε. Έτσι μέρος της καλλιτεχνικής συλλογής της Φλωρεντινής οικογένειας των Μεδίκων κληρονομήθηκε από την οικογένεια Φαρνέζε.

Η τωρινή πρόσοψη κτίστηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1650 από τον Σιγκόλι και τον Πάολο Μαρουκέλλι. Ο τελευταίος προσέθεσε τη στολισμένη κορνίζα και τις εκκεντρικές διακοσμητικές υδρίες στην στέγη.

Μετά την έκλειψη των Μεδίκων, το ανάκτορο παραδόθηκε στον Οίκο της Λωρραίνης και, αργότερα, στον Πάπα Βενέδικτο ΙΔ΄, ο οποίος το έκανε έδρα της Παπικής Κυβέρνησης. Το 1849 ο Πίος Θ΄ μετέφερε εκεί τα Υπουργεία των Οικονομικών και του Δημόσιου Χρέους, καθώς και τα Παπικά Ταχυδρομεία. Το 1871, μετά την κατάληψη της Ρώμης από το νεοσύστατο Βασίλειο της Ιταλίας, το ανάκτορο έγινε έδρα της Γερουσίας του Βασιλείου (Senato del Regno).

Αίθουσα Καβούρ
--------------

Στο κέντρο των παλαιών ταψιών της αίθουσας Καβούρ στο Παλάτσο Μαντάμα, υπάρχει το έργο «Οβάλ ζωγραφική» ενός από τους μεγαλύτερους ζωγράφους της ιταλικής ιστορίας, του Τζανμπαττίστα Πιττόνι (1687-1767) με τίτλο *Βάκχος και Αριάδνη*.

Η αίθουσα είναι στη διάθεση των γερουσιαστών της Ιταλικής Δημοκρατίας για τις συνεδριάσεις και μερικές φορές το Συμβούλιο των Υπουργών λαμβάνει χώρα εκεί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 4688. Ανακτήθηκε στις 30  Σεπτεμβρίου 2021.
2. 1 2 3 4  *dati.beniculturali.it*.
3. ↑  Sito del Senato della Repubblica

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Palazzo Madama (Rome) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 240864729
* LCCN: sh94005734
* GND: 4199097-3

 |

 |
Η **Συνθήκη του Περθ** υπογράφτηκε το 1266 και με αυτή δόθηκε τέλος στη στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ της Νορβηγίας, υπό τον βασιλιά Μάγκνους Δ' και της Σκωτίας, υπό τον βασιλιά Αλέξανδρο Γ' για την κυριαρχία των Εβρίδων και τη Νήσο του Μαν.

Οι Εβρίδες και η Νήσος του Μαν αποτελούσαν νορβηγικό έδαφος όταν η Σκωτία και η Νορβηγία ακόμη σχηματίζονταν ως κανονικά έθνη κράτη, και ο νορβηγικός έλεγχος είχε επισημοποιηθεί το 1098, όταν ο Έντγκαρ της Σκωτίας παραχώρησε τα νησιά στον Μάγκνους Γ' της Νορβηγίας. Για τους Νορβηγούς, αποτελούσαν τις λεγόμενες Νότιες Νήσους (*Sudreys*).

Η συνθήκη συμφωνήθηκε μετά την ναυτική Μάχη του Λαργκς το 1263. Ο Μάικλ Λυντς έχει συγκρίνει τη σημασία του συμφώνου με αυτήν της Συνθήκης της Υόρκης του 1237. Η Συνθήκη της Υόρκης όρισε ένα σύνορο μεταξύ Αγγλίας και Σκωτίας, περίπου το ίδιο με το σύγχρονο όριο.

Το Λαργκς συχνά θεωρείται ως μεγάλη σκωτική νίκη, αλλά οι Νορβηγικές δυνάμεις, οδηγούμενες από τον βασιλιά Χάακον Δ', δεν παραδόθηκαν πλήρως στη μάχη και το αποτέλεσμα δεν ήταν οριστικό. Ο Χάακον είχε σχεδιάσει να ανανεώσει την στρατιωτική δράση το επόμενο θέρος, αλλά πέθανε στο Όρκνεϊ κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Ο διάδοχος του, βασιλιάς Μάγκνους Δ', ζήτησε ειρήνη και ασφάλισε τη Συνθήκη του Περθ.

Στη συνθήκη, η Νορβηγία αναγνώρισε τη σκωτική κυριαρχία στα αμφισβητούμενα εδάφη σε αντάλλαγμα ενός ποσού 4000 μάρκων και μια ετήσια πρόσοδο 100 μάρκων. Η ετήσια πρόσοδος πληρώθηκε πραγματικά κατά τις επόμενες δεκαετίες. Η Σκωτία επιβεβαίωσε επίσης τη νορβηγική κυριαρχία στο Σέτλαντ και το Όρκνεϊ.

Αναφορές
--------

1. ↑  «Agreement between Magnus IV and Alexander III, 1266». isleofman.com. 23 Σεπτεμβρίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2010. 
 The text of the treaty.
2. ↑  
Michale Lynch (1992). *Scotland: A New History*. Pimlico. σελ. 90. ISBN 0-7126-9893-0.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Treaty of Perth  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η "Nyan Cat"
Η **Nyan Cat** είναι το όνομα ενός βίντεο από το YouTube, το οποίο ανέβηκε τον Απρίλιο του 2011 και το οποίο έγινε ένα μιμίδιο στο Διαδίκτυο. Η μουσική του συνδέθηκε μ' ένα ιαπωνικό pop τραγούδι με μια γάτα που το σώμα του είχε ένα Pop-Tart, που πετάει μέσα στο διάστημα, και αφήνει ένα ίχνος ένα ουράνιο τόξο. Το βίντεο κατατάσσεται στο νούμερο 5 της λίστας των πιο δημοφιλών βίντεο του YouTube για το 2011.

Δημοτικότητα
------------

Ένα παιδί μεταμφιεσμένο ως Nyan Cat σε συνέδριο κόμικ στις ΗΠΑ
Η Nyan Cat έφτασε στην ένατη θέση στην πρώτη δεκάδα μεταδιδόμενων βίντεο του Απριλίου του 2011, με συνολικά 7.200.000 επισκέψεις. Το αρχικό βίντεο από το YouTube έχει 90.589.691 επισκέψεις από τη 1η Ιανουαρίου 2013. Λόγω της δημοτικότητάς του, πολλά νέα remixes και διασκευές έχουν γίνει. Υπάρχουν, επίσης, ringtones, wallpapers και εφαρμογές για τη λειτουργία των smartphone, συμπεριλαμβανομένων των Windows, του iPhone, iPad, Symbian, Android, Windows Phone και WebOS της HP. To "Nyan Cat Adventure», από την 21st Street Games, είναι ένα παιχνίδι που έχει επίσημη άδεια. 

Ο Christopher Torres δημιούργησε την ιστοσελίδα nyan.cat, το οποίο χαρακτήρισε αρχικά μια παρόμοια εμφάνιση του βίντεο με την ίδια μουσική υπόκρουση. Η ιστοσελίδα, η οποία χρησιμοποιεί το.cat top-level domain, χαρακτηρίστηκε από τον Torres ως "αντιγραφή". Η ιστοσελίδα λειτουργεί τώρα από τον δημιουργό και δείχνει την αυθεντική εκδοχή του βίντεο.
Ο **Μάρκος Ζέρβας** (1920 - 23 Ιουνίου 2003) ήταν Έλληνας σκηνογράφος, διευθυντής παραγωγής και συγγραφέας. Η καριέρα του είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την πορεία της κινηματογραφικής εταιρείας Φίνος Φιλμ, συμμετέχοντας σε 152 ταινίες της, ακόμη κι ως τεχνικός και ηχολήπτης, εκτός από σκηνογράφος και διευθυντής παραγωγής.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

### Φίνος Φιλμ

Ο Ζέρβας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1920. Συνεργάστηκε με το Φιλοποίμενα Φίνο, από το 1939, τότε με την εταιρεία Ελληνικά Κινηματογραφικά Στούντιο, που ήταν νεοσύστατη και θεωρείται πρόδρομος της Φίνος Φιλμ. Από το 1952, σχεδόν, συμμετείχε σχεδόν σε όλες της ταινίες της εταιρείας, ως σκηνογράφος, και από το 1958 έως το 1977, όπου και έπαψε τη λειτουργία της η εταιρεία, ως διευθυντής παραγωγής. Μεταξύ των σπουδαιότερων ταινιών που συμμετείχε ως σκηνογράφος, πρέπει να θεωρούνται οι εξής: το *Η ωραία των Αθηνών*, το *Ούτε γάτα, ούτε ζημία*, το *Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο*, το *Η θεία απ' το Σικάγο* κ.ά. Ενώ ως διευθυντής παραγωγής, δεδομένου ότι υπήρξε από το 58 έως το 77, συναντώνται και οι γνωστότερες ταινίες της εταιρείας, όπως το *Ο Ηλίας του 16ου*, το *Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες*, *Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο*, *Ο ατσίδας* και πολλά άλλα. Μετά το τέλος της εταιρείας ο Ζέρβας ασχολήθηκε με διάφορες παραγωγές της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Τέλος, μετράει πάνω από 200 συμμετοχές σε ταινίες.

### Συγγραφικά, άλλα και θάνατος

Ο Ζέρβας, επίσης, ασχολήθηκε με τη ζωγραφική και το κολάζ. Έργα του, μάλιστα, εκτέθηκαν δις στην Αθήνα το 1989, και μία φορά στην Ερμούπολη της Σύρου, το 2001.

Ενώ, το 2003, κυκλοφόρησε το βιβλίο: *Φίνος Φιλμ 1939-1977* *(Ο μύθος και η πραγματικότητα)*, ένα σπάνιο ντοκουμέντο στα πρώτα χρόνια της εταιρείας, και των προσπαθειών του Φίνου, προπολεμικά και μεταπολεμικά. Παρόλα αυτά, είκοσι μέρες μετά την παρουσίαση του βιβλίου αυτού, πεθαίνει σε ηλικία 83 ετών, από ανακοπή καρδιάς.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Μάρκος Ζέρβας». Finosfilm.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2015.
2. 1 2 3  «Ζέρβας, Μάρκος». Βiblionet.gr. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2015.
3. ↑  «Φίνος Φιλμ 1939-1977». Βiblionet.gr. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2015.
4. ↑  «Έχασε τη μάχη με το θάνατο ο Μάρκος Ζέρβας». news.in.gr. 24 Ιουνίου 2003. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Μάρκος Ζέρβας στο IMDb.com
* O Μάρκος Ζέρβας Αρχειοθετήθηκε 2015-11-14 στο Wayback Machine. στο 90lepta.com

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 14550502
* **ΕΒΕ**: 194371
* **BiblioNet**: **47516**
* LCCN: no2007066326
* ISNI: 0000 0000 4820 5516
* SUDOC: 080181090

 |

 |
Ο **Γιώργος Παπαγεωργίου** (Θεσσαλονίκη, 11 Απριλίου 1981) είναι Έλληνας ηθοποιός, απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, σκηνοθέτης και μουσικός.

Πρώτα χρόνια
------------

Γεννήθηκε το 1981 στη Θεσσαλονίκη όπου και μεγάλωσε. Σπούδασε μάργκετινγκ ενώ παράλληλα πέρασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Διέκοψε τις σπουδές του λόγω στρατού και συνέχισε όταν απολύθηκε. Η πρώτη του δουλειά ως ηθοποιός, ήταν στο θέατρο στη παράσταση «Κατσαρίδα».

Βιογραφικό
----------

Η πρώτη του συμμετοχή σε σειρά στην τηλεόραση ήταν το 2000 σε ένα επεισόδιο της αστυνομικής σειράς Κόκκινος κύκλος όπου υποδύθηκε έναν αστυνομικό. Ακολούθησαν συμμετοχές στις σειρές «Ιωάννα της καρδιάς» το 2006 και στην «Τυφλόμυγα» το 2008. Επίσης συμμετείχε σε ένα επεισόδιο της σειράς «Σε είδα» το 2008 μαζί με τη Γιούλικα Σκαφιδά. Το 2012 επρόκειτο να συμμετέχει στην σειρά «Βρικόλακες» στο MEGA, τα γυρίσματα δεν ξεκίνησαν ποτέ λόγω του υψηλού κόστους της σειράς. Τον Ιούλιο του 2012, το σενάριο προτάθηκε και στον ANT1 όπου υπήρξε ενδιαφέρον. Η σειρά εν τέλη δεν προβλήθηκε ποτέ. Επιπλέον τον Ιανουάριο του 2019, συμμετείχε στην σειρά "Η ζωή εν τάφω" στην ΕΡΤ1. Τον Οκτώβριο του 2019 πρωταγωνιστούσε στην σειρά Σπίτι είναι στον ALPHA. Τέλος,Τη σεζόν 2018 σειρά Μην Αρχίζεις τη Μουρμούρ στο ALPHA τον Ιανουάριο του 2021 πρωταγωνιστούσε στην κωμική σειρά «Σχεδόν ενήλικες» στο MEGA στον ρόλο του Αλέξη. Την σεζόν 2022 πρωταγωνιστεί στην κοινωνική σειρά του MEGA «Σκοτεινή θάλασσα» στον ρόλο του Χρήστου. Τη σεζόν 2022 σειρά Τα καλύτερά μας χρόνια στον ρόλο του *Λουίτζι στο ΕΡΤ1 Τη σεζόν 2022-2023 σειρά Γλυκάνισος στον ρόλο του Στρατής Δεμίρης στο Σκαι Τη σεζόν 2023-2024 σειρά Έρωτας Φυγάς στον ρόλο του Φάνης Παράσχος στο OPEN / ΑΝΤ1*

Παράλληλα με την πορεία του ως ηθοποιός σκηνοθέτησε για το Θέατρο του Νέου Κόσμου, το Θέατρο Πορεία, το Εθνικό Θέατρο και το Φεστιβάλ Αθηνών, τις παραστάσεις: "Η Ωραία του Πέραν", "Αρίστος", "Η Γιαννούλα η Κουλουρού", "Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι", "Ο Επιθεωρητής", "Αυτόχειρ!", "Θάνατος στη Βενετία" και "Μπαίνει η δεσποινίς Μαργαρίτα".

Το 2016 ήταν υποψήφιος για το θεατρικό βραβείο "Δημήτρης Χόρν" για τον ρόλο του Babe (Μπέμπης) στο έργο του Τζεζ Μπάτεργουορθ «Mojo», σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου. 

Είναι μέλος του μουσικού συγκροτήματος Polkar.

Προσωπική ζωή
-------------

Στις 7 Αυγούστου 2021 παντρεύτηκε με την ηθοποιό Δανάη Μιχαλάκη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Γιώργος Παπαγεωργίου: Όσα δεν ξέρετε για τον γοητευτικό ηθοποιό». Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2021.
2. ↑  «Γιώργος Παπαγεωργίου: O γιος της Φιλαρέτης Κομνηνού, το τραγούδι στη Δανάη Μιχαλάκη, η καριέρα και ο γάμος». Ανακτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2020.
3. ↑  «Σκοτεινή Θάλασσα: Ποιος ηθοποιός έκλεισε στη νέα σειρά του MEGA». Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2021.
Ο **κούρος** που φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο με αριθμό *4890* είναι αρχαίο Ελληνικό γλυπτό που βρέθηκε το 1972 από τον Ευθύμιο Μαστροκώστα στη Μερέντα της Αττικής στον αρχαιολογικό χώρο του δήμου Μυρρινούντος.

Περιγραφή
---------

Είναι από Πάριο μάρμαρο. Διατηρείται σε καλή κατάσταση. Λείπουν τα πόδια, το δεξί χέρι και η βάλανος του πέους. Οι βραχίονες είχαν σπάσει στα μπράτσα και στους καρπούς, και έχουν κολληθεί ξανά στη θέση τους. Παρουσιάζει έναν γυμνό έφηβο στην χαρακτηριστική για την εποχή στάση, να βηματίζει με το αριστερό πόδι μπροστά. Οι βραχίονες κρέμονται σε φυσική κάθετη στάση με ελαφρώς λυγισμένο τον αγκώνα και τα χέρια κλειστά με τον αντίχειρα μπροστά. Η κόμη είναι λεπτομερώς επεξεργασμένη και διακοσμεί το κούτελο με μεγάλες κοχλιόμορφες μπούκλες, ενώ αστραγαλόσχημοι πλόκαμοι πέφτουν μέχρι πίσω από τους ώμους. Ένα διάδημα στολίζει το κεφάλι. Από τα υπολείμματα ζωγραφικής που διακρίνονται αμυδρά συμπεραίνουμε ότι το άγαλμα ή μέρος αυτού ήταν ζωγραφισμένο με έντονα χρώματα στα μαλλιά, τα φρύδια, τις θηλές και την ήβη, ενώ στο λαιμό ήταν ζωγραφισμένο μια αλυσίδα κολιέ.

Ιστορική τοποθέτηση
-------------------

Ο κούρος ήταν ταφικό άγαλμα. Βρέθηκε μαζί με την κόρη Φρασίκλεια, και πιστεύεται ότι ήταν έργο του Αριστίωνα από την Πάρο. Χρονολογείται μεταξύ 540 και 530 π.Χ.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κούρος (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αρ. 4890)** |

* Νικόλαος Καλτσάς: *Sculpture in the National Archaeological Museum, Athens*, The J. Paul Getty Museum, Los Angeles 2002, ISBN 0-89236-686-9, σσ. 49.
* Νικόλαος Καλτσάς (2007). *Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο*. Αθήνα: ΟΛΚΟΣ, ISBN 978-960-89339-1-0. σελίδες 184. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2011.

  


|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο αρχαιολογία | Πύλη αρχαιολογία |
Ένας από τους πολλούς θολωτούς τάφους στην νεκρόπολη των Δενδρών
Τα **Δενδρά** είναι προϊστορικός αρχαιολογικός χώρος που βρίσκεται έξω από το χωριό με το ίδιο όνομα που ανήκουν στο δήμο Ναυπλιέων στην Αργολίδα της Ελλάδας. Απέχει από το Άργος 11 χιλ. και από το Ναύπλιο σχεδόν 13 χιλ.

Ο χώρος έχει μια ιστορία που εκτείνεται πίσω τουλάχιστον από την πρώιμη Εποχή του Χαλκού και είναι σημαντική για το νεκροταφείο από την Εποχή του Χαλκού που ανασκάφηκε από τον Σουηδό αρχαιολόγο Άξελ Πέρσον στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα. Ο Πέρσον ανάσκαψε έναν θολωτό τάφο και πολλούς Μυκηναϊκούς θαλαμοειδείς τάφους που προφανώς ανήκαν στην άρχουσα τάξη και κατοικούσαν στο κοντινό φρούριο Μιδέα.

Μεταγενέστερες ανασκαφές (ακολουθώντας εν μέρει επιτυχείς προσπάθειες για να ερευνηθούν οι εκτενώς ανασκαμμένοι τάφοι) έφεραν στο φως τη μοναδική και εκλεκτή πανοπλία Δενδρών χάλκινου χρώματος, που σήμερα εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο στο κοντινό Ναύπλιο. Αργότερα οι ανασκαφές έφεραν επίσης στο φως ταφές σε τύμβο από την Εποχή του Χαλκού που περιλαμβάνει θυσιασμένα άλογα.

Πηγές
-----

* P. Mack Crew, J.B. Bury, I.E.S. Edwards, C.J. Gadd, John Boardman, and N.G.L. Hammond. *The Cambridge Ancient History: c. 1800 – 1380 B.C* Vol. II, pt. 2: *c. 1380 – 1000 B.C.* (Cambridge University Press), 1975. (ISBN 0-521-08691-4)
Ο **Μιχαήλ** ήταν βυζαντινός ιεράρχης, μητροπολίτης Παλαιών Πατρών και Λακεδαιμονίας. Αναφέρεται με τον τίτλο *Ο ταπεινός Μητροπολίτης Παλαιών Πατρών Έξαρχος Αχαΐας και υπέρτιμος Μιχαήλ*.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Η καταγωγή και ο πρότερος βίος του είναι άγνωστος. Ο Μιχαήλ εξελέγη Μητροπολίτης Παλαιών Πατρών το 1315 (τον Ιούλιο αυτού του έτους συνυπογράφει συνοδική απόφαση επί Πατριάρχου Ιωάννου ΙΓ΄). Ο Θωμόπουλος αναφέρει ότι αυτό έγινε ίσως με την συγκατάβαση του Πάπα, καθώς Μητροπολίτης στον θρόνο των Πατρών είχε να ορισθεί από το 1205, όταν οι Φράγκοι κατέλαβαν την πόλη και έδιωξαν τον ορθόδοξο μητροπολίτη Ευθύμιο.

Τον Δεκέμβριο του 1315 ανέλαβε *πρόεδρος* (επίσκοπος) και της χηρεύουσας Επισκοπής Λακεδαιμονίας έως το 1316}. Το 1316 ενεπλάκη σε δίκη με μία μοναχή με σκοπό να οικειοποιηθεί μία εικόνα και κάποια οικόπεδα που είχαν δοθεί δωρεά, χωρίς επιτυχία για αυτόν}. Έπειτα από αυτόν δεν αναφέρεται για αρκετά χρονια άλλος επίσκοπος Λακεδαιμονίας και η επισκοπή χήρευε}.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Θωμόπουλος 1888, σελ. 303.
2. ↑  Αθανασόπουλος, Ιωάννης Φ. «Συμβολή στην Επισκοπική Ιστορία των Πατρών». Εφημερίδα "Ο ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΟΣ". Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2024.
3. ↑  Καλέκας 1865, σελ. 1090.
4. 1 2 3  Βαχαβιώλος 2014, σελ. 395.

Πηγές
-----

* Καλέκας, Μανουήλ (1865). *Τα ευρισκόμενα πάντα*. Παρίσι: Jacques-Paul Migne.
* Θωμόπουλος, Στέφανος (1888). *Ιστορία της πόλεως των Πατρών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι 1821*.
* Βαχαβιώλος, Δημήτριος (2014). *Η ιστορία της Μητρόπολης Λακεδαιμονίας κατά τη βυζαντινή περίοδο*. Ιωάννινα: Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Σχολή Φιλοσοφική. Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας.

  


| τίτλοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας |
| --- |
| ΠροκάτοχοςΕυθύμιος | **Μητροπολίτης Πατρών**1456-1462 | ΔιάδοχοςΜητροφάνης Α΄ |
Οι **Σχέσεις Κύπρου και Σαουδικής Αραβίας** είναι οι διμερείς σχέσεις της Κύπρου και της Σαουδικής Αραβίας. Η Κύπρος εκπροσωπείται στη Σαουδική Αραβία μέσω του επίτιμου προξενείου της στην Τζέντα. Η Σαουδική Αραβία εκπροσωπείται στην Κύπρο μέσω της πρεσβείας της στη Λευκωσία. Οι διμερείς σχέσεις είναι στενές λόγω των ομοιοτήτων των δύο χωρών σε ιστορικά, γεωγραφικά και οικονομικά ζητήματα.

Ιστορία
-------

Οι άριστες διμερείς σχέσεις, καθώς και η ανάγκη περαιτέρω προώθησης της μεσοανατολίτικης διάστασης ήταν μεταξύ των ζητημάτων που συζήτησε ο σαουδάραβας υπουργός εξωτερικών Σαούντ αλ-Φαϊσάλ και η Κύπρια υπουργός εξωτερικών Ερατώ Κοζάκου Μαρκουλλή κατά την επίσκεψη της δεύτερης στο Ριάντ το 2012. Επίσης εξέφρασε τη στήριξή του στην εδαφική ακεραιότητα της Κύπρου.

### Σαουδαραβική άποψη για το Κυπριακό ζήτημα

Η σαουδαραβική στάση στο κυπριακό ζήτημα δεσμεύεται από τον Χάρτη των ΟΗΕ και τη διεθνή νομιμότητα. Το 2012, ο σαουδάραβας υπουργός εξωτερικών Σαούντ αλ Φαϊσάλ, δήλωσε ότι η Σαουδική Αραβία υποστηρίζει μια ενωμένη και ομοσπονδιακή Κύπρο, ενώ είναι κατά οποιασδήποτε προσπάθειας διχοτόμησης ή απόσχισης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Saudi Arabia Αρχειοθετήθηκε 2016-03-03 στο Wayback Machine. Cyprus MFA (2012).
2. ↑  «Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών - Τελευταίες Ειδήσεις». Cypruse Directory. Ιανουαρίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2019.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Διεθνείς σχέσεις της Κύπρου |
| --- |
|  |
| Αφρική | 
* Αλγερία
* Αίγυπτος
 | Εθνόσημο της Κύπρου |
|  |
| Αμερική | 
* Καναδάς
* Ηνωμένες Πολιτείες
 |
|  |
| Ασία | 
* Αρμενία
* Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
* Ισραήλ
* Κουβέιτ
* Κατάρ
* Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας
* Μπανγκλαντές
* Σαουδική Αραβία
 |
|  |
| Ευρώπη | 
* Βουλγαρία
* Δανία
* Γεωργία
* Γερμανία
* Ελλάδα
* Ηνωμένο Βασίλειο
* Ιρλανδία
* Μάλτα
* Μαυροβούνιο
* Νορβηγία
* Πολωνία
* Ρωσία
* Σερβία
* Σουηδία
* Τσεχία
 |
|  |
| Διαφορές | 
Κυπριακό |
|  |
| Αποστολές | 
Διπλωματικές αποστολές από / προς την Κύπρο |
|  |
| 
Υπουργείο Εξωτερικών |

 |
Το **The Velvet Underground** αποτελεί την τρίτη δισκογραφική κατάθεση του ροκ συγκροτήματος The Velvet Underground και η πρώτη στην οποία δεν συμμετέχει ο John Cale, ο οποίος αποχώρησε από τους VU μετά το τέλος της ηχογράφησης του προηγούμενου δίσκου και αντικαταστάθηκε από τον Doug Yule. Χαρακτηρίζεται από πολλούς ως το πιο μελωδικό άλμπουμ των The Velvet Underground και ίσως το καλύτερο της καριέρας τους. Έφτασε επίσης στην 314η θέση της λίστας του περιοδικού *Rolling Stone*, με τα 500 καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών.

Παρασκήνια και κυκλοφορία
-------------------------

Μετά την κυκλοφορία του White Light/White Heat το συγκρότημα αποχώρησε από την Verve records, στην οποία είχε ηχογραφήσει τα δύο προηγούμενα άλμπουμ και μετακινήθηκε στην MGM records, όπου ξεκίνησε την ηχογράφηση του νέου άλμπουμ, που εκδόθηκε το 1969. Η επιρροή του Andy Warhol, που είχε αποδυναμωθεί στον προηγούμενο δίσκο εδώ εξαφανίζεται εντελώς, με μόνη εξαίρεση τις φωτογραφίες του εξωφύλλου τραβηγμένες από τον φωτογράφο Billy Name, ο οποίος είχε εργαστεί στο περίφημο *The Factory* και είχε αναλάβει την φωτογράφηση και του προηγούμενου δίσκου. Ως παραγωγοί εργάστηκαν τα ίδια τα μέλη της μπάντας, φτιάχνοντας δύο διαφορετικές εκδοχές του άλμπουμ. Η μία, αυτή της επίσημης διανομής και η άλλη μια, όχι τόσο διαδεδομένη, με ορισμένες αλλάγές στην διάρκεια και στο περιεχόμενο των τραγουδιών, που ονομάστηκε "*The Closet Mix*"

Το περιεχόμενο
--------------

Σε αντίθεση με τα προηγούμενα άλμπουμ των The Velvet Underground, τα οποία τα χαρακτηρίζει ο σκληρός και δυνατός ήχος, αυτό πρόκειται για ένα πιο απαλό πιο ευγενικό δημιούργημα που σφύζει από λυρικότητα και ευγένια, όπως φαίνεται σε τραγούδια σαν τα *Pale Blue Eyes*, *Candy Says*, *Jesus*. Επίσης υπάρχουν και ορισμένα στοιχεία ροκ επιρροών σε ορισμένα σημεία του δίσκου. Γενικά η τραχύτητα και η δύναμη του White Light/White Heat είναι απούσα, το ίδιο και τα προβλήματα που χαρακτηρίζουν το επόμενο άλμπουμ της μπάντας, το *Loaded*. Είναι γενικά ένα άλμπουμ τρυφερό, ευαίσθητο, με μια ξεχωριστή ομορφιά.

Άλλες κυκλοφορίες
-----------------

Η πρώτη επίσημη κυκλοφορία του δίσκου ήταν η ακατέργαστη εκδοχή, με το όνομα "Closet Mix". Αργότερα έγινε άλλη μια επανέκδοση σε CD, που περιέχει μια άλλη έκδοση του άλμπουμ, τη λεγόμενη "*Valentine Mix*". Εκτός αυτού η "*Closet Mix*" επανακυκλοφόρησε άλλη μια φορά στο box set, *Peely Slowly And See*.

Λίστα τραγουδιων
----------------

### Πρώτη πλευρά

1. "Candy Says"– 4:04
2. "What Goes On"– 4:55
3. "Some Kinda Love"– 4:03
4. "Pale Blue Eyes"&– 5:41
5. "Jesus"– 3:24

### Δεύτερη πλευρά

1. "Beginning to See the Light"– 4:41
2. "I'm Set Free"– 4:08
3. "That's the Story of My Life"– 1:59
4. "The Murder Mystery"– 8:55
5. "After Hours – 2:07

Οι μουσικοί
-----------

* Lou Reed - κιθάρα, πιάνο, φωνητικά
* Sterling Morrison - κιθάρα, φωνητικά
* Maureen Tucker - κρουστά, ντραμς
* Doug Yule - μπάσσο

Πηγές
-----

* Άρθρο του murashev.com για τον εν λόγω δίσκο[*νεκρός σύνδεσμος*]
*