recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
| Μπαλμπόα |
| --- |
| Χώρα: | Παναμάς Παναμάς  |
| Υποδιαίρεση: | 100 σεντέσιμος (*centésimos*) |
| Κωδικός ISO 4217: | PAB |
| Συντομογρ.: |  |

Το **μπαλμπόα** (**balboa**} είναι το νόμισμα του Παναμά. Ο κωδικός του ISO 4217 είναι **PAB**. Ονομάσθηκε έτσι προς τιμή του Ισπανού κονκισταδόρ Βάσκο Νουνιές ντε Μπαλμπόα. Το μπαλμπόα υποδιαιρείται σε 100 σεντέσιμος (*centésimos*).

Ιστορία
-------

Το μπαλμπόα αντικατέστησε το Πέσο Κολομβίας το 1904 έπειτα από την ανεξαρτησία της χώρας. Δεσμεύθηκε έναντι του αμερικανικού δολαρίου (που είναι νόμιμο για τις συναλλαγές στον Παναμά) σε ισοτιμία 1:1 από την εισαγωγή του.

Κέρματα
-------

Το 1904 κυκλοφόρησαν αργυρά κέρματα σε ονομαστικές αξίες των 2½, 5, 10, 25 και των 50 σεντέσιμος. Αυτά τα κέρματα ζύγιζαν σε σχέση με τα 25 γραμμάρια, 50 σεντέσιμος κάνοντας το κέρμα των 2½ σεντέσιμος να ισοδυναμεί με 1¼ του γραμμαρίου. Το πολύ μικρό του μέγεθος συνετέλεσε στο να γίνει γνωστό ως «Χάπι του Παναμά» ή «Σμαράγδι του Παναμά». Το 1907 εισήχθησαν κέρματα του ½ και των 2½ σεντέσιμος από χαλκονικέλιο και από το ίδιο υλικό φτιάχτηκαν τα κέρματα των 5 σεντέσιμος, τα οποία κυκλοφόρησαν το 1929.

Τη δεκαετία του 1930 εισάχθηκαν και νέα κέρματα. Από αυτά μερικά ήταν ίδια με τα αμερικανικά κέρματα.

Το 1966 άλλαξε σύνθεση των ασημένιων νομισμάτων. Για πρώτη φορά από το 1947 κυκλοφόρησαν κέρματα του 1 μπαλμπόα και το 1973 του ½ μπαλμπόα.

Τραπεζογραμμάτια
----------------

Τα τραπεζογραμμάτια του Παναμά σε αξία μπαλμπόα, τυπώθηκαν το 1941 από τον Πρόεδρο Αρνούλφο Αρίας και ανακλήθηκαν λίγο αργότερα. Έτσι, τους δόθηκε το προσωνύμιο «τα δολάρια των επτά ημερών». Αυτά ήταν τα μόνα τραπεζογραμμάτια που τυπώθηκαν στον Παναμά. Έκτοτε (αλλά και πριν) κυκλοφορούν μόνο αμερικανικά χαρτονομίσματα στη χώρα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κέρματα του Παναμά
* Νόμισμα του Παναμά
* Μπαλμπόα
* Τράπεζες και συναλλαγές στον Παναμά


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Panamanian balboa  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Ζουραβιάνκα** (πολωνικά: Żurawianka) είναι ποταμός στην Πολωνία, δεξιός παραπόταμος του Πουόνκα, με μήκος 27,43 χλμ. και λεκάνη απορροής 177,42 χλμ².

Ο ποταμός ρέει στο βορειοδυτικό τμήμα Βοεβοδάτου Μασοβίας. Στο πάνω μέρος, ο Ζουραβιάνκα δημιουργείτε από δύο υδάτινα ρεύματα που ενώνονται μεταξύ τους κάτω από το χωριό Πσεμκόβο. Ένα από τα ρέματα έχει την πηγή του δυτικά του χωριού Ντανισέβο και το άλλο κοντά στο χωριό Σρέμπρνα. Ο ένας από τους παραπόταμούς του ρέει μέσω του Κουτσίτσε και ο άλλος μέσω του χωριού Νάτσπολσκ. Ο ποταμός Ζουραβιάνκα είναι το ανατολικό σύνορο της Γκμίνα Ντζιεζόνζνια. Εκβάλλει στον ποταμό Πουόνκα, κοντά στην πόλη Σερομίνεκ.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ποταμών της Πολωνίας

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Żurawianka, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIV: Worowo – Żyżyn, Βαρσοβία 1895, σελ. 857 .
Στην ελληνική μυθολογία οι **Υάδες**, λέξη που σημαίνει «οι της βροχής», ήταν αδελφές Νύμφες, που έφερναν τη βροχή (από το αρχαίο ρήμα ***υώ*** = βρέχω).

Ο μύθος
-------

Οι Υάδες ήταν κόρες του Άτλαντα και της Πλειόνης (κατά το *«Fabulae»* του Υγίνου), ή της Αίθρας (κατά το *«Ημερολόγιο»* του Οβίδιου και το *«Περί Αστρονομίας»* του Υγίνου), ενώ ο Υγίνος στο *«Περί Αστρονομίας»* (*«Poeticon Astronomicon»*) δίνει και την πιθανότητα να ήταν κόρες του Ύαντα και της Βοιωτίας. Στην επικρατέστερη εκδοχή πάντως, ο Ύας ήταν αδελφός τους.

Οι Υάδες μαζί με τις 7 Πλειάδες αποτελούν τις 14 Ατλαντίδες, αλλιώς γνωστές ως Δωδωνίδες καθώς ήταν νύφες της Δωδώνης που δόθηκε ο θεός Διόνυσος σε αυτές ως βρέφος για να τον μεγαλώσουν, μετ' εμπιστοσύνης του Διός.

| Αρχαιοελληνικές θεότητεςΥποδιαιρέσεις |
| --- |
| * Θεογονία
* Τιτάνες - Δώδεκα θεοί του Ολύμπου
 |
| * Ανθρωπογονία
* Πανδώρα - Δευκαλίων
* Άλλοι θεοί
* Ασκληπιός - Ρέα
* Μικρότεροι θεοί
* Ύπνος - Τύχη
* Ήβη- Ίρις
* Θαλάσσιοι Δαίμονες
* Πρωτέας - Τρίτωνας
* Ναϊάδες - Πλειάδες
* Άρπυιες
 |
| Χθόνιοι θεοί |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| * Δήμητρα
* Ερινύες
* Γαία
* Υάδες
* Εκάτη
 | * Ίακχος
* Μελινόη
* Περσεφόνη
* Τριπτόλεμος
* Τροφώνιος
 |

 |
| π • σ • ε
 |

Μετά τον θάνατο του Ύαντα σε κυνηγετικό δυστύχημα (από ένα λιοντάρι κατά μία εκδοχή), οι Υάδες άρχισαν να κλαίνε από τη λύπη τους ασταμάτητα (μια μυθολογική αιτιολόγηση για το «κλάμα» της βροχής). Τότε οι θεοί τις λυπήθηκαν και τις μεταμόρφωσαν σε αστέρια.
Άλλη εκδοχή είναι ότι έγιναν αστέρια από τον Δία σε ανταμοιβή για το έργο τους να αναθρέψουν έναν Θεό. Είναι το γνωστό στην Αστρονομία ανοικτό σμήνος αστέρων Υάδες, στην κεφαλή του ταύρου τoυ ομώνυμου αστερισμού. Και πραγματικά, η εμφάνιση του σμήνους αυτού πριν την αυγή (η *εώα επιτολή* τους) προμήνυε κάθε χρόνο το τέλος του ξερού καλοκαιριού και τις πρώτες βροχές για τις μεσογειακές χώρες.

Τα ονόματα των Υάδων ποικίλλουν στους διάφορους μυθογράφους. Η επικρατέστερη ίσως εκδοχή θέλει τα ονόματά τους να είναι τα εξής: Φάολα, Αμβροσία, Ευδώρα, Κορωνίς και Πολυξώ. Σε αυτές προστίθενται συνήθως η Θυώνη και η Προδίκη, θεωρούμενες ετεροθαλείς αδελφές των προηγουμένων, γιατί ήταν κόρες του Ύαντα ή του Άτλαντα από την Αίθρα. Κατά τον Ησίοδο, οι Υάδες ήταν πέντε: η Φαισύλη, η Κορωνίς, η Κλεεία [ή Κλειώ], η Φαιώ και η Ευδώρα. Για το Θαλή το Μιλήσιο οι Υάδες ήταν μόνο δύο, ενώ για τον Ευριπίδη τρεις. Ο Διόδωρος αναφέρει και τα ονόματα Φιλία, Κορωνίδα και Κλεις. Ο Φερεκύδης αναφέρει μόνο έξι απ' αυτές και τις καλεί Δωδωναίες Νύμφες και τροφούς του Διονύσου.

Οι Υάδες συγχέονται κάποτε με τις Νυσιάδες, Νύμφες που ήταν οι τροφοί του θεού Διονύσου, σε κάποιες παραδόσεις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Υγίνος, Fabulae, 192». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2011.
2. ↑  Ovid: Fasti - Βιβλίο 5ο (2 Μαΐου), μετάφραση στα Αγγλικά από τον A. S. Kline
3. 1 2  Υγίνος, Astronomica, 2.21

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Οι Υάδες στο «Theoi.com»

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Υάδες (μυθολογία)** |
Η Πανδημία COVID-19 προκλήθηκε από τον Κορονοϊό SARS-CoV-2 ο οποίος εξαπλώθηκε και στην Τσεχία από την 1η Μαρτίου 2020 και έπειτα. Η Τσεχία είναι από τις αρχές Μαρτίου του 2021 η χώρα με τους περισσότερους θανάτους ανά εκατ. κατοίκους.

Μέτρα κατά της επέκτασης της επιδημίας
--------------------------------------

Όπως και σχεδόν σε όλες τις χώρες της ευρωπαϊκής ένωσης, έτσι και στην Τσεχία επιβλήθηκαν αυστηρά μέτρα περιορισμού συνταγματικών ελευθεριών, με σκοπό τον περιορισμό της εξάπλωσης της επιδημίας. Η χρήση PCR τεστ ήταν δυνατή σε ''Drive in'' ήδη από τις 14 Μαρτίου 2020. Η Τσεχία ήταν η πρώτη χώρα της ευρωπαϊκής ένωσης που επέβαλε την χρήση μάσκας στις 19 Μαρτίου 2020. Στα μέσα Μαρτίου 2020 επιβλήθηκαν και οι πρώτοι περιορισμοί κυκλοφορίας, οι οποίοι στο πρώτο κύμα αποσύρθηκαν σταδιακά μέχρι το τέλος Μαΐου. Από τα τέλη Δεκεμβρίου ισχύουν πάλι αυστηρά μέτρα μέχρι και απαγόρευσης της κυκλοφορίας τις βραδινές ώρες.

Εξέλιξη της επιδημίας
---------------------

Όπως μπορούμε να δούμε στο διάγραμμα για τον συνολικό αριθμό θανάτων, στην Τσεχία είχαμε μόνο ένα κύμα, ωστόσο τόσο έντονο, ώστε ο σχετικός αριθμός θανάτων να υπερβεί αυτόν από όλες τις άλλες χώρες τον Μάρτιο του 2021.

### Θάνατοι με επιβεβαιωμένο θετικό τεστ

Θάνατοι με επιβεβαιωμένο θετικό τεστ σύμφωνα με τον ΠΟΥ.

### Κατανομή των θανάτων ανά ηλικία

Αριθμός θανάτων ανά ηλικιακή ομάδα σύμφωνα με το υπουργείο υγείας της Τσεχίας στις 27 Δεκεμβρίου του 2020.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «V Česku jsou tři lidé nakažení koronavirem. Předtím byli v Itálii». *ČT24* (στα Τσεχικά).
2. ↑  «Could Czech's Measure to Fight Coronavirus Save Thousands of Lives?». Praguemorning.cz. 4 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2020.
3. ↑  «Data». mzcr.cz. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 22 Μαΐου 2020. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2020.
4. ↑  «USNESENÍVLÁDY ČESKÉ REPUBLIKY». apps.odok.cz. 2020. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2020.
5. ↑  *Tschechien geht zurück in den Lockdown*[*νεκρός σύνδεσμος*]. Επίσης: σελίδα του υπουργείου υγείας της Τσεχίας (αγγλικά)
6. ↑  WHO Coronavirus Disease (COVID-19) Dashboard: πάνω αριστερά στη σελίδα βρίσκεται ο σύνδεσμος για το κατέβασμα των αρχείων σε CSV

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πανδημία COVID-19 |
| --- |
|  |
| 
**SARS-CoV-2 (ιός)** • **COVID-19 (ασθένεια)** • **Κορονοϊός (ομάδα ιών)**• **Εμβόλιο COVID-19** |
|  |
| Επιπτώσεις | 
* Κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις
* Ξενοφοβία και ρατσισμός
* Παραπληροφόρηση
* Χρηματιστηριακό κραχ
* Ύφεση
 |  |
|  |
| Ήπειρος | 

|  |  |
| --- | --- |
| Αμερική | 
* Βραζιλία
* ΗΠΑ
* Μεξικό
* Γροιλανδία
 |
|  |
| Ασία | 
* Ιαπωνία
* Κύπρος
* Νότια Κορέα
* Παλαιστίνη
* Τουρκία
* Υεμένη
 |
|  |
| Ευρώπη | 
* Αυστρία
* Βατικανό
* Βέλγιο
* Βουλγαρία
* Γερμανία
* Δανία
* Ελλάδα
* Εσθονία
* Ηνωμένο Βασίλειο
* Ισπανία
* Ιταλία
* Κροατία
* Σουηδία
* Τσεχία
 |
|  |
| Ωκεανία | 
* Νέα Ζηλανδία
 |

 |

 |
Συντεταγμένες: 9°30′36″N 13°42′36″W﻿ / ﻿9.51000°N 13.71000°W﻿ / 9.51000; -13.71000

**Νήσος Τόμπο**
Η **Νήσος Τόμπο** (γαλλικά: Île de Tombo) είναι ένα νησί στο άκρο της χερσονήσου Καλούμ, απέναντι από τα Νησιά Λος, στον Ατλαντικό Ωκεανό στη Γουινέα. Στο νησί Τόμπο κτίστηκε αρχικά η πρωτεύουσα Κονακρί, η οποία αργότερα επεκτάθηκε και συνδέθηκε με την απέναντι χερσόνησο.

Ιστορία
-------

Στις 20 Ιανουαρίου 1880 το νησί κηρύχθηκε από τον βασιλιά της Ντουμπρέκα γαλλικό προτεκτοράτο, ώστε να «αποθαρρυνθεί» ή αυξανόμενη επιρροή των Άγγλων στην περιοχή.

Στις 24 Δεκεμβρίου 1885 η Γερμανία παραιτήθηκε των δικαιωμάτων της στην περιοχή.

Στις 8 Ιουνίου 1889 το νησί έγινε γαλλικό έδαφος.
O **Όθων Β΄**, γερμαν. Otto II (π. 1380 - 27 Μαρτίου 1428) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Στεττίν (1413-28).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Σβάντιμπορ Γ΄ δούκα της Πομερανίας-Στεττίν και της Άννας των Χοεντσόλερν, κόρης τού Αλβέρτου μπουργκράβου της Νυρεμβέργης (γιου τού Φρειδερίκου Δ΄).

Ήταν 20 ετών όταν ο πατέρας του προσπάθησε να τον κάνει αρχιεπίσκοπο της Ρίγκα, ενάντια στη θέληση των Τευτόνων Ιπποτών, που προτιμούσαν τον Ιωάννη τού Βάλλενροντε ως ιεράρχη. Η εκλογή τού Όθωνα Β΄ επικυρώθηκε από τον Βεντσέσλαο Δ΄ της Βοημίας & Γερμανίας. Ο Όθων Β΄ μετέβη στο Ντόρπατ, όπου έκανε συμφωνία με τον Βυτάουτας μεγάλο δούκα της Λιθουανίας. Όμως κατά τα επόμενα έτη υπερίσχυσε το Τευτονικό Τάγμα και ο Όθων επέστρεψε στην Πομερανία, χωρίς έτσι η εκλογή του να έχει αποτελέσματα.

Ο πατέρας του ήταν από το 1409 κυβερνήτης τού Μίττελμαρκ, μέρους τού Βρανδεμβούργου. Το 1417 ο Σιγισμούνδος της Γερμανίας όρισε τον Φρειδερίκο ΣΤ΄ μπουργκράβο της Νυρεμβέργης ως (Φρειδερίκο Α΄) εκλέκτορα τού Βρανδεμβούργου· επήλθε σύγκρουση με τον Όθωνα Β΄. Το 1412 έγινε η μάχη τού φράγματος Κρέμμερ εναντίον τού Βρανδεμβούργου.

Ο Όθων Β΄ το 1413 διαδέχθηκε τον πατέρα του μαζί με τον νεότερο αδελφό του Καζιμίρ Ε΄· οι δύο αδελφοί συνέχισαν τον πόλεμο. Το 1415 κατέληξαν σε συμφωνία με τον Φρειδερίκο Α΄, όπου τού παραχώρησαν περιοχές έναντι αποζημίωσης. Το Βρανδεμβούργο υποστήριξε ότι η Πομερανία ήταν φέουδό του· η Πομερανία θεωρούσε πως υπάγεται άμεσα στον βασιλιά της Γερμανίας. Το 1427 στο Τεμπλίν υπογράφτηκε συνθήκη των δύο αδελφών δουκών με τον πρωτότοκο γιο τού Φρειδερίκου Α΄, τον Ιωάννη.

Ο Όθων Β΄ απεβίωσε το 1428 άτεκνος και ο Καζιμίρ Ε΄ έμεινε μόνος δούκας τού Στεττίν.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Αγνή, κόρη τού Ιωάννη Β΄ δούκα τού Μεκλεμβούργου-Στάργκαρτ. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
-----

* Gottfried von Bülow (1887), "Otto II. und Casimir VI.", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 25, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 785–787
* Klaus Conrad: Herzogliche Schwäche und städtische Macht in der zweiten Hälfte des 14. und im 15. Jahrhundert, in: Werner Buchholz (ed.): Deutsche Geschichte im Osten Europas. Pommern, Siedler Verlag, Berlin, 1999, ISBN 3-88680-272-8, p. 127–202

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 20  Μαρτίου 2015.
2. ↑  Otto II
3. ↑  dw.5180.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 81684830
* GND: 137502621

 |

 |
Η **Νίvα Αλεξάντροβνα Κάπτσοβα** (ρωσικά: Нина Александровна Капцова‎‎
, γεννήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 1978) είναι Ρωσίδα μπαλαρίνα του μπαλέτου Μπολσόι.

Βιογραφία
---------

Η Κάπτσοβα γεννήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 1978 στο Ροστόφ επί του Ντον της Ρωσίας. Εκπαιδεύτηκε στη Χορογραφική Ακαδημία της Μόσχας υπό τη διεύθυνση της Σόφια Γκολόβκινα. Μετά την αποφοίτησή της, έγινε μέλος του Μπαλέτου Μπολσόι. Ο προπονητής της στα Μπολσόι ήταν η Μαρίνα Κοντρατίβα, τώρα η Νίνα Σεμιζόροβα.

Το 1998, έπαιξε ξανά το *Sleeping Beauty*, αυτή τη φορά ως υπηρέτρια τιμής. Το 1999, εμφανίστηκε ως Marie στον *Καρυοθραύστη*, η οποία δημιουργήθηκε από τον Γκριγκόροβιτς, και την ίδια χρονιά εμφανίστηκε στη *Λίμνη των κύκνων*. Την ίδια χρονιά, είχε μερικούς σόλο ρόλους, συμπεριλαμβανομένου του *Mozartiana* και του *The Limpid Stream*, στον οποίο έπαιξε το ρόλο της Zina.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Nina Kaptsova». Bolshoi Ballet. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2019.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 59423842
* LCCN: no2009045638
* ISNI: 0000 0000 0233 6801
* GND: 1076380190
* SUDOC: 163505861
* BNF: cb15906526x (data)

 |

 |
Η αναγνωρισμένη από τους κριτικούς ταινία *Νύχτα Αγωνίας* (1945) περιέχει μια cameo εμφάνιση από τον σκηνοθέτη Άλφρεντ Χίτσκοκ.
Ένας **cameo ρόλος**, επίσης αποκαλούμενος **cameo εμφάνιση**, ή απλώς **cameo**, είναι μια σύντομη εμφάνιση ενός γνωστού προσώπου ή χαρακτήρα σε διάφορα μέσα. Αυτοί οι ρόλοι είναι γενικά μικροί, με πολλούς από αυτούς να είναι βουβοί. Σύντομες εμφανίσεις από σκηνοθέτες, πολιτικούς, αθλητές, μουσικούς, ή από άτομα που συνδέονται στο προϊόν είναι συχνές, όπως ο Σταν Λι, που εμφανίζεται σε διάφορες ταινίες που βασίζονται σε κόμικς της Marvel.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Fussell, Sidney. «Stan Lee has made 28 cameos in Marvel movies and shows — here they are». *Business Insider* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2023.
Η **Ιερά Μητρόπολις Θεοδωρουπόλεως** ήταν Μητρόπολη του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Ίδρυση-αναφορές
---------------

Ως επισκοπή αρχικά υπαγόταν εκκλησιαστικά στη μητρόπολη Ηρακλείας, ενώ ταυτίζεται με την επισκοπή Ευχανίων. Δεν αναφέρεται στην *έκθεση των πρωτοκκλησιών Πατριαρχών τε και μητροπολιτών* του Επιφανίου Κύπρου, ούτε και στο *Τακτικό των εικονοκλαστών*. Για πρώτη φορά αναφέρεται στην υπ'αριθμ 2 Notitiae του J. Darouzes (8ος-9ος αι.) Εδώ πληροφορούμαστε πως ο μητροπολίτης Ηρακλείας, τρίτος στην τάξη των επαρχιών του Οικουμενικού Θρόνου, είχε υπό την δικαιοδοσία του οκτώ επισκόπους. Ο Θεοδωρουπόλεως κατείχε την τελευταία θέση μετά τον Τζορύλλου (Τυρολόης). Στο Τακτικό του Λέoντος Στ΄ του Σοφού ο μητροπολίτης Ηρακλείας έχει δεκαπέντε επισκόπους, εκ των οποίων ο Θεοδωρουπόλεως ανήλθε στην πρώτη θέση. Στο Τακτικό του Γεώργιου του Κύπριου τον 9ο-10ο αι. πάλι ο Θεοδωρουπόλεως κατέχει την πρώτη θέση. Το ίδιο επαναλαμβανεται και και στην υπ'αριθμόν 3 Notitiae του Parthey (10ος-11ος αι.).

Οι ιεράρχες της
---------------

Ο πρώτος γνωστός ιεράρχης της αναφέρεται ο Γρηγόριος ο οποίος συμμετείχε στη Ζ' Οικουμενική Σύνοδο το 787, ενώ δεύτερος είναι ο Ιωάννης, ο οποίος συμμετείχε στη μεγάλη Σύνοδο του Φωτίου το 879. Τον 11ο αιώνα μάς είναι γνωστός ο Ιωσήφ. Από τα τέλη του 18ου αι. γνωρίζουμε όλους του ιεράρχες της. Μέχρι τον 13ο αι. είναι σε ακμή, ωστόσο χάνουμε τα ίχνη της και ίσως παρέμεινε απλώς ψιλώνυμος, δηλαδή είχε τιτουλάριους επισκόπους χωρίς δικαιοδοσία, που ήταν βοηθοί των μητροπολιτών ή αρχιερατικοί προϊστάμενοι της Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως. Οι εκλογές των επισκόπων Θεοδωρουπόλεως γίνονταν κατόπιν εισηγήσεως διαφόρων μητροπολιτών προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο, το οποίο προέβαινε στην εκλογή τους. Μετά την εκλογή τους χειροτονούνταν συνήθως από τους μητροπολίτες που τους πρότειναν.

Ο Χρύσανθος (1796-1801) είναι ο πρώτος επίσκοπος που γνωρίζουμε μετά από επτά περίπου αιώνες. Ακολουθούν οι Λεόντιος (-1810), Άνθιμος (1805-1821), Δανιήλ Αριτζάνης (1825-1830), Νικηφόρος (1839), Μελέτιος (1840).

Η ανύψωσή της επισκοπής Θεοδωρουπόλεως σε Μητρόπολη
---------------------------------------------------

Στις 20 Δεκεμβρίου 1927 με από απόφαση της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου η επισκοπή Θεοδωρουπόλεως ανυψώθηκε σε μητρόπολη. Έτσι το Πατριαρχείο ήθελε να τιμήσει την πολύχρονη προσφορά του Λεόντιου Θεοδωρουπόλεως. Μητροπολίτες μετά τον Λεόντιο ήταν οι Λιβέριος (1906-1964) και Γερμανός Αθανασιάδης (1987-2018).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βαλσαμίδης 2000, σελ. 812.
2. ↑  Βαλσαμίδης 2000, σελ. 813-814.
3. ↑  Βαλσαμίδης 2000, σελ. 815.
4. ↑  Βαλσαμίδης 2000, σελ. 815-816.
5. ↑  Βαλσαμίδης 2000, σελ. 817.
6. ↑  Βαλσαμίδης 2000, σελ. 818-823.
7. ↑  Βαλσαμίδης 2000, σελ. 816.
8. ↑  Βαλσαμίδης 2000, σελ. 824-829.

Πηγές
-----

* Βαλσαμίδης, Πασχάλης (Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 2000). «Η πάλαι ποτέ διαλάμψασα Επισκοπή Θεοδωρουπόλεως. Οι επίσκοποι και οι Μητροπολίτες». *Γρηγόριος ο Παλαμάς* **83** (784).
Οι **Corona** είναι ιταλικό μουσικό eurodance συγκρότημα, το οποίο το 1994 σημείωσε διεθνή επιτυχία με το τραγούδι *The Rhythm of the Night*. Επικεφαλής των Corona είναι η Βραζιλιάνα Όλγα Σούζα.

*The Rhythm of the Night*
-------------------------

Με την πρώτη του εμφάνιση στη δισκογραφία, το συγκρότημα σημείωσε τεράστια επιτυχία με το σινγκλ "The Rhythm Of The Night". Κυκλοφόρησε στην Ιταλία το Δεκέμβριο του 1993 και παρέμεινε στην κορυφή των ιταλικών τσαρτς επί 13 συνεχείς εβδομάδες. Ωστόσο, το τραγούδι δεν κυκλοφόρησε εκτός Ιταλίας παρά μόνο το 1994. Κάποια έκδοση σε μείξη του τραγουδιού αυτού έγινε επιτυχία στο Ηνωμένο Βασίλειο και ήταν στη 2η θέση των τσαρτς το Σεπτέμβριο του 1994. Ως την άνοιξη του 1995 το τραγούδι έκανε επιτυχία και στις ΗΠΑ, φτάνοντας στο νούμερο 11 στο Billboard Hot 100. Η επιτυχία τους διατηρήθηκε το 1995 με τα σινγκλ "Baby Baby" και "Try Me Out", ενώ μέτρια επιτυχία έκανε και το "I Don't Wanna Be A Star" Στο κομμάτι "The Rhythm Of The Night".

Μετέπειτα πορεία
----------------

Το επόμενο άλμπουμ του συγκροτήματος, με τίτλο *Walking On Music* κυκλοφόρησε το 1998 από ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία του Φραντσέσκο Μποντέμπι. Bontempi. Το άλμπουμ δε σημείωσε επιτυχία σε Ευρώπη και Βόρεια Αμερική. Το 2000 κυκλοφόρησε στη Βραζιλία από την Όλγα Σούζα το τρίτο άλμπουμ των Corona, με τίτλο *And Me U* και με το όνομα του συγκροτήματος να αλλάζει κάπως σε *Corona X*.

Corona

Μέλη
----

Αρκετά άτομα συμμετείχαν κατά καιρούς στους Corona, μεταξύ των οποίων οι: Φραντσέσκο Μποντέμπι (στίχοι, ενορχήστρωση, παραγωγή, μίξη), Φραντσέσκο Αλμπέρτι (μηχανική επεξεργασία ήχου), Γκρατσιάνο Φανέλι (μηχανική επεξεργασία ήχου), Τζοβάνα Μπερσόλα (Jenny B), (τραγούδι) Όλγα Σούζα (φωνητικά, μετέπειτα τραγούδι), Σάντρα Τσέιμπερς (τραγούδι/στίχοι) και άλλοι.

Δισκογραφία
-----------

### Άλμπουμς

| Χρονιά | Τίτλος |
| --- | --- |
| 1994 | *The Rhythm Of The Night* |
| 1998 | *Walking On Music* |
| 2000 | *And Me U* |

### Σινγκλς

| Χρονιά | Τίτλος | Θέσεις στους μουσικούς καταλόγους επιτυχιών |
| --- | --- | --- |
| Ηνωμένο Βασίλειο | ΗΠΑ | Αυστραλία | Γαλλία |
| 1994 | "The Rhythm of the Night" | 2 | 11 | 8 | 3 |
| 1995 | "Baby Baby" | 5 | 57 | 7 | 16 |
| 1995 | "Try Me Out" | 6 | — | 10 | 11 |
| 1995 | "I Don't Wanna Be a Star" | 22 | — | — | 18 |
| 1997 | "Megamix" | 36 | — | — | 40 |
| 1997 | "The Power Of Love" | — | — | — | — |
| 1998 | "Walking On Music" | — | — | — | — |
| 1998 | "Magic Touch" | — | — | — | — |
| 2000 | "Good Love" | — | — | — | — |
| 2006 | "Back In Time" | — | — | — | — |
| 2006 | "I'll Be Your Lady" | — | — | — | — |
| 2007 | "La Playa Del Sol" | — | — | — | — |
|

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Corona». *Discogs* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα

  



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Corona (Band)  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Ναός του Ήλιου** ήταν αρχαίος ρωμαϊκός ναός στην Campus Agrippae στην Ρώμη. Αφιερώθηκε στον Sol Invictus στις 25 Δεκεμβρίου 274 από τον Αυτοκράτορα Αυρηλιανό και χρηματοδοτήθηκε από λάφυρα από την εκστρατεία του εναντίον της Παλμύρας. Ήταν ο τέταρτος ναός αφιερωμένος στον θεό στη Ρώμη – οι άλλοι τρεις ήταν στο Μέγα Ιππόδρομο, στον Κυρινάλιο Λόφο και στο Τραστέβερε. Εάν εξακολουθούσε να χρησιμοποιείται τον 4ο αιώνα, θα είχε κλείσει κατά τη διάρκεια του διωγμού των ειδωλολατρών στην ύστερη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Πιστεύεται ότι ο ναός ήταν ήδη ερειπωμένος τον 6ο αιώνα, καθώς οκτώ από τους πορφυρούς κίονες του στάλθηκαν προφανώς κάποια στιγμή στην Κωνσταντινούπολη για να χρησιμοποιηθούν είτε στην κατασκευή είτε στην ανοικοδόμηση της Αγίας Σοφίας επί Αυτοκράτορα Ιουστινιανού Α΄.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μάνφρεντ Κλάους, *Die römischen Kaiser – 55 historische Portraits von Caesar bis Iustinian*, (ISBN 978-3-406-47288-6), σελ. 250
2. ↑  Αυρήλιος Βίκτωρ, De Caesaribus 35-7
3. ↑  Hijmans, Steven E (2009), *Sol : the sun in the art and religions of Rome*, ISBN 90-367-3931-4, ανακτήθηκε στις 2022-07-06 , chapter 5
4. ↑  R. MacMullen, "Christianizing The Roman Empire A.D. 100–400, Yale University Press, 1984, (ISBN 0-300-03642-6)
5. ↑  Gregorovius, Ferdinand, *History of the City of Rome in the Middle Ages*, Τομ. 1, (1894), σελ. 38

Βιβλιογραφία
------------

* Λ. Ρίτσαρντσον, *A New Topographical Dictionary of Ancient Rome*, Βαλτιμόρη-Λονδίνο 1992. σελ. 363–364 (ISBN 0801843006)
* Μ. Κλάους, *Die römischen Kaiser - 55 historische Portraits von Caesar bis Iustinian*, Μόναχο 2010, σελ. 241–251, (ISBN 978-3-406-47288-6)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 7682022-1

 |

 |
Ο Βασιλιάς Καρνάβαλος το 2019
Το **Καρναβάλι της Νίκαιας** είναι το μεγαλύτερο καρναβάλι στη Γαλλία και ένα από τα πιο διάσημα στον κόσμο. Πραγματοποιείται κάθε χειμώνα στη Νίκαια, τον Φεβρουάριο για δύο εβδομάδες και προσελκύει εκατοντάδες χιλιάδες θεατές. Το καρναβάλι είναι ένα από τα τρία μεγαλύτερα καρναβάλια στον κόσμο, μετά από το καρναβάλι της Βενετίας και του Ρίο.

Περιγραφή
---------

Η πρώτη γραπτή αναφορά χρονολογείται από το 1294 με τον κόμη της Προβηγκίας Κάρολο Β', δούκα του Ανζού που «ήρθε να περάσει τις καρναβαλικές γιορτές στην καλή του πόλη της Νίκαιας». Από τότε καθιερώθηκε ως μια από τις σημαντικές γιορτές της πόλης. Τον 14ο και τον 15ο αιώνα, το καρναβάλι ήταν η κυριότερη λαϊκή γιορτή. Στην Αναγέννηση, οι μεγάλοι χοροί και οι καρναβαλικές μεταμφιέσεις γίνονταν στις πλατείες και στα στενά δρομάκια της πόλης.

Αφίσα του 1898
Το 1873 δημιουργήθηκε μια επιτροπή για το Καρναβάλι και χάρη στις ενέργειές της το καρναβάλι αναδιοργανώθηκε. Δημιουργήθηκαν η παρέλαση  μεταμφιεσμένων αρμάτων με σατιρικά θέματα και διαγωνισμοί.

Σήμερα το γεγονός προσελκύει πάνω από ένα εκατομμύριο επισκέπτες στη Νίκαια κάθε χρόνο. Το Καρναβάλι εκτείνεται σε περίοδο δύο εβδομάδων το Φεβρουάριο, συμπεριλαμβανομένων τριών Σαββατοκύριακων.

Κάθε χρόνο επιλέγεται ένα ειδικό θέμα και παραδοσιακοί καλλιτέχνες δημιουργούν 18 άρματα και άλλα ειδώλια για την πολύχρωμη παρέλαση. Οι παρελάσεις των καρναβαλιστών γίνονται μέρα και νύχτα, ενώ στην Προμενάντ ντεζ Ανγκλαί γίνεται λουλουδοπόλεμος κατά την παρέλαση εντυπωσιακών αρμάτων στολισμένων με λουλούδια, για τη διακόσμηση των οποίων χρησιμοποιούνται κάθε χρόνο 100.000 λουλούδια, όπως μιμόζες, ζέρμπερες, λίλιουμ, κρίνοι κ.ά.

Το καρναβάλι κλείνει πάντα με μία φαντασμαγορική γιορτή όπου ρίχνεται στην πυρά ο Βασιλιάς Καρνάβαλος, σαν μία συμβολική τελετή που σηματοδοτεί τη λήξη των εκδηλώσεων.

* Εικόνες από το καρναβάλι της Νίκαιας
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η επίσημη σελίδα του Καρναβαλιού της Νίκαιας (γαλλικά, ιταλικά)

Παραπομπές
----------

1. ↑ . «"Origins and traditions - Carnival 2017 Nice". www.nicecarnaval.com». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Μαρτίου 2016.
2. ↑  Caroline De Westenholz, 'Gustav Adolf Mossa (1883–1971), Lui, A Portrait of Varius' in Varian Studies Volume Three: A Varian Symposium, 2017, p.159
Ο **Ροστισλάβ Γιαροσλάβιτς**, ρωσ. Ростислав Ярославич (24 Ιουνίου 1171 - μεταξύ 1212-23) από τον Οίκο των Ρουρικιδών-Τσέρνιγοβ ήταν πρίγκιπας τού Σνοβσκ.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Γιαροσλάβ Β΄ πρίγκιπα τού Στάροντουμπ (εγγονού τού Ολέγκ Α΄ του Τσέρνιγοβ) και της Ειρήνης.

Το 1192 ο πατέρας του τον έστειλε μαζί με τους άλλους Ολεγκόβιτσι εναντίον των Κουμάνων σε εκστρατεία με σκοπό τη λεηλασία της γης αυτών. Τη διηύθυνε ο Ιγκόρ (εξάδελφος τού Ροστισλάβ), ο ήρωας τού έπους *Διήγηση της εκστρατείας τού Ιγκόρ*. Οι Ολεγκόβιτσι προχώρησαν πολύ μέσα στη στέπα, αλλά οι νομάδες είχαν συγκεντρωθεί σε μεγάλο αριθμό και περίμεναν τους πρίγκιπες. Όταν ο πρίγκιπας Ιγκόρ είδε ότι Κουμάνοι ήταν αριθμητικά υπέρτεροι, διέταξε τα στρατεύματά του να αποχωρήσουν τη νύκτα.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1186 τη Βσεσλάβα των Ρουρικιδών, κόρη τού Βσέβολοντ Γ΄ τού *πολύτεκνου* πρίγκιπα τού Βλαντίμιρ-Σούζνταλ.

Πηγές
-----

* Dimnik, Martin: The Dynasty of Chernigov - 1146-1246; Cambridge University Press, 2003, Cambridge; ISBN 978-0-521-03981-9.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Rostislav Yaroslavich  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Φρειδερίκος, Δούκας της Υόρκης και του Ώλμπανυ** (αγγλ. *Prince Frederick, Duke of York and Albany*, 16 Αυγούστου 1763 - 5 Ιανουαρίου 1827) ήταν το δεύτερο παιδί του Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Καρλόττας του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς. Από το θάνατο του πατέρα του το 1820 μέχρι τον δικό του θάνατο το 1827 ήταν ο διάδοχος του θρόνου του Ηνωμένου Βασιλείου και του Βασιλείου του Αννόβερου.

Βιογραφία
---------

Ο *Φρειδερίκος Αύγουστος*, γεννημένος στις 16 Αυγούστου 1763, ανήκε στον βασιλικό οίκο του Αννοβέρου. Βαπτίσθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1763 στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου με αναδόχους τον Φρειδερίκο Γ΄ της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ, τον Εδουάρδο, Δούκα της Υόρκης και του Ώλμπανυ, και την Αμαλία της Μεγάλης Βρετανίας.

Από το 1781 έως το 1787 έζησε στο Αννόβερο, όπου σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν. Προηγουμένως, τον Νοέμβριο του 1780 ο πατέρας του τον είχε διορίσει συνταγματάρχη. Αργότερα έφθασε ως το βαθμό του στρατάρχη. Στις 27 Νοεμβρίου 1784 ονομάστηκε *Δούκας της Υόρκης και του Ώλμπανυ*, καθώς και *Κόμης του Άλστερ* και έγινε μέλος του Συμβουλίου του Στέμματος.

Το 1793 στάλθηκε στη Φλάνδρα για να διοικήσει ένα βρετανικό απόσπασμα στρατού, που προορισμό είχε να εισβάλει στη Γαλλία. Ο Φρειδερίκος και το τμήμα του πολέμησαν στην εκστρατεία της Φλάνδρας κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες. Κέρδισε αρκετές δύσκολες μάχες, όπως την πολιορκία της Βαλανσιέν τον Ιούλιο του 1793, αλλά νικήθηκε στη μάχη του Οντσότ τον Σεπτέμβριο του 1793. Τον Μάιο του 1794 κέρδισε τη μάχη του Βιγέμ, όμως ηττήθηκε αργότερα τον ίδιο μήνα στη μάχη του Τουρκουάν. Ο βρετανικός στρατός αποσύρθηκε μέσω της Βρέμης τον Απρίλιο του 1795. Μετά την επιστροφή του στη Βρετανία, ο πατέρας τον ονόμασε Αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων του Βασιλείου.

Το 1791 παντρεύτηκε την ξαδέλφη του Φρειδερίκη Καρλόττα των Χοεντσόλλερν, κόρη του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Β΄ της Πρωσίας και της Ελισάβετ Χριστίνας του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυττελ. Ο γάμος τους δεν ευδοκίμησε και το ζευγάρι σύντομα χώρισε. Η Φρειδερίκη αποσύρθηκε στο Όουτλαντς, όπου έζησε μέχρι το θάνατό της το 1820. Ο Φρειδερίκος πέθανε στις 5 Ιανουαρίου 1827 από υδρωπικία και καρδιαγγειακές παθήσεις στην Οικία Ράτλαντ του Λονδίνου. Η σορός του ενταφιάστηκε στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Κάστρο του Ουίνδσορ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2015.
2. ↑
3. ↑
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2015.
5. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2015.
6. 1 2 3 4 5 6 7
7. ↑

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 56599724
* LCCN: n85116368
* ISNI: 0000 0000 2934 5425
* GND: 101490119
* SUDOC: 19689297X
* BNF: cb10581101j (data)
* ULAN: 500435176
* NLA: 47550765
* BNE: XX5437768

 |

 |
Ρωμαϊκή Σχολή 
Με τον μουσικολογικό όρο **Ρωμαϊκή Σχολή** λογίζεται το μουσικό ρεύμα που άνθισε στη Ρώμη κατά τους 15ο και 16ο αιώνες, το οποίο αφορά τόσο την εκκλησιαστική μουσική της εποχής, όσο και τους συνθέτες που συνέθεσαν αυτή. Ως καλλιτεχνικό ρεύμα εντάσσεται στο γενικότερο πλαίσιο της ώριμης Αναγέννησης και του πρώιμου Μπαρόκ και χαρακτηρίζεται από την ισορροπημένη χρήση της αντίστιξης στα πλαίσια της πολυφωνίας. Ο κυριότερος εκπρόσωπος της Ρωμαϊκής Σχολής αναγνωρίζεται στο όνομα του Τζιοβάννι Πιερλουίτζι ντα Παλεστρίνα, τα έργα του οποίου διακρίνονται για την ομαλότητα των μελωδικών τους γραμμών, την ορθή -για την εποχή- χρήση της διαφωνίας και την άσφαλτη αντιστικτική τους δομή, εμπνέοντας μια πλειάδα μεταγεννέστερων συνθετών. Στα πλαίσια της συγκριτικής μουσικολογίας, ο όρος Ρωμαϊκή Σχολή αντιπαραβάλλεται συχνά με άλλα μουσικά ρεύματα της περιόδου, όπως την Βενετσιάνικη Σχολή και τη Γαλλοφλαμανδική Σχολή, κυρίως γύρω από τη λειτουργική μουσική της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.

Σημαντικοί εκπρόσωποι
---------------------

* Τζιοβάννι Πιερλουίτζι ντα Παλεστρίνα (1525 - 1594)
* Τομά Λουί δε Βικτόρια (1548 - 1611)
* Τζιοβάννι Φραντσέσκο Ανέριο (1567 - 1630)
* Γκρεγκόριο Αλλέγκρι (1582 - 1652)
* Εμίλιο ντε Καβαλιέρι (1560 - 1602)
* Στέφανο Λάντι (1586/7 - 1639)
* Τζάκομο Καρίσσιμι (1605 - 1674)
Το **παγκόσμιο υπολογιστικό πλέγμα** (αγγλικά: *Worldwide Computing Grid*) του Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων (*LHC*), που ξεκίνησε να λειτουργεί στις 3 Οκτωβρίου 2008, είναι ένα δίκτυο διαμοίρασης σχεδιασμένο από το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πυρηνικών Ερευνών (CERN) για να διαχειριστεί την τεράστια ποσότητα δεδομένων που θα παραχθούν από τον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων. Χρησιμοποιεί τόσο καλώδια οπτικών ινών όσο και τα απλά καλώδια υψηλής ταχύτητας που χρησιμοποιούνται στο ευρύ διαδίκτυο.

Eίναι μια παγκόσμια υπολογιστική υποδομή με περισσότερα από 180 κέντρα δεδομένων σε 42 χώρες διάσπαρτα σε όλο τον κόσμο που παράγουν μια τεράστια κατανεμημένη υπολογιστική υποδομή με περίπου 1,000,000 πυρήνες CPU, παρέχοντας σε περισσότερους από 10,000 φυσικούς σε όλο τον κόσμο πρόσβαση σχεδόν σε πραγματικό χρόνο στα δεδομένα του LHC και τη δυνατότητα επεξεργασίας τους.

Η ροή των δεδομένων από τους ανιχνευτές θα παράγει περίπου 300GB δεδομένων ανά δευτερόλεπτο, τα οποία θα φιλτράρονται για "ενδιαφέροντα γεγονότα", καταλήγοντας σε μια ροή πρωτογενών δεδομένων περίπου 300ΜΒ/δευτερόλεπτο. Το υπολογιστικό κέντρο του CERN, το οποίο θεωρείται ως "Σειρά 0" (Tier 0) του Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων, έχει αποκλειστική σύνδεση 10 εώς 100 Gbit/δευτερόλεπτο με το εργαστήριο μετρήσεων γεγονότων.

Το όλο εγχείρημα αναμένεται να παράγει 27 ΤΒ πρωτογενών δεδομένων κάθε μέρα, συν 10 ΤΒ από "περίληψη γεγονότων", που αντιπροσωπεύει το αποτέλεσμα των υπολογισμών που γίνονται από την συνολική υπολογιστική ισχύ (μέσω του δικτύου πλέγματος) στο κέντρο πληροφοριών του CERN. Αυτά τα δεδομένα στέλνονται εκτός CERN σε δεκατέσσερα ακαδημαϊκά ιδρύματα τύπου "Σειρά 1" στην Ευρώπη, Ασία και Β. Αμερική μέσω αποκλειστικών γραμμών των 10 εώς 100 Gbit/δευτερόλεπτο. Περισσότερα από 150 ιδρύματα τύπου "Σειρά 2" είναι συνδεδεμένα με τα ιδρύματα τύπου "Σειρά 1" για ερευνητικούς και ακαδημαϊκούς σκοπούς. Τα δεδομένα του Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων διασκορπισμένα στο υπολογιστικό πλέγμα υπολογίζονται να αγγίξουν το μέγεθος των 10 με 15 PB (Peta-Bytes) κάθε χρόνο.

Τα ιδρύματα τύπου "Σειράς 1" λαμβάνουν συγκεκριμένα υποσύνολα δεδομένων τα οποία αποθηκεύουν ως αντίγραφα ασφαλείας για το CERN. Ακόμη τα επανεξετάζουν και τα επανακανονικοποιούν αν είναι αναγκαίο. Η κύρια διανομή λειτουργικού και οι βασικές ρυθμίσεις που χρησιμοποιούνται από τους υπολογιστές πλέγματος είναι βασισμένες στην έκδοση Scientific Linux.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη σελίδα
Η ελληνική παραδοσιακή **ταβέρνα** (ελληνικά: οινομαγειρείον) έχει μια ιστορία που κρατάει πάνω από 2.500 χρόνια. Ξεκινώντας από τα καπηλεία της αρχαίας Ελλάδας και περνώντας από τα μαγέρικα του Βυζαντίου, τις οθωμανικές λοκάντες και τα ρεμπέτικα στέκια των προσφύγων της Μικράς Ασίας, η ταβέρνα παρέμεινε αναπόσπαστο στοιχείο της ζωής του Έλληνα έως τις ημέρες μας.

Ιστορική αναδρομή
-----------------

Στις ταβέρνες της Αθήνας άνθησε η καντάδα, ανδρώθηκε το ρεμπέτικο, τραγουδήθηκαν τα αντάρτικα. Στην ταβέρνα πρωτογλέντησαν οι ξεσπιτωμένοι Μικρασιάτες, βρήκαν καταφύγιο οι απόκληροι και οι περιθωριακοί, σφυρηλατήθηκε η αντιδικτατορική συνείδηση των νέων την περίοδο της χούντας, τραγουδήθηκαν τα τραγούδια του Θεοδωράκη, έμαθαν οι νέοι του 1980 να τραγουδούν τα ρεμπέτικα. Αποτελεί αναμφισβήτητα μέρος της ελληνικής κουλτούρας και έχει αποτυπωθεί στις περισσότερες παλιές ελληνικές ταινίες του ασπρόμαυρου κινηματογράφου.

Στις μέρες μας, χώρος κρασοκατάνυξης και φαγητού, σημείο συνάντησης και συζητήσεων, η ταβέρνα αποτελεί την πιο απλή μορφή εστιατορίου και την πρώτη επιλογή όλων των ηλικιών και των ασθενέστερων και μεσαίων τάξεων στην Ελλάδα για φαγητό. Αυτό σε καμία περίπτωση όμως δεν σημαίνει ότι η ποιότητα είναι ανάλογη των χαμηλών τιμών, ο επαγγελματικός εξοπλισμός που διαθέτουν βοηθά τις μικρές ταβέρνες να επιβιώνουν του σκληρού ανταγωνισμού που υφίστανται.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ισμαηλίδου, Έλλη (21 Μαρτίου 2010). «Η ταβέρνα (ξανα)ζεί...». *Το Βήμα*. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2023.
2. ↑  «Το παλιατζίδικο των αναμνήσεων: Ταβέρνες καπηλειά κουτούκια». *Το παλιατζίδικο των αναμνήσεων*. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2023.
Ο **Χένρικ Γκολντ** (Henryk Gold) (1902 – 9 Ιανουαρίου 1977, Νέα Υόρκη) ήταν Πολωνός-Αμερικανός συνθέτης, ενορχηστρωτής και διευθυντής ορχήστρας.

Ο Γκολντ γεννήθηκε στη Βαρσοβία, σε μουσική οικογένεια. Η μητέρα του, Χελένα, ήταν από διάσημη οικογένεια της Βαρσοβίας και ο πατέρας του, Μάικ, ήταν φλαουτίστας στην Ορχήστρα της Όπερας της Βαρσοβίας. Ήταν αδερφός του Άρτουρ Γκολντ. Σπούδασε στη Βαρσοβία, με τους δασκάλους του να συμπεριλαμβάνουν τον Στανίσουαφ Μπαρτσέβιτς (βιολί).

Όταν οι βουβοί κινηματογράφοι στην Πολωνία έχασαν τη δημοτικότητά τους μετά την άφιξη του *Ο Τραγουδιστής της Τζαζ* του Αλ Τζόλσον, χιλιάδες Πολωνοί μουσικοί που έπαιζαν στις κινηματογραφικές αίθουσες έχασαν τα προς το ζην και έτσι άρχισαν να δημιουργούν μεγάλες και μικρές ορχήστρες παίζοντας χορευτική μουσική και τζαζ. Οι Άρτουρ και Χένρικ Γκολντ, οι αδελφοί Γέζι και Στανίσουαφ Πετερσμπούρσκι, ο Ζίγκμουντ Καρασίνσκι, ο Σίμον Κατάσεκ, ο Καζίμιες Ένγκλαρντ και ο Γιούλιαν Χαλίτσκι ήταν οι πρωτοπόροι. Ο Χένρικ Γκολντ ήταν ο επικεφαλής ανάμεσά τους, δίνοντας συναυλίες στο περίφημο Ziemiańska Cafe στην οδό Κρεντιτόβακαι στο θέατρο «Morskie-Oko» στην οδό Σιενκιέβιτς. Διατηρούσε το νυχτερινό κέντρο «Adria» με τον αδερφό του στην οδό Μονιούσκο.

Ο Γκολντ έγραψε εκατοντάδες ταγκό, πόλκες, φόξτροτ και βαλς, παρεμβάλλοντας εβραϊκά μοτίβα. Οι επιτυχίες του περιελάμβαναν *Tęsknota* (*Νοσταλγία*), *Jaśminy* (*Γιασεμί*), *Jak ja się dziś upiję* (*Πως θα μεθύσω σήμερα*), *Moja pierswsza i ostatnia* (*Το πρώτο και το τελευταίο μου*), *Szkoda twoich łez* (*Λυπάμαι για τα δάκρυά σου*) και άλλα.

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, μαζί με τον συνθέτη Γέζι Πετερσμπούρσκι περιόδευσαν στη Σοβιετική Ένωση με μια μεγάλη ορχήστρα τζαζ. Το 1942 άφησε τη Σοβιετική Ένωση με τον Πολωνικό Στρατό του Άντερς, πήγε στο Ισραήλ, όπου έγραψε τα τραγούδια «Arcenu ha-ktantonet», «Ruakh» και «Shalom», και τελικώς μετανάστευσε στη Νέα Υόρκη, στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Isaschar Fater, Jewish Music in Poland between the Two World Wars, pp. 71–74
2. ↑  Dawid Eisenstadt and A. Prager: "Algemeyner muzik-leksikon", Warsaw, 1936 (p. 150)
3. 1 2  J. Radlinski: Obywatel Jan. Kraków, 1967, (p.p. 95, 103, 225)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* sztetl.org.pl
* Polish Tangos: The Unique Inter-War Soundtrack to Poland's Independence
Λεπτομέρεια από τμήμα του μουσείου.
Το **Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Μετεώρων και Μουσείο Μανιταριών** είναι ένα μουσείο φυσικής ιστορίας που λειτουργεί στα Μετέωρα και ειδικότερα στην πόλη της Καλαμπάκας. Πρόκειται ουσιαστικά για δύο μουσεία που στεγάζονται σε έναν χώρο 1100 τ.μ. περίπου.

Εκθέματα
--------

Η βιοποικιλότητα των Μετεώρων, ένα από τα εκθέματα του μουσείου
### Ζώα

Το Ζωολογικό, στο οποίο εκτείθενται πάνω από 350 είδη πτηνών και θηλαστικών. Η συλλογή των ζώων είναι εξαιρετικής ποιότητας, αφού προέρχονται από τους καλύτερους ταριχευτές της Ευρώπης, ενώ η σπανιότητα πολλών εξ αυτών είναι μεγάλη. Καλύπτει δε πλήρως την πανίδα της περιοχής και όχι μόνον.

Αμανίτης από την συλλογή των Μανιταριών
### Μανιτάρια

Το τμήμα των Μανιταριών υπάρχουν 250 διαφορετικά είδη, τα οποία είναι γλυπτά, σε απόλυτη ομοιότητα χρώματος και μεγέθους με τα φυσικά. Παρουσιάζονται σε τρεις φάσεις ανάπτυξης, προκειμένου να γίνεται κατανοητός ο κύκλος ζωής τους. Έχουν κατασκευαστεί ένα-ένα στο χέρι από πολύ καλούς γλύπτες που διαθέτει η περιοχή. 

### Βικτωριανά εκθέματα

Το μουσείο επίσης είναι γνωστό για τα βικτωριανά εκθέματά του και την αυθεντικότητά τους. Αυτά τα εκθέματα διασώζονται από την εποχή της Βασίλισσας Βικτωρίας, δηλαδή πριν από 180 χρόνια περίπου. 

Εκείνο, όμως, που κάνει εξαιρετικό το μουσείο δεν είναι μόνο η ποιότητα των εκθεμάτων του. Είναι κυρίως ο τρόπος παρουσίασης που το καθιστά μοναδικό στην Ελλάδα, αλλά και ανταγωνιστικό με ανάλογα ευρωπαϊκά. Τα ζώα και τα μανιτάρια παρουσιάζονται μέσα στο φυσικό περιβάλλον που ζουν (π.χ. δάσος, υγρότοποι, αλπική ζώνη κτλ) σε διοράματα, τα οποία αποτελούν προσομοίωση των συνθηκών διαβίωσης και καρποφορίας.

Εκθέσεις
--------

Επίσης, εκείνο που ολοκληρώνει το όραμα των ιδρυτών του Μουσείου είναι η έκθεση ζωγραφικής και γλυπτών που υπάρχει στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, στην οποία συμμετέχουν ντόπιοι καλλιτέχνες και το θέμα της σχετίζεται άμεσα με το Μουσείο. Με τον τρόπο αυτό ήθελαν να συνδέσουν τη φύση και το περιβάλλον με την πολιτιστική κληρονομιά, έτσι όπως αυτή βιώνεται και εκφράζεται από το ντόπιο καλλιτεχνικό δυναμικό.

Η λειτουργία του και το πληροφοριακό υλικό στηρίζονται στην επιστημονική γνώση που εγγυάται η συνεργασία του Μουσείου με το Πανεπιστήμιο Αθηνών, το οποίο αποτελεί και τον επίσημο επιστημονικό του σύμβουλο.

Διοργανώσεις
------------

Επιπρόσθετα θα πρέπει να σημειωθεί ότι το μουσείο οργανώνει διάφορες δραστηριότητες όπως κυνήγι τρούφας και διαγωνισμούς όπως φωτογραφίας. Από το 2015 επίσης, διοργανώνεται και η Γιορτή Μανιταριού.

Η επίσημη σελίδα του Μουσείου είναι: www.meteoramuseum.gr
Ο **Προκόπιος** (κατά κόσμον **Μιχαήλ Τσακουμάκας**; 2 Ιουνίου 1939 - 29 Ιουλίου 2017) ήταν από το 1974 ως το 2017 Μητροπολίτης Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου.

Γεννήθηκε στο χωριό Βουνό της Χίου το 1939. Το κοσμικό του όνομα ήταν Μιχαήλ. Αποφοίτησε το 1958 από την Εκκλησιαστική Σχολή Κορίνθου και στην συνέχεια μπήκε στη Θεολογική Σχολή Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1963.

Χειροτονήθηκε διάκονος το 1960 και πρεσβύτερος το 1965. Υπηρέτησε έως το 1974 ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Κορίνθου. 

Στις 25 Μαΐου 1974 εξελέγη Μητροπολίτης Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου και ενθρονίστηκε στον Καθεδρικό Ναό Αγίου Παύλου Καβάλας στις 15 Ιουνίου. Το 2016 ήταν μέλος της αντιπροσωπείας της Εκκλησίας της Ελλάδος στην Πανορθόδοξη Σύνοδο της Κρήτης.

Εκοιμήθη στις 29 Ιουλίου 2017 μετά από ανακοπή καρδιάς σε παραλία της Θάσου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Delegations». Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2023.
2. ↑  Κωτρονάκης, Στέφανος (29 Ιουλίου 2017). «Νεκρός από πνιγμό ο Μητροπολίτης Φιλίππων, Προκόπιος». *www.ert.gr*. ΕΡΤ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοσελίδα Ι. Μ. Φιλίππων
Η ονομασία **Βελζεβούλ** είναι ένα σύγχρονο όνομα για τον Διάβολο.

Στις Χριστιανικές και Βιβλικές πηγές, το όνομα "Βελζεβούλ" είναι μια εναλλακτική ονομασία του διαβόλου. Στην Χριστιανική δαιμονολογία, ο Βελζεβούλ είναι ένας από τους επτά πρίγκιπες της Κολάσεως σύμφωνα με τις απόψεις της Καθολικής Εκκλησίας για την Κόλαση. Το "Λεξικόν της Κολάσεως" (*Dictionnaire Infernal*) περιγράφει τον Βελζεβούλ ως μια δαιμονική μύγα, που είναι γνωστή και ως "Άρχοντας των Μυγών".

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Beelzebub στο Wikimedia Commons

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 864248
* GND: 121233960

 |

 |
Το **Ώνγκστρεμ** (απλούστερα **Όνγκστρεμ**) ή όπως έχει επικρατήσει λανθασμένα στα ελληνικά, **Άνγκστρομ**, ή άνγκστρομο ή μονάδα ώνγκστρεμ/άνγκστρομ (*Angstrom* ή *Ångström*) είναι μονάδα μήκους ίση με ένα δεκάκις χιλιοστό του μικρού (μικρόν) και συμβολίζεται με το σουηδικό γράμμα **Å** (Å).

Χρησιμοποιείται κυρίως για τη μέτρηση ατομικών πυρήνων, οπτικών φασμάτων και χημικών δεσμών. Στις μέρες μας τέτοια μικρά μεγέθη μετριούνται συνήθως σε νανόμετρα ({\displaystyle 1\;nm=10^{-9}\;m}), όπου και από τον ορισμό του Ώνγκστρεμ ισχύει:

{\displaystyle 1\;A=1,0\cdot 10^{-10}\;m=0,1\;nm\;(\nu \mu )=100\;pm}
Σήμερα χρησιμοποιείται κυρίως για τη μέτρηση του μήκους κύματος ηλεκτρομαγνητικών ακτινοβολιών.

Το Ώνγκστρεμ **Å** πήρε την ονομασία του από τον σουηδό φυσικό Ανδρέα Ώνγκστρεμ (*Anders Jonas Ångström*) (1814–1874), ο οποίος ήταν ένας από τους πρωτοπόρους της φασματοσκοπίας.

Πηγές
-----

* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα* τ.9ος σ.69

Αναφορές
--------

1. ↑  Murdin, P. (November 2000). «Angstrom». *Encyclopedia of Astronomy and Astrophysics*. doi:10.1888/0333750888/4594. Bibcode: 2000eaa..bookE4594..
Ο **Λουδοβίκος Φίλιππος Α΄** (*Louis-Philippe d'Orléans*, 12 Μαΐου 1725 - 18 Νοεμβρίου 1785) από τον Οίκο της Ορλεάνης ήταν Γάλλος πρίγκιπας, 3ος εξάδελφος του Λουδοβίκου ΙΕ΄ της Γαλλίας. Έγινε δούκας της Ορλεάνης (1752-1785).

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Λουδοβίκου, Δούκα της Ορλεάνης, που πήρε μετά το θάνατο του πατέρα του (1752) τον τίτλο του *δούκα της Σαρτρ*. Μητέρα του ήταν η Αυγούστα, κόρη του Λουδοβίκου Γουλιέλμου του Μπάντεν-Μπάντεν.

Γεννήθηκε στο Παλάτι των Βερσαλλιών. Υπηρετώντας το γαλλικό στρατό στον Πόλεμο της Αυστριακής διαδοχής, διακρίθηκε σε μια σειρά εκστρατειών (1742, 1743, 1744) και στη μάχη του Φοντενουά (1745). Μετά το θάνατο της πρώτης συζύγου του, Λουίζας Ερριέτας των Βουρβόνων-Κονντέ (1726 - 1759), παντρεύτηκε μυστικά την Σαρλότ-Ζαν Μπερώ ντε λα Αι ντε Ριού, Μαρκησία του Μοντεσσόν, μια έξυπνη γυναίκα, στην οποία έδωσε ως γαμήλιο δώρο το ανάκτορο Σαιντ-Ασσίς.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πρώτα το 1743 τη Λουίζα Ερριέττα των Βουρβόνων-Κοντέ, κόρη του Λουδοβίκου Αρμάνδου Β΄ του Κοντί, και παιδιά του ήταν:

* κόρη (12/13 Ιουλίου 1745 - 14 Δεκεμβρίου 1745).
* Λουδοβίκος Φίλιππος Β΄ (1747 - 1793), Δούκας της Ορλεάνης.
	+ Λουδοβίκος Φίλιππος της Γαλλίας.
* Ματθίλδη (1750 - 1822), παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Ερρίκο Β΄ του Κοντέ.

Το 1759 απεβίωσε η Λουίζα Ερριέττα και ο Λουδοβίκος Φίλιππος Α΄ έκανε 2ο γάμο μυστικά το 1773 με τη Σαρλότ-Ζαν Μπερώ ντε λα Αι ντε Ριού, Μαρκησία του Μοντεσσόν. Ο γάμος ήταν μοργανατικός.

Με την ερωμένη του Ετιεννέτ Λε Μαρκί απέκτησε:

* Λουί Ετιέν (1759 - 1825), Κόμης-Αββάς του Σαιν-Φαρ
* Λουδί Φιλίπ (1761 - 1829), Κόμης-Αββάς του Σαιν-Αλμπέν
* Μαρί Ετιέν Περρίν (1761 - ;).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 19950289
* LCCN: nr97006054
* ISNI: 0000 0000 5520 4474
* GND: 130143340
* SUDOC: 08066220X
* BNF: cb14956012r (data)
* NKC: mzk2008469201
* BNE: XX4746960

 |

 |
Τριαδικό διάγραμμα από κατά προσέγγιση χρώματα κραμάτων Ag–Au–Cu, που χρησιμοποιούνται συνήθως στην κατασκευή κοσμημάτων.
Ως **έγχρωμα μέταλλα** χαρακτηρίζονται, κατά κύριο λόγο, ο χρυσός και ο χαλκός. Με τον όρο όμως αυτό, καθαρά τεχνικό, καθιερώθηκε στις μεταλλουργικές εφαρμογές να χαρακτηρίζονται όλα τα μέταλλα και ιδίως τα κράματά τους, εκτός του σιδήρου και των κραμάτων αυτού που ονομάζονται αντίστοιχα "*σιδηρούχα*". Αιτία της διάκρισης αυτής είναι οι εξαιρετικές ιδιότητες που παρουσιάζουν τα έγχρωμα μέταλλα όπως στην αγωγιμότητα, ευθερμαγωγά, ή στη διάβρωση, ως αντιδιαβρωτικά.  

Η σπουδαιότητα των μετάλλων αυτών διαφαίνεται από το γεγονός, αφενός ότι είναι τα αρχαιότερα μέταλλα (χρυσός, χαλκός και άργυρος), που επεξεργάστηκε ο άνθρωπος από την αρχαιότητα, μαζί με τον ορείχαλκο και αφετέρου ότι αυτά αποτελούν τη βάση της σύγχρονης παγκόσμιας οικονομίας. 

Σε άλλες γλώσσες αντί του όρου έγχρωμα μέταλλα χρησιμοποιείται ευρύτατα ο όρος "**μη σιδηρούχα μέταλλα**" όπως π.χ. στην αγγλική, γαλλική, γερμανική, ρωσική κ.λπ. που αναφέρονται ιδιαίτερα έναντι των κραμάτων του σιδήρου. Υπό την άποψη αυτή στα μη σιδηρούχα μέταλλα εξέχουσα θέση κατέχουν: ο χαλκός, ο μόλυβδος, το αλουμίνιο, το νικέλιο, ο κασσίτερος, ο ψευδάργυρος και το τιτάνιο, ενώ από τα κράματα ο ορείχαλκος, καθώς επίσης και τα λεγόμενα πολύτιμα μέταλλα (χρυσός και λευκόχρυσος) και κάποια σπάνια μέταλλα όπως το ζιρκόνιο. Γενικά τα μη-σιδηρούχα μέταλλα λαμβάνονται από ορυκτά όπως σουλφίδια και ανθρακικά και πυριτικά άλατα μέσω ηλεκτρόλυσης.

Τέλος σημειώνεται ότι τα κατάλοιπα των εγχρώμων μετάλλων είναι ιδιαίτερα επιβλαβή στο περιβάλλον και στην ανακύκλωσή τους επιβάλλονται ιδιαίτερες κατεργασίες. Στη Ρωσία υφίσταται επί τούτου υπουργείο Έγχρωμης Μεταλλουργίας καθώς και ομώνυμος επιστημονικοτεχνικός σύλλογος με βασικό αντικείμενο τη μελέτη και οργάνωση της παραγωγής των εν λόγω μετάλλων και κραμάτων.

Δείτε επίσης
------------

* Έγχρωμα μέταλλα (περιοδικό)

Πηγές
-----

* "Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.10ος, σελ.46.
Το αρμενικό σχολείο "Ναρέκ"
Το **αρμενικό σχολείο στη Λεμεσό**, γνωστό από το 1972 ως "**Ναρέκ**", βρίσκεται στην οδό Βασίλη Μιχαηλίδη 16 στη κεντρική Λεμεσό, δίπλα στην εκκλησία Σουρπ Κεβόρκ. Το σημερινό κτίριο χτίστηκε το 2006-2007 από τις Τεχνικές Υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού και εγκαινιάστηκε στις 5 Νοεμβρίου 2008, από τον Πρόεδρο της Κύπρου Δημήτρη Χριστόφια. Επί του παρόντος, το σχολείο έχει περίπου 35 μαθητές. Όπως και στα υπόλοιπα Σχολεία Ναρέκ (Λευκωσία, Λάρνακα, Λεμεσός), έχουν τον ίδιο διευθυντή (τον Βέρα Ταχμαζιάν) και υπάγονται στην Επιτροπή Αρμενικών Σχολείων Ναρέκ. 

Το πρώτο αρμενικό σχολείο στη Λεμεσό λειτούργησε το 1928, με πρωτοβουλία του αρμένιου αρχιεπισκόπου Μπεντρός Σαρατζιάν, στον οίκο του Σιρανούς Αβεντικιάν στην οδό Ζένα Γκούντερ. Μετά την ανέγερση της εκκλησίας Σουρπ Κεβόρκ (1939-1940), τα μαθήματα πραγματοποιούνταν μέσα στην εκκλησία. Το 1951, με πρωτοβουλία του ιερέα Σαχέ Σεμερτζιάν και μια δωρεά από τον Αιθιωποαρμένιο Ρουπέν Μπαμπιγκιάν, το αρχικό κτίριο το Αρμενικό Σχολείο εγκαινιάστηκε στις 17 Νοεμβρίου 1951. Το 1954, με τη δωρεά της αρμενικής νεολαίας της Λεμεσού, το κτίριο επεκτάθηκε και στη συνέχεια όλα τα μαθήματα γίνονταν μέσα στο σχολείο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hadjilyra, Alexander-Michael (Μαΐου 2009). «Booklet on the Armenians of Cyprus». Kalaydjian Foundation. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2011.
2. ↑  Hadjilyra, Alexander-Michael (Μαΐου 2009). «Book The Armenians of Cyprus» (PDF). Kalaydjian Foundation. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2011.