recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **ΦΚ Ντιναμό-2 Κιέβου** ήταν η δεύτερη ποδοσφαιρική ομάδα του ουκρανικού συλλόγου ΦΚ Ντιναμό Κιέβου. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1946. Είχε ως έδρα το «Προπονητικό Κέντρο Ντιναμό». Συμμετείχε στην Α΄ Κατηγορία Ουκρανίας. Δεν είχε να προβιβασμού στην Πρέμιερ-λίχα, επειδή σε αυτό συμμετείχε η ΦΚ Ντιναμό Κιέβου. Οι καλύτεροι παίχτες της ομάδας στέλλονταν στην πρώτη ομάδα. Διέκοψε τη λειτουργία της το 2016.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.sportsporudy.gov.ua/catalog/view/id/853.
2. ↑  «Динамо-2 припиняє своє існування». ua-football.com. 1 Ιουνίου 2016.. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Ο **Τιγράνης Γ’ της Αρμενίας** ήταν βασιλιάς της Αρμενίας από τη Δυναστεία των Αρταξιαδών (απεβ. πριν το 6 π.Χ.)). Ήταν πρίγκηπας ελληνικής, αρμενικής και περσικής καταγωγής, ο οποίος διατέλεσε βασιλιάς της Αρμενίας, υποτελούς τότε βασιλείου της Ρώμης, από το 20 π.Χ. ως το 10 π.Χ.

Ο Τιγράνης ήταν δευτερότοκος γιος του βασιλιά του Αρτάβασδη Β΄ από άγνωστη μητέρα. Ήταν μικρότερος αδελφός του και διάδοχος του βασιλιά της Αρμενίας Αρταξέρξη Β΄. Είχε επίσης μια αδελφή που παντρεύτηκε τον τελευταίο βασιλιά της Καππαδοκίας Αρχέλαο. Ο Ρωμαίος στρατηγός Μάρκος Αντώνιος ανέτρεψε τον πατέρα του Αρτάβασδο Β΄ (34 π.χ.) και τον μετέφερε στην Αλεξάνδρεια όπου εκτελέστηκε με εντολή της ερωμένης του Αντωνίου Κλεοπάτρας (31 π.Χ.). Ο ίδιος ο Τιγράνης μεταφέρθηκε αιχμάλωτος στη Ρώμη, εκεί έζησε 10 χρόνια ως την εποχή που οι Αρμένιοι ευγενείς ζήτησαν από τον Οκταβιανό Αύγουστο την ανατροπή του Αρταξέρξη Β΄ από τον θρόνο της Αρμενίας λόγω της βιαιότητάς του. Ο Αύγουστος έστειλε τον Τιγράνη, συνοδευόμενο από τον θετό γιο και διάδοχό του, Τιβέριο. Τελικά ο Αρταξέρξης ανατράπηκε και δολοφονήθηκε πριν φτάσει στην Αρμενία ο ρωμαϊκός στρατός. Ο Τιγράνης Γ΄ έφερε στην διάρκεια της βασιλείας του ειρήνη, ευημερία και καλές σχέσεις με τη Ρώμη. Είχε δυο παιδιά από διαφορετικές γυναίκες, τον Τιγράνη Δ΄ και την Ερατώ τα οποία τον διαδέχτηκαν. Ανατράπηκε από τον γιο του, Τιγράνη Δ΄, και πέθανε αργότερα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Swan 2004, σ.114
2. ↑  Yarshater 1983, σ.613
3. ↑  Bunsen 2009, σ.47

Πηγές
-----

* R. Naroll, V.L. Bullough & F. Naroll, *Military Deterrence in History: A Pilot Cross-Historical Survey*, SUNY Press, 1974
* H. Temporini & W. Haase, *Politische Geschichte (Provinzen Und Randv Lker: Griechischer Balkanraum; Kleinasien): Griechischer Balkanraum; Kleinasien)*, Walter de Gruyter, 1980
* E. Yarshater, *The Cambridge History of Iran*, Cambridge University Press, 1983
* P.M. Swan, *The Augustan Succession: An Historical Commentary on Cassius Dio’s Roman History, Books 55-56 (9 B.C.-A.D. 14)* (Google eBook), Oxford University Press, 2004
* M. Bunsen, *Encyclopedia of the Roman Empire*, Infobase Printing, 2009
* T. Daryaee, *The Oxford Handbook of Iranian History*, Oxford University Press, 2012


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Tigranes III  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Τζόρτζιο ντε Στέφανι** (*ιταλικά : Giorgio De Stefani*) (Βερόνα 4 Φεβρουαρίου 1904 - Ρώμη 28 Οκτωβρίου 1992), ήταν Ιταλός πρωταθλητής της αντισφαίρισης. Εξελέγη το 1951 μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, πρόεδρος της διεθνούς ομοσπονδίας αντισφαίρισης το 1955 και το 1962-1967, και πρόεδρος της Ιταλικής ομοσπονδίας την περίοδο 1958-1969.

Ως παίκτης ήταν νούμερο ένα στην Ιταλική αντισφαίριση για το 1933. Πρωταθλητής Ιταλίας στο απλό το 1930 και στο διπλό το 1939. Το 1932 ήταν η πρώτος Ιταλός που αγωνίσθηκε σε τελικό του Ρολάν Γκαρός όπου έχασε από τον Ανρί Κοσέ με 6-0 6-4 4-6 6-3. Το 1934 ήταν φιναλίστ στο Διεθνή πρωτάθλημα της Ιταλίας. Στο Ρολάν Γκαρός, εκτός από τον τελικό του 1932, έφτασε στους ημιτελικούς το 1934 και στα προημιτελικά το 1931. Το 1934 έφτασε στην ένατη θέση στην παγκόσμια κατάταξη. Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν πρώτος στο απλό το 1934 και το 1938 και δεύτερος το 1937.

Στο Κύπελλο Ντέιβις με την Ιταλία σε 12 διοργανώσεις όπου πήρε μέρος, σημείωσε 41 νίκες και 21 ήττες στο απλό και 3 νίκες και 1 ήττα στο διπλό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Albo d'oro dei *campionati assoluti di tennis Αρχειοθετήθηκε 2010-07-22 στο Wayback Machine.* dal sito della Federazione Italiana Tennis
2. ↑  *Αθλητική Ηχώ, φύλο 25-8-1958[*νεκρός σύνδεσμος*]*
3. ↑  daviscup- Giorgio De Stefani
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Τζόρτζε Μιλοβάνοβιτς.
Ο **Τζόρτζε Μιλοβάνοβιτς** (*σερβικά: Ђорђе Миловановић*) (1765-1817) ήταν αγωνιστής της πρώτης και της δεύτερης Σερβικής εξέγερσης.

Το 1804 συμμετείχε στη συνέλευση Ostružnica, ήταν βοεβόδας της περιοχής του Ζελέζνικ όπου ήταν από τους οργανωτές της επανάστασης. Ήταν από τα έμπιστα πρόσωπα στο πλευρό του Καραγιώργη, πήρε μέρος σε πολλές μάχες όπως η πολιορκία του Βελιγραδίου όπου διακρίθηκε.

Το 1813 όταν η εξέγερση έλειξε δεν έφυγε στην Αυστροουγγαρία όπως οι περισσότεροι ηγέτες αλλά έμεινε στη Σερβία. Σκοτώθηκε το 1917 και εικάζεται ότι η δολοφονία έγινε από ανθρώπους του Μίλος Ομπρένοβιτς.

Πηγές
-----

* Угледни војвода Ђорђе Миловановић - Гузоња из Железника

Παραπομπές
----------

1. ↑  Лукић, Ненад. „Војвода Ђорђе Миловановић (о. 1765-1817)"[*νεκρός σύνδεσμος*], Портал Железник, приступљено 13. август 2013 1:28

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Ђорђе Миловановић (војвода)  της Σερβικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **ΦΚ Μπασκίμι Κουμανόβο** (1947-2008) (σλαβομακεδονικά: ФК Башкими‎) ήταν ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Κουμάνοβο της Βόρειας Μακεδονίας. Η ομάδα διαλύθηκε πριν το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βόρειας Μακεδονίας 2008-09, για οικονομικούς λόγους.

Μια διάδοχος ομάδα με το ίδιο όνομα (ΦΚ Μπασκίμι Κουμανόβο (2011)), ιδρύθηκε το 2011. Ωστόσο, δεν θεωρείται η νόμιμη διάδοχος της αρχικής ομάδας και οι επιδόσεις και οι διακρίσεις των δύο ομάδων διατηρούνται ξεχωριστά από την 
Μια λέσχη διάδοχο που ισχυρίζεται δικαιώματα τιμά Bashkimi και αρχεία ιδρύθηκε το 2011 με το ίδιο όνομα. Ωστόσο, δεν έχουν νόμιμα θεωρούνται διάδοχοι του αρχικού Bashkimi και ιστορικό και τιμητικές διακρίσεις των δύο συλλόγων να διατηρούνται χωριστά από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Βόρειας Μακεδονίας.

Ιστορία
-------

Η ομάδα ιδρύθηκε το 1947 και αντιπροσώπευε τους Αλβανούς οι οποίου ζούσαν στην πόλη Κουμάνοβο (η λέξη Μπασκίμι στα αλβανικά σημαίνει ενότητα. Την περίοδο 2002-03 κατάφερε για πρώτη και μοναδική φορά στην ιστορία της να προβιβαστεί στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βόρειας Μακεδονίας. Παρέμεινε σε αυτή για 5 περιόδους. Λίγες μέρες πριν από την έναρξη της περιόδου 2008-09, παρόλο που είχε παραμείνει στην κατηγορία την προηγούμενη σεζόν, η ομάδα διαλύθηκε λόγω των τεράστιων οικονομικών δυσκολιών.

Η καλύτερη περίοδος στην ιστορία της ομάδας ήταν η σεζόν 2004-05, όταν τερμάτισε στην 6η θέση του πρωταθλήματος και κέρδισε το Κύπελλο Βόρειας Μακεδονίας. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να εκπροσωπήσει τη χώρα στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Στον πρώτο προκριματικό γύρο απέκλεισε την NK Žepče από τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, κερδίζοντας το πρώτο παιχνίδι στα χαρτιά αφού η αντίπαλος ομάδα χρησιμοποίησε ποδοσφαιριστή που δεν είχε δικαίωμα συμμετοχής.) Στο δεύτερο αγώνα οι δύο ομάδες εξήλθαν ισόπαλες 1-1 στη Βόρειας Μακεδονίας. Στο δεύτερο γύρο η ομάδα έχασε και τα δύο παιχνίδια από την ισραηλινή Μακάμπι Πετάχ Τίκβα (0-5, 0-6) και αποκλείστηκε από τη συνέχεια της διοργάνωσης.

Διακρίσεις
----------

**Βόρεια Μακεδονία Δεύτερη κατηγορία:**

* **Νικήτρια (1):** 2002-03

**Βόρεια Μακεδονία Κύπελλο Βόρειας Μακεδονίας:**

* **Νικήτρια (1):** 2004-05

Παραπομπές
----------

1. ↑  FK Bashkimi quits from Macedonian football
2. ↑  «Ineligible player costs Zepce». UEFA. 18 Ιουλίου 2005. Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Βόρειας Μακεδονίας (Σλαβομακεδονικά) (Αγγλικά)

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Βόρεια Μακεδονία | Πύλη Βόρεια Μακεδονία |
Η **Έιμι ΜακΝτόναλντ** (*Amy Elizabeth Macdonald* ; 25 Αυγούστου 1987) είναι Σκωτσέζα τραγουδίστρια, συνθέτης και μουσικός. Έχει πουλήσει πάνω από 12 εκατ. δίσκους παγκοσμίως. Κυκλοφόρησε τον πρώτο δίσκο της, *This Is the Life*, το 2007. Τα singles "Mr. Rock & Roll" και "This Is the Life" από αυτόν έγιναν επιτυχίες στα charts. Το τελευταίο τραγούδι κατέλαβε την πρώτη θέση σε έξι χώρες ενώ μπήκε στο top 10 σε άλλες 11 χώρες. Ο δίσκος κατέλαβε την πρώτη θέση σε τέσσερις ευρωπαϊκές χώρες - Ηνωμένο Βασίλειο, Δανία, Ολλανδία και Ελβετία - και πούλησε 3 εκατ. αντίτυπα παγκοσμίως. Μια μέτρια επιτυχία στην αμερικανική μουσική αγορά ακολούθησε το 2008. Ήταν καλεσμένη σε σόου όπως *The Ellen DeGeneres Show* και *The Late Late Show with Craig Ferguson*, όπου ερμήνευσε δυο singles από τον δίσκο, ενώ το *This Is the Life* κατέλαβε τη θέση 92 στο *Billboard* 200.

Ο δεύτερος δίσκος της ΜακΝτόναλντ, *A Curious Thing*, κυκλοφόρησε στις 8 Μαρτίου 2010. Το single "Don't Tell Me That It's Over" κυκλοφόρησε τον Μάρτιο 2010 ; κατέλαβε τη θέση 45 στο UK Singles Chart, και ανήλθε σε καλές θέσεις και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Πέντε singles έχουν κυκλοφορήσει από τότε, προερχόμενα από τον δίσκο *A Curious Thing*. Η ΜακΝτόναλντ είναι μια από τους καλλιτέχνες που συνεργάστηκαν με τον Ray Davies στον δίσκο του *See My Friends* (2010) ; τραγούδησε μαζί του το cover της επιτυχίας των Kinks "Dead End Street". Ο τρίτος δίσκος της, *Life in a Beautiful Light*, κυκλοφόρησε στις 11 Ιουνίου 2012. Περιλάμβανε τρία singles: "Slow It Down", που κατέλαβε τη θέση 45 στο UK Singles Chart; "Pride" ; "4th of July".

Στις 17 Φεβρουαρίου 2017, η ΜακΝτόναλντ κυκλοφόρησε τον τέταρτο δίσκο της, *Under Stars*, που κατέλαβε τη δεύτερη θέση στα σκωτσέζικα και βρετανικά Album Charts. Μπήκε επίσης στο top 10 των album charts στη Γερμανία και τη Νέα Ζηλανδία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kyle, Gregor (1 Σεπτεμβρίου 2017). «Go backstage with Amy MacDonald at her triumphant Glasgow homecoming show». *GlasgowLive* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2021.
2. ↑  Bozhikova, Milena (28 Μαΐου 2015). *March Music Days International Festival*. Oxford Music Online. Oxford University Press.
3. ↑  «Amy Macdonald: I'm not thinking about marriage yet because it would mean taking break from my career - The Daily Record». *web.archive.org*. 12 Φεβρουαρίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Φεβρουαρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2021. CS1 maint: Unfit url (link)
4. ↑  «Amy is Back! — News — Amy Macdonald». *web.archive.org*. 19 Απριλίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2021. CS1 maint: Unfit url (link)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------


|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Έιμι ΜακΝτόναλντ** |

* Amy Macdonald Official site

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 88583113
* **Europeana**: agent/base/99105
* LCCN: no2008126187
* ISNI: 0000 0001 0655 4432
* GND: 135494222
* BNF: cb15589730d (data)
* MusicBrainz: 6aa40207-fec8-43a7-991d-b872a42def05
* NKC: xx0096332
* ICCU: RAVV051947

 |

 |
Η **ΦΚ Ουτρέχτη** (ολλανδικά: *FC Utrecht*) ή απλά **Ουτρέχτη** είναι ολλανδικός σύλλογος που εδρεύει στην πόλη Ουτρέχτη της Ολλανδίας.

Ιστορία
-------

Η Ουτρέχτη ιδρύθηκε το 1970, μετά την συγχώνευση των: ΝΤΟΣ, ΟΣΒ Ελίνκβαϊκ και Φέλοξ ΦΚ. Το 1980 κατέκτησε την 3η θέση στο πρωτάθλημα πρώτης κατηγορίας της Ολλανδίας, που αποτελεί υψηλότερη στην κατάταξη μέχρι στιγμής που έχει κατακτήσει στην ιστορία της. Πέντε χρόνια μετά, το 1985, κατέκτησε για πρώτη φορά το Κύπελλο Ολλανδίας, πράγμα που επαναλήφθηκε το 2003 και το 2004. Επίσης το 2004 κατέκτησε και το Κύπελλο «Johan Cruijff Shield», ως πρώτη ομάδα εκτός των παραδοσιακών δυνάμεων του Ολλανδικού ποδοσφαίρου (Big-3). 

Το 1991 η Ουτρέχτη κέρδισε την πρώτη Ευρωπαϊκή παρουσία στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, ενώ η επόμενη παρουσία της ήταν έπειτα από 10 χρόνια, το 2001.

Η Ουτρέχτη δεν έχει υποβιβαστεί ποτέ από την Ερεντιβίζιε, κάτι το οποίο ισχύει στην Ολλανδία επίσης μόνο για τον Άγιαξ, την Αϊντχόφεν και τη Φέγενορντ.

Χορηγός ρουχισμού
-----------------

| Περίοδος | Μάρκα |
| --- | --- |
| 1970–1983 | Adidas |
| 1983–1995 | Puma |
| 1995–2001 | Reebok |
| 2001–2009 | Puma |
| 2009–2012 | Kappa |
| 2012–2019 | Hummel |
| 2019–2022 | Nike |

Τίτλοι
------

* 1 **Πρωτάθλημα Ολλανδίας**: 1958 (ως VV DOS)
* 3 **Κύπελλα Ολλανδίας**: 1985, 2003, 2004
* 1 **Σούπερ Καπ Ολλανδίας (*Johan Cruijff Schaal*)** : 2004
* 1 **Κύπελλο Ιντερτότο**: 1978

Στάδιο
------

Κύριο λήμμα: Στάντιον Γκάλγκενγορντ
Το στάδιο που χρησιμοποιεί η Ουτρέχτη στους εντός έδρας αγώνες είναι το Στάντιον Γκάλγκενγορντ. Κατασκευάστηκε την τετραετία 2000-2004, με τα εγκαίνια του να πραγματοποιούνται στις 22 Αυγούστου 2004. Η χωρητικότητα του ανέρχεται σε 24.426 άτομα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.transfermarkt.com/fc-utrecht/mitarbeiterhistorie/verein/200.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **ΦΚ Ουτρέχτη** |

* Η επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου (Ολλανδικά)
Η **Έλενα-Ευγενία** ήταν η δεύτερη σύζυγος του Ιβάν Α΄ της Βουλγαρίας. Έγινε η μητέρα του Ιβάν Β΄ της Βουλγαρίας.

Βιογραφία
---------

Οι πρόγονοί της δεν μας είναι γνωστοί. Μερικές φορές θεωρείται ότι ήταν κόρη του Στεφάνου Α΄ Νεμάνια μεγάλου πρίγκιπα της Σερβίας, αλλά η σχέση είναι αμφισβητήσιμη, καθώς θα είχε προκαλέσει διάφορα *κανονικά* (= Εκκλησιαστικού Δικαίου) εμπόδια σε γάμους που έκαναν μεταξύ τους του απόγονοί τους. Η Ελένη παντρεύτηκε 13 ετών τον Ιβάν Α΄ της Βουλγαρίας.

Έπειτα από τη δολοφονία του Ιβάν Α΄ το 1196, η Έλενα αποσύρθηκε σε μοναστήρι υπό το μοναστικό όνομα Ευγενία. Η μνήμη της τιμήθηκε σε Σύνοδο της Βουλγαρικής Εκκλησίας: "Για την Έλενα, τη νέα και ευσεβή τσαρίνα, μητέρα του μεγάλου τσάρου Ιβάν Ασέν, η οποία υιοθέτησε το αγγελικό σχήμα και κλήθηκε Ευγενία, ας είναι η μνήμη της ζωντανή για πάντα".

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 1183 τον Ιβάν Ασέν Α΄ της Βουλγαρίας και είχε τέκνα:

* Ιβάν Ασέν Β΄ δεκαετία του 1190-1241, "τσάρος" της Βουλγαρίας.
* Αλέξανδρος απεβ. μετά το 1232, σεβαστοκράτωρ. Ο γιος του:
	+ Καλιμάν Β΄, έγινε "τσάρος" της Βουλγαρίας.

Πηγές
-----

* "Кой кой е в средновековна България", изд. къща "Петър Берон", 1999 г. ISBN 9544020470
* "Фамилията на Асеневци", Божилов, Ив.

Αναφορά σε πηγές
----------------

1. ↑  p14553.htm#i145526. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
Tο **τικάλ** ήταν το νόμισμα της Καμπότζης όπως επίσης και του Σιάμ πριν από το έτος 1875, πριν δηλαδή την Γαλλική παρέμβαση στην περιοχή και την μετατροπή της Καμπότζης σε Γαλλικό προτεκτοράτο.

Ιστορικό
--------

Τον όρο τικάλ τον προσέδωσαν οι ξένοι για να περιγράψουν το νόμισμα που ήταν σε χρήση στην Καμπότζη ενώ ο αντίστοιχος τοπικός όρος ήταν το Μπατ. Το τικάλ στην πραγματικότητα ήταν μονάδα μέτρησης βάρους, ίση με περίπου 15 γραμμάρια, με την οποία ζύγιζαν τα αργυρά κέρματα σε μια χώρα όπου το νομισματικό σύστημα της είχε ως βάση τον άργυρο.Το τικάλ είχε περίπου ίδιο βάρος και καθαρότητα μετάλλου με την ινδική ρουπία. Οι υποδιαιρέσεις του ήταν 64 ατ (att), 32 πε (pe), 8 φουάγκ (fuang), 4 σαλόνγκ (Salong). Το 1875 το τικάλ αντικαταστάθηκε από το φράγκο και έπαψε να υφίσταται ως νόμισμα.

Το 1847 και 1848 κυκλοφόρησαν κέρματα με τις εξής ονομαστικές αξίες: 

* 1 ατ
* 1 και 2 πε
* 1 φουάγκ
* ¼, 1 και 4 τικάλ.

Από τα παραπάνω μόνο το ¼, 1 και 4 τικάλ ήταν αργυρά. Σε πολλά από τα μικρότερης αξίας κέρματα υπήρχαν παραστάσεις μόνο στην μία τους όψη

Πηγές
-----

* Krause, Chester L. and Clifford Mishler (1991). Standard Catalog of World Coins: 1801–1991 (18th ed. ed.). Krause Publications. ISBN 0873411501.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) «Cambodia profile». *BBC News*. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2012.
2. 1 2  (Αγγλικά)«Siam». *Encyclopedia Britannica 1911*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Μαΐου 2007. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Εικόνες από κέρματα της Καμπότζης
Το **υποκοριστικό** είναι μια λέξη που είναι μια τροποποιημένη μορφή της αρχικής λέξης με στόχο να μικρύνει το βαθμό της σημασίας της λέξης, για να μεταφέρει τη μικρότητα του αντικειμένου ή της ποιότητας που ονομάζεται, ή για να μετφέρει μια αίσθηση οικειότητας ή αγάπης. Σε πολλές γλώσσες, τέτοιες μορφές μπορούν να σχηματιστούν και περιφραστικά με την προσθήκη του επιθέτου μικρός. Τα υποκοριστικά χρησιμοποιούνται συχνά ως ψευδώνυμα και ονόματα ανθρώπων, κατοικίδιων ζώων, όταν απευθύνεται ο λόγος σε μικρά παιδιά και όταν κάποιος εκφράζει εξαιρετική τρυφερότητα και οικειότητα σε έναν ενήλικα. Το αντίθετο του υποκοριστικού είναι το επαυξητικό ουσιαστικό.

Σε πολλές γλώσσες, ο σχηματισμός των υποκοριστικών με την προσθήκη επιθήματος είναι τμήμα της παραγωγικής διαδικασίας της γλώσσας.. Για παράδειγμα, στα ισπανικά η λέξη gordo μπορεί να είναι ένα ψευδώνυμο για κάποιον που είναι υπέρβαρος, ενώ με την προσθήκη του επιθήματος -ito, η λέξη gordito που προκύπτει έχει ένα πιο στοργικό τόνο. Το διπλό υποκοριστικό (παράδειγμα στα Πολωνικά: dzwon → dzwonek → dzwoneczek; παράδειγμα στα Ιταλικά: casa → casetta → casettina) είναι μια υποκοριστική μορφή με δύο υποκοριστικά επιθήματα και όχι ένα. Ενώ πολλές γλώσσες εφαρμόζουν ένα γραμματικό υποκοριστικό στα ουσιαστικά, ορισμένες γλώσσες (σλοβακικά, ολλανδικά, ισπανικά, λατινικά, πολωνικά, βουλγαρικά, τσέχικα, ρωσικά, εσθονικά και άλλες) το εφαρμόζουν και στα επίθετα (στα Πολωνικά: słodki → słodziutki → słodziuteńki) αλλά ακόμη και σε άλλα μέρη του λόγου (π.χ. στα ουκρανικά спати → спатки → спатоньки - κοιμάμαι, π.χ. στα σλοβακικά spať → spinkať — κοιμάμαι, bežať → bežkať — τρέχω). 

Σε απομονωτικές γλώσσες τα υποκοριστικά μπορεί να σχηματίζονται με άλλο τρόπο. Για παράδειγμα, στα μανδαρινικά κινέζικα, εκτός από το ονομαστικό πρόθεμα 小 *xiǎo* και τις ονομαστικές καταλήξεις 儿 / 兒 *- ερ* και 子 *- τσι*, ο επαναδιπλασιασμός είναι μια παραγωγική στρατηγική, π. χ. 舅 → 舅舅 και 看 → 看看. Στην επίσημη Κινεζική γλώσσα, η χρήση υποκοριστικών είναι σχετικά σπάνια, καθώς αυτό είναι περισσότερο μια ιδιομορφία της καθημερινής και καθομιλουμένης γλώσσας παρά της επίσημης. Μερικές διάλεκτοι των Κινεζικών Γου χρησιμοποιούν ένα τονικό επίθεμα για τα υποκοριστικά που σχηματίζονται σε αυτή τη γλώσσα. Δηλαδή για να σχηματιστούν τα υποκοριστικά της λέξης αλλάζει ο τόνος. 

Σε ορισμένα πλαίσια, τα υποκοριστικά χρησιμοποιούνται επίσης για μειωτικούς σκοπούς, ώστε να υποδηλώσει ότι κάποιος ή κάτι είναι αδύναμος/η ή παιδαριώδης/η. Για παράδειγμα, ο τελευταίος αυτοκράτορας της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ήταν ο Ρωμύλος Αύγουστος, αλλά έγινε περισσότερο γνωστός με την υποκοριστική μορφή του ονόματος του, Ρωμύλος Αυγουστύλος, υποδηλώνοντας την ανικανότητά του να κυβερνήσει.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Glossary - D to F». *The Standards Site*. Department for Children, Schools and Families, The Crown. 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Δεκεμβρίου 2008.
2. ↑  Shorter Oxford English Dictionary, 6th edition
3. ↑  «Diminutives and reduplicatives in Chinese». *Language Log*. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2018.
Ονομάσθηκαν **Τηλέφεια τραύματα** τα τραύματα που προξένησε στον Τήλεφο ο Αχιλλέας κατά τη μεταξύ τους μονομαχία στη διάρκεια του Τρωικού Πολέμου. Κατά μία άλλη εκδοχή, ο τραυματισμός έγινε όταν οι Έλληνες στάθμευσαν στη Μυσία στο ταξίδι προς την Τροία (ο Τήλεφος ήταν βασιλιάς της Μυσίας). [Ο Τήλεφος δεν συμμετείχε στα Τρωικά αλλά ο γιός του Ευρύπυλος, ο οποίος και σκοτώθηκε. Οι Έλληνες δεν στάθμευσαν στη Μυσία, αλλά επέπεσαν εναντίον της Μυσίας νομιζοντας ότι είναι η Τροία. Απωθήθηκαν από τον Τήλεφο, ο οποίος τραυματίστηκε από τον Αχιλλέα. Επέστρεψαν στην Ελλάδα και επανέλαβαν την εκστρατεία δέκα χρόνια αργότερα, αφού θεράπευσαν τον Τήλεφο ο οποίος τούς απεκάλυψε τον δρόμο για την Τροία.]

Τα τραύματα αυτά δεν θα θεραπεύονταν παρά μόνο, σύμφωνα με χρησμό, από εκείνον που τα προκάλεσε (είναι γνωστή η σχετική φράση στα αρχαία ελληνικά: ***«ο τρώσας και ιάσεται»***).

[Η φράση 'ὁ τρώσας ἰάσεται' προέρχεται από σχόλιο στον στίχο 919 των Νεφελών του Αριστοφάνη, όπου λέει: ἀποροῦντα (τὸν Τήλεφον) τοῦ θεραπεύσαντος, τῆς Πυθίας ὁ τρώσας ἰάσεται ἀνελούσης, παραγενόμενον εἰς Θετταλίαν τῷ χρησμῷ πεισθείς, θεραπείας ἠξίωσε]

Σύμφωνα με αναφορές για το ομώνυμο χαμένο έργο του Ευριπίδη, ο Τήλεφος πήγε στην Αυλίδα μεταμφιεσμένος σε ζητιάνο και ζήτησε από τον Αχιλλέα να τον γιατρέψει. Ο Αχιλλέας του αρνήθηκε, ισχυριζόμενος ότι δεν είχε ιατρικές γνώσεις. Εναλλακτικά, [μόνο στον Υγίνο] ο Τήλεφος κράτησε τον Ορέστη όμηρο [με την συμβολή της ίδιας της Κλυταιμνήστρας] με αντάλλαγμα τη βοήθεια του Αχιλλέα στη θεραπεία των πληγών. [Ο Αχιλλέας αρνήθηκε λέγοντας ότι δεν ξέρει ιατρική, αλλά ] Ο Οδυσσέας συμπέρανε πως το δόρυ δημιούργησε τις πληγές, άρα το δόρυ θα έπρεπε να τις γιατρέψει. Πραγματικά, τα τραύματα επουλώθηκαν μόνο όταν έβαλαν πάνω τους σκουριά από τη λόγχη του Αχιλλέως. Ο όρος «Τηλέφεια τραύματα» έμεινε για να χαρακτηρίζει γενικώς τα αθεράπευτα τραύματα.

[Καλό είναι να γράφουμε άρθρα γνωρίζοντας επαρκώς το θέμα]

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
Ο **Φίλιππος Δάρλας** (Αγρίνιο, 23 Οκτωβρίου 1983) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του αμυντικού.

Καριέρα
-------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα το 1999 από τον Παναιτωλικό και το 2001 πήρε μεταγραφή στον Παναθηναϊκό. Λόγω του νεαρού της ηλικίας του δόθηκε δανεικός αρχικά στην Καλλιθέα και στη συνέχεια στο Γ.Σ. Μαρκό και στον Απόλλωνα Αθηνών.

Το καλοκαίρι του 2005 επέστρεψε στον Παναθηναϊκό όπου αγωνίστηκε μέχρι το 2008. Στη συνέχεια δόθηκε εκ νέου δανεικός, αυτήν τη φορά στον ΠΑΟΚ για έναν χρόνο, ως αντάλλαγμα για τη μεταγραφή του Χρήστου Μελίσση. Το 2010 αποχώρησε ως ελεύθερος από τον Παναθηναϊκό για να συνεχίσει την καριέρα του στο γαλλικό πρωτάθλημα με τα χρώματα της Μπρεστ. Το 2011 παραχωρήθηκε ως δανεικός από τη γαλλική ομάδα για έξι μήνες στον Ατρόμητο Αθηνών για να συνεχίσει, όντας πλέον ελεύθερος, το 2012 στον Εργοτέλη.

Τη διετία 2012-2014 επέστρεψε στην ομάδα που έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα τον Παναιτωλικό, αποχωρώντας το καλοκαίρι του 2014. Τον Δεκέμβριο του 2014 συμφώνησε αρχικά με τον Άρη Θεσσαλονίκης, όμως οι διοικητικές αλλαγές που ακολούθησαν στον σύλλογο ματαίωσαν τελικά τη μεταγραφή. Μερικές ημέρες αργότερα ανακοινώθηκε η συμφωνία του με τον Κισσαμικό.

### Στις εθνικές ομάδες

Ο Φίλιππος Δάρλας έχει διατελέσει διεθνής με την εθνική Ελπίδων (14 συμμετοχές, 1 γκολ) την περίοδο 2003-2005, ενώ έχει αγωνιστεί και μία φορά με την εθνική ανδρών, το 2006.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Οδεύει προς Γαλλία ο Δάρλας, www.inewsgr.com[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Υπέγραψε στον Ατρόμητο ο Δάρλας, sports.in.gr
3. ↑  Στον Εργοτέλη ο Δάρλας, www.sport24.gr
4. ↑  Στα κίτρινα ο Δάρλας, www.sport-fm.gr
5. ↑  Τέλος ο Δάρλας, www.sport-fm.gr
6. ↑  Έκπληξη με Δάρλα ο Κισσαμικός, www.sport-fm.gr

Πηγές
-----

* Η καριέρα του Φίλιππου Δάρλα στο soccerway
* Το προφίλ του Φίλιππου Δάρλα στο transfermarkt
Ο Μπέρκλεϊ ήταν ο κύριος εκφραστής του υποκειμενικού ιδεαλισμού
Ο **υποκειμενικός ιδεαλισμός** είναι ένας από τους βασικούς κλάδους του ιδεαλισμού. Παίρνει ως βάση το συναίσθημα, τη συνείδηση του ατόμου, του υποκειμένου για κάθε τι που υπάρχει. 

Ο υποκειμενικός ιδεαλισμός αρνείται ότι υπάρχουν πέρα από τα αισθήματα και τη συνείδηση του ανθρώπου πραγματικά αντικείμενα, που να επενεργούν πάνω στα όργανα των αισθήσεών του και να προκαλούν τα αντίστοιχα αισθήματα.[1] Είναι μονιστικός και αντιτίθεται στον αντικειμενικό ιδεαλισμό, ενώ βρίσκεται ως θεωρία κοντά στον σολιψισμό. 

Σύμφωνα με τον Τζορτζ Μπέρκλεϊ (ο οποίος είναι και ο κύριος εκφραστής του υποκειμενικού ιδεαλισμού) ο κόσμος προέρχεται από τις παραστάσεις του θεού και η τάξη των φυσικών νόμων ανταποκρίνεται στην τάξη των παραστάσεων του θεού, ενώ τα πράγματα που φαίνονται σε μας, οι ιδιότητές τους και αυτά τα ίδια είναι μια δέσμη από αισθήματα, άϋλες παραστάσεις των ανθρώπων που δεν έχουν υπόσταση έξω από τη συνείδηση. Σύμφωνα πάντα με τον Μπέρκλεϊ, αυτές τις παράγει ο θεός ως υπερφυσική, πνευματική δύναμη και τις βάζει στη συνείδηση των ανθρώπων όταν παρατηρούν τον κόσμο και τα μεμονωμένα αντικείμενα.Ύπαρξη σημαίνει αντίληψη (esse est percipi).[2]

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αθήνα 1963, Εκδόσεις Κ.Αναγνωστίδη, Πλήρες Μικρό Φιλοσοφικό Λεξικό, Μ.Ροζενταλ - Π.Γιουντιν, Υποκειμενικός ιδεαλισμός
2. ↑  Αθήνα 1980, Αστήρ, Λεξικό Φιλοσοφικών Όρων, Αγησίλαος Σπ.Ντόκας, Ιδεαλισμός
Ο **Φρέιρ Αλεξάντερσον** (γεννήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 1982) είναι Ισλανδός προπονητής ποδοσφαίρου και πρώην παίκτης. Ήταν προπονητής της εθνικής ομάδας γυναικών της χώρας του από το 2013 έως το 2018.

Καριέρα
-------

Ο Φρέιρ αναρριχήθηκε από τα τμήματα υποδοχής της Λέικνιρ Ρέικιαβικ, όπου έπαιξε 81 αγώνες κυπέλλου και πρωταθλημάτων.

Διαχείριση καριέρας
-------------------

### Ισλανδική εθνική ομάδα γυναικών

Τον Σεπτέμβριο του 2013 ο Φρέιρ διορίστηκε προπονητής της Ισλανδικής γυναικείας εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου.

Καθώς η Μαργκρέτ Λάρα Βιδαρσντότιρ αποχώρησε προσωρινά με άδεια μητρότητας, ο Φρέιρ διόρισε την Σάρα Μπιορκ Γκουναρσντότιρ ως νέα αρχηγό τον Ιανουάριο του 2014.

Στις 4 Σεπτεμβρίου 2018 ανακοίνωσε ότι παραιτήθηκε από προπονητής της ομάδας αφού η εθνική Ισλανδίας απέτυχε να προκριθεί για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Γυναικών του 2019.

### Ισλανδική εθνική ομάδα ανδρών

Ο Φρέιρ ήταν αναλυτής αγώνων για την Ισλανδική εθνική ομάδα ποδοσφαίρου κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2018.

Παραπομπές
----------

1. ↑  81853. Ανακτήθηκε στις 17  Μαΐου 2022.
2. ↑  (Γερμανικά) *Soccerdonna*. 236. Ανακτήθηκε στις 3  Ιουνίου 2022.
3. ↑  Kolbeinn Tumi Daðason (30 August 2013). «Freyr tekur við kvennalandsliðinu» (στα Icelandic). *Vísir.is*.. Ανακτήθηκε στις 19 June 2018.
4. ↑  Stefánsson, Stefán (2 September 2013). «Ambitious Alexandersson takes Iceland post». Reykjavik: UEFA.. Ανακτήθηκε στις 5 March 2015.
5. ↑  «Freyr Alexandersson í viðtali» (στα Icelandic). Leiknir.com. 13 January 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 April 2015.. Ανακτήθηκε στις 5 March 2015.
6. ↑  Henry Birgir Gunnarsson (4 September 2018). «Freyr hættur að þjálfa landsliðið» (στα Icelandic). *Vísir.is*.. Ανακτήθηκε στις 4 September 2018.
7. ↑  Ingvi Þór Sæmundsson (19 June 2018). «Eins nálægt alsælu og þú kemst» (στα Icelandic). *Vísir.is*.. Ανακτήθηκε στις 19 June 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Φρέιρ Αλεξάντερσον** |

* Φρέιρ Αλεξάντερσσον στην Ποδοσφαιρική ομοσπονδία της Ισλανδίας (KSÍ)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 5123152139991511100001

 |

 |
**Ο Αλέξανδρος Β΄,** γεωργιανά: ალექსანდრე II (απεβ. 1η Απριλίου 1510) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας ήταν βασιλιάς της Γεωργίας το 1478 και της Ιμερετίας από το 1483 έως το 1510.

Βιογραφία
---------

Το 1478, ο πατέρας του Βαγράτ ΣΤ΄ απεβίωσε και ο Αλέξανδρος Β΄ έγινε βασιλιάς της Γεωργίας, κυβερνώντας αρχικά τις δύο μεγάλες περιοχές της, τηο Ιμερέτι στα δυτικά και το Κάρτλι στα ανατολικά. Ο Αλέξανδρος Β΄ εκδιώχθηκε από το βασίλειο από έναν αντίπαλο πρίγκιπα, τον Κωνσταντίνο Β΄. Ο Αλέξανδρος Β΄ αποσύρθηκε στις ορεινές δυτικές επαρχίες Ράχα και Λεχκχούμι. Ο Αλέξανδρος Β΄ ανέκτησε το Ιμερέτι μετά την ήττα του Κωνσταντίνου Β΄ από τον Κβαρκβάρε Β΄ Τζακέλι, έναν ισχυρό αταμπέγκ του Σάμτσχε, το 1483, αλλά έχασε την πρωτεύουσα Κουτάισι από τον Κωνσταντίνο Β΄ ξανά έναν χρόνο αργότερα. Το 1488, ο Αλέξανδρος Β΄ εκμεταλλεύτηκε την Tουρκομανική εισβολή των Ασπροπροβατάδων (Ak Koyunlu) στο Κάρτλι και απέκτησε τον έλεγχο του Ιμερέτι. Το 1491 ο Κωνσταντίνος Β΄ έπρεπε να αναγνωρίσει τον αντίπαλό του ως ανεξάρτητο κυρίαρχο και να περιοριστεί στη διακυβέρνηση του Κάρτλι.

Η ειρήνη μεταξύ των δύο Γεωργιανών βασιλείων δεν κράτησε πολύ και τον Αύγουστο του 1509 ο Αλέξανδρος Β΄ εισέβαλε στο Κάρτλι, καταλαμβάνοντας τις δυτικές περιοχές του καθώς και την οχυρή πόλη Γκόρι.  Η είδηση ότι στο Ιμερέτι είχε γίνει επιδρομή από τους Οθωμανούς κατά τη διάρκεια της απουσίας του Αλεξάνδρου Β΄ έκανε τον βασιλιά να επιστρέψει στο Κουτάισι, και το Γκόρι ανακτήθηκε σύντομα από τον Δαβίδ Ι΄ του Κάρτλι.

Οικογένεια
----------

Το 1483 νυμφεύτηκε μία γυναίκα ονόματι Tάμαρ, που απεβίωσε στις 12 Μαρτίου 1510. Ο Αλέξανδρος Β΄ απεβίωσε την 1η Απριλίου 1510 και τάφηκε με τη γυναίκα του στο μοναστήρι Γκελάτι κοντά στο Κουτάισι. Έκαναν παιδιά:

* Βαγράτ Γ΄ (1495–1565), ο οποίος διαδέχθηκε τον Αλέξανδρο ως βασιλιάς του Ιμερέτι.
* Δαυίδ (άκμασε 1510 – 1524), πρίγκιπας.
* Βαχτάνγκ (άκμασε 1512 – 1548), πρίγκιπας, κάποτε σε αντίθεση με τον αδελφό του Βαγράτ Γ΄.
* Γεώργιος (άκμασε 1511 – 1545), πρίγκιπας, ο οποίος νυμφεύτηκε την Άννα.
* Δημήτριος (άκμασε 1511), πρίγκιπας.
* Τινάτιν, η οποία παντρεύτηκε τον Σπιρίντον Μπεενασβίλι (Χολοκασβίλι).
* Ανώνυμη πριγκίπισσα, που παντρεύτηκε δύο φορές, τη δεύτερη με τον Γεώργιο, γιο του Ρόστομ Γκουριέλι.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

Πηγές
-----

* Mikaberidze, Alexander (2015). *Historical Dictionary of Georgia* (2 έκδοση). Rowman & Littlefield. ISBN 978-1442241466.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
2. ↑  Mikaberidze 2015, σελ. 109.
Συντεταγμένες: 52°31′15″N 13°24′34″E﻿ / ﻿52.5208°N 13.4094°E﻿ / 52.5208; 13.4094

Ο **Φέρνσετουρμ** (*Fernsehturm*, γερμανικά για το «τηλεοπτικός πύργος») είναι τηλεοπτικός πύργος στο κέντρο του Βερολίνου, Γερμανία. Είναι γνωστό αξιοθέατο κοντά στην πλατεία Αλεξάντερπλατς. Ο πύργος χτίστηκε μεταξύ το 1965 και το 1969 από την πρώην Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας. Ο πύργος είναι ορατός σε όλες τις κεντρικές περιοχές του Βερολίνου, και παραμένει σύμβολο της πόλης. 

Λόγω της θέσης του κοντά στην Αλεξάντερπλατς, ο πύργος έχει το προσωνύμιο ***πύργος Αλέξαν***, ιδιαίτερα από τους επισκέπτες του Βερολίνου.

Το αρχικό συνολικό ύψος του πύργου ήταν 365 μέτρα, αλλά μετά από την εγκατάσταση νέας κεραίας στη δεκαετία του 1990, το ύψος είναι τώρα είναι 368 μέτρα. 

Ο Φέρνσετουρμ είναι η δεύτερη μεγαλύτερη δομή στην Ευρώπη, μετά από τον Πύργο Οστάνκινο της Μόσχας. Υπάρχει μια πλατφόρμα επισκεπτών και ένα εστιατόριο στη μέση της σφαίρας. Η πλατφόρμα επισκεπτών είναι σε ύψος περίπου 204 μέτρων επάνω από το έδαφος. Το εστιατόριο, το οποίο περιστρέφεται σε είκοσι λεπτά, είναι επάνω από την πλατφόρμα επισκεπτών. (Αρχικά γύρισε μία φορά ανά ώρα η ταχύτητα διπλασιάστηκε αργότερα, και τριπλασιάστηκε μετά από την πρόσφατη ανακαίνιση στη δεκαετία του 1990) Μέσα στον άξονα υπάρχουν δύο ανελκυστήρες για να μεταφέρουν τους επισκέπτες στη σφαίρα του πύργου σε 16 δευτερόλεπτα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.stadtentwicklung.berlin.de/cgi-bin/hidaweb/getdoc.pl?DOK\_TPL=lda\_doc.tpl&KEY=obj+09065023.
2. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. Ανακτήθηκε στις 30  Ιουλίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Berliner Fernsehturm στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 93144782947690607534
* GND: 1077763387
* NKC: ge1124040

 |

 |
Με την διεθνή ονομασία **Teleran**, προφέρεται *Τελεράν*, ή *Τέλιραν* φέρεται ιδιαίτερο σύστημα πλοήγησης της αεροναυτιλίας.

Περιγραφή
---------

Πρόκειται για ένα σύστημα συνδυασμού Τηλεόρασης – Ραντάρ – Πλοήγησης με το οποίο είναι εφοδιασμένοι επίγειοι σταθμοί ραντάρ κυρίως των Πύργων Ελέγχου των αεροδρομίων. Με το σύστημα αυτό ανιχνεύονται οι προσεγγίζοντες στόχοι (αεροπλάνα), καθώς και αυτά που κινούνται εντός των αεραγωγών όπου δια τηλεοπτικών εικόνων μεταβιβάζονται στους πιλότους προκειμένου ο καθένας να έχει μία οπτική εικόνα της δικής του θέσης και παράλληλα των θέσεων των άλλων αεροσκαφών που ίπτανται στην ίδια περιοχή.

Το όνομα Τελεράν είναι αρκτικόλεξο της πλήρους ονομασίας "**Tele**vision **r**adar **a**ir **n**avigation" του συστήματος.

Παραπομπές
----------
Ο **Φίλιππος Σαχινίδης** είναι Έλληνας οικονομολόγος, πολιτικός, πρώην βουλευτής και πρώην υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας.

Βιογραφικά Στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1963 στον Καναδά και μεγάλωσε στη Λάρισα.

Σπούδασε Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς και συνέχισε τις σπουδές με μεταπτυχιακό στα Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Σίτι της Νέας Υόρκης. Το 1994, έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ. Εργάστηκε στο ΙΟΒΕ και στην διεύθυνση μελετών της Εθνικής Τράπεζας, ενώ διετέλεσε Ειδικός Σύμβουλος στο Οικονομικό Γραφείο του Πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη κατά το διάστημα 2000-2004. 

Έχει αναπτύξει πλούσιο συγγραφικό έργο, με δημοσιεύσεις σε ακαδημαϊκά περιοδικά, σε συλλογικούς τόμους, στον περιοδικό τύπο και σε εφημερίδες.

Είναι παντρεμένος με τη Ράνια Καραγεώργου από το 1990 και έχει ένα γιο, τον Δημήτρη.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Το 2007 εξελέγη Βουλευτής Λάρισας με το ΠΑΣΟΚ και επανεξελέγη το 2009. Τον Οκτώβριο του ιδίου έτους, ανέλαβε Υφυπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου. Στις 17 Ιουνίου 2011 ανέλαβε Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών, θέση που διατήρησε στην κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου. Στις 21 Μαρτίου 2012, ορκίστηκε ως Υπουργός Οικονομικών. 

Επανεξελέγη στις εθνικές εκλογές στις 6 Μαΐου και στις 17 Ιουνίου 2012. Υπήρξε Μέλος Επιτροπών Οικονομικών και διατέλεσε Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Απολογισμού - Ισολογισμού της Βουλής, μέλος της Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων και μέλος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και Εθνικής Άμυνας. Παραιτήθηκε από μέλος του ΠΑΣΟΚ τον Ιανουάριο του 2015 και προσχώρησε στο κόμμα που ιδρύθηκε από τον Γιώργο Παπανδρέου, Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών.

Είναι μέλος του Κινήματος Αλλαγής από την ίδρυσή του. Στο δεύτερο συνέδριο του Κινήματος Αλλαγής, που πραγματοποιήθηκε στις 30 και 31 Μαρτίου 2019, εξελέγη μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής. Τον Απρίλιο του 2019, εξελέγη μέλος του Εκτελεστικού Πολιτικού Συμβουλίου του Κινήματος Αλλαγής. Στις εκλογές του 2019 ήταν υποψήφιος βουλευτής στην Λάρισα, κατέλαβε την 3η θέση και δεν εξελέγη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Εκλογική Περιφέρεια Λάρισας | Εθνικές εκλογές – Ιούλιος 2019». *ekloges.ypes.gr*. Ανακτήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2021.

Πηγές
-----

* Προσωπική ιστοσελίδα του Φίλιππου Σαχινίδη
* Βιογραφικό του Φίλιππου Σαχινίδη στην Ελευθεροτυπία
Η **Φράξια Μηδενιστών** (αγγλικά: Nihilist Faction) ήταν μια μηδενιστική αναρχική οργάνωση στην Ελλάδα που σχηματίστηκε το 1996, η οποία ανέλαβε την ευθύνη για την βομβιστική επίθεση των γραφείων της IBM στις 28 Μαΐου 1996 στην Αθήνα. Η επίθεση προκάλεσε εκτεταμένες δομικές βλάβες, αλλά χωρίς τραυματισμούς.

Το 2008 αναρχικοί και αντικαπιταλιστές διαπράττουν περίπου 180 επιθέσεις εμπρησμού που πραγματοποιήθηκαν υπό την επωνυμία «Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς». Οι επιθέσεις αφορούσαν τράπεζες, αντιπροσώπους αυτοκινήτων, εμπορικά κέντρα, κυβερνητικά ιδρύματα, αστυνομικά τμήματα, γραφεία πολιτικών κομμάτων, σπίτια πολιτικών, δικαστές, εγκληματολόγους και δημοσιογράφους, ιδιωτικές εταιρείες ασφαλείας και επιχειρήσεις που στεγάζουν φυλακές.

Πηγές
-----

* Patterns of Global Terrorism 1996
* TRAC
* Ανάληψη ευθύνης Συνωμοσία πυρήνων της φωτιάς και Φράξια Μηδενιστών
Η **Φλώρα Ρεντούμη** (Μάνδρα Αττικής, 11 Σεπτεμβρίου 1976) είναι Ελληνίδα αθλήτρια. Είναι η δεύτερη καλύτερη αθλήτρια στα 100μ. μετ' εμποδίων όλων των εποχών στην Ελλάδα και η καλύτερη στα 60μ. μετ' εμποδίων στον κλειστό στίβο. Ανήκει στον Ολυμπιακό ΣΦΠ και έχει σημειώσει τις σημαντικότερες επιτυχίες της στον κλειστό στίβο. 

Η πρώτη επιτυχία ήρθε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2002 στη Βιέννη, όπου στον ημιτελικό σημειώνοντας επίδοση 8.01, πανελλήνιο ρεκόρ τότε, προκρίθηκε στον τελικό με την 3η καλύτερη επίδοση. Εκεί όμως με το 8.02 που σημείωσε πλασαρίστηκε στην 5η θέση, χάνοντας το μετάλλιο για 0.04 δευτερόλεπτα. 

Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2003 στο Μπέρμιγχαμ συμμετείχε για άλλη μια φορά σε ημιτελικό, όπου κατέκτησε την 5η θέση με 8.12 και τελικώς κατετάγη 9η στο σύνολο. 

Το 2004, σημείωσε ατομικά ρεκόρ τόσο στα 60μ. μετ' εμποδίων όσο και στα 100μ. μετ' εμποδίων. Αρχικά, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου σημείωσε επίδοση 7.97, πανελλήνιο ρεκόρ τότε, κατακτώντας την 1η θέση. Συμμετείχε, επίσης, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2004 στη Βουδαπέστη και εξασφάλισε για άλλη μια φορά την παρουσία της σε ημιτελικό. Εκεί, με γρήγορη κούρσα σημείωσε επίδοση 7.91, που αποτελεί μέχρι σήμερα το ατομικό της ρεκόρ, τερμάτισε 2η και προκρίθηκε στον τελικό. Τελικά κατέλαβε την 7η θέση στον τελικό με 7.94, σε μία πολύ γρήγορη κούρσα. 

Αργότερα, στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ανδρών-Γυναικών σημείωσε ατομικό ρεκόρ με 12.86 και εξασφάλισε τη συμμετοχή της στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, όπου δεν κατάφερε να ξεχωρίσει. 

Το 2005, ήταν **3η στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο Μπρούνο Τζάουλι στη Super League** με 13.03 και **3η στους Μεσογειακούς Αγώνες 2005** στην Αλμερία με 13.16. 
Συμμετείχε στο **Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2006** στο Γκέτεμποργκ όπου κατετάγη **10η** στο σύνολο σημειώνοντας επίδοση 13.15 στον ημιτελικό, χάνοντας την ευκαιρία να μετάσχει σε ένα μεγάλο τελικό στα 100μ. μετ' εμποδίων. 

Το Μάρτιο του 2008, στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου στη Βαλένθια της Ισπανίας, η Ρεντούμη αποκλείστηκε στα προκριματικά, καθώς έχασε το βηματισμό της, με αποτέλεσμα να εγκαταλείψει. 

Η εξέλιξη της Φλώρας Ρεντούμη στα 100μ. μετ' εμποδίων:

* 1998 : 13.63
* 1999 : 13.50
* 2000 : 13.63
* 2001 : 13.26
* 2002 : 12.90
* 2003 : 12.90
* 2004 : 12.86
* 2005 : 13.03
* 2006 : 13.03

Παραπομπές
----------

1. ↑  *World Athletics Database*. 137104.
2. ↑  in.gr[*νεκρός σύνδεσμος*] *Εγκατέλειψε στα 60μ. του παγκόσμιου στίβου η Φλώρα Ρεντούμη*, 8 Μαρτίου 2008
Καραβάτζιο, *Ο Επιτάφιος Θρήνος*, λάδι σε μουσαμά, 1602-3, Μουσεία Βατικανού
Ο όρος **τενεμπρισμός**, από την ιταλική λέξη *tenebroso* (ελλ. μτφρ. *σκοτεινός*), χρησιμοποιείται για να περιγράψει τους σκοτεινούς τόνους στη ζωγραφική, όπως αυτοί αποδόθηκαν σε έργα κυρίως του 17ου αιώνα, ειδικότερα του Καραβάτζιο. Ως ύφος χαρακτηρίζεται από μεγάλες βαθύχρωμες ή σκοτεινές επιφάνειες που συνδυάζονται με μικρότερες περιοχές κατάλληλα φωτισμένες με τη χρήση χρώματος, με αποτέλεσμα τη δημιουργία δραματικών φωτοσκιάσεων. Από τον 17ο αιώνα μέχρι τα τέλη του 19ου, ο όρος *tenebroso* χρησιμοποιήθηκε υποτιμητικά, ασκώντας κριτική σε έργα του Καραβάτζιο, του Ρέμπραντ και άλλων μιμητών τους και προκειμένου να σχολιαστεί η αφύσικη χρήση του *κιαροσκούρο* που έκαναν.

Οι ρίζες του τενεμπρισμού τοποθετούνται χρονικά περίπου το 1600, στη Ρώμη, και μεταξύ των πρώτων χαρακτηριστικών έργων συγκαταλέγονται οι πίνακες του Καραβάτζιο για το παρεκκλήσι Κονταρέλι του ναού Σαν Λουίτζι ντέι Φραντσέζι. Αρκετοί Ιταλοί καλλιτέχνες μιμήθηκαν τον τενεμπρισμό του Καραβάτζιο στις αρχές του 17ου αιώνα, ενώ επηρεάστηκαν από αυτόν και ζωγράφοι που επισκέφτηκαν τη Ρώμη και τη Νάπολι, όπως ο Χοσέ Ριμπέρα από την Ισπανία, ο Ολλανδός Χέρριτ φαν Χόντχορστ και ο Γάλλος Ζωρζ ντε Λα Τουρ. Για τον ιστορικό Τζοβάνι Μπελλόρι, ο τενεμπρισμός του Καραβάτζιο υπήρξε ξεχωριστός και περιγράφει χαρακτηριστικά πως χρησιμοποίησε το στυλ αυτό σε τέτοιο βαθμό, ώστε να να μη ζωγραφίζει ποτέ τις ανθρώπινες μορφές στο φως της ημέρας αλλά να βρίσκει τον τρόπο να τοποθετούνται στο ημίφως ενός κλειστού χώρου, με το φως να διαχέεται σχεδόν κάθετα από ψηλά, δημιουργώντας έτσι μία ισχυρή αντίθεση μεταξύ φωτός και σκότους. Αν και συχνά ταυτίζεται με το ύφος του Καραβάτζιο, οι ρίζες του μπορούν να αναζητηθούν στον τρόπο με τον οποίο εφάρμοσε την τεχνική του *κιαροσκούρο* ο Λεονάρντο ντα Βίντσι, στις νυχτερινές σκηνές του Κορρέτζο και άλλων ζωγράφων της Λομβαρδίας, καθώς και στο βενετικό *κιαροσκούρο* του Τιντορέττο. 

Οι σκοτεινοί τόνοι στη ζωγραφική συνδέονται παραδοσιακά με την ερμηνεία τους ως φορέων του κακού, σε αντιδιαστολή με το φως που συμβολίζει το καλό ή το θείο. Σύμφωνα με μία διαφορετική ερμηνεία, στον τενεμπρισμό, η αναγωγή του σκότους σε στοιχείο εφάμιλλης αξίας με το φως, τόσο σε επίπεδο εικονογραφίας όσο και συμβολικά, ενδεχομένως σχετίζεται με πνευματικά ρεύματα στη θρησκεία ή στην αλχημεία που ταύτισαν το σκότος με θετικά πρότυπα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "tenebrism." *The Concise Oxford Dictionary of Art Terms*. Oxford Art Online. 2008
2. 1 2  Janis Callen Bell. "Tenebrism." *Grove Art Online*. Oxford University Press. 2008
3. ↑  Giovanni Pietro Bellori, Hellmut Wohl, Alice Sedgwick Wohl, Tommaso Montanari, *The Lives of the Modern Painters, Sculptors and Architects*, Cambridge University Press, 2005, σ. 181
4. ↑  βλ. Maria Rzepińska and Krystyna Malcharek, "Tenebrism in Baroque Painting and Its Ideological Background", *Artibus et Historiae*, Vol. 7, No. 13, (1986), σσ. 91-112
Το φοινικόδασος
Το **φοινικόδασος του Αγίου Νικήτα** ή του **Αγίου Αντωνίου** είναι μικρό αυτοφυές δάσος φοινίκων, το οποίο βρίσκεται κοντά στην ομώνυμη παραλία του Αγίου Νικήτα, στα νότια παράλια του νομού Ηρακλείου, στα Αστερούσια Κρήτης. Αποτελεί το τρίτο μεγαλύτερο φοινικόδασος του νησιού, μετά το φοινικόδασος του Βάι και το φοινικόδασος της Πρέβελης. Το συγκεκριμένο φοινικόδασος είναι το μοναδικό μέρος στο νησί που φύεται ο κρητικός φοίνικας σε αρκετή απόσταση από την θάλασσα. Σε πολύ κοντινή απόσταση από το δάσος βρίσκεται η Κεφαλοβρύση, μια πηγή νερού σταθερής παροχής, που υδροδοτεί τους φοίνικες, καθώς η περιοχή είναι γενικά ξερή και άνυδρη.

Εικάζεται ότι το δάσος δημιουργήθηκε από Σαρακηνούς πειρατές, οι οποίοι καθώς πήγαιναν στην πηγή να προμηθευτούν νερό, έτρωγαν τους χουρμάδες που είχαν μαζί τους και πετούσαν τους σπόρους, οι οποίοι στη συνέχεια δημιούργησαν το φοινικόδασος.

Χλωρίδα
-------

Το δάσος αποτελείται από φοίνικες που ανήκουν στο είδος Phoenix theophrastii, αλλιώς κρητικός φοίνικας ή φοίνικας του Θεοφράστου. Το είδος αυτό είναι ενδημικό στην ανατολική περιοχή της Μεσογείου και συναντάται κυρίως στην Κρήτη και ειδικότερα στο Βάι, στην Πρέβελη και στα Αστερούσια. .

Διαχείριση και προστασία
------------------------

Το φοινικόδασος του Αγίου Νικήτα, ως δάσος αποτελεί κοινό περιβαλλοντικό πόρο. Λόγω της σπανιότητας του συγκεκριμένου είδους φοίνικα, το δάσος είναι περιφραγμένο σε μεγάλο μέρος του, από την Δασική Υπηρεσία. Με αυτόν τον τρόπο κατάφεραν να προστατευτεί τόσο από τα ζώα που βόσκουν ελεύθερα στην περιοχή, όσο και από τους κατοίκους των γύρω χωριών, οι οποίοι κάθε χρόνο παραμονές της Κυριακής των Βαΐων, έκοβαν κάποια δέντρα, ώστε να πάρουν το "βάγι", το οποίο ύστερα πουλούσαν στις εκκλησίες για να φτιάξουν τους σταυρούς που μοιράζονται στους πιστούς. Το μέτρο φαίνεται να απέδωσε, καθώς οι φοίνικές έχουν αναζωογονηθεί τα τελευταία χρόνια.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «HOME - Αρχάνες». *www.archanes-asterousia.gr*. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2021.
2. ↑  «Κρήτη:Το άγνωστο φοινικόδασος του Αγίου Νικήτα (Φωτο +Βίντεο)». *Μαλεβιζιώτης*. 14 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2021.
Ο Καμίγ Φλαμμαριόν έργο του Τεν Φλωριά
Τεν Φλωριά: «Τοπίο». (Συλλογή Γιώργου Κάρτερ)
Ο **Τεν Φλωριάς** (1897 - 1969) ήταν Έλληνας ζωγράφος που γεννήθηκε στους Καστελλάνους της Κέρκυρας. Αρχικά σπούδασε στην ιστορική Καλλιτεχνική Σχολή της γενέτειράς του, έχοντας δασκάλους τον Γεώργιο Σαμαρτζή και τον Στέφανο Τριβόλη. Την εποχή που ο Κωνσταντίνος Παρθένης έμεινε στην Κέρκυρα, ο Φλωριάς πήρε μαθήματα απ’ αυτόν, όπως και η Αγλαΐα Παπά.

Από το 1918 (ή το 1920), που θα εγκατασταθεί στη Γαλλία, έως το 1936, που θα επιστρέψει στο νησί του, τα έργα του φιλοξενούνται συχνά στις μεγάλες αίθουσες του Παρισιού, όπως, π.χ. το 1924 στο Salon des Independants και το 1929 στο Salon d´ Automne. Στο Παρίσι συνδέθηκε στενά με τον Δημήτρη Γαλάνη, στο ατελιέ του οποίου γνώρισε διάσημους καλλιτέχνες, τον Πικασό, τον Ανρί Ματίς, τον Ντεραίν, τον Μπονάρ.

Στη Γαλλία, στους κύκλους του Μονπαρνάς και της Μονμάρτρης, διαμόρφωσε τη ζωγραφική εκφραστική του και το προσωπικό του ύφος. Ο ιστορικός της νεοελληνικής τέχνης, Φώτος Γιοφύλλης, λέει ότι ο Φλωριάς «δεν ακολουθεί πιστά τα χρώματα της φύσης και ξαναπλάθει το κάθε θέμα με δικές του, ατομικές χρωματικές αρμονίες». Το 1937 ο Φλωριάς θα ξαναβρεθεί στο Παρίσι, για να δεχτεί με τον Γαλάνη το Α΄βραβείο και το Χρυσό Μετάλλιο της Διεθνούς Έκθεσης, που οργάνωσε εκεί το Πανεπιστήμιο. 

Το 1958 ανέλαβε τη ζωγραφική διακόσμηση της Αίθουσας Τελετών της Σχολής Πολέμου στη Θεσσαλονίκη, ένα έργο που εκτέλεσε με έμπνευση και ευρηματικότητα. Άλλα έργα του υπάρχουν στην Εθνική Πινακοθήκη της Γαλλίας, στην Εθνική Πινακοθήκη του Βελιγραδίου, στη Δημοτική Πινακοθήκη της Κέρκυρας, στην Αναγνωστική Εταιρία και σε πολλές ιδιωτικές συλλογές. Η «Κερκυραϊκή Πινακοθήκη», το 2009, παρουσίασε μιαν αναδρομική έκθεση έργων του, που ανανέωσε το ενδιαφέρον του κοινού για την τέχνη αυτού του δημιουργού.

Ο Τεν Φλωριάς πέθανε στην Κέρκυρα το 1969.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.corfuartgallery.com/files/4115/1077/1608/florias-ten-viografiko.pdf.

Πηγές
-----

* Φώτου Γιοφύλλη: «Ιστορία της νεοελληνικής τέχνης», εκδ. Το Ελληνικό Βιβλίο, 1963.
* Τώνη Σπητέρη: «3 αιώνες νεοελληνικής τέχνης», εκδ. Πάπυρος, 1979.
* Α. Χ. Χρήστου: «Κερκυραίοι ζωγράφοι του 19ου και 20ού αιώνα», εκδ. Δημοτικής Πινακοθήκης Δήμου Κερκυραίων.
* Νίκου Βουτηρά: «20ός αιώνας: η ζωγραφική στην Κέρκυρα», εφημ. Η Κέρκυρα Σήμερα, 11.9.2008 και 24.9.2008.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 1330158792775739040008
* **ΕΒΕ**: 50415
* ISNI: 0000 0003 5989 4574
* GND: 1019149094

 |

 |
Συντεταγμένες: 26°54′N 31°31′E﻿ / ﻿26.900°N 31.517°E﻿ / 26.900; 31.517

Η **Τιεμπού** ή **Ντιέου Κα** ήταν αρχαία πόλη της Αιγύπτου στην ανατολική όχθη του Νείλου, σήμερα ο αρχαιολογικός χώρος διοικητικά ανήκει στο Κυβερνείο Σοχάγκ. Στην ελληνορωμαϊκή περίοδο το όνομά της ήταν **Ανταιόπολις** ή **Ανταίου κώμη** ή **Ανταίου πόλις**, ενώ το σημερινό της όνομα είναι Κάου ελ Κεμπί

Σύμφωνα με τον Διόδωρο στην πόλη έγινε η μάχη μεταξύ της Ίσιδας και του Ώρου εναντίον του Σετ

Στη Τιεμπού έχουν ανασκαφή πολυάριθμα ταφικά συγκροτήματα του μέσου βασιλείου. Στον ίδιο χώρο βρέθηκαν επίσης πολλά νεκροταφεία διαφόρων περιόδων. Ένας ναός του Πτολεμαίου Δ΄, διευρυμένος όπου αποκαταστάθηκε αργότερα από τον Πτολεμαίο ΣΤ΄ και τον Μάρκο Αυρήλιο, καταστράφηκε κατά το πρώτο μισό του δέκατου ένατου αιώνα.

Ο ναός της πόλης ήταν μεγάλος με μια στοά από 18 κίονες, με μια υπόστυλη 12 στήλες που επιτρέπεται η πρόσβαση σε προθάλαμο και δύο πλευρικά δωμάτια ίσου μεγέθους. Το κτίριο ήταν αφιερωμένο σε πρώτη φάση στον Ανταίος, ένας θεός πολεμιστής που αποτελεί ένα είδος σύντηξης μεταξύ Σεθ και Ώρου. Η Νέφθυς ήταν η κύρια θεά που λατρευόταν σε αυτό το ναό, ή ίσως σε ένα ναό που συνδέεται, θεωρείται το θηλυκό αντίστοιχο του Ανταίου. Στην πόλη υπήρχε και ένα «προφήτης της Νέφθυς».

Στα κοντινά λατομεία υπάρχουν τα ενδιαφέροντα γλυπτά του Ανταίου και της Νέφθυς. Η περιοχή απέκτησε μεγάλη σημασία της κατά τον δέκατο ένατο και εικοστό αιώνα, όταν οι αρχαιολόγοι έκαναν ανασκαφές και σπουδές στους τάφους που βρίσκονται στην περιοχή.

Κατά τον 5ο αιώνα ήταν έδρα επισκόπου βοηθός επίσκοπος του μητροπολίτη Αντινόης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Διόφωρος Σικελιώτης, Ιστορική Βιβλιοθήκη/Α 21 [...] γενέσθαι δὲ τὴν μάχην παρὰ τὸν ποταμὸν πλησίον τῆς νῦν Ἀνταίου κώμης καλουμένης, [...]
2. ↑  *Description de l'Égypte*, pp. 422-425
3. ↑  *Lexikon der A*, E. Graefe, *Nephthys*, Chicago Stele
4. ↑  Baedeker, 1902, ecc.
5. ↑  Petrie Flinders, *Antaeopolis the Tombs of Qau (Egypt)*, Londra, Quaritch 1930
6. ↑  Michel Lequien, *Oriens christianus in quatuor Patriarchatus digestus*, Paris 1740, Vol. II, coll. 593-594
7. ↑  Gaetano Moroni, *Dizionario di erudizione storico-ecclesiastica*, Vol. 2, p. 168
8. ↑  Klaas A. Worp, *A Checklist of Bishops in Byzantine Egypt (A.D. 325 - c. 750)*, in *Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik* 100 (1994) 283-318

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Antaeopolis στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 146932217
* LCCN: no2004069591
* SUDOC: 261848593

 |

 |