recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το ***Κορίτσι με χρυσάνθεμα*** (πολωνικά: *Dziewczynka z chryzantemami*) είναι ελαιογραφία του 1894 από την Πολωνή μεταϊμπρεσιονίστρια ζωγράφο, Όλγκα Μποζνάνσκα (1865–1940). Βρίσκεται στην Πινακοθήκη της Πολωνικής Τέχνης του 19ου αιώνα στο Εθνικό Μουσείο της Κρακοβίας, στην Πολωνία.

Περιγραφή
---------

Ο πίνακας απεικονίζει μια νεαρή κοπέλα να στέκεται μόνη της και να κρατά στα χέρια της ένα μάτσο λευκά χρυσάνθεμα. Το χλωμό, στοχαστικό πρόσωπο του κοριτσιού έχει μια ανήσυχη και σοβαρή έκφραση. Έχει λιτά έντονα κόκκινα μαλλιά, μικρά κόκκινα χείλη και ελαφρώς αστραφτερά μαύρα μάτια. Φοράει ένα απλό μπλε και γκρι φόρεμα. Η φιγούρα του κοριτσιού ρίχνει μια καθαρά ορατή σκιά στον τοίχο πίσω της. Ο πίνακας στερείται έντονων γραμμών και περιγραμμάτων και η φιγούρα του κοριτσιού καθώς και το φόντο αποτελούνται από πολλαπλές χρωματικές κηλίδες.

Ανάλυση
-------

Το *Κορίτσι με χρυσάνθεμα* θεωρείται από τα πιο αντιπροσωπευτικά έργα της καλλιτέχνιδος. Ζωγραφίστηκε το 1894 στο Μόναχο. Γοητεύτηκε ιδιαίτερα από τους ατμοσφαιρικούς πίνακες του Τζέιμς ΜακΝίλ Ουίσλερ και εξοικειώθηκε με τις καλλιτεχνικές τάσεις στο Παρίσι, που την έκαναν να απορρίψει τις παραδόσεις της Σχολής του Μονάχου. Αποφάσισε να πάει ενάντια στις δημοφιλείς συμβάσεις σχετικά με τα παιδικά πορτρέτα, στα οποία τα παιδιά απεικονίζονταν συχνά φορώντας κομψά και φανταχτερά ρούχα σε πλούσια διακοσμημένους εσωτερικούς χώρους ή με τοπία στο βάθος. Εισήγαγε τη δική της μέθοδο απεικόνισης παιδιών με ουδέτερο υπόβαθρο και φιγούρες που υποβάλλονται σε ενδελεχή χρωματιστική ανάλυση. Σύμφωνα με την Ουρσούλα Κοζακόφσκα-Ζάουχα, ο πίνακας «δημιουργεί την ατμόσφαιρα του στοχασμού, της θλίψης, του μυστηρίου και της υποτίμησης», τα οποία θυμίζουν τα ποιήματα του Μωρίς Μαίτερλινκ, τα οποία η Μποζνάνσκα εκτιμούσε ιδιαίτερα. Το 1896, γράφοντας για την *Gazette des Beaux-Arts,* ο Ουίλιαμ Ρίτερ παρατήρησε ότι «είναι ένα αινιγματικό παιδί που τρελαίνει όσους την παρατηρούν για πολύ καιρό». Η αίσθηση της αθωότητας του παιδιού, η ήρεμη στάση του και τα λεπτά χαρακτηριστικά του προσώπου του έρχονται σε αντίθεση με την αύρα του άγχους και της μελαγχολίας του πίνακα. Η καλλιτέχνις εξέφρασε την ψυχική κατάσταση του κοριτσιού καθώς και την ατμόσφαιρα του περιβάλλοντός της με διακριτικό τρόπο, γεγονός που αποκαλύπτει το έντονο ενδιαφέρον της για τις νέες ιδεολογικές τάσεις στη λογοτεχνία και την τέχνη της περιόδου.

Δείτε επίσης
------------

* *Νέγρα*

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Dziewczynka z Chryzantemami» (στα Πολωνικά). Ανακτήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2020. [*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  «DZIEWCZYNKA Z CHRYZANTEMAMI OLGI BOZNAŃSKIEJ - OSACZONA. UWAGI O SPOJRZENIU» (PDF) (στα Πολωνικά). Ανακτήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2020.
3. ↑  «Olga Boznańska "Dziewczynka z chryzantemami"» (στα Πολωνικά). Ανακτήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2020.
Η **Φιλαρέτη Κομνηνού** (Δράμα, 5 Σεπτεμβρίου 1958) είναι Ελληνίδα ηθοποιός απόφοιτη της δραματικής σχολής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στη Δράμα και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη, απ' όπου αποφοίτησε από το Κρατικό θέατρο Βορείου Ελλάδος με Άριστα και τη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Επίσης, ήταν καθηγήτρια στο Εθνικό Θέατρο για 9 χρόνια και σήμερα είναι Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Υποκριτικής στο Τμήμα Θεάτρου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Δίδαξε σε αρκετές δραματικές σχολές, ανάμεσα στις οποίες και η Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Έχει συνεργαστεί με σημαντικούς καλλιτέχνες και σκηνοθέτες.

Προσωπική ζωή
-------------

Έχει έναν γιο, τον ηθοποιό Γιώργο Παπαγεωργίου, ο οποίος είναι παντρεμένος με την επίσης ηθοποιό Δανάη Μιχαλάκη.

Καριέρα
-------

### Κ.Θ.Β.Ε

Για 14 χρόνια συνεργάστηκε με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, πρωταγωνιστώντας σε έργα όπως η "Πενθεσίλια" του Κλάιστ, η "Ηλέκτρα" του Σοφοκλή και η "Ερωφίλη" του Χορτάτση. Ερμήνευσε τον ρόλο της Ανδρομάχης στις "Τρωάδες" του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Ανδρέα Βουτσινά και πολλούς ακόμη ρόλους του διεθνούς ρεπερτορίου, όπως σε έργα Σαίξπηρ Όνειρο θερινής νυκτός, Αντόν Τσέχωφ Ο γλάρος, Τενεσί Ουίλιαμς "Ο Ορφέας στον Άδη", Άουγκουστ Στρίντμπεργκ "Ο χορός του θανάτου" κ.ά.). Το 2016 επιστρέφει στο Κ.Θ.Β.Ε πρωταγωνιστώντας στην θεατρική παράσταση "Ο αγαπητικός της Βοσκοπούλας".

### Εθνικό Θέατρο

Στο Εθνικό Θέατρο ερμήνευσε πρωταγωνιστικούς ρόλους, την Έντα Γκάμπλερ του Νορβηγού Χένρικ Ίψεν, τη Λυσσασμένη γάτα του Τενεσί Ουίλιαμς, την Φαίδρα στον "Ιππόλυτο" του Ευριπίδη, τον Χρυσό Δράκο του Ρόλαντ Σιλμέπεφχιν, και τη Νίνα στο "Τρίτο στεφάνι" του Κώστα Ταχτσή. Επίσης παρουσίασε την Ραψωδία τ' από την *Οδύσσεια* μαζί με τον Δημήτρη Παπανικολάου. Πολλές παραστάσεις του Εθνικού περιόδευσαν σε όλη την Ελλάδα.

### Ελεύθερο Θέατρο

Στο ελεύθερο θέατρο ερμήνευσε την Έλενα στο "Θείο Βάνια" του Αντόν Τσέχωφ (με το θίασο των Δημήτρη Παπαμιχαήλ – Αλέκου Αλεξανδράκη) και τη Λάουρα στον "Πατέρα" του Άουγκουστ Στρίντμπεργκ (με το θίασο του Γιώργου Κιμούλη). Για την ερμηνεία αυτού του ρόλου πήρε και το θεατρικό βραβείο «Μαρίκα Κοτοπούλη». Συνεργάστηκε με τους σκηνοθέτες: Γιώργο Σεβαστίκογλου, Ανδρέα Βουτσινά, Γιάννη Χουβαρδά, Σπύρο Ευαγγελάτο, Νικαίτη Κοντούρη, Βασίλη Νικολαΐδη, Μάγια Λυμπεροπούλου, Κατερίνα Ευαγγελάτου, Θωμά Μοσχόπουλο, Γιάννη Καλαβριανό και άλλους.

### Κινηματογράφος

* *Βιοτεχνία ονείρων* (1990) του Τάσου Μπουλμέτη

### Ενδεικτικές συνεργασίες

Με τους Γιώργο Σεβαστίκογλου, Ανδρέα Βουτσινά, Γιάννη Χουβαρδά, Γιώργο Κιμούλη, Αλέκο Αλεξανδράκη, Δημήτρη Παπαμιχαήλ, Χριστόφορο Παπακαλιάτη, Στέλιο Μάινα, Κώστα Κουτσομύτη, Νένα Μεντή, Λυδία Φωτοπούλου, Μαρία Καβογιάννη, Γιάννη Στάνκογλου, Γιώργο Χρυσοστόμου και άλλους πολλούς.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «*Ψηφιακό αρχείο του Εθνικού Θεάτρου*». *nt-archive.gr*. Ανακτήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* ΑΠΘ
* Φιλαρέτη Κομνηνού: «Οι καλλιτέχνες δεν μπορούν να μένουν απομονωμένοι»
* Η ζωή είναι αλλού
Η **Επισκοπή Κουρίου** είναι μια Επισκοπή που ανήκει Εκκλησιαστικά στην Εκκλησία της Κύπρου. Γνωστός Επίσκοπος της Επισκοπής υπήρξε ο Άγιος Φιλωνίδης, του οποίου η μνήμη εορτάζεται στις 30 Αυγούστου και ο οποίος μαζι με τον Επίσκοπο Φιλάγριο συνέβαλαν στη διάδοση του Χριστιανισμού στην Κύπρο. Η Επισκοπή φαίνεται να είναι από αρχαιοτάτων χρόνων μιας και ο Επίσκοπος Ζήνων πήρε μέρος στην Γ΄ Οικουμενική Σύνοδο.

Σήμερα, η Επισκοπή Κουρίου δεν έχει Εκκλησιαστική Περιφέρεια, αλλά έχει στενή σχέση με τη Μητρόπολη Λεμεσού, και ο σημερινός Μητροπολίτης Λεμεσού είναι και Πρόεδρος Κουρίου. Ο σημερινός Επίσκοπος Λεμεσού, είναι ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Λεμεσού και Πρόεδρος Νεαπόλεως Αμαθούντος και Κουρίου κ. Αθανάσιος.

Η Ιερά Μητρόπολις Λεμεσού συστάθηκε το 1973 παίρνοντας περιοχές από την Επισκοπή Κιτίου, και μαζί της ανασυστάθηκαν και οι πάλαι ποτέ διαλαμψάσεις Επισκοπές Αμαθούντος και Κουρίου.

Σύνδεσμοι
---------

* Ο ΑΓΙΟΣ ΦΙΛΟΝΕΙΔΗΣ Ιερομάρτυρας επίσκοπος Κουρίου
* Ιερά Μητρόπολις Λεμεσού
* Μητροπόλεις Εκκλησίας της Κύπρου
* Κούριο
Τα **20ά Βραβεία της Εθνικής Ένωσης Κριτικών των ΗΠΑ**, που απονεμήθηκαν στις 3 Ιανουαρίου 1986, τίμησαν την καλύτερη ταινία του 1985.

Νικητές
-------

### Καλύτερη Ταινία

1. ***Ραν***</br> 2. *Η τιμή των Πρίτζι*</br> 2. *Το πορφυρό ρόδο του Καΐρου*

### Καλύτερος Σκηνοθέτης

1. **Τζον Χιούστον – *Η τιμή των Πρίτζι***2. Ακίρα Κουροσάβα – *Ραν*

### Καλύτερος Ηθοποιός

1. **Τζακ Νίκολσον – *Η τιμή των Πρίτζι***

2. Γουίλιαμ Χερτ – *Το φιλί της γυναίκας αράχνης*

### Καλύτερη Ηθοποιός

1. **Βανέσα Ρέντγκρεϊβ – *Wetherby***

2. Τζέσικα Λανγκ – *Τα όνειρα μιας γυναίκας*

3. Νόρμα Αλεάντρο – *Επίσημη ιστορία*

### Καλύτερος Β' Ανδρικός Ρόλος

1. **Τζον Γκίλγκουντ – *Η ασυμβίβαστη* και *The Shooting Party***

2. Ουίλιαμ Χίκεϊ – *Η τιμή των Πρίτζι*

3. Ίαν Χολμ – *Wetherby*, *Μπραζίλ* και *Χορεύοντας με έναν ξένο*

4. Κλάους Μαρία Μπραντάουερ – *Πέρα από την Αφρική*

### Καλύτερος Β' Γυναικείος Ρόλος

1. **Αντζέλικα Χιούστον – *Η τιμή των Πρίτζι***

2. Μιέκο Χαράντα – *Ραν*

### Καλύτερο Σενάριο

1. **Άλμπερτ Μπρουκς και Μόνικα Τζόνσον – *Lost in America***

2. Γούντι Άλεν – *Το πορφυρό ρόδο του Καΐρου*

3. Τέρι Γκίλιαμ, Τομ Στόπαρντ και Τσαρλς Μακέοουν – *Μπραζίλ*

3. Ρίτσαρντ Κόντον και Τζάνετ Ρόουτς – *Η τιμή των Πρίτζι*

### Καλύτερη Φωτογραφία

1. **Τακάο Σαΐτο, Μασαχάρου Ουέντα και Ασακάζου Νακάι – *Ραν***

2. Κιγιόσι Χασεγκάουα – *Sasameyuki*

3. Μάικλ Μπόλχαουζ – *Μετά τα μεσάνυχτα*

### Καλύτερο Ντοκιμαντέρ

1. ***Shoah***

2. *28 Up*

3. *Streetwise*

Παραπομπές
----------

1. ↑  Carr, Jay (3 January 1986). «Film Critics' Awards focus on two directors». *The Boston Globe*.. Ανακτήθηκε στις 3 January 2018. [*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προηγούμενα Βραβεία
Συντεταγμένες: 31°37′57.7″S 71°10′5.9″W﻿ / ﻿31.632694°S 71.168306°W﻿ / -31.632694; -71.168306

Το **Ιγιαπέλ** (ισπανικά: *Illapel*‎‎) είναι χιλιανή πόλη, η οποία είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Τσοάπα, στην περιοχή Κοκίμπο. Βρίσκεται κατά μήκος του ποταμού Ιγιαπέλ και σηματοδοτεί το στενότερο σημείο της χώρας κατά μήκος ενός παραλλήλου (94 χλμ). Βρίσκεται στα ανατολικά του Λος Βίλος.

Ως κοινότητα, το Ιγιαπέλ είναι μια διοικητική διαίρεση του τρίτου επιπέδου της Χιλής που διοικείται από ένα δημοτικό συμβούλιο, διευθύνεται από έναν δήμαρχο ο οποίος εκλέγεται άμεσα κάθε τέσσερα χρόνια.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2002 του Εθνικού Ινστιτούτου Στατιστικής, το Ιγιαπέλ εκτείνεται σε μια έκταση 2,629.1 χλμ² και έχει 30.355 κατοίκους.

Σεισμός της 16ης Σεπτεμβρίου 2015
---------------------------------

Κύριο λήμμα: Σεισμός Ιγιαπέλ 2015

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 7  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  *2017 Chile census*. geoine-ine-chile.opendata.arcgis.com/pages/publicaciones.
3. ↑  *2017 Chile census*. geoarchivos.ine.cl/File/pub/Cd\_Pb\_Al\_Cs\_2019.pdf. Ανακτήθηκε στις 23  Δεκεμβρίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Illapel στο Wikimedia Commons
* (Ισπανικά) Επίσημος ιστότοπος

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Χιλή
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 147712738
* LCCN: n00112977

 |

 |
Το ***Σον το Πρόβατο*** (αγγλικά: ***Shaun the Sheep***) είναι stop-motion παιδική σειρά κινουμένων σχεδίων βρετανικής παραγωγής 2007. Είναι spin-off της σειράς αυτοτελών ταινιών *Ουάλας και Γκρόμιτ*. Ο κεντρικός ήρωας της σειράς είναι ο Σον, ένα πρόβατο το οποίο πρωτοεμφανίστηκε το 1995 στην ταινία μικρού μήκους *Μια μικρή απάτη* και στη σειρά 13 επεισοδίων του 2002 *Το Φοβερό Τέχνασμα του Ουάλας και του Γκρόμιτ*. Οι ιστορίες εξιστορούνται χωρίς διαλόγους, μέσω των εκφράσεων και των χειρονομιών των ηρώων, καθώς και με τη χρήση διάφορων βοηθητικών ήχων. Ακόμα κι οι άνθρωποι βγάζουν απλώς άναρθρες κραυγές. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και στη σειρά *Timmy Time*.

Πλοκή
-----

Ο Σον, ένα μικρό ασυνήθιστα ευφυές κι έξυπνο πρόβατο ζει με το κοπάδι του σε μια μεγάλη φάρμα η οποία ονομάζεται Μόσι Μπότομ Φαρμ κι είναι μια λαϊκή φάρμα της Βόρειας Αγγλίας. Σε κάθε επεισόδιο της σειράς ο Σον και το υπόλοιπο κοπάδι του καταβάλλουν την τελική προσπάθεια να προσθέσουν λίγη έξαψη στην πληκτική κοινωνική ζωή που κάνουν σαν ζώα παριστάνοντας τις χιονόμπαλες σε 
μια φανταστική περιπέτεια με στιλ δραπέτευσης έχοντας πολύ συχνά τη βοήθεια της γοητείας τους κάνοντας ανθρώπινες πράξεις και τεχνάσματα. Το γεγονός αυτό συνήθως τους φέρνει σε σύγκρουση και λιγότερο συχνά σε συνεργασία με το τσοπανόσκυλο της φάρμας ονόματι Μπάιτζερ, ενώ ταυτόχρονα όλοι προσπαθούν να μην τους ανακαλύψει ο αγρότης.

Χαρακτήρες
----------

**Βασικοί**

* Σον: Κεντρικός ήρωας της σειράς. Είναι ένα ασυνήθιστα ευφυές μικρό πρόβατο. Είναι ο αρχηγός του κοπαδιού και δεν τον νοιάζει καθόλου το γεγονός πως είναι το πιο αδύνατο απ' όλα τα υπόλοιπα πρόβατα του συγκεκριμένου κοπαδιού. Εφόσον δεν υπάρχουν διάλογοι, ο Σον επικοινωνεί εξ' ολοκλήρου μέσα απ' το χλευασμό και συχνά εξηγεί τις ιδέες του στα υπόλοιπα πρόβατα του κοπαδιού κάνοντας σχέδια επάνω σ' ένα μαυροπίνακα. Είναι πολύ φίλος με τον Μπάιτζερ, όμως αυτό δεν τον αποτρέπει απ' το να σκαρώνει φάρσες.

Ταινία
------

* *Σον το Πρόβατο: Η Ταινία* (2015)
* *Σον το Πρόβατο Ταινία: Φαρμαγεδών* (2019)
Συντεταγμένες: 36°24′S 72°24′W﻿ / ﻿36.400°S 72.400°W﻿ / -36.400; -72.400

Το **Νίνουε** ή **Νίνγουε** (ισπανικά: *Ninhue*‎‎, προφέρεται: [ˈninwe]) είναι χιλιανή κοινότητα και πόλη στην επαρχία Νιούμπλε, περιοχή Μπίο Μπίο.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2002 του Εθνικού Ινστιτούτου Στατιστικής, το Νίνουε εκτείνεται σε μια έκταση 401,2 χλμ² και έχει 5.738 κατοίκους.

Ως κοινότητα, το Νίνουε είναι μια διοικητική διαίρεση του τρίτου επιπέδου της Χιλής που διοικείται από ένα δημοτικό συμβούλιο, διευθύνεται από έναν δήμαρχο ο οποίος εκλέγεται άμεσα κάθε τέσσερα χρόνια.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Ninhue στο Wikimedia Commons
* (Ισπανικά) Επίσημος ιστότοπος

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Χιλή
 |

 |
Ο **Γιώργος Μπάτης** (πραγματικό όνομα: **Γιώργος Τσώρος**, Παλιά Λουτρά Μεθάνων, 1885 - Πειραιάς, 10 Μαρτίου 1967), γνωστός και ως **Γιώργος Αμπάτης**, ήταν Έλληνας μουσικός. Ήταν ένας από τους πρώτους και σημαντικότερους μουσικούς του ρεμπέτικου καθώς επίσης και γνωστός μάγκας του Πειραιά. Είχε μεγάλη αγάπη για τη μουσική και διατηρούσε σημαντική συλλογή μουσικών οργάνων. Είχε πέντε μπουζούκια, δύο μπαγλαμάδες, ένα μισομπούζουκο, μια κιθάρα και μια ρομβία-λατέρνα.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1885 στα Παλαιά Λουτρά του δήμου Μεθάνων και σε ηλικία 8 ετών μετακόμισε οικογενειακώς στον Πειραιά.

Στα μέσα της δεκαετίας του ΄20 άνοιξε χoροδιδασκαλείο το οποίο ονομαζόταν «Κάρμεν». Εργάστηκε ακόμη ως πωλητής αυτοσχέδιων φαρμάκων κατά του πονόδοντου, περιπλανώμενος οδοντογιατρός, μικροπωλητής και ενεχυροδανειστής. Το 1931 άνοιξε ένα καφενείο, το «Ζώρζ Μπατέ», το οποίο αποτέλεσε ένα από τα λίκνα του ρεμπέτικου. Στο καφενείο του σύχναζε και ο ποιητής Ναπολέων Λαπαθιώτης.

Τη δεκαετία του ΄30 ασχολήθηκε επαγγελματικά με τη μουσική και συνεργάστηκε στενά, με τον Μάρκο Βαμβακάρη, τον Στράτο Παγιουμτζή και τον Ανέστο Δελιά σχηματίζοντας την τετράς την ξακουστή του Πειραιώς. Το 1932 ο Γιώργος Μπάτης κάνει τις πρώτες ηχογραφήσεις των κομματιών του, λίγο πριν από το Μάρκο Βαμβακάρη ο οποίος το ίδιο έτος ηχογράφησε τα ''Αράπ Ζεϊμπέκικο'' (οργανικό) και ''Καραντουζένι''. Δεν άφησε μεγάλη δισκογραφία (μόλις 17 τραγούδια), διότι όπως και πολλοί άλλοι μεγάλοι ρεμπέτες της εποχής (Βαγγέλης Παπάζογλου, Ανέστος Δελιάς, Γιοβάν Τσαούς κ.α.) σταμάτησε να ηχογραφεί το 1936 επειδή αρνείτο να υποβάλλεται στη λογοκρισία από το καθεστώς του Ιωάννη Μεταξά.

Πέθανε στις 10 Μαρτίου το 1967 και θάφτηκε αγκαλιά με τον αγαπημένο του μπαγλαμά, όπως ο ίδιος είχε ζητήσει. Κηδευτηκε στο Νεκροταφείο της Αναστάσεως του Κερατσινίου και μετά από 3 χρόνια τα οστά του μεταφέρθηκαν στην γη των προγόνων του τα Μεθανα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά) *Gemeinsame Normdatei*. 1013559150. Ανακτήθηκε στις 17  Οκτωβρίου 2015.
2. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. 14077544v.

Πηγές
-----

* Σαν σήμερα, βιογραφίες - Γιώργος Μπάτης 1890-1967

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 172412082
* **Europeana**: agent/base/155434
* ISNI: 0000 0001 2258 1844
* GND: 1013559150
* SUDOC: 224125923
* BNF: cb14077544v (data)
* MusicBrainz: 3809e710-89ed-4ac3-912b-4dcad1819dda

 |

 |
Η **ιστρορομανική** είναι μια ρομανική γλώσσα που μιλιέται σε λίγα χωριά της χερσονήσου της Ιστρίας, στη Βόρεια Ανδριατική, από περίπου 1.000 άτομα. Θεωρείται σύμφωνα με την UNESCO σοβαρά απειλούμενη με εξαφάνιση γλώσσα. Έχει περισσότερες ομοιότητες με τη ρουμανική απ' ό,τι η κουτσοβλαχική και η μογλενίτικη. Μια από τις ιδιαιτερότητές της είναι ο φαινόμενο του ρωτακισμού. Ορισμένοι γλωσσολόγοι πιστεύουν ότι οι Ιστρορομάνοι εγκαταστάθηκαν στην Ιστρία πριν 600 χρόνια ερχόμενοι από την Τρανσυλβανία. Κάποιες δάνειες λέξεις πάντως οδηγούν στο συμπέρασμα πως πριν καταλήξουν στην Ιστρία, οι Ιστρορομάνοι είχαν μείνει για ένα μεγαλύτερο χρονικό διάστημα στη Βόρεια Δαλματία. Η πρώτη ιστορική μαρτυρία για τους Ιστρορομάνους τοποθετείται το 1329 από σερβικά χρονικά που αναφέρουν την ύπαρξη βλάχικου πληθυσμού σε αυτή τη περιοχή.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85068765
* GND: 4668970-9
* BNF: cb121039793 (data)

 |

 |
Η **Hellenic Train** Α.Ε. (πρώην ΤΡΑΙΝΟΣΕ Α.Ε.), μέλος της ιταλικής κρατικής εταιρείας Ferrovie Dello Stato Italiane (FSI), είναι ανώνυμη εταιρεία και ο βασικός πάροχος σιδηροδρομικής μεταφοράς επιβατών και εμπορευμάτων στην Ελλάδα. Παρέχει σιδηροδρομικές υπηρεσίες, χρησιμοποιώντας το δίκτυο και την εν γένει σιδηροδρομική υποδομή του Οργανισμού Σιδηροδρόμων Ελλάδος (ΟΣΕ Α.Ε.). 

Η Hellenic Train πραγματοποιεί 342 δρομολόγια (επιβατικά και εμπορικά τρένα) την ημέρα. Απασχολεί 1.217 άτομα προσωπικό και χρησιμοποιεί 1.160 μηχανές έλξης, βαγόνια και φορτάμαξες. Η εταιρεία υπάγεται στη Ρυθμιστική Αρχή Σιδηροδρόμων (ΡΑΣ), είναι μέλος στη Διεθνή Ένωση Σιδηροδρόμων (UIC), στην Κοινότητα των Ευρωπαϊκών Σιδηροδρόμων (CER), στη Διεθνή Επιτροπή για τις Σιδηροδρομικές Μεταφορές (CIT) και τον Οργανισμό Forum Train Europe.

Ιδρύθηκε το 2005 με το όνομα ΤΡΑΙΝΟΣΕ Α.Ε. ως θυγατρική του ΟΣΕ, με σκοπό την παροχή υπηρεσιών μεταφοράς επιβατών και εμπορευμάτων. Το 2007 ολοκληρώθηκε η διαδικασία απόσχισης κλάδου και εισφοράς του από τον ΟΣΕ και η εταιρεία ανέλαβε τη λειτουργία και εκμετάλλευση όλων των μεταφορών με την απορρόφηση και της *Proastiakos*. 
Το 2008 η κυριότητα της ΤΡΑΙΝΟΣΕ πέρασε στο Ελληνικό δημόσιο. Έκτοτε, λειτουργεί πλήρως ανεξάρτητη με ξεχωριστή διοίκηση και οργάνωση. 

Τον Απρίλιο του 2013 το σύνολο των μετοχών της εταιρείας περιήλθε κατά πλήρη κυριότητα στο ΤΑΙΠΕΔ και μέχρι το 2017 ήταν ο μοναδικός μέτοχος της εταιρείας. Τον Ιανουάριο του 2017, το Ελεγκτικό Συνέδριο ενέκρινε την ιδιωτικοποίηση και παραχώρηση της στον όμιλο της FS Italiane έναντι συνολικού τιμήματος 45.000.000 ευρώ, η οποία ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο 2017.

Την 1η Ιουλίου 2022 η εταιρεία μετονομάστηκε από ΤΡΑΙΝΟΣΕ σε Hellenic Train. Στις 28 Φεβρουαρίου 2023, επιβατική αμαξοστοιχία της Hellenic Train ενεπλάκη σε σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, το πιο πολύνεκρο στην ιστορία του σιδηροδρόμου στην Ελλάδα.

Φωτοθήκη
--------

* Το λογότυπο της ΤΡΑΙΝΟΣΕ (2020 - 2022)Το λογότυπο της ΤΡΑΙΝΟΣΕ (2020 - 2022)
* Σιδηροδρομικό δίκτυο της ΕλλάδαςΣιδηροδρομικό δίκτυο της Ελλάδας
* Δίκτυο δρομολογίων Hellenic TrainΔίκτυο δρομολογίων Hellenic Train

Παραπομπές
----------

1. ↑  . Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2022.  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)
2. 1 2  «Εταιρικό προφίλ ΤΡΑΙΝΟΣΕ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Δεκεμβρίου 2021.
3. ↑  "Και με την βούλα του Ελεγκτικού Συνεδρίου η ιδιωτικοποίηση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Τι έχει η επόμενη ημέρα" Αρχειοθετήθηκε 2017-01-19 στο Wayback Machine.
4. ↑  "OΛΟΚΛΗΡΩΝΕΤΑΙ ΩΣ ΤΟ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ Η ΠΩΛΗΣΗ ΤΗΣ ΤΡΑΙΝΟΣΕ ΣΤΟΥΣ ΙΤΑΛΟΥΣ", www.voria.gr/
5. ↑  Newsroom. «Σύγκρουση τρένων στα Τέμπη: Η πρώτη ανακοίνωση της Hellenic Train». *www.kathimerini.gr*. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2023.
6. ↑  Λιάλιος, Γιώργος (21 Απριλίου 2023). «Τέμπη: Τι λέει το πόρισμα για την τραγωδία – Η αλυσίδα των λαθών και ο αδύναμος κρίκος». *Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ*. Ανακτήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 2023.
Το **λιποκύτταρο** είναι είδος κυττάρου το οποίο συνθέτει τον λιπώδης ιστό. Εξειδικεύεται στην σύνθεση και αποθήκευση λίπους(χημεία)/λίπους (βιολογία). Το συνηθέστερο λιπίδιο που αποθηκεύετε στο λιποκύτταρο είναι τα τριγλυκερίδια, καθώς τα εμπεριεχόμενα ένζυμα εξειδικεύονται στην υδρόλυση τους, η οποία παράγει λιπαρά οξέα και γλυκερίνη. Περιληπτικά οι λειτουργίες των λιποκυττάρων είναι: 

1. Έκκριση λιπαρών οξέων, τα οποία χρησιμοποιούνται ως πηγή ενέργειας.
2. Θερμογένεση.
3. Σύνθεση και έκκριση περίπλοκων ουσιών λιπαρών οξέων (προστανοειδη).
4. "Δημιουργία" υποδοχέων στεροείδη ορμόνων οι οποίες πληροφορούν για επέκταση του αποθηκευτικού χώρου λίπους ήτε για ποσοτική αύξηση έκκρισης λιπαρών οξέων.
5. Έκκριση ουσιών μη συνθεσμένες από το λιποκύτταρο όπως χοληστερόλη και ρετινόλη (βιταμίνη Α).
6. Ελαστικότητα κυτταρικής μεμβάνης, το λιποκκύταρο μεταβάλλει τον όγκο του ανάλογα με την περιεχόμενη ποσότητα λιπιδίων.
7. Όταν ένα λιποκύτταρο πεθαίνει αντικαθιστάτε, αλλά τα λιποκκύταρα δεν αναπαράγονται

### Είδη λιποκυττάρων

Τα λιποκύτταρα χωρίζονται σε δύο βασικές ομάδες και μία ενδιάμεση.

* **Λευκά λιποκύτταρα**

Τα λευκά λιποκύτταρα περιέχουν μεγάλου μεγέθουν σταγονίδια λιπιδίου, τα οποία καταλαμβάνουν σχεδόν όλο τον όγκο του κυττάρου αφήνοντας ελάχιστο χώρο για το κυτταρόπλασμα και ακόμα λιγότερο για τον επίπεδο πυρήνα και τα μιτοχόνδρια, ο οποίος βρίσκετε στο κέντρο του κυττάρου. Βασικός ρόλος των λευκώ λιποκυττάρων είναι η αποθήκευση ενέργειας. 

* **Καφετί λιποκύτταρα**

Τα καφετί λιποκύτταρα περιέχουν διαφορούμενου μεγέθους σταγονίδια λίπιδίου, καθώς αφήνουν ένα εξαιρετικό ποσοστό του χώρου για το κυτταρόπλασμα, αρκετά μιτοχόνδρια και έναν σφαιρικό πυρήνα τοποθετημένο στο κέντρο του κυττάρου. Επίσης το καφέ χρώμα πηγάζει από την σχετικά μεγάλη πυκνότητα σε μιτοχόνδρια και την εκτενής αγγειακή παροχή την οποία δέχεται. Βασικός ρόλος τον καφέτι λιποκυττάρων -σε αντίθεση με τα λευκά- είναι η κατανάλωση ενέργειας. Ακόμα έρευνες έδειξαν πως τα καφετί λιποκκύταρα και τα μυϊκά κύτταρα προέρχονται από τα ίδια πρόδρομα κύτταρα.

* **Μπεζ λιποκύτταρα**

Τα μπεζ λιποκύτταρα περιέχουν έναν ενδιάμεσο αριθμό σταγονιδίων λιπιδίου, τα οποία καταλαμβάνουν σχεδόν το 50% του χώρου αφήνοντας έτσι αρκετό χωρο γα το κυτταρόπλασμα, ένα μέτριο πλήθος μιτοχόνδριων και έναν σφαιρικό -μικρότερης διαμέτρου από τον καφέ-πυρήνα στο κέντρο του κυττάρου. Επιπλέον τα μπεζ λιποκύτταρα είναι απόγωνοι λευκών λιποκυττάρων τα οποία συμπεριφέρονται όπως τα καφετί λιποκύτταρα.

Παραπομπές
----------


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh86006585
* GND: 4154243-5
* BNF: cb119648290 (data)

 |

 |

#### 

1. ↑  «adipose cell | Description, Types, & Function | Britannica». Britannica.
Το **Αχουρί** (τουρκικά: Yenidoğan· αρμενικά: Ակոռի **Ακορί**· κουρδικά: Axurî) είναι κουρδικό χωριό και πρώην αρμενικός οικισμός στην ανατολική Τουρκία, στη βορειοανατολική πλαγιά του όρους Αραράτ, δίπλα στο σημείο όπου συναντώνται τα σύνορα Τουρκίας, Ιράν και Αρμενίας. Παλαιότερα ήταν γνωστό ως Αχορά μέχρι το 1965 και ως **Αχουρί** υπό ρωσική διοίκηση, πριν από τη Συνθήκη του Καρς. Ήταν επίσης γνωστό ως Αργκουρί. Το χωριό είναι τμήμα του διαμερίσματος Αραλίκ της επαρχίας Ιγκντίρ της Τουρκίας, που αντιστοιχεί σε μεγάλο βαθμό στην ιστορική περιοχή Σουρμάλι. Βρίσκεται σχεδόν 50 χιλιόμετρα νότια του Ερεβάν, της πρωτεύουσας της Αρμενίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Parrot, Friedrich (2016) [1846]. *Journey to Ararat*. Μτφρ. William Desborough Cooley. Introduction by Pietro A. Shakarian. London: Gomidas Institute. σελίδες xxvi–xxvii. ISBN 978-1909382244.
Για τον Πατραϊκό ΟΦ, δείτε: Πατραϊκός Όμιλος Φιλάθλων.  

Ο **Πατραϊκός Αθλητικός Όμιλος** υπήρξε σύλλογος της Πάτρας, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στον χώρο του ποδόσφαιρου. 

Ιδρύθηκε το 1993 ως **Α.Ο. Παναθηναϊκός Σκαγιοπουλείου** από φίλους του Παναθηναϊκού στην πόλη και με πρόεδρο τον Στάθη Μουτζουρούλια. Ανήκε στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Αχαΐας, είχε χρώματα το πράσινο και το άσπρο και έμβλημα ήταν το τριφύλλι. Αρχικά, χρησιμοποιούσε για έδρα το γήπεδο του Λαδόπουλου. 

Σε τέσσερα χρόνια πέτυχε δύο ανόδους και το 1999 κατέκτησε το πρωτάθλημα Α' Κατηγορίας Αχαΐας. Το 2000 μετονομάστηκε σε Πατραϊκός Α.Ο. διατηρώντας την ίδια εμφάνιση, αλλά με νέο σήμα το φάρο –σύμβολο των Πατρών– και έδρα στο γήπεδο Προσφυγικών. Διαδοχικοί προβιβασμοί οδήγησαν τον σύλλογο σε συμμετοχή έως τη Β΄ Εθνική, κατόπιν δε τριετούς παρουσίας στην κατηγορία (2001-2004) απορρόφησε τη συμπολίτισσα Παναχαϊκή. Σκοπός υπήρξε η διαγραφή των σοβαρών οικονομικών χρεών εκείνης, οπότε τα δύο σωματεία ίδρυσαν την Π.Α.Ε. Παναχαϊκή Γυμναστική Εταιρεία 2005 μέσω τροποποίησης του καταστατικού του Πατραϊκού.

Το έμβλημα του Παναθηναϊκού Σκαγιοπουλείου
Το γήπεδο Προσφυγικών, έδρα του Πατραϊκού

Συμμετοχές σε εθνικές κατηγορίες
--------------------------------

* Τρεις (3) στη Β΄ Εθνική: 2002, 2003, 2004
* Μία (1) στη Γ΄ Εθνική: 2001
* Μία (1) στη Δ΄ Εθνική: 2000

Τίτλοι
------

* 1 Πρωτάθλημα Γ΄ Εθνικής: 2001
* 1 Πρωτάθλημα Δ΄ Εθνικής: 2000 *(στο 2ο των τεσσάρων ομίλων)*
* 1 Πρωτάθλημα Α΄ Κατηγορίας ΕΠΣ Αχαΐας: 1999 *(ως Παναθηναϊκός Σκαγιοπουλείου)*
* 1 Κύπελλο ΕΠΣ Αχαΐας: 2000
* 2 Πρωταθλήματα Νέων Β΄-Γ΄ Εθνικής: 2002, 2003.

Πηγές
-----

* Εφημερίδες και περιοδικά της Αθήνας: *Έθνος*, *Τα Νέα*, *Ελευθεροτυπία*, *Εθνοσπόρ*, *Απογευματινή*, *Αθλητική Ηχώ*, *Φίλαθλος*, *Φως των σπορ*
* Εφημερίδες της Πάτρας: *Πελοπόννησος*, *Η Ημέρα*, *Τα Γεγονότα*, *Η Γνώμη*, *Εθνικός Κήρυξ*, *Αλλαγή*, *Sport Weak*
* Βασίλης Οικονομόπουλος (εκδότης), *Πατρινό Αθλητικό Πανόραμα*, Πάτρα 1994
* Περιοδικό *Οι Παγκόσμιοι*
* Βασίλειος Κυριαζής, *Φωστήρας 35 χρόνια πορείας*, 2005
Το **Κέντρο Νεότητας Καλού Χωριού «Η Κουμανδαρία»** ήταν κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Καλό Χωριό της επαρχίας Λεμεσού. Το όνομα του προέρχεται από το κρασί Κουμανδαρία.

Ιστορία
-------

Το Κέντρο Νεότητας Καλού Χωριού ιδρύθηκε το 1979 και χρώματα είχε το μπλε και το λευκό. Αρχικά συμμετείχε στις διοργανώσεις της Αθλητικής Ομοσπονδίας Κέντρων Νεότητας Λεμεσού (ΑΟΚΝΕΛ). Το καλοκαίρι του 1985 η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) αποφάσισε τη δημιουργία της Δ΄ κατηγορίας. Το Κέντρο Νεότητας Καλού Χωριού ήταν ανάμεσα στις ομάδες που επελέγησαν από τη ΣΤΟΚ για να συμμετάσχει στο πρώτο πρωτάθλημα της κατηγορίας και έτσι εντάχθηκε στις τάξεις της ΚΟΠ. Στην πρώτη του συμμετοχή στο πρωτάθλημα, την περίοδο 1985-86, τερμάτισε στην τελευταία θέση του ομίλου του αλλά δεν υποβιβάστηκε καθώς δεν ίσχυσε η διαβάθμιση. Την επόμενη περίοδο τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΑΟΚΝΕΛ.

Το 1998 ενοποιήθηκε με την ομάδα ΘΟΪ Άγιος Γεώργιος Καλού Χωριού δημιουργώντας τον Ποδοσφαιρικό Αθλητικό Όμιλο Καλού Χωριού Λεμεσού (ΠΑΟΚ Καλού Χωριού Λεμεσού).


Η πορεία του Κέντρου Νεότητας Καλού Χωριού στις διοργανώσεις της ΚΟΠ| Περίοδος | Πρωτάθλημα | Κύπελλο |
| --- | --- | --- |
| Κατηγορία | Θέση | Ομάδες | Αγώνες | Νίκες | Ισοπαλίες | Ήττες | Τέρματα | Βαθμοί | Διοργάνωση | Φάση |
| Υπέρ | Κατά |
| 1985-86 | Δ΄1 | **14** | 14 | 26 |  |  |  | 24 | 67 | **9** | Κύπελλο Κύπρου | Δεν είχε δικαίωμα συμμετοχής |
| 1986-87 | Δ΄1 | **16** | 15 | 28 | 2 | 7 | 19 | 21 | 53 | **11** | Κύπελλο Κύπρου | Δεν είχε δικαίωμα συμμετοχής |
| Βαθμολογία: Νίκη=2 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί |
|

1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Το Κέντρο Νεότητας Καλού Χωριού συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου.

Τίτλοι
------

* Πρωτάθλημα πρωταθλητριών ΣΤΟΚ: (1) 1996
* Κύπελλο ΣΤΟΚ: (2) 1990, 1997
* Πρωτάθλημα ΑΟΚΝΕΛ (9): 1988, 1989, 1991, 1992, 1993, 1994, 1995, 1996, 1998
* Κύπελλο ΑΟΚΝΕΛ (8): 1988, 1989, 1990, 1992, 1993, 1995, 1997, 1998

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Kalo Chorio, (Good Village) - PAOK Athletic club». *www.kalochorio.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2016.
2. ↑  «Δ΄ κατηγορία σωματείων υπό την ΚΟΠ». *Η Σημερινή*: σελ. 1. 1985-07-24.
3. ↑  «Αποφάσεις για την Δ΄ κατηγορία». *Η Σημερινή*: σελ. 11. 1985-09-21.
4. ↑  «Πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας». *Ο Φιλελεύθερος*: σελ. 8. 1986-05-12.
5. ↑  «Το φινάλε της Δ΄ κατηγορίας». *Φίλαθλος*: σελ. 5. 1987-06-11.

Δείτε επίσης
------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Ποδόσφαιρο στην Κύπρο
Η **Ευαγγελία** (**Λία**) **Αθανασούλα** (γέννηση 1948) είναι ελληνίδα αστροφυσικός γνωστή για την ερευνητική της συνεισφοράς στη κατανόηση της δομής και δυναμικής γαλαξιών, ειδικά ραβδωτών σπειροειδών γαλαξιών, κυρίως διαμέσου των αριθμητικών προσομοιώσεων και σύγκριση αυτών με παρατηρησιακά δεδομένα.

Εκπαίδευση και καριέρα
----------------------

Η Αθανασούλα κατάγεται από την Κέρκυρα. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Αθηνών το 1970 από το Τμήμα Φυσικής. Συνέχισε τις μεταπτυχιακές σπουδές της στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, όπου έλαβε το διδακτορικό της το 1974 υπό την επίβλεψη του Γεώργιου Κοντόπουλου. Ολοκλήρωσε και το Γαλλικό Doctorat d'État στο Πανεπιστήμιο της Franche-Comté το 1978. 

Εργάστηκε ερευνητικά, κατά της διάρκεια των διδακτορικών σπουδών της στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικής Έρευνας «Δημόκριτος» από το 1971 έως το 1974, στο Αστεροσκοπείο Besançon το 1976 και από το 1978 έως το 1983, καθώς στο Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο το 1977. Το 1983 εντάχθηκε στο Laboratoire d'Astrophysique de Marseille, το οποίο αποτελεί εργαστήριο του Εθνικού Ινστιτούτου Επιστημών του Σύμπαντος CNRS της Γαλλίας και του Πανεπιστημίου Aix-Marseille. Συνταξιοδοτήθηκε το 2016.

Αναγνώριση
----------

Η Ακαδημία Αθηνών απένειμε στην Αθανασούλα το Βραβείο Φωτεινού τους το 2005, και την εξέλεξε ως αντεπιστέλλον μέλος το 2020. Το 2011 της απονεμήθηκε το Βραβείο Brouwer από το Division on Dynamical Astronomy της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας, και επίσης το 2020 εξελέγει ως AAS Legacy Fellow.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.academyofathens.gr/en/organization/members/1st-section.
2. ↑  helas.gr/phdslist.php?page=3&ch=A.
3. 1 2 3  «Members of the First Section». *Academy of Athens*. 23 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2024.
4. ↑  «Έλληνες διδάκτορες αστρονομίας». *helas.gr*. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2024.
5. ↑  «Contopoulos George». *Academy of Athens*. 8 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2024.
6. ↑  «Η Ακαδημία Αθηνών εξέλεξε την Καθηγήτρια κυρία Ευαγγελία Αθανασούλα αντεπιστέλλον μέλος της στον κλάδο της Δυναμικής Αστρονομίας». *Academy of Athens*. 6 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2024.
7. ↑  «2011 Brouwer Award Winner - Lia Athanassoula | Division on Dynamical Astronomy». *dda.aas.org*. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2024.
8. ↑  «American Astronomical Society Announces First Class of AAS Fellows».
Ο **Γιάννης Κύρου** (Θεσσαλονίκη, 1942 - Χανιά, 1991) ήταν Έλληνας σκηνογράφος και ενδυματολόγος. 

Σπούδασε σκηνογραφία στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα και συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία.

Η καριέρα του Κύρου ξεκίνησε το 1967 με τη συμμετοχή του στο Χορόδραμα της Ραλλούς Μάνου όπου ανέλαβε τη σκηνογραφία και την ενδυματολογία στα έργα *Πιθοπρακτά* του Ιάννη Ξενάκη και *Απολογία της Κλυταιμνήστρας* του Θόδωρου Αντωνίου. Τα έργα αυτά παρουσιάστηκαν με επιτυχία σε διεθνή φεστιβάλ, όπως το Φεστιβάλ Τέχνης Σιράζ στο Ιράν 

Στον τομέα της τηλεόρασης, ο Κύρου είχε μια εξαιρετικά ενεργή παρουσία από το 1975, δημιουργώντας σκηνικά και κοστούμια για πάνω από εκατό θεατρικά έργα, καθώς και για διάφορες τηλεοπτικές σειρές και εκπομπές. Επίσης, συνεργάστηκε με τον Μιχάλη Κακογιάννη στην ταινία "*Όταν τα ψάρια βγήκαν στη στεριά*" (1966) και σχεδίασε τα σκηνικά και τα κοστούμια για την ταινία "Πονηρό Θηλυκό κατεργάρα γυναίκα" (1980) του Κώστα Καραγιάννη

Ο Κύρου δεν περιορίστηκε μόνο στην επαγγελματική του δραστηριότητα, αλλά ασχολήθηκε ενεργά με την προώθηση του θεάτρου και της καλλιτεχνικής έκφρασης σε επαρχιακές και δυσπρόσιτες περιοχές, όπως στην εργατούπολη του ΛαυρίουΤο 1982, μετακόμισε στα Χανιά, όπου ίδρυσε το Ερασιτεχνικό-Πειραματικό Θέατρο ΑΡΕΝΑ, με στόχο να προσφέρει μια πλατφόρμα για θεατρική έκφραση πέρα από τον επαγγελματισμό.

Ο Γιάννης Κύρου απεβίωσε το 1991.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Λαμπράκης, Λευτέρης (2015). *O κόσμος του Γιάννη Κύρου*. Χανιά: Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων. σελ. 28. ISBN 978-618-5057-03-9.
2. 1 2 3  Κουνενάκη, Πέγκυ (2015). «Σκηνογραφία - η τέχνη μιας εφήμερης πραγματικότητας». Στο: Λαμπράκης, Λευτέρης. *O κόσμος του Γιάννη Κύρου*. σελ. 15.
3. 1 2  Λαμπράκης, Λευτέρης, επιμ. (2015). «Στον κόσμο της οθόνης...». *O κόσμος του Γιάννη Κύρου*. σελ. 125.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Συνεργασίες του Γιάννη Κύρου με το Εθνικό Θέατρο Βορείου Ελλάδοςe
* Συνεργασίες του Γιάννη Κύρου με το Εθνικό Θέατρο
* Προγράμματα θεατρικών έργων του Γιάννη Κύρου
Ο **Βασίλης Θεοχαράκης** είναι Έλληνας επιχειρηματίας και ζωγράφος.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1930 και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Αποφοίτησε το 1957 μαζί με την ολοκλήρωση της στρατιωτικής θητείας και έκτοτε ασχολείται για δεκαετίες με τον τομέα των επιχειρήσεων (βιομηχανία, ασφάλειες, υγεία, ναυτιλιακά κλπ). Το 1961 ανέλαβε την αντιπροσωπεία της NISSAN στην Ελλάδα ενω το 1980 δημιούργησε εργοστάσιο συναρμολόγησης αυτοκινήτων στο Βόλο. Υπήρξε επίσης μέτοχος της "Εγνατίας Τράπεζας", της οποίας διετέλεσε πρόεδρος επί δεκαπενταετία, και σήμερα είναι πρόεδρος της ασφαλιστικής εταιρείας "ΜΙΝΕΤΤΑ" καθώς και πρόεδρος ομίλου επιχειρήσεων που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων την αντιπροσωπεία της Renault και συμμετοχές σε άλλες εταιρείες όπως στο νοσοκομείο Metropolitan. Διατηρεί, επίσης, τη ναυτιλιακή εταιρεία "TEO Shipping".

Ο Θεοχαράκης έχει λάβει τιμές από το γαλλικό και το ιαπωνικό κράτος καθώς και από το Οικουμενικό Πατριαρχείο το οποίο του απένειμε τον τίτλο του μεγάλου χαρτουλάριου.

Είναι παντρεμένος με τη Μαρίνα Θεοχαράκη μαζί με την οποία έχει αποκτήσει δύο κόρες, έξι εγγόνια και ένα δισέγγονο και κατοικεί στην Αθήνα. Το 2005 το ζεύγος δημιούργησε στην Αθήνα το Ίδρυμα Βασίλη και Μαρίνας Θεοχαράκη.

Ζωγραφική
---------

Παράλληλα με τις σπουδές του και παρά τις αντιρρήσεις του πατέρα του υπήρξε για πέντε χρόνια μαθητής ζωγραφικής στο ατελιέ του Σπύρου Παπαλουκά στα Άνω Πατήσια.

Πραγματοποίησε τις πρώτες του εκθέσεις το 1957 στο Διεθνές Φεστιβάλ Νέων της Μόσχας και στη 5η Πανελλήνια Έκθεση Ζωγραφικής στο Ζάππειο. Έκτοτε έχει στο ενεργητικό του ατομικές και ομαδικές εκθέσεις που έχουν πραγματοποιηθεί στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Τα έργα του περιλαμβάνουν κυρίως τοπιογραφίες και θαλασσογραφίες, πάνω σε ελαιογραφίες, ακουαρέλες κλπ. Πίνακες του Θεοχαράκη ανήκουν σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές όπως είναι η Εθνική Πινακοθήκη, το MOMus-Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης-Συλλογές Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης και Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, το Μουσείο Βορρέ και η Πινακοθήκη Πιερίδη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Μπέλλος, Ηλίας (2 Νοεμβρίου 2020). «Ενα επιχειρηματικό ταξίδι 75 ετών». *Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ* (στα greek). Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2023. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
2. ↑  Μπέλλος, Ηλίας. «Ενα επιχειρηματικό ταξίδι 75 ετών».. Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2023.
3. 1 2 3 4  Μαυρωτάς, Τάκης, επιμ. (2019). Θεοχαράκης Βασίλης, Ζωγραφική Οδύσσεια. Αθήνα: Μέλισσα. σ. 200 ISBN: 978-960-204-394-3
4. 1 2 3  Καλλιπολίτης, Στέλιος (31 Αυγούστου 2023). «H έκθεση Βασίλης Θεοχαράκης. Γλαυκή θάλασσα στο Ιστορικό Αρχείο-Μουσείο Ύδρας». *H πλατφόρμα πολιτισμού του gov.gr beta*. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2023.
5. 1 2 3 4  «Θεοχαράκης Βασίλης». *Εθνική Πινακοθήκη*. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2023.
6. ↑  «Βασίλης Θεοχαράκης: «Η τέχνη σου έρχεται σαν κεραυνός»». *ΤΟ ΒΗΜΑ*. 19 Οκτωβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2023.
Η **Κρανάη** (επίσης Μαραθονήσι) είναι νησί στα ανοικτά των ακτών του Γυθείου, που συνδέεται με τη στεριά με ένα μονοπάτι που κατασκευάστηκε το 1898.

Ετυμολογία
----------

Ορισμένοι πιστεύουν ότι η ετυμολογία για το όνομα Κραναί προέρχεται από τον θρυλικό βασιλιά της Αθήνας Κραναό, τον διάδοχο του βασιλιά Κέκροπα, καθώς η Αθήνα ήταν γνωστή και ως «Κρανάα». Ωστόσο η λέξη Κραναός κατά τον Όμηρο έχει τις εξής έννοιες: «βραχώδης», «κουρελιασμένος», «σκληρός». Ως εκ τούτου, ορισμένοι πιστεύουν ότι η λέξη Κραναί κυριολεκτικά σημαίνει «βράχος».

Το όνομα «Μαραθονήσι» μεταφράζεται σε «νήσος μάραθου», καθώς το βότανο μάραθο φύτρωνε φυσικά σε αυτό το νησί.

Ιστορία
-------

Σύμφωνα με το μύθο, όταν ο Πάρις της Τροίας απήγαγε την Ελένη από την Σπάρτη, πέρασαν την πρώτη τους νύχτα στους Κρανούς. Όταν το Γύθειο έγινε το κύριο λιμάνι της αρχαίας Σπάρτης, η Κρανάη έγινε τόπος ξεκούρασης των εμπόρων. Αφού η υπόλοιπη Ελλάδα υποδουλώθηκε στους Οθωμανούς Τούρκους μόνο η Μάνη παρέμεινε ελεύθερη. Οι μπέηδες της Μάνης οχύρωσαν την Κρανάη με έναν μανιάτικο πύργο που ονομαζόταν Πύργος Τζαννετάκη, που χτίστηκε το 1829. Ο Πύργος Τζαννετάκη έγινε σήμερα το Ιστορικό και Πολιτιστικό Μουσείο της Μάνης.

Στο νησί υπάρχει ένα παρεκκλήσι αφιερωμένο στον Άγιο Πέτρο, που προτιμάται από πολλά ζευγάρια για τους γάμους τους λόγω της υπέροχης θέας του στην πόλη του Γυθείου και της γραφικής τοποθεσίας του. Υπάρχει επίσης ένας περίοπτος φάρος ύψους 23 μέτρων που χτίστηκε το 1873, με μάρμαρο υψηλής ποιότητας από την περιοχή Ταίναρο στη νότια χερσόνησο της Μάνης.

Εικόνες
-------

* Θέα από το ΓύθειοΘέα από το Γύθειο
* Παρεκκλήσι του Αγίου ΠέτρουΠαρεκκλήσι του Αγίου Πέτρου
* Φάρος στο νησίΦάρος στο νησί
* Πύργος ΤζανεττάκηΠύργος Τζανεττάκη

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Κρανάη: Το πευκόφυτο νησάκι της Πελοποννήσου που πας με τα πόδια». *anagnostis.org*. 23 Ιανουαρίου 2021. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Ιουνίου 2023. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2023.

Πηγές
-----

* Παυσανίας, μετάφραση WHS Jones, (1918). Παυσανίας Περιγραφή της Ελλάδας. Λονδίνο: Harvard University Press.(ISBN 0-14-044362-2) ISBN 0-14-044362-2
* Όμηρος, μετάφραση Alexander Pope. Ιλιάδα. Penguin Books Ltd; Νέα έκδοση (7 Μαρτίου 1996).(ISBN 0140445048) ISBN 0140445048

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Το όνομα **Σοφία** είναι ένα από τα πιο κοινά και συνηθισμένα γυναικεία ονόματα που ακούγεται σε πολλές χώρες. Προέρχεται από το ομώνυμο ουσιαστικό που σημαίνει μεγάλη εξυπνάδα ή γνώση (βλέπε Σοφία). 

Στην Χριστιανική θρησκεία το όνομα προέρχεται από την Αγία Σοφία η οποία μαρτύρησε στις 17 Σεπτεμβρίου οπότε γιορτάζεται. Η αρχική προέλευση του ονόματος έρχεται από τη Σοφία του Θεού. Το όνομα έχει γίνει δημοφιλής στις δυτικές χώρες από την δεκαετία του 1990.
Το όνομα αυτό φέρει και η Οσία Σοφία της Αίνου Θράκης αγία της βυζαντινής εποχής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  V. Saxer, "Sophia v. Rom" in: *Lexikon für Theologie und Kirche* vol. 9 (1993), 733f. citing H.-L. Marrou,Dame Sagesse et ses trois filles: Mél. Ch. Mohrmann (1963), 177–183.
2. ↑  *Η οσία Σοφία της Αίνου*, diakonima.gr, 4 Ιουνίου 2011
3. ↑  Οσία Σοφία εξ Αίνου, Ορθόδοξος Συναξαριστής
Συντεταγμένες: 39°2′49″N 21°1′52″E﻿ / ﻿39.04694°N 21.03111°E﻿ / 39.04694; 21.03111

Το **Κομμένο** είναι ένα χωριό, παραθαλάσσιο, που βρίσκεται στην άκρη της θάλασσας του Αμβρακικού κόλπου της Περιφερειακής Ενότητας Άρτας. Μαζί με τον οικισμό Νέο Συνοικισμό Κομμένου αποτελούν την Κοινότητα Κομμένου. Με βάση το Πρόγραμμα Καλλικράτης, από την 1η Ιανουαρίου 2011 η Κοινότητα Κομμένου αποτελεί τμήμα του δήμου Νικολάου Σκουφά. Το Κομμένο είναι η ιστορική έδρα του δήμου.

Το Κομμένο είναι σχεδόν παραθαλάσσιο χωριό της άλλοτε επαρχίας Άρτας και Τζουμέρκων στο νομό Άρτας, παρά την αριστερή όχθη του ποταμού Αράχθου και βόρεια του όρμου της (Αλυκής) Κοπραίνης. Το 1928 αριθμούσε 669 κατοίκους, διέθετε δημοτικό σχολείο, τηλεγραφείο, αστυνομικό σταθμό και τελωνείο γ΄ τάξης. Το 1952 είχε 778 κατοίκους και στην απογραφή του 2001 είχε 760 κατοίκους. Οι κάτοικοι της κοινότητας ασχολούνται κατά κύριο λόγο με την γεωργία, την κτηνοτροφία και την αλιεία.

Γεγονότα
--------

Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής το 1943 και ειδικότερα το πρωί της επομένης της εορτής της κοιμήσεως της Θεοτόκου, στις 16 Αυγούστου, το χωριό αυτό υπέστη μια ολοκληρωτική καταστροφή από τις γερμανικές κατοχικές δυνάμεις κατά την οποία σφαγιάσθηκε σχεδόν ο μισός πληθυσμός, 317 άμαχοι, εκ των οποίων οι 97 ήταν μικρά παιδιά και 2 ιερείς. Στη συνέχεια ακολούθησε πυρπόληση όλων των οικιών από την οποία σώθηκαν μόνο δύο. Στη προσπάθεια να διαφύγουν τον όλεθρο οι υπόλοιποι κάτοικοι, 17 ακόμη εξ εκείνων πνίγηκαν στον ποταμό Άραχθο από ανατροπή υπερφορτωμένης λέμβου.

Το γεγονός εκείνο που προστέθηκε στις θηριωδίες του πολέμου, φέρεται στην νεότερη ελληνική ιστορία ως Σφαγή του Κομμένου.

Αθλητισμός
----------

Η ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού είναι ο Ποδοσφαιρικός Αθλητικός Σύλλογος "Διαγόρας Κομμένου 1943".

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ομάδες Ε.Π.Σ Άρτας  Αρχειοθετήθηκε 2015-09-30 στο Wayback Machine.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Άη Κομμένο - Της Άσβεστης Μνήμης
* Νομαρχία Άρτας - Κομμένο Αρχειοθετήθηκε 2009-12-25 στο Wayback Machine.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Νικολάου Σκουφά |
| --- |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Αράχθου | 
* Αγία Παρασκευή
* Ακροποταμιά
* Ανθότοπος
* Καλομόδια
* Λουτρότοπος
* Νέος Συνοικισμός Λουτροτόπου
* Νεοχώρι
* Παχυκάλαμος
* Περάνθη
* Συκιές
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Κομμένου | 
* Κομμένο
* Νέος Συνοικισμός Κομμένου
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Κομποτίου | 
* Άγιος Νικόλαος
* Αλώνια
* Κομπότι
* Σελλάδες
* Φωτεινό
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Πέτα | 
* Άγιος Δημήτριος
* Αμφιθέα
* Άνω Άγιοι Ανάργυροι
* Διασέλλα
* Ζυγός
* Κλειστό
* Μαρκινιάδα
* Μεγάρχη
* Μέγκλα
* Μελάτες
* Νεοχωράκι
* Πέτα
* Πουρνάρι
 |
|  |
| 
* Έδρα: \* Πέτα Ιστορική έδρα: Κομμένο
* \*(Οικισμοί με μη μόνιμο πληθυσμό)
 |

 |
Ο **Έντουαρντ Ντιλέινι Ραντ** (γεννήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 1962) είναι ένας πρώην Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1,88 μέτρο έπαιζε στη θέση του πόιντ γκαρντ.

Λύκειο
------

Ο Ραντ παρακολούθησε και έπαιξε μπάσκετ λυκείου στο Λύκειο Ίστμαν, στο Χόλιστερ της Βόρειας Καρολίνας.

Κολεγιακή σταδιοδρομία
----------------------

 Ο Ραντ (αριστερά) με την ομάδα το Ουέικ Φόρεστ να υπερασπίζεται τον Τζόνι Ντόκινς του Ντιούκ το 1983
Μετά το λύκειο, ο Ραντ παρακολούθησε και έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ στο Πανεπιστήμιο Ουέικ Φόρεστ, με τους Ουέικ Φόρεστ Ντέμον Ντίκονς, από το 1981 έως το 1985.

Επαγγελματική πορεία
--------------------

Στην επαγγελματική του πορεία ο Ραντ έπαιξε στην Continental Basketball Association (CBA) και στο NBA με τους Γιούτα Τζαζ και τους Πόρτλαντ Μπλέιζερς. Έπαιξε επίσης στο εξωτερικό, στην Ελλάδα με τον ΠΑΟΚ, από το 1986 έως το 1988, και στη Γαλλία, με την ΑΣΒΕΛ Λυών-Βιλερμπάν, από το 1993 έως το 1999. 

Ενώ έπαιζε για τους Τζαζ, ο Ραντ ήταν έπαιζε κυρίως ως εφεδρικός παίχτης του μελλοντικού μέλους του Πανθέου Τζον Στόκτον. Ωστόσο, ο Ραντ είχε την ευκαιρία να λάμψει στους Τελικούς της Δυτικής Περιφέρειας το 1992 απέναντι στους Μπλέιζερς. Στο πέμπτο παιχνίδι αυτής της σειράς, στο οποίο η κάθε ομάδα είχε μέχρι τότε από 2 νίκες, ο Στόκτον υπέστη τραυματισμό στο μάτι και ούτως δεν μπόρεσε να συνεχίσει να παίζει. Ο Ραντ μπήκε ως πόιντ γκαρντ για τους Τζαζ και με την ομάδα του να υπολείπεται με 107-104 στα τέλη της τέταρτης περιόδου, πέτυχε ένα τρίποντο σε απόσταση 7 μέτρων για να σωπάσει το κοινό του Πόρτλαντ και να στείλει το παιχνίδι στην παράταση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «www.NBA.com: Where Are They Now? Delaney Rudd».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ντιλέινι Ραντ** |

* Στατιστικά κολεγίου & NBA Αρχειοθετήθηκε 2011-08-07 στο Wayback Machine. @ basketball-reference.com
* Ντιλέινι Ραντ @ basketstat.com
* Κάρτα καλαθοσφαίρισης του 1991 με τον Ντιλέινι Ραντ[*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Ελευθέριος Καζάνης** (1861 - 1930) ήταν Έλληνας ζωγράφος, χαράκτης, φωτοτσιγκογράφος και φωτογράφος του 19ου και 20ού αιώνα.

Βιογραφία
---------

Ξυλογραφία του Ε. Καζάνη, η οποία απεικονίζει τον Γεώργιο Μπότσαρη
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1861.

Είχε ηπειρώτικη καταγωγή, Βλάχος. Σπούδασε, από το 1876, στο Σχολείο των Τεχνών με δάσκαλο τον Νικηφόρο Λύτρα στη ζωγραφική και τον Αριστείδη Ροβέρτο στη χαρακτική. Το 1881, σε διαγωνισμό του Σχολείου του, βραβεύτηκε για μια ξυλογραφία του σε όρθιο ξύλο. Εργάστηκε ως ξυλογράφος για πολλά περιοδικά της Αθήνας, όπως *Η Διάπλασις των Παίδων* και η *Ποικίλη Στοά*. Ήδη από το 1890, σε ηλικία 29 ετών δημιούργησε ξυλογραφίες αγωνιστών της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, οι οποίες εικονογράφησαν το μεταφρασμένο έργο του Φρανσουά Πουκεβίλ με τίτλο: *Η Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως, ήτοι η Αναγέννησις της Ελλάδος*. Από το 1900 επιδόθηκε στην τσιγκογραφία και την φωτοτσιγκογραφία, νέες τότε τεχνικές των γραφικών τεχνών, τις οποίες ο ίδιος πρωτοέφερε στην Ελλάδα. Το 1907 εισήγαγε στην Ελλάδα από τα πρώτα μηχανήματα εκτύπωσης με τριχρωμία, παράλληλα με τους Ασπιώτηδες της Κέρκυρας. Αργότερα ασχολήθηκε και με τη φωτογραφία και διατηρούσε φωτογραφείο στην Αθήνα.

Στις ξυλογραφίες του αντιγράφει ξένα πρότυπα και δείχνει μεγάλες ικανότητες στη χάραξη. Παράλληλα, με τις πολλές φωτοτσιγκογραφίες του αποδεικνύει ότι κατείχε τα μυστικά της τεχνικής της φωτομεταφοράς εικόνων στον τσίγκο. Πήρε μέρος με τσιγκογραφίες και φωτοτσιγκογραφίες σε διεθνείς εκθέσεις (για παράδειγμα στα Χανιά το 1900 και στο Παρίσι τον ίδιο χρόνο), καθώς και στην ειδική έκθεση του Μπορντώ. Βραβεύθηκε επανειλημμένα.

Απεβίωσε το 1930.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Photographers’ Identities Catalog*. 386429. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Δημήτρης Παυλόπουλος, λήμμα "Ελευθέριος Καζάνης" στο *Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών*, τόμ, 2, σελ. 64. Αθήνα, 1998 (Εκδόσεις Μέλισσα).
3. ↑  Δημήτρης Παυλόπουλος, λήμμα "Ελευθέριος Καζάνης" στο *Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών*, τόμ, 2, σελ. 64. Αθήνα, 1998 (Εκδόσεις Μέλισσα).
4. ↑  Δημήτρης Παυλόπουλος, λήμμα "Ελευθέριος Καζάνης" στο *Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών*, τόμ, 2, σελ. 64. Αθήνα, 1998 (Εκδόσεις Μέλισσα).
5. ↑  Δημήτρης Παυλόπουλος, λήμμα "Ελευθέριος Καζάνης" στο *Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών*, τόμ, 2, σελ. 64. Αθήνα, 1998 (Εκδόσεις Μέλισσα).

Πηγές
-----

* Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών, εκδόσεις Μέλισσα, Αθήνα, 1998.
* Ελευθέριος Καζάνης συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών.
* *Τσιγκογραφία*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Οκτωβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2010.
{{WikidataCoord}} – missing coordinate data

Το **Τζολεμέργκ** (επίσημα Χακκιάρι τουρκικά: Hakkâri· κουρδικά: Colemêrg **Τζολεμέργκ**· αρμενικά: Ջուլամերիկ **Τζουλαμερίκ**), και πρώην **Ζουλαμέρκ** (τουρκικά: Julamerk), είναι πόλη και πρωτεύουσα της Επαρχίας Τζολεμέργκ της Τουρκίας. Βρίσκεται στο Τουρκικό Κουρδιστάν, λίγα χιλιόμετρα μακριά από τα ιρακινά σύνορα. Ο πληθυσμός της πόλης στην απογραφή του 2010 ήταν 57.844 κάτοικοι.

Ο Ιμπν Χαλλικάν έγραψε τον 13ο αιώνα ότι το τουρκικό όνομα της πόλης: Χακκιάρι σήμαινε «ανήκειν στους Χακκάρ», μια κουρδική φυλή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  adem Avcıkıran (2009). *Kürtçe Anamnez Anamneza bi Kurmancî* (PDF) (στα Τουρκικά και Κουρδικά). σελ. 55. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2019.
2. ↑  . Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2021.  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)
3. ↑  *Ibn Khallikan's Biographical Dictionary*. **1**. Μτφρ. de Slane, William McGuckin. Paris. 1843. σελ. 286.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  στο Wikimedia Commons