recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Βασίλης Παπαζάχος** (Σμόκοβο (Λουτροπηγή) Καρδίτσας, 30 Σεπτεμβρίου 1929 – Θεσσαλονίκη, 10 Νοεμβρίου 2022) ήταν διακεκριμένος Έλληνας σεισμολόγος, πρώην τακτικός καθηγητής του ΑΠΘ και συγγραφέας του βιβλίου *Σεισμοί της Ελλάδας*.

Γεννήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1929 στο χωριό Σμόκοβο (σήμερα Λουτροπηγή) της Περιφερειακής Ενότητας Καρδίτσας, από φτωχή αγροτική οικογένεια. Στο τότε Σμόκοβο πέρασε τα παιδικά του χρόνια μέχρι το τέλος του δημοτικού. Μετακόμισε στην Αθήνα και αποφοίτησε από το 9ο Εσπερινό Λύκειο της Αθήνας. Σπούδασε φυσική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα στη Γεωφυσική από το Πανεπιστήμιο Σεντ Λιούις των ΗΠΑ το 1963. Έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα στη Σεισμολογία από το Πανεπιστήμιο Αθηνών (1961). Αρχικά ασχολήθηκε με τη γεωφυσική ως βοηθός του καθηγητή Άγγελου Γαλανόπουλου (1955–1956) και στη συνέχεια απασχολήθηκε στο Γεωδυναμικό Ινστιτούτο του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών τη χρονική περίοδο 1956–1977. 

Το 1977 έγινε καθηγητής Σεισμολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο όπου και οργάνωσε την πρώτη πανεπιστημιακή έδρα / εργαστήριο στη χώρα. Μετά από χρόνια προσφοράς στο αντικείμενο αυτό, συνταξιοδοτήθηκε το 1998, όταν και τιμητικά εκλέχτηκε ομότιμος καθηγητής, συνεχίζοντας να προσφέρει όμω; στο επιστημονικό του πεδίο. Ο Παπαζάχος υπήρξε ένθερμος πολέμιος της μεθόδου VAN, του ερευνητή Παναγιώτη Βαρώτσου, για την πρόβλεψη σεισμών, την οποία και είχε ονομάσει ως *«το μεγαλύτερο επιστημονικό αστείο του αιώνα»*.

Δημοσίευσε πάνω από 200 πρωτότυπες ερευνητικές εργασίες και συνέβαλε καθοριστικά στον αντισεισμικό σχεδιασμό σε μεγάλα τεχνικά έργα, όντας ο ίδιος πρωτεργάτης στη διαμόρφωση της γενικότερης αντισεισμικής θωράκισης της Ελλάδας αλλά και στην υπεύθυνη ενημέρωση των πολιτών.

Ασχολήθηκε και με την πολιτική για μεγάλο χρονικό διάστημα και υπήρξε υποστηρικτής της Aριστεράς. Του ζητήθηκε από το ΚΚΕ να ηγηθεί του ψηφοδελτίου του και να διεκδικήσει τη θέση του δημάρχου της Θεσσαλονίκης, αλλά αρνήθηκε, λέγοντας ότι μια τέτοια ενεργή συμμετοχή θα αποσπούσε την προσοχή του από το επιστημονικό του έργο. Αργότερα έθεσε υποψηφιότητα για δήμαρχος στη γενέτειρά του το Σμόκοβο με την υποστήριξη του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου. Ήταν επίσης υποψήφιος βουλευτής στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές του 2000 και πάλι με τον Συνασπισμό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Βασίλης Παπαζάχος: Θλίψη και συγκίνηση στην κηδεία του κορυφαίου σεισμολόγου». *Skai.gr*. 12 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2022.
2. ↑  Eminent Seismologist and Geophysics Professor Vassilis Papazachos Dies, aged 92
3. 1 2 3  «Βασίλης Παπαζάχος: Η ανάμειξη στην πολιτική και η ομηρική διαμάχη του ΒΑΝ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2022. CS1 maint: Unfit url (link)  από τον ιστότοπο **in.gr**. Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2022.
4. ↑  «Έφυγε από τη ζωή ο Καρδιτσιώτης σεισμολόγος Βασ. Παπαζάχος». *ΝΕΟΣ ΑΓΩΝ*. 10 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2022.
Οι **Δυο γαρδένιες** ισπανικά: '**Dos gardenias'**‎ είναι μπολερό γραμμένο το 1945 από την Κουβανή τραγουδοποιό και πιανίστρια Isolina Carrillo (1907-1996). Συμπεριλαμβάνεται στα καθιερωμένα τραγούδια (αγγλικά: *standards*‎) του ρεπερτόριου της λάτιν μουσικής. Το τραγούδι έγινε επιτυχία με τον Daniel Santos το 1948, λόγω της ηχογράφησης με τους Σονόρα Ματανσέρα, σε διασκευή του Perez Prado. Χρόνια αργότερα, η σύνθεση θα αποκτούσε διεθνή φήμη, πέρα ​​από τον ισπανόφωνο κόσμο, χάρη στην ηχογράφηση της Omara Portuondo το 1996 με το σύνολο Buena Vista Social Club.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Οι στίχοι του "Dos γαρδένιες", σε cancioneros.com
* Το μπολέρο "Δυο γαρδένιες" γιορτάζει 60 χρόνια. *Sputnik News, 2 Νοεμβρίου 2007*.
* Οι αξέχαστες γαρδένιες της Isolina Αρχειοθετήθηκε 2017-03-06 στο Wayback Machine.. *Suenacubano.com, 14 Οκτωβρίου 2013*.
Συντεταγμένες: 31°15′15″S 69°13′00″W﻿ / ﻿31.25417°S 69.21667°W﻿ / -31.25417; -69.21667

Ο ποταμός **Σαν Χουάν** (ισπανικά: *San Juan*‎ είναι, μαζί με τον ποταμό Χάτσαλ, ο σημαντικότερος ποταμός της επαρχίας Σαν Χουάν της Αργεντινής. Και οι δύο συμβάλλουν στο σύστημα Ντεσαγουαδέρο/Κολοράδο που καταλήγει στον Ατλαντικός Ωκεανός.

Πορεία
------

Ο ποταμός πηγάζει κοντά στην πόλη Καλινγάστα, στα νοτιοδυτικά της επαρχίας, από τη συμβολή τριών κύριων ποταμών: του Καλινγάστα, του Καστάνιο Βιέχο και του Ρίο ντε λος Πάτος. Αυτοί οι ποταμοί πηγάζουν σε υψόμετρο περίπου 4.000 μ. πάνω από τη μέση στάθμη της θάλασσας στα δυτικά και νοτιοδυτικά της επαρχίας.

Από την Καλινγάστα ο ποταμός ρέει προς τα ανατολικά τροφοδοτώντας τα φράγματα Λος Καρακόλες, Πούντα Νέγρα και Φράγμα Κεμπράδα ντε Ουγιούμ που βρίσκονται κοντά στην πόλη Σαν Χουάν, από όπου συνεχίζει προς τα νοτιοανατολικά δεχόμενος μερικούς ακόμη παραπόταμους, συμπεριλαμβανομένου του ποταμού Μεντόσα, για να ενωθεί αργότερα με τον ποταμό Ντεσαγουαδέρο κοντά στη *Σαλίνα Πάμπα ντε λας Λάτας* (ή *Σαλίνα Μπερμέχο*), στα κοινά σύνορα των επαρχιών Σαν Χουάν, Μεντόσα και Σαν Λουίς.

Ο ποταμός έχει μέση ροή 56 μ³/δευτ. Η διαδρομή του έχει μήκος 500 χλμ. και η λεκάνη απορροής καλύπτει έκταση 39.906 χλμ². Το φράγμα του Ουγιούμ είναι 768 μ. πάνω από τη στάθμη της θάλασσας με ταμιευτήρα που καλύπτει έκταση 32 χλμ² και όγκο περίπου 440e6 μ³.

Ο άνω ρους του ποταμού χρησιμοποιείται για υδάτινα σπορ, όπως ράφτινγκ και ψάρεμα, καθώς και για ιστιοσανίδα και κολύμπι στο φράγμα Ουγιούμ. Σε όλο του το μήκος, ο ποταμός Σαν Χουάν χρησιμοποιείται σε μεγάλο βαθμό για άρδευση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Heim, Arnold (1952-01-30). «Estudios tectónicos en la Precordillera de San Juan. Los ríos San Juan, Jachal y Huaco» (στα es). *Revista de la Asociación Geológica Argentina* **7** (1): 11–70. ISSN 1851-8249. .
2. ↑  «Rafting». *www.sanjuan.tur.ar* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2023.
Κάποιοι ερευνητές δημιούργησαν το κακόβουλο λογισμικό (malware) (τύπου Rootkit)"SubVirt" [1] το οποίο λειτουργεί εγκαθιστώντας ένα δεύτερο λειτουργικό σύστημα (Windows ή Linux). Το λειτουργικό αυτό γίνεται το νέο τοπικό λειτουργικό σύστημα το οποίο έχει ένα συγκεκριμένο τύπο εξομοιωτή (Για τα Windows έχει το Microsoft VirtualPC και για τα Linux έχει το VMware). Όταν το καινούριο φιλοξενούμενο σύστημα (host) εκκινηθεί το παλιό λειτουργικό σύστημα βρίσκεται μέσα σε ένα εικονικό σύστημα (Virtual Machine-VM). Με την απουσία λογισμικού ανίχνευσης εξομοιωτή VM το σύστημα είναι αδύνατο να καταλάβει ότι βρίσκεται σε ένα εικονικό σύστημα. Στη συνέχεια εμφανίστηκαν και άλλες παρόμοιες τέτοιες εφαρμογές όπως το "BluePill" [2] και το "Vitriol"[3] τα οποία χρησιμοποιούν κάποιες επεκτάσεις στους επεξεργαστές που υποστηρίζουν εικονικοποίηση για την εγκαθίδρυση ενός εικονικού συστήματος rootkit. Tο "BluePill" σχεδιάστηκε για να προσβάλει Microsoft Windows Vista x64 τα οποία χρησιμοποιούν επεκτάσεις AMD Pacifica στον επεξεργαστή AMD Athlon64. Η προσβολή είναι ακαριαία και δεν χρειάζεται επανεκκίνηση του παλιού τοπικού συστήματος. Ο δημιουργός του "BluePill" ισχυρίζεται ότι είναι μη ανιχνεύσιμο και ούτε ο ίδιος μπορεί να το ανιχνεύσει. Το "Vitriol"είναι όμοια περίπτωση με το "BluePill" και είναι σχεδιασμένο για να προσβάλει MacOS X που χρησιμοποιούνε επεκτάσεις Intel-VT-x στον επεξεργαστή Intel Core Duo/Solo.
Ο δημιουργός του "BluePill" ο οποίος είναι ο ίδιος με αυτού του "RedPill" όπου σχεδιάστηκε για την ανίχνευση εικονικού περιβάλλοντος. Εμπνεύστηκε τα ονόματα από την μεγάλης επιτυχία ταινία The Matrix όπου ο πρωταγωνιστής "Νίο" αν έπαιρνε το κόκκινο χάπι θα καταλάβαινε ότι ζούσε μέσα σε έναν εικονικό κόσμο ενώ αν έπαιρνε το μπλε χάπι θα ζούσε για πάντα μέσα σε έναν εικονικό κόσμο. 

  

Παρακάτω φαίνεται η γενική ιδέα του και οι ενέργειες που κάνει το rootkit εικονικοποίησης "Vitriol" σε γενικές γραμμές και το "BluePill" ακολουθεί όμοια τακτική.

* Vmx\_init()

* Ανιχνεύει και εγκαθιστά τις δυνατότητες του VT-x
* Vmx\_fork()
* Μεταφέρει το OS σε ένα VM
* Τοποθετεί όλη την κατάσταση του VM σε κατάσταση «τρέχοντος λειτουργικού»
* Τοποθετεί κουμπιά εκτέλεσης για να ελαχιστοποιήσει την έξοδο της VM
* Αντιγράφει τη θέση του ανεξάρτητου κώδικα στη μνήμη
* Κάνει unload τα module του πυρήνα
* Κατά την έξοδο της VM επαναφέρει τον κώδικα του rootkit

* On\_vm\_exit()

* Χειρίζεται τα exit events της VM
* Εξομοιώνει την αναμενόμενη συμπεριφορά
* Backdoors

* Ειδική ακολουθία εντολών για να αλλάξει το uid σε 0 (κάνε με root)
* Φιλτράρισμα / Έλεγχος / Καταγραφή της πρόσβασης στα device
* Κρύβει τα blocks στον σκληρό δίσκο φιλτράροντας τα ATAPI πακέτα
* Καταγράφει τα keystrokes

Αναφορές
--------

* King S. T. Chen P. M. Wang Y.M. Verbowski C. Wang H. J. Lorch J. R. "SubVirt: Implementing malware with virtual machines", IEEE Symposium on Security and Privacy, pp. 314– 327, May 2006.
* Rutkowska, J. "Subverting Vista Kernel For Fun And Profit. Blackhat", 2006.
* Zovi D. "Hardware Virtualization Rootkits", 2006.

Δείτε επίσης
------------

* Εικονικοποίηση (virtualization)
Η **Γριάζδανη** (στον προφορικό λόγο το 'δ' παραλείπεται) είναι μειονοτικό χωριό της Βορείου Ηπείρου στην Αλβανία με ελληνικής καταγωγής κάτοικους. Βρίσκεται στον νομο Αυλώνα και ανήκει στον δήμο Φοινίκης Βορείου Ηπείρου της επαρχίας των Αγίων Σαράντα. Υπάρχουν 2 εκδοχές για την προέλευση του ονόματος είτε είναι σλαβικής (Grazh­dan = Πολίτης) που είναι και η επικρατέστερη είτε είναι ελληνικής (από την Γρια Ζάνη που πρωτοέχτισε το χωριό). Γειτονικά χωριά είναι η Μάλτσιανη και η Σμίνετση.

Κατά τη διάρκεια της επανάστασης του Λυκουρσίου το 1878 εναντίον των Τούρκων συμμετείχαν αρκετοί Γριαζδανίτες όπως και κάτοικοι από την ευρύτερη περιοχή των Ριζών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Πέθανε ο Ελληνοαμερικανός καθηγητής Νικόλαος Σταύρου». ΣΚΑΪ. 30 Δεκεμβρίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

grazhdani.com
Η **Δημοκρατία της Μπαράνια και Μπάια** ή **Σερβοουγγρική Δημοκρατία της Μπαράνια και Μπάια** (*σερβικά : Српско-мађарска република Барања-Баја ή Барањско-Бајска Република ουγγρικά : Baranya-Bajai Szerb-Magyar Köztársaság*) ήταν μια βραχύβια κατάσταση που διακηρύχθηκε στην πόλη Πεκς στις 14 Αυγούστου 1921. Η επικράτειά της περιελάμβανε τα βόρεια τμήματα των γεωγραφικών περιοχών της Μπαράνια και Μπάτσκα.

Ιστορία
-------

Μετά την στρατιωτική ήττα της Αυστροουγγαρίας τον Οκτώβριο το 1918 τα εδάφη της Μπαράνια και της Μπάτσκα πέρασαν υπό τον έλεγχο του στρατού του Βασιλείου της Σερβίας που στις 25 Νοεμβρίου 1918 κήρυξε την προσάρτηση των εδαφών στο Βασίλειο της Σερβίας και αποτέλεσαν την αυτόνομη περιοχή που ονομάστηκε Βανάτο, Μπάτσκα και Μπαράνια. Την 1 Δεκεμβρίου 1918 η περιοχή ως τμήμα του Βασιλείου της Σερβίας έγινε μέρος του Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων.

Το καλοκαίρι του 1919 πολλοί κομμουνιστές αντιφρονούντες της Ουγγαρίας φεύγουν από τη "λευκή τρομοκρατία" του ναυάρχου Μίκλος Χόρθι και μεταναστεύουν στην Μπαράνια όπου ο δήμαρχος του Πετς Μπέλα Λίντερ τους παρείχε στέγαση.

Η Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων απένειμε τα βόρεια τμήματα της Μπαράνια και της Μπάτσκα στην Ουγγαρία. Η απόφαση προκάλεσε γενική απεργία και μαζικές διαδηλώσεις στο Πεκς οι διαδηλώσεις κορυφώθηκαν με την Εθνοσυνέλευση στις 14 Αύγουστο 1921 όπου μπροστά σε 30.000 ανθρώπους ο Πέτερ Ντόμπροβιτς πρότεινε τη σύσταση μιας ανεξάρτητης δημοκρατίας που θα την αποτελούν οι βόρειες περιοχές της Μπάτσκα και Μπαράνια που είχαν δοθεί στην Ουγγαρία. Ο Ντόμπροβιτς έγινε πρόεδρος της εκτελεστικής επιτροπής της νέας δημοκρατίας.

Η κυβέρνηση της νέας δημοκρατίας ωστόσο δεν κατάφερε να κερδίσει τη διεθνή αναγνώριση της ανεξαρτησίας της, και μετά την αποχώρηση του Γιουγκοσλαβικού στρατού οι Ουγγρικές δυνάμεις εισήλθαν στο Πεκς καταλύοντας την βραχύβια Δημοκρατία.

Η διάρκεια της Δημοκρατίας ήταν μικρής διάρκειας από τις 14 έως τις 21 Αυγούστου 1921.

Πληθυσμός
---------

Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της Δημοκρατίας αποτελείτο από τους Ούγγρους , και σε αυτό υπήρχαν Σέρβοι, Κροάτες, Γερμανοί, Εβραίοι και άλλοι

Παραπομπές
----------

1. ↑  Homepage - www.talmamedia.com Αρχειοθετήθηκε 2008-03-29 στο Wayback Machine. Приступљено 25. 4. 2013.
2. ↑  Homepage - www.talmamedia.com Αρχειοθετήθηκε 2012-12-16 at Archive.is, Приступљено 25. 4. 2013.

Αναφορές
--------

* Димитрије Боаров, Политичка историја Војводине, Нови Сад, 2001.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Serbian-Hungarian Baranya-Baja Republic στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 154913598
* LCCN: n92075784

 |

 |
**Η Volotea** (Ισπανική προφορά: ˈbo.lo.te.a) είναι ισπανική αεροπορική εταιρεία χαμηλού κόστους με έδρα τις Αστούριες και με βάσεις στην Ισπανία, στην Ιταλία ,στη Γαλλία και στην Ελλάδα.

Ιστορία
-------

Η Volotea είναι αεροπορική εταιρεία που δημιουργήθηκε από τους πρώην ιδρυτές της Vueling, Carlos Muñoz και Lázaro Ros. Το όνομα "Volotea" προέρχεται από το ισπανικό ρήμα "revolotear", που σημαίνει "πετάω γύρω." Η Volotea ξεκίνησε τις δραστηριότητές της στις 5 Απριλίου 2012, από το Αεροδρόμιο Marco Polo της Βενετίας.

Η εταιρεία υποστηρίζεται από τρία ιδιωτικά μετοχικά κεφάλαια, δύο από την Ευρώπη  και ένα από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η εταιρεία συγκέντρωσε πάνω από 50 εκατ. € πριν αρχίσουν οι δραστηριότητες της.

Η Boeing ανακοίνωσε στις 15 Φεβρουαρίου 2012 ότι είχε υπογράψει μια συμφωνία για μακροχρόνια μίσθωση με τη Volotea για ένα άγνωστο αριθμό αεροσκαφών Boeing 717. τον Μάρτιο του 2015, ανακοινώθηκε ότι η Volotea θα λάμβανε τέσσερα επιπλέον αεροσκάφη τύπου 717 από την εταιρία Blue1. Ωστόσο, τον Νοέμβριο του 2015, η Volotea ανακοίνωσε τα σχέδιά της να καταργήσει σταδιακά τα 717 από τον στόλο της μέσα στα επόμενα χρόνια όπως και έγινε με την ολική καθήλωση του στόλου τον Δεκέμβριο του 2020. Η αντικατάσταση τους πρόκειται να γίνει από μεταχειρισμένα Airbus A320.

Στόλος
------

Πρώην Boeing 717-200 της Volotea
Airbus A319-100 της Volotea 
Από τον Ιανουάριο του 2021, ο στόλος της Volotea αποτελείται από τα ακόλουθα αεροσκάφη:

**Ο στόλος της Volotea**| Αεροσκάφος | Σε υπηρεσία | Επιβάτες | Σημειώσεις |
| --- | --- | --- | --- |
| Y | Σύνολο |
| Airbus A319-100 | 20 | 150 | 150 | - |
| Airbus A320-200 | 21 | 180 | 180 |  |
| Συνολικά | 41 | — | — |  |

Πήγες
-----

1. ↑  Baigorri, Manuel.
2. ↑  «Venice launch for Europe's newest LCC Volotea». anna.aero. 12 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2012.
3. ↑  «Unquote: CCMP, Axis and Corpfin back Volotea». 17 Φεβρουαρίου 2012.
4. ↑  «News Releases/Statements». Ανακτήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 2017.
5. ↑  «Finland's Blue to offload B717 fleet to Volotea, Delta». Ανακτήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 2017.
6. ↑  ch-aviation.com - Volotea to phase out B717s in favour of A319s 10 November 2015
7. ↑  ch-aviation.com - Volotea retrieved 19 December 2015
Ο **Κάρολος Σόμερσετ, μαρκήσιος του Γούστερ** (23 Δεκεμβρίου 1660 - 13 Ιουλίου 1698) Άγγλος ευγενής και πολιτικός ήταν μεγαλύτερος γιος του Χένρι Σόμερσετ, 1ου δούκα του Μπωφόρ και της Μαρίας Κάπελλ. Πήρε στην συνέχεια τους τίτλους του λόρδου του Έρμπερ του Ράγκλαν (1667 - 1682) και του μαρκήσιου του Γούστερ. Παρακολούθησε την εκκλησία του Ιησού Χριστού στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, έκανε εγγραφή (1677) και πήρε τον τίτλο του *Μάστερ των τεχνών* (1682). Παντρεύτηκε την Ρεβέκκα Τσάιλντ (6 Ιουνίου 1682) κόρη του Σερ Ιωσία Τσάιλντ του Γουάνστεντ, 1ου βαρονέτου και θεία του Ρίτσαρντ Τσάιλντ, 1ου κόμη του Τίλνει με την οποία απέκτησε :

* Χένρι Σόμερσετ, 2ος δούκας του Μπωφόρ
* Λαίδη Ενριέττα Σόμερσετ (27 Αυγούστου 1690 - 9 Αυγούστου 1726), παντρεύτηκε τον Τσάρλς ΦίτςΡοι, 2ο δούκα του Γκράφτον (30 Απριλίου 1713) με τον οποίο απέκτησε τέσσερις γιους και τρεις κόρες.

Πέθανε σε προπονητικό ατύχημα πριν από τον πατέρα του (1698) και τάφηκε στο Ράγκλαν, διάδοχος στο δουκάτο ήταν ο γιος του Χένρι Σόμερσετ.

Τίτλοι
------

Εξελέγη σε ηλικία μόλις 13 ετών τον Ιούνιο του 1673 ακόλουθος της Βασιλικής Ακαδημίας.
Διορίστηκε *Αποστολέας της αξιολόγησης* για το Μπρέκον (1677 - 1679) και για το Γκλόστερσαιρ, το Μίντλσεξ, το Μονμάουθ και το Μπρέκον την περίοδο 1689 - 1690, το 1681 ταξίδευσε στην Ολλανδία. Διορίστηκε Συνταγματάρχης της Πολιτοφυλακής για το Μπρίστολ (1682 - 1685) και έγινε μέλος του Συμβουλίου στην Μαρς της Ουαλίας (1682 - 1689). Οι επόμενοι διορισμοι του ήταν *Φύλακας των Κυλίνδρων* του Ράντνοσαιρ (1682 - 1689), Υπολοχαγός του Μονμουθσάιρ (1683 – 1687), του Γουιλσάιρ (1683 – 1688) και του Γκλόστερσαιρ (1685 – 1687). Έγινε μέλος της Εταιρείας των Ανατολικών Ινδιών (1683 - 1691), Συνταγματάρχης Πεζικού (1685 - 1687) και μέλος του Κοινοβουλίου για το Μονμουθσάιρ (1685 - 1687 και 1689 - 1695).

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  (Αγγλικά) *The History of Parliament*. 1660-1690/member/somerset-charles-1660-98.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p1058.htm#i10580. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. 1 2 3 4 5 6 7 8  «Kindred Britain»
4. ↑  p1058.htm#i10580. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
5. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
6. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιβλιοθήκη και αρχεία[*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **συμφορίκαρπος**, γνωστός και με το όνομα χιονιάς σε περιοχές της Ελλάδος, είναι ένα μικρό γένος περίπου 15 ειδών φυλλοβόλων θάμνων στην οικογένεια των μελισσόχορτων. Το όνομα του προέρχεται από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις συμφορεῖν, που σημαίνει «να φέρουν μαζί» και καρπός. Φέρει συστάδες από μικρούς, λευκούς καρπούς, σπογγώδεις στο εσωτερικό τους, που παρομοιάζονται με φρέσκο – αφρώδες χιόνι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Συμφορίκαρπος μαργαριτάρι – Symphoricarpus racemosus Source: Συμφορίκαρπος μαργαριτάρι - Symphoricarpus racemosus». *Βοτανικός Κήπος - Ζέλιος Γη*. 5 Νοεμβρίου 2020.  line feed character in `|title=` at position 53 (βοήθεια)
Στην ανατομία πλάτη εννοείται η μεγάλη οπίσθια περιοχή του ανθρώπινου σώματος, που ανεβαίνει από την κορυφή των γλουτών στο πίσω μέρος του λαιμού και των ώμων. Είναι η επιφάνεια του σώματος απέναντι από το στήθος. Η σπονδυλική στήλη τρέχει κατά μήκος της πλάτης. Το πλάτος της πλάτης δημιουργείται από τους ώμους στην κορυφή και στη λεκάνη στο κάτω μέρος.

Δομή
----

Το κεντρικό χαρακτηριστικό της ανθρώπινης πλάτης είναι η σπονδυλική στήλη, συγκεκριμένα το μήκος από την κορυφή των θωρακικών σπονδύλων έως το κάτω μέρος των οσφυικών σπονδύλων, το οποίο προφυλάσσει τον νωτιαίο μυελό στον σπονδυλικό σωλήνα και το οποίο γενικά έχει κάποια καμπυλότητα που δίνει σχήμα στην πλάτη. Η χοάνη εκτείνεται από την σπονδυλική στήλη στο πάνω μέρος της πλάτης (με την κορυφή του σκελετού που αντιστοιχεί στον σπόνδυλο Τ1), περισσότερο από το μισό μήκος της πλάτης, αφήνοντας μια περιοχή με λιγότερη προστασία μεταξύ του πυθμένα του σκελετού και τους γοφούς. Το πλάτος της πλάτης στην κορυφή ορίζεται από την ωμοπλάτη, τα φαρδιά επίπεδα οστά των ώμων.

Το δέρμα της ανθρώπινης πλάτης είναι παχύτερο και έχει λιγότερες νευρικές απολήξεις από το δέρμα σε οποιοδήποτε άλλο μέρος του κορμού. Με μερικές αξιοσημείωτες εξαιρέσεις, τείνει να έχει λιγότερες τρίχες από το ανδρικό στήθος. Η άνω-μεσαία πλάτη είναι επίσης η μία περιοχή του σώματος που ένας άνθρωπος υπό κανονικές συνθήκες μπορεί να μην είναι σε θέση να αγγίξει.
**Ο Rukirabasaija Omukama Oyo Nyimba Kabamba Iguru Rukidi IV**, ή βασιλιάς Όγιο, είναι ο βασιλιάς της Ουγκάντα. Γεννήθηκε στις 16 Απριλίου 1992 από τον βασιλιά Patrick David Mathew Kaboyo Olimi III και τη βασίλισσα Best Kemigisa Kaboyo.  Τρεισήμισι χρόνια αργότερα, το 1995, ο Όγιο ανέβηκε στο θρόνο και διαδέχθηκε τον πατέρα του  για να γίνει ο 12ος μονάρχης του Βασιλείου των Τόρο.

Στέψη
-----

Ο θάνατος του πατέρα του Βασιλιά Kaboyo το 1995 σήμαινε ότι ο διάδοχος του θρόνου έπρεπε να αναλάβει το ρόλο του βασιλιά όταν ήταν ακόμα νήπιο. Στις 2 τα ξημερώματα της 12ης Σεπτεμβρίου 1995, μια εβδομάδα μετά την ταφή του αείμνηστου βασιλιά, ο Όγιο έγινε ο νεότερος σύγχρονος μονάρχης, σε ηλικία μόλις 3 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Omukama Oyo celebrates 29th birthday». *New Vision* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2023.
2. ↑  Independent, The (11 Σεπτεμβρίου 2020). «King Oyo's 25 years on the throne». *The Independent Uganda* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2023.
3. ↑  Shaw, Caroline Praderio, Gabbi. «16 of the youngest monarchs in history». *Insider* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2022.
Ο **Μπόγκισλαβ Α΄**, γερμαν. Bogislaw I (π. 1130 - 18 Μαρτίου 1187) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας (1156-87). Το 1181 έλαβε το δουκάτο της Σλαβινίας ως φέουδο από τον Φρειδερίκο Α΄ της Γερμανίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Βάρτισλαβ Α΄ δούκα της Πομερανίας, γενάρχη τού Οίκου και μάλλον της δεύτερης συζύγου του Ίντας των Έστριντσεν, κόρης τού Νιλς της Δανίας ή τού Κ[α]νούτου Λαβάρντ τη Δανίας. Αδελφός του ήταν ο Καζιμίρ Α΄.

Το 1164 οι δύο αδελφοί συμμάχησαν με τον Πρίμπισλαβ πρίγκιπα των Οβοτριτών και υποστήριξαν την εξέγερσή του ενάντια στον Ερρίκο τον *λέοντα* δούκα της Σαξονίας. Στη μάχη τού Βέρχεν νικήθηκαν, τους επετράπη όμως να κρατήσουν το δουκάτο τους ως φέουδο. Ως υποτελείς του συμμετείχαν στην ήττα εναντίον τού πριγκιπάτου τού Ράνι επί της νήσου Ρύγκεν το 1168, μάχη που οδήγησε ο Βάλντεμαρ Α΄ της Δανίας. Αλλά ούτε οι δύο αδελφοί, ούτε ο Ερρίκος ως νικηκτές έλαβαν αμοιβή από τον Βάλντεμαρ Α΄, έτσι ακολούθησε διαμάχη και οι Δανοί λεηλάτησαν την Πομερανία. Το 1177 έγινε ειρήνη με την πληρωμή μεγάλου φόρου υποτέλειας στον βασιλιά της Δανίας.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πρώτα τη Βάλμπουργκις των Έστριντσεν, κόρη τού Βάλντεμαρ Α΄ της Δανίας και είχε τέκνα:

* Ράτιμπορ 1160-1183, απεβ. 23 ετών.
* Βάρτισλαβ Β΄ 1160-1184, δούκας της Πομερανίας-Ντεμμίν.

Το 1177 απεβίωσε η Βάλπουργκις και ο Μπόγκισλαβ Α΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Αναστασία των Πιαστ, κόρη τού Μιέσκο Γ΄ υψηλού δύκα της Πολωνίας και είχε τέκνα:

* Μπόγκισλαβ Β΄ π. 1177-1220, δούκας της Πομερανίας.
* Καζιμίρ Β΄ π. 1180-1219, δούκας της Πομερανίας-Ντεμμίν.
* Ντομπροσλάβα πριν το 1187-π. 1226.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 135669030. Ανακτήθηκε στις 2  Μαρτίου 2015.
2. ↑  p11461.htm#i114608. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.

Πηγές
-----

* Die regierenden Herzöge The Griffins' family tree

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 25826924
* GND: 135669030

 |

 |
H **Άνω Δρόπολη** (αλβανικά: Dropull i sipërm‎) είναι πρώην επαρχία του νομού Αργυροκάστρου, στην νότια Αλβανία. Με τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης του 2015 έγινε Διοικητική Μονάδας του Δήμου Δρόπολης. Ο πληθυσμός κατά την απογραφή του 2011 ήταν 971. Η δημοτική ενότητα κατοικείται από Έλληνες.

Οικισμοί
--------

Από τα βόρεια προς τα νότια: Γεωργουτσάτες, Ζερβάτες, Βουλιαράτες, Βόδριστα, Κρα, Βοδίνο, Βρυσερά, Άγιος Νικόλαος, Πέπελη, Κλεισάρι, Σελλειό, Λοβίνα (Άνω & Κάτω), Λυκομίλι, Λόγγος, Κρυονέρι, Σωτήρα, Κοσοβίτσα.

Δείτε επίσης
------------

* Δρόπολη
* Κάτω Δρόπολη
* Έλληνες της Αλβανίας

Αναφορές
--------

1. ↑  «Wayback Machine» (PDF). *web.archive.org*. 24 Σεπτεμβρίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2019. CS1 maint: Unfit url (link)
2. ↑  «2011 census results» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2018.
Τα **οπλοκάριδα** (λατινική και επιστημονική ονομασία *Hoplocarida*) είναι υφομοταξία των μαλακόστρακων ζώων. Περιλαμβάνει μόνο μία τάξη της οποίας τα μέλη ζουν και σήμερα: τα **στοματόποδα** (*Stomatopoda*). Ωστόσο, δύο άλλες τάξεις οπλοκάριδων ζούσαν κατά τη διάρκεια του Παλαιοζωικού αιώνα: τα αισχρονήκτιδα (*Aeschronectida*) και τα παλαιοστοματόποδα (*Palaeostomatopoda*).

Η ονομασία των οπλοκαρίδων προέρχεται ετυμολογικώς από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις *όπλον* (= όπλο) και *καρίς* (γεν. *της καρίδος*, σημαίνει «γαρίδα»). Τα ζώα αυτά είναι κοινώς γνωστά στην αγγλική ως «γαρίδες-μάντεις» (*mantis shrimp*).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ronald A. Jenner, Cees H.J. Hof & Frederick R. Schram (1998). «Palaeo- and archaeostomatopods (Hoplocarida: Crustacea) from the Bear Gulch Limestone, Mississippian (Namurian), of central Montana». *Contributions to Zoology* **67** (3): 155-186. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-07-07.. Ανακτήθηκε στις 2010-01-20.
Ο **Αλέξανδρος Αμιρούτζης** ή **Σκεντέρμπεης** (15ος-16ος αι.) ήταν ανώτερος Οθωμανός αξιωματούχος, γιος του σημαντικού Τραπεζούντιου λογίου και πολιτικού Γεωργίου Αμιρούτζη.

Μετά την άλωση της Τραπεζούντας από τον Μωάμεθ Β΄ το 1461, ο Αλέξανδρος βρέθηκε, μαζί με τα υπόλοιπα μέλη της οικογενείας του και πολλούς άλλους, αιχμάλωτος στην Κωνσταντινούπολη, από όπου μεταφέρθηκε στην Αδριανούπολη. Από εκεί τον απέσπασε ο Μωάμεθ μαζί με τον αδελφό του Βασίλειο και τον εγκατέστησε στα ανάκτορά του στην Κωνσταντινούπολη, όπου ο Αλέξανδρος εξισλαμίσθηκε και έλαβε το όνομα «Σκεντέρμπεης», από το οποίο και μόνο συμπεραίνεται βασίμως ότι το προηγούμενο όνομά του ήταν Αλέξανδρος.

Ο Σκεντέρμπεης έγινε μέλος της αυλής του Σουλτάνου, ο οποίος τον τίμησε με ανώτερα πολιτικά αξιώματα, ανάμεσα στα οποία ήταν και το αντίστοιχο του Υπουργού Οικονομικών, γεγονός υποδηλωτικό της μεγάλης εμπιστοσύνης του Σουλτάνου προς το πρόσωπό του. Ως αρνησίθρησκος, ο Αλέξανδρος-Σκεντέρμπεης πολέμησε τον Χριστιανισμό και την Ορθόδοξη Εκκλησία. Ειδικότερα, ήλθε σε αντίθεση και προστριβές με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Νήφωνα, και συνέτεινε, σε συνεργασία με τον πατέρα του και τον αδελφό του, στην καθαίρεσή του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Το λήμμα «Αμιρούτζης, Αλέξανδρος ;» στο *Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό* της Εκδοτικής Αθηνών, τόμος 1

Πηγές
-----

* Το λήμμα «Αμιρούτζης Αλέξανδρος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 4, σελ. 824
Eθνικός Απελευθερωτικός Στρατός 2000-2002
Ο **Eθνικός Απελευθερωτικός Στρατός** (αλβανικά: Ushtria Çlirimtare Kombëtare - UÇK, σλαβομακεδονικά: Ослободителна Национална Армија‎ – ОНА) γνωστός και ως **UCK των Σκοπίων** ήταν στρατιωτική οργάνωση των Αλβανών της Βόρειας Μακεδονίας που έδρασε το 2001 με κύριο σκοπό την απόσχιση των δυτικών εδαφών της Βόρειας Μακεδονίας, όπου η πλειοψηφία των κατοίκων είναι Αλβανοί, και την ένωσή τους με το Κοσσυφοπέδιο.

Πηγές
-----

* ΠΓΔΜ: Φωτιά στα Βαλκάνια, in.gr

Σημειώσεις
----------

1. ↑  «Αχμέτι: Διαλύουμε τον UCK Σκοπίων». Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2013. [*νεκρός σύνδεσμος*]

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Βόρεια Μακεδονία | Πύλη Βόρεια Μακεδονία |
**Βουλευτικές εκλογές** διεξήχθησαν στην **Κούβα** στις 3 Φεβρουαρίου 2013.

Εκλογικό σύστημα
----------------

Εξελέγησαν 614 μέλη για την Εθνοσυνέλευση της Λαϊκής Εξουσίας, σε μονοεδρικές περιφέρειες. Οι υποψήφιοι πρέπει να συγκεντρώσουν τουλάχιστον 50% των ψήφων για να εκλεγούν σε μία περιφέρεια. Μία έδρα μένει κενή, αν κανείς υποψήφιος δεν συμπληρώσει το απαιτούμενο 50% των ψήφων ή δεν διεξαχθεί επαναληπτική εκλογή. Με βάση τον εκλογικό νόμο, οι μισοί από τους υποψηφίους πρέπει να είναι δημοτικοί σύμβουλοι, ενώ οι υπόλοιποι μισοί προτείνονται από συνελεύσεις που έχουν στη σύνθεσή τους μέλη των Επιτροπών για την Άμυνα της Επανάστασης και ομάδες που εκπροσωπούν αγρότες, μαθητές, φοιτητές, γυναίκες, εργάτες και νεαρής ηλικίας άτομα.

Αποτελέσματα
------------

| Επιλογή | Ψήφοι | % | Έδρες |
| --- | --- | --- | --- |
| Πλήρης λίστα | 6.031.215 | 81,29 | 614 |
| Μερική λίστα | 1.387.307 | 18,7 | – |
| Άκυρα/λευκά | 459.384 | – | – |
| **Σύνολο** | **7.877.906** | **100** | **614** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/συμμετοχή | 8.631.836 | 91,3 | – |
| Πηγή: Granma Αρχειοθετήθηκε 2014-08-26 στο Wayback Machine. |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Cuba announces general elections for October Αρχειοθετήθηκε 2016-03-11 στο Wayback Machine. Caribbean News Now, 6-7-2012
2. 1 2  Asamblea nacional del Poder popular (National Assembly of the People's Power) IPU
Ο **Αθανάσιος (Νάσος) Αλευράς** του Γεωργίου (18 Μαρτίου 1963) είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός που διετέλεσε βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και υφυπουργός.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε στην Αθήνα τον Μάρτιο του 1963. Είναι ανιψιός του ιστορικού στελέχους του ΠΑΣΟΚ Γιάννη Αλευρά, που διετέλεσε Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων και προσωρινός Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1984 εκλέχθηκε πρόεδρος του Συλλόγου φοιτητών Νομικής «Η Θέμις» με τη στήριξη της ΠΑΣΠ και το 1984-1985 εκπρόσωπος των φοιτητών στη Σύγκλητο του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ διετέλεσε και μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της ΕΦΕΕ.

Από το 1987 ασκεί τη δικηγορία ως μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (ΔΣΑ), ειδικευμένος στο Ποινικό Δίκαιο. Το 1995 συμμετείχε ως ομιλητής σε σειρά διαλέξεων στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ με θέμα την Ελλάδα, ενώ το 1998 κλήθηκε στη Γαλλία από τη γαλλική κυβέρνηση σαν «Προσωπικότητα του Μέλλοντος».

Στις εκλογές του 1993 ήταν υποψήφιος βουλευτής Α΄ Αθηνών με το ΠΑΣΟΚ. Αρχικά δεν εκλέχθηκε, αλλά το 1994, με τον θάνατο του Γιώργου Γεννηματά, κατέλαβε την έδρα του. Επανεκλέχθηκε το 1996, 2000, 2004, 2007 και 2009.

Διετέλεσε υφυπουργός Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων (ΠΕΧΩΔΕ) από τον Απρίλιο του 2000 μέχρι τον Οκτώβριο του 2001, και υφυπουργός Πολιτισμού από τον Οκτώβριο του 2001 μέχρι τον Μάρτιο του 2004.

Παραπομπές
----------

1. ↑  0684b63b-5af0-4522-8794-0c215a2f2acc. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
2. ↑  Βουλή των Ελλήνων. 0684b63b-5af0-4522-8794-0c215a2f2acc. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
3. 1 2 3  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Φεβρουαρίου 2004. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2016.
4. ↑
5. ↑
Το κάστρο
Το **Ρεσκούλουμ** (*λατινικά: Reskulum*) είναι ρωμαϊκός οικισμός και κάστρο όπου ερείπια τους διασώζονται σήμερα στη Ρουμανία. Τα ερείπια του φρουρίου είναι ορατά και σήμερα στο χωριό Μπολόγκα του Κλούζ, στη θέση που ονομάζεται Γκραντίστε, αν και το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής χρησιμοποιήθηκε ως γεωργική έκταση. Κοντά σε αυτό βρίσκονται τα ερείπια των ρωμαϊκών λουτρών.

Ιστορία
-------

Το κάστρο χτίστηκε γύρω στο 101 με 106 μ.Χ. σαν τμήμα του λίμιτου της Δακίας, επανδρώθηκε από φρουρά με αποστολή προφανώς την υπεράσπιση των συνόρων της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Καθώς οι Ρωμαίοι προσπάθησαν να ενισχύσουν τα σύνορα, τον δεύτερο αιώνα έφεραν εποίκους από την Ελλάδα, πιθανότατα από την Πάτρα και δημιουργήθηκε ο οικισμός. 

Το κάστρο σύμφωνα με τις ανασκαφικές έρευνες καταλάμβανε τρία εκτάρια κι είχε προτείχισμα, τάφρο, δύο κυρίως πύλες με προμαχώνες, στάβλους, στρατώνες και άλλα κτίρια, ενώ ο οικισμός πού βρισκόταν κοντά και πιστεύεται έμεναν οι οικογένειες της φρουράς του κάστρου, είχε φόρουμ, ναούς και λουτρά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  *Wiki Loves Monuments monuments database*. 7  Νοεμβρίου 2017. tools.wmflabs.org/heritage/api/api.php?action=search&format=json&srcountry=ro&srlang=ro&srid=CJ-I-s-A-06975.
2. ↑  Cetatea Bologa și castrul roman Resculum, comuna Poieni
3. ↑  Reskulum

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* *Materiale arheologice din castrul Roman de la Bologa*, Nicolae Gudea, 1977
* *Castrul roman de la Bologa: spaturile arheologice din anul 1969*, Nicolae Gudea, Editura Muzeul "Țǎrii Crișurilor", 1973

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ρεσκούλουμ** |

* Ceramica din castrele romane de la Bologa și Cășeiu. Considerații asupra vaselor de uz casnic, de Cosmina Gabriela Cupșa
* Roman castra from Romania - Google Maps / Earth Αρχειοθετήθηκε 2012-12-05 at Archive.is
Η **Σίλα Μπερ** (αγγλικά: *Sheila C. Bair*), γεννημένη στις 3 Απριλίου 1954 στην πόλη Ιντιπέντενς του Κάνσας, είναι πρώην Πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Αρχής Εγγύησης Καταθέσεων (FDIC) των Η.Π.Α. Ανέλαβε τα καθήκοντά της στις 26 Ιουνίου 2006 υπό τον Πρόεδρο Τζωρτζ Γ. Μπους και η θητεία της κράτησε για πέντε έτη, μέχρι τον Ιούλιο του 2011. Διαθέτει διδακτορικό στη Νομική Επιστήμη από το Πανεπιστήμιο του Κάνσας (1978).

Η Μπερ διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο κατά τη διαχείριση της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008, αναλαμβάνοντας σημαντικές ευθύνες κατά τη διάρκεια των προσπαθειών ανάκαμψης που πραγματοποίησε η Κυβέρνηση Μπους. Το 2009 επέβλεψε την ομαλή εξαγορά 77 τραπεζών που κατέρρευσαν. Αγωνίστηκε για να εξασφαλίσει περισσότερες εξουσίες για την υπηρεσία της, ενώ υπήρξαν και φήμες για σύγκρουσή της με τον πανίσχυρο διοικητή της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των Η.Π.Α. (Fed) Μπεν Μπερνάνκι.

Το 2009, συμπεριλήφθηκε στη λίστα του έγκριτου περιοδικού Τάιμ με τα πρόσωπα που άσκησαν τη μεγαλύτερη επιρροή παγκοσμίως κατά τη διάρκεια του έτους. Την ίδια χρονιά, το περιοδικό Forbes την έχρισε δεύτερη ισχυρότερη γυναίκα παγκοσμίως, πίσω από τη Γερμανίδα Καγκελάριο, Άνγκελα Μέρκελ.

Η Μπερ είναι παντρεμένη με τον Σκοτ Π. Κούπερ και έχει δύο παιδιά, τον Πρέστον και την Κολίν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *SNAC*. w6q61g7q. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 22  Μαΐου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Sheila C. Bair, βιογραφικό στον ιστότοπο της FDIC.
* The World's 100 Most Powerful Women, ιστότοπος περιοδικού Forbes, 19 Αυγούστου 2009.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 31409142
* LCCN: n2005069990
* ISNI: 0000 0000 4069 3439
* GND: 1028522894
* SUDOC: 166261513
* BNF: cb167307718 (data)
* BIBSYS: 13068538

 |

 |
Η **Εκκλησία Αγίου Γεωργίου** ήταν εκκλησία στα Βουρλά της σημερινής Τουρκίας.

Ιστορία
-------

Ανεγερθείσα σε άγνωστη ημερομηνία και ευρισκόμενη επί υψώματος στα νότια των Βουρλών, θεωρούνταν ως η δεύτερη παλαιότερη χρονικά εκκλησία της πόλης. Κατά τα τέλη του 1916, κατά τη διάρκεια του βομβαρδισμού της πόλης των Βουρλών από αγγλικό στόλο, η εκκλησία υπέστη σημαντικές ζημιές, ενώ οι καμπάνες του κωδωνοστασίου της καταστράφηκαν.

Περιγραφή
---------

Η εκκλησία ήταν τρίκλιτη βασιλική, χαρακτηριζόμενη από την απουσία τρούλου. Παράλληλα, διέθετε γυναικωνίτη, καθώς και μαρμάρινης κατασκευής κωδωνοστάσιο, ανεγερθέν το 1881, το οποίο και διέθετε, συνολικά, τέσσερις μικρού μεγέθους καμπάνες, οι οποίες αποτελούσαν δωρεά της Ρωσίας.

Δείτε επίσης
------------

* Μητροπολιτικός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Βουρλά)
* Εκκλησία Αγίου Χαραλάμπους (Βουρλά)

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Shariat-Panahi 2010.

Πηγές
-----

* Shariat-Panahi, S. Mohammad T. (9 Σεπτεμβρίου 2010). «Βουρλά». *Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού - Μικρά Ασία*. Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού. Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2023.


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Τουρκία
 |

 |
Ένα ολόκληρο και μια παύση ολόκληρου
Σύγκριση διπλών αξιών (𝅝 = 2×𝅗𝅥 κτλ.) π • σ • ε

Ένα **ολόκληρο** στη μουσική σημειογραφία είναι μια μεμονωμένη νότα που διαρκεί ή ισοδυναμεί με δύο μισά ή τέσσερα τέταρτα.

Περιγραφή
---------

Το **ολόκληρο** έχει ένα κεφάλι με σχήμα κοίλου οβάλ—όπως το μισό—αλλά χωρίς ουρίτσα (βλ. Εικόνα 1). Δεδομένου ότι είναι ίσο με τέσσερα τέταρτα, καταλαμβάνει όλη τη διάρκεια ενός μέτρου σε 4/4.

Οι άλλες νότες είναι πολλαπλάσια ή κλάσματα του ολόκληρου. Για παράδειγμα, σε σχέση με το ολόκληρο, ένα διπλό ολόκληρο έχει τη διπλάσια διάρκειά του, ένα μισό έχει τη μισή του διάρκεια και ένα τέταρτο διαρκεί το ένα τέταρτο της διάρκειάς του.

Ένα σχετικό σύμβολο είναι η **παύση ολοκλήρου**, η οποία δηλώνει μία παύση που διαρκεί όσο ένα ολόκληρο. Οι παύσεις ολοκλήρων σχεδιάζονται ως μαύρα ορθογώνια που συνήθως κρέμονται κάτω από τη δεύτερη γραμμή από την κορυφή ενός μουσικού πενταγράμμου, αν και μπορεί περιστασιακά να τοποθετούνται κάτω από διαφορετική γραμμή (ή βοηθητική γραμμή) σε πιο περίπλοκα πολυφωνικά αποσπάσματα ή όταν τα μέρη δύο οργάνων ή τραγουδιστών είναι γραμμένα στο ίδιο πεντάγραμμο.

Το ολόκληρο επίσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να υποδηλώσει ένα ολόκληρο μέτρο σε μουσική ελεύθερου χρόνου, όπως το αγγλικανικό άσμα, ανεξάρτητα από το μέτρο που χρησιμοποιείται.

Ιστορία
-------

Το σύμβολο του ολόκληρου βρέθηκε για πρώτη φορά στη μουσική σημειογραφία από τα τέλη του δέκατου τρίτου αιώνα (Μόρεν και Ράστολ 2001). Προέρχεται από το στρογγυλό, χωρίς ουρίτσα *semibrevis* της μεσαιωνικής σημειογραφίας, εξού και η προέλευση του βρετανικού ονόματος της αξίας (semibreve).

Ονοματολογία
------------

Ο βρετανικός όρος (*semibreve*) προέρχεται από το ιταλικό *semibreve*, το οποίο προέρχεται από τις λατινικές λέξεις *semi-* «μισό» και *brevis* «μικρό». Το αμερικανικό της όνομα (*whole note*) είναι μεταφραστικό δάνειο του γερμανικού *ganze Note*. Το όνομα της νότας σε ορισμένες άλλες γλώσσες, προέρχεται από το στρογγυλό της σχήμα, όπως το καταλανικό *rodona*, το γαλλικό *ronde* και το ισπανικό *redonda*. Το ελληνικό της όνομα προέρχεται από το ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου *ολόκληρος*, αντίστοιχο του αγγλικού *whole*. Οι αντίστοιχες κινεζικές, ιαπωνικές, κορεατικές και βιετναμικές ονομασίες μεταφράζονται στα αγγλικά ως *whole note*.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος μουσικών συμβόλων

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Μουσικές αξίες |
| --- |
|  |
| Διάρκειες νοτών και παύσεων | 
* Οκταπλό ολόκληρο (μάξιμα)
* Τετραπλό ολόκληρο (λόνγκα)
* Διπλό ολόκληρο
* Ολόκληρο
* Μισό (ήμισυ)
* Τέταρτο
* Όγδοο
* Δέκατο έκτο
* Τριακοστό δεύτερο
* Εξηκοστό τέταρτο
* Εκατοστό εικοστό όγδοο
* Διακοσιοστό πεντηκοστό έκτο
* ...
 | Δύο όγδοα και μία παύση |
|  |
| Παραλλαγές | 
* Παρεστιγμένη νότα
* Αποτζιατούρα
* Νότα με σουίνγκ
* Τρέμολο
* Δίηχο, τρίηχο κτλ.
 |

 |
Συντεταγμένες: 39°46′N 20°0′E﻿ / ﻿39.767°N 20.000°E﻿ / 39.767; 20.000

Το **Εξαμίλιο** ή **Εξαμίλια** (αλβανικά: Ksamil‎) είναι χωριό της Αλβανίας που βρίσκεται στα νότια της χώρας. Ανήκει στην Επαρχία Αγίων Σαράντα στον Νομό Αυλώνα. Είναι χτισμένο σε μία στενή λωρίδα γης, ανάμεσα στο στενό της Κέρκυρας και στη λίμνη του Βουθρωτού.

Ανοικοδομήθηκε κυρίως μετά το 1991 και την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος της Αλβανίας. Παλαιότερα στην θέση του υπήρχαν μερικές πολυκατοικίες για φυλακισμένους στρατιώτες και η θερινή κατοικία του ηγέτη της χώρας Εμβέρ Χότζα.

Σύμφωνα με απογραφή του 2014, ο πληθυσμός της περιοχής ανερχόταν στους 9,215 κατοίκους από τους οποίους ο πληθυσμός των Ελλήνων ανερχόταν στους 4,207.

Τουρισμός
---------

Τα τελευταία χρόνια το Εξαμίλι γνωρίζει μεγάλη τουριστική ανάπτυξη εκμεταλλευόμενο την ειδυλλιακή του τοποθεσία με αξιόλογες παραλίες και πλούσια βλάστηση, τον πολύ σημαντικό αρχαιολογικό χώρο του Βουθρωτού που βρίσκεται σε μικρή απόσταση, καθώς και την μικρή του απόσταση από την Κέρκυρα, από την οποία προσελκύει Έλληνες και ξένους εκδρομείς.

Φωτοθήκη
--------

* 
* 
* 
* 
* 
*

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Dawn Αρχειοθετήθηκε 2010-08-23 στο Wayback Machine. Artikel über Hexamili
2. ↑
3. ↑  «Τέταρτη έκθεση που υποβλήθηκε από την Αλβανία σύμφωνα με το άρθρο 25 παράγραφος 2 της σύμβασης πλαισίου για την προστασία των εθνικών μειονοτήτων». Υπουργείο Εξωτερικών, Δημοκρατία της Αλβανίας. σελ. 98. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2018.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πόλεις της Αλβανίας |
| --- |
|  |
| 
**Πρωτεύουσα:** Τίρανα |
|  |
| Κυριότερες πόλεις | 
* Άγιοι Σαράντα
* Αργυρόκαστρο
* Αυλώνας
* Μπεράτ
* Δυρράχιο
* Ελμπασάν
* Κορυτσά
* Λούσνια
* Πόγραδετς
* Σκόδρα
* Φιέρι
 |
|  |
| Οικισμοί κάτω των 30.000 | 
* Βίγλιστα
* Δέλβινο
* Επισκοπή
* Εξαμίλι
* Ερσέκα
* Ισμ
* Καβάγια
* Κλος
* Κορ
* Κούκεσι
* Κρούγια
* Λέζα
* Λιασκοβίκιο
* Λιν
* Λούκοβο
* Μοσχόπολη
* Πεκίτ
* Πρεμετή
* Ρίντι
* Σεργκιάν
* Τεπελένι
* Τροπόγια
* Χειμάρρα
 |

 |
Αυτό το λήμμα αφορά το κράτος της αρχαίας Ελλάδας.  Για την ομώνυμη επαρχία, δείτε: Επαρχία Τριφυλίας.  
Χάρτης της αρχαίας Ηλείας
Η **Τριφυλία** ή **Τριφυλλία** ήταν αρχαίο ελληνικό κράτος που βρισκόταν ανάμεσα στους ποταμούς Αλφειό και Νέδα. Η προέλευση του ονόματός της αποδιδόταν στην εγκατάσταση τριών διαφορετικών φυλών στην περιοχή ενώ παλιότερα ονομαζόταν Πύλος, των Καυκώνων, των Μινύων και των Ηλείων.

Τα όρια της ήταν στα βόρεια ο Αλφειός, στα νότια η Νέδα και στα ανατολικά ο ποταμός Διάγωνας. Συνόρευε με την Ήλιδα και τους Πίσατες στα βόρεια, με τους Αρκάδες στα δυτικά και με τους Μεσσήνιους στα νότια.

Ήδη από την ομηρική εποχή γνώριζαν σημαντική ανάπτυξη και ακμή η Πύλος, οι Κυπαρισίεις και το Δώριον. Η Τριφυλία απολάμβανε την ανεξαρτησία της μέχρι και τον Β΄ Μεσσηνιακό πόλεμο, όταν ως συνέπεια του πολέμου, η περιοχή πέρασε στα χέρια των Σπαρτιατών, οι οποίοι την παραχώρησαν αργότερα στους Ηλείους. Η Τριφυλία παρέμεινε υπόδουλη στην κυριαρχία των Ηλείων καθ΄όλη τη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου, με εξαίρεση ένα σύντομο χρονικό διάστημα κατά το οποίο κατόρθωσε να ανακτήσει και πάλι την ανεξαρτησία της. Το 366 π. Χ. περιήλθε και πάλι στην επικυριαρχία των Ηλείων, όπου και παρέμεινε έως την ίδρυση της Αχαϊκής Συμπολιτείας όταν οι πόλεις της απέκτησαν αυτονομία ως μέλη της συνομοσπονδίας αυτής. Κατά τα έτη 220-217 π. Χ. η Τριφυλία κατακτήθηκε από τον Φίλιππο Ε’ και ανήκε πια στη σφαίρα επιρροής της Μακεδονίας. Στους πρώτους ρωμαϊκούς χρόνους ένα μεγάλο τμήμα της Τριφυλίας απέκτησε και πάλι την ανεξαρτησία του.

Κυριότερη πόλη της Τριφυλίας ήταν το Λέπρεο το οποίο διαδραμάτισε ηγετικό ρόλο ανάμεσα στις πόλεις της Τριφυλίας και υπήρξε η κύρια δύναμη αντίστασής της απέναντι στις πιέσεις των γειτόνικών της κρατών. Άλλες σημαντικές πόλεις της Τριφυλίας ήταν το Σαμικό, η Σκιλλουντία, η Πύλος και το Έπειον.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Γιάννης Λάμψας, Λεξικό του Αρχαίου Κόσμου, τ. Δ’, Αθήνα, εκδόσεις Δομή, 1984, 704.
2. ↑  Ηλειακά : Ήτοι αρχαιολογική, γεωγραφική και ιστορική συγγραφή πασών των Ηλειακών χωρών από των αρχαιοτάτων μέχρι των καθ' ημάς χρόνων / Υπό Γεωργίου Παπανδρέου, Εν Αθήναις : Εκδότης Τυπογραφείον "Ο Παλαμήδης", Έκδοση 1888
3. ↑  Υπουργείο πολιτισμού, Λέπρεο[*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  Παυσανίας, Ηλιακών/Α
Η **Interflug** (προφ. Ίντερφλουκ) ήταν η αεροπορική εταιρεία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας από το 1963 μέχρι και το 1991, όπου και διέκοψε την δραστηριότητα της μετά την επανένωση των δύο Γερμανιών. 
Αρχικά, η ΛΔΓ αποκαλούσε την εταιρεία *Deutsche Lufthansa* (επίσημη ονομασία: Deutsche Lufthansa GmbH der DDR), αλλά λόγω των αντιδράσεων από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, και ύστερα από δικαστική διαμάχη, αναγκάστηκε να μετονομάσει την εταιρεία. Το δικαστήριο της Βέρνης, κατοχύρωσε την επωνυμία Lufthansa ως Σήμα Κατατεθέν της Δυτικής Γερμανίας.

Ονομασία
--------

Η Interflug (συντμηση των λέξεων **Inter**nationaler **Flug**, Διεθνής Πτήση) ιδρύθηκε το 1958 ως δεύτερη αεροπορική εταιρεία της ΛΔΓ με σκοπό την δημιουργία πτήσεων τσάρτερ. Μετά την «απώλεια» του ονόματος Deutsche Lufthansa, το 1963, μετατράπηκε σε εθνικό αερομεταφορέα της ΛΔΓ.

Έδρα
----

Η έδρα της εταιρείας ήταν το αεροδρόμιο Schönefeld (Σένεφελντ) στην περιοχή του Ανατολικού Βερολίνου. Η Interflug χρησιμοποιούσε Σοβιετικά αεροσκάφη, κυρίως Ilyushin Il-62 και Tupolev Tu-134. Το 1989 προμηθεύθηκε και έθεσε σε υπηρεσία τρία Airbus A310.

Το κυρίως επίκεντρο των δραστηριοτήτων της ήταν η Ευρώπη, με έμφαση στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Παρότι μέλος του Ανατολικού Μπλοκ, παρείχε τακτικές πτήσεις προς τη Νέα Υόρκη, την Κούβα, αρκετές χώρες της Αφρικής και, προς τα τέλη της δεκαετίας του '80, και στην Ασία.
Το 1969 η Interflug μετέφερε 250.000 επιβάτες σε εσωτερικά δρομολόγια. Η ανάπτυξη, όμως, του σιδηροδρομικού δικτύου Deutsche Reichsbahn, είχε ως αποτέλεσμα την δραματική μείωση του αριθμού των επιβατών. Το 1971, η εταιρεία προσέφερε μόνον πέντε εσωτερικά δρομολόγια, ύστερα από την διακοπή πτήσεων προς την πόλη Karl-Marx-Stadt.

Εκτός από το πτητικό έργο, η εταιρεία ήταν υπεύθυνη για την λειτουργία των αεροδρομίων της ΛΔΓ. Μετά την ενοποίηση των Γερμανιών τα αεροδρόμια αυτά ιδιωτικοποιήθηκαν.

Επίλογος
--------

Τα 3 νέα αεροσκάφη Airbus A310 της εταιρείας τα ανέλαβε η Γερμανική Αεροπορία και τα μετέτρεψε σε κυβερνητικά αεροσκάφη
Μετά την ενοποίηση των δύο Γερμανιών, η Interflug δεν μπορούσε να επιβιώσει στην ελεύθερη ανταγωνιστική αγορά, αφού, όχι μόνον δεν ήταν κερδοφόρος, αλλά και επιβίωνε με κρατικές επιχορηγήσεις. Το 1990 η Lufthansa συμφώνησε να αναλάβει το 26% της Interflug με απώτερο στόχο τη μελλοντική συγχώνευση. Αυτή όμως η κίνηση αντιμετώπισε έντονη κυβερνητική αντίδραση και η εξαγορά ακυρώθηκε. Το 1991, η εταιρεία χρεοκόπησε και όλα τα αεροσκάφη της και ο εξοπλισμός της πουλήθηκαν προς $192,3 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Interflug** |

* Interflug - Airliners.net
* Airline Timetable Images

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 148323759
* GND: 2150228-6
* SUDOC: 13041087X

 |

 |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ασφάκα (αποσαφήνιση).

Η **ασφάκα** (Φλωμίς η θαμνώδης, Phlomis fruticosa), είναι ξυλώδες φυτό - θάμνος της οικογένειας των χειλανθών της τάξης των σωληνανθών. Ευδοκιμεί στην Ελλάδα, την Ιταλία, την Τουρκία, την Αλβανία, την Κύπρο, σε περιοχές της πρώην Γιουγκοσλαβίας, καθώς και σε άλλες περιοχές της λεκάνης της Μεσογείου. 

Φυτρώνει κυρίως σε βραχώδη ή πετρώδη εδάφη και φτάνει έως και ενάμιση μέτρο μέγιστο ύψος. Ανθίζει ανάλογα την περιοχή από τα τέλη του Μαρτίου έως τις αρχές του Ιούνιου. Τα άνθη της έχουν χρώμα κίτρινο και σχηματίζονται στις κορυφές του φυτού. 

Η ασφάκα παρότι έχει πλούσια νεκταροέκκριση, είναι ένα από τα λίγα φυτά που οι μέλισσες δεν συλλέγουν το νέκταρ τους και αυτό λόγω του βάθους του καμπανοειδή κάλυκα των ανθών της, εκτός βέβαια από σπάνιες περιπτώσεις στο τέλος της ανθοφορίας της ή σε ευνοϊκές περιπτώσεις καιρικών φαινομένων, θερμοκρασίας και υγρασίας.. Το μέλι της ασφάκας είναι λεπτοκρύσταλλο, διαυγές υποκίτρινο με πολύ ωραίο άρωμα και θεωρείται πολύ καλής ποιότητος.

Είναι αρκετά διαδεδομένη στην Ελλάδα και κυρίως στην Ήπειρο, στην Στερεά Ελλάδα, στην Πελοπόννησο και στα νησιά και απαντάται σε οκτώ είδη, εκ των οποίων ένα είναι ενδημικό της Κρήτης. 

Παλαιότερα χρησιμοποιούνταν για γιατροσόφια αλλά και για την κατασκευή μπαρούτης. Οι φαρμακευτικές της ιδιότητες ήταν γνωστές στους αρχαίους Έλληνες, οι οποίοι την χρησιμοποιούσαν για διάφορα γιατροσόφια. Κατά την Ελληνική Επανάσταση του ’21 χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή ενός είδος μπαρουτιού για τις ανάγκες του αγώνα. 

Επίσης χρησιμοποιείται και ως καύσιμη ύλη, ενώ σε κάποιες χώρες, όπως η Γερμανία και η Αγγλία, χρησιμοποιείται και ως καλλωπιστικό φυτό.

* Phlomis Fruticosa - Ασφάκα στην ΗπείροPhlomis Fruticosa - Ασφάκα στην Ηπείρο
* Phlomis fruticosa - ΑσφάκαPhlomis fruticosa - Ασφάκα
* Samoëns - Haute-Alpes (Γαλλία).Samoëns - Haute-Alpes (Γαλλία).
* Yvoire - Haute-Alpes (Γαλλία).Yvoire - Haute-Alpes (Γαλλία).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Χλωρίδα της Μάνης Αρχειοθετήθηκε 2008-12-23 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε 9/1/2008
2. ↑  «beenet.gr :: Τα πάντα για το μέλι και τη μέλισσα». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2009.
3. ↑  «Μεσογειακά οικοσυστήματα». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Φεβρουαρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2007.
4. ↑  Κηνηγεσία και Κυνοφιλία , ανακτήθηκε 9/1/2008
5. ↑  Χλωρίδα της Μάνης  Αρχειοθετήθηκε 2009-01-01 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε 9/1/2008