Ο **ζ (ζήτα) Πηγάσου** (Zeta Pegasi, ζ Peg) ή **42 Πηγάσου** (ονομασία κατά Φλάμστηντ) είναι αστέρας που βρίσκεται σε απόσταση 204 ετών φωτός από τη Γη, στον αστερισμό Πήγασο. Φέρει το παραδοσιακό ιδιαίτερο όνομα **Χομάμ**, που προέρχεται από την αραβική φράση «υψηλόφρων άνθρωπος ή αστέρας». Το φαινόμενο οπτικό μέγεθός του είναι 3,4, δηλαδή είναι αρκετά φωτεινός ώστε να διακρίνεται με γυμνό μάτι μάτι στον ουρανό, ακόμα και σε σεληνόφωτες νύχτες ή και με μέτρια φωτορύπανση: Είναι ο έκτος φωτεινότερος αστέρας στον Πήγασο, μετά τους ε, β, α, γ και η. Ο αστέρας φέρει επιπλέον τα ονόματα **HR 8634, BD +10°4797, HD 214923, SAO 108103** και **HIP 112029**, που αντιστοιχούν στην αναφορά του στους καταλόγους αστέρων.

Το φάσμα του μ Πηγάσου υποδηλώνει αστέρα της Κύριας ακολουθίας. Η διάμετρός του είναι περίπου τετραπλάσια αυτής του Ηλίου. Είναι παλλόμενος μεταβλητός αστέρας με μη ακτινικές ταλαντώσεις, του οποίου η λαμπρότητα μεταβάλλεται ελαφρότατα με περίοδο 22,952 ± 0,804 ώρες. Η ηλικία του ζ Πηγάσου εκτιμάται σε 120 περίπου εκατομμύρια έτη και περιστρέφεται ταχέως γύρω από τον άξονά του, καθώς η γραμμική ταχύτητα εκ περιστροφής των σημείων του ισημερινού του ανέρχεται σε 140 ως 210 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο, έναντι 2 στην περίπτωση του Ηλίου. Η ενεργός θερμοκρασία της αστρικής ατμόσφαιρας του ζ Πηγάσου είναι περίπου 11.190 K, και αντιστοιχεί στη χαρακτηριστική γαλανόλευκη απόχρωση του φωτός ενός αστέρα φασματικού τύπου B.

Ο αστέρας έχει ερευνηθεί για περίσσεια υπερύθρου, η οποία μπορεί να υποδεικνύει την παρουσία περιαστρικής ύλης, αλλά κάτι τέτοιο δεν εντοπίσθηκε. Ο ζ Πηγάσου έχει δύο οπτικούς συνοδούς αστέρες: Ο πρώτος έχει φαινόμενο μέγεθος 11,6 και βρίσκεται σε γωνιακή απόσταση (διαχωρισμό) 68 δευτερολέπτων της μοίρας, σε γωνία θέσης 139° (το 1997). Ο δεύτερος συνοδός είναι 11ου μεγέθους και βρίσκεται σε γωνιακή απόσταση 177 δευτερολέπτων της μοίρας, σε γωνία θέσης 5°.. Ο ζ Πηγάσου δεν αποτελεί μέλος αστρικού σμήνους ή ομάδας. Απομακρύνεται από τη Γη και το Ηλιακό Σύστημα με ταχύτητα 7 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο (25.000 χιλιόμετρα την ώρα).

Παραπομπές
----------

1. ↑  van Leeuwen, F. (November 2007), «Validation of the new Hipparcos reduction», *Astronomy and Astrophysics* **474** (2): 653–664, doi:10.1051/0004-6361:20078357
2. ↑  Gutierrez-Moreno, Adelina; Moreno, H.; Stock, J.; Torres, C.; Wroblewski, H. (1966), *A System of photometric standards*, **1**, Publicaciones Universidad de Chile, Department de Astronomy, σελ. 1–17
3. 1 2  Fitzpatrick, E.L.; Massa, D. (March 2005), «Determining the Physical Properties of the B Stars. II. Calibration of Synthetic Photometry», *The Astronomical Journal* **129** (3): 1642–1662, doi:10.1086/427855
4. 1 2  Goebel, John H. (May 2007), «Gravity Probe B Photometry and Observations of ζ Pegasi: An SPB Variable Star», *The Publications of the Astronomical Society of the Pacific* **119** (855): 483–493, doi:10.1086/518618
5. 1 2  Rieke, G.H.; Su, K.Y.L.; Stansberry, J. A.; Trilling, D.; Bryden, G.; Muzerolle, J.; White, B.; Gorlova, N. *και άλλοι*. (February 2005), «Decay of Planetary Debris Disks», *The Astrophysical Journal* **620** (2): 1010–1026, doi:10.1086/426937
6. ↑  Abt, Helmut A.; Levato, Hugo; Grosso, Monica (July 2002), «Rotational Velocities of B Stars», *The Astrophysical Journal* **573** (1): 359–365, doi:10.1086/340590
7. ↑   *The Colour of Stars*, Commonwealth Scientific and Industrial Research Organisation, December 21, 2004, ανακτήθηκε στις 2012-01-16
8. 1 2  Su, K.Y.L. (December 2006). «Debris Disk Evolution around A Stars». *The Astrophysical Journal* **653** (1): 675–689. doi:10.1086/508649. Bibcode: 2006ApJ...653..675S.
9. ↑  Wielen, R.; Schwan, H.; Dettbarn, C.; Lenhardt, H.; Jahreiß, H.; Jährling, R. (1999), *Sixth Catalogue of Fundamental Stars (FK6). Part I. Basic fundamental stars with direct solutions*, Astronomisches Rechen-Institut Heidelberg

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος αστέρων του Πηγάσου