recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **Σούπερ Καπ Ελλάδος καλαθοσφαίρισης ανδρών 1986** ήταν η 1η έκδοση της επαγγελματικής εγχώριας διοργάνωσης του Σούπερ Καπ καλαθοσφαίρισης. Το πρώτο Σούπερ Καπ Ελλάδος πραγματοποιήθηκε πριν από την έναρξη της σεζόν 1986-87 και διοργανώθηκε υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (ΕΟΚ). Πραγματοποιήθηκε μεταξύ του πρωταθλητή της σεζόν 1985-86, Άρη Θεσσαλονίκης και του νικητή του Κυπέλλου Ελλάδος 1985-86, Παναθηναϊκού.

Στις επόμενες σεζόν, ο Άρης κέρδισε τόσο το πρωτάθλημα Ελλάδας όσο και το Κύπελλο Ελλάδας (το εγχώριο νταμπλ), για τις επόμενες τέσσερις συνεχόμενες σεζόν (1986-87, 1987-88, 1988-89 και 1989-90) και έτσι δεν υπήρχε λοιπόν λόγος να διεξαχθεί το Σούπερ Καπ Ελλάδας τις επόμενες τέσσερις σεζόν. Η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (ΕΟΚ), για άγνωστους λόγους δεν το διεξήγαγε ποτέ ξανά, ούτε το 1991 μεταξύ Άρη και Πανιώνιου, ούτε το 1992 μεταξύ Άρη και ΠΑΟΚ. Ωστόσο, το Σούπερ Καπ Ελλάδας αναβίωσε πολύ αργότερα, με την διοργάνωση του 2020, υπό την αιγίδα του Ελληνικού Συνδέσμου Ανωνύμων Καλαθοσφαιρικών Εταιρειών (ΕΣΑΚΕ), χρησιμοποιώντας διαφορετική μορφή με τέσσερις ομάδες.

Μορφή
-----

Η διοργάνωση διεξήχθη μεταξύ μεταξύ του πρωταθλητή της σεζόν 1985-86, Άρη Θεσσαλονίκης και του νικητή του Κυπέλλου Ελλάδος 1985-86, Παναθηναϊκού. Πραγματοποιήθηκε ως διοργάνωση συνολικού αποτελέσματος δύο αγώνων, εντός και εκτός έδρας. Με το πρώτο παιχνίδι να διεξάγεται στη Θεσσαλονίκη, στην έδρα του Άρη και το δεύτερο παιχνίδι στην Αθήνα, στην έδρα του Παναθηναϊκού. Ο Άρης κέρδισε το πρώτο παιχνίδι στη Θεσσαλονίκη, με σκορ 117-85 και το δεύτερο παιχνίδι στην Αθήνα, με σκορ 104-88, κερδίζοντας έτσι το Σούπερ Καπ, με συνολικό σκορ 221-173. 

| Ετος(Σεζόν) | Νικητές | Σκορ | Φιναλίστ | Γήπεδο | Τοποθεσία |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| </img> Σούπερ Καπ Μπάσκετ Ελλάδας |
| 1986 | Άρης | 117-85 | Παναθηναϊκός | Αλεξάνδρειο Μέλαθρο | Θεσσαλονίκη |
| Άρης | 104-88 | Παναθηναϊκός | Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας | Αθήνα |

Κορυφαίος σκόρερ των τελικών
----------------------------

* Νίκος Γκάλης – 42.5 πόντοι ανά αγώνα (2 αγώνες)

Δείτε επίσης
------------

* Σούπερ Καπ Ελλάδος καλαθοσφαίρισης ανδρών
* Πρωτάθλημα Ελλάδας καλαθοσφαίρισης
* Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης
* Ελληνικό All-Star Game καλαθοσφαίρισης
* Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (ΕΟΚ)
* Ελληνικός Σύνδεσμος Ανωνύμων Καλαθοσφαιρικών Εταιρειών (ΕΣΑΚΕ)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Το πρόγραμμα του 1ου Super Cup!». *esake.gr*. Online. Ανακτήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 2020.
2. ↑  ΕΣΑΚΕ TV. «Έρχεται το SUPER CUP, ο νέος θεσμός του ΕΣΑΚΕ!». *youtube.com*. Online. Ανακτήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 2020.
3. ↑  «O... 22ος τίτλος του Αυτοκράτορα!». Online. 21 Ιουνίου 2016.
4. ↑  Super Cup Basket League: Επίσημη η διεξαγωγή!.

* Τα ρεκόρ των Super Cup 2021-2022 - ΕΣΑΚΕ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Καλαθοσφαίριση | Πύλη Καλαθοσφαίριση |

* Επίσημος ιστότοπος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης
* Επίσημος ιστότοπος της Basket League Ελλάδας
Η ***Λολίτα*** (πρωτότυπος τίτλος: ***Lolita***) είναι αμερικανοβρετανική ταινία μαύρης κωμωδίας-δράματος του 1962 σε σκηνοθεσία του Στάνλεϊ Κούμπρικ. Βασίζεται στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Βλαντίμιρ Ναμπόκοφ, που έγραψε επίσης το σενάριο. Αναφέρεται σε έναν μέσης ηλικίας φιλόλογο λογοτεχνίας που έχει εμμονή με ένα έφηβο κορίτσι. Στην ταινία πρωταγωνιστούν ο Τζέιμς Μέισον ως Humbert Humbert, η Σου Λιόν ως Dolores Haze (Λολίτα), και Σέλλεϊ Γουίντερς ως Charlotte Haze, με τον Πίτερ Σέλλερς ως Clare Quilty.

Λόγω των περιορισμών της Ένωσης Εταιρειών Κινηματογράφου της Αμερικής εκείνη την εποχή, η ταινία περιόρισε τις πιο προκλητικές πτυχές του μυθιστορήματος, μερικές φορές αφήνοντας πολλά στη φαντασία του κοινού. Η ηθοποιός που υποδύθηκε τη Λολίτα, η Sue Lyon, ήταν 14 ετών κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων.

Η *Λολίτα* προκάλεσε πόλωση στους κριτικούς, αλλά είναι αναγνωρισμένη σήμερα. Ο Κούμπρικ σχολίασε αργότερα, ωστόσο, ότι αν είχε συνειδητοποιήσει πόσο σοβαροί θα ήταν οι περιορισμοί της λογοκρισίας, πιθανότατα δεν θα είχε κάνει ποτέ την ταινία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Company Information». movies.nytimes.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-11-03.. Ανακτήθηκε στις October 3, 2010.
2. ↑  Box Office Information for *Lolita*. The Numbers. Retrieved June 13, 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Lolita*   στην IMDb
* *Lolita* στο Rotten Tomatoes

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Κινηματογράφος
* Πύλη:Τέχνη
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 316751673
* LCCN: n96007919
* GND: 4505204-9

 |

 |
Το πρώτο τεύχος της LiFO που δημοσιεύτηκε την 1η Δεκεμβρίου του 2005.
Η ***LiFO*** είναι εβδομαδιαίος δωρεάν έντυπος οδηγός πόλης που εκδίδεται από την ΔΥΟ ΔΕΚΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΑΕ και μοιράζεται σε επιλεγμένα σημεία σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και άλλες μεγάλες πόλεις της Ελλάδας. Δημιουργήθηκε από τον Στάθη Τσαγκαρουσιάνο το 2005 και το πρώτο τεύχος κυκλοφόρησε το Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς. 

Το LIFO.gr ξεκίνησε ως ιστότοπος του εντύπου, αλλά πλέον περιλαμβάνει ειδήσεις, πολιτιστικά θέματα, ρεπορτάζ και έρευνες, οδηγό πόλης, αγορά και ενότητα με βίντεο. Ο ιστότοπος LIFO.gr αποτελούσε σύμφωνα με τα στατιστικά της alexa τον 9ο δημοφιλέστερο ενημερωτικό ιστότοπο στην Ελλάδα για τον Οκτώβριο του 2016. Το 2018 δημιουργήθηκαν δυο νέα σάιτ: το γυναικείου ενδιαφέροντος το ampa.lifo.gr και το mikropragmata.lifo.gr. Ο ιστότοπος mikropragmata.lifo.gr ξεκίνησε ως στήλη της κύριας ιστοσελίδας, όμως μεγάλωσε σε μέγεθος και έγινε δική της ιστοσελίδα. Ασχολείται κυρίως με ανάλαφρες και μικρές ιστορίες.

Ειδικά αφιερωματικά τεύχη κυκλοφορούν τακτικά κάθε χρόνο με τους τίτλους: Ιστορία μιας πόλης, Lifo Taste, Lifo Kid, Summer in the City, The Book Lovers, Yγεία, Οι λόγοι που αγαπάμε την Αθήνα, Αύγουστος κ.λπ. Eπίσης, εκδίδεται ετησίως ένας αγγλόφωνος οδηγός της Αθήνας και των ελληνικών νησιών.

Ιστορία
-------

Το πρώτο τεύχος της LIFO κυκλοφόρησε σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη στις 1.12.2005. Στα πρώτα τεύχη της, το λογότυπο περιλάμβανε και τη λέξη ATHINA γραμμένη με λατινικούς χαρακτήρες. 

Ως δωρεάν οδηγός πόλης, παρουσίαζε όσα συνέβαιναν στην Αθήνα μαζί με άρθρα και συνεντεύξεις, σταδιακά όμως η ύλη εμπλουτίστηκε και η LIFO έγινε ένα πολιτιστικό έντυπο.

Το 2007 δημιουργήθηκε η ιστοσελίδα LIFO.gr, στην οποία στεγαζόταν εκτός από την ύλη της εφημερίδας επιπλέον άρθρα των συντακτών της, μαζί με στήλες γνώμης, ροή ειδήσεων, οδηγό αγοράς, βίντεο και περιεχόμενο αναγνωστών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Frantzi, Kyriaki (2012). «Cosmopolitan orientation & creative resistance in contemporary Athenian culture» (στα αγγλικά). *Modern Greek Studies (Australia and New Zealand)*. ISSN 1039-2831. .
2. ↑  Saridou, Theodora; Spyridou, Lia-Paschalia; Veglis, Andreas (2017-09-14). «Churnalism on the Rise?». *Digital Journalism* **5** (8): 1006–1024. doi:10.1080/21670811.2017.1342209. ISSN 2167-0811. .
3. ↑  «A Case Study on Viral Journalism in Greece: The Figures, the Trends and the Factors of Success» (στα English). *Journal of Media Critiques* **4** (14): 339–348. 2018. ISSN 2056-9785. .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Προφίλ Facebook
* Αγαπητή Α,μπα
* Μικροπράγματα
γενικη λεξη σιβαροπ

Η **Αλβανική Δημοκρατία** (αλβανικά: *Republika Shqiptare*) ήταν το επίσημο όνομα της Αλβανίας όπως κατοχυρώθηκε στο Σύνταγμα του 1925. Η Αλβανία έγινε *de facto* προτεκτοράτο του Βασιλείου της Ιταλίας μετά την υπογραφή των Συνθηκών των Τιράνων του 1926 και του 1927. Η Αλβανία ανακηρύχθηκε συνταγματική μοναρχία το 1928. Με την ίδρυσή της, η Ιταλία απαίτησε να είναι σύμμαχοι με τη δημοκρατία. Αυτό έγινε σε μεγάλο βαθμό για να αυξηθεί η επιρροή της Ιταλίας στα Βαλκάνια και να ενισχυθεί η ιταλική και αλβανική ασφάλεια στις εδαφικές τους διαμάχες με την Ελλάδα και τη Γιουγκοσλαβία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Aristotle A. Kallis. *Fascist ideology: territory and expansionism in Italy and Germany, 1922-1945*. London, England, UK: Routledge, 2000. Pp. 132.
2. ↑  Zara S. Steiner. *The lights that failed: European international history, 1919-1933*. Oxford, England, UK: Oxford University Press, 2005. Pp. 499.
3. ↑  Roy Palmer Domenico. *Remaking Italy in the twentieth century*. Lanham, Maryland, USA: Rowman & Littlefield Publishers, Inc. 2002. Pp. 74.

Επιπλέον ανάγνωση
-----------------

* *Historia e popullit shqiptar në katër vëllime*, 2002. (ISBN 99927-1-623-1).
Λίγο μετά την έναρξη της αγγλικής κατοχής η Αστυνομία οργανώθηκε από τους Άγγλους ένα σώμα Χωροφυλακής, την **Στρατιωτική Αστυνομία Κύπρου**. 

  

Μέχρι το 1914 στις τάξεις της υπηρετούσαν περίπου 1000 άτομα, κυρίως τουρκοκύπριοι, με μόλις το ένα τρίτο των μελών της να είναι ελληνοκύπριοι. Αυτό μέχρι το 1926 όπου μετά από μια σειρά μεταρρυθμίσεων οι Ελληνοκύπριοι αστυνομικοί έγιναν πλειοψηφία. Οι οκτώ ανώτερες θέσεις καλύπτονταν συνήθως με απόσπαση από τον Βρετανικό Στρατό, λόγο τις στρατιωτικής φύσης του σώματος. Τα μέλη της εκπαιδεύονταν για να αναλάβουν αστυνομικά καθήκοντα, η δύναμη είχε ουσιαστικά στρατιωτικό χαρακτήρα.

Αστυνομικός με χειμερινή στολή και Slouch-hat το 1931
Οι αστυφύλακες και οι υπαξιωματκοί φορούσαν ζουάβ (zuav) στολές, παρόμιες με αυτές του Τουρκικού Στρατού και φέσι. Ένα απόσπασμα ζαπτιέδων συμμετείχε στον εορτασμό του ιωβηλαίου της Βασίλισσας Βικτωρίας το 1897, όπου τα φέσια και τα ιδιότυπα σακάκια τους έλαβαν την προσοχή του κοινού. Αυτό μέχρι το 1900 όπου αντικαταστάθηκαν με μάυρες στολές ως χειμερηνές και χακί θερινές, αν και τα φέσια διατηρήθηκαν μέχρι το 1930, όπου αντικαταστάθηκαν με τα αυστραλέζικα Slouch-hat. Την ίδια χρονία, το 1900, ιδρήθηκε και η Φιλαρμονική της Αστυνομίας. Οι Αξιωματικοί φορούσαν τον χειμώνα πηλίκια και το καλοκαίρι Τροπικά Κράνοι (Pith Helmet). Το Ιππήλατο Τάγμα της Αστυνομίας φορούσε ένα χαρακτηριστικό γούνινο καπέλο, παρόμοιο με πυλίκιο Καζάκου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  David Anderson and David Killingray, *Policing and Decolonisation, Politics, Nationalism and the Police 1917-65*,
2. ↑  *Illustrated London News*, June 26, 1897
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2019.
Συντεταγμένες: 37°52′00″N 21°15′00″E﻿ / ﻿37.8667°N 21.25°E﻿ / 37.8667; 21.25

Ο **Δήμος Γαστούνης** ήταν δήμος του νομού Ηλείας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1998 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Πηνειού. Βρισκόταν στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού. Ο δήμος είχε (πραγματικό) πληθυσμό 11.523 κατοίκους και καταλάμβανε έκταση 59.325 στρεμμάτων. Έδρα του ήταν η κωμόπολη Γαστούνη, από την οποία πήρε και την ονομασία του.

Διαίρεση
--------

Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 7 δημοτικά διαμερίσματα:

**Δ.δ. Γαστούνης** -- η Γαστούνη
**Δ.δ. Καβάσιλα** -- ο Καβάσιλας
**Δ.δ. Καρδιακαυτίου** -- το Καρδιακαύτι
**Δ.δ. Κοροίβου** -- ο Κόροιβος
**Δ.δ. Λευκοχωρίου** -- το Λευκοχώρι
**Δ.δ. Παλαιοχωρίου** -- το Παλαιοχώρι
**Δ.δ. Ρουπακίου** -- το Ρουπάκι

Διατελέσαντες δήμαρχοι
----------------------

* 1999-2002 Αθανάσιος Χριστόπουλος
* 2003-2006 Κωνσταντίνος Λουρμπάς
* 2007-2010 Αλέξιος Καστρινός

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Στοιχεία για το δήμο Γαστούνης από το Υπουργείο Eσωτερικών Αρχειοθετήθηκε 2008-06-11 στο Wayback Machine.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Ηλείας |
| --- |
|  |
| 
Αλιφείρας · Αμαλιάδας · Ανδραβίδας · Ανδρίτσαινας · Αρχαίας Ολυμπίας · Βαρθολομιού · Βουπρασίας · Βώλακος · Γαστούνης · Ζαχάρως · Ιαρδάνου · Κάστρου-Κυλλήνης · Λάμπειας · Λασιώνος · Λεχαινών · Πηνείας · Πύργου · Σκιλλούντος · Τραγανού · Φιγαλείας · Φολόης · Ωλένης |

 |
Το **Αρχιπέλαγος Μπόκας ντελ Τόρο** (ισπανικά: *Archipiéplago de Bocas del Toro*) είναι μια ομάδα νησιών της Καραϊβικής Θάλασσας που βρίσκονται στα βορειοδυτικά του Παναμά. Το αρχιπέλαγος διαχωρίζει τον Κόλπο Αλμιράντε και τη Λιμνοθάλασσα Τσιρικί από την ανοιχτή Καραϊβική Θάλασσα. Αποτελεί μέρος του Νομού Μπόκας ντελ Τόρο, ο οποίος βρίσκεται στην Επαρχία Μπόκας ντελ Τόρο. Σημαντικότερη πόλη είναι η Μπόκας ντελ Τόρο, γνωστή και ως Πόλη των Μπόκας, στο Νησί Κολόν. Το Νησί Κολόν είναι προσβάσιμο από αεροπλάνα, πλοία, ιδιωτικά σκάφη και θαλάσσια ταξί, ενώ τα υπόλοιπα νησιά είναι προσβάσιμα με θαλάσσια ταξί και ιδιωτικά σκάφη. Το Διεθνές Αεροδρόμιο «Νήσος Κολόν», που βρίσκεται δυτικά της Πόλης των Μπόκας, εξυπηρετεί αεροπορικές μεταφορές από και προς τα νησιά. Τα πλοία καταπλέουν στην Πόλη των Μπόκας από το Αλμιράντε, το Τσανγκινόλα και το Τσιρικί Γκράντε.

Γεωγραφία
---------

Η έκταση του αρχιπελάγους είναι περίπου 250χλμ2 και λαμβάνει το 60% περίπου της έκτασης του Νομού. Ο πληθυσμός της περιοχής κυμαίνεται σε 13.000 κατοίκους, οι οποίοι αποτελούν το 75% του πληθυσμού του Νομού.

### Νησιά

Τα Νησιά του Αρχιπελάγους περιλαμβάνουν τα εξής::

* Κάγιος Θαπατίγια
* Μπαστιμέντος
* Καρενέρο (aka: Careening Cay or Careening Key)
* Κάγιο Άγουα
* Κολόν
* Κριστόμπαλ
* Πόπα
* Σολάρτε
* Παστόρες
* Μπαγκί

Το Αρχιπέλαγος περιλαμβάνει ακόμη 80 κης και 200 μικρές νησίδες.

### Προστατευόμενες Περιοχές

* Θαλάσσιο Εθνικό Πάρκο Νήσου Μπαστιμέντος
* Μίμι Τίμπι
* Πάλο Σέκο
* Πλάγια Μπλουφ
* Λα Αμιστάδ (Πίλα)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2019.
2. ↑
3. ↑
4. ↑  «Bocas del Toro, Panama». Bocas del Toro.org. Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Bocas del Toro, Panama στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 6557155919115439730009

 |

 |
Έκρηξη από εκρηκτικό καυσίμου-αέρα του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ που χρησιμοποιήθηκε εναντίον παροπλισμένου πλοίου, USS McNulty, 1972
Το **θερμοβαρικό όπλο**, γνωστό και ως **βόμβα αερολύματος** ή **εκρηκτικό καύσιμο αέρος** ή **βόμβα κενού**, είναι τύπος εκρηκτικού που χρησιμοποιεί οξυγόνο από τον περιβάλλοντα αέρα για να δημιουργήσει έκρηξη υψηλής θερμοκρασίας. Στην πράξη, το ωστικό κύμα που συνήθως παράγεται από αυτά τα όπλα διαρκεί σημαντικά περισσότερο από αυτό ενός συμβατικού συμπυκνωμένου εκρηκτικού. Αυτό μπορεί να εκτοξευθεί ως πύραυλος ή να ριφθεί από αεροπλάνο ως βόμβα. Η αρχική εκρηκτική γόμωση πυροδοτείται καθώς χτυπά τον στόχο του, ανοίγοντας το δοχείο και διασκορπίζοντας το μείγμα καυσίμου ως νέφος. Το εκρηκτικό καυσίμου-αέρα είναι ένας από τους γνωστότερους τύπους θερμοβαρικών όπλων.

Τα περισσότερα συμβατικά εκρηκτικά αποτελούνται από ένα προμίγμα καυσίμου-οξειδωτικού (το μπαρούτι, για παράδειγμα, περιέχει 25% καύσιμο και 75% οξειδωτικό), αλλά τα θερμοβαρικά όπλα είναι σχεδόν 100% καύσιμο και επομένως είναι ιδιαιτέρως πιο δυναμικά από τα συμβατικά συμπυκνωμένα εκρηκτικά ίσου βάρους. Η εξάρτησή τους από το ατμοσφαιρικό οξυγόνο τα καθιστά ακατάλληλα για χρήση κάτω από το νερό, σε μεγάλο υψόμετρο και σε αντίξοες καιρικές συνθήκες. Είναι, ωστόσο, πολύ πιο καταστροφικά όταν χρησιμοποιούνται ενάντια σε οχυρώσεις όπως ορύγματα, σήραγγες, οχυρά καταφύγια και σπήλαια.

Πολλοί τύποι θερμοβαρικών όπλων μπορούν να τοποθετηθούν σε εκτοξευτές χειρός.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ukraine conflict: What is a vacuum or thermobaric bomb?». *BBc News*: σελ. 1. March 2, 2022. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις March 1, 2022.. Ανακτήθηκε στις March 2, 2022.
2. ↑  Algeria Isp (18 Οκτωβρίου 2011). «Libye – l'Otan utilise une bombe FAE | Politique, Algérie». Algeria ISP. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 23 Απριλίου 2013.
Οι **εκλογές του 1950** διεξήχθησαν στο **Ηνωμένο Βασίλειο** στις 23 Φεβρουαρίου 1950. Το Κόμμα Εργατικής Κυβέρνησης του Κλέμεντ Άτλι τότε βρέθηκε σε εξουσία, και η εκλογή αυτή αποτέλεσε τη δεύτερη γενική εκλογή μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Κύρια αποτελέσματα
------------------

* Εργατικό Κόμμα: 315 έδρες
* Συντηρητικό Κόμμα: 298 έδρες
* Λαϊκό Κόμμα: 6 έδρες
* Εθνικό Κόμμα Σκωτίας: 2 έδρες
* Άλλα κόμματα: 9 έδρες

Η εκλογή οδήγησε σε αδιέξοδο, με το Εργατικό Κόμμα να διατηρεί την εξουσία, αλλά χωρίς απόλυτη πλειοψηφία στην Βουλή των Κοινοτήτων. Αυτή η εκλογή ανοίγει τον δρόμο για την επόμενη εκλογική μάχη το 1951.

Ιστορικό
--------

Οι εκλογές του 1950 διεξήχθησαν καθώς η πενταετής θητεία του Εργατικού Κόμματος έφθανε στο τέλος της. Οι εκλογές αυτές ακολούθησαν την περίοδο ανασυγκρότησης του Ηνωμένου Βασιλείου μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και την δημιουργία του Εθνικού Συστήματος Υγείας (NHS).

Κύριες αλλαγές
--------------

Οι εκλογές του 1950 δεν άλλαξαν την κυβερνητική εξουσία, αλλά ενίσχυσαν το Εργατικό Κόμμα παρά την απώλεια ορισμένων εδρών. Η εκλογική αυτή μάχη επονομάστηκε "η εκλογή του καμπαναριού" λόγω της αναμενόμενης αβεβαιότητας για το ποιο κόμμα θα κυβερνούσε, και άφησε τον Άτλι στη θέση του Πρωθυπουργού.
Ο Στέλιος Τριανταφυλλίδης σε προχωρημένη ηλικίαΟ Στέλιος Τριανταφυλλίδης σε προχωρημένη ηλικία

Ο **Στέλιος Τριανταφυλλίδης** (Αιγάλεω 1921-2002) ήταν Έλληνας Αντιστασιακός, πολιτικός και ποδοσφαιριστής.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1921. Μεγάλωσε στο "Μπαρουτάδικο"(μετέπειτα Αιγάλεω)και από μικρός ασχολήθηκε τόσο με τα κοινά, όσο και με τον αθλητισμό. Υπήρξε ποδοσφαιριστής της Ιεράπολης (αγωνιζόταν ως επιθετικός) και ένας από τους πρώτους παίκτες που στελέχωσαν τον Αιγάλεω Α.Ο. στα 1946.

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής ανέπτυξε Αντιστασιακή δράση, ενώ μετά τον πόλεμο εντάχθηκε αρχικά στο ΚΚΕ και μετέπειτα στην ΕΔΑ. Υπήρξε συνεργάτης του δήμαρχου Αιγάλεω Στ. Μαυροθαλασσίτη, επί των ημερών του οποίου διετέλεσε δημ. σύμβουλος αλλά και πρόεδρος του Δημ. Συμβουλίου Αιγάλεω, τόσο πριν τη χούντα, όσο και στη Μεταπολίτευση.

Απεβίωσε το 2002 σε ηλικία 81 ετών.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Γιώργος Καφετζής, Μηνιαία Εφημερίδα "Αιγάλεω" (Φύλλα ετών 1985-1995)
* Νίκος Δημ. Νικολαΐδης, "*Η ιστορία του Αιγάλεω, από τις λαμαρίνες στα σαλόνια της Ευρώπης*" (έκδοση "Έμβρυο", 2007)
Ο **Γουλιέλμος Α΄**, γερμ. Wilhelm I (π. 1242 - 16 Απριλίου 1308) από τον Οίκο του Λίμπουργκ ήταν κόμης του Μπεργκ (1296-1308).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αδόλφου Ζ΄ κόμη του Μπεργκ και της Μαργαρίτας του Χόχσταντεν. 

Το 1296 διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Αδόλφο Η΄ κόμη του Μπεργκ. Ήταν μοναχός και ο πάπας τον απήλλαξε από τους θρησκευτικούς όρκους για να αναλάβει τη θέση. Η διακυβέρνησή του ήταν αξιοσημείωτη για την συνεχή διαμάχη με τον αρχιεπίσκοπο της Κολωνίας. Το 1300 υποστήριξε τον Αλβέρτο Α΄ των Αψβούργων της Γερμανίας εναντίον των εκλεκτόρων του Ρήνου και αυτό ενίσχυσε τη θέση του εναντίον του αρχιεπισκόπου. Σε όλο το διάστημα της ζωής του θεμελίωνε ναούς και μονές, όπως το Μπάυενμπουρκ (τώρα μέρος του Βούπερταλ) και το Γκρέφρατ. Ήταν ευεργέτης των πολιτών του Χύκεσβαγκεν.

Το 1308 απεβίωσε σε ηλικία 66 ετών. Ήταν άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Αδόλφος Θ΄, γιος του επόμενου αδελφού του Ερρίκου κυρίου του Βίνντεκ.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Ίρμγκαρτ της Κλέβης, κόρη του του Ντήτριχ ΣΤ΄ κόμη της Κλέβης· δεν απέκτησαν τέκνα.

Αναφορές σε Πηγές
-----------------

1. 1 2  p60458.htm#i604580.
2. ↑  p60458.htm#i604580. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
4. ↑  Walther Möller, *Stammtafeln westdeutscher Adelsgeschlechter im Mittelalter* (Darmstadt, 1922, reprint Verlag Degener & Co. 1995), Vol. 3, page 211.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Lower Rhine Nobility
* Wikipedia.de

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 120357990
* GND: 141114320

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα William I of Berg  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Μακεδόνες στρατιώτες που φορούν « καυσία » (τάφος του Αγίου Αθανασίου)
Ένας αφγανός που φοράει την « καυσία » ή « πακώλ ».
Η **καυσία** είναι το όνομα του τυπικού μπερέ που φορούσαν οι Αρχαίοι Μακεδόνες και θεωρούνταν ως εθνική κεφαλίδα.

Φορέθηκε κατά την Ελληνιστική περίοδο, αλλά ίσως και πριν από την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου και αργότερα χρησιμοποιήθηκε ως προστασία από τον ήλιο από τις φτωχότερες τάξεις στη Ρώμη.

Έχει βρεθεί σε όλους τους τομείς που κυριαρχούν τα μακεδονικά βασίλεια και αν έχει εξαφανιστεί στη Δύση, έχει παραμείνει σε χρήση στο Αφγανιστάν, όπου, αποκαλούμενος πακώλ, θεωρείται η παραδοσιακή και εθνική κεφαλίδα.

Η χρήση του, καθώς και του παλλίου, που διαβιβάστηκε γι 'αυτό μέσω του ελληνο-βουδιστικού πολιτισμού, διαιωνίστηκε μέχρι σήμερα σε αυτή την περιοχή όπου ο πολιτισμός και οι ελληνιστικές πόλεις άνθισαν.

Τρέχουσα χρήση
--------------

Σήμερα η χρήση της καυσίας έχει εξαφανιστεί στη Μακεδονία, αλλά εξακολουθεί να χρησιμοποιείται στο Αφγανιστάν, στο Πακιστάν, τους Καλάς, κληρονομιά της εποχής του Μεγάλου Αλεξάνδρου και των ελληνικών βασιλείων.

Βιβλιογραφία
------------

* M. Bieber, Entwicklungsgeschichte der griechischen Tracht, δεύτερη έκδοση, 1967.
* "καυσία", Henry George Liddell, Robert Scott, A Greek-English Lexicon, on Perseus.
Συντεταγμένες: 39°58′0″N 20°4′0″E﻿ / ﻿39.96667°N 20.06667°E﻿ / 39.96667; 20.06667

Τα βουνά του Δέλβινου και ο λόφος της αρχαίας Φοινίκης, στο κέντρο της εικόνας πίσω από τις πεδιάδες.
Ο **Νομός Δέλβινου** (αλβανικά: *Rrethi i Delvinës*) είναι ένας από τους τρεις νομούς της περιφέρειας Αυλώνα. Βρίσκεται ανάμεσα στον νομό Αγίων Σαράντα και τον νομό Αργυροκάστρου. Ο νομός καταλαμβάνει έκταση 348 τ.χλμ. (ο μικρότερος από τους τρεις νομούς του Αυλώνα) και ο πληθυσμός του είναι 12.128 κάτοικοι. Πρωτεύουσα του νομού είναι το Δέλβινο. Μεγάλο κομματι του πληθυσμού ανήκει στην ελληνική μειονότητα

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  (Αγγλικά) *GeoNames*. 2005. 414383.
2. ↑  «Στατιστικά στοιχεία Αλβανίας 2007» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 13 Νοεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2010.
3. ↑  Οι Αλβανοί, ένας διασκορπισμένος λαός, Le Monde diplomatique, January 1999
Ο **Θεόδωρος Θεοδωρίδης** (γενν. 1965) είναι Έλληνας υψηλό διοικητικό μέλος του διεθνούς ποδοσφαίρου.

Καριέρα
-------

Διορίστηκε τον Μάρτιο του 2016 προσωρινός Γενικός Γραμματέας της UEFA, ως αντικαταστάτης του Gianni Infantino και μονιμοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο. Πριν γίνει Γενικός Γραμματέας, ήταν Αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας της UEFA .

Πριν την ένταξή του στην UEFA, ο Θεοδωρίδης ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ελληνικής ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας.

Κριτική
-------

Επί ημερών του στην διοίκηση της UEFA, ελέγχεται επίσης ότι δεν έθεσε βέτο στην εισδοχή του Κοσόβου στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις, παρότι η Ελλάδα εξακολουθεί να θεωρεί το κρατίδιο των Βαλκανίων ως μέρος της Σερβίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «UEFA General Secretary». UEFA. 15 Σεπτεμβρίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιουνίου 2017. Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2016.
2. ↑  «UEFA names Theodoridis as interim replacement for Infantino». Reuters. 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2016.
3. ↑  «Leave my son out of Olympiacos match-fixing talk, says father of new UEFA chief». World Soccer Talk. 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2016.
4. ↑  «Theodore Theodoridis announced as UEFA interim general secretary... despite his dad being embroiled in match-fixing scandal». MailOnline. 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2016.
Ο **Τριαντάφυλλος Πατρασκίδης** είναι Έλληνας ζωγράφος και πρώην πρύτανης της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών της Αθήνας. 

Γεννήθηκε στη Δράμα το 1946. Σπούδασε ζωγραφική και ψηφιδωτό στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (1964-1969) με υποτροφία του ΙΚΥ. Είχε καθηγητές τους Νίκο Νικολάου, Γιάννη Μόραλη και Ελλη Βοΐλα - Λάσκαρη. Συνέχισε τις σπουδές του στη ζωγραφική, στο ψηφιδωτό και στη λιθογραφία, στην Εθνική Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισίου (1972-1979) με καθηγητές τους Gustave Singier, Riccardo Licata και Hubert Haddad στη ζωγραφική, τη λιθογραφία και το ψηφιδωτό. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1979.

Παρουσίασε την πρώτη του ατομική έκθεση το 1981 και το 1983 έλαβε μέρος στη 17η Μπιενάλε του Σάο Πάολο. Έκτοτε έχει πραγματοποιήσει πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και έχει συμμετάσχει σε αρκετές ομαδικές εκθέσεις, σε Ελλάδα και εξωτερικό. Εκτός της ζωγραφικής, έχει επίσης ασχοληθεί με τη γλυπτική, με το ψηφιδωτό και με την ηχητική έκφραση. Το 1982 ξεκίνησε να διδάσκει ως επιμελητής στο προκαταρκτικό εργαστήριο της Α.Σ.Κ.Τ. Το 1984 εξελέγη τακτικός καθηγητής της σχολής. Αργότερα υπηρέτησε και ως πρύτανης (2006-2010).

Η ζωγραφική του Πατρασκίδη εντάσσεται στο εξπρεσιονιστικό είδος και είναι ανθρωποκεντρική.Τα έργα του καταλαμβάνουν μεγάλες φιγούρες σχεδιασμένες με αδρά περιγράμματα, ώστε να ξεχωρίζουν από τον χώρο. Συχνά πρόκειται για γυναικεία γυμνά. Πολλά έργα του παρουσιάζονται σε μορφή εγκαταστάσεων και συνοδεύονται από ηχητικά και φωνητικά κομμάτια που συνθέτει και εκτελεί ο ίδιος.

Ζει στην Αθήνα και είναι παντρεμένος με τη ζωγράφο Μάγδα Λεβεντάκου, με την οποία έχουν αποκτήσει δύο κόρες.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  «Ψηφιακή Πλατφόρμα ΙΣΕΤ : Καλλιτέχνες - Πατρασκίδης Τριαντάφυλλος». *dp.iset.gr*. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2023.
2. 1 2  «ΠΑΤΡΑΣΚΙΔΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΣ». *Art22*. 22 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2023.
3. 1 2 3  «Τριαντάφυλλος Πατρασκίδης: "Eν δε φάει και όλεσσον"» (PDF). σελ. 19.
4. 1 2 3  dp.iset.gr/en/artist/view.html?id=1377. Ανακτήθηκε στις 11  Μαΐου 2020.
5. ↑  1e2c6b98-c418-e011-937b-00237d073984. Ανακτήθηκε στις 4  Ιουλίου 2020.
6. ↑  www.artiagallery.eu/artist/triantafyllos-patraskidis/. Ανακτήθηκε στις 11  Μαΐου 2020.
7. 1 2 3  «Panayotis D. Cangelaris - Artist Triantafyllos Patraskidis - Greek Version». *cangelaris.com*. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2023.
8. ↑  dp.iset.gr/en/artist/view.html?id=1377. Ανακτήθηκε στις 28  Οκτωβρίου 2020.
9. 1 2 3 4 5  Κομίνη-Διαλέτη, Δώρα· Ματθιόπουλος, Ευγένιος Δ (1997). *Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών:Ζωγράφοι, γλύπτες, χαράκτες, 16ος-20ός αιώνας*. Καλλιτεχνική βιβλιοθήκη. **4**. Αθήνα: Εκδ. οίκος Mέλισσα. σελίδες 2-3. ISBN 9789602042267.

Βιβλιογραφία
------------

* Κομίνη-Διαλέτη, Δώρα· Ματθιόπουλος, Ευγένιος Δ (1997). *Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών:Ζωγράφοι, γλύπτες, χαράκτες, 16ος-20ός αιώνας*. Καλλιτεχνική βιβλιοθήκη. **4**. Αθήνα: Εκδ. οίκος Mέλισσα. σελίδες 2-3. ISBN 9789602042267.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **BiblioNet**: **84081**

 |

 |
Ο **Γιώργος Γρυπαίος** (1944 - 2012) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Διακρινόταν για τη μαχητικότητα και το ήθος του και επίσης για το δυνατό σουτ και την τεχνική του κατάρτιση.

Το 2012 απεβίωσε σε ηλικία 68 ετών.

Καριέρα
-------

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στον Ολυμπιακό. Στην πρώτη ομάδα του Ολυμπιακού πρωτοεμφανίστηκε σε ηλικία 18 ετών, κάνοντας ντεμπούτο στην Α' Εθνική στις 14/10/1962, σε αγώνα με τον Πανιώνιο που έληξε με θρίαμβο του Ολυμπιακού με 4-1 και ευτύχισε να έχει συμπαίκτες μεγάλες μορφές όπως τους Στεφανάκο, Πολυχρονίου, Μπέμπη, Σιδέρη, Υφαντή, Κώστα και Αριστείδη Παπάζογλου, Γκαϊτατζή, Γρηγοριάδη, Τσανακτσή, Ψύχο, Μπέση, Αυγιτίδη, Σάββα Παπάζογλου, Αγανιάν, Γιούτσο και άλλους σπουδαίους παίκτες.

Στον Ολυμπιακό αγωνίστηκε μέχρι το 1965, έχοντας ενδιάμεσα δοθεί με υποσχετική για μια χρονιά στον Ατρόμητο Πειραιώς το καλοκαίρι του 1963. Επόμενος σταθμός στην καριέρα του ήταν η Προοδευτική. Με τη φανέλα της Προοδευτικής αγωνίστηκε για μια 5ετία κυρίως στην Α΄ Εθνική, με εξαίρεση τη σεζόν 1968-69 που αγωνίστηκε στην Β΄ Εθνική και κέρδισε αμέσως την επάνοδο και είχε συμπαίκτες τους Φραντζή, Σκούφο, Καλλή, Νικολακάκο, Φίλιο, Γεωργιτσάκη, Σπετσέρη, Βουρδαμή, Σπετσαρία και άλλους σπουδαίους ποδοσφαιριστές. 

Το καλοκαίρι του 1970 μεταγράφηκε στον νεοφώτιστο στην Β΄ Εθνική Αχαρναϊκό, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε για 2 χρονιές και τερμάτισε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία το 1972. Στην ομάδα του Μενιδίου είχε συμπαίκτες μεταξύ άλλων τους Μπαλαρίνη, Κώστα Βρεττό κ.α.

Υπήρξε σημαντικό στέλεχος των βετεράνων του Ολυμπιακού απο την ίδρυση του, συμμετείχε σε όλες τις εκδηλώσεις του συνδέσμου και παρακολουθούσε ανελειπώς όλους τους αγώνες της αγαπημένης του ομάδας, ενώ ήταν ιδιαίτερα αγαπητός απο όλα τα μέλη του συνδέσμου και τους φιλάθλους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Έφυγε» ο Γρυπαίος gazzetta.gr
2. ↑  Έφυγε από κοντά μας ο Γιώργος Γρυπαίος olympiacos.org
3. ↑  εφ. Αθλητική Ηχώ, φύλλο Πέμπτης 01/08/1963
4. ↑  "Ο ΓΡΥΠΑΙΟΣ ΚΑΤΑΛΗΓΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΣΤΟΝ ΑΧΑΡΝΑΪΚΟ", εφ. Αθλητική Ηχώ, 23/8/1970, σελ. 6
5. ↑  "Ο ΑΧΑΡΝΑΪΚΟΣ ΑΠΕΚΤΗΣΕ ΧΘΕΣ ΤΟΝ Γ. ΓΡΥΠΑΙΟ", εφ. Αθλητική Ηχώ, 3/9/1970, σελ. 5

Πηγές
-----

* "Γ. ΓΡΥΠΑΙΟΣ:ΕΝΑ ΝΕΟ ΑΣΤΕΡΙ ΠΟΥ ΥΠΟΣΧΕΤΑΙ ΠΟΛΛΑ!", εφ. Αθλητική Ηχώ, 12/7/1962
Ο **Πετρ Φιάλα** (Μπρνο, 1 Σεπτεμβρίου 1964-) είναι Τσέχος πολιτικός, πολιτικός επιστήμονας και πρωθυπουργός από τον Νοέμβριο του 2021 και αρχηγός του Πολιτικού Δημοκρατικού Κόμματος (ODS) από το 2014. Προηγουμένως υπηρέτησε ως υπουργός Παιδείας, Νεολαίας και Αθλητισμού από το 2012 έως το 2013.

Πολιτική ανέλιξη
----------------

Ο Φιάλα εξελέγη για πρώτη φορά στην Βουλή των Αντιπροσώπων ως ανεξάρτητος βουλευτής στις πρόωρες εκλογές του 2013. Έγινε αρχηγός του ODS τον Ιανουάριο του 2014, υποσχόμενος να εκσυγχρονίσει το κόμμα και να ανακτήσει την εμπιστοσύνη του κοινού μετά από που την είχε απωλέσει μετά από σκάνδαλο διαφθοράς του τότε πρωθυπουργού Πετρ Νέτσας. Ο Φιάλα οδήγησε το κόμμα στην αξιωματική αντιπολίτευση στις βουλευτικές εκλογές του 2017, αρνούμενος τις προτάσεις του πρωθυπουργού Αντρέι Μπάμπις να συμμετάσχει στον συνασπισμό του. 

### Πρωθυπουργός

Το 2020 ηγήθηκε της πρωτοβουλίας για μια κεντροδεξιά εκλογική συμμαχία με το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμακαι το ΤΟΠ 09, γνωστό ως Spolu με φιλοδυτική και φιλοευρωπαϊκή κεντροδεξιά ατζέντα, επικεντρωμένη στη δημοσιονομική πολιτική και στις στενότερες σχέσεις με το ΝΑΤΟ. Εν τέλει, κέρδισε τις εκλογές και σχηματίζοντας κυβέρνηση στις 17 Δεκεμβρίου 2021 καθιστώντας τον τον τρίτο γηραιότερο πρωθυπουργό στην ιστορία της χώρας. Ο πατέρας του είναι επιζών του Ολοκαυτώματος.

Η κυβέρνησή του έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή στις 13 Ιανουαρίου 2022, με 106 ψήφους υπέρ έναντι 87 κατά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  is.muni.cz/osoba/588.
2. ↑  «Fast Confession - Petr Fiala: Being happy is more important than being successful in the eyes of society». *www.lp-life.com* (στα Αγγλικά). 11 Νοεμβρίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Petr Fiala στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ευρωπαϊκό Συμβούλιο |
| --- |
|  |
| 
* Μισέλ (**Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου**)
* Φον ντερ Λάιεν (**Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής**)
 |
|  |
| 
* Νεχάμερ
* Ντε Κρο
* Ντένκοφ
* Μακρόν
* Σολτς
* Φρεντέρικσεν
* Σαρμάς
* Κάλας
* Βαράντκαρ
* Σάντσεθ
* Μελόνι
* Πλένκοβιτς
* Χριστοδουλίδης
* Σιλίνια
* Σιμονιτέ
* Μπετέλ
* Αμπέλα
* Ρούτε
* Όρμπαν
* Μοραβιέτσκι
* Κόστα
* Γιοχάνις
* Χέγκερ
* Γκολόμπ
* Κρίστερσον
* Φιάλα
* Μάριν
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 57348192
* LCCN: n96024951
* ISNI: 0000 0001 1473 1451
* ORCID: 0000-0001-5393-0824
* GND: 115608486
* SUDOC: 133509575
* ResearcherID: X-3779-2019
* NKC: jn19981001090
* CiNii: DA1310886X

 |

 |
Ο **Πάρις Γεωργακόπουλος**  (γενν. 23 Ιουνίου 1965) είναι Έλληνας διεθνής παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε στην Παναχαϊκή και στον Παναθηναϊκό. 

Ήταν μέσος και αριστεροπόδαρος. Υπήρξε εξαιρετικά ταλαντούχος, με υψηλή τεχνική κατάρτιση και δημιουργικός, αλλά αποσύρθηκε πρόωρα από την ενεργό δράση στο ποδόσφαιρο.

Βιογραφικό
----------

Ο Γεωργακόπουλος γεννήθηκε στις 23 Ιουνίου 1965 στην Πάτρα. Προερχόμενος από αστική οικογένεια, με τον πατέρας του να εξασκεί το επάγγελμα του δικαστικού.

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στις ακαδημίες της Παναχαϊκής την δεκαετία του ’70. Αγωνίστηκε ως παίκτης της πρώτης ομάδας από την περίοδο 1981-82 στη Β΄ Εθνική και έπειτα, κάνοντας το ντεμπούτο του σε ηλικία 16 ετών, όντας μαθητής ακόμη. Στην Α΄ Εθνική αγωνίστηκε πρώτη φορά στις 16 Ιανουαρίου 1983. Με την πατραϊκή ομάδα κατέκτησε δύο πρωταθλήματα Β΄ Εθνικής: 1982, 1984, ενώ στο Κύπελλο Ελλάδας το 1983 έφτασε έως τα προημιτελικά του θεσμού.

Το 1986 πήρε μεταγραφή στον Παναθηναϊκό, με τον οποίο κατέκτησε δύο συνεχόμενα πρωταθλήματα: 1990, 1991 και τρία κύπελλα: 1988 (δεν έπαιξε στον τελικό), 1989 και 1991 (έπαιξε στον πρώτο από τα δύο ματς του τελικού). 

Το 1992 διαφώνησε με την ιδιοκτησία της ΠΑΕ Παναθηναϊκός σχετικά με τη διάρκεια επέκτασης του συμβολαίου του και αποφάσισε να σταματήσει το ποδόσφαιρο σε ηλικία μόλις 27 ετών, δηλαδή πάνω στην ποδοσφαιρική του ακμή.

Αφότου αποσύρθηκε ως ποδοσφαιριστής, συνέχισε τις σπουδές του όπου είχε διακόψει κατά την ποδοσφαιρική του καριέρα και πήρε το πτυχίο του Πολιτικού Μηχανικού. Επέστρεψε στην Πάτρα και εξάσκησε το επάγγελμα του.

Εθνική Ομάδα
------------

Ο Πάρις Γεωργακόπουλος ήταν δύο φορές διεθνής με την εθνική ανδρών το 1989 σε φιλικά ματς στο ΟΑΚΑ: στις 29 Μαρτίου εναντίον της Τουρκίας (σκορ: 0-1), όταν μπήκε ως αλλαγή στο 52΄ και στις 5 Απριλίου επί της Γιουγκοσλαβίας (σκορ: 1-4), στο οποίο αγωνίστηκε ως το 62΄.

Καριέρα
-------

| Χρονιές | Σύλλογος | Συμμετοχές | Γκολ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1981 ως 1986 |  Παναχαϊκή | 78 (οι 35 στη Β΄ Εθνική) | 8 (τα 5 στη Β΄ Εθνική) |
| 1986 ως 1992 |  Παναθηναϊκός | 75 | 12 |
| Χρονιές | Εθνικές ομάδες | Συμμετοχές | Γκολ |
| 1989 | Ελλάδα Ελλάδα (ανδρών) | 2 | 0 |

Τίτλοι-Διακρίσεις
-----------------

* Πρωταθλήματα Ελλάδος (2): 1990, 1991.
* Κύπελλα Ελλάδος (3): 1988, 1989, 1991.
* Πρωταθλήματα Β΄ Εθνικής (2): 1982, 1984.

Πηγές
-----

* «Όλα για το ποδόσφαιρο ’91», περιοδικό Εικόνες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* 
*
Η **Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν** (περσικά: فدراسیون بسکتبال جمهوری اسلامی ایران, αγγλικά: *Islamic Republic of Iran Basketball Federation*, I.R.I.B.F.) είναι το όργανο διοίκησης της καλαθοσφαίρισης στο Ιράν. Εδρεύει στην Τεχεράνη και είναι μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA). Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα ανδρών, γυναικών και νέων, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων του Ιράν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Islamic Republic of Iran (IRI): Profile». *National Federations & Leagues*. FIBA. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιανουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Ο **Λευτέρης (Λέλος) Τσιτσούμης** ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε ως μέσος για την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1964 ως το 1968.

Βιογραφία
---------

### Καριέρα

Ο Τσιτσούμης ξεκίνησε να αγωνίζεται στην Αναγέννηση Χαλκηδόνας, της οποίας παίκτης παρέμεινε ως το 1964, αν και στην τελευταία του σεζόν δόθηκε δανεικός στον Απόλλων Αθηνών, όπου δεν αγωνίστηκε λόγω της στρατιωτικής του θητείας.

Στον Άρη μεταγράφηκε το καλοκαίρι του 1964 και έπαιξε στα δύο παιχνίδια απέναντι στην ιταλική Ρόμα, όπου οι "κίτρινοι" έφεραν λευκή ισοπαλία στη Θεσσαλονίκη και ηττήθηκαν με 3-0 στην Ρώμη. Ο Τσιτσούμης έπαιζε ως μεσοεπιθετικός, αν και χρησιμοποιήθηκε και σε θέση αμυντικού.

Την σεζόν 1966-67 αγωνίστηκε ως βασικός, συμμετέχοντας στην εκτός έδρας αναμέτρηση με την Γιουβέντους, όπου ο Άρης ηττήθηκε με 5-0. Μέσα στη χρονιά αγωνίστηκε ως πλάγιος οπισθοφύλακας, πραγματοποιώντας πολύ καλές εμφανίσεις.

Το καλοκαίρι του 1968 συνέχισε στον Μέγα Αλέξανδρο.

### Θάνατος

Πέθανε στις 8 Νοεμβρίου 2017, σε ηλικία 75 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 17/9/1964, Σελίδα: 5
2. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 1/10/1964, Σελίδα: 5
3. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 22/9/1966, Σελίδα: 1
4. ↑  a-sports.gr :: «Έφυγε» ο Λέλος Τσιτσούμης

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Βασίλης [άγνωστο επίθετο], *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
Ο **Σωτήριος Γερούσης** (1803-1870) ήταν Έλληνας μεγαλέμπορος.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Σμύρνη γύρω στα 1803, είχε άλλα τρία αδέρφια και καταγόταν από σπουδαία εμπορική οικογένεια του Ιονίου. Ασχολήθηκε με το εμπόριο και εγκαταστάθηκε για τις ανάγκες αυτού στην Ερμούπολη της Σύρου και στη συνέχεια στην Πάτρα, η οποία απετέλεσε και την έδρα της επιχείρησής του. Σύντομα ο εμπορικός οίκος Γερούση καταξιώθηκε στον ευρωπαϊκό χώρο διατηρώντας υποκαταστήματα στο Λονδίνο, την Τεργέστη, τη Σμύρνη κ.α. Ήταν ιδρυτής της ασφαλιστικής εταιρείας Ανατολή καθώς και διαφόρων άλλων ναυτικών επιχειρήσεων. Στην Πάτρα η οικογένεια Γερούση ανέπτυξε πλούσια κοινωνική δραστηριότητα ενώ ο ίδιος είχε εκλεγεί δημοτικός σύμβουλος.

Απεβίωσε το 1870 στην Πάτρα και ενταφιάστηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Πατρών. Ο Γερούσης είχε προβεί στην αγορά κτηματικών εκτάσεων στα Σαγέϊκα όπου είχε διαμορφώσει πρότυπες καλλιέργειες. Η περιοχή ονομάζεται ακόμα και σήμερα Γερουσαίικα. Ήταν παντρεμένος και είχε παιδιά. Ανιψιός του ήταν ο Περικλής Γερούσης.

Πηγές
-----

1. ↑  Σχετικά με την εμπορική του δραστηριότητα βλέπε το βιβλίο της Μαρίας Χατζηϊωάννου *Ο εμπορικός οίκος Γερούση 1823-1870 απο την Οθωμανική Αυτοκρατορία στο ελληνικό κράτος* από το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τράπεζας
2. 1 2 3  Κώστας Τριανταφύλλου, *Ιστορικό λεξικό των Πατρών*, Πάτρα 1995, σελ. 386 - 387
Η **επίδραση των παρευρισκομένων** (**bystander effect**) ή αλλιώς το **σύνδρομο Genovese** είναι ένα φαινόμενο της κοινωνικής ψυχολογίας στο οποίο τα άτομα αρνούνται να πάρουν την ευθύνη ή να δώσουν βοήθεια όταν άλλα άτομα είναι παρόντα.

Η πιθανότητα ένας περαστικός να βοηθήσει κάποιον θεωρείται ότι είναι αντιστρόφως ανάλογη του αριθμού των παρευρισκομένων. Όσο δηλαδή περισσότεροι άνθρωποι είναι παρόντες τόσο λιγότερο πιθανό είναι να βοηθήσει κάποιος.

Το φαινόμενο πήρε το όνομά του από την υπόθεση της δολοφονίας της Kitty Genovese το 1964 στη Νέα Υόρκη. Η 28χρονη γυναίκα μαχαιρώθηκε μέχρι θανάτου έξω από το σπίτι της στη Νέα Υόρκη. Ο δρόμος ήταν πολυσύχναστος και 38 άτομα (γείτονες και περαστικοί) που είδαν τη δολοφονία δεν κάλεσαν την αστυνομία ούτε έδωσαν κάποια βοήθεια.

Εξήγηση του φαινομένου
----------------------

Ένας άνθρωπος όταν δει κάποιο να υποφέρει θα τον βοηθήσει. Όταν όμως υπάρχουν άλλοι παρευρισκόμενοι τότε στο μυαλό του επιδρά η βασική αρχή της κοινωνικής επιρροής. Παρακολουθεί τις αντιδράσεις των άλλων ανθρώπων για να δει αν οι άλλοι θεωρούν ότι είναι απαραίτητο να παρέμβει. Η σκέψη είναι η εξής: *«Για να μην βοηθά κάποιος άλλος πάει να πει πως το σωστό είναι ότι δεν πρέπει να βοηθήσω ούτε κι εγώ για κάποιο λόγο»*. Όταν όλοι όμως σκεπτόμαστε υποσυνείδητα το ίδιο πράγμα τότε κανείς δεν θα βοηθήσει αφού όλοι μας περιμένουμε κάποιον άλλο να το κάνει ή να κάνει την αρχή. Επίσης πολλοί φοβούνται πως δεν θα δώσουν τη σωστή βοήθεια και ότι κάποιος άλλος περαστικός, γιατρός για παράδειγμα θα βρεθεί να το κάνει.

Ακόμη ο φόβος ότι ίσως θα μπλέξουμε αν βοηθήσουμε ενισχύεται αρκετά με το να βλέπουμε ότι κανείς άλλος δεν βοηθά. Με το που βοηθήσει όμως ο πρώτος αμέσως τρέχουμε κι εμείς ως «κοινωνικά όντα». Σε ένα πείραμα όπου στη μέση του δρόμου ένας άντρας ξυλοκοπούσε μια γυναίκα το 65% των περαστικών την βοήθησε όταν φώναζε *«Σταμάτα, δεν σε ξέρω»*. Όταν όμως φώναζε *«Σταμάτα, δεν ξέρω γιατί σε παντρεύτηκα»* μόνο το 19% την βοήθησε αφού δεν ήθελε κανείς να μπει ανάμεσα στα συζυγικά προβλήματα.

Τον Οκτώβριο του 2011 όταν το δύο χρονών κοριτσάκι στη Κίνα, η Wang Yue, χτυπήθηκε από ένα μικρό λευκό βαν στην πόλη Foshan. Συνολικά 18 άνθρωποι πέρασαν δίπλα από το αιμόφυρτο κοριτσάκι αλλά κανείς δεν του έδωσε σημασία ή βοήθεια. Το κορίτσι έμεινε αβοήθητο για 7 λεπτά μέχρι που μία γυναίκα οδοκαθαριστής ενδιαφέρθηκε αλλά ήταν ήδη αργά αφού η αργοπορία κόστισε στο μικρό κορίτσι τη ζωή του μετά από κάποιες μέρες παραμονής στην εντατική.

Πηγές
-----

* "Ψυχολογικό πείραμα: the Bystander effect", *"ΟΙΚ 4-4-2"*
Η **κοινωνική οικονομία της αγοράς** (επίσης **μοντέλο *του Ρήνου*** ή ***κοινωνικός καπιταλισμός***), είναι ένα κοινωνικο-οικονομικό μοντέλο που συνδυάζει ένα οικονομικό σύστημα ελεύθερης αγοράς με κοινωνικές πολιτικές και αρκετές ρυθμίσεις για τη δημιουργία θεμιτού ανταγωνισμού και γενικά ενός κράτους πρόνοιας. Η κοινωνική οικονομία της αγοράς αποτελεί μια προσπάθεια εύρεσης της μέσης οδού, μεταξύ της ελεύθερης οικονομίας (laissez-faire) και των σοσιαλιστικών πολιτικών (αστικός σοσιαλισμός, σοσιαλδημοκρατία κτλ). Η κοινωνική οικονομία της αγοράς αποτελεί μια προσπάθεια εύρεσης της μέσης οδού, μεταξύ της ελεύθερης οικονομίας (laissez-faire) και των σοσιαλιστικών πολιτικών (αστικός σοσιαλισμός, σοσιαλδημοκρατία κτλ).

Ο όρος χρησιμοποιείται από ορδοφιλελεύθερους (φιλελεύθεροι που υποστηρίζουν όμως την μικτή οικονομία), σοσιαλφιλελεύθερους και σοσιαλδημοκράτες, οι οποίοι γενικά απορρίπτουν την πλήρη κρατική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής αλλά υποστηρίζουν την ισότιμη διανομή όλων των αγαθών και υπηρεσιών σε ένα τμήμα της αγοράς. Η προέλευση του όρου εντοπίζεται στη μεσοπολεμική σχολή οικονομικής σκέψης του Φράιμπουργκ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Mau, Steffen (Ιούνιος 2004). *The Moral Economy of Welfare States: Britain and Germany Compared*. Routledge. ISBN 978-1-134-37055-9.
2. ↑  «Wayback Machine» (PDF). *web.archive.org*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 11 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2023.
3. ↑  «Social market economy» (στα αγγλικά). *Wikipedia*. 2023-08-24, σελ. 89-93. .
4. ↑  Werner Abelshauser (2004). *Deutsche Wirtschaftsgeschichte seit 1945*. C. H. Beck. σελίδες 89–93. ISBN 978-3-406-51094-6.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4055722-4
* NKC: ph125773

 |

 |
Συντεταγμένες: 36°38′18″N 22°22′50″E﻿ / ﻿36.6383643°N 22.3806658°E﻿ / 36.6383643; 22.3806658

Το **Σπήλαιο Γλυφάδα** (ή **Βλυχάδα**) **Διρού** είναι επισκέψιμο σπήλαιο που βρίσκεται στα δυτικά παράλια της Λακωνικής Μάνης, στον Όρμο του Διρού, Δήμος Ανατολικής Μάνης.

Η ύπαρξη του ήταν γνωστή στους ντόπιους από το 1900 περίπου. Το 1949 οι ιδρυτές της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας, Γιάννης και Άννα Πετροχείλου, άρχισαν να το εξερευνούν συστηματικά. Έως το 1960 είχαν εξερευνηθεί και χαρτογραφηθεί 1.600 μέτρα ενώ σήμερα το γνωστό μήκος του σπηλαίου ξεπερνά τα 15 χιλιόμετρα. Το 1970 έγινε η πρώτη υποβρύχια εξερεύνηση. Σε ένα σημείο του σπηλαίου το βάθος φτάνει περίπου τα 100 μέτρα.

Το σπήλαιο άρχισε να σχηματίζεται πριν από εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια. Οι σταλακτίτες και οι σταλαγμίτες που σήμερα βρίσκονται κάτω από το νερό σχηματίστηκαν όταν η επιφάνεια της θάλασσας βρισκόταν πολύ χαμηλότερα από το σημερινό της επίπεδο. Το νερό μέσα είναι υφάλμυρο και έχει μεγάλη σκληρότητα. Η θερμοκρασία του είναι περίπου 14°C, ενώ του αέρα κυμαίνεται από 16 έως 19°C.

Η φυσική του είσοδος έχει διάμετρο μόλις μισού μέτρου και βρίσκεται πολύ κοντά στην επιφάνεια της θάλασσας. Σε παλαιότερες εποχές το σπηλαίο είχε και άλλες εισόδους οι οποίες σταδιακά έκλεισαν.

Μέσα στο σπήλαιο έχουν βρεθεί απολιθωμένα οστά πάνθηρα, ύαινας, λιονταριού, ελαφιού, κουναβιού και η μεγαλύτερη συγκέντρωση οστών ιπποπόταμων στην Ευρώπη. Κοντά στην φυσική του είσοδο έχουν βρεθεί κεραμικά που υποδηλώνουν την ανθρώπινη παρουσία.

220 μ. ανατολικά της Γλυφάδας βρίσκεται το Σπήλαιο "Αλεπότρυπα". Το Σπήλαιο αυτό περιέχει πετρόγλυφα.

Εικόνες
-------

* Φωτογραφίες από το εσωτερικό του σπηλαίου
* 
* 
* 
* 
* 
* Η Ωραία ΠύληΗ Ωραία Πύλη
* Τα κόκκινα διαμερίσματαΤα κόκκινα διαμερίσματα
* Ο μεγάλος ωκεανόςΟ μεγάλος ωκεανός
Συντεταγμένες: 32°35′52″N 21°28′22″E﻿ / ﻿32.59778°N 21.47278°E﻿ / 32.59778; 21.47278

Πράσινοι λόφοι στο Τζέμπελ Άχνταρ
Το Τζέμπελ Άχνταρ είναι η υγρότερη περιοχή της Λιβύης. Η μέση ετήσια βροχόπτωση κυμαίνεται μεταξύ 400 και 600 χιλιοστά.
Το **Τζέμπελ Άχνταρ** (αραβικά: الجبل الأخضر‎, σημ.: Το Πράσινο Βουνό) είναι μια πυκνά δασώδης, εύφορη ορεινή περιοχή στη βορειοανατολική Λιβύη. Βρίσκεται στις σύγχρονες επαρχίες Ντέρμα, Τζάμπαλ αλ Άχνταρ και Μαρτζ.

Γεωγραφία
---------

Το Τζέμπελ Άχνταρ αποτελείται από ένα ορεινό οροπέδιο που υψώνεται σε υψόμετρο 900 μέτρων, αποτελούμενο από πολλές κοιλάδες και ουάντι. Αποτελεί το βορειοδυτικό τμήμα της χερσονήσου που εκφύεται βόρεια στη Μεσόγειο Θάλασσα, με τον κόλπο της Σύρτης στα δυτικά και το λεκανοπέδιο του Λεβάντε στα ανατολικά. Εκτείνεται από τη Βεγγάζη προς τα ανατολικά έως ακριβώς ανατολικά της Ντέρνα, μπροστά από την ακτή για περίπου 330 χιλιόμετρα. Λόγω της διάβρωσης και της εναπόθεσης, το οροπέδιο απέχει μόλις 16 χιλιόμετρα από την ακτή, αλλά σχηματίζει γκρεμούς στα απόκρημνα ακρωτήρια. Η τελική ανύψωση και κύρτωση του οροπεδίου ολοκληρώθηκε στο Μειόκαινο.

Η περιοχή είναι μία από τις ελάχιστες δασικές περιοχές της Λιβύης, η οποία στο σύνολό της είναι μία από τις λιγότερο δασόφυτες χώρες στη Γη. Είναι το υγρότερο μέρος της Λιβύης, όπου δέχεται περίπου 600 χιλιοστά βροχόπτωσης ετησίως. Οι υψηλές βροχοπτώσεις συμβάλλουν στα μεγάλα δάση της περιοχής τα οποία περιλαμβάνουν την κουμαριά και επιτρέπουν την πλούσια γεωργία φρούτων, πατάτας και σιτηρών, κάτι που είναι σπάνιο σε μια άνυδρη χώρα όπως η Λιβύη. Καμήλες, κατσίκες και πρόβατα εκτρέφονται μέσα και γύρω από το Τζέμπελ Άχνταρ και οι βοσκοί τείνουν να είναι νομάδες.

Πανίδα
------

Η δασώδης αυτή περιοχή, εκτός από την πλούσια χλωρίδα, φιλοξενεί είδη όπως την Ύαινα τη ραβδωτή (*Hyaena hyaena*), την Κόκκινη αλεπού (*Vulpes vulpes*), την Κοινή γεννέτα (*Genetta genetta*), την Αιγυπτιακή μαγκούστα (*Herpestes ichneumon*), τον Βορειοαφρικανικό σκαντζόχοιρο (*Atelerix algirus*) και τη Βορειοαφρικανική μυγαλή ελέφαντας (*Petrosaltator rozeti*).

Παραπομπές
----------

1. ↑  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. -3161088.
2. ↑  Carter, Theresa Howard (1963). «Reconnaissance in Cyrenaica». *Expedition* (University of Pennsylvania Museum of Archaeology and Anthropology) **5** (3): 18–27, page 18. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2021-08-31.. Ανακτήθηκε στις 2021-10-22.
3. 1 2  Röhlich, Pavel (1978). «Geological development of Jabal al Akhdar, Libya». *Geologische Rundschau* **67** (2): 401–412. doi:10.1007/BF01802797. Bibcode: 1978GeoRu..67..401R.
4. 1 2  «Akhdar Mountains». Encyclopædia Britannica. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2016.
5. ↑  Benzabih, Hosney A. (1982). «The Jabal Al Akhdar: A Half Century of Nomadic Livelihood». Στο: Joffe, E. G. H.· Malachlon, K. S. *Social and Economic Development of Libya*. Wisbech, Cambridgeshire, England: Menas Press. σελίδες 195–206. ISBN 978-0-906559-10-9.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 248263761
* GND: 4449052-5

 |

 |
Το γένος **Εχίνοψ** (*Echinops*) ανήκει στην οικογένεια των Συνθέτων ή Αστεροειδών και οφείλει την επιστημονική του ονομασία στις λέξεις εχίνος (αχινός) και όψις, δηλαδή το φυτό έχει την όψη του αχινού. Το είδος **Εχίνοψ ο ακανθότατος** (*Echinops spinosissimus*) κατανέμεται στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ στην Ελλάδα απαντά σε ξηρές πετρώδεις τοποθεσίες στο Ιόνιο, στην Πελοπόννησο, στην Κρήτη και στα νησιά του νοτιοανατολικού Αιγαίου. Ο εχίνοψ είναι πολυετές φυτό με λείο, διακλαδισμένο βλαστό και φύλλα πτεροσχιδή. Η κεφαλή είναι μεγάλη σφαιρική, με διάμετρο 3,5-7 cm και τα άνθη του είναι λευκά ή κυανοϊώδη. Η ανθοφορία πραγματοποιείται από Ιούνιο μέχρι Αύγουστο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Nik (11 Ιουνίου 2007). «Flora Amorgina: Echinops spinosissimus - Εχίνοψ ο ακανθότατος». *Flora Amorgina*. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2022.
2. ↑  «Echinops spinosissimus Turra 1765». *www.greekflora.gr*. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2022.

Πηγές
-----

* Παπιομύτογλου Β. 2006, Αγριολούλουδα της Ελλάδας.
* Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, Flowers of Greece (Vol. II).
* Tutin et al. 2005, Flora Europaea Vol 4, Cambridge University Press

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
* 
* 
*