Συντεταγμένες: 58°14′48.80″N 22°28′45.44″E﻿ / ﻿58.2468889°N 22.4792889°E﻿ / 58.2468889; 22.4792889

Το **Κάστρο** **Κουρεσάαρε** (Εσθονικά: *Kuressaare linnus*; γερμανικά: Schloss Arensburg‎‎), επίσης **Επισκοπικό Κάστρο Κουρεσάαρε**, (Εσθονικά: *Kuressaare piiskopilinnus*), είναι ένα κάστρο στο Κουρεσάαρε στο νησί Σάαρεμαα, στη δυτική Εσθονία.

Ιστορία
-------

Η παλαιότερη γραπτή αναφορά που αναφέρει το κάστρο Κουρεσάαρε είναι από τη δεκαετία του 1380, όταν το Τευτονικό Τάγμα ξεκίνησε την κατασκευή του για τους επισκόπους του Όσελ-Βικ. Κάποιες πηγές υποστηρίζουν ότι το πρώτο κάστρο χτίστηκε από ξύλο.   Καθώς οι κάτοικοι της Σάαρεμαα πρόβαλαν σκληρή αντίσταση στις ξένες προσπάθειες να τους εκχριστιανίσουν, το κάστρο αναμφίβολα χτίστηκε ως μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας των σταυροφόρων να αποκτήσουν τον έλεγχο του νησιού. Από την αρχή, ήταν ένα οχυρό που ανήκε στον επίσκοπο Σάαρε-Λέενε (γερμανικά: Ösel-Wiek‎‎) και παρέμεινε ένα από τα σημαντικότερα κάστρα της Επισκοπής μέχρι τη διάλυσή της κατά τον Λιβονικό πόλεμο. 

A plan of Kuressaare castle and fortress in 1710. Σχέδιο του κάστρου και των επάλξεων Κουρεσάαρε το 1710.
Το 1559, η Δανία-Νορβηγία κατέλαβε τον έλεγχο της Σάαρεμαα και του κάστρου Κουρεσάαρε. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι οχυρώσεις εκσυγχρονίστηκαν. Μετά την Ειρήνη του Μπρεμσεμπρό, η οποία τερμάτισε τον πόλεμο του 1643-1645 μεταξύ Σουηδίας και Δανίας-Νορβηγίας, η Σάαρεμαα πέρασε στα σουηδικά χέρια. Οι Σουηδοί συνέχισαν τον εκσυγχρονισμό του φρουρίου μέχρι το 1706. Μετά τον Μεγάλο Βόρειο Πόλεμο, τα κάστρα Σάαρεμαα και Κουρεσάαρε έγιναν μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.

Καθώς τα σύνορα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας προχωρούσαν σταδιακά πιο δυτικά, το Κουρεσάαρε έχασε τη στρατηγική του αξία. Ειδικά μετά τον Φινλανδικό πόλεμο και την Τρίτη διαίρεση της Πολωνίας, η στρατιωτική εστίαση απομακρύνθηκε από την Εσθονία. Το 1836, μετά την κατασκευή του φρουρίου Μπόμαρσουντ στο Ώλαντ, η ρωσική φρουρά στο Κουρεσάαρε αποσύρθηκε. Το γεγονός ότι το κάστρο Κουρεσάαρε δεν χρησιμοποιήθηκε από τους στρατούς, που πολέμησαν στον Κριμαϊκό πόλεμο είναι επίσης ενδεικτικό της χαμένης στρατηγικής σημασίας του.  Τον 19ο αιώνα, το κάστρο χρησιμοποιήθηκε ως πτωχοκομείο.

Το 1904-1912 το κάστρο αναστηλώθηκε από τους αρχιτέκτονες Καρλ Ρούντολφ Χέρμαν Σοϊμπερλίχ και Βίλχελμ Νόιμαν.

Το 1941, το κάστρο χρησιμοποιήθηκε ως προπύργιο από τις σοβιετικές δυνάμεις κατοχής, οι οποίες εκτέλεσαν 90 πολίτες στην αυλή του κάστρου. Η επακόλουθη εισβολή και κατοχή των Ναζί σκότωσε πάνω από 300 στην περιοχή του κάστρου.     

Υποβλήθηκε σε δεύτερη αποκατάσταση το 1968, αυτή τη φορά με επικεφαλής τον αρχιτέκτονα Κάλβι Αλούβε. 

Σήμερα το κάστρο στεγάζει το Μουσείο Σάαρεμαα.

Αρχιτεκτονική
-------------

The northern bastion at Kuressaare castle. Ο βόρειος προμαχώνας.
Το κάστρο Κουρεσάαρε θεωρείται ένα από τα καλύτερα διατηρημένα μεσαιωνικά οχυρά στην Εσθονία.

Το κάστρο είναι ύστερου γοτθικού στιλ και χαρακτηρίζεται από απλότητα μορφής. Το κεντρικό, λεγόμενο μοναστηριακό κτήριο, είναι ένα τετράγωνο κτήριο γύρω από μια κεντρική αυλή. Ο λεγόμενος αμυντικός πύργος, στη βόρεια γωνία, φτάνει τα 37 μέτρα. Μια αμυντική στοά με επάλξεις, που εκτείνονται κατά μήκος της κορυφής του κτηρίου ανακαινίστηκε τη δεκαετία του 1980. Οι θυρίδες και οι άμυνες της πύλης είναι επίσης ανακατασκευασμένες. Στο εσωτερικό, το κάστρο χωρίζεται σε ένα κελάρι που χρησίμευε για αποθήκευση και εξοπλισμένο με ένα εξελιγμένο σύστημα θέρμανσης υπόκαυστο, και στον κύριο όροφο που στέγαζε τα σημαντικότερα δωμάτια του κάστρου. Εδώ, ένα μοναστήρι περιβάλλει την αυλή και συνδέει όλα τα κύρια δωμάτια. Αξιοσημείωτα από αυτά είναι η τραπεζαρία, ο κοιτώνας, το παρεκκλήσι και το σπίτι του επισκόπου. Στο τελευταίο εκτίθενται έντεκα μπαρόκ σκαλιστές επιτάφιοι ευγενών από τη Σάαρεμαα. 

Στα τέλη του 14ου και αρχές του 15ου αιώνα, τείχος, μήκους 625 μέτρων, χτίστηκε γύρω από το κάστρο. Λόγω των βελτιώσεων, που έγιναν στα πυροβόλα όπλα, προστέθηκαν πρόσθετα αμυντικά στοιχεία μεταξύ του 16ου και του 17ου αιώνα. Ο Έρικ Ντάλμπεργκ σχεδίασε το φρούριο τύπου Βωμπάν με προμαχώνες και γωνιώδη οχυρώματα, που είναι ακόμα σε μεγάλο βαθμό άθικτα. Όταν η ρωσική φρουρά εγκατέλειψε το φρούριο το 1711 μετά τον Μεγάλο Βόρειο Πόλεμο, ανατίναξαν σκόπιμα πολλά από τα οχυρά και το κάστρο, αλλά αργότερα αποκατέστησαν μερικά από αυτά. Το 1861 άρχισε η μετατροπή των προμαχώνων σε πάρκο υπό την επίβλεψη του αρχιτέκτονα της Ρίγας H. Γκόγκινγκεν.

* Γέφυρα προς το κάστροΓέφυρα προς το κάστρο
* Κεντρική πύληΚεντρική πύλη
* Εσωτερικό γήπεδοΕσωτερικό γήπεδο
* ΠαρατηρητήριοΠαρατηρητήριο
* Σφαιρική εικόναΣφαιρική εικόνα

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Estonian National Registry of Cultural Monuments*.
2. 1 2  Viirand, Tiiu (2004). *Estonia. Cultural Tourism*. Kunst Publishers. σελίδες 176–178. ISBN 9949-407-18-4.
3. ↑  O'Connor, Kevin (2006). *Culture And Customs of the Baltic States*. Greenwood Publishing Group. σελ. 207. ISBN 978-0-313-33125-1. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουνίου 2012.
4. ↑  Jarvis, Howard· Ochser, Tim (2 Μαΐου 2011). *DK Eyewitness Travel Guide: Estonia, Latvia & Lithuania*. Dorling Kindersley. σελ. 32. ISBN 978-1-4053-6063-0. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουνίου 2012.
5. 1 2 3 4 5 6 7 8  «History of the castle and fortress». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2012.
6. ↑  Taylor, Neil (2010). *Estonia* (6 έκδοση). Bradt Travel Guides Ltd. σελ. 254. ISBN 978-1-84162-320-7.
7. ↑  Dragicevich, Peter· Ragozin, Leonid (2016). *Lonely Planet Estonia, Latvia & Lithuania*. Lonely Planet Global Limited. ISBN 9781760341442. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2020.
8. ↑  «1941 EXECUTIONS IN KURESSAARE CASTLE» (PDF). *Singing Revolution*. Saarte Hääl Newspaper ("Voice of the Islands"). 13 Σεπτεμβρίου 1988. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 29 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2020.
9. ↑  «Saaremaa Museum, Kuressaare». The Baltic Initiative And Network. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2020.
10. ↑  «Kuressaare Castle». Spotting History. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2020.
11. ↑  «Kuressaare Episcopal Castle». Lonely Planet.
12. ↑  Lang, V.· Laneman, Margot (2006). *Archaeological research in Estonia, 1865-2005*. Tartu University Press. σελ. 185. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουνίου 2012.
13. ↑  Tvauri, Andres (Autumn 2009). «Late medieval hypocausts with heat storage in Estonia». *Baltic Journal of Art History* (Institute of History and Archaeology of the University of Tartu): 52.
14. ↑  «Kuressaare castle park». Αρχειοθετήθηκε Kuressaare Municipality από το πρωτότυπο Check `|url=` value (βοήθεια) στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Kuressaare Castle στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 5185149489104493810002
* SUDOC: 268431914

 |

 |