recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **Metastock** είναι το πλέον διαδεδομένο πρόγραμμα τεχνικής ανάλυσης μετοχών και δεικτών και χρησιμοποιείται ευρέως τόσο από την ελληνική επενδυτική κοινότητα, όσο και σε άλλες οργανωμένες αγορές. Το Metastock παρουσιάζει την μεγαλύτερη διείσδυση στους Έλληνες επενδυτές. Υπάρχουν πολλές εταιρείες που χρησιμοποιούν το εν λόγω λογισμικό: μεταξύ αυτών χρηματιστηριακές, Ανώνυμες Εταιρίες Επενδυτικής Διαμεσολάβησης (ΑΕΕΔ), καθώς και άλλες εταιρείες παροχής επενδυτικών υπηρεσιών, που διαθέτουν έναντι αμοιβής τα αρχεία του Metastock.

Περιγραφή
---------

Το Metastock για να λειτουργήσει σωστά, για να βγάλει όσο το δυνατόν καλύτερα συμπεράσματα και για να παρουσιάσει τους κυριότερους δείκτες τεχνικής ανάλυσης, πρέπει να έχει εφοδιαστεί με όσο το δυνατόν μεγαλύτερα ιστορικά αρχεία κλεισιμάτων τιμών μετοχών, αλλά και να εφοδιάζεται καθημερινά με τα κλεισίματα των μετοχών του χρηματιστηρίου.

Εφ' όσον διαθέτει όλα αυτά τα στοιχεία, μπορεί να παρουσιάσει σε διαγράμματα τους κυριότερους δείκτες τεχνικής ανάλυσης, όπως είναι οι κινητοί μέσοι, ο στοχαστικός, ο δείκτης MACD και άλλες πληροφορίες. Επίσης έχει τη δυνατότητα σύγκρισης των δεικτών μεταξύ τους, παρακολούθησης του όγκου συναλλαγών, ειδοποίησης του χρήστη όταν ένας δείκτης διασπά ανοδικά ή καθοδικά ένα σημείο αντίστασης και λοιπά.

Παραπομπές
----------
Ο ***Γυμνός ήλιος*** είναι το δεύτερο βιβλίο μετά το *Σπηλιές από ατσάλι* της σειράς **Ρομπότ** του Ισαάκ Ασίμωφ. Στον πλανήτη Σολάρια δολοφονείται ένας επιστήμονας. Είναι το πρώτο έγκλημα που γίνεται στον πλανήτη μετά από διακόσια χρόνια. Ο Σολάρια είναι ένας από τους πενήντα κατοικημένους κόσμους μακριά από τη Γη. Ένας πλανήτης τύπου Γης που κατοικείται από δέκα χιλιάδες περίπου Διαστημικούς και έναν τεράστιο αριθμό ρομπότ. Οι Σολαριανοί έχουν αναπτύξει έναν προηγμένο πολιτισμό βασισμένο στα ρομπότ με αποτέλεσμα να ζουν πολύ μακριά ο ένας από τον άλλο απεχθανόμενοι την προσωπική επαφή και υπηρετούμενοι από χιλιάδες ρομπότ ο κάθε ένας. Σε αυτόν τον κόσμο καλείται ο Ελάιζα Μπέηλυ ένας μυστικός αστυνομικός από τη Γη για να διαλευκάνει την υπόθεση. Ο Μπέηλυ μαζί με τον Ρ. Ντανιήλ Ολιβόου, ένα πολύ εξελιγμένο ρομπότ, τόσο που δεν ξεχωρίζει από τον άνθρωπο, με τον οποίον είχαν συνεργαστεί λίγο καιρό πριν σε μία άλλη υπόθεση στη Γη, φτάνουν στον Σολάρια. Με τη βοήθεια του Ντανιήλ, ο Μπέηλυ καταφέρνει να βρει τον δολοφόνο παρά τις δυσκολίες που του δημιουργούν οι Σολαριανοί με την απέχθειά τους για την προσωπική επαφή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  archive.org/details/isbn\_8476340974\_0. Ανακτήθηκε στις 5  Φεβρουαρίου 2019.
Η **Μάγια Τσόκλη**, γεννημένη στο Παρίσι, είναι καταξιωμένη Ελληνίδα ταξιδιωτική δημοσιογράφος και πρώην βουλευτής. Η Μάγια Τσόκλη σπούδασε κοινωνιολογία στη Γαλλία και εργάστηκε στον χώρο της μόδας ως σχεδιάστρια για μια δεκαετία, προτού αρχίσει να ενδιαφέρεται για την ταξιδιωτική δημοσιογραφία και τα ντοκιμαντέρ. Η σειρά ντοκιμαντέρ *Ταξιδεύοντας στην Ελλάδα* (1999-2003) και η συνέχειά της *Ταξιδεύοντας με τη Μάγια Τσόκλη* (2004-2013), με περισσότερες από 180 ώρες προγράμματος στη δημόσια τηλεόραση την έκαναν γνωστή στην Ελλάδα. Οι εκπομπές της, που γυρίστηκαν σε περισσότερες από 70 χώρες, έλαβαν πολλαπλά βραβεία.

Από το 2005 έως το 2010 η Μάγια ήταν αρχισυντάκτρια του περιοδικού Passport, ενός μηνιαίου ταξιδιωτικού περιοδικού που εκδίδεται από τις εκδόσεις Καθημερινή.

Εκλέχθηκε βουλευτής στις εκλογές του 2009 ως υποψήφια με το ΠΑΣΟΚ. Παραιτήθηκε το 2012, αφού ψήφισε το έκτο πακέτο λιτότητας.  

Η Μάγια είναι δημιουργός διαφόρων ταξιδιωτικών περιοδικών και ιστοσελίδων, διευθύνει ένα υπαίθριο θέατρο και είναι συνιδρύτρια της NISSOS Beer, μιας διεθνώς βραβευμένης craft μπύρας που παρασκευάζεται στο νησί της Τήνου.

Επίσης, είναι κόρη του Έλληνα καλλιτέχνη Κώστα Τσόκλη.

Τηλεοπτικές εκπομπές
--------------------

* *Ταξιδεύοντας στην Ελλάδα* (1999-2004)
* *Ταξιδεύοντας με την Μαγία Τσόκλη* (2004-2013)
* *Μια μέρα* (2014)

Παραπομπές
----------

1. ↑  web.archive.org/web/20110705214929/http://www.hellenicparliament.gr/vouleftes/viografika-stoicheia/?MPId=ac0a0902-a9f7-4ec5-b749-5b4270d8fb92.
2. ↑  «Κοινοβουλευτική Θητεία Βουλευτών Από Τη Μεταπολίτευση Ως Σήμερα». Ανακτήθηκε στις 3  Μαΐου 2023.
3. ↑  «Μάγια Τσόκλη, παρακαλώ περάστε». protagon.gr. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2015.
4. ↑  «Οι 50 + 1 γυναίκες της Βουλής». zougla.gr. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2015.
5. ↑  «Tsokli resigns as Socialist MP». ekathimerini.com. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2015.
6. ↑  «Παραιτήθηκε η βουλευτής του ΠαΣοΚ Μάγια Τσόκλη». tovima.gr. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2015.
7. ↑  «Μάγια Τσόκλη, παρακαλώ περάστε». protagon.gr. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Μάγια Τσόκλη στην IMDb
Ο **Παρνάσιος** ήταν επιφανής πολίτης της Κορίνθου με καταγωγή από την Πάτρα που διετέλεσε Έπαρχος Αιγύπτου (*praefectus Aegypti*) από το 357 έως το 359. Μετά τη λήξη της επαρχίας του, διώχθηκε από τον Αυτοκράτορα Κωνστάντιο και εξορίστηκε. Σύμφωνα με τον Αμμιανό Μαρκελλίνο, ο Παρνάσιος γεννήθηκε στην Πάτρα, πρωτεύουσα της Επαρχίας Αχαΐας, και ήταν "άνθρωπος απλών ηθών" (homo simplicium morum). Σύμφωνα με επιστολή του Λιβανίου, ήταν εθνικός και όχι Χριστιανός. Ο εξορισθείς Παρνάσιος έχει ταυτιστεί με το **Μέμμιο Πόντιο Πτολεμαίο Παρνάσιο** ο οποίος αναφέρεται σε βάση αγάλματος το οποίο ανεγέρθηκε προς τιμήν του στην Κόρινθο. Κάποια στιγμή, πολύ πριν το 359, δήλωσε πως όταν έφυγε από την Πάτρα αναζητώντας αξίωμα στη ρωμαϊκή διοίκηση, είδε σε όνειρο πως τον καθοδηγούσαν κάποιες φιγούρες με τραγική ενδυμασία (σύμφωνα με το Αρτεμίδωρο τον Ονειροκριτικό, όνειρα που περιλάμβαναν θέατρο θα πραγματοποιούντο). Όταν, το 359, ο Κωνστάντιος διέταξε να στηθεί ένα δικαστήριο στη Σκυθόπολη της Παλαιστίνης για να διωχθούν όσοι υποτίθεται πως απεργάζονταν την πτώση του καθεστώτος μέσω μαντείας και μαγείας, αυτή η αναφορά του Παρνασίου ήταν αρκετή για να δικαστεί. O Αμμιανός αναφέρει πως ο Παρνάσιος φοβόταν πως θα καταδικαστεί σε θάνατο, αλλά εν τέλει η ποινή του ήταν εξορία. Το έτος 363 (μετά το θάνατο του Κωνστάντιου και την άνοδο του Ιουλιανού στο θρόνο) είχε αθωωθεί και επιστρέψει στην Κόρινθο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Libanius, Opera Bd. 10*, σ. 743, στα Google Books
2. ↑  Bryan Ward-Perkins, R. R. R. Smith (2016). *The Last Statues of Antiquity*. Oxford: Oxford University Press. σελ. 181. ISBN 0198753322.
3. ↑  «LSA-17 - Base for statue of Memmius Pontius Ptolemaeus Parnasius, patron of the city. Corinth (Achaea). Mid-fourth century ? - Discussion». *‘Last Statues of Antiquity (LSA)’ Database*. University of Oxford.
4. ↑  Samellas, Antigone (2010). *Alienation: The Experience of the Eastern Mediterranean (50-600 A.D.)*. Bern: Peter Lang AG. σελ. 22. ISBN 3039117890.
5. ↑  Ammianus Marcellinus, Res Gestae 19.12.10.
6. ↑  Jones, A. H. M. (1971). *The Prosopography of the Later Roman Empire. Vol. I 260-395, Parnasius 1*. London: Cambridge University Press. σελ. 667-8.

Πηγές
-----

* Samellas, Antigone (2010). *Alienation: The Experience of the Eastern Mediterranean (50-600 A.D.)*, Peter Lang AG, 1998. ISBN 3039117890.
* Rohrbacher, David (2002). *The Historians of Late Antiquity[*νεκρός σύνδεσμος*]*, Routledge, 2002. ISBN 0-415-20458-5.
* Washburn, Daniel (2007), Banishment in the Later Roman Empire, 284-476 CE, Routledge, 2012. ISBN 0415529255.
* Bunson, Matthew (2002). Encyclopedia of the Roman Empire, Facts on File, 2002. ISBN 0816045623.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η Ιστορία του Αμμιανού Μαρκελλίνου, στο Lacus Curtius (λατινικό κείμενο και μετάφραση στα Αγγλικά)
* *Libanius, Opera Bd. 10* στα Google Books
Ένα **εικονικό ιδιωτικό δίκτυο** (συνήθως αναφέρεται σαν **VPN, virtual private network**) είναι ένα δίκτυο που χρησιμοποιεί κατά κύριο λόγο δημόσια τηλεπικοινωνιακή υποδομή, όπως το Διαδίκτυο, και δίνει τη δυνατότητα σε απομακρυσμένα γραφεία ή σε χρήστες που ταξιδεύουν να έχουν πρόσβαση σε ένα κεντρικό οργανωτικό δίκτυο.

Ένα VPN συνήθως απαιτεί από τους απομακρυσμένους χρήστες του δικτύου πιστοποίηση, και συχνά ασφαλίζει τα δεδομένα με τεχνολογίες κρυπτογράφησης για να εμποδιστεί η διάδοση των ιδιωτικών πληροφοριών σε μη εξουσιοδοτημένους τρίτους.

Ένα VPN μπορεί να δημιουργείται για τη λειτουργικότητα του δικτύου που βρίσκεται σε οποιοδήποτε δίκτυο, όπως η κοινή χρήση των δεδομένων και η πρόσβαση σε πόρους δικτύου, εκτυπωτές, βάσεις δεδομένων, ιστοσελίδες, κλπ. Ένας χρήστης VPN αντιμετωπίζει συνήθως το κεντρικό δίκτυο με τρόπο που είναι ταυτόσημος με το να συνδέεται άμεσα με το κεντρικό δίκτυο. Η τεχνολογία VPN μέσω του κοινόχρηστου Διαδικτύου έχει αντικαταστήσει την ανάγκη διατήρησης ακριβών μισθωμένων γραμμών τηλεπικοινωνιακών κυκλωμάτων σε ευρείες περιοχές εγκαταστάσεων του δικτύου.

Η τεχνολογία VPN μειώνει το κόστος, επειδή δεν χρειάζεται φυσική μισθωμένη γραμμή για τη σύνδεση απομακρυσμένων χρηστών σε ένα intranet.

Τα συστήματα VPN μπορούν να ταξινομηθούν από:

* Τα πρωτόκολλα που χρησιμοποιούνται για την σήραγγα της κυκλοφορίας
* Το Τερματικό σημείο της σήραγγας, δηλαδή, την άκρη πελάτη ή την άκρη του δικτύου παροχής
* Το εάν προσφέρουν από σελίδα-σε-σελίδα ή απομακρυσμένη σύνδεση πρόσβασης
* Τα επίπεδα ασφαλείας που παρέχονται
* Το στρώμα του OSI που παρουσιάζουν για τη σύνδεση του δικτύου, όπως κυκλώματα επιπέδου 2 ή επιπέδου 3 σύνδεσης με το δίκτυο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «VΡΝ: Από μακριά κι αγαπημένοι». *ΤΑ ΝΕΑ*. 4 Νοεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2021.
2. ↑  Feilner, Markus. "Chapter 1 - VPN—Virtual Private Network". OpenVPN: Building and Integrating Virtual Private Networks: Learn How to Build Secure VPNs Using this Powerful Open Source Application. Packt Publishing.
Συντεταγμένες: 69°40′N 19°0′E﻿ / ﻿69.667°N 19.000°E﻿ / 69.667; 19.000

Η **Βόρεια Νορβηγία** (νορβηγικά: *Nord-Norge*, προφορά: [ˈnûːrˌnɔrɡə]) είναι ένα από τα πέντε διαμερίσματα της Νορβηγίας και περιλαμβάνει δύο επαρχίες και συνολικά καταλαμβάνει περίπου το 35% της νορβηγικής ηπειρωτικής χώρας.

Η Βόρεια Νορβηγία περιγράφεται συχνά ως η γη του ήλιου των μεσάνυχτων και η γη των βόρειων φώτων. Βορειότερα, στα μισά του Βόρειου Πόλου, βρίσκεται το Αρκτικό αρχιπέλαγος του Σβάλμπαρντ, που παραδοσιακά δεν θεωρείται μέρος της Βόρειας Νορβηγίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Spruce timber from Bjerkvik, Narvik municipality». Nrk.no. 19 Ιανουαρίου 2011.
2. ↑  «Statistics Norway – Church of Norway». Statbank.ssb.no. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2012.
3. ↑  Statistics Norway – Members of religious and life stance communities outside the Church of Norway, by religion/life stance. County. 2006–2010 Αρχειοθετήθηκε 2 November 2011 στο Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Νορβηγία
 |

 |
Η **Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου Καζακστάν** (ρωσικά: Профессиональная футбольная лига Казахстана, ПФЛК, καζακικά: Қазақстан кәсіпқой футбол лигасы) αποτελεί εθνική αθλητική ένωση η οποία είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή της ανώτατης κατηγορίας στο Καζακστάν, του πρωταθλήματος της Πρέμιερ-Λίγκα, της δεύτερης κατηγορίας Μπιρίνσι Λίγκα, του Κυπέλλου και του Σούπερ Καπ. Η οργάνωση ιδρύθηκε το 2012.

Διοίκηση
--------

Διοικητικό όργανο της ПФЛК είναι το Διοικητικό Συμβούλιο, το οποίο περιλαμβάνει τους εκπροσώπους των επαγγελματικών ποδοσφαιρικών συλλόγων που συμμετέχουν στην Πρέμιερ-Λίγκα και την Μπιρίνσι Λίγκα. Επικεφαλής της ПФЛК είναι ο πρόεδρος, ο οποίος διορίζεται από το Διοικητικό Συμβούλιο κατόπιν προτάσεως, για θητεία δύο ετών. Ο Πρόεδρος εκλέγεται με απλή πλειοψηφία του συνολικού αριθμού των παρόντων μελών του Διοικητικού Συμβουλίου. Ο πρόεδρος της ПФЛК είναι υπόλογος μόνο στο Διοικητικό Συμβούλιο. Η ПФЛК διαθέτει προσωπικό πλήρους απασχόλησης, το οποίο εποπτεύεται από τον πρόεδρο της ПФЛК.

Δομή
----

* Ηγεσία
* Τεχνικό και αθλητικό τμήμα
* Τμήμα Οικονομικών
* Τμήμα ανθρώπινου Δυναμικού και Γενική Διεύθυνση
* Τμήμα Τύπου και Δημοσίων Σχέσεων
* Τμήμα Μάρκετινγκ
* Διοικητικό οικονομικό τμήμα
* Τμήμα Ασφάλειας

Διοργανώσεις
------------

Η ПФЛК διεξάγει τις παρακάτω διοργανώσεις

* Πρέμιερ-Λίγκα
* Μπιρίνσι Λίγκα
* Κύπελλο Καζακστάν
* Σούπερ Καπ Καζακστάν
* Πρωτάθλημα υποδομών Καζακστάν

Λογότυπο
--------

Το λογότυπο άλλαξε στις 9 Σεπτεμβρίου του 2015.

Παραπομπές
----------

1. ↑  epfl-europeanleagues.com Professional Football League
of Kazakhstan
2. ↑  kpfl.kz[*νεκρός σύνδεσμος*] Утвержден новый логотип ПФЛК

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
Ο **Ντέρεκ Μαχόν** (αγγλικά: Derek Mahon) (23 Νοεμβρίου 1941 - 1 Οκτωβρίου 2020)  ήταν Ιρλανδός ποιητής και μεταφραστής.

Με τον Μάικλ Λόνγκλεϊ, τον Πολ Μαλντούν και τον νομπελίστα Σέιμους Χίνι συγκαταλέγεται στους σημαντικότερους σύγχρονους ποιητές της Βόρειας Ιρλανδίας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στο Μπέλφαστ το 1941 σε προτεσταντική εργατική οικογένεια. Ο πατέρας του εργαζόταν σε ναυπηγείο και η μητέρα του σε κλωστοϋφαντουργία. Ο συγγραφέας δήλωσε ότι στα παιδικά του χρόνια ήταν κάπως ονειροπόλος και μοναχικός. Από μικρός ενδιαφερόταν για τη λογοτεχνία και δημοσίευσε ποιήματα σε σχολικά περιοδικά. Σπούδασε στο κολλέγιο Τρίνιτι του Δουβλίνου από το οποίο αποφοίτησε το 1965. Στη συνέχεια σπούδασε γαλλικά στη Σορβόννη. Το 1966, ταξίδεψε στον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Επιστρέφοντας το 1968 εργάστηκε ως καθηγητής στο Δουβλίνο και δημοσίευσε την πρώτη του ποιητική συλλογή, *Νυχτερινό πέρασμα,* μια συλλογή 28 ποιημάτων, τα οποία σκιαγραφούν ξεκάθαρα το όραμα του συγγραφέα για τη ζωή. Αργότερα εργάστηκε ως κριτικός και δημοσιογράφος στο Λονδίνο. Το 2007 τιμήθηκε με το λογοτεχνικό βραβείο Ντέιβιντ Κοέν. 

Τον Μάρτιο του 2020, στην αρχή της πανδημίας COVID-19, το ιρλανδικό ραδιοφωνικό εθνικό πρόγραμμα ειδήσεων ολοκλήρωσε τη βραδινή του εκπομπή με τον ποιητή να διαβάζει το ποίημά του *Όλα θα πάνε καλά*.

Πέθανε την 1η Οκτωβρίου 2020 σε ηλικία 78 ετών, στο Κορκ.

Λογοτεχνικό έργο
----------------

Με στιβαρή μόρφωση και μεγάλες λογοτεχνικές γνώσεις, ο Ντέρεκ Μαχόν υπήρξε μια σημαντική ποιητική φωνή στην πολυτάραχη Βόρεια Ιρλανδία. Στην εποχή του ελεύθερου στίχου χρησιμοποιούσε συχνά κλασικά μέτρα και ρυθμούς και προτιμούσε αυστηρές φόρμες. Συχνά χρησιμοποιούσε στίχους με ομοιοκαταληξία. Μεταξύ των θεμάτων που τον απασχόλησαν είναι η εξορία και η μοναξιά. Ενδιαφέρθηκε επίσης για την ποιητική επανερμηνεία της εικαστικής τέχνης, κυρίως για την ολλανδική και φλαμανδική τέχνη του 17ου αιώνα.

Πέραν του ποιητικού έργου, ασχολήθηκε με τη μετάφραση. Μετέφρασε αρχαία λογοτεχνία - έργα του Σοφοκλή και του Γιουβενάλη, γαλλική λογοτεχνία - έργα των Ρακίνα, Μολιέρου, Νερβάλ, Μπωντλαίρ, Εντμόν Ροστάν, Πωλ Βαλερύ, Σαιν-Τζον Περς κ.ά.

Επιλογή έργων
-------------

* *Night-Crossing* (1968)
* *Lives* (1972)
* *The Snow Party* (1975)
* *Poems 1962–1978* (1979)
* *Courtyards in Delft* (1981)
* *The Hunt By Night* (1982)
* *Antarctica* (1985)
* *Selected Poems* (1990)
* *Selected Poems* (1991)
* *The Yaddo Letter* (1992)
* *The Hudson Letter* (1995)
* *The Yellow Book* (1997)
* *Collected Poems* (1999)
* *Selected Poems* (2000)
* *Harbour Lights* (2005)
* *An Autumn Wind* (2010)

Παραπομπές
----------

1. ↑ . «poetryfoundation.org/poets/derek-mahon».
2. ↑ . «theguardian.com/books/2020/oct/09/derek-mahon-obituary».
3. ↑ . «lifo.gr/culture/pethane-o-nterek-mahon-igetiki-morfi-tis-irlandikis-poiisis».
4. ↑ . «booksitting.gr/Όλα θα πάνε καλά».
5. ↑ . «britannica.com/biography/Derek-Mahon».
Η **Γαλλική Ομοσπονδία Ράγκμπι Λιγκ** (γαλλικά: *Fédération Française de Rugby à XIII*, FFR XIII, ελεύθερη απόδοση: Γαλλική Ομοσπονδία Ράγκμπι με ΙΓ΄) είναι το διοικητικό όργανο για το άθλημα του ράγκμπι λιγκ στη Γαλλία. Ιδρύθηκε στις 6 Απριλίου του 1934, έχοντας την ονομασία «Γαλλικός Σύνδεσμος Ράγκμπι με ΙΓ΄» (Ligue Française de rugby à XIII). Διοργανώνει το πρωτάθλημα (Élite 1), ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου (Trophée Lord Derby) της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της χώρας, όπως και κάθε άλλη δραστηριότητα όσον αφορά τις παραλλαγές του αθλήματος, ράγκμπι λιγκ σέβενς, ράγκμπι 9 κλπ.

Κατά τη διάρκεια της ιστορίας της, η Ομοσπονδία διαλύθηκε στις 19 Δεκεμβρίου του 1941 από το καθεστώς του Βισύ, υπό την πίεση διαφόρων επιφανών ανθρώπων της Γαλλικής Ομοσπονδίας Ράγκμπι. Η επανέναρξη εργασιών στις 17 Σεπτεμβρίου του 1944, έγινε με την ονομασία «Γαλλική Ομοσπονδία παιχνιδιού με ΙΓ΄» (Fédération française de jeu à XIII). Αργότερα, έπειτα από την απόφαση της 4ης Ιουνίου 1993, το Ανώτατο Δικαστήριο επέτρεψε στην ομοσπονδία τη χρήση του όρου «rugby», η οποία είχε απαγορευτεί καθώς η Γαλλική Ομοσπονδία Ράγκμπι είχε κινηθεί νομικά.

Η Ομοσπονδία είναι εμπνευστής και ιδρυτικό μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ράγκμπι Λιγκ, η οποία συστάθηκε στις 25 Ιανουαρίου του 1948 στο Μπορντό, όπως και της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Ράγκμπι Λιγκ, η οποία ιδρύθηκε την 1η Ιανουαρίου του 2003.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lyle, Beaton (2009-04-07). «75 Years of French Rugby League». *rleague.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-09-08.. Ανακτήθηκε στις 2011-10-30.
2. ↑  RLEF. «Overview». RLEF. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Αυγούστου 2010. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2009.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Η **ροιοπτελέα** (λατινική και επιστημονική ονομασία *Rhoiptelea*) είναι γένος δικοτυλήδονων φυτών, που ανήκει στην οικογένεια της καρυδιάς, τα καρυοειδή. Είναι μονοτυπικό γένος, δηλαδή περιλαμβάνει ένα μοναδικό είδος φυτού, τη **ροιοπτελέα τη χιλιανθή** (*Rhoiptelea chiliantha*), γνωστή με την κοινή ονομασία «δέντρο με τις αλογοουρές» (αγγλ. «horsetail tree»).

Το γένος αυτό το ταξινομούσαν παλαιότερα στην δική του, ιδιαίτερη οικογένεια, τα **ροιοπτελεοειδή** (*Rhoipteleaceae*), αλλά το ταξινομικό σύστημα APG III του 2009 το ενέταξε στα καρυοειδή, αλλά γίνεται δεκτό τουλάχιστον ότι ανήκει στη δική του ιδιαίτερη *υπο-*οικογένεια, τις **ροιοπτελεοΐδες**.

Το *Rhoiptelea chiliantha* είναι ορεινό φυτό, ιθαγενές της νοτιοδυτικής Κίνας και του βόρειου Βιετνάμ, όπου συναντάται στη φύση σε υψόμετρα από 700 μέχρι 1.600 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε ορεινές περιοχές. Είναι δέντρα που επικονιάζονται από τον άνεμο και τα άνθη τους είναι διετεταγμένα σε μεγάλες πολύκλαδες ταξιανθίες, που κρέμονται. Το μήκος της ταξιανθίας είναι συνήθως 32 εκατοστά και η ταξιανθία μοιάζει με ουρά αλόγου, από όπου και η κοινή ονομασία του είδους. Ο καρπός είναι μικρό κάρυο με στρογγυλευμένα πτερύγια. Τα φύλλα είναι σύνθετα και έχουν υφή χαρτιού. Το ύψος της ροιοπτελέας είναι κατά μέσο όρο 17 μέτρα, ενώ η διάμετρος του κορμού της μπορεί να ξεπεράσει τα 40 εκατοστά. Στην Κίνα έχει ανακηρυχθεί προστατευόμενο είδος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Rhoiptelea chiliantha\_ EOL».
Η **Λουκρέτσια Μπαρμπερίνι** (ιταλ. *Lucrezia Barberini*, 24 Οκτωβρίου 1628 - 24 Αυγούστου 1699) ήταν η σύζυγος του Φραγκίσκου Α΄, Δούκα της Μόντενα και του Ρέτζο.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 1628, και ήταν το μεγαλύτερο παιδί και η πρώτη κόρη του Ταντέο Μπαρμπερίνι, Πρίγκιπα της Παλεστρίνα, και της Άννα Κολόννα. Ήταν αδελφή του Μαφφέο Μπαρεμπερίνι, Πρίγκηπα της Παλεστρίνα, και του καρδινάλιου Κάρλο Μπαρμπερίνι, καθώς και ανιψιά τριών καρδιναλίων και μικρανεψιά του Πάπα Ουρβανού Η΄.

Στις 14 Οκτωβρίου 1654 παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο Α΄ των Έστε, Δούκα της Μόντενα, στη Βασιλική του Αγίου Οίκου του Λορέτο στο Μάρκε. Ήταν η τρίτη σύζυγος του Δούκα μετά από δύο αδελφές της οικογένειας Φαρνέζε. Μαζί απέκτησαν ένα παιδί:

* Ρινάλντο (1655 - 1737), ενδέκατο (συνολικά) παιδί του Φραγκίσκου των Έστε, παντρεύτηκε την Καρλόττα Φηλικίτη του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ, απέκτησαν 7 παιδιά.

Από πολλές απόψεις, ο γάμος αντιπροσώπευε μια μακρόχρονη ανακωχή μεταξύ του Οίκου των Έστε και των Μπαρμπερίνι που είχαν αντιταχθεί κατά τον Πρώτο Πόλεμο του Κάστρο του Λατίου. Ο Φραγκίσκος, στην πραγματικότητα, πολεμούσε μαζί με τον πατέρα του ενάντια στα στρατεύματα του Ταντέο Μπαρμπερίνι. Πέθανε τέσσερα χρόνια μετά το γάμο τους (1658) στη Σαντιά από ελονοσία.

Η Λουκρέτσια Μπαρμπερίνι πέθανε στις 24 Αυγούστου 1699 σε ηλικία 70 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Worldroots: Αρχειοθετήθηκε 15 October 2009 στο Wayback Machine. Barberini
2. ↑  *Papal Genealogy: The Families And Descendants of the Popes* by George L. Williams (McFarland, 2004)
3. ↑  *Penny cyclopaedia of the Society for the diffusion of useful knowledge, Volume 3* (C. Knight, 1835)

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Λουκρητία Μπαρμπερίνι** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 252292361
* ISNI: 0000 0003 7611 5683
* SUDOC: 260731552

 |

 |
Η **Βουλγαρική Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου** (βουλγαρικά: Българската професионална футболна лига, БПФЛ) αποτελεί συναιτερισμό και απαρτίζεται από τις αθλητικές εταιρείες που συμμετέχουν στις επαγγελματικές ποδοσφαιρικές διοργανώσεις της Βουλγαρίας. Ιδρύθηκε το 1991 και είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του ανώτατου πρωταθλήματος της ανώτατης ποδοσφαιρικής κατηγορίας, της Α Φουτμπόλνα Γκρούπα (А Футболна Група), του Κύπελλο Βουλγαρίας (купата на България) και του Σούπερ Καπ Βουλγαρίας (суперкупата на България).

Οι κύριοι στόχοι της ένωσης είναι να στηρίξει την ανάπτυξη του επαγγελματικού ποδοσφαίρου και την ανύψωση του επιπέδου του, καθώς και την οργάνωση και διεξαγωγή του εθνικού σπορ ημερολόγιο στο ποδόσφαιρο. Τα μέσα για την επίτευξη των στόχων αυτών είναι τα εξής: διοργάνωση αγώνων, παροχή βοήθειας στα μέλη της για την επίτευξη βέλτιστων συνθηκών για την επαγγελματική σταδιοδρομία των ποδοσφαιριστών, να ενημερώνει τα μέλη της όσον αφορά τις σύγχρονης έννοιες και μεθοδολογίες για την ανάπτυξη του ποδοσφαίρου, να ενισχύσει και να αυξήσει το επίπεδο της τόσο στη χώρα όσο και στο εξωτερικό και να έρχεται σε επαφή με τους αντίστοιχους οργανισμούς στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Η ένωση συγκεντρώνει χρήματα από: συνδρομές των μελών, τα έσοδα από τις αθλητικές εκδηλώσεις, χορηγίες, δωρεές, διαφημίσεις και άλλες νόμιμες τρόπους. PFL αποδεκτή οικονομική, υλική και οργανωτική υποστήριξη από το κράτος, τους δήμους, δημόσιους οργανισμούς, εταιρείες και άλλους φορείς για την ανάπτυξη του ποδοσφαίρου. Λειτουργεί προς το δημόσιο συμφέρον για την ανάπτυξη του επαγγελματικού ποδοσφαίρου και αύξηση του επιπέδου του στη Βουλγαρία, στο πλαίσιο του εθνικού συστήματος φυσικής αγωγής.

Συσπειρώνει τους ποδοσφαιρικούς συλλόγους των επαγγελματικών ενώσεων, εκπροσωπεί τα συμφέροντα των μελών της ενώπιον των αρχών της εθνικής ομοσπονδίας, οργανώνει και διαχειρίζεται υα πρωταθλήματα ποδοσφαίρου με απόφαση της εκτελεστικής επιτροπής της Βουλγαρικής Ποδοσφαιρικής Ένωσης (БФС), σύμφωνα με τους όρους και τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στους εσωτερικούς κανονισμούς της εθνικής ομοσπονδίας για τα πρωταθλήματα, υποστηρίζει ποδοσφαιρικούς συλλόγους στην αδειών, την ανάθεση και την μεταφορά τους παίκτες, καθώς και την προετοιμασία και την υλοποίηση της κεντρικής συμβάσεις για την πώληση των διαφημιστικών και τηλεοπτικών δικαιωμάτων στις συνεδριάσεις των επαγγελματικών ομάδων, συμμετέχει με εκπροσώπους της στις μόνιμες επιτροπές της εθνικής ομοσπονδίας. Από τις 27 Ιουλίου του 2007 έως και το 2012 ήταν μέλος της EPFL.

Παραπομπές
----------

1. ↑  archive.is БПФЛ | Българската Професионална Футболна Лига
2. ↑  offnews.bg Васил Божков регистрира ФК ЦСКА - София

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
```
Ο **Ημιμαραθώνιος Κρήτης** είναι αθλητική διοργάνωση, η οποία διοργανώνεται από το 2015 την πρώτη Κυριακή του Οκτωβρίου κάθε έτους από τον Αθλητικό Σύλλογο Υγείας Αρκαλοχωρίου «ΑΘΛΗ.Σ.Υ.». Περιλαμβάνει τέσσερις αγώνες δρόμου, 21,1 χιλιομέτρων, 10 χιλιομέτρων, 5 χιλιομέτρων και 1.000 μέτρων για παιδιά Δημοτικού, καθώς και αγώνα ΑΜΕΑ 200 μέτρων. Ο Ημιμαραθώνιος Κρήτης είναι ενταγμένος στο επίσημο ημερολόγιο αγώνων του ΣΕΓΑΣ και έχει μετρηθεί επίσημα από την IAAF και την AIMS.
```

Διαδρομή
--------

Η εκκίνηση και ο τερματισμός όλων των αγώνων είναι στο Δημοτικό Θέατρο Αρκαλοχωρίου. Ο αγώνας 5 χιλιομέτρων είναι ο γύρος του Αρκαλοχωρίου, ο αγώνας των 10 χιλιομέτρων εκτός το Αρκαλοχώρι διασχίζει και το χωριό Χουμέρι. Ο μεγαλύτερος αγώνας των 21,1 χιλιομέτρων Ξεκινάει από το Δημοτικό θέατρο Αρκαλοχωρίου, διασχίζει το Αρκαλοχώρι, το Χουμέρι, το Γαλατά, τη Βόνη, το Θραψανό και τερματίζει στο Δημοτικό θέατρο Αρκαλοχωρίου.

Ιστορία
-------

Ο πρώτος αγώνας διοργανώθηκε τον Νοέμβριο του 2014 και συμπεριελάμβανε αγώνες 5 και 10 χιλιομέτρων με την ονομασία Arkalochori Street Run, λίγους μήνες μετά δημιουργήθηκε ο Αθλητικός Σύλλογος Υγείας Αρκαλοχωρίου που διοργάνωσε το πρώτον Ημιμαραθώνιο Κρήτης την Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2015.

Συμμετοχές
----------

Ο Ημιμαραθώνιος Κρήτης είναι από τους μεγαλύτερους αγώνες δρόμου στην Ελλάδα με συμμετοχές από κορυφαίους αθλητές της χώρας όπως οι Μερούσης Χριστόφορος, Γκελαούζος Κωνσταντίνος, Ζερβάκης Γιάννης, Μίνος Γιώργος, Θεοδωρακάκος Δημήτρης, Μαγγίνας Δήμος, Πετρουλάκη Ελευθερία (*κατέχει το ρεκόρ διαδρομής στις γυναίκες*), Καλλίας Χρήστος, Ανδρικοπούλου Ζωή και πολλοί άλλοι.

Τον αγώνα επιλέγουν και κορυφαίου αθλητές από το εξωτερικό όπως οι Βέλγοι Πακέ Αμορί (*κατέχει το ρεκόρ διαδρομής*) και Ντένις Λέρτε, ο Μαροκινός Γιουσέφ Μπουισανέ, ο Νεοζηλανδός Ντάγκλας Χέμερλοκ και η Γαλλίδα Αμέλ Σεβρίν.

Περισσότεροι από 500 αθλητές ταξιδεύουν από το εξωτερικό για να λάβουν μέρος στον αγώνα.

Παράδοση
--------

Ο Ημιμαραθώνιος δεν είναι μόνο ένα αθλητικό γεγονός αλλά και ένα πολιτιστικό γεγονός που προβάλει την παράδοση, την μουσική και την γαστρονομία της Κρήτης

Στην διαδρομή όλων των αγωνισμάτων, σε περισσότερα από 40 σημεία υπάρχουν μουσικά συγκροτήματα που ενθαρρύνουν τους αθλητές. Στον τερματισμό του αγώνα υπάρχουν χιλιάδες κεράσματα από συνταγές της κρητικής γαστρονομίας που κερνάει η διοργάνωση σε συνεργασία με τους πολιτιστικούς συλλόγους της περιοχής. Αμέσως μετά τις απονομές στήνεται ένα μεγάλο κρητικό γλέντι.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα του αγώνα
* Arkalochori Street Run – Κρήτη | 23 Νοεμβρίου Running Magazine
* Αποτελέσματα Sports Marketing awards Αρχειοθετήθηκε 2023-01-07 στο Wayback Machine.
* Διάκριση για τον Ημιμαραθώνιο Κρήτης στα βραβεία των κορυφαίων του ΠΣΑΤ
Η **Δεύτερη κατηγορία** (ρωσικά: Второй дивизион), γνωστή και ως **Πρωτάθλημα ΠΦΛ** (Первенство ПФЛ), είναι το τρίτο επίπεδο του συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων της Ρωσίας. Το διάστημα 1998–2010, υπεύθυνη διεξαγωγής του πρωταθλήματος ήταν η Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (ПФЛ). Την περίοδο 2011/12 διεξαγόταν από το Τμήμα Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου της Ρωσικής Ποδοσφαιρικής Ένωσης (Департамент профессионального футбола Российского футбольного союза, ДПФ РФС). Από την περίοδο 2013/14, την ευθύνη της διοργάνωσης έχει και πάλι η ПФЛ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Второй дивизион - очень важный пласт» (στα Ρωσικά). Russian Football Union. 6 Δεκεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Η **Αστυνομία της Ρωσίας** (ρωσικά: полиция, προφέρεται: [pɐˈlʲitsɨjə]) είναι η ομοσπονδιακή υπηρεσία επιβολής του νόμου στη Ρωσία και τελεί υπό τον έλεγχο του Υπουργείου Εσωτερικών. Ιδρύθηκε το 2011, αντικαθιστώντας τη μιλίτσιγια, την πρώην αστυνομική υπηρεσία.

Είναι η ομοσπονδιακή αστυνομική υπηρεσία της Ρωσίας που λειτουργεί σύμφωνα με το νόμο περί αστυνομίας (Закон «о полиции»), όπως εγκρίθηκε από την Ομοσπονδιακή Συνέλευση και στη συνέχεια υπέγραψε σε νόμο στις 7 Φεβρουαρίου του 2011 ο τότε Πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Закон РФ "О полиции", N 3-ФЗ».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Ο **Ιωάννης Φρειδερίκος** (γερμ. *Johann Friedrich, Herzog von Braunschweig-Lüneburg*, 25 Απριλίου 1625 - 18 Δεκεμβρίου 1679) από τον Οίκο των Γουέλφων-Αννοβέρου ήταν δούκας του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και πρίγκιπας του Κάλενμπεργκ (1665-79), που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

Βιογραφικά
----------

Ήταν το τρίτο παιδί και ο τρίτος γιος του Γεωργίου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και της Άννας Ελεονώρας, κόρης του Λουδοβίκου Ε΄ της Έσσης-Ντάρμστατ. Μεταστράφηκε στον Καθολικισμό, μόνος αυτός από την οικογένειά του. Το 1665 απεβίωσε ο πρώτος αδελφός του Χριστιανός Λουδοβίκος, και τον κληρονόμησε ο δεύτερος, Γεώργιος Γουλιέλμος του Κάλενμπεργκ, που παραχώρησε το Κάλενμπεργκ στον Ιωάννη Φρειδερίκο. Ο Ιωάννης Φρειδερίκος αποπεράτωσε το 1666 το Ανάκτορο Χέρρενχαουζεν στο Αννόβερο, χτισμένου στο πρότυπο του Ανακτόρου των Βερσαλλιών και διάσημο για τους βασιλικούς κήπους του (Κήποι Χέρρενχαουζεν).

Το 1667 ο Ιωάννης Φρειδερίκος προσέλαβε ως επικεφαλής αρχιτέκτονά του τον Βενετό Τζιρόλαμο Σαρτόριο, που σχεδίασε πολλά κτήρια της πόλης, όπως την εκκλησία Νόιστετερ (Neustädter Kirche, εκκλησία "της νέας πόλης", ονομαζόμενη έτσι ως ευρισκόμενη στην περιοχή του Αννοβέρου *Calenberger Neustadt*), ενώ συνέβαλε αποφασιστικά στην επέκταση των κήπων του Χερρενχάουζεν.

Το 1676 ο Ιωάννης Φρειδερίκος όρισε τον Γκότφριντ Βίλχελμ Λάιμπνιτς ιδιαίτερο σύμβουλό του και βιβλιοθηκονόμο της βιβλιοθήκης του. Έτσι ξεκίνησε μια 40ετής σχέση του Λάιμπνιτς με τον οίκο του Αννόβερου, με αποτέλεσμα τρεις γενιές της δυναστείας του Αννοβέρου να διατηρούν υπό την προστασία τους έναν από τους πλέον εξαίρετους φιλοσόφους και μαθηματικούς της Ευρώπης. 

Απεβίωσε το 1679 χωρίς άρρενες απογόνους και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του, Ερνέστος Αύγουστος, ως πρίγκιπας του Κάλενμπεργκ.

Οικογένεια
----------

Το 1668 νυμφεύτηκε τη Βενεδίκτη Ερριέττα, κόρη του Εδουάρδου του Παλατινάτου-Ζίμμερν, και απέκτησαν τα εξής τέκνα:

* Άννα Σοφία (1670 - 1672).
* Καρλόττα Φηλικίτη (1671 - 1710), παντρεύτηκε τον Ρινάλντο των Έστε, Δούκα της Μόντενα.
* Ερριέττα Μαρία (1672 - 1757).
* Βιλελμίνη Αμαλία (1673 - 1742), παντρεύτηκε τον Ιωσήφ Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Πηγές
-----

* Allgemeine Deutsche Biographie, vol. 14, p. 177-181 (γερμ.)
* «Johann Friedrich (1625-1679) Herzog zu Braunschweig-Lüneburg-Calenberg», ο Ιωάννης Φρειδερίκος στον ιστότοπο welfen.de (γερμ.)
* Ιωάννης Φρειδερίκος Αρχειοθετήθηκε 2020-07-17 στο Wayback Machine. στον γενεαλογικό ιστότοπο geni.com

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  John Frederick, Duke of Brunswick-Lüneburg στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 40183458
* ISNI: 0000 0000 5383 0949
* GND: 119218968
* SELIBR: 192402
* SUDOC: 172047331
* BNF: cb14979438p (data)
* ICCU: MUSV030351

 |

 |
Η Λίλυ Σμιθ (Lilly Smith) ήταν βρετανίδα φεμινίστρια και κολυμβήτρια μεγάλων αποστάσεων. Γεννήθηκε το 1889.

Θέλοντας να αποδείξει ότι η γυναίκα δεν υπολείπεται σε φυσικά προσόντα από τον άνδρα, επεχείρησε το 1912 να κολυμπήσει από το Ντόβερ της Αγγλίας ως το Καλαί της Γαλλίας, δηλαδή να ολοκληρώσει τον κολυμβητικό διάπλου της Μάγχης, μία απόσταση περίπου 32 χλμ σε ευθεία γραμμή · λόγω όμως των ρευμάτων η απόσταση που είναι υποχρεώμενος να διανύσει ο κολυμβητής υπερβαίνει τα 50 χλμ. Μέχρι τότε ο μόνος που είχε κατορθώσει να ολοκληρώσει τον κολυμβητικό διάπλου της Μάγχης ήταν ο Μάθιου Γουέμπ το 1875 και κανένας άλλος. Η Λίλυ Σμιθ συμμετείχε στον αγώνα για το δικαίωμα ψήφου των γυναικών, ήταν δηλαδή σουφραζέτα.

Το 1912 το εγχείρημά της να διαπλεύσει κολυμβητικώς τη Μάγχη διάρκεσε έξι (6) ώρες, αλλά εγκατέλειψε την προσπάθεια. Επανέλαβε το ίδιο εγχείρημα την επόμενη χρονιά, το 1913, αλλά και πάλι δεν κατάφερε να ολοκληρώσει τον διάπλου

Το 1911 η Λίλυ Σμιθ επιχείρησε να κολυμπήσει με επιστροφή από τη Μ. Βρετανία ως το Νησί Γουάιτ, μία απόσταση μικρότερη από το πλάτος της Μάγχης, αλλά με ισχυρότερα ρεύματα. Όντως κατάφερε να ολοκληρώσει το πρώτο σκέλος του άθλου, δηλαδή να φτάσει κολυμπώντας ως τη νησί Γουάιτ, αλλά ενώ επέστρεφε από το νησί του Γουάιτ στην ακτή της Μ. Βρετανίας ένα ατύχημα (πρόσκρουση σε αντικείμενο που επέπλεε) την εξανάγκασε να να εγκαταλείψει την ολοκλήρωση της προσπάθειας .

Πηγές
-----

-Lisa Bier : Fighting the Current-The Rise of American Women's Swimming, 1870-1926 (2011)

-Dave Day-Margaret Roberts: Swimming Communities in Victorian England (2019)

Παραπομπές
----------

1. ↑  L. Bier : Fighting the Current-The Rise of American Women's Swimming, 1870-1926 (2011) σσ. 46-47, D. Day-M. Roberts: Swimming Communities in Victorian England (2019) σ. 274
Το Τζαμί του Σουλεϊμάν στη Ρόδο. 
Η **μουσουλμανική κοινότητα των Δωδεκανήσων** απαρτίζεται από περίπου 5.500 μουσουλμάνους τουρκικής κυρίως καταγωγής, που ζουν στα νησιά των Δωδεκανήσων, Ρόδος (τουρκικά: Rodos‎‎) και Κως (τουρκικά: İstanköy‎‎), τα οποία δεν επηρεάστηκαν από την ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923, δεδομένου ότι τα νησιά βρίσκονταν τότε υπό την κυριαρχία του Βασιλείου της Ιταλίας (από το 1912). Όλοι οι κάτοικοι των νησιών έγιναν Έλληνες πολίτες μετά το 1947, όταν τα νησιά έγιναν μέρος της Ελλάδας.

Ιστορία
-------

Ως αποτέλεσμα αυτής της ενσωμάτωσης στην Ελλάδα και λόγω της κατάστασης μετά το Κυπριακό και της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο το 1974, πολλοί μουσουλμάνοι Τούρκοι εγκατέλειψαν τα νησιά και εγκαταστάθηκαν στην Τουρκία. Πολλοί από αυτούς στερήθηκαν την ελληνική ιθαγένεια και την ιδιοκτησία τους. Μερικοί από αυτούς που παρέμειναν, εγκατέλειψαν την τουρκική γλώσσα και τη θρησκεία τους.

Οι Τούρκοι στην Κω είναι μερικώς οργανωμένοι γύρω από τη Μουσουλμανική Κοινότητα της Κω, η οποία δίνει τον αριθμό των 2.000 για τον συνολικό πληθυσμό των μουσουλμάνων στο νησί.

Εκείνοι στη Ρόδο, οργανώνονται γύρω από τη Μουσουλμανική Κοινότητα της Ρόδου, η οποία δίνει τον αριθμό των 3.500 για τον συνολικό πληθυσμό των μουσουλμάνων στο νησί.

Μερικές φορές, χρησιμοποιείται *από ποιους;*[*ασαφές*] ο πιο γενικός όρος *Adalı* (δηλαδή «νησιώτες»). 

Ο πρόεδρος της κοινότητας τους Μαζλούμ Παϊζάνογλου, εκτιμά τον αριθμό στη Ρόδο ως 2.500 και στην Κω ως 2.000.

Δείτε επίσης
------------

* Μειονότητες στην Ελλάδα
* Τουρκικές μειονότητες στην πρώην Οθωμανική Αυτοκρατορία
* Ελληνόφωνοι μουσουλμάνοι
* Τούρκοι της Δυτικής Θράκης
* Τουρκοκρητικοί
* Μουσουλμανική μειονότητα Δυτικής Θράκης

Παραπομπές
----------

1. ↑  Clogg 2002
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑  News article on the publication of the constitutive article for the Turkish Muslim Association of Kos in the Greek Official Gazette Αρχειοθετήθηκε 2004-07-08 στο Wayback Machine. (Τουρκικά) Σφάλμα στο πρότυπο webarchive: Ελέγξτε την τιμή `|url=`. Empty.
6. ↑   Turkish wedding in Rhodes attended by Abdullah Gül (Τουρκικά)
7. ↑  «İstanköy'de ilk Türk derneği». *arsiv.ntv.com.tr*. 14 Αυγούστου 2000.

Βιβλιογραφία
------------

* Κλογκ, Ρίτσαρντ (2002), *Μειονότητες στην Ελλάδα*, Hurst & Co. Publishers, ISBN 1-85065-706-8 .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστότοπος της κοινότητας των Τούρκων των Δωδεκανήσων που εγκαταστάθηκαν στην Τουρκία (στα τουρκικά)
Η **Διασταύρωση Σιμπούγια** (αγγλικά: *Shibuya Crossing ή Shibuya Scramble Crossing*), είναι διάσημη διασταύρωση που βρίσκεται στην περιοχή Σιμπούγια, στο Τόκιο της Ιαπωνίας. Βρίσκεται ακριβώς μπροστά από την έξοδο της σιδηροδρομικής γραμμής της Σιμπούγια, που κοσμείται από το άγαλμα του θρυλικού σκύλου Χάτσικο. Το άγαλμα του Χάτσικο, αποτελεί ιδιαίτερα δημοφιλές σημείο συνάντησης για τους περαστικούς, και όπως και η ίδια η διασταύρωση, είναι σχεδόν πάντα γεμάτο κόσμο. 

Πέρα από το άγαλμα του Χάτσικο, χαρακτηριστικά στολίδια της Διασταύρωσης Σιμπούγια, αποτελούν οι τρεις γιγάντιες οθόνες τηλεόρασης προσαρτημένες στο εξωτερικό των γύρω κτηρίων, καθώς και το πλήθος διαφημιστικών πινακίδων. Η κοσμοσυρροή που την χαρακτηρίζει, καθώς και το πλήθος διαφημιστικών πινακίδων, έχουν οδηγήσει στην δίκαιη σύγκριση της Διασταύρωσης Σιμπούγια, με την Τάιμς Σκουέρ της Νέας Υόρκης και την Πλατεία Πικαντίλι του Λονδίνου. Η Διασταύρωση Σιμπούγια, αποτελεί την πιο πολυσύχναστη διάβαση πεζών στον κόσμο, με πάνω από 2.500 πεζούς διαβάτες ανά κάθε στιγμή. Ο καθηγητής και αρχιτέκτονας, με έδρα το Τόκιο, Julian Worrall μιλώντας για την Διασταύρωση Σιμπούγια είχε τονίσει ότι, «Η Διασταύρωση Σιμπούγια είναι ένα άριστο παράδειγμα για το τι μπορεί να καταφέρει το Τόκιο, χωρίς καν να προσπαθήσει».

Επιπλέον, η διασταύρωση Σιμπούγια έχει «πρωταγωνιστήσει» ως σκηνικό σε διάφορες ταινίες παγκοσμίου φήμης, όπως οι  Lost in Translation (ελληνικός τίτλος: Χαμένοι στην Μετάφραση), The Fast and the Furious: Tokyo Drift (ελληνικός τίτλος: Μαχητές των Δρόμων: Tokyo Drift), και στα Resident Evil: Afterlife και Resident Evil: Retribution, καθώς και σε διάφορα εγχώριες ή ακόμα και παγκόσμιες εκπομπές και ειδησεογραφικά δελτία. Η θρυλική οθόνη βίντεο, που είχε προβληθεί στις παραπάνω ταινίες, και ιδίως στην ταινία Lost in Translation, στην χαρακτηριστική σκηνή με τον δεινόσαυρο, είχε αποσυρθεί και αντικατασταθεί από μια στατική διαφημιστική πινακίδα, για μικρό χρονικό διάστημα. Όμως επέστρεψε στην θέση της, τον Ιούλιο του 2013. Η Διασταύρωση έχει επίσης προβληθεί, στο βιντεοπαιχνίδι, με έδρα την περιοχή Σιμπούγια, The World Ends With You.

Η Διασταύρωση Σιμπούγια πρωταγωνίστησε και στην τελετή λήξης των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2016, ως διαφήμιση για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020, που θα πραγματοποιούνταν στο Τόκιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μάρεϊ Μπέχνερ, Μαριάν. «Tokyo: 10 Things To Do». *Time: Travel*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Αυγούστου 2019. .

Πηγές
-----

* «Shibuya Crossing - Shibuya, Tokyo». *JapanTravel* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2020.  https://en.japantravel.com/tokyo/shibuya-crossing/3016
* Buddha, Words by Joshua Mellin, CNN Video by Black. «Tokyo's Shibuya Crossing: Welcome to the world's wildest intersection». *CNN* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2020.
* https://edition.cnn.com/travel/article/shibuya-crossing-tokyo-japan/index.html[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Joy, Alicia. «A Short History of Tokyo's Shibuya Crossing». *Culture Trip*. Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2020. https://theculturetrip.com/asia/japan/articles/tokyos-most-iconic-attraction-shibuya-crossing/
Εικόνα του δορυφόρου Landsat που δείχνει την υποτιθέμενη τοποθεσία του νησιού.
Η **Νήσος Σάντυ** (στα αγγλικά: Sandy Island, μερικές φορές επισημασμένο στα γαλλικά: Île de Sable, και στα ισπανικά: Isla Arenosa) είναι ένα ανύπαρκτο νησί που είχε καταγραφεί για πάνω από έναν αιώνα να βρίσκεται κοντά στο γαλλικό έδαφος της Νέας Καληδονίας μεταξύ των Νήσων Τσέστερφιλντ και του Υφάλου του Νηρέα στην ανατολική Θάλασσα των Κοραλλίων. Το νησί συμπεριλήφθηκε σε πολλούς κανονικούς, αλλά και ναυτικούς χάρτες ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα, και απέκτησε μεγάλη προσοχή από το κοινό και τα μέσα ενημέρωσης το Νοέμβριο του 2012 όταν το R/V Southern Surveyor, ένα αυστραλιανό πλοίο επιθεώρησης, πέρασε μέσα από την περιοχή και το «ξε-ανακάλυψε». Το νησί αφαιρέθηκε γρήγορα από πολλούς χάρτες και σύνολα δεδομένων, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων του National Geographic Society και τους Χάρτες Google.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* A full satellite image of the area by DigitalGlobe
* Sandy Island through nautical maps
* No Land Ho: Sandy Island and the Age of Un-Discovery
Ο **δανοαλγερινός πόλεμος** επίσης γνωστός ως **αλγερινή αποστολή** (δανικά: *Den Algierske Ekspedition*), ήταν μια σύγκρουση που διήρκησε από το 1769 έως το 1772 μεταξύ της Δανίας-Νορβηγίας και του εγιαλετίου του Αλγερίου που αποτελούσε επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ιστορικό και έναρξη της σύγκρουσης
----------------------------------

Το δανικό-νορβηγικό εμπόριο στη Μεσόγειο διευρύνθηκε σημαντικά στα μέσα του 18ου αιώνα. Προκειμένου να προστατεύσει την κερδοφόρα επιχειρηματική δραστηριότητα από την πειρατεία, η Δανία-Νορβηγία είχε εξασφαλίσει ειρηνευτική συμφωνία με τα κράτη της Μπαρμπαριάς, με την καταβολή ετήσιου φόρου στους Βερβερινούς ηγέτες και επιπλέον στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1766 ο Μπαμπά Μοχάμεντ μπεν-Οσμάν ορίστηκε νταής του Αλγερίου. Ζήτησε να αυξηθεί η ετήσια πληρωμή της Δανίας-Νορβηγίας και να λάβει νέα δώρα. Η Δανία-Νορβηγία αρνήθηκε τις απαιτήσεις. Λίγο αργότερα, Αλγερινοί πειρατές κατέλαβαν τρία δανικά-νορβηγικά πλοία και πώλησαν το πλήρωμα ως δούλους.

Απάντηση
--------

Τα πολεμικά πλοία φορτωμένα με πυρίτιδα και σφαίρες απέπλευσαν από την Κοπεγχάγη στις 16 Μαΐου 1770. Απειλούσαν να βομβαρδίσουν την πρωτεύουσα του εγιαλετίου εάν οι Αλγερινοί δεν συμφώνησαν σε μια νέα ειρηνευτική συμφωνία με δανικούς όρους. Το Αλγέρι δεν εκφοβίστηκε και ο βομβαρδισμός της Δανίας-Νορβηγίας τελείωσε με αποτυχία, καθώς ένα μεγάλο μέρος του πληρώματος υπέστη σοβαρές ασθένειες εξαιτίας της εκδήλωσης τυφοειδούς πυρετού. Τα πλοία δεν μπόρεσαν να αντέξουν τις αντεπιθέσεις των βαρέων πυροβόλων από τους Αλγερινούς, που προκάλεσαν φθορές στα κύτη τους. Ο στόλος της Δανίας-Νορβηγίας εκτόξευσε περίπου 75 βόμβες ενάντια στην πόλη του Αλγερίου πριν εγκαταλειφθεί η επίθεση. Στη συνέχεια ο στόλος προχώρησε σε αποκλεισμό της πόλης.

Επακόλουθο
----------

Το 1772 στάλθηκε αντιπροσωπεία στο Αλγέρι και μετά από πέντε ημέρες διαπραγματεύσεων, ολοκληρώθηκε νέα ειρηνευτική συμφωνία με την οποία το Αλγέρι πληρώθηκε ικανοποιητικά. Επιπλέον, η Δανία-Νορβηγία έπρεπε να πληρώσει για την επιστροφή κάθε σκλάβου που είχε συλληφθεί κατά τη διάρκεια του πολέμου. Δανοί και Νορβηγοί δούλοι που πωλήθηκαν σε ιδιώτες ιδιοκτήτες σκλάβων έπρεπε να διαπραγματευτούν μεμονωμένα τις τιμές της ελευθερίας τους. Σήμερα ο πόλεμος έχει ξεχαστεί ως επί το πλείστον στη Δανία και τη Νορβηγία, επειδή δεν έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη δανική και νορβηγική ιστορία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mortensen, Silas (30 Ιουνίου 2015). «Danmark bombede Algier – og glemte alt om det». videnskab.dk. Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2015.
2. ↑  Torbjørn Ødegaard; Oppgjøret med røverstaten Algier 1769-72, published by Marinemuseet, Horten 2010 (in Norwegian)
3. ↑  «Krigen mod Algier». *natmus.dk* (στα Danish). National Museum of Denmark. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Σεπτεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2018. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
4. ↑  Struwe, Lars. «Danmark bombede Algier – og glemte alt om det» (στα Danish). videnskab.dk. .

Βιβλιογραφία
------------

* Torbjørn Ødegaard; *Oppgjøret med røverstaten Algier 1769-72*, utgitt av Marinemuseet, Horten år 2010
Η **εθνική ομάδα ράγκμπι γιούνιον της Κύπρου**, γνωστή και ως τα *Αγρινά*, αντιπροσωπεύει την Κύπρο στις διεθείς διοργανώσεις ράγκμπι γιούνιον. Η εθνική ομάδα τελεί υπό τη διοίκηση της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ράγκμπυ.

Η ομάδα κατάφερε να κερδίσει τα 28 από τα 30 παιχνίδια της και κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ για το μεγαλύτερο σερί νικών σε διεθνές επίπεδο με 24, το οποίο σταμάτησε στις 15 Νοεμβρίου 2014 με την ήττα από τη Λετονία. Αποκλείστηκε επίσης με αμφιλεγόμενο τρόπο από τη φάση νοκ-άουτ των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ράγκμπι του 2015, καθώς δεν πληρούσε τα απαραίτητα κριτήρια συμμετοχής σύμφωνα με το Διεθνές Συμβούλιο Ράγκμπι.

Ιστορία
-------

Το πρώτο διεθνές παιχνίδι της εθνικής ομάδας ράγκμπι γιούνιον ανδρών, πραγματοποιήθηκε στις 24 Μαρτίου 2007 με αντίπαλο την Ελλάδα στην Πάφο. Η Κύπρος κέρδισε το παιχνίδι με 39-3 μπροστά από 2.500 οπαδούς. Τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο του 2007, η Κύπρος κέρδισε το Αζερμπαϊτζάν, το Μονακό και τη Σλοβακία για να κερδίσει το FIRA 3D Tournament, ένα μεγάλο επίτευγμα στην πρώτη της περίοδο στη διεθνή σκηνή. Ωστόσο έχασε τον αγώνα για άνοδο στο επίπεδο 3C στις 6 Σεπτεμβρίου 2008 από το Ισραήλ με 23–14. Παρέμεινε στην FIRA AER ENC Division 3D με το Αζερμπαϊτζάν, το Μονακό, τη Σλοβακία και τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη μέχρι την πρόσφατη νίκη εναντίον της Βοσνίας.

Στάδιο
------

Η θνική ομάδα ράγκμπι γιούνιον της Κύπρου διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο στάδιο «Στέλιος Κυριακίδης», χωρητικότητας 9.394 θεατών, που βρίσκεται στην Πάφο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γνώρισε το ράγκμπι από τα «Αγρινά» sigmalive.com
2. ↑  «Cyprus denied Rugby World Cup chance». *ESPN Scrum*. 15 Απριλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2014.
3. ↑  McCowan, Alexander (March 27, 2007). «Cyprus trounce Greece in first international rugby match». *Cyprus Mail*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2007-09-27.. Ανακτήθηκε στις 2007-03-28.
4. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
 Εθνικές αθλητικές ομάδες της Κύπρου |
| --- |
|  |
| 
* Αντισφαίριση
	+ Α
	+ Γ
	+ Μ
* Καλαθοσφαίριση
	+ Α
	+ Γ
* Κρίκετ
* Μπέιζμπολ
* Πετοσφαίριση
	+ Α
	+ Γ
* Ποδόσφαιρο
	+ Α
	+ Γ
* Ποδόσφαιρο σάλας
* Ποδόσφαιρο άμμου
* Ράγκμπι γιούνιον
	+ Α
	+ Α7
 |
|  |
| 
* Ολυμπιακοί Αγώνες
* Παραολυμπιακοί Αγώνες
* Μεσογειακοί Αγώνες
 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Cyprus Rugby Federation  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Cyprus national rugby union team  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Χάρτης της Κυρηναϊκής και της Μαρμαρικής κατά την ρωμαϊκή εποχή (Samuel Butler, 1907)
Η **Μαρμαρική** κατά την αρχαία ελληνορωμαϊκή γεωγραφία ήταν παραλιακή περιοχή της αρχαίας Λιβύης μεταξύ Κυρηναϊκής και Αιγύπτου. Αντιστοιχούσε στην σημερινή περιοχή των συνόρων Αιγύπτου και Λιβύης. Περιελάμβανε τις πόλεις Μπόμπα (αρχαία Φθία), Τίμιμι (Πάλιουρος), Τομπρούκ (Αντίπυργος), Ακρόμα (Γωνία), Μπαρντία, Αλ-Σαλούμ και Σίντι Μπαράνι (αρχαία Ζύγρα). Τα νότια σύνορα της Μαρμαρικής περιελάμβαναν και την 'Οαση της Σίβας που εκείνη την εποχή ήταν γνωστή για το ιερό του αιγυπτιακού θεού Άμωνος. Το ανατολικό κομμάτι της Μαρμαρικής, που θεωρούνταν από μερικούς γεωγράφους ως ξεχωριστό τμήμα μεταξύ Μαρμαρικής και Αιγύπτου, ήταν γνωστό ως *Λιβύης Νόμος*. Στην ύστερη αρχαιότητα, η Μαρμαρική ήταν γνωστή ως Κάτω Λιβύη ενώ η Κυρηναϊκή ως Άνω Λιβύη.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Leonhard Schmitz, *A manual of ancient geography*, Blanchard and Lea, 1857, 383-384.
Η **Στεάουα Βουκουρεστίου** (ρουμανικά: *Steaua București*, προφέρεται: [ˈste̯awa bukuˈreʃtʲ]) είναι ρουμανική αθλητική κοινωνία από το Βουκουρέστι της Ρουμανίας, η οποία ανοίκει στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας της χώρας. Είναι ο πιο επιτυχημένος σύλλογος στη Ρουμανία από άποψη διεθνών αλλά και συνολικών τροπαίων. Ιδρύθηκε στις 7 Ιουνίου του 1947 ως ΑΣΑ Βουκουρεστίου (ASA Bucureşti), ενώ μετονομάστηκε αρκετές φορές για να πάρει την επωνυμία ΚΣΑ Στεάουα Βουκουρεστίου (CSA Steaua Bucureşti, ελληνικά: Αστέρας) το 1961.

Ο σύλλογος είναι ιστορικά γνωστός ως το αθλητικό σωματείο του ρουμανικού στρατού. Το μόνο τμήμα που έχει διαχωριστεί από την αθλητική κοινωνία είναι αυτό του ποδοσφαίρου το 1998, παίρνοντας την ονομασία ΦΚ Στεάουα Βουκουρεστίου (FC Steaua București) και του οποίου η μόνη σύνδεση με το στρατό παραμένει η ιστορική παράδοση και η έδρα του, το στάδιο Γκεντσέα (Stadionul Ghencea), το οποία ανήκει ακόμα στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, αλλά έχει εκμισθωθεί για ένα διάστημα 49 χρόνων στην ποδοσφαιρική ομάδα.

Τα τμήματα που ανήκουν στη Στεάουα Βουκουρεστίου είναι τα εξής, ράγκμπι, χόκεϊ επί πάγου, χειροσφάιριση, υδατοσφαίριση, καλαθοσφαίριση, πετοσφαίριση, στίβος, κολύμβηση, γυμναστική, πυγμαχία, κωπηλασία, κανόε καγιάκ, σκοποβολή, άρση βαρών, ξιφασκία, αντισφαίριση, ποδηλασία και τζούντο. Επίσης υπάρχει και το τμήμα βούσου, το οποίο διευθύνεται από τον ποδοσφαιρικό σύλλογο.

Ονομασίες
---------

Ακολουθούν οι ονομασίες του συλλόγου έως σήμερα.

* Asociația Sportivă a Armatei București (1947–1948)
* Clubul Sportiv Central al Armatei (1948–1950)
* Casa Centrală a Armatei (1950–1961)
* Clubul Sportiv al Armatei Steaua (1961–σήμερα)

Εικόνες
-------

* Πρωταθλήτρια Ευρώπης το 1986Πρωταθλήτρια Ευρώπης το 1986
* Γραμματόσημο του 2007Γραμματόσημο του 2007

Παραπομπές
----------

1. ↑  Clubul Sportiv al Armatei Steaua karate.info.ro

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Η **εκλογή Επιτρόπου Ασφάλισης του Κάνσας το 1994** έλαβε χώρα στις 8 Νοεμβρίου, μαζί με άλλες εκλογές στην πολιτεία του Κάνσας και ταυτόχρονα με τις εκλογές για την Βουλή των Αντιπροσώπων και τη Γερουσία των ΗΠΑ. H Καθλίν Σιμπέλιους που είχε το χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος νίκησε με μεγάλη διαφορά τον εν ενεργεία Επίτροπο Ρον Τοντ. Η Σιμπέλιους έγινε το πρώτο μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος που ανέλαβε το αξίωμα από το 1882 και το πρώτο μη μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος από το 1896 που το κέρδιζε. Επίσης ήταν η πρώτη γυναίκα που εκλέχθηκε στο αξίωμα.

Συνέπειες
---------

Η εκλογή αποτέλεσε την έναρξη της πολιτικής καριέρας της Σιμπέλιους σε πανπολιτειακό επίπεδο, καθώς το 2002 έγινε Κυβερνήτης του Κάνσας και αργότερα υπουργός Υγείας και Ασφάλισης στην κυβέρνηση του Μπάρακ Ομπάμα