**Το σχολείο των γυναικών** (γαλλ. *L'École des femmes*) είναι μια πεντάπρακτη κωμωδία του Μολιέρου σε στίχους. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Παλαί Ρουαγιάλ στις 26 Δεκεμβρίου 1662 για τον αδελφό του Βασιλιά.

Στην εποχή που οι γάμοι κανονίζονταν είτε από τα συμφέροντα των οικογενειών είτε από τον ορθολογισμό των γονέων, ο Μολιέρος απεικονίζει τον έρωτα ως δύναμη απελευθέρωσης και αυτοεκπλήρωσης. Σε ένα θεατρικό που συνδυάζει την κωμωδία με την ποίηση, προσφέρει έναν πρωτότυπο προβληματισμό για τη χειραφέτηση των γυναικών και τη δύναμη των αισθημάτων.

Οι αντιδράσεις που προκάλεσε οδήγησαν στην απάντηση του Μολιέρου με την *Κριτική του σχολείου των γυναικών*, που παρουσιάσθηκε λίγους μήνες αργότερα.

Υπόθεση του έργου
-----------------

Εικονογράφηση από έκδοση του 1773
Ο Αρνόλφ, ο κεντρικός πρωταγωνιστής, είναι ένας σαραντάρης άνδρας που έχει πάρει υπό την προστασία του τη μικρή Αγνή από τη γέννησή της. Έχοντας αποκτήσει έμμονη ιδέα ότι η σύζυγος που θα αποκτήσει κάποια στιγμή θα τον απατήσει, αποφασίζει να μεγαλώσει την Αγνή έτσι ώστε, όταν φτάσει σε ηλικία γάμου, να την παντρευτεί και να μην έχει τέτοιες έγνοιες. Γι' αυτό το λόγο τη στέλνει σε μοναστήρι.

Στην αρχή του έργου, βλέπουμε τον Κρισάλντ, φίλο του Αρνόλφ, να τον συμβουλεύει και να τον προειδοποιεί για τις πράξεις του. 

Στη σκηνή παρουσιάζεται ο Οράτιος, γιος του Ορόντ, φίλου του Αρνόλφ, ο οποίος ερωτεύεται την Αγνή. Στον Οράτιο ο Αρνόλφ έχει συστηθεί με άλλο όνομα κι έτσι εκείνος του εκμυστηρεύεται τον έρωτά του για την Αγνή χωρίς να γνωρίζει την αληθινή του ταυτότητα. Έτσι, ο Αρνόλφ "μηχανορραφεί" για να παραμερίσει τον Οράτιο και να βεβαιωθεί ότι η Αγνή θα τον παντρευτεί.

Η Αγνή όμως ερωτεύεται τον Οράτιο κι έτσι με τη σειρά της παριστάνει στον Αρνόλφ την καλή και πειθήνια υποψήφια σύζυγο, ενώ ταυτόχρονα σχεδιάζει το μέλλον της με τον Οράτιο. Στην τελευταία σκηνή, ο πατέρας του Οράτιου με ένα φίλο του, τον Ερρίκο, καταφθάνουν κι αναγγέλλουν τους γάμους του Οράτιου με την κόρη του Ερρίκου, που αποδεικνύεται πως είναι η Αγνή. Ανατρέπονται τελικά όλα τα σχέδια του Αρνόλφ και προς μεγάλη απογοήτευσή του οι νέοι ενώνονται.

Η διαμάχη
---------

Το έργο γνώρισε τεράστια επιτυχία στο κοινό αλλά πυροδότησε μια σειρά από συζητήσεις γνωστές ως «Διαμάχη του Σχολείου των γυναικών». Αυτή η διαμάχη, την οποία εκμεταλλεύτηκε επιδέξια ο Μολιέρος, του έδωσε την ευκαιρία να απαντήσει στις κριτικές που του απηύθυναν, γελοιοποιώντας τους πολέμιούς του και εκθέτοντας τις απόψεις του για την κωμωδία σε ένα έργο με τίτλο *Η κριτική του σχολείου των γυναικών*, που ανέβηκε στη σκηνή του ίδιου θεάτρου το επόμενο έτος, τον Ιούνιο του 1693. Οι κατηγορίες αναφέρονταν κυρίως στην παράβαση των κανόνων της κλασικής κωμωδίας αλλά και στη διακωμώδηση του θεσμού του γάμου, στην παρωδία της θρησκείας στη σκηνή κ.α..

Ελληνικές Θεατρικές Παραστάσεις
-------------------------------

Κατάλογος βασικών πληροφοριών ελληνικών θεατρικών αναπαραστάσεων του έργου "Το σχολείο των γυναικών"

Παραπομπές
----------

1. ↑ . «larousse.fr/encyclopedie/oeuvre/L'École des femmes».
2. ↑ . «franceculture.fr/oeuvre/lecole-des-femmes-bac-2020». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 13 Αυγούστου 2021.
3. ↑ . «etudiant.lefigaro.fr/article/moliere-l-ecole-des-femmes».
4. ↑ . «jstor.org/Teaching Ignorance: L'Ecole des Femmes».
5. ↑ . «lepetitlecteur.fr/ecole-des-femmes/resume/».
6. ↑ . «commentairecompose.fr/l-ecole-des-femmes-resume/».
7. ↑ . «etudier.com/dissertations/Fiche-De-Lecture-La-Critique-».

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Έργα του Μολιέρου |
| --- |
|  |
| Κωμωδίες | 
* *Ο ιπτάμενος γιατρός* (1645)
* *Η ζήλια του Μπαρμπουιγιέ* (1660)
* *Ο ασυλλόγιστος* (1653)
* *Τα ερωτικά πείσματα* (1656)
* *Οι Γελοίες Κομψευόμενες* (1659)
* *Σγαναρέλος ή ο κατά φαντασίαν κερατάς* (1660)
* *Ο δον Γκαρσία της Ναβάρρας* (1661)
* *Σχολείο συζύγων* (1661)
* *Οι ενοχλητικοί* (1661)
* *Το σχολείο των γυναικών* (1662)
* *Η κριτική του σχολείου των γυναικών* (1663)
* *Ο αυτοσχεδιασμός των Βερσαλλιών* (1663)
* *Γάμος με το στανιό* (1664)
* *Η πριγκίπισσα της Ήλιδας* (1664)
* *Ταρτούφος*(1664)
* *Δον Ζουάν ή Το πέτρινο συμπόσιο* (1665)
* *Ο έρωτας γιατρός* (1665)
* *Ο Μισάνθρωπος* (1666)
* *Γιατρός με το στανιό* (1666)
* *Ο Σικελός ή Ο έρωτας ζωγράφος* (1667)
* *Αμφιτρύων* (1668)
* *Ζωρζ Νταντέν ή Ο αμήχανος σύζυγος* (1668)
* *Ο Φιλάργυρος* (1668)
* *Ο κύριος ντε Πουρσονιάκ* (1669)
* *Οι υπέροχοι εραστές* (1670)
* *Ο Αρχοντοχωριάτης* (1670)
* *Ψυχή* (1671)
* *Οι κατεργαριές του Σκαπίνου* (1671)
* *Η κόμισσα ντ’ Εσκαρμπανιάς* (1671)
* *Οι σοφές γυναίκες* (1672)
* *Ο κατά φαντασίαν ασθενής* (1673)
 |  |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 242177359
* LCCN: no2013078703
* GND: 4232246-7
* SUDOC: 027664139
* BNF: cb11965800h (data)

 |

 |