recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Μίλντρεντ** (*Mildred*) είναι ένας μικρός αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 14,468. Ανακαλύφθηκε το 1916 από τους Αμερικανούς αστρονόμους Σηθ Μπαρνς Νίκολσον και Χάρλοου Σάπλεϋ, που παρατηρούσαν από το Αστεροσκοπείο του όρους Γουίλσον της Καλιφόρνια με χρήση του τηλεσκοπίου του 1,5 μέτρου, και πήρε το όνομά του από το βαφτιστικό όνομα της κόρης του Σάπλεϋ.

Καθώς μόνο δύο παρατηρήσεις της Μίλντρεντ πραγματοποιήθηκαν μετά την ανακάλυψή της, η τροχιά της δεν στάθηκε δυνατό να προσδιορισθεί με αρκετή ακρίβεια, οπότε ο αστεροειδής χάθηκε και ξαναβρέθηκε μετά από παρατηρήσεις του το 1985 και το 1991. Η 878 Μίλντρεντ έδωσε το όνομά της στην «Οικογένεια της Μίλντρεντ», μία υποομάδα της Οικογένειας αστεροειδών της Νύσας. Η Οικογένεια της Μίλντρεντ, και η ίδια η Μίλντρεντ ως μέλος της, πιστεύεται ότι δημιουργήθηκαν από τον σχετικώς πρόσφατο θρυμματισμό ενός μεγαλύτερου αστεροειδή.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Οι διαστάσεις της Μίλντρεντ είναι της τάξεως των 4 χιλιομέτρων, αν υποθέσουμε ότι το άλβεδό της είναι παρόμοιο με αυτό του πλανήτη `Αρη (0,2). Ο φασματικός τύπος της είναι **S** (λιθώδης).

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000878.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αστεροειδείς| 877 Βαλκυρία | 878 Μίλντρεντ | 879 Ρικάρντα |
Η **Λόρεν Όλιβερ** είναι Αμερικανή συγγραφέας.

Βιογραφία
---------

Η Λόρεν Όλιβερ προέρχεται από οικογένεια συγγραφέων και υπήρξε ανέκαθεν μανιώδης αναγνώστρια. Σπούδασε φιλοσοφία και λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο, και στη συνέχεια εργάστηκε ως βοηθός υπεύθυνου έκδοσης σε μεγάλο εκδοτικό οίκο στη Νέα Υόρκη. Το μυθιστόρημα "Πριν φύγω" είναι το πρώτο της· είναι υποψήφιο για το βραβείο των Romantic Times για το καλύτερο νεανικό μυθιστόρημα του 2010 στην κατηγορία του φανταστικού και έχει συμπεριληφθεί στη λίστα του Publisher's Weekly με τα καλύτερα βιβλία του 2010. Επίσης βρισκόταν για εβδομάδες στη λίστα ευπώλητων βιβλίων της εφημερίδας Νιου Γιορκ Τάιμς (New York Times). Το "Παραλήρημα" ήταν υποψήφιο για τη λίστα ALA Best Fiction for Young Adults και τα βραβεία Good Reads Choice του 2011 και χαρακτηρίστηκε από το Amazon το καλύτερο εφηβικό μυθιστόρημα του 2011. Η ίδια η συγγραφέας λέει ότι είναι ιδιαιτέρως ευγνώμων που μπορεί να συνεχίσει να γράφει, καθώς ποτέ δεν ήταν καλή σε οτιδήποτε άλλο. Τα κινηματογραφικά δικαιώματα και των δύο βιβλίων της έχουν πουληθεί και αναμένεται η μεταφορά τους στη μεγάλη οθόνη.

Το βιβλίο με τίτλο "Παραλήρημα" κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2012 και στην ελληνική αγορά. Η υπόθεση του βιβλίου εκτυλίσσεται σε μια αφιλόξενη Αμερική, όπου κάθε πόλη περιχαρακώνεται με σύνορα προκειμένου να διαφυλαχθεί η υγεία του πληθυσμού, μια φριχτή και ολέθρια νόσος απειλεί να αφανίσει ολόκληρη την ήπειρο. Η χειρότερη επιδημία όλων των εποχών: ο έρωτας.
Η κεντρική ηρωίδα, η Λένα μετράει τις μέρες αντίστροφα, μέχρι την ημερομηνία όπου θα υποβληθεί στη χειρουργική διαδικασία, η οποία θα την καταστήσει απρόσβλητη στη νόσο. Ώσπου ένα τυχαίο γεγονός θα αλλάξει τη ζωή της για πάντα.

Βιβλία
------

* Oliver, Lauren, *Παραλήρημα*, Α' έκδοση, εκδ. Ψυχογιός, ISBN 978-960-496-531-1
* Oliver, Lauren, *Παραλήρημα*, Α' έκδοση, εκδ. Ψυχογιός, ISBN 978-960-453-890-4

Πριν φύγω,Εκδόσεις Ψυχογιός

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 9  Απριλίου 2014.
2. ↑  (Γαλλικά) *NooSFere*. 2147190370. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  (Αγγλικά) *Internet Speculative Fiction Database*. 142242. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  Ιστοσ. BestPrice.gr, Παραλήρημα[*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  Ιστοσ. BestPrice.gr Πριν Φύγω[*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφικό Λόρεν Όλιβερ
* Παρουσίαση βιβλίου "Παραλήρημα"[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Εκδοτικός Οίκος "Ψυχογιός" Αρχειοθετήθηκε 2012-03-30 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 78868425
* **Europeana**: agent/base/127831
* LCCN: n2009011956
* ISNI: 0000 0001 1878 3902
* GND: 142136794
* SELIBR: 350663
* SUDOC: 153511508
* BNF: cb162747689 (data)
* BIBSYS: 12031047
* MusicBrainz: ee2ed876-c79e-4a85-96d7-350f389fdd31
* NKC: xx0144178
* ICCU: LO1V375337
* BNE: XX5005315

 |

 |
Συντεταγμένες: 37°56′21.44″N 23°41′56.98″E﻿ / ﻿37.9392889°N 23.6991611°E﻿ / 37.9392889; 23.6991611

Η **Αμφιθέα** είναι συνοικία στο Παλαιό Φάληρο. Η περιοχή εκτείνεται από την οδό Αχιλλέως μέχρι τη λεωφόρο Συγγρού και από την οδό συνταγματάρχου Ζησιμοπούλου μέχρι την οδό Παμφυλίας. Η Αμφιθέα ονομάστηκε μάλλον έτσι λόγω της θέας που αντικρίζει κανείς σε αυτήν την περιοχή καθώς βλέπεις όλο το λεκανοπέδιο της Αττικής σε όλο του το πλάτος. Άλλες ονομασίες της περιοχής παλαιότερα ήταν Βουρλοπόταμος ή Ξηροτάγαρος. Η Αμφιθέα είναι γνωστή για τα πολυάριθμα εστιατόριά της καθώς και για το πράσινο που υπάρχει στην περιοχή κάνοντάς την να είναι ένας από τους «πνεύμονες» της Αττικής. Την περιοχή διασχίζει η λεωφόρος Αμφιθέας, η οποία έχει πάρει το όνομα της από τη συνοικία. Η λεωφόρος Αμφιθέας εκτείνεται από το ρέμα της Πικροδάφνης μέχρι την λεωφόρο Συγγρού.

Βουρλοπόταμος
-------------

Η ονομασία Βουρλοπόταμος που είχε η συνοικία κατά τη χρονική περίοδο 1930-1960 οφείλεται στο ρέμα που διέσχιζε την περιοχή. Το ρέμα αυτό διέσχιζε την οδό Τυρταίου - Γοργοποτάμου (η ονομασία έχει προέρθει από το ρέμα) - Λ. Αμφιθέας και Αγίας Κυριακής. Το ρέμα εκβάλει στο Δέλτα Φαλήρου. Σήμερα το ρέμα δεν υπάρχει στην παλαιά μορφή καθώς πάνω σε αυτό χτίστηκαν πολυκατοικίες αλλά συνεχίζει να ρέει υπογείως.

Πλατεία Ντάβαρη
---------------

Η πλατεία Ντάβαρη παίζει σημαντικό ρόλο στη δομή της περιοχής καθώς είναι η είσοδος της συνοικίας από τη λεωφόρο Αμφιθέας αλλά επίσης σημαντικό είναι πως γύρω από αυτή δεσπόζει η αγορά ολόκληρης της περιοχής. Η ονομασίας της πλατείας έχει δοθεί από τον τέως δήμαρχο Παλαιού Φαλήρου Ι. Ντάβαρη.

Σύγχρονη μορφή, μέσα μεταφοράς
------------------------------

Η Αμφιθέα με την πάροδο του χρόνου έχει συγχρονιστεί στις απαιτήσεις της σύγχρονης ζωής γι' αυτό μπορεί να παρατηρήσει κανείς πολυάριθμες πολυκατοικίες, σχολεία και χώρους αναψυχής. Η περιοχή έχει εύκολη πρόσβαση στα μέσα μεταφοράς καθώς από το 2004 το τραμ διασχίζει την περιοχή, ενώ και αρκετές λεωφορειακές γραμμές περνούν από εκεί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΜΟΥΣΕΙΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙΩΝ ΣΤΟ ΠΑΛΑΙΟ ΦΑΛΗΡΟ [ΟΙΚΙΑ ΚΟΥΛΟΥΡΑ] [2013]». *mlp-blo-g-spot.blogspot.gr*. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2017.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Συνοικίες και περιοχές του Παλαιού Φαλήρου |
| --- |
|  |
| 
* Αγία Βαρβάρα
* Αμφιθέα
* Έδεμ
* Κοψαχείλα
* Μπάτης
* Παλμύρα
* Παναγίτσα
* Πικροδάφνη
* Τροκαντερό
* Φλοίσβος
 |

 |
Ακτές λιμνοθάλασσας Σάσικ
Η **Λιμνοθάλασσα Σάσικ** ή **Κούντουκ** (Ουκρανικά: Сасик, Кундук, Ρουμανικά: *Limanul Sasic, Conduc,* Τουρκικά: *Sasık Gölü, Kunduk Gölü)* είναι λιμνοθάλασσα στη νότια Ουκρανία κοντά στο Δέλτα του Δούναβη.Πρόκειται για μια περιοχή υγροτόπων που είναι καταχωρημένη στο Ραμσάρ και είναι σημαντική για τη μετανάστευση και την αναπαραγωγή πουλιών της περιοχής. Περίπου 25.000 ζευγάρια πουλιών υγροτόπων κάνουν τις φωλιές τους εκεί και η εποχιακή συσσώρευση τους είναι έως και 100.000.

Η περιοχή της λιμνοθάλασσας είναι 215 τ.χλμ και το βάθος της φτάνει τα 3,3 μ..Μέχρι το 1978, η λιμνοθάλασσα χωρίζονταν σε δύο μέρη:την περιοχή του βόρειου υφάλμυρου νερού, συμπεριλαμβανομένων των ποταμών Κογκαλνίκ και Σαράτα, και μια νότια θαλάσσια περιοχή.Η λιμνοθάλασσα διαχωρίστηκε από τη θάλασσα με αμμόλοφο πλάτους 0,5 χλμ..

Φράγμα και επιπτώσεις
---------------------

Ψάρεμα στο παράκτιο τμήμα των εκβολών, στην περιοχή του φράγματος
Το 1978 κατασκευάστηκε ένα φράγμα από σκυρόδεμα στην άμμο και η λιμνοθάλασσα συνδέθηκε με τον Δούναβη μέσω ενός καναλιού, μέσα από το οποίο νερά κατέληγαν στη λιμνοθάλασσα. Αυτό όμως, έχει αλλάξει αρνητικά την αλατότητα στη λιμνοθάλασσα. Αυτό και η διαταραχή από ψυχαγωγικές και εμπορικές αλιευτικές δραστηριότητες επηρέασε τον βιότοπο για τα άγρια πτηνά.

Ακτές στην κορυφή των εκβολών, περιοχή του χωριού Χλιμπόκαγιε
Ο στόχος αυτού του σοβιετικού φράγματος ήταν να μετατρέψει τη λιμνοθάλασσα σε μια λίμνη γλυκού νερού με σκοπό την άρδευση κοντινών περιοχών. Παρά τις προσπάθειες που καταβλήθηκαν, η δεξαμενή δεν έγινε πλήρως γλυκού νερού (δεδομένου ότι τα αποθέματα αλατιού στα ιζήματα βυθού ήταν πολύ υψηλότερα από τα προβλεπόμενα). Η χρήση νερού από τη λιμνοθάλασσα Σάσικ είχε ως αποτέλεσμα την αλάτωση περίπου 30.000 εκταρίων γης, με σχετικές επιζήμιες επιπτώσεις στις καλλιέργειες και την ανοργανοποίηση των υπόγειων υδάτων και των πηγαδιών. Επιπλέον, μετά την αφαλάτωση μία φορά κάθε λίγα χρόνια στις εκβολές υπάρχει ανθοφορία νερού (εκρηκτική αναπαραγωγή μονοκυτταρικών φυκών), η οποία οδηγεί στην ασφυξία των ψαριών.Το έργο του φράγματος επέφερε οικολογική, κοινωνική και οικονομική καταστροφή. 

Μια στατιστική του 2007 ανέφερε ότι η λιμνοθάλασσα είχε γίνει πολύ επικίνδυνη για κολύμπι λόγω ρύπανσης, συμπεριλαμβανομένων των φυτοφαρμάκων και των βαρέων μετάλλων. Το νερό περιγράφεται ως πρασινωπό με δυσάρεστη μυρωδιά. Πολλοί τώρα προτείνουν να σπάσει το φράγμα και να επανασυνδεθεί η λίμνη με τη θάλασσα.

Πηγές
-----

1. "Sasyk Lake"
2. "Women Transform the Mainstream"
3. "Information Sheet on Ramsar Wetlands: Sasyk Lake"
4.. "Tatarbunary, Odessa Oblast, Ukraine – Partner visit to Mama-86 and Vozrozhdeniye in the frame of the Empowerment & Local Action/MFS Program"[*νεκρός σύνδεσμος*]
5. "Give Sasyk back to the sea!"

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Sasyk Lagoon στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 315147539

 |

 |
Η **Άαζε** (*Aase*) είναι αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,657. Ανακαλύφθηκε το 1921 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από ένα πρόσωπο του δράματος *Πέερ Γκυντ* (1867) του Ερρίκου Ίψεν. Η Άαζε ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Χλωρίδος.

Ταυτότητα
---------

Το αντικείμενο A917 CB που ανακαλύφθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 1917 από τον Μαξ Βολφ ονομάσθηκε 864 Άαζε και το αντικείμενο 1926 XB που ανακαλύφθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 1926 από τον Ράινμουτ ονομάσθηκε 1078 Μέντα. Το 1958 όμως διαπιστώθηκε ότι αυτά τα δύο ήταν στην πραγματικότητα ένα και το αυτό ουράνιο σώμα. Το 1974 αυτή η σύγχυση τακτοποιήθηκε κρατώντας για το σώμα αυτό το όνομα 1078 Μέντα και επαναχρησιμοποιώντας το όνομα και τον αριθμό 864 Άαζε για το αντικείμενο 1921 KE, που είχε ανακαλυφθεί στις 30/9/1921 από τον Καρλ Ράινμουτ.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Άαζε δεν είναι γνωστή με κάποια ακρίβεια. Ο φασματικός τύπος της είναι **S** (λιθώδης).

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000864.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 863 Μπενκοέλα | 864 Άαζε | 865 Τσουμπάιντα |
**Λόρις** είναι το κοινό όνομα των στρεψίρρινων πρωτευόντων της υποοικογένειας **Λορίναι** (Lorinae) της οικογένειας Λορισίδες. Το γένος Λόρις είναι ένα γένος της υποοικογένειας και περιλαμβάνει τους λεπτούς λόρις, ενώ το γένος Νυκτικήβος περιλαμβάνει τους αργούς λόρις.

Οι λόρις είναι νυκτόβιοι. Βρίσκονται σε τροπικά δάση της Ινδίας, της Σρι Λάνκα και της νοτιοανατολικής Ασίας. Οι λόρις κινούνται με αργό και επιφυλακτικό σκαρφάλωμα σε τέσσερα πόδια. Κάποιοι λόρις είναι εξ ολοκλήρου εντομοφάγοι, ενώ άλλοι συμπεριλαμβάνουν φρούτα, φυσικές ρητίνες, φύλλα και γυμνοσάλιαγκες στη δίαιτά τους.

Οι θηλυκοί λόρις αφήνουν τα μικρά τους στις φωλιές τους. Πριν το κάνουν αυτό, καθαρίζουν τα μικρά με το αλλεργιογόνο σάλιο τους που προκύπτει από το γλύψιμο περιοχών στο εσωτερικό των αγκώνων τους το οποίο εκκρίνει μία μέτρια τοξίνη που αποθαρρύνει τους περισσότερους θηρευτές.

Ταξινόμηση
----------

Οι οικογένεια των Λορισίδων ανήκει στην ενδοτάξη των Λορισίμορφων μαζί με την οικογένεια των Γαλαγίδων που περιλαμβάνει τους γαλάγους. Αυτή η ενδοτάξη είναι αδελφικό τάξο των Λεμουριόμορφων που περιλαμβάνει τους λεμούριους. Στην υποοικογένεια των Λορίνων ανήκουν πέντε είδη λόρις σε δύο γένη.

* Οικογένεια Λορισίδες
	+ Υποοικογένεια Perodicticinae
	+ **Υποοικογένεια Λορίναι**
		- Γένος *Λόρις (Loris)*
			* *Λόρις ο λιντεκεριανóς* (*Loris lydekkerianus*)
				+ *Loris lydekkerianus grandis*
				+ *Loris lydekkerianus lydekkerianus*
				+ *Loris lydekkerianus malabaricus*
				+ *Loris lydekkerianus nordicus*
			* *Λόρις ο βραδύσκελος* (*Loris tardigradus*)
				+ *Loris tardigradus tardigradus*
				+ *Loris tardigradus nyctoceboides*
		- Γένος *Νυκτικήβος (Nycticebus)*
			* *Nycticebus coucang*
			* *Nycticebus bengalensis*
			* *Nycticebus pygmaeus*

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Wikispecies logoWikispecies logo | Τα Βικιείδη έχουν πληροφορίες για το θέμα:   **Λόρις** |

1. 1 2  Groves, C. (2005). Wilson, D. E.· Reeder, D. M, επιμ. *Mammal Species of the World* (3η έκδοση). Baltimore: Johns Hopkins University Press. σελίδες 122–123. ISBN 0-801-88221-4. OCLC 62265494.
2. 1 2  Jurmain (2008). *Introduction to Physical Anthropology*. .
Το Αμφιθέατρο Καστρένσε στο σημείο όπου ενώνεται με τα Αυριαλιανά Τείχη.
Το **Αμφιθέατρο Καστρένσε** (λατινικά: *Amphitheatrum Castrense*) είναι ένα ρωμαϊκό αμφιθέατρο στην Ρώμη, δίπλα από την εκκλησία του Τιμίου Σταυρού της Ιερουσαλήμ. Τόσο το Αμφιθέατρο όσο και ο Ιππόδρομος του Βαριανού ήταν μέρη του αυτοκρατορικού ανακτόρου γνωστού ως Σεσσόριο. Αναφέρεται, επίσης, σε τοπογραφικά κείμενα του 4ου αιώνα, κάτι που σημαίνει ότι επρόκειτο για ένα αμφιθέατρο το οποίο συνδεόταν με μια αυτοκρατορική κατοικία, πράγμα που δεν ήταν ασυνήθιστο.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Το αμφιθέατρο χρονολογείται στις πρώτες δεκαετίες του 3ου αιώνα μ.Χ. όπως μαρτυρεί το ύφος των τούβλων και η απουσία σφραγίδων επάνω τους. Αποτελούσε μέρος ενός αυτοκρατορικού ανακτορικού συγκροτήματος, που χτίστηκε από αυτοκράτορες της δυναστείας των Σεβήρων. Οι ανοιχτές καμάρες των εξωτερικών τοίχων περιτοιχίστηκαν όταν το κτίριο ενσωματώθηκε στα Αυρηλιακά Τείχη (271-275 μ.Χ.), όταν και σταμάτησε να χρησιμοποιείται για θεάματα και άρχισε να χρησιμοποιείται ως οχυρωματικό έργο, ενώ μέρος του εδάφους γύρω από το κτίριο αφαιρέθηκε. Στα μέσα του 16ου αιώνα, τα απομεινάρια του δεύτερου δαπέδου χρησιμοποιήθηκαν για αμυντικούς σκοπούς. Τον 18ο αιώνα, βρέθηκε ένα υπόγειο κάτω από την αρένα, γεμάτο με οστά μεγάλων ζώων. Αυτό οδήγησε τους ερευνητές να πιστέψουν ότι τα θεάματα που διεξάγονταν εκεί ανήκαν στα λεγόμενα «Βενέτια» (κυνήγι και θανάτωση άγριων ζώων). Οι αρχιτέκτονες Αντρέα Παλλάντιο και Ετιέν Ντουπεράκ δημιούργησαν σχέδια που απεικονίζουν τα ερείπια του αμφιθεάτρου.

Κατασκευή
---------

Το κτίριο έχει σχήμα κανονικής έλλειψης, μήκους 88 μέτρων και πλάτους 75,80 μέτρων. Είναι κατασκευασμένο από σκυρόδεμα τούβλων, με λίγα διακοσμητικά στοιχεία από τραβερτίνη. Η κατασκευή ήταν τριόροφη, αλλά σήμερα διατηρείται μόνο ένα τμήμα του πρώτου ορόφου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Coulston, J C (01/01/2000). *Ancient Rome : the archaeology of the eternal city*. eBook Academic Collection (EBSCOhost): Oxford University School of Archaeology. (ISBN 0-947816-54-2), 978-0-947816-54-4.
2. 1 2 3 4  J. C. Coulston· Hazel Dodge (2000). *Ancient Rome: The Archaeology of the Eternal City*. Oxford University School of Archaeology. ISBN 978-0-947816-54-4. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αμφιθέατρο Καστρένσε** |

* Information at LacusCurtius
* Map at Wikimapia
Η **Ξάνθη (Xanthe)** είναι αρκετά μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,9. Ανακαλύφθηκε το 1896 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη Ωκεανίδα της ελληνικής μυθολογίας.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η διάμετρος της Ξάνθης υπολογίσθηκε σε 76,5 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 469 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,083 (από δεδομένα του IRAS). Η Ξάνθη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 29 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000411.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 410 Χλωρίς | 411 Ξάνθη | 412 Ελιζαμπέτα |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Ο **876 Σκοτ** (*876 Scott*) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,789. Ανακαλύφθηκε το 1917 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη.

Το όνομά του (Σκοτ), λανθασμένα, θεωρείται πως προέρχεται από τον Βρετανό εξερευνητή της Ανταρκτικής Ρόμπερτ Φάλκον Σκοτ. Στην πραγματικότητα, όμως, ονομάστηκε έτσι από την *"...E. Scott..."*, για τη βοήθειά της στα μέλη των αυστριακών πανεπιστημίων, μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, όπως αποκαλύπτεται σε αναφορά στην *Astronomischer Kalender* του 1923 (Βιέννη).

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος του Σκοτ εκτιμάται σε 25,02 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό του είναι 0,154. Δεν είναι γνωστό αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Σκοτ γύρω από τον εαυτό του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000876.
2. ↑  Lutz D. Schmadel, *Dictionary of minor planet names, Volume 1*, **σ. 79**, International Astronomical Union, Springer, 2003 - (Google Books)

### Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 875 Νύμφη | 876 Σκοτ | 877 Βαλκυρία |
Η **αλγοκαλλιέργεια** είναι μορφή υδατοκαλλιέργειας που περιλαμβάνει την καλλιέργεια ειδών φυκών.

Η πλειονότητα των φυκών που καλλιεργούνται σκόπιμα εμπίπτουν στην κατηγορία των μικροφυκών (που αναφέρονται επίσης ως φυτοπλαγκτόν, μικροφύκη ή πλαγκτονικά φύκη). Τα μακροφύκη, κοινώς γνωστά ως φύκια, έχουν επίσης πολλές εμπορικές και βιομηχανικές χρήσεις, αλλά λόγω του μεγέθους τους και των ιδιαίτερων απαιτήσεων του περιβάλλοντος στο οποίο πρέπει να αναπτυχθούν, δεν προσφέρονται τόσο εύκολα για καλλιέργεια (αυτό μπορεί να αλλάξει, ωστόσο, με την έλευση νεότερων καλλιεργητών φυκιών, οι οποίοι είναι ουσιαστικά πλυντήρια φυκιών που χρησιμοποιούν ανερχόμενες φυσαλίδες αέρα σε μικρά δοχεία).

Η εμπορική και βιομηχανική καλλιέργεια φυκιών έχει πολυάριθμες χρήσεις, συμπεριλαμβανομένης της παραγωγής συστατικών τροφίμων, όπως ωμέγα-3 λιπαρά οξέα ή φυσικές χρωστικές και βαφές τροφίμων, τρόφιμα, λιπάσματα, βιοπλαστικά, χημικές πρώτες ύλες (πρώτες ύλες), φαρμακευτικά προϊόντα και καύσιμα από φύκια, ενώ μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ως μέσο ελέγχου της ρύπανσης.

Η παγκόσμια παραγωγή καλλιεργούμενων υδρόβιων φυτών, στην οποία κυριαρχούν κατά κύριο λόγο τα φύκια, αυξήθηκε σε όγκο παραγωγής από 13,5 εκατομμύρια τόνους το 1995 σε λίγο πάνω από 30 εκατομμύρια τόνους το 2016.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *In brief, The State of World Fisheries and Aquaculture, 2018* (PDF). FAO. 2018.
Η **Αρσινόη** είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,01. Ανακαλύφθηκε στις 20 Ιουνίου 1895 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια και πήρε το όνομά της από τη μητέρα του Ορέστη στην ελληνική μυθολογία. Η Αρσινόη φέρεται στους καταλόγους των αστεροειδών με τον αύξοντα αριθμό 404 κατά σειρά ανακάλυψης.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η διάμετρος της Αρσινόης υπολογίσθηκε σε 97,7 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 977 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι **C** (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,046 (από δεδομένα του IRAS). Η Αρσινόη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 53 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 ως 95 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000404.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 403 Κυάνη | 404 Αρσινόη | 405 Θεία |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Στην ιρλανδική μυθολογία, ο **Μανάνναν μακ Λιρ** είναι ο θεός της θάλασσας και της γονιμότητας, που προβλέπει τον καιρό. Είναι γηραιότερος από τους Τουάθα ντε Ντανάν, ωστόσο θεωρείται ένας από αυτούς. Είναι γιος του Λιρ, όπως δηλώνει και το πρόθεμα *μακ* στο όνομά του. Γυναίκα του είναι η νεράιδα Φαντ κι είναι θετός πατέρας πολλών θεότητων, όπως του Λουγ, για παράδειγμα. Ο Μανάνναν κάποια στιγμή άφησε τη Φαντ κι εκείνη ερωτεύτηκε τον ήρωα Κουχούλιν. Θνητός όμως και νεράιδα δεν μπορούσαν να είναι μαζί, αν δεν καταστρεφόταν η νεράιδα, οπότε ο Μανάνναν διέγραψε τις μνήμες τους και κανείς δεν θυμόταν τον άλλον.

Ο Μανάνναν μακ Λιρ είναι ο φύλακας των Ευλογημένων Νήσων κι ο κύριος τoυ Μόι Μελ (ιρλ. *Magh Mell*). Ο Μανάνναν κατέχει ένα πλοίο χωρίς πανιά που ακολουθεί τις εντολές του. Φοράει ένα μανδύα που τον κάνει αόρατο, το κράνος του είναι από φλόγες και ξεπροβάλλει από τη θάλασσα μέσα σε ένα άρμα.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Θέματα της Κελτικής μυθολογίας |
| --- |
|  |
| Κελτικός πολιτισμός | 
* Αλφάβητο Όγκχαμ
* Δρυίδες
* Κελτικές γλώσσες
* Ρούνοι
 |  |
|  |
| Θεότητες | 
* Άρμετ
* Γκοϊβένου
* Έθνι
* Επόνα
* Ερίου
* Κέριντγουεν
* Κερνούνος
* Κίαν
* Κρέιγνε
* Λουγ
* Λούχτα
* Μανάνναν
* Μιοχ
* Μόρριγαν
* Μπαβ
* Μπάλορ
* Μπρες
* Μπρίγκιντ
* Νουάντου
* Ντάγδα
* Ντάνου
* Ντίαν Κεχτ
* Όγμα
* Ρίανον
* Τούιρεν
* Φαντ
 |
|  |
| Φυλές και γεγονότα | 
* Κούλεϊ
* Μόι Τούραχ
* Τουάθα ντε Ντανάν
* Φομόριαν
 |
|  |
| Λατρεία και εορτές | 
* Ίμπολκ
* Λούγνασαδ
* Μπελτέιν
* Σόουιν
 |
|  |
| Κύκλος του Όλστερ | 
* Κόνορ μακ Νέσσα
* Κουχούλιν
* Μάεβ
* Νες
* Νάσι
* Ντέιρντρε
* Φέργκους
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 55247701
* LCCN: no2019122021
* GND: 130189847

 |

 |
Τα **Λιμνία** ήταν η δυτικότερη υποδιαίρεση της μεσαιωνικής αυτοκρατορίας της Τραπεζούντος, αποτελούμενη από τη νότια ακτογραμμή του Ευξείνου Πόντου γύρω από τις εκβολές του ποταμού Ίρις.

Ο Άντονι Μπράιερ εντοπίζει την προέλευσή τους σε μια βυζαντινή βάση εφοδιασμού ονόματι Κίντη, που χρησιμοποιήθηκε από τον αυτοκράτορα Ιωάννη Β΄ Κομνηνό στο χειμερινό ηλιοστάσιο του 1140. Τον επόμενο αιώνα, «τελικά έγινε το οχυρό των Τραπεζουντίων των Λιμνίων, με μια έδρα και δεκατρία αυτοκρατορικά φρούρια· φαίνεται στους λιμενοδείκτες μέχρι τον δέκατο έκτο αιώνα.» Το 1297 πέθανε ο Τραπεζούντιος Αυτοκράτωρ Ιωάννης Β΄ Μέγας Κομνηνός ενώ ευρίσκετο στα Λιμνία. Το 1317, σύμφωνα με τον Μπράιερ, αν και «ήταν ο τελευταίος και ταπεινότερος από τους βοηθούς επισκόπους της Αμάσειας οι επίσκοποί της ανέλαβαν τα μητροπολιτικά δικαιώματα της ηπειρωτικής πόλης». Από την άλλη, ο Σπυρίδων Βρυώνης εξηγεί ότι ο μητροπολίτης Αμασείας, ένας Κάλλιστος, ο οποίος είχε διοριστεί να καλύψει μια μακρόχρονη κενή θέση το 1315, δεν μπόρεσε να εισέλθει στην έδρα του και το 1317 ένα συνοδικό διάταγμα τον όρισε να διαμείνει στα Λιμνία «μέχρι να βελτιωθούν οι συνθήκες και οι Τούρκοι να του επιτρέψουν να εισέλθει στην Αμάσεια».

Το 1384 γίνεται η ακροτελεύτια αναφορά σε επίσκοπο Λιμνίων: σωζόμενο έγγραφο αναφέρει ότι ο επίσκοπος έλαβε εντολή να αναλάβει τη διοίκηση της Αμάσειας διότι ο μητροπολίτης δεν μπορούσε να εισέλθει στην επικράτεια. Το 1386 τον τζελεπή Τατζεντίν, εμίρη των Λιμνίων, διαδέχθηκε ο υιός του, Αλταμούρ. Μεταξύ των δύο ημερομηνιών, τα Λιμνία ξέφυγαν αμετάκλητα από τον έλεγχο των Τραπεζουντίων και κατέστησαν κτήση των Τουρκομάνων. Η τελευταία τους αναφορά είναι το 1580, στον χάρτη του Ορτέλιους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bryer, "Greeks and Türkmens: The Pontic Exception", *Dumbarton Oaks Papers*, **29** (1975), p. 128
2. ↑  Panaretos, Chronicle, ch. 4. Greek text in *Original-Fragmente, Chroniken, Inschiften und anderes Materiale zur Geschichte des Kaiserthums Trapezunt*, part 2; in *Abhandlungen der historischen Classe der königlich bayerischen Akademie* 4 (1844), abth. 1, pp. 12f; German translation, p. 43
3. 1 2  Bryer, "Greeks and Türkmens", p. 129
4. ↑  Vryonis, *The Decline of Medieval Hellenism in Asia Minor and the Process of Islamization from the Eleventh through the Fifteenth Century* (Berkeley: University of California, 1971), pp. 324f
5. ↑  Vryonis, *Decline of Medieval Hellenism*, p. 291
6. ↑  Anthony Bryer, "The littoral of the empire of Trebizond in two fourteenth-century portolano maps", *Archeion Pontou*, **24** (1961), p. 101
Συντεταγμένες: 15°13′N 120°35′E﻿ / ﻿15.217°N 120.583°E﻿ / 15.217; 120.583

Δρόμος εισόδου στη Μαμπαλακάτ
Η **Μαμπαλακάτ** είναι πόλη των Φιλιππίνων, στο βόρειο τμήμα της επαρχίας Παμπάγκα, της νήσου Λουσόν. Καταλαμβάνει έκταση περίπου τα 83 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 215.600 κατοίκους (2010), πρόκειται για την τρίτη μεγαλύτερη πόλη της επαρχίας. Ως δημοτικό διαμέρισμα περιλαμβάνει 25 άλλες κωμοπόλεις και κοινότητες.

Η Μαμπαλακάτ βρίσκεται επί χαμηλού οροπεδίου, περίπου 110 χλμ βόρεια της Μανίλα και το κλίμα της είναι τροπικό. Αποτελεί κυρίως αγροτική περιοχή με βασικές καλλιέργειες τα δημητριακά και κυρίως το ρύζι. Το όνομά της προέρχεται από την ονομασία ομώνυμου δένδρου που φύεται στην ευρύτερη περιοχή.

Στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, μετά την κατάληψη των Φιλιππίνων από τους Ιάπωνες, στη Μαμπαλακάτ δημιουργήθηκε μεγάλη αεροπορική βάση του αυτοκρατορικού ναυτικού της Ιαπωνίας, αποτελώντας την έδρα της 201ης Σμηναρχίας. στην οποία το 1944 συγκροτήθηκαν οι Ειδικές ομάδες εφόδου γνωστότερες με το όνομα καμικάζε. Την αεροπορική αυτή βάση οι Αμερικανοί αποκαλούσαν "αεροπορική βάση Κλαρκ", ή "αερολιμένα Κλαρκ".

Πηγές
-----

* Di Pietro Luciano "Οι καμικάζε" Εκδ. Φυτράκης- Mondadori Αθήναι, 1971 (Τα Φοβερά Ντοκουμέντα), σελ.22-23.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «2020 Census of Population and Housing (2020 CPH) Population Counts Declared Official by the President». *2020 Census of the Philippines*. Philippine Statistics Authority. 7  Ιουλίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μαμπαλακάτ** |
Η **Μανούς** είναι Γαλλίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια.

Βιογραφία
---------

### Πρώτα χρόνια

Η Μανούς γεννήθηκε το 1972 ή το 1973 και ήταν το τρίτο παιδί ενός Γερμανο-αμερικανού πατέρα και μιας Γαλλίδας μητέρας, με Ρομά καταγωγή. Μεγάλωσε στο Χάρλεμ, στην Βόρεια Ολλανδία, στην Κολωνία της Γερμανίας και στο Μπιελ της Ελβετίας. Σε ηλικία 18 ετών, ξεκίνησε να εργάζεται ως μοντέλο αλλά η καριέρα της σταμάτησε σε ηλικία 20 ετών μετά από ένα τροχαίο που της άφησε ουλές στο στομάχι και τα πόδια της. Μετανάστευσε στις ΗΠΑ το καλοκαίρι 2006 και επέστρεψε στην Ευρώπη περίπου το 2015.

### Υποκριτική καριέρα

Η Μανούς ξεκίνησε να εργάζεται στον κινηματογράφο το 1997. Το 2000 έλαβε τον ρόλο της "νυμφομανούς" *Amélie*, σε σκηνοθεσία του Ζαν-Πιερ Ζενέ, που της άνοιξε πολλές πόρτες στην βιομηχανία της τηλεόρασης και του κινηματογράφου ενώ ταυτόχρονα καθιερώθηκε ως "κακό κορίτσι". Η Μανούς συμμετέχει συχνά σε ταινίες δράσης και τρόμου ή αναλαμβάνει ρόλους που είναι έντονοι και δύσκολοι. Το 2004 ενσάρκωσε την πολεμίστρια Κάρντα στην ταινία *Angel of Death 2* και αμέσως μετά ακολούθησαν οι ταινίες *The Legend of Moonlight Mountain* (2005), *Cannibal* (2006), *Barricade* (2007) και *Philosophy of a Knife* (2008). Η Μανούς κέρδισε το βραβείο Καλύτερου Β' Γυναικείου Ρόλου το 2011 στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου PollyGrind στο Λας Βέγκας για τον ρόλο της ως Όλγα στην ταινία *The Super*.

### Μουσική καριέρα

Η Μανούς ξεκίνησε ως τραγουδίστρια της cyberpunk. Πέρα από την υποκριτική και συγγραφική καριέρα της, εργάστηκε ως τραγουδίστρια στο συγκρότημα Cyanide Savior, μαζί με τον σύζυγό της Κρις Βάσκεζ.

Το 2016 και το 2017 ηχογράφησε δυο κομμάτια με το βρετανικό συγκρότημα της δεκαετίας του 1980 Bronski Beat και τον Αμερικανό παραγωγό Man Parrish.

Προσωπική ζωή
-------------

Η Μανούς παντρεύτηκε τον Κρις Βάσκεζ το 2006. Ζούσαν στην Νέα Υόρκη των ΗΠΑ και πήραν διαζύγιο το 2014.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2019.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 17  Ιουνίου 2019.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
4. ↑  Jahier, Sarah E. (4 Φεβρουαρίου 2010). «Fatally Yours' Horror Reviews: Interview with Actress Manoush». *Fatally Yours' Horror Reviews*. Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Μανούς στην IMDb
* Official MySpace at Wayback Machine

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **Europeana**: agent/base/2989
* MusicBrainz: 2df67e78-decf-4616-89ed-83c333afc281

 |

 |
Η **Μαμπαρούμα** (αγγλικά: Mabaruma) είναι μικρή πόλη και το διοικητικό κέντρο της Περιφέρειας Ένα (Μπαρίμα-Ουάινι) της Γουιάνας. Βρίσκεται κοντά στον ποταμό Αρούκα (στα σύνορα με τη Βενεζουέλα) σε ένα στενό οροπέδιο περιτριγυρισμένο από τροπικό δάσος σε υψόμετρο 13 μέτρων. Απέχει 240 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή από την πρωτεύουσα της χώρας, το Τζώρτζταουν. Σύμφωνα με την απογραφή του 2012, έχει πληθυσμό 1.254 κατοίκους.

Η Μαμπαρούμα έχει ισημερινό τροπικό κλίμα (Af) με έντονες έως πολύ έντονες βροχοπτώσεις καθ' όλη τη διάρκεια του έτους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Capital towns and economic development». *Ministry of Communities*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Φεβρουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2021.
2. ↑  «2012 Population by Village». *Statistics Guyana*. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2020.
Ο **Μαμφρέδος Γ΄ του Σαλούτσο**, εξελληνισμένα Μαμφρέδος Γ΄ (1204 - 1244) από τον Οίκο των Αλεράμιτσι-ντελ Βάστο ήταν ο 3ος μαρκήσιος του Σαλούτσο (1215 - 1244).

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Βονιφατίου μαρκησίου του Σαλούτσο και της Μαρίας ντι Τόρρες τού Σασσάρι Σαρδηνίας.

Το 1212 απεβίωσε ο πατέρας του. Το 1215 διαδέχθηκε τον πάππο του Μάνφρεντ Β΄ μαρκήσιο τού Σαλούτσο. Επειδή ήταν ανήλικος, ανέλαβε επίτροπος η εκ πατρός μάμμη του Αζαλαΐς, κόρη τού Γουλιέλμου Ε΄ μαρκησίου τού Μομφερράτου. Αυτό διήρκεσε ως το 1218. Κατά την περίοδο αυτή η Αζαλαΐς έδινε την εισφορά υποτέλειας στον Θωμά Α΄ κόμη της Σαβοΐας.

Ο Μάνφρεντ Γ΄ πολέμησε τις επεκτατικές πολιτικές τού Θωμά Α΄, όπως και ο πατέρας του και αμύνθηκε υπέρ των συνόρων της μαρκιωνίας του με φροντίδα. Το 1244 απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο γιος του Θωμάς Α΄. Λίγους μήνες μετά γεννήθηκαν τα δίδυμα Αγνή και Μαργαρίτα (υστερότοκα).

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1233 τη Βεατρίκη, κόρη τού Αμεδαίου Δ΄ κόμη της Σαβοΐας και είχε τέκνα:

* Αλίκη π. 1236-πριν τις 12/7/1311, παντρεύτηκε τον Εδμόνδο ντε Λασύ βαρόνο τού Πόντεφρακτ.
* Θωμάς Α΄ 1239-1296, μαρκήσιος τού Σαλούτσο.
* Αγνή 1245-μετά τις 4/8/1266, παντρεύτηκε τον Ιωάννη, γιο τού Ευσταθίου ντε Βεσί.
* Μαργαρίτα γενν. 1245, δίδυμη της προηγούμενης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003. I00027224.
2. ↑  p65.htm#i650. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
4. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
5. ↑  Previté-Orton 1912, σ. 387
6. ↑  Previté-Orton 1912, σ. 389
7. ↑  Chaubet 1984, σ. 125
8. ↑  Chaubet 1984, σ. 125

Πηγές
-----

* C. W. Previté-Orton, The Early History of the House of Savoy: 1000-1233, (Cambridge University Press, 1912), 387.
* Chaubet, Daniel (1984). "Une enquête historique en Savoie au XVe siècle". Journal des savants (in French). n°1-2: 93-125.
* Previté-Orton, C. W. (1912). The Early History of the House of Savoy: 1000-1233. Cambridge University Press.
Η **Ενότης (Unitas)** είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,96. Ανακαλύφθηκε το 1891 από τον αστρονόμο Ελία Μιλόσεβιτς, που παρατηρούσε από τη Ρώμη, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Άντζελο Σέκι. Παρότι η Ενότης έχει τροχιά παρόμοια με εκείνη των αστεροειδών της Οικογένειας της Εστίας, ο φασματικός τύπος της είναι διαφορετικός και έτσι θεωρείται ότι δεν αποτελεί μέλος αυτής της οικογένειας.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η διάμετρος της Ενότητος υπολογίζεται σε 46,7 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 107 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι **S** (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,211 (από δεδομένα του IRAS). Η Ενότης περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 44 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 95 ως 100 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000306.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 305 Γορδονία | 306 Ενότης | 307 Νίκη |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ανδραίμονας.

Ο **Ανδραίμονας** αυτός υπήρξε σύζυγος της Γόργης, κόρης του βασιλιά της Καλυδώνας, του Οινέα, τον οποίο ο Ανδραίμονας αντικατέστησε στον θρόνο με τη βοήθεια του Διομήδη. Ο Ανδραίμονας, με τη βοήθεια των Αργείων, συνέτριψε τους Κουρήτες και ένωσε τα δύο βασίλεια σε ένα. Επίσης, υπήρξε οικιστής της Άμφισσας, στην οποία αναφέρεται ότι είχε στηθεί ανδριάντας του, ενώ ο Παυσανίας αναφέρει ότι στην πόλη υπήρχε τάφος, όπου είχε ταφεί μαζί του και η γυναίκα του Γόργη. Γιος τους ήταν ο ήρωας του Τρωικού Πολέμου Θόας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Όμηρος: «Ἰλιάς» (Ομηρική γλώσσα, αρχαία ελληνικά) σελ. 2.641.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
Η **Θεία (Thia)** είναι πολύ μεγάλος αλλά σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,46. Ανακαλύφθηκε το 1895 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά της από τη μητέρα του θεού Ηλίου στην ελληνική μυθολογία, τη Θεία ή Ευρυφάτεια ή Ευρυφάεσσα.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η διάμετρος της Θείας υπολογίσθηκε σε 125 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 2,04 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι **C** (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,047 (από δεδομένα του IRAS). Η Θεία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 5 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 ως 95 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000405.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 404 Αρσινόη | 405 Θεία | 406 Έρνα |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Ένα διατρητικό βλήμα Τύπος 94 στο Τέμενος Γιασουκούνι στο Τόκιο.
Τα Ιαπωνικά ναυτικά πυροβόλα **40 cm/45 Τύπος 94** ήταν τα μεγαλύτερα πυροβόλα από άποψη διαμετρήματος που τοποθετήθηκαν ποτέ σε πολεμικό πλοίο. Στην πραγματικότητα ήταν 46 εκατοστών αλλά ονομάστηκαν 40 εκ. σε μία προσπάθεια να παραμείνει κρυφό το πραγματικό τους μέγεθος.

Τα πυροβόλα τοποθετήθηκαν ως ο κύριος οπλισμός των θωρηκτών της κλάσης *Γιαμάτο* τα οποία υπηρέτησαν στο Αυτοκρατορικό Ιαπωνικό Ναυτικό κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Οι πύργοι στους οποίους εγκαταστάθηκαν ζύγιζαν 2.510 τόνους, το οποίο ισοδυναμεί με ένα μέσου μεγέθους αντιτορπιλικό της εποχής.

Τα Ιαπωνικά αυτά πυροβόλα ήταν ελαφρώς μεγαλύτερα σε διαμέτρημα από τα τρία Βρετανικά ναυτικά πυροβόλα 18 ιντσών που κατασκευάστηκαν κατά την διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, παρότι τα βλήματά τους δεν ήταν τόσο βαριά. Η Βρετανία αργότερα σχεδίασε το Θωρηκτό N3 με πυροβόλα 18 ιντσών, όμως κανένα από αυτά δεν κατασκευάστηκε, με αποτέλεσμα τα πυροβόλα Τύπος 94 να μην συγκρίνονται με κανένα συμμαχικό πυροβόλο. Εν αντιθέσει με τα άλλα πολύ μεγάλα πυροβόλα, μπορούσαν να βάλλουν ειδικά αντιαεροπορικά βλήματα, τα επονομαζόμενα «Σανσίκι».

Πηγές
-----

* Scottish History - Mons Meg reportedly mounted at sea (Αγγλικά)
* Nihon Kaigun (Αγγλικά)
* Japanese 40 cm/45 (18.1") Type 94 (Αγγλικά)
* PIECES LOURDES : 240 et plus, le.fantasque.free.fr (Γαλλικά)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Commons  40 cm/45 Τύπος 94, σχετικά βίντεο και φωτογραφίες στο Wikimedia Commons.
Κρυσταλλογραφική δομή της ανθρώπινης μαλτάσης.
Η **μαλτάση** είναι ένα ένζυμο το οποίο διασπά τον δισακχαρίτη μαλτόζη σε δύο μόρια γλυκόζης. Από λειτουργικής άποψης ανήκει στις *α-γλυκοσιδάσες*, μια οικογένεια ενζύμων που υδρολύουν τον α(1→4) γλυκοζιτικό δεσμό ολιγοσακχαριτών και πολυσακχαριτών απελευθερώνοντας α-D-γλυκόζη. Η ονομασία «μαλτάση» αναφέρεται συγκεκριμένα σε ένα είδος α-γλυκοσιδάσης που επιδρά αποκλειστικά σε μαλτόζη και όχι σε μεγαλύτερα σάκχαρα.

Υδρόλυση της α-μαλτόζης σε δύο μόρια α-γλυκόζης από το ένζυμο μαλτάση
Μαλτάσες απαντώνται τόσο σε ζωικούς όσο και σε φυτικούς οργανισμούς. Στα φυτά η μαλτάση συμμετέχει σε διεργασίες ωρίμανσης των καρπών, αυξάνοντας την περιεκτικότητα σε γλυκόζη κατά τα τελικά στάδια της ωρίμανσης. Στον άνθρωπο η μαλτάση (αναφερόμενη συνήθως ως **μαλτάση-γλυκοαμυλάση** ή **MGAM**) εκκρίνεται από το λεπτό έντερο και είναι βασικός παράγοντας για την τελική διατροφική αξιοποίηση του αμύλου.

Πηγές
-----

* L. Stryer, *Βιοχημεία*, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 1997.
* L. Sim, R. Quezada-Calvillo, E. E. Sterchi, B. L. Nichols, D. R. Rose, *Human intestinal maltase-glucoamylase: crystal structure of the N-terminal catalytic subunit and basis of inhibition and substrate specificity*, J. Mol. Biol. 2008, **375**, 782-792.
Στην ελληνική μυθολογία, ο γίγαντας **Αλκυονέας** ήταν γιος είτε του Ουρανού και της Γαίας, είτε του Ταρτάρου και της Γαίας. Ο Αλκυονέας ήταν ο πατέρας των εφτά Αλκυονίδων. Τον θεωρούσαν τον «πρεσβύτερον Γιγάντων» και «μεγέθει μεν σώματος ανυπέρβλητον, δυνάμει δε ακαταγώνιστον».

Γιγαντομαχία
------------

Στη Γιγαντομαχία ο Αλκυονέας αγωνίσθηκε στο πλευρό του γίγαντα Πορφυρίωνα. Ο Ηρακλής, με την προτροπή και τις οδηγίες της θεάς Αθηνάς, κατάφερε και σκότωσε τον Αλκυονέα έχοντας μαζί του τον Τελαμώνα, όπως αναφέρει ο Πίνδαρος. Προηγουμένως, ο Αλκυονέας είχε συντρίψει 12 άρματα και 24 συντρόφους του Ηρακλή με ένα μεγάλο λιθάρι. Λέγεται μάλιστα ότι το λιθάρι αυτό το είχε ρίξει και εναντίον του Ηρακλή, αλλά ο ήρωας το απέκρουσε με το ρόπαλό του. Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι το μυθικό αυτό λιθάρι βρισκόταν ακόμα κάπου στον Ισθμό της Κορίνθου.

Η μάχη του Ηρακλή με τον Αλκυονέα κατά τη Γιγαντομαχία απεικονίζεται σε διάφορα αγγεία, με τον Ηρακλή όρθιο και στο πλάι του την Αθηνά να τον καθοδηγεί. Ο Ηρακλής σημαδεύει με το τόξο του τον Αλκυονέα. Ο Γίγαντας παριστάνεται να πέφτει ανάσκελα, να του φεύγει από το χέρι ένα ρόπαλο που κρατούσε, ενώ τον κυριεύει ο Ύπνος, που εικονίζεται ως φτερωτός δαίμονας να του δένει τα μέλη του σώματός του.

Ο Πίνδαρος αποκαλεί τον Αλκυονέα «Βουβότα», δηλαδή βουκόλο. Το επίθετο αυτό ίσως να σχετίζεται με την αρπαγή των βοδιών του θεού Ηλίου και της Ερυθείας. Σύμφωνα με την ερμηνεία του μύθου από τον Λούντβιχ Πρέλερ, ο Αλκυονέας παριστάνει τον χειμώνα που καταδικάζεται σε αδυναμία και τελικώς πληγώνεται θανάσιμα από τον ηλιακό ημίθεο Ηρακλή.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Βιβλιοθήκη/Α - Βικιθήκη». *el.wikisource.org*. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2023.
2. ↑  «ALCYONEUS (Alcyoneus) - King of the Thracian Giants of Greek Mythology». *www.theoi.com*. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2023.
3. ↑  *Νεμεόν.* Δ 27-40, *Ισθμιόν.* 6(5) 32
4. ↑  *Νεμεόν.* Δ 85
5. ↑  *Griech.Mythol.* II, 207

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδοτ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

  


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
**Γίγαντες της ελληνικής μυθολογίας** |
| --- |
|  |
| 
* Άθως
* Αγασθένης
* Άγριος
* Αλκυονέας
* Άλπος
* Αστραπαίος
* Δαμάσης
* Έμφυτος
* Εγκέλαδος
* Εφιάλτης
* Εύβοιος
* Εύφορβος
* Ευρύαλος
* Ευρυμέδων
* Εύρυτος
* Γρατίων
* Ιππόλυτος
* Οπλάδαμος
* Υπέρβιος
* Ιαπετός
* Χθονίων
* Κλυτίος
* Κοίος
* Μίμας
* Ορανίων
* Ώτος
* Πάλλας
* Παγκράτης
* Πέλορος
* Πολυβώτης
* Πορφυρίων
* Ροικός
* Θεοδάμας
* Θεομίσης
* Θόων
* Θούριος
* Τυφών
 |  |

 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 251090338
* GND: 1022670840

 |

 |
Το **μαλλορέντους**, μερικές φορές γνωστό ως *σαρδηνιακό νιόκι*, είναι είδος ζυμαρικών χαρακτηριστικό της κουζίνας της Σαρδηνίας. Έχουν τη μορφή μακρών ριγέ οστράκων  από περίπου 2 cm και πάνω, και είναι φτιαγμένα από αλεύρι, σιμιγδάλι και νερό. Τρώγονται με διάφορες σάλτσες.

Στο Σασαρέζε ονομάζονται *κιτζόνες*ή *κιτσόνες*, στο Λογκουντόρο *μακαρόν κάιντος*ή *μακαρόν ντε πούντσου*, στην επαρχία του Νουόρο *κραβάος*.

Σύντομη ιστορία του μαλλορέντους
--------------------------------

Το μαλλορέντους είναι ήταν πάντα το παραδοσιακό πιάτο στη Σαρδηνία που ετοιμαζόταν σε όλες τις μεγάλες περιπτώσεις, τόσο σε πανηγύρια όσο και σε φεστιβάλ χωριών και κατά τη διάρκεια γάμων.

Από την αρχαιότητα οι νοικοκυρές ετοίμαζαν αυτό το είδος ζυμαρικών. Η προέλευση βρίσκεται στο χιλιετημένο πρότυπο αγροτικής καλλιέργειας στη Μεσόγειο, βασισμένο κυρίως στην καλλιέργεια σιταριού.

Ο όρος *malloreddu* (πληθυντικός *malloreddus*) είναι υποκοριστικό του *malloru*, που στην campidanese sardinian (νότια Σαρδηνία και την κεντρική-νότια), σημαίνει ταύρος. Κατά συνέπεια, *malloreddus* σημαίνει *μοσχάρια*.

Η προέλευση του ονόματος βρίσκεται στον τρόπο έκφρασης στο αγροτικό περιβάλλον. Η χειρωνακτική επεξεργασία των μαλλορέντους στο νοικοκυριό ήταν το ζύμωμα του σκληρού σιμιγδαλιού με νερό και η δημιουργία κύλινδρων ζύμης μήκους περίπου 15 cm, οι οποίοι κόβονται σε κύβους.Στη συνέχεια, το σχήμα αποκτάται με τη σύνθλιψη των κύβων ζύμης ενάντια στο άκρο ενός καλαθιού άχυρου, που αναφέρθηκε στο κέϊλι (το κόσκινο) για να τα γίνουν γδαρμένοι ή αρκετά λείοι για να τα συνθλίφτούνι απλά σε μια ξύλινη βάση. Παίρνει κανείς ένα παραγεμισμένο προϊόν που στη φαντασία του αγροτικού κόσμου πήρε τη μορφή μικρών μοσχαριών (σκεφτείτε εκφράσεις όπως,"*ωραίο, λίπος" σε ένα μοσχάρι*).

Πιάτα με μαλλορέντους
---------------------

Το κλασικό πιάτο από την κουζίνα της Σαρδηνίας είναι το μαλλορέντους αλά καμπιντανέζε. Σε αυτό το πιάτο, φτιάχνετε μια σάλτσα κόβοντας σε κομμάτια λουκάνικο Σαρδηνίας, τα οποία αφήνετε να ροδίσουν σε λάδι με ψιλοκομμένο κρεμμύδι, στη συνέχεια βράζετε για περίπου μία ώρα με σάλτσα ντομάτας, ενώ στη συνέχεια, προσθέτετε κάποιες κλωστές Σαφράν δέκα λεπτά πριν το τέλος του μαγειρέματος. Τα βρασμένα ζυμαρικά σερβίρονται με αυτή τη σάλτσα και με τριμμένο πεκορίνο Σαρδηνίας.

Αρχικά το σαφράν χρησιμοποιούνταν απευθείας στη ζύμη των μαλλορέντους, αλλά τώρα προστίθεται τελικά στη σάλτσα.
Ο **Λουί Τολόν** (Louis Thollon, Αμπροναί (Ambronay), 2 Μαΐου 1829 – 8 Απριλίου 1887) ήταν Γάλλος αστρονόμος.

Από το 1881 εντάχθηκε στο επιστημονικό προσωπικό του νέου τότε Αστεροσκοπείου της Νίκαιας, όπου και ανέλαβε μακροχρόνιο πρόγραμμα παρατήρησης του Ήλιου χρησιμοποιώντας μάλιστα φασματοσκόπιο δικής του κατασκευής.

Το 1882, πήγε μαζί με τον Αντρέ Πυϊζέ (André Puiseux) στην Αίγυπτο προκειμένου να παρατηρήσουν την ηλιακή έκλειψη της 17ης Μαΐου. Το ίδιο έτος ταξίδεψε στην Πορτογαλία για να παρατηρήσει την διέλευση της Αφροδίτης, όμως δεν τα κατάφερε. Κατά την αντίθεση του Άρη το 1886, βοήθησε τον διευθυντή του Αστεροσκοπείου, Ανρί Ζοζέφ Περροτέν, να μελετήσει τον πλανήτη χρησιμοποιώντας ένα ανακλαστικό τηλεσκόπιο των 38 cm. Και οι δύο ανέφεραν πως είδαν κανάλια στην επιφάνεια του Άρη, επιβεβαιώνοντας την ανακάλυψη αυτών των μορφολογικών χαρακτηριστικών από τον Ιταλό αστρονόμο Τζοβάνι Σκιαπαρέλι (Giovanni Schiaparelli) το 1877.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Wolf, Rudolf (1890), *Handbuch der Astronomie: ihrer Geschichte und Litteratur*, **1**, F. Schulthess, σελ. 504,
2. ↑  Hutchins, Roger (2008), *British university observatories, 1772-1939*, Ashgate Publishing, Ltd. σελ. 252, ISBN 0-7546-3250-4,
3. ↑  Launay, Françoise (2011), *The Astronomer Jules Janssen: A Globetrotter of Celestial Physics*, Astrophysics and Space Science Library, **380**, Springer, σελ. 183, ISBN 1-4614-0696-X,
4. ↑  «Progress in astronomy in 1882», *The English Mechanic*, January 5, 1883,
5. ↑  «Notes», *The Observatory* **6** (69): 25,
6. ↑  Leverington, David (2003), *Babylon to Voyager and beyond: a history of planetary astronomy*, Cambridge University Press, σελ. 239, ISBN 0-521-80840-5,

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 310680750
* SUDOC: 180109588

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Ο Άγιος **Ανδρέας του Αβελλίνο** (*Andrea Avellino*, 1521 – 10 Νοεμβρίου 1608) ήταν Ιταλός Ρωμαιοκαθολικός ιερέας. Τιμάται ως προστάτης άγιος της Νάπολης και της Σικελίας.

Βίος
----

Ο Ανδρέας γεννήθηκε με το όνομα **Λαντσελόττο** (*Lancelotto*) στο Καστρονουόβο, κωμόπολη που σήμερα ονομάζεται προς τιμή του **Καστρονουόβο ντι Σαντ-Αντρέα**, στη σημερινή Επαρχία Ποτέντσα της νότιας Ιταλίας. Αρχικώς σπούδασε νομικά στη Νάπολη (κατά άλλες πηγές και φιλοσοφία στη Βενετία). Λίγο αργότερα απεφάσισε να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στον Θεό και έγινε μοναχός στο Τάγμα των Θεατίνων το 1545, πλήρως από τον Δεκαπενταύγουστο του 1556, οπότε έλαβε και το όνομα Ανδρέας. Νωρίτερα είχε χειροτονηθεί ιερέας, σε ηλικία 26 ετών.

Ο Ανδρέας άσκησε την εσωτερική ιεραποστολή ως ιεροκήρυκας, τόσο στη Λομβαρδία όσο και στη Νάπολη. Από τις πολλές αρετές του ιδιαιτέρως τονίζεται η ανεξικακία του. Ο άγιος Κάρολος Μπορρομέο ήταν καλός του φίλος και επεδίωκε τις συμβουλές του σε σημαντικά ζητήματα της Εκκλησίας. Ο Ανδρέας απεβίωσε σε ηλικία 87 ετών από αποπληξία την ώρα τελέσεως της Θείας Ευχαριστίας.

Το έργο και η μνήμη του
-----------------------

Παρά το ότι ήταν ακούραστα απασχολημένος με το κήρυγμα, την Εξομολόγηση και τις επισκέψεις στους ασθενείς, ο Ανδρέας του Αβελλίνο εύρισκε τον χρόνο να γράφει, ώστε να καταστεί ένας μάλλον πολυγράφος συγγραφέας: Οι επιστολές του εκδόθηκαν αργότερα σε δύο τόμους και τα υπόλοιπα έργα του (ασκητικής) εκδόθηκαν σε πέντε τόμους. Ανακηρύχθηκε άγιος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας τον Μάιο του 1712 από τον Πάπα Κλήμεντα ΙΑ΄ και από τότε η μνήμη του τιμάται την ημερομηνία του θανάτου του, στις 10 Νοεμβρίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 100018300. Ανακτήθηκε στις 13  Αυγούστου 2015.
2. ↑  *British Museum person-institution thesaurus*. 115494. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  Άαρον Σβαρτς: (Αγγλικά, Ισπανικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Τσεχικά, Κροατικά, Τελούγκου) *Open Library*. OL6697835A. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  *GCatholic.org*. 68285.
5. ↑  «Ökumenisches Heiligenlexikon» A/Andreas\_Avellino.html.
6. ↑  «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) *IdRef*. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Ανακτήθηκε στις 5  Μαρτίου 2020.
7. ↑  *Czech National Authority Database*. js2014844866. Ανακτήθηκε στις 16  Δεκεμβρίου 2022.

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 560
* Herbermann, Charles (επιμ.): το λήμμα «St. Andrew Avellino» στην *Catholic Encyclopedia*, Robert Appleton Co. Νέα Υόρκη 1913

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 74189877
* LCCN: nr93048461
* ISNI: 0000 0000 6121 736X
* GND: 100018300
* SUDOC: 180032224
* BNF: cb16297382w (data)
* ULAN: 500353864
* NKC: js2014844866
* ICCU: SBLV315886
* BNE: XX1149545

 |

 |