Ο **Γκυ του Τουάρ** (γαλλικά: *Guy de Thouars*, πέθανε στις 13 Απριλίου 1213), ήταν ο τρίτος σύζυγος της Κωνσταντίας, δούκισσας της Βρετάνης και αντιβασιλιάς της Βρετάνης (1203 - 1206) στο όνομα της κόρης τους Αλίκης, δούκισσας της Βρετάνης, ο γάμος έγινε το φθινόπωρο του 1199 στο Ανζέ. Ο Γκυ του Τουάρ ήταν μέλος ευγενούς οικογένειας Οξιτανικής καταγωγής, μέλος του Οίκου του Τουάρ, γιος του Γοδεφρείδου Δ΄ του Τουάρ. Ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος κήρυξε διάδοχο του στον Αγγλικό θρόνου τον ανεψιό του Αρθούρο γιο της Κωνσταντίας με τον πρώτο της σύζυγο Γοδεφρείδο Πλανταγενέτη (1194), η Κωνσταντία παραιτήθηκε από το Δουκάτο της Βρετάνης για λογαριασμό του. Η Κωνσταντία είχε αιχμαλωτιστεί από τον Ρανούλφ του Μπλοντεβίλ, 4ο κόμη του Τσέστερ (1196), ο Αρθούρος Α΄ παρέμεινε μόνος δούκας της Βρετάνης, οι Βρετόνοι εξεγέρθηκαν και ο Ρανούλφ αναγκάστηκε να την ελευθερώσει (1198). Την επόμενη χρονιά (1199) παντρεύτηκε τον Γκυ με τον οποίο έκανε δύο δίδυμες κόρες, την Αλίκη και την Αικατερίνη. Η αδελφή του Αρθούρου Α΄ Ελεονώρα της Βρετάνης αρραβωνιάστηκε τον Δελφίνο Λουδοβίκο τον Λέοντα γιο και διάδοχο του Γάλλου βασιλιά Φιλίππου Αυγούστου (1196), ο γάμος τελικά δεν έγινε λόγω αντίδρασης του αυτοκράτορα Ερρίκου ΣΤ΄. Η Κωνσταντία της Βρετάνης κυβέρνησε το δουκάτο σαν αντιβασίλισσα και κηδεμόνας στο όνομα του ανήλικου γιου της Αρθούρου Α΄. 

Ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος προτίμησε ωστόσο να ορίσει διάδοχο τον μικρότερο αδελφό του Ιωάννη τον Ακτήμονα αντί για τον Αρθούρο (1199), οι λόγοι ήταν ότι ο ανεψιός του ήταν ανήλικος και είχε καλές σχέσεις με τον Γάλλο βασιλιά. Η Αγγλική αριστοκρατία αντέδρασε έντονα επειδή προτιμούσε διάδοχο τον Αρθούρο που είχε την υποστήριξη του Γάλλου βασιλιά, ο Ιωάννης ο Ακτήμονας επιτέθηκε στη Γαλλία (1202), πολιόρκησε το Μιραμπώ και συνέλαβε τον Αρθούρο και την αδελφή του Ελεονώρα. Ο Αρθούρος μεταφέρθηκε στο Ρουέν από τότε τα ίχνη του εξαφανίστηκαν, σύμφωνα με τις περισσότερες πληροφορίες δολοφονήθηκε από τον θείο του (1203). Η Ελεονώρα παρέμεινε φυλακισμένη μέχρι τον θάνατο της, στο Δουκάτο της Βρετάνης τη διαδέχθηκε η μικρότερη αδελφή της Αλίκη του Τουάρ κόρη του Γκυ και της Κωνσταντίας, ο Γκυ έγινε κηδεμόνας στο όνομα της ανήλικης κόρης του (1203 - 1206). Ο Γκυ διετέλεσε αντιβασιλιάς της Βρετάνης σαν υποτελής του Γάλλου βασιλιά Φιλίππου Αυγούστου, πολιόρκησε το Αββαείο του Μον-Σαιν-Μισέλ στο όνομα του Γάλλου βασιλιά. Το Αβαείο δεν παραδόθηκε, ο Γκυ έβαλε φωτιά, έκαψε το χωριό Λε Μον-Σαιν-Μισέλ και έσφαξε όλους τους κατοίκους, τα τείχη ήταν πολύ ισχυρά και δεν έπεφταν, ο Γκυ έβαλε φωτιά που επεκτάθηκε σε όλες τις στέγες. Ο Γάλλος βασιλιάς Φίλιππος Αύγουστος πλήρωσε αργότερα στον ηγούμενο του αβαείου Ιορδάνη το κόστος για την ανακατασκευή του. Ο Φίλιππος Αύγουστος πήρε την αντιβασιλεία της Βρετάνης από τον Γκυ του Τουάρ και την ανέλαβε ο ίδιος παρά τη δυσαρέσκεια των ευγενών από τη Βρετάνη (1206). Ο Γκυ του Τουάρ πέθανε στο Μαιν (13 Απριλίου 1213), τάφηκε στο *"Αβαείο του Βιλνέβ"* μαζί με τη σύζυγο του Κωνσταντία που βρισκόταν στο χωριό Λε Σορινιέρ έξω από τη Νάντη, το Αββαείο είχε ιδρυθεί από την ίδια την Κωνσταντία (1201).

Οικογένεια
----------

Με τη σύζυγο του Κωνσταντία της Βρετάνης (1199) απέκτησε :

* Αλίκη της Βρετάνης (1200 - 1221)
* Αικατερίνη του Τουάρ (1200 - 1237/1240)
* Μαργαρίτα του Τουάρ (1201 - 1216/1220).

Παραπομπές
----------

1. ↑  p10680.htm#i106794. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
3. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
4. ↑  Judith Everard, & Michael Jones. The Charters of Duchess Constance of Brittany and Her Family, 1171-1221, The Boydell Press, 1999, σ. 135
5. ↑
6. ↑  Amy Kelly, Eleanor of Aquitaine and the Four Kings, (Harvard University Press, 1978), 351
7. ↑  Arthur Le Moyne de La Borderie, Histoire de Bretagne, Tome troisième, σ. 288
8. ↑  Pierre-Hyacinthe Morice, *Histoire ecclesiastique et civile de Bretagne*, I, p 129 ha 150
9. ↑  Charles Taillandier, *Histoire ecclesiastique et civile de Bretagne*, II, p IX
10. ↑  Prudence Guillaume de Roujoux, *Histoire des rois et des ducs de Bretagne*, II, p 231
11. ↑  Arthur Le Moyne de La Borderie, *Histoire de Bretagne*, III, p 288
12. ↑  Pierre Daru, *Histoire de Bretagne*, I, p 407
13. ↑  Francois Manet, *Histoire de la Petite-Bretagne, ou Bretagne Armorique, depuis ses premiers habitans connus*, II, p 308
14. ↑  *Medieval Lands*

Πηγές
-----

* Amy Kelly, Eleanor of Aquitaine and the Four Kings, (Harvard University Press, 1978)
* Judith Everard, & Michael Jones. The Charters of Duchess Constance of Brittany and Her Family, 1171-1221, The Boydell Press, 1999
* Michael Lower, The Barons' Crusade: A Call to Arms and Its Consequences, (University of Pennsylvania Press, 2005)
* Pierre-Hyacinthe Morice, Histoire ecclésiastique et civile de Bretagne, Tome premier