recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Βαλτάσαρ**, πολων. Baltazar żagański (16 Απριλίου 1435 - 22 Σεπτεμβρίου 1504) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Γκλόγκουφ ήταν δούκας του Ζάγκαν-Πσέβους (από το 1439, με τους αδελφούς του ως το 1449), δούκας του Ζάγκαν (από το 1449). Εκτοπίστηκε το διάστημα 1461-68.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Α΄ δούκα του Ζάγκαν-Γκλόγκουφ και της Σχολαστικής των Ασκάνια, κόρης του Ροδόλφου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Βίττενμπεργκ και της Άννας του Μάισσεν. Έλαβε το όνομα του Βαλτάσαρ των Βέττιν λαντγκράβου της Θουριγγίας, πατέρα της Άννας του Μάισσεν.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Αγνή (απεβ. 1460), αγνώστου καταγωγής, και είχε τέκνο:

* Άννα, απεβ. νέα το 1463.

Πηγές
-----

* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.

Παραπομπές
----------

1. ↑  dw.2932.
2. ↑  www.deutsche-biographie.de/sfz35197.html. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 80572710
* GND: 136184715

 |

 |
Συντεταγμένες: 28°00′N 113°30′W﻿ / ﻿28.000°N 113.500°W﻿ / 28.000; -113.500

Δορυφορική άποψη της χερσονήσου
Η **Χερσόνησος Μπάχα Καλιφόρνια** βρίσκεται στο βορειοδυτικό Μεξικό. Η χερσόνησος χωρίζει τον Ειρηνικό Ωκεανό από τον κόλπο της Καλιφόρνια. Η χερσόνησος εκτείνεται επί 1247 χιλιόμετρα, από το Μεξικάλι στα βόρεια, μέχρι το Ακρωτήριο του Αγίου Λουκά (Cabo San Lucas)στα νότια. Έχει συνολική έκταση 143.390 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Η ακτογραμμή της έχει συνολικό μήκος περίπου 3000 χιλιόμετρα και περιλαμβάνει 65 περίπου νησιά. Η χερσόνησος χωρίζεται από την ηπειρωτική χώρα του Μεξικού από τον κόλπο της Καλιφόρνια και τον ποταμό Κολοράντο.

Η χερσόνησος χωρίζεται σε δύο πολιτείες, την Μπάχα Καλιφόρνια στο βόρειο τμήμα της με πρωτεύουσα το Μεξικάλι και τη Νότια Μπάχα Καλιφόρνια στο νότιο τμήμα της με πρωτεύουσα τη Λα Πας.

Γεωλογία
--------

Η **Χερσόνησος Μπάχα Καλιφόρνια** κάποτε αποτελούσε μέρος της βορειοαμερικάνικης τεκτονικής πλάκας, κομμάτι της οποίας παραμένει το υπόλοιπο Μεξικό. Πριν από περίπου 12 με 15 εκατομμύρια χρόνια ξεκίνησε ο αποχωρισμός της. Τώρα είναι μέρος της πλάκας του Ειρηνικού και απομακρύνεται από την υπόλοιπη χώρα με κατεύθυνση βόρειο-βορειοδυτική.

Παραπομπές
----------

1. ↑  **Baja California**, it is sometimes informally referred to as *Baja California Norte*, to distinguish it from both the *Baja California peninsula*, of which it covers the northern half, and the adjacent state Baja California Sur that covers the southern half of the peninsula. While it is a well-established term for the northern half of the Baja California peninsula, however, its usage would not be correct, because *Baja California Norte* has never existed as a political designation for a state, territory, district or region.
2. ↑   Alles, David L. *Geology of the Salton Trough,*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Baja California Peninsula στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 315149350
* LCCN: sh85011050
* NKC: ge801133

 |

 |
Ο Δείκτης Οικονομικής Ελευθερίας είναι ένας ετήσιος δείκτης και κατάταξη που δημιουργήθηκε το 1995 από το συντηρητικό think-tank The Heritage Foundation και το The Wall Street Journal για τη μέτρηση του βαθμού οικονομικής ελευθερίας στα έθνη του κόσμου. Οι δημιουργοί του ευρετηρίου ισχυρίζονται ότι ακολουθούν μια προσέγγιση εμπνευσμένη από τον Adam Smith στο The Wealth of Nations, ότι «οι βασικοί θεσμοί που προστατεύουν την ελευθερία των ατόμων να επιδιώκουν τα δικά τους οικονομικά συμφέροντα οδηγούν σε μεγαλύτερη ευημερία για την ευρύτερη κοινωνία».

Σκοπός
------

Ο ιστότοπος του Heritage Foundation δηλώνει ότι "Η οικονομική ελευθερία είναι το θεμελιώδες δικαίωμα κάθε ανθρώπου να ελέγχει τη δική του εργασία και περιουσία. Σε μια οικονομικά ελεύθερη κοινωνία, τα άτομα είναι ελεύθερα να εργάζονται, να παράγουν, να καταναλώνουν και να επενδύουν με όποιον τρόπο θέλουν. Σε οικονομικά ελεύθερες κοινωνίες, οι κυβερνήσεις επιτρέπουν στην εργασία, το κεφάλαιο και τα αγαθά να κυκλοφορούν ελεύθερα και να απέχουν από τον εξαναγκασμό ή τον περιορισμό της ελευθερίας πέραν του αναγκαίου βαθμού για την προστασία και τη διατήρηση της ίδιας της ελευθερίας. Με τη δημοσίευση ετήσιων εκθέσεων, το ίδρυμα επιχειρεί να επισημάνει πού τέτοιες ελευθερίες υπάρχουν και δεν υπάρχουν.

Το Heritage Foundation αναφέρει ότι το κορυφαίο 20% του δείκτη έχει το διπλάσιο του κατά κεφαλήν εισοδήματος από εκείνα του δεύτερου πεμπτηλιού και πέντε φορές το αντίστοιχο του 20%. Ο Carl Schramm, ο οποίος έγραψε το πρώτο κεφάλαιο του Ευρετηρίου του 2008, δηλώνει ότι οι πόλεις της Μεσαιωνικής Ιταλίας και οι πόλεις της Μεσοδυτικής Αμερικής στα μέσα του 19ου αιώνα άνθισαν όλες στο βαθμό που είχαν οικονομική ρευστότητα και θεσμική προσαρμοστικότητα που δημιουργήθηκε από την οικονομική ελευθερία. 

Σύμφωνα με τον Will Wilkinson από το ελευθεριακό think tank Cato Institute, μελέτες δείχνουν ότι η υψηλότερη οικονομική ελευθερία συσχετίζεται έντονα με την υψηλότερη αυτοαναφερόμενη ευτυχία. [6] Σύμφωνα με τους οικονομολόγους Tomi Ovaska και Ryo Takashima, η έρευνα για την οικονομική ελευθερία προτείνει "ότι οι άνθρωποι ενδιαφέρονται αναμφισβήτητα για το βαθμό στον οποίο η κοινωνία στην οποία ζουν τους παρέχει ευκαιρίες και την ελευθερία να αναλαμβάνουν νέα έργα, έντονα και να κάνουν επιλογές με βάση τις προσωπικές προτιμήσεις κάποιου. "[7]

Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Cato, η υψηλότερη οικονομική ελευθερία προάγει τη συμμετοχή και τη συνεργασία. [8] Ισχυρίζεται επίσης ότι η υψηλότερη οικονομική ελευθερία είναι εξαιρετικά σημαντική για την πρόληψη των πολέμων. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς τους, η ελευθερία είναι περίπου 54 φορές πιο αποτελεσματική από τη δημοκρατία (όπως μετράται από το Democracy Score) στη μείωση των βίαιων συγκρούσεων. [9]
Ο **Βερνάρδος Γουλιέλμος,** καταλανικά: *Bernat Guillem*‎, οσιτανικά: *Bernat Guilhe*, (απεβ. 1118) από τον Οίκο της Βαρκελώνης-Σερδάνια ήταν κόμης της Μπέργα (από το 1094, ως Βερνάρδος Β΄) και κόμης της Σερδάνια (από το 1109).

Ο θυρεός του κόμη της Σερδάνια.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Γουλιέλμου Α΄ κόμη της Σερδάνια και της Σάντσας, κόρη του Ραϋμόνδου-Βερεγγάριου Α΄ κόμη της Βαρκελώνης.

Κληρονόμησε τη Μπέργα από τον πατέρα του το 1094. Μετά το τέλος του αδελφού του Γουλιέλμου Β΄ Ιορδάνη το 1109, κληρονόμησε και τη Σερδάνια. Το 1111, μετά το τέλος του Βερνάρδου Γ΄ της Μπεσαλού, αντιτέθηκε στην ενσωμάτωση της Μπεσαλού στην κομητεία της Βαρκελώνης, καθώς η Μπεσαλού ήταν φεουδαλικά υποτελής στη Σερδάνια, όπως ήταν και το Φενουγιέ και Βαγιεσπίρ. Τελικά συμφώνησε να παραιτηθεί από αυτές τις κομητείες υπέρ του εξαδέλφου του και φίλου του Ραϋμόνδου-Βερεγγάριου Γ΄ κόμη της Βαρκελώνης. Όταν ο ίδιος απεβίωσε επτά χρόνια αργότερα χωρίς κληρονόμους, και η Σερδάνια πέρασε στη Βαρκελώνη.

Αναφορές
--------

1. ↑  «Gran Enciclopèdia Catalana» (Καταλανικά) Grup Enciclopèdia.
2. ↑  Ο Ραϋμόνδος-Βερεγγάριος Γ΄ ήταν γιος του Ραυμόνδου-Βερεγγάριου Β΄, αδελφού της Σάντσας.
Για την γλώσσα των Κάσκα Ντένα του Καναδά, δείτε: Γλώσσα Κάσκα (Καναδάς).  

Η **γλώσσα Κάσκα** (ISO 639-3: *zsk*) ήταν μη ινδοευρωπαϊκή γλώσσα η οποία ομιλούνταν στη βορειοανατολική Μικρά Ασία κατά την εποχή του Χαλκού, στην ορεινή περιοχή των νοτίων ακτών του Ευξείνου Πόντου, από τον λαό των Κάσκα.

Περιγραφή
---------

Βάσει των τοπονυμίων και ανθρωπονυμίων, μερικές φορές η γλώσσα θεωρείται πως σχετίζεται με την επίσης μη ινδοευρωπαϊκή χαττική γλώσσα. Ενδεχομένως υπάρχει σύνδεση και με τις βορειοδυτικές καυκάσιες γλώσσες, ενώ η ονομασία *Κάσκα ή Κάσκια* πιθανώς έχει την ίδια ετυμολογία με παλαιότερη ονομασία της Κιρκασίας (*Κασαχία*). 

Η ονομασία μιας φυλής των Κάσκα, των *Αμπέσλα*, ενδεχομένως συνδέεται με το ενδώνυμο των Αμπχάζιων και κάποιων Κιρκάσιων πληθυσμών, κάνοντας την υπόθεση πως οι Κάσκα και οι Αμπέσλα ίσως ήταν οι πρόγονοι των Κιρκασίων και άλλων λαών του Καυκάσου. Έχει επίσης υποτεθεί πως η γλώσσα ενδεχομένως άνηκε στη γλωσσική οικογένεια των Ζαν, καθώς και έχει υποστηριχτεί πως εμφανίζει ομοιότητες με τη μεγρελιακή ή τη λαζική γλώσσα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «zsk | ISO 639-3». *iso639-3.sil.org* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2018.
2. ↑  Prometheus or Amirani part 2. An updated study on the Pre-Greek substrate and its origins, Giampaolo Tardivo, Philippos Kitselis, σελ. 5
3. 1 2  First Capitals of Armenia and Georgia: Armawir and Armazi (Problems of Early Ethnic Associations), Armen Petrosyan, Institute of Archaeology and Ethnography, Yerevan, σελ. 279
4. ↑  George Hewitt, 1998. *The Abkhazians*, p 49
5. ↑  Singer, Itamar (2007). «Who were the Kaška?». *Phasis* (Ivane Javakhishvili Tblisi State University) **10** (II): 178.. Ανακτήθηκε στις 6 June 2018.
Ο **Βερνάρδος Β΄ Μπάλλιολ** (*Bernard Balliol*, πέθανε περί το 1190) ήταν τέταρτος και μικρότερος γιος του Βερνάρδου Α΄ Μπάλλιολ, λόρδου του Μπάλλιολ και του κάστρου του Μπάρναρντ. Ο Βερνάρδος Β΄ διαδέχθηκε στις κομητείες του Μπάλλιολ τον μεγαλύτερο αδελφό του Γκυ Β΄ Μπάλλιολ την περίοδο 1160 - 1167.

Ο Βερνάρδος Β΄ έγινε πασίγνωστος για τον ρόλο του στην σύλληψη του βασιλιά της Σκωτίας Γουλιέλμου του Λέοντα κοντά στο Άλνουικ (1174). Ο Βερνάρδος περιγράφεται ως *ευγενής άνδρας* με *υψηλό πνευματικό επίπεδο*, σύμφωνα με τον Γουλιέλμο του Νιούμπουργκ οργάνωσε και διηύθυνε την σύλληψη του Σκωτσέζου βασιλιά που κατέληξε στην αιχμαλωσία του.
Εμφαανίζεται για τελευταία φορά στις ιστορικές καταγραφές το 1189 στο Ντόβερ στην αυλή του Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου που έκλεισε συνθήκη με τον επίσκοπο του Ντάραμ, τον διαδέχθηκε την επόμενη χρονιά ο ξάδελφος του Ευστάθιος Μπάλλιολ.
Παντρεύτηκε μια γυναίκα άγνωστης καταγωγής την Αγνή Πικουινί με την οποία δεν απέκτησε παιδιά, διάδοχος του ήταν ο ξάδελφος του *Ευστάθιος Ελικούρ* ο οποίος πήρε το νέο του όνομα *Ευστάθιος Μπάλλιολ*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Oxford Dictionary of National Biography». (Αγγλικά) *Oxford Dictionary of National Biography*. Oxford University Press. Οξφόρδη. 2004.
2. ↑  Stell, ‘Balliol, Bernard de (d. c.1190).
3. ↑  Stell, ‘Balliol, Bernard de (d. c.1190).
4. ↑  Anderson, Scottish Annals, p. 253.
5. ↑  Stell, ‘Balliol, Bernard de (d. c.1190).

Πηγές
-----

* Anderson, Alan Orr (1908), Scottish Annals from English Chroniclers A.D. 500 to 1286, London: D. Nutt
* Stell, G. P. "Balliol, Bernard de (d. c.1190)", Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004 , accessed 24 Jan 2008
Η **Δείνα** ήταν σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη μοναδική κόρη του Ιακώβ και της Λείας. Στη Γένεση αναφέρεται ότι είχε και άλλες αδελφές. Γεννήθηκε στην Χαράν μαζί με ένδεκα από τα 12 ετεροθαλή αδέλφια της.

Η παράδοση
----------

Η Δείνα σε ηλικία 14ων ετών γνώρισε τον πρίγκηπα Σέχεμ, γιο του άρχοντα Χάμορ από την ομώνυμη πόλη της Χαναάν ο οποίος την ερωτεύτηκε και, αφού την απήγαγε, τη βίασε. Στην συνέχεια ο Σέχεμ ζήτησε από τον Ιακώβ το χέρι της Δείνας για να την αποκαταστήσει με γάμο. Ο Ιακώβ δέχτηκε, αλλά υπό τον αυστηρό όρο, ότι όλοι οι άνδρες της φυλής του Σέχεμ έπρεπε να κάνουν πρώτα περιτομή για να συμφωνήσουν με τον νόμο του Θεού και του Αβραάμ. Ο Σέχεμ και ο Χάμορ δέχτηκαν και οι άνδρες της φυλής του περιτομήθηκαν.

Τρεις μέρες αργότερα, και αφού ο πυρετός, λόγω των επιπλοκών της περιτομής, θέριζε τους άνδρες της φυλής του Σέχεμ, δυο αδελφοί της Δείνας (ο Συμεών και ο Λευί) επιτέθηκαν και τους σκότωσαν όλους, καταστρέφοντας μάλιστα και την πόλη ολοσχερώς. Έτσι πήραν εκδίκηση για την ντροπή της αδελφής τους.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  timeline.biblehistory.com/period/egypt-to-canaan.
2. ↑  «סֵפֶר הַיָּשָׁר» (Εβραϊκά) 1552.
3. 1 2  «Дина» (Ρωσικά) 1893.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Dinah στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 125074128
* LCCN: n90619323
* NKC: xx0091366

 |

 |
Ο **Βασίλειος Σακελλαρίου** ήταν Έλληνας δικαστικός που διετέλεσε υπουργός δικαιοσύνης στην Κυβέρνηση Πιπινέλη.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ήταν αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου όταν κλήθηκε να αναλάβει την θέση του υπουργού δικαιοσύνης. Από την θέση αυτή αναμείχθηκε στην υπόθεση Λαμπράκη επιχειρώντας να προστατεύσει το έργο του ανακριτή Σαρτζετάκη από τις παρεμβάσεις του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνου Κόλλια. Στα πλαίσια αυτά κατέθεσε και σχετικά υπομνήματα στη Βουλή των Ελλήνων. Μετά την παραίτηση της κυβέρνησης, στις 29 Σεπτεμβρίου, επέστρεψε στον Άρειο Πάγο.

Πηγές
-----

1. ↑  Κυβέρνηση Πιπινέλη, από την ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Κυβερνήσεως
2. 1 2  Οι Εισαγγελείς, ο κ. Σαρτζετάκης και ο μπουρτζόβλαχος, από την εφημερίδα Το Βήμα
Ο ***γαστερόφιλος*** ή ***γαστρόφιλος*** (Gasterophilus) είναι γένος παρασιτικών μυγών της οικογένειας Οιστρίδες (Oestridae), που συμπεριλαμβάνει τις αλογόμυγες (οίστροι των αλόγων). Γεννούν τα αυγά τους πάνω σε άλογα, καριμπού, γαϊδάρους και παρόμοια ζώα.

Απαντώνται δύο είδη: τα *Gasterophilus nasalis* και *gasterophilus intestinalis*. Το είδος *Nasalis* γεννά αυγά γύρω από το στόμα, τα μάτια, τη μύτη και το πιγούνι. Το είδος Intestinalis γεννά τα αυγά του κάτω από τα πόδια και στους ώμους. Τα αυγά εκκολάπτονται με γλείψιμο ή με την υγρασία. Εν συνεχεία ο *gasterophilus intestinalis* φτάνει στο στόμα όπου εκκολάπτονται οι νύμφες και ταξιδεύουν προς τα έντερα. Έτσι, όταν οι προνύμφες αποκολληθούν, μπορεί να προκληθούν σοβαρές πληγές στο άλογο (στο στομάχι και στο λεπτό έντερο) και κόπωση. Ο *gasterophilus nasalis* οδεύει προς τις οπές της ρινικής κοιλότητας και/ή στον εγκέφαλο. Η αποβολή των αυγών γίνεται με τα κόπρανα του αλόγου και στη συνέχεια η μεταμόρφωση σε τέλεια έντομα γίνεται στο έδαφος.

Έχουν αναφερθεί σπάνιες περιπτώσεις μόλυνσης ανθρώπινων βρεφών από αυτές τις μύγες.

Φωτοθήκη
--------

* G. intestinalis: αυγά σε άλογο*G. intestinalis*: αυγά σε άλογο
* G. intestinalis: αυγά σε άλογο*G. intestinalis*: αυγά σε άλογο
* νύμφη του G. intestinalisνύμφη του *G. intestinalis*
* Σκίτσο με νύμφες του G. intestinalis στο στομάχι ενός αλόγουΣκίτσο με νύμφες του *G. intestinalis* στο στομάχι ενός αλόγου
* Σκίτσο ενός G. intestinalisΣκίτσο ενός *G. intestinalis*

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Gasterophilus spp in Horses». Μάρτιος 2012.
2. ↑  Εγκυκλοπαίδεια *Νέα Εγκυκλοπαιδεία*, εκδ. Μαλλιάρης - Παιδεία 2006, τ. 6, σελ. 222, ISBN 960-239-880-9.
3. ↑  Royce, L. A. Rossignol, P. A. M. L. Kubitz, AND F. Randell Burton 1999. RECOVERY OF A SECOND INSTAR GASTEROPHILUS LARVA IN A HUMAN INFANT:
A CASE REPORT. Am. J. Trop. Med. Hyg. 60(3), 1999, pp. 403–404 [*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Σελίδα για το γαστρόφιλο από το πανεπιστήμιο του Σάο Πάολο
O **Βερνάρδος Β΄**, γερμ. Bernard II (π. 995 - 29 Ιουνίου 1059) από τον Οίκο των Μπίλλουνγκ ήταν δούκας της Σαξονίας (1011-1059) και κόμης της Φρισίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Βερνάρδου Α΄ δούκα της Σαξονίας και της Χίλντεγκαρτ.

Ο Βερνάρδος Β΄, τρίτος τού Οίκου του στη Σαξονία, επέκτεινε την εξουσία τού δούκα και εθεωρείτο ως ένας από τους πιο ισχυρούς των Μπίλλουνγκ. Αρχικά ήταν υποστηρικτής τού Ερρίκου Β΄ των Οθονιδών της Γερμανίας και τον είχε συνοδεύσει στην Πολωνία για να διαπραγματευτεί την ειρήνη στο Μπάουτσεν το 1018. Το διάστημα 1019-20 ωστόσο εξεγέρθηκε εναντίον του και κέρδισε την αναγνώριση των φυλετικών νόμων στη Σαξονία, κάτι που ο πατέρας του είχε αποτύχει να κάνει. Έπειτα επέστρεψε στον πόλεμο εναντίον των Οβοτριτών και των Λουτισίων, δύο Σλαβικών φυλών και τους έφερε στη δική του σφαίρα επιρροής δια μέσου τού ηγέτη τους Γκόττσαλκ.

Υποστήριξε τον διάδοχο τού Ερρίκου Β΄, τον Κορράδο Β΄ των Σαλίων της Γερμανίας το 1024 και τον γιο εκείνου Ερρίκο Γ΄. Όμως άρχισε να φοβάται τον τελευταίο, λόγω τού ότι ο Ερρίκος Γ΄ ήταν κοντά στον Αλβέρτο αρχιεπίσκοπο της Βρέμης, τον οποίο εθεωρούσε κατάσκοπο και παλαιό εχθρό των δουκών της Σαξονίας. Έγινε κρίσιμος σύμμαχος των Δανών, που παρείξαν θεμελιώδη υποστήριξη στους πολέμους τού Ερρίκου Γ΄ στις Κάτω Χώρες, ωστόσο ήταν στο χείλος της εξέγερσης ως το τέλος τού Αδαλβέρτου. Το υπόλοιπο της εξουσίας του πάντως ήταν ήσυχο.

Το 1045 οικοδόμησε το κάστρο Άλστερμπουργκ στο Αμβούργο. Απεβίωσε το 1059 σε ηλικία 64 ετών και τον διαδέχθηκε ο γιος του Όρντουλφ· τάφηκε στο ναό τού Αγ. Μιχαήλ στο Λύνεμπουργκ.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Εϊλίκα των Σβάινφουρτ, κόρη τού Ερρίκου μαργράβου τού Νόρντγκαου και είχε τέκνα:

* Γερτρούδη π.1030-1113, παντρεύτηκε πρώτα τον Φλόρις Α΄ κόμη της Ολλανδίας και μετά τον Ροβέρτο Α΄ κόμη της Φλάνδρας.
* Όρντουλφ π.1020-1070, δούκας της Σαξονίας.
* Χέρμανν.
* Ίντα, παντρεύτηκε τον Αλβέρτο Γ΄ κόμη τού Ναμύρ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.

Πηγές
-----

* Timothy Reuter, Germany in the Early Middle Ages C. 800-1056, (Routledge, 1998), 200.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 90991873
* GND: 138734895

 |

 |
Ο **Δημήτρης Παπαντωνίου** ήταν Έλληνας δικαστικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Το 1963 υπηρετούσε ως εισαγγελέας Πλημμελειοδικών στην Θεσσαλονίκη. Το ίδιο έτος μαζί με τον ανακριτή Χρήστο Σαρτζετάκη ανέλαβε την υπόθεση Λαμπράκη χωρίς να υποκύψουν στις πιέσεις του τότε εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνου Κόλλια, να κλείσει γρήγορα και χωρίς έρευνα η υπόθεση. Αντικαταστάθηκε όμως πριν την τελική έκβαση της υπόθεσης. Το 1968 μαζί με άλλους 29 δικαστές αποπέμφθηκε από το δικαστικό σώμα με ειδικό νόμο της Χούντας των Συνταγματαρχών.

Ο Δημήτρης Παπαντωνίου ήταν επίσης εξαίρετος σκακιστής. Υπήρξε ο νικητής του πρώτου πρωταθλήματος σκακιού στην Ελλάδα το 1934 (άτυπο πρωτάθλημα, πριν την ίδρυση της Ε.Σ.Ο.). Φημισμένη είναι η πατρίδα του με τον Μ. Κουτίλιν η οποία δημοσιεύτηκε στην ανθολογία Prix de Beauté aux Échecs του F. Le Lionnais, εκδόσεις Payot, Παρίσι 1951.

Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει μια κόρη, δικηγόρο στο επάγγελμα.

Πηγές
-----

1. 1 2  Επιστολή Γιαννόπουλου, από την εφημερίδα "Το Βήμα"
2. ↑  Επιστολή Κόκκινου, από την εφημερίδα "Το Βήμα"
3. ↑  Κ. Χατζιώτης, Το σκάκι στην Ελλάδα, α' τόμος, "Σκύφος" Εκδοτική ΕΠΕ, Αθήνα 1984
Ο **Βασίλης Δεσύλλας** (γεν. Αθήνα 30 Ιουνίου 1958, ύψος 1,80 μ.) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και δις πρωταθλητής Β΄Εθνικής, που αγωνίζονταν στη θέση του τερματοφύλακα.

Ο Δεσύλλας ξεκίνησε την καριέρα του σε ηλικία 15 ετών (περίοδος 1970-71) από τον ερασιτεχνικό σύλλογο του *Π.Α.Ο. Κηπούπολης* που μετείχε στην Γ΄τοπική κατηγορία της Ε.Π.Σ. Αθηνών, ενώ αγωνίσθηκε και στον Γκυζιακό. Το καλοκαίρι του 1977 υπέγραψε στο Φωστήρα, με τα χρώματα του οποίου αγωνίσθηκε στη Β΄Εθνική για τα επόμενα τρία χρόνια. Το 1980 μεταγράφεται στην Κόρινθο και ντεμπουτάρει στο Επαγγελματικό Πρωτάθλημα της Α΄Εθνικής, λαμβάνοντας μέρος σε 37 επίσημους αγώνες πρωταθλήματος.

Το καλοκαίρι του 1983 και μετά την αποτυχία της ομάδας του να επανέλθει άμεσα στη μεγάλη κατηγορία, παραχωρείται στην Παναχαϊκή, τον επόμενο σταθμό της καριέρας του. Με το συγκρότημα των Πατρών θα παίξει 5 συνεχόμενες χρονιές, προσθέτοντας ακόμη 31 παρουσίες στη μεγάλη κατηγορία (συνολικά **68** συμμετοχές) και **κατακτώντας δυο τίτλους της Β΄Εθνικής**(1984 και 1987)

Το καλοκαίρι του 1988 τερματίζεται η σταδιοδρομία του στην Α΄Εθνική, αλλά ο Δεσύλλας συνεχίζει στη Γ΄Εθνική, με τη φανέλα αρχικά του Ηροδότου για 2 χρονιές και του Αιγάλεω στη συνέχεια, με το οποίο κερδίζει την άνοδο στη Β΄Εθνική (1991). Παίζει με το Αιγάλεω και στη Β΄Εθνική το 1991-92, για να κλείσει την πολυετή του ενασχόληση με το ποδόσφαιρο, ένα χρόνο αργότερα, πάλι στη Β΄Εθνική, με τη φανέλα του Ατρομήτου Περιστερίου (περίοδος 1992-93), σε ηλικία 37 ετών.

Στατιστικά
----------

| Έτος | Σύλλογος | Εμφανίσεις (Γκολ) |
| --- | --- | --- |
| 1977-80 | Ελλάδα Φωστήρας Ταύρου | 57 (0) |
| 1980-83 | Ελλάδα ΠΑΣ Κόρινθος | 37 (0) |
| 1983-88 | Ελλάδα Παναχαϊκή Γ.Ε. | 78 (0) |
| 1988-90 | Ελλάδα Π.Α.Σ.Α. Ηρόδοτος | -- (0) |
| 1990-92 | Ελλάδα Αιγάλεω Α.Ο. | 55 (0) |
| 1992-93 | Ελλάδα Ατρόμητος Αθηνών | 21 (0) |

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Διεθνής αθλητική ιστοσελίδα
* Γεώργιος Παγιωτέλης-"Το Έπος της Α' Εθνικής" (ένθετο αθλητικού περιοδικού "Οι Παγκόσμιοι"-"Κλ. Γεωργαλάς Ε.Π.Ε.")
* "40 Χρόνια Ποδόσφαιρο και ΠΡΟ-ΠΟ" (έκδοση εφημερίδας "Προπόραμα"-2000)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Φύλλο εφημερίδας "Αθλητική Ηχώ", της 14 Νοεμβρίου 1974, σελ. 6, ρεπορτάζ του αγώνα Γκυζιακός-Αστραπή 3-1
Στο γνωστικό πεδίο της μηχανικής λογισμικού **γλώσσες μοντελοποίησης λογισμικού** ονομάζονται τυποποιημένες γλώσσες συμβολικής αναπαράστασης με τις οποίες δημιουργούνται αφηρημένα πρότυπα της δομής και της λειτουργίας ενός συστήματος λογισμικού. Η ευρύτερα διαδεδομένη τέτοια γλώσσα είναι η Ενοποιημένη Γλώσσα Σχεδίασης Προτύπων (αγγλ. *Unified Modeling Language (**UML**)*).

Ιστορικό
--------

Μετά την ευρεία εξάπλωση του αντικειμενοστρεφούς προγραμματισμού τη δεκαετία του 1990, το αντικειμενοστρεφές μοντέλο σχεδίασης (με κλάσεις, κληρονομικότητα, αντικείμενα και τυποποιημένες αλληλεπιδράσεις μεταξύ τους) επικράτησε ακόμη και για τη δημιουργία υποδειγμάτων που δεν σχετίζονταν με τον προγραμματισμό (π.χ. σχήματα βάσεων δεδομένων). Έτσι αναπτύχθηκαν διάφορες πρότυπες γλώσσες μοντελοποίησης λογισμικού οι οποίες τυποποιούσαν σύμβολα και συμπεριφορές με στόχο την αφηρημένη περιγραφή της λειτουργίας και της δομής ενός υπολογιστικού συστήματος. Οι γλώσσες αυτές είχαν εξαρχής έναν εμφανή αντικειμενοστρεφή προσανατολισμό. Τελικά οι πιο δημοφιλείς από αυτές ενσωματώθηκαν σε ένα κοινό πρότυπο, την Ενοποιημένη Γλώσσα Σχεδίασης Προτύπων (αγγλ. (UML)), η πρώτη του έκδοση της οποίας οριστικοποιήθηκε το 1997.
Οι Γαλλικές Αντίλλες
Με τον όρο **Γαλλικές Αντίλλες** ή **Γαλλικές Δυτικές Ινδίες** (γαλλικά: *Antilles françaises*) αναφέρονται τα επτά Γαλλικά υπερπόντια διαμερίσματα ή εδάφη τα οποία βρίσκονται στην Καραϊβική και ανήκουν γεωγραφικά στο σύμπλεγμα των Αντιλλών.

Οι Γαλλικές Αντίλλες περιλαμβάνουν:

τους υπερπόντιους νομούς

* Γουαδελούπη
* Μαρτινίκα

τα υπερπόντια εδάφη

* Άγιος Βαρθολομαίος
* Άγιος Μαρτίνος (Γαλλία)

και τις εξαρτήσεις της Γουαδελούπης

* Μαρί-Γκαλάντ
* Λα Ντεζιράντ
* Ιλ ντε Σαιντ

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Γαλλία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 2670148574387924430007
* LCCN: sh85146204
* NKC: ge631970

 |

 |
Η δίγλωσση πινακίδα μπροστά από το Εθνικό Μουσείο της Ισλανδίας, στα ισλανδικά και τα αγγλικάΗ **Ισλανδία** είναι ιστορικά πολύ απομονωμένο και γλωσσικά ομοιογενές νησί, αλλά ωστόσο έχει γίνει σπίτι για πολλές γλώσσες. Η γαελική γλώσσα ήταν η μητρική γλώσσα πολλών από τους πρώιμους Ισλανδούς. Αν και η Ισλανδική ή η Σκανδιναβική γλώσσα κυριαρχεί, οι βόρειες εμπορικές διαδρομές έφεραν τα γερμανικά, αγγλικά, τα ολλανδικά, τα γαλλικά και τα βασκικά στην Ισλανδία. Ορισμένοι έμποροι και κληρικοί εγκαταστάθηκαν στην Ισλανδία κατά τη διάρκεια των αιώνων, αφήνοντας την επιρροή τους στον πολιτισμό, αλλά γλωσσικά κυρίως με εμπορικούς, ναυτικούς και θρησκευτικούς όρους. Εκτός από αυτά και τις λατινικές λέξεις, τα Ισλανδικά έχουν αλλάξει εντυπωσιακά λίγο από την αρχή της εγκατάστασης ανθρώπων στη χώρα (γύρω στον 9ο-10ο αιώνα).

Τα Ισλανδικά δεν είναι μόνο η εθνική γλώσσα, αλλά είναι τώρα «η επίσημη γλώσσα στην Ισλανδία» βάσει του Νόμου Αριθ. 61/2011, που εγκρίθηκε από το κοινοβούλιο το 2011. Η Ισλανδική Νοηματική Γλώσσα επίσης αναγνωρίστηκε επίσημα από το νόμο το 2011 ως μειονοτική γλώσσα με συνταγματικά δικαιώματα και η πρώτη γλώσσα της κοινότητας κωφών της Ισλανδίας. Κατά τη διάρκεια της δανικής κυριαρχίας, η δανική ήταν μια μειονοτική γλώσσα στην Ισλανδία, αν και σήμερα ομιλείται μόνο από ένα μικρό αριθμό μεταναστών.

Η μελέτη των αγγλικών και των δανικών (ή άλλης σκανδιναβικής γλώσσας) είναι υποχρεωτική για τους μαθητές σε σχολεία υποχρεωτικής εκπαίδευσης και επίσης σε πολλά προγράμματα δευτεροβάθμιων σπουδών, και έτσι η γνώση των δύο γλωσσών είναι ευρέως διαδεδομένη. Άλλες ξένες γλώσσες που μελετώνται συχνά είναι τα γερμανικά, τα ισπανικά και τα γαλλικά.

Οι προσωρινοί επισκέπτες και κάτοικοι αποτελούν ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού, ιδιαίτερα στην πρωτεύουσα Ρέικιαβικ.

Δείτε επίσης
------------

* Ισλανδικά
* Γλωσσικός πουρισμός στα Ισλανδικά

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Act [No 61/2011] on the status of the Icelandic language and Icelandic sign language» (PDF). Ministry of Education, Science and Culture. σελ. 1. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2014. Article 1; National language – official language; Icelandic is the national language of the Icelandic people and the official language in Iceland.
2. ↑  «Iceland And The Rest Of The World» (PDF). The Reykjavík Grapevine. σελ. 1. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2014. Icelandic towns were essentially turning Danish; the merchant class was Danish and well off Icelanders started speaking their language.
3. ↑  *The Icelandic National Curriculum Guide for Compulsory Schools* (PDF). Ministry of Education, Science and Culture. σελ. 50. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 16 Ιανουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2018.
Η **Διακλαδική Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων** (**ΔΔΕΕ**) αποτελεί τμήμα των Ενόπλων Δυνάμεων της Ελλάδας. Σκοπό έχει το συντονισμό επίλεκτων μονάδων και των τριών κλάδων των ενόπλων δυνάμεων, με σκοπό την καλύτερη δυνατή χρήση τους.

Η ΔΔΕΕ συστάθηκε το 2013 με υπουργική απόφαση του τότε Υπουργού Εθνικής Άμυνας, Πάνου Παναγιωτόπουλου, έπειτα από την εισήγηση του Συμβουλίου Αρχηγών Γενικών Επιτελείων.

Έμβλημα
-------

Το έμβλημα της Διακλαδικής Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων, το οποίο απονεμήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου του 2013, αποτελείται από τρία σπαθιά, σύμβολο των τριών κλάδων των ενόπλων δυνάμεων, πίσω από τα οποία υπάρχει ένα στεφάνι. Στην κορυφή του θυρεού αναγράφεται το ρητό *ΦΟΒΟΥ ΤΟΥΣ ΔΑΝΑΟΥΣ*.

Διάρθρωση
---------

Η επιχειρησιακή διάρθρωση της Διακλαδικής Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων είναι η εξής:

* Διακλαδική Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων
	+ Ζ΄ Μοίρα Αμφιβίων Καταδρομών (Ζ΄ ΜΑΚ)
	+ Ειδικό Τμήμα Αλεξιπτωτιστών (ΕΤΑ)
	+ 31η Μοίρα Επιχειρήσεων Έρευνας - Διάσωσης (31 ΜΕΕΔ)
	+ Ομάδες της Διοίκησης Υποβρυχίων Καταστροφών (ΔΥΚ)
	+ 865 Τάγμα Εναέριου Εφοδιασμού (865 ΤΕΝΕΦ)

Δείτε επισης
------------

* Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Γεννήθηκε» η Διακλαδική Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων Αρχειοθετήθηκε 2013-05-17 στο Wayback Machine. defence-point.gr
2. ↑  ΤΕΛΕΤΗ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΘΥΡΕΟΥ ΣΤΗ ΔΙΑΚΛΑΔΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΕΙΔΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ Αρχειοθετήθηκε 2017-04-27 στο Wayback Machine. geetha.mil.gr
Ο **Βασίλης Διγαλάκης** είναι Έλληνας πανεπιστημιακός, πρώην πρύτανης του Πολυτεχνείου Κρήτης, πολιτικός, βουλευτής Χανίων της Νέας Δημοκρατίας και πρώην υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων αρμόδιος για θέματα Ανώτατης Εκπαίδευσης στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στα Χανιά στις 2 Φεβρουαρίου 1963. Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά. Έλαβε το δίπλωμα Ηλεκτρολόγου Μηχανικού από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο το 1986 και το διδακτορικό του δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης το 1992. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1995 και από το 1996 είναι Καθηγητής στη Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του Πολυτεχνείου Κρήτης στα Χανιά. 

Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα βρίσκονται στις περιοχές μηχανικής μάθησης – τεχνητής νοημοσύνης, αναγνώρισης ομιλίας και συστημάτων διαλόγου. Από το 1992 έως το 1995 εργάστηκε ως ερευνητής στο Ερευνητικό Ινστιτούτο του Stanford (SRI International) στο Menlo Park της Καλιφόρνιας και συμμετείχε στην ίδρυση νεοφυών επιχειρήσεων με αντικείμενο την αναγνώριση ομιλίας Έλαβε δύο βραβεία καλύτερης δημοσίευσης από την IEEE Signal Processing Society, το 1999 και το 2000 Από το Σεπτέμβριο 2003 έως τον Αύγουστο του 2005, διετέλεσε Πρόεδρος του Τμήματος ΗΜΜΥ. Από το Σεπτέμβριο του 2005 έως το Μάρτιο του 2013 κατείχε τη θέση του Διευθυντή του Ερευνητικού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Τηλεπικοινωνιακών Συστημάτων του Πολυτεχνείου Κρήτης. Από τον Απρίλιο του 2013 έως και το Νοέμβριο του 2017 διετέλεσε Πρύτανης του Πολυτεχνείου Κρήτης.

Από τον Ιανουάριο του 2015 έως τον Σεπτέμβριο του 2015 διετέλεσε Προεδρεύων της Συνόδου Πρυτάνεων των Ελληνικών Πανεπιστημίων.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 εξελέγη βουλευτής Χανίων της Νέας Δημοκρατίας και στις 9 Ιουλίου 2019.

Από τις 9 Ιουλίου 2019 έως τις 4 Ιανουαρίου 2021 διετέλεσε υφυπουργός Ανώτατης Εκπαίδευσης στο Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Καθηγητές: Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών». *tuc.gr*. Πολυτεχνείο Κρήτης. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2020.
2. ↑  «Υφυπουργός Παιδείας & Θρησκευμάτων - Βασίλης Διγαλάκης». *minedu.gov.gr*. Υπουργείο Παιδείας. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2020.
3. ↑  «IEEE Signal Processing Society Best Paper Award» (PDF). *signalprocessingsociety.org*. IEEE Signal Processing Society. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 16 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2020.
4. ↑  «IEEE Signal Processing Society, 2000, Young Author Best Paper Award to V.V. Digalakis». *tuc.gr*. Πολυτεχνείο Κρήτης. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2020.
5. ↑  «Οι Πρυτανικές Αρχές του Πολυτεχνείου Κρήτης». *tuc.gr*. Πολυτεχνείο Κρήτης. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

 προσωπική ιστοσελίδα
Ο **Χενάντυ Γιοσίποβιτς Ουντοβένκο** (ουκρ. Геннадій Йосипович Удовенко, 22 Ιουνίου 1931 – 12 Φεβρουαρίου 2013) ήταν Ουκρανός πολιτικός και διπλωμάτης, που υπηρέτησε ως ο δεύτερος στην ιστορία Υπουργός Εξωτερικών της ανεξάρτητης Ουκρανίας, από το 1994 έως το 1998.

Ο Ουντοβένκο γεννήθηκε στη μεγάλη πόλη Κριβί Ριχ και ως φοιτητής ακόμα των Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο του Κιέβου διορίσθηκε στην πρώτη του θέση το 1952, όταν έγινε γραμματέας στο υπουργείο βιομηχανίας οικοδομικών υλικών της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας (Σ.Σ.Δ.) της Ουκρανίας. Απεφοίτησε το 1954 και από το 1955 εως το 1958 ήταν επικεφαλής κολεκτίβας στο χωριό Ντομαντίβκα, ενώ πραγματοποιούσε μεταπτυχιακές σπουδές στην αγροτική οικονομία. Το 1959 εισήλθε στο διπλωματικό σώμα και από το 1965 έως το 1971 υπηρέτησε στο Γραφείο του ΟΗΕ στη Γενεύη. Κατόπιν ο Ουντοβένκο διετέλεσε επικεφαλής τμημάτων του υπουργείου εξωτερικών της Σ.Σ.Δ. της Ουκρανίας, έως το 1977, οπότε έγινε διευθυντής του Τομέως Διερμηνείας και Συναντήσεων του Τμήματος Συνεδριακών Υπηρεσιών στην έδρα του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη. Από το 1980 έως το 1985 υπηρέτησε ως αναπληρωτής υπουργός εξωτερικών της Σ.Σ.Δ. της Ουκρανίας και από τον Φεβρουάριο του 1985 μέχρι τον Μάρτιο του 1992 ήταν ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Ουκρανίας στον ΟΗΕ. Το διάστημα 1992-1994 ήταν πρέσβυς της ανεξάρτητης πλέον Ουκρανίας στην Πολωνία.

Στις 5 Αυγούστου 1994 ο Ουντοβένκο διορίσθηκε Υπουργός Εξωτερικών της Ουκρανίας διαδεχόμενος τον Ανατόλι Ζλένκο, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις 17 Απριλίου 1998, διετελώντας επίσης πρόεδρος της Γενικής Συνόδου του ΟΗΕ (1997-1998). Ασχολούμενος πλέον με την ενεργό πολιτική, εκλέχθηκε βουλευτής στο ουκρανικό κοινοβούλιο (1998-2007) με το κόμμα Λαϊκό Κίνημα Ουκρανίας, κόμμα του οποίου εκλέχθηκε πρόεδρος λιγότερο από ένα έτος αργότερα, στις 14 Μαΐου 1999, καθώς ο έως τότε πρόεδρος, Βιατσεσλάβ Τσορνοβίλ, σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα τον Μάρτιο. Στις προεδρικές εκλογές του 1999 ήταν έτσι υποψήφιος του κόμματος για Πρόεδρος της Ουκρανίας, έλαβε όμως μόλις το 1,2% της λαϊκής ψήφου και ήρθε έβδομος. Στις 3 Μαΐου 2003 τον διαδέχθηκε στην προεδρία του κόμματος ο Μπορίς Ταρασιούκ, ο ίδιος που τον είχε διαδεχθεί και στη θέση του Υπουργού Εξωτερικών της Ουκρανίας.

Ο Χενάντυ Ουντοβένκο πέθανε σε ηλικια 81 ετών, ενώ νοσηλευόταν σε νοσοκομείο του Κιέβου. Η αιτία θανατου δεν δημοσιοποιήθηκε.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Γερμανικά) *Munzinger Personen*. 00000021851. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  w1.c1.rada.gov.ua/pls/radac\_gs09/d\_index\_arh?skl=3.
3. ↑  w1.c1.rada.gov.ua/pls/radac\_gs09/d\_index\_arh?skl=4.
4. ↑  w1.c1.rada.gov.ua/pls/radac\_gs09/d\_index\_arh?skl=5.
5. 1 2 3 4  Ανακτήθηκε στις 9  Απριλίου 2022.
6. ↑  «Former Ukrainian Foreign Minister Hennadiy Udovenko dies», *Kyiv Post*, 13/2/2013)  
Foreign minister offers condolences over Udovenko’s death, *Interfax-Ukraine*
7. ↑  «Interfax».
8. ↑  «Умер Геннадий Удовенко», *Korrespondent.net*, 12/2/2013 (στη ρωσική γλώσσα)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 301569559
* LCCN: n84208399
* ISNI: 0000 0004 0867 2557
* GND: 1130594173

 |

 |
Η **Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας της Δημοκρατίας της Μολδαβίας** (ρουμανικά: Declarația de independență a Republicii Moldova) ήταν ένα έγγραφο που εγκρίθηκε στις 27 Αυγούστου 1991 από το Κοινοβούλιο της Δημοκρατίας της Μολδαβίας μετά την αποτυχία της απόπειρας πραξικοπήματος που επιχειρήθηκε νωρίτερα τον ίδιο μήνα.

Υπόβαθρο
--------

Το έγγραφο αναφέρεται στην «χιλιόχρονη ιστορία» και στην «αδιάλειπτη κρατική υπόσταση» εντός των ιστορικών και εθνικών συνόρων και αναφέρεται στην επίσημη γλώσσα της χώρας ως «ρουμανική». Αυτή η ιδρυτική πράξη της Δημοκρατίας της Μολδαβίας γιορτάζεται ως Ημέρα Ανεξαρτησίας.

Μολδαβικό γραμματόσημο του 2001 για τη 10η επέτειο της ανακήρυξης της ανεξαρτησίας
Το πρωτότυπο έγγραφο που εγκρίθηκε και υπογράφηκε από 278 βουλευτές το 1991 κάηκε κατά την διάρκεια των διαδηλώσεων για τις βουλευτικές εκλογές της Μολδαβίας του 2009 αλλά ένα πανομοιότυπο έγγραφο αποκαταστάθηκε το 2010.

Διαμάχες
--------

Η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας της Μολδαβίας διεκδικεί σαφώς και άμεσα την κυριαρχία της Μολδαβίας επί του εδάφους της Υπερδνειστερίας ως «συστατικό μέρος της ιστορικής και εθνικής επικράτειας του λαού μας». Αυτό προκάλεσε διαμάχη, καθώς η περιοχή αυτή είχε κηρύξει την ανεξαρτησία της από τη Μολδαβική Ε.Σ.Σ.Δ. το 1990 και σχημάτισε την Πριδνεστοριανή Μολδαβική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία (PMSSR), η οποία δεν είχε αναγνωριστεί ως νόμιμη σοβιετική δημοκρατία ούτε από τη Σοβιετική Ένωση ούτε από τη Μολδαβική Ε.Σ.Σ.Δ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Διακήρυξη της ανεξαρτησίας της Δημοκρατίας της Μολδαβίας

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Text of Moldova's Declaration of Independence recovered - Moldova Azi». *web.archive.org*. 22 Μαρτίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2023.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh2013001873

 |

 |
Ο **Γόρδιος** (άκμασε 116-82 π.Χ.) ήταν το έμπιστο όργανο του Μιθριδάτη ΣΤ΄ τού Πόντου για την υπόταξη της Καππαδοκίας.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Καππαδοκία και ήταν ευγενής στην Αυλή τού Πόντου. Ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ τού ανέθεσε το 116 π.Χ. να σκοτώσει τον Αριαράθη ΣΤ΄ της Καππαδοκίας. Αυτόν διαδέχθηκε ο γιος του Αριαράθης Ζ΄ της Καππαδοκίας, που όταν ζήτησε να τιμωρήσει τον Γόρδιο για την πράξη του, φονεύθηκε από αυτόν. Τότε ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ έθεσε βασιλιά τον δικό του γιο Αριαράθη Θ΄, που ήταν μικρός και ο Γόρδιος ανέλαβε την εκπαίδευσή του. Ο βασιλιάς τού Πόντου έστειλε τον Γόρδιο ως απεσταλμένο του στη Ρώμη και μετά τού ανέθεσε, μαζί με τον Τιγράνη Β΄ τον Μεγάλο της Αρμενίας να εκδιώξουν τον Αριοβαρζάνη Α΄, που οι Ρωμαίοι είχαν επιβάλλει στην Καππαδοκία το 93 π.Χ..

Ο Αριαράθης Θ΄ της Καππαδοκίας, γιος και εργαλείο τού Μιθριδάτη ΣΤ΄ τού Πόντου στην πολιτική του στη χώρα αυτή. Ο Γόρδιος ήταν υποστηρικτής τους.
Το επόμενο έτος ο Σύλλας αποκατέστησε τον Αριαβαρζάνη Α΄ και έδιωξε τον Γόρδιο. Αυτός αντιτέθηκε στον Λ. Λ. Μουρένα στη μάχη τού Άλυος ποταμού το 82 π.Χ..

Πηγές
-----

* Smith, William (editor); Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, "Gordius", Boston, (1867)
Ο **Χριστόδουλος Αινιάν** (Μαυρίλο Τυμφρηστού 1794 - Λαμία 1852) ήταν Έλληνας πολιτικός. Διετέλεσε μέλος του Πανελληνίου συμβουλίου που ιδρύθηκε το 1828 από τον Ιωάννη Καποδίστρια, και κατόπιν δικαστής για λίγο καιρό, συνιδρυτής της Ελληνικής Αρχαιολογικής Εταιρείας.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Μαυρίλο Τυμφρηστού το 1794. Πατέρας του ήταν ο Ζαχαρίας Αινιάν, ιερέας και διδάσκαλος, ο οποίος αρχικά λεγόταν Οικονόμου ή Αναγνώστου ή Αναγνωστόπουλος, αλλά άλλαξε το επίθετό του σε Αινιάν, από τους αρχαίους κατοίκους της περιοχής, τους Αινιάνες. Στις αρχές του 19ου αιώνα εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη με την οικογένειά του (μαζί με τα παιδιά του Γεώργιο 1788, Δημήτριο 1800 και τον Χριστόδουλο 1794) όπου εργαζόταν ως οικοδιδάσκαλος. Συνδέθηκε με τους Φαναριώτες και το 1818 έγινε Φιλικός. Το σπίτι των Αινιάνων στα Θεραπειά ήταν τόπος συγκεντρώσεως των Φιλικών. Όταν έγινε η επανάσταση, οι Τούρκοι συνέλαβαν όσους βρισκόταν στο σπίτι, τον πατέρα του Παπά-Ζαχαρία και τον Χριστόδουλο και τους φυλάκισαν. Κατάφεραν με δωροδοκία να ελευθερωθούν και εγκαταστάθηκαν στην Κίο της Βιθυνίας. Επέστρεψαν στην Ελλάδα το 1827, όπου ήδη βρισκόταν τα αδέλφια του Γεώργιος (που ήταν σημαντικό πολιτικός, είχε χρηματίσει Υπουργός της Αστυνομίας και έγινε Γερουσιαστής επί Καποδίστρια) και Δημήτριος (που είχε υπηρετήσει ως στρατιώτης στην επανάσταση και ως γραμματέας του Καραϊσκάκη, μέλος του Εφετείου των Νήσων επί Καποδίστρια). Εκεί, ο Χριστόδουλος διορίστηκε από τον Ιωάννη Καποδίστρια στο Πανελλήνιον, το συμβουλευτικό σώμα που αντικατέστησε το Βουλευτικό. Κατά τη διάρκεια της Αντιβασιλείας του Όθωνα έγινε δικαστής όπως και ο αδελφός του Δημήτριος, αλλά έπαθε βαρηκοΐα και παραιτήθηκε. Απεβίωσε στη Λαμία το 1852.

Πηγές
-----

* Εν Αθήναις Αρχαιολογική Εταιρεία, επιμ. (1937). *Λεύκωμα της εκατονταετηρίδος της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας 1837 - 1937*. Εν Αθήναις: Αρχαιολογική Εταιρεία. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2010.

Επιπλέον βιβλιογραφία
---------------------

* «Η Δυτική Φθιώτιδα στη φωτιά του '21», Νικόλαος Κ. Αντωνόπουλος, Οι Αινιάνες
Συντεταγμένες: 49°38′20.000″N 1°37′30.000″W﻿ / ﻿49.63888889°N 1.62500000°W﻿ / 49.63888889; -1.62500000

Το **Σερμπούρ-αν-Κοταντέν** (γαλλικά: Cherbourg-en-Cotentin) ή εξελληνισμένα **Χερβούργο,** είναι μια κοινότητα στα βόρεια του νομού Μανς, στην περιοχή της Νορμανδίας, στη βορειοδυτική Γαλλία. Έχει πληθυσμό 80.076 κατοίκους. Συστάθηκε ως κοινότητα την 1η Ιανουαρίου 2016 από τη συνένωση πέντε κοινοτήτων, με έδρα την κοινότητα **Σερμπούρ-Οκτβίλ**, η οποία είναι και πρωτεύουσα του διοικητικού διαμερίσματος Σερμπούρ.

Τοπωνυμία
---------

Η κοινότητα παίρνει το όνομά της από το Σερμπούρ-Οκτβίλ, την κύρια πόλη της κοινότητας, και τη χερσόνησο Κοταντέν. Το Χερβούργο είναι ένα σημαντικό εμπορικό, επιβατικό και στρατιωτικό λιμάνι στη Μάγχη.

Ιστορία
-------

Το 1970 το Σερμπούρ και πέντε κοντινές κοινότητες (Οκτβίλ, Τουρλαβίλ, Εκερντρεβίλ-Αινβίλ, Κερκβίλ και Λα Γκλασερί) ίδρυσαν την Αστική Κοινότητα του Χερβούργου (CUC), που δημιουργήθηκε με διάταγμα της 2ας Οκτωβρίου το 1970.

Στις 7 Νοεμβρίου 1999, η πολιτική βούληση για τη συγχώνευση των έξι κοινοτήτων σε ένα «Μεγάλο Χερβούργο» οδήγησε στη διεξαγωγή δημοψηφίσματος. Αλλά στο ερώτημα «Είστε υπέρ της συγχώνευσης της κοινότητας σας με άλλους για να επιτύχετε το Μεγάλο Χερβούργο;» μόνο η πλειοψηφία των ψηφοφόρων του Χερβούργου (83,72% ναι) και της Οκτβίλ (55.88%) απάντησαν θετικά, με αποτέλεσμα τη διατήρηση της Αστικής κοινότητας, και τη συγχώνευση μόνο του Χερβούργου με την Οκτβίλ την 1η Μαρτίου 2000.

Στις 8 Σεπτεμβρίου 2015, τα δημοτικά συμβούλια των πέντε ενδιαφερομένων κοινοτήτων (Χερβούργο-Οκτβίλ, Τουρλαβίλ, Εκερντρεβίλ-Αινβίλ, Κερκβίλ και Λα Γκλασερί) συναντήθηκαν και ενέκριναν την ενοποίηση των αντίστοιχων κοινοτήτων τους σε μία πόλη, που ονομάζεται Σερμπούρ-αν-Κοταντέν, έχοντας την ιδιότητα της νέας κοινότητας, σύμφωνα με το άρθρο 21 του νόμου αριθ. 2010-1563 της 16ης Δεκεμβρίου 2010 σχετικά με τη μεταρρύθμιση των τοπικών κοινοτήτων.

Σύνθεση
-------

Οι πρώην κοινότητες που απαρτίζουν το Σερμπούρ-αν-Κοταντέν| Κοινότητα | Κωδ. INSEE | Έκταση (χμ²) | Πληθυσμός (Απογραφή 2016) | Πυκνότητα (Κάτ./χμ²) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Σερμπούρ-Οκτβίλ | 50129 | 14,26 | 36.121 | 2.533 |
| Εκερντρεβίλ-Αινβίλ | 50173 | 12,83 | 16.900 | 1.317 |
| Λα-Γκλασερί | 50203 | 18,70 | 6.057 | 324 |
| Κερκβίλ | 50416 | 5,56 | 5.116 | 920 |
| Τουρλαβίλ | 50602 | 17,19 | 15.882 | 924 |

Οι πρώην κοινότητες που απαρτίζουν το Σερμπούρ-αν-Κοταντέν

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η επίσημη σελίδα της κοινότητας (γαλλικά)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Populations légales 2020» Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής και Οικονομικών Μελετών. 29  Δεκεμβρίου 2022.
2. ↑  www.fallingrain.com/world/FR/99/Cherbourg.html.
3. ↑ . «manche.gouv.fr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Αυγούστου 2018.
4. ↑ . «ouest-france.fr/normandie».
5. ↑ . «www.ouest-france.fr/normandie/cherbourg».
Η **γόπα** είναι μικρό ψάρι μήκους 20 – 35 εκατοστών και συγγενεύει με τη σάλπα, τον σπάρο και τον σαργό. Υπάγεται στα τελεόστεα ή υποβραχιόνια και έχει τα γενικά χαρακτηριστικά τους. Το επιστημονικό όνομά του είναι ***Βόωψ ο γνήσιος*** **(*Boops boops*)** είναι ο αρχαίος «Bόωψ ο γνήσιος» και ανήκει στην οικογένεια των Σπαριδών (Sparidae). Οι γόπες ζουν κοπαδιαστά σε βραχώδεις ακτές και σε φυκιάδες, είναι δε άφθονες στις ελληνικές θάλασσες.

Το κρέας τους είναι εύγευστο παρά την κάπως βαριά οσμή τους.

Χαρακτηριστικά
--------------

Το μήκος της μπορεί να φθάσει τα 35 εκατοστά. Το χρώμα της είναι γκριζογάλαζο στη ράχη, λίγο πιο ανοικτό ασημί στα πλευρά και στην κοιλιά και γυαλιστερό. Πίσω από τα μάτια αρχίζουν 4 κίτρινες γραμμές που καταλήγουν στη ρίζα της ουράς. Φέρει επίσης πλευρική γραμμή σκούρα καφέ. Το κεφάλι της γόπας έχει μήκος περίπου το 1/4 του συνολικού μήκους του ψαριού. Έχει μάτια σχετικά μεγάλα στο μισό ύψος του κεφαλιού και εξ αυτού ονομάστηκε «βόωψ» από το αρχαίο ελληνικό επίθετο «βοώπις» (= αυτή που έχει μεγάλα μάτια κυριολεκτικά «αυτή που έχει μάτια σαν του βοδιού»). Το ρύγχος της στρογγυλεύει και στο στόμα της, που φέρει κλίση προς τα πάνω, έχει στην πάνω σιαγόνα κοπτήρες ενώ στην κάτω κυνόδοντες, αν και θεωρείται φυτοφάγο ψάρι.

Αλιεία
------

Οι γόπες ψαρεύονται με δίχτυα της τράτας και με γρι-γρί καθώς και με τσαπαρί και καθετή. Τον χειμώνα είναι παχιές και νόστιμες. Οι αυγωμένες ψαρεύονται τον Απρίλιο και Μάιο.

* Η αλιεία της γόπας στις ελληνικές θάλασσες παρακολουθείται από στατιστική άποψη. Συγκεκριμένα το 2001 αλιεύθηκαν 3.674 τόνοι, το 2002 3.793 τόνοι και το 2003 4.025 τόνοι.

Είδη
----

Στο γένος βόωψ, στο οποίο ανήκει η γόπα, ανήκει και το νόστιμο ψάρι σάρπα ή σάλπα. Το εν λόγω ψάρι είναι διαδεδομένο και στις ελληνικές θάλασσες.

Ετυμολογία
----------

Η λέξη «βόωψ» προέρχεται από τα αρχαία ελληνικά: *βους* και *ωψ* (μάτια σαν του βοδιού, δηλαδή μεγάλα μάτια). Η λέξη προτάθηκε από τον Αθήναιο το Ναυκρατίτη ο οποίος εξηγούσε ότι κακώς ο Αριστοφάνης ο Βυζάντιος αναφέρει το ψάρι ως «βώκα», ενώ έπρεπε να το λέει βώοπα, γιατί αν και μικρό έχει μεγάλα μάτια, δηλαδή βόωψ, αυτός που έχει μάτια σαν του βοδιού. Από τον Πατριάρχη Φώτιο, αναφέρεται ως **βωψ**, ενώ αργότερα αναφέρεται και ως **βοῦπα** (με κοινή προφορά **γοῦπα**). Στην Κύπρο λέγεται και **βόππα** ή **γόππα**.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ελληνικών αλιευμάτων

Βιβλιογραφία
------------

* *Νέα Εγκυκλοπαιδεία*, εκδ. Μαλλιάρης-Παιδεία, 2006.

Αναφορές
--------

1. ↑  Athenaeus, Volume 2, Athenaeus (Naucratites), Wilhelm Dindorf «Αριστοφάνης δ'ο Βυζάντιος κακώς φησίν ημάς λέγειν τον ιχθύ βώκα, δεόν βώοπα , επεί μικρός υπάρχων μεγάλους ώπας έχει, είη αν ουν ο βόωψ, βοός οφθαλμούς έχων»
2. ↑  Photii Patriarchae Lexicon Vol.1, Saint Photius I (Patriarch of Constantinople), Christos Theodoridis, 1982, Walter de Gruyter, σελ. 349
3. ↑  Λεξικόν της καθ'ημάς Ελληνικής Διαλέκτου, μεθερμηνευμένης εις το αρχαίον Ελληνικόν και το Γαλλικόν υπό Σκαρλάτου Δ. του Βυζαντίου Σκαρλάτος Βυζάντιος, σελ. 46, Αθήνα, 1835 «Βούπα (προφ. κοιν. Γούπα) ψ. βόωψ, βώξ, βωκός, bogue, pagel, boops»
Ο Χριστόδουλος Κεφαλάς σε νεαρή ηλικία
Ο πατέρας του μουσικού Νικόλας Κεφαλάς
Ο **Χριστόδουλος Κεφαλάς** ήταν Έλληνας μουσικός. Γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1922 και πέθανε στην Αθήνα στις 19 Ιουλίου 2009. Πήρε τα πρώτα μαθήματα από τον βιολιστή πατέρα του Νικόλαο Κεφαλά. Ειχε αδερφη την Αμαλία Κεφαλά η οποία επαιζε κλασική κιθάρα. Στη συνέχεια μελέτησε βιολί στο Ωδείο Αθηνών με τον Γ. Λυκούδη και περάτωσε τις σπουδές του με τον Ι. Μπουστίντουι, αριστεύοντας στις διπλωματικές του εξετάσεις.

Καριέρα
-------

Ο Χριστόδουλος Κεφαλάς για μακρά σειρά ετών διετέλεσε εξάρχων (concertino) στη Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ και βασικό στέλεχος της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών (μονιμοποιήθηκε το 1963, ενώ προηγουμένως έπαιζε ως έκτακτος περίπου επί 15ετία). Έπαιξε κατ' επανάληψη σαν σολίστ και με αυτές τις δύο ορχήστρες και με άλλες, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό και ακόμη έδωσε πολλά ρεσιτάλ στην Αθήνα και σ' ολόκληρη την Ελλάδα. Επίσης, επί σειρά ετών μετείχε σε σύνολα μουσικής δωματίου. Διετέλεσε 1ο βιολί στο "Αττικό Κουαρτέτο" (δίπλα στους μουσικούς Π. Σακελλαρίδη, Β. Γιαπαλάκη-Ν. Χοτζέα και Γ. Μιλανάκη). 

Η μεγάλη προσφορά του στη μουσική της χώρας είναι ότι είχε ειδικευτεί στη μουσική δωματίου. Είναι αυτός που πρωτοστάτησε στην ίδρυση του Αττικού Κουαρτέτου στα 1957, ενώ είχε συνεχή παρουσία στη μουσική ζωή με συναυλίες μουσικής δωματίου σ' ολόκληρη την Ελλάδα και περιλαμβάνονταν στα προγράμματα μουσικής δωματίου της ΕΡΤ. Στις άοκνες επίσης προσπάθειές του οφείλει την συγκρότησή της η Πειραματική Συμφωνική Ορχήστρα Ρεθύμνου Κρήτης. 

Διετέλεσε καθηγητής βιολιού στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών (1959-1961) και καθηγητής στο Ωδείο Πειραιώς διδάσκοντας την τέχνη του βιολιού σε νέους, που ήδη σταδιοδρομούν στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Μαζί του άρχισε βιολί ο Γιάννης Τζουμάνης.

Πηγές
-----

* *Το Λεξικό της Ελληνικής Μουσικής*, Τάκης Καλογερόπουλος, Εκδόσεις Γιαλλέλη, 3ος τόμος, σελίδα 157.
* Προσωπικό αρχείο του μουσικού.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ
* Λεξικό της Ελληνικής μουσικής
* Κρατική Ορχήστρα Αθηνών

Φωτογραφίες
-----------

* Ο Χριστόδουλος Κεφαλάς σε μεγάλη ηλικίαΟ Χριστόδουλος Κεφαλάς σε μεγάλη ηλικία
* Με τον Νταβίντ Όιστραχ στην Ελλάδα, το 1965Με τον Νταβίντ Όιστραχ στην Ελλάδα, το 1965
Ο **Βάρτα** (πολων.: *Warta*, γερμ.: *Warthe*) είναι ποταμός της κεντρικής και δυτικής Πολωνίας, δεξιός παραπόταμος του Όντερ. Με μήκος περίπου 795 χιλιόμετρα είναι ο δεύτερος μακρύτερος ποταμός της Πολωνίας που βρίσκεται ολόκληρος εντός των συνόρων της και ο τρίτος σε μήκος από τους ποταμούς των οποίων τουλάχιστον ένα τμήμα διαρρέει τη χώρα. Η λεκάνη απορροής του Βάρτα έχει έκταση 54.520 τ.χλμ. και ο όγκος των υδάτων του τον καθιστά πλωτό από το Κόστσιν μέχρι το Κόνιν, δηλαδή περίπου στο μισό του μήκους του. Μέσω του ποταμού Νότετς και του καναλιού του Μπίντγκοστς, ο Βάρτα συνδέεται με τον Βιστούλα.

Ρους
----

Ο Βάρτα πηγάζει στο Υψίπεδο Κρακοβίας-Τσενστοχόβα, στο Κρομόγουουφ, κοντά στην πόλη Ζαβιέρτσιε στο Βοεβοδάτο Σιλεσίας. Διασχίζει το Βοεβοδάτο Λοτζ, τη Μείζων Πολωνία, και τέλος την περιοχή Λούμπους, όπου χύνεται στον Όντερ, κοντά στην πόλη Κόστσιν, στα σύνορα με τη Γερμανία.

Η Λεκάνη του Βάρτα ταυτίζεται περίπου με την πρωταρχική Πολωνία: Λέγεται ότι το δυτικό σλαβικό φύλο των Πολάνων (*Polanie*) εγκαταστάθηκε στη Λεκάνη του Βάρτα τον 8ο αιώνα μ.Χ.. Ο ποταμός αναφέρεται στη δεύτερη στροφή του πολωνικού εθνικού ύμνου, της «Μαζούρκας του Ντομπρόφκσι»: *«Θα διασχίσουμε τον Βιστούλα και τον Βάρτα/και Πολωνοί θα είμαστε...».*

### Πόλεις που διαρρέει

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| * Ζαβιέρτσιε
* Μίσκουφ
* Τσενστοχόβα
* Ντζιαουόσιν
* Σιέρατς
* Βάρτα
* Ουνιέγιουφ
* Κόουο
* Κόνιν
* Σρεμ
* Μοσίνα
 | * Πουστσικόβο
* Λούμπον
* Πόζναν
* Ομπορνίκι
* Ομπζίτσκο
* Βρόνκι
* Σιεράκουφ
* Μιεντζίχουτ
* Σκφιεζίνα
* Γκόζουφ Βιελκοπόλσκι
* Κόστσιν ναντ Όντρον
 | Γέφυρα στον Βάρτα στο Πόζναν |

Παραπόταμοι
-----------

### Δεξιοί

Ο Βάρτα κοντά στο Κόστσιν
* Βιντάφκα
* Νερ
* Βέουνα
* Νότετς (ο μεγαλύτερος όλων)

### Αριστεροί

* Λισβάρτα
* Πρόσνα
* Όμπρα
* Ποστόμια

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στατιστική Επετηρίδα της Δημοκρατίας της Πολωνίας 2017, Στατιστική Υπηρεσία Πολωνίας, σελ. 85-86
2. ↑  Warta River *Encyclopædia Britannica Online*

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 7, σελ. 828

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βάρτα: πληροφορίες για κανό-καγιάκ (πολωνικά)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 3146153051805252234
* LCCN: n80075280
* GND: 4064663-4
* NKC: ge160482

 |

 |