recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Χαμζά Μπέι** (πέθανε το 1460) ήταν οθωμανός ναύαρχος αλβανικής καταγωγής του 15ου αιώνα.

Συμμετείχε ως διοικητής του στόλου του Μουράτ Β, κατά την πολιορκία της Θεσσαλονίκης το 1430, εφαρμόζοντας ναυτικό αποκλεισμό στο Θερμαϊκό, που συνέβαλε στην κατάληψη της πόλης.

Το 1453 έγινε ναύαρχος του οθωμανικού στόλου κατά την πολιορκία της Κωνσταντινούπολης. Αντικατέστησε τον Σουλεϊμάν Μπαλτόγλου, όταν αυτός στις 20 Απριλίου δεν κατάφερε να σταματήσει τρία Γενοβέζικα κι ένα βυζαντινό πλοίο κατά τον οθωμανικού αποκλεισμό της Πόλης να ανεφοδιάσουν τους πολιορκημένους. Στην τελική επίθεση στις 29 Μαϊου, ο στόλος του έκανε επιθέσεις αντιπερισπασμού στα θαλάσσια τείχη νότια της Κωνσταντινούπολης, στην θάλασσα του Mαρμαρά και εναντίον του φράγματος στον Κεράτιο στα βόρεια.

Την άνοιξη του 1455 εστάλη στη Μυτιλήνη που τότε διοικούσες οι Γενουάτες Γατελούζοι. Ο διοικητής Ντομένικο Γκατιλλούζιο έστειλε τον διπλωμάτη του Δούκα με πλούσια δώρα και τρόφιμα για να κερδίσει την ουδετερότητα κι ανεξαρτησία του, όπως κι έγινε.

Ο Χαμζά παρέμεινε ναύαρχος μέχρι το 1456 κάνοντας επιδρομές στην Ίμβρος, τη Λήμνος, τη Θάσο και τα παράλια της Μικράς Ασίας όπως στη Φώκαια, που πέρασαν στους Οθωμανούς. Μόνο στη Ρόδο τον σταμάτησαν οι Ιωαννιτες Ιππότες.

Το 1460, σαν πασάς (διοικητής) της Νικόπολης, εστάλη από το Μωάμεθ Β στη Βλαχία για μια επικίνδυνη αποστολή παραπλάνησης. Μαζί του για διερμηνέα πήρε τον Κωνσταντινουπολίτη λόγιο Θωμά Καταβοληνό. Τα σχέδια τους προδόθηκαν κι έπεσαν σε ενέδρα του Βλάντ Γ Τσέπες που τους ανασκολόπισε. Η είδηση προκάλεσε αίσθηση στη Δύση.

Σε ταινίες
----------

Στην ταινία *Dracula Untold* από τον Gary Shore, το Hamza Bey υποδύεται ο Ferdinand Kingsley.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 63929180
* LCCN: nr99023571

 |

 |
Το **Χανάτο της Σιβηρίας**, ιστορικώς επίσης γνωστό ως *Χανάτο του Τουράν*, ήταν ένα τουρκομογγολικό χανάτο στη νοτιοδυτική Σιβηρία. Κατά τη διάρκεια της ιστορίας του, μέλη των δυναστειών των Σαϊμπανιδών και Ταϊμπουγιδών συχνά ανταγωνίζονταν για την ηγεσία του. Και οι δύο αυτές δυναστείες-φυλές ήταν απευθείας απόγονοι του Τζένγκις Χαν μέσω του υιού του, Ζούτσι, και του πέμπτου στη σειρά υιού του Ζούτσι, Σαϊμπάν. Η περιοχή του χανάτου αποτελούσε κάποτε τμήμα της Μογγολικής Αυτοκρατορίας, και αργότερα περιήλθε υπό τον έλεγχο της Λευκής Ορδής (δυτικά εδάφη της επικράτειας της Χρυσής Ορδής) και της Χρυσής Ορδής.

Το χανάτο της Σιβηρίας περιελάμβανε έναν εθνικώς ανομοιογενή πληθυσμό. Το αποτελούσαν Χάντοι, Μάνσοι, Σαμογέτες (Νενέτσοι), Σελκούποι, και Σιβηριανοί Τάταροι. Το σιβηρικό χανάτο ήταν το πιο βόρειο μουσουλμανικό κράτος στην καταγεγραμμένη ιστορία. Η ήττα του από τον Γερμάκ Τιμοφέγεβιτς το 1582 σημάδεψε την αρχή της ρωσικής κατάκτησης της Σιβηρίας.
|  |
| --- |
| **Chamaerops Humilis**

---

 |
| **Ύψος** |
| 3 μ.

---

 |
| **Ανθοφορία** |
| Καλοκαίρι

---

 |
| **Υψόμετρο ανάπτυξης** |
| Άγνωστο (βραχώδεις και ξηρές περιοχές)

---

 |
| **Ελάχιστη θερμοκρασία** |
| -20οC

---

 |
| **Χρώμα φυλλώματος** |
| Πράσινο έως ασημοπράσινο

---

 |
| **Χρώμα κορμού** |
| Καφετί-ελαφρώς τριχωτός

---

 |
| **Έδαφος** |
| Ξηρό-αλκαλικό

---

 |
|

Μικρό άτομο στις νότιες πλαγιές του **Υψηλού Άτλαντα** του Μαρόκου.
Ο ***Chamaerops humilis***, γνωστός με την ελληνική του ονομασία ως ***Χαμαίρωψ ο χαμηλός***, είναι νανοειδές φοινικοειδές της δυτικής λεκάνης της Μεσογείου. Φύεται κυρίως σε βραχώδη τοπία, και η περιοχή εξάπλωσης του ξεκινάει από τα Όρη του Άτλαντα στο Μαρόκο, στην Αλγερία, στην Τυνησία και συνεχίζει στην Ευρώπη, όπου και φύεται στη Μάλτα, στην Ιταλία (Σικελία), στο Γιβραλτάρ, στην Ισπανία και στην Πορτογαλία, και τέλος στη νότια Γαλλία.

Είναι ο μοναδικός φοίνικας στον κόσμο που φύεται μέχρι και σε αρκετά μεγάλο βόρειο γεωγραφικό πλάτος, όπως για παράδειγμα στην τοποθεσία "Hyeres Les Palmiers" στη νότια μεσογειακή ακτογραμμή της Γαλλίας με Γ.Π. 43o 07' N' και στο νησί "Capraia" της Ιταλίας με Γ.Π. 43ο 04' Ν'.

Χαρακτηριστικά
--------------

Έχει πράσινα προς ελαφρώς ασημοπράσινα φύλλα, με αγκαθωτούς μίσχους που καταλήγουν σε βενταλοειδούς ανάπτυξης φυλλάρια.
Ο κορμός του είναι ελαφρώς τριχωτός και παράγει κίτρινα άνθη το καλοκαίρι και καφέ χρώματος καρπούς το φθινόπωρο. Αναπτύσσεται σε ξηρά εδάφη με αλκαλικό pH εδάφους, και έχει μεγάλες απαιτήσεις σε ήλιο αλλά και σε νερό. Αντέχει σε χαμηλές θερμοκρασίες έως και -20οC, αλλά παρ'όλα αυτά απαιτεί την προστασία του από ισχυρούς παγετούς. Φτάνει το ύψος των τριών μέτρων μόνο και αναπτύσσεται αργά. Φύεται με την ανάπτυξη εκ του κεντρικού φυτού περιφερειακών φυτών-παραφυάδων. Είναι κατάλληλο για φυτεύσεις μεμονωμένα, σε ομάδες, σε βραχόκηπους και σε παραθαλάσσιες περιοχές, ενώ ο πολλαπλασιασμός του φυτού γίνεται με σπόρους.

Νεαρός **Χαμαίρωπας** σε μπαλκόνι.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Χαμαίρωψ ο χαμηλός** |

Πηγές
-----

* www.gardensandplants.com Αρχειοθετήθηκε 2007-05-14 στο Wayback Machine.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «*Τα φοινικοειδή και οι χρήσεις τους στην κηποτεχνία*» (PDF). *Α.Τ.Ε.Ι. Ηρακλείου Σχολή: Τεχνολογίας Γεωπονίας Τμήμα: Θερμοκηπιακών Καλλιεργειών και Ανθοκομίας*. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2009. [*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Φρέιρ** (αρχαία σκανδιναβικά: **Freyr**, προφορά: -*Φρέυρ*-) είναι ένας πολύ σημαντικός θεός της Σκανδιναβικής θρησκείας και όχι τόσο της Σκανδιναβικής μυθολογίας όσο θα περίμενε κανείς, καθώς εκεί εμφανίζεται μόνο σε μία από τις σωζόμενες ιστορίες. Αντιθέτως εμφανίζεται συχνά στη λατρεία.

Ο Φρέυρ είναι μέλος των Βάνιρ, θεός της αρσενικής γονιμότητας και θεός της αγάπης. Είναι αδελφός της Φρέυγια και γιος του Νιορντ. Μαζί με τον Όδινν και τον Θωρ είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς θεούς και δέκτης πολλών προσφορών. Η υπηρέτρια του Φρέυρ, η Μπέιλα, ήταν η θεά των μελισσών και/ή των γαλακτοκομικών προϊόντων. 

Περιγράφεται ως όμορφος, δυνατός, ελεήμων και καλός και αποκαλείται και «Θεός του Κόσμου» (*veraldar goð, -βέραλνταρ γκοδ-*).
Ελέγχει τον καιρό, βροχερό και ηλιόλουστο, και έτσι και την γονιμότητα της γης. Στον Φρέυρ επίσης γίνονταν προσευχές για καλό μέλλον, ειρήνη και ευημερία. 

Ως θεός της γονιμότητας συχνά απεικονιζόταν με προεξέχον γεννητικό όργανο και η λατρεία του περιελάμβανε τραγούδια και δρώμενα που σόκαραν τους σύγχρονους και μεταγενέστερους Χριστιανούς που τα καταδίκασαν ως ανήθικα.

Μετά τον πόλεμο μεταξύ των Αίσιρ και των Βάνιρ, ο Φρέυρ, η αδερφή του και ο πατέρας τους εστάλησαν στους Αίσιρ ως όμηροι ειρήνης. Κατείχε ένα μαγικό σπαθί το οποίο όμως αναγκάστηκε να παραχωρήσει προκειμένου να παντρευτεί την γιγάντισσα Γκερντ. Ως αποτέλεσμα ο Φρέυρ θα πρέπει να πολεμήσει χωρίς σπαθί στο Ράγναρωκ όπου και θα είναι ο πρώτος που θα πεθάνει και μάλιστα από το φλεγόμενο σπαθί του Σουρτ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  διάφοροι συγγραφείς: «Энциклопедический словарь» (Ρωσικά) Brockhaus–Efron. Αγία Πετρούπολη. 1907.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Φρέιρ** |

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 52483986
* LCCN: sh95009899
* GND: 118703110

 |

 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σκανδιναβική μυθολογία |
| --- |
|  |
| Σημαντικοί θεοί | 
* Αντχριμνίρ
* Αστρίλντ
* Αουρβαντίλ
* Έγκιρ
* Μπαλντρ
* Μπορ
* Μπράγκι
* Μπούρι
* Νταγκρ
* Ντέλινγκ
* Εΐρ
* Έλλι
* Φορσέτι
* Φρέγια
* Φρέιρ
* Φρίγκα
* Φούλα
* Γκέφγιουν
* Χελ
* Χέιμνταλ
* Χέρμοντ
* Χλιν
* Χοντ
* Χούνιρ
* Χόλλερ
* Χούλντρα
* Ιντούν
* Γιορντ
* Κβάσιρ
* Λάγκα
* Λοφν
* Λόκι
* Μάγκνι
* Μάνι
* Μίμινγκ
* Μίμιρ
* Μόντι
* Νάννα
* Νέρτους
* Νγιορντ
* Νοττ
* Όντιν
* Ότταρ
* Ραν
* Σιφ
* Σιγκούν
* Σγιουφν
* Σνότρα
* Σολ
* Θωρ
* Θρουντρ
* Τυρ
* Ουλλρ
* Βάλι
* Βαρ
* Βε
* Βίνταρ
* Βίλι
* Βορ
 |  |
|  |
| Κείμενα, λατρευτικά αντικείμενα | 
* Ποιητική Έδδα
* Νεώτερη Έντα
* Σάγκα
* Ρούνοι
* Μγιόλνιρ
* Βόλσουνγκ
* Τύρφινγκ
* Αρχ. γλώσσα
 |
|  |
| Θρησκεία, κοσμολογία | 
* Σκανδιναβική κοσμολογία
* Βαλκυρίες
* Γίγαντες
* Ξωτικά
* Νάνοι
* Νορν
* Άσατρου
* Βανίρ
* Εσίρ
* Ύγκντρασιλ
* Ράγκναροκ
* Άσγκαρντ
* Μίντγκαρντ
* Γιοτουνχέιμ
 |

 |
Συντεταγμένες: 37°52′56.53″N 22°43′38.35″E﻿ / ﻿37.8823694°N 22.7273194°E﻿ / 37.8823694; 22.7273194

Το **Χαλκί**, επίσημα **Χαλκείο**, είναι είναι ημιορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Κορινθίας στην Πελοπόννησο σε υψόμετρο 280 μέτρα.

Γεωγραφία - Αξιοθέατα
---------------------

Το Χαλκί βρίσκεται στο κέντρο του πρώην νομού Κορινθίας σε απόσταση περίπου 25 χλμ. Δ.-ΝΔ. από την Κόρινθο, 11 χλμ. ΝΔ. από το Ζευγολατιό (έδρα δήμου). Δυτικά από το χωριό περνά το ποτάμι της Νεμέας ή Κουτσομαδιώτικο ή χείμαρρος Ζαπάντι (Ζαπάντης) που ξεκινά από τα βόρεια της πεδιάδας της Νεμέας και σχηματίζει, στη γύρω από το χωριό περιοχή, την κοιλάδα του Ζαπάντη, στην οποία οι κάτοικοί του καλλιεργούν αμπέλια (την ποικιλία της κορινθιακής σουλτανίνας), εσπεριδοειδή και ελιές. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1879 στο ΦΕΚ 50Α - 25/07/1879 να προσαρτάται στον τότε δήμο Κορινθίων. Το 1912 με το ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοσυσταθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, αποτελεί την τοπική κοινότητα Χαλκείου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Βόχας του δήμου Βέλου - Βόχας, ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 439 μονίμους κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αρχειακό και οπτικοακουστικό υλικό ερευνών Ακαδημίας Αθηνών

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ελληνικά) *Βάση δεδομένων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής*.
2. ↑  Σχοινοχωριτης, Κωνσταντινος (23 Οκτωβρίου 2019). «Ποταμός Νεμέας (Χείμαρρος Ζαπάντι]: Το ιστορικό ποτάμι της Κορίνθου, της Νεμέας και της Βόχας». *e-Sisifos*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιουλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2020.
3. ↑  «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10760 (σελ. 286 του pdf)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Βέλου - Βόχας |
| --- |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Βέλου | 
* Βέλο
* Ελληνοχώρι
* Κοκκώνι
* Κρήνες
* Νεράντζα
* Πουλίτσα
* Σαταίικα
* Στιμάγκα
* Ταρσινά
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Βόχας | 
* Βοχαϊκό
* Βραχάτι
* Ευαγγελίστρια
* Ζευγολατιό
* Καλέντζι
* Μπολάτι
* Σουληνάρι
* Χαλκί
 |
|  |
| 
* Έδρα: Ζευγολατιό
 |

 |
Ο **Χόλμγκερ Κνούτσον**, σουηδ.: *Holmger Knutsson*, (α' ήμισυ 13ου αι.) ήταν Σουηδός ευγενής και διεκδικητής του σουηδικού θρόνου κατά τη διάρκεια της βασιλείας του βασιλιά Έρικ ΙΑ΄ της Σουηδίας.

Το κάλυμμα του τάφου του έδειχνε δύο οικόσημα: το ένα ήταν γνωστό ότι χρησιμοποιήθηκε από τον πατέρα του, το άλλο είναι αυτό του Οίκου του Μπγιέλμπο. Θα μπορούσε επομένως να θεωρηθεί πιθανό, ότι η μητέρα του καταγόταν από αυτή την οικογένεια, αν και έχει επίσης ισχυριστεί -ο Λάγκερκβιστ και άλλοι- ότι ήταν η Ελένα Πέντερσντατερ Στράνγκε.

Ο Χόλμγκερ ήταν ο μεγαλύτερος γιος του βασιλιά Κνούτου Β΄ της Σουηδίας. Μετά το τέλος του πατέρα του το 1234, ο Χόλμγκερ φαίνεται να ήταν καθ' οδόν για να γίνει ο νέος βασιλιάς, αλλά τον παρακολούθησαν ο *jarl* Ουλφ Φάσε και ο παλαιότερος βασιλιάς Έρικ ΙΔ', που είχε εξοριστεί στη Δανία από το 1229. Το πού βρισκόταν ο Χόλμγκερ μετά από αυτό, δεν είναι γνωστό, αλλά εικάζεται ότι κατείχε το Γκάστρικλαντ, βόρεια του Ούπλαντ, για τα επόμενα δεκατρία χρόνια.

Μαζί με τη μερίδα των *Φόλκουνγκς (Folkungs),* ο Χόλμγκερ έκανε μία ανεπιτυχή προσπάθεια για το στέμμα το 1247. Η μάχη της Σπαρσάτρα έλαβε χώρα στο Ούπλαντ βόρεια του Ένκεπινγκ, μεταξύ των δυνάμεων με επικεφαλής τον Μπίργκερ γιαρλ, και των επαναστατών με επικεφαλής τον Χόλμερ. Σύμφωνα με το *Χρονικό του Έρικ* (Erikskrönikan), μετά την ήττα στη μάχη, ο Χόλμγκερ κατέφυγε στο Γκάστικλαντ, αλλά αιχμαλωτίστηκε, προσήχθη γρήγορα σε δίκη και αποκεφαλίστηκε το 1248.

Φαίνεται ότι υπήρξε μία ευρέως διαδεδομένη προσπάθεια να καθιερωθεί ο Χόλμγκερ ως άγιος, αλλά αυτό τελικά έπαυσε. Τα μεταγενέστερα χειρόγραφα δείχνουν ότι κτίστηκε ένα ειδικό παρεκκλήσιο για τον καθαγιασμό του Χόλμγκερ Κνούτσον στο Μπγιέρκλινγκε, στον περίβολο (härad) Noρούντα, στο Ούπλαντ. Βρίσκεται θαμμένος δίπλα στον πατέρα του στην εκκλησία του αβαείου Σκο (Skokloster) στο Χόμπο (Håbo), κοντά στην Ουψάλα. Ο Χόλμγκερ ήταν νυμφευμένος με την Ελένα Φίλιπσντοτερ. Δεν είχαν γνωστά παιδιά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Holmger Knutsson». (σουηδικά) *Dictionary of Swedish National Biography*. 13739.

Πηγές
-----

* Adolfsson, Mats *När borgarna brann - svenska uppror* (Στοκχόλμη: Natur &amp; Kultur, 2007)
* Gillingstam, Hans (1977). "Knut långe". Svenskt biografiskt lexikon (στα Σουηδικά)
* Harrison, Dick *Jarlens sekel - en berättelse om 1200-talets Sverige* (Ordfront, Στοκχόλμη: 2002)(ISBN 91-7324-898-3)
* Lagerqvist, Lars O. *Sverige och dess regenter under 1000 år* (Bonniers, Στοκχόλμη: 1982)(ISBN 91-0-075007-7)
* Larsson, Mats G. *Götarnas riken : Upptäcktsfärder till Sveriges enande* (Bokförlaget Atlantis AB. 2002)(ISBN 978-91-7486-641-4)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Hollinger of Sweden (Holmger Knutsson) στο Wikimedia Commons
* Βίντεο με αγγλικούς υπότιτλους: Το εξώφυλλο του τάφου του Holmger Knutsson στο Σουηδικό Μουσείο Εθνικών Αρχαιοτήτων. Ντικ Χάρισον, καθηγητής ιστορίας.
Ο **Χένρι Μπράουν Φλόιντ ΜακΦάρλαντ** (11 Φεβρουαρίου 1861)   - 14 Οκτωβρίου 1921) ήταν Αμερικανός πολιτικός που υπηρέτησε ως μέλος και πρόεδρος του Συμβουλίου των Επιτρόπων της Ουάσινγκτον (ΠΚ) .

Πρώιμη ζωή
----------

Γεννημένος στη Φιλαδέλφεια της Πενσυλβάνιας στις 11 Φεβρουαρίου 1861, ο Χένρυ Μακφάρλαντ μετακόμισε στην Ουάσινγκτον (ΠΚ) το 1867 με τους γονείς του, το ζεύγος Τζόζεφ Μακφάρλαντ. Σπούδασε στην Ακαδημία Ρίτενχάους και αργότερα στο Κολέγιο Κολούμπιαν, νυν Πανεπιστήμιο Τζόρτζ Ουάσινγκτον. Μελετούσε το νόμο, αλλά ήταν πολύ μικρός για να εισέλθει στον δικηγορικό σύλλογο, οπότε έγινε ανταποκριτής εφημερίδας. 

Εισήλθε στο Γραφείο της Ουάσινγκτον (ΠΚ) της εφημερίδας Μπόστον Χέραλντ το 1879 και έγινε επικεφαλής αυτού του γραφείου το 1892. 

Το 1888 παντρεύτηκε τη Μαίρυ Λίον Ντάγκλας.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Το 1900, ο Πρόεδρος Ουίλιαμ Μακκίνλεϋ τον διόρισε ως Επίτροπο και μια εβδομάδα αργότερα εξελέγη Πρόεδρος, ο οποίος ήταν ο διευθύνων σύμβουλος   - το ισοδύναμο του Δημάρχου   - τότε. Ήταν ο νεαρότερος που διορίστηκε ποτέ στην Επιτροπή. Ως Πρόεδρος της Επιτροπής, οργάνωσε την ετήσια τελετή της Τετάρτης Ιουλίου, διευθέτησε για τα ερείπια του Μέητζορ Πιερ Λ' Ενφάν να μετακινηθεί από έναν άσχετο τάφο στο Εθνικό Νεκροταφείο του Άρλινγκτον και εξασφάλισε θέσεις στις στρατιωτικές ακαδημίες για τους κατοίκους της περιοχής. Κατά τη διάρκεια αυτού του χρόνου υπηρετούσε επίσης σε πολλές επιτροπές, συμπεριλαμβανομένου του συμβουλίου ελέγχου Ροκ Κρικ, και σε επιτροπές για τη διατήρηση του σπιτιού του Φράνσις Σκοτ Κί και μετακίνηση της ημερομηνίας των εγκαινίων. 

Αποχώρησε από το αξίωμα στις 13 Νοεμβρίου 1909 για να ασκήσει μια σταδιοδρομία στην δικηγορία ούτως ώστε να αποκτήσει περισσότερα χρήματα. Διετέλεσε πρόεδρος της Ένωσης Εθνικών Πάρκων και ως μέλος του Συμβουλίου Εμπορίου της Ουάσινγκτον και του Εμπορικού Επιμελητηρίου. Έγινε επίσης πολύ ενεργός στην κοινή επιτροπή πολιτών για την εθνική εκπροσώπηση.

Θάνατος και κηδεία
------------------

Ο Μακφάρλαντ πέθανε τον Οκτώβριο του 1921 μετά από μία εξάμηνη ασθένεια. Οι υπάλληλοι της Ουάσινγκτον έλαβαν άδεια εργασίας και οι σημαίες κυμάτιζαν μεσίστιες για 10 ημέρες.

Κληρονομιά
----------

Το Γυμνάσιο Μακφάρλαντ στην Ουάσινγκτον, ΠΚ ονομάστηκε προς τιμήν του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Μαΐου 2019.
2. 1 2 3 4  «H.B.F. MacFarland Civic Leader, Dead; City Mourns Loss». *The Evening Star*. 15 October 1921.. Ανακτήθηκε στις 22 April 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Henry Brown Floyd MacFarland στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 68049746
* LCCN: n88651934
* ISNI: 0000 0000 8257 1245
* GND: 172756588
* SUDOC: 230446582
* CiNii: DA13762614

 |

 |
Το ***συγκρότημα εκτοξεύσεων*** πυραύλων με τον αριθμό ***LC-20*** στο ακρωτήριο Κανάβεραλ είναι διαστημική βάση της Πολεμικής Αεροπορίας στην περιοχή του νησιού Merritt στην Φλόριντα. Βρίσκεται μεταξύ των συγκροτημάτων LC-19 και LC-34, στο βόρειο τέρμα του συμπλέγματος συγκροτημάτων εκτόξευσης διηπειρωτικών βαλλιστικών βλημάτων (αγγλ. Intercontinental Ballistic Missile, ICBM). Στο σύμπλεγμα των ICBM, το συγκρότημα αυτό έχει χρησιμοποιηθεί περισσότερο από τα άλλα.

Ιστορικό
--------

Μαζί με τα συγκροτήματα LC-15, LC-16 και LC-19, το συγκρότημα LC-20 κατασκευάστηκε στις αρχές του 1959 για τις εκτοξεύσεις του προγράμματος Τιτάνας Ι, τροποποιήθηκε το 1964 για τους πυραύλους Τιτάνας ΙΙΙ, και τροποποιήθηκε ξανά προς το τέλος της δεκαετίας του '80 για τους πυραύλους Starbird στα πλαίσια της αποστολής Starlab. 

Στις 1 Ιουλίου 1960 έγινε η πρώτη εκτόξευση, ένας πύραυλος Τιτάνας Ι, ο οποίος ανατινάχτηκε σε ύψος 90 μέτρων πάνω από την εξέδρα. Στους επόμενους μήνες εκτοξεύθηκαν άλλοι δεκαπέντε Τιτάνες Ι καθώς και τέσσερις ή πέντε Τιτάνες ΙΙΙ. 

Το συγκρότημα σταμάτησε να λειτουργεί στις 6 Μαΐου 1964 και έκλεισε το 1996 για να επαναλειτουργήσει το 1999 υπό την διεύθυνση της υπηρεσίας εμπορικών εκτοξεύσεων Florida Spaceport για να υποβοηθήσει νέες εγκαταστάσεις εκτοξεύσεων. Με την επανενεργοποίηση διεξάχθηκαν διάφορες βελτιώσεις της εξέδρας εκτοξεύσεων Α και την οικοδόμηση ενός νέου κτηρίου κατά μήκος του περιμετρικού δρόμου, βορειοανατολικά του οχυρού καταφύγιου. Νέα ηλεκτρονικά συστήματα για την εκτόξευση μικρών πυραύλων εγκαταστάθηκαν απευθείας στο έδαφος. Περαιτέρω κτίστηκε και δεύτερη εξέδρα.

Σήμερα το συγκρότημα χρησιμοποιείται από το Κέντρο Ανάπτυξης Προηγμένης Τεχνολογίας (ATDC) της NASA, ένα πρόγραμμα υπό την καθοδήγηση της NASA για την ανάπτυξη υποδομής δοκιμών, επίδειξης και αξιολόγησης νέας τεχνολογίας διαστημοδρομίων.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* LC-20 από τον Astronautix.com (αγγλ.)
* Περιγραφή των εργασιών αναμόρφωσης (αγγλ.)
* Spaceport Authority Selects Lockheed Martin to Operate Launch Pads[*νεκρός σύνδεσμος*] (αγγλ.)
* Webcams του συγκροτήματος Αρχειοθετήθηκε 2019-10-19 στο Wayback Machine.
* Φωτογραφίες

  


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Συγκροτήματα εκτόξευσης πυραύλων Κέιπ Κανάβεραλ |
| --- |
|  |
| 
* LC-1
* LC-2
* LC-3
* LC-4
* LC-5
* LC-6
* LC-9
* LC-10
* LC-11
* LC-12
* LC-13
* LC-14
* LC-15
* LC-16
* LC-17
* LC-18
* LC-19
* LC-20
* LC-21
* LC-22
* LC-25
* LC-26
* LC-29
* LC-30
* LC-31
* LC-32
* LC-34
* LC-36
* LC-37
* LC-39
* LC-40
* LC-41
* LC-43
* LC-45
* LC-46
* LC-47
* PAFB
* RW15
* RW30
 |  |

 |
Ο Κόλπος Ιερισσού όπως φαίνεται από την παραλια της Ιερισσού, με το ακρωτήριο Ελεύθερου στο βάθος και ακόμα μακρύτερα το όρος Παγγαίο.
Ο **Κόλπος Ιερισσού**, γνωστός και με την αρχαία ονομασία του ως **Ακάνθιος Κόλπος**, είναι θαλάσσιος κόλπος στο μέσο της ανατολικής ακτής της Χαλκιδικής, στο βόρειο Αιγαίο Πέλαγος, με άνοιγμα στα ανοικτά του Στρυμονικού κόλπου. Η αρχαία ονομασία του οφείλεται στην αρχαία πόλη Άκανθο, που ταυτίζεται σχεδόν (απόσταση 600 μέτρα) με τη σημερινή Ιερισσό.

Η Ιερισσός βρίσκεται στον μυχό του κόλπου, όπως και άλλοι οικισμοί: το Στρατώνι στο βόρειο άκρο του, τα Νέα Ρόδα στο νότιο μέρος του μυχού και 4 ακόμα, πολύ μικρότεροι οικισμοί: το Λιμάνι πολύ κοντά στην Ιερισσό, η Κομίτσα (ανατολικά των Νέων Ρόδων), τα Γαβράδια και το Κρυονέρι. Το στόμιο του Κόλπου Ιερισσού είναι καλά ορισμένο, ανάμεσα στα ακρωτήρια Ελεύθερο στα βορειοδυτικά και Αράπης ή Πλατύ στα νοτιοανατολικά, με άνοιγμα μεταξύ τους 11,2 χιλιόμετρα (6,1 ναυτικά μίλια). Στο στόμιο, πολύ κοντά στο Ελεύθερο, βρίσκεται η ακατοίκητη νησίδα Ελευθερόνησος. Το ακρωτήριο Αράπης αποτελεί και το βορειότερο σημείο της αυτοδιοίκητης περιοχής του Αγίου Όρους. Το μέγιστο βάθος του Κόλπου Ιερισσού είναι περίπου 80 μέτρα. Στα Νέα Ρόδα, που είναι το στενότερο σημείο του ισθμού του Αγίου Όρους, σώζονται ίχνη της «Διώρυγας του Ξέρξη».

Πηγές
-----

* Το λήμμα «Ακάνθιος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 3, σελ. 228

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh96009954

 |

 |
Η **Φούτμπολ Αλάιανς** (αγγλικά: *Football Alliance*) ήταν ένωση ποδοσφαιρικών σωματείων και διοργανώτρια αρχή του ομώνυμου πρωταθλήματος, η οποία διήρκεσε τρεις αγωνιστικές περιόδους από την περίοδο 1889–90 έως και την περίοδο 1891–92.

Ιστορία
-------

Δημιουργήθηκε από 12 συλλόγους ως εναλλακτική λύση στη Φούτμπολ Λιγκ, η οποία είχε αρχίσει την περίοδο 1888–89, επίσης με 12 συλλόγους μέλη. Η Συμμαχία κάλυψε μια παρόμοια περιοχή με τη Φούτμπολ Λιγκ, που εκτεινόταν από τα Αγγλικά Μίτνλαντς έως τα Βορειοδυτικά, αλλά και πιο ανατολικά στο Σέφιλντ, το Γκρίμσπι και το Σάντερλαντ. Ορισμένα από τα σωματεία που ίδρυσαν τη Φούτμπολ Αλάιανς είχαν παίξει στο Δε Κομπινέισον το προηγούμενο έτος, αλλά αυτό το πρωτάθλημα κατέρρευσε ως αποτέλεσμα της ασυμφωνίας και της έλλειψης οργάνωσης. Πρόεδρος της Φούτμπολ Αλάιανς ήταν ο Τζον Χολμς, επίσης πρόεδρος της Γουένσντεϊ, που ήταν η πρώτη πρωταθλήτρια που είχε δεκαπέντε νίκες σε είκοσι δύο αγώνες.

Στο τέλος της πρώτης περιόδου της Αλάιανς, όταν η Στόουκ αποχώρησε από τη Φούτμπολ Λιγκ, η Αλάιανς την αποδέχτηκε ως νέο μέλος. Την επόμενη χρονιά, η Στόουκ και η Ντάργουιν, ένας άλλος σύλλογος της Αλάιανς, έγιναν αποδεκτοί στη Φούτμπολ Λιγκ, η οποία αριθμούσε πλέον 14 συλλόγους μέλη. Το 1892 αποφασίστηκε να συγχωνευθούν τα δύο πρωταθλήματα και συνεπώς σχηματίστηκε η Φούτμπολ Λιγκ Σέκοντ Ντιβίζιον, αποτελούμενη κυρίως από σωματεία της Φούτμπολ Αλάιανς. Οι υπάρχοντες σύλλογοι της Φούτμπολ Λιγκ, καθώς και τρεις από τους ισχυρότερους συλλόγους της Αλάιανς, αποτελούσαν τη Φούτμπολ Λιγκ Φερστ Ντιβίζιον.

Δείτε επίσης
------------

* Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Αγγλίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  England - Football Alliance rsssf.com

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* The History of the English Football League: Part One--1888-1930 στα Google Books
Συντεταγμένες: 38°30′51.44″N 123°14′33.75″W﻿ / ﻿38.5142889°N 123.2427083°W﻿ / 38.5142889; -123.2427083

Το σπίτι Κούσκοφ στο Φορτ Ρος
Το **Φορτ Ρος** (ρωσικά: Форт-Росс και αρχικά: Крѣпость Россъ, 'φρούριο Ρος') είναι ένα τέως ρωσικός οικισμός στην δυτική ακτή της Βόρειας Αμερικής στη σημερινή κομητεία Σονόμα στην Καλιφόρνια. Μεταξύ 1812 και 1842 υπήρξε το κέντρο των νοτιότερων ρωσικών οικισμών στην Αμερική. Έχει γίνει αντικείμενο αρχαιολογικής μελέτης και σήμερα προστατεύεται ως ιστορικό μνημείο της Καλιφόρνιας και των Η.Π.Α. ενταγμένο στο ομώνυμο ιστορικό πάρκο.

Είναι ορόσημο της ιστορίας του ευρωπαϊκού επεκτατισμού καθώς βρίσκεται στο σημείο τομής της Ρωσικής και της Ισπανικής Αυτοκρατορίας μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα. Οι Η.Π.Α. κατέφτασαν στην περιοχή από τα ανατολικά το 1846.

Ιστορία
-------

Μεταξύ 1806 και 1811 ο Νικολάι Ρεζάνοφ, αντιπρόσωπος της Ρωσο-αμερικανικής εταιρείας επισκέφτηκε τον ισπανικό οικισμό Γιερβα-Μπουένα (στο σημερινό Σαν Φρανσίσκο) και συμβούλεψε την ρωσική κυβέρνηση να εκμεταλλευθεί την αδυναμία που επεδείκνυε η ισπανική μοναρχία στις αμερικανικές της αποικίες λόγω της κατοχής της από το Ναπολέοντα και να καταλάβει την βόρεια Άνω Καλιφόρνια. Μετά από τις εξερευνήσεις του Ιβάν Αλεξάντροβιτς Κούσκοφ, ιδρύθηκε από τον ίδιο το Ρωσικό Φρούριο.

Εποικήθηκε από Ρώσους, Αλεούτιους και Πολωνούς στρατιώτες μαζί με ιθαγενείς και ντόπιους λευκούς. Ο σκοπός του οχυρού ήταν να λειτουργεί ως κέντρο αναφοράς της αγροτικής του ενδοχώρας που θα εφοδίαζε με τρόφιμα τη ρωσική αποικία της Αλάσκας. Μετά το 1821, όταν η Καλιφόρνια ενσωματώθηκε στο Μεξικό το φρούριο συνέχισε να κατοικείται από υποτελείς της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Η μικρή παραγωγή του και η διακοπή του παραθαλάσσιου διαδρόμου με την Αλάσκα ώθησε την αυτοκρατορία να το πουλήσει στον Μεξικανό πολίτη και γαιοκτήμονα Τζον Σάτερ. Από το 1848 βάσει της συνθήκης Γκουαδαλούπε Ιδάλγο η περιοχή πέρασε στον έλεγχο των Η.Π.Α. Από τα χέρια ενός ιδιώτη πέρασε στην εταιρεία *California Historical Landmarks* που με τη σύμπραξη της πολιτείας της Καλιφόρνια συντήρησε τις εγκαταστάσεις του οχυρού αν και από το 1970, μετά από μια μεγάλη πυρκαγιά, παραμένει μονάχα ένα αυθεντικό οίκημα.

Βιβλιογραφία
------------

* Miguel Mathes, *La frontera ruso-mexicana*, 1808-1842 México, SRE-AHD, 1990. 299 p.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοσελίδα του οχυρού

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 145571551
* LCCN: sh92001820
* GND: 4320996-8
* SUDOC: 168548259
* BNF: cb13927413p (data)
* NKC: ge913374

 |

 |
Ο **Χρήστος Παπαδόπουλος** (2 Φεβρουαρίου 1950 - 1 Ιανουαρίου 2006) ήταν Έλληνας αθλητής και προπονητής της πετοσφαίρισης.

Βιογραφία
---------

Άρχισε την καριέρα του στον Ιωνικό Νέας Φιλαδελφείας. Κατόπιν πήρε μεταγραφή στον Παναθηναϊκό, με τη φανέλα του οποίου κατέκτησε δύο Πρωταθλήματα, ενώ υπήρξε και διεθνής με την Εθνική Ομάδα Ανδρών.

Η προπονητική καριέρα του άρχισε το 1979 στην Ε.Α. Πατρών, για να ακολουθήσουν ο Α.Σ. Ιωνικός Νέας Φιλαδέλφειας, οι Αμαζόνες, η Εθνική Ενόπλων, ο Ιωνικός και πάλι, ο Μεσσηνιακός Γ.Σ. ο Αθλητικός Όμιλος Ορεστιάδας, τα Ναυπηγεία, η Εθνική Εφήβων, η ΑΕΚ, ο Παναθηναϊκός, εκ νέου η ΑΕΚ ως τον Δεκέμβριο του 2004, ενώ από το Φεβρουάριο του 2005 μέχρι το τέλος της αγωνιστικής περιόδου είχε αναλάβει τον Παναθηναϊκό.

Πέθανε από ανακοπή καρδιάς, σε ηλικία 55 ετών, την πρώτη ημέρα του 2006. Κηδεύτηκε στο Χαλάνδρι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ελευθεροτυπία[*νεκρός σύνδεσμος*], Θρήνος για τον Χρήστο Παπαδόπουλο, 3 Ιανουαρίου 2006.
2. ↑  Sport 24 Αρχειοθετήθηκε 2006-01-05 στο Wayback Machine. "Έφυγε" ο Χρήστος Παπαδόπουλος, 2 Ιανουαρίου 2006.
Ο **Χαράλαμπος Μάλης** ήταν Κύπριος αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και πολιτευτής του ελεύθερου ελληνικού κράτους.

Βιογραφία
---------

Ο Μάλης καταγόταν από την Κύπρο και προεπαναστατικά ήταν εγκατεστημένος στην Κωνσταντινούπολη όπου εργαζόταν ως δάσκαλος. Τον Οκτώβριο του 1819 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία από τον Παπαφλέσσα και κατά τα τέλη του 1820 εγκατέλειψε την Κωνσταντινούπολη και κατήλθε στον ελλαδικό χώρο μαζί με τον Πελοποννήσιο αρχιμανδρίτη, του οποίου υπήρξε στενός συνεργάτης.

Κατά την Α' Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου διορίστηκε στη θέση του γενικού γραμματέα του υπουργείου Θρησκείας και του Δικαίου (δικαιοσύνης), υπό τον Ιωσήφ Ανδρούσης, ενώ αναφέρεται ότι δέχτηκε αντί μισθού μια απόδειξη για οφειλόμενο ποσό καθώς το επαναστατικό κράτος αδυνατούσε να τον πληρώσει. Τον Ιούνιο του 1823 ορίστηκε γραμματέας του Ζαΐμη, ο οποίος είχε αναλάβει τη δημιουργία στρατοπέδου κοντά στην οθωμανοκρατούμενη Πάτρα. Τον Αύγουστο του 1824 ολοκλήρωσε την υπηρεσία του στο πλευρό του Ζαΐμη, καταφέρνοντας να διακριθεί για τη συνεισφορά του. Έκτοτε παρέμεινε στην έδρα της επαναστατικής κυβέρνησης στο Ναύπλιο όπου χρησιμοποιήθηκε σε διάφορες κρατικές θέσεις. Μέσω της θέσης του προσπάθησε να πείσει την ελληνική κυβέρνηση να οργανώσει εκστρατεία για την απελευθέρωση της Κύπρου αλλά και να εκμεταλλευτεί προς όφελος της Ελληνικής Επανάστασης, το επαναστατικό κλίμα που επικρατούσε την ίδια περίοδο στον Λίβανο, τελικά όμως αντιτάχτηκε στην οργάνωση της αποτυχημένης εκστρατείας στο Λίβανο που απέβλεπε, μεταξύ άλλων, και στη λεηλασία των παραλίων της Συρίας.

Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας και τη δημιουργία του ελληνικού κράτους, η Επιτροπή Εκδουλεύσεων του Αγώνα κατέταξε τον Χαράλαμπο Μάλη στην τέταρτη τάξη των αγωνιστών και αναγνώρισε στην κόρη του χρηματικό ποσό ύψους 3400 γροσίων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ο πιο διακεκριμένος Κύπριος αγωνιστής της Επανάστασης 1821». 25 Μαρτίου 2022. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 25 Μαρτίου 2022.
2. ↑  Πληροφορία η οποία είναι γνωστή μέσα από την επιστολή της κόρης του Μάλη, Ελισάβετ προς την Επιτροπή Εκδουλεύσεων του Αγώνα, με την οποία ζητούσε σύνταξη για τις υπηρεσίες του πατέρα της (βλ. Εμμ. Γ. Πρωτοψάλτη, *Η Κύπρος εις τον Αγώνα του 1821*, Έκδοσις Ενώσεως Κυπρίων Ελλάδος, Αθήναι 1971, σ. 33).
3. 1 2  Β. Π. Παναγιωτόπουλου, *Περίανδρος Φιλίππου*, περιοδικό *Ερανιστής*, τόμος 1, τεύχη 1 - 6, Αθήνα 1963, σ. 57.
4. 1 2 3 4 5  Εμμ. Γ. Πρωτοψάλτη, 1971, σ. 30.
5. ↑  *Αρχεία της Ελληνικής Παλιγγενεσίας*, Επανέκδοσις υπό της Βιβλιοθήκης της Βουλής, Αθήναι 1971, τόμος Α', σ. 388.
6. ↑  Εμμ. Γ. Πρωτοψάλτη, 1971, σ. 30-37.
7. ↑  Εμμ. Γ. Πρωτοψάλτη, 1971, σ. 34.

Βιβλιογραφία
------------

* Εμμ. Γ. Πρωτοψάλτη, *Η Κύπρος εις τον Αγώνα του 1821*, Έκδοσις Ενώσεως Κυπρίων Ελλάδος, Αθήναι 1971.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αρχεία της Ελληνικής Παλιγγενεσίας.
Η **χρυσελεφάντινη γυναικεία κεφαλή** είναι αρχαίο έργο τέχνης. Βρέθηκε στον αποθέτη του Ιερού των Δελφών. Μαζί με δύο άλλα χρυσελεφάντινα αγάλματα αποτελούσε σύμπλεγμα θεοτήτων, της Άρτεμις, του Απόλλωνα και της Λητώς. Εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο των Δελφών.

Περιγραφή και ιστορική τοποθέτηση
---------------------------------

Σώζεται μόνο το κεφάλι, και τμήματα της χρυσής διακόσμησης. Η τεχνική είναι γνωστή από άλλα φημισμένα έργα της ίδιας εποχής, του χρυσελεφάντινου αγάλματος της Αθηνάς στον Παρθενώνα, ή του χρυσελεφάντινου αγάλματος του Διός στην Ολυμπία. Ήταν κατασκευασμένο από ξύλινο ξόανο, στο οποίο ήταν αναρτημένα χρυσά ή επίχρυσα ελάσματα, ταινίες, πλάκες, ψήφους και ρόδακες, σε συνδυασμό με ελεφαντόδοντο. Η κεφαλή είναι εν μέρει αποκατεστημένη με κερί. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου διατηρούνται άψογα και αποδίδουν την αρχική καλλιτεχνική σύνθεση. Είναι στεφανωμένο με μνημειώδες έκτυπη ταινία από ρόδακες. Μια άλλη, επίσης μνημειώδης χρυσή ταινία κοσμούσε το στήθος, ενώ δύο μεγάλοι χρυσοί ρόδακες είναι προσαρμοσμένοι στους λοβούς των αυτιών.

Πηγές
-----

* Ροζίνα Κολώνια (2006). *Το Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών*. Αθήνα: ΟΛΚΟΣ. σελίδες 167 και 184-185. ISBN 960-86743-9-5. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Δεκεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2011.

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο αρχαιολογία | Πύλη αρχαιολογία |
Ο **Χρήστος Βολουδάκης** (Βαφές Χανίων, 1855 - 1917) ήταν Κρητικός πολιτικός, με καταγωγή από την οικογένεια των Βολουδάκηδων.

Ο πατέρας του, Κωσταρός (1806-1900) ήταν αρχηγός της επαρχίας Αποκορώνου στη διάρκεια της επανάστασης του 1866-1869.

Ο Χρήστoς εξελέγη βουλευτής επί Κρητικής Πολιτείας στην επαρχία Αποκορώνου, με το Λαϊκό Κόμμα που υποστήριζε τον Πρίγκιπα.
Ήταν παντρεμένος και απέκτησε συνολικά 13 παιδιά, ανάμεσά τους τον γιατρό Ιωάννη (1897-1970). Ήταν θείος του Μανούσου Βολουδάκη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Πληροφορίες για την οικογένεια Βολουδάκη, e-sfakia.gr, ανάκτηση 8-3-2016.
2. 1 2  Συλλογικό έργο, Κρήτη, Το Αφιέρωμα, Βιογραφίες, τ. 10, σελ. 39, εκδ. οίκος Αρσινόη, Αθήνα 1985.
Ο **Χρήστος Γκαργκάνας του Νικολάου** (Σουφλί, 1907 - 21 Ιανουαρίου 1980) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας και βουλευτής Έβρου με την ΕΡΕ επί μία δεκαετία.

Σταδιοδρομία
------------

Ήταν αλευροβιομήχανος στο Σουφλί από το 1928 Ανέπτυξε επιχειρηματική δραστηριότητα στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Για πρώτη φορά έγινε βουλευτής με τον Ελληνικό Συναγερμό σε επαναληπτική εκλογή που διεξήχθη στις 27 Σεπτεμβρίου 1953 για την πλήρωση της έδρας του αποβιώσαντος (στις 14 Αυγούστου 1953) βουλευτή, Στέφανου Πρόκου. Εξελέγη στη συνέχεια βουλευτής με την ΕΡΕ στις εκλογές του 1956, του 1958 και του 1961.
Ήταν παντρεμένος με την Ευγενία Χατζηνικολάου και απέκτησαν 2 γιους και 1 κόρη. Ένας από τους γιους του είναι ο Νικόλαος Γκαργκάνας, διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας την περίοδο 2002-2008.

Ο Χρήστος Γκαργκάνας απεβίωσε το 1980 και κηδεύτηκε στις 22 Ιανουαρίου στο Σουφλί. Η κόρη του, Χρυσούλα, είναι στο τιμόνι της επιχείρησής του ("Μύλοι Θράκης").

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 59, αρ. 201).(pdf)
2. 1 2  Ελληνικόν who's who, Εκδοτικός Οργανισμός Ελληνικών who's who 1965, σελ. 109.
3. ↑  εκλογές αρχές '60 Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine. Γραφική Παλιά Αλεξανδρούπολη, ανάκτηση 27-8-2013.
4. ↑  Το Βήμα, Κοινωνικά, 22-1-1980, σελ. 8.
5. ↑  NΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΙ ΠΑΝΟΣ ΓΚΑΡΓΚΑΝΑΣ ΔΥΟ ΑΔΕΛΦΙΑ, ΔΥΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ ΔΡΟΜΟΙ[*νεκρός σύνδεσμος*], Παρατηρητής της Θράκης, ηλεκτρονική έκδοση, 3-8-2011, ανάκτηση 29-1-2014.
Ο **Χρήστος Δημητρίου** (1960-2016) ήταν Έλληνας δημιουργός κόμικ. Γεννήθηκε στη Δράμα το 1960. Ασχολήθηκε με τη ζωγραφική, τα κόμικς, την εικονογράφηση, το κινούμενο σχέδιο, τη λογοτεχνία και τη σκηνογραφία. Πρωτοδημοσίευσε κόμικς και διηγήματα στο περιοδικό Βαβέλ το 1993, του οποίου παραμένει ακόμα τακτικός συνεργάτης. Ακολούθησαν συνεργασίες και με άλλα περιοδικά, όπως το Μετρό, το Μax, το 01, την εφημερίδα Τα Νέα, Ελευθεροτυπία κ.α.

Κόμικς και σχέδια δημοσιεύτηκαν στην Ιταλία, στη Γερμανία και στη Σερβία. Το 2001, παρουσιάστηκε στην έκθεση βιβλίου της Φρανκφούρτης (Frankfurter Buchmesse) σαν ένας από τους σημαντικούς νέους Έλληνες εικονογράφους και δημιουργούς κόμικς.

Το 2002 συμμετέχει με 7 έργα σε έκθεση ζωγραφικής στην Ιταλία, προσκεκλημένος των δήμων της Πίζας, του Montecatini Terme και του Porto Venere.

Το 2003 φιλοτέχνησε την αφίσα του Φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους της Δράμας. Παράλληλα, λειτουργούσε έκθεση της ζωγραφικής και των κόμικς του στην αίθουσα «Μελίνα» και συμμετείχε στην έκδοση του βιβλίου της Ν.Ε.ΠΟ.Τ.Α «Εν Δράμα» με το διήγημα «Παπατζήδες».

Έκανε σκηνογραφίες για την τηλεόραση, το θέατρο και τον κινηματογράφο.

Το Νοέμβριο του 2006, εκδόθηκε το βιβλίο του Διονύση Σαββόπουλου (στίχοι-παρτιτούρες-συνεντεύξεις από *Τραπεζάκια έξω, Το κούρεμα, Μην πετάξεις τίποτα, Ο χρονοποιός*), όπου έκανε την εικονογράφηση, τη γραφιστική επιμέλεια και τον σχεδιασμό. Το 2011 κυκλοφόρησε με δική του εικονογράφηση το παιδικό βιβλίο "Κολλημένος με την Οθόνη" της Μαίρης Σάββα Ρουμπάτη.

Από το 1998 ζούσε και εργαζόταν στη Δράμα. Εξέδιδε το περιοδικό *Η Κουτσή Μαρία*.

Έφυγε από τη ζωή τον Μάιο του 2016.

Εκθέσεις ζωγραφικής και κόμικς
------------------------------

* 1988 gallery Κρεωνίδης
* 1993 στο σπίτι της Κύπρου
* 1996 στο πνευματικό κέντρο του δήμου Αθηναίων
* 1996 φεστιβάλ των κόμικς από τη Βαβέλ, στο Γκάζι
* 1997 gallery Βαβέλ
* 1997 φεστιβάλ των κόμικς από τη Βαβέλ, στο Γκάζι
* 2000 φεστιβάλ των κόμικς από τη Βαβέλ, στο Γκάζι
* 2001 gallery Βαβέλ
* 2001 φεστιβάλ των κόμικς από τη Βαβέλ, στο Γκάζι
* 2001 Frankfurter Buchmesse
* 2001 gallery Αστρολάβος
* 2002 φεστιβάλ των κόμικς από τη Βαβέλ, στο Γκάζι
* 2002 gallery Santa Crosse, Piza
* 2002 Montecatini Terme
* 2002 Porto Venere
* 2002 gallery Βαβέλ
* 2003 φεστιβαλ των κόμικς από τη Βαβέλ, στο Γκάζι
* 2003 gallery Αστρολάβος
* 2003 αίθουσα τέχνης ΜΕΛΙΝΑ (φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους στη Δράμα)
* 2004 φεστιβάλ των κόμικς από τη Βαβέλ, στο Γκάζι
* 2004 gallery Άνεμος
* 2005 Βελιγράδι, φεστιβάλ κόμικς
* 2005 Cofix, έκθεση κόμικς Θεσσαλονίκη
* 2005 φεστιβάλ των κόμικς από τη Βαβέλ, στο Γκάζι
* 2006 φεστιβάλ των κόμικς από τη Γαλέρα, στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης
* 2006 φεστιβαλ των κόμικς από τη Βαβέλ, στο Γκάζι
* 2007 gallery Αστρολάβος
* 2007 φεστιβάλ των κόμικς από τη Βαβέλ, στο Γκάζι

Παραπομπές
----------

1. ↑  Καρέλης, Ορέστης (11 Μαΐου 2016). «Έφυγε Από Τη Ζωή Ο Χρήστος Δημητρίου». *Comicdom*. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2021.
Γενικά με τον όρο φορτίο νοείται το βάρος ή η ποσότητα που εναποτίθεται κάπου ή μεταφέρεται (τόσο στη κυριολεξία όσο και μεταφορικά).

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **φορτίο**  |

Μεταφορικά μπορεί να σημαίνει και ποσότητα όπως στο ηλεκτρικό φορτίο ή το εξωτερικό φορτίο (δυνάμεων ή ροπών) στη Τεχνική μηχανική ή ακόμα και πλήθος ή ένταση συναισθημάτων «συναισθηματικό φορτίο» ή ψυχισμού ψυχικό φορτίο κ.ά.

Στον ηλεκτρισμό μιλάμε για ωμικό, χωρητικό και επαγωγικό φορτίο σε ένα ηλεκτρικό κύκλωμα.

Στους υπολογιστές το φορτίο (load) αντιστοιχεί στο φόρτο εργασίας.

  


|  |  |
| --- | --- |
| Εικονίδιο αποσαφήνισηςΑποσαφήνιση | Αυτή είναι μια σελίδα **αποσαφήνισης,** δηλαδή μια σελίδα που δείχνει άλλες που θα είχαν το ίδιο όνομα με αυτήν.Εάν ακολουθήσατε μια σύνδεση εδώ, μπορεί να θελήσετε να επιστρέψετε και να διορθώσετε τον σύνδεσμο για να συνδέει προς την κατάλληλη συγκεκριμένη σελίδα. |
Ο **Φαχρ αλ-Μουλκ Ραντβάν** (... - 10 Δεκεμβρίου 1113), επίσης γνωστός ως **Ριντβάν** ή **Ρουντβάν**, ήταν Σελτζούκος εμίρης του Χαλεπιού από το 1095 ώς το 1113 μ.Χ.

Ήταν γιος του Τουτούς Α΄, αδελφός του εμίρη της Δαμασκού, Ντουκάκ, και ανατράφηκε από τον αταμπέκ Τζανάχ αντ-Ντάουλα αλ-Χουσαΐν. Όταν ο Τουτούς πέθανε το 1095, ο Ραντβάν διεκδίκησε τη Συρία για λογαριασμό του, μη διστάζοντας να στραγγαλίσει τους δύο νεότερους αδελφούς του, ώστε να μη διεκδικήσουν κάποτε την εξουσία. Ο τρίτος νεότερος αδελφός, ο Ντουκάκ, ο οποίος αρχικώς είχε κληρονομήσει φέουδο στη Τζεζίρα (Μεσοποταμία), σώθηκε σκάζοντάς το κυριολεκτικώς την ύστατη στιγμή από το φρούριο στο Χαλέπι όπου κατοικούσε μαζί με τον Ραντβάν, και από τότε το μίσος μεταξύ των δύο αδελφών παρέμενε άσβεστο.

Στις ατελείωτες συρράξεις που ακολούθησαν, χωρίς να προκύψει "καθαρός" νικητής, ο Ντουκάκ είχε την υποστήριξη του εμίρη Γιαγκί Σιγιάν, κυβερνήτη της Αντιόχειας, ο οποίος αν και δεν είχε έρθει σε σύγκρουση με τον ίδιο τον Ραντβάν, αντιπαθούσε σφόδρα τον Τζανάχ αντ-Ντάουλα. Μαζί με τους Σιγιάν και Ντουκάκ ενώθηκε και ο Ιλγκαζί, εμίρης της Ιερουσαλήμ. Ο Ραντβάν σε απάντηση συμμάχησε με τον αδελφό του Ιλγκαζί, εμίρη της Άμιδας, Σοκμάν.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  Charles Cawley: «Medieval Lands». (Αγγλικά) *Charles Cawley, "Medieval Lands", 2006-2020*.
Ο **Φρανθίσκο Νταρνίς** (ισπανικά: *Francisco Darnis*) (12 Ιανουαρίου 1910 - 8 Μαρτίου 1966) ήταν Ισπανός καλλιτέχνης, αυτοδίδακτος εικονογράφος - σχεδιαστής κόμικς. Ήταν εκ των βασικών συντελεστών του περιοδικού La Risa Infantil (*Tom el Dominator del Universo*, *Sam el Gigante en la Terrible Isla de los Hombres Caimanes*) με τη δουλειά του (κυρίως στον τομέα της επιστημονικής φαντασίας) να πρωτοπαρουσιάζεται στο τεύχος 540 του εντύπου. Ο Νταρνίς είχε ξεκινήσει σταδιοδρομία μουσικού, κατόπιν επιθυμίας του πατέρα του, ωστόσο έπειτα από ένα σοβαρό ατύχημα που είχε το 1930 στράφηκε στην εικονογράφηση. Οι επιρροές του αναφέρονται στον Άλεξ Ρέιμοντ και η πιο γνωστή, μακροχρόνια δημιουργία του ήταν η σειρά *Nick, Pecho de Hiero*, την οποία εμπνεύστηκε το 1933. Εργάσθηκε, επίσης, για τα περιοδικά Rin Tin Tin και R.B.T. Μαζί με το σεναριογράφο Βίκτορ Μόρα δημιούργησαν την επική σειρά Ελ Ζαμπάτο (1958), στην οποία και συνεισέφερε έως και τον πρόωρο θάνατό του, που ήρθε σε ηλικία μόλις 56 ετών, από εγκεφαλική αιμορραγία.

Πηγές
-----

* Φρανθίσκο Νταρνίς στην Lambiek Comiclopedia
Ο **Φρανκ Άντονι Τόμας Αϊέρο** είναι Αμερικανός μουσικός. Γεννήθηκε στις 31 Οκτωβρίου του 1981 και είναι ένας μουσικός που ήταν ο ρυθμικός κιθαρίστας και έκανε και φωνητικά στο συγκρότημα My Chemical Romance και στο συγκρότημα Leathermouth. Πλέον έχει βγάλει ένα άλμπουμ με το σόλο συγκρότημα του frnkiero andthe cellabration που ονομάζεται "stomachaches" και ένα άλλο,με το συγκρότημα frank iero and the patience που ονομάζεται "parachutes". Επίσης με το ίδιο συγκρότημα έβγαλε ενα EP με όνομα "Keep The Coffins Coming".Τον Αύγουστο του 2018 ανακοίνωσε τα αρχικά του νέου συγκροτήματος,και στις 1 Ιανουαρίου του 2019 ανακοίνωσε ότι το όνομα είναι Frank iero and the future violents.Αργότερα,ανακοίνωσε το όνομα του νέου άλμπουμ του,με όνομα:"Barriers".

he has big emo energy

Πρώτα χρόνια
------------

Γεννήθηκε στο Μπελβίλ του Νιου Τζέρσεϊ. Ως παιδί, υπέστη πολυάριθμες μολύνσεις από βρογχίτιδα και λοιμώξεων του αυτιού, περνώντας σημαντικό μέρος της παιδικής του ηλικίας στο νοσοκομείο. Ο Φρανκ έχει δυσανεξία στη λακτόζη και άλλες διατροφικές αλλεργίες. Παρακολούθησε καθολικό σχολείο. Πήγε στο πανεπιστήμιο Ράτγκερς με υποτροφία, αλλά εγκατέλειψε για να κάνει μια περιοδεία με τους My Chemical Romance.

Οι γονείς του Αϊέρο χωρίστηκαν όταν ήταν νέος και μεγάλωσε με τη μητέρα του, που του έδινε το υπόγειο για πολλές πρακτικές του γιου του. Ο πατέρας και ο παππούς του ήταν μουσικοί και οι δύο επέδρασαν πολύ τον Αϊέρο όταν ήταν νέος. Ο πατέρας του τον ώθησε να παίζει τύμπανα, αλλά αργότερα ο Αϊέρο άρχισε να παίζει κιθάρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Frank Iero - Biography, Albums, Streaming Links - AllMusic». *AllMusic*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις Ιανουαρίου 19, 2018. Ανακτήθηκε στις Ιανουαρίου 18, 2018.
2. ↑  La Gorce, Tammy. "Bellowing Like Iron Maiden, but Very, Very Sensitive" Αρχειοθετήθηκε April 3, 2017, στο Wayback Machine. *The New York Times*, November 7, 2004. Accessed November 2, 2007. "Which is more what Mr. Way – along with his bassist and brother, Mikey; Ray Toro, a guitarist from Belleville; Frank Iero, a guitarist from Sheffield; and the Chicago-area drummer Bob Bryer – is going for..."
3. ↑  «Frank Iero». ImNotOkay.net. Οκτωβρίου 31, 1981. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις Οκτωβρίου 16, 2011. Ανακτήθηκε στις Νοεμβρίου 4, 2011.
4. ↑  frnkiero: Party Dad [@FrankIero] (5 Ιανουαρίου 2011). «@xAsleepOrDEAD eh i was never really vegan. Im lactose intolerant & have wierd food allergies that make things pretty difficult» (Tweet) – μέσω Twitter.
Φορτηγό αεροσκάφος An-124.
Ένα **Φορτηγό αεροσκάφος** είναι ένα αεροσκάφος σταθερών πτερύγων, που είναι περισσότερο σχεδιασμένο για να μεταφέρει εμπορεύματα, παρά επιβάτες. Τέτοια αεροσκάφη συνήθως διαθέτουν μία ή περισσότερες μεγάλες πόρτες για τη φορτοεκφόρτωση του φορτίου. Έχουν ειδικότερα κατασκευαστικά χαρακτηριστικά που τα διαφοροποιούν από τα συμβατικά επιβατικά αεροσκάφη. Φορτηγά αεροσκάφη μπορούν να λειτουργούν από πολιτικές ή εμπορικές αεροπορικές εταιρείες, από ιδιώτες ή από ένοπλες δυνάμεις κάποιας χώρας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2014.
2. ↑

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85137018
* GND: 4456889-7

 |

 |
Συντεταγμένες: 36°57′38″N 118°11′48″W﻿ / ﻿36.96056°N 118.19667°W﻿ / 36.96056; -118.19667
Η **Χρυσόπολη** Καλιφόρνιας («πόλη του χρυσού»), ήταν ένας πρώην οικισμός - κοινότητα στο Inyo County ,στην πολιτεία Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Βρισκόταν στην ανατολική όχθη του ποταμού Owens νότια του Αμπερντίν, σε υψόμετρο 3.819 ποδιών (1164 μ.) στη Σιέρρα Νεβάδα.

Η Χρυσόπολη ιδρύθηκε στη δεκαετία του 1860. Όπως υποδηλώνει το όνομα, Χρυσόπολη, ήταν αρχικά ένα στρατόπεδο εξόρυξης, αφού πλησίον βρίσκονταν ορυχεία χρυσού. Το ταχυδρομείο της κοινότητας αυτής λειτούργησε μεταξύ των ετών 1866 - 1867.

Αναφορές
--------

1. ↑  U.S. Geological Survey Geographic Names Information System: Chrysopolis, California
2. ↑  Durham, David L. (1998). California's Geographic Names: A Gazetteer of Historic and Modern Names of the State. Quill Driver Books. p. 1143. ISBN 9781884995149

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Chrysopolis, California  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Κωνσταντίνος (Κώστας) Μπούμπας** (Καβάλα, 17 Ιουλίου 1964) είναι Έλληνας δημοσιογράφος, παρουσιαστής, ραδιοφωνικός παραγωγός και πολιτικός. Είναι βουλευτής με την Ελληνική Λύση στην εκλογική περιφέρεια Σερρών από τον Ιούλιο του 2019, γραμματέας της ΚΟ της Ελληνικής Λύσης και πρώην κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος στη Βουλή. Στις εκλογές του Μαΐου και Ιουνίου 2023, επανεξελέγη στην ίδια θέση. Έλκει την καταγωγή του από το Ροδολίβος Σερρών.

Έχει εργαστεί στον αττικό περιφερειακό τηλεοπτικό σταθμό Αρτ (τότε πανελλήνιας εμβέλειας Τηλε-Άστυ), στους περιφερειακούς τηλεοπτικούς σταθμούς, των Σερρών TVS, ΔΙΚΤΥΟ, ΤΗΛΕ-ΕΠΙΛΟΓΕΣ, ΔΙΑΥΛΟΣ ΡΟΔΟΛΙΒΟΥΣ (τηλεόραση του Δήμου Αμφίπολης), και ως ανταποκριτής στον ΣΚΑΪ και στον ραδιοφωνικό σταθμό Αντέννα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Μπούμπας Κωνσταντίνος». *vouliwatch - Δυναμώνουμε τη Δημοκρατία*. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2022.
Η ***Χιλιοποδαρούσα*** ήταν ελληνική παιδική τηλεοπτική εκπομπή που προβαλλόταν στην ΕΡΤ. Μεταδόθηκε για πρώτη φορά στις 6 Νοεμβρίου του 1983 και τελευταία στις 14 Ιουνίου του 1987. Παρουσιαστής ήταν ο Νίκος Πιλάβιος, ο οποίος πλαισιωνόταν από δύο κούκλες κατασκευής της Οικογένειας Σοφιανού, ονόματι Ροζαλία Μπουρμπουρίδου, Τιμολέων Αλαλέων και Χιλιοποδαρούσα. Στις κούκλες δάνειζαν τις φωνές τους η Ήβη Σοφιανού, ο Φαίδων Σοφιανός και η Ρένα Καζάκου, αντίστοιχα. Η μουσική της σειράς γράφτηκε από τους Σταμάτη Σπανουδάκη, Σάκη Τσιλίκη και Ροζάνα Λαδά και οι τίτλοι αρχής από τον πρώτο. Το 1989, στο τραγούδι τίτλων της εκπομπής βασίστηκε το τραγούδι του Σπανουδάκη με τον τίτλο *Γιορτή*, το οποίο τραγούδησε η Άλκηστις Πρωτοψάλτη και κυκλοφόρησε στο δίσκο *Δύο Βήματα απ' την Άμμο* (1989).

Η *Χιλιοποδαρούσα* διαθέτει πολλές ενότητες, όπως οι: *Γράψε την Ιστορία*, *Η Ορχήστρα των Ζώων*, *Χειροτεχνία*, *Θέματα για Ζωγραφιές*, *Κατασκευές με Μηλό*, *Διάφορα Παιχνίδια*, *Βρες την Παροιμία* και *Ο Δόκτωρ Χουρχουρίζης*. Τον Μάρτιο του 1987, η τελευταία σειρά επαναπροβλήθηκε με εβδομαδιαία επεισόδια στην ΕΡΤ, ως αυτοτελής εκπομπή.

Συντελεστές
-----------

* Νίκος Πιλάβιος - Παρουσιαστής
* Ήβη Σοφιανού - Ροζαλία Μπουρμπουρίδου
* Φαίδων Σοφιανός - Τιμολέων Αλαλέων
* Ρένα Καζάκου - Χιλιοποδαρόυσα
* Κώστας Λαδόπουλος - Φώντας Λαδοπρακόπουλος
* Σταμάτης Σπανουδάκης, Σάκης Τσιλίκης, Ροζάνα Λαδά - Μουσική

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Χιλιοποδαρούσα - Greek animation» (στα αγγλικά). *Greek animation*.. Ανακτήθηκε στις 2017-10-08.
2. 1 2  «ΕΡΤ - Πρόγραμμα Τηλεόρασης & Ραδιοφώνου». *program.ert.gr*. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2017.
3. 1 2  TEAM, MC. «Ασπρόμαυρα κι έγχρωμα: "Χιλιοποδαρούσα" | MusicCorner.gr». *www.musiccorner.gr*. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2017.
Το **χρυσό έκτυπο έλασμα με Θησέα και Μινώταυρο** είναι αρχαιολογικό εύρημα από την Κόρινθο που φυλάγεται στα αρχαιολογικά Μουσεία του Βερολίνου. Έχουν βρεθεί συνολικά πέντε πανομοιότυπα ελάσματα με αυτή τη παράσταση.

Περιγραφή
---------

Το εξαιρετικά λεπτό αυτό έλασμα έχει σχήμα τετράγωνο και είναι από χρυσάφι. Παρουσιάζει μια σκηνή μάχης, κατά την οποία ένας άνδρας σκοτώνει με το σπαθί του ένα μονόκερο μυθικό πλάσμα με ανθρώπινο σώμα και κεφάλι ταύρου. Ο άνδρας έχει ακινητοποιήσει τον εχθρό του κρατώντας το με το αριστερό του χέρι από το μοναδικό κέρας, ενώ με το δεξί χειρίζεται το σπαθί. Το πληγωμένο τέρας αμύνεται με το δεξί, ενώ με το αριστερό αρπάζει το φονικό σπαθί που του τρυπάει το θώρακα. Πίσω από τον άνδρα στέκει μία γυναίκα, η οποία τον ενθαρρύνει στο έργο του. Ο νεαρός άνδρας παρουσιάζεται χωρίς γενειάδα, με σχεδόν την ίδια μορφή όπως και η γυναίκα. Η πλούσια κόμη καταλήγει μακρυά και σκεπάζει τους ώμους. Η γυναίκα φοράει μακρύ ένδυμα

Ερμηνεία
--------

Πρόκειται για την αρχαιότερη αναπαράσταση του μύθου του Θησέα που σκοτώνει τον Μινώταυρο, και διαφέρει σημαντικά από τις μεταγενέστερες παραστάσεις, τις οποίες συναντούμε σε αγγειογραφίες της Χαλκίδας και της Αττικής. Ο Μινώταυρος στέκει όρθιος, ενώ στην κλασική εποχή τον συναντούμε σε στάση γονατιστή να αμύνεται. Επίσης ο Θησέας αντί να φοράει χιτώνα ή δέρμα, έχει το χαρακτηριστικό μινωικό κάλυμμα που περιζώνει την μέση, όπως το συναντούμε στην Κρήτη την εποχή του χαλκού. Η γυναίκα είναι η Αριάδνη, η οποία στο δεξί χέρι κρατάει τον χαρακτηριστικό μίτο.

Ιστορική τοποθέτηση
-------------------

Το χάλκινο έλασμα χρονολογείται πριν τον 8ο αιώνα π.Χ. και είναι έργο αττικού ή κορινθιακού εργαστηρίου με ανατολική επιρροή. Χρησίμευσε ως ταφικός στολισμός κάποιου νεκρού, και αφού δεν έχει οπές για να ήταν ραμμένο, θεωρείται ότι απλά ήταν τοποθετημένο μαζί με άλλα χρυσά ελάσματα που βρέθηκαν μαζί, επάνω στον νεκρό.

Πηγές
-----

* Α. Φουρτβέγκλερ: Archaischer Goldschmuck. Αρχαιολογική Εφημερίδα (1884), Γερμανικό αρχαιολογικό Ινστιτούτο

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο αρχαιολογία | Πύλη αρχαιολογία |