recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
H **Νύσ(σ)α Β΄** (άκμασε δεκαετία τού 150-126 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Μιθριδατιδών ήταν πριγκίπισσα τού Πόντου και έγινε, με τον γάμο της, βασίλισσα της Καππαδοκίας. Είναι γνωστή και ως Λαοδίκη.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη τού Φαρνάκη Α΄ τού Πόντου και της Νύσσας Α΄, κόρης τού Αντιόχου διαδόχου των Σελευκιδών. Αδελφός της ήταν ο Μιθριδάτης Ε΄. Η Νύσσα Β΄ είχε το όνομα της μητέρα της, η οποία πιστεύεται, ότι απεβίωσε κατά τη γέννηση τού γιού της. Η Νύσσα Β΄ γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πόντο.

Κάποια στιγμή μετά το 160, παντρεύτηκε τον Αριαράθη Ε΄ της Καππαδοκίας. Ήταν μακρινοί συγγενείς, καθώς είχαν προγόνους από του Σελευκίδες και τους Πάρθους μονάρχες. Έτσι η Νύσσα έγινε βασίλισσα της Καππαδοκίας.

O σύζυγος της Νύσσας Β΄, ο Αριαράθης Ε΄ σε νόμισμα. Στην άλλη πλευρά η Αθηνά όρθια, κρατά Νίκη και ασπίδα. Επιγραφή: ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΑΡΙΑΡΑΘΟΥ ΕΥΣΕΒΟΥΣ έτος Λ΄ = 30 = 133 π.Χ..
Οι δύο τους ελκύστηκαν από τον πολιτισμό της Αθήνας. Δώρισαν στην Αθήνα ή έκαναν χάρη στην πόλη: τιμήθηκαν ως προστάτες από τους *τεχνίτες τού Διονύσου* στην Αθήνα. Η συντεχνία ψήφισε μία απόφαση προς τιμήν τους. Τοποθετήθηκε ένα άγαλμα τού Αριαράθη Ε΄ στο ιερό τους και εορτάστηκαν τα γενέθλια της Νύσσας και τού Αριαράθη Ε΄ ως αναγνώριση των δωρεών τους, που οι καλλιτέχνες έλαβαν.

Το 130 π.Χ. απεβίωσε ο Αριαράθης Ε΄ και η Νύσσα, επιθυμώντας να τον διαδεχθεί, δηλητηρίασε από τους έξι γιους της τους πέντε μεγαλύτερους. Τον βασιλιά διαδέχθηκε ο νεότερος ως Αριαράθης ΣΤ΄, που επειδή ήταν πολύ μικρός, η Νύσσα έγινε αντιβασίλισσα. Η περίοδος της αντιβασιλείας της ήταν εποχή αναταραχών. Το 126 οι πολίτες της Καππαδοκίας, για την ωμότητά της, την τιμώρησαν με εκτέλεση και ο Αριαράθης ΣΤ΄ συνέχισε να κυβερνά μόνος του. Τα εγγόνια της Αριαράθης Ζ΄ και Η΄ ήταν οι τελευταίοι βασιλείς της δυναστείας.

Διασώζονται νομίσματα από την αντιβασιλεία της. Ένα δείχνει τη Νύσσα και τον γιο της στη μία πλευρά, ενώ στην άλλη υπάρχει η Αθηνά όρθια να κρατά Νίκη· επιγραφή ΒΑΣΙΛΙΣΣΗΣ ΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΑΡΙΑΡΑΘΟΥ ΕΠΙΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΥΙΟΥ.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε τον Αριαράθη Ε΄ της Καππαδοκίας και είχε τέκνα:

* Αριαράθης ΣΤ΄ βασιλιάς της Καππαδοκίας (βασ. 130-116 π.Χ.)

Πηγές
-----

* Cartledge, P. Garnsey, P. E.S. Gruen, E.S. Hellenistic constructs: essays in culture, history and historiography (Hellenistic Culture and Society), University of California Press, 1997; ISBN 978-0520206762
* Day, j. An economic history of Athens under Roman domination, Literary Licensing, LLC, 2011; ISBN 978-1258131043
* McGing, B.C. The foreign policy of Mithridates VI Eupator, King of Pontus, BRILL, 1986; ASIN: B01FGJZISI
* Smith, Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, v. 2, page 1216-97 "Archived copy". Archived from the original on 2011-06-04. Retrieved 2011-06-04. [1]
Ο **Αβραάμ του Άουγκσμπουργκ** (αποβιώσας στις 21 Νοεμβρίου 1265) ήταν Γερμανός προσήλυτος στον Ιουδαϊσμό. Απεβίωσε με μαρτυρικό θάνατο.

Βίος
----

Ο Αβραάμ γεννήθηκε στο Άουγκσμπουργκ, ενώ αργότερα ασπάστηκε τον Ιουδαϊσμό ευρισκόμενος σε ξένο έδαφος.

Ασπάστηκε με τέτοια πίστη τη νέα του θρησκεία που, επιστρέφοντας στο Άουγκσμπουργκ, προχώρησε σε δημόσιες επιθέσεις κατά του Χριστιανισμού και βεβήλωσε αναπαραστάσεις Αγίων, αποκόπτοντας, μεταξύ άλλων, την κεφαλή αναπαραστάσεων του Σταυρού, ενώ, επίσης, κατέστρεψε θρησκευτική αναπαράσταση η οποία ήταν χαραγμένη επάνω σε βράχο. Για το σύνολο των πράξεών του αυτών, ο ίδιος καταδικάστηκε σε βασανισμό και θάνατο στην πυρά.

Οι πηγές της εποχής αναφέρουν πως οι πράξεις του Αβραάμ προκάλεσαν οξεία αντιπαράθεση μεταξύ των Εβραίων και των Καθολικών του Σίντζιγκ, η οποία οδήγησε σε ένα τοπικής εμβέλειας πογκρόμ, στην διάρκεια του οποίου 61 άλλοι Εβραίοι σφαγιάστηκαν, μαζί με τον Αβραάμ. Το περιστατικό έλαβε ιδιαίτερη προσοχή, ενώ αποτελεί το αντικείμενο ύμνων γραμμένων από τον Μορντεκάι μπεν Χιλέλ (ο οποίος, επίσης, υπέστη μαρτυρικό θάνατο το 1298) και από τον λειτουργικό ποιητή Μοσές μπεν Γιακόμπ. Τα τελετουργικά του Σελιχότ κάνουν, επίσης, αναφορά στον Αβραάμ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Salfeld, *Martyrologium des Nürnberger Memorbuches*, pp. 22, 149, 150;
2. ↑

Βιβλιογραφία της Ιουδαϊκής Εγκυκλοπαίδειας
------------------------------------------

* Leopold Zunz, *S.P.* pp. 350, 364;
* S. Kohn, *Mordecai ben Hillel*, pp. 46–49 and appendix I;
* Perles, in *Monatsschrift*, 1873, pp. 513, 514;
* Salfeld, *Martyrologium des Nürnberger Memorbuches*, pp. 22, 149, 150;
Ο **Όσιος Αβράμιος** ο **Κιδυναίος** (4ος αιώνας) ήταν ασκητής από την Έδεσσα Μεσοποταμίας (ή Έδεσσα της Οσροηνής, τη σημερινή Σανλιούρφα).

Σύμφωνα με το Συναξάριο, μία εβδομάδα μετά τον γάμο του εγκατέλειψε τη σύζυγό του και κατέφυγε στην έρημο της Οσροηνής, όπου έζησε ως αναχωρητής. Η φήμη του ως πνευματικού καθοδηγητή εξαπλώθηκε σύντομα μέχρι την πρωτεύουσα, τόσο ώστε ο επίσκοπος Εδέσσης επισκέφθηκε τον Αβράμιο και του εμπιστεύθηκε τον εκχριστιανισμό των κατοίκων της κωμοπόλεως Μπεθ-Κιδυνά, οι οποίοι παρέμεναν ειδωλολάτρες. Στον ελληνικό Βίο του ασκητή, το Μπεθ-Κιδυνά αναφέρεται ως «Ταινία». Μετά την επιτυχία της μεταστροφής των κατοίκων του στον Χριστιανισμό, ο Αβράμιος αποσύρθηκε και πάλι στην έρημο.

Στον έγκλειστο ασκητή κατέφυγε η ανιψιά του Μαρία, η οποία μυήθηκε από αυτόν τον ασκητικό βίο, για αυτό και ο Αβράμιος απεικονίζεται στη χριστιανική αγιογραφία και εικονογράφηση βιβλίων να διδάσκει την ανιψιά του, όπως π.χ. στο «Ιστορημένο Μηνολόγιο Οκτωβρίου» που σώζεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Βιέννης).

Ο Αβράμιος ο Κιδυναίος απεβίωσε σε πολύ μεγάλη ηλικία, το έτος 360. Ανακηρύχθηκε άγιος από την Ορθόδοξη Εκκλησία, όπως και η Μαρία, και η μνήμη τους εορτάζεται από κοινού στις 29 Οκτωβρίου. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον άγιο Αβράμιο ή Αβραάμ του Ροστόβ, Ρώσο αρχιμανδρίτη που εορτάζεται την ίδια ημερομηνία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Συμεών ο Μεταφραστής, PG 115, 43-78
2. ↑  Delehaye: *Synax. Ecclesiae Constantinop.*, έκδ. 1902, σσ. 173-176

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, έκδοση 2006, τόμος 1, σσ. 139-140

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο όσιος Αβράμιος στο *saint.gr*
Η **Αιγώνεια** ή **Αιγώνη** ήταν αρχαία πόλη των Μαλιέων στη Θεσσαλία. Είναι άγνωστη η ακριβής τοποθεσία της, αλλά μάλλον βρισκόταν στη νότια πλευρά του όρους Όθρυς, πάνω από τον Μαλιακό κόλπο.

Η πόλη ονομάσθηκε έτσι από το όνομα του μυθολογικού βασιλιά της Αίγωνα, ο οποίος φέρεται και ως ο *πιθανός* ιδρυτής της. Αναφέρεται ακόμη ότι οι Μαλιείς της Αιγωνείας έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Μετά το τέλος του πολέμου αυτού, επιστρέφοντας στην πατρίδα τους με τα πλοία τους, παρασύρθηκαν προς τα νότια, ναυάγησαν και έφθασαν στη Λιβύη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αιγώνεια ή Αιγώνη» στο *enacademic.com*

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 2, σελ. 662
Ο **Δήμος Ρεντίνας** ήταν δήμος του νομού Θεσσαλονίκης από το 1999 έως το 2010 με έδρα το Σταυρό. Το 2011 με το πρόγραμμα διοικητικής αναδιάρθρωσης "Καλλικράτης" συγχωνεύτηκε στο Δήμο Βόλβης. Ο Δήμος βρισκόταν στο ανατολικό τμήμα του νομού, ανάμεσα στην λίμνη Βόλβη και στο Στρυμονικό κόλπο. Αποτελείτο από 3 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 6.364 κατοίκων (σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού του 2001). Ο Δήμος ιδρύθηκε με το νόμο 2539/97 με συνένωση των τότε Κοινοτήτων Σταυρού, Άνω Σταυρού και Βόλβης.

Ο Δήμος είχε ακτή μήκους 7,5 χλμ. στο Στρυμονικό Κόλπο και 20 περίπου χλμ. στη λίμνη Βόλβη και καταλάμβανε έκταση 128.800 στρέμματα.

Κατά την απογραφή του 2001 ο πληθυσμός του Δήμου ήταν 6.364 κάτοικοι ενώ κατά τη δεκαετία 1991-2001 υπήρξε αύξηση του πληθυσμού κατά 29,85%.

Διοικητική διαίρεση
-------------------

Ο δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (σε αγκύλες ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):

 **Δ.δ. Σταυρού**  [ 3.647 ] 
* ο Σταυρός [ 3.285 ]
* οι Μηλιές [ 362 ]

 **Δ.δ. Άνω Σταυρού**  -- ο Άνω Σταυρός [ 1.315 ]
 **Δ.δ. Βόλβης**  [ 1.402 ] 
* η Μικρή Βόλβη [ 770 ]
* η Βαμβακιά [ 252 ]
* η Μεγάλη Βόλβη [ 198 ]
* η Ρεντίνα [ 182 ]

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ιστορικό του Δήμου Αρχειοθετήθηκε 2008-06-11 στο Wayback Machine. Δήμος Ρεντίνας, ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2009

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η επίσημη ιστοσελίδα του δήμου
Το Ομοσπονδιακό Διαμέρισμα Κριμαίας (ρωσικά: Кры́мский федера́льный о́круг‎) ήταν ένα ομοσπονδιακό διαμέρισμα της Ρωσίας. Ιδρύθηκε στις 21 Μαρτίου 2014, μετά την προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσική Ομοσπονδία. Το ομοσπονδιακό διαμέρισμα, που περιελάμβανε τη Δημοκρατία της Κριμαίας και τη ομοσπονδιακή πόλη της Σεβαστούπολης, αναγνωρίζονται ως μέρος της Ουκρανίας από τη διεθνή κοινότητα. Η Ουκρανία θεωρεί την περιοχή, μαζί με τις περιοχές της Λαϊκή Δημοκρατία του Λουγκάνσκ και τη Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ, ως *προσωρινά κατεχόμενα εδάφη*.

Ο Όλεγκ Μπελάβεντσεφ διορίστηκε ως προεδρικός απεσταλμένος, και το διοικητικό κέντρο του ομοσπονδιακού διαμερίσματος ήταν η Συμφερούπολη.

Στις 28 Ιουλίου 2016, το Ομοσπονδιακό Διαμέρισμα Κριμαίας, το οποίο κατά την διάρκεια ύπαρξής του ήταν το μικρότερο ομοσπονδιακό διαμέρισμα της χώρας, καταργήθηκε και συγχωνεύθηκε με το Νότιο Ομοσπονδιακό Διαμέρισμα, προκειμένου να "αυξήσει την αποδοτικότητα των εργασιών των οργάνων των ομοσπονδιακών διαμερισμάτων".

Ομοσπονδιακά υποκείμενα
-----------------------

|  |
| --- |
| # | Σημαία | Ομοσπονδιακό υποκείμενο | Έκταση σε τ.χλμ. | Πληθυσμός | Διοικητικό κέντρο |
| 1 |  | Δημοκρατία της Κριμαίας | 26,100 | 1,966,801 | **Συμφερούπολη** |
| 2 |  | Σεβαστούπολη | 900 | 379,200 | **Σεβαστούπολη** |

Δείτε επίσης
------------

* Υπουργείο Εσωτερικών της Κριμαίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  «В России создан Крымский федеральный округ». RBC. March 21, 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2014-03-22.. Ανακτήθηκε στις 2017-12-23.
2. ↑  Law about occupied territories of Ukraine. Mirror Weekly. 15 May 2014
3. ↑  Higher educational institutions at the temporarily occupied territories of Ukraine will not work - the minister of education. Newsru. 1 October 2014
4. ↑  «Putin appoints Oleg Belavintsev his envoy to Crimean Federal District». ITAR-TASS. March 21, 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2014-03-22.. Ανακτήθηκε στις 2017-12-23.
5. ↑  «Putin integrates Crimea into Russia’s southern federal district». Russian News Agency TASS. 28 July 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-10-07.. Ανακτήθηκε στις 28 July 2016.
Το ***Poltergay*** είναι γαλλική ταινία που βασίζεται σε ιδέα του Εκτόρ Καμπέγιο Ρέιες. Η ταινία σκηνοθετήθηκε από τον Ερίκ Λαβαίν και το σενάριο υπογράφουν οι Εκτόρ Καμπέγιο Ρέιες και Ερίκ Λαβαίν. Η παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας έγινε στις 25 Οκτωβρίου 2006. Στην Ελλάδα η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 2 Αυγούστου 2007 υπό τον τίτλο **Αδερφές Ψυχές**.

Πλοκή
-----

Η Έμμα και ο Μαρκ,νεαρό ζευγάρι, μετακομίζουν σε ένα σπίτι που δεν έχει κατοικηθεί τα τελευταία τριάντα χρόνια. Αυτό που δεν ξέρουν είναι ότι το 1979, σε μια σπηλιά κάτω από το σπίτι, υπήρχε μια γκέι ντίσκο, η οποία είχε καεί μετά από βραχυκύκλωμα, αφήνοντας πίσω της πέντε αγνοούμενα πτώματα. Σήμερα, το σπίτι είναι στοιχειωμένο από τα φαντάσματα πέντε γκέι φετιχιστών. Ωστόσο, ο μόνος που μπορεί να τους δει είναι ο Μαρκ, του οποίου τα οράματα οδηγούν την Έμμα να φύγει. Τα φαντάσματα, συγκινημένα από τα προβλήμετα του Μαρκ, κάνουν ό,τι δυνατόν να τον βοηθήσουν να κερδίσει πάλι την κοπέλα του.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2007-10-02 στο Wayback Machine.

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
 |

 |
Ο **Άγιος Αβράμιος, επίσκοπος Εφέσου** (6ος αιώνας μ.Χ.), ήταν Βυζαντινός μοναχός και μετέπειτα μητροπολίτης.

Ακολούθησε αρχικώς τον μοναχικό βίο και έγινε Μητροπολίτης Εφέσου μετά το 533 μ.Χ.. Ταυτίζεται με τον ομώνυμο ηγούμενο (αββά) της Μονής Αβρααμιτών στην Κωνσταντινούπολη και της Μονής Βυζαντίων στα Ιεροσόλυμα, ο οποίος αναφέρεται από τον Ιωάννη Μόσχο. Με το όνομά του σώθηκαν δύο ομιλίες με τίτλους «Εις τον Ευαγγελισμόν» και «Εις την Υπαπαντήν», που εκδόθηκαν από τους Μ. Kraschaninnikov και Μ. Jugie το 1913 και έχουν μεγάλη σπουδαιότητα για τις πατρολογικές σπουδές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Λειμωνάριο*, *P.G.* 87, 2956

Πηγή
----

* Φειδάς, Βλ.: Το αντίστοιχο λήμμα στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, έκδ. 2006, τόμος 1, σελ. 140
Η **Νουοσού** ή **Νουόσου** ή **Νοσού** (ꆈꌠꉙ), επίσης γνωστή ως **Βόρεια Γι**, **Λιανγκσάν Γι** και **Σιτσουάν Γι**, είναι η κύρια γλώσσα του λαού Γι· έχει επιλεγεί από την κινεζική κυβέρνηση ως η πρότυπη γλώσσα Γι (στα μανδαρινικά: *Yí yǔ*, 彝語/彝语) και ως εκ τούτου είναι η μόνη που διδάσκεται στα σχολεία, τόσο στην προφορική όσο και στη γραπτή μορφή. Ομιλούταν από δύο εκατομμύρια ανθρώπους και αυξανόταν σύμφωνα με την κινεζική απογραφή· το 60% ήταν μονόγλωσσο (εκτίμηση του 1994). Νουοσού είναι η ιθαγενής ονομασία των Νουοσού/Γι για την ίδια τους τη γλώσσα και δεν χρησιμοποιείται στα μανδαρινικά κινέζικα· αν και μπορεί μερικές φορές να συλλαβιστεί για τη προφορά (*nuòsū yǔ* 诺苏语/諾蘇語), οι κινεζικοί χαρακτήρες για το *nuòsū* δεν έχουν κανένα νόημα.[1]

Παραπομπές
----------

1. ↑  Zhu Wenxu etc. 朱文旭、木乃热哈、陈国光 Yi-yu basic course 彝语基础教程 Central Minorities Publishing Co. 中央民族大学出版社 (2006-04出版)
Η **Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Διαχείρισης Καταστάσεων Έκτακτης Ανάγκης** (αγγλικά: *Federal Emergency Management Agency*, **FEMA**) αποτελεί τμήμα του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας, που αρχικά δημιουργήθηκε από το Προεδρικό Σχέδιο Αναδιοργάνωσης Νο 3 του 1978 και υλοποιήθηκε από δύο εκτελεστικά διατάγματα, την 1η Απριλίου του 1979.

Ο πρωταρχικός σκοπός του οργανισμού είναι να συντονίζει τις προσπάθειες, σε περίπτωση που έχει συμβεί καταστροφή στις Ηνωμένες Πολιτείες και εξάντληση των πόρων των τοπικών και κρατικών αρχών. Ο κυβερνήτης της πολιτείας στην οποία συμβαίνει η καταστροφή, πρέπει να κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης και επισήμως να ζητήσει από τον πρόεδρο τη συνδρομή της FEMA και της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, στην καταστροφή. Η FEMA παρέχει επίσης αυτές τις υπηρεσίες για τις περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών, όπως το Πουέρτο Ρίκο. Η μόνη εξαίρεση στα προαπαιτούμενα για αρωγή βοήθειας από το κράτος, συμβαίνει όταν μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης ή/και καταστροφή, λαμβάνει χώρα σε ομοσπονδιακή ιδιοκτησία ή σε ένα ομοσπονδιακό περιουσιακό στοιχείο, για παράδειγμα ο βομβαρδισμός του 1995 του ομοσπονδιακού κτηρίου Άλφρεντ Π. Μέρα (Alfred P. Murrah) στην Οκλαχόμα Σίτι της Οκλαχόμα, ή το Διαστημικό Λεωφορείο Κολούμπια στην καταστροφική πτήση επιστροφής το 2003.

Ενώ η από εδάφους υποστήριξη των προσπαθειών αποκατάστασης μετά από καταστροφή, αποτελεί ένα σημαντικό μέρος του καταστατικού της FEMA, η υπηρεσία παρέχει σε κρατικές και τοπικές κυβερνήσεις, εμπειρογνώμονες σε εξειδικευμένους τομείς και τη χρηματοδότηση για τις προσπάθειες ανοικοδόμησης, όπως και τα ταμεία αρωγής για τις υποδομές, κατευθύνοντας τους πολίτες ώστε να έχουν πρόσβαση σε δάνεια με χαμηλό επιτόκιο, σε συνδυασμό με τη Διοίκηση Μικρών Επιχειρήσεων. Εκτός από αυτό, η FEMA παρέχει κονδύλια για την εκπαίδευση του προσωπικού ανταπόκρισης, σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες και τα εδάφη της, ως μέρος της προσπάθειας για ετοιμότητα του οργανισμού.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Executive Order 12127--Federal Emergency Management Agency». Federation of American Scientists.
2. ↑  "About FEMA". Federal Emergency Management Agency. October 20, 2011.
3. ↑  "FEMA's FY 2013 Budget Request". Federal Emergency Management Agency. April 13, 2013.
4. ↑  skai.gr Αρχειοθετήθηκε 2015-05-16 στο Wayback Machine. Ο Λευκός Οίκος ενισχύει το ομοσπονδιακό προσωπικό για την αντιμετώπιση του Έμπολα
5. ↑  Woolley, Lynn (September 12, 2005). «FEMA - Disaster of an Agency». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2009-06-28.. Ανακτήθηκε στις December 12, 2007.  See Federation of American Scientists reference above for effective date of April 1, 1979, stated in Executive Order 12127.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 136981122
* LCCN: n78090715
* ISNI: 0000 0001 2220 2605
* GND: 253646-8
* SUDOC: 026377004

 |

 |
Η **Ομοσπονδία Χόκεϊ Ινδίας** (αγγλικά: *England Hockey*) είναι το επίσημο όργανο διοίκησης του χόκεϊ επί χόρτου στην Αγγλία. Είναι ενταγμένη στην Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Χόκεϊ και τη Διεθνή Ομοσπονδία Χόκεϊ. Διοργανώνει εθνικά πρωταθλήματα ανδρών και γυναικών. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της χώρας.

Ιστορία
-------

Η Ομοσπονδία Χόκεϊ Αγγλίας (England Hockey) ιδρύθηκε την 1η Ιανουαρίου του 2003 για να αντικαταστήσει την Αγγλική Ομοσπονδία Χόκεϊ (EHA), η οποία αναγκάστηκε να αναστείλει τη λειτουργία της το 2002 λόγω σημαντικών οικονομικών προβλημάτων. Η EHA με τη σειρά της ιδρύθηκε το 1996 για να συνδυάσει τη λειτουργία των ξεχωριστών οργάνων διοίκησης για ανδρικό, γυναικείο και μικτό χόκεϊ. Μετά τη διάλυση της EHA, το χόκεϊ της Αγγλίας σε διεθνές επίπεδο διαχειριζόταν για μια χρονική περίοδο μέσω μιας ξεχωριστής εταιρείας που ονομαζόταν World Class Hockey Limited, η οποία χρηματοδοτήθηκε εξ ολοκλήρου από την Sport England. Οι λειτουργίες αυτές συγχωνεύθηκαν ξανά στην England Hockey την 1η Ιουλίου του 2005. Η δεύτερη βαθμίδα διοίκησης χόκεϊ στην Αγγλία αποτελείται από πέντε περιφερειακές ενώσεις: Ιστ, Μίντλαντς, Νορθ, Σάουθ και Γουέστ, όπως και κομητειακές ενώσεις.

Ενώ το χόκεϊ του Ηνωμένου Βασιλείου διοργανώνεται από ξεχωριστούς φορείς για κάθε συστατική χώρα, το Ηνωμένο Βασίλειο καλείται να εισέλθει με μια συνδυασμένη ομάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Αυτό δημιούργησε εντάσεις μεταξύ των διοικητικών οργάνων και των υπευθύνων για τις ομάδες της Μεγάλης Βρετανίας. Ωστόσο, η ομάδα των γυναικών έχει αποδώσει καλά, κερδίζοντας ένα χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς αγώνες του Λονδίνου το 2012 και ένα χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Χόκεϊ της Αργεντινής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  England Hockey (27 Ιουνίου 2005). «News: England Hockey to take over International responsibilities of World Class Hockey Limited». *England Hockey official website*. England Hockey. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαρτίου 2007. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2007.
2. ↑  England Hockey (9 Δεκεμβρίου 2013). «News: Sensational shoot-out gives England bronze». *England Hockey official website*. England Hockey. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Αττικό Πάρκο

Το **Πάρκο Αττικής Οδού Βριλησσίων-Χαλανδρίου** δημιουργήθηκε το 2004 με τη διέλευση της Αττικής Οδού, στα σύνορα των δήμων Χαλανδρίου-Βριλησσίων. Βρίσκεται στην οροφή της λεωφόρου και σκοπό είχε να αποτρέψει τη διχοτόμηση στις γειτονιές και τη διαμπερή κυκλοφορία ανάμεσα στους 2 δήμους, όπως συνέβη σε άλλες περιοχές από τις οποίες πέρασε η Αττική Οδός. Δε διαθέτει ιδιαίτερα πλούσια βλάστηση καθώς το έδαφος από κάτω είναι κούφιο, αλλά είναι μια έκταση μεγάλη που χρησιμοποιείται από τους δημότες για ποικίλες δραστηριότητες. Είναι σημείο συνάντησης, περιπάτου, ποδηλασίας καθώς συνδέεται με τον ποδηλατόδρομο Χαλανδρίου στην οδό Μεταμορφώσεως, παιχνιδιού για τις οικογένειες, βόλτας για τους σκύλους με συνοδό, ενώ φιλοξενεί και εκδηλώσεις των δήμων (ανθοκομική έκθεση Βριλησσίων). Λόγω της γειτνίασής του με το διαδημοτικό γήπεδο Χαλανδρίου, χρησιμοποιείται και για ήπιες αθλητικές δραστηριότητες. 

Το πάρκο βρίσκεται πίσω από τη στάση Πεντέλης του Προαστιακού.
Μια κυρία από την επαρχία Άτσχαμ του Νεπάλ μιλάει για το μαγείρεμα κρέατος και ψαριού στην διάλεκτο ΑτσχάμιΗ **Ντοτελί** ή **Ντοτιαλί** (डोटेली) είναι Ινδοάρια γλώσσα που ομιλείται από περίπου 800.000 άτομα, από τους οποίους οι περισσότεροι ζουν στο Νεπάλ. Παραδοσιακά θεωρείται ως δυτική διάλεκτος των Νεπαλικών και γράφεται στο Ντεβανάγκαρι. Σύμφωνα με το Άρθρο 1, Παράγραφος 6 του Συντάγματος του Νεπάλ του 2072 (2015) έχει επίσημο καθεστώς στο Νεπάλ. Έχει τέσσερις κύριες διαλέκτους, τις Μπαϊταντέλι, Νεπαλικά Μπατζάνγκκι, Νταρτσούλι και Ντοτελί. Η αμοιβαία κατανόηση ανάμεσα σε αυτές τις διαλέκτους είναι υψηλή και κάθε ομιλητής μιας διαλέκτου μπορεί να συνεννοηθεί με τον ομιλητή μιας άλλης διαλέκτου. 

Όροι που χρησιμοποιούνται για το όνομα της γλώσσας ανά επαρχία| Επαρχία | Όροι που χρησιμοποιούνται για το όνομα της γλώσσας |
| --- | --- |
| Καϊλάλι | Μπαϊταντέλι, Μπατζάνγκι, Νεπαλικά |
| Καντσανπούρ | Νεπαλικά Μπαϊταντέλι, Νεπαλικά |
| Ντότι | Ντοτιαλί, Ντοτελί |
| Νταντελντούρα | Ντοτιαλί, Νταντελντούρι |
| Μπαϊτάντι | Μπαϊτάντι, Μπαϊταντέλι, Ντοτιαλί |
| Νταρτσούλα | Νταρτσουλέλι, Ντοτιαλί |
| Μπατζάνγκ | Νεπαλικά Μπατζάνγκι Μπατζάνγκι, Νεπαλικά |

Η Ντοτελί συνδέεται στενά με τις διαλέκτους Ατσχαμέλι και Μπατζουρέλι των νεπαλικών.Επιπλέον, η προφορά της γλώσσας μοιάζει αρκετά με τη διάλεκτο Τζούμλι των νεπαλικών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  A Sociolinguistic Study of Dotyali-LinSuN Central Department of linguistics, Tribhuvan University, Nepal and SIL International 2014

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Type Nepali with Nepali Unicode
* Type In Nepali Unicode
* Saral Nepali Unicode
Η εικονογράφηση του κεντρικού τμήματος του Πάπυρου του Άνι.
Ο **Πάπυρος του Άνι** είναι ένας αρχαίο Αιγυπτιακό χειρόγραφο σε πάπυρο, γραμμένο σε κυρτά ιερογλυφικά και εικονογραφημένο με έγχρωμες παραστάσεις. Δημιουργήθηκε γύρω στο 1240 π.Χ. κατά τη 19η δυναστεία του νέου βασιλείου της Αρχαίας Αιγύπτου.

Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι συγκροτούσαν ένα προσωπικό βιβλίο για κάθε άτομο κατά το θάνατό του, το οποίο ονόμαζαν «Καθημερινό Βιβλίο της Μετάβασης», αλλά παραμείνει πλέον γνωστό ως το «Βιβλίο των Νεκρών». Συνήθως περιλάμβανε ρητά και παροιμίες για να βοηθήσει τον νεκρό στη μεταθανάτια ζωή του. Το «Βιβλίο των νεκρών» για το συγγραφέα Άνι από τις αρχαίες Θήβες, είναι γνωστό ως ο Πάπυρος του Άνι.

Το χειρόγραφο αγοράστηκε το 1888 από τον Γουόλις Μπατζ για λογαριασμό της συλλογής του Βρετανικού Μουσείου, στο οποίο βρίσκεται και σήμερα. Πριν από τη μεταφορά του χειρογράφου στην Αγγλία, ο Μπατζ έκοψε τη περγαμηνή σε 37 τμήματα σχεδόν ίδιου μεγέθους, καταστρέφοντας έτσι την ακεραιότητα του εγγράφου σε μία εποχή που η επιστήμη δεν μπορούσε να το επανασυνθέσει.

Περιεχόμενα
-----------

Ο Πάπυρος του Άνι διαιρείται σε διαφορετικές ενότητες και τμήματα. Οι ενότητες διαφέρουν ανάλογα τον μελετητή, ενώ ως τμήματα προσδιορίζονται ομάδες συναφών προτάσεων. Οι τίτλοι που παρουσιάζονται στη συνέχεια αποτελούν υπόθεση της αντίστοιχης έρευνας.

| Ενότητες | Τμήματα | Τίτλος (περιεχόμενο) |
| --- | --- | --- |
|  01  |  16  |  Ύμνοι  |
|  02  |  36  |  Ευχές του Κερτ Νετέρ |
|  03  |  08  |  Επτά καλλιτέχνες  |
|  04  |  10  |  Στήλοι του Οίκου του Όσιρι  |
|  05  |  05  |  Λόγοι  |
|  06  |  22  |  Άιλ Τοτς  |
|  07  |  32  |  Συλλογή κεφαλαίου α'  |
|  08  |  20  |  Επιτίμια  |
|  09  |  19  |  Διάφορα  |
|  10  |  18  |  Συλλογή κεφαλαίου β'  |
|  11  |  20  |  Κείμενα νεκρικού θαλάμου  |

Πηγές
-----

* *The Egyptian Book of the Dead: The Book of Going Forth by Day, The First Authentic Presentation of the Complete "Papyrus of Ani"*, Chronicle Books, San Francisco, c 1994, Rev. ed. c 1998.
* *Eternal Egypt: Masterworks of Ancient Art from the British Museum*, Edna Russmann.
* *The Egyptian Book of the Dead: (The Papyrus of Ani)*, Dover Ed. New York, c 1895, Dover ed. 1967.
**Αλιγιά** (εβραϊκά: עֲלִיָּה‬, κυριολεκτικά: «ανάβαση») ονομάζεται η μετανάστευση Εβραίων από τη διασπορά στη Γη του Ισραήλ. Επίσης, ορίζεται ως «η πράξη της ανάβασης» - δηλαδή, προς την Ιερουσαλήμ - «κάνοντας αλιγιά» μεταβαίνοντας προς τη Γη του Ισραήλ που είναι μία από τις πιο βασικές αρχές του Σιωνισμού. Η αντίθετη ενέργεια, η μετανάστευση από τη Γη του Ισραήλ, αναφέρεται στα εβραϊκά ως *γεριντά* («κατάβαση»). Ο Νόμος της Επιστροφής του Κράτους του Ισραήλ δίνει στους Εβραίους και τους απογόνους τους αυτόματα δικαιώματα όσον αφορά την παραμονή και την ισραηλινή υπηκοότητα.

Για μεγάλο μέρος της εβραϊκής ιστορίας, οι περισσότεροι Εβραίοι έζησαν στη διασπορά, όπου η αλιγιά αναπτύχθηκε ως εθνική φιλοδοξία για τον εβραϊκό λαό, αν και δεν εκπληρώθηκε γενικά μέχρι την ανάπτυξη του σιωνιστικού κινήματος στα τέλη του 19ου αιώνα. Η μεγάλης κλίμακας μετανάστευση των Εβραίων στην Παλαιστίνη ξεκίνησε το 1882. Από την ίδρυση του Κράτους του Ισραήλ το 1948, περισσότερα από 3 εκατομμύρια Εβραίοι έχουν μετακομίσει στο Ισραήλ. Από το 2014, το Ισραήλ και τα παλαιστινιακά εδάφη μαζί περιέχουν το 42,9% του παγκόσμιου εβραϊκού πληθυσμού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «"Aliyah": The Word and Its Meaning». 15 Μαΐου 2005. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Δεκεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2013.
2. ↑  Rosenzweig, Rafael N. (1989). *The Economic Consequences of Zionism*. E.J. Brill. σελ. 1. ISBN 9-004091-47-5. Zionism, the urge of the Jewish people to return to Palestine, is almost as ancient as the Jewish diaspora itself. Some Talmudic statements ... Almost a millennium later, the poet and philosopher Yehuda Halevi ... In the 19th century ...
3. ↑  «Israel Focus-Migration». Focus-migration.de. Ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2013.
4. ↑  «400 olim arrive in Israel ahead of Independence Day - Israel Jewish Scene, Ynetnews». Ynetnews.com. Ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2013.
5. ↑  DellaPergola, Sergio (2014). Dashefsky, Arnold; Sheskin, Ira, επιμ. «World Jewish Population, 2014». *Current Jewish Population Reports* (The American Jewish Year Book (Dordrecht: Springer)) **11**: 5–9, 16–17.. Ανακτήθηκε στις January 3, 2016. *«Israel’s Jewish population (not including about 348,000 persons not recorded as Jews in the Population Register and belonging to families initially admitted to the country within the framework of the Law of Return) surpassed six million in 2014 (42.9% of world Jewry).»*.

Επιπλέον ανάγνωση
-----------------

* Morgenstern, Arie (2002). «Dispersion and the Longing for Zion, 1240-1840». *Azure* (Shalem Center) (12): 71–132.. Ανακτήθηκε στις 7 October 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αλιγιά** |

* Immigration to Israel at the Jewish Virtual Library
* Making Aliyah at the Israel Government Portal
Ο **Γκάρι Όουεν** (Αγγλ. *Gary Owen*) είναι παλαίμαχος Άγγλος ποδοσφαιριστής. Αγωνίστηκε 22 φορές με την Εθνική Ελπίδων της Αγγλίας και είναι ένας από τους ποδοσφαιριστές με τις περισσότερες συμμετοχές στην ομάδα αυτή. Εντούτοις, δεν έπαιξε ποτέ στην Εθνική ανδρική ομάδα. Είχε μόνο 7 παρουσίες στη Β΄ ομάδα της Αγγλίας.

Βιογραφικά
----------

Ο **Γκάρι Όουεν** γεννήθηκε στις 7 Ιουλίου 1958 στην Αγία Ελένη του Μερσεϊσάιντ, μια πόλη 175.000 κατοίκων, που βρίσκεται μεταξύ Λίβερπουλ και Γουίγκαν. Η ποδοσφαιρική του καριέρα άρχισε στην Μάντσεστερ Σίτι, όπου έγινε επαγγελματίας το 1975. Έκανε το ντεμπούτο του εναντίον της Γουλβς το Μάρτιο του 1976 σε ηλικία μόλις 17 ετών. Το ίδιο έτος κέρδισε με τη Σίτι το Λιγκ Καπ Αγγλίας. Πέτυχε το πρώτο του γκολ τον Οκτώβριο του 1976 εναντίον της Γουέστ Χαμ.

Το 1979 μεταγράφηκε στην Γουέστ Μπρόμγουιτς Άλμπιον για 450.000 λίρες, παρά το ό,τι ήταν ο αγαπημένος της εξέδρας στο Μάντσεστερ. Στην Μπρόμγουιτς ήταν βασικός, φορούσε το νούμερο 10 και ήταν ο συνήθης εκτελεστής των πέναλτι. Έκανε μια καλή καριέρα ως το 1984-85. Τότε αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα τραυματισμών με δυο σπασμένους αστραγάλους. Επιπλέον αρρώστησε από μηνιγγίτιδα. Έτσι έχασε τη θέση του στη βασική ενδεκάδα. Η Μπρόμγουιτς υποβιβάστηκε κι ο Όουεν υπέγραψε στον Πανιώνιο για το έτος 1986-87. 

Με τον Πανιώνιο έκανε εξαιρετική σεζόν. Σε 23 παιχνίδια σημείωσε 5 γκολ και ήταν βασικός εκτελεστής των φάουλ εκτός περιοχής. Η ομάδα είχε εξαιρετική πορεία στο πρωτάθλημα. Τερμάτισε στην τέταρτη θέση εξασφαλίζοντας τη συμμετοχή της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Στο Κύπελλο Ελλάδος είχε εκπληκτική πορεία αποκλείοντας τις πιο δύσκολες ομάδες, όπως την ΑΕΚ με γκολ του Όουεν, τον ΠΑΟΚ και τον Ολυμπιακό Π. πριν αποκλειστεί από τον Παναθηναϊκό στα ημιτελικά.

Το 1987-88 ο Όουεν επέστρεψε στην Αγγλία στη Σέφιλντ Γούενσντεϊ. Στο τέλος της περιόδου αγωνίστηκε για λίγο διάστημα στη σουηδική Χάμαρμπι και την επόμενη σεζόν τερμάτισε την καριέρα του στην Κύπρο αγωνιζόμενος στο ΑΠΟΕΛ.

Σήμερα ο Όουεν εργάζεται ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα "Manchester Evening News" και στον τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό "Century FM". Συνήθως ασχολείται με θέματα σχετικά με την αγαπημένη του ομάδα, τη Μάντσεστερ Σίτι. Επίσης, διατηρεί την γκαλερί "Gary Owen Fine Art".

Καριέρα
-------

| Έτη | Σύλλογος | Αγώνες | Γκολ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1975-79 |  Μάντσεστερ Σίτι | 103 | 19 |
| 1979-86 |  Μπρόμγουιτς | 187 | 11 |
| 1986-87 |  Πανιώνιος | 23 | 5 |
| 1987-88 |  Σέφιλντ Γούενσντεϊ | 14 | 0 |
| 1988 |  Χάμαρμπι | 2 | 0 |
| 1988-89 |  ΑΠΟΕΛ | (;) | (;) |
| 1975-88\* | **ΣΥΝΟΛΟ** | 329 | 35 |
| Έτη | Εθνική ομάδα | Αγώνες | Γκολ |
| 1976-79 |  Εθνική Ελπίδων | 22 | 4 |
| 1979-; |  Β΄ Εθνική Ανδρών | 7 |  |

* Για την αγωνιστική του δράση στην Κύπρο δεν υπάρχουν στοιχεία.
Ο **Γκας Τζάσπερτ** (Augustus James Olysses "Gus" Jaspert, γεννημένος το 1979)  είναι Βρετανός διπλωμάτης και υπηρέτησε ως Κυβερνήτης των Βρετανικών Παρθένων Νήσων από τις 22 Αυγούστου 2017 ως τις 23 Ιανουαρίου 2021.

Καριέρα και υπόβαθρο
--------------------

Από το 2001 έως το 2007 ο Τζάσπερτ εργάστηκε στο Συμβούλιο της κομητείας του Σάρεϊ ως επικεφαλής διευθυντής για τις υπηρεσίες προστασίας παιδιών. Στη συνέχεια πέρασε δύο χρόνια στο υπουργείο Οικονομικών της Βρετανίας και ήταν επί τριετία Προϊστάμενος της Υπηρεσίας κατά των Ναρκωτικών και του Αλκοόλ και Επικεφαλής της Αστυνομίας. Από το 2012 έως το 2014 εργάστηκε στην οδό Downing Street 10 ως ιδιωτικός γραμματέας του πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον. Έπειτα φοίτησε για έναν χρόνο στο Βασιλικό Κολέγιο Αμυντικών Σπουδών , έναν θεσμό που φροντίζει τους δημόσιους υπαλλήλους που «έχουν τη δυνατότητα να φτάσουν σε υψηλότερες τάξεις ".  Στη συνέχεια, πέρασε δύο χρόνια ως διευθυντής Ασφάλειας και Πληροφοριών, στη γραμματεία Εθνικής Ασφάλειας, προτού διοριστεί ως Κυβερνήτης των Βρετανικών Παρθένων Νησιών. 

Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου με πτυχίο πρώτης τάξης στην Ιστορία και στα Γερμανικά το 2001 και το 2015 του απονεμήθηκε μεταπτυχιακό δίπλωμα στη Διεθνή Ασφάλεια και Στρατηγική από το King's College του Λονδίνου.

Ο τυφώνας Ίρμα
--------------

Λίγο μετά την ορκωμοσία του ως κυβερνήτης οι Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι επλήγησαν από τον τυφώνα Ίρμα. Ο Τζάσπερτ κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης 16 ημέρες μετά την ορκωμοσία του, και έγινε έτσι ο πρώτος κυβερνήτης των Βρετανικών Παρθένων Νήσων που άσκησε αυτήν την εξουσία σύμφωνα με το Σύνταγμα .

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 14  Δεκεμβρίου 2021.
2. ↑  «Index entry». *FreeBMD*. ONS. Ανακτήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2017.
3. ↑  «I Will Not Be Afraid To Act---Governor Jaspert Sworn-In». BVI Platinum. 22 Αυγούστου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2019.
4. ↑  «Royal College of Defence Studies». Υπουργείο Άμυνας. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2017. The Royal College of Defence Studies (RCDS) is the senior college of the Defence Academy of the United Kingdom.
5. ↑  «Change of Governor of the British Virgin Islands». Department of Information and Public Relations (GIS). 4 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2017.
6. ↑  «Faculty of Social Science & Public Policy and Global Institutes» (PDF). King's College, London. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 16 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2017.
7. ↑  «Hurricane Irma: UK territory declares state of emergency». BBC News. 8 Σεπτεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 2017.
Η **Αγριόγατα του Καυκάσου** (*Felis silvestris caucasica*), είναι ένα υποείδος της Αγριόγατας (*Felis silvestris*), που ζει στα βουνά της Τουρκίας και του Καυκάσου.

Περιγραφή
---------

Η Αγριόγατα του Καυκάσου, μοιάζει αρκετά με την Αγριόγατα της Ευρώπης (Felis silvestris silvestris).Ζυγίζει περίπου 4 με 11 κιλά (τα αρσενικά είναι ελαφρώς βαρύτερα από τα θηλυκά) και το μήκος του σώματός της, κυμαίνεται από 63 έως 75 εκ. στα αρσενικά και από 52 έως 63 εκ. στα θηλυκά. Αυτό το υποείδος, είναι ένα από τα μεγαλύτερα της Αγριόγατας. Το σχήμα του κεφαλιού της, είναι στρογγυλό, με πλατιά μάτια. Παράγει έναν χαμηλό, βραχνό ήχο, παρόμοιο με αυτόν της κατοικίδιας Γάτας. Το χειμώνα, η γούνα της, γίνεται πιο πυκνή και παχιά. Από το σώμα της, διέρχονται μαύρες λωρίδες.

Οικολογία και συμπεριφορά
-------------------------

Οι Αγριόγατες του Καυκάσου, ζουν κυρίως στον Καύκασο, σε ύψη μεταξύ 2300 έως 2500 μέτρων. Ζουν σε απομακρυσμένες, δασικές περιοχές (κυρίως σε φυλλοβόλα δάση), όπου κάνουν μοναχική ζωή. Τρέφονται κυρίως με τρωκτικά, μικρά πουλιά, αλλά μπορούν να επιτεθούν και σε μεγαλύτερα ζώα, όπως φασιανούς, λαγούς, ακόμη και μικρά οπληφόρα. Μερικές φορές, μπορεί να εγκατασταθούν κοντά σε περιοχές με ανθρώπους, όπου επιτίθενται στα πουλερικά τους. Επιπλέον, οι Αγριόγατες του Καυκάσου, είναι δεινοί κολυμβητές.

Αναπαραγωγή
-----------

Η περίοδος του ζευγαρώματος, λαμβάνει χώρα κατά τον Φεβρουάριο - Μάρτιο.Η κυοφορία, διαρκεί μέχρι 70 ημέρες. Συνήθως γεννιούνται 3 γατάκια. Τα μικρά, τρέφονται με γάλα μέχρι και τους 4 μήνες, αλλά μαθαίνουν να κυνηγούν νωρίτερα.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Кавказский лесной кот  της Ρωσικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το **Ο με διαλυτικά** (Ӧ ӧ, πλάγια γραφή: *Ӧ ӧ*) είναι ένα γράμμα στο Κυριλλικό αλφάβητο. 
Σε όλες τις μορφές του, είναι ολόιδιο με το αντίστοιχο λατινικό γράμμα Ö (Ö ö *Ö ö*).

Το Ο με διαλυτικά χρησιμοποιείται στα αλφάβητα των γλωσσών Αλτάι, Χακάς, Κόμι, Κουρδικά, Μαρί, Σορ και Ουντμούρτ.

Χρήση
-----

Στις γλώσσες Αλτάι, Χακάς και Σορ, αντιπροσωπεύει τον ήχο [/ø/].

Στη γλώσσα Κόμι, αντιπροσωπεύει το σβα [/ə/].

Στα Κουρδικά, αντιπροσωπεύει τον ήχο [/u/].

Στη Μαρί γλώσσα, αντιπροσωπεύει τον ήχο [/œ/].

Στα Ουντμούρτ, αντιπροσωπεύει τον ήχο [/ʌ/].

Στα ρωσικά βιβλία, μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, το γράμμα Ӧ έχει χρησιμοποιηθεί σποραδικά αντί για το Ё σε ξένα ονόματα και δάνεια (για παράδειγμα, η πόλη της Κολωνίας στη Γερμανία, που είναι *Köln* στα γερμανικά, θα μπορούσε να γραφτεί στα ρωσικά ως "Кӧльн").

Υπολογιστικών κωδίκων
---------------------

Δείτε επίσης
------------

* О о : Κυριλλικό γράμμα O
* Ö ö : O με diaeresis
* Κυριλλικούς χαρακτήρες σε Unicode
Συντεταγμένες: 38°47′45.60″N 26°58′32.30″E﻿ / ﻿38.7960000°N 26.9756389°E﻿ / 38.7960000; 26.9756389

Το **Αλιαγά** ή **Αλί Αγά** (τουρκικά: *Aliağa*) είναι πόλη στην επαρχία Σμύρνης, στην περιοχή Αιγαίου της Τουρκίας. Βρίσκεται περίπου 50 χιλιόμετρα βόρεια της Σμύρνης. Ο πληθυσμός της πόλης το 2012 ήταν 59.124 κάτοικοι και της διοικητικής μονάδας 76.598.

Τα ερείπια της αρχαίας αιολικής πόλης της Μύρινας βρίσκονται εντός των ορίων του Αλιαγά, περίπου δεκαπέντε χιλιόμετρα βόρεια του κέντρου της πόλης. Μια άλλη αρχαία τοποθεσία είναι το ακόμη ανεξερεύνητο Γρύνειον, κοντά στο χωριό Γενί Σακράν, νότια της κεντρικής πόλης, επίσης σε απόσταση 15 χιλιομέτρων. Το 2021, ένα μοναστήρι και ένα ψηφιδωτό δαπέδου βρέθηκαν κατά τη διάρκεια λαθροανασκαφής σε ορεινή περιοχή του Αλιαγά. Οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι το μοναστήρι χρησιμοποιήθηκε τον 4ο έως τον 14ο αιώνα.

Σήμερα το Αλιαγά διαθέτει μεγάλο εμπορικό λιμάνι, ενώ η οικονομία του βασίζεται στον τουρισμό, στη ζώνη ανακύκλωσης πλοίων και στη διύλιση πετρελαίου. Η ζώνη ανακύκλωσης πλοίων οριοθετήθηκε το 1976 με κυβερνητικό διάταγμα. Απασχολεί περίπου 1.000 εργαζομένους που κατανέμονται σε 22-25 εταιρείες που καταλαμβάνουν τους τριάντα διαθέσιμους χώρους του διαλύτηριου πλοίων. Λόγω των καλών τιμών που προσφέρει στις ναυτιλιακές εταιρείες υπάρχουν πλοία που περιμένουν αρόδο στην περιοχή ώστε να γίνουν σκραπ. Η ζήτηση για διάλυση πλοίων, ιδίως κρουαζιερόπλοιων αυξήθηκε κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.harita.gov.tr/images/urun/il\_ilce\_alanlari.pdf.
2. ↑  «Monastery, mosaic found in illegal digs». *Hürriyet Daily News* (στα Αγγλικά). 5 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2022.
3. ↑  Γ, Λαμπρόπουλος Βασίλης (8 Απριλίου 2020). «Στο «στόχαστρο» ελληνικών και ξένων υπηρεσιών το διαλυτήριο πλοίων στην περιοχή Αλί Αγά στην Τουρκία». *Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online*. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2022.
4. ↑  «Κρουαζιερόπλοια - ζόμπι». *www.naftemporiki.gr*. 30 Δεκεμβρίου 2020. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αλιαγά** |

* Επίσημη ιστοσελίδα

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 6150999696429872223
* LCCN: n2017065825

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τουρκία
 |

 |
Ο **Άγιος Αγριππίνος** , (3ος αιώνας) ήταν επίσκοπος της Νάπολης και τιμάται σε αυτήν την πόλη ως άγιος. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Αγρίππινος ήταν ο έκτος επίσκοπος της Νάπολης. Έζησε στα τέλη του 3ου αιώνα και φαίνεται να μην ήταν μάρτυρας.

Ένα διάστημα, ο Αγριππίνος φαίνεται να ήταν τόσο δημοφιλής στην Νάπολη όσο και ο Άγιος Τζεννάρο

Η ίδρυση της εκκλησίας του Αγίου Τζενάρο στη Νάπολη συνδέεται με τις κατακόμβες του Αγίου Τζενάρρο, το μεγαλύτερο χριστιανικό συγκρότημα κατακόμβων στη νότια Ιταλία. Η πρώτη κατασκευή ήταν πιθανώς το αποτέλεσμα της συγχώνευσης δύο αρχαίων ταφικών χώρων, ενός από τον 2ο αιώνα μ.Χ. που περιείχε τα οστά του Αγίου Αγριππίνου, και τον χώρο του 4ου αιώνα που περιείχε τα οστά του Αγίου Τζενάρρο.

Το 1744, ο Καρδινάλιος Γκιουζέπε Σπινέλι, αρχιεπίσκοπος της Νάπολης, πραγματοποίησε έρευνα για τα λείψανα του Αγριππίνου. Βρήκε ένα μαρμάρινο αγγείο με τις ακόλουθες λέξεις γραμμένες: "Απροσδιόριστα λείψανα που πιστεύεται ότι είναι το σώμα του Αγίου Αγριππίνου" .]

Τα λείψανα του βρίσκονται σήμερα κάτω από τον βωμό του καθεδρικού ναού της Νάπολης με τα σώματα των Αγίων Ευτύχου και του Ακούτιου, που ήταν σύντροφοι του Αγίου Τζενάρρο.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΠαύλος Α΄  | **Επίσκοπος Νάπολης** | ΔιάδοχοςΕυστάθιος |

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Sant' Agrippino di Napoli
2. ↑  Agrippinus of Naples B (RM) (also known as Arpinus) Αρχειοθετήθηκε 2007-02-06 στο Wayback Machine.
Η θέση των Αλιέων
Οι **Αλιείς** ήταν αρχαία πόλη της Αργολίδας χτισμένη στην περιοχή του σημερινού Πορτοχελίου. Χτίστηκε το 468 π.Χ. όταν οι Αργείοι κατέστρεψαν την Τίρυνθα. Τότε οι κάτοικοι της Τίρυνθας ζήτησαν καταφύγιο στους Ερμιονείς οι οποίοι τους παραχώρησαν την περιοχή των Αλιέων για να εγκατασταθούν. Η πόλη ήταν αρχικά σύμμαχος της Σπάρτης, όπως και η αρχική πατρίδα τους, η Τίρυνθα. Το 430 π.Χ. έγινε αναγκαστικά σύμμαχος της Αθήνας, κάτι που επέβαλλαν οι Αθηναίοι με στρατιωτική επέμβαση. Μετά τον Πελοποννησιακό πόλεμο εντάχθηκε πάλι στις συμμαχικές πόλεις της Σπάρτης μέχρι την Μάχη της Μαντινείας. Με την συνθήκη ειρήνης που ακολούθησε η πόλη ανεξαρτητοποιήθηκε. Οι Αλιείς καταστράφηκαν τελικά το 303 π.Χ. από τον Δημήτριο τον Πολιορκητή με την βοήθεια των Δρυόπων παλαιότερων κατοίκων της περιοχής. 

Οι κύριες δραστηριότητες των κατοίκων ήταν το ψάρεμα και η συλλογή κοχυλιών πορφύρας από τα οποία παρήγαγαν το κύριο εξαγώγιμο προϊόν τους. Η πόλη περιβαλλόταν από τείχος, τμήμα του οποίου διακρίνεται και σήμερα. Ερείπια της αρχαίας πόλης βρίσκονται κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε μικρό βάθος και είναι ορατά από την ακτή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  [...]{τῆς} Τίρυνθος ἀπῆλθον εἰς Ἐπίδαυρον, οἱ δὲ ἐ{κ τῆς - - -} εἰς τοὺς Ἁλιεῖς καλουμένους, οἱ δ´ ἐκ τῆς Ἀ{σίνης (ἔστι δ´} [...] Στράβωνος Γεωγραφία
2. ↑  «Αρχαιολογία, Πορτοχέλι-Αλιείς» (PDF). Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2010. [*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Halieis στο Wikimedia Commons
* Υπουργείο πολιτισμού, οι Αλιείς
* Αρχαίοι Αλιείς (Αγγλικά)
* Ιστορία των Αλιέων (Αγγλικά)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 74144647637233193186
* LCCN: sh85058445
* GND: 4237467-4
* SUDOC: 099516322
* BNF: cb162162205 (data)

 |

 |
Ο **Γκαρσί Χιμένεθ** ή Γκαρθία Χιμένεθ (724?–758?), θεωρείται, σύμφωνα με το μύθο, ο πρώτος βασιλιάς του Σοβράρβε στην τρέχουσα επαρχία της Ουέσκας, στην Αραγωνία της Ισπανίας.

Βιογραφία
---------

Όπως συμβαίνει και με τους περισσότερους χριστιανούς βασιλείς του Σοβράρβε και της Ριβαγόρθα, η ιστορία του είναι περιπλεγμένη με θρύλους. Στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχει καμία σαφής ιστορική βάση, με εξαίρεση μια επιγραφή στο υπέρθυρο της κύριας πύλης του ερμιτάζ του Αγίου Πέτρου της Alsasua στη Ναβάρρα, η οποία διακηρύσσει την στέψη του Γκαρθία Χιμένεθ ως ο πρώτου βασιλιά του βασιλείου της Ναβάρρας στις 20 Ιανουαρίου του έτους 717.

Αποτελεί μέρος των λεγόμενων επτά θρυλικών βασιλιάδων του Σοβράρβε, πολλοί εκ των οποίων ήταν ταυτόχρονα και βασιλιάδες του βασιλείου της Παμπλόνα (που αργότερα έγινε το βασίλειο της Ναβάρρας).

Υπάρχει η υπόθεση ότι Γκαρσί Χιμένεθ και ο Ίνιγο Αρίστα της Παμπλόνα, ο οποίος θεωρείται ο πρώτος βασιλιάς της Ναβάρρας, είναι το ίδιο πρόσωπο.

Σύμφωνα με το μύθο, κατέκτησε την Αίνσα ύστερα από μια σκληρή μάχη με τους μουσουλμάνους, κατά την οποία όταν οι χριστιανοί είχαν σχεδόν ηττηθεί, εμφανίστηκε ένας πύρινος σταυρός πάνω από μια βελανιδιά, το θρυλικό δέντρο του Σοβράρβε, ο οποίος έδωσε δύναμη στους χριστιανούς στρατιώτες ώστε να κερδίσουν τη μάχη.

Η επιλογή του Γκαρσί Χιμένεθ στην ηγεσία των αραγωνέζων έχει επίσης μυθολογική προέλευση. Λέγεται ότι τριακόσιοι άνδρες που συγκεντρώθηκαν στο μοναστήρι του Σαν Χουάν ντε λα Πένια, τον εξέλεξαν αμέσως ομόφωνα, χωρίς αυτό να έχει προσυμφωνηθεί.

Εμφανίζεται στο Χρονικό του Σαν Χουάν ντε λα Πένια ως άνθρωπος χωρίς γενεαλογία, που αντιπροσώπευε τους κατοίκους των βουνών.

Βιβλιογραφία
------------

* Lera, Chema G. Prames, επιμ. *Breve inventario de seres mitológicos fantásticos y misterioros de Aragón*. ISBN 978-84-8321-268-4.
* Domingo La Ripa (1688). «Del Origen, y Ascendencia de Don Iñigo Garcia Gimenez, cognominado comunmente Arista». Στο: Pascual Bueno. *Corona Real del Pirineo, establecida y disputada*. **III**. Zaragoza.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Προκάτοχος:**Πρώτος βασιλιάς** | **Βασιλιάς του Σοβράρβε724-758** | Διάδοχος:**Γκαρθία Ίνιγκεθ Α´** |
***Ο νόθος γιός ή οι δοκιμασίες της αρετής*** (γαλλικός τίτλος: *Le Fils naturel, ou Les épreuves de la vertu*) είναι πεντάπρακτο αστικό δράμα σε πεζό του Ντενί Ντιντερό που γράφτηκε το 1757 και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1757 στο κάστρο του Σαιν-Ζερμαίν-αν-Λαι.

Η πλοκή, εμπνευσμένη από τον *Αληθινό φίλο* του Κάρλο Γκολντόνι, παρουσιάζει την ακεραιότητα ενός νεαρού άνδρα, ο οποίος αντιστέκεται στον έρωτά του για την κοπέλα με την οποία είναι ερωτευμένος ο φίλος του, πριν αποδειχθεί ότι μαζί της συνδέεται με συγγενικούς δεσμούς.

Υπόθεση
-------

Το έργο αφηγείται την ιστορία μιας απαγορευμένης αγάπης. Ο Ντορβάλ, ένας νεαρός άνδρας άγνωστης καταγωγής, πλούσιος, όμορφος, αξιοσέβαστος και ενάρετος, προσκαλείται στην οικογένεια του Κλερβίλ και της χήρας αδελφής του Κονστάνς. Εκεί μένει και η Ροζαλί, με την οποία είναι ερωτευμένος ο Κλερβίλ. Ο Ντορβάλ και η Ροζαλί ερωτεύονται και ο Ντορβάλ διχάζεται μεταξύ των συναισθημάτων του για την κοπέλα και τον σεβασμό του για τον Κλερβίλ.

Το ξετύλιγμα της πλοκής θα αποκαλύψει ένα δεύτερο εμπόδιο, πολύ πιο τρομερό από αυτήν την υπόθεση συνείδησης: όταν ο πατέρας της Ροζαλί φτάνει για να ευλογήσει τον γάμο του Κλερβίλ και της Ροζαλί, αναγνωρίζει ότι ο Ντορβάλ είναι ο νόθος γιος του. Η Ροζαλί και ο Ντορβάλ συνειδητοποιούν τότε ότι η αγάπη που μοιράζονται είναι οικογενειακή και όχι ρομαντική. Η Ροζαλί παντρεύεται τον Κλερβίλ και ο Ντορβάλ παντρεύεται την Κονστάνς.

*Συνομιλίες για τον Νόθο γιό*
-----------------------------

Ο Ντιντερό έγραψε τα έργα *Νόθος γιός* και *Ο πατέρας της οικογένειας* (1758) για να υποστηρίξει τη θεωρία του αστικού δράματος που είχε αναπτύξει. Υπό αυτή την έννοια, εξάλλου, το κείμενο της παράστασης ακολουθείται από ένα θεωρητικό κείμενο, σε μορφή διαλόγου, μια πραγματεία για το θέατρο με τίτλο *Συνομιλίες για τον Νόθο γιό,* όπου αναλύει τις απόψεις του για το νέο θέατρο που στόχευε στη διδαχή του κοινού μέσα από τη συγκίνηση.

Παραπομπές
----------

1. ↑ . «utpictura18.univ-amu.fr/rubriques/diderot/fils-naturel-tragedie-linceste-a-limaginaire-continu».
2. ↑ . «larousse.fr/encyclopedie/oeuvre/e Fils naturelou les Épreuves de la vertu».
3. ↑ . «cosmovisions.com/textFilsNaturelDiderot».
4. ↑ . «journals.openedition.org/Les didascalies dans Le Fils Naturel de Diderot».
5. ↑ . «spiridopoulou.files.wordpress.com/2011/04/the-french-drama-18th-century.pdf» (PDF).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* BNF: cb13736568v (data)

 |

 |
Ευρωπαϊκός λύκος
Ο γκρίζος λύκος, υποείδος του *Canis lupus*, απλά γνωστός τοπικά ως **λύκος**, είναι ένα από τα εμβληματικότερα ζώα στην Ευρώπη, ετιμάτο κατά την αρχαιότητα σε όλους τους αρχαίους λαούς της Ευρώπης.

Οι ευρωπαϊκές μυθολογίες από τις ακτές της Μεσογείου ως τη βόρεια Σκανδιναβία συνδέουν συνεχώς τον λύκο με τη γονιμότητα, την προστασία, την καταστροφή, την τιμωρία, τον ήλιο και τους ηρωικούς θεούς που ενσαρκώνουν αυτές τις αξίες όπως ο Απόλλων ή ο Βέλενος.

Μια πτυχή της εγγύτητας μεταξύ των ινδοευρωπαϊκών λαών σε σύγκριση με τους ιθαγενείς Αμερικανούς της Βόρειας Αμερικής είναι ότι ο λύκος συμβολίζει τόσο την προστασία όσο και την καταστροφή. Επομένως, υπάρχει μια διττότητα αρχικώς στη λατρεία ή το όραμα αυτού του ζώου. Ο λύκος καταλαμβάνει θέση σε όλες τις θρησκείες της Ευρώπης, ακόμη και στους μονοθεϊστές, σέβοντάς τον, τιμώντας τον ή φοβόντας τον.

Αυτός ο συμβολισμός του λύκου βρίσκεται επίσης στους τουρκικούς και τους μογγολικούς λαούς, που προέρχονται από τις στέπες. Πρέπει να ενθυμείται ότι η υπόθεση Κουργκάν (υπόθεση της πλειοψηφίας μεταξύ εμπειρογνωμόνων, αν και παραμένει αμφιλεγόμενη) θέτει την προέλευση των Ινδοευρωπαίων στην ποντιακή στέπα βόρεια της Μαύρης Θάλασσας και της Κασπίας Θάλασσας. Επομένως, μπορεί να υποτεθεί ότι υπήρχε ισχυρός ανταγωνισμός μεταξύ των λύκων και των ανθρώπων σε αυτό το μεγαοικοσύστημα.

Πριν την ανάπτυξη της γεωργίας και της κτηνοτροφίας, πολλοί λαοί της Ευρώπης αποκαλούσαν τους εαυτούς τους απογόνους των λύκων και λάτρευαν έναν θεό λύκο ως πρόγονό τους.

Στην αρχαιότητα, βλέποντας έναν λύκο πριν την έναρξη μιας μάχης ήταν επίσης ένας οιωνός νίκης, ο λύκος ήταν το σύμβολο του κυνηγού και του πολεμιστή.

Κατηγορία
---------

1. ↑   Αρχειοθετήθηκε 2008-05-13 στο Wayback Machine. La vie des Loups - le loup en détail - la place du loup pour les différentes culture indo-européennes
2. ↑   Ygora - *la symbolique du loup en Europe*
3. ↑   Thomas Stahler - *Le mythe du Loup*
Ο ***αγορανόμος*** (ἁγορανόμος) ήταν αξιωματούχος της Αθήνας: Οι αγορανόμοι ήταν δέκα και διατηρούσαν την τάξη και ειρήνη στις αγορές. Έλυναν διαφορές, εξέταζαν την ποιότητα των αντικειμένων που εκτίθονταν προς πώληση, έλεγχαν μέτρα και σταθμά, συνέλεγαν τα λιμενικά τέλη και εφάρμοζαν τους κανονισμούς αποστολών. Ο αγορανόμος είχε σχεδόν την ίδια λειτουργία με τον κουρούλε εντίλε των αρχαίων Ρωμαίων. Μαζί με τους Μετρονόμους ήταν οι δύο αξιωματούχοι της Αθήνας που έλεγχαν την εύρυθμη λειτουργία του εμπορικού τμήματος της Αγοράς.

Η λέξη αποτελείται από το *ἁγορά* και *νέμειν*. Ο Αριστοτέλης διακρίνει δύο είδη δικαστών, τους αγορανόμους και τους αστυνόμους.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Agoranomi» *Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα* **1** (11η έκδοση) Cambridge University Press, σελ. 381
2. ↑  «Τα αρχεία της αθηναϊκής πολιτείας στην Αρχαία Αγορά. Αρχεία Πηγές γνώσης,Πηγές μνήμης» (PDF). *Ιστορικό Αρχείο - ΕΤΕ*.

* **Σφάλμα Lua: expandTemplate: template "cite Cyclopaedia 1728" does not exist.**