recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Φρανκ Ραγκάνο** (αγγ.: *Frank Ragano*) (25 Ιανουαρίου 1923 - 13 Μαΐου 1998) ήταν ένας αυτοαποκαλούμενος "δικηγόρος της μαφίας" από τη Φλόριντα, ο οποίος έγινε γνωστός εκπροσωπώντας προσωπικότητες του οργανωμένου εγκλήματος όπως ο Σάντο Τραφικάντε. και ο Κάρλος Μαρτσέλο, ενώ διετέλεσε και δικηγόρος του αρχηγού των Teamsters, Τζίμι Χόφα. Στην αυτοβιογραφία του Mob Lawyer του 1994, ο Ραγκάνο αφηγήθηκε την καριέρα του στην υπεράσπιση μελών του οργανωμένου εγκλήματος και έκανε τον αμφιλεγόμενο ισχυρισμό ότι το αφεντικό της μαφίας της Φλόριντα, ο Σάντο Τραφικάντε Τζούνιορ, του ομολόγησε λίγο πριν πεθάνει το 1987 ότι αυτός και ο Κάρλος Μαρτσέλο είχαν κανονίσει τη δολοφονία του προέδρου Τζον Φ. Κένεντι το 1963. Αυτές οι θεωρίες συνωμοσίας για τη δολοφονία του Κένεντι έχουν τεθεί υπό σοβαρή αμφισβήτηση από άλλους.

Πρώτα χρόνια
------------

Γεννημένος στο Ybor City της Τάμπα (πολιτεία της Φλόριντα) από γονείς από τη Σικελία, ο Ραγκάνο φοίτησε στη Νομική Σχολή Stetson και εργάστηκε στο Ανώτατο Δικαστήριο της Φλόριντα, πριν γίνει δεκτός στο Δικηγορικό Σύλλογο της Φλόριντα το 1952 και ξεκινήσει τη δικηγορική του πρακτική στην Τάμπα της Φλόριντα. Το 1954 προσελήφθη από άλλον δικηγόρο για να εκπροσωπήσει αρκετούς κατηγορούμενους που συνελήφθησαν στην Τάμπα για συμμετοχή στις παράνομες επιχειρήσεις bolita του Σάντο Τραφικάντε. Αμέσως έγινε φίλος με τον Τραφικάντε, ο οποίος στη συνέχεια τον εισήγαγε στους εσωτερικούς κύκλους του οργανωμένου εγκλήματος της Φλόριντα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb124314452. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  *Mob Lawyer* (1994) Frank Ragano & Selwyn Raab, Charles Scribner's Sons, p. 19.
3. ↑  Id. at pp.10-19.
4. ↑  Id. at p. 12.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 14863094
* LCCN: n93077164
* ISNI: 0000 0000 3040 2685
* BNF: cb124314452 (data)

 |

 |
Η **ινβενσιόν** (ελληνικά: εφεύρεση‎‎), στη μουσική, είναι σύντομη σύνθεση αποτελούμενη από δύο αντιστικτικές φωνές. Οι συνθέσεις τέτοιου είδους με 3 αντιστικτικές φωνές ονομάζονται sinfonias (ελληνικά: συμφωνίες‎‎). Στη σύγχρονη εποχή μπορεί να συναντηθούν και ως τρίφωνες ινβενσιόν, για να αποφευχθεί η σύγχυση με τις ορχηστρικές συμφωνίες. Πολύ γνωστές είναι οι ινβενσιόν του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, οι οποίες προορίζονταν όχι για δημόσια εκτέλεση σε κοινό, αλλά ως ασκήσεις για μαθητές πληκτροφόρων οργάνων και συνθετών.

Φόρμα
-----

Η φόρμα της ινβενσιόν μοιάζει πολύ με αυτή της φούγκας, μόνο που είναι πολύ πιο απλή. Αποτελείται από μία μικρή έκθεση, μία μεγαλύτερη ανάπτυξη, και, κάποιες φορές, μία μικρή επανέκθεση. Η μεγάλη διαφορά είναι πως στις ινβενσιόν δε συναντάται απάντηση στο θέμα στην πέμπτη βαθμίδα, ενώ στη φούγκα αυτό συμβαίνει. Το στυλ των δίφωνων ή τρίφωνων ινβενσιόν είναι αντιστικτικό.

Έκθεση
------

Στην έκθεση, ένα μικρό μοτίβο εισάγεται από τη μία φωνή στην τονική. Αυτό είναι γνωστό ως το "θέμα". Το θέμα τότε επαναλαμβάνεται στη 2η φωνή στην τονική, ενώ η αρχική φωνή κινείται με ένα νέο θέμα ή κινείται σε ελεύθερη αντίστιξη.

Ανάπτυξη
--------

Η ανάπτυξη αποτελεί τον μεγαλύτερο όγκο του κομματιού. Εδώ ο συνθέτης αναπτύσσει το θέμα γράφοντας είτε μελωδικές, είτε αρμονικές παραλλαγές. Αυτό συνήθως περιλαμβάνει την εναλλαγή επεισοδίων με δηλώσεις του θέματος, αντίστοιχων με αυτών της ανάπτυξης μιας φούγκας. Σε ινβενσιόν ελάσσονος -και μείζονος -τρόπου το θέμα επαναδιατυπώνεται στην σχετική μείζονα και V αντίστοιχα. Νέες τονικότητες επιτυγχάνονται μέσω των επεισοδίων, τα οποία συνήθως κινούνται διαδοχικά μέσω του κύκλου των πεμπτών. Το τελευταίο επεισόδιο τελειώνει με μία ημιτελή καντέντσα στην αρχική τονικότητα, και συχνά είναι υπερβολικό για να κάνει το θέμα να ακούγεται πιο ξεχωριστό όταν επιστρέφει. Πολλές από τις ινβενσιόν του Μπαχ ακολουθούν αυτό το πλάνο, όπως η BWV 775 και η BWV 782.

Επανέκθεση
----------

Αν σε μία ινβενσιόν υπάρχει επανέκθεση, αυτή είναι συνήθως πολύ μικρή σε έκταση - πολλές φορές 2 ή 4 μέτρων. Ο συνθέτης επαναλαμβάνει το θέμα στην επάνω φωνή και η ινβενσιόν τελειώνει. Η επανάληψη του θέματος περιέχει πολύ μικρή παραλλαγή (ή και καθόλου παραλλαγή) του αρχικού θέματος. Η χαμηλή φωνή συνήθως κινείται με το δεύτερο θέμα, κι αν δεν υπάρχει καθόλου δεύτερο θέμα κινείται σε ελεύθερη αντίστιξη.

Ιστορία
-------

Η ινβενσιόν είναι κυρίως έργο του Μπαχ. Οι ινβενσιόν προήλθαν από αντιστικτικούς αυτοσχεδιασμούς της Ιταλίας, ειδικά από τις φόρμες που χρησιμοποιούσε ο συνθέτης Francesco Antonio Bonporti. Ο Bach τροποποίησε και προσάρμοσε τη φόρμα αυτή σε αυτό που θεωρείται τυπική ινβενσιόν. Ο Μπαχ συνέθεσε 15 ινβενσιόν (BWV 772-786), ως ασκήσεις για τον γιο του, Βίλχελμ Φρίντεμαν Μπαχ. Αργότερα ο Μπαχ συνέθεσε ένα σετ από 15 τρίφωνες ινβενσιόν, οι οποίες ονομάζονται "sinfonias" (BWV 787-801).
Η **Εκλογική Εναλλακτική για την Κοινωνική Δικαιοσύνη** (γερμ. Arbeit & soziale Gerechtigkeit – Die Wahlalternative, **WASG**) ήταν ένα πολιτικό κόμμα της Γερμανίας.

Ιστορία
-------

Το 2004, μέλη του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD), μεταξύ αυτών και ο κατοπινός πρόεδρος Κλάους Ερνστ, ανέλαβαν πρωτοβουλία για την ίδρυση του νέου κόμματος, επειδή δεν συμφωνούσαν με την πολιτική της συρρίκνωσης του κοινωνικού κράτους και τα μέτρα φιλελευθεροποίησης της οικονομίας της τότε κυβέρνησης Σρέντερ. Αρχικά οργανώθηκαν σε σύλλογο, μέσα από τον οποίο ιδρύθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2005 το νέο κόμμα στο Γκέτιγκεν.

Τα μέλη του κόμματος δεν ήταν μονάχα πρώην μέλη του SPD όπως ο Όσκαρ Λαφοντέν, αλλά συχνά και άλλων αριστερών οργανώσεων. Ακόμη όμως και παλαιότερα μέλη του CDU  βρίσκονταν στο WASG.

Στις πρόωρες κοινοβουλευτικές εκλογές τον Σεπτέμβριο του 2005, το WASG συνεργάστηκε με το ανατολικογερμανικό Κόμμα του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού (PDS) (μετονομασία του πρώην κυβερνώντος Κομμουνιστικού Κόμματος της Ανατολικής Γερμανίας) σε ενιαία λίστα με όνομα *Κόμμα της Αριστεράς*. Τη συνεργασία αυτή χαρακτήρισε ο τότε πρόεδρος του SPD, Φραντς Μιντεφέρινγκ, ως "καθαρή πρόκληση" για το κόμμα του (εφημερίδα Handelsblatt στις 25 Μαΐου 2005).

Στις 16 Ιουνίου 2007 το WASG ενοποιήθηκε με το PDS και δημιουργήθηκε νέο αριστερό κόμμα «Η Αριστερά», το οποίο με 76.139 μέλη (30 Σεπτεμβρίου 2008) είναι το τρίτο μεγαλύτερο στη χώρα.

Κοινοβουλευτικές εκλογές 2005
-----------------------------

Η συμμαχία των αριστερών κομμάτων PDS και WASG είχε ως αποτέλεσμα να πάρουν σαν Κόμμα της Αριστεράς 8,7% των ψήφων (54 έδρες). Στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2002, πριν δηλαδή από την ίδρυση του WASG το PDS είχε πάρει 4% των ψήφων. Στις 21 Σεπτεμβρίου 2005 ο Όσκαρ Λαφοντέν ορίστηκε πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας.

Δείτε επίσης
------------

Άλλα γερμανικά πολιτικά κόμματα:

* Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα (FDP)
* Η Αριστερά
* Οι Πράσινοι
* Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας (SPD)
* Χριστιανοκοινωνική Ένωση της Γερμανίας (CSU)
* Χριστιανοδημοκρατική Ένωση της Γερμανίας (CDU)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mitgliederzahlen September 2008 Αρχειοθετήθηκε 2008-10-27 στο Wayback Machine. *www.die-linke.de*, ανακτήθηκε 24 Οκτωβρίου 2008

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Εκλογική Εναλλακτική για την Κοινωνική Δικαιοσύνη** |

* Επίσημη ιστοσελίδα του WASG
* Στο δρόμο για τη νέα αριστερά (ελληνικά)[*νεκρός σύνδεσμος*]

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 135867924
* LCCN: no2011088971
* GND: 5571185-6

 |

 |
Επεξήγηση των συμβόλων που χρησιμοποιούνται για την απεικόνιση του ατομικού και του μαζικού αριθμού. Ο ατομικός αριθμός ισούται με τον αριθμό των πρωτονίων, συνεπώς και με το συνολικό θετικό φορτίο του πυρήνα του ατόμου.
**Ατομικός αριθμός** ονομάζεται στην επιστήμη της χημείας και της φυσικής, ο αριθμός των πρωτονίων του πυρήνα ενός ατόμου. Είναι χαρακτηριστικό κάθε χημικού στοιχείου, μιας και είναι αυτό που καθορίζει την ταυτότητά του. Συμβολίζεται διεθνώς με το γράμμα **Ζ**. Ο ατομικός αριθμός εκφράζει επίσης και τον αριθμό των ηλεκτρονίων ενός ουδέτερου ατόμου, καθώς στα ουδέτερα άτομα ο αριθμός των πρωτονίων και των ηλεκτρονίων είναι ίσος. Κατά τον συμβολισμό ενός στοιχείου ή ενός πυρήνα ο ατομικός αριθμό γράφεται συνήθως ως δείκτης στην κάτω αριστερή γωνία του συμβόλου (π.χ. 92U).

Το σύμβολο και το όνομα του στοιχείου ή του πυρήνα, εξαρτώνται από τον ατομικό αριθμό, αφού είναι αυτός που το καθορίζει. Για παράδειγμα ένας πυρήνας που έχει ατομικό αριθμό 6, συμβολίζεται με το γράμμα C και ονομάζεται άνθρακας, ανεξάρτητα από τον αριθμό των νετρονίων που περιέχει. Για το λόγο αυτό τα ισότοπα ενός στοιχείου συμβολίζονται με το ίδιο σύμβολο.

Το 1913 ο Μόσλεϊ (Moseley) απέδειξε πειραματικά ότι οι χημικές ιδιότητες των στοιχείων είναι περιοδικές συναρτήσεις του ατομικού τους αριθμού. Χάρη σε αυτό καθορίζεται η θέση κάθε στοιχείου στον περιοδικό πίνακα και αποτελεί βελτίωση του περιοδικού πίνακα του Μεντελέγιεφ. Από τις γνώσεις μας από τον περιοδικό πίνακα συμπεραίνουμε ότι:

* Το μέγεθος του ουδέτερου ατόμου (ατομική ακτίνα) εξαρτάται από τον ατομικό αριθμό. Το μέγεθος του ατόμου ελαττώνεται σε μία περίοδο του περιοδικού πίνακα όσο μειώνεται ο ατομικός αριθμός. Το μέγεθος του ατόμου αυξάνεται σε μία ομάδα του περιοδικού πίνακα όσο αυξάνεται ο ατομικός αριθμός.

* Η ηλεκτραρνητικότητα του στοιχείου εξαρτάται από τον ατομικό αριθμό. Η ηλεκτραρνητικότητα ακολουθεί αντίθετη συμπεριφορά με το μέγεθος του ουδετέρου ατόμου. Δηλαδή αυξάνει από αριστερά προς τα δεξιά και ελαττώνεται για τα στοιχεία της ίδιας ομάδας, από το ελαφρύτερο προς το βαρύτερο.

Επίσης, από τον ατομικό αριθμό εξαρτάται ο αριθμός των νετρονίων των σταθερών πυρήνων. Στους ελαφρύτερους σταθερούς πυρήνες ο αριθμός των νετρονίων είναι περίπου ίσος με τον αριθμό των πρωτονίων, ενώ στους βαρύτερους σταθερούς πυρήνες ο αριθμός των νετρονίων είναι μεγαλύτερος από τον αριθμό των πρωτονίων. Καθώς και το μέγεθος του πυρήνα, αφού αυτό εξαρτάται από τον αριθμό των νουκλεονίων (πρωτόνια και νετρόνια) του πυρήνα.

Δείτε επίσης
------------

* Μαζικός αριθμός
* Περιοδικός πίνακας των χημικών στοιχείων

Παραπομπές
----------

1. ↑  D. Ebbing, S. Gammon. *Γενική Χημεία*. ΤΡΑΥΛΟΣ. ISBN 960-7990-66-8.
2. ↑  C. Housecroft, A. Sharped. *Inorganic Chemistry*. ISBN 978-0130399137.
3. 1 2  Μανουσάκης, Ασλανίδης, Μπόλος. *Αρχές Γενική Χημείας*. ISBN 960-343-275-Χ Check `|isbn=` value: invalid character (βοήθεια). CS1 maint: Πολλαπλές ονομασίες: authors list (link)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4306456-5

 |

 |
Τα **11α Βραβεία της Εθνικής Ένωσης Κριτικών των ΗΠΑ**, που δόθηκαν στις 4 Ιανουαρίου 1977, τίμησαν την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1976.

Νικητές
-------

### Καλύτερη Ταινία

1. ***Όλοι οι άνθρωποι του προέδρου***</br> 2. *Ο ταξιτζής*</br> 3. *The Memory of Justice*

### Καλύτερος Σκηνοθέτης

1. **Μάρτιν Σκορσέζε – *Ο ταξιτζής***</br> 2. Άλαν Τζέι Πάκουλα – *Όλοι οι άνθρωποι του προέδρου*</br> 3. Ερίκ Ρομέρ – *Η μαρκησία του Ο*

### Καλύτερος Ηθοποιός

1. **Ρόμπερτ Ντε Νίρο – *Ο ταξιτζής***</br> 2. Ζεράρ Ντεπαρντιέ – *Η τελευταία γυναίκα*</br> 2. Γουίλιαμ Χόλντεν – *Το δίκτυο*

### Καλύτερη Ηθοποιός

1. **Σίσι Σπέισεκ – *Κάρι, έκρηξη οργής***</br> 2. Φέι Ντάναγουεϊ – *Το δίκτυο*</br> 3. Λιβ Ούλμαν – *Πρόσωπο με πρόσωπο*

### Καλύτερος Β' Ανδρικός Ρόλος

1. **Τζέισον Ρόμπαρντς – *Όλοι οι άνθρωποι του προέδρου***</br> 2. Χάρβεϊ Καϊτέλ – *Ο ταξιτζής*</br> 3. Ρόμπερτ Ντιβάλ – *Το δίκτυο* and *Το μεγάλο αίνιγμα του Σέρλοκ Χολμς*

### Καλύτερος Β' Γυναικείος Ρόλος

1. **Τζόντι Φόστερ – *Ο ταξιτζής***</br> 2. Τάλια Σάιρ – *Ρόκι: Τα χρυσά γάντια*</br> 3. Μαρί-Φρανκς Πιζιέ – *Ξάδελφος, ξαδέλφη*

### Καλύτερο Σενάριο

1. **Τζον Μπέργκερ και Αλέν Τανέρ – *Jonas qui aura 25 ans en l'an 2000***</br> 2. Πάντι Τσαγιέφσκι – *Το δίκτυο*</br> 3. Πολ Μαζούρσκι – *Το κυνήγι της δόξας*</br> 4. Χάρολντ Πίντερ – *Ο τελευταίος των μεγιστάνων*

### Καλύτερη Φωτογραφία

1. **Χάσκελ Γουέξλερ – *Αυτή η γη είναι δική μου γη***</br> 2. Νέστορ Αλμέντρος – *Η μαρκησία του Ο*</br> 3. Μάικλ Τσάπμαν – *Ο ταξιτζής*

### Ειδική Μνεία

* *Διαβολικοί εραστές*

Παραπομπές
----------

1. ↑  «`All the President's Men’ Makes It 2 in a Row». *The New York Times*. 5 January 1977.. Ανακτήθηκε στις 3 January 2018.
2. ↑  «'President's Men' Chosen Again». *Toledo Blade*. 6 January 1977.. Ανακτήθηκε στις 3 January 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προηγούμενα Βραβεία
Η **Μάχη του Γκεμόιερτχοφ** ήταν μια από τις μάχες του Μεγάλου Βορείου Πολέμου. Έλαβε χώρα στις 26 Ιουλίου 1705, όταν σουηδικές δυνάμεις υπό τον Άνταμ Λούντβιχ Λεβενχάουπτ επιτέθηκαν εναντίον ενός ρωσικού εκστρατευτικού σώματος που διοικούσε ο Μπαρίς Σερεμέτιεφ. Έληξε με νίκη των πρώτων.

Σύντομο ιστορικό
----------------

Η συγκέντρωση του κύριου όγκου των Σουηδών στο δυτικό μέτωπο κατά την πρώτη φάση του πολέμου, επέτρεψε στο Ρώσο τσάρο Πέτρο να καταλάβει σχεδόν ανενόχλητος την Ίνγκρια (1703-4). Κατόπιν έστρεψε το ενδιαφέρον του στην Κουρλάνδη, ένα ημιαυτόνομο δουκάτο στις ακτές της Βαλτικής που αποτελούσε τμήμα της Πολωνο-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας (σήμερα ανήκει στη Λετονία). Για το λόγο αυτό το καλοκαίρι του 1705 απέστειλε ένα εκστρατευτικό σώμα με επικεφαλής το Μπαρίς Σερεμέτιεφ, ενώ προς αναχαίτισή του έσπευσαν οι σουηδικές δυνάμεις που έδρευαν στη Ρίγα, η οποία βρίσκεται λίγο βορειότερα της Κουρλάνδης.

Στις 26 Ιουλίου οι Σουηδοί, εξουθενωμένοι μετά από γρήγορη πορεία, είχαν ξεκινήσει να στήνουν τις σκηνές τους στο Γκεμόιερτχοφ και να προετοιμάζουν το συσσίτιο, όταν έφθασαν ειδήσεις ότι ο στρατός του Σερεμέτιεφ βρισκόταν κοντά τους. Ο Λεβενχάουπτ το είδε ως ευκαιρία να αιφνιδιάσει τους Ρώσους, ανέπτυξε αμέσως τη δύναμή του σε σχηματισμό μάχης και εφόρμησε εναντίον τους.

Παρόλο που υπέστη σοβαρές απώλειες στην δεξιά της πλευρά, η σουηδική επίθεση συνεχίσθηκε. Από τα αριστερά το ιππικό επιτέθηκε με σφοδρότητα και διέσπασε τις ρωσικές γραμμές, ενώ στο κέντρο το πεζικό προκάλεσε την αποδιοργάνωση τους. Η μάχη έληξε με μια άτακτη συμπλοκή σώμα με σώμα, η οποία τελικά κερδήθηκε από τους Σουηδούς. Το ρωσικό ιππικό εξαναγκάσθηκε σε υποχώρηση, ενώ το πεζικό τους καταστράφηκε από μια συνδυασμένη επίθεση πυροβόλων των Σουηδών.

Παρ' όλα αυτά, η νίκη τους αποδείχθηκε μόνο συμβολική. Τον Αύγουστο του ιδίου έτους ο Μέγας Πέτρος κατέλαβε την Κουρλάνδη.
Δορυφορική εικόνα της λίμνης απο την NASA, το 2015.
Η λίμνη **Ισσύκ-Κουλ** (Ρώσ.:*Озеро Исык-Куль* - *Ozero Issyk-Kyl*) βρίσκεται στην κεντροανατολική Ασία και συγκεκριμένα εντός των συνόρων της Κιργιζίας. Πιο αναλυτικά, είναι μια ενδορρεϊκή λίμνη, στα βόρεια Τιεν Σαν. Ο όγκος της την καθιστά ως την 10η μεγαλύτερη στον κόσμο (αλλά όχι η έκτασή της). Επιπλέον αποτελεί παγκοσμίως την 7η βαθύτερη, 2η μεγαλύτερη αλμυρή λίμνη, μετά την Κασπία Θάλασσα, και τη δεύτερη μεγαλύτερη αλπική λίμνη, μετά την Τιτικάκα. Λόγω την περιεκτικότητάς της σε άλατα, δεν παγώνει παρά το γεγονός ότι βρίσκεται σε ορεινή περιοχή όπου επικρατεί ψυχρό κλίμα. "Ισσύκ-Κουλ" σημαίνει "Ζεστή Λίμνη" λόγω αυτού του φαινομένου.

Όσον αφορά τις διαστάσεις της, η λίμνη γενικότερα έχει μήκος 170 χιλιόμετρα, 70 χιλιόμετρα πλάτος και το βάθος της είναι 695 μέτρα. Όσον αφορά την περιβαλλοντική της αξία, αποτελεί στην σύγχρονη εποχή ένα πολύ σημαντικό οικοσύστημα σπάνιων ειδών όπως αγριογούρουνων, λευκών λεοπαρδάλων και φυτών επίσης. Η λίμνη από το 2002, αποτελεί ένας από τους τρεις υγροβιότοπους Ραμσάρ της χώρας, που παρακολουθείται από τον περιβαλλοντικό οργανισμό Ραμσάρ. 

Η Ισσύκ-Κουλ είναι ένας από τους πιο αξιοσημείωτους τουριστικούς προορισμούς της χώρας λόγω του ήπιου κλίματος στις όχθες της, των κέντρων περίθαλψης και της αξίας που δίνει ο λαός της Κιργιζίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Issyk-Kol Oblast travel». Lonely Planet. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2017.
2. ↑  «Kyrgystan-Ramsar». Ramsar. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2017.
3. ↑  «Lake Issyk-Kul». Trip to Kyrgystan. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2017.
4. ↑  «What to do on and around Lake Issyk-Kul in Kyrgystan». kathmandu & beyond. 7 Μαρτίου 2017. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2017.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 244718159
* LCCN: no2008088743
* GND: 4406221-7

 |

 |
Ο αγώνας το 2013
Ο **αγώνας τυριού του Κούπερς Χιλ** (αγγλικά: Cooper's Hill Cheese-Rolling and Wake) είναι ένας αγώνας που πραγματοποιείται τη τελευταία Δευτέρα του Μάη (Spring Bank Holiday), στο Κούπερς Χιλ, κοντά στο Γκλούσεστερ, στην Αγγλία.

Στον αγώνα αυτό οι συμμετέχοντες τρέχουν πίσω από ένα κεφάλι τυρί Γκλούσεστερ, βάρους 3 -4 κιλών, που το αφήνουν να κατρακυλήσει σε μια απότομη πλαγιά, στο Κούπερς Χιλ.  Όποιος περάσει πρώτος τη γραμμή του τερματισμού κερδίζει το τυρί. Πλήθος κόσμου συγκεντρώνεται δεξιά και αριστερά της πλαγιάς για να παρακολουθήσει τον αγώνα. 

Ο αγώνας αρχικά διεξαγόταν την Ημέρα της Πεντηκοστής (Whit Monday) αλλά τελικά μεταφέρθηκε στη τελευταία Δευτέρα του Μάη. Αναφορικά με την προέλευσή του υπάρχουν δύο εκδοχές: σύμφωνα με την πρώτη ο αγώνας σχετίζεται με τη διατήρηση δικαιωμάτων βόσκησης στην περιοχή ενώ σύμφωνα με τη δεύτερη έχει παγανιστική προέλευση. Ειδικότερα φέρεται να υπήρχε το έθιμο να κατρακυλούν στην πλαγιά του λόφου δεμάτια από φρύγανα, που τα είχαν βάλει φωτιά, μετά το τέλος του χειμώνα. Η πρώτη γραπτή αναφορά στον αγώνα γίνεται το 1826 αν και από τότε ήταν γνωστό ότι ήταν παλαιότερη παράδοση. 

Ο αγώνας παραδοσιακά διεξάγεται από και για τους κατοίκους του χωριού Μπρόκγουερθ του Γκλουσέστερσαϊρ αλλά τα τελευταία χρόνια συμμετέχουν και άτομα από άλλες χώρες. Το 1993 δεκαπέντε άτομα τραυματίστηκαν από τους οποίους οι τέσσερις σοβαρά. Δεκαέξι χρόνια αργότερα ο αγώνας ματαιώθηκε για λόγους ασφαλείας αλλά το 2011 διεξήχθη και πάλι.

Παραπομπές
----------

1. ↑
**Περιοχή Ρήνου-Μάιν** (γερμανικά: *Rhein-Main-Gebiet*), γνωστή και ως *μητροπολιτική περιοχή Φραγκφούρτης Ρήνου-Μάιν* (Metropolregion Frankfurt/Rhein-Main), ονομάζεται μία από τις έντεκα ευρωπαϊκές μητροπολιτικές περιοχές στη Γερμανία που έχουν οριστεί από την υπουργική διάσκεψη για το χωροταξικό. Η ονομασία της οφείλεται σε δύο ποταμούς, τον Ρήνο και τον Μάιν και βρίσκεται στο νότιο τμήμα της Έσσης, όπως και σε τμήματα των γειτονικών γερμανικών κρατιδίων της Ρηνανίας-Παλατινάτου (Ρηνανία-Έσση) και της Βαυαρίας (Κάτω Φραγκονία). Πυρήνας της μητροπολιτικής περιοχής είναι το πολεοδομικό συγκρότημα της Φρανκφούρτης Ρήνου-Μάιν. Η μητροπολιτική περιοχή έχει πληθυσμό περί τα 5,5 εκατομμύρια κατοίκους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ΕΘΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ∆ΗΜΟΣΙΑΣ ∆ΙΟΙΚΗΣΗΣ, ΚΑ ́ΕΚΠΑΙ∆ΕΥΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ, σελ. 20 ekdd.gr
2. ↑  Regional monitoring 2012 Αρχειοθετήθηκε 2015-09-23 στο Wayback Machine. German metropolitan regions

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Regionalwissenschaftliche Forschung Rhein-Main e.V.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Μητροπολιτικές περιοχές στη Γερμανία |
| --- |
|  |
| 
Αμβούργου | Ανόβερο-Μπράουνσβαϊγκ-Γκότινγκεν-Βόλφσμπουργκ | Βερολίνου/Βραδεμβούργου | Βρέμης/Όλντενμπουργκ | Κεντρικής Γερμανίας | Μονάχου | Νυρεμβέργης | Ρήνου-Μάιν | Ρήνου-Νέκαρ | Ρήνου-Ρουρ | Στουτγκάρδης |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 240330115
* GND: 4049799-9
* NKC: ge824698

 |

 |
Η **Δημοκρατία της Πρεκμούριε** (*σλοβενικά: Respublika Slovenska okroglina, ουγγρικά: Vendvidéki Köztársaság ή Muravidéki Köztársaság ή Mura Köztársaság, γερμανικά: Murrepublik ή Republik Übermurgebiet*), ήταν ένα βραχύβιο κράτος των Σλοβένων στην περιοχή Πρεκμούριε της σημερινής Σλοβενίας. Η Δημοκρατία ανακηρύχθηκε στις 29 Μαΐου 1919 στην πόλη Μούρσκα. Ηγέτης του κινήματος ήταν ο Βίλμος Τκάλετς διευθυντής σχολείου και ψάλτης.

Το 1919 οι Ούγγροι κομμουνιστές του Μπέλα Κουν ανακήρυξαν στη Βουδαπέστη κομουνιστική δημοκρατία ωστόσο οι Σλοβένοι του Πρεκμούριε δεν είχαν ενταχθεί στο κομμουνιστικό κίνημα.

Ο Τκάλετς με λίγους στενούς φίλους του στις 29 Μαΐου ανακήρυξε τη Δημοκρατία της Πρεκμούριε. Ωστόσο η νεοσύστατη Δημοκρατία δεν είχε αποδοχή κι ένωσε πολύ λίγα μέρη. Τον Ιούλιο του 1919 ο Ουγγρικός στρατός κατέλαβε την Πρεκμούριε και ο Βίλμος Τκάλετς αναγκάστηκε να καταφύγει στην Αυστρία, επειδή ο πληθυσμός δεν ήταν πρόθυμος να πολεμήσει ενάντια στους Ούγγρους. Το 1920 η Πρεκμούριε έγινε τμήμα της Γιουγκοσλαβίας.

Ο Βίλμος Τκάλετς αργότερα διέφυγε στην Ουγγαρία όπου εργάστηκε ως δάσκαλος και δημόσιος υπάλληλος.

Βιβλιογραφία
------------

* Јулиј Титл: Мурска Република, 1971.

Παραπομπές
----------
Ο **Διομήδης Φωτιάδης** είναι Κύπριος σκηνοθέτης.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Κερύνεια της Κύπρου, όπου μετά το Γυμνάσιο Κερύνειας αποφοίτησε από το Διδασκαλικό Κολλέγιο Κύπρου (αγγλικά: Teachers’ Training College) με έδρα τότε τη Μόρφου. Εργάστηκε αμέσως μετά ως δάσκαλος σε διάφορα σχολεία στο νησί μέχρι το 1962 και μετά συνέχισε τις σπουδές του στη δραματική τέχνη, σκηνοθεσία και διδασκαλία δραματικής τέχνης στο Λονδίνο και το 1966 πήρε τον διακριτικό τίτλο Α.D.B. του DRAMA BOARD (Tutor in Drama and Theater Arts). Στο Λονδίνο σκηνοθέτησε με το BRITISH DRAMA LEAGUE και το FRINGE THEATER (Περιφερειακό Θέατρο του Λονδίνου), έργα των Ουίλλιαμ Σαίξπηρ «Ο έμπορος της Βενετίας», «Το χειμωνιάτικο παραμύθι», Τένεσι Ουίλιαμς «Γλυκό πουλί της νιότης», Χένρικ Ίψεν «Έντα Γκάμπλερ», Μαξ Φρις «Ανδόρρα», Τζορτζ Μπέρναρντ Σο «Σοκολατένιοι στρατιώτες», Άρθουρ Γουότκιν «Amber for Anna», Ντέιβιντ Πάρκερ «The collector», Ουίλιαμ Σόμερσετ Μομ «Ο κύκλος», Τζον Πρίσλεϊ «Επικίνδυνη στροφή», Ντόναλντ Χάουαρθ «Ένας κρίνος στη μικρή Ινδία» κ.ά. Παράλληλα εργάστηκε ως καθηγητής σε διάφορες κρατικές σχολές του Λονδίνου και δίδαξε δραματική τέχνη στη σχολή ηθοποιίας Γουίμπλεντον του Λονδίνου.  

Στην Κύπρο, κατά διάφορες περιόδους, σκηνοθέτησε τα έργα «Ιδιωτικές ζωές» του Νόελ Κάουαρντ, «Ένας ιππότης για τη Βασούλα» του Κώστα Πρετεντέρη, «Ένας υπερφυσικός μπεμπές» του Ότο Σβαρτς, «Αγάπη μου Ουάουα» του Φρανσουά Καμπό, «No room for love» του Άντονι Μάριοτ «Ξύπνα Βασίλη» του Δημήτρη Ψαθά κ.λπ. 

Στην Ελλάδα, από το 1990 εργάστηκε ως καθηγητής δραματικής τέχνης και εξέδωσε το βιβλίο «Η Εξάσκηση του Ηθοποιού». Το 1992 ίδρυσε στην Αθήνα την «Ανωτέρα Σχολή Δραματικής Τέχνης Διομήδη Φωτιάδη», ενώ παράλληλα, κατά περιόδους σκηνοθέτησε θεατρικές παραστάσεις εντός και εκτός σχολής μεταξύ άλλων: «Με συγχωρείς πρωθυπουργέ» του Έντουαρντ Τέιλορ, «Το νησί της Αφροδίτης» του Αλέξη Πάρνη και «Τι σημασία έχει να είναι κανείς σοβαρός» του Όσκαρ Ουάιλντ. Επίσης ασχολήθηκε με τη μετάφραση αγγλικών έργων στα Ελληνικά. Η μεγάλη του αγάπη ήταν η διδασκαλία της τέχνης του θεάτρου στην οποία αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά ως το τέλος του βίου του (Φεβρουάριο του 2007), προσπαθώντας να εμφυσήσει στους μαθητές του την πίστη, το ήθος και την προσπάθεια για την επίτευξη των στόχων τους. Ο Διομήδης Φωτιάδης άφησε πίσω του μια μεγάλη και σοβαρή πορεία στη θεατρική εκπαίδευση που συνεχίζεται ως ξεχωριστή παρακαταθήκη για τις νεότερες γενιές μέσα από τις τάξεις της σχολής του.
Ο πλήρης τίτλος «***The Conet Project: Recordings of Shortwave Numbers Stations***» (ελλ: «*Επιχείρηση Conet: Ηχογραφήσεις από σταθμούς αριθμών στα βραχέα*») είναι μιας συλλογής τεσσάρων CD που περιέχουν ηχογραφημένα αποσπάσματα από διάφορες εκπομπές σταθμών αριθμών. Οι σταθμοί αυτοί που είναι αβέβαιης προέλευσης, και εκπέμπουν στα βραχέα κύματα, θεωρούνται ότι χρησιμοποιούνται από μυστικές οργανώσεις για να επικοινωνήσουν με κατασκόπους ή λαθρέμπορους.
Η συλλογή βασίζεται στην εργασία του Akin Fernandez, μανιώδη ακροατή σταθμών αριθμών, και κυκλοφόρησε το 1997 από την αγγλική εταιρεία δίσκων Irdial-Discs.

Το όνομα της επιχείρησης προέρχεται από την τσεχική λέξη konec που σημαίνει "τέλος" και όταν προφέρεται χαρακτηρίζει το τέλος της μετάδοσης στον τσεχικό σταθμό αριθμών.

Η κυκλοφορία του δίσκου προκάλεσε γενικό ενδιαφέρον, έτσι ώστε από τότε η επιχείρηση Conet έγινε κατά κάποιο τρόπο θρύλος με αρκετούς θαυμαστές μέσα στους μουσικούς και καλλιτεχνικούς κύκλους παραγωγής ταινιών μεταξύ των οποίων, συμπεριλαμβάνονται ο Jeff Tweedy, τραγουδιστής του συγκροτήματος Wilco, ο David Scott Stone που συνεργαζόταν με τους Melvins, οι Boards of Canada, ο τραγουδιστής Mike Patton από τους Faith No More, και του σκηνοθέτη Cameron Crowe.
Αποσπάσματα από τη συλλογή έχουν χρησιμοποιηθεί σε πολυάριθμες κινηματογραφικές ταινίες και άλμπουμ, π.χ. στην ταινία *Vanilla Sky* του Crowe ή στο *Yankee Hotel Foxtrot* άλμπουμ των *Wilco*. Το Yankee Hotel Foxtrot μάλιστα είχε προκαλέσει ζήτημα νομικής διαφωνίας επειδή ο *Jeff Tweedy* δεν είχε πάρει άδεια πριν να χρησιμοποιήσει το το υλικό του *Conet* και η εταιρεία *Irdial* του έκανε μήνυση για παράβαση πνευματικών δικαιωμάτων.

Σύμφωνα με τη "ελεύθερη φιλοσοφία μουσικής", η εταιρεία έχει καταστήσει ολόκληρη την συλλογή διαθέσιμη στο διαδίκτυο σε μορφή MP3 μαζί με το συμπεριλαμβανόμενο βιβλιάριο σε μια έκδοση PDF στην ιστοσελίδα.

Παραπομπές
----------

* Segal, David (August 3, 2004). «The Shortwave And the Calling». The Washington Post. .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2004-04-05 στο Wayback Machine.
* Irdial-Discs A212 Version 2 - Free and legal MP3 download of the entire four-disc collection
* IRD059 - The Archive.org mirror of the same.
* The Free Music Philosophy as adopted by Irdial-DiscsΑρχειοθετήθηκε 2012-02-04 στο Wayback Machine. - Irdial's adaptation of Ram Samudrala's 'Free Music Philosophy'.
* Music by the 'Numbers Stations' - NPR story about Akin Fernandez and the Conet Project.
Ο **Βαγγέλης Σερντάρης** (Βλαχοκερασιά Αρκαδίας, 1935 - Αθήνα, 17 Δεκεμβρίου 2023) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός κινηματογράφου, με πλούσιο έργο αναγνωρισμένο στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1935 στη Βλαχοκερασιά Αρκαδίας. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές του στη Τρίπολη και στη Τεγέα, εισήχθη στο Πάντειο Πανεπιστήμιο για να σπουδάσει πολιτικές επιστήμες, ωστόσο δεν πήρε ποτέ πτυχίο και σπούδασε κινηματογράφο στην Ανωτάτη Σχολή Κινηματογράφου στην Αθήνα. Μετά το πέρας των σπουδών του έως το 1967 δούλευε ως βοηθός σκηνοθέτη σε πολλές παραγωγές, και μετείχε σε όλες τις διαδικασίες, όπως οργάνωση παραγωγής και επιλογή ηθοποιών, επιλογή ντεκόρ και χώρων κινηματογράφησης, σκηνοθετική εκτέλεση, και τελικά του μοντάζ. Από τότε ο Σερντάρης εργάστηκε ως σκηνοθέτης και ανεξάρτητος παραγωγός στον κινηματογράφο, μετά από το 1975 και στην τηλεόραση. Είχε σκηνοθετήσει και ήταν παραγωγός σε ταινίες που γνώρισαν επιτυχία, διακρίθηκαν σε διεθνή φεστιβάλ, και στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με σημαντικό αριθμό ιστορικών, λαογραφικών, επιστημονικών και εθνολογικών documentaries κυρίως για λογαριασμό της ελληνικής τηλεόρασης και του Αγγλικού καναλιού Channel 4. Για λογαριασμό της Ελληνικής τηλεόρασης σε σειρά documentaries, έχει καταγράψει τον Ελληνοϊταλικό και Ελληνογερμανικό πόλεμο της περιόδου 1940-1945, με ντοκουμέντα και προσωπικές μαρτυρίες των επιζώντων, απλών πολεμιστών και αξιωματικών Ελλήνων, Ιταλών, Γερμανών και Άγγλων καθώς και απλών πολιτών. Έλαβε πολλά βραβεία στο εξωτερικό και στην Ελλάδα. Σημαντικότερες ταινίες του ήταν το φιλμ νουάρ «Ληστεία στην Αθήνα» (1969), «Το Θερμοκήπιο» (1985), «Βασιλική» (1997), «Ο έβδομος ήλιος του έρωτα» (2001).

Ήταν συμπαραγωγός της ταινίας Ρεμπέτικο.

Ο Σερντάρης χαρακτηρίστηκε από πολλούς ως ο πατέρας του ελληνικού ρεαλισμού στον κινηματογράφο. Η Ροζίτα Σώκου τον αποκάλεσε Φελίνι της Ελλάδος. Ξεκίνησε την καριέρα του ως βοηθός σκηνοθέτη σε πάνω από 50 ταινίες.

Θεωρούνταν ως ένας από τους μεγαλύτερους σκηνοθέτες που έβγαλε ποτέ η Ελλάδα. Ανήκε στη χρυσή γενιά του κινηματογράφου, η οποία έβγαλε ονόματα όπως οι Θεόδωρος Αγγελόπουλος, Παντελής Βούλγαρης, Κώστας Φέρρης, Τώνια Μαρκετάκη, Δήμος Θεός κ.ά.

Απεβίωσε στις 17 Δεκεμβρίου 2023 σε ηλικία 88 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ζουμπουλάκης, Γιάννης (17 Δεκεμβρίου 2023). «Πέθανε ο Βαγγέλης Σερντάρης». *Το Βήμα*: σελ. tovima.gr. .
Ο **Λάμπρος Φισφής** είναι Έλληνας κωμικός, σεναριογράφος και παρουσιαστής.

Η πρώτη του δουλειά στον χώρο της τηλεόρασης ως σεναριογράφου ήταν η τηλεοπτική σειρά *Η γενιά των 592 ευρώ* (2010-2011) του MEGA. Είναι, επίσης, ο δημιουργός και παρουσιαστής της κωμικής σειράς *Κάψε το Σενάριο* (2012), της σειράς *Μοντέρνα Οικογένεια*, καθώς και της σειράς *Απόψε μόνο* (2020). Έχει συμμετάσχει ως παρουσιαστής στις εκπομπές *Quizdom the Show* και *Βραδινές Ιστορίες*. Τη σεζόν 2021-2022 παρουσίαζε μαζί με τη Βίκυ Καγιά το μουσικό σόου *Dancing With the Stars*, στον τηλεοπτικό σταθμό STAR. 

Οι παραστάσεις του ως stand up comedian, είναι οι: *Να ένας σοφός*, *Δες το θετικό*, *Να το φως*.

Παραπομπές
----------

1. ↑
**Τα διαμάντια είναι παντοτινά** (πρωτότυπος τίτλος: *Diamonds Are Forever*) είναι το τέταρτο μυθιστόρημα του Βρετανού συγγραφέα Ίαν Φλέμινγκ στο οποίοεμφανίζεται ο φανταστικός πράκτορας του βρετανικών μυστικών υπηρεσιών Τζέιμς Μποντ. Ο Ίαν Φλέμινγκ έγραψε την ιστορία στο κτήμα του Goldeneye στην Τζαμάικα, εμπνευσμένος από ένα άρθρο των Sunday Times για το λαθρεμπόριο διαμαντιών. Το βιβλίο εκδόθηκε για πρώτη φορά από τον Τζόναθαν Κέιπ στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 26 Μαρτίου 1956.

Η ιστορία επικεντρώνεται στην έρευνα του Τζέιμς Μποντ για μια επιχείρηση λαθρεμπορίου διαμαντιών που προέρχεται από τα ορυχεία της Σιέρα Λεόνε και καταλήγει στο Λας Βέγκας. Στην πορεία ο Μποντ γνωρίζει και ερωτεύεται ένα από τα μέλη της συμμορίας λαθρεμπόρων, την Τίφανι Κέις. Μεγάλο μέρος της έρευνας του συγγραφέα αποτέλεσε την βάση για ένα άλλο του βιβλίο, το *The Diamond Smugglers* που κυκλοφόρησε το 1957. Το μυθιστόρημα ασχολείται με τα διεθνή ταξίδια, τον γάμο και την παροδική φύση της ζωής.

Όπως και με τα προηγούμενα μυθιστορήματα του Φλέμινγκ, το μυθιστόρημα έλαβε ευρέως θετικές κριτικές κατά την στιγμή της δημοσίευσης. Η ιστορία κυκλοφόρησε στην εφημερίδα Daily Express, αρχικά σε συνοπτική, πολυμερή μορφή και στη συνέχεια ως κόμικ. Το 1971 διασκευάστηκε ως η έβδομη ταινία της σειράς του Τζέιμς Μποντ και ήταν η τελευταία ταινία της Eon Productions στην οποία πρωταγωνίστησε ο Σον Κόνερι ως Τζέιμς Μποντ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Benson 1988, σελ. 102.
2. ↑  Fleming & Kellerman 2006, σελ. 289.
3. ↑  
Brooke, Michael. «Diamonds Are Forever (1971)». *Screenonline*. British Film Institute. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2011.
4. ↑  Barnes & Hearn 2001, σελ. 152.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ian Fleming.com Επίσημη ιστοσελίδα των Ian Fleming Publications

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 184243448
* LCCN: no2019011285

 |

 |
Χαμένοι στο διάστημα (τηλεοπτική σειρά)Ο καθηγητής Τζον Ρόμπινσον (Guy Williams), η σύζυγός του Μωρίν (June Lockhart)δύο από τα τρία παιδιά τους, η Πένι (Angela Cartwright) και ο Γουΐλ (Billy Mumy)το μεγαλύτερο παιδί της οικογένειας, η Τζούντι (Marta Kristen)το ρομπότ και ο «κακός» δόκτωρ Ζάκαρι Σμιθ
Το ***Χαμένοι στο διάστημα*** (αγγλικά: ***Lost in Space***) είναι αμερικανική τηλεοπτική σειρά επιστημονικής φαντασίας του Ίρβιν Άλεν, παραγωγής της εταιρείας 20th Century Fox Television, η οποία προβλήθηκε από το δίκτυο CBS. 

Διήρκεσε τρεις περιόδους, με 83 συνολικά επεισόδια, που προβλήθηκαν στις ΗΠΑ από τις 15 Σεπτεμβρίου του 1965 έως και τις 6 Μαρτίου του 1968. Την πρώτη σεζόν τα επεισόδια ήταν ασπρόμαυρα, ενώ για το υπόλοιπο διάστημα η παραγωγή ήταν έγχρωμη. Προβλήθηκε και στην Ελλάδα κατά την αρχή της δεκαετίας του '70 και γνώρισε αρκετή επιτυχία για τα δεδομένα της εποχής. 

Το 1998, μια ταινία βασισμένη στο σίριαλ έκανε την εμφάνισή της στις κινηματογραφικές αίθουσες.

Υπόθεση
-------

Η σειρά είναι, ουσιαστικά, μια διαστημική μεταφορά στη μικρή οθόνη της νουβέλας "Οικογένεια Ροβινσώνων". 

Το έτος 1997, η Γη υποφέρει από τεράστιο υπερπληθυσμό. Ο καθηγητής Τζον Ρόμπινσον, η σύζυγός του Μωρίν, τα παιδιά τους (Τζούντι, Πένι και Γουΐλ) 
και ο Ταγματάρχης Ντον Γουέστ επιλέγονται να σταλούν στον τρίτο κατά σειρά πλανήτη του αστερισμού Άλφα του Κενταύρου, προκειμένου να ιδρύσουν μια αποικία, ώστε να κατοικηθεί στη συνέχεια από τους γήινους. Για τη μεταφορά τους πρόκειται να χρησιμοποιήσουν ένα διαστημόπλοιο που σχεδίασε ο Καθηγητής Ρόμπινσον, το "Τζούπιτερ 2".

Ωστόσο, ο δόκτωρ Ζάκαρι Σμιθ, ένας πράκτορας μιας εχθρικής κυβέρνησης στέλνεται με στόχο να σαμποτάρει την αποστολή. 
Επιτυγχάνει να αποσυντονίσει το ρομπότ του σκάφους, όμως στη συνέχεια παγιδεύεται και ο ίδιος μέσα στο διαστημόπλοιο και λόγω του επιπλέον βάρους, 
το "Τζούπιτερ" χάνει εντελώς τον προσανατολισμό του και περιπλανιέται στο αχανές σύμπαν. Τελικά συντρίβονται σε έναν άγνωστο πλανήτη, όπου επιζούν μετά από πολλές περιπέτειες. Η φιγούρα του Σμιθ παραμένει καθόλη τη διάρκεια της σειράς ως μια φυσιογνωμία που συνδυάζει το κωμικό με το τραγικό στοιχείο, δοκιμάζοντας την υπομονή και την αντοχή της οικογένειας Ρόμπινσον.

Συντελεστές
-----------

Ηθοποιοί: Άντζελα Κάρτραϊτ, Μαρκ Γκόνταρντ, Μάρτα Κρίστεν, Μπομπ Μέι (Ρομπότ), Τζόναθαν Χάρις, Τζουν Λόκχαρτ, Γκάι Γουίλιαμς και Μπιλ Μάμυ.
Τη σκηνοθεσία της σειράς υπογράφουν οι Ντον Ρίτσαρτσον, Σόμπι Μάρτιν, Νέιθαν Τζουράν, Έζρα Στόουν κ.α. 
ενώ βασικοί σεναριογράφοι ήταν οι Έρβιν Άλεν, Πίτερ Πέικερ και Μπάρνεϊ Σλέιτερ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Γερμανικά) *fernsehserien.de*. www.fernsehserien.de/verschollen-zwischen-fremden-welten. Ανακτήθηκε στις 7  Ιουνίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Χαμένοι στο διάστημα στο IMDb
Η **Κορνηλία Μέτελλα** ήταν Ρωμαία υψηλής κοινωνικής θέσης, που έζησε κατά τον 1ο αιώνα π.Χ. Ήταν κόρη του Κοΐντου Καικιλίου Μετέλλου Πίου Σκιπίωνος Νασικά. Το όνομά της θα έπρεπε ορθότερα να είναι *Καικιλία Μέτελλα*, αλλά τον πατέρα της, πριν τον υιοθετήσουν οι Καικίλιοι Μέτελλοι, ανήκε στο γένος των Κορνηλίων.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Πλούταρχος την περιγράφει σαν μία όμορφη γυναίκα με καλό χαρακτήρα, μορφωμένη, και με ταλέντο στο να παίζει λύρα. Επίσης είχε σημαντικές γνώσεις γεωμετρίας και φιλοσοφίας.

Η Κορνηλία αρχικά παντρεύτηκε τον Πόπλιο Λικίνιο Κράσσο. Πατέρας τού τελευταίου ήταν ο Μάρκος Λικίνιος Κράσσος, μέλος της Α΄ Τριανδρίας. Μετά το τέλος τού συζύγου της κατά τη διάρκεια τού πολέμου, που διεξήγαγε ο πατέρας του στην Παρθία, η Κορνηλία αποτέλεσε την πέμπτη σύζυγο τού Πομπηίου Μάγκνου το 52 π.Χ.. Ήταν πιστή στο πρόσωπό του και τον συνάντησε μαζί με το γιο του, Σέξτο Πομπήιο, στη Μυτιλήνη, μετά το καταστροφικό αποτέλεσμα για την οικογένεια στη Μάχη των Φαρσάλων. Μαζί κατέφυγαν στην Αίγυπτο, όπου ο Πομπήιος δολοφονήθηκε από τους επιτρόπους τού ανήλικου βασιλιά Πτολεμαίου ΙΓ', ελπίζοντας στην εύνοια του Ιουλίου Καίσαρα. Όταν έφτασε εκεί ο τελευταίος, οργίστηκε πολύ και εν καιρώ τιμώρησε τους δολοφόνους τού Πομπηΐου. Έδωσε δε τις στάχτες του στην Κορνηλία μαζί με τον σφραγιστικό του δακτύλιο. Εκείνη επέστρεψε στη Ρώμη, και πέρασε το υπόλοιπο της ζωής της στα κτήματα τού αποθανόντος συζύγου της στην Ιταλία.

Δείτε ακόμη
-----------

* Πομπήιος ο Μέγας
* Ιούλιος Καίσαρ
* Ρωμαϊκή Δημοκρατία
* Αρχαία Ρώμη

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Digital Prosopography of the Roman Republic» (Αγγλικά) 3882. Ανακτήθηκε στις 10  Ιουνίου 2021.
2. ↑  «Digital Prosopography of the Roman Republic» (Αγγλικά) 2372. Ανακτήθηκε στις 10  Ιουνίου 2021.
3. ↑  «Digital Prosopography of the Roman Republic» (Αγγλικά) 1976. Ανακτήθηκε στις 10  Ιουνίου 2021.
4. ↑  «Digital Prosopography of the Roman Republic» (Αγγλικά) 2347. Ανακτήθηκε στις 10  Ιουνίου 2021.
5. ↑  «Digital Prosopography of the Roman Republic» (Αγγλικά) 3882. Ανακτήθηκε στις 10  Ιουνίου 2021.
6. ↑  «Digital Prosopography of the Roman Republic» (Αγγλικά) 4262. Ανακτήθηκε στις 10  Ιουνίου 2021.

  



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Cornelia Metella  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Στην ελληνική μυθολογία η **Πραξιδίκη** αναφέρεται ως μητέρα της Ομονοίας και της Αρετής, οι οποίες ονομάζονταν και «Πραξιδίκες» από τη μητέρα τους, ονομασία με την οποία είχε αφιερώσει ο Μενέλαος τα αγάλματά του στο Γύθειο.

Άλλοτε πάλι Πραξιδίκες ονομάζονταν οι αδελφές Αλαλκομενία, Θελξιόνοια και Αυλίς, κόρες του Ωγύγη. Στην Αλίαρτο οι «Πραξιδίκες» λατρεύονταν ως θεότητες και είχαν τον δικό τους ναό, όπως μας πληροφορεί ο Παυσανίας (Η΄ 15, 3). Σύμφωνα με τον Στέφανο τον Βυζάντιο, μια κόρη του Ωγύγη με το όνομα Πραξιδίκη έγινε σύζυγος του Τρέμιλου ή Τρεμίλη, με τον οποίο έκανε τέσσερις γιους: τον Τλω, τον Ξάνθο, τον Πίναρο και τον Κράγο. Ο Τλως ίδρυσε μια πόλη στη Λυκία και της έδωσε το όνομά του. Το ίδιο έκαναν και οι τρεις αδερφοί του, ιδρύοντας τις πόλεις Ξάνθο, Πίναρα και Κράγο αντιστοίχως. Ο Κράγος θα μπορούσε να ταυτιστεί με τον άνδρα της Μιλύης, της αδερφής του Σολύμου, που ήταν παιδιά του Δία (ή του Άρη) και της νύμφης Χαλδήνης ή Καλχηδονίας.

* Η Πραξιδίκη έδωσε το όνομά της σε ένα μικρό δορυφόρο του πλανήτη Δία.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
Το **Εκατό Μέρες στο Παλέρμο** (ιταλικά:"Cento Giorni a Palermo") είναι βιογραφική ταινία του 1984 γαλλο-ιταλικής παραγωγής σε σκηνοθεσία του Τζουζέπε Φεράρα και σενάριο του Τζουζέπε Τορνατόρε. Πρωταγωνιστούν ο Λίνο Βεντούρα και η Τζουλιάνα Ντε Σίο.

Η ταινία περιγράφει τις τελευταίες 100 μέρες της ζωής του Στρατηγού των Καραμπινιέροι Κάρλο Αλμπέρτο Ντελα Κιέζα, που δολοφονήθηκε από εκτελεστές της Κόζα Νόστρα στο Παλέρμο στις 3 Σεπτεμβρίου 1982.

Υπόθεση
-------

Ο Μπόρις Τζουλιάνο, επικεφαλής της πτητικής ομάδας στο Παλέρμο, σκοτώθηκε το πρωί στις 21 Ιουλίου 1979 σε ένα μπαρ από έναν μοναχικό δολοφόνο. Ο Τσεζάρε Τερανόβα, δικαστής έρευνας του δικαστηρίου του Παλέρμο, σκοτώθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 1979, κάτω από το σπίτι του, μαζί με τον στρατηγό της δημόσιας ασφάλειας Λένιν Μανκούσο.

Ο Πιερσάντι Ματαρέλα, πρόεδρος της Περιφέρειας της Σικελίας στις 6 Ιανουαρίου 1980, κάτω από το σπίτι του, ενώ βρισκόταν στο αυτοκίνητο με τη σύζυγό του και τα δύο παιδιά του. Γκαετάνο Κόστα, δικαστής στο Δικαστήριο του Παλέρμο, στις 6 Αυγούστου 1980. Μετά τη δολοφονία του περιφερειακού γραμματέα της PCI Πίο Λα Τόρρε, και του συνεργάτη του Ροζάριο Ντι Σάλβο, το κράτος στέλνει στη Σικελία τον νέο Νομάρχη του Παλέρμο, τον Στρατηγό των Καραμπινιέρι Κάρλο Αλμπέρτο Ντελα Κιέζα. ο οποίος ήταν ο πρωταγωνιστής στη μάχη κατά της τρομοκρατίας.

Ο Στρατηγός Ντελα Κιέζα εγκαθίσταται στη Σικελία, αλλά συνειδητοποιεί αμέσως ότι η κατάσταση στο Παλέρμο είναι πιο λεπτή από ποτέ: κανείς, ξεκινώντας από το ίδιο το κράτος, φαίνεται να θέλει να τον βοηθήσει, το τηλέφωνο του γραφείου του δεν κουδουνίζει ποτέ, οι πλήρεις δυνάμεις που ζήτησε αποκαλύπτουν μόνο μια υπόσχεση και η άφιξή του στην πρωτεύουσα της Σικελίας αυξάνει το μακρύ μονοπάτι των εγκλημάτων του πολέμου της μαφίας.

Παρά τις συνεχείς παγίδες και τις πολυάριθμες απειλές κατά της ζωής του, ο Στρατηγός προχωρά, βοηθούμενος από πολύ λίγους
συνεργάτες, συμπεριλαμβανομένου του Λοχαγού των Καραμπινιέρι Φοντάνα, γνωστού του δώδεκα χρόνια νωρίτερα, από την οικογένειά του και από τη νεαρή σύζυγό του Εμανουέλα Σέτι Καράρο, με την οποία θα παντρεύτει στις 12 Ιουλίου 1982. Καταργήθηκε από τους στενότερους συνεργάτες του και έγινε άβολος για πολλούς ,αφού εκανε μια αμφιλεγόμενη συνέντευξη με τον Τζόρτζιο Μπόκα, ο Στρατηγός μαζί με τη σύζυγό του και τον αστυνομικό συνοδό του Ντομένικο Ρούσο θα πέσει σε μια ενέδρα θάνατου στις 3 Σεπτεμβρίου 1983 με αποτελέσμα τον θάνατο και των τριών επιβαίνοντων στο λευκό autobianchi του Στρατηγού, μόλις εκατό μέρες από την άφιξη του στο Παλέρμο.

Διακρίση
--------

* Νταβίντ ντι Ντονατέλο Καλύτερου Β' Ανδρικού ρόλου

Διανομή ρόλων
-------------

* Λίνο Βεντούρα ως Στρατηγός Ντε λα Κιέζα
* Τζουλιάνα Ντε Σίο ως Εμμανουέλα Σέτι Καρράρο
* Λίνο Τροίσι ως Πίνο λα Τόρρε
* Στεφάνο Σάττα Φλόρες ως Διοικητής Φοντάνα
* Αρνόλντο Φόα ως Βιρτζίνιο Ρονιόνι

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Τσεχικά) *Česko-Slovenská filmová databáze*. 2001.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Εκατό μέρες στο Παλέρμο*   στην IMDb

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
* Πύλη:Ιταλία
 |

 |
Το σήμα της ομάδας
Η **Κάισερισπορ** είναι αθλητικός σύλλογος της Τουρκίας. Ιδρύθηκε το 1966 και βρίσκεται στην Καισάρεια (τούρκικα: Κάισερι). Από το 1966 μέχρι το 2004, όνομα του συλλόγου ήταν το *Κάισερι Ερσιγιέσπορ*. Η ομάδα έχει το ψευδώνυμο *Το Αστέρι της Ανατολής*.

Την περίοδο 2009-2010 τερμάτισε στην 8η θέση χάνοντας έτσι μια θέση στο Γιουρόπα Λιγκ. Έχει καταφέρει τουλάχιστον 6 συνεχόμενες φορές να συμμετάσχει στο Γιουρόπα Λιγκ: 2004-2005, 2005-2006, 2006-2007, 2007-2008, 2008-2009.

Ιστορία
-------

Το 1965, ο Orhan Şefik Apak, τότε πρόεδρος της Τουρκικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου, ζήτησε από τις πόλεις της Τουρκίας να συνενώσουν της ερασιτεχνικές τους ομάδες σε έναν ποδοσφαιρικό όμιλο που θα εκπροσωπεί την κοινότητά τους. Οι νέοι σύλλογοι θα αγωνίζονταν στην νεοσυσταθείσα 2.Lig (Δεύτερη Κατηγορία). Μετά από αρκετές συναντήσεις, οι αντιπρόσωποι της πόλης συνένωσαν τις Ερσιγιέσπορ (Erciyesspor), Σανάγισπορ (Sanayispor), και Ορτααναντολούσπορ (Ortaanadoluspor) για να προκύψει η Κάισερισπορ. Ο όμιλος υπέβαλε τα απαραίτητα έγγραφα και ιδρύθηκε επίσημα ως Κάισερισπορ την 1η Ιουλίου 1966.

Στάδιο
------

Το Στάδιο της Κάισερισπορ δεν είναι το επίσημό της καθώς το χρησιμοποιεί η Εθνικής Τουρκίας. Ονομάζεται *Καντίρ Χάς Στάντουμ* και έχει χωρητικότητα 32.649 θέσεων. Το συγκεκριμένο γήπεδο θα φιλοξενήσει τον τελικό του EURO 2016. Άνοιξε τις Πύλες του τον Μάρτιο του 2009 και κόστισε 68.000.000 Τούρκικες Λίρες. Το κανονικό γήπεδο της Κάισερισπορ θα γίνει σε λίγα χρόνια και θα ονομάζεται *Ατατούρκ Σπόρτ Κόμπλεξ*, 33.000 θέσεων. Επίσης θα είναι και γήπεδο της Κάισερι Ερσιγιέσπορ.

Τίτλοι-Διακρίσεις
-----------------

* **Τούρκικο Κύπελλο**
* 2008

* **Σούπερ Κάπ**
* 2008 (Βγήκε Δεύτερη, επειδή έχασε στον Τελικό)

* **Κύπελλο Ιντερτότο**
* 2006

* **Τούρκικη Σόυπερ Λίγκα**
* Βγήκε 5η της Περιόδους (2005-2006),(2006-2007),(2007-2008).

Επίσημη Ιστοσελίδα
------------------

* Η Επίσημη Ιστοσελίδα της Κάισερισπορ
Ο **Υάκινθος Μακρυποδάρης** (ουγγρικά: Jácint Ferenc Makripodári‎‎, λατινικά: Hyacinthus Macripodarius‎‎, μολδαβικά: Giacinto Ischiota) ήταν Έλληνας λόγιος και Δομινικανός καλόγηρος. Ήταν Δομινικανός ιεραπόστολος στη Μολδαβία και επίσκοπος των Σκοπίων (1645 - 1649). Τα κηρύγματα του είχαν μεγάλη επιτυχία τόσο στα Ελληνικά όσο και στα Ιταλικά.

Βιογραφία
---------

Ο Υάκινθος Μακρυποδάρης ήταν Έλληνας γεννημένος στη Χίο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1610. Η οικογένειά του ήταν Καθολική από το 1632 έως το 1636 σπούδασε σε θεολογική σχολή στο Παρίσι. Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του, ο Μακρυποδάρης γύρισε στην πατρίδα του, όπου έγινε ιερέας και άρχισε να μοιράζεται τις γνώσεις του σε Δομινικανά μοναστήρια.

Αρκετά χρόνια αργότερα, ο Μακρυποδάρης μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη, όπου σύντομα έγινε αντιπρόσωπος των Δομινικανών μοναστηριών. Τα κηρύγματα του είχαν μεγάλο επίτευγμα τόσο στα Ελληνικά όσο και στα Ιταλικά. Το 1645 ο Μακρυποδάρης έγινε ο εξομοιωτής ενός Γερμανού απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη, έτσι ο σύνδεσμος και η υποστήριξη βοήθησαν τελικά την καριέρα του περαιτέρω.

Ο Μακρυποδάρης ορίστηκε επομένως ως θεματοφύλακας του Έστεργκομ το 1645. Ταξίδεψε στη Βιέννη όπου ο Φερδινάνδος Γ΄, τον όρισε ως τον επίτιμο επίσκοπο των Σκοπίων, μια θέση που κατείχε από τις 29 Ιουλίου 1645 έως 1649. Αργότερα μετακόμισε στη Μολδαβία το 1646, όπου έμεινε στην τότε πρωτεύουσα της, το Ιάσιο. Το 1658 διορίστηκε από τον Λεόπολδο Α΄ ως επίσκοπο του Σέγκεντ μέχρι τις 2 Μαΐου 1668. Στη συνέχεια ο Μακρυποδάρης μετακόμισε στη Τρνάβα, όπου διορίστηκε βοηθός επίσκοπος. Ο Μακρυποδάρης πέθανε το 1672 σε ηλικία 71 ή 72 ετών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  macrip.
2. ↑  szeg.
3. 1 2 3 4  Tóth, István György. *Missions and Missionaries among the Csángó Hungarians in Moldova in the 17th Century* (PDF). σελίδες 145–147.
4. 1 2  Bahlcke, Joachim (2005). *Ungarischer Episkopat und österreichische Monarchie: Von einer Partnerschaft zur Konfrontation(1686-1790)*. Franz Steiner Verlag. σελίδες 104–105. ISBN 3515087648.
5. ↑  Dominicans. Provincia romana (1942). *Memorie domenicane, Volumes 59-63*. Convento di S Maria Novella. σελ. 35.
Η **Γέφυρα των Βυρσοδεψών** (στα αλβανικά: **Ura e Tabakëve**) είναι πέτρινο γεφύρι, που βρίσκεται κοντά στο Τέμενος των Βυρσοδεψών, στα Τίρανα και ένωνε τις δύο πλευρές του ρέματος Λάνε (Lanë). Το όνομά της προέρχεται από τα βυρσοδεψία που βρίσκονταν στην περιοχή.

Κατασκευάστηκε το 18ο αιώνα και έχει μήκος 8 μέτρα, ύψος 3,5 μέτρα και πλάτος 2,5 μέτρα. Βρισκόταν στο δρόμο που ένωνε τα Τίρανα με τη Δίβρη και τη χρησιμοποιούσαν αγρότες και κτηνοτρόφοι για να κατέβουν στην πόλη και να πουλήσουν την παραγωγή και τα ζώα τους. Μετά τη δεκαετία του 1930 και την εκτροπή του Λάνα εγκαταλείφθηκε. Αποκαταστάθηκε το 1990 και σήμερα χρησιμοποιείται από τους πεζούς.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  *Wiki Loves Monuments monuments database*. 6  Νοεμβρίου 2017. tools.wmflabs.org/heritage/api/api.php?action=search&format=json&srcountry=al&srlang=sq&srid=TR146.
2. ↑
Η **Γέφυρα Μπέσκα** (σερβικά: Мост код Бешке, σερβικά λατινικά: *Most kod Beške*) διασχίζει τον ποταμό Δούναβη κοντά στην Μπέσκα της Σερβίας, στον Αυτοκινητόδρομο Α1, που αποτελεί τμήμα της Ευρωπαϊκής οδού 75. Αποτελείται από δύο πανομοιότυπες κατασκευές προεντεταμένου σκυροδέματος. Η πρώτη ολοκληρώθηκε το 1975, και η δεύτερη το 2011. Με μήκος 2,205 μέτρα, είναι η μεγαλύτερη γέφυρα που διασχίζει τον Δούναβη.

Η πρώτη γέφυρα σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Μπράνκο Ζεζέλι, που σχεδίασε επίσης την Αίθουσα 1 της Έκθεσης του Βελιγραδίου, την Γέφυρα Ζεζέλι και τον σταθμό Προκόπ. Χτίστηκε από την Mostogradnja από το 1971 έως το 1975. Βομβαρδίστηκε διπλά και καταστράφηκε εν μέρει από τον Βομβαρδισμό της Σερβίας από το NATO στις 1 και 21 Απριλίου του 1999, αλλά επισκευάστηκε προσωρινά λίγο μετά από τον βομβαρδισμό, και επανάνοιξε στις 19 Ιουλίου του 1999, ως ένα σημαντικό τμήμα της Ευρωπαϊκής οδού 75.

Μια δίδυμη νέα γέφυρα για την βόρεια κυκλοφορία χτίστηκε δεξιά, δίπλα στην παλιά ανάμεσα στο 2008 και το 2011, από μια κοινοπραξία υπό την αρχηγία της Αυστριακής Alpine Bau, και εγκαινιάστηκε στις 3 Οκτωβρίου του 2011. Μετά τα εγκαίνιά της, η παλιά γέφυρα έκλεισε για επανακατασκευή, και δόθηκε στην κυκλοφορία τον Αύγουστο του 2014. Το συνολικό κόστος των έργων ήταν 33.7 εκατομμύρια €, και χρηματοδοτήθηκε από ένα δάνειο του EBRD.

Η γέφυρα έχει ένα γεμάτο προφίλ αυτοκινητόδρομου, έχοντας δύο λωρίδες κυκλοφορίας, λωρίδα έκτακτης ανάγκης και δύο λωρίδες για πεζούς.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Otvaranje mosta Beška». Blic. 3 Οκτωβρίου 2011.
2. ↑  «Ubrzo rešenje za most kod Beške» (στα Σερβικά). Ραδιοτηλεόραση της Σερβίας. 11 Ιανουαρίου 2013. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
3. ↑  «Od nedelje bez saobraćaja na starom mostu Beška» (στα Σερβικά). Blic. 9 Ιουλίου 2014. .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
* 
* Εναέριο βίντεο της γέφυρας Μπέσκα
Οι **Διαβολογυναίκες** (γαλλικά: Les Diaboliques), είναι αστυνομικό ψυχολογικό θρίλερ του 1955 Γαλλικής παραγωγής σε σκηνοθεσία Ανρί-Ζωρζ Κλουζό. Πρωταγωνιστούν οι Σιμόν Σινιορέ, Βέρα Κλουζό, Σαρλ Βανέλ και ο Πωλ Μορίς.

Πλοκή
-----

Δύο γυναίκες , η σύζυγος Κριστίνα (Βέρα Κλουζό) κι η ερωμένη Νικόλ (Σιμόν Σινιορέ), αποφασίζουν να δολοφονήσουν τον άντρα που έχει κάνει δύσκολη τη ζωή τους.
O Μισέλ (Πολ Μορίς), ένας αντιπαθητικός, και δεσποτικός άντρας, συμπεριφέρεται με τέτοιο απαράδεκτο τρόπο που η δολοφονία του μοιάζει απόλυτα αιτιολογημένη. 
Το σχολείο του οποίου είναι ιδιοκτήτης και διευθυντής έχει ολιγοήμερες διακοπές, τις οποίες εκμεταλλεύονται οι δύο γυναίκες για να εφαρμόσουν το σχέδιό τους. Τον παρασύρουν στην ιδιωτική κατοικία της Νικόλ όπου τον δολοφονούν, ποτίζοντάς τον με υπνωτικό και πνίγοντας τον στην μπανιέρα. 
Επιστρέφουν στο σχολείο με το πτώμα κι εκμεταλλευόμενες την αργία το ρίχνουν στην πισίνα. 
Όμως μερικές μέρες μετά όταν η πισίνα αδειάζει για να καθαριστεί δεν υπάρχει πια πτώμα. 
Συγχρόνως, ένας μαθητής επιμένει ότι έχει δει τον διευθυντή, ενώ το καθαριστήριο στέλνει πίσω, καθαρό και σιδερωμένο το κουστούμι που φορούσε τη βραδιά που δολοφονήθηκε Τα πράγματα περιπλέκονται ακόμα περισσότερο όταν στην αναμνηστική σχολική φωτογραφία, στο φόντο φαίνεται το πρόσωπο του δολοφονηθέντος άντρα.

Η θρησκόληπτη και υστερική Κριστίνα αρχίζει να καταρρέει και η εύθραυστη υγεία της κλονίζεται, ενώ η Νικόλ προσπαθεί να βρει κάποια άκρη παραμένοντας ψύχραιμη και καπνίζοντας συνεχώς.

Διανομή ρόλων
-------------

* Σιμόν Σινιορέ ως Νικόλ
* Βέρα Κλουζό ως Κρίστινα
* Πωλ Μορίς ως Μισέλ
* Σαρλ Βανέλ ως Αλφρέντ

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Οι Διαβολογυναίκες*   στην IMDb

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
 |

 |