recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Άγιος Σεβαστιανός** είναι χριστιανός άγιος και μάρτυρας. Λέγεται ότι θανατώθηκε κατά τη διάρκεια του διωγμού των Χριστιανών που έκανε ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Διοκλητιανός. Συχνά απεικονίζεται στην τέχνη και τη λογοτεχνία δεμένος σε ένα δέντρο και καρφωμένος με βέλη. Αυτή είναι η πιο κοινή ζωγραφική απεικόνιση του αγίου. Ωστόσο, σύμφωνα με έναν θρύλο, ο ίδιος διασώθηκε και θεραπεύθηκε από την αγία Ειρήνη της Ρώμης (συζύγου του αγίου Καστούλου). Λίγο αργότερα επέκρινε το πρόσωπο του Διοκλητιανού και ως εκ τούτου χτυπήθηκε με ρόπαλα μέχρι θανάτου.

Η παλαιότερη καταγραφή των λεπτομερειών του μαρτυρίου του Σεβαστιανού βρίσκεται στη *Χρονογραφία του 354*, όπου αναφέρεται ως μάρτυρας που τιμάται στις 20 Ιανουαρίου. Μνημονεύεται επίσης από τον Αμβρόσιο επίσκοπο Μεδιολάνων, τον 4ο αιώνα, σε κήρυγμά του (αριθμός 22) στον Ψαλμό 118 (*Βίβλο Ψαλμών*). Ο Αμβρόσιος δήλωσε ότι ο Σεβαστιανός ήρθε από το Μιλάνο και ότι είχε ήδη τιμηθεί εκεί εκείνη τη στιγμή. Θεωρείται ως άγιος των ανδρών, ειδικότερα των στρατιωτών και των αθλητών, που φορούν συχνά μετάλλιο του ως ευσεβής. Είναι κοινώς γνωστός ως «Πολιούχος των Αθλημάτων».

Η Καθολική Εκκλησία τιμά την μνήμη του στις 20 Ιανουαρίου και η Ορθόδοξη στις 18 Δεκεμβρίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Calendarium Romanum». (λατινική γλώσσα) *Calendarium Romanum Generale (1969)*. Typis Polyglottis Vaticanis Publisher. Βατικανό. 1969. σελ. 23.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 316750721
* GND: 118612492
* BNF: cb11950558k (data)
* NKC: js20060120113

 |

 |
Ο **Φράνκλιν Πηρς Άνταμς** (αγγλ. *Franklin Pierce Adams*, 15 Νοεμβρίου 1881 – 23 Μαρτίου 1960) ήταν Αμερικανός δημοσιογράφος]], γνωστός και με τα αρχικά του **F.P.A.**. Απέκτησε μεγάλη φήμη χάρη στον έξυπνο λόγο και την ευστροφία του, κυρίως από τη στήλη του «The Conning Tower» στις εφημερίδες *New York Tribune*, *New York World*, *New York Herald Tribune* και τέλος στη *New York Post*, έως το 1941. Επίσης, ξεχώρισε με τις τακτικές συμμετοχές του στη ραδιοφωνική εκπομπή «Information Please», ενώ έγραψε και πολλά ελαφρά στιχουργήματα.

Ο Άνταμς γεννήθηκε στο Σικάγο ως Φράνκλιν **Λέοπολντ** Άνταμς και ήταν γιος των Γερμανοεβραίων μεταναστών Μόζες και Κλάρα Σλόσμπεργκ-Άνταμς Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Harap, Louis (1987). *Dramatic Encounters*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. Contributions in Ethnic Studies, No. 20. Westport, Connecticut: Greenwood Press. σελίδες 49. ISBN 0-313-25388-9 – μέσω Internet Archive.

Πηγές
-----

* Tο λήμμα «Άνταμς Φράνκλιν Πιέρς» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 807 (με φωτογραφία)
Η **TradeWinds** είναι η μεγαλύτερη υπηρεσία ναυτιλιακών ειδήσεων στον κόσμο, η οποία διατηρεί ιστοσελίδα με διαδικτυακές ειδήσεις και μια έντυπη εβδομαδιαία εφημερίδα, που καλύπτει τα νέα της ναυτιλίας. Η TradeWinds ανήκει στον όμιλο DN Media Group και έχει την έδρα της στο Όσλο. Διαθέτει επίσης γραφείο στο Λονδίνο, στη Wood Street.

Η TradeWinds ασχολείται με τη ναυτιλιακή ατζέντα για πάνω από 25 χρόνια και καλύπτει όλες τις πτυχές της ναυτιλίας, εστιάζοντας ιδιαίτερα σε ειδήσεις που αφορούν τους πλοιοκτήτες και την εμπορική πλευρά του κλάδου. Η κάλυψη περιλαμβάνει νέες κατασκευές, δραστηριότητες πώλησης και αγοράς, ναύλωση, ανακύκλωση, αλλά και ναυτασφαλιστικά ατυχήματα και πειρατεία.

Η TradeWinds διαθέτει δημοσιογράφους πλήρους απασχόλησης με έδρα τη Σαγκάη, τη Σιγκαπούρη, το Νέο Δελχί, την Αθήνα, το Όσλο, το Στάμφορντ του Κονέκτικατ και το Λονδίνο.

Διαθέτει επίσης ηλεκτρονικό αρχείο που περιλαμβάνει ιστορικές ειδήσεις για τη διεθνή ναυτιλία.

Το 2000, το TradeWinds δημιούργησε την ηλεκτρονική έκδοση του περιοδικού, το οποίο ενημερώνεται συνεχώς από τη Σιγκαπούρη, το Λονδίνο και το Στάμφορντ. Η εφαρμογή TradeWinds App κυκλοφόρησε το 2012 και είναι διαθέσιμη τόσο σε iOS όσο και σε Android.

Εκδηλώσεις
----------

Η TradeWinds οργανώνει επίσης την εκδήλωση "TradeWinds Shipowners Forum", στο πλαίσιο της οποίας πραγματοποιείται και το τακτικό ναυτιλιακό συνέδριο Ποσειδώνια.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «TradeWinds Global Shipping News». Marine Pilots. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2023.
2. ↑  «Contact Us». Tradewinds. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2023.
3. ↑  Kratka, Lenka (2015). *A History of the Czechoslovak Ocean Shipping Company, 1948–1989*. Ibidem-Verlag. σελ. 141. ISBN 9783838206660.
4. ↑  «TradeWinds to Host Keynote Forum at Posidonia». Maritime Executive. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2023.
Ο **Δημήτρης Φαφαλιός** είναι Έλληνας εφοπλιστής.

Βιογραφία
---------

Είναι γιος του εφοπλιστή Ιωάννη Φαφαλιού από το Βροντάδο της Χίου. Σπούδασε ναυπηγός στο Πανεπιστήμιο Newcastle και απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών στο Ocean Systems Management από το MIT.

Είναι πρόεδρος της ναυτιλιακής εταιρείας Fafalios Ltd. Το 2020 κατατάχθηκε στην 86η θέση στον κατάλογο με τους 100 ισχυρότερους ανθρώπους της ναυτιλίας από την Lloyd's List.

Είναι γραμματέας της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών και Πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Ανεξάρτητων Πλοιοκτητών Πλοίων μεταφοράς Χύδην Ξηρού Φορτίου (Intercargo).

Το 2023 αναγορεύθηκε Επίτιμος Διδάκτορας του Τμήματος Ναυτιλίας και Επιχειρηματικών Υπηρεσιών του Πανεπιστημίου Αιγαίου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Δημήτριος Φαφαλιός». slide2open. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2024.
2. ↑  «86 Dimitris Fafalios, Intercargo». Lloyd's List. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2024.
3. ↑  «Dimitris Fafalios». International Chamber of Shipping. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2024.
Ο **Γιάννης Γιοκαρίνης** (Πειραιάς, 22 Σεπτεμβρίου 1955) είναι Έλληνας τραγουδιστής και συνθέτης.

Βιογραφία
---------

Ο Γιάννης Γιοκαρίνης γεννήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου του 1955 στην Κοκκινιά. Οι σπουδές του είχαν ως αντικείμενο την κλασσική μουσική. 

Το 1968 έκανε τα πρώτα του βήματα στον χώρο της μουσικής παίζοντας πλήκτρα. Εκείνη την εποχή (’68-’80) πέρασε από αρκετά και ιστορικά πλέον, συγκροτήματα όπως οι ,"Αγάπανθος", "2002 GR", "Σκορπιός", "Hρακλής" και "Λερναία Ύδρα". Την πρώτη του εμφάνιση στην δισκογραφία την έκανε με το συγκρότημα "Σκορπιός" στον δίσκο "Ποπ Φέστιβαλ ’73". Το 1984 δισκογραφεί τον πρώτο προσωπικό του δίσκο με τίτλο "Φόρα Παρτίδα". Όλα αυτά τα χρόνια συνεργάστηκε με γνωστούς καλλιτέχνες όπως ο Βαγγέλης Γερμανός, ο Γιάννης Κούτρας, ο Σάκης Μπουλάς, η Αφροδίτη Μάνου, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, η Ελένη Βιτάλη, ο Χριστόφορος Κροκίδης.

Στις 3 Απριλίου του 2024 ο Γιάννης Γιοκαρίνης συνελήφθη από τις αστυνομικές αρχές, έπειτα από καταγγελία για κακοποίηση της συζύγου του.

Δισκογραφία
-----------

### Άλμπουμς

* 1984 – "Φόρα Παρτίδα"
* 1986 – "Αυτόγραφο"
* 1988 – "Γειάσου Και Σένα"
* 1989 – "Καινούργια Μέρα"
* 1989 – "Ε... Και Τι Έγινε!"
* 1991 – "Καλοκαιρινές Παρτίδες"
* 1993 – "Κάτσε Καλά..."
* 1996 – "Του Δρόμου Οι Αγάπες"
* 2007 – "Ναυαγός Μεσ' Την Αθήνα"
* 2019 – "Μεσημέρι... Στο Παράδεισο"
* 2021 – "Είμαι Ελεύθερος"

### Συλλογές

* 1991 – "Οι Επιτυχίες Του"
* 2008 – "Νοσταλγικός Του Rock 'N' Roll
* 2008 – "Τσικαμπούμ"
* 2008 – "Αχ, Ευλαμπία"
* 2010 – "Νοσταλγοί Του Rock 'N' Roll - 20 Μεγάλες Επιτυχίες

### Singles & EPs

* 2017 – "Τραλαλά"
* 2018 – "Το Σπουργίτι" (feat. Stavento)
* 2021 – "Δύσκολη Εποχή" (feat. Δημήτρης Σπυριδάκης)
* 2023 – "Α Να Χαθείτε"
* 2023 – "Το Τρένο Της Γραμμής"
Ο **Χουάν Πέδρο Χουλιάν Αγκίρε ι Λόπες δε Ανάγια** (ισπανικά: Juan Pedro Julián Aguirre y López de Anaya‎‎, 19 Οκτωβρίου 1781 – 17 Ιουλίου 1837) ήταν Αργεντινός επαναστάτης και πολιτικός.

Ο Αγκίρε γεννήθηκε στο Μπουένος Άιρες, στις 19 Οκτωβρίου 1781, από τους γονείς του Κριστομπάλ Αγκίρε Χορντενάνα Λέκουε και Μαρία Μανουέλα Ινοσένσια Λόπες Ανάγια ι Ρουίς Γκάμες. Συμμετείχε στους πολέμους κατά των βρετανικών στρατευμάτων το 1806/07, φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του λοχαγού. Το 1820, διετέλεσε για σύντομο χρονικό διάστημα προσωρινός Ανώτατος Διοικητής των Ηνωμένων Επαρχιών του Ρίο ντε λα Πλάτα και ήταν ο τελευταίος αξιωματούχος που κατείχε αυτόν τον τίτλο. Το 1824 ήταν υπουργός οικονομικών και το 1826 έγινε ο πρώτος πρόεδρος της νεοσύστατης εθνικής τράπεζας.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος αρχηγών κράτους της Αργεντινής

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6  «Juan Pedro Julián de Aguirre | Real Academia de la Historia». *dbe.rah.es*. Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2024.
2. 1 2 3 4 5  «Genealogía de Juan Pedro Aguirre y López de Anaya». *Geneanet* (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2024.
3. 1 2 3 4  «Juan Pedro Julián Aguirre y López de Anaya n. 19 Oct 1781 Buenos Aires, Virreinato del Río de la Plata,Argentina f. 17 Jul 1837 Buenos Aires, Argentina: geneaordonez». *www.geneaordonez.es*. Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2024.
Ο **Πρόεδρος του Μαυρίκιου** (γαλλικά: Président de la République de Maurice‎‎) είναι το ανώτερο αξίωμα στη Δημοκρατία του Μαυρίκιου και ο αρχηγός κράτους. Εκλέγεται από τα μέλη της Εθνοσυνέλευσης με πρόταση που καταθέτει ο Πρωθυπουργός. Καθώς το πολίτευμα στη χώρα είναι κοινοβουλευτική δημοκρατία, τα καθήκοντα του Προέδρου είναι εθιμοτυπικά. Η εκλογή του γίνεται από την Εθνοσυνέλευση, όπως ορίζεται από το Σύνταγμα του Μαυρίκιου. Η επίσημη κατοικία του είναι ο Προεδρικός Οίκος (State House). Ο Πρόεδρος πρέπει να είναι τουλάχιστον 40 ετών σε ηλικία και να μην ανήκει σε κανένα πολιτικό κόμμα. Από τις 2 Δεκεμβρίου 2019 πρόεδρος είναι ο Πριθβιράισινγκ Ρούπουν.

Καθήκοντα
---------

Εκτός από αρχηγός κράτους, ο Πρόεδρος είναι και αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων του Μαυρίκιου.

Σε περίπτωση θανάτου, παραίτησης ή απομάκρυνσης του Προέδρου, ο Αντιπρόεδρος - άντρας ή γυναίκα - αναλαμβάνει την προεδρία υπηρεσιακά. Σε περίπτωση αδυναμίας, θανάτου, παραίτησης ή καθαίρεσης και του Αντιπροέδρου, υπηρεσιακά την προεδρία αναλαμβάνει ο Ανώτατος Δικαστής του Μαυρίκιου.

Τον Δεκέμβριο του 2014 οι ψηφοφόροι καταψήφισαν τις προτάσεις να δοθούν επιπλέον εξουσίες στον Πρόεδρο.

Κατάλογος προέδρων
------------------

Κύριο λήμμα: Κατάλογος προέδρων του Μαυρίκιου

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Salaires revus pour ministres, députés et président» (στα γαλλικά). L'Express (Μαυρίκιος).. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουνίου 2013.
2. ↑  «The President of the Republic». Presidency website. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2015-05-08.. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουνίου 2015.
3. ↑  «Constitution of Mauritius». Government of Mauritius. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-03-05.. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουνίου 2015.
4. ↑  «Constitution of Mauritius». Government of Mauritius. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Σεπτεμβρίου 2015.. Ανακτήθηκε στις 23 Απριλίου 2013.
5. ↑
Η **Μπάχα Βεραπάς** (*Baja Verapaz*) είναι διαμέρισμα (διοικητική περιφέρεια) της Γουατεμάλας με πληθυσμό 299.476 κατοίκους (κατά την απογραφή του 2018) και πρωτεύουσα την πόλη Σαλαμά.

Η Μπάχα Βεραπάς περιέχει τον Βιότοπο Μάριο Ντάρι, διατηρώντας τη γηγενή χλωρίδα και πανίδα της περιοχής, ειδικά το απειλούμενο εθνικό πτηνό της Γουατεμάλας, το Γουατεμαλτέκικο Κετζάλ.

Δήμοι
-----

Το διαμέρισμα υποδιαιρείται στους εξής 8 δήμους:

1. Κουβούλκο
2. Γκρανάδος
3. Πουρουλιά
4. Ραβινάλ
5. Σαλαμά
6. Σαν Χερόνιμο
7. Σαν Μιγέλ Τσικάχ
8. Σαντα Κρους Ελ Τσολ

Παραπομπές
----------

1. ↑  Citypopulation.de Population of departments in Guatemala

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μπάχα Βεραπάς** |

* «Radio and Alta Verapaz, Guatemala», άρθρο του Don Moore με ενδιαφέρουσες πληροφορίες
Ο **Κόιντος Σουλπίκιος Μάξιμος** (*Quīntus Sulpicius Maximus*) (81/82 μ.Χ. – 94 μ.Χ.) ήταν νεαρός αρχαίος Ρωμαίος ποιητής, στο μνημείο του οποίου συγκαταλέγεται το μόνο γνωστό παράδειγμα νεανικών (λατινικά: *iuvenīlia)* του αρχαίου Ρωμαϊκού κόσμου.

Βίος
----

Επιμνημόσυνη στήλη
Ο νεαρός Κόιντος ήταν πιθανώς υιός ενός απελευθέρου που συνδέεται με το Γένος των Σουλπικίων (*gēns Sulpicia*) και το 94 συμμετείχε σε αγώνα ποίησης, μέρος της τρίτης έκδοσης των Καπιτωλίων (*Lūdī Capitōlīnī*). Ο Δομιτιανός ίδρυσε τους αγώνες το 86 για να εορτάσει την αποκατάσταση του Ναού του Διός Αρίστου Μεγίστου (*Aedēs Iovis Optimī Maximī Capitōlīnī*).

Το αγώνισμα του Κοΐντου ήταν στην κατηγορία αυτοσχεδιασμού στην οποία οι ανταγωνιστές συνέθεσαν ποιήματα για τον μύθο του Φαέθοντος στην αρχαία ελληνική. Το ποίημα του Κοΐντου σώζεται επί επιμνημόσυνης στήλης η οποία αρχικώς τοποθετείτο στην Πύλη της Σαλάριας αλλά, διότι κατεδαφίσθηκε το 1921, βρίσκεται πλέον στα Μουσεία Καπιτωλίου.

Σύμφωνα με την επιγραφή πάνω στην στήλη, ο 12χρονος Κόιντος απεβίωσε λίγο μετά τον αγώνα λόγω υπερβολικής δουλειάς.

Κείμενο
-------

* IGUR III 1336

Μελέτες
-------

* The Boy Poet Sulpicius: A Tragedy of Roman Education, J. Raleigh Nelson, The School Review, Vol. 11, No. 5 (May, 1903), pp. 384–395
* The First-Century Inscription of Quintus Sulpicius Maximus: An Initial Catalogue of Lexical Parallels with the New Testament, Brian J. Wright, Bulletin for Biblical Research 27.1 (2017) pp. 53–63

Παραπομπές
----------

1. ↑  Τέοντορ Μόμσεν: *Römisches Staatsrecht*. Band 3, 1. 3. Auflage. Leipzig 1887, S. 789 Anm. 6.
2. ↑  Goldschmidt, Nora· Graziosi, Barbara (2018). *Tombs of the Ancient Poets: Between Literary Reception and Material Culture*. Oxford University Press. σελ. 83. ISBN 9780198826477.
3. ↑  Beard, Mary. «The 'pushy parent' syndrome in ancient Rome». *BBC News*. Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2024.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 304920446
* LCCN: n2018044215
* ISNI: 0000 0004 1632 8035
* GND: 102406863
* SUDOC: 098565486

 |

 |
Ο **Αουγκούστιν Γούκος** (πολωνικά: Augustyn Łukosz, 17 Αυγούστου 1884 – 27 Οκτωβρίου 1940) ήταν Πολωνός εθνικός ακτιβιστής και σοσιαλιστής πολιτικός. Ήταν μέλος του Πολωνικού Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος, του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος που δραστηριοποιούταν μεταξύ της πολωνικής μειονότητας στην Πρώτη Τσεχοσλοβακική Δημοκρατία. Το 1935, ο Γούκος ίδρυσε το Πολωνικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (ΠΣΚ).

Βιογραφία
---------

Μετά την αποφοίτησή του από το λύκειο στη Στονάβα, ο Γούκος εργάστηκε ως ανθρακωρύχος σε ένα ορυχείο στην Κάρβινα και αργότερα ως σιδηροδρομικός υπάλληλος, εργαζόμενος ως χειριστής διακοπτών στο σιδηροδρομικό σταθμό στο Γουόνκι Ναντ Όλζα. Ο Γούκος ήταν ήδη στα νιάτα του, συμμετείχε στο εργατικό κίνημα, και έγινε μέλος του Πολωνικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Γαλικίας (PPS-DG) και αργότερα του Πολωνικού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Μετά τη διαίρεση της Σιλεσίας του Τσιέσιν, έμεινε στην Τσεχοσλοβακία, όπου συνίδρυσε το Πολωνικό Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα (ΠΣΚ). Εκπροσώπησε τη φατρία της που ήταν αντίθετη στη συνεργασία με τους κομμουνιστές. Ο Γούκος συνέβαλε στο περιοδικό του ΠΣΚ *Robotnik Śląski* (Σιλεσιανός Εργάτης) και συνίδρυσε την Πολωνική Εκπαιδευτική-Αθλητική Ένωση «Σίλα» στο Τσέσκι Τσέσιν.

Τον Αύγουστο του 1934 διαγράφηκε από το ΠΣΚ λόγω των ιδεολογικών διαφορών με την ηγεσία του κόμματος. Υποστήριξε τη συνεργασία με τις υπόλοιπες πολωνικές οργανώσεις στην Τσεχοσλοβακία, ενώ η ηγεσία του ΠΣΚ ακολούθησε τη συνεργασία με τους Τσέχους σοσιαλδημοκράτες.

Από τον Μάρτιο έως τον Ιούλιο του 1935 επιμελήθηκε το όργανο τύπου του ΠΣΚ*,* *Naprzód* (Εμπρός). Μετά την προσάρτηση της περιοχής Ζαόλζιε στην Πολωνία το 1938, ο Πρόεδρος Ιγκνάτσι Μοστσίτσκι τον διόρισε βουλευτή του κοινοβουλίου της Σιλεσίας, όπου ο Γούκος ήταν βουλευτής μέχρι το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1938 του απονεμήθηκε ο Σταυρός του Αξιωματικού του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας.

Κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής, ο Γούκος μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Σκροχοβίτσε, κοντά στην Οπάβα. Στις 16 Απριλίου 1940, μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Νταχάου και αργότερα στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μαουτχάουζεν-Γκούζεν, όπου πέθανε από εξάντληση στις 27 Οκτωβρίου 1940.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Polski Słownik Biograficzny Polskiej Akademii Nauk. *Instytut Historii im.* *Tadeusza Manteuffla PAN*. Κρακοβία



1. ↑  Gawrecki, Dan (2000). «Polské politické strany v Habsburské monarchii a v Československé republice». Στο: Pavel Marek. *Přehled politického stranictví na území českých zemí a Československa v letech 1861–1998* (στα Τσεχικά). Olomouc: Katedra politologie a evropských studií FFUP. σελ. 242. ISBN 80-86200-25-6.
2. 1 2 3 4  «Někteří uvěznění: Augustyn Łukosz (17.8.1884, Stonava – 27.10.1940, Mauthausen)». *Moravskoslezský kraj. Koncentrační tábor, Skrochovice.* (στα Τσεχικά). Smírčí kříže.cz. Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2012.
3. 1 2  Marcoń, Witold (September 2012). «Sylwetki trzech posłów zaolziańskich do Sejmu Śląskiego w Katowicach» (στα pl). *Zwrot*: 38–39.
Κουλουράς με προθήκη
Κουλουράς με τάβλα
Ο **Κουλουρτζής** ή **κουλουράς** ή **σιμιτζής** είναι ένας υπαίθριος μικροπωλητής ο οποίος πουλάει κουλούρια (στα Τούρκικα «σιμίτ»).

Στην Ελλάδα και στην Τουρκία, οι κουλουρτζήδες συχνάζουν σε μέρη όπου περνά πολύς κόσμος, συνήθως σε κεντρικά σημεία πόλεων, για να πουλήσουν τα κουλούρια τους.  Μεταφέρουν τα κουλούρια είτε σε μεγάλα καλάθια, είτε σε τάβλες πάνω στις οποίες είναι τακτοποιημένα τα κουλούρια και τα πωλούν είτε κατευθείαν από αυτά είτε από γυάλινες, τροχήλατες προθήκες, όπως φαίνεται στις εικόνες. 

Ο κουλουρτζής, όπως και ο καστανάς, είναι ένας από τους λίγους πλανόδιους που δεν έχουν εκλείψει σήμερα, όπως ο λούστρος, ο στραγαλατζής, ο παγοπώλης, ο παγωτατζής, ο εφημεριδοπώλης, ο λεμοναδοπώλης κλπ , που αν ήδη δεν έχουν εκλείψει, τείνουν να εκλείψουν. 

Το κύριο εμπόρευμά τους είναι το κουλούρι Θεσσαλονίκης, με δακτυλιοειδές σχήμα και πολύ σουσάμι. Χαρακτηριστική είναι η προτροπή των κουλουρτζήδων («Φρέσκα ξεροψημένα κουλούρια») για να αγοράσει κανείς το προϊόν τους, καθώς και η μεταφορά με το κεφάλι, όταν έχουν τα κουλούρια σε τάβλα. 

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κουλουρτζής** |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ένας κόσμος που έφυγε: Κουλουρτζής[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Από το άρθρο της Χριστίνας Σεμερτζάκη, με τίτλο: «Μιλούν οι βιοπαλαιστές: Ο δρόμος έχει τη δική του ιστορία…» στην Εφημερίδα Το Καρφί, 5 Απριλίου 2015.
3. ↑  Από το άρθρο του Γιάννη Μάνταλου, με τίτλο «Ξεχασμένα επαγγέλματα που αντέχουν στον χρόνο[*νεκρός σύνδεσμος*]» στην ιστοσελίδα: protoplano.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ένας κόσμος που έφυγε: Κουλουρτζής[*νεκρός σύνδεσμος*].
* Ξεχασμένα επαγγέλματα που αντέχουν στον χρόνο[*νεκρός σύνδεσμος*].
* Μιλούν οι βιοπαλαιστές: Ο δρόμος έχει τη δική του ιστορία….
* Μικρός κουλουρτζής μπροστά σε πινακίδα της SOCONY/ΠΗΓΑΣΟΣ το 1947 Αρχειοθετήθηκε 2016-03-06 στο Wayback Machine..
Το **Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (ΤΕΦΑΑ) Σερρών** ανήκει στην Σχολή Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Σκοπός του ΤΕΦΑΑ είναι να εμφυσήσει στους φοιτητές του αλλά και στους πολίτες τις αρχές και αξίες της επιστήμης της φυσικής αγωγής καθώς και τα ιδεώδη του αθλητισμού και της ευγενούς άμιλλας. Επιπλέον, οφείλει να παρέχει στους πτυχιούχους τα απαραίτητα εχέγγυα για την επιστημονική και επαγγελματική τους σταδιοδρομία.

Ιστορία
-------

Το Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού Σερρών ιδρύθηκε το 1985 και το 2005 έγινε ανεξάρτητο Τμήμα.
Με το ΠΔ 98/2013 του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων εντάχθηκε στην Σχολή Επιστήμης και Φυσικής Αγωγής Α.Π.Θ.

Προσωπικό
---------

Το Διδακτικό και Ερευνητικό Προσωπικό (Δ.Ε.Π.) της σχολής είναι 27 άτομα (Καθηγητές, Αναπληρωτές Καθηγητές, Επίκουροι Καθηγητές, Λέκτορες). Επίσης το έργο των Καθηγητών συνεπικουρούν 2 Επιστημονικοί Συνεργάτες της Σχολής. Τέλος άλλα 4 άτομα απασχολούνται ως διοικητικοί υπάλληλοι.

Εγκαταστάσεις
-------------

Το Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού Σερρών στεγάζεται στο Διδακτήριο στον Άγιο Ιωάννη Σερρών.

### Αθλητικές Δραστηριότητες

Πραγματοποιούνται στις εγκαταστάσεις του ΤΕΦΑΑ δίπλα στο Δημοτικό Στάδιο Σερρών που περιλαμβάνουν:

* Κλειστό Γυμναστήριο Ενόργανης Γυμναστική
* Κλειστό Γυμναστήριο Αθλοπαιδιών

Επιπλέον, χρησιμοποιούνται:

* Δημοτικό Στάδιο Σερρών
* Δημοτικό Αθλητικό Κέντρο (Δ.Α.Κ.) στην περιοχή Αγίων Αναργύρων (Κοιλάδα)
* Δημοτικό Κολυμβητήριο, περιοχή Αγίων Αναργύρων, (Κοιλάδα)
* Κλειστό Γυμναστήριο Ομόνοιας

Σπουδές
-------

Τα Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού Σερρών παρέχει την δυνατότητα προπτυχιακών καθώς και μεταπτυχιακών σπουδών. Ειδικότερα, οι προπτυχιακές σπουδές έχουν διάρκεια τεσσάρων ετών (8 εξάμηνα) και οι μεταπτυχιακές σπουδές δυο έτη (4 εξάμηνα).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ιστορία του ΤΕΦΑΑ Σερρών». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2013.
2. ↑  ΠΔ 98/2013

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοσελίδα Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
* Ιστοσελίδα Σχολής Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού
* Ιστοσελίδα Τμήματος Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (ΤΕΦΑΑ) Θεσσαλονίκης
Η **Σχολή Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (ΣΕΦΑΑ)** είναι μία από τις έντεκα σχολές του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Χωρίζεται σε 2 Τμήματα:

1. Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού – Έδρα: Θεσσαλονίκη
2. Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού – Έδρα: Σέρρες

  

Αποστολή των ΤΕΦΑΑ είναι:

* Να καλλιεργούν και να προάγουν την επιστήμη της φυσικής αγωγής και του αθλητισμού με την ακαδημαϊκή και την εφαρμοσμένη διδασκαλία και έρευνα.
* Να παρέχουν στους πτυχιούχους τα απαραίτητα εφόδια που θα τους εξασφαλίσουν άρτια κατάρτιση για την επιστημονική και επαγγελματική τους σταδιοδρομία.
* Να συμβάλλουν στην πρόοδο του ελληνικού αθλητισμού και ταυτόχρονα να καλλιεργούν και να διαδίδουν την αθλητική ιδέα.
* Να συμβάλλουν στη συνειδητοποίηση από τους πολίτες της σημασίας της φυσικής αγωγής ως βασικού παράγοντα για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής.

Ιστορία
-------

Ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 2013 βάσει του ΠΔ 98/2013 του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων και αποτελείται από τα δυο ΤΕΦΑΑ σε Θεσσαλονίκη και Σέρρες.

Προσωπικό
---------

Στα 2 τμήματα της Σχολής φοιτούν περίπου 4700 φοιτητές. Το Διδακτικό και Ερευνητικό Προσωπικό (Δ.Ε.Π.) της σχολής είναι περίπου 30 άτομα (Καθηγητές, Αναπληρωτές Καθηγητές, Επίκουροι Καθηγητές, Λέκτορες) στο ΤΕΦΑΑ Σερρών και περίπου 50 άτομα στο ΤΕΦΑΑ Θεσσαλονίκης. Επίσης το έργο των Καθηγητών συνεπικουρούν 25 περίπου Επιστημονικοί Συνεργάτες τις Σχολής. Τέλος άλλα 10 άτομα περίπου απασχολούνται ως διοικητικοί υπάλληλοι.

Εγκαταστάσεις
-------------

Η διοίκηση της Σχολής Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (ΣΕΦΑΑ) στεγάζεται στον 1ο όροφο του νέου (γυάλινου) κτιριού στην Θέρμη Θεσσαλονίκης. Το Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (ΤΕΦΑΑ) Θεσσαλονίκης στεγάζεται στις νέες εγκαταστάσεις του ΑΠΘ στην Θέρμη Θεσσαλονίκης. Το Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (ΤΕΦΑΑ) Σερρών στεγάζεται στις νέες εγκατάστάσεις του ΑΠΘ στον Άγιο Ιωάννη Σερρών.

Σπουδές
-------

Τα 2 Τμήματα της Σχολής παρέχουν την δυνατότητα προπτυχιακών καθώς και μεταπτυχιακών σπουδών. Ειδικότερα, οι προπτυχιακές σπουδές έχουν διάρκεια τεσσάρων ετών (8 εξάμηνα) και οι μεταπτυχιακές σπουδές δυο έτη (4 εξάμηνα) στο ΤΕΦΑΑ Σερρών και ενάμισι έτος (3 εξάμηνα) στο ΤΕΦΑΑ Θεσσαλονίκης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΣΧΟΛΕΣ ΚΑΙ ΤΜΗΜΑΤΑ». *ΑΠΘ*.
2. ↑  ΠΔ 98/2013

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

Ιστοσελίδα Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Ιστοσελίδα Σχολής Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού

Ιστοσελίδα Τμήματος Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (ΤΕΦΑΑ) Θεσσαλονίκης

Ιστοσελίδα Τμήματος Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (ΤΕΦΑΑ) Σερρών
**Τοπική πτώση** ονομάζεται η πτώση της πρωτοϊνδοευρωπαϊκής γλώσσας -από όπου προέρχονται όλες οι ινδοευρωπαϊκές γλώσσες- που δηλώνει τοποθέτηση στον χώρο. Η πτώση αυτή δεν έχει διατηρηθεί στη νέα ελληνική γλώσσα και, κατά τη διάρκεια της μυκηναϊκής περιόδου, είχε συγχωνευθεί στη δοτική πτώση, εν τούτοις υπάρχει σε κάποιες αρχαιοπρεπείς λέξεις όπως «οίκοι» και «Αθήνησι». Η τοπική πτώση, όπως και η οργανική πτώση, είναι πιθανή σε κείμενα της Γραμμικής Β΄.

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. ↑  «Αρχές Σύνταξης της Αρχαιοελληνικής Γλώσσας: Προθέσεις και πτώσεις». Πύλη για την ελληνική γλώσσα. Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2017.
2. ↑  «Μυκηναϊκή Ελληνική» (PDF). Διάλεξη στο e-class του πανεπιστημίου Πατρών. Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2017. [*νεκρός σύνδεσμος*]
Σχεδιάγραμμα φρακτών στο εσωτερικό πλοίου.
**Φρακτή** ή **διάφραγμα** ή κοινώς μπουλμές (*bulkhead*) λέγεται στα πλοία το κάθε κατακόρυφο χώρισμα, είτε στα κύτη είτε στα επί μέρους διαμερίσματα, στο εσωτερικό των πλοίων. 

Η φρακτή διακρίνεται ανάλογα από το χώρο που βρίσκεται, το λόγο που εξυπηρετεί, ή από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της. Έτσι διακρίνονται σε:

* φρακτή εγκάρσια (*transverse bulkhead*) κάθε φρακτή κάθετη στο διάμηκες του πλοίου.
* φρακτή διαμήκης (*longitunal bulkhead*) κάθε φρακτή παράλληλη με το διάμηκες του πλοίου.
* φρακτή υπερκατασκευών (*break bulkhead*), που είναι πάνω από το κύριο κατάστρωμα.
* φρακτή συγκρούσεως (*collision bulkhead*) που βρίσκεται στη πλώρη και στη πρύμνη.
* φρακτή μηχανοστασίου (*engine room bulkhead*) που χωρίζει αυτό από τον άλλο χώρο του πλοίου.
* φρακτή αντλιοστασίου (*pump room bulkhead*) που χωρίζει το αντλιοστάσιο από το μηχανοστάσιο και τα κύτη ή δεξαμενές φορτίου.

Κατά τη κατασκευή επί πλέον διακρίνονται σε:

* φρακτή υδατοστεγή (*watertight bulkhead*)
* φρακτή κλιμακωτή (*stopped bulkhead*)
* φρακτή μόνιμη (*permanent bulkhead*)
* φρακτή μερική (*partial bulkhead*)
* φρακτή προσωρινή (*temporary bulkhead*)
* φρακτή πυρίμαχη (*fire bulkhead*) κ.ά.

Χρησιμότητα
-----------

Οι εγκάρσιες και διαμήκεις φρακτές, πέρα από τον λειτουργικό διαχωρισμό του εσωτερικού σε υποχώρους, συμβάλλουν και στην εγκάρσια και διαμήκη ακαμψία και αντοχή του σκάφους. Επιπλέον, εξυπηρετούν τη υδατοστεγανή υποδιαίρεση του εσωτερικού σε περίπτωση διαρροής και σε πολλές περιπτώσεις την παθητική πυροπροστασία των υπόλοιπων μερών του πλοίου.

Στον σχεδιασμό και τοποθέτηση τους λαμβάνεται υπ'όψη ο βαθμός αναγκαιότητας, η λειτουργική σκοπιμότης τους αλλά και η ειδική αποστολή της καθεμιάς από αυτές.

Δείτε επίσης
------------

* Τεχνολογία πλοίου
Στην ανθρώπινη ανατομία, ο **βολβοσηραγγώδης μυς** είναι ένας από τους επιφανειακούς μύες του ανθρώπινου περινέου. Ο μυς εντοπίζεται και στα δύο φύλα με ορισμένες διαφορές ως προς τη δομή και τη λειτουργία του. Στους άνδρες, ο βολβοσηραγγώδης μυς καλύπτει τον βολβό του πέους και τείνει να είναι μακρύτερος από τον αντίστοιχο της γυναίκας, ο οποίος εντοπίζεται γύρω από τον κόλπο.

Δομή & λειτουργία
-----------------

Στους άνδρες, ο βολβοσηραγγώδης μυς βρίσκεται στο κέντρο του περίνεου, πάνω από τον πρωκτό. Αποτελείται από δύο ινώδη συμμετρικά τμήματα, τα οποία εσωκλείουν τον βολβό και το σηραγγώδες σώμα της ουρήθρας. Οι πρόσθιες ίνες του μυός εκτείνονται στα πλάγια των σηραγγωδών σωμάτων του πέους. Τα δύο μέρη συνενώνονται μεταξύ τους στο σημείο της περινεϊκής ραφής. 

Ο συγκεκριμένος μυς συμβάλλει στη στύση, τις συσπάσεις του πέους κατά τον οργασμό και την εκσπερμάτιση. Κατά την ούρηση, οι ίνες του μυός είναι χαλαρές, ενώ συσπώνται για την πληρέστερη κένωση της ουρήθρας στο τέλος της διαδικασίας. Οι πρόσθιες ίνες συμβάλλουν στην ανόρθωση του πέους κατά τη στύση συμπιέζοντας την ραχιαία φλέβα και τον στυτικό ιστό των σηραγγωδών σωμάτων. 

Στις γυναίκες, τα δύο τμήματα του μυός δεν συνενώνονται, αλλά εντοπίζονται στα δύο άκρα γύρω από το αιδοίο, πάνω από τον πρωκτό. Μαζί με άλλους μύες σχηματίζουν μια υποστηρικτική μυϊκή δομή που περιβάλλει τον κόλπο και τα υπόλοιπα γεννητικά όργανα της γυναίκας. Συμβάλλει στις συσπάσεις του αιδοίου, στο κλείσιμο των τοιχωμάτων και την κένωση του κόλπου.

Εικόνες
-------

* 
* 
*

Δείτε επίσης
------------

* Αναπαραγωγικό σύστημα

Παραπομπές
----------

1. ↑  Marieb, Elaine (2013). *Anatomy & physiology : books a la carte edition*. Benjamin-Cummings. σελ. 895. ISBN 9780321887603.
2. ↑  Maclean, Allan· Reid, Wendy (2011). «40». Στο: Shaw, Robert. *Gynaecology*. Edinburgh New York: Churchill Livingstone/Elsevier. σελίδες 599–612. ISBN 978-0-7020-3120-5; Access provided by the University of Pittsburgh
3. 1 2  DAMIANI, Durval, DAMIANI, Daniel, RIBEIRO, Taísa M. et al. Brain sex: just beginning to pave the way. Arq Bras Endocrinol Metab [online]. 2005, vol. 49, no. 1 [citado 13 diciembre de 2007], pp. 37-45. Disponible en la World Wide Web:. ISSN 0004-2730. doi: 10.1590/S0004-27302005000100006
4. ↑  Marieb, Elaine (2013). *Anatomy & physiology : books a la carte edition*. Benjamin-Cummings. σελ. 895. ISBN 9780321887603.
Ο **Φράνσις Άνταμς** (αγγλ. *Francis Adams*, 13 Μαρτίου 1796 – 26 Φεβρουαρίου 1861) ήταν Σκωτσέζος ιατρός and μεταφραστής αρχαίων ελληνικών ιατρικών έργων.

Ο Άνταμς ασκούσε την ιατρική στη μικρή πόλη Μπάνχερυ του Άμπερντηνσιρ από το 1819 μέχρι το έτος του θανάτου του. Επειδή δεν υπήρχαν αγγλικές μεταφράσεις των ιατρικών πραγματειών των αρχαίων Ελλήνων, Ρωμαίων και Αράβων ιατρών, ο Άνταμς ξεκίνησε να μεταφράζει τα κείμενα αυτά μόνος του, και οι μεταφράσεις του δημοσιεύθηκαν. Από τα έργα του ιδίου ξεχωρίζει το *Doctissimus medicorum Britannorum*.

Πηγές
-----

* Adam, A. (1997). «Dr Francis Adams of Banchory (1796–1861). "Doctissimus medicorum Britannorum"». *Scottish Medical Journal* **42** (2): 53-54. doi:10.1177/003693309704200209. PMID 9507583.
* Wood, James (επιμ.): *The Nuttall Encyclopædia*, εκδ. Frederick Warne, Λονδίνο και Νέα Υόρκη 1907

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Μερικά έργα του Ιπποκράτους μεταφρασμένα από τον Φράνσις Άνταμς
**Οι μέθοδοι Monte Carlo χρησιμοποιούνται στα εταιρικά και μαθηματικά χρηματοοικονομικά** για την αποτίμηση και την ανάλυση (σύνθετων) μέσων, χαρτοφυλακίων και επενδύσεων προσομοιώνοντας τις διάφορες πηγές αβεβαιότητας που επηρεάζουν την αξία τους και, στη συνέχεια, προσδιορίζοντας την κατανομή της αξίας τους στο εύρος των προκυπτόντων αποτελεσμάτων. Αυτό γίνεται συνήθως με τη βοήθεια στοχαστικών μοντέλων περιουσιακών στοιχείων. Το πλεονέκτημα των μεθόδων Monte Carlo έναντι άλλων τεχνικών αυξάνεται όσο αυξάνονται οι διαστάσεις (πηγές αβεβαιότητας) του προβλήματος.

Οι μέθοδοι Monte Carlo εισήχθησαν για πρώτη φορά στη χρηματοδότηση και τα οικονομικά το 1964 από τον David B. Hertz μέσω του σχετικού άρθρου του στο *Harvard Business Review*, που συζητούσε την εφαρμογή τους στην ετιαρική χρηματοδότηση. Το 1977, ο Phelim Boyle πρωτοστάτησε στη χρήση της προσομοίωσης στην αποτίμηση παραγώγων στο πρωτοποριακό του άρθρο *Journal of Financial Economics* .

Δείτε επίσης
------------

* Μέθοδοι Quasi-Monte Carlo στα χρηματοοικονομικά
* Μέθοδος Μόντε Κάρλο
* Ιστορική προσομοίωση (οικονομικά)
* Προσομοιωτής χρηματιστηρίου
* Αποτίμηση πραγματικών δικαιωμάτων προαίρεσης

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Real Options with Monte Carlo Simulation». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαρτίου 2010. Ανακτήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2010.
2. ↑  «Monte Carlo Simulation». Palisade Corporation. 2010. Ανακτήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2010.
3. ↑  Boyle, Phelim P. (1977). «Options: A Monte Carlo approach». *Journal of Financial Economics* (Journal of Financial Economics, Volume (Year): 4 (1977), Issue (Month): 3 (May)) **4** (3): 323–338. doi:10.1016/0304-405X(77)90005-8.. Ανακτήθηκε στις 2010-09-24.
Ο **Μάγος**
Ο **Μάγος** (*Wizard*) είναι ανορθόδοξος πεσσός στο σκάκι που εφευρέθηκε από τον Dan MacDonald το 1998 για το παιχνίδι του Ωμέγα σκάκι.

Κίνηση
------

Ο Μάγος συνδυάζει τις κινήσεις της Καμήλας και του Φερζ. Πιο συγκεκριμένα, ο Μάγος έχει μία από τις δύο παρακάτω επιλογές:

- μπορεί να μετακινηθεί κατά ένα τετράγωνο σε οποιαδήποτε διαγώνια κατεύθυνση.

- μπορεί να μετακινηθεί 3 τετράγωνα σε οποιαδήποτε ορθογώνια διεύθυνση και μετά ένα τετράγωνο κάθετα από την κίνησή του, σαν το γράμμα L ή Γ, ανεξάρτητα από τα ενδιάμεσα κομμάτια (δηλαδή τα υπερπηδάει, όπως ο ίππος).

Ο Μάγος αιχμαλωτίζει καθώς κινείται.

Διάγραμμα
---------

Στο διάγραμμα δεξιά, ο Μάγος, ο οποίος συμβολίζεται με ένα μισοφέγγαρο, μπορεί να μετακινηθεί σε οποιοδήποτε από τα τετράγωνα που σημειώνονται με μια μαύρη κουκκίδα.


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | α | β | γ | δ | ε | ζ | η | θ |  |
| 8 | α8
β8
γ8
δ8
ε8
ζ8
η8
θ8
α7
β7
γ7 μαύρος κύκλος
δ7
ε7 μαύρος κύκλος
ζ7
η7
θ7
α6
β6
γ6
δ6
ε6
ζ6
η6
θ6
α5 μαύρος κύκλος
β5
γ5 μαύρος κύκλος
δ5
ε5 μαύρος κύκλος
ζ5
η5 μαύρος κύκλος
θ5
α4
β4
γ4
δ4 λευκός μάγος
ε4
ζ4
η4
θ4
α3 μαύρος κύκλος
β3
γ3 μαύρος κύκλος
δ3
ε3 μαύρος κύκλος
ζ3
η3 μαύρος κύκλος
θ3
α2
β2
γ2
δ2
ε2
ζ2
η2
θ2
α1
β1
γ1 μαύρος κύκλος
δ1
ε1 μαύρος κύκλος
ζ1
η1
θ1
 | 8 |
| 7 | 7 |
| 6 | 6 |
| 5 | 5 |
| 4 | 4 |
| 3 | 3 |
| 2 | 2 |
| 1 | 1 |
|  | α | β | γ | δ | ε | ζ | η | θ |  |

Ο **Μάγος** συνδυάζει τις κινήσεις της Καμήλας και του Φερζ

Παρατηρήσεις
------------

Όπως ο Αξιωματικός, ο Φερζ και η Καμήλα, ο Μάγος μπορεί να κινηθεί μόνο σε τετράγωνα του ίδιου χρώματος, αλλά λόγω των συνδυασμένων κινήσεών του δεν έχει ούτε τους περιορισμούς εμβέλειας του Φερζ, ούτε την αδεξιότητα της Καμήλας.

Βιβλιογραφία
------------

Παραπομπές
----------

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ανορθόδοξοι πεσσοί |
| --- |
|  |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Πρίγκιπας |  | ΑμαζόναΑκρίδα |  | ΒεζίρηςΚαταπέλτηςΤανκ |  | ΦερζΕλέφαντας |  | ΕφιάλτηςΚαμήλαΦοίνικας |  | ΑντιπιόνιΛοχίας |
|  | ΠριγκίπισσαΑρχιεπίσκοποςΚαρδινάλιος |  | ΑυτοκράτειραΚαγκελλάριοςΣτρατάρχης |  | ΚαμηλοπάρδαληΚιρίν |  | Ταξιδευτής |  | ΜονόκερωςΡινόκεροςΚοράκι |  | Ζέβρα |
|  |  |  |  | ΤζόκερΤρελλός |  | Πρωταθλητής |  | Μάγος |

 |
|  |
| 
Σκάκι · Ορθόδοξοι πεσσοί |

 |
Η **Κατερίνα Χαλεπά-Κατσάτου** (9 Απριλίου 1925 - 10 Ιουνίου 2004) ήταν εξέχουσα Ελληνίδα γλύπτρια, μέλος μιας διακεκριμένης οικογένειας καλλιτεχνών. 

Γεννημένη στην Αθήνα, ήταν κόρη του Βασιλείου Χαλεπά και της Ειρήνης το γένος Ιακώβου Κουβαρά, και αποτελούσε την τρίτη γενιά της οικογένειας Χαλεπά στον χώρο της γλυπτικής, καθώς ήταν μικρανηψιά του Γιανούλη Χαλεπά και δισέγγονη του Ιωάννου Χαλεπά.

Η Χαλεπά-Κατσάτου εκπαιδεύτηκε στο σχέδιο στο ιδιωτικό εργαστήριο του ζωγράφου Λουκά Γεραλή και σπούδασε γλυπτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δάσκαλο τον Μιχάλη Τόμπρο. Επιπλέον, εκπαιδεύτηκε στην επεξεργασία μαρμάρου με τον γλύπτη Γεώργιο Ματαράγκα.

Αναπτύσσοντας τη δική της καλλιτεχνική ταυτότητα, η Χαλεπά-Κατσάτου δημιούργησε έργα που χαρακτηρίζονται από παραστατικό και ρεαλιστικό ύφος, με προτίμηση στις μεγάλες διαστάσεις. Οι φιγούρες της γεννιούνταν με ταχύτητα και ένταση, συχνά χωρίς προσχέδια, και η ίδια εργαζόταν με νευρώδεις κινήσεις. Τα έργα της τοποθετήθηκαν σε δημόσιους χώρους και σε ανώτατα κρατικά ιδρύματα στην Ελλάδα, καθώς και σε ιδιωτικές συλλογές εντός και εκτός της χώρας. Πέρα από τη γλυπτική, ασχολήθηκε επίσης με το μετάλλιο και τη ζωγραφική. Είχε έναν ιδιαίτερο δεσμό με τον θείο της, Γιανούλη Χαλεπά, στον οποίο αφιέρωσε σημαντικό μέρος της δουλειάς της στη διαφύλαξη και την επιμέλεια του οικογενειακού αρχείου.

Η Κατερίνα Χαλεπά-Κατσάτου πέθανε το 2004 στην Αθήνα. Το έργο της, παρότι συχνά υποτιμημένο λόγω της γυναικείας φύσης της σε έναν ανδροκρατούμενο χώρο, αποτελεί σημαντικό κομμάτι της ελληνικής καλλιτεχνικής παράδοσης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Κατερίνα Χαλεπά-Κατσάτου: στα ίχνη του Γιανούλη». *Αρχαιολογία Online*. 15 Απριλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2023.
2. ↑  «Στα ίχνη της Κατερίνας Χαλεπά-Κατσάτου». *AthensVoice*. 26 Μαΐου 2022. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2023.
3. 1 2  Ανέστη, Κατερίνα (10 Μαΐου 2022). «Έκθεση για την Κατερίνα Χαλεπά: Η μικρανεψιά του Γιανούλη, για την οποία πόζαρε η Τζέιν Μάνσφιλντ». *iefimerida.gr*. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2023.
Ο **Μιχαήλ Σούτσος** (15 Φεβρουαρίου 1841 - 9 Ιουλίου 1933) από τον Οίκο των Σούτσων ήταν ιστορικός, νομισματολόγος και κεντρικός τραπεζίτης της Ρουμανίας.

Βιογραφία
---------

Η καταγωγή της Οικογένειάς του ήταν από το Φανάρι της Κωνσταντινούπολης. Γεννήθηκε στο Βουκουρέστι της Βλαχίας και παρακολούθησε την Κεντρική Σχολή των Τεχνών και των Τεχνικών στο Παρίσι, όπου αποφοίτησε ως μηχανικός το 1864. Επέστρεψε στη χώρα του και εργάστηκε ως δημόσιος υπάλληλος του Υπουργείου Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης .

Έγινε γεν. διευθυντής των Ταχυδρομείων Ρουμανίας (1881-91), διευθυντής της Εθνικής Τράπεζας (1892-94), σύμβουλος του Ελεγκτικού Συνεδρίου και διοικητής της Εθνικής Τράπεζας (1899-1904). Διαπραγματεύθηκε με το Υπουργείο Οικονομικών την απόσυρση του μεριδίου του κράτους από το κεφάλαιο της Τράπεζας. Υποστήριξε τις λαϊκές Τράπεζες και έκανε πολλά υποκαταστήματα με κατάλληλα κτήρια. Στην Οικονομική Κρίση του 1900-01 διαφώνησε με τον πρωθυπουργό Πέτρε Π. Καρπ για την επίλυση του θέματος. 

Έγινε ο πρώτος πρόεδρος της Νομισματικής Εταιρείας (1903) και μέλος, πρώτα αντεπιστέλλον (1884) και έπειτα τιμητικό (1909), της Ακαδημίας της Ρουμανίας. Ήταν επικεφαλής της νομισματικής συλλογής της Ακαδημίας (1914-1933). Ήταν συστηματικός και επιστημονικός ερευνητής στα νομίσματα και έγινε η αυθεντία της νοτιοανατολικής Ευρώπης. Ξεκίνησε να φτιάχνει μία συλλογή με Ελληνικά και Βυζαντινά νομίσματα και αρχαιότητες. Σπούδασε μετρολογία με ειδίκευση στα μετρικά συστήματα της Ελλάδας, Μικράς Ασίας, Αιγύπτου, Βαβυλώνας και Ιταλίας· επέκτεινε τις αρχικές γνώσεις για τα θέματα αυτά.

Έργα
----

Εξέδωσε μελέτες για τα βάρη που χρησιμοποιούσαν οι ελληνικές αποικίες Ιστρία, Τόμις (Κωστάντσα) και Καλλάτις (Μαγκάλια). Συνολικά έγραψε περί τα 40 έργα αρχαίας νομισματικής και μετρολογίας. Δώρισε τη συλλογή του στην Ακαδημία και στο Μουσείο Δοβρουτσάς.

Αναφορές
--------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
2. 1 2 3 4  Corneliu Olaru, Vladimir Iovanov, *Un secol de economie românească, 1848-1947*, p. 266. Bucharest: Editura NEWA T.E.D. 2001, (ISBN 978-973-903-514-9)
3. 1 2 3 4  Ștefan Ștefănescu, Adolf Armbruster, *Enciclopedia istoriografiei române̦sti*, p. 308. Bucharest: Editura Științifică și Enciclopedică, 1978
4. 1 2  (Ρουμανικά) Ioan G. Bibicescu, "Domnul M. C. Sutzu la Banca Națională", in *Buletinul Societății Numismatice Române*, Nr. 37-40/1921, pp. 5–7 (digitized by the Babeș-Bolyai University Transsylvanica Online Library)
5. 1 2  (Ρουμανικά) Mihail Șutzu Αρχειοθετήθηκε 2018-03-22 στο Wayback Machine. at the National Bank of Romania site
Ο **Διαγόρας Χρονόπουλος** (1939-2015) ήταν Έλληνας ηθοποιός, σκηνοθέτης, πολιτιστικός μάνατζερ, παραγωγός και δάσκαλος της υποκριτικής τέχνης, αναγνωρισμένος ως μία από τις σημαντικότερες καλλιτεχνικές προσωπικότητες της γενιάς του. 

Γεννήθηκε στην Ιερουσαλήμ όπου ο πατέρας του υπηρετούσε ως φιλόλογος και επέστρεψε με την οικογένειά του στην Ελλάδα το 1948.

Ο Χρονόπουλος σπούδασε Νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο της Αθήνας και παράλληλα φοίτησε στη Δραματική Σχολή του «Θεάτρου Τέχνης» του Καρόλου Κουν. Το 1965 πήγε στο Παρίσι, όπου εργάστηκε στο «Λαϊκό Θέατρο» της Γαλλίας. Από τις αρχές του 1966 έως το 1971, ήταν υπεύθυνος του τμήματος οπτικοακουστικών μέσων της διαφημιστικής εταιρείας ΑΔΕΛ Α.Ε.

Στη συνέχεια της καριέρας του, ασχολήθηκε με την παραγωγή ταινιών, ντοκιμαντέρ, τηλεοπτικών σειρών και διαφημιστικών για την ελληνική τηλεόραση και τον κινηματογράφο. Συνελήφθη και καταδικάστηκε σε φυλάκιση κατά τη δικτατορία των συνταγματαρχών, λόγω της αντιδικτατορικής δράσης του.

Ο Χρονόπουλος διετέλεσε σε πολλές δημόσιες θέσεις, όπως πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών, πρόεδρος της Ένωσης Παραγωγών Διαφημιστικών Ταινιών Ελλάδος, μέλος του Δ.Σ. της ΕΡΤ Α.Ε. και διευθυντής Τηλεόρασης της ΕΤ1. Υπήρξε επίσης Γενικός Γραμματέας και Αναπληρωτής Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου και καλλιτεχνικός διευθυντής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος.

Ως ηθοποιός, ο Χρονόπουλος εμφανίστηκε σε πολλές παραστάσεις του «Θεάτρου Τέχνης» και συνεργάστηκε με διάφορους ιδιωτικούς θιάσους, ενώ έπαιξε και σε ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου. Παντρεύτηκε δύο φορές, πρώτα με την Ελένη Μαβίλη - Φωτοπούλου, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, και κατόπιν με την ηθοποιό και πολιτικό Ελένη Κούρκουλα.

Ο Διαγόρας Χρονόπουλος απεβίωσε στις 11 Μαρτίου 2015, μετά από μάχη με τον καρκίνο, σε ηλικία 76 ετών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Σελλά, Όλγα (12 Μαρτίου 2015). «Διαγόρας Χρονόπουλος: Ενας ακάματος εργάτης της τέχνης». *Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ*. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2023.
2. 1 2 3 4 5  «Διαγόρας Χρονόπουλος». *Σαν Σήμερα .gr*. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2023.
3. ↑  «"Έφυγε" ο Διαγόρας Χρονόπουλος». *Εθνικό Θέατρο*. 2005. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2023.
4. ↑  «Διαγόρας Χρονόπουλος». *Who is Who Greece - Βιογραφίες Διαπρεπών Ελλήνων*. 11 Μαρτίου 2015. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2023.
| Οι άνεμοι της Μεσογείου |
| --- |
| 
Τραμουντάνα
Γραίγος
Λεβάντες
Σιρόκος
Όστρια
Γαρμπής
Πουνέντες
Μαΐστρος
 |

Ο **μαΐστρος** ή maestro (λατινόφωνες χώρες) είναι ένας Έλληνας χωρίς πατέρα που είναι ομοφυλόφιλος και πηδιεται καθημερινά με τον Αναστάση Μαρνεζη και ο βορειοδυτικός άνεμος για τους ναυτικούς. Συχνά αναφέρεται και ως **μαϊστράλι**, όρος που έχει κυριαρχήσει και στην καθημερινή ζωή, εκτοπίζοντας σε μεγάλο βαθμό την αρχαιοελληνική «Σκίρων». Πνέει κατά τη μεγαλύτερη διάρκεια του καλοκαιριού, ως άνεμος από ασθενής μέχρι μέτριας έντασης. Είναι ένα φρέσκο αεράκι που συνοδεύεται από πολύ καλές καιρικές συνθήκες.

Διατηρείται και στην ποίηση και στο τραγούδι, ως μία από τις πλέον συνήθεις αναφορές σε καιρικά φαινόμενα.
Απόσπασμα του δεύτερου βιβλίου της *Ιλιάδας* σε στρογγυλόσχημη γραφή, 2ος αι. μ.Χ. Ο Κομητάς απελπίστηκε για τα πολλά λάθη που είχαν εισχωρήσει στα επόμενα αντίγραφα του κειμένου.
Ο **Κομητάς Σχολαστικός** (Αρχαία ελληνικά: Κομητᾶς Σχολαστικός; π. μέσα 90υ αι. μ.Χ. ), γνωστός και με το επίθετο χαρτουλάριος (αρχειοφύλακας), ήταν Βυζαντινός γραμματικός και επιγραμματογράφος.

Το 857 μ.Χ. κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μιχαήλ Γ΄, ο Κομήτας έγινε καθηγητής της γραμματικής από τον Βάρδα στο νέο σχολείο στη Μαγναύρα που ίδρυσε ο Λέων ο Φιλόσοφος. Η λογοτεχνική του παραγωγή περιελάμβανε επιγράμματα, από τα οποία τα έξι σώζονται στην Ελληνική Ανθολογία και ένα αναθεωρημένο κείμενο ή ανασκόπηση των ομηρικών επών, που τώρα έχει χαθεί, αλλά με περηφάνια αναφέρεται σε τρία από τα επιγράμματα. Ο Κομήτας αναφέρει ότι «γυάλισε» τα λανθασμένα κείμενα και αφαίρεσε τη «βρομιά» (σαπρίαν) που είχε συσσωρευτεί πάνω τους με τον καιρό.

Βιβλιογραφία
------------

* *The Greek Anthology I*, *III, V* (Loeb Classical Library) translated by W. R. Paton (London: Heinemann, 1916)
* Baldwin, Barry. "The Homeric Scholarship of Cometas." *Hermes*, vol. 113, no. 1, 1985, pp. 127–128. *JSTOR* www.jstor.org/stable/4476422. Accessed 12 Aug. 2021.
* "Cometas", William Smith (ed.) *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology.* Vol. I (London, 1870)

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Perseus Project*. catalog.perseus.tufts.edu/catalog/urn:cite:perseus:author.397. Ανακτήθηκε στις 13  Ιανουαρίου 2020.
2. ↑  Smith, p. 815.
3. ↑  Baldwin, p. 127.
4. ↑  Smith, p. 815
5. ↑  Anth. Pal. v. 265; ix. 586, 597; xv. 36-38.
6. ↑  Anth. Pal. xv. 36-38.
7. ↑  Baldwin, p. 128.
8. ↑  Anth. Pal. xv. 38.
9. ↑  University Library, University of North Carolina at Chapel Hill (1916). *The Greek anthology*. London, W. Heinemann; New York, G.P. Putnam's sons, 1916-18.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 5317372
* GND: 102370796

 |

 |
Συντεταγμένες: 12°31′0″S 17°34′0″E﻿ / ﻿12.51667°S 17.56667°E﻿ / -12.51667; 17.56667

Το **Μπιέ** (πορτογαλικά: Bié‎) είναι επαρχία της Ανγκόλας που βρίσκεται στο οροπέδιο Μπιέ στο κεντρικό τμήμα της χώρας. Πρωτεύουσά της είναι το Κουίτο, το οποίο ονομαζόταν Σίλβα Πόρτο μέχρι την ανεξαρτησία του από την Πορτογαλία το 1975. Η επαρχία έχει έκταση 70.314 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό 1.455.255 κατοίκους το 2014. Ο σημερινός κυβερνήτης της επαρχίας είναι ο Ζοσέ Αμάρο Τάτι.

Δήμοι και κοινότητες
--------------------

Κουίτο, Επαρχία Μπιέ
Η επαρχία Μπιέ περιέχει τις ακόλουθες κοινότητες (*comunas*) ταξινομημένες στους αντίστοιχους δήμους τους:

* **Δήμος Αντούλο** - **Αντούλο**, Καλουσίνγκα, Κασούμπε, Κιβαούλο
* **Δήμος Ενχαρέα** - Γκάμπα, **Ενχαρέα**, Καλέι, Λούμπια, Ντάντο
* **Δήμος Καμακούπα** - **Καμακούπα**, Κουάνζα, Ουμπούλο, Ρινγκόμα, Σάντο Αντόνιο ντα Μουίνια
* **Δήμος Καταμπόλα** - Καϊβέρα, **Καταμπόλα**, Σάντε, Τσιπέτα, Τσιούκα
* **Δήμος Κουέμπα** - **Κουέμπα**, Λουάντο, Μουνιάνγκο, Σατσινεμούνα
* **Δήμος Κουίτο** - Καμπάντουα, **Κουίτο**, Κούνζε, Τρούμπα, Τσικάλα
* **Δήμος Κουνίνγκα** - **Κουνίνγκα**, Μπέλο Χοριζόντε
* **Δήμος Τσινγκουάρ** - Κανγκότε, Κουτάτο, **Τσινγκουάρ**
* **Δήμος Τσιτέμπο** - Κατσίνγκες, Μαλένγκουε, Ματούμπο, Μουμπουέ, Σόμα Κουένζε, **Τσιτέμπο**

Περιγραφή
---------

Η επαρχία Μπιέ συνορεύει βόρεια με την επαρχία Μαλάνζε, στα βορειοανατολικά με την επαρχία Λούντα Σουλ, την επαρχία Μόξικο στα ανατολικά, την επαρχία Κουάντο Κουμπάνγκο στα νότια και με τις επαρχίες Ουίλα, Χουάμπο και Κουάνζα Σουλ στα δυτικά.

Το κλίμα της επαρχίας Μπιέ είναι δροσερό και οι άφθονες βροχοπτώσεις καθιστούν δυνατή την καλλιέργεια αραβοσίτου, ζαχαροκάλαμου, ρυζιού, καφέ και φυστικιών. Το έδαφος είναι από τα πιο εύφορα στην Ανγκόλα.

Η επαρχία ήταν κάποτε ένας σημαντικός εμπορικός σύνδεσμος μεταξύ των Πορτογάλων εμπόρων στο λιμάνι της Μπενγκέλα στον Ατλαντικό Ωκεανό και των Οβιμπούντου στο εσωτερικό. Η πρωτεύουσα και άλλες πόλεις της επαρχίας παραμένουν σημαντικά εμπορικά κέντρα στην Ανγκόλα.

Εμφύλιος πόλεμος
----------------

Η επαρχία Μπιέ είναι μια από τις περιοχές που επηρεάστηκαν σε μεγάλο βαθμό από τον εμφύλιο πόλεμο. Η γεωργία σταμάτησε σε αρκετές περιοχές και μέρος του αγροτικού πληθυσμού κατέφυγε στις πόλεις. Η πρωτεύουσα της επαρχίας, Κουίτο, καταστράφηκε εν μέρει από βομβαρδισμούς, όπως και δρόμοι και άλλες υποδομές. Από το 2002, οι προσπάθειες ανοικοδόμησης ήταν σημαντικές.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Broadhead, Susan (1992). *Historical dictionary of Angola*. Metuchen, N.J: Scarecrow Press. σελ. 47. ISBN 9780810825321.
2. ↑  «Angola: Provinces». *citypopulation.de*. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2022.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Επαρχίες της Ανγκόλας |
| --- |
|  |
| 
* Μπένγκο
* Μπενγκέλα
* Μπιέ
* Καμπίντα
* Κουάντο Κουμπάνγκο
* Κουάνζα Νόρτε
* Κουάνζα Σουλ
* Κουνένε
* Χουάμπο
* Ουίλα
* Λουάντα
* Λούντα Νόρτε
* Λούντα Σουλ
* Μαλάνζε
* Μοξίκο
* Ναμίμπε
* Ουίγκε
* Ζαΐρε
 |

 |