recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου*** είναι παιδικό/εφηβικό μυθιστόρημα της Ελληνίδας πεζογράφου Άλκης Ζέη. Η Ζέη έγραψε το βιβλίο αυτό στο Παρίσι, όπου ζούσε αυτοεξόριστη με την οικογένειά της κατά τα χρόνια της Δικτατορίας των Συνταγματαρχών. Εκδόθηκε για πρώτη φορά στην Αθήνα από τις Εκδόσεις Κέδρος το 1971.

Πλοκή
-----

Το μυθιστόρημα παρουσιάζει ένα αγόρι, τον Πέτρο, που στην ηλικία των εννιά ετών ζει τον πόλεμο του 1940 και κατόπιν μεγαλώνει μέσα στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς Αθήνα.

Το α΄ μέρος («Όχι») του βιβλίου ξεκινάει με τον θάνατο του τριζονιού του Πέτρου στις 27 του Οκτωβρίου 1940, μια ημέρα πριν την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού Πολέμου. Την θλίψη του Πέτρου για τον θάνατο του τριζονιού θα την διαδεχθεί ο ενθουσιασμός για τις νίκες του Ελληνικού Στρατού, και αργότερα η πίκρα για την ήττα και την εισβολή των Γερμανών.

Στο β΄ μέρος («Πεινάααω»), όλα αλλάζουν για τον Πέτρο και την οικογένειά του. Όλοι τους ζουν τον πρώτο δύσκολο χειμώνα της Κατοχής. Η πείνα ταλαιπωρεί τον παππού του και σκοτώνει την γιαγιά ενός φίλου του, του Σωτήρη. 

Στο γ΄ μέρος («Συσσίτιο»), στο σχολείο του Πέτρου αρχίζουν τα συσσίτια, ενώ ο Πέτρος αρχίζει να συνειδητοποιεί πως αρχίζει η Αντίσταση στους κατακτητές.

Στο δ΄ μέρος («Λευτεριά ή θάνατος»), ο Πέτρος και ο Σωτήρης συμμετέχουν σε αντιστασιακές πράξεις αλλά γνωρίζουν και την βαρβαρότητα των κατακτητών, οι οποίοι θα σκοτώσουν τον φίλο του Πέτρου. Το βιβλίο τελειώνει στις 12 Οκτωβρίου 1944, την επομένη της αποχώρησης των Γερμανών από την Αθήνα. Ο Πέτρος «είναι άντρας πια, δεκατριώ χρονώ»!

Εκδοτική πορεία
---------------

Το βιβλίο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κέδρος το 1971. Από το 2011, κυκλοφορεί πλέον από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Στα χρόνια της Μεταπολίτευσης γνώρισε σταδιακά μεγάλη εμπορική επιτυχία, με συνολικές πωλήσεις μέχρι το 2010 περισσότερα από 350.000 αντίτυπα.

Το 1972, το βιβλίο κυκλοφόρησε στα αγγλικά (ΗΠΑ και Βρετανία), με τίτλο *Petros' War* (*Ο πόλεμος του Πέτρου*), σε μετάφραση του αμερικανού φιλέλληνα Edward Fenton (1918–1996). Η αγγλική έκδοση του μυθιστορήματος τιμήθηκε με το βραβείο Mildred L. Batchelder του αμερικανικού οργανισμού Association for Library Service to Children (ALSC) το 1974. Το 1976, το βιβλίο κυκλοφόρησε σε γαλλική μετάφραση, ενώ ακολούθησαν μεταφράσεις και σε άλλες δέκα γλώσσες.

Το 2011, το μυθιστόρημα διασκευάστηκε και παρουσιάστηκε στο Εθνικό Θέατρο, σε σκηνοθεσία του Παναγιώτη Τζαμαργιά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Λαμπρινή Κουζέλη, «Διαμάχη Κέδρου - Ζέη: Μεγάλα ονόματα, επώδυνα διαζύγια», εφημ. *Το Βήμα* (Αθήνα), 8 Ιουν. 2011. (Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτ. 2015.)
2. ↑  Λαμπρινή Κουζέλη, «Αλκη Ζέη: "Οι πολιτικοί δεν ακούνε τους διανοουμένους"», εφημ. *Το Βήμα* (Αθήνα), 12 Ιουν. 2011. (Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτ. 2015.)
3. ↑  Ανώνυμος, «Ο Πέτρος και ο πόλεμος του '40 στο Εθνικό», εφημ. *Το Βήμα* (Αθήνα), 14 Νοεμ. 2011. (Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτ. 2015.)
Ο **Μιχάλης Κατρίνης** (Πελόπιο Ηλείας, 1 Σεπτεμβρίου 1975), είναι Έλληνας οδοντίατρος και πολιτικός. Είναι βουλευτής Ηλείας του ΠΑ.ΣΟ.Κ. - Κινήματος Αλλαγής και επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε την 1η Σεπτεμβρίου του 1975 στο Πελόπιο Ηλείας. Σπούδασε και έλαβε πτυχίο από την Οδοντιατρική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών το 2000. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στην ίδια Σχολή (MSc στην Βιολογία του Στόματος), καθώς και στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας (Master στην Διοίκηση Υπηρεσιών Υγείας). Έχει εργαστεί ως οδοντίατρος και ως επιστημονικός συνεργάτης της Οδοντιατρικής Σχολής Αθηνών. Επιπλέον, είναι υποψήφιος διδάκτωρ του Τμήματος Κοινωνικής και Εκπαιδευτικής Πολιτικής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.

Από τον Μάρτιο έως τον Δεκέμβριο του 2014 ήταν πρόεδρος του ΟΚΑΝΑ.

### Πολιτική

Από τα νεανικά του χρόνια εντάχθηκε στην ΠΑΣΠ και στη Νεολαία ΠΑ.ΣΟ.Κ. και στη συνέχεια στο ΠΑΣΟΚ. Είναι μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ - Κινήματος Αλλαγής.

Στις εκλογές του 2007 και του 2009 εξελέγη βουλευτής στην περιφέρεια Ηλείας, θέση που διατήρησε έως τον Απρίλιο του 2012. Στις εκλογές του 2019, εξελέγη ξανά βουλευτής Ηλείας με το Κίνημα Αλλαγής και στις 17 Ιουλίου του 2019 ορίστηκε τομεάρχης Ανάπτυξης και Επενδύσεων της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος. Τον Ιανουάριο του 2021, τοποθετήθηκε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Κινήματος Αλλαγής. Στις 14 Δεκεμβρίου 2021, ο πρόεδρος του κόμματος, Νίκος Ανδρουλάκης, πρότεινε τον Μιχάλη Κατρίνη για την θέση του επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ. Επανεξελέγη στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 και τον Ιούλιο ορίστηκε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος μαζί με τον Δημήτρη Μάντζο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ». *Μιχάλης Κατρίνης Βουλευτής Ηλείας με το Κίνημα Αλλαγής*. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2021.
2. ↑  «Βιογραφικά Στοιχεία». *www.hellenicparliament.gr*. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2021.
3. ↑  «Παραιτήσεις στελεχών με το βλέμμα σε πρόωρες εκλογές». Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2019.
4. ↑  «Κεντρική Επιτροπή». Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2019.
5. ↑  «Κοινοβουλευτική Θητεία Βουλευτών Από Τη Μεταπολίτευση Ως Σήμερα - Κατρίνης». Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2019.
6. ↑  «Τομείς ευθύνης των βουλευτών του Κινήματος Αλλαγής». *Κίνημα Αλλαγής*. 23 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2019. [*νεκρός σύνδεσμος*]
7. ↑  Voria.gr. «Ο Μιχάλης Κατρίνης πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΙΝΑΛ». *Ο Μιχάλης Κατρίνης πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΙΝΑΛ*. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2021.
8. ↑  Παπαγεωργίου, Δημήτρης (14 Δεκεμβρίου 2021). «Ανδρουλάκης: Ο Μιχάλης Κατρίνης επικεφαλής της ΚΟ του ΚΙΝΑΛ». *www.skai.gr*. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2021.
9. ↑  «Κοινοβουλευτική Θητεία Βουλευτών Από Τη Μεταπολίτευση Ως Σήμερα - Μάντζος Δημήτριος».
10. ↑  «Boυλή: Οι κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, Πλεύσης Ελευθερίας | ΣΚΑΪ». *www.skai.gr*. 8 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2023.
Ο **Αριοβαρζάνης Α΄ της Μηδίας Ατροπατηνής** ή **Αριοβαρζάνης Α΄ της Μηδίας** ή **Αριοβαρζάνης της Ατροπατηνής** ή **Αριοβαρζάνης Α΄** ήταν βασιλεύς της Μηδίας Ατροπατηνής (65 π.Χ.-56 π.Χ.). Η καταγωγή του ήταν μεικτή Ελληνική, Περσική και Αρμενική. Οι γονείς του ήταν ο Μιθριδάτης Α΄ της Μηδίας Ατροπατηνής και μιάς κόρης του κορυφαίου βασιλιά της Αρμενίας Τιγράνη του Μέγα με την σύζυγο του Κλεοπάτρα του Πόντου. Οι απόγονοι του Μιθριδάτη Α΄ διεκδίκησαν το Βασίλειο της Αρμενίας στο μέλλον και βρέθηκαν σε σύγκρουση με την Δυναστεία των Αρταξιαδών. Το όνομα *"Αριοβαρζάνης"* έχει πιθανότατα Ιρανική προέλευση. Πολλοί Πέρσες Σατράπηδες έφεραν το ίδιο όνομα αυτό, ανάμεσα σε αυτούς οι γονείς της γιαγιάς του Κλεοπάτρας βασιλείς του Πόντου Μιθριδάτης ΣΤ΄ Ευπάτωρ και η σύζυγος του Λαοδίκη. Δεν είναι γνωστά πολλά γεγονότα σχετικά με την ζωή και την βασιλεία του Αριοβαρζάνη Α΄, διαδέχθηκε κάποιον άλλον βασιλιά τον Δαρείο Α΄ που βασίλευσε για σύντομο χρονικό διάστημα (65 π.Χ.), ίσως ήταν αδελφός του. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Αρταβάσδης Α΄ της Μηδίας Ατροπατηνής. Στην Ρώμη βρέθηκαν δύο επιγραφές που καταγράφουν τα ονόματα *"Αριοβαρζάνης"* και *"Αρταβάσδης"*, πιθανότατα ήταν ο γιος του και ο εγγονός του Αριοβαρζάνης Β΄ της Ατροπατηνής.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑  Mayor, The Poison King: the life and legend of Mithradates, Rome’s deadliest enemy σσ. 114-138
7. ↑
8. ↑
9. ↑
10. ↑

Πηγές
-----

* C. Toumanoff, Manual genealogy and chronology for the Christian Caucasus (Armenia, Georgia, Albania), ED. Aquila, Rome, 1976
* A. Mayor, The Poison King: the life and legend of Mithradates, Rome’s deadliest enemy, Princeton University Press, 2009
Συντεταγμένες: 39°28′18.1″N 23°6′35.5″E﻿ / ﻿39.471694°N 23.109861°E﻿ / 39.471694; 23.109861

Η **Ελίτσα** είναι πολύ μικρός παραθαλάσσιος οικισμός του Δήμου Ζαγοράς - Μουρεσίου στα ανατολικά του Πηλίου στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας. Βρίσκεται στα παράλια του Αιγαίου πελάγους, σε απόσταση 50 χλμ. ΒΑ. από τον Βόλο, περίπου 8 χλμ. Β. από την Ζαγορά (έδρα του δήμου) και 3 χλμ. (οδηγικά) Α. από το Πουρί του οποίου είναι η παραλία του ενώ 100 μέτρα νότιά του είναι η Ανάληψη. Η παραλία είναι πετρώδης και περιβάλλεται από πλούσιο πράσινο ενώ υπάρχουν μεγάλοι βράχοι στην επιφάνεια της θάλασσας και στον βυθό της. Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Πουρίου του τότε δήμου Ζαγοράς. Σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, μαζί με το Πουρί και τον Οβριό αποτελούν την κοινότητα Πουρίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ζαγοράς του Δήμου Ζαγοράς - Μουρεσίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 4 κάτοικοι.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «ΕΕΤΑΑ-Διοικητικές Μεταβολές των Οικισμών». *www.eetaa.gr*. Ανακτήθηκε στις 22 Απριλίου 2022.
2. ↑  «Ελίτσα». *Visit Pelion* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Οκτωβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 22 Απριλίου 2022.
3. ↑  ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού απογραφής 2011 Αρχειοθετήθηκε 2017-11-24 στο Wayback Machine.», σελ. 10619 (σελ. 145 του pdf)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Ζαγοράς - Μουρεσίου |
| --- |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Ζαγοράς | 
* Άγιοι Σαράντα
* Ανάληψη
* Ελίτσα
* Ζαγορά
* Καράβωμα
* Μακρυρράχη
* Οβριός
* Πουρί
* Πουριανός Σταυρός\*
* Χορευτό
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Μουρεσίου | 
* Άγιος Δημήτριος
* Άγιος Ιωάννης Αγίου Δημητρίου
* Άγιος Ιωάννης Μουρεσίου
* Ανήλιο
* Κάτω Ξορύχτι
* Κισσός
* Μούρεσι
* Μυλοπόταμος
* Νταμούχαρη
* Ξουρίχτι
* Πλάκα
* Τσαγκαράδα
 |
|  |
| 
* Έδρα: Ζαγορά
* \* (Οικισμοί με μη μόνιμο πληθυσμό)
 |

 |
Θωμάς Ακινάτης (π. 1225–1274)
Ο Θωμισμός είναι η φιλοσοφική σχολή που άνθισε ως κληρονομιά του έργου και της σκέψης του φιλοσόφου, θεολόγου και γιατρού Θωμά Ακινάτη (1225-1274). Στην φιλοσοφία, οι αμφισβητούμενες ερωτήσεις και σχόλιά του για τον Αριστοτέλη είναι ίσως από τα γνωστότερα έργα του. Στην θεολογία, το Summa Theologica είναι ένα από τα σημαντικότερα έγγραφα στην μεσαιωνική θεολογία και συνεχίζει να αποτελεί το κεντρικό σημείο αναφοράς για την φιλοσοφία και την θεολογία της Καθολικής Εκκλησίας. Το 1914, ο πάπας Πίος Χ προειδοποίησε ότι οι διδασκαλίες της Εκκλησίας δεν μπορούν να γίνουν κατανοητές χωρίς τα βασικά φιλοσοφικά θεμέλια των θέσεων του Ακινάτη.

Οι βασικές θέσεις στην φιλοσοφία του Αγίου Θωμά δεν πρέπει να τοποθετηθούν στην κατηγορία των απόψεων που δύνανται να συζητηθούν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο αλλά μπορούν να θεωρηθούν ως τα θεμέλια πάνω στα οποία βασίζεται ολόκληρη η επιστήμη των φυσικών και θεϊκών πραγμάτων. Αν αυτές οι αρχές κάποτε αφαιρεθούν ή με οποιονδήποτε τρόπο αλλοιωθούν, πρέπει αναγκαία να θεωρηθεί ότι οι μαθητές των ιερών κειμένων θα αποτύχουν να αντιληφθούν σε σημαντικό βαθμό την έννοια των λέξεων οι οποίες σχετίζονται άμεσα με τα δόγματα της θεϊκής αποκάλυψης όπως αυτά προτείνονται από την Εκκλησία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Doctoris Angelici». *maritain.nd.edu*. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2021.
2. ↑  Pope Pius X, *Doctoris Angelici*, 29 June 1914.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Θωμισμός** |

* (in αγγλική and Latin) Thomas Aquinas' Works in English
* (in Latin) Corpus Thomisticum – his complete works
* Bibliographia Thomistica
* *The Thomist*, a scholarly journal on Thomism
* Introductory chapter by Craig Paterson and Matthew Pugh on the development of Thomism Αρχειοθετήθηκε 2011-05-26 στο Wayback Machine.
* The XXIV Theses of Thomistic Philosophy and commentary by P. Lumbreras, O.P.
* Electronic Resources for Medieval Philosophy

Βιβλία
* *Reality: A Synthesis of Thomistic Thought* Αρχειοθετήθηκε 2015-10-23 στο Wayback Machine. by Reginald Garrigou-Lagrange
* Garrigou-Lagrange, Réginald (2013). *The Essence & Topicality of Thomism*. ISBN 9781304416186. [*νεκρός σύνδεσμος*]
* *Modern Thomistic Philosophy* by Richard Percival Phillips, a good introduction on the Thomistic philosophy of nature for students
Ο **Γιάννης Δελής** είναι Έλληνας εκπαιδευτικός και πολιτικός του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ελλάδας.

Βιογραφικά Στοιχεία
-------------------

Απόφοιτος του Ιστορικού-Αρχαιολογικού Τμήματος της Φιλοσοφικής Σχολής του Α.Π.Θ. Έχει διδάξει σε δημοτικά σχολεία της Θεσσαλονίκης.

Διετέλεσε μέλος του Γενικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ένωσης Δημοσιοϋπαλληλικών Οργανώσεων Θεσσαλονίκης (ΕΔΟΘ) και μέλος του ΔΣ της Ε’ ΣΕΠΕ Θεσσαλονίκης. 

Στέλεχος του ΚΚΕ και υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014 με την παράταξη της "Λαϊκής Συσπείρωσης" που στηρίζεται από το ΚΚΕ. Εξελέγη δημοτικός σύμβουλος.

Εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Α΄ Θεσσαλονίκης στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος και επανεξελέγη στις εκλογές του 2019.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ο υποψήφιος Δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Δελλής του συνδυασμού Λαϊκή Συσπείρωση».
2. ↑  «Δελής Ιωάννης».
3. ↑  «Δελής Γιάννης – Βιογραφικό». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιουλίου 2019.
4. ↑  «ΚΚΕ: Παίρνει την έδρα ο Γιάννης Δελής στην Α' Θεσσαλονίκης».
Ο **Θεόδωρος Βαβαγιάννης** του Ανδρέα (9 Μαρτίου 1905 – 1988) ήταν Έλληνας αρχιμουσικός. Ήταν βοηθός του Δημήτρη Μητρόπουλου και δάσκαλος του Μιλτιάδη Καρύδη.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στα Φιλιατρά. Σπούδασε αρμονία, αντίστιξη και φούγκα από το 1921 έως το 1932 με τον Φιλοκτήτη Οικονομίδη και στη συνέχεια ενορχήστρωση στο Ωδείο Αθηνών με τον Ζαν Μπούτνικοφ. Από το 1938 ως το 1939 σπούδασε στη Μουσική Ακαδημία του Βερολίνου.
Το 1936 ήταν διευθυντής ορχήστρας στην παράσταση «Δον Κιχώτης» από το Εθνικό Θέατρο. Από το 1940 έως το 1957 υπήρξε μόνιμος αρχιμουσικός της (κρατικοποιηθείσας το 1942) Συμφωνικής Ορχήστρας Αθηνών (μέλος της στα κρουστά την περίοδο 1924-28).

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1988.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Ελληνικόν who's who, Εκδοτικός Οργανισμός Ελληνικών who's who 1962, σελ. 45.
2. ↑  *Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό*, Εκδοτική Αθηνών, τόμ. 2 , Αθήνα 1988
3. ↑  Αρχείο Εθνικού θεάτρου
4. ↑  *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα*, εκδ. Πάπυρος Πρες, τόμ. 13, σελ. 116
5. ↑  Βασίλης Καλαμάρας 70 χρόνια ΚΟΑ, Επτά, 17-3-2013, enet.gr, ανάκτηση 24-6-2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Φωτογραφία στον Πανδέκτη
Ο **Τιγράνης Δ΄ της Αρμενίας** ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της Αρμενίας από τη Δυναστεία των Αρταξιαδών (10 – 2 π.Χ.). Ήταν 
γιος και διάδοχος του βασιλιά της Αρμενίας Τιγράνη Γ΄, είχε μια ετεροθαλή αδελφή, την Ερατώ την οποία παντρεύτηκε, σύμφωνα με ελληνιστικό έθιμο της εποχής, για να διατηρηθεί η καθαρότητα της δυναστείας.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Ρώμη, την εποχή που εκεί ήταν εξόριστος ο πατέρας του (30 – 20 π.Χ.). Με την Ερατώ απέκτησαν μια κόρη, η οποία παντρεύτηκε τον βασιλιά της Ιβηρίας Φαρασμάνη Α΄ και έγινε μητέρα του βασιλιά της Ιβηρίας Μιθριδάτη Α΄. Ο Τιγράνης Δ΄ και η Ερατώ εξελίχθηκαν σε φανατικούς αντιρωμαίους βασιλείς. Ο Ρωμαίος ιστορικός του 4ου αιώνα Σέξτος Ρούφος επιβεβαιώνει, ότι την εποχή του δημιουργήθηκε στην Αρμενία έντονο κλίμα φανατισμού εναντίον των Ρωμαίων. Ο Οκταβιανός Αύγουστος συμφώνησε με τον βασιλιά των Πάρθων Φραάτη Ε΄ για την συγκυβέρνηση της Αρμενίας. Όταν οι Αρμένιοι ευγενείς κάλεσαν για βασιλιά τον Φραάτη Ε΄, ο Τιγράνης Δ΄ αναγκάστηκε να δηλώσει την υποταγή του στη Ρώμη. Οι Αρμένιοι, έντονα δυσαρεστημένοι από την στροφή του Τιγράνη Δ΄ υπέρ της Ρώμης, τον δολοφόνησαν (2 π.Χ.) και ο Αύγουστος τοποθέτησε νέο βασιλιά της Αρμενίας τον Αριοβαρζάνη απόγονο του Μιθριδάτη της Παρθίας και της αδελφής τού βασιλιά της Αρμενίας Αρταβάσδη Β΄, που ήταν παππούς του Τιγράνη Δ΄. 

Τα νομίσματα της εποχής του εμφανίζουν τον Τιγράνη Δ΄ πάντα με μακριά γενειάδα, μαζί με την αδελφή και σύζυγό του Ερατώ, με την οποία συμβασίλευε.

Πηγές
-----

* *R. Naroll, V.L. Bullough & F. Naroll,* Military Deterrence in History: A Pilot Cross-Historical Survey*, SUNY Press, 1974*
* *E. Yarshater,* The Cambridge History of Iran*, Cambridge University Press, 1983*
* *W.G. Sayles,* Ancient Coin Collecting IV: Roman Provincial Coins *(Google eBook), F+W Media, Inc, 1998*
* *R.G. Hovannisian,* The Armenian People from Ancient to Modern Times, Volume 1: The Dynastic Periods: From Antiquity to the Fourteenth Century*, Palgrave Macmillan, 2004*
* *P.M. Swan,* The Augustan Succession: An Historical Commentary on Cassius Dio’s Roman History, Books 55-56 (9 B.C.-A.D. 14) *(Google eBook), Oxford University Press, 2004*
* *V.M. Kurkjian,* A History of Armenia*, Indo-European Publishing, 2008*
* *M. Bunsen,* Encyclopedia of the Roman Empire*, Infobase Printing, 2009*
* *M.A. Ehrlich,* Encyclopedia of the Jewish Diaspora: Origins, Experiences, and Culture*, Volume 1 (Google eBook), ABC-CLIO, 2009*


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Tigranes IV  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Συντεταγμένες: 37°58′49.868″N 23°43′59.290″E﻿ / ﻿37.98051889°N 23.73313611°E﻿ / 37.98051889; 23.73313611

Ο **Ανδριάντας του Ουίλιαμ Γλάδστωνα** είναι έργο του Γεώργιου Βιτάλη και βρίσκεται έξω από το Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Ιστορία
-------

Ο ανδριάντας αυτός ήταν παραγγελία του Πανεπιστημίου Αθηνών και δόθηκε στον Βιτάλη μετά από διαγωνισμό στα 1883 αφού τον κέρδισε. Τελείωσε το 1888 και εκτέθηκε στα Δ΄Ολύμπια. Προπλασμά του υπάρχει στην Τήνο (Μουσείο Τηνίων Καλλιτεχνών). Η Ελληνική κυβέρνηση έστειλε τον Γεώργιο Βιτάλη στην Αγγλία για να μελετήσει τα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά του Γλάδστωνα ,και να ολοκληρώσει τις σπουδές του.Προτομή από πεντελικό μάρμαρο εστάλη και στον ίδιο τον άγγλο πολιτικό.

Το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών σε επιστολικό δελτάριο του 1910. Εικονίζεται και ο **Ανδριάντας** του Γουίλιαμ Γκλάντστοουν

Περιγραφή
---------

Ο Γλάδστωνας εικονίζεται όρθιος, σε στάση ρήτορα, με το σώμα σε τρια τέταρτα προς τα δεξιά, το κεφάλι σε ελαφρή στροφή προς τα αριστερά, κίνηση που συνοδεύει και η προβολή του αριστερού ποδιού. Έχει το δεξί χέρι σε έκταση, ενώ το αριστερό κρατάει τον κύλινδρο με τη Συνθήκη του Βερολίνου, και κάτω,πλάι από το αριστερό του πόδι, βρίσκονται δύο βιβλία, αναφορά στην ιδιαίτερη αγάπη του για τα ομηρικά ποιήματα. Ο καλλιτέχνης τον αποτυπώνει τη στιγμή που μιλάει προφανώς για τα δίκαια της Ελλάδος, ντυμένο με κουστούμι της εποχής του, συνδυάζοντας ρεαλιστικά στοιχεία, και ιδεαλιστικούς κλασικιστικούς τύπους. Το βλέμμα του είναι προσηλωμένο κάπου μακρυά αλλά η χειρονομία του μοιάζει επιφανειακή. Η διάσταση των ποδιών δίνει εξωτερική ασφάλεια και εσωτερική βεβαιότητα στη μορφή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ηλίας Μυκονιάτης, Νεοελληνική γλυπική, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα, 1996, σελ.186
2. ↑  Χρύσανθος Χρήστου-Μυρτώ Κουμβακάλη-Αναστασιάδη, Νεοελληνική Γλυπτική 1800-1940,εκδ. Εμπορική Τράπεζας της Ελλάδας, Αθήνα, 1982, σελ.51
3. ↑  Ηλίας Μυκονιάτης, Νεοελληνική γλυπική, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα, 1996, σελ.187
4. ↑  Χρύσανθος Χρήστου-Μυρτώ Κουμβακάλη-Αναστασιάδη, Νεοελληνική Γλυπτική 1800-1940,εκδ. Εμπορική Τράπεζας της Ελλάδας, Αθήνα, 1982, σελ.51

Πηγές
-----

* Χρύσανθος Χρήστου-Μυρτώ Κουμβακάλη-Αναστασιάδη, Νεοελληνική Γλυπτική 1800-1940,εκδ. Εμπορική Τράπεζας της Ελλάδας, Αθήνα, 1982.
* Ηλίας Μυκονιάτης, Νεοελληνική γλυπική, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα, 1996
Συντεταγμένες: 39°11′42″N 26°30′14.7″E﻿ / ﻿39.19500°N 26.504083°E﻿ / 39.19500; 26.504083

Η **Θερμή** ή ο **Βενιζέλος** ή **Κυδώνια** είναι βραχονησίδα της Λέσβου στο βορειοανατολικό Αιγαίο, η οποία βρίσκεται στις ανατολικές ακτές της και το Στενό Μυτιλήνης. Είναι απέναντι από τον παραθαλάσσιο οικισμό Άγιο Γεώργιος και την παραλία του, ενώ απέχει περίπου 1 ναυτικό μίλι βορειοανατολικά από την Παραλία Θερμής. 

Η έκτασή της είναι 0.014 τ.χλμ. και το μήκος των ακτών της είναι 0.497 χλμ. Επάνω της φυτρώνουν άγρια σκόρδα και χόρτα ενώ ζουν κουνέλια και περιστέρια. Την ονομασία Βενιζέλος την οφείλει στον Ελευθέριο Βενιζέλο όταν το 1915 παραθερίζοντας στην Λουτρόπολη Θερμής επισκέφθηκε με ιστιοφόρο την νησίδα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Νέζης, Νίκος (2010). *Τα ελληνικά βουνά - Γεωγραφική εγκυκλοπαίδεια*. Αθήνα: Ε.Ο.Ο.Α. & Κληροδότημα «Αθ. Λευκαδίτη». σελ. 189. ISBN 978-960-86676-5-5.
2. ↑  «Ένα νησί με το όνομα ….Βενιζέλος!». *Δημοτικό Σχολείο Λουτρόπολης Θερμής*. 31 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 2023.

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ευρώπη
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο **Τάμα (Tama)** είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,755. Ανακαλύφθηκε το 1927 από τον Ιάπωνα αστρονόμο Οκούρο Οϊκάβα, που παρατηρούσε από το Τόκιο, και πήρε το όνομά του από τον ποταμό Τάμα της Ιαπωνίας.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος του Τάμα εκτιμάται σε 12,92 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,2424. Ο Τάμα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 16 ώρες και 27 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά του εκτιμάται σε 95 περίπου βαθμούς C υπό το μηδέν.

Δορυφόρος
---------

Με βάση παρατηρήσεις της καμπύλης φωτός του Τάμα από τις 24 Δεκεμβρίου 2003 ως τις 5 Ιανουαρίου 2004 οι Raoul Behrend, René Roy, Claudine Rinner, Pierre Antonini, Petr Pravec, Alan W. Harris, Stefano Sposetti, Russell I. Durkee, και Alain Klotz ανακοίνωσαν στις 12 Ιανουαρίου 2004 την ανακάλυψη ενός δορυφόρου διαστάσεων περίπου 9 χιλιομέτρων που περιφέρεται γύρω από τον αστεροειδή. Αυτός ο δορυφόρος, γνωστός με τα διακριτικά (προσωρινή ονομασία) **S/2003 (1089) 1**, περιφέρεται τόσο κοντά στον Τάμα (ίσως 20 χιλιόμετρα) ώστε μπορεί να βρίσκεται σε επαφή ή σχεδόν σε επαφή με αυτόν, αφού παρουσιάζει και σύγχρονη περιστροφή, σε 16,445 ώρες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 1088 Μιτάκα | 1089 Τάμα | 1090 Σουμίντα |
Η **Εξέγερση στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας το 1304** αποτέλεσε κυρίως τοπικής κλίμακας γεγονός εντός των εδαφών του Πριγκιπάτου της Αχαΐας στην Πελοπόννησο, το οποίο χαρακτηρίστηκε από την εξέγερση της άρχουσας τάξεως της περιοχής των Σκορτών, της σημερινής Αρκαδίας, καθώς και της Μάνης. 

Κατά τη γαλλική έκδοση του Χρονικού του Μορέως, ως αίτιο της εξεγέρσεως αναφέρεται η επιβολή επιπρόσθετης φορολόγησης προς τους τοπικούς άρχοντες της περιοχής των Σκορτών από τους Φράγκους, καθώς οι τελευταίοι τους θεωρούσαν ως ιδιαιτέρως εύπορους. Κατά τη διάρκεια της εξεγέρσεως, οι εξεγερθέντες πέτυχαν την κατάληψη του Κάστρου της Αγίας Ελένης, καθώς και του Κάστρου Κρεπακόρε, επί της Μίνθης.

Ως ηγέτες της εξεγέρσεως αναφέρονται οι Ιωάννης και Γεώργιος Μικρονάς, καθώς και οι τοπικοί άρχοντες Γουλιέλμος Μακρής και Νικόλαος Ζιλλιαμάρης, οι οποίοι και εστάλησαν εκ μέρους των εξεγερθέντων προς τον Δεσπότη του Μοριά Δεσπότη του Μυστρά, με απώτερο σκοπό την αναζήτηση περαιτέρω στρατιωτικών ενισχύσεων. Ως υποκινητές της εξεγέρσεως κατηγορήθηκαν οι οικογένειες των Μακριανών, των Ζιλλανιτάδων, καθώς και των Παπανικολοπουλέων, των οποίων η περιουσία και δημεύτηκε υπό την κατηγορία της προδοσίας κατά του άρχοντά τους, του Πρίγκιπα της Αχαΐας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  Παπακοσμά 2010, σελ. 198-199.

Πηγές
-----

* Παπακοσμά, Κωνσταντίνα (2010). *Η αγροτική ζωή στην Πελοπόννησο κατά την ύστερη βυζαντινή εποχή (κοινωνικο-οικονομικά στοιχεία για τους 13ο-15ο αι.)*. Αθήνα: Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. doi:10.12681/eadd/18648.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Μεσαίωνας
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο **Σουάζεϋ (Swasey)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,419. Ανακαλύφθηκε το 1922 από τον Ρωσοαμερικανό αστρονόμο Όττο Στρούβε, που παρατηρούσε από το Γουίλιαμς Μπέι του Γουισκόνσιν, στις ΗΠΑ. Υπήρξε ο δεύτερος από τους δύο αστεροειδείς που ανεκάλυψε συνολικά ο συγκεκριμένος αστρονόμος.

Το όνομα του αστεροειδή δόθηκε προς τιμή του Αμερικανού μηχανικού, εφευρέτη, επιχειρηματία και κατασκευαστή τηλεσκοπίων δρα. Άμπροουζ Σουάζεϋ (1846-1937), η εταιρεία του οποίου κατασκεύασε το «Τηλεσκόπιο Στρούβε» των 2,1 μέτρων στο Αστεροσκοπείο Μακντόναλντ του Τέξας.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος του Σουάζεϋ εκτιμάται σε 27,32 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό του είναι 0,113. Ο Σουάζεϋ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 13 ώρες και 18,5 λεπτά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. ssd.jpl.nasa.gov/tools/sbdb\_lookup.html#/?sstr=20000992. Ανακτήθηκε στις 24  Οκτωβρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 991 Μακντονάλντα | 992 Σουάζεϋ | 993 Μουλτόνα |
Ο **Βασίλης Λάζος** είναι πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε στην ομάδα του ΠΑΟΚ για οκτώ χρόνια, κατακτώντας δύο κύπελλα Ελλάδος. Έκλεισε την καριέρα του στον Άρη το 1976.

Βιογραφία
---------

Ο Λάζος ξεκίνησε την καριέρα του το 1967 σε ηλικία δεκαεννέα ετών και συμμετείχε σε ευρωπαϊκό αγώνα στις 20 Σεπτεμβρίου 1967, στην ήττα του δικέφαλου από την Λιέγη με 3-2. Αποτέλεσε βασικό μέλος της ομάδας του ΠΑΟΚ και την σεζόν 1968-69 έπαιξε σε 17 αγώνες, σκοράροντας μία φορά. Την επόμενη χρονιά ο ΠΑΟΚ τερμάτισε στην πέμπτη θέση και έφθασε ως τον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος, όπου ηττήθηκε από τον Άρη με 1-0 στο Καυτατζόγλειο. Ο Λάζος έπαιξε σε μόλις δέκα αγώνες πρωταθλήματος, αλλά συμμετείχε στον τελικό του κυπέλλου.

Το 1970-71 ήταν βασικός στη μεσαία γραμμή του δικεφάλου, παίζοντας σε 23 αγώνες και σκοράροντας μία φορά. Την επόμενη χρονιά, ο ΠΑΟΚ κατέκτησε το πρώτο κύπελλο της ιστορίας του νικώντας τον Παναθηναϊκό με 2-1 στο στάδιο Καραϊσκάκη, με τον Λάζο να αγωνίζεται ως αλλαγή του Σταύρου Σαράφη. Το 1972-73 έπαιξε και πάλι στον τελικό του κυπέλλου, όπου ο ΠΑΟΚ ηττήθηκε με 1-0 από τον Ολυμπιακό, ενώ κατέλαβε την δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα, με τον Λάζο να παίζει σε 17 ματς, πετυχαίνοντας ένα τέρμα.

Το 1973-74 ο ΠΑΟΚ κατέκτησε το δεύτερο του κύπελλο κερδίζοντας στον τελικό τον Ολυμπιακό στα πέναλτι, ενώ κατέλαβε την τέταρτη θέση στο πρωτάθλημα, με τον Λάζο να αγωνίζεται σε δεκατέσσερα παιχνίδια. Στην τελευταία του χρονιά με τον δικέφαλο κατέκτησε την τρίτη θέση, παίζοντας σε δώδεκα αγώνες.

Έκλεισε την καριέρα του αγωνιζόμενος στον Άρη για την σεζόν 1975-76, όπου συμμετείχε σε 26 αγώνες πρωταθλήματος και τρεις αγώνες κυπέλλου, πετυχαίνοντας τέσσερα γκολ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  PAOK Story: Βασίλης Λάζος - PAOKFC
2. ↑  Vasilios Lazos - Player profile | Transfermarkt
3. ↑  RFC de Liège - PAOK Saloniki 3:2 (Europa League 1967-68)
4. ↑  Greece 1968/69 - RSSSF
5. ↑  1970:Πρώτος τελικός στη Θεσ/νίκη – inpaok.com
6. ↑  Greece 1969/70 - RSSSF
7. ↑  Greece 1970/71 - RSSSF
8. ↑  ΠΑΟΚ 1971 – 72 ΚΥΠΕΛΛΟΥΧΟΣ | Αληθινή Ιστορία
9. ↑  To «ερυθρόλευκο» κύπελλο και το σύνθημα του Λοσάντα
10. ↑  Greece 1972/73 - RSSSF
11. ↑  ΠΑΟΚ-Ολυμπιακός: O πρώτος τελικός που κρίθηκε στα πέναλτι βάφτηκε «ασπρόμαυρος»
12. ↑  Greece 1973/74 - RSSSF
13. ↑  Greece 1974/75 - RSSSF
14. ↑  Greece 1975/76 - RSSSF

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Βασίλης [άγνωστο επίθετο], *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
Ένας μαθητής λύνει ασκήσεις γεωμετρίας
Η **εργασία στο σπίτι**, είναι ένα σύνολο καθηκόντων που ανατίθενται στους μαθητές από τους εκπαιδευτικούς τους για την εξάσκησή τους επί του μαθήματος εκτός του σχολείου. Κοινός τύπος εργασιών περιλαμβάνει, σε μικρότερη τάξη, ανάγνωση, αντιγραφή κειμένου, ενώ σε μεγαλύτερες, μαθηματικές ασκήσεις και γενικά οτιδήποτε μπορεί να σχετίζεται με το αντικείμενο που διδάχθηκαν οι μαθητές.

Συχνά πιστεύεται ότι ο Ρομπέρτο ​​Νεβίλης, εκπαιδευτικός από τη Βενετία, "εφηύρε" τις εργασίες για το σπίτι το 1905 ως τιμωρία για τους μαθητές του. Ωστόσο, αυτό φαίνεται να είναι περισσότερο μύθος. Αντίθετα, πιστεύεται ότι ο Χόρας Μαν, πατέρας του εκπαιδευτικού συστήματος, επινόησε και την εξάσκηση στο σπίτι ως μέρος του εκπαιδευτικού συστήματος ο οποίος πήρε την ιδέα από τους μαθητές των Volksschulen της  Πρωσίας που τους δίδονταν εργασίες για να ολοκληρωθούν στο σπίτι μέχρι μία συγκεκριμένη ώρα για να αποδείξουν τη δύναμη του Γερμανικού έθνους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2021.
Η **Μαύρη Λίστα** (στα ολλανδικά **Zwartboek**) είναι κινηματογραφική ταινία του Πολ Βερχόφεν η οποία έκανε πρεμιέρα στις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες στις 30 Ιανουαρίου 2007.

Η πλοκή
-------

Η ταινία περιγράφει την ιστορία της Ράχελ Στάιν (Καρίς Βαν Χούτεν) στα τέλη του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου. Η Ράχελ είναι Εβραία τραγουδίστρια η οποία ζούσε στο Βερολίνο πριν από τον πόλεμο και η οποία αναγκάστηκε να κρυφτεί από το ναζιστικό καθεστώς της κατεχόμενης Ολλανδίας. Συνεργάζεται με μέλη της Ολλανδικής αντίστασης όπως ο Γκέρμπεν Κούιπερς και ο Χανς Άκερμανς και αγωνίζεται με κάθε τρόπο να εντοπίσει εκείνον που αφάνισε την οικογένειά της, ο οποίος πρόδιδε Εβραίους για να αποσπάσει τα τιμαλφή τους. Προσεγγίζει τον αξιωματικό των Ες-Ες Λούντβιχ Μούντσε στον αγώνα της να εντοπίσει τον προδότη. Μετά από έντονες ανατροπές, ανακαλύπτει ότι ο προδότης ήταν τελικά μεταξύ εκείνων που είχε εμπιστευτεί.

Πρόκειται για ένα πολεμικό θρίλερ το οποίο με έντονα χρώματα απεικονίζει την φρικαλεότητα των εγκλημάτων τόσο των ναζιστών όσο και των αντιστασιακών και τις απέλπιδες προσπάθειες για επιβίωση και δικαιοσύνη. Η πρωταγωνίστρια εμφανίζεται να ανακαλεί στη μνήμη της τα σκληρά γεγονότα της περιόδου του πολέμου, καθώς πλέον βρίσκεται σε κιμπούτς στο Ισραήλ.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος των καλύτερων ταινιών

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος (Ολλανδικά)
* Δημοσίευση της εταιρίας διανομής (Ολλανδικά)
* Συνοπτικές πληροφορίες & φωτογραφικό υλικό (Ελληνικά)

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
 |

 |







1. 1 2 3 4 5  *europeanfilmawards.eu*. 5241. Ανακτήθηκε στις 4  Ιουνίου 2022.
2. ↑  *filmportal.de*. ea77f29ee6af41b9acfe35b0a02d80f7. Ανακτήθηκε στις 4  Ιουνίου 2022.
3. ↑  www.europeanfilmacademy.org/2007.123.0.html. Ανακτήθηκε στις 21  Μαρτίου 2020.
Η φράση **«ανάγειν εις τον πρατήρα»** ήταν όρος του αρχαίου Αττικού δικαίου με την εξής έννοια: Αν κάποιος τρίτος αμφισβητούσε νομικώς το αντικείμενο (πράγμα ή και δούλο) μιας αγοραπωλησίας, τότε ο αγοραστής μπορούσε είτε να αναλάβει τη δίκη, είτε να στραφεί κατά του πωλητή (του «πρατήρα») προκειμένου να αναλάβει ο πωλητής τη δίκη κατά του τρίτου. Η δεύτερη αυτή επιλογή ήταν το «ανάγειν εις τον πρατήρα». Με τα λόγια του ρήτορα Λυσία: *«Το μηνύειν τον πεπρακότα και επί εκείνον ιέναι.»* Παρόμοιος είναι και ο ορισμός του Δεινάρχου: *«Ανάγειν εις πράτην και ανάγειν ωνήν: δίκης όνομα, όταν αμφισβητεί τις περί οικέτου ως ου δεόντως πραθέντος, ο τον οικέτην διακατέχων παραγίνεται επί τον πεπρακότα και αναγκάζει αυτόν συνίστασθαι την δίκην προς τους αμφισβητούντας...»* Αλλά και ο μέγας φιλόσοφος Πλάτων αναφέρει την πρακτική αυτή: *«... αναγέτω μεν ο έχων εις πρατήρα ή τον δόοτα...»*

Το δικαίωμα του «ανάγειν εις τον πρατήρα» στηριζόταν στην υποχρέωση που είχε ο πωλητής να παραδώσει το πράγμα στον αγοραστή «αναμφισβήτητον», δηλαδή χωρίς αμφισβητήσεις τρίτων. Αν ο πωλητής δεν ήθελε να αναλάβει αυτός τη δίκη κατά του τρίτου, τότε εξαναγκαζόταν με τη «δίκην βεβαιώσεως». Η αναγωγή αυτή είναι παρόμοια με την *παραγγελία* (ανακοίνωση) του Ρωμαϊκού Δικαίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Λυσίου *Προς Βίωνα ει γνήσιος*

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα (υπό το ρήμα «ανάγω») στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 336
Hyundai Atos Prime του 1999, σε φωτογραφία τον Ιούλιο του 2007.
Το **Hyundai Atos** ήταν ένα αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας Α, που παρήχθη από την νοτιοκορεατική αυτοκινητοβιομηχανία Hyundai, μεταξύ του 1997 και του 2014. Διατέθηκε, επίσης, στο εμπόριο και με τις ονομασίες **Atoz**, **Amica** και **Santro Xing**. Υπέστη δύο ανανεώσεις, το καλοκαίρι του 1999, όταν και μετονομάστηκε σε **Atos Prime**, και το 2003. Σε όλες τις εκδόσεις του, προσφέρθηκε αποκλειστικά σε 5-πορτο hatchback αμάξωμα. Αντικαταστάθηκε από το Hyundai i10, στην Ευρώπη το 2007, και στις άλλες αγορές διεθνώς το 2011, εκτός από την Ινδία, όπου συνέχισε να διατίθεται για λίγα έτη ακόμα, λόγω μεγάλης τοπικής δημοτικότητας, και η παραγωγή του στη χώρα αυτή τελικώς διακόπηκε στα τέλη του 2014.

Βασικά στοιχεία
---------------

Hyundai Atos του 2006.
To πρώτο Atos εισήχθη το 1997, έχοντας αποκλειστικά έναν κινητήρα βενζίνης 999 cm³ και τελική ταχύτητα 145 χιλιόμετρα την ώρα (90 μίλια την ώρα). Ακολούθησε μια ανανέωση το καλοκαίρι του 1999 και μια δεύτερη ανανέωση που έγινε μέσα στο 2003.

Άλλες ονομασίες
---------------

* **Hyundai Amica** στο Ηνωμένο Βασίλειο.
* **Hyundai Santro Xing** στην Ινδία.
* **Dodge Atos** στο Μεξικό.
* **Kia Visto** στην Ινδονησία και στη Νότια Κορέα (η Hyundai, επίσης, πώλησε και το αυθεντικό Atoz στην Ινδονησία).
* **Inokom Atos** στη Μαλαισία.
* **Hyundai Santro** στο Πακιστάν.

Βραβεύσεις
----------

* Καλύτερο αυτοκίνητο πόλης στη Μαλαισία το 2004.

Αναφορές
--------

1. ↑  «www.hyundai.com». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Hyundai Atos** |

* 1998 Hyundai Atos 1.0i GL (model for Europe) review (1998 – 2004)
* 2004 Hyundai Atos 1.1 (model since mid-year 2004 for Europe) review (2004 – 2007)
Στον τομέα των τηλεπικοινωνιών, **φέρον σήμα** (**φέρον κύμα** ή απλά **φέρον**) ονομάζεται η κυματομορφή εκείνη, η οποία έχει υποστεί ορισμένου είδους διαμόρφωση, σύμφωνα με ένα σήμα εισόδου (σήμα πληροφορίας). Το τελικό διαμορφωμένο σήμα χρησιμοποιείται για τη μετάδοση πληροφοριών. Συνήθως, το φέρον σήμα έχει αρκετά υψηλότερη συχνότητα από το σήμα εισόδου. Ο σκοπός της χρήσης φερόντων σημάτων είναι η μετάδοση πληροφοριών στο χώρο με τη μορφή ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων. Ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα της χρήσης φερόντων, είναι επίσης η ταυτόχρονη μετάδοση πολλών φερόντων σημάτων (διαφορετικής συχνότητας το κάθε ένα), χρησιμοποιώντας ένα κοινό φυσικό μέσο μετάδοσης.

Ορισμός
-------

Ο όρος **φέρον σήμα** έχει τις παρακάτω σημασίες:

1. Μια κυματομορφή κατάλληλη για διαμόρφωση από ένα σήμα πληροφορίας.
2. Μια αδιαμόρφωτη εκπομπή. Το φέρον σήμα είναι συνήθως ένα ημιτονικό σήμα ή μια ομοιόμορφη σειρά παλμών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Μετάδοση Πληροφορίας-Διαμόρφωση

Αθανάσιος ∆. Παναγόπουλος, Εισαγωγή στις Τηλεπικοινωνίες Αρχειοθετήθηκε 2016-09-10 στο Wayback Machine.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85020472
* GND: 4185814-1
* BNF: cb13335074g (data)

 |

 |
Χρυσός άγγελος με τον αρχάγγελο Μιχαήλ να σκοτώνει δράκο και επιγραφή HENRICUS VII DEI GRATIA REX ANGLIE & FRANCIE. Στην άλλη όψη γαλέρα με ααγγλικό θυρεό, Η επάνω αριστερά, ρόδο επάνω δεξιά, και επιγραφή PER CRUCE TUA SALVA NOS XRiCTE REDEMPTOR.
Ο **άγγελος** ήταν ένα αγγλικό χρυσό νόμισμα, που εισήχθη από τον Εδουάρδο Δ΄ το 1465. Είχε το σχέδιο του γαλλικού *angelot* ή *ange*, που είχε εκδοθεί από το 1340. Το όνομα προέρχεται από την αναπαράσταση του αρχαγγέλου Μιχαήλ, που σκοτώνει έναν δράκο. Καθώς θεωρείτο νέα έκδοση των νομπλ, ονομαζόταν και **άγγελος-νομπλ**. 

Το 1472 ο **μισός άγγελος** εισήχθη με παρόμοιο σχέδιο, που ζύγιζε 40 κόκκους (2,6 γραμ.) με διάμετρο 20 έως 21 χιλιοστά.

Σχέδιο
------

Εμπροσθότυπος: ο αρχάγγελος Μιχαήλ σκοτώνει δράκο. Επιγραφή: HENRIC VII DI GRA REX AGL Z FR.
Οπισθότυπος: ένα πλοίο με πλώρη, πρύμνη και ξάρτια. Eπιγραφή: per crucem tuam salva nos christe redemptor, που σημαίνει «Με τον σταυρό σου σώσε μας, Χριστέ Λυτρωτή».

Αξία
----

Η αξία του αγγέλου κυμάνθηκε από 6 σελίνια 8 πένες έως 11 σελίνια μεταξύ της βασιλείας του Εδουάρδου Δ΄ και της εποχής του Ιακώβου Α΄. Επί Καρόλου Α΄, επινοήθηκε τελευταία φορά το 1642.  

* Το 1526 κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ερρίκου Η΄, αυξήθηκε σε επτά σελίνια και έξι πένες (7/6) ή 90 πένες.
* Το 1544, αυξήθηκε ξανά σε οκτώ σελίνια (8/-) ή 96 πένες.
* Το 1550 κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Εδουάρδου ΣΤ΄ αυξήθηκε σε δέκα σελίνια (10/-) ή 120 πένες ή £1⁄2 .
* Το 1612 κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ιακώβου Α΄ αυξήθηκε σε έντεκα σελίνια (11/-) ή 132 πένες.
* Το 1619 μειώθηκε σε δέκα σελίνια (10/-) και εκείνη τη στιγμή ζύγιζε 70 κόκκους (4,5 γραμ.).

Το 1663 ο Κάρολος Β΄ αντικατέστησε τα υπάρχοντα νομίσματα με εντελώς νέα σχέδια, που κόπηκαν με μηχανή ("milled"). Το τυπικό χρυσό νόμισμα έγινε τότε η γκινέα.

Κοινωνικός αντίκτυπος
---------------------

Ο *άγγελος* ήταν ένα τόσο εμβληματικό νόμισμα, που πολλές αγγλικές παμπ πήραν το όνομά του. Το Angel Inn στο Ίνσλινγκτον (από το οποίο ονομάζεται ο σταθμός του μετρό Angel) ήταν μία από αυτές.

Ο *άγγελος* παραδοσιακά διδόταν στους πάσχοντες από την ασθένεια που είναι γνωστή ως «το κακό του βασιλιά», σε μία μεσαιωνική τελετή που προοριζόταν να τους θεραπεύσει με το « βασιλικό άγγιγμα». Αφού δεν κοβόταν πλέον, διδόταν μετάλλια για τον ίδιο σκοπό (που ονομάζονται κομμάτια αφής). 

Η Γενική Συνέλευση του 1610 της Εκκλησίας της Σκωτίας στη Γλασκώβη πήρε το όνομά της από τα νομίσματα. Ο M'Crie έγραψε: «Η δωροδοκία που ασκήθηκε σε αυτή τη Συνέλευση, ήταν επαίσχυντα διαβόητη. Τα χρυσά νομίσματα, που ονομάζοντο *άγγελοι*, μοιράστηκαν τόσο άφθονα στους λειτουργούς, ώστε ονομάστηκε χλευαστικά η Συνέλευση των αγγέλων»

Δείτε επίσης
------------

* Άγγελος (νόμισμα του Μανξ)

Σημειώσεις
----------

1. 1 2 3  EB (1911).
2. ↑  Gold Pennies Florins Leopards Nobles Ryals & Angels
3. ↑  M'Crie 1875.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* "Angel" , Encyclopædia Britannica, vol. 2 (9th ed.), 1878, p. 28

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Angel (coin) στο Wikimedia Commons
Ο **Άλρικ**, ιταλ.: Alric, γνωστός και ως *Alrico*, *Adalric* και *Odelric*, (απεβ. Δεκέμβριος 1036) από τον Οίκο των Αρδουινιδών, ήταν μεσαιωνικός Λομβαρδός επίσκοπος του Άστι στην Ιταλία από το 1007 ή το 1008 μέχρι το τέλος του.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Mάνφρεντ Α΄ μαρκήσιου της Σούζα, και της συζύγου του Πρανγάρδας, κόρης του Αδαλβέρτου Άττο κόμη της Κανόσας. Ο αδελφός του Ούλρικ Μάνφρεντ Β΄ διαδέχθηκε τους τίτλους του πατέρα του. Με τη βοήθεια του Ούλρικ Μάνφρεντ Β΄, ο βασιλιάς Ερρίκος Β΄ της Γερμανίας περιέβαλε τον Άλρικ με το αξίωμα του επισκόπου του Άστι το 1007 ή το 1008, σε αντίθεση με τον Πέτρο, ο οποίος είχε υποστηρίξει τις αξιώσεις του Aρντουίνο ως αντίπαλου στη βασιλεία.  Ο Άλρικ επιβεβαιώθηκε ως επίσκοπος από τον πάπα Ιωάννη ΙΗ΄, χωρίς την έγκριση του Άρνουλφ Β΄, αρχιεπισκόπου του Μιλάνου. Για να κατευνάσουν τον Άρνουλφ Β΄, ο Ούλρικ Μάνφρεντ Β΄ και ο Άλρικ έπρεπε να περπατήσουν ξυπόλητοι μεταφέροντας (αντίστοιχα) έναν σκύλο και μία Βίβλο στη βασιλική του Σαντ'Αμπρότζιο στο Μιλάνο πριν ταπεινωθούν μπροστά στον Aρνούλφο.  Ο Άλρικ έκανε πολλές δωρεές σε μοναστήρια και άλλα θρησκευτικά ιδρύματα, τόσο μόνος του όσο και με τον αδελφό του, και με τη σύζυγο του Ούλρικ Μπέρτα του Μιλάνου.

Ο Άλρικ ήταν πιστός υποστηρικτής του επόμενου αρχιεπισκόπου του Μιλάνου, Άριμπερτ. Γύρω στο 1028 ο Άλρικ, μαζί με τον αδελφό του Ούλρικ Μάνφρεντ Β΄, τον αρχιεπίσκοπο Άριμπερτ και τον Λάντουλφ επίσκοπο του Τορίνο έδρασαν για να καταστείλουν ένα αιρετικό κίνημα, που είχε αναπτυχθεί στο Moνφόρτ. 

Ο Άλρικ απεβίωσε στη μάχη του Καμπομάλo (κοντά στην Παβία) τον Δεκέμβριο του 1036, πολεμώντας εναντίον υποτελών που είχαν επαναστατήσει εναντίον του αρχιεπισκόπου Άριμπερτ.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* L. Vergano, «Alrico» στο Dizionario Biografico degli Italiani – Τόμος 2 (1960)
* H. Bresslau, *Jahrbücher des Deutschen Reichs unter Konrad II.*, 2 τόμοι. (1884), προσβάσιμο διαδικτυακά στη διεύθυνση: archive.org
* S. Hamilton, 'Inquiring into μοιχεία και άλλες κακές πράξεις': επισκοπική δικαιοσύνη στην Ιταλία του δέκατου και των αρχών του 11ου αιώνα,' *Viator* 41:2 (2010), 21–44.
* H. Fichtenau, *Heretics and Scholars in the High Middle Ages, 1000-1250* (1998).

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Vergano, 'Alrico'
2. ↑  Hamilton, 'Inquiring into adultery,' pp. 21ff.
3. ↑  Fichtenau, *Heretics and Scholars*, pp. 41ff.
4. ↑  Bresslau, *Jahrbücher*, I, p. 373, and II, p. 370
Συντεταγμένες: 61°59′48″N 06°46′40″W﻿ / ﻿61.99667°N 6.77778°W﻿ / 61.99667; -6.77778

Το Άργκιρ τον Ιανουάριο του 2010
Το **Άργκιρ** (φεροϊκά: *Argir*) είναι ένα χωριό των Φερόων Νήσων. Το Άργκιρ πιθανότατα παίρνει το όνομά του από την παλιό ιρλανδικό «airge» που σημαίνει θερινό βοσκοτόπι. Βρίσκεται στη νήσο Στρέιμοϊ και από το 1997 συγχωνεύτηκε με το Τόρσχαβν και πλέον αποτελεί νότιο προάστιο της πρωτεύουσας των Φερόων. Το χωριό έχει 2.443 κατοίκους (εκτίμηση 1-2022).

Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερα σπίτια χτίστηκαν στο Άργκιρ και το χωριό, έχει ανέβει ψηλά στους λόφους. Αυτή η περιοχή προσφέρει υπέροχη θέα στη θάλασσα και την πρωτεύουσα. Στο Άργκιρ υπάρχει λιμάνι με βάρκες και μια εκκλησία που χτίστηκε το 1974. Από τον 16ο αιώνα μέχρι το 1750 υπήρχε λεπροκομείο στο Άργκιρ στο οποίο ζούσαν και κακοποιοί. Όταν το λεπροκομείο έκλεισε το κτίριο μετατράπηκε σε εργαστήριο για τους φτωχούς.
Η ποδοσφαιρική ομάδα του Άργκιρ ονομάζεται Άργκιρ Μπόλτφελαγκ. Το Άργκιρ διαθέτει και μια λέσχη κωπηλασίας που ονομάζεται Argja Róðrarfelag, τα σκάφη της είναι κόκκινα και έχουν ένα κεφάλι δράκου στην πλώρη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Επίσημη εκτίμηση

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Argir στο Wikimedia Commons
* Άργκιρ (Αγγλικά)
Η **Simca** (*Σίμκα*) ήταν γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία που ιδρύθηκε το 1934 από την Fiat και από το 1951 ανήκε στην Ford. Το 1958 η Ford παρέδωσε τις μετοχές της στην Chrysler και από το 1970 η Simca ήταν θυγατρική και εμπορικό σήμα της Chrysler Ευρώπης. Η επωνυμία Simca αντικαταστάθηκε από αυτή της Talbot (Τάλμποτ) το 1978 και την περίοδο 1978 - 1979 τα αυτοκίνητα πωλούνταν υπό την ονομασία *Simca-Talbot*, ενώ το 1980 το σήμα της Simca αποσύρθηκε εντελώς.

Simca 1100 GL του 1973.
Κατά το μεγαλύτερο μέρος της μεταπολεμικής περιόδου, η Simca ήταν μια από τις κορυφαίες αυτοκινητοβιομηχανίες της Γαλλίας. Το Simca 1100 υπήρξε για κάποιο διάστημα το αυτοκίνητο με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στη χώρα, ενώ τα μοντέλα Simca 1307 και Simca Horizon κέρδισαν τον κορυφαίο τίτλο του Ευρωπαϊκού Αυτοκινήτου της Χρονιάς για το 1976 και το 1978 αντίστοιχα. Τα μοντέλα αυτά πωλήθηκαν σε κάποιες άλλες χώρες ως προϊόντα άλλων επωνυμιών. Για παράδειγμα, το Simca 1307 πωλήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο ως Chrysler Alpine, ενώ και το Horizon πωλήθηκε υπό την επωνυμία της Chrysler.

Αυτοκίνητα Simca κατασκευάστηκαν και από την *Simca do Brasil* στη Βραζιλία, καθώς και από την *Barreiros* (επίσης θυγατρική της Chrysler) στην Ισπανία. Κατά την εποχή που η εταιρεία ήταν ιδιοκτησία του ομίλου Chrysler, συναρμολόγηση μοντέλων της γινόταν και στη Χιλή, την Κολομβία και την Ολλανδία.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Simca** |


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Fiat Chrysler Automobiles |
| --- |
|  |
| Μάρκες | 
* Fiat
* Chrysler
* Dodge
* Jeep
* Ram Trucks
* Alfa Romeo
* Lancia
* Maserati
* Abarth
 |
|  |
| Επαγγελματικά οχήματα | 
* Fiat Professional
* Ram Trucks
 |
|  |
| Πρόσωπα | 
* Τζιοβάνι Αγκνέλλι
* Τζιάννι Αγκνέλλι
* Αντρέα Αγκνέλλι
* Τζον Έλκανν
* Σέρτζιο Μαρτσιόνε
 |
|  |
| Μη ενεργές μάρκες | 
* AMC
* Autobianchi
* Barreiros
* Ceirano
* Commer
* DeSoto
* Eagle
* Fargo
* Hillman
* Humber
* Imperial
* Ιnnocenti
* Karrier
* Pegaso
* Plymouth
* SCAT
* Seddon Atkinson
* Singer
* Simca
* S.P.A
* SRT
* Sunbeam
* Valiant
* Zastava Automobiles
* Officine Meccaniche
 |

 |
Συντεταγμένες: 61°28′31″N 06°48′26″W﻿ / ﻿61.47528°N 6.80722°W﻿ / 61.47528; -6.80722

Το Βάγκουρ
Το **Βάγκουρ** (φεροϊκά: *Vágur*) είναι ένα χωριό των Φερόων Νήσων. Το Βάγκουρ βρίσκεται στην ανατολική ακτή του φιόρδ Vágsfjørður, στην ανατολική ακτή του Σούντουροϊ. Το χωριό έχει 1.380 κατοίκους (εκτίμηση 1-2022). Ιδρύθηκε τον δέκατο τέταρτο αιώνα και πλέον έχει επεκταθεί τόσο ώστε η κοντινή πόλη Nes να αποτελεί τώρα ένα προάστιο του Βάγκουρ. Το Βάγκουρ διαθέτει αθλητική αίθουσα δίπλα στα γήπεδα ποδοσφαίρου στο Eiðinum, κοντά στο Vágseiði, πισίνα δίπλα στο σχολείο και κλινική.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Επίσημη εκτίμηση

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Βάγκουρ** |

* Βάγκουρ (Αγγλικά)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 152605553
* LCCN: n95092399

 |

 |
Συντεταγμένες: 62°14′40″N 06°48′52″W﻿ / ﻿62.24444°N 6.81444°W﻿ / 62.24444; -6.81444

Η υπερμοντέρνα εκκλησία του 1984
Το **Φούγκλαφιορντουρ** (φεροϊκά: *Fuglafjørður*) είναι μεγάλο χωριό των Φερόων Νήσων και βρίσκεται στην ανατολική ακτή της νήσου Έστουροϊ. Το όνομά του σημαίνει «φιόρδ των πτηνών». Το χωριό έχει 1.600 κατοίκους (εκτιμήσεις 1-2022). Το χωριό βρίσκεται στην άκρη ενός κόλπου και επεκτείνεται στους γύρω απόκρημνους λόφους. Το κέντρο του χωριού βρίσκεται κοντά στο λιμάνι και περιλαμβάνει τα περισσότερα καταστήματα και υπηρεσίες. Το λιμάνι του Φούγκλαφιορντουρ είναι συνήθως πολυάσχολο, καθώς η οικονομία της πόλης βασίζεται στην επεξεργασία ψαριών και ιχθυαλεύρων. Υπάρχει αλιευτική βιομηχανία και αποθήκες πετρελαίου. Τα τελευταία χρόνια, το Φούγκλαφιορντουρ έχει γίνει διάσημο για το νεοσύστατο πολιτιστικό του κέντρο, στο κέντρο της πόλης, που έχει γίνει ένα από τα κυριότερα πολιτιστικά αξιοθέατα του Έστουροϊ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Επίσημη εκτίμηση
2. ↑  Brandt, Don (2011). *More Stamps and Story of the Faroe Islands* (PDF). **1**. Tórshavn: Postverk Føroya. σελ. 45. ISBN 99918-3-191-6. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (pdf) στις 27 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2008.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Fuglafjørður στο Wikimedia Commons
* Φούγκλαφιορντουρ (Αγγλικά)
Συντεταγμένες: 62°07′03″N 06°43′07″W﻿ / ﻿62.11750°N 6.71861°W﻿ / 62.11750; -6.71861

Το **Σάλτανγκαρα** (φεροϊκά: *Saltangará*) είναι χωριό των Φερόων Νήσων και βρίσκεται στη νότια ακτή του νησιού Έστουροϊ. Τον Ιανουάριο του 2023 ο πληθυσμός του ήταν 1.127 κάτοικοι. Το Σάλτανγκαρα ιδρύθηκε το 1846 και ανήκει στον δήμο Ρούναβικ. Το όνομα του προέρχεται από τρεις λέξεις: salt που σημαίνει αλάτι, angar προέρχεται από το παλιό σκανδιναβικό angr που σημαίνει φιόρδ ή κόλπος και á που σημαίνει ρέμα .

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Επίσημη εκτίμηση
2. ↑  Brandt, Don (2006). *More Stamps and Story of the Faroe Islands* (PDF). **1**. Tórshavn: Postverk Føroya. σελ. 35. ISBN 99918-3-191-6. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (pdf) στις 27 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2008.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  στο Wikimedia Commons
* Σάλτανγκαρα (Αγγλικά)