recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Γ΄ Καρλικός Πόλεμος** ήταν ο τελευταίος από τους Καρλικούς Πολέμους, εμφύλιες διαμάχες που κυριάρχησαν στην εσωτερική πολιτική και στρατιωτική πραγματικότητα της Ισπανίας του 19ου αιώνα. Διαδραματίστηκε μεταξύ του 1872 και 1876 και επηρέασε κυρίως τις βασκικές επαρχίες, τη Ναβάρρα, την Καταλονία και την ορεινή Αραγόνα.

Η πορεία του πολέμου
--------------------

Οι καρλιστές είχαν προσπαθήσει να πετύχουν την δημοκρατική του επικράτηση στα πλαίσια πλέον της Α΄ Ισπανικής Δημοκρατίας και υπό από τον προσωρινό μονάρχη, Αμεδαίου του Οίκου της Σαβοΐας. Ωστόσο, παρά την εκλογική υποστήριξη που έλαβαν, δεν κατάφεραν να σχηματίσουν ένα ισχυρό κόμμα. Ιδιαίτερα για τις συντηρητικές ελίτ ο καρλισμός παρέμενε μια χαμένη υπόθεση, αντίθετα με την θετική προοπτική του γιου της τέως βασίλισσας Ισαβέλλας, Αλφόνσου.[1] Με αφορμή τη βία που ασκήθηκε εναντίον καρλιστών[2], παραιτήθηκαν και οδηγήθηκαν στην ένοπλη δράση. Ο καρλιστής διεκδικητής του θρόνου, Κάρολος Μαρία, μετά από μία αποτυχημένη προσπάθεια και μια προσωρινή συμφωνία με την ισπανική κυβέρνηση το 1872, κατάφερε τον επόμενο χρόνο να επιβληθεί στις δυσκολίες και να φτάσει στην κατάκτηση σημαντικού ποσοστού των βασκικών εδαφών. Εκεί εγκαθίδρυσε ένα τύποις καρλιστικό κράτος, με δικές του υπηρεσίες και στρατό αλλά δεν κατάφερε να επεκταθεί πέραν των παραδοσιακών του πυρήνων, ούτε και να κατακτήσει κάποια σημαντική πόλη.[3] Αντίθετα, οι καρλιστές ηγέτες στην Καταλονία και την Αραγόνα ποτέ δεν προσπάθησαν να στήσουν κάποια συντονισμένη πολεμική προσπάθεια αλλά περιορίστηκαν σε λησταρχικές δραστηριότητες.[4]

Με την ανασύσταση της Βουρβονικής Δυναστείας στο θρόνο της Ισπανίας στο πρόσωπο του Αλφόνσου ΙΒ΄, επετεύχθη και η ειρήνευση των υπό καρλιστικό έλεγχο περιοχών, με τον διεκδικητή Κάρολο να διαφεύγει στη Γαλλία.[5]

Παραπομπές
----------

1. ↑  Carr, Raymond (1982): 337.
2. ↑  Cantarino (1999): 272.
3. ↑  Carr, Raymond (1982): 339.
4. ↑  Carr, Raymond (1982): 340.
5. ↑  Cantarino (1999): 274.

Βιβλιογραφία
------------

* Cantarino, Vicente (1999), *Civilización y cultura de España. Τέταρτη έκδοση.* Prentice-Hall, Upper Saddle River, Νιου Τζέρσεΐ
* Carr, Raymond (1982), Spain, 1808-1975, Oxford University Press, Οξφόρδη.
Ο **Γεώργιος Γιαννακός** (Ιεράπετρα, 1840 - 1917) ήταν Έλληνας έμπορος και πολιτικός με καταγωγή από το Βόλο. Ανέπτυξε φιλανθρωπική και πολιτική δράση στο Λασίθι.

Βιογραφία
---------

Η μητέρα του ήταν λασιθιώτικης καταγωγής, καθώς καταγόταν από το χωριό Χριστός. Για το λόγο αυτό εγκαταστάθηκε στην Ιεράπετρα, όπου εργάστηκε ως έμπορος. Ήταν πολύ πλούσιος. Όταν ήταν επίσκοπος Ιεροσητείας ο Αμβρόσιος Σφακιανάκης, του ανατέθηκαν πολλά κοινωφελή έργα.

Επίσης, στην Κρητική Βουλή διετέλεσε βουλευτής της επαρχίας Ιεράπετρας.

Απεβίωσε το 1917 και το όνομά του δόθηκε σε οδό της Ιεράπετρας. Με τη διαθήκη του, άφησε 2.000 χρυσές λίρες, με τις οποίες οικοδομήθηκε το γυμνασιακό συγκρότημα και έγιναν έργα ύδρευσης για την Ιεράπετρα. Η προτομή του Γιαννακού στήθηκε στον κήπο του σχολείου του Σταυρού.

Πηγές
-----

* Νικόλαος Τζώρτζης, "Τα Οδωνυμικά της Ιεράπετρας", σελ. 87, εκδ. Δήμου Ιεράπετρας, 2002 (β΄ έκδοση).
*Ανατομία της καρδιάς* (1890) του Ενρίκε Σιμονέτ (Μουσείο της Μάλαγας, Ισπανία).
**Νεκροψία** είναι η εξέταση πτώματος για την ανεύρεση και διαπίστωση των αιτιών του θανάτου καθώς και των συνθηκών υπό τις οποίες συνέβη αυτός.

Ιδιαίτερα στην ιατροδικαστική, νεκροψία καλείται η δια της επισκόπησης και ψηλάφησης επιστημονική εξέταση του ανθρωπίνου πτώματος προς διακρίβωση των αιτιών που προκάλεσαν τον θάνατο και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες επήλθε αυτός. Η νεκροψία συνεπώς διαφέρει της νεκροτομής και μπορεί να διενεργηθεί χωρίς ν΄ ακολουθήσει νεκροτομή. Στις περισσότερες περιπτώσεις, ωστόσο, οι δύο αυτές διαδικασίες πραγματοποιούνται μαζί.

Η νεκροψία διενεργείται κυρίως όταν υπάρχουν υπόνοιες εγκληματικής πράξης αλλά και ακόμα και σε περιπτώσεις αυτοκτονίας. Όταν δια της νεκροψίας δεν καθίσταται δυνατή η πλήρης εξακρίβωση των αιτιών που προκάλεσαν τον θάνατο ή των συνθηκών υπό τις οποίες επήλθε αυτός, τότε πλέον η νεκροτομή καθίσταται απαραίτητη η οποία και αποτελεί τον ασφαλέστερο τρόπο καθορισμού των αμφισβητουμένων γεγονότων.

Από τη νεκροψία μπορεί να προσδιοριστεί και ο χρόνος που επήλθε ο θάνατος.

Στη πράξη μόλις οι Αρχές επιληφθούν ανθρωποκτονίας ή ανεύρεσης πτώματος εκδίδουν παραγγελία νεκροψίας - νεκροτομής προκειμένου τη σχετική έκθεση που συμπληρώνεται από τον ιατροδικαστή να συμπεριλάβουν στο προανακριτικό υλικό.

Ορολογία
--------

Στην αγγλική γλώσσα η λέξη "autopsy" που μεταφράζεται ως "αυτοψία" χρησιμοποιείται για να περιγράψει την κοινή διαδικασία την νεκροψίας-νεκροτομής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «autopsy | History, Procedure, Purposes, & Facts | Britannica». *www.britannica.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2022.
2. ↑  «Definition of AUTOPSY». *www.merriam-webster.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2022.
3. ↑  «Dissect: MedlinePlus Medical Encyclopedia». *medlineplus.gov* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2022.
4. 1 2  «Autopsy (Post Mortem Examination, Necropsy)». *medicinenet.com*. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2022.
5. ↑  «autopsy». *dictionary.cambridge.org*. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2022.
Ο **Νικόλαος Γ. Παπαδάκης** (απεβίωσε στις 22 Οκτωβρίου 1968) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, που χρημάτισε βουλευτής Λασιθίου σε δύο κοινοβουλευτικές περιόδους.

Καταγωγή και σπουδές
--------------------

Σπούδασε νομικά και άσκησε το δικηγορικό επάγγελμα. Με τη σύζυγο του Ευαγγελία απέκτησε έναν γιο, τον Γεώργιο, και μία κόρη, τη Ρένα (σύζυγο Ιωάννη Μεϊμαράκη).
Από το 1941 ως το 1942 ήταν Νομάρχης Πρέβεζας και το 1942 Νομάρχης Καστοριάς.
Εξελέγη βουλευτής Λασιθίου στις εκλογές του Μαΐου του 1915 και ξανά στις 3 Φεβρουαρίου 1921 (Γ΄ Εθνοσυνέλευση), υπηρετώντας ως το 1922.
Πέθανε συνταξιούχος δικηγόρος στην Αθήνα τον Οκτώβριο του 1968 και κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Τα Νέα, Κοινωνικά, 23-10-1968, σελ. 11.
2. ↑  Αθηναϊκά Νέα, 23-4-1942, σελ. 1.
3. ↑  Μητρώο πληρεξουσίων, γερουσιαστών και βουλευτών 1822-1935, Αθήνα 1986, Βουλή των Ελλήνων, σελ. 130 (αριθμ. 1190). (pdf)
Ο **Ντράγκαν Σουτάνοβατς** (*σερβικά : Драган Шутановац*) (Βελιγράδι, 24 Ιουλίου 1968) είναι πολιτικός της Σερβίας και πρώην υπουργός άμυνας της Δημοκρατίας της Σερβίας. Πρώην αντιπρόεδρος του Δημοκρατικού κόμματος, μέλος της εκτελεστικής επιτροπής και ο γενικός του Δημοκρατικού κόμματος.

Βιογραφία
---------

Τελείωσε το δημοτικό σχολείο και το γυμνάσιο στο Βελιγράδι. Αποφοίτησε από τη σχολή μηχανολόγων μηχανικών στον τομέα της υδροηλεκτρικής ενέργειας. Ειδικεύτηκε στον τομέα της ασφάλειας, ολοκλήρωσε ειδικά μαθήματα στις Ηνωμένες πολιτείες όπου και έλαβε το πτυχίο του στον τομέα της επιβολής του νόμου, επίσης πτυχίο στον τομέα της ασφάλειας και σε θέματα εποπτείας.

Είναι παντρεμένος με την Μαρία και έχει δύο γιους, κουμπάρος στο γάμο του ήταν τότε πρόεδρος της Σερβίας Μπόρις Τάντιτς.

Τον Νοέμβριο του 2000 διορίστηκε ειδικός σύμβουλος του υπουργού εσωτερικών, και τον Απρίλιο και Μάιο του 2000 είχε υπηρετήσει στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο στο Στρασβούργο. Από την 1η Νοέμβριου του 2001 έως τον Φεβρουάριο του 2003 ήταν βοηθός του ομοσπονδιακού υπουργού εσωτερικών.

Από το 2002 έως το 2003 ήταν ο πρόεδρος άμυνας και ασφάλειας της εθνικής συνέλευσης της Δημοκρατίας της Σερβίας. Δύο φορές εξελέγη βουλευτής στη εθνοσυνέλευση της Δημοκρατίας της Σερβίας το 2000 και το 2003. Ήταν υπουργός Άμυνας της Δημοκρατίας της Σερβίας από τις 15 Μαΐου 2007 μέχρι το 2008 στις κυβερνήσεις Βόισλαβ Κοστούνιτσα του 2007 και Μίρκο Τσβέτκοβιτς του 2008.

Πηγές
-----

* Биографија на сајту Владе Републике Србије
* Лепа Брена ме будила у војсци („Ало", 13. новембар 2011)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Dragan Šutanovac στο Wikimedia Commons
Συντεταγμένες: 27°20′0″N 31°1′30″E﻿ / ﻿27.33333°N 31.02500°E﻿ / 27.33333; 31.02500

Η **Νεκρόπολη των Κροκοδείλων της Μάαμπντεχ** είναι αρχαιολογικός χώρος στην Αίγυπτο και μια από τις αρχαιότερες νεκροπόλεις με μούμιες κροκοδείλων της αρχαίας Αιγύπτου. Στο σημείο αυτό ανακαλύφτηκε ο Πάπυρος του Χάρρις

Περιγραφή
---------

Βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Gebel Aboofayda απέναντι από την Μανφαλούτ στην ανατολική όχθη του Νείλου, και σε μικρή απόσταση από τον ποταμό. Ανακαλύφθηκε από τον Ιταλό αρχαιολόγο Παόλο Παντσέρι (Paolo Panceri), καθηγητή της Ανατομίας του πανεπιστημίου της Νάπολης, κατά την διάρκεια εξερευνητικής αποστολής που πραγματοποίησε το έτος 1873-74 σε συνεργασία με το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Μιλάνου. Πρόκειται για σπήλαιο φυσικής προέλευσης μέσα στο βουνό, που διακλαδώνεται σχηματίζοντας αρκετές κάμαρες ύψους ενός και πλάτους εννέα μέχρι δώδεκα περίπου μέτρων. Στην αρχαία Αίγυπτο οι κάτοικοι της κοιλάδας του Νείλου εναπόθεταν στις κάμαρες αυτές τις σωρούς των νεκρών ιερών κροκοδείλων. 

Το σπήλαιο αρχικά είναι ευρύχωρο, ώστε ο επισκέπτης να έχει πρόσβαση βαδίζοντας κανονικά, ενώ σταδιακά οι διαστάσεις του μικραίνουν τόσο πολύ, που η περαιτέρω διάβαση και πρόσβαση των ιερών χώρων γίνεται δυνατή μόνο σε οριζόντια θέση και μπουσουλώντας. Εκτός των ιερών κροκοδείλων, στο σπήλαιο βρίσκονται τοποθετημένα σώματα νεκρών ανδρών, γυναικών, και παιδιών, σε διάφορες στάσεις. Άλλοι είναι τοποθετημένοι ξαπλωτοί, ενώ άλλοι στέκουν όρθιοι ακουμπισμένοι στους τοίχους του σπηλαίου. Πιστεύεται επίσης ότι το σπήλαιο είχε συληθεί στο παρελθόν από τυμβωρύχους, αφού πολλές από τις μούμιες βρίσκονται διαμελισμένες και τα μέλη τους είναι διασκορπισμένα σε όλο το δάπεδο. 

Το κύριο αξιομνημόνευτο χαρακτηριστικό του σπηλαίου είναι ο μεγάλος αριθμός των ταριχευμένων ιερών κροκοδείλων σε όλες τις κάμαρες του σπηλαίου. Οι μούμιες αυτές είναι τοποθετημένες η μία κοντά και δίπλα στην άλλη, και περιτριγυρισμένοι από μικρούς, νεογνούς κροκόδειλους, ακόμα μεγαλύτερου πλήθους. 

Αναφέρεται, ότι το 1895 το σπήλαιο αυτό δεν είχε εξερευνηθεί ολόκληρο, ενώ πιστεύεται ότι υπάρχει και κύρια είσοδος πρόσβασής του, η οποία ήταν ακόμα άγνωστη.

Πηγές
-----

* *The Crocodile Pits of Maabdeh - Εφημερίδα «Evening Post», Volume XLIX, Issue 10*. 12 Ιανουαρίου 1895. σελίδες Page 2 (Supplement). Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2011.
* Centro Musei de le Scienze Naturali. *I coccodrilli di El-Maabdeh - Le mummie dell'antico egitto*. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2011. [*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Οι κροκόδειλοι του Ελ Μάαμπτεχ[*νεκρός σύνδεσμος*] Παρουσίαση από το Κεντρικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Νάπολης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Sir John Gardner Wilkinson: A Handbook for Travellers in Egypt: Including Descriptions of the Course of the Nile Through ... (1875), σελ. 367
2. ↑  Sir John Gardner Wilkinson: Manners and customs of the ancient Egyptians: including their ... Band 3
Στη Φυσική ως **νόμοι των αερίων** χαρακτηρίζονται όλοι εκείνοι οι φυσικοί νόμοι που έχουν διατυπωθεί και που αφορούν στη συμπεριφορά των αερίων στη φύση.

Οι νόμοι αυτοί περιγράφουν τη συμπεριφορά των αερίων λαμβάνοντας υπ' όψη τρεις βασικές παραμέτρους: τη θερμοκρασία, τον όγκο και την πίεση ενός ιδανικού αερίου.

Πρόκειται για τους νόμους των Μπόιλ, Γκαι-Λυσάκ και του Σαρλ. Και οι τρεις αυτοί νόμοι αποτελούν ειδικές περιπτώσεις της καταστατικής εξίσωσης των αερίων.

Ως *ιδανικά αέρια* ή *τέλεια αέρια* χαρακτηρίζονται τα αέρια που ακολουθούν επ' ακριβώς τους νόμους των αερίων. Τέτοια όμως αέρια είναι μόνο υποθετικά, αφού τα αέρια στη φύση αποκλίνουν λιγότερο ή περισσότερο από τα χαρακτηριστικά των ιδανικών αερίων, κι έτσι χαρακτηρίζονται πραγματικά αέρια. Η συμπεριφορά τους περιγράφεται από την καταστατική εξίσωση των πραγματικών αερίων ή εξίσωση της κατάστασης αερίου, που αποτελεί επέκταση αυτής των ιδανικών με τη χρήση προσεγγιστικών μεθόδων.

Οι νόμοι των αερίων ερμηνεύονται από την κινητική θεωρία. Αν θερμανθεί ένα αέριο, τα μόριά του θα κινηθούν ταχύτερα. Έτσι αν αυτό βρίσκεται σ΄ ένα δοχείο, οι συγκρούσεις των μορίων στα τοιχώματα του δοχείου θα γίνουν πιο συχνές με επακόλουθο την αύξηση της πίεσης, του όγκου ή και των δύο μαζί. Αν μειωθεί ο όγκος του δοχείου (περιοριστεί έτσι ο χώρος) οι κρούσεις των μορίων με τα τοιχώματα θα γίνουν συχνότερες και επομένως θα μεγαλώσει η πίεση.
Η **γεωοικονομία** μελετά τα γεωοικονομικά δεδομένα μίας γεωγραφικής περιοχής ή σε διεθνή κλίμακα, τα οποία σχετίζονται με την οικονομική ισχύ (οικονομικές δραστηριότητες ως προς το γεωγραφικό περιβάλλον), με σκοπό την αξιοποίησή τους.
Τα λεγόμενα γεωοικονομικά δίκτυα είναι οι διάφοροι αγωγοί ηλεκτρικής ενέργειας, πετρελαίου, φυσικού αερίου, θαλάσσιοι και χερσαίοι οδοί εμπορίου, οδοί λαθρομετανάστευσης, διακίνησης ναρκωτικών, κτλ.

Μεταξύ των άλλων, η γεωοικονομία μελετά το ρόλο της οικονομικής αλληλεξάρτησης για την επίλυση ή την πρόληψη των συγκρούσεων, τα όρια της οικονομίας στη πρόληψη ή την επίλυση συγκρούσεων, τη σχέση μεταξύ της οικονομικής ανάπτυξης και των πολιτικών και κοινωνικών συνθηκών στις διάφορες χώρες, όπως η διαφθορά, η ανάπτυξη δικτύων οργανωμένου εγκλήματος (π.χ. καρτέλ ναρκωτικών), η ανάπτυξη τρομοκρατικών ομάδων και η διασύνδεση τους με συμβατικές μορφές εγκλήματος.
Η **Άσλι Ενβέρ** (τουρκικά: *Aslı Enver*) (10 Μαΐου 1984) είναι Τουρκάλα ηθοποιός.

Βιογραφία
---------

Η Ενβέρ γεννήθηκε στις 10 Μαΐου 1984 στην Αγγλία και έζησε εκεί μέχρι τα 12 της χρόνια. Εκεί τραγούδησε σε χορωδία εκκλησίας. Αποφοίτησε από το Λύκειο Καλών Τεχνών και έλαβε την ανώτερη εκπαίδευση στο Πανεπιστήμιο Χρυσού Κέρατος στην Κωνσταντινούπολη, με ειδίκευση στο θέατρο. Πήρε τον πρώτο του ρόλο στην τηλεόραση στη σειρά *Hayat Bilgisi. Έγινε* πιο δημοφιλής με τη νεανική σειρά *Dreamers (Kavak Yelleri)* , όπου έπαιξε έναν από τους βασικούς ρόλους, αυτόν του Mine Ergun. Το 2012, μετά από ένα μακρύ κάστινγκ στην αναζήτηση ηθοποιού για τον πρωταγωνιστικό γυναικείο ρόλο, στη σειρά *Suskunlar*, οι παραγωγοί σταματούν στην Άσλα και της εμπιστεύονται το ρόλο του Αχού. Στο διάλειμμα μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης σεζόν της σειράς, παντρεύτηκε τον επί χρόνια φίλο της, ηθοποιό Μπιρκάν Σοκούλου. Το καλοκαίρι του 2013 πρωταγωνίστησε στην ταινία μεγάλου μήκους *Tamam Mıyız?* σε σκηνοθεσία Τσάαν Έρμακ. Το 2013 συμμετείχε στην παραγμένη από *D Yapım* και *Kanal D* σειρά *Μυστικά (Kayıp)*. Σε αυτό, δίνει ζωή στην ηρωίδα Yozlem Albayrak. Το 2014 πρωταγωνίστησε στη σειρά *Call Me Now Hijran (Bana Artık Hicran De)*. Επόμενος ρόλος στη σειρά *Αρκεί να είσαι ευτυχισμένος* (*Mutlu Ol Yeter*). Την άνοιξη του 2015, μαζί με την ηθοποιό και τον στενό της φίλο Ντολουνάι Σόισερτ, συμμετείχαν στη θεατρική παραγωγή *Προσωπικό*. Το καλοκαίρι του 2015 συμμετείχε στην ταινία μεγάλου μήκους *Kardeşim Benim*, η οποία έκανε πρεμιέρα στις 16 Ιανουαρίου 2016.

Ένα μήνα αργότερα, τον Φεβρουάριο του 2016, *ξεκίνησε* η τηλεοπτική σειρά της εταιρείας παραγωγής *Endemol "Winter Sun" (Kış Güneşi)*, στην οποία η Ενβέρ παίζει τον κύριο γυναικείο ρόλο. Ο σύντροφός της είναι ο νεαρός ηθοποιός юükrü Ozıldız.

Ο τελευταίος της ρόλος στην τηλεόραση ήταν στη σειρά *"Istanbul Noy" (Istanbullu Gelin)*, η οποία άρχισε να μεταδίδεται στις αρχές Μαρτίου 2017 στο *Star TV*. Σε αυτό, η Ενβέρ συνεργάστηκε με τον διάσημο ηθοποιό, σεναριογράφο και σκηνοθέτη Ozcan Deniz. Λίγο πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα της σειράς, οι δυο τους βρέθηκαν ξανά μπροστά στην κάμερα και ο λόγος ήταν η ταινία μεγάλου μήκους *"The Other Side" (Öteki Taraf)*, η οποία έκανε πρεμιέρα αργότερα εκείνο το έτος.

Προσωπική ζωή
-------------

Στις 13 Ιουλίου 2012 παντρεύτηκε τον ηθοποιό Μπιρκάν Σοκούλου.

Στις 27 Αυγούστου 2015, οι δικηγόροι του ζευγαριού εξέδωσαν δήλωση ανακοινώνοντας ότι οι δυο τους χώριζαν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. nm2664819. Ανακτήθηκε στις 12  Ιουλίου 2016.
2. 1 2  «Birkan hayalperest ben sıkıcıyım» (στα τούρκικα). *Hürriyet*. 2012-09-05. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2015-07-22.. Ανακτήθηκε στις 2012-09-15.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Aslı Enver στην IMDb
Ο **Γεώργιος**, γεωργιανά: გიორგი Γκιόργκι, (άκμασε το διάστημα 1408-1412) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας ήταν βασιλικός πρίγκιπας (batonishvili) της Γεωργίας και συμβασιλιάς της Γεωργίας από το 1408 έως το 1412.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τρίτος γιος του βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄ της Γεωργίας και της συζύγου του Νάτια Χουρτσίντζε.

Μετά το τέλος του, που ήταν μεταξύ των ετών 1435 και 1446, η χήρα σύζυγός του παντρεύτηκε τον ανιψιό του Δημήτριο πρίγκιπα της Γεωργίας.

Οικογένεια
----------

Το 1434 νυμφεύτηκε τη Γκουλασάρ (Γκιουλχάν) του Ιμερέτι και απέκτησε τον:

* Βαγράτ ΣΤ΄ π.14339-1478, βασιλιάς της Γεωργίας.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003. I00763375. Ανακτήθηκε στις 10  Απριλίου 2023.
Ο **Βιτάλης Βλαδιμήροβιτς Παπαδόπουλος** (ρωσ. Виталий Владимирович Пападопуло - Vitali Vladimirovich Papadopulo) (γεν. 1963) είναι Ρώσος παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής με ελληνική καταγωγή. Με ύψος 1,77 μ. αγωνιζόταν στο κέντρο και την επίθεση. Τη σεζόν 1993-94 αγωνίστηκε στην Α΄ Εθνική με τoν Πανιώνιο χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία.

Βιογραφικό
----------

Ο Βιτάλης Παπαδόπουλος γεννήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 1963 στη Ρωσία, στην περιοχή Ροστόφ στον Ντον και έπαιξε ποδόσφαιρο από το 1981 ως το 1998 σε μικρομεσαίες ομάδες της Ρωσίας και της Ουκρανίας. Συνολικά σε πάνω από 450 ματς σημείωσε περισσότερα από 140 γκολ. Δύο φορές προσπάθησε να παίξει σε ομάδα από χώρα εκτός της πρώην ΕΣΣΔ, το 1991 στη Φινλανδία και το 1993 στην Α΄ Εθνική με τoν Πανιώνιο, μα δεν κατάφερε να καθιερωθεί.

Όταν σταμάτησε να αγωνίζεται έγινε προπονητής και από το 2006 εργάζεται στην Μπατάισκ, ομάδα β΄ κατηγορίας της Ρωσίας.

Καριέρα
-------

### Ως ποδοσφαιριστής

* 1981-1983: ΣΚΑ Ροστόφ του Δον: 38 (1)
* 1983-1987: Ρόστσελμας Ροστόφ: 154 (66)
* 1988-1989: ΣΚΑ Ροστόφ του Δον: 80 (33)
* 1990: Ρόστσελμας Ροστόφ: 34 (7)
* 1991: ΑΠΚ Αζόφ: 1 (1)
* 1991: Πάλο Λίροτ (Φινλανδία): 9 (1)
* 1991-1992: Κρίσταλ Χερσώνας: 13 (3)
* 1992: Λοκομοτίβ Νίζνι Νόβγκοροντ: 11 (0)
* 1993-94: Πανιώνιος: 1 (0)
* 1994-1996: Ρόστσελμας Ροστόφ: 51 (3)
* 1997-1998: Τορπέντο Αρζάμας: 60 (26)
	+ **ΣΥΝΟΛΟ: 452 αγώνες (141 γκολ)**

### Ως προπονητής

* 2006: Μπατάισκ (βοηθός)
* 2007-2008: Μπατάισκ-2007
* 2009-: Μπατάισκ-2007

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 475771. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
Η **Γεωργία Λαρά** (γεννημένη στις 31 Μαΐου του 1980) είναι ελληνίδα αθλήτρια της υδατοσφαίρισης και ασημένια ολυμπιονίκης με την εθνική ομάδα.

Έλαβε ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004.

Το 2005, κέρδισε χρυσό μετάλλιο με την ελληνική ομάδα στο παγκόσμιο πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης γυναικών του 2005 στο Κίρισι.

Αγωνίστηκε στο παγκόσμιο κύπελλο υδατοσφαίρισης γυναικών του 2006 όπου η Ελλάδα τερμάτισε έκτη, καθώς και στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 2006 όπου η Ελλάδα τερμάτισε πάλι έκτη.

Συμμετείχε στο πρωτάθλημα πρόκρισης στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 στην Ιμπέρια, όπου η Ελλάδα τερμάτισε τέταρτη και εξασφάλισε την πρόκριση της στους Ολυμπιακούς του 2008 στο Πεκίνο.

Παραπομπές
----------
Η **Άσλεϊ Βικτόρια Μπένσον** (αγγλικά: *Ashley Victoria Benson*, 18 Δεκεμβρίου 1989) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και μοντέλο, γνωστή για τον ρόλο της, ως Hanna Marin στην τηλεοπτική σειρά μυστηρίου-θρίλερ Pretty Little Liars. Eπίσης είναι γνωστή για τη συμμετοχή της στη σαπουνόπερα Days Of Our Lives (2004-2007) ως Abigail Deveraux και στην τηλεοπτική σειρά Eastwick (2009-2010) ως Mia Torcoletti. Το 2012, πρωταγωνίστησε και στην ταινία "Spring Breakers" μαζί με τις Σελίνα Γκόμεζ, Βανέσα Χάντζενς, Ρέιτσελ Κορίν και Γκούτσι Μέιν.

Παιδικά χρόνια
--------------

Γεννήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 1989 και μεγάλωσε στη περιοχή Άναχαϊμ Χιλς της Καλιφόρνια. Είναι κόρη της Σάνον Μπένσον Χαρτ και του Τζέφ Μπένσον. Έχει μια μεγαλύτερη αδερφή, την Σέιλιν Μπένσον, η οποία στο παρελθόν ήταν μαζορέτα για την ομάδα μπάσκετ LA Lakers. Ξεκίνησε μαθήματα μπαλέτου, jazz και hip-hop χορού σε ηλικία μόλις τεσσάρων ετών, ενώ έχει εμφανιστεί και σε αρκετές παραστάσεις μιούζικαλ. Όταν ήταν τεσσάρων ετών, καλέστηκε για audition για να τραγουδήσει σόλο σε τέσσερις χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις που προγραμμάτισε η εκκλησία της γειτονιάς της. Σε ηλικία οκτώ ετών, ξεκίνησε να εργάζεται ως παιδί-μοντέλο, μέσα από το πρακτορείο Ford Modeling Agency συμμετέχοντες σε διάφορες διαφημίσεις. Το 2002, εμφανίστηκε ως μαθήτρια, σε ένα μουσικό videoclip του τραγουδιστή Ρομέο Μίλερ. Έχει εμφανιστεί επίσης, στα videoclip ''BlackLight" των One Call, στο "That Girl" των NLT και στο "Honestly" των Hot Chelle Rae. Συμμετείχε επίσης και σε ένα επεισόδιο της σειράς "Zoey 101" τον Μάρτιο του 2005.

Προσωπική ζωή
-------------

Είναι αμφιφυλόφιλη. Από τον Ιανουάριο του 2011 μέχρι τον Οκτώβριο του 2017 είχε δεσμό με τον παραγωγό Ράιαν Γκουντ. Από τον Αύγουστο του 2018 μέχρι τον Απρίλιο του 2020 ήταν ζευγάρι με την ηθοποιό και μοντέλο Κάρα Ντελεβίν, με την οποία γνωρίστηκαν στα γυρίσματα της ταινίας "Her Smell".

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. nm1667364. Ανακτήθηκε στις 10  Ιανουαρίου 2016.
2. ↑  *GeneaStar*. bensona.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
4. ↑  (Γερμανικά) *Deutsche Synchronkartei*. 18022. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.
5. ↑  NLTVEVO (2009-12-20), *NLT - That Girl*, ανακτήθηκε στις 2017-07-29
6. ↑  HotChelleRaeVEVO (2012-03-23), *Hot Chelle Rae - Honestly*, ανακτήθηκε στις 2017-07-29

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Ashley Benson στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 103039955
* LCCN: no2009182807
* ISNI: 0000 0001 1778 3863
* GND: 1100400397
* SUDOC: 252978560
* BNF: cb16635414n (data)
* BNE: XX4433784

 |

 |
Η **Βιτάτσα** (σερβικά κυριλλικά: Витача‎/Vitača) ήταν σύζυγος τού βασιλιά ως πρώτη σύζυγος τού Οστόγια της Βοσνίας.

Βιογραφία
---------

Η Βιτάτσα παντρεύτηκε τον Oστόγια, νόθο γιο του βασιλιά Τβρτκο Α΄ της Βοσνίας, πριν από την άνοδό του στον θρόνο της Βοσνίας. Ο Oστόγια ήταν μέλος της Βοσνιακής Εκκλησίας (Βογόμιλοι) και η Βιτάτσα πιθανότατα ήταν επίσης μέλος αυτής της εκκλησίας. Άγνωστο αν είχαν παιδιά.

Έγινε βασίλισσα, όταν ο σύζυγός της εξελέγη, για να διαδεχθεί την Ελένη Γκρούμπα το 1399. Ωστόσο η Βιτάτσα δεν είχε σχέση με την ισχυρή αριστοκρατία της Βοσνίας. Ο Oστόγια αναγκάστηκε να την εγκαταλείψει, κάτι που δεν ήταν δύσκολο να γίνει, επειδή η Βοσνιακή Εκκλησία επέτρεψε το διαζύγιο. Οι Ραγκούσιοι την ανέφεραν ως την αποκηρυγμένη σύζυγο τού βασιλιά της Βοσνίας τον Σεπτέμβριο του 1399. Κράτησαν αλληλογραφία με την πρώην βασίλισσα Βιτάτσα για κάποιο διάστημα μετά το διαζύγιό της.

Ο Oστόγια νυμφεύτηκε την Κουγιάβα Ραντινόβιτς και τη χώρισε δεκαέξι χρόνια αργότερα για να κάνει τρίτο γάμο.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε τον Οστόγια των Κοτρομάνιτς βασιλιά της Βοσνίας. Δεν είχαν παιδιά.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* John Van Antwerp Fine, Βοσνιακό Ινστιτούτο; *Η Βοσνιακή Εκκλησία: Η θέση της στο κράτος και την κοινωνία από τον δέκατο τρίτο έως τον δέκατο πέμπτο αιώνα*, Saqi σε συνεργασία με το Βοσνιακό Ινστιτούτο, 2007
Η **Γεωργία Γλάστρη** (αγγλικά: Georgia Glastris, γεν. 1 Αυγούστου 1992, στο Σικάγο του Ιλινόι, στις Ηνωμένες Πολιτείες ) είναι Αμερικανίδα αθλήτρια καλλιτεχνικού πατινάζ που αγωνίζεται για λογαριασμό της Ελλάδας.    Από τον Ιούλιο του 2014, έχει κερδίσει το ελληνικό εθνικό πρωτάθλημα τρεις φορές, έχει καταλάβει τη δεύτερη θέση τρεις φορές, ενώ αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλλιτεχνικού Πατινάζ το 2010, το 2011 και το 2012, και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλλιτεχνικού Πατινάζ το 2011 και το 2012.

Παραπομπές
----------

1. ↑  00011062. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2022.
2. 1 2 3  «Georgia Glastris». International Skating Union.
3. ↑  «A figure skating resource». Tracings. 1 Αυγούστου 1992. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουλίου 2013.
4. ↑  Mahoney, Dennis (March 2008). «Glastris takes ice for Greece». *NEO Magazine*.. Ανακτήθηκε στις 10 October 2017.
Ο **Νατάλιος** ή **Νατάλις** (ιταλικά : Natale, λατινικά : Natalis ) ήταν αρχιεπίσκοπος Μεδιολάνων στα μέσα του 8ου αιώνα. Τιμάται ως άγιος στην Καθολική Εκκλησία και η γιορτή του είναι στις 13 Μαΐου.

Ο Νατάλιος ήταν αρχιεπίσκοπος από το 746 έως το 747, αλλά και τα έτη 750 έως 751[2] ή 740 έως 741 όπως προτείνονται από μελετητές.

Σχεδόν τίποτα δεν είναι γνωστό για τη ζωή και την επισκοπή του Νατάλιου. Η κύρια πηγή πληροφοριών για την επισκοπή του ήταν μια επιτύμβια πλάκα που τοποθετήθηκε στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου του Παλάτσο στο Μιλάνο και η οποία σωζόταν ακόμη τον 16ο αιώνα. Από τα αντίγραφα της πλάκας είναι γνωστό ότι ο Νατάλιος κυβέρνησε την εκκλησία του Μιλάνου για δεκατέσσερις μήνες, ότι πέθανε στα 72 και ότι ίδρυσε την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, έχοντας λάβει δωρεά, πιθανότατα από τον Ράτχη, τον βασιλιά των Λομβαρδών.

Άλλες παραδοσιακές πληροφορίες για τη ζωή του, όπως το επώνυμό του Μαρινόνι και η υποτροφία του στα Λατινικά, ελληνικά και τα Εβραϊκά, δεν έχουν ιστορική βάση.

Η Νατάλιος θάφτηκε στο σηκό της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου. Τα λείψανά του μεταφράστηκαν στον κύριο βωμό της ίδιας εκκλησίας τον 18ο αιώνα από τον τότε αρχιεπίσκοπο και βρίσκονται ακόμη εκεί. Η γιορτή του είναι στις 13 Μαΐου κατά τη ρωμαϊκή ιεροτελεστία και στις 9 Μαΐου στην ιεροτελεστία της εκκλησίας του Μιλάνου.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΘεόδωρος Β΄ | **Αρχιεπίσκοπος Μιλάνου** | ΔιάδοχοςΑριφρέντος |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.
2. 1 2  Cazzani, Eugenio (1996). *Vescovi e arcivescovi di Milano* (στα Italian). Milano: Massimo. σελίδες 60–61. ISBN 88-7030-891-X. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
3. 1 2  Colombo, Giulio (1990). «Natale, santo» (στα Italian). *Dizionario della Chiesa Ambrosiana*. **4**. Milano: NED, σελ. 2440–2441. ISBN 88-7023-102-X.
4. ↑  Magnoli, Claudio, επιμ. (2010). *Celebrazioni dei santi*. Messale ambrosiano quotidiano (στα Italian). **4**. Milano: Centro Ambrosiano. σελ. 326. ISBN 978-88-8025-763-9. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
**Έκπληξη** είναι σύντομη ψυχική κατάσταση-αντίδραση ως αποτέλεσμα ενός απροσδόκητου γεγονότος. Η έκπληξη μπορεί να αρνητική και θετική. Η έκπληξη συνδέεται στενά με την ιδέα της δράσης σύμφωνα με ένα σύνολο κανόνων. Όταν οι κανόνες της πραγματικότητας που δημιουργούν γεγονότα της καθημερινής ζωής διαχωρίζονται από τις προσδοκίες του βασικού κανόνα, το αποτέλεσμα είναι η έκπληξη. Η έκπληξη αντιπροσωπεύει τη διαφορά μεταξύ προσδοκιών και πραγματικότητας, το χάσμα μεταξύ των υποθέσεων και των προσδοκιών μας για τα κοσμικά γεγονότα και τον τρόπο με τον οποίο εξελίσσονται πραγματικά αυτά τα γεγονότα. Αυτό το χάσμα μπορεί να θεωρηθεί ως σημαντικό θεμέλιο, καθώς οι εκπλήξεις μπορούν να κάνουν τους ανθρώπους να αντιληφθούν τη δική τους άγνοια. Η αναγνώριση της άγνοιας, με τη σειρά της, μπορεί να σημαίνει ένα παράθυρο στη νέα γνώση. Η έκπληξη εκφράζεται με ποικίλους τρόπους, όπως το άνοιγμα του στόματος ή η καμπύλωση των φρυδιών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  John Casti; *Complexification: Explaining a Paradoxical World through the Science of Surprise .* New York: HarperCollins, 1994.
2. ↑  Matthias Gross; *Ignorance and Surprise: Science, Society, and Ecological Design.* Cambridge, MA: MIT Press, 2010.
Ο **Βονιφάτιος Β΄** (απεβ. π. το 838) από τον Οίκο των Βονιφατιδών ήταν κόμης και δούκας της Λούκα (από τις 5 Οκτωβρίου 823) και ο πρώτος μάργραβος της Τοσκάνης από το 828 περίπου. Διαδέχθηκε τον πατέρα του Βονιφάτιο Α΄ μάργραβο της Τοσκάνης στη Λούκα —σε αυτό που ήταν ένα πρώιμο παράδειγμα κληρονομικής διαδοχής— και επέκτεινε την εξουσία του στην περιοχή. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, οι επίσκοποι της Λούκα έχασαν σταδιακά τον έλεγχο της κυβέρνησης του δήμου, ο οποίος περιήλθε στους κόμητες.

Από το 770 στους κόμητες της Λούκα δόθηκε η παράκτια άμυνα της Τοσκάνης και της Κορσικής. Τον Φεβρουάριο του 825, στο Mαρένγκo, ο βασιλιάς Λοθάριος Α΄ των Φράγκων δημιούργησε ένα Κεφάλαιο για την εκστρατεία της Κορσικής (*Capitula de expeditione Corsicana)* για την άμυνα του νησιού. Το 828 ο Βονιφάτιος έλαβε τους τίτλους του *επάρχου (prefectus)* και του *προστάτη* (tutela) του νησιού από τον Λοθάριο Α΄ και την αντιπροσώπευση του νησιού από τον επίσκοπο του Λούνι. Τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 828 ηγήθηκε ενός μικρού στόλου σε αναζήτηση Σαρακηνών πειρατών. Μη βρίσκοντας κανέναν στη θάλασσα, ο στόλος αποβιβάστηκε στη Σαρδηνία και εκεί αποφάσισε να επιτεθεί στην Αφρική. Επιτέθηκαν στην ακτή των Σαρακηνών μεταξύ Ούτικα και Καρχηδόνας με επιτυχία. Στη συνέχεια, ο στόλος επέστρεψε στην Κορσική.

Το 833 ο Βονιφάτιος υποστήριξε τον Λουδοβίκο Α΄ τον Ευσεβή εναντίον του γιου του Λοθαρίου Α΄, ο οποίος τον απέλυσε αμέσως και έβαλε τον Αγανό στη θέση του. Το 834 ενώθηκε με τον Ράταλντ επίσκοπο της Βερόνας και τον Πεπίνο κόμη του Βερμαντουά, για να ελευθερώσει την αυτοκράτειρα Ιουδήθ της Βαυαρίας από τη μονή-φυλακή της. Την συνόδευσαν πίσω στον Λουδοβίκο στο Άαχεν. Ο Βονιφάτιος πέρασε τα έτη 836 έως 838 στη Γερμανία στην Αυλή.

Τελικά αποσύρθηκε σε κληρονομικά εδάφη στη νότια Γαλλία. Προσκλήθηκε να συμμετάσχει στη δίκη του Bερνάρδου της Σεπτιμανίας, αλλά απεβίωσε πριν προλάβει. Ο γιος του Αδαλβέρτος Α΄ ανέκτησε τη μαρκιωνία της Τοσκάνης αργότερα.

Πηγές
-----

* Γουίκαμ, Κρις. *Early Medieval Italy: Central Power and Local Society 400-1000*. MacMillan Press: 1981.
Φωτογραφία του ηλιακού στέμματος κατά τη διάρκεια της έκλειψης του 1919
Η **ολική έκλειψη Ηλίου της 29ης Μαΐου 1919** είναι φημισμένο αστρονομικό γεγονός με το οποίο επαληθεύτηκε για πρώτη φορά το φυσικό φαινόμενο της καμπύλωσης της τροχιάς φωτός υπό την επήρεια πεδίου βαρύτητας, έτσι όπως το είχε προαναγγείλει ο Αϊνστάιν με τη Γενική θεωρία της Σχετικότητας.

Η έκλειψη του Ήλιου παρατηρήθηκε από επιστήμονες υπό τη διεύθυνση του Έντινγκτον από την ηφαιστειογενή νήσο Πρίνσιπε. Πίσω από τον Ήλιο στον ουρανό βρίσκονταν το ανοικτό αστρικό σμήνος των Υάδων, έτσι ώστε το πείραμα είχε ευνοϊκούς όρους διεξαγωγής.

Πηγές
-----

* (Γερμανικά) McEvoy, J. P.: *Sonnenfinsternis. Die Geschichte eines Aufsehen erregenden Phänomens.* Berlin Verlag, Berlin 2001, ISBN 3-8270-0372-5
* (Αγγλικά) Dyson, F. W. Eddington, A. S. Davidson, C.: *A Determination of the Deflection of Light by the Sun's Gravitational Field, from Observations Made at the Total Eclipse of May 29, 1919.* Philosophical Transactions of the Royal Society of London. Series A, Containing Papers of a Mathematical or Physical Character, Volume 220, pp. 291-333 (1920) (PDF)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοσελίδα της ΝΑΣΑ
Η **έκλειψη Ηλίου της 28ης Μαΐου 585 π.Χ.** είναι φημισμένο αστρονομικό γεγονός που ίσως να επηρέασε την παγκόσμια ιστορία. Είναι επίσης η πρώτη έκλειψη Ηλίου, που γνωρίζουμε ότι προβλέφτηκε με ακρίβεια ως προς το χρόνο και τον τόπο που θα γινόταν.

Η πρόβλεψη
----------

Την προέβλεψε ο Έλληνας Θαλής ο Μιλήσιος.Ο Ηρόδοτος που μας δίνει την αρχαιότερη αναφορά για τον Θαλή, υποστηρίζει ότι ο Θαλής προέβλεψε το έτος που θα γινόταν η έκλειψη. Ξέρουμε ότι ο Θαλής ταξίδεψε στην Αίγυπτο, ενώ δεν υπάρχουν αναφορές για παραμονή του Θαλή στην Βαβυλώνα.Το ταξίδι όμως δεν αποδεικνύει ότι απόκτησε γνώση από τους Αιγύπτιους, ή έστω, τους Βαβυλώνιους.Η πιο λογική εκδοχή είναι ότι ο Θαλής διδάχτηκε την αστρονομία στην γενέτειρά του. Πολλοί είναι οι μελετητές που υποστηρίζουν ότι ο Θαλής γνώριζε τον κύκλο του Σάρος, και ότι ο ίδιος όντας στην Αίγυπτο ή στην Μεσοποταμία είχε παρατηρήσει την έκλειψη του Ήλιου της 18 Μαΐου 603 π.Χ. ή έλαβε γνώση αυτής.Παραμένει μία υπόθεση αυτό όμως, δηλαδή αναπόδεικτο θεώρημα.

Η μάχη στον ποταμό Άλυ
----------------------

Την ώρα που έγινε η έκλειψη ήταν έτοιμοι οι Λυδοί να πολεμήσουν τους Μήδους στον ποταμό Άλυ, οι οποίοι βρίσκονταν ήδη επί πέντε χρόνια σε εμπόλεμη κατάσταση αναμεταξύ τους χωρίς η μια μεριά να υπερισχύει της άλλης. Με την συσκότιση του ουρανού επήλθε τέτοιος τρόμος στους μαχομένους, που αποφάσισαν να σταματήσουν τον πόλεμο. Οι στρατηγοί των Λυδών ήταν προειδοποιημένοι επειδή γνώριζαν την πρόβλεψη της έκλειψης, ενώ οι Μήδοι ερμήνευσαν το αναπάντεχο γεγονός ως κακό οιωνό που τους είχε στείλει κάποιος θεός. Έτσι, ενώ είχαν την στρατιωτική υπεροχή, σταμάτησαν να πολεμούν και έκλεισαν συμφωνία ειρήνης χωρίς να γίνει μάχη.

Σήμερα οι αστρονόμοι υπολογίζουν ότι η στιγμή της έκλειψης έγινε αργά το απόγευμα.

Πηγές
-----

* Neugebauer O.: *The Exact Sciences in Antiquity*. 2nd ed. Dover Publications, 1969, ISBN 0-486-22332-9, S. 142 f.
* Neugebauer O.: *A History of Ancient Mathematical Astronomy*. Springer, Berlin 1975, ISBN 3-540-06995-X, S. 604
* Mosshammer, A. A.: *Thales' Eclipse*. Transactions of the American Philological Association 111 (1981), S. 145 ()
* Panchenko, D.: *Thales's Prediction of a Solar Eclipse*. Journal for the History of Astronomy xxv (1994), (PDF, 1.5 MB)
* Stephenson F.R. Fatoohi L.J.: *Thales's Prediction of a Solar Eclipse*. Journal for the History of Astronomy xxviii (1997), S. 279 (PDF, 312 KB)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Internet Encyclopedia of Astronomy
* McTudor Biography Αρχειοθετήθηκε 2019-02-20 στο Wayback Machine.
* NASA: Genauer Verlauf der Sonnenfinsternis
* NASA: Technische Daten der Sonnenfinsternis
Ο **Βοηδρομιών** είναι ο τρίτος μήνας στο αττικό ημερολόγιο, ο οποίος ήταν αφιερωμένος στο Βοηδρόμιο Απόλλωνα και άρχιζε με την πρώτη εμφάνιση της σελήνης του Αυγούστου, εως την νέα σελήνη του Σεπτεμβρίου. Η πρωτη ημέρα εκάστου μηνός καλούνταν ''Νουμηνία''. Η τελευταία μέρα εκάστου μηνός καλούνταν '' 'Ενη και νεα.''

Κυριότερες γιορτές κατά το μήνα αυτό ήταν οι Σπονδές των Πλαταιών, τα Βοηδρόμια την 7η ημέρα του μήνα, την προηγουμένη η γιορτή της Αγροτέρας Αρτέμιδος και η επέτειος της Μάχης του Μαραθώνα, τα Γενέσια ή Νεκύσια (5η του μηνός), τα Χαριστήρια, τα Ελευσίνια Μυστήρια, που ξεκινούσαν την 15η ημέρα του μήνα και διαρκούσαν εννιά ημέρες, απ'την 5η μεσούντος του μηνός έως την 8η φθίνοντος. Καλούνταν επισης Μεγάλα Μυστήρια.

Στην αρχαία Βοιωτία, την ίδια περίοδο εορτάζονταν τα Παμβοιώτια προς τιμήν της Αθηνάς, τα οποία είχαν δώσει το όνομά τους στον αντίστοιχο βοιωτικό μήνα του Βοηδρομιώνα, *Παμβοιώτιο*.

Πηγές
-----

* August Mommsen (1898). «Feste der Stadt Athen im Altertum, geordnet nach attischem Kalender» (στα Γερμανικά). B. G. Teubner. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2009.
* Τῶν ἐν Ὀλυμπίᾳ ἀγώνων, τῶν ἱερῶν, Ἱστορικὸν Ἀττικὸν Ἡμερολόγιον
* Ένα οδοιπορικό στα Ελευσίνια Μυστήρια
* 

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αττικό ημερολόγιο |
| --- |
|  |
| 
* Εκατομβαιών
* Μεταγειτνιών
* Βοηδρομιών
* Πυανεψιών
* Μαιμακτηριών
* Ποσειδεών
* Γαμηλιών
* Ανθεστηριών
* Ελαφηβολιών
* Μουνιχιών
* Θαργηλιών
* Σκιροφοριών
 |

 |
Η **Έφη Μιχελή** (Αθήνα, 1906-1984) είναι ναΐφ ζωγράφος, σύζυγος του Παναγιώτη Μιχελή .

Δράσεις
-------

Η Έφη Μιχελή υπήρξε πρωτεργάτρια της σύστασης της Διεθνούς Γυναικείας Μορφωτικής Ομοσπονδίας (Fédération Internationale Culturelle Féminine), της οποίας εξελέγη Πρόεδρος, το 1980. Εργάσθηκε με ιδιαίτερο ζήλο για τη συγκρότηση του Τμήματος Ελλάδος της Ομοσπονδίας, του οποίου διετέλεσε Πρόεδρος (1974-1984).

Υπήρξε επίσης μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Αισθητικής και της εκδοτικής επιτροπής του περιοδικού *Χρονικά Αισθητικής*, του οποίου ήταν τακτική συνεργάτης. Σε ένδειξη τιμής και αναγνώρισης της πολύπλευρης προσφοράς της στο περιοδικό Χρονικά Αισθητικής και στην Ελληνική Εταιρεία Αισθητικής, ο τόμος 25-26/1986-87 του περιοδικού είναι αφιερωμένος στη μνήμη της.

Το 1979, δέκα χρόνια μετά το θάνατο του συζύγου της Παναγιώτη Μιχελή, καθηγητή αρχιτεκτονικής στο ΕΜΠ,  η Έφη  Μιχελή  ίδρυσε το Ίδρυμα Παναγιώτη και Έφης Μιχελή, στο οποίο κληροδότησε όλη την περιουσία της, με σκοπό τη μελέτη, προαγωγή και διάδοση της αισθητικής και της φιλοσοφίας της τέχνης.

Το Ίδρυμα Παναγιώτη και Έφης Μιχελή έχει διοργανώσει αναδρομικές εκθέσεις των έργων της: στην Αθήνα (2002), στο Ρέθυμνο (2005),  στο Βερολίνο (2006) και στη Φιλιππούπολη το 2010. Ακόμα η Συλλογή της Ελληνικής Ναΐφ Ζωγραφικής μαζί με έργα της Έφης Μιχελή έχει ταξιδέψει μέχρι σήμερα στην Ξάνθη (2014) και στη Λάρισα (2018)

Ζωγράφος
--------

Η ζωγράφος Έφη Μιχελή, αποδίδει μέσα από τα έργα της με απαλούς τόνους και απλή αμεσότητα, τα βιώματα του κοντινού της κόσμου, επηρεασμένη από την Grandma Moses, Αμερικανή ζωγράφο. Βλέπει και δίνει μορφές σε χωριά και τοπία της Ελλάδας με μάτια ανεπηρέαστα από συμβατικότητες, ενώ κάποιες φορές αποτυπώνει στις εικόνες της τη μαγεία της παιδικής ζωγραφικής. 

Η ζωγράφος εμφανίστηκε στον καλλιτεχνικό χώρο το 1952 και σύντομα χαρακτηρίστηκε από τους τεχνοκριτικούς ως ναϊφ ζωγράφος. Κατά τη διάρκεια της καλλιτεχνικής της δραστηριότητας πήρε μέρος σε όλες τις Πανελλήνιες εκθέσεις και σε περισσότερες από 50 ομαδικές σε ολόκληρη την Ελλάδα. Παρουσίασε επίσης τη δουλειά της σε ατομικές εκθέσεις στην Αθήνα, τη Βοστόνη και τη Στοκχόλμη.

Πηγές
-----

1. 1 2  *Faceted Application of Subject Terminology*. 1659986. Ανακτήθηκε στις 7  Μαΐου 2020.
2. 1 2 3  www.michelisfoundation.gr/panagiotis-kai-efi-micheli/. Ανακτήθηκε στις 5  Απριλίου 2021.
3. ↑  www.lifo.gr/guide/arts/news/royli-mpoya-manoysos-halkiadakis. Ανακτήθηκε στις 7  Σεπτεμβρίου 2022.
4. ↑  nikias.gr. «Μιχελή Έφη». *www.nikias.gr*. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2021.
5. ↑  «Έφη Π. Μιχελή – Aesthetics». Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2021.
6. ↑   *Η «Κόκκινη Σβούρα» στο Δεύτερο Πρόγραμμα – Τρίτη 16 Μαρτίου 2021*, ανακτήθηκε στις 2021-03-21
7. ↑  «Έφη Μιχελή». *www.cca.gr*. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2021.
Η **Γιολάντα Οκέλι** (ισπανικά: *Telma Yolanda Oquelí Veliz del Cid*‎), γεννημένη στη Γουατεμάλα, είναι ηγέτιδα της κοινότητας στην περιοχή του San José del Golfo (Guatemala) FRENAM (Frente Norte Metropolitan Area). Μία εξέχουσα ακτιβίστρια η οποία έχει δεχθεί επίθεση για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιώματα της κοινότητας της.

Τον Ιούνιο του 2012 τραυματίστηκε σοβαρά από πυροβολισμό σε απόπειρα δολοφονίας λόγω της έντονης αντίθεσής της για την κατασκευή του χρυσωρυχείου στην πόλη της.

Η υπόθεση της απόπειρας δολοφονίας δεν έχει διαλευκανθεί, καθώς δε βρέθηκε ο υπαίτιος. Η οικογένεια και το σπίτι της έχουν υποστεί πολλαπλές απειλές και επιθέσεις. Για μήνες αναγκαζόταν να αλλάζει συνεχώς τη διεύθυνσή της για να διατηρήσει τη φυσική της ακεραιότητα.

Από το Σεπτέμβριο του 2012 η Γιολάντα και η οικογένειά της χαίρουν την κρατική προστασία της Γουατεμάλα, χάρις την απόφαση της Διαμερικανικής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Πάραυτα, ακόμη και με αυτή την προστασία, υπάρχει ο κίνδυνος περαιτέρω επιθέσεων.

Η Διεθνής Αμνηστία, ειδικά το τμήμα του Καναδά, έχει μελετήσει την υπόθεση της Οκέλι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  web.archive.org/web/20141111232057/http://www.prensalibre.com/revista\_d/Resistencia-pacifica\_0\_867513477.html.
2. ↑  «Telma Yolanda Oquelí Veliz del Cid | Front Line». *web.archive.org*. 11 Νοεμβρίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2019. CS1 maint: Unfit url (link)
3. ↑  «Resistencia pacífica». *web.archive.org*. 11 Νοεμβρίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2019. CS1 maint: Unfit url (link)
4. ↑  OEA (1 Αυγούστου 2009). «OEA - Organización de los Estados Americanos: Democracia para la paz, la seguridad y el desarrollo». *www.oas.org* (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2019.
5. ↑  «Guatemala stokes conflict around mining by failing to consult communities». *www.amnesty.org* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2019.
Ο **Άρθουρ Αντέρ Χάρτμαν** (12 Μαρτίου 1926 – 16 Μαρτίου 2015) ήταν Αμερικανός διπλωμάτης ο οποίος υπηρέτησε ως Πρεσβευτής στη Γαλλία υπό τον Τζίμι Κάρτερ και Πρέσβης της Σοβιετικής Ένωσης υπό τον Ρόναλντ Ρήγκαν.

Καριέρα
-------

Ο Χάρτμαν υπηρέτησε στην πολεμική αεροπορία των ΗΠΑ από το 1944 έως 1946. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ το 1947 και παρακολούθησε τη νομική Σχολή του Χάρβαρντ από το 1947 έως το 1948. Αντί να κυνηγήσει πτυχίο, κέρδισε μια δουλειά στη διοίκηση του σχεδίου Μάρσαλ στην Ευρώπη, ακολουθούμενη από την εργασία του στην Υπηρεσία Εξωτερικού. Ανάμεσα στα πολλά πόστα του στο Υπουργείο Εξωτερικών ήταν θέσεις στο Παρίσι, τη Σαϊγκόν, το Λονδίνο και τις Βρυξέλλες ως αναπληρωτής επικεφαλής της Αμερικάνικης Αποστολής στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το 1974 ο Χάρτμαν διορίστηκε Βοηθός Υπουργός εξωτερικών για Ευρωπαϊκές και Καναδικές Υποθέσεις. Από το 1977 μέχρι το 1981 ήταν ο Πρέσβης στη Γαλλία και από το 1981 μέχρι το 1987 Πρέσβης στη Σοβιετική Ένωση.

Ο Χάρτμαν ήταν μέλος του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων, της Αμερικανική Ακαδημίας Διπλωματίας, του Γαλλοαμερικανικού Ιδρύματος και του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου του Ιδρύματος Μπρούκινγκς. Τιμήθηκε με το γαλλικό Παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής. Πέθανε στις 16 Μαρτίου 2015, τέσσερις μέρες αφότου έκλεισε τα 89 του χρόνια.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφία

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *SNAC*. w6jh716q. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  (Γερμανικά) *Munzinger Personen*. 00000015422. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  moscow.usembassy.gov/arthur\_adair\_hartman.html.
4. ↑  www.nndb.com/people/041/000119681/.
5. ↑  «MAN IN THE NEWS; FROM OPERA TO BOLSHOI: ARTHUR A HARTMAN». *The New York Times*. 22 Αυγούστου 1981. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2015.
6. ↑  «Corrections». *The New York Times*. 18 Αυγούστου 1981. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2011.
7. ↑  Stephen Engleberg (31 Μαρτίου 1987). «Departing U.S. Envoy Criticizes Use of Young Marine Guards in Moscow». *The New York Times*. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2011.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 45865606
* LCCN: n88224827

 |

 |
Το **Νεγκορέλογιε** ή Νεγκαρέχλαγιε (Λευκορωσικά: Негарэлае, *Negarehlaje*, ρωσικά: Негорелое, Negoreloe) είναι μια μικρή πόλη στην επαρχία Ντζιαρζίνσκ της περιφέρειας Μινσκ της Λευκορωσίας.

Τοποθεσία
---------

Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Περετούτ' 10 χλμ. νοτιοδυτικά του Ντζιαρζίνσκ, 48 χλμ. από το Μινσκ.

Ιστορία
-------

Είναι γνωστό από τον 16ο αιώνα ως ταχυδρομικός σταθμός επί της οδού Μινσκ-Ναβαχρουντάκ. Από το 1793 ανήκε στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Από το 1871 έχει σιδηροδρομικό σταθμό. Το 1921-1939 υπήρχε Σοβιετικός συνοριακός σταθμός (με την Πολωνία).

Το 2014, είχε πληθυσμό 821 ατόμων.

Οικονομία
---------

Υπάρχει ένα εργοστάσιο κατασκευής κυψελών καθώς και ιδιωτική κατασκευή επίπλων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *GeoNames*. 2005. Ανακτήθηκε στις 9  Ιουλίου 2017.
2. ↑  *Νεγκορέλογιε*. 1979.
Ο **Βουκ Λαζάρεβιτς** (*σερβικά: Вук Лазаревић*) (περ. 1380-1410) από τον Οίκο των Λαζάρεβιτς ήταν Σέρβος πρίγκιπας και ο νεότερος γιος του πρίγκιπα Λαζάρου και της Μίλιτσα που εκτελέστηκε στις 6 Ιουλίου του 1410.

Γεννήθηκε λίγο μετά το 1380, ήταν αδελφός του Δεσπότη Στέφανου. Μετά τη Μάχη του Κοσσυφοπεδίου το 1389 ο Βουκ με τον αδελφό του και τη μητέρα του συμμετείχαν στον έλεγχο και διακυβέρνηση της Σερβίας. Πήρε μέρος στη Μάχη της Άγκυρας με τον στρατό του αδελφού του με το μέρος των Οθωμανών όπου ήταν υποτελής.

Μετά τη Μάχη του Κοσμιδίου έφυγε για τη Σερβία αλλά στο δρόμο συνελήφθη στη Φιλιππούπολη από τους Οθωμανούς κι εκτελέστηκε με συνοπτικές διαδικασίες για την προδοσία του στο Κοσμίδιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Лазаревић - ГРБОВНИК ДУШАНОВОГ ЦАРСТВА
2. ↑  Kastritsis Dimitris J. *The sons of Bayezid: Empire building and representation in the Ottoman civil war*, (BRILL NV, 2007), 152.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Vuk Lazarević  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Νατάλια Κατσμάρεκ** (πολωνικά: *Natalia Kaczmarek*) (17 Ιανουαρίου 1998) είναι Πολωνή αθλήτρια του στίβου, η οποία ειδικεύεται στα 400 μέτρα.

Καριέρα
-------

Η Κατσμάρεκ κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στη σκυταλοδρομία 4 x 400 μ. γυναικών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2018 με την ομάδα της Πολωνίας. Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Κ23 2019, στα 400 μ. γυναικών. 

Η Κατσμάρεκ κέρδισε δύο μετάλλια στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 στο Τόκιο, χρυσό στη μεικτή σκυταλοδρομία 4× 400 μ. και ασημένιο στη σκυταλοδρομία 4 × 400 μ. γυναικών. όπου έτρεξε στους αντίστοιχους τελικούς. Η Κατσμάρεκ συμμετείχε επίσης στο ατομικό αγώνισμα 400 μέτρων, τερματίζοντας τέταρτη στον ημιτελικό, όπου δεν κατάφερε να προκριθεί στον τελικό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Νατάλια Κάτζμαρεκ». IAAF.
2. ↑  Start list
3. ↑  «KACZMAREK Natalia». *olympics.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Νατάλια Κατσμάρεκ στην World Athletics
Νεκρολογία για στρατιώτη του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου
**Νεκρολογία** είναι η γραπτή ή η προφορική εξιστόρηση της ζωής και των επιτευγμάτων ανθρώπου που έχει πεθάνει.

Στη γραπτή της μορφή, η νεκρολογία σήμερα μπορεί να αποτελεί άρθρο εφημερίδας ή περιοδικού (είτε ως κανονικό περιέχομενο των συντακτών της είτε ως πληρωμένη καταχώρηση), ενώ στην προφορική της μορφή, έναν επικήδειο λόγο.

Μια νεκρολογία περιέχει βιογραφικά στοιχεία και πληροφορίες για τη ζωή του προσώπου καθώς επίσης και για την προσφορά του στην κοινωνία. Δεδομένου ότι για μια καλογραμμένη νεκρολογία χρειάζεται προσεκτική έρευνα, οι εφημερίδες σε αρκετές περιπτώσεις έχουν προετοιμάσει νεκρολογίες για γνωστούς πολιτικούς, καλλιτέχνες μεγάλης ηλικίας, όσο αυτοί είναι εν ζωή, έτσι ώστε όταν πεθάνουν να μπορούν να δημοσιεύσουν τη νεκρολογία σε πολύ σύντομο χρόνο.

Συνηθισμένο περιεχόμενο είναι:

* Πλήρες όνομα (επίσημο, ψευδώνυμα, χαϊδευτικά)
* Ημερομηνίες και τόπος γέννησης, θανάτου
* Αιτία θανάτου
* Οικογενειακή κατάσταση
* Σύντομη περιγραφή της καριέρας του
* Για ποιον λόγο ο άνθρωπος αυτός ήταν γνωστός

Στον Ελληνικό τύπο, γράφονται νεκρολογίες για ορισμένα σημαντικά πρόσωπα σε μη τακτική βάση, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις στον ξένο τύπο, ιδιαίτερα τον αγγλόφωνο, η νεκρολογία είναι τακτικό άρθρο κάθε ημέρας (σε εφημερίδες) ή κάθε εβδομάδας (σε εβδομαδιαία περιοδικά).

Λόγω του ανταγωνισμού των εντύπων, για να παρουσιάσουν τα θέματά τους το συντομότερο δυνατό, σε κάποιες περιπτώσεις έχουν δημοσιευθεί νεκρολογίες ενώ ακόμη ο άνθρωπος ήταν ζωντανός.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Νεκρολογία

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Νεκρολογία** |
Ο **Βουκ Ομπράντοβιτς** (*σερβικά : Вук Обрадовић*) (Κοντζέλι, 11 Απριλίου 1947 - Βελιγράδι 13 Φεβρουαρίου 2008) ήταν ένας από τους ηγέτες της Δημοκρατικής Αντιπολίτευσης της Σερβίας, και πρώην υποστράτηγος του Γιουγκοσλαβικού λαϊκού στρατού από το 1992.

Στην σερβική κυβέρνηση του πρωθυπουργού Ζόραν Τζίντζιτς έχει υπηρετήσει ως αντιπρόεδρος αρμόδιος για την καταπολέμηση της διαφθοράς και του εγκλήματος.

Τελείωσε το γυμνάσιο το Προκούπλιε κι έπειτα στην στρατιωτική ακαδημία. Κατά την διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας εμπλεκόμενος σε σκάνδαλο φυλακίστηκε. Αργότερα ήταν εκπρόσωπος του γενικού επιτελείου του Γιουγκοσλαβικού λαϊκού στρατού και επικεφαλής της ηθικής εκπαίδευσης της Ομοσπονδιακής γραμματείας εθνικής άμυνας. Ο νεότερος γενικός και προήχθη τέσσερις φορές λόγω έκτακτης ανάγκης. Αποστρατεύτηκε στις 20 Μάιος 1992.

Πήρε μέρος στις αποτυχημένες εκλογές του προέδρου της Σερβίας όπου ήταν υποψήφιος στις 21 Σεπτεμβρίου 1997. Σαν εκπρόσωπος της σοσιαλδημοκρατίας κέρδισε 100.523 ψήφους, το 2,43%. Συμμετείχε με υποψηφιότητα για πρόεδρος της Δημοκρατίας της Σερβίας και στις 29 Σεπτεμβρίου 2002 όπου κέρδισε 26.050 ψήφους ή 0,72% χωρίς να εκλεγεί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Knjiga ο deliktu mišljenja». Hereticus. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Δεκεμβρίου 2008.
2. ↑  «Ni oficir, ni dzentlmen». News.beograd.com. 13 Μαΐου 2001.

Πηγές
-----

* Биографија Вука Обрадовића као председничког кандидата 2002.
* Интервју из 1999.
* Интервју после секс афере („Ревија 92")
* Вест о смрти и биографија


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Вук Обрадовић  της Σερβικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |