recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **κβαντικό παράδοξο του Ζήνωνα** έχει να κάνει με την κατάρρευση της κυματοσυνάρτησης και προτάθηκε το 1977 από τους *Misra* και *Sudarshan*. Η βασική ιδέα έγκειται στο παρακάτω πείραμα:

Έστω ότι έχουμε ένα **ασταθές** σύστημα το οποίο βρίσκεται στην διεγερμένη κατάσταση \psi \_{2}\,, και το οποίο πρόκειται να μεταβεί *φυσικά* στη θεμελιώδη κατάσταση, μετά από χρόνo \tau \,. Για χρόνους μικρότερους του χρόνου \tau \,, η πιθανότητα μετάβασης στη θεμελιώδη κατάσταση είναι 

P\_{{2,1}}={\frac {t}{\tau }}\,
ενώ η πιθανότητα το σύστημα να βρίσκεται ακόμη στη διεγερμένη κατάσταση \psi \_{2}\, μετά από χρόνο t\, είναι 

P\_{2}(t)=1-{\frac {t}{\tau }}
Εάν μετά τη μέτρηση *βρούμε* ότι το σύστημα είναι όντως στην κατάσταση \psi \_{2}\,, τότε σύμφωνα με την αρχή του φιλτραρίσματος η κατάσταση του συστήματος θα είναι πάλι η κατάσταση \psi \_{2}\,. Έτσι, αν επαναλάβουμε τη μέτρηση μετά από χρόνο 2t\,, η πιθανότητα να βρούμε το σύστημα πάλι στην κατάσταση \psi \_{2}\, είναι τώρα

P\_{2}(t)=1-{\frac {2t}{\tau }}
Δηλαδή η πιθανότητα ολοένα και μειώνεται με την πάροδο του χρόνου, όπως και θα έπρεπε να συμβαίνει. Το παράδοξο εμφανίζεται όταν επαναλάβουμε το πείραμα κάνοντας πολλές μετρήσεις ανά μικρά χρονικά διαστήματα. Για *πολύ μικρούς χρόνους*, η πιθανότητα μετάβασης στη θεμελιώδη κατάσταση είναι ανάλογη του t^{2}\,

P\_{{2,1}}=at^{2}\,
Επαναλαμβάνοντας λοιπόν το πείραμα, από t=0\, μέχρι t=\mathrm{T} \,, δηλαδή παίρνοντας μετρήσεις σε χρόνους \mathrm{T} /n,2\mathrm{T} /n,...\mathrm{T} \,, η πιθανότητα το σύστημα να βρίσκεται στην κατάσταση \psi \_{2}\, είναι περίπου

1-{\frac {\alpha }{n}}\mathrm{T} ^{2}
Παίρνοντας το όριο n\to \infty , η πιθανότητα πηγαίνει προς τη μονάδα. Αυτό είναι και το παράδοξο. Ένα ασταθές σύστημα το οποίο παρατηρείται συνεχώς, δεν αποδιεγείρεται ποτέ! 

Το κβαντικό παράδοξο του Ζήνωνα έχει να κάνει με τη γενικότερη ερμηνεία της κβαντικής μηχανικής, καθώς και με τον ρόλο που διαδραματίζει η μέτρηση στην κβαντική θεωρία. Σύμφωνα με νεώτερες απόψεις (Ιακωβής, Αναπολιτάνος) η λύση στα παράδοξα του συνεχούς που έθεσε ο Ζήνων, δίδεται θεωρώντας τις πεπερασμένες αποστάσεις όχι σαν ένα άπειρο σύνολο σημείων, αλλά σαν πεπερασμένα κβαντικά βήματα σχετιζόμενα με τη δυνατότητα της παρατήρησης, αλλά και το ποιόν του εκάστοτε παρατηρητή. Επί παραδείγματι, το θέμα του δρομέα που ποτέ δεν φθάνει στον τελικό προορισμό του διότι δήθεν έχει να διανύσει άπειρα διαιρούμενα διαστήματα, έχει τη λύση του στην κβαντική θεώρηση της διαδρομής του ως μια πεπερασμένη ομάδα βημάτων και όχι σαν μια άπειρη ομάδα σημείων. Φαίνεται ότι η επίδραση του Κάντ και των ιντουσιονιστικών μαθηματικών συνάδει με την ανωτέρω άποψη. Η «κατασκευαστικότητα» ενός δεδομένου μεγέθους και η αντιμετώπισή του ως «όλον» απομακρύνει έξ αρχής την ύπαρξη των παραδόξων του συνεχούς (Ιακωβής, 2014)

Πηγές
-----

* David J. Griffiths: *Introduction to Quantum Mechanics*
* Διονύσιος Α. Αναπολιτάνος: *Εισαγωγή στη Φιλοσοφία των Μαθηματικών*, εκδ. «Νεφέλη», Αθήνα 2009
Συντεταγμένες: 02°11′S 30°33′E﻿ / ﻿2.183°S 30.550°E﻿ / -2.183; 30.550

Το **Κιμπούνγκο** (κινιαρουάντα: Kibungo) είναι μια πόλη της Ρουάντα. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη στην Ανατολική Ρουάντα και πρωτεύουσα του Δήμου Νγκόμα. Βρίσκεται ανατολικά της Ρουάντα και νότια της Ανατολικής επαρχίας, περίπου 100 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πρωτεύουσας, Κιγκάλι. Έχει πληθυσμό 46.240 κατοίκων (2005).

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος πόλεων της Ρουάντα

Παραπομπές
----------

1. ↑  Χάρτης του Κιμπούνγκο[*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Kibungo στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* SUDOC: 262017997

 |

 |
Η σούπα **Μπρενεμπόν** ή **μπρουινεμπονένσουεπ** είναι σούπα φασολιών που βρίσκονται συνήθως στην Ολλανδία και την Ανατολική Ινδονησία, πιο συχνά σχετιζόμενο συγκεκριμένα με τη κουζίνα των Άμπον των Νησιών Μαλούκου. Η σούπα παρασκευάζεται από φασόλια με λαχανικά που σερβίρονται σε ζωμό καρυκευμένο με σκόρδο, πιπέρι και άλλα μπαχαρικά.

Προέλευση
---------

Το πιάτο προέρχεται από την επιρροή της ολλανδικής κουζίνας στην αποικιακή Ινδονησία, που υιοθετήθηκε από τον λαό των επαρχιών της Ανατολικής Ινδονησίας. Το όνομα "μπρενεμπόν" είναι η τοπική προφορά του ολλανδικού μπρούινε μπόνεν στο Μανάντο. Μπρούινε σημαίνει "καφέ", ενώ μπόνεν σημαίνει "φασόλια", έτσι μπρούινε μπόνεν σημαίνει "καφέ φασόλια" ή "κόκκινα φασόλια".

Συστατικά
---------

Το κρέας που χρησιμοποιείται για το μπρενεμπόν συνήθως πλένεται και μουλιάζει σε νερό για μια νύχτα. Στη συνέχεια, το κρέας βράζεται για ένα χρονικό διάστημα μέχρι να μαλακώσει και να γίνει. Στη συνέχεια, τα φασόλια κόκκινα χύνονται και βράζεται στο ζωμό, καρυκευόμενο με μείγμα μπαχαρικών, όπως κρεμμύδι, σκόρδο, αλάτι, ζάχαρη, πιπέρι, μοσχοκάρυδο και γαρύφαλλο. Στη συνέχεια, τα λαχανικά κομμένα σε φέτες βράζονται μαζί, όπως πράσινα φασόλια, σέλινο και το κρεμμύδι. Στη συνέχεια, η σούπα συνήθως σερβίρεται με ρύζι στον ατμό και ζεστή και πικάντικη σάλτσα τσίλι σαμπάλ.

Στην αρχική ολλανδική και έκδοση Μιναχάσα, τα χοιρινά ποδαράκια χρησιμοποιούνται συνήθως ως βάση για τον πλούσια και παχύ ζωμό της σούπας. Τα πλούσια ζελατινώδη χοιρινά ποδαράκια δίνουν μια ευχάριστη παχιά και γυαλιστερή υφή στο ζωμό της σούπας. Παρ'όλα αυτά, δεδομένου ότι αυτή η σούπα είναι επίσης δημοφιλής σε όλη την Ινδονησία ως καθημερινή σούπα σερβιριζόμενη στα Ινδονησιακά νοικοκυριά, υπάρχουν διάφορες εκδοχές. Αυτό περιλαμβάνει την έκδοση χαλάλ, η οποία αντικαθιστά χοιρινά ποδαράκια με ποδαράκια αγελάδας, τα πλευρά ή οστεώδη μέρη του βοδινού κρέατος. Μια παραλλαγή που ονομάζεται *σαγιούρ ασέμ κασάνγκ μεράχ* χρησιμοποιεί ζωμό με βάση το βόειο κρέας και σούπα βασισμένη στο ταμάρινδο παρόμοια με το *σαγιούρ ασέμ* για να προστεθεί ξινή φρεσκάδα.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος σουπών

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Recipe: Soup Brenebon». *FAO*.
2. ↑  «Resep Sup Brenebon (bruine bonen soep) asli dari Belanda». *Resep Masakan* (στα Indonesian). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2018. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
3. ↑  «'Bruine-bonensoep, Sup brenebon', van Lonny». *Albert Heijn* (στα Dutch). 18 Μαΐου 2015. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
4. ↑  «Resep Soup Brenebon Daging Sapi». *Lezat.com* (στα Indonesian). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2018. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Συνταγή σούπας Μπρενεμπόν
* Βίντεο μαγειρέματος Μπρενεμπόν
Στην ιρλανδική μυθολογία, ο **Μπρες** ήταν βασιλιάς των Τουάθα ντε Ντανάν. Οι γονείς του ήταν η Ερίου και ο Έλαθαν των Φομόριαν. Μεγάλωσε τόσο γρήγορα που σε ηλικία 7 ετών έμοιαζε με δεκατετράχρονο αγόρι.

Στην Πρώτη Μάχη της Μόι Τούραχ (**Magh Tuiredh**), ο βασιλιάς Νουάντα των Τουάθα ντε Ντανάν έχασε το χέρι του κι έτσι δεν μπορούσε να είναι βασιλιάς. Με την ελπίδα ότι θα μπορούσαν να βελτιωθούν οι σχέσεις μεταξύ Τουάθα ντε Ντανάν και Φομόριαν, έγινε βασιλιάς ο Μπρες και παντρεύτηκε την Μπρίγκιντ.

Ο Μπρες υποχρέωσε τους Τουάθα ντε Ντανάν να είναι υποτελείς στους Φομόριαν και να δουλεύουν σαν σκλάβοι. Ο Όγκμα αναγκάστηκε να κουβαλάει καυσόξυλα και ο Ντάγκντα να σκάβει τάφρους γύρω από φρούρια. Παραμέλησε τα καθήκοντά του περί φιλοξενίας: οι Τουάθα ντε Ντανάν διαμαρτύρονταν ότι μετά από κάθε επίσκεψη τα μαχαίρια τους δεν είχαν ίχνος φαγητού και το στόμα τους δεν είχε γεύση μπύρας. Ο ποιητής Κάρμπρε έγραψε ένα καυστικό ποίημα εναντίον του, το οποίο αποτέλεσε το πρώτο δείγμα σάτιρας στην Ιρλανδία, κι από τότε τίποτα δεν πήγαινε καλά για τον Μπρες.

Αφού ο Μπρες κυβέρνησε για εφτά χρόνια, ο Νουάντα επέστρεψε στο θρόνο, αφού το χέρι του είχε αναπληρωθεί από ένα καινούριο, φτιαγμένο από τον Ντίαν Κεχτ κι έπειτα τον Κρέιγνε. Ο Μπρες εξορίστηκε και ζήτησε βοήθεια από τον πατέρα του, Έλαθαν, για να ανακτήσει το θρόνο του, εκείνος όμως αρνήθηκε να τον βοηθήσει να αποκτήσει με δόλια μέσα κάτι που είχε αποτύχει να το κρατήσει με σωστό τρόπο. Έτσι ο Μπρες στράφηκε στον Μπάλορ των Φομόριαν.

Οδήγησε τους Φομόριαν στη Δεύτερη Μάχη της Μόι Τούραχ (**Magh Tuireadh**), αλλά ηττήθηκε. Ο Λουγ τον βρήκε αβοήθητο στο πεδίο της μάχης κι ο Μπρες ικέτεψε να τον αφήσει να ζήσει. Ο Λουγ όντως του χάρισε τη ζωή, με αντάλλαγμα να μάθει στους Τουάθα ντε Ντανάν τη γεωργία.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Θέματα της Κελτικής μυθολογίας |
| --- |
|  |
| Κελτικός πολιτισμός | 
* Αλφάβητο Όγκχαμ
* Δρυίδες
* Κελτικές γλώσσες
* Ρούνοι
 |  |
|  |
| Θεότητες | 
* Άρμετ
* Γκοϊβένου
* Έθνι
* Επόνα
* Ερίου
* Κέριντγουεν
* Κερνούνος
* Κίαν
* Κρέιγνε
* Λουγ
* Λούχτα
* Μανάνναν
* Μιοχ
* Μόρριγαν
* Μπαβ
* Μπάλορ
* Μπρες
* Μπρίγκιντ
* Νουάντου
* Ντάγδα
* Ντάνου
* Ντίαν Κεχτ
* Όγμα
* Ρίανον
* Τούιρεν
* Φαντ
 |
|  |
| Φυλές και γεγονότα | 
* Κούλεϊ
* Μόι Τούραχ
* Τουάθα ντε Ντανάν
* Φομόριαν
 |
|  |
| Λατρεία και εορτές | 
* Ίμπολκ
* Λούγνασαδ
* Μπελτέιν
* Σόουιν
 |
|  |
| Κύκλος του Όλστερ | 
* Κόνορ μακ Νέσσα
* Κουχούλιν
* Μάεβ
* Νες
* Νάσι
* Ντέιρντρε
* Φέργκους
 |

 |
Νιλάς στον Κόλπο του Μπάφφιν.
Με τη διεθνή ονομασία **νιλάς** (Nilas) χαρακτηρίζεται ο διαφανής και στιλπνός, υπό μορφή υαλοπίνακα, πάγος που σχηματίζεται στην επιφάνεια της θάλασσας των πολικών περιοχών. Η ονομασία αυτή προέρχεται εκ της ρωσικής γλώσσας που χρησιμοποιούσαν οι Πομόροι, κάτοικοι των βορείων ακτών της Ρωσίας. Σήμερα έχει καθιερωθεί ως διεθνής όρος στη Ναυτιλία και την Ωκεανογραφία.

Ο, ή η, Νιλάς δημιουργείται σε συνθήκες απόλυτης νηνεμίας μετά από δριμύ ψύχος όπου τα επιφανειακά μόρια της θάλασσας μεταβάλλονται σε παγοκρύσταλλοι και ενωμένοι συνεχίζοντας να παγώνουν μαζί σχηματίζουν ένα συνεχές λεπτό επίπεδο φύλλο πάγου, που μοιάζει με υαλοπίνακα, ιδιαίτερα διαφανές. Υπό τη μορφή αυτή και συνεχιζόμενης της αυξητικής διαδικασίας της ψύξης, αρχίζει να μεγαλώνει το πάχος σε μερικά εκατοστά, όπου ανάλογα της περιεκτικότητας σε άλατα λαμβάνει διάφορη διαύγεια και αποχρώσεις μεταξύ του λευκού και του γκρι. Αυτή η όλη διαδικασία αποτελεί και την αρχή της δημιουργίας του πάγου στη θάλασσα.

Η διέλευση πλοίου από περιοχή νιλάς παρουσιάζει μια εξαιρετική εμπειρία όπου φαίνεται σαν να διαπλέει ανάμεσα σε ανορθωμένες πλατιές λεπίδες που μετά τη θραύση τους ανασηκώνονται, απειλώντας με συνεχείς κρότους να γδάρουν τα πλευρά του εισβολέα.  
Όπως και να έχει όμως η θεαματικότητα αυτή, τα πλοία σε τέτοια περίπτωση θα πρέπει να μειώσουν ταχύτητα και να ενημερωθούν σχετικά για την περιοχή από τον πλησιέστερο πλοηγικό ή μετεωρολογικό σταθμό για τη συνέχιση της πορείας τους ή αλλαγή της, με δεδομένο ότι η παρουσία νιλάς μπορεί να είναι περιορισμένη, ή και να αποτελεί την αρχή κλειστής παγωμένης θαλάσσιας περιοχής.

Έχει παρατηρηθεί κάτοικοι της πολικής ζώνης να χρησιμοποιούν τεμάχια νιλάς αντί τζάμια στα παράθυρα των παγοκαλύβων τους.

Πηγές
-----

* Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ. Γ΄ (συμπλήρωμα), σελ. 830.
Ντολμάδες
Τα **κουπέπια** είναι οι γνωστοί ντολμάδες, παραδοσιακό πιάτο της κυπριακής κουζίνας. Αποτελεί σημαντικό έδεσμα στα γιορτινά τραπέζια των γάμων, εορτών, αλλά και ως καθημερινό φαγητό.

Παρασκευή
---------

Τα κουπέπια παρασκευάζονται χρησιμοποιώντας μίγμα χοιρινού ή ανάμεικτου (χοιρινό και βοδινό) χοντροαλεσμένου κιμά, ψιλοκομμένου κρεμμυδιού, ψιλοκομμένης ώριμης ντομάτας, ρυζιού, ελαιόλαδου, φρεσκοτριμμένου μαύρου πιπεριού, αλατιού και λίγου χυμού από φρέσκο λεμόνι. 

Αναπόσπαστο μέρος στην παρασκευή των κουπεπιών είναι τα ζεματισμένα αμπελόφυλλα. Εναλλακτικά χρησιμοποιούνται άνθη κολοκυθιάς (ανθοί), εξίσου δημοφιλής συνταγή που ακολουθείται και στη γειτονική Κρήτη. Ωστόσο, σ' αυτή την περίπτωση δεν ονομάζονται Κουπέπια, αλλά *"Αθθοί"* (ανθοί). Κατά τη διάρκεια του ψησίματος, τοποθετούμε πάνω από τα κουπέπια ένα πιάτο για να συγκρατιούνται, αποφεύγοντας έτσι το άνοιγμα του αμπελόφυλλου. Επίσης, η φωτιά θα πρέπει να είναι χαμηλή κατά τη διάρκεια του ψησίματος. Σερβίρονται με γιαούρτι και φρέσκα ραπανάκια.

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **κουπέπι**  |
Ο **Νικόμαχος** (4ος αιώνα π.Χ.) ήταν γιατρός στην αυλή του βασιλιά της Μακεδονίας Αμύντα Γ΄ και πατέρας του Αριστοτέλη. 

Το λεξικό του Σουίδα αναφέρει ότι ήταν γιατρός ο οποίος ήταν γιος του Νικόμαχου, γιο του Μαχάονα, ο οποίος Μαχάονας ήταν γιος του Ασκληπιού. Ο Γκρίνχιλ σημειώνει πως ο Νικόμαχος είχε έναν γιο ο οποίος λεγόταν Αρίμνηστος αλλά και μια κόρη την Αριμνήστη.[*ασαφές*] Ήταν παντρεμένος με την Φαιστίδα ή Φαιστία, η οποία επίσης καταγόταν από την οικογένεια του Ασκληπιού. Ο Νικόμαχος καταγόταν από τα Στάγειρα και ήταν φίλος και γιατρός του Αμύντα Γ', βασιλιά της Μακεδονίας, στο διάστημα 393–369 π.Χ. 

Ο γιος του Αριστοτέλη ονομαζόταν επίσης Νικόμαχος. Τα Ηθικά Νικομάχεια πήραν το όνομα του πατέρα ή του γιου του Αριστοτέλη.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  *Suda*, nu,399
3. ↑  William Alexander Greenhill, MD. "Nicomachus." *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*. William Smith, editor. 1867. p. 1194.
Τουρκική γελοιογραφία, με αφορμή την εξέγερση των ΚούρδωνΗ **Κουρδική ανταρσία** (Φεβρουάριος/Μάρτιος - Ιούνιος 1925) ήταν εξέγερση πρωτίστως θρησκευτικού (με επικεφαλής το σεϊχη Σαΐντ που ηγήθηκε τουλάχιστον 7.000 μαχητών) αλλά και εθνικού χαρακτήρα, η οποία έλαβε χώρα στα εδάφη της Νοτιοανατολικής Τουρκίας (τουρκικό Κουρδιστάν) περιοχής που κατοικείται, σχεδόν αποκλειστικά, από αμιγείς κουρδικούς πληθυσμούς. Αφορμή για την εξέγερση, η οποία εκδηλώθηκε, πιθανότατα, με βρετανική υποστήριξη και στην οποία πήραν μέρος πρώην σουλτανικοί αξιωματούχοι, υπήρξαν οι περιορισμοί που είχαν επιβληθεί στους Κούρδους της Τουρκίας από το ίδιο το τουρκικό κράτος, αλλά και η απογοήτευση των Κούρδων για τη μη επίτευξη αυτοδιάθεσης, όπως είχε καλλιεργηθεί μέσα από το κείμενο της Συνθήκης των Σεβρών, σύμφωνα με την οποία το Κουρδιστάν και η Αρμενία θα αποκτούσαν την ανεξαρτησία τους. Οι επαναστάτες είχαν θέσει σαν στόχο τους την εγκαθίδρυση ανεξάρτητου Χαλιφάτου, θρησκευτικός αρχηγός του οποίου προορίζονταν να είναι ο πρίγκιπας Σελήμ, υιός του εκδιωχθέντος Σουλτάνου Αβδούλ Χαμίτκαι τη δημιουργία κουρδικής κρατικής οντότητας με πρωτεύουσα το Ντιγιαρμπακίρ. Η κουρδική επανάσταση υπήρξε ανεπιτυχής και οι επικεφαλής της απαγχονίστηκαν από τις τουρκικές αρχές , αποτελώντας, ωστόσο, μόνο την αρχή από μία σειρά παρόμοιων συγκρούσεων, που ακολούθησαν την ίδια και την επόμενη δεκαετία , αλλά και που συνεχίζονται έως και τα τέλη της 2ης δεκαετίας του 21ου αιώνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Η επανάστασις των Κούρδων επεξετάθη" Ανακτήθηκε στις 15/10/2019
2. ↑  "Σχηματίζεται εις το Κουρδιστάν κυβέρνησις" Ανακτήθηκε στις 15/10/2015
3. ↑  "Ήτο εθνικόν" Ανακτήθηκε στις 15/10/2019
4. ↑  "Ο κίνδυνος της Τουρκίας" Ανακτήθηκε στις 15/10/2019
5. ↑  "Αγγλικός δάκτυλος" Ανακτήθηκε στις 15/10/2019
6. ↑  "Η πορεία του Κουρδικού ζητήματος στο εσωτερικό της Τουρκίας" Ανακτήθηκε στις 15/10/2019
7. ↑  "... το Κουρδιστάν και η Αρμενία θα γίνονταν ανεξάρτητα κράτη." Ανακτήθηκε στις 15/10/2019
8. ↑  "ι επαναστάται ανεκήρυξαν νέον χαλίφην" Ανακτήθηκε στις 15/10/2019
9. ↑  "Η μάχη της Διαρβερκήρ" Ανακτήθηκε στις 15/10/2019
10. ↑  Αποστ. Κρίσης στο φύλλο της εφημερίδας "Ριζοσπάστης" της 23 Απριλίου 1925, σελ. 3: "Το Κουρδικό κίνημα, γιατί προεκλήθη και πως απέτυχε" Ανακτήθηκε στις 15/10/2019
11. ↑  "Απηγχονίσθησαν οι αρχηγοί των Κούρδων" Ανακτήθηκε στις 15/10/2019
12. ↑  "Κατεδικάσθη εις θάνατον ο αρχηγός των Κούρδων" Ανακτήθηκε στις 15/10/2019
13. ↑  "Οι Τούρκοι βαδίζουν κατά της Μοσσούλης" Ανακτήθηκε στις 15/10/2019
14. ↑  Μ. Μαρτάκης: "Κουρδική διαμαρτυρία προς την Κοινωνίαν των Εθνών" Ανακτήθηκε στις 15/10/2019
15. ↑  «Το Κουρδικό Ζήτημα» Ανακτήθηκε στις 14/10/2019
16. ↑  Μανόλης Πλούσης: "Κούρδοι, ένα έθνος χωρίς κράτος" Ανακτήθηκε στις 15/10/2019
Ένα **κιμπιμπάιτ** (μια σύμπτυξη της ονοματικής φράσης **ki**lo **bi**nary **byte**) 
είναι μονάδα πληροφορίας ή μνήμης υπολογιστή, συντομευμένα **KiB** (ποτέ "kiB").

1 κιμπιμπάιτ = 210 μπάιτ = 1.024 μπάιτ
Το κιμπιμπάιτ έχει στενή σχέση με το κιλομπάιτ, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί 
είτε σαν συνώνυμο του κιμπιμπάιτ ή να αναφέρεται σε 103 μπάιτ = 1.000 μπάιτ (δες δυαδικό πρόθεμα).

Ο σκοπός της χρήσης του όρου
----------------------------

Η χρήση αυτού του όρου έχει σκοπό να αποτρέψει τη σύγχυση που είναι κοινή όταν αναφερόμαστε σε 
αποθηκευτικά μέσα, εξαιτίας της αμφισημίας του όρου "κιλομπάιτ". Έτσι ο όρος 
κιμπιμπάιτ έχει ορισθεί να αναφέρεται ακριβώς σε 1024 μπάιτ.

  

Το πρόβλημα της σύγχυσης που προκαλεί ο όρος *κιλομπάιτ* ( δηλαδή να αναφέρεται ταυτόχρονα και 
στο 1000 και στο 1024) έγινε πιο έντονο όταν οι σκληροί δίσκοι έφτασαν να
έχουν χωρητικότητες της τάξης του γιγαμπάιτ. Τότε αν π.χ. κάποιος αγοραστής σκέφτεται σε όρους
δυνάμεων του δύο και ο κατασκευαστής στις προδιαγραφές του σκληρού δίσκου αναφέρεται σε δυνάμεις 
του δέκα, η διαφορά θα ήταν σημαντική, π.χ. 1 μεγαμπάιτ, σε δυνάμεις του δύο , είναι 10242 ή 1024\*1024, ή 1.048.576, ενώ 1000\*1000, είναι 1.000.000. Στην περίπτωση του "γιγαμπάιτ", με δυνάμεις του δύο 10243, το μέγεθος του δίσκου θα ήταν 1.073.741.824 μπάιτ ανά γιγαμπάιτ σε αντίθεση με το 10003, ίσο με 1.000.000.000. Σε έναν δίσκο 100 γιγαμπάιτ η διαφορά έφτανε στα 7 δισεκατομμύρια χαρακτήρες ανάλογα με τα 100 γιγαμπάιτ αναφερόμαστε σε 100\*10003 ή 100\*10243.

Δείτε επίσης
------------

* bit και byte
* κιλομπάιτ
* κιμπιμπίτ
* δυαδικό πρόθεμα
* SI πρόθεμα
* Τάξεις μεγέθους
Μικρός εργαστηριακός μύλος Γουίλεϊ, τύπου σφυρόμυλου.
Ο **μύλος Γουίλεϊ** (αγγλ. *Wiley mill*) είναι ένας ειδικός μύλος άλεσης τύπου *σφυριού*, ή μικρός *σφυρόμυλος*, ο οποίος ως εργαστηριακή συσκευή χρησιμοποιείται για τη μηχανική κατεργασία -κοπή και άλεση- διαφόρων υλικών.

Χρήσεις
-------

Αξιοποιείται σε εργαστήρια ερευνών για την προετοιμασία *κόνης* από πρωτογενή υλικά, λ.χ. σε εργαστήρια γεωπονικών και κτηνιατρικών αναλύσεων και εδαφολογίας, ή εργαστήρια υλικών (π.χ. πλαστικών, ξύλου, γεωργικών υπολειμμάτων). Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε μεγάλη ποικιλία υλικών. 

Ο μύλος αυτός ο οποίος σχεδιάστηκε αρχικά για την άλεση λιπασμάτων, μαλλιών ζώων και οπλών, και είναι κατάλληλος για τέτοια χρήση σε υλικά (*προετοιμασία – κοπή – θραύση – άλεση*). Διαθέτει πάρα πολύ σκληρά, χαλύβδινα άκρα στα μαχαίρια που επιτρέπουν την ολική άλεση μεγάλου εύρους υλικών. Η παραγόμενη *κόνη* στη συνέχεια χρησιμοποιείται για περαιτέρω χημικές, φυσικές ή/και βιολογικές αναλύσεις και δοκιμές.

Υλοποίηση & λειτουργία
----------------------

Η ιδέα υλοποίησης του μύλου Γουίλεϊ αποτέλεσε παγκόσμια ευρεσιτεχνία της εταιρείας, Arthur H. Thomas το 1926, αν και έγινε μαζική παραγωγή αυτού του μύλου στα τέλη του 1948, στη Φιλαδέλφεια, στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Τέτοιοι μύλοι προετοιμάζουν υλικά -για ανάλυση- αρκεί να περιέχουν ελάχιστη υγρασία, δηλ. καλά ξηραμένα δείγματα. 

Στο μύλο άλεσης Γουίλεϊ, ταυτόχρονα γίνονται δύο μηχανικές κατεργασίες, αρχική *κοπή-θρυμματισμός* και ταυτόχρονα *άλεση με σύνθλιψη*. Στο άνω μέρος του μύλου, το υλικό πληρώνει μία χοάνη. Στη συνέχεια, αυτό τροφοδοτείται, διά της βαρύτητας, και το υλικό πέφτει εντός ενός χώρου - διαδρομής ενός συνόλου περιστρεφόμενων χαλύβδινων, αιχμηρών λεπίδων (από σκληρό ανοξείδωτο χάλυβα υψηλής περιεκτικότητας σε χρώμιο). Οι λεπίδες κινούνται από έναν ηλεκτροκινητήρα και οι περιστροφές των κυμαίνονται από 4.000 έως 6.000 περιστροφές το λεπτό (rpm), ανάλογα τη σκληρότητα (hardness) του υλικού. Τα περιστρεφόμενα μαχαίρια λειτουργούν ενάντια στα στάσιμα μαχαίρια, που υπάρχουν περιμετρικά, και η προκύπτουσα σκόνη εξωθείται με πίεση, ώστε το υλικό –διαμέσου μιας μεταλλικής σίτας– να συλλεχθεί σ' ένα δοχείο που βρίσκεται στο κατώτερο της συσκευής.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑  Dunn, C.E. (2007). *Biogeochemistry in Mineral Exploration*. Elsevier. σελίδες 159–160. ISBN 978-0-444-53074-5.
Ο **κουινάριος**, λατιν. quinarius, πληθ. quinarii ήταν ένα μικρό αργυρό Ρωμαϊκό νόμισμα, που άξιζε όσο το ήμισυ του δηναρίου. 

Χάλκινος κουινάριος του Λ. Καλπούρνιου Πίσωνος Φρούτζι (L. Calpurnius Piso Frugi) του 90 π.Χ. Κεφαλή της Ρώμης με κράνος με φτερά, V (=5 ασσάρια). Στην άλλη όψη οι Διόσκουροι ως ιππείς με άστρα επάνω. Κάτω ROMA.
Ο κουινάριος κόπηκε για λίγα έτη, μαζί με τον αργυρό σηστέρτιο, έπειτα από την εισαγωγή του δηναρίου (denarius = δεκάρικο, 10 ασσάρια) το 211 π.Χ. Την εποχή αυτή ο κουινάριος άξιζε 5 ασσάρια. Το νόμισμα επανεισήχθη το 101 π.Χ. ως αντικατάσταση του βικτοριάτου, αλλά τώρα ο κουινάριος άξιζε 8 ασσάρια, λόγω του ότι επανακαθορίστηκε η ισοτιμία του δηναρίου στα 16 ασσάρια το 118 π.Χ. Για λίγα έτη μετά την επανεισαγωγή του, παρήχθησαν μεγάλες ποσότητες από κουινάριους κυρίως για κυκλοφορία στη Γαλατία. Το νόμισμα παρήχθη σποραδικά ως τον 3ο αι.

Χάλκινος κουινάριος του Αλεκτού με επιγρ.: IMP C ALLECTVS P F AVG / γαλέρα, VIRTVS AVG QC. Κόπηκε στο Camulodunum (Colchester).
Ο όρος *χρυσός κουινάριος* (quinarius aureus) χρησιμοποιείται για να περιγράψει το ήμισυ του aureus, δηλαδή του ρωμαϊκού χρυσού νομίσματος, και άξιζε 12,5 δηνάρια. Ο όρος δεν είχε αρχαία χρήση.

Αξία
----

### Το 211 π.Χ.

1 aureus = 12,5 δηνάρια

1 δηνάριο = 2 κουινάριοι

1 κουινάριο = 5 ασσάρια

### Το 118 π.Χ.

1 δηνάριο = 2 βικτοριάτοι/κουινάριοι

1 βικτοριάτος/κουινάριος = 8 ασσάρια

Πηγές
-----

* Oxford English Dictionary, Webster's Third New International Dictionary of the English Language, Unabridged.
Συντεταγμένες: 40°37′43.3″N 22°56′57.8″E﻿ / ﻿40.628694°N 22.949389°E﻿ / 40.628694; 22.949389

Τα «**Κούτσουρα**» ήταν ταβέρνα-παράγκα στη Θεσσαλονίκη, με ιδιοκτήτη τον Γιώργο Δαλαμάγκα, στην οδό Νικηφόρου Φωκά 18, περίπου στη διασταύρωση με την οδό Τσιμισκή.

Ιστορία
-------

Ο Γιώργος Δαλαμάγκας (γεν. 1905), ήταν δημοφιλέστατος Θεσσαλονικιός με καταγωγή από τη Θράκη, άνθρωπος με ψηλό παράστημα, γαλαντόμος και επιρρεπής στον τζόγο. Το 1935 (αλλού αναφέρεται το 1941) άνοιξε τα «Κούτσουρα» στην οδό Νικηφόρου Φωκά, όπου και βρίσκονταν εκεί για 11 χρόνια. Μετά την Κατοχή, το 1946, μετέφερε την ταβέρνα του στην οδό Αγ. Σοφίας 22, μέχρι το 1957.

Στα χρόνια της Κατοχής ο Βασίλης Τσιτσάνης, ο Μάρκος Βαμβακάρης και Γιάννης Παπαϊωάννου δούλευαν σε αυτήν την ταβέρνα. Αργότερα, ο Τσιτσάνης την απαθανάτισε στο τραγούδι του *Μπαξέ Τσiφλίκι* ή *Χατζή Μπαξέ* του 1942:

> 
> *Πάμε τσάρκα στην Ακρόπολη, στη Βάρνα,*
> 
> 
> *κι από κει στα "Κούτσουρα", στου Δαλαμάγκα.*
> 
> 
> *Μαριγώ θα σε τρελάνει*
> 
> 
> *ν' ακούσεις τον Τσιτσάνη*
> 
> 
> *να σου παίζει φίνο μπαγλαμά!*
> 
> — Βασίλης Τσιτσάνης, *Μπαξέ Τσiφλίκι*

Ο Γιώργος Δαλαμάγκας ήταν για 9 χρόνια γραμματέας στο Σωματείο Εστιατόρων - Κέντρων Διασκέδασης της Θεσσαλονίκης. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, αλλά και αργότερα, πλούτισε πουλώντας τεράστιες ποσότητες μπύρας. Ύστερα ξέπεσε, λόγω του τζόγου, και δούλευε ως σερβιτόρος σε ξένες ταβέρνες. Εκτός από τα «Κούτσουρα» είχε άλλες 4 ταβέρνες, μεταξύ των οποίων το «Σιντριβάνι» από το 1932, το «Αλκαζάρ» και το εστιατόριο «Μεντιτερανέ» από το 1952 έως το 1957. Πέθανε σε γηροκομείο στο Λεμπέτ, τη δεκαετία του 1970, μετά από πολυτάραχη ζωή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Οι ταβέρνες της παλιάς Θεσσαλονίκης*, Κώστας Τομανάς, 1991, εκδόσεις Έξαντας.
2. 1 2  Άρθρο-συνέντευξη του Γιώργου Δαλαμάγκα στον Λευτέρη Παπαδόπουλο, για την εφημερίδα *Τα Νέα*, φύλλο 12/8/1972.
3. ↑  Άρθρο *Η Ακρόπολη του ρεμπέτικου τραγουδιού*, του Βασίλη Πλάτανου, 2009, εφημερίδα *Αυγή*.

Βλέπε επίσης
------------

* Μπαξέ Τσιφλίκ
* Μπεχτσινάρι
* Βάρνα
Το **μπυράλ** είναι ελληνικό γλυκό αναψυκτικό με τόπο παραγωγής την Κρήτη. 

Άρχισε να παρασκευάζεται ήδη από την δεκαετία του 1920 ενώ γνώρισε την μεγαλύτερη επιτυχία του κατά τις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες. Τελικά οι πωλήσεις του υποχώρησαν μετά από σκληρό ανταγωνισμό από την κόκα κόλα.

Σήμερα υπάρχουν διάφορες εταιρείες που παρασκευάζουν μπυράλ («**Αρκάδι**-Αφοι Σαββάκη ΟΕ», «Φήμη», «Γεράνι», «Τεμένια», «Ψηλορείτης» κτλ). Εξακολουθεί να πωλείται σε σούπερ μάρκετ της Κρήτης καθώς και σε ορισμένες αλυσίδες της Αθήνας («Βασιλόπουλος», «Θανόπουλος», «Χαλκιαδάκης» κτλ).

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Slang.gr μπυράλ
Συντεταγμένες: 23°2′N 113°43′E﻿ / ﻿23.033°N 113.717°E﻿ / 23.033; 113.717


Το παρκο Keyuan
Η **Ντογκουάν** (κινέζικα: *东莞*, *Dōngguǎn Shì*) είναι πόλη νομαρχιακού επιπέδου στην κεντρική επαρχία Γκουανγκντόνγκ της Κίνας.

Η σημαντική βιομηχανική πόλη βρίσκεται στο Δέλτα του ποταμού Τσου Κιαγκ (Zhūjiāng) ή Περλ συνορεύει με την επαρχιακή πρωτεύουσα της Κουανγκτσόου προς τα βόρεια, Χουιζού στα βορειοανατολικά, Σεντζέν προς τα νότια, και τον ποταμό Περλ προς τα δυτικά. Οι τρεις γειτονικοί δήμοι της Κουανγκτσόου, Ντογκουάν και Σεντζέν έχουν πάνω από 25 εκατομμύρια κατοίκους, που αντιπροσωπεύουν ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού του Δέλτα του ποταμού Περλ.

Ιστορία
-------

Αν και τα παλαιότερα ίχνη ανθρώπινης κατοίκησης στην περιοχή είναι 5000 χρόνων, η Ντογκουάν είναι μία νέα πόλη. Ιδρύθηκε το 1839, κατά την έναρξη του πρώτου Πόλεμο του Οπίου. Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, η πόλη χρησίμευσε ως βάση για την αντίσταση των ανταρτών κατά της ιαπωνικής κατοχής.

Έγινε δήμος το 1985 και αναβαθμίστηκε σε νομό τρία χρόνια αργότερα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Seventh National Population Census of the People's Republic of China*. stats.gd.gov.cn/attachment/0/421/421309/3283428.pdf.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Dongguan στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 130929690
* GND: 4249642-1

 |

 |
Το **Κρονγκ Τα Χμάου**(χμερ: ក្រុងតាខ្មៅ, μετάφραση: "Μαύρος Παππούς") είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Επαρχίας Καντάλ στην κεντρική Καμπότζη.

Η πόλη βρίσκεται περίπου 11 χιλιόμετρα νότια της Πνομ Πεν (στα άμεσα σύνορα της Πνομ Πεν). Η πόλη χωρίζεται σε 6 δήμους (*σανγκάτ*) και 20 χωριά (*φουμ*). Το 2008 η πόλη είχε πληθυσμό 195.898 κατοίκων.

Περίπου το 60% των πολιτών του Κρονγκ Τα Χμάου ταξιδεύουν για να εργαστούν στην Πνομ Πεν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Kandal Administration». Royal Government of Cambodia. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 1 Φεβρουαρίου 2009.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το Καντάλ στην ιστοσελίδα της Βασιλικής Κυβέρνησης της Καμπότζης
* Το Καντάλ στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Εμπορείου της Καμπότζης
Μπόντεγκι σε κουτάκι
Το ***Μπόντεγκι*** (번데기, κυριολεκτικά «νύμφη»), είναι κορεάτικο φαγητό δρόμου το οποίο παρασκευάζεται με νύμφες μεταξοσκωλήκων. Πωλείται συνήθως από πλανόδιους πωλητές. Παρασκευάζεται μέσω βρασίματος ή ατμού. Το φαγητό σερβίρεται σε χάρτινα ποτήρια με ξύλινο καλαμάκι.

Επίσης, κονσερβοποιημένα μπόντεγκι πωλούνται σε παντοπωλεία και καταστήματα ψιλικών.

Γκαλερί
-------

* Μπόντεγκι που μαγειρεύεται από πωλητήΜπόντεγκι που μαγειρεύεται από πωλητή
* Κονσερβοποιημένο μπόντεγκιΚονσερβοποιημένο μπόντεγκι

Παραπομπές
----------

1. ↑  Pettid, Michael J. (2008). *Korean Cuisine: An Illustrated History*. London: Reaktion Books. σελ. 173. ISBN 978-1-86189-348-2.
2. ↑  Kraig, Bruce, επιμ. (2013). *Street Food around the World: An Encyclopedia of Food and Culture*. Santa Barbara, CA: ABC-CLIO. σελ. 320. ISBN 978-1-59884-954-7.
Στην ιατρική, η **μυοπάθεια** είναι μία μυική πάθηση στην οποία οι μυικές ίνες δεν λειτουργούν για κάποιον από τους πολλούς υπάρχοντες λόγους, οδηγώντας στην μυική αδυναμία. Όπως λέει και η ίδια η λέξη, μυοπάθεια σημαίνει πάθηση του μυός. Αυτό το νόημα υποδεικνύει ότι το κύριο πρόβλημα βρίσκεται εντός του μυός, και όχι στα νεύρα (νευροπάθειες ή νευρογενείς διαταραχές) ή στον εγκέφαλο. Οι μυικές κράμπες, η δυσκαμψία και οι σπασμοί μπορούν επίσης να σχετίζονται με τη μυοπάθεια.

Οι **παθήσεις των μυών** ταξινομούνται ως νευρομυικής ή μυοσκελετικής φύσης. Ορισμένες καταστάσεις, όπως η μυοσίτιδα, μπορούν να θεωρηθούν και νευρομυικής και μυοσκελετικής φύσης.

Είδη
----

Επειδή η μυοπάθεια είναι ένας γενικός όρος, διακρίνονται αρκετές ομάδες, που χωρίζονται σε συγγενείς και επίκτητες

### Συγγενείς

* Μυικές δυστροφίες
* Μυοτονία
* Συγγενείς μυοπάθειες
* Μιτοχονδριακές μυοπάθειες
* Οικογενείς περιοδικές παραλύσεις
* Φλεγμονώδεις μυοπάθειες
* Μεταβολικές μυοπάθειες

### Επίκτητες

* Πολυμυοσίτιδα και Δερματομυοσίτιδα
* Οστεοποιός μυίτιδα
* Ραβδομυόλυση and μυογλοβινουρία
* Αλκοολική μυοπάθεια

Συμπτώματα
----------

Μυική αδυναμία, μυικές κράμπες, δυσκαμψία και τέτανος.

Θεραπεία
--------

Επειδή τα διάφορα είδη μυοπαθειών προκαλούνται μέσω διαφορετικών οδών, δεν υπάρχει μία μεμονωμένη θεραπεία για τις μυοπάθειες. Η θεραπεία ποικίλει από την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων έως τις πολύ συγκεκριμένες θεραπείας στις οποίες στοχεύεται το αίτιο. Οι θεραπείες σήμερα περιλαμβάνουν την φαρμακοθεραπεία, την φυσιοθεραπεία, τους κηδεμόνες υποστήριξης, το χειρουργείο, και ακόμη και τον βελονισμό.

Αναφορές
--------

1. ↑  «Myopathy - Definition from the Merriam-Webster Online Dictionary».
Η **Κρομμυώνα** ήταν πόλη της αρχαίας Μεγαρίδας, χτισμένη στην ανατολική πλευρά του ισθμού.. Σήμερα στην περιοχή της αρχαίας Κρομμυώνας βρίσκεται ο οικισμός των Αγίων Θεοδώρων. Η Κρομμυώνα μέχρι τις αρχές του 6ου π.Χ. αιώνα ανήκε στους Μεγαρείς και στην συνέχεια περιήλθε στους Κορινθίους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βικιθήκη, Στράβων Γεωγραφικά, βιβλίο 8 ἡ δὲ Κρομμυὼν ἔστι κώμη τῆς Κορινθίας, πρότερον δὲ τῆς Μεγαρίδος

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κρομμυώνα** |

* Δήμος Αγίων Θεοδώρων, η αρχαία Κρομμυώνα

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 3578153239462629450003

 |

 |
Το **Έκθεμα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου με αριθμό Π6725** είναι αρχαίο μυκηναϊκό έργο τέχνης. Βρέθηκε στον δεύτερο τάφο στο ταφικό πεδίο της Πρόσυμνας κοντά στο Άργος.

Περιγραφή και ιστορική τοποθέτηση
---------------------------------

Ο τρίωτος αμφορέας είναι διακοσμημένος με θαλάσσιο ζωντανό τοπίο. Στον βυθό της θάλασσας, ανάμεσα σε βράχια και φύκια κολυμπούν τρία μεγάλα χταπόδια, και με τα πλοκάμια τους περιζώνουν τον πήλινο αμφορέα. Ο ανακτορικός αμφορέας είναι έργο της Μυκηναϊκής εποχής, ενώ η διακόσμησή του βασίζεται στο θαλάσσιο ρυθμό της Μυκηναϊκής Κρήτης.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

* Νικόλαος Καλτσάς: *Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο*, σελ. 145, Αθήνα, ΟΛΚΟΣ 2007, ISBN 978-960-89339-1-0
Οι **Καύνιοι** ήταν κάτοικοι της Καρίας που αναφέρονται από τον Ηρόδοτο.

Ο Ηρόδοτος τους θεωρεί αυτόχθονες, αν και οι ίδιοι ισχυρίζονταν πως έλκειαν την καταγωγή από την Κρήτη. Σημείωνει πως παρόλο που είχαν αφομοιωθεί γλωσσικά με τους κατοίκους της περιοχής (ή το αντίστροφο), είχαν έθιμα πολύ διαφορετικά. Για παράδειγμα παραθέτει το έθιμό τους να μαζεύονται σε φιλικές συντροφιές ανδρών, γυναικών και παιδιών και να πίνουν. Σχετικά με τη θρησκευτική τους παράδοση αναφέρεται ότι έχτισαν ναούς αφιερωμένους σε ξένους θεούς, στη συνέχεια όμως στράφηκαν εκ νέου στους θεούς των προγόνων τους. Αρματώθηκαν όσοι άνδρες μπορούσαν να φέρουν όπλα και έφτασαν μέχρι τα σύνορα της Καλύνδου χτυπώντας τον αέρα με τα ακόντιά τους, λέγοντας πως διώχνουν με αυτόν τον τρόπο τους ξένους θεούς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ηροδότου , Ἱστοριῶν πρώτη ἐπιγραφόμενη Κλειώ, 172, οἱ δὲ Καύνιοι αὐτόχθονες δοκέειν ἐμοὶ εἰσί, αὐτοὶ μέντοι ἐκ Κρήτης φασὶ εἶναι. προσκεχωρήκασι δὲ γλῶσσαν μὲν πρὸς τὸ Καρικὸν ἔθνος, ἢ οἱ Κᾶρες πρὸς τὸ Καυνικόν (τοῦτο γὰρ οὐκ ἔχω ἀτρεκέως διακρῖναι ), νόμοισι δὲ χρέωνται κεχωρισμένοισι πολλὸν τῶν τε ἄλλων ἀνθρώπων καὶ Καρῶν. τοῖσι γὰρ κάλλιστον ἐστὶ κατ᾽ ἡλικίην τε καὶ φιλότητα εἰλαδὸν συγγίνεσθαι ἐς πόσιν, καὶ ἀνδράσι καὶ γυναιξὶ καὶ παισί. 2 ἱδρυθέντων δέ σφι ἱρῶν ξεινικῶν, μετέπειτα ὥς σφι ἀπέδοξε, ἔδοξέ δὲ τοῖσι πατρίοισι μοῦνον, χέασθαι θεοῖσι, ἐνδύντες τὰ ὅπλα ἅπαντες Καύνιοι ἡβηδόν, τύπτοντες δόρασι τὸν ἠέρα, μέχρι οὔρων τῶν Καλυνδικῶν εἵποντο, καὶ ἔφασαν ἐκβάλλειν τοὺς ξεινικοὺς θεούς.

[1.172.1] Οι Καύνιοι κατά τη γνώμη μου είναι ντόπιοι· οι ίδιοι όμως ισχυρίζονται ότι ήρθαν από την Κρήτη. Όσον αφορά τη γλώσσα τους, εξομοιώθηκαν με το καρικό έθνος ή οι Κάρες με το καυνικό (πάνω σ᾽ αυτό δεν είμαι σε θέση να μιλήσω με βεβαιότητα). Τα έθιμα που έχουν όμως είναι πολύ διαφορετικά κι από των άλλων ανθρώπων κι από τους Κάρες. Το πιο ωραίο γι᾽ αυτούς είναι να μαζεύονται παρέες παρέες, ανάλογα με την ηλικία και με τη φιλία που τους δένει, και να πίνουν — άνδρες, γυναίκες, παιδιά. [1.172.2] Επειδή κάποτε χτίσαν στον τόπο τους ξένα ιερά κι αργότερα άλλαξαν γνώμη (αποφάσισαν δηλαδή να κρατήσουν μόνον τους θεούς των πατέρων τους), φόρεσαν τα όπλα τους όλοι οι Καύνιοι που είχαν την κατάλληλη ηλικία, και χτυπώντας με τα δόρατά τους τον αέρα έφτασαν ώς τα σύνορα των Καλυνδέων — και ισχυρίζονται πως έτσι έδιωχναν τους ξένους θεούς.
Η **Κιριάτ Γκατ** (εβραϊκά: קִרְיַת גַּת) είναι πόλη στο Νότιο Διαμέρισμα του Ισραήλ. Βρίσκεται 56 χλμ νότια του Τελ Αβίβ, 43 χλμ βόρεια της Μπερ Σεβά και 68 χλμ δυτικά νοτιοδυτικά της Ιερουσαλήμ. Το 2021 είχε πληθυσμό 60.582 κατοίκους. Η πόλη φιλοξενεί ένα από τα πιο προηγμένα εργοστάσια κατασκευής ημιαγωγών στον κόσμο, το εργοστάσιο Fab 28 της Intel που παράγει τσιπ με τεχνολογία 7 νανομέτρων και το υπό κατασκευή Fab 38 που σχεδιάζεται να ανοίξει το 2024 και να παράγει τσιπ με τεχνολογία 5 νανομέτρων χρησιμοποιώντας την τεχνική της λιθογραφίας EUV.

Ετυμολογία
----------

Η Κιριάτ Γκατ πήρε το όνομά της από την Γκαθ, μια από τις πέντε μεγάλες πόλεις των Φιλισταίων. Στα εβραϊκά, «γκατ» σημαίνει «οινοπιεστήριο». Τη δεκαετία του 1950, οι αρχαιολόγοι βρήκαν ερείπια σε ένα κοντινό τελλ (Τελ Ερανί) τα οποία παρερμηνεύτηκαν πως ανήκαν στην πόλη των Φιλισταίων, την Γκαθ. Η τοποθεσία που προτιμάται περισσότερο για την Γκαθ πλέον είναι το Τελ Τσαφίτ, δεκατρία χιλιόμετρα στα βορειοανατολικά.

Δημογραφικά στοιχεία
--------------------

Το 2012, η ​​εθνοτική σύνθεση της πόλης ήταν 93,8% Εβραίοι. Στα πρώτα χρόνια της, η Κιριάτ Γκατ κατοικούνταν κυρίως από Εβραίους Σεφαρδίτες/Μιζραχίτες. Από τη μαζική μετανάστευση των Σοβιετικών Εβραίων, περίπου το ένα τρίτο των κατοίκων προέρχεται από την πρώην Σοβιετική Ένωση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Šnatôn statîstî le-Yisra'el». (πολλαπλές γλώσσες) *Statistical Yearbook for Israel*. Κεντρικό Γραφείο Στατιστικής του Ισραήλ. Ανακτήθηκε στις 3  Μαΐου 2020.
2. ↑  Horton Harris (2011). «The location of Ziklag: a review of the candidate sites, based on Biblical, topographical and archaeological evidence». *Palestine Exploration Quarterly* **143** (2): 119–133. doi:10.1179/003103211x12971861556954.
3. ↑  «Local Authorities in Israel 2012, Publication No. 1573. Kiryat Gat» הרשויות המקומיות בישראל 2012, פרסום מס' 1573. קריית גת (PDF) (στα Εβραϊκά). הלשכה המרכזית לסטטיסטיקה Israel Central Bureau of Statistics. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2014.
4. ↑  Rosenthal, Donna (2003). *The Israelis: Ordinary People in an Extraordinary Land*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. New York: Free Press. σελίδες 124–126. ISBN 0-684-86973-X.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Kiryat Gat στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 128379019
* LCCN: n79150221

 |

 |
Συντεταγμένες: 48°30′37″N 32°16′0″E﻿ / ﻿48.51028°N 32.26667°E﻿ / 48.51028; 32.26667

Το **Κροπιβνίτσκι** (ουκρανικά: *Кропивницький*) είναι πόλη στην κεντρική Ουκρανία επί του ποταμού Ινχούλ και διοικητικό κέντρο της περιφέρειας του Κιροβογκράντ με πληθυσμό 232.052 (εκτίμηση του 2015) κατοίκους.

Μεταξύ 1939 και το 2016 ονομαζόταν **Κιροβογκράντ** (ουκρανικά: Кіровогра́д‎) κατόπιν του Πρώτου Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος Ρωσίας (Μπολσεβίκοι) της Επιτροπής της Πόλης του Λένινγκραντ, Σεργκέι Κίροφ. Νωρίτερα ονόματα της πόλης είναι **Γιελισάβετγκραντ** (ουκρανικά: Єлисаветград‎) και **Ζινόβιεφσκ** (ουκρανικά: Зінов'євськ‎).

Η πόλη είναι γενέτειρα σημαντικών προσωπικοτήτων όπως οι Γκριγκόρι Ζινόβιεφ, Volodymyr Vynnychenko, Arseny Tarkovsky, African Spir και άλλοι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  State Statistics Service of Ukraine, 1 July 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κροπιβνίτσκι** |


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ουκρανία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 158326925
* LCCN: n84128235
* GND: 4398501-4
* NKC: ge1035386

 |

 |
**Μυοδρόμων** ήταν η επίσημη ελληνική ονομασία ιστιοφόρου πλοίου του κοινώς λεγόμενου *γαβάρα* ή *γαμπάρα* (εκ του ιταλικού *cabarra*) ή *μπάρκο*. Ήταν τρικάταρτο (τρίστηλο) του οποίου το πέτασμα του ακατίου καθώς και του μεγάλου ιστού έφεραν τα αυτά τετράγωνα ιστία (πανιά) όπως και παρίστια, προΐστια και αναδρομικά ιστία, όπως ακριβώς οι Δρόμωνες, με τη διαφορά ότι στο πρυμναίο ιστό έφεραν αντί σταυρωτή κεραία ή τετράγωνο ιστίο μόνο επίδρομο ή λαίφο.

Τέτοια ιστιοφόρα πολεμικά πλοία είχε και το ελληνικό πολεμικό ναυτικό, στην αρχή της δημιουργίας του από την Επανάσταση του 1821.

Δείτε επίσης
------------

* Τύποι πολεμικών πλοίων
Οι **Καύκωνες** μνημονεύονται από τον Στράβωνα ως Αρκάδες την καταγωγή που διαιρούνταν σε δύο φυλές και ήταν εγκαταστημένοι στην Αρκαδία και την Κοίλη Ήλιδα κοντά στον Αλφειό ποταμό επεκταθέντες και μέχρι την Αχαΐα. Σύμφωνα με τον Όμηρο μαζί με τους Λέλεγες και Πελασγούς ήταν επίκουροι των Τρώων. Από την Τριφυλία εκδιώχθηκαν από τους Μινυείς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στράβων, Γεωγραφικά Η 345
2. ↑  Οδύσσεια γ, 366, Ηρόδοτος, Δ, 148
  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
**Προελληνικά φύλα** |
| --- |
|  |
| Πελασγικά φύλα | 
* Άονες
* Άβαντες
* Αιγιαλείς
* Δόλοπες
* Καύκωνες
* Κουρήτες
* Κραναοί
* Μινύες
* Τέμμικες
* Τηλεβόες (Ταφίοι)
* Φλεγύες
 |  |
|  |
| Άλλα φύλα | 
* Αθαμάνες
* Αιολείς
* Αινιάνες
* Αιτωλοί
* Δερσαίοι
* Δωριείς
* Επειοί
* Κάρες
* Κίκονες
* Λαπίθες
* Λέλεγες
* Μάγνητες
* Μαίδοι
* Μαλιείς
* Μυρμιδόνες
* Οιταίοι
* Ύαντες
 |

 |
| **Κρατικός ΑερολιμέναςΒόλου/Νέας Ιωνίας** |
| --- |
| Γενικά |
| IATA: | --- | ICAO: | LGVO |
| Τύπος Αεροδρομίου | Πολιτικό / Στρατιωτικό |
| Χειριστής | Κατεστραμμένο |
| Εξυπηρετούσε | Βόλος |
| Υψόμετρο | 38 μέτρα |
| Γεωγραφικές Συντεταγμένες | 39° 23' 0.06" Βόρεια
22° 55' 02.84" Ανατολικά |
| Διάδρομος |
| Κατεύθυνση | Μήκος | Επιφάνεια |
| Πόδια | Μέτρα |
| 14 / 32 | 3.947 | 1.200 | Άσφαλτος |

Ο **Κρατικός Αερολιμένας Βόλου/Νέας Ιωνίας** (συντομογραφία ICAO: **LGVO**) ήταν μικτό πολιτικό και στρατιωτικό αεροδρόμιο, στη Νέα Ιωνία του Βόλου, στο νομό Μαγνησίας. Εγκαινιάστηκε το 1948 με έναν διάδρομο μήκους 970 μέτρων (3.190 πόδια). Το 1954 το μήκος του διαδρόμου μειώθηκε στα 650 μέτρα (2.138 πόδια) και από εκείνη τη στιγμή το αεροδρόμιο χρησιμοποιούνταν αποκλειστικά από τον Ελληνικό Στρατό Ξηράς. Το αεροδρόμιο εν τέλει έκλεισε το 1981, και οι εγκαταστάσεις του εγκαταλείφθηκαν και διαλύθηκαν. Ο διάδρομος ήταν εκεί που σήμερα βρίσκεται η νέα περιφερειακή οδός του Βόλου.

Το αεροδρόμιο αντικαταστάθηκε από τον Κρατικό Αερολιμένα Νέας Αγχιάλου, ο οποίος ξεκίνησε να λειτουργεί το 1991 και κάλυψε το κενό που δημιουργήθηκε στην Κεντρική Ελλάδα, από την κατάργηση του παλαιού αεροδρομίου Βόλου.

Πρώην αεροπορικές εταιρείες και προορισμοί
------------------------------------------

* ΤΑΕ - Τεχνικαί Αεροπορικαί Εκμεταλλεύσεις—Εθνικαί Αεροπορικαί Γραμμαί (Αθήνα)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «[airliners.GR] Αερολιμένας Βόλου (Ν. Ιωνίας)». 30 Ιουνίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2016. CS1 maint: Unfit url (link)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κρατικός Αερολιμένας Βόλου/Νέας Ιωνίας
* LGVO
| Κιπ |
| --- |
| Χώρα: | Λάος Λάος  |
| Υποδιαίρεση: | 100 ατ (*att*) |
| Κωδικός ISO 4217: | LAK |
| Συντομογρ.: | ₭ ή ₭ N |

Το **κιπ** (ກີບ kip) είναι το νόμισμα του Λάος από το 1952. Ο κωδικός ISO 4217 του είναι LAK και συχνά γράφεται ₭ ή ₭ N. Ένα κιπ υποδιαιρείται σε 100 ατ (*att*).

Βασιλικό κιπ
------------

Το κιπ εισήχθη το 1952 και αντικατέστησε την Πιάστρα της Γαλλικής Ινδοκίνας, με την οποία είχε ίδια αξία. Το κιπ (λέγεται επίσης *πιάστρα* στα γαλλικά) υποδιαιρέθηκε σε 100 ατ (ອັດ στα λαοτιανά) ή σεντ (Centimes στα γαλλικά).

### Κέρματα

Τα κέρματα κόπηκαν σε ονομαστικές αξίες των 10, 20 και των 50 ατ ή σεντς με γαλλικές και λαοτινές επιγραφές. Όλα κατασκευάστηκαν από αλουμίνιο και είχαν στο κέντρο μία τρύπα. Η μόνη χρονιά της σειράς τους είναι το 1952.

### Χαρτονομίσματα

Το 1953 το παράρτημα του Λάος από το Ινστιτούτο Έκδοσης Χαρτονομισμάτων για τα κράτη της Καμπότζης, του Λάος και του Βιετνάμ τύπωσε χαρτονομίσματα με διπλή ονομασία, πιάστρες Γαλλικής Ινδοκίνας και κιπ. Την ίδια περίοδο, τα άλλα παραρτήματα είχαν ίδιο κανονισμό με το ριέλ Καμπότζης και με το Ντονγκ στο νότιο Βιετνάμ. Τυπώθηκαν χαρτονομίσματα του 1 και των 5, 100 και 100 κιπ/πιάστρες.

Το 1957 εκδόθηκαν από την κυβέρνηση χαρτονομίσματα που η ονομαστική αξία τους ήταν αποκλειστικά σε κιπ. Αυτά ήταν αξίας του 1 και των 5, 10, 20, 50, 100 και 500 κιπ. Το 1963 κυκλοφόρησαν τα χαρτονομίσματα των 200 και των 1000 κιπ, τα οποία ακολουθήθηκαν από εκείνα των 5.000 κιπ το 1975. Όλα τα τραπεζογραμμάτια τυπώθηκαν στη Γαλλία.

Κιπ των Πάθετ Λάο
-----------------

Πριν το 1976 σε περιοχές που ήταν υπό τον έλεγχο των Πάθετ Λάο κυκλοφόρησαν χαρτονόμίσματα κιπ των Πάθε Λάο σε αξίες του 1 και των 10, 20, 50, 100, 200 και των 500 κιπ. Τα χαρτονομίσματα αυτά τυπώθηκαν στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. 

Το 1976 το κιπ των Πάθετ Λάο αντικατέστησε το βασιλικό κιπ και καθιερώθηκε ως νόμισμα σε όλο το Λάος, μετά την επικράτηση των Πάθετ Λάο. Η ισοτιμία ανάμεσα σε 2 κιπ ήταν 1 κιπ των Πάθετ Λάο = 20 βασιλικά κιπ.

Κιπ της Λαοκρατικής Δημοκρατίας Λάος
------------------------------------

Το 1979 έγινε αναμόρφωση του νομίσματος και τα 100 παλαιά κιπ αντικαταστάθηκαν από ένα νέο κιπ.

### Κέρματα

Με ημερομηνία 1980 κόπηκαν κέρματα σε αξίες των 10, 20 και των 50 ατ. Ωστόσο, σήμερα στο Λάος δεν κυκλοφορούν καθόλου κέρματα, λόγω του υψηλού πληθωρισμού.

### Χαρτονομίσματα

Το 1979 κυκλοφόρησαν τραπεζογραμμάτια σε αξίες του 1, καθώς επίσης και των 5, 10, 20, 50 και των 100 κιπ. Το 1988 και 1992 προστέθηκαν τα 500 και τα 1000 κιπ, ενώ τα 2.000 και 5.000 κιπ κυκλοφόρησαν το 1997. Αυτά ακολουθήθηκαν από τα χαρτονομίσματα των 10.000 και των 20.000 κιπ το 2002 και των 50.000 κιπ στις 17 Ιανουαρίου του 2006 (παρ’ ότι η ημερομηνία που φέρουν είναι το 2004).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Συλλογή χαρτονομισμάτων του Λάος
Το **Έκθεμα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου με αριθμό Π7107** είναι αρχαίο μυκηναϊκό έργο τέχνης. Βρέθηκε σε τάφο στην Δειράδα κοντά στο Άργος.

Περιγραφή και ιστορική τοποθέτηση
---------------------------------

Ο τρίωτος αμφορέας είναι διακοσμημένος με φυτικό τοπίο. Υψηλοί φοίνικες φυτρώνουν από την βάση του αμφορέα κατά μήκος σε όλο το σώμα του αγγείου, με τους λωτούς να φτάνουν μέχρι το λαιμό. Είναι συμμετρικά κατανεμημένοι, ενώ στα ενδιάμεσα πεδία μικρότεροι φοίνικες, άλλα φυτά και άνθη συμπληρώνουν το τοπίο. Διατηρείται σε πολύ καλή κατάσταση, ενώ είναι εξαίσιο δείγμα αγγειοπλαστικής και αγγειογραφίας. Χρονολογείται το 15ο αι. π.Χ. και είναι έργο Μυκηναϊκής τέχνης.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

* Νικόλαος Καλτσάς: *Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο*, σελ. 145, Αθήνα, ΟΛΚΟΣ 2007, ISBN 978-960-89339-1-0
Ο **Κιπτσόγκε «Κιπ» Εζεκάια Κέινο** (*Kipchoge "Kip" Hezekiah Keino*, γεννήθηκε 17 Ιανουαρίου 1940) είναι Κενυάτης πρώην αθλητής του στίβου στους δρόμους μεσαίων αποστάσεων, δύο φορές χρυσός Ολυμπιονίκης και πρόεδρος της Ολυμπιακής Επιτροπής της Κένυας μέχρι το 2017.

Βιογραφία
---------

Ο πατέρας του Κέινο ήταν δρομέας μεγάλων αποστάσεων και ενθάρρυνε τον γιο του στο άθλημα. Ο Κέινο βοσκούσε κατσίκες και εκπαιδεύτηκε στην ορεινή Κένυας, κάτι που τον προετοίμασε καλά για αγώνες σε μεγάλο υψόμετρο. Αναδείχθηκε ως κορυφαίος δρομέας αποστάσεων στα μέσα της δεκαετίας του 1960, σημειώνοντας παγκόσμια ρεκόρ στα 3.000 μέτρα (7 λεπτά 39,6 δευτερόλεπτα) και στα 5.000 μέτρα.

Εμφανίστηκε σε πολύ υψηλό διεθνές επίπεδο το 1965. Στις 30 Νοεμβρίου 1965 κατέρριψε στο Ώκλαντ το παγκόσμιο ρεκόρ των 5.000 μ. με 13.24.2. Συμμετείχε για πρώτη φορά σε Ολυμπιακούς Αγώνες το 1964. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1968 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 1.500 μέτρα ενώ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 3.000 μέτρα με φυσικά εμπόδια. Το 1976 δεν αγωνίστηκε στην Ολυμπιάδα του Μόντρεαλ λόγω του μποϊκοτάζ των Αφρικανικών χωρών. Για τις επιτυχίες της αθλητικής του καριέρας εισήχθη στο Hall of Fame της IAAF.

Ως πρόεδρος της Ολυμπιακής Επιτροπής της Κένυας, ο Κιπτσόγκε Κέινο κάλεσε την κυβέρνηση της χώρας να αναγάγει σε εγκληματική πράξη τη χρήση απαγορευμένων ουσιών.

Διακρίσεις
----------

* Παναφρικανοί Αγώνες 1965 (1.500 μ.) : 1η θέση (3:41.1)
* Παναφρικανοί Αγώνες 1965 (5.000 μ.) : 1η (13:44.4)
* Ολυμπιακοί Αγώνες 1968 (1.500 μ.) : 1η (3:34.9)
* Ολυμπιακοί Αγώνες 1968 (5.000 μ.) : 2η (14:05.2)
* Ολυμπιακοί Αγώνες 1972 (1.500 μ.) : 2η (3:36.81)
* Ολυμπιακοί Αγώνες 1972 (3.000 μ. στιπλ) : 1η (8:23.64)
* Παναφρικανοί Αγώνες 1973 (1.500 μ.) : 2η (3:39.63)
* Παναφρικανοί Αγώνες 1978 (3.000 μ. στιπλ) : 3η (8:34.07)
* Αφρικανικό Πρωτάθλημα Στίβου 1979 (5.000 μ.) : 3η (14:18.0)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «BRITANNICA : Kip Keino». Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2022.
2. ↑  *Τα ρεκόρ του 1965*, *Ιστορικό Λεύκωμα* 1965, σελ. 161, εκδ. «Καθημερινή» (1997)
3. ↑  3000μ στιπλ (Α) Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine. Sport24
4. ↑  «IAAF HALL OF FAME». Ανακτήθηκε στις 4 Αυγούστου 2022.
5. ↑  O Κέινο προτείνει φυλάκιση σε όσους εμπλέκονται με ντόπινγκ Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κιπτσόγκε Κέινο** |

* Kipchoge KEINO

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 45956544
* LCCN: n92044376

 |

 |
Νερουλάδες στο Μπουένος Άιρες το 1890
Ο μεταφορέας νερού ή "bhisti" στην Ινδία
Ο **νερουλάς** ή **νεροκόπος** ήταν πλανόδιος πωλητής νερού και αναλάμβανε την τροφοδότηση των σπιτιών, σε πόλεις ή χωριά, που δεν είχαν δική τους προμήθεια.

Στην παλιά Αθήνα του 19ου αιώνα όπου δεν υπήρχε ακόμα ύδρευση στα σπίτια, αναλάμβανε την τροφοδότησή τους με νερό που προμηθευόταν από τον Υμηττό και κουβαλούσε με γαϊδούρι, μουλάρι ή κάρο. Έκανε πολλά κοπιαστικά δρομολόγια και αμειβόταν περίπου 1 δεκάρα τον τενεκέ. Υπήρχε συνήθως ένας νερουλάς σε κάθε γειτονιά και είχε σταθερή πελατεία. Ο Σπύρος Λούης, καθώς και ο πατέρας του, ασκούσαν αυτό το επάγγελμα στο Μαρούσι.

Το επάγγελμα αυτό εκτοπίστηκε ταχύτατα με την ίδρυση της ΟΥΛΕΝ -κατόπιν ΕΕΥ (1974-1980) & σήμερα ΕΥΔΑΠ- το 1930.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Νερουλάς** |

Δείτε επίσης
------------

* Υδροχόος (αστρολογία)

Πηγές
-----

*

Παραπομπές
----------

1. 1 2
Οι Κιπτσάκ στην Ευρασία τον 13ο αι.
Με τον όρο **Κιπτσάκ** ή **λαοί Κιπτσάκ** (Kipchak, Qipchaq, Qifjaq, Xifjaq, Kimchag, Kimcha'ud, Kuchak,Kyfchak, Kimaks, Kibi, Kukiji, Kujshe, Kuche, Kyueshe, Kushi, Kushu, Kuchuk, Cuman, Quman, Comani, Kumandy, Kun-ok, Kun, Kangli, Kengeres, Qangli, Seyanto, Sirs, Tele, Falven, Falones, Val(e)we(n,) Phalagi, Skythicon, Sakaliba, Khartesh, Plavci, Plawcy, Plauci, Plawci, Palycz(ok), Polovetsy, Polovtsy) εννοείται η χαλαρή συνομοσπονδία τουρκικών φύλων που κατείχε περί τα μέσα του 11ου αιώνα την αχανή, ευρασιατική στέπα, που εκτείνεται από την επικράτεια βόρεια της Αράλης και δυτικά ως την επικράτεια βορείως της Μαύρης θάλασσας στη σημερινή Ρωσία και Ουκρανία. Το πιθανότερο είναι πως η απώτερη προέλευση αυτής της συνομοσπονδίας είναι φύλα που κατοικούσαν κοντά στα κινεζικά σύνορα και μετακινήθηκαν προς τη δυτική Σιβηρία κατά τον 9ο αιώνα. Περί τα μέσα του 10ου αιώνα μετακινήθηκαν ακόμα περισσότερο δυτικά στην εντεύθεν του Βόλγα περιοχή, το δυτικό Καζακστάν. Τα διαφορετικά ονόματα με τα οποία απαντώνται, όπως Κουμάν, Πολόβτσυ κ.ά. σημαίνουν συνήθως «χλωμός»

Παραπομπές - σημειώσεις
-----------------------

1. ↑  «KIPCHAKS στο *Turkic World*». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Οκτωβρίου 2004. Ανακτήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2004.
2. ↑  «Kipchak» (2008) στο *Encyclopædia Britannica*. Ανάκτηση 17 Οκτωβρίου 2008, από *Encyclopædia Britannica Online*:

Δικτυακοί τόποι
---------------

* Codex Cumanicus
* Χρονολόγιο