Γραφική απεικόνιση του Νόμου του Κουλόμπ.
Ο **Νόμος του Κουλόμπ** που διατυπώθηκε από τον Γάλλο φυσικό Σαρλ Ογκυστέν ντε Κουλόμπ, εκ του οποίου έλαβε και το όνομα, αναφέρεται στην ηλεκτροστατική, και είναι αυτός που παρέχει το μέτρο της ασκούμενης κάθε φορά δύναμης μεταξύ δύο ηλεκτρικών φορτίων.

Ηλεκτρισμός
-----------

| Ηλεκτρομαγνητισμός |
| --- |
| \Phi\_B = \oint\_S \mathbf{B} \cdot \mathrm{d}\mathbf{A} = 0 |
| Ηλεκτρισμός · Μαγνητισμός |
| Ηλεκτροστατική
* Ηλεκτρικό φορτίο
* Νόμος του Κουλόμπ
* Νόμος του Κουλόμπ
* Ηλεκτρικό πεδίο
* Ηλεκτρική ροή
* Νόμος του Γκάους
* Ηλεκτρικό δυναμικό
* Ηλεκτρική διπολική ροπή
 |
| Μαγνητοστατική
* Νόμος του Αμπέρ
* Μαγνητικό πεδίο
* Μαγνητική ροή
* Νόμος των Μπιό-Σαβάρ
 |
| Ηλεκτροδυναμική
* Ηλεκτρικό ρεύμα
* Νόμος της δύναμης Λόρεντζ
* Ηλεκτρεγερτική δύναμη
* Ηλεκτρομαγνητική επαγωγή
* Ρεύμα μετατόπισης
* Εξισώσεις Μάξγουελ
* Ηλεκτρομαγνητικό πεδίο
* Ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία
 |
| Ηλεκτρικά Κυκλώματα
* Ηλεκτρική αγωγιμότητα
* Ηλεκτρική αντίσταση
* Χωρητικότητα
* Αυτεπαγωγή
* Εμπέδηση
 |
| * π
* σ
* ε
 |

Μεταξύ φορτισμένων σωματιδίων που βρίσκονται ακίνητα (ή σχεδόν ακίνητα), αναπτύσσονται ηλεκτρικές δυνάμεις που προκαλούνται από αυτά και ονομάζονται *ηλεκτροστατικές*. Η ηλεκτροστατική δύναμη μεταξύ φορτίων με το ίδιο πρόσημο είναι απωστική, ενώ μεταξύ φορτίων με αντίθετο πρόσημο είναι ελκτική.

*Το μέτρο της ηλεκτρικής δύναμης, την οποία ένα σωματίδιο {\displaystyle q\_{1}} ασκεί σε ένα άλλο {\displaystyle q\_{2}}, είναι ευθέως ανάλογο προς το γινόμενο των φορτίων τους, και αντιστρόφως ανάλογο προς το τετράγωνο της μεταξύ τους απόστασης r.*
Η μαθηματική διατύπωση του νόμου του Κουλόμπ είναι η εξής:

{\displaystyle F\_{c}=k{\frac {|q\_{1}\cdot q\_{2}|}{r^{2}}}}
Η διεύθυνση της δύναμης είναι κατά μήκος της ευθείας που ενώνει τα δύο σωματίδια, ενώ με {\displaystyle k\,} συμβολίζεται η σταθερά αναλογίας η οποία ονομάζεται και ηλεκτροστατική σταθερά και ισούται με

{\displaystyle k={\frac {1}{4\pi \epsilon \_{0}}}\approx 8.9875\times 10^{9}\,\mathrm {N\cdot m^{2}\cdot C^{-2}} }
όπου {\displaystyle \epsilon \_{0}} είναι μια σταθερά η οποία ονομάζεται **απόλυτη διηλεκτρική σταθερά του κενού** και έχει τιμή στο S.I. :
{\displaystyle \epsilon \_{0}=8,85\cdot 10^{-12}\ C^{2}\cdot N^{-1}\cdot m^{-2}}
Όταν όμως παρεμβάλλεται μονωτικό υλικό μεταξύ των φορτίων με διηλεκτρική σταθερά **ε,** τότε η τιμή που παίρνει η σταθερά **k** δίνεται από τον τύπο:

{\displaystyle k={\frac {1}{4\pi \epsilon \_{0}\cdot \epsilon }}}

Ηλεκτροστατική απωστική δύναμη μεταξύ δύο άνισων φορτίων. Ασκείται δύναμη ίσου μέτρου και αντίθετης φοράς στα δύο φορτία.
Ανεξάρτητα από το πόσο είναι το φορτίο ή η μάζα καθενός από τα {\displaystyle q\_{1}} και {\displaystyle q\_{2}}, το μέτρο της δύναμης που ασκεί το πρώτο στο δεύτερο και το μέτρο της δύναμης που ασκεί το δεύτερο στο πρώτο είναι ίσα.

Σύμφωνα με την αρχή της επαλληλίας, όταν τα φορτισμένα σωματίδια είναι παραπάνω από δύο, η ολική δύναμη που δέχεται ένα σωματίδιο είναι το διανυσματικό άθροισμα των δυνάμεων που θα του ασκούσε καθένα από τα υπόλοιπα φορτία ξεχωριστά.

Κάθε φορτισμένο σώμα είναι η αιτία που δημιουργείται ένα ηλεκτρικό πεδίο στο χώρο γύρω από αυτό. Μάλιστα, όταν θέλουμε να διαπιστώσουμε αν υπάρχει ηλεκτρικό πεδίο σε κάποιο σημείο, τοποθετούμε ένα φορτισμένο σώμα, που αποκαλούμε *δοκιμαστικό φορτίο(υπόθεμα)* , σε εκείνο το σημείο. Αν στο δοκιμαστικό φορτίο επιδράσει ηλεκτρική δύναμη, τότε γνωρίζουμε πως σε εκείνη την περιοχή υπάρχει ηλεκτρικό πεδίο.

Ο Νόμος
-------

Το μέτρο της ηλεκτρικής δύναμης (F) με την οποία αλληλεπιδρούν δύο σημειακά φορτία (q1 και q2) είναι ανάλογο του γινομένου των φορτίων και αντιστρόφως ανάλογο του τετραγώνου της μεταξύ τους απόστασης (r).κακά