recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Αδόλφος**, γερμ. Adolf (1425 - 1492) από τον Οίκο του Λα Μαρκ ήταν κύριος του Ράβενσταϊν.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αδόλφου Α΄ δούκα της Κλέβης & κυρίου του Ράβενσταϊν και της Μαρίας των Βαλουά, κόρης του Ιωάννη του *Άφοβου*, δούκα της Βουργουνδίας.

Ο θείος του Φίλιππος Γ΄ ο *Καλός* δούκας της Βουργουνδίας και η σύζυγός του Ισαβέλλα των Αβίς, κόρη του Ιωάννη Α΄ της Πορτογαλίας, αποφάσισαν να κάνει γάμο με την ανιψιά τής Ισαβέλλας, τη Βεατρίκη των Αβίς, κόρη τού Πέτρου δούκα της Κοΐμπρα. Η Βεατρίκη, μετά την ήττα του πατέρα της το 1449 στη μάχη της Αλφαρομπέιρα, κατέφυγε στη Βουργουνδία, υπό την προστασία της θείας της.

Το 1462 απεβίωσε η Βεατρίκη και ο Αδόλφος νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Άννα, νόθη κόρη του Φιλίππου του *καλού*. Η Άννα ήταν γκουβερνάντα της Μαρίας, εγγονής του Φιλίππου του *καλού*. Το 1463 ο Αδόλφος κληρονόμησε το κάστρο Βάινενταλ, στο οποίο η Μαρία δούκισσα πια της Βουργουνδίας, θα πέσει το 1482 από το άλογό της και θα αποβιώσει.

Συμμετείχε σε όλες τις μάχες των δουκών της Βουργουνδίας. Η εξέγερση του Γκεντ (1449-53) τελείωσε με τη μάχη του Γκάβερε, μετά από την οποία χρίστηκε ιππότης. Το 1454 συμμετείχε στην *Εορτή του Φασιανού*, όπου συζητήθηκε Σταυροφορία εναντίον των Οθωμανών, που το προηγούμενο έτος είχαν καταλάβει την Κωνσταντινούπολη. Δύο έτη μετά έγινε ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος. Το 1467 έπαιξε σημαντικό ρόλο στη μάχη του Μπρούστεμ, κατά τη διάρκεια των Πολέμων της Λιέγης (1465-68).

Κατά την απουσία του Καρόλου του *ριψοκίνδυνου*, δούκα της Βουργουνδίας (γιου του Φιλίππου του *καλού*) στους Βουργουνδικούς Πολέμους (1474-77), ο Αδόλφος ήταν γενικός κυβερνήτης (stadholder) των Κάτω Χωρών. Όταν ο Κάρολος απεβίωσε στην πολιορκία του Νανσύ το 1477, η κόρη του Μαρία διατήρησε τον Αδόλφο στη θέση του.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πρώτα τη Βεατρίκη των Αβίς, κόρη του Πέτρου δούκα της Κοΐμπρα και είχε επιζόν τέκνο:

* Φίλιππος 1459-1528, κύριος του Ράβενσταϊν.

Το 1462 απεβίωσε η Βεατρίκη και ο Αδόλφος έκανε δεύτερο γάμο, με την Άννα των Βαλουά, νόθη κόρη του Φιλίππου Γ΄ δούκα της Βουργουνδίας· δεν απέκτησαν τέκνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  p4302.htm#i43016.
2. 1 2  «Deutsche Biographie» (Γερμανικά, Αγγλικά) Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Historical Commission of the Bavarian Academy of Sciences. 132255952. Ανακτήθηκε στις 13  Οκτωβρίου 2021.
3. 1 2  (Αγγλικά) *Schoenberg Database of Manuscripts*. 42776. Ανακτήθηκε στις 13  Οκτωβρίου 2021.
4. 1 2  (πολλαπλές γλώσσες) *Rodovid*. 919784. Ανακτήθηκε στις 13  Οκτωβρίου 2021.
5. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003. I00008448. Ανακτήθηκε στις 13  Οκτωβρίου 2021.
6. ↑  p4302.htm#i43016. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
7. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
8. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Αναφορές σε πηγές
-----------------

* Genealogy of Adolph of Cleves, Lord of Ravenstein

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Adolph of Cleves-Ravenstein στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 67622435
* ISNI: 0000 0000 1979 3443
* GND: 132255952

 |

 |
Η ***Λευκορωσική Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια*** (Λευκορωσικά: Беларуская Савецкая Энцыклапедыя) είναι η πρώτη καθολική εγκυκλοπαίδεια στην Λευκορωσική γλώσσα σε 12 τόμους τυπωμένους στο Μινσκ, από το 1969 έως το 1975. 

Περισσότεροι από πέντε χιλιάδες συγγραφείς έγραψαν για την εγκυκλοπαίδεια, συμπεριλαμβανομένων 125 ακαδημαϊκών και μελών της Ακαδημίας Επιστημών της ΛΣΣΔ ή της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ και των παραρτημάτων της. Πάνω από το 85% των συγγραφέων έζησαν και εργάστηκαν στην Λευκορωσική ΣΣΔ.

Οι πρώτοι έντεκα τόμοι περιέχουν εγκυκλοπαιδικά άρθρα, ενώ ο δωδέκατος ήταν αφιερωμένος στην ΛΣΣΔ. Ο συνολικός αριθμός των άρθρων στην εγκυκλοπαίδεια είναι 34.409, εκ των οποίων περίπου το 40% είναι αφιερωμένο σε θέματα της Λευκορωσίας. Υπάρχουν περίπου 6.000 άρθρα για την ιστορία, περίπου 10.000 για τις φυσικές επιστήμες, περίπου 6.700 για την γεωγραφία, γύρω στα 6.800 για τον πολιτισμό και περίπου 7.000 βιογραφικά. 

Οι δώδεκα τόμοι περιέχουν 112 έγχρωμα ένθετα (1554 εικόνες και 172 χάρτες), 215 ασπρόμαυρα ένθετα (3002 απεικονίσεις) και περίπου 8.000 εικόνες και 500 χάρτες που περιλαμβάνονται στο κείμενο.

Δείτε επίσης
------------

* *Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια*
Συντεταγμένες: 15°23′N 61°26′W﻿ / ﻿15.383°N 61.433°W﻿ / 15.383; -61.433

*Αυτό το άρθρο αφορά το χωριό της Δομινίκας. Για το ομώνυμο ποτάμι, δείτε: Ποταμός Λαγιού. Για την κωμόπολη του Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων, δείτε: Λαγιού*
Η **Λαγιού** (γαλλικά: Layou) είναι ένα χωριό της Δομινίκας. Ανήκει στην ενορία του Αγίου Ιωσήφ. Βρίσκεται δυτικά της Δομινίκας και νοτιοδυτικά του Αγίου Ιωσήφ.

Γεωγραφία
---------

Η Λαγιού βρίσκεται δυτικά της Δομινίκας και νοτιοδυτικά του Αγίου Ιωσήφ. Βρίσκεται νοτιοδυτικά του Αγίου Ιωσήφ και βόρεια του Ποταμού Λαγιού, από τον οποίο πήρε το όνομά της. Βρίσκεται στις εκβολές του στην Καραϊβική Θάλασσα. Απλώνεται στην Οδό Λαγιού.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος οικισμών της Δομινίκας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Άγιος Ιωσήφ, Δομινίκα |
| --- |
|  |
|  | Χωριά | 
* Άγιος Ιωσήφ
* Κουλιμπιστρί
* Λαγιού
* Μερό
* Μορν Ρακέτ (Μορν Ρασέτ)
* Μπελ
* Σαλισμπουρί (Μπαρουί)
 |
|  |
| Κόλποι | 
Μπαταλί |
|  |
| Ποτάμια | 
* Λαγιού
* Μακουσρί
* Μπαταλί
 |

 |
Ο **Αλέξανδρος Ρουσσόπουλος** (1943) είναι Έλληνας πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1943 στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος της Σχολής Πολιτικών Μηχανικών του ΕΜΠ και μετεκπαιδεύτηκε στο Imperial College του Λονδίνου.

Υπήρξε πρόεδρος των σπουδαστών του ΕΜΠ (1962-63), πρόεδρος του ΕΔΠ του Πολυτεχνείου (1975-77), πρόεδρος της Επιστημονικής Επιτροπής του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, και γενικός γραμματέας της Ευρωπαϊκής Ένωσης Αντισεισμικής Μηχανικής.

Ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ το 1974, ήταν γενικός γραμματέας του υπουργείου Συγκοινωνιών από το 1981 ως το 1985, ενώ διετέλεσε εξωκοινοβουλευτικός υφυπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών από το 1985 ως το 1986.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πρόσωπα στο Προσκήνιο και Εκλογές '85, Εκδόσεις «*Ορίζων*», 1985, σελίδες 295-296
2. ↑  Πρόσωπα στο Προσκήνιο και Εκλογές '85, Εκδόσεις «*Ορίζων*», 1985, σελίδες 295-296
3. ↑
Ο **Αλέκος Μαθιουδάκης** (1919-2002), ήταν κομμουνιστής, αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης και συγγραφέας. Διετέλεσε πρόεδρος της κοινότητας Κοξαρές Ρεθύμνου και υποψήφιος βουλευτής του ΚΚΕ.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε το 1919 στο χωριό Κοξαρέ του Δήμου Φοίνικα του Νομού Ρεθύμνου. Από πολύ νέος συμμετείχε στο λαϊκό κίνημα, αρχικά ως μέλος της ΟΚΝΕ και αργότερα ως μέλος του ΚΚΕ. Πολέμησε στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940, αμέσως μετά τη στρατιωτική του θητεία, που ολοκλήρωσε λίγο καιρό νωρίτερα. Όταν κατέρρευσε το μέτωπο με την εισβολή των Γερμανών, έμεινε στην Αθήνα χωρίς να καταφέρει να φτάσει στην Κρήτη.

Μέσα από το ΕΑΜ στο οποίο εντάχθηκε από την ίδρυσή του, το Σεπτέμβριο του 1941, συμμετείχε στις κινητοποιήσεις κατά των Γερμανών στην Αθήνα. Στις αρχές του 1942 κατάφερε να φτάσει με πλοίο με στην Κρήτη, όπου και ανέπτυξε αντιστασιακή δράση μαζί με άλλους καπετάνιους στην πρώτη ομάδα ανταρτών του ΕΛΑΣ στο Ρέθυμνο. Αναδείχθηκε καπετάνιος λόχου και ένας από τους πρωταγωνιστικούς παράγοντες της αντίστασης στην περιοχή των επαρχιών Αμαρίου και Αγίου Βασιλείου. Κορυφαίο γεγονός της αντιστασιακής του δράσης ήταν η Μάχη των Ποταμών Αμαρίου εναντίον των Γερμανών, τον Σεπτέμβριο του 1944.

Μετά την απελευθέρωση πέρασε τα υπόλοιπα χρόνια μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του '50, στις φυλακές λόγω των αριστερών πεποιθήσεών του. Αργότερα αποφυλακίστηκε και έγραψε σε τέσσερα βιβλία τα περισσότερα γεγονότα της Κατοχής και της Αντίστασης στο Νομό Ρεθύμνου.

Στις βουλευτικές εκλογές του 1981 ήταν υποψήφιος βουλευτής νομού Ρεθύμνης με το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ. Δραστηριοποιήθηκε στην Τοπική Αυτοδιοίκηση Ρεθύμνου και εκλεγόταν για 8 χρόνια ως πρόεδρος της κοινότητας Κοξαρέ.

Ήταν νυμφευεμένος με την Στυλιανή Σ. Βότζη απο τον Κοξαρέ με καταγωγή από τον Άγιο Ιωάννη Σφακίων.

Πέθανε το 2002 σε ηλικία 83 ετών.

Πηγές
-----

* *Καπετάν Αλέκου Μαθιουδάκη, Αντιστασιακές αναμνήσεις, Αθήνα 1982*
* *Εφημερίδα Ριζοσπάστης*
Ο **Αλέκος Οικονόμου** ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός και έγινε γνωστός με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, κατακτώντας το πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα το 1928, όπως και αυτό της σεζόν 1931-32.

Καριέρα
-------

Ο Οικονόμου ξεκίνησε το 1926 από την τρίτη ομάδα του Άρη, γνωστή και ως "χρυσή". Τις πρώτες του συμμετοχές με την πρώτη ομάδα πραγματοποίησε ως αναπληρωματικός κατά την κατάκτηση του πρώτου πανελλήνιου πρωταθλήματος.

Στην πρώτη ομάδα του συλλόγου εντάχθηκε την σεζόν 1928-29, όταν για το τοπικό πρωτάθλημα αποτέλεσε βασικό στέλεχος της ενδεκάδας του Άρη, κατακτώντας τον τίτλο του πρωταθλητή Θεσσαλονίκης, με έξι συμμετοχές σε αγώνες πρωταθλήματος, όπως και τους δύο αγώνες μπαράζ εναντίον του ΠΑΟΚ, όπου στις 12 Μαΐου 1929 ήλθαν ισόπαλοι με 1-1 και στις 2 Ιουνίου ο Άρης κατέβαλε την αντίσταση του αντιπάλου του με 4-3.

Την σεζόν 1929-30 αγωνίστηκε στους εννέα αγώνες πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης που έδωσε ο Άρης, κατακτώντας έναν ακόμη τίτλο του τοπικού πρωταθλήματος. Επίσης, ήταν βασική μονάδα στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, παίζοντας και στους τέσσερις αγώνες που έδωσαν οι "κίτρινοι", κατακτώντας την δεύτερη θέση.

Την επόμενη χρονιά, αγωνίστηκε σε όλα τα ματς του πρωταθλήματος Ελλάδος, όπου ο Άρης κατέλαβε την τρίτη θέση ισοβαθμώντας με τον Παναθηναϊκό.

Την σεζόν 1931-32, αγωνίστηκε σε δεκαέξι από τους δεκαεπτά αγώνες που έδωσαν οι "κίτρινοι" σε πρωτάθλημα και κύπελλο, συμμετέχοντας στον πρώτο τελικό κυπέλλου και κατακτώντας τον τίτλο του πρωταθλητή.

Μετά το τέλος της συγκεκριμένης σεζόν, δεν συνέχισε στον Άρη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  17 Ιουνίου 1928: Η μέρα που ο Άρης γίνεται ο πρώτος πρωταθλητής Ελλάδας!
2. ↑  Από το πρώτο «ραντεβού» ως και το 1946!
3. ↑  Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1929-1930
4. ↑  Greece - Final Tables 1906-1959
5. ↑  Greece - Cup Data (from Quarterfinals on)
6. ↑  Το πρωτάθλημα του 1932 | AllAboutARIS.com[*νεκρός σύνδεσμος*]

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Βασίλης [άγνωστο επίθετο], *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
* Οικονόμου Αλέκος | aris.re
Ο **Πόλεμος του 1812** έγινε μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής από το 1812 ως το 1814 στην ξηρά και την θάλασσα της Βόρειας Αμερικής. Περισσότερη από την μισή από την βρετανική ισχύ αποτελούνταν από Καναδούς εθελοντές επειδή οι Βρετανοί στρατιώτες πολεμούσαν τον Ναπολέοντα στην Ευρώπη. Οι Βρετανοί κατατρόπωσαν τις Αμερικανικές δυνάμεις. Στην αρχή ο πόλεμος αύξησε τα επίπεδα του εθνικισμού στον Καναδά και τις ΗΠΑ.

Οι Αμερικάνοι κήρυξαν πόλεμο εναντίον της Μεγάλης Βρετανίας επειδή οι Βρετανοί καταλάμβαναν με την βία Αμερικανικά καράβια και εξανάγκαζαν τα Αμερικανικά πληρώματα να υπηρετήσουν τον βρετανικό στρατό στους ευρωπαϊκούς πολέμους.

Ο πόλεμος
---------

Ο πόλεμος ξεκίνησε όταν οι ΗΠΑ επιτέθηκαν στις καναδικές επαρχίες από το 1812 έως το 1813 ωστόσο οι Βρετανοί υπερασπίστηκαν αποτελεσματικά τα εδάφη τους. Το 1813 ο αμερικανικός και ο βρετανικός στόλος ήρθαν αντιμέτωποι στη Λίμνη Ήρι. Την μάχη νίκησαν οι Αμερικάνοι εξασφαλίζοντας τον έλεγχο της λίμνης. Ύστερα οι Αμερικάνοι έκαψαν και λεηλάτησαν το Τορόντο που αργότερα αποκάλεσαν Γιορκ.

Το 1814 περισσότεροι Βρετανοί στρατιώτες έφτασαν στις ΗΠΑ. Έκαψαν την Ουάσινγκτον και επιτέθηκαν στην Βαλτιμόρη. Κατά την διάρκεια αυτή της μάχη ένας δικηγόρος, ο Φράνσις Σκοτ Κι, έγραψε ένα ποίημα. Λόγια αυτού του ποιήματος χρησιμοποιήθηκαν στην σύνθεση του Εθνικού ύμνου των Ηνωμένων Πολιτειών. Η τελευταία μάχη έγινε τον Ιανουάριο του 1815. Οι Βρετανοί επιτέθηκαν στη Νέα Ορλεάνη και έχασαν έναντι του στρατηγού Άντριου Τζάκσον. Η μάχη αυτή διεξήχθη μετά την υπογραφή της συνθήκης ειρήνης.

Ειρήνη
------

Οι δύο χώρες υπέγραψαν την ειρήνη της Γάνδης που υποτίθεται θα έληγε τον πόλεμο στις 24 Δεκεμβρίου 1814 στο Βέλγιο. Ο πόλεμος συνεχίστηκε τον Ιανουάριο του 1815 επειδή οι αντίπαλες δυνάμεις δεν πληροφορήθηκαν για την υπογραφή της συνθήκης. Οι δύο πλευρές θεώρησαν ότι κέρδισαν τον πόλεμο αλλά στην πραγματικότητα δεν πραγματοποιήθηκε καμία αλλαγή καθώς οι ΗΠΑ απέτυχαν να καταλάβουν τον Καναδά. Οι Άγγλοι σταμάτησαν να παίρνουν στρατιώτες από τις ΗΠΑ επειδή οι Ναπολεόντειοι Πόλεμοι έληξαν στην Ευρώπη.

Οι περισσότεροι Αμερικάνοι έμαθαν για τη νίκη στη μάχη της Νέας Ορλεάνης πριν μαθευτεί η υπογραφή της ειρήνης. Το ομοσπονδιακό κόμμα που ήταν αντίθετο του πολέμου προκάλεσε δυσαρέσκεια και εξαφανίστηκε.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85140194
* GND: 4146631-7
* BNF: cb119636861 (data)
* NKC: ph545370
* BNE: XX491725

 |

 |
Ο **Μάρκους Λιούις** (γεννημένος στις 16 Φεβρουαρίου 1992) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής του Λαυρίου της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας και του Basketball Champions League.

Σταδιοδρομία στο Λύκειο
-----------------------

Ο Λιούις έπαιξε για το Λύκειο του Στρίμγουντ, στο Στρίμγουντ (Ιλινόις).

Κολεγιακή πορεία
----------------

Ο Λιούις έπαιξε για το Κολέγιο του Πάρκλαντ, για το Κολέγιο του Σάουθ Σαμπέρμπαν και για το Ίστερν Κεντάκι από το 2010 έως το 2014. Κατά τη διάρκεια των κολεγιακών χρόνων θεωρούταν ως ένας από τους καλύτερους παίκτες στα καρφώματα στην ηλικιακή του κατηγορία.

Επαγγελματική σταδιοδρομία
--------------------------

Αφού πέρασε χωρίς ομάδα στο ντραφτ του ΝΒΑ του 2014, ο Λιούις έπαιξε πέντε χρονιές στον Καναδά με τους Ναϊάγκρα Ρίβερ Λάιονς, St. Τζον'ς Εντς, Μόνκτον Μάτζικ και Γκουέλφ Νάιτχοκς. Μετά από πέντε χρόνια στον Καναδά, ο Λιούις υπέγραψε με την Τάμπερεεν Πυρίντο της 1ης Φινλανδίας. 

Στις 17 Ιουλίου 2021, ο Λιούις υπέγραψε επίσημα με το Λαύριο του Basketball Champions League .

Παραπομπές
----------

1. ↑  «JC Transfer Marcus Lewis Makes SportsCenter with Dunk at EKU». jucorecruiting.com. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2021.
2. ↑  «Marcus Lewis (ex Moncton M.) added to the roster of Pyrinto». usbasket.com. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2021.
3. ↑  «Marcus Lewis signs with Lavrio». *latestbasketballnews.com*. 17 Ιουλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ στο RealGM.com
* Προφίλ στο Eurobasket.com
Η **Μάχη της Μανωλάδας** ήταν μάχη που έγινε στις 5 Ιουλίου 1316 στον κάμπο της Μανωλάδας. Η μάχη έγινε ανάμεσα στον στρατό του νόμιμου πρίγκιπα της Αχαΐας Λουδοβίκου της Βουργουνδίας και του Φερδινάνδου της Μαγιόρκας που διεκδικούσε το πριγκιπάτο για τον εαυτό του εκ μέρους της νεκρής συζύγου του Ισαβέλλα ντε Σαμπράν.

Ο Φερδινάνδος έφτασε στη Γλαρέντζα στα μέσα του 1315 όπου προσπάθησε να την καταλάβει χωρίς επιτυχία. Στη συνέχεια προχώρησε στο εσωτερικό της Ηλείας καταλαμβάνοντας την πρωτεύουσα του πριγκιπάτου την Ανδραβίδα. Την ίδια χρονιά έφτασε και ο Λουδοβίκος στην Πελοπόννησο περνώντας πρώτα από τη Βενετία για να ζητήσει βοήθεια. Η γυναίκα του Ματθίλδη του Αινώ που ήρθε πρώτη στη Ρωμανία ζήτησε και κέρδισε τη βοήθεια του Ιωάννη Ορσίνη και του βαρώνου της Χαλανδρίτσας που αρχικά είχε υποσχεθεί βοήθεια στον Φερδινάνδο. 

Ο Φερδινάνδος βλέποντας αυτό επιτέθηκε στη Χαλανδρίτσα χωρίς να καταφέρει να την καταλάβει. Εν τω μεταξύ ο Λουδοβίκος έφτασε στην Πελοπόννησο με τον Βουργουνδικο στρατό του και λαμβάνοντας σημαντική στρατιωτική βοήθεια από τους Ρωμαίους του Μυστρά προχώρησε να βρει τον Φερδινάνδο. 

Οι δύο στρατοί συναντήθηκαν στον Κάμπο της Μανωλάδας, ο στρατός του Φερδινάνδου έσπασε την πρώτη γραμμή των Βουργουνδών που διοικούνταν από τον Ιωάννη Ορσίνη. Δεν κατάφερε όμως να σπάσει τη δεύτερη γραμμή που διοικούνταν από τον ίδιο τον Λουδοβίκο, στην προσπάθεια μάλιστα αυτή πέφτει από το άλογο του και σκοτώνεται. Βλέποντας το στράτευμα του την απώλεια του αρχηγού τους καταρρακώθηκε το ηθικό τους και υποχώρησαν προς τη Γλαρέντζα. 

Ανάμεσα στους αιχμάλωτους από τον στρατό του Φερδινάνδου ήταν και ο Ιωάννης Β΄ ντε Νιβελέ βαρώνος του Γερακίου που εκτελέστηκε επί τόπου σαν προδότης. Την επόμενη ημέρα έφτασαν και οι ενισχύσεις των Καταλανών και μετά από δέκα ημέρες οι ενισχύσεις από τη Μαγιόρκα ωστόσο σύντομα υποχώρησαν. Ο Λουδοβίκος δεν χάρηκε για πολύ τη νίκη του αφού πέθανε μετά έναν μήνα.

Πηγές
-----

* Hazard, HW, επιμ. (1975). *The fourteenth and fifteenth centuries (A History of the Crusades, vol. III)*. Madison, Wisconsin: University of Wisconsin Press. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2006.
* Housley, Norman (1992). *The later Crusades, 1274–1580: from Lyons to Alcazar*. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-822136-4.
Η μάχη για το Σάμπο ανάμεσα στη Μάγισσα του Βορρά και τον Βέινεμουινεν και τους συντρόφους του
Στη φινλανδική μυθολογία, η **Λόουχι** (φινλ. *Louhi*) είναι η βασίλισσα της Πόγιολα, η οποία συχνότατα αναφέρεται μόνο και ως η *Μάγισσα Κυρά του Βορρά*. Είναι μια πανίσχυρη μάγισσα που μπορεί να αλλάζει μορφές και να κάνει δυνατά ξόρκια. 

Υπάρχουν πολλοί μύθοι για άθλους που ανέθετε η Λόουχι σε μεγάλους ήρωες, μεταξύ των οποίων ο Ίλμαρινεν και ο Λέμμινκαϊνεν, με έπαθλο μία από τις όμορφες κόρες της, ενώ σε πολλές ιστορίες συγχέεται ή και ταυτίζεται με τη θεότητα του θανάτου, Λόβιαταρ. 

Στο έπος Κάλεβαλα, περιγράφεται η διαμάχη της και ο πόλεμος με τον κύριο αντίπαλο της, το σαμάνο Βέινεμουινεν, ο οποίος μαζί με τους συντρόφους του διεκδικεί το μαγικό Σάμπο από το βασίλειο της Πόγιολα. Αργότερα, για να εκδικηθεί το λαό της Κάλεβα, η Λόουχι τους στέλνει ασθένειες, μια αρκούδα σκοτώνει τα κοπάδια τους, ενώ κρύβει τον Ήλιο και τη Σελήνη από το ουράνιο στερέωμα και κλέβει τη φωτιά από το λαό της Κάλεβα.

  

  

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Φινλανδική μυθολογία |
| --- |
|  |
| Θεότητες και πνεύματα | 
* Άγιαταρ
* Άκκα
* Άχτι
* Βέλλαμο
* Έγκρες
* Ίλματαρ
* Ίλμαρινεν
* Κάλμα
* Κούου
* Λόβιαταρ
* Λόουχι
* Μιελίκκι
* Ούκκο
* Πέκκο
* Πέρκελε
* Ράουνι
* Τάπιο
* Τουόνεταρ
* Τούονι
 |
|  |
| Τοποθεσίες | 
* Τούονελα
* Πόγιολα
* Καλεβάλα
 |
|  |
| Ήρωες | 
* Βέινεμουινεν
* Γιόουκαχαϊνεν
* Λέμμινκαϊνεν
* Άντερο Βίπουνεν
* Κούλλερβο
* Σάμπο
 |

 |
Ο **λογοτεχνική πράκτορας** (μερικές φορές αναφέρεται ως *εκδοτικός πράκτορας* ή *εκπρόσωπος συγγραφέα*) είναι ένας παράγοντας ο οποίος εκπροσωπεί συγγραφείς και τις γραπτές τους εργασίες στους εκδότες, τους θεατρικούς παραγωγούς, τους παραγωγούς ταινιών και τα κινηματογραφικά στούντιο, και βοηθά στην πώληση και τη διαπραγμάτευση συμφωνιών. Ο λογοτεχνικός πράκτορας αντιπροσωπεύει συχνότερα μυθιστοριογράφους, σεναριογράφους και συγγραφείς μη λογοτεχνικών έργων. Πληρώνεται ένα σταθερό ποσοστό (συνήθως είκοσι τοις εκατό στις ξένες πωλήσεις και δέκα έως δεκαπέντε τοις εκατό για τις εγχώριες πωλήσεις)  από τα έσοδα των πωλήσεων που διαπραγματεύεται για λογαριασμό των πελατών τους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «LITERARY AGENTS». *SFWA* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2020.
Η **Μάγια Μαρτίνα Βουοστσόφσκα** (πολωνικά: Maja Martyna Włoszczowska) (γενν. 9 Νοεμβρίου 1983, Βαρσοβία) είναι Πολωνή αθλήτρια ορεινής ποδηλασίας. Είναι η αργυρή Ολυμπιονίκης του 2008 και του 2016 στην ποδηλασία ανώμαλου εδάφους. Είναι μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ).

Καριέρα
-------

Η Βουοστσόφσκα κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στην ορεινή ποδηλασία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο της Κίνας. Από το 2009, έχει δανείσει το όνομά της σε έναν αγώνα ποδηλασίας ανώμαλου εδάφους στην πόλη της Γελένια Γκούρα, που ονομάζεται «Αγώνας Τροπαίου Γελένια Γκούρα Μάγια Βουοστσόφσκα». Αναβάτες όπως ο Μιγκέλ Μαρτίνες, η Κάθριν Πέντρελ και η Μέρι ΜακΚόνελουγκ έχουν λάβει μέρος σε αυτό.

Η Βουοστσόφσκα έγινε η παγκόσμια πρωταθλήτρια στην ελίτ ορεινή ποδηλασία ανώμαλου εδάφους το 2010. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2011, ήταν σε καλή θέση για να διατηρήσει τον τίτλο της, αλλά έχασε πάνω από ένα λεπτό λόγω σκασμένου ελαστικού και τερμάτισε στη δεύτερη θέση, 28 δευτερόλεπτα πίσω από την Κάθριν Πέντρελ. 

Τον Ιούνιο του 2015, κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στην ορεινή ποδηλασία ανώμαλου εδάφους στους εναρκτήριους Ευρωπαϊκούς Αγώνες.

Τον Αύγουστο του 2016, η Βουοστσόφσκα κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στην ορεινή ποδηλασία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας. Ήταν στην αρχική λίστα του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ανώμαλου Εδάφους του 2018 και τερμάτισε 4η.

Βραβεία
-------

Για τα αθλητικά της επιτεύγματα, έλαβε:

* Golden Cross of Merit Χρυσός Σταυρός της Αξίας το 2008.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Τσεχικά) *Česko-Slovenská filmová databáze*. 2001. 369755.
2. ↑  wppt.pwr.edu.pl/o-wydziale/wyroznieni-absolwenci. Ανακτήθηκε στις 3  Μαΐου 2019.
3. ↑  (Αγγλικά) *CQ Ranking*. 86. Ανακτήθηκε στις 6  Απριλίου 2022.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 7  Ιανουαρίου 2022.
5. ↑  Ανακτήθηκε στις 8  Ιανουαρίου 2022.
6. ↑  Ανακτήθηκε στις 9  Ιανουαρίου 2022.
7. ↑  «Mrs Maja Martyna Włoszczowska». *Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή*. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

| Ολυμπιακοί Αγώνες |
| --- |
| ΠροκάτοχοςΚάρολ Μπιελέτσκι | **Σημαιοφόρος για την  Πολωνία**(με τον Πάβεου Κοζιενιόφσκι)Τόκιο 2020 | Διάδοχος*Επικείμενος* |
|

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 313026210
* ISNI: 0000 0004 4414 7047

 |

 |
Η **Λούσι Τζόουνς** (Lucie Bethan Jones, γενν. 20 Μαρτίου 1991) είναι Ουαλή τραγουδίστρια, ηθοποιός και μοντέλο. Έγινε γνωστή όταν συμμετείχε στην 6η σεζόν του The X Factor UK το 2009, όπου κατέλαβε την έβδομη θέση. 

Εκπροσώπησε το Ηνωμένο Βασίλειο στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2017 στο Κίεβο της Ουκρανίας με το τραγούδι "Never Give Up on You", αφού πρώτα νίκησε τον εθνικό τελικό της χώρας της (Eurovision: You Decide), καταλαμβάνοντας την 15η θέση με 111 πόντους, το καλύτερο αποτέλεσμα της χώρας από το 2011.

Ζωή και Καριέρα
---------------

Η Τζόουνς γεννήθηκε στο Πέντρυχ, ένα μικρό χωριό έξω από το Κάρντιφ. Το 2007 συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Προσκόπων ως πρόσκοπος και ήταν η κύρια τραγουδίστρια ερμηνεύοντας το "Jambo", το τραγούδι του Πρωταθλήματος. Η Λούσι έλαβε επίσης μέρος στους τοπικούς προσκόπους του Κάρντιφ και στο σόου των Guide Gang.

### The X-Factor

Η Τζόουνς πέρασε από οντισιόν για την σεζόν 6 του βρετανικού The X-Factor με το τραγούδι "I will always love you". Πέρασε στα ζωντανά σόου και την πρώτη εβδομάδα ερμήνευσε το "Footprints in the sand". Αποχώρησε την πέμπτη εβδομάδα, σε μια τελική αναμέτρηση με τον Jedward. Μετά την αποχώρησή της, 1,113 θεατές παραπονέθηκαν στο κανάλι ITV σχετικά με την ψήφο που δόθηκε υπέρ του Jedward.

### Μετά το The X-Factor

Μετά την αποχώρησή της από το The X-Factor, η Τζόους υπέγραψε συμβόλαιο στην εταιρεία Select Model Management και ξεκίνησε μια καριέρα στο μόντελινγκ. Τον Μάιο του 2010 η Τζόους υπέγραψε για να παίξει την Cosette στην παραγωγή του West End *Οι άθλιοι*. Τον Σεπτέμβριο του 2010, αποκαλύφθηκε ότι ήταν το πρόσωπο της καμπάνιας της Wonderbra. Το 2010 εμφανίστηκε στο επεισόδιο "Lost in Time : Part Two" της σειράς *The Sarah Jane Adventure*. Η Τζόους έπαιξε τον ρόλο της Meat στην περιοδεία του We will rock you το 2013. Η Τζόουνς έπαιξε επίσης τον ρόλο της Βικτώρια στο μιούζικαλ *American Psycho* στο Almeida Theatre τον Δεκέμβριο του 2013.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2019.
3. ↑   Το τραγούδι γράφτηκε από την νικήτρια της Eurovision 2013 Εμελί ντε Φόρεστ. Βλ. McIntosh, Steven· Savage, Mark (23 Ιανουαρίου 2017). «Eurovision 2017: Which former X Factor contestant will represent the UK?». *BBC News*. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2017.
4. ↑  «Lucie Jones becomes the 60th entry for the United Kingdom». *Eurovision.tv*. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Lucie Jones στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 18144782697985998531
* ISNI: 0000 0004 0727 8865
* BNF: cb16999870z (data)
* MusicBrainz: 7846c320-61e9-4c47-87a8-bf0fcb8c3401

 |

 |
Ο **Λούπος / Λούπος**, *Lupus* (άκμασε 745 - 751) κυβέρνησε το δουκάτο του Σπολέτο από το 745 έως το 751.  Ήταν σχετικά ανεξάρτητος από τη βασιλική εξουσία των Λομβαρδών.

Βιογραφία
---------

Έκανε πολλές δωρεές στο αβαείο της Φάρφα και είχε στενή σχέση με τον ηγούμενο Φούλκοαλντ. Μετά το τέλος του, το δουκάτο πιθανότατα καταλήφθηκε από τον Αϊστούλφο και στη συνέχεια παραχωρήθηκε σε έναν Ούνουλφ για ένα σύντομο διάστημα.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Richard Hodges, *Light in the Dark Ages: The Rise and Fall of San Vincenzo Al Volturno* (Cornell University Press, 1997), p. 27.

Πηγές
-----

* Χότζκιν, Τόμας. *Η Ιταλία και οι εισβολείς της*. Clarendon Press: 1895.
Ο **Αλέξανδρος Κουντουράς** (πέθανε στις 30 Απριλίου 2012) ήταν αξιωματικός του ελληνικού Στρατού Ξηράς. Στα χρόνια της Μεταπολίτευσης έγινε γνωστός ως ένας από τους βασικούς υποστηρικτές της βασιλείας. Υπήρξε συνιδρυτής (μαζί με τον στρατηγό Γεώργιο Κουρούκλη) και μετέπειτα αρχηγό της **Β.Ε.Ο.** («Βυζαντινή Εθνική Οργάνωση», αρχικά «Βασιλική Εθνική Οργάνωση», ονομασία που απαγορεύτηκε τελικά από τα δικαστήρια).

Κόρη του είναι το γνωστό μοντέλο και πολιτικός Έλενα Κουντουρά.

Δράση
-----

Ο Κουντουράς ήταν αξιωματικός του Πεζικού στον ελληνικό Στρατό Ξηράς με θητεία στις Ελληνικές Ειδικές Δυνάμεις. Ήταν υπολοχαγός μουσικής στην ΑΣΔΕΝ. Μαζί με το συνάδελφό του, Γεώργιο Καρυδάκη, συνέθεσε ένα εμβατήριο που δόξαζε τη δικτατορία, το οποίο ανακρουόταν στους κινηματογράφους και διακινούνταν από την Αστυνομία, την Ε.Σ.Α. και το στρατό. Τον Δεκέμβριο του 1967 συμμετείχε στο αντι-πραξικόπημα του βασιλιά Κωνσταντίνου, με το οποίο προσπάθησε να ανατρέψει την χούντα. Μετά την αποτυχία αυτής της κίνησης, η χούντα τον αποστράτευσε.

Στο δημοψήφισμα του 1974 για το πολιτειακό ζήτημα ο Κουντουράς δραστηριοποιήθηκε έντονα υπέρ της βασιλευομένης δημοκρατίας. Την περίοδο αυτή ήταν πρόεδρος της πιο οργανωμένης φιλοβασιλικής οργάνωσης, της «Βασιλικής Εθνικής Παράταξης», που διέθετε γραφεία στην Αθήνα και την επαρχία και τμήμα νεολαίας. Μαζί με άλλους βασιλόφρονες (μεταξύ των οποίων και πολλοί απόστρατοι αξιωματικοί, προεξάρχοντος του Γεωργίου Κουρούκλη) ίδρυσαν την «Βασιλική Εθνική Οργάνωση». Όμως η κυβέρνηση Καραμανλή αντιμετώπισε με δικαστικές διώξεις την Β.Ε.Ο. η οποία τελικά υποχρεώθηκε να αλλάξει το όνομά της σε «Βυζαντινή Εθνική Οργάνωση».

Η οργάνωση είχε νέες δικαστικές περιπέτειες με δίκες και μηνύσεις λόγω της παρουσίας της σε εκδηλώσεις, όπως τα "Παλαιολόγεια του Μυστρά", κατά τις επετείους Άλωσης της Κωνσταντινούπολης.

Ο Αλέξανδρος Κουντουράς πέθανε τον Απρίλιο του 2012. Σε ανακοίνωσή τους οργανώσεις βασιλοφρόνων ανέφεραν ότι «ηγωνίσθη υπέρ του Βασιλικού Θεσμού όσον κανείς άλλος εν Ελλάδι.»

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ψαρράς, Δημήτρης (2010). *Το κρυφό χέρι του Καρατζαφέρη: Η τηλεοπτική αναγέννηση της ελληνικής Ακροδεξιάς*. Αθήνα: Αλεξάνδρεια. σελίδες 35–36.
Η **Ευνίκη (Eunike)** είναι πολύ μεγάλος και σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,62. Ανακαλύφθηκε το 1878 από τον Κρίστιαν Χ.Φ. Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης, και έλαβε το όνομά της από την Ευνίκη, μία από τις Νηρηίδες στην ελληνική μυθολογία, αλλά εξαιτίας της σημασίας του, «ευ + νίκη», προς ανάμνηση της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου (3 Μαρτίου 1878).

Τρεις επιπροσθήσεις αστέρων από την Ευνίκη έχουν παρατηρηθεί.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Ευνίκης εκτιμάται σε 157,51 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι **C** (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,064. Η Ευνίκη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 50 λεπτά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000185.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 184 Δηιόπη | 185 Ευνίκη | 186 Σελούτα |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Ο **λεγκραντίτης** (αγγλ. legrandite) είναι αρσενικικό ορυκτό του ψευδαργύρου. Το όνομα τού αποδόθηκε προς τιμήν του Legrand , Βέλγου διευθύνοντος στο ορυχείο *Flor de Peña* του Μεξικού, ο οποίος και εντόπισε πρώτος το ορυκτό, το 1934 .

Εμφάνιση, παραγενέσεις
----------------------

Είναι ασύνηθες δευτερογενές ορυκτό εμφανιζόμενο στις ζώνες οξείδωσης ψευδαργυρούχων / αρσενικούχων αποθέσεων. Σπανιότερα έχει ανευρεθεί σε γρανιτικούς πηγματίτες. Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο αδαμίτης, ο παραδαμίτης, ο σκοροδίτης, ο σμιθσονίτης, ο φαρμακοσιδηρίτης και τα σπανιότερα λεϊτεΐτης και κετιγκίτης.

Κύριες περιοχές εμφάνισής του είναι στο Μεξικό (ορυχεία Flor de Pena στο Lampazos, Potosi στην Τσιχουάουα και Ojuela στο Mapimi), στο σύμπλεγμα Τσουμέμπ της Ναμίμπια, στο Sterling Hill του Νιού Τζέρσεϊ των ΗΠΑ, στην Ιαπωνία και τη Minas Gerais στη Βραζιλία. Αναφέρονται επίσης μερικές ήσσονες εμφανίσεις του σε άλλες χώρες.

Στην Ελλάδα απαντάται στα μεταλλεία Λαυρίου - Χριστιάνα, παραλία Θορικού, Βρυσάκη, εντός μεταλλευτικών απορριμμάτων.

Πηγές
-----

* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Webmineral.com

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών
* Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Μη αναφερόμενο μικρό όνομα.
2. ↑  [heldref-publications.metapress.com/index/Y4125K5852405U14.pdf R.I.Gait, Heldref Publications, 1999]
3. ↑  Όνομα αποδοθέν προ του 1959: pre-IMA, "grandfathered".
Το **Losæter** είναι αστικό πάρκο, το οποίο βρίσκεται σε ένα από τα επτά κοινά του Bjørvika, στο Όσλο της Νορβηγίας. Ιδρύθηκε το 2011 ως έργο τέχνης, ένα μέρος του προγράμματος δημόσιας τέχνης Bjørvika Utvikling σε συνεργασία με τη διεθνή καλλιτεχνική κολεκτίβα *Futurefarmers*. Στη συνέχεια, εξελίχθηκε σε μεγάλο δημόσιο χώρο, ένα πλήρες βιολογικό αγρόκτημα στη μέση εγκαταλελειμμένων κατασκευών. Το πάρκο έχει μεγαλώσει, με το πέρασμα των χρονών, και σήμερα η περιοχή αποτελείται από χωράφια με στάχια και μια πληθώρα από διαφορά λαχανικά, ζωντανό έδαφος, κοπριά, ένα κοινό σπίτι ψησίματος και ένα πλήθος από δραστηριότητες κάτω από την προστασία του Αγρότη της πόλης, μια κοινότητα μαγειρικής, ένα θεραπευτικό "πρότζεκτ" κηπουρικής και συλλογικής κατανομής των τροφίμων.

Δημιουργία
----------

Μια ομάδα συνεταιρισμών - με επικεφαλής τους Futurefarmers, Flatbread Society και the Future of Food collective -  χρησιμοποιεί αυτό το αστικό αγρόκτημα, το οποίο έχει αναπτυχθεί σταθερά τα τελευταία πέντε χρόνια, για να εγείρει ερωτήματα σχετικά με το πώς καλλιεργούνται υπεύθυνα τα τρόφιμα. Για πολλά χρόνια το μέρος αυτό, ήταν μια αστική ερημιά χωρίς καμία ανάπτυξη. Το 2011 η ομάδα καλλιτεχνών Futurefarmers άρχισε να εργάζεται για την ίδρυση του Losæter. Στις 13 Ιουνίου 2015 συγκεντρωθήκαν αγρότες από πάνω από 50 νορβηγικά αγροκτήματα, στο Όσλο με τρακτέρ, βαγόνια και καροτσάκια γεμάτα χώμα. Μαζί με τους κατοίκους της πόλης, αγρότες με ζώα, φτυάρια και μουσικά όργανα δημιούργησαν μία πομπή στους δρόμους της πόλης, από εκείνη τη μέρα η περιοχή αυτή ονομάστηκε "Losæter." Η ανάπτυξη του πάρκου σηματοδότησε τη μετάβαση αυτού του κομματιού της γης από ένα ανεκμετάλλευτο πεδίο σε ένα κοινωνικό και οικολογικό χώρο.

Σκοπός
------

Το Losæter είναι σύγχρονο πάρκο με βρώσιμα φυτά και μια ζωντανή κοινότητα. Είναι ένα παράδειγμα πως το αστικό περιβάλλον μπορεί να μετατραπεί από μια νεκρή ζώνη σε ένα πράσινο κοινωνικό τόπο συνάντησης. Εκεί οι κάτοικοι της πόλης μπορούν να μάθουν για τις βιώσιμες γεωργικές πρακτικές και τα οικολογικά συστήματα. Καθ' όλη την διάρκεια της περιόδου συγκομιδής, λαμβάνουν χώρα εκδηλώσεις και κοινωνικές κουζίνες, στις οποίες υπάρχουν φαγητά φτιαγμένα από προϊόντα που παράγονται εκεί. Ένας υπαίθριος κοινόχρηστος χώρος φύτευσης που χρησιμεύει επίσης ως τοπική πράσινη πρωτοβουλία εκπαίδευσης. Το μέλλον των τροφίμων πλαισιώνεται ως επιστροφή στις κοινοτικές πρακτικές. Η συλλογική στο Losaeter θέλει να αναβιώσει την τέχνη της καλλιέργειας τροφίμων, το ψήσιμο στο σπίτι και να τονίσει την σημαντικότητα ποικίλων φυτών και ζώων.

Εξωτερικές πηγές
----------------

1. ↑  «Home Page – Losæter». *loseter.no*. Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2020.
2. ↑  «This Oslo urban farm is changing the future of sustainable dining». *The Independent* (στα Αγγλικά). 18 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2020.
3. ↑  «osloinaction(s)». *osloinaction(s)* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2020.
Ο **Λαγκάρι Χασάν Τσελεμπή** (τουρκικά: *Lagâri Hasan Çelebi*) ήταν θρυλικός Οθωμανός αεροπόρος, ο οποίος σύμφωνα με την μοναδική αναφορά που γράφηκε από τον οδοιπόρο Εβλιγιά Τσελεμπή, πραγματοποίησε επιτυχημένη επανδρωμένη πτήση με πύραυλο.

Η αναφορά
---------

Ο Εβλιγιά Τσελεμπή ανέφερε πως το 1633, ο Λαγκάρι Χασάν Τσελεμπή απογειώθηκε με πύραυλο επτά πτερύγων χρησιμοποιώντας 50 oκάδες πυρίτιδας (περίπου 60 κιλά) από το Σαραϊμπουρνού, το σημείο κάτω από το Ανάκτορο Τοπ Καπί στην Κωνσταντινούπολη. Η πτήση λέγεται πως πραγματοποιήθηκε την στιγμή της γέννησης της κόρης του σουλτάνου Μουράτ Δ΄. Όπως έγραψε ο Εβλιγιά Τσελεμπή, ο Λογκάρι αναφώνησε πριν την απογείωση του «Ω σουλτάνε μου! Να είσαι ευλογημένος, πηγαίνω να μιλήσω στον Ιησού!». Στη συνέχεια αφού ανυψώθηκε με τον πύραυλο, προσθαλασσώθηκε, και καθώς κολυμπούσε προς την ακτή έλεγε αστειευόμενος «Ω σουλτάνε μου! Ο Ιησούς σου στέλνει τους χαιρετισμούς του!». Ο Σουλτάνος του έδωσε ασήμι και τον κατέταξε στον βαθμό του σπαχή στον Οθωμανικό στρατό.

Ο Εβλγιά Τσελεμπή έγραψε επίσης και για τον αδελφό του Λαγκάρι, Χεζάρφεν Αχμέτ Τσελεμπή, ο οποίος πραγματοποίησε πτήση με ανεμόπτερο ένα χρόνο νωρίτερα.

Λαϊκή κουλτούρα
---------------

*Η Κωνσταντινούπολη κάτω από τα φτερά μου* (*İstanbul Kanatlarımın Altında*) είναι ο τίτλος ταινίας του 1996 σχετικά με τις ζωές του Λαγκάρι Χασάν Τσελεμπή, του αδελφού του και επίσης αεροπόρου Χεζάρφεν Αχμέτ Τσελεμπή, και την Οθωμανική κοινωνία των αρχών του 17ου αιώνα όπως καταγράφηκε και περιγράφηκε από τον Εβλιγιά Τσελεμπή.

Ο θρύλος αποτέλεσε αντικείμενο πειράματος της τηλεοπτικής εκπομπής *MythBusters*, στις 11 Νοεμβρίου 2009, στο επεισόδιο "Crash and Burn". Ωστόσο, η ομάδα σημείωσε πως ο Εβλιγιά Τσελεμπή δεν προσδιόριζε επαρκώς το υποτιθέμενο σχέδιο που χρησιμοποιήθηκε από τον Λαγκάρι Χασάν και ανέφερε πως θα ήταν «εξαιρετικά δύσκολο» για μοντέλο του 17ου αιώνα, χωρίς την χρήση εξοπλισμού σύγχρονων ατσάλινων κραμάτων και συγκόλλησης, να προσγειωθεί με ασφάλεια ή ακόμη και να καταφέρει να αποκτήσει ώθηση. Αν και ο επανασχεδιασμένος πυραύλος ανυψώθηκε, εξερράγη εν πτήσει.

Δείτε επίσης
------------

* Χεζάρφεν Αχμέτ Τσελεμπή

Παραπομπές
----------

1. ↑  Winter, Frank H. (July 1992). «Who First Flew in a Rocket?». *Journal of the British Interplanetary Society* **45**: 275-80. .
2. ↑  Harding, John (2006), *Flying's strangest moments: extraordinary but true stories from over one thousand years of aviation history*, Robson Publishing, σελ. 5, ISBN 1-86105-934-5
3. ↑  Altioklar, Mustafa; Bayülgen, Okan; Rico, Beatriz; Ay, Savas (1996), *Istanbul Beneath My Wings*, ανακτήθηκε στις 03-04-2017
4. 1 2  «Crash and Burn». *MythBusters*. Περίοδος 7. Επεισόδιο 17. Transcript. 11-11-2009, Το γεγονός συμβαίνει στο 00:05:35, 00:42:54, και 00:43:11. Discovery Channel.. Ανακτήθηκε στις 03-04-2017.
Η **Μάχη του Καϊμακτσαλάν** ήταν πολεμικό επεισόδιο εντός Ελληνικού εδάφους, στα πλαίσια του Μακεδονικού Μετώπου του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου μεταξύ των βουλγαρικών και των σερβικών δυνάμεων.

Η μάχη έλαβε χώρα από τις 12 μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 1916, όταν ο σερβικός στρατός προσπάθησε να καταλάβει την κορυφή του Προφήτη Ηλία ενώ ανάγκασε τους Βούλγαρους να υποχωρήσουν στο Μορίχοβο, όπου σχημάτισαν νέες αμυντικές γραμμές. Την περίοδο 26-30 Σεπτεμβρίου, η κορυφή του Προφήτη Ηλία άλλαξε πολλές φορές χέρια μέχρι να την καταλάβουν οριστικά οι Σέρβοι στις 30 Σεπτεμβρίου.

Η μάχη έληξε με σοβαρές απώλειες και για τις δύο πλευρές. Οι Σέρβοι έχασαν περίπου 10.000 στρατιώτες μέχρι τις 23 Σεπτεμβρίου. Οι βουλγαρικές μονάδες έχασαν 90 άνδρες κατά μέσο όρο και ένα σύνταγμα έχασε κατά μέσο όρο 73 αξιωματικούς και 3.000 άνδρες.

Από την άποψη της στρατηγικής, η μάχη δεν ήταν μεγάλη επιτυχία για τους Συμμάχους εξαιτίας του επικείμενου χειμώνα που καθιστούσε περαιτέρω στρατιωτικές επιχειρήσεις σχεδόν αδύνατες.

Σήμερα, στην κορυφή του Προφήτη Ηλία, εντός της Ελληνικής επικράτειας, κοντά στα σύνορα Ελλάδας - Βόρειας Μακεδονίας, υπάρχει μια μικρή εκκλησία όπου βρίσκονται τα κρανία των νεκρών Σέρβων στρατιωτών - η εκκλησία αυτή θεωρείται πολιτιστικός χώρος και είναι τουριστικό αξιοθέατο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Allcock, John B. and Antonia Young, *Black Lambs and Grey Falcons*, (Berghahn Books, 2000), 82.
2. ↑  Dusan-T Batakovic, Ljubomir Mihailović, *Histoire du peuple serbe*, 2005 - σελ. 259
3. ↑  Andrej Mitrović, *Serbia's great war, 1914-1918*, 2007 - σελ. 165
4. ↑  Richard C. Hall, *Balkan Breakthrough: The Battle of Dobro Pole 1918*, 2010 - σελ. 75
5. ↑  Gordon-Smith σελ.280
6. ↑  Gordon-Smith σελ.279

Πηγές
-----

* Alan Palmer "The Gardeners of Salonika"
* Gordon-Smith, Gordon (1920). «From Serbia to Jugoslavia; Serbia's victories, reverses and final triumph, 1914-1918,». G.P. Putnam’s Sons – New York.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* The battle of Kajmakchalan, Η μάχη του Καϊμακτσαλάν

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οι μάχες του Μακεδονικού Μετώπου του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου |
| --- |
|  |
| 
* Κρίβολακ
* Κοστούρινο
* Δοϊράνη (1916)
* Φλώρινα
* Στρυμόνας
* Μοναστήρι (1916) (Γκορνίτσοβο
* Καϊμακτσαλάν
* Τσέρνα (1916))
* Μοναστήρι (1917)
* Δοϊράνη (1917)
* Τσέρνα (1917)
* Σκρα
* Αξιός (Ντόμπρο Πόλε
* Δοϊράνη (1918))
 |

 |



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Battle of Kaymakchalan  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Μίλτον Κάτο** (Robert Milton Cato, 1915-1997) ήταν σοσιαλιστής πολιτικός από τον Άγιο Βικέντιο και Γρεναδίνες. Υπηρέτησε στην πρωθυπουργία της χώρας από το 1967 (αρχικά ως ανώτερος υπουργός) ως το 1972 και από το 1974 ως το 1984.

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
---------------------------

Γεννήθηκε στις 3 Ιουνίου του 1915 στον Άγιο Βικέντιο.  Τα πρώτα του χρόνια ήταν δύσκολα και κατάφερε με υποτροφία να πάει σε ένα σχολείο. Σε ηλικία 26 ετών άρχισε να εργάζεται ως υπάλληλος. Αργότερα κατατάχθηκε στον καναδικό στρατό και ενεπλάκη σε μάχες του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1951 παντρεύτηκε τη Λούσι Κλάξτον.

Πολιτική καριέρα
----------------

Επιστρέφοντας στη χώρα του, εισήλθε στον πολιτικό στίβο. Το 1955 συνίδρυσε το Εργατικό Κόμμα του Αγίου Βικεντίου (γνωστό και με το όνομα Εργατικό Κόμμα Ενότητας). Στις 19 Μαΐου του 1967 όταν η χώρα έγινε κράτος σε ένωση (associated state), ο Κάτο έγινε ανώτερος υπουργός. Λίγα χρόνια μετά, στις 27 Οκτωβρίου του 1969, ορκίστηκε πρωθυπουργός (Premier). Τον Απρίλιο του 1972 ηττήθηκε στις εκλογές και νέος πρωθυπουργός έγινε ο αρχηγός της αντιπολίτευσης, Τζέιμς Φιτς-Άλεν Μίτσελ. Το κόμμα του Κάτο και οι εταίροι του συνασπισμού του κέρδισαν τις εκλογές του 1974, με αποτέλεσμα ο ίδιος να ξαναγίνει πρωθυπουργός. Όταν η χώρα έγινε ανεξάρτητη στις 27 Οκτωβρίου του 1979 απέκτησε τον επίσημο τίτλο (Prime Minister). Η δεύτερη πρωθυπουργική του θητεία ξεκίνησε στις 8 Δεκεμβρίου του 1974 και ολοκληρώθηκε στις 20 Ιουλίου του 1984. Κατά τη θητεία του, ο Κάτο δεν υποστήριξε άλλες σοσιαλιστικές χώρες, όπως η Κούβα, η Γρενάδα και η Γουιάνα, καθώς ήταν αντίθετος στο Μαρξισμό. Αντίθετα, συνεργάστηκε με χώρες προσκείμενες προς τη Δύση, όπως το Τρινιντάντ και Τομπάγκο και τα Μπαρμπάντος. Το Εργατικό Κόμμα ηττήθηκε στις εκλογές του 1984 αλλά επέστρεψε στην εξουσία έπειτα από εκλογικό θρίαμβο το 2001, με πρωθυπουργό το Ραλφ Γκονσάλβες. Ο Κάτο πέθανε στο Κίνγκσταουν στις 10 Φεβρουαρίου του 1997.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Νεκρολογία στην εφημερίδα *Independent* του Λονδίνου, 28 Μαρτίου 1997.
2. ↑  Βιογραφικό του Κάτο Αρχειοθετήθηκε 2007-12-23 στο Wayback Machine. στον επίσημο ιστότοπο της κυβέρνησης.
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία η **Λευκοθέα** ή **Λευκοθόη** θεωρήρηκε σαν μια από τις μορφές στις οποίες η θάλασσα στην αρχαιότητα μετασχηματιζόταν ως Νύμφη. Η Ινώ ήταν κόρη του ιδρυτή της Θήβας Κάδμου, αδελφή της Σεμέλης και σύζυγος του Αθάμαντα έγινε θεά μετά την τιμωρία της από την Ήρας επειδή ανάθρεψε τον νεογέννητο Διόνυσο. Η Ινώ έπεσε στην θάλασσα και πνίγηκε μαζί με τον γιο της που λατρεύτηκε από τους Έλληνες ως Μελικέρτης, εορταζόταν στα Ίσθμια, η ίδια λατρεύτηκε ως Λευκοθέα. Το ιερό της στην Λακωνία χρησιμοποιήθηκε σαν Μαντείο στο οποίο προσπαθούσαν πολλοί να βρουν εξήγηση στα όνειρα. Σε μια άλλη εξήγηση του μύθου στην νήσο Ρόδος βρίσκουμε μια Νύμφη ή θεά την Αλία της Ρόδου η οποία πνίγηκε στην θάλασσα και λατρεύτηκε σαν Λευκοθέα. Οι γονείς της ήταν οι Τιτάνες Θάλασσα και Πόντος που προσωποποιούσαν το υγρό στοιχείο στην Γη ή ο Ουρανός, τα αδέλφια της ήταν οι περίφημοι Τελχίνες που ανέθρεψαν τον θεό της θάλασσας Ποσειδώνα. Ο Ποσειδώνας ερωτεύτηκε την αδελφή των Τελχίνων Αλία όταν ενηληκιώθηκε, την παντρεύτηκε και απέκτησε μαζί της έξι γιους και μια κόρη την Ρόδη επώνυμη της Ρόδου. Η Ρόδη παντρεύτηκε τον υπέρτατο θεό Ήλιο και απέκτησε επτά γιους τους Ηλιάδαι που θεωρούνται προστάτες και οικιστές του νησιού. Στον δρόμο της από την Κύπρο στα Κύθηρα η θεά Αφροδίτη αποφάσισε να σταματήσει στην Ρόδο αλλά οι γιοι της Αλίας την εμπόδισαν χλευαστικά να πατήσει στο νησί. Η θεά από την οργή της έσπειρε έρωτα στους αδελφούς της Ρόδης απέναντι στην μητέρα τους με αποτέλεσμα να την βιάσουν. Ο θεός Ποσειδώνας από την οργή του κεραυνοβόλησε τους γιους του με την Αλία ενώ η ίδια η Αλία από την ντροπή της έπεσε στην θάλασσα και αυτοκτόνησε, από τότε λατρεύεται ως Λευκοθέα λόγω του άσπρου χρώματος των κυμάτων. Ο λαός της Ρόδου ισχυρίζεται ότι έλκει την καταγωγή του από την Νύμφη Ρόδο και τον θεό Ήλιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Graves, Robert (1955). The Greek Myths
2. ↑  Διόδωρος Σικελιώτης, *"Ιστορική Βιβλιοθήκη"*, 5.55.4–7
3. ↑

Πηγές
-----

* Burkert, Walter (1985). Greek Religion.
* Cooper, J.C. ed. (1997). Brewer's Book of Myth and Legend. Oxford: Helicon Publishing Ltd.
* Kerenyi, Karl (1951). The Gods of the Greeks.
* Russo, Sergio (2017). Quando il mare profuma di ambrosia. Leucotea e Palemone nel Mediterraneo.
Η **Μάχη του Καγκούλ**  (ρωσικά: Сражение при Кагуле‎, Τούρκικα:Kartal Ovasi Muharebesi) ήταν η πιο σημαντική μάχη πεζοπόρων τμημάτων του Ρωσοτουρκικού πολέμου και μια από τις μεγαλύτερες μάχες του 18ου αιώνα.

Η Μάχη
------

Υπό τη συνεισφορά του Πέτρου Μελισσηνού, ο Ρώσος διοικητής Πιότρ Ρουμιάνσεφ διευθέτησε τους 40,000 στρατιώτες του σε σχήμα σε συμπαγών πλατείων και επέλεξε να προχωρήσει στην επίθεση ενάντια στις συμμαχικές δυνάμεις του Χανάτου της Κριμαίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οι οποίες αποτελούνταν από 30.000 οθωμανικά πεζικά και 45.000 Οθωμανικά ιππικά. Περίπου 80.000 Τάταροι της Κριμαίας ήλθαν εντός 20 χλμ. από το πεδίο της μάχης, αλλά δεν πήραν μέρος.

Ο συγκριτικά μικρός ρωσικός στρατός επιτέθηκε στους Οθωμανούς και τους συνέτριψε. Οι ρωσικές απώλειες ήταν 1.000, ενώ οι απώλειες στην οθωμανική πλευρά ανήλθαν σε πάνω από 20.000 στρατιώτες που σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν, αλλά και αιχμαλωτίστηκαν. Μετά την νίκη αυτή, οι Ρώσοι κατέλαβαν 130 οθωμανικά κανόνια και υπεράσπισαν όλα τα σημαντικά φρούρια της περιοχής.

Επακόλουθο
----------

Σε εορτασμό της νίκης, η Αικατερίνη Β΄ της Ρωσίας έφτιαξε μνημείο που τώρα υπάρχει στο Τσάρσκογιε Σελό, ενώ ο Φρειδερίκος Β΄ της Πρωσίας έστειλε στον Ρουμιάνσεφ μια συγχαρητήρια επιστολή στην οποία συνέκρινε τη ρωσική νίκη με τις πράξεις των Αρχαίων Ρωμαίων.

Την ίδια μέρα 4 χρόνια μετά, υπογράφτηκε η Συνθήκη του Κιουτσούκ-Καϊναρτζή.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Stone, David (2006). *A Military History of Russia*. Greenwood Publishing Group. σελ. 80. ISBN 0-275-98502-4.
2. 1 2  (Ρωσικά) km.ru: "The battle of Kagul" Αρχειοθετήθηκε January 13, 2011, στο Wayback Machine.
3. 1 2 3  Archer, Christon (2002). *World History of Warfare*. U of Nebraska Press. σελ. 444. ISBN 9780803244238.
4. ↑  СРАЖЕНИЕ НА РЕКЕ КАГУЛ Αρχειοθετήθηκε 2013-12-07 at Archive.is, "Cyrill and Methodius" Encyclopedia (Ρωσικά)
Το επονομαζόμενο **Μίνι κάριερ** (mini carrier) πλοίο είναι ειδικός τύπος πλοίου. Στη πραγματικότητα είναι ένα μικρό μπαλκ κάριερ (bulk carrier) και αποτελεί επινόηση ενός Έλληνα πλοιοκτήτη, ο οποίος στη περίοδο του γιγαντισμού των πλοίων σκέφθηκε να παραγγείλει στην Ιαπωνία τη ναυπήγηση μιας σειράς από μικρά και ευέλικτα φορτηγά πλοία, ολικής χωρητικότητας περίπου 1500 κόρων και εκτοπίσματος 3200 περίπου τόνων (dwt) που να μπορούν να εκτελέσουν ταξίδια τακτικών γραμμών (liner) για τη μεταφορά ομοειδών φορτίων, βαρέων φορτίων μέχρι και εμπορευματοκιβώτια (κοντέινερς). Η ιδέα αυτή υπήρξε απόλυτα επιτυχής και η ναυπήγηση παρόμοιων σκαφών γενικεύθηκε.
Ο **Αλβέρτος Α΄** (π. 1339 - μάλλον το 1383) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Γκρουμπενχάγκεν (1361-1383), που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊχ.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερνέστου Α΄ πρίγκιπα του Γκρουμπενχάγκεν και της Αδελαΐδας, κόρης του Ερρίκου Β΄ κόμη του Εμπερστάιν. Ο πατέρας του απεβίωσε το 1361, αλλά ήδη δύο έτη πριν τον είχε συγκυβερνήτη. Παραχώρησε τις περιοχές Οστερόντε και Χέρτσμπεργκ στο νεότερο αδελφό του Φρειδερίκο. Είχε την έδρα του στο κάστρο Ζαλτσντερχέλντεν στο Άινμπεκ.

Ήταν εραστής της Ιστορίας και των Επιστημών, παρ' όλα αυτά οι ληστείες πλήθυναν κατά την περίοδό του. Ίσως εμπλεκόταν και ο ίδιος σε αυτές. Οι γείτονές του διαμαρτυρήθηκαν. Το 1361 μαζί με τον αδελφό του αρχιμανδρίτη (canon) Ιωάννη, διαφιλονίκησε με τον Όθωνα κόμη του Βάλντεκ, που το επόμενο έτος, στη μάχη του Αρνολντσχάουζεν, τους αιχμαλώτισε. Όταν ορκίστηκαν ότι δεν θα συνεχίσουν με αντεκδικήσεις, ελευθερώθηκαν.

Ο Αλβέρτος και οι υποτελείς του εισέβαλαν στη γειτονική Θουριγγία και έκαναν λεηλασίες. Τότε ο μαρκήσιος (landrave) Φρειδερίκος Γ΄, αφού οι απειλές του δεν εισακούσθηκαν, συγκέντρωσε στρατό 18.000 ανδρών, μεγάλο για την περίσταση και στρατοπέδευσε γύρω από το Άινμπεκ και το Ζαλτσντερχέλντεν, αλλά δεν έγινε τίποτε. Αποχωρώντας κατέστρεψε κωμοπόλεις και χωριά· κατέλαβε και γκρέμισε τα κάστρα των ληστών, υποτελών του Αλβέρτου. Ο πρίγκιπας εξαναγκάστηκε σε ειρήνη, σύντομα όμως την καταστρατήγησε, έτσι ο Φρειδερίκος Γ΄ εισέβαλε πάλι καταστρέφοντας το πριγκιπάτο.

Οι έριδες αυτές κατέστρεφαν τα οικονομικά του και αναγκαζόταν να υποθηκεύει ιδιοκτησίες του. Ενεχυρίασε την περιοχή του Χάμελιν (1365), το μερίδιό του στις περιοχές Άλτεβικ και Ζακ (1370), την πόλη του Χάμελιν (1372), το δικαστήριο, τον Ιουδαϊκό φόρο, τους μύλους του Μπράουνσβαϊχ. Επώλησε μερικά χωριά γύρω από το Άινμπεκ για 300 φλωρίνια του Ρήνου στον επίσκοπο του Χιλντεσχάιμ (1381).

Απεβίωσε μάλλον το 1383 και ετάφη στη μονή του Αγ. Αλεξάνδρου στο Άινμπεκ.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Αγνή των Γουέλφων, κόρη του 2ου εξαδέλφου του Μάγκνους Β΄ πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ και είχε τέκνο:

* Ερρίκος π. 1383-1427, πρίγκιπας του Γκρουμπενχάγκεν.

Πηγές
-----

* Ferdinand Spehr (1875), "Albrecht II, Duke of Brunswick", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 1, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 263 – 264

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 81100077
* GND: 136818439

 |

 |