recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Νιαζί Κιζιλγιουρέκ** (τουρκικά: *Niyazi Kızılyürek*) είναι Τουρκοκύπριος πολιτικός. Από το 2019 είναι ευρωβουλευτής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εκλεγμένος με το ΑΚΕΛ.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Νιαζί Κιζιλγιουρέκ γεννήθηκε στην Ποταμιά στις 7 Δεκεμβρίου 1959. Ομιλεί πέρα από την τουρκική, την ελληνική, την αγγλική, τη γαλλική και τη γερμανική γλώσσα. Απέκτησε πτυχίο κοινωνικών και πολιτικών επιστήμων από το Πανεπιστήμιο της Βρέμης. Εκπόνησε διατριβή σχετικά με το Κυπριακό και τις Διεθνείς Σχέσεις.

Το 1995 εργοδοτήθηκε στο Πανεπιστήμιο Κύπρου ως λέκτορας στο Τμήμα Τουρκικών Σπουδών. Έφτασε στη θέση του αναπληρωτή καθηγητή ενώ μέχρι την εκλογή του στη θέση του ευρωβουλευτή ήταν πρόεδρος του Τμήματος Τουρκικών Σπουδών.

Πολιτική διαδρομή
-----------------

Στις Ευρωεκλογές του 2019 εκλέχθηκε ευρωβουλευτής με το ΑΚΕΛ. Είναι ο πρώτος και ο μόνος Τουρκοκύπριος που έχει εκλεγεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Συμμετέχει στην πολιτική ομάδα Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά-Βόρεια Πράσινη Αριστερά.

Συγγραφικό έργο
---------------

Ο Νιαζί Κιζιλγιουρέκ έχει συγγράψει βιβλία στην ελληνική και στην τουρκική γλώσσα και ακαδημαϊκά άρθρα σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά.

Διακρίσεις
----------

Ο Νιαζί Κιζιλγιουρέκ έχει βραβευτεί για την προσφορά του στην προσέγγιση μεταξύ των δύο κοινοτήτων στην Κύπρο, αλλά και μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας, με το βραβείο Αμπτί Ιπεκτσί το 2007. Επιπλέον, έχει βραβευθεί από το γαλλικό κράτος το 2006 με τη διάκριση Ιππότης του Ακαδημαϊκού Φοίνικα για την επιστημονική του προσφορά και τον αγώνα του για την ειρήνη στην Κύπρο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  «Αυτοί είναι οι 6 νέοι Κύπριοι ευρωβουλευτές». Ο Φιλελεύθερος. 26 Μαΐου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουλίου 2019.
2. 1 2 3  «Home | Niyazi KIZILYÜREK | MEPs | European Parliament». *www.europarl.europa.eu* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2019.
3. ↑  «First Turkish Cypriot MEP envisions himself as division healer». *www.ekathimerini.com* (στα Αγγλικά). 31 Μαΐου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2019.

Πηγές
-----

* «Αυτοί είναι οι 6 νέοι Κύπριοι ευρωβουλευτές». Ο Φιλελεύθερος. 26 Μαΐου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουλίου 2019.
Ο **Μπανούσης Καβατσέλος** ήταν τουρκαλβανός τοπάρχης που άκμασε ως λήσταρχος κατά των Ελλήνων στο δεύτερο ήμισυ του 18ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ήταν από τη Λιαπουριά. Κλήθηκε με άλλους ομοίους του από τους Τούρκους προκειμένου να καταπνίξει τα Ορλωφικά που είχαν εκδηλωθεί κυρίως στη Πελοπόννησο. Έτσι έφθασε το έτος εκείνο με 200 Λιάπηδες από τη Χιμάρα και εγκαταστάθηκε στη περιοχή της Κορώνης. Από εκεί, αν και τελικά η επανάσταση εκείνη είχε πνιγεί, επί δέκα συνεχή περίπου χρόνια ο Καβατσέλος είχε επιδοθεί σε σειρά λεηλασιών κυρίως σε χωριά της Μεσσηνίας, σκορπώντας τον φόβο και τον τρόμο.

Οι δραστηριότητές του αυτές έγιναν γνωστές στον Σουλτάνο Αμπντούλ Χαμίτ Α΄, ο οποίος και διέταξε τον αρχιναύαρχο (μιρί-μιράν) Γκαζί Χασάν Πασά να σπεύσει και να τον συλλάβει, καθώς και άλλους ομοίους αλβανούς λήσταρχους. Πράγματι ο Γκαζί Χασάν Πασάς αποκαλούμενος τότε από τους Έλληνες «Χασάν Πασάς Μουστάκας» αποβιβάστηκε στη Μεσσηνία με αρκετό ασκέρι (1779) όπου και αμέσως απέκλεισε όλα τα περάσματα των ορίων της Μεσσηνίας ξεκινώντας τμηματικά μια γενική εκκαθάριση κατά των λήσταρχων Αλβανών. 

Ο Μπανούσης Καβατσέλος ακολουθούμενος από λίγους συντρόφους του στη προσπάθειά του να διαφύγει στην Αρκαδία βρέθηκε αντιμέτωπος με τουρκικό απόσπασμα στα μεσσηνιακά όρια όπου πολεμώντας όμως με γενναιότητα τελικά έπεσε μαχόμενος, καθώς και όλοι οι σύντροφοί του. Μετά δε την γενική εκκαθάριση ο Γκαζί Χασάν Πασάς αφού παρέμεινε επί τετράμηνο στη Πελοπόννησο, (Μεσσηνία, Λακωνία, Αρκαδία, Αργολίδα), επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, απ΄ όπου και ανέλαβε άλλες αποστολές.

Πηγές
-----

* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΓ΄, σελ.425.
Στη μουσική, το **μέτρο** αναφέρεται σε μια διάταξη ιεραρχημένων χτύπων στο χρόνο και επαναλαμβάνονται σε σταθερό, συνήθως, μοτίβο. Τα μέτρα χωρίζονται από τις διαστολές. Οι χτύποι είναι ιεραρχημένοι σε ισχυρούς και ασθενείς και ανάλογα με τον αριθμό τους και την εναλλαγή τους δημιουργούν διάφορους τύπους μέτρων, όπως τα απλά, τα σύνθετα και τα μικτά.

Είδη μέτρων
-----------

### 2/4

Στην αρχή του πενταγράμμου μπαίνει ένα κλειδί, συνήθως του σολ. Το μέτρο γράφεται με κλάσμα και είναι 2/4. Το κλάσμα ονομάζεται δύο τέταρτα. Για να παίξει κάποιος αυτό το μέτρο πρέπει να μετράει: ένα, δύο.

### 3/4

Στην αρχή μπαίνει ένα κλειδί, συνήθως του σολ, όπως παραπάνω στο κλάσμα 2/4. Αυτό το κλάσμα ονομάζεται τρία τέταρτα και γράφεται 3/4. Για να παίξει κάποιος τρία τέταρτα, πρέπει να μετράει ένα, δύο, τρία.

### 4/4

Όπως παραπάνω στο κλάσμα τρία τέταρτα, το ίδιο συμβαίνει και με αυτό το κλάσμα που ονομάζεται τέσσερα τέταρτα. Για να παίξει κάποιος αυτό το μέτρο, πρέπει να μετράει ένα, δύο, τρία, τέσσερα.

### 6/8

Για να παίξει κάποιος ένα κομμάτι με 6/8 πρέπει να μετράει έτσι: ένα και δύο και. Ένα μέτρο πρέπει να περιέχει έξι όγδοα.

### Ελλιπές μέτρο

Το ελλιπές μέτρο είναι ένα άλλο είδος μέτρου. Για να είναι ένα μέτρο ελλιπές πρέπει απ' το πρώτο μέτρο να αφαιρεθεί κάποιος χρόνος και να προστεθεί στο τελευταίο μέτρο.
Το **Νησιωτικό Συμβούλιο** (Island Council) είναι το εθνικό νομοθετικό σώμα των Νήσων Πίτκαιρν.

Δομή
----

Το Συμβούλιο απαρτίζεται από συνολικά 10 μέλη. Από αυτά, τα επτά - πέντε σύμβουλοι (*Councillors*), ο Δήμαρχος (*Mayor*) και ο Αντιδήμαρχος -*Deputy Mayor*) - εκλέγονται με λαϊκή ψήφο και αποτελούν τα μοναδικά μέλη με δικαίωμα ψήφου σε όλες τις συνεδριάσεις του συμβουλίου. Τα υπόλοιπα τρία μέλη είναι *ex-officio* μέλη: ο Διαχειριστής (*Administrator*) (ο οποίος είναι μαζί αρχηγός κυβέρνησης και αντιπρόσωπος του Κυβερνήτη των Νήσων Πίτκαιρν), ο Κυβερνήτης (*Governor*) και ο Αντικυβερνήτης (*Deputy Governor*). Οι σύμβουλοι και ο Αντιδήμαρχος υπηρετούν διετή θητεία. Ο Δήμαρχος εκλέγεται για μία τριετία και μπορεί να υπηρετήσει ως και δύο θητείες, ενώ η θητεία του Διαχειριστή είναι αόριστη (ο Διαχειριστής διορίζεται από τον Κυβερνήτη) .

Ιστορικό
--------

Ο αξιωματούχος του Συμβουλίου ο οποίος παραδοσιακά ασκούσε την προεδρία του ήταν ο Εισαγγελέας *(Magistrate)*, ασκώντας εκτελεστική, νομοθετική και δικαστική εξουσία. Έπειτα από την αναθεώρηση του συντάγματος το 1998, το αξίωμα διαιρέθηκε και αντικαταστάθηκε από τον Δήμαρχο (*Mayor*) και τον πρόεδρο του συμβουλίου (*council chairman* σε ισχύ από το 1999).
Ως το 2011 ένα δεύτερο μέλος του Συμβουλίου διοριζόταν από τον Κυβερνήτη. Ωστόσο, η θέση εκείνη καταργήθηκε προς χάριν της εισαγωγής μιας πέμπτης έδρας που αναδεικνύεται με εκλογή.

Τελευταίες εκλογές
------------------

Κύριο λήμμα: Γενικές εκλογές των Νήσων Πίτκαιρν (2019)
Οι πιο πρόσφατες εκλογές διεξήχθησαν στις 6 Νοεμβρίου 2019. Δήμαρχος εξελέγη για πρώτη φορά μια γυναίκα, η Σαρλίν Γουόρεν-Πιου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Local Government Ordinance (Revised Edition 2015)» (PDF). Government of the Pitcairn Islands. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 29 Ιουλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2017.
2. ↑  «12 December 2011 - Pitcairn Elections» (PDF). Pitcairn News. Δεκέμβριος 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 19 Ιανουαρίου 2012.
3. ↑  «Minutes of the Regular Council Meeting» (PDF). Pitcairn Island Council. 2 Οκτωβρίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Νοεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 2020.
Ο **Μίρζα Βαρεσάνοβιτς** (Σεράγεβο της πρώην ενωμένης Γιουγκοσλαβίας, 31 Μαΐου του 1972 - ) είναι πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του κεντρικού αμυντικού αλλά και του δεξιού πλάγιου αμυντικού.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το υπέγραψε το 1994 σε ηλικία 22 ετών, στη Σαράγεβο, στην οποία έμεινε μόλις έναν χρόνο, καθώς προσέλκυσε το ενδιαφέρον της Ζιροντέν ντε Μπορντώ. Πράγματι, το 1995 πήρε μεταγραφή για τη γαλλική ομάδα, στην οποία όμως δεν κατάφερε να καθιερωθεί λόγω συνεχόμενης κακής απόδοσης, με αποτέλεσμα να αποχωρήσει μετά από 12 συμμετοχές.

Την περίοδο 1996/1997, μετά από εισήγηση του τότε προπονητή του Ολυμπιακού Πειραιά Ντούσαν Μπάγεβιτς, ο Μίρζα Βαρεσάνοβιτς καταλήγει στην ομάδα του Πειραιά. Στον Ολυμπιακό παρέμεινε 2 χρόνια, πετυχαίνοντας 1 γκολ σε 35 εμφανίσεις.

Το καλοκαίρι του 1998, ο Βαρεσάνοβιτς μεταπήδησε στην Τουρκία, για χάρη της Μπούρσασπορ, στην οποία παρέμεινε 2 χρόνια, πετυχαίνοντας 5 γκολ σε 57 εμφανίσεις.

Την περίοδο 2000/2001 πήρε μεταγραφή για την Αούστρια Βιέννης, με την οποία είχε 29 εμφανίσεις σε ενάμιση χρόνο, χωρίς να καταφέρει να πετύχει κάποιο γκολ. Τον Ιανουάριο του 2002, ο Μίρζα Βαρεσάνοβιτς επέστρεψε στη Βοσνία και την Σαράγεβο, στην οποία όμως δεν αγωνίστηκε καθόλου, με αποτέλεσμα μετά από 6 μήνες, να επιστρέψει και πάλι στην Τουρκία και την Μπούρσασπορ, με την οποία πραγματοποίησε 26 εμφανίσεις σε ένα χρόνο, χωρίς να καταφέρει να επιτύχει κάποιο γκολ.

Την περίοδο 2003/2004 επέστρεψε για ακόμη μια φορά στη Σαράγεβο, στην οποία παρέμεινε έναν χρόνο.

Το καλοκαίρι του 2004 αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση, και να συνεχίσει στον χώρο του ποδοσφαίρου από τη θέση του προπονητή.

Προπονητική Καριέρα
-------------------

Η πρώτη ομάδα που ανέλαβε ο Μίρζα Βαρεσάνοβιτς ως προπονητής ήταν η Σαράγεβο, στης οποίας το τιμόνι ήταν από τις 7 Απριλίου του 2010 έως τις 20 Ιουνίου του 2011. Στη συνέχεια, ανέλαβε την τύχη της Βελέζ Μόσταρ, από την οποία όμως αποχώρησε στις 18 Απριλίου 2012.

Διεθνείς Συμμετοχές
-------------------

Ο Μίρζα Βαρεσάνοβιτς ήταν διεθνής με την Εθνική Ομάδα της Βοσνίας Ερζεγοβίνης από το 1996 έως το 2001 πραγματοποιώντας συνολικά 24 εμφανίσεις. Η τελευταία του συμμετοχή με την Εθνική Βοσνίας Ερζεγοβίνης πραγματοποιήθηκε στις 2 Ιουνίου του 2001 εναντίον της Εθνικής Ομάδας της Ισπανίας, υπό τις οδηγίες του τότε προπονητή της Βοσνίας, Μίσο Σμαΐλοβιτς.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ στο transfermarkt.co.uk
* Προφίλ στο national-football-teams.com
Το **μαζούτ** είναι βαρύ, χαμηλής ποιότητος πετρελαϊκό καύσιμο, το οποίο χρησιμοποιείται σε μονάδες παραγωγής ενέργειας και άλλες εφαρμογές. Στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Δυτική Ευρώπη, το μαζούτ αναμειγνύεται ή διαλύεται, παράγοντας το ντίζελ.

Το μαζούτ χρησιμοποιείται ως καύσιμο για τη θέρμανση σπιτιών στις χώρες της πρώην ΕΣΣΔ και στα κράτη της Άπω Ανατολής, τα οποία δεν έχουν τις τεχνικές δυνατότητες να το αναμείξουν ή να το διαλύσουν σε πιο συμβατικά πετροχημικά. Στη Δύση, υπάρχουν πολλοί φούρνοι που τροφοδοτούνται με μαζούτ.

Το μαζούτ-100 είναι πετρελαϊκό καύσιμο το οποίο κατασκευάζεται σύμφωνα με τις προδιαγραφές ΓΚΟΣΤ, όπως τις ΓΚΟΣΤ 10585-75 (ανενεργή πλέον) ή την ΓΚΟΣΤ 10585-2013 (σύμφωνα με δεδομένα για τον Δεκέμβριο 2019 είναι ενεργή). Το μαζούτ παράγεται σχεδόν εξολοκλήρου στην πρώην Σοβιετική Ένωση, καθώς σχεδόν όλο το μαζούτ παράγεται από τη Ρωσική Ομοσπονδία, το Καζακστάν, το Αζερμπαϊτζάν και τοΤουρκμενιστάν. Αυτό το προϊόν χρησιμοποιείται συνήθως για την παραγωγή ατμού από μεγαλύτερους λέβητες, καθώς η ενεργειακή τους αξία είναι υψηλή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «RussianGost | Official Regulatory Library - GOST 10585-2013 – Petroleum fuel. Mazut. Specifications». *www.russiangost.com*. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2019.
2. ↑  Irina, K (27 Αυγούστου 2021). «Meganorms.com - Russian and CIS standards, norms, laws in English». *GOST 10585-2013 in English | Download PDF | MEGANORMS.COM*. MEGANORMS.COM. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2021. CS1 maint: Unfit url (link)
3. ↑  Definition of mazut in English Αρχειοθετήθηκε 2018-03-21 στο Wayback Machine. by Oxford Dictionaries, *..Origin: Late 19th century; earliest use found in Chambers's Journal of Popular Literature. From Russian mazut fuel oil, perhaps from an Azerbaijani Turkish derivative ultimately of Arabic zayt oil (plural zuyūt); probably unrelated to Russian regional mazutina oily stain (Tver′ region, 1897), Russian mazat′ to oil, to smear...*
Ο **Ουίλιαμ Άμποτ** (*William Alexander Abbott*, 2 Οκτωβρίου 1897 - 24 Απριλίου 1974) ήταν Αμερικανός κωμικός ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, που καθιερώθηκε περισσότερο γνωστός ως **Μπαντ Άμποτ** (= Ο κακός Άμποτ).

Βιογραφία
---------

Ο Ουίλιαμ Άμποτ γεννήθηκε στο Νιού Τζέρσεϊ στις 2 Οκτωβρίου του 1897. Ξεκίνησε επαγγελματική σταδιοδρομία ως ηθοποιός σε υπαίθριες θεατρικές παραστάσεις και επιθεωρήσεις και ακολούθως σε ραδιοφωνικές εκπομπές. Μαζί με τον επίσης Αμερικανό κωμικό ηθοποιό και συμπατριώτη του από την ίδια πολιτεία Λου Κοστέλο (Λούις Κριστίλο (1906-1959)}, δημιούργησαν το πολύ γνωστό και θρυλικό ντουέτο Άμποτ και Κοστέλο.  
 
Έγιναν διάσημοι από την πρώτη τους κιόλας ταινία, κινηματογραφικό ντεμπούτο τους, "Μια νύχτα στους Τροπικούς" παραγωγής Γιουνιβέρσαλ 1940, τονώνοντας με τα αστεία τους το ηθικό του κόσμου στη περίοδο του Β' Π.Π.. Σπουδαία επίσης επιτυχία τους ήταν τον επόμενο χρόνο στη ταινία τους, υπό τον τίτλο "Buck Privates" (ελληνικό: "Οι δύο Γιάννηδες") που είχε ως θέμα τη στρατιωτική ζωή συνοδευόμενη με τις ωραίες βραβευμένες με Όσκαρ μελωδίες των Άντριους Σίστερς.

Έχοντας και οι δύο εμπειρία της επιθεώρησης ήξεραν ν΄ ανταλλάσσουν έξυπνες και αιφνίδιες ατάκες που χαρακτηρίζονταν από αστείους παραλογισμούς αλλά και από αλλεπάλληλες παρεξηγήσεις σε βασικό ρόλο του σκληρού και κυνικού να εκμεταλλεύεται τον φτωχό και αφελή Κοστέλο. Οι καλλιτεχνικές τους επιτυχίες υποχρέωσαν την Γιουνιβέρσαλ να διαθέτει μεγάλα ποσά για τις επόμενες ταινίες τους που συνέχισαν να είναι εκπληκτικές επιφέροντας τεράστια κέρδη.  
 
Από την αρχή της δεκαετίας του 1950 ξεκίνησαν να δουλεύουν για την τηλεόραση, πλην όμως ο θάνατος του Κοστέλο το 1959 τον ανάγκασε να διακόψει την επαγγελματική του παρουσία και να αποσυρθεί του δημόσιου βίου, μέχρι τον θάνατό του στις 24 Απριλίου του 1974.

Φιλμογραφία
-----------

* Δείτε σχετικά Φιλμογραφία Άμποτ και Κοστέλο

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
2. ↑  «Norman Abbott, Veteran Sitcom Director, Dies at 93». (Αγγλικά) *Variety*. Reed Business Information, Penske Media Corporation. Νέα Υόρκη, Λος Άντζελες. 12  Ιουλίου 2016.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 6  Ιουνίου 2021.
4. ↑  walkoffame.com/bud-abbott/.

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Lrousse Britannica" τομ.8ος, σελ.56.
* "100 Χρόνια Ελληνικού και Ξένου Κινηματογράφου" (3 τόμοι) - Εκδ. Η. Μανιατέας Αθήνα 1977, τομ.2ος σελ.9.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 39638614
* LCCN: n81083801
* ISNI: 0000 0000 6302 0667
* GND: 119081741
* SUDOC: 059611006
* BNF: cb146595292 (data)
* MusicBrainz: cf50e824-60f1-47ea-b72e-dd2bc2891853
* ICCU: UBOV485349
* BNE: XX1727445

 |

 |
Οι **Μαθητευόμενοι του Ντέρι** (αγγλικά: *Apprentice Boys of Derry*) είναι μια προτεσταντική αδελφική κοινωνία με παγκόσμια συμμετοχή άνω των 10.000 μελών. Ιδρύθηκε το 1814 και εδρεύει στην πόλη του Ντέρι στη Βόρεια Ιρλανδία. Υπάρχουν σύλλογοι και παραρτήματα στο Όλστερ και σε άλλα μέρη στην Ιρλανδία, τη Σκωτία, την Αγγλία και το Τορόντο του Καναδά. Η κοινωνία έχει ως στόχο να τιμήσει την Πολιορκία του Ντέρι το 1689, όταν ο Καθολικός Ιάκωβος Β΄ της Αγγλίας και της Ιρλανδίας και Ζ΄ της Σκωτίας πολιόρκησε την οχυρωμένη πόλη, η οποία αποτελούσε προπύργιο των προτεσταντών. Οι παρελάσεις των Apprentice Boys είχαν ως αποτέλεσμα συχνές αντιπαραθέσεις με την ιρλανδική εθνικιστική πλειοψηφία της πόλης, αλλά πρόσφατα μια πιο διαλλακτική προσέγγιση έχει λάβει χώρα και τώρα οι παρελάσεις πραγματοποιούνται σχεδόν χωρίς προβλήματα.

Εικόνες
-------

* Τζορτζ Γουόκερ, ο Υπερασπιστής του ΛόντοντεριΤζορτζ Γουόκερ, ο *Υπερασπιστής του Λόντοντερι*
* Τα τείχη του ΝτέριΤα τείχη του Ντέρι
* Παρέλαση στο ΜπούσμιλςΠαρέλαση στο Μπούσμιλς

Δείτε επίσης
------------

* Τάγμα της Οράγγης

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2014.
2. ↑  "Lundy's Day: Thousands due to attend Londonderry parade" *BBC News 1 December 2012*
3. ↑  Hopes for peaceful march in Derry Keiron Tourish, BBC Online, 6 December 2002. Retrieved 28 March 2008
4. ↑  Quiet end to Lundy's Day parade BBC Online, 1 September 2007. Retrieved 28 March 2008

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μαθητευόμενοι του Ντέρι** |

* Apprentice Boys Of Derry

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 139808636
* LCCN: nb2006012545

 |

 |
Η **Matthiola incana** (**Μαθιόλα η πολιά**) είναι πολυετές φυτό με καταγωγή από τις μεσογειακές ευρωπαϊκές χώρες. Εξαιτίας των όμορφων λουλουδιών του απαντάται πολύ συχνά σε κήπους και ανθώνες. Η καλλωπιστική του αξία οφείλεται στην πλούσια ανθοφορία, την ποικιλοχρωμία και το άρωμα των ανθέων.

Χαρακτηριστικά γνωρίσματα
-------------------------

Καλλιεργείται ως ετήσιο φυτό (διετές). Έχει θαμνοειδή μορφή με βλαστούς όρθιους, διακλαδιζόμενους, ύψους 25-70 εκατοστών, ελαφρά ξυλοποιημένους στη βάση. Τα φύλλα του είναι επιμήκη, λογχοειδή, κατ' εναλλαγή, σταχτοπράσινα καλυμμένα με χνούδι, όπως και οι βλαστοί.

Τα άνθη είναι μονά ή διπλά, σε επάκριες ταξιανθίες - «στάχεις» και χρώματα απαλά (κόκκινο, ρόδινο, ιώδες, λευκό κ.ά.) μάλλον παρά λαμπερά, με έντονο άρωμα. Ανθίζει κατά τον Απρίλιο - Μάιο, ίσως και Ιούνιο. Τα διπλά άνθη, που έχουν και εμπορική αξία, οφείλονται στη μεταλλαγή εξαιτίας της οποίας τα αναπαραγωγικά όργανα έχουν μετατραπεί σε πέταλα και για το λόγο αυτό είναι άγονα.

Υπάρχουν ποικιλίες νάνες, ύψους 25 - 30 εκατοστών, μέτριες 30 - 50 εκατοστών και ψηλές 50 - 70 εκατοστών, διαφόρων χρωμάτων.

Πολλαπλασιασμός
---------------

Γίνεται με σπόρο που λαμβάνεται από φυτά με «μονά» άνθη και σπέρνεται τέλη Αυγούστου - αρχές Σεπτεμβρίου. Τα σπορόφυτα που πρόκειται να δώσουν «διπλά» άνθη ξεχωρίζουν είτε από το σπορείο, είτε κατά τη μεταφύτευση γιατί:

* Μόλις φυτρώσουν έχουν κοτυληδόνες ανοικτού πράσινου χρωματισμού, ενώ εκείνα για μονά άνθη έχουν κοτυληδόνες σκουροπράσινες.
* Τα νεαρά φυτά έχουν ανοιχτοπράσινο χρώμα και φύλλα επιμήκη, χνουδωτά, κυματοειδή στην κορυφή, ενώ εκείνα της καρδιάς είναι κατσαρά. Αντίθετα τα φυτά για «μονά» άνθη έχουν σκουροπράσινο χρώμα, πιο συμμαζεμένη ανάπτυξη και φύλλα κοντόχοντρα, στρογγυλεμένα και εκείνα της καρδιάς διατεταγμένα σε κύκλο.

Το φυτό αναπτύσσεται σε όλα σχεδόν τα εδάφη που έχουν καλή αποστράγγιση, προτιμά όμως τα λίγο βαριά και πλούσια. Ευδοκιμεί καλά και στα αργιλλοασβεστοειδή εδάφη και αντέχει στις παραθαλάσσιες περιοχές. Θέλει ηλιαζόμενες θέσεις, μπορεί να αναπτυχθεί όμως και στην ημισκιά. Ένα κρυολόγημα στα νεαρά φυτά προκαλεί τη δημιουργία περισσότερων στελεχών και ανθέων. Εάν τα φυτά κλαδευτούν μετά την άνθηση μπορούν να διατηρηθούν και για δεύτερο χρόνο.

Εχθροί και ασθένειες
--------------------

Τα φυτά προσβάλλονται πολλές φορές στο σπορείο από σηψιρριζίες λόγω υπερβολικής υγρασίας. Άλλοι μύκητες που προσβάλλουν τα φυτά είναι η σκωρίαση, ο περονόσπορος και το ωίδιο. Από τα έντομα προβλήματα δημιουργούν οι κάμπιες (πιερίδα), που κατρώγουν τα φύλλα, οι αφίδες και οι θρίπες.

Χρήσεις
-------

Οι νάνες και οι μέτριες ποικιλίες φυτεύονται ομαδικά σε χλοοτάπητες ή σε ανθώνες, αλλά και σε φυτοδοχεία. Γενικά είναι κατάλληλες και για άνθη που προορίζονται για ανθοδοχεία.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μαθιόλα η πολιά** |

* *«8η Ανθοκομική Έκθεση Δήμου Αιγάλεω»*, Ενημερωτικό Φυλλάδιο (2010)
Το **Μνημείο Ελευθερίας** είναι μνημείο της Λευκωσίας στην Κύπρο.

Το μνημείο Ελευθερίας ανεγέρθηκε το 1973 για να τιμήσει τους μαχητές της ΕΟΚΑ στον Απελευθερωτικό αγώνα της Κύρπου του 1955-1959. Βρίσκεται στον Προμαχώνα Ποντοκατάρο των ενετικών τειχών.

Το μεγάλο μνημείο περιέχει πολλά αγάλματα. Στην κορυφή της δομής, ένα άγαλμα αντιπροσωπεύει τα ρολόγια της ελευθερίας πάνω από δύο ηρωικούς αγωνιστές της ΕΟΚΑ που ανοίγουν τις αλυσίδες για να ανοίξουν τη πύλη της φυλακής, επιτρέποντας σε ελληνοκύπριους αιχμαλώτους, αγρότες και κληρικούς (αντιπροσωπεύεται από διάφορα αγάλματα) να ξεφύγουν από τη Βρετανική κυριαρχία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Eleftheria (Liberty) Monument Nicosia». *CyprusGuide*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 24 Απριλίου 2017.
2. ↑  «Liberty Monument – Nicosia, South Cyprus». *Whatson-Northcyprus*. Ανακτήθηκε στις 24 Απριλίου 2017.
Η **Μαρία Χατζηνικολάου** είναι αθλήτρια της πετοσφαίρισης.

Βιογραφικό
----------

Η Μαρία Χατζηνικολάου είναι γεννημένη στις 30 Σεπτεμβρίου το 1978. Γεννήθηκε στην Ορεστιάδα από όπου και κατάγεται αλλά γρήγορα την εγκατέλειψε με τους γονείς της και εγκαταστάθηκε στην Αλεξανδρούπολη όπου και το άθλημα του βόλεϊ μπήκε στη ζωή της. Έχει ύψος 1,91μ.

Αθλητική Δραστηριότητα
----------------------

Η Μαρία Χατζηνικολάου ξεκίνησε να παίζει βόλεϊ το 1992, αγωνιζόμενη στη θέση της κεντρικού, από τις τοπικές ομάδες του Έβρου, ξεκινώντας από τον Ποντιακό και στη συνέχεια στη Νίκη Αλεξανδρούπολης. Το 1997 η Μαρία αφήνει την Αλεξανδρούπολη και κατεβαίνει Αθήνα όπου και παίζει στην ομάδα των Βριλησσίων όπου και συναντά την Ρούξι Ντουμιτρέσκου.Το 2005 η ομάδα διαλύεται και η Μαρία πηγαίνει στον Ολυμπιακό ενώ το 2009 μετεγγράφεται στον Παναθηναϊκό όπου και οι διακρίσεις διαδέχονται η μία την άλλη. Έχει αγωνιστεί και με την Εθνική Ομάδα.

### Τίτλοι

Η Μαρία Χατζηνικολάου έχει κατακτήσει συνολικά 5 κύπελλα (4 με Φ.Ο. Βριλησσίων – 1999,2000,2003,2004 και 1 με Παναθηναϊκό το 2010). και 4 Πρωταθλήματα (2 με Φ.Ο. Βριλησσίων το 1999 και το 2000 και άλλα 2 με Παναθηναϊκό το 2010 και το 2011).

Ομάδες
------

* Ποντιακός (1992-1995)
* Νίκη Αλεξανδρούπολης(1995-1996)
* Φ.Ο. Βριλησσίων (1997-2005)
* Ολυμπιακός (2005-2009)
* Παναθηναϊκός (2009 -2012)
* Παναξιακός (2012-2013)
* Φ.Ο. Βριλησσίων (2013-2014)
* Α.Σ. Ηλιούπολης (2015-2017)
* Νίκη Αλεξανδρούπολης(2017-2018)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ιστορία Κυπέλλου Γυναικών Βόλεϊ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαρτίου 2013. Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2013.
2. ↑  «Χρυσή Βίβλος Πρωταθλημάτων Βόλεϊ Γυναικών». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Φεβρουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2013.
3. ↑  Πράσινη η Μαρία Χατζηνικολάου[*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  «Συμφωνία με Χατζηνικολάου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Αυγούστου 2013. Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2013.
5. ↑  Επιστροφή στα Βριλήσσια για Χατζηνικολάου
Η **Μπούκα** είναι πόλη η οποία βρίσκεται στη νότια ακτή του νησιού Μπούκα, στην Αυτόνομη Περιοχή του Μπουγκαινβίλ, στην ανατολική Παπούα Νέα Γουινέα. Διαχειρίζεται υπό την αγροτική τοπική αυτοδιοίκηση της Μπούκα.

Είναι η πρωτεύουσα της περιφέρειας Βορείου Μπουγκαινβίλ και η προσωρινή πρωτεύουσα της Αυτόνομης Περιφέρειας του Μπουγκαινβίλ.

Στην πόλη βρίσκεται ο Καθεδρικός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Buka Island | island, Papua New Guinea». *Encyclopedia Britannica* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2019.
2. ↑  United Nations in Papua New Guinea (2018). «Papua New Guinea Village Coordinates Lookup». *Humanitarian Data Exchange*. 1.31.9.
3. ↑  «Our Lady of the Assumption Cathedral». *GCatholic*. Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2019.
Οι σκύλοι του γένους *Λυκάων* τρώνε κυρίως κρέας.
Ο ***Λυκάων*** είναι γένος κυνίδη. Υπάρχουν δύο γνωστά είδη: ο υπάρχων *Lycaon pictus*, γνωστός ως «Αφρικανικό αγριόσκυλο», «Αφρικανικό κυνηγόσκυλο» ή «Λυκάων»· και ο εξαφανισμένος, λιγότερο τρεχάμενος *Lycaon sekowei*, γνωστός από το Πλειοκένιο και το Πλειστόκαινο της Νότιας Αφρικής. Αυτό το υπερσαρκοφάγο και εξαιρετικά τρεχάμενο γένος διακρίνεται από επιπρόσθετα φύματα στους προγόμφιους. Απομακρύνθηκε από τη γενεαλογική σειρά των λυκοειδών κυνιδών κατά τη διάρκεια του Πλειο-Πλειστόκαινου. Από τότε, ο *Λυκάων* έχει γίνει ελαφρύτερος και τετραδάκτυλος, αλλά έχει παραμείνει υπερσαρκοφάγος.

Μερικοί συγγραφείς θεωρούν το εξαφανισμένο υπογένος του *Κυνός*, *Ξενοκύων*, ως προγονικό και στον *Λυκάονα* και στον *Κύνα*.:σελ60

Δείτε επίσης
------------

* Λυκάων ο Αρκάδιος, φιγούρα από την ελληνική μυθολογία που μεταμορφώθηκε σε λύκο

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hartstone-Rose, A.; Werdelin, L.; De Ruiter, D. J.; Berger, L. R.; Churchill, S. E. (2010). «The Plio-Pleistocene Ancestor of Wild Dogs, *Lycaon sekowei* n. sp». *Journal of Paleontology* **84** (2): 299–308. doi:10.1666/09-124.1. .
2. ↑  Cherin, Marco; Bertè, Davide F.; Rook, Lorenzo; Sardella, Raffaele (2013). «Re-Defining Canis etruscus (Canidae, Mammalia): A New Look into the Evolutionary History of Early Pleistocene Dogs Resulting from the Outstanding Fossil Record from Pantalla (Italy)». *Journal of Mammalian Evolution* **21**: 95. doi:10.1007/s10914-013-9227-4.
3. ↑  Wang, Xiaoming; Tedford, Richard H.; Dogs: Their Fossil Relatives and Evolutionary History. New York: Columbia University Press, 2008.
Ένα μεταγωγικό Alenia C-27J SpartanΕναέριος ανεφοδιασμός με C-130Αερομεταφορά με σύστημα σχοινιών καταρρίχησης
Το **Μεταγωγικό αεροσκάφος** είναι ένα στρατιωτικό αεροσκάφος που χρησιμοποιείται για αερομεταφορά φορτίων, στρατευμάτων, εξοπλισμού και ελαφρών οχημάτων. Είναι κρατικά αεροσκάφη που χρησιμοποιούνται από το στρατό, τα τελωνεία και την αστυνομία. Ανάλογα με το σχεδιασμό και τις επιχειρησιακές τους δυνατότητες μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε τακτικές μεταφορές, σε στρατηγικές μεταφορές, σε επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης, σε επιχειρήσεις ναυτικής επιτήρησης για περιπολία και σε αποστολές αεροψεκασμού και αεροπυρόσβεσης. Η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία διαθέτει C-130 Hercules και Alenia C-27 Spartan.

Τα μεταγωγικά αεροσκάφη διακρίνονται από πολύ ελαφρά έως βαρέα, με ικανότητα φορτίου από 2 έως πάνω από 50 τόνους και εμβέλεια από 400 έως πάνω από 4000 ναυτικά μίλια. Η μεταφορική ικανότητα πρέπει να συνδυάζεται με υψηλή ταχύτητα πλεύσης και με τη δυνατότητα εκτέλεσης αποστολών σε χαμηλά ύψη, να υπάρχουν περιθώρια εκτέλεσης ελιγμών και η δομική κατασκευή να αντέχει σε καταπονήσεις 2,5-3 g. Η αύξηση του βάρους φορτίου συνεπάγεται ελάττωση της εμβέλειάς του και αύξηση της διαδρομής απογείωσης και προσγείωσης.

Ο όρος «μεταγωγικό αεροσκάφος σταθερών πτερύγων» χρησιμοποιείται για διάκριση των αεροπλάνων από τα ελικόπτερα που εκτελούν αερομεταφορές με συστήματα σχοινιών καταρρίχησης. 

Ένα μεταγωγικό μπορεί να μεταφέρει αλεξιπτωτιστές, ένοπλους στρατιώτες, αεροριπτώμενες παλέτες ή σάκους ρίψης φορτίου, τραυματίες σε φορεία με τους συνοδούς τους, ελαφρά οχήματα, τροχοφόρα και τεθωρακισμένα, πυροβόλα και αντιαεροπορικά συστήματα.

Παραπομπές
----------

1. ↑   *Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 29/2009 της Επιτροπής, της 16ης Ιανουαρίου 2009 , σχετικά με τον καθορισμό απαιτήσεων για τις υπηρεσίες ζεύξης δεδομένων στον Ενιαίο Ευρωπαϊκό Ουρανό (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)*, 2009-01-17, ανακτήθηκε στις 2019-09-09
2. 1 2 3 4  «2 ΤΡΟΧΟΙ 'Αρθρο Τεύχους». *library.techlink.gr*. Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2019.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4185926-1
* NKC: ph369325

 |

 |
Ο **Λυκά Ρουζώ**, γεννημένος στις 10 Μαρτίου 1994 στην Γκρας, είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του αμυντικού για λογαριασμό της ΟΣ Μπουλόν, υπό τη μορφή δανεικού από την ΟΖΚ Νις.

Βιογραφία
---------

### Σύλλογος

#### Ξεκινήματα

Ο Λυκά Ρουζώ ξεκίνησε την ενασχόληση με το ποδόσφαιρο το 2000 από την ΟΣ Βαλμπόν Σοφιά Αντιπολίς προτού ενταχθεί το 2004 στην ΡΚ Γκρας. Το 2008, ενσωματώθηκε στα τμήματα υποδομής της ΟΖΚ Νις.

#### ΟΖΚ Νις

Ο Λυκά Ρουζώ πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στις 12 Μαΐου 2013, σε αναμέτρηση για το πρωτάθλημα της Λιγκ 1 απέναντι στην Εβιάν-Τονόν-Γκαγιάρ, αντικαθιστώντας τον Κεβίν Γκομίς στο 82ο λεπτό του αγώνα (ήττα με σκορ 4-0).

##### Διαδοχικοί δανεισμοί σε Φρεζύς και Μπουλόν

Έπειτα από την παραχώρησή του υπό τη μορφή δανεισμού στην ΕΦΚ Φρεζύς Σαιν-Ραφαέλ, ο Ρουζώ παραχωρήθηκε εκ νέου ως δανεικός, στις 7 Αυγούστου 2015, αυτή τη φορά στην ΟΣ Μπουλόν.

### Εθνική

Ο Λυκά Ρουζώ έλαβε την πρώτη του κλήση, υπό τον Φρανσίς Σμερετσκί, στις 22 Μαΐου 2012 με την Εθνική Γαλλίας U-18 απέναντι στη Φινλανδία, μπαίνοντας στο παιχνίδι ως αλλαγή στο 77ο λεπτό (νίκη με σκορ 0-3).

Πέτυχε δύο τέρματα με την U-19 απέναντι στη Λετονία στις 13 Οκτωβρίου 2012 (νίκη με σκορ 6-0) και απέναντι στην Πορτογαλία, στις 16 Οκτωβρίου 2012 (ισοπαλία με σκορ 2-2).

Στις 3 Ιουλίου 2013, κλήθηκε από τον Φρανσίς Σμερετσκί να συμμετάσχει στην αποστολή της Εθνική Γαλλίας για το Euro U-19. Μετά από ένα δύσκολο ξεκίνημα στη διοργάνωση, οι *Bleuets* απέκλεισαν την Ισπανία στα ημιτελικά και προκρίθηκαν για τον τελικό απέναντι στη Σερβία χάρη σε τέρματα των Γιασίν Μπεντζιά και Αντουάν Κοντ.

Διακρίσεις
----------

 Γαλλία U-19
* Euro U-19
	+ Φιναλίστ : 2013.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Λυκά Ρουζώ** |

1. ↑  « Fiche de Lucas Rougeaux » Αρχειοθετήθηκε 2014-05-12 στο Wayback Machine. *fff.fr*.
2. ↑  « Évian Thonon Gaillard 4 - 0 OGC Nice » Αρχειοθετήθηκε 2018-04-28 στο Wayback Machine. *lfp.fr*, 12 Μαΐου 2013.
3. ↑  « Finlande -18 ans 0 - 3 France -18 ans » Αρχειοθετήθηκε 2013-09-30 στο Wayback Machine. *fff.fr*, 22 Μαΐου 2012.
4. ↑  « France -19 ans 6 - 0 Lettonie -19 ans » Αρχειοθετήθηκε 2013-08-28 στο Wayback Machine. *fff.fr*, 13 Οκτωβρίου 2012.
5. ↑  « Portugal -19 ans 2 - 2 France -19 ans » Αρχειοθετήθηκε 2013-10-07 στο Wayback Machine. *fff.fr*, 16 Οκτωβρίου 2012.
6. ↑  « Rabiot, Conte et Ikoko à l'Euro U19 », *allpaname.com*, 3 Ιουλίου 2013.
7. ↑  « Euro U19 : La France bat l'Espagne et va en finale », *Ouest-France*, 29 Ιουλίου 2013.
Ο **Νίκος Σκοπούλης** (15 Μαρτίου 1907 - 6 Δεκεμβρίου 1990) ήταν Έλληνας ιατρός, αντιστασιακός και πολιτικός. Ξεκίνησε προπολεμικά απ’ το χωριό του, την Πεδινή Ιωαννίνων και αργότερα πρόσφερε τις υπηρεσίες του σε όλη την Ήπειρο. Πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση με το ΕΑΜ, δικάστηκε, φυλακίστηκε εξορίστηκε και εξελέγη δύο φορές βουλευτής (1958, 1964) με την Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά.

Βιογραφικό
----------

Ο Νίκος Σκοπούλης γεννήθηκε στις 15 Μαρτίου 1907 στο χωριό Πεδινή (παλιά Ραψίστα) των Ιωαννίνων. Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος του 1940 τον βρίσκει οργανωμένο στο Αγροτικό Κόμμα Ελλάδος κι ύστερα στο ΕΑΜ και στην Αλληλεγγύη. Οι Ιταλοί κατακτητές τον συλλαμβάνουν και τον φυλακίζουν στις φυλακές του Μεσολογγίου. Μετά την απελευθέρωση (Οκτώβριος 1945) το κράτος τον φυλακίζει στις φυλακές του Άη Κοσμά στα Ιωάννινα (Σεπτέμβρης 1946 μέχρι την Άνοιξη 1947) και στη συνέχεια εξορίζεται στη Ζάκυνθο, στην Ικαρία, στη Μακρόνησο και στον Άη Στράτη.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 επιστρέφει στα Ιωάννινα και συμμετέχει δραστήρια στην ΕΔΑ με την οποία εκλέγεται βουλευτής το 1958 και το 1964. Η Χούντα των Συνταγματαρχών τον εξορίζει στη Γυάρο και στη Λέρο. Με την Μεταπολίτευση το 1974, ο Νίκος Σκοπούλης συμμετείχε στην ΕΔΑ. Στις εκλογές του 1977 ήταν υποψήφιος βουλευτής με τη ΣΥΜΜΑΧΙΑ και του 1981 το ΚΚΕ εσωτερικού.

Έφυγε από τη ζωή, ανήμερα της γιορτής του, στις 6 Δεκεμβρίου 1990.

Ο Σκοπούλης ήταν γνωστός ως ο «γιατρός των φτωχών και καταφρονεμένων» επειδή έδινε χρήματα για τα φάρμακα τους, ενώ φρόντιζε ακόμη και τα παιδιά των αντιπάλων του, ακόμη και των χωροφυλάκων που τον παρακολουθούσαν. *«Δεν φταίτε εσείς τα όργανα»*, τους έλεγε, *«αλλά οι οργανοπαίκτες»*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το βιβλίο *Ο Γιατρός*
* *Βίοι σύγχρονων Αγίων*, άρθρο του Κώστα Γεωργουσόπουλου
* Εκδήλωση-αφιέρωμα στον Γιαννιώτη γιατρό-βουλευτή ΝΙΚΟ ΣΚΟΠΟΥΛΗ την Παρασκευή 23 Απριλίου 2010 στην Αίθουσα της Παλαιάς Βουλής
Το εξώφυλλο του βιβλίουΟ **Μίλων Φιρίκης** είναι τίτλος έργου και παράλληλα λογοτεχνικός χαρακτήρας που επινόησε ο Νίκος Τσιφόρος στα μέσα της δεκαετίας του ’60. Εμφανίσθηκε για πρώτη φορά σαν ήρωας διηγημάτος αστυνομικής φαντασίας, από τον Ιούνιο έως τον Οκτώβριο του 1965 που δημοσιεύθηκε σε συνέχειες στο περιοδικό Ταχυδρόμος με τίτλο «*Μίλων Φιρίκης: Ο Μυστικός Πράκτωρ χωρίς 08*». Μια δεύτερη ιστορία με τίτλο «*Η Τρίτη Ακτίνα του Φεγγαριού*» κυκλοφόρησε μέσω του ίδιου περιοδικού από το Φεβρουάριο έως τον Ιούλιο του 1966 σαν βιβλίο τσέπης.

Ακολούθησαν διάφορες επίτομες επανεκδόσεις.

Ο Μίλων Φιρίκης (το ονοματεπώνυμο αποτελεί παρωδιακό λογοπαίγνιο, καθώς το φιρίκι είναι ποικιλία μήλου) είναι η «απάντηση» του συγγραφέα στον ήρωα αντίστοιχων ιστοριών του Ίαν Φλέμινγκ, Τζέιμς Μποντ, που εκείνη την εποχή μεσουρανούσε στον κινηματογράφο με πρωταγωνιστή μιας σειράς ταινιών, το Σκώτο ηθοποιό Σον Κόνερι. Ο Φιρίκης είναι εκπαιδευμένος μυστικός πράκτωρ στην υπηρεσία των ελληνικών υπηρεσιών και παράλληλα ένας γυμνασμένος, κοσμοπολίτης νέος (γεννημένος στα 1933) με μεγάλη πέραση στο γυναικείο φύλο. Κατέχει άριστα τις πολεμικές τέχνες ενώ μιλάει άπταιστα πολλές ξένες γλώσσεις. Με τη διορατικότητα, την εξυπνάδα και τις ικανότητές του επιλύει επιτυχώς κάποιες περίπλοκες αστυνομικές υποθέσεις.

Πηγή
----

* Χάρις Ποντίδα στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας «*ΤΑ ΝΕΑ*»: «*Όταν το γέλιο γίνεται όπλο*» (2 Απριλίου 2009)
Μεταγωγέας Ethernet 50 θυρών Avaya ERS 2550T-PWR
Ο **μεταγωγέας** (αγγλικά: *switch*) είναι μια ηλεκτρονική συσκευή που χρησιμοποιείται σε δίκτυα υπολογιστών. Αποτελεί ένα συνδυασμό της πλήμνης (Hub) και της γέφυρας. Στην αρχή οι μεταγωγείς χρησιμοποιήθηκαν σε δίκτυα τύπου Ethernet, ενώ σήμερα, κυκλοφορούν μεταγωγείς και για άλλου τύπου πρωτόκολλα όπως για παράδειγμα FDDI, ATM.

Προσφέρουν ταχύτητες της τάξης των Gigabits. Μπορούν να πάρουν τη θέση της πλήμνης χωρίς να γίνει καμιά απολύτως επανασχεδίαση στο δίκτυο, αλλά προσθέτοντας επιπλέον εύρος ζώνης στους συνδεδεμένους σταθμούς εργασίας.

Οι περισσότερες σήμερα σχεδιάσεις τοπικών δικτύων γίνονται με δίκτυα τύπου Ethernet και τα βασικότερα δομικά στοιχεία αποτελούν οι μεταγωγείς για Ethernet.

Το κύριο χαρακτηριστικό του μεταγωγέα είναι ότι κάθε θύρα του προσφέρει καθορισμένο εύρος ζώνης, σε αντίθεση με την πλήμνη, όπου όλες οι συσκευές που συνδέονται σε αυτήν μοιράζονται το εύρος ζώνης του μέσου. Επίσης κάθε θύρα του μεταγωγέα αποτελεί ξεχωριστό πεδίο διενέξεων (collision domain). 

Ο μεταγωγέας δημιουργεί πίνακες προώθησης όπως και οι γέφυρες και χρησιμοποιεί τον αλγόριθμο Spanning tree.

Σε περίπτωση που δύο σταθμοί θέλουν να επικοινωνήσουν και βρίσκονται σε διαφορετικές πόρτες του μεταγωγέα (unicast πλαίσιο) ο μεταγωγέας εξετάζει τον πίνακα προώθησης για να βρει τη διεύθυνση MAC προορισμού και σε ποια θύρα να το προωθήσει. Έτσι αφού βρεθεί η καταχώρηση θα σταλθεί το πακέτο στην κατάλληλη πόρτα. Με αυτόν τον τρόπο ο μεταγωγέας μειώνει την κίνηση και τις διενέξεις και αυξάνει την επίδοση του δικτύου, αυξάνοντας ουσιαστικά το διαθέσιμο εύρος ζώνης των σταθμών εργασίας.

Οι μεταγωγείς έχουν τη δυνατότητα δύο καταστάσεων λειτουργίας: 

* Store and forward: Εξετάζεται όλο το πλαίσιο και σε περίπτωση που υπάρχει λάθος στο πεδίο ακολουθίας ελέγχου πλαισίου (frame check sequence, FCS) το πλαίσιο απορρίπτεται.
* Cut-through : Εξετάζεται από το πλαίσιο μόνο η διεύθυνση προορισμού (destination MAC) και προβαίνει στην προώθηση του πλαισίου.

Η λειτουργία cut-through είναι γρηγορότερη από την store and forward.

Πηγές
-----

* *Τεχνολογία δικτύων επικοινωνιών*, Εκδ. Ο.Ε.Δ.Β.
Ο **Νίκος Συρανίδης** είναι προπονητής και Ολυμπιονίκης των συγχρονισμένων καταδύσεων. Μαζί με το Θωμά Μπίμη, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στη συγχρονισμένη κατάδυση από βατήρα 3 μ. το 2004 στους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Αθήνα. Σύλλογός του ήταν ο Πανελλήνιος όσο ήταν αθλητής. Το 2006 αποσύρθηκε από το άθλημα και έγινε προπονητής της ομάδας «Ωκεανός».

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 26 Φεβρουαρίου του 1976 και ξεκίνησε την ενασχόλησή του με το άθλημα των καταδύσεων το 1985. Έκανε σπουδές ΤΕΦΑΑ (Φυσικής Αγωγής) στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ξεκίνησε να ασχολείται με το άθλημα το 1987. Προπονητής του ήταν ο Πέτρος Φυρίγος.

Παρουσία σε Ολυμπιακούς Αγώνες
------------------------------

Ο Συρανίδης σε όλη την καριέρα του έλαβε μέρος σε τρεις συνολικά Ολυμπιάδες (1996, 2000 και 2004). Η παρουσία του Συρανίδη στις καταδύσεις συνδέθηκε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του, με το συναθλητή του, Θωμά Μπίμη, με τον οποίο αποτελούσαν δίδυμο ως το 2006. Το δίδυμο ήδη από το 2000 είχε ικανοποιητικές εμφανίσεις, όπως στο Παγκόσμιο Κύπελλο του Σίδνεϊ. Για πρώτη φορά έλαβαν μαζί μέρος σε Ολυμπιακούς Αγώνες στο Σίδνεϊ το 2000, όπου στα 3μ, ήταν 36οι. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Αθήνα, το 2004 στις συγχρονισμένες καταδύσεις από βατήρα 3 μέτρων, συγκέντρωσαν 353,34 βαθμούς και κατέκτησαν το πρώτο χρυσό μετάλλιο για τα ελληνικά χρώματα στη διοργάνωση της Αθήνας. Το δίδυμο χώρισε οριστικά το 2006, όταν ο Συρανίδης αποφάσισε να σταματήσει τις καταδύσεις και να γίνει πλέον προπονητής.

Διακρίσεις
----------

* 1995 (καταδύσεις από 1 μ.), 2000: Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, 5η θέση
* 2002: Γκραν πρι Μαδρίτης, 1μ. 1η θέση (χρυσό μετάλλιο) και 3μ. 2η θέση (ασημένιο μετάλλιο)
* 2003, 2004: Ευρωπαϊκό Κύπελλο, 3η θέση (χάλκινο μετάλλιο)
* 2004: Παγκόσμιο Κύπελλο, 5η θέση
* 2004: Ολυμπιακοί Αγώνες, 1η θέση (χρυσό μετάλλιο)

Παραπομπές
----------

1. ↑  10001259. Ανακτήθηκε στις 26  Απριλίου 2022.
2. ↑  Συλλογικό έργο, Νέα Εγκυκλοπαιδεία, εκδ. Μαλλιάρης – Παιδεία, 2006, τ. 24, σελ. 478.
3. ↑  Ριζοσπάστης, Ικανοποίησαν Μπίμης, Συρανίδης, 27 Ιανουαρίου 2000.
4. ↑  «in.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Νοεμβρίου 2006. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2008.

Πηγές
-----

* in.gr – Βιογραφικά στοιχεία.


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ολυμπιακοί Αγώνες 2004 - Έλληνες Ολυμπιονίκες |
| --- |
|  |
| Χρυσά Μετάλλια | 
* Θωμάς Μπίμης & Νίκος Συρανίδης
* Ηλίας Ηλιάδης
* Σοφία Μπεκατώρου & Αιμιλία Τσουλφά
* Δήμος Ταμπάκος
* Αθανασία Τσουμελέκα
* Φανή Χαλκιά
 |  |
|  |
| Ασημένια Μετάλλια | 
* Τασούλα Κελεσίδου
* Χρυσοπηγή Δεβετζή
* Νίκος Κακλαμανάκης
* Εθνική πόλο γυναικών
* Αλέξανδρος Νικολαΐδης
* Ελισάβετ Μυστακίδου
 |
|  |
| Χάλκινα Μετάλλια | 
* Βασίλης Πολύμερος & Νίκος Σκιαθίτης
* Πύρρος Δήμας
* Αρτιόμ Κιουρεγκιάν
* Μιρέλα Μανιάνι
 |

 |
Ως **μάρκα** ή **εμπορικό σήμα** ή **μπραντ** χαρακτηρίζεται ένα σύνολο μεθόδων μάρκετινγκ και επικοινωνίας που βοηθούν στο να διακρίνεται μια εταιρεία από τους ανταγωνιστές της και να δημιουργεί μια μόνιμη εντύπωση στο μυαλό των πελατών. Τα βασικά συστατικά που αποτελούν την εργαλειοθήκη μιας μάρκας περιλαμβάνουν την ταυτότητα της, την επικοινωνία της (όπως με τα λογότυπα και τα εμπορικά σήματα), την αναγνωρισιμότητα της, την εμπιστοσύνη σ' αυτή και τις διάφορες στρατηγικές μπράντινγκ (διαχείρισης της μάρκας).

Η έννοια της μάρκας
-------------------

Η εύκολα αναγνωρίσιμη μάρκα του ανθρακούχου αναψυκτικού Coca-Cola σε δήπεδο ποδοσφαίρου

  

Ο όρος μάρκα (αγγλικά: brand) προέρχεται από την αμερικάνικη Δύση, όπου οι κτηνοτρόφοι, ιδιοκτήτες κοπαδιών, χρησιμοποιούσαν και χρησιμοποιούν μια πυρωμένη σιδερένια σφραγίδα, για να αποτυπώνουν στο δέρμα των ζώων τους κάποιο μοναδικό σήμα, που τα αναγνωρίζει ως ιδιοκτησία τους.

"Ένα εμπορικό σήμα, είναι στην ουσία η υπόσχεση ενός πωλητή, να παραδώσει συγκεκριμένο σύνολο χαρακτηριστικών, παροχών και υπηρεσιών στους καταναλωτές, με συνέπεια".

Μια μάρκα, για να είναι αναγνωρίσιμη και πετυχημένο, θα πρέπει να έχει τα παρακάτω στοιχεία:

* Αρχές
* Διαστάσεις
* Χαρακτηριστικά
* Δύναμη
* Αποτελεσματικότητα

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bhimrao M. Ghodeswar (2008-02-29). «Building brand identity in competitive markets: a conceptual model». *Journal of Product & Brand Management* **17** (1): 4–12. doi:10.1108/10610420810856468. ISSN 1061-0421. .
2. ↑  Kotler, Philip. *Principles of Marketing Paperback*. Pearson Education Australia. ISBN 978-1442500419.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μάρκα** |
Οι **Μρίντχα** (από τη λέξη των Χίντι και Σανσκριτικών मृध και τη Βεγγαλική λέξη মৃধা που σημαίνει μάχη ή πόλεμος) ήταν πολεμιστές ή ένοπλη φράξια των λόρδων στην Βεγγάλη (ζαμιντάρ). Όπως οι στρατηγοί, οι μρίντχα μαζί με τους τζεμαντάρ ήταν υπεύθυνοι για την καταπολέμηση και τη διεξαγωγή πολέμου, κυρίως ενάντια στους αγρότες και τους κοινούς ανθρώπους που ζούσαν στη γη του άρχοντα και εναντίον του άλλου στρατού του άρχοντα.

Ήταν σύνηθες για το μέρος των γαιοκτημόνων και άλλων ατόμων κορυφαίων συμφερόντων όπως οι ταλουκντάρ να παρεμβαίνει στην καθημερινή ζωή των χωρικών ή "ριότ" με στρατιωτικές και αστυνομικές δυνάμεις. Οι "Λαθιάλ" ή στρατιώτες στέλνονταν μόνο όταν τα δικαστήρια αποτύγχαναν να κάνουν αυτό που οι άρχοντες ήθελαν να κάνουν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Chatterjee, Partha (2004). *A Princely Impostor?: The Kumar of Bhawal and the Secret History of Indian Nationalism*. Permanent Black. ISBN 978-8178240848.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Islam, Sirajul (2012). «Lathial». Στο: Islam, Sirajul. *Banglapedia: National Encyclopedia of Bangladesh* (Second έκδοση). Asiatic Society of Bangladesh.
Ο **Μάρκελλος**, λατιν.: **Μarcellus**, (απεβ. το 366) ήταν αξιωματικός της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, υποστηρικτής του σφετεριστή Προκόπιου και για λίγο σφετεριστής ο ίδιος.

Υπάρχουν δύο εκδοχές της ιστορίας τού σφετερισμού του: η πρώτη παρατίθεται από τον Αμιανό Μαρκελίνο, έναν σύγχρονο ιστορικό και τη δεύτερη εκτίθεται από τον Ζώσιμο, ιστορικό των αρχών του 6ου αι.

Η εκδοχή του Aμιανού Μαρκελίνου
-------------------------------

Ο Αμιανός Μαρκελίνος υπογραμμίζει το γεγονός ότι ο Μάρκελλος ήταν συγγενής τού Προκόπιου (μέλους της δυναστείας τού Κωνσταντίνου). Το 365 ο Προκόπιος επαναστάτησε εναντίον τού Αυτοκράτορα Βάλη, φορώντας την πορφύρα. Ο Μάρκελλος έγινε *προστάτης (protector)* του και τού ανατέθηκε η υπεράσπιση της Νίκαιας. Όταν το 366 σκοτώθηκε ο Προκόπιος, ο Μάρκελλος σκότωσε τον Σερενιανό, έναν σκληρό στρατηγό τού Βάλη, που είχε αιχμαλωτιστεί από τον Προκόπιο στην Κύζικο και στη συνέχεια κατέκτησε τη Χαλκηδόνα.

Ο Προκόπιος είχε βασίσει τον σφετερισμό του στον δεσμό του με τη δυναστεία τού Κωνσταντίνου και στην υποστήριξη ορισμένων βαρβαρικών λαών. Ο Μάρκελλος προσπάθησε να εκμεταλλευτεί τον δεσμό του με τον Προκόπιο και να εδραιώσει μία συμμαχία με γοτθικές φυλές. Αυτοανακηρύχτηκε αυτοκράτορας, αλλά η κυριαρχία του ήταν σύντομη. Ο *μάγιστρος* τού Βάλη, Εκουίτιος, έμαθε για τον θάνατο τού Προκόπιου και επιτέθηκε στον Μάρκελλο, αιχμαλωτίζοντάς τον. Μετά από λίγες μέρες, ο Μάρκελλος και ορισμένοι από τους υποστηρικτές του θανατώθηκαν.

Η εκδοχή του Ζώσιμου
--------------------

Σύμφωνα με τον Ζώσιμο, ο Μάρκελλος στάλθηκε από τον Προκόπιο από την Κωνσταντινούπολη στη Βιθυνία, για να αντιμετωπίσει τη μονάδα ιππικού υπό τη διοίκηση του Σερενιανού και πιστή στον Βάλη. Ο Σερενιανός κατέλαβε την Κύζικο, αλλά ο Μάρκελλος πολιόρκησε την πόλη και την κατέλαβε, αναγκάζοντας τον Σερενιανό να φύγει. Μετά από μία σύντομη καταδίωξη στη Λυδία, ο Μάρκελλος τον σκότωσε.

Μετά τον θάνατο του Προκοπίου, ο Βάλης αιχμαλώτισε τον Μάρκελλο. Σύμφωνα με τον Ζώσιμο και τον Ιωάννη της Αντιόχειας, ο Μάρκελλος ήταν ύποπτος ότι σχεδίαζε σφετερισμό, καθώς είχε βρεθεί με τα βασιλικά διάσημα τού Προκοπίου. Έτσι ο Βάλης διέταξε τον θάνατό του, της οικογένειάς του και των υποστηρικτών του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 17  Ιουνίου 2019.

Βιβλιογραφία
------------

Πρωταρχικές πηγές
* Aμιανός Μαρκελίνος, *Res Gestae*, xxvi.10.1—5.
* Ιωάννης Αντιοχείας, fr. 184.2
* Zώσιμος, *Nέα Ιστορία*, iv.6.3—5, iv.8.3—4.

Δευτερεύουσες πηγές
* Banchich, Thomas, "Marcellus (366 μ.Χ.)", *De Imperatoribus Romanis*
* Jones, Arnold Hugh Martin, John Robert Martindale, John Morris, *The Prosopography of the Later Roman Empire*, Cambridge University Press, 1992,(ISBN 0-521-07233-6), σελ. 551.
Ο **Nαντέρ** (ή Ναντίρ) **Μιρζά** από τη δυναστεία των Αφσαριδών, ήταν δισεγγονός τού Ναντέρ Σαχ, τού ιδρυτή της δυναστείας αυτής της Περσίας. Ήταν ο τέταρτος γιος τού Σαχρόχ Σαχ, αυτοκράτορα τού Χορασάν.

Βιογραφία
---------

Το 1785, ο Σαχρόχ διόρισε τον Nαντίρ Μιρζά ως διάδοχο τού Χορασάν. Αυτός ο διορισμός δυσαρέστησε τον Nασρολάχ Μιρζά, που ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός τού Nαντίρ Μιρζά. Τα δύο αδέλφια είχαν λίγες ένοπλες συγκρούσεις και όταν ο Nαντίρ Μιρζά ηττήθηκε, κατέφυγε στο Tαμπάς. Ο Nασρολάχ Μιρζά απεβίωσε στο Mασάντ το 1787 και ο Nαντίρ Μιρζά αποκαταστάθηκε ως διάδοχος στο Χορασάν. Το 1796 ο Σαχρόχ και η δυναστεία του εκτοπίστηκαν από τον Αγκά Μοχάμαντ Χαν, ιδρυτή της δυναστείας των Κατζάρ. Ο Σαχρόχ βασανίστηκε και σκοτώθηκε και ο Κατζάρ Σαχ διόρισε κυβερνήτη έναν Κατζάρ για το Χορασάν.

Όταν ο Αγκά Μοχάμεντ Χαν απεβίωσε το 1797 και ο Φαθ Αλί Σαχ (ο ανιψιός του) κάθισε στον θρόνο της Περσίας, ο Ναντίρ Μιρζά διορίστηκε κυβερνήτης τού Χορασάν. Ωστόσο, ο Nαντίρ Μιρζά ήταν ένας φιλόδοξος άνθρωπος και ήθελε να ανακτήσει την ανεξαρτησία του, έτσι το 1802 επαναστάτησε εναντίον τού Κατζάρ Σαχ από την πρωτεύουσά του, Mασχάντ.

Η εξέγερσή του ήταν καταστροφή, καθώς οδηγήθηκε αιχμάλωτος στην Τεχεράνη, τυφλώθηκε και τού έκοψαν τη γλώσσα. Σκοτώθηκε με εντολή τού Φατ Αλί Σαχ τον Απρίλιο του 1803, μαζί με τους μεγαλύτερους γιους του: Αμπάς Μιρζά και Ιμπραήμ Μιρζά. Οι άλλοι τρεις γιοι του: Tαχμάσπ Μιρζά, Χαλίκ Βαρντί Μιρζά και Μαχμπούμπ Αλί Μιρζά τυφλώθηκαν με τις διαταγές τού Φαθ Αλί Σαχ. Ένας άλλος γιος, ο Iσμαΐλ Μιρζά, κατέφυγε στο Χαϊντεραμπάντ, στο Ντεκάν. Εγκαταστάθηκε εκεί με τη βοήθεια τού σερ Τζον Μάλκολμ.

Πηγές
-----

* Moχάμαντ Κανεϊί, *History of Torbat-e-Heydariyeh*, σελ. 103–104.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  «Furg Citadel: One of The Most Important Historical Fortresses in Iran - Tourism news». *Tasnim News Agency* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 8 Ιουλίου 2020.
Το **Μπελογκραττσίκ** (βουλγ. Белоградчик) είναι μικρή πόλη της βορειοδυτικής Βουλγαρίας στην Επαρχία Βιντίν, έδρα ομώνυμου δήμου. Η πόλη είχε πληθυσμό 5.334 κατοίκους τον Δεκέμβριο του 2009. Το Μπελογκραττσίκ είναι αξιοσημείωτο για τους εντυπωσιακούς βράχους του, που μοιάζoυν με τα Μετέωρα σε μικρότερη κλίμακα και καλύπτουν μια έκταση 90 τετραγωνικών χιλιομέτρων.

Η πόλη είναι κτισμένη σε υψόμετρο 522 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και σε γεωγραφικές συντεταγμένες 43°37΄ Βόρειο πλάτος και 22°41΄ Ανατολικό μήκος. Απέχει σε ευθεία γραμμή μόλις 15 χιλιόμετρα από τα σύνορα με τη Σερβία και 28 χιλιόμετρα από τον ποταμό Δούναβη και τα σύνορα με τη Ρουμανία.

Το Μπελογκραττσίκ αποτελεί τουριστικό προορισμό, με τους τουρίστες να προσελκύονται από το μεσαιωνικό φρούριό της και βεβαίως από τους ιδιόμορφους βράχους της. Χαμηλότερα, στα βορειοδυτικά, βρίσκεται το Σπήλαιο Μαγκούρα, ένα από τα μεγάλα επισκέψιμα σπήλαια της Βουλγαρίας, περίφημο για τις προϊστορικές βραχογραφίες του.

Εικόνες
-------

* Οι Βράχοι του ΜπελογκραττσίκΟι Βράχοι του Μπελογκραττσίκ
* Το Φρούριο του ΜπελογκραττσίκΤο Φρούριο του Μπελογκραττσίκ
* Μια άποψη της πόλεωςΜια άποψη της πόλεως

Παραπομπές
----------

1. ↑  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. -832131.
2. ↑  www.grao.bg/tna/t41nm-15-09-2022\_2.txt.
3. ↑  Bulgarian National Statistical Institute – Bulgarian towns in 2009 Αρχειοθετήθηκε 13 November 2010[Date mismatch] στο Wayback Machine.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το Μπελογκραττσίκ στα Βικιταξίδια

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 127831525
* LCCN: n79099496
* NKC: ge1139933

 |

 |