recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 38°1′43.72″N 23°45′52.09″E﻿ / ﻿38.0288111°N 23.7644694°E﻿ / 38.0288111; 23.7644694


Το **Άλσος Βεΐκου** είναι άλσος της Αθήνας εντός των ορίων του Δήμου Γαλατσίου. Συγκεκριμένα, βρίσκεται στους βορειοδυτικούς πρόποδες των Τουρκοβουνίων. Πήρε το όνομά του απ' τον Αγωνιστή της Ελληνικής Επανάστασης, Λάμπρο Βέικο, ο οποίος υπήρξε ιδιοκτήτης στρεμμάτων στην περιοχή. Σήμερα αποτελεί μια τεράστια έκταση πρασίνου (256 στρεμμάτων) και είναι ένας από τους μεγαλύτερους πνεύμονες της Αθήνας. Διαθέτει καφετέρια, παιδική χαρά, γήπεδα, θέατρο, θερινό κινηματογράφο κλπ. Βρίσκεται ακριβώς απέναντι από την Μεσαιωνική Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου και από το Ολυμπιακό Γυμναστήριο Γαλατσίου.

Εγκαταστάσεις
-------------

Το Άλσος, έχει έκταση 256 στρέμματα, ενώ διαθέτει:

* Κλειστό Γήπεδο Μπάσκετ, όπου εδρεύει ο Α.Ο. Γαλατσίου
* Γήπεδο Ποδοσφαίρου.
* Γήπεδα εδαφοσφαιρισης petanque("πετάνκ").
* Το Δημοτικό κολυμβητήριο Γαλατσίου.
* Μικρότερα γήπεδα ποδοσφαίρου και μπάσκετ.
* Γήπεδα τένις
* Πίστα σκέιτμπορντ.
* Παιδικές Χαρές.
* Όργανα Γυμναστικής εξωτερικού χώρου.
* Θερινό Σινεμά.
* Καφετέριες
* Θέατρο, το οποίο φιλοξενεί εκδηλώσεις και παραστάσεις κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.

Σταθμός Άλσος Βεΐκου
--------------------

Για αρχή, η αφετηρία της υπο κατασκευής τέταρτης γραμμής του  Μέτρο της Αθήνας θα βρίσκεται στον μελλοντικό Σταθμό Άλσους Βεΐκου, μόλις 850 μέτρα μακριά απ' το Άλσος, στη γωνία των Λεωφόρων Βεΐκου και Τραλλέων..

Συγκοινωνίες και Μέσα Μεταφοράς
-------------------------------

Προς στιγμήν, μέσω συγκοινωνιών, το Άλσος ειναι προσβάσιμο μόνο μέσω λεωφορείου, καθώς διαθέτει 4 στάσεις. Ενώ, υπάρχει πάρκινγκ με πρόσβαση μόνο μέσω της Λεωφόρου Βεΐκου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΑΤΤΙΚΟ ΠΡΑΣΙΝΟ > Χώροι Πρασίνου > Γαλάτσι > Άλσος Βεΐκου > Γενική Παρουσίαση». *www.attiko-prasino.gr*. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2018. [*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑
3. ↑  «Άλσος Βεΐκου · Γαλάτσι 111 47, Ελλάδα». *Άλσος Βεΐκου · Γαλάτσι 111 47, Ελλάδα*. Ανακτήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2021.
4. ↑
5. ↑  «ΑΟ ΓΑΛΑΤΣΙΟΥ – ΑΡΧΙΚΗ». *ΑΟ Γαλατσίου*. Ανακτήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2021.
6. ↑
7. ↑
8. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Το ***Για μια χούφτα τούβλα*** είναι μια ελληνική κωμωδία του 1987 που κυκλοφόρησε κατευθείαν σε βίντεο. Το σενάριο έγραψε ο Μάνος Βενιέρης και η σκηνοθεσία είναι του Τάκη Βουγιουκλάκη. Πρωταγωνιστούν οι Κώστας Τσάκωνας, Τάσος Κωστής, Βέρα Γκούμα και Κώστας Ρηγόπουλος.

Πλοκή
-----

Η ταινία αφηγείται τις περιπέτειες ενός σκληρά εργαζόμενου ράφτη, του Αρίστου Αβράμογλου (Κώστας Τσάκωνας) που προσπαθεί να χτίσει ένα σπίτι στο οικόπεδο της μητέρας του στην Παιανία. Στην προσπάθειά του αυτή, αντιμετωπίζει την Ελλάδα της δεκαετίας του 1980: γραφειοκρατία, κυβερνητικά ρουσφέτια και προδότες γείτονες. Κάποια στιγμή, ανακαλύπτει ότι η γυναίκα του, Τούλα (Βέρα Γκούμα) τον απατά με τον ντόπιο ταβερνιάρη Ανδρόνικο (Τάσος Κωστής), ο οποίος έχει υποθηκεύσει το σπίτι του, έτσι ώστα να μπορέσει ο Αρίστος να πάρει στεγαστικό δάνειο από την τράπεζα.

Διανομή
-------

* Κώστας Τσάκωνας ως Άριστος Αβράμογλου
* Τάσος Κωστής ως Ανδρόνικος
* Βέρα Γκούμα ως Τούλα Αβράμογλου
* Κώστας Ρηγόπουλος

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Για μια χούφτα τούβλα*   στην IMDb
* *Για μια χούφτα τούβλα* στο cine.gr
Συντεταγμένες: 59°29′26.67″N 18°3′24.14″E﻿ / ﻿59.4907417°N 18.0567056°E﻿ / 59.4907417; 18.0567056

Η **Εκκλησία του Τέεμπι** (σουηδικά: *Täby kyrka*‎‎) είναι μεσαιωνική εκκλησία που βρίσκεται στον Δήμο του Τέεμπι, στην επαρχία Ούπλαντ, βόρεια της Στοκχόλμης.

Χτίστηκε το δεύτερο μισό του 13ου αιώνα. Στα μέσα του 14ου αιώνα χτίστηκε το σκευοφυλάκιο και 100 χρόνια αργότερα η σκεπαστή είσοδος της εκκλησίας (church porch), στην οποία είναι εντοιχισμένη μια ρουνική λίθος. Αρχικά η οροφή του ναού εσωτερικά ήταν επίπεδη αλλά το δεύτερο μισό του 15ου αιώνα κατασκευάστηκε θολωτή οροφή.

Το ρετάμπλ το ναού είναι από τη δεκαετία του 1470 και απεικονίζει τη σκηνή του Γολγοθά. Ο άμβωνας είναι της δεκαετίας του 1630 και αρχικά ήταν τοποθετημένος στο παρεκκλήσι του Κάστρου της Στοκχόλμης.

Ο ναός είναι διακοσμημένος με νωπογραφίες του ζωγράφου Αλμπέρτους Πίκτορ (Albertus Pictor). Μια από αυτές απεικονίζει έναν άνθρωπο να παίζει σκάκι με το Θάνατο, μοτίβο που ενέπνευσε τον Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, στην ταινία Η Έβδομη Σφραγίδα. Οι νωπογραφίες στην οροφή χρονολογούνται από τη δεκαετία του 1480 και σε αντίθεση με άλλες έργα του Πίκτορ δεν καλύφθηκαν ποτέ με ασβέστη.

Η εκκλησία ανακαινίστηκε και οι νωπογραφίες αποκαταστάθηκαν το 1994.

Φωτοθήκη
--------

* Το εσωτερικό του ναούΤο εσωτερικό του ναού
* Η θολωτή οροφή διακοσμημένη από τον Αλμπέρτους ΠίκτορΗ θολωτή οροφή διακοσμημένη από τον Αλμπέρτους Πίκτορ
* Η νωπογραφία της παρτίδας σκάκι του Ανθρώπου με το ΘάνατοΗ νωπογραφία της παρτίδας σκάκι του Ανθρώπου με το Θάνατο
* Η ρουνική λίθος που είναι εντοιχισμένη στη σκεπαστή είσοδο της εκκλησίαςΗ ρουνική λίθος που είναι εντοιχισμένη στη σκεπαστή είσοδο της εκκλησίας

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  *Wiki Loves Monuments monuments database*. 6  Μαΐου 2017. tools.wmflabs.org/heritage/api/api.php?action=search&format=json&srcountry=se-bbr&srlanguage=sv&srid=21300000004848.
2. ↑  *Bebyggelseregistret*. kulturarvsdata.se/raa/bbra/21300000004848. Ανακτήθηκε στις 16  Ιουνίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Täby kyrka στο Wikimedia Commons
Η τεχνική LIDAR (**LI**ght **D**etection **A**nd **R**anging) βασίζεται στην εκπομπή παλμικής ακτινοβολίας λέιζερ στην ατμόσφαιρα και ακολούθως, στην καταγραφή της οπισθοσκεδαζόμενης ακτινοβολίας λέιζερ. Η ατμόσφαιρα αποτελούμενη από άτομα, μόρια, αιωρούμενα σωματίδια (αερολύματα), κλπ. προκαλεί εξασθένηση της διερχόμενης ακτινοβολίας λέιζερ. Η σκεδαζόμενη ακτινοβολία συλλέγεται από ένα οπτικό τηλεσκόπιο και οδηγείται στο σύστημα λήψης και καταγραφής των σημάτων LIDAR. Η τεχνική LIDAR, αναλύοντας τα οπισθοσκεδαζόμενα σήματα που προέρχονται από την αλληλεπίδραση των συστατικών της ατμόσφαιρας με την ακτινοβολία λέιζερ, είναι ικανή να καθορίσει την κατακόρυφη κατανομή των κυριότερων ρύπων και συστατικών της ατμόσφαιρας με μεγάλη χωρική (~3-7 m) και χρονική ακρίβεια (από 10-30 s έως μερικά min.).

Πλεονεκτήματα της τεχνικής LIDAR έναντι των συμβατικών τεχνικών μέτρησης ατμοσφαιρικών ρύπων:

* Έλλειψη επίδρασης στις μετρήσεις αέριων ρύπων και ατμοσφαιρικών παραμέτρων. Καταλληλότητα σε μετρήσεις «εξ’ αποστάσεως» στην περίπτωση καταγραφής βιομηχανικών εκπομπών (έλεγχος τήρησης περιβαλλοντικών διατάξεων) και εντοπισμού εστιών ρύπανσης (π.χ. εστίες καύσης) σε αστικές και ημιαστικές περιοχές.
* Λήψη μετρήσεων και καταγραφής ατμοσφαιρικής ρύπανσης με πολύ μεγάλη χωρική (5-1000 m) και χρονική ακρίβεια (1-10 s).
* Μέτρηση σε πολύ μεγάλες αποστάσεις (από μερικά μέτρα έως 100-120 χλμ.).
* Μέτρηση σε πραγματικό χρόνο και λήψη μετρήσεων σε 1-2-3 διαστάσεις στο χώρο.
* Ικανότητα μέτρησης πολλαπλών ρυπαντών ταυτόχρονα.

Η τεχνική LIDAR εφαρμόσθηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα το 1993 στο *Εργαστήριο Φυσικής της Ατμόσφαιρας* του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης και αργότερα, το 1999 στο *Εργαστήριο Ανάπτυξης Λέιζερ και Εφαρμογές τους* του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου από τον Αναπλ. Καθηγητή Αλέξανδρο Παπαγιάννη. Η τεχνική LIDAR στην Ελλάδα χρησιμοποιείται για τη μέτρηση της κατακόρυφης κατανομής των οπτικών ιδιοτήτων των αερολυμάτων, του όζοντος, αλλά και των υδρατμών, των νεφών και της θερμοκρασίας της τροπόσφαιρας. Επιπλέον, χρησιμοποιείται για τη μελέτη της δομής και της χωρο-χρονικής μεταβολής του Ατμοσφαιρικού Οριακού Στρώματος (ΑΟΣ) και την ανίχνευση της εισροής αερολυμάτων (σωματίδια ερημικής σκόνης, καύσης βιομάζας, ηφαιστειακής τέφρας, κλπ.) στον Ελληνικό εναέριο χώρο από το έδαφος έως ύψος 15.000-20.000 μέτρων, πάνω από τη μέση στάθμη της θάλασσας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  LIDAR στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85095164
* GND: 4167607-5
* SUDOC: 027859347
* BNF: cb11981097z (data)
* NKC: ph280234
* BNE: XX4945456

 |

 |
Συνηθισμένο αλυσοπρίονο
**Αλυσοπρίονο** ονομάζεται είδος φορητού πριονιού που λειτουργεί με βενζίνη, κυρίως, με ρεύμα ή μπαταρία, που κόβει με ένα σύνολο δοντιών που συνδέονται με μια περιστρεφόμενη αλυσίδα που κινείται κατά μήκος μιας ράβδου. Χρησιμοποιείται σε δραστηριότητες όπως υλοτομία, κλάδεμα, κοπή δένδρων για επείγουσα αντιμετώπιση πυρκαγιάς σε άγρια εδάφη και συγκομιδή καυσόξυλων. Εξειδικευμένα αλυσοπρίονα χρησιμοποιούνται για την κοπή σκυροδέματος κατά τη διάρκεια κατασκευών. Τα αλυσοπρίονα χρησιμοποιούνται μερικές φορές και για την κοπή πάγου στη γλυπτική. Το παλαιότερο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για αλυσοπρίονο δόθηκε στον Samuel J. Bens στο Σαν Φρανσίσκο στις 17 Ιανουαρίου 1905.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Endless chain saw». Ανακτήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Chainsaws στο Wikimedia Commons
* Λεξιλογικός ορισμός του αλυσοπρίονο  στο Βικιλεξικό

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85022336
* GND: 4163700-8
* NDL: 01177337
* NKC: ph371838

 |

 |
Η **γλάστρα** είναι ένα δοχείο στο οποίο καλλιεργούνται λουλούδια και άλλα φυτά. Ιστορικά και ακόμα σε σημαντικό βαθμό σήμερα, κατασκευάζονται από τερακότα. Οι γλάστρες είναι πλέον συχνά κατασκευασμένες από πλαστικό, ξύλο, πέτρα, ή μερικές φορές βιοδιασπώμενο υλικό. Ένα παράδειγμα βιοαποδομήσιμων αγγείων είναι εκείνα που κατασκευάζονται από βαρύ καφέ χαρτί, χαρτόνι ή βρύα τύρφης στην οποία καλλιεργούνται νεαρά φυτά για μεταφύτευση.
Για τα δενδρύλλια που ξεκινούν σε εμπορικά θερμοκήπια ή πολυανίχνες, τα δοχεία συνήθως παίρνουν τη μορφή δίσκων με κύτταρα, με κάθε κύτταρο να λειτουργεί ως ένα μικρό δοχείο. Αυτοί οι δίσκοι ονομάζονται συχνά διαμερίσματα.
Υπάρχουν συχνά τρύπες στον πάτο των γλάστρων, για να επιτρέπεται η ροή του περίσιου νερού μερικές φορές σε ένα πιατάκι που τοποθετείται κάτω από την γλάστρα. Το φυτό μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτό το νερό με τις ρίζες του, όπως απαιτείται. Πρόσφατα, κάποιες γλάστρες έχουν κατασκευαστεί με αυτόματο σύστημα ποτίσματος, χρησιμοποιώντας μια δεξαμενή.

Ιστορία
-------

Οι γλάστρες έχουν πολλές χρήσεις, όπως η μεταφορά φυτών σε νέες τοποθεσίες, η εκκίνηση σπόρων, το αίθριο και η εσωτερική καλλιέργεια φυτών και η καλλιέργεια φυτών προσφοράς. Μέσα από τους αιώνες η χρήση των γλαστρών επηρέασε την φυτοκομική χρήση φυτών και οι Αιγύπτιοι ήταν μεταξύ των πρώτων που χρησιμοποιούσαν γλάστρες για να μεταφέρουν τα φυτά από τη μια θέση στην άλλη. Τον 18ο αιώνα, γλάστρες χρησιμοποιήθηκαν για τη μεταφορά σπορόφυτων ψωμιού από την Ταϊτή στις Δυτικές Ινδίες. Επίσης, ορχιδέες, αφρικανικές βιολέτες και γεράνια μεταφέρθηκαν σε γλάστρες από άλλα μέρη του κόσμου, συμπεριλαμβανομένης της Αφρικής, στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη.
Τον 18ο αιώνα, οι γλάστρες του Josiah Wedgwood ήταν τόσο δημοφιλείς που, συχνά χρησιμοποιούνταν και ως διακοσμητικές.
Στην Αθήνα, κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ των Κήπων του Άδωνη, ρίχνωνταν πήλινες γλάστρες στη θάλασσα. 
Η κορυφή της γλάστρας κάτω από το χείλος μπορεί να βοηθήσει στη μεταφορά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Flowerpots στο Wikimedia Commons
* Λεξιλογικός ορισμός του γλάστρα  στο Βικιλεξικό

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85049331
* GND: 4517000-9
* NKC: ph166360

 |

 |
**Μιαφυσιτισμός** ονομάζεται το Χριστολογικό δόγμα που υιοθετήθηκε από τις Προχαλκηδόνιες Εκκλησίες (Κοπτική, Αρμένικη, Συροιακωβίτικη κλπ). Αντί για την χρήση ορολογιών που χρησιμοποιήθηκαν στην Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο (Σύνοδος της Χαλκηδόνας, 451 μ.Χ.) υιοθέτησαν την ορολογία του Αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας «Μία φύσις του Θεού Λόγου σεσαρκωμένη» εξηγώντας πως ο Χριστός είναι τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος, με τις δύο φύσεις να είναι ενωμένες "αναλλοιώτως, ασυγχύτως"». Οι εκκλησίες αυτές καταδικάζουν τόσο τον Ευτυχιανισμό (Μονοφυσιτισμό) όσο και τον Νεστοριανισμό.

Κατόπιν μακρόχρονου διαλόγου το 1990, στη Γενεύη, επιτεύχθηκε κοινή δήλωση μεταξύ των Προχαλκηδόνιων και της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, στην οποία αμφότεροι συμφώνησαν να καταδικάσουν τις αιρέσεις του Νεστορίου και του Ευτυχή και να απορρίψουν εκείνες τις ερμηνείες των Οικουμενικών Συνόδων που δεν συμφωνούν πλήρως με τους Όρους της Γ΄ Οικουμενικής Συνόδου και την επιστολή (433) του Κύριλλου Α΄ της Αλεξάνδρειας προς τον Ιωάννη της Αντιόχειας. Συμφώνησαν επίσης να αρθούν τα αναθέματα και οι καταδίκες του παρελθόντος. Το καλοκαίρι του 2001, το Κοπτικό (Κοπτική Ορθόδοξη Εκκλησία) και το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας συμφώνησαν να αναγνωρίσει το καθένα αμοιβαία τα βαπτίσματα που έγιναν στις εκκλησίες του άλλου. Παρόμοιες συμφωνίες έχουν επιτευχθει και με άλλες εκκλησίες (όπως π.χ μεταξυ του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου Αντιοχείας και της Συρο-Ιακωβίτικης εκκλησίας). Παράλληλα, οι Προχαλκηδόνιες Εκκλησίες συμφωνούν πλήρως με την πίστη και των υπολοίπων, όσον αφορά τη χρήση των εικόνων, την αναγνώριση της Παναγίας ως «Θεοτόκου». Η σύγκλιση δεν έχει καταλήξει σε Ένωση, καθώς οι Προχαλκηδόνιοι εξακολουθούν να αναγνωρίζουν μόνο τις τρεις πρώτες Οικουμενικές Συνόδους.

Εξωτερικές συνδέσεις
--------------------
Οι **4Τροχοί** (4Τ) είναι ελληνικό περιοδικό αυτοκίνησης, που προσέφερε και προσφέρει από το 1970 άριστα τεκμηριώμένη ενημέρωση σε θέματα τέχνης και τεχνολογίας. Kυκλοφόρησε για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 1970 από την εταιρεία Τεχνικαί Εκδόσεις Ε.Π.Ε. (μετέπειτα Τεχνικές Εκδόσεις Α.Ε.) του Κώστα Καββαθά και της Σόφης Καββαθά.

Τον Ιούνιο του 2006, η πλειοψηφία των μετοχών της "Τεχνικές Εκδόσεις Α.Ε." πέρασε στις "Εκδόσεις Λυμπέρη Α.Ε.".

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Οκτώβριος 1970». *4ΤΡΟΧΟΙ*. 30 Σεπτεμβρίου 1970. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2020.
2. ↑  «Εκδόσεις Λυμπέρη: Εξαγορά του 33,33% της Τεχνικές Εκδόσεις | naftemporiki.gr». *www.naftemporiki.gr*. 26 Ιουνίου 2006. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2020.
Ο **Γιόχαν Κρίστοφ Άντελουνγκ** (γερμανικά: Johann Christoph Adelung‎‎, 8 Αυγούστου 1732 – 10 Σεπτεμβρίου 1806) ήταν Γερμανός γλωσσολόγος και φιλόλογος.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Σπάντεκοφ, στη Δυτική Πομερανία, και φοίτησε στα σχολεία του Άνκλαμ και της Μονής Μπέργκε, στο Μαγδεβούργο, καθώς και στο Πανεπιστήμιο του Χάλλε. Το 1759 διορίστηκε καθηγητής στο γυμνάσιο της Ερφούρτης, αλλά παραιτήθηκε από τη θέση αυτή δύο χρόνια αργότερα και εγκαταστάθηκε ως ιδιώτης στη Λειψία, όπου αφιερώθηκε σε φιλολογικές έρευνες. Το 1787 διορίστηκε κύριος βιβλιοθηκάριος του εκλέκτορα της Σαξονίας στη Δρέσδη, όπου συνέχισε να διαμένει μέχρι τον θάνατό του το 1806.

Έργο
----

Τα γραπτά του Άντελουνγκ είναι ογκώδη. Με τις εξαιρετικές γραμματικές του, το λεξικό και τα διάφορα έργα του για το γερμανικό ύφος, συνέβαλε σε μεγάλο βαθμό στη διόρθωση της ορθογραφίας, στην τελειοποίηση του ιδιώματος και στον καθορισμό του προτύπου της μητρικής του γλώσσας. Το γερμανικό λεξικό του *Grammatisch-kritisches Wörterbuch der hochdeutschen Mundart* (*Γραμματικο-κριτικό λεξικό της ορεινής γερμανικής διαλέκτου*, 1774–1786) μαρτυρεί το υπομονετικό πνεύμα έρευνας που διέθετε ο Άντελουνγκ σε τόσο αξιοσημείωτο βαθμό, καθώς και τη βαθιά γνώση των διαφόρων διαλέκτων στις οποίες βασίζεται η σύγχρονη γερμανική γλώσσα.

Λίγο πριν από τον θάνατό του, εξέδωσε το *Mithridates, oder allgemeine Sprachenkunde* (*Μιθριδάτης, ή γενική γλωσσολογία*, 1806). Η υπόδειξη αυτού του έργου φαίνεται να έχει ληφθεί από μια έκδοση με παρόμοιο τίτλο, η οποία εκδόθηκε από τον Κόνραντ φον Γκέσνερ το 1555, αλλά το σχέδιο του Άντελουνγκ ήταν πολύ πιο εκτεταμένο. Δυστυχώς, δεν έζησε για να ολοκληρώσει αυτό που είχε αναλάβει. Ο πρώτος τόμος, που περιέχει τις ασιατικές γλώσσες, εκδόθηκε αμέσως μετά τον θάνατό του- οι άλλοι δύο εκδόθηκαν υπό την εποπτεία του Γιόχαν Σέβεριν Φάτερ (1771–1826). Από τα πολυάριθμα έργα του Άντελουνγκ, μπορούν να σημειωθούν τα ακόλουθα: *Directorium diplomaticum* (Μάισεν, 1802); *Deutsche Sprachlehre für Schulen* (*Διδασκαλία γερμανικής γλώσσας για σχολεία*, Βερολίνο, 1781) και το περιοδικό *Magazin für die deutsche Sprache* (*Περιοδικό για τη γερμανική γλώσσα*, 1782–1784).

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Chisholm 1911, σελ. 190.

Βιβλιογραφία
------------

* Το παρόν λήμμα ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Adelung, Johann Christoph» *Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα* (11η έκδοση) Cambridge University Press
Το **Ανώτατο Δικαστήριο της Αλαμπάμα** είναι το ανώτατο δικαστήριο στην πολιτεία της Αλαμπάμα. Το δικαστήριο αποτελείται από έναν αιρετό Αρχιδικαστή και οκτώ αιρετούς Associate Justices. Κάθε δικαστής εκλέγεται σε κομματικές εκλογές για κλιμακωτές εξαετείς θητείες. Το Ανώτατο Δικαστήριο εδρεύει στο Δικαστικό Μέγαρο της Αλαμπάμα στο Μοντγκόμερι, Αλαμπάμα.

Ο Κυβερνήτης της Αλαμπάμα μπορεί να πληρώσει κενές έδρες όταν δεν πρόκειται για ημιτελείς θητείες. Η τρέχουσα κομματική σύνθεση του δικαστηρίου είναι μόνο Ρεπουμπλικανική. Δεν υπάρχει συγκεκριμένος περιορισμός στον αριθμό θητειών για τις οποίες ένα μέλος μπορεί να εκλεγεί. Όμως, το πολιτειακό σύνταγμα σύμφωνα με την Τροποποίηση 328, που υιοθετήθηκε το 1973, απαγορεύει οποιοδήποτε μέλος να διεκδικήσει επανεκλογή εφόσον έχει φτάσει στην ηλικία των εβδομήντα ετών.

Ιστορία
-------

Το Ανώτατο Δικαστήριο της Αλαμπάμα οργανώθηκε κατά την θητεία του Ουίλλιαμ Ουάιατ Μπιμπ, και προερχόταν από το Σύνταγμα της Αλαμπάμαn του 1819, το οποίο ανέφερε ότι μέχρι η Γενική Συνέλευση να κρίνει διαφορετικά, τις λειτουργίες του Ανωτάτου Δικαστηρίου θα διαχειρίζονταν οι δικαστές των circuit courts της Αλαμπάμα. Οι circuit judges εκλέγονταν με κοινή ψήφο των δύο νομοθετικών σωμάτων της Αλαμπάμα.

Αναφορές
--------

1. ↑  «Alabama Judicial Building Tour». *Alalinc*. Alabama Supreme Court and State Law Library. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2012.
2. ↑  «Alabama Governor William Wyatt Bibb». National Governors Association. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Supreme Court of Alabama στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: n80128645

 |

 |
Συντεταγμένες: 34°48′30″N 087°23′00″W﻿ / ﻿34.80833°N 87.38333°W﻿ / 34.80833; -87.38333

Η **Λίμνη Γουίλερ** (Wheeler Lake) βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της πολιτείας Αλαμπάμα των ΗΠΑ, μεταξύ της Ρότζερσβιλ και της Χάντσβιλ. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη λίμνη της πολιτείας με έκταση 272 τ.χλμ. Δημιουργήθηκε από το Φράγμα Γουίλερ (Wheeler Dam) κατά μήκος του ποταμού Τενεσί σε μήκος 96,5 χλμ. από το Φράγμα Γουίλερ έως το Φράγμα Γκίντερσβιλ. Προσελκύει ετησίως περίπου 4 εκατομμύρια επισκέπτες. Λίγα μίλια μακρύτερα είναι το Εθνικό Καταφύγιο Άγριας Ζωής Γουίλερ.

Αναφορές
--------

* "Wheeler Lake". *Geographic Names Information System. United States Geological Survey*.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh89003863

 |

 |
Συντεταγμένες: 32°46′43″N 96°48′30″W﻿ / ﻿32.77861°N 96.80833°W﻿ / 32.77861; -96.80833

Η Ντίλι Πλάζα (στη δεκαετία του 1990), πάνω το πορτοκαλί κτίριο η Αποθήκη σχολικών βιβλίων, κάτω δεξιά το ομοσπονδιακό ταχυδρομείο.
Η **Ντίλι Πλάζα**, ή **Ντίλεϋ Πλάζα**, (αγγλικά: Dealey Plaza), είναι η ιστορική πλατεία - πάρκο στο Ντάλας του Τέξας, στις ΗΠΑ στην οποία στις 22 Νοεμβρίου του 1963 δολοφονήθηκε ο πρόεδρος Τζων Φ. Κέννεντυ κατά την επίσημη επίσκεψή του στην πόλη. Εκ του γεγονότος αυτού που συγκλόνισε τον κόσμο, τριάντα χρόνια αργότερα, το 1993, χαρακτηρίστηκε "Εθνικό ιστορικό σημείο - τόπος" της πολιτείας του Τέξας

Η εν λόγω πλατεία - πάρκο βρίσκεται στο δυτικό άκρο του κέντρου του Ντάλας, ή άλλως "Ντάουν Τάουν", έχοντας σχήμα τετράγωνου ρόμβου κατά διεύθυνση Βορρά - Νότου όπου η άνω δεξιά πλευρά ορίζεται από την λεωφόρο Χιούστον. Τη Ντίλι Πλάζα διασχίζουν τρεις κεντρικοί δρόμοι, η Ελμ στρητ, (ΒΔ), η Μαίιν στρητ (στο μέσον) και η οδός Εμπορίου (ΝΑ) όπου και οι τρεις συγκλίνουν σε ανισόπεδη "τριπλή υπόγεια διάβαση", όπως και χαρακτηριστικά ονομάζεται, κάτω από σιδηροδρομική γέφυρα η οποία και ορίζει την ΝΔ πλευρά της πλατείας.

Η διαμόρφωση της πλατείας Ντίλι ολοκληρώθηκε περί το 1940 κατόπιν δωρεάς του όλου χώρου από ευεργέτη επιχειρηματία. Οι ενδιάμεσοι χώροι μεταξύ των οδών που διατρέχουν την πλατεία διαμορφώθηκαν σε πάρκα στολισμένα αντιδιαμετρικά με πέργολες και ημικυκλικά περιστύλια. Το ΒΔ πάρκο ονομάζεται επίσης και πράσινος λόφος, (απ΄ όπου από κάποιες μαρτυρίες είχαν ριφθεί πυροβολισμοί κατά του Κέννεντυ). Στα δύο άνω άκρα της πλατείας δεσπόζουν δύο σημαντικά κτίρια, η Αποθήκη σχολικών βιβλίων του Ντάλας, απ΄ όπου και ρίχτηκαν οι κατά του Κέννεντυ πυροβολισμοί και το ομοσπονδιακό Ταχυδρομείο του Ντάλας, κατασκευής 1930. Αντίθετα τα δύο ΝΔ άκρα εκατέρωθεν της σύγκλισης των οδών αποτελούν ανοικτούς χώρους στάθμευσης οχημάτων. Η δε ονομασία της πλατείας δόθηκε προς τιμή του παλαιού εκδότη της τοπικής εφημερίδας "Ντάλας Μόρνινγκ Νιούς", Τζωρτζ Μπάνερμαν Ντίλι (1859 - 1946) για τον αγώνα που΄είχε δώσει για την αναμόρφωση του χώρου.

Η σύγχρονη εικόνα της Ντίλι Πλάζα δεν έχει αλλάξει από την εποχή της δολοφονίας του Κέννεντυ, παραμένοντας διατηρητέα. Στο χώρο της έχει τοποθετηθεί μνημειακή πλάκα σε κενοτάφιο που θυμίζει στους χιλιάδες επισκέπτες της, ετησίως, την "τραγωδία του Ντάλας" του 1963.

Πηγές
-----

* Mondadori - Φυτράκης "Φοβερά Ντοκουμέντα - Η Τραγωδία του Ντάλλας" Αθήναι 1973

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Dealey Plaza** |

* Ντίλι Πλάζα ζωντανά με κάμερα
* MU.edu: Dallas to Dealey: The History of Dallas and Dealey Plaza. (Η Ιστορία του Ντάλας και της Ντίλι Πλάζα, στην αγγλική).

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: n2013064081

 |

 |
Ο **ελασμόσαυρος** (*αγγλικά*: Elasmosaurus) ήταν υδρόβιο ερπετό του γένους των πλησιόσαυρων και διάσχιζε τις θάλασσες πριν περίπου 83.6-72.1 εκατομμύρια χρόνια κατά την διάρκεια της Κρητιδικής περιόδου. Βασικό του χαρακτηριστικό ήταν ο ασυνήθιστα μακρύς λαιμός (*με μέχρι και 76 σπόνδυλους*) που μαζί με το κεφάλι αποτελούσε το μισό κομμάτι του σώματός του, το οποίο συνολικά μπορεί να έφτανε ακόμη και 13 μέτρα σε μήκος. Tα κεφάλια τους είχαν μικρό μέγεθος και τριγωνικό σχήμα, ενώ τα σαγόνια τους είχαν λεία και αιχμηρά δόντια. Τα πτερύγια τους έμοιαζαν με κουπιά, κάτι που θα πρόσφερε ευελιξία κάτω από το νερό. Παρόλο που και οι ίδιοι ήταν μεγαλόσωμοι θηρευτές, δεν βρίσκονταν στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας και ήταν θηράματα ακόμη πιο ισχυρών υποθαλάσσιων κυνηγών όπως οι μοσάσαυροι και οι κρονόσαυροι.

Το πρώτο απολίθωμα ελασμόσαυρου βρέθηκε το 1867 στο Κάνσας των Η.Π.Α και αρχικά μελετήθηκε από τον παλαιοντολόγο Edward D. Cope. Πρωτίστως, του στάλθηκαν 2 σπόνδυλοι από τον σκελετό του και εκείνος αμέσως κατάλαβε πως ανήκαν σε ένα είδος αρκετά μεγάλου Πλησιόσαυρου και στην συνέχεια του στάλθηκαν και τα υπόλοιπα οστά του. Το πιο πρόσφατο απολίθωμα του προϊστορικού ερπετού ανακαλύφθηκε το 2019 στην Ανταρκτική. Το συγκεκριμένο ζώο θα ζύγιζε 15 τόνους που το κάνει το βαρύτερο δείγμα ελασμόσαυρου που έχει εντοπιστεί ποτέ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Sachs, Sven & Kear, Benjamin. (2015). Fossil Focus: Elasmosaurs. *Palaeontology Online*. 5. 1-8.
2. ↑  «Elasmosaurus | fossil marine reptile | Britannica». *www.britannica.com* (στα Αγγλικά).
3. 1 2  «Fossil 'sea monster' found in Antarctica was the heaviest of its kind». *National Geographic* (στα Αγγλικά). 7 Ιουνίου 2019.
4. ↑  «Fossil Focus: Elasmosaurs». *PALAEONTOLOGY[online]* (στα Αγγλικά). 1 Φεβρουαρίου 2015.
5. ↑  Everhart, Michael J. (2005). «Elasmosaurid remains from the Pierre Shale (Upper Cretaceous) of western Kansas. Possible missing elements of the type specimen of Elasmosaurus platyurus Cope 1868?». *PalArch's Journal of Vertebrate Palaeontology*. ISSN 1567–2158. .
Συντεταγμένες: 37°42′55.008″N 21°52′44.004″E﻿ / ﻿37.71528000°N 21.87889000°E﻿ / 37.71528000; 21.87889000

Η **Θέλπουσα**, επίσης γνωστή ως *Τέλφουσα* ή *Θέλφουσα*, ήταν αρχαία πόλη - κράτος των Αζάνων της Αρκαδίας.

Ήταν χτισμένη στην αριστερή όχθη του Λάδωνα και συνόρευε με τον Κλείτορα και την Ψωφίδα. Το όνομά της το πήρε από την *νύμφη Θέλπουσα,* κόρη του Λάδωνα. 

Στην ευρύτερη περιοχή της πόλης υπήρχαν τα ιερά της Ελευσίνιας Δήμητρας, με λίθινα αγάλματα της θεάς, της κόρης της και του Διόνυσου, του Ογκίου άρχοντα της Θέλπουσας και γιου του Απόλλωνα, του Απόλλωνα, του Ασκληπιού παιδός, με το μνήμα της τροφού του *Τρυγόνος,* και το ιερό των 12 θεών. 

Όταν πέρασε ο Παυσανίας η Θέλπουσα υπήρχε ακόμη, αν και είχε μισοεγκαταλειφθεί. 

Το 352 π.Χ. οι κάτοικοι της πόλης απέκρουσαν επίθεση των Λακεδαιμόνιων και κατάφεραν να τους διώξουν. Ήταν μέλος της Αχαϊκής Συμπολιτείας ενώ έκοβε και δικά της νομίσματα. Τα νομίσματα είχαν παραστάσεις της Δήμητρας και του γιου της Αρίωνα. Η Θέλπουσα ήταν η πατρίδα του Ασκληπιού και του Αρίωνα. 

Η θέση της πόλης έχει εντοπιστεί και έχει αποδειχτεί από επιγραφές που έχουν βρεθεί. Βρίσκεται στα σύνορα των νομών Αρκαδίας - Αχαΐας και κοντά στα Γορτυνιακά χωριά Βυζίκι, Σπάθαρη και Τρόπαια. Πρακτικά δεν έχει ανασκαφεί αλλά έχουν βρεθεί ερείπια της οχύρωσης και κτιρίων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «An Inventory of Archaic and Classical Poleis». (Αγγλικά) *Inventory of Archaic and Classical Poleis*. 2004.
2. ↑  Παυσανία Αρκαδικά Κεφάλαιο XXV

Πηγές
-----

* Γεώργιος Παπανδρέου, *Αζανιάς, ήτοι Αρχαιολογική πραγματεία πασών των Αρχαίων πόλεων της Αρκαδικής Αζανίδος μετά των περιχώρων αυτών και ιστορικαί περιπαίτειαι μέχρι των καθ' ημάς χρόνων*, Εκ του Τυπογραφείου της εφημ. "Ηλείας" Γεωργ. Ε. Δημητριάδου, Εν Πύργω 1886

Βιβλιογραφία
------------

* Αλεξοπούλου, Γεωργία (2009). *Συμβολή στην αρχαιολογία και τοπογραφία της Αζανίας (Βόρειας Αρκαδίας) επαρχία Καλαβρύτων*. Πάτρα: Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. doi:10.12681/eadd/27848.


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πόλεις της αρκαδικής Αζανίας |
| --- |
|  |
| 
* Αργέαθοι
* Θαλιάδες
* Θέλπουσα
* Κλείτωρ
* Κυναίθη
* Λουσοί
* Λυκούντες
* Νάσσοι
* Νώνακρις
* Πάος
* Σείραι
* Σκοτάνη
* Φενεός
* Ψωφίς
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 4152199156614280231
* GND: 1154968901

 |

 |
Συντεταγμένες: 37°49′4.8″N 22°4′30.0″E﻿ / ﻿37.818000°N 22.075000°E﻿ / 37.818000; 22.075000

Οι **Νάσσοι** ήταν αρχαία κώμη της Αζανίας της Αρκαδίας· σήμερα η περιοχή διοικητικά ανήκει στον Νομό Αρκαδίας και στην Επαρχία Μαντινείας.

Βρισκόταν στον αρχαίο δρόμο. Απείχε επτά στάδια από τις Καφυές και πενήντα στάδια από τον Λάδωνα. Κοντά υπήρχε το αρχαίο δάσος του Σόρωνα και οι κώμες Σκοτάνη, Αργέαθοι και Λυκούντες. Ανήκε στην πόλη - κράτος του Κλείτωρα.

Ο σήμερα λεγόμενος «Κάμπος του Δάρα» ή «Κοιλάδα του Τράγου», με τις γύρω πλαγιές των βουνών, ήταν η περιοχή των αρχαίων αρκαδικών «Νάσων». Οι «Νάσοι» (δηλ. οι «Νήσοι», τα νησιά του τόπου εκείνου), θα ήταν κάποτε, όπως φαίνεται, «λιμναίοι οικισμοί» μέσα σε κάποια μεγάλη λίμνη με πολλές μικρές οικήσεις, που θ' απλωνόταν μέσα κι έξω από τον σημερινό «Κάμπο του Δάρα». Οι οικισμοί λοιπόν των «Νησιών» εκείνων θ' αποτελούσαν τους γνωστούς από τ' αρχαία χρόνια «Νάσους», που κυρίως τις γνωρίζουμε από τις πληροφορίες του Μικρασιάτη περιηγητή Παυσανία, στα 176 μ.Χ. όπως περιγράφονται στα "Αρκαδικά", βιβλίο του έργου του *Ελλάδος περιήγησις*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παπανδρέου, Αζανιάς, Πύργος 1896, σελ. 6
2. ↑  [8] ἀνελθὼν δὲ ἐκ Καφυῶν ὅσον σταδίους ἑπτὰ ἐπὶ Νάσους καλουμένας καταβήσῃ: πεντήκοντα δὲ προελθόντι αὐτόθεν σταδίους ἐστὶν ὁ ΛάδωνΠαυσανίου, *Αρκαδικά*

Πηγές
-----

* Γεώργιος Παπανδρέου, *Αζανιάς, ήτοι Αρχαιολογική πραγματεία πασών των Αρχαίων πόλεων της Αρκαδικής Αζανίδος μετά των περιχώρων αυτών και ιστορικαί περιπαίτειαι μέχρι των καθ' ημάς χρόνων*, Εκ του Τυπογραφείου της εφημ. "Ηλείας" Γεωργ. Ε. Δημητριάδου, Εν Πύργω 1886

Βιβλιογραφία
------------

* Αλεξοπούλου, Γεωργία (2009). *Συμβολή στην αρχαιολογία και τοπογραφία της Αζανίας (Βόρειας Αρκαδίας) επαρχία Καλαβρύτων*. Πάτρα: Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. doi:10.12681/eadd/27848.


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πόλεις της αρκαδικής Αζανίας |
| --- |
|  |
| 
* Αργέαθοι
* Θαλιάδες
* Θέλπουσα
* Κλείτωρ
* Κυναίθη
* Λουσοί
* Λυκούντες
* Νάσσοι
* Νώνακρις
* Πάος
* Σείραι
* Σκοτάνη
* Φενεός
* Ψωφίς
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Συντεταγμένες: 28°11′20.00″N 30°46′9.98″E﻿ / ﻿28.1888889°N 30.7694389°E﻿ / 28.1888889; 30.7694389

Η **Άκωρις** ήταν αρχαία πόλη της Αιγύπτου στη Κάτω Αίγυπτο. Στην αρχαία Αίγυπτο ήταν γνωστή σαν *Mer-nefer* (κατά τη διάρκεια του Παλαιού και Μέσου Βασίλειου), *Per-Imen-mat-khent* (Νέο Βασίλειο) ή *Déhénet*, στην ελληνιστική περίοδο σαν Άκωρις ή **Τήνις**. Σήμερα ο αρχαιολογικός χώρος ονομάζεται Ελ Τιχνά Γαμπάλ (*αραβικά : طهنا الجبل* ), και βρίσκεται 12 χιλιόμετρα βόρεια της Μίνια στην ανατολική όχθη του Νείλου.

Στον αρχαιολογικό χώρο έχουν βρεθεί πολλές ελληνικές επιγραφές. Δύο χλμ από την αρχαία πόλη έχει ανευρεθεί νεκρόπολη του παλαιού βασιλείου στις πλαγιές ενός μικρού λόφου. Έχει βρεθεί ναός αφιερωμένος στην Άθωρ, ναός στον Άμμωνα, ναός του Σομπέκ, ενώ έχουν βρεθεί και πολλοί τάφοι της ελληνορωμαϊκής περιόδου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. -289435.
2. 1 2 3  «\ Tihna El Gebel (Akoris)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2015.
3. ↑  σελίδα με όλες τις ελληνικές επιγραφές που έχουν ανεβρεθεί στην πόλη

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Tihna el-Gebel στο Wikimedia Commons

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Αίγυπτος
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 234202843
* GND: 4206259-7
* SUDOC: 029192757

 |

 |
Ο **Μπάμπης Γκολές** (5 Ιανουαρίου 1947 - 11 Ιανουαρίου 2015) ήταν Έλληνας τραγουδιστής του ρεμπέτικου-λαϊκού τραγουδιού. 

Γεννήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 1947 στην συνοικία Ταμπάχανα της Πάτρας. Ήταν αυτοδίδακτος μουσικός και ξεκίνησε να παίζει κιθάρα και ούτι από την ηλικία των 8 ετών, ενώ από την ηλικία των 12 και μπουζούκι. Είχε βαθιά γνώση του ρεπερτορίου των δίσκων των 78 στροφών και επανέφερε πολλά ξεχασμένα τραγούδια από ένα ευρύτερο φάσμα που περιείχε εκτός από τα διάφορα είδη του ρεμπέτικου, την καντάδα και το δημοτικό τραγούδι, που είχαν ηχογραφηθεί σε λιγοστούς τέτοιους δίσκους και είχαν χαθεί με το πέρασμα των χρόνων. 

Το 1964 έκανε την πρώτη επαγγελματική του εμφάνιση σε καφενείο στη συνοικία του Ταραμπούρα στην Πάτρα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 συνυπήρξε με το συγκρότημα *Τα παιδιά από την Πάτρα* στα πρώτα βήματα τους στο χώρο της μουσικής, στο νυχτερινό κέντρο *Χάραμα* των αδελφών Οικονόμου που βρισκόταν στην περιοχή της Οβρυάς. Το 1982 κυκλοφόρησε η πρώτη δισκογραφική του δουλειά, με την ονομασία *Τσάρκα στα παλιά*. Είχε ηχογραφήσει συνολικά, περίπου 300 παλιά και νέα τραγούδια. 

Ήταν ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους της αναβίωσης του ρεμπέτικου. Αποτελούσε συνδετικό κρίκο μεταξύ του παλιού κλασικού ρεμπέτικου και του μεταγενέστερου λαϊκού τραγουδιού και ήταν ένας αυθεντικός τραγουδιστής και συνεχιστής του ιδιαίτερου ρεμπέτικου στυλ.

Πέθανε στις 11 Ιανουαρίου 2015 σε ηλικία 68 ετών, η κηδεία του έγινε στο κοιμητήριο του Ιερού Ναού της Παναγίας Αλεξιώτισσας στην Πάτρα με μουσική συνοδεία ρεμπέτικων τραγουδιών και παρουσία μεγάλου πλήθους κόσμου.

Πηγές
-----

* Mygreek.fm, Μπάμπης Γκολές Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine.
* Ogdoo.gr, Μπάμπης Γκολές «Τσάρκα στα παλιά» (30 Χρόνια Δισκογραφίας)

Αναφορές
--------

1. ↑  Εφυγε από τη ζωή ο ρεμπέτης Μπάμπης Γκολές, 11/01/2015, Πρώτο Θέμα
Η ακτινοβολία υποβάθρου όπως την απεικόνισε το πρόγραμμα WMAP (2001-2010)
**Ακτινοβολία Υποβάθρου** ή **Κοσμική Ακτινοβολία Υποβάθρου** ονομάζεται το ίχνος, ή υπόλειμμα, της ακτινοβολίας που εξέπεμπε το σύμπαν όταν βρισκόταν σε κατάσταση εξαιρετικά μεγάλων θερμοκρασιών και πιέσεων. Αντιστοιχεί σε ακτινοβολία μέλανος σώματος, θερμοκρασίας 2,73 Κ (Kelvin) και έρχεται από όλες τις κατευθύνσεις. Παρουσιάζει μεγάλη ισοτροπία και ομοιογένεια. Η ύπαρξη μιας τέτοιας ακτινοβολίας είχε προβλεφθεί ήδη από το 1940 θεωρητικά από τον Τζορτζ Γκάμοφ και άλλους. Οι Άρνο Πενζίας (Penzias) και Ρόμπερτ Γουίλσον **(Robert Woodrow Wilson**) όμως ήταν αυτοί οι οποίοι επιβεβαίωσαν τις προβλέψεις. Το 1965 με τη βοήθεια μιας κερατοειδούς σχήματος κεραίας, την οποία οι ίδιοι κατασκεύασαν, ανακάλυψαν μια ακτινοβολία για την οποία αγνοούσαν την πηγή της, καθώς την λάμβαναν από κάθε κατεύθυνση. Υπολόγισαν πως η ακτινοβολία αυτή αντιστοιχούσε σε ακτινοβολία μελανού σώματος **3,5 K**. Την ονόμασαν *Ακτινοβολία Μικροκυμάτων*. Αργότερα, ο δορυφόρος COBE (Cosmic Backround Explorer) έκανε πιο λεπτομερείς μετρήσεις και υπολόγισε την θερμοκρασία στα 2,7 K, όπως σήμερα είναι γνωστό.

Ακριβέστερες μετρήσεις δίνουν για την ΚΑΥ θερμοκρασία μέλαν σώματος που αντιστοιχεί στους 2.72548±0.00057 K (βαθμούς Κέλβιν).

Ο λόγος dEν/dν παρουσιάζει μέγιστο στα 160.23 GHz, στα όρια τως μικροκυμματικών συχνοτήτων ,που αντιστοιχούν σε φωτόνια ενέργειας περίπου ίση με 6.626 ⋅ 10−4 eV.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Cosmic microwave background radiation στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85110349
* GND: 4165370-1
* NKC: ph884092

 |

 |
Οι **Γκιρμίτγια** ή **Τζαχάτζι** είναι απόγονοι των μισθωμένων Ινδών εργατών που μεταφέρθηκαν στα Φίτζι, τον Μαυρίκιο, τη Νότιο Αφρική, την Ανατολική Αφρική, τη Μαλαϊκή Χερσόνησο και την Καραϊβική για να εργαστούν σε φυτείες ζαχαροκάλαμου για την ευημερία των Ευρωπαίων εποίκων και να σώσει τους κατοίκους των Φίτζι από το να έχουν να εργαστούν σε αυτές τις φυτείες και έτσι να διατηρήσουν τον πολιτισμό τους. Η "Συμφωνία" είναι ο όρος που επινοήθηκε στο "Γκιρμίτ", που αναφέρεται στη "Συμφωνία" της Βρετανικής Κυβέρνησης με τους Ινδούς εργάτες ως προς τη διάρκεια παραμονής στα νησιά Φίτζι και την Καραϊβική, και πότε θα τους επιτραπεί να γυρίσουν στην Ινδία.

Δείτε επίσης
------------

* Ινδικό σύστημα συμβόλαιων
* Ινδοκαραϊβιανοί
* Ινδοί στα Φίτζι
* Φίτζι Χίντι
* Φιτζιανή Ινδική διασπορά

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Gillion, Kenneth (1962). *Fiji's Indian migrants : a history of the end of indenture in 1920*. Melbourne: Oxford U.P.
* Brij V. Lal and Kate Fortune, επιμ. (2000). «Girmitiya». *The Pacific Islands : an encyclopedia* ([Repr.]. έκδοση). Honolulu: University of Hawai'i Press. σελίδες 110–111. ISBN 082482265X.
* Lal, Brij V. (2004). *Girmitiyas : the origins of the Fiji Indians*. Lautoka, Fiji: Fiji Institute of Applied Studies. ISBN 978-0-8248-2265-1.
* Gaiutra Bahadur, *Coolie Woman: The Odyssey of Indenture*. The University of Chicago (2014) (ISBN 978-0-226-21138-1)
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Λουτρό (αποσαφήνιση).

Θερμά λουτρά στο Άαχεν της Γερμανίας.
Με την ορολογία **λουτρό** ονομάζουμε μια θεραπεία η το μέρος που έχει νερά για αυτήν (π.χ. λουτρά Λουτρακίου).

Θεραπεία
--------

Το βύθισμα του σώματος σε ψυχρό ή θερμό νερό. Σκοπός του λουτρού είναι η καθαριότητα ή η θεραπεία από δερματικές ή άλλες ασθένειες. Το λουτρό γίνεται ακόμη σε άμμο (αμμόλουτρο), σε ατμό (ατμόλουτρο), στον ήλιο (ηλιοθεραπεία), τον αέρα, τη λάσπη κλπ. Το λουτρό είναι απλό, όταν γίνεται με νερό. Αν στο νερό προστεθεί φάρμακο, τότε είναι φαρμακευτικό. Το δεύτερο μπορεί να είναι αλκαλικό, αμυλούχο, θειούχο κλπ.

Θαλασσινό λουτρό
----------------

Το θαλασσινό λουτρό επιβάλλεται, γιατί είναι πολύ υγιεινό εκτός από τις περιπτώσεις που είναι καθορισμένες από το γιατρό και για τις οποίες απαγορεύεται το θαλάσσιο ή άλλο λουτρό: Στην αρχαία Ελλάδα υπήρχαν δημόσια λουτρά μ' αρκετή πολυτέλεια. Στη Ρώμη πάλι, η χρήση του λουτρού ήταν αρχαιότατη. Επίσης στους μωαμεθανικούς λαούς είναι πολύ διαδεδομένο. Σήμερα το λουτρό είναι σ' όλους τους ανθρώπους, σ' όλο τον κόσμο διαδεδομένο κι όλοι κατάλαβαν τη σημασία του. Σε πολλές περιπτώσεις συνδυάζεται με κατάλληλες ασκήσεις κι ο οργανισμός πράγματι ανανεώνεται και θεραπεύεται από διάφορες ασθένειες. Ένα λουτρό, που ακόμη είναι πολυέξοδο και δεν έχει μεγάλη διάδοση, είναι το φινλανδικό ή, όπως λέγεται, σάουνα. Γίνεται σε ξύλινα δωμάτια, σκοτεινά. Γύρω - γύρω υπάρχουν πέτρες που θερμαίνονται και πάνω τους πέφτει νερό. Δημιουργούνται έτσι ατμοί κι η ατμόσφαιρα, αποπνιχτική. Οι λουζόμενοι χτυπούν τα σώματά τους με κλαδιά. Ύστερα βγαίνουν και κυλιούνται στο χιόνι.
Η **κιτρινομάγουλη χελώνα** (επιστημονική-λατινική ονομασία *Trachemys scripta scripta*) είναι υποείδος χελώνας, χερσαίας και υδρόβιας, που ανήκει στην οικογένεια εμυδίδες. Αυτό το υποείδος συναντάται στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, και πιο συγκεκριμένα από τη Φλόριντα μέχρι τη νοτιοανατολική Βιρτζίνια  και μάλιστα θεωρείται ένα από τα πιο κοινά είδη χελώνας για την περιοχή. Ζει σε μια μεγάλη ποικιλία υδροβιότοπων όπως λίμνες, ποτάμια και βάλτους. Εκτός από αυτά η Κιτρινομάγουλη Χελώνα είναι επίσης και πολύ δημοφιλή κατοικίδιο .

Περιγραφή
---------

Σε αυτή τη φωτογραφία είναι ευδιάκριτες οι μαύρες κηλίδες.
Τα αρσενικά συνήθως φτάνουν τα 13 έως 23 εκατοστά, μικρότερα από τα θηλυκά τα όποια κυμαίνονται στα 20 έως 33 εκατοστά.  Το καβούκι είναι συνήθως καφέ ή μαύρο, συχνά με κίτρινες γραμμώσεις ή κουκκίδες. Το χρώμα δέρματος είναι σκούρο πράσινο με εξίσου συχνά κίτρινες γραμμώσεις στο λαιμό και τα πόδια. Σε αυτά τα χαρακτηριστικά οφείλει και το όνομά της (κιτρινομάγουλη χελώνα). Ωστόσο το κάτω κέλυφός της τείνει να είναι κίτρινο με μαύρες κηλίδες κατά μήκος των άκρων και συχνά πάνω σε αυτό σχηματίζονται σχήματα όπως «S» και «?». Με την πάροδο του χρόνου όταν η χελώνα ενηλικιωθεί, φθάνοντας την ηλικία των 3 έως 4 ετών, το καβούκι της τείνει να γίνεται πιο σκούρο.

Φωτογραφίες
-----------

* 
* 
* 
*

Παραπομπές
----------

1. ↑  Conant, R. J. Collins: *Peterson Field Guides: Reptiles and Amphibians of Eastern/Central North America*, Houghton Mifflin Co. Βοστώνη 1991
2. ↑  Scriber, K. T. (August 4, 1986). «Genetic Divergence among Populations of the Yellow-Bellied Slider Turtle (Pseudemys scripta) Separated by Aquatic and Terrestrial Habitats». *Copeia* (American Society of Ichthyologists and Herpetologists) **1986** (3): 691–700. doi:10.2307/1444951. .
3. ↑  «Care Sheet — Yellow-bellied Slider». Austin's Turtle Page. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2008.
Συντεταγμένες: 51°10′12″N 9°25′12″E﻿ / ﻿51.17000°N 9.42000°E﻿ / 51.17000; 9.42000

Η **διοικητική περιφέρεια Κάσσελ** (γερμανικά: *Regierungsbezirk Kassel*‎‎) είναι μια από τις τρεις διοικητικές περιφέρειες του γερμανικού ομοσπονδιακού κρατιδίου της Έσσης και βρίσκεται στο βόρειο μέρος του κρατιδίου. Η πόλη του Κάσσελ αποτελεί την μοναδική ανεξάρτητη αστική περιφέρεια (*Kreisfreie Stadt*) που βρίσκεται στην έκτασή της. Έχει 1.244.900 κατοίκους (31 Δεκεμβρίου 2006) και έκταση 8.288,92 χμ². Πρόκειται για την μεγαλύτερη σε έκταση διοικητική περιφέρεια της Έσσης.

Γειτονικές περιφέρειες και κρατίδια
-----------------------------------

Η διοικητική περιφέρεια Κάσσελ συνορεύει στο βορρά με την Κάτω Σαξονία και ανατολικά με την Θουριγγία. Στο νότο έχει σύνορα με την περιφέρεια Ντάρμστατ, νοτιοδυτικά με την περιφέρεια Γκίσεν και στη δύση με το κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας.

Διοικητική διαίρεση
-------------------

Στα πλαίσια περιφερειακής αναδιοργάνωσης κατά την δεκαετία του 1970 η μέχρι τότε ανεξάρτητες αστικές περιφέρειες Φούλντα και Μάρμπουργκ ενσωματώθηκαν σε επαρχίες. 
Από τις 1 Ιανουαρίου 1981 η διοικητική περιφέρεια Ντάρμστατ διαιρείται σε έξι επαρχίες (*Landkreise*). Πέραν αυτών υπάρχει μια μονάχα ανεξάρτητη αστική περιφέρεια (*Kreisfreie Stadt*), ανεξάρτητη δηλαδή των επαρχιών. 

| Επαρχίες (Landkreis) | Ανεξάρτητες αστικές περιφέρειες (Kreisfreie Städte) |
| --- | --- |
| * Kassel
* Fulda
* Schwalm-Eder-Kreis
* Hersfeld-Rotenburg
* Werra-Meißner-Kreis
* Waldeck-Frankenberg
 | * Κάσσελ
 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πληθυσμός βάσει Κρατιδιακής Υπηρεσίας Επεξεργασίας Δεδομένων και Στατιστικής Αρχειοθετήθηκε 2008-11-16 στο Wayback Machine. *Πληθυσμός ανεξάρτητων αστικών περιφερειών Έσσης*, ανακτήθηκε 26 Σεπτεμβρίου 2008

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Regierungsbezirk Kassel στο Wikimedia Commons
* (Γερμανικά) Επίσημος ιστότοπος

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Διοικητικές περιφέρειες της Έσσης |
| --- |
|  |
| Σημαία της ΈσσηςΣημαία της Έσσης | 
* Γκίσεν
* Κάσσελ
* Ντάρμστατ
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Γερμανία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 234476393
* LCCN: n84208750
* GND: 4097703-1

 |

 |
**Εφοδιαστική αλυσίδα** ονομάζεται ένα σύνθετο σύστημα εφοδιαστικής που αποτελείται από εγκαταστάσεις που μετατρέπουν τις πρώτες ύλες σε τελικά προϊόντα και τις διανέμουν στους τελικούς καταναλωτές ή στους τελικούς πελάτες. Εν τω μεταξύ, η διαχείριση της εφοδιαστικής αλυσίδας ασχολείται με τη ροή των αγαθών εντός της εφοδιαστικής αλυσίδας με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο.

Σε εξελιγμένα συστήματα εφοδιαστικής αλυσίδας, τα χρησιμοποιημένα προϊόντα μπορούν να εισέλθουν ξανά στην αλυσίδα εφοδιασμού σε οποιοδήποτε σημείο όπου η υπολειμματική αξία είναι ανακυκλώσιμη. Οι αλυσίδες εφοδιασμού συνδέουν αλυσίδες αξίας. Οι προμηθευτές σε μια αλυσίδα εφοδιασμού κατατάσσονται συχνά ανά "βαθμίδα", με τους πρώτους προμηθευτές να προμηθεύουν απευθείας τον πελάτη, τους προμηθευτές δεύτερης βαθμίδας να προμηθεύουν στην πρώτη βαθμίδα κ.ο.κ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ganeshan, R. and Harrison, T. P. An Introduction to Supply Chain Management, updated 22 May 2005, accessed 29 June 2023
2. ↑  Ghiani, Gianpaolo· Laporte, Gilbert· Musmanno, Roberto (2004). *Introduction to Logistics Systems Planning and Control*. John Wiley & Sons. σελίδες 3–4. ISBN 9780470849170. Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2023.
3. ↑  Kozlenkova, Irina (2015). «The Role of Marketing Channels in Supply Chain Management». *Journal of Retailing* **91** (4): 586–609. doi:10.1016/j.jretai.2015.03.003.. Ανακτήθηκε στις 28 September 2016.
4. ↑  Nagurney, Anna (2006). *Supply Chain Network Economics: Dynamics of Prices, Flows, and Profits*. Cheltenham, UK: Edward Elgar. ISBN 978-1-84542-916-4.
5. ↑  SCM Portal, Supplier Tiering Αρχειοθετήθηκε 2023-04-07 στο Wayback Machine. Procurement Glossary supplied by CIPS, accessed 11 July 2021
Αυτογραφικό βαρυτήμετρο CG-5 σε λειτουργία
Το **βαρυτήμετρο**, ή **βαρυτόμετρο** είναι ένα ευαίσθητο όργανο - συσκευή σταθερής βάσης με την οποία επιχειρείται η βαρυτημετρία, ή βαρυτομετρία ενός τόπου.

Γενικά
------

Ουσιαστικά τα όργανα αυτά μετρούν τις μεταβολές της έντασης της βαρύτητας του γήινου πεδίου. Ως γνωστό οι τιμές της βαρύτητας διαφέρουν από τόπο σε τόπο, είτε λόγω τοπογραφίας είτε λόγω διαφοράς πυκνότητας υποκειμένων πετρωμάτων αλλά και από άλλους πλανητικούς παράγοντες. Οι μετρούμενες έτσι διαφορές καλούνται γενικά ανωμαλίες βαρύτητας οι οποίες και υπολογίζονται σε σχέση με τις τιμές που θα προέκυπταν αν η Γη ήταν τέλειο ελλειψοειδές εκ περιστροφής. Μονάδα μέτρησης αυτών είναι το γκάλ και τα υποπολλαπλάσιά του.

Υπάρχουν διάφοροι τύποι βαρυτημέτρων διακρινόμενα σε απόλυτα, σχετικά και υπεραγώγιμα. Τα σχετικά που είναι περισσότερο σε χρήση βασίζονται σε μεταβολές μήκους ελατηρίου που φέρει βάρος, ή στην περίοδο ταλάντωσης ενός αιωρούμενου εκκρεμούς. Πολλές επίσης είναι και οι τεχνικές που έχουν εφαρμοστεί όπως ιδιαίτερα εκείνη που φέρει γυροσκοπική βάση σταθεροποίησης για μέτρηση σε ωκεανούς, ή για μετρήσεις από αέρα που αποτελούν την κατηγορία των υπεραγώγιμων βαρυτημέτρων.

Πηγές
-----

* "*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica*" τ.13ος, σ.321

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Gravimeters στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85056555
* BNF: cb11980319r (data)

 |

 |
O **Χάινριχ Γιόχαν Ιμάνουελ Άνσυτς** (γερμ. *Heinrich Johann Immanuel Anschütz*, 8 Φεβρουαρίου 1785 – 29 Δεκεμβρίου 1865) ήταν Γερμανός ηθοποιός.

Βιογραφία
---------

Ο Άνσυτς γεννήθηκε στο Λούκαου του τότε Εκλεκτοράτου της Σαξονίας και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας. Στη Λειψία είδε παραστάσεις των Άουγκουστ Βίλχελμ Ίφλαντ, Φέρντιναντ Έσλαιρ και άλλων διακεκριμένων ηθοποιών που έπαιζαν εκεί. Ο Άνσυτς ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως ηθοποιού στη Νυρεμβέργη το 1807, ωστόσο την κορύφωσε και την τερμάτισε ως μέλος του θεάτρου Hofburgtheater της Βιέννης. Ερμήνευσε τόσο ηρωικούς, όσο και δεύτερους ρόλους, και αποτελούσε επί δεκαετίες την κεντρική μορφή στο φημισμένο θέατρο, με το οποίο εν πολλοίς ταυτίσθηκε. Απεβίωσε στη Βιέννη σε ηλικία ογδόντα ετών. Είχε γράψει αυτοβιογραφία με τίτλο *Heinrich Anschütz, Erinnerungen aus dessen Leben und Wirken* (= «Χάινριχ Άνσυτς, αναμνήσεις από τον βίο και το έργο του»), που εκδόθηκε μεταθανατίως στη Βιέννη το 1866.

Παραπομπές
----------

Πηγές
-----

* Tο λήμμα «Άνσυτς Ερρίκος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 797
* «Anschütz, Heinrich». *New International Encyclopedia*. 1905.
Ο **Θεοφάνης Χρυσοβαλάντης**, λανθασμένα γνωστός με το όνομα **Θεοφάνης Νόννος** σε μεταβυζαντινές πηγές ήταν Βυζαντινός ιατρός των μέσων του 10ου αιώνα, που έγραψε μια σύνοψη της ιατρικής αφιερωμένη στον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ζ΄ Πορφυρογέννητο.

Τα σωζόμενα χειρόγραφα κατονομάζουν τον συγγραφέα του έργου αυτού ως «Θεοφάνη». Το όνομα «Νόννος» μάλλον επινοήθηκε από τον αντιγραφέα του 16ου αιώνα Ανδρέα Δαρμάριο. Η επωνυμία «Χρυσοβαλάντης» ήταν είτε το ακριβές επίθετό του, είτε μια παραλλαγή του βυζαντινού οικογενειακού ονόματος *Χρυσοβαλαντίτης*. Ορισμένα αντίγραφα του χειρογράφου είναι ανώνυμα ή αποδίδουν λανθασμένα το έργο στον Μιχαήλ Ψελλό.

Οι γνώσεις όπως εκτίθενται στο παραπάνω έργο στηρίζουν ισχυρά τη θέση ότι ο Θεοφάνης ήταν το πιθανότερο ο ίδιος ιατρός. Δύο ακόμα έργα τον αναφέρουν ως συγγραφέα τους, τα εξής:

* Μια σύνοψη παλαιότερων ιατρικών πραγματειών με τίτλο *Ἐπιτομαὶ περὶ τῆς τῶν ἰατρικῶν θεωρημάτων συναγωγῆς* (λατινικός τίτλος *Epitome de curatione morborum*), με προσθήκη πρωτογενούς υλικού από τον ίδιο τον Χρυσοβαλάντη
* Η πραγματεία *Περὶ διαίτης* (λατιν. *De alimentis*)

Εκός αυτών, πιθανότατα μια ανώνυμη σύνοψη ιατρικών θεραπειών με τίτλο *Σύνοψις ἐν ἐπιτόμῳ περὶ τῶν βοηθημάτων* (λατιν. *Synopsis de remediis*) έχει συγγραφέα τον Χρυσοβαλάντη, αν ληφθούν υπόψη οι ομοιότητες στον πρόλογό της με τους προλόγους των δύο παραπάνω έργων, αλλά και η θεματική συνοχή που αντιπροσωπεύει το σύνολο.

Δείτε επίσης
------------

* Νόννος (αποσαφήνιση), για άλλα πρόσωπα με το όνομα Νόννος

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
2. ↑  (Γερμανικά) *Κατάλογος της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γερμανίας*. 118837923. Ανακτήθηκε στις 26  Ιουνίου 2020.
3. 1 2 3 4 5  PmbZ, Theophanes Chrysobalantes (#28094)
4. ↑  Sonderkamp 1984.

Πηγές
-----

* Lilie, Ralph-Johannes, Claudia Ludwig, Thomas Pratsch και Beate Zielke: *Prosopographie der mittelbyzantinischen Zeit* Online, έκδοση De Gruyter για την Ακαδημία Επιστημών του Βερολίνου-Βρανδεμβούργου, Βερολίνο και Βοστώνη 2013 (στη γερμανική γλώσσα)
* Sonderkamp, Joseph A.M. (1984). «Theophanes Nonnus: Medicine in the Circle of Constantine Porphyrogenitus». *Dumbarton Oaks Papers* **38**: 29-41. doi:10.2307/1291492.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 132361753
* **ΕΒΕ**: 160309
* **AA**: 139067
* LCCN: n88208341
* ISNI: 0000 0000 9058 3238
* GND: 118837923
* SELIBR: 80441
* SUDOC: 075884151
* BNF: cb12259120w (data)
* BIBSYS: 95000577
* ICCU: BVEV024826

 |

 |
Η **Σάλι Τζάκσον** είναι χαρακτήρας από τη σειρά βιβλίων του Ρικ Ριόρνταν Πέρσι Τζάκσον και οι Ολύμπιοι Θεοί. Μητέρα του **Πέρσι Τζάκσον**, γιού του **Ποσειδώνα**.Εχμαλοτίζεται στην πρώτη ταινία από έναν ‘*‘Μινώταυρο*’’, απεσταλμένο του **Άδη** κι έτσι δίνεται η αφορμή για την περιπέτεια που θα ζήσει ο ήρωας μας.Ο Άδης δίνει την Σάλι στον Πέρσι , μόνο εάν ο ίδιος του φέρει την *κλεμμένη αστραπή*.Ο Πέρσι δεν την έχει αλλα παίρνει το ρίσκο και πάει να διαπραγματευτεί με τον Άδη.Τελικά αφού καταφέρνει να την πάρει πίσω, την αποχωρίζεται καθώς πρέπει να μείνει στην κατασκήνωση των Ημίαιμων.

Η **Σάλι** για να προστατεύσει τον Πέρσι αναγκάζεται να ‘‘παντρευτεί’’ τον Γκρέιμπ,έναν τεμπέλη, άνεργο, μεθύστακα που της φέρεται σαν να είναι υπηρέτρια.Στο τέλος της πρώτης ταινίας ο Γκρέιμπ παίρνει πόδι από το σπίτι της και επιτέλους ζει μια πιο ήρεμη ζωή.