Η **κινεζική αυτοκρατορική κουζίνα** 御膳 / 宫廷菜|t=御膳 / 宮廷菜|p=yù shàn / gōngtíng cài) προέρχεται από μια ποικιλία στυλ μαγειρικής των περιοχών της Κίνας, κυρίως από τις κουζίνες των επαρχιών Σαντόνγκ και Τζιάνγκσου. Το στυλ προήλθε από διάφορες κουζίνες του Αυτοκράτορα και της Μητέρας του Αυτοκράτορα και είναι παρόμοια με την κουζίνα του Πεκίνου, την οποία επηρέασε σε μεγάλο βαθμό. Η αυτοκρατορική κουζίνα σερβίρεται κυρίως στους αυτοκράτορες, στις αυτοκράτειρες και τις παλλακίδες τους και στην αυτοκρατορική οικογένεια. Τα χαρακτηριστικά της κινεζικής αυτοκρατορικής κουζίνας είναι οι περίτεχνες μέθοδοι μαγειρέματος και η αυστηρή επιλογή πρώτων υλών, οι οποίες συχνά είναι εξαιρετικά ακριβές, σπάνιες ή περίπλοκες κατά την προετοιμασία. Η οπτική παρουσίαση είναι επίσης πολύ σημαντική, επομένως το χρώμα και το σχήμα του πιάτου πρέπει να διαλεχθούν προσεκτικά. Τα πιο διάσημα κινέζικα εστιατόρια αυτοκρατορικής κουζίνας βρίσκονται και στο Πεκίνο : *Φανγκ Σαν (*仿膳, fǎngshàn) στο πάρκο Beihai και *Τινγκ Λι Τινγκ* (听鹂厅, 聽 鸝 廳, tīng lí tīng) στο Θερινό Ανάκτορο. 

Τα στυλ και οι γεύσεις της κινεζικής αυτοκρατορικής κουζίνας ποικίλλουν από δυναστεία σε δυναστεία. Κάθε δυναστεία έχει τα δικά της χαρακτηριστικά. Τα δύο διάσημα στιλ της κινεζικής αυτοκρατορικής κουζίνας προέρχονται από τις δυναστείες Μινγκ και Τσινγκ. Πολλά διάσημα πιάτα εμφανίστηκαν σε αυτές τις δυναστείες, όπως το Γουένσι Τόφου και η Πάπια Πεκίνου .

Ιστορία
-------

Στην ιστορία της κινεζικής κουζίνας, η κινεζική αυτοκρατορική κουζίνα γνώρισε μια διαδικασία ανάπτυξης που άλλαξε από απλή σε εξαίσια. Μέσα από την αλλαγή δυναστειών, η κινεζική αυτοκρατορική κουζίνα άλλαζε συνεχώς, βελτιώθηκε και αυτο-συμπληρώθηκε. Η κινεζική αυτοκρατορική τροφή προήλθε από τη δυναστεία Τζόου ( π. 11ος αιώνας - 476 π.Χ.). Οι αυτοκράτορες χρησιμοποίησαν τη δύναμή τους για να συλλέξουν καλύτερες κουζίνες και καλύτερους μάγειρες από όλη τη χώρα. Ως εκ τούτου, από την άποψη των Κινέζων, η αυτοκρατορική κουζίνα αντιπροσώπευε την καλύτερη κουζίνα μιας δυναστείας. 

Αναπτύχθηκε ένα πλήρες σύστημα αυτοκρατορικής κουζίνας που περιλάμβανε προμήθειες και προετοιμασία διατροφής. Κάθε διαδικασία παρασκευής και σερβιρίσματος αυτοκρατορικής κουζίνας έγινε με σταθερή σειρά σύμφωνα με τις "αρχές φαγητού". Πολλά διάσημα πιάτα αναπτύχθηκαν μέσω της δημιουργίας αυτοκρατορικών φαγητών όπως το στιφάδο έξι σιτηρών που περιελάμβανε ρύζι, κεχρί, γλυκό σόργο, σόργο, σιτάρι και άγριο ρύζι. 

Η αυτοκρατορική κουζίνα συνδέθηκε στενά με τη διατήρηση της υγείας. Αρκετές εκατοντάδες γραπτά σχετικά με τη χρήση τροφής και διατροφής για καλύτερη υγεία έχουν εμφανιστεί σε όλη την ιστορία της Κίνας. Για παράδειγμα, *Το Χτίσιμο της Υγείας των Ανθρώπων στη δυναστεία Σονγκ*, από τον Σονγκ Σου, οι *Παρατηρήσεις των Κυρίων για τις Δίαιτες*, από τον Τσεν Τζι Ρου, και *Η Ιστορία του Παλατιού των Μινγκ - Προτιμήσεις για Διατροφές*, από τον Λίου Ρόου Γιου στη δυναστεία Μινγκ. Τα περισσότερα από αυτά τα βιβλία για τη διατροφική θεραπεία γράφτηκαν από μελετητές, λογοτέχνες, ιατρικούς ειδικούς ή ιστορικούς. Η μαγειρική και η διατροφική θεραπεία για τη διατήρηση της καλής υγείας αποτέλεσαν σημαντικό μέρος της κινεζικής αυτοκρατορικής κουζίνας και της κινεζικής διαιτητικής κουλτούρας. 

Αν και μόνο η αυτοκρατορική οικογένεια είχε την άδεια να καταναλώνει αυτοκρατορική κουζίνα, η κινεζική αυτοκρατορική κουζίνα συνιστούσε τη διαιτητική κουλτούρα των κινεζικών ανακτόρων. Οι πρώτες ύλες της αυτοκρατορικής κουζίνας παρέχονταν από αγρότες, βοσκούς και ψαράδες. Τα μαγειρικά σκεύη κατασκευάζονταν από τεχνίτες. Η αυτοκρατορική κουζίνα μπορεί επίσης να αντιπροσωπεύει τις προσπάθειες του προσωπικού μαγειρικής που παρείχε την υπηρεσία, των πολιτικών υπαλλήλων που ονόμασαν τα πιάτα και των υπαλλήλων πρωτοκόλλου που συνέταξαν τις διατροφικές και μαγειρικές αρχές. Η κινεζική αυτοκρατορική κουζίνα είναι πολύτιμο μέρος της παραδοσιακής κινεζικής κουζίνας και της πολιτιστικής κληρονομιάς. 

### Δημοφιλή πιάτα

#### Πάπια Πεκίνου

 Πάπια Πεκίνου
Η Πάπια του Πεκίνου προήλθε από τις νότιες και βόρειες δυναστείες (420–589 μ.Χ.). Η ψητή πάπια σερβιρίστηκε πρώτη φορά ως πιάτο στην αυτοκρατορική κουζίνα κατά τη διάρκεια της δυναστείας Γιούαν. Αναπτύχθηκε πλήρως και έγινε σημαντικό μέρος των μενού αυτοκρατορικής κουζίνας κατά τη δυναστεία των Μινγκ. Στη σύγχρονη κοινωνία, η ψητή πάπια του Πεκίνου έχει μπει στη διεθνή κουζίνα. Η μοναδική του γεύση ευνοήθηκε τόσο από Κινέζους όσο και από μη-Κινέζους. Η ψητή πάπια του Πεκίνου ήταν διάσημη λόγω του τραγανού δέρματος και του ζουμερού κρέατος, που άφηνε μια βαθιά εντύπωση στους ανθρώπους που το έτρωγαν για πρώτη φορά. Υπάρχουν μοναδικές τεχνικές για να σερβίρεται και να τρώγεται η πάπια Πεκίνου για μέγιστη απόλαυση της γεύσης της. 

### Δημοφιλή πιάτα

#### Μπρεζέ κοτόπουλο Ντέτζοου

 Μπρεζέ κοτόπουλο Dezhou
Το μπρεζέ κοτόπουλο Ντέτζοου είναι ένα παραδοσιακό πιάτο από την πόλη Ντέτζοου της επαρχίας Σαντόνγκ και πήρε το όνομά του από τον τόπο καταγωγής του. Όταν ο αυτοκράτορας Τσιανλόνγκ ταξίδεψε στην πόλη Ντέτζοου, μια κινεζική οικογένεια Χαν του έφτιαξε κοτόπουλο. Ο αυτοκράτορας σκέφτηκε ιδιαίτερα αυτό το πιάτο και το επαίνεσε ως «θαύμα όλης της κουζίνας». Αφού έφαγε το κοτόπουλο Ντέτζοου, ο αυτοκράτορας Τσιανλόνγκ διέταξε να συμπεριληφθεί αυτό το πιάτο στο μενού της αυτοκρατορικής κουζίνας. 

#### Γουένσι Τόφου

Το Γουένσι Τόφου είναι ένα γεύμα της κουζίνας Τζιάνγκσου. Είναι μια σούπα φτιαγμένη από ψιλοκομμένο τόφου και διάφορα συστατικά διαφορετικών χρωμάτων, όπως καρότα και αγγούρια. Αυτό το πιάτο αντιπροσωπεύει την τυπική ικανότητα στη χρήση μαχαιριού ενός σεφ από το Γιάνγκτζοου, επειδή ένας σεφ πρέπει να κόψει ένα τετράγωνο tofu σε περισσότερα από 5.000 κομμάτια για να φτιάξει αυτή τη σούπα. 

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Τσιάνλογνκ, υπήρχε ένας μοναχός με το όνομα Γουένσι, ο οποίος ήταν διάσημος για την παρασκευή χορτοφαγικών πιάτων, ιδιαίτερα εκείνων με τόφου. Δημιούργησε αυτή τη σούπα που περιελάμβανε μαλακό τόφου, αποξηραμένες ημεροκαλλίδες και μαύρο μύκητα. Αυτή η σούπα σύντομα έγινε γνωστή σε ολόκληρη την περιοχή ως «Γουένσι Τόφου» (το τόφου του Γουένσι).  Ο αυτοκράτορας Τσιάνλονγκ δοκίμασε αυτή τη σούπα και την εκτίμησε πολύ. Το Γοένσι Τόφου στη συνέχεια προστέθηκε από τον αυτοκράτορα στο μενού της αυτοκρατορικής κουζίνας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The History of Chinese Imperial Food». *Beijing Tourism*. Beijing.com.cn. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2020.
2. 1 2  «The History of Chinese Imperial Food». *China.org.cn*. China.org.cn.
3. ↑  «Premodern Chinese Food. Chinese Culinary History before the Republic of China». *WHKMLA*.
4. ↑  Xu, Song. *The Health Building of the People in the Song Dynasty*.
5. ↑  «The History of Chinese Imperial Food». *China Culture*. Kaleidoscope.cultural-China.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2014.
6. ↑  «WANDA REALM BEIJING». Travel China Inc. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2014.
7. ↑  «Dezhou Braised Chicken». China Today.
8. ↑  «Famous Yangzhou dishes». english.cntv.cn. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2014.
9. ↑  «JiangNing Clubhouse». Jiang Ni Hui Guan. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2020.
10. ↑  «Wensi Tofu». China Today.