recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Δημοκρατία της Σερβικής Κράινα** (*σερβικά: Република Српска Крајина*) ήταν ένα μη αναγνωρισμένο κράτος, σερβικός θύλακας στα εδάφη της Κροατίας που δημιουργήθηκε με τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας το 1991 και διατηρήθηκε έως το 1995.

Την άνοιξη του 1991 οι Σέρβοι της Κροατίας ανακήρυξαν την ανεξαρτησία της Δημοκρατίας της Κράινας και προχώρησαν στη δημιουργία συντάγματος. Αμέσως μετά ξεκίνησαν οι ένοπλες συγκρούσεις με τους Κροάτες.

Το κρατίδιο διαλύθηκε το 1995 έπειτα από την επίθεση και κατάληψη του από τον Κροατικό στρατό κατά την επιχείρηση "Καταιγίδα". Κατά την επιχείρηση αυτή εκτοπίστηκαν και σκοτώθηκαν χιλιάδες Σέρβοι. Αρχικά οι Κροάτες στρατηγοί της Άντε Γκοτόβινα και Μλάντεν Μάρκατς παρόλο που αρχικά καταδικάστηκαν και φυλακίστηκαν για εγκλήματα πολέμου έπειτα αθωώθηκαν από το διεθνές ποινικό δικαστήριο της Χάγης ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων στη Σερβία. 250.000 Σέρβοι της Κράινα αναφέρεται ότι εγκατέλειψαν τις εστίες τους, και ένας αριθμός από αυτούς σκοτώθηκε σε στρατιωτικές επιθέσεις. Όσοι Σέρβοι της Κροατίας έφυγαν έχασαν το δικαίωμα στην περιουσία τους. Με βάση τη δίωξη τόσο πολλών πολιτών της Σερβίας μπορεί να ειπωθεί ότι η κροατική κυβέρνηση διέπραξε εθνική κάθαρση των Σέρβων. Η πλειοψηφία των Σέρβων κατοίκων κατέφυγαν στην τότε Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας και τη Δημοκρατία της Σερβίας.

Κατάλογος των Προέδρων της Κράινα
---------------------------------

* Μίλαν Μπάμπιτς, 19 Δεκεμβρίου 1991 - 16 Φεβρουαρίου 1992
* Μίλε Πάσπαλι, 16 Φεβρουαρίου 1992 - 26 Φεβρουαρίου 1992
* Γκόραν Χάτζιτς, 26 Φεβρουαρίου 1992 - 25 Ιανουαρίου 1994
* Μίλαν Μάρτιτς, 25 Ιανουαρίου 1994 - 7 Αυγούστου 1995

Κατάλογος των αρχηγών κυβερνήσεων της Κράινα - Πρωθυπουργοί
-----------------------------------------------------------

* Μίλαν Μπάμπιτς, 30 Απριλίου 1991 - 19 Δεκεμβρίου 1991)
* Ντούσαν Βιεστίτσα, 19 Δεκεμβρίου 1991 - 26 Φεβρουαρίου 1992)
* Ζντράβκο Ζέκεβιτς, 26 Φεβρουαρίου 1992 - 21 Απριλίου 1993)
* Τζιόρτζε Μπιέγκοβιτς, 21 Απριλίου 1993 - 17 Μαρτίου 1994)
* Μπόρισλαβ Μίκελιτς, 17 Μαρτίου 1994 - 27 Ιουλίου 1995)
* Μίλαν Μπάμπιτς, 27 Ιουλίου 1995 - 7 Αυγούστου 1995

Παραπομπές
----------

1. ↑  άρδην, Τ. Χατζηαναστασίου, Σέρβικος εθνικισμός και γιουγκοσλαβική κρίση Αρχειοθετήθηκε 2013-09-25 στο Wayback Machine.
2. ↑  ДОКУМЕНТИ ВЛАДЕ И СКУПШТИНЕ У ПРОГОНСТВУ
3. 1 2 3  Δελτίο ειδήσεων Ν.Α. Ευρώπης, Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία αθώωσε τον Γκοτόβινα και τον Μάρκατς Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine.
4. 1 2 3 4  „У одбрани српства" - Резолуција у Сан Дијегу, Септембар 2001

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Republic of Serbian Krajina στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 246270455
* GND: 4447597-4
* NKC: ge826537

 |

 |
Η **Δημοκρατία και Ελευθερία** (καταλανικά, Democràcia i Llibertat) ήταν καταλανικός πολιτικός συνασπισμός που παρουσιάστηκε στις Ισπανικές εκλογές Δεκεμβρίου 2015, κατακτώντας οκτώ έδρες στο Ισπανικό Κοινοβούλιο και έξι στην Ισπανική Γερουσία. Προέκυψε από τη συνεργασία του κόμματος Δημοκρατική Σύγκλιση της Καταλονίας και των Δημοκρατών της Καταλονίας, αποτελούμενο από πρώην μέλη της Δημοκρατικής Ένωσης της Καταλονίας που συμμετείχαν έως το 2015 στον τέως πολιτικό σχηματισμό, Σύγκλιση και Ένωση, και την Ανασύνταξη, ενώ ιδεολογικά ταυτιζόταν με τον καταλανικό εθνικισμό και την επιδίωξη της ανεξαρτητοποίησης της Καταλονίας. Επικεφαλής του συνασπισμού που έχει προσωρινό χαρακτήρα και λειτούργησε αποκλειστικά και μόνο για τις παραπάνω εκλογές είναι ο πολιτικός Φρανσέσκ Ομς. Στις επαναλληπτικές εκλογές του Μαΐου 2016, τα κόμματα που τον αποτελούσαν παρουσιάστηκαν ξεχωριστά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «CDC avala presentarse en la coalición Democràcia i Llibertat para el 20D». *La Vanguardia*. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
Ο **δικαιοδότης** ήταν βυζαντινό δικαστικό αξίωμα, η ύπαρξη του οποίου αναφέρεται μεταξύ του 11ου-12ου αιώνα.

Ως αξίωμα υφίστατο ήδη από την Αρχαιότητα υπό την μη εξειδικευμένη έννοια "αυτού ο οποίος απονέμει το δίκαιο". Το συγκεκριμένο αξίωμα πιθανώς να έλαβε εξειδικευμένη έννοια κατά την διάρκεια της περιόδου βασιλείας του Αλέξιου Α΄ Κομνηνού: το 1094 ο «δικαιοδότης» αναφέρεται ως ξεχωριστό αξίωμα, ενώ προέδρευε ενός εκ των κυριότερων δικαστηρίων της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στην Κωνσταντινούπολη. Οι ακριβείς αρμοδιότητές του παραμένουν άγνωστες, ωστόσο το συγκεκριμένο αξίωμα ήταν εκ των σημαντικότερων στην δημόσια διοίκηση κατά την διάρκεια της ύπαρξής του. Οι κάτοχοί του συνήθως το κατείχαν παράλληλα με άλλα αξιώματα, συμπεριλαμβανομένης της σημαντικής θέσης του «κανίκλειου» (φύλακα του αυτοκρατορικού μελανοδοχείου). Ο τελευταίος κάτοχός του, ο «σεβαστός» Μιχαήλ Βελισσαριώτης, αναφέρεται το 1197.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  ODB, "Dikaiodotes" (A. Kazhdan), p. 624.

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) Kazhdan, Alexander, επιμ. (1991). *The Oxford Dictionary of Byzantium*. New York and Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-504652-6.
Το **Ευρωπαϊκό Κέντρο Δικαιωμάτων των Ρομά** είναι ένας διεθνής νομικός οργανισμός δημοσίου συμφέροντος, υπό την ηγεσία των Ρομά, ο οποίος προβαίνει σε μια σειρά δραστηριοτήτων με στόχο την καταπολέμηση του ρατσισμού κατά των Ρομά και της κακοποίησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Ρομά. Ειδικότερα, το Ευρωπαϊκό Κέντρο περιλαμβάνει στρατηγικές δικαστικές διαδικασίες, διεθνείς συνηγόρους, έρευνα και ανάπτυξη της πολιτικής και παραγωγή ειδήσεων με επίκεντρο τα ανθρώπινα δικαιώματα και την εκπαίδευση των Ρομά ακτιβιστών.

Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Δικαιωμάτων των Ρομά είναι μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας του Ελσίνκι για τα ανθρώπινα δικαιώματα και έχει συμβουλευτικό καθεστώς με το Συμβούλιο της Ευρώπης και με το Οικονομικό και Κοινωνικό Συμβούλιο των Ηνωμένων Εθνών. Δημιουργήθηκε το 1996 στη Βουδαπέστη της Ουγγαρίας και η έδρα του είναι στις Βρυξέλλες του Βελγίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Our story». *European Roma Rights Centre* (στα Ουγγρικά). Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2022.
2. ↑  «MINELREL-L Archive (01192001-21:41:40-14554)». *www.cilevics.eu*. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* European Roma Rights Centre site
* Council of Europe, Roma Youth Action Plan
* Amnesty International, Roma Rights
* OHCHR Advancing Roma inclusion
Το **δικαιούχο έθνος** είναι η ενιαία κυρίαρχη εθνοτική ομάδα σε ένα κράτος, συνήθως από την οποία το κράτος έλαβε το όνομά του. Ο όρος χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Μωρίς Μπαρές στα τέλη του 19ου αιώνα.

Σοβιετική Ένωση
---------------

Στη Σοβιετική Ένωση, η έννοια χρησιμοποιήθηκε για να υποδηλώσει τα έθνη που έδιναν τους τίτλους στις αυτόνομες οντότητες εντός της ένωσης: Σοβιετικές δημοκρατίες, αυτόνομες δημοκρατίες, αυτόνομες περιφέρειες, κλπ. όπως η Λευκορωσική ΣΣΔ για τους Λευκορώσους.

Ένα *έθνος*, για να γίνει ένα δικαιούχο έθνος, έπρεπε να πληρούν ορισμένα κριτήρια όσον αφορά τη ποσότητα του πληθυσμού και την πυκνότητα του οικισμού. Η γλώσσα του δικαιούχου έθνους ανακηρυσσόταν πρόσθετη (μετά τα ρωσικά) επίσημη γλώσσα της αντίστοιχης διοικητικής μονάδας.

Η ιδέα λειτούργησε καλά για τις περιπτώσεις καθιερωμένων, ομοιογενών και σχετικά ανεπτυγμένων εθνών.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως σε ορισμένες ιδιαίτερα πολυεθνικές περιοχές όπως ο Βόρειος Καύκασος, η έννοια του δικαιούχου έθνους εισήγαγε εγγενή ανισότητα μεταξύ του δικαιούχου και μη δικαιούχου εθνών, ιδιαίτερα μετά την εισαγωγή των πολιτικών της κορενιζατσίγια, σύμφωνα με την οποία οι εκπρόσωποι του δικαιούχου έθνους προάγονταν σε διοικητικές θέσεις.

Κίνα
----

Η κυβέρνηση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας έχει υιοθετήσει κάποιες από τις αρχές της Σοβιετικής έννοιας της πολιτικής της *εθνοτικής μειονότητας*—βλέπε Αυτόνομες οντότητες της Κίνας.

Γιουγκοσλαβία
-------------

Οι ομοσπονδιακές δημοκρατίες της Σοσιαλιστικής Γιουγκοσλαβίας θεωρούνταν ως έθνη-κράτη των συνταγματικών λαών. Μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, μόνο η Βοσνία και Ερζεγοβίνη δεν όριζε στο σύνταγμά ότι ήταν έθνος-κράτος του δικαιούχου έθνος, ντε γιούρε λόγω της πολυεθνοτικής κοινωνίας της χώρας.

Δείτε επίσης
------------

* Εθνική πολιτική του Λένιν
* Έθνος-κράτος
* Πριγκιπάτο

Παραπομπές
----------

1. ↑  Stephen Tierney (8 Οκτωβρίου 2015). *Nationalism and Globalisation*. Bloomsbury Publishing. σελ. 81. ISBN 978-1-5099-0206-4.
2. ↑  Igor Š tiks (30 Ιουλίου 2015). *Nations and Citizens in Yugoslavia and the Post-Yugoslav States: One Hundred Years of Citizenship*. Bloomsbury Publishing. σελ. 125. ISBN 978-1-4742-2153-5.
Ο **Ερρίκος**, γερμ. Heinrich (απεβ. 15 Ιουλίου 1249) από τον Οίκο του Χοενλόε ήταν ο 7ος μεγάλος μάγιστρος του Τευτονικού Τάγματος (1244-49).

Ο θυρεός του Ερρίκου είναι συνδυασμός του θυρεού του Χοενλόε (δύο μαύροι λέοντες) και του θυρεού των Τευτόνων (σταυρός με τον αετό της Γερμανίας).

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Ερρίκου, κόμη του Χοενλόε, ενός από τους πιο πλούσιους φεουδάρχες της Βυρτεμβέργης (γιου του Κορράδου του Πφίτσινγκεν και της Σοφίας των Χοενστάουφεν, νόθας κόρης του Κορράδου Γ΄ της Γερμανίας) και της Αδελαΐδας, μάλλον κόρης του Γοδεφρείδου του Γκούντελφινγκεν.

Έγινε μέλος του Συλλόγου του καθεδρικού ναού (canon) στην επισκοπή του Βύρτσμπουργκ (1218-19). Το 1220 μαζί με τους αδελφούς του Γοδεφρείδο και Πόππο εισήλθε στο Τευτονικό Τάγμα, δωρίζοντας ταυτόχρονα το μερίδιό του από την πατρική περιουσία στο Τάγμα. Αναδείχθηκε σε έναν από τους πιο ισχυρούς ιππότες-διοικητές (Κomtur) στα γερμανικά εδάφη, αναλαμβάνοντας τη διοίκηση του Μέργκεντχαϊμ στον ποταμό Τάουμπερ. Το 1221 ο Ερρίκος πήγε για προσκύνημα στους Αγίους Τόπους και όταν επέστρεψε ανέλαβε τη διοίκηση στην ίδια πόλη.

Με διαταγή του 4ου μεγ. μαγίστρου Χέρμαν φον Ζάλτσα το 1225, ο Ερρίκος συνόδευσε την Ισαβέλλα Β΄ της Ιερουσαλήμ, δεύτερη σύζυγο του Φρειδερίκου Β΄ της Γερμανίας στο βασίλειο της Ιταλίας. Από τότε ο Ερρίκος περνούσε τον περισσότερο καιρό του κοντά στον μεγ. μάγιστρο, αναλαμβάνοντας σημαντικές θέσεις στη Γερμανία και διαμένοντας στο Μέργκεντχαϊμ.

Όταν σύμφωνα με το καταστατικό του Τάγματος απομακρύνθηκε ο Γκέρχαρντ φον Μάλμπεργκ από τη θέση του 6ου μεγ. μαγίστρου, ο Ερρίκος επελέγη ως διάδοχός του. Εθεωρείτο ότι υποστήριζε τον Φρειδερίκο Β΄ και στη διένεξη εκείνου με τον Πάπα Ιννοκέντιο Δ΄ ο Ερρίκος αντιπροσώπευσε τα συμφέροντα του βασιλιά, πράγμα που δημιούργησε αναταραχή μεταξύ των περισσοτέρων αδελφών του Τάγματος, η οποία καθοδηγήθηκε από τον Ντίτριχ του Γκρύνινγκεν, μάγιστρο του Λιβονιανού Τάγματος.

Το 1246 ο Ερρίκος έσπευσε στην Πρωσία για να αρχίσει μια σταυροφορία και ως αποτέλεσμα κατέλαβε το Κρίστμπουργκ. Υπέγραψε μια ευνοϊκή συμφωνία με τους Παλαιούς Πρώσους και τον Σβιετοπέλκ Β΄, δούκα της Πομερανίας.

Ο Ερρίκος του Χοενλόε απεβίωσε το 1249, σύντομα μετά την επιστροφή του από την Πρωσία. Τάφηκε στον ναό του Μέργκεντχαϊμ.

Ο μικρανιψιός του Γοδεφρείδος του Χοενλόε έγινε ο 14ος μέγας μάγιστρος των Τευτόνων ιπποτών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 9  Απριλίου 2014.

Πηγές
-----

* Urban, William (2003). The Teutonic Knights: A Military History. London: Greenhill Books. p. 290. ISBN 1-85367-535-0.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 37343536
* **Europeana**: agent/base/163531
* GND: 104083107

 |

 |
Η σεξουαλικήζωή ενός ανθρώπουμπορείίσως να έχει κάποια διατροφή 
Η **διαστροφή** είναι μια διαφορετική στάση ή δομή προσωπικότητας, η οποία καλύπτει μορφές παρέκκλισης, του σκοπού ή του αντικειμένου, του σεξουαλικού ενστίκτου σε σχέση με μια νόρμα.Ο όρος επινοήθηκε για να καλύψει τα κενά των όρων νεύρωση και ψύχωση, οι οποίοι αποδεικνύονται ανεπαρκείς για να περιγράψουν το σύνολο των ψυχικών παθήσεων.

Τα διαστροφικά άτομα συχνά αντλούν ευχαρίστηση από τον πόνο του άλλου. Είναι μια άρνηση του άλλου. Η προσωπική ζωή, η οικογένεια ή ο χώρος εργασίας αποτελούν τους χώρους, τους τόπους, τα σημεία της καθημερινής ζωής, όπου τα διαστροφικά άτομα ή τα άτομα με διαστροφικές τάσεις ενεργούν και ασκούν πίεση πάνω στους άλλους, πίεση που δεν είναι κατ ανάγκη σεξουαλική, η οποία όμως μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές με στόχο την εκμηδένιση του άλλου, έστω και συμβολικά, αλλά κυρίως ασυνείδητα.

Βιβλιογραφία
------------

* Dominique Drillon, Le Bonheur d etre nevrose...et comment surtout ne pas en sortir
Ο **Δημήτριος Γρίβας** (1916-1988), του Θεολόγου, ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής Δράμας από το 1952 ως το 1981.

Βιογραφία
---------

### Πρώτα χρόνια και στρατιωτική καριέρα

Γεννήθηκε το 1916 στην Προύσα της Μικράς Ασίας. 
Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης και σταδιοδρόμησε ως στρατιωτικός μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '50. Η στρατιωτική του σταδιοδρομία διήρκεσε από το 1937 ως το 1951. Αποστρατεύτηκε με τον βαθμό του Υποστράτηγου σε πολεμική διαθεσιμότητα. Ήταν παντρεμένος με ένα παιδί.

### Πολιτική σταδιοδρομία

Η κάθοδός του στην πολιτική έγινε το 1951, αμέσως μετά την αποστρατεία του. Εξελέγη με τον Ελληνικό Συναγερμό το 1952 και στη συνέχεια με την ΕΡΕ το 1956, 1958, 1961, 1963 και 1964.. 

Μετά τη Μεταπολίτευση εντάχθηκε στη Νέα Δημοκρατία, με την οποία εξελέγη στις εκλογές του 1974 λαμβάνοντας 9.783 ψήφους.
Για τελευταία φορά εξελέγη βουλευτής Δράμας με τη Νέα Δημοκρατία (πρώτος με 12.673 σταυρούς προτίμησης) το 1977. Η τελευταία φορά που πολιτεύτηκε, χωρίς όμως να εκλεγεί, ήταν το 1981 οπότε έλαβε 5.130 ψήφους.

Πέθανε στις 26 Απριλίου 1988 και κηδεύτηκε την επομένη στη Δράμα.

Βιβλιογραφία
------------

* Κώστα Διγκαβέ, Οι εκλογές στην Ελλάδα 1844-1985, εκδόσεις Μαλλιάρης Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1986.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3   Ελληνικόν who's who, Εκδοτικός Οργανισμός Ελληνικών who's who 1965, σελ. 256
2. 1 2  Who is Who in Grrece, 1958, σελ. 112.
3. 1 2  Κηδεύτηκε ο Δ. Γρίβας, Η Βραδυνή, 28-4-1988, σελ. 3.
4. ↑  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 61, αρ. 232).(pdf)
5. ↑  Διγκαβές 1986, σελ. 78.
6. ↑  Διγκαβές 1986, σελ. 136.
7. ↑  Κοινοβουλευτική θητεία μετά τη Μεταπολίτευση, δικτυακός τόπος Βουλής των Ελλήνων, ανάκτηση 14-8-2018.
8. ↑  Διγκαβές 1986, σελ. 194.
Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός σε γήινη τροχιά μετά την επίσκεψη από το πλήρωμα της αποστολής STS-119
Η **διαστημική πτήση** είναι βαλλιστική πτήση προς ή μέσω του εξώτερου διαστήματος. Διαστημική πτήση μπορεί να πραγματοποιηθεί με διαστημικό σκάφος, με ή χωρίς ανθρώπους επί του σκάφους. Παραδείγματα επανδρωμένων διαστημικών πτήσεων περιλαμβάνουν την αμερικανική προσγείωση του Απόλλωνα στη σελήνη και τα προγράμματα του Διαστημικού Λεωφορείου και το ρωσικό πρόγραμμα Soyuz, καθώς και ο συνεχιζόμενος Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Παραδείγματα μη επανδρωμένων διαστημικών πτήσεων περιλαμβάνουν διαστημοσυσκευές που αφήνουν την τροχιά της Γης, ​​καθώς και οι δορυφόροι σε τροχιά γύρω από τη Γη, όπως οι δορυφόροι επικοινωνιών. Αυτά λειτουργούν είτε με τηλερομποτικό έλεγχο είτε είναι πλήρως αυτόνομα.

Διαστημικές πτήσεις χρησιμοποιούται στην εξερεύνηση του διαστήματος, καθώς και σε εμπορικές δραστηριότητες, όπως ο διαστημικός τουρισμός και οι δορυφορικές τηλεπικοινωνίες. Επιπρόσθετες μη εμπορικές χρήσεις των διαστημικών πτήσεων περιλαμβάνουν διαστημικά παρατηρητήρια, δορυφόρους και άλλους δορυφόρους παρατήρησης της Γης.

Μια διαστημική πτήση συνήθως ξεκινά με ένα πύραυλο εκτόξευσης, ο οποίος παρέχει την αρχική ώθηση για να υπερνικήσει τη δύναμη της βαρύτητας και ωθεί το διαστημόπλοιο από την επιφάνεια της Γης. Μόλις φτάσει στο διάστημα, η κίνηση ενός διαστημικού σκάφους, τόσο όταν δεν έχει πρόωση όσο και όταν είναι υπό πρόωση καλύπτεται από την περιοχή μελέτης που ονομάζεται αστροδυναμική. Μερικά διαστημικά οχήματα παραμένουν στο χώρο επ'αόριστον, μερικά διασπώνται κατά την ατμοσφαιρική επανείσοδο, και άλλα φτάνουν σε μια πλανητική ή σεληνιακή επιφάνεια για προσγείωση ή πρόσκρουση.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Διαστημική πτήση** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85125923
* GND: 4048574-2
* HDS: 024473
* NKC: ph114985

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Διάστημα
 |

 |
Ο **Ερρίκος** (1478 - 14 Μαΐου 1532) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν επίσκοπος του Παντερμπόρν και του Οσναμπρύκ (1508-32).

Βιογραφικό
----------

Ήταν ο νεότερος γιος του Αλβέρτου Β΄, πρίγκιπα του Γκρουμπενχάγκεν και της Ελισάβετ, κόρης του Βόλραντ Α΄, κόμη του Βάλντεκ. Το 1458 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος αδελφός του Φίλιππος Α΄. Κατά τη συνήθεια της εποχής, οι μικρότεροι αδελφοί έκαναν εκκλησιαστική σταδιοδρομία, έτσι ο Ερρίκος σπούδασε στη Ρώμη και έγινε αρχιμανδρίτης (canon) στους καθεδρικούς του Παντερμπόρν και του Οσναμπρύκ. Το 1508 εκλέχθηκε πρίγκιπας-επίσκοπος του Παντερμπόρν και του Οσναμπρύκ, εκλογή που επιβεβαιώθηκε από τον πάπα Ιούλιο Β΄ το 1509. Επειδή όφειλε ένα υπερβολικό ποσό φόρων, ο Κάρολος Ε΄, βασιλιάς της Γερμανίας δεν τον αναγνώριζε ως το 1521.

Δεν άφησε τη Μεταρρύθμιση, που άρχισε επί θητείας του, να τον επηρεάσει: έμεινε Καθολικός και δεν καταπιάστηκε σε θεολογικές συζητήσεις με τους Λουθηρανούς πολίτες του ή γείτονές του. Με ανοικτό μυαλό, χορήγησε πολλές εξαιρέσεις στους Λουθηρανούς της επικράτειάς του. Όταν παρέστη στο γάμο μιας πρώην μοναχής των Βενεδικτίνων, οι Καθολικοί άρχισαν να τον βλέπουν με καχυποψία.

Το 1532 εκλέχθηκε και πρίγκιπας-επίσκοπος του Μύνστερ, αλλά πριν επικυρωθεί, απεβίωσε απροσδόκητα κατά τη διάρκεια του συμποσίου στο Φύρστεναου με ευγενείς φίλους του για την εκλογή του. Αν ζούσε, θα ενωνόταν στο πρόσωπό του οι τρεις επισκοπές της Βεστφαλίας.

Πηγές
-----

* Ferdinand Spehr (1877), "Erich II. Herzog von Braunschweig-Grubenhagen", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 6, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 202–203
* Wilhelm Kohl (2003), Das Bistum Münster, 3, 7, Walter de Gruyter, pp. 546ff, ISBN 9783110175929
* Hans Jürgen Brandt and Karl Hengst (1984), Die Bischöfe und Erzbischöfe von Paderborn, Bonifatius-Druckerei, pp. 192ff, ISBN 9783870883812

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 20108906
* GND: 104140623

 |

 |
Η ομοφυλοφιλία στην Ινδία θεωρείται ταμπού τόσο από τον λαό όσο και από την κυβέρνηση. Αυτό εξηγείται και από το γεγονός ότι η ομοφυλοφιλία δεν συζητείται ανοιχτά. Η ομοφυλοφιλία πλέον δεν είναι παράνομη,μέχρι το 2018 όπου το η νομοθετική διάταξη κατά του αφύσικου σεξ και της σοδομίας, κάτω από την παράγραφο 337 του Ινδικού Ποινικού Κώδικα καταργήθηκε. Μερικές αντιλήψεις του Ινδουισμού και του Ισλαμισμού, που είναι οι δύο μεγαλύτερες θρησκείες της Ινδίας, καταδικάζουν έντονα την ομοφυλοφιλία.

Νόμοι
-----

Οι ομοφυλοφιλικές σχέσεις ήταν παράνομες στην Ινδία κάτω από έναν νόμο της Βρετανικής Εποχής που χρονολογείται το 1860, ο νόμος βρισκόταν στην παράγραφο 337 στον Ινδικό Ποινικό Κώδικα που καταδικάζει τη σαρκική επαφή ενάντια στην προσταγή της φύσης. Αφού αυτό ήταν πολύ αόριστο έχει χρησιμοποιηθεί για πρωκτική επαφή, σοδομία κτλ. Η τιμωρία ξεκινούσε από δέκα χρόνια φυλάκισης και έφτανε εώς και ισόβια κάθειρξη.

Η σχετική παράγραφος έλεγε:

> Οιοσδήποτε εθελοντικά έχει σαρκική επαφή ενάντια στην προσταγή της φύσης με οποιονδήποτε άντρα, γυναίκα ή ζώο, θα καταδικαστεί σε ισόβια φυλάκιση ή με φυλάκιση για περίοδο που μπορεί να αγγίξει και τα δέκα χρόνια και μπορεί να υποστεί και πρόστιμο
> 
>

Αναγνώριση ομοφυλόφιλων ζευγαριών
---------------------------------

Δεν υπάρχει νομική αναγνώριση των ομοφυλόφιλων ζευγαριών κάτω από τον Ινδικό νόμο. Σε μια επίσκεψη του Καναδού πρωθυπουργού στην Ινδία ο Ινδός πρωθυπουργός ρωτήθηκε από δημοσιογράφο για το πως αισθάνεται για τον νόμο που επιτρέπει τον γάμο μεταξύ ομοφυλόφιλων ζευγαριών στον Καναδά, ο Ινδός πρωθυπουργός απάντησε ``δεν θα υπήρχε ιδιαίτερη εκτίμηση αυτού του νόμου στην Ινδία`` και συνέχισε μιλώντας για το πόσο πολιτισμικά διαφορετικές είναι αυτές οι δύο χώρες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Voices Against 377
* Gay and Lesbian Vaishnava Association
* Fear and loathing in gay India
* Demonising Homosexuals In India
* Gay Rights Group Challenges India's Sodomy Law
* A perspective from India: Homosexuality stands criminalized because of a mid 19th century colonial law Αρχειοθετήθηκε 2007-11-02 στο Wayback Machine.
* Queering Bollywood
* Why should homosexuality be a crime?
* Trikone: Support group for LGBT South Asians in San Francisco Bay area

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Δικαιώματα ΛΟΑΤ στον κόσμο |
| --- |
|  |
| Ασία | 
* Αρμενία
* Ιαπωνία
* Ινδία
* Ινδονησία
* Κίνα
 |
|  |
| Βόρεια Αμερική | 
* Ηνωμένες Πολιτείες
* Καναδάς
* Μεξικό
 |
|  |
| Αφρική | 
* Αίγυπτος
* Αιθιοπία
* Μαρόκο
* Νιγηρία
* Νότια Αφρική
* Σουδάν
 |
|  |
| Ευρώπη | 
* Αυστρία
* Γαλλία
* Γερμανία
* Ελλάδα
* Ισπανία
* Ιταλία
* Κροατία
* Κύπρος
* Ουγγαρία
* Πορτογαλία
* Ρωσία
* Τουρκία
 |
|  |
| Νότια Αμερική | 
* Αργεντινή
* Βραζιλία
* Παναμάς
 |
|  |
| Ωκεανία | 
* Αυστραλία
* Νησιά Φίτζι
* Παπούα Νέα Γουινέα
 |

 |
Ο **Ερρίκος**, πολων. Henryk opolski (π. 18 Αυγούστου 1338 - π. 23 Οκτωβρίου 1365) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Στσέλτσε ήταν δούκας του Οπόλε (από το 1365).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τρίτος γιος του Μπόλκο Β΄ δούκα του Οπόλε και της Ελισάβετ των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης του Βερνάρδου δούκα της Σβιντνίτσα-Ζιένμπιτσε-Γιάβορ-Λβίβεκ.

Ο πατέρας του τον προόρισε για εκκλησιαστική σταδιοδρομία και εξελέγη μέλος του Συλλόγου (canon) στον Καθεδρικό του Βρότσλαφ. Το 1356 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκαν οι δύο μεγαλύτεροι αδελφοί του Βλάντισλαφ Β΄ του Οπόλε και Μπόλκο Γ΄ του Στσέλτσε. Το 1356 άρχισε τις προσπάθειές του για να γίνει μέλος του Συλλόγου στον καθεδρικό της Πράγας· αυτή είναι η τελευταία αναφορά στο όνομά του από τις πηγές. Μάλλον απεβίωσε σύντομα μετά, αν και μερικοί ιστορικοί θέτουν το τέλος του το 1365, στα 27 έτη του.

Πηγές
-----

* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.
* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
Η **Σερβία και Μαυροβούνιο** αποτελούνταν από δύο δημοκρατίες, τη Σερβία και το Μαυροβούνιο.

Σερβία
------

Κύριο λήμμα: Διοικητική διαίρεση της Δημοκρατίας της Σερβίας
Η Σερβία είχε δύο αυτόνομες επαρχίες (*autonomna pokrajina* / аутономна покрајина):

* Βοϊβοντίνα με πρωτεύουσα το Νόβι Σαντ
* Κοσσυφοπέδιο και Μετόχια με πρωτεύουσα τη Πρίστινα (υπό τον έλεγχο του ΟΗΕ το 1999-2006)

Το τμήμα της Σερβίας που δεν συμπεριλήφθη (συχνά αποκαλούμενο ως "Κεντρική Σερβία") δεν ήταν αυτόνομη επαρχία και δεν είχε ιδιαίτερο καθεστώς. Δεν διέθετε πρωτεύουσα ούτε διοικητικό όργανο.

Ανεξάρτητα από τη διαίρεση αυτή, η Σερβία διαιρούταν σε 29 επαρχίες (*okrug* / округ) και την πόλη του Βελιγραδίου. Κάθε επαρχή (και η πόλη) χωριζόταν περαιτέρω σε δήμους (општина / *opština*).

Μαυροβούνιο
-----------

Κύριο λήμμα: Δήμοι του Μαυροβουνίου
Το Μαυροβούνιο χωριζόταν σε 21 δήμους (*opština* / општина).

Γκαλερί
-------

* Δημοκρατίες της Σερβίας και ΜαυροβουνίουΔημοκρατίες της Σερβίας και Μαυροβουνίου
* Αυτόνομες επαρχίες της Σερβίας και ΜαυροβουνίουΑυτόνομες επαρχίες της Σερβίας και Μαυροβουνίου

Δείτε επίσης
------------

* Δήμοι της Σερβίας
* Κατάλογος πόλεων στη Σερβία και το Μαυροβούνιο
* ISO 3166-2:CS
| Τμήμα μιας σειράς λημμάτων Ελληνική Δικαιοσύνη |
| --- |
|  |
| Ειδικά δικαστήριαΑνώτατο Ειδικό Δικαστήριο
Ειδικό Δικαστήριο
Δικαστήριο Αγωγών Κακοδικίας
Μισθοδικείο |
| Διοικητικά δικαστήριαΣυμβούλιο της Επικρατείας
Ελεγκτικό Συνέδριο
Διοικητικό Εφετείο
Διοικητικό Πρωτοδικείο |
| Πολιτικά δικαστήριαΆρειος Πάγος
Εφετείο
Πολυμελές Πρωτοδικείο
Μονομελές Πρωτοδικείο
Ειρηνοδικείο |
| Ποινικά δικαστήριαΆρειος Πάγος
Πενταμελές Εφετείο
Τριμελές Εφετείο
Μονομελές Εφετείο
Τριμελές Πλημμελειοδικείο
Μονομελές Πλημμελειοδικείο
Πταισματοδικείο

---

**Ολομέλειες δικαστηρίων**
Ολομέλεια Αρείου Πάγου
Ολομέλεια Εφετών
Ολομέλεια Πρωτοδικών

---

**Δικαστικά συμβούλια**
Συμβούλιο Αρείου Πάγου
Συμβούλιο Εφετών
Συμβούλιο Πλημμελειοδικών

---

**Ορκωτά δικαστήρια**
Μικτό Ορκωτό Εφετείο
Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο |
| Δικονομικό ΔίκαιοΔιοικητική Δικονομία
Πολιτική Δικονομία
Ποινική Δικονομία |
| Σχετικά λήμματαΔικαστικός έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων
Χρηματιστηριακό δικαστήριο
Στρατιωτικά δικαστήρια
Εκκλησιαστικό δικαστήριο |
| Δικαιοσύνη |
| * π
* σ
* ε
 |

**Διοικητική διαφορά** είναι η διαφορά (διατάραξη έννομης σχέσης) μεταξύ πολίτη και κράτους, η οποία προκαλείται από πράξη ή παράλειψη του κράτους ως φορέα εξουσίας. Η δικαστική επίλυση των διοικητικών διαφορών υπάγεται στα Διοικητικά Δικαστήρια.

Αναφυόμενη διοικητική διαφορά =>Συνοπτικό μπλοκ διάγραμμα της νομικής οδού, που πρέπει να ακολουθηθεί για την επίλυση μιας αναφυόμενης διοικητικής διαφοράς.
Οι διοικητικές διαφορές διακρίνονται σε **διοικητικές διαφορές ουσίας** και σε **ακυρωτικές διαφορές**. Η διάκριση έχει συνέπειες για το δικαστήριο που είναι αρμόδιο να εκδικάσει μια διοικητική διαφορά σε πρώτο και δεύτερο βαθμό, για το ένδικο βοήθημα με το οποίο ο πολίτης μπορεί να επιδιώξει δικαστική προστασία και επίλυση της διαφοράς καθώς και για την έκταση του δικαστικού ελέγχου.

Η διάκριση δε γίνεται με βάση κάποιο αφηρημένο κριτήριο: ο νόμος ορίζει ποιες διαφορές είναι ουσίας, οι υπόλοιπες είναι ακυρωτικές.

Για την εκδίκαση μιας ακυρωτικής διαφοράς το κατάλληλο ένδικο βοήθημα είναι η αίτηση ακύρωσης ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας ή του πλέον αρμόδιου Διοικητικού Εφετείου, ως πρωτοβάθμιου ακυρωτικού δικαστηρίου. Στις ακυρωτικές διαφορές το δικαστήριο προβαίνει μόνο σε έλεγχο νομιμότητας της διοικητικής πράξης, η οποία είναι η αιτία της διοικητικής διαφοράς και, εάν το κρίνει, μπορεί μόνο να την ακυρώσει. Αποφάσεις Διοικητικού Εφετείου (πρώτος βαθμός δικαιοδοσίας) προσβάλλονται με το ένδικο μέσο της έφεσης ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, το οποίο λειτουργεί ως δεύτερος βαθμός δικαιοδοσίας.

Για την εκδίκαση μιας διοικητικής διαφοράς ουσίας το κατάλληλο ένδικο βοήθημα είναι η προσφυγή (και η ανακοπή) ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου. Στις διοικητικές διαφορές ουσίας το δικαστήριο προβαίνει και σε έλεγχο σκοπιμότητας και μπορεί επιπλέον να την τροποποιήσει. Αποφάσεις Διοικητικού Πρωτοδικείου (πρώτος βαθμός δικαιοδοσίας) προσβάλλονται με το ένδικο μέσο της έφεσης ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου (δεύτερος βαθμός δικαιοδοσίας), ενώ οι αποφάσεις επί έφεσης κατά απόφασης Διοικητικού Πρωτοδικείου προσβάλλονται με αίτηση αναίρεσης ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας.
Συντεταγμένες: 50°52′8.4″N 20°37′38.3″E﻿ / ﻿50.869000°N 20.627306°E﻿ / 50.869000; 20.627306

Το **Εθνικό Μουσείο του Κιέλτσε** (πολωνικά: Muzeum Narodowe w Kielcach‎) είναι μουσείο που βρίσκεται στο Παλάτι των Επισκόπων της Κρακοβίας, στο Κιέλτσε της Πολωνίας. Οι συλλογές του περιλαμβάνουν πολύτιμα εκθέματα στον τομέα της ζωγραφικής, της χειροτεχνίας, της λαϊκής τέχνης, της αρχαιολογίας και των φυσικών επιστημών.

Ιστορία
-------

 *Κορίτσι με κόκκινο φόρεμα*, του Γιούζεφ Πανκιέβιτς
Η ακριβής ημερομηνία που άνοιξε το μουσείο είναι άγνωστη, καθώς τα ιδρυτικά έγγραφα έχουν χαθεί, ωστόσο το πρώτο αντικείμενο (ένα πετρωμένο δέντρο) γράφτηκε στο βιβλίο απογραφής στις 10 Οκτωβρίου 1908 από τον Σίμον Ταντέους Βουόσεκ (1843-1933), έναν βετεράνο της Ιανουαριανής Εξέγερσης. Αυτή η ημερομηνία θεωρείται η ημερομηνία ίδρυσης του ιδρύματος.

Το 1922, το μουσείο έκανε μια προσπάθεια να αποκτήσει το Παλάτι των Επισκόπων της Κρακοβίας στο Κιέλτσε, ωστόσο, αυτό δεν ήταν επιτυχές. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το μουσείο δεν λειτούργησε και πολλά αντικείμενα λεηλατήθηκαν από τους εισβολείς, ωστόσο ο Έντμουντ Μασάλσκι κατάφερε να κρύψει μέρος της συλλογής και το μουσείο άρχισε να λειτουργεί ξανά αμέσως μετά το πέρας του πολέμου.

Το 1971, με ψήφισμα του Επαρχιακού Παραρτήματος του Εθνικού Συμβουλίου, το συγκρότημα των ανακτόρων με τα παρακείμενα κτίρια μεταφέρθηκε στο Μουσείο Τιμίου Σταυρού και ακολούθησαν τα εγκαίνια στις 18 Σεπτεμβρίου 1971 των πρώτων δύο εκθέσεων: η μία στο ισόγειο, που ονομάζεται Εννιά Αιώνες του Κιέλτσε και, στον δεύτερο όροφο: η Πινακοθήκη Ιστορικών Εσωτερικών Χώρων. Το 1975, ως αναγνώριση της συμβολής της στην ανάπτυξη του πολιτισμού, η εγκατάσταση έλαβε τον βαθμό του Εθνικού Μουσείου από τον Υπουργό Πολιτισμού και Τέχνης.

Συλλογές
--------

Τα μόνιμα εκθέματα στο μουσείο περιλαμβάνουν δυτικοευρωπαϊκή ζωγραφική από τον 17ο έως τον 18ο αιώνα, πολωνική ζωγραφική από τον 17ο έως τον 20ο αιώνα, εφαρμοσμένες τέχνες, αρχαιολογία, νομισματική, οπλοστάσιο και άλλα. Ιδιαίτερα ενδιαφέροντα είναι τα έργα των: ιταλικής καταγωγής Γιόχαν Μπάπτιστ φον Λάμπι ο πρεσβύτερος (Τζιαμπατίστα Λάμπι, γνωστός ως Γιαν Χσίτσιελ Λάμπι στα πολωνικά), Λεόπολντ Γκότλιεμπ, Όλγκα Μποζνάνσκα, Γιούζεφ Χεουμόνσκι, Αλεξάντερ Γκιερίμσκι, Staffińskiyskiac Στανίσουαφ Βισπιάνσκι και άλλων.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «National Museum in Kielce». *mnki.pl*.
2. ↑  «Historia MNK». *Museum History with links to Departments and Exhibits* (στα Πολωνικά). Εθνικό Μουσείο του Κιέλτσε. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2012.
3. ↑  «Malarstwo». *Homepage*. Εθνικό Μουσείο του Κιέλτσε. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Εθνικό Μουσείο του Κιέλτσε** |

* Επίσημος ιστότοπος

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 265085541
* LCCN: n82060369
* ISNI: 0000 0000 9515 3448
* GND: 1051432-6
* SUDOC: 030110351
* NKC: xx0102312

 |

 |
Ο **Ερρίκος**, πολων. Henryk (π. 1131 - 18 Οκτωβρίου 1166) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας τού Σαντόμιρς (1138/46-66).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τέταρτος (επιζήσας) γιος του Μπολέσλαφ Γ΄ του *Στραβόστομου*, δούκα της Πολωνίας και της (2ης συζύγου του) Σαλώμης, κόρης του Ερρίκου, κόμη του Μπεργκ, από τον οποίο και έλαβε το όνομά του.

Σύμφωνα με τη διαθήκη του πατέρα του έλαβε το 1138 το δουκάτο του Σαντόμιρς. Αυτό ήταν μέρος του δουκάτου της Κρακοβίας, που ανήκε στον πρωτότοκο αδελφό του Βλάντισλαφ Β΄, γιο του Μπολέσλαφ Γ΄ από τον 1ο του γάμο. Ο Ερρίκος ήταν 7 ετών και ο Βλάντισλαφ Β΄ δεν του έδωσε το Σαντόμιρς, ούτε όταν ενηλικιώθηκε. Το 1146 ο Βλάντισλαφ Β΄ εξορίστηκε και ο Ερρίκος ανέλαβε το Σαντόμιρς.

Εμφανίζεται στην πράξη ίδρυσης ενός ναού στο δουκάτο του. Ο Ιωάννης Κίνναμος τον αποκαλεί βασιλιά της Πολωνίας. Τότε θα ήταν ο αρχηγός του πολωνικού τμήματος της Β΄ Σταυροφορίας το 1147. Το 1149 συμμετείχε μαζί με τον δευτερότοκο αμφιθαλή αδελφό του Μπολέσλαφ Δ΄ σε εκστρατεία στο Κίεβο για την υποστήριξη του Ιζιασλάβ Β΄ μεγάλου πρίγκιπα του Κιέβου.

Απεβίωσε άγαμος σε ηλικία 35 ετών σε μάχη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  p11460.htm#i114593.
2. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* Balzer, O. Genealogia Piastów, Kraków, 1895.
* Gładysz, M. Zapomniani krzyżowcy, Warszawa, 2006.
* Guttner, D. "Henryk of Sandomierz." [in:] The Crusades: An Encyclopedia, Santa Barbara, 2006.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 39151776766218012004
* LCCN: n2009020023
* ISNI: 0000 0000 5892 061X
* GND: 1036127559
* NKC: pag2012678934

 |

 |
Τα δυο ημισφαίρια του εγκεφάλου.
Τα **εγκεφαλικά ημισφαίρια** είναι τα δυο τμήματα στα οποία χωρίζεται μορφολογικά αλλά και από άποψη λειτουργιών ο εγκέφαλος του ανθρώπου και άλλων θηλαστικών. Τα δυο εγκεφαλικά ημισφαίρια συνδέονται με το μεσολόβιο, μια πυκνή δέσμη νευραξόνων που επιτρέπει την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των δυο ημισφαιρίων. Τα δυο ημισφαίρια δεν έχουν συμμετρική λειτουργία, δηλαδή το καθένα φιλοξενεί τα κέντρα για διαφορετικές δεξιότητες και αντιληπτικές ικανότητες. Ωστόσο, σε περιπτώσεις όπου διακοπεί η επικοινωνία μεταξύ τους, κυρίως λόγω χειρουργικής διχοτόμησης του μεσολοβίου, μπορούν να λειτουργήσουν και ανεξάρτητα. Επίσης στην περίπτωση κάποιας βλάβης στο ένα ημισφαίριο, το άλλο μπορεί να αναπληρώσει μερικώς τις λειτουργίες του. Κάθε ημισφαίριο ελέγχει την «χιαστί» αντίθετη πλευρά του σώματος· δηλαδή, το δεξί ημισφαίριο δέχεται τα ερεθίσματα από το αριστερό τμήμα του σώματος, και ελέγχει τις κινήσεις αυτού του τμήματος. Το αντίστροφο ισχύει για το αριστερό.

Αριστερό ημισφαίριο
-------------------

Ελέγχει το δεξί ήμισυ του σώματος αισθητικά και κινητικά, ενώ σε αυτό γίνονται κυρίως οι λεκτικές, αναλυτικές και λογικές νοητικές διεργασίες. Είναι υπεύθυνο για την αντίληψη του χρόνου, την ομιλία, τη γραφή, την αντίληψη του λόγου, τον συμβολισμό, τη λεκτική μνήμη, την αναλυτική σκέψη. Επίσης για την επικοινωνία με λέξεις κατά κυριολεξία, την επεξεργασία των ακουστικών ερεθισμάτων και της αφηρημένης πληροφορίας, την πρόκληση ελεγχόμενης συμπεριφοράς και τη δευτερογενή ερμηνεία συμπεριφοράς. Σε αυτό εκτελούνται διαδικασίες σχετικές με τα μαθηματικά και τη γραμματική.

Δεξιό ημισφαίριο
----------------

Ελέγχει το αριστερό ήμισυ του σώματος αισθητικά και κινητικά και είναι υπεύθυνο για την οπτική αντίληψη του χώρου, την κατανόηση των μεταφορικών εννοιών και του χιούμορ, συσχέτιση, σύνθεση λεγομένων,
συναισθηματική φόρτιση και μελωδία λόγου, οπτική μνήμη, την επικοινωνία, τόσο με τόνο φωνής όσο και με εκφράσεις του προσώπου και εξωλεκτική κινησιολογία («γλώσσα του σώματος»). Επίσης για την προσοχή, την διάκριση πολύπλοκων ακουστικών τόνων, την πρόκληση παρορμητικής συμπεριφοράς, τα αισθήματα, τις συγκινήσεις, την δημιουργικότητα, την φαντασία και την καλλιτεχνική έκφραση.
Ο **Ερρίκος του Σπάυερ** (περί το 970 - 989/992) μέλος του Οίκου των Σαλίων ήταν κόμης του Σπάυερ και του Βορμς, περιοχών της Φραγκονίας στον Ρήνο και πατέρας του αυτοκράτορα Κορράδου Β΄. Ο Ερρίκος ήταν μεγαλύτερος γιος του Όθων Α΄ της Καρινθίας, δούκα της Καρινθίας και μαργράβου της Βερόνας και της Γιούτνιτ/Ιουδήθ, ίσως εγγονής του Αρνούλφου των Λεοπολδιδών δούκα της Βαυαρίας. Μικρότεροι αδελφοί του ήταν ο Πάπας Γρηγόριος Ε΄ που εξελέγη πάπας (996) και ο Κορράδος Α΄ της Καρινθίας που διαδέχθηκε τον πατέρα του ως Δούκας της Καρινθίας (1004). 

Νυμφεύτηκε την Αδελαΐδα του Μετς, αδελφή των Γκέρχαρτ Γ΄ και Άνταλμπερτ Β΄ κομήτων της Λωρραίνης Με τον γάμο απέκτησε έναν γιο τον Κορράδο Β΄ που εξελέγη Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και Βασιλιάς της Γερμανίας (1024) και μια κόρη την Ιουδήθ που πέθανε σε βρεφική ηλικία. Δεν είναι γνωστά πολλά πράγματα για την ζωή του Ερρίκου εκτός από το έγγραφο που έκανε δωρεά στο αβαείο του Λάμπρεχτ από το οποίο γνωρίζουμε το όνομα του (977). Ο Ερρίκος του Σπάυερ πέθανε πολύ πρόωρα σε ηλικία περίπου 20 ετών και 14 χρόνια πριν από τον πατέρα του, τάφηκε στον καθεδρικό του Βορμς μαζί με την επίσης πρόωρα χαμένη κόρη του. Η σύζυγος του επέζησε πολλά χρόνια και πέθανε υπέργηρη (1046), παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο έναν ευγενή από την Φρανκονία μέλος του Οίκου του Μπάμπενμπερκ

Παραπομπές
----------

1. 1 2  fmg.ac/Projects/MedLands/FRANCONIA.htm#HeinrichWormsdied989.
2. ↑  Walter 2016, σ. l
3. ↑  Η Αδελαΐδα ήταν μεγάλη θεία του πάπα Λέοντα Θ΄: ο πατέρας του Ούγος ήταν γιος του Ούγου Γ΄, αδελφού της Αδελαΐδας του Μετς.
4. ↑  Walter 2016, σ. l
5. ↑  Wolfram 2006, σ. 18

Πηγές
-----

* Wilson, Peter H. (2016). Heart of Europe: A History of the Holy Roman Empire. Harvard University Press.
* Wolfram, Herwig (2006). Conrad II, 990-1039: Emperor of Three Kingdoms. Translated by Kaiser, Denise A. The Pennsylvania State University Press.
Στην φωνητική, ένα **δίφωνο** είναι ένα ζευγάρι ήχων που είναι γειτονικοί ο ένας με τον άλλων στην ροή της ομιλίας. Οι γλωσσολόγοι χρησιμοποιούν τα δίφωνα ως εργαλεία για να αξιολογήσουν την γλώσσα και τις χρήσεις της. Το δίφωνο είναι ένα μικρο κομμάτι ενός μεγαλύτερου συνόλου εργαλείων για την εξέταση και κατηγοριοποίηση των χαρακτηριστικών μίας οποιαδήποτε δεδομένης γλώσσας.

Μία σημαντική πτυχή των διφώνων είναι η διάκριση τους από ένα παρόμοιο γλωσσικό στοιχείο, την δίφθογγο. Η δίφθογγος είναι ένας συνδιασμένος ήχος που περιέχει δύο ή περισσότερες φωνηεντικές συνιστώσες, ενώ το δίφωνο είναι δύο ξεχωριστοί ήχοι, συμπεριλαμβανομένου είτε φωνηέντων είτε συμφώνων, τα οποία τοποθετούνται δίπλα ο ένας στον άλλον. 

Άλλη μία μονάδα που είναι παρόμοια με το δίφωνο είναι το *τρίφωνο*. Τα τρίφωνα απαρτίζονται από τρεις φωνητικούς ήχους. Τόσο τα δίφωνα όσο και τα τρίφωνα χρησιμοποιούνται συχνά σε αλγόριθμους για την επεξεργασία του φυσικού λόγου, όπου η τεχνολογία προσπαθεί είτε να παραλάβει είτε να επικοινωνήσει ήχους σύμφωνα με την τεχνική χρήση αυτών των μονάδων ήχου στη γλώσσα.
Ο **Δούκας του Σάσσεξ** είναι ένας ουσιαστικός τίτλος, ενός από τα πολλά βασιλικά δουκάτα, το οποίο έχει συσταθεί δύο φορές στο Σώμα Ευπατριδών του Ηνωμένου Βασιλείου. Παίρνει το όνομά του από την κομητεία του Σάσσεξ της Αγγλίας.

Το δουκάτο δημιουργήθηκε για πρώτη φορά στις 24 Νοεμβρίου 1801 στον Πρίγκιπα Αύγουστο Φρειδερίκο, έκτο γιο του Βασιλιά Γεωργίου Γ΄. Ο Αύγουστος Φρειδερίκος έγινε, επίσης, **Βαρώνος Άρκλοου** και **Κόμης του Ινβερνές** στο Σώμα Ευπατριδών του Ηνωμένου Βασιλείου. Το 1843, με το θάνατο του Πρίγκιπα, έπαψε να υφίσταται, παρότι είχε αποκτήσει παιδιά. Ο λόγος ήταν ότι ο γάμος του με τη Λαίδη Αυγούστα Μάρεϊ θεωρούνταν άκυρος, καθώς δεν είχε τη βασιλική συγκατάθεση.

Το 2018 ο τίτλος αναδημιουργήθηκε και παραχωρήθηκε στον Πρίγκιπα Χάρι με την ευκαιρία του γάμου του με την Μέγκαν Μαρκλ. Ο Πρίγκιπας Χάρι έλαβε συγχρόνως τους θυγατρικούς τίτλους του Κόμη του Νταμπάρτον στη Σκωτία και του Βαρώνου Κιλκίλ στη Βόρεια Ιρλανδία.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  Davies, Caroline (19 Μαΐου 2018). «Harry and Meghan to be Duke and Duchess of Sussex» (στα αγγλικά). *The Guardian*.. Ανακτήθηκε στις 23 May 2018.
Με τον όρο **Επίνειο** χαρακτηρίζεται παράλια πόλη ή οικισμός με λιμάνι ή όρμο που εξυπηρετεί την εγγύτερη ηπειρωτική, συνήθως μεγαλύτερη, πόλη. Για παράδειγμα επίνειο της Λαμίας είναι η Στυλίδα, του Πύργου Ηλείας το Κατάκολο, της Σπάρτης το Γύθειο και ο Πειραιάς της Αθήνας.

Υπάρχουν περιπτώσεις που μια παράλια πόλη μπορεί να εξυπηρετεί ακόμη και μια ή περισσότερες ηπειρωτικές χώρες όπως η Τεργέστη για την Αυστρία κ.λπ. Σε αυτές τις περιπτώσεις συνάπτονται σχετικές συνθήκες ελεύθερης διακίνησης προϊόντων (τράνζιτ), ή δημιουργούνται και ειδικές υπηρεσίες εξυπηρέτησης εμπορικού ναυτικού των ηπειρωτικών Χωρών (όπως π.χ. Νηολόγιο, επιθεώρησης πλοίων κ.λπ.).

Επίσης με τον ίδιο όρο "επίνειο" χαρακτηρίζονται οι παρόχθιες πόλεις ποταμών και λιμνών απ΄ όπου εκτελούνται αντίστοιχες συγκοινωνίες εξυπηρετώντας ενδότερες περιοχές.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **επίνειο**  |

Δείτε επίσης
------------

* Διαμετακόμιση
* Ελεύθερη ζώνη
Το **επίπεδο εφαρμογής (application layer)** περιλαμβάνει μια ποικιλία πρωτοκόλλων που απαιτούνται συχνά. Για παράδειγμα, υπάρχουν εκατοντάδες ασύμβατων τύπων τερματικών σ΄ όλο τον κόσμο. Σκεφθείτε το αδιέξοδο που προκύπτει, όταν ένας συντάκτης κειμένου πλήρους οθόνης (full screen editor) πρόκειται να χρησιμοποιηθεί σ΄ ένα δίκτυο με πολλούς διαφορετικούς τύπους τερματικών, ο καθένας από τους οποίους χρησιμοποιεί διαφορετική διάταξη οθόνης, διαφορετικές ακολουθίες διαφυγής(escape seguenses) για την εισαγωγή ή τη διαγραφή κειμένου, την κίνηση του δρομέα (cursor), κ.λ.π.
Ένας τρόπος επίλυσης του προβλήματος αυτού είναι ο καθαρισμός ενός γενικού δικτυακού νοητού τερματικού (network virtual terminal) για τη συνεργασία με το οποίο μπορούν να γραφούν συντάκτες κειμένου και άλλα προγράμματα. Για τον χειρισμό κάθε συγκεκριμένου τύπου τερματικού, πρέπει να γραφεί ένα τμήμα λογισμικού, που θα αντιστοιχίζει τις λειτουργίες του δικτυακού νοητού τερματικού με τις λειτουργίες του πραγματικού τερματικού. Για παράδειγμα, όταν ο συντάκτης κειμένου μετακινεί τον δρομέα του νοητού τερματικού στην αριστερή άνω γωνία της οθόνης, το λογισμικό αυτό πρέπει να δίνει την κατάλληλη ακολουθία εντολών στο πραγματικό τερματικό ώστε το τελευταίο να μετακινεί επίσης τον δρομέα του στο ίδιο σημείο. Όλο το λογισμικό του νοητού τερματικού βρίσκεται στο στρώμα εφαρμογής.
Μια άλλη λειτουργία του επιπέδου εφαρμογής είναι η μεταφορά αρχείων. Διαφορετικά συστήματα αρχείων χρησιμοποιούν διαφορετικές συμβάσεις ονοματοδότησης, διαφορετικούς τρόπους αναπαράστασης των γραμμών του κειμένου,κ.ο.κ. Η μεταφορά ενός αρχείου μεταξύ δύο διαφορετικών συστημάτων απαιτεί την επίλυση αυτών και άλλων ασυμβατοτήτων. Η δουλειά αυτή ανήκει στο επίπεδο εφαρμογής, όπως επίσης στο ίδιο επίπεδο ανήκουν και το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, η εκτέλεση προγραμμάτων από απόσταση, η αναζήτηση σε καταλόγους και διάφορες άλλες διευκολύνσεις, γενικού ή ειδικού σκοπού.

Βιβλιογραφία
------------

```
* Δίκτυα Υπολογιστών (2000). Tanenbaum A.S. (μτφρ. Β. Στυλιανάκης), Παπασωτηρίου, Αθήνα.
* Δίκτυα Επικοινωνιών (1997). Walrand J. 1997 (μτφρ. Μ. Αναγνώστου), Παπασωτηρίου, Αθήνα.
* Τεχνολογία Δικτύων Επικοινωνιών (2007). Αρβανίτης, Κ. Κολυβάς, & Ούτσιος, Σ. ΟΕΔΒ, Αθήνα.
```
Στην επιγραφή της Γόρτυνας, 5ος αι. π.Χ. αναφέρεται και ο νόμος για την επίκληρο.
Ο **Επίκληρος** ήταν θεσμός του Αττικού Δικαίου, εισηγητής του οποίου ήταν ο Σόλων αλλά και άλλων πόλεων των κλασικών χρόνων στην αρχαία Ελλάδα.[1] Η θυγατέρα που δεν είχε άρρενες αδελφούς και κληρονομούσε τον πατέρα της, υποχρεούνταν να παντρευτεί τον στενότερο συγγενή από την πατρική πλευρά. Η περιουσία δεν περιερχόταν στο σύζυγο, αλλά την κληρονομούσε το αρσενικό παιδί του ζεύγους. Στην Σπάρτη, ακόμη κι αν η μοναχοκόρη ήταν παντρεμένη, όταν πέθαινε ο πατέρας της χωρίς αρσενικά παιδιά, χώριζε τον άντρα της για να πάρει τον πλησιέστερο συγγενή.[2] Είναι γνωστές πολλές αρχαίες κωμωδίες, με θέμα τους γάμους στην Αθήνα «*επιδικαζομένη*» μεταξύ πλούσιων κοριτσιών και ηλικιωμένων συγγενών τους.

Αναφορές
--------

* Αιγινητικός[3]

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μάκντουελ Ντάγκλας, Το δίκαιο στην Αθήνα των κλασικών χρόνων, εκδ. Παπαδήμα ISBN 960-206-035-2
2. ↑  Γιάννης Λάμψας, Λεξικό του αρχαίου κόσμου, τόμ. Β΄, σ. 225 ISBN 960-666-933-5
3. ↑  Ισοκράτης, Αιγινητικός 3.1-5

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

*
Αυτό το λήμμα αφορά γνωστική λειτουργία της επίλυσης προβλημάτων.  Για τον ομώνυμο τομέα της τεχνητής νοημοσύνης, δείτε: επίλυση προβλημάτων (τεχνητή νοημοσύνη).  
Η **επίλυση προβλημάτων** είναι τμήμα της διαδικασίας της σκέψης. Θεωρείται η πλέον περίπλοκη διανοητική λειτουργία και έχει οριστεί ως υψηλού επιπέδου γνωστική διεργασία, η οποία απαιτεί τον χειρισμό και έλεγχο περισσότερο θεμελιωδών και συνηθισμένων ικανοτήτων (Goldstein & Levin, 1987). Λαμβάνει χώρα όταν ένας βιολογικός οργανισμός ή σύστημα τεχνητής νοημοσύνης δεν γνωρίζει πώς να μεταβεί από μία δεδομένη κατάσταση σε μία επιθυμητή κατάσταση στόχο.


|  |  |
| --- | --- |
|  | *Αυτό το σχετικό με την ψυχολογία λήμμα χρειάζεται επέκταση. Μπορείτε να βοηθήσετε επεκτείνοντάς το*. |
Με την ονομασία "**Εξεταστική των πραγμάτων επιτροπή**" ονομάζεται ειδική επιτροπή από βουλευτές τους οποίους διορίζει η Βουλή.

Σύμφωνα με το Συνταγματικό Δίκαιο παρέχεται το δικαίωμα στη Βουλή να διορίζει, από τα μέλη της, ειδικές επιτροπές με κύριο σκοπό τη συλλογή πληροφοριών κυρίως επί οικονομικών και κοινωνικών ζητημάτων ή άλλων θεμάτων γενικότερου ενδιαφέροντος.  

Τη σύσταση τέτοιων επιτροπών συμπεριέλαβε αρχικά η παράγραφος 2 του άρθρου 58 του συντάγματος του 1864 επί βασιλείας Γεωργίου του Α΄. Ο τρόπος λειτουργίας των επιτροπών αυτών καθορίστηκε ιδιαίτερα με τον νόμο ΓΨΟΗ΄ της 14/17 Μαΐου του 1911, "*Περί λειτουργίας των κατά το άρθρον 58 του Συντάγματος εξεταστικών των πραγμάτων επιτροπών*".

Από τότε όλα τα μετέπειτα συντάγματα συνέχισαν να περιλαμβάνουν σχετικό άρθρο. Σύμφωνα με το τελευταίο ισχύον Σύνταγμα του 1975, οι επιτροπές αυτές προβλέπονται από το άρθρο 68 παράγραφος 2, μετά από πρόταση του 1/5 του συνόλου των βουλευτών, όπου και λαμβάνεται απόφαση της ολομέλειας της Βουλής. Τα αναφερόμενα στο τρόπο συγκρότησης και λειτουργίας αυτών καθορίζονται, κατά ίδια παράγραφο του εν λόγω άρθρου, από τον Κανονισμό της Βουλής.

* Σημειώνεται ότι οι επιτροπές αυτές είναι τελείως διάφορες των κοινοβουλευτικών επιτροπών.

Σήμερα η μόνη εξεταστική επιτροπή που είναι σε εξέλιξη είναι η Εξεταστική Επιτροπή για τη Διερεύνηση της Νομιμότητας της Δανειοδότησης των Πολιτικών Κομμάτων, καθώς και των Ιδιοκτητριών Εταιρειών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης από τα Τραπεζικά Ιδρύματα της Χώρας.

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.6ος, σελ.988
* "Σύνταγμα της Ελλάδος 1975" άρθρο 68 παραγραφος 2.
Το ιοντικό υγρό, εξαφθοροφωσφορικό 1-βουτυλο-3-μεθυλιμιδαζόλιο.
Το **εξαφθοροφωσφορικό 1-βουτυλο-3-μεθυλιμιδαζόλιο** (αγγλ. *1-Butyl-3-methylimidazolium hexafluorophosphate*), επίσης γνωστό και ως **BMIM-PF6**, είναι παχύρευστο, άχρωμο, υδρόφοβο και μη υδατοδιαλυτό ιοντικό υγρό, με σημείο τήξης -8°C. 

Μαζί με το τετραφθοροβορικό 1-βουτυλο-3-μεθυλιμιδαζόλιο (BMIM-BF3), αποτελούν από τα πιο ευρέως μελετημένα ιοντικά υγρά. Είναι γνωστό ότι υπό την παρουσία ύδατος το BMIM-PF6 αποσυντίθεται πολύ αργά.

Παρασκευή
---------

Ο ιοντικός διαλύτης BMIM-PF6 διατίθεται στο εμπόριο. 

Στο εργαστήριο μπορεί να γίνει η χημική του σύνθεση σε δύο στάδια: Το BMIM-Cl συντίθεται με αλκυλίωση της 1-μεθυλιμιδαζόλης με 1-χλωροβουτάνιο. Στη συνέχεια, αντίδραση μετάθεσης μαζί με εξαφθοροφωσφορικό κάλιο δίνει την επιθυμητή ένωση. Μάλιστα το τετραφθοροβορικό μπορεί να παρασκευαστεί με την ανάλογη χρήση του τετραφθοροβορικού καλίου.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* S. Carda-Broch; A. Berthod; D.W. Armstrong (2003). «Solvent properties of the 1-butyl-3-methylimidazolium hexafluorophosphate ionic liquid». *Analytical and Bioanalytical Chemistry* **375** (2): 191–199. doi:10.1007/s00216-002-1684-1. PMID 12560962.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mihkel Koel (2008). *Ionic Liquids in Chemical Analysis*. CRC Press. σελ. xxvii. ISBN 978-1-4200-4646-5.
2. ↑  R.P. Swatloski; J.D. Holbrey; R.D. Rogers (2003). «Ionic liquids are not always green: hydrolysis of 1-butyl-3-methylimidazolium hexafluorophosphate». *Green Chem.* **5** (4): 361–363. doi:10.1039/b304400a.
Ο εξερευνητής Κάζιμιρς Νόβακ
Σύμφωνα με το *Λεξικό της Οξφόρδης* η **εξερεύνηση** είναι η πράξη της αναζήτησης μιας άγνωστης περιοχής. 
Επίσης, η εξερεύνηση είναι η πράξη της αναζήτησης με στόχο την ανακάλυψη πληροφορίας ή πόρων.

Εννοιολογικά πλαίσια
--------------------

Η εξερεύνηση συμβαίνει σε όλα τα ζωικά είδη, στα οποία περιλαμβάνονται οι άνθρωποι. Ήδη από την προϊστορία η εξερεύνηση είναι βασικό συστατικό της επιβίωσης και της ανάγκης για επέκταση. Στην ανθρώπινη ιστορία, ραγδαία αύξηση της τάσης για ανακάλυψη παρατηρήθηκε στην εποχή των ανακαλύψεων όταν οι Ευρωπαίοι εξερευνητές ταξίδεψαν και χαρτογράφησαν τον υπόλοιπο κόσμο, κυρίως σε αναζήτηση υλικού πλούτου, κάτι σχετίζεται με δευτερεύουσα σημασία του όρου. Από τότε, οι μείζονες εξερευνήσεις μετά την εποχή των ανακαλύψεων συνέβησαν για λόγους που συνδέονται κυρίων με την ανακάλυψη και πρόσκτηση της πληροφορίας.

Μία τρίτη έννοια του όρου σχετίζεται με την προσεκτική παρατήρηση. Στην επιστημονική έρευνα, η παρατήρηση είναι ένας από τους τρεις στόχους της εμπειρικής έρευνας (οι άλλες δύο είναι η περιγραφή και η ερμηνεία). Ο όρος χρησιμοποιείται και μεταφορικά. Για παράδειγμα το άτομο μπορεί να μιλά για εξερεύνηση του διαδικτύου, της σεξουαλικότητας κ.ά.

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. 1 2 3  «exploration». Oxford Dictionaries. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Αυγούστου 2014. Ανακτήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *National Geographic* Explorer Program
* NOAA Ocean Explorer - provides public access to current information on a series of NOAA scientific and educational explorations and activities in the marine environment
* NOAA Office of Ocean Exploration and Research - formed by the merger of NOAA’s Undersea Research Program (NURP) and the Office of Ocean Exploration (OE)