recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Καραντανία** ήταν ένα από τα πρώτα κρατικά μορφώματα των Σλάβων στον Ευρωπαϊκό χώρο στα μέσα του 7ου αιώνα.

Επικράτεια
----------

Εντοπίζεται στις υπώρειες των Ανατολικών Άλπεων και καταλάμβανε εκτάσεις της σημερινής Στυρίας, του ανατολικού Τυρόλου και της βόρειας Σλοβενίας με κέντρο τη σημερινή Καρινθία και πρωτεύουσα το Karnburg.

Κρατική οργάνωση
----------------

Η κρατική εξουσία είναι ανεπτυγμένη με βασιλική οικογένεια η οποία ασκεί την εξουσία. Ο λαός απλώς επικύρωνε την διαδοχή στο θρόνο.

Ο εκχριστιανισμός των Καραντανών
--------------------------------

Οι απαρχές διείσδυσης του εντοπίζονται στις αχές του 7ου αιώνα. Γύρω στα 740 όταν οι Άβαροι επιτέθηκαν, ο ηγεμόνας του κράτους Boruth καταφεύγει στους Βαυαρούς. Αυτοί αφού αντιμετώπισαν επιτυχώς τους Άβαρους, έθεσαν υπό την προστασία τους Καραντανούς και το κράτος τους. Στην πραγματικότητα έγινε προτεκτοράτο τους, έμμεσα των Φράγκων κι επειτα των Γερμανών. Ενδεικτικό της εξάρτησης αυτής ήταν ότι πήραν όμηρους μέλη της ντόπιας αριστοκρατίας στη Βαυαρία. Μεταξύ αυτών και ο γιος του Boruth, Gorazd και ο ανιψιός του Hotimir.
Ο Boruth θα ζητήσει να τους εκχριστιανίσουν, όπως κι έγινε, ενώ ο ίδιος δεν ασπάστηκε τη χριστιανική θρησκεία. Το 748 πεθαίνει και ο Gorazd τον διαδέχεται και το 751 ο Hotimir , ο οποίος επιδίδεται στον εκχριστιανισμό των συμπατριωτών του. Η Καραντανία θα αποκτήσει τον πρώτο της χωρεπίσκοπο, τον Μόδεστο, ενώ δημιουργούται τα πρώτα μοναστήρια και οι πρώτοι ναοί. Τρεις φορές θα εξεγερθούν οι παγανιστές γεγονός που θα αποσαρθρώσει την εκκλησιαστική ιεραρχία της Καραντανίας. Η τελευταία εξέγερσή τους κατεπνίγει από τους Βαυαρούς το 772. Ο ηγεμόνας Waltuncua θα απευθύνει αίτημα στον Αρχιεπίσκοπο του Σάλτσμπουργκ Βιργίλιο να του στείλει ιερείς. Στα τέλη του 8ου αιώνα η Καραντανία είχε πια εκχριστιανιστεί και υπαγόταν εκκλησιαστικά στην Αρχιεπισκοπή του Σάλτσμπουργκ.

Πηγή
----

* Ελένη Στεργιοπούλου, Εισαγωγή στη Σλαβική Φιλολογία II-Σημειώσεις, Ε.Κ.Π.Α. τμ. Σλαβικών Σπουδών, Αθήνα 2011-2012, σελ.29-30 [*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Carantania στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 316637998
* GND: 4307086-3

 |

 |
**Κυματική αντίσταση** μιας γραμμής είναι ο συντελεστής αναλογίας του παλμού ηλεκτρικής τάσης ως προς τον παλμό ηλεκτρικού ρεύματος. Όταν μεταδίδεται ένα ηλεκτρικό σήμα σε μια γραμμή αυτό μεταδίδεται με δύο ταυτόχρονους παλμούς, έναν παλμό τάσης (με τάση αναφοράς τη γείωση) και έναν παλμό ρεύματος. Οι παλμοί μεταδίδονται ταυτόχρονα και η μεταξύ τους αναλογία είναι σταθερή, εξαρτάται από τη γραμμή και είναι χαρακτηριστικό της. Αυτή η σταθερά αναλογία έχει μονάδες ηλεκτρικής αντίστασης, δηλαδή Ωμ.

Η κυματική αντίσταση έχει νόημα όταν υπάρχει όδευση ηλεκτρικών κυμάτων. Η όδευση συνεπάγεται χρονικές διαφορές, όπως και κυματικά φαινόμενα. Οι συνήθεις νόμοι των ηλεκτρικών κυκλωμάτων, όπως οι νόμοι του Κίρχοφ, ισχύουν για συγκεντρωμένα κυκλώματα, δηλαδή θεωρείται ότι η μετάδοση της τάσης και του ρεύματος από το ένα σημείο του κυκλώματος στο άλλο συμβαίνει ακαριαία. Έτσι, αυτοί οι νόμοι δεν ισχύουν για τις κυματικές αντιστάσεις.

Επίλυση κυκλώματος με κυματικές αντιστάσεις
-------------------------------------------

Η επίλυση γίνεται σε ένα κόμβο της, όπου το κύκλωμα τοπικά θεωρείται συγκεντρωμένο. Αρχικά, πρέπει να είναι γνωστό ποιοι ηλεκτρικοί παλμοί προσπίπτουν στον κόμβο. Μετά, υπολογίζονται τα ανακλώμενα κύματα. Ύστερα επιλύεται με τις συνήθεις μεθόδους το κύκλωμα. Σε σημείο που συνδέεται γραμμή θεωρείται αντίσταση ίση με την κυματική αντίσταση με το άλλο της άκρο συνδεδεμένο στην τάση αναφοράς, ενώ θεωρείται ότι βρίσκεται υπό την υπολογισμένη τάση.
Πιθανή σημαία της Μεξικανικής Πολιτείας του Κοαουίλα και Τέξας 1824-1836
Το **Κοαουίλα και Τέξας** (Coahuila y Tejas ή Coahuila και Texas) ήταν μία από τις πολιτείες των νεοϊδρυθέντων Ηνωμένων Μεξικανικών Πολιτειών με το Σύνταγμα του 1824.

Κατά τη διάρκεια της σύντομης ζωής της, είχε δυο πρωτεύουσες: πρώτα την Σαλτίγιο (Saltillo), και μετά την Μονκλόβα (υπήρχαν διαφωνίες μεταξύ αυτών των δύο πόλεων).

Για λόγους δημόσιας διοίκησης, η πολιτεία χωρίστηκε σε τρεις κοινότητες: το Béxar (ισπ. Μπέχαρ και αγγλ. Μπέξαρ) (όλη η περιοχή του Τέξας), το Μονκλόβα (Monclova) στην βόρεια Κοαουίλα, και το Río Grande Saltillo (νότια Κοαουίλα). 

Παρέμεινε σε ύπαρξη μέχρι τις "συνταγματικές βάσεις" του 1835, όπου η ομόσπονδη κοινοβουλευτική δημοκρατία άλλαξε σε ενωμένο κράτος (unitary state), και οι πολιτείες του έθνους *(estados)* έγιναν νομοί *(departamentos):* η πολιτεία *Κοαουίλα και Τέξας* χωρίστηκε στα δυο και έγινε ο *Νομός της Κοαουίλα* και ο *Νομός του Τέξας*. Ο τελευταίος τελικά έφυγε από το κράτος και έγινε η ανεξάρτητη Δημοκρατία του Τέξας, που σήμερα είναι η πολιτεία του Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.

Και η Κοαουίλα και το Τέξας αποσπάστηκαν από το κράτος του Μεξικό λόγω των προσπαθειών του Σάντα Άννα να συγκεντρώσει την κυβέρνηση, με το Τέξας να γίνεται η Δημοκρατία του Τέξας και την Κοαουίλα να ενώνεται με το Νουέβο Λεόν (Nuevo León) και την Ταμαουλίπας (Tamaulipas) για να σχηματίσει τη βραχύβια Δημοκρατία του Ρίο Γκράντε.

Γκαλερί
-------

* 18331833
* 18341834
* 18361836

Δείτε επίσης
------------

* Μεξικανικό Τέξας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κοαουίλα και Τέξας** |

* Coahuila y Tejas: From liberal federalism to centralista dictatorship
* Compendium of Mexican Constitutions (in Spanish)
* See an 1833 *Map of the state of Coahuila and Texas / W. Hooker, sculpt.* hosted by the Portal to Texas History.
* Laws and Decrees of Coahuila and Texas from Gammel's Laws of Texas, Vol. I. hosted by the Portal to Texas History.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 262080298
* LCCN: n80129611

 |

 |
***Η Ταφή της Άταλα*** (γαλλικά: '**Les Funérailles d'Atala'**) είναι πίνακας φιλοτεχνημένος από τον Γάλλο καλλιτέχνη Αν Λουί Ζιροντέ ντε Ρουσύ Τριοζόν. Απεικονίζει ένα θέμα εμπνευσμένο από το τραγικό μυθιστόρημα *Αταλά* του Φρανσουά-Ρενέ ντε Σατωμπριάν, ένα έργο από τα χαρακτηριστικότερα της ρομαντικής λογοτεχνίας. Ο Ζιροντέ εξέθεσε το έργο αυτό το 1808, οπότε και θαυμάστηκε ιδιαίτερα. Αγοράστηκε από το δημοσιογράφο Λουί Φρανσουά Μπερτάν. Ο ίδιος ο Σατωμπριάν θαύμασε το έργο, ομοίως και ένας άλλος ρομαντικός συγγραφέας, ο Σαρλ Μπωντλαίρ.

Θέμα του Πίνακα
---------------

Αφηγείται την ιστορία μιας Χριστιανής Ινδιάνας παρθένου, της Άταλα, που απελευθέρωσε το γενναίο Ινδιάνο Κάκτας από τους εχθρούς του και κατόπιν κατέφυγε μαζί του στη σπηλιά ενός ασκητή, του Πατέρα Ομπρί. Έχοντας αφιερώσει τον εαυτό της στο Θεό και ορκιστεί αιώνια αγνότητα, η Άταλα παίρνει δηλητήριο όταν αντιλαμβάνεται πως αρχίζει να ερωτεύεται το νεαρό άνδρα. Μετά το θάνατό της, ο Κάκτας ορκίζεται να στραφεί και ο ίδιος στο χριστιανισμό.

Περιγραφή
---------

Στο ηλιοβασίλεμα, σε μια σπηλιά, ο ηλικιωμένος ερημίτης, ο Πατέρας Ομπρί, κρατά το άψυχο σώμα της Άταλα. Ο Κάκτας, συντετριμμένος, κρατά με αγάπη τα πόδια της κοπέλας. Η Άταλα, μην μπορώντας να επιλέξει ανάμεσα στην αγάπη της για τον Κάκτας και τον όρκο της παρθενίας, έχει αυτοκτονήσει. Με τον Σταυρό ανάμεσα στα χέρια της και το φόρεμά της να σταματά στο ύψος του στήθους είναι ταυτόχρονα αγνή και αισθησιακή. Μετά την ολονυχτία τους, οι δύο άντρες πρόκειται να την κηδέψουν στη σπηλιά. Ένας στίχος από το Βιβλίο του Ιώβ είναι χαραγμένος στο τοίχωμα της σπηλιάς.

Το πνεύμα του βιβλίου του Σατομπριάν, τοποθετημένου στην Αμερική του 17ου αιώνα, είναι διάχυτο στον πίνακα: ο εξωτισμός, η προάσπιση της αθωότητας των απλοϊκών ανθρώπων και το θρησκευτικό συναίσθημα, όλα διαφαίνονται στο έργο. Ο Ζιροντέ όχι μόνο μετέφερε μια σκηνή του βιβλίου, αλλά ολόκληρα νοήματα από αυτό. Επίσης ο καλλιτέχνης δείχνει να έχει απαρνηθεί τις διδαχές του μέντορά του, Ζακ Λουί Νταβίντ, καθώς δεν ζωγραφίζει πλέον επιθυμώντας να περάσει κάποιο ηθικό ή πολιτικό μήνυμα.

Ο Ζιροντέ χρησιμοποιεί ένα θέμα δημοφιλές στη χριστιανική εικονογραφία, την Ταφή. Οι φιγούρες του μοιάζουν παγωμένες και η σχεδίαση πολύ ακριβής. Η νεκρή Άταλα έχει απεικονιστεί ως προσωποποίηση της ιδανικής ομορφιάς. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί την τεχνική του κιαροσκούρο: το φως χαϊδεύει την πλάτη του νεαρού και το μπούστο και τα χείλη της κοπέλας. Η εικόνα, σκιαγραφώντας το ρομαντισμό, είναι γεμάτη αισθησιασμό, συναίσθημα και θρησκευτικότητα.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  "When it is yet in flower and not plucked with the hand, it withereth before all herbs."

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφία του καλλιτέχνη στα αγγλικά
***Η Σφίγγα χωρίς το αίνιγμα*** (τίτλος στα αγγλικά:The Sphinx Without a Mystery) είναι διήγημα του Όσκαρ Ουάιλντ. Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο περιοδικό *The World* τον Μάιο του 1887. Το 1891, μαζί με άλλες ιστορίες, εκδόθηκε στη συλλογή του Ουάιλντ *Το έγκλημα του λόρδου Άρθουρ Σάβιλ και άλλες ιστορίες*.

Υπόθεση
-------

Ο αφηγητής συναντά τον παλιό του φίλο λόρδο Μέρκισον στο Παρίσι, τον οποίο έχει να δει από τις σπουδές τους στην Οξφόρδη. Καθώς έτρωγαν, ο λόρδος του αφηγείται για μια μυστηριώδη γυναίκα που έτυχε να δει σε ένα δρόμο στο Λονδίνο. Γοητευμένος από την ομορφιά και το μυστήριο της, ο λόρδος αρχίζει να πιστεύει ότι είναι απλώς αποκύημα της φαντασίας του, αλλά μόλις μια εβδομάδα αργότερα τη συναντά σε ένα δείπνο και μαθαίνει ότι είναι η λαίδη Ελρόι. Γνωρίστηκαν και ο λόρδος σύντομα της έκανε πρόταση γάμου. 

Η κυρία ήταν πάντα πολύ μυστικοπαθής και μυστηριώδης και έτσι του κίνησε τις υποψίες. Μια μέρα αποφάσισε να την ακολουθήσει, καθώς μερικές φορές έφευγε κρυφά από το σπίτι της, και ανακάλυψε ότι πήγαινε κρυφά σε μια πανσιόν. Υποψιάστηκε ότι υπήρχε άλλος άντρας στη ζωή της και την επόμενη μέρα ζήτησε εξηγήσεις. Αυτή ομολόγησε ότι ήταν εκεί, αλλά είπε ότι ήταν απολύτως αθώα. Δεν την πίστεψε, διέλυσε τη σχέση τους και έφυγε για ταξίδι. Κατά την επιστροφή του έμαθε για τον θάνατό της από πνευμονία. Ο λόρδος πήγε στην πανσιόν και μίλησε με την ιδιοκτήτρια, η οποία επιβεβαίωσε ότι η κυρία είχε νοικιάσει ένα δωμάτιο και ότι το μόνο που έκανε εκεί ήταν να έρχεται και να κάθεται μόνη της για μερικές ώρες κάθε φορά, διαβάζοντας και πίνοντας τσάι.

Αφού διηγήθηκε την ιστορία του, ρώτησε τον αφηγητή αν το πιστεύει - ότι το μυστικό της ήταν πραγματικά ότι δεν είχε μυστικό - και αυτός του απάντησε ότι ήταν σίγουρος γι' αυτό, συμπληρώνοντας: 

*«Η λαίδη Ελρόι ήταν απλώς μια γυναίκα που αγαπούσε τα μυστικά. Νοίκιασε αυτά τα δωμάτια για να έχει τη χαρά να περπατά στο δρόμο κάτω από ένα πέπλο, φανταζόμενη ότι ήταν η ηρωίδα κάποιου μυθιστορήματος. Είχε πάθος με τα μυστήρια, αλλά η ίδια ήταν απλώς μια σφίγγα χωρίς το αίνιγμα».*

Ο λόρδος ωστόσο δεν είχε πεισθεί ακόμη. Το διήγημα τελειώνει με την απάντησή του: «Αναρωτιέμαι...».

Μετάφραση στα ελληνικά
----------------------

* *Η Σφίγγα δίχως το αίνιγμα, μετάφραση: Γεώργιος Μαλτέζος,* εκδόσεις Ηριδανός, 1883
* *Η Σφίγγα χωρίς το αίνιγμα*, σε συλλογή διηγημάτων του Ουάιλντ, εκδόσεις Στοχαστής, 1988.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 . «gutenberg.org/files/THESPHINXWITHOUTASECRET#page121».
2. ↑ . «sammicox.wordpress.com/2014/02/26/short-story-review-the-sphinx-without-a-secret-by-oscar-wilde/».
3. ↑ . «study.com/academy/lesson/the-sphinx-without-a-secret-summary-analysis».
4. ↑ . «eastoftheweb.com/short-stories/The Sphinx Without a Secret».
5. ↑ . «literature.fandom.com/wiki/The\_Sphinx\_Without\_a\_Secret».
6. ↑ . «evripidis.gr/product/i-sfigga-dixos-to-ainigma-/».
7. ↑ . «vivlio.gr/katerina/diigimatadokimia/vivlio-tou-oskar-ouailnt-to-montelo-ekatommyriouchos-perilipsi-kai-kritiki-tou-vivliou».
Η **Κοίλη Συρία**, λατιν.: *Coele Syria*, ήταν μία ρωμαϊκή επαρχία, που δημιούργησε ο Σεπτίμιος Σεβήρος με τη Συρία-Φοινίκη το 198, διαιρώντας την επαρχία της Συρίας.  Μητρόπολή της ήταν η Αντιόχεια.

Ιστορία
-------

Όπως αναφέρει ο Tέοντορ Μόμσεν,

> Ο κυβερνήτης της Συρίας διατήρησε αμείωτη την πολιτική διοίκηση ολόκληρης της μεγάλης επαρχίας, και κράτησε μόνος του για πολύ καιρό σε όλη την Ασία μία διοίκηση της πρώτης τάξης. [...] Μόνο κατά τη διάρκεια του 2ου αι. συνέβη μία μείωση των προνομίων του, όταν ο Αδριανός πήρε μία από τις τέσσερις λεγεώνες από τον κυβερνήτη της Συρίας, και την παρέδωσε στον κυβερνήτη της Παλαιστίνης. Ήταν ο Σεβήρος, που απέσυρε επί μακρόν την πρώτη θέση στη ρωμαϊκή στρατιωτική ιεραρχία για τον κυβερνήτη της Συρίας. Αφού υπέταξε την επαρχία —η οποία ήθελε εκείνη την εποχή να κάνει τον Νίγηρα αυτοκράτορα, όπως είχε κάνει παλαιότερα με τον κυβερνήτη της Βεσπασιανό— εν μέσω αντίστασης από την πρωτεύουσα Αντιόχεια ειδικότερα, όρισε τη διχοτόμησή της σε βόρειο και νότιο μισό. Έδωσε στον κυβερνήτη της πρώτης, η οποία ονομαζόταν Κοίλη Συρία, δύο λεγεώνες, και στον κυβερνήτη της δεύτερης, της επαρχίας Συρο-Φοινίκης, μία [λεγεώνα].
> 
> 
> 

Ο Κοίλη Συρία χωρίστηκε περαιτέρω σε Συρία Ι (Syria Prima) και Συρία ΙΙ (Syria Secunda) γύρω στα τέλη του 4ου αι. 

Είναι ευρέως αποδεκτό ότι ο όρος *Coele* είναι μεταγραφή του αραμαϊκού *kul*, που σημαίνει «όλα, το σύνολο», έτσι ώστε ο όρος αρχικά προσδιόριζε *όλη* τη Συρία.   Η λέξη "κοίλη", που κυριολεκτικά σημαίνει "βαθουλός" στην ελληνική κοινή, πιστεύεται ότι προέκυψε μέσω μίας λαϊκής ετυμολογίας, που αναφέρεται στην "βαθουλή" κοιλάδα Μπεκάα (Beqaa) μεταξύ του όρους Λιβάνου και των ορέων του Αντιλιβάνου.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  *Essai sur la vie et le règne de Septime Sévère*.
2. ↑  Mommsen 1886, σελίδες 117–118.
3. ↑  Gatier 2001.
4. ↑  "La Syrie creuse n'existe pas", in G. L. Gatier, *et al.* *Géographie historique au proche-orient* (1988:15-40), reviving the explanation offered by A. Schalit (1954), is reported by Robin Lane Fox, *Travelling Heroes in the Epic Age of Homer* (2008, notes p378f): "the crux is solved".
5. 1 2  A History of the Jews and Judaism in the Second Temple Period, Volume 2, Lester L. Grabbe, p173 "Yet the suggestion is widely accepted that the name actually derives from Aramaic for "all Syria", which was then assimilated by the Greeks to a more usual pattern for place names"

Βιβλιογραφία
------------

* Gueleneer, Adolphe de (1874). *Essai sur la vie et le règne de Septime Sévère* (στα Γαλλικά).
* Gatier, Pierre-Louis (2001). «« Grande » ou « petite Syrie Seconde » ? Pour une géographie historique de la Syrie intérieure protobyzantine». *Conquête de la Steppe* (στα Γαλλικά). **36**. σελίδες 91–109.
* Mommsen, Theodor (1886). *The History of Rome*. R.Bentley.
Η ανθρώπινη καρδιά και οι κοντινές δομές, με την άνω (superior vena cava) και την κάτω κοίλη φλέβα (inferior vena cava) σημειωμένες στην αριστερή πλευρά της εικόνας.
Στην ανατομία, οι **κοίλες φλέβες** είναι δύο μεγάλες φλέβες (μεγάλα αγγεία) που επιστρέφουν αποξυγονωμένο αίμα από το σώμα στην καρδιά. Στους ανθρώπους είναι η άνω κοίλη φλέβα και η κάτω κοίλη φλέβα, όπου και οι δύο καταλήγουν στον δεξιό κόλπο. Βρίσκονται ελαφρώς εκτός κέντρου, προς τη δεξιά πλευρά του σώματος.

Ο δεξιός κόλπος δέχεται αποξυγονωμένο αίμα μέσω του στεφανιαίου κόλπου και δύο μεγάλων φλεβών που ονομάζονται κοίλες φλέβες. Η κάτω κοίλη φλέβα (ή η ουραία κοίλη φλέβα σε ορισμένα ζώα) ταξιδεύει προς τα πάνω παράλληλα με την κοιλιακή αορτή με αίμα από το κάτω μέρος του σώματος. Είναι η μεγαλύτερη φλέβα στο ανθρώπινο σώμα.

Η άνω κοίλη φλέβα (ή η κρανιακή κοίλη φλέβα στα ζώα) βρίσκεται πάνω από την καρδιά και σχηματίζεται από τη σύγκλιση της αριστερής και της δεξιάς βραχιονοκεφαλικής φλέβας, οι οποίες περιέχουν αίμα από το κεφάλι και τα χέρια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "vena cava". Dictionary.com. Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2013.
2. ↑  "What is the largest vein in the human body?" MadSci Network: Anatomy. Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2013.

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ανατομία | Πύλη Ανατομία |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4160450-7

 |

 |
Το **Κεραυνός Ι / 30** ήταν αντιτορπιλικό.
Ναυπηγήθηκε στα ναυπηγεία VULCAN της Γερμανίας το 1911-1912. Ιδίου τύπου πλοία **Κεραυνός Ι** και Νέα Γενέα. Εκτόπισμα : 680 ΤΝ. – Διαστάσεις : 71Χ4,4Χ2,3 μέτρα. – Ταχύτητα : 32 κόμβοι. Οπλισμός : 4 πυροβόλα KRUPP 88 χιλιοστών, και 2 Τ/Σ των 45 εκατοστών. Στις 10 Οκτωβρίου 1912 υψώθηκε η ελληνική Σημαία και επέπλευσε κατ’ αρχήν με γερμανικό πλήρωμα του εμπορικού Ναυτικού. Ελληνικό πλήρωμα επιβιβάσθηκε στην Ολλανδία μετά από μεγάλες περιπέτειες λόγω της έναρξης του ελληνοτουρκικού πολέμου. Στις 9 Νοεμβρίου 1912 στην Μυτιλήνη ενώθηκε με την δύναμη του Στόλου. Ήταν η μέρα της απελευθέρωσης της νήσου. Τα σκάφη αυτά το ελληνικό Ναυτικό με μεγάλες και σοβαρές δυσκολίες τα συντηρούσε και ήταν τα πρώτα με ατμοστρόβιλους. Με το τέλος του Α! παγκοσμίου πολέμου παροπλίσθηκε. (1919 Ν.Σ.)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού
Τα **Κινηματογραφικά Βραβεία Blue Dragon** ή και **Blue Dragon Film Awards** (κορεατικά: 청룡영화상, Χάντσα: 靑龍映畵賞, RR: *Cheongryong Yeonghwasang*, MR: *Ch‘ŏngnyong Yŏnghwasang*) είναι μία ετήσια τελετή βράβευσης που αφορά την κινηματογραφική βιομηχανία της Νότιας Κορέας και η οποία παρουσιάζεται από μία θυγατρική της εφημερίδας *The Chosun Ilbo*, ονόματι *Sports Chosun*. Το διαγνωστικό κομμάτι των βραβείων αφορά δημοφιλείς ταινίες και blockbusters μεγάλης καλλιτεχνικής αξίας, που κυκλοφόρησε και τα το προηγούμενο έτος. Οι ταινίες που προκρίνονται στον τελικό ανέρχονται στις 40, οι οποίες προβάλονται δωρεάν στο κοινό. Μόλις τελειώσει αυτή η διαδικασία, αρχίζει αυτή των βραβεύσεων. Τα παραπάνω βραβεία μαζί με τα Grand Bell είναι τα πιο δημοφιλή στη Νότια Κορέα, όσο αφορά τον κινηματογράφο.

Τα βραβεία θεσπίστηκαν το 1963 από την εφημερίδα *The Chosun Ilbo* και σταμάτησαν το 1973. Η τελετή αυτή σταμάτησε μετά για αρκετά χρόνια, έως και το 1990, όπου η κορεατική αθλητική εφημερίδα *Sports Chosun* (θυγατρική της προαναφερθείσας) τα ξεκίνησε πάλι με ετήσια μορφή. Συνολικά η τελετή βραβεύει σε 18 διαφορετικές κατηγορίες τις ταινίες και τα πρόσωπα τους. Μερικές από αυτές είναι μερικές τετριμμένες όπως Καλύτερη Ταινία, Καλύτερος Σκηνοθέτης, Καλύτεροι Ηθοποιοί (ανάλογα το φύλο), ενώ βραβεύει και νεοεισερχομένους (σκηνοθέτες και ηθοποιούς). 

Κατά την πρώτη φάση της τελετής, περισσότερες βραβεύσεις συνάντησε ο Κιμ Σου-γιονγκ, ο οποίος κέρδισε δύο φορές το βραβείο Καλύτερου Σκηνοθέτη ενώ τέσσερις ταινίες του έλαβαν το βραβείο της Καλύτερης Ταινίας. Ενώ στην μετά το 1990 εποχή περισσότερες φορές έχει βραβευθεί ταινία του Πονγκ Τσουν-χο (3), ενώ ο Παρκ Τσαν-γουκ, έχει πάρει τα περισσότερα Καλύτερου Σκηνοθέτη (4). Αναφορικά με τους Καλύτερους Άνδρες Ηθοποιούς, μόλις τέσσερις έχουν λάβει το βραβέις τρις, με τον Σονγκ Κανγκ-χο, να έχει υπάρξει 14 φορές υποψήφιος. Ενώ στις γυναίκες η Τζον Ντο-γιον, έχει υπαρξει 15 φορές, κερδίζοντας το 2 φορές, με τα περισσότερα σε αυτή την κατηγορία να έχουν κερδηθεί από τις Κιμ Χιε-σου και Γιουν Τζονγκ-χάι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Blue Dragon Film Awards». *YesAsia*. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2014.
2. ↑  Jamier, Samuel. «The 27th Blue Dragon Awards». *Tracking the Blue Dragon Dumplings*. The Korea Society. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Μαρτίου 2014. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2014.
3. ↑  «Film Awards Ceremonies in Korea». *Koreanfilm.org*. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2008.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κινηματογραφικά Βραβεία Blue Dragon** |

* Επίσημος ιστότοπος
* Blue Dragon Film Awards στο Naver
* Blue Dragon Film Awards Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine. στο Daum
* Blue Dragon Film Awards στο Cinemasie
Συντεταγμένες: 47°20′26″N 0°30′46″E﻿ / ﻿47.34056°N 0.51278°E﻿ / 47.34056; 0.51278

Το **Κάστρο του Βιλαντρί** (γαλλικά: *Château de Villandry*) βρίσκεται στο Βιλαντρί, δυτικά της Τουρ, στην επαρχία Αντρ-ε-Λουάρ και είναι ιδιαίτερα γνωστό για τους κήπους του.

Ιστορία
-------

Η περιοχή ήταν ένα αρχαίο φρούριο, γνωστό ως *Κολουμπέν* ως τον 17ο αι.. Στις αρχές του 16ου αι. αποκτήθηκε από τον Ζαν Λε Μπρετόν, Γενικό Ελεγκτή της Γαλλίας για τον Πόλεμο, αξιωματούχο του Φραγκίσκου Α΄ των Βαλουά. Τότε ένα νέο κάστρο (château) κτίστηκε γύρω από τον αρχικό κεντρικό πύργο του 14ου αι. όπου ο Φίλιππος Β΄ της Γαλλίας συνάντησε κάποτε τον Ριχάρδο Α΄ της Αγγλίας για να συζητήσουν για ειρήνη.

Το κάστρο παρέμεινε στην οικογένεια Λε Μπρετόν για περισσότερο από δύο αιώνες, ώσπου αποκτήθηκε από τον μαρκήσιο ντε Καστελάν. Κατά τη Γαλλική Επανάσταση η ιδιοκτησία κατασχέθηκε και στις αρχές του 19ου αι. ο Ναπολέων Α΄ το απέκτησε για τον αδελφό του Ιερώνυμο Βοναπάρτη. 

Το 1906 ο ιατρός Ζοακίμ Καρβαλό αγόρασε την ιδιοκτησία και διέθεσε ένα τεράστιο ποσό χρόνου, χρημάτων και αφοσίωσης στην επισκευή του και στην κατασκευή εξαιρετικά όμορφων κήπων. Το κτήριο περιβάλλεται στις δύο πλευρές του από κανάλια. Οι διάσημοι αναγεννησιακοί κήποι περιλαμβάνουν έναν υδάτινο κήπο, διακοσμητικούς ανθόκηπους και λαχανόκηπους. Οι κήποι απλώνονται σε κανονικά παρτέρια με χαμηλούς ξυλοφράκτες. Το κεντρικό μέρος του κήπου σχηματίζει εννέα τετράγωνα σε διάταξη 3 Χ 3. Το 1934 ο πύργος του Βιλαντρύ χαρακτηρίστηκε ιστορικό Μνημείο. Όπως όλοι οι άλλοι πύργοι της κοιλάδας του Λίγηρα, είναι ένα Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.

Οι κήποι του Πύργου.
### Στην εποχή μας

Ο πύργος του Βιλαντρύ ανήκει ακόμη στην ιδιοκτησία της οικογένειας Καρβαλό. Είναι ανοικτός στο κοινό και είναι ένας από τους πιο συχνά επισκεπτόμενους πύργους της Γαλλίας: το 2007 είχε 330.000 επισκέπτες.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «base Mérimée» (Γαλλικά) Υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας.

Πηγές
-----

* Επίσημος ιστότοπος
* Castle of Villandry on Google Cultural Institute
* Château de Villandry - The official website of France (in English)
* Photos of Villandry

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 134197571
* SUDOC: 15927771X
* BNF: cb16154630r (data)

 |

 |
Ο **Ζαν-Φρανσουά Ερναντές** (γεννημένος στις 23 Απριλίου 1969) είναι πρώην Γάλλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του κεντρικού αμυντικού.

Ποδοσφαιρική καριέρα
--------------------

Γεννημένος στην Τουρ, ο Ερναντές αγωνίστηκε για λογαριασμό των Τουλούζ ΦΚ, ΦΚ Σοσό και Ολιμπίκ Μαρσέιγ στη Γαλλία, σημειώνοντας συνολικό αριθμό συμμετοχών στη Λιγκ 1 της τάξεως των 177 αναμετρήσεων, στη διάρκεια των οποίων σημείωσε τρία τέρματα με τα χρώματα των δύο πρώτων του ομάδων. Στη διάρκεια της σεζόν 1995–96 βοήθησε στην άνοδο της Μαρσέιγ στη Λιγκ 1, τερματίζοντας ως δευτεραθλήτρια της Λιγκ 2.

Τον Ιανουάριο του 1998, ο Ερναντές μετακόμισε στην Ισπανία, όπου και πέρασε αγωνιζόμενος το υπόλοιπο της καριέρας του. Ξεκίνησε αγωνιζόμενος με τα χρώματα της ΣΝ Κομποστέλα, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του στην Πριμέρα Ντιβιζιόν κατά τη διάρκεια της 4ης αγωνιστικής, εισερχόμενος ως αλλαγή στο 14ο λεπτό μιας εκτός έδρας ισοπαλίας με σκορ 1–1 απέναντι στη Ρεάλ Οβιέδο,, σε μια σεζόν κατά την οποία οι Γαλικιανοί τελικώς υποβιβάστηκαν.

Στη διάρκεια των επομένων τεσσάρων ετών, ο Ερναντές βρέθηκε αγωνιζόμενος μεταξύ της Πριμέρα Ντιβιζιόν και της Σεγούντα Ντιβιζιόν, με τα χρώματα των Ράγιο Βαγιεκάνο και Ατλέτικο Μαδρίτης. Αποσύρθηκε από την ενεργό δράση το 2002, σε ηλικία 33 ετών.

Προσωπική ζωή
-------------

Ο υιός του Ερναντές, Λυκά, είναι επίσης ποδοσφαιριστής, ενώ, επίσης, αγωνίζεται στη θέση του αμυντικού. Αγωνίστηκε σε επίπεδο νέων με τα χρώματα της Ατλέτικο Μαδρίτης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Punto agridulce del Compos» [Bittersweet point for *Compos*] (στα Ισπανικά). Mundo Deportivo. 5 Ιανουαρίου 1998. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2014.
2. ↑  «Lucas, el futuro jefe de la defensa» [Lucas, defense's future boss] (στα Ισπανικά). ABC. 5 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Γαλλικά) Jean-Francois Hernandez : Στατιστικά γαλλικού πρωταθλήματος στο LFP.fr

* Προφίλ στο OM Passion (Γαλλικά)
* Προφίλ Ζαν-Φρανσουά Ερναντές στο BDFutbol
* Στατιστικά στο Footballdatabase
Συντεταγμένες: 47°23′50″N 0°41′37″E﻿ / ﻿47.39722°N 0.69361°E﻿ / 47.39722; 0.69361

To **Κάστρο του Τουρ** (γαλλικά: *Château de Tours*) είναι κάστρο στην όχθη του Λίγηρα (γαλλ. Λουάρ), στην πόλη Τουρ του νομού Αντρ-ε-Λουάρ της Γαλλίας.

Ιστορία
-------

Κτισμένο τον 11ο αι. το κτήριο έχει αρχιτεκτονική της Καρολίγγειας περιόδου. Ήταν η έδρα των ηγεμόνων της Γαλλίας. 

Ως το 2000 το βασιλικό κάστρο του Τουρ εχρησιμοποιείτο ως ενυδρείο, όπου μπορούσε κάποιος να δει 1500 ψάρια από 200 είδη. Επίσης στο κτήριο βρίσκεται το Μουσείο Γκρεβέν, που έχει ένα έργο παγκόσμιας σημασίας, τον πίνακα *Το μαρτύριο των αγίων Φαουστίνο και Τζοβίτα* του Τζαμπατίστα Ποτόνι. Το κάστρο ανήκει στην κατηγορία των ιστορικών Μνημείων από το 1913. 

Στην εποχή μας το κτήριο στεγάζει σύγχρονες εκθέσεις ζωγραφικής και φωτογραφίας, συμπεριλαμβανομένων των έργων των Ζουάν Μιρό, Ντάνιελ Μπούρεν, Ναντάρ και το εργαστήριο της ιστορίας του Τουρ, όπου εκτίθενται αρχαιολογικά και ιστορικά έγγραφα, μοντέλα και οπτικο-ακουστικό υλικό (ταινίες, κ.λπ.) για την ιστορία του Τουρ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «base Mérimée» (Γαλλικά) Υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας.

Πηγές
-----

* "Monuments historiques — Ancien palais des Gouverneurs" (in French). Base Mérimée. Retrieved 15 May 2011.
* "Culture - Expositions au Château de Tours" (in French). Tours.fr. Retrieved 15 May 2011.

Δείτε επίσης
------------

* Κάστρα του Λίγηρα

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 146618614
* ISNI: 0000 0001 2179 5007
* SUDOC: 07955296X
* BNF: cb161358633 (data)

 |

 |
Ο **Ζαν Αμιλκάρ** (γαλλικά: *Jean Amilcar*) (1781 ή 1782– 18 Μαΐου 1796) ήταν ο υιοθετημένος γιος (ανάδοχο παιδί) του Βασιλιά Λουδοβίκου ΙΣΤ’ της Γαλλίας και της Μαρίας Αντουανέτας.

Ο Ζαν Αμιλκάρ ήταν από τη Γαλλική Σενεγάλη και υποδουλώθηκε ως παιδί από τον Γάλλο αξιωματούχο Σεβαλιέρ ντε Μπουφλέρ. Όταν επέστρεψε στη Γαλλία το 1787, έφερε τον Αμιλκάρ μαζί του και τον παρουσίασε στη βασίλισσα Μαρία Αντουανέτα ως «δώρο».

Η βασίλισσα τον είχε βαφτίσει και υιοθετήσει. Με άλλα λόγια, ήταν το ανάδοχο παιδί της. Δεν ήταν το πρώτο παιδί που ανέλαβε ως ανάδοχο η βασίλισσα: προηγήθηκε ο Αρμάν Γκαγκνί και η Αρνεστίν Λαμπρικιέ. Στην συνέχεια ακολούθησε επίσης, η "Ζωή" Ζαν Λουίζ Βικτόρ (γεννήθηκε το 1787). Ωστόσο, σε αντίθεση με τους άλλους, ο Ζαν δεν μεγάλωσε με τη βασίλισσα στο παλάτι, αλλά έζησε με την οικονομική της υποστήριξη. Συγκεκριμένα , η βασίλισσα τον είχε βάλει σε οικοτροφείο με δικά της έξοδα και συνέχισε να τον βοηθάει οικονομικά ακόμη και μετά το ξέσπασμα της Γαλλικής Επανάστασης το 1789.

Όταν όμως η Μαρία Αντουανέτα φυλακίστηκε το 1792, σταμάτησε η βασιλική επιχορήγηση των εξόδων του. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα , ο Ζαν Αμιλκάρ να αποβληθεί από το σχολείο του, και ανίκανος να υποστηρίξει τον εαυτό του, πέθανε από λιμοκτονία στο δρόμο.

Δείτε επίσης
------------

* Ζαμόρ
* Γκουστάβ Μπαντίν ( υιοθετήθηκε από την βασίλισσα της Σουηδίας)

Αναφορές
--------

1. 1 2  Philippe Huisman, Marguerite Jallut: *Marie Antoinette*, Stephens, 1971
Συντεταγμένες: 52°5′N 18°44′E﻿ / ﻿52.083°N 18.733°E﻿ / 52.083; 18.733

Το **Ζούχουφ** (πολωνικά: Rzuchów) είναι χωριό του Πόβιατ Κόουο, στο Βοεβοδάτο Μείζονος Πολωνίας της δυτικοκεντρικής Πολωνίας. Απέχει περίπου 9 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Ντόμπιε, 11 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Κόουο και 127 χιλιόμετρα ανατολικά της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Πόζναν.

Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής της Πολωνίας (Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος), το δάσος του Ζούχουφ ήταν ο τόπος των γερμανικών σφαγών των Πολωνών, οι οποίοι ήταν προηγουμένως φυλακισμένοι στην κοντινή πόλη Κόουο (βλ. *ναζιστικά εγκλήματα κατά του πολωνικού έθνους*). Στις 11 Νοεμβρίου 1939, η γερμανική αστυνομία δολοφόνησε εκεί 80 άτομα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  bdl.stat.gov.pl/api/v1/data/localities/by-unit/023015809045-0282665?var-id=1639616&format=jsonapi. Ανακτήθηκε στις 6  Οκτωβρίου 2022.
2. ↑  «Κεντρική Στατιστική Υπηρεσία (ΚΣΥ) – Εθνικό Μητρώο Εδαφικής Επιμερισμού Γης» (στα Πολωνικά). 1 Ιουνίου 2008.
3. 1 2  Μάρια Βαρντζίνσκα, *Był rok 1939. Operacja niemieckiej policji bezpieczeństwa w Polsce. Intelligenzaktion*, Ινστιτούτο Εθνικής Μνήμης, Βαρσοβία, 2009, σελ. 210 (πολωνικά)
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Καστιάνειρα** είναι γνωστή η μητέρα (από τον βασιλιά της Τροίας Πρίαμο) του Γοργυθίωνα. Η Καστιάνειρα ήταν μία από τις νόμιμες συζύγους του Πριάμου και καταγόταν από την Αισύμη. Ο Γοργυθίωνας έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο, στον οποίο και σκοτώθηκε. Ο Γοργυθίωνας αναφέρεται στην *Ιλιάδα*, στη *Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου* και στον κατάλογο 55 παιδιών του Πριάμου που παραθέτει ο Υγίνος. Η Καστιάνειρα αναφέρεται στην *Ιλιάδα*, όπου περιγράφεται ως *«η ωραία Καστιάνειρα, ωσάν θεά στο σώμα»* (Θ 305, μετάφρ. Ι. Πολυλά).

Πηγή
----

* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 451
Το **ζράζι** (πολωνικά: *zrazy*, λιθουανικά: *zrazai* ή *mušti suktinukai*) είναι πιάτο με ρολό κρέατος δημοφιλές στην Πολωνία (σιλεσιανό ρολό), τη δυτική Λευκορωσία και τη Λιθουανία. Η προέλευσή του μπορεί να εντοπιστεί στην εποχή της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας.

Συστατικά
---------

Το κλασικό ζράζι έχει σχήμα ρολό και είναι φτιαγμένο από λεπτές βόειες φέτες, το οποίο είναι αρωματισμένο με αλάτι και πιπέρι και γεμιστό με λαχανικά, μανιτάρια, αυγά και πατάτα. Ωστόσο, υπάρχουν πολλοί συνδυασμοί γέμισης, καθώς ενθαρρύνονται νέοι, όπως με αγγουράκι τουρσί και μπέικον.

Στη συνέχεια, το γεμιστό κρέας τυλίγεται και στερεώνεται με σπάγκο ή οδοντογλυφίδες. Αφού τσιγαριστεί στο λάδι για λίγο, το ζράζι τοποθετείται σε μια κατσαρόλα με σέλινο, κρεμμύδι και διάφορα μυρωδικά και καλύπτεται με ζεστό ζωμό. Στη συνέχεια μαγειρεύεται σε χαμηλή θερμοκρασία.

Πριν από το σερβίρισμα, αφαιρούνται οι σπάγκοι ή οι οδοντογλυφίδες. Στη συνέχεια, το ζράζι στραγγίζεται και μερικές φορές πασπαλίζεται με αλεύρι ή περιχύνεται με ξινή κρέμα.

Το ζράζι τρώγεται με τη σάλτσα στην οποία ήταν μαγειρεμένο και συνήθως γαρνίρεται με θρυμματισμένο φαγόπυρο και κριθάρι.

Στη θέση του βόειου, το ζράζι μπορεί να γίνει και με χοιρινό κρέας.

Ιστορία
-------

Δεν είναι γνωστό πότε ακριβώς πρωτοδημιουργήθηκε αυτό το πιάτο, καθώς και ποια περιοχή της πρώην Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας το παρήγαγε για πρώτη φορά. Τόσο η Πολωνία όσο και η Λιθουανία ισχυρίζονται ότι δημιούργησαν το ζράζι.

Στο παραδοσιακό του σχήμα, πιθανότατα προέρχεται από τη λιθουανική κουζίνα, αν και το όνομά του προέρχεται από τα πολωνικά και σημαίνει μια φέτα κρέας ή ψητό κομμένο από το σύνολο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Zrazai Lithuanian Beef Rolls) Recipe - Genius Kitchen». *Food.com*. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2018.
2. ↑  «The best dishes of traditional Polish cuisine». *Thefad.pl*. 14 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2017.
3. ↑  «POLAND - World Steak Challenge». *Worldsteakchallenge.com*. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2017.
4. ↑  «Lithuania : Fun Facts» (PDF). *Globusjourneys.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 26 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2018.
5. ↑  «Opis obyczajów i zwyczajów za panowania Augusta III - Wikiźródła, wolna biblioteka». *pl.wikisource.org* (στα Πολωνικά). Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2022.
Ο **Ζαν Εγεγκέ Ν'Ντονγκ** (*Jean Eyeghe Ndong*, 12 Φεβρουαρίου 1946) είναι πολιτικός από την Γκαμπόν. Ανέλαβε πρωθυπουργός το 2006. Είναι παντρεμένος με την Γκιζέλ Μπιγιογκέ από το 1971 και έχουν 6 παιδιά.

Καριέρα
-------

Γεννήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1946. Είναι ανηψιός του πρώτου Προέδρου της χώρας, Λέον Μπα και μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος της Γκαμπόν (PDG). Στις 20 Ιανουαρίου 2006 διορίστηκε Πρωθυπουργός από τον Ομάρ Μπονγκό. Μετά τις βουλευτικές εκλογές του Δεκεμβρίου του 2006 κέρδισε μία έδρα στη Βουλή και υπέβαλε την παραίτηση της κυβέρνησής του, βάσει του Συντάγματος. Πέντε ημέρες μετά την παραίτηση της κυβέρνησης, στις 24 Ιανουαρίου 2007, ο Εγιέγκε έλαβε νέα εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, η οποία ανακοινώθηκε έπειτα από μία ημέρα.
Στις τοπικές εκλογές που διεξήχθησαν τον Απρίλιο του 2008 κέρδισε στην Λιμπρεβίλ νικώντας τον M'ba Abessole. Μια νέα κυβέρνηση, αποτελούμενη από 44 μέλη με επικεφαλής τον Ντονγκ διορίστηκε στις 7 Οκτωβρίου του 2008.
Επεδίωξε την υποψηφιότητα από το PDG για τις πρόβρες προεδρικές εκλογές μετά το θάνατο του Μπονγκό, ωστόσο το κόμμα έχρισε υποψήφιο το γιο του αποβιώσαντα ηγέτη, Αλί-Μπεν Μπονγκό. Εν συνεχεία παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία στις 17 Ιουλίου του 2009 και ανακοίνωσε ότι κατέρχεται ως ανεξάρτητος υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές. Η προσωρινή πρόεδρος, Ροζ Φρανσίν Ρογκομπέ διόρισε την ίδια μέρα ως διάδοχό του τον Πολ Μπιγιογκέ Μπα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Gabon's government resigns: News24: Africa: News». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Σεπτεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2009.
2. ↑  "Gabon: sans surprise, large victoire du parti d'Omar Bongo aux élections municipales", AFP (Jeuneafrique.com), 4 Μαΐου 2008 (Γαλλικά).
3. ↑  "Composition du nouveau gouvernement gabonais", Panapress (Afrik.com), 8 Οκτωβρίου 2008 (Γαλλικά).
Το **Κάστρο της Σκραπάρ** (*αλβανικά : Kalaja e Skraparit*) είναι βυζαντινό κάστρο στην Αλβανία στην περιφέρεια Σκραπάρ, στα βορειοδυτικά της πόλης Κοροβόντα.

Το κάστρο έλεγχε το δρόμο που διέσχιζε την κοιλάδα της Οσούμι. Ευρέως γνωστό ως "Κάστρο Gjenevizit". Αναφέρεται για πρώτη φορά με τις συγκρούσεις Βουλγάρων και Βυζαντινών το 1018. Το 1336 το φρούριο κατά το βυζαντινό χρονογράφο Ιωάννη Καντακουζηνό, έπεσε στα χέρια των βόρειων Αρμπερές, ντόπια φυλή, όταν προσπάθησαν να πάρουν τις πόλεις που ήταν στα χέρια των Βυζαντινών. Το Κάστρο συνέχισε να χρησιμοποιείται ακόμη και μετά την οθωμανική κατάκτηση του πρώτου αιώνα.

Πηγές
-----

* Kalaja e Skraparit (Çorovodë) Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Skrapar Castle  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Θεοδωρίδας ο Συρακούσιος** (3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας λυρικός ποιητής και επιγραμματοποιός από τις Συρακούσες. Θεωρείται πως έζησε κατά την ίδια εποχή με τον ποιητή Ευφορίωνα, κατά τη δεκαετία του 230 π.Χ. μια και υπάρχουν αναφορές του ενός προς τον άλλο στα επιγράμματα τους, καθώς ήταν επίσης σύγχρονος και του ποιητή Μνασάλκα τον οποίο και επέκρινε πως αντέγραφε απροκάλυπτα τον ελεγειακό ποιητή του 5ου αιώνα π.Χ. Σιμωνίδη τον Κείο.

Εκτός από τα 18 επιγράμματα του τα οποία διασώζονται στην Ελληνική Ανθολογία, έγραψε και ένα λυρικό ποιήμα με τίτλο *Εἰς Ἔρωτα*, ένα διθύραμβο με την ονομασία *Κένταυροι*, και μερικά άλλα ποιήματα από τα οποία διασώζονται κάποια αποσπάσματα αλλά όχι οι τίτλοι τους.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Θεοδωρίδας ο Συρακούσιος». *Βιβλιοnet*.
2. 1 2  (Αγγλικά) Smith, William, επιμ.. (1867), «Theodoridas (2)», *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, **3**, Boston, σελ. 1045,
3. ↑  (Αγγλικά) «*Mnasalces* - Who's who in the ancient world, Betty Radice».

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 52081602
* **BiblioNet**: **100895**
* ISNI: 0000 0000 0361 3153
* GND: 102407460
* BIBSYS: 95005072

 |

 |
Το κάστρο του Γκουάλιορ στην κορυφή της ακρόπολης.
Το **κάστρο του Γκουαλιόρ** (χίντι: ग्वालियर क़िला, Γκβαλιόρ Κίλα) είναι ένα ιστορικό κάστρο του 10ου αιώνα που βρίσκεται στο Γκβαλιόρ στο Μάντια Πραντές της κεντρικής Ινδίας. Επιγραφές και μνημεία εντός αυτού αποδεικνύουν ότι ίσως να υπήρχε από τις αρχές του 6ου αιώνα. Το κάστρο άνηκε σε πολλούς κυβερνήτες κατά τη διάρκεια της ύπαρξης του. 

Το σημερινό φρούριο αποτελείται από μια αμυντική κατασκευή και δύο κύτια παλάτια (Γκουτζάρι Μαχάλ και Μαν Μαντίρ), τα οποία χτίστηκαν από τον Μαν Σινγκ Τομάρ (βασίλεψε από το 1486 έως το 1516 μ.Χ.). Το παλάτι Γκουτζάρι Μαχάλ κατασκευάστηκε για την βασίλισσα Μριγκναγιάνο. Σήμερα είναι αρχαιολογικό μουσείο. Η δεύτερη παλαιότερη καταγραφή του μηδενός βρέθηκε σε ένα μικρό ναό που βρίσκεται στον δρόμο για την κορυφή. Η επιγραφή χρονολογείται γύρω στο 520 μ.Χ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *GeoNames*. 2005. Ανακτήθηκε στις 6  Απριλίου 2015.
2. ↑  You Can Visit the World’s Oldest Zero at a Temple in India, Smithsonian magazine.
3. ↑  Joseph, George Gheverghese (26 Ιουλίου 2016). *Indian Mathematics: Engaging with the World from Ancient to Modern Times*. World Scientific. ISBN 1786340631. In a temple on the path up to Gwalior Fort [...] where we find a circular zero in the terminal position.
Κολλάζ - Majid Farahani 
Η λέξη **κολλάζ** προέρχεται από την Γαλική λέξη *coller* που σημαίνει "κολλάω". Δηλαδή η εικόνα δημιουργείται από κομμάτια υφάσματος ή χαρτιού αλλά και από άλλα υλικά κολλημένα μεταξύ τους. Το τελικό αποτέλεσμα είναι μια καλλιτεχνική δημιουργία!

Ο Πικάσο ήταν αυτοί που πρώτοι παρουσίασαν την τεχνική αυτή, στις αρχές της δεκαετίας του 1900, θέλοντας να δώσουν ζωντάνια στα έργα τους, χρησιμοποιώντας κομμάτια από εφημερίδες αλλά και πολλά άχριστα αντικείμενα.

Το κολλάζ ήταν η πλέον δυναμική συμβολή του Ερνστ στη προσπάθεια των ντανταϊστών να πλήξουν τις παραδοσιακές καλλιτεχνικές αξίες. Συνέθετε εικόνες με ετερόκλητα στοιχεία κι υλικά. Με τη τεχνική αυτή, κατάφερε να επεξεργαστεί οικείες εικόνες και να δημιουργήσει παράξενες αινιγματικές συνθέσεις που προκαλούν κι αποσυντονίζουν τη λογική. Η αρχική του ώθηση σε τούτο, όπως εξηγεί ο ίδιος, προήλθε από την επιθυμία του να δημιουργήσει διδακτικό κατάλογο, με τόσον ετερόκλητα στοιχεία, ώστε να μπερδέψουν το μυαλό, να παράγουν παραισθήσεις και να προσδώσουν στα αντικείμενα της εικόνας, νέες συστάσεις μέσα από τη γοργή εναλλαγή. Το πιο σημαντικό τελικά ήταν η ποιητική σπίθα που προέκυψε από το συνδυασμό ετερογενών στοιχείων, παρά το ίδιο το κολλάζ.

Το κολλάζ στη μουσική
---------------------

  

Αποτελεί στη μουσική μια ιδιαίτερη μορφή χρήσης από τον συνθέτη στο έργο του τμημάτων από άλλη σύνθεση (ξένη ή γραμμένη νωρίτερα από τον ίδιο). Στη μουσική άρχισε να χρησιμοποιείται από το 1960 από συνθέτες της Avant-garde (πρωτοπορίας) *Collage-Symphony* του Λουτσιάνο Μπέριο[*νεκρός σύνδεσμος*], *Hymnes* και *Opus 1970* του Στοκχάουζεν κ.ά.
Το κολλάζ κατά βάση διαφέρει από τη μέθοδο σταχυολόγησης ξένων θεμάτων. Όπως γνωρίζουμε συνθέτες από παλιά έπαιρναν θέματα άλλων συνθετών και τα εισήγαγαν σε έργα τους. Αυτό συχνά το έκανε και ο Γ. Σ. Μπαχ ενώ τη μέθοδο αυτή μπορούμε να τη συναντήσουμε σε έργα των Χαίντελ, Μότσαρτ, Χάυντν κ.ά. Υπάρχουν έργα τα οποία σχεδόν εξ ολοκλήρου αποτελούνται από τμήματα έργων άλλων συνθετών (π.χ. *Μωσαϊκό* του Παστίτσο). Στο παρελθόν, όμως, η εισαγωγή ενός ξένου μουσικού θέματος δεν υπογραμμιζόταν και δεν διαχωριζόταν από τον συνθέτη, ο οποίος επεδίωκε την μέγιστη αφομοίωση του δανεισμένου θεματικού υλικού μέσα στο έργο του. Το κολλάζ, αντιθέτως, βασίζεται στη μηχανική συνένωση στυλιστικά διαφορετικών στοιχείων, δίνοντας την αίσθηση μιας παράδοξης *μη ταύτισης*. Καμιά φορά η τεχνική αυτή χρησιμοποιείται με χιουμοριστικό σκοπό. Το εφφέ της υπογραμμισμένης στυλιστικής ανομοιότητα επιτυγχάνεται και με τη χρήση μόνο ορισμένων χαρακτηριστικών του στυλ το οποίο απέκτησε την ονομασία του ψευτοκολλάζ.
Την τεχνική του κολλάζ αξιοποίηση ο Άρβο Παρτ στο έργο *του Collage πάνω στο θέμα BACH* και ο Μπορίς Τσαϊκόφσκι στη *Δεύτερή του Συμφωνία*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κολλάζ** |

* Γκαλερί και παραδείγματα
* Άλλες Τεχνικές, πληροφορίες

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85027965
* GND: 4010384-5
* BNF: cb11949222q (data)
* NDL: 01085971
* NKC: ph121736

 |

 |
Ο **Ηλίας Πολατίδης** (Λευκώνας Σερρών, 25 Ιουλίου 1966 – 16 Απριλίου 2016) ήταν Έλληνας πολιτικός και πρώην βουλευτής..

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1966 στον Λευκώνα Σερρών, απ' όπου και καταγόταν. Ήταν συγγενής του παλαιού βουλευτή Ισαάκ Λαυρεντίδη, δεδομένου ότι ήταν ο εγγονός του αδελφού του Ισαάκ, Ηλία. Σπούδασε στο Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ενώ, μετά την αποφοίτησή του, έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Νέα Υόρκη. Επαγγελματικά ασχολήθηκε με τον προγραμματισμό ηλεκτρονικών υπολογιστών .

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Ξεκίνησε να ασχολείται με την πολιτική από νεαρή ηλικία. Αρχικά εντάχθηκε στη Νέα Δημοκρατία από την οποία απεχώρησε το 1997, λόγω ιδεολογικών διαφωνιών. Το 2001 εντάχθηκε στο ΛΑΟΣ και διετέλεσε Πρόεδρος της Μητροπολιτικής Επιτροπής του κόμματος στο Νομό Σερρών (Δεκέμβριος 2002 – Ιανουάριος 2004).

Κατήλθε ως υποψήφιος στην εκλογική περιφέρεια Σερρών στις εκλογές του 2004, αλλά απέτυχε να εκλεγεί. Στις εκλογές του 2007 και του 2009, εκλέγεται βουλευτής Σερρών, ενώ διετέλεσε και Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΛΑΟΣ. Παρέμεινε βουλευτής ως το 2012.

Θάνατος
-------

Απεβίωσε από καρκίνο στις 16 Απριλίου 2016, σε ηλικία μόλις πενήντα ετών, και κηδεύθηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, στον Λευκώνα Σερρών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ». *www.hellenicparliament.gr*. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2016.
2. ↑  ανεξάρτητος (16 Απριλίου 2016). «Πέθανε ο πρώην βουλευτής του ΛΑΟΣ Ηλίας Πολατίδης!». *Ανεξάρτητος-νέα του ν. Σερρών*. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2021.
3. ↑  «Κηδεύτηκε ο Ηλίας Πολατίδης | infoserres.com». *infoserres.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2016.
4. ↑  «Πέθανε ο πρώην βουλευτής του ΛΑΟΣ, Ηλίας Πολατίδης». *www.zougla.gr*. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2016.
Με τον όρο **ηφαιστειακό πεδίο**, ή *ηφαίστειο πεδίο* (λόγιο), ή **ηφαιστειακό κέντρο**, ή *ηφαίστειο κέντρο* (λόγιο), ή **ηφαιστειακός τομέας** ή *ηφαίστειος τομεύς* (λόγιο), χαρακτηρίζεται γεωλογικά και γεωγραφικά αντίστοιχα, περιοχή, περιορισμένη ή ευρύτερη όπου παρατηρείται, ή παρατηρήθηκε στο παρελθόν, ηφαιστειακή δραστηριότητα. 

Τα ηφαιστειακά πεδία μπορεί ν΄ αναφέρονται σε οποιοδήποτε τύπο ηφαιστείου ή άλλης συναφούς διαμόρφωσης, στην επιφάνεια του γεωφλοιού π.χ. ηφαιστειακός θόλος, κ.λπ. εκτός από περιοχές που έχουν δεχθεί ηφαιστειακά αναβλήματα από τα οποία δημιουργήθηκαν επισωρευσιγενή καλύμματα. Κατά συνέπεια κάθε ηφαίστειο ή συναφή διαμόρφωση φέρεται σε ίδιο πεδίο, ή κέντρο, ή τομέα, που λαμβάνει το όνομα αυτού ή αυτής, π.χ. ηφαιστειακό πεδίο ή ηφαιστειακό κέντρο Σαντορίνης, ηφαιστειακό πεδίο Αίτνας κ.λπ.  

Ο ίδιος όρος χρησιμοποιείται ευρύτερα για περιοχές που μπορεί να περιλαμβάνουν συστάδες ηφαιστείων, ή περιοχές που μπορεί να παρουσιάσουν ηφαιστειακή δραστηριότητα. Εκ του λόγου αυτού τα ηφαιστειακά πεδία διακρίνονται στις ακόλουθες δύο βασικές υποκατηγορίες:

1. Μονογενή ή μονογενετικά ηφαιστειακά πεδία, όπου παρουσίασαν μία μόνο δραστηριότητα και
2. Πολυγενή ή πολυγενετικά ηφαιστειακά πεδία, στα οποία η ηφαιστειακή δραστηριότητα επαναλαμβάνεται.

Σημειώσεις
----------

* Τα ηφαιστειακά πεδία μιας χώρας ή ευρύτερης περιοχής αθροιστικά προσδιορίζουν την ηφαιστειότητα, ή ηφαιστειακή ενέργεια της χώρας, ή της ευρύτερης περιοχής.
* Ανάλογα της διάταξης και του τόπου που αναπτύσσονται και παρατηρούνται τα ηφαιστειακά πεδία λαμβάνουν επιμέρους ονομασίες όπως π.χ. ηφαιστειακή γραμμή, ηφαιστειακή ζώνη, ηφαιστειακό τόξο, η όπως ο χαρακτηριστικός "πύρινος στέφανος του Ειρηνικού"

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ηφαιστειακό πεδίο** |

* "*Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια*" τομ.ΙΒ΄, σ.408
Οι **Κασγκάρτσι** ή **Κασγκάροι** ήταν μια ομάδα Ουιγούρων που μετανάστευσε από το Κασγκάρ στην Ρωσική Αυτοκρατορία κατά τον 18ο και 19ο αιώνα. Πριν από τη δεκαετία του 1930 είχαν χαρακτηριστεί ξεχωριστή εθνοτική ομάδα. Η απογραφή του 1926 καταμέτρησε 13.010 Κασγκάρους στην Σοβιετική Ένωση.

Παρά την ανακατάταξή τους, υπήρχαν 18 άνθρωποι που αυτοαναφέρθηκαν ως Κασγκάροι σύμφωνα στην απογραφή του 2002 από τη Ρωσία. Ωστόσο, δεδομένου ότι οι περισσότεροι από τους Κασγκάρους είχαν αρχικά μεταναστεύσει προς το Καζακστάν, το Ουζμπεκιστάν και τη Κιργιζία, αυτός ο χαμηλός αριθμός στη Ρωσία, μας δίνει λίγες πληροφορίες σχετικά με πόσοι Κασγκάροι αυτοπροσδιορίζονται ως Κασγκάροι.

Πηγές
-----

* Waxman, Ronald. *The Peoples of the USSR: AN Ethnographic Handbook* p. 98
Ο κρατήρας του ηφαιστείου Βιγιαρίκα (Χιλή)
**Ηφαιστειακός κρατήρας**, ή **κρατήρας ηφαιστείου** λέγεται αυτός που δημιουργείται από ηφαιστειακή δραστηριότητα και μόνο, στην επιφάνεια του γεωφλοιού, και αντίστοιχα σε άλλα ουράνια σώματα, σε διάκριση άλλων τύπων κρατήρων που δημιουργούνται από άλλες αιτίες.

Γενικά
------

Ο ηφαιστειακός κρατήρας αποτελεί το άνω άκρο του ηφαιστειακού πόρου από τον οποίο εκτινάσσονται τα ηφαιστειακά αναβλήματα και εκχέεται η λάβα ενός ηφαιστείου. Γεωμορφολογικά αποτελεί κυκλική λεκάνη στην επιφάνεια του γεωφλοιού που περικλείεται από δακτυλιοειδή έξαρση του εδάφους, που δημιουργείται και αυτή επίσης από ηφαιστειακή δραστηριότητα είτε με κατάρρευση δημιουργηθέντος προηγουμένως ηφαιστειακού θόλου, είτε με την εναπόθεση των βαρύτερων αναβλημάτων μετά από έκρηξη. 

Ο ηφαιστειακός κρατήρας με την πάροδο των επαναλήψεων των δραστηριοτήτων και της απόθεσης αναβλημάτων πέριξ αυτού συνιστά τελικά την κορυφή του ηφαιστειακού κώνου που δημιουργείται, όπως εμφανίζεται σήμερα στην πλειονότητα των ηφαιστείων. Βασικά μεγέθη ενός κρατήρα είναι η διάμετρός του, το βάθος της κοίτης του και το υψόμετρο στο οποίο βρίσκεται. Κανένας ηφαιστειακός κρατήρας δεν παρουσιάζει ίδιο μέγεθος με άλλον. Ηφαιστειακός κρατήρας με διάμετρο μεγαλύτερη από 1,6 χλμ. χαρακτηρίζεται **καλδέρα**.

**Ηφαιστειακός κρατήρας πλαγιάς**, ή **πλευρικός κρατήρας**, ή **δευτερεύων κρατήρας** χαρακτηρίζεται εκείνος που δημιουργείται σε πλαγιά ηφαιστείου μετά από διάρρηξή της.  

**Διάρρηξη κρατήρα** χαρακτηρίζεται η μερική υποχώρηση της δακτυλιοειδούς περιφέρειας αυτού λόγω γεωλογικών δραστηριοτήτων κυρίως διάβρωσης.

* Σε πολλούς κρατήρες παρατηρούνται συγκεντρώσεις ομβρίων υδάτων δημιουργώντας εντός αυτών ηφαιστειακές λίμνες ή τις καλούμενες Μάαρ.

Σημειώσεις
----------

* Οι κρατήρες των ηφαιστείων και κατ' επέκταση τα ίδια τα ηφαίστεια στον αλληγορικό ανθρωπομορφισμό της Ελληνικής Μυθολογίας παρουσιάζονται ως Κύκλωπες, σύντροφοι του Ηφαίστου στη χαλκουργία και μεταλλουργία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ηφαιστειακός κρατήρας** |

Βιβλιογραφία
------------

* Felix Frank: "*Handbuch der 1350 aktiven Vulkane der Welt*" (= Εγχειρίδιο των 1350 ενεργών ηφαιστείων στον κόσμο), Ott Εκδότες, Thun 2003, ISBN 3-7225-6792-0
* Alfred Rittmann : "*Vulkane und ihre Tätigkeit. Ferdinand Enke Verlag*" (= Τα Ηφαίστεια και η δραστηριότητά τους). Ferdinand Enke Verlag, Stuttgart 1981, ISBN 3-432-87793-5 .
Συντεταγμένες: 39°47′49″N 20°32′11″E﻿ / ﻿39.79694°N 20.53639°E﻿ / 39.79694; 20.53639

Ο **Κασιδιάρης** ή **Κασσιδιάρης** είναι βουνό του νομού Ιωαννίνων με υψόμετρο 1.329 μέτρα. Αποτελεί τμήμα μιας οροσειράς που ξεκινά από τα ελληνο-αλβανικά σύνορα και κινείται με κατεύθυνση από ΒΔ προς ΝΑ, περιλαμβάνοντας τα όρη Μακρύκαμπο, Κασιδιάρη, Κουρέντων και Τόμαρο. Στα ανατολικά του απλώνεται η κοιλάδα του Καλαμά, ενώ δυτικά συνδέεται με τα Όρη Τσαμαντά.

Μολονότι στην κυριολεξία το όνομά του σημαίνει *φαλακρός*, σχεδόν ολόκληρος είναι καλυμμένος από φυσική βλάστηση. Στην πραγματικότητα παλαιά το βουνό έφερε το σλαβικό όνομα «Σιούτιστα» (*κατσίκα χωρίς κέρατα*), ενώ Κασιδιάρης αποκαλείτο μόνο μια κορυφή που πράγματι ήταν γυμνή από δέντρα. Όμως μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο επιβλήθηκε η ονομασία της συγκεκριμένης κορυφής για ολόκληρο το όρος.

Ο Κασιδιάρης είχε βρεθεί στο επίκεντρο μιας πολιτικής διαμάχης κατά τη δεκαετία του '50, όταν κάποιοι βουλευτές της Ένωσης Κέντρου κατηγόρησαν το Γεώργιο Ράλλη (τότε υψηλόβαθμο στέλεχος της ΕΡΕ) ως απόλεμο. Αυτός προσέτρεξε στον αξιωματικό Στυλιανό Παττακό, μετέπειτα πρωτεργάτη της Χούντας των Συνταγματαρχών, ο οποίος εξέδωσε βεβαίωση ότι ο Ράλλης είχε πολεμήσει υπό τις διαταγές του εναντίον των «κομμουνιστοσυμμοριτών» (ενν. του Δημοκρατικού Στρατού) του Κασιδιάρη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. -819245.
2. ↑  Γεωγραφικά στοιχεία νομού Ιωαννίνων, ιστότοπος Διοκλής του ΔΠΘ.
3. ↑  Γνωριμία με τον τόπο μου, Γυμνάσιο Παρακαλάμου, 2003-4.
4. ↑  Στ. Παττακός, «21η Απριλίου. Διατί; Ποίοι; Πώς;[*νεκρός σύνδεσμος*]», 7η έκδοσις, Βιοβιβλ, 1992.