recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ερμάρι με αντιδραστήρια σε χημικό εργαστήριο
**Αντιδραστήριο** (*αγγλ.* Reagent), ή **αντιδρών**, είναι ουσία ή χημική ένωση που συμμετέχει σε μία χημική αντίδραση.
Οι διαλύτες και οι καταλύτες, ενώ "εμπλέκονται" σε μια αντίδραση, συνήθως **δεν** αναφέρονται ως αντιδραστήρια.

Παρόλο που οι όροι "αντιδραστήριο" και "αντιδρών" συνήθως χρησιμοποιούνται χωρίς διάκριση, ο όρος "αντιδραστήριο" είναι περισσότερο εξειδικευμένος και αναφέρεται σε μια ουσία που προσθέτουμε σε ένα σύστημα με σκοπό να προκαλέσουμε χημική αντίδραση, να ελέγξουμε αν μια συγκεκριμένη χημική αντίδραση λαμβάνει χώρα ή να ταυτοποιήσουμε-διακρίνουμε μια χημική ουσία. Παραδείγματα τέτοιων "αναλυτικών αντιδραστηρίων" αποτελούν το Φελίγγειο υγρό και το αντιδραστήριο Tollens. Στην οργανική χημεία, τα αντιδραστήρια είναι χημικές ενώσεις ή μίγματα, συχνά αποτελούμενα από ανόργανα ή μικρά οργανικά μόρια, που τα χρησιμοποιούμε για να πετύχουμε μετασχηματισμούς μορίων ή συνθέσεις οργανικών ενώσεων. Παραδείγματα οργανικών αντιδραστηρίων είναι το αντιδραστήριο Collins, το αντιδραστήριο Fenton και τα αντιδραστήρια Grignard.

Μια άλλη χρήση του όρου "αντιδραστήριο" γίνεται στην ποιοτική ανάλυση και αναφέρεται στο "πρότυπο αντιδραστήριο". Αυτό χρησιμοποιείται στην παρασκευή άλλων αντιδραστηρίων με αυστηρές και απόλυτα συγκεκριμένες ιδιότητες ή στον έλεγχο καθαρότητας διαφόρων ουσιών. Οι προδιαγραφές των "πρότυπων αντιδραστηρίων" καθορίζονται από οργανισμούς όπως ο διεθνής ASTM. Για παράδειγμα, ένα "πρότυπο αντιδραστήριο" ελέγχου της ποιότητας του πόσιμου νερού δεν επιτρέπεται να περιέχει παρά μόνο πολύ μικρές ποσότητες προσμίξεων όπως νάτριο, ιόντα χλωρίου, πυρίτιο και βακτηρίδια καθώς και πολύ μεγάλη ηλεκτρική αντίσταση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2021.
Πελαργός

Οι **πελαργοί**, κοινώς λέλεκες ή λελέκια, είναι μεγάλα πουλιά με μακριά πόδια και μακρύ λαιμό, τα οποία ανήκουν στην οικογένεια των **Ciconiidae**. Ζουν στις θερμότερες περιοχές του πλανήτη και σε ξηρότερα κλίματα από άλλα παρόμοια πουλιά όπως οι ίβεις. Οι πελαργοί δεν μπορούν να κρώξουν γιατί δεν έχουν φωνητικές χορδές ή φωνητικό όργανο και παράγουν κρότους με το ράμφος τους. Αρκετά είδη τους είναι αποδημητικά. Τρώνε συνήθως βατράχους, ψάρια, έντομα, σκουλήκια και μικρά πουλιά ή θηλαστικά. Υπάρχουν 19 είδη πελαργών σε έξι γένη.

Στην αρχαία Θεσσαλία, σύμφωνα με τον Πλούταρχο, στο "Περί Ίσιδος- Όσίριδος", τιμούσαν τους πελαργούς γιατί όταν εμφανίστηκαν στη γη πολλά φίδια, οι πελαργοί τα εξολόθρευσαν και νομοθετήθηκε όποιος σκοτώνει πελαργό να εξορίζεται.

Κύριο λήμμα: Λευκοπελαργός

Παραπομπές
----------

1. ↑  ΧΡ. Γ. ΜΠΛΕΤΑΣ. *ΤΑ ΤΕΜΠΗ ΚΑΙ Η ΓΕΙΤΟΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ*. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ,1995: ΜΑΙΑΝΔΡΟΣ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πελαργός** |

* Scott MacDonald, "The Stork" Χρήσεις σε εμβλήματα
Τρίγλωσση πινακίδα (στα ουγγρικά, ρουμανικά καιγερμανικά) στη Γκιούλα (που σημαίνει "κοινωνική ασφάλιση υγείας")
Οι **γλώσσες που ομιλούνται στην Ουγγαρία** έχουν ως εξής.

Γλώσσες
-------

**Ουραλικές γλώσσες**
– Ουγγρικά: Η μόνη επίσημη γλώσσα της χώρας, μη σχετιζόμενη με τις γειτονικές γλώσσες. Είναι η πρώτη γλώσσα του 98.9% του συνολικού πληθυσμού.
**Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες**
– Γερμανικά: ομιλούνται από τη γερμανική μειονότητα, κυρίως εντός και γύρω από τα όρη Μέτσεκ, αλλά και σε άλλα μέρη της χώρας. (Ιστορικά, η γερμανική διάλεκτος της Σουαβίας ομιλούταν στην Ουγγαρία.)
– Σλοβακικά: ομιλούνται από τη σλοβακική μειονότητα, ιδιαίτερα στη Βόρεια Ουγγρικά Όρη και γύρω από τη Μπεκετσάμπα.
– Σερβικά: ομιλούνται από τη σερβική μειονότητα, κυρίως μέσα και γύρω από Μπάτσκα, αλλά και σε άλλες περιοχές της Νότιας Ουγγαρίας.
– Σλοβενικά: ομιλούνται από τη σλοβενική μειονότητα, ειδικά γύρω από τα Σλοβενικά σύνορα στη Δυτική Ουγγαρία.
– Κροατικά: ομιλούνται από την κροατική μειονότητα, ειδικά στη Νότια Ουγγαρία.
– Ρουμανικά: ομιλούνται από τη ρουμανική μειονότητα, κυρίως μέσα και γύρω από Γκιούλα στην Ανατολική Ουγγαρία.
– Ρομάνι: ομιλούνται από κάποια μέλη της μειονότητας των Ρομά σε όλη τη χώρα.
**Τουρκικές γλώσσες**
– Κουμάνοι: ομιλούνταν στην περιοχή της Κουμανίας στην Ουγγαρία. Είναι γλώσσα Κιπτσάκ στενά σχετιζόμενη με άλλες γλώσσες Κιπτσάκ, όπως τα Κριμαϊκά Ταταρικά. Ο τελευταίος ομιλητής πέθανε το 1777.
– Κιπτσάκ: ομιλούνταν στην Ανατολική Ευρώπη, η οποία περιλαμβάνει την Ουγγαρία. Ήταν η κύρια γλώσσα των περιοχών ελεγχόμενων από τη Χρυσή Ορδή. Είναι ο πρόγονος όλων των γλωσσών Κιπτσάκ, η οποία περιλαμβάνει επίσης την εξαφανισμένη Κουμανική γλώσσα.
**Νοηματικές γλώσσες**
– Ουγγρική Νοηματική Γλώσσα: ομιλείται από περίπου 9.000 άτομα. Ανήκει στην οικογένεια της Γαλλικής Νοηματικής Γλώσσας.

Πληθυσμού από γνώση γλωσσών
---------------------------

| Γλώσσα | Αριθμός ομιλητών (2011) | Σημειώσεις |
| --- | --- | --- |
| Ουγγρικά | 9.896.333 (99.6%) | Η μόνη επίσημη γλώσσα της Ουγγαρίας, η οποία ομιλείται από 9.827.875 άτομα (98.9%) ως πρώτη γλώσσα, ενώ 68.458 άτομα (0.7%) την ομιλούν ως δεύτερη γλώσσα. |
| Αγγλικά | 1.589.180 (16.0%) | Ξένη γλώσσα |
| Γερμανικά | 1.111.997 (11.2%) | Ξένη γλώσσα και συνεπίσημη μειονοτική γλώσσα |
| Ρωσικά | 158.497 (1.6%) | Ξένη γλώσσα |
| Ρουμανικά | 128.852 (1.3%) | Ξένη γλώσσα και συνεπίσημη μειονοτική γλώσσα |
| Γαλλικά | 117.121 (1.2%) | Ξένη γλώσσα |
| Ιταλικά | 80.837 (0.8%) | Ξένη γλώσσα |

Δείτε επίσης
------------

* Ουγγαρία
* Ουγγρική γλώσσα
* Δημογραφία της Ουγγαρίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hungarian census 2011 / Országos adatok / 1.1.4.2. A népesség nyelvismeret és nemek szerint (population by spoken language), 1.1.6.1 A népesség anyanyelv, nemzetiség és nemek szerint (population by mother tongue and ethnicity) (Hungarian)
2. ↑  Σημειώσεις: τα ποσοστά δεν φτάνουν το 100% καθώς, σύμφωνα με την απογραφή μεγάλο μέρος των Ούγγρων ομιλεί πάνω από μια γλώσσα (μητρική και δεύτερη γλώσσα). Δεν εμφανίζονται όλες οι γλώσσες.
Συντεταγμένες: 39°19′44″N 76°37′14″W﻿ / ﻿39.32889°N 76.62056°W﻿ / 39.32889; -76.62056

Το **Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς** (αγγλικά: **Johns Hopkins University** ή **JHU**) είναι ιδιωτικό ερευνητικό πανεπιστήμιο των ΗΠΑ, στη Βαλτιμόρη. Το Τζονς Χόπκινς διατηρεί πανεπιστημιουπόλεις και σε άλλα μέρη της πολιτείας Μέριλαντ, στην πρωτεύουσα Ουάσινγκτον, στην Ιταλία, στην Κίνα και στη Σιγκαπούρη. Υπήρξε ένα από τα 14 ιδρυτικά μέλη της Ενώσεως Αμερικανικών Πανεπιστημίων (*Association of American Universities*).

Το πανεπιστήμιο φέρει το όνομα του Τζονς Χόπκινς, που κληροδότησε 7 εκατομμύρια δολάρια το έτος 1873 για την ίδρυση πανεπιστημίου και νοσοκομείου (*νοσοκομείο Τζονς Χόπκινς*). Στην εποχή της, αυτή ήταν η μεγαλύτερη φιλανθρωπική δωρεά στη μέχρι τότε ιστορία των ΗΠΑ, το ισοδύναμο 132 εκατομμυρίων δολαρίων σε σημερινές (2009) τιμές. Το πανεπιστήμιο άνοιξε τις πύλες του στις 22 Φεβρουαρίου 1876, με σκοπό *«την ενθάρρυνση της έρευνας... ...και την προαγωγή μορφωμένων ανθρώπων»*

Εγκαταστάσεις
-------------

Το Τζονς Χόπκινς διατηρεί την βάση του στην "ανεξάρτητη" πόλη των ΗΠΑ Βαλτιμόρη του Μέριλαντ. Έχει επίσης πανεπιστημιουπόλεις και σε άλλες πόλεις στην πολιτεία. Επιπρόσθετα, το Τζονς Χόπκινς διατηρεί τις εγκαταστάσεις της Σχολής Παγκόσμιων Σπουδών Πολ Νίτσε στην πρωτεύουσα των ΗΠΑ Ουάσινγκτον, ενώ διατηρεί πανεπιστημιουπόλεις και στην Ιταλία, την Κίνα και την Σιγκαπούρη.

Οργάνωση, σπουδές και ιστορικά στοιχεία
---------------------------------------

Το Τζονς Χόπκινς υπήρξε το πρώτο αμερικανικό πανεπιστήμιο που εφάρμοσε το λεγόμενο «γερμανικό μοντέλο» που εισηγήθηκαν οι Βίλχελμ φον Χούμπολτ και Φρίντριχ Σλάιερμάχερ.. Επίσης, υπήρξε το πρώτο αμερικανικό πανεπιστήμιο που δίδαξε μέσα και από σεμινάρια. Ως τέτοιο, το Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς λειτούργησε ως πρότυπο για τα περισσότερα μεγάλα αμερικανικά ερευνητικά πανεπιστήμια, ιδιαίτερα για το Πανεπιστήμιο του Σικάγου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «A Brief History of JHU». The Johns Hopkins University. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Φεβρουαρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2006.
2. ↑  «On Campus: Johns Hopkins University». The Baltimore Sun. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Νοεμβρίου 2006. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2006.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 141846012
* LCCN: n79061226
* ISNI: 0000 0001 2171 9311
* GND: 37450-7
* SUDOC: 027917894
* BNF: cb119857281 (data)
* BIBSYS: 90648334
* ULAN: 500312820
* NLA: 35248098
* NKC: kn20060418009
* BNE: XX123578
* CiNii: DA01053352

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Johns Hopkins University  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Χειρόγραφο του 1183 που περιλαμβάνει διδάγματα του Ίμπν Τουμάρτ.
Ο **Αμπού Αμπντ Αλλάχ Άμγκαρ Ιμπν Τουμάρτ** (βερβερικά: *Amghar ibn Tumert,* αραβικά: أبو عبد الله امغار ابن تومرت) ήταν μουσουλμάνος βερβέρος θεολόγος, διδάσκαλος και πολιτικός ηγέτης με καταγωγή από την περιοχή του σημερινού Μαρόκου. Ίδρυσε και κυριάρχησε ως πνευματικός και πρώτος στρατιωτικός ηγέτης του κινήματος των Αλμοάδων, ενός πουριτανικού μεταρρυθμιστικού κινήματος που ξεκίνησε μεταξύ των Βερβέρων από την οροσειρά του Άτλαντα. Ο Ίμπν Τουμάρτ ξεκίνησε μια ανοιχτή εξέγερση κατά των κυβερνώντων Αλμοραβιδών κατά τη διάρκεια του 1120. Μετά το θάνατό του οι οπαδοί του, Αλμοάδες, συνέχισαν να κατακτούν μεγάλο μέρος της βόρειας Αφρικής (Μαγκρέμπ) και μέρος της Ισπανίας (Αλ-Ανταλούς) αντικαθιστώντας την δυναστεία των Αλμοραβιδών το 1147 και ιδρύοντας το Αλμοαδικό Χαλιφάτο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *History of Morocco*.
2. ↑  pantheon.world/profile/person/Ibn\_Tumart. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  «Ibn Tūmart | Berber Muslim leader | Britannica». *www.britannica.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 3 Μαΐου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Ibn Tumart στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 90060230
* LCCN: n84227574
* ISNI: 0000 0001 2006 4165
* GND: 118981250
* SELIBR: 224608
* SUDOC: 060363398
* BNF: cb16540414g (data)
* BIBSYS: 97054676

 |

 |
Κτήριο του Κοινοβουλίου στη Σόφια 
Το κεντρικό κτήριο του Κοινοβουλίου (Εθνοσυνέλευσης) βρίσκεται στην πλατεία «Ναρόντνο Σαμπράνιε» της Σόφιας και είναι ένα από τα πρώτα δημόσια κτίρια που χτίστηκαν μετά την Απελευθέρωση της Βουλγαρίας. Η κυβερνητική απόφαση για την ανέγερση του σημερινού κτηρίου της Εθνοσυνέλευσης λήφθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 1884 όταν ήταν πρωθυπουργός ο Πέτκο Καραβέλοφ. Σχεδιάστηκε από τον Βουλγαροαυστριακό αρχιτέκτονα Κονσταντίν Γιοβάνοβιτς, ο οποίος αργότερα σχεδίασε επίσης το κτίριο της Συνέλευσης στο Βελιγράδι (1891-1892). Ο θεμέλιος λίθος τέθηκε στις 4 Ιουνίου 1884 και το κτήριο εγκαινιάστηκε πανηγυρικά στις 25 Νοεμβρίου του ίδιου έτους. Το ύφος του είναι νεοαναγεννησιακό, με το σύνθημα «Η Ισχύς εν τη ενώσει» γραμμένο πάνω από την κύρια είσοδο. 

Το κτήριο απεικονίζεται στην πίσω όψη του βουλγαρικού τραπεζογραμματίου των 20 λέβα, που εκδόθηκε το 1999 και το 2007.

Έχει ανακηρυχθεί μνημείο πολιτισμού για την ιστορική του σημασία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *www.bnb.bg*. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2024.  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)

Πηγές
-----

* 
* 
* 
*
Ο **Μάνος Ιωάννου** (Αθήνα, 11 Ιανουαρίου 1988) είναι Έλληνας ηθοποιός της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου. Είναι γνωστός για τον ρόλο του ''Σταύρου'' στους ''Βασιλιάδες'' και του ''Μίμη'' στο ''Έλα στη θέση μου''.

Βιογραφικό
----------

Ο Μάνος Ιωάννου γεννήθηκε στις 11 Ιανουαρίου του 1988 στον Άλιμο, στην Αθήνα. Ξεκίνησε την καριέρα του αμέσως μόλις τελείωσε τη σχολή υποκριτικής, δουλεύοντας σε παράσταση των  Θανάση Παπαθανασίου και Μιχάλη Ρέππα. Έχει παίξει σε πολλές θεατρικές παραστάσεις μέχρι σήμερα.

Έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο to 2012, όταν υποδύθηκε τον ''Σταύρο'' στην κωμική σειρά του Mega "Βασιλιάδες". Την επόμενη χρονιά εμφανίστηκε ως ''Μάρκος Δανέζης'', στην κοινωνική σειρά του Mega "Κλεμμένα Όνειρα''. Επίσης, το 2014, έπαιξε ως ''Έκτορας Ασλάνης'', στην δραματική σειρά του Star "Όρκος Σιωπής". Από το 2016 έως 2021 πρωταγωνιστεί στο ''Έλα στη θέση μου'' του Alpha ως ''Μίμης''. 

Τη σεζόν 2018 Δέκα Μικροί Μήτσοι στο ANT1

Τη σεζόν 2020 The Bachelor στο ALPHA

Τη σεζόν 2021-2022 Μόλις χθες στο ΣΚΑΙ

Τη σεζόν 2022 Κι όμως είμαι ακόμα εδώ στο ΕΡΤ1

Τη σεζόν 2023 Μαίρη, Μαίρη, Μαίρη στο Mega

Στον κινηματογράφο, έχει συμμετάσχει ως guest στην ταινία ''The Bachelor'.

Προσωπική ζωή
-------------

Ο Ιωάννου υπήρξε ζευγάρι με την ηθοποιό Βίκυ Κάβουρα και έπειτα με το μοντέλο Άρτεμις Αστεριάδη. Από τον Αύγουστο του 2013 μέχρι τον Μάρτιο του 2015, είχε σχέση με την παρουσιάστρια Ναταλία Γερμανού.

Ο Ιωάννου δεν έχει κρύψει τη φιλία του με τον επίσης ηθοποιό και συμπρωταγωνιστή του στο ''Έλα στη θέση μου'' Γιάννη Τσιμιτσέλη, όπως και την αντιπάθειά του απέναντι στον Κύπριο ηθοποιό, σκηνοθέτη και παραγωγό Ανδρέα Γεωργίου, δηλώνοντας ότι δε θα ήθελε να συνεργαστεί μαζί του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Μάνος Ιωάννου: Το βιογραφικό του ηθοποιού». *HappyTv.gr*. 22 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2019.
2. 1 2  «Μάνος Ιωάννου βιογραφία». *periergos.gr*. 6 Μαΐου 2015. Ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2019.
3. ↑  «Μάνος Ιωάννου - iShow.gr». *www.ishow.gr*. Ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2019.
4. ↑  «Μάνος Ιωάννου: Δες με ποιον πέρασε την Πρωτοχρονιά». *e-volos*. 2 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2019.
5. ↑  «Μάνος Ιωάννου: «Από μικρός θαύμαζα τον Γιάννη Τσιμιτσέλη»». *Gossip-tv.gr*. Ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2019.
6. ↑  «Μάνος Ιωάννου - Ανδρέας Γεωργίου: Το παρασκήνιο της κόντρας τους! Τι έχει συμβεί τελικά ανάμεσα τους;». *Zappit*. 20 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2019.
7. ↑  «Αυτός είναι ο λόγος που σκοτώθηκαν Μάνος Ιωάννου και Ανδρέας Γεωργίου!». *ΡΕΠΟΡΤΕΡ*. Ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2019.
Το **Θέμα Μυλάσσης και Μελανουδίου** ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, μικρό Θέμα, στην νοτιοδυτική Μικρά Ασία κατά τον 12ο και 13ο αιώνα.

Πρώτη μαρτυρία για το θέμα μαρτυρείται το 1127/1128, και δημιουργήθηκε πιθανότατα λίγο μετά το 1110, είτε από τον Αλέξιο Α΄ Κομνηνό (1081 - 1118), ή από τον γιο και διάδοχό του Ιωάννη Β΄ Κομνηνό (1118-1.143), στην περιοχή που ανέκτησε από τους Σελτζούκους Τούρκους κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1090. Αρχικά ονομάστηκε *θέμα των Μυλάσων*, έπειτα μετονομάστηκε και μεταφέρθηκε η έδρα του από τα Μύλασσα στην πόλη του Μελανουδίου, άγνωστο που ακριβώς βρισκόταν, νότια της Μιλήτου περίπου ανάμεσα στα 1150 και 1175.

Το θέμα αποτελούσε το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής της Καρίας, από τον Μαίανδρο ποταμό, στα βόρεια, έως την κοιλάδα του ποταμού Μορσύνου στα ανατολικά. Η ακτή όμως ανήκε στο Θέμα Κιβυρραιωτών και, μετά την διάλυση του τελευταίου κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού (1143-1180), ενώθηκε με τα κοντινά νησιά των Δωδεκανήσων, κυρίως την Κω. Μερικοί από τους δούκες των Μυλάσων και Μελανουδίου φαίνεται να έχουν ασκήσει εξουσία και στην ακτή και τα παράκτια νησιά.

Η περιοχή παρέμεινε στο βυζαντινό έλεγχο έως ότου κατακτήθηκε από τους Τούρκους κατά την αρχή της βασιλείας του Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου (1282-1328). Είναι αξιοσημείωτο για τον αριθμό των Βυζαντινών οχυρώσεων που σώζονται, καθώς και για την ακμάζουσα μοναστική κοινότητα στο Όρος Λάτρος.

Το Θέμα υποδιαιρούνταν σε καπετανίκια, γνωστά είναι της Σμύρνης, Αβύδου, Αναίας και Υλλαρίμων

Γνωστοί διοικητές ήταν οι :

* Μιχαήλ Ξηρός, 1127-1129
* Θεόδωρος Πεπανός, 1128-
* Θεόδοτος Καλόθετος, 1259
* Ιωάννης Σελαγίτης, 1262
* Ανδρόνικος Δούκας Άγγελος, -1175
* Ανδρόνικος Καντακουζηνός, 1175-
* Βασίλειος Βατάτζης, 1189
* Μιχαήλ Δούκας, ανάμεσα στα 1190-1195
* Ιωάννης Τζυκής, αρχές 13ου αιώνα
* Ιαννάκιος Γαβράς, 13ος αιώνας

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ραγιά 2005, σελ. 225
2. ↑  Ραγιά 2004, σελ. 235 και 236
3. ↑  Λάππας, Νικόλαος (2007, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ)), Πολιτική ιστορία του κράτους της Ηπείρου κατά τον 13ο αι. σελ 58

Πηγές
-----

* Kazhdan, Alexander, επιμ. (1991). *Oxford Dictionary of Byzantium*. Oxford University Press. σελ. 1428. ISBN 978-0-19-504652-6.
* Ραγιά, Ευθυμία (2005). «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». *Βυζαντινά Σύμεικτα* **17**: 223–238. ISSN 1105-1639. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2013-05-06.. Ανακτήθηκε στις 2015-09-29.
* Ραγιά, Ευθυμία (2004, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ)), Η κοιλάδα του Μαιάνδρου (7ος-13ος αι.): γεωγραφία και ιστορία
Η **Άννα-Σοφία**, γερμ.: Anne-Sophie von Hessen-Darmstadt (17 Δεκεμβρίου 1638 - 13 Δεκεμβρίου 1683) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ. Έγινε πριγκίπισσα-ηγουμένη του αβαείου του Κβέντλινμπουργκ ως Άννα-Σοφία Β΄.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Γεωργίου Β΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμσταντ και της Σοφίας-Ελεονώρας των Βέττιν, κόρης του Ιωάννη-Γεωργίου Α΄ εκλέκτορα της Σαξονίας. Μεγάλωσε ως Λουθηρανή, έλαβε καλή εκπαίδευση και μεγάλωσε για να είναι αυστηρά θρησκευόμενη.

Ως συγγραφέας
-------------

Το 1655, σε ηλικία 17 ετών, η Άννα-Σοφία εισήλθε στο Αβαείο του Κβέντλινμπουργκ.  Το 1658 η Άννα Σοφία δημοσίευσε ένα βιβλίο πνευματικών διαλογισμών με τίτλο *η αληθινή αδελφή ψυχή του Ιησού Χριστού*. Αρχικά οι Λουθηρανοί θεολόγοι θεώρησαν το βιβλίο της ως ύποπτο. Υποστήριξαν ότι το βιβλίο εξισώνει τις γυναίκες με τους άνδρες, αλλά αργότερα εγκρίθηκε. Η Άννα-Σοφία δικαιολόγησε τη δουλειά της -όπως ήταν έθος τον 17ο αι.- λέγοντας ότι ήταν εντολή του Θεού. Όντας ηγουμένη και Λουθηρανή ταυτόχρονα, η Άννα-Σοφία υπερασπίστηκε την επιλογή της -δηλ. το να παραμείνει άγαμη- στο βιβλίο της.  Ο ύμνος της *Rede, liebster Jesu, rede* (μίλα, αγαπητέ Ιησού, μίλα) μεταφράστηκε ως *Μίλα, ω Κύριε, ο υπηρέτης σας ακούει*.

Ως μοναχή και ηγουμένη
----------------------

Η Άννα-Σοφία είχε μία κρίση στην πίστη της, όταν η αδελφή της Eλισάβετ-Αμαλία μεταστράφηκε στον Ρωμαιοκαθολικισμό. Σκέφτηκε να φύγει από το Κβέντλινμπουργκ για να ακολουθήσει το παράδειγμα της αδελφής της, αλλά τελικά άλλαξε γνώμη. 

Παρά την ταλαιπωρία από «χρόνιο βήχα», η Άννα-Σοφία εξελέγη για να αντικαταστήσει την Άννα-Σοφία Α΄ των Βίττελσμπαχ-Παλατινάτου, πριγκίπισσα-ηγουμένη του Κβέντλινμπουργκ, το 1681. Η νέα πριγκίπισσα-ηγουμένη επέλεξε τη Άννα-Δωροθέα των Βέττιν-Σαξονίας-Βαϊμάρης ως βοηθό της το 1683. Η Άννα Σοφία Β΄ απεβίωσε τον ίδιο χρόνο, μετά από δύο μόνο χρόνια βασιλείας και τη διαδέχτηκε η Άννα-Δωροθέα.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2  Stevenson, Jane (2005). *Women Latin poets: language, gender, and authority, from antiquity to the eighteenth century*. Oxford University Press. ISBN 0-19-818502-2.
2. ↑  Robin Bruce Barnes, επιμ. (1998). *Habent Sua Fata Libelli/Books Have Their Own Destiny: Essays in Honor of Robert V. Schnucker*. Truman State University Press. ISBN 0-940474-59-X.
3. ↑  It is #230 in *Evangelical Lutheran Hymnary*, #589 in *Lutheran Service Book*, and #339 in *Lutheran Worship*. For the text of the translation, see the entry on hymnary.org.
4. ↑  Becker-Cantarin, Barbara (2004). *Daphnis: Zeitschrift für Mittlere Deutsche Literatur und Kultur der Frühen Neuzeit. Band 31, No 3-4*. Rodopi. ISBN 90-420-1631-0.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 42179407
* GND: 100011780

 |

 |
Ένας σεισμός μεγέθους 5,7 ρίχτερ συνέβη στην Ινδία και συγκεκριμένα 20 χιλιόμετρα ανατολικά βορειοανατολικά της Αμπάσα στην πολιτεία της Τριπούρα στις 3 Ιανουαρίου 2017. Η μακροσεισμική ένταση του φαινομένου παρατηρήθηκε στα 6-7 EMS. Ο σεισμός έγινε στις 2:39 μ.μ. τοπική ώρα (09:09 UTC) και είχε επίκεντρο μια αραιοκατοικημένη περιοχή. Το εκτιμόμενο βάθος ήταν τα 32 χλμ.

Ένα άτομο έχασε τη ζωή του και πέντε τραυματίστηκαν στην Ινδία. Περισσότερα από 50 σπίτια υπέστησαν ζημιές εξαιτίας των κατολισθίσεων που συνέβησαν στην επαρχία Δαλάι, ενώ δρόμοι έκλεισαν λόγω της πτώσης δέντρων. Σύμφωνα με την Αρχή Διαχείρισης Καταστροφών της Πολιτείας Τριπούρα, τουλάχιστον 6.727 κτίρια υπέστησαν ζημιές στις επαρχίες Δαλάι και Ουνακότι της Τριπούρα. Η δόνηση ήταν αισθητή σε πολλά μέρη της βορειοανατολικής Ινδίας, καθώς και μέχρι την Καλκούτα. Στο Μπανγκλαντές υπήρξαν δύο νεκροί και τρείς τραυματίες. Ο σεισμός εκεί προκάλεσε υγροποίηση στις όχθες του ποταμού Μάνου στην Τρίπουρα και κατά μήκος του ποταμού Δαλάι, καθώς και στην περιοχή Καμαλγκάν.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «M 5.7 - 20km ENE of Ambasa, India». United States Geological Survey. 2017. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2017.
2. 1 2 3 4  Debbarma, Jimmi; Martin, Stacey S.; Suresh, G.; Ahsan, Aktarul; Gahalaut, Vineet K.. «Preliminary observations from the 3 January 2017, Mw 5.6 Manu, Tripura (India) earthquake». *Journal of Asian Earth Sciences* **148**: 173–180. doi:10.1016/j.jseaes.2017.08.030. .
3. ↑  «Woman dies and few injured as quake hits northeast India». *thenortheasttoday.com*. 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιανουαρίου 2017.
4. ↑  «Earthquake kills schoolgirl in Sylhet». *www.observerbd.com*. 2017.
5. ↑  «1 dies of fright as tremor shakes Bangladesh | Dhaka Tribune» (στα αγγλικά). *Dhaka Tribune*. 2017. .
Το **Past In Different Ways** είναι ο τέταρτος προσωπικός στούντιο δίσκος του γερμανού τραγουδιστή Μίκαελ Κίσκε, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 9 Μαΐου 2008 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Frontiers Records". Το εξώφυλλο του δίσκου δημιουργήθηκε από τον Carl André Beckson.

Το άλμπουμ περιέχει ακουστικές διασκευές των τραγουδιών που είχε γράψει ο Κίσκε την εποχή που ήταν στους Helloween και ένα καινούριο τραγούδι. Τα διασκευασμένα τραγούδια περιλαμβάνουν τα "You Always Walk Alone", "We Got the Right" και "A Little Time" από τα άλμπουμ *Keeper of the Seven Keys, Part I* και  *Part II*, τα "Your Turn", "Kids of the Century" και "Going Home" από το *Pink Bubbles Go Ape* και τα "I Believe", "Longing", "In the Night" και "When the Sinner" από το  *Chameleon*. Το *Past In Different Ways* κυκλοφόρησε σε δυο εκδόσεις, την κανονική και τη Ιαπωνική, η οποία συμπεριλάμβανε την διασκευή του τραγουδιού "How the Web Was Woven" σαν bonus. Εκτός από ακουστικές κιθάρες, η ενορχήστρωση του άλμπουμ περιλαμβάνει βιολί, ακορντεόν, τρομπέτα, τρομπόνι και πλήκτρα.

Σύμφωνα με τον Κίσκε «*Ηταν ο Serafino (ιδιοκτήτης της Frontiers Records) που μου πρότεινε να ηχογραφήσω σε ακουστική μορφή παλιά τραγούδια των Helloween. Η πρώτη μου αντίδραση ήταν αρνητική και πρέπει να σου πω ότι δεν ήταν καθόλου εύκολη υπόθεση για μένα να ξανατραγουδήσω αυτά τα κομμάτια. Όμως, μπαίνοντας στο studio είδα ότι έτσι όπως έβγαιναν τα τραγούδια, κολλούσαν πολύ με το προσωπικό μου στυλ. Χάρηκα πάρα πολύ που το έκανα και μου άρεσε που ξάφνιασα ορισμένους εκεί έξω αφού δεν περίμεναν ότι θα κάνω κάτι τέτοιο. Η αλήθεια είναι ότι δεν πρόκειται, ούτε θέλω, να ξεφύγω από το παρελθόν!*»

Τραγούδια
---------

1. **You Always Walk Alone** - 4:25  

2.  **We Got the Right**  - 4:49  

3. **I Believe** - 7:45  

4. **Longing** - 4:09  

5. **Your Turn** - 5:59  

6. **Kids of the Century** - 4:24  

7. **In the Night** - 5:07  

8. **Going Home** - 3:30  

9. **A Little Time** - 3:57  

10. **Different Ways** (καινούριο τραγούδι) - 3:05  

11. **How the Web Was Woven** (διασκευή) *(Japanese bonus track)* - 5:33  

* Όλα τα τραγούδια είναι γραμμένα από τον Κίσκε, εκτός από το "How the Web Was Woven", το οποίο έχει γραφτεί από τους Ντέιβιντ Μόστ και Κλίβε Ουέστλακε.

Οι μουσικοί
-----------

Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις του "*Past In Different Ways*" είναι οι εξής:

* Μίκαελ Κίσκε - φωνητικά, κιθάρα, πλήκτρα
* Σάντρο Γκιαμπιέτρο - κιθάρα
* Φονταΐνε Μπούρνεττ - μπάσο
* Κάρστεν Νάγκελ - τύμπανα
* Χανμάρι Σπίεγκελ – βιολί
* Τζόρτζ Σπίεγκελ – ακορντεόν, τρομπόνι
* Μπέννυ Μπράουν – τρομπέτα

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Ιανουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2015.

Πηγές
-----

|  |
| --- |
| * Βlistering review
* Usaprogmusic review

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Η επίσημη ιστοσελίδα του Μίκαελ Κίσκε

 |
Η σημαία της Μεγάλης Κομόρας.
Η **σημαία της Μεγάλης Κομόρας** περιγράφεται ως σύμβολο στο Σύνταγμα (άρθρο 3) του νησιού, το οποίο εγκρίθηκε το 2002. Το φόντο της είναι μπλε. Η ισλαμική θρησκεία, που ακολουθείται από την πλειονότητα των κατοίκων, τονίζεται με την παρουσία της ημισελήνου που είναι στραμμένη προς τα δεξιά και των τεσσάρων άστρων, στα αριστερά της σημαίας, που είναι ευθυγραμμισμένα κάθετα και σε χρώμα λευκό. Τα σύμβολα της Μεγάλης Κομόρας είναι τα ίδια με το ανεξάρτητο κράτος των Κομορών. Ο αριθμός των αστεριών θυμίζει τον αρχικό αριθμό των Κομορών, προτού γίνουν ανεξάρτητες (εκτός από τα τρία σημερινά νησιά που απαρτίζουν την Ένωση των Κομορών, ήταν και η γαλλική σήμερα Μαγιότ).

Προηγούμενη σημαία
------------------

Η σημαία του Σουλτάνου της περιόδου 1886-1911 ήταν κόκκινη με χρυσό περίγραμμα και με ένα μισοφέγγαρο στραμμένο προς τα δεξιά, χρώματος λευκού. Σε αυτό κοντά βρίσκονταν και 7 αστέρια επίσης λευκά, τα οποία συμβόλιζαν τα επτά σουλτανάτα της εποχής, τα οποία τελικά ενώθηκαν. Η διάταξη των αστεριών φέρνει στο νου το σχήμα του νησιού στο χάρτη. Προτεκτοράτο από το 1886, η Μεγάλη Κομόρα προσαρτήθηκε στη Γαλλία το 1911 και το σουλτανάτο καταργήθηκε.

Πηγές
-----

* Η σημαία της Μεγάλης Κομόρας- Πληροφορίες από τις **Σημαίες του Κόσμου**
Αυτό το λήμμα αφορά τον συλλογικό χαρακτήρα τριών διεθνών οργανισμών.  Για τον κυριότερο από τους τρεις, δείτε: Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα.  Για τον πρώην Πυλώνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δείτε: Ευρωπαϊκή Κοινότητα.  

Οι **Ευρωπαϊκές Κοινότητες** (ΕΚ) υπήρξαν τρεις διεθνείς οργανισμοί που αποτέλεσαν τον προάγγελο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Απαρτίζονταν από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα (ΕΚΑΧ), την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ) και την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας (ΕΥΡΑΤΟΜ). Η συλλογική ονομασία *Ευρωπαϊκές Κοινότητες* καθιερώθηκε με τη Συνθήκη Συγχώνευσης του 1965, υπό την οποία οι τρεις οργανισμοί απέκτησαν ενιαία θεσμική δομή. Από αυτές σήμερα επιβιώνει μόνο η ΕΥΡΑΤΟΜ. 

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ευρωπαϊκή Ένωση
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 279019049
* GND: 35439-9
* NKC: kn20010711088

 |

 |
Εκκλησία που προετοιμάζεται για τον εορτασμό της Σλάβα στην Τρέμπινιε, Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
**Σλάβα** (Слава) είναι χριστιανικό έθιμο, κυρίως των Σέρβων, για τη γιορτή του οικογενειακού προστάτη αγίου. Εκτός από τη Σερβία, το έθιμο τηρείται και στα Σκόπια και τη Βουλγαρία, ακόμη και από μερικούς Γκοράνι (μουσουλμάνοι οι οποίοι κατά τον 18ο αιώνα ήταν Σέρβοι Ορθόδοξοι). Η Σλάβα είναι η πιο σημαντική γιορτή των Σέρβων και ένα από τα Εθνικά σύμβολα της Σερβίας.

Εορτασμός
---------

Κόλγιβο (Κόλλυβα)
Στη γιορτή αυτή συγκεντρώνεται όλη η οικογένεια και γίνεται τραπέζι με παραδοσιακά φαγητά «σλάβσκι κολάτς» (*славски колач*) και «κόλλυβα (κολγίβο)» (*кољиво*). «Σλάβσκι κολάτς» σημαίνει «κέικ της Σλάβα», αν και μοιάζει περισσότερο με ψωμί. Ανάλογα με το αν ο εορτασμός πέφτει σε περίοδο νηστείας, το σλάβσκι κολάτς φτιάχνεται είτε με είτε χωρίς αβγά, βούτυρο και γάλα. 

Στην ημέρα της Σλάβα, η οικογένεια πηγαίνει στην εκκλησία και συμμετέχει στη Θεία Κοινωνία. Μετά τη λειτουργία, ο ιερέας πηγαίνει στο σπίτι της οικογένειας, όπου κάνει μια σύντομη λειτουργία στη μνήμη του Αγίου που τιμάται και ευλογεί το σλάβσκι κολάτς και τα κόλυβα και ανάβει το κερί της Σλάβα. Αν και δεν είναι απαραίτητο, συχνά ο ιερέας ευλογεί το σπίτι και κάνει μνημόσυνο για τους συγγενείς της οικογένειας που έχουν πεθάνει.

Οι πιο συχνές ημέρες εορτών είναι του Αγίου Νικολάου (που πέφτει στις 19 Δεκεμβρίου), του Αγίου Γεωργίου (6 Μαΐου, Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή στις (20 Ιανουαρίου), Αγίου Δημητρίου (8 Νοεμβρίου) και Αγίου Μιχαήλ (21 Νοεμβρίου).

Πολλές Σερβικές κοινότητες, πόλεις, οργανισμοί, πολιτικά κόμματα, εταιρείες, επαγγελματικές ενώσεις γιορτάζουν επίσης τον προστάτη άγιό τους. Για παράδειγμα, η πόλη του Βελιγραδίου γιορτάζει ως Σλάβα της, την Ανάληψη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Jovan F. Trifunovski. «Породична слава и сличне славе у охридско-струшкој области» (PDF) (στα Σέρβικα). Bulletin of the Ethnografical Institute SASA, vol XLV. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 27 Φεβρουαρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2008. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
2. ↑  Petko Hristov. «За пропагандната употреба на празника» (στα Βουλγάρικα). Literature Network. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Srpska slava ili krsno ime - Κατάλογος αγίων, περιγραφή εθίμων (στα Σερβικά)
* Mrsni post, Zoran Majdin, Vreme 827, 9 Νοεμβρίου 2006. (στα Σερβικά)
Ο **Αλέξιος (Αλέξης) Σωτηρόπουλος** (Βύρωνας, 14 Ιανουαρίου 1972) είναι Έλληνας δικηγόρος παρ` Αρείω Πάγω. Στις Αυτοδιοικητικές Εκλογές του Οκτωβρίου 2023 εξελέγη, χωρίς κομματική υποστήριξη, Δήμαρχος Βύρωνα με 59,15%, ως επικεφαλής του συνδυασμού «Δημοτική Κίνηση Πολιτών Βύρωνα - Δύναμη Ελπίδας».

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 1972 στον Βύρωνα και κατάγεται από τη Ναύπακτο Αιτωλοακαρνανίας. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και εργάζεται ως μάχιμος δικηγόρος από το 1997.

Διατέλεσε Δημοτικός Σύμβουλος Βύρωνα από 1 Ιανουαρίου 2007 όπως επίσης και μέλος της Επιτροπής Οικονομικών, Ανάπτυξης και Απασχόλησης της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Αττικής.

Στο παρελθόν, διετέλεσε μέλος της Δημαρχιακής Επιτροπής και της Επιτροπής Ποιότητας Ζωής του Δήμου, του Δ.Σ. του Δημοτικού Γυμναστηρίου Βύρωνα, του Ο.Π.Α.Π. και του Ν.Π.Ι.Δ. «Ταμείο Διαχείρισης Πιστώσεων για την Εκτέλεση Αρχαιολογικών Έργων» και νομοπαρασκευαστικών επιτροπών.

Στις Αυτοδιοικητικές Εκλογές του Οκτωβρίου 2023 εξελέγη, χωρίς κομματική υποστήριξη, Δήμαρχος Βύρωνα με 59,15% την Β' Κυριακή, ως επικεφαλής του συνδυασμού «Δημοτική Κίνηση Πολιτών Βύρωνα - Δύναμη Ελπίδας» λαμβάνοντας 21 έδρες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Δημοτικές Εκλογές 2023 - Δήμος Βύρωνα».
2. ↑  «Γνωρίστε τους υποψήφιους Δημάρχους του Βύρωνα, vironas.gr».
Το **Φιλοτελικό και Ταχυδρομικό Μουσείο της Ελλάδας** είναι μουσείο φιλοτελισμού και ταχυδρομικής ιστορίας στην Αθήνα, την πρωτεύουσα της Ελλάδας. Το Φιλοτελικό και Ταχυδρομικό Μουσείο ιδρύθηκε το 1978 και στεγάζεται στο κτίριο στη συμβολή της Πλατείας Σταδίου και της Οδού Φωκιανού, δίπλα ακριβώς από το Παναθηναϊκό Στάδιο (Καλλιμάρμαρο). ​

Η ίδρυση και λειτουργία του Φιλοτελικού και Ταχυδρομικού Μουσείου ήταν ένα μακροχρόνιο αίτημα του Ελληνικού Ταχυδρομείου και ιδιαίτερα της φιλοτελικής κοινότητας. Το έργο έλαβε επιτέλους κρατική υποστήριξη το 1966. Το 1970, έτος ίδρυσης της Ελληνικής Ταχυδρομικής Οργάνωσης, ξεκίνησε μια μεγάλη προσπάθεια για τη συλλογή και ταξινόμηση του μουσικού υλικού μαζί με την αναζήτηση της κατάλληλης τοποθεσίας για να στεγάσει το μουσείο. Η λύση δόθηκε τελικά το 1977 από τη Νία και τον Ανδρέα Στράτο, οι οποίοι δώρισαν το κτίριο. Έτσι, το Φιλοτελικό και Ταχυδρομικό Μουσείο άρχισε να λειτουργεί στις 30 Οκτωβρίου 1978 ως υποκατάστημα των Ελληνικών Ταχυδρομείων (ΕΛΤΑ) Αρχειοθετήθηκε 2021-06-20 στο Wayback Machine.. Με την πρόθεση της κυβέρνησης για την ιδιωτικοποίηση του ΕΛΤΑ, αποφασίστηκε αρχικά να συμπεριληφθεί το Μουσείο στο Υπουργείο Ανάπτυξης και Μεταφορών. Σήμερα, το Μουσείο υπάγεται στη δικαιοδοσία του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης Αρχειοθετήθηκε 2021-06-18 στο Wayback Machine..

Έργο του Φιλοτελικού και Ταχυδρομικού Μουσείου είναι η συγκέντρωση, διατήρηση, συντήρηση, έκθεση και προβολή των φιλοτελικών θησαυρών και Ταχυδρομικών αντικειμένων της χώρας. Οι αρμοδιότητες του Φιλοτελικού και Ταχυδρομικού Μουσείου ανάγονται σε θέματα σχετικά με την καταγραφή, μελέτη, έρευνα, τεκμηρίωση, συντήρηση, απόκτηση, δημοσίευση, προβολή, ανάδειξη και φύλαξη των εκθεμάτων, του αρχειακού υλικού και των τεκμηρίων (αντικείμενα, γραμματόσημα, βιβλία).

Στο Μουσείο ο επισκέπτης μπορεί να δει αντικείμενα που χρησιμοποιούνταν από τις ενωμένες Υπηρεσίες Ταχυδρομείων, Τηλεγράφων και Τηλεφώνων (γραμματοκιβώτια, ταχυδρομικές τσάντες, σάλπιγγες, στολές, μηχανές σφράγισης φακέλων, χρηματοκιβώτια, ποδήλατα και μοτοσικλέτες ,υλικά σύνθεσης ταχυδρομικών αποστολών) , τα πρώτα Ελληνικά γραμματόσημα που χρονολογούνται από το 1861, οι μεταλλικές πλάκες εκτύπωσής τους, αναλυτικές και συνθετικές μακέτες γραμματοσήμων, φύλλα και δοκίμια γραμματοσήμων, φάκελοι πρώτης ημέρας κυκλοφορίας γραμματοσήμων, αναμνηστικές σφραγίδες και μακέτες έργων καλλιτεχνών που σχεδίασαν γραμματόσημα.

Δείτε επίσης
------------

* Ελληνική Ταχυδρομεία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
Η **κομπόστα** (από το γαλλικό *compôte,* που σημαίνει *μείγμα*) είναι επιδόρπιο που προέρχεται από τη μεσαιωνική Ευρώπη, που παρασκευάζεται από ολόκληρα ή κομμάτια φρούτων σε σιρόπι ζάχαρης. Τα ολόκληρα φρούτα μαγειρεύονται σε νερό με ζάχαρη και μπαχαρικά. Το σιρόπι μπορεί να καρυκευτεί με βανίλια, φλούδα λεμονιού ή πορτοκαλιού, ξυλάκια ή σκόνη κανέλας, γαρίφαλο, άλλα μπαχαρικά, αλεσμένα αμύγδαλα, τριμμένη καρύδα, ζαχαρωμένα φρούτα ή σταφίδες. Η κομπόστα σερβίρεται είτε ζεστή είτε κρύα.

Ιστορία
-------

Η κομπόστα ήταν σύμφωνη με τη μεσαιωνική πεποίθηση ότι τα φρούτα μαγειρεμένα σε σιρόπι ζάχαρης εξισορροπούν τις επιπτώσεις της υγρασίας στο σώμα. Το όνομα προέρχεται από τη λατινική λέξη *compositus*, που σημαίνει μείγμα. Στην ύστερη μεσαιωνική Αγγλία το σέρβιραν στην αρχή του τελευταίου πιάτου μιας εορτής (ή μερικές φορές το δεύτερο από τα τρία πιάτα), συχνά συνοδευόμενο από μια κρεμώδης σούπα. Κατά τη διάρκεια της Αναγέννησης, σερβίρονταν παγωμένη στο τέλος του δείπνου. Επειδή ήταν εύκολη στην παρασκευή της, φτιαγμένη από φθηνά συστατικά και δεν περιείχε γαλακτοκομικά προϊόντα, η κομπόστα έγινε βασικό στοιχείο των εβραϊκών νοικοκυριών σε όλη την Ευρώπη. Στα σύγχρονα γαλλικά, ο όρος αναφέρεται σε συνήθως χωρίς ζάχαρη πουρέ φρούτων χωρίς κομμάτια φρούτων, όπως η σάλτσα μήλου. Σήμερα, είναι ευρέως διαδεδομένη και συχνά σερβίρεται αντί των λαχανικών σε χώρες της Βόρειας Ευρώπης, όπως η Γερμανία, η Ολλανδία και το Βέλγιο, καθώς και στη Σκανδιναβία και στη Γαλλία.

Παραλλαγές
----------

Τα αποξηραμένα φρούτα χρησιμοποιούνται συχνά για κομπόστα από καλλιέργειες από την Ανατολική Ευρώπη και το σιρόπι τους πίνεται επίσης ως ρόφημα. Και τα δύο λέγονται *κόμποτ*.

Το επιδόρπιο μπορεί να γεμισθεί με σαντιγί, κανέλα ή ζάχαρη βανίλιας. Το σιρόπι μπορεί να παρασκευαστεί με κρασί, όπως σε μια συνταγή για κομπόστα αχλαδιών των αρχών του 15ου αιώνα. Άλλες παραλλαγές περιλαμβάνουν τη χρήση αποξηραμένων φρούτων που έχουν εμποτιστεί σε νερό στο οποίο μπορεί να προστεθεί αλκοόλ, για παράδειγμα κιρς, ρούμι ή Frontignan.

Δείτε επίσης
------------

* Κίσελ
* Κόμποτ
* Κομπόστα τομάτας

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Compôte recipes - BBC Food». *www.bbc.co.uk* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2019.
2. ↑  Constance B. Hieatt and Sharon Butler, ed. *Curye on Inglysch*. The Early English Text Society, New York, 1985.
3. 1 2  Thomas Austin, ed. *Two Fifteenth-Century Cookery-Books*. The Early English Text Society, Νέα Υόρκη, 1888 (ανατύπωση 1964).
4. ↑  Information on the Coronation feast of Richard III, taken from Sutton, Anne F. and PW Hammond, The Coronation of Richard III: the Extant Documents, Νέα Υόρκη; St. Martin's Press, 1983.
5. ↑  Be Merry / A taste of Poland, Haaretz
6. ↑  Ζοέλ Ρομπουσόν, "Members of the Gastronomic Committee". *Larousse Gastronomique*. Νέα Υόρκη: Clarkson Potter/Publishers, 2001, σελ. 322-323.
Συντεταγμένες: 39°14′N 26°9′E﻿ / ﻿39.233°N 26.150°E﻿ / 39.233; 26.150

Ο **Δήμος Δυτικής Λέσβου** είναι δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου που περιλαμβάνει τους πρώην δήμους Καλλονής, Μανταμάδου, Αγίας Παρασκευής, Ερεσού-Αντίσσης, Πολιχνίτου, Πέτρας και Μήθυμνας (σχέδιο Καποδίστριας). Ο νέος δήμος συστάθηκε σύμφωνα με απόφαση του Υπουργείου Εσωτερικών στις 25 Φεβρουαρίου 2019 και προήλθε από τη διάσπαση του προϋπάρχοντος Δήμου Λέσβου.

Ο Δήμος περιλαμβάνει 36 οικισμούς σε συνολική έκταση 1.065 τετραγωνικών χιλιομέτρων.

Ο Δήμος Δυτικής Λέσβου σε ποσοστό 90% οικονομικά εδράζεται στον αγροτοκτηνοτροφικό και τουριστικό τομέα με τους βασικούς τομείς παραγωγής την ελαιοπαραγωγή, την κτηνοτροφία, την αλιεία, τον τουρισμό, την γεωθερμία και γενικότερα τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. 

Η Πέτρα, ο Μόλυβος και η Ερεσός είναι από τις πλέον εμβληματικές κωμοπόλεις του Δήμου που δέχονται τον μεγαλύτερο όγκο τουριστών τη θερινή περίοδο. 

Πρώτος Δήμαρχος του νέου Δήμου εκλέχθηκε ο πολιτικός μηχανικός Ταξιάρχης Βέρρος.

Δημοτικές Ενότητες
------------------

| Δημοτική Ενότητα | Έδρα |
| --- | --- |
| Δημοτική Ενότητα Καλλονής | Καλλονή |
| Δημοτική Ενότητα Μανταμάδου | Μανταμάδος |
| Δημοτική Ενότητα Αγίας Παρασκευής | Αγία Παρασκευή |
| Δημοτική Ενότητα Ερεσού-Αντίσσης | Ερεσός |
| Δημοτική Ενότητα Πολιχνίτου | Πολιχνίτος |
| Δημοτική Ενότητα Πέτρας | Πέτρα |
| Δημοτική Ενότητα Μήθυμνας | Μήθυμνα |

Διατελέσαντες Δήμαρχοι
----------------------

| Δήμαρχος | Συνδυασμός | Έναρξη Θητείας | Λήξη Θητείας |
| --- | --- | --- | --- |
| Ταξιάρχης Βέρρος | Μαζί από την Αρχή | 1 Σεπτεμβρίου 2019 |  |

Πληθυσμός
---------

|  |  |
| --- | --- |
| **Δήμο Δυτικής Λέσβου** | **Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου** |
| **Έτος** | **Πληθυσμός** |
| 2011 | 28.564 |
| 2021 | 24.783 |

Αδελφοποιήσεις
--------------

| Χώρα | Δήμος |
| --- | --- |
| Κύπρος | Λευκονοίκου |
| Ισραήλ | Ramat HaNagev |
| Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας | Σουίνιγκ |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Τροποποίηση του άρθρου 1 του ν. 3852/2010» (PDF).
2. ↑  «Δήμος Δυτικής Λέσβου | Δημοτικές εκλογές – Μάιος 2019». *Υπουργείο Εσωτερικών*: σελ. ypes.gr. 3 Ιουνίου 2019.. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2019.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο **Αλέκος Παπαδόπουλος** (Γηρομέρι Θεσπρωτίας, 1949) είναι Έλληνας πολιτικός και πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ επί Κώστα Σημίτη (1996–2002) και επί Ανδρέα Παπανδρέου (1994–1996).

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε το 1949 στο Γηρομέρι Θεσπρωτίας. Είναι πτυχιούχος Νομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών και πτυχιούχος Πολιτικών Επιστημών και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου.

Στις 25 Νοεμβρίου 2010 ο Παπαδόπουλος εισήχθη εσπευσμένα στο νοσοκομείο «ΝΙΜΤΣ» έχοντας υποστεί ελαφρύ εγκεφαλικό επεισόδιο.

Είναι νυμφευμένος με τη Λίλιαν Χατζοπούλου, με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Η πρώτη κάθοδος στην πολιτική έγινε στις δημοτικές εκλογές του 1978, όπου εξελέγη δημοτικός σύμβουλος του δήμου Αργυρούπολης με την παράταξη του Δημήτρη Ευσταθιάδη, όπου ήταν και ο νικητής των εκλογών και επανεξελέγη Δήμαρχος. Εξελέγη βουλευτής Θεσπρωτίας με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 1989 (Ιουνίου και Νοεμβρίου), 1990, 1993, 1996 και 2000, ενώ στις εκλογές του 2004 και 2007 εξελέγη βουλευτής Β΄ Αθηνών.

Διετέλεσε Υπουργός και Υφυπουργός σε κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ τη δεκαετία του 1990 και του 2000:

* Υφυπουργός Οικονομικών (Οκτώβριος 1993 - Φεβρουάριος 1994)
* Υπουργός Οικονομικών (Φεβρουάριος 1994 - Σεπτέμβριος 1996)
* Υπουργός Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης & Αποκέντρωσης (Σεπτέμβριος 1996 - Φεβρουάριος 1999)
* Υπουργός Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Απρίλιος 2000 - Ιούνιος 2002)

Κατά τη διάρκεια της θητείας του στο Υπουργείο Εσωτερικών ψηφίστηκε το Σχέδιο Καποδίστριας, η δημιουργία της ανεξάρτητης διοικητικής αρχής "Συνήγορος του Πολίτη" και η δημιουργία του Σώματος Επιθεωρητών-Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης.

Στις 21 Ιουνίου 2015 ανακοίνωσε ότι σκοπεύει να ιδρύσει το επόμενο διάστημα νέο κόμμα.

Στις 7 Ιουλίου 2016 ανακοινώθηκε η συμμετοχή του στην ίδρυση νέου πολιτικού κόμματος με την ονομασία Δημοκρατική Ευθύνη μαζί με τον πρώην βουλευτή Χάρη Θεοχάρη.

Πηγές
-----

* Προσωπική ιστοσελίδα του Αλέκου Παπαδόπουλου

Παραπομπές
----------

1. ↑  ««Στο νοσοκομείο ο Αλέκος Παπαδόπουλος»». *Ιστοσελίδα Newsbeast.gr*. 25 Νοεμβρίου 2010.
2. ↑  «Στην ίδρυση κόμματος προχωρά ο πρώην υπουργός Αλέκος Παπαδόπουλος». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιουνίου 2015.
3. ↑  «Ιδρύει κόμμα ο Χάρης Θεοχάρης - Μαζί του και ο Αλέκος Παπαδόπουλος». Ημερησία. 7 Ιουλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουλίου 2016.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 83476128
* LCCN: n2009014609
* ISNI: 0000 0000 5882 6666
* GND: 1054095884

 |

 |
Ο **Σταύρος Ζώρας** (20 Φεβρουαρίου 1941 - 23 Απριλίου 2011) ήταν Έλληνας μουσικός, τραγουδιστής και στιχουργός.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Νοβοροσίσκ της Ρωσίας. 
Ήταν μουσικός, τραγουδιστής και στιχουργό, ο οποίος συνδύαζε την ευαισθησία του ποιητή, το γνήσιο μουσικό ταλέντο του συνθέτη και την έξοχη χρωματική ερμηνεία του τραγουδιστή. Στιχουργός, συνθέτης αλλά και ερμηνευτής ο Σταύρος Ζώρας πρόσφέρει ένα ιδιότυπο μουσικό κλίμα μέσα στο οποίο διακρίνεις την ευαισθησία, την μελαγχολία, την τρυφερότητα και το ήρεμο πάθος. Πολλοί ίσως να μην τον θυμούνται, αλλά σίγουρα έχουν ακούσει το υπέροχο τραγούδι του και ένα από τα πιο ερωτικά τραγούδια της δεκαετίας 1970  *Εσένα που σε ξέρω τόσο λίγο* 
Έγινε πολύ γνωστός κατά τη δεκαετία του '70, χάρις στα κομμάτια του "*Εσένα που σε ξέρω τόσο λίγο*", "*Μήπως*", "*Είναι αργά*" και "*Σε ευχαριστώ*".

Πέθανε στις 23 Απριλίου του 2011 από καρκίνο του παχέος εντέρου.  Είχε δύο κόρες, οι οποίες είναι, επίσης, τραγουδίστριες: την Έρη και τη Λιούμπα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ^ Σταύρος Ζώρας: σίγησε η βελούδινη φωνή των ελληνικών ’70s Η Καθημερινή[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. 1 2 3  ^ Πέθανε ο Σταύρος Ζώρας Real.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Theinsider.gr Αρχειοθετήθηκε 2012-03-01 στο Wayback Machine.
* Αρχειοθετήθηκε 2019-04-23 στο Wayback Machine.
*
Ο **Γιαν Πάινας** (ολλανδικά **Jan Symonsz. Pynas** (1582, Άλκμααρ- 1631, Άμστερνταμ) ήταν Ολλανδός ζωγράφος της ολλανδικής Χρυσής Εποχής.

Βιογραφία
---------

Σύμφωνα με τον Άρνολντ Χαουμπράκεν, οι Γιαν και Γιάκομπ Πάινας ήταν επιδέξιοι ζωγράφοι τοπίων και μορφών, αλλά ο Γιαν ήταν καλύτερος από τον Γιάκομπ. Ο Γιαν ταξίδεψε στην Ιταλία το 1605 μαζί με τον Πίτερ Λάστμαν και πέρασαν μερικά χρόνια εκπαιδευόμενοι στην Τέχνη από μεγάλους Ιταλούς Δασκάλους.

Σύμφωνα με το Ολλανδικό Ίδρυμα Ιστορίας της Τέχνης ήταν αδελφός του Γιάκομπ και πραγματοποίησε δύο ταξίδια στην Ιταλία, ένα το 1605 κι ένα το 1617, ενώ δεν είναι βέβαιο αν ήταν μαζί του και ο αδελφός του. Στη Ρώμη συνδέθηκε φιλικά με τους Άνταμ Ελζχάιμερ, Πίτερ Λάστμαν και Γιάκομπ Ερνστ Τόμαν φον Χάγκελσταϊν.

Η αδελφή του Γιαν, Μάινσχε (Meynsge) παντρεύτηκε τον καλλιτέχνη Γιαν Τενχάχελ το 1611. Ήταν ο Δάσκαλος των Μπαρτολομέους Μπρέινμπερχ και Στεφεν φαν Χόορ.

Τα έργα των αδελφών Πάινας είναι παρόμοια σε ύφος με αυτά του Άνταμ Ελζχάιμερ και υπάρχει προϊστορία εσφαλμένων αποδόσεων έργων μεταξύ των τριών καλλιτεχνών, γιατί και οι δύο αδελφοί Πάινας υπέγραφαν τα έργα τους ως "J. Pynas."

Ο Γιαν απεβίωσε στο Άμστερνταμ. Ο Γιάκομπ έζησε αρκετά χρόνια μετά από τον θάνατο του αδελφού του και πιστεύεται ότι απεβίωσε στο Ντελφτ.

Επιλεγμένα έργα
---------------

* 1605 - *Η Ανάσταση του Λαζάρου*, (Ασάφενμπουργκ)
* 1610 - *Ο Μωυσής μετατρέπει το νερό σε αίμα*, (Οικία - Μουσείο Ρέμπραντ, Άμστερνταμ)
* 1613 - *Η απελευθέρωση της Άγαρ*, (Μουσείο Suermondt-Ludwig, Άαχεν)
* 1618 - *Επίδειξη του ματωμένου ενδύματος του Ιωσήφ στον Ιακώβ* (Μουσείο Ερμιτάζ, Αγία Πετρούπολη)
* 1618 - *Ο Ιωσήφ πωλεί καλαμπόκι στην Αίγυπτο*, (Λονδίνο)

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων
* Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Union List of Artist Names*. 500005774. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2 3  (Ολλανδικά) Jan en Jacob Pinas Biography in *De groote schouburgh der Nederlantsche konstschilders en schilderessen* (1718) by Arnold Houbraken, courtesy of the Digital library for Dutch literature
3. 1 2 3  Jan Symonsz. Pynas[*νεκρός σύνδεσμος*] στο Ολλανδικό Ίδρυμα Ιστορίας της Τέχνης
4. ↑  Kren and Marx, Comments on *Landscape with Mercury and Battus* at the Web Gallery of Art

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Jan Pynas στο Wikimedia Commons
* Jan Symonsz. Pynas στο Artnet

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 34727709
* ISNI: 0000 0000 6661 7215
* GND: 131646230
* BNF: cb14966700w (data)
* BPN: 03853783
* ULAN: 500005774
* KulturNav: id
* RKD: 65170

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Ζωγραφική
 |

 |
Η **πυραμίδα του Ουνίς** βρίσκεται στη Σακάρα, κοντά στο Κάιρο της Αιγύπτου. Χτίστηκε από τον Φαραώ Ουνίς, τον ένατο και τελευταίο της Πέμπτης Δυναστείας στα μέσα του 24ου αιώνα π.Χ.. Το αρχαίο της όνομα, *Nefer Isut Unas*, σημαίνει "Ωραία είναι τα μέρη του". Αρχικά είχε ύψος 43 μέτρων με τετράγωνη βάση 58 μέτρων,όμως σήμερα η πυραμίδα είναι εντελώς κατεστραμμένη.

Ανασκαφές
---------

Εξερευνήθηκε από τον John Shae Perring και κατόπιν από τον Λέψιους, αλλά ήταν ο Γκαστόν Μασπερό που πρώτος μπήκε στις αίθουσες της πυραμίδας το 1881, όπου βρήκε κείμενα στους τοίχους των ταφικών θαλάμων. Αυτά μαζί με άλλα κείεμνα που βρέθηκαν σε κοντινές επόμενων φαραώ είναι γνωστά ως Κείμενα των Πυραμίδων. Ήταν ο πρώτος φαραώ που περιέλαβε τέτοια κείμενα, και εισήγαγε την ιδέα να έχει μαγικά ξόρκια στους τοίχους του τάφου του, για την μετάβαση του φαραώ στον Κάτω κόσμο και τη μετά θάνατον ζωή. Η έννοια αυτή είχε τόση επιτυχία και με τους επόμενους φαραώ, που εξελίχθηκε στα Κείμενα των Σαρκοφάγων στο Μέσο βασίλειο, και κατόπιν στο Βιβλίο των Νεκρών από την αρχή του Νέου Βασιλείου μέχρι το τέλος της Πτολεμαϊκής περιόδου, όταν και άρχισαν να εμφανίζονται νέα κείμενα.

Πυραμίδα
--------

Στο νεκρικό θάλαμο βρέθηκαν τα υπολείμματα μούμιας, περιλαμβανομένων του κρανίου, του δεξιού χεριού και της κνήμης, αλλά δεν είναι βέβαιο αν αυτά ανήκουν στον Ουνίς. Κοντά στην κύρια πυραμίδα στα βορειοανατολικά, υπάρχουν μασταμπάδες με τις ταφές των συζύγων του φαραώ. 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Πυραμίδες στη Σακκάρα, των Σεχεμχέτ, Ουνίς, Ζοζέρ και Ουζερκάφ. | Η πυραμίδα του Ουνίς.  | Το συγκρότημα της πυραμίδας. |

Η πυραμίδα χτίστηκε κοντά στην Πυραμίδα του Ζοζέρ στη Σακάρα. Ο τελετουργικός διάδρομος που οδηγεί στην πυραμίδα έχει μήκος 750 μέτρα και έχει ασυνήθιστο σχήμα γιατί ακολουθεί την κοίτη ενός ξεροπόταμου (ουάντι). Έχουν χρησιμοποιηθεί υλικά από το συγκρότημα της πυραμίδας του Ζοζέρ για να κλείσουν κενά στη κοίτη. Η οροφή του διαδρόμου ήταν καλυμμένη, για να δημιουργήσει στοά, εκτός από ένα μεγάλο άνοιγμα που άφηνε το φως να μπαίνει, φωτίζοντας τους τοίχους οι οποίοι ήταν διακοσμημένοι με έντονα ζωγραφισμένα ανάγλυφα. Πιστεύεται ότι μέσα στις επιγραφές των Κειμένων των Πυραμίδων στον τάφο του Ουνίς, υπάρχουν μερικές γραμμές γραμμένες στη Σημιτική διάλεκτο, γραμμένες στην Αιγυπτιακή γραφή και αποτελώντας τα παλιότερα δείγματα της γραπτής Σημιτικής γλώσσας

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.ancient-egypt.org/history/old-kingdom/5th-dynasty/unas/pyramid-complex-of-unas/pyramid-of-unas.html.
2. ↑  Lehner, Mark The Complete Pyramids, London: Thames and Hudson (1997)p. 154-5 (ISBN 0-500-05084-8)
3. ↑  «Ancient Semitic Snake Spells Deciphered in Egyptian Pyramid».

Βιβλιογραφία
------------

* Verner, Miroslav, "The Pyramids – Their Archaeology and History", Atlantic Books, 2001, (ISBN 1-84354-171-8)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πυραμίδα του Ουνίς** |

* Pyramid Texts Online - Read the texts in situ. View the hieroglyphs and the complete translation.