recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Νίκος Μιχιώτης** (1929 - 20 Απριλίου 2014) ήταν Έλληνας αντιστασιακός, ιατρός και συγγραφέας.

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1929. Κατοικούσε στο Αιγάλεω από το 1935. Το Νοέμβριο του 1943 εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ και από τον Ιανουάριο του 1944 ήταν στέλεχος του ενόπλου τμήματός της. Την 1η Ιουνίου του ’44 συνελήφθη από τις αρχές κατοχής σε διαδήλωση στην Αθήνα και φυλακίσθηκε στα κρατητήρια της οδού Μπουμπουλίνας.

Το Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου αποχώρησε οικογενειακά μαζί με τα τελευταία τμήματα του ΕΛΑΣ και εγκαταστάθηκε στην Κοζάνη.

Το 1948 πήγε κρυφά στην Αθήνα, πήρε μέρος σε εξετάσεις, πέτυχε και γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Συνδέθηκε με τις παράνομες ομάδες του ΚΚΕ στο Αιγάλεω και στον Πανεπιστημιακό χώρο, όπου λόγω της συνδικαλιστικής δράσης που ανέπτυξε αντιμετώπισε πολλά προβλήματα (αποκλεισμός από τις εξετάσεις, πειθαρχικές ποινές κ.α.).

Από τον Απρίλιο του 1951 είχε την κομματική ευθύνη για τα δημοτικά πράγματα στο Αιγάλεω. Εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στην πόλη από το 1959 έως το 1995, ενώ διετέλεσε πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου αλλά και "Δημαρχεύων" (αναπληρωτής Δήμαρχος) κατά τη διάρκεια ασθένειας του Σταύρου Μαυροθαλασσίτη.

Την 21η Απριλίου του 1967 συνελήφθη από τα όργανα των πραξικοπηματιών και εκτοπίστηκε στη Γυάρο.

Το 1998 εξέδωσε το έργο του «*60 χρόνια τοπική αυτοδιοίκηση στο Αιγάλεω*» που αποτελεί μια μελέτη πάνω στα κοινά της πόλης και το 2001 το βιβλίο «*Χρέος Τιμής*», ένα ντοκουμέντο για την άνανδρη δολοφονία 100 άοπλων Αιγαλιωτών από τα Γερμανικά στρατεύματα, στις 29 Σεπτεμβρίου του 1944.

Το 2007 εξέδωσε το τρίτο του βιβλίο, με τίτλο "*Τα έκτακτα στρατοδικεία της περιόδου 1946-1960*" και το 2011 το τέταρτο, με τίτλο "*Δεν θέλω να μου κλείσετε τα μάτια (Οι εκτελέσεις του 1946-1960)*"

Ο Νίκος Μιχιώτης απεβίωσε  στο σπίτι του στις 20 Απριλίου, ανήμερα το Πάσχα του 2014 και κηδεύτηκε στις 23 Απριλίου 2014 στο Γ΄ Νεκροταφείο Αθηνών.

Πηγές
-----

* «Τέχνης έργα και πρόσωπα του Αιγάλεω» (Έκδοση Δήμος Αιγάλεω, 2006)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Σχετικό άρθρο του "Ριζοσπάστη"

Παραπομπές
----------

1. ↑  Φύλλο της ομογενειακής εφημερίδας "Ταχυδρόμος Καΐρου" της 16 Οκτωβρίου του 1961, σελ. 4: "Πως προεκλήθησαν εις Αιγάλεω τα προεκλογικά επεισόδια" Ανακτήθηκε στις 27/10/2019
2. ↑  Φύλλο εφημερίδας "Έθνος" της 11 Οκτωβρίου του 1960, σελ. 6: "Οι Εισπράκτορες του Δήμου Αιγάλεω"
3. ↑  "Ντοκουμέντο αγωνιστικής Αυτοδιοίκησης" Ανακτήθηκε στις 1/10/2019
4. ↑  ««Εφυγε» απ' τη ζωή ο Νίκος Μιχιώτης». *Risospastis.gr*. 23 Απριλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2019.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 107707236
* **ΕΒΕ**: 58341
* **BiblioNet**: **69129**
* LCCN: no2009173161
* ISNI: 0000 0000 7893 0620
* GND: 140709177

 |

 |
Το δημοφιλέστερο λειτουργικό σύστημα ανά χώρα (Ιούλιος 2018)
Το **μερίδιο χρήσης λειτουργικών συστημάτων** είναι το μερίδιο των υπολογιστικών συσκευών που τρέχουν σε κάθε λειτουργικό σύστημα οποιαδήποτε στιγμή. Όλα τα ποσοστά και μετρήσεις είναι αναγκαστικά εκτιμήσεις, επειδή τα δεδομένα για το λειτουργικό σύστημα είναι δύσκολο να συλλεχθούν. Υπάρχουν λίγες αξιόπιστες πρωτογενείς πηγές και μη ευρέως αποδεκτές μεθοδολογίες για την συλλογή της. 

Στα έξυπνα ρολόγια και τηλέφωνα δύο συστήματα κυριαρχούν: Το Android της Google με πάνω από 2.7 δισεκατομμύρια χρήστες και τα IOS και macOS της Apple με πάνω από 1.3 δισεκατομμύρια χρήστες συνδυαστικά.

Στον τομέα των επιτραπέζιων και φορητών υπολογιστών, τα Microsoft Windows κυριαρχούν, έχοντας το 75% στις περισσότερες αγορές, το macOS της Apple ακολουθεί με περίπου 20%, το ChromeOS της Google με περίπου 5% και το Linux με περίπου 2%. Όλοι αυτοί οι αριθμοί ποικίλλουν κάπως στις διάφορες αγορές και ανάλογα με τον τρόπο με τον οποίο συγκεντρώνονται.

Για τους δημόσιους διακομιστές διαδικτύου, το Linux θεωρείται γενικά κυρίαρχο, αφού τροφοδοτεί περίπου το διπλάσιο του αριθμού των κεντρικών υπολογιστών που εξυπηρετεί το Windows Server - ο οποίος ακολουθείται από πολλούς μικρότερους παίκτες, συμπεριλαμβανομένων των παραδοσιακών λειτουργικών συστημάτων.

Το πεδίο των υπερυπολογιστών κυριαρχείται πλήρως από το Linux - με το 100% των TOP500 να τρέχει σε αυτό το λειτουργικό σύστημα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «StatCounter Global Stats - Browser, OS, Search Engine including Mobile Usage Share». *statcounter.com*. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2018.
2. 1 2  Thurrott, Paul (27 Ιανουαρίου 2016). «Apple's active installed base is now over 1 billion strong». Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2016. there are three big personal computing platforms. And only one of them is actually declining. We’ll see how Windows 10 fares over the long term, but even if Microsoft hits the 1 billion figure in 1-2 years as promised, it will by then still be the smallest of those three platforms.
Ο **Νίκος Μαμαγκάκης** (Ρέθυμνο, 3 Μαρτίου 1929 − Αθήνα, 24 Ιουλίου 2013) ήταν Έλληνας συνθέτης.

Βιογραφία
---------

Ξεκίνησε τις σπουδές του από το Ωδείο Αθηνών και εν συνεχεία από το 1957 μαθήτευσε στην Ανώτατη Μουσική Σχολή του Μονάχου δίπλα στους Καρλ Ορφ και Γκέντσμερ.

Οι αρχικές του αναζητήσεις αφορούσαν στην ανανέωση του ηχοχρώματος και τις δομικές και ρυθμικές σχέσεις που βασίζονται σε αριθμητικές αναλογίες, τόσο με βάση τα δυτικά πρότυπα, όσο και με αναφορές στη δημοτική μας μουσική, κυρίως της ιδιαίτερης πατρίδας του. Συνέπεια αυτής της αναζήτησης ήταν η χρήση στα έργα του διαφόρων δημοτικών οργάνων (κρητική λύρα, σαντούρι, κ.ά.) ή αντίθετα η χρήση και μόνο της ηχητικότητάς τους χωρίς αυτά καθ' εαυτά τα όργανα.

Από τα γνωστότερα έργα του είναι: *Αναρχία για κρουστά και ορχήστρα*, Σενάριο για δύο αυτοσχέδιους τεχνοκρίτες για ενόργανο σύνολο, ταινία και σκηνική δράση, Παραστάσεις για φλάουτο, φωνή και σκηνική δράση, Μουσική για τέσσερις πρωταγωνιστές, *Κασσάνδρα, Ερωτόκριτος*, μουσική για τον *Πλούτο* του Αριστοφάνη, *Τριττύς, Τετρακτύς, Εγκώμιο στο Ν. Σκαλκώτα* και πρόσφατα, η σύγχρονη όπερα *Οδύσσεια* (βασισμένη στο ομώνυμο έπος του Νίκου Καζαντζάκη. Έγραψε μουσική για τον ελληνικό κινηματογράφο, όπως: *Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά, Η νεράιδα και το παλικάρι, Η αρχόντισσα και ο αλήτης* (όλες του Ντίνου Δημόπουλου), *Λούφα και παραλλαγή, Άρπα-κόλλα, Βίος και Πολιτεία* (του Νίκου Περάκη), *Η λεωφόρος του μίσους* (του Νίκου Φώσκολου) και πολλά άλλα. Τον Απρίλιο 1997 παρουσίασε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών το τρίπρακτο λυρικό έργο του «Όπερα των σκιών» (εμπνευσμένο από το θέατρο σκιών) σε λιμπρέτο του Νάσου Θεοφίλου.

Απεβίωσε από καρκίνο στις 24 Ιουλίου 2013.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Εγκυκλοπαίδεια Παγκόσμιας Μουσικής*, σελ. 370, τόμος 3ος, εκδ. «Αλκυών»
2. ↑  Πέθανε ο συνθέτης Νίκος Μαμαγκάκης, *Το Βήμα*, 24 Ιουλίου 2013

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το λήμμα «Μαμαγκάκης Νίκος» στη musipedia
* Ο Νίκος Μαμαγκάκης στην εκπομπή του Πάρη Μήτσου ''Τα παντελόνια είναι περίεργα ρούχα'' (902)


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 28289232
* **ΕΒΕ**: 209917
* LCCN: n97104246
* ISNI: 0000 0000 7839 1874
* GND: 131631640
* SUDOC: 080200591
* BNF: cb139622321 (data)
* BIBSYS: 6016675
* MusicBrainz: 2840abb4-0278-4367-a093-daf166acaf9c
* BNE: XX4955029

 |

 |
Συντεταγμένες: 41°37′0″S 73°36′0″W﻿ / ﻿41.61667°S 73.60000°W﻿ / -41.61667; -73.60000

Το **Μαουγίν** (ισπανικά: *Maullín*) είναι πόλη της Χιλής στην Επαρχία Γιανκίουε, η οποία είναι μέρος της Περιφέρειας Λος Λάγος. Η κοινότητα βρίσκεται στην εκβολή του ποταμού Μαουγίν.

Το 1674 στην παρούσα θέση της κοινότητας στάθμευε μια ομάδα Βάσκων στρατιωτών, οι οποίοι επέτρεψαν την έγκαιρη ανίχνευση των κινήσεων επιθέσεων των εσωτερικών και εξωτερικών εχθρών (κυρίως Ολλανδών και Άγγλων που εισέρχονταν μέσω του Ακρωτηρίου Χορν). Το 1787 το φρούριο ξαναχτίστηκε από τον συνταγματάρχη Φρανσίσκο Ουρτάδο.

Μέχρι το 1946 ήταν ένας τόπος κατεργασίας ξύλου, με πολυάριθμα πριονιστήρια και αποβάθρες στον ποταμό.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δήμος του Μαουγίν

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Χιλή
 |

 |
Αραβικό χειρόγραφο από την εποχή των Αββασιδών, όταν μεγάλος αριθμών κειμένων μεταφράστηκαν από τα ελληνικά, τα ινδικά και τα περσικά στον περίφημο «Οίκο της Σοφίας», τη βιβλιοθήκη της Βαγδάτης.
Οι **Μουτάζιλα** (Αραβικά: المعتزلة) είναι μια ισλαμική σχολή θεωρητικής θεολογίας που αναπτύχθηκε στη Βασόρα και τη Βαγδάτη κατά την περίοδο από τον 8ο έως και τον 10ο αιώνα. Στα αραβικά, *μουτάζιλα* σημαίνει «απομονωτιστές», «διαφοροποιημένοι» ή «απομακρυσμένοι» από την πίστη, όνομα που τους απέδωσαν οι αντίπαλοι τους ισλαμιστές θεολόγοι, επειδή απέκλιναν από ορισμένες επίσημες αρχές ερμηνείας του Ισλάμ. Οι ίδιοι ονόμαζαν τους εαυτούς τους «ανθρώπους της δικαιοσύνης και της ενότητας του Θεού» (άχλ αλ - 'αδλ ουά λ - Ταουχίντ).

Οι δύο βασικότερες θέσεις τους ήταν η δικαιοσύνη του Θεού και η απόλυτη ενότητα και μοναδικότητα του. Από τη δεύτερη θέση συνάγεται και η ίσως πιο γνωστή πεποίθηση τους ότι, επομένως, το Κοράνι δεν είναι άκτιστο και αδημιούργητο ή συν-αιώνιο με τον Θεό, αλλά δημιουργημένο από τον Θεό. Σε άμεση συνάφεια με την προηγούμενη θέση υποστήριζαν επίσης ότι οι διαταγές του Θεού επιδέχονται λογική σκέψη και έρευνα: η γνώση πηγάζει από τον λόγο και επομένως ο λόγος, η λογική σκέψη, είναι το τελικό κριτήριο διάκρισης του δίκαιου από το άδικο και κριτήριο του θρησκευτικού νόμου (Κορανίου).

Οι Μουταζιλίτες ήταν οι πρώτοι "διανοητές" θεολόγοι του Ισλάμ και έδωσαν την αρχική συστηματική μορφή στην «επιστήμη της ισλαμικής θεολογίας» (α'ιλμ αλ - καλάμ). Κυριάρχησαν στον θεολογικό κόσμο του Ισλάμ κατά τον 9ο και 10ο μ.Χ. αιώνα. Προκάλεσαν μεγάλες θεολογικές συζητήσεις και διαμάχες. Χρησιμοποίησαν μεθόδους της ελληνικής διαλεκτικής και τόνισαν το ρόλο του λόγου στην έκθεση των αξιών της ισλαμικής πίστης. Για να περιφρουρήσουν την ιδέα του ενός Θεού από τους ανθρωπομορφισμούς που δημιουργούν τα διάφορα ονόματα που δίνει το Κοράνι στον Θεό χρησιμοποίησαν τους αριστοτελικούς όρους «ουσία» και «συμβεβηκός» και έκαναν διάκριση ανάμεσα στη θεία ουσία και τις ιδιότητες της. Επιστράτευσαν τα επιχειρήματα της ελληνικής φιλοσοφίας και ιδιαίτερα της αριστοτελικής λογικής για να υποστηρίξουν τις θέσεις τους.

Ωστόσο, παρά την μεγάλη του άνθηση κατά τον ισλαμικό «χρυσό αιώνα», το κίνημα αυτό παρέμεινε μετέπειτα στάσιμο λόγω της απουσίας θετικών αναφορών και της υπερ-πληθώρας εχθρικών αναφορών (όπως από το αντίπαλο κυρίαρχο δόγμα των Σουνιτών) και γύρω στον 13ο αιώνα έπαψε εντελώς να υπάρχει. Ένα είδος νεο-μουταζιλισμού παρατηρείται από τα τέλη του περασμένου αιώνα ως τις μέρες μας ανάμεσα σε "προοδευτικούς" μουσουλμάνους θεολόγους.

Πηγές
-----

* Γρηγ. Ζιάκας, 1979, *Ο Αριστοτέλης στην αραβική παράδοση*.
Προσεγγιστική θέση των ΝιψαίωνΟ **Νιψαίοι** (αναφέρονται σε παλαιότερες πηγές και ως **Νίψαι**) είναι το όνομα μιας αρχαίας θρακικής φυλής. Η ύπαρξή τους αναφέρεται από τον Ηρόδοτο (19 φύλα) και τον Στράβωνα (22 φύλα). Οι Νιψαίοι ζούσαν στη βορειοανατολική Θράκη, κοντά στη σύγχρονη Βάρνα της Βουλγαρίας. Κατοίκησαν μαζί με τους Οδρύσες στην περιοχή στο δεύτερο μισό της 1ης χιλιετίας ΠΚΕ΄. Αναφέρεται από τον Ηρόδοτο ότι παραδόθηκαν στον Δαρείο Α΄ χωρίς πόλεμο κατά την εκστρατεία του κατά των Σκυθών το 513 ΠΚΕ. («οι Σκυρμιάδαι καί Νιψαίοι άμαχειτί σφέας εαυτούς παρέδωκαν Δαρείω»). Σύμφωνα με τον Στέφανος Βυζάντιο πρωτεύουσά τους ήταν η αρχαία πόλη Νίψα

Παραπομπές
----------

1. ↑  The Histories (Penguin Classics) by Herodotus, John M. Marincola, and Aubery de Selincourt,
2. ↑  Fol, А. Spiridonov, T. 1983. *Historical Geography of the Thracian Tribes up to III c. BC.* Vol. 1-2, Sofia: Bulgarian Academy of Sciences, (Βουλγαρικά), 105-107.
3. ↑  Popov, D. 1999, *Thracology,* Sofia: Lik (Βουλγαρικά), 61.
4. ↑  Καρολίδης, Π. 1929, Περί Θρακών και Θράκης, *Θρακικά*, 2(3-4), 287.
5. ↑  Ηρ. 4.93
6. ↑  Ζαγκλής, Δ.Δ. 1974, Θρακικαί Φυλαί, *Αρχείον Θράκης*, 37(3), 26.
Η **Μαουμέρε** (ινδονησιακά: Maumere) είναι η διοικητική έδρα της Αντιβασιλείας Σίκκα και η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη (μετά το Έντε) στο νησί Φλόρες της Ινδονησίας. Βρίσκεται στη βόρεια ακτή του νησιού και το λιμάνι βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα της πόλης. Διοικητικά η πόλη δεν αποτελεί ενιαίο διαμέρισμα (kecamatan) εντός της Αντιβασιλείας, αλλά χωρίζεται σε τρεις συνοικίες – Αλόκ Μπαράτ, Αλόκ και Αλόκ Τιμούρ – αν και οι δύο τελευταίες συνοικίες περιλαμβάνουν επίσης μια σειρά από σημαντικά νησιά στη βόρεια ακτή της Φλόρες.

Η Μαουμέρε έχει κλίμα τροπικής σαβάνας (Κέππεν *Aw*) με μακρά περίοδο ξηρασίας και σύντομη υγρή περίοδο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Maumere στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 156101945
* LCCN: n95931299

 |

 |
Παγκόσμια διάταξη μεσοωκεάνιων ραχών
Γενικά με τον γεωλογικό ή ειδικότερα ωκεανογραφικό ελληνικό όρο **ωκεάνια υφαλορράχη**, ή κατά διεθνή όρο **μεσοωκεάνια ράχη** ή **ωκεάνια κορυφογραμμή** χαρακτηρίζεται η έξαρση του ωκεάνιου βυθού που απαντάται σε μορφή οροσειράς με το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό την κορυφογραμμή της να τη διατρέχει σε όλο το μήκος της τεκτονικό ρήγμα, μέσα από το οποίο αναδύεται μάγμα το οποίο στη συνέχεια εκχύεται ως λάβα δημιουργώντας συνεχώς κατά την ψύξη της νέες στρώσεις φλοιού. Εκ του γεγονότος αυτού οι μεσοωκεάνιες ράχες χαρακτηρίζονται γενικά ζώνες επέκτασης του ωκεάνιου πυθμένα. Λαμβάνοντας δε υπόψη τον μηχανισμό δημιουργίας της, η παρουσία της και μόνο αποτελεί αδιάψευστο στοιχείο ζώνης γειτνίασης δύο τεκτονικών πλακών.

Σε παγκόσμια κλίμακα οι ωκεάνιες υφαλορράχες ή μεσοωκεάνιες ράχες φέρονται να συνδέονται μεταξύ τους και να αποτελούν ένα ενιαίο ωκεάνιο τεκτονικό σύστημα σε ενεργή κατάσταση.

Σημειώσεις παραπομπές
---------------------

1. ↑  Οι μεσοωκεάνιες ράχες δεν είναι όλες στο μέσον ωκεανών, καθιερώθηκε όμως ν΄ αναφέρονται έτσι από την πρώτη χαρτογράφηση της Μεσο-Ατλαντικής υφαλορράχης.
2. ↑  «mid-ocean ridge». Merriam-Webster. Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2014.

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τ.12ος, σ.147.
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τ.59ος, σ.469.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μεσοωκεάνια ράχη** |

* An explanation of relevant tectonic forces
* Mid-Ocenic ridge, like baseball seam (The Dynamic Earth, USGS)
* Ridge2000, Studying Mid-Ocean Ridges from Mantle to Microbe

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 236956031
* GND: 4317501-6
* NDL: 00575264

 |

 |
Ο **Μιχαήλ Ζωγράφος** ήταν Έλληνας δικαστικός. 

Ήταν γιος του Λεωνίδα Ζωγράφου. Σπούδασε νομικά και εισήλθε στο δικαστικό σώμα το 1911. Κατά τη διάρκεια της δικαστικής σταδιοδρομίας του διετέλεσε πρόεδρος πρωτοδικών και εφέτης Θεσσαλονίκης ενώ αργότερα, το 1915, εντάχθηκε στο σώμα της Στρατιωτικής Δικαιοσύνης. Την περίοδο 1920-1922 παύθηκε για πολιτικούς λόγους. Με την ιδιότητα του στρατιωτικού δικαστικού συμβούλου α΄ τάξεως έλαβε μέρος ως αναπληρωματικό μέλος στο έκτακτο στρατοδικείο της δίκης των έξι ενώ διετέλεσε και μέλος του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου. Αποστρατεύθηκε αρχικά το 1935 αλλά επανήλθε στην ενεργό δράση το 1943 και προήχθη στην ισόβια θέση του προέδρου του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου για να αποστρατευθεί τελικώς το 1945.

Το 1924 συμμετείχε ως πληρεξούσιος στην Δ΄ Συντακτική Συνέλευση.

Πηγές
-----

* Ίδρυμα Ιστορίας του Ελευθερίου Βενιζέλου, *Η δίκη των οκτώ και η εκτέλεση των έξι*, Αθήνα 2010, σελ. 90
Η νήσος Έλις (2020)
Η **Νήσος Έλις** είναι ένα ομοσπονδιακό νησί στο λιμάνι της Νέας Υόρκης που αποτέλεσε τον πιο πολυσύχναστο σταθμό επιθεώρησης μεταναστών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Από το 1892 έως το 1954, σχεδόν 12 εκατομμύρια μετανάστες που έφτασαν στο λιμάνι της Νέας Υόρκης και του Νιου Τζέρσεϊ υπεβλήθησαν σε ελέγχους εκεί σύμφωνα με την ομοσπονδιακή νομοθεσία. Σήμερα, είναι μέρος του Εθνικού Μνημείου του Αγάλματος της Ελευθερίας και είναι προσβάσιμο στο κοινό μόνο με πλοίο. Στη βόρεια πλευρά του νησιού βρίσκεται το κεντρικό κτίριο που λειτουργεί ως εθνικό μουσείο μετανάστευσης. Η νότια πλευρά του νησιού, συμπεριλαμβανομένου του Νοσοκομείου Μεταναστών της Νήσου Έλις, είναι ανοικτό στο κοινό μόνον μέσω ξεναγήσεων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Overview + History | Ellis Island». *Statue of Liberty & Ellis Island* (στα Αγγλικά). 4 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Ellis Island στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 244660226
* LCCN: sh88007294
* GND: 4274979-7
* SUDOC: 027401499
* BNF: cb119451543 (data)
* NKC: ge307711

 |

 |
Μπάντα ονομάζεται ένα πολυμελές μουσικό σύνολο που απαρτίζεται από πνευστά και κρουστά όργανα. Οι μπάντες εκτελούν εμβατήρια, εθνικό ύμνο, διασκευές από οπερέττες, λαϊκούς χορούς κτλ. Συνήθεις μπάντες είναι η μπάντα του δήμου και η στρατιωτική.

Οι μπάντες γενικά κατηγοριοποιούνται ανάλογα με τη λειτουργία, το μέγεθος, την ηλικία, το φύλο, τα όργανα, το στυλ πορείας και τον τύπο της επίδειξης που εκτελούν. Εκτός από τις παραδοσιακές παραστάσεις, πολλές μπάντες παίζουν τραγούδια σε αθλητικές εκδηλώσεις και σε διαγωνισμούς μπάντας. Όλο και περισσότερο, οι κινηματογραφικές μπάντες εκτελούν εσωτερικές συναυλίες που περιέχουν πολλά τραγούδια, παραδόσεις και φαντασία από τις εξωτερικές παραστάσεις.
Ο **Μιχαήλ Κουμάνης** (ρωσ. Михаил Николаевич Кумани, 1770-1865) ήταν Ρώσος ναύαρχος.

Βιογραφία
---------

Ο Μιχαήλ Κουμάνης γεννήθηκε στην οικογένεια του διάσημου Έλληνα ναυτικού  Νικόλαου Κουμάνη. Το 1789 , διορίστηκε σαν δόκιμος στο στόλο του Εύξεινου Πόντου και δύο χρόνια αργότερα προήχθη στο βαθμό του σημαιοφόρου.
Στον Εύξεινο Πόντο, διοικούσε το λαντσόνι Ν 5, το πλοίο "Ο πρίγκιπας Αλέξανδρος" των 14 πυροβόλων, το λαντσόνι "Γερόθεος", το πλοίο "Βαλεριανός", την σκούνα Ν2 των 8 πυροβόλων, την βριγαντίνη "Άλεξ" των 8 πυροβόλων και την κορβέτα "Παύλος "των 18 πυροβόλων. Έλαβε μέρος στον  Ρωσο-τουρκικό πόλεμο του 1806-1812 και το 1809 έχει προαχθεί στο βαθμό Πλωτάρχης. Στις 26 Νοεμβρίου 1810 του απονέμεται το παράσημο του  Τάγματος του Αγίου Γεωργίου Δ Τάξεως.

Στην εκστρατεία 1812 - 1813 ήταν διοικητής του σκάφους μεταφοράς "Προύθος", και την περίοδο 1814 - 1816 διοικητής της φρεγάτας "Βεζούλ" των 32-πυροβόλων. Το 1816 , προήχθη στο βαθμό του πλοιάρχου Β Τάξεως.Το 1817 - 1821 ο Κουμάνης υπηρέτησε στον Εύξεινο Πόντο στο παράρτημα του Ναυαρχείου στο Νικολάεφ.

Το 1821 ο Κουμάνης διορίστηκε διοικητής του πολεμικού «Μάξιμος ο Ομολογητής» των 74 πυροβόλων. Το 1823 , προήχθη στο βαθμό του πλοιάρχου Α Τάξεως και διορίστηκε διοικητής του πολεμικού «Ποιμένας» των 84 πυροβόλων..

Κατά τη διάρκεια της  Ρωσοτουρκικού πολέμου του 1828-1829 ο Κουμάνης συμμετείχε το 1828 στην πολιορκία της Ανάπα και στην κατάληψη της  Βάρνας, για την οποία του απονεμήθηκε το χρυσό σπαθί με επιγραφή "για την ανδρεία». Την επόμενη χρονιά, με το βαθμό του Υποναύαρχου ήταν διοικητής μοίρας των πλοίων «Η αυτοκράτειρα Μαρία», «Παντελεήμων», «Ποιμένας», φρεγάτες «Ραφαήλ» και "Ευστάθιος" και τριων κανονιοφόρων (335 πυροβόλα), με αγημα 1162 ανδρών κατά την κατάλληψη του φρουρίου Σωζόπολη και του απονεμήθηκε το παράσημο της Αγίας Άννας.

Το 1843 προήχθη στο βαθμό αντιναύαρχος. Το 1855 διορίστηκε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ναυαρχείου και στις 25 Οκτωβρίου του ίδιου έτους προήχθη στο βαθμό ναύαρχος.

Μετά την παραίτηση του ο Μιχαήλ Κουμάνης έζησε στο Νικολάγιεφ, όπου και πέθανε.

Πηγές
-----

* Πολοβτσόβ: *Μεγάλη Βιογραφική Εγκυκλοπαίδεια* (Половцов, Большая биографическая энциклопедия)
Ο **Μάρτιν Ρόπερ** (Martyn Roper, γενν. στις 8 Ιουνίου 1965 ) είναι Βρετανός διπλωμάτης, Κυβερνήτης των Νήσων Κέιμαν από τις 29 Οκτωβρίου 2018. Υπηρέτησε επίσης ως πρεσβευτής του Ηνωμένου Βασίλειου στην Αλγερία από το 2010 έως το 2014. Διορίστηκε OBE το 2013 "για υπηρεσίες προς τα συμφέροντα του Ηνωμένου Βασιλείου στην Αλγερία, ιδιαίτερα την απάντηση του ΗΒ στην κρίση ομήρων στην Αμενά". 

Πριν αναλάβει τη θέση του ως κυβερνήτη των Νήσων Κέιμαν, ο Ρόπερ υπηρέτησε ως ααπληρωτής επικεφαλής ακόλουθος στη βρετανική πρεσβεία στο Πεκίνο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Roper, Martyn Keith». *Who's Who*. 1 Δεκεμβρίου 2017.
2. ↑  «Change of Governor of the Cayman Islands». *Press release*. Foreign & Commonwealth Office. 19 Οκτωβρίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κυβερνητικός ιστότοπος των Νήσων Κέιμαν
**Λύκος (Ναρκαλιευτικό) / Επίτακτο**

Στις 11 Σεπτεμβρίου 1942 παρελήφθη και ετάχθη στο Στολίσκο Ναρκαλιευτικών (Ν/Α). Με την επιμέλεια του εφέδρου Αντιπλοιάρχου Εμμανουήλ Ματθαίου η δημιουργία του Ν/Α – χρησιμοποιήθηκαν σε όλη την διάρκεια του πολέμου προσφέροντας ουσιαστικές υπηρεσίες στον Συμμαχικό Στόλο. Την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου (1942 – 1943) έδρασε στη Μ. Ανατολή. Διεγράφη από τον Στόλο το 1943.

Τα επίτακτα πλοία, διαφόρων τύπων, που είχαν μετασκευαστεί για να χρησιμοποιηθούν για την αλιεία μαγνητικών ναρκών ήταν: Αλκανέτ, Χρήστος, Θάλεια Ι, Σεβαστή, Λίβανος, Άγιος Γεώργιος, **Λύκος**, Τασία και Παλλάς.
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ευρώπη (αποσαφήνιση).
Συντεταγμένες: 22°22′06″S 40°21′48″E﻿ / ﻿22.36833°S 40.36333°E﻿ / -22.36833; 40.36333

Θέση των Διασκορπισμένων Νησιών στον Ινδικό Ωκεανό:  

• 1 : Μπάσσας ντα Ίντια  

• 2 : Νήσος Ευρώπη  

• 3 : Γκλοριόζος Νήσοι  

• 4 : Χουάν ντε Νόβα Νήσος  

• 5 : Τρομελίν Νήσος  

(KM : Κομόρες, MG : Μαδαγασκάρη, MU : Μαυρίκιος, MZ : Μοζαμβίκη, RE : Ρεϊνιόν, YT : Μαγιότ)
Η **Νήσος Ευρώπη** (γαλλικά: *Île Europa*) είναι χαμηλό τροπικό νησί έκτασης 28 χλμ² στο Κανάλι της Μοζαμβίκης, περίπου στο ένα τρίτο της απόστασης από τη νότια Μαδαγασκάρη προς τη νότια Μοζαμβίκη, στις γεωγραφικές συντεταγμένες 22°22′Ν, 40°22′Α. Έχει ακτογραμμή 22,2 χλμ. αλλά δεν διαθέτει λιμάνι. Η αγκυροβόληση είναι δυνατή μόνον παράκτια. Ο αεροδιάδρομος της νήσου έχει μήκος 1.500 μέτρα.

Το νησί περιβάλλεται από κοραλλιογενείς παραλίες και έναν ύφαλο και περικλείει μια μανγκρόβια λιμνοθάλασσα έκτασης περίπου 9 τετ. χλμ.

Το νησί είναι φυσικό καταφύγιο και φιλοξενεί μεταναστευτικά πουλιά. Είναι μία από τις μεγαλύτερες τοποθεσίες φωλιάσματος για τις πράσινες χελώνες (*Chelonia mydas*). Επίσης έχει και κατσίκες που της έφεραν έποικοι στα τέλη του 18ου αιώνα.

Το νησί πήρε το όνομα του από το Βρετανικό πλοίο *Europa*, που το επισκέφθηκε το 1774. Είναι κτήση της Γαλλίας από το 1897, αλλά διεκδικείται και από τη Μαδαγασκάρη. Ερείπια και τάφοι στη Νήσο Ευρώπη δηλώνουν τις προσπάθειες εποίκισης από τη δεκαετία του 1860 έως αυτήν του 1920.

Η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της είναι συνεχόμενη αυτής του Υφάλου Ινδίας και έχει επιφάνεια 127.300 χλμ². Το νησί, φυλάσσεται από ένα απόσπασμα από τη Ρεϋνιόν, έχει έναν μετεωρολογικό σταθμό και το επισκέπτονται επιστήμονες.

Χάρτης της Νήσου Ευρώπης

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Γαλλικά Νότια και Ανταρκτικά Εδάφη (περιφέρειες) |
| --- |
|  |
| Νήσοι Αγίου Παύλου-και-Άμστερνταμ | 
* Νήσος Αγίου Παύλου
* Νήσος Άμστερνταμ
 | Carte de localisation des Terres australes et antarctiques françaises. |
|  |
| Αρχιπέλαγος Κεργκελέν | 
Αρχιπέλαγος Κεργκελέν |
|  |
| Αρχιπέλαγος Κροζέ | 
Αρχιπέλαγος Κροζέ |
|  |
| Διάσπαρτες Νήσοι Ινδικού Ωκεανού | 
* Διάσπαρτες Νήσοι Ινδικού Ωκεανού (*Ένδοξες Νήσοι*
* *Νήσος Ευρώπη*
* *Νήσος Χουάν ντε Νόβα*
* *Ύφαλος Ινδίας*
* *Νήσος Τρομελέν*)
 |
|  |
| Αδελία Γη | 
Αδελία Γη |

 |

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Διάσπαρτες Νήσοι Ινδικού Ωκεανού (διοικητικές υποδιαιρέσεις) |
| --- |
|  |
| 
* Ένδοξες Νήσοι
* Νήσος Ευρώπη
* Νήσος Χουάν ντε Νόβα
* Ύφαλος Ινδίας
* Νήσος Τρομελέν
 |

 |
Ο **Μίκαελ Μπέρτιλ Ντίρεσταμ** (*Mikael Bertil Dyrestam,* 10 Δεκεμβρίου 1991) είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής από τη Γουινέας, γεννημένος στη Σουηδία, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικό αμυντικός για τη Ξάνθη.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους
-------------------------

Γεννημένος στο Γκέτεμποργκ με ρίζες από τη Γουινέα, ο Ντίρεσταμ πέρασε έξι χρόνια στη Γκέτεμποργκ, όπου έκανε 67 εμφανίσεις. Έφυγε από το σύλλογο το καλοκαίρι του 2013, μετά τη λήξη του συμβολαίου του. Το Φεβρουάριο του 2014, αναφέρθηκε ότι μία μετακίνηση στη Μπόλτον Γουόντερερς δεν καρποφώρησε και ότι ήταν κοντά στην υπογραφή με την πρωταθλήτρια της Τσάμπιονσιπ, Ντέρμπι Κάουντι. 

Το Μάρτιο, ο Ντίρεσταμ εντάχθηκε στη νορβηγική Ώλεστουντ, με ελεύθερη μεταγραφή. Μετά από μία μακρά περίοδο τραυματισμού, έκανε το επίσημο ντεμπούτο του με την ομάδα σε μία νίκη με 3-0 εναντίον της Σάντνες Ουλφ, στις 12 Ιουνίου 2014. 

Πέρασε τις επόμενες δύο σεζόν στην ολλανδική Ναϊμέχεν (2016-17) και στη σουηδική Κάλμαρ (2017-18). 

Στις 16 Ιανουαρίου 2019, υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας 1,5 έτους με τη Ξάνθη.

Διεθνής σταδιοδρομία
--------------------

### Σουηδία

Ο Ντίρεσταμ έχει αγωνιστεί για τις Εθνικές Σουηδίας U19 (2 συμ.) και U21 (6 συμ.), καθώς και για την Εθνική Σουηδίας ανδρών, σε δύο φιλικούς αγώνες, εναντίον του Μπαχρέιν και του Κατάρ, το 2012.

### Γουινέα

Στις 16 Ιουνίου 2019, αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Γουινέας, σε μία φιλική ήττα με 3-1 εναντίον της Αιγύπτου. Ήταν μέλος της Εθνική Γουινέας στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής του 2019, όπου αγωνίστηκε και στους 4 αγώνες της ομάδας του στη διοργάνωση.

Στατιστικά σταδιοδρομίας
------------------------

### Διεθνές

|  |
| --- |
| Εθνική Γουινέας |
| Έτος | Συμ. | Γκολ |
| 2019 | 6 | 0 |
| Σύνολο | 6 | 0 |

Διακρίσεις
----------

### Συλλογικές

**Γκέτεμποργκ**

* Κύπελλο Σουηδίας: 2012-13

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 96043. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  «Mikael Dyrestam». Svenskfotboll. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2012.
3. ↑  «Swedish international defender Mikael Dyrestam could be on Derby County's radar». Derby Telegraph. 26 Φεβρουαρίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2015-09-24.. Ανακτήθηκε στις 2019-09-08.
4. ↑  Ίλες, Μαρκ (31 Μαρτίου 2014). «Former Bolton Wanderers target Mikael Dyrestam has joined Norway club». *The Bolton News*.. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2017.
5. 1 2  «National Team». *www.transfermarkt.com*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Αγγλικά) Προφίλ Μίκαελ Ντίρεσταμ στο Soccerway
* Προφίλ στο Transfermarkt.com

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ξάνθη – τωρινή ομάδα |
| --- |
|  |
| 
* 1 Αμπάντ
* 2 Ντίρεσταμ
* 3 Μπαριέντος
* 4 Καρασαλίδης
* 5 Μπαξεβανίδης (c)
* 7 Στάρτζεον
* 8 Καμαρά
* 9 Κοβάτσεβιτς
* 10 Τζουρίτσκοβιτς
* 11 Φοσέρ
* 12 Εντουάρντο
* 15 Τενεκές
* 16 Φάκης
* 18 Θυμιάνης
* 19 Λεωντσάκος
* 20 Γκαργκαλατζίδης
* 22 Κασάδο
* 23 Μαλεζάς
* 25 Σόσα
* 27 Φασίδης
* 28 Τερκί
* 29 Στεφάνοβιτς
* 30 Σταθάκης
* 31 Λισγάρας
* 75 Μουλέν
* 87 Κάστρο
* 91 Γουίλιαμ
* 92 Σάο Μπέντο
* Προπονητής: Παράσχος

 |

 |
Χημική δομή της μικοναζόλης.
Η **μικοναζόλη** (*αγγλ.* miconazole) είναι χημική δραστική ουσία, η οποία ανήκει στις αζόλες και έχει τη πλήρη ονομασία, *-1-(2-(2,4-Διχλωροβενζυλοξυ)-2-(2,4-διχλωροφαινυλ-)αιθυλο-1*H*-ιμιδαζόλη*, και ως φάρμακο συνήθως ως αλοιφή, πωλείται με τις επωνυμίες *Combi*, *Daktarin*, *Monistat*, *Desenex*, *Sarmel* κ.ά.

Δράση
-----

Η μικοναζόλη ανήκει στην οικογένεια φαρμάκων ιμιδαζόλης. Λειτουργεί μειώνοντας ή εξαλείφοντας την ικανότητα των μυκήτων να παράγουν εργοστερόλη, ένα σημαντικό συστατικό δομικό στοιχείο της κυτταρικής μεμβράνης τους.

Η βασική δράση της εν λόγω αζόλης είναι ότι αλληλεπιδρά με τη δεμεθυλάση του κυτοχρώματος P-450, το οποίο είναι ένζυμο κρίσιμης σημασίας για τη μεταλλαγή της λανοστερόλης σε εργοστερόλη. Η εργοστερόλη αποτελεί βασικό συστατικό της κυτταρικής μεμβράνης των μυκήτων, οπότε η αναστολή της σύνθεσής της, έχει ως συνέπεια την αύξηση της διαπερατότητας της μεμβράνης των μυκήτων, εξ ου και την έξοδο του κυτταροπλασματικού περιεχομένου.

Χρήσεις
-------

Η εν λόγω ουσία συνδυαζόμενη με τη νιτρική της μορφή (νιτρική μικοναζόλη), με ή χωρίς υδροκορτιζόνη, χρησιμοποιείται ευρέως ως αντιμυκητιασικό σκεύασμα -αποτελεσματικά- για την καταπολέμηση λ.χ. μυκητιάσεων του δέρματος, δερματομυκητιάσεων που οφείλονται σε *Trichophyton sp.*, δερματοφυτία των ποδιών («πόδι αθλητού»), μηρογεννητικών πτυχών και σκελών (*Tinea cruris*), ή/και δερματομυκητιάσεων που οφείλονται σε ζυμομύκητες (Candida sp.) π.χ. καντιντιάσεις. Εφαρμόζεται επίσης και στον κόλπο, ως κρέμα ή αλοιφή σε ορισμένες περιπτώσεις.

Παρενέργειες
------------

Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν: φαγούρα ή ερεθισμό της περιοχής στην οποία εφαρμόζεται. Η χρήση κατά την εγκυμοσύνη θεωρείται ασφαλής για τα μωρά.

Κατοχύρωση
----------

Η μικοναζόλη κατοχυρώθηκε με παγκόσμιο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1968 και εγκρίθηκε για ιατρική χρήση το 1971. Η μικοναζόλη είναι ενταγμένη στον κατάλογο των βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  «Miconazole Nitrate». The American Society of Health-System Pharmacists. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Δεκεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2016.
4. ↑
5. ↑  Hamilton R (2015). *Tarascon Pocket Pharmacopoeia 2015 Deluxe Lab-Coat Edition*. Jones & Bartlett Learning. σελ. 180. ISBN 9781284057560.
6. ↑  Fischer J, Ganellin CR (2006). *Analogue-based Drug Discovery* (στα Αγγλικά). John Wiley & Sons. σελ. 502. ISBN 9783527607495. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Δεκεμβρίου 2016.
7. ↑  World Health Organization (2019). *World Health Organization model list of essential medicines: 21st list 2019*. Geneva: World Health Organization. hdl:10665/325771 Ελεύθερα προσβάσιμο. WHO/MVP/EMP/IAU/2019.06. License: CC BY-NC-SA 3.0 IGO.
**Ο Μπάι Τζινγκτίνγκ** (Κινέζικα: 白敬亭, γεννημένος στις 15 Οκτωβρίου 1993) είναι Κινέζος ηθοποιός. Έκανε το ντεμπούτο του στη διαδικτυακή σειρά *Back in Time (Πίσω στον Χρόνο)* (2014). Από τότε έχει κερδίσει αναγνώριση για τους ρόλους του στην τηλεοπτική σειρά *The Whirlwind Girl* (Το Κορίτσι-Ανεμοστρόβιλος) (2015) και *Rush to the Dead Summer* (Ορμή στο Νεκρό Καλοκαίρι) (2017), καθώς και για την ταινία *Yesterday Once More (Άλλη Μια Φορά Χτες)* (2016).

Πρόωρη ζωή και εκπαίδευση
-------------------------

Ο Μπάι Τζινγτίνγκ γεννήθηκε στην περιοχή Χουάιροου, Πεκίνο, Κίνα Μαντζουριανικής καταγωγής. Ενώ ήταν αφοσιωμένος στη μουσική, ήταν επίσης αθλητής σφαιροβολίας, άλματος εις μήκος και άλματος εις ύψος, καθώς και μπασκετμπολίστας στο γυμνάσιο. Σπούδασε στο Μουσικό Κολέγιο του Κανονικού πανεπιστημίου της Πρωτεύουσας με σπουδές στην ηχογράφηση. Ο Μπάι παίζει πιάνο και πέτυχε βαθμολογία δέκα στην αξιολόγηση επιπέδου μη επαγγελματιών παικτών. Κατά τη διάρκεια του ακαδημαϊκού έτους, ξεκίνησε την καριέρα ηθοποιίας του το 2014.

Καριέρα
-------

### Αρχές και καριέρα υποκριτικής

Ο Μπάι έκανε το ντεμπούτο του στο διαδικτυακό νεανικό δράμα *Back in Time* (2014), προσαρμοσμένο από το μυθιστόρημα *Cong Cong Na Nian* του κινέζου συγγραφέα Τζιό Γιεχουέι. Πρώτη φορά κέρδισε την προσοχή για την ερμηνεία του ως Γιου Τσουγιουάν στο *The Whirlwind Girl* (Το Κορίτσι-Ανεμοστρόβιλος) (2015), ένα αθλητικό δράμα για νέους που βασίζεται στο μυθιστόρημα του ίδιου ονόματος της Μινγκ Σιαοσί.
Το 2016, έκανε το ντεμπούτο του στην ρομαντική νεανική ταινία *Yesterday Once More (Άλλη Μια Φορά Χτες)*.Την ίδια χρονιά, κέρδισε αυξημένη δημοτικότητα ακολουθώντας την συμμετοχή του στο *Who's the Murderer (Ποιος είναι ο δολοφόνος)*.

Το 2017, πρωταγωνίστησε στο νεανικό μελόδραμα *Rush to the Dead Summer (Ορμή στο Νεκρό Καλοκαίρι)*. Την ίδια χρονιά, πρωταγωνίστησε στο πρώτο ιστορικό δράμα του, *The Rise of Phoenixes (Η άνοδος Φοινίκων*.

Το 2018, ο Μπάι έπαιξε μαζί με την Σουν Ι στο ρομαντικό δράμα *Irreplaceable Love* (Αντικατάσταση Αγάπη). Αυτό σηματοδοτεί τον πρώτο ηγετικό ρόλο του στην τηλεόραση. Αργότερα μέσα στη χρονιά, πρωταγωνίστησε στο κινεζικό ριμέικ της τηλεοπτικής σειράς της Νότιας Κορέας *Misaeng*, με τίτλο *Ordinary Glory (Συνηθισμένη Δόξα)*, ως τιμητικός χαρακτήρας. Είναι επίσης προγραμματισμένος να πρωταγωνιστήσει στο αθλητικό δράμα *Ping Pong* υποδύοντας έναν παίκτη του πινγκ πονγκ. 
Το 2019, ο Μπάι κατέλαβε την 72η θέση στη *λίστα του Forbes* των κορυφαίων 100 Σελέμπριτι της Κίνας. *Η Forbes της Κίνας* κατέγραψε επίσης τον Μπάι στον κατάλογο των *κορυφαίων 30 κάτω από τα 30* το 2019 που αποτελούνταν από 30 άτομα κάτω των 30 ετών που είχαν σημαντική επίδραση στα πεδία τους. 
Το 2020, ο Μπάι πρωταγωνίστησε στο στρατιωτικό ρομαντικό δράμα *Love To Be Loved By You (Αγαπώ* Να Αγαπιέμαι Από Εσένα) ως αστυνομικός. Κατατάχθηκε 100ος στη *λίστα Forbes* των κορυφαίων 100 Σελέμπριτι της Κίνας.

Παραπομπές
----------


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 38153651743555782327
* LCCN: no2018118215
* MusicBrainz: 142654d3-2c0f-4e3f-b59d-3966c5876916

 |

 |
Ασημένιο νόμισμα που απεικονίζει τον Μιθριδάτη ΣΤ', βασιλιά του Πόντου
**Μιθριδατισμός** αποκαλείται η πρακτική της αυτοπροστασίας από τη δράση ενός δηλητηρίου μέσω της σταδιακής αυτοχορήγησης σε μη θανατηφόρες δόσεις.

Ο όρος προέρχεται από τον Μιθριδάτη ΣΤ', βασιλιά του Πόντου, ο οποίος εξαιτίας του μεγάλου φόβου του μήπως τον δηλητηριάσουν χορηγούσε στον εαυτό του βαθμιαία αυξανόμενες μη θανατηφόρες δόσεις δηλητηρίου, ώστε να αναπτύξει τελικά ανοσία. Σύμφωνα με τη μυθολογία, μετά την ήττα του από τον Πομπήιο, ο Μιθριδάτης αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει χρησιμοποιώντας δηλητήριο αλλά απέτυχε λόγω της ανοσίας που είχε αναπτύξει και τελικά κατέφυγε σε έναν μισθοφόρο για να τον διαπεράσει με σπαθί.

Γενικά, δεν υφίσταται κάποιος πρακτικός λόγος, κάποιο πλεονέκτημα ή το παραμικρό όφελος για τη διενέργεια μιθριδατισμού εκτός για επαγγελματικούς ή παρόμοιους λόγους, όπως για παράδειγμα από υπαλλήλους ζωολογικών κήπων, ερευνητές και καλλιτέχνες του τσίρκου οι οποίοι έρχονται σε στενή επαφή με δηλητηριώδη ζώα. Ο μιθριδατισμός δοκιμάστηκε με επιτυχία στην Αυστραλία και τη Βραζιλία καθώς επιτεύχθηκε πλήρης ανοσία ακόμη και σε πολλαπλά τσιμπήματα από δηλητηριώδεις κόμπρες και οχιές. Ο Μπιλ Χάαστ (*Bill Haast*) αυτοανοσοποιήθηκε με επιτυχία στο δηλητήριο διαφόρων ειδών δηλητηριωδών φιδιών.

Ο όρος χρησιμοποιείται και μεταφορικά για να περιγράψει τη σταδιακή εξοικείωση και αποδοχή πραγμάτων που προηγουμένως θεωρούνταν ιδιαίτερα επικίνδυνα.

Στη λογοτεχνία και την ποίηση
-----------------------------

Ο μιθριδατισμός έχει χρησιμοποιηθεί ως μέρος της πλοκής σε διάφορα λογοτεχνικά έργα και κινηματογραφικές ταινίες, μεταξύ άλλων στον *Κόμη του Μοντεχρίστο* του Δουμά και στην *Πριγκίπισσα νύφη* του Ουίλιαμ Γκόλντμαν (*William Goldman*).

Ο Άλφρεντ Χάουζμαν (*Alfred Edward Housman*), στο ποίημά του *Τέρενς, αυτό είναι ανοησία* ("Terence, this is stupid stuff"), εκδόθηκε αρχικά στη συλλογή *A Shropshire Lad*), χρησιμοποιεί τον μιθριδατισμό μεταφορικά για τα οφέλη που προσφέρει η σοβαρή ποίηση στον αναγνώστη. Το τελικό του τμήμα αποτελεί ποιητική απόδοση του μύθου του Μιθριδάτη.

Εξωτερικές πηγές
----------------

* Alfred Edward Housman: "Terence, this is stupid stuff" (*A Shropshire Lad LXII*). (Αγγλικά)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Βασίλειο του Πόντου |
| --- |
|  |
| Δυναστεία των Μιθριδατιδών | 
* Μιθριδάτης Α΄ του Πόντου
* Μιθριδάτης Β΄ του Πόντου
* Μιθριδάτης Γ΄ του Πόντου
* Φαρνάκης Α΄ του Πόντου
* Μιθριδάτης Δ΄ ο Φιλοπάτωρ και Φιλάδελφος
* Μιθριδάτης Ε΄ ο Ευεργέτης
* Μιθριδάτης ΣΤ΄ Ευπάτωρ
* Φαρνάκης Β΄ του Πόντου
 |  |
|  |
| Μιθριδατικοί πόλεμοι | 
* Α΄ Μιθριδατικός Πόλεμος
* Β´ Μιθριδατικός πόλεμος
* Γ´ Μιθριδατικός πόλεμος
 |
|  |
| Συναφή θέματα | 
* Μιθριδατισμός
* Σινώπη
* Βιθυνία
* Τιγράνης
* Αρχέλαος ο Καππαδόκης
* Σύλλας
* Πομπήιος
 |

 |
Ο **Νικόλαος Δάβης** (στην Αμοργό την 1 Ιανουαρίου 1883 – ¨Εμπερσμπερκ κοντά στο Μόναχο, 4 Αυγούστου 1967) ήταν ένας από τους σημαντικούς Έλληνες ζωγράφους του 19ου αιώνα της λεγόμενης «Σχολής του Μονάχου».

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Νικόλαος Δάβης ήταν παιδί ενός έμπορα από την Αμοργό. Όταν η οικογένειά του μετοίκησε στην Αθήνα ο μικρός Νικόλαος άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα στο Σχολείο των Τεχνών (μετέπειτα *Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών*), αρχικά ως ακροατής και αργότερα, ως κανονικός σπουδαστής.

Με το τέλος των σπουδών του έλαβε υποτροφία, προκειμένου να συνεχίσει τις σπουδές του στην Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου. Γράφτηκε στη Σχολή στις 4 Νοεμβρίου 1908 και έγινε δεκτός στο εργαστήριο του Λούντβιχ φον Λοφτς ενώ αργότερα σπούδασε και στο εργαστήριο του Καρλ φον Μαρ (Carl von Marr).

Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Μόναχο και επέστρεψε στην Αθήνα. Απογοητευμένος από τις συνθήκες της Ελλάδας, εγκατέλειψε την Αθήνα και επέστρεψε στο Μόναχο, όπου έμελλε να ζήσει για το υπόλοιπο της ζωής του, όπου έγινε και μέλος του καλλιτεχνικού συλλόγου *Müchener Künstlergenossenschaft*.

Την Ελλάδα την νοσταλγούσε όλη του τη ζωή, ζωγραφίζοντας και θαλασσογραφίες κατά τη διάρκεια τις ζωής του στις πρόποδες τον ¨Αλπεων στο Μοναχο.

Το έργο του
-----------

Ο Νικόλαος Δάβης αποτελεί έναν από τους εκπροσώπους του *ακαδημαϊκού ρεαλισμού* του ύστερου 19ου αιώνα, του συντηρητικού εικαστικού κινήματος που είναι γνωστό ως «Σχολή του Μονάχου», τόσο σε ελληνικό όσο και σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Συμμετείχε σε πολλές εκθέσεις του διασημου Γκλασπαλάστ (Glaspalast), για πρώτη φορα το 1914 και μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο το 1918, το 1919, το 1922 και το 1925. Κυρίαρχο θέμα των ώριμων έργων του ήταν το τοπίο και η ομορφιά στην καθημερινότητα του απόλλου κόσμου στο Βασίλειο της Βαυαρίας. Είναι μάλλον ο μοναδικός Έλληνας εκπρόσωπος τον "Ζωογράφον της λίμνης Κίμζεε" (Chimseemaler).

Άτομο βαθιά θρησκευόμενο, στράφηκε αργότερα και προς τις αλληγορικές θρησκευτικές παραστάσεις. Τα λεγόμενα «θρησκευτικά» του έργα, βασίζονται στην Ολλανδική ζωγραφική διότι η πίστη του δεν του επέτρεπε να δημιουργήσει εντελώς νέα έργα με νέες προσωπογραφίες.

Ο Δάβης φιλοτέχνησε επίσης καρτ πόσταλ και εικονογράφησε βιβλία.

Πηγές
-----

* Dresslers Kunsthandbuch, τόμος Β, Berlin 1930, σελίδα 169
* Künstlerlexikon Vollmer, τόμος Α, 1953, σελίδα 625
* Münchner Maler im 19./20. Jahrhundert, τόμος Ε Achmann-Kursell, 1993

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Δάβης στην ιστοσελίδα της Ακαδημίας Καλών Τεχνών του Μονάχου

  

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Έλληνες καλλιτέχνες της Σχολής του Μονάχου |
| --- |
|  |
|  | 
* Νικόλαος Αλεκτορίδης
* Ιωάννης Αλταμούρας
* Σπυρίδων Βικάτος
* Κωνσταντίνος Βολανάκης
* Θεόδωρος Βρυζάκης
* Νικόλαος Βώκος
* Νικόλαος Γύζης
* Νικόλαος Δάβης
* Έκτωρ Δούκας
* Ιωάννης Δούκας
* Ιωάννης Ζαχαρίας
* Επαμεινώνδας Θωμόπουλος
* Γεώργιος Ιακωβίδης
* Ιωάννης Κούτσης
* Εμμανουήλ Λαμπάκης
* Πολυχρόνης Λεμπέσης
* Απόστολος Λευκάδιος
* Νικηφόρος Λύτρας
* Στυλιανός Μηλιάδης
* Γεώργιος Ροϊλός
* Θάλεια Φλωρά-Καραβία
* Βασίλειος Χατζής
 |

 |
Το γεωγραφικό διαμέρισμα του Μπλαγκόεβγκραντ (Μακεδονία του Πιρίν)
Με την ονομασία **Μακεδονία του Πιρίν**, ή και **Βουλγαρική Μακεδονία** καθιερώθηκε ν΄ αναφέρεται από τους Βούλγαρους, εκ των υστέρων, ένα τμήμα της γεωγραφικής Μακεδονίας (κάτι λιγότερο από 10%) που κατέλαβαν κατά τους πολέμους της τότε Βαλκανικής συμμαχίας 1912 - 1913 κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατοπρίας, όπως περιήλθε και τελικά αναγνωρίστηκε σ΄ αυτούς σύμφωνα με τις δύο συνθήκες ειρήνης που ακολούθησαν, η Συνθήκη Βουκουρεστίου (1913) και η Συνθήκη του Νεϊγύ του 1919.  
 
Η δε ονομασία της προήλθε από το βουλγαρικό όνομα **Πίριν** ή **Πιρίν** ((βουλγαρικά: *Пирин*) της οροσειράς του Πιρίν *(Ανατολικός Όρβηλος)*, που δεσπόζει στην περιοχή.
Σημειώνεται ότι στην αρχαιότητα η περιοχή αναφερόταν και ως **Παρορβηλία**.

Επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας η περιοχή αυτή περιελάμβανε τις υποδιοικήσεις (καζάδες) της Τζουμαγιάς, του Πετριτσίου, του Μελενίκου, της Μαχομίας και του Νευροκοπίου των οποίων ο πληθυσμός κατά τις επίσημες οθωμανικές στατιστικές της εποχής υπολογιζόταν περίπου σε 160.000 κατοίκους.

Σήμερα περιλαμβάνει το διαμέρισμα του Μπλαγκόεβγκραντ στην νοτιοδυτική Βουλγαρία.
Συνορεύει νότια με την Ελλάδα και προς δυσμάς με τη Βόρεια Μακεδονία, ενώ βρέχεται από τον Στρυμώνα ποταμό. Η συνολική έκτασή του φθάνει τα 6449.5 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο πληθυσμός του είναι 341.245 κάτοικοι.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Μπλαγκόεβγκραντ (Πίριν)
Ο **Μανώλης Χατζηνάκης του Γεωργίου** (γενν. στις 18 Ιανουαρίου 1941) είναι Έλληνας φιλόλογος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Λασιθίου με το ΠΑΣΟΚ και ως υφυπουργός Πολιτισμού από το 1988 ως το 1989.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Τουρλωτή Λασιθίου. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Εντάχθηκε στο νεοσύστατο ΠΑΣΟΚ τη δεκαετία του ' 70. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής με το κόμμα αυτό στις εκλογές του 1977 με 5.269 ψήφους και επανεξελέγη στις εκλογές του 1981, όπου ήταν πρώτος σε ψήφους σε ολόκληρο το νομό Λασιθίου, συγκεντρώνοντας 12.590 σταυρούς. Την επόμενη φορά εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1985 και για τελευταία φορά εξελέγη στις εκλογές που διεξήχθησαν το Νοέμβριο του 1989.

Στην δεύτερη κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου διορίστηκε υφυπουργός Πολιτισμού στις 18 Νοεμβρίου 1988 και παρέμεινε υφυπουργός ως τις 2 Ιουλίου 1989.

Πηγές
-----

* Κοινοβουλευτική θητεία στον ιστότοπο του Ελληνικού Κοινοβουλίου

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 12 Αυγούστου 2013.
2. ↑  Κώστα Διγκαβέ, "Οι εκλογές στην Ελλάδα 1844-1985", Μαλλιάρης Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1986, σελ. 146.
3. ↑  Κώστα Διγκαβέ, "Οι εκλογές στην Ελλάδα 1844-1985", Μαλλιάρης Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1986, σελ. 200.
4. ↑  ΓΓ της Κυβέρνησης, Κυβέρνηση Α.Γ. Παπανδρέου 1985, ανάκτηση 12-8-2013.
Ο **Νικόλαος Δ΄**, τσεχ. Mikuláš IV (π. 1370 - π. 1406) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν κύριος τού Μπρούνταλ και συγκυρίαρχος στο Ράτσιμπορς (γερμαν. Ράτιμπορ) με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ιωάννη Β΄.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Ιωάννη Α΄ δούκα τού Ράτιμπορ & μέρους της Οπάβα (Κρνοβ, Μπρουντάλ) και της Άννας των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης τού Ερρίκου Ε΄ δούκα τού Γκλόγκαου-Ζάγκαν. Ο Ιωάννης Α΄ έλαβε το Ράτιμπορ ένεκα της μητέρας του· είχε και άλλα τρία αδέλφια από άλλες μητέρες και οι τέσσερις αδελφοί μοιράστηκαν την Οπάβα τού πατέρα τους. Ο Ιωάννης Α΄ έλαβε το Κρνοβ και το Μπρούνταλ.

Τον Ιωάννη Α΄ διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννης Β΄, που π. το 1385 παραχώρησε ένα τμήμα τού Μπρούνταλ στον Νικόλαο Δ΄. Ο Νικόλαος Δ΄ απεβίωσε π. το 1406 άγαμος και το μερίδιο τού Μπρούνταλ επέστρεψε στον Ιωάννη Β΄.

Πηγές
-----

* Ludwig Petry and Josef Joachim Menzel (eds.): Geschichte Schlesiens, vol 1: Von der Urzeit bis zum Jahre 1526, 5th revised edition, Thorbecke, Stuttgart 1988, ISBN 3-7995-6341-5, p. 191.
* Hugo Weczerka (ed.): Handbuch der historischen Stätten — Schlesien, in the series Kröners Taschenausgabe, vol. 316, Kröner, Stuttgart, 1977, ISBN 3-520-31601-3, Genealogical tables on p. 600/601
Ο **Μακεδονιάρχης** ήταν τίτλος της ρωμαϊκής εποχής για τον πρόεδρο του Κοινού των Μακεδόνων. Ο τίτλος δόθηκε μόνο σε 11 άτομα.

Αξίωμα
------

Ο Μακεδονιάρχης ήταν ο πρόεδρος του Κοινού των Μακεδόνων, και μερικές φορές, αλλά όχι πάντα, ο αρχιερέας της αυτοκρατορικής λατρείας στην ρωμαϊκή επαρχία της Μακεδονίας. Το αξίωμα θεωρήθηκε επίσης σημαντικός αξιωματούχος του Συνεδρίου, ενός επαρχιακού συμβουλίου αποτελούμενο από δημοτική αριστοκρατία, Ρωμαίους πολίτες και - σε ορισμένες περιπτώσεις - δούλους και απελεύθερους. Ο Μακεδονιάρχης ήταν επίσης επικεφαλής μιας λέσχης με επιρροή που ονομάζεται *κοινωνία των Σαραπιαστών*, ξεκινώντας από τη βασιλεία της δυναστείας των Σεβήρων.

Ιστορία
-------

Η παλαιότερη αναφορά Μακεδονιάρχη, που καταγόταν από τη Θεσσαλονίκη, είναι από το 219 μ.Χ. Τον τίτλο κατείχαν μόνο 11 άτομα, έξι από τα οποία πιστεύεται ότι ήταν ρωμαϊκής καταγωγής. Μια αναφορά, ωστόσο, ανέφερε ότι επιγραφικά στοιχεία κατέγραψαν δύο Μακεδονιάρχες κατά τον πρώτο αιώνα μ.Χ. και 23 τον επόμενο αιώνα.

Δείτε επίσης
------------

* Πολιτάρχης

Παραπομπές
----------

1. ↑  Burrell 2003, σελ. 192.
2. ↑  Potter, David S. (2010). *A Companion to the Roman Empire*. West Sussex: Wiley-Blackwell. σελ. 232. ISBN 9780631226444.
3. ↑  Nasrallah, Laura· Bakirtzis, Charalambos (2010). *From Roman to Early Christian Thessalonike: Studies in Religion and Archaeology*. Cambridge, MA: Harvard University Press. σελ. 51. ISBN 9780674053229.
4. ↑  Frankfurter, David· Hahn, Johannes (2014). *Power, Politics and the Cults of Isis: Proceedings of the Vth International Conference of Isis Studies, Boulogne-sur-Mer, October 13-15, 2011*. Leiden: BRILL. σελ. 20. ISBN 9789004277182.
5. ↑  Burrell 2003, σελ. 199.
6. ↑  Tataki 1988, σελ. 460.
7. ↑  Hinge, George (2014). *Classica et Mediaevalia, Volume 65*. Copenhagen: Museum Tusculanum Press. σελ. 232. ISBN 9788763543958.
Ο **Ντέντο Α΄** (γερμ.: *Dedo I*, 960 - 13 Νοεμβρίου 1009) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόμης του Βέττιν.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Θεοδώριχου Α΄ κόμη του Βέττιν και της Γιούττας του Μέρσεμπουργκ.

Ως νέος ο Ντέντο πέρασε την παιδική του ηλικία με τον συγγενή του Ρίκντακ μάργραβο του Μάισσεν, Τσάιτς & Μέρσεμπουργκ, έτσι ήταν κοντινός φίλος με έναν από τους πιο ισχυρούς σε επιρροή ανθρώπους της Ανατολικής Σαξονίας. 

Το διάστημα 974-985 αναμείχθηκε με την εξέγερση του Ερρίκου Β΄ των Οθωνιδών εναντίον του εξαδέλφου αυτού Όθωνα Β΄ της Γερμανίας και μετά εναντίον του γιου εκείνου Όθωνα Γ΄ ως το 985, οπότε ο Ερρίκος Β΄ υποτάχθηκε στη Φρανκφούρτη.

Το 976 διοίκησε έναν Βοημικό στρατό, κατέκτησε τη μαρκιωνία του Τσάιτς και έκλεψε το ναό του επισκόπου. Υποτίθεται ότι πήρε την ίδια τη μητέρα του ως αιχμάλωτη στη φυλακή.

Προφανώς είχε καλή σχέση με τον Γκίζελχερ αρχιεπίσκοπο του Μαγδεβούργου, ο οποίος τον βοήθησε να αποκτήσει δικαιώματα κόμη στο βόρειο Χάσεγκαου. Ακόμη ο Ντέντο Α΄ διεκδίκησε με επιτυχία το κάστρο του Τσέρμπιχ για τον εαυτό του και τον αδελφό του Φρειδερίκο.

Τα τελευταία έτη του επισκιάστηκαν από την έριδα με τους κόμητες του Βάλμπεκ. Όταν ο πεθερός του εκτοπίστηκε από μάργραβος του Νόρντμαρκ, ο Ντέντο Α΄ διεκδίκησε το μαργραβάτο, αλλά δόθηκε στον Λοθάριο Α΄, που έγινε μάργραβος του Νόρντμαρκ (983-1003).

Ο Τήτμαρ επίσκοπος του Μέρσεμπουργκ, ανιψός του Λοθαρίου Α΄, αναφέρει στο χρονικό του ότι ο Ντέντο Α΄ αναμείχθηκε στην καταστροφή του κάστρου του Βόλμιρστετ, που ήταν στην κατοχή των κομήτων του Βάλμπεκ. Η διαμάχη του Ντέντο Α΄ συνεχίστηκε με τον γιο του Λοθαρίου Α΄, τον Βέρνερ μάργραβο του Νόρτμαρκ (1003-1009), ο οποίος φόνευσε τον Ντέντο Α΄ το 1009 μαζί με τους υποτελείς του κοντά στον Μόζε, στη συμβολή των ποταμών Τάννγκε και Έλμπε.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πριν το 985 την Τήτμπουργκα των Χάλντενσλεμπεν, κόρη του Ντήτριχ μαργράβου του Νόρτμαρκ και είχε τέκνα:

* Θεοδώριχος Β΄ π. 990-1034, μάργραβος της Κάτω Λουσατίας.

Πηγές
-----

* Hermann Grote "Stammtafeln Europäische Herrscher- und Fürstanhäuser" Leipzig 1877, reprint Verlag-Leipzig, ISBN 3-8262-0710-6.

Παραπομπές
----------

1. ↑  p891.htm#i8909. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 81475789
* GND: 137260024

 |

 |
Η **Μάχη της Διάμπολις** έγινε το 1049 ανάμεσα στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και τους Πετσενέγους στην Θρακική πόλη Διάμπολη στην σημερινή Βουλγαρία.

Μόλις το προηγούμενο έτος το 1048 οι Πετσενέγοι είχαν εισβάλει με, τον υπερβολικό αριθμό από τις πηγές, 800.000 στρατό στη Θράκη και την λεηλατούσαν με αρχηγό τον Τυράχ. Ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Θ´ έστειλε στρατό με τους στρατηγούς των θεμάτων Μακεδονίας, Θράκης και Βουλγαρίας με αρχηγό τον Κεργένη όπου ανάγκασαν τον Τυράχ έπειτα από μάχη να παραδοθεί. Οι επίσημοι των Πετσενέγων πήγαν στην Κωνσταντινούπολη όπου βαπτίστηκαν χριστιανοί κι έλαβαν αξιώματα, έπειτα επέστρεψαν στον Δούναβη.

Κατά τον Βυζαντινοσελτζούκικο πόλεμο οι Πετσενέγοι, σύμμαχοι ποια των Βυζαντινών, έστειλαν 15000 στρατό που μόλις όμως έφτασαν στη Μικρά Ασία μετάνιωσαν, επέστρεψαν στην Θράκη κι εγκαταστάθηκαν στην περιοχή της Σαρδικής. Το 1049 κινήθηκε εναντίον τους ο Κωνσταντίνος Αριανίτης όπου τους συνάντησε στη Διάμπολι και διεξήχθη μάχη όπου νίκησαν οι Πετσενέγοι. Μετά την ήττα ο αυτοκράτορας έστειλε τα στρατεύματα της Ανατολής, ο Τυράχ αποφεύγοντας τη νέα σύγκρουση υποσχέθηκε να πείσει τους συμπατριώτες του για ειρήνη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος, Ιστορία του ελληνικού έθνους - Τόμος δ΄