recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Στέφανος Ματθίας** (1935 - 2009) ήταν διαπρεπής νομικός και πρόεδρος του Αρείου Πάγου.

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο Αθηνών και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Γαλλία. Το 1961 εισήλθε στο δικαστικό σώμα, το 1990 προήχθη σε αρεοπαγίτη, διετέλεσε διευθυντής της Εθνικής σχολής Δικαστών, αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου και το 1996 επελέγη πρόεδρος του Αρείου Πάγου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2002 οπότε και του δόθηκε ο τίτλος του επίτιμου προέδρου του Αρείου Πάγου. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ήρθε σε σύγκρουση με τον τότε υπουργό δικαιοσύνης Μιχαήλ Σταθόπουλο για την αναθεώρηση του Συντάγματος και τις παρεμβάσεις των πολιτικών στο έργο της δικαιοσύνης.

Μετά τη συνταξιοδότησή του συνέχισε να ασχολείται με τα νομικά παρεμβαίνοντας τακτικά. Ήταν μέλος στο δ.σ. της Κίνησης Πολιτών για μια ανοιχτή κοινωνία καθώς και επίτιμος διδάκτωρ του Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών. Από μικρός ασχολείτο με τη ζωγραφική με καθηγητή τον γνωστό ζωγράφο Σπύρο Παπαλουκά, το δε μουσείο της πόλεως των Αθηνών έχει κυκλοφορήσει βιβλίο σχετικά με το καλλιτεχνικό του έργο του Στέφανου Ματθία. Επίσης είχε πλούσιο συγγραφικό έργο νομικού περιεχομένου έχοντας δημοσιεύσει περισσότερες από 20 μελέτες ιδιωτικού δικαίου (Μελετήματα ιδιωτικού δικαίου).

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 2 Σεπτεμβρίου 2009 από ανακοπή καρδιάς και ενταφιάστηκε στο νεκροταφείο Παλαιού Φαλήρου.

Πηγές
-----

1. ↑  Βιογραφικό Ματθία, άρθρο της εφημερίδας "Το Βήμα"
2. ↑  Σύγκρουση Ματθία - Σταθόπουλου Αρχειοθετήθηκε 2004-07-07 στο Wayback Machine. άρθρο από το in.gr "Ελευθεροτυπία"
3. 1 2  Βιογραφικό Ματθία, άρθρο της εφημερίδας "Το Βήμα"
4. ↑  Ο Στέφανος Ματθίας επίτιμος διδάκτωρ Αρχειοθετήθηκε 2005-12-15 στο Wayback Machine. από την επίσημη ιστοσελίδα του Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
5. ↑  Βιβλίο για τον Στέφανο Ματθία, από το biblionet.gr

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 78091323
* **ΕΒΕ**: 98060
* **AA**: 52251
* **BiblioNet**: **20680**
* LCCN: n98035212
* ISNI: 0000 0000 3453 866X

 |

 |
Ο **Στέφανος Παπαγιάννης** (1908 - 28 Δεκεμβρίου 1996) ήταν αξιωματικός του ελληνικού Στρατού Ξηράς που προσχώρησε στο ΚΚΕ και πολέμησε στην Εθνική Αντίσταση με τον ΕΛΑΣ και στον εμφύλιο πόλεμο με τον ΔΣΕ.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1908 στο Μαυράτο Ικαρίας.. Αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων ως ανθυπολοχαγός του Πυροβολικού. Συμμετείχε στον αγώνα κατά της δικτατορίας του Μεταξά, όντας εν ενεργεία αξιωματικός του Πυροβολικού, μέσα από παράνομη αντιφασιστική οργάνωση που είχε ιδρυθεί στις Ένοπλες Δυνάμεις με καθοδηγητή το στέλεχος του ΚΚΕ, Δαμιανό Μάθεση.

Πολέμησε στο Αλβανικό Μέτωπο το 1940-41 και συμμετείχε στην απελευθέρωση της Βορείου Ηπείρου. Το 1942, λοχαγός Πυροβολικού, εντάχθηκε στον ΕΛΑΣ και πολέμησε στην Εθνική Αντίσταση. Μετά την απελευθέρωση, εξορίστηκε στη Φολέγανδρο, απ' όπου όμως κατάφερε να δραπετεύσει μαζί με άλλους 11 εξόριστους αξιωματικούς.

Την περίοδο του εμφύλιο πόλεμο, ο Στέφανος Παπαγιάννης διετέλεσε διοικητής της Λαϊκής Πολιτοφυλακής καθώς και γενικός επιτελάρχης του ΔΣΕ.

Μετά τον εμφύλιο, έζησε στις σοσιαλιστικές χώρες της Ανατολικής Ευρώπης μέχρι το 1955, οπότε ήρθε κρυφά στην Ελλάδα για να κατευθύνει τον παράνομο μηχανισμό του ΚΚΕ. Συνελήφθη το 1956, δικάστηκε από στρατοδικείο και καταδικάστηκε σε θάνατο με την κατηγορία της κατασκοπείας, ποινή που αργότερα μετατράπηκε σε ισόβια κάθειρξη. Έμεινε στη φυλακή για σχεδόν δέκα χρόνια, μέχρι τον Ιούνιο του 1966.

Τον Απρίλιο του 1967, με την επιβολή της χούντας εξορίστηκε στη Γυάρο, τη Λέρο και τον Ωρωπό. Απελευθερώθηκε το 1970 και εντάχθηκε αμέσως στον παράνομο μηχανισμό του ΚΚΕ. Κατάφερε να δράσει στην παρανομία και να αποφύγει τη σύλληψη μέχρι το 1973, οπότε συνελήφθη εκ νέου, κρατήθηκε στο ΕΑΤ-ΕΣΑ και στη συνέχεια εκτοπίστηκε στη Γυάρο μέχρι την κατάρρευση της δικτατορίας το 1974.

Μεταπολιτευτικά υπήρξε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Πέθανε το Δεκέμβριο του 1996, σε ηλικία 88 ετών.

Πηγές
-----

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
Ο **Παύλος Κωνστ. Τοτόμης** (1926 - Απρίλιος 1983) ήταν Έλληνας πολιτικός, υπουργός δημοσίας τάξεως στην Κυβέρνηση Κόλλια.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Columbia και εργάστηκε σε επιχειρήσεις στις ΗΠΑ. Επέστρεψε το 1960 στην Ελλάδα, όπου και εργάστηκε στην ΕΤΒΑ.

Υπήρξε υπάλληλος στις επιχειρήσεις του Τομ Πάπας.  Διορίστηκε υπουργός δημόσιας τάξης στην Κυβέρνηση Κόλλια, στην πρώτη κυβέρνηση της Χούντας των Συνταγματαρχών, ενώ στη συνέχεια πρόεδρος της ΕΤΒΑ. Τον Φεβρουάριο του 1975 έφυγε στο εξωτερικό. Τον ίδιο χρόνο του ασκήθηκε ποινική δίωξη για παράνομη δανειοδότηση από την ΕΤΒΑ, για την οποία και καταδικάστηκε σε 2,5 χρόνια φυλάκιση. Καταδικάστηκε επίσης σε 3 χρόνια φυλάκιση για απιστία ενώ τον Απρίλιο του 1976 καταδικάστηκε από το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών σε τρία χρόνια φυλάκιση για την εκτόπιση του δικηγόρου Κοντάτου και σε 7 μήνες φυλάκιση για εξύβριση σε βάρος του οδηγού του. Τον ίδιο χρόνο καταδικάστηκε σε 6,5 χρόνια κάθειρξη για παράβαση καθήκοντος και παράνομη κατακράτηση του Κατριβάνου[*ασαφές*].

Απεβίωσε σε ηλικία 57 ετών στη Νέα Υόρκη τον Απρίλιο του 1983. Η ταφή του έγινε στις 30 Απριλίου 1983 στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.  Με τη σύζυγό του Έλλη, έχουν μία κόρη.

Αναφορές
--------

1. ↑  Η εντιμότητα που σκοτώνει, από τον Ιό
2. 1 2  Καθημερινή, Κοινωνικά, 30-4-1983, σελ. 2.
Η **Ραντοχίμα** (αλβανικά: Maja e Radohimës‎) είναι βουνό στις Αλβανικές Άλπεις της βόρειας Αλβανίας. 

Η Ραντοχίμα βρίσκεται ανάμεσα στις κοιλάδες των ποταμών Σάλα και Τσεμ. Ο ορεινός όγκος της Ραντοχίμα έχει αρκετές άλλες κορυφές με τη Μάγια ε Ραντοχίμες στα 2.568 μ. να είναι η υψηλότερη κορυφή. Στα ανατολικά, το βουνό χαμηλώνει απότομα σε υψόμετρο λίγο πάνω από τα 1.500 μέτρα στην κοιλάδα του ποταμού Σάλα. Σε άλλες κορυφές του ορεινού όγκου της Ραντοχίμα περιλαμβάνονται οι Μάγια Τατ (2.543 μ.), Μάγια Βίσενς (2.517 μ.), Μάγια Ρεσκούλιτ (2.496 μ.), και Μάγια Κουτς (2.496 μ.).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Θέα από το Θέθι | Γκρόπατ ε Ραντοχίμες | Θέα από το Θέθι |

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος βουνών της Αλβανίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Maja Radohines». *summitpost.org* (στα English). Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2019. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
Ο **Στέφανος Μουσούρος**, (ο πρεσβύτερος), ήταν ελληνικής καταγωγής εγκατεστημένος στη Κωνσταντινούπολη καταγόμενος πιθανώς από τον κρητικό ιστορικό κλάδο των Μουσούρηδων. Φέρεται να ήταν ιδιαίτερα ευκατάστατος και με υψηλή μόρφωση.

Νυμφεύτηκε την Κασσάνδρα Ιωαννίδου, που καταγόταν από το Αρναούτκιοϊ (Μεγάλο Ρέμα), δυτική περιφέρεια της Κωνσταντινούπολης, με την οποία απέκτησε τρεις γιους τον Ιωάννη, τον Κωνσταντίνον και τον Παύλο. Μετά τον θάνατό του, η σύζυγός του Κασσάνδρα παντρεύτηκε τον υπερεβδομηντάχρονο Βασίλειο Γύγκη μεγαλοεπιχειρηματία και τραπεζίτη του Σουλτάνου με τον οποίο απέκτησε δύο ακόμα γιους, τον Γεώργιο και τον Μελέτιο, οι οποίοι ανατράφηκαν μαζί με τους ετεροθαλείς αδελφούς τους διατηρώντας το επίθετο Μουσούρος - Γκύκης (όπως φέρεται έτσι να εξελίχθηκε το αρχικό επίθετο Γύγκης ή Γύγγης).
Ο (Δαβίδ) **Σολομών Β΄**, γεωργιανά: სოლომონ II, (1772 – 7 Φεβρουαρίου 1815), της δυναστείας των Μπαγκρατιόνι, ήταν ο τελευταίος βασιλιάς τού Ιμερέτι (δυτικής Γεωργίας) από το 1789 έως το 1790 και από το 1792 μέχρι την κατάθεσή του από την αυτοκρατορική ρωσική κυβέρνηση το 1810.

Γεννήθηκε ως Δαβίδ από τον πρίγκιπα Αρτσίλ τού Ιμερέτι, αδελφό του βασιλιά Σολομώντα Α΄ τού Ιμερέτι, από τη σύζυγό του Ελένη, κόρη του βασιλιά Ηρακλή Β΄ της Γεωργίας. Ο Σολομών Α΄, ο οποίος απεβίωσε το 1784 χωρίς άρρενα κληρονόμο, όρισε ως διάδοχό του τον ανιψιό του Δαβίδ. Ωστόσο, ο εξάδελφος τού Σολομώντα, ο Δαβίδ Β΄ εμπόδισε τον ίδιο, και έναν άλλον αντίπαλο πρίγκιπα, να στεφθούν ως βασιλείς και να καταλάβουν τον θρόνο, οδηγώντας σε εμφύλιο πόλεμο. Ο Ηρακλής Β΄ παρενέβη για λογαριασμό τού εγγονού του και έστειλε στρατό, νικώντας τον Δαβίδ Β΄ στη μάχη του Mατχόγι στις 11 Ιουνίου 1789. Ο Δαβίδ, γιος τού Αρτσίλ, στέφθηκε βασιλιάς τού Ιμερέτι με το όνομα Σολομών Β΄, αλλά ο Δαβίδ Β΄ συνέχισε τις προσπάθειές του να ανακτήσει τον θρόνο μέχρι την τελική του ήττα το 1792. Κυβέρνησε υπό την προστασία τού εκ μητρός παππού του, Ηρακλή Β΄, και συνέχισε την πολιτική του Σολομώντα Α΄ για τον περιορισμό των εξουσιών της φεουδαρχικής αριστοκρατίας. Το 1795, αυτός και ο Ηρακλής Β΄ πολέμησαν με μία μικρή Ιμερετική δύναμη στη μάχη του Κρτσανίσι κατά των Περσών, για να ηττηθούν πλήρως από τους τελευταίους.

Μετά το τέλος τού Ηρακλή Β΄ το 1798 και την προσάρτηση του ανατολικού γεωργιανού βασιλείου τού Κάρτλι-Καχέτι (ανατολικά τού Ιμερέτι) από τη Ρωσία το 1800, η κατάσταση στο Ιμερέτι έγινε επισφαλής. Οι σκληροτράχηλοι υποτελείς του, πρίγκιπες της Μινγκρελία και της Γκουρία (δυτικά τού Ιμερέτι), ανέλαβαν τη ρωσική προστασία και πρόβαλαν εδαφικές διεκδικήσεις στις βασιλικές επικράτειες. Ο Σολομών Β΄ προσπάθησε να συγκεντρώσει Οθωμανική και Περσική υποστήριξη ενάντια στην αναμενόμενη ρωσική καταπάτηση. Ωστόσο, ο Ρώσος διοικητής στη Γεωργία, πρίγκιπας Πάβελ Τσιτσιάνοφ, μετέφερε τον στρατό του στο Ιμερέτι και ανάγκασε τον Σολομώντα Β΄ να υποκύψει στη ρωσική υποτέλεια στη συνέλευση του Ελαζνάουρι στις 25 Απριλίου 1804. Ωστόσο, οι σχέσεις του Σολομώντα Β΄ με τη Ρωσία συνέχισαν να είναι τεταμένες. Στις 20 Φεβρουαρίου 1810, η ρωσική διοίκηση απομάκρυνε τον Σολομώντα Β΄ από τον θρόνο και έστειλε στρατεύματα για να πάρουν τον έλεγχο του βασιλείου. Ο Σολομών Β΄ αντέδρασε συγκεντρώνοντας κόσμο εναντίον της Ρωσίας και προσπάθησε να στρατολογήσει την Τουρκία, την Περσία και τη Ναπολεόντεια Γαλλία στον σκοπό του. Υπερκεράστηκε και ηττήθηκε: ο Σολομών Β΄ κατέφυγε στις οθωμανικές κτήσεις στην Τραπεζούντα, όπου απεβίωσε το 1815 και ετάφη στην εκκλησία του Αγ. Γρηγορίου Νύσσης. Το σώμα του Σολομώντα Β΄, τού τελευταίου Γεωργιανού βασιλιά, μεταφέρθηκε από την Τραπεζούντα στο μοναστήρι Γκελάτι, στη Γεωργία, το 1990.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Μαριάμ (1783–1841), κόρη του Κάτσια Νταντιάνι, πρίγκιπα της Μινγκρελία, χωρίς να αποκτήσουν παιδιά.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  სოლომონ II (Solomon II)[*νεκρός σύνδεσμος*]. *People.Istoria.Ge*. Accessed September 23, 2007.
Ο **Ρασάντ Ντιν Άντερσον** (γεννήθηκε 9 Νοεμβρίου 1983) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, που με ύφος 1,95 μ. αγωνίζεται στη θέση του σούτιγκ γκαρντ, έχοντας ιδιαίτερη ευστοχία στα τρίποντα σουτ.

Ο Άντερσον αγωνίσθηκε σε αρκετούς Ιταλικούς συλλόγους όπως στο Λιβόρνο (Α2 2007-08), Ούντινε (Α1 2008-09) και Κρεμόνα (2010), ενώ προηγουμένως, στην πρώτη του επαγγελματική σεζόν, είχε παίξει με το Αιγάλεω (Α1 Ανδρών ΕΣΑΚΕ, περίοδος 2006-07)). Το 2010-11 ήταν παίκτης της Λιθουανικής *Βέντσπιλς*, μετέχοντας στη Βαλτική Λίγκα. Την περίοδο 2009-10 είχε επιστρέψει στις ΗΠΑ, λαμβάνοντας μέρος στο πρωτάθλημα *NBDL* (αναπτυξιακό πρωτάθλημα του ΝΒΑ), για λογαριασμό των Αϊόβα *Ένερτζι* και *Φορτ Γουέιν Μαντ Αντς*. Έχει επίσης, αγωνισθεί στην *Φούλαντ Μαχάν Εσφαχάν*, του Ιράν. Τον Ιανουάριο του 2014 υπέγραψε στη Χάβρη

Παραπομπές
----------

1. ↑  *College Basketball at Sports-Reference.com*. Ανακτήθηκε στις 28  Ιουλίου 2020.
2. ↑  *RealGM*. 3456. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.
3. ↑  "*Α1: Απών ο Αντερσον*"
4. ↑  "*«Τσεκάρει» τον Ρασάντ Άντερσον ο Αλεξανδρής!*"
5. ↑  "*Έκλεισε Άντερσον η Βέντσπιλς*"
6. ↑  "*Η Χάβρη ανακοίνωσε την απόκτηση του Ρασάντ Άντερσον*"
Συντεταγμένες: 12°11′00″S 26°24′00″E﻿ / ﻿12.18333°S 26.40000°E﻿ / -12.18333; 26.40000

Η **Σολουέζι** (αγγλικά: Solwezi) είναι μια πόλη της Ζάμπιας. Είναι η πρωτεύουσα της Βορειοδυτικής Επαρχίας και της συνοικίας Σολουέζι. Έχει πληθυσμό 65.000 κατοίκων (απογραφή 2000). Βρίσκεται ανατολικά της Ζάμπιας. Έχει υψόμετρο 4.052 πόδια (1.235 μέτρα).

Γεωγραφία
---------

Η Σολουέζι βρίσκεται βορειοδυτικά της Ζάμπιας, βορειοαναλικά της Βορειοδυτικής Επαρχίας και βόρεια της συνοικίας Σολουέζι. Έχει υψόμετρο 4.052 πόδια (1.235 μέτρα).

### Κλίμα

Δημογραφία
----------

Η Σολουέζι είχε το 2000 είχε 65.000 κατοίκους.

| Χρονιά | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| 2000 | 65.000 |

### Γλώσσες

Εκτός από τα αγγλικά και τα Τσέουα, στη Σολουέζι ομιλείται και η Καόντε. Εκτός, όμως, από την Καόντε, ομιλούνται και άλλες γλώσσες, όπως η Λούντα και η Λουβάλε.

Μεταφορές
---------

Το τοπικό αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο Σολουέζι.

Χάρτες
------

* MSN Map[*νεκρός σύνδεσμος*]

Δείτε επίσης
------------

* Βορειοδυτική Επαρχία (Ζάμπια)

Παραπομπές
----------

1. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Χάρτης της Σολουέζι - MNS Map[*νεκρός σύνδεσμος*]

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Συνοικίες της Βορειοδυτικής Ζάμπιας |
| --- |
|  |
| 
* Ζαμβέζης
* Καμπόμπο
* Κασέμπα
* Μουινιλούνγκα
* Μουφούμπουε
* Σολουέζι
* Τσαβούμα
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 133739232
* LCCN: n84072348

 |

 |
Η **Πόλα Κίτσου** υπήρξε αθλήτρια του βόλεϊ (λίμπερο) και του μπιτς βόλεϊ.

|  |
| --- |
| **Πόλα Κίτσου** |
|  |
| **Γέννηση** | 31 Μαρτίου 1972 , Αθήνα Ελλάδα  |
| **Θέση** | Λίμπερο |
|
|

Βιογραφικό
----------

Η Πόλα Κίτσου γεννήθηκε στην Αθήνα στις 31 Μαρτίου 1972. Απόφοιτος του Αθλητικού Κολλεγίου College Sports of Science και της Δημοσιογραφικής Σχολής του Αntenna. Σήμερα είναι προπονήτρια στο βόλεϊ και στο βόλεϊ άμμου σε τμήματα υποδομών.

Καριέρα
-------

Το 1984 και σε ηλικία 12 ετών έκανε τα πρώτα της βήματα στο βόλεϊ. Από πολύ νωρίς έδειξε το ταλέντο της και έπαιξε με τα χρώματα του Πανελληνίου μέχρι και το 1991. Στη συνέχεια πήγε στον Ολυμπιακό Πειραιώς ωστόσο το 2000 επέστρεψε και πάλι στην ομάδα που πρωτόπαιξε βόλεϊ, τον Πανελλήνιο. Πλέον μέσα σε 30 χρόνια παρουσίας στα γήπεδα του βόλεϊ κατέκτησε συνολικά δύο τίτλους. Δύο Πανελλήνια πρωταθλήματα στο βόλεϊ με Πανελλήνιο (2002) και ΑΕΚ (2012). Το καλοκαίρι του 2013, μετά και τον άδοξο τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας, αγωνιζόμενη με τον Ηρακλή Κηφισιάς, αποχωρεί από την ενεργό δράση και αναλαμβάνει την Διεύθυνση της Ακαδημίας Mini Volley του ΑΟΝ Αργυρούπολης. Από το 2009 έως και το 2011 διατελεί προπονήτρια στα τμήματα κορασίδων και νεανίδων του Πανελλήνιου Γυμναστικού Συλλόγου.

### Μπιτς Βόλεϊ

Το 1992 έγινε η αρχή για την Πόλα Κίτσου. Μια βόλτα στο Παλαιό Φάληρο ήταν η αιτία να αρχίσει να ασχολείται με το άθλημα του βόλεϊ άμμου. Μαζί με την Μαρία Τσιαρτσιάνη αποτέλεσαν δίδυμο παίζοντας σε εγχώριες και όχι μόνο διοργανώσεις. Το 2002 κατακτούν το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα. Μετά την διακοπή της συνεργασίας της με τη Μαρία Τσιαρτσιάνη που συνθέτει δίδυμο με τη Θάλεια Κουτρουμανίδου, αναζητεί συμπαίκτρια. Στο πρόσωπο της Μαριάννας Χούντα βρίσκει μια άξια συμπαίκτρια και το 2004 θα πανηγυρίσουν έναν ακόμη Πανελλήνιο τίτλο. Από το 2009 έως και το 2011 είναι συνεργάτης στο πρόγραμμα «Μάθε Beach Volley» της LIPTON μαζί με τους Μάριο Γκιούρδα, Άκη Χατζηαντωνίου κ.α.

Ομάδες
------

Η Πόλα έχει αγωνιστεί συνολικά σε επτά ομάδες: τον Πανελλήνιο Γυμναστικό Σύλλογο (1984-1991), τον Ολυμπιακό Πειραιώς (1991-2000), τον Απόλλωνα Κερατσινίου (2004-05), τον Α.Ο. Μαρκοπούλου, την Ένωση Βύρωνα, την ΑΕΚ (2012) και τον Ηρακλή Κηφισιάς

Πηγές
-----

* Πόλα Κίτσου: Η κορυφαία αθλήτρια του beach volley[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Πόλα Κίτσου, το τέλος ενός Θρύλου...[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Πόλα Κίτσου :Το «κόσμημα»του ελληνικού βόλεϊ Αρχειοθετήθηκε 2013-04-20 στο Wayback Machine.
* Η Πόλα Κίτσου στην Αργυρούπολη
* Τελευταίο σερβίς για την Πόλα Κίτσου[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Βιογραφικό: Πόλα Κίτσου[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Από το βόλεϊ στη διδασκαλία



1. ↑  www.worldofvolley.com/wov-community/players/21424.html.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2019.
Το **Ρασουλαμπάντ** είναι πόλη και ναγκάρ παντσαγιάτ στην επαρχία Κανπούρ Ντεχάτ στην Ινδική πολιτεία του Ουτάρ Πραντές.

Γεωγραφία
---------

Το Ρασουλαμπάντ βρίσκεται στις γεωγραφικές συντεταγμένες 26°41′N 79°47′E﻿ / ﻿26.68°N 79.78°E﻿ / 26.68; 79.78. Έχει μέσο υψόμετρο 131 μέτρων.

Δημογραφικά στοιχεία
--------------------

Στην Ινδική απογραφή του 2001, το Ρασουλαμπάντ είχε πληθυσμό 7.235 κατοίκων. Οι άνδρες αποτελούν το 53% του πληθυσμού και οι γυναίκες το 47%. Το Ρασουλαμπάντ κατά μέσο όρο ποσοστό αλφαβητισμού 41%, χαμηλότερο από τον εθνικό μέσο όρο του 59.5%. Ο αλφαβητισμός ανδρών είναι 49%, και ο αλφαβητισμός γυναικών είναι 31%. Στο Ρασουλαμπάντ, το 19% του πληθυσμού είναι κάτω των 6 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Falling Rain Genomics, Inc - Rasulabad
2. ↑  «Census of India 2001: Data from the 2001 Census, including cities, villages and towns (Provisional)». Census Commission of India. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουνίου 2004. Ανακτήθηκε στις 1 Νοεμβρίου 2008.
Η **Πόλα Αν Κοξ** (αγγλικά: *Paula Ann Cox*, 1964-) είναι δικηγόρος, πολιτικός και η 12η πρωθυπουργός των Βερμούδων από τις 28 Οκτωβρίου 2010 ως τις 18 Δεκεμβρίου 2012. Ηγήθηκε του Προοδευτικού Εργατικού Κόμματος (PLP) και έγινε πρωθυπουργός στις 29 Οκτωβρίου 2010, έπειτα από την παραίτηση του προκατόχου της, Γιούαρτ Μπράουν. Εκλέγεται βουλευτής στην 14η εκλογική περιφέρεια του Βορειοδυτικού Ντέβονσαϊρ (Devonshire North West). Εκτός από δικηγόρος έχει εργαστεί και στην Τράπεζα των Βερμούδων. Είναι παντρεμένη με επιχειρηματία από το Καμερούν. Ο πατέρας της, Γιουτζίν Κοξ, πέθανε το 2004 και ήταν επίσης πολιτικός.

Εκπαίδευση
----------

Η Κοξ, η οποία εκπαιδεύτηκε ως δικηγόρος στο Ηνωμένο Βασίλειο, είναι κάτοχος μπάτσελορ στις Πολιτικές Επιστήμες από το Πανεπιστήμιο Μακ Τζιλ, μεταπτυχιακού διπλώματος στο Διεθνές Δίκαιο από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ στην Αγγλία και μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Βερμούδων.

Πολιτική καριέρα
----------------

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στην περιφέρεια του Βόρειου Ντέβονσαϊρ, το 1996. Η Κοξ έχει χρηματίσει υπουργός στην κυβέρνηση της Τζένιφερ Σμιθ. Ήταν η πρώτη υπουργός εργασίας, εσωτερικών και δημοσίας τάξεως από το PLP. Την 1η Νοεμβρίου 2001 διορίστηκε υπουργός παιδείας και ανάπτυξης. Μετά τον θάνατο του πατέρα της, το 2004, η Πόλα διορίστηκε υπουργός Οικονομίας. Στις 28 Οκτωβρίου 2010 ο Γιούαρτ Μπράουν παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία και μία ημέρα μετά η Κοξ ορκίστηκε νέα πρωθυπουργός. Την 1η Νοεμβρίου ανακοίνωσε το υπουργικό της συμβούλιο, η ορκωμοσία του οποίου έγινε αυθημερόν. Η ίδια παρέμεινε υπουργός οικονομικών.
Την διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Κρεγκ Κανονίερ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Smith, Tim (29-10-2010). «Breaking News: Paula Cox is sworn in as Premier». *The Royal Gazette*.. Ανακτήθηκε στις 29-10-2010. [*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη βιογραφία στον ιστότοπο του PLP

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πρωθυπουργοί των Βερμούδων |
| --- |
|  |
|  | 
* Τάκερ
* Ρίτσαρντς
* Ρίτσαρντς
* Σαρπ
* Γκίμπονς
* Σουάν
* Σολ
* Γκόρντον
* Σμιθ
* Σκοτ
* Γιούαρτ Μπράουν
* Κοξ
* Κανονίερ
* Ντάνκλεϊ
* Μπαρτ
 |  |

 |
O **Πρόκλος** (λατινικά : Proculus) ήταν πολιτικός και στρατιωτικός του 4ου αιώνα, ενεργός κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Θεοδοσίου Α΄ (378–395).

Κάτοικος της Λυκίας, ήταν γιος του Πραίτωρα Ευτόλμιου. Πριν από το 382, ​​έγινε διοικητής της Παλαιστίνης και μεταξύ 382-383, κυβερνήτης της Φοινίκης. Μέσα από μια επιγραφή που βρέθηκε κοντά στον ποταμό Λύκο, είναι γνωστό ότι κατά τη διάρκεια της θητείας γιόρτασε μια ειδωλολατρική λατρεία στην Ηλιούπολη.

Μεταξύ 383-384, ο Πρόκλος διορίσθηκε Κόμης της εώας (της Ανατολής). Υπό αυτήν την ιδιότητα, ξαναχτίστηκε το Πλέθρο της Αντιόχειας, δημιούργησε δρόμους, λουτρά, κιονοστοιχίες και αγορά, θέσπισε φόρο στις σκηνές μεταξύ στηλών προς όφελος των φτωχών. Αν και ήταν δημοφιλής στον πληθυσμό, επιπλήχθηκε από τον Λιβάνιο, που τον θεωρούσε βάναυσο. Το 386, ο Προκλος έγινε Κόμης των θείων θησαυρών.

Το 388, διορίστηκε στο αξίωμα του Πολίαρχου της Κωνσταντινούπολης, ενώ ο πατέρας του έγινε πραίτωρ της Ανατολής. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ασχολήθηκε με την κατασκευή του βάθρου που υποστήριζε τον Οβελίσκο του Θεοδόσιου (390) και αντιτάχθηκε στον διορισμό του Ταλάσσου στη σύγκλητο. Όταν ο πατέρας του έχασε τη θέση του το 392, προφανώς έφυγε, αλλά ο πρόξενος Ρουφίνος ώθησε τον Eυτόλμιο, με ψευδείς υποσχέσεις, να τον καλέσει πίσω και στη συνέχεια τον εκτέλεσε.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Martindale 1971, p. 746

Πηγές
-----

* Martindale, J. R.; A. H. M. Jones (1971). «Honoratus 2». The Prosopography of the Later Roman Empire, Vol. I AD 260-395. Cambridge e Nova Iorque: Cambridge University Press

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 309594443

 |

 |
Συντεταγμένες: 49°24′37″N 8°42′23″E﻿ / ﻿49.41028°N 8.70639°E﻿ / 49.41028; 8.70639

Το **Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης** (γερμανικά: *Ruprecht-Karls-Universität Heidelberg*) είναι δημόσιο ανώτατο εκπαιδευτικό και ερευνητικό ίδρυμα που εδρεύει στην Χαϊδελβέργη της Βάδης-Βυρτεμβέργης, στη νοτιοδυτική Γερμανία. Ιδρύθηκε το 1386 και είναι το παλαιότερο Πανεπιστήμιο στη χώρα και το τρίτο παλαιότερο στην τότε Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Σήμερα αποτελείται από δώδεκα επί μέρους σχολές και προσφέρει προπτυχιακούς, μεταπτυχιακούς και διδακτορικούς τίτλους σε περίπου εκατό γνωστικά πεδία. Το Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης είναι και ιδρυτικό μέλος της Ομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Ερευνητικών Πανεπιστημίων.

Το Πανεπιστήμιο αποτελούσε από την εποχή της ίδρυσής του κέντρο διακίνησης νέων ιδεών, ιδιαίτερα ανάμεσα σε με κύκλους θεολόγων και νομικών. Την περίοδο 1933-1945 έχασε σημαντικό μέρος των καθηγητών ως αποτέλεσμα ναζιστικών εκκαθαρίσεων. Αργότερα, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970 αποτέλεσε κέντρο διαμαρτυρίας ομάδων φοιτητών αριστερών πεποιθήσεων.

Το παλιό κτίριο, του 1735, σήμερα είναι το Πρυτανείο.
Σήμερα, θεωρείται από τα κορυφαία Πανεπιστήμια της Ευρώπης και σε απόφοιτούς του έχουν απονεμηθεί συνολικά 30 βραβεία Νόμπελ. Επιπρόσθετα, περίπου το 20% των φοιτητών είναι άτομα εκτός της γερμανικής επικράτειας. Στο Πανεπιστήμιο σήμερα, εκτός από τις εγκαταστάσεις στην παλιά πόλη της Χαϊδελβέργης, ορισμένα τμήματά του λειτουργούν και στην περιοχή Νόιενχαϊμερ Φελντ (Neuenheimer Feld) στα προάστια της πόλης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά) Cser 2007, σελ. 39
2. ↑  «Jahresbericht (2009)» (PDF).
3. ↑  (Γερμανικά) Wolgast 1986, σελ. 146
4. ↑  «Fakultätsinstitute». *www.physik.uni-heidelberg.de*. Ανακτήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2019.
5. ↑  «German Nobel laureates - Research in Germany». *www.research-in-germany.org* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2019.
6. ↑  «Bewerbungsunterlagen». *www.uni-heidelberg.de*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης** |

* Επίσημος ιστότοπος

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 155544909
* **ΕΒΕ**: 132393
* LCCN: n79041749
* ISNI: 0000 0001 2190 4373
* GND: 2024349-2
* SELIBR: 277113
* SUDOC: 026633574
* BNF: cb118843631 (data)
* BIBSYS: 90350554
* ULAN: 500307995
* NLA: 36365621
* NKC: kn20010710604
* CiNii: DA02717640

 |

 |
Πρόποδες των Βραχωδών Ορέων κοντά στο Ντένβερ, Κολοράντο.
**Πρόποδες** ονομάζεται το χαμηλότερο τμήμα ενός βουνού ή άλλου υψώματος. Συνήθως αποτελούν μεταβατική ζώνη μεταξύ των πεδιάδων και των παρακείμενων τοπογραφικά υψηλότερων βουνών, λόφων και ορεινών όγκων. Συχνά οι πρόποδες αποτελούνται από προσχωσιγενείς πεδιάδες, συγκολλημένες προσχωσιγενείς πεδιάδες και τεμαχισμένα οροπέδια.

Τα οικοσυστήματα των προπόδων είναι συχνά γνωστά ως μικρές ζώνες που σχετίζονται με τα οικοσυστήματα των υψηλότερων ορεινών περιοχών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Easterbrook, Don J. (1999). *Surface Processes and Landforms* (second έκδοση). Upper Saddle River, New Jersey: Prentice Hall. σελ. 530. ISBN 978-0-13-860958-0.
2. ↑  Juanico, Meliton B.· Agno, Lydia N. *Physical Geography*. Goodwill Trading Co. Inc. σελ. 113. ISBN 978-971-12-0113-5.
3. ↑  «foothill». Merriam-Webster. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2016.
Παραλληλεπίπεδο
Στην Ευκλείδεια γεωμετρία και ειδικότερα στη στερεομετρία με τον ελληνικό και σήμερα διεθνή όρο **παραλληλεπίπεδο** ονομάζεται το στερεό εξάεδρο σχήμα που έχει (παρουσιάζει) τρία ζεύγη παράλληλων εδρών. 

Το παραλληλεπίπεδο είναι πρίσμα με βάσεις παραλληλόγραμμα, συνεπώς όλες οι έδρες του είναι παραλληλόγραμμα. Κάθε επίπεδο που διέρχεται δια δύο έναντι ακμών του στερεού διαιρεί αυτό σε δύο ισοδύναμα (σε μέγεθος και όγκο) τριγωνικά πρίσματα.

Ο όγκος του παραλληλεπιπέδου ισούται με το γινόμενο του εμβαδού της βάσης, (που λαμβάνεται οποιαδήποτε έδρα), επί το ύψος του, (δηλαδή την απόσταση αυτής της έδρας-βάσης από την απέναντί της έδρα).

Όταν οι έδρες του στερεού αυτού είναι ορθογώνια παραλληλόγραμμα τότε το στερεό ονομάζεται **ορθογώνιο παραλληλεπίπεδο** και ο όγκος του ισούται με το γινόμενο των τριών ακμών μιας οποιασδήποτε στερεάς γωνίας του. Οι ακμές αυτές ονομάζονται και διαστάσεις του παραλληλεπιπέδου. Το ορθογώνιο παραλληλόγραμμο είναι ταυτόχρονα πρίσμα ορθογώνιας παραλληλλόγραμμης βάσης.

Παραλληλεπίπεδο είναι επίσης, κάθε πρίσμα παραλληλόγραμμης βάσης.

Τρία μη συνευθειακά διανύσματα ορίζουν ένα παραλληλεπίπεδο, του οποίου ο όγκος ισούται με το μεικτό γινόμενο {\displaystyle {\vec {a}}({\vec {b}}\times {\vec {c}})}.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
γεωμετρικά στερεά |
| --- |
|  |
| τυπικά γεωμετρικά στερεά | 
* κύβος
* παραλληλεπίπεδο
* πυραμίδα
* (κυκλικός) κύλινδρος
* κώνος
* σφαίρα
 |
|  |
| Πλατωνικά στερεά | 
* τετράεδρο
* κύβος
* οκτάεδρο
* δωδεκάεδρο
* εικοσάεδρο
 |
|  |
| στερεά του Αρχιμήδη | 
* κόλουρο τετράεδρο
* κυβοκτάεδρο
* κόλουρος κύβος
* κόλουρο οκτάεδρο
* ρομβοκυβοκτάεδρο
* κόλουρο κυβοκτάεδρο
* πεπλατυσμένος κύβος
* εικοσιδωδεκάεδρο
* κόλουρο δωδεκάεδρο
* κόλουρο εικοσάεδρο
* ρομβοεικοσιδωδεκάεδρο
* κόλουρο εικοσιδωδεκάεδρο
* πεπλατυσμένο δωδεκάεδρο
 |
|  |
| Καταλανικά στερεά | 
* τριάκις τετράεδρο
* ρομβικό δωδεκάεδρο
* τριάκις οκτάεδρο
* τετράκις εξάεδρο
* δελτοειδές εικοσιτετράεδρο
* δισδυάκις δωδεκάεδρο
* πενταγωνικό εικοσιτετράεδρο
* ρομβικό τριακοντάεδρο
* τριάκις εικοσάεδρο
* πεντάκις δωδεκάεδρο
* δελτοειδές εξηκοντάεδρο
* δισδυάκις τριακοντάεδρο
* πενταγωνικό εξηκοντάεδρο
 |
|  |
| άλλα στερεά | 
* πρίσμα
* κύλινδρος
* ελλειψοειδή
* ωοειδές
* δίσκος
* τόρος
* σχήμα εκ περιστροφής
* αντιπρίσμα
 |

 |
Ο **Σεφίκ Φενμέν** (τουρκικά: *Şefik Fenmen*), γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη στις 15 Μαΐου 1923, είναι πρώην τούρκος νομικός, διπλωμάτης και αθλητής της αντισφαίρισης. 

Πτυχιούχος του "Robert College" της Κωνσταντινούπολης και στη νομική σχολή του πανεπιστημίου της Λωζάνης. Εργάστηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας το 1947 και υπηρέτησε ως αναπληρωτής Αρχειοθετήθηκε 2021-01-17 στο Wayback Machine. διευθυντής του προσωπικού γραφείου του Αντνάν Μεντερές. Μεταξύ 1967 και 1970, διετέλεσε γενικός διευθυντής του πρωτοκόλλου το 1978-1980. Έπειτα πρέσβης στην Κοπεγχάγη (1970-1974), Δαμασκός (1974-1978), Στοκχόλμη (1980-1984) και Όσλο (1984-1986).

Ήταν μαζί με τον πρωθυπουργό Μεντερές στο τουρκικό αεροπλάνο που έπεσε στο Λονδίνο το 1959 και επέζησαν. Είναι πεθερός του Mazhar Germen, πρώην υπουργού Υγείας της Τουρκίας. Επιπλέον, ο Μιτάυ Πασά είναι ο παππούς της μητέρας του.

Στην αντισφαίριση πρωταγωνιστούσε στα πρωταθλήματα Τουρκίας αλλά και στα σημαντικότερα εγχώρια Τουρνουά την δεκαετία 1940-1950. Είχε συμμετάσχει σε διεθνή τουρνουά. Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου το 1947 ήταν δεύτερος στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον Φεχμί Κιζίλ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ARŞİV ODASI: Adnan Menderes'in Londra uçak kazası, 1959». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2016.
2. ↑  «Bu dava benim içimi rahatlattı». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2017.
3. ↑  Prof.Dr. Bahtiye MURSALOĞLU - Biyoloji Türkiye - biyologlar.com
4. ↑  tennis archives, Sefik Fenmen[*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  *Εμπρός, Φύλλο: 13/5/1947, Σελίδα: 2*
Συντεταγμένες: 53°56′0″N 12°41′0″E﻿ / ﻿53.93333°N 12.68333°E﻿ / 53.93333; 12.68333

Ο ποταμός Πεένε
Ο **Πεένε** είναι ποταμός στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία της Γερμανίας. Oι Βεστπένε, Κλάινε Πεένε και Οστπεένε εκβάλλουν στη λίμνη Κουμμερόβερ Σέε και από κει οι τρεις ποταμοί ενωμένοι ως Πεένε ρέουν προς το Άνκλαμ και έπειτα στη λιμνοθάλασσα του Όντερ. Η λεκάνη απορροής του ποταμού έχει έκταση 5.110 τετραγωνικά χλμ και ο ποταμός έχει συνολικό μήκος 143 χλμ. Σημαντικές πόλεις πάνω στον ποταμό είναι οι Βόλγκαστ (Wolgast), Τετέροβ (Teterow), Ντέμμιν (Demmin) και Άνκλαμ (Anklam).

Η κοιλάδα του Πέενε αποτελεί ένα έλος (αγγλ.fen), το μεγαλύτερο στο είδος του στην Ευρώπη. Χάρη στην ερημικότητά της και την άθικτη φύση της, ο ποταμός και η κοιλάδα του χαρακτηρίζονται ως η «Αμαζονία του Βορρά».

Το δυτικό παρακλάδι του ποταμού Όντερ, το οποίο χωρίζει το νησί Ούζεντομ από την ηπειρωτική Γερμανία, ονομάζεται επίσης Πεένε, αλλά στην ουσία είναι μέρος της Βαλτικής που ονομάζεται Πεένεστρομ. Είναι ένα από τα τρία κανάλια που συνδέουν τον κόλπο της Πομερανίας με την Βαλτική θάλασσα (τα άλλα δύο είναι ο Σβίνα και ο Τζβίνα).

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Peenetal / Peene-Haff-Moor* Αρχειοθετήθηκε 2012-01-14 στο Wayback Machine. στο www.bfn.de.
2. ↑  Peene: Paddeln auf dem Amazonas des Nordens (Spiegel Online)
3. ↑  Peene – Amazonas des Nordens Αρχειοθετήθηκε 2013-07-01 at Archive.is (Living at Home)

Εξωτερικοί συνδέσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πεένε** |

* 

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 234787115
* GND: 4663487-3

 |

 |
Ο **Πύργος του Μαύρου Πρίγκιπα** (γαλλικά: *Tour du Prince Noir*) ήταν πύργος οκταγωνικής μορφής και ύψους, περίπου, 16 μέτρων, ανεγερθείς σε απόσταση επτά χιλιομέτρων εντός της θάλασσας, επί του Πλατώ ντε Κορντουάν, στο στόμιο των Εκβολών της Ζιρόντ, εκβολών οι οποίες σχηματίζονται από την συμβολή των ποταμών Γκαρόν και Δορδόνη, οι οποίες εκβάλουν στον Ατλαντικό Ωκεανό, από τον Μαύρο Πρίγκιπα, Εδουάρδο του Γούντστοκ, Πρίγκιπα της Ουαλίας και της Ακουιτανίας, μεγαλύτερο υιό του βασιλέα Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας, ο οποίος κυβέρνησε την Γκιγιέν από το 1362 έως το 1371. Στόχος της κατασκευής του συγκεκριμένου πύργου ήταν η διευκόλυνση της κυκλοφορίας των πλοίων στην είσοδο των Εκβολών της Ζιρόντ.

Ερημίτες οι οποίοι ήσαν εγκατεστημένοι εντός βοηθητικών κτιρίων γειτονικού παρεκκλησίου, το οποίο ήταν αφιερωμένο στην Παναγία του Κορντουάν (γαλλικά: *Notre-Dame de Cordouan*), ήσαν υπεύθυνοι για την συντήρηση της φωτιάς η οποία έκαιγε στην κορυφή του πύργου, προκειμένου να οδηγεί τα πλοία τα οποία έπλεαν στη γειτονική περιοχή προς την είσοδο των Εκβολών της Ζιρόντ. Παλαιά έγγραφα επιβεβαιώνουν την συνεχή παρουσία φωτιάς στο Κορντουάν κατά τη διάρκεια του 15ου αιώνα, ωστόσο, κάτι τέτοιο, δεν φαίνεται να συνεχίστηκε κατά την συνολική διάρκεια του 16ου αιώνα.

Στα τέλη του 16ου αιώνα, ο Στρατάρχης ντε Ματινιόν, Κυβερνήτης της Γκιγιέν, έδειξε ενδιαφέρον, με την σειρά του, για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στις εκβολές του ποταμού. Στις 2 Μαρτίου 1584, παρουσία του φίλου του, Μισέλ ντε Μονταίν, Δημάρχου του Μπορντώ, παρήγγειλε την ανέγερση του Φάρου του Κορντουάν στον Λουί ντε Φουά, μηχανικό-αρχιτέκτονα ·. Η νέα κατασκευή, χαρακτηριζόμενη ως «βασιλικό έργο», κατόπιν της αποπερατώσεώς της, αντικατέστησε τον Πύργο του Μαύρου Πρίγκιπα επί του Πλατώ ντε Κορντουάν.

Χάρτης τοποθεσίας του Πλατώ ντε Κορντουάν, τον 17ο αιώνα.
Κατά την περίοδο της έναρξης των εργασιών ανεγέρσεως του νέου φάρου, ο Πύργος του Μαύρου Πρίγκιπα, ήδη, ήταν ερειπωμένος. Έπειτα από την ολοκλήρωση των εργασιών, τα κατάλοιπα του Πύργου του Μαύρου Πρίγκιπα κατεδαφίστηκαν και παρασύρθηκαν από την θάλασσα, αφότου, προηγουμένως, αφαιρέθηκαν οι προστατευτικές οχυρώσεις οι οποίες είχαν κατασκευαστεί από τον Λουί ντε Φουά, προκειμένου να προστατευτούν το εργοτάξιο και οι εργάτες.

Δείτε επίσης
------------

* Ανώνυμη νήσος (Πλατώ ντε Κορντουάν)
* Πλατώ ντε Κορντουάν
* Φάρος του Κορντουάν

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Γαλλικά) «Le Phare de Cordouan a eu 400 ans en 2011». Bernezac.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2019.
2. 1 2 3  (Γαλλικά) «Notice no PA00083858».  και «Notice no IA33001224». Base Mérimée, ministère français de la Culture.
3. 1 2 3  (Γαλλικά) Clouzot, Etienne (1905). «Un voyage à l'ile de Cordouan au XVIe siècle». *Bibliothèque de l'École des chartes* **66**: σελ. 401-425. doi:https://doi.org/10.3406/bec.1905.448245. .

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ζιρόντ
* Πύλη:Φάροι
 |

 |
Ελληνικό F-16 που φέρει την παραλλαγή Aegean Ghost.
Ελληνικό F-4.
Η **Aegean Ghost** (*Φάντασμα του Αιγαίου*) είναι η ειδική χρωματική παραλλαγή που φέρουν ορισμένα μαχητικά αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας. Σχεδιασμένη ειδικά για το περιβάλλον του Αιγαίου, όπου κυρίαρχοι είναι οι τόνοι του μπλε και γκρι, αυτή η παραλλαγή θεωρείται ιδιαίτερα αποτελεσματική στην οπτική απόκρυψη των μαχητικών αεροσκαφών. Το μοτίβο Aegean Ghost εισήχθη στην ΠΑ για πρώτη φορά στα τέλη της δεκαετίας του 1980.

Αποτελείται από τρεις ανοιχτούς τόνους (γαλάζιο, γκρι και ανοικτό μπεζ-γκρι) οι οποίοι καλύπτουν όλο το αεροσκάφος (wrap-around).

Η παραλλαγή αυτή χρησιμοποιείται στα εξής αεροσκάφη (2008):

* F-16 Fighting Falcon
* F-4E Phantom

Ορισμένα ιστορικά αεροσκάφη της ΠΑ όπως αυτό το Mirage F.1CG αλλά και αρκετά F-5A/B έχουν επίσης βαφτεί για κάποια περίοδο με την παραλλαγή αυτή για λόγους δοκιμής. Αντίθετα, τα αεροσκάφη RF-4E Phantom και Vought A-7\_Corsair\_II χρησιμοποιούν την παραλλαγή τύπου Βιετνάμ (ένας τόνος καφέ και δύο τόνοι πράσινου).
Ο **Ρίτσαρντ Ντουξάιρ** *(Richard "Duke" Dukeshire, Dick Dukeshire)* (1933-2012) ήταν Αμερικανός πρώην προπονητής καλαθοσφαίρισης, ο οποίος γεννήθηκε στη Μασαχουσέτη των ΗΠΑ.

Αγωνίστηκε στις ομάδες των κολλεγίων Νορθάμπτον και Αμέρκαν Ιντερνάσιοναλ του Σπρίνγκφιλντ παράλληλα με τις σπουδές του εκεί. Ανέλαβε προπονητής του Πανεπιστημίου του Νορθέρστερν από το 1956 έως το 1971.

Ελληνικές εθνικές ομάδες
------------------------

Ανέλαβε την Εθνική Ελλάδος από τις 7 Ιανουαρίου μέχρι και τις 19 Αυγούστου το 1972. Στη συνέχεια εργάστηκε στην Εθνική Εφήβων και την Εθνική Παίδων Ελλάδας. Επέστρεψε στην Εθνική Ανδρών και εργάστηκε από το 1975 έως το 1979 στο τιμόνι της.

Με την εθνική ανδρών σε 107 αγώνες σημείωσε 64 νίκες και 43 ήττες, με την Εθνική εφήβων σε 8 αγώνες σημείωσε 6 νίκες και 2 ήττες και με την εθνική παίδων σε 16 αγώνες είχε 7 νίκες και 9 ήττες. Ο Ρίτσαρντ Ντουξάιρ ήταν ο πρώτος αλλοδαπός προπονητής που ανέλαβε την Εθνική Ελλάδος καλαθοσφαίρισης και ο μοναδικός μέχρι το 2009, οπότε προσελήφθη ο Γιόνας Καζλάουσκας.

Χρυσό μετάλλιο στους Μεσογειακούς
---------------------------------

Μεγαλύτερη επιτυχία του με την Εθνική Ελλάδος ήταν η κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στους Μεσογειακούς Αγώνες του Σπλιτ το οποίο ήταν και το πρώτο χρυσό μετάλλιο στην ιστορία της εθνικής καλαθοσφαίρισης. Στον τελικό η Ελλάδα επικράτησε της Γιουγκοσλαβίας με 85-74 γεγονός που προκάλεσε έκπληξη, καθώς 10 ημέρες νωρίτερα η Ελλάδα με προπονητή το Ντουξάιρ είχε νικήσει και πάλι τη Γιουγκοσλαβία με 66-62 για το Βαλκανικό πρωτάθλημα. Οδήγησε επίσης την εθνική Ελλάδος στο Ευρωμπάσκετ 1979.

Ελληνικοί σύλλογοι
------------------

Σε συλλογικό επίπεδο ο Ριτσαρντ Ντουξάιρ αναδείχθηκε πρωταθλητής Ελλάδος την σεζόν 1974-75 οπότε και ήταν ο προπονητής του Παναθηναϊκού. Την επόμενη χρονιά εργάστηκε στον Έσπερο και τον Πανιώνιο. Ανέλαβε επίσης τον Παναθηναϊκό και την περίοδο 1987-88. Τη σεζόν 1992-93 εργάστηκε ως προπονητής της ΑΕΚ. Ο Ριτσαρντ Ντουξάιρ ήταν ο πρώτος που έφερε τη στατιστική ανάλυση των αγώνων στην Ελλάδα μαζί με άλλες καινοτομίες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αθλητική Ηχώ 14/9/1979 σελ.5[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  paron.gr
3. ↑  «basket.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Φεβρουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2009.
4. ↑  aekbc.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  news.pathfinder.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η σελίδα του στην ΕΟΚ Αρχειοθετήθηκε 2017-06-17 στο Wayback Machine.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
**Εθνική Ελλάδος μπάσκετ - Πρωταθλητές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1979** |
| --- |
|  |
| 
* Γιαννάκης
* Κορωναίος
* Πετρόπουλος
* Κοκολάκης
* Καστρινάκης
* Καρατζουλίδης
* Γκέκος
* Σακελλαρίου
* Κατσούλης
* Ανδρίτσος
* Παραμανίδης
* **C** Ντουξάιρ
 |

 |
Οι **ραβδώσεις του Χάαμπ**, ή οι **σχισμές του Ντεσεμέτ**, εντοπιζονται στην ανατομία του ματιού. Είναι οριζόντιες ραβδώσεις στη μεμβράνη του Ντεσεμέτ που σχετίζονται με το συγγενές γλαύκωμα. Η ονομάσία τους προέρχεται από το επίθετο του ελβετού οφθαλμιάτρου Ότο Χάαμπ. Αυτά συμβαίνουν επειδή η μεμβράνη του Ντεσεμέτ είναι λιγότερο ελαστική από το στρώμα του κερατοειδούς. Οι σχισμές είναι συνήθως περιφερειακές, ομόκεντρες με άκρα και εμφανίζονται ως γραμμή με διπλό περίγραμμα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Τσίμπις, Γ.Ο.; Τρίπαθι, Ρ.Κ. (Ιούνιος 1982). «The differential diagnosis of Descemet's tears (Haab's striae) and posterior polymorpous dystrophy bands. A clinicopathologic study.». *Ophthalmology* **89** (6): 614–20. doi:10.1016/s0161-6420(82)34747-8. PMID 6981787. .
2. ↑  Γιέουνγκ, Χ.Χ. (Μάρτιος-Απρίλιος 2010). «Haab's striae with congenital glaucoma.». *Journal of Pediatric Ophthalmology and SΜατιούtrabismus* **47** (2): 128. doi:10.3928/01913913-20100308-17. PMID 20349910.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Μάασεν, Τζέφρι· Κουόν, Γιούνγκ Χ. (20 Ιουνίου 2005). «Primary Congenital Glaucoma (Infantile Glaucoma)». *webeye.ophth.uiowa.edu*.
Οι **προεδρικές εκλογές στο Ιρακινό Κουρδιστάν του 2015** προγραμματίστηκαν για τις 20 Αυγούστου.[1]

Πλαίσιο
-------

Οι προεδρικές εκλογές ήταν προγραμματισμένο να συμπέσουν με τις βουλευτικές εκλογές του 2013. Ωστόσο τους επόμενους μήνες (μετά τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών του 2013) με απόφαση του κοινοβουλίου παρατάθηκε η θητεία του προέδρου Μασούντ Μπαρζανί για άλλα 2 έτη.[2] Το 2015, και ενώ η θητεία του προέδρου θα τερματιζόταν (20 Αυγούστου), συνεχίστηκαν οι συζητήσεις για το αν θα έπρεπε να γίνει και νέα παράταση, με τους υποστηρικτές της πρότασης να επικαλούνται τον πόλεμο των Κούρδων εναντίον του ΙΣΙΣ και την ανάγκη για σταθερή κουρδική κυβέρνηση. Αντίθετα, κάποιοι άλλοι εξέφρασαν φόβους για ισόβιο πρόεδρο με τις συνεχείς παρατάσεις στη θητεία του.[3]

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Iraq's Kurdish parliament extends leader's term». Associated Press. 30-6-2013.. Ανακτήθηκε στις 5-7-2013.
2. ↑  Zebari, Abdel Hamid (11-7-2013). «Iraqi Kurdish Parties Dispute Law Extending Barzani Presidency». Al Monitor.. Ανακτήθηκε στις 30-8-2015.
3. ↑  Salih, Mohammed A. (22-5-2015). «Fate of Kurdish presidency divides Iraqi Kurds». Al Monitor.. Ανακτήθηκε στις 30-8-2015.
**Προεδρικές εκλογές** διεξήχθησαν στη Σλοβενία σε δύο γύρους, στις 22 Οκτωβρίου και στις 12 Νοεμβρίου 2017. Εννέα υποψήφιοι κατήλθαν στις εκλογές, μεταξύ των οποίων και ο πρόεδρος Μπόρουτ Πάχορ. Κανείς υποψήφιος δεν κατάφερε να κερδίσει το απαιτούμενο ποσοστό ψήφων από τον πρώτο γύρο, με αποτέλεσμα να διενεργηθεί 2ος γύρος ανάμεσα στους Πάχορ και Μάριαν Σάρετς. Ο Πάχορ κέρδισε τον τελικό γύρο λαμβάνοντας ποσοστό 53% των ψήφων. Η συμμετοχή στον δεύτερο γύρο ήταν μόλις 42,13%, που ήταν η χαμηλότερη σε προεδρικές εκλογές από την ανεξαρτησία.
Στον πρώτο γύρο οι εκλογές επισκιάστηκαν επίσης από τη χαμηλότερη προσέλευση σε προεδρικές εκλογές από το 1992, σε ποσοστό 44,2%.

Εκλογικό σύστημα
----------------

Ο Πρόεδρος της Σλοβενίας εκλέγεται σε δύο γύρους. Όταν κανείς υποψήφιος δεν λαμβάνει τις περισσότερες ψήφους στον πρώτο γύρο, οι δύο πρώτοι υποψήφιοι αναμετρώνται σε δεύτερο και τελικό γύρο.

Με βάση τον Εκλογικό Νόμο της Σλοβενίας, για να είναι κάποιος υποψήφιος πρόεδρος, πρέπει να έχει τη στήριξη τουλάχιστον 10 μελών της Εθνοσυνέλευσης, τις υπογραφές 5.000 ψηφοφόρων και τη στήριξη ενός ή περισσότερων πολιτικών κομμάτων και άλλων 3 μελών της Εθνοσυνέλευσης και τις υπογραφές 3.000 ψηφοφόρων.

Αποτελέσματα
------------

Ο Πάχορ επανεξελέγη πρόεδρος στον δεύτερο γύρο στις 12 Νοεμβρίου 2017, με ποσοστό 53% των ψήφων έναντι περί το 47% για τον αντίπαλό του, Μάριαν Σάρετς.

| Υποψήφιος | Κόμμα | 1ος γύρος | 2ος γύρος |
| --- | --- | --- | --- |
| Ψήφοι | % | Ψήφοι | % |
| Μπόρουτ Πάχορ | Ανεξάρτητος | 355.117 | 47,21 | 378.307 | 53,09 |
| Μαριάν Σάρετς | Λίστα του Μαριάν Σάρετς | 186.235 | 24,76 | 334.239 | 46,91 |
| Ρομάνα Τομτς | Σλοβενικό Δημοκρατικό Κόμμα | 102.925 | 13,68 |  |
| Λιουντμίλα Νόβακ | Νέα Σλοβενία | 54.437 | 7,24 |
| Αντρέι Σίσκο | Κίνημα Ενωμένη Σλοβενία | 16.636 | 2,21 |
| Μπόρις Πόποβιτς | Σλοβενία για Πάντα | 13.559 | 1,80 |
| Μάγια Μάκοβετς Μπρέντσιτς | Σύγχρονο Κόμμα Κέντρου | 13.052 | 1,74 |
| Σουζάνα Λάρα Κράουσε | Σλοβενικό Λαϊκό Κόμμα | 5.885 | 0,78 |
| Ανγκέλκα Λίκοβιτς | Φωνή για τα Παιδιά και τις Οικογένειες | 4.418 | 0,59 |
| Άκυρα/λευκά ψηφοδέλτια | 5.634 | – | 9.255 | – |
| **Σύνολο** | **757.898** | **100** | **721.801** | **100** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/προσέλευση | 1.713.762 | 44,24 | 1.713.473 | 42,13 |
| Πηγή: Volitve |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Predsedniške volitve bodo 22. oktobra :: Prvi interaktivni multimedijski portal, MMC RTV Slovenija». Rtvslo.si. Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2017.
2. ↑  «Predsedniške volitve 2017». Volitve.gov.si. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιανουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2017.
3. ↑  «Pahor zmagal v šestih volilnih enotah, Šarec v dveh | Grem Volit 2017». Rtvslo.si. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2017.
4. ↑  «Volitve predsednika države: volilna udeležba 43,57-odstotna | Grem Volit 2017». Rtvslo.si. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2017.
5. ↑  «Zakon o volitvah predsednika republike (ZVPR)» (στα Σλοβενικά). Uradni list RS, št. 39/1992. 7 Αυγούστου 1992. Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2008.
6. ↑  Σλοβενία: Επανεξελέγη στον προεδρικό θώκο ο απερχόμενος πρόεδρος Μπόρουτ Πάχορ, CNN Greece, 12 Νοεμβρίου 2017.
**Προεδρικές εκλογές** διεξήχθησαν στην Γκάμπια στις 24 Νοεμβρίου 2011. Πρόεδρος επανεξελέγη ο Γιαγιά Τζαμέ, ο οποίος ήταν στην εξουσία συνεχώς από το 1994.

Εκλογικό σύστημα
----------------

Η ψηφοφορία έλαβε χώρα με τη χρήση μαρμάρων που ρίχτηκαν σε χρωματιστά δοχεία, τα οποία είχαν μέσα τους ένα γκονγκ..

Διεξαγωγή
---------

Οι εκλογές εποπτεύτηκαν από την Αφρικανική Ένωση, η οποία επαίνεσε τη διαδικασία, την Ευρωπαϊκή Ένωση, τον Οργανισμό Ισλαμικής Συνεργασίας και την Κοινοπολιτεία των Εθνών. Αντίθετα η Οικονομική Συνεργασία των Χωρών της Δυτικής Αφρικής (ECOWAS) δεν έστειλε παρατηρητές, καταγγέλλοντας τον ασφυκτικό έλεγχο των ηλεκτρονικών ΜΜΕ από το κυβερνών κόμμα και την προσπάθεια εκφοβισμού των ψηφοφόρων.

Ο δεύτερος στη σειρά στις εκλογές, Ουσάινο Ντάρμπο κατήγγειλε εκλογική νοθεία, εκφοβισμό λόγω της παρουσίας στρατιωτικών οχημάτων στους δρόμους την ημέρα των εκλογών και δεν αναγνώρισε το αποτέλεσμα των εκλογών. Αντίθετα, ο τρίτος των εκλογών, Χαμάτ Μπαχ και η ανεξάρτητη εκλογική επιτροπή ανέφεραν ότι δεν υπήρχε κανένας εκφοβισμός.

Αποτελέσματα
------------

| Υποψήφιοι - Κόμματα | Ψήφοι | % |
| --- | --- | --- |
| Γιαγιά Τζαμέ - Συνασπισμός για Πατριωτικό Επαναπροσανατολισμό και την Οικοδόμηση (APRC) | 470.550 | 71,54 |
| Ουσάινου Ντάρμπο – Ενωμένο Δημοκρατικό Κόμμα | 114.177 | 17,36 |
| Χαμάτ Μπαχ Ενωτικό Μέτωπο NADD | 73.060 | 11,11 |
| **Σύνολο (συμμετοχή 83%)** | 657.787 | 100,00 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Gambia: Ecowas observers boycott 'unfair poll'». BBC News. 2011-11-23. .
2. 1 2 3  «Gambia's Jammeh wins disputed elections». Al Jazeera. 2011. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2011.
3. ↑  «African Union Observers Impressed With Gambia Election». *VOA*. 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2011.
4. ↑  «Gambia's Yahya Jammeh wins fourth presidential term». BBC News. 2011-11-25.. Ανακτήθηκε στις 2011-11-26.
5. ↑  «Jammeh re-elected president of the Republic of Gambia». Xinhua News Agency. 2011. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2011.
6. ↑  Laing, Aislinn (2011-11-24). «Gambians go to the polls with marbles». *The Daily Telegraph* (London). ISSN 0307-1235. OCLC 49632006.. Ανακτήθηκε στις 2011-11-26.
7. ↑  «Gambian President Wins Re-Election». *VOA*. 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Νοεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2011.
Ο όρος **παραλλαγή πυξίδας** (συντομογραφία: **Πρ**) αφορά μόνο τη μαγνητική πυξίδα και είναι η γωνία που σχηματίζει ο Βορράς πυξίδας (Βπ) με τον αληθή Βορρά (Βλ). Η παραλλαγή χαρακτηρίζεται από την κατεύθυνση που δημιουργείται σε ανατολική, ή δεξιά, ή θετική, ή East, (Α/δ/+/Ε) και σε δυτική, ή αριστερά, ή αρνητική, ή West (Δ/ρ/-/W) ανάλογα δηλαδή αν ο βορράς πυξίδας βρίσκεται δεξιότερα ή αριστερότερα του αληθή Βορρά.

Λαμβάνοντας υπόψη τις έννοιες της απόκλισης και της παρεκτροπής πυξίδας καθίσταται φανερό ότι η παραλλαγή είναι τελικά το αλγεβρικό άθροισμα της απόκλισης και της παρεκτροπής της πυξίδας, κατά το οποίο θα πρέπει να διορθώνονται οι ενδείξεις των πυξίδων έτσι ώστε ν΄ ανάγονται αυτές σε αληθείς ή και αντίστροφα ακόμη.

Σχέσεις Πρ-Απ-Τρ
----------------

Οι δυνατές θέσεις των τριών κατευθύνσεων του Βορρά που μπορεί να βρεθούν μεταξύ τους είναι:

1. Ο μαγνητικός Βορράς να είναι δεξιότερα του αληθούς, και ο Βορράς πυξίδας ακόμη δεξιότερα δηλαδή στη σχέση Βλ - Βμ - Βπ
2. Το αντίθετο των προηγουμένων θέσεων, δηλαδή: Βπ - Βμ - Βλ, και
3. Ο αληθής Βορράς να βρίσκεται ενδιάμεσα του μαγνητικού και του Βορρά πυξίδας, δηλαδή: Βμ - Βλ - Βπ.

Εκ των παραπάνω τριών περιπτώσεων των δυνατών θέσεων κατευθύνσεων του Βορρά συνάγονται ότι: 

* 1η περίπτωση: Απόκλιση και παρεκτροπή είναι ανατολικές (+), συνεπώς: *Πρ = Απ + Τρ*.
* 2η περίπτωση: Απόκλιση και παρεκτροπή είναι δυτικές (-), συνεπώς: *Πρ = (~Απ)+(~Τρ) ή Πρ = ~Απ~Τρ*.
* 3η περίπτωση: Απόκλιση δυτική (-) και παρεκτροπή ανατολική (+), συνεπώς: *Πρ = (~Απ)+(+Τρ) ή Πρ = Τρ ~ Απ*.

Όπως διαπιστώνεται τελικά η παραλλαγή της πυξίδας αποτελεί πάντοτε το αλγεβρικό άθροισμα της απόκλισης και της παρεκτροπής. Η δε ονομασία της προκύπτει ακριβώς από το σημείο του αλγεβρικού αθροίσματος κάθε φορά.

Προκειμένου λοιπόν να βρεθεί η παραλλαγή της μαγνητικής πυξίδας, μέσω της απόκλισης (που υπολογίζεται από το ανεμολόγιο του ναυτικού χάρτη της περιοχής) και της παρεκτροπής (που λαμβάβεται από το πινακίδιο παρεκτροπών της συγκεκριμένης πυξίδας) εφαρμόζεται ο ακόλουθος απλός κανόνας, κοινός για όλες τις παραπάνω δυνατές θέσεις:

* Παραλλαγή (Πρ) = Απόκλιση (Απ) + Παρεκτροπή (Τρ) *(αλγεβρικώς)* ή
* Παρεκτροπή (Τρ) = Παραλλαγή (Πρ) ~ Απόκλιση (Απ) *(αλγεβρικώς)* και
* Απόκλιση (σύγχρονος) = Παραλλαγή (Πρ) ~ Παρεκτροπή (Τρ) *(αλγεβρικώς)*

Παραπομπές
----------
Ο **Πύργος του Βελισάριου** (Torre di Belisario) είναι πύργος ενσωματωμένος σε μεσαιωνικό κτίριο στην κωμόπολη Καρέτο ντ΄ έσι στην Ιταλία κοντά στην πόλη της Ανκόνα στην περιφέρεια της Μάρκε. 

Είναι άγνωστο πότε ακριβώς κατασκευάστηκε, πιθανολογείται από τους Βυζαντινούς και η κατασκευή του αποδίδεται σύμφωνα με την παράδοση στον βυζαντινό στρατηγό Βελισάριο. Ο πύργος σήμερα έχει ύψος 25 μέτρα, έχει κυλινδρικό σχήμα και είναι ενσωματωμένος σε μεταγενέστερο κτίριο, ενώ όλο το κτίριο έχει πάρει κλίση και "γέρνει". Είναι άγνωστο πότε ακριβώς κατασκευάστηκε το αρχικό κτίριο, ο σημερινός πύργος ανάγεται στον 14ο και 15ο αιώνα, ενώ είναι ορατά τα παλιότερα θεμέλια κτίσματος πάνω στα οποία κτίστηκε.. Η χρήση του φαίνεται να ήταν στρατιωτικό παρατηρητήριο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  le Fortificazione della Provincia di Ancona in sintesi,Castelli della Marche[*νεκρός σύνδεσμος*]