recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **Πανεπιστήμιο της Βίλνιους** (*λιθουανικά: Vilniaus universitetas‎*) είναι το παλαιότερο πανεπιστήμιο στις χώρες της Βαλτικής, ένα από τα παλαιότερα και πιο διάσημα στην Ανατολική Ευρώπη, μεταγενέστερο μόνο των πανεπιστημίων της Πράγας, της Κρακοβίας, του Πετς, της Βουδαπέστης, της Μπρατισλάβα και του Königsberg. Σήμερα είναι το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της Λιθουανίας.

Το πανεπιστήμιο ιδρύθηκε το 1579 ως Ιησουητική Ακαδημία (Κολλέγιο) της Βίλνιους από τον Μεγάλο Δούκα της Λιθουανίας και Βασιλιά της Πολωνίας, Στέφανο Μπάτορυ. Ήταν το τρίτο παλαιότερο πανεπιστήμιο (μετά την Ακαδημία της Κρακοβίας και την Αλμπερτίνα) στην Κοινοπολιτεία Πολωνίας-Λιθουανίας. Μετά την Τρίτη Διάσπαση της Πολωνίας (1795) και την εξέγερση του Νοεμβρίου (1830-1831), το πανεπιστήμιο έκλεισε και ανέστειλε τη λειτουργία του μέχρι το 1919. Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το πανεπιστήμιο επιχειρήθηκε ανεπιτυχώς να επανεκκινήσει από τη Λιθουανία (Δεκέμβριος 1918) και τις σοβιετικές δυνάμεις κατοχής (Μάρτιος 1919). Τελικά επανέλαβε τη λειτουργία του ως Πανεπιστήμιου Στέφανου Μπάτορυ στην Πολωνία (Αύγουστος 1919), περίοδος που ακολουθήθηκε από νέα σοβιετική κατοχή το 1920 και λιγότερο από δύο χρόνια της Δημοκρατίας της Κεντρικής Λιθουανίας, που ενσωματώθηκε στην Πολωνία το 1922.

Μετά τη σοβιετική εισβολή στην Πολωνία τον Σεπτέμβριο του 1939, το πανεπιστήμιο διοικήθηκε για μικρό διάστημα από τις λιθουανικές αρχές (από τον Οκτώβριο του 1939) και στη συνέχεια μετά τη σοβιετική προσάρτηση της Λιθουανίας (Ιούνιος 1940), με μια περίοδο γερμανικής κατοχής μετά τη γερμανική εισβολή (1941-1944), διοικήθηκε ως κρατικό πανεπιστήμιο της Βίλνιους από τη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Λιθουανίας. Το 1945 η πολωνική κοινότητα φοιτητών και μελετητών του Πανεπιστημίου Στέφανου Μπάτορυ μεταφέρθηκε στο Πανεπιστήμιο Κοπέρνικου στο Τορούν. Αφού η Λιθουανία ανέκτησε την ανεξαρτησία της το 1990, μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, επανήλθε στο καθεστώς του ως ένα από τα εξέχοντα πανεπιστήμια της Λιθουανίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bumblauskas (ed.), Alfredas (2004). *Universitas Vilnensis 1579-2004*. Βίλνιους. CS1 maint: Extra text: authors list (link)
2. ↑  Iłowiecki, Maciej (1981). *Dzieje nauki polskiej*. Βαρσοβία: Wydawnictwo „Interpress". σελ. 241. ISBN 83-223-1876-6.
Η **Ηράκλεια (Herculina)** είναι ένας από τους μεγαλύτερους αστεροειδείς της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 5,81. Ανακαλύφθηκε το 1904 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη. Δεν είναι γνωστό αν πήρε το όνομά του από τον μυθικό Ηρακλή ή από κάποια άγνωστη γυναίκα.

Το φαινόμενο μέγεθος της Ηράκλειας κυμαίνεται από 8,82 ως 11,99, επομένως κατά τη μέση αντίθεσή της είναι ορατή και με κιάλια από τη Γη.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Ηράκλειας εκτιμάται σε 217 ως 222,4 χιλιόμετρα, κάτι που τη θέτει στην εικοστή περίπου θέση σε διαστάσεις μεταξύ όλων των αστεροειδών της Κύριας Ζώνης. Η πολυσύνθετη καμπύλη φωτός της δυσχέρανε τον προσδιορισμό τόσο του σχήματός της όσο και της περιόδου περιστροφής της. Συμβολομετρικές παρατηρήσεις το 1982 οδήγησαν σε ένα ελλειψοειδές πρότυπο για την Ηράκλεια με τρεις διαφορετικούς άξονες: 260, 220 και 215 χιλιόμετρα. Νέες αναλύσεις των ίδιων δεδομένων το 1985 υπέδειξαν την ύπαρξη μιας φωτεινής περιοχής, ενώ μία μελέτη φωτομετρικής αστρομετρίας το 1987 βρήκε ότι το σώμα μπορεί να είναι προσεγγιστικά σφαιρικό με δύο σκοτεινές κηλίδες στην επιφάνειά του. Αλλά μία θερμική μελέτη το 1988 έδειξε ότι η Ηράκλεια δεν μπορεί να είναι προσεγγιστικά σφαιρική. Πιο πρόσφατη μοντελοποίηση φωτομετρικών δεδομένων (2002) υποδεικνύει ότι το σχήμα της είναι γωνιώδες, πιθανώς εξαιτίας της υπάρξεως πολλαπλών μεγάλων κρατήρων, όπως π.χ. έχει η Ματθίλδη, χωρίς να υπάρχουν πολύ σκούρες και ανοικτόχρωμες περιοχές. Οι προσεγγιστικοί λόγοι των αξόνων της είναι 1:1,1:1,3.

Η μάζα της Ηράκλειας εκτιμάται σε 22,9 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 4 gr/cm³.Ο φασματικός τύπος της είναι **S**, ενώ το άλβεδό της είναι 0,1694. Η Ηράκλεια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες 24 λεπτά και 18 δευτερόλεπτα.

Πιθανός δορυφόρος
-----------------

`Εχει πιθανολογηθεί η ύπαρξη ενός δορυφόρου διαμέτρου 45 χιλιομέτρων γύρω από την Ηράκλεια (ενδείξεις από επιπρόσθηση του αστέρα SAO 120774 το 1978) σε τροχιά ακτίνας περίπου 1000 χιλιομέτρων. Ωστόσο, προσεκτικές παρατηρήσεις με το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ το 1993 απέτυχαν να ανιχνεύσουν ένα τόσο μεγάλο σώμα γύρω από την Ηράκλεια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000532.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 531 Τσερλίνα | 532 Ηράκλεια | 533 Σάρα |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Το **Πανεπιστήμιο της Λιέιδα** (Universitat de Lleida, UdL) είναι δημόσιο πανεπιστήμιο που βρίσκεται στη Λιέιδα. Είναι το αρχαιότερο πανεπιστήμιο της Καταλονίας και του τέως Στέμματος της Αραγώνας και ένα από τα αρχαιότερα της Ευρώπης καθώς ιδρύθηκε το 1300 από τον Ιάκωβο Β΄. Σήμερα διαθέτει τέσσερις πανεπιστημιουπόλεις και είναι ιδιαίτερα γνωστό για την εξειδίκευσή του στις αγροτικές και δασικές επιστήμες. Το ακαδημαϊκό έτος 2015/16 φοίτησαν στο πανεπιστήμιο 11.010 άτομα.

Ιστορία
-------

Το Πανεπιστήμιο της Λιέιδα ιδρύθηκε την 1η Σεπτεμβρίου 1300 μετά από διάταγμα του Ιάκωβου Β΄ που είχε ακολουθήσει την παπική βούλα του Βονιφάτιου Η΄ που όριζε την ίδρυση πανεπιστημίου (στα λατινικά *Studium generale*) στα εδάφη του Στέμματος της Αραγώνας. Η ίδρυση του πανεπιστημίου οδήγησε στη δημιουργία μια ξεχωριστής συνοικίας για τους φοιτητές του που προέρχονταν από το σύνολο των εδαφών του στέμματος στην Ιβηρική χερσόνησο και τη Μεσόγειο. Η παρακμή του πανεπιστημίου επήλθε σταδιακά κατά τη διάρκεια του 17ου αιώνα λόγω των πολέμων μεταξύ της γαλλικής και ισπανικής μοναρχίας και της Εξέγερσης των Θεριστών το 1640. Η ήττα των υποστηρικτών του αρχιδούκα Καρόλου κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Ισπανικής Διαδοχής και η καταπίεση των καταλανικών νόμων και θεσμών από τον Φίλιππο Ε΄ επέφερε τη συγχώνευση όλων των καταλανικών πανεπιστημίων σε αυτό της Σερβέρα. Το κλείσιμο του πανεπιστημίου της Λιέιδα επήλθε επίσημα το 1717 μετά από 417 χρόνια λειτουργίας. Επανιδρύθηκε ε το 1991 από την Κυβέρνηση της Καταλονίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Presentació». *UDL - Universidad de Lleida*. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2016.
2. ↑  «La UdL en xifres». *UDL - Universidad de Lleida*. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2016.
3. ↑  «Història i Tradició». *UDL - Universidad de Lleida*. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2016.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 135550639
* LCCN: no94019607
* ISNI: 0000 0001 2163 1432
* GND: 5130491-0
* SUDOC: 066963532
* BNF: cb15582321n (data)
* BIBSYS: 13034958
* NKC: ko2006359090
* BNE: XX97885

 |

 |
Το **«Πάιονηρ Η»** είναι ένα διαστημικό σκάφος μέρος του προγράμματος Πάιονηρ των ΗΠΑ. Ήταν προγραμματισμένο να εκτοξευθεί το 1974, αλλά τελικά ακυρώθηκε. Αν αυτό το διαστημόπλοιο είχε εκτοξευθεί, θα είχε ονομαστεί «Πάιονηρ 12». Την ονομασία αυτή όμως την πήρε αργότερα το «Πάιονηρ Αφροδίτη».

Αποστολή
--------

Σχεδιάζοντας τα «Πάιονηρ 10» και «11» οι επιστήμονες της αποστολής κατάλαβαν ότι χρειαζόταν ένα τρίτο διαστημικό σκάφος. Πρότειναν να κατασκευάσουν το «Πάιονηρ Η» χρησιμοποιώντας τα αχρησιμοποίητα ανταλλακτικά των δύο προηγούμενων αποστολών. Το σκάφος προοριζόταν να προσεγγίσει τον Δία, τον οποίο θα χρησιμοποιούσε ως «βαρυτική σφεντόνα» για να ταξιδέψει έξω από το Ηλιακό Σύστημα. Ωστόσο, η NASA δεν ενέκρινε την αποστολή και το διαστημόπλοιο δεν κατάφερε να εκτοξευθεί. Έτσι, το 1977 η NASA μετέφερε το σκάφος στο Εθνικό Μουσείο Αεροπορίας και Διαστήματος.

Σήμερα το «Πάιονηρ Η» κρέμεται σε ένα σημείο στο Εθνικό Μουσείο Αεροπορίας και Διαστήματος στην Ουάσινγκτον και αναπαριστά το διαστημικό σκάφος «Πάιονηρ 10».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Pioneer H Jupiter swingby out-of-the-ecliptic: Mission study, 1971

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πρόγραμμα Πάιονηρ |
| --- |
|  |
| 
* Πάιονηρ 0
* Πάιονηρ 1
* Πάιονηρ 2
* Πάιονηρ 3
* Πάιονηρ 4
* Πάιονηρ P-1
* Πάιονηρ P-3
* Πάιονηρ P-30
* Πάιονηρ P-31
* Πάιονηρ 5
* Πάιονηρ 6, 7, 8, 9, και Ε
* Πάιονηρ 10
* Πάιονηρ 11
* Πάιονηρ Η
* Πάιονηρ Αφροδίτη
 |  |
|  |
| 
* Κατηγορία Κατηγορία
* Commons page Κοινά
 |

 |
Ο **Πάκτωνας** ή **πάχτωνας** αποτελεί είδος σχεδίας περισσότερο τετράγωνης μορφής χωρίς τρόπιδα, με επίπεδο πυθμένα και με υπερυψωμένες πλευρές. Λέγεται κοινώς και "σάλι του καλαφάτη".

Ο πάκτωνας χρησιμοποιείται κυρίως για τις διανάξεις (καλαφατίσματα) των πλευρών των ξύλινων σκαφών, τον παρά την ίσαλο καθαρισμό τους και για την βαφή τους. Όλες οι εργασίες βαφής των πλευρών των πλοίων εκτός ναυπηγικής κλίνης γίνονται και με τέτοια μέσα, εκτός από λέμβους. Σε έκτακτες βαφές πλοίων τον πάκτωνα μπορεί ν΄ αντικαταστήσει και μια "μόνιμη σωσίβια σχεδία" του πλοίου που ρίπτεται για τον λόγο αυτό στη θάλασσα.

* Κατά τους ορισμούς της υφιστάμενης νομολογίας ο πάκτωνας θεωρείται "ναυπήγημα" (σχετ.πλοίο).
* Στην αγγλική αποδίδεται γενικά με τον όρο "service float".
Ο **Νίκος (Πάκος) Έξαρχος** (Ζίτσα, 1963) είναι Έλληνας οικοδόμος, πολιτικός και εν ενεργεία βουλευτής Ιωαννίνων του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Επιπρόσθετα, είναι πρόεδρος της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Ιωαννίνων. Διετέλεσε πρόεδρος του Συνδικάτου Οικοδόμων Ιωαννίνων και έχει επανεκλεγεί στις εκλογές του Μαΐου 2012 και Μαΐου 2023, αλλά και στις εκλογές του Ιουνίου 2023.

Ηταν γραμματέας του ΠΑΜΕ στα Ιωάννινα. Βγήκε βουλευτής στις 30 Ιουνίου 2023 καθώς σύμφωνα με την καταμέτρηση από την ανώτατη εφορευτική επιτροπή του υπουργείου εσωτερικών κέρδισε την έδρα στα Ιωάννινα, με την έδρα να την χάνει ο Γιώργος Αμυράς της ΝΔ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  902.gr (24 Μαΐου 2023). «Δοκιμασμένοι αγωνιστές, σταθερά στο πλευρό του λαού σε κάθε μάχη». *902.gr*. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2023.
2. ↑  «Ιωάννινα: Χάνει τη βουλευτική έδρα του Γ. Αμυρά η ΝΔ - Εκλέγει 21ο βουλευτή το ΚΚΕ | Το Κουτί της Πανδώρας». 30 Ιουνίου 2023. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2023.
Η **Παλτόγκα** (ρωσ. Палтога) είναι χωριό 295 κατοίκων (2002) στην βορειοδυτική Ρωσία, στην Περιφέρεια Βόλογκντα.

Γεωγραφία
---------

Βρίσκεται περίπου 6 χλμ. νοτιοανατολικά της λίμνης Ονέγκα. Από την κοινότητα διέρχεται η περιφερειακή οδός R37, μέσω της οποίας συνδέεται με την Βύτεγκρα.

Ιστορία
-------

Η Παλτόγκα ιδρύθηκε στις 27 Ιουνίου 2001, με συγχώνευση των χωριών Ακούλοβο (Акулово), Αρίστοβο (Аристово), Βασγιούκοβο (Васюково), Καζάκοβο (Казаково), Κορομπαϊνικοβο (Коробейниково), Κουζνέτσοβο (Кузнецово), Παλτόγκσκι Περεβός (Палтогский Перевоз), Ρουστίνοβο (Рухтиново), Σεμγιόνοβο (Семёново), Σουχάρεβο (Сухарево), Τρόνινο (Тронино), Ουγκόλστσινα (Угольщина), Τσεβάκοβο (Чебаково) και Γιάσκοβο (Яшково)

Βάσει της πανρωσικής απογραφής του 2002, είχε πληθυσμό 295 κατοίκων (135 άνδρες, 160 γυναίκες), το 95% εκ των οποίων ήταν Ρώσοι. Στην κοινότητα στην οποία ανήκει η Παλτόγκα εντάσσονται εννέα ακόμα χωριά, με συνολικό πληθυσμό 524 κατοίκων (14 Οκτωβρίου 2010).

Υποδομές
--------

Στο χωριό υπάρχει σχολείο, δύο αγροτικά ιατρεία, δύο βιβλιοθήκες και τρεις πολιτιστικοί σύλλογοι. Επίσης υπάρχει ο ιστορικός ιερός ναός των Θεοφανίων (Церковь Богоявления Господня), ο οποίος χτίστηκε το 1733, καθώς και ιερός ναός της Θεοτόκου του 1810 (Церковь Иконы Божьей Матери Знамение).

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *d:Q26842998*. www.gks.ru/free\_doc/2016/oktmo/tom2\_oktmo.rar. Ανακτήθηκε στις 25  Οκτωβρίου 2016.
2. ↑  Volkszählungsdaten von 2002; Tabelle 2C. Moskau, Staatliches Statistikamt, 2004. (In der Tabelle gibt es kein Dorf Paltoga. Die Bevölkerung des Dorfes entspricht der Angabe unter Akulowo)
3. ↑   Itogi Vserossijskoj perepisi naselenija 2010 goda. Tom 1. Čislennostʹ i razmeščenie naselenija (Ergebnisse der allrussischen Volkszählung 2010. Band 1. Anzahl und Verteilung der Bevölkerung). Tabellen 5, S. 12–209; 11, S. 312–979 (Download von der Website des Föderalen Dienstes für staatliche Statistik der Russischen Föderation)
4. ↑  «Сельское поселение Казаковское» (στα ρωσικά). vytegra-adm.ru. Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2012. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
5. ↑  «Церковь Богоявления Господня на Палтожском погосте» (στα ρωσικά). temples.ru. Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2012. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
6. ↑  «*Kirche der Gottesmutter-Ikone vom Zeichen*» (στα ρωσικά). temples.ru. Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2012. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ευρώπη
* Πύλη:Ρωσία
 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Paltoga  της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Παλού** (τουρκικά: *Palu*, αρμενικά: Բալու‎/Μπαλού) είναι πόλη και διαμέρισμα στην επαρχία Έλαζιγ της Τουρκίας. Ο δήμαρχος είναι ο Σάιντ Ντάγογλου (Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης). Έχει πληθυσμό 9.187 κατοίκων (σύμφωνα με στοιχεία για το 2012). Ιστορικά η πόλη είχε σημαντικό αρμενικό πληθυσμό, ο οποίος εξοντώθηκε κατά τη διάρκεια της γενοκτονίας του 1915. Στους αξιοσημείωτους κατοίκους περιλαμβάνεται η Κάθριν Μαγκαριάν (1906-2001), επιζών της γενοκτονίας γεννημένη στο Μπαγκίν της Παλού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Üngör, Uğur Ümit (2012). *The Making of Modern Turkey: Nation and State in Eastern Anatolia, 1913-1950*. Oxford University Press. σελ. 81. ISBN 9780199655229.
2. ↑  «Armenian Genocide: Katherine Magarian's Story». *cilicia.com*.
Ο Ευρωπαϊκός **πρασινόφρυνος**, *Bufotes viridis* (Laurenti, 1768) είναι ένα είδος άνουρου αμφιβίου της οικογένειας Bufonidae, που απαντάται στην Ευρώπη.

Περιγραφή
---------

Πρόκειται για ένα μεσαίου μεγέθους φρύνο, του οποίο το ολικό μήκος σώματος δεν ξεπερνά τα 10cm. Το πρότυπο και το μέγεθος των κηλίδων στο πίσω μέρος του σώματος του ποικίλει στους διαφορετικούς πληθυσμούς του είδους. Το χρώμα των κηλίδων επίσης ποικίλει, μεταξύ πράσινου και σκούρου καφέ, ενώ σε ορισμένα άτομα εμφανίζονται και κόκκινα στίγματα. Το κοιλιακό μέρος του είναι ανοιχτόχρωμο έως και άσπρο. Ο πράσινος φρύνος μπορεί να αλλάξει χρώμα, ανάλογα με τη θερμοκρασία ή το φως. Τα θηλυκά μεγαλύτερα από τα αρσενικά.

Γεωγραφική κατανομή
-------------------

Απαντάται στην κεντρική Ασία, την ανατολική Ευρώπη, τα Βαλκάνια και την Ιταλική χερσόνησο. Στη Σικελία συνυπάρχει με τον Αφρικανικό πρασινόφρυνο, *Bufotes boulengeri*. Στην Ελλάδα εντοπίζεται σε όλο τον ηπειρωτικό κορμό, την Πελοπόννησο, την Εύβοια και την Κρήτη, τα Ιόνια νησιά, τη Θάσο. Στη Νάξο, Σαμοθράκη, Λήμνο, Λέσβο, Χίο, Σάμο και τα Δωδεκάνησα αντικαθίσταται από τον ανατολικό πρασινόφρυνο.

Βιολογία
--------

Είναι εδαφόβιος και κυρίως νυκτόβιος φρύνος, αν και παρατηρείται και την ημέρα, ειδικά την άνοιξη. Κατά την αναπαραγωγική περίοδο τα αρσενικά ανεβαίνουν στην πλάτη των θηλυκών αγκαλιάζοντάς τα, γονιμοποιώντας τα αυγά των θηλυκών τα οποία γεννούν "χορδές" με 1-4 σειρές αυγών, οι οποίες μπορεί να φτάσουν και τα 4 μέτρα σε μήκος.

Άμυνα
-----

Αν αρπαχτεί βίαια εκκρίνει αμυντικές τοξικές ουσίες από αδένες του δέρματος, ικανές να αποτρέψουν τους περισσότερους θηρευτές αφού είναι ιδιαίτερα δύσγευστες και ερεθιστικές. Οι ουσίες αυτές είναι ακίνδυνες για τον άνθρωπο όταν έρθουν σε επαφή με το δέρμα, μπορεί όμως να προκαλέσουν κάποια συμπτώματα ερεθισμού ή και άλλα σε περίπτωση κατάποσης ή αν έρθουν σε επαφή με μάτια ή με πληγές.

Παραπομπές
----------


1. 1 2 3 4  «.:| herpetofauna.gr |:. ..Ελληνική Ερπετοπανίδα». *www.herpetofauna.gr* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2018.
2. 1 2 3 4  Speybroeck, J. Beukema, W. Bok, B. Van Der Voort, J. (2016). *Field Guide to the Amphibians and Reptiles of Britain and Europe.*. San Diego, USA: Bloomsbury Natural History.
3. ↑  Dufresnes, Christophe; Mazepa, Glib; Jablonski, Daniel; Oliveira, Ricardo Caliari; Wenseleers, Tom; Shabanov, Dmytro A.; Auer, Markus; Ernst, Raffael *και άλλοι*. (2019-12). «Fifteen shades of green: The evolution of Bufotes toads revisited». *Molecular Phylogenetics and Evolution* **141**: 106615. doi:10.1016/j.ympev.2019.106615. ISSN 1055-7903. .
Το **ConFurence** ήταν το πρώτο αποκλειστικό συνέδριο furry, και πραγματοποιούνταν ετησίως στη Νότια Καλιφόρνια από το 1989 μέχρι το 2003. Η μεγάλη παρουσία των furries στα συνέδρια επιστημονικής φαντασίας BayCon, υποκίνησε τον Mark Merlino και τον Rod O'Riley να ρίξουν "Φιέστες furry" στο Westercon, στο Baycon, και σε άλλα συνέδρια επιστημονικής φαντασίας στις δυτικές ακτές στα τέλη της δεκαετίας του '80. Αυτό οδήγησε στη δοκιμαστική συγκέντρωση το 1989, του ConFurence Zero.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Patten, Fred (2012-07-15). «Retrospective: An Illustrated Chronology of Furry Fandom, 1966–1996». Flayrah.. Ανακτήθηκε στις 2012-07-15.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Furry fandom |
| --- |
|  |
| Συνέδρια | 
* Anthrocon
* Arizona Fur Con
* ConFurence
* Eurofurence
* Furry Weekend Atlanta
* Further Confusion
* Midwest FurFest
* VancouFur
* Zampacon
 |
|  |
| Βιντεοπαιχνίδια | 
* Furcadia
* FurryMUCK
 |
|  |
| Άτομα | 
* Stalking Cat
* Σάμιουελ Κόνγουεϊ
* Φρεντ Πάττεν
* Κάιελ Γκολντ
 |
|  |
| Εκδότες | 
* Sanguine Productions
 |
|  |
| Διάφορα | 
* Fursuit
 |
|  |
| Σχετικές έννοιες | 
* Ανθρωπομορφισμός
* Ανθρωποζωολογία
* Cosplay
* Υβρίδιο ανθρώπου-ζώου
* Otherkin
* Δυσφορία είδους
* Θηριανθρωπία
 |

 |
Πιστόλι αναισθητοποίησης με βέλος ηρεμιστικού
Το **πιστόλι αναισθητοποίησης** ή **αναισθητικό όπλο** είναι ένα μη θανατηφόρο αεροβόλο όπλο το οποίο χρησιμοποιείται για τη μείωση της ευερεθιστότητας ή της διέγερσης στα ζώα μέσω αναισθητικών φαρμάκων που συνήθως αναφέρονται ως ηρεμιστικά. Το όπλο εκτοξεύει ένα βελάκι με υποδερμική βελόνα στην άκρη και γεμάτη με δόση ηρεμιστικού διαλύματος που είναι είτε ηρεμιστικό, είτε παραλυτικό, ή προκαλεί κωματώδη κατάσταση. Το όπλο καθιστά δυνατή την καταστολή των άγριων ζώων, ενώ τα κατοικίδια ζώα ναρκώνονται με τον ίδιο τρόπο που κάνουν οι άνθρωποι.

Το «πιστόλι με βελάκια» μπορεί να εννοεί επίσης ένα όπλο που εκτοξεύει βελάκι που περιέχει εμβόλιο ή αντιβιοτικό.

Ουσίες
------

Αρκετά φάρμακα ακινητοποίησης έχουν επινοηθεί για χρήση σε ηρεμιστικά βελάκια. Αυτά περιλαμβάνουν:

* Αζαπερόνη
* Combelen (Bayer)
* Domosedan (Farmos)
* Ντορμικούμ (midazolam) (Roche)
* Δετομιδίνη (Farmos)
* Φαιντανύλη και Καρφεντανύλη (Janssen Pharmaceutica)
* Υδροχλωρική ετορφίνη (M–99, Novartis)
* Αλοπεριδόλη (Kyron Laboratory)
* Immobilon, μείγμα ετορφίνης και ένα ηρεμιστικό φαινοθειαζίνης όπως η ακεπρομαζίνη ή η μεθοτριμεπραζίνη.
* Κεταμίνη
* Βάλιουμ (διαζεπάμη) (Roche)
* Ξυλαζίνη (Rompun, Bayer)
* Θειοπενταλικό νάτριο (Abbott)

Παραπομπές
----------

1. ↑  What is chemical capture? Αρχειοθετήθηκε 2006-04-26 στο Wayback Machine.
2. ↑  Anaesthetics also used in dart guns Αρχειοθετήθηκε 2009-10-06 στο Wayback Machine.
3. ↑  Veterinary Drugs & Dosages Table Αρχειοθετήθηκε 2020-12-22 στο Wayback Machine.
4. ↑  Olsen, S.C (19 Μαΐου 2012). «Immune Responses and Safety after Dart or Booster Vaccination of Bison with Brucella abortus Strain RB51». *American Society for Microbiology*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 2020.
5. ↑  Tranquillizer agents Αρχειοθετήθηκε April 26, 2006, στο Wayback Machine.
Η **5G NR** (**Νέα Ραδιοεπικοινωνία**) είναι νέα τεχνολογία ραδιοπρόσβασης που αναπτύχθηκε από το 3GPP για το δίκτυο κινητής τηλεφωνίας πέμπτης γενιάς (5G). Σχεδιάστηκε για να είναι το παγκόσμιο πρότυπο για τη ραδιοδιεπαφή των δικτύων 5G.

Η μελέτη της NR εντός του 3GPP ξεκίνησε το 2015 και η πρώτη προδιαγραφή διατέθηκε από τα τέλη του 2017. Ενώ η διαδικασία τυποποίησης του 3GPP ήταν σε εξέλιξη, η βιομηχανία είχε ήδη ξεκινήσει προσπάθειες για την υλοποίηση υποδομής συμβατής με το σχέδιο προτύπου, με την προσδοκία ότι η πρώτη μεγάλης κλίμακας εμπορική κυκλοφορία της 5G NR θα πραγματοποιηθεί το 2019.

Ζώνες συχνότητας
----------------

Η 5G NR χρησιμοποιεί δύο φάσματα συχνοτήτων:

1. Φάσμα συχνότητας 1 (FR1), συμπεριλαμβανομένων ζωνών συχνοτήτων κάτω των 6 GHz
2. Φάσμα συχνότητας 2 (FR2), συμπεριλαμβανομένων ζωνών συχνοτήτων στο εύρος mmWave (24–100GHz)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «What is 5G New Radio (5G NR)». *5g.co.uk*.
2. ↑  «Making 5G New Radio (NR) a Reality – The Global 5G Standard - IEEE Communications Society». *comsoc.org*.
3. ↑  5G/NR - FR/Operating Bandwidth
Συντεταγμένες: 18°23′00″N 64°40′00″W﻿ / ﻿18.38333°N 64.66667°W﻿ / 18.38333; -64.66667

Χάρτης των νησιών
Οι **Παρθένοι Νήσοι** ή **Νήσοι Παρθένων** ή **Νήσοι Παρθένου** (αγγλ.: *Virgin Islands*) αποτελούν συστάδα κυρίως βραχωδών νήσων στις βορειοανατολικές πρώην Δυτικές Ινδίες, (Καραϊβική), περίπου 100 χλμ. ανατολικά του Πουέρτο Ρίκο. Πολιτικά οι νήσοι της Παρθένου κατανέμονται μεταξύ των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου. Οι αμερικανικές νήσοι, το δυτικό τμήμα της συστάδας, αποτελούνται από τις τρεις μεγαλύτερες εξ αυτών νήσους που είναι ο Άγιος Θωμάς (έκτασης 81 τ.χλμ.), η νήσος Σαιντ Κρουά (Τίμιος Σταυρός) (έκτασης 215 τ.χλμ.) και η νήσος Άγιος Ιωάννης, η ανατολικότερη εξ αυτών, (51 τ.χλμ.) καθώς και 50 άλλες μικρότερες εκ των οποίων οι περισσότερες είναι ακατοίκητες. Πρωτεύουσα αυτών είναι η Καρλόττα Αμαλία ή Σαρλότ Αμαλί.

Οι Βρετανικές νήσοι αποτελούν μέρος της αποικίας των Υπήνεμων νήσων, δηλαδή το ανατολικό τμήμα της συστάδας αυτής, όπου κυριότερες εξ αυτών είναι οι: Τορτόλα (έκτασης 56 τ.χλμ.), Ανεγκάντα (έκτασης 38 τ.χλμ.), Βίρτζιν Γκόρντα (έκτασης 21 τ.χλμ.), Τζοστ Βαν Ντάικ (έκτασης 8 τ.χλμ.), Πήτερ, Νάρμαν, καθώς και 30 περίπου άλλες μικρότερες. Η ολική τους έκταση είναι 153 τ.χλμ. Πρωτεύουσα αυτών είναι η Ρόουντ Τάουν.

Μεταξύ τους τα όρια των δύο αυτών τμημάτων ορίζεται από το πέρασμα - στενό Φλάναγκαν μεταξύ της νήσου Άγιος Ιωάννης (ΗΠΑ) και της νήσου Τορτόλα (Η.Β.).

Τις νήσους της Παρθένου ανακάλυψε ο Χριστόφορος Κολόμβος στο δεύτερο ταξίδι του το 1493 τις οποίες και ονόμασε «Santa Ursula y las Once Mil Vírgenes» (*Αγία Ούρσουλα και οι Έντεκα Χιλιάδες Παρθένες*) (συντομευμένο «Las Vírgenes», *Οι Παρθένες*), προς τιμή της Αγίας Ούρσουλας και των 11000 παρθένων μαρτύρων.

Δείτε επίσης
------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Παρθένοι Νήσοι** |

* Αμερικανικές Παρθένοι Νήσοι
* Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 247183797
* LCCN: sh85068598
* GND: 4073124-8
* NKC: ge212909

 |

 |
Το **I-mode** δημιουργήθηκε από τη Ntt Docommo το 1999 στην Ιαπωνία και ήταν μία υπηρεσία internet για το κινητό(mobile browser) το οποίο ήταν η γρηγορότερη μορφή internet ακόμα και από το computer internet.Αρχικά η Ntt Docommo συνεργάστηκε με την Nec(για την δημιουργία κινητών οπού θα έχουν ενσωματωμένο ως browser το imode)οπού ήταν η μεγαλύτερη συνεργασία της.Το imode έκανε τον κύκλο της Ευρώπης και της Ασίας.Δεν έγινε δεχτό από την Αμερική λόγω υποψιών από την τότε Αμερικάνικη κυβέρνηση για κλέψιμο μεγάλου όγκου προσωπικών δεδομένων ενώ στην Αυστραλία δεν πήγε επειδή ήταν αδιάφορη για την Ιαπωνική εταιρία.Το imode στην Ελλάδα ήρθε το 2004 αποκλειστικά από την Cosmote αντικαθιστώντας το Mycosmos που είχε μέχρι τότε η Cosmote.To imode αγαπήθηκε από όλους τους Έλληνες χρήστες της Cosmote ενώ σύντομα βγήκε και το imode3g το οποίο ήταν πίο ανανεωμένο με 3d στοιχεία πλουσιότερα γραφικά και περισσότερες ιστοσελίδες.Το imode έφυγε από την Ελλάδα το 2010 ενώ το 2012 σταμάτησε να λειτουργεί ως phone internet browser από όλες τίς χώρες.Μετά όμως από πολύ καιρό τον Νοέμβριο του 2013 η Ntt Docommo δημιουργεί το imode 4G και το Imode LTEroaming τα οποία όμως θα παραμείνουν στην Ιαπωνία και υπάρχει το ενδεχόμενο να επεκταθεί και στην Κίνα.Πάντως για την Ntt Docommo το κεφάλαιο Ευρώπη έχει κλείσει οριστικά καθώς η Ευρώπη άμα είναι να φτίαξει ένα νέο Mobile browser με επωνυμία θα στραφεί σε μεγάλες ευρωπαϊκές εταιρίες τεχνολογίας π.χ:Intralot,Siemens και άλλες γνωστές Ευρωπαϊκές εταιρίες.
Η **Παρθενόπη** ήταν μια από τις μυθικές Σειρήνες της ελληνικής μυθολογίας.

Ο μύθος
-------

Όταν ο Οδυσσέας περνούσε από τις ακτές που διέμεναν οι Σειρήνες, γνωρίζοντας για την ανθρωποφαγία τους, αντιπαρήλθε με το σκάφος του και τους συντρόφους του την περιοχή τους, χωρίς να σταματήσει. Τότε απελπισμένη η Παρθενόπη που δεν ανταποκρίνονταν ο Οδυσσέας στο θέλγητρo της φωνής της έπεσε στη θάλασσα και πνίγηκε.

Το πτώμα της εκβράσθηκε σε μια παραλία της Ιταλίας όπου οι τότε, μόλις νεοφερμένοι εκεί κάτοικοι, άποικοι Χαλκιδείς από την Κύμη, το περισυνέλεξαν και το ενεταφίασαν σε μνήμα. Γύρω από το σημείο εκείνο ίδρυσαν στη συνέχεια τη νέα τους πόλη, την αποικία που ονόμασαν Παρθενόπη, η οποία και είναι η σημερινή Νάπολη στην Ιταλία.

Δείτε επίσης
------------

* Ο αστεροειδής 11 Παρθενόπη (Parthenope), που ανακαλύφθηκε από τη Νάπολη το 1850, πήρε το όνομά του από τη μυθική αυτή οντότητα.

Πηγές
-----

* *Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη*, τόμ. ΙΘ΄, σελ. 695

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 57426326
* GND: 119507692

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ελληνική μυθολογία
 |

 |
Το **Fiber to the Building** (**Οπτική μέχρι τo Κτίριο**) ή **FTTB** είναι μια FTTx τεχνολογία (δηλαδή μια αρχιτεκτονική σύνδεσης σε δίκτυο οπτικών ινών), στην οποία η οπτική ίνα φτάνει μέχρι το κτίριο (συνήθως μέχρι τον κατανεμητή) στο οποίο βρίσκεται ο χώρος του τελικού χρήστη, αλλά δε φτάνει μέχρι το χώρο του.

Το FTTB έρχεται έτσι σε αντίθεση με το Fiber to the Home (FTTH), στο οποίο η οπτική ίνα φτάνει μέχρι το χώρο του χρήστη. Παράλληλα όμως διαφέρει σημαντικά από μεθόδους όπως οι Fiber to the Node (FTTN), Fiber to the Curb (FTTC), ή Hybrid Fibre-Coaxial (HFC), καθώς περιορίζει στο ελάχιστο την χρήση παραδοσιακού καλωδίου.

Για αυτόν ακριβώς το λόγο, το FTTB μπορεί να προσφέρει πολύ υψηλότερες ταχύτητες από το FTTN και το FTTC, με κόστος σημαντικά χαμηλότερο από το κόστος του FTTH.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Fibre to the building** |
Η **Fiat Industrial S.p.A.** ήταν ιταλική εταιρεία η οποία αποσχίστηκε από τον όμιλο της Fiat για να επικεντρωθεί σε δραστηριότητές που δεν σχετίζονταν άμεσα με τα αυτοκίνητα, στις αρχές του 2011. Η Fiat Industrial λειτούργησε ως εταιρεία συμμετοχών για τις δραστηριότητες του κατασκευαστή φορτηγών Iveco, με ποσοστό 89,3% στον αγροτικό και κατασκευαστικό εξοπλισμό της CNH Global και της FPT Industrial, η οποία αποτελούσε πρώην μέρος των βιομηχανικών και θαλάσσιων δραστηριοτήτων της Fiat Powertrain Technologies. Πρόεδρος της εταιρείας ήταν ο Σέρτζιο Μαρτσιόνε, ο οποίος υπηρέτησε επίσης ως Διευθύνων Σύμβουλος της Fiat S.p.A. και Πρόεδρος / Διευθύνων Σύμβουλος της Chrysler Group LLC, οι οποίες συγχωνεύθηκαν δημιουργόντας τη Fiat Chrysler Automobiles.

Ιστορία
-------

Την 1η Ιανουαρίου του 2011, κάθε μία υφιστάμενη μετοχή της Fiat μετατράπηκε σε μία μετοχή της Fiat S.p.A. και μία μετοχή της Fiat Industrial. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η Exor (εταιρεία υπό τον έλεγχο της οικογένειας Ανιέλι), ο μεγαλύτερος μέτοχος της Fiat με ποσοστό της τάξης του 30%, να έχει ισοδύναμη συμμετοχή στην Fiat Industrial. Ωστόσο η Exor είχε αυξήσει την πιθανότητα της μελλοντικής πώλησης τμήματος από το μερίδιό της. Το Σεπτέμβριο του 2011, η εταιρεία εισήλθε στα DJSI World και Europe ως ηγέτης στον τομέα της βιομηχανικής μηχανικής.

Στις 29 Σεπτεμβρίου του 2013, η CNH Global N.V. και η Fiat Industrial S.p.A. Συγχωνεύθηκαν δημιουργόντας την CNH Industrial N.V. μια ολλανδική εταιρεία. Η CNH Industrial N.V. στη συνέχεια εισήχθει τόσο στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης (NYSE) όσο και στο Χρηματιστήριο του Μιλάνου (MTA).

Δείτε επίσης
------------

* FIAT

Παραπομπές
----------

1. ↑  Simpson, Ian; Jewkes, Stephen (31 December 2010). «FACTBOX-Fiat splits off industrial holdings». Reuters.. Ανακτήθηκε στις 31 December 2010.
2. ↑  Michelson, Marcel (April 21, 2010). «WRAPUP 5-Fiat to demerge autos, industrial activities». Reuters.. Ανακτήθηκε στις May 11, 2010.
3. ↑  Hutton, Ray (April 25, 2010). «Fiat crowns new emperor John Elkann». *The Times* (London: Times Online).. Ανακτήθηκε στις May 11, 2010.
4. ↑  «Fiat ‘Doesn’t Need’ Partners Beyond Chrysler, Elkann Says». Bloomberg. 29 April 2010.. Ανακτήθηκε στις May 11, 2010.
5. ↑  «Combination between Fiat Industrial S.p.A. and CNH Global N.V.». 30 September 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2015-07-05.. Ανακτήθηκε στις 2 January 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Fiat Industrial  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο όρος **Πνευματική Διαμεσότητα** ή **Πνευματιστική διαμεσότητα** σημαίνει το σύνολο εκείνο των πράξεων, τελετών, αλλά και των συναφών ιδεών με τις οποίες, υφίσταται η πεποίθηση, ότι μπορεί κάποιος άνθρωπος να μεσολαβήσει και να αποτελέσει ο ίδιος, το μέσον (Medium) επικοινωνίας (communication) μεταξύ των ανθρώπων και του κόσμου των πνευμάτων (Spirit world).

Συγχρόνως όμως υπάρχει και η πεποίθηση πως αυτά τα συγκεκριμένα άτομα («μέντιουμ») διακατέχονται από κάποιο πνεύμα ή ελέγχονται σε σημαντικό βαθμό από αυτά, γεγονός που δικαιολογεί τη δυνατότητα της διαμεσότητας. Δεν θα πρέπει όμως εδώ να συγχέεται η έννοια της Δαιμονοληψίας
Το *Πνεύμα της Αμερικής* ως έκθεμα στο Μουσείο Επιστημών και Βιομηχανίας στο Σικάγο.
Το ***Πνεύμα της Αμερικής*** (*Spirit of America*) είναι το εμπορικό όνομα που χρησιμοποίησε ο Κρεγκ Μπρίντλοβ για τα οχήματά του με τα οποία έκανε ρεκόρ ταχύτητας εδάφους.

Ιστορικό
--------

Το πάθος της ταχύτητας συνέπαιρνε στις αρχές της δεκαετίας του 1960 ριψοκίνδυνους οδηγούς που χειρίζονταν αυτοκίνητα-πυραύλους, τρίτροχα ή τετράτροχα, με ρόδες κατασκευασμένες από ειδικά υλικά, ανθεκτικά στη μεγάλη τριβή. Το αεροδυναμικό αυτοκίνητο-πύραυλος *Πνεύμα της Αμερικής-Σόνικ 1*, με κινητήρα αεροπλάνου, χωρίς αντιδραστήρα, έμοιαζε ο πρόδρομος του διαστημικού λεωφορείου. Φιλοδοξία του οδηγού του, Κρεγκ Μπρίντλοβ, ήταν να φτάσει με το αεριωθούμενο αυτοκίνητό του τα 1.000 χλμ/ώρα, με απώτερο στόχο το φράγμα του ήχου.[1]

Το πρώτο ρεκόρ του Μπρίντλοβ, τα 640 χλμ/ώρα, αναγνωρίστηκε μόνο στις ΗΠΑ, καθώς η διεθνής ομοσπονδία απαιτούσε τετράτροχα αυτοκίνητα, ενώ το *Πνεύμα της Αμερικής* ήταν τρίτροχο. Ωστόσο, το 1964 η επίδοσή του των 754,31 χλμ/ώρα αναγνωρίστηκε παγκοσμίως και αργότερα, στις 15 Οκτωβρίου 1964, πέτυχε 846,96 χλμ/ώρα. Στις 15 Νοεμβρίου του 1965 ο 28χρονος Μπρίντλοβ πέτυχε νέο παγκόσμιο ρεκόρ, αναπτύσσοντας ταχύτητα 966,57 χλμ/ώρα στη λίμνη Μπόνβιλ της Γιούτα. Κατέρριψε έτσι το προηγούμενο ρεκόρ του ανταγωνιστή του, Αρτ Άρφονς, ο οποίος στις 7 Νοεμβρίου είχε αναπτύξει ταχύτητα 927,67 χλμ/ώρα, καταρρίπτοντας άλλο ρεκόρ 893 χλμ. του Μπρίντλοβ, το οποίο είχε πετύχει μόλις πέντε ημέρες νωρίτερα. 

Ο σκληρός αγώνας ανάμεσα στον Μπρίντλοβ και τον Άρφονς κράτησε δύο χρόνια, ενώ στον ανταγωνισμό μπήκαν οι μεγάλες αμερικανικές αυτοκινητοβιομηχανίες και βιομηχανίες ελαστικών. Μέρα προς μέρα, χιλιόμετρο προς χιλιόμετρο, οι δύο χειριστές διεκδικούσαν τον τίτλο του ταχύτερου οδηγού στον κόσμο.[2]

Εκτός από τον Μπρίντλοβ και τον Άρφονς, ένας ακόμη διεκδικητής των ρεκόρ, ο Μπομπ Σάμερς, πέτυχε καλές επιδόσεις με τη *Χρυσή Βέργα* του, εξοπλισμένη με τέσσερις κινητήρες Κράισλερ. Ο Μπρίντλοβ έφτασε το 1996 κοντά στο να σπάσει το φράγμα του ήχου.[3]

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κυνηγώντας το απόλυτο ρεκόρ ταχύτητας 4 Τροχοί.
2. ↑  *Τρέχοντας με 1.000 χιλιόμετρα την ώρα*, Ιστορικό Λεύκωμα 1965, σελ. 135, Καθημερινή (1997).
3. ↑  Μπορεί αυτό το αυτοκίνητο να τρέξει πιο γρήγορα από αεροπλάνο; BHMAgazino
Το **Πνευματικό Ίδρυμα Γεωργίου Α. Παπανδρέου** δημιουργήθηκε με Προεδρικό Διάταγμα τον Απρίλιο του 1989 (ΦΕΚ: Τεύχος Β΄, Αρ. Φύλλου 258, 14/4/1989) ως κοινωφελές ίδρυμα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Eδρεύει στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας, στον Κεραμεικό, στην οδό Πειραιώς 83 και Σαλαμίνος, διοικείται από 17μελές Διοικητικό Συμβούλιο και εποπτεύεται από τα υπουργεία Οικονομικών, Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, και Πολιτισμού.

Κύριοι σκοποί του Ιδρύματος είναι η συστηματική μελέτη και έρευνα της ζωής και του έργου του Γεωργίου Α. Παπανδρέου ως πνευματικού ανθρώπου και πολιτικού άνδρα, καθώς επίσης και η διαφύλαξη της ιστορικής μνήμης, της κληρονομιάς και των αρχών που εκπροσωπούσε, ιδιαίτερα σε θέματα Πολιτισμού και Παιδείας.

Στο πρώτο Διοικητικό Συμβούλιο του Ιδρύματος, που συγκροτήθηκε το 1989, συμμετείχαν, μεταξύ άλλων:

* ο Γεώργιος Κώνστας, Πρόεδρος του Αρείου Πάγου (1982 - 1985)
* ο Θεμιστοκλής Κουρουσόπουλος, Πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας (1983 - 1988)
* ο Γιάννης Ντεγιάννης, Αρεοπαγίτης, Πρόεδρος του Πενταμελούς Εφετείου που καταδίκασε σε θάνατο τους πρωταίτιους της χούντας
* ο τότε δήμαρχος Πάτρας Ανδρέας Καράβολας
* οι καθηγητές Πανεπιστημίου Γεώργιος Κασιμάτης και Παύλος Πετρίδης
* οι γνωστοί ποινικολόγοι Φραγκίσκος Ραγκούσης και Γεώργιος Ασημακόπουλος

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Τα Νέα 19/4/1989
Το **I'll Be There for You** είναι ένα τραγούδι του αμερικανικού Pop Rock συγκροτήματος The Rembrandts, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δίσκο τους *LP*, το 1995 και ήταν πρώτο single αυτού του δίσκου. Παρόλα αυτά, το τραγούδι είναι γνωστό λόγω της αμερικανικής σειράς *Friends*, η οποία το χρησιμοποιούσε στους τίτλους αρχής και τέλους από την πρώτη σεζόν προβολής της έως και την τελευταία. Μάλιστα, στη δημιουργία του, συνέλαβαν και οι παραγωγοί της σειράς Ντέιβιντ Κρέιν και Μάρτα Κάουφμαν. Κυκλοφόρησε επίσης και video clip, στο οποίο συμμετέχουν και οι πρωταγωνιστές της σειράς, πότε ενοχλώντας τους μουσικούς και ποτέ παριστάνοντας τους μουσικούς.

Σχετικά με τα chart, το τραγούδι πήγε πάρα πολύ καλά στις ΗΠΑ, όπου μπήκε σε έξι κατηγορίες του Billboard, ενώ δε σε τρεις έφτασε στο νούμερο 1. Νούμερο 1 επίσης, έφτασε και στα κανααδικά chart. Παρά την επιτυχία του στα chart, το 2004, το περιοδικό *Blender*, το κατέταξε 15ο στα *50 Worst Songs Ever*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  The Rembrandts. «The Rembrandts | Biography, Albums, & Streaming Radio». AllMusic. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Οκτωβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2015.
2. ↑  «Item Display - RPM - Library and Archives Canada». Collectionscanada.gc.ca. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2015.
3. ↑   Αρχειοθετήθηκε 2009-12-31 στο Wayback Machine. Αρχειοθετήθηκε Δεκέμβριος 31, 2009 στη Wayback Machine του *Internet Archive*
Τον Ιούνιο(3/6) του 2017 πραγματοποιήθηκαν για πρώτη φορά οι Πανελλήνιοι Αγώνες Βετεράνων (Masters) στη λίμνη Βεγορίτιδα, ως μέρος του Πανελλήνιου πρωταθλήματος κολύμβησης ανοιχτής θάλασσας 2017.

Συμμετείχαν 11 σύλλογοι με 22 αθλητές και αθλήτριες.
Εκεί, οι αθλητές χωρίστηκαν διαγωνίστηκαν σε έξι κατηγορίες:
1250μ. Ανδρών (Γεννηθέντες 1978-1992) Α
1250μ. Ανδρών (Γεννηθέντες 1958-1977) Β
1250μ. Γυναικών (Γεννηθείσες 1978-1992) Α
1250μ. Γυναικών (Γεννηθείσες 1958-1977) Β
5000μ. Ανδρών (Γεννηθέντες 1958-1977) Β
2.500μ. Ανδρών (Γεννηθέντες το 1957 και νωρίτερα) Γ

Οι αγώνες
---------

Σύμφωνα με την προκήρυξη της ομοσπονδίας οι αγώνες όλων των κατηγοριών θα είχαν ταυτόχρονη ώρα έναρξης(11.00 π.μ). Στους νικητές κάθε κατηγορίας απονεμήθηκαν μετάλλια και διπλώματα πανελληνιονίκη.

Αποτελέσματα
------------

Μετά την ολοκλήρωση των αγώνων η ομοσπονδία εξέδωσε τον πίνακα, με τα αποτελέσματα και τις επιδόσεις των αθλητών.
1250μ. Ανδρών (Γεννηθέντες 1978-1992)
Δημήτρης Καραγιάννης – Δελφίνια Πτολεμαΐδας 9 βαθμοί
Αλέξανδρος Πομεράντσεβ – Κ.Α. Νάουσας 7 βαθμοί
1250μ. Ανδρών (Γεννηθέντες 1958-1977)
Ισίδωρος Παγιαύλας – Ολυμπιακός 9 βαθμοί
Μιχαήλ Αρβανιτάκης – Δελφίνια Ηρακλείου 7 βαθμοί
Ροβύθης Χρήστος – ΟΕΑΝΑ Βόλου 6 βαθμοί
1250μ. Γυναικών (Γεννηθείσες 1978-1992)
Ελευθερία Σκρίμπα – ΟΦΑ Μαγνησίας 9 βαθμοί
1250μ. Γυναικών (Γεννηθείσες 1958-1977)
Γεωργία Χατζηγεωργίου – Ολυμπιακός 9 βαθμοί
5000μ. Ανδρών (Γεννηθέντες 1958-1977)
Κων/νος Λέτσος-Ελληνική Μαραθώνια Κολύμβηση 9 βαθμοί
Δημήτρης Κατσάνος – ΚΑ Νάουσας 7 βαθμοί
2.500μ. Ανδρών (Γεννηθέντες το 1957 και νωρίτερα)
Ιωάννης Νοταράς – Νηρέας Γέρακα 9 βαθμοί
Βαθμολογία: 1. Ολυμπιακός ΣΦΠ 18, 2. ΚΑ Νάουσας 14, 3. Δελφίνια Πτολεμαϊδας - ΟΦΑ Μαγνησίας - ΕΜΚ - Νηρέας Γέρακα 9, 7. Δελφίνια Ηρακλείου 7, 8. ΟΕΑΝΑΒ 6. 

  


| Πρωταθλητής Ελλάδας βετεράνων ανοιχτής θάλασσας 2017 |
| --- |
|  Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.**1ος τίτλος** |  **Προπονητής**: Νίκος Γέμελος  Ισίδωρος Παγιαύλας  Γεωργία Χατζηγεωργίου   |

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  «ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΕΓ. ΑΠΟΣΤ. ΒΕΤΕΡΑΝΩΝ - MASTER ΒΕΓΟΡΙΤΙΔΑ» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 5 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2017.
4. ↑
5. ↑
Συντεταγμένες: 39°N 72°E﻿ / ﻿39°N 72°E﻿ / 39; 72

Το οροπέδιο Παμίρ, μεγάλο μέρος του ανήκει στο Τατζικιστάν
Το **Παμίρ** είναι πολύ μεγάλη οροσειρά στη κεντρική Ασία, που αποτελεί και τον πυρήνα του ορεινού συστήματός της. Το Παμίρ, με κέντρο την αυτόνομη διοικητική περιοχή Γκόρνο Μπαταχσάν του Τατζικιστάν εκτείνεται από του δυτικού Σινκιάνγκ του Τατζικιστάν μέχρι και του ανατολικού Αφγανιστάν και δυτικά της Κίνας. Η συνολική έκτασή του είναι 8.400 τ.χλμ. και ορίζεται βόρεια από τα Υπεραλάϊα Όρη, ανατολικά από την οροσειρά Σαρικόλ, νότια από τη λίμνη Ζορκούλ και τον ομώνυμο ποταμό Παμίρ στα σύνορα με το Αφγανιστάν και δυτικά από τμήμα της κοιλάδας Πιάντζ. Το οροπέδιο αυτό έχει μέσο ύψος 3900 μ. από επιφάνεια θαλάσσης και σ΄ αυτό υψώνονται βουνά που υπερβαίνουν τα 6000 μ. των οποίων μεγαλύτερες κορυφές είναι η του Ισμαήλ Σαμανί (7.500 μ.) και η κορυφή Λένιν (7.140 μ.). Χωρίζεται δε σε τρεις υψομετρικές ζώνες: η Τρανς Αλάι (α΄ ζώνη), του Μεγάλου Πέτρου (β΄ ζώνη) και του Ναούκ (γ΄ ζώνη).

Κυριότεροι ποταμοί του Παμίρ είναι ο ομώνυμος Παμίρ και ο Παντζ που χύνονται στον Αμού Ντάρια ποταμό ο οποίος στη συνέχεια εκβάλλει στη λίμνη Αράλη (ή Θάλασσα Αράλη). 

Το όνομα Παμίρ σημαίνει ορεινός λειμώνας και σε αυτό συναντώνται τα μεγαλύτερα ορεινά συγκροτήματα της Γης, του Τιεν-Σαν, του Καρακορούμ και Κουέν-Λουν προς ανατολάς, τα Ιμαλάια προς νότο και η οροσειρά του Χίντου Κους προς δυσμάς. Η χλωρίδα στη περιοχή αυτή είναι πολύ φτωχή και γενικά χαρακτηρίζεται άδενδρος. Μικρή βλάστηση παρατηρείται μόνο στα δυτικά και σε χαμηλό ύψος. Αντίθετα, στις κοιλάδες των ποταμών παρατηρείται πυκνή βλάστηση από ιτιές και λεύκες. Κυριότερα ζώα της περιοχής είναι το 'αρχάρ*, πρόβατο βουνού, και το* κίικ*, είδος αγριοκάτσικου.*

Χαρακτηριστικοί είναι και οι παγετώνες της περιοχής. Τα κράσπεδα του Παμίρ υπόκεινται σε τακτικούς σεισμούς που ταλαιπωρούν τακτικά τις γύρω χώρες (κυρίως Ιράν και Αφγανιστάν). Στις δυτικές παρυφές του, στη Ρωσία υπάρχουν πλούσια ανθρακωρυχεία. Οι περισσότεροι κάτοικοι της περιοχής, το 90%, ανήκουν στη φυλή των Τατζίκων και των Κιργισίων, που ασχολούνται με τη γεωργία και τη κτηνοτροφία και που ομιλούν τις λεγόμενες παμιρικές γλώσσες, διαλέκτους Σούγκνι και Γκαζκουλαμί.

Στην περιοχή υπάρχουν λίγοι αυτοκινητόδρομοι, μερικοί των οποίων ακολουθούν δύσβατες περιοχές των αρχαίων καραβανιών. Στα δυτικά όμως υπάρχουν υδροηλεκτρικοί σταθμοί και μεταλλεία αντιμονίου, υδραργύρου και αργύρου. Ορυκτός πλούτος υπάρχει και στα ανατολικά, με περιορισμένα όμως σε εκμετάλλευση ορυχεία λιγνίτη και ορυκτού άλατος.

Κατά την αρχαιότητα η εμπορική οδός μεταξύ Ρώμης και χωρών προς την Κίνα διερχόταν από το Βόρειο Παμίρ. Από την ίδια οδό οι Νεστοριανοί διέδωσαν τον Χριστιανισμό στην κεντρική Ασία. Μάλιστα από τη λεγόμενη δίοδο Τέρεκ, που βρίσκεται σε ύψος 3815 μέτρων. πέρασε το 1273 ο Μάρκο Πόλο.

Πηγές
-----

* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα*, τόμ. 48ος, σελ. 45

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Pamir Mountains στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 242535951
* GND: 4044435-1
* NDL: 00629008
* NKC: ge130363

 |

 |
Χάρτης του διαδρόμου Ουακχάν, συμπεριλαμβανομένου του Παμίρ
Ο **Παμίρ** είναι ποταμός στο Τατζικιστάν και το Αφγανιστάν. Είναι παραπόταμος του ποταμού Παντζ, και σχηματίζει τα βόρεια σύνορα του Ουακχάν.

Ο ποταμός πηγάζει από τα όρη Παμίρ στην επαρχία Γκόρνο-Μπανταχσάν στα ανατολικά του Τατζικιστάν. Ρέει ανάμεσα στην οροσειρά Ουακχάν (νότια) και το νότιο τμήμα της οροσειράς Αλιτσούρ (βόρεια). Ξεκινά από τη λίμνη Ζορκούλ, σε ύψος 4.130 μέτρων, και έπειτα ρέει δυτικά και νοτιοδυτικά. Κοντά στην πόλη Λανγκάρ, σε υψόμετρο 2.799 μέτρων, συμβάλει με τον ποταμό Ουακχάν και σχηματίζει τον ποταμό Παντζ. Ο Παμίρ σχηματίζει τη μεθόριο μεταξύ Τατζικιστάν και Αφγανιστάν σε ολόκληρο το μήκος του. Βορειοδυτικά του Λανκάρ βρίσκονται η κορυφή Καρλ Μαρξ σε υψόμετρο 6.726 μέτρων και η κορυφή Φρίντριχ Ένγκελς σε υψόμετρο 6.507 μέτρων. Στην πλευρά του Τατζικιστάν υπάρχει δρόμος που κινείται παράλληλα με τον ποταμό έως την πόλη Χαργκούς όπου στρέφεται βόρεια στον αυτοκινητόδρομο Παμίρ. Δευτερεύων δρόμος συνεχίζει ανατολικότερα από τη λίμνη Ζορκούλ έως περίπου τα σύνορα με την Κίνα.

Ο Τζον Γουντ ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος που προσπάθησε να βρει την πηγή του ποταμού Ώξου, ή Παμίρ. Πραγματοποίησε πρωτοποριακό ταξίδι το 1839 και έφτασε στη λίμνη Ζορκούλ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Keay, J. (1983) *When Men and Mountains Meet* (ISBN 0-7126-0196-1) Chapter 9

  

Συντεταγμένες: 37°01′N 72°39′E﻿ / ﻿37.017°N 72.650°E﻿ / 37.017; 72.650
Η Νεοτροπική οικοζώνη.
Στη βιογεωγραφία o **παντροπικός** *(Pantropical)* («σε όλους τους τροπικούς»), είναι η διανομή που καλύπτει τις τροπικές περιοχές όλων των ηπείρων. Τα παραδείγματα περιλαμβάνουν τα φυτικά γένη Ακακία *(Acacia)* και Μπακόπα *(Bacopa)*.

**Νεοτροπικός** *(Neotropical)* είναι ο ζωογεωγραφικός όρος ο οποίος καλύπτει μεγάλο τμήμα της Αμερικής, χοντρικά από το Μεξικό και την Καραϊβική έως νοτιότερα (συμπεριλαμβανομένων των κρύων περιοχών στη νοτιότερη Νότια Αμερική). 

**Παλαιοτροπικός** *(Palaeotropical)* αναφέρεται στο γεωγραφικό περιστατικό. Για να είναι μια διανομή παλαιοτροπική, η ταξινομική βαθμίδα θα πρέπει να συμβαίνει στις τροπικές περιοχές, των ηπείρων του Παλαιού Κόσμου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Andrés Moreira-Muñoz (2010). «Asteraceae: Chile's richest family». *Plant Geography of Chile*. Plant and Vegetation. **5**. Springer. σελίδες 221–248. doi:10.1007/978-90-481-8748-5\_8. ISBN 978-90-481-8747-8.
2. ↑  Andrés Moreira-Muñoz (2010). «Geographical relations of the Chilean flora». *Plant Geography of Chile*. Plant and Vegetation. **5**. Springer. σελίδες 87–128. doi:10.1007/978-90-481-8748-5\_3. ISBN 978-90-481-8747-8.
Συντεταγμένες: 35°23′4.34″N 24°35′41.75″E﻿ / ﻿35.3845389°N 24.5949306°E﻿ / 35.3845389; 24.5949306

Το **Παντομάτριον** ήταν αρχαία πόλη στο νησί της Κρήτης, στην Ελλάδα. Βρισκόταν στην τοποθεσία του σημερινού χωριού του Σταυρωμένου.

Γεωγραφία
---------

Το Παντομάτριον βρισκόταν επί των βορείων ακτών της Κρήτης, στην τοποθεσία του σημερινού χωριού του Σταυρωμένου. Πλησίον του νοτίου τμήματος της συγκεκριμένης κωμόπολης και σε κοντινή απόσταση του σημερινού χωριού του Χαμαλευρίου φέρεται να βρισκόταν η κωμόπολη της Αλλαρίας. Από την πλευρά του, ο Κλαύδιος Πτολεμαίος τοποθετεί γεωγραφικά το Παντομάτριον μεταξύ της κωμόπολης της Ρίθυμνας και του ακρωτηρίου του Δίου, γεγονός το οποίο είναι σύμφωνο με την τρέχουσα επικρατούσα άποψη, ωστόσο, ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος τοποθετεί γεωγραφικά την κωμόπολη, πιθανώς εσφαλμένα, δυτικότερα και πιο συγκεκριμένα μεταξύ της Άπτερας και των Αμφίμαλλων.

Τέχνεργα χρονολογούμενα μεταξύ του 1ου και του 4ου αιώνα μ.Χ. και τα οποία ανευρέθηκαν στην περιοχή του Σταυρωμένου και εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ρεθύμνου.
Έως και σήμερα, η ακριβής γεωγραφική τοποθεσία του Παντιματρίου αποτελεί αντικείμενο αμφιβολιών, ενώ, σε ορισμένες περιπτώσεις, έχει τοποθετηθεί ανατολικότερα και πιο συγκεκριμένα στην τοποθεσία του σημερινού Πάνορμου ή και ακόμη ανατολικότερα και πιο συγκεκριμένα στην τοποθεσία του σημερινού Φόδελε.

Ιστορία
-------

Η πόλη του Παντοματρίου υφίστατο από την κλασική περίοδο έως και την ύστερη αρχαιότητα. Πέραν τούτου τίποτε δεν είναι γνωστό σχετικά με την ιστορία της. Με εξαίρεση τον Πτολεμαίο και τον Πλίνιο, οι μόνες άλλες αναφορές προς αυτήν προέρχονται από τον Στέφανο τον Βυζάντιο. Οι κάτοικοι της πόλης ήσαν γνωστοί υπό το εθνωνύμιο «*Παντομάτριος*». Εντός των βυζαντινών πηγών, η ονομασία της συγκεκριμένης τοποθεσίας αναφέρεται ως «*Άριον*» ή «*Άγριον*».

Κτίρια και ευρήματα
-------------------

Αριθμός αρχαιολογικών ευρημάτων έχουν ανευρεθεί στις περιοχές του Σταυρωμένου, καθώς και του γειτονικού Χαμαλευρίου, τα οποία και εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ρεθύμνου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) Hansen, Mogens Herman· Nielsen, Thomas Heine (2004). *An Inventory of Archaic and Classical Poleis*. An Investigation Conducted by The Copenhagen Polis Centre for the Danish National Research Foundation. Οξφόρδη: Oxford University Press. σελ. 1150. ISBN 0-19-814099-1.
2. ↑  (Αγγλικά) «Pantomatrion/Agrion». *Pleiades*. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2020.
3. 1 2 3 4  (Αγγλικά) «Pantomatrion». *ToposText*. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2020.
4. 1 2  (Αγγλικά) «Stavromenos». *Incredible Crete*. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2020.
5. 1 2   Το συγκεκριμένο λήμμα περιλαμβάνει περιεχόμενο από πηγή, η οποία αποτελεί, πλέον, κοινό κτήμα:   
(Αγγλικά) Smith, William, επιμ. (1854–1857). «Pantomatrium». *Dictionary of Greek and Roman Geography*. Λονδίνο: John Murray.
6. ↑  Κλαύδιος Πτολεμαίος, *Γεωγραφία*, 3.17.7.
7. ↑  Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, *Φυσική Ιστορία*, 4.20.20.
8. ↑  (Αγγλικά) «History». *Fodele*. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2020.
9. ↑  Στέφανος ο Βυζάντιος, *Εθνικά*, 502.4.
10. ↑  «Σφακάκι». *TerraBook*. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2020.
Το ***Byzantine and Modern Greek Studies*** ή **BMGS** είναι βρετανικό επιστημονικό περιοδικό αναγνωρισμένο διεθνώς, το οποίο δημοσιεύει άρθρα θεματολογίας σχετικής με τις βυζαντινές και νεοελληνικές σπουδές, πιο συγκεκριμένα, σχετικής με την γλώσσα, την λογοτεχνία, την ιστορία, καθώς και την αρχαιολογία του ελληνικού κόσμου μετά το πέρας της κλασικής περιόδου, από την Ύστερη Αρχαιότητα έως σήμερα. Παράλληλα, δημοσιεύει κριτικές πρόσφατων βιβλίων τα οποία ως θεωρούνται ως σημαντικά για το συγκεκριμένο πεδίο σπουδών. Το Κέντρο Βυζαντινών, Οθωμανικών και Νεοελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Μπέρμιγχαμ είναι υπεύθυνο για τη δημοσίευση του συγκεκριμένου περιοδικού, δύο φορές τον χρόνο, με σημείο εκκίνησης το 1975. Παράλληλα, περιλαμβάνει άρθρα οθωμανικής ή τουρκικής ιστορίας, των οποίων η θεματολογία σχετίζεται με την κύριο τομέα δραστηριοποίησης του περιοδικού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) «Anthony Bryer - Obituary». *The Times*. 21 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2020.
2. ↑  (Αγγλικά) Herrin, Judith (23 Νοεμβρίου 2016). «Anthony Bryer obituary». *The Guardian*. Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2020.
Το ***BurgerTime*** (ιαπωνικά: バーガータイム, Χέπμπορν: *Bāgātaimu*) είναι βιντεοπαιχνίδι arcade του 1982 που δημιουργήθηκε από την Data East, αρχικά για το DECO Cassette System. Ο παίκτης αναλαμβάνει τον ρόλο του σεφ Peter Pepper, ο οποίος πρέπει να περπατήσει πάνω από υλικά χάμπεργκερ που είναι τοποθετημένα σε ένα λαβύρινθο από πλατφόρμες, ενώ αποφεύγει τους εχθρούς που τον κυνηγούν.

Το παιχνίδι κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες από την Bally Midway. Επίσης, η Data East κυκλοφόρησε τη δική της εκδοχή του παιχνιδιού στις ΗΠΑ μέσω του DECO Cassette System.

Ο γνήσιος ιαπωνικός τίτλος παιχνιδιού είναι *Hamburger* (ハンバーガー), αλλά άλλαξε εκτός Ιαπωνίας, για να αποφευχθούν προβλήματα σχετικά με πνευματικά δικαιώματα. Ο τίτλος *"BurgerTime"* χρησιμοποιήθηκε σε όλο τον δυτικό κόσμο, αλλά και στα ιαπωνικά ports και sequels του παιχνιδιού. Όταν η Data East χρεοκόπησε το 2003, η G-Mode αγόρασε μεγαλύτερο μέρος της ιδιοκτησίας της, συμπεριλαμβανομένων των *BurgerTime*, *BurgerTime Deluxe*, *Super BurgerTime* και *Peter Pepper's Ice Cream Factory*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «BURGERTIME Trademark - Registration Number 1278143 - Serial Number 73390884 :: Justia Trademarks». *trademarks.justia.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2018.
2. ↑  «G-Mode Buys Up Data East Catalog 1UP - Find Articles». 1 Μαΐου 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Αυγούστου 2013. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2018. CS1 maint: Unfit url (link)