recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **δοκιμασία Bloom** είναι μια μέθοδος υπολογισμού της αντοχής μιας γέλης ή μιας ζελατίνης, η οποία αναπτύχθηκε και κατοχυρώθηκε το 1925 από τον Oscar T. Bloom. Η δοκιμασία καθορίζει το βάρος σε γραμμάρια το οποίο απαιτείται για να παραμορφωθεί η επιφάνεια μιας γέλης από έμβολο διαμέτρου μισής ίντσας, κατά 4 χιλιοστά, δίχως αυτή να σπάσει. Ο αριθμός των απαιτούμενων γραμμαρίων για την οριακή μη - διάτρηση ονομάζεται "τιμή Bloom", με συνήθεις τις τιμές από 30 έως και 300 Bloom. Το μέγεθος αυτό είναι ευθέως ανάλογο με το σημείο τήξεως της γέλης, και αντιστρόφως ανάλογο με τον χρόνο πηκτωματοποίησης.

Η συγκεκριμένη μέθοδος χρησιμοποιείται συνήθως σε μαλακές γέλες. Για να πραγματοποιηθεί σε ζελατίνη, χρησιμοποιείται ένα διάλυμα ζελατίνης περιεκτικότητας 6.67%, το οποίο ψύχεται στους 10 °C για περίπου 18 ώρες.

Οι διάφορες ζελατίνες, οι οποίες είναι πολυμερή αποτελούμενα από πολυπεπτιδικές αλυσίδες διαφορετικών μηκών, κατηγοριοποιούνται ως "χαμηλού Bloom", "μέσου Bloom", "υψηλού Bloom". Όσο μεγαλύτερο το μήκος της πολυπετιδικής αλυσίδας, άρα μεγαλύτερη και η μέση μοριακή μάζα, τόσο υψηλότερη η τιμή Bloom.

Συσχέτιση τιμών Bloom και μέσης μοριακής μάζας| Κατηγορία | Τιμή Bloom | Μέση Μοριακή Μάζα |
| --- | --- | --- |
| Χαμηλό Bloom | 50 - 125 | 20.000 - 25.000 |
| Μέσο Bloom | 175 - 225 | 40.000 - 50.000 |
| Υψηλό Bloom | 225 - 325 | 50.000 - 100.000 |

Παραπομπές
----------

1. ↑   *Machine for testing jelly strength of glues, gelatins, and the like*, 1923-04-11, ανακτήθηκε στις 2020-07-09
2. ↑  Schrieber, Reinhard. (2007). *Gelatine handbook : theory and industrial practice*. Weinheim: Wiley-VCH. ISBN 978-3-527-61096-9. 181349559.
3. ↑  «"Gelatins—product information sheet". Sigma-Aldrich» (PDF).
Ο **Κώστας Μαρκόπουλος** (Αθήνα, 28 Δεκεμβρίου 1960 - ) είναι Έλληνας ιατρός, πολιτικός και πρώην βουλευτής της ΝΔ. Διετέλεσε υπουργός Τουριστικής Ανάπτυξης και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Είναι χειρουργός θώρακος και αγγείων και κατάγεται από την Κάρυστο. Είναι παντρεμένος με τη Μαρία Παγκράτη και πατέρας δύο παιδιών.

### Πολιτική δράση

Το 1977 εγγράφεται στην Ο.Ν.ΝΕ.Δ.. Ενώ από το 1978-84 υπήρξε μέλος της Δ.Α.Π. της Ιατρικής Σχολής Αθηνών. Το 1982-84 ήταν μέλος Κ.Σ. της Ε.Φ.Ε.Ε. Από το 1985-86 ήταν μέλος της εκτελεστικής επιτροπής της Ο.Ν.ΝΕ.Δ. γραμματέας της ΜΑΚΙ, υπό την προεδρία Βαγγέλη Μεϊμαράκη. Κατά τα έτη 1987 έως και το 1989 είχε αναλάβει την θέση του Περιφερειάρχη Ηπείρου και Δυτικής Ελλάδος της Νέας Δημοκρατίας. Από το 1993 μέχρι το 1996 συμμετείχε στην ΠΟΛ.ΑΝ. Για 5 χρόνια (1999-2004) ήταν μέλος του τομέα υγείας της Νέας Δημοκρατίας με απόφαση του προέδρου της, Κώστα Καραμανλή.

Το 2004 εκλέγεται για πρώτη φορά βουλευτής του Νομού Εύβοιας με τη Νέα Δημοκρατία. Το 2007 επανεξελέγη με την ΝΔ στην ίδια εκλογική περιφέρεια (Νομός Εύβοιας). Το 2008 αναλαμβάνει την θέση του αναπληρωτή κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της Κ.Ο. της ΝΔ. Tο 2009 ανέλαβε υπουργός Τουριστικής Ανάπτυξης με πρωθυπουργό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Το 2009 επανεξελέγη με την Νέα Δημοκρατία και αναλαμβάνει κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Κ.Ο. της Νέας Δημοκρατίας. 

Το 2012 μετά την καταψήφιση του «Μνημονίου 2» διεγράφη από την κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας και από το κόμμα. Λίγες ημέρες μετά, προσχωρεί στο νεοϊδρυθέν κόμμα του Πάνου Καμμένου Ανεξάρτητοι Έλληνες. Στις 3 Απριλίου 2012, εκλέγεται από την Κ.Ο. των Ανεξάρτητων Ελλήνων γενικός γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. 

Στις 6 Μαΐου 2012, εκλέγεται στις Βουλευτικές Εκλογές για τέταρτη φορά βουλευτής και για πρώτη φορά με το κόμμα των Ανεξάρτητων Ελλήνων. Επιλέγει να είναι ο γραμματέας της κοινοβουλευτικής ομάδας, όμως καθαιρέθηκε από τον Πάνο Καμμένο και αποχώρησε από τους Ανεξάρτητους Έλληνες τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους.

Στις 2 Ιουλίου 2013 επανεντάχτηκε στην κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας, μετά από την ανοιχτή πρόσκληση που απεύθυνε ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς στο 9ο τακτικό συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Εκτός Ανεξάρτητων Ελλήνων και ο Κώστας Μαρκόπουλος». *www.news247.gr*. 13 Δεκεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Το **αεροδρόμιο Μοχάμεντ Χιντέρ** ή **αεροδρόμιο Μπίσκρα Ουακντά** (IATA: **BSK**, ICAO: **DAUB**) είναι αεροδρόμιο στην Αλγερία το οποίο βρίσκεται περίπου 12 χλμ. βόρεια βορειοανατολικά του Ουμάς και περίπου 200 χλμ. νοτιοδυτικά της Κωνσταντίνης. Εξυπηρετεί την πόλη Μπίσκρα.

Ιστορία
-------

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το αεροδρόμιο ήταν γνωστό ως «Αεροδρόμιο της Μπίσκρα». Ήταν σημαντική βάση της πολεμικής αεροπορίας των Ηνωμένων Πολιτειών κατά τη διάρκεια της εκστρατείας της Βόρειας Αφρικής εναντίον των γερμανικών Άφρικα Κορπς. Στις γνωστές μονάδες μάχης που είχαν τη βάση τους στο αεροδρόμιο ήταν: το γενικό αρχηγείο, η 5η Πτέρυγα Βομβαρδιστικών (Ιανουάριος–Μάρτιος 1943), το 1ο Σμήνος Μαχητικών (14 Δεκεμβρίου 1942–Φεβρουάριος 1943) με P-38 Lightning, το 97ο Σμήνος Βομβαρδιστικών (25 Δεκεμβρίου 1942-8 Φεβρουαρίου 1943) με Boeing B-17 Flying Fortress και το 301ο Σμήνος Βομβαρδιστικών (16 Δεκεμβρίου 1942–17 Ιανουαρίου 1943) με Boeing B-17 Flying Fortress.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος αεροδρομίων της Αλγερίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Airline and Airport Code Search». IATA. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2019.
2. ↑  Το άρθρο αυτό περιλαμβάνει υλικό το οποίο βρίσκεται στο κοινό κτήμα από το Γραφείο Ιστορικής Έρευνας της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ.
3. ↑  Maurer, Maurer. *Air Force Combat Units of World War II*. Maxwell AFB, Alabama: Office of Air Force History, 1983. .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τρέχουσες καιρικές συνθήκες στο αεροδρόμιο
Ο **Κάρλος Βελάσκο Καρμπάγιο** (γεννήθηκε στις 16 Μαρτίου 1971 στη Μαδρίτη) είναι ισπανός διαιτητής ποδοσφαίρου. Διαιτητεύει στην Πριμέρα Ντιβιζιόν, ενώ είναι και διεθνής διαιτητής από το 2008. 

Έχει διευθύνει τον τελικό της περιόδου 2010-2011 στο Γιουρόπα Λιγκ ανάμεσα στην Πόρτο και την Μπράγκα στο Δουβλίνο. Τον Δεκέμβριο του 2011 επιλέχθηκε από την UEFA ως ένας από τους 12 διαιτητές για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2012.

Ορίστηκε να διευθύνει τον εναρκτήριο αγώνα της διοργάνωσης ανάμεσα στην Πολωνία και την Ελλάδα και δέχτηκε έντονη κριτική για τις αποφάσεις του , όταν στο πρώτο ημίχρονο απέβαλε λανθασμένα τον έλληνα αμυντικό Σωκράτη Παπασταθόπουλο με δεύτερη κίτρινη κάρτα και δεν έδωσε πέναλτι υπέρ της ελληνικής ομάδας σε χέρι αντιπάλου. Αμέσως, η UEFA ανακοίνωσε πως δεν θα οριστεί σε κάποιο παιχνίδι των επόμενων φάσεων της διοργάνωσης .

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

1. ↑  Η UEFA ανακοίνωσε τους διαιτητές[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Ο Καρμπάγιο διαιτητής με Πολωνία
3. ↑  Τα... χώνουν οι Ισπανοί σε Καρμπάγιο!
4. ↑  ««Καρατόμηση» του Καρμπάγιο από τον Κολίνα». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το προφίλ του Καρμπάγιο στο diaitisia.gr
Ο **Κωνσταντίνος Διογένης** (απεβ. 1073) από τη Δυναστεία των Διογένηδων κατείχε το αξίωμα του κουροπαλάτη στη Ρωμανία.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Ρωμανού Δ΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων (1068-71) και της πρώτης συζύγου του Άννας, κόρης του Αλουσιάνου της Βουλγαρίας. Έλαβε το όνομα του πάππου του Κωνσταντίνου Διογένη στρατηγού, που απεβίωσε το 1032. Ο Ρωμανός Δ΄ έκανε το 1068 δεύτερο γάμο, με την Ευδοκία Μακρεμβολίτισσα και απέκτησε γιους τον Νικηφόρο και τον Λέοντα.

Η Άννα Δαλασσηνή Χάροντος, σύζυγος του Ιωάννη Κομνηνού, αδελφού του Ισαακίου Α΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων, απεχθανόταν την Οικογένεια των Δουκών. Κατά τις αντιλήψεις της είχαν αναγκάσει τον Ισαάκιο Α΄ να παραιτηθεί, τον άνδρα της να αρνηθεί το θρόνο και τον σφετερίστηκαν εκείνοι. Η Άννα εκτιμούσε ότι η χώρα θα οδηγηθεί σε προβλήματα. Ο Κωνσταντίνος Ι΄ Δούκας απεβίωσε αφήνοντας τρεις ανήλικους γιους και η Άννα σχεδίασε με τον Ρωμανό Διογένη και άλλους να παραγκωνίσουν τον διάδοχο. Έτσι ο Ρωμανός Δ΄ παντρεύτηκε τη χήρα του Αυτοκράτορα, την Ευδοκία Μακρεμβολίτισσα και ανήλθε στο θρόνο. Η Άννα και ο Ρωμανός Δ΄ πάντρεψαν τα παιδιά τους, ως ένδειξη δύναμης της συμμαχίας τους: Η Θεοδώρα Κομνηνή παντρεύτηκε τον Κωνσταντίνο Διογένη.

Η Θεοδώρα ήταν αδελφή του Αλεξίου Α΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Η κόρη τους παντρεύτηκε τον μεγάλο πρίγκιπα της Σερβίας. Το 1073 ο Κωνσταντίνος έπεσε στη μάχη. Το 1095 ένας τυχοδιώκτης, προσποιήθηκε ότι ήταν εκείνος και εισέβαλε στη Ρωμανία με τη βοήθεια Κουμάνων.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Θεοδώρα Κομνηνή, κόρη του Ιωάννη δομεστίκου των Σχολών (αρχηγού του Στρατού) και είχε τέκνα:

* Άννα π. 1074-1145, παντρεύτηκε τον Ούρος Α΄ Βουκάνοβιτς μεγάλο πρίγκιπα της Σερβίας.

Αναφορές
--------

1. 1 2  Neville 2012, σελ. 77.
2. ↑  Cheynet 1996, σελ. 276.
3. ↑  Neville 2012, σελίδες 77, 106.
4. ↑  Finlay, George (1854). *History of the Byzantine and Greek Empires from 716 to 1453*. William Blackwood and Sons. pp. 55,74.
5. ↑  Cheynet 1996, σελίδες 99–100.
6. ↑  Skoulatos 1980, σελίδες 75–177.

Πηγές
-----

* Cheynet, Jean-Claude (1996). Pouvoir et Contestations à Byzance (963–1210) (in French). Paris, France: Publications de la Sorbonne. ISBN 978-2-85944-168-5.
* Neville, Leonora, ed. (2012). Heroes and Romans in Twelfth-Century Byzantium: The Material for History of Nikephoros Bryennios. Cambridge University Press. ISBN 9781107009455.
* Skoulatos, Basile (1980). Les personnages byzantins de l'Alexiade: Analyse prosopographique et synthèse [The Byzantine Personalities of the Alexiad: Prosopographical Analysis and Synthesis] (in French). Louvain-la-Neuve: Nauwelaerts.
Ο **Αντώνης Ρουπακιώτης** (Αθάνι Λευκάδας, 1938) είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Έχει διατελέσει πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών,  υπηρεσιακός υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Διακαιωμάτων και υπηρεσιακός υπουργός Εσωτερικών.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1938 στο Αθάνι Λευκάδας και είναι γιος του Ευάγγελου Ρουπακιώτη. Το 1956 τελειώνοντας το γυμνάσιο μετέβη στην Αθήνα όπου σπούδασε νομικά αποφοιτώντας το 1961, έπειτα εργάστηκε ως δικηγόρος. 

Από τα φοιτητικά του χρόνια ασχολήθηκε με συλλόγους και την πολιτική μέσα από την αριστερά. Πρώτη φορά ήταν υποψήφιος βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Λευκάδος με την Ενωμένη Αριστερά στις εκλογές του 1974. Υπήρξε πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (ΔΣΑ) για δύο θητείες καθώς και μέλος της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα. Ως πρόεδρος του ΔΣΑ είχε έρθει σε σύγκρουση με τον πρώην υπουργό Δικαιοσύνης Ευάγγελο Γιαννόπουλο λόγω της αναμόρφωσης του Δικηγορικού Κώδικα, με τον Γιαννόπουλο να του επιτίθεται με σκληρές και ανοίκιες φράσεις.

Στις 17 Μαΐου 2012 διορίστηκε υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Πικραμμένου. Κατά την θητεία του εξαίρεσε τους μηχανικούς, τους δικηγόρους και τους δημοσιογράφους από τον ΕΟΠΥΥ, όπου είχαν ενταχθεί με προηγούμενο νόμο, διατηρώντας τους δικούς τους ασφαλιστικούς φορείς. 

Από τις 21 Ιουνίου 2012 εώς και τις 24 Ιουνίου του 2013 ήταν υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην Κυβέρνηση Αντώνη Σαμαρά, με συνεργασία των κομμάτων ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ. Παραιτήθηκε από τη θέση αυτή μετά την αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ από την κυβέρνηση.

Τον Οκτώβριο του 2013 οι δηλώσεις του σχετικά με τον ρόλο "αμερικανοεβραϊκών" πιέσεων στην εξάρθρωση της Χρυσής Αυγής προκάλεσε την αντίδραση του δημοσιογράφου Γ. Πρετεντέρη.

Στις 13 Ιουνίου του 2019 διορίστηκε υπηρεσιακός υπουργός Εσωτερικών στη δεύτερη κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Δημοκρατική Αναγέννηση, της Λευκάδας, φύλο 14 Νοεμβρίου 1974, από το Μουσείο τύπου Πατρών
2. 1 2  Μέλη Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Αρχειοθετήθηκε 2012-05-09 στο Wayback Machine. από την ιστοσελίδα του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών
3. ↑  "Ο υπουργός Δικαιοσύνης σε νέα κατορθώματα!"[*νεκρός σύνδεσμος*], Εφημερίδα Ριζοσπάστης (20 Φεβρουαρίου 1998), σελ.5.
4. ↑  Ν. Β. Τσίτσας, "Δηλώσεις-βόμβα από Ρουπακιώτη για συλλήψεις ύστερα από διεθνείς πιέσεις," Αρχειοθετήθηκε 2013-10-07 στο Wayback Machine. Εφημερίδα Εθνος (5 Οκτωβρίου 2013).
5. ↑  Γιάννης Πρετεντέρης, "Φταίνε (πάλι) οι εβραίοι;", Εφημερίδα Το Βήμα (10 Οκτωβρίου 2013).
6. ↑   "Υπηρεσιακός υπουργός Εσωτερικών αναλαμβάνει ο Αντώνης Ρουπακιώτης", Εφημερίδα Η Καθημερινή (11 Ιουνίου 2019).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **BiblioNet**: **68360**

 |

 |
Η έκφραση **«Homo homini lupus»** (ή στην πλήρη εκδοχή *Homo homini lupus est*) είναι μια παροιμία-γνωμικό στη λατινική γλώσσα, που σημαίνει «Ο άνθρωπος για τον άνθρωπο είναι λύκος». Αναφέρεται σε καταστάσεις όπου άνθρωποι συμπεριφέρονται προς συνάνθρωπο ή συνανθρώπους τους με τρόπο άγριο ή άγρια ανταγωνιστικό, καθώς εδώ ο λύκος παρουσιάζεται παραδοσιακά, με αρνητικά χαρακτηριστικά, ως ζώο αρπακτικό, σκληρό, δηλαδή ως «άγριο ζώο».

Ιστορικό
--------

Η έκφραση πρωτοεμφανίζεται, παραλλαγμένη, στον στίχο 495 της κωμωδίας *Asinaria* του Ρωμαίου Πλαύτου: *«Lupus est homo homini, non homo, quom qualis sit non novit»*. Αυτή μεταφράζεται ως «ο άνθρωπος δεν είναι άνθρωπος, αλλά λύκος για έναν ξένο», ή «ο άνθρωπος είναι λύκος αντί άνθρωπος προς έναν άλλο άνθρωπο, όταν δεν γνωρίζει το ποιόν του».

Ως αντίστιξη ο φιλόσοφος Σενέκας έγραψε στις *Epistulae morales ad Lucilium* (Epistula XCV, παράγρ. 33) *homo, sacra res homini*, Ο
Έρασμος συμπεριέλαβε το γνωμικό στη συλλογή του *Adagia* (1500), γράφοντας σχετικώς με την παραλλαγή του Πλαύτου: «Εδώ προειδοποιούμαστε να μη εμπιστευόμαστε έναν άγνωστο άνθρωπο, αλλά να είμαστε προσεκτικοί σαν να ήταν λύκος.»

Ο Ισπανός θεολόγος και νομομαθής μοναχός Φραγκίσκος ντε Βιτόρια έγραψε σε μία από τις *Relectiones Theologicae* ότι ο Ρωμαίος ποιητής Οβίδιος διαφωνούσε με το γνωμικό και έλεγε ότι «ο άνθρωπος δεν είναι λύκος προς τον συνάνθρωπό του, αλλά άνθρωπος».

Ο Σίγκμουντ Φρόυντ συμφωνούσε με την παροιμία, καθώς γράφει στο έργο του *Ο Πολιτισμός Πηγή Δυστυχίας* (1930): «Οι άνθρωποι δεν είναι ευγενή πλάσματα, που επιθυμούν να αγαπηθούν, που το πολύ αμύνονται αν δεχθούν επίθεση. Αντιθέτως, είναι όντα μεταξύ των ενστικτωδών προικισμάτων των οποίων πρέπει να αναγνωρισθεί ένα ισχυρό μερίδιο επιθετικότητας. Ως αποτέλεσμα, ο πλησίον τους είναι για αυτούς όχι ένας δυνητικός βοηθός ή αντικείμενο έρωτα, αλλά επίσης κάποιος που τους θέτει σε πειρασμό να ικανοποιήσουν την επιθετικότητά τους επάνω του, να εκμεταλλευθούν το εργασιακό του δυναμικό χωρίς αποζημίωση, να τον χρησιμοποιήσουν σεξουαλικά χωρίς τη συγκατάθεσή του, να πάρουν τα αγαθά του, να τον εξευτελίσουν, να του προκαλέσουν πόνο, να τον βασανίσουν και να τον σκοτώσουν. *Homo homini lupus.* Ποιος, με δεδομένη όλη την εμπειρία του της ζωής και της Ιστορίας, θα έχει το θάρρος να αμφισβητήσει αυτό το συμπέρασμα;»

Δείτε επίσης
------------

* Λύκοι στη λαογραφία, θρησκεία και μυθολογία

Παραπομπές
----------

1. ↑  Titus Maccius Plautus. «Asinaria». *The Latin Library*. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2015.
2. ↑  Lucius Annaeus Seneca. «Epistulae morales ad Lucilium». *The Latin Library*. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2015.
3. ↑  Erasmus, Desiderius (2001) [1500-1536]. Barker, William, επιμ. *The Adages of Erasmus*. University of Toronto Press. σελ. 41. ISBN 0802048749. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2015.
4. ↑  Freud, Sigmund. «Freud, Civilization and Its Discontents, 1930 (excerpt)». *The History Guide*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Νοεμβρίου 2001. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2015.
Ο **Γρηγόριος**, πέθανε το 978, ήταν βυζαντινός ύπατος, και Κυβερνήτης της Γκαέτα, Γαέτα για τους Βυζαντινούς, την περίοδο 962 ή 963-978, μέλος της οικογένειας Γκαετάνι.

Ο Γρηγόριος ήταν γιος του Ντοκιμπίλη Β΄ και της Ουρανίας της Νάπολης, διάδοχος του αδελφού του Ιωάννη Β΄. Η θητεία του δεν ήταν καλή για το δουκάτο το οποίο μοίραζε σε μέλη της οικογένειας. Τον διαδέχτηκε ο αδελφός του Μαρίνος Β΄ παραγκωνίζοντας τους γιους του Γρηγορίου που ήταν οι νόμιμοι διάδοχοι.

Με άγνωστου ονόματος σύζυγο είχε τρεις γιους  :

* Ντοκιμπίλης, ο γιος του Λέων ήταν τελευταίος δούκας της οικογένειας στη Γκαέτα
* Γρηγόριος
* Λάντολφ

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.
2. 1 2 3 4  Charles Cawley, *Foundation for Medieval Genealogy, Southern Italy - Chapter 6. GAETA* *(Αγγλικά)*
Ο **Νικόλαος Ζαρντινίδης του Βασιλείου** (22 Ιανουαρίου 1917 - 18 Φεβρουαρίου 2001) ήταν Έλληνας πολιτικός. Χρημάτισε υπουργός Μεταφορών στην Κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή και υπηρέτησε εκτός από βουλευτής ως ευρωβουλευτής. Τιμήθηκε με πολλά παράσημα, ανάμεσα στα οποία το Μετάλλιο του Αλβανικού Έπους. Ήταν παντρεμένος με την Αναστασία Κονιόρδου και απέκτησαν δύο παιδιά.

Σπουδές και αντιστασιακή δράση
------------------------------

Γεννήθηκε στη Μακεδονία. Ολοκλήρωσε το Δημοτικό Σχολείο Αγλαΐας Σχοινά και εν συνεχεία την Εμπορική Σχολή της Θεσσαλονίκης. Λίγο πριν ξεσπάσει ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος υπηρέτησε τη θητεία του ως έφεδρος αξιωματικός στην Καβάλα. Έλαβε μέρος σε όλες τις μάχες με το 25ο Σύνταγμα Πεζικού στην Αλβανία.

Κατά την περίοδο της Κατοχής ανέπτυξε αντιστασιακή δράση. Το 1944 κατατάχθηκε ως εθελοντής στο στρατό και εργάστηκε στο γραφείο του Γ΄ Σώματος Στρατού και οργάνωσε το Προκεχωρημένο Κέντρο Πληροφοριών Έβρου. Αποστρατεύτηκε το 1950 με το βαθμό του Ταγματάρχη.

Πολιτική καριέρα
----------------

Για πρώτη φορά κατήλθε ως υποψήφιος με το Λαϊκό Κόμμα, στις εκλογές του 1952. Εξελέγη ως επιλαχών με την ΕΡΕ του Καραμανλή, χάνοντας την έδρα με διαφορά μόλις ενός σταυρού. Έπειτα από το θάνατο του Πέτρου Λεβαντή έγινε ο ίδιος βουλευτής ως επιλαχών. Στις εκλογές του 1955 και του 1961 επανεξελέγη στο Κοινοβούλιο. Παρέμεινε πιστός συνεργάτης του Καραμανλή και κατά την περίοδο της επταετίας.

Ανέλαβε την προεδρία της 39ης Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης. ο Ζαρντινίδης διατήρησε την έδρα του και μετά τις εκλογές το Νοέμβριο του 1977, στην Α΄ Θεσσαλονίκης με τη ΝΔ.. Την ίδια περίοδο ορκίστηκε υπουργός Δημοσίων Έργων από τον Νοέμβριο του 1977 μέχρι τον Μάιο του 1980. Από το Μάιο του 1980 ως το 1981 διορίστηκε και μέλος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Αθλητική δραστηριότητα
----------------------

Ο Ζαρντινίδης υπήρξε αθλητής αλλά και παράγοντας του αθλητισμού. Ειδικότερα, στα νεανικά του χρόνια ήταν μέλος της ομάδας καλαθοσφαίρισης της ΧΑΝΘ και αναδείχθηκε πρωταθλητής Ελλάδας στην κωπηλασία (1937-46). Αργότερα ήταν πρόεδρος του αθλητικού συλλόγου Ηρακλής και πρόεδρος του Ναυτικού Ομίλου Θεσσαλονίκης.

Στα τέλη του 1991, στον απόηχο των εξελίξεων του Μακεδονικού Ζητήματος, ο Ζαρντινίδης συνετέλεσε στην ίδρυση μιας συντονιστικής επιτροπής δράσης για τα εθνικά ζητήματα (Μακεδονική Επιτροπή).

Θάνατος
-------

Ο Ζαρντινίδης πέθανε το 2001 και κηδεύτηκε στα νεκροταφεία της Αναστάσεως του Κυρίου στη Θεσσαλονίκη

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βουλή των Ελλήνων. a418ed2d-94d9-474c-96b6-fa87221d896c. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
2. ↑  www.europarl.europa.eu/meps/en/664.
3. ↑  Ο πρώην στενός συνεργάτης του Κ.Καραμανλή άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 84 χρόνων, in.gr, 18-2-2001, ανάκτηση 23-6-2015.
4. ↑  Κατάλογος Βουλευτών που ανεδείχθησαν κατά την Β’ Περίοδο Διάρκεια από 20/11/1977 έως 19/9/1981
5. ↑  «Έλληνες ευρωβουλευτές». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιανουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2013.
6. ↑  Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, Κηδεύτηκε ο Νίκος Ζαρντινίδης, 20-2-2001.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ποιος ήταν ο Ν. Ζαρντινίδης, ΜΠΕ, 18-2-2001.
**Ο Ζωολογικός κήπος της Βιέννης** (γερμανικά: *Tierpark Schönbrunn*) είναι ζωολογικός κήπος που βρίσκεται στην Αυστριακή πρωτεύουσα. Άνοιξε το 1752 και είναι ένας από τους παλαιότερους ζωολογικούς κήπους στην Ευρώπη και τον κόσμο.

Ουρακοτάγκος
Στόχος αυτού του ζωολογικού κήπου είναι η διατήρηση της φύσης και η προστασία απειλούμενων ειδών. Ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει εντυπωσιακά ζώα, όπως γιγάντια πάντα, ιπποπόταμους, ελέφαντες, πολικές αρκούδες και αλλά.

Ιστορία
-------

Ιδρύθηκε το 1752 δίπλα στο Schloss Schönbrunn από τον Αντριάνα φον Στέκοβεν με εντολή του τότε ηγέτη της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, του Φρανθίσκου Ι’, γύρω από ένα περίπτερο που προοριζόταν για το πρωινό του αυτοκράτορα. Μέχρι τότε, υπήρχαν μόνο 13 χώροι με ζώα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Tiergarten Schönbrunn στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 128002206
* LCCN: n95045617
* ISNI: 0000 0001 0721 494X
* GND: 2044243-9
* SUDOC: 077585615
* NKC: kn20030213005

 |

 |
Ο **Τιμολέων Κοψαχείλης** υιός του Αθανασίου και της Πιπίνας (Δέσποινας) (γεννήθηκε στο Δοτσικό Γρεβενών στις 22 Σεπτεμβρίου 1952) είναι Έλληνας μηχανικός και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως βουλευτής Γρεβενών με το κόμμα της ΝΔ από το 2012 ως το 2015. Κατοικεί μόνιμα στα Γρεβενά. Είναι παντρεμένος με την Αγγελική Γκέκα και έχουν έναν γιο, τον Θανάση και μία κόρη, τη Δέσποινα.

Επαγγελματική δραστηριότητα
---------------------------

Εργάζεται ως πολιτικός υπομηχανικός. Το 1978 και για 4 χρόνια υπηρέτησε ως μηχανικός στην Τεχνική Υπηρεσία Δήμων και Κοινοτήτων στη Νομαρχία Γρεβενών (ΤΥΔΚ). Είναι διευθύνων σύμβουλος ανωνύμου εταιρείας δομικών υλικών με έδρα τα Γρεβενά.

Πολιτική δραστηριότητα
----------------------

Το 1974 εντάχθηκε στο νεοσύστατο κόμμα της ΝΔ. Την περίοδο από το 2007 ως το 2010 ήταν νομαρχιακός σύμβουλος.Διετέλεσε επίσης πρόεδρος του Βιομηχανικού Πάρκου Γρεβενών, μέλος του Δ.Σ. του Εμπορικού Επιμελητηρίου Γρεβενών (2002-06) και αντιπρόεδρος της οργάνωσης κατά των ναρκωτικών "Ορίζοντες".

Ο κ. Κοψαχείλης εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις εκλογές που διεξήχθησαν το Μάιο του 2012. Επανεξελέγη στις εκλογές του Ιουνίου του 2012 Στις εκλογές που έγιναν τον Ιανουάριο του 2015 επανεξελέγη στην εκλογική περιφέρεια Γρεβενών με 3.738 σταυρούς προτίμησης, κερδίζοντας εκ νέου την μονοεδρική των Γρεβενών για τη Νέα Δημοκρατία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοσελίδα του Τιμολέοντα Κοψαχείλη- Βιογραφικό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βουλή των Ελλήνων. 1980b06a-8428-43f2-b382-3103a0354d07. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
2. ↑  Βουλή των Ελλήνων- Κοινοβουλευτική θητεία: Τιμολέων Αθανασίου Κοψαχείλης
Ο **Ιωάννης Κομνηνός Δούκας Άγγελος** (απεβ. 1244) από τον Οίκο των Αγγέλων, Αυτοκράτορας της Θεσσαλονίκης (1237 - 1244) ήταν μεγαλύτερος γιος του Θεοδώρου Κομνηνού Δούκα Δεσπότη της Ηπείρου και αυτοκράτορα της Θεσσαλονίκης και της Μαρίας Πετραλίφαινας.

Τραχύ νόμισμα του Ιωάννη δεσπότη Θεσσαλονίκης ως *αυτοκράτορα*. Στη μία όψη Άγγελος Κυρίου (το έμβλημα του Οίκου του Ιωάννη Αγγέλου) και στην άλλη ο Άγ. Δημήτριος (προστάτης της Θεσσαλονίκης).

Βιογραφία
---------

Συμμετείχε με τον αδελφό του Δημήτριο στη Μάχη της Κλοκοτνίτσας που έδωσε το 1230 ο πατέρας τους με τον Ιβάν Ασέν Β΄ της Βουλγαρίας. Ο Θεόδωρος νικήθηκε και αφού πιάστηκε αιχμάλωτος, φυλακίστηκε στη Βουλγαρία μαζί με τους υιούς του και τυφλώθηκε. Ο Θεόδωρος συμφώνησε να δώσει την κόρη του Ειρήνη σύζυγο στον Ιβάν Β΄ και να ελευθερωθεί, πράγμα που έγινε το 1237, οπότε και επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη με τους υιούς του. Εκεί είχε αναλάβει δεσπότης μετά την αιχμαλωσία του, ο αδελφός του Μανουήλ Κομνηνός Δούκας. Ο πολυπράγμων Θεόδωρος με τους υιούς του προκάλεσαν στάση και εκτόπισαν τον Μανουήλ. Επειδή ο Θεόδωρος ήταν τυφλός, ανέλαβε δεσπότης ο μεγαλύτερος υιός του Ιωάννης που αυτοανακηρύχθηκε *αυτοκράτορας*, ενώ ο ίδιος αποσύρθηκε στα Βοδενά.

Όμως ο Μανουήλ επέστρεψε το 1239 με βοήθεια από τον Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη της Νίκαιας και οι Θεόδωρος και Ιωάννης αναγκάστηκαν να συμβιβαστούν: του παραχωρήθηκε η Θεσσαλία. Όταν το 1241 ο Ιβάν Β΄ απεβίωσε και ο Ιωάννης έμεινε χωρίς σύμμαχο, ο αυτοκράτορας της Νίκαιας άδραξε την ευκαιρία: κάλεσε τον Θεόδωρο για συνομιλίες στη Νίκαια και εκεί τον συνέλαβε. Το 1242 τον πήρε μαζί με το στράτευμα του και βάδισε εναντίον της Θεσσαλονίκης. Εκεί τον έστειλε να πείσει τον υιό του Ιωάννη να δηλώσει υποτέλεια. Πράγματι, ο Ιωάννης αναγνώρισε την υπεροχή του Ρωμαίου Αυτοκράτορα της Νίκαιας και ο Ιωάννης Γ΄ του απένειμε τον τίτλο του *"Δεσπότη"* και επέστρεψε στη Νίκαια.

Ο Ιωάννης δεν επέδειξε ιδιαίτερη ικανότητα στη διοίκηση και επιθυμούσε να γίνει ιερέας. Ακολουθούσε τον αποφασιστικό πατέρα του. Όταν απεβίωσε το 1244, τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Δημήτριος ως δεσπότης Θεσσαλονίκης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  p15024.htm#i150233.
2. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* *The Oxford Dictionary of Byzantium*, Oxford University Press, 1991.
* Varzos, Konstantinos (1984). *Αρχειοθετημένο αντίγραφο* Η Γενεαλογία των Κομνηνών, Τόμος Β' [*The Genealogy of the Komnenoi, Volume II*] (PDF). Thessaloniki: Byzantine Research Centre. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2016.
* G. Finlay, *History of Greece*, vol. iii. (1877)

|  |
| --- |
| Ιωάννης Κομνηνός Δούκας **Οίκος των Αγγέλων** **Θάνατος:** 1244 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΜανουήλ Κομνηνός Δούκας | **Αυτοκράτορας της Θεσσαλονίκης**1237 - 1244 | ΔιάδοχοςΔημήτριος Αγγελοδούκας |
Η **Γενική Διάσκεψη Μέτρων και Σταθμών** (γαλλικά: Conférence Générale des Poids et Mesures, CGPM) (αγγλικά: General Conference on Weights and Measures, GCWM) είναι το κεντρικό όργανο τριών διακυβερνητικών οργανισμών που ιδρύθηκαν το 1875 σύμφωνα με τις αποφάσεις της τότε Διάσκεψης Μέτρων (Γαλλικά: Convention du Mètre) για να καλύψουν τα ενδιαφέροντα των κρατών-μελών. Τα κράτη-μέλη που υπέγραψαν τότε ήταν: Αργεντινή, Αυστροουγγαρία, Βέλγιο, Βενεζουέλα, Βραζιλία, Γαλλία, Γερμανική αυτοκρατορία, Δανία, Ελβετία, Ηνωμένες Πολιτείες, Ισπανία, Ιταλία, Οθωμανική αυτοκρατορία, Περού, Πορτογαλία, Ρωσία, Σουηδία και Νορβηγία. Η διάσκεψη, που ίδρυσε και άλλα δυο σώματα, την Διεθνή Επιτροπή Μέτρων και Σταθμών (αγγλικά: International Committee for Weights and Measures - ICWM) (γαλλικά: Comité International des Poids et Mesures - CIPM) και το Διεθνές Γραφείο Μέτρων και Σταθμών (αγγλικά: International Bureau of Weights and Measures - IBWM) (γαλλικά: Bureau International des Poids et Mesures - BIPM), είχε σκοπό να συντονίσει τη διεθνή μετρολογία και να οργανώσει την ανάπτυξη του μετρικού συστήματος (metric system).

Η Διάσκεψη συγκαλείται στη Σεβρ (Sèvres, νοτιοδυτικό προάστιο του Παρισιού) κάθε 4 ως έξι χρόνια. Αρχικά ασχολήθηκε μόνο με το χιλιόγραμμο (kg), το μέτρο (m) και τις υποδιαιρέσεις τους, αλλά το 1921 ο σκοπός της Διάσκεψης επεκτάθηκε για να συμπεριλάβει όλες τις φυσικές μετρήσεις και επομένως όλες τις όψεις ενός μετρικού συστήματος. Το 1960 η 11η Γενική Διάσκεψη Μέτρων και Σταθμών αποδέχτηκε το Διεθνές Σύστημα Μονάδων (γαλλικά: Système International d'Unités), (αγγλικά: International System of Units) που σήμερα είναι γνωστό σαν "'SI'".

Μέχρι τον Αύγουστο του 2013, τα κράτη-μέλη είχαν φτάσει τα 55 και άλλα 38 κράτη είχαν γίνει δεκτά σαν "συνεργαζόμενα".

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 133303800
* LCCN: n88656801

 |

 |
Ο **Ανδρέας Καραγκούνης** (Βόνιτσα, Μάρτιος 1943 - Αθήνα, 26 Φεβρουαρίου 2012), του Βελισάριου, ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός, που διετέλεσε βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας και υφυπουργός.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Βόνιτσα και έκανε ιατρικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Τη δεκαετία του '80 ανέλαβε διευθυντής του Παθολογικού τμήματος του Γενικού Νοσοκομείου Αγρινίου και αρκετές δεκαετίες αργότερα του Σισμανόγλειου Νοσοκομείου των Αθηνών. Ήταν επίσης ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Ιατρών Νοσοκομείων Αθηνών - Πειραιώς (ΕΙΝΑΠ) και νωρίτερα επικεφαλής του επιστημονικού συμβουλίου του νοσοκομείου Αγρινίου.

Παντρεύτηκε την Παναγιώτα Χριστοδούλου και απέκτησαν 5 γιους.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Ο Ανδρέας Καραγκούνης έγινε μέλος της νεολαίας της ΕΡΕ προδικτατορικά και μεταπολιτευτικά της ΟΝΝΕΔ.
Εξελέγη βουλευτής για πρώτη φορά στις εκλογές του Ιουνίου του 1989 με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Επανεξελέγη στις εκλογές που διεξήχθησαν τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς και σε εκείνες του 1990.  Στις 3 Δεκεμβρίου 1992 διορίστηκε υφυπουργός Γεωργίας, θέση στην οποία παρέμεινε ως τις 12 Οκτωβρίου 1993. Επανεξελέγη με τη Νέα Δημοκρατία (έχοντας περάσει και από τη ΔΗΑΝΑ) στις εκλογές του 1993, 1996 και του 2004.

Απεβίωσε στην Αθήνα το 2012, έπειτα από έμφραγμα του μυοκαρδίου και η κηδεία του έγινε στη γενέτειρά του, Βόνιτσα, από τον ιερό ναό του Αγίου Σπυρίδωνα, χοροστατούντος του Μητροπολίτη Αιτωλίας και Ακαρνανίας Κοσμά.

Γιος του είναι και ο Κωνσταντίνος Καραγκούνης, επίσης βουλευτής (από το 2009) και εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Δημοκρατίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  101af099-9317-4f9b-8b07-07df45879dbb. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
2. ↑  Βουλή των Ελλήνων. 101af099-9317-4f9b-8b07-07df45879dbb. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
3. 1 2  Έφυγε από τη ζωή ο πρώην υπουργός και βουλευτής Ανδρέας Καραγκούνης, zougla.gr, 27-2-2012, ανάκτηση 26-2-2016.
4. 1 2 3  Πέθανε ο πρώην βουλευτής Ανδρέας Καραγκούνης, newsbomb.gr, 27-2-2012, ανάκτηση 26-2-2016.
5. ↑  Βιογραφικό Κωνσταντίνου Α. Καραγκούνη, Βουλή των Ελλήνων, ανάκτηση 26-2-2016.
6. 1 2  Θητείες στο Κοινοβούλιο, δικτυακός τόπος Βουλής των Ελλήνων, ανάκτηση 28-11-2015.
Κάτοικοι χωριού του Σεντ Κίλντα της Σκωτίας κατά την Βικτωριανή εποχή.
Οι **Σκώτοι** ή **Σκωτσέζοι** (Σκωτς: Scots Fawk, Σκωτικά Γαελικά: Albannaich) είναι εθνοτική ομάδα ιθαγενής στην Σκωτία και μέλος του Ηνωμένου Βασιλείου. Αναδύθηκαν ως εθνότητα κατά τον πρώιμο μεσαίωνα ως αμάλγαμα δύο κελτικών λαών, των Γαέλων και των Πικτών, οι οποίοι ίδρυσαν το Βασίλειο της Σκωτίας (με την ονομασία Άλμπα) τον 9ο αιώνα. Στους επόμενους δύο αιώνες, οι κέλτες ομιλητές της Κουμβρικής γλώσσας στο Στραθκλαϊντ και οι γερμανόφωνοι Άγγλοι της βόρειας Νορθουμβρίας έγιναν επίσης μέρος της Σκωτίας. Κατά τον ώριμο μεσαίωνα, εν μέσω των μεταρρυθμίσεων του Δαυίδ Α΄ της Σκωτίας (Δαυιδιανή Επανάσταση) ένας μικρός αριθμός Νορμανδών ευγενών μετανάστευσε στις πεδιάδες της Σκωτίας (Λόουλαντς). Από τον 13ο έως τον 15ο αιώνα, ένας αριθμός βορειο-γερμανικών λαών, ομιλητών της Αρχαίας Νορδικής και Νορνικής γλώσσας, στις βόρειες και δυτικές νήσους της Σκωτίας έγιναν μέρος του βασιλείου.

Σήμερα ο όρος «Σκώτος» ή «Σκωτσέζος» αναφέρεται σε οποιονδήποτε άνθρωπο, του οποίου η οικογένεια, η γλωσσα ή ο πολιτισμός προέρχονται από την περιοχή της Σκωτίας. Η λατινική ονομασία Σκώτοι (*Scoti*) αναφερόταν αρχικά στους Γαέλους της Νταλ Ριάτα και αργότερα εξελίχθηκε ώστε να προσδιορίζει όλους τους κατοίκους του Βασιλείου της Σκωτίας. Η ονομασία Σκωτς (*Scotch*) έχει χρησιμοποιηθεί ως εξώνυμο για τον λαό της Σκωτίας και ορισμένες φορές η χρήση της θεωρείται υποτιμητική.

Δείτε επίσης
------------

* Βασίλειο της Σκωτίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  Cuthbert (1 Ιανουαρίου 1969). *Epistola De Obitu Bedae: Cuthbert's Letter on the Death of Bede*. Oxford University Press.
2. ↑  Anthony Richard (TRN) Birley, Cornelius Tacitus; Cayo Cornelio Tácito. *Agricola and Germany*. Oxford University Press. ISBN.
3. ↑  "Scotch: Definition, Synonyms from". Answers.com. Retrieved 3 October 2012.
4. ↑  "Scotch". *dictionary.com*. Retrieved 25 April 2019. [*Scotch* is] disdained by the Scottish because of the many insulting and pejorative formations made from it by the English...

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  People of Scotland στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85118880
* BNF: cb119958600 (data)
* NKC: ph207656

 |

 |
Ο **Κώστας Γαλανίδης** (γεννήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 1990 στα Χανιά) είναι Έλληνας διεθνής υδατοσφαιριστής που αγωνίζεται ως τερματοφύλακας στην ομάδα πόλο του ΓΣ Απόλλων Σμύρνης.

Καριέρα
-------

Ο Κώστας Γαλανίδης έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της υδατοσφαίρισης στο ΝΟ Χανίων, ομάδα της γενέτειράς του, με την οποία υπέγραψε και το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο. 

Έπαιξε στον Πανιώνιο για δύο χρόνια (2009-2011) και στη συνέχεια αφού επέστρεψε στο ΝΟ Χανίων για δύο χρόνια (2011-2013), πραγματοποίησε το μεγάλο βήμα στην καριέρα του και υπέγραψε στις 18 Ιουλίου του 2013, στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Ο Κώστας Γαλανίδης παρέμεινε στην ομάδα του Πειραιά μέχρι και το 2015, κατακτώντας δύο πρωταθλήματα και ισάριθμα Κύπελλα Ελλάδας (2014, 2015). 

Μετέπειτα αγωνίστηκε σε Χίο, Παναθηναϊκό και ΠΑΟΚ.

Τη σεζόν 2018-19 μεταγράφηκε στην ομάδα πόλο του ΓΣ Απόλλων Σμύρνης όπου αγωνίζεται μέχρι και σήμερα. Στην πρώτη του σεζόν στον Απόλλωνα (2018-19) βοήθησε την ομάδα να κατακτήσει την 3η θέση του πρωταθλήματος για πρώτη φορά στην ιστορία της, ενώ αναδείχτηκε 2ος καλύτερος τερματοφύλακας του πρωταθλήματος.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Κώστας Γαλανίδης είναι διεθνής με την εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης της Ελλάδος. Ήταν μέλος της αποστολής της Εθνικής ομάδας που συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υδατοσφαίρισης που διεξήχθη το 2013 στη Βαρκελώνη.

Τίτλοι
------

* 2 Πρωταθλήματα Ελλάδος: 2014, 2015
* 2 Κύπελλα Ελλάδος: 2014, 2015

Πηγές
-----

* Το προφίλ του Κώστα Γαλανίδη στο gavros.gr
* Στον Θρύλο ο Γαλανίδης[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Πήρε και τον Γαλανίδη ο Ολυμπιακός
Το **κυλινδρόφυλλο** (λατινική και επιστημονική ονομασία *Cylindrophyllum*) είναι γένος δικοτυλήδονων φυτών που ανήκει στην οικογένεια αειζωοειδή. Το γένος περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Γερμανό αρχαιολόγο και βοτανολόγο Μάρτιν Χάινριχ Γκούσταφ Σβάντες το 1927. Η ονομασία που έδωσε ετυμολογείται από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις *κύλινδρος* και *φύλλο(ν)*, που διατηρούν την ίδια σημασία και στη νέα ελληνική γλώσσα.

Το γένος περιλαμβάνει τα εξής 5 είδη, όλα ιθαγενή της Νότιας Αφρικής.:

* *Cylindrophyllum calamiforme*, (L.), Schwantes
* *Cylindrophyllum comptonii*, L.Bolus
* *Cylindrophyllum hallii*, L.Bolus
* *Cylindrophyllum obsubulatum*, (Haw.) Schwantes
* *Cylindrophyllum tugwelliae*, L.Bolus

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Cylindrophyllum Schwantes | Plants of the World Online | Kew Science». *Plants of the World Online*. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2021.
Ο **Γιώργος Ντόσκας** (γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 1984 στη Χίο) είναι Έλληνας διεθνής υδατοσφαιριστής που αγωνίζεται ως περιεφερειακός στον Ολυμπιακό Πειραιώς.

Καριέρα
-------

Ο Γιώργος Ντόσκας έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της υδατοσφαίρισης στο ΝΟ Χίου, ομάδα της γενέτειράς του, με την οποία υπέγραψε και το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο. Στη Χίο παρέμεινε μέχρι και το 2003.

Το καλοκαίρι του 2003, ο Ντόσκας μετεγγράφη στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε αρχικά για οκτώ χρόνια, καθώς το 2011 αποφάσισε να αποχωρήσει απο το σύλλογο και να επιστρέψει στο ΝΟ Χίου. Προηγουμένως, είχε καταφέρει να κατακτήσει με τον Ολυμπιακό επτά πρωταθλήματα Ελλάδας (2004, 2005, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011) και επτά Κύπελλα Ελλάδας (2004, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011).

Μετά από μία αγωνιστική σεζόν στο Ν.Ο. Χίου (2011-12), ο Γιώργος Ντόσκας αποφάσισε να επιστρέψει στον Ολυμπιακό Πειραιώς, στον οποίο παραμένει μέχρι και σήμερα. Στη δεύτερη θητεία τους στους ερυθρόλευκους έχει καταφέρει να κατακτήσει μέχρι στιγμής δύο εγχώρια νταμπλ σε δύο χρόνια (2013, 2014).

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Γιώργος Ντόσκας είναι διεθνής με την εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης της Ελλάδος, έχοντας πραγματοποιήσει μέχρι στιγμής πάνω από 180 συμμετοχές και έχοντας πετύχει πάνω από 300 γκολ.

Τίτλοι
------

* 12 Πρωταθλήματα Ελλάδος: 2004, 2005, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017
* 11 Κύπελλα Ελλάδος: 2004, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2013, 2014, 2015, 2016

Πηγές
-----

* Το προφίλ του Γιώργου Ντόσκα στο gavros.gr
* Επέστρεψε στον Ολυμπιακό ο Ντόσκας[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Οι διεθνείς συμμετοχές του Ντόσκα με την Εθνική Ελλάδας
Ο **Λάμπρος Μίχος** είναι Έλληνας δικηγόρος, πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και μέλος της Κοινωνικής Συμφωνίας.

Βιογραφία
---------

Γεννημένος στη Νίκαια Πειραιά το 1953, κατοικεί στην Αγία Βαρβάρα και είναι δικηγόρος. Είναι έγγαμος με την Ειρήνη Σπυροπούλου έχουν δύο παιδιά.

### Πολιτική σταδιοδρομία

Ο Λάμπρος Μίχος έχει διατελέσει:

* Βουλευτής Β' Αθηνών από το 2009 μέχρι το 2012,
* Δήμαρχος Αγίας Βαρβάρας από το 1995 έως το 2010 επί τέσσερις τετραετίες, τις δύο τελευταίες με ποσοστό 62% και 68%, και για 5η τετραετία από το 2019 έως το 2023.
* Πρόεδρος του Αναπτυξιακού Συνδέσμου Δυτικής Αθήνας (ΑΣΔΑ),
* Γραμματέας του Τομέα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΠΑΣΟΚ,
* Στέλεχος του Φοιτητικού Κινήματος την περίοδο της Δικτατορίας.
* Πρόεδρος της Ε.Ε.Τ.Α.Α.
* Μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της UNICEF,
* Ειδικός συνεργάτης στο Υπουργείο Εσωτερικών και στο υπουργείο Παιδείας,
* Πρόεδρος της Επιτροπής Θεσμών της ΤΕΔΚΝΑ, μέλος του Δ.Σ. και
* Πρόεδρος της Επιτροπής Κοινωνικής Πολιτικής της ΚΕΔΚΕ.

Συνεργάσθηκε με το ΙΤΑ και το ΕΚΚΕ για την εκπόνηση μελετών για τη Μητροπολιτική Διακυβέρνηση, την Κοινωνική Πολιτική στην Αυτοδιοίκηση και το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα.

Έχει ασχοληθεί ως πρόεδρος ή μέλος επιτροπών, ΟΔΕ και επιτροπών παρακολούθησης για θέματα αυτοδιοίκησης, Κοινωνικής Πολιτικής κ.α. έχει γράψει μελέτες και άρθρα, για κοινωνικά, αυτοδιοικητικά και πολικά θέματα: για την κοινωνική πολιτική στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, την καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού, την εκπαίδευση των ευπαθών κοινωνικών ομάδων, τη δικτύωση των υπηρεσιών Υγείας και Πρόνοιας, την Ψυχική Υγεία και την κοινωνική επανένταξη / αποκατάσταση των ψυχικά ασθενών.

Ήταν μέλος του ΠΑΣΟΚ από το 1974 έως τις 14 Μαρτίου του 2012. Ήταν μέλος του Εθνικού Συμβουλίου και γραμματέας του Τομέα Εσωτερικών. Στις εκλογές του 2009 εξελέγη βουλευτής Β' Αθηνών. Έγινε ανεξάρτητος βουλευτής στις 12 Φεβρουαρίου 2012.

Τον Μάρτιο του 2012, ίδρυσε μαζί με την Λούκα Κατσέλη, τον Χάρη Καστανίδη και άλλους πρώην βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, το πολιτικό κόμμα Κοινωνική Συμφωνία, του οποίου ήταν Γραμματέας της Προσωρινής Διοικούσας Επιτροπής του κόμματος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Κοινοβουλευτική Θητεία Βουλευτών Από Τη Μεταπολίτευση Ως Σήμερα - Μίχος Λάμπρος».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* www.michoslambros.gr
* Βουλή των Ελλήνων. Θητεία του Μίχου στο Κοινοβούλιο.
Ο **Λάμπερτ** (*Lambert*, *Lantbert*, *Lambertus*, *Landebertus*, 625 - 688) από τον Οίκο των Μεροβιγγείων ήταν επίσκοπος της Λυών (678-688) και ηγούμενος στο αββαείο του Φοντανέλ. Έγινε άγιος των καθολικών και εορτάζεται στις 14 Απριλίου.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Έρλεμπερτ, κυρίου του Κερν (*Quernes*), γιου του Χαριβέρτου κόμη του Εσμπαί. Θείος του ήταν ο Χρόντμπερτ Α΄ γραμματέας, μαγιορδόμος της Βουργουνδίας και επίσκοπος της Τουρ.

Λόγω της υψηλής καταγωγής του εστάλη στην Αυλή του Χλωτάριου Γ΄ της Νευστρίας-Βουργουνδίας, όπου γρήγορα κέρδισε την εκτίμηση του βασιλιά και των υπουργών του. Παρ' όλα αυτά επέλεξε τη ζωή του ιερωμένου και σπούδασε υπό την καθοδήγηση του Αγίου Βαντρίλ (ή Βαντόν, γερμ. Βαντρέγκιζελ), ηγούμενου στο αββαείο του Φοντανέλ, όπου έλαβε το μοναστικό ένδυμα. Έπειτα από την αποβίωση του Βαντρίλ το 665, εκλέχθηκε διάδοχός του.

Η ικανότητά του στη διοίκηση της μονής έγινε σύντομα γνωστή. Βασιλείς δέχονταν τις υποδείξεις και συμβουλές του. Ο Χιλδέριχος Β΄ της Αυστρασίας τίμησε την εμπιστοσύνη του και έκανε μεγάλες δωρεές στο αββαείο. Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Θευδέριχος Γ΄ το 675, που όμως ήταν υπερβολικά φιλελεύθερος για τον Λάμπερτ. Ωστόσο ο βασιλιάς του έδωσε γη στο Ντονζέρ, όπου ο Λάμπερτ οικοδόμησε μονή.

Μεταξύ των μαθητών του ήταν ο θείος του Άντελμπερτ, που ήταν μοναχός, ο άγιος Ερμελάντ του Έντρε (*Hermeland d'Indre*), ο άγιος Ερεμπέρ, επίσκοπος Τουλούζης (*Érembert de Toulouse*), ο άγιος Κοντέντ (*Saint Condède*), ερημίτης στην Αγγλία, που ίδρυσε τη μονή του Μπελσινάκ σε νήσο επί του Σηκουάνα.

Ο άγιος Γενέσιος επίσκοπος της Λυών απεβίωσε περ. το 679 και ο Λάμπερτ εξελέγη διάδοχός του με την υπόδειξη του βασιλιά και με την επιδοκιμασία του κλήρου και του λαού. Απεβίωσε το 688.

Πηγές
-----

* Christian Settipani, *Les Ancêtres de Charlemagne*, 2e édition revue et corrigée, éd. P & G, Prosopographia et Genealogica, 2015, p. 134.
* Hervé Pinoteau, *La symbolique royale française*, Ve-XVIIIe siècles, P.S.R. éditions, 2004, p. 45.
* Medieval Lands Project, Merovingian Counts, 7th Century


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Lambert of Lyon  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

1. ↑  heiligen.net/heiligen/04/14/04-14-0688-lambertus.php.
Το **Παρεκκλήσι του Τζορτζόρ** (στα αρμενικά:**Ծոր Ծորի Սուրբ Աստվածածնի մատուռ**) βρίσκεται στην επαρχία Μακού, στην περιφέρεια του Δυτικού Αζερμπαϊτζάν, στο βορειοδυτικό Ιράν.

Το παρεκκλήσιο ήταν τμήμα ενός μοναστηριού που υπήρχε στην περιοχή και το οποίο άκμασε κατά το 14ο αιώνα. Στις αρχές του 17ου αιώνα το μοναστήρι εγκαταλείφθηκε, όταν ο Shah Abbas I αποφάσισε να εκδιώξει τους Αρμένιους που έμεναν στην περιοχή, και στη συνέχεια καταστράφηκε. Από αυτό το μοναστήρι διασώθηκε μόνο το Παρεκκλήσι του Τζορτζόρ.

Το 1987 -1988, ύστερα από συμφωνία των ιρανικών αρχών με την Αρμενική Αποστολική Εκκλησία, το παρεκκλήσιο μετακινήθηκε 600 μέτρα για να να κατασκευαστεί το φράγμα στον ποταμό Ζανγκμάρ (Zangmar).

Το 2008 το παρεκκλήσιο του Τζορτζόρ συμπεριλήφθηκε στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Ουνέσκο, μαζί με το Μοναστήρι του Αγίου Θαδδαίου και το Μοναστήρι του Αγίου Στεφάνου, που βρίσκονται στην ίδια περιοχή.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Wiki Loves Monuments monuments database*. 6  Νοεμβρίου 2017. tools.wmflabs.org/heritage/api/api.php?action=search&format=json&srcountry=ir&srlang=fa&srid=6157.
Αναλογία σημαίας: 2:3
Το σημερινό σχέδιο της **σημαίας του Γιοχάνεσμπουργκ** εκδόθηκε στις 16 Μαΐου 1997, αντικαθιστώντας μια προηγούμενη έκδοση της σημαίας που χρησιμοποιούταν από τις 20 Οκτωβρίου 1970.

Το σχέδιο είναι δύο λευκές γραμμές ανάμεσα στο μπλε, πράσινο και κόκκινο. Το νέο εθνόσημο της πόλης του Γιοχάνεσμπουργκ εμφανίζεται στο κέντρο της σημαίας σε ένα πράσινο πίνακα στο κέντρο ενός εραλδικού ρόμβου με ένα λευκό δίσκο σε μαύρο φόντο. Η σημαία σαφώς υπαινίσσεται τα χρώματα από την νέα εθνική σημαία της Νότιας Αφρικής και η κεντρική επιτροπή παραπέμπει το εθνόσημο της πόλης.

Το προηγούμενο σχέδιο εγκρίθηκε από το Δήμαρχο του Γιοχάνεσμπουργκ το 1970. Η σημαία αποτελούνταν από ένα πράσινο λιβάδι που είχε μια οριζόντια χρυσή λωρίδα που διέτρεχε το κέντρο, πάνω από την οποία υπήρχαν δύο χρυσές σφραγίδες και ένα χρυσό γραμματόσημο παρακάτω. Οι χρυσές σφραγίδες είχαν ληφθεί από το προηγούμενο εθνόσημο.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος νοτιοαφρικανικών σημαιών
Ο **Νίκος Ράμμος** ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης στα τέλη της δεκαετίας του '30 μέχρι και την χρονιά που κατέκτησε τον τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδος το 1946.

Καριέρα
-------

Ο Ράμμος αγωνιζόταν στην θέση του αμυντικού και, περιστασιακά, του μέσου, πραγματοποιώντας τις πρώτες του εμφανίσεις την σεζόν 1936-37 ως αλλαγή του Μιχάλη Κολωνιάρη. Τον Απρίλιο του 1937, οι "κίτρινοι" περιόδευσαν στην Συρία και την Παλαιστίνη, όπου σε πέντε φιλικούς αγώνες πέτυχαν τέσσερις νίκες και μία ισοπαλία. Ο Ράμμος άνοιξε το σκορ στη νίκη της ομάδας του κατά της Χάποελ Τελ Αβίβ στις 3 Απριλίου 1937.

Την επόμενη χρονιά, κατέκτησε το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης ως βασικός πλέον, νικώντας τον ΠΑΟΚ με 2-1 στις 20 Μαρτίου 1938, ενώ στην συνέχεια κατέλαβε την τρίτη θέση στην τελική φάση του πρωταθλήματος Ελλάδος.

Το 1938-39, ο Άρης κατετάγη δεύτερος στον βόρειο όμιλο του πρωταθλήματος, με τον Ράμμο να αγωνίζεται ως αλλαγή του Τάκη Νικολαΐδη. Επίσης, σκόραρε στη νίκη επί του Απόλλωνα Αθηνών με 3-1 για το κύπελλο Χριστουγέννων του 1938, με τον Άρη να κερδίζει τον ΠΑΟΚ την επομένη με 2-0, κατακτώντας το τρόπαιο.

Την σεζόν 1939-40, αγωνίστηκε ως βασικός, στους περισσότερους αγώνες των "κίτρινων", συμμετέχοντας στους ημιτελικούς του κυπέλλου Ελλάδας εναντίον της ΑΕΚ, όπως και στον τελικό στις 2 Ιουνίου 1940, όπου ο Άρης ηττήθηκε από τον Παναθηναϊκό με 3-1.

Μεταπολεμικά, ο Ράμμος συνέχισε την παρουσία του στην ομάδα, αναφερόμενος στους πρωταθλητές Ελλάδος του 1946, χωρίς όμως να συμμετάσχει σε κάποιο από τα τέσσερα ματς της τελικής φάσης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Άγγελος Καριπίδης, *Άρης 1914-2002. Οι μεγάλες στιγμές της ιστορικής ομάδος*, σελ. 65, University Studio Press, Θεσσαλονίκη 2003. ISBN 960-12-1189-6, ISBN-13 978-960-12-1189-3
2. ↑  Greece - Final Tables 1906-1959
3. ↑  Άγγελος Καριπίδης, *Άρης 1914-2002. Οι μεγάλες στιγμές της ιστορικής ομάδος*, σελ. 69, University Studio Press, Θεσσαλονίκη 2003. ISBN 960-12-1189-6, ISBN-13 978-960-12-1189-3
4. ↑  «Οι οκτώ τελικοί Κυπέλλου του Άρη - Άρης - SPORT 24». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Αυγούστου 2015. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2015.
5. ↑  *"Άρης • Ποδόσφαιρο-μπάσκετ"*, Γρηγόρης Δημακάκος - Βασίλης Βλαχόπουλος, *Εκδόσεις ΣΚΑΪ*, Αθήνα 2009, ISBN 960-4820-22-2, σελ. 22-23

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ... Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, ISBN 978-960-93-5927-6
* Ράμμος Νίκος | aris.re
Το **Αλ Λιθ** (αραβικά: الليث‎) είναι πόλη στην περιοχή Τιχάμα στην ακτή της Ερυθράς Θάλασσας, νοτιοδυτικά της ιερής πόλης της Μέκκας στη Σαουδική Αραβία. Είναι η πέμπτη μεγαλύτερη πόλη σε πληθυσμό στην Επαρχία Μακά και ένα από τα μεγάλα λιμάνια του Βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας στην Ερυθρά Θάλασσα. Το Μικάτ Γιαλαμλάμ βρίσκεται βόρεια του Αλ Λιθ. Ο εκτιμώμενος πληθυσμός του Αλ Λιθ είναι πάνω από 72.000 άτομα.

Γεωγραφία
---------

Βρίσκεται 180 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την ιερή πόλη της Μέκκας και 190 χλμ. νότια της Τζέντα. Τα βόρεια χωριά του δήμου της πόλης βρίσκονται μόλις 90 χιλιόμετρα μακριά από τη Μέκκα. Εκτείνεται στα βουνά Χετζάζ και Αντχάμ και εκτείνεται μέχρι την Ταΐφ στα ανατολικά και νότια μέχρι την πόλη Αλ Κουνφουντάχ. Ο διεθνής παραλιακός δρόμος Τζέντα - Τζιζάν περνά από την πόλη.

Ιστορία και προφίλ
------------------

Το Αλ Λιθ πήρε το όνομά του από την Κοιλάδα Λέιθ, η οποία βρίσκεται κοντά στο χωριό Γκουμαϋκάχ. Το Αλ Λιθ σήμερα είναι ένα εμπορικό λιμάνι που δέχεται προσκυνητές και προϊόντα από όλες τις γωνιές του κόσμου. Στο παρελθόν, ήταν ένα μεγάλο εμπορικό λιμάνι που δεχόταν πλοία από το Τζιζάν, τηνΥεμένη, και τις ακτές της Αφρικής και εξήγαγε τα εν λόγω εμπορεύματα στη Μέκκα και τη Τζέντα.

Το Αλ Λιθ είναι μία από τις τοποθεσίες υποβρύχιων καταδύσεων.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος πόλεων της Σαουδικής Αραβίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  «تعداد السكان والمساكن». General Authority for Statistics. Ανακτήθηκε στις 12  Ιουλίου 2020.
2. ↑  Hassan Faqih, 1413
3. ↑  Eric Bjurstrom (May 1997). «Beneath the Waters of the Red Sea». *The Middle East* (267).. Ανακτήθηκε στις 20 January 2014.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 139657439
* LCCN: n88050847

 |

 |