recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 41°11′00″N 23°58′00″E﻿ / ﻿41.1833°N 23.9667°E﻿ / 41.1833; 23.9667

Δήμος Προσοτσάνης.
Ο **Δήμος Προσοτσάνης** του προγράμματος Καποδίστριας ήταν ένας δήμος του νομού Δράμας ο οποίος δημιουργήθηκε στις 20/01/1946, με αναγνώριση της Κοινότητας Προσοτσάνης σε Δήμο. Ο Δήμος με τη μορφή αυτή διατηρήθηκε μέχρι το 2010 οπότε προέκυψε ο νέος Δήμος Προσοτσάνης με συγχωνεύσεις άλλων δήμων του προγράμματος Καλλικράτης.

Βρισκόταν στο δυτικό τμήμα του νομού. Έδρα του δήμου είναι η Προσοτσάνη.

Δημοτικά Διαμερίσματα
---------------------

* Προσοτσάνη
* Ανθοχώρι
* Γραμμένη
* Καλή Βρύση
* Καλλιθέα
* Κοκκινόγεια
* Μικρόπολη
* Πανόραμα
* Πετρούσσα
* Πύργοι
* Χαριτωμένη

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοσελίδα του δήμου Προσοτσάνης

Αναφορές
--------

1. ↑  «Διοικητικές μεταβολές / ΟΤΑ Δήμος Προσοτσάνης Ν. Δράμας». Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουλίου 2011. [*νεκρός σύνδεσμος*]

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Δράμας |
| --- |
|  |
| Δήμοι | 
* Δράμας
* Δοξάτου
* Καλαμπακίου
* Κάτω Νευροκοπίου
* Νικηφόρου
* Παρανεστίου
* Προσοτσάνης
* Σιταγρών
 |
|  |
| Κοινότητες | 
Σιδηρόνερου |

 |
Αυτό το λήμμα αφορά την ημέρα εορτασμού της γλώσσας (Limba noastră) της Μολδαβίας.  Για τον εθνικό ύμνο της χώρας, δείτε: Λίμπα Νοάστρα.  
Η **Εθνική Ημέρα Γλώσσας** ή **Λίμπα νοάστρα** (ρουμανικά: *Limba noastră* -προφέρεται limba ˈno̯astrə) που σημαίνει **Η γλώσσα μας**, είναι επίσημη αργία στη Μολδαβία και εορτάζεται στις 31 Αυγούστου.

Επισκόπηση
----------

Μια πινακίδα η οποία δηλώνει την Οδό 31ής Αυγούστου 1989 του Κισινάου 
Στις 27 Αυγούστου 1989, το Λαϊκό Μέτωπο της Μολδαβίας οργάνωσε μια μαζική διαδήλωση στο Κισινάου, που έγινε γνωστή ως Μεγάλη Εθνική Συνέλευση, και πίεσε τις αρχές της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μολδαβίας να υιοθετήσουν ένα νόμο στις 31 Αυγούστου του 1989, με τον οποίο η μολδαβική γλώσσα γραμμένη στο λατινικό αλφάβητο κατέστη η επίσημη γλώσσα της ΜΣΣΔ. Επίσης, αναγνωρίσθηκε η ταύτιση της μολδαβικής γλώσσας με τη ρουμανική. Στις 23 Ιουνίου του 1990, το Μολδαβικό Κοινοβούλιο ανακήρυξε την 31η Αυγούστου ως μέρα εθνικής γλώσσας.

Στην κεντρική πλατεία του Κισινάου, διοργανώνεται μια συναυλία η οποία χαρακτηρίζεται από τις παραστάσεις διάφορων εθνικών καλλιτεχνών. Κανονικά, ο χώρος της συναυλίας δεν αποσυναρμολογείται μετά την Ημέρα Ανεξαρτησίας, η οποία γιορτάζεται στις 27 Αυγούστου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lonely Planet, Moldova Work & study
2. ↑  On 31 August Moldova celebrates the Language Day Αρχειοθετήθηκε 2010-01-07 στο Wayback Machine.
3. ↑  (Ρουμανικά) Horia C. Matei, "State lumii.
4. ↑  Legea cu privire la functionarea limbilor vorbite pe teritoriul RSS Moldovenesti Nr.3465-XI din 01.09.89 Vestile nr.9/217, 1989 Αρχειοθετήθηκε 2006-02-19 στο Wayback Machine. Σφάλμα στο πρότυπο webarchive: Ελέγξτε την τιμή `|url=`. Empty.
5. ↑
6. ↑  «Limba Noastra (end of August) – Language Day». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 4 Αυγούστου 2017.
Συντεταγμένες: 38°37′25.0″N 32°33′0.4″E﻿ / ﻿38.623611°N 32.550111°E﻿ / 38.623611; 32.550111

Τα **Εκδαύμαυα** (αρχαία ελληνικά: Έκδαύμαυα), επίσης γνωστά ως **Εγδαύα** και **Γδανμάα** (αρχαία ελληνικά: Γδανμάα), ήταν κωμόπολη της αρχαίας Λυκαονίας, που κατοικήθηκε στους ρωμαϊκούς και βυζαντινούς χρόνους. Έγινε επισκοπή. Δεν είναι πλέον έδρα επισκόπου, παραμένει έδρα τιτουλάριου επισκόπου της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.

Βρισκόταν στα βόρεια του Ικονίου. Ο Κλαύδιος Πτολεμαίος την αναφέρει ως **Εκδαύμαυα** και ο Πευτιγγεριανός χάρτης ως **Έγδαυα**. Η ονομασία προέρχεται από τις λέξεις *γα* και *δα*=γη και *μα*=μήτηρ και ήταν μάλλον αφιερωμένη στη θεά μητέρα Γη. Από την πόλη προερχόταν η *αρχιειάτρηνα* Αυγουστή που ασκούσε το επάγγελμα του ιατρού με τον σύζυγό της Αυρήλιο Γάιο, θεραπεύοντας πολλούς αρρώστους (4ος -5ος αιώνας μ.Χ.). 

Η πόλη αναφέρεται στον *Συνέκδημο* του Ιεροκλέους (6ος αιώνας μ.Χ.) στη βυζαντινή επαρχία της Λυκαονίας, με έδρα το Ικόνιον. Στη Γδανμάα βρέθηκε ο χριστιανικός τάφος του Ζήνωνος και της συζύγου του Αυρηλίας Νόνας, με την επιγραφή:

Α + Ω
τυνβοχους παράγω-
ν γνῶθι, βροτέ, τίς κατά-
κιτε· ἀφνειὸν Ζήνων-
α πολύρηνον πολυβούτην·
ζῶν αὐτὸς ἑαυτῷ
τόδε τίτλον ἔτευξεν
σὺν γεραρὶ (sic) ἀλόχῳ ἥν οἱ
πόρε Χρ(ιστὸ)ς Ἰη(σου)ς, Αὐρηλίᾳ Νόνῃ
πολὺ σεμνοτάτῃ ἀγα-
θῃ τε φθωχῶν θρέφθερ᾿ ἀ-
μώμῃ τε σοφῃ τε
Η τοποθεσία της πόλης βρίσκεται κοντά στο σημερινό Τσεσμελισεμπίλ, στη Μικρά Ασία,   85 χιλιόμετρα βόρεια του Ικονίου στους πρόποδες μιας αλυσίδας χαμηλών λόφων, που εκτείνονται από βορρά-νότο.  Η τοποθεσία βρίσκεται συγκεκριμένα σε ένα λόφο ανατολικά του Τσεσμελισεμπίλ και ήταν κάποτε η πλουσιότερη τοποθεσία εύρεσης χριστιανικών επιγραφών στη Λυκαονία, αλλά σήμερα υπάρχουν σχετικά λίγα ερείπια, συμπεριλαμβανομένων των αρχαίων και βυζαντινών σπόλια. Υπάρχουν επίσης επιγραφές στο Κουγιουλουσεμπίλ, 4 χιλιόμετρα βόρεια του Τσεσμελισεμπίλ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) Talbert, Richard, επιμ. (2000). *Barrington Atlas of the Greek and Roman World*. Princeton University Press. σελ. 63, καθώς και συνοδευτικές σημειώσεις καταλόγου.
2. ↑  «Ecdaumava (Titular See)». *Catholic Hierarchy*.
3. ↑  (Αγγλικά) Talbert, Richard, επιμ. (2000). *Barrington Atlas of the Greek and Roman World*. Princeton University Press. σελ. 63, καθώς και συνοδευτικές σημειώσεις καταλόγου.
4. ↑  (Αγγλικά) Lund University. «Digital Atlas of the Roman Empire». *Digital Atlas of the Roman Empire*. .
5. 1 2 3  Belke, Klaus· Restle, Marcell (1984). *Tabula Imperii Byzantini Bd. 4. Galatien und Lykaonien*. Wien: Herbert Hunger. σελίδες 166, 193. ISBN 3700106343. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2021.

Πηγές
-----

* Γδανμάα[*νεκρός σύνδεσμος*].
* Indo-European poetry and myth *του Martin Litchfield West.*
* *Women Healers and Physicians: Climbing a Long Hill* από τη Lilian R. Furst.
* Edition-Topoi Gdanmaa/Ekdaumaua


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ασία
* Πύλη:Τουρκία
 |

 |
Με το όνομα **γατόψαρα** είναι γνωστά τα μέλη της τάξης **Σιλουμόρφα** (*Siluriformes*), μιας τάξης ακτινοπτερύγιων ιχθύων. Έχουν πάρει το όνομά τους από τα χαρακτηριστικά μουστάκια τους, τα οποία θυμίζουν αυτά της γάτας, όμως δεν έχουν όλα τα είδη μεγάλα μουστάκια. Χαρακτηρίζονται από το σχήμα του κεφαλιού τους, το οποίο είναι βαρύ και πλατύ, και το μικρό μέγεθος της νηκτικής κύστης. Πολλά γατόψαρα είναι νυκτόβια, αλλά άλλα είδη είναι ημερόβια. Απαντούν σε παραθαλάσσια, ποτάμια και λιμναία ύδατα κάθε ηπείρου εκτός της Ανταρκτικής και έχουν αποικήσει όλες τις ηπείρους σε κάποια στιγμή. Την μεγαλύτερη ποικιλομορφία παρουσιάζουν στους τροπικούς, ενώ μόνο μια οικογένεια είναι ιθαγενής στη Βόρεια Αμερική και άλλη μία στην Ευρώπη.

Τα γατόψαρα παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία τόσο στο μέγεθος όσο και στη συμπεριφορά, από το γιγάντιο γατόψαρο του Μεκόνγκ στη Νοτιοανατολική Ασία, τον γουλιανό στην Ευρασία και το πιραΐμπα στη Νότια Αμερική, που ξεπερνούν σε μήκος τα 2 μέτρα μέχρι σαπροφάγα είδη και μικρά παρασιτικά είδη, όπως το καντιρού. Όμως κοινό χαρακτηριστικό τους είναι ότι δεν έχουν λέπια. Τα γατόψαρα έχουν σημαντική εμπορική αξία, καθώς πολλά από τα μεγαλύτερα είδη εκτρέφονται και ψαρεύονται για τροφή. Πολλά από τα μικρότερα είδη, κυρίως το είδος Κορύδορας, είναι σημαντικά ως ψάρια ενυδρείου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Catfish Varieties. animal-world.com
2. ↑  Wong, Kate (6 June 2001) "How Nocturnal Catfish Stalk Their Prey". *Scientific American*.
3. ↑  Nelson, Joseph S. (2006). *Fishes of the World*. John Wiley & Sons, Inc. ISBN 978-0-471-25031-9.
4. ↑  Lundberg, John G.· Friel, John P. (20 Ιανουαρίου 2003). «Siluriformes». Tree of Life Web Project. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2007.
Η **Γιούλια Βίκτωροβνα Σνιγκίρ** (Ρώσικα: Юлия Викторовна Снигирь, γεννημένη 2 Ιουνιόυ του 1983, πραγματικό επίθετο **Σιρίσκινα**) και είναι Ρωσίδα ηθοποιός και μοντέλο.

Βιογραφία
---------

Η Γιούλια Σνιγκίρ γεννήθηκε 2 Ιουνίου του 1983 στο Ντονσκόι της Τούλας στη Ρωσία. Εμφανίστηκε στο βίντεο-κλιπ του Ρωσικού συγκροτήματος Ζβέρι. Όταν ήταν μικρή ασχολούνταν εντατικά με το σκάκι, στα 15 της χρόνια βραβεύτηκε, ήθελε να συνεχίσει την καριέρα της στο σκάκι, αλλά μετακόμισε στη Μόσχα και φοίτησε στο Κρατικό Πανεπιστήμιο. Η Γιούλια έπρεπε να σπουδάζει και ταυτοχρόνως να υποστηρίξει τον εαυτό της οικονομικά. Δίδασκε αγγλικά σε ένα δημοτικό σχολειό, μέχρι που ένας φίλος της έδειξε φωτογραφίες της Γιούλια σε έναν κυνηγό ταλέντων για μοντέλα της Μόσχας. Παράλληλα με το Πανεπιστήμιο, η Γιούλια έγινε ένα επιτυχημένο μοντέλο. Η καριέρα της και ως ηθοποιός δεν άργησε να έρθει, όταν έγινε αποδεκτή από μία περίφημη Ακαδημία. Πρωταγωνίστησε σε δύο ανεξάρτητες ταινίες και ο ρόλος που καθιέρωσε την καριέρα της ήταν στη ρωσική ταινία Το Κατοικήσιμο Νησί (Ρώσικα: Обитаемый остров, Αγγλικά: The Inhabited Island), πλάι στους Βασίλι Στεπάνοφ, Πιότρ Φιόντοροφ, Μαξίμ Ματβέγεφ και Φιόντορ Μπονταρτσούκ, ακολούθησε και το σίκουελ της ταινίας με τους ίδιους πρωταγωνιστές. Η Γιούλια γίνεται πολύ διάσημη στη Ρωσία και γίνεται το πρόσωπο της L'Oreal. Το 2012 της έγινε πρόταση να παίξει στην αμερικανική ταινία Πολύ Σκληρός Για Να Πεθάνει Σήμερα, μία Ρωσίδα ανταγωνίστρια, Ιρίνα, πλάι στο Μπρους Γουίλις, η ταινία κυκλοφόρησε το 2013. Η Γιούλια διατηρεί από το 2012 μέχρι και σήμερα ερωτική σχέση με τον περίφημο Ρώσο ηθοποιό και μοντέλο Ντανίλα Καζλόφσκι.

Στοιχεία
--------

* Ύψος: 1,67
* Σύντροφος: Ντανίλα Καζλόφσκι
* Χρώμα Ματιών: Μπλε
* Χρώμα Μαλλιών: Καστανά
* Ζώδιο: Δίδυμοι (αστρολογία)
* Το πραγματικο της επίθετο είναι **Σιρίσκινα**

Φιλμογραφία
-----------

| Έτος | Τίτλος | Ρόλος | Σημειώσεις |
| --- | --- | --- | --- |
| 2008 | *Το κατοικημένο νησί (ταινία)* (The Inhabited Island) | Ράντα | Βασικός Ρόλος |
| 2009 | *Το κατοικημένο νησί 2: Η εξέγερση (ταινία)* (The Inhabited Island II) | Ράντα | Βασικός Ρόλος |
| 2013 | *Πολύ Σκληρός Για Να Πεθάνει Σήμερα* (A Good Day To Die Hard) | Ιρίνα | Βασικός Ρόλος |

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Γιούλια Σνιγκίρ** |

* 

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 168574274
* LCCN: no2011019811
* ISNI: 0000 0001 1545 1726
* GND: 1152332910

 |

 |
Ο **Γκουέλφο Ζαμπόνι** (*Guelfo Zamboni*) ήταν Ιταλός διπλωμάτης, ο οποίος υπηρέτησε, μεταξύ άλλων, στην Θεσσαλονίκη κατά την περίοδο της Γερμανικής κατοχής της πόλης.

Γεννήθηκε το 1897 στην Σάντα Σοφία ντι Ρομάνια (Santa Sofia di Romagna) του Φορλί. Όταν οι δυνάμεις του Άξονα κατέλαβαν την Ελλάδα και την διαμοίρασαν σε τρεις ζώνες κατοχής, ο Ζαμπόνι τοποθετήθηκε Γενικός Πρόξενος της Ιταλίας στην Θεσσαλονίκη, η οποία υπαγόταν στη Γερμανική ζώνη κατοχής και η οποία διέθετε τη μεγαλύτερη Εβραϊκή κοινότητα στην Ελλάδα (περίπου 56.000 άτομα).

Στις αρχές της Κατοχής οι Γερμανοί δεν ήσαν ιδιαίτερα σκληροί απέναντι στους Εβραίους, αν και ασφαλώς εκδήλωναν με κάθε τρόπο τον αντισημιτισμό τους. Η στάση των Γερμανών απέναντι στους Εβραίους άρχισε να σκληραίνει τον Ιούλιο 1942, οπότε και συγκέντρωσαν 9.000 άρρενες στην Πλατεία Ελευθερίας της Θεσσαλονίκης, όπου, ύστερα από ταπεινώσεις και ξυλοδαρμούς με την πρόφαση της καταγραφής τους, άρχισαν να τους στέλνουν για καταναγκαστική εργασία σε στρατιωτικά έργα (δρόμοι, γέφυρες κτλ.) στη Δυτική Μακεδονία. Το 1943 άρχισαν οι συστηματικές διώξεις των Εβραίων στις ζώνες της Γερμανικής κατοχής. Ο Ζαμπόνι, αντιδρώντας στα απάνθρωπα μέτρα των «συμμάχων» του κατέβαλε πολλές προσπάθειες για να περιορίσει τις μεταγωγές των Εβραίων προς τα στρατόπεδα εξόντωσης. Επειδή, όπως αναμενόταν, η φωνή του δεν ακουγόταν από τους σκληρούς Γερμανούς, εφοδίασε, σε συνεργασία με τον υποπρόξενο και στρατιωτικό ακόλουθο - σύνδεσμο με τη γερμανική διοίκηση λοχαγό **Λουτσίλο Μέρτσι** (Lucillo Merci) όσους Εβραίους μπόρεσε με πλαστά (προσωρινά) πιστοποιητικά ιθαγένειας, ύστερα από συνεννόηση με τον Υπουργό Εσωτερικών στη Ρώμη. Η ενέργειά του αυτή επέτρεψε σε 280 Εβραίους να διαφύγουν από τη ζώνη κατοχής των Γερμανών και τα «τρένα του θανάτου», με τα οποία μεταφέρονταν κυρίως στο Άουσβιτς και να καταφύγουν στην Ιταλική ζώνη κατοχής στην Αθήνα. Την ίδια πολιτική ακολούθησε και ο διάδοχός του Τζουζέπε Καστρούτσιο (Giuseppe Castruccio).

Για τις προσπάθειές του αυτές και σε αναγνώριση των υπηρεσιών που προσέφερε στους Εβραίους της Θεσσαλονίκης, ο Ισραηλινός Πρεσβυς στη Ρώμη Αβί Πάζνερ (Avi Pazner) του απένειμε, το 1992, το χρυσό μετάλλιο του Μουσείου «Yad Va-Shem» της Ιερουσαλήμ και τον τίτλο του «Δίκαιου ανάμεσα στα Έθνη» (εβρ. Chasidei Umot HaOlam).

Ο Ζαμπόνι απεβίωσε το 1994. Ο Ισραηλινός εκπρόσωπος της Πρεσβείας στην Ιταλία δήλωσε μετά τον θάνατό του: «*Το κράτος του Ισραήλ χαιρετίζει με συγκίνηση και θαυμασμό την μνήμη του Γκουέλφο Ζαμπόνι, ο οποίος στις πιο δύσκολες ώρες αντιτάχθηκε στη βαρβαρότητα σώζοντας από τον θάνατο εκατοντάδες Εβραίους*».

Πηγές, Αναφορές
---------------

1. ↑  «Ιταλικός ιστοχώρος για το Ολοκαύτωμα». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουλίου 2008.
2. ↑  Δήμος Cesena, Ιταλία[*νεκρός σύνδεσμος*]

Δρ. Ρένα Μόλχο: *Η Γερμανική Πολιτική εναντίον των Εβραίων της Ελλάδας: Ο Αφανισμός της Εβραϊκής Κοινότητας της Θεσσαλονίκης 1941-44*
Οι **γλώσσες Χαν** (κορεατικά: 한어; 韓語) ή **γλώσσες Σάμχαν** (κορεατικά: 삼한어; 三韓語) ήταν κλάδος των κορεανικών γλωσσών,[1][2] αναφερόμενες στις μη-κογκουριοϊκές κορεανικές γλώσσες που ομιλούνταν στη νότια κορεατική Χερσόνησο.[3]

Οι γλώσσες Χαν ομιλούνταν στις συνομοσπονδίες των Μάχαν, Μπιόνχαν και Τζίνχαν.[1] Η έκταση των γλωσσών Χαν είναι ασαφής. Γενικά είναι δεκτή συμπεριλαμβάνοντας και τη γλώσσα Σίλλα, ενώ μπορεί να συμπεριληφθεί και η γλώσσα Μπέκτζε.

Δείτε επίσης
------------

* Παλιά κορεατικά
* Κογκουριοϊκές γλώσσες

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Κιμ, Nam-Kil (2009). "Κορέας". Σε Bernard Comrie (επιμ.) *Τις κύριες Γλώσσες του Κόσμου*, παράγραφος 2. έκδοση). Λονδίνο: Routledge. σ. 765-779.
2. ↑  "Μελέτες για το φωνολογικό σύστημα της κορέας", η Κιμ Wan-jin (1981), Ilchogak
3. ↑  "Φωνή και Άρθρωση", Kenneth C. Crannell (2011), Wadsworth Εταιρεία
Η **γλώσσα σήμανσης** (αγγλικά: *markup language*) παρέχει τη δυνατότητα να υποσημειώσουμε ένα κείμενο κατά αντιστοιχία με τον παραδοσιακό τρόπο όπου με μπλε στυλό υποσημειώναμε ένα κείμενο προσθέτοντας πληροφορίες για τη σημασιολογία του ή παραπομπές σε άλλες σχετικές πηγές κτλ. Στα ψηφιακά μέσα και συγκεκριμένα στις ιστοσελίδες, ως γλώσσα σήμανσης χρησιμοποιείται η Γλώσσα Σήμανσης Υπερκειμένου (HTML - Hypertext Markup Language) όπου η σήμανση γίνεται με τη χρήση ετικετών (*tags*). Μέσω των ετικετών μπορεί να καθοριστεί η σημασιολογία τμημάτων του κειμένου (επικεφαλίδα, παράγραφος, περιεχόμενο με εμφατικό χαρακτήρα, απόσπασμα, παραπομπή, σύνδεσμος κτλ.).
Η **Ελίνα Ανδριόλα** (9 Νοεμβρίου 1986) είναι Ελληνίδα αθλήτρια της ρυθμικής γυμναστικής, 5η ολυμπιονίκης το 2004.

Καριέρα
-------

Γεννημένη στην Αθήνα, στις 9 Νοεμβρίου του 1986, εκπροσώπησε την Ελλάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 και ήταν 5η στο σύνθετο ατομικό.

Στον τελικό του σύνθετου ατομικού της ρυθμικής γυμναστικής, κατά την τελευταία ημέρα των Μεσογειακών Αγώνων της Αλμερίας στην Ισπανία, στις 2 Ιουλίου 2005, κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο. Η αθλήτρια ήρθε τρίτη με 56.575 βαθμούς. Αναλυτικά, ήταν 7η στο σκοινάκι με 13.450, 4η στην μπάλα με 13.950, 1η στις κορίνες με 15.200 και 2η στην κορδέλα με 13.975.

Στις 21 Σεπτεμβρίου 2007 η Ανδριόλα προκρίθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008, καθώς ήταν 12η στον τελικό του σύνθετου ατομικού με 64,875 βαθμούς, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην Πάτρα. Έπειτα από απουσία αρκετών μηνών από αγώνες, το Μάιο του 2008  ήρθε 4η με 63,700 βαθμούς στο διεθνές τουρνουά της ιταλικής πόλης Κιέτι. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Τορίνο τον Ιούνιο του 2008 κατέλαβε τη 19η θέση.

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο αγωνίστηκε στο σύνθετο ατομικό. Αποκλείστηκε από τον τελικό, καθώς ήταν 21η με σύνολο 59.700 βαθμούς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  sport.gr Αρχειοθετήθηκε 2008-06-19 στο Wayback Machine. Βιογραφικό και στατιστικά καριέρας]
2. ↑  Στην τέταρτη θέση η Ανδριόλα | Αθήνα 9.84[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  News 24/7[*νεκρός σύνδεσμος*], *19η η Ανδριόλα*, 6 Ιουνίου 2008.
4. ↑  SigmaLive Αθλητικά | Σύνθετο ατομικό: Mένει εκτός η Ανδριόλα | Sigma Live
Η **Γιούμα** (αγγλικά: Yuma· κοκοπά: Yuum) είναι πόλη και η έδρα της κομητείας Γιούμα στην Αριζόνα των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο πληθυσμός της πόλης ήταν 93.064 κάτοικοι στην απογραφή του 2010, αυξημένος σε σχέση με την απογραφή του 2000 που κατέγραψε 77.515 κατοίκους.

Η Γιούμα είναι η κύρια πόλη της Μητροπολιτικής Στατιστικής Περιοχής Γιούμα εν Αριζόνα, η οποία αποτελείται από την κομητεία Γιούμα. Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των Ηνωμένων Πολιτειών, ο εκτιμώμενος πληθυσμός της ΜΣΠ Γιούμα για το 2020 είναι 203.247 κάτοικοι. Σύμφωνα με τα Παγκόσμια Ρεκόρ Γκίνες, η Γιούμα είναι η «Πιο Ηλιόλουστη Πόλη στη Γη», με υποσχόμενη ηλιοφάνεια και ζεστό καιρό τουλάχιστον το 91% του έτους.» 70.000 έως πάνω από 85.000 επισκέπτες εκτός πολιτείας κάνουν τη Γιούμα τη χειμερινή τους κατοικία.

Ο καιρός της Γιούμα (ή εξελληνισμένα της Γιούμας) την καθιστά και γεωργική μονάδα παραγωγής ενέργειας, καλλιεργώντας πάνω από 175 είδη καλλιεργειών, το μεγαλύτερο από τα οποία είναι το μαρούλι. Η κομητεία Γιούμα παρέχει το 90% όλων των φυλλωδών λαχανικών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η πόλη είναι επίσης γνωστή για τον μεγάλο στρατιωτικό πληθυσμό της λόγω πολλών στρατιωτικών βάσεων, συμπεριλαμβανομένου του Αεροσταθμού Πεζοναυτών.

Η Γιούμα βρίσκεται στη νοτιοδυτική γωνία της πολιτείας, στην Έρημο Σονόρα, στην υποπεριοχή της ερήμου Γιούμα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  United States Census Bureau: «2016 U.S. Gazetteer Files» (Αγγλικά) United States Census Bureau. Ουάσινγκτον. 2016.
2. ↑  United States Census Bureau: «2010 U.S. Gazetteer Files» (Αγγλικά) United States Census Bureau. Ουάσινγκτον. 2010. Ανακτήθηκε στις 9  Ιουλίου 2020.
3. ↑  data.census.gov/cedsci/table?t=Populations+and+People&g=0100000US%2C%241600000&y=2020. Ανακτήθηκε στις 1  Ιανουαρίου 2022.
4. ↑  «Find a County». National Association of Counties. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2011.
5. ↑  «U.S. Census website». United States Census Bureau. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2015.
6. ↑  United States Census Bureau. «Annual Estimates of the Population of Metropolitan and Micropolitan Statistical Areas: April 1, 2010 to July 1, 2020». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαΐου 2015. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2015.
7. ↑  «Yuma». *Visit Arizona* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2021.
8. ↑  «ASU Tourism Study» (PDF). ASU. 10 Φεβρουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2021.
9. ↑  «Agriculture in Yuma County, Arizona». *ArcGIS StoryMaps* (στα Αγγλικά). 8 Μαΐου 2020. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Yuma, Arizona στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 141903153
* LCCN: n81070820
* GND: 10154642-7
* SUDOC: 204361273

 |

 |
**Γενικές εκλογές** διεξήχθησαν στον Άγιο Μαρτίνο στις 29 Αυγούστου 2014. Ήταν οι πρώτες εκλογές από τότε που ο Άγιος Μαρτίνος έγινε συστατική χώρα του Βασιλείου των Κάτω Χωρών το 2010, οπότε και το Νησιωτικό Συμβούλιο μετατράπηκε σε Βουλή (Estates). Το αποτέλεσμα ήταν η νίκη για το Ενωμένο Κόμμα του Λαού, το οποίο κέρδισε τις 7 από τις συνολικά 15 έδρες στο Estates.

Εκλογικό σύστημα
----------------

Οι 15 βουλευτές εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση Προκειμένου να συμμετάσχει στις εκλογές, ένα κόμμα θα πρέπει να έχει συμπληρώσει 138 υπογραφές, το 1% των ψηφοδελτίων στις εκλογές του 2010 για το Νησιωτικό Συμβούλιο.

Πλαίσιο
-------

Πέντε κόμματα έλαβαν μέρος στις εκλογές, καθώς συμπλήρωσαν τον απαιτούμενο αριθμό υπογραφών: πρόκειται για το Δημοκρατικό Κόμμα του Αγίου Μαρτίνου (DP), τον Εθνικό Συνασπισμό (NA), το Κόμμα Λαός του Αγίου Μαρτίνου (OSPP), το Ενωμένο Κόμμα του Λαού (UP) και το Ενωμένο Κόμμα του Αγίου Μαρτίνου (US). τα κόμματα DP, NA, UP και US συγκέντρωσαν εύκολα τις απαραίτητες υπογραφές, σε αντίθεση με το OSPP, που πέτυχε το στόχο του οριακά.

Το Κόμμα Κοινωνικής Μεταρρύθμισης με ηγέτη τον Γιακόντι Μοκ, έναν πρώην υποψήφιο του Εθνικού Συνασπισμού, συγκέντρωσε λίγο περισσότερες από 80 υπογραφές και από την αρχή είχε κηρυχθεί μη ικανό να κατέλθει στις εκλογές. Ωστόσο, τελικά έλαβε μέρος στις εκλογές.

Αποτελέσματα
------------

| Κόμμα | Ψήφοι | % | Έδρες | +/– |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Ενωμένο Κόμμα του Λαού | 6.156 | 42,46 | 7 | +1 |
| Εθνικός Συνασπισμός | 4.011 | 27,66 | 4 | –3 |
| Δημοκρατικό Κόμμα του Αγίου Μαρτίνου | 2.398 | 16,54 | 2 | 0 |
| Ενωμένο Κόμμα του Αγίου Μαρτίνου | 1.636 | 11,28 | 2 | Νέο |
| Κόμμα Λαός του Αγίου Μαρτίνου | 168 | 1,16 | 0 | Νέο |
| Κόμμα Κοινωνικής Μεταρρύθμισης | 131 | 0,90 | 0 | Νέο |
| Άκυρα/λευκά ψηφοδέλτια | 382 | – | – | – |
| **Σύνολο** | **14.882** | **100** | **15** | **0** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/συμμετοχή | 21.433 | 69,43 | – | – |
| Πηγή: Κυβέρνηση του Αγίου Μαρτίνου |

Επακόλουθα
----------

Ο Γουίλιαμ Μάρλιν έλαβε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης το Σεπτέμβριο του 2014, όμως οι προσπάθειές του κατέληξαν σε αποτυχία στις 25 Σεπτεμβρίου. Τελικά σχηματίστηκε κυβέρνηση συνασπισμού με πρωθυπουργό τον Μαρσέλ Γκουμπς. Ο νέος συνασπισμός περιλαμβάνει το Κόμμα Ενωμένος Λαός και έναν ανεξάρτητο βουλευτή.
Ο Γκουμπς και η κυβέρνησή του ορκίστηκαν στις 19 Δεκεμβρίου 2014.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Country of Sint Maarten». IFES.
2. ↑  «Omstreden UP'er wint op St Maarten». NOS. 30 Αυγούστου 2014.
3. ↑  «Σύνταγμα». Estates of Sint Maarten. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Αυγούστου 2014. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2014.
4. 1 2  Hilbert Haar (16 Ιουλίου 2014). «Deelnemers Verkiezingen Sint Maarten bekend». *Caribisch Netwerk* (στα Ολλανδικά). Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2014.
5. ↑  «Rulers». *Rulers.org*. Σεπτέμβριος 2014.
6. ↑  (Ολλανδικά) «Marcel Gumbs Minister-President Sint Maarten». Caribisch Netwerk. 18 Δεκεμβρίου 2014.
Στην αρχαία Αθήνα κατά το Αττικό Δίκαιο στον εναγόμενο σε δίκη παρεχόταν το δικαίωμα να υποβάλει διαμαρτυρία κατά της ένορκης κατάθεσης των μαρτύρων ως ένσταση κατά του παραδεκτού της μήνυσης, καλούμενη '*διαμαρτυρίας γραφή*. Στη περίπτωση αυτή ο ενάγων έπρεπε πάλι με μάρτυρες να αποδείξει το ασύστατο της διαμαρτυρίας του εναγομένου. Αλλά και ο εναγόμενος στη περίπτωση αυτή όφειλε να μηνύσει τους μάρτυρες του ενάγοντος για ψευδομαρτυρία.

Εάν ο εναγόμενος παρέλειπε την άσκηση του δικαιώματος της διαμαρτυρίας γραφής, ή αν έχανε τον αγώνα κατά την προδικασία, η ένστασή του αυτή απορριπτόταν και άρχιζε ο κυρία δίκη. Σε αντίθετη περίπτωση αν ο εναγόμενος κέρδιζε κατά την προδικασία δηλαδή γινόταν αποδεκτή η διαμαρτυρίας εγγραφή τότε η κύρια δίκη αναστελλόταν.

Δείτε επίσης
------------

* Ψευδομαρτυριών δίκη
*Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό της Μεταλλευτικής*
*Συνοπτική Εγκυκλοπαίδεια της Μεταλλευτικής*
Η ***Εγκυκλοπαίδεια της Μεταλλευτικής*** (ουκρανικά: Гірнича енциклопедія‎) είναι Ουκρανικό σύνολο εγκυκλοπαιδειών σχετικά με την επιστήμη και τη τεχνολογία της μεταλλευτικής. Η εγκυκλοπαίδεια είναι έργο πάνω από 100 κορυφαίων γεωεπιστημώνων στην Ουκρανία και το εξωτερικό, με επικεφαλής τον Βολοντιμίρ Μπιλέτσκι.

Η πρώτη έκδοση του εγχειρήματος, το Επεξηγηματικό Λεξικό της Μεταλλευτικής (ουκρανικά: Тлумачний гірничий словник‎) δημοσιεύτηκε το 1998 από το Εθνικό Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Ντονέτσκ και είναι διαθέσιμη στο διαδίκτυο.

Η δεύτερη φάση του εγχειρήματος περιλάμβανε την έκδοση του τρίτομου Εγκυκλοπαιδικού Λεξικού της Μεταλλευτικής (ουκρανικά: Гірничий енциклопедичний словник‎) το 2001–2004. Αυτό το σύνολο περιέχει 12.700 εγκυκλοπαιδικά λήμματα.

Το τρίτο στάδιο περιλάμβανε την έκδοση της τρίτομης Συνοπτικής Εγκυκλοπαίδειας της Μεταλλευτικής (ουκρανικά: Мала гірнича енциклопедія‎) το 2004–2013. Αυτό το σύνολο περιέχει 17.350 λήμματα, με πολλές εικονογραφήσεις. Ένα πολύτιμο χαρακτηριστικό της εγκυκλοπαίδειας είναι ότι όλα τα λήμματα είναι γραμμένα ταυτόχρονα στα ουκρανικά, ρωσικά, αγγλικά και γερμανικά.

Οι εγκυκλοπαίδειες χρησιμοποιούνται ως εγχειρίδια στο Εθνικό Πανεπιστήμιο Μεταλλευτικής της Ουκρανίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Explanatory Dictionary of Mining* online
* *Mining Encyclopaedic Dictionary: Volume 1 A-K* online
* *Concise Mining Encyclopaedia: Volume 1 A–K* online
* *Concise Mining Encyclopaedia: Volume 2 Л-Р* online
* *Concise Mining Encyclopaedia: Volume 3 С-Я* online

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Fik, I. M. (Фик І. М.) (2014). ""Гірнича енциклопедія" - вагомий внесок у гірничу науку". *Вісник Харківського національного університету імені В. Н. Каразіна. Серія: Геологія. Географія. Екологія* (in Ukrainian). **40** (1098): 149. ISSN 2411-3913.
2. ↑  Biletskyy, V. S. (ed.) (1998). *Тлумачний гірничий словник*. Донецький державний технічний університет (Donetsk National Technical University). ISBN 966-95347-3-9.CS1 maint: Extra text: authors list (link)
3. ↑  Vernadsky National Library of Ukraine (2009). "Нові надходження довідково-бібліографічних видань [Електронний ресурс]" (PDF) (1): 6.
4. ↑  Some of the illustrations are available at Wikimedia Commons.
5. ↑  Valentyna Sobol. Σύνοδος Ολομέλειας της Επιστημονικής Εταιρείας Σεφτσένκο στην Λβιβ στις 26 Μαρτίου 2016. // Αρχειοθετήθηκε 2017-02-11 στο Wayback Machine. Studia Poland - Ukrainskie. Tom 3/2016
6. ↑  "Publications". National Mining University of Ukraine. Retrieved 22 August 2015.
Οι **ψείρες** είναι παιδικό παιχνίδι που παίζεται με μπάλα και συμμετέχουν τρεις ή παραπάνω παίκτες.

Περιγραφή
---------

Όλοι οι παίχτες συγκεντρώνονται σε κύκλο. Ένας μπαίνει μέσα στον κύκλο και φωνάζει ένα όνομα και πετάει την μπάλα. Το άτομο που θα ακούσει το όνομά του πρέπει να πιάσει την μπάλα. Αν πιάσει την μπάλα, τότε λέει ένα άλλο όνομα.

Αν όμως δεν πιάσει την μπάλα, τότε οι άλλοι παίχτες τρέχουν όσο πιο μακριά μπορούν. Ο παίχτης που δεν έπιασε την μπάλα λέει «123 στοπ!». Όταν ακούσουν οι παίχτες «123 στοπ!», σταματούν να τρέχουν και κάθονται ακίνητοι. Αν ο παίχτης που έχει την μπάλα δεν κοιτάζει, οι υπόλοιποι παίχτες μπορούν να κουνηθούν. Τότε ο παίχτης που κρατάει την μπάλα, κοιτάζει για να δει ποιος παίχτης είναι πιο κοντά και κάνει 3 βήματα. Μετά στοχεύει τον παίχτη που έχει για στόχο και ρίχνει την μπάλα. Αν η μπάλα δεν ακουμπήσει τον παίχτη, τότε ο παίχτης που έριξε την μπάλα παίρνει αρνητικό πόντο δηλαδή *ψείρα*, εάν όμως η μπάλα ακουμπήσει τον παίχτη, τότε ο παίχτης που ακούμπησε η μπάλα παίρνει *ψείρα*.

Αν ένας παίχτης φτάσει στις 5 *ψείρες*,τότε οι άλλοι παίχτες συγκεντρώνονται σε ένα μέρος, για να μην τους βλέπει ο παίχτης με τις 5 *ψείρες*. Στο χέρι ενός παίχτη βγάζουν παρατσούκλια όλοι οι παίχτες μαζί. Βγάζουν 3 κακά και 2 καλά και ο παίχτης με τις 5 *ψείρες* διαλέγει ένα δάκτυλο στην τύχη και ο,τι παρατσούκλι πετύχει έτσι πρέπει να φωνάζουν τον παίχτη αλλιώς θα πάρουν *ψείρα*. Αν ένας παίχτης φτάσει στις 10 *ψείρες* τότε κρύβουν το παπούτσι του παίχτη με τις 10 ψείρες χωρίς να βλέπει. Για να το βρει πιο εύκολα, οι παίχτες τον βοηθούν λέγοντάς του «κρύο»,δηλαδή ότι είναι μακριά από το κρυμμένο παπούτσι, και «ζέστη» δηλαδή ότι είναι κοντά στο κρυμμένο παπούτσι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Παιχνίδια για την αυλή». *users.sch.gr*. Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2016.
2. ↑  «παραδοσιακά παιχνιδια αυλής - 7. Ψείρες». Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2016.
3. ↑  Πέτσου, Κατερίνα. «Παραδοσιακά παιγνίδια και παιδί - Ψείρες». *www.diatrofi.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2016.
Οι **εγκυκλοπαίδειες στην Εσπεράντο** (εσπεράντο: *Enciklopedija de Esperanto*) είναι εγκυκλοπαίδειες γραμμένες στην γλώσσα Εσπεράντο. Έχουν γίνει πολλές διαφορετικές προσπάθειες δημιουργίας εγκυκλοπαίδειας όλων των θεμάτων της γλώσσας Εσπεράντο.

Ιστορία
-------

Το 1913, ο Πέτρο Στόγιαν πρότεινε την *Παγκόσμια Εγκυκλοπαίδεια Μονογραφίας* (εσπεράντο: *Universala Slipa Enciklopedio*), η οποία θα δημοσιεύονταν συνεχώς με ξεχωριστές μονογραφίες για κάθε θέμα. Οι πρώτες πέντε μονογραφίες ("*Η εγκυκλοπαίδεια και το μέλλον της*", "*Η κινηματογραφική θεωρία εγκαίρως*", ο ύμνος "*Λα Εσπέρο*", "*Μεταγραφή των σωστών ονομάτων*" και "*Gathering*" (προφ. *Γκάδερινγκ*, Συγκέντρωση), ένα ποίημα του Λ. Λεβενζόν, δημοσιεύθηκαν σε αυτό το χρονικό διάστημα.

Το 1917, ο Βλάντιμιρ Σζμούρλο δημοσίευσε μια άλλη εγκυκλοπαίδεια στην Αγία Πετρούπολη όπου ονόμασε *Ariadne's Thread* (*Μίτος της Αριάδνης*), με μερικές αναφορές ως "*Μια πρώτη προσπάθεια μιας Εσπεράντο Εγκυκλοπαίδειας*." Οι πρώτες σελίδες (1 με 88) τυπώθηκαν στη Ρίγα. Λόγω στρατιωτικών συνθηκών, οι επόμενες σελίδες του βιβλίου εμφανίζονταν σπάνια, μόνο μετά το γράμμα «Ε» και με πολύ σύντομο περιεχόμενο.

*Enciklopedio de Esperanto*
---------------------------

Από το 1933-34, η *Εγκυκλοπαίδεια στην Εσπεράντο*, μια εγκυκλοπαίδεια της Εσπεράντο κοινότητας, εμφανίστηκε σε δύο εκδόσεις του *Literatura Mondo* (*Λιτερατούρα Μόντο*, Παγκόσμια Λογοτεχνία) στη Βουδαπέστη. Η ανατύπωση εκδόθηκε στην Ουγγαρία από την Ουγγρική Ένωση Εσπεράντο το 1979 και το 1986. Η πλειοψηφία των πρωτότυπων άρθρων αυτής της εγκυκλοπαίδειας έχουν μετατραπεί σε άρθρα της Βικιπαίδειας για την Βικιπαίδεια στα Εσπεράντο.

*Enciklopedio Kalblanda*
------------------------

Το 1996, ιδρύθηκε από τον Στέφεν Καλμπ, η *Enciklopedio Kalblanda* (*Εγκυκλοπαίδεια του Καλμπ*), μια διαδικτυακή Εσπεράντο εγκυκλοπαίδεια. Ο Καλμπ επιμελήθηκε την εγκυκλοπαίδεια μέχρι το 2001, όταν τελικά δώρισε και τα 139 άρθρα της εγκυκλοπαίδειάς του στην Βικιπαίδεια στα Εσπεράντο.

Βικιπαίδεια στα Εσπεράντο
-------------------------

Το 2001, κυκλοφόρησε η Βικιπαίδεια στα Εσπεράντο και είναι σήμερα η πιο εκτεταμένη Εσπεράντο εγκυκλοπαίδεια. Ορισμένα άρθρα σχετικά με το κίνημα της Εσπεράντο βασίζονται στην *Enciklopedio de Esperanto*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Petr E. STOJAN: Bibliografio de Internacia Lingvo. Genève: Bibliografia Servo de Universala Esperanto-Asocio, 1929.
2. ↑  Esperanta Universalbiblioteko ("Esperanto Universal Library") (1910-1914)
3. ↑  Biblioteko de Lingvo Internacia Esperanto, ("Library of the International Language Esperanto") (1895)
4. ↑  N. Nekrasov , Encyclopedia of Esperanto, 1934
5. ↑  «Enciklopedio Kalblanda». *web.archive.org*. 8 Αυγούστου 2004. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Αυγούστου 2004. Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2021. CS1 maint: Unfit url (link)
6. ↑  «[Wikipedia-l] new language wikis». Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2015.
7. ↑   *Unua intervjuo kun Chuck Smith pri Vikipedio*, ανακτήθηκε στις 2021-03-29

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* The *Encyclopedia of Esperanto*, η Εγκυκλοπαίδεια στην Εσπεράντο του 1933–34 (*Encyclopedia of Esperanto)* στην αρχική της μορφή
* Βικιπαίδεια στα Εσπεράντο (Vikipedio)
**Γενικές εκλογές** διεξήχθησαν στο Τοκελάου στις 26 Ιανουαρίου 2023.

Ιστορικό
--------

Οι προηγούμενες εκλογές διεξήχθησαν το 2020.

Εκλογικό σύστημα
----------------

Η Γενική Φόνο (General Fono) αποτελείται από έναν *Faipule* (αντιπρόσωπο) και έναν *Pulenuku* (δήμαρχος του χωριού) που εκλέγονται σε καθένα από τα τρία χωριά ( Ατάφου, Φακαόφο και Νουκουνόνου). Κάθε χωριό εκλέγει επίσης έναν εκπρόσωπο για κάθε 100 κατοίκους. Συνολικά έξι βουλευτές εκλέγονται από το Νουκουνόνου και επτά από το Ατάφου και το Φαταόφο.  Η ψηφοφορία γίνεται με ένα πλειοψηφικό σύστημα στο οποίο ένας υποψήφιος πρέπει να συγκεντρώσει πάνω από το 50% των ψήφων.  Εάν εκλεγούν πολλοί εκπρόσωποι σε ένα χωριό, χρησιμοποιείται η ψηφοφορία κατά πλειοψηφία .  Σε αντίθεση με τις προηγούμενες εκλογές, όπου στη Νουκουνόνου χρησιμοποιήθηκε διαφορετική μέθοδο ψηφοφορίας από τις άλλες ατόλες, αυτή ήταν η πρώτη εκλογή όπου και οι τρεις ατόλες χρησιμοποίησαν το ίδιο σύστημα.

Αποτελέσματα
------------

| Θέση | Μέλη Atafu | Μέλη Fakaofo | Μέλη Νουκουνόνου |
| --- | --- | --- | --- |
| Faipule | Κελιχιάνο Καλόλο | Φόφο Τουισάνο | Αλιπάτε Ταβίτε |
| Πουλενούκου | Νόγκο Ιουπάτι | Οτινιέλου Τουουμούλι | Πετελό Πατελέσιο |
| Εκπρόσωποι Taupulega (Γέροντες του χωριού) | Λεπάιο Λούα | Κάιο Ισαάκο | Φαλανίκο Αλοΐσιο |
| Τίου Φαό | Τουουτουβάε Σέφο Ατέρι | Σαλέσιο Λούι |
| Τουλάνο Τολόα | Ταουπάτι Πελένι |  |
| Εκπρόσωποι Taulelea(Ανδρική ομάδα) | Τεπάπα Τομ Τόμα | Παλαϊλέι Φαματάλα Σιλί | Σαβέλιο Τουμούα |
| Εκπρόσωποι Fafine (Γυναικεία ομάδα) | Λατού Κουρέσα | Μάλια Σουγκάλου Πουέ | Λούπε Ζοζεφίν Λούι |
| Πηγή: Radio New Zealand |

Δεν έγιναν εκλογές για έδρες Taupulega στο Φακαόφο καθώς μόνο τρεις υποψήφιοι προτάθηκαν για τις τρεις διαθέσιμες θέσεις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Pacific news in brief for December 29». *RNZ* (στα Αγγλικά). 29 Δεκεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2022.
2. ↑  Tokelau prepares to head to the polls Radio New Zealand, 22 January 2020
3. 1 2  «'Every election is important': Tokelau prepares to hit the polls». RNZ. 18 Ιανουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2023.
4. ↑  «National Elections Rules 2013». PACLII. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2023.
5. ↑  «A first for Tokelau as all three atolls vote in same electoral process» (στα en-nz). *RNZ*. 26 January 2023.. Ανακτήθηκε στις 7 February 2023.
Η **Τσουτ γλώσσα**(Chứt, Cheut) ή **Ρουκ-Σατς**είναι ένα διαλεκτικό συνεχές που ομιλείται από την φυλή Τσουτ του Βιετνάμ, και με ένα μικρότερο πληθυσμό στο Λάος με 450 ομιλητές στην περιφέρεια Χαμμουάν. Είναι πιο συνδεδεμένη με την Αρέμ γλώσσα. Σύμφωνα με στοιχεία του 2007 οι ομιλητές είναι 1,300 άνθρωποι. 

Η γλώσσα έχει τετράτροπο σύστημα Θαβούνγκ επαυξημένο με κλίση. Σε αντίθεση με τα σύγχρονα Βιετναμικά, η Ρουκ γλώσσα ακόμα επιτρέπει τα προσύλλαβα με ένα ήσσονος σημασίας φωνήεν, όπως *caku:4* "αρκούδα" (πρβλ. βιετναμέζικα *gấu*).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hammarström, Harald· Forkel, Robert· Haspelmath, Martin· Bank, Sebastian, επιμ. (2016). «Chut». *Glottolog 2.7*. Jena: Max Planck Institute for the Science of Human History.
2. ↑  *Old Chinese: A New Reconstruction*. Oxford University Press. 2014. σελ. 93. ISBN 978-0-19-994537-5.

* Tạ Long (1975). "Về mối quan hệ cộng đồng tộc người giữa ba nhóm 'Máy', Rục, Sách". In, Ủy ban khoa học xã hội Việt Nam: Viện dân tộc học. *Về vấn đề xác định thánh phần các dân tộc thiểu số ở miền bắc Việt Nam*, 518-530. Hà Nội: Nhà xuất bản khoa học xã hội.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

*
**Γενικές εκλογές** διεξήχθησαν στη Νούναβουτ, στις 30 Οκτωβρίου 2017, οπότε εξελέγησαν 22 μη κομματικοί.

Ήταν οι πέμπτες γενικές εκλογές από τότε που συστάθηκε το έδαφος το 1999, και οι πρώτες με τον νόμο περί καθορισμένης ημερομηνίας, μς βάση τον οποίο απαιτείται η διεξαγωγή εκλογών πριν περάσουν 4 χρόνια από τις προηγούμενες εκλογές.

Σε αντίθεση με τις άλλες ομοσπονδιακές ή επαρχιακές εκλογές στον Καναδά, οι εκλογές για την ανάδειξη των μελών της Νομοθετικής Συνέλευσης στη Νούναβουτ διεξάγονται χωρίς τη συμμετοχή κομμάτων. Όλοι οι υποψήφιοι είναι ανεξάρτητοι. Μετά τις εκλογές, στην πρώτη συνεδρίαση της Νομοθετικής Συνέλευσης, εκλέγονται ο πρωθυπουργός και το εκτελεστικό συμβούλιο.

Αποτελέσματα
------------

Στις εκλογές αναδείχθηκε αριθμός γυναικών βουλευτών που αποτελεί ρεκόρ. Έξι γυναίκες, ποσοστό 27% του συμβουλίου εξελέγησαν στις εκλογές.

Συνολικά οι μισοί από τους 22 βουλευτές της προηγούμενης βουλής πέτυχαν να επανεκλεγούν. Στις 17 Νοεμβρίου 2017 στην πρώτη του συνεδρίαση, το Φόρουμ εξέλεξε πρωθυπουργό (premier) τον Πολ Κουάσα. Το νέο εκτελεστικό συμβούλιο απαρτίζεται από τους Ντέιβιντ Άκιαγκοκ, Πατ Ανγκνάκακ, Τζίνι Έχαλοκ, Ντέιβιντ Τζόνασι, Λόρνε Κούσουγκακ, Τζόε Σαβικάταακ και Ελίζαπε Σεουτιάπικ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Nunavut MLAs approve money to be spent by next legislature" Αρχειοθετήθηκε 2017-11-07 στο Wayback Machine.. *Nunatsiaq News*, 8 Ιουνίου 2017.
2. ↑  "Nunavut MLAs opt for fixed election dates, code of conduct" Αρχειοθετήθηκε 2018-02-12 στο Wayback Machine.. *Nunatsiaq News*, 24 Φεβρουαρίου 2014.
3. ↑  "New faces, and a record number of women, will make up Nunavut's next legislature". CBC North, 30 Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  «Paul Quassa will be Nunavut's next premier». *CBC News*. 17 Νοεμβρίου 2017.. Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2017.
Στη στερεομετρία, **εξαδεκάεδρο** λέγεται ένα πολύεδρο που έχει δεκαέξι έδρες. Δεν υπάρχουν κανονικά εξαδεκάεδρα, συνεπώς η ονομασία αυτή είναι διφορούμενη. Υπάρχουν πολυάριθμες τοπολογικώς διακριτές μορφές ενός εξαδεκάεδρου, για παράδειγμα, η πενταδεκαγωνική πυραμίδα, το τετραδεκαγωνικό πρίσμα και το επταγωνικό αντιπρίσμα.

Κυρτά εξαδεκάεδρα
-----------------

Υπάρχουν 387.591.510.244 τοπολογικώς διακριτά κυρτά εξαδεκάεδρα που έχουν τουλάχιστον 10 κορυφές, εξαιρουμένων των καθρεφτισμών τους. Δύο πολύεδρα είναι «τοπολογικώς διακριτά» όταν έχουν εγγενώς διαφορετικές ρυθμίσεις εδρών και κορυφών, έτσι ώστε να είναι αδύνατο να στρεβλωθεί το ένα μέσα στο άλλο απλώς με την αλλαγή του μηκους των ακμών ή των γωνιών μεταξύ των ακμών ή των εδρών τους.

Αυτο-δυϊκά εξαδεκάεδρα
----------------------

Τετραεδρικά μειωμένο κανονικό δωδεκάεδρο
Υπάρχουν 302.404 αυτο-δυϊκά εξαδεκάεδρα, 1.476 εξ αυτών έχουν τουλάχιστον τάξης 2 συμμετρία. Το υψηλής συμμετρίας αυτο-δυϊκό εξαδεκάεδρο έχει χειρική τετραεδρική συμμετρία και ονομάζεται τετραεδρικά μειωμένο δωδεκάεδρο, αφού τοπολογικώς μπορεί να κατασκευαστεί αφαιρώντας 4 από τις 20 κορυφές ενός κανονικού δωδεκάεδρου.

Οσόεδρο
-------

Υπάρχει ένα ακόμα τοπολογικά πολυεδρικό σχήμα με δεκαέξι έδρες, που εκφυλίζεται ως πολύεδρο, ενώ υφίσταται ως σφαιρική πλακόστρωση δίγωνων εδρών, το οποίο ονομάζεται πενταδεκαγωνικό οσόεδρο και έχει συμβολισμό Schläfli {2,16}. Το πενταδεκαγωνικό οσόεδρο διαθέτει 2 κορυφές (αντίποδα σημεία), 16 ακμές και 16 έδρες (δίγωνα).

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Michon, Gérard P.· Anderso, Stuart E. «Counting Polyhedra».
2. ↑  «Symmetries of Canonical Self-Dual Polyhedra». dmccooey.com.
3. ↑  Weisstein, Eric W. "Hosohedron" από το MathWorld.

### Πηγές

* «What Are Polyhedra?». members.aol. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Φεβρουαρίου 2005. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2016.  (με ελληνικά αριθμητικά προθέματα)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πολύεδρα |
| --- |
|  |
| 1–10 έδρες | 
* Μονόεδρο
* Δίεδρο
* Τρίεδρο
* Τετράεδρο
* Πεντάεδρο
* Εξάεδρο
* Επτάεδρο
* Οκτάεδρο
* Εννεάεδρο
* Δεκάεδρο
 |
|  |
| 11–20 έδρες | 
* Ενδεκάεδρο
* Δωδεκάεδρο
* Τριδεκάεδρο
* Τετραδεκάεδρο
* Πενταδεκάεδρο
* Εξαδεκάεδρο
* Επταδεκάεδρο
* Οκταδεκάεδρο
* Εννεαδεκάεδρο
* Εικοσάεδρο
 |
|  |
| Άλλα πολύεδρα | 
* Εικοσιδωδεκάεδρο
* Τριακοντάεδρο
* Τετρακοντάεδρο
* Εξηκοντάεδρο
* Εννενηκοντάεδρο
* Απειρόεδρο
 |

 |
Η **Εγκυκλοπαίδεια** **WIEM** (πλήρες όνομα στα πολωνικά: Wielka Interaktywna Encyklopedia Multimedialna‎, δηλ. «Μεγάλη Διαδραστική Εγκυκλοπαίδεια Πολυμέσων», «wiem» στα πολωνικά σημαίνει επίσης «ξέρω») είναι πολωνική διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια.

Η πρώτη έντυπη έκδοση κυκλοφόρησε στα μέσα της δεκαετίας του 1990, με τη δεύτερη το 1998, όπου περιείχε περίπου 66.000 καταχωρήσεις και διάφορα πρόσθετα πολυμέσων. Ανέβηκε διαδικτυακά το 2000 από την πολωνική διαδικτυακή πύλη Onet.pl με βάση την *Popularna Encyklopedia Powszechna i Multimedialna* («Δημοφιλής Παγκόσμια Εγκυκλοπαίδεια Πολυμέσων»). Από το 2004 έως τις 2 Μαρτίου 2006 δεν ήταν δωρεάν, ωστόσο πριν και μετά είχε ελεύθερη πρόσβαση. Από την 9η ηλεκτρονική έκδοση το 2006, περιέχει 125.000 καταχωρήσεις

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αρχική σελίδα Αρχειοθετήθηκε 2006-12-30 στο Wayback Machine.
Το **Χαραούτι** (Χαντότι) είναι Ρατζαστανική γλώσσα, που ομιλείται από περίπου τέσσερα εκατομμύρια άτομα στην  περιοχή Χαντότι του νοτιοδυτικού Ρατζαστάν και τις γειτονικές περιοχές στη Μάντια Πραντές.

Έχει ονομαστικό δείκτη /nɛ/, ο οποίος είναι απών σε άλλες Ρατζαστανικές γλώσσες.

Η σειρά των λέξεων είναι το τυπικό υποκείμενο–αντικείμενο–ρήμα. Χαρακτηριστικό του γνωρίσματος, σε αντίθεση με Χίντι, είναι η παρουσία ή η απουσία πρακτικού δείκτη σε τέλειο, ανάλογα με τη φύση του δείκτη αιτιατικής.

Δείτε επίσης
------------

* Ρατζαστανικά
* Μάλβι
* Μεβάρι

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hammarström, Harald· Forkel, Robert· Haspelmath, Martin· Bank, Sebastian, επιμ. (2016). «Hadothi». *Glottolog 2.7*. Jena: Max Planck Institute for the Science of Human History.
Η **Τίουα** ή **Λαλούνγκ** είναι Θιβετοβιρμανική ή Σινοθιβετική γλώσσα του Άσαμ στη Βορειοανατολική Ινδία.

Τίουα Μορ (Κοινοτικό Αλφάβητο της Τίουα)

Γεωγραφική κατανομή
-------------------

Όπως και οι περισσότερες γλώσσες ορεινών φυλών στα βορειοανατολικά, τα ορεινά Τίουα δεν έχουν δικό τους αλφάβητο και γράφονται στο Λατινικό αλφάβητο ή περιστασιακά στο Ασσαμικό αλφάβητο. Η Τίουα ομιλείται στις παρακάτω επαρχίες (Εθνολόγος).

* Άσαμ
	+ Ανατολική και Δυτική Επαρχία Κάρμπι Ανγκλόνγκ
	+ Επαρχία Ναγκαόν (Ναμπόρ)
	+ Επαρχία Μοριγκαόν
	+ Επαρχία Καμρούπ

* Μεγκαλάγια
	+ Επαρχία Λόφων Χάσι (Επαρχία Ρι-Μπόι)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hammarström, Harald· Forkel, Robert· Haspelmath, Martin· Bank, Sebastian, επιμ. (2016). «Tiwa». *Glottolog 2.7*. Jena: Max Planck Institute for the Science of Human History.
Δείτε επίσης: Δημήτρης Παπανικολάου και Παπανικολάου

Ο **Δημήτριος (Τάκης) Παπανικολάου** (Μεγάλα Καλύβια Τρικάλων, 1924 - Αθήνα, 3 Μαρτίου 1998), του Φωτίου, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός της Αριστεράς.

Βιογραφία
---------

Από πολύ νωρίς εντάχθηκε στη νεολαία του ΚΚΕ στη Θεσσαλία και όταν ήταν φοιτητής οργανώθηκε στην ΕΠΟΝ της Νομικής Σχολής. Υπέστη βασανιστήρια κατά την υπηρέτηση της στρατιωτικής του θητείας σε στρατόπεδα στη Μακρόνησο και στον Αϊ-Στράτη. Οι εκτοπισμοί συνεχίστηκαν και την περίοδο της χούντας των Συνταγματαρχών.

Νωρίτερα είχε δραστηριοποιηθεί στην ΕΔΑ, με την οποία εξελέγη βουλευτής Τρικάλων το 1963 και το 1964.
Μεταπολιτευτικά εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ σε 3 συνέδρια του κόμματος. 

Στις δημοτικές εκλογές του 1982 ήταν υποψήφιος Δήμαρχος Τρικκαίων χάνοντας τη δημαρχία από τον Αθανάσιο Τριγώνη με 7.183 ψήφους και ποσοστό 49,38% (έχασε με διαφορά 45 ψήφων).

Απεβίωσε στις 3 Μαρτίου 1998 και κηδεύτηκε στις 5 Μαρτίου από το ναό του Αγίου Χαραλάμπους Ιλισίων και ετάφη στην γενέτειρά του την επομένη, στα Μεγάλα Καλύβια Τρικάλων.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Αποχαιρετούμε σήμερα τον παλαίμαχο κομμουνιστή Τ. Παπανικολάου, Ριζοσπάστης, 5-3-1998, ανάκτηση 2-3-2016.
2. ↑  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 88, αρ. 906).(pdf)
3. ↑  Μια ιστορική φωτογραφία, 9-1-2015, ανάκτηση 2-3-2016.
Οι επαρχίες της ρωμαϊκής Ιβηρίας μετά τις μεταρρυθμίσεις του Διοκλητιανού.
Η **Γαλικία** (στα λατινικά, *Gallaecia*) ήταν μια επαρχία της ρωμαϊκής Ιβηρίας. Ιδρύθηκε στις αρχές του 3ου μ.Χ. αιώνα από τον αυτοκράτορα Καρακάλα και περιελάμβανε τα βορειοδυτικά εδάφη της Ταρρακωνησίας, που χονδρικά σήμερα αντιστοιχούν στην βόρεια Πορτογαλία και τις ισπανικές αυτονομίες της Γαλικίας και της Αστούριας. Πρωτεύουσά του ήταν η Bracara (σημερινή Μπράγκα). Άλλες κύριοι αστικοί της πυρήνες ήταν η Legio (σημ. Λεόν) και η Αστούρικα Αουγκούστα (σημερινή Αστόργα).

Παραπομπές
----------

1. ↑  López, Julio και Larrea, Davalillo (2000), *Atlas histórico de España y Portugal*, Sintesis, Μαδρίτη. σελ. 66.
Η ***Εγκυκλοπαίδεια Φιλοσοφίας του Στάνφορντ*** είναι διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια της φιλοσοφίας που δημοσιεύει έγκριτες μελέτες στη φιλοσοφία, ελεύθερα διαθέσιμες στους χρήστες του διαδικτύου. Συντηρείται από το πανεπιστήμιο Στάνφορντ. Κάθε λήμμα εισάγεται και συντηρείται από ειδικούς στον σχετικό τομέα, περιλαμβανομένων καθηγητών πανεπιστημίων. Οι συγγραφείς που συνεισφέρουν στην εγκυκλοπαίδεια παρέχουν στο πανεπιστήμιο του Στάνφορντ την άδεια να δημοσιεύσει τα άρθρα τους αλλά διατηρούν τα πνευματικά τους δικαιώματα. Στις 2 Νοεμβρίου, 2012, η εγκυκλοπαίδεια έφτασε τις 1335 καταχωρήσεις. Η εγκυκλοπαίδεια χρησιμοποιεί την παραδοσιακή ακαδημαϊκή προσέγγιση των επιστημονικών περιοδικών, προκειμένου να εξασφαλίσει την ποιότητά της με συγγραφείς που επιλέγονται από επιστημονική επιτροπή και τη σχετική κριτική των άρθρων της.

Η εγκυκλοπαιδεια δημιουργήθηκε το 1995 από τον Έντουαρντ Ν. Ζάλτα, (Edward N. Zalta) με στόχο την παροχή μιας δυναμικής εγκυκλοπαίδειας που ανανεώνεται σε τακτά χρονικά διαστήματα, ώστε να μη γίνεται παρωχημένη όπως οι περισσότερες έντυπες εγκυκλοπαίδειες. Στο εγχείρημα επιτρέπονται ανταγωνιστικά άρθρα σε ένα θέμα ώστε να παρουσιάζονται αιτιολογημένες διαφωνίες μεταξύ των επιστημόνων.

Δείτε επίσης
------------

* *Internet Encyclopedia of Philosophy*

Σημειώσεις - παραπομπές
-----------------------

1. 1 2  «The ISSN portal» (Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Simplified Chinese, Αραβικά) ISSN International Centre. Παρίσι. 1095-5054.
2. 1 2  *Directory of Open Access Journals*.
3. ↑  *Directory of Open Access Journals*. doaj.org/toc/1095-5054.
4. ↑  Stanford Encyclopedia of Philosophy Copyright Information
5. ↑  Stanford Encyclopedia of Philosophy Entries by First Publication Date Listed in Reverse Chronological Order

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Stanford Encyclopedia of Philosophy* Ο ιστότοπος της εγκυκλοπαίδειας (αγγλ.)
* «A Solution to the Problem of Updating Encyclopedias» – Άρθρο των Hammer και Zalta στο οποίο περιγράφεται το πρόβλημα για το οποίο δημιουργήθηκε η εγκυκλοπαίδεια. (αγγλ.)


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Stanford Encyclopedia of Philosophy  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Δημήτρης Παπαδημητρίου** (γενν. 9 Ιουνίου 1946) είναι καθηγητής στο Bard College της Νέας Υόρκης από το 1977 και πρόεδρος του Levy Economics Institute από την ίδρυσή του το 1986. Αποφοίτησε από το τμήμα Οικονομικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Columbia και απέκτησε MA και PhD στις Οικονομικές Επιστήμες από το New School for Social Research NSSR των ΗΠΑ.

Τον Νοέμβριο του 2016, ανέλαβε υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης στην κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, αντικαθιστώντας τον Γιώργο Σταθάκη. Παραιτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2018 μετά την παραίτηση, μια μέρα πριν, της συζύγου του, Ράνιας Αντωνοπούλου, από τη θέση της αναπληρώτριας υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Η σύζυγός του είχε υποβάλει την παραίτησή της μετά την αποκάλυψη ότι εισέπραττε νόμιμα επίδομα ενοικίου για σπίτι που νοίκιαζε στο Κολωνάκι.

Ο Δημήτρης Παπαδημητρίου έχει διατελέσει αντιπρόεδρος επιτροπών του Κογκρέσου των ΗΠΑ, και μέλος πολλών διεθνών οργανισμών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Κυβέρνησις ΑΛΕΞΙΟΥ Π. ΤΣΙΠΡΑ». Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2016.
2. ↑  «Παραιτήθηκε και ο Δημ. Παπαδημητρίου - Ανοιχτός ο ανασχηματισμός». Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοσελίδα στο Bard College (Αγγλικά)
* Ιστοσελίδα στο Ινστιτούτο Levy του Bard College (Αγγλικά)
Ο **Ενρίκε Ρόζα** (*Henrique Pereira Rosa* , 18 Ιανουαρίου 1946 - 15 Μαΐου 2013) ήταν πολιτικός από τη Γουινέα-Μπισσάου. Υπήρξε υπηρεσιακός πρόεδρος της αφρικανικής χώρας, από το 2003 ως το 2005.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην πόλη Μπαφατά το 1946.

### Υπηρεσιακή προεδρία

Στις 28 Σεπτεμβρίου 2003 ανέλαβε υπηρεσιακά την προεδρία της χώρας. Προηγήθηκε το διορισμού του ένα στρατιωτικό πραξικόπημα, με το οποίο ανατράπηκε ο πρόεδρος Κούμπα Ιαλά και οι συνομιλίες με πολιτικούς και στρατιωτικούς υπό τον Βερίσιμο Κορέια Σεάμπρα.

Η υπηρεσιακή κυβέρνηση του Ρόζα είχε την αποστολή να διεξαγάγει εκλογές ώστε να αποκατασταθεί σταδιακά η δημοκρατία στη χώρα. Τον Μάρτιο του 2004 διεξήχθησαν ελεύθερες και δίκαιες εκλογές για κοινοβούλιο. Την επόμενη χρονιά έγιναν και προεδρικές εκλογές σε δύο γύρους (Ιούνιος και Ιούλιος 2005), οι οποίες θεωρήθηκαν επίσης δημοκρατικές και διαφανείς. Στις τελευταίες εκλογές κέρδισε ο Ζοάο Μπερνάρντο Βιέιρα, ενώ ο Ρόζα δεν ήταν υποψήφιος. Ο Ρόζα παρέδωσε την προεδρία στον Βιέιρα την 1η Οκτωβρίου 2005.

Στη συνέχεια ο Ρόζα ήταν ανεξάρτητος υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 2009, τερματίζοντας στην 3η θέση.

Θάνατος
-------

Απεβίωσε στις 15 Μαΐου 2013 σε νοσοκομείο του Πόρτο στη βόρεια Πορτογαλία, έπειτα από εννιάμηνη πάλη με τον καρκίνο. Ήταν 67 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Guinea-Bissau’s former interim president Rosa dies».
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 22  Μαρτίου 2020.
3. ↑  Βιογραφικό
4. ↑  "Guinea-Bissau: New prime minister promises government of civilians, politicians", Lusa (nl.newsbank.com), 29-9-2003.
5. ↑  "Guinea-Bissau candidates keep it low-key after killings" Αρχειοθετήθηκε 2011-03-04 στο Wayback Machine. AFP, 10-6-2009.
6. ↑  «Guinea-Bissau’s former interim president Rosa dies». *98.4 Capital FM*. 15-5-2013.. Ανακτήθηκε στις 15-5-2013.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αρχηγοί Κράτους της Γουινέας-Μπισσάου |
| --- |
|  |
| 
* Λουίς Καμπράλ
* Νίνο Βιέιρα
* Κάρμεν Περέιρα
* Νίνο Βιέιρα
* Ανσουμάνε Μανέ
* Μαλάμ Μπακάι Σανιά
* Κούμπα Ιαλά
* Βερίσιμο Κορέια Σεάμπρα
* Ενρίκε Ρόζα
* Νίνο Βιέιρα
* Ραϊμούντο Περέιρα
* Μαλάμ Μπακάι Σανιά
* Ραϊμούντο Περέιρα
* Μανουέλ Σερίφο Ναμάτζο
* Ζοζέ Μάριο Βαζ
* Ουμάρου Σισοκό Εμπαλό
 |  |

 |