recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **πλαττνερίτης** (αγγλ. plattnerite) είναι ορυκτό οξείδιο του μολύβδου. Το όνομα τού αποδόθηκε προς τιμήν του Καρλ Φρίντριχ Πλάττνερ (Carl Friedrich Plattner, 1800–1858), καθηγητή της μεταλλουργικής στο Φράιμπουργκ της Γερμανίας .

Εμφάνιση, παραγενέσεις
----------------------

Απαντάται σε υδροθερμικά κοιτάσματα τα οποία έχουν υποστεί οξείδωση σε πολύ ξηρά κλίματα. Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο κερουσίτης, ο σμιθσονίτης, ο ημιμορφίτης, ο ροζασίτης, ο αουριχαλκίτης, ο πυρομορφίτης, ο βουλφενίτης, ο ασβεστίτης και ο χαλαζίας.

Ανευρίσκεται σε αρκετά σημεία της Γης. Σημαντικές εμφανίσεις του είναι στη Σκωτία, στο Ιράν, στο Τσουμέμπ της Ναμίμπια, στο Mapimi και την Santa Eulalia (Τσιχουάουα) του Μεξικού και τις Πολιτείες Αριζόνα, Καλιφόρνια, Κολοράντο, Αϊντάχο, Μοντάνα, Νεβάδα και Νέο Μεξικό των ΗΠΑ.

Στην Ελλάδα απαντά στα εξής μεταλλεία Λαυρίου: Ιλάριον Νο. 50, Φερνάντο Νο. 1, Έλαφος, «km-3», Μεγάλα Πεύκα Νο. 29, Σιγιά, Μαρία, παραλία Θορικού.

Πηγές
-----

* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Webmineral.com

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών
* Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Αποδόθηκε προ του 1959. Όνομα εγκεκριμένο από την ΙΜΑ ως "grandfathered".
Η νικήτρια του 4ου Βαλκανικού Κυπέλλου, Εθνική Γιουγκοσλαβίας.
Tο **4ο Βαλκανικό Κύπελλο Εθνών Ποδοσφαίρου 1934** (στην πραγματικότητα το πέμπτο, αφού το Βαλκανικό Κύπελλο Εθνών 1931 θεωρήθηκε εκτός σειράς), διεξήχθη στην Αθήνα από τις 23 Δεκεμβρίου 1934 ως την 1 Ιανουαρίου 1935 και το κατέκτησε η **Γιουγκοσλαβία**.

Η διοργάνωση
------------

Στο Βαλκανικό Κύπελλο 1934 μετείχαν τέσσερις από τις έξι βαλκανικές χώρες. Δεν πήραν μέρος η Τουρκία και η Αλβανία, όπως στις περισσότερες διοργανώσεις της προπολεμικής περιόδου. Η διοργάνωση έγινε στην Αθήνα, στο γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας και ήταν η πιο αμφίρροπη, αφού όλες οι ομάδες έκαναν ήττες. Κατά το καθιερωμένο σύστημα από το 1931, οι ομάδες αγωνίστηκαν σε ενιαίο όμιλο με βαθμολογία 2-1-0, σε ένα γύρο τριών ματς που έγινε στην ίδια πόλη. Έτσι το Κύπελλο ολοκληρώθηκε σε δέκα μόλις ημέρες. Η τελευταία αγωνιστική διεξήχθη την πρωτοχρονιά του 1935. Νικήτρια αναδείχθηκε η Γιουγκοσλαβία που αποδείχθηκε πιο ξεκούραστη στον τελευταίο αποφασιστικό αγώνα, σε αντίθεση με την Ελλάδα που ηττήθηκε από την αδιάφορη Βουλγαρία. Πρώτοι σκόρερ με 3 γκολ αναδείχθηκαν οι Γιουγκοσλάβοι Τίρνανιτς και Τομάσεβιτς.

Η βαθμολογία
------------

| Χώρα | Αγ. | Ν. | Ισ. | Ήτ. | Γκολ | Βαθμοί |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **Γιουγκοσλαβία Γιουγκοσλαβία** | **3** | **2** | **0** | **1** | **9-5** | **4** |
|  Ελλάδα | 3 | 1 | 1 | 1 | 5-5 | 3 |
| Ρουμανία Ρουμανία | 3 | 1 | 1 | 1 | 5-8 | 3 |
| Βουλγαρία Βουλγαρία | 3 | 1 | 0 | 2 | 7-8 | 2 |

Τα αποτελέσματα
---------------

Όλοι αγώνες έγιναν στην Αθήνα, στο γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας.

* 23/12/1934: Ελλάδα - Γιουγκοσλαβία: 2-1
* 25/12/1934: Γιουγκοσλαβία - Βουλγαρία: 4-3
* 27/12/1934: Ελλάδα - Ρουμανία: 2-2
* 30/12/1934: Ρουμανία - Βουλγαρία: 3-2
* 1/1/1935: Βουλγαρία - Ελλάδα: 2-1
* 1/1/1935: Γιουγκοσλαβία - Ρουμανία: 4-0

Οι σκόρερς
----------

| Γκολ | Σκόρερς |
| --- | --- |
| **3** | Γιουγκοσλαβία Αλεξάντερ Τίρνανιτς Γιουγκοσλαβία Αλεξάντερ Τομάσεβιτς |
| **2** |  Γιάννης Βάζος   Λεωνίδας Ανδριανόπουλος |

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* RSSSF
* "Ιστορικά περί του Βαλκανικού κυπέλλου", εφ. "Αθλητικός Χρόνος", φ. 28/12/1934 κ.επ. ψηφ. σελ. 211 κ.επ. Αρχειοθετήθηκε 2015-09-28 στο Wayback Machine.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Βαλκανικό Κύπελλο Εθνών Ποδοσφαίρου |
| --- |
|  |
|  | 
* 1929-31
* 1931
* 1932
* 1933
* 1934-35
* 1935
* 1936
* 1946
* 1947
* 1948
* 1973-76
* 1977-80
 |

 |
Tο **6ο Βαλκανικό Κύπελλο Εθνών Ποδοσφαίρου 1936** (στην πραγματικότητα το έβδομο, αφού το Βαλκανικό Κύπελλο Εθνών 1931 θεωρήθηκε εκτός σειράς), διεξήχθη στο Βουκουρέστι από τις 17 ως τις 24 Μαΐου 1936 και το κατέκτησε η **Ρουμανία** για τρίτη φορά.

Η διοργάνωση
------------

Στο Βαλκανικό Κύπελλο 1936 μετείχαν μόνο τρεις από τις έξι βαλκανικές χώρες. Δεν πήραν μέρος η Τουρκία και η Αλβανία, όπως στις περισσότερες διοργανώσεις της προπολεμικής περιόδου αλλά και η Γιουγκοσλαβία. Η διοργάνωση έγινε στο Βουκουρέστι, στο γήπεδο Φυσικής Αγωγής και υπήρξε η τελευταία προπολεμική.

Κατά το καθιερωμένο σύστημα οι ομάδες αγωνίστηκαν σε ενιαίο όμιλο με βαθμολογία 2-1-0, σε ένα γύρο (δύο ματς) που έγινε στην ίδια πόλη. Έτσι το Κύπελλο ολοκληρώθηκε σε οκτώ μόλις ημέρες. Νικήτρια αναδείχθηκε η Ρουμανία με δύο νικες, η οποία έτσι έγινε η πολυνίκης του θεσμού με τρεις κατακτήσεις σε έξι επίσημες διοργανώσεις.

Πρώτος σκόρερ με 4 γκολ αναδείχθηκε ο Ρουμάνος Σβαρτζ. Η διοργάνωση υπήρξε πιο παραγωγική σε γκολ από όλες τις προηγούμενες, αφού σημειώθηκαν 21 γκολ σε 3 μόλις αγώνες.

Η βαθμολογία
------------

| Χώρα | Αγ. | Ν. | Ισ. | Ήτ. | Γκολ | Βαθμοί |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **Ρουμανία** | **2** | **2** | **0** | **0** | **9-3** | **4** |
| Βουλγαρία Βουλγαρία  | 2 | 1 | 0 | 1 | 6-8 | 2 |
|  Ελλάδα | 2 | 0 | 0 | 2 | 6-10 | 0 |

Τα αποτελέσματα
---------------

Όλοι οι αγώνες έγιναν στo Βουκουρέστι, στο γήπεδο "Φυσικής Αγωγής".

* 17/5/1936: Ρουμανία - Ελλάδα: 5-2
* 21/5/1936: Βουλγαρία - Ελλάδα: 5-4
* 24/5/1936: Ρουμανία - Βουλγαρία: 4-1

Οι σκόρερς
----------

| Γκολ | Σκόρερς |
| --- | --- |
|  **4** |  Αλεξάντρου Σβαρτζ |

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* RSSSF

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Βαλκανικό Κύπελλο Εθνών Ποδοσφαίρου |
| --- |
|  |
|  | 
* 1929-31
* 1931
* 1932
* 1933
* 1934-35
* 1935
* 1936
* 1946
* 1947
* 1948
* 1973-76
* 1977-80
 |

 |
Το **Βαλκανικό Πρωτάθλημα Καράτε Cadet, Εφήβων και U21** (αγγλικά: *Balkan Karate Championships Cadets, Juniors & U21*) είναι μία από τις τρεις κύριες βαλκανικές διοργανώσεις καράτε. Διέπεται από την Βαλκανική Ομοσπονδία Καράτε (KFB) και διεξάγεται ετησίως. Η Ελλάδα δεν συμμετέχει στην διοργάνωση καθώς δεν αποτελεί μέρος της ομοσπονδίας.

Διοργανώσεις
------------

| Έκδοση | Έτος | Πόλη | Χώρα | Ημερομηνία | Στάδιο | Αρ. Αγωνισμάτων | Αρ. Χωρών | Αρ. Αθλητών | Πρωταθλήτρια χώρα | Παρ. |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 16η | 2015λεπτομέρειες | Ντούμπροβνικ | Κροατία Κροατία | 11-13 Δεκεμβρίου | Športska dvorana Gospino polje |  |  | – |  |  |

Δείτε επίσης
------------

* Βαλκανικές διοργανώσεις

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αναφορά για το Βαλκανικό Πρωτάθλημα Καράτε Cadet, Εφήβων και U21 2015 (PDF)» (PDF). *sportdata.org*. [*νεκρός σύνδεσμος*]
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Αυγή (αποσαφήνιση).
Το ελληνικό περιπολικό σκάφος **Β.Π. Αυγή** ήταν το πρώτο ατμοκίνητο πολεμικό σκάφος που ναυπηγήθηκε στην Ελλάδα.

Ιστορικό
--------

Φέρεται να ναυπηγήθηκε μετά το 1873 όπου και εντάχθηκε αμέσως στο Βασιλικό Στόλο. Το σκάφος Αυγή ήταν μικρή κανονιοφόρος που χρησιμοποιήθηκε περισσότερο ως ατμοτελωνίδα στη καταδίωξη του λαθρεμπορίου, κυρίως στη περιοχή των Κυκλάδων την περίοδο 1878-1895. Την εποχή εκείνη η δίωξη λαθρεμπορίου αποτελούσε αρμοδιότητα του τότε Βασιλικού Ναυτικού.

Σημειώνεται ότι σε όλη την παραπάνω διάρκεια στη δίωξη λαθρεμπορίου κυβερνήτης ήταν ο ίδιος αξιωματικός, ο Ελευθέριος Μεθενίτης. Όταν το σκάφος στη συνέχεια μετατράπηκε σε υδροφόρο απεβίωσε και ο τότε «διαρκής» κυβερνήτης του.

Πηγές
-----

* «Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου» τομ. 3ος, σελ. 929.
Εκπαιδευτικό αεροσκάφος της Ινδικής Πολεμικής Αεροπορίας.
Το **εκπαιδευτικό αεροσκάφος** είναι μια κατηγορία αεροσκαφών ειδικά σχεδιασμένη για τη διευκόλυνση της εναέριας εκπαίδευσης των πιλότων και των πληρωμάτων αεροσκαφών.

Οι πιλότοι της πολιτικής αεροπορίας συνήθως εκπαιδεύονται σε ένα ελαφρύ αεροσκάφος, διθέσιο ή περισσότερων θεσών, στις οποίες κάθεται ο εκπαιδευόμενος και ο εκπαιδευτής. Επίσης, το αεροσκάφος μπορεί να έχει υποστεί τροποποιήσεις κατάλληλες για χρήση σε εκπαιδευτικές πτήσεις. Κατι παρόμοιο συμβαίνει και με τους εκπαιδευόμενους πιλότους των πολεμικών αεροποριών, οι οποίοι λαμβάνουν εκπαίδευση σε ελαφρύ αεροσκάφος. Και στις δύο κατηγορίες οι υποψήφιοι πιλότοι εξετάζονται κυρίως για την ψυχική και φυσική συμπεριφορά τους.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2014.
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2014.
5. ↑

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4198768-8
* NKC: ph369331

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αεροπορία
 |

 |
Το **Εκπαιδεύοντας τη Ρίτα** (Αγγλ. *Educating Rita*) είναι ένα βραβευμένο θεατρικό έργο του Βρετανού συγγραφέα Γουίλι Ράσελ.

Το Έργο
-------

Είναι μια παράσταση δύο προσώπων που διαδραματίζεται εξ ολοκλήρου μέσα στο γραφείο ενός καθηγητή του Ανοιχτού Πανεπιστημίου. Το έργο ήταν παραγγελία της Royal Shakespeare Company και έκανε πρεμιέρα τον Ιούνιο του 1980 στο Λονδίνο. Τη σκηνοθεσία υπέγραψε ο Μάικ Όκρεντ και πρωταγωνίστησαν οι Τζούλι Γουόλτερς και Μάρκ Κίνγκστον. 

Το έργο μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 1983 από τον ίδιο το συγγραφέα. Τη σκηνοθεσία της ταινίας υπέγραψε ο Λούις Γκίλμπερτ ενώ τους πρωταγωνιστικούς ρόλους ερμήνευσαν ο Μάικλ Κέιν και η Τζούλι Γουόλτερς (επαναλαμβάνοντας το ρόλο της από τη θεατρική παράσταση)

Περίληψη
--------

Το έργο παρακολουθεί τη σχέση της Σούζαν Γουάιτ, μιας 26χρονης κομμώτριας από το 
Λίβερπουλ και του Δρ. Φρανκ Μπράιαντ, ενός μεσήλικα καθηγητή Πανεπιστημίου, στη διάρκεια ενός εξαμήνου. 

Η Σούζαν (που αρχικά συστήνεται ως Ρίτα) δυσαρεστημένη με την καθημερινή ρουτίνα της δουλειάς αλλά και την κοινωνική ζωή της γράφεται στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο. Το έργο ξεκινάει με την πρώτη συνάντηση της Ρίτας με τον καθηγητή που την έχει αναλάβει. Ο Φρανκ είναι μεσήλικας και αλκοολικός και αναλαμβάνει το μάθημα σκεπτόμενος μόνο τα χρήματα. Η συνάντηση και η γνωριμία τους θα έχει ένα βαθύ αντίκτυπο και στους δύο. Ο Φρανκ θα εντυπωσιαστεί από τη ζωντάνια και την ειλικρίνεια της Ρίτας και θα αναγκαστεί να επανεξετάσει τις απόψεις του για τη ζωή, ενώ η Ρίτα συνειδητοποιεί ότι η διδασκαλία του Φρανκ της ανοίγει νέους ορίζοντες για μια μποέμικη ζωή και τη γεμίζει αυτοπεποίθηση...

Θέματα
------

Στο έργο συναντάμε θέματα όπως αυτό του ταξικού διαχωρισμού, της ανεπάρκειας του Ακαδημαϊκού εκπαιδευτικού συστήματος αλλά και αυτό της εσωτερικής διαδικασίας της αυτοβελτίωσης. Η ιστορία δανείζεται στοιχεία από τον κλασσικό μύθο του Πυγμαλίωνα.
To **Πριγκιπάτο του Φύρστενμπεργκ** (γερμανικά: *Fürstentum Fürstenberg*) ήταν κομητεία, και το 1667 μετατράπηκε σε πριγκιπάτο, της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στη Σουαβία, η οποία βρίσκεται στο σημερινή νότια Βάδη-Βυρτεμβέργη της Γερμανίας.

Το 1744, διάφορες περιοχές του Φιούρστενμπεργκ επανενώθηκαν στο Πριγκιπάτο του Φιούρστενμπεργκ-Φιούρστενμπεργκ, καθώς όλες οι γραμμές εκτός από μία είχαν εξαλειφθεί. Η Συνομοσπονδία του Ρήνου του 1806 διαλύει την πολιτεία Φιούρστενμπεργκ. Το μεγαλύτερο μέρος της επικράτειάς του παραχωρήθηκε στη Βάδη και μικρότερα τμήματα δόθηκαν στη Βυρτεμβέργη, στο Χοεντσόλερν-Ζιγκμαρίνγκεν και στη Βαυαρία.

Παραπομπές
----------

* Where were the Fürstenberg territories? Map of the German Southwest in 1789
* Köbler, Gerhard (2007). *Historisches Lexikon der deutschen Länder* (7th έκδοση). Munich.  *Fürstenberg* article.
Το **Πριγκιπάτο της Μινγκρελίας** (γεωργιανά: *სამეგრელოს სამთავრო*, απόδοση σε λατινικό αλφάβητο: *samegrelos samtavro*), επίσης γνωστό ως Οντίσι, ήταν ιστορικό κρατίδιο της Γεωργίας το οποίο εξουσίαζε η δυναστεία των Νταντιάνι. Ιδρυθέν ως ανεξάρτητο Πριγκιπάτο το 1557 από τον Λεβάν Α΄ Νταντιάνι ως κληρονομικός *mtavari* (Πρίγκιπας), διατήρησε την ανεξαρτησία του έως την υποταγή του στη Ρωσική Αυτοκρατορία το 1803. Το Πριγκιπάτο διαλύθηκε οριστικά, όταν ο Πρίγκιπας Νίκο Νταντιάνι καθαιρέθηκε, ενώ το πριγκιπάτο καταργήθηκε, από τη Ρωσία το 1867. Ο Πρίγκιπας Νίκο παραιτήθηκε επισήμως των δικαιωμάτων του στον θρόνο το 1868.

Δείτε επίσης
------------

* Σαμεγκρέλο
* Οντίσι
* Σαλιπαρτιάνο
* Μπεντιάνι
* Κατάλογος Πριγκίπων της Μινγκρελίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  The Columbia Encyclopedia, Sixth Edition - Mingrelia
H **Ελένη**, ουγγρικά: Ilona, κροατικά: Jelena Lijepa (απεβ. 1091) από τον Οίκο των Άρπαντ, ήταν πριγκίπισσα της Ουγγαρίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Κροατίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν η τρίτη κόρη του Μπέλα Α΄ της Ουγγαρίας και της Ριτσέζας των Πιαστ, κόρης του Mιέσκο Β΄ Λάμπερτ της Πολωνίας. Αδελφός της ήταν ο Λαδίσλαος Α΄ της Ουγγαρίας.

Η Ελένη έγινε βασίλισσα της Κροατίας με τον γάμο της με τον Δημήτριο Ζβονιμίρ της Κροατίας, ενός μακρινού συγγενή της, τον οποίο παντρεύτηκε το 1063. Είχαν έναν γιο, τον Ράντοβαν,  που απεβίωσε στα τέλη της εφηβείας του ή λίγο μετά τα 20 έτη του και δύο κόρες, την Κλαυδία  και τη Βινίτσα. 

Η Ελένη είχε εξαιρετικές οικογενειακές διασυνδέσεις, καθώς ήταν θεία της (Πιρόσκας) Ειρήνης (κόρης του Λαδίσλαου Α΄), της συζύγου του Ιωάννη Β΄ Κομνηνού Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Ήταν πολύ λαοφιλής στους Κροάτες και την ονόμαζαν συχνά *Γιελένα Λιγιέπα* ("Ωραία Ελένη"). Θεωρείται ότι ήταν μία σύζυγος με επιρροή.

Μετά το τέλος του Ζβονιμίρ, η Ελένη λέγεται ότι σχεδίασε ήσυχα τη διαδοχή του στέμματος της Κροατίας στον αδελφό της Λαδίσλαο Α΄ της Ουγγαρίας: αυτό προκάλεσε μια δεκαετία πολέμου και αστάθειας στο βασίλειο, με αποτέλεσμα την προσωπική ένωση της Κροατίας και της Ουγγαρίας, που διήρκεσε μέχρι το 1918. Η Ελένη απεβίωσε γύρω στο 1091.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 1063 τον Δημήτριο Ζβονιμίρ των Τρπιμιρόβιτς βασιλιά της Κροατίας και Δαλματίας, και είχε τέκνα:

* Ράντοβαν, απεβ. π. 20 ετών.
* Κλαυδία.
* Βινίτσα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  p11411.htm#i114107. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
3. ↑  *Codex Diplomaticus Croatiæ*, Vol. I, CCXI, p. 177.
4. ↑  *Monumenta Historiam Slavorum Meridionalium*, Vol. VII, Acta, 121, p. 146.
5. ↑  Family of king Dmitar Zvonimir
6. ↑  Zdravka Jelaska Marijan: "Dolazak ugarskoga kralja"

Eξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Dmitar Zvonimir και Helen
Ο **Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας** (ΕΟΠΥΥ) είναι ΝΠΔΔ αποτελώντας τον κύριο φορέα κοινωνικής ασφάλισης της χὠρας από τη 1η Ιανουαρίου 2012. Συστήθηκε από τον ν.3918/2011 – ΦΕΚ Α΄31/2.3.2011. Αρχικά, συνενώθηκαν το τμήμα Υγείας των ΙΚΑ, ΟΠΑΔ, ΟΑΕΕ και ΟΓΑ. Στη συνέχεια, εντάχθηκαν ο ΤΑΥΤΕΚΩ, ΝΑΤ, ΕΤΑΑ και ΕΤΑΠ-ΜΜΕ.

Η Θεανώ Καρποδίνη διατελλεί διοικητής του ΕΟΠΥΥ.

Μέσω των συμβεβλημένων ιατρών, ο ΕΟΠΥΥ καλύπτει το 85% των ιατρικών πράξεων του ασθενούς εφόσον δεν ξεπερνά το πλαφόν των τριακοσίων επισκέψεων. Η συμμετοχή του ασφαλισμένου στην ηλεκτρονική συνταγογράφηση είναι μηδενική και στην αγορά του φαρμάκου 25% και για χρόνιες παθήσεις από 10% εώς και μηδενική. Οι διαγνωστικές εξετάσεις που τελούνται σε ιδιωτικές δομές προβλέπουν μηδενική συμμετοχή σε ασθενείς με Μεσογειακή Αναιμία, Δρεπανοκυτταρική αναιμία, χρόνια νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου, κυστική ίνωση και σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 πιστοποιημένη αναπηρία άνω του 80% και καθολικά σε δημόσιες δομές. 

Την περίοδο 2014 - 2017 υπήρχε το ΠΕΔΥ (Πρωτοβάθμιο Εθνικό Δίκτυο Υγείας), παρέχοντας τις πρωτοβάθμιες υπηρεσίες φροντίδας του ΕΟΠΥΥ (Πολυιατρεία ΙΚΑ κλπ). Καταργήθηκε για να αντικατασταθεί από τις ΤΟΜΥ, υπαγμένες στον ΕΟΠΥΥ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Διαγνωστικές εξετάσεις ΕΟΠΥΥ. Αλλαγές στη συμμετοχή των ασφαλισμένων». Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2022.
Ο **Αρνούλφος** (γαλλ.: *Arnoulph*, τέλη 10ου - αρχές 11ου αιώνα) ήταν αρχιεπίσκοπος της Ρενς (988-991, 996-1021). Προερχόταν από τον Οίκο των Καρολιδών.

Βιογραφία
---------

Ο Αρνούλφος ήταν νόθος γιος του Λοθαρίου της Δυτικής Φραγκίας και μίας κόρης του Ροβέρτου, μαγιορδόμου του Καρόλου δούκα της Κάτω Λωρραίνης. Ο Κάρολος ήταν νεότερος αδελφός του Λοθαρίου. Ο Αρνούλφος πήρε το όνομα του αρχηγέτη των Καρολιδών, αγίου Αρνούλφου επισκόπου του Μετς.

Ο Αντάλμπερον αρχιεπίσκοπος του Ρενς επιθυμούσε να τον διαδεχθεί ο Γκέρμπερτ του Ωριλάκ (μετέπειτα πάπας Σιλβέστρος Β΄), αλλά όταν το 989 ψηφίστηκε ο Αρνούλφος, ο Ούγος Καπέτος τον αποδέχθηκε. Το ίδιο έτος ο Αρνούλφος υποστήριξε τον θείο του Κάρολο δούκα της Κάτω Λωρραίνης στην προσπάθειά του να γίνει βασιλιάς. Ο Κάρολος κατέλαβε το Ρενς και το Λον, αλλά προσωρινά και το εγχείρημα απέτυχε. Το 990 ο Αρνούλφος αρνήθηκε να προσέλθει στη Σύνοδο του Σανλί και φυλακίστηκε με τον θείο του. Το 991 έγινε σύνοδος στο Ρενς, που με την κατηγορία της -υποτίθεται- εσχάτης προδοσίας, καθαίρεσε τον Αρνούλφο και έκανε τον Γκέρμπερτ αρχιεπίσκοπο του Ρενς. 

Η καθαίρεση είχε αντιδράσεις: ο πάπας Ιωάννης ΙΕ΄ έστειλε αντιπρόσωπο (legatus) στη Σύνοδο του Μουζόν το 995 και ο Γκέρμπερτ ανεστάλη από αρχιεπίσκοπος, ενώ ένα μήνα μετά μία δεύτερη Σύνοδος δήλωσε τη διαδικασία της καθαίρεσης του Αρνούλφου και εκλογής του Γκέρμπερτ παράνομη και άκυρη· έτσι ο Αρνούλφος επέστρεψε ως αρχιεπίσκοπος στο Ρενς. Μετά ο Γκέρμπερτ έγινε πάπας ως Σιλβέστρος Β΄ (999-1003). 

Ο Αρνούλφος έστεψε τον γιο του Ούγου Καπέτου, τον Ροβέρτο Β΄ το 1017 ως συμβασιλιά του Ούγου. Αυτό δήλωνε ότι δεν μπορούσε πια να αμφισβητήσει τη νέα δυναστεία των Καπετιδών. Το 1021 απεβίωσε· ήταν ο τελευταίος Καρολίδης του νεότερου κλάδου του Λουδοβίκου Α΄ του *ευσεβούς*.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  (Ιταλικά) *Mirabile: Digital Archives for Medieval Culture*. SISMEL – Edizioni del Galluzzo.
2. ↑  O πρεσβύτερος κλάδος του Πεπίνου είχε ακόμη απογόνους

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 24956635
* GND: 100936938

 |

 |
Η **Προνόη** αναφέρεται σε έξι χαρακτήρες της Ελληνικής μυθολογίας.

1. **Προνόη**, μία από τις Νηρηίδες.

2. **Προνόη**, κόρη του Φόρβαντα. Παντρεύτηκε τον Αιτωλό. Παιδιά τους ήταν ο Πλευρών και τον Καλυδών .

3. **Προνόη**, κόρη του Μελάμποδα, βασιλιά του Άργους, και της Ιφιάνειρας, κόρη του Μεγαπένθη. Θεωρήθηκε ότι ήταν μάντισσα.

4. **Προνόη**, μία νύμφη. Ήταν η μητέρα του Τρωός Λάσου. Ο Λάσος σκοτώθηκε από τον Ποδαλείριο κατά τη διάρκεια του Τρωικού πολέμου.

5. **Προνόη**, μία Ναϊάδα ενός ποταμού στη Λυκία. Είπε στον Καύνο τι είχε συμβεί στην αδερφή του Βυβλίδα (ότι είχε αυτοκτονήσει), και τον έπεισε να μείνει μαζί της με την προϋπόθεση ότι να λάβει την κυριαρχία της χώρας της Λυκίας ή της Καρίας. Το ζευγάρι είχε ένα γιο, τον Αιγίαλο, ο οποίος κληρονόμησε το βασίλειο μετά το θάνατο του πατέρα του.

6. **Προνόη**, κόρη του ποτάμιου θεού Ασωπού, μητέρα του Φώκου από τον Ποσειδώνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ησίοδος, Θεογονία, 240  Αρχειοθετήθηκε 2012-03-08 στο Wayback Machine.
2. ↑  *Βιβλιοθήκη* 1.7.7 [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  Διόδωρος Σικελιώτης, Ιστορική Βιβλιοθήκη 4.68.5
4. ↑  Κόιντος ο Σμυρναίος, Ιλίου Πέρσις, 6.497
5. ↑  Κόνων, Διηγήσεις, 2
6. ↑  Σχόλια στον Όμηρο, *Ιλιάδα*, 2. 517
| Ελληνική μυθολογία
Δρυάδες |
| --- |
|  |
| Νύμφες των δασών |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| * Χρυσοπέλεια
* Δρυόπη
* Ερατώ
* Ευρυδίκη
 | * Φιγαλία
* Πίτυς
* ΤιθορέαΠρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
 |
| π • σ • ε
 |

 |

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία οι **Δρυάδες** (ενικός: η Δρυάς) ήταν Νύμφες των δασών. Το όνομά τους προέρχεται από τη Δρυς. Σύμφωνα με την παράδοση, ήταν νύμφες των δέντρων, ειδικά των βελανιδιών, κάτω από τις οποίες ζούσαν, Οι αρχαίοι τις διέκριναν από τις Αμαδρυάδες, οι οποίες ήταν οι ψυχές των φυτών και ζούσαν όσο και αυτά, ενώ οi Δρυάδες ήταν αθάνατες.

Αν και από τον Όμηρο είναι γνωστές πολλές ονομαστές νύμφες εντούτοις δεν αναφέρονται αυτές. Οι Δρυάδες μαζί με τις Ορειάδες ή Ορεστιάδες συνόδευαν τους Ολύμπιους θεούς στα όρη και τις χαράδρες και ιδιαίτερα συνέρχονταν ερωτικά μέσα σε ωραία σπήλαια με τους Σειληνούς και τον Ερμή, παίζοντας και αστειευόμενες με τον Απόλλωνα, τον Πάνα, τον Πρίαπο κ.ά. Συχνά τις Δρυάδες φαίνεται να τις καταδίωκαν οι Σάτυροι.

Μεταξύ των Δρυάδων γνωστότερες ήταν η Ερατώ, η οποία με τον Αρκάδα απόκτησε τον Αζάνα, τον Αφείδαντα και τον Έλατον, η Φιγαλία και η Τιθορέα από τις οποίες και οι σχετικές πόλεις της Αρκαδίας και της Φωκίδας αντίστοιχα, καθώς και η Ευρυδίκη η σύντροφος του Ορφέα. Οι Δρυάδες καλούνταν επίσης και "Αμαδρυάδες", ή "Αδρυάδες", ή "Δρυμίδες"και συχνά συγχέονταν με τις Ναϊάδες και άλλες Νύμφες, ενώ στη πραγματικότητα δεν ήταν τίποτε άλλο παρά η ανθρωπόμορφη ιδέα του θροΐσματος των φύλλων των δένδρων και των ήχων των υδάτων ιδιαίτερα σε βουνά, ρέματα, σπήλαια, πηγές και χαράδρες που διακόπτουν την ηρεμία και την ησυχία της φύσης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παυσανίας, Ελλάδος περιήγησις VIII.4.2
2. ↑  Εγκυκλοπαίδεια Δομή, τόμ. 8, σ. 298 ISBN 960-8177-58-8

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* ένα περίεργο φαινόμενο της λίμνης μας
Συντεταγμένες: 7°45′S 77°15′W﻿ / ﻿7.750°S 77.250°W﻿ / -7.750; -77.250


Το **Εθνικό πάρκο του Ριο Αμπισέο** (ισπανικά: *Parque Nacional del Río Abiseo*‎) είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO που βρίσκεται στο βόρειο Περού. Το πάρκο φιλοξενεί μεγάλο αριθμό ειδών χλωρίδας και πανίδας, καθώς και τη θέση πάνω από 30 προ-Κολομβιανών αρχαιολογικών χώρων. Από το 1986, το πάρκο παραμένει κλειστό για το κοινό λόγω της εύθραυστης φύσης τόσο του φυσικού όσο και του αρχαιολογικού περιβάλλοντος.

Άγρια ζωή
---------

Ένα είδος μαϊμούς, η Oreonax flavicauda που προηγουμένως θεωρούνταν εξαφανισμένη, είναι γνωστό ότι ζει στο πάρκο και φαίνεται να είναι ενδημικοί στην περιοχή. Αυτό οφειλόταν κυρίως στο γεγονός ότι ο τομέας αυτός διατήρησε την κατάσταση του εθνικού πάρκου και κατατάχθηκε στον κατάλογο των τόπων παγκόσμιας κληρονομιάς το 1983.

Μερικά σπάνια/απειλούμενα ζώα που το πάρκο περιλαμβάνει:

* Κόκκινους βρυχώμενους πίθηκους, *Alouatta seniculus*
* Άσπρες μαϊμού-αράχνες, *Ateles belzebuth* (Απειλούμενο είδος)
* Ιαγουάρους, *Panthera onca*
* Βασιλικούς γύπες, *Sarcoramphus papa*
* Ταρούκες, *Hippocamelus antisensis*
* Πάκα, *Cuniculus* (Απειλούμενο είδος)
* Ωχροκέφαλους παπαγάλους, *Amazona ochrocephala* (Απειλούμενο είδος)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Rio Abiseo National Park». *protectedplanet.net*. [*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  SERNANP info page about Rio Abiseo National Park Αρχειοθετήθηκε 2012-06-21 στο Wayback Machine. (Ισπανικά)
Το **Εθνικό Συμβούλιο για τη Δημοκρατία και την Ανάπτυξη**, Conseil National pour la Démocratie et pour le Dévelopement (CNDD), είναι μια "επιτροπή εξειδικευμένων (πολιτικών)συμβούλων", που σχηματίστηκε από τον λοχαγό Μουσά Νταντίς Καμαρά τις πρωινές ώρες της Τρίτης 23 Δεκεμβρίου 2008, λίγο μετά το θάνατο του προέδρου Λανσάνα Κοντέ, και κατέλαβε με πραξικόπημα την εξουσία στη Γουινέα. Αναφέρεται ότι αποτελείται από 32 μέλη, από τα οποία τα 26 προέρχονται από τις τάξεις του στρατού (συμπεριλαμβανομένου του αρχηγού του στρατού και ενός αξιωματικού κατώτερα στην ιεραρχία της προεδρικής φρουράς) και τα 6 είναι πολίτες.

Ο Καμαρά δήλωσε στο ραδιόφωνο του Κονακρί, ότι η κυβέρνηση είχε διαλυθεί και όλες οι πολιτικές και εμπορικές δραστηριότητες είχαν "παγώσει". Είπε επίσης πως στόχος του CNDD ήταν η πάταξη της διαφθοράς στη χώρα, και η λήψη των σωστών αποφάσεων.

Αργότερα, ακολούθησε μια ανακοίνωση του CNDD που απαγόρευε τις λεηλασίες και όλες τις συναθροίσεις. Οι πολίτες αναγκάστηκαν να μείνουν στα σπίτια τους.

Μια μικρή μερίδα του στρατού, προσπάθησε να πείσει, μάταια, το CNDD να εφαρμόσει το σύνταγμα. Την Παραμονή των Χριστουγέννων ο Καμαρά έλαβε επίσημα το χρίσμα του προέδρου, σε τελετή στο προεδρικό παλάτι, στο κέντρο της πρωτεύουσας Κονακρί.

Την ίδια μέρα, το νέο καθεστώς αντικατέστησε τους τοπικούς δημόσιους φορείς, τοποθετώντας στις θέσεις τους στρατιωτικούς διοικητές.

Πηγές
-----

* - Άρθρο στο BBC

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 155197604
* LCCN: no2010149387

 |

 |
Η **Αρτακάμα** (άκμασε το 324 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Φαρνακιδών ήταν κόρη του Αρτάβαζου Β΄, εγγονού του Πέρση βασιλιά Αρταξέρξη Β΄, σατράπη της Φρυγίας (με έδρα το Δασκύλειο) υπό τους Αρταξέρξη Γ΄ και Δαρείο Γ΄ και σατράπη της Βακτρίας υπό τον Αλέξανδρο Γ΄ τον Μεγάλο.

Βιογραφία
---------

Η μητέρα της δεν είναι γνωστή, μα πιθανώς να είναι η μοναδική σύζυγος του Αρτάβαζου Β΄ που γνωρίζουμε, μία ανώνυμη αδερφή δύο στρατηγών από τη Ρόδο: του Μέμνονα και του Μέντορα. Η Αρτακάμα υπήρξε η δεύτερη σύζυγος του βασιλιά της Αιγύπτου, Πτολεμαίου Α΄, ιδρυτή της δυναστείας των Πτολεμαίων, τον οποίο και παντρεύτηκε τον Απρίλιο του 324 π.Χ. Δεν γνωρίζουμε τίποτε περισσότερο για εκείνη, ούτε για τυχόν παιδιά που απέκτησε από τον Πτολεμαίο Α΄. Ο Πτολεμαίος Α΄ είχε συνολικά τέσσερις συζύγους και αν η Αρτακάμα ποτέ εκδιώχθηκε, αυτό είναι πιθανόν να συνέβη μετά το θάνατο του Αλεξάνδρου Γ΄. Το όνομα της Αρτακάμας σημαίνει «αυτή που αγαπά την αλήθεια».

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε τον Πτολεμαίο Α΄ Σωτήρα της Αιγύπτου. Δεν γνωρίζουμε αν απέκτησαν απογόνους.

Δείτε επίσης
------------

* Δυναστεία των Πτολεμαίων της Αιγύπτου.
* Δυναστεία των Αχαιμενιδών της Περσίας.
* Δυναστεία των Φαρνακιδών της Φρυγίας.
Ο **Εμμανουήλ Χατζάκης** ήταν Κρητικός αγωνιστής και οπλαρχηγός από την Ιεράπετρα. Έζησε το 19ο αιώνα.

Αγωνιστική δράση
----------------

Γεννήθηκε στις Μουρνιές. Έλαβε μέρος στην Κρητική Επανάσταση του 1866-69 και ανέλαβε την αρχηγία του ανατολικού τμήματος στην επαρχία Βιάννου.

Συνεργάστηκε με τον Μιχαλοδημητράκη και οι δυο τους ανέλαβαν τη φύλαξη του περάσματος της Γερακιανής Λαγκάδας, παρότι είχαν μαζί τους μόνο 100 άντρες. Οι Τούρκοι, με 15.000 στρατιώτες και με αρχηγό το Ρεσίτ πασά εξαπέλυσαν επίθεση εναντίον του σώματος του Χατζάκη, με αποτέλεσμα ο τελευταίος να οπισθοχωρήσει. Το αρχικό σχέδιο των Τούρκων ήταν να εισβάλουν στο Οροπέδιο από μία εκ των 4 κυρίων εισόδων του (Καράς Πηγάδι, Κράσι, Τσούλη μνήμα, Σελί της Αμπέλου), αλλά εγκαταλείφθηκε με την προτροπή του Γαλυφή. Ο Χατζάκης έλαβε μέρος σε μία ακόμη μάχη στην Ιεράπετρα στις 17 Ιουνίου 1878 και ηττήθηκε.

Πηγές
-----

* Γιάννη Χρηστάκη, *Η Ιεράπετρα*, Ηράκλειο 1994.
* Μιχαήλ Ηλ. Κοζύρη, *Λασίθι, αγώνες και θυσίες αιώνων*.
Συντεταγμένες: 39°N 33°E﻿ / ﻿39°N 33°E﻿ / 39; 33

Η **Κεντρική Ανατολία** (τουρκικά: *İç Anadolu Bölgesi*)είναι το δεύτερο μεγαλύτερο Γεωγραφικό διαμέρισμα της Τουρκίας μετά την Ανατολική Ανατολία. Βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα της Μικράς Ασίας και περιλαμβάνει την πρωτεύουσα της Τουρκίας Άγκυρα. .

Η έκταση του διαμερίσματος είναι 162.000 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της εκτιμάται στους 12.105.975 κατοίκους. Η περιοχή χωρίζεται σε 13 επαρχίες. Αυτές είναι:

* Επαρχία Άγκυρας
* Επαρχία Ακσαράι
* Επαρχία Γιοζγκάτ
* Επαρχία Εσκί Σεχίρ
* Επαρχία Ικονίου
* Επαρχία Καισάρειας
* Επαρχία Καραμάν
* Επαρχία Κιρίκαλε
* Επαρχία Κιρσεχίρ
* Επαρχία Νεβσεχίρ
* Επαρχία Νίγδης
* Επαρχία Σεβάστειας
* Επαρχία Τσανκιρί

Σημαντικότερες πόλεις είναι η Άγκυρα, το Ικόνιο, η Καισάρεια, η Σεβάστεια και το Εσκί Σεχίρ. Στην κεντρική Ανατολία βρίσκεται η Καππαδοκία μία από τις σημαντικότερες περιοχές του Διαμερίσματος που συγκεντρώνει το ενδιαφέρον γεωλόγων και αρχαιολόγων. Η Κεντρική Ανατολία αποτελούσε την καρδία των αρχαίων κρατών των Χετταίων και των Φρύγων και στην περιοχή βρίσκονται οι πρωτεύουσες των κρατών αυτών η Χαττούσα και το Γόρδιον.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κεντρική Ανατολία

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Γεωγραφικές περιοχές της Τουρκίας |
| --- |
|  |
| 
* Αιγαίο
* Μαύρη Θάλασσα
* Κεντρική Ανατολία
* Ανατολική Ανατολία
* Μαρμαράς
* Μεσόγειος
* Νοτιοανατολική Ανατολία
 |  |

 |
Ο **ποταμός Χα! Χα!** (γαλλ. *Rivière Ha! Ha!*) είναι παραπόταμος του φιόρδ Σαγκνέ (*Saguenay*) στην διοικητική περιοχή του Σαγκνέ-Λακ-Σαν-Ζαν (*Saguenay-Lac-Saint-Jean*) στην επαρχία Κεμπέκ του ανατολικού Καναδά.

Ετυμολογία
----------

Η ονομασία προκύπτει από τον γαλλικό όρο *haha* ο οποίος χρησιμοποιείται με την έννοια του απροσδόκητου εμποδίου. Στην ίδια περιοχή υπάρχουν επίσης η λίμνη Χα! Χα!, ο κόλπος Χα! Χα!, και η μικρή λίμνη Χα! Χα!.

Περιγραφή
---------

Σκεπαστή γέφυρα στον ποταμό Χα! Χα!
Ο ποταμός Χα! Χα! διαπερνά τα όρη Λωρεντιάν (*Laurentian*) και από εκεί κατευθύνεται προς τα βόρεια κοντά στον δήμο του Φερλάντ-ε-Μπουαλό (*Ferland-et-Boilleau*). Συνεχίζοντας την πορεία του καταλήγει στη λίμνη Χα! Χα!. Κατά μήκος του υπάρχουν 5 φράγματα και κυλάει μέσα από ένα φαράγγι, με το συνολικό μήκος του ποταμού είναι περίπου 60 χιλιόμετρα.

Στις 20 Ιουλίου του 1996, μετά από έντονη βροχόπτωση στην περιοχή προκλήθηκε η κατάρρευση ενός φράγματος στα βόρεια του ποταμού, με εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού να κυλούν στην κοιλάδα που προστάτευε το φράγμα, και να καταστρέφουν μέρος της εθνικής οδού 381 και να βυθίζουν εν μέρει την περιοχή κάτω από το νερό. Το φράγμα επιδιορθώθηκε κατά το επόμενο έτος. Η πυραμίδα του Χα! Χα! κτίστηκε κατά την περίοδο 1997-1998 ως αναμνηστικό μνημείο του γεγονότος της κατάρρευσης του φράγματος και του πλημμυρίσματος της περιοχής.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Rivière Ha! Ha! sur Commission de Toponymie du Québec
2. 1 2  Commission de toponymie du Québec: Barrage déversoir du Lac-Ha! Ha!
3. ↑  The Saguenay floods (July 1996)
4. ↑  «Pyramide des Ha! Ha!». *archive.wikiwix.com*. museedufjord.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Απριλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2016. CS1 maint: Unfit url (link)
Ο **Αρνούλφος/Άρνολτ** (*Arnulf van Gent*, 951 - 18 Σεπτεμβρίου 993) από τον Οίκο της Ολλανδίας ήταν κόμης της Φρισίας (Ολλανδίας) το διάστημα 988-993.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Γκεντ και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ντιρκ Β΄ κόμη της Φρισίας (Ολλανδίας) και της Χίλντεγκαρντε, μάλλον κόρης του Αρνούφου Α΄ κόμη της Φλάνδρας.

Αναφέρεται με τους γονείς του για πρώτη φορά το 970. Όπως και με τον πατέρα του, το όνομά του μνημονεύεται σε πολλά έγγραφα της εποχής. Το 983 συνόδευσε τον Όθωνα Β΄ της Γερμανίας στο ταξίδι του στη Βερόνα και στη Ρώμη. Ως κόμης κατάφερε να επεκτείνει τα εδάφη του νοτιότερα. Δώρισε αρκετές ιδιοκτησίες στο αββαείο του Έχμοντ, όπως το Μπέργκαν -που προς τιμήν της μητέρας του το μετονόμασε σε Χίλεγκερσμπερκ- και το Όβερση, μάλλον ως αμοιβή για τις εργασίες καθαρισμού γης των μοναχών.

Ο Αρνούλφος ήταν ο πρώτος κόμης που ήρθε σε σύγκρουση με τους δυτικούς Φρισίους (Βίκινγκς επιδρομείς που είχαν εγκατασταθεί μόνιμα)· το 993 εισέβαλε βαθιά στην περιοχή τους, αλλά σε μάχη κοντά στο Βίκνελ ηττήθηκε και σκοτώθηκε. Ο γιος του Ντιρκ Γ΄ ήταν νεογέννητος. Η χήρα του Λούτγκαρτ, πρώτα με τη βοήθεια του Όθωνα Γ΄ της Γερμανίας και μετά του διαδόχου του Ερρίκου Β΄ κατάφερε να κρατήσει την κομητεία.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 980 τη Λουτγκάρδη των Αρντέν, κόρη του Ζήγκφρητ κόμη του Λουξεμβούργου και είχε τέκνα:

* Ντιρκ Γ΄ 981/989-1039, κόμης της Ολλανδίας.
* Σήγκφρητ/Σίκο.
* Αντελίνα της Ολλανδίας π. 990-π. 1045, παντρεύτηκε πρώτα τον Βαλδουίνο Β΄ κόμης της Βουλώνης (του Οίκου της Φλάνδρας) και μετά τον Ένγκουεραντ Α΄ κόμη του Ποντιέ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  p391.htm#i3905. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* Cordfunke, Graven en Gravinnen van het Hollandse Huis (1986).
* Cawley, Charles, HOLLAND, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy
Ο **Αρνούλφος της Καμπανίας**, Δούκας της Καμπανίας (708 - 723) ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Ντρόγκο της Καμπανίας και της συζύγου του Άνστρουντε, οι γονείς του παντρεύτηκαν γύρω στο 690. Το όνομα του το πήρε από τον προ-προπάππου του επίσκοπο Αρνούλφο του Μετς, ήταν το πρώτο μέλος από τους Πεπινίδες με το όνομα *"Αρνούλφος"* μετά τον επίσκοπο και γενάρχη της οικογένειας. Τον Ιούνιο του 715 ο Αρνούλφος καταγράφεται σε ένα διάταγμα ως Δουξ, ο ίδιος και οι αδελφοί του Ούγος Καμπανίας, Γοδεφρείδος και Πεπίνος κάνουν δωρεά γης στην εκκλησία του Αγίου Αρνούλφου στο Μετς στην μνήμη του πατέρα τους που τάφηκε εκεί. Ο μικρός ξάδελφος του Πεπίνος ο Βραχύς βαπτίστηκε το Πάσχα του 716, για να τιμήσει το γεγονός ο Αρνούλφος παραχώρησε κληρονομιά στο *"αβαείο του Έχτερναχ"*. Το διάταγμα δείχνει ότι συμφιλιώθηκαν οι δυο κλάδοι της οικογένειας των Πεπινιδών. Ο πρεσβύτερος είχε εκπρόσωπο τον Αρνούλφο, μεγαλύτερο γιο του μεγαλύτερου γιου του Πεπίνου του Χέρσταλ με την Πλεκτρούδη, εκπρόσωπος του νεώτερου κλάδου ήταν ο Κάρολος Μαρτέλος γιος του Πεπίνου με την Αλπαΐδα και πατέρας του Πεπίνου του Βραχέως. Η συμφιλίωση δεν κράτησε πολύ, σε δυο χρόνια ο Κάρολος Μαρτέλος παραχώρησε επίσης δώρο στο *"αβαείο του Έχτερναχ"* για να το ελέγξει. Τα Χρονικά καταγράφουν ότι με εντολή του Καρόλου Μαρτέλου *"δύο γιοι του Ντρόγκο συνελήφθησαν, ο Αρνούλφος και άλλος ένας που πέθανε"* (723), ο Γοδεφρείδος ή ο Πεπίνος, η τύχη του Αρνούλφου μετά το γεγονός αυτό είναι άγνωστη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7  Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 162. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
2. ↑  Bouchard 2015, σ. 111
3. ↑  Gerberding 1987, σ. 94
4. ↑   Bouchard 2015, p. 114
5. ↑  Fouracre 2013, σ. 59
6. ↑  Fouracre 2013, σ. 64
7. ↑  Fouracre 2013, σ. 70
8. ↑  Fouracre 2013, σσ. 74-75

Πηγές
-----

* Bouchard, Constance B. (2015). Rewriting Saints and Ancestors: Memory and Forgetting in France, 500–1200. University of Pennsylvania Press.
* Fouracre, Paul J. (2013). The Age of Charles Martel. Routledge.
* Gerberding, Richard A. (1987). The Rise of the Carolingians and the Liber Historiae Francorum. Oxford: Oxford University Press.
* Heidrich, Ingrid (1965–66). "Titular und Urkunden der arnulfingischen Hausmeier". Archiv fur Diplomatik. 11/12: 17–279, at 239–40 and 251–52.


|  |
| --- |
| Αρνούλφος της Καμπανίας **Πεπινίδες** **Θάνατος:** μετά το 723 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΝτρόγκο της Καμπανίας | **Δούκας της Καμπανίας**708 - 723 | Διάδοχος**Διάλυση του δουκάτου** |
Η **Περιφέρεια Τσερκάσι** (ουκρανικά: Черка́ська о́бласть) είναι περιφέρεια (όμπλαστ) της κεντρικής Ουκρανίας κατά μήκος του Δνείπερου. Το διοικητικό κέντρο της περιφέρειας είναι η πόλη Τσερκάσι. Έχει περίπου 1,26 εκατομμύρια κατοίκους (2014).

Ιστορία
-------

Η Περιφέρεια Τσερκάσι δημιουργήθηκε ως τμήμα της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Ουκρανίας στις 7 Ιανουαρίου 1954. Έδαφος της περιφέρειας αποτελούσαν οι μεγάλες πόλεις Τσερκάσι, Σμίλα και Ούμαν, οι αντίστοιχές τους επαρχίες (ραγιόν), καθώς και 30 πρώην επαρχίες των περιφερειών Βίνιτσια, Κιέβου, Κιροβοχράντ και Πολτάβα.

Οι αρχαιολογικές ανακαλύψεις έδειξαν ότι άνθρωποι κατοικούσαν στην κοιλάδα του ποταμού Δνείπερου από τα πανάρχαια χρόνια. Τα παλαιότερα αντικείμενα που ανασκάφηκαν στην περιοχή χρονολογούνται στη Λίθινη Εποχή – την Παλαιολιθική περίοδο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  State Statistics Service of Ukraine: «Чисельність наявного населення Українина 1 січня 2022». *Number of Present Population of Ukraine, as of January 1, 2022*. State Statistics Service of Ukraine. Κίεβο.
2. ↑
Συντεταγμένες: 9°28′47″S 147°11′22″E﻿ / ﻿9.4796°S 147.1895°E﻿ / -9.4796; 147.1895

Το **Πορτ Μόρεσμπι** (αγγλικά: *Port Moresby*) είναι η πρωτεύουσα της Παπούα Νέα Γουινέα και έχει 255.000 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2000. Βρίσκεται στον Κόλπο της Παπούα και στη νοτιοανατολική ακτή του νησιού της Νέας Γουϊνέας. Η περιοχή στην οποία η πόλη ιδρύθηκε το 1873 από τον καπετάνιο Τζον Μόρεσμπι (John Moresby), και ονομάστηκε προς τιμή του Μόρεσμπι.

Ιστορία
-------

Έπαρση της αγγλικής σημαίας
Στην περιοχή πριν την εμφάνιση των Ευρωπαίων κατοικούσε η φυλή Motuan. Η περιοχή ήταν ήδη εμπορικό κέντρο πριν την ίδρυση της πόλης. Στις 10 η ώρα το πρωί της 20ής Φεβρουαρίου 1873, ο Τζον Μόρεσμπι αποβιβάστηκε και απαίτησε το έδαφος για τη Μεγάλη Βρετανία και ονόμασε το ένα λιμάνι *Χάλιφαξ* (το όνομα του πατέρα του) και το άλλο *Μόρεσμπι*. Το 1906 πέρασε στην Κοινοπολιτεία της Αυστραλίας, πιο γνωστής σαν Παπούα. Το 1925 η πόλη ηλεκτροδοτήθηκε ενώ το 1941 μπήκαν παροχές νερού σε όλα τα σπίτια. Στον Β΄παγκόσμιο πόλεμο το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού εγκατέλειψε την πόλη η οποία είχε γίνει ένα μεγάλο στρατόπεδο από τους Αυστραλούς. Τον Μάιο του 1942 ο Ιαπωνικός στρατός κατέλαβε το Μόρεσμπι και το λιμάνι έπαθε μεγάλες καταστροφές. Το 1945 το Μόρεσμπι και όλη η Νήσος της Γουινέας πέρασαν στην Αυστραλία και ανακηρύχθηκε διοικητική πρωτεύουσα όλης της νήσου. Το 1975 με την ανεξαρτησία της Παπούα Νέας Γουινέας έγινε πρωτεύουσα του νέου κράτους.

Η σημαία του Πορτ Μόρεσμπι

Δημογραφία
----------

Το 1980 η απογραφή έδειξε 120.000 κατοίκους και μέχρι το 1990 είχε αυξηθεί σε 195.000. Έχει υψηλά ποσοστά ανεργίας από 60% έως 90%, μαστίζεται επίσης από μεγάλη εγκληματικότητα. 

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πορτ Μόρεσμπι** |

Αξιοθέατα
---------

Στο Μόρεσμπι υπάρχουν όλα τα κυβερνητικά κτήρια, το Πανεπιστήμιο, το Εθνικό μουσείο και η εθνική βιβλιοθήκη, ενώ έχει και διεθνές αεροδρόμιο.

Βιβλιογραφία
------------

* Burke, Andrew (Μάιος 2005). *Papua New Guinea and Solomon Islands* (7η έκδοση). Lonely Planet. σελίδες 222–223.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πρωτεύουσες κρατών της Ωκεανίας |
| --- |
|  |
| Ανεξάρτητα Κράτη | 
* Απία
* Γιαρέν
* Καμπέρα
* Ματζούρο
* Νγκερουλμούντ
* Νότια Ταράουα
* Νουκουαλόφα
* Ονιάρα
* Ουέλλινγκτον
* Παλικίρ
* Πορτ Βίλα
* Πορτ Μόρεσμπι
* Σούβα
* Φονγκαφάλε
 |
|  |
| Εξαρτημένα Εδάφη | 
* Αβαρούα
* Αλόφι
* Άνταμσταουν
* Κίνγκστον
* Μάτα Ούτου
* Νουμεά
* Πάγκο Πάγκο
* Παπεέτε
* Σαϊπάν
* Χαγκάτνια
* Χάνγκα Ρόα
* Χονολουλού
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 123871683
* LCCN: n82028961
* GND: 4116059-9

 |

 |
Γενικά με τον όρο **αποδοτικότητα** που αποτελεί την ουσιαστική έννοια του επιθέτου αποδοτικός, εκ του ρήματος αποδίδω, χαρακτηρίζεται η ιδιότητα, ή η ικανότητα απόδοσης προσδοκώμενου αποτελέσματος. Η έννοια αυτή αναφέρεται σε πλείστους τομείς που μπορεί ν΄ αφορά, αναγωγικά, παραγόμενο έργο (π.χ. μηχανής), προσοδοφόρο μέσο, πόρο (π.χ. αποταμίευμα) κ.ά.

Στις Οικονομικές Επιστήμες η έννοια της αποδοτικότητας αναφέρεται περισσότερο στις επιτεύξεις οικονομικών μονάδων ή οικονομικών συστημάτων, ή και προσωπικού. Κατά δε άποψη πολλών θεωρούνται και οι συγκρίσεις μεταξύ των προηγουμένων. Μέχρι τη Βιομηχανική Επανάσταση ο όρος αυτός χρησιμοποιούταν με ευρεία έννοια. Από τα τέλη όμως του 18ου αιώνα ξεκίνησε η αναζήτηση μιας βάσης για τη μέτρηση της βιομηχανικής αποδοτικότητας. Από τότε ξεκίνησε έντονα, αρχικά, από τεχνικούς και στη συνέχεια από οικονομολόγους απόπειρες του ακριβή προσδιορισμού της έννοιας, που όμως διαφέρουν μεταξύ τους. Σημειώνεται ότι μέχρι σήμερα δεν έχει επέλθει συμφωνία προσδιορισμού, με συνέπεια να χρησιμοποιούνται εναλλακτικές έννοιες, όπως π.χ. παραγωγικότητα, οικονομική απώλεια, κ.λπ. κατά διεύθυνση και λειτουργία, ή κατά κλίμακα και σειρά, ή ακόμα και αναλογικά με το κέρδος.

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **αποδοτικότητα**  |

Πηγές
-----

* UNESCO "Λεξικό Κοινωνικών Όρων" (Ελληνική Έκδοση) 3 τόμοι, Εκδ. Ελληνική Παιδεία Αθήναι 1972, τομ.1ος, σελ.57.
Με τη λέξη **αρμάτα** χαρακτηρίζεται γενικά ο εξοπλισμός κάθε πράγματος, ιδιαίτερα όμως αποδίδεται στο γυναικείο στολισμό, δηλαδή στα ρούχα και τα στολίδια (πόρπες, κοσμήματα κ.λπ.) που φορούν οι γυναίκες. Εξ αυτού και η ελληνική παροιμία: "*η αρμάτα βγάζει νιάτα*", δηλαδή ο πλούσιος και ωραίος στολισμός σε μια γυναίκα την κάνει πολύ νεότερη.
Παλαιότερα σε πολλά μέρη της Ελλάδας αρμάτα λεγόταν και τα διάφορα ειδικά ενδύματα "προικιά" που έφεραν κυρίως οι νύμφες "*η αρμάτα της νύμφης*".

  

Ιστορικά, επίσημα τον όρο αυτόν έφερε η Αντιόχεια (η Αρμάτα) πιθανόν από τον πλούσιο στολισμό και εξοπλισμό που είχε η πόλη. Η λέξη προήλθε αναδρομικά από το ρήμα "*αρματώνομαι*" - "αρματωμένος" που σημαίνει αυτός που φέρει πλούσια στολή (ρουχισμό και οπλισμό) έτοιμος για μάχη. 

* Παρά ταύτα η όλη φερόμενη στολή μετά των επ΄ αυτής αρμάτων ονομάζεται σε αντιδιαστολή αρματωσιά.
* Με το προσωνύμιο "Αρμάτα" φέρεται μικρή εκκλησία στο μυχό του παλαιού λιμένα των Σπετσών που είναι αφιερωμένη στην Παναγία τη λεγόμενη "Παναγία η Αρμάτα. Το προσωνύμιο αυτό σχετίζεται με τη Ναυμαχία των Σπετσών στις 8 Σεπτεμβρίου του 1822, όπου απεσύρθει η μεγάλη τουρκική αρμάδα χωρίς να πραγματοποιηθεί απόβαση, θεωρούμενη έτσι η Παναγία την ημέρα εκείνη (ανήμερα της εορτής της) "αρμάτα των Ελλήνων

Καθε χρονο η αναπαράσταση μαζευει 20000 κοσμο, και το εθιμο ξεκινησε το 1997 απο τον θοδωρη αποστολιδη
Ο **Αρταφέρνης ο πρεσβύτερος**, ήταν Πέρσης στρατηγός και σατράπης στις Σάρδεις της Μικρά Ασία. Αδελφός του ήταν ο βασιλιάς Δαρείος Α'.

Υποδέχθηκε, πιθανότατα το 497 π.Χ. πρεσβεία των Αθηναίων, που εστάλη από τον Κλεισθένη, το 497 π.Χ.. Ο ίδιος προειδοποίησε τους Αθηναίους πρέσβεις ότι πρέπει να δεχτούν την τυραννία του Ιππία για να ομαλοποιηθούν οι σχέσεις Αθήνας και Περσίας.

Ο Αρταφέρνης έλαβε ενεργά μέρος στην καταστολή της Ιωνικής Επανάστασης και με το πέρας της εξέγερσης ενήργησε ώστε να γίνουν συμφωνίες με τους Ίωνες εκπροσώπους και να ικανοποιηθούν ειρηνικά πολλές από τις απαιτήσεις τους. Ο Πέρσης βασιλιάς τον όρισε διοικητή ολόκληρης της Ιωνίας.

Ο γιος του έφερε το ίδιο όνομα. Μαζί με τον Δάτη το 490 π.Χ. ηγήθηκαν εκστρατείας κατά της Ελλάδας, με κύριο σκοπό να τιμωρήσουν την Αθήνα και την Ερέτρια που υποστήριξαν ενεργά τους Ίωνες κατά την επανάστασή τους. Δέκα χρόνια αργότερα διοικούσε τους Λύδες και Μοισούς. Το 487 π.Χ σκοτώθηκε από τον αδερφό του Αρταίο.

Πηγές
-----

* Ηροδότου Ιστορίαι.
Η **Αχεράδα** ή **Αθερίδα** (αρχαία *Αθεράς* - γεν. της *Αθεράδος*) είναι ακρωτήριο του Αιγαίου Πελάγους στη δυτική ακτή του Θερμαϊκού Κόλπου, στα παράλια του Νομού Πιερίας. Είναι χαμηλό, επίπεδο ακρωτήριο (*γλώσσα*) και βρίσκεται ανάμεσα στη Σκάλα Κατερίνης και στη Σκάλα Ελευθεροχωρίου (όρμος Μεθώνης). Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του είναι πλάτος 40°22′02΄΄ Βόρειο και μήκος 22°39′39΄΄ Ανατολικό. Μαζί με το Ακρωτήριο Επανομής, που βρίσκεται στην απέναντι ακτή του Θερμαϊκού και από το οποίο απέχει 10,5 ναυτικά μίλια, η Αχεράδα ορίζει το εσωτερικό και πιο «κλειστό» τμήμα του Θερμαϊκού Κόλπου.

Γύρω από το ακρωτήριο 
Αθερίδα υπάρχουν πολλές χοιράδες, δηλαδή ύφαλοι σε πολύ μικρό βάθος, που καθιστούν επικίνδυνη τη ναυσιπλοΐα στην περιοχή του. Δυτικά (1,5 χιλιόμετρο) από το ακρωτήριο υπάρχει λιμνοθάλασσα, η οποία στη βόρεια απόληξή της σχηματίζει τις μεγάλες αλυκές του Κίτρους.

Πηγές
-----

* Γεωργαλάς, Γεώργιος: Το λήμμα «Αθερίδα» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 2, σελ. 379
* *Ελλάς: οδικοί-τουριστικοί χάρτες*, έκδ. Σ. Καπρανίδης & Ν. Φώτης, 22η έκδοση, Αθήνα 1995, σελ. 32
Συντεταγμένες: 42°44′00″N 13°30′00″E﻿ / ﻿42.73333°N 13.50000°E﻿ / 42.73333; 13.50000

Πανόραμα της Valle Castellana
Η **Βάλλε Καστελλάνα** (Valle Castellana) είναι ιταλικό ημιορεινό χωριό και ομώνυμη κοινοτική περιφέρεια της επαρχίας Τεράμο στο νομό των Αβρουζίων, ή Αμπρούτσο, στην κεντρική Ιταλία. Βρίσκεται σε υψόμετρο 625 μέτρα με πληθυσμό 1100 κατοίκους, ενώ προπολεμικά αριθμούσε 4.000 αποτελώντας κωμόπολη. Πολιούχος αυτής είναι η Παναγία η Ευαγγελίστρια. Το όνομα σημαίνει κοιλάδα του Καστελάνου, από τον ομώνυμο παρακείμενο ποταμό που αποτελεί παραπόταμο του Τρόντου πριν εκβάλει στην Αδριατική.

Η περιοχή της Βάλλε Καστελλάνα συνολικής έκτασης περίπου τα 135 τ.χλμ. μαζί με την περιοχή της Μοντάνα ντέι Φιόρι αποτελούσε το βόρειο τμήμα του άλλοτε Βασιλείου της Νάπολης. Σήμερα στην περιοχή αυτή υφίσταται το σπουδαίο εθνικό πάρκο Γκραν Σάσσο ε Μόντι ντε λα Λάγκα

Πηγές
-----

* Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια τομ.Στ΄, σελ.574.
Ο **Αρχίας ο Πέλλιος**, γιος του Αρχία Αναξιδότου από την Πέλλα (αρχαία ελληνικά: Ἀρχίας Ἀναξιδότου Πελλαῖος), ήταν Μακεδόνας αξιωματικός και γεωγράφος που υπηρέτησε ως Τριήραρχος υπό τον Ναύαρχο Νέαρχο. Ο Αρχιάς απεστάλη με γαλέρα 30 κουπιών και έφτασε στο νησί της Τύλου (Μπαχρέιν). Η Τύλος, ανέφερε ο Αρχίας, ήταν σε απόσταση «περίπου μιας πλεύσης ημέρας και νύχτας» από τις εκβολές του Ευφράτη.

Παραπομπές
----------

Πηγές
-----

* Who's Who στην Εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου: Προσωπογραφία της Αυτοκρατορίας του Αλεξάνδρου - Σελίδα 42 από τον Βάλντεμαρ Χέκελ (ISBN 1-4051-1210-7)
* Anabasis Alexandri Book Viii Indica Easy: Βιβλίο VIII (Indica) Σελίδα 40 Του Φλάβιου Αρριανού (ISBN 1-4250-0609-4)
* Αρχαίοι Έλληνες Ναυτικοί, Σελίδα 187 από τον Walter Woodburn Hyde
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Αχελώος (αποσαφήνιση).
**Αχελώος (ναρκαλιευτικό)**

Τύπου ‘160’

Το ναρκαλιευτικό **Αχελώος** (πρώην *Silhoyette*) ναυπηγήθηκε στο ναυπηγείο *Norway – Kaldnes Mek – Werk Tonsbeerg* της Νορβηγίας το 1931, ως αλιευτικό – φαλαινοθηρικό, Νορβηγικού τύπου. Παρελήφθη από το Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό στις 10 Σεπτεμβρίου 1943 στη Βηρυτό του Λιβάνου και την ίδια μέρα υψώθηκε επ' αυτού η Ελληνική σημαία. Χρησιμοποιήθηκε για ναρκαλιεία και σε βοηθητικές εργασίες και Επεστράφη στους Άγγλους το 1947. Ήταν ομοίου τύπου με τα Αχελώος ΙΙ, Αλφειός, Ευρώτας ΙΙ, Πηνειός ΙΙ και Σπερχειός.

Το *Αλφειός* είχε μέγιστο εκτόπισμα 255 τόνων, μέγιστη ταχύτητα 10 κόμβων και πλήρωμα 30 ανδρών. Ο οπλισμός του αποτελούνταν από 2 πυροβόλα των 20 χιλιοστών.
Ο **Αχιλλέας Μιχ. Καραγκιοζόπουλος** (Μελισσοκομείο Καβάλας, 1955 - Αθήνα, 5 Οκτωβρίου 2011) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Καβάλας με τη Νέα Δημοκρατία.

Σταδιοδρομία
------------

Ήταν ποντιακής καταγωγής. Σπούδασε Νομικά στο ΑΠΘ και αποφοίτησε το 1977. Κατήλθε για πρώτη φορά υποψήφιος στις εκλογές του 1985, χωρίς να εκλεγεί. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Καβάλας στις εκλογές του 1990 με τη ΝΔ και η θητεία του στο Κοινοβούλιο τερματίστηκε το 1993. Υπήρξε πρόεδρος της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Καβάλας και το 1989 ανέλαβε πρόεδρος της καπνοβιομηχανίας ΣΕΚΑΠ  , δεύτερος αντιπρόεδρος της ΠΑΣΕΓΕΣ (το 2001), ενώ αργότερα ήταν γενικός γραμματέας της ΠΑΣΕΓΕΣ.

Την άνοιξη του 2011 εισήχθη στο Θεαγένειο νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης, όπου υποβλήθηκε σε θεραπεία για καρκίνο. Ο Αχιλλέας Καραγκιοζόπουλος πέθανε σε ηλικία 56 ετών στην Καβάλα .

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κοινοβουλευτική θητεία Αχιλλέα Καραγκιοζόπουλου στον ιστότοπο του Ελληνικού Κοινοβουλίου, ανάκτηση 16-8-2013.
2. 1 2  «Απεβίωσε ο πρώην βουλευτής της ΝΔ Αχιλλέας Καραγκιοζόπουλος». *ProtoThema*. 6 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2023.
Ο **Αχιλλέας Ασλανίδης** είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός. Γεννήθηκε στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης στις 6 Ιανουαρίου 1950.

Καριέρα
-------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Έγινε ευρύτερα γνωστός τη δεκαετία του ‘70, αγωνιζόμενος αρχικά στον ΠΑΟΚ, με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα το 1976 και δυο φορές το κύπελλο, το 1972 και το 1974. Στη συνέχεια και συγκεκριμένα το καλοκαίρι του 1976 μετακόμισε στην Αθήνα για λογαριασμό του Παναθηναϊκού, φορώντας τη φανέλα με το τριφύλλι για 3 περιόδους, όπου κατέκτησε πρωτάθλημα και κύπελλο τη σεζόν 1976-77.

### Στις εθνικές ομάδες

Αγωνίστηκε 10 συνολικά φορές με την εθνική Ελλάδας, το διάστημα 1973-75. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 1973 στον εντός έδρας αγώνα με την Ισπανία (2-3), για τα προκριματικά του Μουντιάλ 1974, όταν υπό τις οδηγίες του Μπίλι Μπίνγκαμ αγωνίστηκε ως αλλαγή, αντικαθιστώντας τον Μίμη Παπαϊωάννου. Υπήρξε επίσης μέλος της εθνικής Ελπίδων, η οποία το 1971 κατέκτησε το 4ο Βαλκανικό Κύπελλο.

Τίτλοι
------

**ΠΑΟΚ**:

* 1 πρωτάθλημα: 1976
* 2 κύπελλα: 1972 και 1974

**Παναθηναϊκός**:

* 1 πρωτάθλημα: 1977
* 1 κύπελλο: 1977
* 1 Βαλκανικό Κύπελλο: 1977

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ο αφανής ήρωας του κυπέλλου 1974, www.onsports.gr
2. ↑  «Οι... διπλοί πράκτορες, olapaok.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Μαρτίου 2015. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2015.
3. ↑  Ελλάδα - Ισπανία 17-1-1973, www.epo.gr

Πηγές
-----

* Η καριέρα του Αχιλλέα Ασλανίδη στο soccerway
* Το προφίλ του Αχιλλέα Ασλανίδη στο transfermarkt
* Ο Αχιλλέας Ασλανίδης στο epo.gr

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |
Η **Αρσινόη** ήταν αρχαία ελληνική πόλη στην Κοίλη Συρία. 

Ο Στέφανος Βυζάντιος αναφέρει ότι βρισκόταν στον Βασιλικό Αυλώνα (δηλαδή στην κοιλάδα Μπεκάα του Λιβάνου). Επρόκειτο για πτολεμαϊκή αποικία. Ο ερευνητής Tcherikover, βασιζόμενος στην πληροφορία του Στεφάνου Βυζαντίου και στη μαρτυρία του Στράβωνος (16.2.20), ότι δηλαδή ο Βασιλικός Αυλών (βασιλική κοιλάδα) βρισκόταν στη Δαμασκηνή περιοχή και εφ' όσον δεν υπήρχε άλλη μεγάλη πόλη στο μέρος εκείνο, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Δαμασκός μετονομάστηκε σε Αρσινόη από τον Πτολεμαίο Β΄ τον Φιλάδελφο, προς τιμή της συζύγου του Αρσινόης. Ως επικύρωση της περιπτώσεως αυτής, ο ανωτέρω ερευνητής βασίστηκε στον πάπυρο του Ζήνωνος (257 π.Χ.) που αναφερόταν στην πόλη *Αρσινόη του Δίωνος*. Πιθανολόγησε ότι επρόκειτο για τον στρατηγό του Πτολεμαίου Δίωνα, που κατέλαβε τη Δαμασκό κατά τη διάρκεια του Α΄ Συριακού πολέμου (274-271 π.Χ.), αλλά εκδιώχθηκε από τον Αντίοχο Α΄ Σωτήρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Αρσινόη...τρίτη πόλις Συρίας εν Αυλώνι. Η περίμετρος αυτής στάδια οκτάκισχίλια.*

Πηγές
-----

* Στέφανος Βυζάντιος: *Εθνικά*
* Getzel M. Cohen: "The Hellenistic settlements in Syria, the Red Sea Basin, and North Africa"