recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **ξυλενόλη** είναι φαινολική ένωση που έχει διάφορα ισομερή, που ονομάζονται **ξυλενόλες**, και είναι οργανικές ενώσεις με τον τύπο, (CH3)2C6H3OH. Ονομάζονται επίσης και ***διμεθυλοφαινόλες***.

Γενικά
------

Είναι πτητικά άχρωμα στερεά ή ελαιώδη υγρά. Είναι ουσιαστικά παράγωγα της φαινόλης με δύο ομάδες μεθυλίου σε διαφορετικές θέσεις σε σχέση με την ομάδα υδροξυλίου (η οποία είναι πάντα στη θέση -1). 

Υπάρχουν έξι ισομερή, από τα οποία η **2,6-ξυλενόλη** -που έχει αμφότερες τις μεθυλομάδες σε ορθοθέση σε σχέση με την υδροξυλομάδα- είναι μακράν η πιο σημαντική και πιο συχνά απαντώμενη. Το όνομα *ξυλενόλη* είναι *σύνθεση* των λέξεων, *ξυλόλιο* και *φαινόλη*.

Η 2,4-διμεθυλοφαινόλη μαζί με άλλες ξυλενόλες και πολλές άλλες πολύπλοκες ενώσεις διυλίζονται παραδοσιακά από την λιθανθρακόπισσα, ως τα πτητικά υλικά που λαμβάνονται για την παραγωγή οπτάνθρακα από άνθρακα. Αυτά τα υπολείμματα περιέχουν χαμηλή περιεκτικότητα κατά βάρος σε ξυλενόλες, καθώς και κρεσόλες και φαινόλη. Οι κύριες ξυλενόλες σε μια τέτοια πίσσα είναι τα ισομερή: 3,5-, 2,4 και 2,3-. 

Η 2,6-ξυλενόλη παράγεται με μεθυλίωση της φαινόλης με τη χρήση μεθανόλης με την παρουσία μεταλλικών οξειδίων, ως καταλύτες:

C6H5OH + 2CH3OH → (CH3)2C6H3OH + 2H2O
Τυπικά, οι ξυλενόλες και οι αιθυλοφαινόλες έχουν πολύ παρόμοιες φυσικές ιδιότητες.

Ιδιότητες
---------

Οι φυσικές ιδιότητες των έξι ισομερών των ξυλενολών είναι σημαντικά παρεμφερείς.

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **Ισομερή:** | **2,6-Ξυλενόλη** | **2,5-Ξυλενόλη** | **2,4-Ξυλενόλη** | **2,3-Ξυλενόλη** | **3,4-Ξυλενόλη** | **3,5-Ξυλενόλη** |
| **Δομή** |  |  |  |  |  |  |
| CAS | 576-26-1 | 95-87-4 | 105-67-9 | 526-75-0 | 95-65-8 | 108-68-9 |
| Mp °C | 43-45 | 63-65 | 22-23 | 70-73 | 62 - 68 | 61-64 |
|
| Bp °C | 203 | 212 | 211-212 | 217 | 227 | 222 |
| pKa | 10,59 | 10.22 | 10.45 | 10.50 | 10.32 | 10.15 |
| Πυκνότητα g/mL |  | 0,971 | 1.011 |  |  |  |
|

Χρήσεις
-------

Μαζί με τις κρεσόλες και το κρεζυλικό οξύ, οι ξυλενόλες αποτελούν σημαντική κατηγορία φαινολικών (γνωστών ως *phenolics*) με μεγάλη βιομηχανική σημασία, τα τελευταία χρόνια συνεχώς αυξανόμενη.

Χρησιμοποιούνται στην παρασκευή αντιοξειδωτικών. Το πορτοκαλί ξυλενόλης είναι ένας δείκτης οξειδοαναγωγής που βασίζεται σε σκελετό της ξυλενόλης. 

Η 2,6-ξυλενόλη είναι μονομερές κατάλληλο για ρητίνες πολυ(ρ-φαινυλενοξειδίου) (PEO) μέσω οξειδωτικής σύζευξης άνθρακα-οξυγόνου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Substance Information». *ECHA*. 20 Ιουλίου 1990. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2023.
2. ↑  *sigmaaldrich.com* (στα Κινιαρουάντα). Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2023.  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)
3. ↑  CRC Handbook of Tables for Organic Compound Identification, Third Edition, 1984, (ISBN 0-8493-0303-6).
4. ↑  Ahuja, Kunal (31 Ιανουαρίου 2022). «Industry Statistics - 2027». *Global Market Insights Inc*. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2023.
Η ξυλοπλάκα OSB ξεχωρίζει εξ' αποστάσεως από τα μακριά και πλατιά ξυλοτεμαχίδια.
**Ξυλοπλάκες OSB** (*αγγλ.* Oriented strand board, OSB), ή πλάκες με προσανατολισμένα ξυλοτεμαχίδια, είναι ένας τύπος συγκολλημένου προϊόντος του ξύλου, που συντίθεται από μακριά και πλατιά τεμαχίδια ξύλου στα οποία προστίθεται θερμοσκληρυνόμενη συγκολλητική ουσία, και μετά από στρωμάτωση, πρεσάρονται σε θερμή πρέσα για να συγκολληθούν. Σημειωτέον ότι τα ξυλοτεμαχίδια είναι προσανατολισμένα σε μία κατεύθυνση.

Ευρεσιτεχνία
------------

Η παραγωγή αυτών των ξυλοπλακών έγινε από ευρεσιτεχνία του Armin Elmendorf στην Καλιφόρνια, το 1963. Οι ξυλοπλάκες OSB έχουν μία επιφάνεια τραχιά με πλατιά ξυλοτεμαχίδια, διαστάσεων περίπου 2,5 cm × 15 cm (1,0 by 5,9 inches), τα οποία στρωματώνονται το ένα πάνω στο άλλο. Οι ξυλοπλάκες είναι διαφορετικού τύπου (OSB-1, OSB-2, OSB-3, OSB-4) ανάλογα της ανθεκτικότητάς τους, και παράγονται σε διαφορετικά πάχη (συνήθως 8 mm – 25 mm).

Χρήσεις
-------

Ξυλοπλάκες OSB πολύ συχνά χρησιμοποιούνται στη δόμηση κατοικιών.
Οι ξυλοπλάκες OSB αποτελούν δομικό υλικό που χρησιμοποιείται για οικοδομική χρήση ευρέως, λ.χ. τοιχοποιία, στέγες, δάπεδα, κ.α. Διαθέτει πολύ καλές μηχανικές αντοχές και ορισμένοι τύποι έχουν συνοχή και συνεκτικότητα στις δομικές χρήσεις.

Σήμερα στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, οι ξυλοπλάκες αυτές έχουν γίνει πολύ δημοφιλείς σε αρκετές εφαρμογές, ακόμη και από το κόντρα-πλακέ (plywood), ενώ στη Β. Αμερική καλύπτουν το 66% της αγοράς των δομικών πάνελ.

Οι πιο συχνές και διαδεδομένες χρήσεις των ξυλοπλακών αυτών είναι σε επενδύσεις, σε τοιχοποιίες, σε δάπεδα εσωτερικού χώρου ή βιομηχανικά δάπεδα, και σε στέγες. Μπορεί να αξιοποιηθούν επίσης για την παραγωγή επίπλων.

Συγκολλητικές ουσίες
--------------------

Οι ξυλοπλάκες αυτές συγκολλούνται είτε με ρητίνες (κόλλες) φαινόλης – φορμαλδεΰδης, είτε με ισοκυανικές ρητίνες (τύπου PMDI).

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  «Dokument US000003164511A» (PDF). *DEPATISnet*. Deutsches Patent- und Markenamt. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2016.
4. ↑
5. ↑  «Technical Information». Osb-info.org. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Μαΐου 2016. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2016.
6. ↑  Marotte, Bertrand (19 July 2016). «Toronto's Norbord riding the rising wave of OSB sales». *The Globe and Mail*.. Ανακτήθηκε στις 20 September 2017.
Η **Ντιάνα Γκάνσκι**  (γερμανικά: *Diana Gansky*, γεννήθηκε 14 Δεκεμβρίου 1963) είναι Ανατολικογερμανίδα πρώην αθλήτρια στίβου στο αγώνισμα της δισκοβολίας. Είναι αργυρή Ολυμπιονίκης του 1988, αργυρή Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1987 και Πρωταθλήτρια Ευρώπης το 1986.

Καριέρα
-------

Σε ηλικία 17 ετών ήταν Πρωταθλήτρια Ευρώπης Νέων το 1981 με το όνομα γέννησης (Σάτσχε), αλλά στη συνέχεια χρειάστηκαν μερικά χρόνια για να επιβεβαιωθεί μεταξύ των κορυφαίων επιδόσεων αθλητών της δισκοβολίας στη ΛΔΓ. Εκεί ήταν κυρίως στη σκιά της Μαρτίνα Χέλμαν (την οποία νίκησε μόνο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου το 1986 με επίδοση 71,36 μέτρα). Το 1987 ήταν επίσης νικήτρια στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο Στίβου με επίδοση 73,90 μέτρα. Για μεγάλο χρονικό διάστημα προπονήθηκε μαζί με την Γκαμπριέλε Ράινς ως μέλη του ιδιαίτερα επιτυχημένου συλλόγου του Πότσδαμ. Το 1988 ήταν πρωταθλήτρια Ανατολικής Γερμανίας αφήνοντας τη Ράινς δεύτερη. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ η Γκάνσκι ήταν δεύτερη με επίδοση 71,88 μέτρα πίσω από τη Χέλμαν.

Από το τέλος της σεζόν του 2004, η Γκάνσκι είναι η γυναίκα στον κόσμο με τις περισσότερες βολές πάνω από 70 μέτρα (συνολικά 24). Με καλύτερη ατομική επίδοση 74,08 μέτρα από το 1987, είναι τέταρτη καλύτερη όλων των εποχών στο αγώνισμα.

Αρχικά σπούδασε αθλητικές επιστήμες, μετεκπαιδεύτηκε ως ναυαγοσώστης μετά την επανένωση της Γερμανίας και αργότερα έγινε φυσιοθεραπεύτρια. Το 1989 αποσύρθηκε από τον αθλητισμό κορυφαίου επιπέδου δίνοντας προτεραιότητα στη δημιουργία οικογένειας, αλλά αργότερα επανήλθε σε αγώνες *Senior* και ήταν και πάλι πρωταθλήτρια Ευρώπης το 2002.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Diana Gansky». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Σεπτεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2022.
2. ↑  «Olympischer Sportclub Potsdam : Geschichte». Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2022.
3. ↑  «Leichtathletik - DDR - Meisterschaften (Diskuswerfen - Damen)». Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2022.
4. ↑  «Geschichten über Potsdamer Olympioniken: "Pat und Patachon" öffnen neue Türen». Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2022.
5. ↑  «INTERNATIONAL OLYMPIC COMMITTEE : SEOUL 1988 ATHLETICS DISCUS THROW WOMEN RESULTS». Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2022.
6. ↑  «Discus Throw Women: All». Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2022.
7. ↑  «Discus Throw Women: Best by athlete». Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2022.
8. ↑  «INTERNATIONAL OLYMPIC COMMITTEE : Diana GANSKY». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Σεπτεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2022.
9. ↑  «Bei der Senioren-EM feiern Asse von einst Erfolge und vor allem ein Wiedersehen». Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Diana GANSKY
Ο **Μπερτ Βάντεπουτ** (πλήρες ονοματεπώνυμο **Albert Edward** "**Bert**" **Vandeput**, Wandsworth, Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο, 9 Μαΐου 1915 – τέλη 1972) ήταν Βρετανός (με Ολλανδικές ρίζες) εικονογράφος και δημιουργός κόμικς. Σπούδασε ζωγραφική στη «Βασιλική Ακαδημία Τεχνών» και ακολούθως εξειδικεύθηκε στα σπορ, από το 1939 έως το 1950 στο Κολέγιο «St. Francis Xavier» του Λίβερπουλ. Από το 1948 είχε εγκατασταθεί στη βόρεια Ουαλία.

Ξεκίνησε την ενασχόλησή του με τα εικονογραφημένα περιοδικά στην αρχή της δεκαετίας του ’50, δημιουργώντας ή συνεισφέροντας σε πολλές σειρές για λογαριασμό των εντύπων «Tiger», «The Hotspur», «The Victor», «Smash» κ.α. όπως «Roy of the Rovers», «Wilson the Wonder Athlete», «The Team of the Doomed», «Gorgeous Gus», «The Wolf of Kabul», «Brian’s Brain», «Come Away the United», «Mystery Ice - Ace of the Arrows», «Dozy Danny – Football Star in the Making», «Jake’s Giant Killers», «The Team that Jack Built», «Limp Along Leslie», «Brampton Keys», «Behind the Crimson Door».

Παραπομπές
----------

1. ↑  Alan Clark, Dictionary of British Comic Artists, Writers and Editors, The British Library, 1998, σ. 171
2. ↑  Bert Vandeput στη Lambiek Comiclopedia. Ανακτήθηκε στις 17/10/2018
3. ↑  A strip from The Hotspur. Ανακτήθηκε στις 17/10/2018
Ο **Νικόλαος Κορφιωτάκης** (1792 - 20 Αυγούστου 1850) ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821 και πολιτικός, ο οποίος χρημάτισε μεταξύ άλλων υπουργός Εκκλησιαστικών του ελεύθερου ελληνικού κράτους. Μετά την απελευθέρωση χρημάτισε ταμίας και ελεγκτής στο υπουργείο Οικονομικών. 

Εξελέγη βουλευτής Λακεδαίμονος στις εκλογές του 1847 και στις εκλογές του 1850. Υπήρξε συνεργάτης του Κωλέττη, στην κυβέρνηση του οποίου, αλλά κσι στη συνέχειά της, την Κυβέρνηση Κίτσου Τζαβέλλα υπηρέτησε ως υπουργός Οικονομικών από τις 26 Απριλίου 1847 ως τις 20 Μαρτίου 1848. 
Στις 4 Αυγούστου 1849 διορίστηκε υπουργός εκκλησιαστικών στην κυβέρνηση Κριεζή. Επί υπουργίας του Κορφιωτάκη υπογράφηκε ο συνοδικός τόμος, που καθόριζε το Αυτοκέφαλο της Εκκλησίας της Ελλάδας από το Οικουμενικό Πατριαρχείο (1850).

Ο Κορφιωτάκης δολοφονήθηκε (όντας εν ενεργεία βουλευτής μετά την επανεκλογή του το 1850), από έναν Μανιάτη με το όνομα Ζυγούρης.

Πηγές
-----

* Βιογραφικά στοιχεία, με πληροφορίες από την εγκυκλοπαίδεια "Δομή", ανάκτηση 16-3-2013.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Rulers, Υπουργεία κλπ. στην Ελλάδα, ανάκτηση 16-3-2013.
**.onion** είναι ψευδο-top-level όνομα τομέα που ορίζει μια ανώνυμη κρυφή υπηρεσία που είναι προσβάσιμη μέσω του δικτύου Tor. Οι διευθύνσεις αυτές δεν είναι πραγματικά ονόματα DNS, και το .onion TLD (top level domain) δεν βρίσκεται στο Internet DNS root, αλλά έχοντας εγκατεστημένο το κατάλληλο λογισμικό proxy, τα διαδικτυακά προγράμματα όπως ένας περιηγητής διαδικτύου αποκτούν πρόσβαση σε διευθύνσεις .onion στέλνοντας το αίτημα διαμέσου των σέρβερς του δικτύου Tor. Οι διευθύνσεις \*.onion είναι επίσης άμεσα προσβάσιμες μέσα από τον εξειδικευμένο TOR Browser.

Ο σκοπός της χρήσης ενός τέτοιου συστήματος είναι να επιτρέπει τόσο στον πάροχο των πληροφοριών όσο και στο άτομο που έχει πρόσβαση σε αυτές τις πληροφορίες να είναι πολύ δύσκολο να ανιχνευθούν.

Το όνομα "onion" αναφέρεται στην τεχνική δρομολόγησης onion routing, που χρησιμοποιείται από το δίκτυο Tor έτσι ώστε να εξασφαλίσει την ανωνυμία των χρηστών και των παρόχων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The Hidden Wiki». Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2013.
2. ↑   What is the Tor Browser?

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Tor: Οδηγίες για να προσφέρετε υπηρεσίες μέσω του Tor
* Tor Links Directory
* Άρθρο που εξηγεί τις κρυφές υπηρεσίες του δικτύου Tor
Ο **Νικόλαος Κορέσσιος** ήταν Έλληνας λόγιος και δημοσιογράφος του 19ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στη Χίο και έτυχε έξοχης εκπαίδευσης από τον επιφανή διδάσκαλο Νεόφυτο Βάμβα. 

Επιδόθηκε στην αρχή με το εμπόριο και εγκαταστάθηκε για πολλά χρόνια στην Κωνσταντινούπολη, ως υποδιευθυντής του μεγάλου εμπορικού οίκου του των αδελφών Ράλλη. Πλούτισε και μετέβη στην Οδησσό, όπου μέσα σε λίγο χρόνο πριν από τον πόλεμο της Κριμαίας έχασε όλη του την περιουσία. Το 1868 επέστρεψε στην Ελλάδα και αποσύρθηκε από το εμπόριο.

Συγγράμματα
-----------

Δημοσίευσε την βιογραφία του Αλέξανδρου Στούρζα, την «Εκλεκτική», τον «Άγγελο του Βυζαντινού Λαού» και συγγράμματα περί «Αμπελίτιδος», το οποίο βραβεύτηκε από την Ακαδημία της Γαλλίας. 

Πέθανε στην Αθήνα στις 6 Ιανουαρίου του 1885.

Πηγές
-----

* Ιωάννης Αρσένης (1886). *Ποικίλη Στοά: Εθνική εικονογραφημένη επετηρίς*. Αθήνα: Επί του Τυπογραφείου Αττικού Μουσείου. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2010.
Οι **Ομοιουσιανοί** ήταν ημιαρειανική ομάδα που θεωρούσε ότι η αντίληψη πως ο Υιός Ιησούς Χριστός είναι *ομοούσιος* με τον Πατέρα θα μπορούσε να οδηγήσει σε μοναρχιανές πεποιθήσεις, οπότε υποστήριζαν ότι ο Υιός ήταν *ομοιούσιος* και όχι *ομοούσιος* με τον Πατέρα. Οι Ομοιουσιανοί αποτελούσαν την πιο μετριοπαθή τάση του Αρειανισμού σε σχέση με τους ριζοσπάστες Ανόμοιους, αλλά και τους Όμοιους.

Ηγετικές μορφές των Ομοιουσιανών ήταν ο Βασίλειος της Αγκύρας και ο Γεώργιος της Λαοδικείας. Σταδιακά οι Ομοιουσιανοί προσέγγισαν τους Ορθοδόξους στο χριστολογικό ζήτημα και κάποιοι ενώθηκαν μαζί τους αποδεχόμενοι το Σύμβολο της Νίκαιας.

Ο Μέγας Αθανάσιος δεχόταν σε κοινωνία τους Ομοιουσιανούς ακόμα κι αν δεν χρησιμοποιούσαν τον όρο *ομοούσιος*, αρκεί να δέχονταν ότι ο Ιησούς Χριστός ήταν *«αληθώς φύσει Υιός»* του Πατέρα. Την περίοδο της αρειανικής διαμάχης, οι Ομοιουσιανοί αποτελούσαν την πλειοψηφία των επισκόπων της Μικράς Ασίας. Μάλιστα, ο Κύριλλος Α΄ Ιεροσολύμων ήταν τυπικά Ομοιουσιανός, έχοντας όμως ορθόδοξη θεολογία.

Οι ενωτικές προσπάθειες των Ομοιουσιανών με τους Ορθοδόξους επιτάχυναν την εξέλιξη του ζητήματος της πνευματομαχίας.

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  "Ομοιούσιος", *Πάπυρος Larousse Britannica*
2. 1 2  Γεώργιος Χατζηαντωνίου, *Η Εκκλησία του Χριστού: Τα Πρώτα Εξακόσια Χρόνια*, Εκδόσεις «Ο Λόγος», 1993, σελ. 248-249.
3. 1 2 3 4  Δημήτριος Ν. Μόσχος, *Συνοπτική Ιστορία του Χριστιανισμού, Τόμος Α', Η Πρώτη Χιλιετία*, Εκδόσεις Αρμός, 2017, σελ. 120-123.
4. ↑  Βασίλειος Στεφανίδης, *Εκκλησιαστική Ιστορία*, Εκδόσεις Παπαδημητρίου, 1959, σελ. 192.
5. ↑  Βασίλειος Στεφανίδης, *Εκκλησιαστική Ιστορία*, Εκδόσεις Παπαδημητρίου, 1959, σελ. 200.
6. ↑  Βασίλειος Στεφανίδης, *Εκκλησιαστική Ιστορία*, Εκδόσεις Παπαδημητρίου, 1959, σελ. 242.
Αυτό το λήμμα αφορά το γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου.  Για την παραλία της Κεφαλονιάς, δείτε: Ξι (παραλία).  

|  |
| --- |
| 
Καλλιτεχνική γραφήΜέγα Ετυμολογικόν, 1499 |
| Ελληνικό αλφάβητο |
| Αα | Άλφα | Νν | Νι |
| Ββ | Βήτα | Ξξ | Ξι |
| Γγ | Γάμμα | Οο | Όμικρον |
| Δδ | Δέλτα | Ππ | Πι |
| Εε | Έψιλον | Ρρ | Ρω |
| Ζζ | Ζήτα | Σσς | Σίγμα |
| Ηη | Ήτα | Ττ | Ταυ |
| Θθ | Θήτα | Υυ | Ύψιλον |
| Ιι | Ιώτα | Φφ | Φι |
| Κκ | Κάππα | Χχ | Χι |
| Λλ | Λάμδα | Ψψ | Ψι |
| Μμ | Μι | Ωω | Ωμέγα |
| Ιστορία |
| Αρχαϊκές τοπικές παραλλαγές* Δίγαμμα
* Ήτα
* Σαν
* Τσαν
* Κόππα
* Σαμπί
 |
| Σημεία στίξης Συμπλέγματα |
| Αριθμοί ϛ (6) ϟ (90) ϡ (900) |
| Σε άλλες γλώσσες |
| * Βακτριανά
* Μυσικά
* Λυκιακά
* Καρικά
* Γοτθικά
* Ελληνοϊβηρικά
* Κοπτικά
* Παλαιονουβικά
* Καραμανλήδικα
 |
| Σχετικά λήμματα |
| * Πολυτονική γραφή
* Μικρογράμματη γραφή
* Ελληνικός κώδικας Μπράιγ
* Κώδικας Μορς
* Επιστημονικά σύμβολα
 |
| 

---

* **Κατηγορία Κατηγορία**
* **Commons page Κοινά**

---

π • σ • ε |

Το γράμμα **ξι** (ή **ξει**, κεφαλαίο **Ξ**, πεζό **ξ**) είναι το δέκατο τέταρτο γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου. Αναπαριστά την ακολουθία άηχου υπερωικού κλειστού και φατνιακού τριβόμενου [ks]. [ks]Η παρουσία δύο φθόγγων, ενός υπερωικού /ɣ, k, x/ και του συριστικού /s/, σε περιβάλλοντα όπως τους χρόνους ρημάτων (π.χ. διώκω) γεγονός που οδήγησε στη χρήση ενός γραφήματος για την αναπαράσταση της ακολουθίας.

Στο λατινικό αλφάβητο αντιστοιχεί με το **X, x**, καθώς σε κάποιες περιοχές κατά την αρχαιότητα το γράμμα Χ, χ του ελληνικού αλφαβήτου συμβόλιζε την παραπάνω ακολουθία /ks/ και όχι το υπερωικό φώνημα /x/. Έτσι, για τη μεταγραφή στο λατινικό αλφάβητο ελληνικών λέξεων που το περιέχουν χρησιμοποιείται παραδοσιακά το **X, x**, αλλά και το ks (πιο πρόσφατα). Το Ξ υιοθετήθηκε στο πρώιμο κυριλλικό αλφάβητο ως **Ѯ, ѯ** (ksi ή ксі ή кси), κυρίως για λέξεις δανεισμένες από τα ελληνικά. 

Στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης έχει αριθμητική αξία ξ´=60.

Ως σύμβολο
----------

Το κεφαλαίο **Ξ** συμβολίζει:

* το σωμάτιο Ξ στη σωματιδιακή Φυσική
* την μεγαλοκανονική συνάρτηση επιμερισμού στη στατιστική Φυσική.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Μπαμπινιώτης, Γ. (2005): *Λεξικό της Νέας Ελληνικής γλώσσας*. Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας. *s.v.* «Ξ».

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **ξι**  |
Άποψη του Μανταρόμ από τη λίμνη Καστιγιόν
Ο **ομισμός** είναι μικρό θρησκευτικό δόγμα που ιδρύθηκε το 1969 από τον Ζιλμπέρ Μπουρντέν (1924-1998). Επικεντρώνεται στην "ιερή πόλη" του Μανταρόμ, κοντά στο Καστεγιάν των Γαλλικών Άλπεων. Έχει περίπου 400 μέλη, ενώ στην ακμή της είχε 1.200. Είναι ένα συνονθύλευμα θρησκειών, ιδιαίτερα από τον βουδισμό. Το όνομα προέρχεται από τον ήχο "ωμ" του ινδουισμού.

Ιδρυτής
-------

Ο Ζιλμπέρ Μπουρντέν (1924-1998), επίσης γνωστός ως Χαμσάχ Μαναράχ, αυτοονομάστηκε "Κοσμοπλανητικός Μεσσίας της Συνθέσεως", ίδρυσε το δόγμα το 1969 αφού ήρθε σε επαφή με πολλές ανατολικές θρησκείες.

Μανταρόμ
--------

Η ιερή πόλη του Μανταρόμ Σαμπασάλεμ ιδρύθηκε το 1969, περίπου 50 χιλιόμετρα βορειοδυτικά των Καννών. Ο Μπουρντέν έχτισε σταδιακά ένα αριθμό ναών και άλλων κτιρίων. Μεταξύ αυτών είναι ένα άγαλμα του Βούδα Μαϊτρέγια ύψους 22 μέτρων, Επίσης, το 1987, κατασκευάστηκε ένα άγαλμα ύψους 21 μέτρων του "Κοσμικού Χριστού" που φέρενι σπαθί και ασπίδα. Το 1990 ανεγέρθηκε, στο Μανταρόμ, άγαλμα του Μπουρντέν ύψους 22 μέτρων. Η νομιμότητα της άδειας κατασκευής αμφισβητήθηκε με νομικές διαμάχες, ενώ τον Ιούνιο του 2000 κρίθηκε παράνομο μετά από μια μεγάλη νομική διαμάχη.[1] Ως αποτέλεσμα, το άγαλμα κατεδαφίστηκε από τις αρχές στις 6 Σεπτεμβρίου 2001.[1][2][3] Οι οπαδοί του κινήματος παραπονέθηκαν για την καταστροφή του αγάλματος του Μπουρντέν, συγκρίνοντας το με την καταστροφή των Βούδων του Μπαμιάν από τους Ταλιμπάν του Αφγανιστάν νωρίτερα τον ίδιο χρόνο.[1][3]

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος θρησκειών

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  "French guru crashes to earth", BBC News, 6 September 2001.
2. ↑  Thierry Boinet, "Statue of Cult Leader Destroyed" Αρχειοθετήθηκε 2007-10-24 at Archive.is, Associated Press (WorldWide Religious News), 6 September 2001.
3. 1 2  Pierre Thebault, "'Cosmoplanetary' French statue plunges to earth" Αρχειοθετήθηκε 2013-04-16 at Archive.is, Reuters (WorldWide Religious News), 6 September 2001.
Η **Μονίκα Λοβινέσκου** (19 Νοεμβρίου 1923 – 20 Απριλίου 2008) ήταν Ρουμάνα δοκιμιογράφος, διηγηματογράφος, κριτικός λογοτεχνίας, μεταφράστρια και δημοσιογράφος, γνωστή για τη δραστηριότητά της ως πολέμια του ρουμανικού κομουνιστικού καθεστώτος. Έχει δημοσιεύσει αρκετές εργασίες με τα ψευδώνυμα Μονίκ Σεν-Κομ και Κλωντ Πασκάλ. Ήταν κόρη του λογοτέχνη Εουτζέν Λοβινέσκου και σύζυγος του κριτικού λογοτεχνίας Βερτζίλ Γιερούνκα.

Η Λοβινέσκου γεννήθηκε στο Βουκουρέστι. Απόφοιτος της Φιλοσοφικής του Πανεπιστημίου του Βουκουρεστίου, έκανε το λογοτεχνικό της ντεμπούτο στο περιοδικό *Vremea*, δημοσιεύοντας τακτικά πρόζα στο *Revista Fundaţiilor Regale* και θεατρικά χρονικά στην *Democraţia*. Η εγκαθίδρυση του κομουνιστικού καθεστώτος στη Ρουμανία την ανάγκασε να καταφύγει στη Γαλλία: πηγαίνοντας αρχικά εκεί με υποτροφία από τη γαλλική κυβέρνηση το Σεπτέμβριο του 1947, αιτήθηκε τον Αύγουστο του 1948 πολιτικό άσυλο, αφότου η Ρουμανία έγινε λαϊκή δημοκρατία.

Έκανε εκτενείς δημοσιεύσεις περί του κομουνισμού στη χώρα της, καθώς και για έργα της ρουμανικής λογοτεχνίας. 

Μεταξύ 1951-1974, συμμετείχε σε εκπομπές στη ρουμανική γλώσσα στη Δημόσια Ραδιοτηλεόραση της Γαλλίας (ORTF), ενώ ήταν και μέλος του προσωπικού του σταθμού για την Ανατολική Ευρώπη. Από τη δεκαετία του '60 και μετά, εργάστηκε ως δημοσιογράφος για το Radio Free Europe, έχοντας  μεγάλη επιρροή στην δημιουργία μιας εσωτερικής αντιπολίτευσης στο καθεστώς του Nικολάε Τσαουσέσκου. Κύριος στόχος τους ήταν να ενημερώνουν τους Ρουμάνους για τα πολιτιστικά και πολιτικά ρεύματα του Δυτικού Μπλοκ. 

Αποτέλεσε στόχο βίαιων επιθέσεων στο ρουμανικό κομουνιστικό τύπο, η πιο αξιοσημείωτη εκ των οποίων από τους δημοσιογράφους Eugen Barbu και Corneliu Vadim Tudor. Το 1977, ξυλοκοπήθηκε από τρεις αξιωματικούς υπό τις διαταγές του Τσαουσέσκου.

Πέθανε στο Παρίσι.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Γερμανικά, Αγγλικά) *FemBio database*. 31252. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  (Γαλλικά) *Babelio*. 185713.
3. 1 2  fFCSTauRxCK8.
4. ↑  www.iht.com/articles/ap/2008/04/21/europe/EU-GEN-Romania-Obit-Lovinescu.php.
5. 1 2 3 4  *Czech National Authority Database*. jn20000701081. Ανακτήθηκε στις 30  Αυγούστου 2020.
6. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12982257n. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
7. ↑  1928-, Pacepa, Ion Mihai, (1990) [1987]. *Red horizons : the true story of Nicolae and Elena Ceausescus' crimes, lifestyle, and corruption*. Washington, D.C.: Regnery Gateway. ISBN 9780895267467.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 73984806
* LCCN: n81049650
* ISNI: 0000 0000 8002 9276
* GND: 10338930X
* SUDOC: 057096015
* BNF: cb12982257n (data)
* NKC: jn20000701081

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Monica Lovinescu  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το **ομιλίαι εις ψαλτήριον** είναι χειρόγραφο του 12ου αιώνα, που περιέχει κείμενα του Ωριγένη από τον 4ο αιώνα. Βρέθηκε στο αρχείο της κρατικής βιβλιοθήκης του Μονάχου το 2012. Φέρει τον αριθμό BSB Cod.graec. 314.

Ιστορικό του ευρήματος
----------------------

Το χειρόγραφο ήταν μεν γνωστό αλλά παραγνωρισμένο, αφού δεν ανέφερε το όνομα του συγγραφέα του κειμένου. Κατά την διάρκεια αρχειοθετικών ερευνών και αφού εξακριβώθηκε η πατρότητα του κειμένου, ακολούθησε δημοσίευση της ανακάλυψης, η οποία συγκίνησε ανά την υφήλιο επιστήμονες και θεολόγους. Ψηφιοποιήθηκε και διατίθεται στο διαδίκτυο, ενώ εκτιμάται ότι η επιστημονική μελέτη του θα διαρκέσει τα επόμενα δέκα χρόνια το ελάχιστο, και μπορεί να αποκαλύψει νέες πτυχές για την θεολογική έρευνα των πρώτων χρόνων της χριστιανικής εκκλησίας.

Αξιολόγηση του ευρήματος
------------------------

Το χειρόγραφο περιέχει εξ ολοκλήρου κείμενα του Ωριγένη, τα οποία μέχρι πρότινος θεωρούνταν απωλεσθέντα. Πρόκειται για τα αρχαιότερα χριστιανικά κείμενα που σώζονται σήμερα.

Πηγές
-----

*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Φωτογραφία του εξώφυλλου και των υπόλοιπων σελίδων, καθώς και ψηφιακή μορφή του χειρογράφου (pdf)
Η **ναυμαχία στο Κυνός Σήμα** πραγματοποιήθηκε το 411 π.Χ. ανάμεσα στον αθηναϊκό και πελοποννησιακό στόλο στον Ελλήσποντο στο πλαίσιο του Πελοποννησιακού πολέμου.

Το προοίμιο
-----------

Μετά την καταστροφή των Αθηναίων στη Σικελία (413 π.Χ.), διάφορες πόλεις εξεγέρθηκαν κατά της Αθήνας. Οι Πέρσες, οι οποίοι ήταν σύμμαχοι των Σπαρτιατών, διέλυσαν αυτή τη συμμαχία και στράφηκαν στους Αθηναίους. Το 411 π.Χ. το δημοκρατικό πολίτευμα της Αθήνας ανατράπηκε και κυριάρχησε η ολιγαρχική παράταξη των 400. Μετά από αυτές τις αποστασίες των "συμμάχων" τους, οι Αθηναίοι, έχασαν πολλές κτήσεις τους στον Ελλήσποντο. Δύο όμως Αθηναίοι στρατηγοί, ο Θράσυλος κι ο Θρασύβουλος, θέλησαν να ξανακερδίσουν τις αθηναϊκές κτήσεις στον Ελλήσποντο και έτσι με ένα στόλο 76 πλοίων κατευθύνθηκαν προς την Ιωνία.

Η ναυμαχία
----------

Ένας Σπαρτιάτης ναύαρχος, ο Μίνδαρος, με ένα στόλο 86 πλοίων υποκινούσε εξεγέρσεις στον Ελλήσποντο και παρέμενε εκεί για να υποκινήσει νέες. Ο αθηναϊκός και ο σπαρτιατικός στόλος μόλις αντίκρισαν ο ένας τον άλλον άρχισαν τη σύγκρουση. Στο κέντρο οι Αθηναίοι με τους Σπαρτιάτες πολεμούσαν αμφίρροπα. Στο αριστερό των Αθηναίων οι Πελοποννήσιοι νικούσαν. Όμως οι πελοποννησιακές γραμμές ανατράπηκαν από επίθεση του Θρασύβουλου από τα δεξιά. Ο Θράσυλος τότε βρήκε τις πελοποννησιακές τριήρεις να έχουν σταματήσει την καταδίωξή τους και τούς επιτέθηκε. Έτσι παρά την αρχική νίκη τους, οι Σπαρτιάτες ηττήθηκαν. 

Μετά τη ναυμαχία οι Αθηναίοι έστησαν δύο τρόπαια στη Σηστό και στο Κυνός Σήμα. Οι Σπαρτιάτες έχασαν 21 πλοία, ενώ οι Αθηναίοι 15.

Μετά τη ναυμαχία
----------------

Μετά τη μάχη οι Αθηναίοι κατευθύνθηκαν κοντά στην Κύζικο όπου κατέλαβαν πολλές από τις χαμένες κτήσεις τους. Η νίκη αυτή βοήθησε την Αθήνα να συνεχίσει τον πόλεμο, που μετά τις αποστασίες και την ανατροπή του πολιτεύματός της, είχε χάσει έδαφος.

Πηγές
-----

* Θουκυδίδης, *Ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου*

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οι μάχες του Πελοποννησιακού Πολέμου |
| --- |
|  |
| 
* Σύβοτα
* Ποτίδαια
* Σπάρτωλος
* Ναύπακτος
* Πλαταιές
* Μυτιλήνη
* Τανάγρα
* Πύλος και Σφακτηρία
* Δήλιο
* Αμφίπολη
* Μαντίνεια
* Σικελία
* Σύμη
* Κυνός Σήμα
* Άβυδος
* Κύζικος
* Νότιο
* Αργινούσες
* Αιγός Ποταμοί
 |

 |
Η **Νταρί** είναι μια παραλλαγή της περσικής γλώσσας που μιλιέται στο Αφγανιστάν. Aνήκει στην ομάδα των ιρανικών γλωσσών. Ομιλείται από το 50% του πληθυσμού του Αφγανιστάν, από 2,5 εκατ. Αφγανούς που ζουν στο Ιράν και στο Πακιστάν, καθώς και την αφγανική διασπορά γενικότερα. Αυτή η γλώσσα χρησιμοποιεί ως σύστημα γραφής μια τροποποιημένη μορφή του περσοαραβικού αλφάβητου.

Σύμφωνα με τον Ιρανό γλωσσολόγο Zana Vahidian, ο λόγος για τον οποίο το Dari χρησιμοποιείται ως η γλώσσα που σχεδόν όλοι στο Αφγανιστάν μπορούν να κατανοήσουν και να μιλήσουν είναι ότι το Αφγανιστάν μετέφερε την πρωτεύουσά του από την Κανταχάρ στην Καμπούλ τον 18ο αιώνα.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Νταρί (γλώσσα)** |
Η Ναυμαχία της Αλχεθίρας, γκραβούρα του 1845
Η **Ναυμαχία της Αλχεθίρας**, ή **του** Αλχεθίρας, υπονοώντας τον ομώνυμο όρμο της πόλης και λιμένα Αλχεθίρας, στην περιοχή της Ανδαλουσίας της Ισπανίας, θεωρείται μία από τις σημαντικότερες ναυμαχίες του 19ου αιώνα, αλλά και γενικότερα της παγκόσμιας ναυτικής ιστορίας. Η ναυμαχία αυτή συνέβη το 1801, κατά τη διεξαγωγή των Ναπολεόντειων πολέμων.

Γενικά
------

Στη ναυμαχία αυτή συγκρούστηκαν αγγλική ναυτική μοίρα με συνασπισμό γαλλικής και ισπανικής μοίρας. Η σύγκρουση αυτή είχε δύο φάσεις, εξ ου και πολλοί ιστορικοί αποκαλούν **ναυμαχίες της Αλχεθίρας, Ι και ΙΙ**. Η πρώτη ξεκίνησε εντός του όρμου Αλχεθίρας, στις 6 Ιουλίου του 1801, εξ ου και η ονομασία της ναυμαχίας με σύγκρουση της αγγλικής και γαλλικής μοίρας και η δεύτερη φάση συνέχισε στον παρακείμενο θαλάσσιο χώρο του Γιβραλτάρ τρεις ημέρες αργότερα στις 9 Ιουλίου με την συμμετοχή της ισπανικής μοίρας στο πλευρό της γαλλικής.

Διοικητής της αγγλικής μοίρας, που την συγκροτούσαν 8 πλοία, ήταν ο ναύαρχος Σερ Τζέιμς Σωμαρέζ, της δε γαλλικής με 7 πλοία ήταν ο ναύαρχος Κάρολος-Αλέξανδρος Λινουά και της ισπανικής που περιελάμβανε 6 πλοία ο ναύαρχος Δον Χουάν ντε Μορένο.

Κατά την πρώτη φάση αιχμαλωτίσθηκε το αγγλικό δίκροτο «Αννίβας», αλλά και οι Γάλλοι υπέστησαν σημαντικές απώλειες σε άνδρες. Στη δεύτερη φάση όμως η γαλλική και η ισπανική μοίρα υπέστησαν μεγάλη καταστροφή.

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τόμ.6ος, σελ.222.
Οι **Ομιλίες του Γρηγορίου Ναζιανζηνού** είναι εικονογραφημένο χειρόγραφο που φυλάσσεται στην Εθνική βιβλιοθήκη της Γαλλίας με αριθμό MS. gr. 510. Είναι έξοχο δείγμα εικονογραφίας από την εποχή της Μακεδονικής αναγέννησης και της Βυζαντινής τέχνης γενικότερα. Θεωρείται το πολυπλοκότερο και πλέον εξειδικευμένο εικονογραφημένο χειρόγραφο που κατασκευάστηκε ποτέ στο Βυζάντιο.

Ιστορικό του χειρογράφου
------------------------

Το χειρόγραφο γράφτηκε το έτος 879 ως 882 στην Κωνσταντινούπολη υπό την αυστηρή επιμέλεια του Πατριάρχη Φωτίου Α΄. Ο Φώτιος το δώρισε στον Αυτοκράτορα Βασίλειο Α΄ ως ψυχαγωγικό και επιμορφωτικό ανάγνωσμα. Το βιβλίο αυτό έγινε το σημαντικότερο θρησκευτικό ανάγνωσμα στην Βυζαντινή αυτοκρατορία. Η χρήση του ήταν καθιερωμένη στις λειτουργικές τελετές όλο το χρόνο. Αντίγραφά του ήταν διαδεδομένα.

Περιεχόμενο και περιγραφή
-------------------------

Το πέρασμα του χρόνου έχει φέρει σημαντική φθορά στο χειρόγραφο. Η μελέτη του σήμερα γίνεται μόνο σε αντίγραφα. Περιέχει 46 ολοσέλιδες μινιατούρες, καθώς και εικονογραφίες στην κορυφή των σελίδων και πολλά μονογράμματα. Πάνω από χίλια γράμματα είναι επίχρυσα. Περιέχει περισσότερες από 200 εικόνες από την ζωή της αυτοκρατορικής οικογένειας, του Γρηγορίου Ναζιανζηνού, πολλώ Αγίων και Μαρτύρων.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ομιλίες του Γρηγορίου Ναζιανζηνού** |

* Leslie Brubaker: *Vision and Meaning in Ninth-Century Byzantium: Image as Exegesis in the Homilies of Gregory of Nazianzus.* Cambridge Studies in Palaeography and Codicology, 6. Cambridge University Press. New York 1999. ISBN 0-521-62153-4.
* George Galavaris: *The illustrations of the Liturgical Homilies of Gregory Nazianzenus.* Princeton 1969.
* George Galavaris: *Homilienillustrationen, Reallexikon zur byzantinischen Kunst III.* Hiersemann. Stuttgart 1978.
* Henri Omont: *Miniatures des plus anciens manuscrits grecs de la Bibliothèque Nationale du VIe au XIVe siècle.* Paris 1929.
* Glenn Peers: *Patriarchal Politics in the Paris Gregory (B.N. gr. 510), Jahrbuch der Österreichischen Byzantinistik 47.* 1997, 50-71.
* Sirarpi Der Nersessian: *The Illustrations of the Homilies of Gregory of Nazianzus: Paris Gr. 510. A Study of the Connections between Text and Images Dumbarton Oaks Papers.* Vol. 16, 1962.
Η **Ναυμαχία της Κεφαλονιάς** συνέβη το έτος 880, όταν 45 πλοία υπό τον βυζαντινό ναύαρχο Νάσαρ, συριακής καταγωγής, καταναυμάχησαν τον αραβικό στόλο του Αγλαβίδη Ιμπραήμ Β' που επέδραμε στη Ζάκυνθο και την Κεφαλονιά. Ο Νάσαρ, όντας νεοδιορισθείς ως δρουγγάριος του στόλου, ξεκινώντας από την Κωνσταντινούπολη αντιμετώπισε στάση των πληρωμάντων του στη Μεθώνη, αλλά την κατέστειλε και επεχείρησε αιφνιδιαστική και ριψοκίνδυνη νυχτερινή επίθεση κατά των Αράβων, καταστρέφοντας όλο τον στόλο τους. Στη συνέχεια ο Νάσαρ κινήθηκε στη Σικελία, πετυχαίνοντας και εκεί κάποιες νίκες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  John H. Pryor (2006). *The age of the ΔΡΟΜΩΝ. The Byzantine Navy ca 500-1204*. Leiden - Boston: Brill. σελ. 66. ISBN 90-04-15197-4.  Unknown parameter `|coauthors=` ignored (`|author=` suggested) (βοήθεια)
Η **Νταού** Πεντέλη είναι ένας απόμακρος οικισμός, στα ανατολικά του όρους, στην περιοχή όπου βρίσκεται η Ιερά Μονή Παντοκράτορος Χριστού της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών που φιλοξενεί παιδιά με ψυχιατρικά προβλήματα στο ομώνυμο ίδρυμα. Συνορεύει με την Καλλιτεχνούπολη και το Νέο Βουτζά. Απειλήθηκε από τις πυρκαγιές του 2005, του 2018 και του 2022. 

Το όνομα Νταού οφείλεται σε παραφθορά του ονόματος "ΤΑΩ", το οποίο αποτελούσε παλιό προσωνύμιο της μονής. Το προσωνύμιο αυτό αποδίδεται στο μονόγραμμα (φαίνεται στην διπλανή εικόνα) που υπήρχε στην είσοδο της μονής και έμοιαζε να αναγράφει "ΤΑΩ".

Ο οικισμός αναγνωρίστηκε επίσημα το 1961 και εντάχθηκε στην τότε κοινότητα Πεντέλης. Σήμερα ανήκει στον Δήμο Πεντέλης και αριθμεί 144 μονίμους κατοίκους (απογραφή 2011).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Διοικητικές μεταβολές ΟΤΑ, κοινότητα Πεντέλης[*νεκρός σύνδεσμος*]
*Παλάτι Νταρ αλ-Χατζάρ* (2009)
Το **Νταρ αλ-Χατζάρ** η **Dar al-Hajar** (αραβικά: دار الحجر‎, "Πέτρινο Σπίτι" ή "Παλάτι του Βράχου") είναι πρώην βασιλικό παλάτι που βρίσκεται στο Wadi Dhar περίπου 15 χιλιόμετρα από τη Σαναά στην Υεμένη. Χτίστηκε τη δεκαετία του 1920 ως καλοκαιρινό καταφύγιο του Γιάχια Μουχάμαντ Χαμίντ εντ‑Ντιν, ηγεμόνα της Υεμένης από το 1904 έως το 1948, ενώ βρίσκεται πάνω από μια κατασκευή που χτίστηκε το 1786 για τον μελετητή al-Imam Mansour. Το παλάτι παρέμεινε στη βασιλική οικογένεια μέχρι την επανάσταση της Υεμένης του 1962. Το παλάτι είναι πλέον μουσείο. Το 1974 ο Πιερ Πάολο Παζολίνι χρησιμοποίησε το παλάτι ως το σπίτι της πριγκίπισσας Dunya στην ταινία του *The Arabian Nights.*

Δείτε επίσης
------------

* Νταρ αλ Μπασάιρ
* Dar as-Sa'd
* Νταρ αλ-Σούκρ

Παραπομπές
----------

1. ↑  Goran, David (October 23, 2016) "The Rock Palace: An iconic symbol of Yemen built in the 1700s" *Vintage News*
2. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Dar al-Hajar στο Wikimedia Commons
Στα μαθηματικά, **μοναδιαία πράξη** ή και **μοναδιαίος τελεστής** είναι η πράξη ή ο τελεστής που έχουν μόνο ένα όρισμα ή τελεσταίο αντίστοιχα. Αντιστοιχεί σε μια συνάρτηση με μία είσοδο.

Συνήθως, οι μοναδιαίες πράξεις συμβολίζονται είτε με το σύμβολο πριν το όρισμα (π.χ. το +, - ή not), είτε με το σύμβολο μετά το όρισμα (π.χ. το παραγοντικό n!), είτε με συμβολισμό ως συνάρτηση (π.χ. {\displaystyle \sin(x)}, ή \sin x). Στην περίπτωση της τετραγωνικής ρίζας, η οριζόντια γραμμή πάνω από το όρισμα επεκτείνεται για να καθορίσει το μέγεθος του ορίσματος, και έτσι δεν χρειάζονται παρενθέσεις.

Μοναδιαίο θετικό και αρνητικό
-----------------------------

Οι μοναδιαίες πράξεις έχουν ένα μόνο όρισμα συνήθως αποτιμούνται πριν από κάθε άλλη πράξη. Για παράδειγμα, η μοναδιαία πράξη "αρνητικό":

3 − −2
Εδώ το πρώτο '-' συμβολίζει την δυαδική πράξη της αφαίρεσης, ενώ το δεύτερο σύμβολο '-' συμβολίζει τη μοναδιαία πράξη του αρνητικού, που εφαρμόζεται στο δύο. Η παραπάνω έκφραση γράφεται πιο καθαρά:

3 − (−2) = 5
Θεωρητικά υπάρχει και ένα μοναδιαίο θετικό πρόσημο για το 3, αλλά δεν χρειάζεται, αφού όλες οι απρόσημες τιμές θεωρούνται θετικές.

(+2) = 2
Το μοναδιαίο θετικό πρόσημο δεν αλλάζει την τιμή ενός αρνητικού αριθμού:

(+(−2)) = (−2)
Για να αλλάξει το πρόσημο της τιμής, χρησιμοποιείται το αρνητικό πρόσημο:

(−(−2)) = (+2)

Παραδείγματα μοναδιαίων πράξεων/τελεστών
----------------------------------------

* η απόλυτη τιμή |*x*| στους πραγματικούς αριθμούς
* η συνάρτηση προσήμου ({\displaystyle \mathrm {sgn} (x)}) στους πραγματικούς αριθμούς
* η ύψωση σε συγκεκριμένη ακέραια δύναμη (τετράγωνο, κύβος, κλπ) στους πραγματικούς αριθμούς
* το παραγοντικό στους μη αρνητικούς ακεραίους
* οι τριγωνομετρικές συναρτήσεις (\sin x, \cos x, {\displaystyle \tan x}, {\displaystyle \cot x}, {\displaystyle \csc x}, {\displaystyle \sec x}), και οι αντίστροφές τους, στους πραγματικούς αριθμούς
* ο φυσικός λογάριθμος ({\displaystyle \ln(x)}) στους πραγματικούς αριθμούς
* ο απλός λογάριθμος ({\displaystyle \log(x)}) στους πραγματικούς αριθμούς
* η λογική πράξη της λογικής άρνησης σε λογικές τιμές

Γενικά μια μοναδιαία πράξη σε ένα δεδομένο σύνολο S είναι μια συνάρτηση {\displaystyle S\to S}, που λέγεται και ενδομορφισμός του S.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Δουκάκης, Σπυρίδων· Δουληγέρης, Χρήστος· Καρβουνίδης, Θεόδωρος· Κοίλιας, Χρήστος· Πέρδος, Αθανάσιος (2014). *Εισαγωγή στις Αρχές της Επιστήμης των Η/Υ (Β Λυκείου)*. Διόφαντος.
Το **νταούκι**, **ταούκι**, **μέρλαγγος** ή **μπακαλιάρος** (επιστημονική ονομασία: ***Merlangius merlangus***) είναι ψάρι της οικογένειας των γαδίδων. Αποτελεί σημαντικό αλίευμα στον ανατολικό βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό και στη βόρεια Μεσόγειο, στη δυτική Βαλτική και στη Μαύρη Θάλασσα.

Περιγραφή
---------

Το νταούκι έχει τρία ραχιαία πτερύγια με συνολικά 30 έως 40 μαλακές ακτίνες και δύο πρωκτικά πτερύγια με 30 έως 35 μαλακές ακτίνες. Το σώμα είναι μακρύ και το κεφάλι μικρό και το μουστάκι στο πηγούνι, εάν υπάρχει, είναι πολύ μικρό. Αυτό το ψάρι μπορεί να φτάσει σε μέγιστο μήκος περίπου 70 εκατοστά. Το χρώμα του μπορεί να είναι κιτρινωπό-καφέ, πρασινωπό ή σκούρο μπλε, οι πλευρές κιτρινωπό γκρι ή λευκό και η κοιλιά ασημί. Υπάρχει μια χαρακτηριστική μαύρη κηλίδα κοντά στη βάση κάθε θωρακικού πτερυγίου.

Κατανομή και οικότοπος
----------------------

Το ταούκι απαντάται από τον βορειοανατολικό Ατλαντικό Ωκεανό. Η κατανομή του εκτείνεται από τη νοτιοανατολική Θάλασσα του Μπάρεντς και την Ισλανδία έως τη Σκανδιναβία, τη Βαλτική Θάλασσα, τη Βόρεια Θάλασσα, την Πορτογαλία, τη Μαύρη Θάλασσα, το Αιγαίο Πέλαγος, την Αδριατική Θάλασσα και τμήματα της Μεσογείου. Εμφανίζονται σε αμμώδεις, λασπώδεις και βοτσαλωτούς βυθούς σε βάθη έως περίπου 100 μέτρα.

Το 2014, η κατάσταση διατήρησής τους χαρακτηρίστηκε ευάλωτη στη Βαλτική Θάλασσα.

Χρήσεις
-------

Μέχρι τα τέλη του 20ού αιώνα, το νταούκι ήταν ένα φτηνό ψάρι, που θεωρείτο ως φαγητό για τους φτωχούς ή για τα κατοικίδια ζώα. Το νταούκι φέρεται επίσης να χρησιμοποιείται ως πληρωτικό σε αλεύρι, σιτάρι, κριθάρι ή σίκαλη. Σε περιόδους ελλείψεων, ιδίως τον δέκατο όγδοο αιώνα, οι μύλοι και οι αρτοποιοί κατηγορούσαν συνήθως ότι χρησιμοποιούσαν νταούκι για να κόψουν το αλεύρι τους, καθώς το κόστος των ψαριών ήταν χαμηλότερο από αυτό των πραγματικών σιτηρών. Η γενική μείωση των ιχθυαποθεμάτων σημαίνει ότι έχει πλέον μεγαλύτερη αξία.

To 1987 αλιεύτηκαν 151 χιλιάδες τόνοι, από τους οποίους οι 120 χιλιάδες στον βορειοανατολικό Ατλαντικό. Το 1999 το συνολικό βάρος των αλιευμένων ψαριών είχε μειωθεί στους 75.245 τόνους, με το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γαλλία να είναι οι μεγαλύτεροι αλιευτές από πλευράς βάρους. Αλιεύεται με τράτες και παραγάδι. Το ψάρι καταναλώνεται καπνιστό, παστό καθώς και φρέσκο, φιλεταρισμένο.

Δείτε επίσης
------------

* Προσφυγάκι

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Common Names List - Merlangius merlangus». *www.fishbase.se*. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2021.
2. 1 2  «*Merlangius merlangus* (Linnaeus, 1758): Whiting». FishBase. Ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2013.
3. ↑  HELCOM (2013). «HELCOM Red List of Baltic Sea species in danger of becoming extinct». *Baltic Sea Environmental Proceedings* (140): 72. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2014-10-07.. Ανακτήθηκε στις 2014-07-30.
4. ↑  «Whiting». www.BritishSeaFishing.co.uk. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2014.
5. ↑  James Manning, *The Nature of Bread, Honestly and Dishonestly Made; and Its Effects as Prepared at present On Unhealthy and Healthy Persons* (London, 1757)
6. ↑  «Merlangius merlangus (Linnaeus, 1758)». *www.fao.org*. FAO Fisheries & Aquaculture. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2021.
Η **139η Ταξιαρχία Πεζικού** (αγγλικά: *III Corps*) αποτελούσε σχηματισμό του Βρετανικού Στρατού. Συγκροτήθηκε αρχικά το 1908 με την ονομασία Ταξιαρχία Νότιγχαμσαϊρ και Ντέρμπισαϊρ (Nottinghamshire and Derbyshire Brigade). Το 1915, με την άδεια του Βασιλιά Γεωργίου Ε΄, ο σχηματισμός μετονομάστηκε σε Ταξιαρχία Δασοφυλάκων Σέργουντ (Sherwood Foresters Brigade).

Έπειτα της δώθηκε αριθμός οπότε και ονομάστηκε 139η Ταξιαρχία «Δασοφυλάκων Σέργουντ» (139th «Sherwood Foresters» Brigade) υπαγόμενη στη 46η Μεραρχία «Βορείου Μίντλαντ» (46th «North Midland» Division). Εκείνη την περίοδο μετείχε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και συγκεκριμένα στο δυτικό μέτωπο.

Το 1919, ο σχηματισμός διαλύθηκε και επανασυγκρωτήθηκε το 1920, υπό την ονομασία 139η Ταξιαρχία Πεζικού «Νότιγχαμσαϊρ και Ντέρμπισαϊρ» (139th «Nottinghamshire and Derbyshire» Infantry Brigade) εντός του Εδαφικού Στρατού. Εν συνεχεία, το 1936 οι μονάδες της ταξιαρχίας ενσωματώθηκαν σε άλλους σχηματισμούς, οπότε και πάλι η ταξιαρχία διαλύθηκε.

Η ταξιαρχία επανασυγκρωτήθηκε και πάλι, όταν ο Εδαφικός Στρατός διπλασιάστηκε σε μέγεθος, την άνοιξη και το καλοκαίρι του 1939, προκειμένου να αντιμετωπίσει την απειλή της ναζιστικής Γερμανίας. Η 139η Ταξιαρχία Πεζικού μαζί με την 148η Ταξιαρχία Πεζικού υπάγονταν στη 46η Μεραρχία Πεζικού, η οποία διαμορφώθηκε ως αντίγραφο της 49ης Μεραρχίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Army List*, 1888–1908
2. 1 2  Becke, Pt 2a, pp. 61–7.
3. ↑  Anon, *The Robin Hoods*, p. 39.
4. ↑  MacDonald, p. 32.
5. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 23 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2016.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα 139th (Sherwood Foresters) Brigade  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **μπατζίνα** είναι ζυμαρόπιτα, δηλαδή πίτα χωρίς φύλλο, της Θεσσαλίας και ιδιαίτερα της περιοχής της Καρδίτσας. Τα υλικά της είναι τόσο απλά όσο και η προέλευσή της.

Μια απλή πίτα στη Θεσσαλία γινόταν από αλεύρι, τυρί, γάλα, αυγά. Όταν προστέθηκε και κολοκύθι, δημιουργήθηκε η πίτα που λέγεται μπατζίνα. Η λέξη *μπατζίνα* προέρχεται από τη λέξη *μπάτζος* (ή *μπάτσος*) που είναι ελληνικό λευκό, σκληρό αιγοπρόβειο τυρί, με προέλευση τη Δυτική Μακεδονία. Έχει λεπτή ζύμη, ψημένη στο φούρνο, με αποτέλεσμα να γίνει τραγανή. Η παραδοσιακή μπατζίνα είναι αρκετά λεπτή, για δύο λόγους. Πρώτον για να ψηθεί γρήγορα και δεύτερον για να παραμένει τραγανή για πολλές ώρες ή και μέρες. Η ευκολία στην παρασκευή της, την έκανε ιδανική για όλες τις περιστάσεις. Είναι το γεύμα που έπαιρναν στα χωράφια οι αγρότες, τυλιγμένο μέσα σε πετσέτα. Είναι το κολατσιό που έδιναν οι γονείς στα παιδιά για το σχολείο. Είναι ιδανική για πρωινό.

Η μπατζίνα των καραγκούνηδων παρασκευαζόταν με τη χρήση καλαμποκάλευρου αντί για αλεύρι σίτου .

Η μπατζίνα μία πολύ νόστιμη πίτα, εύκολη και οικονομική, που φτιάχνεται γρήγορα, χωρίς φύλλα και με λίγα υλικά. Ηταν ή εύκολη λύση για τις αγροτικές οικογένειες του θεσσαλικού κάμπου και συγκεκριμένα της Καρδίτσας που οι δουλειές στα χωράφια πάντα περίμεναν και οι νοικοκυρές έπρεπε να τα προλαβαίνουν όλα. Έτσι έβρισκαν εύκολες συνταγές, αλλά και νόστιμες για να χορτάσει όλη η οικογένεια. Από γενιά σε γενιά η μπατζίνα κράτησε να φτιάχνεται μέχρι και σήμερα, τρώγεται ευχάριστα από όλους όλες τις ώρες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Κουπριτζιώτης Δ. - Μια ωδή για την μπατζίνα». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2016.
2. ↑  Ψημμένος Φ. - Μπατζίνα, η πίτα-τούρμπο των Θεσσαλών
3. ↑  Τζιμούρτα Ρ. «Μπατζίνα παραδοσιακή πίτα Καρδίτσας».
Η **Ντόροθι Άντρους** (*αγγλικά : Dorothy Andrus*) ήταν Αμερικανίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης. Ήταν εγγονή του Τζον Έμορι Άντρους δημάρχου της Νέας Υόρκης και πολιτικού.

Στην καριέρα της το 1932 κατατάχτηκε στην θέση 10 των γυναικών για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Έπαιξε δύο φορές στον τελικό των διπλών γυναικών του Αμερικανικού όπεν. Το 1934 και το 1935 με συμπαίκτρια την Καρολάιν Μπάμπκοκ. Είχε συμμετάσχει στο Ρολάν Γκαρός και στο Γουίμπλεντον.

Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου το 1934 ήταν πρώτη στο διπλό γυναικών με συμπαίκτρια την Γαλλίδα Σιλβί Γιούνγκ.

Τον Αύγουστο του 1931 παντρεύτηκε τον Γουόλτερ Άντονι Μπούρκ με τον οποίο θα χωρίσουν και θα ξαναπαντρευτούν δύο φορές. Αργότερα παντρεύτηκε τον Τσάρλι Voorheesκι απέκτησαν δύο γιους, τον Τζον και τον Τσάρλς.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  www.tennisforum.com/24966050-post50.html.
2. ↑  «Sport: Tennis Rankings». Time. 18 Ιανουαρίου 1932. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Αυγούστου 2013. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2017.
3. ↑  Collins, Bud (2010). *The Bud Collins History of Tennis* (2nd έκδοση). [New York]: New Chapter Press. σελ. 479. ISBN 978-0942257700.
4. ↑  *Αθλητικά Χρονικά, φύλο 7 Μαίου 1934 Αρχειοθετήθηκε 2021-01-08 στο Wayback Machine.*
5. ↑  Laura Lou Brookman (January 29, 1934). «What's Wrong With Marriage?». *The Pittsburgh Press*: σελ. 17. .
Οι **Ξύλινες εκκλησίες στα Σλοβακικά Καρπάθια** είναι οκτώ ξύλινες εκκλησίες, που κατασκευάστηκαν από το 15ο μέχρι το 18ο αιώνα, στις επαρχίες Πρέσοβ, Ζίλινα, Μπάνσκα Μπίστριτσα και Κόσιτσε, στη Σλοβακία. Το 2008 εντάχθηκαν στο Κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ.

Πρόκειται για δύο Ρωμαιοκαθολικές εκκλησίες, τρεις Προτεσταντικές και τρεις Ελληνοκαθολικές. Ειδικότερα ρωμαιοκαθολικές είναι η Εκκλησία του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης, στο Χερβάρτοβ και η Εκκλησία των Αγίων Πάντων στο Τβρντοσιν. Και οι δύο χτίστηκαν το 15ο αιώνα (για τη δεύτερη ορισμένες πηγές αναφέρουν ότι χτίστηκε το 14ο αιώνα). Προτεσταντικές είναι οι εκκλησίες στο Χρόνσεκ, το Λέστινι και το Κέζμαροκ, που κατασκευάστηκαν το 1726, το 1688 και το 1717 αντίστοιχα ενώ Ελληνοκαθολικές είναι οι Εκκλησία του Αγίου Νικολάου στο Μπότρουζαλ (1658), η Εκκλησία του Αγίου Νικολάου στο Ρούσκα Μπίστρα (1730) και η Εκκλησία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στη Λαντομίροβα (1742).

Φωτογραφίες
-----------

* Εκκλησία του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης, στο ΧερβάρτοβΕκκλησία του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης, στο Χερβάρτοβ
* Εκκλησία των Αγίων Πάντων στο ΤβρντοσινΕκκλησία των Αγίων Πάντων στο Τβρντοσιν
* Ξύλινη εκκλησία του ΧρόνσεκΞύλινη εκκλησία του Χρόνσεκ
* Ξύλινη εκκλησία του ΛέστινιΞύλινη εκκλησία του Λέστινι
* Ξύλινη εκκλησία του ΚέζμαροκΞύλινη εκκλησία του Κέζμαροκ
* Εκκλησία του Αγίου Νικολάου στο ΜπότρουζαλΕκκλησία του Αγίου Νικολάου στο Μπότρουζαλ
* Εκκλησία του Αγίου Νικολάου στο Ρούσκα ΜπίστραΕκκλησία του Αγίου Νικολάου στο Ρούσκα Μπίστρα
* Εκκλησία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στη ΛαντομίροβαΕκκλησία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στη Λαντομίροβα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

*
Διαλεκτολογικός χάρτης της ισπανικής γλώσσας στην Ιβηρική χερσόνησο. Στις αποχρώσεις του κόκκινου οι νότιες διάλεκτοι.
Οι **νότιες διάλεκτοι της ισπανικής γλώσσας** **στην Ιβηρική χερσόνησο** αποτελούν ένα σύνολο ιδιωμάτων και ανεξάρτητων διαλέκτων που μοιράζονται ορισμένα στοιχεία που τις διαφοροποιούν από τις αντίστοιχες βόρειες. Ιστορικά προέκυψε από μετατροπές των μεσαιωνικών ισπανικών οι οποίες, στο επίπεδο της φωνολογίας, δεν επηρέασαν τις βόρειες, πιο συντηρητικές διαλέκτους. Φωνολογικά παρουσιάζουν σύγχυση του ουρανικού πλαγίου με το ουρανικό προσεγγιστικό φώνημα, εξασθένιση και απώλεια του /s/ και του ενδοφωνηεντικού /d/ και, σπανιότερα, ρωτακισμό και διατήρηση του δασέως φωνήματος /h/. Όπως και στην ευρύτερη διαλεκτολογική κατανομή των ισπανικών στην Ιβηρική, υφίσταται ένας ξεκάθαρος διαχωρισμός μεταξύ ανατολικών και δυτικών διαλέκτων, κάτι που διαφαίνεται κυρίως στις δύο ανδαλουσιανικές διαλέκτους.

Αναλυτικά οι νότιες διάλεκτοι είναι:

* Ισπανική διάλεκτος των Κανάριων Νήσων
* Ισπανική διάλεκτος της Εξτρεμαδούρα
* Ισπανική διάλεκτος της Καστίλλης-Λα Μάντσα
* Ισπανική διάλεκτος της Μούρθια
* Ανατολική ανδαλουσιανική διάλεκτος
* Δυτική ανδαλουσιανική διάλεκτος

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αυτά τα χαρακτηριστικά είναι εδραιωμένα χάρη στην εργασία γλωσσολόγων όπως ο Τομάς Ναβάρο Τομάς και ο Μανουέλ Αλβάρ. βλ. García Mouton, Pilar (coord.) (2016): *ALPI-CSIC*, edición digital de Navarro Tomás, Tomás (dir.), *Atlas Lingüístico de la Península Ibérica,* Madrid, CSIC.
2. ↑  Fernández Ordoñez, I. (2016): «Dialectos del español peninsular» στο Gutiérrez-Rexach: *Enciclopedia de lingüística hispánica*. Routledge.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Χάρτης με τις ισογλώσσες που διαχωρίζουν τις νότιες από τις βόρειες ισπανικές διαλέκτους
Οι **μπατιροκεφτέδες** ή ψωμοκεφτέδες είναι κεφτέδες με ψωμί. Παρασκευάζονται με ψωμί που έχει μουλιάσει σε νερό ή άλλο υγρό μέσο. Στο μείγμα προστίθενται συστατικά της αρεσκείας του μάγειρα όπως: κρεμμύδια, ψιλοκομμένα φρέσκα κρεμμυδάκια, ψιλοκομμένες τομάτες, μαϊντανός, άνηθος, κάππαρη, αβγό, πιπέρι. Το μείγμα πλάθεται σε μπαλάκια που αλευρώνονται και τηγανίζονται σε λάδι.

Ετυμολογικά η λέξη μπατιροκεφτέδες προέρχεται από τη λέξη *μπατίρης* που σημαίνει *φτωχός, αδέκαρος, άφραγκος* και τη λέξη *κεφτές* που σημαίνει εύπλαστο ζύμωμα που πλάθεται σε σφαιρικό σχήμα και τηγανίζεται. Η ονομασία αναφέρεται σε κεφτέδες της μπατίρικης κουζίνας που υστερεί στην ποιότητα και ποσότητα των υλικών, την τεχνογνωσία του μάγειρα, τα μαγειρικά σκεύη και τη διαθεσιμότητα χρόνου. Ο σκοπός της συνταγής είναι να αξιοποιηθεί ψωμί που μπαγιατεύει, ώστε να μην πεταχτεί. Επειδή το βασικό συστατικό τους είναι ψωμί ονομάζονται και ψωμοκεφτέδες.

Βιβλιογραφία
------------

1. ↑  mamagogo. «Μπατιροκεφτέδες». *cookpad*. .
2. ↑  Σταμούλου, Ιωάννα (18/2/2016). «5 τρόποι για ν’ αξιοποιήσεις το μπαγιάτικο ψωμί». *Olivemagazine.gr* (Olivemagazine.gr). . [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  «Βικιλεξικό: μπατίρης». Ανακτήθηκε στις 18 Ιουλίου 2018.
4. ↑  «Βικιλεξικό: κεφτές». Ανακτήθηκε στις 18 Ιουλίου 2018.
5. ↑  «Μπατιροκεφτέδες - ΤΑ ΜΠΟΥΛΟΥΚΙΑ ®». Ανακτήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2022.
6. ↑  Ψυχούλη, Ελένη (5/12/2012). «Psomokeftedes». *chef στον αέρα*. .
Ο **Νίτρα** (σλοβακ.: *Nitra*, γερμαν. *Neutra*, ουγγρ. *Nyitra*) είναι ποταμός της δυτικής Σλοβακίας, αριστερός παραπόταμος του Βαχ κοντά στη συμβολή του τελευταίου με τον Δούναβη. Ο Νίτρα έχει μήκος 197 χιλιόμετρα. Πηγάζει σε υψόμετρο 910 μέτρα στα Καρπάθια Όρη και συγκεκριμένα στα όρη Χαμηλά Φάτρα, βορείως της Πριέβιτζα, και περνά από τις πόλεις Μπόινιτσε, Τόπολτσανι, Νίτρα και Νόβε Ζάμκυ.

Η Λεκάνη απορροής του Νίτρα έχει έκταση 4.499 τ.χλμ.. Κυριότερος και μακρύτερος παραπόταμός του είναι ο Ζίταβα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Nitra River στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 132727004
* SUDOC: 150574363
* NKC: ge443983

 |

 |