recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Πάνος Χαλδέζος** (1895- 1983) ως Γενικός Διευθυντής των Διοικητικών Υπηρεσιών του Δήμου Αθηναίων στη διάρκεια της Κατοχής συνέβαλε στη διάσωση εκατοντάδων Ελλήνων Εβραίων. Για την προσφορά του αυτή τιμήθηκε με τον τίτλο του Δίκαιου των Εθνών.

Βιογραφικό
----------

Ο Πάνος Χαλδέζος γεννήθηκε στο Πλωμάρι, το 1895. Τελείωσε το γυμνάσιο το 1916 και άρχισε να εργάζεται ως υπάλληλος στο Δήμο Πλωμαρίου. Συμμετείχε στη Μικρασιατική Εκστρατεία όπου μεταξύ άλλων πήρε μέρος στη Μάχη του Τουλού Μπουνάρ στην οποία τραυματίστηκε δύο φορές. Επίσης συμμετείχε στην εκστρατεία για την απελευθέρωση του Αϊδινίου. Το 1927 άρχισε να εργάζεται στον Δήμο Αθηναίων. Το 1938 ανέλαβε την προεδρία της Λέσχης Νέας Σμύρνης η οποία με δική του εισήγηση μετονομάστηκε σε Εστία Νέας Σμύρνης. Υπήρξε συνεχώς πρόεδρος της Εστίας Νέας Σμύρνης μέχρι το θάνατό του, το 1983.

Κατά τη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής από τη θέση του Γενικού Διευθυντή των Διοικητικών Υπηρεσιών του Δήμου Αθηναίων και σε συνεργασία με τον Αρχιεπίσκοπο Δαμασκηνό και τον Αστυνομικό Διοικητή Αθηνών Άγγελο Έβερτ, εξέδωσε 543 πλαστά πιστοποιητικά σε Έλληνες Εβραίους με βάση τα οποία απέκτησαν ταυτότητες με χριστιανικά ονόματα, και έτσι διέφυγαν της σύλληψης από τις κατοχικές αρχές. Για τη δράση του αυτή και τη συμβολή του στη διάσωση εκατοντάδων Ελλήνων Εβραίων τιμήθηκε, το 1994, από το ίδρυμα Γιαντ Βασσέμ με τον τίτλο του Δίκαιου των Εθνών. 

Ο Πάνος Χαλδέζος τιμήθηκε με τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος του Φοίνικος, με τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος Γεωργίου Α’, με το Χρυσό Κλειδί της Πόλης των Αθηνών, με το Ανώτατο Παράσημο του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, με το Χρυσό Μετάλλιο του Δήμου Ρόδου, με το Σταυρό του Πανάγιου Τάφου από τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Βενέδικτο, με το Μετάλλιο της Διεθνούς Ομοσπονδίας Πολεμιστών Παρισίων και με το Χρυσό Μετάλλιο της πόλης της Νέας Σμύρνης. Το 1980 βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών. 

Έγραψε διάφορα βιβλία μεταξύ των οποίων ήταν τα εξής: «Ερμηνεία των Διατάξεων περί Εκτελέσεως Δημοτικών και Κοινοτικών Έργων και Συμβάσεων Ηλεκτροφωτισμού», «Τα φορολογικά Δήμων και Κοινοτήτων» και «Ερμηνεία των Διατάξεων περί Καταστάσεως Δήμων και Κοινοτήτων».

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «The Righteous Among the Nations Database» (Αγγλικά)
2. ↑
3. ↑
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 27 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2018.
5. ↑
6. ↑
7. ↑
8. ↑
*Το Αγαπημένο*, έργο του Γεώργιου Ιακωβίδη(1890).
Στη χριστιανική θεολογία, **υιοθεσία** ονομάζουμε την είσοδο ενός πιστού στην οικογένεια του Θεού. Στον Καλβινισμό, η υιοθεσία θεωρείται συνήθως ως ένα βήμα αμέσως μετά τη δικαίωση. Η υιοθεσία έχει παρόμοια σημασία με την πράξη των γονέων που υιοθετούν ένα παιδί, το οποίο δεν είναι αποτέλεσμα δικής τους, και γνωστής διεθνώς, ερωτικής πράξης. Η υιοθεσία ως θεολογικός όρος εισάγει μια σχεσιακή διάσταση στις συνέπειες της σωτηρίας. 

Η υιοθεσία ως θεολογική έννοια είναι αποτελεί, δε, μια άλλη συνέπεια της «νόμιμης» δικαίωσης, παράλληλα με τη λύτρωση και τη συμφιλίωση.  Στην Παλαιά Διαθήκη ο όρος συναντάται προέρχεται στην ιστορία του Μεφιβοσθέ, ο οποίος παρόλο που δεν ήταν μέλος της οικογένειας του Δαβίδ έγινε κληρονόμος της Βασιλικής περιουσίας (Β' Σαμουήλ 9:7-13).  Η υιοθεσία είναι ένα σημαντικό χαρακτηριστικό της θεολογίας στον Καλβινισμό όπως καταδεικνύεται από το άρθρο 12 της Ομολογίας Πίστεως του Γουέστμινστερ : 

> Όλοι όσοι δικαιώνονται, ο Θεός εγγυάται, μέσα και για τον Υιό Του, Τον Ιησού Χριστό, να τους κάνει κοινωνούς της χάρης της υιοθεσίας, με την οποία θα απολαμβάνουν τις ελευθερίες και τα προνόμια των τέκνων του Θεού.
> 
> 
>

Παραπομπές
----------

1. ↑  Philip Ryken, *Salvation* BST (Leicester:IVP, 2001): 206.
2. ↑  Ryken, *Salvation*, 207.
3. ↑  Ryken, *Salvation*, 213-214
4. ↑  'The Westminster Confession of Faith' *Center for Reformed Theology and Apologetics*,  Αρχειοθετήθηκε 2019-03-29 στο Wayback Machine. Retrieved 15 June 2009.
Ακανές Σερρών
Ο **ακανές** είναι παραδοσιακό γλύκισμα των Σερρών. Εμφανισιακά, μοιάζει πολύ με λουκούμι, αλλά έχει μία μοναδική και πολύ έντονη γεύση επειδή περιέχει πρόβειο και κατσικίσιο βούτυρο. Έτσι είναι πολύ πιο βαρύ και λιγωτικό από το κανονικό λουκούμι. Συνήθως είναι γεμιστό με καβουρδισμένα αμύγδαλα.

Ονομασία
--------

Σύμφωνα με έναν από τους κατασκευαστές, η αρχική ονομασία στα τούρκικα ήταν (χ)ακανέ χαλβά. Είναι γενικά παραδεκτό ότι ο ακανές είναι γλυκό που παραγόταν κατά την Τουρκοκρατία, αλλά δεν υπάρχει παραδεκτή ετυμολογία.

Οι εμπορικές ονομασίες του ακανέ συνοδεύονται με το χαρακτηριστικό «Λαϊλιά» (ακανές Λαϊλιά), που αναφέρεται στο βουνό Λαϊλιάς των Σερρών.

Άλλη χρήση
----------

*«Ακανέδες»* αποκαλούν τους Σερραίους (και τους οπαδούς του Πανσερραϊκού) πειραχτικά οι υπόλοιποι Βορειοελλαδίτες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ακανές, Γιάννης Λουκάς, ανάκτηση 22/9/2013
2. ↑  Η ονομασία του Ακανέ, Ακανές Λαϊλιά Ρούμπου, ανάκτηση 22/9/2013
3. ↑  Ακανές Αρχειοθετήθηκε 2014-07-15 στο Wayback Machine. Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Σερρών, ανακτήθηκε στις 22 Σεπτ. 2013
4. ↑  Ο γνήσιος ακανές, Ακανές Λαϊλιά Ρούμπου
5. ↑  Ακανές Λαϊλιά Νικολαΐδη
6. ↑  Ακανές Σερρών Βασάκη
7. ↑  Ακανές, slang.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **ακανές**  |
Θαλασσογραφία, Αιμίλιος Προσαλέντης, Ελαιογραφία σε χαρτόνι, 10 x 17 εκ. Ιδιωτική Συλλογή
Ο **Αιμίλιος Προσαλέντης** (Κέρκυρα 1859 – Αθήνα 1926) ήταν Έλληνας ζωγράφος. Ήταν γιος του επίσης ζωγράφου Σπυρίδωνα Προσαλέντη. Καταγόταν από Κερκυραϊκή οικογένεια ευγενικής καταγωγής. Η οικογένεια Προσαλέντη ήταν μία από τις οικογένειες ευγενών στη Χρυσή Βίβλο. 

Μαθήτευσε αρχικά κοντά στον πατέρα του και αργότερα σπούδασε μηχανική στο Παρίσι. Όταν γύρισε στην Ελλάδα, κατατάχθηκε ως μηχανικός στο πολεμικό ναυτικό. Η ζωγραφική του περιορίστηκε αρχικά στην ελαιογραφία, ενώ τα έργα του απεικόνιζαν αποκλειστικά θαλασσινές σκηνές. 

Θαλασσογραφία, Αιμίλιος Προσαλέντης, ελαιογραφία σε μουσαμά, 24 x 17 εκ. Ιδιωτική Συλλογή
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του επιδόθηκε στην υδατογραφία. Κυριότεροι πίνακές του: Ναυμαχία των Δαρδανελίων, Έξοδος του Άρεως από το Ναβαρίνο, Πυρπόλησις της τούρκικης ναυαρχίδας στην Ερεσό κ.ά.. 

Σαλπάροντας στο φεγγαρόφωτο, Αιμίλιος Προσαλέντης, Ελαιογραφία σε μουσαμά επικολλημένο σε χαρτόνι, 25,5 x 38,5 εκ. Ιδιωτική Συλλογή
Γιος του ήταν ο ζωγράφος Σπύρος Προσαλέντης (1894 - 1942).

Συλλογή
-------

* Η υποδοχή του Μιαούλη στην Υδρα. Λάδι. Αιμίλιος Προσαλέντης.Η υποδοχή του Μιαούλη στην Υδρα. Λάδι. Αιμίλιος Προσαλέντης.
* 
* 

Θαλασσογραφία, Αιμίλιος Προσαλέντης, υδατογραφία σε χαρτόνι, 30 x 45 εκ. Ιδιωτική Συλλογή

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6  www.nationalgallery.gr/el/zographikh-monimi-ekthesi/painter/prosalentis-aimilios.html. Ανακτήθηκε στις 24  Νοεμβρίου 2020.
2. 1 2  «Benezit Dictionary of Artists» (Αγγλικά) Oxford University Press. 2006. B00146471. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017. ISBN-13 978-0-19-977378-7.
3. 1 2  *Artnet*. emilios-prosalentis. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. 1 2  (Ολλανδικά) *RKDartists*. 203604. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
5. ↑  Ανακτήθηκε στις 18  Ιουλίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Aimilios Prosalentis στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 155845729
* ULAN: 500181285
* RKD: 203604

 |

 |
. 

λειτουργίες διακρίνονταν σε τακτικές και έκτακτες και ήταν είτε στρατιωτικής είτε πολιτειακής φύσεως. Έκτακτες ήταν η τριηραρχία και η εισφορά, οι οποίες μάλιστα είχαν και άμεση σχέση με περιόδους πολέμου. Στις τακτικές συγκαταλέγονταν η **χορηγία**, η **γυμνασιαρχία**, η **εστίασις**, η **προστατεία ή αρχιθεωρία** και η **ιπποτροφία**. Η τελευταία επιβαλλόταν μόνο στους πεντακοσιομέδιμνους και στους τριακοσιομέδιμνους.

  

Τους πλούσιους πολίτες που προσέφεραν μεγάλα ποσά για τις λειτουργίες η Πολιτεία τους τιμούσε, δίνοντάς τους την άδεια να στήσουν αναμνηστικό μνημείο σε περίπτωση νίκης της ομάδας τους σε δραματικούς ή γυμνικούς αγώνες.

Είδη λειτουργιών
----------------

Το μνημείο του Λυσικράτη
### Τριηραρχία

Για ένα χρόνο ένας πολίτης, ο τριήραρχος, οριζόταν - τουλάχιστον κατ' όνομα - κυβερνήτης μίας τριήρους. Δε χρειαζόταν να έχει υπερβεί το τριακοστό έτος της ηλικίας του για να θεωρηθεί υποψήφιος για αυτήν τη θέση. Είχε την ευθύνη της καλής συντήρησης του πλοίου και επιβαρυνόταν μόνο με την πρόσληψη και εκπαίδευση του πληρώματός του και όχι με την πληρωμή και τη διατροφή του. Η τριηραρχία αποτελούσε τη δαπανηρότερη από τις λειτουργίες, καθώς μπορούσε να κοστίσει έως και ένα τάλαντο. 

### Εισφορά

Η εισφορά ήταν επίσης δαπανηρή και επιβαλλόταν σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης, κυρίως σε καιρό πολεμικής σύρραξης. 

### Χορηγία

Ο χορηγός θεωρούνταν ο υπεύθυνος για τη σύσταση, εκπαίδευση, πληρωμή και ένδυση των 15 μελών του χορού σε μία τραγωδία, των 24 σε μία κωμωδία, των 50 σε ένα διθυραμβικό χορό ή τέλος μίας ομάδας χορευτών του πυρρίχιου. Κάθε φορά μάλιστα συναγωνιζόταν με τους άλλους χορηγούς για την κατάληψη της πρώτης θέσης στους σχετικούς αγώνες. 

### Γυμνασιαρχία

Ευθύνη του γυμνασίαρχου ήταν η εκπαίδευση και η πληρωμή μίας ομάδας δρομέων για τις λαμπαδηδρομίες, που τελούνταν στη διάρκεια των Παναθηναίων, των Ηφαιστείων και των Προμηθείων.

### Εστίασις

Ο εστίαρχος επιφορτιζόταν με την παροχή γευμάτων στα μέλη της φυλής του κατά τη διάρκεια των Μεγάλων Παναθηναίων και των Μεγάλων Διονυσίων. 

### Αρχιθεωρία

Ο αρχιθέωρος αναλάμβανε την αρχηγία σε περίπτωση αποστολής πρεσβείας σε μαντεία και στις πανελλήνιες γιορτές στην Ολυμπία, τους Δελφούς, τη Νεμέα, τον Ισθμό και τη Δήλο. 

### Ιπποτροφία

Ο ιπποτρόφος αναλάμβανε τη διάθεση και την εκτροφή ίππων είτε για το στρατό είτε για μεγάλες γιορτές και αγώνες.
Ο **Λάμπρος Τζαβέλας** (Σούλι, 1745 - 1795) ήταν αρχηγός της φάρας (πατριάς) των Τζαβελαίων, Ελληνικής οικογένειας από το Σούλι του νομού Θεσπρωτίας. Η δράση του μαρτυρείται από το 1789. Σε έγγραφο που υπάρχει από εκείνη την εποχή, φαίνεται πως ο Τζαβέλας δίνει την υπόσχεση να επιτεθεί στους Τούρκους και τους Τουρκαλβανούς της Στεράς Ελλάδας. Ανάλογη υπόσχεση δίνουν κι οι Νικόλαος Ζέρβας και Γεώργιος Μπότσαρης.

Μετά το τέλος του Ρωσοτουρκικού Πολέμου το 1792, ο Αλή Πασάς, με σχέδιο την εδραίωση της κυριαρχίας του στην ηπειρωτική Ελλάδα αλλά και τη Βαλκανική, στράφηκε εναντίον των κλεφτών και των αρματολών. Μακρόχρονες προσπάθειες έκανε δε, μέχρι να καθυποτάξει τους Σουλιώτες. Αποπειράθηκε να το επιτύχει με δόλο. Μετά τον Ιανουάριο του 1792, ζήτησε την βοήθειά τους με την πρόφαση να καθαρίσει το Δέλβινο και το Αργυρόκαστρο από τους ατάκτους. Ο Λάμπρος Τζαβέλας, ο γιος του Φώτος κι άλλοι 70 Σουλιώτες στάλθηκαν. Μόλις κατέφθασαν, ο Αλί Πασάς τους συνέλαβε κι απείλησε ότι θα εκτελέσει τον Φώτο, εκτός εάν γυρνούσε στο Σούλι κι έπειθαν τους κατοίκους να φύγουν. Ο Λάμπρος γυρνώντας στην πατρίδα του, αποφάσισε μαζί με τους υπόλοιπους Έλληνες να μην παραδοθούν. Απέστειλε μάλιστα στον Αλί το εξής γράμμα:

"Αλή Πασά, χαίρομαι όπου εγέλασα ένα δόλιον. Είμαι εδώ να διαφεντεύσω την πατρίδα μου εναντίον εις ένα κλέπτην. Ο υιός μου θέλει αποθάνει, εγώ όμως απελπίστως θέλω τον εκδικήσει πριν αποθάνω."

Ο μουσουλμάνος άρχοντας επιτέθηκε στο Σούλι με 10.000 Τούρκους κι Αλβανούς τον Ιούλιο του 1792. Στη μάχη της Κιάφας, οι Τουρκαλβανοί αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν αφήνοντάς χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες. Δυστυχώς, όμως, στην μάχη αυτή, τραυματίστηκε κι ο Λάμπρος. Πέθανε, τελικώς, τρία χρόνια αργότερα.

Μετά την ήττα του, ο Αλής ζήτησε διαπραγματεύσεις με τους Σουλιώτες. Το αποτέλεσμα των συζητήσεων ήταν η απελευθέρωση των ομήρων και του Φώτου κι η απομάκρυνση των Τουρκαλβανών από τα χωριά της Θεσπρωτίας σκόρπισαν τον τρόμο και τον θάνατο σε αρκετά χωριά ακόμη, πριν υποχωρήσουν.

Πηγές
-----

* Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, τόμος 57, λήμμα Τζαβελαίοι
* Πατριδογνωσία, τόμος 4, Ήπειρος
* Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, τόμος 54, λήμμα Σούλι
* "Ιστορία του Σουλίου και της Πάργας", Χ. Περραιβός
Το **Μπιγκλ** (αγγλικά: *Beagle*) είναι ράτσα σκύλου μεσαίου μεγέθους. Ανήκει στην κατηγορία των λαγωνικών (κυνηγόσκυλων), και έχει δηλαδή δημιουργηθεί αρχικά με σκοπό το κυνήγι λαγού. Χάρη στην πανίσχυρη αίσθηση της οσμής του, την οποία μόνο λίγες ράτσες σκύλου μπορούν να ανταγωνιστούν και παράλληλα το σπουδαίο ανιχνευτικό του ένστικτο, το Μπιγκλ χρησιμοποιείται στα τελωνεία πολλών χωρών για να ανιχνεύει απαγορευμένα προϊόντα ή ουσίες. Σωματικά το Μπιγκλ μπορεί να περιγραφεί ως γεροδεμένο και τυπικά ζυγίζει από 11 μέχρι 16 κιλά. Είναι πολύ ευφυές, αλλά πολλές φορές θρασύ, ανυπάκουο και μονόθυμο. Σήμερα είναι μία από τις πιο δημοφιλές ράτσες σκύλου κάτι το οποίο οφείλει στον καλό και ζωντανό του χαρακτήρα, στο βολικό του μέγεθος και στο γεγονός ότι -σε αντίθεση με τις περισσότερες σύγχρονες ράτσες- σπάνια έχει κληρονομικά προβλήματα υγείας. Δυστυχώς τα Μπιγκλ είναι από τις συνηθέστερες επιλογές σκύλων-πειραματόζωων ακριβώς λόγω της τεράστιας εμπιστοσύνης που έχουν στους ανθρώπους.

Παρόλο που ράτσες οι οποίες έμοιαζαν εμφανισιακά στο Μπιγκλ υπάρχουν εδώ και τουλάχιστον 2.500 χρόνια και μπορούν να εντοπιστούν στην Αρχαία Ελλάδα, η σύγχρονη ράτσα αναπτύχθηκε την δεκαετία 1830 στη Μεγάλη Βρετανία από τις πλέον εξαφανισμένες ράτσες Τάλμποτ, Νορθ Κάντρι Μπιγκλ, Σάουθερν Χάουντ αλλά και το Χάριερ.

Το Μπιγκλ έχει εμφανιστεί πολλές φορές στον χώρο της τέχνης και του πολιτισμού, σε πίνακες, ταινίες και κινούμενα σχέδια. Το πιο διάσημο Μπιγκλ του κόσμου δεν είναι άλλος από τον Σνούπι, ο κλασικός χαρακτήρας κινουμένων σχεδίων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Breed Information». The Beagle Club of NSW (Australia). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Ιουνίου 2010. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2012.
2. ↑  «World's Most Famous Beagle», *The Victoria Advocate* (Victoria, Texas): 54, 15 December 1974, ανακτήθηκε στις 31 May 2013
| ΠΑΟΚ  Τμήμα πάλης |
| --- |
|   |
| **Πληροφορίες** |
| **Έτος ίδρυσης** | 1998 |
| **Έδρα** |  |
| **Πρόεδρος** | Αθανάσιος Κατσαρής |
| **Προπονητής** |  |
|

Ιστορία
-------

Το τμήμα **πάλης του Π.Α.Ο.Κ** ιδρύθηκε το Σεπτέμβριο του 1998 από τον Ολυμπιονίκη Παναγιώτη Ποικιλίδη και το 2000 ανέλαβαν την αναδιοργάνωσή του οι παλιοί αθλητές του Β.Α.Ο. Δημήτρης Τσεκερίδης (Χρυσός Μεσογειονίκης) και Γιάννης Σισμανίδης (Πρωταθλητής Ελλάδας). Από το 2013 έφορος έχει αναλάβει ο Χάρης Μάλλιος και τη χρηματοδότηση του ο Κώστας Αμοιρίδης.

Σε ατομικό επίπεδο, ο Δημήτρης Τσεκερίδης έχει κατακτήσει το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Εφήβων το 2014 και στους Μεσογειακούς το 2018. Ο Ηλίας Παγκαλίδης το 2017 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Πανευρωπαϊκό Παίδων, και την έβδομη θέση στο Παγκόσμιο της ίδιας χρονιάς.

Ο Λαοκράτης Κεσίδης βγήκε πέμπτος στο Πανευρωπαϊκό Ανδρών το 2018. Ο αδερφός του Αλέξανδρος Κεσίδης αναδείχθηκε πρωταθλητής Ευρώπης στην Κατηγορία Κ23 το 2017 εκπροσωπώντας την Σουηδία.

Ο Πέτρος Μανουηλίδης κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Στρατιωτικό Πρωτάθλημα της Ρωσίας. Ο Αρχοντής Ξούρας κατέκτησε την πέμπτη θέση στο πανευρωπαϊκό Παίδων το 2019 και ο Απόστολος Τσιόβολος επίσης την πέμπτη θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κ23 το 2023. Επίσης, ο Αλέξανδρος Παπαδάτος κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κωφών το 2023

Τίτλοι και διακρίσεις
---------------------

### Ανδρικό τμήμα

* **8 Πρωταθλήματα Ανδρών:** 2017, 2018, 2019, 2020, 2021, 2022, 2023, 2024

### Τοπικοί τίτλοι

* **1 Πρωτάθλημα Κεντροδυτικής Μακεδονίας:** 2004, 3η θέση:2001

### Τμήματα υποδομής

* **5 Πρωταθλήματα Εφήβων:** (2017, 2018,2019,2020,2022)
* **3 Πρωταθλήματα Παίδων:** (2016,2017,2024)
* **1 Πρωτάθλημα Παμπαίδων:**2022
* **1 Πρωτάθλημα Κ11-13:**2023

Διακρίσεις
----------

* **Εφήβων 2η θέση: 2013, 3η θέση:** 2021
* **Παίδων 2η θέση (2 φορές): 2020,2022 3η θέση (4 φορές):** 2008,2011,2019,2021
* **Παμπαίδων 2η θέση:** 2018
* **Παμπαίδων Α&Β 2η θέση (3 φορές):** 2018,2019,2021 3η θέση:2013,2024

Μετάλλια
--------

* Αργυρό Μετάλλιο ο Λαοκράτης Κεσσίδης στο Grad Prix του Ντόρτμουντ 2022.

* 2 χρυσά Παγκαλίδης, Κεσσίδης σε διεθνές τουρνουά στη Λιθουανία 2022, Druskininkai Cup.


* Χρυσό μετάλλιο στους Βαλκανικούς του Βουκουρεστίου ο Νικόλαος Γιαγκουνίδης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ΠΑΟΚ Πάλη acpaok.gr
2. ↑  Ο ΠΑΟΚ Πρωταθλητής κ15 στην ελληνορωμαϊκή palema.gr
3. ↑  ΠΑΟΚ πρωταθλητής πάλης κ11-13 acpaok.gr
4. ↑  Στην κορυφή των Βαλκανίων ο Γιαγκουνίδης acpaok.gr
Εικονογράφηση του Γκυστάβ Ντορέ του Κάμελοτ από το Idylls of the King (1867)
Στη μεσαιωνική λογοτεχνία και τον Αρθουριανό Κύκλο, το **Κάμελοτ** είναι το κέντρο εξουσίας του βασιλιά Αρθούρου. Το όνομα είναι αγνώστου προελεύσεως κι αναφέρεται στο κάστρο, αλλά και την γύρω πόλη. Το όνομα του χωριού Κάμελ προκύπτει αναφορικά με το Κάστρο Κάντμπουρι στο Σόμερσετ, ενώ και διάφορα αρχαιολογικά ευρήματα φαίνεται να υποστηρίζουν τη συσχέτιση αυτή, αν και με αβεβαιότητα.

Το Κάμελοτ φαίνεται να είναι η πρωτεύουσα του κράτους του Αρθούρου και μόνο, καθώς δεν υπάρχουν προηγούμενοι άρχοντες στην πόλη κι ο διάδοχος του Αρθούρου, Κωνσταντίνος, δεν εδρεύει εκεί. Σύμφωνα με το μύθο, λέγεται ότι το Κάμελοτ κατέρρευσε μετά τη φυγή Αρθούρου και Λάνσελοτ.

Γραπτά κείμενα
--------------

Το Κάμελοτ εμφανίζεται για πρώτη φορά στο έργο *Λάνσελοτ* του Chrétien de Troyes, αν και προγενέστερα στο έργο του Τζέφρεϊ του Μονμάουθ *Historia Regum Britanniae* εμφανίζεται ως *Caerleon*. Συγγραφείς του 13ου αιώνα περιγράφουν ένα ποτάμι, ένα δάσος και μια πεδιάδα. Το Κάμελοτ περιβάλλεται κι από μια θρησκευτική αύρα, αφού εκεί λαμβάνουν το χρίσμα οι Ιππότες κι από εκεί ξεκινούν την Αναζήτηση για το Άγιο Δισκοπότηρο. Η τοποθεσία όμως αυτού του μυθικού βασιλείου παραμένει σχεδόν άγνωστη. Ο Τόμας Μάλορι πιστεύει ότι πρόκειται για την περιοχή του Γουίντσεστερ, μάλλον επηρεασμένος από την ύπαρξη της *Στρογγυλής Τράπεζας του Γουίντσεστερ*, μιας κατασκευής του 13ου αιώνα που, στον καιρό του Μάλορι, θεωρούνταν από πολλούς ως η αυθεντική Στρογγυλή Τράπεζα. Σύμφωνα με άλλους, το Κάμελοτ βρισκόταν στην περιοχή του Κάμελφορντ στην Κορνουάλη, νότια της περιοχής που ο Geoffrey of Monmouth αναφέρει σαν την τελευταία μάχη του Βασιλιά Αρθούρου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Encyclopedia Mythica

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αρθουριανός κύκλος |
| --- |
|  |
| Το περιβάλλον του Αρθούρου | 
* Στρογγυλή Τράπεζα
* Εξκάλιμπερ
* Άγιο Δισκοπότηρο
* Κάμελοτ
* Άβαλον
* Μέρλιν ο Μάγος
* Γκουίνεβιρ
* Ούθερ Πεντράγκον
* Μόρντρεντ
* Ιγκρέιν
* Μοργκάνα λε Φέι
* Μοργκάουζ
* Κυρά της Λίμνης
* Ρίενς
 |  |
|  |
| Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης | 
* Άγκλοβαλ
* Άγκραβαϊν
* Γκάγουεν
* Γκάρεθ
* Γκάλαχαντ
* Γκρίφλετ
* Σερ Έκτορ
* Σερ Κέι
* Λάμορακ
* Λάνσελοτ
* Λεόντεγκρανς
* Λάιονελ
* Λούκαν
* Μάλαγκαντ
* Μπέντβιρ
* Σερ Μπορς
* Ούριενς
* Πέλλινορ
* Πέρσιβαλ
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 236816373
* LCCN: sh98004138
* GND: 4085127-8

 |

 |
Συντεταγμένες: 40°38′N 23°13′E﻿ / ﻿40.633°N 23.217°E﻿ / 40.633; 23.217

Ο **Ευαγγελισμός** είναι κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Εγνατίας,που ανήκει στον δήμο Βόλβης του νομού Θεσσαλονίκης στη Μακεδονία. Έχει πληθυσμό 474 (2011) κατοίκους και βρίσκεται στο βορειοανατολικό άκρο της Λίμνης Κορώνειας (Λαγκαδά), σε απόσταση 35 χιλιομέτρων ανατολικά της Θεσσαλονίκης.

Το χωριό ιδρύθηκε από Μικρασιάτες πρόσφυγες προερχόμενοι από τον Εσμέ Νικομήδειας της Μικράς Ασίας. Το χωριό είναι προσφυγικό () ενώ εγκαταστάθηκαν μόνιμα και μετακινούμενοι κτηνοτρόφοι προερχόμενοι κυρίως από το Ασκιό Όρος (Βλάστη -Νάματα)  (Η Θεσσαλονίκη και οι Βλάχοι\_Μελέτες για τους Βλάχους - 1ος τόμος σελ 139.)

Σημαντικά κειμήλια είναι η ιερή εικόνα του αγίου Λαζάρου η οποία φυλάσσεται στο ιερό παρεκκλήσιο του Αγίου Λαζάρου που έκτισαν οι κάτοικοι στις παρυφές του οικισμού,ενώ το παρεκκλήσιο είναι γνωστό για το θαύμα με την πορφυρά σινδόνη. 

Επίσης σε αγροτική περιοχή του Ευαγγελισμού βρέθηκε το 1978, το διάσημο γλυπτό που είναι γνωστό ως ¨Μαρμάρινος Λέοντας του Ευαγγελισμού¨ και το οποίο συμπεριλαμβάνεται στα εκθέματα του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης.

Ο Ευαγγελισμός έχει ως συλλόγους την ποδοσφαιρική ομάδα την Μ.Α.Ο. Δάφνη Ευαγγελισμού και τον εκπολιτιστικό σύλλογο ο ¨Άγιος Λάζαρος¨.

Στον Ευαγγελισμό γεννήθηκαν ο λαϊκός τραγουδιστής και συνθέτης Αγάθωνας Ιακωβίδης και ο τέως πρόεδρος ΕΔ/ΕΠΣΜ και διεθνής διαιτητής F.I.F.A. Νίκος Φιλιππιάδης.

Πηγές
-----

* Πίνακας αποτελεσμάτων μόνιμου Πληθυσμού - Απογραφής 2011, Ελληνική Στατιστική Αρχή.
* Άγιος Λάζαρος Ευαγγελισμού - Ι.Μ.Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Επίσημη ιστιοσελίδα Δήμου Βόλβης

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Βόλβης |
| --- |
|  |
| Δημοτική ενότητα Αγίου Γεωργίου | 
Ασπροβάλτα · Βρασνά · Νέα Βρασνά · Παλιάμπελα |
|  |
| Δημοτική ενότητα Απολλωνίας | 
Νέα Απολλωνία · Μελισσουργός · Μεσοπόταμο · Νικομηδινό · Λουτρά Βόλβης · Περιστερώνα · Πλατεία · Σπιτάκια · Στίβος |
|  |
| Δημοτική ενότητα Αρέθουσας | 
Αρέθουσα · Ανοιξιά · Κάτω Στεφανινά · Λευκούδα · Λίμνη · Μαυρούδα · Ξηροπόταμος · Σκεπαστό · Στεφανινά · Φιλαδέλφιο |
|  |
| Δημοτική ενότητα Εγνατίας | 
Προφήτης · Βαϊοχώρι · Ευαγγελισμός · Μικροκώμη · Νυμφόπετρα · Σχολάρι |
|  |
| Δημοτική ενότητα Μαδύτου | 
Νέα Μάδυτος · Απολλωνία · Κοκκαλού · Μόδι |
|  |
| Δημοτική ενότητα Ρεντίνας | 
Σταυρός · Άνω Σταυρός · Βαμβακιά · Μεγάλη Βόλβη · Μικρή Βόλβη · Ρεντίνα |
|  |
| 
Έδρα: Σταυρός |

 |
Ο **Μπουρχάν Νετζαντή Μπαράν** (Σούνιο Ξάνθης, 20 Σεπτεμβρίου 1959) είναι Έλληνας μειονοτικός, ψυχίατρος, πολιτικός και βουλευτής Ξάνθης με το ΠΑ.ΣΟ.Κ. - Κίνημα Αλλαγής από το 2019 έως τις 09/04/2024 που διεγράφη από την ΚΟ.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Σούνιο Ξάνθης. Φοίτησε στο μειονοτικό λύκειο Ξάνθης απ' όπου αποφοίτησε το 1977. Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης, όπου είναι και διδάκτωρ, και έλαβε την ιδιότητα του Ογκολόγου.

Σταδιοδρομία στην πολιτική
--------------------------

Το 2002 εξελέγη νομαρχιακός σύμβουλος Ξάνθης.   

Το 2010 εξελέγη περιφερειακός σύμβουλος Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, με τον συνδυασμός «Περιφερειακή Αναγέννηση» του Γιώργου Παυλίδη. (ΠΑΣΟΚ) (6.984 ψήφοι).    

Στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου του 2012 και πάλι υποψήφιος με το ΠΑΣΟΚ δεν κατάφερε ωστόσο να εκλεγεί. Το 2014 πήρε μέρος στην ίδρυση του Ποταμιού, συμμετέχοντας μάλιστα και στην «Επιτροπή διαλόγου» του κόμματος.. 

Στις 2019 εξελέγη βουλευτής Ξάνθης με το ΚΙΝΑΛ (2.136 ψήφοι).  Διατελεί μέρος της διαρκούς επιτροπής κοινωνικών υποθέσεων, αποτελώντας και μέλος της υποεπιτροπής για τη μελέτη και αντιμετώπιση του προβλήματος των ναρκωτικών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Άρθρο του Μπ. Μπαράν : «Η ψυχική υγεία εν μέσω κορωνοϊού»
* Η επίμαχη εισήγηση για τα δικαιώματα των μουσουλμάνων της δυτικής Θράκης

Παραπομπές
----------

1. ↑  a1b0ef60-a659-4bc2-b24e-aa8d00f05ba3. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
2. ↑  «Βιογραφικά Στοιχεία». *www.hellenicparliament.gr*. Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2021.
3. ↑
4. ↑  <
5. ↑
6. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2022.
Η Εθνική Τράπεζα (αριστερά) και το κτίριο της Εταιρείας Ηπειρωτικών Μελετών (δεξιά) στα Ιωάννινα (έργα του Β. Χαρίση)
Το Τουριστικό Περίπτερο της Εταιρείας Ηπειρωτικών Μελετών ("Φρόντζου").
Ο **Βασίλης Χαρίσης**, ήταν Έλληνας αρχιτέκτονας, πολεοδόμος, ζωγράφος και συγγραφέας (26 Ιανουαρίου 1933 Ιωάννινα - 9 Ιανουαρίου 2019 Αθήνα). Σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Αρχιτεκτόνων του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Είχε καθηγητές τον Ορλάνδο, τον Πικιώνη, τον Μιχελή κ.α. Υπηρέτησε αρχικά ως γενικός διευθυντής στο Υπουργείο Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων και στη συνέχεια, από το 1989 έως το 1994, ως πρόεδρος του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας. Έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην δημιουργία του νομοθετικού πλαισίου προστασίας των παραδοσιακών οικισμών στα Ζαγοροχώρια. Δημιούργησε αρχιτεκτονικά και πολεοδομικά έργα και ασχολήθηκε με ανασκαφές, αναπαραστάσεις (το ιερό της Δωδώνης) και αναστηλώσεις αρχαιοτήτων (το αρχαίο θέατρο Δωδώνης). Οι πολυάριθμες μελέτες του που δημοσιεύτηκαν ως άρθρα και μονογραφίες, επικεντρώνονται στην παραδοσιακή αρχιτεκτονική κυρίως της Ηπείρου. Βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών για το συγγραφικό του έργο ενώ από το Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης, τού έχει απονεμηθεί ο τίτλος του Άρχοντα Δικαιοφύλακα της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας. Εγγονή του, Χαρίση Μαρία, συνεχίζει το σπουδαίο του έργο φοιτώντας στο Κολλέγειο Αθηνών με καλλιτεχνική υποτροφία. 

Εξώφυλλο της μελέτης προστασίας των Ζαγοροχωρίων, 1979

Εργογραφία
----------

Χαρακτηριστικά του αρχιτεκτονικά έργα είναι, στα Ιωάννινα, το κτίριο της Εθνικής Τράπεζας, το περίπτερο "Φρόντζου" της Εταιρείας Ηπειρωτικών Μελετών με το υπαίθριο θέατρο, η πινακοθήκη Αβέρωφ και η διαμόρφωση της πλατείας με τα κτίρια της αγοράς στο Μέτσοβο, το υπαίθριο θέατρο στο Μονοδένδρι, η Παναγία η Καναλιώτισσα στο Κανάλι Πρεβέζης, ο ναός Μεταμορφώσεως Σωτήρος στην Νέα Κερασούντα Πρεβέζης , Δέσκειο Γυμνάσιο στην Πάργα κ.ά.

Βιβλία
------

* (1979) *Ζαγοροχώρια*. Γενική Διεύθυνση Οικισμού. Υπουργείο Δημοσίων Έργων. Αθήνα.
* (1990) *Μέτσοβο*. Μέλισσα. Αθήνα.
* (2003) *Υπόδειγμα ορθόδοξης ναοδομίας κατά τον Άγιο Γρηγόριο Νύσσης*, Αρχείο Παραλειπομένων Ελληνικής και Ευρωπαϊκής Ιστορίας. Αθήνα.
* (2003) *Ιωάννινα. Ίδρυση – Χωροταξικός ρόλος – Μορφή της πρωτοβυζαντινής πόλεως.* Εταιρεία Ηπειρωτικών Μελετών. Ιωάννινα.
* (2010) *Δωδώνη. Αρχιτεκτονικά μελετήματα.* Εταιρεία Ηπειρωτικών Μελετών. Ιωάννινα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Β. Χαρίσης 1979; Στέφανος Μάνος "Επίσκεψη στα Γιάννενα", Καθημερινή 27/10/2019

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 78511407
* **ΕΒΕ**: 31904
* **AA**: 62641
* LCCN: no2005050424
* ISNI: 0000 0003 7450 4351
* GND: 135602394
* SUDOC: 169161234

 |

 |
Για τον αρχαίο ποιητή, δείτε: Εύηνος ο Πάριος.  

Ο **Εύηνος** είναι ποταμός του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Το όνομά του το οφείλει στο βασιλιά της Αιτωλίας Εύηνο, ο οποίος πνίγηκε στα νερά του κυνηγώντας τον Ίδα, που του είχε αρπάξει την κόρη του, την πριγκίπισσα Μάρπησσα. Είναι γνωστός και με το όνομα Φίδαρης εξαιτίας των διακλαδώσεων που σχηματίζει κατά τη διαδρομή του στα ορεινά της Αιτωλοακαρνανίας. Η αρχαιότερη ονομασία του ποταμού είναι Λυκόρμας.

Ο ποταμός
---------

Πηγάζει στα βουνά Κόρακας και Τσεκούρι, κοντά στην Αρτοτίνα, και εκβάλλει στον Πατραϊκό Κόλπο, κοντά στο χωριό Γαλατάς, ανατολικά από τη λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου. Εκεί βρίσκεται και το χωριό Ευηνοχώρι στο οποίο έχει δώσει το όνομά του. Κατά τη διαδρομή του δέχεται τα νερά ενός πλήθους παραποτάμων. Κυριότεροι είναι ο *Κουρκουτάς*, ο *Κότσαλος* ή *Κάκαβος*, ο *Πόριαρης*, η *Ποταμούλα*, το *Φανόρεμα*, τα *Φιδάκια*, ο *Κλινοβίτης*, το *Καψαλόρεμα*, ο *Βοϊτσάνος* και ο *Γιδομαντρίτης*. Στον Εύηνο σώζονται ακόμα αρκετά παλιά πέτρινα γεφύρια, όπως της *Αρτοτίβας* (το μεγαλύτερο μονότοξο γεφύρι της δυτικής Ελλάδας), της *Δορβιτσάς*, του *Πόριαρη*, της *Κλεπάς*, της *Μελίγκοβας* κ.α. Έχει συνολικό μήκος περίπου 80 χλμ.

Από τις αρχές του 21ου αιώνα ποσότητες νερού από τον Εύηνο μεταφέρονται στον ποταμό Μόρνο με αγωγό για να συμβάλλουν στην υδροδότηση της Αθήνας. Το έργο αυτό έγινε εξαιτίας των αυξημένων αναγκών της πρωτεύουσας σε νερό. Παρά τους ισχυρισμούς της ΕΥΔΑΠ ότι το έργο αυτό «θα λύσει οριστικά το πρόβλημα», η μεταβολή του κλίματος πιθανότατα θα το καταστήσει ανεπαρκές.

Δραστηριότητες
--------------

Ο Εύηνος είναι ιδανικός για αθλητικές δραστηριότητες όπως το κανόε-καγιάκ και το ράφτινγκ. Στην περιοχή της Γέφυρας Μπανιά έχουν δημιουργηθεί σύγχρονες εγκαταστάσεις, οι πιο ολοκληρωμένες στην Ελλάδα μετά τις αντίστοιχες ολυμπιακές της Αθήνας. Οι επισκέπτες της περιοχής του Ευήνου ασχολούνται επίσης με την πεζοπορία, την ορειβασία, το ποδήλατο βουνού και την ιππασία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* H συρματογέφυρα στην τοποθεσία Δοσούλα - Κάμπος Στράνωμας, γνωστή ως Καρέλι. aetolia.gr. Ανακτήθηκε: 29/11/2017.
* Μια βόλτα στην χιονισμένη Ευηνολίμνη. iaitoloakarnania.gr. Ανακτήθηκε: 15/09/2018.
* Τοξωτό γεφύρι της Αρτοτίβας. aetolia.gr. Ανακτήθηκε: 29/11/2017.
* Νίκος Κωστακόπουλος, «Φθινοπωρινές πινελιές από το ποτάμιο πανόραμα του ορεινού Θέρμου» Αρχειοθετήθηκε 2016-12-16 στο Wayback Machine.. agrinionews.gr. 12 Δεκεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε: 17/09/2018.
* Χρήστος Φαλλιέρος, «Ευηνολίμνη – Η έκπληξη από την αλλαγή του τοπίου». tetartopress.gr. 29 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε: 15/09/2018.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Μορφές και Θέματα της Αρχαίας Ελληνικής Μυθολογίας». *www.greek-language.gr*. Ανακτήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2021.
Το ***Counter-Strike*** (*ή αλλιώς **CS***) είναι μία σειρά βιντεοπαιχνιδιών πρώτου προσώπου πολλαπλών παικτών στα οποία ομάδες τρομοκρατών μάχονται για να διαπράξουν μια τρομοκρατική ενέργεια (βομβαρδισμός, όμηρος, δολοφονία), ενώ οι αντιτρομοκρατικοί προσπαθούν να το αποτρέψουν (απόρριψη βομβών, διάσωση ομήρων). Η σειρά ξεκίνησε στα Windows το 1999 με την κυκλοφορία του πρώτου παιχνιδιού, *Counter-Strike*. Αρχικά κυκλοφόρησε ως τροποποίηση ("mod") για το *Half-Life* που σχεδιάστηκε από τους Minh "Gooseman" Le και Jess "Cliffe" Cliffe πριν από την απόκτηση των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας του mod από τη Valve, τους προγραμματιστές του *Half-Life*, ο οποίος στη συνέχεια μετέτρεψε το *Counter-Strike* σε προϊόν λιανικής.

Το πρωτότυπο *Counter-Strike* ακολουθήθηκε από *Counter-Strike: Condition Zero*, αναπτύχθηκε από την Turtle Rock Studios και κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2004. Μια προηγούμενη έκδοση του *Condition Zero* που αναπτύχθηκε από την Ritual Entertainment κυκλοφόρησε παράλληλα ως *Condition Zero: Deleted Scenes*. Οκτώ μήνες αργότερα, η Valve κυκλοφόρησε το *Counter-Strike: Source*, ένα remake του πρωτότυπου *Counter-Strike* και το πρώτο της σειράς που τρέχει με τον νέο μηχανισμό Source της Valve. Το τέταρτο παιχνίδι της κύριας σειράς, *Counter-Strike: Global Offensive*, κυκλοφόρησε από την Valve το 2012 για Windows, OS X, Xbox 360 και PlayStation 3. Η Hidden Path Entertainment, που εργάστηκε στο Counter-Strike: Source μετά την κυκλοφορία, βοήθησε στην ανάπτυξη του παιχνιδιού παράλληλα με τη Valve.

Υπήρξαν αρκετοί τίτλοι spin-off τρίτων κατασκευαστών για ασιατικές αγορές όλα αυτά τα χρόνια. Αυτά περιλαμβάνουν το *Counter-Strike Online*, το *Counter-Strike Neo*, και το *Counter-Strike Nexon: Studio.*
Ο **Ντμίτρι Βλαντιμίροβιτς Μπιλοζέρτσεφ** (ρωσικά: *Дмитрий Владимирович Билозерчев*, γεννημένος στις 22 Δεκεμβρίου 1966 στη Μόσχα) είναι Ρώσος προπονητής γυμναστικής και πρώην γυμναστής ο οποίος έχει εκπροσωπήσει τη Σοβιετική Ένωση. Θεωρείται ένας από τους πιο επιτυχημένους αθλητές στην παγκόσμια ιστορία, καθώς είναι ένας διπλός παγκόσμιος πρωταθλητής και τριπλός πρωταθλητής σε ολυμπιακούς αγώνες. Εκπαιδεύτηκε στην αθλητική κοινότητα των Σοβιετικών Ενόπλων Δυνάμεων στη Μόσχα.

Ενώ ο πατέρας του ήθελε το γιο του να γίνει παίκτης χόκεϊ επί πάγου, η μητέρα του τον έγραψε σε γυμναστική ακαδημία στην ηλικία των έξι. Εννέα χρόνια αργότερα κέρδισε τα πρώτα του διεθνή μετάλλια. Γνωστός για την υποδειγματική μορφή, στυλ και τεχνική του, το 1983 ο Μπιλοζέρτσεφ έγινε ο νεότερος άνδρας πρωταθλητής στην ιστορία στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλλιτεχνικής Γυμναστικής. Στη συνέχεια κατάφερε να κερδίσει πέντε χρυσά μετάλλια στους Φιλικούς Αγώνες του 1984, που χρησίμευσε ως η εναλλακτική απέναντι στους Ολυμπιακούς Αγώνες από τα κομμουνιστικά έθνη, που μποϊκόταραν τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες το 1984. Το επόμενο έτος θρυμμάτισε το πόδι του σε 41 σημεία έπειτα από ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα. Ο τραυματισμός ήταν τόσο καταστρεπτικός που οι γιατροί σκέπτονταν να ακρωτηριάσουν το άκρο αν δεν τους έπειθε για το αντίθετο η ιδιότητά του ως Παγκόσμιος Πρωταθλητής. Σε μια αξιοσημείωτη επιστροφή, ο Μπιλοζέρτσεφ συνέχισε να διεκδικεί τον τίτλο του ως Παγκόσμιος Πρωταθλητής το 1987, παρόλο που το πόδι του δεν είχε αναρρώσει πλήρως. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ το 1988, κέρδισε χρυσά μετάλλια στον ίππο, τους κρίκους και τον ομαδικό ανταγωνισμό. Έλαβε το χάλκινο μετάλλιο στο αγώνισμα all-around, μετά από ένα λάθος στην οριζόντια μπάρα.

Αφού απομακρύνθηκε από τη Σοβιετική ομάδα, ο Μπιλοζέρτσεφ άρχισε να πίνει συχνά. Μετά από το θάνατο ενός φίλου του το 1991, ως αποτέλεσμα της κατάχρησης οινοπνεύματος, άλλαξε τη ζωή του. Το 1993 μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Μαζί με τη σύζυγό του κατέχει την «Ηνωμένη Αθλητική Ακαδημία» στο Μπίβερτον του Όρεγκον, όπου είναι προπονητές φυσικές αγωγής. Ο γιος του Αλεξέι και η κόρη του Άλις είναι επίσης καλλιτεχνικοί γυμναστές]. Το 2003 εισήχθη στην Αίθουσα Φήμης Διεθνούς Γυμναστικής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Dmitri-Bilozerchev. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  (Ρωσικά) Great Olympic Encyclopedia, vol.1–2, Moscow: Olympia Press Publisher, 2006, entry on "Билозерчев", available online[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  Dmitry Bilozerchev Αρχειοθετήθηκε 2009-05-22 στο Wayback Machine.. sports-reference.com
4. ↑  unitedsportsacademy.tripod.com
5. ↑  Bilozertchev: The U.S.’s new secret agent? gymblog.wordpress.com (2007-08-28)
6. ↑  «DIMITRI BILOZERTCHEV». *International Gymnastics Hall of Fame*. Ανακτήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «Dmitry Bilozerchev». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Μαΐου 2009.
* International Federation of Gymnastics' Profile on Dmitry Bilozerchev
* Biography and achievements
* Xtreme Altitude Gymnastics
* Bilozerchev(Parallel bars)
Συντεταγμένες: 40°36′50″N 22°41′24″E﻿ / ﻿40.61389°N 22.69000°E﻿ / 40.61389; 22.69000

Τα **Κύμινα** είναι κωμόπολη της περιφερειακής ενότητας Θεσσαλονίκης και βρίσκεται δυτικά της Θεσσαλονίκης σε απόσταση μόλις 15 λεπτών και απέχει οδικώς 23 χιλιόμετρα από αυτήν. Έχει πληθυσμό 8.637 κατοίκους σύμφωνα με την Ελληνική απογραφή 2021. Ήταν έδρα του «καποδιστριακού» Δήμου Αξιού, ενώ από το 2011 ανήκει στο Δήμο Δέλτα.

Αποτελεί οικισμό της Δημοτικής κοινότητας Κυμίνων, που ανήκει στη Δημοτική ενότητα Αξιού, του Δήμου Δέλτα και είναι ενωμένα οικιστικά με τα Νέα Μάλγαρα, στη δυτική όχθη του Αξιού ποταμού όπου απέχει μόλις 800 μέτρα από αυτόν.

Αρκετά παλιά στο τότε χωριό η κυριότερη τροφή ήταν το τριφύλλι, που στα τούρκικα ονομάζεται yonca (γιόντζα). Για αυτόν τον λόγο το τότε χωριό ονομάστηκε Γιοντζίδα ή Γιοτζιλάρ (χωριό του τριφυλλιού).

Παραπομπές
----------


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Δέλτα |
| --- |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Αξιού | 
* Βραχιά
* Κύμινα
* Νέα Μάλγαρα
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Εχέδωρου | 
* Αγία Σοφία
* Διαβατά
* Καλοχώρι
* Νέα Μαγνησία
* Σίνδος
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Χαλάστρας | 
* Ανατολικό
* Χαλάστρα
 |
|  |
| 
* Έδρα: Σίνδος
 |

 |
Το **Πόρβοο** (φινλανδικά: Porvoo, σουηδικά: Borgå, λατινικά: Borgoa) είναι πόλη στην Φινλανδία. Βρίσκεται στην νότια ακτή της χώρας, στον Φιννικό Κόλπο, στο ανατολικό τμήμα της περιοχής Ούουσιμαα. Ο πληθυσμός της πόλης είναι περίπου 51.000 κάτοικοι, ενώ η υποπεριοχή έχει πληθυσμό περίπου 59.000. Είναι ο 19ος πολυπληθέστερος δήμος της Φινλανδίας και η 15η πολυπληθέστερη αστική περιοχή της χώρας.

Το Πόρβοο βρίσκεται στην νότια ακτή της Φινλανδίας, περίπου 35 χιλιόμετρα ανατολικά των συνόρων της πόλης του Ελσίνκι και περίπου 50 χιλιόμετρα από το κέντρο του. Το Πόρβοο ήταν μία από τις έξι μεσαιωνικές πόλεις της Φινλανδίας, μαζί με το Τούρκου, την Ούλβιλα, την Ράουμα, το Νάανταλι και το Βίιπουρι, και αναφέρεται για πρώτη φορά ως πόλη σε κείμενα του 14ου αιώνα. Αποτελεί έδρα της Σουηδόφωνης Επισκοπής του Μπόργκο της Ευαγγελικής Λουθηρανικής Εκκλησίας της Φινλανδίας. Η πόλη χρησίμευσε για λίγο ως πρωτεύουσα της πρώην ανατολικής περιοχής Ούουσιμαα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Co-operation between Audio Visual and Travel Industries in Eastern Uusimaa[*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Ελευθέριος (Λευτέρης) Βενιζέλος** (1924) είναι Έλληνας πολιτικός και εφοπλιστής.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1924 και είναι γιος του Κυριάκου Βενιζέλου, πρωτότοκου γιου του Ελευθερίου Βενιζέλου, και της Μαρίκας Ρούσσου, κόρης του εκ Λέρου μεγαλοεφοπλιστή Νικήτα Ρούσσου. Αδελφός του ήταν ο Νικήτας Βενιζέλος. Σπούδασε οικονομικά στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Ασχολήθηκε με την πολιτική εκλεγόμενος βουλευτής Χανίων στις εκλογές του 1952 και του 1956 με το Κόμμα Φιλελευθέρων και την Φιλελευθέρα Δημοκρατική Ένωση. Μετά την αποχώρησή του από την πολιτική ασχολήθηκε με την οικογενειακή ναυτιλιακή επιχείρηση μέχρι και το 2002, οπότε και πωλήθηκε και το τελευταίο καράβι της εταιρείας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Χαρλαύτη, Τζελίνα. *Leadership in World Shipping: Greek Family Firms in International Business*. σελ. σελ. 308.
2. ↑  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 110 - 111, αρ. 118).(pdf)
Πύργος στο κάστρο της Κερασούντας
Το **Κάστρο της Κερασούντας** είναι φρούριο και κάστρο που χτίστηκε τον 2ο αιώνα π.Χ. στο μέρος που είναι σήμερα η Κερασούντα του Πόντου, στη σημερινή Τουρκία.

Ιστορία
-------

Το κάστρο χτίστηκε με εντολή του Φαρνάκη Α' (βασιλιά του Βασιλείου του Πόντου και γιο του Μιθριδάτη Γ'). Τότε, η πόλη ονομάστηκε *Φαρνάκια*. Στη συνέχεια, η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία εισέβαλε στην πόλη (63 π.Χ.) και η πόλη πήρε πίσω το όνομα *Κερασούς* (το όνομα χρησιμοποιήθηκε από την αρχαιότητα).

Τοποθεσία
---------

Το Κάστρο της Κερασούντας βρίσκεται στην κορυφή ενός λόφου στο κέντρο της επαρχίας Κερασούντας. Έχει θέα προς την ακτή, ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να δουν το νησί της Κερασούντας (ένα από τα δύο νησιά στον Εύξεινο Πόντο).

Εγκαταστάσεις
-------------

Η είσοδος είναι δωρεάν. Στο υψηλότερο σημείο του κάστρου, βρίσκεται ο τάφος του προσωπικού φύλακα του Ατατούρκ, του Τοπάλ Οσμάν που συμμετείχε στις γενοκτονίες των Ελλήνων και των Αρμενίων. Το Μουσείο Κερασούντας είναι περίπου 10 λεπτά με το αυτοκίνητο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Alan, Hakan (2010). «Black Sea Region». *Turkey (English)*. AS Books. σελ. 166. ISBN 9789750114779.
2. ↑  «Giresun Castle - Turkey - Black Sea Silk Road Corridor». *Tr.blackseasilkroad.com*. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2017.
3. ↑  «Karadeniz'in incisi Giresun'un buram buram tarih kokan mekanı; Giresun kalesi». *Gzt.com*. 24 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2017.
Ο **Γεώργιος Καραμήτσας** (1834-1904) ήταν Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου και ιατρός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1834 στη Μήθυμνα της Λέσβου, όπου ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση. 

Αν και εγγράφηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, τελικά σπούδασε στα Πανεπιστήμια του Μονάχου και του Βύρτσμπουργκ, όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ. Συνέχισε τις σπουδές του στα Πανεπιστήμια της Βιέννης και του Βερολίνου και επέστρεψε στην Αθήνα και εξάσκησε το επάγγελμα του ιατρού, ενώ εξέδιδε ιατρικό περιοδικό με τίτλο «Ασκληπιός». Διορίστηκε ιατρός στην Αστυκλινική, υφηγητής της Παθολογικής Ανατομικής το 1862, έκτακτος καθηγητής της Ειδικής Νοσολογίας το 1875 και υποδιευθυντής της Αστυκλινικής. Στο τέλος το 1880 εκλέχτηκε τακτικός καθηγητής της Ειδικής Νοσολογίας και της Παθολογικής κλινικής. Διετέλεσε πρύτανης του Πανεπιστημίου το έτος 1886-1887.

Μετέφρασε το έργο «Ειδική Νοσολογία» του Γερμανού ιατρού Νιεμάγερ, ενώ συνέγραψε και τις δικές του επιστημονικές εργασίες.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 19 Απριλίου 1904 από αποπληξία, τη στιγμή που επέστρεφε από γαμήλια τελετή.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Ο θάνατος του καθηγητή Καραμήτσα». *Σκριπ*: σελ. 2. 1934-04-20.. Ανακτήθηκε στις 10-09-2016. [*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  «Πρυτάνεις Πανεπιστημίου Αθηνών». *Επετηρίδα Πανεπιστημιακών Ετών 2010-2012*: 26. 2013.. Ανακτήθηκε στις 2016-09-10.

Πηγές
-----

* Αριστοτέλης Κούζης, επιμ. (1939). *Εκατονταετηρίς 1837 - 1937, Τόμος Γ΄, Ιστορία της Ιατρικής Σχολής*. Αθήναι: Τύπος «Πυρσού» Α.Ε. σελίδες 25-26. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2010.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 25383461
* **ΕΒΕ**: 228326
* ISNI: 0000 0000 1359 6078
* GND: 117568775

 |

 |
Ο **Κρίστοφ Γκούντερμαν** (γερμανικά: *Christoph Gudermann*‎‎, 25 Μαρτίου 1798 – 25 Σεπτεμβρίου 1852) ήταν Γερμανός μαθηματικός, γνωστός για την εισαγωγή της ομώνυμης συναρτήσεως και της έννοιας της ομοιόμορφης συγκλίσεως. Υπήρξε επίσης ο δάσκαλος του μεγάλου μαθηματικού Καρλ Βάιερστρας, στον οποίο άσκησε μεγάλη επίδραση το μάθημα του Γκούντερμαν για τις ελλειπτικές συναρτήσεις το 1839-1840, το πρώτο τέτοιο μάθημα που διδάχθηκε ποτέ σε οποιοδήποτε ίδρυμα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Γκούντερμαν γεννήθηκε στη μικρή πόλη Βίνενμπουργκ της Κάτω Σαξονίας. Ο πατέρας του ήταν δάσκαλος και ο Κρίστοφ έγινε και εκείνος δάσκαλος μετά τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν, όπου παρακολούθησε τα μαθήματα του Καρλ Φρίντριχ Γκάους. Ο Κ. Γκούντερμαν άρχισε τη διδασκαλική του σταδιοδρομία στο Κλέβε και στη συνέχεια μετατέθηκε στο Μύνστερ. Από το 1832 ήταν έκτακτος καθηγητής των μαθηματικών και από το 1839 τακτικός καθηγητής στη «Θεολογική και Φιλοσοφική Ακαδημία», το μετέπειτα Πανεπιστήμιο του Μύνστερ.

Ο Γκούντερμαν εισήγαγε την έννοια της ομοιόμορφης συγκλίσεως σε μία δημοσίευσή του για τις ελλειπτικές συναρτήσεις το 1838, αλλά δεν την όρισε τυπικά, ούτε τη μεταχειρίσθηκε στις αποδείξεις του. Αυτά τα έκανε ο μαθητής του, ο Βάιερστρας.

Οι μελέτες του Γκούντερμαν στη σφαιρική γεωμετρία και στις ειδικές συναρτήσεις επικεντρώθηκαν σε μεμονωμένες περιπτώσεις, οπότε δεν πήρε την αναγνώριση που έχουν όσοι δημοσίευσαν έρευνες γενικότερης σημασίας. Η Συνάρτηση του Γκούντερμαν (*Gudermannian function*) ή «υπερβολικό πλάτος» φέρει το όνομά του. 

Ο Γκούντερμαν απεβίωσε στο Μύνστερ σε ηλικία 54 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Jahnke, Hans Niels (2003), «6.7 The Foundation of Analysis in the 19th Century: Weierstrass», *A history of analysis*, AMS Bookstore, σελ. 184, ISBN 978-0-8218-2623-2

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Μαθηματική βιογραφία από τους J.J. O'Connor and E.F. Robertson στο MacTutor History of Mathematics archive, στο Πανεπιστήμιο του Σαιντ Άντριους
* Ο Κρίστοφ Γκούντερμαν στο Mathematics Genealogy Project

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 793447
* ISNI: 0000 0000 5532 8098
* GND: 117576042
* SUDOC: 132802465
* MGP: 29458
* NKC: mzk2007417541

 |

 |
Η **Καγκελλαρία των Σφακίων** ήταν η επιτροπή που συγκροτήθηκε από Σφακιανούς αρχηγούς και προκρίτους από όλη την Κρήτη για να συντονίσει την εξέγερση στo νησί κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Η απόφαση για την συγκρότησή της πάρθηκε σε δύο συσκέψεις που πραγματοποιήθηκαν στα Γλυκά Νερά στις 7 Απριλίου 1821 και στο Λουτρό στις 21 Μαΐου. Την αποτελούσαν ο Πρωτοπαπάς των Σφακίων Γεώργιος, ο Χατζή Ιωάννης Πωλιουδάκης, ο Ιωσήφ Παπαδάκης, ο Ρούσσος Βουρδουμπάς, ο Ανδρέας Κριαράς, ο Αναγν. Ψαρουδάκης και ο Δ. Φλαμπουράρης ως γραμματέας. Υπεύθυνοι των ναυτικών επιχειρήσεων τοποθετήθηκαν οι πλοίαρχοι Αναγν. Παναγιώτου ή Πωλίδης και Αναγν. Αναγνωστάκης. 

Έγινε, τότε, προσπάθεια να αντιμετωπισθεί η έλλειψη όπλων και πλοίων με έκκληση στην Ύδρα για παροχή βοήθειας. Παράλληλα συγκροτήθηκε και οικονομική επιτροπή για το σχηματισμό δημοσίου ταμείου.

Οι σχέσεις του Αφεντούλιεφ, ο οποίος είχε ορισθεί εν τω μεταξύ γενικός αρχηγός της επανάστασης στην Κρήτη από την Κεντρική Ελληνική Κυβέρνηση, με την Καγκελλαρία των Σφακίων στη διάρκεια της θητείας του, δεν ήταν ποτέ αρμονικές σε ότι αφορούσε τον σχεδιασμό και την εκτέλεση των επιχειρήσεων. Όμως η ρήξη έγινε οριστική όταν στις 29 Οκτωβρίου και 6 Νοεμβρίου 1822, η Καγκελλαρία ζήτησε από την κυβέρνηση να ορίσει άλλον αρχηγό στην Κρήτη. Στις 15 Νοεμβρίου 1822, πριν ακόμα η κεντρική διοίκηση απαντήσει, η Καγκελλαρία έδωσε εντολή να συλληφθεί ο Αφεντούλιεφ. Έτσι τα μέλη της, με επικεφαλής τον γενικό γραμματέα Νεόφυτο Οικονόμου ανέλαβαν προσωρινά τη διοίκηση της Κρήτης.

Ιστορικό κατάστασης
-------------------

Οι Κρητικοί, όταν πληροφορήθηκαν το ξέσπασμα της επανάστασης στην ηπειρωτική Ελλάδα και τα νησιά, αποφάσισαν να εξεγερθούν παρά τις δυσμενείς συνθήκες που επικρατούσαν στο νησί:

* Από τις 260000 κατοίκους του νησιού το 1821 ένα μεγάλο μέρος ήταν μουσουλμάνοι (120000) και μάλιστα πολλοί από αυτούς αυτούς (20000) ήταν καλά οπλισμένοι. Ο Ελληνικός χριστιανικός πληθυσμός ζούσε υπό ασφυκτικό κλοιό που δημιουργούσαν οι τρεις διοικήσεις του νησιού στα Χανιά, το Ρέθυμνο και το Μεγάλο Κάστρο (Ηράκλειο).
* Στη Κρήτη, λόγω της απομακρυσμένης θέσης της από την κυρίως Ελλάδα δεν ήταν δυνατόν να προετοιμαστούν ψυχολογικά οι κάτοικοι από τους Φιλικούς, πράγμα απαραίτητο λόγω της πνευματικής στασιμότητας των δύο προηγούμενων αιώνων.
* Υπήρχε έλλειψη όπλων και εφοδίων στο νησί. Τα περισσότερα όπλα τα είχαν οι Σφακιανοί και κατά δεύτερο λόγο οι Ριζίτες, που και οι δύο ουδέποτε είχαν υποδουλωθεί στους Τούρκους.
* Επίσης, η ενίσχυσή της από τη Θάλασσα με άνδρες, πολεμοφόδια και τρόφιμα θα εμποδιζόταν από τον Οθωμανικό στόλο στον Βορρά και τον Αιγυπτιακό στον Νότο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ελληνική Επανάσταση, ΙΒ, σελ. 165
2. ↑  Ελληνική Επανάσταση, ΙΒ, σελ. 278-279
3. ↑  Ελληνική Επανάσταση, ΙΒ, σελ. 165-166

Πηγές
-----

* *Η Ελληνική Επανάσταση και η ίδρυση του Ελληνικού Κράτους (1821-1832) - (τόμος ΙΒ)*. *Ιστορία του Ελληνικού Έθνους*. Αθήνα: Εκδοτική Αθηνών. 1975. ISBN 960-213-095-4.
Το **Dodge 880** ήταν ένα μοντέλο πλήρους μεγέθους που παρήχθη από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Chrysler Corporation με την επωνυμία Dodge από το 1962 έως το 1965.

Ιστορία
-------

Όταν η Dodge διέκοψε το μοντέλο Coronet το 1959, η εταιρεία έμεινε στην πραγματικότητα χωρίς ένα πραγματικό μοντέλο πλήρους μεγέθους. Ουσιαστικά, τα Dodge Dart και Polara ήταν μειωμένα "οχήματα πλήρους μεγέθους" και επομένως όχι αληθινά. Πράγματι, ήταν οχήματα μεσαίου μεγέθους. Αυτή η αλλαγή δεν άρεσε στους αντιπροσώπους Dodge και έτσι ζήτησαν ένα νέο μοντέλο πλήρους μεγέθους. Έτσι, η Chrysler αποφάσισε να πάρει ένα τροποποιημένο αμάξωμα του Chrysler Newport και να του βάλει ένα μπροστινό μέρος Dodge.

Από τον Ιανουάριο του 1962, προσφέρθηκαν δίθυρα και τετράθυρα σεντάν, δύο μοντέλα στέισον βάγκον, ένα κουπέ με σκληρή οροφή και ένα κάμπριο. Όλα τα 880 είχαν κινητήρα V8 και χειροκίνητο ή αυτόματο κιβώτιο τριών ταχυτήτων.

Στα μοντέλα 1963 έως 1965 η σειρά συνεχίστηκε, από το 1963 ως πιο αραιά εξοπλισμένο 880 και ως Custom 880. Το φθινόπωρο του 1965, αντικαταστάθηκε από το Dodge Monaco.

* Dodge Custom 880 του 1962Dodge Custom 880 του 1962
* Dodge 880 στέισον βάγκον του 1963Dodge 880 στέισον βάγκον του 1963
* Dodge Custom 880 του 1965Dodge Custom 880 του 1965

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Godshall, Jeffrey I. (December 1994). "The Other 1962 Chrysler"". Collectible Automobile. Vol. 11, no. 4. p. 54.

Διαδικτυακοί σύνδεσμοι
----------------------

* Περιοδικό πωλήσεων 1963 Dodge 880 (με προδιαγραφές)