recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Ελιζαμπέτα Κανάλις** (ιταλικά: Elisabetta Canalis), (γενν.12 Σεπτεμβρίου 1978, Σάσσαρι), είναι Ιταλίδα ηθοποιός, μοντέλο και παρουσιάστρια τηλεόρασης.

Βιογραφία
---------

Η Κανάλις γεννήθηκε στο Σάσσαρι της Σαρδηνίας το 1978. 
Ο πατέρας της, Τσέζαρε, είναι ένας ακτινολόγος στη Πανεπιστημιακή κλινική του Σάσσαρι, ενώ η μητέρα της, Μπρούνα, είναι δάσκαλα. Έχει έναν αδελφό τον Λουίτζι, ο οποίος είναι επίσης ένας ακτινολόγος και ο οποίος είχε εμπλακεί σε σκάνδαλο στην Ελβετία. 
Η Κανάλις πήγε σχολείο στο Σάσσαρι, όπου παρακολούθησε την κλασική παιδεία, και στη συνέχεια μετακόμισε στο Μιλάνο για να σπουδάσει ξένες γλώσσες στο Πανεπιστήμιο του Μιλάνου, αν και ποτέ δεν αποφοίτησε, επειδή άρχισε να εργάζεται ως χορεύτρια για το τηλεοπτικό κανάλι Canale 5 του Σίλβιο Μπερλουσκόνι σε ηλικία 21 ετών.

Καριέρα
-------

Η Ελιζαμπέτα Κανάλις ξεκίνησε σαν χορεύτρια για 
το τηλεοπτικό σόου Striscia la Notizia από το 1999 έως το 2002. Η Κανάλις είχε έναν δευτερεύοντα ρόλο στην ταινία Virgin Territory, που ήταν μια κωμωδία σε παραγωγή του Ρόμπερτο Καβάλι. Το 2005, αντικατέστησε την πολυάσχολη Μισέλ Χανζίκερ στο Love Bugs 2, στη δεύτερη σεζόν του Love Bugs.

Το 2009, αντικατέστησε την έγκυο Έλενα Σανταρέλι στην ιταλική έκδοση του Total Request Live, στο MTV Italia. 
Η Ελιζαμπέτα παρουσιάσε το Trofeo Birra Moretti το 2008, ένα καλοκαίρινο τουρνούα ποδόσφαιρου με την συμμετοχή της Νάπολι, Μίλαν και της Γιουβέντους.

Προσωπική ζωή
-------------

Η Κανάλις είχε κάνει έναν αρραβώνα με τον ιταλό ποδοσφαιριστή Κριστιάν Βιέρι και είχε επίσης μια σύντομη σχέση με τον σκηνοθέτη Γκαμπριέλ Μουτσίνο μετά το διαζύγιό του. Στη συνέχεια είχε μια σύντομη σχέση με ποδοσφαιριστή Ρετζινάλντο Ντα Σίλβα. Η Κανάλις είχε μια σχέση με τον Αμερικανό ηθοποιό Τζορτζ Κλούνεϊ για δύο χρόνια πριν από τον χωρισμό τους, τον Ιούνιο του 2011. Στις 23 Νοεμβρίου 2011, η Κανάλις και ο Κλουνει ήταν μεταξύ των 200 μάρτυρών από το δικαστήριο του Μιλάνου στη δίκη του πρώην πρωθυπουργού της Ιταλίας Σίλβιο Μπερλουσκόνι με την κατηγορία ότι πληρώναν για να κάνουν σεξ με μια ανήλικη πόρνη (Ρούμπιγκέιτ). Το 2012, η Κανάλις είχε μια τριών μηνών σχέση με τον κωμικό ηθοποιό Steve-O.

Η Κανάλις παντρεύτηκε τον ορθοπεδικό χειρουργό Μπραίαν Πέρρι στις 14 Σεπτεμβρίου 2014, 
Κατά τη
διάρκεια του
γάμου, ο Ιταλός τραγουδιστής Ατζέι Αλτζέρο τραγούδησε μια έκδοση του Ave Maria σε διάλεκτο της Σαρδηνίας. 
Στις 29 Σεπτεμβρίου το 2015,
γεννήθηκε η κόρη της, Σκάιλερ Εύα.

Φιλμογραφία
-----------

Παραπομπές
----------

1. ↑  *mymovies.it*. 59435. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η Ελιζαμπέτα Κανάλις στην IMDb (Αγγλικά)
Ο **Κάρολος Β΄**, γερμ. Karl II (22 Μαΐου 1803 - 12 Φεβρουαρίου 1868) από τον Οίκο της Έσσης ήταν λαντγράβος της Έσσης-Φίλιπσταλ (1849-1866/68).

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Φίλιπσταλ και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερνέστου Κωνσταντίνου, λαντγράβου της Έσσης-Φίλιπσταλ και της Λουίζας, κόρης του Φρειδερίκου Καρόλου, πρίγκιπα του Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ.

Το 1837 απεβίωσε ο πρωτότοκος αδελφός του Φερδινάνδος σε ηλικία 38 ετών και το 1849 ο πατέρας του, τον οποίο διαδέχθηκε ως λαντγράβος της Έσσης-Φίλιπσταλ. Είχε τιμητικά τον τίτλο του αντιστράτηγου στο στρατό του εκλέκτορα της Έσσης. Μετά τον Αυστρο-Πρωσικό Πόλεμο του 1866 η Πρωσία προσάρτησε το εκλεκτοράτο της Έσσης και την Έσση-Φίλιπσταλ.

Ο Κάρολος Β΄ έμεινε τιτουλάριος λαντγράβος της Έσσης-Φίλιπσταλ και απεβίωσε το 1868. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Ερνέστος στον τίτλο.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1845 τη Μαρία 1818-1888, κόρη του Ευγένιου, δούκα της Βυρτεμβέργης και είχε τέκνα:

* Ερνέστος 1846-1925, τιτουλάριος λαντγράβος της Έσσης-Φίλιπσταλ
* Κάρολος 1853-1916

Πηγές
-----

* Gothaischer genealogischer Hofkalender nebst diplomatisch-statistichem Jahrbuch p. 23

Παραπομπές σε πηγές
-------------------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p10905.htm#i109042. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  p10905.htm#i109042. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 545145857078222921526
* GND: 1089475489

 |

 |
Στα μαθηματικά και τη φυσική, **ημιακέραιος αριθμός** καλείται η μισή τιμή ενός περιττού αριθμού,

{\displaystyle {\frac {2n+1}{2}}}
με {\displaystyle n\in \mathbb {Z} }

ή ισοδύναμα, κάθε αριθμός της μορφής

{\displaystyle n+{1 \over 2}}
με {\displaystyle n\in \mathbb {Z} }

Παραδείγματα ημιακέραιων αριθμών: {\displaystyle \textstyle {\frac {1}{2}},-{\frac {1}{2}},{\frac {3}{2}},-{\frac {3}{2}},\dots }

Χρήσεις στη φυσική
------------------

Στη φυσική η απαγορευτική αρχή του Πάουλι προκύπτει από τον ορισμό του σπιν των φερμιονίων που είναι ημιακέραιοι αριθμοί.[1]

Οι ενεργειακές στάθμες του κβαντικού αρμονικού ταλαντωτή προκύπτουν ημιακέραιοι αριθμοί και συνεπώς η ελάχιστη ενέργειά του δεν μπορεί να είναι μηδέν[2]

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mészáros, Péter (2010), *The High Energy Universe: Ultra-High Energy Events in Astrophysics and Cosmology*, Cambridge University Press, σελ. 13, ISBN 9781139490726,  .
2. ↑  Fox, Mark (2006), *Quantum Optics : An Introduction*, Oxford Master Series in Physics, **6**, Oxford University Press, σελ. 131, ISBN 9780191524257,  .
Η **Ελιζαμπέτα Βιβιάνι** (ιταλικά: *Elisabetta Viviani*), γεννημένη στο Μιλάνο στις 10 Οκτωβρίου 1953) είναι Ιταλίδα ηθοποιός, παρουσιάστρια και τραγουδίστρια.

Τα πρώτα βήματα
---------------

Γεννημένη στο Μιλάνο το 1953, ξεκίνησε τη σταδιοδρομία της το 1962 ως παιδί και, σε ηλικία επτά ετών, παρακολούθησε τη σχολή μπαλέτου της Λουτσάνα Νόβαρο (Luciana Novaro) στο Μιλάνο. Ταυτόχρονα, εγγράφηκε στο *Accademia dei Filodrammatici*. Εκείνη την εποχή, άρχισε να δανείζει την εικόνα της σε τηλεοπτικές διαφημίσεις. Την 1η Σεπτεμβρίου 1977, η Ελιζαμπέτα έγινε μητέρα της κόρης της Νικόλ, την οποία απέκτησε με τον Τζιάνι Ριβέρα.

Το 1978 είναι η χρονιά της επιτυχίας, χάρη στο anime Χάιντι, του οποίου τραγουδά το soundtrack, και το οποίο πώλησε ένα εκατομμύριο αντίτυπα.

Το 1981, ο παραγωγός ταινιών Mario Cecchi Gori της πρότεινε ρόλο στη επιτυχημένη ταινία Άσσος στο Χαρτί, Καψούρης στον Έρωτα, μαζί με τον Αντριάνο Τσελεντάνο και Έντβιτζε Φένεκ. Το 1982 η Elisabetta θα τραγουδήσει, για πρώτη φορά, στο Φεστιβάλ Σαν Ρέμο με το τραγούδι C'è, φτάνοντας στην έκτη θέση.

Το 1990 ξεκίνησε τη συνεργασία της με τη Fininvest.

Το 2015, με τον τραγουδιστή-τραγουδοποιό Dario Baldan Bembo και τον ηθοποιό Franco Romeo, πραγματοποίησαν συναυλία για τη ζωή του Πάπα Φραγκίσκου.

Η Ελιζαμπέτα Βιβιάνι είναι επίσης ζωγράφος.

Φιλμογραφία
-----------

| Έτος | Τίτλος | Ρόλος | Άλλες σημειώσεις |
| --- | --- | --- | --- |
| 2003 | *Άσσος στο Χαρτί, Καψούρης στον Έρωτα* | Καρολίνα |  |
| 2007 | *Sexy Shop* | Διευθυντής |  |
|

Δισκογραφία
-----------

* 1995 - *Semplicemente canzoni*
* 2000 - *Un tuffo nel mar Disney*
* 2002 - *Un film...una canzone*
* 2004 - *Le favole si possono cambiare*
* 2006 - *Un Natale di neve*
* 2008 - *Panta rei (tutto scorre)*
* 2012 - *Magico Natale*
* 2013 - *Favolando*
* 2013 - *Un Natale da favola*
* 2015 - *Il Natale dei bambini*
* 2017 - *Elisabetta Viviani per Donnein Quota*
* 2017 - *Le donne della mia età*

Παραπομπές
----------

1. ↑  Speciale RICCARDO LASERO & FRIENDS - Il mondo di domani • RadioAnimati
2. ↑  Franco Bonera, Fausto Fini; *Riviviamo i suoi momenti più belli* - La Gazzetta dello Sport, 21 June 1979, pag. 5
3. ↑  Heidi

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ελιζαμπέτα Βιβιάνι** |

* Ελιζαμπέτα Βιβιάνι στην IMDb (Αγγλικά)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 233479066
* GND: 134547683
* MusicBrainz: a28b41f9-b764-4a2b-aea5-b19cb63a5222
* ICCU: UBOV938859

 |

 |
Συντεταγμένες: 43°19′51″N 40°13′9″E﻿ / ﻿43.33083°N 40.21917°E﻿ / 43.33083; 40.21917

Η **Εκκλησία της Γκάγκρα** (Γεωργιανά: გაგრის ეკლესია), επίσης γνωστή ως **Αμπαάτα** (Γεωργιανά: აბაათა), είναι μια Πρώιμη Μεσαιωνική Χριστιανική εκκλησία στη Γκάγκρα της Αμπχαζίας Γεωργίας. Πρόκειται για μία από τις παλαιότερες εκκλησίες στην Αμπχαζία, είναι μια απλή τρίκλιτη βασιλική που χτίστηκε τον 6ο αιώνα και ανακατασκευάστηκε το 1902. 

Η εκκλησία της Γκάγκρα βρίσκεται στην περιοχή του τότε σύγχρονου φρουρίου που είναι γνωστό ως Αμπαάτα και σήμερα είναι εντελώς ερειπωμένο. Είναι πέτρινη, κατασκευασμένη με τούβλα από λαξευτούς λίθους. Η κύρια είσοδός της είναι στη μεριά του νάρθηκα στα δυτικά. Τα τρία κλίτη συνδέονται μεταξύ τους μέσω θυρών. Ο κυρίως ναός φωτίζεται από τρία παράθυρα στο νότιο τοίχο, ένα παράθυρο στο δυτικό τοίχο και ένα στην Αγία Τράπεζα. Η εκκλησία έχει πολλά κοινά αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά με παρόμοιες βασιλικές στην ανατολική Γεωργία.  Η εκκλησία ανακατασκευάστηκε πλήρως το 1902 με εντολή της πριγκίπισσας Ευγενία Μαξιμιλιάνοβνα του Λιούχτενμπεργκ, σύζυγο του δούκα Αλεξάνδρου Πέτροβιτς του Όλντενμπουρκ, ένα μέλος της Ρωσικής αυτοκρατορικής οικογένειας, που μετέτρεψε τη Γκάγκρα σε θέρετρο. Την 9 Ιανουαρίου 1903 βαπτίστηκε ως εκκλησία του Αγίου Υπάτιου.  Την ίδια περίοδο το παλιό φρούριο Αμπαάτα κατεδαφίστηκε για να ανοίξει ο δρόμος για την κατασκευή ενός ξενοδοχείου. Κατά τη Σοβιετική περίοδο, το κτίριο της εκκλησίας χρησιμοποιήθηκε ως μουσείο παλαιών όπλων. Η εκκλησία ανακαινίστηκε το 2007 και αποκαταστάθηκε για Χριστιανική χρήση το 2012. 

Η εκκλησία Γκάγκρα είναι αναγνωρισμένη ως ένα από τα Μνημεία Εθνικής Σημασίας της Γεωργίας.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Η Αμπχαζία είναι αντικείμενο εδαφικής αμφισβήτησης μεταξύ της Δημοκρατίας της Αμπχαζίας και της Δημοκρατίας της Γεωργίας. Η Αμπχαζία ανακήρυξε μονομερώς την ανεξαρτησία της στις 23 Ιουλίου 1992, αλλά η Γεωργία συνεχίζει να τη διεκδικεί ως μέρος της δικής της κυρίαρχης επικράτειας. Η Αμπχαζία έχει λάβει επίσημη αναγνώριση ως ανεξάρτητο κράτος από 5 από τα 193 κράτη μέλη των Ηνωμένων Εθνών.

Αναφορές
--------

1. 1 2  Gelenava, Irakli, επιμ. (2015). *Cultural Heritage in Abkhazia* (PDF). Tbilisi: Meridiani. σελ. 14.
2. ↑  *Гагры. Климатическая станция на Черноморском побережье [Gagry, a climate spa on the Black Sea coast]* (PDF) (στα Russian). St. Petersburg. 1905. σελ. 8. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
3. ↑  «Овеянный тайнами храм Святого Ипатия в Гагре» (στα Russian). Sputnik. 23 February 2016.. Ανακτήθηκε στις 18 March 2017.
Η ηλεκτρονική τάξη αφορά σε ένα εργαλείο, μια πλατφόρμα σχεδιασμένη και υποστηριζόμενη από την Τεχνολογία πληροφοριών και επικοινωνίας μέσω της οποίας δημιουργείται ένα εκπαιδευτικό περιβάλλον, που προσομοιάζει σε μια συμβατική αίθουσα διδασκαλίας, όσον αφορά τις μαθησιακές διαδικασίες που συντελούνται μέσα σε αυτή. Η ηλεκτρονική τάξη χρησιμοποιείται σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης και στη Δια Βίου Μάθηση. Σχεδιαστής και ρυθμιστής των διαδικασιών αυτών είναι ο εκπαιδευτής που μπορεί να ταυτίζεται με το διαχειριστή. Ο διαχειριστής είναι ο υπεύθυνος για τη λειτουργία της ηλεκτρονικής πλατφόρμας, φροντίζει για τους λογαριασμούς των χρηστών, ελέγχει εξυπηρετητή και βάσεις δεδομένων. Μπορεί να είναι ένας τεχνικός από την υπηρεσία σχεδιασμού, κατασκευής ή υποστήριξης του συγκεκριμένου ηλεκτρονικού εκπαιδευτικού περιβάλλοντος, ο ίδιος ο εκπαιδευτής ή κάποιος από τους εκπαιδευόμενους όντας περισσότερο εξοικειωμένος με τέτοιου είδους περιβάλλοντα, ο οποίος ενίοτε αντικαθιστά τον εκπαιδευτή. Οι εκπαιδευόμενοι διαθέτουν λογαριασμό που επιτρέπει την πρόσβασή τους στο ηλεκτρονικό μαθησιακό περιβάλλον. Η ηλεκτρονική τάξη εμπνευσμένη από τη φιλοσοφία της ασύγχρονης επικοινωνίας δεν απαιτεί τη φυσική παρουσία των εμπλεκόμενων στη μαθησιακή διαδικασία. Ο εκπαιδευτής, από διαφορετικές τοποθεσίες και στο χρόνο που εκείνος επιθυμεί, αναρτά οδηγίες, τροφοδοτεί τους εκπαιδευόμενους με μαθησιακό υλικό και παρακολουθεί την πρόοδό τους. Οι εκπαιδευόμενοι διαμοιράζονται σημειώσεις, οδηγίες, βιβλία σε ηλεκτρονική μορφή, ενώ μπορούν να συνεργάζονται με τα άλλα μέλη της ομάδας, να παρακολουθούν τη μαθησιακή τους πορεία μέσα από αναρτημένες εργασίες των μελών, να συμμετέχουν σε συζητήσεις στα forum, που προβλέπει το εκπαιδευτικό περιβάλλον.

Στην Ελλάδα, η πλατφόρμα η-Τάξη, προϊόν της Ομάδας Ασύγχρονης Τηλεκπαίδευσης του Πανεπιστήμιου Αθηνών για το Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο, εντάσσεται στο πλαίσιο προσπαθειών για την αξιοποίηση αυτού που καλείται Τεχνολογία πληροφοριών και επικοινωνίας στην εκπαιδευτική πράξη. Η πλατφόρμα Open eClass είναι ένα ολοκληρωμένο Σύστημα Διαχείρισης Ηλεκτρονικών Μαθημάτων και αποτελεί την πρόταση του Ακαδημαϊκού Διαδικτύου (GUnet) για την υποστήριξη Υπηρεσιών Ασύγχρονης Τηλεκπαίδευσης. Ο εκπαιδευτικός έχει τη δυνατότητα οποιαδήποτε χρονική στιγμή να προβαίνει σε ανακοινώσεις για το μάθημα/μαθήματά του, οι οποίες μπορεί να αφορούν σε διευκρινήσεις, επισημάνσεις, ασκήσεις, πίνακες, διαγράμματα, χάρτες, ιστορικές πηγές, ενδεικνυόμενη βιβλιογραφία, χρήσιμους δικτυακούς τόπους για άντληση πληροφοριών κ.ά. ενώ ανά πάσα στιγμή μπορεί να έχει πλήρη εποπτεία της εξέλιξης της μαθησιακής διδασκαλίας πληροφορούμενος για τη δραστηριοποίηση των μαθητών και την απόδοσή τους πάνω στις επιζητούμενες δραστηριότητες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «el:detail\_descr [OpenEclass.Org Documentation]». *docs.openeclass.org*. Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2016.
Συντεταγμένες: 49°53′N 20°29′E﻿ / ﻿49.883°N 20.483°E﻿ / 49.883; 20.483

Η **Εκκλησία του Αγίου Λεονάρδου** είναι γοτθική, ξύλινη εκκλησία του 15ου αιώνα στο χωριό Λιπνίτσα Μουροβάνα, η οποία μαζί με διάφορες εκκλησίες έχει χαρακτηριστεί ως μέρος των ξύλινων εκκλησιών της νότιας Ελάσσονος Πολωνίας από την UNESCO.

Ιστορία
-------

Η εκκλησία βρίσκεται δίπλα στον ποταμό Ουσβίτσα (Uszwica), πέρα από το πρώην ανάχωμα στη Λιπνίτσα Μουροβάνα. Η εκκλησία χτίστηκε πιθανότατα στα τέλη του 15ου αιώνα, στη θέση μιας πρώην εκκλησίας. Σύμφωνα με την παράδοση της πόλης, ο ναός χτίστηκε το 1143 ή το 1203 - αυτή η χρονολογία φαίνεται στον βορειοανατολικό τοίχο του ιερού - στη θέση ενός πρώην παγανιστικού ναού.

Η εκκλησία βρίσκεται σήμερα σε μια σχεδόν ανέγγιχτη κατασκευή και ανήκει στις πιο αξιόλογες ξύλινες γοτθικές εκκλησίες στην Πολωνία. Η εκκλησία είναι προσανατολισμένη, χτισμένη από ξύλινο σκελετό. Το ιερό περιβάλλεται από τρία τείχη. Ο κυρίως ναός είναι πλατύτερος, σε σχήμα τετράγωνου. Τον 17ο αιώνα, ο ναός περιβαλλόταν με γραφικό *soboty* (ξύλινο υπόσκαμα που στηρίζεται σε πεσσούς), κατά την οποία κατασκευάστηκε ένα καμπαναριό. Η στέγη είναι καλυμμένη με ξύλινο πέταυρο, και σύμφωνα με την παράδοση, υπάρχουν μόνο παράθυρα στη νότια πλευρά του ναού, με τις πόρτες εισόδου στα νότια και δυτικά του ναού.

Εικόνες
-------

* Πολύχρωμο που απεικονίζει τις Δέκα Εντολές.Πολύχρωμο που απεικονίζει τις Δέκα Εντολές.
* Βωμός με τον Άγιο Λέοναρντ.Βωμός με τον Άγιο Λέοναρντ.
* Εσωτερικό της εκκλησίας.Εσωτερικό της εκκλησίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Kościół p.w. św. Leonarda w gminie Lipnica Murowana». *Lipniczanin*. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2016.
2. ↑  «Kościół Św. Leonarda». *Digital Poland*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2016.
3. ↑  «Gmina Lipnica Murowana». *Liga UNESCO*. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2016.
Η **Εκκλησία της Ιερής Καρδιάς και Αγίου Ιακώβου του Καρινιάνο** είναι θρησκευτικό κτίριο της περιοχής Γένοβα του Καρινιάνο στην οδό Τζάκοπο Ρουφίνι. 

Η ενοριακή κοινότητά της είναι μέρος της ενορίας Καρινιάνο-Φότσε της Αρχιεπισκοπής της Γένοβας.

Ιστορία
-------

### Η αρχαία εκκλησία του Αγίου Ιακώβου

Η παλαιότερη εκκλησία του Αγίου Ιακώβου, που ιδρύθηκε το 1154 από τον Ανσάλντο Σπινόλα ως ευγενής χορηγία στην εκκλησία της οικογένειας, βρισκόταν εκεί όπου τώρα βρίσκεται το Πότζο ντελα Τζοβίνε Ιτάλια, στην άκρη των γκρεμών που συνορεύουν με το λόφο του Καρινιάνο στη θάλασσα. 

Το 1536 πέρασε υπό τη φροντίδα του Τάγματος του Αγίου Αυγουστίνου, που παρέμεινε εκεί μέχρι την καταστολή του 1798, όταν η εκκλησία επέστρεψε στον κοσμικό κλήρο , ενώ το διπλανό μοναστήρι το 1806 έγινε στρατιωτική φυλακή. Προς το τέλος του αιώνα η εκκλησία βρισκόταν σε επισφαλείς συνθήκες και έκλεισε για το κοινό στις 25 Ιουλίου 1890. Το κτίριο, που πωλήθηκε στον δήμο το 1891, κατεδαφίστηκε το 1905. Επομένως, ο κοινοτικός τίτλος μεταφέρθηκε στη νέα εκκλησία, που χτίστηκε όχι πολύ μακριά.

Η Ρωμαϊκή εκκλησία ήταν αρχιτεκτονικά ταπεινή και δεν υπήρχαν ιδιαίτερα πολύτιμα έργα τέχνης. Μέχρι το 1871 στο υπόγειο της εκκλησίας, βρίσκοταν τα σώματα εκείνων που καταδικάστηκαν σε θάνατο και εκτελέστηκαν στην κοντινή πλατεία του Λατομείου τοποθετημένα σε ένα κοινό πηγάδι (οι κατάδικοι για κοινά εγκλήματα απαγχονίστηκαν, ενώ πυροβολισμοί επιφυλάχθηκαν για τους καταδικασθέντες για πολιτικούς λόγους). Gι 'αυτό το λόγο η εκκλησία ονομάστηκε ευρέως « *η ενορία των απαγχονισμένων ανδρών* ». Αυτά τα υπολείμματα, με την κατεδάφιση της εκκλησίας, μεταφέρθηκαν στο νεκροταφείο του Σταλιένο στα τέλη του 1800. 

### Η σημερινή εκκλησία

 Οι αψίδες και ο θόλος που υποστηρίζει τον κώνο 
Η νέα εκκλησία, στην οποία μεταβιβάστηκε ο κοινοτικός τίτλος, χτίστηκε σε νεο - ρωμαϊκό στιλ, απο τον αρχιτέκτονα Λουίτζι Ροβέλι, στην πλατεία που πήρε το όνομά του από τον Νίνο Μπίσιο, σε έναν δεντρόφυτο ανοιχτό χώρο που ανοίγει στη μέση, στο κέντρο των περιοχών της περιφέρειας Καρινιάνο, το οποίο αστικοποιήθηκε στο δεύτερο μισό του δέκατου ένατου αιώνα. 

#### Περιγραφή

Το μεγάλο εσωτερικό χωρίζεται σε τρία κλίτη, χωρισμένα με συζευγμένες στήλες σε γρανίτη. Στα πλαϊνά κλίτη υπάρχουν τέσσερις βωμοί, αφιερωμένοι στην Παναγία, τον Ιωάννη Βαπτιστή, τον Άγιο Αντώνιο και τον Άγιο Ιάκωβο.

Συλλογή εικόνων
---------------

* Η εκκλησία τη νύχταΗ εκκλησία τη νύχτα
* Το εσωτερικό της εκκλησίαςΤο εσωτερικό της εκκλησίας
*

Δείτε επίσης
------------

* Αρχιεπισκοπή Γένοβας
* Καρινιάνο (Γένοβα)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 6  Ιανουαρίου 2021.
2. 1 2 3  «Parrocchia del Sacro Cuore e San Giacomo - La Chiesa». *www.sacrocuorecarignano.com*. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2023.
3. ↑  Touring Club Italiano, Guida d'Italia - Liguria, 2009
4. ↑  G.B. Cevasco, in "Descrizione di Genova e del Genovesato", Tipografia Ferrando, Genova, 1846
Συντεταγμένες: 58°10′54″N 25°49′20″E﻿ / ﻿58.18167°N 25.82222°E﻿ / 58.18167; 25.82222

Το **Εμμούστε** είναι χωριό στην ενορία Ταρβάστου, στην επαρχία Βίλγιαντι στην Εσθονία. Βρίσκεται 6.4 χιλιόμετρα από τον μικρό δήμο Μούστλα και 24 χιλιόμετρα από το Βίλγιαντι κοντά στα σύνορα με την επαρχία Βάλγκα. Στην απογραφή του 2011, είχε 15 κατοίκους, 22 λιγότερους από την απογραφή του 2000. Αυτά τα στοιχεία, δεν αντικατοπτρίζουν τον πληθυσμό όταν οι μαθητές και οι δάσκαλοι του σχολείου του Εμμούστε είναι στην δουλειά.

Το Εμμούστε είναι το σπίτι του Εμμούστε Κόολ (Σχολείο του Εμμούστε), ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα που ιδρύθηκε το 1825 και έχει περίπου 80 μαθητές με ειδικές ανάγκες από τις επαρχίες Βιλγιάντι και Βάλγκα και ένα ατομικό προσωπικό 43 ατόμων σε 3 κτίρια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  metaweb.stat.ee/view\_xml.htm?id=4388196&searchText=9758. Ανακτήθηκε στις 4  Νοεμβρίου 2017.
2. ↑  *Εσθονικό κτηματολόγιο*. geoportaal.maaamet.ee/est/Ruumiandmed/Haldus-ja-asustusjaotus-p119.html. Ανακτήθηκε στις 21  Νοεμβρίου 2020.
3. ↑  *Στατιστική Υπηρεσία Εσθονίας*. estat.stat.ee/StatistikaKaart/VKR. Ανακτήθηκε στις 10  Νοεμβρίου 2020.
4. ↑  ammuste.edu.ee Αρχειοθετήθηκε 2017-01-28 στο Wayback Machine. Retrieved 11 January 2016.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Εσθονία
 |

 |
Εκκλησία της Θεοσκέπαστης (άποψη από τα δεξιά)
Εκκλησία της Θεοσκέπαστης (άποψη από τα αριστερά)Η **Εκκλησία της Παναγίας Θεοσκέπαστης** είναι Βυζαντινή εκκλησία στην Κάτω Πάφο. Η εκκλησία είναι μέρος μιας περιοχής που αναγνωρίστηκε ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ το 1980.

Ιστορία
-------

Η ιστορία της εκκλησίας ανάγεται στον 10ο αιώνα μ.Χ. όταν η Κύπρος αποτελούσε μέρος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Κατά τη διάρκεια της Βυζαντινής εποχής ο Χριστιανισμός έγινε επικρατούσα θρησκεία του νησιού και χτίστηκαν πολλά μοναστήρια και εκκλησίες. Η εκκλησία βρίσκεται κοντά στη θάλασσα, κυριαρχώντας το γύρω σκηνικό.

Θρύλοι
------

Προς τα τέλη του 11ου αιώνα οι Σαρακηνοί ξεκίνησαν τις επιθέσεις τους στην Κύπρο. Η εκκλησία της Θεοσκέπαστης, λόγω της τοποθεσίας της, ήταν εύκολα ορατή από τους εισβολείς. Σύμφωνα με ένα θρύλο, η εκκλησία σκεπαζόταν με σύννεφα και θεωρούταν αόρατη όταν οι Σαρακηνοί την πλησίαζαν. Σύμφωνα με τη παράδοση, όταν ένας Σαρακηνός μπήκε στην εκκλησία και προσπάθησε να τη διαρρήξει, θεϊκή δύναμη έκοψε τα χέρια του.

Η νέα εκκλησία
--------------

Η σημερινή εκκλησία της Παναγίας Θεοσκέπαστης χτίστηκε στα θεμέλια της παλαιότερης βυζαντινής εκκλησίας το 1923. Η νέα εκκλησία ανοικοδομήθηκε με την ίδια αρχιτεκτονική που υπήρχε στην παλαιότερη εκκλησία. Τον Μάρτιο του 2009, ολοκληρώθηκε η πλήρης ανακαίνιση της εκκλησίας.

Σημαντικά εκθέματα
------------------

Στην εκκλησία φυλάσσονται πολύτιμες εικόνες, όπως μια θαυματουργή εικόνα καλλυμένη με άργυρο. Πιστεύεται ότι η εικόνα είναι μια από εβδομήντα εικόνες που δημιούργησε ο Ευαγγελιστής Λουκάς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Map of the World Heritage area of Kato Paphos
2. ↑  Theoskepasti Church  Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine.
3. ↑  Restoration of Theoskepasti church

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 237485911
* GND: 7564041-7

 |

 |
Η **Εκκλησία της Νορβηγίας** είναι η επίσημη θρησκεία και η μεγαλύτερη Χριστιανική εκκλησία στη Νορβηγία. Ανήκει στη Λουθηρανική Χριστιανική πίστη και έχει ως δογματική βάση της την Αγία Γραφή, το Σύμβολο Νικαίας/Κωνσταντινουπόλεως, το Σύμβολο των Αποστόλων, το Σύμβολο του Αθανασίου, την Μικρή Κατήχηση του Λούθηρου και την Ομολογία της Αυγούστας.

Η Εκκλησία της Νορβηγίας έχει κονγκρεγκασιοναλιστική και επισκοπική δομή, με 1.284 ενορίες και 11 επισκοπές. Επίσης, είναι μέλος του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών. Αν και το 75.2% των Νορβηγών ανήκει στην Εκκλησία της Νορβηγίας, μόνο περίπου το 3% του πληθυσμού παρακολουθεί τις λειτουργίες της εκκλησίας πάνω από μία φορά το μήνα.

Λατρεία
-------

Στο επίκεντρο της εκκλησιαστικής ζωής είναι η Κυριακάτική Θεία Ευχαριστία, που συνήθως τελείται στις 11:00 το πρωί. Η λειτουργία μοιάζει με αυτήν της Καθολικής εκκλησίας. Η γλώσσα που χρησιμοποιείται είναι αποκλειστικά η νορβηγική, εκτός από το Κύριε ελέησον (*Kyrie Eleison*), και η υμνωδία γίνεται με τη συνοδεία εκκλησιαστικού οργάνου. Η Εκκλησία της Νορβηγίας βαπτίζει παιδιά, συνήθως νήπια, κατά τη διάρκεια της Κυριακάτικης λειτουργίας.

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  LWF Statistics
2. ↑  «Kirken.no - Medlemskap i kirken». *Den norske kirke* (στα Norwegian). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιουνίου 2009. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2010. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη σελίδα
Η **Ελληνική Αρχαιολογική Υπηρεσία** είναι κρατική υπηρεσία, η οποία τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού, ενώ είναι υπεύθυνη για την εποπτεία του συνόλου των αρχαιολογικών ανασκαφών, των μουσείων, καθώς και του συνόλου της αρχαιολογικής κληρονομιάς της χώρας. 

Είναι η παλαιότερη τέτοιου είδους υπηρεσία στην Ευρώπη, καθώς ιδρύθηκε το 1833, αμέσως μετά τη δημιουργία του σύγχρονου κράτους της Ελλάδας.

Θεσμοθέτηση
-----------

Η ιστορία της θεσμοθέτησης της Ελληνικής Αρχαιολογικής Υπηρεσίας είναι μακρά και εκκινεί από τον Αδαμάντιο Κοραή ο οποίος υπομνημάτισε προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο και την Ιερά Σύνοδο τις γενικές αρχές καταγραφής των αρχαιοτήτων σε καταλόγους και περιέγραψε συγκεκριμένα μέτρα κατά της αρχαιοκαπηλίας. Κατά την Επανάσταση του 1821 εκδόθηκαν διοικητικές και νομοθετικές πράξεις που είχαν ως στόχο την προστασία των αρχαιοτήτων. Στα πλαίσια της σύστασης του ελληνικού κράτους 1827, η Γ΄ Εθνοσυνέλευση Τροιζήνας θέσπισε με ψήφισμα την απαγόρευση πώλησης και μεταφοράς αρχαιοτήτων εκτός της επικράτειας του νεοσύστατου κράτους. Ο Καποδίστριας με τη σειρά του εξέδωσε την υπ. αρ. 2.400 διαταγή απαγόρευσης της εξαγωγής αρχαιοτήτων και την παραχώρησή τους στην Κυβέρνηση, πρακτική θεμελιακή για όλους τους μεταγενέστερους αρχαιολογικούς νόμους. Η Δ΄ Εθνοσυνέλευση Άργους επικύρωσε το ψήφισμα της Γ΄ Συνέλευσης της Τροιζήνας.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος μουσείων της Ελλάδας

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hamilakis (2007), pp. 36–37, 82
2. ↑  Patrizio (2009), p. 155
3. ↑  Χαραλαμπίδης, Δημήτρης (2010). «Θεσμοθέτηση και Ίδρυση της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας». Στο: Μεταξία Τσιποπούλου. *...Ανέφερα εγγράφως: θησαυροί του ιστορικού αρχείου της αρχαιολογικής υπηρεσίας*. Θεσσαλονίκη: Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού: Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, Διεύθυνση Εθνικού Αρχείου Μνημείων. σελίδες 13–17. ISBN 978-960-214-896-9.

Βιβλιογραφία
------------

* Gunning, Lucia Patrizio (2009). *The British Consular Service and the Collection of Antiquities in the Aegean*. Ashgate Publishing, Ltd. ISBN 9780754660231.
* Hamilakis, Yannis (2007). *The Nation and Its Ruins - Antiquity, Archaeology and National Imagination in Greece*. Oxford University Press. ISBN 9780199230389.
* Χαραλαμπίδης, Δημήτρης (2010). «Θεσμοθέτηση και Ίδρυση της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας». Στο: Μεταξία Τσιποπούλου. *...Ανέφερα εγγράφως: θησαυροί του ιστορικού αρχείου της αρχαιολογικής υπηρεσίας*. Θεσσαλονίκη: Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού: Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, Διεύθυνση Εθνικού Αρχείου Μνημείων. σελίδες 13–17. ISBN 978-960-214-896-9.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το Ιστορικό Αρχείο της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας
Ο **Θεόδωρος Ρακιντζής** (Κάμπος Μεσσηνίας, 11 Νοεμβρίου 1902 - Σέριφος, 26 Σεπτεμβρίου 1969) ήταν Έλληνας αξιωματικός της Αστυνομίας. Από τα πρώτα στελέχη του αστυνομικού σώματος, μεταξύ άλλων υπηρέτησε ως διευθυντής της Ασφάλειας Αθηνών και αρχηγός της Αστυνομίας Πόλεων.

Σπουδές και σταδιοδρομία
------------------------

Ο πατέρας του ονομαζόταν Νίκανδρος. Ακολούθησε νομικές σπουδές και εν συνεχεία σπούδασε στη Σχολή Αξιωματικών Αστυνομίας Πόλεων στην Αθήνα. Υπηρέτησε εκτός από την Αθήνα, στην Κέρκυρα και στην Πάτρα. Κατά τη Μικρασιατική Εκστρατεία συνελήφθη αιχμάλωτος. Την περίοδο της γερμανικής Κατοχής, κατάφερε να διαφύγει στη Μέση Ανατολή και υπηρέτησε ως υποδιευθυντής της Ελληνικής Αστυνομίας στο Κάιρο.

Το 1946 προήχθη σε διευθυντή της Αστυνομίας και το 1957 ανέλαβε διευθυντής της Α΄ Αστυνομικής Διεύθυνσης Αθηνών. Κατά την περίοδο εκείνη ήταν ο πρώτος που μερίμνησε για την εφαρμογή του Νόμου 4000 και επέβλεψε ο ίδιος το κούρεμα με την ψιλή των δύο πρώτων νεαρών που συνελήφθησαν για τεντιμποϊσμό, στο Αστυνομικό Τμήμα της Κυψέλης. Το 1961 ανέλαβε αρχηγός του Σώματος και το 1964 αποστρατεύτηκε λόγω συμπλήρωσης του ορίου ηλικίας.

Θάνατος
-------

Ο Θεόδωρος Ρακιντζής πέθανε από αιφνίδια καρδιακή προσβολή, ενώ παραθέριζε στη Σέριφο και κηδεύτηκε στην Αθήνα, στο Πρώτο Νεκροταφείο, στις 28 Σεπτεμβρίου 1969. Ήταν παντρεμένος με τη Σμαράγδα Κακουράκη και είχαν ένα γιο και μία κόρη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Ελληνικόν who is who, 1962, σελ. 449.
2. ↑  εφ. Τα Νέα, 29/9/1969.
3. ↑  Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος - Λαρούς Μπριτάννικα, τ. 51, σελ. 246.
4. ↑  - Ένα γιαουρτάκι χωρίς πέτσα για τον κύριο καθηγητή Αρχειοθετήθηκε 2013-08-01 στο Wayback Machine. 12-1-2013.
5. ↑  εφ. Μακεδονία, 28/9/1969, σελ. 9.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Φωτογραφία του Θ. Ρακιντζή, με τη στολή του Διευθυντή της Αστυνομίας Αρχειοθετήθηκε 2013-08-01 στο Wayback Machine. (δεξιά)
Ο **Ερέζ Ταλ** (πραγματικό όνομα **Ερέζ Μπέν-Τουλίλα**, Εβραϊκά: ארז טל; γ. 27 Ιουλίου 1961) είναι Ισραηλινός ηθοποιός και παρουσιαστής.

Πρόωρη ζωή
----------

Ο Ερέζ γεννήθηκε στο Τελ Αβίβ του Ισραήλ από εβραίους γονείς. Ο πατέρας του Aharon Ben-Tulila μετανάστευσε από την Αλγερία, ενώ η μητέρα του Edna γεννήθηκε στο Ισραήλ. Η οικογένειά του έχει υιοθετήσει το εβραϊκό επώνυμό της στο "Tal", όταν ήταν τεσσάρων ετών.

Καριέρα
-------

Το πρώτο του πρόγραμμα που ήταν και δημοφιλές ήταν το Ma Yesh; ("Τι γίνεται;"), που μεταδίδεται στο Galatz, το Ισραήλ IDF Radio, όπου ξεκίνησε τη συνεργασία του με τον Avri Gilad. Ο Tal και ο Gilad συνδιοργάνωσαν την τηλεοπτική εκπομπή Ha'olam Ha'erev στις αρχές της δεκαετίας του 1990, που μεταδόθηκε στο τότε πειραματικό κανάλι 2. Όταν το κανάλι 2 έγινε ο πρώτος εμπορικός τηλεοπτικός σταθμός του Ισραήλ, ο Τάλ φιλοξένησε και παρήγαγε την ισραηλινή έκδοση του Wheel of Fortune και αργότερα ανέπτυξε δύο διαφορετικές μορφές προγραμμάτων: το Vault που πωλήθηκε σε αρκετούς ξένους τηλεοπτικούς σταθμούς και το Brain.

Το 2008 φιλοξένησε την ισραηλινή εκδοχή της εκπομπής Big Brother, που ονομάζεται HaAh HaGadol.

Ο Ταλ συμμετέχει επίσης σε προγράμματα κωμωδίας: Μόνο στο Ισραήλ, το οποίο δημιούργησε απέναντι από την Orna Banai, και το Night Club με τη Maya Dagan και άλλους. Εισήγαγε πολλούς κωμικούς σε ευρύτερα ακροατήρια, κυρίως τον Assi Azar ο οποίος φιλοξένησε μαζί του την επιτυχημένη μορφή της πραγματικότητας HaAch HaGadol και ο Guri Alfi που έδρασε σε πολλές κωμωδίες όπως το Shiduray Ha'mahapecha (The Revolution Broadcast).

Ο Tal ήταν ένας από τους Ισραηλινούς σχολιαστές (παράλληλα με τον Idit Hershkowitz) για τον τελικό του διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2018, η πρώτη φορά που η χώρα έστειλε σχολιαστές για τη Eurovision, μετα από τον Daniel Pe'er το 1993.

Στις 25 Ιανουαρίου 2019 ανακοινώθηκε ότι ο Tal θα παρουσιάσει τον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2019 στο Τελ Αβίβ μαζί με τους Bar Refaeli, Assi Azar και Lucy Ayoub.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος παρουσιαστών της Eurovision

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Keshet Condemns Big Brother Contestant's Group Sex Claim» (στα αγγλικά). *Haaretz*. 26 November 2008. .
2. ↑  «Israeli show makes light of conflict». *BBC News Online*. 2 Αυγούστου 2002. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2010.
3. ↑  Zwart, Josianne. «Bar Refaeli, Erez Tal, Assi Azar & Lucy Ayoub to host Eurovision 2019!». *eurovision.tv*. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2019.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Προκάτοχος Καταρίνα Φουρτάντο, Ντανιέλα Ρουά, Σίλβια Αλμπέρτο & Φιλομένα Καουτέλα | **Παρουσιαστές Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision**2019μαζί με τους Ασσί Αζάρ, Μπαρ Ρεφαέλι & Λούσι Αγιούμπ | Διάδοχος Σαντάλ Γιάνσεν, Εντσίλια Ρόμπλεϊ, Γιαν Σμιτ & Νίκι ντε Γιάγκερ |
Ο **Ιωάννης Β΄**, πολων. Jan II Legnicki (1477 - 6 Μαρτίου 1495) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας της Λεγκνίτσα (από το 1488, μαζί με τον αδελφό του).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου Α΄ δούκα της Λεγκνίτσα, Χόινουφ, Στσέλιν, Ολάβα, Μπζεγκ, Λούμπιν και της Λουντμίλας των Ποντιέμπραντυ, κόρης του Γεωργίου της Βοημίας.

Έπειτα από το τέλος του πατέρα του το 1488, ο Ιωάννης Β΄ και οι νεότεροι αδελφοί του Φρειδερίκος Β΄ και Γεώργιος Α΄ τον διαδέχθηκαν στη Λεγκνίτσα, Χόινουφ, Λούμπιν. Καθώς ήταν ανήλικοι, επίτροπος ανέλαβε η μητέρα τους, που έλαβε ως εισόδημα το Μπζεγκ και την Ολάβα.

Ο Ιωάννης Β΄ απεβίωσε 18 ετών άγαμος το 1495 και τα δουκάτα έμειναν στους δύο αδελφούς του, που ενηλικιώθηκαν το 1498. Το 1502 απεβίωσε και η Λουντμίλα και το Μπζεγκ και η Ολάβα περιήλθαν στους Φρειδερίκο Β΄ και Γεώργιο Α΄. Το 1521 απεβίωσε άτεκνος ο Γεώργιος Α΄ και ο Φρειδερίκος Β΄ έμεινε μόνος κυβερνήτης.

Αναφορές σε πηγές
-----------------

1. 1 2  Ανακτήθηκε στις 5  Ιουλίου 2019.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 5  Ιουλίου 2019.
3. 1 2  Ανακτήθηκε στις 5  Ιουλίου 2019.
4. 1 2 3 4  Ανακτήθηκε στις 5  Ιουλίου 2019.

Πηγές
-----

* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast: Silesia". Genealogy.EU.
* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
Ο **Ιωάννης Β΄** ο *ευσεβής*, τσεχ. Jan III Pobožný (π. 1425 - π. 1485) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν δούκας τού Γκλουμπτσύτσε και τού 1/3 της Οπάβα (π. 1446-64).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Βεντσεσλάου Β΄ δούκα τού Γκλουμπτσύτσε & τού 1/3 της Οπάβα και της Ελισάβετ τού Κράβαρ.

Διαδέχθηκε π. το 1446 τον πατέρα του μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ιωάννη Α΄, ο οποίος έλαβε και την κυριότητα τού Φούλνεκ. Το 1464 ο Ιωάννης Α΄ απεβίωσε και ο Ιωάννης Β΄ έμεινε μόνος κάτοχος της κτήσης και κύριος τού Φούλνεκ.

Τα άλλα 2/3 τα κατείχαν οι θείοι του Γουλιέλμος και Ερνέστος. Το 1451 ο Γουλιέλμος παραχώρησε τη διεκδίκησή του στο δουκάτο τού Μύνστερμπερκ στον Ερνέστο με αντάλλαγμα το 1/3 της Οπάβα τού Ερνέστου, έτσι έγινε κάτοχος των 2/3 της Οπάβα. Όμως το επόμενο έτος απεβίωσε ο Γουλιέλμος και τα 2/3 της Οπάβα περιήλθαν στον Ερνέστο, που τα πώλησε στον Μπόλκο Ε΄ δούκα τού Οπόλε. Αυτός απεβίωσε το 1460 και το μερίδιό του στην Οπάβα περιήλθε στον Γεώργιο των Πότεμπραντυ της Βοημίας· το 1464 ο Ιωάννης Β΄ πώλησε το 1/3 της Οπάβα στον Γεώργιο, ο οποίος έτσι έγινε κύριος όλης της Οπάβα.

Στην ένοπλη σύγκρουση για τη διαδοχή τού Γεωργίου στη Βοημία, ο Ιωάννης Β΄ υποστήριξε αρχικά τον Βλαδίσλαο Β΄ των Γιαγκελλόνων της Ουγγαρίας. Όταν όμως το 1479 ο Ματθίας Κορβίνος, γαμπρός τού Γεωργίου, κατάλαβε τη Σιλεσία, ο Ιωάννης Β΄ δήλωσε υποτέλεια στον Ματθία.

Το 1480 ίδρυσε τη μονή των Φραγκισκανών στο Γκλουμπτσύτσε. Η σύζυγός του απεβίωσε το 1485 και ο Ιωάννης Β΄ δεν έκανε άλλο γάμο, γι' αυτό αποκλήθηκε ο *ευσεβής*. Απεβίωσε π. το 1485 και ήταν ο τελευταίος τού πλάγιου κλάδου των Οπάβα-Γκλουμπτσύτσε· ο πρεσβύτερος κλάδος Οπάβα-Ράτιμπορ εξέλιπε το 1521. To δουκάτο Γκλουμπτσύτσε επέστρεψε στο στέμμα και ο Ματθίας το παραχώρησε στον γιο του Ιωάννη.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Αικατερίνη. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
-----

* Ludwig Petry et al.: Geschichte Schlesiens, vol. 1, Sigmaringen 1988, ISBN 3-7995-6341-5, p. 191 and 212
* Hugo Weczerka: Handbuch der historischen Stätten — Schlesien, Stuttgart, 1977, ISBN 3-520-31601-3, genealogical tables on p. 600/601
* Rudolf Žáček: Dějiny Slezska v datech, Prague, 2004, ISBN 80-7277-172-8, p. 438
Ο **Θεόδωρος Στάθης** (1937) είναι Έλληνας πανεπιστημιακός και πολιτικός, ιδρυτικό μέλος του ΠΑΚ και αργότερα του ΠΑΣΟΚ, που διετέλεσε βουλευτής και υπουργός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1937 στην Κοιλάδα Λάρισας. Σπούδασε μηχανολόγος μηχανικός στο Πολυτεχνείο της Βιέννης, και συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Columbia της Νέας Υόρκης, του οποίου αναγορεύτηκε διδάκτορας Θετικών Επιστημών στον τομέα της Βιοφυσικής.

Ακολούθησε ακαδημαϊκή καριέρα και δίδαξε στα πανεπιστήμια Columbia και Manhattan College στις ΗΠΑ, και στο Πανεπιστήμιο Πατρών στην Ελλάδα. Δίδαξε, επίσης, ως επισκέπτης καθηγητής, στο Τμήμα Διπλωματικών και Ευρωπαϊκών Πολιτικών και Οικονομικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, με αντικείμενα διδασκαλίας την Αμυντική Πολιτική και Εθνική Ασφάλεια, Εξωτερική Πολιτική και Ασφάλεια Ευρωπαϊκής Ένωσης και Διεθνή Θέματα Ασφάλειας και Συνεργασίας.

Υπήρξε γραμματέας της Παναμερικανικής Επιτροπής για την Αυτοδιάθεση της Κύπρου (1963 - 1967), πρόεδρος της αμερικανικής Αντιδικτατορικής Επιτροπής για την Δημοκρατία και την Ελευθερία στην Ελλάδα, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΚ και ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ. Στο ΠΑΣΟΚ διετέλεσε μέλος και αναπληρωτής γραμματέας της Επιτροπής Διεθνών Σχέσεων, υπεύθυνος του τομέα Ασφάλειας και Συνεργασίας.

Ήταν βουλευτής Λάρισας με το ΠΑΣΟΚ από το 1981 ως το 1990, από το 1993 ως το 1996, και από το 1997 ως το 2000 (το 1997 αντικατέστησε το Νίκο Φλώρο, του οποίου η εκλογή ακυρώθηκε).

Στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου, διετέλεσε υφυπουργός Εθνικής Άμυνας από τον Απρίλιο του 1986 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1987, αναπληρωτής υπουργός Πολιτισμού από τον Ιούνιο του 1988 μέχρι τον Μάρτιο του 1989, και υπουργός Γεωργίας από τον Σεπτέμβριο του 1995 μέχρι τον Ιανουάριο του 1996. Στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας, η θητεία του συνέπεσε με την ελληνοτουρκική κρίση του Μαρτίου 1987, την οποία χειρίστηκε μαζί με τον υπουργό Γιάννη Χαραλαμπόπουλο.

Πηγές
-----

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Νοεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2015.
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Νοεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2015.
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Νοεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2015.
4. ↑
Με τον όρο **επεμβατική καρδιολογία** εννοούμε την αιματηρή προσπέλαση του ασθενούς μέσω καθετηριασμού ενός από τα μεγάλα αγγεία που οδηγούν στην καρδιά.
Σκοπό έχει είτε την διάγνωση,είτε την θεραπεία καρδιακής νόσου. Η επεμβατική καρδιολογία είναι υποειδικότητα της καρδιολογίας και χρειάζεται εξειδίκευση για την απόκτηση της επάρκειας της.

Πιο ειδικά η επεμβατική καρδιολογία περιλαμβάνει:

* επεμβάσεις αναγνώρισης ισχαιμικής νόσου του μυοκαρδίου
	+ Στεφανιογραφία
	+ Αγειοπλαστική στεφανιαίων
* Ηλεκτροφυσιολογικές μελέτες κυρίως προς διερεύνηση καρδιακών αρρυθμιών
* Βαλβιδοπλαστική κυρίως αορτικής και μιτροειδούς βαλβίδας

Η πιο συχνή χρήση της είναι για την διερεύνηση και θεραπεία ισχαιμικής νόσου,πού είναι και τα συχνότερα περιστατικά παγκοσμίως.

Ο πρώτος επιτυχής καρδιακός καθετηριασμός έγινε το 1977 από έναν Γερμανό Καρδιολόγο ονόματι Andreas Gruentzig στη Ζυρίχη. Το εργαστήριο όπου διενεργείται η επεμβατική καρδιολογία ονομάζεται εργαστήριο καρδιακού καθετηριασμού (*cardiac catheterization lab*).

Η διάρκεια μίας στεφανιογραφίας είναι περίπου τριάντα λεπτών (30) ενώ μία αγγειοπλαστική (το γνωστό μπαλονάκι) μπορεί να φτάσει και να ξεπεράσει την μιάμιση ώρα.Ο ασθενής κατά την διάρκεια της ιατρικής πράξης παραμένει σε εγρήγορση (χρησιμοποιείται τοπική αναισθησία).

Όπως όλες οι ιατρικές πράξεις και ακόμα περισσότερο οι επεμβατικές δεν είναι άμοιρες επιπλοκών και μάλιστα σοβαρών. Σίγουρα πάντως το όφελος υπερκαλύπτει το ρίσκο, μίας και τα ποσοστά σοβαρών επιπλοκών είναι αρκετά χαμηλά.

Πηγές
-----

* Τσιάμης, Λευτέρης (17 Οκτωβρίου 2001). «Η Επεμβατική Καρδιολογία σήμερα». *Στους ρυθμούς της καρδιάς*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2011-07-07.. Ανακτήθηκε στις 2010-06-28.

Στεφανάδης, Χριστόδουλος (22 Οκτωβρίου 2000). «Οι εξελίξεις στην καρδιολογία». Το Βήμα. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-04-30.. Ανακτήθηκε στις 2010-06-28.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «Q&A: Interventional Cardiology» (στα Αγγλικά). Brigham And Women's Hospital. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Ιουνίου 2010. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2010.
* Περισσότερα για την επεμβατική καρδιολογία
Συντεταγμένες: 42°40′55″N 19°0′16″E﻿ / ﻿42.68194°N 19.00444°E﻿ / 42.68194; 19.00444

Ο **Ζέτα** (*σερβικά : Зета*) είναι ποταμός του ανατολικού Μαυροβουνίου και παραπόταμος του Μοράτσα. 

Δημιουργείται στη Νίκσιτς από πολλά μικρά ρέματα. Φτάνοντας στο πεδίο Σλίβλια χάνεται και μετά από περίπου 5 χιλ. επανεμφανίζεται από σπήλαιο στη νότια πλαγιά του Πλανίτσα, σε υψόμετρο 100 μέτρα και 550 μέτρα κάτω από την άβυσσο Σλίβλια. Έπειτα σχηματίζει ένα μικρό καταρράκτη και συνεχίζει να ρέει ήσυχα και με ελιγμούς. Σε κάθε πλευρά δέχεται πολλούς μικρούς παραποτάμους και κοντά στην Ποντγκόριτσα περνά από τα ερείπια της Ντάγκλια για να εκβάλει έπειτα στον ποταμό Μοράτσα.

Μέχρι την άβυσσο Σλίβλια ονομάζεται ονομάζεται "Άνω Ζέτα" και μετά την επανεμφάνισή του, μέχρι τις εκβολές του, "Κάτω Ζέτα". Το μήκος του, με το υπόγειο ρεύμα, είναι περίπου 89 χιλιόμετρα, και η λεκάνη απορροής του 1.547 τετ. χιλ.

Αναφορές
--------

* *Мала енциклопедија Просвета*, Треће издање (1985); Београд: „Просвета"; ISBN 86-07-00001-2
* Јован Ђ. Марковић (1990): *Енциклопедијски географски лексикон Југославије* Сарајево: „Свјетлост"; ISBN 86-01-02651-6

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Zeta (river) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 3217148574348524430003
* GND: 4616921-0
* SUDOC: 175222568
* NKC: ge665207

 |

 |
Ο **Θεόδωρος Ροδοκανάκης** (1797-1882) ήταν Έλληνας έμπορος και εθνικός ευεργέτης.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στα τέλη του 18ου αι. στη Χίο. Απεβίωσε το 1882 στην Οδησσό. Γονείς του ήταν ο Παύλος και η Γιάννα ("Γιανγκά" στα ρωσικά αρχεία). Εμφανίζεται στην Οδησσό το 1819 και το ίδιο έτος υποβάλλει αίτηση για να πάρει την υπηκοότητα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Το αίτημά του ικανοποιήθηκε και σύντομα άρχισε επιτυχημένη επιχειρηματική καριέρα. Παντρεύτηκε την Ενριέτα Γαλάτη, κόρη του Έλληνα εμπόρου Θωμά Γαλάτη, την οποία γνώρισε σε ένα ταξίδι του στη Βιένη. Στην Οδησσό γεννήθηκαν και τα τέσσερα παιδιά τους που έφεραν τα ονόματα Ιφιγένεια, Αριάδνη, Μαρία και Περικλής. Η πρώτη κόρη παντρεύτηκε τον Μ. Αγέλαστο με τον οποίο εγκαταστάθηκε στη Μασσαλία, η Αριάδνη τον Νικ. Μαυροκορδάτο με τον οποίο έμεινε στην Οδησσό, όπως και η Μαρία που παντρεύτηκε τον μακρυνό συγγενή της οικογενείας Εμμανουήλ Ροδοκανάκη. Ο Περικλής, παρά την γραπτή στη διαθήκη του επιθυμία του πατέρα του να παντρευτεί Ελληνίδα, πήρε ως σύζυγο την Βεντσεσλάβα Μπαρτσέβσκαγια.

Επιχειρηματικό έργο
-------------------

Ο Θ. Ροδοκανάκης ίδρυσε εμπορική επιχείρηση με το ίδιο όνομα με την οποία διεξήγαγε εμπόριο μεταξύ Οδησσού, Ταγκανρόγκ, Ροστόφ, Ντουμποσάρι, Ευπατόρια. Ήταν ο ένας από τους δύο μόνο επιχειρηματίες της Οδησσού που έκανε εμπόριο με ιδιόκτητο πλοίο, το "Μιχαήλ". Επίσης είχε επενδύσει αγοράζοντας μετοχές σε διάφορες βιομηχανίες της Ρωσίας.

Ευεργετικό έργο
---------------

Σύστησε στην Αθήνα πλούσιο διαγωνισμό. Δώρισε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο αξιόλογη βοτανική συλλογή. Ανέγειρε στην Οδησσό μεγαλοπρεπές Ελληνικό Παρθεναγωγείο, το οποίο φέρει το όνομά του.

Πηγές
-----

* Γ. Δρουγολίνος, επιμ. (27 Μαρτίου 1882). *Έσπερος, Τομ. 1, Έτος Α', τεύχ. 22*. Λειψία. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιανουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2010.
* Γιαννίτση Θεοδώρα (2000). *Ιστορικά, 23-11-2000, σελ. 18-20*. Εφημερίδα "Ελευθεροτυπία", Αθήνα.
* Салтан А. Н. История олигархов. Одесский негоциант Феодор Родоканаки. – Режим доступа:  . – 23.02.16.

  


1. ↑  «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) *IdRef*. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Ανακτήθηκε στις 8  Μαρτίου 2020.
Ο **Ζέλικο Κάλατς** (αγγλ: Zeljko Kalac και κροατικά: Željko Kalac, κροατική  προφορά ΔΦΑ: [ʒêːʎko kǎːlat͡s]) είναι πρώην διεθνής Αυστραλός ποδοσφαιριστής, κροάτικης καταγωγής που αγωνίζονταν ως τερματοφύλακας στην Α.Ο. Καβάλα. Λόγω του ύψους του (203 εκ) και του μεγάλου μήκους των χεριών του το έχει δοθεί το προσωνύμιο *Αράχνη*.

Βιογραφικό
----------

Γεννημένος στις 16 Δεκεμβρίου του 1972 στο Σίδνεϊ, ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του από την Σίντνεϊ Γιουνάιτεντ το 1989. Το 1995-96 είχε ένα σύντομο πέρασμα από τα αγγλικά γήπεδα με την φανέλα της Λέστερ Σίτι. Έπειτα επέστρεψε στην Σίντνεϊ Γιουνάιτεντ και το 1998 επανήλθε στα γήπεδα της Ευρώπης αυτή τη φορά για λογαριασμό της ολλανδικής Ρόντα.

Τον Ιούλιο του 2002 υπέγραψε στην ιταλική Περούτζα όπου παρέμεινε μέχρι τη σεζόν 2004-05 όταν και η ομάδα υποβιβάστηκε λόγω οικονομικών προβλημάτων στην τρίτη κατηγορία της Ιταλίας.Μετά την αποδέσμευσή του από την Περούτζα υπέγραψε στην ΑΚ Μίλαν όπου παρέμεινε μέχρι το 2009. Αγωνιζόταν συχνά καθώς αποτελούσε συνήθως θέση βασικού τερματοφύλακα της ομάδας.

Ο Κάλατς έχει διατελέσει διεθνής με την Εθνική Αυστραλίας για πάνω από 14 χρόνια. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 11 Αυγούστου του 1992 σε αγώνα εναντίον της Μαλαισίας και ο τελευταίος του αγώνας ήταν στις 4 Οκτωβρίου του 2006 εναντίον της Παραγουάης.Συνολικά είχε 54 συμμετοχές,όντας τον περισσότερο καιρό αναπληρωματικός των Μαρκ Μπόσνιτς και Μαρκ Σβάρτσερ. Ήταν μέλος της ομάδας που συμμετείχε στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2005 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2006 όπου είχε μια συμμετοχή στη φάση των ομίλων εναντίον της Κροατίας.

Την περίοδο 2009-2010 αγωνίστηκε για λογαριασμό της Καβάλας, αλλά στο τέλος της σεζόν παραιτήθηκε.

Στατιστικά
----------

| Έτος | Προηγούμενοι σύλλογοι | Εμφανίσεις (Γκολ) |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 1989-95 |  Σίντνεϊ Γιουνάιτεντ | 92 (0) |
| 1995-96 |  Λέστερ Σίτι | 1 (0) |
| 1996-98 |  Σίντνεϊ Γιουνάιτεντ | 30 (0) |
| 1998-02 |  Ρόντα | 115 (0) |
| 2002-05 |  Περούτζα Κάλτσιο | 38 (0) |
| 2005-09 |  ΑΚ Μίλαν | 79 (0) |
| 2009-10 |  Α.Ο. Καβάλα | 20 (0) |
| Έτη | Εθνική ομάδα | Εμφανίσεις (Γκολ) |
| 1992-2006 |  Αυστραλία | 54 (0) |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνική Αυστραλίας – Μουντιάλ 2006 |
| --- |
|  |
|  | 
* 1 Σβάρτσερ
* 2 Νιλ
* 3 Μούρ
* 4 Κέιχιλ
* 5 Κουλίνα
* 6 Πόποβιτς
* 7  Έμερτον
* 8 Σκόκο
* 9 Βιντούκα(c)
* 10 Κιούελ
* 11 Λαζαρίδης
* 12 Τσόβιτς
* 13 Γκρέλα
* 14 Τσίπερφιλντ
* 15 Αλοΐζι
* 16 Μπόσαμπ
* 17 Τόμπσον
* 18 Κάλατς
* 19 Κένεντι
* 20 Γουίλκσιρ
* 21 Στεργιόβσκι
* 22 Μίλιγκαν
* 23 Μπρεσιάνο
* Προπονητής: Χίντιγκ
 |

 |
Ο **Θεόδωρος Τουνουσίδης** (γεννηθείς στις 13 Ιανουαρίου του 1984) είναι Έλληνας παλαιστής, γεννημένος στη Σουηδία. Αγωνίστηκε στην ελληνορωμαϊκή πάλη (κατηγορία 96 κιλών) στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 στο Πεκίνο. Ο Τουνουσίδης προκρίθηκε στον δεύτερο γύρο, όπου ηττήθηκε από το Γεωργιανό Ραμάζ Νοζάντζε με σκορ 1-3.

Ο Τουνουσίδης κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στην κατηγορία βαρέων βαρών στους Μεσογειακούς Αγώνες 2009 της Πεσκάρας, όπου έχασε από τον Τούρκο Σερκάν Οζντέν. 

Είναι μέλος της Σπώρφεγκενς ΒΚ της Στοκχόλμης, ενώ εκπαιδευτής και προπονητής του είναι ο Ρύσαρντ Σβιέραντ. Μιλάει άπταιστα ελληνικά, αγγλικά, γερμανικά και σουηδικά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Sports-Reference.com*. www.sports-reference.com/olympics/athletes/to/theodoros-tounousidis-1.html. Ανακτήθηκε στις 25  Ιανουαρίου 2016.
2. ↑  «Men's Greco-Roman 96kg (211.5 lbs) Round of 16 Official». NBC Olympics. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιανουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ
Η **εβραϊκή ηγεσία** (εβραϊκά: מנהיגות יהודית‎) έχει εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου. Από την καταστροφή του Δεύτερου Ναού της Ιερουσαλήμ το 70 μ.Χ. δεν έχει υπάρξει ενιαίο σώμα που να κατέχει ηγετική θέση σε ολόκληρη την εβραϊκή διασπορά. Διάφοροι κλάδοι του Ιουδαϊσμού, καθώς και εβραϊκές θρησκευτικές ή κοσμικές κοινωνίες και πολιτικά κινήματα σε όλο τον κόσμο, εκλέγουν ή διορίζουν τα διοικητικά τους όργανα, που συχνά υποδιαιρούνται ανά χώρα ή περιοχή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ιστορία Εικονογραφημένη. Τεύχος - 317, Άρθρο – Η καταστροφή της Ιερουσαλήμ, σελ. 96

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Jewish leadership  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ανάγλυφο Ίλλες (Illés)Ζόλταν ΚλούγκερΗ Εβραϊκή Συνοικία στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα: Οι δύο μεγάλοι θόλοι είναι η Συναγωγή Χουρβά και η Συναγωγή Τιφερές Γισραέλ και ο μιναρές είναι το Τζαμί Σίντνα Ομάρ.
Στενό στην Εβραϊκή Συνοικία
Η **Εβραϊκή Συνοικία** (εβραϊκά: הרובע היהודי‎, *HaRova HaYehudi*; αραβικά: حارة اليهود‎, *Harat al-Yehud*) είναι μία από τις τέσσερεις παραδοσιακές συνοικίες της Παλαιάς Πόλεως της Ιερουσαλήμ (μέρος της Ανατολικής Ιερουσαλήμ που έχει καταληφθεί από το Ισραήλ). Η περιοχή έκτασης 116.000 τετραγωνικών μέτρων βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα της περιτειχισμένης πόλης και εκτείνεται από την Πύλη της Σιών στα νότια, κατά μήκος της Αρμενικής Συνοικίας στα δυτικά, μέχρι την Οδό της Αλύσεως στα βόρεια και εκτείνεται μέχρι την Δυτικό Τείχος και το Όρος του Ναού στα ανατολικά. Στις αρχές του 20ού αιώνα, ο εβραϊκός πληθυσμός της συνοικίας έφτανε τους 19.000.

Η συνοικία κατοικείται από περίπου 2.000 κατοίκους και φιλοξενεί πολυάριθμα γιεσίβα και συναγωγές, με κυριότερη την Συναγωγή Χουρβά, που καταστράφηκε πολλές φορές και επανεγκαινιάστηκε το 2010.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kollek, Teddy (1977). «Afterword». Στο: John Phillips. *A Will to Survive – Israel: the Faces of the Terror 1948-the Faces of Hope Today*. Dial Press/James Wade. 283⁄4 acres
2. ↑  Hattis Rolef, Susan (2000). «The Jewish Quarter in Jerusalem». *Architecture of Israel Quarterly*. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2007.