recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Εμμανουήλ Μανουσογιαννάκης** (1853 - 24 Ιουλίου 1916) ήταν ανώτατος αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού ο οποίος διακρίθηκε κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων κατά την περίοδο μεταξύ 1912 και 1913.

Βιογραφία
---------

Γεννημένος στην περιοχή των Σφακίων της Κρήτης το 1853, περίοδο κατά την οποία η τελευταία αποτελούσε, ακόμη, τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ο Μανουσογιαννάκης φοίτησε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, ενώ στη συνέχεια, κατετάγη στον στρατό ως σημαιοφόρος του πυροβολικού. Κατά τη διάρκεια του Ελληνοτουρκικού Πολέμου του 1897, υπήρξε μέλος του ελληνικού εκστρατευτικού σώματος το οποίο εστάλη στη γενέτειρα του ιδίου, την Κρήτη, υπό τον συνταγματάρχη Τιμολέοντα Βάσσο.

Το 1909, υπό τον βαθμό του συνταγματάρχη, υπηρέτησε ως Υπουργός Στρατιωτικών Υποθέσεων κατά τη διάρκεια της βραχύβιας κυβερνήσεως του Δημητρίου Ράλλη, η οποία και διαλύθηκε κατόπιν του κινήματος στο Γουδί. Κατά τις απαρχές του 1911, ο Μανουσογιαννάκης ορίστηκε ως διοικητής της 1ης Μεραρχίας Πεζικού, με έδρα την πόλη της Λάρισας. Οι επιδόσεις της μεραρχίας του κατά τη διάρκεια των μεγάλων εαρινών ελλιγμών του 1912 απέφεραν στον ίδιο την προαγωγή του στον βαθμό του υποστράτηγου. Ο Μανουσογιαννάκης ηγήθηκε αυτοπροσώπως της 1ης Μεραρχίας κατά τη διάρκεια του συνόλου των Βαλκανικών Πολέμων, ιδιαιτέρως διακρινόμενος κατά τη διάρκεια του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου εναντίον της Βουλγαρίας, πιο συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια των μαχών του Λαχανά και της Κρέσνας.

Μετά το πέρας του πολέμου, προήχθη στον βαθμό του αντιστράτηγου, ενώ ορίστηκε ως διοικητής του νεοϊδρυθέντος Β΄ Σώματος Στρατού, με έδρα την πόλη της Πάτρας, όπου και ο ίδιος απεβίωσε, στις 24 Ιουλίου 1916.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  *Μεγάλη Στρατιωτικὴ καὶ Ναυτικὴ Ἐγκυκλοπαιδεία. Tόμος Τέταρτος: Καβάδης-Μωριάς*. Αθήνα: Ἔκδοσις Μεγάλης Στρατιωτικῆς καὶ Ναυτικῆς Ἐγκυκλοπαιδείας. 1929. σελ. 456. OCLC 31255024.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Πόλεμος
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 8144158792796739040007
* **ΕΒΕ**: 235264

 |

 |
Η **Ιωάννα "Γιάννα" Καπουσούζη**, γεννημένη στις 5 Ιουνίου 1970 στην Θεσσαλονίκη, είναι πρώην διεθνής πρωταθλήτρια της καλαθοσφαίρισης και προπονήτρια. 

Αγωνίστηκε στους συλλόγους Απόλλων Καλαμαριάς, Μ.Ε.Ν.Τ. Ολυμπιακός Βόλου, Γ.Σ. Μέγας Αλέξανδρος Θεσσαλονίκης, Άρης, και Παγκράτι. Με τον Απόλλωνα Καλαμαριάς ήταν πρωταθλήτρια Ελλάδος το 1992, και με τον Ολυμπιακό Βόλου ήταν φιναλίστ του κυπέλλου Ελλάδος το 1997 όπου στον τελικό σημείωσε 6 πόντους. Μετά το τέλος της καριέρας της το 2015, 45 ετών, έγινε προπονήτρια στα τμήματα υποδομής του Ολυμπιακού Πειραιά. Είχε σταματήσει αρχικά την καλαθοσφαίριση το 2009 στα 39 της χρόνια αλλά επέστρεψε με την ΜΕΝΤ στο τοπικό πρωτάθλημα της Θεσσαλονίκης το 2012 για να αγωνιστεί για ακόμα τρία χρόνια.

Με την εθνική ομάδα έχει 78 συμμετοχές στην εθνική γυναικών και 25 πόντους, 6 συμμετοχές με την εθνική νεανίδων και 21 πόντους.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης-Καπουσούζη Ιωάννα Αρχειοθετήθηκε 2018-03-26 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε 26 Μαρτίου 2018
2. ↑  Μεγάλη γιορτή του μπάσκετ από το B.C.VOLOS το Σάββατο στην παραλία[*νεκρός σύνδεσμος*], ανακτήθηκε 26 Μαρτίου 2018
3. ↑  Συνεχίζει ακάθεκτη τις μεταγραφές η ΜΕΝΤ!, ανακτήθηκε 26 Μαρτίου 2018
Η **γραφή παρανόμων** (ψηφισμάτων), ήταν ένας θεσμός στην Αρχαία Αθήνα, κατά το Αττικό δίκαιο, μορφής βαριάς καταγγελίας που οδηγούσε σε μία δημοσίου δικαί­ου δίκη εναντίον εκείνου ο οποίος είχε προτείνει νόμο ή ψήφισμα που είχε θεσπισθεί κα­τά παράβαση της νομοθετικής διαδικασίας, ή που ερχόταν σε σύγκρουση με προϋπάρχοντες νόμους.

Ουσιαστικά οποιοσδήποτε πολίτης είχε το δικαίωμα να καταγγείλει οποιοδήποτε νόμο προτεινόμενο ή που είχε ψηφιστεί που όμως δεν εξυπηρετούσε την ολότητα ή αντιστρατευόταν ισχύουσες διατάξεις θεωρώντας τον έτσι παράνομο.

Η αγωγή στη περίπτωση που ελεγχόταν ακριβής δεν περιοριζόταν μοναχά στην απόρριψη του προτεινόμενου νόμου ή την ακύρωση ενός ήδη ψηφισθέντος αλλά επέφερε επίσης βαρύτατες κυρώσεις εναντίον του πολίτη που το εισηγήθηκε, κα­θώς και εναντίον του προέδρου της «Εκκλησίας του Δήμου», αν άφησε να διαπραχθεί κάποια παρατυπία. Ο πολίτης αυτός περνούσε από δίκη ασχέτως με το αν το ψήφισμα που πρότεινε είχε επικυρωθεί ή όχι από την πλειοψηφία, κι εφόσον κρινόταν ένοχος κατέβαλλε βαρύ πρόστιμο, σε πε­ρίπτωση υποτροπής για τρίτη φορά στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων(«ατιμία»). Κατά τον 4ο αιώνα π.Χ. εάν είχε παρέλθει ένας χρόνος από την ψήφιση του νόμου, τότε ο εισηγητής δεν τιμωρούνταν, όμως ο νόμος έπαυε να ισχύει. Η **γραφή «νόμον μή ἐπιτήδειον θεῖναι»** ήταν ε­πίσης δίκη δημοσίου δικαίου εναντίον της θεσπίσε­ως ασύμφορου νόμου, δηλαδή νόμου που θα μπο­ρούσε να βλάψει τα συμφέροντα της πόλεως με ποινές επί καταδίκης πολύ βαρύτερες από τις ποινές της «γραφής παρανόμων» που έφταναν μέχρι θανατική καταδίκη.

Οι σύγχρονοι μελετητές δεν μπορούν να προσδιορίσουν με ακρίβεια το πότε έκανε την εμφάνισή του ο θεσμός αυτός, εντούτοις, σύντομα αποτέλεσε τον αποτελεσματικότερο τρόπο για να απαλλαγεί κάποιος από έναν επικίνδυνο πολιτικό του αντίπαλο, καθιστώντας την εισήγηση νέων νόμων κατά κάποιο τρόπο «επικίνδυνη».

Η πιο γνωστή περίπτωση γραφής παρανόμων ήταν η καταγγελία του Κτησιφώντα από τον Αισχίνη για την πρότασή του να τιμηθεί με στεφανηφορία ο Δημοσθένης. Για την υπόθεση αυτή ο Αισχίνης και ο Δημοσθένης έγραψαν τους λόγους *«Κατά Κτησιφώντα»* και *«Περί στεφάνου»*, τους οποίους εκφώνησαν αντίστοιχα οι δύο ρήτορες στο δικαστήριο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6  ««Γραφή παρανόμων»». *Ελληνική Ιστορία στο Διαδίκτυο*. Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού.
2. 1 2 3  ««Αθηναϊκή Δημοκρατία»». *Αφιέρωμα Ιστορικά 25*. Ελευθεροτυπία (Απρίλιος 2000). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαΐου 2010. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2010.

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.15ος, σελ.509.
Ο Γκρέγκ Ντουσέτ (15 Σεπτεμβρίου 1975, Χάλιφαξ, Καναδά),, είναι επαγγελματίας μποντιμπίλντερ, personal trainer, YouTuber και συγγραφέας.

Εκπαίδευση
----------

Ο Ντουσέτ σπούδασε κινησιολογία στο Πανεπιστήμιο Acadia και συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο St. Francis Xavier, όπου και αποφοίτησε αριστούχος. Μετά από έξι χρόνια σπουδών απέκτησε το πτυχίο του, αλλά και μεταπτυχιακό στην κινησιολογία.

Αθλητική Καριέρα
----------------

Σε ηλικία 17 ετών, ο Ντουσέτ συμμετείχε και κέρδισε τον πρώτο του διαγωνισμό bodybuilding με λίγο πάνω από 140 λίβρες. Το 2012 έγινε και επίσημα επαγγελματίας μποντιμπίλντερ εφόσον κέρδισε το IFBB Pro Card στο εθνικό πρωτάθλημα του Καναδά. Στις 2 Δεκεμβρίου 2015 κατάφερε να σπάσει το παγκόσμιο ρεκόρ στο *Βιβλίο Γκίνες* για το βαρύτερο *Sumo deadlift*.

Διαδικτυακή καριέρα
-------------------

Ο Ντουσέτ εγγράφηκε στο YouTube στις 4 Νοεμβρίου 2006 και από τότε έχει ανεβάσει πάνω από 1600 βίντεο, ενώ έχει συγκεντρώσει παραπάνω από 1.27 εκατομμύρια συνδρομητές και 347 εκατομμύρια προβολές. Επίσης, ως παγκοσμίου φήμης προπονητής και αθλητής στο bodybuilding και το powerlifting, ο Ντουσέτ έχει παρουσιαστεί σε περισσότερα από 20 περιοδικά, συμπεριλαμβανομένων των Planet Muscle, MuscleMag International, Flex, Muscular Development και VICE. Μια από τις πιο γνωστές παρουσίες του είναι αυτή στο πρώτο επεισόδιο της σειράς *Swole*, «The 40-Year-Old Bodybuilder», της VICE.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Learn about Greg Doucette». *Famous Birthdays* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2021.
2. 1 2  p-themes. «About». *Coach Greg Inc.* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2021.
3. ↑  «Greg Doucette Bio, Age, Height, Wife, Career, Brother and Net Worth». *Factual Intel* (στα Αγγλικά). 30 Αυγούστου 2021. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2021.
4. ↑  «Greg Doucette | MUSCLE INSIDER». *muscleinsider.com*. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2021.
5. ↑  «2012 CBBF Canadian National Championships». *Bodybuilder Beautiful Contest Results*. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2021.
6. ↑  «Video: Watch Canadian bodybuilder destroy world record for heaviest sumo deadlift». *Guinness World Records* (στα Αγγλικά). 2 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2021.
7. ↑  «Greg Doucette - YouTube». *www.youtube.com*. Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2021.
8. ↑  «Greg Doucette's YouTube Stats (Summary Profile) - Social Blade Stats». *socialblade.com*. Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2021.
9. ↑  «The 40-Year-Old Bodybuilder». *Video* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2021.
**Ιόνιτς**, (Ионыч) είναι ο τίτλος ενός διηγήματος του Άντον Τσέχωφ, γραμμένο το 1898. Η πρώτη του μετάφραση στα ελληνικά έγινε από τον Βασίλη Ντινόπουλο, το 1990.

Ο Τσέχωφ την δεκαετία του 1890

Υπόθεση
-------

Το διήγημα εξελίσσεται στη τσαρική Ρωσία, στα τέλη του 19ου αιώνα.

Ο Ντμίτρι Ιόνιτς, γιατρός σε μια ρωσική επαρχία, φιλοξενείται από την οικογένεια Τουρκίν, τα μέλη της οποίας θεωρούνται τα πιο μορφωμένα και ταλαντούχα άτομα της περιοχής. Με την επίσκεψή του στο σπίτι των Τουρκίν, ο Ιόνιτς έχει την ευκαιρία να απολαύσει την τέχνη σε όλο το μεγαλείο της μετριότητας και της κενότητας της και να βιώσει από πρώτο χέρι την υποκριτική στάση της μεγαλοαστικής τάξης απέναντι στην αξία της. Η οικογένεια επιθυμεί να επιδείξει την κοινωνική της υπόσταση, υπηρετώντας τις συμβάσεις της αριστοκρατίας της εποχής, υπό την επίφαση της τέχνης. Ο Ιόνιτς φεύγει εντυπωσιασμένος από τους Τουρκίν, όχι λόγω του καλλιτεχνικού θεάματος, αλλα εξαιτίας της ομορφιάς της δεκαοκτάχρονης κόρης , Αικατερίνα Ιβάνοβνα. Στο εξής, ο πρωταγωνιστής επισκέπτεται συχνά την οικογένεια, για να δει την κοπέλα, με αφορμή ένα ιατρικό πρόβλημα της μητέρας της (Βέρα Ιωσήφοβνα). Έπειτα από μια ερωτική εξομολόγησή του στο δεκαοκτάχρονο κορίτσι και αφού γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης του νεανικού ενθουσιασμού, της τσαχπινιάς της μικρής, αποφασίζει να της κάνει πρόταση γάμου. Η Αικατερίνα αρνείται την πρόταση, προβάλλοντας τις καλλιτεχνικές τις φιλοδοξίες ως αποτρεπτικό παράγοντα.

Ύστερα από αυτήν την εξέλιξη, ο Ιόνιτς προσγειώνεται βίαια στην καθημερινότητα, στους ανιαρούς ρυθμούς της ρουτίνας του, η οποία μοιάζει δέκα φορές πιο πληκτική μετά την επαφή του με τη νεανική ελευθερία που του προσέφερε η ερωτική του εμπειρία.
Με το πέρασμα των χρόνων και αφού η επαφή των δύο κεντρικών προσώπων είχε πια περιοριστεί στο ελάχιστο, ο Ιόνιτς πηγαίνει για μία τελευταία φορά στους Τουρκίν και έρχεται για τελευταία φορά σε επαφή με την Αικατερίνα Ιωσήφοβνα, η οποία δείχνει διαθέσεις ευγνωμοσύνης για την πρώιμη αγάπη του πρωταγωνιστή. Το πλαίσιο του χώρου και η οπτική επαφή μεταφέρουν τον Ιόνιτς στο χρονότοπο της πρώτης συνάντησης με το δεκαοκτάχρονο τότε κορίτσι. Τα συναισθήματά του όμως δεν είναι τα ίδια με εκείνα του παρελθόντος και αυτό δεν οφείλεται στα διαφορέτικα χαρακτηριστικά της κοπέλας.

Μετά τη βίαιη ρήξη του εγωισμού του με την απόρριψη της πρότασης γάμου έμαθε να επιβιώνει ελαχιστοποιώντας την έκθεσή του σε περιττά τραύματα, έμαθε να ζει με έναν πεζό ορθολογισμό, στις διατάξεις του οποίου, οποιαδήποτε συναισθηματική επιλογή θα αποτελούσε μεγάλο ρίσκο. Ο Ιόνιτς όμως δεν επιθυμούσε πλέον κάτι τέτοιο. Σταμάτησε να οραματίζεται το ιδεατό του έρωτα, όταν μυήθηκε στην ηθική των μικροαστών, όταν συμβιβάστηκε με αυτήν και αφού αποδέχτηκε τη νίκη της.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Διαβάστε το διήγημα εδώ:  Αρχειοθετήθηκε 2021-10-28 στο Wayback Machine. περιοδικό «Νέα Εστία»
Μια τυπική πινακίδα στη Σρι Λάνκα, στα Σινχαλεζικά, Ταμίλ και Αγγλικά
Στη Σρι Λάνκα, ομιλούνται πολλές γλώσσες που ανήκουν στις Ινδοευρωπαϊκές, Δραβιδικές και Αυστρονησιακές γλωσσικές οικογένειες. Η Σρι Λάνκα παραχωρεί επίσημο καθεστώς στα Σινχαλεζικά και τα Ταμίλ. Οι γλώσσες που ομιλούνται στο νησιωτικό έθνος είναι βαθιά επηρεασμένες από τις γλώσσες της γειτονικής Ινδίας, των Μαλδίβων και της Μαλαισίας. Οι Άραβες έποικοι και οι αποικιοκρατικές δυνάμεις της Πορτογαλίας, της Ολλανδίας και της Βρετανίας έχουν επίσης επηρεάσει την ανάπτυξη των σύγχρονων γλωσσών στη Σρι Λάνκα.


Εθνικότητα στη Σρι Λάνκα (2016)

  Σιναλεζικά (74.9%)  Ταμίλ και άλλες (25.1%)

Γλώσσες
-------

Σύμφωνα με στοιχεία του 2016, τα Σινχαλεζικά ομιλούνται κυρίως από τους Σινχαλέζους, που αποτελούν περίπου το 74,9% του εθνικού πληθυσμού και αριθμούν περίπου 16.6 εκατ. άτομα. Χρησιμοποιεί το Σινχαλεζικό αλφάβητο αμπουγκίντα, το οποίο προέρχεται από το αρχαίο αλφάβητο Βράχμι. Η γλώσσα Ροντίγια, μια διάλεκτο της Σινχαλεζικής, ομιλείται από την κοινότητα χαμηλής κάστας των τσαμόντι βέντχα. Οι βέντα, που αριθμούσαν μόνο 2.500 άτομα το 2002, λέγεται ότι κάποτε ομιλούσαν μια ξεχωριστή γλώσσα, ενδεχομένως μια κρεολοποιημένη μορφή νωρίτερης αυτόχθονης γλώσσας. Η ταμιλική γλώσσα ομιλείται από Ταμίλ της Σρι Λάνκα, καθώς και από μετανάστες Ταμίλ από τη γειτονική Ινδική πολιτεία Ταμίλ Ναντού και από τους περισσότερους Μαυριτανούς της Σρι Λάνκα. Οι ομιλητές της ταμιλικής αριθμούν περίπου 4.7 εκατομμύρια άτομα. Υπάρχουν πάνω από 50.000 ομιλητές της Μαλαισιακής Κρεολικής γλώσσας στη Σρι Λάνκα, η οποία έχει επηρεαστεί έντονα από τη Μαλαισιανή γλώσσα.

Γλώσσες ξένης επιρροής
----------------------

Τα αγγλικά στη Σρι Λάνκα ομιλούνται άπταιστα από περίπου 10% του πληθυσμού, και χρησιμοποιείται ευρέως για επίσημους και εμπορικούς σκοπούς. Είναι η μητρική γλώσσα περίπου 74.000 ατόμων, κυρίως σε αστικές περιοχές. Μια χούφτα των 3.400 ατόμων πορτογαλικής καταγωγής ομιλούν την Πορτογαλική κρεολική γλώσσα της Σρι Λάνκα. Η μουσουλμανική κοινότητα στη Σρι Λάνκα χρησιμοποιεί ευρέως τα αραβικά για θρησκευτικούς σκοπούς. Επίσης, σήμερα χρησιμοποιείται σπάνια η Άρβι, γραπτή καταχώρηση των Ταμίλ που χρησιμοποιεί την αραβική γραφή και έχει εκτεταμένες λεξιλογικές επιρροές από τα αραβικά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «South Asia ::SRI LANKA». CIA The World Factbook. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιανουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουλίου 2018.
2. ↑  Πρότυπο:E18
3. ↑  «Sri Lanka – language». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιανουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2014.
4. ↑  Πρότυπο:E18

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Υπουργείο Εθνικής Γλώσσες και Κοινωνικής Ένταξης της Σρι Λάνκα
* Τμήμα Επίσημων Γλωσσών, Σρι Λάνκα Αρχειοθετήθηκε 2012-09-15 στο Wayback Machine.
* Έκδοση του Εθνολόγου για τη Σρι Λάνκα
* Σπουδές Χώρας της Σρι Λάνκα
Η **Μεσαορία** είναι η μεγαλύτερη πεδιάδα της Κυπριακής Δημοκρατίας, ανάμεσα στα όρη Τρόοδος και Πενταδάκτυλος. Το όνομά της σημαίνει "η περιοχή ανάμεσα στα όρη". Στην πεδιάδα αυτή έδωσε την τελευταία του μάχη και ηττήθηκε από τον Περσικό στρατό ο βασιλιάς της Αμμοχώστου Ονήσιλος κατά την Ιωνική Επανάσταση.

Τη Μεσαορία έχει πλάτος 65 περίπου χιλιόμετρα και μήκος 35 περίπου χιλιόμετρα, τη διαρρέουν οι δυο μεγαλύτεροι ποταμοί της Κύπρου ο Πεδιαίος και ο Γιαλιάς. Σήμερα η πεδιάδα βρίσκεται στα κατεχόμενα εδάφη της Κυπριακής δημοκρατίας, μέχρι την Τούρκικη εισβολή του 1974 θεωρούνταν ο σιτοβολώνας της Κύπρου, αφού στο μεγαλύτερο μέρος της καλλιεργούνταν σιτάρι και κριθάρι. 

Γεωλογικά η κοιλάδα της Μεσαορίας αποτελείται από ασβεστιτικούς ψαμμίτες, απολιθωματοφόρες μάργες και αποθέσεις αμμοχαλίκων. Πριν 120 χιλιάδες χρόνια ήταν θάλασσα και με τα χρόνια με τις προσχώσεις του Τρόοδος και του Πενταδάχτυλου δημιουργήθηκε η σημερινή κοιλάδα.

Ο Δρ. Dr. Lowdermilk στην μελέτη Conquest of the Land Through Seven Thousand Years  του 1939 μέτρησε την πεδιάδα της Μεσαορίας γύρω από την Παναγία της Άσσιας να έχει αποδεχθεί τουλάχιστον 4 μέτρα  αλλούβιων αποθέσεων από τον ποταμό Γιαλιά τα τελευταία 800 έτη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Γεωγραφία της Κύπρου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιανουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2009.
2. ↑  «Δημιουργικές εργασίες Ε2». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουνίου 2008. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2009.
3. ↑  Κυπριακό Μουσείο Φυσικής Ιστορία
4. ↑  «Conquest of the Land Through Seven Thousand Years». *United States Department of Agriculture, NRCS publications*. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2023.
Το **Τζετί-Ογκούζ** (κιργιζικά: Жети-Өгүз σημαίνει "επτά ταύροι"‎) είναι ένα μικρό χωριό που βρίσκεται στη βόρεια πλαγιά της οροσειράς Τεσκέι Αλά-Του κοντά στην λίμνη Ισσύκ-Κουλ στην Επαρχία Τζετί-Ογκούζ της περιφέρειας Ισσύκ-Κουλ του ανατολικού Κιργιστάν. Είναι χτισμένο κατά μήκος του ομώνυμου ποταμού, σε υψόμετρο 1.760 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ο πληθυσμός του ήταν 4.143 το 2021. 

Ο βραχώδεις σχηματισμός των 7 Ταύρων κοντά στο χωριό Τζετί-Ογκούζ

Ιστορία
-------

Οι ιαματικές πηγές του Τζετί-Ογκούζ ήταν γνωστές στους ντόπιους από την αρχαιότητα. Η περιοχή έγινε γνωστή στους Ευρωπαίους μετά το 1856 όταν ο Semenov-Tian-Shanskii το επισκέφτηκε για πρώτη φορά. Από το 1965 το θέρετρο της περιοχής λειτουργεί όλο το χρόνο. Μάλιστα το 1991, μια σημαντική συνάντηση μεταξύ Μπόρις Γέλτσιν και Ασκάρ Ακάγιεφ πραγματοποιήθηκε στο αυτό.
Ο **Δημήτριος Δασκαλάκης** (1860 - 1939) ήταν Έλληνας βιομήχανος, εφοπλιστής και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στα Σφακιά της Κρήτης, και σε ηλικία έξι χρονών εγκαταστάθηκε με τους γονείς του στις Σπέτσες προκειμένου να γλιτώσουν από τους διωγμούς των Τούρκων. Δραστηριοποιήθηκε στην κλωστοϋφαντουργεία, διατηρώντας εργοστάσια στον Πειραιά και τις Σπέτσες, διατηρούσε στόλο ατμοπλοίων ενώ είχε φέρει πρώτος ηλεκτρικό ρεύμα στις Σπέτσες. Στις εκλογές του 1923 εξελέγη βουλευτής Σπετσών με το Κόμμα Φιλελευθέρων.

Η οικία του στις Σπέτσες βρισκόταν στην περιοχή της Ντάπιας, ενώ η ερειπωμένη του έπαυλη βρίσκεται κοντά στον ιερό ναό "Παναγίας Δασκαλάκη".

Απεβίωσε στην πόλη του Πειραιά. Ήταν παντρεμένος με την Φιλίτσα Λυγινού, κόρη του βιομήχανου Κυριάκου Λυγινού, και είχαν αποκτήσει τέσσερα παιδιά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γαλλέτας Ηλίας, Μπουζουμπάρδη Μαρίκα, *Σπέτσες, Ιστορία - Λαογραφία*, Ένωση Σπετσιωτών, 2004, τόμος Α΄, σελ. 367 - 368
2. ↑  ναός Παναγίας Δασκαλάκη[*νεκρός σύνδεσμος*], από τον Δήμο Σπετσών
Ο **Δευκαλίων Ρεδιάδης** (2 Φεβρουαρίου 1882- 1955) ήταν Έλληνας πολιτικός και δικηγόρος.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στη Σύρο και σπούδασε νομικά. Ιδιώτευσε ως δικηγόρος και ασχολήθηκε ενεργά με τον αθλητισμό (αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1908 στη σκοποβολή) αναλαμβάνοντας αρκετές διοικητικές θέσεις. Την περίοδο 1924 - 1955 διετέλεσε πρόεδρος του Πειραϊκού Συνδέσμου, γενικός γραμματέας του Ομίλου Κυνηγών Πειραιά καθώς και μέλος της Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων (Ε.Ο.Α.). Το 1936 διορίστηκε υφυπουργός οικονομικών και εν συνεχεία υπουργός εμπορικής ναυτιλίας μέχρι τον Δεκέμβριο του 1938 οπότε και παραιτήθηκε.

Ήταν παντρεμένος με τη Μαρή Στάη και είχε αποκτήσει τρία παιδιά, τον Γεώργιο, πρόεδρο του ΣΕΓΑΣ & δικηγόρο, τον Δημήτριο , επίσης δικηγόρο και πολιτικό και την Ασπασία σύζυγο του Κωνσταντίνου Κάτρη.

Απεβίωσε στις 31 Ιανουαρίου 1955.

Πηγές
-----

1. ↑  (Αγγλικά) *Sports-Reference.com*. re/defkalion-rediadis-1. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  (Αγγλικά) *Sports-Reference.com*. www.sports-reference.com/olympics/athletes/re/defkalion-rediadis-1.html. Ανακτήθηκε στις 25  Ιανουαρίου 2016.
3. ↑  «sportsreference.com». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Δεκεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2013.
4. 1 2 3 4  Βιογραφικό Γεωργίου Ρεδιάδη, από την ιστοσελίδα του ΣΕΓΑΣ
5. ↑  Μνημόσυνα, εφ. Έθνος, φύλλο 5ης Φεβρουαρίου 1957, σελ. 7.
Ο **Ιωάννης Κοκκινάτος** του Γερασίμου (Πρέβεζα, 1890 - Αθήνα, 1966) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε βουλευτής Πρέβεζας από το 1928 έως το 1932.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Πρέβεζα το 1890. Ήταν γόνος ευκατάστατης οικογένειας και ο πατέρας του Γεράσιμος Κοκκινάτος διετέλεσε δημογέροντας της Πρέβεζας από το 1907 έως το 1909. Σπούδασε στη Σχολή της Νομικής του Πανεπιστημίου της Νεάπολης Ιταλίας. Διετέλεσε πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Πρέβεζας από το 1932 έως το 1934. Εκλέχθηκε βουλευτής Πρέβεζας στις εκλογές του 1928 με το Κόμμα Φιλελευθέρων του Ελευθερίου Βενιζέλου. Διετέλεσε Νομάρχης Κέρκυρας από 22 Μαρτίου 1945 έως 13 Ιουνίου 1945 και από 20 Φεβρουαρίου 1946 έως 8 Ιουλίου 1947. Σύμφωνα με τον Αγγελόπουλο, την περίοδο Μαΐου - Ιουλίου 1947 ήταν Νομάρχης Ημαθίας. Ο αδελφός του Παναγής Κοκκινάτος (1882-1959) ήταν και αυτός βουλευτής Πρέβεζας. Πέθανε στην Αθήνα στις 15 Αυγούστου 1966.

Βιβλιογραφικές παραπομπές
-------------------------

1. ↑  Γεώργιος Ι. Κούρτης, *Η Κοινοβουλευτική πορεία της Πρέβεζας (1915-2005)*, Αθήνα 2005, σελ. 206-207.
2. ↑  Γεώργιος Ι. Κούρτης, *Η Κοινοβουλευτική πορεία της Πρέβεζας (1915-2005)*, Αθήνα 2005, σελ. 206.
3. ↑  Περικλής Γρ. Αγγελόπουλος, Πολιτική Διοίκησις και Αυτοδιοίκησις εις την Βόρειον Ελλάδα 1912-1965, Θεσσαλονίκη 1965, σελ. 101.
Ο **Λεάντρο Σαλίνο Ντο Σάρμο** ή απλά **Σαλίνο** (*Leandro Salino do Carmo*, 22 Απριλίου 1985) είναι επαγγελματίας Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται κυρίως ως δεξί μπακ, αλλά έχει την ικανότητα να αγωνιστεί και σε άλλες θέσεις όπως αριστερό μπακ, δεξί εξτρέμ αλλά και ως αμυντικός μέσος.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Σαλίνο ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στις ακαδημίες της Κρουζέιρο, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2004, όπου και μεταπήδησε στη βραζιλιάνικη Αμέρικα Μινέιρο. Το 2005 δόθηκε δανεικός στη Μπετίμ Εσπόρτε Κλούμπ και, στη συνέχεια, μετεγγράφει στη Νασιονάλ. Το 2006 δόθηκε δανεικός για λίγους μήνες στην πορτογαλική Καμάχα με την οποία πραγματοποίησε 2 συμμετοχές, κατόπιν δόθηκε δανεικός και πάλι στην Μπετίμ Εσπόρτε Κλούμπ, με την οποία πραγματοποίησε 32 συμμετοχές. 

Οι καλές του εμφανίσεις οδήγησαν τη Φλαμένγκο στην απόκτησή του το 2007, ωστόσο τα προβλήματα προσαρμογής του στη βραζιλιάνικη ομάδα, οδήγησαν τη διοίκηση του συλλόγου να τον δώσει δανεικό. Η Μπετίμ Εσπόρτε Κλούμπ τον ενέταξε στο δυναμικό της, για τρίτη φορά. 

Την περίοδο 2009-2010, ο Σαλίνο, αγωνίστηκε με τη φανέλα της Νασιονάλ, στην οποία πραγματοποίησε συνολικά 53 συμμετοχές, πετυχαίνοντας 1 γκολ και, μοιράζοντας 5 ασσίστ.

Το καλοκαίρι του 2010 μεταπήδησε για δεύτερη φορά στην Ευρώπη και την Πορτογαλία, για χάρη της Μπράγκα στην οποία παρέμεινε μέχρι το καλοκαίρι του 2013, πραγματοποιώντας συνολικά, με την πορτογαλική ομάδα σε Πρωτάθλημα Πορτογαλίας, Κύπελλο Πορτογαλίας και Ευρωπαικές Διοργανώσεις, 103 εμφανίσεις ενώ, παράλληλα, πέτυχε 4 γκολ και μοίρασε 5 ασσίστ.

Τον Ιούλιο του 2013 ο Ολυμπιακός απέκτησε τον Λεάντρο Σαλίνο με ελεύθερη μεταγραφή, προσφέροντάς του συμβόλαιο τριετούς διαρκείας. Ο Σαλίνο κατέκτησε με τον Ολυμπιακό 3 Πρωταθλήματα Ελλάδας (2014, 2015, 2016).

Την 1η Ιουλίου 2016 έμεινε ελεύθερος απο την ομάδα του Πειραιά.

Τίτλοι
------

**Μπράγκα**
* Λιγκ Καπ Πορτογαλίας: 2013

**Ολυμπιακός**
* Πρωτάθλημα Ελλάδας: 2013–14, 2014–15, 2015–16
* Κύπελλο Ελλάδος: 2014-15

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Salino signs up for Braga bow». UEFA.com. 9 Ιουνίου 2010. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2014.
2. ↑  «Ex-Flamengo, Leandro Salino acerta com o Olympiakos» [Formerly of Flamengo, Leandro Salino commits to Olympiakos] (στα Portuguese). Lancenet. 9 Ιουλίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2014. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)

Εξωτερικές πηγές
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* CBF data[*νεκρός σύνδεσμος*] (Πορτογαλικά)
* SambaFoot profile
* Λεάντρο Σαλίνο στο footballzz.co.uk
* (Πορτογαλικά) Λεάντρο Σαλίνο στο ForaDeJogo
* (Αγγλικά) Προφίλ Λεάντρο Σαλίνο στο Soccerway
Ο **Λoύκιος Άννιος Βινικιανός ΙΙ**, λατιν.: Lucius Annius Vinicianus (36  - 66) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός κατά το τελευταίο μέρος του 1ου αι. Έγινε αντιπρόσωπος λεγεώνας. Είναι πιο γνωστός από μία αποτυχημένη συνωμοσία για την ανατροπή του Νέρωνα το 66.

Βιογραφία
---------

Ο Βινικιανός ήταν γιος του Λούκιου Αννίου Βινικιανού και εγγονός του Γαΐου Αννίου Πολίο, αντικαταστάτη υπάτου το 21 ή το 22  και της Βινικίας. Αυτή ήταν η αδελφή του Mάρκου Βινικίου, συζύγου της Ιουλία Λιβίλλας, αδελφής του Καλιγούλα.

Ο Βινικιανός νυμφεύτηκε τη Δομιτία, κόρη του Γναίου Δομιτίου Κόρβουλο και της Κασσίας Λογγίνας. Η πεθερά του Κασσία Λογγίνα ήταν κόρη του Γαΐου Κασσίου Λογγίνου υπάτου το 30 και της Ιουνίας Λεπίδας, τρισεγγονής του Οκταβιανού Αυγούστου. Η αδελφή της Δομιτία Λογγίνα παντρεύτηκε τον Δομιτιανό, μετέπειτα Αυτοκράτορα. Με τον γάμο ο Βινικιανός συσχετίστηκε τόσο με την Ιουλιο-Κλαυδιανή δναστεία, όσο και με τη μεταγενέστερη δυναστεία των Φλαβίων.

Ο Σουητώνιος αναφέρει στην παράγραφο 12, ότι η Δομιτία και ο Βινικιανός είχαν επίσης έναν γιο.

### Σταδιοδρομία

Το 63 ο Βινικιανός υπηρέτησε ως *legatus legionis* (αντιπρόσωπος της λεγεώνας) στη Λεγεώνα V "Macedonica" στην επαρχία της Αρμενίας, υπό τον πεθερό του Γ. Δ. Κόρβουλο. Σε αυτήν την περίοδο, ο ίδιος και ο Κόρβουλο πολέμησαν στον Ρωμαιο-Παρθικό Πόλεμο των ετών 58–63.

### Συνωμοσία εναντίον του Νέρωνα

Ο Βινικιανός προερχόταν από μία οικογένεια συνωμοτών εναντίον των Καισάρων: ο πατέρας του ήταν ένας από τους άνδρες, που συμμετείχαν στη δολοφονία του Καλιγούλα και αργότερα σε μία εξέγερση εναντίον του Κλαύδιου. Ο αδελφός του Άννιος Πολίο συμμετείχε στη συνωμοσία του Πίσο το 65. Το 66 θα ήταν ο Βινικιανός που θα συνωμοτούσε εναντίον του Nέρωνα, αλλά η συνωμοσία απέτυχε. Ο Βινικιανός αρνήθηκε να μιλήσει ή να αποδείξει την αθωότητά του στον Αυτοκράτορα και αυτοκτόνησε το 67. Ο Κόρβουλο θα αναγκαζόταν επίσης να αυτοκτονήσει.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Δομιτία, κόρη του Γναίου Δομιτίου Κόρβουλο στρατηγού. Είχε τέκνο:

* έναν γιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.
3. ↑  Tacitus, *Annales*, pp. 413
4. ↑  Tacitus, "Annals of the Reigns of Tiberius, Claudius, and Nero", pp.451
5. ↑  Vogel-Weidemann, *Statthalter* 313; Syme, *Roman Revolution* 499
6. ↑  Syme, "Domitius Corbulo", pp. 36f
7. ↑  Matei-Popescu, Florian (2010). «The Roman Army in Moesia Inferior». *STRATEG Project - PNCDI II*. Conphys Publishing House. σελ. 325. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2016.
8. ↑  Tacitus, *Annales*, XV.28
**Snickers** είναι εμπορική ονομασία σοκολάτας, η οποία παρασκευάζεται από την αμερικανική Mars, Incorporated. Είναι σοκολάτα γάλακτος γεμιστή με καραμέλα και φυστίκια. Τα κέρδη από τις πωλήσεις του προϊόντος αυτού ανά τον κόσμο ετησίως, υπολογίστηκαν σε 3 δισεκατομμύρια δολάρια το 2012.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ιρλανδία, το Snickers πωλούνταν με την επωνυμία Marathon μέχρι το 1990. Πιο πρόσφατα, Snickers Marathon μπάρες ενεργειας, μπορούσε κανείς να βρει σε ορισμένες αγορές.

Πρώτο λανσάρισμα της σοκολάτας Snickers στην αγορά
--------------------------------------------------

Το 1930, ο Φράνκλιν Κλάρενς Μαρς, λάνσαρε στην αγορά για πρώτη φορά τη σοκολάτα Snickers. Η συγκεκριμένη σοκολάτα οφείλει την ονομασία της στο αγαπημένο άλογο της οικογένειας Μαρς.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Snickers** |

* Επίσημος ιστότοπος
Ο **Δημήτρης Γερογιάννης** (γεν. 1961) είναι Έλληνας επιχειρηματίας, ο οποίος σήμερα κατέχει τη θέση του διευθύνοντα συμβούλου (CEO) της εταιρείας Aegean Airlines ενώ έχει διατελέσει εκτελεστικό μέλος των διοικητικών συμβουλίων των εταιρειών Aegean και Olympic Air.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Έδεσσα το 1961, όπου μεγάλωσε και εκπλήρωσε με άριστα τις εγκύκλιες σπουδές του.

Κατέχει το πτυχίο του ηλεκτρολόγου μηχανικού από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (1984) και επίσης διδακτορικό δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο του Yale (1989).

Τα έτη 1989-1997, ο Γερογιάννης κατείχε διάφορες διοικητικές θέσεις στη εταιρεία Daimler Benz AG ζώντας στη Γερμανία. Επανήλθε στην Ελλάδα το 1997 και το χρονικό διάστημα 1997-1999 διετέλεσε διευθυντής προμηθειών και συμβολαίων στον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών «Ελ. Βενιζέλος».

Εντάχθηκε στο στελεχιακό δυναμικό της ελληνικής αεροπορικής εταιρείας Aegean Airlines το 1999. Αρχικά υπηρέτησε στη θέση του γενικού διευθυντή από το έτος 2001. Υπηρετεί ως διευθύνων σύμβουλος από το 2007 και είναι επίσης αντιπρόεδρος της Olympic Air.

Προσωπικά στοιχεία
------------------

Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Γερογιάννης στη Voria: Απογείωση της Θεσσαλονίκης με τα φτερά της Aegean». *VORIA.gr*. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2023.
2. ↑  «Δημήτρης Γερογιάννης: Διευθύνων Σύμβουλος της Aegean». *Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ*. 15 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2023.
3. ↑  «2o Επιχειρηματικό Συνέδριο Ναυτεμπορικής». *ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ Conferences*. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2023.
4. ↑  «Reimagine Tourism in Greece: Η τοποθέτηση του CEO της AEGEAN κ. Δημήτρη Γερογιάννη». *Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ*. 19 Ιουνίου 2023. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2023.
5. ↑
6. ↑  «Dimitrios Gerogiannis – POLITICO». *POLITICO*. 20 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2023.
7. ↑  «Dimitrios Gerogiannis, Aegean Airlines SA: Profile and Biography». *Bloomberg.com*. 23 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2023.
8. ↑  Κωνσταντουλάκη, Άννα (15 Μαΐου 2023). «CEO Aegean Δημήτρης Γερογιάννης: «Πάνω από 1,7 εκατομμύρια οι αεροπορικές θέσεις φέτος για το Ηράκλειο» – ΠΑΤΡΙΣ». *ΠΑΤΡΙΣ*. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2023.
Η **Μαρία Συρεγγέλα** είναι Ελληνίδα πολιτικός, στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, εν ενεργεία βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου από το 2023 και τ. υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, αρμόδια για θέματα Δημογραφικής και Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων.

### Βιογραφικό

Είναι πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στη Διοίκηση Υπηρεσιών για Στελέχη από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών με διπλωματική εργασία στην Πολιτική και Στρατηγική της Νέας Δημόσιας Διοίκησης (New Public Management).

Από τον Ιανουάριο του 2021 έως τις εκλογές του Μαΐου του 2023 της ανατέθηκε από τον Πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, η θέση της Υφυπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, αρμόδια για θέματα Ισότητας, Δημογραφικής Πολιτικής και Οικογένειας, χαρτοφυλάκιο που δημιουργήθηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

Από πολύ νέα έχει υπηρετήσει σε νευραλγικές θέσεις, τόσο στον ιδιωτικό, όσο και στον δημόσιο τομέα με ειδίκευση, κυρίως, σε θέματα ανθρώπινου δυναμικού.

Μέσα από τη δουλειά της έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με τους τομείς της ισότητας των φύλων, της κοινωνικής και εργασιακής ενδυνάμωσης των γυναικών, της πρόληψης και αντιμετώπισης της βίας κατά των γυναικών και της ενίσχυσης της οικογένειας.

Από τον Ιούλιο του 2019 έως τον Ιανουάριο του 2021 υπηρέτησε ως Γενική Γραμματέας Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων.

Την περίοδο 2013-2015 ήταν αντιπρόεδρος του Κέντρου Ερευνών Θεμάτων Ισότητας (ΚΕΘΙ).

Η ενασχόληση της με τα κοινά τόσο σε εθνικό όσο και σε Ευρωπαϊκό επίπεδο ξεκίνησε από νωρίς.

Υπήρξε μέλος του Ε.Γ. της ΟΝΝΕΔ, ως υπεύθυνη Διεθνών Σχέσεων, από το 2001-2004 και από το 2001 έως το 2005 ήταν αντιπρόεδρος του YEPP (Νεολαία του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος) και εκπρόσωπος του YEPP στο Western Balkan Democracy Initiative και στο Southeastern European Forum.

Ενώ το 2007 εκλέχθηκε 1η στην Κεντρική Πολιτική Επιτροπή της Νέας Δημοκρατίας.

Επιπλέον, κατείχε τη θέση της επικεφαλής της Γραμματείας Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων της Νέας Δημοκρατίας από το 2015 έως το 2019.

Έχει εκλεγεί αντιπρόεδρος των Γυναικών του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (EPP Women) (2019-2021) συμβάλλοντας στη διαμόρφωση ενιαίας πολιτικής ατζέντας των γυναικών της Ευρώπης σε ζητήματα ισότητας και γυναικείας εργασίας και επιχειρηματικότητας.

Είναι παντρεμένη με τον Φώτη Κυριακόπουλο, πολιτικό μηχανικό και έχουν δύο έφηβους γιούς, τον Βασίλη και τον Κωνσταντίνο που φοιτούν σε δημόσια σχολεία της Αθήνας.

Μιλάει αγγλικά, γαλλικά και τούρκικα.

Παραπομπές
----------
Ο **Γρηγόρης Γιάνναρος** (29 Απριλίου 1936 - 5 Αυγούστου 1997) ήταν Έλληνας βουλευτής και δημοσιογράφος.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στη Σαλμώνη Ηλείας και ήταν γιος του Κωνσταντίνου Γιάνναρου και της Γεωργούλας Ρούσσα. Ήταν επίσης δεύτερος ξάδερφος του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Άνθιμου. Σπούδασε οικονομικά στην ΑΣΟΕΕ και συμπλήρωσε τις σπουδές του στη Μόσχα. Εντάχθηκε στο ΚΚΕ Εσωτερικού, υπήρξε ιδρυτικό μέλος και γραμματέας της πενταμελής εκτελεστικής επιτροπής της "Δημοκρατικής Κίνησης Νέων Γρηγόρης Λαμπράκης", διευθυντής της εφημερίδας «Αυγή» καθώς και μέλος του εκτελεστικού γραφείου του Συνασπισμού.

Εξελέγη βουλευτής με τον Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου τρεις φορές (Ιούνιος και Νοέμβριος 1989, 1990). Την πρώτη φορά συγκέντρωσε 21.855 ψήφους στη Β΄ Αθηνών ενώ την τρίτη συγκέντρωσε τους περισσότερους σταυρούς στη Β΄ Αθηνών από το κόμμα του. Στην οικουμενική κυβέρνηση του Ζολώτα, το 1989, διετέλεσε αναπληρωτής υπουργός βιομηχανίας. Είχε συγγράψει τα βιβλία: *«Από τις αυταπάτες στην πραγματικότητα-Η Αριστερά μετά το ΄89»* (1990), *«Ευκαιρίες και παγίδες στο τέλος της μεταπολίτευσης»* (1995), *«Νέα Εποχή-Νέοι Στόχοι»* κ.α.

Απεβίωσε από καρκίνο το 1997 σε ηλικία 61 ετών στην Αθήνα και ενταφιάστηκε στο Α΄ νεκροταφείο Αθηνών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Βιογραφικό Γιάνναρου, από το ΑΣΚΙ
2. 1 2 3  "Πέθανε ο Γρηγόρης Γιάνναρος", Ριζοσπάστης, 6-8-1997, σελ. 6
3. ↑  Μωραϊτίδης Μιχάλης, *Το φοιτητικό κίνημα στην Ελλάδα, Πολιτική ριζοσπαστικοποίηση και συλλογική δράση (1956-1964)*, διδακτορική διατριβή, Βόλος 2015, σελ. 109
4. ↑  Βουλευτική θητεία, από την ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων
Το λεγόμενο **Αντικείμενο του Μαγιάλ** (*Mayall's Object*), που συμπεριλαμβάνεται στον *Άτλαντα των ιδιόμορφων γαλαξιών* ως **Arp 148**, είναι το αποτέλεσμα της συγκρούσεως δύο γαλαξιών σε απόσταση 450 έως 500 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη, στον αστερισμό Μεγάλη Άρκτο. Ανακαλύφθηκε από τον Αμερικανό αστρονόμο Νίκολας Μαγιάλ του Αστεροσκοπείου Λικ στις 13 Μαρτίου 1940, με χρήση του κατοπτρικού τηλεσκοπίου «Crossley» (διαμέτρου 90 εκατοστών). Αρχικώς το Αντικείμενο του Μαγιάλ περιγράφηκε ως ιδιόμορφο νεφέλωμα, με σχήμα παρόμοιο με αγγλικό ερωτηματικό. Μετά θεωρήθηκε ότι αντιπροσώπευε έναν γαλαξία που αλληλεπιδρά με τη διαγαλαξιακή ύλη και σήμερα πιστεύεται ότι αποτελεί τη σύγκρουση δύο γαλαξιών, που δημιουργεί σταδιακά ένα νέο, δακτυλιοειδή γαλαξία, με μία ραβδόμορφη ουρά. Η επικρατούσα θεωρία είναι ότι η σύγκρουση μεταξύ των δύο γαλαξιών δημιούργησε ένα ωστικό κύμα που σχημάτισε τον δακτύλιο.

Δείτε επίσης
------------

* Δακτυλιοειδείς γαλαξίες
* Αλληλεπιδρών γαλαξίας
* Ακανόνιστος γαλαξίας
* Ιδιόμορφος γαλαξίας
* Μαγιάλ ΙΙ

Παραπομπές
----------

1. ↑  Smith, R.T.: «The Radial Velocity of a Peculiar Nebula» Αρχειοθετήθηκε 2019-11-10 στο Wayback Machine. *Publications of the Astronomical Society of the Pacific*, τόμ. 53, No. 313, σελ. 187
2. ↑  Burbidge, E. Margaret: «The Strange Extragalactic Systems - Mayall's Object and IC 883», *Astrophysical Journal*, τόμ. 140, σελ. 1619
3. ↑   HubbleSite: Cosmic Collisions Galore!, 24 Απριλίου 2008, ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2008

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Arp 148 στο Wikimedia Commons

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Ο **Γεώργιος Σφήκας** ήταν αγωνιστής της επανάστασης του 1821 από τον Άγιο Πέτρο Κυνουρίας Κυνουρία. Συμπολεμιστής του Γιαννάκη Κολοκοτρώνη και συνδιοικητής αποσπάσματος μαζί με τον εκατόνταρχο Σαχίνη, ο Γεώργιος Σφήκας πήρε μέρος στις υπό τον Αλέξανδρο Υψηλάντη επιχειρήσεις της Μολδοβλαχίας. 

Ο Γεώργιος Σφήκας πολέμησε στη μάχη της Μονής Νοτσέτου στη Βλαχία (27-28 Μαΐου 1821). Στο μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου στο Νοτσέτο, στο δρόμο προς το Βουκουρέστι, που αποτελούσε σημαντική οχυρή θέση για τους¨Έλληνες, είχαν οχυρωθεί ο Γεώργιος Σφήκας μαζί με τον Σαχίνη, αναμένοντας τις ισχυρές τουρκικές δυνάμεις του Κεχαγιάμπεη Χατζή Καρά Αχμέτ. 

Ο Γεώργιος Σφήκας και ο Σαχίνης πρόβαλαν ισχυρή αντίσταση. Έτρεψαν σε φυγή τους Τούρκους και τους προξένησαν σημαντικές απώλειες. Ο Κολοκοτρώνης, όπως κι ο Γεώργιος Σφήκας και ο Σαχίνης, διαπιστώνοντας ότι είναι επικίνδυνα εκτεθειμένοι απέναντι στις πολυάριθμες τουρκικές δυνάμεις του Κεχαγιάμπεη και μην ελπίζοντας σε κάποια βοήθεια, ενώ είχαν εξαντληθεί και τα πυρομαχικά τους, αποχώρησαν μέσα στη νύχτα από τη Μονή Νοτσέτου.

Πηγές
-----

* Ιωάν. Φιλήμων 'Ημερολόγιον των κατά την Βλαχίαν'
* Ιωαν. Φιλήμων 'Ιστορικόν Δοκίμιον της 'Ελληνικής 'Επαναστάσεως', τομ. Β, σελ. 174-175.
* Σπ. Τρικούπης "Ιστορία της ελληνικής επαναστάσεως", τομ. Α', σελ. 96.
* Διον. Α. Κόκκινος 'Η Έλληνική 'Επανάστασις', 'Εκτη 'Εκδοση (1974), Τόμος Α, σελ. 142-144.
* Νίκος Α. Βέης "Δημητρίου Σφήκα, Αναμνήσεις των εν Δακία γεγονίτων του 1821".
* Εκδοτική Αθηνών 'Ιστορία του Ελληνικού Έθνους' 1975, Τόμος ΙΒ΄, σελ. 51.
Ο **σακκοφάρυγγας** (λατινική και επιστημονική ονομασία *Saccopharynx*, από τις ελληνικές λέξεις *σάκκος* και *φάρυγξ*) είναι γένος ψαριών που ανήκει στην τάξη των χελιών (εγχελυόμορφα) και ζει σε μεγάλα βάθη των ωκεανών. Αποτελεί το μοναδικό γένος σε δική του, ξεχωριστή οικογένεια, τις **σακκοφαρυγγίδες** (*Saccopharyngidae*). Οι σακκοφάρυγγες έχουν μεγάλο στόμα, ελαστικό στόμαχο και μακρόστενο σώμα που δεν καλύπτεται από λέπια. Εξελικτικώς συμπεραίνεται ότι θα πρέπει να ανήκουν και σε μια ξεχωριστή *υπόταξη* ή και τάξη (όπως πρότεινε ο Poulsen το 2018), τα «σακκοφαρυγγοειδή» ή «σακκοφαρυγγόμορφα» (*Saccopharyngoidei* / *saccopharyngiforms*), που περιλαμβάνει και άλλα είδη ψαριών με ασυνήθιστη μορφή, συναντώμενα σε μικρότερα βάθη.

Οι σακκοφάρυγγες έχουν γενικώς μαύρο χρώμα και μπορούν να φθάσουν σε μήκος μέχρι και τα 2 μέτρα. Συναντώνται σε βάθη περίπου 1.800 μέτρων στον Ατλαντικό Ωκεανό. Στο άκρο της ουράς τους υπάρχει ένα βολβοειδές όργανο που εκπέμπει φως με το φαινόμενο της κρυοφωταύγειας. Η πιθανότερη χρήση αυτού του οργάνου είναι ως δέλεαρ για να προσελκύει το ψάρι τη λεία του, όπως και στα λοφιόμορφα ψάρια.

Είδη
----

Σήμερα αναγνωρίζονται γενικώς δέκα είδη στο γένος *Saccopharynx*, τα εξής:

* *Saccopharynx ampullaceus*, Harwood, 1827
* *Saccopharynx berteli*, Tighe & J.G. Nielsen, 2000
* *Saccopharynx harrisoni*, Beebe, 1932
* *Saccopharynx hjorti*, Bertin, 1938
* *Saccopharynx lavenbergi*, J.G. Nielsen & Bertelsen, 1985
* *Saccopharynx paucovertebratis*, J.G. Nielsen & Bertelsen, 1985
* *Saccopharynx ramosus*, J.G. Nielsen & Bertelsen, 1985
* *Saccopharynx schmidti*, Bertin, 1934
* *Saccopharynx thalassa*, J.G. Nielsen & Bertelsen, 1985
* *Saccopharynx trilobatus* J.G. Nielsen & Bertelsen, 1985

Παραπομπές
----------

1. ↑  Böhlke, Eugenia B.· Böhlke, James E.· Leiby, Mark M.· McCosker, John E.· Bertelsen, E.· Robins, Catherine H.· Robins, C. Richard· Smith, David G.· Tighe, Kenneth A. (1989). *Orders Anguilliformes and Saccopharyngiformes: Part 9, Volume 1*. Yale University Press. ISBN 978-1-933789-19-4. JSTOR j.ctvbcd0dm.
2. ↑  Η οικογένεια *Saccopharyngidae* στη *FishBase*, Δεκέμβρ. 2019
Τα **AirPods Max** είναι ασύρματα ακουστικά Bluetooth over-ear που δημιουργήθηκαν
από την Apple Inc. και κυκλοφόρησαν στις 15 Δεκεμβρίου 2020. Είναι η κορυφαία επιλογή της Apple στη σειρά AirPods, που πωλείται παράλληλα με το βασικό μοντέλο AirPods και AirPods Pro μεσαίας κατηγορίας. 

Τα κύρια πλεονεκτήματα του AirPods Max έναντι της μεσαίας κατηγορίας AirPods Pro είναι ο σχεδιασμός over-ear με μεγαλύτερα ηχεία, η συμπερίληψη του Digital Crown της Apple, οι περισσότερες επιλογές χρώματος και η μεγαλύτερη διάρκεια ζωής της μπαταρίας.

Χαρακτηριστικά
--------------

Τα AirPods Max, όπως το AirPods Pro, διαθέτουν τεχνολογία ακύρωσης ενεργού θορύβου της Apple για αποκλεισμό εξωτερικού θορύβου και λειτουργία διαφάνειας για την ακρόαση ήχων γύρω σας. Το "Digital Crown", που αναφέρθηκε προηγουμένως, παρόμοιο με αυτό του Apple Watch, επιτρέπει στους χρήστες να αναπαράγουν ή να θέτουν σε παύση ήχο, να ελέγχουν την ένταση, να παραλείπουν τα κομμάτια, να ελέγχουν τις τηλεφωνικές κλήσεις και να ενεργοποιούν το Siri. Οι αισθητήρες εγγύτητας εντοπίζουν αυτόματα όταν βρίσκονται στο κεφάλι ενός χρήστη και αναπαράγουν ή παύουν ήχο ανάλογα. Ο χωρικός ήχος χρησιμοποιεί ενσωματωμένα γυροσκόπια και επιταχυνσιόμετρα για να παρακολουθεί την κίνηση του κεφαλιού του χρήστη και να παρέχει αυτό που η Apple περιγράφει ως εμπειρία "σαν θέατρο".

Η Apple αναφέρει ότι η διάρκεια ζωής της μπαταρίας είναι 20 ώρες, με φόρτιση πέντε λεπτών που προσφέρει χρόνο ακρόασης 1,5 ώρες. Τα AirPods Max φορτίζονται μέσω της υποδοχής Lightning. Η υποδοχή Lightning μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για ήχο line-in με την αγορά διαφόρων προσαρμογέων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Τα AirPods Max είναι τα πρώτα over-ear ακουστικά της Apple με τιμή $549». *AppleWorldHellas* (στα Αγγλικά). 8 Δεκεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2021.
Η **νοτιοαμερικανική γκρίζα αλεπού** (*Lycalopex griseus*), γνωστή και ως **παταγονική αλεπού**, είναι είδος *Λυκαλώπεκος*, οι «ψευδείς» αλεπούδες. Είναι ενδημική στο νότιο τμήμα της Νότιας Αμερικής.

Περιγραφή
---------

Ζευγάρι νοτιοαμερικανικών γκρίζων αλεπούδων στο ηφαίστειο Λόνκιμαϊ, Περιοχή Αραουκανία, Χιλή
Η νοτιοαμερικανική γκρίζα αλεπού είναι ένας μικρός αλεπουδόμορφος κυνίδης, ο οποίος ζυγίζει 2,5 έως 5,45 χιλιόγραμμα, και έχει μήκος 65 έως 110 εκατοστά με ουρά 20 έως 43 εκατοστών. Το κεφάλι είναι κοκκινωπό-καφέ διάστικτο με λευκό χρώμα. Τα αφτιά είναι μεγάλα και υπάρχει μια ιδιαίτερη μαύρη βούλα στο πηγούνι. Το τρίχωμα είναι στικτό, με προστατευτικές τρίχες αγκούτι και ένα κοντό, πυκνό ανοιχτόχρωμο υποτρίχωμα. Η κοιλιά είναι ανοιχτό γκρι. Τα άκρα είναι καστανόξανθα και οι μηροί διασταυρώνονται από μια σκουρόχρωμη γραμμή. Η μακριά, φουντωτή ουρά έχει μια σκουρόχρωμη ραχιαία ρίγα και σκουρόχρωμη άκρη με ένα ωχρότερο, διάστικτο κάτω τμήμα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «*Lycalopex griseus* (mammal)». *Global Invasive Species Database*. Invasive Species Specialist Group. 10 Αυγούστου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2015.
Η νευροοικονομία είναι ένα διεπιστημονικό πεδίο που επιδιώκει να εξηγήσει τη λήψη αποφάσεων από τον άνθρωπο, την ικανότητα να επεξεργάζεται πολλαπλές εναλλακτικές λύσεις και να ακολουθεί μια πορεία δράσης. Μελετά πώς η οικονομική συμπεριφορά μπορεί να διαμορφώσει την κατανόησή μας για τον εγκέφαλο και πώς οι νευροεπιστημονικές ανακαλύψεις μπορούν να περιορίσουν και να καθοδηγήσουν μοντέλα της οικονομίας.

Συνδυάζει έρευνα από τη νευροεπιστήμη, την πειραματική και συμπεριφορική οικονομία και τη γνωστική και κοινωνική ψυχολογία. Καθώς η έρευνα στη συμπεριφορά λήψης αποφάσεων γίνεται ολοένα και πιο υπολογιστική, έχει επίσης ενσωματώσει νέες προσεγγίσεις από τη θεωρητική βιολογία, την επιστήμη των υπολογιστών και τα μαθηματικά. Η νευροοικονομία μελετά τη λήψη αποφάσεων χρησιμοποιώντας έναν συνδυασμό εργαλείων από αυτούς τους τομείς, έτσι ώστε να αποφευχθούν οι ελλείψεις που προκύπτουν από μια προσέγγιση με μία προοπτική. Στην κύρια οικονομική επιστήμη, η αναμενόμενη χρησιμότητα (ΕΕ) και η έννοια των ορθολογικών παραγόντων εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται. Πολλές οικονομικές συμπεριφορές δεν εξηγούνται πλήρως από αυτά τα μοντέλα, όπως η ευρετική και η πλαισίωση.

Τα οικονομικά της συμπεριφοράς εμφανίστηκαν για να εξηγήσουν αυτές τις ανωμαλίες ενσωματώνοντας κοινωνικούς, γνωστικούς και συναισθηματικούς παράγοντες στην κατανόηση των οικονομικών αποφάσεων. Η νευροοικονομία προσθέτει ένα άλλο επίπεδο χρησιμοποιώντας νευροεπιστημονικές μεθόδους για την κατανόηση της αλληλεπίδρασης μεταξύ οικονομικής συμπεριφοράς και νευρικών μηχανισμών. Χρησιμοποιώντας εργαλεία από διάφορους τομείς, η νευροοικονομία λειτουργεί προς έναν ολοκληρωμένο απολογισμό της λήψης οικονομικών αποφάσεων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Center for Neuroeconomics Study at Duke University». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Μαρτίου 2014. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2022.
2. ↑  Levallois, Clement; Clithero, John A.; Wouters, Paul; Smidts, Ale; Huettel, Scott A. (2012). "Translating upwards: linking the neural and social sciences via neuroeconomics". Nature Reviews Neuroscience. 13 (11): 789–797.
3. ↑  Loewenstein G. Rick S. Cohen J. (2008). "Neuroeconomics". Annual Review of Psychology. 59: 647–672.
Συντεταγμένες: 41°34′N 23°17′E﻿ / ﻿41.567°N 23.283°E﻿ / 41.567; 23.283


Βόλτα σε πάρκο του Σαντάνσκι
Το **Σαντάνσκι** (βουλγαρικά: Сандански, παλαιότερα γνωστό ως Свети Врач (**Σβέτι Βρατς**, στα ελληνικά μεταφραζόταν Άγιοι Ανάργυροι), μέχρι το 1949) είναι πόλη και παραθεριστικό κέντρο στη νοτιοδυτική Βουλγαρία και ανήκει στην επαρχία Μπλαγκόεβγκραντ. Έχει πληθυσμό 26.959 κατοίκους (2012), έχει πάρει το όνομά του από τον επαναστάτη Γιάνε Σαντάνσκι και βρίσκεται σε κοιλάδα στους πρόποδες των Ορέων Πιρίν, στις όχθες του Ποταμού Σαντάνσκα Μπίστριτσα. Το Σαντάνσκι βρίσκεται περίπου 20 χλμ. από τα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα.

Η πόλη βρίσκεται σε ευνοϊκή θέση, με ήπιο προς ζεστό κλίμα (με την υψηλότερη μέση ετήσια θερμοκρασία στη χώρα, 14,1 β.C) και σχετικά πολλές ιαματικές πηγές, που το καθιστούν πολύ δημοφιλή προορισμό για ανάπαυση και αναψυχή.

Το Σαντάνσκι βρίσκεται στην Κοιλάδα Πετριτσίου-Σαντάνσκι και περιβάλλεται από το Πιρίν, τo Μπέλλες, το Όγκραγκντεν και σειρά άλλων μικρότερων βουνών. Η πόλη βρίσκεται περίπου 160 χλμ. νότια από την πρωτεύουσα της Βουλγαρίας Σόφια κατά μήκος της Ευρωπαικής Οδού Ε79. Από τον ίδιο δρόμο στην ίδια σχεδόν απόσταση είναι η Θεσσαλονίκη.

Το Σαντάνσκι έχει αναπτυχθεί με αμφιθεατρικό τρόπο στις εξωτερικές νοτιοδυτικές πλαγιές των Ορέων Πιρίν στα χαμηλότερα μέρη του Ποταμού Σαντάνσκα Μπίστριτσα. Το υψόμετρο της πόλης είναι 240-300 μέτρα. Η γεωγραφική της θέση ανάμεσα στα Φαράγγια της Κρέσνας και του Ρούπελ συμβάλλει στις ήπιες χειμερινές θερμοκρασίες της πόλης. Στατιστικά το Σαντάνσκι έχει τις υψηλότερες θερμοκρασίες στη Βουλγαρία με συνολική ηλιοφάνεια 2450 ωρών το χρόνο.

Σε μικρή απόσταση από το Σαντάνσκι βρίσκεται το Μελένικο, η μικρότερη ως προς τον πληθυσμό πόλη της Βουλγαρίας, αλλά ελκυστικός τουριστικός προορισμός για την αυθεντική αρχιτεκτονική του και την παραγωγή κρασιού. Σε μικρή απόσταση βρίσκεται το χωριό Ροζινός και η Μονή Ροζινού.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σαντάνσκι** |

* Επίσημη ιστοσελίδα  (Βουλγάρικα)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πόλεις της Βουλγαρίας με περισσότερους από 20.000 κατοίκους |
| --- |
|  |
| 
* Άιτος
* Ασένοβγκραντ (Στενήμαχος)
* Βάρνα
* Βελίκο Τίρνοβο
* Βέλιγκραντ
* Βίντιν
* Βράτσα
* Γιάμπολ
* Γκάμπροβο
* Γκόρνα Οριαχόβιτσα
* Γκότσε Ντέλτσεφ (Άνω Νευροκόπι)
* Καζανλούκ
* Κάρλοβο
* Κάρτζαλι
* Κιουστεντίλ
* Λόβετς
* Λομ
* Μοντάνα
* Μπλαγκόεβγκραντ
* Μπότεβγκραντ
* Μπουργκάς (Πύργος)
* Νόβα Ζαγκόρα
* Ντιμίτροβγκραντ
* Ντόμπριτς
* Ντούπνιτσα
* Πάζαρτζικ
* Πέρνικ
* Πετρίτσι
* Πλέβεν
* Ραζγκράντ
* Ρούσε
* Σάμοκοβ
* Σαντάνσκι
* Σβιστόφ
* Σεβλίεβο
* Σιλίστρα
* Σλίβεν
* Σμόλιαν
* Σούμεν
* Σόφια
* Στάρα Ζαγόρα
* Ταργκόβιστε
* Τροϊάν
* Φιλιππούπολη
* Χάσκοβο
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 148945711
* LCCN: n82081757
* GND: 4202807-3

 |

 |

1. ↑  www.grao.bg/tna/t41nm-15-09-2022\_2.txt.