recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Γρηγόριος** ήταν Βυζαντινός αξιωματούχος, δουξ της Νεάπολης από τον Σεπτέμβριο του 739 έως το 755.

Η κύρια πρώιμη μεσαιωνική ιστορική πηγή που αναφέρει για τον Γρηγόριο είναι το Χρονικό των Δούκων του Μπενεβέντο, του Σαλέρνο, της Κάπουα και της Νάπολης. Σύμφωνα με αυτό, έλαβε την εξουσία επί του Δουκάτου της Νάπολης το 739 μετά το θάνατο του Γεωργίου, ο Γρηγόριος αναφέρεται με τους βυζαντινούς τίτλους *ύπατου* και του *σπαθάριου*. Ήταν ο τελευταίος γνωστός κυβερνήτης της Νάπολης που έλαβε τη συγκατάθεση του βυζαντινού αυτοκράτορα για να γίνει δούκας.

Δεν είναι γνωστά πολλά για τη θητεία του Γρηγόριου, των οποίων τα καθήκοντα περιελάμβαναν τον έλεγχο των ακτών της χερσονήσου των Απέννιων από την Τερακίνα στα βόρεια μέχρι το στενό της Μεσσήνης στο νότο. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του στη Νάπολη, το εικονομαχικό κίνημα συνεχίστηκε, οι υποκινητές των οποίων ήταν πρώτα ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Λέων Γ΄, και μετά ο γιος του και ο κληρονόμος Κωνσταντίνος Β΄. Ωστόσο, οι πηγές δεν αναφέρουν τίποτα για θρησκευτικές ταραχές στην Νάπολη εκείνη την εποχή. Δεν υπάρχει επίσης καμία πληροφορία για οποιαδήποτε στρατιωτική δραστηριότητα των Ναπολιτάνων κατά τη διάρκεια της θητείας του Γρηγόριου. Επίσης μετά την κατάληψη του Εξαρχάτου της Ραβέννας το 751, το Δουκάτο υπαγόταν στον βυζαντινό στρατηγό της Σικελίας που έγινε κυβερνήτης του αυτοκράτορα στα εναπομείναντα εδάφη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στην Ιταλική χερσόνησο.

Σύμφωνα με το Χρονικό των Δούκων του Μπενεβέντο, του Σαλέρνο, της Κάπουα και της Νάπολης, ο Γρηγόριος κυβερνούσε το Δουκάτο της Νάπολης για δεκαπέντε χρόνια και δεκαπέντε ημέρες και πέθανε το 755. Ο διάδοχός του στο αξίωμα ήταν ο Στέφανος.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Успенский, Фёдор Иванович, *История Византийской империи. Том 2. Период III (610—716). Иконоборческий период (717—867)*, ООО «Издательство Астрель», 2001, page 368, isbn 5-17-011750-7
2. 1 2 3  Schipa M. Il Mezzogiorno d’Italia anteriormente alla monarchia, Bari, Gius. Laterza & Figli, 1923, page 33
3. 1 2  Cappelli A. Cronologia, cronografia e calendario perpetuo, Milano, HOEPLI EDITORE, 1998, page 469, isbn=978-8-8203-2502-2
4. ↑  Gregorio I di Napoli, Enciclopedie on line, Istituto dell'Enciclopedia Italiana(Ιταλικά)
5. ↑  Бородин О. Р. *Равеннский экзархат. Византийцы в Италии*, СПб. Алетейя , 2001, pages 118—119, isbn=5-89329-440-8
Ο **Ιωάννης** ήταν βυζαντινός ύπατος, και Κυβερνήτης της Γκαέτα, Γαέτα για τους Βυζαντινούς, την περίοδο 954-962 ή 963, μέλος της οικογένειας Γκαετάνι.

Ο Ιωάννης ήταν γιος του Ντοκιμπίλη Β΄ όπου και τον διαδέχτηκε σαν δούκας της Γκαέτα. Λόγω του ότι δεν είχε αρσινικούς απογόνους τον διάδεχτηκε ο αδελφός του Γρηγόριος. Κατά την θητεία του μεγάλωσε το δουκικό παλάτι και έχτισε πολλές εκκλησίες. Επίσης δεν έλενγχε όλο το δουκάτο αφού ο πατέρας του είχε κάνει τον αδελφό του Μαρίνο δούκα του Φοντί που ήλεγχε σχεδόν το ήμισυ του δουκάτου, ενώ ο αδελφός του Λέων είχε κληρονομήσει τον έλεγχο της εκκλησίας του Αγίου Εράσμου.

Ήταν παντρεμένος δύο φορές με αγνώστου ονόματος γυναίκες με την πρώτη είχε δύο κόρες, την *Θεοδονάντα* και την *Γκέμμα*, με την δεύτερη σύζυγό του απέκτησαν μία κόρη την *Μαρία*.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  Charles Cawley, *Foundation for Medieval Genealogy, Southern Italy - Chapter 6. GAETA* *(Αγγλικά)*
Η **KFC** είναι αλυσίδα εστιατορίων, γνωστή για το τηγανητό της κοτόπουλο. Ξεκίνησε από τον Κόλονελ Σάντερς στο Βόρειο Κόρμπιν του Κεντάκι των Ηνωμένων Πολιτειών το 1930, ενώ η πρώτη δικαιόχρηση άνοιξε το 1952. Έως το 1991 ήταν γνωστή ως **Kentucky Fried Chicken**, ενώ από τότε καθιερώθηκε να αναφέρεται με το ακρωνύμιο της ονομασίας της. Η εταιρεία διαθέτει καταστήματα σε όλο τον κόσμο. Εκτός από κοτόπουλο, στα εστιατόρια πωλούνται επίσης σαλάτες, τηγανητές πατάτες, χάμπεργκερ κ.ά.

Κριτική
-------

Η KFC έχει δεχτεί κριτική για την κατάσταση των πουλερικών, σύνδεση του φαγητού που σερβίρει με την παχυσαρκία και για την επίδρασή της στο περιβάλλον. Στις ΗΠΑ κυρίως, έχουν κυκλοφορήσει διάφορες θεωρίες συνωμοσίας και αστικοί μύθοι σύμφωνα με τα οποία τα πουλερικά που χρησιμοποιούνται είναι γενετικά τροποποιημένα και φρικτώς παραμορφωμένα.

Υποκαταστήματα
--------------

Υπάρχουν υποκαταστήματα KFC στην Ασία, την Αφρική, την Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή, τη Βόρεια Αμερική και την Ωκεανία. Στην Ελλάδα υπάρχουν οκτώ καταστήματα KFC.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ozersky, Josh (4 Απριλίου 2012). *Colonel Sanders and the American Dream*. University of Texas Press. ISBN 9780292742857.
2. ↑  «Colonel's landmark KFC is mashed» (στα αγγλικά). *DeseretNews.com*. 2004-04-21. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2010-01-13.. Ανακτήθηκε στις 2018-12-01.
3. ↑  «12 Finger-Lickin' Facts About KFC» (στα αγγλικά). 2015-10-27.. Ανακτήθηκε στις 2018-12-01.
4. ↑  «Colonel Sanders' new modern army of outlets - Marketing Week». *www.marketingweek.co.uk* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2018.
5. ↑  «FACT CHECK: Does KFC Use Mutant Chickens?» (στα αγγλικά). *Snopes.com*.. Ανακτήθηκε στις 2018-12-01.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **KFC** |
Εγκάρσια τομή ή σόκορο μοριοσανίδας
**Μοριοσανίδα** (ή **μοριοπλάκα**) (αγγλ. *particleboard*, *chipboard*) είναι ένα από τα συγκολλημένα προϊόντα του ξύλου. 

Το κοινό και εμπορικό όνομα της μοριοσανίδας στη χώρα μας είναι ***νοβοπάν***, λόγω του ότι η πρώτη εταιρεία που το εισήγαγε στην Ελλάδα έφερε μοριοσανίδες της φερώνυμης βιομηχανίας της Αυστρίας, *Novopan Styria*.

Προϊόν
------

Οι μοριοσανίδες είναι προϊόντα που έχουν τη μορφή πλάκας (panel) και προέρχονται από τη συγκόλληση μικρών σε διαστάσεις τεμαχιδίων ξύλου (συνήθως ελάτης, οξιάς, ερυθρελάτης, πεύκων, λεύκης κ.α.). Κατά κόρον χρησιμοποιούνται *ρητίνες* (κόλλες) ουρίας- (UF) ή μελαμίνης-ουρίας (MUF) φορμαλδεϋδης για την παραγωγή τους. Υπάρχουν και οι *πράσινες* μοριοσανίδες, οι οποίες είναι ανθυγρές, με με μεγάλη αντοχή στην υγρασία και οι οποίες συγκολλούνται με ειδικές ρητίνες MUF, υψηλής περιεκτικότητας σε μελαμίνη.

Πρόσθετα, η μοριοσανίδα επενδύεται, συνήθως με συνθετικά υλικά, όπως φύλλα χαρτιού (*μελαμίνες*) ή ξύλινους καπλαμάδες (φύλλα ξύλου) ή καπλαμάδες με απομίμηση ξύλου. Επιφάνειες μοριοσανίδων (panels) συνήθως επενδεδυμένες χρησιμοποιούνται στις περισσότερες των περιπτώσεων για ντουλάπες, γραφεία, βιβλιοθήκες, κουζίνες, τραπέζια και άλλες κατασκευές πρωτίστως εσωτερικού χώρου. Υπάρχουν και οι πυράντοχες μοριοσανίδες (FR-PB) που έχουν ελαφρύ κοκκινωπό χρωματισμό.

Εμπόριο
-------

Το γεγονός ότι μπορεί να αξιοποιηθεί ξύλο μικρών διαστάσεων, καθώς και υπολείμματα άλλων κατεργασιών, μαζί με τη δυνατότητα αξιοποίησής του σε πολλές εφαρμογές, κυρίως στα έπιπλα, έδωσε σημαντική ώθηση στην εμπορική εξάπλωση του προϊόντος στην Ευρώπη και στον κόσμο. Περίπου 30 εκατ. κυβικά μέτρα μοριοσανίδων παρήχθησαν στην Ευρώπη το 2017.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85098363
* GND: 4122201-5
* NDL: 00575628
* NKC: ph114406

 |

 |
Ο όρος ***σιδηρόξυλα*** ή ***σιδερόξυλα*** (αγγλ. *ironwoods*) αφορά την κοινή ονομασία που φέρουν αρκετά είδη ξύλου, τα οποία έχουν πολύ υψηλή σκληρότητα.

Η μέση ξηρή πυκνότητα των ειδών αυτών είναι μεγαλύτερη από αυτή του νερού (υψηλότερη από 1000 kg/m3). Στην κατηγορία αυτή τα περισσότερα είδη ξυλείας είναι από την τροπική ζώνη του πλανήτη (τροπικά ξύλα). Τα σιδηρόξυλα βυθίζονται μέσα στο νερό, ενώ η μηχανική τους κατεργασία με μηχανήματα χειρός ή αυτόματα είναι εξαιρετικά δύσκολη ή και αδύνατη, όπως και η συναρμολόγησή τους με βίδες ή καρφιά.

Μερικά είδη
-----------

1. ↑  «*Ιδιότητες Ξύλου*» (PDF). *καθ. Γεωργίου Ι. Μαντάνη, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας (Εργαστήριο Επιστήμης και Τεχνολογίας Ξύλου)*. Ανακτήθηκε στις 12 Noe 2023.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: `|access-date=` (βοήθεια) σελ. 13
To «**Call the Police**» είναι ένα τραγούδι που ηχογραφήθηκε από το Ρουμάνικο συγκρότημα G Girls. Κυκλοφόρησε σε ψηφιακή μορφή στις 14 Ιουνίου 2016 μέσω της δισκογραφικής Global Records και της Roton διεθνώς, ενώ διανεμήθηκε στην Ιταλία στις 15 Ιουλίου 2016 από την Ego. Το κομμάτι αυτό, που ήταν το ντεμπούτο του συγκροτήματος, γράφτηκε από τους Eric Turner και J-Son, καθώς οι Marcel Botezan και Sebastian Barac ανέλαβαν την παραγωγή. Το τραγούδι είναι ένα τυπικό "Eurodance" μουσικό κομμάτι που ενσωματώνει στοιχεία χορευτικής Ρουμάνικης μουσικής.

Οι μουσικοκριτικοί ήταν θετικοί με το τραγούδι, χαρακτηρίζοντάς το πιασάρικο και συγκρίνοντάς το με άλλες δουλειές του μέλους του συγκροτήματος Ίννα. Για λόγους προώθησης, οι Ρομάν Μπουρλάκα γυρίσαν ένα συνοδευτικό βιντεοκλιπ στο παλάτι. Κινήθηκε μέτρια εμπορικά. Αν και στην Πολωνία έφτασε στην 6η θέση του Top 100, στη Ρουμανία έφτασε μόλις στην 64η θέση.
Οι **5οι Βαλκανικοί Αγώνες καλαθοσφαίρισης** διεξήχθησαν από τις **11-15 Σεπτεμβρίου 1963** στην Αθήνα, Ελλάδας. Μετείχαν πέντε χώρες και νικήτρια αναδείχθηκε η Γιουγκοσλαβία για τρίτη φορά. Πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης αναδείχθηκε ο Ραντιβόι Κόρατς με 141 πόντους.

Μεταλλιούχοι
------------

| Κατηγορία
 
  | Χρυσό
 
  | Αργυρό
 
  | Χάλκινο |
| --- | --- | --- | --- |
| Ανδρών |  Γιουγκοσλαβία |  Ελλάδα |  Βουλγαρία |

Τα αποτελέσματα
---------------

11/09 Ελλάδα-Τουρκία 73-62(28-33)
  

11/09 Βουλγαρία-Ρουμανία 74-64(39-34)
  

12/09 Ελλάδα-Ρουμανία 58-57(27-32)
  

12/09 Γιουγκοσλαβία-Τουρκία 91-54(57-29)
  

13/09 Βουλγαρία-Γιουγκοσλαβία 90-94(32-49)
  

13/09 Ρουμανία-Τουρκία 90-62(49-30)
  

14/09 Γιουγκοσλαβία-Ρουμανία 98-67(46-37)
  

14/09 Ελλάδα-Βουλγαρία 76-60(46-29)
  

15/09 Βουλγαρία-Τουρκία 75-44(42-22)
  

15/09 Ελλάδα-Γιουγκοσλαβία 74-81(41-47)

Η βαθμολογία
------------

| Θέση | Ομάδα | ΑΓ | Ν | Η | ΠΥ | ΠΚ | ΔΙΑΦ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας Γιουγκοσλαβία  | 4 | 4 | 0 | 364 | 285 | +79 |
| 2 | Ελλάδα Ελλάδα | 4 | 3 | 1 | 281 | 260 | +21 |
| 3 | Βουλγαρία Βουλγαρία  | 4 | 2 | 2 | 299 | 278 | +21 |
| 4 |  Ρουμανία | 4 | 1 | 3 | 278 | 292 | -14 |
| 5 |  Τουρκία  | 4 | 0 | 4 | 222 | 329 | -107 |
|

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Όλοι οι αγώνες της Εθνικής Ελλάδος στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα
* 
* Αρχειοθετήθηκε 2019-11-14 στο Wayback Machine.
* 
* 
* 
*

Πηγές
-----

* Durupınar, Mehmet. *Türk Basketbolunun 100 yıllık tarihi, (2009)*. Efes Pazarlama ve Dağıtım Ticaret A.Ş. (ISBN 978-975-00995-1-9)
* Milivoje Karalejić, Saša Jakovljević, Žarko Kandić, Vladimir Stanković, Milan Tasić, Ivica Mihajlović.  *Košarkaška enciklopedija 1946-2000 : muške reprezentacije (2001)* (ISBN 978-86-82989-03-5)
* 100 χρόνια Μπάσκετ 1891-1991, Περιοδικό Τρίποντο, 1991
Οι **9οι Βαλκανικοί Αγώνες καλαθοσφαίρισης** διεξήχθησαν από τις **10-14 Μαΐου 1967** στα Σκόπια, Γιουγκοσλαβίας. Μετείχαν πέντε χώρες και νικήτρια αναδείχθηκε η Γιουγκοσλαβία για έβδομη φορά. Εκτός συναγωνισμού συμμετείχε και η δεύτερη ομάδα της Γιουγκοσλαβίας. Το αργυρό και χάλκινο μετάλλιο κρίθηκε στην διαφορά πόντων καθώς υπήρξε τριπλή ισοβαθμία μεταξύ Βουλγαρίας, Ελλάδας και Ρουμανίας.

Μεταλλιούχοι
------------

| Κατηγορία
 
  | Χρυσό
 
  | Αργυρό
 
  | Χάλκινο |
| --- | --- | --- | --- |
| Ανδρών |  Γιουγκοσλαβία |  Βουλγαρία |  Ελλάδα |

Τα αποτελέσματα
---------------

10/05 Ελλάδα-Ρουμανία 73-67(36-30)
  

10/05 Βουλγαρία-Τουρκία 80-71(39-32)
  

10/05 Γιουγκοσλαβία-Β΄Γιουγκοσλαβία 85-46(39-22)
  

11/05 Ελλάδα-Τουρκία 81-63(39-34)
  

11/05 Γιουγκοσλαβία-Ρουμανία 85-63(44-26)
  

11/05 Βουλγαρία-Β΄Γιουγκοσλαβία 71-67(37-30)
  

12/05 Ελλάδα-Βουλγαρία 80-86(39-51)
  

12/05 Γιουγκοσλαβία-Τουρκία 90-77(50-34)
  

12/05 Ρουμανία-Β΄Γιουγκοσλαβία 71-54(36-25)
  

13/05 Ελλάδα-Γιουγκοσλαβία 74-100(24-48)
  

13/05 Ρουμανία-Βουλγαρία 63-60(33-24)
  

13/05 Τουρκία-Β΄Γιουγκοσλαβία 73-92(42-48)
  

14/05 Ελλάδα-Β΄Γιουγκοσλαβία 83-95(45-53)
  

14/05 Ρουμανία-Τουρκία 71-67(37-37)
  

14/05 Γιουγκοσλαβία-Βουλγαρία 98-76(52-30)

Η βαθμολογία
------------

| Θέση | Ομάδα | ΑΓ | Ν | Η | ΠΥ | ΠΚ | ΔΙΑΦ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας Γιουγκοσλαβία  | 4 | 4 | 0 | 373 | 290 | +83 |
| 2 | Βουλγαρία Βουλγαρία  | 4 | 2 | 2 | 302 | 312 | -10 (+3) |
| 3 | Ελλάδα Ελλάδα | 4 | 2 | 2 | 308 | 316 | -8 (0) |
| 4 |  Ρουμανία | 4 | 2 | 2 | 264 | 285 | -21 (-3) |
| 5 |  Τουρκία  | 4 | 0 | 4 | 278 | 322 | -44 |
|

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τι έγινε στις 20 προηγούμενες βαλκανιάδες - Αθλητική Ηχώ 14/9/1979, σελ.5[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Όλοι οι αγώνες της Εθνικής Ελλάδος στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα
* 
* Αρχειοθετήθηκε 2019-11-14 στο Wayback Machine.
* 
* 
* 
*

Πηγές
-----

* Durupınar, Mehmet. *Türk Basketbolunun 100 yıllık tarihi, (2009)*. Efes Pazarlama ve Dağıtım Ticaret A.Ş. (ISBN 978-975-00995-1-9)
* Milivoje Karalejić, Saša Jakovljević, Žarko Kandić, Vladimir Stanković, Milan Tasić, Ivica Mihajlović.  *Košarkaška enciklopedija 1946-2000 : muške reprezentacije (2001)* (ISBN 978-86-82989-03-5)
* 100 χρόνια Μπάσκετ 1891-1991, Περιοδικό Τρίποντο, 1991
Τυπική υδρορρόη σε κατοικία.
**Υδρορρόη** (αγγλ. *gutter, downdrain*) ή συχνότερα ***υδρορροή***, είναι υδραυλική διασωλήνωση η οποία επιτρέπει τη συγκέντρωση των νερών της βροχής και την παροχέτευσή τους.

Η λέξη αυτή (*υδρορρόη*) αναφέρεται στις μέρες μας ως *υδρορροή* που είναι ευρέως διαδεδομένη. Προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη: *ὑδρορρόη = < ὑδρο- + -ρροή < ῤέω*.

Μετά την περισυλλογή των βρόχινων υδάτων, με πλαστικά ή μεταλλικά λούκια, που τοποθετούνται στην άκρη των κεραμοσκεπών, το συλλεχθέν νερό κατευθύνεται σε στέρνα, πηγάδι κτλ. όπως συνέβαινε τα παλαιότερα χρόνια στη χώρα μας. Σήμερα, όμως, το νερό αυτό παροχετεύεται είτε στα ρείθρα των δρόμων, είτε σε δεξαμενές αποθήκευσης του νερού της βροχής για διάφορες χρήσεις, είτε παροχετεύεται απευθείας στο δημόσιο δίκτυο. Η διασωλήνωση αυτή μπορεί να είναι ανοιχτή ή και κλειστή και αποτελεί ένα απαραίτητο κατασκευαστικό στοιχείο, αφενός για λόγους συντήρησης και αφετέρου για μεγαλύτερη διάρκεια ζωής των κτιρίων. Ιδίως κατά τους χειμερινούς μήνες, η υδρορροή είναι επιτακτικά απαραίτητη, διότι τα νερά της βροχής λιμνάζουν σε διάφορα εξωτερικά σημεία των κτιρίων ή των κατοικιών, λ.χ. σε ταράτσες, σε αυλές ή μπαλκόνια κ.λπ. οπότε η υγρασία «συγκεντρώνεται», δεν διαφεύγει προς το έδαφος, και έτσι διαποτίζει τις επιφάνειες που με το πέρασμα του χρόνου και θα μεταχρωματιστούν και θα διαβρωθούν.

Από τεχνικής άποψης, η υδρορροή -όπως πλέον συνηθίζεται- έχει δύο βασικά σημεία: α) το ένα είναι το σημείο που βρίσκεται το στόμιο της σωλήνωσης προς το οποίο διοχετεύεται το νερό, και β) το δεύτερο (μέρος της υδρορροής) που είναι ένας κατακόρυφος σωλήνας (συνήθως μεταλλικός ή πλαστικός) διαμέσου του οποίου κυλάει το νερό για να απομακρυνθεί από την κατασκευή ή την κατοικία, με προορισμό συνήθως τον κεντρικό αγωγό των ομβρίων υδάτων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σιμωνέτης, Γιάννης Θ. (2001). *Γλωσσάρι της Μαστοράντζας*. Αθήνα: Εκδόσεις Ξύλο-Έπιπλο. σελ. 451.
2. ↑
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2021.
Το **Αμπού Ντέις** (αραβικά: أبو ديس) είναι παλαιστινιακό χωριό στο Κυβερνείο της Ιερουσαλήμ της Εθνικής Παλαιστινιακής Αρχής το οποίο συνορεύει με την Ιερουσαλήμ. Από την Ενδιάμεση Συμφωνία του 1995 για τη Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας, η γη του Αμπού Ντέις ήταν ως επί το πλείστον μέρος της «Περιοχής C», υπό πλήρη ισραηλινό έλεγχο. Σύμφωνα με την απογραφή του Παλαιστινιακού Κεντρικού Στατιστικού Γραφείου, το Αμπού Ντέις είχε πληθυσμό 12.604 κατοίκους το 2016.

Ιστορία
-------

Το Αμπού Ντέις βρίσκεται σε αρχαία τοποθεσία, περιτριγυρισμένο από βαθιές κοιλάδες. Έχουν βρεθεί ερείπια αρχαίων κτιρίων, δεξαμενές, πατητήρια σταφυλιών και σπηλιές, ένα με τεφροφυλάκιο. Έχουν επίσης βρεθεί κεραμικά από την ύστερη ρωμαϊκή και βυζαντινή περίοδο.

Ο Γάλλος εξερευνητής Βίκτωρ Γκουερίν θεώρησε ότι το Άμπου Ντέις ήταν πανομοιότυπο με την αρχαία Βαουρήμ, αλλά αυτή η ταύτιση δεν γίνεται αποδεκτή σήμερα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Localities in Jerusalem Governorate by Type of Locality and Population Estimates, 2007-2016». *Palestinian Central Bureau of Statistics*. 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2017.
2. ↑  Dauphin, 1998, p. 906
3. ↑  Guérin, 1874, pp. 160 ff
4. ↑  McKenzie, J. Dictionary of the Bible, Simon & Schuster, 1995, p. 77

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Abu Dis στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 151529302
* LCCN: nb2008003146
* GND: 1139783343

 |

 |
Ο **δήμος Ωρεών** ήταν ένας από τους 23 δήμους και δύο κοινότητες στους οποίους χωρίζεται διοικητικά το νησί της Εύβοιας (Νομός Ευβοίας μέχρι το 2010. Το 2011 συγχωνεύτηκε στο νέο Δήμος Ιστιαίας - Αιδηψού σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του νησιού και συνόρευε με τον τότε δήμο Ιστιαίας και την τότε Κοινότητα Λιχάδας. Ο δήμος αποτελείτο από 4 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 58,6 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 3.392 κατοίκους. Έδρα του ήταν οι Ωρεοί. 

Ο δήμος αποτελείτο από τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:

 **Δ.δ. Ωρεών**  -- οι Ωρεοί [1.293]
 **Δ.δ. Καστανιωτίσσης**  -- η Καστανιώτισσα [270]
 **Δ.δ. Νέου Πύργου**  -- ο Νέος Πύργος [943]
 **Δ.δ. Ταξιάρχου**  -- ο Ταξιάρχης [886]

Ιστορία
-------

Οι Ωρεοί χτίστηκαν περίπου το 400 π.Χ. και ήταν αποικία των Αθηναίων. Ήταν εμπορικό λιμάνι και επίνειο της Ιστιαίας.

Δήμαρχοι
--------

Το 2006 είχε εκλεγεί ο τελευταίος δήμαρχος Ωρεών, ο Ιωάννης Σταματίου του Ευσταθίου (η θητεία του έληξε μαζί με την κατάργηση και συγχώνευση του Δήμου στις 31-12-2010, ενώ στις προηγούμενες εκλογές, το 2002 είχε εκλεγεί ο Βασίλειος Λαδάς του Σοφοκλή.

Αξιοθέατα
---------

Το μεγαλύτερο και διασημότερο αξιοθέατο του Δήμου Ωρεών είναι και το σύμβολο του. Πρόκειται για ένα άγαλμα με έναν ταύρο από τα αρχαία χρόνια που βρέθηκε στην θάλασσα. Άλλα αξιοθέατα είναι το κάστρο των Ωρεών και ένα μνημείο για τους κάτοικους που σκοτώθηκαν στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.
* Ιστότοπος του Δήμου Ωρεών

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Δημοτικές εκλογές, Δήμος Ωρεών Ευβοίας, Αποτελέσματα 2006». Υπουργείο Εσωτερικών. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Σεπτεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2011.

  

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Εύβοιας |
| --- |
|  |
| Δήμοι | 
Χαλκιδέων · Αιδηψού · Αμαρυνθίων · Ανθηδόνος · Αρτεμισίου · Αυλίδας · Αυλώνα · Διρφύων · Δυστίων · Ελυμνίων · Ερέτριας · Ιστιαίας · Καρύστου · Κηρέως · Κονιστρών · Κύμης · Ληλαντίων · Μαρμαρίου · Μεσσαπίων · Νέας Αρτάκης · Νηλέως · Σκύρου · Στυραίων · Ταμιναίων · Ωρεών |
|  |
| Κοινότητες | 
Καφηρέως · Λιχάδας |

 |
Ο **Γιάκομπ Μπγιέρκνες** (νορβηγικά: *Jacob Bjerknes,*: [ˈjɑ̀ːkɔb ˈbjæ̂rkneːs], 2 Νοεμβρίου 1897 – 7 Ιουλίου 1975) ήταν ένας διάσημος μετεωρολόγος. Γεννημένος στη Στοκχόλμη της Σουηδίας, ήταν γιος του Νορβηγού Βίλχελμ Μπγιέρκνες πρωτοπόρου στη σύγχρονη πρόβλεψη καιρού. Ο Μπγιέρκνες συνέβαλε σημαντικά στη μετεωρολογία, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης του μοντέλου του νορβηγικού κυκλώνα, το οποίο εξηγεί τον κύκλο ζωής των κυκλώνων μεσαίου γεωγραφικού πλάτους και εισήγαγε την έννοια των ατμοσφαιρικών μετώπων. Βοήθησε επίσης να κατανοηθεί το καιρικό φαινόμενο Ελ Νίνιο.

Απέκτησε Ph.D. από το Πανεπιστήμιο του Όσλο το 1924, και έπαιξε ρόλο στην πρώτη διέλευση της Αρκτικής με αερόπλοιο το 1926 από τον Ρόαλντ Άμουνδσεν. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, υπηρέτησε στις ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ και βοήθησε στον σχεδιασμό των ατομικών βομβαρδισμών στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι. Η καριέρα του περιελάμβανε θέσεις στο Πανεπιστήμιο του Μπέργκεν και στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες. Του απονεμήθηκαν πολλές τιμητικές διακρίσεις, συμπεριλαμβανομένου του Εθνικού Μετάλλου της Επιστήμης το 1966​.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Weather Forecast Pioneer Dies». *Santa Cruz Sentinel* (Santa Cruz, CA): σελ. 24. July 8, 1975.. Ανακτήθηκε στις January 31, 2022.  open access
2. ↑  *Jacob Aall Bonnevie Bjerknes (1897–1975)* Αρχειοθετήθηκε 19 August 2011 στο Wayback Machine. (American Geophysical Union)
3. ↑  Nova (1998). «1969». Public Broadcasting Service. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2009.
4. ↑  *Halvor Solberg* (Store norske leksikon)
5. ↑  *Magasinet*, supplement to *Dagbladet*, 11 February 2014. pp. 14–24.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* **Biographie de Jacob Bjerknes** by Arnt Eliassen
* Tribute to J. Bjerknes on the 100th anniversary of his birth
* Jacob Bjerknes photograph
* National Academy of Sciences Biographical Memoir
Ο **Αμπντούλ Τζελίλ Ατζαγκούν** (γεννημένος στις 10 Φεβρουαρίου 1993 στο Λάγκος) είναι Νιγηριανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός μέσος για λογαριασμό της Αλ Χουσέϊν.

Συλλογική Καριέρα
-----------------

Ο Ατζαγκούν προέρχεται από τις ακαδημίες της νιγηριανής Ντόλφινς ΦΚ.

Στις 28 Αυγούστου 2013, ο Παναθηναϊκός ανακοίνωσε την απόκτηση του Ατζαγκούν, με τον παίκτη να υπογράφει συμβόλαιο διάρκειας τεσσάρων ετών με τον σύλλογο. Στο ντεμπούτο του με τον Παναθηναϊκό, πέτυχε και το πρώτο του τέρμα με τα χρώματα της νέας του ομάδας απέναντι στον Α.Ο. Πλατανιά.

Διεθνής Καριέρα
---------------

Ήταν μέλος της ομάδας της Νιγηρίας η οποία ήρθε δεύτερη στο Παγκόσμιο Κύπελλο U-17 του 2009 το οποίο και φιλοξένησε, ενώ πέτυχε και δύο τέρματα.
Έχει αγωνιστεί, επίσης σε δύο εκδόσεις του Αφρικανικού Κυπέλλου Νέων με την Εθνική Νιγηρίας U-20. Ήταν αρχηγός της ομάδας το 2013 η οποία ήρθε στη τρίτη θέση της προκριματικής φάσης για την πρόκριση στο Παγκόσμιο Κύπελλο U-20 του 2013 που διεξήχθην στην Τουρκία.

Στις 21 Ιουνίου 2013, ο Ατζαγκούν πέτυχε δύο τέρματα στην ήττα της ομάδας του με σκορ 3-2 απέναντι στην Πορτογαλία στην εναρκτήρια της αναμέτρηση για το Παγκόσμιο Κύπελλο U-20 του 2013.

Διακρίσεις
----------

### Σύλλογος

Ντόλφινς
* **Πρέμιερ Λιγκ Νιγηρίας**

Νικητής: 2010-11
#### Παναθηναϊκός

* Κύπελλο Ελλάδας

Νικητής: 2013-14
#### Εθνική Νιγηρίας

U-20
* **Αφρικανικό Κύπελλο Νέων**

Νικητής: 2011

Παραπομπές
----------

1. ↑  Nigeria U17 Team List
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιανουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2014.
3. ↑  «FIFA competition stats». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιουνίου 2013. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2014.
4. ↑  «Sublime Control & Finish! Abdul Ajagun (Nigeria U-20) vs Portugal U-20». *inside World Soccer*. 22 Ιουνίου 2013.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Προφίλ στο Transfermarkt
Παύλος Μητρόπουλος
Ο **Παύλος Μητρόπουλος** (Λόγγος Αχαΐας, 4 Απριλίου 1990) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος.

Συλλογική καριέρα
-----------------

### Παναιγιάλειος

Ξεκίνησε την καριέρα του από τον Παναιγιάλειο, με τον οποίο αγωνίστηκε στο περιφερειακό πρωτάθλημα και στην Γ΄ Εθνική.

### Ολυμπιακός Βόλου

Το καλοκαίρι του 2009 υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό Βόλου και με τον οποίο έκανε το ντεμπούτο του ως επαγγελματίας. Συνολικά έως το καλοκαίρι του 2011 πραγματοποίησε 15 συμμετοχές στην Α' Εθνική και άλλες 5 στη Β' Εθνική, την πρώτη του χρονιά, ενώ παράλληλα η ομάδα του εξασφάλισε την άνοδο.

### Παναιτωλικός

Η επόμενη περίοδος (2011-12) τον βρήκε στον Παναιτωλικό, ο οποίος είχε κερδίσει την προηγούμενη χρονιά την άνοδό του στη Σούπερ Λίγκα. Αμέσως έγινε βασικός και αγωνίστηκε σε 22 αγώνες, πετυχαίνοντας και ένα γκολ, όμως η ομάδα από το Αγρίνιο υποβιβάστηκε στη Φούτμπολ Λιγκ και ο ίδιος έκανε γνωστή την πρόθεσή του να αποχωρήσει, ωστόσο συμμετείχε σε 6 αγώνες στο πρώτο μισό της περιόδου 2012-13 στη Β' κατηγορία.

### ΑΕΚ

Τον Ιανουάριο του 2013, αποκτήθηκε με τη μορφή δανεισμού για έξι μήνες από την ΑΕΚ. Το ντεμπούτο του με την "Ένωση" πραγματοποιήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2013, στην εκτός έδρας ήττα με 3-1 από τον Αστέρα Τρίπολης.

### Πανιώνιος

Στις 8 Ιουλίου 2013, ανακοινώθηκε η παραχώρησή του, ξανά με τη μορφή δανεισμού, από τον Παναιτωλικό στον Πανιώνιο για έναν χρόνο, όμως την επόμενη χρονιά (2014-15) αποκτήθηκε ως ελεύθερος από τον αθηναϊκό σύλλογο. Τον Ιανουάριο του 2016 κι έπειτα από 2,5 χρόνια στον Πανιώνιο με 69 συνολικά συμμετοχές στο πρωτάθλημα αποχώρησε ως ελεύθερος.

### ΟΦΗ

Έπειτα από ένα σύντομο πέρασμα από το σουηδικό πρωτάθλημα, με την Ακρόπολις, τον Ιανουάριο του 2017 επέστρεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του ΟΦΗ.

### Λεβαδειακός

Το καλοκαίρι του 2017 ανακοινώθηκε η συμφωνία του με τον Λεβαδειακό.

Διεθνής καριέρα
---------------

Ο Μητρόπουλος υπήρξε διεθνής με την Εθνική Ελπίδων από το 2010 έως και το 2012, πραγματοποιώντας 10 συμμετοχές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Τα βρήκε με Παναιτωλικό ο Μητρόπουλος[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Ανακοίνωσε Μητρόπουλο η ΑΕΚ
3. ↑  Αστέρας Τρίπολης - ΑΕΚ 3-1
4. ↑  Ανακοίνωσε τον δανεισμό του Μητρόπουλου ο Πανιώνιος
5. ↑  Τέλος ο Μητρόπουλος από τον Πανιώνιο, www.sport-fm.gr
6. ↑  Ανακοίνωσε Μητρόπουλο ο Λεβαδειακός, www.sport-fm.gr

Πηγές
-----

* Προφίλ στο transfermarkt.co.uk
* Προφίλ στο soccerway.com
* Προφίλ στο onsports.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού – τρέχουσα σύνθεση |
| --- |
|  |
|  | 
* 2 Χατζηλάμπρος
* 3 Βλάχος
* 4 Νίκας
* 5 Ανγκουά
* 6 Φυτανίδης
* 7 Καστιγιόν
* 8 Κονέ
* 9 Μάντζιος
* 11 Σανάμπρια
* 14 Παντελιάδης
* 17 Καραμπάς
* 19 Μπάγιτς
* 20 Ορφανίδης
* 21 Καραχάλιος
* 22 Κοζορώνης
* 24 Λιάγκας
* 25 Τσάπρας
* 27 Ιωαννίδης
* 29 Ενομό
* 31 Συμελίδης
* 33 Κρνέτα
* 40 Επασί
* 66 Μαχαίρας
* 77 Αργυρόπουλος
* 86 Μακρής
* 88 Βούγιοβιτς
* 99 Κονάν
* Προπονητής: Αντωνίου
 |

 |
Συντεταγμένες: 50°30′N 143°0′E﻿ / ﻿50.500°N 143.000°E﻿ / 50.500; 143.000

Η **Σαχαλίνη** (ρωσικά: Сахалин, Σαχαλίν· ιαπωνικά: 樺太, Καράφουτο) είναι μεγάλο ρωσικό νησί στο Βόρειο Ειρηνικό Ωκεανό. Είναι το μεγαλύτερο νησί της Ρωσίας με έκταση 72.492 τ.χλμ. και ανήκει στην Περιφέρεια Σαχαλίνης. Είναι περίπου το ένα πέμπτο του μεγέθους της Ιαπωνίας και βρίσκεται απέναντι από την ανατολική ακτή της Ρωσίας και βόρεια της Ιαπωνίας.

Οι αυτόχθονες λαοί του νησιού είναι οι Αϊνού, οι Ορόκ και οι Νιβχ. Η Σαχαλίνη είχε διεκδικηθεί από τη Ρωσία και την Ιαπωνία κατά τη διάρκεια του 19ου και του 20ου αιώνα. Αυτό οδήγησε σε διαμάχες μεταξύ των δύο χωρών για τον έλεγχο του νησιού. Η Ρωσία κατέλαβε το νησί από τους Ιάπωνες κοντά στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι περισσότεροι Αϊνού μετακόμισαν στο Χοκκάιντο όταν οι Ιάπωνες εκτοπίστηκαν από το νησί το 1949.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Reid, Anna (2003). *The Shaman's Coat: A Native History of Siberia*. New York: Walker & Company. σελίδες 148–150. ISBN 0-8027-1399-8.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 316431019
* LCCN: sh85116662
* GND: 4051141-8
* NDL: 00631343
* NKC: ge118134

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ασία
* Πύλη:Ρωσία
 |

 |
Η Viohalco S.A. με έδρα στο Βέλγιο, είναι εταιρία συμμετοχών σε κορυφαίες εταιρίες επεξεργασίας μετάλλων στην Ευρώπη και είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Euronext Βρυξελλών (σύμβολο VIO) και στο Χρηματιστήριο Αθηνών (σύμβολο BIO). 

Οι θυγατρικές της Viohalco, μεταξύ των οποίων η ΣΙΔΕΝΟΡ και η Ελληνικά Καλώδια, δραστηριοποιούνται στην παραγωγή προϊόντων αλουμινίου, χαλκού, καλωδίων, χάλυβα και σωλήνων χάλυβα και εστιάζουν στις τεχνολογικές εξελίξεις. Διαθέτουν μονάδες παραγωγής στην Ελλάδα, τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, τη Ρωσία, την Π.Γ.Δ.Μ. την Αυστραλία, την Τουρκία και το Ηνωμένο Βασίλειο. 

Το χαρτοφυλάκιο της Viohalco περιλαμβάνει επιπλέον έναν κλάδο ο οποίος ασχολείται αποκλειστικά με την τεχνολογία, την έρευνα και ανάπτυξη και αποτελείται από εταιρίες επικεντρωμένες στην έρευνα και την προώθηση της τεχνολογίας, τις μηχανολογικές εφαρμογές και τις υπηρεσίες εφαρμογών ERP. Η Viohalco διαθέτει επίσης έναν κλάδο με αντικείμενο την ανακύκλωση και τις υπηρεσίες διαχείρισης αποβλήτων. 

Η Viohalco και οι εταιρίες της έχουν στην ιδιοκτησία τους σημαντική ακίνητη περιουσία, κυρίως στην Ελλάδα, και έχουν υλοποιήσει πολλά έργα αξιοποίησης αυτής. 

Οι εταιρίες της Viohalco έχουν παγκόσμια παρουσία με μονάδες παραγωγής σε 8 χώρες, ισχυρό εμπορικό δίκτυο σε 21 χώρες και πελάτες που εξυπηρετούνται σε περισσότερες από 100 χώρες σε όλο τον κόσμο. 

Κύριες εισηγμένες θυγατρικές: Cenergy Holdings (CENER) στο Χρηματιστήριο Euronext των Βρυξελλών και στο Χρηματιστήριο Αθηνών και ElvalHalcor (ΕΛΧΑ) στο Χρηματιστήριο Αθηνών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Νέα εποχή στη Viohalco

Πηγές
-----

* Επίσημη ιστοσελίδα της Viohalco S.A

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εταιρείες του δείκτη FTSE/Athex Large Cap |
| --- |
|  |
| Πολυεθνικές Εταιρείες | 
* Coca-Cola HBC AG
* ΟΛΠ
* ΟΠΑΠ
* Σαράντης
* Jumbo
* Hellenic Duty Free Shops
 |
|  |
| Εταιρείες Ενέργειας | 
* ΑΔΜΗΕ
* ΔΕΔΔΗΕ
* ΔΕΗ
* HELLENiQ ENERGY
* ΜΟΤΟΡ ΟΪΛ
* ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή
 |
|  |
| Κατασκευαστικές εταιρείες | 
* ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ
* Viohalco
* Ελλάκτωρ
* Lamda Development
* Μυτιληναίος
* TITAN Cement International
 |
|  |
| Συστημικές Τράπεζες | 
* Εθνική Τράπεζα
* Τράπεζα Πειραιώς
* Eurobank Ergasias
* Alpha Bank
 |
|  |
| Τηλεπικοινωνίες | 
* ΟΤΕ
* Cosmote
* Γερμανός Group
* Vodafone Greece
* Nova
 |
|  |
| Άλλες εταιρείες | 
* Aegean Airlines
* ΕΥΔΑΠ
* Fourlis
* ΕΧΑΕ
 |

 |
Συντεταγμένες: 13°51′S 171°35′W﻿ / ﻿13.850°S 171.583°W﻿ / -13.850; -171.583

Η **Λουφιλούφι** (σαμόα: Lufilufi) είναι μια κωμόπολη της Άτουα στα νησιά Σαμόα. Έχει πληθυσμό 962 κατοίκων (2006).

Γεωγραφία
---------

Η Λουφιλούφι βρίσκεται ανατολικά των Σαμόα και του Ουπόλου και βόρεια της Άτουα. Βρίσκεται στην οδό Μέιν Ιστ Κόουστ Ρόουντ. Βρίσκεται ανάμεσα στην Σαολουαφάτα και την Φαλεαπούνα.

Δημογραφία
----------

Σύμφωνα με την απογραφή του 2006, η Λουφιλούφι είχε 962 κατοίκους.

| Χρονιά | Απογραφή |
| --- | --- |
| 2006 | 962 |

Η Λουφιλούφι είναι η τριακοστή μεγαλύτερη πόλη των νησιών Σαμόα, μετά τις Άπια, Βαϊτέλε, Φαλεάσιου, Βαϊλέλε, Λεαουβάα, Φαλέ'ουλα, Σιουσέγκα, Μάλιε, Φασιτο'ιούτα, Βαϊούσου, Λαουλίι, Αφέγκα, Νοφοάλι'ι, Φαγκάλι'ι, Φασιτό'ο, Σολοσόλο, Λεουλουμοέγκα, Σαταπουάλα, Φαλέφα, Ματαβάι, Μανόνο Ούτα, Τουανάι, Σαφότου, Γκαταϊβάι, Λοτοφάγκα, Φουαϊλόλο'ο, Σιούμου, Σαανάπου και Ταλιματάου.

Εκπαίδευση
----------

Στην Λουφιλούφι βρίσκεται το Θεολογικό Κολλέγιο Πιούλα.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος πόλεων των Σαμόα
* Κατάλογος πόλεων της Τουαμασάγκα

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Population and Housing Census Report 2006» (PDF). *Samoa Bureau of Statistics*. Ιούλιος 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 21 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2009.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Χάρτες της Λουφιλούφι Αρχειοθετήθηκε 2017-02-20 στο Wayback Machine. www.maplandia.com

  


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πόλεις της Άτουα |
| --- |
|  |
| 
Πρωτεύουσα: Λουφιλούφι |
|  |
| 
* Α'ουφάγκα
* Φαλέφα
* Λαλομάνου
* Λέπα
* Λεαλτέλε
* Λοτοφάγκα
* Λουατουάνου'ου
* Ματατούφου
* Πουτάσι
* Σαλεαπάγκα
* Σολοσόλο
* Βαβάου
 |

 |
**Προσέλθετε ποιμένες** (γερμ. *Kommet, ihr Hirten*) είναι χριστιανικός εκκλησιαστικός ύμνος, με καταβολές από την Βοημία. Ο αρχικός του τίτλος είναι *Nesem vám noviny*.

Στη βιβλιογραφία συναντάται από το 1605 ως Χριστουγεννιάτικο τραγούδι. Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1847 στο *Katolicky kancionál* στο Όλομουτς. Σύμφωνα με τον Konrad Ameln η μελωδία χρονολογείται στο έτος 1700.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Nesem vám noviny,* Text und Melodie bei Radio Prag.
2. ↑  Gustav Kneip, Willi Schäferdiek (Hrsg.
3. ↑  Norbert Linke: *Die Stimme Schlesiens im Weihnachtslied*.
4. 1 2  Konrad Ameln: *Altböhmische Weihnachtslieder.*
5. ↑  Ulrich Parent, Martin Rößler: 48 – Kommet, ihr Hirten, ihr Männer und Fraun. In: Gerhard Hahn, Jürgen Henkys (Hrsg.): Liederkunde zum Evangelischen Gesangbuch. Nr. 2. Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen 2001, ISBN 3-525-50321-0, S. 34–36 (eingeschränkte Vorschau in der Google-Buchsuche).
Διαδήλωση κατά της ενοχοποίησης των θυμάτων βιασμού
**Ενοχοποίηση του θύματος** (Αγγλικά:**victim blaming**) ονομάζεται η κατάσταση κατά την οποίαν το θύμα ενός εγκλήματος ή οποιασδήποτε παράνομης πράξης θεωρείται εξ ολοκλήρου ή εν μέρει υπαίτιο. Εντάσσεται στη γενικότερη αντίληψη ότι τα θύματα είναι με οποιονδήποτε τρόπο καθίστανται υπεύθυνα για τις ενέργειες των παραβατών, όπως τα θύματα ενδοοικογενειακής βίας και σεξουαλικών εγκλημάτων, με τα τελευταία να τους αποδίδονται ευθύνες για τον τρόπο ένδυσής τους.

Ο ψυχολόγος Γουίλιαμ Ράιαν επινόησε τη φράση «κblaming the victim» στο βιβλίο του το 1971 με αυτόν τον τίτλο. Στο βιβλίο, ο Ράιαν περιέγραψε την ενοχοποίηση των θυμάτων ως μια ιδεολογία που χρησιμοποιείται για να δικαιολογήσει τον ρατσισμό και την κοινωνική αδικία εναντίον των Αφροαμερικανών. Ο Ryan έγραψε το βιβλίο για να αντικρούσει το έργο του Daniel Patrick Moynihan του 1965 *The Negro Family: The Case for National Action*. Η κριτική του Ράιαν αντέκρουσε τις θεωρίες Moynihan ως προσπάθειες απόδοσης ευθύνης για τη φτώχεια από κοινωνικούς δομικούς παράγοντες στις συμπεριφορές και τα πολιτισμικά πρότυπα των φτωχών.

Αν και ο Ράιαν έκανε κατέστησε τη φράση δημοφιλή, άλλοι μελετητές είχαν εντοπίσει το φαινόμενο της ενοχοποίησης των θυμάτων. Το 1947 ο Theodor W. Adorno όρισε αυτό που αργότερα θα ονομαζόταν «blaming the victim», ως «ένα από τα πιο απαίσια χαρακτηριστικά του φασιστικού χαρακτήρα».

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Victim Blaming» (PDF). *Canadian Resource Centre for Victims of Crime*. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2018.
2. ↑  Fox, Kathleen A.; Cook, Carrie L. (November 2011). «Is Knowledge Power? The Effects of a Victimology Course on Victim Blaming». *Journal of Interpersonal Violence* **26** (17): 3407–3427. doi:10.1177/0886260511403752. PMID 21602202.
3. ↑  Ryan, William (1971). *Blaming the Victim*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. ISBN 9780394417264.
4. ↑  Cole 2007, σελίδες 111, 149, 213.
5. ↑  Downs 1998, σελ. 24.
6. ↑  Katsiaficas, Kirkpatrick & Emery 1987, σελ. 219.
7. ↑  Kent 2003.
8. ↑  «Illinois state U. archives». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Σεπτεμβρίου 2006. Ανακτήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2021.
9. ↑  Ryan, William (1976). *Blaming the Victim*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. Vintage. ISBN 978-0-394-72226-9.
10. ↑  Robinson 2002, σελ. 141.
11. ↑  Adorno, T. W. (1947). «Wagner, Nietzsche and Hitler». *The Kenyon Review* **9** (1): 155–162. .
12. ↑  Harding, James Martin (1997). *Adorno and 'A Writing of the Ruins': Essays on Modern Aesthetics and Anglo-American Literature and Culture*. SUNY Press. σελ. 143. ISBN 978-0-7914-3270-9.
Ο **Ίστβαν Πάστορ** (ουγγρικά: István Pásztor, προφέρεται: [ˈiʃtvaːn ˈpaːstor], σερβικά: Ištvan Pastor / Иштван Пастор, 20 Αυγούστου 1956 στο Νόβι Κνέζεβατς -30 Οκτωβρίου 2023) είναι Σέρβος πολιτικός ουγγρικής καταγωγής που δραστηριοποιείται στη Βοϊβοντίνα. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Νόβι Σαντ. Επί του παρόντος, ο Πάστορ είναι πρόεδρος του Κόμματος της Συμμαχίας των Ούγγρων της Βοϊβοδίνας και Πρόεδρος της Συνέλευσης της Βοϊβοντίνας. Ήταν πρώην ηγέτης του Ουγγρικού Συνασπισμού, ο οποίος συμπεριλάμβανε επίσης δύο άλλα εθνικά ουγγρικά πολιτικά κόμματα στη Σερβία.

Ο Πάστορ ήταν υποψήφιος του Ουγγρικού Συνασπισμού στις προεδρικές εκλογές του 2008 στη Σερβία. Κέρδισε το 2,26% των ψήφων στον πρώτο γύρο και υποστήριξε τον Μπόρις Τάντιτς στο δεύτερο γύρο.

Απεβίωσε στις 30 Οκτωβρίου 2023 σε ηλικία 67 ετών

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Meghalt Pásztor István». 30  Οκτωβρίου 2023.
2. ↑  «Preminuo Ištvan Pastor». (Σερβικά) 30  Οκτωβρίου 2023.
3. ↑  Νικητής στον πρώτο γύρο ο Νίκολιτς ant1news.gr
4. ↑  civilek.info (30 Οκτωβρίου 2023). «István Pásztor, president of the Vojvodina Hungarian Association, has passed away — Civilek Info». *Civilek Infó* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ουγγρικός Συνασπισμός (ουγγρικά, σερβικά)
Παππούς και εγγονός, από τον πίνακα *Ο Κακός Εγγονός* του Γεώργιου Ιακωβίδη.
Οι **παππούδες**, που συνήθως χωρίζονται σε **παππού** και **γιαγιά**, είναι οι γονείς του πατέρα ή της μητέρας ενός ατόμου. Κάθε ζωντανός οργανισμός έχει μέχρι τέσσερις γενετικούς παππούδες, οκτώ γενετικούς προ-παππούδες, δεκαέξι γενετικούς προ προ-παππούδες και γιαγιάδες, τριάντα δύο γενετικούς προ-προ-προ-παππούδες και γιαγιάδες κλπ. Τα τελευταία 30 χιλιάδες χρόνια ο αριθμός των ατόμων που πρόλαβαν τους παππούδες τους εν ζωή αυξήθηκε. Δεν είναι γνωστό το τι προκάλεσε αυτήν την αύξηση στη μακροζωία αλλά σε μεγάλο βαθμό έχει ως αποτέλεσμα τη βελτίωση της ιατρικής τεχνολογίας και του βιοτικού επιπέδου, αλλά πιστεύεται γενικά ότι μια βασική συνέπεια των τριών γενεών που ζούσαν μαζί ήταν η διατήρηση πληροφοριών που διαφορετικά θα μπορούσαν να χαθούν. Ένα παράδειγμα αυτής της σημαντικής πληροφορίας θα μπορούσε να ήταν το πού να βρει νερό σε περιόδους ξηρασίας.

Σε περιπτώσεις όπου οι γονείς δεν επιθυμούν ή δεν μπορούν να παρέχουν επαρκή φροντίδα στα παιδιά τους (π.χ. θάνατος των γονέων, οικονομικά προβλήματα, προβλήματα γάμου), οι παππούδες παίρνουν συχνά τον ρόλο των πρωταρχικών φροντιστών. Ακόμη και όταν αυτό δεν συμβαίνει, και ιδιαίτερα σε συντηρητικούς πατριαρχικούς πολιτισμούς, οι παππούδες συχνά έχουν άμεσο και ξεκάθαρο ρόλο σε σχέση με την φροντίδα των παιδιών. Οι παππούδες είναι συγγενείς δευτέρου βαθμού και μοιράζονται γενετική επικάλυψη 25%.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Zhavoronkov, Alex (2 Ιουλίου 2013). «13 Reasons Why We Will Live Longer Than Our Parents». *Huffington Post* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2019.
2. ↑  «The Mysterious Downfall of the Neandertals». *Scientific American* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2019.
3. ↑  Caspari, Rachel (2012-12-07). «The Evolution of Grandparents» (στα αγγλικά). *Scientific American* **22** (1s): 38–43. doi:10.1038/scientificamericanhuman1112-38. ISSN 1936-1513. .
4. ↑  «8 Reasons Parents Fail to Love Their Kids». *Psychology Today* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2019.
5. ↑  «Average percent DNA shared between relatives». *23andMe Customer Care* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιανουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2019.
6. ↑  «How Much DNA Do Distant Cousins Actually Share?». *www.theroot.com*. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Παππούδες** |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Αστέρας (αθλητικός σύλλογος).
Ο **Αστέρας Χαλέπας** είναι ποδοσφαιρικό σωματείο με έδρα τα Χανιά της Κρήτης. Ή ίδρυση της ομάδας χρονολογείται το 1946. Ιδρυτικά στελέχη ήταν κυρίως βυρσοδέψες εκείνης της εποχής. Την δεκαετία του 1960 έφτασε μόλις ένα βήμα από την Β΄ Εθνική κατηγορία. Τέλος ο Αστέρας και λίγα ακόμη σωματεία ήταν ιδρυτές της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Χανίων. Όμως η δικτατορία του 1967 κατήργησε την ομάδα όπως και άλλες των Χανίων. Αυτό είχε ως συνέπεια για 17 χρόνια η ομάδα να μην υπάρχει στο ποδοσφαιρικό στερέωμα των Χανίων. Τελικά το 1985 η ομάδα επανεγράφη στα οικία πρωταθλήματα και από τότε συμμετέχει κανονικά στα πρωταθλήματα της ΕΠΣΧ. Είναι χαρακτηριστικό ότι η πατρίδα της ομάδας είναι η Χαλέπα μία(αν όχι η πλέον) ιστορική περιοχή των Χανίων.

Ο Αστέρας Χαλέπας έχει αναδειχθεί:

* ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ Β ΕΠΣΧ 2004
* ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ Α ΕΠΣΧ 2006
* ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ Γ ΕΠΣΧ 2013

Επίσης έχει κατακτήσει το Super Cup ΕΠΣΧ 2006 και έχει καταλάβει την ένατη θέση στο Εθνικό πρωτάθλημα της Δ Εθνικής το 2007.

Φιλοσοφία του σωματείου είναι η χρησιμοποίηση του αθλητισμού ώς μέσον κοινωνικής κινητοποίησης και στήριξης υγιών αντιλήψεων όπως η καταπολέμηση της βίας της ξενοφοβίας και του ρατσισμού.

Ο Α.Π.Σ. Αστέρας Χαλέπας μέσα στα πλαίσια των ιδιαίτερων στόχων του όπως αυτοί εκφράζονται από τη φιλοσοφία της Διοίκησης και αφορούν στην προώθηση του παιδικού και εφηβικού αθλητισμού, της αλληλεγγύης και της ανάδειξης των ανθρωπίνων αξιών μέσω της προώθησης των δικαιωμάτων των παιδιών, από το 2005 συνεργάζεται επίσημα με την Ελληνική Εθνική Επιτροπή της UNICEF. 

Μεγαλα ονοματα εχουν περασει απο αυτον τον τεραστιο συλλογο. Μερικα απο αυτα ειναι ο Γιωργος Κουκης και ο Αποστολης Αγγελοπουλος, με μεγαλες διακρισεις στα σαλονια του Α τοπικου, με τον πρωτο να εχει ρεκορ με τα περισσοτερα γκολ σε μια χρονια (49) και τον δευτερο να εχει ρεκορ συμμετοχων (1179). Αλλο ενα ρεκορ που κατεχει ο Αγγελοπουλος αν και αρχηγος της ιστορικης ομαδας των χανιων ειναι οι περισσοτερες κιτρινες (1208) και κοκκινες (91). Δυστυχως ομως για την καριερα του Κουκη, υπεστη ενα σοβαρο τραυματισμο στον εγκεφαλο οπου τον αναγκασε να χαζεψει και να σταματησει το ποδοσφαιρο.
Το περιοδικό ***Nikephoros** - Zeitschrift fürSport und Koltur im Altertum* (*Νικηφόρος*, ISSN: 0934-8913) είναι γερμανικό επιστημονικό περιοδικό αρχαιολογικού περιεχομένου.

Σύνθεση και κυκλοφορία
----------------------

Το *Nikephoros* δημοσιεύει σύγχρονα συγγράμματα φιλολογικού, ιστορικού και αρχαιολογικού περιεχομένου με στόχο την μελέτη και ανάλυση του αθλητισμού σε όλο το φάσμα της ιστορίας και προϊστορίας από την προϊστορική εποχή, στην Ασσυρία, Βαβυλώνα, αρχαία Αίγυπτο, την αρχαία Ελλάδα, από την αρχαϊκή και μέχρι την κλασική, ελληνιστική και βυζαντινή εποχή, την εποχή του Ουμανισμού και την νεότερη ιστορία μέχρι τις ημέρες μας. Επίκεντρο των θεμάτων είναι πάντοτε ο αθλητισμός και η μουσική σε σχέση με την θρησκεία, τον πολιτισμό, την πολιτική, το δίκαιο, την ανατροφή και την καθημερινή ζωή.

Κυκλοφορεί από το 1988 σε ετήσιους τόμους υπό την επίβλεψη επιστημονικής επιτροπής καθώς και των ισντιτούτων αρχαίας ιστορίας και αρχαιολογίας του πανεπιστημίου του Γκρατς,αρχαίας ιστορίας και ασσυριολογίας του Πανεπιστημίου του Ίνσμπρουκ και ιστορίας του αθλητισμού της Ανώτατης Σχολής Σωματικής Αγωγής της Κολωνίας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «The ISSN portal» (Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Simplified Chinese, Αραβικά) ISSN International Centre. Παρίσι. 0934-8913.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2010-12-29 στο Wayback Machine.
Auto Union 1000
Το **Auto Union 1000** ήταν ένα πολυτελές συμπαγές αυτοκίνητο με κίνηση στους μπροστινούς τροχούς που κατασκευάστηκε από την Auto Union GmbH μεταξύ 1958 και 1969. Διαδέχθηκε το DKW 3=6 και ήταν το πρώτο (και σε πολλές αγορές το τελευταίο) μοντέλο που χαρακτηρίστηκε ως Auto Union από την κατασκευάστρια από τη δεκαετία του 1930. Το Auto Union 1000 ήταν μια εξέλιξη των προηγούμενων μοντέλων DKW F93, F94 και F94U της σειράς 3=6. Διέθετε έναν διευρυμένο δίχρονο κινητήρα 981 cc, που απέδιδε 44 PS (32 kW, 43 hp) στο βασικό μοντέλο.

Το Auto Union 1000 κυκλοφόρησε σε διάφορες σειρές και στυλ αμαξώματος, συμπεριλαμβανομένων σεντάν 2 ή 4 θυρών, κουπέ χωρίς κολόνες, και στέισιον βάγκον 3 θυρών. Η πρώτη σειρά, γνωστή ως "μοντέλο 58" ή AU1000/58, ήταν διαθέσιμη ως 1000 Coupe de luxe μόνο με κινητήρα 44 PS. Η δεύτερη σειρά, το «μοντέλο 60» ή AU1000/60, εισήγαγε το «πανοραμικό» παρμπρίζ στη δίθυρη μορφή. Η τρίτη σειρά, το "model 62" ή AU1000/62, διέθετε μπροστινά δισκόφρενα, Lubrimat, φαρδύτερο πίσω άξονα και μεγαλύτερο πορτμπαγκάζ μεταξύ άλλων βελτιώσεων.

Το Auto Union 1000 Sp, ένα διθέσιο σπορ αυτοκίνητο χαμηλών τόνων, κυκλοφόρησε το 1958. Κατασκευάστηκε από τους κατασκευαστές πούλμαν της Στουτγάρδης, Baur, ήταν ένα κομψό αυτοκίνητο με πτερύγια στην ουρά, που κέρδισε το παρατσούκλι "μωρό Thunderbird". Το 1000 Sp είχε υψηλότερο λόγο συμπίεσης και ισχυρή μέγιστη ισχύ 55 PS (40 kW, 54 hp). Ήταν το τελευταίο ανοιχτό αυτοκίνητο που παρήγαγε η εταιρεία μέχρι το Audi 80 cabriolet το 1994.

Ένα Auto Union 1000 πέρνει μέρος στο 10 Σαφάρι Ράλι Ανατολικής Αφρικής.
Το Auto Union 1000 σημείωσε επίσης επιτυχία στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, με νίκες σε αγώνες όπως το Ράλι Ακρόπολις του 1959, και το Εθνικό Πρωτάθλημα Ράλι Νότιας Αφρικής το 1961, το 1962 και το 1963.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The Revolutionary New Auto Union 1000S Four Door». *Motor Sport Magazine archive*. Νοεμβρίου 1959.
2. ↑  «Auto Union 1000: Sonderklasse zum Sonderpreis - AUTO BILD Klassik». *autobild.de* (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2022.
3. ↑  «1929–1964: DKW in racing». *audi.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2022.
4. ↑  «Auto Union 1000 S Coupé – der Rennwagen für alle Tage (Fahrzeugberichte)». *Zwischengas* (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2022.
5. ↑  Shacki. «Final results Rally Acropolis 1959». *eWRC-results.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2022.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Auto Union 1000** |
Ο **Δημήτριος Βεζανής** (1904-19 Μαρτίου 1968) ήταν καθηγητής Πανεπιστημίου, πολιτικός επιστήμονας και συνταγματολόγος και θεωρητικός του Ελληνικού εθνικισμού.

Βιογραφικό
----------

Πατέρας του ήταν ο Σωτήριος Βεζανής, νομικός, υφηγητής Πολιτικής Οικονομίας και βιομήχανος υαλουργίας με σπουδές κλωστοϋφαντουργίας και ένας από τους πρώτους που έθεσαν τα θέματα της οκτάωρης εργασίας, της αργίας της Κυριακής και της εισαγωγής του θεσμού των κοινωνικών ασφαλίσεων.

Μαθήτευσε στο 3ο τετρατάξιο Γυμνάσιο Αθηνών, σπούδασε στη Νομική Σχολή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, όπου ανακηρύχθηκε διδάκτορας στη σχολή Πολιτικών Επιστημών. Το 1932 εκλέχθηκε υφηγητής στην έδρα της Γενικής Πολιτειολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Είχε εκλεγεί επίσης Έκτακτος καθηγητής της Γενικής Πολιτειολογίας και του Συνταγματικού δικαίου στην  Πάντειο Ανωτάτη Σχολή Πολιτικών Επιστημών, στην οποία δίδαξε έως το θάνατο του το 1968. Το 1930-1931 διατέλεσε Νομάρχης  Άρτας. Ήταν συνεργάτης της εφημερίδας *Ο Εθνικοσοσιαλιστής* που εξέδιδε από το 1934 το πολιτικό κόμμα *Οργάνωση Εθνικοφρόνων Σοσιαλιστών* του  Ιάκωβου Διαμαντόπουλου. Από το 1936 έως το 1948 ήταν διευθυντής στο Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΙΚΑ). Υπήρξε ηγετικό στέλεχος της οργανώσεως *Εθνικιστικός Σύνδεσμος*, η οποία κατά τη γερμανική κατοχή δημιούργησε την αντιστασιακή οργάνωση *Πρόμαχοι* και εξέδιδε τα έντυπα *Προμαχών* και *Η Μπόμπα*. Το 1946 συμμετείχε στις εκλογές ως υποψήφιος βουλευτής Πειραιώς με το *Κόμμα των Χιτών*.

Το 1962, υπέστη έμφραγμα του μυοκαρδίου και νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο *Ευαγγελισμός*. Πέθανε στο σπίτι του μετά από καρδιακή ανακοπή.

Συγγραφικό έργο
---------------

* Ο Παλαμάς φιλόσοφος 1930,
* Η περί κράτους και δικαίου θεωρία του Felix Somlo το 1934,
* Το συντεχνιακόν κράτος το 1935, έκδοση Νέα Εστία,
* Η φιλοσοφία του Λένιν το 1936,
* Ο Ανώτατος Άρχων το 1936, επανέκδοση το 1944,
* Πολιτισμός και επιστήμη του πολιτισμού το 1939,
* Μαθήματα συνταγματικού δικαίου, έργο σε 2 τόμους, το 1938-1939,
* Βάσεις και προοπτική της Κοινωνικής πολιτικής και του εργατικού δικαίου το 1944,
* Η ιδέα του κράτους παρ’ Έλλησι το 1949,
* Το Κράτος (Πανεπιστημιακές παραδόσεις) το 1949,
* Η αιωνία νεότης των Ελλήνων 1950,
* Το μέγα μήνυμα του Περικλή Γιαννόπουλου 1951,
* Θρησκεία και Έθνος 1956,
* Γενική πολιτειολογία 1947-1963
* La souveraineté, notion indispensable dans tout ordre juridique, Athènes 1964,
* Kritik der Gewaltenteilungslehre, "Österreichische Zeitschrift für öffentliches Recht", Βιέννη, 1964.
* Η διοικητική μας οργάνωση,
* Ίων Δραγούμης,
* Το ζήτημα της Κύπρου,
* Κράτος και έθνος,
* Θεωρία του κράτους
* Υπό το φώς του εθνικισμού (Τέσσαρες λόγοι)

Πηγές
-----

1. ↑  Δημήτριος Βεζανής, Σκέψεις και Μαρτυρίες, Παναγιώτης Παπαγαρυφάλλου, Αθήνα 2014, Εκδόσεις Πελασγός
2. ↑  Ακροδεξιές οργανώσεις και παρακράτος 1949-1967

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 35987299
* LCCN: n87923998

 |

 |