recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Διονύσης Καπανδρίτης** (1948-2015) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στη θέση του αριστερού χαφ-εξτρέμ.

Γεννήθηκε το 1948 στη Ζάκυνθο, όπου και απεβίωσε το 2015 σε ηλικία 67 ετών.

Βιογραφικό
----------

### Πρώτα χρόνια

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Αχιλλέα Ζακύνθου και ο πρώτος του αγώνας του ήταν στις 10 Απριλίου του 1961 σε ηλικία 13 ετών, στον οποίο και πέτυχε το πρώτο του γκολ εναντίον στη Δόξα Νέας Μανωλάδας (1-1). 

### Ολυμπιακός Πατρών

Στις 31 Ιουλίου του 1965 μετέβη στην Αχαϊκή πρωτεύουσα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πατρών, όπου και αγωνίστηκε για δύο σεζόν στη Β΄ Εθνική.

### Παναχαϊκή

Στις 15 Αυγούστου του 1967 πήρε μεταγραφή για την Παναχαϊκή. Με τη φανέλα των κοκκινόμαυρων αγωνίστηκε για τρία συναπτά έτη, δύο αγωνιστικές περιόδους στη Β΄ Εθνική και μια στην Α΄ Εθνική, αποτελώντας βασικό μέλος της χρυσής ομάδας που πήρε την άνοδο στη μεγάλη κατηγορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, κερδίζοντας τον τίτλο του πρωταθλητή στη δεύτερη κατηγορία κατά την περίοδο 1968-69.

Στο Κύπελλο με την Παναχαϊκή έφτασε δύο συνεχείς χρονιές έως τα προημιτελικά της διοργάνωσης, το 1968 και το 1969. 

### Α.Π.Σ. Ζάκυνθος

Το 1970 επέστρεψε στην ιδιαίτερη πατρίδα του και στη νεοσύστατη τότε ομάδα, έπειτα τη συγχώνευση του Ζακυνθιακού (πρώην Αχιλλέα, 1960) με τον Απόλλωνα (1962), Α.Π.Σ. Ζάκυνθος. Αγωνίστηκε επί μία δεκαετία στην ομάδα όπου έκλεισε και την καριέρα του. 

Την περίοδο 1980-81 ο Καπανδρίτης αποτέλεσε για λίγες αγωνιστικές παίκτη αλλά και προπονητή της ομάδος. 

### Προπονητής και παράγοντας

Αφότου αποσύρθηκε από την ενεργό δράση σαν ποδοσφαιριστής, εξάσκησε κατά διάστημα την προπονητική έως το 1993 και από το 1996 διετέλεσε, με αξιοσημείωτες επιτυχίες, πρόεδρος στον Α.Π.Σ. Ζάκυνθος, όπου αποχώρησε από τα δρώμενα του σωματείου το καλοκαίρι του 2007.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΚΑΠΑΝΔΡΙΤΗΣ (1948-2015)». *Α.Π.Σ. ΖΑΚΥΝΘΟΣ - Zakynthos FC*. Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2021.
2. ↑  ver (17 Φεβρουαρίου 2015). «Πέθανε ο παλαίμαχος της Παναχαϊκής Διονύσης Καπανδρίτης. Δραματική κατάληξη». *Φήμες*. Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2021.
3. ↑  «Ένα αστέρι "έσβησε" και "βύθισε" στο πένθος ένα ολόκληρο νησί... • Ionian Sports». *Ionian Sports*. 18 Φεβρουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2021.
4. ↑  «"Ο ελάχιστος φόρος τιμής, για το σύμβολο της ιστορίας μας"». *ErmisNews.gr*. 18 Φεβρουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2021.
Ο **Διονύσης Σπετσαρίας** (γενν. Ραφήνα, 1943) είναι έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός.

Αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό από το 1960 μέχρι το 1965 στην Α' Εθνική, αποτελώντας μέλος της αήττητης ομάδας του 1964. Στην συνέχεια, μεταπήδησε στην Προοδευτική, με την οποία συνέδεσε το όνομά του. Με την Προοδευτική αγωνίστηκε στην Α' και Β' Εθνική, μέχρι το 1975, όπου σταμάτησε την ποδοσφαιρική του καριέρα. Συνολικά στην δεκαετή παρουσία του με τη φανέλα της Προοδευτικής, πέτυχε 67 τέρματα, αποτελώντας έναν από τους ποδοσφαιριστές με τα περισσότερα τέρματα στην ιστορία του συλλόγου.

Με το τέλος της ποδοσφαιρικής του σταδιοδρομίας ασχολήθηκε με την προπονητική και εργάστηκε σε αρκετούς συλλόγους, όπως μεταξύ άλλων ο Πανερυθραϊκός κ.α. Σήμερα αποτελεί μέλος του Συλλόγου Βετεράνων Ποδοσφαιριστών Προοδευτικής, στον οποίο έχει αποτελέσει διοικητικό στέλεχος και προπονητής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βραβεύει τους «αήττητους» ο Παναθηναϊκός, sport-fm.gr
2. ↑  *"Συμφώνησε να συνεργαστεί και στη νέα περίοδο η διοίκηση του Πανερυθραϊκού με τον προπονητή Δ. Σπετσαρία, επιβεβαιώνοντας την ικανοποίησή της από το έργο του."*, εφ. Αθλητική Ηχώ, 18/8/1983, σελ.2
Η **Ζαράντζ** (περσικά: زرنج‎‎) είναι πόλη στο νοτιοδυτικό Αφγανιστάν, κοντά στα σύνορα με το Ιράν. Είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Νιμρούζ του Αφγανιστάν και συνδέεται με λεωφόρους με την πόλη Λασκάρ Γκα στα ανατολικά, την πόλη Φαρά στα βόρεια και την πόλη του Ιράν, Ζαμπόλ, στα δυτικά. Η Ζαράντζ αποτελεί συνοριακή πύλη εισόδου μεταξύ Αφγανιστάν και Ιράν, έχοντας αυξημένη σημασία λόγω τού ότι βρίσκεται πάνω στο σημαντικό εμπορικό δρόμο που συνδέει την Κεντρική και Νοτιοανατολική Ασία με τη Μέση Ανατολή. Έχει πληθυσμό 160.902 κατοίκους σύμφωνα με στοιχεία του έτους 2015.

Ονομασία
--------

Η σημερινή Ζαράντζ έλκει το όνομά της από μια αρχαία πόλη που ονομαζόταν Ζράνκα στα Αρχαία Περσικά. Στα Ελληνικά, η λέξη αυτή μεταγράφηκε ως Δραγγιανή. Η λέξη Ζαράντζ, όπως και η λέξη Ζράνκα, προέρχονται στην ουσία από την αρχαία περσική λέξη *ζαράνκα* (*χώρα των νερών*). Η περιοχή της Δραγγιανής όπου ο ποταμός Χελμάντ (λέγεται και Χιντμάντ) συναντά τη λίμνη Χαμούν-ι-χελμάντ και σχηματίζει ένα γόνιμο δέλτα στην ενδοχώρα, ήταν γνωστή την εποχή των Σασσανιδών ως *κουτσάκ χιντ* (δηλ. *Μικρή Ινδία*).
Ο **Δημήτρης Σωτάκης** (Αθήνα, 15 Ιουλίου 1973) είναι Έλληνας συγγραφέας.

Βιογραφία - Λογοτεχνική πορεία
------------------------------

Ο Δημήτρης Σωτάκης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 15 Ιουλίου 1973. Σπούδασε μουσική σε Ελλάδα και Αγγλία, και εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο το 1997, σε ηλικία 24 ετών.

Το 2002 εκδίδει το μυθιστόρημα "Η πράσινη πόρτα", το οποίο ήταν υποψήφιο για το βραβείο του περιοδικού *Διαβάζω*.

Το 2004 κυκλοφορεί η συλλογή διηγημάτων του "Έντεκα ερωτικοί θάνατοι". Το 2005 ακολουθεί "Η Παραφωνία", και το 2007 το "Ο Άνθρωπος καλαμπόκι" γίνεται υποψήφιο για το Βραβείο Αναγνωστών του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου και για το βραβείο του περιοδικού *Διαβάζω*. Το επόμενο βιβλίο του, το μυθιστόρημα "Το θαύμα της αναπνοής" κερδίζει το *Athens Prize for literature* και μεταφράζεται σε πολλές γλώσσες, ενώ γίνεται υποψήφιο για τα βραβεία *Ευρωπαϊκό Αριστείο Λογοτεχνίας* και *Jean Monnet* στη Γαλλία.

Το 2012 δημοσιεύεται το "Ο θάνατος των ανθρώπων", ενώ το 2014 το "Η ανάσταση του Μάικλ Τζάκσον". Το 2015 ακολουθεί "Η ιστορία ενός σούπερ μάρκετ", μυθιστόρημα που μαζί με το τελευταίο του "Ο κανίβαλος που έφαγε έναν Ρουμάνο" το 2017, μεταφράζονται σε διάφορες γλώσσες. Το τελευταίο ήταν υποψήφιο για το βραβείο του *Αναγνώστη*.. To 2019 κυκλοφόρησε το βιβλίο "Ο μεγάλος υπηρέτης" (Κέδρος, 2019)

Το τελευταίο του βιβλίο κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2022 και έχει τίτλο "Μισή Καρδιά".

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΣΩΤΑΚΗΣ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ - Εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ - Ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο - Βιβλια για όλους». *www.kedros.gr*. Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2019.
2. ↑  Πασαμιχάλη, Ελπίδα (23 Οκτωβρίου 2010). «Βραβεία Athens Prize for Literature για τον Δημήτρη Σωτάκη και τον Μο Γιαν». *Book Bar*. Ανακτήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2019.
3. ↑  «Λογοτεχνικά Βραβεία Αναγνώστη 2018: Μικρές Λίστες υποψηφίων βιβλίων». *Ο Αναγνώστης*. 10 Μαΐου 2018. Ανακτήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2019.
4. ↑  «Ο μεγάλος υπηρέτης: Το νέο βιβλίο του Δημήτρη Σωτάκη». *ProtoThema*. 9 Οκτωβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2019.
5. ↑  «Μισή Καρδιά: Το νέο μυθιστόρημα του Δημήτρη Σωτάκη». *ProtoThema*. 12 Μαΐου 2022. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουνίου 2022.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 22095590
* **ΕΒΕ**: 278899
* **BiblioNet**: **14820**
* LCCN: nr2004035686
* ISNI: 0000 0003 6901 1122
* GND: 1014530776
* SUDOC: 178349771
* BNF: cb16755527v (data)

 |

 |
Ζαουερμπράτεν με πατάτες βραστές
Το **Ζαουερμπράτεν** (γερμανικά: "ξινό ψητό" από το *sauer* για το "ξινό" ή "τουρσί" και *Braten* για το "ψητό κρέας") είναι γερμανικό ψητό τρόφιμο που παρασκευάζεται με μια ποικιλία από κρέατα—πιο συχνά από μοσχάρι, αλλά και από ελάφι, αρνί, χοιρινό ή παραδοσιακά από άλογο. Πριν από το μαγείρεμα, το κομμένο κρέας μαρινάρεται για αρκετές ημέρες (οι συνταγές ποικίλλουν από τρεις με δέκα ημέρες), σε μείγμα ξυδιού, κρασιού, νερού, βοτάνων, μπαχαρικών και καρυκευμάτων. Επειδή τα σκληρότερα κομμάτια κρέατος για το ζαουερμπράτεν μαρινάρονται για να μαλακώσουν, αυτό δίνει ένα τελικό πιάτο που είναι τρυφερό, μαλακό και ζουμερό. Τα συστατικά της μαρινάδας διαφέρουν ανάλογα με τις περιφερειακές μορφές και παραδόσεις σε ολόκληρη τη Γερμανία.

Συγκαταλέγεται μεταξύ των εθνικών πιάτων της Γερμανίας. Είναι ένα από τα πιο γνωστά γερμανικά πιάτα και συχνά αποτελεί μέρος του μενού στα γερμανικά εστιατόρια εκτός Γερμανίας. Υπάρχουν διάφορες παραλλαγές στη Φραγκονία, τη Θουριγγία, την Ρηνανία, το Σάαρλαντ, τη Σιλεσία και τη Σουηβία. Σε μερικά μέρη της Γερμανίας, οι τηγανίτες από πατάτα (οι οποίες ονομάζονται Καρτοφελπούφερ ή Ραϊμπεκούχεν) σερβίρονται με Ζαουερμπράτεν. Πολλά γερμανικά εστιατόρια των ΗΠΑ το κάνουν αυτό.

Το ζαουερμπράτεν σερβίρεται παραδοσιακά με άλλα παραδοσιακά γερμανικά πιάτα, όπως Ρότκολ (κόκκινο λάχανο), Κνέντελ ή Καρτοφελκλέσε (κροκέτες πατάτας), Σπέτσλε (αυγό και νουντλ αλευριού) και βραστές πατάτες.

Ιστορία
-------

Ο Ιούλιος Καίσαρας έχει αναλάβει ρόλο στην δημιουργία του ζαουερμπράτεν, στέλνοντας αμφορείς με κρέας μαριναρισμένο σε κρασί πάνω από τις Άλπεις στη νεοϊδρυθείσα Ρωμαϊκή αποικία της Κολωνίας. Σύμφωνα με αυτό το μύθο (ο Ιούλιος Καίσαρας δολοφονήθηκε το 44 π.Χ. και η Ρωμαϊκή πόλη της Κολωνίας ιδρύθηκε το 50 μ.Χ.), αυτό ενέπνευσε τους κατοίκους της Κολωνίας να μιμηθούν τη Ρωμαϊκή εισαγωγή. Ενώ αυτή η εκδοχή είναι αρκετά κοινή, αυτοί οι ισχυρισμοί είναι σε μεγάλο βαθμό αβάσιμοι.

Αρκετές πηγές πιστεύουν ότι το ζαουερμπράτεν εφευρέθηκε από τον Καρλομάγνο τον 9ο αιώνα μ.Χ. ως μέσο χρήσης του εναπομείναντος ψητού κρέατος. Ο Αλβέρτος ο Μέγας, επίσης γνωστός ως Άγιος Αλβέρτος ο Μέγας και Αλβέρτος της Κολωνίας, πιστώνεται με την εκλαΐκευση του πιάτου τον 13ου αιώνα. [

Αρχικά το ζαουερμπράτεν παρασκευαζόταν από κρέας αλόγου. Αυτό είναι ακόμα κοινό σε πολλά παραδοσιακά εστιατόρια, ιδιαίτερα στη Ρηνανία, αλλά σήμερα το ζαουερμπράτεν παράγεται συνήθως με βόειο κρέας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Το American Heritage Dictionary of the English Language (4th Ed.). (2006)
2. 1 2  Sheraton 1965, σελ.147.
3. 1 2  Kummer 2007, σελ. 553.
4. ↑  Κεσάδα, από', 1996, σελ. 30.
5. ↑  Ο γκάρετ 1898.
6. ↑  Saekel 2005, F-5.
7. ↑  «Archived copy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουλίου 2010. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουλίου 2010.
8. ↑  Barer-Stein 1999, σ. 172-174.
9. ↑  Hassani 2004, σελ.156.
10. ↑  Schmidt 2003, σελ.94.
11. ↑  Herter 1995.
12. ↑  2 απριλίου Σήμερα Εκδηλώσεις στο Φαγητό Ιστορία
13. ↑  Babcock, 2002, σελ.248.
Ο **Ζαν Βασέ** (*γαλλικά : Jean Marie Octave Constant Washer*) (22 Αυγούστου 1894 - 23 Μαρτίου 1972) ήταν Βέλγος αθλητής της αντισφαίρισης.

Ήταν παντρεμένος με την Σιμόν βαν ντερ Στράτεν, εγγονή του Ερνέστ Σολβέ, κι απέκτησαν τέσσερις γιους: τον Φιλίπ, τον Πολ, τον Ζακ και τον Εντουάρ.

Αγωνίστηκε με το Βέλγιο στα Κύπελλα Ντέιβις του 1921, 1922, 1923, 1924, 1925, 1926 και του 1927 με ρεκόρ 14 νίκες και 10 ήττες. Έφτασε στα ημιτελικά του Ρολάν Γκαρός το 1925 και στα προημιτελικά το 1926. Στους προημιτελικούς του Γουίμπλεντον το 1924. Έπαιξε στον τελικό του παγκοσμίου πρωταθλήματος σε σκληρό τερέν το 1921 και το 1923.

Σύμφωνα με τον A. Wallis Myers της Daily Telegraph ήταν νούμερο 9 στον κόσμο για το 1923.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. 16685111t.
2. 1 2  *Roglo*. p=jean;n=washer.
3. ↑  Philippe Washer:"Je regarde toujours devant moi" Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. Brussels, Belgium 2007
4. ↑  ο Ζαν Βασέ στο Davis Cup
5. ↑  United States Lawn Tennis Association (1972). Official Encyclopedia of Tennis (First Edition), p. 424.
Ο **Δέκιμος Ιούνιος Σιλανός Τορκουάτος**, λατιν.: *Decimus Junius Silanus Torquatus*, (16 μ.Χ – 64 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός που έζησε τον 1ο αι.

Βιογραφία
---------

Υπηρέτησε ως τακτικός ύπατος το 53 με συνάδελφο τον Κόιντο Χατέριο Αντονίνο.  Ο Δέκιμος ήταν ο δεύτερος γιος, που γεννήθηκε από την Aιμιλία Λεπίδα και τον Mάρκο Ιούνιο Σιλανό Τορκουάτο, μέλος των Ιουνίων Σιλανών, γένους της Αρχαίας Ρώμης. 

Μέσω των γονέων της μητέρας του, της πριγκίπισσας Ιουλίας της Νεότερης και του Λούκιου Αιμιλίου Παύλου, υπάτου το 1 μ.Χ. ο Δέκιμος είχε συγγένεια με τον Αυτοκράτορα Αύγουστο, τη δεύτερη σύζυγό του Σκριβωνία, τον πολιτικό Μάρκο Βιψάνιο Αγρίππα και τον ύπατο Λούκιο Αιμίλιο Λέπιδο Παύλο (αδελφό του Αιμίλιου Λέπιδου, ενός της Τριανδρίας).

Ο Δέκιμος νυμφεύτηκε την Ιουλία Αφρικανή το 54 μ.Χ. Η Ιουλία ήταν κόρη του υπάτουου Μάρκου Ιουλίου Αφρικανού. Είχαν μια κόρη, που ονομαζόταν Ιουνία Σιλάνα Τορκουάτα (γενν. 55).

Ο Δέκιμος φέρεται να καυχιόταν για την καταγωγή του από τον Αύγουστο, και ως αποτέλεσμα ο Αυτοκράτορας Νέρωνας τον ανάγκασε να αυτοκτονήσει.

Δείτε επίσης
------------

* Junia (gens)

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 23  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Paul Gallivan, "The Fasti for the Reign of Claudius", *Classical Quarterly*, 28 (1978), pp. 409, 425
3. ↑  Ronald Syme, *The Augustan Aristocracy* (Oxford: Clarendon Press, 1986), pp. 188, 192
Διαιρέσεις εσόδων της επαρχίας Ναγκαρκουρνούλ
Η **Ναγκαρκουρνούλ** είναι επαρχία στη νότια Τελανγκάνα, μια πολιτεία της Ινδίας. Η πόλη του Ναγκαρκουρνούλ είναι η έδρα της επαρχίας. Ήταν μέρος της επαρχίας Μαχμπουμπναγκάρ πριν από την αναδιοργάνωση των περιοχών στην πολιτεία. Η επαρχία συνορεύει με τις επαρχίες Ναλγκόντα, Ρανγκαρέντι, Μαχαμπουμπναγκάρ, Ουαναπάρθι και την πολιτεία Άντρα Πραντές. 

Μετά το σχηματισμό της πολιτείας Τελανγκάνα, το Ναγκαρκουρνούλ έγινε επαρχία. Προηγουμένως ανήκε στην επαρχία Μαχμπουμπανγκάρ. Διαθέτει τρεις διαιρέσεις εσόδων (Ναγκαρκουρνούλ, Ατσαμπέτ, Καλουακούρθι) και έχει 20 μαντάλ.

Γεωγραφία
---------

Η επαρχία έχει έκταση 6.540 τ.χλμ.

Δημογραφία
----------

Στην απογραφή του 2011 η επαρχία είχε πληθυσμό 893.308 κατοίκων.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος επαρχιών της Τελανγκάνα

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Nagarkurnool district» (PDF). *Chief Commissioner of Land Administration*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 19 Νοεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 22 Αυγούστου 2016.
2. ↑  «New districts map». *newdistrictsformation.telangana.gov.in*. Ανακτήθηκε στις 22 Αυγούστου 2016. [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. 1 2 3  «New districts». *Andhra Jyothy.com*. 8 October 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-12-25.. Ανακτήθηκε στις 8 October 2016.
4. ↑  «Clipping of Andhra Jyothy Telugu Daily - Hyderabad». *Andhra Jyothy*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2016.
**Εικόνα 1.** Ένα δέκατο έκτο με την ουρίτσα προς τα πάνω, ένα δέκατο έκτο με την ουρίτσα προς τα κάτω και μία παύση δεκάτου έκτου
 **Εικόνα 2.** Τέσσερα δέκατα έκτα δεμένα μαζί.
Σύγκριση διπλών αξιών (𝅝 = 2×𝅗𝅥 κτλ.) π • σ • ε
Στη μουσική, το **δέκατο έκτο** είναι νότα που έχει τη μισή διάρκεια από ένα όγδοο, εξού και το όνομα. Ισοδυναμεί με τη σεμιφούσα (*semifusa*) της μεσαιωνικής σημειογραφίας, που βρέθηκε για πρώτη φορά στη σημειογραφία του 15ου αιώνα. 

Τα δέκατα έκτα συμβολίζονται με ένα μαύρο ωοειδές κεφάλι και μία ίσια ουρίτσα με δύο αγκύλες (βλ. εικόνα 1). Ένα δέκατο έκτο μόνο του έχει πάντα αγκύλες, ενώ δύο ή περισσότερα συνήθως ενώνονται σε ομάδες.  Αντίστοιχο σύμβολο είναι η **παύση δεκάτου έκτου**, η οποία υποδηλώνει μια σιωπή της ίδιας διάρκειας. Όπως συμβαίνει με όλες τις νότες με ουρίτσες, τα δέκατα έκτα γράφονται με ουρίτσες δεξιά από τη νότα και προς τα επάνω, όταν βρίσκονται κάτω από την τρίτη γραμμή του μουσικού πενταγράμμου (ή πάνω σε αυτή τη γραμμή, στη φωνητική μουσική). Όταν ακουμπάν στην τρίτη γραμμή (σε ορχηστρικά έργα) ή πάνω από αυτήν, γράφονται με ουρίτσες αριστερά από το κεφάλι της νότας και προς τα κάτω. Οι αγκύλες βρίσκονται πάντα δεξιά από την ουρίτσα και σχηματίζουν καμπύλες προς τα δεξιά. Όταν η ουρίτσα στρέφεται προς τα επάνω, οι αγκύλες ξεκινούν από την κορυφή και σχηματίζουν καμπύλη προς τα κάτω· για ουρίτσες που βλέπουν προς τα κάτω, οι αγκύλες ξεκινούν κάτω από την ουρίτσα και στρέφονται προς τα πάνω. Όταν πολλά δέκατα έκτα ή όγδοα (ή τριακοστά δεύτερα κτλ.) βρίσκονται το ένα δίπλα στο άλλο, οι αγκύλες μπορούν να ενωθούν με μία οριζόντια γραμμή, όπως οι νότες στο σχήμα 2. Σημειώστε τις ομοιότητες στη γραφή του δεκάτου έκτου και του ογδόου. Παρόμοιοι κανόνες ισχύουν και για υποδιαιρέσεις όπως τριακοστά δεύτερα ή εξηκοστά τέταρτα.

Στον κώδικα Unicode, το σύμβολο U+266C (♬) είναι ένα ζεύγος ενωμένων δεκάτων έκτων.

Η νότα προέρχεται από τη σεμιφούσα (*semifusa*), που χρησιμοποιούνταν στη μεσαιωνική σημειογραφία. Ωστόσο, *semifusa* είναι επίσης η ονομασία του σημερινού εξηκοστού τετάρτου στην ισπανική, καταλανική και πορτογαλική γλώσσα.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος μουσικών συμβόλων

Παραπομπές
----------

1. ↑  Morehen, John· Rastall, Richard (2001). «Semiquaver». Στο: Sadie, Stanley· Tyrrell, John. *The New Grove Dictionary of Music and Musicians* (2nd έκδοση). London: Macmillan. ISBN 9780195170672.
2. ↑  Gerou, Tom (1996). *Essential Dictionary of Music Notation*. Alfred. σελ. 211. ISBN 9780882847306.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Μουσικές αξίες |
| --- |
|  |
| Διάρκειες νοτών και παύσεων | 
* Οκταπλό ολόκληρο (μάξιμα)
* Τετραπλό ολόκληρο (λόνγκα)
* Διπλό ολόκληρο
* Ολόκληρο
* Μισό (ήμισυ)
* Τέταρτο
* Όγδοο
* Δέκατο έκτο
* Τριακοστό δεύτερο
* Εξηκοστό τέταρτο
* Εκατοστό εικοστό όγδοο
* Διακοσιοστό πεντηκοστό έκτο
* ...
 | Δύο όγδοα και μία παύση |
|  |
| Παραλλαγές | 
* Παρεστιγμένη νότα
* Αποτζιατούρα
* Νότα με σουίνγκ
* Τρέμολο
* Δίηχο, τρίηχο κτλ.
 |

 |
Ο **Ζαρίφης Ζαριφόπουλος** ήταν Έλληνας πρόκριτος της Ανδρίτσαινας κατά τα τελευταία χρόνια της τουρκοκρατίας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ήταν γόνος της ομώνυμης ιστορικής οικογένειας των Ζαριφόπουλων της Ανδρίτσαινας. Με το κύρος του αλλά και την περιουσία του έσωσε πολλούς κλέφτες και αρματωλούς κατά τον διωγμό που υπέστησαν λίγο πριν από την έναρξη της επανάστασης στη Πελοπόννησο. Πέθανε πιθανώς το 1818, ή 1819, όπου τη θέση του προκρίτου ανέλαβε ο πρωτότοκος γιος του Παναγιώτης.  

Και οι πέντε γιοι του,  Παναγιώτης, Ανδρέας, Αντώνιος, Νικόλαος και Χαράλαμπος συμμετείχαν και διακρίθηκαν αργότερα ως αγωνιστές του 21.

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.25ος, σελ.367.
Χάρτης της αρχαίας Αχαΐας
Η **Γονόεσσα** ήταν πολίχνη της αρχαίας Αχαΐας.

Η Γονόεσσα αναφέρεται από τον Όμηρο στην Ιλιάδα. Ήταν πολίχνη του κράτους της Πελλήνης με λιμάνι αφού είχε στείλει στον Τρωικό πόλεμο πλοία υπό την ηγεσία του Αγαμέμνονα. Ο Όμηρος μας λέει ότι μαζί με την Πελλήνη και την Υπερησία είχαν στείλει 100 πλοία. Πιθανολογείται ότι ιδρύθηκε από Πελασγούς πρωτοέλληνες οι οποίοι είχαν έρθει στην περιοχή από τη Μικρά Ασία και είχαν εποικίσει όλη την Αχαΐα.

Η θέση της αρχαίας πόλης δεν έχει βρεθεί ακόμα. Οι έρευνες γίνονται ανάμεσα στην Αιγείρα και την Πελλήνη στα σύνορα των νομών Αχαΐας και  Κορινθίας όπου είναι μοιρασμένο σήμερα το αρχαίο κράτος.

Αναφορές & Σημειώσεις
---------------------

1. ↑  "...οἵ θ' Ὑπερησίην τε καὶ αἰπεινὴν Γονόεσσαν Πελλήνην τ' εἶχον ἠδ' Αἴγιον ἀμφενέμοντο Αἰγιαλόν τ' ἀνὰ πάντα καὶ ἀμφ' Ἑλίκην εὐρεῖαν,τῶν ἑκατὸν νηῶν ἦρχε κρείων Ἀγαμέμνων Ἀτρεΐδης·...Ομήρου Ιλιάδα Β΄ 573-577
2. ↑  «www.nea.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Νοεμβρίου 2005. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2005.

Βιβλιογραφία - Πηγές
--------------------

* Νικόλας Φαράκλας, *Η Γεωπολιτική Οργάνωση της Πελοποννησιακής Αχαΐας*, Πανεπιστήμιο Κρήτης-Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας-Τομέας Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης, σειρά: Ρίθυμνα-Θέματα Κλασικής Αρχαιολογίας, αρ.9, Ρέθυμνο 2001
Ο **Ζαντόρο Ζολντόσεβιτς Σατιμπαλντίγιεφ** (κιργιζικά: Жантөрө Жолдошевич (Жолдош уулу) Сатыбалдиев, Jantörö Joldoşeviç (Joldoş uulu) Satıbaldiyev, γεννηθείς στις 6 Ιανουαρίου 1956) είναι Κιργίζιος πολιτικός, πρωθυπουργός της Κιργιζίας από τον Σεπτέμβριο του 2012 έως τον Μάρτιο του 2014.

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
---------------------------

Ο Σατιμπαλντίγιεφ γεννήθηκε στο Ος της Σοβιετικής Ένωσης το 1956. Είναι κάτοχος πτυχίου μπάτσελορ στη μηχανική και τις κατασκευές από το Πολυτεχνικό Ινστιτούτο του Φρούνζε, οποίο έλαβε το 1979.

Καριέρα
-------

Το Κοινοβούλιο της Κιργιζίας εξέλεξε ως πρωθυπουργό τον Σατιμπαλντίγιεφ στις 5 Σεπτεμβρίου 2012 με 111 ψήφους υπέρ και 2 κατά. Η εκλογή του ήρθε μετά την κατάρρευση του συνασπισμού του προηγούμενου πρωθυπουργού Ομουρμπέκ Μπαμπάνοφ τον Αύγουστο, ύστερα από ισχυρισμούς περί διαφθοράς και απότομη συρρίκνωση του ΑΕΠ κατά 5% μεταξύ Ιανουαρίου και Ιουλίου 2012.

### Πρωθυπουργία

Γενικά θεωρούμενος ως τεχνοκράτης, ο Σατιμπαλντίγιεφ εκλέχτηκε για να αποκαταστήσει την τάξη και να φέρει πίσω την επένδυση και την εμπιστοσύνη στην Κιργιζία.

Ένα από τα πιο πιεστικά ζητήματα του πρωθυπουργού που αντιμετώπισε είναι τα αυξανόμενα αιτήματα για εθνικοποίηση από το κόμμα Άτα-Ζουρτ του ορυχείου χρυσού Κουμτόρ. Το χρυσωρυχείο που ανήκει στην καναδική εταιρεία Centerra Gold, είναι ένας από τους σημαντικότερους συντελεστές στην οικονομία της Κιργιζίας, προστίθοντας σχεδόν το 12% στο εθνικό ΑΕΠ. Η οικονομική συρρίκνωση που παρατηρήθηκε τους προηγούμενους μήνες ήταν σε μεγάλο βαθμό ως αντίδραση στη μείωση της παραγωγής του ορυχείου. Ο πρωθυπουργός αντιμετώπισε αυξανόμενες επικρίσεις από το φτωχότερο, πιο εθνικιστικό νότο της χώρας, ιδιαίτερα στο Τζαλάλ-Αμπάντ. Ωστόσο, ο Σατιμπαλντίγιεφ επισκέφηκε το ορυχείο στις 1 Οκτωβρίου 2012 και έδωσε διαβεβαιώσεις ότι δεν θα εθνικοποιηθεί. Ορισμένοι παρατηρητές σημείωσαν ότι για να ανταποκριθεί στις υποσχέσεις για μείωση της φτώχειας, η εθνικοποίηση αυτής της εταιρείας δεν θα είχε νόημα.

Στις 30 Μαΐου 2013, υπήρξαν διαδηλώσεις στο ορυχείο με αίτημα την εθνικοποίησή του, τραυματίζοντας 50 άτομα. Ως απάντηση, ο Σατιμπαλντίγιεφ δήλωσε ότι η κυβέρνηση θα βρει τρόπους να αυξήσει τα έσοδα από το ορυχείο, είτε πρόκειται με φόρους ή από άλλους τρόπους.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Dzyubenko, Olga (5 September 2012). «Kyrgyzstan MPs elect new prime minister to avert turmoil». *Reuters*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-06-26.. Ανακτήθηκε στις 2018-02-17.
2. 1 2  «Background on Zhantoro Satybaldiyev». *Carnegie Endowment*. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2013. [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  Dzyubenko, Olga (14 October 2012). «MPs arrested over Canadian mine protest». *The Globe and Mail*. .
4. ↑  Kyrgyzstan Canadian gold mine protest CBC, 1 June 2013

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ζαντόρο Σατιμπαλντίγιεφ** |

* Υπουργικό Συμβούλιο της Δημοκρατίας της Κιργιζίας

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 16153237690029210233
* GND: 1163123803

 |

 |
Η **Δάφνη** ήταν προάστειο της αρχαίας Αντιόχειας, στη βόρεια Συρία.

Βρισκόταν στην επαρχία της Αντιοχίδος και ήταν το πιο φημισμένο προάστιο της σελευκιδικής πρωτεύουσας. Η Δάφνη είχε αφιερωθεί στον Απόλλωνα τον Πύθιο, τον μυθολογούμενο πρόγονο των Σελευκιδών. Περίφημοι ναοί του Απόλλωνα, της Άρτεμης, της Αφροδίτης και της ελληνο-αιγυπτιακής θεάς Ίσιδας στόλιζαν τον εξαίσιο αυτό χώρο που συνάμα ήταν και άσυλο των καταδιωκομένων σε ανάμνηση της μυθικής νύμφης Δάφνης που καταδιωκόμενη από τον Απόλλωνα μεταμορφώθηκε σε θάμνο. Έτσι ώστε ο Τάκιτος (360) να χαρακτηρίζει την πόλη "εντευκτήριο αποβλήτων συναναστροφών". Η ομορφιά όμως του γοητευτικού περιβάλλοντος συνέβαλε στα έκλυτα ήθη που έμειναν παροιμιώδη στους λαούς της δύσης ως "δαφνικά ήθη". 

Απόηχο άφησε στην ιστορία η παρέλαση στην Δάφνη που πραγματοποίσαν τα σελευκιδικά στρατεύματα του Αντιόχου Δ΄ του Επιφανούς το 166 π.Χ.: "χρυσοφάλαροι και αργυροφάλαροι, έξιππα και τέθριππα, άμαξαι έχουσι 800 χρυσούς στέφανους, 800 οδόντες ελεφάντων, εφέρετο δε πλήθος αγαλμάτων πάντων των παρ’ ανθρώποις νομιζομένων θεών ή δαιμονίων, προσέτι και ηρώων, εφαπτίδες πορφυραί, διάχρυσοι και ζωωταί χρυσωμάτων και αργυρομάτων, πλήθος γυναίκες φέρουσι χρυσές καλπίδας και ραίνουσι τα πλήθη δια μυρίων, φορεία χρυσόποδα και αργυρόποδα". Μετά το πέρας ακολούθησε η εκστρατεία -με άδοξο τέλος- του Σελευκίδη μονάρχη μέχρι το Ιράν. 

Παράλληλα δημόσια εξαίρετα οικοδομήματα, λουτρά, παλάτια των Σελευκιδών Βασιλέων αλλά και Ρωμαίων και Βυζαντινών Αυτοκρατόρων με ανδριάντες παραπλεύρως των αγαλμάτων των Θεών αναδείκνυαν τον τόπο αυτό της Δάφνης από τους ωραιότερους του τότε κόσμου. Οι Αντιοχείς πλούσιοι και λαός έτρεχαν για να διασκεδάσουν στους ονομαστούς αγώνες και στις ποικίλες εορτές της Δάφνης η ηχώ των οποίων διαδόθηκε για πολλούς αιώνες αφού εξακολουθούσαν και μετά τους πρώτους χριστιανικούς χρόνους.

Στη θέση της βρίσκεται η σημερινή Χαρμπιγιέ (Harbiye) της Τουρκίας.

Πηγές
-----

* Ορθόδοξη ιστοσελίδα της συριακής Βέροιας.
* ΑΝΤΙΟΧΕΙΑ (Η ΕΠΙ ΔΑΦΝΗ - Η ΕΠΙ ΤΟΥ ΟΡΟΝΤΟΥ)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 239680215

 |

 |
O **Δέκιος Αλμπίνος Δεινίας** (λατινικά] : Decious Albinous Deinias) ήταν πολιτικός και στρατιωτικός της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, του 4ου αιώνα. 

Ο Δεινίας είχε το αξίωμα του κόμη της εώας (Ανατολής), το 386 έστειλε τον Τισαμενό για να αγοράσει καλαμπόκι αλλά του απαγόρευσε να επιστρέψει στην Αντιόχεια μέχρι να επιστρέψει ο ίδιος από την Αίγυπτο. Δεν τον αναφέρει ευθέως ο Λιβάνιος αλλά πιστεύεται ότι είναι ένας ανώνυμος κόμης που αναφέρει και είναι εχθρικός προς αυτόν. Μάλιστα αναφέρει ότι ήθελε να κόψει τα κυπαρίσσια στο ιερό της Δάφνης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Παρθένα Κυριακίδου, διατριβή, Η στάση του Λιβανίου έναντι των Χριστιανών, Θεσσαλονίκη, 2013, σελ. 12
2. ↑  Martindale, J. R.; A. H. M. Jones (1971). «Marcellinus 7». The Prosopography of the Later Roman Empire, Vol. I AD 260-395. Cambridge e Nova Iorque: Cambridge University Press, σελ. 916 και 246
Η **Γέννηση της Παναγίας** είναι ελαιογραφία του Γερμανού καλλιτέχνη της Αναγέννησης Άλμπρεχτ Άλτντορφερ (1480-1538). Χρονολογείται στη δεκαετία του 1520 και σήμερα εκτίθεται στην Παλαιά Πινακοθήκη του Μονάχου.

Περιγραφή και ιστορικό
----------------------

Το ενδιαφέρον του Άλτντορφερ για τις απεικονίσεις πραγματικών και φανταστικών κτηρίων μπορεί να χρονολογηθεί στα τέλη της δεκαετίας του 1510. Ο συγκεκριμένος πίνακας χρονολογείται στο 1520 και συμπίπτει χρονικά με τα εγκαίνια ναού αφιερωμένου στην Παναγία στην πόλη του Ρέγκενσμπουργκ. Το κτήριο επρόκειτο να αντικαταστήσει μια συναγωγή που είχε κατεδαφιστεί, την οποία ο Άλτντορφερ είχε απεικονίσει σε δύο γκραβούρες του. Ο καλλιτέχνης, ο οποίος τότε ήταν μέλος του δημοτικού συμβουλίου της πόλης, ανέλαβε μαζί με τα υπόλοιπα μέλη να ανακοινώσει στους Εβραίους την αποπομπή τους.

Η σκηνή της Γέννησης της Παναγίας τοποθετείται -αρκετά ασυνήθιστα- στο εσωτερικό μιας εκκλησίας, της οποίας τη διαδοχή των αψίδων ο Άλτντορφερ αποδίδει χρησιμοποιώντας πλάγια προοπτική. Η εκκλησία προσφέρεται ως σκηνικό για τον χαρούμενο κυκλικό χορό των μικρών αγγέλων, που πετούν γύρω από τρεις κίονες του μεσαίου κλίτους. Στο κέντρο ένας άλλος άγγελος που πετά, αρωματίζει με λιβάνι την αίθουσα (ο καπνός που βγαίνει από το θυμιατό του ενισχύει την αίσθηση της κίνησης και της ζωντάνιας της σκηνής). Το κυρίως θέμα της Γέννησης έχει τοποθετηθεί σε δευτερεύουσα θέση στο κάτω μέρος του πίνακα, περιλαμβάνοντας την κλίνη της Αγίας Άννης, τις μαίες και το βρέφος πλάι στο κρεβατάκι του. Δεξιά ο Ιωακείμ, που εδώ απεικονίζεται ως οδοιπόρος, βαδίζει προς το κεντρικό αφηγηματικό σημείο της εικόνας.

Το κτήριο, που συμβολίζει την αναλογία ανάμεσα στη Μαρία και την Καθολική Εκκλησία, έχει οργανωθεί με περίπλοκο και πρωτότυπο τρόπο: το ambulatorium και οι κίονες είναι ρoμανικού ρυθμού, τα παράθυρα γοτθικού ρυθμού, οι θόλοι και οι κόγχες σε σχήμα κελύφους είναι αναγεννησιακού ρυθμού. Αυτή η προσοχή στις αρχιτεκτονικές λεπτομέρεις είναι χαρακτηριστική του έργου του καλλιτέχνη κατά την περίοδο που υπηρετούσε στην αυλή του Μαξιμιλιανού Α΄.

Αντίγραφο του πίνακα βρίσκεται στο Δημοτικό Μουσείο του Ρέγκενσμπουργκ, ενώ η αγορά του πρωτοτύπου από την Παλαιά Πινακοθήκη του Μονάχου έγινε το 1816 στο Σάλτσμπουργκ.

Δείτε επίσης
------------

* Άλμπρεχτ Άλτντορφερ
* Αναγεννησιακή τέχνη στη Γερμανία

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Spagnolo, Maddalena (2007), σελ. 100-101.
2. ↑  Zuffi, Stefano (2005).

Βιβλιογραφία
------------

* (Ελληνικά) Spagnolo, Maddalena (2007). *«Παλαιά Πινακοθήκη, Μόναχο»*, μετάφραση: Φραντζέσκα Ξαγοράρη, σειρά: Μουσεία του Κόσμου· 21, 1η έκδοση, Αθήνα: Η Καθημερινή, ISBN 9789606709647.
* (Ιταλικά) Zuffi, Stefano (2005). *«Il Cinquecento»*, σειρά: Secoli dell'Arte, Μιλάνο: Mondadori Electa, ISBN 9788837034689.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Αγγλικά) «The Birth of the Virgin», πληροφορίες στην Web Gallery of Art.
* (Αγγλικά) Alte Pinakothek, επίσημος ιστότοπος του Μουσείου που φιλοξενεί το έργο.
Ο **Ηλίας Παυλάκος** (1919-1963) ήταν Έλληνας δικηγόρος Αθηνών και νομάρχης ως τον τραγικό του θάνατο σε τροχαίο.

Βιογραφία
---------

### Σπουδές και καταγωγή

Γεννήθηκε στις 23 Ιουλίου 1919 στην Πάτρα, με καταγωγή από τη Λακωνία. Γιος του Παύλου Παυλάκου και της Τρισεύγενης, ήταν κάτοικος Αθηνών μέχρι να διοριστεί νομάρχης. 
Σπούδασε Οικονομικά και Εμπορικές Επιστήμες στην ΑΣΟΕΕ, ενώ ασχολήθηκε και με τη δημοσιογραφία και με εκδοτικές εργασίες. Ήταν επίσης διευθυντής του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού.

### Νομάρχης

Το 1954-55 υπηρέτησε ως Νομάρχης Κεφαλληνίας.
Τον Φεβρουάριο του 1960 διορίστηκε νομάρχης στην Ευρυτανία. Το 1960 εξέδωσε τη "Μελέτη και πρόγραμμα Οικονομικής Αναπτύξεως Ευρυτανίας".
, 
Στις 24 Μαρτίου 1962 ανέλαβε Νομάρχης Καρδίτσας. Με δική του πρόταση κατασκευάστηκε κολυμβητήριο στην πόλη. Διαχειρίστηκε τις πρωτοφανείς καταστροφές από τις κατολισθήσεις του 1963.

### Θάνατος

Σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα στις 5 Απριλίου 1963, έπειτα από τη σύγκρουση του αυτοκινήτου που ο ίδιος οδηγούσε με ένα φορτηγό, στο 7ο χιλιόμετρο της εθνικής οδού Λάρισας-Τρικάλων, κοντά στην Τερψιθέα Λάρισας. Στην ίδια περιοχή είχαν σκοτωθεί σε διάστημα εξαετίας άλλοι δύο νομάρχες (οι νομάρχες Λαρίσης Κωνσταντίνος Δ. Τουσιάδης και Ιωαννίνων Παύλος Βεντουρής). Ήταν πατέρας ενός παιδιού, γεννημένου το 1958. Η κηδεία του νομάρχη έγινε στην Αθήνα, με δημόσια δαπάνη, στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Στην κηδεία την κυβέρνηση εκπροσώπησε ο υπουργός Εσωτερικών Γεώργιος Ράλλης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Θεσσαλικαί εορταί, Χρονικόν[*νεκρός σύνδεσμος*], ανακτήθηκε 24 Φεβρουαρίου 2019.
2. ↑  "Εφονεύθη ο Νομάρχης Καρδίτσης Παυλάκος συνεπεία σφοδροτάτης συγκρούσεως της κούρσας του με φορτηγόν αυτοκίνητον", Μακεδονία, φύλλο 6 Απριλίου 1963, σελ. 7 (μέσω ΕΒΕ)
3. ↑  "Διορισμοί νέων νομαρχών και μεταθέσεις παλαιών", Μακεδονία, φύλλο 21 Φεβρουαρίου 1960, σελ. 12 (μέσω ΕΒΕ)
4. ↑  Ιστορικά στοιχεία της Αυτοδιοίκησης Αρχειοθετήθηκε 2016-02-03 στο Wayback Machine. ιστοσελίδα Δήμου Καρδίτσας.
5. ↑  "Κολυμβητήριον εις την περιφέρειαν της Καρδίτσης", Μακεδονία, φύλλο 16-6-1962, σελ. 5.
6. 1 2  "Ο τρίτος εντός εξαετίας νομάρχης εφονεύθη από αυτοκινητιστικόν ατύχημα εις Καρδίτσαν", Ελευθερία, φύλλο 6 Απριλίου 1963, σελ. 8 (μέσω ΕΒΕ)
*Να μη συγχέεται με το δουκάτο (νόμισμα) ή με το δουκάτο (επικράτεια).*
Το **δουκάτον**, ιταλ.: *ducaton, ducatone* ή *ducatoon* ήταν ένα αργυρό νόμισμα σε μέγεθος 38 χλστ. του 16ου-18ου αι.

Το πρώτο νόμισμα τύπου δουκάτον ήταν το σκούδο γνωστό ως «ducatone da soldi cento» (δουκάτον των 100 σολδίων), που εκδόθηκε από τον Κάρολο Ε΄ της Γερμανίας, Α΄ της Ισπανίας, στο Μιλάνο το 1551. Τα δουκατόνε παράγοντο σε μεγαλύτερους αριθμούς σε πολλά ιταλικά κράτη κατά τον 17ο αι. και εξαπλώθηκαν σε άλλα μέρη της Ισπανικής Αυτοκρατορίας, συμπεριλαμβανομένης της Βουργουνδίας και της Ολλανδίας. Το 1618 το δουκάτον που παρήχθη στη Βραβάντη και το Tουρναί περιείχε 32,48 γραμ. από άργυρο καθαρότητας 0,944 και απεικόνιζε τον Aλβέρτο Ζ΄ και τη σύζυγό του Iσαβέλα-Κλάρα.

Το δουκάτον με τον ιππέα
------------------------

Το δουκάτον των *Ηνωμένων Κάτω Χωρών* με τον ιππέα, του 1793. Ο θυρεός της Ουτρέχτης κάτω, δηλώνει την επαρχία κοπής.
Το 1659 η Ολλανδία και οι άλλες επαρχίες ξεκίνησαν την παραγωγή του «αργυρού με τον ιππέα» δουκατόνε (silver rider ducaton), με έναν έφιππο ιππότη. Το -με αυτό το σχέδιο- νόμισμα ήταν βάρους 32,779 γραμ. από άργυρο καθαρότητας 0,941 και περιείχε επίσης τον με στέμμα θυρεό των Ηνωμένων Κάτω Χωρών στην πίσω πλευρά, με έναν θυρεό κάτω από τον ιππέα που υποδείκνυε την επαρχία της κοπής. Τα δουκατόνε με τον ιππέα κόπηκαν μέχρι το 1798. Την περίοδο 1726-1751 κόπηκαν δουκατόνε, που έφεραν το μονόγραμμα της Ολλανδικής Εταιρείας των Ανατολικών Ινδιών.

Ως εμπορικό νόμισμα, τα δουκατόνε με τον Ολλανδό ιππέα ανταγωνίστηκαν γνωστά νομίσματα του κόσμου, όπως το δολάριο Ισπανίας. Η αξία του ήταν 60 stuivers.

Δείτε επίσης
------------

* Το χρυσό δουκάτο.

Παρόμοια αργυρά νομίσματα:

* αυτοκρατορικό τάληρο της Ολλανδίας
* δολάριο Ισπανίας
* τάληρο
* 3 γκίλντερς, ένα ελαφρώς ελαφρύτερο νόμισμα (31,82 γραμ.) από άργυρο 0,92. Κοβόταν από το 1680 έως το 1832.

Παραπομπές σε πηγές
-------------------
Το **ηχηρό οδοντικό τριβόμενο σύμφωνο** (ΔΦΑ: <ð>) είναι σύμφωνο των ανθρώπινων γλωσσών, το ηχηρό ομόλογο του άηχου /θ/. Το σύμβολό του στο ΔΦΑ προέρχεται από το βορειοευρωπαϊκό γράφημα εθ. Τόσο ως φθόγγος όσο και ως φώνημα είναι ιδιαίτερα σπάνιο, με τις περισσότερες γλώσσες της Ευρώπης και της Ασίας να μην το διαθέτουν, γεγονός που προκαλεί δυσκολίες στην προφορά του σε γλώσσες όπως τα αγγλικά (γνωστό ως φατνιοποίηση, κλείσιμο και προώθηση του *th*) και τα ελληνικά. Στην Ευρώπη είναι εμφανής η παρουσία του σε ένα ευρύ τόξο που διατρέχει την περιφέρεια της ηπείρου από τις σκανδιναβικές γλώσσες στα αγγλικά, τα ουαλικά, τα βασκικά, τις ιβηρορομανικές και οξιτανορομανικές, τα σαρδηνιακά, τα ελληνικά και τα αλβανικά.

Στις ιβηρορομανικές και οξιτανορομανικές γλώσσες συχνά χρησιμοποιείται για να δηλώσει τον αντίστοιχο προσεγγιστικό φθόγγο [ð̞] που εμφανίζεται πάντα ως αλλόφωνο του κλειστού /d/: ισπανικά (dedo: ['deð̞o], καταλανικά (gaudir: [gaw'ð̞i]). Κάτι αντίστοιχο λαμβάνει χώρα και στα δανικά. Με τη σειρά τους, τα ισλανδικά παρουσιάζουν ένα ηχηρό φατνιακό μη συρριστικό τριβόμενο [ð̠].

Στις σημιτικές γλώσσες εμφανίζεται στα στάνταρ αραβικά και σε μερικές διαλέκτους της εβραϊκής και αραμαϊκής γλώσσας. Στις τουρκικές, η μπασκίρ και η τουρκμενική διαθέτουν το ζεύγος ηχηρό/άηχο οδοντικό τριβόμενο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hualde, J. I. (2014): *Los sonidos del español*. Cambridge University Press.
2. ↑  Wheeler, Max (2005). *The Phonology Of Catalan*. Οξφόρδη: Oxford University Press.
3. ↑  Ladefoged και Maddieson (1996): *The sounds of the world's languages*. Οξφόρδη: Blackwell. σελ. 144.
Χάρτης της προτεινόμενης επαρχίας
Η **Ναχόν Σουβαρναμπούμι** (ταϊλανδικά: นครสุวรรณภูมิ) ήταν μια προτεινόμενη νέα επαρχία στη Ταϊλάνδη στα νοτιοανατολικά της Μπανγκόκ γύρω από το νέο αεροδρόμιο της Μπανγκόκ. Προβλεπόταν να καλύψει τις επαρχίες Λατ Κραμπάνγκ και Πραουέτ της Μπανγκόκ και το Μπανγκ Σαο Θονγκ και Μπανγκ Φλι της επαρχίας Σαμούτ Πρακάν, έχοντας έκταση 521 τ.χλμ. και περίπου 462.000 κατοίκους.

Η πρόταση ανακοινώθηκε τον Οκτώβριο του 2005, ενώ ένα νομοσχέδιο εγκρίθηκε από το υπουργικό συμβούλιο τον Ιούνιο του 2006. Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, για τα πρώτα τέσσερα χρόνια, η επαρχία θα διοικείται από έναν κυβερνήτη που διορίζεται από το Υπουργείο Εσωτερικών και θα εποπτεύεται από ένα τριανταμελές διοικητικό συμβούλιο υπό την προεδρία του πρωθυπουργού. Μετά από τέσσερα χρόνια, το διοικητικό συμβούλιο θα διαλυθεί, αλλά η τελική διοικητική δομή της επαρχίας δεν ήταν ακόμα έτοιμη. Είναι προγραμματισμένο να γίνει ειδική διοικητική ζώνη, μάλλον έχοντας εκλεγμένο κυβερνήτη όπως η Μπανγκόκ. Ένα τελικό νομοσχέδιο προγραμματιζόταν να υποβληθεί μετά την πολιτική κρίση του 2006, ωστόσο μετά το πραξικόπημα η πρόοδος στο έργο σταμάτησε.

Η δημιουργία μιας νέας επαρχίας και η περαιτέρω ανάπτυξη της περιοχής γύρω από το αεροδρόμιο έχει επικριθεί από αρκετές ομάδες και πιο συγκεκριμένα από την Μητροπολιτική Αρχή της Μπανγκόκ. Οι παλαιότερες μη κατοικημένες περιοχές που χρησιμοποιούνται ως μέρος του συστήματος πρόληψης πλημμυρών της Μπανγκόκ, θα μπορούσε να κινδυνεύσει από τη περαιτέρω αστικοποίηση στην περιοχή. Το σχέδιο, επίσης είχε αρνητική απάντηση σε έρευνες μεταξύ του τοπικού πληθυσμού.

Η πρόταση τελικά αποσύρθηκε με ψήφισμα του υπουργικού συμβουλίου με ημερομηνία 3 Απριλίου 2007.

Παραπομπές
----------

1. ↑  The Nation, October 18, 2005 Αρχειοθετήθηκε 2006-03-22 στο Wayback Machine. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2018.
2. ↑  Cabinet approves plan for Maha Nakhon Suvarnabhumi Αρχειοθετήθηκε 2007-03-11 στο Wayback Machine. Ταϊλανδικό Πρακτορείο Ειδήσεων, 20 Ιουνίου 2006. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2018.
3. ↑  The Nation, April 4 2007
Το **ζωολογικό μουσείο πανεπιστημίου Πατρών** αποτελεί παράρτημα του τμήματος βιολογίας του πανεπιστημίου Πατρών, ιδρύθηκε το 1968, και η έδρα του είναι στην πανεπιστημιούπολη στο Ρίο Πατρών.

Ο οργανισμός διαθέτει χώρους εκθετηρίων, ζωολογικές συλλογές, εγκαταστάσεις ταριχευτηρίου, καθώς και διάφορους βοηθητικούς χώρους και ερευνητικά εργαστήρια. Οι αίθουσες των εκθέσεων διαθέτουν περίπου 60 προθήκες στις οποίες υπάρχουν ταριχευμένα δείγματα ζώων της ελληνικής πανίδας, και οι επιστημονικές συλλογές του μουσείου διαθέτουν περισσότερα από 3.500 δείγματα σπονδυλωτών, τα οποία διατίθενται και για ερευνητικούς σκοπούς. Ανάμεσα στις άλλες δραστηριότητες του περιλαμβάνονται εκπαιδευτικές επισκέψεις φοιτητών και μαθητών, χρήση του μουσειακού υλικού από τους φοιτητές του τμήματος βιολογίας, αξιοποίηση των επιστημονικών συλλογών του μουσείου για διεξαγωγή ερευνών, και γενικότερη ενημέρωση και ευαισθητοποίηση για το περιβάλλον.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ζωολογικό Μουσείο Αρχειοθετήθηκε 2016-06-17 στο Wayback Machine. - Πανεπιστήμιο Πατρών
2. ↑  «Ξεναγήσεις και για φοιτητές στο Ζωολογικό Μουσείο του Πανεπιστημίου Πατρών, 2014-2015». *Φοιτητικά Νέα*. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2016.
3. ↑  «Eπίσκεψη του Δημοτικού Σχολείου Ελίκης στο Πανεπιστήμιο Πατρών και στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Πάτρας - Filodimos.gr». *www.filodimos.gr*. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2016.
4. ↑  Ζωολογικό Μουσείο - Τμήμα Βιολογίας Πανεπιστημίου Πατρών

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το Ζωολογικό μουσείο του Τμήματος Βιολογίας Πανεπιστημίου Πατρών, youtube.com
Ο **Δημήτρης Φυλακούρης** είναι πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, αδερφός του επίσης διεθνή ποδοσφαιριστή Τότη Φυλακούρη.

Αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού. Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία από τον Ποσειδώνα Γλυφάδας. Αγωνίστηκε επίσης στον Παναθηναϊκό από το 1960 έως το 1962 στη μεγάλη ομάδα που δημιούργησε ο προπονητής Χάρι Γκέημ και κατέκτησε δύο πρωταθλήματα το 1961 και το 1962 και ήταν φιναλίστ του κυπέλλου το 1962 του οποίου ο τελικός διακόπηκε. Υπήρξε επίσης διεθνής με την εθνική νέων, με την οποία μετείχε στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 1961 και πέτυχε δύο γκολ στους δύο αγώνες που αγωνίστηκε εναντίων της Γαλλίας και της Πολωνίας. Αναγκάσθηκε να σταματήσει πολύ πρόωρα το ποδόσφαιρο, έπειτα από έναν σοβαρό τραυματισμό που υπέστη οδηγώντας το μηχανάκι του. Ο Δημήτρης Φυλακούρης ήταν εκείνος που μεσολάβησε για να αγωνισθεί και ο αδερφός του Τότης Φυλακούρης στον Παναθηναϊκό το 1965.

Τίτλοι
------

* **2 Πρωταθλήματα Ελλάδας**: 1961, 1962

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Panathinaikos All Time Roster». Ανακτήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2020.
2. ↑  «Panathinaikos All Time Roster». Ανακτήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2020.
Η ινδουιστική θεότητα Ζχουλελάλ.
Ο **Ζχουλελάλ** (Γλώσσα Σίντι/Ουρντού: جهوللال, Σανσκριτικά: झूलेलाल) υπήρξε ένας άγιος ο οποίος λατρεύεται ως θεότητα στον Ινδουισμό. Συγκεκριμένα θεωρείται η μετενσάρκωση της βεδικής θεόητητας του νερού Βαρούνα. Η λατρεία του Ζχουλελάλ σχετίζεται με την εθνοτική ομάδα Σίντι η οποία είναι διασκορπισμένη μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν.

Λαογραφία
---------

Σύμφωνα με την λαογραφία κατά τον 10ο αιώνα οι ινδουιστές οι οποίοι ζούσαν την περιοχή Σίντι (σήμερα βρίσκεται στο Πακιστάν) απευθυνθήκανε στον θεό Βαρούνα για βοήθεια. Ζήτησαν να προστατευτούν από τον Μουσουλμάνο κατακτητή Μιρκσχάχ Μπαντσχάχ ο οποίος είχε καταλάβει την περιοχή Τχάτα και ήθελε να αλλαξοπιστήσουν οι αλλόθρησκοι στο ισλάμ. Σύμφωνα με την παράδοση ο Βαρούνα μετενσαρκώθηκε στον Ζχουλελάλ ο οποίος στην συνέχεια έπεισε τον Μιρκσχάχ να φέρεται ισότιμα και σε μουσουλμάνους αλλά και στους αλλόθρησκους ινδουιστές. Με αυτό το τρόπο απέτρεψε να αλλαξοπιστήσουν οι ινδουιστές στο ισλάμ και για αυτό το λόγο τιμάται ο Ζχουλελάλ.

Εορτή γενεθλίων
---------------

Τα γενέθλια του Ζχουλελάλ είναι γνωστά ως "Τσέτι Τσάντ" και αποτελούν την πρωτοχρονιά στην κοινότητα Σίντι στο Πακιστάν και στην Ινδία. Ο Ζχουλελάλ θεωρείται ο προστάτης άγιος των Σίντι.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Roshen Dalal (2011). «Jhulelal». *Hinduism: An Alphabetical Guide*. Penguin Books India, σσ. 178. ISBN 978-0143414216.. Ανακτήθηκε στις 2013-01-06.
2. ↑  Suresh Narain Mathur, B. K. Chaturvedi (2005). *Hindu Gods And Goddesses*. Diamond Pocket Books. σελ. 64. ISBN 978-8128808029.
3. ↑  Mark-Anthony Falzon (2004). *Cosmopolitan Connections: The Sindhi Diaspora, 1860-2000*. Brill. σελ. 62. ISBN 9789004140080.
Τα **Δίκτυα Μακράς Βραχύχρονης Μνήμης** (αγγλικά Long Short-term Memory - **LSTM**) είναι μορφή τεχνητών ανατροφοδοτούμενων νευρωνικών δικτύων που χρησιμοποιούνται στον τομέα της βαθειάς μάθησης. Σε αντίθεση με τα συνηθέστερα εμπροσθοδοτούμενα νευρωνικά δίκτυα, τα ανατροφοδοτούμενα νευρωνικά δίκτυα διαθέτουν συνδέσμους ανατροφοδότησης που τα επιτρέπουν να επεξεργάζονται δεδομένα ως σειρές (συνήθως χρονοσειρές όπως δεδομένα ήχου ή βίντεο). Τα Δίκτυα Μακράς Βραχύχρονης Μνήμης χρησιμοποιούνται σε εφαρμογές όπως την αυτόματη ανάγνωση χειρογράφων  την αναγνώριση ομιλίας  και την ανίχνευση ανωμαλιών σε δικτυακές επικοινωνίες.

Η αρχιτεκτονική της Μακράς Βραχύχρονης Μνήμης αναπτύχθηκε ως λύση στο πρόβλημα εξαφάνισης κλίσεων που σημειώνεται στα παραδοσιακά ανατροφοδοτούμενα νευρωνικά. Η βασική της μονάδα απαρτίζεται από ένα **κελί** και πύλες **εισόδου**, **εξόδου** και **λήθης**. Το κελί κράταει πληροφορίες απο προηγούμενες θέσεις χρόνου ενώ οι τρεις πύλες ρυθμίζουν την ροή πληροφορίας εντός και εκτός του κελιού. Έτσι, το δίκτυο μπορεί να μοντελοποιήσει τις σχέσεις χρονοσειρών με καθυστερήσεις άγνωστης διάρκειας μεταξύ σημαντικών γεγονότων. Αυτή η σχετικά χαμηλή ευαισθησία στην χρονική απόσταση πληροφοριών αποτελεί και το βασικό πλεονέκτιμα των Δικτύων Μακράς Βραχύχρονης Μνήμης σε σχέση με τα παραδοσιακά ανατροφοδοτούμενα, τα κρυφά Μαρκοβιανά μοντέλα και άλλες μεθόδους μάθησης σειρών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Graves, A.; Liwicki, M.; Fernandez, S.; Bertolami, R.; Bunke, H.; Schmidhuber, J. (2009). «A Novel Connectionist System for Improved Unconstrained Handwriting Recognition». *IEEE Transactions on Pattern Analysis and Machine Intelligence* **31** (5): 855–868. doi:10.1109/tpami.2008.137. PMID 19299860. .
2. ↑  Sak, Hasim· Senior, Andrew· Beaufays, Francoise (2014). «Long Short-Term Memory recurrent neural network architectures for large scale acoustic modeling» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 24 Απριλίου 2018.
3. ↑  Li, Xiangang; Wu, Xihong (2014-10-15). «Constructing Long Short-Term Memory based Deep Recurrent Neural Networks for Large Vocabulary Speech Recognition». arXiv:1410.4281 [cs.CL].
Η **Εσκίσεχιρσπορ** (τουρκικά: *Eskişehirspor*) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος της Τουρκίας η οποία συνήθως παίζει στη διοργάνωση Σούπερ Λίγκ της χώρας αυτής. Ιδρύθηκε το 1965 και η έδρα της είναι το Εσκισεχίρ Ατατούρκ Στάντιουμ με χωρητικότητα 18.495 θέσεων. Τη σεζόν 2009-10 τερμάτισε στην 7η θέση με 51 βαθμούς. Εχει τα ψευδώνυμα *Τα Κόκκινα Φώτα* και *Οι Αστέρες της Ανατολής*.

Ιστορία
-------

Η Εσκισεχίρσπορ ενώθηκε με την Ιντμάν Γιουρντού, τη Γκέντσλικ και τη Γιλντίζτεπε και άρχισε από τη Δεύτερη Κατηγορία την σεζόν 1966-1967. Την επόμενη χρονιά προβιβάστηκε στην τότε Λίγκ 1 (1. Lig) και από τότε θεωρείται ως ένα από τα πιο ιστορικά σωματεία της Τουρκίας. Γι αυτό και αποκαλούνται *Τα Αστέρια της Ανατολής*. Παρέμεινε στην Πρώτη Κατηγορία από το 1967 μέχρι το 1975. Επίσης κατέκτησε το Κύπελλο της Τουρκίας την περίοδο 1969-1970, όταν νίκησε την Μπούρσασπορ με 4-3. Την επόμενη χρονιά (1971) κατέκτησε το "Προεδρικό Κύπελλο" (*Cumhurbaşkanlıği Kupası*), όπως ονομαζόταν τότε το Σούπερ Καπ, που διεξάγεται κάθε χρόνο μεταξύ Πρωταθλητή και Κυπελλούχου της προηγούμενης σεζόν.

### Διακρίσεις στην Ευρώπη

Δεν έχει εμφανιστεί πολλές φορές στην Ευρώπη. Η μεγαλύτερη της επιτυχία σημειώθηκε το 1970, όταν τερμάτισε δεύτερη στη Λιγκ 1 κερδίζοντας την έξοδό της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, όπου απέκλεισε στον πρώτο γύρο την Σεβίλλη με συνολικό σκορ 3-2 (ήττα 0-1 εκτός, νίκη 3-1 εντός), για να αποκλειστεί στη συνέχεια από την ολλανδική Τβέντε.

### Επιστροφή στη Σούπερ Λιγκ

Το 2008 νίκησε στα πλέι-οφ και προβιβάστηκε στη Σούπερ Λιγκ. Την επόμενη χρονιά τερμάτισε στη 10η θέση με 49 βαθμούς, ενώ το 2010 κατέλαβε με 54 βαθμούς την 7η θέση, χάνοντας για μία θέση την 6η που οδηγούσε στο Γιουρόπα Λιγκ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Η Εσκίσεχιρσπορ θέλει τον Μπίσεσβαρ in.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Εσκίσεχιρσπορ** |

* Επίσημος ιστότοπος

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ποδόσφαιρο
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 26145376326683721362
* GND: 7628371-9

 |

 |
Ο **Ευθύμης (Ευθύμιος ή Θέμης) Κουλουχέρης** (γενν. Καρδίτσα,10 Μαρτίου 1981) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται σαν κεντρικός αμυντικός.

Ποδοσφαιρική καριέρα
--------------------

### Συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία στους ερασιτέχνες της Καρδίτσας. 

Το 1998 μεταγράφηκε στην Προοδευτική. Με τη φανέλα της Προοδευτικής αγωνίστηκε αρχικά δύο χρονιές στην Α' Εθνική (1998-1999 και 1999-2000), γνωρίζοντας την τελευταία τον υποβιβασμό. Στη συνέχεια αγωνίστηκε δύο, επίσης, χρονιές στη Β' Εθνική (2000-2001 και 2001-2002), κατακτώντας την τελευταία την επάνοδο στην Α' Εθνική. Στη συνεχεία, στα μέσα της χρονιάς 2002-2003 (Ιανουάριος του 2003) μεταπήδησε στον Ολυμπιακό. Με τον Ολυμπιακό ο Κουλουχέρης είχε συνολικά μόλις τρεις συμμετοχές στο πρωτάθλημα, ενώ κατέκτησε δύο πρωταθλήματα (2003, 2005) και ένα Κύπελλο (2005). Τελικά, στις 17 Ιανουαρίου 2006 έλυσε κοινή συναινέσει το συμβόλαιό του με τους «ερυθρολεύκους», μιας και δεν κατάφερε να καθιερωθεί στον Ολυμπιακό και δεν υπολογιζόταν πλέον από τον Νορβηγό τεχνικό της ομάδας, Τρόντ Σόλιντ. 

Αμέσως μετά, στα μέσα πλέον της χρονιάς 2005-2006, συμφώνησε να συνεχίσει την καριέρα του στην ομάδα που υποστήριζε από μικρός, δηλαδή στον Άρη Θεσσαλονίκης. Με τη φανέλα του Άρη, ολοκλήρωσε τη χρονιά στη Β' Εθνική, όπου η ομάδα είχε προηγουμένως υποβιβαστεί και κέρδισε την επάνοδο στην Α' Εθνική. Η αμέσως επόμενη σεζόν (2006-2007) υπήρξε η πιο «γεμάτη» από συμμετοχές στην Α' Εθνική, στην μέχρι τώρα καριέρα του, καθώς είχε 25 συμμετοχές και σκόραρε 1 φορά (αυτό ήταν και το παρθενικό του τέρμα στην Α΄Εθνική, στις 4 Φεβρουαρίου 2007 εναντίον της Skoda Ξάνθης).

Στις 14 Ιανουαρίου 2012, στα μέσα της χρονιάς 2011-2012, υπέγραψε στον Πανιώνιο, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε μέχρι το 2014. Στις 11 Σεπτεμβρίου του 2014, ενώψει της χρονιάς 2014-2015, μεταγράφηκε στην Αναγέννηση Καρδίτσας, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε ελάχιστα, μέχρι τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, όταν έλυσε κοινή συναινέσει το συμβόλαιο του.

### Εθνικό επίπεδο

Το 2002 και το 2003 συμμετείχε 8 φορές συνολικά με την Εθνική Ελλάδας Ελπίδων, σε προκριματικούς αγώνες για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ελπίδων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ελεύθερος ο Κουλουχέρης από τον Ολυμπιακό, sport-fm.gr
2. ↑  Στον Άρη ο Κουλουχέρης, ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΑΠΟ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ, patris.gr
3. ↑  ΣΤΗΝ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ Ο ΘΕΜΗΣ ΚΟΥΛΟΥΧΕΡΗΣ!!![*νεκρός σύνδεσμος*], anagenisi-karditsas.gr
4. ↑  Αναγέννηση Καρδίτσας: Συναινετικό διαζύγιο με Κουλουχέρη, onsports.gr
5. ↑  Αγώνες Εθνικής Ελλάδας Ελπίδων 2002 Αρχειοθετήθηκε 2016-03-10 στο Wayback Machine. epo.gr
6. ↑  Αγώνες Εθνικής Ελλάδας Ελπίδων 2003 Αρχειοθετήθηκε 2016-03-09 στο Wayback Machine. epo.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Αναλυτικά τα στατιστικά της καριέρας του Κουλουχέρη από το 1998 εως το 2014 στις εθνικές κατηγορίες, insports.eu[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Στατιστικά Παικτών: ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ 2011-12 Αρχειοθετήθηκε 2012-05-02 στο Wayback Machine.
*