recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Βασιλιάς Τσόου των Σανγκ** (Κινεζικά: 紂王; Πινγίν: *Zhòu Wáng* , έζησε 1105 - 1046 π.Χ.) ήταν το μεταθανάτιο όνομα που δόθηκε στο Ντι Ξιν (Κινεζική γλώσσα: 帝辛; Πινγίν: *Dì Xīn*), τον τελευταίο βασιλιά της Κίνας των Σανγκ.Ονομάζεται επίσης ως Τσόου Σιν (紂辛; Zhòu Xīn). Επίσης αναφέρεται με την προσθήκη του ονόματος ''Σανγκ'' (商 Shāng) σε όλα τα ονόματά του. Στα κινέζικα, τσόου σημαίνει ένα είδος αλόγου,.

Πρώιμη βασιλεία
---------------

Στα αρχεία του Μεγάλου Ιστορικού, ο Σίμα Τσεν έγραψε ότι ο Ντι Ξιν στα πρώτα χρόνια της βασιλείας του, είχε ικανότητες μεγαλύτερες από τους προηγούμενους βασιλιάδες της Κίνας.Ήταν ο νεότερος αδερφός των Γουέι Τσι και του Γουέι Τσόνγκ και πατέρας του Γου Γκένγκ. Ο Ντι Γι, ο πατέρας του είχε αδερφούς τους Τζι Τσι και τον Μπι Γκαν. Ο Ντι Ξιν πρόσθεσε στην επικράτεια των Σάνγκ διάφορες φυλές, συμπεριλαμβάνοντας την φυλή Ντονγκγί.

Τελευταία χρόνια
----------------

Στα τελευταία χρόνια της βασιλείας του, ο Ντι Ξιν άρχισε να πίνει υπερβολικά,να κάνει σεξ με διάφορες γυναίκες, αγνοώντας κάθε νόμο των Σάνγκ. Σύμφωνα με τον Σίμα Τσεν, φιλοξενούσε διάφορες εκδηλώσεις στις οποίες έκανε σεξ με πολλές γυναίκες. Μια από της συζύγους του ήταν η Νταζί.

Θάνατος
-------

Το 1046 π.Χ. όταν ο στρατός των Τσόου με αρχηγό τον διάσημο Τζιάνγκ Τσίγια, νίκησε την δυναστεία Σάνγκ στην μάχη του Μούγιε ο Ντι Ξιν πήρε όλους τους θησαυρούς του γύρω του, έκαψε το παλάτι του και αυτοκτόνησε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  xh.5156edu.com/page/z2718m1445j19288.html. Ανακτήθηκε στις 26  Μαρτίου 2021.
2. ↑  Wu, 220.
3. ↑  U+7D02
4. ↑  Wu, 220-221, referencing Sima Qian's Yin Benji chapter (史记 · 辛本纪).
5. ↑  Lüshi Chunqiu (吕氏春秋·仲冬纪第十一)
Ο **Βασιλικός Dark Opal (Σκούρο οπάλιο)** είναι καλλιεργητική ποικιλία του είδους Ώκιμον το βασιλικόν ποικ.  το ερυθρόν (γλυκού βασιλικού), ο οποίος αναπτύχθηκε στη δεκαετία του 1950, από τους *John Scarchuk* και *Joseph Lent* στο Πανεπιστήμιο του Κονέκτικατ. Με βαθύ πορφυρό χρώμα και ορισμένες φορές με στίγματα, καλλιεργείται για τη διακοσμητική του έφεση όπως και για τη γαστρονομική αξία. Το 1962, ο Βασιλικός Dark Opal ήταν νικητής του *All-American Selection award*.

Όπως και άλλοι πορφυροί βασιλικοί, το πορφυρό χρώμα είναι από τις ανθοκυανίνες, ειδικά κυανιδινο*-3-(di-p-coumarylglucoside)-5-glucoside*, αλλά και άλλες κυανιδινο-με βάση και *peonidin*-με βάση ενώσεις. Η "Σκούρου οπαλίου" μαζί με άλλες μεγάλες πορφυρές πλατύφυλλες ποικιλίες όπως την *"Purple Ruffles"*, έχει υψηλή συγκέντρωση ανθοκυανών και θεωρείται δυνητική πηγή κόκκινων χρωστικών ουσιών για τη βιομηχανία τροφίμων. Η συγκέντρωση ανθοκυανίνης είναι περίπου 18 mg ανά 100 g φρέσκα φύλλα, παρόμοια με της *Perilla frutescens* και μεγαλύτερη από τα μικρότερα φύλλα πορφυρών βασιλικών όπως ο "Πορφυρός θάμνος" (σε περίπου 6 mg ανά 100 g).

Δείτε επίσης
------------

* Ώκιμον το βασιλικόν
* Ώκιμον το λεπτανθές
* Αφρικανικός μπλε βασιλικός
* Ώκιμον το βασιλικόν ποικ. το ερυθρόν

Παραπομπές
----------

1. ↑  «A Chronology of the University of Connecticut - Search Results». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Αυγούστου 2014. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2016.
2. ↑  «Basil 'Dark Opal' 1962, AAS Flower Award Winner». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Σεπτεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2016.
3. ↑  Jo Ann Gardner (2005). *Herbs in Bloom: A Guide to Growing Herbs as Ornamental Plants*. ISBN 978-0-88192-698-9. , σελίδα 218
4. ↑  Πρότυπο:Aut, "Basil: A Source of Aroma Compounds and a Popular Culinary and Ornamental Herb", reprinted from: *Perspectives on new crops and new uses* (1999), ASHS Press, Alexandria, VA, ISBN 978-0-9615027-0-6.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Αγγλικά) Photo


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Dark opal basil (έκδοση 648730333) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Ράντυ Μάριο Πόφο** (*Randy Mario Poffo*, 15 Νοεμβρίου 1952 - 20 Μαΐου 2011) ήταν Αμερικανός παλαιστής, περισσότερο γνωστός με το ψευδώνυμο που χρησιμοποιούσε στα ρινγκ, **Ράντυ Σάβατζ** (*Randy Savage*). Στην καριέρα του είχε αποκτήσει το υποκοριστικό **"Macho Man (Μάτσο Μαν)"**. Πέθανε σε ηλικία 58 ετών.

Παλαιστική Καριέρα
------------------

Ήταν γνωστός για τις φανταχτερές του ενδυμασίες, με ρούχα ακραία για την εποχή του. Εκτός αυτού, ήταν διάσημος για τον εκπληκτικό δυναμικό τόνο που έδινε στην φωνή του, όταν μιλούσε στο μικρόφωνο πριν από αγώνες του. Στην καριέρα του, κατέκτησε συνολικά 20 τίτλους και θεωρείται ένας από τους πιο επιτυχημένους παλαιστές όλων των εποχών. Ήταν το alter ego του Χαλκ Χόγκαν, με τον οποίο έχουν αφήσει εποχή οι κόντρες τους, όπως και αυτές με τον Ούλτιμεϊτ Γουόριορ, με τον οποίο είχε γίνει και ομάδα για μικρό διάστημα.

Προσωπική Ζωή
-------------

Γεννήθηκε στο Κολόμπους του Οχάιο, ο πατέρας του ήταν Ιταλός και η μητέρα του Ρωσίδα. Ο Ράντυ Πόφο παντρεύτηκε το 1984 την Ελίζαμπεθ Χιουλέτ, που αργότερα έγινε γυναίκα παλαιστής. Χώρισαν το 1992. Το 2010 ο Σάβατζ παντρεύτηκε για δεύτερη φορά την Μπάρμπαρα Πέιν. Ο θάνατός του, το 2011 οφείλεται σε ανακοπή καρδιάς, την ώρα που οδηγούσε, με το αυτοκίνητό του να σταματάει με μικρή ταχύτητα σε ένα δέντρο.

Ηθοποιία
--------

Ο Ράντυ Πόφο "Σάβατζ" ήταν και ηθοποιός σε μικρούς ρόλους. Το 2002 είχε υποδυθεί τον παλαιστή Bonesaw McGraw, στην ταινία Spider-Man. Σε πολλές περιπτώσεις, εμφανίστηκε και σε τηλεοπτικές σειρές ως ο εαυτός του.

Σημαντικότεροι Τίτλοι
---------------------

* Πρωτάθλημα WWE (2 φορές)
* Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα WWE (1 φορά)
* Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών WCW (4 φορές)

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) *Find A Grave*. 70118123. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  www.npr.org/blogs/thetwo-way/2011/05/20/136501230/reports-pro-wrestler-macho-man-randy-savage-has-died.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
4. ↑  640.
5. ↑  *Baseball-Reference.com*. poffo-001ran. Ανακτήθηκε στις 21  Απριλίου 2022.

Πηγές
-----

* WWE.com
* IMDb.com
* pwhf.org
* LordofRings.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Randy Savage στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 60766099
* LCCN: n93124240
* MusicBrainz: ce4b8387-a250-4983-9bf6-d250a40b391d

 |

 |
Άποψη του θεάτρου
Το **αρχαίο θέατρο Θορικού** βρίσκεται βόρεια του Λαυρίου, στο δήμο του Θορικού στην Αττική. Είναι ένα από τα παλαιότερα γνωστά ελληνικά θέατρα και χτίστηκε γύρω στο 525–480 π.Χ. Το θέατρο έχει ελλειπτικό σχήμα, και όχι τη τυπική διάταξη σε ημικύκλιο που έχουν τα περισσότερα ελληνικά θέατρα.

Το θέατρο είναι ένα από τα αρχαιότερα στο κόσμο και το παλαιότερο σωζόμενο θέατρο στην Ελλάδα. Δημιουργήθηκε για τους εργαζομένους των ορυχείων του Λαυρίου. Είναι ένα από τα ελάχιστα θέατρα με ορθογώνια ορχήστρα και ελλειπτικό σχήμα.

Ιστορία
-------

 Το θέατρο Θορικού σε ζωγραφιά το 1819
Το θέατρο του Θορικού χτίστηκε σε αρκετές φάσεις. Η πρώτη φάση της κατασκευής του χρονολογείται στο τέλος της αρχαϊκής εποχής γύρω στο 525–480 π.Χ.

 Το θέατρο Θορικού την δεκαετία του 1840
Το μοναδικό σχήμα του θεάτρου εξηγείται από το γεγονός ότι η ολοκλήρωση της κατασκευής του κυρίως μέρους του θεάτρου προηγήθηκε της κατασκευής σχεδόν όλων των αρχαίων ελληνικών θεάτρων, και έτσι δεν υιοθέτησε τα χαρακτηριστικά ενός θεάτρου της κλασικής εποχής. Πιο πρόσφατα, μελέτες υποστηρίζουν ότι το ασυνήθιστο σχήμα του θεάτρου εξηγείται από το γεγονός ότι έχουν γίνει σταδιακές επεκτάσεις στην έκταση του θεάτρου χωρίς να αλλάζει το σχήμα του. Το θέατρο επεκτάθηκε τον 4ο αιώνα π.Χ. Η Αμερικανική Σχολή Αθηνών έκανε ανασκαφές στο θέατρο το 1886.

Δομή
----

 Πίσω όψη του θεάτρου
Τα ερείπια του θεάτρου βρίσκονται στη νότια πλαγιά του λόφου Βελατούρι. Το περίπτερο του θεάτρου είναι επιμήκες στη μέση και καμπυλόσχημο στα δύο άκρα. Το πλάτος του είναι περίπου 55 μέτρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The Princeton Encyclopedia of Classical Sites, TABERNAE (Lalla Djillalia) Morocco. THIVERNY Oise, France. THORIKOS Attica, Greece». *www.perseus.tufts.edu*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2023.
2. ↑  «Ancient Theater of Thoricus». *Diazoma*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιουνίου 2023. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2023.
3. ↑  Ντόκας, Λάμπρος (5 Ιανουαρίου 2018). «Δείτε από ψηλά ένα από αρχαιότερα θέατρα του κόσμου. Βρίσκεται σε απόσταση μιας ώρας από την Ομόνοια και δημιουργήθηκε από τους χιλιάδες εργάτες των μεταλλείων που χρηματοδότησαν την κατασκευή του ανίκητου αθηναϊκού στόλου». *ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ*. Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2023.
4. ↑  «The Princeton Encyclopedia of Classical Sites, TABERNAE (Lalla Djillalia) Morocco. THIVERNY Oise, France. THORIKOS Attica, Greece». *www.perseus.tufts.edu*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2023.
5. ↑  «Thoricus.Theatre». *www.whitman.edu*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Μαΐου 2023. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2023.
6. ↑  «Archaeological Site of Thorikos - Greek Travel Pages». *www.gtp.gr* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιουνίου 2023. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2023.
Ο **Ναβουχοδονόσορ B’ ο Μέγας** (κάποιες φορές και **Ναβουχοδονόσωρ**) (642 π.Χ. - 562 π.Χ.) ήταν βασιλιάς της Βαβυλώνας (605 π.Χ.-562 π.Χ.), γιος και διάδοχος του Ναβοπολάσαρ του ιδρυτή της νεοβαβυλωνιακής αυτοκρατορίας. Συνεχίζοντας την πολιτική του πατέρα του, με ικανότητες στη διεθνή διπλωματία, διατήρησε φιλικές σχέσεις με τους Μήδους στην Ανατολή και επεκτείνοντας το κράτος του προς τη Δύση και συγκεκριμένα στη Συρία και στην Παλαιστίνη. 

Αφού απώθησε τους Αιγυπτίους από την Παλαιστίνη, υπέταξε τη Φοινίκη, τη Συρία και το βασίλειο του Ιούδα, πολιόρκησε δυο φορές την Ιερουσαλήμ, το 597 π.Χ. και το 586 π.Χ. και τη δεύτερη φορά την κατέστρεψε, καίγοντας τον ναό του Σολομώντα και εξορίζοντας στη Βαβυλωνία μεγάλο μέρος του πληθυσμού. 

Τα χρόνια της βασιλείας του αποτελούν ίσως τη λαμπρότερη περίοδο σε όλη την ιστορία της βαβυλωνιακής αυτοκρατορίας. Κύρια δραστηριότητα του Ναβουχοδονόσορα εκτός από τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, ήταν η ανοικοδόμηση της Βαβυλώνας και η ολοκλήρωση και επέκταση των οχυρωματικών έργων που είχε αρχίσει ο πατέρας του, τον διαδέχθηκε ο γιος του Αμέλ Μαρδούκ.

Γεγονότα της βασιλείας του εξιστορούν τα πρώτα κεφάλαια του Δανιήλ (βλ. και Δ' Βασιλειών, κεφ. 24).

Όνομα
-----

*Ναβουχοδονόσωρ*, απεικόνιση του Ουίλλιαμ Μπλέικ για την κόλαση του Δάντη, 19ος αιώνας
Το Ακκαδικό όνομα **Nabû-kudurri-uṣur** σημαίνει «Θεέ Ναμπού, προστάτεψε τον πρωτότοκό μου». Ο Ναμπού ήταν η βαβυλωνιακή θεότητα της σοφίας και πρωτότοκος γιος του Μαρδούκ. Σε μια επιγραφή ο Ναβουχοδονόσορ αναφέρεται στον εαυτό του με τον τίτλο «αγαπημένο» και «ευνοούμενο» του Ναμπού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Harper, R.F. quoted in Peet, Stephen Denison (editor). 1900. "Editorial Notes," *The American Antiquarian and Oriental Journal*. New York: Doubleday, vol. XXII, May and June. p. 207.
2. ↑  Lamb, Harold. 1960. *Cyrus the Great*. New York: Doubleday, p. 104.

Βιβλιογραφία
------------

* *Dietz Otto Edzard:* Geschichte Mesopotamiens*, C.H.Beck, München 2003, ISBN 3-406-51664-5*
* *Enno Janssen:* Juda in der Exilszeit*, Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen 1956*
* Ιώσηπος Φλάβιος: *Ιουδαϊκή αρχαιολογία'*
* *Ιώσηπος Φλάβιος:* Κατ'Απίωνος'

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ναβουχοδονόσορ Β΄** |

* Steinplatte über Nebukadnezar im Britischen Museum

  



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Προκάτοχος:**Ναβοπολάσσαρ** | **Βασιλιάς της Βαβυλώνας605 π.Χ.–562 π.Χ.** | Διάδοχος:**Αμέλ Μαρδούκ** |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 67850417
* LCCN: n83206528
* ISNI: 0000 0001 1877 4061
* GND: 118586718
* SELIBR: 332093
* SUDOC: 073929395
* BIBSYS: 2030096

 |

 |
Ο **Καπετάν Οδυσσέας** (πραγματικό όνομα: **Γιάννης** ή **Λευτέρης Γαλεάδης**) ήταν Έλληνας κομμουνιστής και αντιστασιακός μέσα από τις τάξεις του ΕΛΑΣ. Εκτελέστηκε έπειτα από ανταρτοδικείο του ΚΚΕ το Φεβρουάριο του 1944

Ο Οδυσσέας» μαζί με τους άντρες του, παρά τον πενιχρό οπλισμό τους, κατάφεραν να περιορίσουν σε μεγάλο βαθμό το φαινόμενο της μαύρης αγοράς στον Έβρο. Το απόσπασμά του απέκτησε το 1943 βραχυπρόθεσμα μεγάλη δημοτικότητα. Παρότι αρχικά ανέφερε πως είχε εκτελέσει μόνο συνεργάτες των κατακτητών, ο Οδυσσέας σταδιακά ξεκίνησε να καταφέρεται ενάντια σε άτομα που ο ίδιος έκρινε ως «αποβράσματα» και «ψευτοδημοκράτες». Στις αρχές του επόμενου έτους, ο Οδυσσέας διέταξε άνδρες του να συλλάβουν τον τοπικό σύμβουλο του ΕΛΑΣ, Γεώργιο Σταθάτο, ο οποίος και εκτελέστηκε μαζί με άλλα μέλη του ΕΛΑΣ με τη κατηγορία της εσχάτης προδοσίας.

Στις 27 Φεβρουαρίου 1944, δικάστηκε δημόσια από ανταρτοδικείο, το οποίο παρακολούθησαν χιλιάδες κάτοικοι της Λευκίμμης και των γύρω περιοχών. Καταδικάστηκε ως «εχθρός του λαού και του κόμματος» και εκτελέστηκε.

Εκτιμήσεις για τη δράση του
---------------------------

Ο Μάρκ Μαζάουερ αναφέρει πως η δράση του Καπετάν Οδυσσέα οφείλονταν στο γεγονός πως το απόσπασμά του είχε αποκοπεί από την κεντρική διοίκηση του ΚΚΕ, με αποτέλεσμα να μην επιτηρείται από τους κομματικούς μηχανισμούς. Επίσης, αναφέρει πως η εκτέλεση του από το ίδιο το ΚΚΕ, ήταν ενδεικτική της γραμμής του κόμματος να ακολουθήσει μετριοπαθή πολιτική.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Χατζηαναστασίου 2006, σελ. 13.
2. 1 2 3 4  Μαζάουερ 1994, σελ. 347.
3. 1 2  Χατζηαναστασίου 2006, σελ. 21.
4. 1 2  Μαζάουερ 1994, σελ. 348-49.

Πηγές
-----

* Χατζηαναστασίου, Τάσος (2006). «Ο ΕΛΑΣ, ο ξένος παράγοντας και η τοπική κοινωνία στον γερμανοκρατούμενο Έβρο». *Κλειώ*.. Ανακτήθηκε στις 16-9-2023.
* Μαζάουερ, Μάρκ (1994). *Στην Ελλάδα του Χίτλερ: Η εμπειρία της Κατοχής*. Αθήνα: Αλεξάνδρεια.
Ο **Βάλμου** ήταν βασιλιάς της Βιλούσας στα τέλη του 13ου αιώνα που ταυτίζεται με την Ομηρική Τροία. Το όνομα του έγινε γνωστό από την Επιστολή της Μιλαβάτα στην οποία ο ίδιος αφηγήθηκε ότι τον είχαν εκθρονίσει και ζητούσε βοήθεια από τους Χετταίους να τον αποκαταστήσουν. Δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με τον εχθρό που τον εκθρόνισε ούτε αν έγινε δεκτό το αίτημα του για αποκατάσταση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bryce, Trevor (2005). The Trojans and their Neighbours. Taylor & Francis. σσ. 112, 183
2. ↑  Beckman, Gary; Bryce, Trevor; Cline, Eric (2012). The Ahhiyawa Texts. Brill. σσ. 278–279, 123, 131–133
3. ↑  Hoffner, Harry A. (2009). Letters from the Hittite Kingdom. Society of Biblical Literature, σ. 316

Πηγές
-----

* Bryce, Trevor (2005). The Trojans and their Neighbours. Taylor & Francis.
* Beckman, Gary; Bryce, Trevor; Cline, Eric (2012). The Ahhiyawa Texts. Brill.
* Hoffner, Harry A. (2009). Letters from the Hittite Kingdom. Society of Biblical Literature.
Η **PGS** είναι νορβηγική εταιρεία με έδρα το Όσλο. Η εταιρεία είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο του Όσλο στον δείκτη OBX. Είναι ένας από τους τρεις μεγαλύτερους θαλάσσιους σεισμικούς παρόχους στον κόσμο. Δραστηριοποιείται στον τομέα του πετρελαίου και παρέχει θαλάσσιες γεωφυσικές υπηρεσίες για την ανακάλυψη κοιτασμάτων πετρελαίου παγκοσμίως. Η κύρια εστίαση εδώ είναι στη θαλάσσια σεισμική μέθοδο. Η εταιρεία διατηρεί ένα στόλο 15 πλοίων για την καταγραφή δεδομένων υπογείων ωκεανών παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένων των σκαφών κλάσης Ramform Titan, τα οποία θεωρούνται ότι έχουν τη μεγαλύτερη χωρητικότητα streamer στον κόσμο. Εκτός από το Όσλο, οι κύριες τοποθεσίες της Petroleum Geo-Services βρίσκονται στο Χιούστον, στο Τέξας, στο Walton-on-Thames, στο Ηνωμένο Βασίλειο και στη Σιγκαπούρη, στη Σιγκαπούρη. Χωρίζεται στα τμήματα Marine Contract, MultiClient, Operations και Data Processing & Technology.

Παραπομπές
----------
Αφίσα του λιμπρέτου
**Αδελαΐδα της Βουργουνδίας** ή **Όθων, βασιλεύς της Ιταλίας**, είναι όπερα σέρια σε δύο πράξεις του Τζοακίνο Ροσσίνι σε λιμπρέτο του Τζοβάνι Σμιτ. Η όπερα αφηγείται την ιστορία του γάμου της Βασίλισσας Αδελαΐδας με τον Βασιλιά Όθωνα.

Ρόλοι
-----

| Ρόλος | Τύπος φωνής |
| --- | --- |
| Αδελαΐδα | Σοπράνο |
| Όθωνας | Κοντράλτο |
| Αντάλμπερτ | Τενόρος |
| Βερεγγάριος | Μπάσος |
| Iρόλντο | Μέτζο-σοπράνο |

Πλοκή
-----

Το θέμα της όπερας αναφέρεται σε ένα γεγονός από την ιταλική μεσαιωνική ιστορία. Ο βασιλιάς Λοθάριος δηλητηριάζεται από τον διάδοχο του, τον Βερεγγάριο, ο οποίος κάνει δικό του το στέμμα. Η σύζυγος του Λοθάριου, η Αδελαΐδα καταδιώκεται από τον Βερεγγάριο, ο οποίος θέλει να τη παντρέψει τον γιο του, Αντάλμπερτ. Η Αδελαΐδα καταφεύγει στο κάστρο της Kανόσα όπου και προστατεύεται από τον διοικητή Ιρόλντο. Όμως όταν πολιορκείται και η Κανόσα, ο Ιρόλντο ζητάει βοήθεια από τον Γερμανό βασιλιά Όθωνα προσφέροντάς του την Αδελαΐδα ως νύφη. Ο Όθωνας με το στρατό του κατεβαίνει στην Λομβαρδία, και αφού νικά στη μάχη, ελευθερώνει την Αδελαΐδα και παντρεύονται.

Ορχήστρα
--------

η ορχηστρική σύνθεση της όπερας περιλαμβάνει τα εξής όργανα:

* Ξύλινα πνευστά: Φλάουτο, Πίκολο, 2 Όμποε, 2 Κλαρινέτα, 2 Φαγκότα
* Χάλκινα πνευστά: 2 Κόρνα, 2 Τρομπέτες, Τρομπόνι
* Κρουστά: Τυμπάνια, Μπάσο τύμπανο, κύμβαλα
* Πληκτροφόρα: Πιάνο
* Έγχορδα: Βιολοντσέλο, Κοντραμπάσο

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Adelaide di Borgogna (Rossini) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 185346344
* LCCN: no2004090576
* GND: 1051815851
* BNF: cb14049460p (data)

 |

 |
Ο **Τζορτζ Στίπιχ** (γέννηση 13 Απριλίου 1937 - θάνατος 19 Ιουνίου 1997), ήταν ένας Καναδός επαγγελματίας παλαιστής, περισσότερο γνωστός με το όνομα που εμφανιζόταν στα ρινγκ, **Σταν Στάσιακ**.

Καριέρα
-------

Ξεκίνησε την καριέρα του σε ηλικία 21 ετών, το 1958 και αγωνίστηκε έως το 1984. Αγωνίστηκε αρχικά στην πατρίδα του, στο Κεμπέκ του Καναδά και είχε τρία περάσματα από το WWE, τότε γνωστό με το όνομα World Wide Wrestling Federation.

Διακρίσεις
----------

Ο **Σταν "the man" Στάσιακ**, όπως τον αποκαλούσαν, κατέκτησε μια φορά το Πρωτάθλημα WWE, νικώντας τον Πέντρο Μοράλες, την 1η Δεκεμβρίου 1973. Είχε κόντρες με τους κορυφαίους της εποχής του, όπως με τον Μπρούνο Σαμαρτίνο, ο οποίος του πήρε τον τίτλο, εννέα μέρες μετά στις 10/12/1973.

Προσωπική ζωή
-------------

Γεννήθηκε στην πόλη Αρβίντα του Κεμπέκ στον Καναδά. Ο πατέρας του, Σον Στάσιακ, ήταν επίσης επαγγελματίας παλαιστής. Το 1997 πέθανε από καρδιακή προσβολή.

Πηγές
-----

* Η νύχτα που έγινε Παγκόσμιος Πρωταθλητής
* Προφίλ στο Online World of Wrestling

1. ↑  623.
Το **Τριαντάφυλλο «Νταϊάνα, πριγκίπισσα της Ουαλίας»** είναι ένα ροζ μείγμα τριαντάφυλλου κήπου, που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1998 στη Βρετανική Πρεσβεία στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ονομασία
--------

Το κλασικό υβριδικό τσάι καλλιεργήθηκε από τον Κιθ Γ. Ζάρυ της εταιρείας Jackson & Perkins και είναι επίσης γνωστό με τα ονόματα «Κομψή Λαίδη» και «Τζάκσακ».   

Το "15% της λιανικής τιμής" για την αγορά καθενός από τα τριαντάφυλλα ήταν δωρεά προς το Ταμείο Μνήμης της Νταϊάνα, Πριγκίπισσας της Ουαλίας.  Επίσης, δεν πωλήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο για να αποτραπεί η δημιουργία ανταγωνισμού με το *Τριαντάφυλλο* «Πριγκίπισσα της Ουαλίας» .

Περιγραφή
---------

Έχει κλασική μορφή ανθοφορίας με φιλντισένια πέταλα και ήπιο, γλυκό άρωμα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  «'Diana, Princess of Wales' rose Description». Help Me Find. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2017.
2. 1 2  «Elegant Lady Hybrid Tea Rose». Jackson & Perkins. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2017.
3. ↑  «Rosa Diana, Princess of Wales = 'Jacshaq'». Royal Horticultural Society. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2017.
Η **Νετσαρήμ** (εβραϊκά: נְצָרִים‎) ήταν ισραηλινός οικισμός στην κεντρική Λωρίδα της Γάζας, περίπου 5 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της πόλης της Γάζας. Ιδρύθηκε το 1972. Όταν υπογράφηκαν οι Συμφωνίες του Όσλο τον Σεπτέμβριο του 1993, περίπου 25 οικογένειες ζούσαν στον οικισμό και και πριν την εκκένωσή του το 2005, ζούσαν εκεί περίπου 60 οικογένειες. Οι κάτοικοί της ασχολούνταν με ελευθέρια επαγγέλματα και εργάζονταν εκτός οικισμού, ενώ κάποιοι έβγαζαν τα προς το ζην από τη γεωργία. Ο οικισμός ήταν θρησκευτικού χαρακτήρα και διέθετε συναγωγή, ιουδαϊκό σεμινάριο, ινστιτούτο για την κληρονομιά των Εβραίων της Γάζας, μπεΐτ μιντράς και σχολεία.

Τον Αύγουστο του 2005, οι κάτοικοι της Νετσαρήμ εκδιώχθηκαν από τις Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις ως μέρος του σχεδίου μονομερούς απεμπλοκής του Ισραήλ από την λωρίδα της Γάζας.

Παραπομπές
----------
**Η οικογένεια Σπένσερ** είναι μια αριστοκρατική οικογένεια του Ηνωμένου Βασιλείου, που ιδρύθηκε τον 15ο αιώνα. Δύο εξέχοντα μέλη της οικογένειας κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα ήταν ο Βρετανός Πρωθυπουργός Σερ Ουίνστον Τσόρτσιλ και η Νταϊάνα, Πριγκίπισσα της Ουαλίας.

Η Ιστορία της οικογένειας
-------------------------

Σφραγίδα του Henry Le Despenser
Ο οίκος των Σπένσερ ιδρύθηκε τον 15ο αιώνα από τον Χένρι Σπένσερ (πέθανε 1478), ο οποίος είναι και ο πρόγονος όλων των μελών της οικογένειας. Τον 16ο αιώνα οι Σπένσερ ισχυρίστηκαν ότι ήταν απόγονοι ενός αρχαίου οίκου, αυτού του Λε Ντεσπενσερ,θεωρία που φαίνεται να μην ισχύει. 

Το 1761, ο Τζον Σπένσερ (1734-1783), εγγονός του 3ου Κόμη του Σάντερλαντ, δημιούργησε τους τίτλους Βαρόνος Σπένσερ του Άλθορπ και αυτον του Υποκόμη Σπένσερ, υπο την βασιλεία του βασιλιά Γεωργίου του 3ου. Το 1765, δημιουργήθηκε και ο τίτλος του Κόμη Σπένσερ.

Αξιοσημείωτα μέλη
-----------------

* Λόρδος Ράντολφ Τσώρτσιλ
* Τζορτζιάνα Σπένσερ, δούκισσα του Ντέβονσαϊρ
* Ουίνστον Τσώρτσιλ
* Νταϊάνα, πριγκίπισσα της Ουαλίας
* Τσαρλς Σπένσερ,9ος Κόμης Σπένσερ
* Λαίδη Κίτι Σπένσερ
* Λούις Σπένσερ, υποκόμης του Άλθορπ
Ο **Αφρικανικός μπλε βασιλικός *(Ocimum kilimandscharicum × basilicum 'Dark Opal')*** είναι από τα λίγα είδη βασιλικού, το οποίο είναι πολυετές φυτό. Είναι στείρο υβρίδιο των άλλων δύο φυλών βασιλικού, ανίκανο να παραγάγει τους δικούς του σπόρους και πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα.

Αυτή η συγκεκριμένη ράτσα βασιλικού, έχει ένα ισχυρό άρωμα καμφοράς, το οποίο κληρονόμησε από τον γονέα του *Ocimum kilimandscharicum* (καμφορά βασιλικό), στην Ανατολική Αφρική. Η συγκέντρωση της καμφοράς είναι 22% (σε σύγκριση με 61% για την *O. kilimandscharicum*). Η συγκέντρωση των υπόλοιπων κύριων αρωματικών ενώσεων, λιναλοόλη (55%) και 1,8-κινεόλη (15%) είναι συγκρίσιμη με πολλές ποικιλίες βασιλικού.

Αν και ο συνδυασμός του ως ένα πολυετές φυτό με το άρωμα και τη γεύση του γλυκού βασιλικού, φαίνεται να είναι μια πολύ επιθυμητή γαστρονομική ποικιλία, η υψηλή περιεκτικότητα σε καμφορά μπορεί να παρεμβαίνει με τη χρήση του στη μαγειρική. Είναι, ωστόσο, ένα ελκυστικό διακοσμητικό.

Τα φύλλα του Αφρικανικού μπλε βασιλικού, ξεκινούν πορφυρά όταν είναι μικρά και γίνονται πράσινα μόνο όταν έχουν αυξηθεί σε πλήρες μέγεθος και ακόμα και τότε διατηρώντας τις πορφυρές φλέβες. Με βάση άλλους πορφυρούς βασιλικούς, το χρώμα είναι από τις ανθοκυανίνες, ειδικά κυανιδινο*-3-(di-p-coumarylglucoside)-5-glucoside*, αλλά και άλλες κυανιδινο-με βάση και *peonidin*-με βάση ενώσεις.

Ανθίζει αφειδώς σαν ένα ετήσιο, αλλά καθότι στείρο, δεν μπορεί ποτέ να παραγάγει σπόρους. Επίσης, είναι ψηλότερο από ό, τι πολλές ποικιλίες βασιλικού. Τα άνθη του είναι πολύ καλά στο να προσελκύουν μέλισσες και άλλους επικονιαστές.

Δείτε επίσης
------------

* Ώκιμον το βασιλικόν
* Ώκιμον το λεπτανθές
* Ώκιμον το βασιλικόν ποικ. το ερυθρόν
* Βασιλικός Dark Opal

Σημειώσεις
----------

1. ↑   Πολυετές φυτό ή απλά πολυετές είναι το φυτό που ζει για περισσότερο από δύο χρόνια.

Παραπομπές σημειώσεων

1. ↑  The Garden Helper. The Difference Between Annual Plants and Perennial Plants in the Garden. Retrieved on 2008-06-22.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Pam Peirce, Special to The Chronicle (July 23, 2005). «PLANT OF THE WEEK: African blue basil; There's a new basil on the (foggy San Francisco) block». *San Francisco Chronicle*: σελ. F–7. .
2. ↑  «*Ocimum kilimandscharicum* Baker ex Gürke». *GRIN*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2016.  Gives as its source *Econ Bot* 28:63 (1974).
3. 1 2  J. Janick (ed.), James E. Simon, Mario R. Morales, Winthrop B. Phippen, Roberto Fontes Vieira, and Zhigang Hao, "Basil: A Source of Aroma Compounds and a Popular Culinary and Ornamental Herb", reprinted from: *Perspectives on new crops and new uses* (1999), ASHS Press, Alexandria, VA, ISBN 978-0-9615027-0-6.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα African blue basil (έκδοση 724784159) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο Δρ. Ευάγγελος Βενέτης (Αθήνα, 1977) είναι **ειδικός σε θέματα Ισλάμ και Μέσης Ανατολής,** ιστορικός, διδάσκων πανεπιστημίου και πολιτικός αναλυτής. 

Έχει συγγράψει πολλά βιβλία και άρθρα για διάφορα θέματα, όπως την ιστορία του Ελληνισμού στο σύγχρονο Ιράν, την περσική λογοτεχνία, τον Μέγα Αλέξανδρο, την ισλαμική πολιτική και θρησκεία, την ελληνο-περσική γλωσσολογία και τον γεωπολιτικό ρόλο της Τουρκίας και του Ιράν.

Είναι πολιτικός αναλυτής σε ελληνικά και διεθνή τηλεοπτικά μέσα όπου τακτικά παραχωρεί συνεντεύξεις.

Είναι επίσης αρθρογράφος σε διάφορα ΜΜΕ, όπως το ERTnews, Newsbeast, HuffPost, CNNgr, Duran, κ.α.

Εκπαίδευση
----------

Σπούδασε ιστορία (1999) και έκανε το μεταπτυχιακό του στον ίδιο κλάδο στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων (2001). Έλαβε το διδακτορικό του στις Ισλαμικές και Μεσανατολικές σπουδές από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, Ηνωμένο Βασίλειο (2006) υπό την εποπτεία της Κάρολ Χίλενμπραντ.

Σταδιοδρομία
------------

Ερευνητής στις ισλαμικές και μεσανατολικές σπουδές στη Σχολή Αραβικών, Περσικών και Τουρκικών στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν της Ολλανδίας (2002-2006). Έχει επίσης εργαστεί σε διάφορα ερευνητικά κέντρα γεωπολιτικής, όπως το Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ) και το Κέντρο Ανατολικών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών.

Πολιτική
--------

Στις ελληνικές αυτοδιοικητικές εκλογές του 2023 ο Ευάγγελος Βενέτης είναι υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος Ηπείρου στην ΠΕ Ιωαννίνων με το «Κοινό των Ηπειρωτών» του Γιάννη Στέφου.

Εργογραφία
----------

* *Ισλάμ: Θρησκεία και Πολιτική* (υπό έκδοση).
* *Προς λύση ο Γόρδιος Δεσμός του Καραμπάχ* (Αθήνα, 2021).
* *The Persian Alexander* (London, IB Tauris, 2018).
* Μετάφραση του Dr. Saleh Jallad's, *Η παιδαγωγική της ηγεσίας των Αράβων* (Αθήνα, 2017).
* *Το Πρώτο Ελληνο-περσικό και Περσο-ελληνικό λεξικό* (Αθήνα, 2016).
* *Greeks in Modern Iran* (Poreia Publications, Αθήνα: 2015).
* *Μίνως Ζομπανάκης, Τραπεζίτης Χωρίς Σύνορα* (Αθήνα, 2013).

Παραπομπές
----------

1. ↑  portal.dnb.de/opac.htm?method=simpleSearch&cqlMode=true&query=nid%3D102802486X.
2. ↑  Ειδήσεις και ενημέρωση
3. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 46242087
* **ΕΒΕ**: 326228
* **BiblioNet**: **83048**
* LCCN: n2014031167
* ISNI: 0000 0001 3545 5724
* GND: 102802486X
* SUDOC: 120141930
* CiNii: DA19177311

 |

 |
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Φέρης** ήταν ο μυθικός ιδρυτής της πόλης Φερές στην Θεσσαλία. Ο Φέρης ήταν γιος του Κρηθέως βασιλέως της Ιωλκού και της Τυρώς, οι αδελφοί του ήταν οι Αίσονας και Αμυθάονας. Την εποχή που ο ετεροθαλής αδελφός του Πελίας κατέλαβε τον θρόνο της Ιωλκού δραπέτευσε από την πόλη και παντρεύτηκε την Περικλύμενη, κόρη του Μινύα. Τα παιδιά τους ήταν ο Άδμητος, ο Λυκούργος της Νεμέας, η Ειδομένη σύζυγος του Αμυθάονα, η Περιώτιδος πιθανότατα μητέρα του Πατρόκλου και η Αντιγόνη μητέρα του Αστερίωνος. Ο Άδμητος ήταν ο σύζυγος της Άλκηστις που δέχτηκε να πεθάνει η ίδια στην θέση του αλλά την έσωσε ο Ηρακλής. Ο Φέρης ωστόσο αρνήθηκε να κάνει τα ίδια για τον δικό του γιο παρά την μεγάλη του ηλικία. Στην τραγωδία που έγραψε ο Αισχύλος *"Ευμενίδες"* ο Φέρης αναφέρεται στην Χορωδία των Ερινυών της Κλυταιμνήστρας. Οι Ερινύες εκδικούνται τον Ορέστη για τον φόνο της μητέρας του. Ο αρχηγός της Χορωδίας συγκρούεται με τον Απόλλωνα σχετικά με το θέμα της δίκαιης τιμωρίας και καλεί σε βοήθεια την Αθηνά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βιβλιοθήκη Απολλόδωρου, 1.9.11&14
2. ↑  Ιωάννης Τζέτζης σε Λυκόφρων, 175
3. ↑  Γάιος Ιούλιος Υγίνος, *"Fabulae"* 14
4. ↑  Γάιος Ιούλιος Υγίνος, *"Fabulae"* 14
5. ↑  Βιβλιοθήκη Απολλόδωρου, 1.8.2; 1.9.14; 1.9.16 & 3.10.4, 1.9.14, 1.9.11 και 3.13.8
6. ↑  Ευριπίδης, *"Άλκηστις"*

Πηγές
-----

* Aeschylus, translated in two volumes. 2. Eumenides by Herbert Weir Smyth, Ph.D. Cambridge, MA. Harvard University Press. 1926. Online version at the Perseus Digital Library.
* Apollodorus, The Library with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A. F.R.S. in 2 Volumes, Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921.
* Euripides, Alcestis with an English translation by David Kovacs. Cambridge. Harvard University Press. 1994. Online version at the Perseus Digital Library.
* Gaius Julius Hyginus, Fabulae from The Myths of Hyginus translated and edited by Mary Grant. University of Kansas Publications in Humanistic Studies.
Η **χρηματοοικονομική μηχανική** είναι ένα διεπιστημονικό πεδίο που περιλαμβάνει τη χρηματοοικονομική θεωρία, τις μεθόδους μηχανικής, τα εργαλεία των μαθηματικών και την πρακτική του προγραμματισμού. Έχει επίσης οριστεί ως η εφαρμογή τεχνικών μεθόδων, ειδικά από τη μαθηματική χρηματοοικονομική και την υπολογιστική χρηματοοικονομική, στην πρακτική της χρηματοοικονομικής.

Η χρηματοοικονομική μηχανική διαδραματίζει βασικό ρόλο στην επιχείρηση παραγώγων με γνώμονα τους πελάτες — παρέχοντας εξωχρηματιστηριακές συμβάσεις και σχεδιάζοντας διάφορα δομημένα προϊόντα — που περιλαμβάνει ποσοτική μοντελοποίηση, ποσοτικό προγραμματισμό και διαχείριση κινδύνου χρηματοοικονομικών προϊόντων σε συμμόρφωση με τους κανονισμούς και τις απαιτήσεις ρευστότητας.

Κλάδος
------

Η χρηματοοικονομική μηχανική βασίζεται σε εργαλεία από τα εφαρμοσμένα μαθηματικά, την επιστήμη των υπολογιστών, τη στατιστική και την οικονομική θεωρία. Με την ευρεία έννοια, οποιοσδήποτε χρησιμοποιεί τεχνικά εργαλεία στα χρηματοοικονομικά θα μπορούσε να ονομαστεί χρηματοοικονομικός μηχανικός, για παράδειγμα οποιοσδήποτε προγραμματιστής υπολογιστών σε τράπεζα ή οποιοσδήποτε στατιστικολόγος σε κυβερνητικό οικονομικό γραφείο. Ωστόσο, οι περισσότεροι επαγγελματίες περιορίζουν τον όρο σε κάποιον που έχει εκπαιδευτεί σε όλο το φάσμα των σύγχρονων χρηματοοικονομικών εργαλείων και του οποίου η εργασία βασίζεται στη χρηματοοικονομική θεωρία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "MS in Financial Engineering". Αρχειοθετήθηκε 2017-01-19 στο Wayback Machine. Columbia University Department of Industrial Engineering and Operations Research.
2. ↑  Tanya S. Beder and Cara M. Marshall, Financial Engineering: The Evolution of a Profession, Wiley (June 7, 2011) 978-0470455814
3. ↑  Qu, Dong (2016). Manufacturing and Managing Customer-Driven Derivatives. Wiley.
4. ↑  "What is Financial Engineering?". International Association of Financial Engineers.
5. ↑  Ali N. Akansu and Mustafa U. Torun. (2015), A Primer for Financial Engineering: Financial Signal Processing and Electronic Trading, Boston, MA: Academic Press
6. ↑  Salih N. Neftci, Principles of Financial Engineering, Academic Press (December 15, 2008) 978-0123735744
Ο **Νικόλαος Τσουρουκτσόγλου** (τουρκικά: *Nikolaki Çürükçüoğlu Efendi*; Σμύρνη, 1861–1922) ήταν διακεκριμένος Έλληνας δικηγόρος και δημοσιογράφος, ο οποίος ήταν πολιτικός και κοινωνικός ακτιβιστής.

Γεννήθηκε στη Σμύρνη και καταγόταν από την Καισάρεια (Καππαδοκία). Αποφοίτησε από την Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου και του Στρασβούργου, του οποίου αναγορεύθηκε διδάκτωρ. Υπήρξε επί σειρά πολλών ετών μέλος της δημογεροντίας της Σμύρνης, μέλος του Ανωτάτου Συμβουλίου του Βιλαετίου του Αϊδινίου Σμύρνης και μέλος του δ.σ. του Πανιωνίου. Επίσης ήταν ιδρυτής και συντάκτης των εφημερίδων "La Reforme" (από το 1900) και "Ημερησία" (από το 1901) στα τέλη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Σε αναγνώριση της πολύπλευρης προσφοράς του προς τα κοινά, του απονεμήθηκαν τα παράσημα του Σωτήρος, του Παναγίου Τάφου και του Οσμανιέ.

Το απόγευμα της 27ης Αυγούστου προσήχθη ενώπιον του Τούρκου στρατιωτικού διοικητή Νουρεντίν Πασά μαζί με τον Μητροπολίτη Χρυσόστομο Σμύρνης και τον δημογέροντα Γεώργιο Κλημάνογλου. Ο Νουρεντίν αφού τους κατηγόρησε για τη φιλελληνική τους στάση, τους παρέδωσε στους εξαγριωμένους Τούρκους που είχαν κατακλύσει την πλατεία του Διοικητηρίου με αποτέλεσμα να βρουν και οι τρεις τραγικό θάνατο.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον ανακήρυξε Άγιο μαζί με τον άγιο Χρυσόστομο Σμύρνης και τους Μικρασιάτες νεομάρτυρες του 20ού αι. H μνήμη του «*Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης και των συν αυτώ κληρικών και λαϊκών που σφαγιάσθηκαν κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή*» εορτάζεται την Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού (Σεπτέμβριος).

Στην Αττική, προς τιμήν του Δημογέροντα Νικολάου Τσουρουκτσόγλου, υπάρχουν σήμερα οδοί που φέρουν το όνομά του σε πέντε Δήμους, δήμους που έχουν έντονο το προσφυγικό στοιχείο από τη Μικρά Ασία: Νέα Ιωνία, Νέα Σμύρνη, Νέα Φιλαδέλφεια, Κερατσίνι και Υμηττός.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kokkinos, Dionysios A. (1972). *Historia tēs Neōteras Hellados, Volume 4*. Εκδοτικός οίκος Μέλισσα. σελ. 1255. Ο νομικός και δημοσιογράφος Νικόλαος Τσουρουκτσόγλου (1861–1922), ό όποιος άπεκεφαλίσθη τό 1922 κατά διαταγήν τού Στρατιωτικού Διοικητού Σμύρνης Νουρεντίν.
2. ↑  Ένωσις Σμυρναίων. «Καθαίρεσαν από τις οδοσημάνσεις το όνομα του εθνομάρτυρα Νικολάου Τσουρουκτσόγλου και δεν το αποκατέστησαν μέχρι σήμερα» (PDF). The Organization of the Association of Smyrneans. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 28 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2015.
3. ↑  Singer, Amy (2010). *Untold Histories of the Middle East: Recovering Voices from the 19th and 20th Centuries*. Routledge. σελίδες 133–134. ISBN 9781136926662.
4. ↑  Ίδρυση ενορίας Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης στο Μπέργκεν Νορβηγίας
5. ↑  Ναοί του Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης και των Μικρασιατών Μαρτύρων - Ένωση Μικρασιατών Φοιτητών
6. ↑  «Βίος Αγίου:Άγιος Χρυσόστομος Σμύρνης και οι συν αυτώ Άγιοι Αρχιερείς Γρηγόριος Κυδωνιών, Αμβρόσιος Μοσχονησίων, Προκόπιος Ικονίου, Ευθύμιος Ζήλων καθώς και οι κληρικοί και λαϊκοί που σφαγιάσθηκαν κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2020.
Η **Χαντερά** (εβραϊκά: חֲדֵרָה) είναι πόλη στο Διαμέρισμα της Χάιφα του Ισραήλ, στην περιοχή του βορείου Σαρόν, περίπου 45 χιλιόμετρα από τις μεγάλες πόλεις του Τελ Αβίβ και της Χάιφα. Η πόλη βρίσκεται κατά μήκος 7 χλμ της ισραηλινής μεσογειακής παράκτιας πεδιάδας. Ο πληθυσμός της πόλης περιλαμβάνει μεγάλο ποσοστό μεταναστών που καταφθάνουν από το 1990, κυρίως από την Αιθιοπία και την πρώην Σοβιετική Ένωση. Το 2021 είχε πληθυσμό 100.631 κατοίκους.

Η Χαντερά ιδρύθηκε το 1891 ως αγροτική αποικία από μέλη της σιωνιστικής ομάδας, Χοβεβέι Τσιόν, από τη Λιθουανία και τη Λετονία. Μέχρι το 1948, ήταν ένα περιφερειακό κέντρο με πληθυσμό 11.800 κατοίκων. Το 1952, η Χαντέρα ανακηρύχθηκε πόλη, με δικαιοδοσία πάνω σε μια έκταση 53.000 στρεμμάτων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «New Urbanism, Israeli Style». Haaretz.. Ανακτήθηκε στις 2008-11-28.
Ο **Λούκιος Αίλιος Λάμια Πλαύτιος Αιλιανός**, λατιν.: Lucius Aelius Lamia Plautius Aelianus (π. 45)Πρότυπο:Spnd81/96) ήταν ένας Ρωμαίος συγκλητικός, που περιγράφεται από τον Μπράιαν Τζόουνς ως «το πιο επιφανές από τους υπάτους θύματα του Δομιτιανού».  Ο Ιουβενάλης χρησιμοποίησε την οικογένειά του ως την πιο αντιπροσωπευτική για τα πιο ευγενή θύματα του Δομιτιανού  Ο Λ. Αί. Λάμια ήταν αντικαταστάτης ύπατος το 80 με τρεις διαφορετικούς συναδέλφους: τον Άουλο Δίδιο Γάλλο Φαμβρίκιο Βεϊέντο, τον Κόιντο Αυρήλιο Πακτουμέιο Φρόντο και τον Γάιο Μάριο Μάρκελο Οκτάβιο Πόπλιο Κλούβιο Ρούφο.

Βιογραφία
---------

Ορισμένοι μελετητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο Λάμια ήταν πιθανότατα γιος του Τιβερίου Πλαύτιου Σιλβανου Αιλιανού.  Νυμφεύτηκε τη Δομιτία Λογγίνα, κόρη του Γναίου Δομίτιου Κόρβουλο στρατηγού και της Κασσίας Λογγίνας. Ο γιος τους πιστεύεται ότι ήταν ο Λούκιος Φουνδάνιος Λάμια Αιλιανός (ύπατος το 116), γεννημένος πριν ο Δομιτιανός τούς αναγκάσει να διαζευχθούν.  Υποτίθεται ότι ο Λάμια είχε μια κόρη, που αναφέρεται ως Πλαυτία, η οποία παντρεύτηκε τρεις φορές και γέννησε αρκετούς εξέχοντες Ρωμαίους.  Η Δ. Λογγίνα μπορεί να του είχε κάνει μία ή δύο κόρες.  

Ο Δομιτία Λ. αποπλανήθηκε από τον Δομιτιανό, ενώ ο πατέρας του Βεσπασιανός ήταν ακόμη στη Ρωμαϊκή Αίγυπτο (70 μ.Χ.). Ο Δομιτιανός στη συνέχεια ανάγκασε τον Λάμια να τη χωρίσει, ώστε να μπορεί να την έχει για τον εαυτό του.  Παρ' όλα αυτά, ο Λάμια διατήρησε την αστεία του διάθεση. Ο Τζόουνς υποψιάζεται, ότι ήταν η αίσθηση του χιούμορ του με τη μορφή αβλαβών αστείων απευθυνόμενων στον Αυτοκράτορα, που οδήγησε στην εκτέλεσή του. Ο Δομιτιανός δεν μπορούσε να ανεχθεί κριτική προς το πρόσωπό του οποιουδήποτε είδους και υπήρχε αρκετό προηγούμενο για την εφαρμογή των νόμων προδοσίας σε τέτοιου είδους λεγόμενα. 

Έχει υποτεθεί ότι ο Λάμια μπορεί να νυμφεύτηκε με άλλη γυναίκα μετά το διάζευξη από τη Δ. Λογγίνα. Η 2η σύζυγός του μπορεί να ήταν η κόρη του Κόιντου Φάβιου Βαρβάρου.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2  Jones, *The Emperor Domitian* (London: Routledge, 1993), p. 184
2. ↑  *Satires*, IV.152
3. ↑  Paul Gallivan, "The Fasti for A. D. 70-96", *Classical Quarterly*, 31 (1981), pp. 189, 215
4. ↑  Frederik Juliaan Vervaet provides a list: "A Note on Syme's Chronology of Vistilia's Children", *Ancient Society*, 30 (2000), p. 103 n. 23
5. ↑  Ronald Syme, "Antonine Relatives: Ceionii and Vettulani", *Athenaeum* 35 (1957), pp. 306-315
6. ↑  Carney, Elizabeth D.· Müller, Sabine (9 Νοεμβρίου 2020). *The Routledge Companion to Women and Monarchy in the Ancient Mediterranean World*. ISBN 9780429783982.
7. ↑  Hughes, David (2007). *The British Chronicles*. ISBN 9780788444913.
8. ↑  Δίων Κάσσιος, 66.3.4
9. ↑  Jones, *Domitian*, p. 185
10. ↑  Birley, Anthony R. (6 Δεκεμβρίου 2012). *Marcus Aurelius: A Biography*. ISBN 9781134695690.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* *Prosopographia Imperii Romani* Α 205.
Ο **Ποδοσφαιρικός Αθλητικός Σύλλογος Κιθαιρώνας Καπαρελλίου**, συνήθως αναφέρεται ως **Π.Α.Σ. Κιθαιρώνας Καπαρελλίου** ή απλά **Κιθαιρώνας Καπαρελλίου**, είναι ερασιτεχνικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα το Καπαρέλλι της Βοιωτίας και αγωνίζεται στην Α' Κατηγορία Ε.Π.Σ. Βοιωτίας, ένα από τα πρωταθλήματα της 4ης σε τάξη κατηγορίας στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων της Ελλάδας. 

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1968, έχει έδρα το Δημοτικό Γήπεδο Καπαρελλίου χωρητικότητας 232 θέσεων και επίσημα χρώματα το κόκκινο και το μαύρο.

Οι διακρίσεις του Κιθαιρώνα Καπαρελλίου περιλαμβάνουν την κατάκτηση της Α΄ Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Βοιωτίας την περίοδο 2018–19 , τριών κυπέλλων της Ε.Π.Σ. Βοιωτίας και την τριετή συνεχής παρουσία στη Δ΄ Εθνική από την περίοδο 2002 έως 2005, η οποία θεωρείται η πιο επιτυχημένη περίοδος στην ιστορία του συλλόγου. Ο Κιθαιρώνας είχε την πρώτη μεγάλη επιτυχία του το 1989, όταν κέρδισε το κύπελλο της ένωσης.

### Συμμετοχές

* **Δ΄ Εθνική**: [*Αναξιόπιστη πηγή 
;*]**3**
	+ **2002–03, 2003–04, 2004–05**

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

1. ↑  "Οι Τελικοί Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Βοιωτίας" Αρχειοθετήθηκε 2012-05-07 στο Wayback Machine. *onsports.gr*, Ανακτήθηκε 23 Σεπτεμβρίου 2012
2. 1 2  "Γένικη Βαθμολογία Δ' Εθνικής 1982/83 έως 2010/11 - Π.Α.Σ. Κιθαιρώνας Καπαρελλίου, Αρ.444" *ellinikopodosfero.blogspot.gr*, Ανακτήθηκε 23 Σεπτεμβρίου 2012
Η ***Σεμίραμις*** (ιταλ.: *Semiramide*) είναι όπερα σε δύο πράξεις, του Ιταλού συνθέτη Τζοακίνο Ροσσίνι.

Ροσσίνι - Κοστούμι για την βασίλισσα Σεμίραμι - Παρίσι 1825
The λιμπρέτο της, του Γκαετάνο Ρόσσι, βασίζεται στην ομώνυμη τραγωδία του Βολταίρου, η οποία με τη σειρά της βασίζεται στον θρύλο για τη βασίλισσα Σεμίραμι της Ασσυρίας. Η όπερα παρουσιάσθηκε για πρώτη φορά στο Λα Φενίτσε της Βενετίας στις 3 Φεβρουαρίου 1823. 

Η *Σεμίραμις* ήταν η τελευταία ιταλική όπερα του Ροσσίνι. Η μουσική της πήρε τη μορφή μιας επιστροφής στις φωνητικές παραδόσεις της νεότητας του Ροσσίνι, ο οποίος στο μελόδραμα αυτό *«αναδημιούργησε την μπαρόκ παράδοση του διακοσμητικού άσματος με απαράμιλλη επιδεξιότητα»*. Οι ομαδικές σκηνές (ιδιαιτέρως τα ντουέτα του Αρσάκη και της Σεμιράμιδος) και τα χορωδιακά είναι υψηλής ποιότητας, όπως και η μουσική για την ορχήστρα, η οποία εκμεταλλεύεται πλήρως μία μεγάλη θέση ορχήστρας.

Μετά από αυτό το μεγαλόπρεπο έργο, ένα από τα καλύτερα του είδους της όπερα σέρια, ο Ροσσίνι εγκατέλειψε την Ιταλία και εγκαταστάθηκε στο Παρίσι. Εκτός από το *Il viaggio a Reims*, που είναι και αυτό στην ιταλική, οι τελευταίες του όπερες είναι είτε με πρωτότυπο γαλλικό λιμπρέτο, είτε ξαναδουλεμένες προσαρμογές σε γαλλικό στίχο παλαιότερων ιταλικών μελοδραμάτων.

Ο μουσικολόγος Ροντόλφο Τσελλέττι συνοψίζει τη σημασία που έχει η όπερα *Σεμίραμις* ως εξής:

> *`Ηταν η τελευταία όπερα της σπουδαίας παραδόσεως του μπαρόκ: η πιο όμορφη, η πιο επινοητική, και ίσως η πιο πλήρης. Αλλά επίσης, ανεπανόρθωτα, η τελευταία.*
> 
>

Παραπομπές
----------

1. ↑  Raymond Monelle: «Semiramide redenta: archetipi, fonti classiche, censure antropologiche nel melodramma», *Music & Letters*, τόμ. 73, νο. 3 (1992), σσ. 448-450
2. ↑  Guido Johannes Joerg: Βιβλιαράκι στο DVD της ArtHaus, σελ. 27
3. ↑  Celletti, αναφ. στο: Migliavacca, Giorgio (1998) "Semiramide: Apogee, Decline and Renaissance: the True Phoenix of Belcanto", Booklet accompanying the Nightingale Classics CD, 1998, σελ. 92

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σεμίραμις (όπερα του Ροσσίνι)** |

* Παρτιτούρες στο International Music Score Library Project

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 186693749
* LCCN: n81014108
* GND: 300214197
* BNF: cb139180604 (data)

 |

 |
Το **φις εντ τσιπς** (αγγλικά: fish and chips, κυριολεκτικά σημαίνει «ψάρι με τηγανητές πατάτες») είναι πιάτο αγγλικής προέλευσης, το οποίο αποτελείται από τηγανητά ψάρια σε κουρκούτι, όπου σερβίρεται με τηγανητές πατάτες και σως. 

Η πατάτα πιστεύεται ότι μεταφέρθηκε στην Αγγλία από τον Νέο Κόσμο τον 17ο αιώνα από τον Σερ Ουόλτερ Ράλεϊ, αν και πιστεύεται ότι οι Γάλλοι εφηύραν το τσιπ τηγανητής πατάτας. 

Τόσο το Λάνκασιρ όσο και το Λονδίνο ισχυρίζονται ότι είναι τα πρώτα που εφηύραν αυτό το διάσημο γεύμα: οι πατάτες ήταν ένα φθηνό, βασικό φαγητό του βιομηχανικού βορρά, ενώ τα τηγανητά ψάρια εισήχθησαν στο Ιστ Εντ του Λονδίνου. Το 1839, ο Κάρολος Ντίκενς αναφέρθηκε σε μια «αποθήκη τηγανητών ψαριών» στο μυθιστόρημα «Όλιβερ Τουίστ».

Ο πληθυσμός σύντομα αποφάσισε ότι τηγανητά ψάρια και πατάτες μαζί ήταν ένας πολύ νόστιμος συνδυασμός και έτσι γεννήθηκε το εθνικό πιάτο φις εντ τσιπς.

Ιστορία του πιάτου
------------------

Αρχικά, ήρθαν τα τσιπ και το παλαιότερο ρεκόρ τσιπ που σερβίρονται στο Ηνωμένο Βασίλειο ήταν στη βόρεια πόλη του Όλνταμ το 1860. Μια δεκαετία αργότερα, οι Βέλγοι μετανάστες στο Νταντί κέρδισαν επίσης τα προς το ζην πουλώντας τηγανητές πατάτες. Υπάρχουν αρχεία ενός μετανάστη που ονομάζεται Έντουαρντ ντε Ζερνιέ, που πουλάει αυτό το σνακ στους εργαζόμενους και τους αγοραστές στην κεντρική λαχαναγορά της πόλης. 

Το πρώτο κατάστημα φις και τσιπς στη βόρεια Αγγλία πιστεύεται ότι άνοιξε στο Μόσσελι, κοντά στο Όλνταμ του Λάνκασιρ, γύρω στο 1863. Ο κ. Λις πούλησε φις και τσιπς από μια ξύλινη καλύβα στην αγορά και αργότερα μετέφερε την επιχείρηση σε ένα μόνιμο κατάστημα απέναντι από το δρόμο, το οποίο είχε την ακόλουθη επιγραφή στο παράθυρο, "Αυτό είναι το πρώτο κατάστημα ψαριών και τσιπ στον κόσμο".

Υλικά και ιδιαίτερες συνταγές
-----------------------------

Το φις εντ τσιπς είναι ένα αγγλικό πιάτο με ψάρια, τηγανητά, σερβιρισμένα με κομμάτια τηγανητής πατάτας. Το ξύδι βύνης και το αλάτι είναι παραδοσιακά καρυκεύματα που συνοδεύουν το πιάτο. Η κέτσαπ είναι μια λιγότερο δημοφιλής επιλογή. Οι χοντροκομμένες τηγανητές πατάτες αποκαλούνται από τους Άγγλους "τσιπς".

Παραδοσιακά, το φις εντ τσιπς ήταν ένα γεύμα για κατανάλωση εκτός του καταστήματος, σε αντίθεση με την υπηρεσία παράδοσης ή ένα γεύμα σε εστιατόριο, αλλά υπάρχουν πολλά εστιατόρια της αλυσίδας φις εντ τσιπ πλέον. Για να καταναλωθεί εκτός του καταστήματος, τα ψάρια και τα τσιπ τοποθετούνται σε ένα κομμάτι λευκού χαρτιού ανθεκτικό στο λίπος και στη συνέχεια τυλίγονται σε εφημερίδα για να τα κρατήσουν ζεστά. Πλέον, συνηθίζονται θήκες ή κουτιά από χαρτόνι.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Φις εντ τσιπς** |

1. ↑  «The History of Fish and Chips - National Dish of Britain». *Historic UK* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2021.
2. ↑  Ashiq, Wahida (21 Φεβρουαρίου 2020). «The history of fish and chips». *Great British Mag* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2021.
3. ↑  CooksInfo. «Fish and Chips». *CooksInfo* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2021.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 1078125856

 |

 |
Ο **σεβασμός**, και η **εκτίμηση**, είναι θετικό συναίσθημα ή πράξη που εκδηλώντε προς κάπηον ή κάτη που θεωριται σιμαντικό. Μαιταφέρι μια εσθιση θαυμασμού για καλές ή πολύτιμες ιδιότητες. Είναι επίσης η διαδικασία τιμής κάποιου δείχνοντας φροντίδα, στοργή ή μέριμνα για τις ανάγκες ή τα συναισθήματά του. 

Μερικοί άνθρωποι μπορούν να κερδίσουν το σεβασμό των ατόμων βοηθώντας τους άλλους ή διαδραματίζοντας σημαντικούς κοινωνικούς ρόλους. Σε πολλούς πολιτισμούς, τα άτομα θεωρούνται άξια σεβασμού, συνήθως μεγαλύτερης ηλικίας, μέχρι να αποδείξουν το αντίθετο. Η ευγένεια, δείχνει σεβασμό μπορεί να περιλαμβάνει απλές λέξεις και φράσεις όπως "ευχαριστώ".

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Definition of RESPECT». *Merriam Webster*. Ανακτήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2017.
2. ↑  «Definition of "respect"». *Cambridge Dictionary*. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2017.
Συντεταγμένες: 8°S 154°E﻿ / ﻿8°S 154°E﻿ / -8; 154

Η Θάλασσα του Σολομώντα
Η  **Θάλασσα του Σολομώντα** (Solomon Sea) βρίσκεται στον Ειρηνικό ωκεανό, μεταξύ της Νέας Γουινέας και των νήσων του Σολομώντος. Εκτείνεται σε 720.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα και συμπεριλαμβάνει το Αρχιπέλαγος Λουισιάντε. Συνορεύει στα νότια με την Θάλασσα των Κοραλλίων, τη Θάλασσα του Βίσμαρκ βορειοδυτικά, και τον Ειρηνικό ωκεανό βορειοανατολικά. Ο πυθμένας της είναι σεισμογενής δίνοντας πολλούς ισχυρούς σεισμούς. Στις 2 Απριλίου του 2007 ένας τέτοιος σεισμός προκάλεσε Τσουνάμι που έπληξε τα Νησιά Σολομώντα. Όλα τα νησιά της Θάλασσας του Σολομώντα είναι ηφαιστειογενή. Πολλές σημαντικές μάχες έγιναν στη θαλάσσια περιοχή κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου πολέμου. Το 1942 το αμερικανικό ναυτικό σε αποφασιστική ναυμαχία στην περιοχή νίκησε το ιαπωνικό ναυτικό.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Solomon Sea στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 316747080

 |

 |
Συντεταγμένες: 36°0′N 3°0′W﻿ / ﻿36.000°N 3.000°W﻿ / 36.000; -3.000

Η **Θάλασσα του Αλμποράν** (ισπανικά: mar de Alborán, αραβικά:دریای آلبوران, αγγλικά:Alboran Sea), ή ΄κατά ωκεανογραφία **Λεκάνη Αλμποράν** (Alboran Basin), ονομάζεται η δυτικότερη περιοχή - λεκάνη της Μεσογείου που βρίσκεται ανάμεσα στις νότιες ακτές της Ισπανίας, (ακτές Ανδαλουσίας), και το βόρειο Μαρόκο και Αλγερία. Τα Στενά του Γιβραλτάρ, που βρίσκονται στα δυτικά της θάλασσας του Αλμποράν, αποτελούν δίοδο επικοινωνίας μεταξύ της Μεσογείου και του Ατλαντικού Ωκεανού. Το όνομα της θάλασσας ή λεκάνης αυτής φέρεται από την ομώνυμη ισπανική νήσο που βρίσκεται στο κέντρο αυτής.

Το μέσο βάθος της θαλάσσιας αυτής περιοχής φτάνει τα 445 μέτρα ενώ το βαθύτερο σημείο της φτάνει στα 1.500 μέτρα. Στα ελληνικά είναι γνωστή επίσης και με το εξελληνισμένο όνομά της 'Αλβοράνεια Θάλασσα'. Διασκορπισμένα βρίσκονται μικρά νησιά, τα περισσότερα από τα οποία ελέγχονται από την Ισπανία, ακόμα και τα πλησιέστερα στις μαροκινές ακτές.

Επιφανειακά ρεύματα στη θάλασσα του Αλμποράν κυλούν προς τα ανατολικά, διοχετεύοντας τα νερά του Ατλαντικού στη Μεσόγειο, ενώ τα βαθύτερα ρεύματα κυλούν προς τα δυτικά, πλουσιότερα σε περιεκτικότητα άλατος. Αποτελεί ουσιαστικά μεταβατική ζώνη ανάμεσα στις δυο θάλασσες, περιλαμβάνοντας ποικιλία μεσογειακών και ατλαντικών ειδών ψαριών, φαλαινών, δελφινιών και χελωνών. Επίσης, αποτελεί τόπο αναπαραγωγής της σαρδέλας και του γαύρου.

Πηγές
-----

* MedRAS - Alboran Sea
* «Θαλάσσια Καταφύγια για τη Μεσόγειο (Μέρος Γ΄)». *Ναυτιλία*. Kyklades News. 22 Ιουνίου 2007. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2011. [*νεκρός σύνδεσμος*]

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Θάλασσα του Αλμποράν** |