recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Ιμάμογλου Χασάν** του Αχμέτ (τουρκικά: *Imamoglou Hasan*, 1942-2014) ήταν Έλληνας μουσουλμάνος πολιτικός.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1942.

Εργάστηκε ως δικηγόρος και έγινε γνωστός για το χιούμορ του και για το ότι είχε κλέψει τη γυναίκα του για να την παντρευτεί.

Ήταν υποψήφιος βουλευτής στις εκλογές του 1974 με την Εθνική Δημοκρατική Ένωση και έλαβε 3.547 ψήφους.

Πολιτεύτηκε ξανά με την Εθνική Παράταξη και εξελέγη βουλευτής Ροδόπης στις εκλογές του 1977.

Απεβίωσε από καρκίνο και κηδεύτηκε λιτά, σύμφωνα με την επιθυμία του, στις 22 Ιουνίου 2014. Ο γιος του, Τζιχάν, εξελέγη δημοτικός σύμβουλος με τον συνδυασμό του νικητή δημάρχου Γιώργου Πετρίδη και διορίστηκε Αντιδήμαρχος υποδομών και έργων στο Δήμο Κομοτηνής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σύνθεση της Βουλής των Ελλήνων το 1977, ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων, ανάκτηση 24 Ιουνίου 2015.
2. ↑  Στην εφημερίδα Τα Νέα, φύλλο 11ης Οκτωβρίου 1980, σελ. 1, αναγράφεται ότι το 1980 ήταν "38χρονος".
3. ↑  O Xασάν Ιμάμογλου απεβίωσε Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. εφημερίδα Χρόνος, ηλεκτρονική έκδοση, 24-6-2014, ανάκτηση 24 Ιουνίου 2015.
4. ↑  Γιάννης Παπαδόπουλος, Διαφορετική η πόλωση στη Θράκη, Έρευνα, kathimerini.gr, 18 Ιανουαρίου 2015.
5. ↑  tourkikanea.gr
Ο **Χασούν Καμαρά** (γεννημένος στις 3 Φεβρουαρίου 1984 στο Νουαζί-λε-Σεκ) είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται αυτό τον καιρό για λογαριασμό της Μόντρεαλ Ίμπακτ στην Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ.

Καριέρα
-------

### Γαλλία

Ο Καμαρά ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από την ομάδα της γενέτειράς του, Ολιμπίκ Νουαζί-λε-Σεκ, αγωνιζόμενος μαζί της σε συνολικά 67 αναμετρήσεις και έχοντας πετύχει ένα τέρμα. Υπέγραψε το πρώτο του ολοκληρωμένο επαγγελματικό συμβόλαιο με την Ολιμπίκ Μαρσέιγ το 2006.
Ωστόσο, έπειτα από παρουσία μόλις λίγων μηνών στην ομάδα της Μασσαλίας, δεν κατάφερε να πάρει την θέση του βασικού αμυντικού του συλλόγου, Χαμπίμπ Μπεγιέ και αναζητώντας αγωνιστικό χρόνο, υπέγραψε συμβόλαιο τριετούς συνεργασίας με την ομάδα της Λιγκ 2, ΣΚ Μπαστιά, αγωνιζόμενος κυρίως στην θέση του δεξιού και του κεντρικού αμυντικού. Η πλέον παραγωγική του χρονιά ήταν η σεζόν 2008–09, όπου και σημείωσε συνολικά 26 συμμετοχές με τρία γκολ. Πέτυχε το πρώτο του τέρμα ως επαγγελματίας στις 22 Φεβρουαρίου 2008, σε αναμέτρηση απέναντι στην Λιμπούρν-Σαιν-Σεράν. Την επόμενη σεζόν δεν περιλαμβανόταν, πλέον, στα πλάνα του προπονητή του κι έτσι η συνεργασία του με την Μπαστιά λύθηκε κοινή συναίνεση στις 18 Ιανουαρίου 2010.

### Καναδάς

Στις 7 Φεβρουαρίου 2011, ο Καμαρά υπέγραψε με την Μόντρεαλ Ίμπακτ, ομάδα της *North American Soccer League*. Στη διάρκεια της πρώτης του σεζόν με την Μόντρεαλ, ο Καμαρά αγωνίστηκε σε 22 αναμετρήσεις πρωταθλήματος και πέτυχε 2 τέρματα, ενώ βραβεύτηκε ως ο καλύτερος παίκτης της ομάδας εκείνης της σεζόν. Έπειτα από μια άκρως επιτυχημένη πρώτη σεζόν με την Μόντρεαλ, στην διάρκεια της οποίας ήταν ένας από τους κορυφαίους παίκτες του πρωταθλήματος της *North American Soccer League*, ο Καμαρά υπέγραψε εκ νέου με την Μόντρεαλ Ίμπακτ στις 11 Οκτωβρίου 2011, ενόψει της πρώτης σεζόν της ομάδας, το 2012, στην Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ. Στις 29 Μαΐου 2013, πέτυχε το νικητήριο τέρμα για την Μόντρεαλ Ίμπακτ στον τελικό του Καναδικού Πρωταθλήματος απέναντι στους Βανκούβερ Γουάιτκαπς. Το τέρμα αυτό, έδωσε, ταυτόχρονα, την ευκαιρία στην Μόντρεαλ Ίμπακτ να πάρει την πρόκριση για το ΚΟΝΚΑΚΑΦ Τσάμπιονς Λιγκ για δεύτερη φορά στην ιστορία της.

Τίτλοι
------

### Μόντρεαλ Ίμπακτ

* **Πρωτάθλημα Καναδά (1):** 2013

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Hassoun Camara joins the Impact». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιανουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2013.
2. ↑  «Hassoun Camara Named The Impact MVP». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2013.
3. ↑  Impact re-sign Hassoun Camara

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* lequipe.fr
* (Γαλλικά) Hassoun Camara : Στατιστικά γαλλικού πρωταθλήματος στο LFP.fr

* avebastia.free.fr
Το **Χασούρι** (γεωργιανά: ხაშური) είναι πόλη στο κεντρικό τμήμα της Γεωργίας και ο 9ος μεγαλύτερος οικισμός στη χώρα. Είναι το διοικητικό κέντρο του δήμου Χασούρι. Βρίσκεται στην πεδιάδα του Σίντα Κάρτλι, στην όχθη του ποταμού Σουραμούλα, 700 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Το Χασούρι αναφέρεται για πρώτη φορά σε έγγραφο του 1693. Το σύγχρονο Χασούρι ιδρύθηκε το 1872 ως λιτή σιδηροδρομική στάση ονόματι «Μιχαήλοβο» προς τιμήν του Μιχαήλ Νικολάεβιτς της Ρωσίας, Αντιβασιλέα του Καυκάσου. Το 1917 μετονομάστηκε σε Χασούρι. Η πόλη έλαβε καθεστώς πόλεως το 1921. Ήταν γνωστή ως Σταλίνισι, από το όνομα του Ιωσήφ Στάλιν, από το 1928 έως το 1934. Τον 19ο αιώνα μετά την κορυφαία κύρια γραμμή Τιφλίδας-Πότι, το Χασούρι έγινε σταδιακά σημαντικός συγκοινωνιακός κόμβος. Οι σιδηρόδρομοι και οι αυτοκινητόδρομοι κατευθύνονταν προς το Μπορτζόμι και το Αχαλτσίχε.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2014, ο πληθυσμός της πόλης είναι 26.135 κάτοικοι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  pop-stat.mashke.org/georgia-cities.htm.
2. ↑  GeoStat.Ge

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Khashuri στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 296661606
* LCCN: n2014034750

 |

 |
Ο **Χάραλντ Γκρενσκ**, υποτελής βασιλιάς του Βέστφολντ ήταν γιος του Γκούντροντ Μπζόρνσον ενός από τους εγγονούς του Χάραλντ Χορφάγκρε, ο οποίος ήταν επίσης βασιλιάς του Βέστφολντ. Το προσωνύμιο *Γκρένσκ* το πήρε πιθανότατα λόγω της περιοχής που γεννήθηκε και μεγάλωσε το Νορβηγικό Γκρένλαντ. Ο Χάραλντ Γκρένσκ ήταν μόλις 11 ετών όταν ο πατέρας του σκοτώθηκε από τον Χάραλντ Γκράφελντρ και τους υπόλοιπους γιους της Γκούνχιλντ.
Στη συνέχεια δραπέτευσε στη Σουηδία όπου ενώθηκε με τον ισχυρό ευγενή Σκαγκούλ Τόστε σε εκστρατείες εναντίον των Βίκινγκ στη Βαλτική Θάλασσα. 

Όταν οι γιοι της Γκούνχιλντ εξορίστηκαν ο Χάραλντ ακολούθησε στη Νορβηγία τον Χάακον Σίγκουρντσον ο οποίος κυβέρνησε στο Βέστφολντ και στο Άγκντερ ως τοπικός βασιλιάς υποτελής του Χάραλντ Α΄ της Δανίας, παντρεύτηκε την Όστα Γκούντμπραντσντατερ, κόρη του Γκούντμπραντ Κούλα.

Εγκατέλειψε στη συνέχεια τη σύζυγο του για να γίνει ερωμένος της Σίγκριντ της Αγέρωχης της πλούσιας χήρας του Ερρίκου του Νικηφόρου πρώτου βασιλιά της Σουηδίας. Η Σίγκριντ ύστερα από έναν δείπνο τον δολοφόνησε με φωτιά μαζί με άλλους ερωμένους της.

Η χήρα του Άστα γέννησε γιο τον Όλαφ τον μετέπειτα Όλαφ Β΄ της Νορβηγίας, στη συνέχεια παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο της τον Σίγκουρντ Σιρ βασιλιά του Ριντζέρικ.
Δεν υπάρχουν περισσότερες πηγές σχετικά με τον Χάραλντ Γκρένσκ παρά μονάχα η σύνδεση του με τον Άγιο Όλαφ ως πατέρα του. Ο Σνόρρι Στούρλουσον αναφέρει ότι ήταν βασιλιάς του Βέστφολντ αλλά σύγχρονοι ιστορικοί αμφισβητούν ακόμα και την ύπαρξη του ως ιστορικό πρόσωπο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Kindred Britain»
2. ↑  p4289.htm#i42885. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Οκτωβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2017.
5. ↑

Πηγές
-----

* Bergljot Solberg Jernalderen i Norge (Oslo, 2000)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Χάραλντ Γκρένσκ - Γενεαλογικό δέντρο
* Χάραλντ Γκρένσκ



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Harald Grenske  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **γυναικεία πτερωτή μορφή** φιλοξενείται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ολυμπίας. Βρέθηκε σε πηγάδι σε ανασκαφές του 1965.

Περιγραφή
---------

Είναι χάλκινο μνημειακό έργο γλυπτικής. Σώζεται η προτομή, η οποία ίσως να ήταν μέρος μεγαλύτερου αγάλματος. Εικονίζει γυναικείο μυθικό όν, Σφίγγα, Νίκη, ή Άρτεμις. Οι οφθαλμοί είναι από ένθετο κόκκαλο. Λείπει η δεξιά φτερούγα.

Ερμηνεία και αξιολόγηση
-----------------------

Ήταν αφιέρωμα στο Ναό του Διός. Πρόκειται για σπανιότατο μνημειακό περίοπτο έργο, από τα αρχαιότερα του είδους του. Έτσι κατασκεύαζαν τα πρώτα χάλκινα αγάλματα, με σφυρήλατα ελάσματα επάνω σε ξύλινο πυρήνα.

Ιστορική τοποθέτηση
-------------------

Είναι έργο νησιώτικου εργαστηρίου της Ιωνίας, και χρονολογείται το 590-580 π.Χ.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο αρχαιολογία | Πύλη αρχαιολογία |

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο τέχνη | Πύλη τέχνη |

Γεωργία Χατζή  (2008). *Το Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας*. Αθήνα: ΟΛΚΟΣ, ISBN 978-960-89339-3-4. σελίδες 126-127. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Δεκεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2012.
Η θέση της επαρχίας Σελινού εντός του νομού Χανίων

  

Η **Επαρχία Σελίνου** ήταν μονάδα τοπικής διοίκησης του νομού Χανίων. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα του Νομού και συνόρευε Βόρεια με την Επαρχία Κισσάμου, βορειοανατολικά με την Επαρχία Κυδωνίας και ανατολικά με την Επαρχία Σφακίων. Νότια βρέχεται από το Λιβυκό πέλαγος και δυτικά από τη Μεσόγειο θάλασσα. Περιελάμβανε τους Δήμους Καντάνου, δήμος Ανατολικού Σελίνου, Πελεκάνου και την Κοινότητα Γαύδου.

Πρωτεύουσα της επαρχίας ήταν η Κάντανος στο κέντρο της επαρχίας, με μεγάλο αριθμό Βυζαντινών Εκκλησιών του 14ου και 15ου αιώνα. Άλλες κωμοπόλεις και χωριά είναι η Παλαιόχωρα στις ακτές του Λιβυκού πελάγους το κυριότερο τουριστικό θέρετρο με το κάστρο Σέλινο, η Κουντούρα με τα πολλά θερμοκήπια, η Σούγια με την όμορφη παραλία, τα Τεμένια με τις ιαματικές πηγές, το Ροδοβάνι, ο Καμπανός κ.α. 

* Αναπαράσταση του κάστρου και οικισμού στην περιοχή, Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα, 1618Αναπαράσταση του κάστρου και οικισμού στην περιοχή, Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα, 1618

Η οικονομία της επαρχίας στηρίζεται στην γεωργία (θερμοκηπιακές καλλιέργειες κυρίως στην Κουντούρα και ελιές στο εσωτερικό), την κτηνοτροφία (αιγοπρόβατα) και τον τουρισμό. Κυριότερο τουριστικό θέρετρο με ικανοποιητικό αριθμό μικρών και μεσαίων τουριστικών μονάδων, εστιατόρια, μπαρ, ντίσκο κ.α. είναι η Παλαιόχωρα που είναι και η μεγαλύτερη σε πληθυσμό κωμόπολη και ακολουθεί η μικρότερη κωμόπολη Σούγια. Υπάρχουν παραλίες στην πλευρά του Λιβυκού Πελάγους. Στις παραλίες δυτικά της Παλαιόχωρας βρίσκονται κέδροι, ένα δέντρο που ευδοκιμεί μόνο στη νότια Κρήτη και την Αφρική.

Δικτυακοί τόποι
---------------

* Ιστοσελίδα για το Σέλινο Αρχειοθετήθηκε 2010-10-22 στο Wayback Machine.
Στην ελληνική μυθολογία ο **Ετέοκλος** ή **Ετεοκλής** (δεν πρέπει να συγχέεται με τον γνωστότερο Ετεοκλή του θηβαϊκού κύκλου, αδελφό του Πολυνείκη) ήταν Βοιωτός, βασιλιάς του Ορχομενού, γιος του Ανδρέως και εγγονός του Πηνειού. Μητέρα του Ετεόκλου ήταν η Ευίππη, κόρη του Λεύκωνα. Υπήρχε ωστόσο η φήμη ότι ο Ετέοκλος ήταν γιος του Κηφισού (του ποτάμιου θεού του Βοιωτικού Κηφισού), γι' αυτό και σε κάποια έπη ονομαζόταν «Κηφισιάδης».

Οι Βοιωτοί πίστευαν ότι ο Ετέοκλος ήταν ο πρώτος που θυσίασε στις Χάριτες και καθόρισε τον αριθμό τους σε τρεις (Ευφροσύνη, Αγλαΐα και Θάλεια). Μετά τον θάνατο του Ετεόκλου, η βασιλεία του Ορχομενού περιήλθε στη γενιά του Άλμου (συγκεκριμένα στον γαμπρό του, τον Φλεγύα), καθώς ο Ετέοκλος είχε πεθάνει άτεκνος. Ο Ετέοκλος και ο πατέρας του αναφέρονται και σε χεττιτικές επιγραφές τις οποίες αποκρυπτογράφησε ο Forrer.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
Η **Κουτσουπιά**, λατ. *Cercis siliquastrum*, (επιστ. *Κέρκις η κερατονιοειδής*) λέγεται και κότσικας  ή κουτσίκι. Είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο δέντρο της Μεσογειακής και της ελληνικής υπαίθρου που ξεχωρίζει κάθε άνοιξη στους αγρούς με τα πυκνά μωβ άνθη της. 

Η κουτσουπιά είναι φυλλοβόλο δέντρο που φτάνει σε ύψος τα πέντε μέτρα. Έχει φύλλα καρδιοειδή και άνθη έντονα μωβ. Η περίοδος ανθοφορίας της είναι από τα τέλη Φεβρουαρίου μέχρι και τα τέλη Απριλίου. Αναπτύσσεται τόσο στην παραθαλάσια όσο και στην ορεινή ζώνη. Φυτεύεται συχνά σε πάρκα στις πόλεις ως καλλωπιστικό φυτό και πολλαπλασιάζεται με σπέρματα. Στα αγγλικά λέγεται «δέντρο του Ιούδα» (*Judas tree*), από παράφραση της γαλλικής ονομασίας *arbre de Judée* (δέντρο της Ιουδαίας).

Χάρη στο ωραίο του φύλλωμα και στην πλούσια ανθοφορία του, θεωρείται εξαιρετικό καλλωπιστικό δένδρο, γι΄αυτό και φυτεύεται στους κήπους. Έχει καλής ποιότητας ξύλο, το οποίο χρησιμοποιείται στην τορνευτική.

Κουτσουπιά
*Cercis siliquastrum*
 Κορμός και φλοιός 

Ο καρπός της κουτσουπιάς είναι στην αρχή πράσινος και στη συνέχεια καφέ-κόκκινος

Παραπομπές
----------

1. ↑  «εκπαίδευση-συμβουλευτική ενηλίκων & εφήβων». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Αυγούστου 2015. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2014.
2. ↑  Εγκυκλοπαίδεια *Δομή*, τόμ. 15 σ. 552 ISBN 960-8177-65-0

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **κουτσουπιά**  |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Μακία |
| --- |
|  |
| Κατάλογος φυτών | 
* Αγριελιά
* Αγριοκουμαριά
* Αγριοφυστικιά
* Αριά
* Άσπρη λαδανιά
* Δάφνη
* Θαμνοκυπάρισο
* Κέδρος
* Κουμαριά
* Κουτσουπιά
* Κράταιγος
* Μυρτιά
* Πικροδάφνη
* Πουρνάρι
* Ρείκι
* Σπάρτο
* Σχίνος
* Φυλλίκι
* Χαρουπιά
* Χρυσόξυλο
 |

 |
Η **Χάλαμ ΦΚ** (αγγλικά: *Hallam F.C.*) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος της Αγγλίας, από την περιοχή του Σέφιλντ. Ιδρύθηκε το 1860 και είναι ο δεύτερος αρχαιότερος σύλλογος παγκοσμίως μετά τη Σέφιλντ Φ.Κ.. Αγωνίζεται στην Ανώτερη κατηγορία (Premier Division) της "Northern Counties East League". 

Η Χάλαμ αγωνίζεται στο αρχικό της στάδιο το *Sandygate Road*, το οποίο επισήμως αναγνωρίζεται από το Βιβλίο Γκίνες ως το παλιότερο γήπεδο στον κόσμο. Το *Sandygate* βρίσκεται στο δυτικό Σέφιλντ, στην περιοχή *Crosspool* και έχει χωρητικότητα 800 θεατών (248 καθημένων).

Το σωματείο έχει το παρατσούκλι "The Countrymen", δηλαδή "Επαρχιώτες". Η στολή του αποτελείται από οριζόντιες μπλε-άσπρες ρίγες και μπλε παντελόνι. Πρόεδρος είναι ο Ernest Forrest και μάνατζερ ο Darren Bland΄

Ιστορία
-------

Στις 26 Δεκεμβρίου του 1860, η **Χάλαμ** αγωνίστηκε για πρώτη φορά με τη Σέφιλντ Φ.Κ. σε ένα τοπικό ντέρμπι, το οποίο συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Αποτελεί το αρχαιότερο τοπικό ποδοσφαιρικό ντέρμπι και ένα από τα παλαιοτέρα τοπικά ντέρμπι όλων των σπορ.

Το 1867 ο σύλλογος κατέκτησε το "Youdan Cup", το οποίο θεωρείται η πρώτη παγκοσμίως ποδοσφαιρική διοργάνωση. Έτσι μπήκε στην ιστορία ως η πρώτη νικήτρια επίσημης ποδοσφαιρικής διοργάνωσης. Στον τελικό που διεξήχθη στο *Bramall Lane* του Σέφιλντ νίκησε τη Norfolk.

Πρόσφατα χρόνια
---------------

Η **Χάλαμ** συμμετέχει στην "Northern Counties East League" από την ίδρυσή της το 1982 και η καλύτερη θέση που έχει καταλάβει είναι η 3η στην ανώτερη κατηγορία (Premier Division) το 2002-03.

Το 2006-07 προκρίθηκε ως τον 2ο προκριματικό γύρο του Κυπέλλου Αγγλίας και ως τα προημιτελικά του Λιγκ Καπ της N.C.E.League.

Αξιοσημείωτα
------------

Το σωματείο συμμετείχε στο φιλμ "When Saturday Comes".
Μαύρη κορδέλα που χρησιμοποιείται ως κολιέ
Το **τσόκερ** είναι ένα στενό κολιέ που φοριέται γύρω από τον λαιμό. Μπορεί να φτιαχτεί από μια ποικιλία υλικών, όπως βελούδο, πλαστικό, χάντρες, δέρμα, μέταλλο (ασήμι, χρυσό ή πλατίνα, κλπ). Μπορεί να είναι διακοσμημένο με διάφορα υλικά, όπως πούλιες, καρφιά, ή ένα μενταγιόν.

Τα πιο κοινά τσόκερ περιλαμβάνουν το Victorian, vintage, χωρίς κούμπωμα, Gothic, μενταγιόν, με πολύτιμους λίθους, ή τατουάζ.

Ιστορικά, συνδέονταν με την  υψηλή ραπτική, αλλά μπορούσε να έχει διαφορετικές σημασίες κάτω από διαφορετικές συνθήκες. Οι μπαλαρίνες και μέλη της ανώτερης τάξης στα τέλη του 19ου αιώνα, συνήθως φορούσαν ορισμένους τύπους τσόκερ. Ωστόσο, την ίδια εποχή, ένα απλό, λεπτό, τσόκερ από κόκκινη ή μαύρη κορδέλα συνδεόταν με την πορνεία στα τέλη του 19ου αιώνα, όπως φαίνεται στην *Ολυμπία* (1861) του Μανέ ενώ ένα απλό, μαύρο πλεκτό τσόκερ ή κορδέλα θα μπορούσε να υποδηλώνει μυστικά λεσβιασμό στην Εποχή της Οικονομικής Ύφεσης.

Τον 19ο αιώνα η μόδα των φαρδιών τσόκερ έφτασε στο αποκορύφωμά της γύρω στο 1900 κατά ένα μέρος χάρη στην Αλεξάνδρα της Δανίας, που το φορούσε για να κρύψει μια μικρή ουλή. Τα τσόκερ ήταν μοδάτα και στη δεκαετία του 1920 και πάλι στη δεκαετία του '40 ως "colliers de chien."

Τα τσόκερ έγιναν αρκετά δημοφιλή μεταξύ των γυναικών και των κοριτσιών κατά τη δεκαετία του 1990. Η μόδα της δεκαετίας του 1990 πρόσφατα επανεμφανίστηκε στα μέσα της δεκαετίας του 2010.

Αναφορές
--------

1. ↑  Aldrich, Robert (2006).
2. ↑  Phillips, Clare (1996).
3. ↑  Γκάρμπερ, Η Μέγκαν (10 Οκτωβρίου 2016).
4. ↑  "'90 Τάσεις Που κάνει ένα δυναμικό Comeback" Αρχειοθετήθηκε 2019-12-22 στο Wayback Machine. *InStyle*, (χωρίς ημερομηνία)
Ο **Ετέμ Πασάς** (*Ethem Paşa*, 1851 - 17 Δεκεμβρίου 1909) ήταν Οθωμανός στρατιωτικός και πολιτικός, αρχηγός του Στρατού της Θεσσαλίας κατά τον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897.

Ο Ετέμ Πασάς γεννήθηκε στη Τραπεζούντα το 1851. Κατά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1877-8 υπηρέτησε με τον βαθμό του συνταγματάρχη ως αρχηγός ταξιαρχίας στην πολιορκία της Πλέβνας. Μετά τον πόλεμο αυτόν προάχθηκε στο βαθμό του στρατηγού όπου και διετέλεσε για λίγο πρέσβης στη Βιέννη και στη συνέχεια Βαλής (Κυβερνήτης)στην Κρήτη και ακολούθως Βαλής στο Κόσοβο. Πριν σταλεί στη Θεσσαλία ήταν διοικητής των τουρκικών δυνάμεων που κατέστειλαν με τρομερές σφαγές την εξέγερση των Αρμενίων στην ορεινή περιοχή του Ζεϊτούν στη Κιλικία.

Κατά τον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 ηγήθηκε ως αρχιστράτηγος των τουρκικών στρατευμάτων στη Θεσσαλία. Ο δε Σουλτάνος Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ του απένειμε κατόπιν τον τίτλο του Γαζή (=νικητού των απίστων) και τον περιέβαλε με πολύ εύνοια από την οποία και ανέλαβε Υπουργός Πολέμου. Πρόσθετα του είχε παραχωρήσει ιδιαίτερο περίπτερο μέσα στα ανάκτορα του Γιλντίς και να διαμένει μόνιμα (περισσότερο όμως για να τον παρακολουθεί λόγω της πολύ μεγάλης δημοτικότητάς του από τον νικηφόρο πόλεμο).

Ο Ετέμ παρέμεινε πλησίον του Αμπντούλ Χαμίτ μέχρι της πτώσης του και την επικράτηση των Νεοτούρκων όταν εγκατέλειψε την Κωνσταντινούπολη και μετέβη στο Κάιρο όπου και πέθανε το 1909.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «GAZİ EDHEM PAŞA». Ανακτήθηκε στις 26  Μαΐου 2023.
2. ↑   Για τη συνάντηση που είχε ο Αμερικανός ανταποκριτής Φρειδερίκος Πάλμερ με τον Ετέμ Πασά λίγο πριν την έναρξη του ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897 σημείωνε τα εξής στο ημερολόγιό του:
"*Ο αρχιστράτηγος Ετέμ Πασάς είναι ένας ευπαρουσίαστος και πρόσχαρος γενειοφόρος άντρας που φέρει φέσι και ωραία στολή. Το στρατιωτικό του παρουσιαστικό ήταν ανώτερο του Έλληνα υποστράτηγου Νικόλαου Μακρή, αλλά μιλούσε με ανατολίτικη ηπιότητα. Μου είπε ότι διέθετε 100.000 άνδρες και ότι θα μπορούσε να βρεθεί στην Αθήνα σε δύο εβδομάδες, όποτε τον διέταζε ο Σουλτάνος*" (F. Palmer: "Going to War in Grecce" N. York 1897)

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ετέμ Πασάς** |
Φορεσιά "Αμαλία" με φούστα "σατακρούτα". Αρχές 20ού αιώνα. Συλλογή Πελοποννησιακού Λαογραφικού Ιδρύματος. Ναύπλιο
**Η φορεσιά της Κύπρου**, χαρακτηρίζεται από τα ιδιαίτερα μάλλινα και υφαντά υφάσματά της.
Οι γυναίκες της Κύπρου φορούσαν τη σαγιά, φτιαγμένη από μεταξωτά υφάσματα ως και τα μέσα του 19ου αιώνα όπου επικράτησε η φορεσιά τύπου Αμαλίας. 

Η σαγιά που συναντάμε στα χωριά αποτελείται από τα παρακάτω μέρη:
• το βρατζ̌ίν
• το πουκάμισο
• τη σαγιά
• το μαντήλιν της κόξας
• τις ποδίνες ή γόβες. 

Στον κεφαλόδεσμο συναντάμε δύο μαντήλια με διαφορετικά χρώματα, ενώ τα κοσμήματα που ξεχωρίζουν είναι η σπλίγκα του στήθους, ο κερντανές, οι σκαρλέτες, ο σταυρός, οι πούκλες, οι σπλίγκες του μαντηλιού, τα σκουλαρίκια, το μυρμίδι και τα δαχτυλίδια.

Το βρατζ̌ίν, το πουκάμισο και η σαγιά
-------------------------------------

Το βρατζ̌ίν (στην Κυπριακή προφέρεται βρατζ̌ίν /vɾatʃín/) ήταν φτιαγμένο από βαμβακερό, μεταξωτό ή λινό ύφασμα με σχέδια και κεντήματα. Το πουκάμισο φοριέται πάνω από το βρατζ̌ίν και το ύφασμά του ήταν χοντρό βαμβακερό συνήθως χωρίς κεντήματα. Η σαγιά είναι το εξωτερικό μακρύ ρούχο, ανοιχτό μπροστά, εφαρμοστό με μακριά, στενά μανίκια. Ήταν από βαμβακερό ύφασμα με κεντήματα.

Το μαντήλι, οι ποδίνες, οι γόβες και το τουπλέττι
-------------------------------------------------

Το μαντήλι της κόξας που έδενε στη μέση πάνω από τη σαγιά ήταν κεντημένο σταυροβελονιά και φτιαγμένο από βαμβακερό ύφασμα. Αργότερα τη θέση τους πήραν τα σταμπωτά μαντήλια. Οι ποδίνες (από την γαλλ. λέξη pottines) είναι ψηλές μπότες έως το γόνατο από δέρμα, με τακούνι, και τις φορούσαν τις καθημερινές, ενώ οι γόβες ήταν φτιαγμένες από μαύρο δέρμα, με τακούνι και τις φορούσαν τις γιορτές. Το τουπλέττι, ένα είδος μπέρτας φοριέται πάνω από τη σαγιά και ήταν από άσπρο βαμβακερό ύφασμα.

Ο Κεφαλόδεσμος και τα κοσμήματα
-------------------------------

Στο κεφάλι φορούσαν δύο μαντήλια, τα τσιμπέρια τα οποία ήταν τυπωμένα από τους μαντηλάρηδες. Τα κοσμήματα ήταν τόσο χρυσά όσο και ασημένια. Οι σπλίγγες του στήθους ήταν καρφίτσες από τις οποίες κρέμονταν αλυσίδες με παραούδκια και πέτρες. Ο κερντανές είναι το γιορντάνι που φοριέται στο λαιμό, όπως και οι σκαρλέτες. Το ζωνίν είναι αποκλειστικά νυφικό κόσμημα με πετράδια που έκλεινε με πούκλες. Το μυρμίδι ήταν κόσμημα που στόλιζε το στήθος, όπως και ο σταυρός με τα ντουντούνια. Τέλος τα σκουλαρίκια και τα βραχιόλια, στολισμένα με πετράδια, ολοκλήρωναν την φορεσιά της Κύπρου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Athēna: syngramma periodikon tēs en Athēnais Epistēmonikēs Hetaireias*. ek tou typographeiou Adelphōn Perrē. 1900.

Πηγές
-----

* *Η Ελληνική Λαϊκή Φορεσιά* (Τόμοι Πρώτος & Δεύτερος) Αγγελική Χατζημιχάλη, Μουσείο Μπενάκη, Εκδόσεις "Μέλισσα"
Ο **Ευσέβιος** (ιταλικά : *Eusebio*, λατινικά :  *Eusebius*), (απεβίωσε το 648 πιθανότατα στη Νάπολη), ήταν επίσκοπος της Νεαπόλεως από το 646 έως το 648.

Βιογραφία
---------

Η κύρια ιστορική πηγή για τον Ευσέβιο είναι το πρώτο μέρος των «Πράξεων των Ναπολιτανών Επισκόπων» που γράφτηκε στις αρχές του 8ου-9ου αιώνα από ανώνυμο συγγραφέα.

Δεν υπάρχουν πληροφορίες για την καταγωγή και την πρώιμη ζωή του Ευσεβίου. Ανέβηκε στην επισκοπική έδρα της Νεάπολης μετά τον θάνατο του Γρατιόσου το 646. Σύμφωνα με μεσαιωνικές πηγές, η υποψηφιότητά του προτάθηκε στους Ναπολιτάνους από τον Πάπα Θεόδωρο Α'. Το χρονικό του Ιωάννη του διακόνου αναφέρει λανθασμένα ότι έζησε την εποχή του Πάπα Μαρτίνου Α΄ και του αυτοκράτορα Κώνστα Β΄. Ο κατάλογος συγκεκραμένα αναφέρει : *Eusebius Episc. sed. ann. Ví. Fuit temporibus Martini Pap. et Constantini Imp*. 

Οι πράξεις των Ναπολιτανών Επισκόπων αναφέρουν ότι ο Ευσέβιος ήταν επίσκοπος για έξι χρόνια. Ωστόσο, η μαρτυρία αυτή είναι εσφαλμένη, αφού το 649 την επισκοπή Νεάπολης διοικούσε ήδη ο Άγιος Λεόντιος. Είναι πιθανό ότι ο Ευσέβιος πέθανε ήδη από το 648. Κατά την παραμονή του στην επισκοπική έδρα, δεν πρόλαβε να διαπράξει σημαντικές πράξεις.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΓρατιόσος | **Επίσκοπος Νάπολης**646-648 | ΔιάδοχοςΛεόντιος |

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Cronotassi dei Vescovi, Chiesa di Napoli
2. ↑  Francesco Ceva Grimaldi (marchesi di Pietracatella.), Memorie storiche della città di Napoli
3. ↑  Деяния неаполитанских епископов (глава 27)
4. 1 2  Zigarelli D. M. Biografie dei vescovi e arcivescovi della Chiesa di Napoli, Napoli, Stabilimento tipografico di G. Gioja, 1861, page 23
5. 1 2  Luigi Parascandolo, Memorie storiche-critiche-diplomatiche della chiesa di Napoli, Τόμοι 1-2, σελ. 141
Οι **ελληνικές αυτοδιοικητικές εκλογές 1914** ήταν οι πρώτες δημοτικές εκλογές που διεξήχθησαν στην Ελλάδα μετά την ενσωμάτωση σε αυτήν των λεγόμενων "*Νέων Χωρών*", όπως ονομάζονταν οι επαρχίες (Ήπειρος, Μακεδονία, νησιά Αιγαίου) που προστέθηκαν στον εθνικό της κορμό έπειτα από τη νικηφόρα έκβαση των βαλκανικών πολέμων (1912-13) και την ένωση της Κρήτης (1913). Ήσαν επίσης, οι τελευταίες εκλογές πριν το ξέσπασμα του Α΄Π.Π. (Ιούλιος 1914).
Οι εκλογές πραγματοποιήθηκαν την Κυριακή 9 Φεβρουαρίου του 1914. Είχαν την ιδιαιτερότητα ότι σε αυτές χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά στα χρονικά τα ψηφοδέλτια, όπως και τα εκλογικά βιβλιάρια. Έως τότε ακουλουθούνταν μια πολύπλοκη εκλογική διαδικασία με σφαιρίδια και πολλαπλές κάλπες, που δυσχέραινε το έργο των ψηφοφόρων και των εφορευτικών επιτροπών.

Οι εκλεγέντες στους τρεις μεγάλους δήμους
-----------------------------------------

Δήμαρχος Αθηναίων εκλέχθηκε ο Εμμανουήλ Μπενάκης, επικρατώντας του Σπυρίδωνα Μερκούρη, παππού της Μελίνας Μερκούρη.
Στην Πάτρα επικράτησε ο Δημήτριος Ανδρικόπουλος - Μπουκαούρης, ενώ στον Πειραιά δήμαρχος αναδείχθηκε ο Αναστάσιος Παναγιωτόπουλος.
Στην απελευθερωμένη από τον Οκτώβριο του 1912 Θεσσαλονίκη δεν διεξήχθησαν εκλογές καθότι δεν είχε ακόμη μεταβληθεί το διοικητικό καθεστώς της και στο δημοτικό θώκο παρέμενε πάντοτε ο μουσουλμάνος Οσμάν Σαΐτ Ιμπραήμ Χακή Βέης που είχε αναλάβει δυο χρόνια νωρίτερα.

Πηγές
-----

* Η άγνωστη ιστορία των Δημοτικών εκλογών εν Ελλάδι Αρχειοθετήθηκε 2014-07-19 στο Wayback Machine.

  

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εκλογές και Δημοψηφίσματα στην Ελλάδα |
| --- |
|  |
| Βουλευτικές | 
* 1843
* 1844
* 1847
* 1850
* 1853
* 1856
* 1859
* 1861
* 1862
* 1865
* 1868
* 1869
* 1872
* 1873
* 1874
* 1875
* 1879
* 1881
* 1885
* 1887
* 1890
* 1892
* 1895
* 1899
* 1902
* 1905
* 1906
* 1910 Α
* 1910 Β
* 1912
* 1915 Α
* 1915 Β
* 1920
* 1923
* 1926
* 1928
* 1932
* 1933
* 1935
* 1936
* 19441
* 1946
* 1950
* 1951
* 1952
* 1956
* 1958
* 1961
* 1963
* 1964
* 19672
* 1974 Α3
* 1974 Β
* 1977
* 1981
* 1985
* 1989 Α
* 1989 Β
* 1990
* 1993
* 1996
* 2000
* 2004
* 2007
* 2009
* 2012 Α
* 2012 Β
* 2015 Α
* 2015 Β
* 2019
* 2023 Α
* 2023 Β
 |  |
|  |
| Γερουσιαστικές | 
* 1929
 |
|  |
| Ευρωεκλογές | 
* 1981
* 1984
* 1989
* 1994
* 1999
* 2004
* 2009
* 2014
* 2019
* 2024
 |
|  |
| Δημοψηφίσματα | 
* 1862
* 1920
* 1924
* 1935
* 1946
* 1968
* 1973
* 1974
* ~~2011~~4
* 2015
 |
|  |
| Αυτοδιοικητικές | 
* 1834
* 1835
* 1837
* 1841
* 1847
* 1850
* 1866
* 1870
* 1874
* 1879
* 1883
* 1887
* 1891
* 1895
* 1899
* 1903
* 1907
* 1914
* 1925
* 1929
* 1934
* 1951
* 1954
* 1959
* 1964
* 1975
* 1978
* 1982
* 1986
* 1990
* 1994
* 1998
* 2002
* 2006
* 2010
* 2014
* 2019
* 2023
 |
|  |
| 
1 Εκλογές της ΠΕΕΑ την περίοδο της κατοχής σε περιορισμένο τμήμα της επικράτειας 2 Δεν έγιναν λόγω της Χούντας 3 Ματαιώθηκαν λόγω του κινήματος του Δημητρίου Ιωαννίδη 4 Εξαγγέλθηκε αλλά ματαιώθηκε |

 |

Παραπομπές
----------
**Η φορεσιά του Άργους**, η οποία φοριόταν και σε άλλα χωριά της περιοχής της Αργολίδας, έχει πλέον χαθεί. Παρουσίαζε πολλές ομοιότητες με τη φορεσιά της Κορινθίας, ενώ στην πορεία απλοποιήθηκε, με πολλά κομμάτια της να καταργούνται. Τη συγκεκριμένη φορεσιά την αποτελούσαν το πουκάμισο, ο μπούστος, η τραχηλιά, το σιγκούνι και η ποδιά. Τον κεφαλόδεσμο σχημάτιζαν το τσεμπέρι και το μαντήλι, ενώ για κοσμήματα παρατηρούνταν το γιορτάνι, οι αλυσίδες με τα φλουριά και τα μπελετζίκια.

Τα κομμάτια της φορεσιάς και η περιγραφή τους
---------------------------------------------

Το πουκάμισο, το ονομαζόμενο και κολονάτο, διέθετε γεωμετρικά μεταξωτά κεντήματα, κατά κύριο λόγο σε κόκκινο χρώμα και κατακόρυφες ταινίες-κολόνες. Αργότερα προστέθηκαν τα κατωμάνικα. Ο μικρός μπούστος συγκρατούσε τα πανωμάνικα με τα κατωμάνικα, τα οποία είχαν κατά κύριο λόγο πολύχρωμα κεντήματα, με το κόκκινο να είναι το κυρίαρχο χρώμα. Το άνοιγμα του λαιμού ήταν συνήθως κεντημένο ενώ η τραχηλιά μερικές φορές ήταν χωριστό κομμάτι και άλλες ήταν κεντημένη πάνω στο πουκάμισο. Τα κεντήματα ήταν από κόκκινο μετάξι και λίγες πράσινες κλάρες. Το σιγκούνι, το οποίο είναι χοντρό μάλλινο εξωτερικό φόρεμα, μοιάζοντας αρκετά με το άσπρο σιγκούνι που παρατηρείται σε άλλες φορεσιές. Η ποδιά ήταν από πανί μου ήταν κατασκευασμένο στον αργαλειό. Μάλιστα, η νυφική ποδιά είχε σχέδια παρόμοια με αυτά του πουκάμισου.

Κεφαλόδεσμος και κοσμήματα
--------------------------

Τον καθημερινό κεφαλόδεσμο τον αποτελούσαν το τσεμπέρι και η μαντιλιά. Οι γυναίκες του Άργους έπλεκαν τα μαλλιά τους σε δύο πλεξούδες σχηματίζοντας στεφάνι στο κεφάλι. Παλιότερα στο κεφάλι φορούσαν φεσάκι με παράδες, καπιτσάλι να το συγκρατεί και μπόλια, ενώ αργότερα αντικαταστάθηκαν από το τσεμπέρι. Από πάνω τοποθετούσαν το λευκό βαμβακερό μαντήλι με λουλούδια στις άκρες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Άννα Γουήλ - Μπαδιεριτάκη, Το γυναικείο παραδοσιακό πουκάμισο της ηπειρωτικής Ελλάδας, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, 1980, 100.
2. 1 2  Άννα Γουήλ - Μπαδιεριτάκη,1980, 100 - 101.
3. ↑  Αγγελικής Χατζημιχάλη, *Η ελληνική λαϊκή φορεσιά*, Μουσείο Μπενάκη - Εκδοτικός οίκος Μέλισσα, Αθήνα 1978, τ. 1, σελ. 164.
4. 1 2  «Η φορεσιά της Αργολιδοκορινθίας – Αγγελική Χατζημιχάλη».

Πηγές
-----

* *Η Ελληνική Λαϊκή Φορεσιά* (Τόμοι Πρώτος & Δεύτερος) Αγγελική Χατζημιχάλη, Μουσείο Μπενάκη, Εκδόσεις "Μέλισσα"
Το **Φράγμα Θησαυρού** είναι λιθόρριπτο φράγμα στον ποταμό Νέστο στην περιφερειακή ενότητα Δράμας στο βορειοανατολικό τμήμα της Ελλάδας. Βρίσκεται 21 χιλιόμετρα βόρεια του Νικηφόρου και 21 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πόλης της Δράμας. Το φράγμα ύψους 172 μέτρων είναι το ψηλότερο στην Ελλάδα. Κατασκευάστηκε μεταξύ του 1986 και του 1996. Ο σκοπός του φράγματος είναι η άρδευση και η παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας. Οι δεξαμενές του βοηθούν στην άρδευση 200.000 στρεμμάτων και ο ηλεκτροπαραγωγός σταθμός του έχει εγκατεστημένη χωρητικότητα 384 μεγαβάτ. Ο ηλεκτροπαραγωγός σταθμός είναι υδροηλεκτρικού υδραντλητικού τύπου που επιτρέπει όχι μόνο την παραγωγή ενέργειας, αλλά οι στρόβιλοι μπορούν να αντιστρέψουν και να αντλήσουν νερό πίσω στη δεξαμενή. Η παραγωγή ενέργειας συμβαίνει σε περιόδους υψηλής ζήτησης και η άντληση κατά τη διάρκεια περιόδων με χαμηλή ζήτηση, όπως τη νύχτα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 28  Ιουνίου 2019.
2. ↑  «List of Major Greek Dams» (στα Greek). Greek Commission on Large Dams. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2012. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
3. ↑  «Greek Large Dams» (στα Greek). Greek Commission on Large Dams. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2012. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
4. ↑  Charalampos, Skoulikaris· Monget Jean-Marie· Ganoulis Jacques. «Climate Change Impacts on Dam Projects in Transboundary River Basins. The Case of The Mesta/Nestos River Basin, Greece» (PDF). INWeb. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2012.
5. ↑  Anastassopoulos, K.· Ch. Economidi. «Treatment of big landslides affecting construction of Thissavros hydroelectric project» (PDF). Chinese National Committee on Large Dams. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2012. [*νεκρός σύνδεσμος*]
Το **χλωριώδες οξύ** είναι μια ανόργανη ένωση με χημικό τύπο HClO2. Είναι ασθενές οξύ. Το χλώριο έχει κατάσταση οξείδωσης +3 σε αυτό το οξύ. Η καθαρή ουσία είναι ασταθής, αναδιατασσόμενη σε υποχλωριώδες οξύ (με κατάσταση οξείδωσης χλωρίου +1) και χλωρικό οξύ (με κατάσταση οξείδωσης χλωρίου +5):

2 HClO2 → HClO + HClO3
Αν και είναι δύσκολο να βρεθεί το οξύ ως καθαρή ουσία, το χλωριώδες ανιόν, το οποίο προέρχεται από αυτό το οξύ, είναι σταθερό. Ένα παράδειγμα άλατος αυτού του ανιόντος είναι το γνωστό χλωριώδες νάτριο. Αυτό και τα συγγενικά άλατα χρησιμοποιούνται μερικές φορές στην παραγωγή διοξειδίου του χλωρίου.

Προετοιμασία
------------

Το HClO2 μπορεί να παρασκευαστεί μέσω της αντίδρασης του βαρίου ή του χλωριώδους μόλυβδου, αραιώνοντας παράλληλα το θειικό οξύ:

Ba(ClO2)2 + H2SO4 → BaSO4 + 2 HClO2
Pb(ClO2)2 + H2SO4 → PbSO4 + 2 HClO2

Σταθερότητα
-----------

Το χλωριώδες οξύ είναι ένας ισχυρός οξειδωτικός παράγοντας, αν και η τάση του να αναδιατάσσεται εξουδετερώνει το οξειδωτικό δυναμικό.

Το χλώριο είναι το μόνο αλόγονο που σχηματίζει ένα απομονώσιμο οξύ του τύπου HXO2. Δεν έχει απομονωθεί ποτέ βρωμιώδες ή ιωδιώδες οξύ. Μας είναι γνωστά λίγα άλατα του βρωμιώδους οξέως, λίγα βρωμιώδη, αλλά δεν μας είναι γνωστό κανένα ιωδιώδες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Egon Wiberg, Arnold Frederick Holleman (2001) *Inorganic Chemistry*, Elsevier (ISBN 0-12-352651-5)
Τα **Κρεολικά της Ανγκουίλας** είναι μια διάλεκτος των Κρεολικών Αγγλικών της Υπήνεμης Καραϊβικής που ομιλείται στην Ανγκουίλα, ένα νησί και Βρετανικό Υπερπόντιο Έδαφος στην Καραϊβική. Παρόλο που ταξινομείται ως μια διάλεκτος των Κρεολικών Αγγλικών της Υπήνεμης Καραϊβικής που ομιλούνται στον Άγιο Χριστόφορο και Νέβις, την Αντίγκουα και και το Μοντσερράτ λόγω της κοινής Βρετανικής αποικιακής ιστορίας, στην πραγματικότητα βρίσκεται πιο κοντά στις ποικιλίες των Κρεολικών των Παρθένων Νήσων που ομιλούνται στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους και τον Άγιο Μαρτίνο. Ο αριθμός των ομιλητών της γλώσσας δεν υπερβαίνει τους 10.000 και δεν έχει το καθεστώς επίσημης γλώσσας.

Το 2001 ομιλούταν από 12.000 άτομα[1].

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πρότυπο:Ethnologue16
Ο **Κριτόλαος** ήταν στρατηγός της Αχαϊκής Συμπολιτείας. Εκλέχθηκε το 146 π.Χ. και οδήγησε τους Αχαιούς στην τελική σύγκρουση με τους Ρωμαίους που σήμανε και την οριστική μετατροπή της αρχαίας Ελλάδας στην ρωμαϊκή επαρχία της Αχαΐας.

Βιογραφία
---------

Μετά το θάνατο του στρατηγού Καλλικράτη η ρήξη στις σχέσεις Ρωμαίων και Αχαιών έφτασε στα άκρα με την εκλογή του φιλοπόλεμου στρατηγού Κριτόλαου το 146 π.Χ. Τον οποίο ο Παυσανίας κατηγορεί για ύποπτα οικονομικά συμφέροντα που τον οδήγησαν στην επιλογή της σύγκρουσης. Ο Κριτόλαος ενθουσίασε τους Αχαιούς μαζί με το Θηβαίο Βοιωτάρχη Πυθέα που του υποσχέθηκε αμέριστη συνδρομή. Οδηγώντας στην ουσία τις τότε ισχυρότερες ελληνικές πόλεις σε μία σχεδόν γενικευμένη αντιρωμαϊκή εξέγερση. Οι Ρωμαίοι ήρθαν ως υπερασπιστές εκτός από της αυτονομίας των Σπαρτιατών που είχαν ενταχθεί στην Αχαϊκή Συμπολιτεία και των Φωκέων και Ευβοέων που είχαν διαφορές με τους Θηβαίους. Αποφάσισαν να στείλουν τον ύπατο Λεύκιο Μόμμιο (που αποκλήθηκε αργότερα και Αχαϊκός) εναντίον των Αχαιών και των Θηβαίων. Ο Ρωμαίος στρατηγός Μέτελλος που στάθμευε ήδη στη Μακεδονία (είχε μόλις καταπνίξει εξέγερση των υποταγμένων Μακεδόνων) με ισχυρές δυνάμεις, θεώρησε σκόπιμο να μην περιμένει τον Μόμμιο και αποφάσισε να πολεμήσει ο ίδιος τους Αχαιούς. Ο Κριτόλαος την περίοδο εκείνη πολιορκούσε την Ηράκλεια στη Φθιώτιδα που είχε αρνηθεί να ενταχθεί στην Συμπολιτεία. Όταν προσέγγισε ο Κόιντος Καικίλιος Μέτελλος το στράτευμα του Κριτόλαου, αυτός δεν επέλεξε να οχυρωθεί στις Θερμοπύλες ή κατά μία άλλη εκδοχή αιφνιδιάστηκε και ηττήθηκε ολοκληρωτικά στη Σκάρφεια της Λοκρίδας (στο σημείο περίπου που είναι σήμερα ο δορυφορικός σταθμός του ΟΤΕ). Συνέπεια των τραγικών στρατηγικών λαθών του Κριτόλαου και της επακόλουθης ασυνεννοησίας και ακαταστασίας του στρατού του, ήταν να διαλυθούν οι άνδρες του και να μην προλάβουν ουσιαστικά να παραταχθούν σε μάχη. Πολλοί σκοτώθηκαν και χίλιοι αιχμαλωτίστηκαν, οι περισσότεροι διέφυγαν. Ο Κριτόλαος χάθηκε χωρίς να βρεθεί, *μάλλον πνίγηκε στους βάλτους* όπως τον ειρωνεύεται ο Παυσανίας. Χίλιοι επίλεκτοι Αρκάδες οπλίτες (λογάδες) βρέθηκαν αποκομμένοι στην Ελάτεια της Φωκίδας, αλλά οι Φωκείς δεν τους προσέφεραν καταφύγιο μαθαίνοντας τα νέα της καταστροφής. Αυτό είχε ως συνέπεια να καταφύγει το απόσπασμα αυτό στην Χαιρώνεια και έτσι να βρεθεί αντιμέτωπο με το σύνολο της δύναμης του Μέτελου και να καταστραφεί ολοκληρωτικά. Ο Παυσανίας ισχυρίζεται ότι ήταν θεία δίκη να πέσουν στο σημείο εκείνο ακριβώς, γιατί οι πρόγονοί τους πριν χρόνια δεν συνέτρεξαν τους Θηβαίους στην προηγούμενη Μάχη της Χαιρώνειας κατά του Φιλίππου.
Τα αποτελέσματα της καταστροφικής Μάχης της Σκάρφειας, ήταν η εκκένωση Θήβας και των Μεγάρων και η τελική σύγκρουση των συσσωματωμένων δυνάμεων του Μέτελλου και του Μόμμιου που κατέφθασε, στη Μάχη της Λευκόπετρας, εναντίον του τελευταίου στρατηγού της Αχαϊκής Συμπολιτείας, Δίαιου του Μεγαλοπολίτη.

Πηγές
-----

* Πολυβίου, Ιστορίαι, 38.9-11, 39.
* Παυσανίας, Ελλάδος Περιήγησις, Αχαϊκά, XIV και XV
Τοπική ενδυμασία Περαχώρας. Αρχές 20ού αιώνα. Συλλογή ΠΛΙ, Ναύπλιο
**Η φορεσιά της Κορινθίας** είναι γνωστή και ως **Περαχώρας** και τη χαρακτηρίζουν τα ιδιαίτερα κεντήματα μοναδικά σε όλη την Πελοπόννησο και Στερεά Ελλάδα. Τα μέρη από τα οποία αποτελείται είναι το μισοφόρι, το πουκάμισο, το διμινό με τα πανωμάνικα, τα κατωμάνικα, το σιγκούνι, η γιούρντα, η τραχηλιά, το ζωνάρι και η ποδιά. 

Στον καθημερινό κεφαλόδεσμο υπήρχε το τσεμπέρι και η μαντήλια, ενώ στο γιορτινό η μπόλια. Στα κοσμήματα συναντάμε την καδένα ή άλυσες.

Τα κομμάτια της φορεσιάς και περιγραφή
--------------------------------------

Το μισοφόρι, το εσωτερικό βαμβακερό πουκάμισο, δεν είχε κεντήματα. Το πουκάμισο ενώ είναι μακρύ, το ονόμαζαν κοντό, γιατί δεν είχε μανίκια. Τα μανίκια προστέθηκαν αργότερα όταν καταργήθηκαν τα κατωμάνικα. Τα κεντήματα που είχε στον ποδόγυρο και στα μανίκια διέφεραν ανάλογα με την περίσταση. Το νυφικό λεγόταν κολονάτο καθώς είχε δύο στήλες από κεντήματα στο μπροστά μέρος. Το διμινό είναι ο κοντός μπούστος που συγκρατούσε τα πανωμάνικα, και αργότερα μαζί με αυτά καταργήθηκε από τη φορεσιά. Τα κατωμάνικα στερεώνονταν στα μανίκια του διμινού, τα οποία και αυτά καταργήθηκαν αργότερα. Η τραχηλιά ήταν βαμβακερό υφαντό με μεταξωτά κεντήματα που κάλυπτε το στήθος. Τα κεντήματα της είναι πολύ ιδιαίτερα σε ποικίλους χρωματισμούς και συνήθως γεωμετρικά μοτίβα. Το σιγκούνι ήταν λευκό και μακρύ, μάλλινο και με ειδική επεξεργασία ως την τελική του μορφή. Οι ηλικιωμένες αντί για σιγκούνι φορούσαν τη γιούρντα που ήταν σχεδόν μαύρη. Το ζωνάρι ήταν μάλλινο σε κόκκινο ή κρεμεζί χρώμα και τυλιγόταν αρκετές φορές γύρω από τη μέση, με τα κρόσσια από τις άκρες να πέφτουν στα πλάγια. Η νυφική ποδιά είχε το ίδιο μοτίβο με τα κολονάτα πουκάμισα.

Κεφαλόδεσμος και κοσμήματα
--------------------------

Στον καθημερινό κεφαλόδεσμο παρατηρούμε το τσεμπέρι, βαμβακερό μαντήλι με λουλούδια, που το φορούσαν σε τρίγωνο και τις άκρες γυρισμένες γύρω από το κεφάλι. Από πάνω έβαζαν τη μαντήλια, συνήθως κίτρινη με λουλούδια για τις νεότερες και μαύρη με λίγα λουλούδια για τις ηλικιωμένες. Η μπόλια ήταν βαμβακερή με μεταξένια κεντήματα και μακριά κρόσσια με φούντες στις άκρες. Ήταν χρώματος κόκκινου, σκούρου καφέ και σπανιότερα πράσινου ή μαύρου. Ο παλιότερος τρόπος δεσίματος δεν είναι γνωστός. Αργότερα σκέπαζαν με αυτή το κεφάλι και το κεντητό της μέρος ερχόταν στο μέτωπο. Η μια της άκρη στεφάνωνε το κεφάλι και η άλλη έπεφτε στον ώμο. Η μπόλια συνηθιζόταν μόνο στις γιορτινές και νυφικές φορεσιές. Στα κοσμήματα συναντάμε την καδένα ή άλυσες που στόλιζαν το λαιμό και το στήθος και το θηλυκωτάρι που συγκρατεί τη ζώνη, την πόρπη ( συνήθως ασημένια κατά τις επίσημες περιστάσεις ) όπως και τα σκουλαρίκια που συμπλήρωναν τη φορεσιά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  *Ελληνικές Φορεσιές*. Αθήνα: Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος. 2005. σελ. 110.

Πηγές
-----

* *Η Ελληνική Λαϊκή Φορεσιά* (Τόμοι Πρώτος & Δεύτερος) Αγγελική Χατζημιχάλη, Μουσείο Μπενάκη, Εκδόσεις "Μέλισσα"
Κρέμα μπαβαρουάζ γαρνιρισμένη με φράουλες
Η **κρέμα Βαυαρίας** ή πιο απλά **μπαβαρουάζ**, είναι ένα επιδόρπιο που γίνεται έχοντας σαν βάση μία κρεμ ανγκλέζ στην οποία αναμιγνύεται ζελατίνη, και κρέμα γάλακτος..

  

Η πρώτη μορφή της μπαβαρουάζ δεν ήταν στερεή αλλά υγρή καθώς στην αυθεντική μορφή της ήταν ένα ποτό γερμανικής προέλευσης  αποτελούμενο από τσάι, γάλα και λικέρ και εισήχθη στην Ιταλία ως αφέψημα στις αρχές του 1700 από Γάλλους σεφ στην υπηρεσία του οίκου των Βίττελσμπαχ (Wittelsbach), του οίκου που κυβερνούσε τη Βαυαρία. Τον επόμενο αιώνα, στη Γαλλία, γεννήθηκε το γλυκό μπαβαρουάζ, εμπνευσμένο ακριβώς από το βαυαρικό ποτό.

  

Στις πουτίγκες που προέρχονται από την οικογένεια των μπαβαρουάζ η βάση αποτελείται από κρέμα ανγκλέζ: το γάλα με τη ζάχαρη φτάνουν σε σημείο βρασμού και λιώνουμε μέσα τη ζελατίνη, την οποία προηγουμένως έχουμε μουλιάσει, δηλαδή μαλακώσει.
Χτυπάμε τους κρόκους και τα υπόλοιπα υλικά, ενσωματώνοντας τελευταίο το ζαχαρούχο γάλα. Στη συνέχεια, βάζουμε στην κατσαρόλα το μείγμα και το μαγειρεύουμε χωρίς να το αφήσουμε να βράσει, ανακατεύοντας συνεχώς. Μόλις δέσει, το αφήνουμε να κρυώσει, ανακατεύοντας που και που και στη συνέχεια το ρίχνουμε σε ένα καλούπι, το οποίο έχουμε προηγουμένως βουτυρώσει και το βάζουμε στο ψυγείο για ώρες, μέχρι να κρυώσει τελείως και να στερεοποιηθεί καλά.
Η προετοιμασία ακολουθεί τις εποχές και προστίθενται, ανάλογα με το τι είναι διαθέσιμο, διαφορετικά συστατικά: φρέσκα ή ζαχαρωμένα φρούτα, γλυκό του κουταλιού ή μαρμελάδα, σοκολάτα ή διάφορα αρώματα: βανίλια, καφές και άλλα.

Μπορεί να σερβιριστεί ως επιδόρπιο κουταλιού, να χρησιμοποιηθεί ως γέμιση ή ως βάση για παρασκευάσματα πιο περίτεχνα.

Σημειώσεις
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
Η **κρέμα βουτύρου** (αγγλικά: *buttercream*‎), που αναφέρεται επίσης ως *γλάσο βουτύρου*, χρησιμοποιείται είτε ως γέμιση ή επικάλυψη είτε για τη διακόσμηση ενός κέικ.

Ποικιλίες
---------

### Απλή κρέμα βουτύρου

Η απλή κρέμα βουτύρου παρασκευάζεται μαζί με λίπη (βούτυρο, μαργαρίνη ή λίπος λαχανικών) και ζάχαρη άχνη, στην επιθυμητή συνοχή και ελαφρότητα. Συνήθως χρησιμοποιείται ζάχαρη διπλάσιο από το βούτυρο κατά το βάρος. Μπορούν επίσης να προστεθούν αρωματικές ύλες, με τη μορφή εκχυλισμάτων και ελαίων. Ορισμένες συνταγές απαιτούν κρέμα γάλακτος, στερεά γάλακτος χωρίς λιπαρά, αλεύρι, ή σκόνη μαρέγκας.

### Κρέμα βουτύρου με μαρέγκα

Μια γαμήλια τούρτα με γέμιση από βουτυρόκρεμα ελβετικής μαρέγκας και άλλα υλικά
Υπάρχουν δύο τύποι κρέμας βουτύρου με μαρέγκα: η ιταλική και η ελβετική.  Η μαρέγκα πρέπει να ψύχεται σε θερμοκρασία δωματίου για να μην λιώσει το βούτυρο (το οποίο έχει μεταβλητό σημείο τήξης κάτω των 35 ° C καθώς στη συνέχεια κτυπιέται.

Άλλες ποικιλίες
---------------

Η γαλλική κρέμα βουτύρου (επίσης γνωστή ως κρέμα βουτύρου με βάση το pâte à bombe) παρασκευάζεται με κτυπημένους κρόκους αυγών.

Η γερμανική κρέμα βουτύρου ή κρέμα μουσελίν, παρασκευάζεται χτυπώντας μαζί μια κρέμα ζαχαροπλαστικής και μαλακό βούτυρο, και μπορεί επιπλέον να γλυκανθεί με επιπλέον ζάχαρη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Jones, Nila (12 Δεκεμβρίου 2014). «The World of Buttercreams: 6 Varieties to Try at Home». Serious Eats. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2018.
2. ↑  Jones, Nila (12 Δεκεμβρίου 2014). «Classic American Buttercream Recipe». Serious Eats. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2018.
3. ↑  Parks, Stella (30 Μαΐου 2019). «Flour Buttercream Recipe». Serious Eats. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2018.
4. ↑  Geiger, Brian. «The Buttercream Nemesis». FineCooking. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2018.
5. ↑  Cheung, Jessica (2003). Elert, Glenn, επιμ. «Melting point of butter». *The Physics Factbook*. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2019.
6. ↑  Parks, Stella (15 Φεβρουαρίου 2012). «French Buttercream Frosting Recipe». Serious Eats. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2018.
7. ↑  Gordon, Megan (29 Σεπτεμβρίου 2010). «French Buttercream: What's the Difference?». Kitchn. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2018.
8. ↑  Razon, Kristina (1 Απριλίου 2021). «Paris–Brest (Pâte à Choux With Praline Crème Mousseline) Recipe». Serious Eats. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2021.
9. ↑  Jones, Nila (12 Δεκεμβρίου 2014). «German Buttercream Recipe». Serious Eats. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2018.
Ο **Κρέσιμιρ Νίκιτς** (γεννήθηκε στις 16 Απριλίου 1999 στο Ζάγκρεμπ ) είναι Κροάτης καλαθοσφαιριστής .

Σταδιοδρομία
------------

Ο Νίκιτς ασχολούνταν με την κολύμβηση ως έφηβος, σε ηλικία δέκα ετών ανακαλύφθηκε από ανθρώπους της καλαθοσφαίρισης και ήρθε στο τμήμα νέων της ΚΚ Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ. Ασχολήθηκε και με τα δύο αθλήματα ταυτόχρονα για χρόνια. Στο ύπτιο ήταν δεύτερος στο πρωτάθλημα νέων της Κροατίας. Στις ηλικιακές ομάδες κάτω των 12, κάτω των 14 και κάτω των 16 κατέκτησε το πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης της Κροατίας με την Τσιμπόνα. Επέδειξε το μεγάλο του ταλέντο τον Φεβρουάριο του 2014, όταν σημείωσε 50 πόντους και 24 ριμπάουντ σε ένα παιχνίδι νέων με την Τσεντεβίτα και απέκρουσε επίσης εννέα αντίπαλα σουτ. 

Το καλοκαίρι του 2017 υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο με την γερμανική Άλμπα Βερολίνου. Το 2018 ήταν με την ομάδα νέων της Άλμπα Βερολίνου, πρωταθλητής Γερμανίας κάτω των 19, συνέβαλε σε αυτή την επιτυχία με κατά μέσο όρο 9,1 πόντους και 6,7 ριμπάουντ ανά αγώνα. Στην SSV Λοκομοτίβε Μπερνάου, με την οποία οι Βερολινέζοι συνεργάζονται για την προώθηση νέων ταλέντων, έκανε την πρώτη εμφάνισή του στη 3η κατηγορία την περίοδο 2017/18. Ο Νίκιτς έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην 1η Γερμανίας του μπάσκετ για την ομάδα του Βερολίνου, υπό την επίβλεψη του προπονητή Αΐτο Γκαρθία Ρενέσες, στα τέλη Δεκεμβρίου 2017 απέναντι στην Μπάσκετ Λέβεν Μπράουνσβαϊγκ. Την περίοδο 2019/20 που κέρδισε το γερμανικό πρωτάθλημα με την Άλμπα, ο Νίκιτς συνεισέφερε κατά μέσο όρο 5,3 πόντους σε τρεις εμφανίσεις στο Γερμανικό Πρωτάθλημα κατά τη διάρκεια της χρονιάς. Το 2021 κέρδισε ξανά τον τίτλο του γερμανικού πρωταθλήματος με την Άλμπα Βερολίνο, ενώ ο Νίκιτς έπαιξε σε 13 αγώνες στην 1η Γερμανία την περίοδο 2020/21 (2 βαθμοί ανά αγώνα). 

### Εθνική ομάδα

Με τις μικρές εθνικές ομάδες της Κροατίας, έλαβε μέρος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 18 (2η Κατηγορία) του 2017 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάτω των 20 του 2019.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *RealGM*. 75668. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.
2. ↑
Το **Εθνικό Ινστιτούτο της Κορεατικής Γλώσσας** είναι ρυθμιστής γλώσσας της κορεατικής. Δημιουργήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 1991, από το Προεδρικό Διάταγμα 13163 (14 Νοεμβρίου 1990). Εδρεύει στη Σεούλ στη Νότια Κορέα. 

Το ινστιτούτο ιδρύθηκε αρχικά σε μη κυβερνητικό επίπεδο ως **Ακαδημία της Κορεατικής Γλώσσας** το 1984. Όταν το ινστιτούτο απέκτησε καθεστώς θυγατρικής του κορεατικού υπουργείο Πολιτισμού, μετονομάστηκε σε **Εθνική Ακαδημία της Κορεατικής Γλώσσας** το 1991. Μετονομάστηκε στο σημερινό του όνομα το 2005.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Εθνικό Ινστιτούτο της Κορεατικής Γλώσσας** |

* Επίσημη ιστοσελίδα

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 129204314
* LCCN: n2006014188
* ISNI: 0000 0004 0647 9657
* SUDOC: 181709368
* NKC: ko2003201632

 |

 |
Ο **Χάκον γιος της Σούννιβα**, δανικά: Hakon Sunnivasson (άκμασε το 1131) ή Χάκον Γύντε, i.e. από τη Γιούτλανν, ήταν Δανός ευγενής, πατέρας του Ερρίκος Γ΄ της Δανίας.

Ο Ερρίκος Α΄ της Δανίας, πεθερός του Χάκον γιου της Σούννιβα. Ξεκίνησε για τους Αγίους Τόπους, απεβίωσε όμως στην Πάφο της Κύπρου.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος ενός Δανού ευγενή και της Σούννιβα, εγγονής του Μάγκνους του *Καλού* της Νορβηγίας.

Νυμφεύτηκε τη Ράγκνχιλντ, κόρη του Ερρίκος Α΄ της Δανίας. Σύμφωνα με τον χρονικογράφο Σάξωνα τον Γραμματικό είχε εκδικηθεί τον φόνο του Μπγιορν, αδελφού του Έρικ Α΄ και μάλλον είχε υπηρετήσει ως κόμης (jarl) του βασιλιά σε συνοριακή περιοχή. Το 1131 ήταν αρχικά μέρος της συνωμοσίας εναντίον του Κνούτου Λαβάρντ, αδελφού της Ράγκνχιλντ, αλλά όταν τα σχέδια στράφηκαν στη δολοφονία του, αποσύρθηκε. Ωστόσο, επειδή είχε δεσμευθεί με όρκο, δεν μπορούσε να προειδοποιήσει τον Κνούτο.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Ράγκνχιλντ των Έστριντσεν, κόρη του Ερρίκου Α΄ της Δανίας, και είχε τέκνο:

* Έρικ Γ΄ π.1120-1146, βασιλιάς της Δανίας.

Πηγές
-----

* Jørgen Olrik. "Hakon Jyde". Dansk Biografisk Leksikon, Gyldendal. Retrieved January 1, 2019.
* Carl Frederik Bricka (1887–1905). "Hakon Jyde". Dansk biografisk Lexikon (in Danish). VI. pp. 489–490. Retrieved 4 February 2011.
Η **Επισκοπή Λαπήθου** ή αλλιώς **Επισκοπή Λάμπουσας** είναι μια Επισκοπή που ανήκει Εκκλησιαστικά στην Εκκλησία της Κύπρου και σ' αυτήν υπάγονται οι ενορίες στην περιοχή Λαπήθου και Καραβά. Την περίοδο 314 – 324 μ.Χ. σαν επίσκοπος Λαπήθου αναφέρεται ο Θεόδοτος (ο οποίος μαρτύρησε στην Κερύνεια για την πίστη του Χριστού) και ο Δίδυμος γύρω στο 451 μ.Χ. Γνωστός Άγιος είναι και ο Άγιος Ευλάλιος Επίσκοπος Λαπήθου που εορτάζει την 22α του μηνός Οκτωβρίου και ήταν ο πρώτος Επίσκοπος Λαπήθου.

Σήμερα, η Επισκοπή Λαπήθου, δεν έχει εκκλησιαστική περιφέρεια, αλλά υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Κηρυνείας. Ο Σημερινός Μητροπολίτης Κηρυνείας είναι και Υπέρτιμος και Έξαρχος Λαπήθου και Καραβά. Ο Σημερινός Επίσκοπος της Μητροπόλεως είναι ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Κυρηνείας, Υπέρτιμος και Έξαρχος Λαπήθου και Καραβα κ. Χρυσόστομος.

Σύνδεσμοι
---------

* Μητροπόλεις Εκκλησίας της Κύπρου
* Λάπηθος – Λάμπουσα Αρχειοθετήθηκε 2007-11-05 στο Wayback Machine.