recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Μωρίς ντε Πανιάκ** (γαλλικά: *Maurice de Pagnac*) ήταν μέλος των Ιωαννιτών Ιπποτών, που τοποθετήθηκε για λίγο ως μέγας Μάγιστρος το 1317–19, μετά την ανατροπή από το Τάγμα τού Φουλκ του Βιλαρέ. Η εκλογή του δεν αναγνωρίστηκε από τον πάπα Ιωάννη ΚΒ΄, ο οποίος επανεγκατέστησε τον Βιλαρέ.

Λίγα είναι γνωστά για τον Mαυρίκιο, εκτός από το ότι πριν από την εκλογή του ως Μεγάλου Μαγίστρου, ήταν δραπέρος τoυ Τάγματος.  Το 1317, κουρασμένα από τον αυξανόμενο δεσποτισμό και την υπερβολή του μεγάλου Μαγίστρου Φουλκ του Βιλαρέ, καθώς και από τις στρατιωτικές του αποστολές στα Δωδεκάνησα —που περιελάμβαναν την κατάληψη του νησιού της Ρόδου, όπου το Τάγμα ίδρυσε εκεί ένα κυρίαρχο κράτος—, τα ηγετικά μέλη του Τάγματος επιχείρησαν να δολοφονήσουν τον Βιλαρέ. Προειδοποιημένος από τον θαλαμηπόλο του, ο μέγας Μαγίστρος κατάφερε να διαφύγει στο κάστρο της Λίνδου, ενώ το Τάγμα επέλεξε τον Μαυρίκιο του Πανιάκ ως νέο μεγάλο Διδάσκαλο.   Στη συνέχεια η διαμάχη τέθηκε ενώπιον του πάπα, ο οποίος στις αρχές του 1319 απέρριψε την εκλογή του Μαυρικίου, κυρίως λόγω της συνεχιζόμενης δημοτικότητας του Βιλαρέ στη Δυτική Ευρώπη, αλλά αμέσως μετά ο Βιλαρέ πιέστηκε να παραιτηθεί και τον Ιούνιο του 1319 αντικαταστάθηκε από τον Ελιόν ντε Βιλνέβ.   Ο Μαυρίκιος αποζημιώθηκε με το ήμισυ της αρχηγίας της Κύπρου, όπου το άλλο μισό ανατέθηκε στον Αλβέρτο του Σβάρτσμπουργκ.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  (Αγγλικά) *CERL Thesaurus*. Consortium of European Research Libraries. cnp01126777.
2. ↑  Burgtorf 2008, σελ. 417.
3. ↑  Burgtorf 2008, σελ. 516.
4. 1 2  Luttrell 1975, σελ. 288.
5. ↑  Burgtorf 2008.
6. ↑  Burgtorf 2008, σελ. 468.

Πηγές
-----

* Burgtorf, Jochen (2008). *The Central Convent of Hospitallers and Templars: History, Organization, and Personnel (1099/1120–1310)*. Leiden and Boston: BRILL. ISBN 978-90-04-16660-8.
* Luttrell, Anthony (1975). «The Hospitallers at Rhodes, 1306–1421». Στο: Hazard, Harry W. *A History of the Crusades, Volume III: The fourteenth and fifteenth centuries*. University of Wisconsin Press. σελίδες 278–313. ISBN 0-299-06670-3.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 50414490
* GND: 133374408

 |

 |
Ο **Ομάρ Ναμπέρ** (πραγματικό όνομα **Ομάρ Καρίμ Ναμπέρ**, 7 Ιουλίου 1981) είναι Σλοβένος τραγουδιστής και συνθέτης. 

Γεννήθηκε στη Λιουμπλιάνα της τότε Γιουγκοσλαβίας, σημερινή Σλοβενία. Από πατέρα με Ιορδανική καταγωγή και μητέρα Σλοβενή. 

Εκπροσώπησε τη Σλοβενία στην Eurovision το 2005 με τραγούδι που συνέθεσε ο ίδιος, το "Stop". Απέτυχε ωστόσο, να προκριθεί στον τελικό. Κυκλοφόρησε το 2005 άλμπουμ με τον τίτλο "Omar", το 2006 πραγματοποίησε περιοδείες στη χώρα του και στο εξωτερικό και, το 2007 κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ του υπό τον τίτλο "Kareem" με το τότε συγκρότημά του. 

Είχε συμμετάσχει σε μία σειρά από προκριματικούς γύρους της χώρας του για την εκπροσώπηση στην Eurovision. Το 2009 με το τραγούδι "I Still Carry On", το 2011 με το τραγούδι "Bistvo skrito je očem", το 2014 με το τραγούδι "I Won't Give Up" καθώς και επίσης σε ελβετικό προκριματικό γύρο το 2016 με το τραγούδι "Take Me Far".

Το 2017 κέρδισε τη σλοβενική εθνική επιλογή ("EMA 2017") με το τραγούδι "On My Way". Εκπροσώπησε τη Σλοβενία στην Eurovision το 2017, στο Κίεβο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Omar Naber on his way to Kyiv again!

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα καλλιτέχνη
Συντεταγμένες: 32°37′31″N 36°6′22″E﻿ / ﻿32.62528°N 36.10611°E﻿ / 32.62528; 36.10611
Η **Νταράα** ή **Ντεράα**, (αραβικά: **درعا**), στα ελληνικά **Ἀδράα,** είναι πόλη της νοτιοδυτικής Συρίας, κοντά στα σύνορα με την Ιορδανία, με πληθυσμό 77.203 κατοίκων. Είναι πρωτεύουσα της επαρχίας Νταράα, ευρισκόμενη 100 χιλιόμετρα νότια της συριακής πρωτεύουσας Δαμασκού, δίπλα στον αυτοκινητόδρομο Δαμασκού-Αμμάν, συχνό σταθμό των ταξιδιωτών. Η Νταράα θεωρείται ως μία από τις πλέον αρχαίες συριακές πόλεις, με ξεχωριστή και ευδιάκριτη, ιδιαίτερη πολιτισμική παράδοση.

Ιστορία
-------

Η Νταράα είναι αρχαία πόλη με την πρώτη αναφορά της να γίνεται στην εποχή των Χαναανιτών. Αναφέρεται επίσης σε ιερογλυφικές στήλες των αρχαίων Αιγυπτίων, τον καιρό του Φαραώ Τούθμωση Γ', μεταξύ 1.490 και 1.436 π.Χ. Εκείνη την εποχή αναφερόταν ως Αθαράα, ενώ αργότερα στην Παλαιά Διαθήκη ως Εδραείν, Εδραΐμ ή Εδρεΐ, πόλη του Βασιλείου της Βασάν. Στην πόλη υπάρχουν ακόμα ερείπια από παλαιότερα κατοικημένες σπηλιές και αρχαίες κατοικίες, ένα ρωμαϊκό αμφιθέατρο και το παλιό τέμενος Ουμάρι, ιστορικής αρχιτεκτονικής αξίας, από τον καιρό των Ομεϋαδών και Αγιουβιδών χαλίφηδων.

Σύγχρονη πόλη
-------------

Η Νταράα έχει ταυτιστεί με τις απαρχές του συριακού εμφυλίου πολέμου, καθώς σε αυτή τη πόλη σημειώθηκαν οι πρώτες συγκρούσεις τζιχαντιστών και κυβέρνησης.

Συγκεκριμένα, υποστηρίζεται από τα δυτικά μέσα ενημέρωσης, ότι όλα ξεκίνησαν στις 6 Μαρτίου 2011 όταν μια παρέα νεαρών αγοριών έγραψε σε τοίχο σχολείου της πόλης το σύνθημα : *«Γιατρέ, ήρθε και η δική σου ώρα»*, υπονοώντας την πτώση του Μπασάρ αλ Άσαντ (οφθαλμίατρου στο επάγγελμα), με τον τρόπο που έπεσαν και τα καθεστώτα της Τυνησίας και της Αιγύπτου.

Παραπομπές
----------

1. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Daraa στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4589897-2

 |

 |
Η **Ντόροθι Χεντ Νόουντ** (*αγγλικά : Dorothy Head Knode*) γεννημένη στις 4 Ιουλίου 1925 είναι πρώην αμερικανίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης. Έφτασε στον τελικό του μονού του γαλλικού Πρωταθλήματος το 1955 (χάνοντας από την Άντζελα Μόρτιμερ Μπάρετ στα τρία σετ) και το 1957. Έφθασε στους ημιτελικούς σε έξι διοργανώσεις των τουρνουά Γκράντ σλαμ, ξεχωρίζοντας από το 1952 έως το 1957.

Το 1948 κέρδισε τον τίτλο του μονού στο πρωτάθλημα του Σινσινάτι, κερδίζοντας την Μερσέντες Μάντεν Λούις στον τελικό σε δύο συνεχόμενα σετ. Κέρδισε τον τίτλο του μονού στο γερμανικό πρωτάθλημα το 1950, 1952 και 1953. Κέρδισε επίσης τον τίτλο του μονού στο πρωτάθλημα των ΗΠΑ το 1951, 1955, 1958, και το 1960 και το χάλκινο μετάλλιο στο 1959 Παναμερικάνικους Αγώνες του Σικάγο. Αυτή και η συμπαίκτρια της Νταρλέν ήταν φιναλίστ στο διπλό γυναικών στο γαλλικό Πρωτάθλημα του 1956, χάνοντας από το δίδυμο Αλθέα Γκίμπσον και Άντζελα Μπάχτον με 6-8, 8-6, 6-1.

Σύμφωνα με τις εφημερίδες *The Daily Telegraph* και *Daily Mail*, κατετάγη στην πρώτη δεκάδα στον κόσμο το 1952, 1953, 1955, 1957, και 1958 (δεν υπάρχουν βαθμολογίες που εκδόθηκαν από το 1940 έως το 1945), φθάνοντας την θέση 5 σε αυτές τις βαθμολογίες το 1955 και 1957. Συμπεριλήφθηκε στην πρώτη δεκάδα κατάταξης για τις Ηνωμένες Πολιτείες το 1943, 1944, 1946, 1947, 1949, 1951 και 1956 με 1959. Ήταν τρίτη το 1957 και το 1959.

Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου  ήταν πρώτη στο μονό το 1952, στο διπλό γυναικών το 1950 με συμπαίκτρια την Μέρι Βάις και δεύτερη το 1952 στο διπλό μεικτό με συμπαίκτη τον Λεόν Νόργκαρμπ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Phillip S. Smith (2012). «From Club Court to Center Court – The Evolution of Professional Tennis in Cincinnati» (PDF). USTA. σελ. 23.
2. ↑  «MacKay Wins Net Title». *The Victoria Advocate*. Jul 25, 1960. .
3. ↑  Collins, Bud (2008). *The Bud Collins History of Tennis: An Authoritative Encyclopedia and Record Book*. New York, N.Y: New Chapter Press. σελίδες 695, 702–3. ISBN 0-942257-41-3.
4. ↑  United States Tennis Association (1988). *1988 Official USTA Tennis Yearbook*. Lynn, Massachusetts: H.O. Zimman, Inc. σελίδες 260–1.
5. 1 2  *Εμπρός, Φύλλο: 15/9/1952, Σελίδα: 2*
6. ↑  *Αθλητική Ηχώ, φύλο 29-8-1955[*νεκρός σύνδεσμος*]*
***Ο Κόσμος της Χριστίνας*** (αγγλικά: ***Christina's World***) είναι πίνακας ζωγραφικής που δημιουργήθηκε το 1948 από τον Αμερικανό ζωγράφο Άντριου Γουάιεθ. Πρόκειται για έναν από τους πιο γνωστούς πίνακες με προέλευση την Αμερική των μέσων του 20ού αιώνα. Απεικονίζει μία γυναίκα να βρίσκεται πεσμένη στο έδαφος, σε ένα άγονο και ελαφρώς ηλιοκαμένο χωράφι, η οποία κοιτά ένα γκρι σπίτι στον ορίζοντα, ενώ ένας αχυρώνας και διάφορα άλλα μικρά αντικείμενα βρίσκονται κοντά στο σπίτι.

Το έργο αυτό έχει γίνει με ρεαλιστικό ύφος, το οποίο ονομάζεται μαγικός ρεαλισμός. Ο πίνακας εκτίθεται στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης, ως μέρος της μόνιμης συλλογής του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Andrew Wyeth. Christina's World. 1948 | MoMA». *The Museum of Modern Art*. Ανακτήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Talk given by Richard Turnbull of the Museum of Modern Art on two paintings: Pavel Tchelitchew's Hide-and-Seek to Andrew Wyeth's *Christina's World*. (Scroll down to "MoMA Multimedia".)
**Ο κυρίαρχος του παιχνιδιού** (αγγλικά: Best Player) είναι αμερικανική κωμική τηλεοπτική ταινία, η οποία προβλήθηκε στις 12 Μαρτίου 2011. Στην Ελλάδα, η ταινία προβλήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2015. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Τζέρι Τρέινορ και Τζενέτ ΜακΚέρντι. Τα γυρίσματα της ταινίας ξεκίνησαν στις 24 Οκτωβρίου 2009 στο Βανκούβερ του Καναδά και τελείωσαν στις 18 Νοεμβρίου του ίδιου έτους.

Πλοκή
-----

Ο 30χρονος Κουίνσι (Τζέρι Τρέινορ) πρωταθλητής των video games και ζει με τους γονείς του. Το πρωί δουλεύει ως delivery boy και τα βράδια παίζει video games, στο υπόγειο του σπιτιού του. Όμως, οι γονείς του αποφασίζουν να πουλήσουν το σπίτι και θα πρέπει τώρα να βρει αλλού να ζήσει. Έτσι, αποφασίζει να συμμετάσχει σ' ένα διαγωνισμό ενός ηλεκτρονικού παιχνιδιού, που ονομάζεται *Black Hole*, ώστε να κερδίσει και με το χρηματικό έπαθλο να αγοράσει το δικό του σπίτι. Δυστυχώς γι' αυτόν, το παιχνίδι έχει έναν κορυφαίο παίκτη, μία έφηβη που ονομάζεται Κρις (Τζενέτ ΜακΚέρντι), και όταν Κουίνσι βλέπει ότι δεν μπορεί να τη νικήσει, βάζει μπροστά ένα σχέδιο, να την σαμποτάρει στην προσωπική της ζωή, ώστε να τη βγάλει από το παιχνίδι. Δεν γνωρίζει όμως ότι όλα αυτά θα αλλάξουν τις απόψεις του για τη ζωή, την αγάπη και το μέλλον του.

Ηθοποιοί
--------

* Τζέρι Τρέινορ ως Κουίνσι (Κιου) Τζόνσον
* Τζενέτ ΜακΚέρντι ως Κριστίνα (Κρις) (Πρόντιτζι) Σόντερς
* Αμίρ Ταλάι ως Γουέντελ (Μπιγκ Νταμπ)
* Τζάνετ Βάρνεϊ ως Τρέισι Σόντερς
* Νικ Μπένσον ως Σέλντεν (Σελ-Σοκ)
* Ζαν-Λυκ Μπιλοντώ ως Ας ΜακΦί
* Κάλομ Γουόρθι ως Ζάστροου
* Ρόμπερτ Καπρόν ως Λέιζερ μπόι

Παραπομπές
----------

1. ↑  «'iCarly' pals get own movie». nypost.com. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2017.
2. ↑  «Nick Preps New Original TV Movie». worldscreen.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Οκτωβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2017. CS1 maint: Unfit url (link)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη Ιστοσελίδα
* Η σελίδα της ταινίας στο Internet Movie Database
Χάρτης του Νούμενορ, με τις βασικότερες πόλεις του νησιού
Το **Νούμενορ**,γνωστό επίσης και με τις ονομασίες *Elenna-nórë* ή *Westernesse*, είναι ένα φανταστικό μέρος στα λογοτεχνικά έργα του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν .Ήταν το βασίλειο που περιλάμβανε το ομώνυμο νησί στα δυτικά της Μέσης Γης,η οποία είναι το κύριο σκηνικό των έργων του Τόλκιν και ήταν ο μεγαλύτερος πολιτισμός των Ανθρώπων. Ωστόσο, μετά από αιώνες ευημερίας πολλοί από τους κατοίκους έπαψαν να λατρεύουν τον Ένα Θεό, τον Έρου Ιλούβαταρ, και επαναστάτησαν εναντίον των Valar, με αποτέλεσμα την καταστροφή του νησιού και τον θάνατο των περισσότερων κατοίκων του νησιού. Ο Τόλκιν σκόπευε το Νούμενορ να παραπέμπει στη θρυλική Ατλαντίδα, αν και οι περισσότερες σχολιαστές του Τόλκιν έχουν επισημάνει ότι η καταστροφή της Númenor απηχεί τις βιβλικές ιστορίες της πτώσης του ανθρώπου και την καταστροφή των Σοδόμων και Γομόρρων, καθώς και το βιβλίο του Τζον Μίλτον, ο Χαμένος Παράδεισος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Επιστολές*, ##131, 154, 156, 227.

Δείτε επίσης
------------

* Το Σιλμαρίλλιον
* Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών
Ο **Νούνιο Γκονθάλεθ Β΄ δε Λάρα**, ισπαν.: *Nuño González II de Lara*, (απεβ. το 1291) ήταν Καστιλιανός ευγενής και στρατιωτικός ηγέτης του Οίκου της Λάρα. Ήταν γιος του Nούνιο Γκονθάλεθ Α΄ και της Tερέσα Αλφόνσo, νόθης κόρης του βασιλιά Alfonso Θ΄ του Λεόν. Ο αδελφός του ήταν ο Χουάν Νούνιεθ Α΄ δε Λάρα.

Βιογραφία
---------

Τον Ιούνιο του 1268 ο Νούνιο επισκέφτηκε τη σκηνή του Ιμπν αλ-Αχμάρ, εμίρη της Γρανάδας, ενώ ο τελευταίος βρισκόταν στη Σεβίλλη. Ο Iμπν αλ-Αχμάρ προσπαθούσε να απομακρύνει τον βασιλιά Aλφόνσο Ι΄ από τη συμμαχία του με τους Μπανού Ασκιλούλα, οι οποίοι ήταν σε εξέγερση εναντίον του εμίρη. Ο Νούνιο παραπονέθηκε για τις αδικίες και τις ατιμίες, που είχε υποστεί η οικογένειά του υπό τον Αλφόνσο Ι΄ και ο Ιμπν αλ-Αχμάρ, χαρούμενος που απέκτησε έναν Καστιλιανό σύμμαχο, προσφέρθηκε να βοηθήσει τους Λάρα να αποδώσουν δικαιοσύνη, σε αντάλλαγμα για τη στρατιωτική τους βοήθεια εναντίον των Μπανού Ασκιλούλα. Έδωσε στον Nούνιo μερικά κοσμήματα, και του είπε να ενημερώσει τον πατέρα και τον αδελφό του για τη συμφωνία τους. Ο εμίρης τον προειδοποίησε ότι δεν θα γινόταν αμέσως καμία ενέργεια, και να περιμένει την υπόδειξή του. 

Το 1272 ο Μαρινίδης εμίρης του Μαρόκου Αμπού Γιουσούφ, εισέβαλε στην Καστίλη. Έστειλε μηνύματα σε αρκετούς επαναστάτες ευγενείς, μεταξύ αυτών και τον πατέρα του Nούνιo, και ζήτησε μάλιστα να του σταλεί ο νεότερος Nούνιo στο Μαρόκο, όπου του υποσχέθηκε να τον κάνει «βασιλιά» των χριστιανών, δηλαδή διοικητή της χριστιανικής πολιτοφυλακής.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Doubleday 2001, σελ. 189.
2. 1 2  O'Callaghan 2011.

Βιβλιογραφία
------------

* Doubleday, Simon R. (2001). The Lara Family: Crown and Nobility in Medieval Spain. Cambridge, MA: Harvard University Press.
* O'Callaghan, Joseph F. (2011). The Gibraltar Crusade: Castile and the Battle for the Strait. Philadelphia: University of Pennsylvania Press.
Η οικογένεια Μπους στο κόκκινο δωμάτιο του Λευκού ΟίκουΗ **Οικογένεια Μπους** είναι μια επιφανής οικογένεια των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής που διακρίθηκε στους τομείς της πολιτικής, της δημοσιογραφίας, του αθλητισμού, της διασκέδασης και της επιχειρηματικότητας με αρχικά μέλη τον Obadiah Bush και την Χάριετ Σμιθ.

Περισσότερο γνωστή για την ενασχόλησή της με την πολιτική, και οι τέσσερις γενιές της οικογένειας έχουν αναλάβει εθνικά και κρατικά γραφεία, συμπεριλαμβανομένων τον γερουσιαστή των ΗΠΑ Πρέσκοτ Μπους, τον κυβερνήτη Τζεμπ Μπους και τους δυο προέδρους των ΗΠΑ, τον Τζορτζ Μπους (που υπηρέτησε επίσης και ως αντιπρόεδρος) κι τον Τζορτζ Μπους τζούνιορ (που υπηρέτησε κι ως κυβερνήτης). Άλλα μέλη της οικογένειας περιλαμβάνουν τον διοικητικό σύμβουλο της NFL Τζόε Έλλις και δυο γνωστές τηλεοπτικές προσωπικότητες, τον Μπίλυ Μπους και την Τζένα Μπους Χάγκερ.

Ο Πήτερ Σβάιτζερ, βιογράφος της οικογένειας, έχει περιγράψει τους Μπους ως "την πιο επιτυχημένη πολιτική δυναστεία στην αμερικανική ιστορία". Σύμφωνα με ορισμένες διαδικτυακές πηγές, η οικογένεια Μπους έχει κατά βάση αγγλική και γερμανική καταγωγή. Η ευρωπαϊκή καταγωγή της οικογένειας Μπους ξεκινά τον 17ο αιώνα, με τον Σάμιουελ Μπους να είναι ο πρώτος πρόγονος που γεννήθηκε στις ΗΠΑ το 1647.

Επιπλέον ανάγνωση
-----------------

* *American Dynasty: Aristocracy, Fortune, and the Politics of Deceit in the House of Bush* (2004), Kevin Phillips. (ISBN 0-670-03264-6)
* *The Bushes: Portrait of a Dynasty*, Peter Schweizer

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Οικογένεια Μπους** |

* Victory restores Bush dynasty to Washington from CNN
* The Bush dynasty parties on from the *St. Petersburg Times*
Το όνομα **Παττακός** φέρει μία από τις παλαιότερες και επιφανέστερες οικογένειες της Κρήτης που έλκει το γένος της καταγωγής της από τη βυζαντινή οικογένεια των Σκορδυλών.

Οι Παττακοί φέρονται να εγκαταστάθηκαν περί τα μέσα του 17ου αιώνα στο χωριό Ίμβρο της επαρχίας Σφακίων. Από εκεί άρχισαν να διακλαδίζονται με διάφορα επώνυμα κατά το σύστημα της Κρήτης όπως Βολουδάκης, Κωστόπουλος, Καραβάνος, Μανούσακας, Μανουσογιαννάκης και Πωλυγεωργάκης. Γόνοι των Παττακών συμμετείχαν σ΄ όλες σχεδόν τις επαναστάσεις της Κρήτης. 

Περί το 1770 ένας Παττακός μετοίκησε από τα Σφακιά στην επαρχία Αμαρίου όπου και έδρασε ως αρματωλός. Αυτός στη συνέχεια φέρεται γενάρχης του κλάδου των Παττακών στη συγκεκριμένη επαρχία, από τους οποίους επιφανέστεροι ήταν οι:

* Κωνσταντίνος Παττακός γιος του παραπάνω γενάρχη, αρματολός του 1821, φύσει επαναστάτης.
* Απόστολος Παττακός, γιος του προηγουμένου, αγωνιστής σ΄ όλες σχεδόν τις νεότερες επαναστάσεις της Κρήτης.
* Σταύρος Παττακός, γιος του προηγουμένου, συμβολαιογράφος και σπουδαίος οπλαρχηγός στον Μακεδονικό Αγώνα.
Η **Πρόκνη (Prokne)** είναι πολύ μεγάλος και σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,68. Ανακαλύφθηκε το 1879 από τον Κρίστιαν Χ.Φ. Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης, και έλαβε το όνομά της από την ομώνυμη πριγκίπισσα που έσφαξε τον γιο της και μεταμορφώθηκε σε αηδόνι στην ελληνική μυθολογία.

Δύο επιπροσθήσεις αστέρων από την Πρόκνη έχουν παρατηρηθεί: το 1984 από την Ιταλία και το 1999 από την Αϊόβα των ΗΠΑ.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Πρόκνης υπολογίσθηκε σε αρχικώς σε 174 και σύμφωνα με τους τελευταίους υπολογισμούς σε 168,42 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι **C** (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,053. Η Πρόκνη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 15 ώρες και 40 λεπτά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000194.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 193 Αμβροσία | 194 Πρόκνη | 195 Ευρύκλεια |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Η **Προσερπίνα (Proserpina)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό σύστημα) 7,5. Ανακαλύφθηκε το 1853 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Τέοντορ Ρόμπερτ Λούτερ, που παρατηρούσε από το Ντίσελντορφ, και έλαβε το όνομά της από τη ρωμαϊκή θεότητα Προσερπίνα (η αντίστοιχη της Περσεφόνης της ελληνικής μυθολογίας).

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Προσερπίνας ανέρχεται σε 95,1 χλμ. ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 900 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Προσερπίνας εκτιμάται σε 2,7 cm/sec², ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 50 m/sec (180 χιλιόμετρα την ώρα).

Ο φασματικός τύπος της Προσερπίνας είναι **S** (λιθώδης). Το άλβεδό της είναι 0,1955 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 107 βαθμούς C κάτω από το μηδέν. Η Προσερπίνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 36 λεπτά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000026.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προσομοίωση τροχιάς (Java Applet) / Εφημερίδα

Αστεροειδείς| 25 Φώκαια | 26 Προσερπίνα | 27 Ευτέρπη |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Ο **Νικηφόρος Παλαιολόγος** ήταν Bυζαντινός αξιωματούχος που έζησε στα τέλη του 12ου αρχές 13ου αιώνα πιθανότατα μέλος της οικογένειας των Παλαιολόγων.

Ο Νικηφόρος ήταν δούκας Χαλδίας, δηλαδή στρατηγός και κυβερνήτης του Θέματος Χαλδίας με έδρα την Τραπεζούντα. Ο Νικηφόρος ήταν διορισμένος στην Χαλδία επί αυτοκράτορα Μανουήλ Α΄ Κομνηνού αντικαθιστώντας στην αρχή του θέματος την Οικογένεια Γαμβρά που είχε στασιάση. Τον Απρίλιο του 1204, έχοντας μεσολαβήσει η πτώση της Κωνσταντινούπολης και της αυτοκρατορίας στους Λατίνους, έφτασε με στρατό έξω από τα τείχη της Τραπεζούντας ο Αλέξιος Α΄ Μέγας Κομνηνός, ο Νικηφόρος του παρέδωσε την πόλη. Έτσι ο Αλέξιος δημιούργησε την Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Αλεξιάδης, Θωμάς (2012). *Η Πάφρα του Πόντου: ιστορία, εκκλησία, εθνικοί αγώνες*. Θεσσαλονίκη: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. σελ. 31. doi:10.12681/eadd/42298.
2. ↑  Βουγιουκλάκη, Πηνελόπη (21 Νοεμβρίου 2002). «Αλέξιος Α΄ Μέγας Κομνηνός». *Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού - Εύξεινος Πόντος*. Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2019.
Η **οικογένεια Ράλλη** ή *Ραούλ* ήταν επιφανής οικογένεια της Πελοποννήσου που αναφέρεται από τον 11ο αιώνα. Ο Λέων Ραούλ φέρεται ως Λακεδαιμόνιος συγγραφέας από το 1139 ενώ άλλα μέλη της οικογενείας διακρίθηκαν ως πολιτικοί και στρατιωτικοί επί Βυζαντινής αυτοκρατορίας και Φραγκοκρατίας. Ορισμένοι Ράλληδες διακρίθηκαν κατά τους τελευταίους χρόνους της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Όταν η χώρα καταλήφθηκε από τους Φράγκους εγκαταστάθηκαν στο Δεσποτάτο του Μυστρά. Ονομάζονταν αρχικά Ραούλ, και αργότερα άλλαξαν το επώνυμο τους στο εξελληνισμένο Ράλλης. Από τους πρώτους που αναφέρονται με το όνομα "Ράλλης" ήταν ο στρατηγός Δημήτριος Παλαιολόγος Ράλλης το 1395 και ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος Ράλλης το 1406. Ο Δημήτριος Ράλλης το 1457 που διέφυγε στη Ρώμη παντρεύτηκε κι απέκτησε έναν γιο τον Μανουήλ. Ο Ιωάννης Ράλλης που παντρεύτηκε τη κόρη του αυθέντη της Σερβίας και του Βαρδάρη, μαζί της απέκτησε τους Θωμά και Γεώργιο που ήταν οι ηγέτες μιας εξέγερσης εναντίον των Οθωμανών το 1458/1460. Το 1485 αναφέρεται ο Θωμάς Παλαιολόγος Ράλλης κεφαλή της Πάτρας.

Κατά τον Πρώτο Βενετοτουρκικό πόλεμο πολλοί χριστιανοί της Πελοποννήσου πήγαν στα Επτάνησα και εντάχθηκαν στον Ενετικό στρατό. Κάποιοι αναφέρονται με το όνομα *Ράλλης ή Ραούλ*. Ηγέτες μισθοφορικών στρατιωτικών σωμάτων αναφέρονται οι Μιχαήλ Ράλλης, Μιχαήλ Ράλλης ο Ίσης, Εμμανουήλ Ράλλης, Νικόλαος Ράλλης, Μιχαήλ Ράλλης Δρίμης, Ισαάκιος Ράλλης Λάσκαρις κ.α. Το 1600 περίπου αναφέρεται ο μητροπολίτης Τιρνόβου (Βουλγαρία) Διονύσιος Ράλλης Παλαιολόγος. Στην Πάτρα αναφέρεται ο ιατρός Νέστωρ Ράλλης, απόγονος της εκεί οικογένειας, το 1928, Από τον Παναγή Ράλλη κάτοικο της περιοχής υπήρχε και το τοπωνύμιο ή συνοικία "Ραλλοπαναγαίικα".

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σιγαλός Ι. Διονύσιος, Η Σπάρτη και η Λακεδαίμων. Αθήναι, 1963, τ. Γ', σ. 399.
2. 1 2 3 4  Cawley, Charles
3. 1 2  Μεγάλη Στρατιωτική και Ναυτική Εγκυκλοπαίδεια
4. ↑  προσωπογραφικά βυζαντινής Πελοποννήσου και ξενοκρατούμενου βυζαντινού χώρου Αρχειοθετήθηκε 2015-08-25 στο Wayback Machine. Χρύσας Α. Μαλτέζου
5. 1 2 3 4 5  Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών*, τρίτη 'εκσις, Τόμος Β΄, Εκ του τυπογραφείου Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Λήμμα Ράλλης
6. ↑  «Οι θρυλικοί Έλληνες stratioti της Βενετίας - Οι πρόδρομοι Κλεφτών και Αρματωλών». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2019.
7. ↑  Τουρκοκρατία-Βενετοκρατία

Πηγές
-----

* Cawley, Charles. «Medieval Lands Project: RALLIS/RAOUL». Foundation for Medieval Genealogy.
* *Μεγάλη Στρατιωτική και Ναυτική Εγκυκλοπαιδεία, Τόμος 5, Ν-Σ*. Αθήνα: Έκδοσις Μεγάλης Στρατιωτικής και Ναυτικής Εγκυκλοπαιδείας. 1929. σελίδες 504. Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2012.
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Αδράστεια (αποσαφήνιση).

Η **Αδράστεια (Adrastea)**, που δεν πρέπει να συγχέεται με τον μικρότερό της ομώνυμο δορυφόρο του Δία, είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,3. Ανακαλύφθηκε στις 18 Αυγούστου 1884 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και έλαβε το όνομα της Νύμφης Αδράστειας από την ελληνική μυθολογία. Το φαινόμενο μέγεθος της Αδράστειας κατά τη μέση αντίθεσή της είναι περίπου 14,0. Αναφέρεται και ως **Αδράστεα**.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Αδράστειας εκτιμάται σε 42 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι άγνωστος, όπως και το άλβεδό της. Είναι άγνωστο επίσης αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Αδράστεια γύρω από τον εαυτό της.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000239.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 238 Υπατία | 239 Αδράστεια | 240 Βανάδις |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Ο **Αχιλλεύς (Achilles)** είναι ένας μεγάλος αστεροειδής με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,67. Ανακαλύφθηκε το 1906 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη. Ο Αχιλλεύς είναι ο πρώτος αστεροειδής της Τρωικής Ομάδας που ανακαλύφθηκε και πήρε το όνομά του από τον μυθικό ήρωα Αχιλλέα της *Ιλιάδας*. Περιφέρεται σε μία μέση θέση γύρω από το Λαγκρανζιανό σημείο L4 του συστήματος Ηλίου-Δία, είναι δηλαδή όπως λέμε ένα **«ηγούμενο»** μέλος της Τρωικής Ομάδας (ή μέλη του *«Ελληνικού στρατοπέδου»*). Μετά την ανακάλυψη μερικών ακόμα αστεροειδών της Τρωικής Ομάδας, επεκράτησε η συνήθεια μεταξύ των αστρονόμων να δίνονται ονόματα Ελλήνων ηρώων του Τρωικού Πολέμου στα ηγούμενα μέλη της Ομάδας και ονόματα Τρώων στα **«επόμενα»** μέλη (του Λαγκρανζιανού σημείου L5, γνωστά επίσης και ως μέλη του *«Τρωϊκού στρατοπέδου»*). Στο μεταξύ όμως είχαν ονομασθεί δύο εξαιρέσεις στον κανόνα αυτόν, οι οποίες και παραμένουν, αποκαλούμενες και «κατάσκοποι»: είναι ο 624 Έκτωρ στο ελληνικό «στρατόπεδο» και ο 617 Πάτροκλος στο τρωικό.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος του Αχιλλέως εκτιμάται σε 135,5 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα του έχει εκτιμηθεί σε 2,6 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2,0 gr/cm³. Για την πυκνότητα αυτή, η επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό του εκτιμάται σε 3,79 cm/s², ενώ η ταχύτητα διαφυγής σε 71,6 m/sec (258 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός τύπος του είναι **D**, ενώ το άλβεδό του είναι 0,0328. Ο Αχιλλεύς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του με περίοδο που δεν είναι γνωστή επακριβώς, αλλά πάντως μεγαλύτερη από 12 ώρες. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά του εκτιμάται σε 124 Κ (149 βαθμοί Κελσίου κάτω από το μηδέν).

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος τρωικών αντικειμένων Δία (ελληνικό στρατόπεδο)

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000588.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αστεροειδείς| 587 Υψιπύλη | 588 Αχιλλεύς | 589 Κροατία |
Ο **Νικολά Γκρουνιτσκί** (Nicolas Grunitzky, 5 Απριλίου 1913 -27 Σεπτεμβρίου 1969) ήταν αρχηγός κράτους και πρόεδρος του Τόγκο από το 1963 ως το 1967. Υπήρξε πρωθυπουργός από το 1956 ως το 1958 υπό το σύστημα *loi cadre* της γαλλικής αποικιοκρατίας, με βάση το οποίο συστάθηκε περιορισμένη "εθνική" κυβέρνηση στις κτήσεις της. Ο πολιτικός του αντίπαλος Σιλβάνους Ολίμπιο εξελέγη πρόεδρος του Τόγκο το 1958, όταν η χώρα ήταν ακόμα υπό γαλλική διοίκηση. Εξελέγη πρώτος πρόεδρος του ανεξάρτητου Τόγκο το 1960. Έπειτα από το πραξικόπημα του 1963 κατά το οποίο σκοτώθηκε ο Ολίμπιο, ο Γκρουνιτσκί επιλέχθηκε από τη στρατιωτική επιτροπή των πραξικοπηματιών για το αξίωμα του 2ου πρόεδρου του Τόγκο.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην πόλη Ατακπαμέ από Γερμανό πατέρα πολωνικής καταγωγής και Τογκολέζα μητέρα. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Παρίσι και υπηρέτησε στη δημόσια διοίκηση προτού ιδρύσει τη δική του εταιρεία. Ήταν γενικός γραμματέας του Τογκολέζικου Κόμματος για την Πρόοδο (Parti togolais du progrès) και εξελέγη μέλος του Κοινοβουλίου του Τόγκο το 1951. Ο Γκρουνιτσκί υπηρέτησε επίσης στη γαλλική εθνοσυνέλευση την περίοδο από το 1951 ως το 1958. Ήταν πρωθυπουργός από τις 12 Σεπτεμβρίου 1956 αλλά ανατράπηκε στις 16 Μαΐου 1958 και εξορίστηκε.

Ο Γκρουνιτσκί διορίστηκε πρόεδρος από την "επιτροπή της εξέγερσης" με αρχηγό τον Εμανουέλ Μποτζολέ έπειτα από το στρατιωτικό πραξικόπημα που τερματίστηκε με τη δολοφονία του προέδρου Σιλβάνους Ολίμπιο (και γαμπρό του Γκρουνιτσκί). Ήταν το πρώτο στρατιωτικό πραξικόπημα στη Δυτική Αφρική μετά την ανεξαρτησία, και οργανώθηκε από ομάδα στρατιωτών υπό τη διεύθυνση του Λοχαγού Γκνασινγκμπέ Εγιαντεμά. Ο Γκρουνιτσκί επεχείρησε να ενοποιήσει τη χώρα με το να συμπεριλάβει αρκετά πολιτικά κόμματα στην κυβέρνησή του. Ωστόσο, ανατράπηκε σε αναίμακτο στρατιωτικό πραξικόπημα του οποίου ηγήθηκε ο Εγιαντεμά και στάλθηκε στην εξορία στο Παρίσι.

Τραυματίστηκε σε αυτοκινητικό ατύχημα στην Ακτή Ελεφαντοστού και πέθανε από επιπλοκές, σε νοσοκομείο της γαλλικής πρωτεύουσας το 1969.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Γαλλικά) *Sycomore*. www.assemblee-nationale.fr/sycomore/index.asp. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  *Roglo*. p=nicolas;n=grunitzky.
3. 1 2  (Γερμανικά) *Munzinger Personen*. 00000010076. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.

Αναφορές
--------

* Nicolas GRUNITZKY (1913 - 1969) Base de données des députés français depuis 1789 assemblee-nationale.fr (Βιογραφία στον ιστότοπο της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης)
* Bridgette Kasuka. Prominent African Leaders Since Independence. Bankole Kamara Taylor (2012) ISBN 9781470043582
* Frédéric Joël Aivo. Le président de la république en Afrique noire francophone: genèse, mutations et avenir de la fonction. L'Harmattan (2007) ISBN 9782296023987
* GAYIBOR Nicoué. Histoire des Togolais. Des origines aux années 1960 (Tome 4 : Le refus de l'ordre colonial). KARTHALA Editions (2011) ISBN 9782811133429

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 3351152140030611100009
* LCCN: no2020129366
* ISNI: 0000 0005 0446 4918
* GND: 1154446743
* SUDOC: 260151629
* BNF: cb178976628 (data)

 |

 |
Ο όρος "φυσικῶς χρεωστούμενος" χρησιμοποιείται στο ρωμαϊκό δίκαιο και το βυζαντινό δίκαιο για να δηλώσει τον "δανειστή" που δεν μπορεί να ασκήσει αγωγή για να λάβει αυτό που τού οφείλεται. Για παράδειγμα, αυτός που δάνεισε άτομο υπεξούσιο ή ανήλικο ή παρανοϊκό (μαινόμενο) θεωρούταν "φυσικῶς χρεωστούμενος" (μόνον) και όχι "νομίμως χρεωστούμενος", διότι κατά Νόμον δεν μπορούσε να κινήσει αγωγή και να λάβει τα οφειλόμενα. Ενώ δηλαδή κατά φύση υπάρχει οφειλή, κατά νόμον δεν υπάρχει.

Πρόκειται δηλαδή για τον δανειστή "φυσικών ενοχών" (obligationes naturales). Η έννοια της "φυσικής ενοχής" επιζεί και στο σύγχρονο δίκαιο του Αστικού Κώδικα, στις περιπτώσεις των οφειλών από παίγνιο ή στοίχημα  ή από λαχείο που δεν συστάθηκε με νόμο .

Παραπομπές
----------

1. ↑   βλ. άρθρο 844 του Aστικού Κώδικα
2. ↑   βλ. άρθρο 846 του Aστικού Κώδικα
Ο **όνος του Μπουριντάν** είναι ένα παροιμιώδες επιχείρημα του γαϊδάρου που πεθαίνει από πείνα, όντας ανίκανος να επιλέξει ανάμεσα σε δύο σωρούς από άχυρο της αυτής ποσότητας και της ίδιας ποιότητας. Απ' την στιγμή που ο γάιδαρος στέκεται στη μέση δύο απαράλλαχτων σωρών από άχυρο και δεν υπάρχει τίποτα για να τον προδιαθέσει προς οποιοδήποτε σωρό, δεν δύναται να αποφασίσει ποιον θα προσεγγίσει. Ο όνος του Μπουριντάν συχνά χρησιμοποιείται ως επιχείρημα κατά της αιτιοκρατίας.

Αν και ο Ζαν Μπουριντάν (Γάλλος σχολαστικός φιλόσοφος που έζησε στο πρώτο ήμισυ του 14ου αιώνα) δεν κάνει καμία μνεία στο εν λόγω περιστατικό, του αποδόθηκε εσφαλμένα, προφανώς γιατί απασχολήθηκε κατά κόρον με το ζήτημα της ελεύθερης επιλογής στην ανθρώπινη βούληση και το αυτεξούσιο της αδιαφορίας.
Ο **Νικόλαος Στάης** (1894 - 1958) ήταν Έλληνας αντιστράτηγος ε.α.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του αρχαιολόγου Βαλέριου Στάη και της Χαρίκλειας Ροδίου. Από την πλευρά της μητέρας του καταγόταν από την οικογένεια Κολοκοτρώνη και ήταν απευθείας απόγονος του Γενναίου και του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Ακολούθησε την οικογενειακή παράδοση φοιτώντας στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Συμμετείχε στους Βαλκανικούς Πολέμους καθώς και στις πολεμικές συγκρούσεις της περιόδου 1917 - 1922. Την περίοδο 1940 - 1941 υπήρξε αρχηγός της αντιαεροπορικής άμυνας. Το 1946 προήχθη σε αντιστράτηγο και το 1948 αποστρατεύθηκε.

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1958. Ήταν παντρεμένος με την Ασπασία Γκίνη και είχε αποκτήσει έναν γιό, τον Βαλέριο Στάη (1919 - 2004), αντιστράτηγο ε.α.
Αυτό το λήμμα αφορά τον Έλληνα φωτογράφο.  Για τον σχεδιαστή αγωνιστικών αυτοκίνητων, δείτε: Νικόλας Τομπάζης.  
Ο **Νικόλαος Τομπάζης** (1894 – 1986) ήταν Έλληνας φωτογράφος.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στο κτίριο της ελληνικής πρεσβείας στην Αγία Πετρούπολη και ήταν γιος του διπλωμάτη Αλέξανδρου Τομπάζη και της Έλενας Μπαλτατζή. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από την παλιά υδραϊκή οικογένεια Τομπάζη και ήταν δισέγγονος του Μανώλη Τομπάζη ενώ από την πλευρά της μητέρας του καταγόταν από την οικογένεια Μπαλτατζή και ήταν εγγονός του Αριστείδη Μπαλτατζή, τραπεζίτη και δήμαρχου Βοσπόρου. Στα δεκαοκτώ του άρχισε να εργάζεται στην εταιρεία Rallis Bros και γι'αυτό το λόγο εγκαταστάθηκε στην Ινδία. Το 1945 συνταξιοδοτήθηκε και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα. Υπήρξε δεινός ορειβάτης και εκτροφέας σκύλων.

Ήταν παντρεμένος σε πρώτο γάμο με την Δέσποινα Ροδοκανάκη και σε δεύτερο με την Βιργινία Αλέξανδρου Μπενάκη. Από τον πρώτο του γάμο απέκτησε δύο παιδιά: τον Αλέξανδρο, αρχιτέκτονα, και την Ιωάννα Τομπάζη.

Φωτογραφία
----------

Από νεαρή ηλικία άρχισε να ασχολείται με την φωτογραφία. Το 1925 διοργάνωσε ορειβατική αποστολή στο όρος Σικίμ των Ιμαλαΐων, αποτέλεσμα της οποίας ήταν η έκδοση του «Account of a Photographic Expedition to the Southern Glaciers of Kangchenjunga in the Sikkim Himalaya». Από την δεκαετία του 1950 ασχολήθηκε με την αρχαιολογική φωτογραφία και σε συνεργασία με την αρχαιολογική εταιρεία παρακολούθησε τις ανασκαφές στο Ασκητάριο Ραφήνας και στη Βραυρώνα και τη Μερέντα που πραγματοποιούνταν από τους αρχαιολόγους Τάκη Θεοχάρη και Ιωάννη Παπαδημητρίου. Παράλληλα συνεργαζόταν με το υπουργείο Τουρισμού για την φωτογράφιση μνημείων. Το 1962 περιηγήθηκε στο Άγιο Όρος αποτυπώνοντας τις αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες των Μονών καθώς και στιγμές από την καθημερινότητα των μοναχών. Κομμάτι της δουλειάς του στο Άγιο Όρος εκτέθηκε από το Βρετανικό Συμβούλιο σε έκθεση που διοργανώθηκε με τον τίτλο: «Νικολάου Τομπάζη, Φωτογραφική Έκθεση Αγίου Όρους».

Υπήρξε μέλος της Royal Photographic Society στο Λονδίνο καθώς και ταμίας της Photographic Society στην Καλκούτα. Είχε τιμηθεί με τη διάκριση του μέλους της Fédération de l’Art Photographique της Ελβετίας.

Το 1997 τα παιδιά του δώρισαν το αρχείο του, το οποίο αριθμεί περί τα 30.000 αρνητικά, στο Μουσείο Μπενάκη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Faceted Application of Subject Terminology*. 1629516. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  www.benaki.gr/index.php?option=com\_collections&view=creator&id=108&collectionId=20&lang=el.
3. ↑  *Faceted Application of Subject Terminology*. 1629516. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. 1 2  Βιογραφικό Τομπάζη Αρχειοθετήθηκε 2015-09-19 στο Wayback Machine. από την ιστοσελίδα ascsa.edu.gr
5. 1 2 3 4  Βιογραφικό Τομπάζη, από την ιστοσελίδα του Μουσείου Μπενάκη
Ο **Νικόλαος Σπυρόπουλος** ήταν Έλληνας αξιωματικός του στρατού.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ήταν γιος του Κωνσταντίνου Τσολάκογλους και αμφιθαλής αδερφός του Γεωργίου Τσολάκογλου. Καταγόταν από την Μακρυκώμη Φθιώτιδας. Ακολούθησε σταδιοδρομία αξιωματικού στο ιππικό διατελώντας, μεταξύ άλλων, διοικητής ταξιαρχίας Ιππικού, επιτελάρχης των Γ΄ και Δ΄ Σωμάτων Στρατού, καθώς και υπαρχηγός και αρχηγός του Γενικού Επιτελείο Στρατού. Αποστρατεύθηκε μετά το 1933 με τον βαθμό του αντιστρατήγου.

Υπήρξε καθηγητής στην Ανωτάτη Σχολή Πολέμου και στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων.

Ήταν παντρεμένος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Θεσσαλικά χρονικά, Ιστορική και Λαογραφική Εταιρεία Θεσσαλών, Αθήνα 1935, σελ. 245
2. ↑  Θεσσαλικά χρονικά, Ιστορική και Λαογραφική Εταιρεία Θεσσαλών, Αθήνα 1935, σελ. 12
Το **Νορθ Μπέι** (αγγλικά: North Bay) είναι πόλη στο βορειοανατολικό Οντάριο του Καναδά, έδρα του Διαμερίσματος Νίπισσινγκ. Πήρε το όνομά του από τη θέση του στην όχθη της λίμνης Νίπισινγκ. Το Νορθ Μπέι βρίσκεται στο παραδοσιακό έδαφος του λαού των Πρώτων Εθνών Νίπισσινγκ.

Δημογραφικά στοιχεία
--------------------

Βάσει της Καναδικής Απογραφής του 2016, ο πληθυσμός του Νορθ Μπέι ήταν 70.378 κάτοικοι. Έχει έκταση 314,92 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το διάμεσο συνολικό εισόδημα ατόμων ηλικίας 15 ετών και άνω ήταν 20.802$, ενώ το διάμεσο οικογενειακό εισόδημα για όλες τις οικογένειες απογραφής ήταν 53.668$. Η μέση αξία μιας κατοικίας στο Νορθ Μπέι ήταν 160.000$. Το 50,7% των κατοίκων κατείχαν πιστοποιητικό, δίπλωμα ή πτυχίο πανεπιστημίου.

Το Νορθ Μπέι έχει μία μικρή ορατή πληθυσμιακή μειονότητα πολύ υψηλότερη από τον εθνικό μέσο όρο του 6,2%. Με αυτόν τον τρόπο τα δημογραφικά στοιχεία του Νορθ Μπέι είναι παρόμοια με αυτά των άλλων πόλεων του Βόρειου Οντάριο, όπως το Γκρέιτερ Σάντμπερι και το Σου Σέιντ Μαρί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Canada 2016 Census*. www12.statcan.gc.ca/census-recensement/2016/dp-pd/prof/details/page.cfm?Lang=E&Geo1=CSD&Code1=3548044&Geo2=CD&Code2=3548&Data=Count&SearchText=north+bay&SearchType=Begins&SearchPR=01&B1=All&TABID=1.
2. 1 2  «The Peterborough examiner». (Αγγλικά) *Peterborough Examiner*.
3. ↑  Canada 2016 Census Community Profiles: Census Agglomeration of North Bay. Statistics Canada.
4. ↑  Government of Canada, Statistics Canada (8 Φεβρουαρίου 2017). «Census Profile, 2016 Census - Greater Sudbury, City [Census subdivision], Ontario and Greater Sudbury, Census division [Census division], Ontario». *www12.statcan.gc.ca*. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2019.
5. ↑  Government of Canada, Statistics Canada (8 Φεβρουαρίου 2017). «Census Profile, 2016 Census - Sault Ste. Marie, City [Census subdivision], Ontario and Algoma, District [Census division], Ontario». *www12.statcan.gc.ca*. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2019.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 151304664
* LCCN: n83030034
* GND: 4287535-3

 |

 |
Συντεταγμένες: 45°33′29″N 73°33′07″W﻿ / ﻿45.558°N 73.552°W﻿ / 45.558; -73.552

Το **Ολυμπιακό Στάδιο του Μόντρεαλ** (αγγλικά: *Olympic Stadium*, γαλλικά: *Stade Olympique de Montréal*) είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων που βρίσκεται στο Μόντρεαλ του Καναδά. Κατασκευάστηκε τη δεκαετία του 1970 ως το κύριο στάδιο για την διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων του 1976. Η κατασκευή του Ολυμπιακού Σταδίου του Μόντρεαλ κόστισε ένα δισεκατομμύριο δολάρια Καναδά , τρεις φορές περισσότερο απ' ό,τι είχε αποφασιστεί, λόγω καθυστερήσεων και τεχνικών δυσκολιών.

Το στάδιο είναι το μεγαλύτερο στον Καναδά με βάση τη χωρητικότητά του. Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, τοποθετήθηκε τεχνητός χλοοτάπητας και έγινε έδρα των επαγγελματικών ομάδων μπέιζμπολ και αμερικανικού ποδοσφαίρου του Μόντρεαλ. Παρόλα αυτά οι Αλουέτς του αμερικανικού ποδοσφαιρού έφυγαν από το γήπεδο το 1988 και η ομάδα μπέιζμπολ των Έξπος μετακόμισε στην Ουάσινγκτον το 2004. Σήμερα στο στάδιο διοργανώνονται κυρίως συναυλίες και εκθέσεις. Το στάδιο χρησιμοποιείται περιστασιακά από τους Μόντρεαλ Ίμπακτ όταν χρειάζονται ένα γήπεδο με μεγαλύτερη χωρητικότητα ή όταν οι συνθήκες δεν επιτρέπουν την διεξαγωγή αγώνων σε εξωτερικό χώρο.

Στη βόρεια πλευρά του κτιρίου βρίσκεται ο πύργος του Μόντρεαλ, ο ψηλότερος κεκλιμένος πύργος του κόσμου, με ύψος 175 μέτρα. Ο πύργος δεν είχε ολοκληρωθεί όταν διεξήχθησαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Το 1987 τοποθετήθηκε στο στάδιο η ανασυρρόμενη οροφή από κέβλαρ, αλλά το 1991 αποφασίστηκε να παραμείνει μονίμως κλειστή επειδή είχε σκιστεί αρκετές φορές από τον αέρα, ενώ το 1998 αντικαταστάθηκε από μόνιμη οροφή από κέβλαρ. Η κύρια οροφή του γηπέδου, έκτασης 43.504 τετραγωνικών μέτρων, είναι η μεγαλύτερη στο Κεμπέκ.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ολυμπιακό Στάδιο του Μόντρεαλ** |

1. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 24682. Ανακτήθηκε στις 14  Ιουλίου 2019.
2. ↑  www.britannica.com/place/Olympic-Stadium-Montreal-Quebec.
3. ↑  «Olympic Stadium roof in place after 11 years». *Lawrence (KS) Journal World*. Associated Press: σελ. 5B. April 15, 1987. .
4. ↑  «RIO – Montreal Olympic Park :: Frequently Asked Questions». Rio.gouv.qc.ca. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2011.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 173356460

 |

 |
Παράδειγμα ενός ξηρόφυτου.
**Ξηρόφυτα** χαρακτηρίζονται τα φυτικά είδη τα οποία μπορούν να αντεπεξέρχονται στις επιπτώσεις έλλειψης νερού στο ενδιαίτημά τους. Εξαπλώνονται σε ημίξηρες ή ξηρές περιοχές, όπου η διαθεσιμότητα νερού είναι περιορισμένη. Όσον αφορά στον ορισμό και στην ταξινόμησή τους, υπάρχουν πολλές απόψεις. Αν και είναι προσαρμοσμένα να αναπτύσσονται και να ζουν σε ξηρά ενδιαιτήματα έχοντας χαρακτηριστική κυριαρχία σε ερήμους (λόγω απουσίας άλλων τύπων φυτών), όταν βρεθούν σε καλύτερες συνθήκες υγρασίας, αυξάνεται τόσο ο ρυθμός παραγωγής τους όσο και η συνολική τους βιομάζα. Ο τύπος βλάστησης που συνιστούν ονομάζεται ξηροφυτική βλάστηση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *National Geographic - Η μεγάλη μαθητική εγκυκλοπαίδεια, τόμος 17*. Αθήνα: Τέσσερα Πι. 2010–2011. σελ. 219.

Δείτε επίσης
------------

* Κάκτος
* Έρημος
* Κλίμα
* Βροχή
Ο **ναός του Αγίου Νικολάου Κερατσινίου** είναι ένας ιστορικός ναός, ο οποίος θεμελιώθηκε γύρω στα 1820 από τον Γεώργιο Καραϊσκάκη προς τιμήν του Αγίου Νικολάου και χτίστηκε για τις ανάγκες των *Ταμπουριών* - στρατοπέδου. Ο πρώτος ναΐσκος ήταν μόλις 4m², κατασκευασμένος από τσιμεντόλιθους και εσωτερικά κυρίως από ξύλο. Παρόλο που στην περιοχή επικρατούσε εμπόλεμη κατάσταση, η αρχιτεκτονική του Ναού και η διακόσμησή του ήταν σε επιβλητικά για την εποχή επίπεδα.

Αρχιτεχτονική
-------------

Εξωτερικά φάνταζε ως ένα απλό νησιώτικο παρεκκλήσι που όμως δεν έλειπαν τα Πειραιώτικα στοιχεία, όπως την τότε συνήθεια το καμπαναριό να μη χτίζεται επί του Ναού. Εσωτερικά ήταν ένα έργο τέχνης και το μαρτυρεί η τοιχογραφία με αναπαράσταση ουράνιων σωμάτων μέσα σε ένα γαλάζιο φόντο, και κοσμημένο με Βυζαντινές Αγιογραφίες απόλυτα ζωντανές και κατανυκτικές. Το τέμπλο ένα κράμα ξύλου και γύψου, σκαλιστό με αγιογραφημένες τις παραστάσεις του Χριστού και της Θεοτόκου, ενώ στα πλάγια του, του Αγίου Νικολάου. Το εσωτερικό του Ναού κοσμούσαν επίσης και μεγάλες κανδήλες επιβλητικές πιθανόν από τάματα του, υπό επανάσταση τότε, Ελληνικού Έθνους. Δυστυχώς μετά τον θάνατο του Καραισκάκη και την κατάκτηση της πόλης από τον Κιουταχή πασά ο ναός κάηκε και ασβεστώθηκε από τους Τουρκους. Το 1837 με την απελευθέρωση της πόλης οι κάτοικοι ζήτησαν από τον Δήμο Αθηναίων να τους παραχωρήσει άδεια για να κτίσουν το Ναό του Αγίου Γεωργίου προς τιμή του Γ. Καραϊσκάκη. Λίγα χρόνια αργότερα δαπάνη του τότε μητροπολίτη Νικαίας κυρού Γεωργίου Παυλίδη έγιναν νέες προσθήκες και διακοσμηθεί εκ νέου.
Το **Ολυμπιακό Γυμναστήριο Γαλατσίου** είναι κλειστό γυμναστήριο πολλαπλών χρήσεων στο Γαλάτσι της Αθήνας. Ήταν ο χώρος στον οποίο διεξήχθησαν οι αγώνες επιτραπέζιας αντισφαίρισης και ρυθμικής γυμναστικής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων 2004. Το Ολυμπιακό Γυμναστήριο Γαλατσίου έχει χωρητικότητα 6.200 θέσεων, εκ των οποίων οι 5.141 είναι μόνιμες στο άνω τμήμα. Οι υπόλοιπες ανήκουν σε πτυσσόμενες κερκίδες στο κάτω τμήμα.

Ιστορικό
--------

Η κατασκευή του γυμναστηρίου ολοκληρώθηκε τον Μάιο του 2004, και εγκαινιάστηκε επισήμως στις 30 Ιουλίου 2004, λίγο πριν από την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων. Μετά την Ολυμπιάδα, το Ολυμπιακό Γυμναστήριο Γαλατσίου, αποτέλεσε έδρα της ομάδας καλαθοσφαίρισης της ΑΕΚ, προτού αυτή μετακομίσει στο Ολυμπιακό Κλειστό Γυμναστήριο το 2006. Ο χώρος της εγκατάστασης στη συνέχεια παραχωρήθηκε στις ιδιωτικές εταιρείες *Ακροπόλ Χαραγιώνης* και *Sonae Sierra SGPS S.A*, και χρησιμοποιήθηκε ως εμπορικό κέντρο.

Το φθινόπωρο του 2015 το γυμναστήριο άρχισε να αποτελεί προσωρινός χώρος διαμονής προφύγων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 28  Ιουνίου 2019.
2. ↑  Επίσημες καταγραφές Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2004. Αρχειοθετήθηκε 2008-08-19 στο Wayback Machine. Έκδοση 2. σσ. 340, 399.
3. ↑  Xenides, George. «Galatsi Olympic Arena». *www.stadia.gr*. Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2016.
4. ↑  «Derelict Greek Olympic venues reopened to house migrants». *news.yahoo.com*. Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ολυμπιακό Γυμναστήριο Γαλατσίου @ Stadia.gr

Συντεταγμένες: 38°01′38″N 23°45′37″E﻿ / ﻿38.02722°N 23.76028°E﻿ / 38.02722; 23.76028
Ο **Πάντο** ο *Αρπακτικός*, ιταλ.: *Pandone il Rapace*, (απεβ. 862/863) από τον Οίκο των Λαντουλφιδών ήταν ο δεύτερος γιος του Λανδούλφος Α΄ της Κάπουα και αδελφός του Λάντο Α΄. Όταν απεβίωσε ο πατέρας του (843), ο Λάντο Α΄ διαδέχθηκε το κομητεία, αλλά ο Πάντο και ο μικρότερος αδερφός τους Λανδούλφος έγιναν συγκυβερνήτες (χωρίς πραγματική εξουσία). Στην πραγματικότητα πήγε στο Σαλέρνο, όπου έγινε *μαρεπαφίας*, ένα βυζαντινό αξίωμα.

Βιογραφία
---------

Μετά το τέλος του Λάντο Α΄, ο γιος του Λάντο Β΄ τον διαδέχθηκε, αλλά ο Πάντο τον καθαίρεσε (861) και τον έστειλε να κυβερνήσει το Καϊάτσο, αναλαμβάνοντας ο ίδιος την κομητεία της Κάπουα και κηρύσσοντας τον εαυτό του ανεξάρτητο από τον πρίγκιπα του Σαλέρνο (862). Ωστόσο δεν εξουσίασε για πολύ και η περίοδος εξουσίας του κύλισε κυρίως σε πολέμους, για τον θρόνο που σφετερίστηκε. Πολέμους στους οποίους ήταν «αρπακτικός». Κατέστρεψε την πόλη Καζέρτα (περίπου 863) και αιχμαλώτισε τον ανιψιό του Λάντενουλφ (αδελφό του Λάντο Β΄) και άλλους σαράντα *προέχοντες* (primarii) της πόλης. Στη συνέχεια έκτισε έναν μεγάλο, αμυντικό πύργο, γύρω από τον οποίο κτίστηκε η σύγχρονη Καζέρτα. Αυτός ο πύργος περιλαμβάνεται τώρα στο *μέγαρο της Νομαρχίας* (palazzo dela Prefettura), κάποτε έδρα των κoμήτων της Καζέρτα και αργότερα βασιλική κατοικία.

Οικογένεια
----------

Ο Πάντo απεβίωσε στη μάχη και τον διαδέχθηκε ο γιος του:

* Πάντενουλφ, ο οποίος καθαιρέθηκε, ενώ ο μικρότερος γιος του:
* Λάντενουλφ έγινε επίσκοπος της Κάπουα το 879.

Ο Πάντενουλφ αργότερα έγινε ο πρώτος μίας σειράς κομήτων της Καζέρτα.

Πηγές
-----

* Erchempert. *Historia Langabardorvm Beneventarnorvm* στη Λατινική Βιβλιοθήκη .
* Caserta: Ιστορία, τέχνη και πολιτισμός.
* *Chronica S. Benedicti Casinensis* στο Institut für Mittelalter Forschung Αρχειοθετήθηκε 2011-01-05 στο Wayback Machine.

Παραπομπές σ επηγές
-------------------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.
Συντεταγμένες: 33°30′41″N 36°17′29″E﻿ / ﻿33.51139°N 36.29139°E﻿ / 33.51139; 36.29139

Το **Πανεπιστήμιο της Δαμασκού** (Αραβικά: جامعة دمشق, Jāmi'atu Dimask) είναι το μεγαλύτερο και αρχαιότερο πανεπιστήμιο στη Συρία, που βρίσκεται στην πρωτεύουσα Δαμασκό και έχει πανεπιστημιουπόλεις και σε άλλες πόλεις της Συρίας. Ιδρύθηκε το 1923 με τη συγχώνευση της Ιατρικής Σχολής (ίδρυση 1903) και του Ινστιτούτου Δικαίου (ίδρυση 1913). Μέχρι το 1958 ονομαζόταν το Πανεπιστήμιο της Συρίας, αλλά το όνομα άλλαξε μετά την ίδρυση του Πανεπιστημίου του Χαλεπίου. Υπάρχουν εννέα δημόσια πανεπιστήμια και περισσότερα από δέκα ιδιωτικά στη Συρία. Το πανεπιστήμιο βρίσκεται στη θέση 4.404 παγκόσμια και στη θέση 114 στον αραβικό κόσμο σύμφωνα με την «Ιστομετρική Κατάταξη των Πανεπιστήμιων του Κόσμου».

Το Πανεπιστήμιο της Δαμασκού αποτελείται από διάφορες σχολές, ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ενδιάμεσους οργανισμούς και μια σχολή νοσηλευτικής. Ένα από τα θεσμικά του όργανα ειδικεύεται στη διδασκαλία της αραβικής γλώσσας σε αλλοδαπούς, και θεωρείται το μεγαλύτερο όργανο του είδους του στον αραβικό κόσμο.

Ιστορικό
--------

Το πανεπιστήμιο της Δαμασκού είναι το αρχαιότερο ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στη Συρία, και θεωρείται η μητέρα όλων των πανεπιστημίων της Συρίας. Έχει την προέλευσή του στο Ιατρικό Ινστιτούτο (ιδρύθηκε το 1901) με το όνομα το «Πανεπιστήμιο της Συρίας" το 1923. Η παρούσα ονομασία του ανακοινώθηκε το 1953 μετά την ίδρυση νέων σχολών.

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. ↑  «President of Damascus University». Damasuniv.edu.sy. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Αυγούστου 2015. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2015.
2. ↑  «World Rank Damascus University». Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2015.
3. ↑  Spender, Tom. «A new 'Mecca of Arabic studies'?». *The Christian Science Monitor*. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2007.
4. ↑  «Historical Background». Damasuniv.edu.sy. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Αυγούστου 2015. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2015.

Φωτοθήκη
--------

* ΔιοίκησηΔιοίκηση
* Σχολή ΙατρικήςΣχολή Ιατρικής
* Σχολή ΦαρμακευτικήςΣχολή Φαρμακευτικής
* Σχολή ΑρχιτεκτονικήςΣχολή Αρχιτεκτονικής
* Σχολή ΟικονομικώνΣχολή Οικονομικών
* Σχολή Πολιτικών ΜηχανικώνΣχολή Πολιτικών Μηχανικών

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Education in Damascus στο DMOZ

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 150695858
* LCCN: n82010715
* ISNI: 0000 0001 2353 3326
* GND: 81897-5
* SUDOC: 150194080
* BNF: cb150296828 (data)

 |

 |