recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **Τζέμινι 4** (επίσημα *Gemini IV*) ήταν η δεύτερη επανδρωμένη διαστημική πτήση του προγράμματος Τζέμινι της NASA και πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο του 1965.

Ιστορικό
--------

Η αποστολή του Τζέμινι 4 ήρθε ως η αμερικανική απάντηση τρεις μήνες μετά το επίτευγμα των Αλεξέι Λεόνοφ-Πάβελ Μπελιάφσκι. Επιβάτες του διαστημόπλοιου ήταν οι αστροναύτες Έντουαρντ Γουάιτ και Τζέιμς ΜακΝτίβιτ. Το Τζέμινι 4 εκτοξεύτηκε μαζί με τον πύραυλο Τιτάν στις 3 Ιουνίου του 1965 από το ακρωτήριο Κανάβεραλ. Καθώς ο Λίντον Τζόνσον χρειαζόταν πάση θυσία μία νίκη γοήτρου στο Διάστημα, οι στόχοι της NASA ήταν εξαιρετικά υψηλοί: ένας διαστημικός "μαραθώνιος", ένας περίπατος στο Διάστημα που θα ξεπερνούσε κατά πολύ εκείνον του Λεόνοφ κι ακόμα, ένα διαστημικό "ραντεβού" ανάμεσα στο διαστημόπλοιο Τζέμινι 4 και στον τελευταίο όροφο του πυραύλου Τιτάν. Το ξεκίνημα του εγχειρήματος ήταν ελαφρά απογοητευτικό, καθώς, λόγω κάποιου σφάλματος στους υπολογισμούς των ειδικών, το διαστημικό ραντεβού ματαιώθηκε. Λέγεται ότι ο Τζόνσον εκνευρίστηκε πολύ -γεγονός που φαίνεται να δικαιώνεται από το ότι δεν έκανε καμία δήλωση για κάποιες ημέρες παρόλο που η συνέχεια της αποστολής στέφθηκε από πλήρη επιτυχία.

Ο Έντουαρντ Γουάιτ πραγματοποιεί περίπατο στο Διάστημα έξω από το Τζέμινι 4
Για πάνω από 20 λεπτά, ο Γουάιτ βρισκόταν έξω από το διαστημόπλοιο, καθώς πετούσε από τη Χαβάη στον Κόλπο του Μεξικού. Συνδεδεμένος με το διαστημόπλοιο με ένα χρυσό σκοινί ασφαλείας, μήκους 7 μέτρων, ο Γουάιτ όχι μόνο κατέρριψε το ρεκόρ του Λεόνοφ, μένοντας για 20 λεπτά στο διάστημα, αλλά και έγινε ο πρώτος πραγματικά αυτοκινούμενος αστροναύτης, χάρη σ' ένα μικροσκοπικό πύραυλο οξυγόνου, τοποθετημένο στα πόδια του, που του επέτρεπε να κινείται προς τα εμπρός ή προς τα πίσω κατά βούληση. Ο Γουάιτ βρήκε τόσο συναρπαστική την περιπέτειά του, ώστε δεν εννοούσε να επιστρέψει στο διαστημόπλοιο μετά την αποπεράτωσή της, αναγκάζοντας τον ΜακΝτίβιτ -ο οποίος φωτογράφισε το διαστημικό περίπατο του Γουάιτ- να τον τραβήξει πίσω. Στο τέλος του περιπάτου, ο Γουάιτ ήταν ενθουσιασμένος, κάνοντας λόγο για την μεγαλύτερη εμπειρία που είχε ποτέ. Έπειτα από τέσσερα εικοσιτετράωρα στο Διάστημα και πάνω από 60 περιστροφές γύρω από τη Γη, το Τζέμινι 4 προσθαλασσώθηκε χωρίς προβλήματα και οι εκπρόσωποι της NASA δήλωσαν ότι έγινε ένα μεγάλο βήμα στο δρόμο για μία επανδρωμένη πτήση προς τη Σελήνη, η οποία προβλεπόταν να πραγματοποιηθεί μέχρι τα τέλη του 1969.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Barton C. Hacker, James M. Grimwood, *On the Shoulders of Titans: A History of Project Gemini Αρχειοθετήθηκε 2010-01-13 στο Wayback Machine. Chapter 11: Pillars of Confidence Αρχειοθετήθηκε 2015-09-24 στο Wayback Machine.*, σελ. 239, National Aeronautics and Space Administration (1977)
2. ↑  Μισός αιώνας διαστημικών περιπάτων από τη NASA Ναυτεμπορική
3. ↑  Τζέμινι – Βόσκχοντ (1964 – 1966)[*νεκρός σύνδεσμος*] Κέντρο Διάδοσης Επιστημών και Μουσείο Τεχνολογίας ΝΟΗΣΙΣ
4. ↑  *Οι Αμερικανοί καλύπτουν το χαμένο έδαφος*, Ιστορικό Λεύκωμα 1965, σελ. 130-132, Καθημερινή (1997)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Από τη Λάικα στον... γερο-Γκλεν Το Βήμα
Η **Τσεντουρίπε** (Σιτσιλιάνικα : *Centorbi*) είναι Δήμος της Ιταλικής επαρχίας Έννας στην αυτόνομη Ιταλική Περιφέρεια Σικελία στην νότια Ιταλία. Η Τσεντουρίπε βρίσκεται σε έναν λόφο που απέχει περίπου 61 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Έννα. Η οικονομία της πόλης είναι βασικά αγροτική, υπάρχουν πολλά σπήλαια με ορυχεία αλάτων και πηγές. 
Την δεκαετία του 1820 βρέθηκε ένας πεπλατυσμένος ασκός του 5ου αιώνα π.Χ. με την μεγαλύτερη Σικελική επιγραφή που υπάρχει.

Ρωμαική αυτοκρατορία
--------------------

Ο Θουκυδίδης καταγράφει την αρχαία πόλη με το όνομα *"Κεντόριπα"*, κατοικούσαν Σικελοί που εξελληνίστηκαν τον 5ο αιώνα π.Χ. έγιναν σύμμαχοι των Αθηναίων όταν έκαναν την Εκστρατεία στη Σικελία. Διατήρησε την ανεξαρτησία της μέχρι την εποχή που ξέσπασε ο Α΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος όπου υποτάχθηκε στην Ρωμαϊκή Δημοκρατία. Παραχωρήθηκαν στην Κεντόριπα Λατινικά δικαιώματα και φοροαπαλλαγές πριν από τις υπόλοιπες πόλεις της Σικελίας. Τον 3ο και τον 2ο αιώνα π.Χ. η Κεντόριπα έγινε πασίγνωστη για την πολύχρωμη διακόσμηση των αγγείων.

Ο Μάρκος Τύλλιος Κικέρων περιγράφει την Κεντόριπα σαν από τις μεγαλύτερες και πλουσιότερες Σικελικές πόλεις της εποχής του με πληθυσμό που έφτανε τους 10.000 κατοίκους. Όταν ο Σέξτος Πομπήιος και ο Οκταβιανός Αύγουστος βρέθηκαν σε εμφύλιο πέρασε περίοδο κρίσης, υποστήριξε τον Αύγουστο που όταν νίκησε έδωσε στους κατοίκους τον τίτλο του Ρωμαίου πολίτη. Στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία πέρασε μεγάλη περίοδο ακμής με τεράστια μνημεία, γλυπτά και αμέτρητες επιγραφές, δέχτηκε έναν Σύμβουλο που ήταν πιθανότατα γιος ή μέλος της συνοδείας του αυτοκράτορα Αδριανού. Τα μνημεία παραμελήθηκαν σταδιακά και λεηλατήθηκαν από συλλέκτες, τα τελευταία χρόνια της αυτοκρατορίας η πόλη έπεσε σε παρακμή.

Νεώτερα χρόνια
--------------

Ο αυτοκράτορας Φρειδερίκος Β΄ Χοενστάουφεν κατέστρεψε την πόλη για να την τιμωρήσει για μια επανάσταση (1233), οι κάτοικοι μεταφέρθηκαν στην Αγκούστα. Ο Κάρολος ο Ανδεγαυός την ισοπέδωσε από τα θεμέλια, ο Φραντσέσκο Μονκάντα την έκτισε ξανά (1548).
Η νέα πόλη έμεινε γνωστή μέχρι το 1863 ως *"Τσεντορμπί"*. Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο την εποχή που η Σικελία προσπαθούσε να ελευθερωθεί (1943) κατελήφθη προσωρινά από το την 38η Ταξιαρχία Πεζικού των αμυνόμενων Γερμανών και υπέστη καταστροφές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Superficie di Comuni Province e Regioni italiane al 9 ottobre 2011». Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ιταλίας. Ανακτήθηκε στις 16  Μαρτίου 2019.
2. ↑  «Popolazione Residente al 1° Gennaio 2018». Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ιταλίας. Ανακτήθηκε στις 16  Μαρτίου 2019.
3. ↑
4. ↑  Richard Talbert, Barrington Atlas of the Greek and Roman World, Χάρτης 47
5. ↑  de Ligt, Luuk (2007). "The inscription from Centuripe: language, meaning and historical background". σσ. 30–31

Πηγές
-----

* Richard Talbert, Barrington Atlas of the Greek and Roman World
* de Ligt, Luuk (2007). "The inscription from Centuripe: language, meaning and historical background".

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Έννα, Σικελία

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 134134168
* LCCN: nr91015964
* GND: 4085194-1

 |

 |
Το **Τζέμινι 12** (επίσημα *Gemini XII*) ήταν μία επανδρωμένη διαστημική πτήση του προγράμματος Τζέμινι της NASA, που πραγματοποιήθηκε το 1966.

Το Τζέμινι 12 εκτοξεύθηκε στις 11 Νοεμβρίου του 1966 με πλήρωμα τους αστροναύτες Τζέιμς Λόβελ και Μπαζ Όλντριν και ήταν το τελευταίο επιτυχημένο διαστημικό "ραντεβού", πριν από το μεγάλο ταξίδι για τη Σελήνη. Στην τελευταία πτήση του προγράμματος, το Τζέμινι 12 συνδέθηκε και πάλι με το πυραυλικό σύστημα Ατζίνα, κλείνοντας έτσι θριαμβευτικά το πρόγραμμα Τζέμινι. Επιπλέον, οι αστροναύτες είχαν την ευκαιρία να φωτογραφίσουν την ηλιακή έκλειψη. Επίσης, ο Μπαζ Ολντριν γύρισε την κάμερα προς το μέρος του έχοντας για φόντο τη Γη, όπως αυτή φαίνεται από το Διάστημα, τραβώντας την πρώτη διαστημική "σέλφι". 

Έπειτα από 59 περιστροφές γύρω από τη Γη, οι θριαμβευτές του Τζέμινι 12 επέστρεψαν στις 16 Νοεμβρίου στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι, μετά τον τερματισμό της τετραήμερης πτήσεώς τους στο Διάστημα, η οποία έδωσε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής το προβάδισμα έναντι της Ρωσίας για την κατάκτηση της Σελήνης. Ο Αμερικανός πρόεδρος Λίντον Τζόνσον δήλωσε: "*Αι Ηνωμέναι Πολιτείαι δύνανται να είναι υπερήφανοι εκ του γεγονότος ότι κατά την διάρκειαν των τελευταίων μηνών επέτυχον επανειλημμένως να αποστείλουν δύο άνδρας εις το Διάστημα, εντός των πλέον τελειοτέρων θαλαμίσκων του Διαστήματος, και να επαναφέρουν αυτούς εις την Γην σώους και αβλαβείς*".

Παραπομπές
----------

1. ↑  Barton C. Hacker, James M. Grimwood, *On the Shoulders of Titans: A History of Project Gemini Αρχειοθετήθηκε 2010-01-13 στο Wayback Machine.*, National Aeronautics and Space Administration (1977)
2. ↑  *Οι Αμερικανοί στην τελική ευθεία για τη Σελήνη*, Ιστορικό Λεύκωμα 1966, σελ. 120, Καθημερινή (1997)
3. ↑  H σέλφι του αστροναύτη Μπαζ Όλντριν και άλλες vintage φωτογραφίες Times Of Change
Ο **Πήκτης** ήταν βυζαντινός αξιωματούχος, Αρμενικής καταγωγής, στρατηγός και Δούξ Αντιόχειας ανάμεσα στο 1064-1067. 

Το πραγματικό του όνομά είναι άγνωστο, στις πηγές αναφέρεται σαν *"Pext" ή "Bakhd"* που πιστεύεται ότι είναι παραφθορά του βυζαντινού τίτλου του *Βέστη*. Επίσης ταυτίζεται με έναν αρμένιο αξιωματούχο, με καταγωγή το Ανίον, που είχε ασπαστεί την ορθόδοξη πίστη και είχε δολοφονηθεί από έναν καλόγερο στην Κιλικία μετά από λίγα χρόνια κι αναφέρεται με το ίδιο όνομα. Διασώζεται η σφραγίδα σε μολυβδόβουλο ενός Γεωργίου Πήκτη και υπάρχει η εκδοχή το Pext να είναι παραφθορά του ονόματος Πήκτης.

Ο Πήκτης αναφέρεται κατά την θητεία του ότι πολιόρκησε και κατέλαβε το Φρούριο Ασφούνα, ενώ σε μία μάχη με τους Τουρκομάνους προδόθηκε από τον δούκα Εδέσσης, Θεόδωρο Πηγονίτη, και ηττήθηκε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Λεβενιώτης, σελ 288
2. ↑  Dumbarton Oaks, Catalogue of Byzantine Seals at Dumbarton Oaks and in the Fogg Museum of Art  απο τα Google books
3. ↑  Λεβενιώτης, σελ 288
4. ↑  Λεβενιώτης, σελ 288
5. ↑  Λεβενιώτης, σελ 289
6. ↑  Λεβενιώτης, σελ 288
7. ↑  Λεβενιώτης, σελ 289

Πηγές
-----

* Γεώργιος Α. Λεβενιώτης, *Η πολιτική κατάρρευση του Βυζαντίου στην ανατολή*, Θεσσαλονίκη 2007.
Το **Παρεκκλήσι της Παναγίας της Θείας Πρόνοιας** ή **Παρεκκλήσι της Ιταλικής Πρεσβείας στην Καμπούλ**, είναι θρησκευτικό κτίριο που συνδέεται με την Καθολική Εκκλησία και βρίσκεται στην οδό Μεγάλου Μασούντ, στην πόλη της Καμπούλ, πρωτεύουσα του Αφγανιστάν.

Το παρεκκλήσι ακολουθεί τη λατινική ιεροτελεστία και εξαρτάται από την Αυτόνομη Ιεραποστολή στο Αφγανιστάν (*Missio sui iuris Afghanistaniensis*) που δημιουργήθηκε από τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄ το 2002. Το παρεκκλήσι εγκρίθηκε το 1933 και έχει επιβιώσει από πολέμους, αναταραχές και την εποχή της κυβέρνησης των Ταλιμπάν χάρη στην προστασία που παρέχει η Ιταλική Πρεσβεία.

Τελεί υπό την ποιμαντική ευθύνη του Ιταλού ιερέα Πατέρα Ιώσηπου Μορέττι από το 2016. Το σημερινό κτίριο έχει τις ρίζες του το 1921 όταν η Ιταλία και το Αφγανιστάν συνήψαν διπλωματικές σχέσεις. Ολοκληρώθηκε το 1960. Τα περισσότερα χριστιανικά σύμβολα είναι περιορισμένα, μόνο ένας μικρός σταυρός έχει επιτραπεί να κοσμεί την είσοδο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Chapel in Kabul Afghanistan
2. ↑  Stancati, Margherita (2013-03-18). «Afghan Church Endures Amid War and Strife». *Wall Street Journal*. ISSN 0099-9660.. Ανακτήθηκε στις 2016-05-31.
3. ↑  «Pastor in KABUL». *archivio.traces-cl.com*. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2016.
4. ↑  Clammer, Paul (1 Ιανουαρίου 2007). *Afghanistan. Ediz. Inglese* (στα Αγγλικά). Lonely Planet. ISBN 9781740596428.
5. ↑  Clammer, Paul (1 Ιανουαρίου 2007). *Afghanistan* (στα Αγγλικά). Lonely Planet.
6. ↑  AsiaNews.it. «AFGHANISTAN Parish priest of Kabul: small seed of Christian witnesses of the resurrection of Christ». *www.asianews.it*. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2016.
Συντεταγμένες: 43°21′45″N 1°47′29″W﻿ / ﻿43.36250°N 1.79139°W﻿ / 43.36250; -1.79139

Η **Ονταριμπία** (επίσημα, βασκική μορφή Hondarribia, ισπανική μορφή Fuenterrabía, **Φουεντεραμπία**) είναι πόλη και δήμος της επαρχίας της Γκιπούθκοα στη Χώρα των Βάσκων στη βόρεια Ισπανία. Βρίσκεται στα σύνορα με τη Γαλλία, στις εκβολές του ποταμού Μπιδασόα ενώ το πολεοδομικό της συγκρότημα συνεχίζεται δίχως διακοπή στις γειτονικές Ιρούν και Εντάιγ που συνεργάζονται στα πλαίσια της ομώνυμης διασυνοριακής κοινοπραξίας και της ευρύτερης ευρωπόλης Μπαγιόν-Σαν Σεμπαστιάν.

Ιστορία
-------

Τόσο η Ονταριμπία όσο και η γειτονική Ιρούν διαχρονικά αποτέλεσαν σημαντική κτήση αρχικά του βασιλείου της Ναβάρας και από το 1200 κι έπειτα της Καστίλης λόγω της συνοριακής τους θέσης με τη γαλλική Χώρα των Βάσκων. Από τον 1453, με το πέρας του Εκατονταετούς πολέμου, η βόρεια πλευρά του Μπιδασόα πέρασε στο Βασίλειο της Γαλλίας κι έκτοτε ξεκίνησε μια περίοδος πολεμικών αναταραχών που ανάγκασαν το Ισπανικό Στέμμα να οχυρώσει την πόλη (μέρος του τείχους διατηρείται μέχρι σήμερα). Η πόλη καταστράφηκε ολοσχερώς το 1638 μετά από την αποτυχημένη πολιορκία των γαλλικών δυνάμεων στα πλαίσια του Τριακονταετούς πολέμου κι έκτοτε, με την υπογραφή της Συνθήκης των Πυρηναίων, άρχισε να υποχωρεί σε σημασία έναντι της Ιρούν. Όσον αφορά την οικονομία, η παραδοσιακή ασχολία των κατοίκων της είναι η αλιεία και είναι μαζί με την Γκετάρια, το σημαντικότερο αλιευτικό λιμάνι της επαρχίας, αν και ο τουρισμός, ήδη από τα μέσα του 19ου αιώνα έχει αναδειχθεί σε σημαντικό παράγοντα άνθησης της τοπικής οικονομίας μετά την παρακμή του 17ου αιώνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικών της Ισπανίας: «Municipal Register of Spain of 2022» 16  Μαΐου 2022. σελ. 1,235.
2. ↑  «Presentación - Consorcio Transfronterizo Bidasoa Txingudi». *www.irunhondarribiahendaye.com* (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2018.
3. ↑  «Eurocité Basque Bayonne-San Sebastian».
4. ↑  «Siglos XV y XVI - Hondarribia». *www.hondarribia.eus* (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2018.
5. ↑  «Siglo XVII y el Sitio de 1638 - Hondarribia». *www.hondarribia.eus* (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2018.
6. ↑  «Siglos XVIII, XIX y XX - Hondarribia». *www.hondarribia.eus* (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2018.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 167465451
* LCCN: n90678628
* GND: 4086561-7
* NKC: ge918001

 |

 |
Ο **Πάολο Μέρλο** (γεννημένος στις 12 Οκτωβρίου 1965) είναι Ιταλός παλαίμαχος διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 201εκ και αγωνιζόταν στη θέση του κεντρικού.

Καριέρα
-------

Ο Πάολο Μέρλο αγωνίστηκε σχεδόν καθ'όλη τη διάρκεια της καριέρας του σε ομάδες της Ιταλίας. Μοναδική εξαίρεση αποτέλεσε η σεζόν 1997-98, κατά τη διάρκεια της οποίας αγωνίστηκε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς.

Έκανε τα πρώτα του βήματα στις ακαδημίες της Καζατενόβο, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1981. Στη συνέχεια μεταπήδησε στις ακαδημίες της Μπεσανέσε, στην οποία και παρέμεινε μέχρι το 1984. 

Μέσα στην επόμενη 12ετία πέρασε από αρκετούς συλλόγους της Ιταλίας. Συγκεκριμένα, ο Μέρλο αγωνίστηκε με τα χρώματα των: Μεράτε (1984-85), Βιμερτσάτε (1985-86), Παγιάβολο Μοντέντα (1986-89), Πάντοβα (1989-91), Βόλει Τρεβίζο (1991-92), Σίο Σπορτ (1992096) και Μοντισιάρι (1996-97).

Το 1997 αποφάσισε να αφήσει για πρώτη φορά στην καριέρα του την Ιταλία και να μεταπηδήσει στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς. Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε για ένα χρόνο κατακτώντας το εγχώριο νταμπλ του 1998.

Το 1998 επέστρεψε στην Ιταλία, στην οποία και παρέμεινε μέχρι το τέλος της καριέρας του. Αγωνίστηκε με τις: Ρόμα Βόλει (1998-99), Βόλει Ζάνε (1999-00 και 2001-03) και Σίο Σπορτ (2000-01).

Μετά το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2002-03, ο Πάολο Μέρλο αποφάσισε να τερματίσει την πολυετή επαγγελματική του καριέρα σε ηλικία 38 ετών.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Πάολο Μέρλο ήταν διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Ιταλίας από το 1988 και πραγματοποίησε κατά τη διάρκεια της καριέρας του δεκάδες συμμετοχές.

Τίτλοι
------

* 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας: 1998
* 1 Κύπελλο Ελλάδας: 1998

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ιταλικά) *www.legavolley.it*. MER-PAO-65. Ανακτήθηκε στις 7  Μαΐου 2022.
Η **Πατριαρχική Σχολή Ξηροκρήνης** αποτελούσε το επίσημο ελληνικό πατριαρχικό εκπαιδευτικό ίδρυμα της Κωνσταντινούπολης και λειτουργούσε στη συνοικία της Ξηροκρήνης (Κουρούτσεσμε).

Η διεύθυνση της Σχολής ανατέθηκε στον Δωρόθεο Πρώιο, τον μετέπειτα επίσκοπο άγιο και μάρτυρα. Σε διάστημα τριών ετών ο Δωρόθεος κατάφερε να προσελκύσει πληθώρα νέων σπουδαστών, καθιερώνοντας νέες διδακτικές μεθόδους που διαμόρφωσε σε συνεργασία με τον Κοραή ο οποίος βρισκόταν στο Παρίσι. Δίδαξε τη φυσική, τα μαθηματικά, τη γεωμετρία, τη φιλοσοφία και τη λογική. Επίσης οργάνωσε τη βιβλιοθήκη της Σχολής, αλλά και τη συλλογή με τα εποπτικά υλικά διδασκαλίας μαθημάτων όπως η γεωγραφία, η φυσική και η χημεία. Παρέμεινε στη διεύθυνση της σχολής μέχρι το 1807 καθώς εξελέγη μητροπολίτης Φιλαδελφείας της Μικράς Ασίας.

Από τη σύστασή της μέχρι το 1803 η Πατριαρχική Ακαδημία στεγαζόταν σε διάφορα οικήματα της συνοικίας του Φαναρίου. Το 1804 η Σχολή μεταστεγάστηκε στο μέγαρο του Αλεξάνδρου Μαυροκορδάτου στην Ξηροκρήνη (Κουρούτσεσμε) λαμβάνοντας την ονομασία *Πατριαρχική Σχολή Ξηροκρήνης*. Η Σχολή λειτούργησε μέχρι το 1825 οπότε και επανήλθε στην αρχική της έδρα, στο Φανάρι, και μεταφέρθηκε και πάλι το έτος 1837 στην Ξηροκρήνη έως το 1849. Ακολούθως εγκαταστάθηκε οριστικά στο Φανάρι λειτουργώντας πλέον ως Μεγάλη του Γένους Σχολή.

Κατά την παραμονή του στην Κωνσταντινούπολη ο Γερμανός (μετέπειτα Παλαιών Πατρών Γερμανός) παρακολούθησε ανώτερα μαθήματα στην Πατριαρχική Σχολή Ξηροκρήνης. Το 1804, ο Γερμανός συμμετείχε σε μια ομάδα από καθηγητές και μαθητές της Πατριαρχικής Σχολής Ξηροκρήνης, η οποία επιμελήθηκε και εξέδωσε ελληνικό λεξικό, το οποίο αργότερα χαρακτηρίστηκε ως «Κιβωτός της Ελληνικής Γλώσσης».

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Πρώιος, Δωρόθεος». *www.ygeiaonline.gr*. Εγκυκλοπαίδεια Δομή. Ανακτήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2019.
2. ↑  «Δωρόθεος, Πρώιος (Χίος, περ. 1765 - Μέγα Ρεύμα Κωνσταντινουπόλεως, 1821)». *Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό - Τόμος: 3*. Εκδοτική Αθηνών. Ανακτήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2019.
3. ↑  Σύντομο ιστορικό της Μεγάλης του Γένους Σχολής, megalisxoli.gr
4. ↑  Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός και ο θρύλος της Αγίας Λαύρας, in.gr, 30 Μαΐου 2019
Ο **Τζοβάννι ντελλι Αγκοστίνι** (*Giovanni Degli Agostini*, 10 Δεκεμβρίου 1701 – 9 Αυγούστου 1755) ήταν Ιταλός συγγραφέας, πιο συγκεκριμένα βιογράφος, αλλά και βιβλιοθηκάριος και Φραγκισκανός Ρωμαιοκαθολικός μοναχός. Γεννήθηκε και απεβίωσε στη Βενετία.

Ως μοναχός διακόνησε στην Κέρκυρα, τη Νάπολη και την Πάντοβα. Μετέπειτα, θέλοντας να προσφέρει στη γενέτειρά του πόλη, αφοσιώθηκε στην αναβίωση και την οργάνωση της βιβλιοθήκης του ναού Σαν Φραντσέσκο ντελλα Βίνια στη Βενετία (του ενός από τους δύο ναούς των Φραγκισκανών στην πόλη). Η συγγραφική παραγωγή του αποτελείται κυρίως από αναρίθμητες κριτικές βιογραφίες Βενετών συγγραφέων, που έζησαν από τον 15ο αιώνα μέχρι την εποχή του, δηλαδή τις πρώτες δεκαετίες του 18ου αιώνα. Ο Τζοβάννι ντελλι Αγκοστίνι έγραψε στην ιταλική και όχι στη λατινική γλώσσα, με το έργο του να συμπυκνώνεται στην έκδοση *Notizie istorico-critiche intorno la vita, e le opere degli scrittori viniziani*, Raccolte, esaminate, e distese da f. Giovanni Degli Agostini, εκδ. Simone Occhi, 2 τόμοι, Βενετία 1752-1754. Ο τίτλος του έργου αποδίδεται στην ελληνική ως «Ιστορικοκριτικαί σημειώσεις αφορώσαι τον βίον και τα έργα των Ενετών συγγραφέων». Επανεκδόθηκε με εισαγωγή του Ugo Stefanutti το 1975 (εκδ. Arnaldo Forni, Μπολόνια).

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Άαρον Σβαρτς: (Αγγλικά, Ισπανικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Τσεχικά, Κροατικά, Τελούγκου) *Open Library*. OL1721428A. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  *Faceted Application of Subject Terminology*. 399049. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. 1 2  (Αγγλικά, Ιταλικά, Ιαπωνικά) *opac.vatlib.it*. 495/189302.

Πηγές
-----

* Το λήμμα «Αγκοστίνι, πατέρας Ιωάννης» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελ. 559

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το σχετικό λήμμα στην ιταλική εγκυκλοπαίδεια *Treccani*

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 54486093
* **ΕΒΕ**: 140783
* LCCN: nr97037006
* ISNI: 0000 0000 6667 6573
* GND: 1055229434
* SUDOC: 087805499
* BNF: cb10598271w (data)
* ICCU: VEAV003175

 |

 |
O **Τζοβάνι**, ιταλ. *Giovani*, (29 Σεπτεμβρίου 1544 - 20 Νοεμβρίου 1562) από τον Οίκο των Μεδίκων, ήταν καρδινάλιος και επίσκοπος της Πίζας.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Κόζιμο Α΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και της Ελεονώρας δε Τολέδο, κόρης του Πέδρο Άλβαρεθ μαρκησίου της Βιγιαφράνκα και αντιβασιλιά της Νάπολης.

Ο μεγαλύτερος αδελφός του Φραγκίσκος Α΄ προωθήθηκε σε πολιτική και στρατιωτική καριέρα, ενώ ο Τζοβάνι σε εκκλησιαστική. Τον ζωγράφισε ο Άνιολο Μπροντσίνο ως βρέφος και μερικά έτη αργότερα ζωγράφισε την Ελεονόρα Αλβάρεζ με ένα ακόμη πρόσωπο, που μάλλον είναι ο Τζοβάνι. Αφού τοποθετήθηκε ως αρχιεπίσκοπος Πίζας, μετά έγινε καρδινάλιος στη Σάντα Μαρία ιν Ντομνίκα από τον πάπα Πίο Δ΄ στο εκκλησιαστικό συμβούλιο το 1560, αν και ήταν 16 ετών.

Μάλλον έπασχε ήδη από φυματίωση· δύο έτη μετά στο Λιβόρνο ασθένησε από ελονοσία και απεβίωσε. Ήταν 18 ετών. Λίγες ημέρες αργότερα η μητέρα του και ο αδελφός του Γκαρτσία επίσης απεβίωσαν από ελονοσία (1562). Αιώνες αργότερα ένας μύθος δημιουργήθηκε ότι ο Τζοβάνι και ο Γκαρσία δολοφονήθηκαν, αλλά πρόσφατες εκταφές δεν βρήκαν σημάδια βίας και έδειξαν ότι απεβίωσαν από ελονοσία.

Ο πατέρας του το επόμενο έτος απέκτησε ένα (νόθο) γιο, που τον ονόμασε επίσης Τζοβάνι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  διαδέχθηκε τον πατέρα του ως μεγάλος δούκας της Τοσκάνης
2. ↑  λιγότερο πιθανό να είναι ένα από τα αδέλφια του, ο Φραγκίσκος Α΄ ή ο Γκαρσία

Πηγές
-----

* Descendants of Lorenzo the elder

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 30332021
* ISNI: 0000 0000 6136 1652
* GND: 118732498
* BNE: XX1690848

 |

 |
Διεξαγωγή του πειράματος Wu στο εργαστήριο χαμηλής θερμοκρασίας του Γραφείου Προτύπων, Ουάσιγκτον DC, το 1956. 
Το **πείραμα Wu** στην πυρηνική φυσική διεξήχθη το 1956 από την κινεζο-αμερικάνα φυσικό Σιεν-Σιούγκ Βου σε συνεργασία με την Ομάδα Χαμηλής Θερμοκρασίας του Εθνικού Γραφείου Προτύπων των ΗΠΑ. [1] Ο σκοπός του πειράματος ήταν να καθοριστεί εάν η διατήρηση της ισοτιμίας ( *P-* conservation), η οποία είχε προηγουμένως εδραιωθεί στις ηλεκτρομαγνητικές και ισχυρές αλληλεπιδράσεις, ισχύει και στις αδύναμες αλληλεπιδράσεις. Αν η *P-* συντήρηση ήταν αληθής, η κατοπτρική εκδοχή του κόσμου (όπου αριστερά και δεξιά αλλάζουν θέση) θα συμπεριφερόταν ως κατοπτρική εικόνα του πραγματικού κόσμου. Αν παραβιαζόταν η *P-* συντήρηση, τότε θα ήταν δυνατό να γίνει διάκριση μεταξύ κατοπτρικής έκδοσης του κόσμου και κατοπτρικής εικόνας του πραγματικού κόσμου. Το πείραμα είχε καταλυτική σημασία για την απονομή του βραβείου Νόμπελ Φυσικής του 1957 στους Τσουνγκ Ντάο Λι και Τσεν Νινγκ Γιανγκ, ενώ η Βου τιμήθηκε με το εναρκτήριο βραβείο Wolf στη Φυσική το 1978.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Wu, C. S.; Ambler, E.; Hayward, R. W.; Hoppes, D. D.; Hudson, R. P. (1957). «Experimental Test of Parity Conservation in Beta Decay». *Physical Review* **105** (4): 1413–1415. doi:10.1103/PhysRev.105.1413. Bibcode: 1957PhRv..105.1413W. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-03-04.. Ανακτήθηκε στις 2019-08-16.
Η **Τόρι Γουέλς** (αγγλικά: Tori Welles) (γενν. 17 Ιουνίου 1967) είναι Αμερικανίδα πρώην ηθοποιός πορνογραφικών ταινιών.

Πρώιμη ζωή
----------

Η Γουέλς γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νότια Καλιφόρνια. Έχει ισπανική, γαλλική, νορβηγική και αγγλική καταγωγή.

Καριέρα
-------

Η Γουέλς έπαιξε σε αισθησιακές ταινίες από το 1988 μέχρι και το 1999 και σκηνοθέτησε επίσης αρκετές ταινίες στις αρχές της δεκαετίας του 1990.Το 1997, ο Πολ Νόρμαν κυκλοφόρησε ένα ιδιωτικό βίντεο με τον ίδιο και την Γουέλς, που γυρίστηκε μετά το διαζύγιό τους, με τίτλο *The Private Diary of Tori Welles*. Η Γουέλς φέρεται να ήταν θυμωμένη αλλά είπε ότι δεν είχε νομική βάση για να σταματήσει τη διανομή της.

Η Γουέλς είναι πρώην ερμηνεύτρια με συμβόλαιο με τη Vivid Entertainment.Έχει επίσης εργαστεί για εταιρείες παραγωγής όπως οι Caballero Home Video, Evil Angel, VCA Pictures και το Zane Entertainment Group. Είναι επίσης η παρουσιάστρια μιας διαδικτυακής ραδιοφωνικής εκπομπής για το ραδιόφωνο Vivid.

Εμφανίσεις
Η Γουέλς έχει εμφανιστεί σε διάφορους δευτερεύοντες ρόλους, όπως η κωμωδία τρόμου του Κλιντ Χάουαρντ του 1995 Ice Cream Man (με το όνομα Μπριτάνια Πάρις *Brittania Paris*) και ένα επεισόδιο του 2006 της κωμικής σειράς Scrubs. Συμμετείχε επίσης το 1993 στο σουηδικό late night talk show Adam. Είναι επίσης σκηνοθέτης, παραγωγός, δημιουργός κοστουμιών και γκαρνταρόμπας καθώς και συγγραφέας.

#### Άλλες δραστηριότητες

Από το 2004 εργάστηκε ως περιφερειακή διευθύντρια πωλήσεων για το Peach DVD, με το όνομα Brittania Paris.Τον Μάιο του 2011, η Γουέλς προσλήφθηκε ως συνεργάτης πωλήσεων από τη Metro Entertainment.

Τον Μάρτιο του 2012, η Γουέλς και ο Τομ Μπάιρον ίδρυσαν το Hall of Fame Management, ένα πρακτορείο ταλέντων που αντιπροσωπεύει πορνογραφικούς ηθοποιούς, σκηνοθέτες, εκδότες, φωτογράφους και άλλους ενήλικες εργαζόμενους στη βιομηχανία.[10] Έχει επίσης τη δική της εταιρεία παραγωγής που ονομάζεται Tori Welles Entertainment.

Προσωπική ζωή
-------------

Ήταν παντρεμένη με τον παραγωγό αισθησιακών ταινιών Πολ Νόρμαν από το 1990 μέχρι το 1994.

Βραβεία
-------

* 1990 Βραβείο AVN για το καλύτερο νέο Starlet
* Βραβείο XRCO 1990 – Starlet
* Βραβείο XRCO 1990 – Γυναίκα Ερμηνεύτρια της Χρονιάς
* Βραβείο XRCO 1990 – Καλύτερη Σεξουαλική Σκηνή – Ο Χαμαιλέοντας (με τον Μπακ Άνταμς)
* 1991 FOXE Αγαπημένο Γυναικείο Θαυμαστή
* 1996 AVN Hall of Fame
* 1999 XRCO Hall of Fame

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.rame.net/faq/avn/1995.html.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Tori Welles στην IMDb
* Τόρι Γουέλς στην ιστοσελίδα Internet Adult Film Database
* Tori Welles παρουσίαση στο Adult Film Database

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 2665825
* ISNI: 0000 0000 0885 7704
* BNF: cb139863858 (data)

 |

 |
Ένα **πείραμα τύχης** ονομάζεται κάθε διαδικασία που εκτελείται (πείραμα), ή παρατηρείται (φαινόμενο) και στην οποίο το τελικό αποτέλεσμα είναι τυχαίο (όχι γνωστό εκ των προτέρων). Ακόμη, το αποτέλεσμα ενός πειράματος τύχης είναι ανεξάρτητο, ιδανικά κατανεμημένο και δεν επηρεάζεται από τα αποτελέσματα των προηγούμενων εκτελέσεων ή παρατηρήσεων του πειράματος τύχης. Για παράδειγμα, η ρίψη ενός ζαριού, το πλήθος των παιδιών που κάνει μία οικογένεια, είναι κατά τη θεωρία πιθανοτήτων πειράματα τύχης.

Αυτό που χαρακτηρίζει ένα πείραμα τύχης είναι ότι μπορεί να επαναληφθεί κάτω από τις ίδιες συνθήκες πολλές φορές. Στην πράξη, η επανάληψη ενός πειράματος κάτω από τις ίδιες ακριβώς αρχικές συνθήκες είναι δύσκολη εώς αδύνατη. Είναι δυνατό να επαναλάβουμε πολλές φορές με τις ίδιες αρχικές συνθήκες τη ρίψη ενός ζαριού αλλά είναι αδύνατο να παρακολουθήσουμε την ίδια οικογένεια να ξαναζεί, για να μετρήσουμε πόσα παιδιά θα κάνει κάθε φορά. Θεωρούμε όμως τις διάφορες οικογένεις που ζουν στον ίδιο τόπο και χρόνο ως επαναλήψεις του πειράματος αυτού. Γενικά τη δυνατότητα επανάληψης ενός πειράματος τύχης κάτω από τις ίδιες συνθήκες, τη δεχόμαστε ως αξίωμα.

Το αποτέλεσμα ενός πειράματος τύχης λέγεται απλό γεγονός ή απλό ενδεχόμενο, και ένα σύνολο απλών γεγονότων λέγεται γεγονός ή ενδεχόμενο.
Οι **Τόρκοι** (αγγλικά: Torkil) ήταν τουρκική φυλή του Μεσαίωνα, πιθανόν κιπτσακικής ή ογουζικής καταγωγής. Οι Τόρκοι ήταν μία από τις φυλές που σχημάτισαν τη συνομοσπονδία φυλών *Καρακαλπάκ* ("Μαυροκούκουλοι", "Karakalpak" - τουρκική λέξη), μια χαλαρή ένωση ημινομαδικών φυλών που υπηρέτησαν και πολέμησαν ως συνοριακές φρουρές για διάφορους πρίγκιπες των Ρώσων του Κιέβου. Το 1177, ένας στρατός Κουμάνων, με τη βοήθεια του στρατού του Μεγάλου Πριγκιπάτου του Ριαζάν, λεηλάτησε έξι πόλεις των Τόρκων και των Μπερεντέι (τουρκική φυλή, επίσης μέλος της συνομοσπονδίας φυλών Καρακαλπάκ). 

Στην Ουκρανία, πολλά ονόματα τοπωνυμίων ανάγονται στους Τόρκους, όπως Τορτσέσκ, Τόρτσιν, οι ποταμοί Τορέτς και Τορτς, ο δρόμος Τόρσκι κατά μήκος του ποταμού Τετίλχα, τα χωριά Τορέτς, Τορκί, Τορέτσκε.
Παρνασσός του Αντρέα Μαντένια 1496-97, Μουσείο του Λούβρου Παρνασσός του  Ανδρέα Απιάνι (1811), Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης, ΜιλάνοΠαρνασσός του Άντον Ράφαελ Μενγκς, περ. 1750, Villa Albani, Ρώμη.
«Η ζωγραφική είναι μέρος της παραγγελίας στο Ραφαήλ από τον Πάπα Ιούλιο Β' το 1509 για να διακοσμήσουν τα δωμάτια, τα οποία είναι τώρα γνωστά ως Stanze di Raffaello , στο Αποστολικό Παλάτι του Βατικανού.  

-Στην αριστερή πλευρά του Απόλλωνα απεικονίζονται οι τέσσερις Μούσες: Μελπομένη, Τερψιχόρη, Πολύμνια, Καλλιόπη, οι επικοί ποιητές: Δάντης, Όμηρος, Βιργίλιος, Angelo Poliziano, Αινείας (καθιστός) και πέντε λυρικοί ποιητές Αλκαίος, Κόριννα, Σαπφώ, Ανακρέων, Πετράρχης   
Στην δεξιά πλευρά:οι πέντε μούσες Ευτέρπη, Θάλεια, Κλειώ, Ουρανία,Ερατώ, οι ποιητές Βοκκάκιος, Αριόστο, Οβίδιος, Οράτιος (καθιστός), αλλά και ανώνυμοι ποιητές του μέλλοντος».
Πηγή:Μουσεία του Κόσμου, Βιβλιοθήκη Τέχνης

Ο Παρνασσός, σύμφωνα με τον κλασικό μύθο, ήταν ο τόπος κατοικίας του θεού Απόλλωνα και των Μουσών.

* Ο Αντρέα Μαντένια δεν έδωσε τίτλο και σε άλλα τρία έργα του που φιλοτέχνησε για το σπουδαστήριο της Ισαβέλλας ντ΄ Έστε. Ανεξάρτητα από αυτές τις έρευνες, που κύριος σκοπός τους είναι να ρίξουν κάποιο φως στα σχέδια της φιλόδοξης Ισαβέλλας και των ουμανιστών φίλων της, ο πίνακας προκαλεί το ενδιαφέρον γιατί παρουσιάζει την ακραία εκείνη κλασική τάση που συνυπάρχει στο έργο του Μαντένια μαζί με την αγάπη για την αρχαιολογική γνώση και την επική έκφραση. Η διάρθρωση της σύνθεσης σε τρία επίπεδα είναι φανερή: αρχίζοντας από τον Ήφαιστο που χειρονομεί, περνά στην Αφροδίτη και στο Άρη, γαλήνια αγκαλιασμένους.

Κατεβαίνει ως τις χορεύτριες που συνοδεύουν τον Ορφέα και καταλήγει σε μια αινιγματική μορφή στα δεξιά του πίνακα. Η σύνθεση περιλαμβάνει ανοίγματα, γεωμετρικές συμπτώσεις, παραλληλισμούς, λεπτομέρειες από χιτώνες που ανεμίζουν, δόρατα, βράχους, φύλλα. Μ΄αυτόν τον τρόπο δημιουργείται ένα είδος ισορροπίας, οριζόντια και κάθετα, η οποία χαρακτηρίζει το αρχικό στάδιο της αναβίωσης του νεοκλασικισμό.

* Ο Άντον Ράφαελ Μενγκς παριστάνει σε περίοπτη θέση του πίνακά του την Κλειώ να γράφει την ιστορία, ενώ ο Ραφαήλ στο αντίστοιχο πίνακά του την απεικονίζει να κρατά ανθρώπινο κρανίο ως σύμβολο της ανθρώπινης ματαιοδοξίας και είναι ο πρώτος που προσθέτει στην Ουρανία την υδρόγειο σφαίρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μουσεία του Κόσμου, Βιβλιοθήκη της Τέχνης, εκδ.Καθημερινή σ. 109, 2006 ISBN 978-960-6709-16-6
2. ↑  Τα Μεγάλα Μουσεία του Κόσμου, σ. 136, Arnoldo Mondadori Editore- CEAM, Μιλάνο 1967
Ο **Τζουζέπε Ουνγκαρέττι** (*Giuseppe Ungaretti*, 8 Φεβρουαρίου 1888 – 1 Ιουνίου 1970) ήταν Ιταλός μοντερνιστής ποιητής, δημοσιογράφος, δοκιμιογράφος, κριτικός και ακαδημαϊκός. Κορυφαίος εκπρόσωπος της πειραματικής τάσης γνωστής ως ερμητισμός, ήταν ένας από τους σημαντικότερους συντελεστές στην ιταλική λογοτεχνία του 20ού αιώνα. Επηρεασμένος από τον συμβολισμό, ευθυγραμμίστηκε για λίγο με τον φουτουρισμό. Όπως πολλοί φουτουριστές, πήρε εθνικιστική θέση κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Ουνγκαρέττι έκανε το ντεμπούτο του ως ποιητής ενώ μαχόταν στα χαρακώματα.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1888 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Σπούδασε στην Αίγυπτο, όπου ζούσε η οικογένειά του.

Κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου, ο Ουνγκαρέττι συνεργάστηκε με τον Μπενίτο Μουσολίνι (τον οποίο γνώρισε κατά την ένταξή του στον σοσιαλισμό), ενώ ήταν και ανταποκριτής της *Popolo d'Italia* και της *Gazzetta del Popolo*. Ενώ για σύντομο χρονικό διάστημα συνδέθηκε με τους Ντανταϊστές, ανέπτυξε τον ερμητισμό ως προσωπική ποίηση. Αφού πέρασε αρκετά χρόνια στη Βραζιλία, επέστρεψε στο σπίτι του κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και του ανατέθηκε θέση διδασκαλίας στο Πανεπιστήμιο Σαπιέντσα της Ρώμης, όπου πέρασε τις τελευταίες δεκαετίες της ζωής του και της σταδιοδρομίας του. Το φασιστικό παρελθόν του αποτέλεσε αντικείμενο αντιπαράθεσης.

Υπήρξε σημαντικός εκπρόσωπος της ιταλικού μοντερνισμού στο χώρο της ποίησης, πρωτοπόρος του λεγόμενου «ερμητικού κινήματος» στη λογοτεχνία. Με το έργο του συνέβαλε αποφασιστικά στην απαγκίστρωση της ιταλικής ποίησης του 20ού αιώνα από μια σειρά παραδοσιακά στοιχεία, όπως το μέτρο, οι λυρικές υπερβολές και οι ρητορισμοί..

Ο Τζουζέπε Ουνγκαρέττι πέθανε την 1η Ιουνίου 1970 στο Μιλάνο από βρογχοπνευμονία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ουνγκαρέτι, Τζουζέπε στο *Υγεία On Line*
2. ↑  Giuseppe Ungaretti Αρχειοθετήθηκε 2019-09-07 στο Wayback Machine. Novecento letterario
3. ↑  *Ιστορικό Λεύκωμα 1970*, σελ. 150-151, Καθημερινή (1998)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Λογοτεχνικό Ανθολόγιο «Σαν σήμερα»

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 89710987
* **Europeana**: agent/base/62651
* **ΕΒΕ**: 64316
* **AA**: 85898
* LCCN: n79054552
* ISNI: 0000 0001 2143 0753
* GND: 118763695
* SELIBR: 206888
* SUDOC: 02717252X
* BNF: cb119273374 (data)
* BIBSYS: 90079114
* MusicBrainz: f44ec066-0566-4488-9b9c-4f9559b9ba6c
* NLA: 35561083
* NDL: 00476441
* NKC: jn19990008694
* ICCU: CFIV025121
* BNE: XX879650
* CiNii: DA01974615

 |

 |
Ο **Τζουζέπε Μπεννάτι** (ιταλικά: Giuseppe Bennati), (4 Ιανουαρίου 1921 - 26 Σεπτεμβρίου 2006), ήταν Ιταλός σκηνοθέτης και σεναριογράφος.

Καριέρα
-------

Ξεκίνησε σπουδές στο Πειραματικό Κέντρο Κινηματογράφου τις οποίες διέκοψε με την έναρξη του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Μετά το 1945 σκηνοθέτησε καμιά τριανταριά ντοκιμαντέρ και το 1951 γύρισε την πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους το *Il microfono è vostro* (Ελληνικός τίτλος: Στο ρυθμό της καντσονέτας). Η επόμενη ταινία του, *Η μάχη των βάλτων* θα αναδείξει το ταλέντο του και η κριτική θα το ονομάσει "το πρώτο γουέστερν του ιταλικού κινηματογράφου". Το 1960 θα γυρίσει τα *Κόκκινα χείλη* και το 1961 τη *Θύελλα στο Κονγκό*, δυο από τα καλύτερά του έργα. Το πρώτο είναι μια ανηλεής κοινωνική ανάλυση της αστικής οικογένειας, του φαινόμενου του καταναλωτισμού και της κρίσης στην οποία βρίσκεται μια νεολαία χωρίς αξίες, κενή και ανήθικη. Το δεύτερο εξετάζει τα κοινωνικό-πολιτικά προβλήματα της Αφρικής που βγαίνει από την αποικιοκρατία. Για τη RAI το 1970 σκηνοθέτησε κάποια ντοκιμαντέρ και μια τηλεοπτική σειρά 6 επεισοδίων τον *Μαρκοβάλντο* (εμπνευσμένη από το ομώνυμο βιβλίο του Ίταλο Καλβίνο), με πρωταγωνιστή τον Νάνι Λόι. Το *Εννιά φορές δολοφόνος* είναι η τελευταία του δουλειά, μια ταινία τρόμου στο στιλ του Ντάριο Αρτζέντο. Όλες οι ταινίες που σκηνοθέτησε, εκτός από την πρώτη, βασίζονταν σε δικά του σενάρια. Ο Μπεννάτι πέθανε στο Μιλάνο σε ηλικία 85 ετών.

Φιλμογραφία
-----------

### Σκηνοθεσία

* 1951 *Il microfono è vostro* (*Στο ρυθμό της καντσονέτας*)
* 1953 *Musoduro* (*Η μάχη των Βάλτων*)
* 1955 *Non scherzare con le donne*
* 1957 *Operazione notte*
* 1958 *La mina*
* 1959 *L'amico del giaguaro*
* 1960 *Labbra rosse* (*Κόκκινα χείλη*)
* 1962 *Congo vivo* (*Θύελλα στο Κονγκό*)
* 1970 *Marcovaldo*
* 1974 *L'assassino ha riservato nove poltrone* (*Εννιά φορές δολοφόνος*)

### Σενάριο

* 1953 *La valigia dei sogni*, σε σκηνοθεσία Λουίτζι Κομεντσίνι
* 1953 *Musoduro* (*Η μάχη των Βάλτων*)
* 1955 *Non scherzare con le donne*
* 1957 *Operazione notte*
* 1958 *La mina*
* 1959 *L'amico del giaguaro*
* 1960 *Labbra rosse* (*Κόκκινα χείλη*)
* 1962 *Congo vivo* (*Θύελλα στο Κονγκό*)
* 1970 *Marcovaldo*
* 1974 *L'assassino ha riservato nove poltrone* (*Εννιά φορές δολοφόνος*)

Παραπομπές
----------

1. ↑  
«Giuseppe Bennati». Mymovies.it. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2021.
2. ↑  
«Labbra rosse». Archivio Luce. Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2021.
3. ↑  
«Congo Vivo». Archivio Luce. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2021.
4. ↑  
Tullio Kezich (1983). «L'assassino ha riservato nove poltrone». *Il Millefilm 1967-1977*. Milano: Oscar Mondadori. σελ. 58.
5. ↑  
Roberto Poppi (1993). «Giuseppe Bennati». *Dizionario del cinema italiano. I registi*. Ρώμη: Gremese Editore. ISBN 8876057250.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Τζουζέπε Μπεννάτι στην IMDb (Αγγλικά)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 273028
* ISNI: 0000 0000 0883 852X
* BNF: cb14668823s (data)
* ICCU: FERV076952

 |

 |
Η **Τζιν Τίρνεϊ** (*Gene Eliza Tierney*, 19 Νοεμβρίου 1920 - 6 Νοεμβρίου 1991) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου. Διαθέτοντας ομορφιά και λάμψη (θεωρούταν ως μια από τις ομορφότερες ηθοποιούς της γενιάς της) η Τίρνεϊ που ήταν γόνος εύπορης οικογένειας κέντρισε το ενδιαφέρον του σκηνοθέτη Ανατόλ Λίτβακ που την προέτρεψε να γίνει ηθοποιός. Παρά τις αντιρρήσεις του πατέρα της η δεκαεπτάχρονη, τότε, κοπέλα έκανε το ντεμπούτο της στο Μπρόντγουεϊ στις αρχές του 1938 και σύντομα ακολούθησε και ο κινηματογράφος. Έλαβε παγκόσμια αναγνωρισιμότητα μετά την ερμηνεία της στο Φιλμ Νουάρ, *Λάουρα (Laura)* το 1944 και έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ταινία του 1945 *Ας την κρίνει ο Θεός (Leave Her to Heaven, 1945)*. Η Τίρνεϊ καθιερώθηκε κατά την δεκαετία του '40 με τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στις ταινίες *Ο ουρανός ας περιμένει (Heaven Can Wait, 1943)*, *Στην κόψη του ξυραφιού (The Razor's Edge, 1946)*, *Ψυχές στην ομίχλη (The Ghost & Mrs. Muir, 1947)* και *Ο Γκρεμός (Whirlpool, 1949)* και η επιτυχία συνεχίστηκε και μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του '50 με την εμφάνισή της πλάι στον Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ στην ταινία *Το αριστερό χέρι του θεού (The Left Hand of God, 1955)*.

Η πολύχρονη πάλη της με την μανιοκατάθλιψη, που είχε ως αφετηρία τη γέννα της πρώτης της κόρης, είχε ως αποτέλεσμα να νοσηλευτεί σε νευρολογική κλινική. Αφού βγήκε από την κλινική εμφανίστηκε στις ταινίες *Θύελλα στην Ουάσινγκτον (Advise & Consent, 1962)* και *Ραντεβού με τον θάνατο (Toys in the Attic, 1963)* ακολούθησαν μερικές λιγότερο επιτυχημένες ταινίες και σιγά σιγά αποσύρθηκε μένοντας με τον δεύτερο της σύζυγο στο ράντσο τους στο Τέξας. Η ηθοποιός απεβίωσε το 1991 από εμφύσημα σε ηλικία 70 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12017942r. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 6  Ιουνίου 2021.
4. 1 2  Severo, Richard (1991-11-08). «Gene Tierney, 70, Star of 'Laura' And 'Leave Her to Heaven', Dies». *The New York Times*.. Ανακτήθηκε στις 2007-11-21.
5. ↑  "Η Τίρνεϊ καθιερώθηκε ως πρωταγωνίστρια που διέθετε ομορφιά και βάθος". Turner Classics Movies
6. ↑  Michelle Vogel, *Gene Tierney: A Biography* 2005. Φράση: "Αποκαλούμενη ως η πιο όμορφη γυναίκα στην ιστορία του κινηματογράφου, η Τζιν Τίρνεϊ πρωταγωνίστησε σε μια σειρά από κλασικές ταινίες της δεκαετίας του '40."

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τζιν Τίρνεϊ** |

* Τζιν Τίρνεϊ στην IMDb
* Τζιν Τίρνεϊ, σελίδα στον ιστότοπο της Internet Broadway Database

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 17234979
* LCCN: n78081073
* ISNI: 0000 0000 8360 2373
* GND: 13015508X
* SUDOC: 028319060
* BNF: cb12017942r (data)
* BIBSYS: 99003346
* NKC: xx0157611
* BNE: XX1085278

 |

 |
Τα **Πολιτικά Τραγούδια** αποτελούν ουσιαστικά την πρώτη ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά του Θάνου Μικρούτσικου. Ο δίσκος κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Lyra το 1975.

Στο δίσκο περιέχονται μελοποιημένα ποιήματα του Τούρκου αριστερού ποιητή Ναζίμ Χικμέτ και του Γερμανού αντικομφορμιστή κομμουνιστή Βολφ Μπίρμαν. Αυτή η δουλειά δείχνει και τη βασική κατεύθυνση που ακολούθησε τα αμέσως επόμενα χρόνια ο συνθέτης, δηλαδή τη μελοποίηση ποιημάτων.

Στο δίσκο τραγουδάει σχεδόν όλα τα τραγούδια η Μαρία Δημητριάδη, σύζυγος, τότε, του Ανδρέα Μικρούτσικου αδελφού του συνθέτη. Ο συνθέτης τραγουδάει το «Μπαλάντα για τους Ασφαλίτες».

Ανάμεσα στα τραγούδια του Μπρίμαν υπάρχουν και τραγούδια που είχαν απαγορευτεί στην τότε Ανατολική Γερμανία γιατί σατίριζαν το καθεστώς. 

Η μετάφραση των ποιημάτων του Μπρίμαν έγινε από τον Δημοσθένη Κούρτοβικ ενώ η μετάφραση της ποίησης του Χικμέτ έγινε από τον Γιάννη Ρίτσο και από τον Γιώργο Παπαλεονάρδο.

Στο εξώφυλλο περιέχονται στοιχεία από τις βιογραφίες των ποιητών, σημειώσεις του συνθέτη και μερικές διευκρινήσεις για τους στίχους.

Τίτλοι τραγουδιών
-----------------

Από την ποίηση του Βολφ Μπρίμαν:

1. Έτσι πρέπει να γίνει - έτσι θα γίνει
2. Κομαντάντε Τσε Γκεβάρα
3. Μπαλάντα για τους ασφαλίτες
4. Η μπαλάντα του οπερατέρ
5. Ο σύντροφος Χουλιάν Γκριμάου
6. Αυτούς τους έχω βαρεθεί

Από την ποίηση του Ναζίμ Χικμέτ:

1. Μικρόκοσμος
2. Αν η μισή μου καρδιά
3. Το έπος του Σεΐχη Μπεντρεντίν Ι
4. Το έπος του Σεΐχη Μπεντρεντίν ΙΙ
5. Χιονίζει μέσ' στη νύχτα
6. Η πιο όμορφη θάλασσα
7. Αυτό είναι
Ψημένο τσίζκεϊκ σερβιρισμένο με φρούτα.
Το **τσίζκεϊκ** (στα αγγλικά σημαίνει *κέικ τυριού*) είναι γλυκό που αποτελείται από δύο τουλάχιστον στρώσεις, από τις οποίες η παχύτερη αποτελείται από ένα μείγμα μαλακού τυριού, αβγών και ζάχαρης. Το κατώτερο στρώμα ή βάση αποτελείται από θρυμματισμένα μπισκότα, ζύμη ή σπογγώδες κέικ. Στο τελικό στρώμα το γλυκό διακοσμείται με μαρμελάδα ή φρούτα. Υπάρχει πολύ μεγάλος αριθμός παραλλαγών, π.χ. ψημένο ή ψυγείου, με αβγά ή χωρίς, με φρούτα αντί για μαρμελάδα, με τυρί ρικότα, ξινή κρέμα ή μυζήθρα (οπότε και λέγεται μυζηθρόπιτα) αντί για τυρί κρέμα.

Αν και θεωρείται αμερικάνικο γλυκό, εκδοχές του γλυκού παρασκευάζονται για χιλιάδες χρόνια. Οι παλαιότερες αναφορές του γλυκού είναι από την Αρχαία Ελλάδα, όταν ήταν δημοφιλές φαγητό και στα σχετικά συγγράματα που διασώζονται αναφέρεται ως *πλακούντας*. Η μοντέρνα έκδοση του τσίζκέικ, όπως την γνωρίζουμε σήμερα, αναπτύχθηκε το 1872 από τον Ουίλιαμ Λώρενς στη Νέα Υόρκη, στη προσπάθειά του να παραγάγει ένα γαλλικό τυρί. Αντί για το συγκεκριμένο τυρί, δημιούργησε ένα τυρί κρέμα, το οποίο αργότερα πατεντάρισε ο Τζέιμς Κραφτ και αποτελεί το κύριο συστατικό των τσίζκεϊκ ανά την υφήλιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ferguson Plarre Bakehouses. «A History of Cheesecakes». www.fergusonplarre.com.au. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Νοεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2008.
2. ↑  Dana Bovbjerg, Jeremy Iggers, *The Joy of Cheesecake*, Barron's Educational Series, 1989
3. ↑  Αθήναιος, Δειπνοσοφισταί 14.51 - perseus.tufts.edu
4. ↑  Mary Bellis The History of Cheesecake and Cream Cheese[*νεκρός σύνδεσμος*] about.com

Δείτε επίσης
------------

* Πλακουντοποιικόν σύγγραμμα

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τσίζκεϊκ** |
Ο **Τζιμ Στιούαρτ** (*James "Jim" Stewart*) είναι παλαίμαχος Σκωτσέζος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα και νυν προπονητής τερματοφυλάκων.

Καριέρα
-------

Ποδοσφαιρική καριέρα
--------------------

Ο **Στιούαρτ** γεννήθηκε στις 9 Μαρτίου του 1954 στο Κιλγουίνινγκ της Σκωτίας και ξεκίνησε την καριέρα του το 1972 από την Κιλμάρνοκ, στην οποία αγωνίστηκε ως το 1978 όταν και πήρε μεταγραφή στην αγγλική Μίντλεσμπρο. Επόμενος σταθμός της σταδιοδρομίας του ήταν η Ρέιντζερς Γλασκώβης όπου έμεινε για 4 χρόνια ενώ αργότερα αγωνίστηκε στις Νταμπάρτον, Σεν Μίρρεν και Πάτρικ Θιστλ όπου και αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.

Ο **Στιούαρτ** χρίστηκε δύο φορές διεθνής με την Εθνική Σκωτίας.Ήταν μάλιστα μέλος της ομάδας που έλαβε μέρος στο Μουντιάλ του 1974 χωρίς όμως να αγωνιστεί.

### Προπονητική καριέρα

Μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση ασχολήθηκε ως προπονητής τερματοφυλάκων αρχικά στην Κιλμάρνοκ και αργότερα στην Χαρτ οφ Μιντλόθιαν ενώ τώρα είναι προπονητής τερματοφυλάκων τόσο στην Ρέιντζερς Γλασκώβης όσο και στην Εθνική Σκωτίας.

Στατιστικά
----------

| Έτος | Σύλλογοι | Εμφανίσεις (Γκολ) |
| --- | --- | --- |
| 1972-78 |  Κιλμάρνοκ | 158 (0) |
| 1978-81α |  Μίντλεσμπρο | 34 (0) |
| 1981β-84α |  Ρέιντζερς Γλασκώβης | 55 (0) |
| 1984β |  Νταμπάρτον | 2 (0) |
| 1984-86 |  Σεν Μίρρεν | 9 (0) |
| 1986-87 |  Πάτρικ Θιστλ | 8 (0) |
| Έτη | Εθνική ομάδα | Εμφανίσεις (Γκολ) |
| 1977-78 |  Σκωτία | 2 (0) |

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 195656. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  1338. Ανακτήθηκε στις 25  Απριλίου 2022.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Στατιστικά καριέρας
Ο **Τζέιμς Γουόρεν "Τζιμ" Τζόουνς** (*James Warren "Jim" Jones*, 13 Μαΐου 1931 - 18 Νοεμβρίου 1978) ήταν ο ιδρυτής και ο ηγέτης του Ναού του Λαού, περισσότερο γνωστού για την τελετουργική δολοφονία/αυτοκτονία σέχτας το 1978, 909 μελών του στην Τζόουνσταουν (αγγλικά: Jonestown), Γουιάνα, και τη δολοφονία πέντε ατόμων σε ένα κοντινό διάδρομο προσγείωσης. Πάνω από 200 παιδιά δολοφονήθηκαν στην Τζόουνσταουν, σχεδόν όλα από δηλητηρίαση με κυανίδιο. Ο Τζόουνς πέθανε από τραύμα από σφαίρα στο κεφάλι.

Ο Τζόουνς γεννήθηκε στην Ιντιάνα και ξεκίνησε τον Ναό εκεί στη δεκαετία του 1950. Αργότερα μετακίνησε τον Ναό στην Καλιφόρνια στα μέσα της δεκαετίας του 1960, και απέκτησε φήμη με την κίνηση της έδρας του Ναού στο Σαν Φρανσίσκο στις αρχές του 1970.

Το περιστατικό στη Γουιάνα κατατάσσεται ανάμεσα στις μεγαλύτερες μαζικές αυτοκτονίες στην ιστορία, αν και το πιθανότερο είναι ότι ενέπλεκε αναγκαστική αυτοκτονία ή/και τη δολοφονία, και ήταν η μεγαλύτερη απώλεια της αμερικανικής ζωής πολιτών σε μία μη-φυσική καταστροφή μέχρι τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου. Μεταξύ των νεκρών ήταν ο Λίο Ράιαν (Leo Ryan), ο οποίος παραμένει το μόνο μέλος του Κογκρέσου που σκοτώθηκε στη γραμμή του καθήκοντος στην ιστορία των ΗΠΑ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) *Find A Grave*. 1452. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Jim-Jones. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. 1 2  (Αγγλικά) *SNAC*. w68p63n7. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 30  Αυγούστου 2022.
5. ↑  «Pentecostal preaching and prophetic politics: when the 'End' really does justify the means» 24  Νοεμβρίου 2020. σελ. 1-16.
6. ↑   *Jones, Jim (1931 - 1978) American Cult Leader*, World of Criminal Justice, Gale. ανακτήθηκε στις October 10, 2012
7. ↑  Brazil, Jeff (December 16, 1999), *Jonestown's Horror Fades but Mystery Remain*, *Los Angeles Times*, ανακτήθηκε στις 2013-09-08
Ο **Τζόελ Μαλ** (γερμανικά: Joël Mall) (γενν. 5 Απριλίου 1991) είναι Ελβετός-Κύπριος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για τον Ολυμπιακός Λευκωσίας. Είναι διεθνής με την Εθνική Κύπρου.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους
-------------------------

Ο Μαλ τράβηξε την προσοχή των μέσων ενημέρωσης τον Νοέμβριο του 2014, όταν έκανε μια θεαματική διπλή απόκρουση σε έναν αγώνα εναντίον της ΦΚ Ζυρίχη, αγωνιζόμενος με την ΦΚ Άαραου. Η Ζυρίχη κέρδισε πέναλτι το οποίο εκτέλεσε ο Αμίν Σερμιτί. Ο Μαλ απέκρουσε το αρχικό σουτ αλλά το ριμπάουντ επέστρεψε στον Σερμίτι που σούταρε ξανά, αλλά ο Μαλ απέκρουσε και το δεύτερο σουτ. Τελικά, ο Σερμίτι έκανε ένα τρίτο σουτ αλλά αυτή τη φορά σταμάτησε ακροβατικά πάνω στη γραμμή ο αμυντικός Ίγκορ Ενγκάνγκα.

Τον Ιούνιο του 2015, ο Μαλ μετακόμισε από την υποβιβασμένη Άαρου στην πρωταθλήτρια Γκρασχόπερς Ζυρίχης, με την οποία υπέγραψε διετές συμβόλαιο.

Την 1η Ιουνίου 2017, το Μαλl μετακόμισε στη γερμανική Ντάρμστατ 98, η οποία είχε υποβιβαστεί από τη Μπούντεσλιγκα. Εκεί έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην εντός έδρας ήττα με 3-4 εναντίον της 1. ΦΚ Νυρεμβέργη στις 16 Οκτωβρίου 2017 (10η αγωνιστική) επειδή ο πρώτος τερματοφύλακας, Ντανιέλ Χάιερ Φερνάντες, είχε σπάσει το δάχτυλό του στην προπόνηση. Μετά την ανάρρωση του Φερνάντες, τραυματίστηκε στον ώμο του, κάτι που τον έφερε ως τρίτο τερματοφύλακα μέχρι το τέλος της σεζόν.

Το 2018 μετακόμισε στην Κύπρο για την Πάφος FC και ένα χρόνο αργότερα μετακόμισε στον Απόλλωνα Λεμεσού. Εντάχθηκε στην ΑΕΚ Λάρνακας στις αρχές του 2021 και στον Ολυμπιακό Λευκωσίας στα μέσα της χρονιάς.

Εθνική ομάδα
------------

Ο Μαλ έκανε 5 συμμετοχές με την Εθνική Ελβετίας Κ20, όλες σε φιλικούς αγώνες.

Την 1η Ιουνίου 2023, αφού του απονεμήθηκε η υπηκοότητα της χώρας, κλήθηκε στην Εθνική Κύπρου. Στις 17 Ιουνίου 2023, έκανε το ντεμπούτο του σε μια ήττα με 1–2 από τη Γεωργία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 78868. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  «FC Aarau goalkeeper pulls off penalty wonder save as striker misses all three attempts in same game as sickening tackle». *The Independent*. 18 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2014.
3. ↑  «Joël Mall - National team». *transfermarkt.com*.
4. ↑
5. ↑  «Ήττα της Εθνικής με 2-1 από τη Γεωργία». *cfa.com.cy*. Cyprus Football Association. 18 Ιουνίου 2023. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ στην Άαραου (γερμανικά)
* Προφίλ στο football.ch (γερμανικά)
* (Αγγλικά) Προφίλ Τζόελ Μαλ στο Soccerway
* Προφίλ στο Transfermarkt.com