recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **Τοκαμάτσι** (十日町市, Tōkamachi-shi) είναι πόλη στον Νομό Νιιγκάτα της Ιαπωνίας. Το 2019 η πόλη είχε πληθυσμό 50.754 κατοίκους και 19.823 νοικοκυριά.. Το όνομά της προέρχεται από το γεγονός ότι ένα παζάρι γινόταν στην πόλη κάθε δέκατη μέρα του μήνα.

Γεωγραφία
---------

Η πόλη Τοκαμάτσι βρίσκεται μέσα σε κοιλάδα, στα μεσόγεια του νοτιοδυτικού μέρους του Νομού Νιιγκάτα. Γειτονεύει με το Εθνικό Πάρκο Τζοσινέτσου-κογκέν. Κοντινότερες μεγάλες πόλεις είναι η Ναγκαόκα στα βόρεια και η Τζοέτσου στα δυτικά. Σύμφωνα με τα δεδομένα των απογραφών, ο πληθυσμός της Τοκαμάτσι μειώνεται συνεχώς από το 1970 (οπότε ήταν 85.365 κάτοικοι) και μετά.

Το κλίμα της Τοκαμάτσι είναι υγρό, με ζεστά και υγρά καλοκαίρια, αλλά και ψυχρούς χειμώνες με βαριές χιονοπτώσεις. Η μέση ετήσια θερμοκρασία στην πόλη είναι 12,5 °C. Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι 2.077 χιλιοστόμετρα, με τον Σεπτέμβριο να είναι ο πιο βροχερός μήνας. Οι θερμοκρασίες είναι υψηλότερες κατά μέσο όρο τον Αύγουστο (περίπου 25,6 °C) και χαμηλότερες τον Ιανουάριο (0,4 °C).

Οικονομία και εκπαίδευση
------------------------

Η σηροτροφία και η παραγωγή μεταξιού αποτελούν παραδοσιακό στυλοβάτη της τοπικής οικονομίας. Οι φυτικές καλλιέργειες, ιδίως της τοπικής ποικιλίας ρυζιού *κοσιχικάρι* είναι επίσης σημαντικές.

Υπάρχουν 18 δημόσια δημοτικά σχολεία και εννέα δημόσια γυμνάσια στην πόλη, καθώς και από ένα ιδιωτικό δημοτικό και γυμνάσιο. Επίσης τέσσερα δημόσια λύκεια και τρία σχολεία ειδικής εκπαιδεύσεως.

Πολιτισμός και αξιοθέατα
------------------------

Στην πόλη γίνεται κάθε Φεβρουάριο η «Γιορτή Χιονιού του Τοκαμάτσι» (η παλαιότερη στη Ιαπωνία και δεύτερη μεγαλύτερη μετά από αυτή του Σαππόρο) και μία φορά κάθε τρία χρόνια (από το έτος 2000 και μετά) το διεθνές Φεστιβάλ Μοντέρνας Τέχνης Ετσίγκο-Τσουμάρι. Αξιοθέατα στα περίχωρα αποτελούν το Φαράγγι Κιγιότσου και οι βαθμιδωτοί ορυζώνες στο Χοσιτόγκε, στο Γκίμιο και στο Γκάμο. Τα ιαματικά λουτρά Ματσουνογιάμα προσελύουν επίσης επισκέπτες.

«Αδελφές» πόλεις
----------------

Το Τοκαμάτσι είναι «αδελφοποιημένο» από το 1975 με την πόλη Κόμο της Ιταλίας. Επίσης, από τον Αύγουστο του 2004, με άλλες 4 πόλεις της Ιαπωνίας, τις Σαππόρο, Γιοκοχάμα, Σιμπούσι και Γουακό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «新潟県人口移動調査（推計人口および人口移動） - 新潟県ホームページ». (Ιαπωνικά) Ανακτήθηκε στις 31  Μαρτίου 2021.
2. ↑   Tōkamachi city official statistics]
3. ↑  市長への便り（平成25年7月） [Mayor answers questions related to name of city] (στα Ιαπωνικά). City of Tokamachi. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Μαρτίου 2014. Ανακτήθηκε στις 25 Μαρτίου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος (στην αγγλική)
* Επίσημος ιστότοπος της Τουριστικής Ενώσεως του Τοκαμάτσι

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 159470045
* LCCN: n82093677
* NDL: 00273883

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ασία
* Πύλη:Ιαπωνία
 |

 |
Με την προσωνυμία **Αγιοσοφίτες** αποκαλούνταν οι κληρικοί που ιερουργούσαν στον Ναό της Αγιάς Σοφιάς στην Κωνσταντινούπολη, σε αντιδιαστολή με εκείνους που ιερουργούσαν στον επίσης μεγάλο ναό των Αγίων Αποστόλων, οι οποίοι αποκαλούνταν **Αγιαποστολίτες**.

Οι Αγιοσοφίτες, σύμφωνα με την «έκθεση της Βασιλείου τάξεως» του Πορφυρογέννητου, διακρίνονταν ανάλογα με το βαθμό τους και το έργο που επιτελούσαν σε Πρεσβυτέρους, Διακόνους και Διακόνισσες, υποδιακόνους, αναγνώστες, ψάλτες και πυλωρούς ή οστιαρίους. Οι Αγιοσοφίτες είχαν εν προκειμένω ιδιαίτερο οργανισμό, πρότυπα του οποίου υφίστανται μέχρι σήμερα στο «Τυπικό της Εκκλησίας».

Προϊστάμενος των Πρεσβυτέρων ήταν ο Πρωτοπαπάς (ή Πρωτόπαπας) της Μεγάλης Εκκλησίας ο οποίος χαρακτηριζόταν «*έκδικος και πρώτος του βήματος*» και έφερε τα «δευτερεία» του αρχιερέως. Πρόκειται για τον σημερινό αρχιερατικό επίτροπο. Τον Πρωτόπαπα ακολουθούσε ο Δευτερεύων των Πρεσβυτέρων, ο «εισοδεύων τους ιερείς», υπεύθυνος για την ευταξία εντός του ναού. Αυτόν ακολουθούσε ο ρήτωρ που ερμήνευε τις γραφές· πρόκειται για τον σημερινό ιεροκήρυκα.

Προϊστάμενος των Διακόνων ήταν ο Δευτερεύων των Διακόνων, ο σημερινός αρχιδιάκονος. Μετά απ΄ αυτόν ακολουθούσε ο προϊστάμενος των ψαλτών, ο λεγόμενος Πρωτοψάλτης, θέση την οποία κατείχαν οι δύο «δομέστικοι» των δύο χορών, του δεξιού και αριστερού. Αυτούς ακολουθούσε ο «άρχων των κοντακίων» που ήταν ο προϊστάμενος των αναγνωστών καλούμενος ιδιαίτερα και «πριμμικήριος των αναγνωστών» ή «πρωτοκανόναρχος». Τέλος, προϊστάμενος των πυλωρών ήταν ο «πρώτος οστιάριος», ο οποίος και κρατούσε τις θύρες στις χειροτονίες.

Άλλοι εκκλησιαστικοί τίτλοι που απαντώνταν στην Αγία Σοφία ήταν του ρεφενδαρίου, του ναρθηκοφόρου, του στράτωρος (= ιπποκόμος του Πατριάρχη), του διποτάτου του ιερού ναού κ.ά.

Σημείωση
--------

Σήμερα Αγιοσοφίτες ή Αγιασοφίτες ονομάζονται οι μόνιμοι κάτοικοι της ομώνυμης συνοικίας του Πειραιά.

Πηγές
-----

* «Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου», τόμ.1ος, σελ.289
Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία το 117 μ.Χ. Οι αυτοκρατορικές επαρχίες εμφανίζονται με πράσινο χρώμα. Το ροζ δηλώνει τις συγκλητικές επαρχίες, καθώς και την ίδια την Ιταλία, η οποία διοικούνταν απευθείας από τη Σύγκλητο.
Μία **αυτοκρατορική επαρχία**, λατιν.: *provincia imperatoria* ήταν μία ρωμαϊκή επαρχία κατά τη διάρκεια της Ηγεμονίας, όπου ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας είχε το μοναδικό δικαίωμα να διορίσει τον κυβερνήτη (*απεσταλμένο τού Αυγούστου προς τον πραίτωρα, legatus Augusti pro praetore*). Αυτές οι επαρχίες ήταν συχνά οι στρατηγικά τοποθετημένες συνοριακές επαρχίες.

Οι επαρχίες ομαδοποιήθηκαν σε αυτοκρατορικές και συγκλητικές επαρχίες λίγο μετά την άνοδο του Αυγούστου.

Οι ακόλουθες επαρχίες ήταν αυτοκρατορικές:

* Αίγυπτος, Ιουδαία, Συρία
* Μεσοποταμία, Ασσυρία, Αρμενία
* Κιλικία, Γαλατία, Θρακία
* Μοισία, Δακία, Δαλματία,
* Παννονία, Νωρικό, Ραιτία
* Κάτω Γερμανία, Άνω Γερμανία, Βρετανία
* Άλπεις Γραίαι και Ποινιναί, Άλπεις Κοττίαι, Άλπεις Μαριτίμαι
* Βελγική Γαλατία, Λουγδουνική Γαλατία, Ακουιτανική Γαλατία
* Ταρρακωνησία (Ισπανία), Λουζιτανία.

Μετά τον Αύγουστο προστέθηκαν οι: Πετραία Αραβία, Καππαδοκία, Λυκία και Παμφυλία, Μαυριτανία και το πελατειακό βασίλειο τού Βοσπόρου. Επίσης χωρίστηκαν σε δύο οι: Μοισία (Άνω και Κάτω), Παννονία (Άνω και Κάτω), Μαυριτανία (Τιγγιτανική, Καισαρική).
Ο **Θέμης Μουμουλίδης** είναι Έλληνας σκηνοθέτης, συγγραφέας και σκηνογράφος. Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 εξελέγη βουλευτής Κοζάνης με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Πτολεμαΐδα και μεγάλωσε στην Θεσσαλονίκη. Σπούδασε οικονομικά, κινηματογράφο, θέατρο (Αθήνα, Παρίσι, Σόφια) και παρακολούθησε τον ετήσιο κύκλο μαθημάτων με θέμα: *«Διεύθυνση πολιτιστικών υποθέσεων»* (Βρυξέλλες).

Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1982, ως βοηθός του σκηνοθέτη Αλέξη Δαμιανού (*Ματωμένος Γάμος*).

Έχει σκηνοθετήσει περισσότερες από 100 παραστάσεις (Φεστιβάλ Αθηνών, Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, Διεθνές Φεστιβάλ Πάτρας, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ, ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. διαφόρων ελληνικών πόλεων κ.ά.). Επίσης, έχει σκηνοθετήσει δυο ταινίες μικρού μήκους και μια τηλεταινία. Έχει συγγράψει ή έχει συνεργαστεί στη συγγραφή σεναρίων για κινηματογραφικές ταινίες και έχει μεταφράσει θεατρικά κείμενα. 

Διετέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Βύρωνα (1987/94) και των ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Βόλου (1995/99) και Πάτρας (1999-2007). Υπήρξε συνιδρυτής του Φεστιβάλ Βριλησσίων (1986). 

Το Σεπτέμβριο του 2007 δημιούργησε τον οργανισμό «5η Εποχή Τέχνης», ο οποίος δραστηριοποιείται στο χώρο της θεατρικής παραγωγής (Θέατρο Κάππα), του κινηματογράφου, των εκπαιδευτικών προγραμμάτων και των εκδόσεων. Με την ΕΛΣ συνεργάστηκε άπαξ, ως σκηνοθέτης του έργου *«Η Όπερα της πεντάρας» (Die Dreigroschenoper)* που παρουσιάστηκε ως συμπαραγωγή του Κέντρο Μουσικού Θεάτρου Βόλου και το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βόλου (1998-99). 

Στις Βουλευτικές Εκλογές τον Σεπτέμβριο του 2015 κατέβηκε ως υποψήφιος και τελικά εξελέγη Βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Κοζάνης με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α.
ενώ στις εκλογές 2019 πάλι στην εκλογική περιφέρεια Κοζάνης με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. έλαβε 5.033 ψήφους και απέτυχε να επανεκλεγεί.

Φιλμογραφία
-----------

### Θέατρο

| Έτος | Τίτλος Έργου | Θέατρο | Ρόλος |
| --- | --- | --- | --- |
| 2012 | Ιφιγένεια εν Αυλίδι | Θέατρο Βράχων | Σκηνοθέτης |
| 2022 ( καλοκαιρινή περιοδεία ) | Ιφιγένεια εν Αυλίδι | Πολλαπλοί Χώροι, Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου & Ηρώδειο | Σκηνοθέτης |

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Κοινοβουλευτική Θητεία Βουλευτών Από Τη Μεταπολίτευση Ως Σήμερα». Ανακτήθηκε στις 13  Αυγούστου 2020.
2. ↑  www.parliament.gr/Vouleftes/Viografika-Stoicheia/?MPId=5a4f24c1-5d24-45c4-bdfb-a52500fda6c0.
3. ↑  vouliwatch.gr/mp/moymoylidis-themis.
4. ↑  5a4f24c1-5d24-45c4-bdfb-a52500fda6c0. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
5. ↑  vouliwatch.gr/mp/moymoylidis-themis. Ανακτήθηκε στις 29  Νοεμβρίου 2017.
6. ↑  «Θέμης Μουμουλίδης». *unstage.gr*. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2020.
7. 1 2  «Μουμουλίδης Θεμιστοκλής (Θέμης)». *vouliwatch - Δυναμώνουμε τη Δημοκρατία*. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2020.
8. ↑  «Μουμουλίδης Θέμης - Εθνική Λυρική Σκηνή». *virtualmuseum.nationalopera.gr*. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2020.
9. ↑  Οι σταυροί προτίμησης στην εκλογική περιφέρεια Κοζάνης εκλογών 2019[*νεκρός σύνδεσμος*] στην ιστοσελίδα eklogika.gr/. Ανάκτηση 13 Αυγούστου 2020.
Arkia Israel Airlines Boeing 757-300
Arkia Israel airlines destinations
Η **Arkia Israel Airlines** (Εβραϊκά:ארקיע, προφέρεται **Αρκία**) είναι μία αεροπορική εταιρεία, με έδρα το Τελ Αβίβ. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη Ισραηλινή αεροπορική εταιρεία, μετά την El Al. Εκτελεί προγραμματισμένες και ναυλωμένες πτήσεις προς τη Δυτική Ευρώπη και ειδικότερα τη Μεσόγειο. Η βάση της είναι τα Διεθνές Αεροδρόμιο Μπεν Γκουριόν και το Αεροδρόμιο Σντε Ντοβ, και τα δύο στο Τελ Αβίβ.

Ιστορία
-------

Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1949 και ξεκίνησε να πετάει το 1950. Ιδρύθηκε ως Arkia Inland Airlines από την El Al και το *Histradut* (Ισραηλινή Εργατική Ομοσπονδία). Το 1972 απέκτησε το 50% της Kanaf Airlines and Aviation Services και επανασχηματίστηκε ως Kanaf Arkia Airline and Aviation Services. Τον Μάρτιο του 1980, η Kanaf Arkia απέκτησε το υπόλοιπο 50% και συγχωνεύτηκε πλήρως. Σήμερα, το 75% των μετοχών της Arkia Israel Airlines ανήκει στην Kanaf-Arkia Airlines και το υπόλοιπο 25% στους εργαζόμενους της Arkia.

Συμβάντα
--------

Στις 28 Νοεμβρίου 2002, την ίδια στιγμή που εκδηλωνόταν βομβιστική επίθεση εναντίον Ισραηλινών παραθεριστών σε ξενοδοχείο της Κένυας, δύο αντιαεροπορικοί πύραυλοι λίγο έλειψε να καταρρίψουν Boeing 757-300 της Arkia. Για την ακρίβεια, το αεροσκάφος 'γλύτωσε' επειδή ήταν εφοδιασμένο με αντίμετρα, όπως τα μαχητικά αεροσκάφη. 

Arkia ATR 72 4X-AVX at LLET

Προορισμοί
----------

Η Arkia Israeli Airlines εξυπηρετεί τους κάτωθι προορισμούς:

* Εσωτερικού προγραμματισμένοι: Ελάτ-Όβντα και Τελ Αβίβ.

* Εξωτερικού προγραμματισμένοι: Αμμάν.

Στόλος
------

Τα παρακάτω αεροσκάφη απαρτίζουν τον στόλο της Arkia:


Ο στόλος της Arkia Israel Airlines| Αεροσκάφος  | στην υπηρεσία | παραγγελία | επιβάτες | σημειώσεις |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Y | σύνολο |
| Airbus A321neo | — | 4 | 220 | 220 |  |
| Airbus A330-900neo | — | 2 | TBA |  |
| ATR 72-500 | 3 | — | 72 | 72 |  |
| Boeing 757-300 | 2 | — | 265 | 265 |  |
| Boeing 787 | — | 2 | TBA |  |
| Embraer 190AR | 2 | — | 110 | 110 |  |
| Embraer 195AR | 2 | — | 122 | 122 |  |
| σύνολο | 9 | 8 |  |  |  |

Arkia είναι μία από τις τρεις εταιρείες παγκοσμίως που πετάνε το Boeing 757-300.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο ιστότοπος της Arkia Israeli Airlines Αρχειοθετήθηκε 2006-01-29 στο Wayback Machine.
* Λεπτομέρειες για τα Boeing της Arkia
* Διαβάστε τις εντυπώσεις επιβατών της Arkia
Οι **Νέοι Ορίζοντες** ήταν ριζοσπαστικό δεξιό λαϊκιστικό πολιτικό κόμμα στην Κύπρο που ιδρύθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 1996. Στόχος του κόμματος, ήταν η επίλυση του Κυπριακού και η απόρριψη του Σχεδίου Ανάν από την ελληνοκυπριακή και από την τουρκική πλευρά.

Ιστορικό
--------

Στις βουλευτικές εκλογές του 1996, το κόμμα κατέβηκε για πρώτη φορά σε εκλογική αναμέτρηση. Έλαβε 1,71% και 6.317 ψήφους χωρίς να εκλέξει βουλευτή στη Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος).

Έλαβε μέρος στις προεδρικές του 1998 με την υποψηφιότητα του προέδρου του, Νίκος Κουτσού. Η υποψηφιότητα συγκέντρωσε πενιχρά αποτελέσματα, 3.625 ψήφους και 0,91%, και κατετάγη στην 6η θέση, μεταξύ των υποψηφίων.

Στις βουλευτικές εκλογές της 27ης Μαΐου του 2001, το κόμμα έλαβε το 3% της λαϊκής ψήφου και κατέκτησε 1 από τις 56 έδρες. Εξέλεξε βουλευτή τον Χρίστο Κληρίδη. 

Στις προεδρικές εκλογές του 2003 ο Νίκος Κουτσού ήταν ξανά υποψήφιος. Αυτή τη φορά σημειώθηκε μικρή αύξηση των ποσοστών του. Συγκεκριμένα έλαβε ποσοστό 2,12% και 8.771 ψήφους.

Στο δημοψήφισμα σχετικά με την αποδοχή ή όχι του Σχεδίου Ανάν τάχθηκε με το **ΟΧΙ**, επιλογή που επικράτησε μεταξύ των ελληνοκυπρίων.

Συμμετείχε επίσης στις ευρωεκλογές του 2004. Πήρε το 1,65% των ψήφων, ποσοστό πολύ μικρότερο από αυτό που θα του επέτρεπε εκπροσώπηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Το 2005 συγχωνεύθηκε με το κόμμα Ευρωπαϊκή Δημοκρατία και ίδρυσαν το Ευρωπαϊκό Κόμμα.

Αποτελέσματα εκλογών
--------------------

### Βουλή των Αντιπροσώπων

| Έτος | Αρχηγός κόμματος | Αριθμός ψήφων | Ποσοστό ψήφων | Έδρες | Θέση |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1996 | Νίκος Κουτσού | 6.317 | 1,71% | 0 / 56 | 6η |
| 2001 | Νίκος Κουτσού | 12.334 | 3% | 1 / 56 | 5η |

### Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

| Έτος | Αρχηγός κόμματος | Αριθμός ψήφων | Ποσοστό ψήφων | Έδρες | Θέση | Ομάδα |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2004 | Νίκος Κουτσού | 5.501 | 1,65% | 0 / 6 | 7η | - |

### Πρόεδρος της Δημοκρατίας

| Έτος | Υποψήφιος | Α' γύρος | Β' γύρος |
| --- | --- | --- | --- |
| Ψήφοι | % | Αποτέλεσμα | Ψήφοι | % | Αποτέλεσμα |
| 1998 |  | Νίκος Κουτσού | 3.625 | 0,91% | 6η θέση | *υποστήριξε Γλαύκο Κληρίδη* |
| 2003 |  | Νίκος Κουτσού | 8.771 | 2,12% | 4η θέση |  |
|

Παραπομπές
----------

1. ↑  Nathalie Tocci (2007). *Greece, Turkey and Cyprus*. *European Politics*. Oxford University Press. σελ. 125.
2. ↑  Stefan Engert (2010). *EU Enlargement and Socialization: Turkey and Cyprus*. Routledge. σελ. 146.
3. ↑  Καυκαλιάς, Γιώργος (8 Απριλίου 2016). «Βουλευτικές Εκλογές στην Κύπρο από το 1960 μέχρι σήμερα | News». *www.sigmalive.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 21 Απριλίου 2020.
4. ↑  Chrysostomos Pericleous (2009). *Cyprus Referendum: A Divided Island and the Challenge of the Annan Plan*. I.B. Tauris.
Ο **Θεόδωρος Δεσύλλας** (28 Φεβρουαρίου 1891 - 8 Οκτωβρίου 1968) ήταν Έλληνας βιομήχανος, ο οποίος διετέλεσε βουλευτής και υπουργός.

Σταδιοδρομία
------------

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα, γιος του βιομηχάνου Αλέξανδρου Δεσύλλα. Ο πατέρας του ήταν ιδρυτής (1871) του παλαιότερου εργοστασίου κάνναβης στην Ελλάδα. Μετά το θάνατο του Αλέξανδρου, τη διεύθυνση του εργοστασίου ανέλαβε ο Θεόδωρος, ο οποίος επέκτεινε την επιχείρηση, ιδρύοντας και δεύτερο εργοστάσιο στον Πειραιά. Σπούδασε στη Σχολή Λανσί της Γενεύης, στην Ανωτάτη Εμπορική Ακαδημία της Γαλλίας και νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Πολέμησε στους Βαλκανικούς Πολέμους και από το 1921 ως το 1924 ήταν πρόεδρος της επιτροπής του Υπουργείου Στρατιωτικών στην Ιταλία.

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1932 και επανεξελέγη το 1933, το 1935 με το Λαϊκόν Κόμμα και το 1936 με τη Γενική Λαϊκή Ριζοσπαστική Ένωση. Στις εκλογές του 1946 εξελέγη ξανά με την Ηνωμένη Παράταξη Εθνικοφρόνων (Λαϊκόν Κόμμα) με 6.641 ψήφους. Τέλος, επανεξελέγη βουλευτής με το Λαϊκό Κόμμα το 1950, με το Κόμμα Φιλελευθέρων το 1958 και με την Ένωση Κέντρου τα έτη 1961, 1963 και 1964.

Χρημάτισε υπουργός Κοινωνικής Προνοίας στην κυβέρνηση Σοφούλη από τις 19 Σεπτεμβρίου 1947 ως τις 18 Νοεμβρίου 1948. Επίσης, στην κυβέρνηση του Σοφοκλή Βενιζέλου ήταν υπουργός άνευ Χαρτοφυλακίου ασκών καθήκοντα υφυπουργού Ναυτικών από τις 13 Σεπτεμβρίου 1950 ως τις 3 Νοεμβρίου 1950.

Μεταξύ άλλων, διετέλεσε πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Κέρκυρας και σύμβουλος σε τράπεζες.

Πέθανε το 1968 και κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη στις 9 Οκτωβρίου. Ήταν παντρεμένος με την Αναστασία Βλυσμά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Ελληνικόν who's who, Εκδοτικός Οργανισμός Ελληνικών who's who 1962, σελ. 129
2. ↑  Canavaccio, κείμενα περί της ηδονιστικής δρόγης Αρχειοθετήθηκε 2016-03-09 στο Wayback Machine. εκδόσεις Heteron, Αθήνα 2008.
3. 1 2  "Απεβίωσεν ο τέως υπουργός Θ. Δεσύλλας", Μακεδονία, φύλλο 10-10-1968, σελ. 3[*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 25, αρ. 94).(pdf)
5. ↑  Εφημερίδα Εμπρός Αρχειοθετήθηκε 2018-11-05 στο Wayback Machine. 31-3-1946 (ΕΚΛΟΓΕΣ 1946 – ΟΙ 1.538 ΠΟΛΙΤΕΥΤΕΣ), ανάκτηση 30-6-2015.
6. ↑  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 62, αρ. 261).(pdf)
7. ↑  ««Κυβέρνησις Θεμιστοκλέους Σοφούλη Από 7.9.1947 έως 18.11.1948»». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2015.
8. ↑  ««Κυβέρνησις Σοφοκλή Βενιζέλου, Από 13.9.1950 Έως 3.11.1950»». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2015.
Η **Τσίβας ΗΠΑ** (αγγλικά: *Chivas USA*) ήταν αμερικανικός επαγγελματικός σύλλογος ποδοσφαίρου με έδρα το Κάρσον, προάστιο του Λος Άντζελες στην Καλιφόρνια, ενώ μετείχε στη Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ (MLS). Στην αρχή αποτελούσε θυγατρική του μεξικανικού συλλόγου Γουαδαλαχάρα.

Αποτέλεσε την ενδέκατη ομάδα της MLS κατά την είσοδό της στο πρωτάθλημα το 2004. Η Τσίβας ΗΠΑ προοριζόταν να θεωρηθεί ως «μικρός αδερφός» του μητρικού συλλόγου της Γουαδαλαχάρα, μιας από τις ευρέως υποστηριζόμενες και επιτυχημένες ομάδες στο Μεξικό. Το *chiva* στα ισπανικά σημαίνει «κατσίκα», η οποία θεωρείται σκληρό και ανθεκτικό ζώο στο Μεξικό, ενώ αποτελεί και το ψευδώνυμο της ομάδας της Γουαδαλαχάρα.

Η Τσίβας ΗΠΑ διεξήγαγε τα εντός έδρας παιχνίδια της στο StubHub Center στο Κάρσον, το οποίο μοιράστηκε με την αντίπαλό της, Λος Άντζελες Γκάλαξι. Το σωματείο ανήκε αρχικά στον Αντόνιο Κουέ και τον Χόρχε Βεργάρα, ο οποίος κατέχει επίσης την ομάδα της Γουαδαλαχάρα. Το 2014, η MLS αγόρασε το σύλλογο από τον Βεργάρα με σκοπό να την μεταπωλήσει σε νέους ιδιοκτήτες.

Η ομάδα διέκοψε τη λειτουργία της μετά την κανονική περίοδο του 2014. Μία νέα δικαιόχρηση (franchise) επέκτασης στο Λος Άντζελες θα συσταθεί το 2018.

Ιδιοκτησιακό καθεστώς
---------------------

* Χόρχε Βεργάρα (4 Αυγούστου, 2004 – 19 Φεβρουαρίου, 2014)
* Αντόνιο Κουέ Σάντσες-Ναβάρο (Αυγούστου 4, 2004 – 28 Αυγούστου, 2012)
* MLS (20 Φεβρουαρίου, 2014 – 27 Οκτωβρίου, 2014)

Επιτυχίες
---------

MLS Supporters' Shield
* Δεύτερη θέση (1): 2007

MLS Western Conference
* Νικήτρια (Κανονική Περίοδος) (1): 2007

Υποδεέστερα τρόπαια
* Honda SuperClasico (1): 2007

Παραπομπές
----------

1. ↑  El noveno proyecto de Chivas USA (Spanish)
2. ↑  «Chivas USA to suspend operations after MLS season, sources say». *ESPNFC.com*. Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2014.
3. ↑  «MLS announces new strategy for Los Angeles market, 2015 conference alignment». mlssoccer.com. 27 Οκτωβρίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2017.
4. ↑  Δεύτερη ομάδα στο MLS αποκτά το Λος Άντζελες, έναντι 100 εκατ. δολ. Αρχειοθετήθηκε 2017-06-20 στο Wayback Machine. sportandbusiness.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Ο **Χρήστος Γουλόπουλος** του Παναγιώτη (1892 - 2 Μαΐου 1961) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, ο οποίος χρημάτισε βουλευτής και υπουργός.

Σταδιοδρομία
------------

Γεννήθηκε το 1892.
Βουλευτής εξελέγη για πρώτη φορά στην εκλογική περιφέρεια Κοζάνης στις εκλογές του 1920 και επανεξελέγη το 1935 με τα Συμπράττοντα Κυβερνητικά Κόμματα και επανεξελέγη με το Λαϊκόν Κόμμα στις εκλογές του 1946 και του 1950. Στη συνέχεια εξελέγη βουλευτής με τον Ελληνικό Συναγερμό το 1952 και έπειτα με την ΕΡΕ το 1956 και το 1958.

Στην κυβέρνηση Τσαλδάρη διορίστηκε ως Γενικός Διοικητής Θράκης (25 Απριλίου 1946), αξίωμα στο οποίο υπηρέτησε στην κυβέρνηση Τσαλδάρη (2 Οκτωβρίου 1946 – 24 Ιανουαρίου 1947) και στην κυβέρνηση Δ. Μαξίμου το 1947. 

Υπηρέτησε επίσης ως υπουργός Γεωργίας στην Κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη 1948, στην κυβέρνηση Σοφούλη τον Ιανουάριο και τον Απρίλιο-Ιούνιο 1949 (14 Απριλίου 1949 – 30 Ιουνίου 1949) και στην κυβέρνηση Διομήδη (30 Ιουνίου 1949 – 6 Ιανουαρίου 1950).

Το Μάιο του 1961 εισήχθη στον «Ευαγγελισμό» στην Αθήνα, όπου και απεβίωσε ως εν ενεργεία βουλευτής. Στην έδρα του τον διαδέχθηκε ο Δημοσθένης Δόκος.. Κηδεύτηκε από το Α΄ Νεκροταφείο στις 3 Μαΐου 1961.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βουλή των Ελλήνων, Μητρώον Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών. 1822-1935, Αθήνα 1986, σελ. 103, αρ. 327. (pdf)
2. ↑  ««Κυβέρνησις Κωνσταντίνου Τσαλδάρη Από 18.4.1946 έως 2.10.1946»». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2014.
3. ↑  ««Κυβέρνησις Θεμιστοκλέους Σοφούλη Από 14.4.1949 Έως 30.6.1949»». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2014.
4. ↑  ««Κυβέρνησις Αλέξανδρου Διομήδους, Από 30.6.1949 έως 6.1.1950»». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2014.
5. ↑  Μακεδονία, 3-5-1961, σελ.3.
6. ↑  Θάνατος βουλευτού της ΕΡΕ, εφ. Ελευθερία, φύλλο 3-5-1961, σελ. 6
Ο **Μιχαήλ Χλουβεράκης** (1905 - 8 Μαρτίου 1970) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός, που διετέλεσε βουλευτής Λασιθίου. Ανηψιός του είναι ο επίσης βουλευτής και υπουργός Γιάννης Πλακιωτάκης.

Σπουδές, ιατρικό λειτούργημα και δημοσιογραφία
----------------------------------------------

Η καταγωγή του ήταν από την Τουρλωτή Λασιθίου, γιος του Μάρκου και της Στερεώ. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών και αποφοίτησε το 1929. Εργάστηκε σε ιατρείο που άνοιξε ο ίδιος στη Σητεία. Είχε γίνει γνωστός ως «ο γιατρός με την άσπρη φοράδα» και αναφέρθηκε στον Τύπο της εποχής ως «έντιμος πολίτης, λευκός και άσπιλος πολιτικός».

Υπηρέτησε ως γιατρός στη γραμμή των πρόσω. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής πολέμησε στην Εθνική Αντίσταση. Ευπροσήγορος, ειλικρινής και μειλίχιος, ενθάρρυνε τους ασθενείς του, καθώς ήταν πάντα γελαστός, όπως ανέφεραν οι νεκρολογίες του στον τοπικό Τύπο το 1970.

Από το Μάρτιο του 1945 ως τον Απρίλιο του 1946 εξέδιδε, μαζί με το Γαλανάκη, την εβδομαδιαία πολιτική εφημερίδα «Ελευθέρα Φωνή», η οποία ήταν η πρώτη εφημερίδα που κυκλοφόρησε στη Σητεία.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Η πρώτη του κάθοδος σε εκλογές έγινε με ανεξάρτητο συνδυασμό στις εκλογές του 1946. Στον ίδιο συνδυασμό ανήκαν οι Εμμανουήλ Γαλανάκης και Μιχαήλ Καταπότης. Στις εκλογές εκείνες ο συνδυασμός των τριών πολιτευτών ηττήθηκε.

Εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια του Λασιθίου με την ΕΠΕΚ του Πλαστήρα το 1950 Επανεκλέχθηκε στις εκλογές των ετών 1951, 1952, 1956 (άνευ σταυρών με τη Δημοκρατική Ένωση, εξαιτίας του πλειοψηφικού), του 1961, 1963 και 1964 με την Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου.

Στις 13 Ιουλίου 1951, έπειτα από το κίνημα του ΙΔΕΑ, ο Χλουβεράκης μαζί με πολλούς άλλους βουλευτές αποχώρησε από το κόμμα ΕΠΕΚ και πολιτεύτηκε στις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις αρχικά με το Κόμμα Φιλελευθέρων και έπειτα με την Ένωση Κέντρου. Με την τελευταία εκλέχθηκε στις εκλογές του 1961 συγκεντρώνοντας 9.500 ψήφους και με πρώτο τον Εμμανουήλ Κοθρή.

Θάνατος και τιμές
-----------------

Αναφέρεται ότι κάποτε που ήταν άρρωστος, η σύζυγός του τον συμβούλεψε να μην πάει στη Βουλή για να ψηφίσει, γιατί θα επιδεινωνόταν η κατάσταση της υγείας του. Η απάντηση του Χλουβεράκη ήταν: «Ας πεθάνω, Μαρία, αφού πρόκειται για την Κρήτη. Άντρες τα' ρίζουν τα Σφακιά».. 

Πέθανε στην Αθήνα το 1970 και κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο. Στη Σητεία έχει δοθεί το όνομα του Χλουβεράκη σε ένα πάρκο, με απόφαση του Δήμου Σητείας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εφημερίδα "Μεσόγειος του Ηρακλείου", φύλλο 11 Μαρτίου 1970
2. 1 2  εφημερίδα Πατρίς του Ηρακλείου, φύλλο 11 Μαρτίου 1970.
3. ↑  Στειακός Τύπος, 3 Οκτωβρίου 2008.
4. ↑  .tourloti.gr Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine. Οι εκλογές της μούγκας, ανάκτηση 28 Μαρτίου 2013.
5. ↑  Το Βήμα, Σκάνδαλο στον ΟΛΠ, κρίση στο Λαϊκό Κόμμα, 13 Αυγούστου 2008, ανάκτηση 28 Μαρτίου 2013.
6. ↑  Εφημερίδα "Πατρίς", Ο θρίαμβος της Ένωσης Κέντρου στην Κρήτη, 30 Απριλίου 2012.
7. ↑  Εφημερίδα "Μεσόγειος του Ηρακλείου", φύλλο 16 Μαρτίου 1970.
Το λογότυπο της Τουρκικής Βικιπαίδειας με γραμμή λογοκρισίας που καλύπτει το κείμενο
Η **πρόσβαση στη Βικιπαίδεια απαγορευόταν στην Τουρκία** από τα τέλη Απριλίου 2017 μέχρι τις 15 Ιανουαρίου 2020. Από τις 29 Απριλίου 2017 μέχρι τις 15 Ιανουαρίου 2020 οι τουρκικές αρχές εμπόδιζαν την ηλεκτρονική πρόσβαση σε όλες τις εκδόσεις της Βικιπαίδειας σε όλη την Τουρκία.. Οι περιορισμοί επιβλήθηκαν από τον τουρκικό νόμο αριθ. 5651 , λόγω του άρθρου της αγγλικής έκδοσης της Βικιπαίδειας σχετικά με την κρατική τρομοκρατία, στο οποίο η Τουρκία χαρακτηρίστηκε χρηματοδότρια για το ISIS και την Αλ Κάιντα. Τα τουρκικά δικαστήρια θεώρησαν το εν λόγω άρθρο ως δημόσια χειραγώγηση στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Τα αιτήματα της τουρκικής Αρχής Τεχνολογίας, Πληροφοριών και Επικοινωνιών προς τη Βικιπαίδεια, για συμμόρφωση με τον Τουρκικό νόμο δεν ικανοποιήθηκαν. Η πρόσβαση στη Βικιπαίδεια εξακολουθεί να απαγορεύεται στην Τουρκία. 
Το ίδρυμα Wikimedia, που φιλοξενεί τον ιστότοπο της Βικιπαίδειας, ανακοίνωσε πως προσέφυγε ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρώπινων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) για να αρθεί αυτός ο αποκλεισμός.

Τον Δεκέμβρη του 2019, το Συνταγματικό Δικαστήριο της Τουρκίας έκρινε ότι η εν λόγω απαγόρευση συνιστά «παραβίαση της ελευθερίας της έκφρασης». Στις 15 Ιανουαρίου 2020 η απόφαση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα της κυβέρνησης και η απόφαση πέρασε στην Αρχή Τεχνολογίας της Πληροφορίας και Επικοινωνιών, με αποτέλεσμα την λήξη της απαγόρευσης πρόσβασης στις 22:30 ώρα Τουρκίας (21:30 ώρα Ελλάδας) την ίδια ημέρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Wikipedia blocked in Turkey». *Turkey Blocks*. 29 Απριλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2017.
2. ↑  «Turkish authorities block Wikipedia without giving reason» (στα αγγλικά). *BBC News*. 2017-04-29.. Ανακτήθηκε στις 2017-04-29.
3. ↑  «İNTERNET ORTAMINDA YAPILAN YAYINLARIN DÜZENLENMESİ VE BU YAYINLAR YOLUYLA İŞLENEN SUÇLARLA MÜCADELE EDİLMESİ HAKKINDA KANUN» [Turkish law based ban of Wikipedia] (PDF). *mevzuat.gov.tr* (στα Τουρκικά). Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2017.
4. ↑  «Turkey marks second year without Wikipedia». *Stockholm Center for Freedom*. 30 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2019.
5. ↑  «Wikipedia εναντίον Τουρκίας: Προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για να αρθεί ο αποκλεισμός της». *CNN Greece*. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2019.
Ο **Άππιος Κλαύδιος Καύδηξ**, λατιν. *Appius Claudius Caudex*, (άκμασε το 264 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος πολιτικός. Ήταν ο μικρότερος αδελφός του Αππίου Κλαύδιου Καίκου και υπηρέτησε ως ύπατος το 264 π.Χ.

Βιογραφία
---------

Εκείνο το έτος, έσυρε τη Ρώμη σε σύγκρουση με την Καρχηδόνα για την κατοχή της Σικελίας. Το 265 π.Χ. ο Ιέρων Β΄ των Συρακουσών είχε επιτεθεί στη Μεσσήνη (σημερινή Μessina) σε μία προσπάθεια να την καταλάβει από τους Μαμερτίνους, μισθοφόρους από την Καμπανία που την είχαν καταλάβει μερικά χρόνια πριν. Οι Μαμερτίνοι συμμάχησαν με έναν κοντινό καρχηδονιακό στόλο και κατέλαβαν τις Συρακούσες, αλλά όταν οι Καρχηδόνιοι δεν έφυγαν, οι Μαμερτίνοι προσέφυγαν στη Ρώμη το 264 π.Χ.

Μερικοί συγκλητικοί ήταν αντίθετοι στο να τους βοηθήσουν, αλλά ο Άππιος Κλαύδιος έπεισε τους πολίτες να τους υποστηρίξουν. Οδήγησε μία δύναμη στη Μεσσήνη και, καθώς οι Μαμερτίνοι είχαν πείσει τους Καρχηδονίους να αποσυρθούν, συνάντησε μόνο μία συμβολική αντίσταση. Οι Μαμερτίνοι παρέδωσαν την πόλη στον Άππιο Κλαύδιο, αλλά οι Καρχηδόνιοι επέστρεψαν και πολιόρκησαν τη Μεσσήνη. Οι Συρακούσιοι, εν τω μεταξύ, βρίσκονταν και έξω από την πόλη. Ο Κλαύδιος προσπάθησε να στείλει πρεσβευτές, τόσο στους Καρχηδονίους, όσο και στους Συρακούσιους, αλλά αγνοήθηκε. Στη συνέχεια οδήγησε τα στρατεύματά του έξω από την πόλη, νίκησε τους Συρακούσιους στη μάχη και ο Ιέρων Β΄ υποχώρησε πίσω στις Συρακούσες. Την επόμενη ημέρα ο Κλαύδιος νίκησε και τους Καρχηδονίους. Μετά από αυτές τις νίκες ο Άππιος πολιόρκησε την Eχέτλα, αλλά μετά την απώλεια πολλών στρατευμάτων επέστρεψε στη Μεσσήνη.

Αυτή η διαμάχη ήταν μία από τις άμεσες αιτίες τού Α΄ Καρχηδονιακού Πολέμου.

Αναφορές
--------

1. ↑  «Digital Prosopography of the Roman Republic» (Αγγλικά) 713. Ανακτήθηκε στις 10  Ιουνίου 2021.
2. ↑  «Digital Prosopography of the Roman Republic» (Αγγλικά) 591. Ανακτήθηκε στις 10  Ιουνίου 2021.
3. 1 2  Thomas Robert Shannon Broughton: «The Magistrates of the Roman Republic» (Αγγλικά) Αμερικανική Φιλολογική Εταιρεία. 1951. ISBN-10 0-89130-812-1.
4. ↑  «Claudii» (Ρωσικά)
5. ↑  Diodorus Siculus, Biblioteca *Historica*, 23.1

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Livius.org: Appius Claudius Caudex
Κερ-Ξαβιέ Ρουσέλ, Εντουάρ Βιγιάρ, Ρομαίν Κολούς, Φελίξ Βαλοτόν, 1899
Η **ομάδα Ναμπί** ήταν ομάδα μεταϊμπρεσιονιστών, avant garde καλλιτεχνών που καθόρισαν ως ρεύμα τις εικαστικές τέχνες στη Γαλλία το 1890. Η ομάδα συγκροτήθηκε αρχικά από μία ομάδα φίλων που ενδιαφέρονταν για τη μοντέρνα τέχνη και τη λογοτεχνία, και οι περισσότεροι ήταν συμφοιτητές στην Ακαδημία Ζυλιάν, στο Παρίσι στα τέλη της δεκαετίας του 1880. Το όνομά τους *Nabi* σημαίνει προφήτης στα Εβραϊκά και τα Αραβικά. Σημαντικοί καλλιτέχνες που συμμετείχαν στην ομάδα ήταν οι Πιέρ Μπονάρ, Μωρίς Ντενί, Πωλ Ρανσόν, Εντουάρ Βιγιάρ, Κερ-Ξαβιέ Ρουσέλ, Φελίξ Βαλοτόν, Πωλ Σερυζιέ και Ωγκύστ Καζαλίς.

Οι Ναμπί επηρεάστηκαν σημαντικά από τις ιαπωνικές ξυλογραφίες, τον γαλλικό συμβολισμό και την αγγλική προραφαηλιτική τέχνη. Ήταν επίσης γνωστοί για τη συμμετοχή τους σε άλλες μορφές τέχνης και μέσα. Δημιουργούσαν ποικίλα έργα, όπως αφίσες, βιτρό, σκηνικά και τα προγράμματα, καθώς και εικονογραφήσεις βιβλίων. Η διχόνοια και οι αποχωρήσεις οδήγησαν στη διάλυση της ομάδας το 1899.

Φωτοθήκη
--------

* Εντουάρ Βιγιάρ, Αυτοπροσωπογραφία, 1889 Εντουάρ Βιγιάρ, *Αυτοπροσωπογραφία,* 1889
* Φελίξ Βαλοτόν, Κυρία και Υπηρέτρια, 1896Φελίξ Βαλοτόν, *Κυρία και Υπηρέτρια,* 1896
* Πωλ Ρανσόν, Τοπίο Ναμπί, 1890Πωλ Ρανσόν, *Τοπίο Ναμπί*, 1890
* Πωλ Σερυζιέ, Αγόρια στην όχθη του Ποταμού, 1906Πωλ Σερυζιέ, *Αγόρια στην όχθη του Ποταμού,* 1906

Παραπομπές -Σημειώσεις
----------------------

1. ↑  Ο γαλλικός (και αγγλικός) όρος *nabi* αναφέρεται σε εκείνον που είναι εμπνευσμένος και μιλά τη γλώσσα του Θεού, αυτό δηλαδή που σημαίνει ο εβραϊκός όρος *προφήτης* — נביא (navi) — και η παρόμοια αραβική λέξη نَبِيّ (nábi). Το Ναμπί εμφανίζεται σε πολλές γλώσσες, αναμεσά τους και την Ινδονησιακή
2. ↑ . «Symbolist Art Theories: A Critical Anthology Henri Dorra».
3. ↑  The Editors of Encyclopædia Britannica, επιμ.. «Nabis». *Encyclopædia Britannica*.. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* The Prophets of Montmartre Ashe Journal article on Les Nabis by Alamantra.
* Pierre Bonnard, the Graphic Art, an exhibition catalog from The Metropolitan Museum of Art (fully available online as PDF), which contains material on Bonnard and others in the Les Nabis
Το έμβλημα της Γαλλικής Αλγερίας την περίοδο 1830-1962.
Η **γαλλική Αλγερία** είναι το όνομα που χρησιμοποιείται πιο συχνά – με την επίσημη ονομασία να είναι, απλώς, « **Αλγερία** » – για τον ορισμό των γαλλικών αποικιών στις ακτές της Βορείου Αφρικής (1830-1848) και των παλιών γαλλικών νομών της Αλγερίας (1848-1962) και των γαλλικών νομών της Σαχάρας (1957-1962) – αν και οι τελευταίοι είχαν διαφορετικό λόγο ύπαρξης. Οι Αλγερινοί χρησιμοποιούν τον όρο *Istiʿmar* (κατοχή) για να καθορίσουν αυτή την περίοδο της ιστορίας τους.

Η προσάρτηση των παραπάνω εδαφών στη Γαλλία είναι παλαιότερη μητροπολιτικών εδαφών (της ηπειρωτικής Γαλλίας δηλαδή) όπως η Κομητεία της Νις (που έγινε ο νομός των Αλπ-Μαριτίμ) και η Σαβοΐα (που χωρίστηκε σε δύο νομούς, την Σαβοΐα και την Άνω Σαβοΐα) - που παραχωρήθηκαν το 1860 από το Βασίλειο της Σαρδηνίας και την Ιταλία το 1947 - και είναι αποτέλεσμα των γαλλικών κατακτήσεων που πραγματοποιήθηκαν επί της Αντιβασιλείας του Αλγερίου (1830), του Κράτους του Αλγερίου (1847), της Καμπιλί (1871), της Συνομοσπονδίας Κελ Αχαγκάρ της Σαχάρας (1902), όπως και του διαμοιρασμού της Αφρικής από την Διάσκεψη του Βερολίνου (1884). Η γαλλική Αλγερία (1830-1962) με αυτό τον τρόπο αποτελεί την προηγούμενη οντότητα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Αλγερίας που ανακηρύχτηκε ως ανεξάρτητο κράτος το 1962.

Με την επαναφορά στο προσκήνιο εξαιτίας της αντίστασης και του αλγερινού εθνικισμού, και στη συνέχεια με τον κλονισμό από τον Πόλεμο της Αλγερίας, η γαλλική παρουσία στην Αλγερία λαμβάνει τέλος με αμοιβαίες συμφωνίες (πιο συγκεκριμένα μια «διακήρυξη της ανεξαρτησίας») τον 20ό αιώνα. Η Αλγερία ονομαζόμενη ως γαλλική παραμένει τον 21ο αιώνα μια άλυτη υπόθεση, το σημείο εκκίνησης μιας ισοδύναμης διαπραγμάτευσης ανάμεσα στη Γαλλία και την Αλγερία και ένα σημερινό βουλευτικό πρόβλημα, όπως επιβεβαιώνει η πρόταση αλγερινού νόμου που κατατέθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2010, αλλιώς 32 χρόνια μετά την αποχώρηση των τελευταίων Γάλλων στρατιωτών επί αλγερινού εδάφους και 48 χρόνια μετά την ανεξαρτησία της Αλγερίας. Η περίοδος της « Γαλλικής Αλγερίας » αφορά την ιστορία τόσο της Αλγερίας όσο και της Γαλλίας.

Βιβλιογραφία
------------

* Πιέρ Γκουανάρ, *Algérie, l'œuvre française* ISBN 290643123x 2001
* Μαρσέλ Γκορί, *L'Algérie illustrée*, Éditions Campanile, Sophia-Antipolis, 2005.
* Ζαν-Παξ Μεφρέ, Ζαν-Μαρί Μπαστιάν-Τιρί : *Jusqu’au bout de l’Algérie française*, Éditions Pygmalion

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι- πηγές
---------------------------

* Εγκυκλοπαίδεια της AFN
* Ιστορία των γαλλικών αποικιών και της επέκτασης της Γαλλίας στον Κόσμο - Τόμος 2 : Η Αλγερία
* Εφημερίδα της εκατονταετηρίδας της Αλγερίας (1930)
* Carte Michelin της γαλλικής Αλγερίας του 1962
* Το χωριό του Τενές και οι κάτοικοί του από το 1830 μέχρι και το 1962
* Περιοδικό « Entre Algérie et France », Σημείο συνάντησης και πεδίο πολιτισμικών ανταλλαγών

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 304924396
* SUDOC: 027268853
* BNF: cb153222402 (data)

 |

 |
Το ***Football Manager 2023*** (επίσημη συντομογραφία ***FM23***) είναι βιντεοπαιχνίδι προσομοίωσης προπόνησης ποδοσφαίρου, το οποίο αναπτύχθηκε από την Sports Interactive και δημοσιεύτηκε από τη Sega. Είναι μέρος της σειράς *Football Manager*. Κυκλοφόρησε στις 8 Νοεμβρίου 2022 για τις περισσότερες πλατφόρμες, με την πρώιμη πρόσβαση να ξεκινά δύο εβδομάδες πριν για PC και Mac, και η πλήρης κυκλοφορία του παιχνιδιού για το PlayStation 5 είχε καθυστερήσει. Το *Football Manager 2023 Console*, με τίτλο *Xbox Edition* στο *Football Manager 2022*, έγινε διαθέσιμη και στις κονσόλες Xbox και PlayStation, κάνοντας το ντεμπούτο της στην τελευταία. Το *Football Manager 2023 Mobile* είναι διαθέσιμο σε συσκευές Android και iOS, και το *Football Manager 2023 Touch* κυκλοφόρησε τόσο στο Nintendo Switch όσο και στο Apple Arcade.

Το *Football Manager 2023* είναι η πιο παιγμένη έκδοση του *Football Manager*, από τον Ιούνιο του 2023, με περισσότερους από διπλάσιους χρήστες από τον μέσο όρο. Τα παιχνίδια *Football Manager* συνήθως έχουν περίπου 2 εκατομμύρια παίκτες ετησίως, ωστόσο το FM23 υπερδιπλασίασε αυτό και είχε 5 εκατομμύρια παίκτες.

Ιστορία
-------

Το Νοέμβριο του 2022, το πολυαναμενόμενο *Football Manager 2023* *Console* για το PlayStation 5 ανακοινώθηκε πως θα καθυστερούσε να κυκλοφορήσει, σε μια μη ανακοινωμένη ημερομηνία. Στις 25 Ιανουαρίου 2023, ανακοινώθηκε ότι η εναρκτήρια έκδοση του παιχνιδιού για το PlayStation 5 θα κυκλοφορούσε την 1η Φεβρουαρίου.

Χαρακτηριστικά
--------------

Σε αντίθεση με τα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς, το FM23 αδειοδοτούσε τις διοργανώσεις συλλόγων της UEFA. Ως μέρος της συμφωνίας αδειοδότησης, το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Γυναικών θα κάνει το ντεμπούτο του σε μια μελλοντική έκδοση του παιχνιδιού. Η συσκευασία έχει βελτιωθεί για να μειώσει το αποτύπωμα άνθρακα κατά 53%.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Steam*. 12  Σεπτεμβρίου 2003. 1904540. Ανακτήθηκε στις 6  Νοεμβρίου 2022.
2. ↑  «Football Manager 2023 beta: How to get early access and play now».
3. 1 2  «Football Manager 2023 for PS5 Has Been Indefinitely Delayed Due to "Unforeseen Complications"». 2 Νοεμβρίου 2022.
4. ↑  «Football Manager 2023 | Available from November 8». *www.footballmanager.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2022.
5. ↑  THE FUTURE OF FOOTBALL MANAGER
6. ↑  «Football Manager 2023 Console Version Delayed at Last Minute». 2 Νοεμβρίου 2022.
7. ↑  «Football Manager 2023 Console for PS5 delayed to unannounced date». 2 Νοεμβρίου 2022.
8. ↑  «Football Manager 2023 PS5 Delayed Just Days Before Launch». 2 Νοεμβρίου 2022.
9. ↑  «Football Manager 2023 delayed on PS5 due to "unforeseen complications"». *Eurogamer.net*. 2 November 2022. .
10. ↑  «Football Manager 2023 will launch on PlayStation 5 next month». *Eurogamer.net*. 25 January 2023. .
11. 1 2  UEFA.com (12 Σεπτεμβρίου 2022). «UEFA Club Competitions to feature in Football Manager™ 2023 | Inside UEFA». *UEFA.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2022.
Ο **Αντώνης Αθηνογένης** (1875 - 1963) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός του 20ού αιώνα.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1875 στη Σμύρνη. Ο πατέρας του ονομαζόταν Ιωάννης, ενώ θείος του ήταν ο Παύλος Αθηνογένης, ιδρυτής του Ομήρειου Παρθεναγωγείου της Σμύρνης. Μάλιστα, εντός της διαθήκης του θείου του, ορίστηκε ισόβιο μέλος της εφορείας του Ομηρείου.

Πέρασε τα μαθητικά του χρόνια στην Ευαγγελική Σχολή της Σμύρνης, ενώ, στη συνέχεια, σπούδασε νομική στο Οθώνειο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Πολέμησε ως εθελοντής στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897, ενώ μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του εργάστηκε ως δικηγόρος στη Σμύρνη. Αργότερα, συμμετείχε στους Βαλκανικούς Πολέμους, καθώς και στην Μικρασιατική Εκστρατεία. 

Μετά τη μικρασιατική καταστροφή, εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα όπου ακολούθησε πολιτική καριέρα διατελώντας πρώτα βουλευτής Αθηνών με το Λαϊκό Κόμμα και έπειτα βουλευτής Αττικής του Εθνικού Ριζοσπαστικού Κόμματος. Επίσης διετέλεσε αντιπρόεδρος της βουλής (1933-35) και υπουργός Κρατικής Υγιεινής και Αντιλήψεως στην Κυβέρνηση Γεωργίου Κονδύλη από τις 10 Οκτωβρίου 1935 ως τις 30 Νοεμβρίου 1935.

Μεταπολεμικά ηγήθηκε κίνησης που στρεφόταν εναντίον των μαυραγοριτών που κατά τη διάρκεια της Κατοχής είχαν αγοράσει εκατοντάδες ακίνητα σε εξευτελιστικές τιμές. Υπήρξε επίσης γενικός γραμματέας του Φιλεκπαιδευτικού Συλλόγου και αρθρογραφούσε σε διάφορα περιοδικά και εφημερίδες, κυρίως προσφυγικού ενδιαφέροντος. Σύμφωνα με τις λίστες της Μεγάλης Στοάς των μασόνων της Ελλάδας, υπήρξε ελευθεροτέκτονας.

Απεβίωσε τον Ιούλιο του 1963. Προς τιμή του, το όνομά του δόθηκε σε δρόμο της Νέας Σμύρνης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Μηλιώρη, Νίκου Ε. (1964). «Η πνευματική εισφορά των Μικρασιατών». *Μικρασιατικά Χρονικά* (Αθήναι: Τμήμα Μικρασιατικών Μελετών της Ενώσεως Σμυρναίων) **11**: 128 - 129.
2. ↑  Μάρω Βουγιούκα- Βασίλης Μεγαρίδης, Οδωνυμικά των Προαστείων της Αθήνας, Δήμος Αθηναίων Πολιτιστικός Οργανισμός, Αθηναϊκή Βιβλιοθήκη, Σεπτέμβριος 2002, τ. 1, Α-Ι, σελ. 127.
3. ↑  Κούκουνας, Δημοσθένης (2016). *Οι Έλληνες πολιτικοί. Ιστορικό, βιογραφικό λεξικό*. **Β΄**. Αθήνα: Historia. σελ. 16.
4. ↑  Βασιλόπουλος, Χρίστος (24 Ιανουαρίου 2015). «Μια διδακτική ιστορία για τα ακίνητα της κατοχής που χάθηκαν για έναν τενεκέ λάδι. Στην Απελευθέρωση οι πολίτες στράφηκαν εναντίον των μαυραγοριτών που «έραψαν» νόμο στα μέτρα τους...». *mixanitouxronou.gr*. Μηχανή του Χρόνου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2016.
5. ↑  «Η λίστα των μασόνων». *tovima.gr*. Το Βήμα. 19 Μαρτίου 2006. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2016.

Πηγές
-----

* Αλεξάνδρα Δεσποτοπούλου, Μαρία Φουντουλάκη (Φεβρουάριος 2004). *Οδωνυμικά της Νέας Σμύρνης: οι ονομασίες των οδών*. Αθήνα: Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο. σελίδες 46. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2012.
Ο **καρχαρίας της Γροιλανδίας** (επιστημονική ονομασία *Somniosus microcephalus* - *Σομνιόσος ο μικροκέφαλος*) είναι ένας μεγάλος καρχαρίας, ο οποίος απαντάται στα νερά του Βόρειου Ατλαντικού, γύρω από τη Γροιλανδία και την Ισλανδία. Αυτοί οι καρχαρίες ζουν βορειότερα από κάθε άλλο γνωστό είδος καρχαρία. Φτάνει σε μήκος τα 6,4 μέτρα και βάρος τον ένα τόνο, συγκρίσιμα με τις διαστάσεις του μεγάλου λευκού καρχαρία, και είναι πιθανό να φτάνει τα 7,3 μέτρα σε μήκος και βάρος τα 1.400 κιλά, αν και συνήθως έχει μήκος μεταξύ 3 και 5 μέτρων και βάρος 400 κιλά. Είναι ωοζωοτόκοι, με τα θηλυκά να γεννούν έως 10 μικρά κάθε φορά.

Είναι κορυφαίος κυνηγός στο περιβάλλον και τρέφεται κυρίως με ψάρια και πιθανότατα φώκιες. Σημάδια από δαγκώματα σε νεκρές φώκιες υποδεικνύουν ότι αυτός ο καρχαρίες τρέφεται με αυτές ιδίως τους χειμερινούς μήνες. Επίσης, καρχαρίες έχουν βρεθεί με υπολείματα από πολικές αρκούδες και ταράνδους στα στομάχια τους. Προτιμά ψυχρά νερά και έχει εντοπιστεί σε βάθος 2.200 μέτρων. Οι καρχαρίες της Γροιλανδίας θεωρούνται τα μακροβιότερα σπονδυλωτά, με ηλικία για τα γηραιότερα μέλη που υπολογίστηκε στα 400 χρόνια, ενώ θεωρείται ότι φτάνουν σε σεξουαλική ωριμότητα σε ηλικία 150 ετών.

Ο καρχαρίας της Γροιλανδίας δεν είναι επικίνδυνος για τους ανθρώπους. Το κρέας του καρχαρία της Γροιλανδίας είναι τοξικό, καθώς περιέχει μία τοξίνη την Trimethylamine N-oxide ή TMAO η οποία στο στομάχι διασπάται σε τριμεθυλαμίνη, και γι'αυτό το λόγο δεν καταναλώνεται ωμό. Όμως, οι Ισλανδοί ζυμώνουν τους καρχαρίες της Γροιλανδίας και παράγουν το hákarl, το οποίο θεωρείται ευρέως ως εθνικό πιάτο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kyne, P.M. Sherrill-Mix, S.A. & Burgess, G.H. (2006). *Somniosus microcephalus*  *στην Κόκκινη Λίστα Απειλούμενων Ειδών της IUCN*. Έκδοση 2013.2. Διεθνής Ένωση Προστασίας της Φύσης (IUCN). Ανακτήθηκε 12 Μαρτίου 2014.
2. ↑  ADW: Somniosus microcephalus: Information. Animaldiversity.ummz.umich.edu. Retrieved on 2010-09-06.
3. ↑  Florida Museum of Natural History Ichthyology Department: Greenland Shark Αρχειοθετήθηκε 2013-03-21 στο Wayback Machine.. Flmnh.ufl.edu. Retrieved on 2010-09-06.
4. 1 2  Wood, Gerald (1983). *The Guinness Book of Animal Facts and Feats*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. ISBN 978-0-85112-235-9.
5. ↑  «Polar Seas: Greenland Shark». Elasmo-research.org. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2011.
6. ↑  Zoe Lucas. «Shark Predation on Sable Island Seals (July 2008)». Greenhorsesociety.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Δεκεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2011.
7. ↑  Nielsen, Julius; Hedeholm, Rasmus B.; Heinemeier, Jan; Bushnell, Peter G.; Christiansen, Jørgen S.; Olsen, Jesper; Ramsey, Christopher Bronk; Brill, Richard W. *και άλλοι*. (2016). «Eye lens radiocarbon reveals centuries of longevity in the Greenland shark (*Somniosus microcephalus*)». *Science* **353** (6300): 702–4. doi:10.1126/science.aaf1703. Lay summary – *Sci News* (Aug 12, 2016).
8. ↑  «Retrieved 20 March 2008». Sportfishingmag.com. 21 Δεκεμβρίου 2004. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2011. [*νεκρός σύνδεσμος*]
Κάδος κομπόστ
Το **κομπόστ** είναι φυσικό λίπασμα που παράγεται από την αποσύνθεση των οργανικών υλικών (φύλλα, κλαδιά, υπολείμματα κουζίνας: φρούτα, λαχανικά, κατακάθια καφέ κλπ).

Η λέξη κομπόστ προέρχεται από την αγγλική λέξη compost. Η λέξη compost προέρχεται από τη λατινική λέξη compositus από το ρήμα componere (com = μαζί + ponere = τοποθετώ). Στα τέλη του 14ου αι. στη γαλλική γλώσσα εμφανίζεται η λέξη composte με την έννοια του μίγματος των φύλλων, της κοπριάς και άλλων υλικών για τη λίπανση της γης. Η λέξη compost με τη σημερινή της έννοια εμφανίζεται το 1580 στην Αγγλία.

Είναι μια πλούσια σκούρα ουσία η οποία απαντάται και με τον όρο **χούμους** ή **εδαφοβελτιωτικό**.

Το κομπόστ μπορεί να έχει πολύ καλά ποιοτικά χαρακτηριστικά και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για κάθε είδους καλλιέργεια

Η διαδικασία παρασκευής κομπόστ από τα οργανικά απορρίμματα έχει μεταφερθεί στα ελληνικά ως κομποστοποιηση

Πηγές
-----

1. ↑  Online Etymology Dictionary, © 2001-2010 Douglas Harper
Ευφορβία η παράλιος (*Euphorbia paralias*), Παραλία Βοϊδοκοιλιάς, Μεσσηνία, Πελοπόννησος, 12-08-2021
Ευφορβία η παράλιος (*Euphorbia paralias*), Παραλία Βοϊδοκοιλιάς, Μεσσηνία, Πελοπόννησος, 12-08-2021
Το είδος **Ευφορβία η παράλιος** (*Euphorbia paralias*), ανήκει στην οικογένεια Ευφορβιίδες, με τα περισσότερα είδη να χαρακτηρίζονται από την ύπαρξη γαλακτώδους χυμού ο οποίος τις περισσότερες φορές είναι δηλητηριώδης. Η Ευφορβία η παράλιος είναι φυτό των παραθαλασσίων αμμωδών παραλιών με μεσογειακή κατανομή που εκτείνεται στην Ευρώπη μέχρι την Βρεταννία και απαντά σ’ όλες τις ελληνικές ακτές. Είναι φυτό γλαυκό, πολυετές, με ανθοφόρα παραβλαστήματα, καθώς και βραχύτερες μασχαλιαίες άγονες διακλαδώσεις. Σκιάδια με 3-6 διχαλωτά διακλαδισμένες ακτίνες. Ανθίζει Απρίλιο-Σεπτέμβριο.

Πηγές
-----

* Καββαδάς Σ. 1956, Εικονογραφημένον Βοτανικόν - Φυτολογικόν Λεξικόν: Τόμος Δ΄, Εκδόσεις Πελεκάνος
* Παπιομύτογλου Β. 2006, Αγριολούλουδα της Ελλάδας.
* Φυτολογία 2006, Εκδοτική Αθηνών
* Strid A. 1980, Φυτά του Ολύμπου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

https://www.greekflora.gr/el/flowers/1774/Euphorbia-paralias

http://portal.cybertaxonomy.org/flora-greece/cdm\_dataportal/taxon/99b86c00-f531-4668-9d3f-951b8fdb36e9

https://euromed.luomus.fi/euromed\_map.php?taxon=515203&size=medium

Παραπομπές
----------
Το **Χαλμέρ-Γιου** (ρωσικά: Хальмер-Ю‎) είναι μια πόλη-φάντασμα, ένας πρώην οικισμός αστικού τύπου στην Δημοκρατία των Κόμι της Ρωσίας, ο οποίος καταργήθηκε το 1995. Η κύρια ασχολία ήταν εξόρυξη άνθρακα κόκα υψηλής ποιότητας, στην λεκάνη άνθρακα Πετσόρα. Διοικούταν από το επαρχιακό συμβούλιο Γκορνιάτσκι της Βαρκουτά.

Κέντρο του Χαλμέρ-Γιου: ερείπια
Ονομάστηκε από τον ποταμό Χαλμέρ-Γιου. Το όνομά έχει μεταφραστεί από την γλώσσα Νένετς ως "το Ποτάμι στην Κοιλάδα του Θανάτου", επειδή η θέση χρησιμοποιήθηκε ως ένα νεκροταφείο από τον αυτόχθονο πληθυσμό.

Ο άνθρακας στην περιοχή ανακαλύφθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1940. Η βιομηχανική εξόρυξη άρχισε το 1957. Αρχικά ο οικισμός, μαζί με τα γύρω πεδία άνθρακα άνηκαν στον Αυτόνομο θύλακα της Νενετσίας. Ωστόσο, η εξόρυξη γινόταν από την Βορκουτουγκόλ (Воркутуголь, "Βαρκουτάνθρακας"). Ως εκ τούτου, τελικά μεταφέρθηκε στην ΑΣΣΔ των Κόμι τον Νοέμβριο του 1959.

Το 1993 αποφασίστηκε το κλείσιμο των εργασιών εξόρυξης  και η εκκαθάριση του οικισμού έως το 1995.

Στις αρχές του 2000 έγινε μέρος του στρατιωτικού χώρου προώθησης Πεμπόι (Пембой) με αποτέλεσμα την αποκατάσταση του αεροπορικού χώρου προώθησης του Χαλμέρ-Γιου, ο οποίος υπήρχε από την δεκαετία του 1960, 15 με 20 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του οικισμού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Khalmer-Yu portal Αρχειοθετήθηκε 2010-01-25 στο Wayback Machine. for former residents
2. ↑  "Valley of Life (about Khalmer-Yu settlememnt)", archived article from a June 1983 issue of *Zapolyarye* ("Trans-Arctic Cycle") from article cycle dedicated to 40th anniversary of Vorkuta
3. ↑  "Историческая справка. МО ГО "Воркута"" Αρχειοθετήθηκε 2014-08-10 στο Wayback Machine. (retrieved August 3, 2004)
4. ↑  № 1351 «О ликвидации шахты „Хальмер-Ю" производственного объединения „Воркутауголь" и мерах социальной защиты населения поселка Хальмер-Ю Республики Коми»
5. ↑  В. И. Ильина Власть и уголь: шахтерское движение Воркуты (1989—1998 годы) Αρχειοθετήθηκε 2014-04-15 στο Wayback Machine. Syktyvkar, Syktyvkar State University, 1998.
6. ↑  An official answer of military to a citizen's request about the shooting range, an image of the letter
7. ↑  Игра в запуски. Lenta.ru
8. ↑  Бомбардировщики Ту-160 с Путиным обстреляли дом культуры в посёлке Хальмер-Ю
9. ↑  Учения Стратегических ядерных сил. 20.10.2012
10. ↑  lelik1970 - "Панцири" в Воркуте