recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Χάρτης κλιματικής ταξινόμησης Κέππεν της Αρμενίας.
Άποψη των Ορέων Ζανγκεζούρ ανατολικά του Γκορίς, Αρμενία.
Άποψη της λίμνης Σεβάν από το μοναστήρι Σεβαναβάνκ.
Στην Αρμενία παρατηρούνται διάφοροι τύποι κλίματος ανάλογα με το υψόμετρο: υπάρχουν περιοχές όπου το κλίμα είναι ξηρό υποτροπικό ενώ άλλες εμπίπτουν στην Αλπική Ζώνη. Κατά μήκος ορισμένων τμημάτων του Άραξη το κλίμα είναι ξηρό ηπειρωτικό που, αντίθετα από το ξηρό υποτροπικό κλίμα, διακρίνεται για τους κρύους χειμώνες του.

Ιστορία
-------

Στις πεδιάδες και τα βουνά της Αρμενίας ο χειμώνας στα αρχαία χρόνια ήταν, σύμφωνα με ιστορικές πηγές, αρκετά κρύος όπως είναι και σήμερα. Ο Ξενοφώντας στο έργο του Ανάβαση, κατά την περιγραφή της επιστροφής των Ελλήνων μισθοφόρων, μετά το θάνατο του Κύρου, αναφέρει ότι ενώ οι στρατιώτες βρίσκονταν στα βουνά της Αρμενίας, μια φθινοπωρινή νύχτα χιόνισε και το χιόνι κάλυψε τους ίδιους και τα όπλα τους. Ειδικότερα αναφέρει ότι το ύψος του χιονιού ήταν περίπου 1 μέτρο. Επίσης αναφέρει ότι οι Αρμένιοι για να προστατευθούν από το κρύο άλειφαν το σώμα τους με λίπος ή αμυγδαλέλαιο. Ο Αρμένιος ιστορικός Μόβσες Χορενάτσι (5ος αιώνας μ.Χ.) περιέγραψε το κλίμα της πεδιάδας Αραράτ ως ζεστό και ξηρό το καλοκαίρι.

| Πόλη | Υψόμετρο | Υετός (σε χιλιοστά) | Μέση θερμοκρασία | Μέσο ύψος χιονιού | Μέγιστο ύψος χιονιού | Ελάχιστο ύψος χιονιού | Ημέρες χιονόπτωσης | Μέση υγρασία |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Μπαγκρατασέν | 453 | 444 | 11.7 | — | — | — | — | 72 |
| Ιτζεβάν | 732 | 563 | 10.6 | 10 | 28 | 1 | 38 | 73 |
| Βαναντζόρ | 1350 | 586 | 7.4 | 17 | 38 | 3 | 72 | 71 |
| Στεπαναβάν | 1397 | 683 | 6.6 | 19 | 53 | 4 | 73 | 73 |
| Τασίρ | 1507 | 713 | 5.8 | 17 | 37 | 2 | 72 | 75 |
| Σπιτάκ | 1552 | 439 | 7.1 | 12 | 56 | 2 | 63 | 69 |
| Τσαμπαράκ | 1861 | 557 | 4.8 | 16 | 37 | 5 | 102 | 74 |
| Μεγρί | 627 | 259 | 13.8 | 5 | 27 | 0 | 21 | 61 |
| Καπάν | 705 | 544 | 11.5 | 10 | 32 | 2 | 34 | 71 |
| Αρτασάτ | 829 | 235 | 11.1 | 10 | 44 | 0 | 39 | 65 |
| Αρμαβίρ | 861 | 244 | 11.3 | 10 | 42 | 0 | 45 | 60 |
| Ερεβάν | 942 | 316 | 11.4 | 12 | 46 | 0 | 44 | 60 |
| Εγβάρντ | 1317 | 407 | 9.8 | 28 | 68 | 0 | 74 | 62 |
| Αρενί | 1009 | 357 | 11.8 | 14 | — | — | 40 | 56 |
| Εγεγκναντζόρ | 1267 | 398 | 10.8 | 18 | — | — | 50 | 66 |
| Σισιάν | 1580 | 365 | 6.6 | 12 | 34 | 3 | 73 | 68 |
| Γκιουμρί | 1556 | 477 | 5.8 | 26 | 61 | 4 | 96 | 70 |
| Ταλίν | 1582 | 435 | 7.9 | 24 | 64 | 2 | 82 | 59 |
| Αρτίκ | 1750 | 516 | 5.8 | 22 | 51 | 5 | 95 | 66 |
| Φαντάν | 1798 | 640 | 6.0 | 50 | 79 | 13 | 124 | 66 |
| Απαράν | 1291 | 651 | 4.3 | 56 | 92 | 10 | 125 | 69 |
| Σεβάν | 1936 | 556 | 4.0 | 36 | 83 | 3 | 136 | 74 |
| Μετς Μαζρά | 1940 | 390 | 4.2 | 21 | 35 | 7 | 109 | 69 |
| Μαρτουνί | 1995 | 457 | 5.6 | 26 | 75 | 2 | 98 | 67 |
| Γιανχ | 2334 | 488 | 2.7 | 64 | 102 | 33 | 160 | 72 |
| Παγάκν (Σουραμπάντ) | 2004 | 574 | 1.8 | 53 | 81 | 17 | 138 | 74 |
| Αραγκάτς (όρος) | 3329 | 1065 | -2.7 | 166 | 235 | 66 | 252 | 73 |

Παραπομπές
----------

1. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Blizzard sweeps up Armenia, temperatures go subzero
Ο **κρητικός αγριόγατος** ή **φουρόγατος** (*Felis silvestris cretensis*) είναι ένα υποείδος της αγριόγατας που ζει στην Κρήτη. Ο κρητικός αγριόγατος καταγράφεται ως είδος για πρώτη φορά το 1953. Το ζώο αυτό θεωρούταν για πολλά χρόνια εξαφανισμένο είδος, μέχρι το 1996, όταν δύο φοιτήτριες από το Πανεπιστήμιο της Περούτζα αιχμαλώτισαν ένα άτομο, ενώ υπήρχαν πολλές αναφορές από βοσκούς.

Περιγραφή
---------

Ο κρητικός αγριόγατος είναι μεγαλύτερος από τις οικόσιτες γάτες και τα αρσενικά έχουν μήκος 50 εκατοστά, ενώ η ουρά τους φτάνει τα 30 εκατοστά. Η ουρά του είναι στενή στη βάση και φουντωτή στην άκρη. Στην ουρά του υπάρχουν μαύροι δακτύλιοι. Τρέφεται κυρίως με λαγούς και ζει σε πουρναρότοπους και σε θαμνώνες μεσογειακής βλάστησης με αραιά δέντρα σε υψόμετρο 900 με 1200 μέτρων. Γεννάει 4 ως 7 μικρά 1-2 φορές το χρόνο. Ο Κρητικός αγριόγατος ζει στις κορυφές των Λευκών ορέων, αφού βρέθηκε νεκρό ένα άτομο το 1997. Επίσης ζει στο δάσος του Ρούβα και στο φαράγγι της Σαμαριάς. Ζουν αρκετοί στη Δίκτη, κυρίως στα νοτιοδυτικά, όπου προκαλούν προβλήματα στα μικρά αιγοπρόβατα.

Πηγές
-----

* *Η Μεγάλη εγκυκλοπαίδεια του National Geographic*, τόμος 1, σελ. 176

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κρητικός αγριόγατος: Το μυστηριώδες θηλαστικό του Ψηλορείτη που ελάχιστοι γνωρίζουν
* Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Κρήτης: Κρητικός αγριόγατος[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Φουρόγατος: Ο κρητικός αγριόγατος δήλωσε «παρών» στα Λευκά Όρη , CNN Greece, 18-10-2017.
Η **Νικολέτα Αρναούτογλου** ήταν ελληνίδα πρωταθλήτρια της καλαθοσφαίρισης από τις κορυφαίες της εποχής της, και κορυφαία καλαθοσφαιρίστρια του Σπόρτιγκ την ίδια εποχή.

Ξεκίνησε την καριέρα της στον Σπόρτιγκ Αθηνών αγωνιζόμενη στα τοπικά πρωταθλήματα κέντρου, την εποχή εκείνη δεν υπήρχε ακόμα Εθνικό πρωτάθλημα, πρωταθλήτρια το 1954 και το 1955. Το 1957 πήρε μεταγραφή για την Ιταλική Ουνιόνε Σπορτίβα Αουτονόμι Τορίνο κι αγωνίστηκε στην Α΄κατηγορία του Ιταλικού πρωταθλήματος, ήταν η δεύτερη γυναίκα καλαθοσφαιρίστρια στην Ελλάδα, μετά την Έλλη Καρόζη, που έπαιρνε μεταγραφή για ομάδα άλλης χώρας, την επόμενη χρονιά επέστρεψε στην Ελλάδα και τον Σπόρτιγκ.

Με την Εθνική Ελλάδος αγωνίστηκε στον πρώτο αγώνα στην ιστορία της στις 15 Απριλίου 1958, στην νίκη επί του Λιβάνου με 68-32 όπου σημείωσε και επτά πόντους. Συμμετείχε και την επόμενη ημέρα στο αγώνα Μεικτή Αθηνών- Μεικτή Βηρυτού, που στην ουσία ήταν οι ίδιες ομάδες με τον αγώνα των Εθνικών ομάδων όπου σημείωσε πέντε πόντους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αθλητική Ηχώ, φύλλο 06-04-1991, σελ. 9[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. 1 2  «100 χρόνια μπάσκετ», εκδόσεις «Τρίποντο», Αθήνα 1991, σελ. 293
3. ↑  Σπόρτιγκ-Ιστορία Γυναικείου τμήματος Αρχειοθετήθηκε 2018-05-08 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε 24 Φεβρουαρίου 2018
4. ↑  [ Ελευθερία, Φύλλο: 17/4/1958, Σελίδα: 4
5. ↑  Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης- Νικολέτα Αρναούτογλου Αρχειοθετήθηκε 2018-03-04 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε 24 Φεβρουαρίου 2018
6. ↑  Ελευθερία Φύλλο: 18/4/1958, Σελίδα: 5
Η **Ευρωπαϊκή Εταιρία Ιστορίας του Δικαίου** (αγγλικά: The European Society for History of Law) είναι ευρωπαϊκή οργάνωση που ιδρύθηκε το 2009 και εδρεύει στην πόλη του Μπρνο (Τσεχία). Σκοπός της Ευρωπαϊκής Εταιρίας Ιστορίας του Δικαίου είναι να δημιουργηθεί μια πλατφόρμα για συνεργασία ανάμεσα στους Ιστορικούς του Δικαίου στην Ευρώπη και στα επιστημονικά ιδρύματα και τους υπόλοιπους θεσμικούς φορείς που δραστηριοποιούνται στην μελέτη της Ιστορίας του Δικαίου τόσο σε επίπεδο δημοσιεύσεων όσο και σε και επίπεδο συναντήσεων. Η Ευρωπαϊκή Εταιρία Ιστορίας του Δικαίου αποσκοπεί στη δημιουργία σχέσεων και επαφών όχι μόνο μεταξύ των μελών της ακαδημαϊκής κοινότητας, αλλά και συνεργασίας μεταξύ Ανώτατων Δικαστικών (κυρίως μελών των Συνταγματικών Δικαστηρίων), Νομικών Συμβούλων του Κράτους, Δικηγόρων και παραγόντων της Δημόσιας Διοίκησης, η οποία είναι σημαντική για την εταιρία.

Η κύρια αποστολή της Ευρωπαϊκής Εταιρίας Ιστορίας του Δικαίου είναι να υποστηρίζει την έρευνα της Ιστορίας του Δικαίου, του Ρωμαϊκού Δικαίου και της εξέλιξης αυτής σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες. Ενδεικτικά, παρατίθεται ο κατάλογος των υπό διερεύνηση θεμάτων:

* Νομικά συστήματα και νομικοί θεσμοί
* Νομικά πρόσωπα
* Σημαντικές προσωπικότητες της Ιστορίας του Δικαίου, της Νομικής και της Φιλοσοφίας του Δικαίου
* Ρωμαϊκό Δίκαιο
* Ιστορία της Φιλοσοφίας του Δικαίου.

Για τα μέλη της, η Ευρωπαϊκή Εταιρία Ιστορίας του Δικαίου διοργανώνει συνέδρια, διαλέξεις, σεμινάρια, εκδρομές και συναντήσεις, οι στόχοι των οποίων είναι να συζητηθούν τα τελευταία θέματα της Ευρωπαϊκής Ιστορίας του Δικαίου και να παρουσιαστούν τα αποτελέσματα των ερευνών που έχουν γίνει από Ιστορικούς του Δικαίου από Ευρωπαϊκές Χώρες. Το περιοδικό «Ευρωπαϊκή Ιστορία του Δικαίου», που εκδίδεται στα Αγγλικά και στα Γερμανικά, βοηθούν την οργάνωση να επιτύχει τους σκοπούς που αναφέρθηκαν παραπάνω, χρησιμοποιώντας αυτές τις δύο «παγκόσμιες» γλώσσες.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος (Γερμανικά, Αγγλικά, Τσέχικα, Εβραϊκά, Ρώσικα)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 150516657
* NKC: pna2010568746

 |

 |
Ο **Βλαδίμηρος Κολοκοτρώνης** (1892 - Μάιος 1970) ήταν Έλληνας Έλληνας υποστράτηγος.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, αρχηγού της αστυνομίας Αθηνών. Από την πλευρά του πατέρα του ήταν εγγονός του Κωνσταντίνου Κολοκοτρώνη, βουλευτή και αξιωματικού του στρατού, και δισέγγονος του αρχιστράτηγου Θεόδωρου Κολοκοτρώνη ενώ από την πλευρά της γιαγιάς του καταγόταν από την αριστοκρατική φαναριώτικη οικογένεια Καρατζά.

Ακολούθησε την στρατιωτική παράδοση της οικογένειας και εισήλθε στη σχολή Ευελπίδων, απ' όπου και αποφοίτησε ως αρχηγός της τάξης του. Το 1923 έγινε αντισυνταγματάρχης, το 1925 συνταγματάρχης λαμβάνοντας παράλληλα μέρος στους Βαλκανικούς πολέμους, στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και στην Μικρασιατική Εκστρατεία. Κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου πολέμησε στο μακεδονικό μέτωπο, σε γερμανική επίθεση με χημικά, προσβλήθηκε από αέριο μουστάρδας με αποτέλεσμα οι πνεύμονές του να υποστούν ανεπανόρθωτες βλάβες. Ανέλαβε κατά καιρούς πολλές στρατιωτικές θέσεις και το 1930 προήχθη σε υποστράτηγο ως ανάπηρος πολέμου.

Ο τάφος του στο Α΄ νεκροταφείο Αθηνών
Ανέπτυξε αξιόλογη δραστηριότητα συμμετέχοντας στον Φιλολογικό Σύλλογο Παρνασσού, στην Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος και στον Πατριωτικό Όμιλο Απογόνων του 1821. Εντυπωσιακή ήταν η φυσιογνωμική ομοιότητα με τον προπάππο του, Θεόδωρο Κολοκοτρώνη.

Απεβίωσε στην Αθήνα και ενταφιάστηκε στις 13 Μαΐου 1970 στο Α΄ νεκροταφείο Αθηνών. Ήταν παντρεμένος και δεν είχε παιδιά.

Πηγές
-----

1. 1 2  Ιδρυτικά μέλη, Πατριωτικού Ομίλου Αγωνιστών του 1821 (αρχειοθετημένη στο Wayback Machine)
2. ↑  Εορτασμός της επετείου της μάχης του Βαλτετσίου, από το Εθνικό Οπτικοακουστικό Αρχείο
3. ↑  Μανουσάκης, Γεώργιος (1999). *Χημικός και Βιολογικός Πόλεμος*. Αθήνα: Πατάκης. σελ. 42. ISBN 9603784052.
4. ↑  Μακεδονία, Εκηδεύθη εις Αθήνας ο τελευταίος απόγονος του Κολοκοτρώνη, 14/5/1970, σελ. 8
Ο **Γιώργος Ι. Παπαγεωργίου** ήταν Έλληνας Ιατρός και Πολιτικός.

Γεννήθηκε το 1950 στην Άρτα. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Εξελέγη βουλευτής Άρτας με τη Νέα Δημοκρατία το 1989, το 1990, το 2004 και το 2007 και διετέλεσε υφυπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με αρμοδιότητα την Υγεία, από το 2007 ως το 2009, στην κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή.

Χειρουργός Οφθαλμίατρος και κάτοχος Διδακτορικού Διπλώματος. Απέκτησε μία κόρη, την Ιωάννα - Ζωή.

Το 1980 εγκαταστάθηκε στην Άρτα ως Διευθυντής της Οφθαλμολογικής Κλινικής του τοπικού Νοσοκομείου. Εξάσκησε επί σειρά ετών το ιατρικό επάγγελμα, δραστηριότητα την οποία διέκοψε σχεδόν οριστικά όταν εξελέγη Βουλευτής.

Το 1982 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Αρταίων, συγκεντρώνοντας το μεγαλύτερο αριθμό ψήφων.

Το Νοέμβριο του 2004 εξελέγη υπεύθυνος του τομέα Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης της Νέας Δημοκρατίας.

Διετέλεσε Πρόεδρος του αθλητικού συλλόγου ΓΑΣ Αναγέννηση Άρτας και συμμετείχε σε Διοικητικά Συμβούλια πολλών Σωματείων, Συλλόγων και Εταιρειών (Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος, ΕΙΝΑΠ, Ιατρικός Σύλλογος Άρτας, Ιατρική Εταιρεία Άρτας, Ελληνική Οφθαλμολογική Εταιρεία, Ένωση Αποδήμων Τζουμερκιωτών κ.α.).

Απεβίωσε στις 14 Μαΐου 2017.

Πηγές
-----

1. 1 2  Κράτος και κυβερνήσεις της Μεταπολίτευσης 1974-2011, Δημήτριος Γ. Σιούφας, Αθήνα 2012, ISBN 978-960-93-3752-6
2. ↑  «Απεβίωσε σε ηλικία 67 ετών ο Γιώργος Παπαγεωργίου». Καθημερινή. 16 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2017.
Συντεταγμένες: 37°09′49″N 12°43′07″E﻿ / ﻿37.1636°N 12.7186°E﻿ / 37.1636; 12.7186

Θέση της υφάλου Γκράχαμ ή Φερδινάνδεα
Ο **ύφαλος Γκράχαμ** ή **Φερδινάνδεα** (Ferdinandea) ήταν ηφαιστειογενές νησί που καταποντίστηκε σε αμνημόνευτο χρόνο και σήμερα αποτελεί πολύ επικίνδυνο ύφαλο στο πέρασμα των πλοίων μεταξύ Σικελίας και της ιταλικής νήσου Παντελλερίας (της αρχαίας Κόσσυρας) 25 μίλια νότια του Φάρου Γκρανίτολα.

Γεωλογικά χαρακτηριστικά
------------------------

Το νησί αυτό πιθανολογείται ότι ήταν, μετά τη Σαντορίνη, το πλέον ενεργό ηφαιστειογενές της Μεσογείου σε ηφαιστειακές εκδηλώσεις. Σήμερα αποτελεί δικόρυφο υπόλειμμα με βάση στις 150 οργιές και με τις δύο κορυφές σε ελάχιστο βάθος που κατά καιρούς μεταβάλλεται. Το 1863 ήταν 2,5 οργιές, το 1870 3,5, το 1902 5,5 και πάλι 3 το 1908, όταν έγιναν οι καταστρεπτικοί σεισμοί της Μεσσήνης, το 1930 3,5, όπου και παραμένει επικίνδυνο στη Ναυσιπλοΐα. Με αλιευτικά εργαλεία στη περιοχή διαπιστώνεται η πλούσια βενθική χλωρίδα και πανίδα του υφάλου (σπόγγοι, κοράλλια, ψάρια).

Διαμάχη για την κυριότητα
-------------------------

Φερδινάνδεα (1831)
Τον Ιούλιο του 1831 το νησί ανυψώθηκε πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, προκαλώντας διαμάχη για την κυριότητά του ανάμεσα στη Βρετανία, τη Γαλλία, την Ιταλία και την Ισπανία, που λύθηκε από μόνη της όταν το νησί ξαναβυθίστηκε μερικούς μήνες αργότερα, τον Ιανουάριο του 1832. Το όνομα *Φερδινάνδεα* είναι αυτό που είχε δοθεί από την Ιταλία προς τιμή του βασιλιά της Νάπολης Φερδινάνδου, που το διεκδίκησε για λογαριασμό των Βουρβόνων, ενώ *Γκράχαμ* είναι το όνομα που είχε δοθεί από τους Βρετανούς. Το 1863, σε μια ακόμα περίοδο ηφαιστειακής δραστηριότητας, το νησί επανεμφανίστηκε για λίγο πριν ξαναβυθιστεί. Κατόπιν παρέμεινε ανενεργό για πολλά χρόνια, με την κορυφή του περίπου οκτώ μέτρα κάτω από την επιφάνεια.

Το 1986, κατά τη διάρκεια της Κρίσης της Σύρτης όπου ακολούθησαν Αμερικανικοί βομβαρδισμοί της Λιβύης (1986), ο ύφαλος θεωρήθηκε λανθασμένα ως Λιβυκό υποβρύχιο και βομβαρδίστηκε από αμερικανικό αεροσκάφος. Το 2002 η σεισμική δραστηριότητα στην περιοχή ξανάρχισε, και οι ηφαιστειολόγοι εκτίμησαν ότι το νησί θα υψωνόταν και πάλι πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Για να προλάβουν τυχόν καινούργιες κυριαρχικές διαμάχες, Ιταλοί δύτες τοποθέτησαν έναν ιστό με την Ιταλική σημαία στην κορυφή του, έτσι ώστε το νησί να θεωρηθεί ιταλικό έδαφος όταν αναδυθεί, κάτι που όμως τελικά δεν συνέβη. Σήμερα ο ύφαλος έχει κορυφή περίπου έξι μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ιταλία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 242174144
* LCCN: sh2001001380
* GND: 4229142-2

 |

 |
**Χρυσή Βίβλος** ή **Λίμπρο ντ' Όρο** (**Libro d'Oro**) ονομάζεται το βιβλίο-κατάλογος που υπήρχε στη Βενετία και στο οποίο καταγράφονταν τα ονόματα των Ενετών ευγενών-μελών του Μεγάλου Συμβουλίου, από το οποίο εκλέγονταν εκείνοι οι οποίοι θα καταλάμβαναν τις διοικητικές θέσεις της Γαληνότατης Δημοκρατίας. Ήταν εκείνοι που είχαν πολιτικά δικαιώματα.

Η Χρυσή Βίβλος στην Ελλάδα
--------------------------

Κατά την διάρκεια της Ενετοκρατίας στα Ιόνια Νησιά δημιουργήθηκαν και εκεί τέτοιου είδους κατάλογοι στους οποίους περιλαμβάνονταν τα ονόματα των μελών του Συμβουλίου της Κοινότητας κάθε νησιού. Στα βιβλία αυτά καταγράφηκαν αρχικά οι προϋπάρχοντες της ενετικής κατάκτησης ντόπιοι ευγενείς, παλαιοβυζαντινής προέλευσης άρχοντες κεφαλάδες, οι μεγάλοι γαιοκτήμονες και οι στρατιώτες (stradioti) αλλά, αργότερα, και οι οικονομικά ισχυροί αστοί του κάθε νησιού που συνεισέφεραν σημαντικές χρηματικές παροχές στο δημόσιο ταμείο. Όλοι αυτοί αποτελούσαν το λεγόμενο ελληνικό αρχοντολόγιο. Το 1582 δημιουργείται «Λίμπρο ντ' Όρο» στη Ζάκυνθο, (σύμφωνα με άλλες πηγές το έτος δημιουργίας του ήταν το 1542) και το 1593, μετά τη μεγάλη πυρκαγιά του 1591, το νέο της Κεφαλονιάς. Στην Κέρκυρα επίσης δημιουργήθηκε χρυσή βίβλος των ευγενών την ίδια περίοδο. Αν και με την έλευση το 1797 των Γάλλων Δημοκρατικών στα Ιόνια Νησιά πολλές καταστράφηκαν στην πυρά, πολλά στοιχεία τους διασώθηκαν μέχρι σήμερα. Στον υπόλοιπο ελλαδικό χώρο αν και υπήρχαν σημαντικές οικογένειες προεστών λόγω της έλλειψης τέτοιων καταλόγων και της συστηματικής καταστροφής αρχειακού υλικού από τους Οθωμανούς έχουν διασωθεί ελάχιστες πληροφορίες.

Σημαντική πηγή, σήμερα, για των εντοπισμό των αρχοντικών οικογενειών των νησιών αποτελούν τα σωζόμενα στα αρχεία των νησιών, βιβλία πρακτικών των Συμβουλίων των Κοινοτήτων τους, καθώς και τα έργα νεότερων συγγραφέων, όπως η *Χρυσή Βίβλος των Ιονίων Νήσων* του Ευγένιου Ρίζου Ραγκαβή, καθώς και τα επιστημονικά δελτία και τα αρχεία της Εραλδικής & Γενεαλογικής Εταιρείας Ελλάδος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Enciclopedia Treccani
2. ↑  Μουσείο Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων: Επτάνησος Πολιτεία και Βενετοκρατία
3. ↑  ArtMag, Οκόσημα ελλήνων Ευγενών: Η τέχνη της Εραλδικής στην Ελλάδα
4. ↑  Καγκελάρη: σελ.103-109 και 122-124

Πηγές
-----

* *Εγκυκλοπαίδεια Ελλαδική*, Εκδόσεις Γιάννη Ρίζου.
* *Χρυσή Βίβλος της Κεφαλονιάς* Από το βιβλίο του Π.Δ.Καγκελάρη: *Ιστορία και Γενεαλογία του Οίκου Καγγελάρη της Κεφαλονιάς (16ος-20ός Αιώνες)*, Κέρκυρα 2011

Βιβλιογραφία
------------

* *Livre d'or de la noblesse Ionienne* / Eugene Rizo Rangabe (Ευγένιος Ρίζος Ραγκαβής), Athenes, Maison d' Editions "Eleftheroudakis", 1925-1927

* Νίκου Γ. Μοσχονά, *Πρακτικά Συμβουλίου Κοινότητας Κεφαλονιάς - Βιβλίο Α΄ 1593*.
* Ελένης Γρίβα *Το Libro D'Oro της Ιθάκης*.
* Κατερίνας Φ. Ζαρίδη, *Το Libro D'Oro της Κεφαλονιάς του έτους 1799*.
* Κεφαλάς Αλέξανδρος, *Οίκος Κεφαλά-Ιστορική Μελέτη γύρω από τους εν Ελλάδι Κεφαλάδες & τους κλάδους αυτών*".  Αρχειοθετήθηκε 2014-09-10 στο Wayback Machine.
* Κεφαλάς Αλέξανδρος, *Οικόσημα Ελλήνων Ευγενών-Η τέχνη της Εραλδικής στην Ελλάδα*.
Ο **Λάκης (Απόστολος) Σάντας** (22 Φεβρουαρίου 1922 - 30 Απριλίου 2011) ήταν Έλληνας αντιστασιακός ήρωας που μαζί με τον αγωνιστή Μανώλη Γλέζο κατέβασαν τη γερμανική σημαία από την Ακρόπολη τη νύχτα της 30ής προς 31 Μαΐου 1941.

Βιογραφία
---------

Ο Λάκης Σάντας γεννήθηκε στην Πάτρα το 1922, όπου τότε υπηρετούσε ο πατέρας του ως δημόσιος υπάλληλος. Οι γονείς του κατάγονταν από το χωριό Πηγαδησάνοι της Λευκάδας, με τη μητέρα του να κατάγεται και από τη Βυτίνα Αρκαδίας. Το 1934, η οικογένεια Σάντα εγκαθίσταται στην Αθήνα.

Τελειώνει το γυμνάσιο το 1940 και αμέσως μετά εισάγεται στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Θα αποφοιτήσει μετά την απελευθέρωση. Τη νύχτα της 30ής προς 31η Μαΐου 1941 θα κατεβάσει μαζί με το φίλο του Μανώλη Γλέζο τη χιτλερική σημαία από το βράχο της Ακρόπολης και θα την κρύψει στο πηγάδι που οι αρχαίοι τάιζαν τον Εριχθόνιο, όπου και βρίσκεται θαμμένη ακόμα. Το 1942 εντάσσεται στο Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ) και λίγο αργότερα στην Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων (ΕΠΟν). Το 1943 βγαίνει στο βουνό με τον Ελληνικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό (ΕΛΑΣ). Πήρε μέρος σε αρκετές μάχες στην Αιτωλοακαρνανία, τη Φθιώτιδα και την Αττικοβοιωτία και το 1944 τραυματίστηκε. Το 1946 εξορίζεται στην Ικαρία. Το 1947 φυλακίζεται στην Ψυττάλεια, απ’ όπου το 1948 στέλνεται στη Μακρόνησο. Θα διαφύγει στη Γιουγκοσλαβία και θα ζητήσει πολιτικό άσυλο στον Καναδά, όπου θα ζήσει μέχρι το 1962. Το 1963 επέστρεψε στην Ελλάδα όπου έζησε για το υπόλοιπο της ζωής του. 

Ο ίδιος εξιστόρησε το εγχείρημα υποστολής της σημαίας και ορισμένα περιστατικά από τη δράση του στην Εθνική Αντίσταση στον Ηλία Πετρόπουλο.

Πέθανε στην Αθήνα στις 30 Απριλίου 2011. Η σορός του εκτέθηκε για λαϊκό προσκύνημα σε παρεκκλήσι της Μητρόπολης Αθηνών, ως τις 5 Μαΐου, οπότε κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών, όπου εκφώνησε επικήδειο ο Γλέζος, ενώ μεσίστια κυμάτιζε η ελληνική σημαία στο βράχο της Ακρόπολης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «(Ξένη δημοσίευση)-ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ-ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ-Τιμητική εκδήλωση της Βουλής των Ελλήνων για τους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης κ. Μανώλη Γλέζο και κ. Απόστολο Σάντα». Βουλή των Ελλήνων. 2008-11-11.
2. ↑  «Λάκης Σάντας. Ένα από τα σύμβολα της Εθνικής Αντίστασης μιλάει στον Ε.Δ.». *ΕΝΕΡΓΟΣ ΔΗΜΟΤΗΣ* (energosdimotis.gr). 2008-11-16. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2011-05-31.. Ανακτήθηκε στις 2009-05-16.
3. ↑  «Εφυγε από τη ζωή ο Λάκης Σάντας». *Το Βήμα*. 30-04-2011.. Ανακτήθηκε στις 01-04-2020.
4. ↑  «Κηδεύτηκε ο ήρωας Λάκης Σάντας». News 24/7. 05-05-2011.. Ανακτήθηκε στις 01-04-2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Μανώλης Γλέζος, Απόστολος Σάντας (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
* Τη νύχτα που κατέβηκε η σβάστικα (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
* Ένας ήρωας σήμερα - Λάκης Σάντας (*Νυχτερινός Επισκέπτης*) (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 122075704
* **ΕΒΕ**: 284026
* **BiblioNet**: **87518**
* LCCN: n2010036591
* ISNI: 0000 0001 0788 832X
* GND: 143032062

 |

 |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Μεγαβάτης.

Ο **Μεγαβάτης** ήταν Πέρσης στόλαρχος του Ξέρξη. Μετά τη μάχη στις Θερμοπύλες του ανατέθηκε να επιτεθεί στον ελληνικό στόλο. Απέπλευσε από τη Θέρμη με όλα τα καράβια του, αλλά έπεσε σε κακοκαιρία στη Σηπιάδα της Μαγνησίας με αποτέλεσμα να χάσει 300 τριήρεις και πολλά φορτηγά πλοία. Τελικά, έφτασε στους Αφέτες κι από κει έστειλε 300 τριήρεις εναντίον των Ελλήνων που βρίσκονταν στο Αρτεμίσιο. Στη ναυμαχία που ακολούθησε ο περσικός στόλος απέτυχε να καταστρέψει τον ελληνικό στόλο, που μόλις έμαθε την έκβαση της μάχης στις Θερμοπύλες αποσύρθηκε νοτιότερα.
Ο **Παναγιώτης Κατσιαρός** είναι Έλληνας πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζονταν στη θέση του αριστερού μπακ. Πλέον εργάζεται ως μάνατζερ στις ακαδημίες νέων του Εθνικού Πυλαίας Θεσσαλονίκης.

Καριέρα
-------

Ο Κατσιαρός γεννήθηκε στις 8 Μαΐου 1978 στη Θεσσαλονίκη και ξεκίνησε την καριέρα του από τα τμήματα υποδομής του  Άρη Θεσσαλονίκης. Από το 1996 έκανε προπονήσεις με την επαγγελματική ομάδα, αλλά υπέγραψε το πρώτο επαγγελματικό του συμβόλαιο και πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 17 Αυγούστου 1997 στον αγώνα κυπέλλου Αναγέννηση Άρτας-Άρης 0-0. Το ντεμπούτο του σε αγώνα πρωταθλήματος, πραγματοποιήθηκε λίγες ημέρες αργότερα και πιο συγκεκριμένα στις 8 Σεπτεμβρίου 1997, στην αναμέτρηση Ηλτέξ Λύκοι-Άρης 0-3, στο Καλοχώρι.

Στον Άρη παρέμεινε μέχρι τον Δεκέμβρη του 2003 καταγράφοντας 6 γεμάτες σεζόν ως αριστερός ακραίος οπισθοφύλακας. Με τη φανέλα του Άρη αγωνίστηκε συνολικά σε 160 αγώνες {98 για το πρωτάθλημα της Ά εθνικής Κατηγορίας, 24 για το πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής Κατηγορίας, 34 αγώνες για τον θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδας καθώς και σε 4 αγώνες για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ}. Σημείωσε μόνο ένα γκολ, σε αγώνα κυπέλλου εναντίον του ΠΑΟΚ. Στο τέλος του 2003, χάνοντας τη θέση του στη βασική εντεκάδα, έλυσε το συμβόλαιό του με τον Άρη και μεταγράφηκε για ένα εξάμηνο στον Πανιώνιο. Το καλοκαίρι του 2004 μετακινήθηκε Κέρκυρα όπου αγωνίστηκε μόνο σε 2 αγώνες Κυπέλλου για να καταλήξει τον Γενάρη του 2005 στη Λάρισα, όπου με τη φανέλα της ΑΕΛ αγωνίστηκε μέχρι το καλοκαίρι του 2012. Ως παίκτης της Λάρισας κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας το 2008.  Για τα επόμενα δυο χρόνια υπήρξε παίκτης του Ολυμπιακού Βόλου και έκλεισε την καριέρα του το 2015 στον Απόλλωνα Καλαμαριάς.

Εθνικές ομάδες
--------------

Υπήρξε διεθνής την περίοδο 1997-1999, με την Εθνική Ελλάδας Κ-21 , με την οποία αγωνίστηκε σε 9 αγώνες χωρίς να πετύχει κάποιο τέρμα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Panagiotis Katsiaros - Player profile». *www.transfermarkt.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2022.
2. ↑  Ο Άρης άρχισε καλά
3. ↑  Συνέντευξη Παναγιώτης Κατσιαρός: «Ο Κοντομηνάς θα έκανε τον Άρη υπερδύναμη»

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ στο Transfermarkt.com
* Συνέντευξη Π.Κατσιαρού "Όλα γίνονται για κάποιον λόγο"
Οι **βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στην Ανδόρρα** το 1981 περιλάμβαναν δύο γύρους ψηφοφορίας. Ο πρώτος έγινε στις 9 Δεκεμβρίου και ο δεύτερος γύρος στις 16 Δεκεμβρίου. Καθώς τα πολιτικά κόμματα δεν είχαν νομιμοποιηθεί έως το 1993, όλοι οι υποψήφιοι ήταν ανεξάρτητοι. Η προσέλευση των ψηφοφόρων έφθασε στο 74,5%. Μετά την εκλογή του, ο Όσκαρ Ρίβας Ρετς έγινε ο πρώτος πρωθυπουργός στην ιστορία της χώρας.

Αποτελέσματα
------------

| Κόμμα | Ψήφοι | % | Θέσεις |
| --- | --- | --- | --- |
| Ανεξάρτητοι |  | 100 | 28 |
| Λευκά/άκυρα ψηφοδέλτια |  | – | – |
| **Σύνολο** | **2.719** | **100** | **28** |
| Πηγή: Nohlen & Stöver |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Nohlen, D & Stöver, P (2010) *Elections in Europe: A data handbook*, σελ.160 ISBN 978-3-8329-5609-7
2. ↑  Nohlen & Stöver, σελ.154
3. ↑  Nohlen & Stöver, σελ.160
4. ↑  Nohlen & Stöver, σελ.152

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
 Εκλογές και δημοψηφίσματα στην Ανδόρρα |
| --- |
|  |
|  Βουλευτικές εκλογές | 
* 1933
* 1935
* 1937
* 1939
* 1941
* 1947
* 1949
* 1951
* 1953
* 1955
* 1957
* 1959
* 1961
* 1963
* 1965
* 1967
* 1969
* 1971
* 1973
* 1975
* 1977
* 1979
* 1981
* 1985
* 1989
* 1992
* 1993
* 1997
* 2001
* 2005
* 2009
* 2011
* 2015
 |
|  |
|  Κοινοτικές εκλογές | 
* 1995
* 1999
* 2003
* 2007
* 2011
* 2015
 |
|  |
| Δημοψήφισματα | 
* 1971
* 1977
* 1978
* 1982
* 1993
 |

 |
**Έλενα Φεράντε** (*Elena Ferrante*) είναι το λογοτεχνικό ψευδώνυμο σύγχρονης Ιταλίδας συγγραφέως. Τα βιβλία της έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Η *Τετραλογία της Νάπολης* είναι μεταξύ των πιο γνωστών της έργων.

Το 2016 το περιοδικό Time κατέταξε την Έλενα Φεράντε ανάμεσα στους 100 πιο επιδραστικους ανθρώπους της εποχής μας.

Συγγραφικό έργο
---------------

Η Φεράντε είναι συγγραφέας αρκετών βιβλίων, με γνωστότερο το τετράτομο έργο της *Τετραλογίας της Νάπολης,* σχετικά με δύο ευφυή και οξυδερκή κορίτσια από τη Νάπολη, που προσπαθούν να χτίσουν τις ζωές τους μέσα σε ένα βίαιο και σαγηνευτικό κοινωνικό περιβάλλον. Η σειρά αποτελείται από το "Η υπέροχη φίλη μου" (2012), "Το νέο όνομα" (2013), "Αυτοί που φεύγουν και αυτοί που μένουν" (2014) και "Η ιστορία της χαμένης κόρης" (2015) η οποία ήταν υποψήφια για το ιταλικό λογοτεχνικό βραβείο "Strega". 

Η Φεράντε υποστηρίζει ότι "τα βιβλία, αφού γραφούν, δεν έχουν ανάγκη τον συγγραφέα τους". Επίσης, η ίδια έχει πολλές φορές επιμείνει στη διατήρηση της ανωνυμίας της ως προϋπόθεση για να συνεχίσει τη δουλειά της και έχει τονίσει ότι η απόκρυψη της αληθινής της ταυτότητας είναι πρωταρχικής σημασίας για τη συγγραφή των έργων της. 

Η πρώτη αγγλική μετάφραση της δουλειάς της ήταν η έκδοση του διηγήματός της "Delia's Elevator", που μεταφράστηκε από την Adria Frizzi και εντάχθηκε στην ανθολογία "After The War" (2004). Η ιστορία αφηγείται τις αντιδράσεις της κεντρικής ηρωίδας όταν έρχεται αντιμέτωπη με την κηδεία της μητέρας της και επιστρέφει στο ασφαλές καταφύγιό της, το παλιό ασανσέρ στο πατρικό της σπίτι.

Το τέταρτο βιβλίο της *Τετραλογίας της Νάπολης*, "Η ιστορία της χαμένης κόρης", βρέθηκε στα 10 καλύτερα βιβλία του 2015 των New York Times.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The 10 Best Books of 2015». *The New York Times*. 3 Δεκεμβρίου 2015.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 32103009
* **Europeana**: agent/base/127964
* LCCN: nr96044668
* ISNI: 0000 0000 6648 9858
* GND: 113749678
* SELIBR: 395572
* SUDOC: 034249699
* BNF: cb12502460r (data)
* BIBSYS: 90763393
* NLA: 42240961
* NDL: 001266523
* NKC: pag2008454838
* ICCU: RAVV076631
* BNE: XX1207355
* CiNii: DA10609519

 |

 |
Ο **ουρακοτάγκος του Βόρνεο** (Pongo pygmaeus) είναι ένα είδος ουρακοτάγκου στο νησί του Βόρνεο. Μαζί με τον ουρακοτάγκο της Σουμάτρα και το Ουρακοτάγκος του Ταπανούλι, ανήκει στο μοναδικό γένος μεγάλων πιθήκων που προέρχονται από την Ασία. Όπως και οι άλλοι μεγάλοι πίθηκοι, οι ουρακοτάγκοι είναι εξαιρετικά ευφυείς, παρουσιάζοντας χρήση εργαλείων και ξεχωριστά πολιτιστικά πρότυπα στην άγρια φύση. Οι ουρακοτάγκοι μοιράζονται περίπου το 97% του DNA τους με τους ανθρώπους. Ανήκει στους ανθρωποειδείς πιθήκους. 

Ο ουρακοτάγκος του Βόρνεο είναι είδος που απειλείται με εξαφάνιση. Η αποψίλωση των δασών, οι φυτείες φοινικέλαιου και το κυνήγι που αποτελούν σοβαρή απειλή για τη συνέχιση της ύπαρξής του. Σε φυσικές συνθήκες, ο ουρακοτάγκος του Βόρνεο ζει 35 με 45 χρόνια, ενώ σε συνθήκες αιχμαλωσίας το προσδόκιμο ζωής του ανεβαίνει κοντά στα 60 χρόνια.

Ως το μεγαλύτερο δενδρόβιο ζώο, μπορεί να μείνει σε ένα δέντρο έως και 24 ώρες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Orangutan Facts». Orangutan Foundation International. Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2012.
Η **επαρχία Κουσναρενκόφσκι** (μπασκιρικά: Кушнарен районы‎ ή Кушнаренко районы) είναι διοικητική και δημοτική επαρχία (ραγιόν), μία από τις πενήντα τέσσερις στην Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν της Ρωσίας. Βρίσκεται στο βόρειο κεντρικό τμήμα της δημοκρατίας και συνορεύει με την επαρχία Μπίρσκι στο βορρά, την επαρχία Μπλαγκοβεστσένσκι στα βορειοανατολικά και τα ανατολικά, την επαρχία Ουφίμσκι στα ανατολικά και νοτιοανατολικά, την επαρχία Τσιμίνσκι στα νότια, την επαρχία Μπλαγκοβάρσκι στα νότια και νοτιοδυτικά, την επαρχία Τσεκμαγκουσέφσκι στα δυτικά, και την επαρχία Ντιουρτιουλίνσκι στα βορειοδυτικά. Η έκταση της επαρχίας είναι 1.717,77 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το διοικητικό κέντρο είναι η αγροτική περιοχή (*σέλο*) του Κουσναρένκοβο. Στην Απογραφή του 2010, ο συνολικός πληθυσμός της επαρχίας ήταν 27.491 άτομα, με τον πληθυσμό του Κουσναρένκοβο να αποτελεί το 35.9% του αριθμού αυτού.

Η επαρχία ιδρύθηκε το 1930.

Ιστορία
-------

Το κέντρο ιδρύθηκε το 1930.

Διοικητική και δημοτική οργάνωση
--------------------------------

Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, η επαρχία Κουσναρενκόφσκι είναι μια από τις πενήντα τέσσερις επαρχίες στην Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν. Η επαρχία χωρίζεται σε δώδεκα σελσοβιέτ που περιλαμβάνουν εξήντα εννέα αγροτικές περιοχές. Ως δημοτική διαίρεση, η επαρχία έχει συσταθεί ως Δημοτικό Διαμέρισμα Κουσναρενκόφσκι. Τα δώδεκα σελσοβιέτ ενσωματώνονται ως δώδεκα αγροτικοί οικισμοί εντός του δημοτικού διαμερίσματος. Το σέλο του Κουσναρένκοβο χρησιμεύει ως το διοικητικό κέντρο της διοικητικής και δημοτικής επαρχίας.

Παραπομπές
----------

### Σημειώσεις

1. ↑  Constitution of the Republic of Bashkortostan, Article 64
2. ↑  Law #126-z
3. ↑  Πρότυπο:OKATO reference
4. ↑  Russian Federal State Statistics Service (2011). «Всероссийская перепись населения 2010 года. Том 1» [2010 All-Russian Population Census, vol. 1]. *Всероссийская перепись населения 2010 года (2010 All-Russia Population Census)* (στα Ρωσικά). Federal State Statistics Service. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2012.
Ο **Ταχίρ Μπέης** ήταν ανώτερος αξιωματικός του ναυτικού της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων.

Συγκεκριμένα είχε λάβει μέρος στη Ναυμαχία της Λήμνου στις 5 Ιανουαρίου του 1913 ως πλοίαρχος της ναυτικής μοίρας υπό την γενική αρχηγία του Τούρκου ναυάρχου Ραμίζ Μπέη όπου μετά τη νικηφόρο εκείνη ναυμαχία των Ελλήνων τον αντικατέστησε στα καθήκοντά του.

Στις 24 Ιανουαρίου του 1913 ο Ταχίρ Μπέης υπέβαλε απ΄ ευθείας στον Σουλτάνο Μεχμέτ Ε΄ ειδικό υπόμνημα στο οποίο και περιέγραφε την οικτρή κατάσταση που συνέβαινε στον οθωμανικό στόλο κατά τη ναυμαχία εκείνη, τόσο από έλλειψη εκπαίδευσης αξιωματικών και ναυτών, όσο και από τεχνικές αδυναμίες των υφιστάμενων παλαιών και ασυντήρητων πολεμικών πλοίων, καταλογίζοντας τεράστιες ευθύνες στην προηγούμενη ηγεσία του οθωμανικού στόλου, διατυπώνοντας στο τέλος την άποψη ότι ήταν αδύνατον πλέον υπό εκείνες τις συνθήκες να συνεχιστούν οι κατά θάλασσα επιχειρήσεις με τους Έλληνες.

Πηγές
-----

* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica*, τόμος 57ος, σελ. 27
H **Άννα-Σοφία**, γερμ. Anna-Sophia von Wittelsbach (2 Απριλίου 1619 - 1 Σεπτεμβρίου 1680) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του δούκα του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν-Μπίρκενφελντ. Έγινε πριγκίπισσα-ηγουμένη στο αββαείο του Κβέντλινμπουργκ.

Βιογραφία
---------

Ήταν η πρώτη (επιζήσασα κόρη) του Γεωργίου-Γουλιέλμου δούκα του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν-Μπίρκενφελτ και της Δωροθέας, κόρης του Όθωνα κόμη του Ζολμς-Ζόννενβαλντε.

Γεννήθηκε στο Μπίρκενφελντ και ακολούθησε εκκλησιαστική σταδιοδρομία. Ορίστηκε πριγκίπισσα-ηγουμένη του αββαείου του Κβέντλινμπουργκ το 1645, διαδεχόμενη τη Δωροθέα-Σοφία των Βέττιν, κόρη του δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης. Αυτό έγινε την περίοδο του Τριακονταετούς Πολέμου, ο οποίος τελείωσε το 1648. Η μικρή της επικράτεια υπέφερε από την εισβολή του Σουηδικού στρατού. Η Άννα-Σοφία Α΄ ήλθε συχνά σε διαφωνία με τον Ιωάννη-Γεώργιο Β΄ εκλέκτορα της Σαξονίας και το συμβούλιο της πόλης του Κβέντλινμπουργκ. 

Απεβίωσε 61 ετών και τη διαδέχθηκε η Άννα Σοφία Β΄ του Κβέντλινμπουργκ, κόρη του λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ.

Πηγές
-----

* Svensson, Lars G.: Die Geschichte der Bibliotheca Bipontina, Institut für Pfälzische Geschichte und Volkskunde, 2002, p. 127

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Anna Sophia I, Abbess of Quedlinburg στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 57459863
* GND: 121014940

 |

 |
Ο **Γεώργιος Κ. Εργαζάκης** (1889 - 1979) ήταν Έλληνας δικηγόρος, πολιτικός και βουλευτής Ηρακλείου.

Βιογραφία
---------

Γεννημένος στην Πολυθέα Πεδιάδας, ο Εργαζάκης έκανε νομικές σπουδές στην Αθήνα και εργάστηκε ως δικηγόρος στο Ηράκλειο.
Ήταν υποψήφιος βουλευτής Ηρακλείου με την Ένωση Φιλελευθέρων στις εκλογές του 1926 παίρνοντας 1.584 ψήφους  και του 1946 (έλαβε 606 ψήφους με τους Ανεξάρτητους Φιλελευθέρους). Εξελέγη βουλευτής Ηρακλείου με τη Δημοκρατική Ένωση (ΦΙ.Δ.Ε.) το 1956.

Σύζυγός του υπήρξε η Ευτυχία Πλατάκη, από το Τζερμιάδο Λασιθίου, η οποία απεβίωσε το 1977.

Ο Εργαζάκης πέθανε το 1979 και με τη διαθήκη του καθιερώθηκαν υποτροφίες για άπορους φοιτητές (συστάθηκε το Εργαζάκειο Ίδρυμα (στη μνήμη Γεωργίου και Ευτυχίας Εργαζάκη, με πρωτοβουλία 2 ανιψιών του ζευγαριού, με έδρα το Ηράκλειο).

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 64, αρ. 303).(pdf)
2. ↑  Όλοι οι πολιτευτές των εκλογών του 1926, ανάκτηση 28-8-2015.
3. ↑  Εφημερίδα Εμπρός Αρχειοθετήθηκε 2018-11-05 στο Wayback Machine. 31-3-1946 (ΕΚΛΟΓΕΣ 1946 – ΟΙ 1.538 ΠΟΛΙΤΕΥΤΕΣ), ανάκτηση 28-8-2015.
4. 1 2  Μοιράζει υποτροφίες σε φτωχούς φοιτητές[*νεκρός σύνδεσμος*], εφ. Νέα Κρήτη, αναδημοσίευση
Ο **Κωνσταντίνος Πολυχρονάκης** (1889 - 20 Σεπτεμβρίου 1971), του Αντωνίου, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως βουλευτής Ηρακλείου.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στους Βώρους Ηρακλείου το 1889. Υπήρξε μέλος της οργάνωσης του Αντιστασιακού αγώνα στο νομό Ηρακλείου κατά την Ναζιστική Κατοχή.
Σπούδασε νομικά και άσκησε τη δικηγορία.

### Πολιτική σταδιοδρομία

Εξελέγη βουλευτής Ηρακλείου με την Ένωση Φιλελευθέρων το 1926 (από την δεύτερη κατανομή) με 3.020 ψήφους και επανεξελέγη το 1928 και το εκλογές του 1936 με το Κόμμα Φιλελευθέρων. 

Για τελευταία φορά εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1946 με το Κόμμα Βενιζελικών Φιλελευθέρων λαμβάνοντας 4.126 ψήφους.

Απεβίωσε στο Ηράκλειο σε ηλικία 82 ετών στις 20 Σεπτεμβρίου 1971. Ήταν παντρεμένος με την Αικατερίνη Μελισσουργού (1903-1981).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Η Ιστορία των Βώρων, 15-4-2015, ανάκτηση 26-8-2017.
2. ↑   ΕΚΛΟΓΕΣ 1926 - ΟΙ 2.010 ΠΟΛΙΤΕΥΤΕΣ
3. ↑  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 36, αρ. 368).(pdf)
4. ↑  ΕΚΛΟΓΕΣ 1946 - ΟΙ 1.538 ΠΟΛΙΤΕΥΤΕΣ, 7-5-2012, ανάκτηση 26-8-2017.
5. 1 2  Αρχείο Δήμου Ηρακλείου.
Συντεταγμένες: 40°0′N 44°35′E﻿ / ﻿40.000°N 44.583°E﻿ / 40.000; 44.583

Η **Ντβιν**, (γνωστή στην ιστοριογραφία και ως **Δούβιος** ή και **Τίβιον**, (αρμενικά: Դուին ) ήταν μεγάλη εμπορική πόλη και πρωτεύουσα της πρώιμης μεσαιωνικής Αρμενίας. Βρισκόταν βόρεια της προηγούμενης αρχαίας πρωτεύουσας της Αρμενίας, την πόλη Αρταξιάσατα, στις όχθες του ποταμού Μετσαμόρ, 35 χλμ. νότια του σύγχρονου Ερεβάν. Η τοποθεσία της αρχαίας πόλης πλέον δεν είναι τίποτα παρά ένας μεγάλος λόφος ο οποίος βρίσκεται ανάμεσα στο σύγχρονο Χναμπέρντ (ακριβώς έξω από τον κεντρικό δρόμο μέσω του Χναμπέρντ) και το Βερίν Ντβιν της Αρμενίας. Οι συστηματικές ανασκαφές στον Δούβιο οι οποίες χρονολογούνται από το 1937 παρήγαγαν άφθονα υλικά, τα οποία έριξαν φως στον αρμενικό πολιτισμό του 5ου έως 13ου αιώνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γκαρσοϊάν, Νίνα Γ. (1991). «Duin». Στο: Kazhdan, Alexander, επιμ. *The Oxford Dictionary of Byzantium*. New York and Oxford: Oxford University Press, σσ. 665–666. ISBN 978-0-19-504652-6. .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Dvin, Ararat στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 153672604
* LCCN: n85181730
* GND: 4226986-6
* SUDOC: 034794689
* BNF: cb12551123h (data)

 |

 |
Η **Φότσα** (τουρκικά: Foça, παραφθορά της ελληνικής ονομασίας **Φώκαια**) είναι πόλη και διαμέρισμα στην επαρχία Σμύρνης της Τουρκίας, στις ακτές του Αιγαίου.

Η Φότσα είναι πρώην ελληνική πόλη, σε απόσταση περίπου 69 χλμ. βορειοδυτικά του κέντρου της πόλης της Σμύρνης. Το διαμέρισμα έχει επίσης μια κωμόπολη με τον δικό της δήμο η οποία ονομάζεται Γενίφοτσα (Yenifoça, κυριολεκτικά «Νέα Φότσα»), όντας επίσης κατά μήκος της ακτής και σε απόσταση 20 χλμ από τη Φότσα. Για αυτόν τον λόγο, η ίδια η Φότσα αποκαλείται τοπικά συχνά ως Εσκίφοτσα (Eskifoça, «Παλιά Φότσα») στην καθημερινή γλώσσα. Η πόλη είναι χτισμένη στη θέση της αρχαίας πόλης της Φώκαιας.

Σφαγή της Φώκαιας
-----------------

Η Σφαγή της Φώκαιας τον Ιούνιο του 1914 ήταν μέρος των ανθελληνικών διώξεων που είχαν εξαπολύσει οι οθωμανικές αρχές κατά την πρώτη φάση της Γενοκτονίας κατά των ελληνικών πληθυσμών. Διαπράχθηκε από άτακτες τουρκικές ομάδες κατά της πόλης της Φώκαιας, που κατοικούνταν από ακμαίο ελληνικό στοιχείο. Η σφαγή υπήρξε τμήμα ενός ευρύτερου σχεδίου που στόχευε στην Γενοκτονία των Ελλήνων που διαβιούσαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Υπήρξε από τις πιο βίαιες επιθέσεις που διαπράχθηκαν το καλοκαίρι του 1914.

Σε ανάμνηση της πόλης της Φώκαιας, οι Έλληνες πρόσφυγες ίδρυσαν τον παραθαλάσσιο οικισμό Παλαιά Φώκαια στην ανατολική Αττική, στις ακτές του Σαρωνικού, ανάμεσα στο Σούνιο και στην Ανάβυσσο.

Δείτε επίσης
------------

* Φώκαια
* Σφαγή της Φώκαιας
* Τουρκική Ριβιέρα

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. 11849424.
2. ↑  www.harita.gov.tr/images/urun/il\_ilce\_alanlari.pdf.
3. 1 2  Bjornlund, Matthias (2013). «The 1914 Cleansing of Aegean Greeks as a Case of Violent Turkification». *Late Ottoman Genocides: The Dissolution of the Ottoman Empire and Young Turkish Population and Extermination Policies* (Routledge). ISBN 9781317990451
4. ↑  Αγτζίδης, Β. (15 June 2014). «Η καταστροφή της Φώκαιας στην Ιωνία». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 June 2017.. Ανακτήθηκε στις 26 June 2017.
5. ↑  Lieberman, Benjamin (2013). *The Holocaust and Genocides in Europe*. New York: Continuum Publishing Corporation. ISBN 9781441194787
6. ↑  «Παλαιά Φώκαια Αττικής». *Δήμος Σαρωνικού*. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2023.
Αλυκές στη Φώκαια, 1910

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 143205712
* LCCN: n91101139
* GND: 4478381-4
* BNF: cb13174897k (data)

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ασία
* Πύλη:Τουρκία
 |

 |
Ο **Εμμανουήλ Μαχαίρας** (1878 - 20 Ιουνίου 1940) ήταν Έλληνας συνδικαλιστής και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1878 και εργάστηκε ως σιδηροδρομικός στον Πειραιά, όπου και πολιτεύτηκε.

 Ήταν επικεφαλής του βενιζελικού κόμματος (Κόμμα των Πειραιωτών) που περιλάμβανε αντιπροσώπους λιμενεργατών του Πειραιά, των άλλων μεγάλων λιμανιών της χώρας και των νησιών.

Εξελέγη, στην δεύτερη κατανομή, βουλευτής Πειραιώς με την Ένωση Φιλελεθέρων (Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων) το 1926 συλλέγοντας 2.517 ψήφους.. Επανεξελέγη βουλευτής με το Κόμμα Φιλελευθέρων στις εκλογές του 1928.

Πέθανε το 1940.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 123, αρ. 971).(pdf)
2. ↑  Σαν σήμερα[*νεκρός σύνδεσμος*], ethnos.gr, 29-10-2009, ανάκτηση 20-6-2016.
3. ↑  Τα συνέδρια της ΓΣΕΕ από το 1ο του 1918 έως σήμερα, Ελευθερία, ηλεκτρονική έκδοση 22-3-2013, ανάκτηση 20-6-2016.
4. ↑  Εκλογές 1926, Οι 2010 πολιτευτές, Αέρα, ανάκτηση 20-6-2016.
Ο **Μισέλ Γκαμπρίνι Περέιρα** (πορτογαλικά: *Michel Garbini Pereira*, γνωστότερος ως «Μισέλ») γεννήθηκε στις 9 Ιουνίου 1981 στη Βιτόρια της Βραζιλίας και είναι  Βραζιλιάνος παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε κατά σειρά σε Ατλέτικο Μινέιρο, Σταντάρ Λιέγης, Ατλέτικο Παραναένσε, Νάουτικο, Βίλα Νόβα Γκοϊάνια, Άρη Θεσσαλονίκης, ΦΚ Ντάλλας, Ράγιο ΟΚΣ, Μαϊάμι ΦΚ, Ντάλλας Ελίτ ΦΚ, Ντάλλας Σάιντκικς και Νορθ Τέξας.

Καριέρα
-------

### Ομάδες

Ο Μισέλ ξεκίνησε την καριέρα του στην Ατλέτικο Μινέιρο, πριν μετακομίσει στην ομάδα της Βελγική Σταντάρ Λιέγης το 2004. Μετά από δύο σεζόν, ο Μισέλ επέστρεψε στη Βραζιλία και υπέγραψε συμβόλαιο με την Ατλέτικο Παραναένσε. Στη συνέχεια, αγωνίστηκε για τη Νάουτικο, και για μικρό διάστημα στη Βίλα Νόβα του Γκοϊάνια.

Το 2010, ο Μισέλ μετακόμισε Θεσσαλονίκη για λογαριασμό του Άρη Θεσσαλονίκης στη Superleague Greece, όπου καθιερώθηκε αμέσως ως βασικός και αναντικατάστατος αριστερός πλάγιος αμυντικός. Τη σεζόν 2010–11 έπαιξε σχεδόν σε όλους τους αγώνες για τον Άρη, συμπεριλαμβανομένων και των δώδεκα αγώνων του Γιουρόπα Λιγκ. Συνολικά αγωνίστηκε σε 67 αγώνες με την κίτρινη φανέλα, σε 52 αγώνες για το Πρωτάθλημα, 3 για το Κύπελλο και 12 για το Γιουρόπα Λιγκ και σημείωσε ένα μόνο τέρμα, στις 22 Δεκεμβρίου 2011 στη νίκη του Άρη με 1-2 επί του  Πανθρακικού, για τον θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος. Με τη λήξη του συμβολαίου του, ο Μισέλ υπέγραψε στην ομάδα Αμερικανική ΦΚ Ντάλλας της Major League Soccer, στις 19 Φεβρουαρίου 2013. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στον σύλλογο, έγινε γνωστός για την έφεσή του στις στημένες φάσεις με το αριστερό του πόδι. Σκόραρε το πρώτο του γκολ στο MLS απευθείας από ένα κόρνερ κατά τη διάρκεια της ήττας με 4–2 από το Seattle Sounders FC, στις 18 Μαΐου 2013. Αν και αρχικά ήρθε στον σύλλογο ως αριστερό μπακ, κέρδισε τελικά τον περισσότερο χρόνο παιχνιδιού του ως αμυντικός χαφ. 

Τον Ιανουάριο του 2016, μετακόμισε στην ομάδα επίσης Αμερικανική Ράγιο ΟΚΣ και αργότερα, το 2017, στη Μαϊάμι ΦΚ. Με την αγωνιστική παρουσία του σε εμφανή πτώση, ολοκλήρωσε την καριέρα του αγωνιζόμενος αρχικά στην Ντάλλας Ελίτ ΦΚ, μετέπειτα στην ομάδα ποδοσφαίρου σάλας, Ντάλλας Σάιντκικς και τέλος στη Νορθ Τέξας.

### Εθνική Ομάδα

Ο Μισέλ αγωνίστηκε για τη Βραζιλία U23, το 2003 πραγματοποιώντας τέσσερις εμφανίσεις.
Ο **Α.Π.Σ. Βύρων Καβάλας** είναι αθλητικό σωματείο στην Καβάλα. Ιδρύθηκε το 1931 και αποτελεί ένα από τα αρχαιότερα ποδοσφαιρικά σωματεία στο νομό Καβάλας, το οποίο υφίσταται έως και σήμερα. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου, ενώ διαθέτει και ακαδημία πετοσφαίρισης. Η ποδοσφαιρική ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Δημοτικό Στάδιο «Άννα Βερούλη» (Βερούλειο).

Ιστορία
-------

Ο Αθλητικός και Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Καβάλας «ο Βύρων» ιδρύθηκε το 1931 στην ομώνυμη συνοικία της Καβάλας. Το 1937 διέκοψε τη λειτουργία του, ενώ το 1946 ανασυστάθηκε.

Η σπουδαιότερη επιτυχία του συλλόγου, ήταν η συμμετοχή του για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής Ερασιτεχνικής κατηγορίας, τρίτης τη τάξει κατηγορίας της εποχής, την περίοδο 1965–66, τερματίζοντας στην 3η θέση του 4ου Ομίλου και συγκεντρώνωντας 34 βαθμούς. Την αμέσως επόμενη αγωνιστική περίοδο, 1966–67, η κατηγορία μετονομάστηκε σε «Γ΄ Εθνική», στην οποία και έλαβε μέρος τερματίζοντας στη 13η και τελευταία θέση του βαθμολογικού πίνακα του 4ου Ομίλου, με 28 βαθμούς.

Το 2015 αποχώρησε από την ομάδα, ο προπονητής με το μεγαλύτερο διάστημα αδιάκοπης παραμονής σε ποδοσφαιρικό σωματείο του νομού, Μπάμπης Πανταζίδης.

Η διαχρονική πορεία
-------------------

* 1965–66: Β΄ Εθνική Ερασιτεχνική (Γ΄)
* 1966–67: Γ΄ Εθνική
* 2022–23: Γ΄ Εθνική

Τμήμα καλαθοσφαίρισης
---------------------

Το τμήμα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου ιδρύθηκε το 1968. Μετείχε σε διάφορες διοργανώσεις την περίοδο της δεκαετίας του '70. Έκτοτε περιέπεσε σε αδράνεια, λόγω κυρίως της δημιουργίας αντίστοιχου τμήματος από τον Α.Ο. Καβάλα. Σήμερα είναι ανενεργό.

Ακαδημία πετοσφαίρισης
----------------------

Το 2017, ο σύλλογος δημιούργησε ακαδημία πετοσφαίρισης για αγόρια και κορίτσια.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Η ενασχόληση των νέων με τον αθλητισμό - Μια εμπειρική έρευνα, σελ. 30 Αρχειοθετήθηκε 2016-02-11 στο Wayback Machine. ΤΕΙ ΑΜΘ
2. ↑  Η σύγχρονη αθλητική ιστορία της Καβάλας 1906-1970 (archive) ir.lib.uth.gr
3. ↑  «Ιστορικοί περίπατοι στην Καβάλα», ΑΘΛΗΤΙΚΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ (archive) Πειραματικό Γυμνάσιο Καβάλας
4. ↑  Ιστορία (archive) epskavalas.gr
5. ↑  εφ. "Αθλητική Ηχώ", φύλλα σεζόν 1965-66.
6. ↑  εφ. "Αθλητική Ηχώ", φύλλα σεζόν 1966-67.
7. ↑  ΒΥΡΩΝ ΚΑΒΑΛΑΣ: Παραιτήθηκε ο Μπάμπης Πανταζίδης[*νεκρός σύνδεσμος*] kavala-sports.gr
8. ↑  ΒΥΡΩΝ ΚΑΒΑΛΑΣ: Παραίτηση Πανταζίδη και τέλος εποχής μετά από 23 χρόνια xronometro.com
9. ↑  Βύρωνας: Προχωράει σε δημιουργία Ακαδημίας Volley ball αγοριών – κοριτσιών proininews.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημο ιστολόγιο
Συντεταγμένες: 37°44′59″N 23°25′26″E﻿ / ﻿37.74972°N 23.42389°E﻿ / 37.74972; 23.42389

Το **Αιάκειο** ήταν ναός του Αιακού στην Αίγινα. 

Ήταν κτισμένος στο κέντρο της ομώνυμης πόλης, πρωτεύουσας της Αίγινας. Περιβαλλόταν από μαρμάρινο τοίχο και περιείχε ένα τετράγωνο χώρο, έναν πρόναο, και έναν βωμό με ιερό δέντρο ελιάς. Στο σημείο του βωμού βρίσκονταν σύμφωνα με τον μύθο ο τάφος του Αιακού. 

Στον ναό διεξάγονταν τακτικές εορτές και αθλητικοί αγώνες. Στους αγώνες, αν και επί το πλείστον τοπικού χαρακτήρα, έπαιρναν μέρος και αθλητές από την ηπειρωτική Ελλάδα. Τους τιμητικούς στεφάνους τους ανέθεταν στον πρόναο.

Πηγές
-----

* Johannes Toepffer: Aiakeion. In: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE). Band I,1, Stuttgart 1893, Sp. 921–922.
Ο **Στυλιανός Κούνδουρος** (1902-1992) ήταν Έλληνας βιομήχανος και πολιτικός, βουλευτής Λασιθίου, δήμαρχος Αγίου Νικολάου και μέλος των κυβερνήσεων του Καραμανλή. Τιμήθηκε με το Μεγαλόσταυρο του Φοίνικα, την περίοδο που υπηρετούσε ως υπουργός Συγκοινωνιών.

Οικογενειακή ζωή και καριέρα ως βιομήχανος
------------------------------------------

Ήταν γιος του Ανδρέα Κούνδουρου και μετά την αποφοίτησή του από το Γυμνάσιο της Νεάπολης, ακολούθησε εμπορικές σπουδές. Ήταν παντρεμένος και απέκτησε 2 γιους (Ανδρέας και Ρούσσος) και 1 κόρη (Σμαράγδα).

Σε ηλικία 24 ετών έγινε μέτοχος στην πυρηνελαιουργική εταιρεία "Ο Ρούσσος", στον Άγιο Νικόλαο.

Πολιτική καριέρα
----------------

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Λασιθίου στις εκλογές του 1952 με το Κόμμα Φιλελευθέρων. Το 1954 έγινε μέλος του Ελληνικού Συναγερμού. Τον Απρίλιο του 1954 διορίστηκε υπουργός Συγκοινωνιών στην κυβέρνηση Παπάγου, αξίωμα που διατήρησε ως την παραίτησή του, στις 15 Δεκεμβρίου 1954.

Το 1958 και το 1961 εξελέγη βουλευτής Λασιθίου με το κόμμα της ΕΡΕ. 

Εξελέγη Δήμαρχος του Αγίου Νικολάου το 1951 και από το 1951 ως το 1952 υπηρέτησε ως Γενικός Διοικητής Κρήτης.

Στην κυβέρνηση Καραμανλή ανέλαβε υφυπουργός Εθνικής Άμυνας, από το 1961 ως τις 19 Ιουνίου 1963. 

Στις εκλογές που διεξήχθησαν το 1974 κατήλθε με την νεοσύστατη ΝΔ και έλαβε 7.273 ψήφους. Το 1977 αποχώρησε από την ενεργό πολιτική.

Συνέγραψε απομνημονεύματα με τον τίτλο "Αφηγούμαι όσα ενθυμούμαι".

Πέθανε στις 30 Ιουνίου 1992, σε ηλικία 90 ετών, από ανακοπή της καρδιάς.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  εφημερίδα "Ανατολή", Πέθανε ο τέως υπουργός Στ. Κούνδουρος, 1 Ιουλίου 1992.
2. ↑
3. ↑  Κώστας Διγκαβές, Οι εκλογές στην Ελλάδα 1844-1985, Μαλλιάρης Παιδεία, 1986, σελ. 83.
4. ↑  Ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων
5. ↑  esfakia.gr
Ο **Χατζή Πασάς** ήταν Τούρκος διοικητής των Ιωαννίνων. Πατέρας του ήταν ο επίσης διοικητής των Ιωαννίνων Ασλάν Πασάς. Ως άνθρωπος ήταν άκρα θρησκόληπτος. Δεν άντεχε να βλέπει τους ελάχιστους χριστιανούς να καταφρονούνται την οθωμανική εξουσία. Γι'αυτό και έστειλε πρεσβευτές στο Σούλι το 1721 ζητώντας την υποταγή τους. Οι Σουλιώτες αρνήθηκαν, λέγοντας ότι ποτέ δεν τον πείραξαν. Ο Χατζή Πασάς αμέσως άρχισε να μαζεύει στρατό, και με οκτώ χιλιάδες εκστράτευσε και στρατοπέδευσε στο τμήμα Λάκα. Πολιόρκησε το Σούλι, αλλά νικήθηκε οικτρά και έχασε όλο του τον στρατό. Έκτοτε φοβήθηκε και δεν ξαναπείραξε τους Σουλιώτες, μέχρι το 1750, οπότε πέθανε.

Πηγές
-----

* Λάμπρος Κουτσονίκας (1863). *Γενική ιστορία της ελληνικής επαναστάσεως, Τόμος Α΄*. Εν Αθήναις: Εκ του «Ευαγγέλιμου» Δ. Καρακατζάνη. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2011.
* Π.Σ. Πομόνης, Ι.Σ. Μπετρόπουλος, επιμ. (1908). *Ιστορία του Σουλίου, ή, ηρωικοί πόλεμοι των Σουλιωτών και Σουλιωτιδών*. Κωνσταντινούπολη: Τύποις Αριστόβουλου και Αναστασιάδου. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2011.