recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **WWE Γυναικείος Τίτλος** ("WWE Women's Championship") ήταν ένας τίτλος επαγγελματικής πάλης της εταιρείας WWE. Η καταγωγή του τίτλου χρονολογείται απο το 18 Σεπτεμβρίου 1956, όταν η Φάμπιουλους Μούλαχ έγινε η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια Γυναικών του NWA. Το WWE δεν είχε γυναικείο τίτλο μέχρι το 1984, όταν δημιούργησε το δικό του με τη Φάμπιουλους Μούλαχ ως πρωταθλήτρια. Παρόλα αυτά το WWE ισχυρίζεται πως η ίδρυση του πρωταθλήματος πραγματοποιήθηκε το 1956 και ότι δεν υπήρξαν αλλαγές στη κατοχή του τίτλου απο τότε που η Φάμπιουλους Μούλαχ το κατέκτησε το 1956 μέχρι που το έχασε το 1984. Αυτό έκανε το Πρωτάθλημα Γυναικών τον παλαιότερο ενεργό τίτλο επαγγελματικής πάλης στην ιστορία του WWE, μέχρι την απόσυρση του το 2010. Η τελευταία πρωταθλήτρια ήταν η Λέιλα.

Ένα νέο Πρωτάθλημα Γυναικών WWE (πλέον Πρωτάθλημα Γυναικών Raw) ιδρύθηκε το 2016 και παρόλο που οι δύο τίτλοι είχαν την ίδια ονομασία και ο παλαιότερος τίτλος θεωρούταν ο προηγηθείς του, το καινούργιο πρωτάθλημα δεν φέρει την ιστορία του παλιού.

Σημαντικές στιγμές
------------------

Στην επίσημη ιστορία του WWE η πρώτη πρωταθλήτρια ήταν η Φάμπιουλους Μούλαχ, η οποία νίκησε τη Τζούντι Γκρέιμπλ στις 18 Σεπτέμβριου του 1984. Η Μούλαχ είχε τη μεγαλύτερη θητεία ως πρωταθλήτρια, κρατώντας το τίτλο για 10 χρόνια, ενώ το WWE δεν αναγνωρίζει τις αλλαγές τίτλου που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ του 1956 μέχρι το 1984, με αποτέλεσμα η θητεία της Μούλαχ ως πρωταθλήτρια να καταγράφεται ως 28 χρόνια. Τεχνικά η Φάμπιουλους Μούλαχ έχει τις περισσότερες θητείες (8), όμως λόγω της προαναφερθείσας αναγνώρισης του WWE, τις περισσότερες θητείες έχει η Τρις Στράτους (7), ενώ η Μούλαχ έχει μόλις 4. Τη συντομότερη θητεία έχει η Μίκι Τζέιμς με μια ώρα.

Το πρωτάθλημα γυναικών έχει κατακτήσει και ένας άνδρας, ο Χάρβι Γουίπλμαν. Στις 30 Ιανουαρίου του 2000 ο Γουίπλμαν κέρδισε το τότε πρωτάθλημα γυναικών WWE (τότε WWF) απο τη Κατ, ενώ ήταν μεταμφιεσμένος σε γυναίκα και χρησιμοποίησε το όνομα "Χερβίνα" σε έναν αγώνα απο πραγματοποιήθηκε μέσα σε πισίνα.

### Πρωταθλήτριες

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| * Φάμπιουλους Μούλαχ
* Μπέτε Μπούτσερ
* Φάμπιουλους Μούλαχ
* Γιουκίκο Τομόε
* Φάμπιουλους Μούλαχ
* Σου Γκριν
* Φάμπιουλους Μούλαχ
* Έβελιν Στίβενς
* Φάμπιουλους Μούλαχ
* Γουέντι Ρίχτερ
 | * Λειλάνι Κάι
* Γουέντι Ρίχτερ
* Φάμπιουλους Μούλαχ
* Βέλβετ Μάκινταϊρ
* Φάμπιουλους Μούλαχ
* Σενσέισιοναλ Σέρι
* Ρόκιν Ρόμπιν
* Αλούντρα Μπλέιζ
* Μπουλ Νακάνο
* Αλούντρα Μπλέιζ
 | * Μπέρθα Φαγιέ
* Αλούντρα Μπλέιζ
* Τζακελίν
* Σέιμπλ
* Ντέμπρα
* Άιβορι
* Φάμπιουλους Μούλαχ
* Άιβορι
* Μις Κίτι
* Χερβίνα
 | * Τζακελίν
* Στέφανι Μακμάν
* Λίτα
* Άιβορι
* Τσάινα
* Τρις Στράτους
* Τζαζ
* Τρις Στράτους
* Μόλι Χόλι
* Τρις Στράτους
 | * Βικτόρια
* Τρις Στράτους
* Τζαζ
* Γκέιλ Κιμ
* Μόλι Χόλι
* Βικτόρια
* Τρις Στράτους
* Λίτα
* Τρις Στράτους
* Μίκι Τζέιμς
 | * Λίτα
* Τρις Στράτους
* Λίτα
* Μίκι Τζέιμς
* Μελίνα
* Μίκι Τζέιμς
* Μελίνα
* Κάντις
* Μπεθ Φίνιξ
* Μίκι Τζέιμς
 | * Μπεθ Φίνιξ
* Μελίνα
* Μισέλ ΜακΚουλ
* Μίκι Τζέιμς
* Μισέλ ΜακΚούλ
* Μπεθ Φίνιξ
* Λέιλα
 |

Πηγές
-----

*

Δείτε επίσης
------------

* Πρωτάθλημα WWE

* Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα

* Ομαδικό Πρωτάθλημα WWE

* Πρωτάθλημα Ηνωμένων Πολιτειών WWE
Στη Στατιστική με τον όρο **δείγμα** και εξ αυτού **στατιστικό δείγμα** χαρακτηρίζεται ένα οποιοδήποτε αντιπροσωπευτικό μέρος ενός στατιστικού πληθυσμού.

Γενικά
------

Ειδικότερα όταν πρόκειται για στατιστικούς πληθυσμούς ιδιαίτερα πολυπληθείς σε στατιστικές μονάδες όπου η συλλογή στατιστικών δεδομένων καθίσταται ιδιαίτερα χρονοβόρα αλλά και οικονομικά ασύμφορη, εκτός του ότι πολλές φορές καθίσταται και αδύνατη, τότε αντί πλήρους απογραφής των στατιστικών μονάδων όλου του πληθυσμού, η στατιστική έρευνα, δηλαδή ο στατιστικολόγος, περιορίζεται στην έρευνά του σ΄ ένα υποσύνολο του πληθυσμού που καλείται *στατιστικό δείγμα* όπου τα εξ αυτού λαμβανόμενα στατιστικά στοιχεία γενικεύονται συμπερασματικά για όλο τον στατιστικό πληθυσμό. Η συλλογή στατιστικών στοιχείων από στατιστικό δείγμα ονομάζεται δειγματοληψία. Τα δε συμπεράσματα που θα προκύψουν από το στατιστικό δείγμα προκειμένου να είναι αξιόπιστα θα πρέπει να ισχύουν με ικανοποιητική ακρίβεια για ολόκληρο τον πληθυσμό στον οποίο ανήκει.  
 
Συνεπώς βασική προϋπόθεση για να συμβεί αυτό είναι η σωστή επιλογή του δείγματος, δηλαδή να είναι όπως λέγεται **αντιπροσωπευτικό**. Στη πράξη αντιπροσωπευτικό δείγμα χαρακτηρίζεται εκείνο που έχει επιλεγεί κατά τέτοιο τρόπο, ώστε κάθε στατιστική μονάδα του πληθυσμού να έχει την ίδια δυνατότητα, ή πιθανότητα, της επιλογής του στο δείγμα.

Μετά τα παραπάνω καθίσταται σαφές ότι η επιλογή του στατιστικού δείγματος δεν είναι τις περισσότερες φορές εύκολη υπόθεση αλλά αντίθετα μια ιδιαίτερα δύσκολη αλλά και σοβαρή διαδικασία, όπου το παραμικρό λάθος προσδιορισμού του αν συμβεί το βέβαιο θα είναι ολόκληρη η έρευνα όχι μόνο να χάσει την αξιοπιστία της, αλλά πολύ χειρότερο να οδηγήσει σε λανθασμένα συμπεράσματα με απρόβλεπτες εξελίξεις επί αποφάσεων που θα ληφθούν ένεκα αυτών, ιδιαίτερα σε θέματα οικονομικής πολιτικής.

Πηγές
-----

* UNESCO "Λεξικό Κοινωνικών Όρων" (Ελληνική Έκδοση) 3 τόμοι, Εκδ. Ελληνική Παιδεία Αθήναι 1972, τομ.3ος, σελ.865.
* ΥΠΕΠΘ - Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, συλλογικό έργο των Λεων. Αδαμόπουλο, Χαραλ. Δαμιανού, Ανδ. Σπέρκου "Μαθηματικά και Στοιχεία Στατιστικής" ΟΕΔΒ - Αθήνα 1999, σελ.60.
* Συλλογ. έργο των Π. Κικιλίας, Δ. Παλαμούρδας, Α. Πετράκης, Δ. Τσουκαλάς "Στατιστική - Πιθανότητες" Εκδ. Δηρος - Αθήνα 2001, ISBN 960-8271-07-X, σελ.18-19.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4057502-0

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Μαθηματικά
 |

 |
Ο **Δήμος Ελατίων** ήταν ένας από τους έξι δήμους, στους οποίους διαιρούνταν διοικητικά η Ζάκυνθος την περίοδο που ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ζακύνθου. Καταλάμβανε όλο το βόρειο τμήμα του νησιού, και αποτελούσε τον μεγαλύτερο σε έκταση δήμο της Ζακύνθου με συνολική έκταση 111,4 τ.χλμ.. Ο δήμος Ελατίων αποτελούνταν από 6 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 2.503 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν οι Βολίμες. Ο δήμος Ελατίων ήταν ο πιο αραιοκατοικημένος του νομού Ζακύνθου, αλλά η περιοχή που καταλάμβανε διαθέτει και τις ομορφότερες παραλίες του νησιού.

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:

 **Δ.δ. Βολιμών**  [ 956 ] 
* οι Βολίμες [ 644 ]
* ο Άγιος Ανδρέας (νησίδα) [ 0 ]
* ο Άγιος Νικόλαος [ 42 ]
* ο Ασκός [ 76 ]
* η Βαρβάρα [ 32 ]
* οι Ελιές [ 40 ]
* το Κορίθι [ 122 ]

 **Δ.δ. Αναφωνητρίας**  [ 221 ] 
* η Αναφωνήτρια [ 221 ]
* ο Άγιος Ιωάννης (νησίδα) [ 0 ]

 **Δ.δ. Άνω Βολιμών**  [ 475 ] 
* οι Άνω Βολίμες [ 320 ]
* η Αγία Θέκλα [ 65 ]
* το Μικρό Νησί [ 22 ]
* τα Σκινάρια [ 68 ]

 **Δ.δ. Έξω Χώρας**  [ 220 ] 
* η Έξω Χώρα [ 160 ]
* το Καμπί [ 60 ]

 **Δ.δ. Μαριών**  -- οι Μαρίες [ 367 ]
 **Δ.δ. Ορθονιών**  [ 264 ] 
* οι Ορθονιές [ 249 ]
* η Κορώνη [ 15 ]

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Νομός Ζακύνθου, οι δήμοι του νησιού

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Ζακύνθου |
| --- |
|  |
| 
* Ζακυνθίων
* Αλυκών
* Αρκαδίων
* Αρτεμισίων
* Ελατίων
* Λαγανά
 |

 |
Ο **Δημήτρης Γάκης** (γεννήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 1955) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε ως τερματοφύλακας για τις ομάδες του Άρη, της Καστοριάς, του Παναιτωλικού και του Λεβαδειακού.

Καριέρα
-------

Ο Γάκης ξεκίνησε την καριέρα του από τον Π.Α.Ο. Κουφαλίων και στα δεκαεννέα του χρόνια μεταπήδησε στον Άρη, όπου όντας αναπληρωματικός τερματοφύλακας του Νίκου Χρηστίδη και του Στέλιου Παπαφλωράτου, αγωνίστηκε μόλις σε δεκατέσσερα επίσημα παιχνίδια σε διάστημα τεσσάρων σεζόν.

Το καλοκαίρι του 1978, μεταγράφηκε στην Καστοριά, όπου ήταν αλλαγή του Νίκου Σαργκάνη και αγωνίστηκε μόλις σε τρεις αγώνες πρωταθλήματος. Ακολούθησε η μεταγραφή του στην ομάδα του Παναιτωλικού, όπου παρέμεινε για επτά χρόνια. Είναι από τους πρώτους σε συμμετοχές παίκτες στην ιστορία του συλλόγου με 237.

Ο Γάκης ήταν από τους τερματοφύλακες που πετύχαιναν γκολ, εκτελώντας τα πέναλτι της ομάδας του. Σκόραρε για πρώτη φορά τον Φεβρουάριο του 1980 σε αγώνα κυπέλλου απέναντι στην ΑΕΚ και το 1983-84 ήταν ο πρώτος σκόρερ της ομάδας για το πρωτάθλημα της Β' Εθνικής με έντεκα γκολ.

Το καλοκαίρι του 1986 μεταπήδησε στον Λεβαδειακό για δύο σεζόν, την δεύτερη εκ των οποίων έπαιξε στην Α' Εθνική.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Dimitrios Gakis - Player profile | Transfermarkt
2. ↑  ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ: Ο ΤΕΡΜΑΤΟΦΥΛΑΚΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΑΚΗΣ
3. ↑  Το έμψυχο υλικό της Ομάδας μας Το δυναμικό της ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ για την αγωνιστική περίοδο 1978-1979
4. ↑  Τιμήθηκε ο Δημήτρης Γάκης – Agrinio Goal
5. ↑  φησαν τα γάντια... για το γκολ! - Ποδόσφαιρο - SPORT 24
6. ↑  Όταν οι γκολκίπερ «ματώνουν» τα δίκτυα – Balla.com.cy[*νεκρός σύνδεσμος*]
7. ↑  Τερματοφύλακας που αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ! Ο Δημήτρης Γάκης στο Sport-Retro.gr
8. ↑  Ο Κούσας και οι «Μαθουσάλες» - ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ
9. ↑  Greece 1987/88 - RSSSF

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Βασίλης [άγνωστο επίθετο], *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
Παραδοσιακό γκούα μπάο
Το ***γκούα μπάο*** (κινεζικά: 割包 ή 刈包, πινγίν: guàbāo, κυριολεκτικά: κομμένο ψωμί) ή λανθασμένα **μπάο μπαν** («μπάο» σημαίνει «ψωμάκι» στα κινεζικά και «μπαν» σημαίνει ψωμάκι στα αγγλικά έτσι το μεταφρασμένο όνομα είναι «ψωμάκι ψωμάκι») είναι τύπος ψωμιού ατμού που προέρχεται από την κουζίνα της Φουτζιάν.

Είναι επίσης δημοφιλές φαγητό του δρόμου στη Σιγκαπούρη, τη Μαλαισία, την Ταϊβάν και στο Ναγκασάκι στην Ιαπωνία. Αποτελείται από μια φέτα ψημένο κρέας και καρυκεύματα τοποθετημένο μέσα σε επίπεδο ψωμί στον ατμό γνωστό ως ψωμί φύλλα λωτού ή *hé yè bǐng* (荷叶饼). Το ψωμάκι έχει μέγεθος περίπου 6-8 εκατοστά, ημικυκλικό και με επίπεδο σχήμα, με οριζόντια πτυχή που ανοίγοντας δίνει την εμφάνιση ότι έχει κοπεί. Η παραδοσιακή γέμιση για το γκούα μπάο είναι μια φέτα μαγειρεμένης κόκκινης κοιλιάς χοιρινού κρέατος, συνήθως γαρνιρισμένη με τηγανισμένα σουάν κάι (τουρσί σινάπι), κόλιανδρο και αλεσμένα φιστίκια.

Το γκούα μπάο προέρχεται από τις παράκτιες περιοχές της επαρχίας Φουτσιάν στην Κίνα. Λέγεται ότι προέρχεται είτε από τις πόλεις Γκουαντσόου ή Φουτσόου. Στο Γκουαντσόου, το γκούα μπάο είναι γνωστό ως του τζια μπάο (κρέας ανάμεσα σε ψωμάκια) ή χου γιάο σι (τίγρης δαγκώνει λιοντάρι). Το έθιμο στην περιοχή Χουιάν είναι να τρώνε αυτά τα χοιρινά ψωμάκια για να γιορτάσουν τον γάμο μιας κόρης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Steamed bao buns». *BBC Good Food*.
2. ↑  «Simple Bao Bun Recipe». *Sorted*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Φεβρουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουλίου 2022.
3. ↑  江韶瑩 (2009). *臺灣民俗文物辭彙類編* (στα Κινεζικά). 國史館臺灣文獻館. ISBN 978-986-02-0399-8.
4. ↑  Glassberg, Julie (February 23, 2010). «Baohaus». *The New York Times*. .
5. ↑  «Gwa-Bao (割包 Braised Pork Wrapped in Steamed Buns)». Ministry of Foreign Affairs, Republic of China (Taiwan). 2011.
6. ↑  Erway, Cathy (2015). *The Food of Taiwan: Recipes from the Beautiful Island* (στα Αγγλικά). Houghton Mifflin Harcourt. ISBN 9780544303010.
7. ↑  «福建名小吃｜泉州人都爱吃的传统古早味儿，你吃过哪几样呢？». *xw.qq.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2021.
8. ↑  «虎咬狮，偏安一隅的美食».
9. ↑  «What Is Taiwanese Gua Bao?». *MICHELIN Guide* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2021.
Συντεταγμένες: 38°43′37″N 20°42′48″E﻿ / ﻿38.7269°N 20.7133°E﻿ / 38.7269; 20.7133

Δήμος Ελλομένου
Ο **Δήμος Ελλομένου** ήταν δήμος του νομού Λευκάδας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Λευκάδας. Είχε πληθυσμό 3.352 κατοίκους και ήταν ο δεύτερος σε πληθυσμό δήμος στο νησί της Λευκάδας. 

Βρισκόταν στο ανατολικό μέρος του νησιού και είχε σαν έδρα το κοσμοπολίτικο Νυδρί. Στα όρια του συπεριλαμβάνονταν γραφικά ψαροχώρια, παροδοδιακοί οικισμοί αλλα και το μικρό νησάκι Μαδουρή, στο οποίο βρίσκεται το πατρικό σπίτι του ποιητή Αριστοτέλη Βαλαωρίτη. Η παραλία του Μικρού Γιαλού κοντά στο χωριό Πόρος είναι μια από τις ομορφότερες του νησιού.

Διαίρεση
--------

Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:

 **Δ.δ. Νυδρίου**  [ 1.011 ] 
* το Νυδρίον [ 865 ]
* η Ράχη [ 146 ]

 **Δ.δ. Βαυκερής**  -- η Βαυκερή [ 100 ]
 **Δ.δ. Βλυχού**  [ 539 ] 
* το Βλυχό [ 434 ]
* το Γένι [ 105 ]

 **Δ.δ. Κατωχωρίου**  [ 169 ] 
* το Κατωχώρι [ 168 ]
* το Δεσίμι [ 1 ]

 **Δ.δ. Νεοχωρίου**  [ 505 ] 
* η Καλλιθέα (τ.Μεγάλο Αυλάκι) [ 345 ]
* ο Άγιος Χριστόφορος [ 113 ]
* η Μαδουρή (νησίδα) [ 0 ]
* το Νεοχώρι [ 47 ]

 **Δ.δ. Πλατυστόμων**  [ 419 ] 
* το Περιγιάλι [ 352 ]
* τα Πλατύστομα [ 67 ]

 **Δ.δ. Πόρου**  [ 226 ] 
* ο Πόρος [ 202 ]
* ο Μικρός Γιαλός [ 24 ]

 **Δ.δ. Φτερνού**  -- το Φτερνό [ 181 ]
 **Δ.δ. Χαραδιατίκων**  [ 202 ] 
* τα Χαραδιάτικα [ 141 ]
* το Άλατρο [ 13 ]
* το Στενό [ 48 ]

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Υπουργείο εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Λευκάδας |
| --- |
|  |
| Δήμοι | 
Δήμος Απολλωνίων · Δήμος Ελλομένου · Δήμος Καρυάς · Δήμος Λευκάδας · Δήμος Μεγανησίου · Δήμος Σφακιωτών |
|  |
| Κοινότητες | 
Κοινότητα Καλάμου · Κοινότητα Καστού |

 |
Ο **Γκούναρ Άντερσον** (14 Αυγούστου 1928 – 1 Οκτωβρίου 1969) ήταν ένας ποδοσφαιριστής από τη Σουηδία. Είναι ευρέως γνωστός ως ένας από τους κορυφαίους επιθετικούς στην ιστορία της Ολιμπίκ Μαρσέιγ, μαζί με τους Γιόζιπ Σκόμπλαρ και Ζαν-Πιέρ Παπέν.

Ξεκίνησε την καριέρα του ως ποδοσφαιριστής από τη Σουηδία, όπου και έλαβε το παρατσούκλι *Säffle*, προτού αγωνιστεί στη Δανική Κοπεγχάγη Μπόλντκλουμπ, απ'όπου μεταγράφηκε στην Ολιμπίκ Μαρσέιγ, όπου έγινε παίκτης-κλειδί για την ομάδα της Μασσαλίας, πετυχαίνοντας 169 τέρματα σε 220 αναμετρήσεις για την Ντιβιζιόν 1. Με την *l'OM* αναδείχτηκε επίσης Πρώτος σκόρερ της Ντιβιζόν 1 τη σεζόν 1951–1952 και 1952–1953 και φιναλίστ στο Κύπελλο Γαλλίας της σεζόν 1953–1954. Αγωνίστηκε επίσης και για άλλες γαλλικές ομάδες όπως οι Ζιροντέν Μπορντό και ΑΣ Αιξ.

Παρά την επιτυχία του στη Γαλλία, δεν αγωνίστηκε ποτέ με την Εθνική Σουηδίας, καθώς υπήρχε νόμος όπου απαγόρευε την κλήση παικτών εκτός Σουηδίας, όπως ο Άντερσον και ο Γκούναρ Νόρνταλ. Όμως, καθώς έλαβε τη γαλλική υπηκοότητα το 1954, αγωνίστηκε μία φορά με την Εθνική Γαλλίας Β', αλλά απογοήτευσε με την εμφάνισή του και έκτοτε δεν ξανακλήθηκε.

Πέθανε το 1969, καθώς κατευθυνόταν στο Σταντ Βελοντρόμ, για να παρακολουθήσει μια αναμέτρηση απέναντι στην Ντούκλα Πράγας για το Κύπελλο Κυπελλούχων της σεζόν 1969–70. Παραμένει μέχρι και σήμερα ένας από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές που να έχουν αγωνιστεί με την *l'OM* και ένας από τους αγαπημένους των οπαδών.

Τίτλοι
------

* Φιναλίστ του Κυπέλλου Γαλλίας το 1954 με την Ολιμπίκ Μαρσέιγ
* Πρώτος σκόρερ της Λιγκ 1 τη σεζόν 1951-1952 και 1952-1953 με την Ολιμπίκ Μαρσέιγ

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Gunnar Andersson στο Wikimedia Commons
* Άρθρο και φωτογραφίες σε ιστοσελίδα οπαδών της Μαρσέιγ
* Άρθρο για τον Γκούναρ Άντερσον

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Ποδόσφαιρο
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 2448167
* SELIBR: 258940

 |

 |
Ο **Γκούντερ Κλάιμπερ** (16 Σεπτεμβρίου 1931, Όιλα – 29 Μαρτίου 2013, Βερολίνο) ήταν πρώην Κομμουνιστής πολιτικός από την Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας (ΛΔΓ). Ήταν μέλος του πολίτμπιρο του Ενιαίου Σοσιαλιστικού Κόμματος Γερμανίας (SED) από το 1984 έως το 1989, καθώς και μέλος της κυβέρνησης της ΛΔΓ ως υπουργός επί της βιομηχανίας, της αγροτικής βιομηχανίας και της κατασκευής οχημάτων από το 1973 έως το 1986. Ήταν, επίσης, μέλος της κεντρικής επιτροπής του SED και του Λαϊκού Επιμελητηρίου από το 1967. Ήταν Αντιπρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου από το 1971 έως το 1989. Από το 1986 έως το 1989, ήταν εκπρόσωπος της ΛΔΓ στην COMECON.

Ο Κλάιμπερ παραιτήθηκε του συνόλου των θέσεων που κατείχε στις 8 Νοεμβρίου 1989, την προηγούμενη ημέρα της πτώσης του Τείχους του Βερολίνου. Εκδιώχθηκε από το κόμμα στις 3 Δεκεμβρίου. Μια έρευνα για κατάχρηση εξουσίας και διαφθορά ανεστάλη τον Μάιο του 1990. Μετά την απελευθέρωσή του από το καθεστώς επιτήρησης, ευρέθηκε άνεργος.

Το 1997, ο Κλάιμπερ δικάστηκε για τον ρόλο που διαδραμάτισε στην διαταγή προς τους συνοριοφύλακες να πυροβολούν τους Ανατολικογερμανούς, οι οποίοι επιχειρούσαν να διαφύγουν προς την Δύση, ενώ καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης διάρκειας τριών ετών. Η δικαστική απόφαση επικυρώθηκε από το Ανώτατο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο τον Νοέμβριο του 1999, ενώ ο Κλάιμπερ μεταφέρθηκε σε φυλακή του Βερολίνου, προκειμένου να ξεκινήσει να εκτίει την ποινή του στις 18 Ιανουαρίου 2000. Έπειτα από αίτημα χάριτος, εντός του οποίου εξέφρασε την μετάνοιά του για τις ενέργειές του ως μέλος του κομμουνιστικού καθεστώτος και καταδίκασε την ΛΔΓ, έλαβε, μαζί με τον Γκούντερ Σχαμπόβσκι, χάρη από τον Κυβερνώντα Δήμαρχο, Έμπερχαρντ Ντίπγκεν (ΧΔΕ) και αποφυλακίστηκε στις 6 Σεπτεμβρίου του ιδίου έτους.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Γκούντερ Κλάιμπερ** |

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 106051091. Ανακτήθηκε στις 17  Οκτωβρίου 2015.
2. 1 2  *filmportal.de*. 52aeca7c4c7748978f6e7b003131e8ef. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. 1 2  (Γερμανικά) *Munzinger Personen*. 00000011915. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 30  Δεκεμβρίου 2014.
5. 1 2 3  «Chronik-Biographie: Günther Kleiber». Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2010.
6. ↑  «1997: East German leader guilty of Berlin Wall deaths». *BBC Online*. 25 Αυγούστου 1997.. Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2010.
7. ↑  Andrews, Edmund L. (26 Αυγούστου 1997). «Ex-East German Chief Gets 6 Years for Deaths at Wall». *The New York Times*: σελ. 6.. Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2010.
8. ↑  Moore, Jeanne (7 Σεπτεμβρίου 2000). «World Briefing». *New York Times*.. Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2010.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 34933635
* GND: 106051091

 |

 |
Στην κλασική οικονομική θεωρία, η επικρατούσα θεωρία είναι αυτή των «αποτελεσματικών αγορών», η οποία βασίζεται στην υπόθεση του ορθολογικού επενδυτή. Σε αυτή την περίπτωηση οι επενδυτικές αποφάσεις αντικατοπτρίζουν ορθολογικά διαμορφωμένες προσδοκίες των επενδυτών. Στην πραγματικότητα όμως αυτή η ιδανική κατάσταση δεν υφίσταται. Εμπειρικές έρευνες έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι δεν δρούν πάντα ορθολογικά. Με άλλα λόγια οι επενδυτικές επιλογές καθοδηγούνται από την ψυχολογία των ανθρώπων, γεγονός που εξασθενεί τη σχέση μεταξύ της πληροφόρησης και της πορείας της αγοράς.

Αυτό το κενό μεταξύ θεωρίας και πράξης έρχεται να καλύψει ο σχετικά νέος τομέας της συμπεριφορικής χρηματοοικονομικής (behavioural finance), προσπαθώντας να συνδυάσει την κλασική οικονομική επιστήμη με την ψυχολογία. Η συμπεριφορική χρηματοοικονομική υποστηρίζει ότι μερικά οικονομικά φαινόμενα μπορούν να γίνουν κατανοητά καλύτερα χρησιμοποιώντας τα πρότυπα στα οποία μερικοί επενδυτές δεν είναι πλήρως ορθολογικοί.

Δύο είναι οι βασικοί πυλώνες πάνω στους οποίους βασίζεται αυτή η προσέγγιση:

* Οι άνθρωποι παίρνουν συχνά αποφάσεις και λύνουν προβλήματα βασιζόμενοι σε ευριστικούς κανόνες (heuristic rules) και με μεροληψία (bias)
* Η παρουσίαση/διατύπωση/πλαισίωση (framing) του προβλήματος επηρεάζει την απόφαση.

Πηγές
-----

* Burton G. Malkiel (2007): "A Random Walk Down Wall Street"

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

1. Robert Shiller: Behavioral Finance: The Role of Psychology (Yale Courses)
2. Nicholas Barberis: The Psychology of the Financial Crisis (Yale Courses)
Στην ελληνική μυθολογία ο **Δαμασίστρατος** ήταν βασιλιάς των Πλαταιών, στη Βοιωτία. 

Ανακάλυψε τα πτώματα του βασιλιά των Θηβών Λαΐου και του ηνιόχου ή υπηρέτη του, του Πολυφόντη ή Πολυφήτη, τους οποίους είχε σκοτώσει ο Οιδίποδας στη «στενή οδό» χωρίς να τους γνωρίζει, για να εκπληρωθεί έτσι η προφητεία ότι ο Οιδίποδας θα σκότωνε τον πατέρα του. 

Ο Δαμασίστρατος έθαψε τα δύο πτώματα στη «Σχιστήν οδόν» των Θερμοπυλών. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι πάνω στα μνήματα υπήρχαν *«λίθοι λογάδες σεσωρευμένοι».*

Δείτε επίσης
------------

* Υπάρχει και ένα ιστορικό πρόσωπο με το όνομα αυτό, ένας Χιώτης της κλασικής εποχής, υποστηρικτής της Σπάρτης που εξορίσθηκε από τη Χίο μετά τη Μάχη των Λεύκτρων (371 π.Χ.). Ο γιος του μαθήτευσε κοντά στον Ισοκράτη στην Αθήνα και έγινε ο γνωστός ιστορικός Θεόπομπος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Απολλόδωρου Βιβλιοθήκη, Βιβλίο Γ', κεφ. 5, παρ. 8». *www.perseus.tufts.edu*. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2023.
2. ↑  Παυσανίας, Α 5.4

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
Δαμάσκηνα
Το **δαμάσκηνο** είναι ένα φρούτο με γλυκιά γεύση και ωραίο άρωμα. Είναι ο καρπός της δαμασκηνιάς. Ανήκει στο γένος *Prunus* (προύμνος ή προύνος), μαζί με τα ροδάκινα και τα κορόμηλα.

Έχει σχήμα ωοειδές ή ελλειψοειδές και χρώμα βαθύ μπλε ή μοβ όταν ωριμάσει. Τρώγεται νωπό ως φρούτο, ή αποξηραμένο χωρίς να αλλοιωθούν τα θρεπτικά του συστατικά. Γίνεται μαρμελάδα, χυμός και χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική. Οι καρποί που προορίζονται για ξήρανση μαζεύονται όταν είναι ώριμοι. Στην συνέχεια τοποθετούνται σε ειδικούς κλιβάνους με θερμοκρασία 65-90 βαθμούς Κελσίου.

Το δαμάσκηνο είναι πλούσιο σε βιταμίνη C. Περιέχει επίσης βιταμίνη Α, ασβέστιο, κυτταρίνη και μαγνήσιο. 

Η Κίνα είναι πρώτη στον κόσμο σε παραγωγή δαμάσκηνων. Ακολουθούν η Ρουμανία, οι Η.Π.Α και η Σερβία. Στην Ελλάδα η οργανωμένη καλλιέργεια είναι περιορισμένη και γίνεται κυρίως στο βορειότερο τμήμα της χώρας: στη Θεσσαλία και τη Μακεδονία. Το δαμάσκηνο είναι επίσης χαρακτηριστικό προϊόν της Σκοπέλου.

Δείτε επίσης
------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Δαμάσκηνο** |

* Δαμασκηνιά
* Πράουστο
Ο **Ιωάννης Α΄**, πολων. Jan I Opolski (1410/13 - 5 Σεπτεμβρίου 1439) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Στσέλτσε ήταν δούκας του Οπόλε (από το 1437, με τον αδελφό του).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Μπόλκο Δ΄ δούκα του Οπόλε , Στσέλτσε, Νιεμόντλιν και της Μαργαρίτας, ίσως του Οίκου των Γκορίτσια/Γκερτς.

Το 1437 διαδέχθηκε τον πατέρα του, μαζί με τον μικρότερο αδελφό του Νικόλαο Α΄ στο δουκάτο του Οπόλε. Το 1438 δήλωσε υποτέλεια (homage) στον Καζίμιρ Δ΄ των Γιαγκελλόνων της Πολωνίας-Λιθουανίας, όταν αυτός επρόκειτο να εκλεχθεί βασιλιάς της Βοημίας· όταν εκείνος παραιτήθηκε και στέφθηκε ο Αλβέρτος των Αψβούργων, δήλωσε ξανά υποτέλεια στον δούκα αυτόν της Αυστρίας. Αυτό έγινεστο Βρόκλαφ.

Απεβίωσε 26-29 ετών, άγαμος, και το δουκάτο περιήλθε στον αδελφό του Νικόλαο Α΄.

Πηγές
-----

* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.
* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 23  Νοεμβρίου 2018.
Η **συνθήκη του Βοϊνίκου** (ή απλά Βοϊνίκο) ήταν η συνθήκη με την οποία τα Ζαγοροχώρια απέκτησαν καθεστώς αυτονομίας ως κοινό των Ζαγορισίων κατά τα πρώτα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Στην συνθήκη συμπεριλήφθηκαν αρχικά 14 χωριά, τα οποία συνθηκολόγησαν εκουσίως όταν οι Οθωμανοί με αρχηγό τον Σινάν Πασά εκστράτευσαν κατά των Ιωαννίνων, το 1430. Αυτά ανήκαν στο Κεντρικό Ζαγόρι και ήταν τα χωριά Βίτσα, Δίκορφο, Δίλοφο, Ελαφότοπος, Κήποι, Κουκούλι, Μανασσής και Φραγκάδες καθώς και έξι ακόμα χωριά που εγκαταλείφθηκαν στο παρελθόν και είναι άγνωστη η θέση τους σήμερα.

Οι όροι της συνθήκης εξασφάλιζαν αυτονομία και αυτοδιοίκηση στα χωριά του Ζαγορίου. Απαλλάχτηκαν από φόρους υποτελείας με αντάλλαγμα την υποχρέωση κάθε χωριού να στέλνει έναν αριθμό ανδρών για να υπηρετήσουν στον Οθωμανικό στρατό.

Τα επόμενα χρόνια προσχώρησαν στην συνθήκη και τα χωριά του Ανατολικού Ζαγορίου ενώ το 1670 προσχώρησαν στη συνθήκη και τα χωριά και Δυτικού Ζαγορίου. Με την προσχώρηση αυτή δημιουργήθηκε η επιστασία του Ζαγορίου, ένα είδος ομοσπονδιακής ένωσης των χωριών. Απολαμβάνοντας τα προνόμια της συνθήκης η περιοχή έφτασε σε μεγάλη ακμή τα επόμενα χρόνια. Τα προνόμια καταργήθηκαν οριστικά το 1868.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ταξίδι στα Γιάννενα
2. ↑  Επίτομο γεωγραφικό Λεξικό, Σταματελάτου, Εκδ. Ερμής ISBN:960-320-133-2

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ζαγοροχώρια |
| --- |
|  |
| Ανατολικό Ζαγόρι | 
* Βοβούσα
* Ανθρακίτης
* Γρεβενίτι
* Δεμάτι
* Δόλιανη
* Ελατοχώρι
* Καβαλλάρι
* Ιτέα
* Καρυές
* Καστανώνας
* Μακρίνο
* Πέτρα
* Τρίστενο
* Φλαμπουράρι
 |
|  |
| Κεντρικό Ζαγόρι | 
* Ασπράγγελοι
* Αρίστη
* Βίκος
* Άγιος Μηνάς
* Μεσοβούνι
* Βίτσα
* Μονοδένδρι
* Δίλοφο
* Ελάτη
* Ελαφότοπος
* Άνω Πεδινά
* Κάτω Πεδινά
* Δίκορφο
* Μανασσής
* Καλουτάς
* Διπόταμο
 |
|  |
| Δυτικό Ζαγόρι | 
* Πάπιγκο
* Τσεπέλοβο
* Βραδέτο
* Βρυσοχώρι
* Ηλιοχώρι
* Καπέσοβο
* Κήποι
* Κουκούλι
* Λάιστα
* Λεπτοκαρυά
* Νεγάδες
* Σκαμνέλι
* Φραγκάδες
 |
|  |
| Ιστορία | 
* Κοινό των Ζαγορισίων
* Συνθήκη του Βοϊνίκου
 |

 |
Η **Καλλιόπη (Πόπη) Κορνάρου** από τη Σητεία υπήρξε πρωταθλήτρια Ελλάδος στο στίβο τη δεκαετία του '60, στις ρίψεις, ως αθλήτρια του Πανιωνίου Γ.Σ. στη σφαιροβολία και στη δισκοβολία.

Βιογραφικό
----------

Η Πόπη Κορνάρου πρωτοεμφανίστηκε στους στίβους το 1961, όταν πέτυχε 10,81 στη σφαίρα. Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1962 κατέλαβε τη 2η θέση στη σφαιροβολία με 11,11. Την ίδια θέση θα πάρει και τις επόμενες δύο χρονιές στα πανελλήνια πρωταθλήματα 1963 και 1964, πίσω από τη Σοφία Λερίου, ανεβάζοντας το ρεκόρ της σε 12,24 και αργότερα σε 12,51 που υπήρξε ως το 1971 η 2η καλύτερη επίδοση στην Ελλάδα. Η αποχώρηση της Λερίου της άνοιξε το δρόμο για την κατάκτηση της πρώτης θέσης τις επόμενες δυο χρονιές, 1965 (με 11,67) και 1966 (με 10,74). 

Παράλληλα, ασχολήθηκε και με τη δισκοβολία. Ήταν δευτεραθλητρια Ελλάδος το 1964 με βολή 36,09, 1965 με 32,99μ και 1966 με 34,99. Στη συνέχεια, όπως πολλές γυναίκες αθλήτριες της περιόδου εκείνης εγκατέλειψε τον πρωταθλητισμό για λόγους οικογενειακούς και βιοποριστικούς. Μόνο περιστασιακά μετείχε σε αγώνες, κυρίως για να βοηθήσει βαθμολογικά το σύλλογό της, τον Πανιώνιο, όπως στους διασυλλογικούς του 1969 που μετείχε στη σφαίρα (2η με 10,01)και στο δίσκο (33,94).

Μετά τη λήξη της καριέρας της ασχολήθηκε με το στίβο ως κριτής, ενώ επαγγελματικά ασχολήθηκε με το εμπόριο ενδυμάτων.

Διακρίσεις
----------

* **Πρωταθλήτρια Ελλάδος**:
	+ Σφαιροβολία: 1965, 1966.
* *Δευτεραθλήτρια Ελλάδος*:
	+ Σφαιροβολία: 1962, 1963, 1964.
	+ Δισκοβολία: 1964, 1965, 1966.

Πηγές
-----

1. Πέτρου Λινάρδου, "Η Σμύρνη του Πανιωνίου", 1998.
2. Πέτρου Λινάρδου, "Ο Πανιώνιος στο δρόμο για τη Νέα Σμύρνη (1930-1940)", εφ. Πανιώνιος Κόσμος, φ. 21 (23/5/2009), σελ. 7.
3. Αθλητική Ηχώ.

Αναφορές
--------

1. ↑  Αθλητική Ηχώ, 16/7/1962.[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Αθλητική Ηχώ, 31/8/1964.[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  Αθλητική Ηχώ, 9/6/1969.[*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Κέιλιν Τζέι Λούκας** (γεννημένος στις 24 Μαίου 1989) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,85 μ. και αγωνίζεται ως πλέι μέικερ.

Κολλεγιακή καριέρα
------------------

Ο Κέιλιν Λούκας εισήχθη το 2007 στο Πανεπιστήμιο "Μίτσιγκαν Στέιτ", με τη μπασκετική ομάδα του οποίου (Μίτσιγκαν Στέιτ Σπάρτανς) αγωνίστηκε στο Κολλεγιακό Πρωτάθλημα.

Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Μίτσιγκαν το 2011, σε ηλικία 22 ετών.

Επαγγελματική καριέρα
---------------------

Ο Κέιλιν Λούκας συμμετείχε στα Ντραφτς του ΝΒΑ το 2011, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να διακριθεί.

Τον Ιούλιο του 2011 ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς, με τον οποίο υπέγραψε το πρώτο επαγγελματικό συμβόλαιο της καριέρας του. Στους "ερυθρόλευκους" ωστόσο δεν κατάφερε να διακριθεί, με αποτέλεσμα να μείνει ελεύθερος από την ομάδα λίγους μήνες μετά την υπογραφή του συμβολαίου του.

Τον Ιανουάριο του 2012, ο Λούκας υπέγραψε εξάμηνο συμβόλαιο συνεργασίας με την τουρκική Μπάνβιτ, το οποίο και ανανέωσε το καλοκαίρι του ίδιου έτους.

Στις 27 Σεπτεμβρίου του 2013, ο Λούκας υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τους Σικάγο Μπουλς, από τους οποίους ωστόσο έμεινε ελεύθερος λίγες μέρες αργότερα.

Το Νοέμβριο του 2013 επέστρεψε στην Αμερική και μετεγγράφη στην Αϊόβα Ένερτζι, στην οποία παραμένει μέχρι και σήμερα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *College Basketball at Sports-Reference.com*. Ανακτήθηκε στις 28  Ιουλίου 2020.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
3. ↑  *RealGM*. 2313. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.

Πηγές
-----

*
Γκασπάρ φαν ντεν Χούκε, *Λουλούδια σε βάζο*, λάδι σε πάνελ, 49,8 x 36,2 cm, πρώτο ήμισυ 17ου αιώνα. Μουσείο Μπρούκλιν
Ο **Γκασπάρ φαν ντεν Χούκε** (φλαμανδικά: **Gaspar van den Hoecke**, περ. 1585 – μετά το 1648) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος της τεχνοτροπίας μπαρόκ, ο οποίος φιλοτεχνούσε μικρών διαστάσεων πίνακες (αποκαλούνται "cabinet paintings") επηρεασμένους από την τεχνοτροπία του Φρανς Φράνκεν ΙΙ. Οι γιοι του Ρόμπερτ φαν ντεν Χούκε και Γιαν φαν ντεν Χούκε έγιναν επίσης ζωγράφοι.

Ο φαν ντεν Χούκε σπούδασε υπό τον Γιουλιάαν Τένιερς και έγινε «Δάσκαλος» στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας το 1603. Στα πρώτα του έργα υπάρχουν ακόμη οι τάσεις του μανιερισμού, που ήσαν ακόμη δημοφιλείς κατά τις αρχές του 17ου αιώνα, αλλά αργότερα οι επιρροές του Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς και του Καραβατζισμού είναι εμφανείς στα έργα του.

Πρόσφατα (2015) ο πίνακάς του με τίτλο *Kruisafname* προσφέρθηκε προς πώληση από τον έμπορο έργων τέχνης Kunstkringloop. Με αρχική τιμή 12.000, είναι ο ακριβότερος πίνακας που πωλείται online στην Ολλανδία.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) *ECARTICO*. 3737. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  (Ολλανδικά) *RKDartists*. rkd.nl/explore/artists/38709. Ανακτήθηκε στις 3  Σεπτεμβρίου 2022.
3. 1 2 3  Hans Vlieghe (1998). *Flemish Art and Architecture, 1585-1700*. Pelican history of art. New Haven: Yale University Press. σελ. 46. ISBN 0-300-07038-1.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 69782517
* **Europeana**: agent/base/16647
* GND: 121360008
* BPN: 60709652
* RKD: 38709

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Ζωγραφική
 |

 |
Η **Συνθήκη** (ή αλλιώς **Ειρήνη της Ουτρέχτης**) αποτελεί μια σειρά συνθηκών που υπογράφηκαν μεταξύ της Γαλλίας και άλλων ευρωπαϊκών χωρών την περίοδο 1713-1715, τερματίζοντας έτσι τον πόλεμο για την ισπανική διαδοχή. Η Μεγάλη Βρετανία, αφού πρώτα υπέγραψε δυο συμφωνίες με τη Γαλλία (8 Οκτωβρίου 1711) ανάγκασε τη Δημοκρατία των Ηνωμένων Επαρχιών, (δηλαδή την Ολλανδία), να οργανώσει στην Ουτρέχτη συνέδριο, έτσι ώστε να ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις των εμπλεκόμενων δυνάμεων ( 29 Ιανουαρίου 1712). Τα αποτελέσματα των διαπραγματεύσεων κατέληξαν σε συμφωνίες, κυρίως από τη Γαλλία, την Ισπανία και τους πρώην αντιπάλους τους. Εν τω μεταξύ, ο Γερμανός αυτοκράτορας Κάρολος ΣΤ΄ μαζί με τους ηγεμόνες όλων των γερμανικών βασιλείων ξεκίνησαν δικές τους διαπραγματεύσεις με τη Γαλλία το 1714, στο Ράστατ και στο Μπάντεν. Η ειρηνική περίοδος στην Ευρώπη ξεκίνησε μετά την έναρξη διαπραγματεύσεων μεταξύ Γαλλίας και Βρετανίας, με τις οποίες υποχρέωνε τους άλλους εμπόλεμους να τερματίσουν τις βίαιες συγκρούσεις. Στις 17 Ιουλίου και στις 22 Αυγούστου 1712 οι Άγγλοι υπέγραψαν συμφωνία ειρήνης με τη Γαλλία, στην οποία συμμετείχε και η Πορτογαλία, το ιταλικό βασίλειο της Σαβοΐας και η Πρωσία. Ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ παραχώρησε στην Αγγλία ορισμένες περιοχές της Λατινικής Αμερικής, όμως κατέλαβε τη πόλη Λιλ, καθώς και άλλα χαμένα - κατά τη διάρκεια του πολέμου - εδάφη.

Στις 11 Απριλίου 1713 ο βασιλιάς της Ισπανίας Φίλιππος Ε' υπέγραψε συνθήκη με την οποία παρέδωσε στη Μεγάλη Βρετανία το Γιβραλτάρ, ενώ εγκατέλειψε τη Σικελία και την Ισπανία. Βάσει αυτής της συνθήκης οι Άγγλοι διατηρούν μέχρι και σήμερα τα κυριαρχικά τους δικαιώματα στο Γιβραλτάρ. Ταυτόχρονα, η Αυστρία κατέλαβε τις Ισπανικές Κάτω Χώρες που ανήκαν στην Ισπανία για 150 χρόνια. Η συνθήκη της 26ης Ιουνίου 1714 επανέφερε την ειρήνη με τις Ηνωμένες Επαρχίες (Ολλανδία) και εκείνη της 6ης Φεβρουαρίου του ίδιου έτους με την Πορτογαλία. Με τις συμφωνίες της Ουτρέχτης εγκαινιάστηκε μια περίοδος δόξας της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, ενώ αντίθετα τερματίστηκε ο γαλλικός επεκτατισμός.
Η **Γραμβούσσα**, είναι ακατοίκητη νησίδα που βρίσκεται στη νήσο Αμοργό, πίσω από τον κόλπο της Καλοταρίτισσας, δεύτερη μεγαλύτερη βραχονησίδα της Αμοργού μετά τη Νικούρια. Βρίσκεται βόρεια του ακρωτηρίου Πόλου κι έχει περίμετρο 3 μίλια. 

Το ιδιόκτητο νησάκι παρόλο που είναι ακατοίκητο έχει πολλούς επισκέπτες που τα καλοκαίρια κολυμπούν στις παραλίες του. Η Γραμβούσσα θεωρείται γεωγραφικά συνέχεια της Αμοργού και έχει κατάλοιπα ανθρώπινης δραστηριότητας από την αρχαιότητα. Το νησάκι κατοικούνταν μέχρι και τη δεκαετία του 90, οι κάτοικοί του ασχολούνταν με την κτηνοτροφία και καλλιεργούσαν τη γη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Υπομνήματα περιγραφικά των Κυκλάδων νήσων κατά μέρος : Αμοργός μεθ' ενός γεωγραφικού πίνακος / Αντωνίου Μηλιαράκη, Εν Σικάγω : Εκ του Τυπογραφείου "Το Συνδικάτον", 1928, σελ. 14
2. ↑  Καθημερινά και ανά μία ώρα οι βάρκες από Καλοταρίτισσα για Γραμβούσσα
3. ↑  Τα μικρά νησάκια της Αμοργού, Γραμβούσσα
*Η Συνθήκη του Καμπραί,* πίνακας του Φρανσίσκο Χοβέρ ι Καζανόβα
Η **Συνθήκη του Καμπραί**, γνωστή επίσης ως **Ειρήνη των Κυριών** υπεγράφη στις 3 Αυγούστου 1529 και έθεσε τέλος στον έβδομο Ιταλικό πόλεμο (πόλεμος του Συνδέσμου του Κονιάκ) μεταξύ του Γάλλου βασιλιά Φραγκίσκου Α΄ και του βασιλέα της Ισπανίας και αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Καρόλου Κουίντου.

Η συνθήκη επιβεβαίωσε προσωρινά την ισπανική ηγεμονία (Οίκος των Αψβούργων) στο δουκάτο του Μιλάνου και στη Νότια Ιταλία.

Ιστορικό
--------

Η Λουίζα της Σαβοΐας
Η Μαργαρίτα της Αυστρίας
Η συνθήκη του Καμπραί τερμάτισε τον έβδομο ιταλικό πόλεμο (πόλεμος του Συνδέσμου του Κονιάκ), ο οποίος είχε αρχίσει το 1526. Υπογράφηκε στην πόλη Καμπραί, κέντρο εκκλησιαστικού πριγκιπάτου που ανήκε στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία στις Κάτω Χώρες (τώρα στον γαλλικό νομό Νορ).

Η συνθήκη αναφέρεται και ως Ειρήνη των Κυριών, καθώς τη διαπραγματεύτηκαν και υπέγραψαν στο Καμπραί δύο κυρίες, η Μαργαρίτα της Αυστρίας, θεία του αυτοκράτορα και η Λουίζα της Σαβοΐας, μητέρα του Φραγκίσκου Α', εκπροσωπώντας τους δύο μονάρχες.

Οι διαπραγματεύσεις έγιναν στο μέγαρο Σαιν-Πολ στο Καμπραί, κατοικία της Μαρίας του Λουξεμβούργου, κόμισσας του Βαντόμ (πρώτη εξαδέλφη της Λουίζας της Σαβοΐας και, μετά το γάμο της, της Μαργαρίτας της Αυστρίας), παρουσία του γιου της, του καρδινάλιου Λουδοβίκου των Βουρβόνων του Βαντόμ.

Οι όροι της συνθήκης
--------------------

Το μέγαρο Σαιν-Πολ στο Καμπραί
Σύμφωνα με τους όρους της συνθήκης που υπογράφηκε στο Καμπραί, ο Φραγκίσκος Α' 

* παραιτήθηκε από τις αξιώσεις του στα ιταλικά εδάφη, το Αρτουά και τη Φλάνδρα.
* επανέκτησε τη Βουργουνδία, από την οποία ο Κάρολος Ε' παραιτήθηκε.

* Η συνθήκη προέβλεπε επίσης την επιστροφή στη Γαλλία των δύο γιων του Φραγκίσκου Α', του οκτάχρονου δελφίνου Φραγκίσκου και του επτάχρονου πρίγκιπα Ερρίκου, του μελλοντικού Ερρίκου Β', που είχαν σταλεί όμηροι στη Μαδρίτη σύμφωνα με τη συνθήκη της Μαδρίτης (1526), με αντάλλαγμα λύτρα 2 εκατομμύρια χρυσές κορώνες.

* Ο Φραγκίσκος Α΄, χήρος από αρκετά χρόνια, επιβεβαίωσε τη συγκατάθεσή του να παντρευτεί την αδερφή του Καρόλου Ελεονώρα και την παντρεύτηκε στις 7 Ιουλίου 1530.

Αποτελέσματα
------------

Μετά τη συνθήκη του Καμπραί επήλθε η διάλυση της συμμαχίας του Συνδέσμου του Κονιάκ. Η Βενετία έκανε ειρήνη με τον αυτοκράτορα, και μόνο η Φλωρεντία συνέχισε να πολεμά ενάντια στον Κάρολο Ε', οδηγώντας στην πολιορκία και την παράδοση της πόλης το 1530.

Ωστόσο, οι όροι της ειρήνης δεν ικανοποίησαν τον Φραγκίσκο Α'. Το 1536, ξεκίνησε μια νέα σύγκρουση μεταξύ της Γαλλίας και της Αυτοκρατορίας των Αψβούργων, ο όγδοος ιταλικός πόλεμος.

Παραπομπές
----------

1. ↑ . «histoire-pour-tous.fr/dossiers/3439-la-paix-des-dames-le-traite-de-cambrai-1529».
2. ↑ . «histoire-fr.com/La septième guerre d'Italie, ou guerre de la ligue de Cognac (1526 à 1529)».
3. ↑ . «researchgate.net/publication/\_Treaty\_of\_Cambrai\_1529».
4. ↑ . «tourisme-cambrai.fr/La Paix des Dames de Cambrai».
5. ↑ . «herodote.net/Traité de Cambrai et « paix des Dames »».
6. ↑ . «histoirefr.com/La huitième guerre d'Italie (1536 à 1538)».
Η Allyssa "Lacey" Lane (γεννήθηκε στις 20 Μαΐου 1988) είναι μία Φιλιππινέζα-Αμερικανή επαγγελματίας παλαιστής που έχει υπογράψει στο WWE με το ψευδώνυμο Kayden Carter, με την επωνυμία NXT.

Καριέρα
-------

Η Lane εγγράφηκε στην Ομάδα 3D Academy στο 2016, και αγωνίζονταν τακτικά σε έδρες της Φλόριντα. Η πρώτος δημόσιος αγώνας της ήταν μια νικηφόρα προσπάθεια εναντίον της Trish Adora για την προώθηση του Go Wrestle στο Daytona Beach τον Αύγουστο του 2016. Η Lane είχε μια δοκιμή στο WWE Performance Center τον Φεβρουάριο του 2017, μετά την οποία της προσφέρθηκε συμβόλαιο ανάπτυξης. Ωστόσο, μια φυσική εξέταση αποκάλυψε αρθρίτιδα στο γόνατό της και η σύμβαση ακυρώθηκε. Η Lane πέρασε τέσσερις μήνες αποκαθιστώντας το γόνατό της και τον Νοέμβριο του 2017 προσχώρησε στο The Crash Lucha Libre στην Τιχουάνα της Μπάχα Καλιφόρνια του Μεξικού, κερδίζοντας τελικά το Πρωτάθλημα Γυναικών από την Keyra στις 20 Ιανουαρίου 2018.

NXT (2018 – σήμερα) 

Αφού πέρασε μια δεύτερη φυσική, η Lane υπέγραψε με το WWE τον Ιούλιο του 2018.Η Lane συμμετείχε στο δεύτερο Mae Young Classic, νικώντας τη Vanessa Kraven στον πρώτο γύρο και την Taynara Conti στο δεύτερο γύρο,πριν ηττηθεί από την Meiko Satomura στους προημιτελικούς.Τον Σεπτέμβριο του 2019, το ψευδώνυμο της Lane άλλαξε σε Kayden Carter. 

Στο επεισόδιο του NXT στις 29 Ιανουαρίου 2020, η Κάρτερ είχε την πρώτη της νίκη στην τηλεόραση, νικώντας την Τσέλσι Γκριν. Ήταν ηττημένη στο rematch τους στο επεισόδιο του NXT στις 19 Φεβρουαρίου.

Παραπομπές
----------
Ο διαχωρισμός του βασιλείου του Λοθάριου Α΄ με τη συνθήκη του Βερντέν και τη Συνθήκη του Προυμ.
Η **συνθήκη του Βερντέν** (*Verdun*) που συνήφθη το 843 στην ομώνυμη πόλη, αποτελεί την συμφωνία τριχοτόμησης τον 9ο αιώνα, της Αυτοκρατορίας των Καρολιδών. Μετά τον θάνατο του Λουδοβίκου του Ευσεβούς (γιος του Καρλομάγνου, 814-840) παρατηρήθηκε μία συνεχής φιλονικία και σύγκρουση σε ό,τι αφορά τη μοιρασιά των εδαφών. Με τη συνθήκη του Βερντέν (το 843) τα αντίπαλα μέρη συμφώνησαν, να τριχοτομηθεί η αυτοκρατορία μεταξύ των γιων του τέως αυτοκράτορα, Λουδοβίκου.

Στο δυτικό μέρος, η Δυτική Φραγκία (*Francia Occidentalis)* η οποία θα ονομαστεί στο μέλλον Γαλλία περιήλθε στον Κάρολο τον Φαλακρό. Στο ανατολικό μέρος, η Ανατολική Φραγκία (*Francia Orientalis)* η οποία θα κληθεί Γερμανία πέρασε στα χέρια του Λουδοβίκου του Γερμανικού. Τέλος, το κέντρο, η Μέση Φραγκία, από τη Φρισία έως και την Ιταλία, περιήλθε στον Λοθάριο τον Α'. Όταν ο τελευταίος πέθανε (το 855),οι χώρες που κυβερνούσε πέρασαν στους τρεις γιους του.

Από τη συνθήκη του Βερντέν και έπειτα παρατηρούμε, πως χωρίζονται πλέον τα γερμανικά και ρωμαϊκά μέρη της αυτοκρατορίας του Καρλομάγνου. Μπαίνουν οι βάσεις των μελλοντικών κρατών της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Ιταλίας πάνω στις οποίες οι Γάλλοι, οι Γερμανοί και οι Ιταλοί θα ακολουθήσουν το δικό τους αυτόνομο μονοπάτι. Αργότερα και κατόπιν πολέμου, επί βασιλέως Ερρίκου Β΄ της Γαλλίας και Καρόλου Ε΄ αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ακολούθησε ανακατανομή κατά την οποία η περιοχή του Βερντέν περιήλθε στη Γαλλία και τελικά αναγνωρίσθηκε ως γαλλική με την Συνθήκη της Βεστφαλίας (1648).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Joseph Calmette, *Trilogie de l'histoire de France - Le Moyen Âge* , Fayard, 1952, p. 109
2. ↑  Τσιρπανλής, Ζαχαρίας Ν. (2004). *Η Μεσαιωνική Δύση(5ος-15ος αι.)*. Θεσσαλονίκη: Βάνιας. σελίδες 153,154,212. ISBN 960-288-118-6.
Το έκθεμα αυτό είναι πλαστικό (όχι γλυπτό) από τερακότα αττικού εργαστηρίου. Ανήκε στην συλλογή Λεμπ που δωρίστηκε στην Κρατική Αρχαιολογική Συλλογή Μονάχου και εκτίθεται εκεί.

Περιγραφή
---------

Είναι κατασκευασμένο από γκριζοκόκκινο πηλό και παρουσιάζει μια γυναίκα που στέκει όρθια επάνω σε τετράγωνο βάθρο. Έχει το αριστερό χέρι πίσω από τη μέση, ενώ στο δεξί χέρι κρατάει «ομφαλικό» κύλικα σπονδής. Η κεφαλή είναι στεφανωμένη με διάδημα, και γέρνει ελαφρά προς τα αριστερά. Το ένδυμα είναι αριστουργηματικό ως προς την καλλιτεχνική απόδοση. Φοράει χιτώνα που είναι ζωμένος στη μέση και αφήνει το δεξί στήθος ελαφρώς ακάλυπτο. Ο μανδύας καλύπτει το σώμα, τους ώμους και τα μπράτσα με απόλυτη αρμονία. Ο χιτώνας ήταν βαμμένος σε χρώμα μπλε, η ζώνη κόκκινη, ενώ ο μανδύας ίσως να ήταν σε χρώμα λευκό. Τα υποδήματα και η κόμη ήταν βαμμένα κόκκινα.

Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση
--------------------------------

Πρόκειται για αγαλματάκι από τερακότα. Η όλη σύνθεση παρουσιάζει ευλαβική αριστοκρατική γυναίκα, που ίσως κάνει σπονδή μπροστά σε κάποιο ιερό ή βωμό. Παρουσιάζει το ίδιο θέμα όπως το πήλινο αγαλματάκι θυσιάζουσας γυναίκας, είναι όμως προγενέστερο, και αναγνωρίζεται ως αριστουργηματικό έργο του 5ου αιώνα π.Χ.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

* Τζέιμς Λεμπ (1867-1933), Γιοχάνες Ζίβεκινγκ (1869-1942) (1916). *Die Terrakotten der Sammlung Loeb, Band 1*. München: A. Buchholz. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2011.
Η **Συνθήκη της Φεσλάου** (*σερβικά : Уговор из Феслаоу*) ήταν μία μυστική συνθήκη μεταξύ του Βασιλείου της Ελλάδας και το Πριγκιπάτο της Σερβίας που υπεγράφη στις 26 Αυγούστου 1867 στην πόλη Φεσλάου (Vöslau) της Αυστρίας.

Η συνθήκη προτάθηκε από τον Έλληνα υπουργό εξωτερικών Χαρίλαο Τρικούπη και υπεγράφη από τον Πέτρο Ζάνο και τον πρίγκιπα Μιχαήλο Γ΄ Ομπρένοβιτς της Σερβίας. Ήταν η πρώτη προσπάθεια για μια συμμαχία μεταξύ Βαλκανικών χωρών ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Οι δύο χώρες συμφώνησαν στα εδάφη που το καθένα από αυτά θα καταλάβει μετά από έναν επιτυχή πόλεμο κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η Συνθήκη δεν τέθηκε ποτέ σε ισχύ επειδή ο πρίγκιπας Μιχαήλο δολοφονήθηκε λίγο αργότερα.

Σκοπός της συμφωνίας ορίστηκε η απελευθέρωση όλων των χριστιανικών πληθυσμών της Ευρωπαϊκής Τουρκίας και του Αιγαίου ή κατ'ελάχιστο να προσαρτηθούν η Θεσσαλία και η Ήπειρος στην Ελλάδα και η Βοσνία και Ερζεγοβίνη στη Σερβία. Προβλέφθηκε ότι η προσάρτηση της Κρήτης από την Ελλάδα δεν θα έδινε δικαιώματα στη Σερβία. Μετά την απελευθέρωση οι πληθυσμοί θα αποφάσιζαν με δημοψήφισμα την ένωση με την Ελλάδα ή τη Σερβία ή την ανεξάρτητη ένταξη σε μια Βαλκανική Ομοσπονδία.

Το άρθρο 11 της συνθήκης προέβλεπε να καταβληθούν προσπάθειες συμμαχίας με το Μαυροβούνιο και τη Ρουμανία, και σε εφαρμογή αυτού η Σερβία σύναψε Συνθήκη Φιλίας με τη Ρουμανία στις 2 Φεβρουαρίου 1868, ενώ η Ελλάδα δεν ενδιαφέρθηκε για παρόμοιο σύμφωνο επειδή η Ρουμανία ήταν κράτος υποτελές στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βλάσης Βλαγκόπουλος, Οδοιπορικό 146 χρόνων 1821-1967, Συνθήκες-σταθμοί της ιστορίας
2. ↑  Σ. Λάσκαρις, Διπλωματική Ιστορία της Ελλάδας (1814-1914), Αθήνα, 1947, σελ. 117-124.
3. 1 2  Νικολάου Χαράλαμπος, *Διεθνείς Πολιτικές και Στρατιωτικές Συνθήκες - Συμφωνίες και Συμβάσεις*, Β΄ έκδοση, εκδ. Φλώρος, 1996, σελ. 125-127

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Treaty of Vöslau  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Αμπχάζιες γυναίκες: Η μία είναι ντυμένη με τη σημαία της Δημοκρατίας της Αμπχαζίας, και η άλλη ντυμένη με ένα φόρεμα που σχεδιάστηκε με βάση τη σημαία.
Οι **Αμπχάζιες γυναίκες**, ιδιαίτερα εκείνες με μεγαλύτερη ηλικία, παραδοσιακά παρουσιάζονται ως ειρηνοποιοί, φορείς λήψης αποφάσεων και διαμεσολαβητές σε στιγμές μάχης και σύγκρουσης. Λίγες γυναίκες στην Αμπχαζία έχουν ανάμιξη στην πολιτική. Επί του παρόντος, οι Αμπχάζιες γυναίκες συμμετέχουν πιο ενεργά στη σφαίρα των επιχειρήσεων και σε δραστηριότητες που σχετίζονται με τη δημιουργία οργανισμών για τις γυναίκες στη χώρα τους.

Γκαλερί
-------

* Ένα Αμπχάζιο κορίτσι, 1881.Ένα Αμπχάζιο κορίτσι, 1881.
* Μια νεαρή Αμπχάζια γυναίκα, πριν το 1899.Μια νεαρή Αμπχάζια γυναίκα, πριν το 1899.
* Μια μεγαλύτερη Αμπχάζια γυναίκα, πριν τη δεκαετία του 1890.Μια μεγαλύτερη Αμπχάζια γυναίκα, πριν τη δεκαετία του 1890.

Δείτε επίσης
------------

* Σαϊντά Γκούνμπα

Παραπομπές
----------

1. ↑  Gogoryan, Anaid. "Four women in parliament not an achievement, but a disgrace", says leading member Αρχειοθετήθηκε 2021-01-11 στο Wayback Machine. Abkhazia's Women Lament Under-Representation, Caucasus, CRS Issue 583, March 18, 2011, iwpr.net
2. ↑  Abkhazia’s Women Lament Under-Representation Αρχειοθετήθηκε 2012-10-18 στο Wayback Machine. Institute for War and Peace Reporting, March 18, 2011, unhcr.org (accessed on May 1, 2011)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Σύλλογος Γυναικών της Αμπχαζίας (AZhA), Εταίροι στην Αμπχαζία, c-r.org
Ο **Δημήτριος Λεωνίδας** (1864 - 1939) ήταν Έλληνας πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στις Σπέτσες και ήταν γιος του Γεωργίου Λεωνίδα. Αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και το 1924, αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του αντισυνταγματάρχη. Εν συνεχεία ασχολήθηκε με την ναυτιλία και το εμπόρειο σπόγγων.

Είχε τιμηθεί με τον Σταυρό των Ιπποτών του Βασιλικού Τάματος του Σωτήρος. Διετέλεσε δήμαρχος Σπετσών από το 1898 μέχρι το 1914.

Απεβίωσε στις Σπέτσες. Απόγονοί του ήταν οι Γεώργιος Λεωνίδας που εκτελέστηκε στις 23 Οκτωβρίου του 1943, και Ιωάννης Λεωνίδας, πλοίαρχος του εμπορικού ναυτικού και αντιδήμαρχος Σπετσών την περίοδο 1986 - 1990.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Γαλλέτας Ηλίας, Μπουζουμπάρδη Μαρίκα, *Σπέτσες, Ιστορία - Λαογραφία*, Ένωση Σπετσιωτών, 2004, τόμος Α΄, σελ. 388
2. ↑  «Διατελέσαντες δήμαρχοι Σπετσών». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Απριλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2017.
Ένα **συμπερασματικό σύστημα** (deductive system), λεγόμενο και ο **συμπερασματικός μηχανισμός** (deductive aparatus) ενός τυπικού συστήματος, αποτελείται από τα αξιώματα (ή σχήματα αξιωμάτων) και συμπερασματικούς κανόνες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να παράγουν τα θεωρήματα του συστήματος.

Ένα τέτοιο συμπερασματικό σύστημα έχει σκοπό να διατηρήσει τις συμπερασματικές ιδιότητες των προτάσεων που εκφράζονται στο σύστημα. Συνήθως η ιδιότητα που μας ενδιαφέρει είναι η αλήθεια σε αντίθεση με το ψεύδος. Εναλλακτικά, μπορούν επίσης να διατηρούνται τροπικότητες όπως η αιτιολόγηση ή η πεποίθηση.

Για να διατηρήσει την συμπαρασματική του ακεραιότητα, ένας συμπερασματικός μηχανισμός πρέπει να ορίζεται χωρίς αναφορά σε οποιαδήποτε αποσκοπούμενη ερμηνεία της γλώσσας. Ο στόχος είναι να εξασφαλίσει ότι κάθε γραμμή της παραγωγής είναι απλά συντακτική συνέπεια των γραμμών που προηγούνται. Δεν θα πρέπει να υπάρχει οποιοδήποτε αντικείμενο οποιασδήποτε ερμηνείας της γλώσσας που να εμπλέκεται με την συμπερασματική φύση του συστήματος.

Δες και
-------

* Τυπική γραμματική (formal grammar)
* Φυσική παραγωγή (natural deduction)
* Αξιωματικό σύστημα (axiomatic system)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hunter, Geoffrey, Metalogic: An Introduction to the Metatheory of Standard First-Order Logic, University of California Pres, 1971