recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Το παρόν λήμμα αφορά τον πρώην καποδιστριακό δήμο Τυμπακίου.*

*Για τον σημερινό δήμο βλέπε: Δήμος Φαιστού.*Συντεταγμένες: 35°04′N 24°46′E﻿ / ﻿35.067°N 24.767°E﻿ / 35.067; 24.767

  

Ο **Δήμος Τυμπακίου** ήταν δήμος του νομού Ηρακλείου που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Φαιστού. Βρισκόταν στα νοτιοδυτικά του νομού Ηρακλείου και είχε σαν έδρα του την ομώνυμη κωμόπολη Τυμπάκι. Πρόκειται για πεδινό και παραθαλάσσιο δήμο, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου βρισκόταν στον κάμπο της Μεσσαράς, ενώ βρέχεται από το Λιβυκό πέλαγος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο δήμος είχε συνολικά 10.001 κατοίκους και έκταση 157.122 στρέμματα.

Ο δήμος περιλάμβανε 11 δημοτικά διαμερίσματα:

 **Δ.δ. Τυμπακίου** 
* το Τυμπάκι
* ο Κόκκινος Πύργος

 **Δ.δ. Βώρων**  -- οι Βώροι
 **Δ.δ. Γρηγορίας**  -- η Γρηγορία
 **Δ.δ. Καμαρών**  -- οι Καμάρες
 **Δ.δ. Καμηλαρίου** 
* το Καμηλάρι
* ο Άγιος Ιωάννης
* το Καλαμάκι

 **Δ.δ. Κλήματος**  -- το Κλήμα
 **Δ.δ. Λαγολίου**  -- το Λαγολί
 **Δ.δ. Μαγαρικαρίου** 
* το Μαγαρικάρι
* ο Καλοχωραφίτης
* οι Κισσοί

 **Δ.δ. Πιτσιδίων** 
* τα Πιτσίδια
* τα Μάταλα
* το Νέο Καλαμάκι

 **Δ.δ. Σίβα**  -- ο Σίβας
 **Δ.δ. Φανερωμένης** 
* η Φανερωμένη
* τα Καλύβια
* η Μονή Καλυβιανής

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Στοιχεία για τον δήμο Τυμπακίου από το Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Ηρακλείου |
| --- |
|  |
| 
Αγίας Βαρβάρας · Αρκαλοχωρίου · Αρχανών · Αστερουσίων · Βιάννου · Γαζίου · Γοργολαΐνη · Γόρτυνας · Γουβών · Επισκοπής · Ζαρού · Θραψανού · Ηρακλείου · Καστελλίου · Κόφινα · Κρουσώνα · Μαλίων · Μοιρών · Νέας Αλικαρνασσού · Νίκου Καζαντζάκη · Παλιανής · Ρούβα · Τεμένους · Τυλίσου · Τυμπακίου · Χερσονήσου |

 |
Ο **Δηίοχος** ή **Δηίλοχος**  ήταν Ίωνας λογογράφος από την Προκόννησο. Έζησε σύμφωνα με τον Διονύσιο τον Αλικαρνασσέα προ του Πελοποννησιακού πολέμου,  τον 5ο π.Χ. αιώνα κατά πάσα πιθανότητα.

Για την ζωή του δεν γνωρίζουμε τίποτα και για το έργο του ελάχιστα πράγματα. Φαίνεται πως έγραψε με τίτλο *Περί Κυζίκου* ένα χρονικό της πόλης αυτής και της Βιθυνίας γενικότερα, όπου διηγούταν και τα περιστατικά της Αργοναυτικής εκστρατείας που έλαβαν χώρα στη περιοχή.

Ανέφερε μεταξύ άλλων τον πυγμαχικό αγώνα ανάμεσα στον Άμυκο, τον μυθικό γίγαντα βασιλιά των Βεβρύκων της Βιθυνίας, και στον αργοναύτη Πολυδεύκη που κατέληξε με νίκη του τελευταίου. Ο Δηίοχος συνέταξε και έναν κατάλογο των αργοναυτών στον οποίο συμπεριέλαβε και το όνομα του Αμφιάραου.

Σ' ένα άλλο διασωθέν απόσπασμα αναφέρει ότι η Κλείτη, η σύζυγος του βασιλιά Κυζίκου, πέθανε από την λύπη της και ότι από τα δάκρυά της σχηματίσθηκε μια πηγή στην Κύζικο που έφερε το όνομά της. 

Το έργο του υπήρξε σημαντική πηγή πληροφοριών για μεταγενέστερους του ιστορικούς και ποιητές όπως ο Απολλώνιος ο Ρόδιος.  Διεσώθησαν ελάχιστα μόνον αποσπάσματα.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Αναφέρεται και ως *Διίοχος* ή *Διίλοχος*.
2. ↑   Διονύσιος Αλικαρνασσέυς, *Περί του Θουκυδίδου*, κεφ. 5 ( ἀρχαῖοι μὲν οὖν συγγραφεῖς πολλοὶ καὶ κατὰ πολλοὺς τόπους ἐγένοντο πρὸ τοῦ Πελοποννησιακοῦ πολέμου: ἐν οἷς ἐστιν […] καὶ Δηίοχος ὁ Προκοννήσιος καὶ …)
3. ↑   Müller, *Fragmenta Historicorum Graecorum (Αποσπάσματα Ελλήνων Ιστορικών)*, τόμος Β', σελ. 17. Deiochus
4. ↑   George W. Mooney, *Commentary on Apollonius: Argonautica*, perseus.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 5317800
* LCCN: n99264633
* GND: 102389950

 |

 |
Σύμβολο της Εθνικής Οδού Σ.Π. 171<

Το 55ο km
Η **Εθνική Οδός Σ.Π. 171** (πορτογαλικά: «***Via S.P. 171***») είναι **Αυτοκινητόδρομος του Σάο Πάολο**, Βραζιλία. Έχει δύο επίσημες ονομασίες: «*Rodovia Paulo Virgínio*» και «*Rodovia Salvador Pacetti*».

Έχοντας μήκος εβδομήντα χιλιόμετρα, διασχίζει από Βορρά προς Νότο στη μικρο-περιφέρεια «*Paraitinga*» και «*Paraibuna*», ξεκινώντας από Γουαρατινγετά *(Guaratinguetá)*, περνά από Κούνια *(Cunha)* και τελειώνει στην οδική διασταύρωση των οδών μεταξύ του Σάο Πάολο και του Ρίο ντε Τζανέιρο, όπου συνεχίζεται απρόσκοπτα ως Παράτι *(Parati)*, με ταξινόμηση ως **Εθνική Οδός P. J. 165** *(Via R.J. 165)*.

Η **Εθνική Οδός Σ.Π. 171** διέρχεται από σημαντικές προστατευόμενες περιοχών όπως τα Πάρκα «*Serra do Mar*» και «*Serra da Bocaina*». Συνδέει επίσης μεγάλες ιστορικές πόλεις, όπως η Κούνια και η Παράτι.

Είναι από τους παλαιότερους δρόμους στην Πολιτεία του Σάο Πάολο, καθώς άρχισε να χρησιμοποιείται ήδη από την περίοδο που η Βραζιλία ήταν αποικία της Πορτογαλίας. Αποτελεί σήμερα τη νότια διακλάδωση της παλαιότερης «*Caminho dos Paulistas*» και ήταν μέρος της «*Caminho Velho*» ενός από τους πραγματικά αποικιακούς δρόμους. Επί του παρόντος, για να διατηρηθεί η διάταξη σύμφωνα με τον παλαιό τρόπο, διατηρεί το αρχικό του όνομα του «*Estrada Real*».

Πηγές
-----

* Τμήμα εθνικών οδών της Πολιτείας του Σάο Πάολο (Πορτογαλικά)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τμήμα εθνικών οδών της Πολιτείας του Σάο Πάολο (Πορτογαλικά)
H **Διεθνής Ένωση Φοιτητών** είναι μια παγκόσμια μη κομματική ένωση πανεπιστημιακών φοιτητικών οργανώσεων.

Είναι οργανισμός ομπρέλας για 155 φοιτητικές οργανώσεις σε 112 χώρες και περιοχές που αντιπροσωπεύουν περίπου 25 εκατομμύρια φοιτητές. Αναγνωρίζεται από τον Οργανισμό των Ηνωμένων Εθνών που παρέχει στην ένωση συμβουλευτικό καθεστώς στην UNESCO. Ο πρωταρχικός στόχος της ένωσης είναι η υπεράσπιση των δικαιωμάτων και των συμφερόντων των φοιτητών για την προώθηση της βελτίωσης της ευημερίας και του επιπέδου εκπαίδευσης τους και για την προετοιμασία τους για τα καθήκοντά τους ως δημοκρατικών πολιτών.

Δείτε ακόμη
-----------

* Παγκόσμια Ομοσπονδία Δημοκρατικών Νεολαιών
* Παγκόσμιο Συμβούλιο Ειρήνης

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The IUS Constitution - Preamble». International Union of Students. 18 Ιουλίου 2002. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουνίου 2007. Ανακτήθηκε στις 3 Μαΐου 2007.
2. 1 2  «UNESCO List of Non-Governmental Organizations». UNESCO. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Αυγούστου 2002. Ανακτήθηκε στις 3 Μαΐου 2007.
3. ↑  «Collection International Union of Students». International Institute of Social History. 12 Αυγούστου 2005. Ανακτήθηκε στις 3 Μαΐου 2007.
4. ↑  «IUS Website». International Union of Students. 18 Νοεμβρίου 2002. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Απριλίου 2007. Ανακτήθηκε στις 3 Μαΐου 2007.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
Παλαιό ιπποκίνητο ελαιοτριβείο. Βουνάρια Μεσσηνίας.

Αναπαράσταση[*νεκρός σύνδεσμος*] ελαιοτριβείου στο Χρισσό Φωκίδας, 1887
Το **Λιοτρίβι**, είναι παλιά λέξη για το *ελαιουργείο*. Στο ελαιοτριβιο ο βασικός μηχανισμός ήταν οι μυλόπετρες: Συνήθως κυλινδρικές ή σπανιότερα κωνικές πέτρες, μία έως τέσσερεις, που κυλίονται κυκλικά πάνω σε επίπεδη επιφάνεια αλέθοντας τις ελιές. Συνήθως η άλεση γίνεται μέσα σε κλειστό χώρο που ονομάζεται **Κόθρος**. Μέσα στον Κόθρο αδειάζεται ο ελαιόκαρπος τον οποίο πολτοποιούν οι πέτρες περιστρεφόμενες. Πολύ παλιά, η κίνηση περιστροφής των πετρών γίνονταν με ζώα, συνήθως γαϊδούρια ή άλογα, αργότερα με μηχανικά μέσα. Όταν ο πολτός ήταν έτοιμος, (κατά την κρίση των υπευθύνων) μεταφερόταν σε ειδικά σακιά που λέγονταν **μουτάφια** ή **τσόλια**. Αυτά τοποθετούνταν σε πιεστήριο με κοχλία, κοινώς «βίδα», που τα πίεζε και έτσι έβγαινε το λάδι. Η βίδα περιστρεφόταν χειρονακτικά. Αργότερα χρησιμοποιούνταν υδραυλικά πιεστήρια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γιαννοπούλου Μιμίκα, Το ερευνητικό πρόγραμμα για την ελιά στον νομό Μεσσηνίας. Συνέδριο "Η ελιά και το λάδι από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα", 1, 2 Οκτ. 1999, Αθήνα. Πρακτικά δημοσιευμένα από την Ακαδημία Αθηνών, Αθήνα, 2003, σελ. 293-295, εικ. 3, σελ. 470.
Η **Διεθνής Ένωση Γεωδαισίας και Γεωφυσικής** (ΔΕΓΓ, *International Union of Geodesy and Geophysics*, IUGG) είναι διεθνής οργανισμός μη κυβερνητικού χαρακτήρα που ιδρύθηκε το 1919 και εδρεύει στο Πότσνταμ. Αποτελεί μέλος του Διεθνούς Συμβουλίου Επιστημονικών Ενώσεων (ICSU). Στη ΔΕΓΓ συμμετέχουν σήμερα 69 Χώρες - μέλη δια εθνικών επιτροπών(¹).

Στόχοι και πεδία έρευνας
------------------------

Κυρίαρχος στόχος της Ένωσης είναι η διεθνής συνεργασία των επιστημόνων καθόσον επιστημονικά θέματα που ανάγονται σε γεωδαιτικές και γεωφυσικές μελέτες (φυσικές, χημικές και μαθηματικές), έχουν ανάγκη αφενός της παγκόσμιας κάλυψης δεδομένων αφετέρου την ανάπτυξη και προώθηση αυτών. Στα πεδία έρευνας και μελετών της ΔΕΓΓ περιλαμβάνονται το σχήμα της Γης, τα βαρυτικά και μαγνητικά πεδία της, η δυναμική της Γης ως ένα σύνολο και των επιμέρους τμημάτων της, η εσωτερική δομή, η σύνθεση και η τεκτονική της Γης, η γενιά των μαγμάτων, η ηφαιστειακή δραστηριότητα και τα πετρώματα, ο υδρολογικός κύκλος, (συμπεριλαμβάνοντας το χιόνι και τον πάγο), οι πτυχές των ωκεανών, η ατμόσφαιρα, η ιονόσφαιρα, η μαγνητόσφαιρα, καθώς και ανάλογα προβλήματα που σχετίζονται με τη Σελήνη και τους άλλους πλανήτες. Παράλληλα η ΔΕΓΓ ενθαρρύνει την εφαρμογή αυτών των γνώσεων στις ανάγκες της κοινωνίας, όπως επί των ορυκτών πόρων, του μετριασμού των φυσικών κινδύνων και τη διαφύλαξη του περιβάλλοντος.

Θυγατρικές οργανώσεις
---------------------

Για τους σκοπούς της ΔΕΓΓ έχουν συγκροτηθεί οκτώ επιμέρους ημι-αυτόνομες επιστημονικές εταιρείες - ενώσεις, οι οποίες και είναι:

* η Διεθνής Ένωση Γεωδαισίας (IAG)
* η Διεθνής Ένωση Σεισμολογίας και Φυσικής του Εσωτερικού της Γης (IASPEI)
* η Διεθνής Ένωση Ηφαιστειολογίας και Χημείας του Εσωτερικού της Γης (IAVCEI)
* η Διεθνής Ένωση Γεωμαγνητισμού και Αερονομίας (IAGA)
* η Διεθνής Ένωση Μετεωρολογίας και Ατμοσφαιρικής Φυσικής (IAMAS)
* η Διεθνής Ένωση Υδρολογικών Επιστημών (IAHS)
* η Διεθνής Ένωση Φυσικών Επιστημών και Ωκεανών (IAPSO) και
* η Διεθνής Ένωση Κρυοσφαιρικών Επιστημών (IACS)

Ανεξάρτητα των παραπάνω έχουν συγκροτηθεί και επιμέρους Επιτροπές για θέματα ειδικού ενδιαφέροντος όπως γεωφυσικών κινδύνων, γεωφυσικής ανάπτυξης, μελέτης ιζημάτων και ανάπτυξης μαθηματικών μελετών γεωφυσικής.

Σημειώσεις
----------

(¹) Μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα από το 1922 που έγινε βασικό μέλος, την οποία και εκπροσωπεί η Γεωδαιτική και Γεωφυσική Επιτροπή του Κράτους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα IUGG: Αποστολή και διάρθρωση

Πηγές
-----

* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα*, τόμ. 17ος, σελ.16

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 140217400
* **ΕΒΕ**: 213040
* LCCN: n79106333
* ISNI: 0000 0001 1956 9422
* GND: 1011899-8
* SUDOC: 028012445
* BNF: cb119933515 (data)
* NLA: 35234976
* NKC: ko2003193544
* BNE: XX96739
* CiNii: DA01290595

 |

 |
Με την ονομασία **Πόλεμος των Βαρώνων** ή **Δεύτερος πόλεμος των βαρώνων** έμεινε στην ιστορία της Αγγλίας ο τριετής εμφύλιος πόλεμος που ξέσπασε στη περίοδο 1264-1267 με αφορμή τη δυσφορία των Άγγλων βαρώνων (κατώτερης αριστοκρατίας) για την άφρονη και σπάταλη πολιτική του Βασιλέως Ερρίκου Γ' της Αγγλίας.

Κύριος όμως λόγος της εξέγερσης εκείνης ήταν η προσπάθεια των βαρώνων να πετύχουν εκ μέρους του βασιλέως τη τήρηση των Διατάξεων της Οξφόρδης, οι οποίες όμως με τη ρύθμιση της Αμιένης το 1264 κηρύχθηκαν άκυρες από τον βασιλέα της Γαλλίας Λουδοβίκο Θ'. Έτσι, αναλαμβάνοντας επικεφαλής της ένοπλης εξέγερσης, ο βαρόνος Σιμόν ντε Μονφόρ κατάφερε στη «μάχη του Λιούις» (Μάιος 1264), που ακολούθησε να συλλάβει τον Βασιλέα και να τον θέσει υπό περιορισμό. Για ένα σχεδόν χρόνο και μέχρι τη μάχη του Ίβσαμ, (4 Αυγούστου 1265), όπου και σκοτώθηκε ασκούσε σχεδόν τον πλήρη έλεγχο της Αγγλίας.

Τελικά με το διάταγμα (Dictum), του Κένιλγουερθ, το 1266, έγιναν κάποιες διευθετήσεις και στη συνέχεια με το «ψήφισμα (Statue) του Μάλμπορο», τον επόμενο χρόνο, ικανοποιήθηκαν μερικά οικονομικά αιτήματα των βαρώνων.

Εκφράσεις
---------

Σήμερα η ιστορική αυτή ονομασία αποτελεί συνήθη δημοσιογραφική έκφραση προκειμένου να αποδοθεί ο μεταξύ των μεγαλοεπιχειρηματιών οικονομικός πόλεμος ή η αντίδραση και αντιπαράθεση αυτών σε φορολογικές διατάξεις ή άλλες κυβερνητικές προθέσεις.

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.13ος, σελ.329.
Η **Διεθνής Δύναμη Αρωγής για την Ασφάλεια** (αγγλικά: *International Security Assistance Force*, **ISAF**) ήταν μια ΝΑΤΟϊκή αποστολή ασφαλείας στο Αφγανιστάν, που ιδρύθηκε από το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών τον Δεκέμβριο του 2001 με το ψήφισμα 1386, όπως προβλέφθηκε από τη συμφωνία της Βόννης. Ο κύριος σκοπός της ήταν να εκπαιδεύσει τις Αφγανικές Εθνικές Δυνάμεις Ασφαλείας (ANSF) και να βοηθήσει το Αφγανιστάν για την ανοικοδόμηση βασικών κυβερνητικών οργάνων, αλλά επίσης ασχολείται και με τον πόλεμο με αντάρτικες ομάδες.

Η ISAF διέκοψε τη λειτουργία της και διαλύθηκε το Δεκέμβριο του 2014, ενώ ορισμένα στρατεύματα παρέμειναν με συμβουλευτικό ρόλο ως διάδοχη αποστολή της οργάνωσης ISAF, με την ονομασία Αποστολή Αποφασιστικής Υποστήριξης.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Αεροπλάνα του ΝΑΤΟ σκότωσαν αμάχους στο Αφγανιστάν antenna.gr
2. ↑  United Nations Security Council *Resolution 1386*. **S/RES/1386(2001)** 31 Μαΐου 2001. Ανακτήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2007.] σελ. 9. (2001) Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2008.
3. ↑  United Nations Security Council *Document 1154*. *Annex I – International Security Force* **S/2001/1154** σελ. 9. (2001) Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2008.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 159663932
* LCCN: n2006221086
* ISNI: 0000 0001 2196 1829
* GND: 4788290-6
* SELIBR: 286640
* SUDOC: 165286571
* BNF: cb16247799p (data)
* NKC: kn20140211007

 |

 |
Ο **Ελαιούς** ήταν πόλη επί των ακτών του Κόλπου της Δωρίδας, στην αρχαία Δωρίδα της Μικράς Ασίας, όπως αναφέρεται από τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο. Η τοποθεσία της, αργότερα, βρισκόταν εντός της περιοχής της Καρίας, ενώ, σήμερα, βρίσκεται εντός της Τουρκίας. Προσπάθεια έχει γίνει μεταξύ ακαδημαϊκών προκειμένου να αποδειχθεί ποιον κόλπο ο Πλίνιος κατονομάζει ως Κόλπο της Δωρίδας, με πιθανότερο εξ'αυτών να είναι ο Κεραμεικός Κόλπος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πλίνιος. «Φυσική Ιστορία». *Φυσική Ιστορία*. **5.29**.

 Το συγκεκριμένο λήμμα περιλαμβάνει περιεχόμενο από πηγή, η οποία αποτελεί, πλέον, κοινό κτήμα:   
(Αγγλικά) Smith, William, επιμ. (1854–1857). «Elaeus». *Dictionary of Greek and Roman Geography*. Λονδίνο: John Murray.
Σε αντίθεση με άλλες μουσουλμανικές χώρες, η Ινδονησία είναι σχετικά ανεκτική με την ομοφυλοφιλία. 'Οπως και σε άλλες χώρες της νοτιοανατολική Ασίας, είναι μέρος της καθημερινότητας. Ακόμα και στα ΜΜΕ υπάρχουν άτομα ομοφυλόφιλα ή τρανσεξουαλικά. Παρόλα αυτά η συζήτηση περί ομοφυλοφιλίας δεν γίνεται ανοικτά. Φανατικές μουσουλμανικές ομάδες επιτίθενται στους ομοφυλόφιλους άντρες.

Νόμοι
-----

Η ομοφυλοφιλία δεν θεωρείται έγκλημα αρκεί να συμβαίνει σε ιδιωτικό χώρο και μεταξύ ενηλίκων. Το 2003 ένας νόμος προτάθηκε από το Υπουργείο Δικαιοσύνης, για να τροποποιηθεί ο εγκληματικός κώδικας και να γίνει παράνομη η ετεροφυλόφιλη και ομοφυλόφιλη σοδομία με ποινή έως και 12 χρόνια φυλάκισης. 

Η ομοφυλοφιλία είναι νόμιμη στην Ινδονησία, με εξαίρεση την αυτόνομη επικράτεια της Ατσέχ.

Μέχρι το 2007 δεν υπήρχε κανένας νόμος που να προστατεύει τους πολίτες από την άνιση μεταχείριση λόγω του σεξουαλικού τους προσανατολισμού.

Κανένας νόμος δεν αναγνωρίζει τον γάμο ή τις πολιτικές ενώσεις μεταξύ ομοφυλόφιλων ζευγαριών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Gaya Nusantara
* Arus Pelangi
* Sexuality and Nation in Indonesia[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Between Religion and Desire: Being A Gay Muslim in Indonesia

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Δικαιώματα ΛΟΑΤ στον κόσμο |
| --- |
|  |
| Ασία | 
* Αρμενία
* Ιαπωνία
* Ινδία
* Ινδονησία
* Κίνα
 |
|  |
| Βόρεια Αμερική | 
* Ηνωμένες Πολιτείες
* Καναδάς
* Μεξικό
 |
|  |
| Αφρική | 
* Αίγυπτος
* Αιθιοπία
* Μαρόκο
* Νιγηρία
* Νότια Αφρική
* Σουδάν
 |
|  |
| Ευρώπη | 
* Αυστρία
* Γαλλία
* Γερμανία
* Ελλάδα
* Ισπανία
* Ιταλία
* Κροατία
* Κύπρος
* Ουγγαρία
* Πορτογαλία
* Ρωσία
* Τουρκία
 |
|  |
| Νότια Αμερική | 
* Αργεντινή
* Βραζιλία
* Παναμάς
 |
|  |
| Ωκεανία | 
* Αυστραλία
* Νησιά Φίτζι
* Παπούα Νέα Γουινέα
 |

 |
Ο όρος **ελασιμότητα**, ή **ελατότητα**, χαρακτηρίζει την ικανότητα των μετάλλων και κραμάτων να επιδέχονται διάφορους τρόπους μορφοποίησης υπό πίεση, όπως π.χ. σφυρηλάτηση, εξέλαση, κ.λπ. Πρόκειται για ιδιότητα των περισσοτέρων καθαρών μετάλλων όπως του χάλυβα, του ορείχαλκου και άλλων καθώς και κραμάτων χαλκού, μαγνησίου, αλουμινίου και νικελίου.

Η Ελασιμότητα αποτελεί μια μορφή πλαστικότητας των μετάλλων με δεδομένο ότι κατά την παραμόρφωσή τους υπό πίεση αυτά δεν καταστρέφονται, δηλαδή δεν θραύονται ούτε ρηγματώνονται. Η ιδιότητα αυτή ήταν γνωστή από την αρχαιότητα. Τα μέταλλα που έχουν υψηλό βαθμό ελασιμότητας ονομάζονται **ελατά**. Η κατεργασία των ελατών μετάλλων και κραμάτων προς παραγωγή προϊόντων ονομάζεται έλαση που πραγματοποιείται σε ειδικούς μηχανουργικούς χώρους στα ελασματουργεία, από ειδικές μηχανές με κυλίνδρους καλούμενοι έλαστρα, ενώ τα παράγωγα αυτών ονομάζονται γενικά ελάσματα.  

Η αύξηση της ελασιμότητας ή ελατότητας γίνεται σε υψηλές θερμοκρασίες με δυναμική επαναφορά και ανακρυστάλλωση.

* Το περισσότερο ελατό μέταλλο στη φύση είναι ο χρυσός αφού μπορεί να παραχθεί σε φύλλα πάχους μόλις 0,1 εκατομμυριοστό του μέτρου, που χρησιμοποιείται ως έλασμα επιχρύσωσης.

Πηγές
-----

* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.Θ΄, σελ.894.
* "Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.10ος, σελ.411.
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.22ος, σελ.331.
Ο **Δημήτριος Πουλικάκος** (1798 - 1856) υπήρξε Έλληνας αγωνιστής της Επανάστασης του 1821 και μετέπειτα ανώτερος αξιωματικός της Φάλαγγας.

Καταγόταν από το χωριό Βάμβακα της Μάνης και αργότερα κατοίκησε στη Στεφανιά Λακωνίας.
Κατά την Επανάσταση διακρίθηκε κυρίως στην απελευθέρωση της Καλαμάτας το Μάρτιο του 1821, στις μάχες Βαλτετσίου, Τρικόρφων, καθώς επίσης και στην πολιορκία της Τριπολιτσάς κατά το ίδιο έτος. Συμμετείχε επίσης στις μάχες κατά του Δράμαλη στο Άργος το 1822, ενώ αργότερα το 1825 έλαβε μέρος και στη μάχη στο Μανιάκι Μεσσηνίας εναντίον του Ιμβραήμ Πασά. Το έτος 1826 συμμετείχε επίσης στις μάχες Αλμυρού και Πολυαράβου της Μάνης. Το 1823 πήρε το βαθμό του χιλίαρχου, ενώ το 1825 προήχθη σε αντιστράτηγο.

Ήταν έγγαμος από το έτος 1825 με την Μαρία Πουλικάκου, το γένος Κωνσταντέλου, η οποία καταγόταν από τις Κυδωνιές της Λακωνίας. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά: Τον Πουλίκο, τον Παντολέοντα και την Παναγιώτα. 

Μετά την απελευθέρωση, ο Δημήτριος Πουλικάκος, εκτός από τη στρατιωτική του σταδιοδρομία, όπου τιμήθηκε με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη της Φάλαγγας, ανέπτυξε και πολιτική δράση, όντας πληρεξούσιος στην Εθνοσυνέλευση του 1843 και βουλευτής Οιτύλου κατά την περίοδο 1853 - 1856. 
Απεβίωσε εν ενεργεία βουλευτής στην Αθήνα στις 8 Οκτωβρίου του 1856.
Συντεταγμένες: 36°29′1.05″N 34°10′25.41″E﻿ / ﻿36.4836250°N 34.1737250°E﻿ / 36.4836250; 34.1737250

Η **Ελαιούσα**, μετέπειτα γνωστή ως **Σεβαστή** και συχνά αναφερόμενη ως **Ελαιούσα Σεβαστή**, ήταν αρχαία ρωμαϊκή πόλη στην Κιλικία της Μικράς Ασίας. Η αρχαιολογική τοποθεσία της βρίσκεται κατά μήκος του αυτοκινητοδρόμου Μερσίνης-Σελεύκειας, εντός του Δήμου του Κουμκουγιού.

Ιστορία και περιγραφή
---------------------

Άποψη του ρωμαϊκού θεάτρου της Ελαιούσας.
Η ίδρυση της Ελαιούσας χρονολογείται κατά τη διάρκεια του 2ου αιώνα π.Χ. ενώ άκμασε μέσω της καλλιέργειας ελαιόδενδρων και του εμπορείου. Η ονομασία της πόλης αποτελεί αναφορά στη σχέση της με την ελαία. Κατά την περίοδο βασιλείας του αυτοκράτορα Αυγούστου, ο βασιλέας της Καππαδοκίας, Αρχέλαος, προχώρησε στην ίδρυση νέας πόλης πλησίον της Ελαιούσας, την οποία και ονόμασε ως Σεβάστεια προς τιμήν του Αυγούστου. Η πόλη έπαυσε να θεωρείται ως σημαντική προς το 500 μ.Χ. χρονολογία κατά την οποία η γειτονική πόλη του Κώρυκου βρισκόταν σε ακμή. Τελικώς, η Ελαιούσα Σεβαστή εγκαταλείφθηκε πλήρως προς το 800 μ.Χ.

Η πόλη της Ελαιούσας βρισκόταν, εν μέρει, επί νησιού, το οποίο, ωστόσο, πλέον, έχει μετατραπεί σε χερσόνησο. τα ερείπια της πόλης σώζονται σε αρκετά καλή κατάσταση. Μεταξύ των αρχιτεκτονικών καταλοίπων της πόλης περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, ένας ρωμαϊκός ναός, καθώς και ένα ρωμαϊκό θέατρο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  (Αγγλικά) Stillwell, Richard; MacDonald, William L.; McAllister, Marian Holland, επιμ. (1976). «ELAEUSSA later SEBASTE (Ayaş) Rough Cilicia, Turkey». *The Princeton Encyclopedia of Classical Sites*. Πρίνστον, Νιου Τζέρσεϊ: Princeton University Press. .
2. 1 2 3  (Αγγλικά) Smith, William, επιμ. (1854). «Sebaste (1)». *Dictionary of Greek and Roman Geography*. Βοστώνη: Little, Brown and Company. .
3. 1 2 3  (Αγγλικά) «Elaiussa-Sebaste, Turkey». *Turkey Travel Planner*. Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2009.
4. ↑  (Αγγλικά) «Elaioussa/Sebaste». *Pleiades*. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2019.
5. ↑  (Αγγλικά) «Elaioussa Sebaste (Cilicia) 16 Ayaş - Ελαιούσσα». *ToposText*. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2019.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Elaiussa Sebaste στο Wikimedia Commons
Η **δηλητηρίαση από μανιτάρια** αναφέρεται στις επιβλαβείς επιπτώσεις από την κατάποση των τοξικών ουσιών που υφίστανται σε ένα μανιτάρι. Αυτά τα συμπτώματα μπορεί να ποικίλουν από μια ελαφρά γαστρεντερική δυσφορία μέχρι τον θάνατο σε περίπου 10 ημέρες. Οι τοξίνες που υπάρχουν σε ένα μανιτάρι είναι δευτερογενείς μεταβολίτες, οι οποίοι παράγονται από τον μύκητα. Η δηλητηρίαση από τα μανιτάρια είναι συνήθως το αποτέλεσμα της κατάποσης άγριων μανιταριών μετά από εσφαλμένη αναγνώριση ενός τοξικού μανιταριού ως βρώσιμης τροφής. Ο πιο συνηθισμένος λόγος για την εσφαλμένη ταυτοποίηση είναι η στενή ομοιότητα αναφορικά με το χρώμα και την γενική μορφολογία των τοξικών μανιταριών με τα βρώσιμα μανιτάρια. Για να αποφευχθεί η δηλητηρίαση από τα μανιτάρια, οι συλλέκτες μανιταριών είναι εξοικειωμένοι με τα μανιτάρια που είναι κατάλληλα για βρώση καθώς και με οποιαδήποτε παρόμοια τοξικά μανιτάρια. Η ασφάλεια στην κατανάλωση των άγριων μανιταριών ενδέχεται να εξαρτάται από την προετοιμασία που ακολουθείται πριν το μαγείρεμα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Poisonous American Mushrooms – AmericanMushrooms.com
* Poisonous mushrooms: microscopic identification in cooked specimens from medical mycologist R.C. Summerbell
* Mushroom Poisoning Syndromes from the North American Mycological Association
* Mushroom Poisoning Case Registry (North America) from the North American Mycological Association
* American Association of Poison Control Centers Provides information on toxicity of mushroom's in your area, symptoms and first aid.
* Maunder, John E; Voitk, Andrus (Summer 2010). «What We Don't Know About Slugs & Mushrooms». *Fungi* **3** (3): 36–44. .
Το **Εθνικό Πάρκο Σανγκάυ** (ισπανικά: *Parque Nacional Sangay*‎) είναι εθνικό πάρκο του Ισημερινού. Αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Έχει έκταση 5.177,65 τετρ. χιλ. και βρίσκεται στο κέντρο της χώρας. Εκτείνεται σε περιοχές των περιφερειών Μορόνα Σαντιάγκο (Morona Santiago), Τσιμποράσο (Chimborazo) και Τουνγκουράουα (Tungurahua). Στο πάρκο υπάρχουν δύο ενεργά ηφαίστεια, το Τουνγκουράουα και το Σανγκάυ και ένα ανενεργό, το Ελ Αλτάρ (Kapak Urku). Τα οικοσυστήματα του πάρκου τα διακρίνει μεγάλη ποικιλία, καθώς συναντώνται από τροπικά δάση μέχρι και παγετώνες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Εθνικό Πάρκο Σανγκάυ** |

* 
* 
* 

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 315529717
* LCCN: sh2005004939

 |

 |
Το **Εθνικό Μουσείο Προϊστορίας** (Γαλλικά: Le musée national de Préhistoire) είναι ένα Εθνικό μουσείο της Γαλλίας που ιδρύθηκε το 1918 στην κοινότητα Λεζ Εϊζί-ντε-Τεγιάκ-Σιρέιγ, στο νομό Δορδόνης, στην περιοχή της Νέας Ακουιτανίας, στον χώρο όπου παλαιότερα υπήρχε το κάστρο του Ταγιάκ.

Παρουσίαση
----------

Μία από τις βιτρίνες με εκθέματα
Φιγούρα βίσωνα, ελεφαντόδοντο, 10 εκ.
Το Εθνικό Μουσείο Προϊστορίας παρουσιάζει ένα εξαιρετικά πλούσιο προϊστορικό παρελθόν με εκθέματα στην αρχική τους τοποθεσία (*in situ*) και διατηρεί περίπου 6 εκατομμύρια αντικείμενα. Το μουσείο, που βρίσκεται στο κέντρο του «μουσειακού χώρου» που αποτελεί η κοιλάδα του ποταμού Βεζέρ με προϊστορικές τοποθεσίες και ζωγραφισμένα σπήλαια , είναι αποτέλεσμα της ταχέως αναπτυσσόμενης αρχαιολογικής έρευνας και συγκεντρώνει μία από τις πιο σημαντικές παλαιολιθικές συλλογές στη Γαλλία: εργαλεία από οστά και κέρατα, τάφοι, πανίδα και η πρώτη συλλογή Παλαιολιθικής τέχνης στον κόσμο σε χαραγμένα ή σκαλιστά αντικείμενα.

Στο μουσείο παρουσιάζονται τα παλαιότερα ίχνη που άφησε ο άνθρωπος στη Γαλλία. Σε πολλές βιτρίνες εκτίθενται πέτρινα εργαλεία, αντικείμενα τέχνης από οστά ή ελεφαντόδοντο, αναπαραστάσεις σε φυσικό μέγεθος προϊστορικών ανθρώπων και εξαφανισμένων ζώων που μας επιτρέπουν να κατανοήσουμε την ανθρώπινη εξέλιξη για 400.000 χρόνια, μέσα σε ένα περιβάλλον σύγχρονης αρχιτεκτονικής.

Επέκταση
--------

Η νέα επέκταση, που ολοκληρώθηκε το 2004, καταλαμβάνει νέα κτίρια σχεδιασμένα από τον αρχιτέκτονα Ζαν-Πιέρ Μπυφί, με περισσότερα από 3.600 τετραγωνικά μέτρα νέων επιφανειών, μεταξύ των οποίων 700 τ.μ. εκθεσιακών χώρων.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η ιστοσελίδα του μουσείου (γαλλικά, αγγλικά)

Παραπομπές
----------

1. ↑  dgcisth.armadillo.fr/app/photopro.sk/handicap/detail?docid=80753.
2. ↑ . «lascaux-dordogne.com/fr/patrimoine-culturel/musee/musee-national-de-prehistoire».
3. ↑ . «culture.gouv.fr/musées nationaux du MCC - détail du volume à récoler par musée» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 17 Οκτωβρίου 2020.
4. ↑ . «sarlat-tourisme.com/offres/musee-national-de-prehistoire-les-eyzies-de-tayac-sireuil-fr-».
5. ↑ . «pole-prehistoire.com/fr/».

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 159060383
* LCCN: no99002475
* ISNI: 0000 0001 2194 8106

 |

 |
Ο **Διαγόρας ο Μήλιος** ήταν Έλληνας ποιητής και σοφιστής του 5ου αιώνα π.Χ. Στην αρχαιότητα αναφέρεται ως άθεος. Πέρα από αυτό το στοιχείο ωστόσο, υπάρχουν ελάχιστες πληροφορίες σχετικά με την ζωή και τα πιστεύω του. Κατέκρινε την ελληνική θρησκεία και ασκούσε κριτική στα ελευσίνια μυστήρια. Οι Αθηναίοι τον κατηγόρησαν για ασέβεια και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την πόλη. Πέθανε στην Κόρινθο.

Φιλοσοφία
---------

Πολύ λίγα γνωρίζουμε για τις φιλοσοφικές του απόψεις. Αυτό που είναι γνωστό είναι πως ο Διαγόρας ήταν από τους φιλόσοφους που, όπως και ο Σωκράτης, θεωρήθηκε ότι προσβάλει το κοινό αίσθημα με τις απόψεις του σχετικά με τους θεούς. 

Ο Κικέρωνας, γράφει τον 1ο αιώνα π.Χ για το πώς ένας φίλος του Διαγόρα προσπάθησε να τον πείσει για την ύπαρξη των θεών, υποδεικνύοντας του πόσες ιερές εικόνες αναφέρονται σε ανθρώπους που σώθηκαν από φουρτούνες με την δύναμη των επικλήσεων τους στους θεούς. Η απάντησή του ήταν πως, δεν υπάρχουν πουθενά εικόνες εκείνων που ναυάγησαν και πνίγηκαν στη θάλασσα. Ο Κικέρωνας δίνει ένα ακόμη παράδειγμα, όπου ο Διαγόρας ήταν σε ένα πλοίο, στη φουρτουνιασμένη θάλασσα και το πλήρωμα πίστεψε ότι το αίτιο της φουρτούνας ήταν το ότι είχαν φέρει μαζί τους αυτόν τον άθεο άνθρωπο. Ο Διαγόρας τότε αναρωτήθηκε εάν και όλα τα άλλα πλοία που αντιμετώπιζαν την ίδια φουρτούνα είχαν μαζί τους και από έναν Διαγόρα.

Οι διηγήσεις αυτές και άλλες παρόμοιες  περιγράφουν με σαφήνεια την σχέση που είχε με την κυρίαρχη θρησκεία. Το ότι υπεράσπιζε την άποψή του με μεγάλη σταθερότητα και τόλμη, υποδεικνύεται και από το γεγονός ότι αναφερόταν με το επίθετο άθεος στην αρχαιότητα. Ο Χριστιανός συγγραφέας Αθηναγόρας ο Αθηναίος (2ος αιώνας μ.Χ.), αναφέρει:
"Είχαν λόγο οι Αθηναίοι όταν έκριναν τον Διαγόρα ένοχο για αθεΐα. Όχι μόνο σχολίασε τα Ορφικά μυστήρια, δημοσίευσε τα μυστήρια της Ελευσίνας και των Καβείρων καθώς και τεμάχισε το ξύλινο άγαλμα του Ηρακλή για να βράσει τα γογγύλια του, αλλά ανοιχτά διακήρυττε ότι δεν υπάρχει καθόλου Θεός."

Δείτε επίσης
------------

* Αθεϊσμός στην Αρχαία Ελλάδα

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κικέρωνας, "Περί της φύσης των θεών" Cicero, *De Natura Deorum*, iii 89 (Κείμενο από την Λατινική Βιβλιοθήκη - Text from The Latin Library)
2. ↑  Κικέρωνας "Περί της φύσης των θεών" Cicero, *De Natura Deorum*, iii 37
3. ↑  Διογένης Λαέρτιος (Diogenes Laertius, vi. 59)
4. ↑  «Αθηναγόρας, παράκληση για τους χριστιανούς (Athenagoras, *A Plea for the Christians*, Chapter 4)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Νοεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 2010.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 100175549
* **ΕΒΕ**: 17850
* **AA**: 10351
* LCCN: n84169475
* ISNI: 0000 0001 1578 9727
* GND: 118525093
* SUDOC: 032643365
* BNF: cb12960097f (data)
* NLA: 36010327
* CiNii: DA03200243

 |

 |
Ο **Ζοάο Καπιστράνο Μαρία Μπουσότι Νέβς Τζούνιορ** (γενν. 10 Μαΐου 1993 στο Μαπούτο) είναι Ιταλός αθλητής του στίβου, γεννημένος στη Μοζαμβίκη, που συμμετέχει στα 1500 μέτρα. Έχει κερδίσει τρεις φορές το αγώνισμα στο Ιταλικό Πρωτάθλημα Στίβου.

Βιογραφία
---------

Ο Μπουσότι μετανάστευσε στην Ιταλία το 2002 με τη μητέρα του, Κλοντίν. Ο πατριός του μένει στο Λιβόρνο, εκεί που μένει και ο Μπουσότι. Άρχισε τον στίβο το 2007. Συμμετέχει με την Ιταλία από τον Μάιο του 2012.

Ατομικά ρεκόρ
-------------

* Ανοιχτός στίβος – 3:37.12 (Μασσαλία 2017)
* Κλειστός στίβος – 3:42.82 (Πράγα 2015)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Joao BUSSOTTI NEVES | Profile | iaaf.org». *www.iaaf.org*. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2018.
2. ↑  «Joao Capistrano Maria Bussotti Neves Junior - FIDAL». *www.fidal.it*. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2018.
3. ↑  «ΕΠΣ 2016 (Άμστερνταμ) - Βιογραφία» (PDF).
Το **Διεθνές Εκθεσιακό Κέντρο Κιέβου** (Ουκρανικά: *Міжнародний виставковий центр)* είναι το μεγαλύτερο εκθεσιακό κέντρο στο Κίεβο και στην Ουκρανία. Κατασκευασμένο στην μικρο-επαρχεία Livoberezhna, το ΔΕΚΚ εγκαινιάστηκε τον Οκτώβριο του 2002 και ο ιδιοκτήτης του κέντρου, από την έναρξη της λειτουργίας του, είναι ο Anatoly Tkachenko.

Στις 9 Σεπτεμβρίου 2016, ανακοινώθηκε ότι το ΔΕΚΚ θα φιλοξενήσει τον 62ο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision, το 2017.

Ιστορία
-------

Η ιδέα για την κατασκευή του Κέντρου ήταν του Viktor Tkachenko, τότε διευθυντή του Palace of Sports. Ο τωρινός διευθυντής του κέντρου και αρχιτέκτονας, Yanush Wig σχεδίασε το συγκρότημα και ο Eduard Safronov ήταν υπεύθυνος της κατασκευής.

Αρχιτεκτονική
-------------

Το Κέντρο συνδυάζει σε ένα αρχιτεκτονικό συγκρότημα τρεις κύριες αίθουσες με συνολική έκταση 58.000m2, από τα οποία τα 28.018 προορίζονται για εκθέσεις. Το συγκρότημα περιλαμβάνει, επίσης, μία αίθουσα κογκρέσου, 14 αίθουσες συνεντεύξεων τύπου (με χωρητικότητα 90-600 θέσεις), αίθουσες συνεδριάσεων, αίθουσες για αποθήκευση αγαθών και όπλων και καφετέριες & εστιατόρια φαστ-φουντ.

Σύνδεση με Μέσα Μαζικής Μεταφοράς
---------------------------------

Ο σταθμός του μετρό "Livoberezhna" (στην γραμμή Sviatoshynsko-Brovarska) απέχει 10 λεπτά περπάτημα από την είσοδο του ΔΕΚΚ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «International Exhibition Centre - History and perspective». *www.mvc-expo.com.ua*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2016.
2. ↑  «Kyiv to host Eurovision 2017!» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2016.
3. ↑  «International Exhibition Centre» (στα αγγλικά). *Wikipedia, the free encyclopedia*. 2016-09-10. .

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη Ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2016-11-19 στο Wayback Machine.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςEricsson GlobeΣτοκχόλμη | **Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision Χώρος Διεξαγωγής**2017 | ΔιάδοχοςAltice ArenaΛισαβόνα |
|
Συντεταγμένες: 47°40′52″N 10°54′00″E﻿ / ﻿47.681111°N 10.9°E﻿ / 47.681111; 10.9


Η **Εκκλησία του Βις** (γερμανικά: Wieskirche‎) είναι μία εκκλησία οβάλ ροκοκό, που σχεδιάστηκε στα τέλη του 1740 από τους αδελφούς Ιωάννης Βαπτιστής και Δομίνικος Ζίμερμαν, εκ των οποίων ο τελευταίος έζησε στην γύρω περιοχή κατά τα τελευταία έντεκα χρόνια της ζωής του. Βρίσκεται στους πρόποδες των Άλπεων, στο δήμο Στεϊνγκάντεν στην περιφέρεια Βάιλχαϊμ-Σονγκάου στη Βαυαρία Γερμανίας.

Λέγεται ότι, το 1738, είδαν δάκρυα σε μία ερειπωμένη ξύλινη μορφή του Μαστιγωμένου Σωτήρα. Κατόπιν του θαύματος υπήρξε μεγάλη προσέλευση προσκυνητών που ήθελαν να δουν το γλυπτό. Το 1740 χτίστηκε ένα μικρό παρεκκλήσι για να στεγάσει το άγαλμα, αλλά σύντομα διαπιστώθηκε ότι το κτίριο ήταν πολύ μικρό για τον αριθμό των προσκυνητών που προσέλκυσε, οπότε το Αββαείο Στεϊνγκκάντεν αποφάσισε να ετοιμάσει για λειτουργία ένα ξεχωριστό ναό. Πολλοί από όσους προσευχήθηκαν μπροστά στο άγαλμα του Ιησού στο βωμό έχουν ισχυριστεί ότι υπάρχουν άνθρωποι που ως εκ θαύματος θεραπεύτηκαν από τις ασθένειές τους, γεγονός που κατέστησε αυτήν την εκκλησία ακόμη μεγαλύτερο πόλο έλξης για προσκυνητές.

Η κατασκευή πραγματοποιήθηκε μεταξύ 1745 και το 1754, και το εσωτερικό διακοσμήθηκε με τοιχογραφίες και ανάγλυφα από στόκο στο παραδοσιακό στυλ της Σχολής Βεσομπρούνερ. "Τα πάντα έγιναν σε όλη την εκκλησία για να καταστεί το υπερφυσικό ορατό. Γλυπτά και τοιχογραφίες συνδυάστηκαν για να απελευθερώσουν το θείο σε οπτική μορφή".

Υπάρχει μια γενική πεποίθηση ότι η Βαυαρική κυβέρνηση σχεδίαζε να πουλήσει ή να κατεδαφίσει το αριστούργημα του ροκοκό κατά την περίοδο εκκοσμίκευσης της Βαυαρίας στις αρχές του 19ου αιώνα, και ότι μόνο οι διαμαρτυρίες από τους ντόπιους αγρότες το έσωσαν από την καταστροφή. Οι διαθέσιμες πηγές, ωστόσο, τεκμηριώνουν ότι η αρμόδια κρατική επιτροπή υποστήριξε σαφώς τη συνέχιση του Βις ως τόπου προσκυνήματος, ακόμη και παρά τις οικονομικές αντιρρήσεις από τον ηγούμενο του Στεϊνγκάντεν.

Η Εκκλησία του Βις προστέθηκε στον Κατάλογο Παγκόσμιας πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO το 1983 και υποβλήθηκε σε εκτεταμένες εργασίες αποκατάστασης μεταξύ του 1985 και του 1991.

Wieskirche in winterΕξωτερική άποψη της εκκλησίας το χειμώνα

Σημειώσεις
----------

1. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 4583. Ανακτήθηκε στις 23  Αυγούστου 2018.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 7  Μαρτίου 2021.
3. 1 2  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 4583. Ανακτήθηκε στις 31  Ιουλίου 2018.
4. ↑  
White, James F. (2003), *Roman Catholic Worship: Trent to Today*, Collegeville, Minn.: Liturgical Press, σελ. 50, ISBN 0-8146-6194-7
5. ↑  Stutzer, Dietmar; Fink, Alois (1982), *Die irdische und die himmlische Wies*, Rosenheim: Rosenheimer Verlag, σελ. 99–100, ISBN 3-475-52355-8

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Εκκκλησία του Βις: επίσημη ιστοσελίδα
* UNESCO: Εκκλησία του Βις

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 168840188
* LCCN: n82050733
* GND: 4079298-5

 |

 |
Ο **Δρόγων της Βρετάνης** (πέθανε το 958) ήταν κόμης του Βαν, Κόμης της Νάντης και Δούκας της Βρετάνης (952 - 958), γιος και διάδοχος του Αλαίν Β΄ της Βρετάνης. Την εποχή που ανέβηκε στον θρόνο ήταν ακόμα ανήλικος, την αντιβασιλεία ανέλαβαν o θείος του Κόμης Θεοβάλδος Α΄ του Μπλουά, ο κόμης του Ρεν Ιουδικαέλ Βερεγγάριος και ο θετός του πατέρας Κόμης Φούλκων Β΄ του Ανζού. Το *"Χρονικό της Νάντης"* αναφέρει ότι ο Δρόγων δολοφονήθηκε υπό τις διαταγές του Φούλκωνος Β΄ του Ανζού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hagger 2017, σ. 65
2. ↑  Chronique de Nantes, σσ. 109-110

Πηγές
-----

* Hagger, Mark S. (2017). Norman Rule in Normandy, 911-1144. The Boydell Press


|  |
| --- |
| Δρόγων της Βρετάνης  **Θάνατος:** 958 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΑλαίν Β΄ | **Δούκας της Βρετάνης**952 - 958 | ΔιάδοχοςΟέλ Α΄ |
Ο **Ζοάο Ντε Ντέους Πινέιρο** (στα πορτογαλικά: **João de Deus Rogado Salvador Pinheiro**), (γεν. 1945) είναι πρώην υπουργός Εξωτερικών και Παιδείας της Πορτογαλίας, Ευρωπαίος Επίτροπος και μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. 

Το όνομά του συνδέθηκε με το ζήτημα της ονομασίας της Βόρειας Μακεδονίας, με το λεγόμενο «*πακέτο Πινέιρο*».

Βιογραφικό
----------

Ο Ζοάο Ντε Ντέους Πινέιρο γεννήθηκε στις 11 Ιουλίου 1945 στη Λισαβόνα. Σπούδασε χημικός μηχανικός (chemical-industrial engineering) στο *Instituto Superior Técnico* και έλαβε διδακτορικό δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο του Μπίρμινγχαμ το 1976. 

Στις αρχές της δεκαετίας του εβδομήντα ήταν βοηθός στο Πανεπιστήμιο Lourenço Marques στη Μοζαμβίκη και το 1979 έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μίνιο (University of Minho). Τη διετία 1982 -1983 ήταν Γεν. Γραμματέας του Υπουργείου Παιδείας της Πορτογαλίας και το 1984 -1985 Πρύτανης του Πανεπιστημίου του Μίνιο. 

Τη διετία 1985 -1987 ήταν Υπουργός Παιδείας και στη συνέχεια από το 1987 και για πέντε χρόνια Υπουργός Εξωτερικών της Πορτογαλίας. Ήταν ένας από τους διαμεσολαβητές της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στη Συμφωνία του Μπριούνι (Brioni Agreement), με την οποία έληξε ο Πόλεμος των Δέκα Ημερών ανάμεσα στα στρατεύματα της Σλοβενίας και του Γιουγκοσλαβικού Στρατού, το 1991. Το 1992 ως υπουργός Εξωτερικών της Πορτογαλίας και προεδρεύων του Συμβουλίου Υπουργών Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, πρότεινε, αναφορικά με την πρώην Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας, που είχε αποσχιστεί το 1991 από τη Γιουγκοσλαβία, ένα πρόγραμμα αναπτυξιακής βοήθειας σε συνδυασμό με την αναγνώριση της χώρας (και από την Ελλάδα) με την ονομασία Νέα Μακεδονία. Το πρόγραμμα αυτό και η πρόταση για την ονομασία της μετέπειτα ΠΓΔΜ, που είναι γνωστό ως «Πακέτο Πινέιρο», απορρίφθηκε από την ελληνική πλευρά. 

Ο Ζοάο Ντε Ντέους Πινέιρο διετέλεσε Ευρωπαίος Επίτροπος για τον πολιτισμό και τις σχέσεις της Ευρωπαϊκής Κοινότητας με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τα κράτη μέλη (1993-94) και για τις Εξωτερικές Σχέσεις της Ευρωπαϊκής Κοινότητας με χώρες της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού (1995 -99). Από το 2004 μέχρι το 2009 ήταν μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Το 2009 εκλέχτηκε βουλευτής στην Πορτογαλία αλλά παραιτήθηκε για λόγους υγείας.

Ήταν μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Πορτογαλίας και του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.

Έχει τρεις γιούς και μια κόρη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά) *Munzinger Personen*. 00000018805. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 10  Ιουλίου 2019.
3. ↑  *www.europarl.europa.eu*. 28381. Ανακτήθηκε στις 20  Απριλίου 2022.
4. ↑  334.
5. ↑  www.europarl.europa.eu/meps/en/28381.
6. 1 2  www.ordens.presidencia.pt?idc=153.
7. ↑
8. ↑
9. ↑

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 76422299
* LCCN: n92091311
* ISNI: 0000 0001 0917 5729
* GND: 120266369
* SUDOC: 034320040
* BNF: cb125086795 (data)

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα João de Deus Pinheiro  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η Νότια Αφρική έχει μεγάλη ιστορία όσον αφορά την κοινωνική κατάσταση των ΛΟΑΤ ατόμων, ως αποτέλεσμα των τοπικών εθίμων, του δυτικού ιμπεριαλισμού και των φυλετικών διακρίσεων. Το κίνημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων βοήθησε στο να υποχωρήσουν κατά πολύ οι φυλετικές διακρίσεις. Το σύνταγμα της Νότιας Αφρικής ήταν το πρώτο που έκανε παράνομη την άνιση μεταχείριση με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό και στην 1, Δεκεμβρίου του 2006 η Νότια Αφρική έγραψε ιστορία αφού έγινε η πρώτη χώρα στην Αφρική και η πέμπτη χώρα στον κόσμο που νομιμοποίησε τον γάμο μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου.

Αρχική αποικιοκρατία
--------------------

Η σοδομία ήταν έγκλημα στη Νότια Αφρική και οριζόταν ως στοματικός ή πρωκτικός έρωτας μεταξύ αντρών. Νόμος του 1957 απαγόρευε οποιαδήποτε ερωτική επαφή αντρών.

Ηλικία συναίνεσης
-----------------

Η ηλικία συναίνεσης στη Νότια Αφρική βάση του συντάγματος είναι στα 16 χρόνια ηλικίας για όλους τους ανθρώπους, ανεξάρτητα από τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Constitutional Court's Media Summary of Decision
* "Parliament Ordered to Allow Gay Marriage" Mail & Guardian Online, Dec 1 2005, Johannesburg
* Behind the Mask
* Lesbian & Gay Equality Project
* Triangle Project

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Δικαιώματα ΛΟΑΤ στον κόσμο |
| --- |
|  |
| Ασία | 
* Αρμενία
* Ιαπωνία
* Ινδία
* Ινδονησία
* Κίνα
 |
|  |
| Βόρεια Αμερική | 
* Ηνωμένες Πολιτείες
* Καναδάς
* Μεξικό
 |
|  |
| Αφρική | 
* Αίγυπτος
* Αιθιοπία
* Μαρόκο
* Νιγηρία
* Νότια Αφρική
* Σουδάν
 |
|  |
| Ευρώπη | 
* Αυστρία
* Γαλλία
* Γερμανία
* Ελλάδα
* Ισπανία
* Ιταλία
* Κροατία
* Κύπρος
* Ουγγαρία
* Πορτογαλία
* Ρωσία
* Τουρκία
 |
|  |
| Νότια Αμερική | 
* Αργεντινή
* Βραζιλία
* Παναμάς
 |
|  |
| Ωκεανία | 
* Αυστραλία
* Νησιά Φίτζι
* Παπούα Νέα Γουινέα
 |

 |
Ο **Δήμος Έλους** ήταν δήμος του νομού Λακωνίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ευρώτα. Βρισκόταν στο νότιο τμήμα του νομού, στα βόρεια παράλια του Λακωνικού κόλπου. Ο δήμος αποτελούταν από 7 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 140,6 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 6.452 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του δήμου ήταν ο Βλαχιώτης.

Διαίρεση
--------

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (σε αγκύλη ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):

 **Δ.δ. Βλαχιώτη**  [ 2.396 ] 
* ο Βλαχιώτης [ 2.373 ]
* ο Άγιος Ανδρέας [ 23 ]

 **Δ.δ. Αγίου Ιωάννη**  -- ο Άγιος Ιωάννης [ 332 ]
 **Δ.δ. Αστερίου**  -- το Αστέρι [ 315 ]
 **Δ.δ. Γλυκόβρυσης**  [ 1.620 ] 
* η Κάτω Γλυκόβρυση [ 1.602 ]
* η Άνω Γλυκόβρυση [ 18 ]

 **Δ.δ. Γουβών**  [ 334 ] 
* οι Γούβες [ 250 ]
* η Μακρινάρα [ 84 ]

 **Δ.δ. Έλους**  -- το Έλος [ 920 ]
 **Δ.δ. Μυρτέας**  -- η Μυρτιά [ 535 ]

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Υπουργείο εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Λακωνίας |
| --- |
|  |
| Δήμοι | 
* Σπάρτης
* Ανατολικής Μάνης
* Ασωπού
* Βοιών
* Γερονθρών
* Γυθείου
* Έλους
* Ζάρακα
* Θεραπνών
* Κροκέων· Μολάων
* Μονεμβασίας
* Μυστρά
* Νιάτων
* Οινούντος
* Οιτύλου
* Πελλάνας· Σκάλας
* Σμύνους
* Φαρίδος
 |
|  |
| Κοινότητες | 
* Ελαφονήσου
* Καρυών
 |

 |
Τα δικαιώματα ΛΟΑΤ στην Αίγυπτο είναι ελάχιστα έως και ανύπαρκτα, καθώς η ομοφυλοφιλία στη χώρα αυτή θεωρείται ταμπού.

Ποινικός κώδικας
----------------

Δεν υπάρχει νόμος που να απαγορεύει την ομοφυλοφιλία στην Αίγυπτο. Ο ποινικός κώδικας αποφέρει μια βαριά καταδίκη σε οποιονδήποτε εμπλέκεται σε σεξουαλικές πράξεις με άτομο κάτω των δεκαοκτώ ετών.

Πολιτικά δικαιώματα
-------------------

Δεν υπάρχει προστασία υπέρ του σεξουαλικού προσανατολισμού. Διάφοροι οργανισμοί ανθρώπινων δικαιωμάτων στην Αίγυπτο φοβούνται να υπερασπιστούν τέτοια άτομα ακόμα και ως μειονότητες. Οι Αιγύπτιοι πολιτικοί είτε εκτελούν τα ομοφυλόφιλα άτομα ή τα τοποθετούν σε σωφρονιστικά ιδρύματα ή ψυχιατρικές κλινικές έως ότου να αλλάξουν.

Μέχρι το 2001, η Αιγυπτιακή κυβέρνηση αρνούνταν να αναγνωρίσει την ύπαρξη ομοφυλοφιλίας και τώρα την αναγνωρίζει μόνο για να αποφύγει την κριτική από οργανισμούς ανθρωπίνων δικαιωμάτων και πολιτικούς άλλων χωρών.

Οικογενειακός νόμος
-------------------

Η Αίγυπτος αναγνωρίζει μόνο τον γάμο μεταξύ άνδρα και γυναίκας. Δεν αναγνωρίζει οποιαδήποτε σχέση μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου. Διάφορες αναφορές υπαινίσσονται ότι εάν μια τέτοια σχέση δημοσιοποιηθεί τότε η αστυνομία θα μπορέσει να το χρησιμοποιήσει ώς απόδειξη για το κατηγορητήριο έναντι των πολλαπλών νόμων κατά της ανηθικότητας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Gay Egypt
* Middle East Gay Journal
* Reports, stories and information for gay men in Egypt
* In a Time of Torture: The Assault on Justice In Egypt's Crackdown on Homosexual Conduct March 2004 , Human Rights Watch

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Δικαιώματα ΛΟΑΤ στον κόσμο |
| --- |
|  |
| Ασία | 
* Αρμενία
* Ιαπωνία
* Ινδία
* Ινδονησία
* Κίνα
 |
|  |
| Βόρεια Αμερική | 
* Ηνωμένες Πολιτείες
* Καναδάς
* Μεξικό
 |
|  |
| Αφρική | 
* Αίγυπτος
* Αιθιοπία
* Μαρόκο
* Νιγηρία
* Νότια Αφρική
* Σουδάν
 |
|  |
| Ευρώπη | 
* Αυστρία
* Γαλλία
* Γερμανία
* Ελλάδα
* Ισπανία
* Ιταλία
* Κροατία
* Κύπρος
* Ουγγαρία
* Πορτογαλία
* Ρωσία
* Τουρκία
 |
|  |
| Νότια Αμερική | 
* Αργεντινή
* Βραζιλία
* Παναμάς
 |
|  |
| Ωκεανία | 
* Αυστραλία
* Νησιά Φίτζι
* Παπούα Νέα Γουινέα
 |

 |
Αυτό το λήμμα αφορά τον δήμο του νομού Καρδίτσας.  Για τον παλαιό δήμο της Άνδρου, δείτε: Δήμος Άρνης Άνδρου.  
Συντεταγμένες: 39°24′N 22°4′E﻿ / ﻿39.400°N 22.067°E﻿ / 39.400; 22.067

Ο **Δήμος Άρνης** λειτούργησε ως δήμος από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας με έδρα το χωριό  Ματαράγκα και βρισκόταν στα ανατολικά του νομού Καρδίτσας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο δήμος έχει συνολικά 3.299 κατοίκους και έκταση 89.185 στρέμματα.

Ο δήμος πήρε το όνομά του από την αρχαία αιολική πόλη Άρνη.

Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, από 1 Ιανουαρίου 2011 εντάχθηκε στο νέο Δήμο Σοφάδων της  Περιφέρειας Θεσσαλίας. 

Ο δήμος περιελάμβανε 4 δημοτικά διαμερίσματα:

 **Δ.δ. Ματαράγκας**  -- η Ματαράγκα
 **Δ.δ. Ερμητσίου**  -- το Ερμήτσι
 **Δ.δ. Κυψέλης**  -- η Κυψέλη
 **Δ.δ. Πύργου Κιερίου**  -- ο Πύργος Κιερίου

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Απογραφή 2001» (PDF). ΕΛΣΤΑΤ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 21 Σεπτεμβρίου 2015.
2. ↑   (Αγγλικά) Smith, William, επιμ. (1854–1857). «Arne». *Dictionary of Greek and Roman Geography*. Λονδίνο: John Murray.
3. ↑  .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Στοιχεία για τον δήμο Άρνης από το Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης Αρχειοθετήθηκε 2007-11-03 στο Wayback Machine.

  

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Καρδίτσας |
| --- |
|  |
| 
Αθαμανών · Αργιθέας · Άρνης · Αχελώου · Ιθώμης · Ιτάμου · Καλλιφώνου · Κάμπου · Καρδίτσας · Μενελαΐδας · Μητρόπολης · Μουζακίου · Νεβρόπολης Αγράφων · Παλαμά · Παμίσου · Πλαστήρα · Ρεντίνας · Σελλάνων · Σοφάδων · Ταμασίου · Φύλλου |

 |
Εκτός από τους δεσμούς μεταξύ των ατόμων στα μόρια (ενδομοριακοί δεσμοί) ή των ιόντων στις ιοντικές
ενώσεις (ιοντικοί δεσμοί), δεσμοί επίσης αναπτύσσονται και έξω από το μόριο (διαμοριακοί δεσμοί). Οι δεσμοί
αυτοί οι οποίοι είναι ηλεκτροστατικής φύσης έχουν μεγάλη σημασία στη διαμόρφωση πολλών ιδιοτήτων των
αερίων (π.χ. αποκλίσεις από την ιδανική συμπεριφορά), των υγρών (π.χ. σημείο βρασμού, διαλυτότητα, επιφανειακή
τάση, ιξώδες κ.λ.π.) και των στερεών (σημείο τήξεως, διαλυτότητα κ.λ.π.).
Γενικώς, οι δεσμοί αυτοί είναι πολύ ασθενέστεροι των ενδομοριακών. 

Οι **διαμοριακές δυνάμεις** μπορούν να ταξινομηθούν στις παρακάτω κατηγορίες:

1. Δυνάμεις ιόντος- διπόλου.

2. Δυνάμεις διπόλου- διπόλου.

3. Δυνάμεις διπόλου– διπόλου εξ επαγωγής.

4. Δυνάμεις στιγμιαίου διπόλου -στιγμιαίου διπόλου ή δυνάμεις διασποράς

5. Δεσμός υδρογόνου, ο οποίος θεωρείται ως ειδική περίπτωση δυνάμεων διπόλου - διπόλου.