recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το ***Silent Hill: Play Novel*** είναι μια προσαρμογή του αρχικού *Silent Hill* για το Game Boy Advance με τη μορφή οπτικού μυθιστορήματος που κυκλοφόρησε από την Konami αποκλειστικά στην Ιαπωνία.

Κατά την διάρκεια των ετών, το παιχνίδι αυτό μεταφράστηκε σε διάφορες γλώσσες και αναπροσαρμόστηκε σε άλλες πλατφόρμες από τους θαυμαστές.

Ιστορία
-------

Το *Silent Hill: Play Novel* αποτελεί μια διαδραστική ιστορία, μέσα στην οποία ο παίκτης επιλέγει ανάμεσα σε δύο ή περισσότερες πιθανές επιλογές, οι οποίες μπορούν να επηρεάσουν την έκβασή της. Εκτός από την αφήγηση, το παιχνίδι διαθέτει κάποιους γρίφους και έχει μια σειρά από τέλη ανάλογα με τις επιλογές του χειριστή.

Το παιχνίδι προσφέρει δύο βασικά σενάρια: ένα το οποίο αφορά τον Harry Mason, τον πρωταγωνιστή του πρώτου παιχνιδιού της σειράς, και ένα για τη Cybil Bennett, το οποίο είναι διαθέσιμο μετά την ολοκλήρωση του πρώτου σεναρίου. Υπήρχαν επίσης τέσσερα πρόσθετα σενάρια διαθέσιμα για λήψη στην Ιαπωνία, τα οποία ακολουθούσαν ένα αγόρι με το όνομα Andy, το οποίο ήταν γείτονας του Harry και της Cheryl, ωστόσο, η Konami εδώ και αρκετά χρόνια έχει τερματίσει την υπηρεσία λήψης των σεναρίων αυτών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Play Novel: Silent Hill». *The Visual Novel Database* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2023.
2. ↑  «Silent Hill Play Novel [Articles]». *IGN* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2023.
3. ↑  «Play Novel - Silent Hill». *ROMhacking.net* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2023.
4. ↑  «Play Novel Silent Hill – Hardcore Gaming 101» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2023.
5. ↑  «Silent Hill: Play Novel, Andy Story | Forums - The Lost Media Wiki». *forums.lostmediawiki.com*. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2023.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
*Silent Hill* |
| --- |
|  |
| Κύρια σειρά | 
* *Silent Hill*
* *Silent Hill 2*
* *Silent Hill 3*
* *Silent Hill 4*
* *Silent Hill: Origins*
* *Silent Hill: Homecoming*
* *Silent Hill: Shattered Memories*
* *Silent Hill: Downpour*
* *Silent Hill f*
 |
|  |
| Spin-offs | 
* *Silent Hill: Play Novel*
* *Silent Hill: The Arcade*
* *Silent Hill: Orphan*
* *Silent Hill: Orphan 2*
* *Silent Hill: Orphan 3*
* *Silent Hill: The Escape*
* *Silent Hill: Book of Memories*
* *Silent Hill: Townfall*
* *Silent Hill: Ascension*
 |
|  |
| Remakes | 
* *Silent Hill: HD Collection*
* *Silent Hill 2 (remake)*
 |
|  |
| Ταινίες | 
* *Silent Hill*
* *Revelation*
* *Return to Silent Hill*
 |
|  |
| Άλλα μέσα | 
* Κόμικς
* Νουβέλα
 |
|  |
| Πρόσωπα | 
* Κεϊτσίρο Τογιάμα
* Χιρογιούκι Ογουάκου
* Μασαχίρο Ίτο
* Τακαγιόσι Σάτο
* Άκιρα Γιαμαόκα
* Μαίρη Ελίζαμπεθ ΜακΓκλιν
 |
|  |
| Σχετικά λήμματα | 
* Κατάλογος χαρακτήρων
* Team Silent
* Climax Studios
* Vatra Games
 |
|  |
| 
* **Κατηγορία Κατηγορία:Silent Hill**
 |

 |
Το **Ρέζοβο** (βουλγαρικά: Резово) είναι χωριό και παραθαλάσσιο θέρετρο στη νοτιοανατολική Βουλγαρία, μέρος του δήμου Τσάρεβο, στην επαρχία Μπουργκάς, στην παράκτια γεωγραφική περιοχή Στράντζα.

Βρίσκεται στις εκβολές του ομώνυμου ποταμού στη Μαύρη Θάλασσα, το Ρέζοβο είναι το νοτιότερο σημείο της βουλγαρικής ακτής της Μαύρης Θάλασσας και το νοτιοανατολικότερο κατοικημένο μέρος στη Βουλγαρία και την ηπειρωτική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ονομασία
--------

Οι ερευνητές προσπάθησαν να συνδέσουν το όνομα του χωριού με αυτό του Ρήσου της Θράκης, ενός Θράκα βασιλιά της Ιλιάδας, και παρόλο που έχει αποδειχθεί η ύπαρξη αρχαίου οικισμού στη θέση του σύγχρονου χωριού (με τα παλαιότερα τεχνουργήματα να χρονολογούνται στον 4ο αι. π.Χ.), είναι δύσκολο να καθιερωθεί οποιαδήποτε σχέση με την προσωπικότητα του Ρήσου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.grao.bg/tna/t41nm-15-09-2022\_2.txt.
2. ↑  «EU and Bulgarian flag on the bloc's new border». BNR Radio Bulgaria. 2007-01-03.. Ανακτήθηκε στις 2008-09-02. Σημειώστε ότι ολόκληρη η Κύπρος και διάφορα ελληνικά νησιά, συμπεριλαμβανομένου τμήματος της Ρόδου, βρίσκονται νοτιοανατολικότερα.
Εικόνες από τον δορυφόρο Aqua της NASA. Οι κόκκινες φωτεινές ενδείξεις είναι πυρκαγιές, ενώ σημειώνονται και πόλεις
Από τον Ιούνιο του 2019 μέχρι και σήμερα η Αυστραλία βιώνει το μεγαλύτερο κύμα πυρκαγιών στην ιστορία της χώρας. Οι καταστροφές που έχουν προκληθεί είναι τεράστιες, αφού οι πυρκαγιές έχουν ήδη κάψει έκταση περίπου 26 εκατομμυρίων στρεμμάτων, κατέστρεψαν περισσότερα από 2.500 κτίρια (συμπεριλαμβανομένων περισσότερων από 1.300 κατοικιών), προκάλεσαν τον θάνατο 28 ανθρώπων και περισσότερων από 1,1 δισεκατομμυρίων ζώων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Brickwood, Harriet Alexander, Laura Chung, Natassia Chrysanthos, Janek Drevikovsky, James (31 Δεκεμβρίου 2019). «NSW fires: 'Extraordinary' 2019 ends with deadliest day of the worst fire season». *The Sydney Morning Herald* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2020.
2. ↑  Davidson (now), Helen; Remeikis, Amy; Henriques-Gomes (earlier), Luke (2020-01-01). «Three more deaths confirmed in Australian blazes and hundreds of homes destroyed – as it happened» (στα αγγλικά). *The Guardian*. ISSN 0261-3077.. Ανακτήθηκε στις 2020-01-10.
Ο **πυρολουσίτης** (αγγλ. *pyrolusite*) είναι ορυκτό του μαγγανίου, αποτελούμενο κυρίως από διοξείδιο του μαγγανίου (MnO2).

Γενικά
------

Το όνομά του προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις «πυρ» και «λούω», επειδή αρχικά τον χρησιμοποιούσαν για την αφαίρεση κηλίδων από το γυαλί. Οι ψευδομορφώσεις του φέρονται υπό τη γενική ονομασία **πολιανίτης** (polianite).

Σχηματίζεται σε ισχυρά οξειδωτικές συνθήκες από μαγγανιούχες υδροθερμικές αποθέσεις. Σχηματίζεται επίσης σε αβαθείς πυθμένες λιμνών και, συνήθως, αποτελεί προϊόν εξαλλοίωσης του μαγγανίτη. Συνδέεται επίσης με χαουσμανίτη, μπραουνίτη, αιματίτη και χαλκοφανή.

Ανευρίσκεται σε πολλές περιοχές του κόσμου. Βασικοί παραγωγοί του μεταλλεύματος είναι, σήμερα, η Γεωργία και η Ουκρανία. Απαντά επίσης στη Γερμανία, την Ινδία, την Κίνα, τη Νότια Αφρική, τη Βραζιλία, την Αυστραλία, την Γκαμπόν και τις ΗΠΑ (Πολιτείες Μινεσότα, Μίσιγκαν και Νέο Μεξικό). Η παραλλαγή του πολιανίτη απαντά σε αφθονία στο Ζαΐρ.

Στην Ελλάδα απαντά στη νήσο Μήλο, στα μεταλλεία Λαυρίου (Αγ. Κωνσταντίνος, Καμάριζα, Ιλάριον Νο 50, Εσπεράντσα, Πλάκα και km - 3) και στα μεταλλεία Κασσάνδρας (Μαδέμ-Λάκκο και Πιαβίτζα)

Είναι το βασικότερο μετάλλευμα από το οποίο εξάγεται μαγγάνιο, συνήθως με αναγωγή του σε κλιβάνους.

Χρησιμεύει επίσης για την παρασκευή χλωρίου:

4 HCl + MnO2 → MnCl2 + 2 H2Ο + Cl2

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών
* Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

Πηγές
-----

* Τμήμα Γεωλογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
* Mindat.org
* Mineral Galleries
* Dr. James B. Calvert, Παν/μιο του Denver, Colorado

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana: *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008, ISBN 1-4437-4224-4
* John W. Anthony, Richard A. Bideaux, Kenneth W. Bladh, and Monte C. Nichols: *Handbook of Mineralogy*, Mineral Data Publishing, USA (από το 2001 το κοπυράιτ της έκδοσης έχει η «Mineralogical Society of America»)
**Ο θαυματότοπος πάγου ICIUM** είναι ένα χειμερινό πάρκο ψυχαγωγίας χτισμένο στο Λέβι της Φινλανδίας, από πάγο και χιόνι. Το πρώτο πάρκο άνοιξε στις 18 Δεκεμβρίου του 2010. Στο πάρκο υπάρχουν εκθέματα τόσο γλυπτών από πάγο όσο και γλυπτών από χιόνι σε μια έκταση περίπου ενός εκταρίου.

Κατασκευή
---------

Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός του Ελσίνκι, υπό κατασκευή το Δεκέμβριο του 2010.
Το ICIUM είναι χτισμένο από Κινέζους γλύπτες πάγου από την πόλη Χαρμπίν, όπου διεξάγεται το ετήσιο Διεθνές Φεστιβάλ Γλυπτικής Χιονιού και Πάγου του Χαρμπίν, από το 1963.

Περισσότερα από 10.000 κυβικά μέτρα χιονιού χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή του πρώτου ICIUM το 2010. Οι χτίστες ανέσυραν επίσης 600 κυβικά μέτρα πάγου από τον ποταμό Όουνασγιόκι για να κατασκευάσουν τα γλυπτά.

Σχηματισμοί στο ICIUM
---------------------

Ναός του Ουρανού.
Οι κύριες ατραξιόν της σεζόν ICIUM 2010–2011 ήταν:

* **Η τσουλήθρα του Σινικού Τείχους.** Ο μεγαλύτερος σχηματισμός από χιόνι, η τσουλήθρα του Σινικού Τείχους, ήταν 15 μέτρα ψηλή και 80 μέτρα μακριά. Περισσότερα από 5000 κυβικά μέτρα χιονιού χρειάστηκαν για την κατασκευή του.

* **Ο Καθεδρικός Ναός του Ελσίνκι.** Με ύψος 15 μέτρα, ο Καθεδρικός Ναός του Ελσίνκι, μαζί με την τσουλήθρα του Σινικού Τείχους, ήταν το ψηλότερο κτίριο από χιόνι στο ICIUM.

* **Ο Κεντρικός Σιδηροδρομικός Σταθμός του Ελσίνκι.**

* **Η Παγόδα.** Η πράσινη παγόδα ήταν το ψηλότερο κτίριο από πάγο στο ICIUM, με ύψος περισσότερο από 15 μέτρα.

* **Ο Ναός του Ουρανού.**

* **Το Εθνικό Στάδιο του Πεκίνου.**

* **Ο Στρατός από Τερακότα.** Παγογλυπτικά των στρατιωτών από τερρακότα.

Κινέζοι Παραδοσιακοί Καλλιτέχνες
--------------------------------

Παραδοσιακοί καλλιτέχνες από το Πεκίνο ήταν επίσης παρόντες στο ICIUM για να δείξουν πώς γίνονται πολλά παραδοσιακά κομψοτεχνήματα, όπως ύφανση από άχυρο, ζωγραφική σε μπουκάλια, και γλυπτική με ζύμη.

Η Μασκότ του ICIUM
------------------

Ο Μινγκμίνγκ, ένα μωρό πάντα από την Bamboo Fairyland, είναι η μασκότ του ICIUM. Στην πρώτη του περιπέτεια, ο Μινγκμίνγκ προσπαθεί να σώσει το σπίτι του από έναν κακό δράκο, με τη βοήθεια του παππού ταράνδου Νίιλα, του μωρού ταράνδου Νίνα, και του Άγιου Βασίλη.

Πηγές
-----

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2011. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2011.
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2011.
3. ↑
4. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα ICIUM
* 360 ° πανοραμική φωτογραφία Αρχειοθετήθηκε 2011-11-13 στο Wayback Machine.
Ο **Πουλχάριος** (Pulcharus), ήταν βυζαντινός κυβερνήτης της Δημοκρατίας του Αμάλφι με το αξίωμα του έπαρχου (prefect) την περίοδο 872-870. 

Ο Πούλχαρος είναι γνωστός από το *χρονικό του Αμαλφι* όπου αναφέρει ότι ήταν γιος του Μαρίνου και άγνωστης γυναίκας, αδελφός των Σέργιου Β΄ και δύο ανώνυμων αδελφών. Κυβέρνησε το Αμάλφι για επτά έτη αντικαθιστώντας τον πατέρα του. Ήρθε σε συμφωνία το 879 με τον Πάπα Ιωάννη Η΄ ώστε τα πλοία του δουκάτου, έναντι αμοιβής, να περιπολούν τις ακτές του Τυρρηνικού πελάγους για προστασία από τις Αραβικές επιδρομές. Μετά από λίγους μήνες ο Πουλχάριος δεν είχε κρατήσει την συμφωνία, τα πλοία δε βγήκαν από το λιμάνι, αλλά είχε πάρει την αμοιβή και ο πάπας τη ζήτησε πίσω.

Παντρεύτηκε ανώνυμη κόρη του πρίγκιπα Γκουέφερ του Σαλέρνο (Guaifer of Salerno), δεν είναι γνωστό εάν απέκτησαν παιδιά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Charles Cawley, Southern Italy, Medieval Lands
To **Comfortably Numb** είναι ένα τραγούδι του αγγλικού Rock συγκροτήματος Pink Floyd, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον διπλό δίσκο τους The Wall, το 1979. Το 1980, κυκλοφόρησε και ως single μαζί με το Hey You. Είναι μόλις ένα από τρία κομμάτια του δίσκου, που οι Ρότζερ Γουότερς και Ντέιβιντ Γκίλμουρ κάνανε μαζί τη σύνθεση. Τη μουσική στο κουπλέ την έγραψε ο δεύτερος, με τον πρώτο να συνεισφέρει στιχουργικά, αλλά και μουσικά στο ρεφρέν.

Το τραγούδι είναι ένα από τα γνωστότερα τραγούδια του αγγλικού σχήματος, ιδιαιτέρως για τα περίφημα κιθαριστικά σόλο του, αλλά και για το κλείσιμό του. Το 2004, συμπεριλήφθηκε στη λίστα του περιοδικού *Rolling Stone*, Κατάλογος με τα 500 σημαντικότερα τραγούδια όλων των εποχών. To 2005, έγινε το τελευταίο τραγούδι που ερμήνευσαν μαζί οι Ρότζερ Γουότερς, Ντέιβιντ Γκίλμορ, Ρίτσαρντ Ράιτ και ο Νικ Μέισον. Το 2011, κατατάχθηκε 5ο από τους ακροατές του BBC Radio 4, στο *Desert Island Discs*. Τα δύο κιθαριστικά σόλο του κομματιού, τοποθετήθηκαν πρώτα μεταξύ των καλύτερων σόλο κιθάρας τόσο από τους ακροατές του Planet Rock, όσο κι από το WatchMojo.com.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «50 Greatest Guitar Solos». *Guitar World*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2011.
2. ↑  «Rolling Stone 500 Greatest Songs of All Time». *Scribd*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Νοεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2011.
3. ↑  «Listener*s Desert Island Discs»*. *BBC*. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2011.
4. ↑
5. ↑

Βιβλιογραφία
------------

* Fitch, Vernon. The Pink Floyd Encyclopedia (3rd edition), 2005. ISBN 1-894959-24-8

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Rolling Stone article 2004-12-09
Ο **ρουκετοπόλεμος** είναι τοπική παραδοσιακή εκδήλωση, η οποία διεξάγεται κάθε Πάσχα στην κωμόπολη Βροντάδος στη Χίο. Είναι μια ελληνική παραλλαγή της ρίψης πυροτεχνημάτων στα μεσάνυχτα πριν την Κυριακή του Πάσχα. Δύο αντίπαλες ενορίες στην πόλη ξεκινούν ρουκετοπόλεμο πετώντας δεκάδες χιλιάδες ρουκέτες, με στόχο η μία να χτυπήσει το καμπαναριό της εκκλησίας από την άλλη πλευρά. Οι ρουκέτες είναι ξύλινα ραβδιά γεμισμένα με μείγμα που περιλαμβάνει πυρίτιδα.

*Ρουκετοπόλεμος*
Οι δύο αντίπαλες ενορίες είναι οι εκκλησίες Αγίου Μάρκου και Παναγίας Ερυθιανής. Έχουν χτιστεί στις άκρες δύο λόφων, περίπου 400 μέτρα μακριά η μία από την άλλη. Τα άμεσα χτυπήματα για κάθε καμπαναριό υποτίθεται ότι υπολογίζονται για να καθοριστεί ο νικητής την επόμενη μέρα, αλλά κάθε ενορία πάντα υποστηρίζει ότι κέρδισε. Το αποτέλεσμα από αυτή τη φαινομενική διαφωνία είναι ότι και οι δύο κοινότητες συμφωνούν να διευθετήσουν το σκορ του επόμενου έτους και έτσι η αντιπαλότητα διαιωνίζεται. Τα κτίρια των εκκλησιών και τα γύρω κτίρια πρέπει να προστατευτούν με φύλλα μετάλλων και πλέγμα για την περίσταση. Αρκετοί κάτοικοι είναι κατά του εθίμου, αλλά είναι μια σημαντική πηγή τουριστικού εισοδήματος για την περιοχή.

Η προέλευση αυτού του γεγονότος είναι ασαφής, αλλά η τοπική παράδοση θεωρεί ότι ξεκίνησε να διεξάγεται στην Οθωμανική εποχή. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, παλαιότερα οι ρίψεις γίνονταν με πραγματικά κανόνια, αλλά οι οθωμανικές αρχές απαγόρευσαν την χρήση τους το 1889.  
Το γεγονός ακυρώθηκε για το 2016, λόγω καταγγελιών από τους ντόπιους για υλικές ζημιές, αλλά επανήλθε το 2017, με περιορισμούς σχετικά στη διάρκεια του γεγονότος και τις ρουκέτες που θα ριχθούν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2019.
Ο **Πουζούρ-Ιστάρ** (περί το 2050 π.Χ. - 2025 π.Χ.) ήταν κυβερνήτης της πόλης Μάρι στην βόρεια Μεσοποταμία, όταν έπεσε η Ακκαδική αυτοκρατορία. Έζησε την εποχή που κυβερνούσε η Τρίτη Δυναστεία της Ουρ και ο βασιλιάς Αμάρ-Σιν στον οποίον ήταν υποτελής, είχε διάφορους γιους που τον διαδέχθηκαν ανάμεσα τους ο Χανούν-Ντάγκαν. Από τα βασιλικά ανάκτορα του Μαρί είναι γνωστός ένας ανδριάντας του, στα ανάκτορα του Ζίμρι-Λιμ βρέθηκαν πλήθος από ανδριάντες που ανήκαν σε θεούς και ανθρώπους. Το τίτλο του *"στρατιωτικού κυβερνήτη της Μάρι"* αποτελούσαν όλα τα μέλη της βασιλικής δυναστείας που κυβέρνησε την πόλη από τα τέλη της 3ης χιλιετίας π.Χ. μέχρι τις αρχές της δεύτερης χιλιετίας π.Χ. Οι κυβερνήτες αυτοί ήταν απόγονοι των στρατιωτικών ηγεμόνων που διορίστηκαν από τους αυτοκράτορες των Ακκάδων. Ο ανδριάντας του Πουζούρ-Ιστάρ που βρισκόταν σε ένα από τα ιερά των ανακτόρων του Ζίμρι-Λιμ βρέθηκε στην Βαβυλώνα στα ανάκτορα του Ναβουχοδονόσορ Β΄, τον μετέφεραν Βαβυλώνιοι στρατιώτες σαν λάφυρο μετά την κατάκτηση της Μάρι. Στο χέρι του βασιλιά στον ανδριάντα βρέθηκε μια επιγραφή που καταγράφει τον αδελφό του αρχιερέα Μίλγκα. Το καπέλο με τα κέρατα που ήταν συνηθισμένο στους Μεσοποτάμιους θεούς έπαψε να χρησιμοποιείται από τους βασιλιάδες στην Τρίτη Δυναστεία της Ουρ. Τα κέρατα που βρέθηκαν στον ανδριάντα του Πουζούρ-Ιστάρ ίσως να κατασκευάστηκαν από τους ίδιους τους Βαβυλώνιους για να τονίσουν την μεγαλοπρέπεια της νίκης τους απέναντι στους κατοίκους της Μάρι. Η επιγραφή που βρέθηκε στο χέρι του ανδριάντα έγραφε:

*"Πουζούρ-Ιστάρ, πρίγκιπας της χώρας του Μάρι, Μίλγκα ο αρχιερέας αδελφός του"*

Στην επιγραφή που βρέθηκε στο στρίφωμα του ρούχου που φορούσε ο βασιλιάς στον ανδριάντα έγραφε:

*"Τούρα-Ντάγκαν, πρίγκιπας της χώρας του Μάρι, Πουζούρ-Ιστάρ, o πρίγκιπας ο γιος του, αφιερώνει στον θεό αυτόν τον ανδριάντα. Σε όποιον προκαλέσει ασυλία, διαγράψει αυτή την αφιέρωση οι θεοί Νανά, Ντάγκον και Ένκι να εκθεμελιώσουν την πόλη του και να αφανίσουν τους απογόνους του"*.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  Unger, Merrill F. (2014). Israel and the Aramaeans of Damascus: A Study in Archaeological Illumination of Bible History. Wipf and Stock Publishers. σ. 5
4. ↑
5. ↑  Nassouhi, Essad (1926). "Statue d'un dieu de Mari, vers 2225 av. J.-C". Archiv für Orientforschung. 3: 112–113
6. ↑  Gates, Henriette-Marie. "The Palace of Zimri-Lim at Mari." The Biblical Archaeologist 47 (June.1984): 70-87
7. ↑  Gates, "The Palace of Zimri-Lim at Mari," 70-87
8. ↑  Nassouhi, Essad (1926). "Statue d'un dieu de Mari, vers 2225 av. J.-C". Archiv für Orientforschung. 3: 112–113
9. ↑  Nassouhi, Essad (1926). "Statue d'un dieu de Mari, vers 2225 av. J.-C". Archiv für Orientforschung. 3: 112–113

Πηγές
-----

* Gates, Henriette-Marie. "The Palace of Zimri-Lim at Mari." The Biblical Archaeologist 47 (June.1984): 70-87
* Unger, Merrill F. (2014). Israel and the Aramaeans of Damascus: A Study in Archaeological Illumination of Bible History. Wipf and Stock Publishers.
* Nassouhi, Essad (1926). "Statue d'un dieu de Mari, vers 2225 av. J.-C". Archiv für Orientforschung. 3: 112–113
Για για τη Μονάδα (Μαθηματικά), δείτε: Μονάδα.  
Γραφική αναπαράσταση της Πυθαγόρειας μονάδας. Για τους Πυθαγόρειους η Μονάς είναι όρος για το πρωταρχικό "*Όν*" 
***Η Πυθαγόρεια Μονάδα*** (**μονάς**), είναι ο όρος που έδωσαν οι Πυθαγόρειοι για τον Θεό ή το πρωταρχικό "*Όν*", ή το σύνολο όλων των όντων. Η μονάδα είναι η πηγή από όπου όλα ξεκίνησαν, ή η ακέραια έννοια που δεν δύναται να διασπασθεί.

Γραφική αναπαράσταση της Πυθαγόριας δυάδας.
Για τους Πυθαγόρειους, η δημιουργία του αριθμητικού συστήματος, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη Γεωμετρία, ή ακόμα και με αυτή καθαυτή την Κοσμογονία Σύμφωνα με το Διογένη το Λαέρτιο, από τη μονάδα εξελίχθηκε η δυάδα, από τη δυάδα εξελίχθηκαν οι αριθμοί, και από τους αριθμούς, τα σημεία, από τα σημεία δε οι γραμμές, οι γραμμές δημιούργησαν οντότητες δύο διαστάσεων, αυτές με τη σειρά τους τρισδιάστατες οντότητες. Οι τρισδιάστατες οντότητες δημιούργησαν τους οργανισμούς, με αποκορύφωμα τα τέσσερα βασικά στοιχεία τη γη, το νερό, τη φωτιά και τον αέρα, από τα οποία σύμφωνα με τη θεωρία, είναι δομημένο το σύμπαν.

Παραπλήσια θεωρία, πώς τα πάντα γεννήθηκαν από τη Μονάδα, το πρωταρχικό **Όν**, συναντάται και στην Κοσμογονία της Γένεσης. Οι Ανθρωπιστές της Αναγέννησης πίστευαν πώς υπάρχει μια συμβατότητα και μια πνευματική αρμονία μεταξύ της χριστιανικής διδασκαλίας και της ελληνικής φιλοσοφίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hemenway, p. 56.
2. ↑  Chalcidius r.52, 5-24, as cited in Kahn, Charles N. (2001). *Pythagoras and the Pythagoreans: a brief history*. Indianapolis, IN: Hackett Pub. σελ. 172. ISBN 0-87220-575-4.
3. ↑  Sandywell, p. 205. *Η γέννεση του αριθμητικού συστήματος είναι για τους Πυθαγόρειους, ταυτόχρονα η γέννεσης των αντικειμένων της γεωμετρίας και η κοσμογονία. Δεδομένου ότι τα όλα τα πράγματα ισούνται με αριθμούς, τότε η μονάδα, δημιουργώντας το αριθμητικό σύστημα, δημιούργησε και το φυσικό σύμπαν. Από αυτή την οπτική, η «μονάδα» ή «το ένα» ταυτίστηκε άμεσα με τη θεϊκή καταγωγή της πραγματικότητας*
4. ↑  Διογένης Λαέρτιος, *Βίοι καὶ γνῶμαι τῶν ἐν φιλοσοφίᾳ εὐδοκιμησάντων*.
5. ↑  Παραπλήσια θεωρία της Πυθαγόριας Κοσμογονίας συναντάται στα γραφόμενα του Ταοϊσμού *Τάο Τε Τσίνκ*: "Από το Τάο γεννήθηκε η μονάδα, από τη μονάδα η δυάδα, από τη δυάδα η τριάδα, και από την τριάδα δέκα χιλιάδες πράγματα." （道生一、一生二、二生三、三生萬物。） *Dao De Jing,* Chapter 42

Βιβλιογραφία
------------

* Hemenway, Priya. *Divine Proportion: Phi In Art, Nature, and Science*. Sterling Publishing Company Inc. 2005, p. 56. ISBN 1-4027-3522-7
* Sandywell, Barry. *Presocratic Reflexivity: The Construction of Philosophical Discourse C. 600-450 BC.* Routledge, 1996.
* Σύμφωνα με τον Ιππόλυτο Ρώμης, η θεωρία αυτή εμπνέεται από τους Πυθαγόρειους, οι οποίοι πίστευαν πως η κοσμογονία ξεκίνησε με τη Μονάδα, η οποία γέννησε τη δυάδα, η οποία γέννησε τους αριθμούς, η οποία γέννησε το σημείο, τα σημεία γέννησαν τις γραμμές κλπ.
Ο **σαμαρσκίτης** (αγγλ. samarskite), ορθότερα σαμαρσκίτης - Υ είναι ορυκτό οξείδιο των σπανίων γαιών. Κύρια συστατικά του είναι συνήθως το ύττριο, ο σίδηρος, το νιόβιο και το ταντάλιο, ανευρίσκονται όμως και ουράνιο, θόριο, σαμάριο, ασβέστιο, τιτάνιο, δημήτριο, δυσπρόσιο, ζιρκόνιο, λανθάνιο και, ως υποκατάστατο του υττρίου, υττέρβιο (οπότε και χαρακτηρίζεται ως "σαμαρσκίτης - Yb). Οφείλει το όνομά του στον συνταγματάρχη *Vasilii Yefrafovich von Samarski-Bykhovets* (1803-1870), Αρχηγό του Επιτελείου του Σώματος Ρώσων Μηχανικών Μεταλλείων.

Είναι σχετικά κοινό, αλλά όχι σε αφθονία, σε γρανίτες σχηματισμένους ύστερα από μαγματικές διεισδύσεις αλλά σε σχετικά μεγάλα βάθη, ώστε η ψύξη να πραγματοποιηθεί με βραδείς ρυθμούς. 

Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο κολουμβίτης, ο ευξενίτης το ζιρκόνιο, ο μοναζίτης, ο ουρανινίτης, ο μαγνητίτης, η βήρυλλος, το τοπάζιο, οι γρανάτες, ο μοσχοβίτης, ο βιοτίτης και το ρουτίλιο.

Απαντά στην περιοχή Ίλμεν των νότιων Ουραλίων (Ρωσία), στη Νορβηγία (περιοχές Iveland και Setesdal), στην περιοχή Minas Gerais στη Βραζιλία, στη Μαδαγασκάρη, την περιοχή Κιβού του Ζαΐρ, στην Ισικάβα της Ιαπωνίας και τις ΗΠΑ (Πολιτείες Αριζόνα, Αλάσκα, Κοννέκτικατ, Αϊντάχο, Νέο Μεξικό Βόρεια Καρολίνα, Καλιφόρνια και, ιδιαίτερα, Κολοράντο).

Εκτός από την εξαγωγή σπανίων γαιών, ο σαμαρσκίτης χρησιμοποιήθηκε και ως ημιπολύτιμος λίθος. Η χρήση του, ωστόσο, σε αυτό τον τομέα είναι ιδιαίτερα περιορισμένη, καθώς τα περισσότερα αξιόλογα δείγματά του είναι ασθενώς ή ισχυρώς ραδιενεργά.

Πηγές
-----

* Handbook of Mineralogy[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Mindat.org
* Galleries.com
* Webmineral.com

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1-4437-4224-4
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 0-395-91096-X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0-395-51137-2

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Η ευρεία διακύμανση οφείλεται στην ευρύτητα συστάσεων
2. ↑  Ο υττερβιούχος σαμαρσκίτης κρυσταλλώνεται στο μονοκλινές
Οι **Conflict** είναι πανκ ροκ συγκρότημα από το Eltham στο Νότιο Λονδίνο. Δημιουργήθηκαν το 1981, η αρχική τους σύσταση ήταν : Colin Jerwood (φωνή), Francisco 'Paco' Carreno (ντραμς), Big John (μπάσσο), Steve (κιθάρα), Pauline (φωνή), Paul aka 'Nihilistic Nobody' (visuals). Η πρώτη τους κυκλοφορία ήταν το ep "The House That Man Built" από την Crass Records. Όταν κυκλοφόρησαν το πρώτο άλμπουμ τους "It's Time to See Who's Who" από την Corpus Christi Records, η Pauline και ο Paul έφυγαν από την μπάντα. Οι Conflict αργότερα φτιάξανε την Mortarhate , την δικιά τους δισκογραφική , η οποία κυκλοφόρησε δίσκους άλλων καλλιτεχνών όπως των Hagar the Womb, Icons of Filth, Lost Cherrees και άλλους.

Το 1983 ο Steve Ignorant, εκείνη την περίοδο μέλος των Crass, εμφανίστηκε στο single της μπάντας για τα δικαιώματα των ζώων "To A Nation of Animal Lovers". Αφού οι Crass διαλύθηκαν, ο Ignorant πήρε θέση δεύτερων φωνητικών στους Conflict σε σχεδόν μόνιμη βάση.

Κύρια θέματα των κομματιών τους είναι ο αναρχισμός, τα δικαιώματα των ζώων, το αντι-πολεμικό κίνημα και την υποστήριξη τους στον ταξικό πόλεμο, κάποιες από τις συναυλίες τους τη δεκαετία του 1980 μετατράπηκαν σε ανταρσίες και ταραχές. Το λογότυπο της Mortarhate συχνά συγχέεται με αυτό της CND (Campaign for Nuclear Disarmament), ο ντράμερ τους, Paco, λέει ότι είναι ένα "μηδενιστικό" σύμβολο. Δυο 'A', για την αναρχία και την αυτονομία, και το 'N' για τον μηδενισμό (Nihilism στα Αγγικά). Το λογότυπο εμφανίστηκε το 1980 σαν στένσιλ, σχεδιάστηκε από την Toxic Graffity.


|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Conflict** |
Η **Saab Arena** είναι ένας κλειστός χώρος στη Σουηδία και χρησιμοποιείται για αθλητικές διοργανώσεις και συναυλίες. Το γήπεδο λεγόταν από το 2004 μέχρι το 2014, (**Cloetta Center)**. Άνοιξε το 2004 και η μέγιστη χωρητικότητα του είναι 8.500 θεατές σε αθλητικές διοργανώσεις ενώ σε συναυλίες μπορεί να φτάσει μέχρι τις 11.500 θεατές. Το γήπεδο ανήκει στην αθλητική ομάδα Linköpings HC, που το χρησιμοποιεί για χόκεϊ επί πάγου. Η αρένα έχει επίσης φιλοξενήσει τους ημιτελικούς του Melodifestivalen (μουσική εκδήλωση που στέλνει τον νικητή να αντιπροσωπεύσει τη Σουηδία στην Eurovision, το 2005, το 2008 και το 2011.

Eurovision 2016
---------------

Στις 1 Ιουνίου του 2015 ανακοινώθηκε ότι θα είναι μια από τις υποψήφιες αρένες που θα φιλοξενήσουν τον διαγωνισμό της Eurovision 2016

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 1  Ιουλίου 2019.
2. 1 2  «Välkommen till Saab Arena!». Ανακτήθηκε στις 27  Μαρτίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Saab Arena στο Wikimedia Commons
Ο **Σάντσο Α΄**, ισπαν. Sancho I (π. 932 - 19 Δεκεμβρίου 966) από τον Οίκο των Αστουριών-Λεόν ήταν βασιλιάς του Λεόν (956-958, 960-966).

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Ραμίρο Β΄ του Λεόν και της Ουράκα Σάντσεθ των Χιμένεθ, κόρης του Σάντσο Α΄ της Παμπλόνα.

Ο Σάντσο Α΄ της Λεόν. από την κατακόμβη (κρύπτη) του καθεδρικού του Αγ. Ιακώβου στην Κομποστέλα.
Τον πατέρα του διαδέχθηκε το 951 πρώτα ο μεγαλύτερος, ετεροθαλής αδελφός του Ορδόνιο Γ΄ του Λεόν. Αυτός απεβίωσε το 956 και τον διαδέχθηκε ο Σάντσο Α΄. Βασίλευσε ως το τέλος του, εκτός από δύο έτη (958-960), όταν -λόγω του υπερβολικού βάρους του- εκτοπίστηκε από τους ευγενείς, που καθοδηγούσε ο μεγαλύτερος εξάδελφός του Ορδόνιο Δ΄ του Λεόν, ο οποίος σφετερίστηκε τον θρόνο. Το διάστημα αυτό εξορίστηκε στην Ανδαλουσία, σύμφωνα με τον ιστορικό Ράνχαρτ Ντότσυ. O Σάντσο Α΄ κατάφερε να αποσπάσει ένα μέρος των εδαφών του με τη συνθήκη του Ασντάι ιμπν Σαπρούτ. Την ίδια εποχή προσπάθησε να ανακτήσει τον θρόνο: πρώτα πήγε στην εκ μητρός μάμμη του Τόδα Αθνάρεθ και ζήτησε βοήθεια· έπειτα έκανε συνθήκη με τους Μαυριτανούς και, με τη βοήθεια των ευγενών της Λεόνης και της Ναβάρρας, κατέλαβε τη Σαμόρα το 959 και σύντομα τον θρόνο του.

Επειδή δεν σεβάστηκε τη συνθήκη με τους Μαυριτανούς, υπέστη πολλές επιδρομές τους. Τα τελευταία έτη της βασιλείας του οι ευγενείς της Καστίλης και της Γκαλίθια αύξησαν την ανεξαρτησία τους. Απεβίωσε από δηλητήριο και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ραμίρο Γ΄.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Τερέσα Ανσούρεθ, κόρη του Ανσούρ Φερνάντεθ κόμη του Μονθόν & Καστίλης, ισχυρού ευγενούς της Καστίλης και στρατιωτικού του Λεόν. Είχε τέκνα;

* Ραμίρο Γ΄ 961-985, βασιλιάς του Λεόν.
* Ουρράκα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  p15273.htm#i152727.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* Reinhart Dozy, Histoire des Musulmans d'espagne (1932).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 43525995
* LCCN: n94014992
* ISNI: 0000 0000 3121 8513
* GND: 1017511667
* BNF: cb12234079n (data)

 |

 |
Η **Πυθοδωρίδα Β΄** (βασίλευσε το 38-46 μ.Χ.) ήταν βασίλισσα των Σαπαίων και των Οδρυσών της Θράκης, πελάτης των Ρωμαίων, ως σύζυγος τού εξάδελφου τού πατέρα της Ροιμητάλκη Γ΄.

Η Πυθοδωρίδα Β΄ διαδέχτηκε τον αδελφό της Ροιμητάλκη Β΄ και τη μητέρα της Αντωνία Τρύφαινα. Ήταν κόρη της Αντ. Τρύφαινας και τού πρώην βασιλιά της Θράκης Κότυος Γ΄ (Σαπαίων), και πήρε το όνομά της από την εκ μητρός γιαγιά της Πυθοδωρίδα του Πόντου και την εκ πατρός γιαγιά της Πυθοδωρίδα Α΄.

Το 38, μετά το τέλος τού Ροιμητάλκη Β΄, η Αντ. Τρύφαινα παραιτήθηκε από τον θρόνο κατόπιν αιτήματος του Ρωμαίου αυτοκράτορα Καλιγούλα. Ο Καλιγούλας έβαλε τον Ροιμητάλκη Γ΄ στον Θρακικό θρόνο. Ο Ρησκούπορις Β΄ (Σαπαίων), πατέρας τού Ροιμητάλκη Γ΄, είχε δολοφονήσει και σφετεριστεί τον θρόνο τού Κότυος Γ΄, πατέρα τής Πυθοδωρίδας Β΄. Ο Καλιγούλας και η Αντ. Τρύφαινα κανόνισαν να παντρευτεί η Πυθοδωρίδα Β΄ τον Ροιμητάλκη Γ΄ για να λήξουν οι ενδο-δυναστικές ρήξεις τού παρελθόντος. Το σχέδιο δεν επέτυχε. Η Πυθοδωρίδα Β΄ και ο Ροιμητάλκης Γ΄ βασίλευσαν μαζί ως πελάτες ηγεμόνες της Θράκης από το 38 έως το 46, όταν ο τελευταίος δολοφονήθηκε από αντάρτες ή με εντολή της συζύγου του. Η μετέπειτα τύχη της Πυθοδωρίδας Β΄ είναι άγνωστη. Φαίνεται να μην έχει κάνει παιδιά με τον εξάδελφό της. Η Πυθοδωρίδα Β΄ και ο Ροιμητάλκης Γ΄ ήταν οι τελευταίοι μονάρχες της Θράκης. Υπό τον διάδοχο του Καλιγούλα, Κλαύδιο, το βασίλειο έγινε ρωμαϊκή επαρχία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Νομίσματα της Πυθοδωρίδας Β΄ και τού συζύγου της
Ο **Ροιμητάλκης ο Φιλοκαίσαρ**, λατιν. Rhoemetalces Philocaesar (έζησε τον 1ο αι. μ.Χ.) από τη Δυναστεία του Πολέμωνα, ήταν πρίγκιπας τού Πόντου και της Κιλικίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Πολέμωνα Β΄ τού Πόντου και της Ιουλίας Μαμαίας, κόρης τού Σαμψιγέραμου Β΄ ιερέα-βασιλιά της Έμεσας στη Συρία. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Πολέμων Ευπάτωρ.

Αργυρή δραχμή τού Πολέμωνος Β΄, πατέρα τού Ροιμητάλκη Φιλοκαίσαρα. Αριστερά ο Πολέμων Β΄ με δάφνινο στεφάνι· επιγραφή ΕΤΟΥC ΙΘ΄ = 19 = 56/57. Δεξιά ο Νέρωνας με διάδημα· επιγραφή ΒΑCΙΛΕΩC ΠΟΛΕΜΩΝΟC.
O πατέρας του ήταν γιος τού Πολέμωνα Α΄ τού Πόντου και της Πυθοδωρίδας. Η μητέρα του ήταν κόρη της Ιοτάπας των Οροντιδών, αδελφής τού Αντιόχου Γ΄ της Κομμαγηνής.

Δεν γνωρίζουμε το πλήρες όνομά του. Είναι γνωστός από μία επιγραφή στην Αμφίπολη (τού Νομού Σερρών), που γράφτηκε σε ανάμνηση τού Πολέμωνα Β΄ και των δύο γιών του. Αυτή χρονολογείται στο β΄ ήμισυ τού 1ου αι. μ.Χ. Το πλήρες όνομα τού πατέρα του ήταν Μάρκος Αντώνιος Πολέμων κ.λπ. έτσι ίσως το δικό του να ήταν Μάρκος Αντώνιος Ροιμητάλκης Φιλοκαίσαρ. Το Ροιμητάλκης ήταν το όνομα τού εξαδέλφου του Ροιμητάλκη Β΄ της Θράκης από τη φυλή των Οδρυσών, που απεβίωσε το 38. Ο βασιλιάς της Θράκης ήταν γιος της Αντωνίας Τρύφαινας, αδελφής τού Πολέμωνα Β΄. Το επίθετο *Φιλοκαίσαρ* το είχε ο θείος του Σόαιμος ιερέας-βασιλιάς της Έμεσας.

Ο Ροιμητάλκης γεννήθηκε μεταξύ των αρχών της δεκαετίας τού 50 και των αρχών της δεκαετίας τού 60. Μεγάλωσε στην Αυλή τού πατέρα του βασιλιά τού Πόντου (με την Κολχίδα) και της Κιλικίας. Όμως το 62 ο Νέρων ανάγκασε τον Πολέμωνα Β΄ να παραιτηθεί από τον Πόντο (με την Κολχίδα), που προσαρτήθηκε στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Έτσι ο βασιλιάς περιορίστηκε στην Κιλικία, ώσπου το 74 απεβίωσε. Δεν τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, διότι η Κιλικία έγινε ρωμαϊκή επαρχία.

Πηγές
-----

* Hildegard Temporini & Wolfgang Haase (1980), Politische Geschichte (Provinzen und Randvölker: Griechischer Balkanraum; Kleinasien): Griechischer Balkanraum; Kleinasien), Walter de Gruyter, p. 929.
* B. Levick (2007), Julia Domna: Syrian Empress, Routledge, p. xx.
Ο **Marlboro Man** (ο άνθρωπος Marlboro) είναι όνομα διαφημιστικής εκστρατείας που χρησιμοποιήθηκε για τσιγάρα Marlboro. Η διαφημιστική εκστρατεία ξεκίνησε στις Ηνωμένες Πολιτείες και προβλήθηκε μεταξύ 1954 και 1999. Ο Marlboro Man σχεδιάστηκε για πρώτη φορά το 1954. Η εικόνα περιλαμβάνει ένα στιβαρό καουμπόη ή καουμπόηδες, στη φύση, να καπνίζουν. Οι διαφημίσεις σχεδιάστηκαν αρχικά ως ένας τρόπος για να μετατραπεί η εικόνα του τσιγάρου με φίλτρο από γυναικείο προϊόν, σε προϊόν για όλους.

Η διαφημιστική καμπάνια Marlboro Μan, που δημιουργήθηκε από την εταιρεία Leo Burnett Worldwide, ήταν ιδιαίτερα επιτυχημένη και οδήγησε στις εκστρατείες "Marlboro Cowboy" και "Marlboro Country".

Τρεις άνδρες που εμφανίστηκαν στην εκστρατεία αυτή οι Γουέιν Μακ Λάρεν (1940 - 1992), Ντέιβιντ Μακ Λιν (ηθοποιός, 1922-1995) πέθαναν από καρκίνο του πνεύμονα και ο Ντικ Χάμερ (1930-1999) πέθανε από καρκίνο του προστάτη, δίνοντας στα τσιγάρα Marlboro, το παρατσούκλι «φονιάδες των κάου μπόυ».

Ο Έρικ Λόουσον ήταν ο 4ος άντρας που έγινε ο κάου μπόι που καπνίζει και εμφανίστηκε σε έντυπες διαφημίσεις της Marlboro από το 1978 ως το 1981. Πέθανε σε ηλικία 72 ετών στις 10 Ιανουαρίου 2014, από πάθηση του αναπνευστικού.

Ο 5ος και πιο διάσημος από τους 'Marlboro Men' έζησε για αρκετά χρόνια. Ο Ντάρελ Γουίνφιλντ (1929-2015) ήταν ο μακροβιότερος από τους άνδρες της Μάρλμπορο, καθώς έζησε 85 χρόνια.

Αναφορές
--------

1. ↑   Διαφημίσεις Vintage: 1975 "Marlboro Country"
2. ↑  «Marlboro ad man Eric Lawson dies of chronic lung disease». *The Guardian*. Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2014.
3. ↑  «Turning morons into millionaires». Herald-Journal. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2007.
4. ↑  «Actor who played Marlboro Man in ads dies from smoking-related disease». Associated Press. 27 Ιανουαρίου 2014.. Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* LIFE, φωτογραφία του C.H. Long
* UCSF Tobacco Industry Video Collection
Το πρόγραμμα **Phare** ήταν ένα από τα τρία προενταξιακά μέσα που χρηματοδοτούνταν από την Ευρωπαϊκή Ένωση με σκοπό την ενίσχυση των υποψήφιων χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης στην προετοιμασία τους για ένταξη στην ΕΕ. Αφορούσε κυρίως μέτρα δημιουργίας θεσμών (και συναφείς επενδύσεις) καθώς και μέτρα που αποσκοπούσαν στην προώθηση της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής, περιλαμβανομένης και της διασυνοριακής συνεργασίας. Το πρόγραμμα αυτό υπαγόταν στη ΓΔ Διεύρυνσης.

Αρχικά το Phare δημιουργήθηκε το 1989 ως *Πολωνία και Ουγγαρία: Βοήθεια για την Ανοικοδόμηση των Οικονομιών τους* (το οποίο ανταποκρίνεται στα αγγλικά και γαλλικά ακρώνυμα Poland and Hungary: Assistance for Restructuring their Economies, PHARE). Το πρόγραμμα επεκτάθηκε ώστε να καλύψει τις οκτώ από τις δέκα χώρες της διεύρυνσης του 2004: τις Τσεχία, Εσθονία, Ουγγαρία, Λετονία, Λιθουανία, Πολωνία, Σλοβακία και Σλοβενία καθώς και τις χώρες που προσχώρησαν το 2007 (Βουλγαρία και Ρουμανία) σε μια περίοδο σαρωτικών οικονομικών αναδιαρθρώσεων και πολιτικών αλλαγών. Phare σημαίνει φάρος στα γαλλικά.

Ως το 2000 ορισμένες χώρες των Δυτικών Βαλκανίων (Αλβανία, Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας και Βοσνία-Ερζεγοβίνη) ωφελούνταν επίσης από το πρόγραμμα. Όμως από το 2001 το πρόγραμμα CARDS παρείχε βοήθεια σε αυτές τις χώρες.

Ύστερα από την πρόσκληση που απηύθυνε το Συμβούλιο της Κοπεγχάγης το 1993 στις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης να υποβάλουν αίτηση ένταξης, η παρεχόμενη από το Phare βοήθεια αναπροσανατολίστηκε σε αυτόν τον σκοπό, περιλαμβανόμενης και μιας σημαντικής επέκτασης της στήριξης για επενδύσεις στις υποδομές. Η προενταξιακή έμφαση του Phare τέθηκε σε εφαρμογή το 1997, σε απάντηση της έναρξης της διεύρυνσης από το Συμβούλιο του Λουξεμβούργου. Οι πόροι του Phare εστιάζουν εξολοκλήρου σε προενταξιακές προτεραιότητες που υπογραμμίζονται στους Οδικούς Χάρτες και τις Εταιρικές Σχέσεις Προσχώρησης, οι οποίες καθιερώνουν τις συνολικές προτεραιότητες που πρέπει να ακολουθήσει μια χώρα για να προετοιμαστεί για ένταξη και τους διαθέσιμους πόρους που θα την βοηθήσουν να το πράξει. Το Εθνικό Πρόγραμμα για την Υιοθέτηση του Κεκτημένου αποτελεί το χρονοδιάγραμμα μιας υποψήφιας χώρας στην προετοιμασία της για ένταξη. Υπολογίζει το χρόνο και το κόστος των απαραίτητων προπαρασκευαστικών ενεργειών για την ένταξη και τις επιπτώσεις για το προσωπικό και τους χρηματοδοτικούς πόρους. 

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ευρωπαϊκή Ένωση | Πύλη Ευρωπαϊκή Ένωση |

Σημείωση
--------

*Αυτό το άρθρο ενσωματώνει κείμενο από την ιστοσελίδα του Phare στο δικτυακό τόπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σύμφωνα με την εκεί πολιτική πνευματικών δικαιωμάτων, η αναπαραγωγή επιτρέπεται, με την προϋπόθεση ότι μνημονεύεται η πηγή.*
Τα ***Ρωμαϊκά διηγήματα*** είναι μια ταινία, η οποία ανήκει στην ιταλική κωμωδία του 1955, σε σκηνοθεσία Τζάνι Φραντσολίνι, με πρωταγωνιστή τον Τοτό, την Σιλβάνα Παμπανίνι, τον Βιττόριο ντε Σίκα και τον Φράνκο Φαμπρίτσι.

Το σενάριο είναι εμπνευσμένο από το ομώνυμο έργο του Αλμπέρτο Μοράβια.

Πλοκή
-----

Τέσσερις νέοι Ρωμαίοι, ο Οθέλλος, ο Μάριο, ο Σπάρτακος και ο Αλβάρο γνωρίζονται, όταν ο τελευταίος αποφυλακίζεται.

Βλέποντας, ότι Αλβάρο δουλεύει μόνος του και βγάζει καλά κέρδη, οι άλλοι 3 αποφασίζουν να τον μιμηθούν και ενδιαφέρονται για την αγορά ενός βαν με δόσεις. Αλλά μην έχοντας αρκετά χρήματα για την προκαταβολή και την πρώτη δόση, δουλεύουν αντίστοιχα, ως σερβιτόρος, βοηθός κουρέα και μαθητευόμενος σε ψαράδικο καταφεύγοντας σε διάφορα τεχνάσματα, που επινοήθηκαν από τον Αλβάρο για να βγάλουν γρήγορα χρήματα.

Πρώτα προσπαθούν να κάνουν μεταπώληση εισιτηρίων σε ένα παιχνίδι της Εθνικής Ιταλιας, αλλά εντοπίζονται από αστυνομικούς, οι οποίοι τους κατάσχουν όλα τα εισιτήρια. Στη συνέχεια, με τη βοήθεια ενός απένταρου συγγραφέα, προσπαθούν να εξαπατήσουν έναν δικηγόρο, μα έρχονται δεύτεροι στην δική τους απάτη, από τον συγγραφέα στον οποίο απευθύνονται.

Προσπαθούν στη συνέχεια να διακινήσουν πλαστά χαρτονομίσματα, αλλά ακόμη και αυτή η επινόηση  αποτυγχάνει. Τέλος, προσποιούνται ότι είναι φρουροί της δημόσιας ηθικής για να επιβάλλουν πρόστιμο στα ζευγαράκια, που βρίσκονται σε προσωπικές στιγμές στη Βίλα Μποργκέζε, αλλά εντοπίζονται και συλλαμβάνονται όλοι, εκτός του Αλβάρο, ο οποίος καταφέρνει να ξεφύγει.

Οι σύντροφοί του, μετά το μάθημα που παίρνουν με μια νύχτα στο κελί, αποφασίζουν να "ξεφορτωθούν" επιτέλους τον κακό δάσκαλο τους και να επιστρέψουν στις παλιές δουλειές τους.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  (Τσεχικά) *Česko-Slovenská filmová databáze*. 2001.
Ο **Ρωμανός Σκληρός** ήταν βυζαντινός αξιωματούχος, στρατηγός, μέλος της επιφανούς αριστοκρατικής οικογένειας των Σκληρών. Είχε διοριστεί δύο φορές δούκας (διοικητής) της Αντιόχειας το 1054 - 1055 και το 1057. Είχε επίσης τα αξιώματα μάγιστρος, πρόεδρος, στρατοπεδάρχης της ανατολής και πρωτοστράτορας. 

Μολυβδόβουλο του Ρωμανού Σκληρού σαν δούκα της Αντιόχειας. Επιγραφή: ΡΩΜΑΝ' ΠΡΟΕΔΡO' CΤΡΑΤΟΠΕΔΑΡΧ' ΤΙC ΑΝΑΤΟΛΗC S ΔUΞ ΑΝΤΙΟΧΙΑ' Ο CΚΛΗΡΟC.

Βιογραφία
---------

Το όνομα του πατέρα του και της μητέρας του δεν διασώζονται, ο πατέρας του ήταν γιος του Ρωμανού Σκληρού, παππού του Ρωμανού. 

Ο Ρωμανός έγινε σύμβουλος του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Θ΄, ενώ το 1057 υποστήριξε τον Ισαάκιο Κομνηνό να διεκδικήσει τον θρόνο από τον Μιχαήλ ΣΤ΄ Βρίγα. Αργότερα ο Ισαάκιος τον διόρισε σε ανώτατα αξιώματα και για δεύτερη φορά δούκα της Αντιόχειας το 1057. Πιθανότατα να σχετίζεται με μία λαϊκή παράδοση, που δίνεται για τον παππού του και να είναι αυτός.

Οικογένεια
----------

Ο Ρωμανός ήταν νυμφευμένος με άγνωστη γυναίκα και απέκτησαν ένα παιδί, που δεν διασώζεται το όνομα του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Λεβενιώτης, σελ 533
2. ↑  Dumbarton Oaks, Catalogue of Byzantine Seals at Dumbarton Oaks and in the Fogg Museum of Art  απο τα Google books
3. 1 2 3  Cawley Charles
4. ↑  Λεβενιώτης, σελ 534
5. ↑  Romanos Skleros, proedros and doux of Antioch (1054–1055)
6. 1 2  Romanos Skleros, proedros and doux of Antioch (1054–1055)

Πηγές
-----

* Cawley, Charles. «Medieval Lands Project: Byzantium 395–1057». *Medieval Lands*. Foundation for Medieval Genealogy.
* Γεώργιος Α. Λεβενιώτης, *Η πολιτική κατάρρευση του Βυζαντίου στην ανατολή*, Θεσσαλονίκη 2007.
Ο **USA-233** ή **WGS-4** είναι αμερικανικός στρατιωτικός τηλεπικοινωνιακός δορυφόρος ο οποίος εκτοξεύτηκε το 2012. Είναι ο τέταρτος τεχνητός δορυφόρος Wideband Global SATCOM και ο πρώτος του WGS Block II που στάλθηκε στο διάστημα.

Περιγραφή
---------

Ο USA-233 μπορεί να μεταδώσει δεδομένα με bandwith περίπου 3,6 ανά δευτερόλεπτο. Επίσης μπορεί να χρησιμοποιήσει ως και 19 ανεξάρτητες ακτίνες μετάδοσης, που στοχεύουν σε διαφορετικά σημεία στην Γη, λειτουργεί δε σε συχνότητες εύρους 8–12 GHz (x band) και 26,5–40 GHz (ka band). Κατασκευάστηκε από την Boeing με βάση τον BSS-702, έχει μάζα 5987 kg και αναμένεται να παραμείνει λειτουργικός για 14 χρόνια. Πρόωση/δυνατότητα αυξομείωσης της τροχιάς παρέχουν ένας κινητήρας R-4D και τέσσερις προωθητήρες ιόντων XIPS-25.

Αποστολή
--------

Εκτοξεύτηκε στις 20 January 2012 (00:38 UTC) με πύραυλο Delta IV-M+(5,4) από το ακρωτήριο Κανάβεραλ. Τέθηκε επιτυχώς σε τροχιά και εν συνεχεία έλαβε προσδιοριστικό αριθμό στον Κατάλογο Δορυφόρων καθώς και το διεθνή προσδιοριστή 2012-003A. Ο δορυφόρος χρησιμοποίησε το δικό του σύστημα πρόωσης για να τεθεί σε γεωσύγχρονη τροχιά.

Δείτε επίσης
------------

* Διαστημικές αποστολές το 2012

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «WGS-4 Mission Overview» (PDF). United Launch Alliance. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2012. [*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Krebs, Gunter. «WGS 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9». *Gunter's Space Page*. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2012.
3. ↑  «Mission Status Center». *Delta Launch Report*. Spaceflight Now. 20 Ιανουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2012.
4. ↑  McDowell, Jonathan. «Issue 653». *Jonathan's Space Report*. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2012.

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Διάστημα
 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα USA-233 (έκδοση 586596551) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το ρήγμα της ανατολικής Ανατολίας και τα γειτονικά ρήγματα
Το **ρήγμα της** **ανατολικής Ανατολίας** ( τουρκικά: *Doğu Anadolu Fay Hattı* ) είναι ρήγμα στην ανατολική Τουρκία. Αποτελεί το τεκτονικό όριο τύπου μετασχηματισμού[*ασαφές*] μεταξύ της πλάκας της Ανατολίας και της αραβικής πλάκας που κινείται προς τα βόρεια. Η διαφορά στις σχετικές κινήσεις των δύο πλακών εκδηλώνεται στην αριστερή πλευρική κίνηση κατά μήκος του ρήγματος. Τα ρήγματα της Ανατολικής και της Βόρειας Ανατολίας κινούνται προς το δυτικό τμήμα της πλάκας της Ανατολίας, αφού η τελευταία συμπιέζεται από τη συνεχιζόμενη σύγκρουση με την Ευρασιατική πλάκα.

Το ρήγμα της Ανατολικής Ανατολίας έχει βορειοανατολική κατεύθυνση. Ξεκινά από την Καχραμανμάρα στο βόρειο άκρο του μετασχηματισμού της Νεκράς Θάλασσας και καταλήγει στην Καρλιόβα, όπου συναντά το ρήγμα της Βόρειας Ανατολίας.

Σεισμικότητα
------------

Από το 1939 έως το 1999 μια σειρά σεισμών έλαβαν χώρα προς τα δυτικά κατά μήκος του ρήγματος της Βόρειας Ανατολίας. Αλλά από το 1998 υπάρχει μια σειρά για το ρήγμα[*ασαφές*] της Ανατολικής Ανατολίας. Οι σεισμοί αυτοί ξεκίνησαν με τον σεισμό των Ανάντα-Τσεϊχάν του 1998 και περιλαμβάνουν τον σεισμό του Μπινγκέλ το 2003, τους σεισμούς στο Έλαζιγ το 2010 και το 2020.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Zukerman, Wendy (24 October 2011). «Turkey earthquake reveals a new active fault zone». *New Scientist*.. Ανακτήθηκε στις 25 October 2011.
2. ↑  USGS.com (24 Ιανουαρίου 2020). «M 6.7 - 4km ENE of Doganyol, Turkey». United States Geological Survey. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 1 ΜΑΪΟΥ 2003 ΣΕΙΣΜΟΣ ΜΠΙΝΓΚΟΛ (ΤΟΥΡΚΙΑ) Προκαταρκτική Έκθεση (Ενημερώθηκε στις 13 Μαΐου 2003)
Ο **Ρέφιλ Μπγιέρνσον**, δαν.: *Refil Björnsson*, (π. 850 ; ) ήταν Σουηδός πρίγκιπας, εγγονός του Ράγκναρ Λόθμπροκ, ο οποίος φέρεται να άκμασε στην πρώιμη εποχή των Βίκινγκ και είχε κάποια δυναστική σημασία. Η ιστορική του ύπαρξη είναι αβέβαιη.

Βιογραφία
---------

Ουσιαστικά η μόνη μας πηγή για το πρόσωπό του είναι το *έπος (saga) Hervarar ok Heiðreks* (13ος αι.), που ολοκληρώνεται με ένα σύντομο χρονικό των Σουηδών βασιλέων μέχρι το 1118. Αυτό το κείμενο λέει ότι τον διάσημο ηγεμόνα των Βίκινγκ Ράγκναρ Λόντμπροκ, μετά το τέλος του, τον διαδέχθηκαν διάφοροι γιοι του, που κυβέρνησαν τη Σουηδία, τη Δανία, τα ανατολικά εδάφη (Αυστρίκι) και την Αγγλία.  Ο Μπγιέρν ο Σιδηρόπλευρος έλαβε το σουηδικό βασίλειο. Αυτές οι πληροφορίες είναι ιστορικά προβληματικές, αφού ο Μπγιέρν είναι γνωστό ότι έκανε επιδρομές των Βίκινγκ στη Δυτική Φραγκία τη δεκαετία του 850 και φέρεται να απεβίωσε στη Φρισία στις αρχές της δεκαετίας του 860.  Σύμφωνα με το *έπος Hervarar*, ο Μπγιέρν είχε δύο γιους, που ονομάζονταν Έρικ και Ρέφιλ. Ο Έρικ κληρονόμησε τη Σουηδία, αν και κυβέρνησε μόνο για μικρό χρονικό διάστημα. Ο νεότερος γιος Ρέφιλ ήταν «βασιλιάς πολεμιστής και βασιλιάς της θάλασσας» (herkonungr ok sækonungr), με άλλα λόγια ένας πριγκιπικός επιδρομέας σύμφωνα με την παράδοση του πατέρα και του πάππου του. Όταν ο κύριος ηγεμόνας Έρικ απεβίωσε, ο Ρέφιλ ήταν προφανώς νεκρός, αφού ο επόμενος ηγεμόνας ήταν ο γιος του Ρέφιλ, Έρικ Ρέφιλσον, ο οποίος επαινείται ως μεγάλος πολεμιστής και παντοδύναμος βασιλιάς. 

Η όψιμη και συνοπτική φύση του *έπος του Hervarar* κάνει δύσκολο το να εκτιμηθεί η πιθανή ιστορικότητα του Ρέφιλ ή του γιου του.  Σύμφωνα με το *Skaldatal*, κάποιος Αλφ γιαρλ ο Μικρός συνέθεσε ένα ή περισσότερα επαινετικά ποιήματα για τον Έρικ Ρέφιλσον, αν και τίποτε από αυτά δεν έχει διασωθεί.  Το όνομα Ραίφιλλ βρίσκεται σε μια λίστα (Þula) θρυλικών και μυθικών μορφών, που περιλαμβάνεται στην *Edda του Σνόρι*, σε μία ενότητα με ποιητικά ονόματα για τους βασιλείς της θάλασσας. Πολλοί από αυτούς τους βασιλείς της θάλασσας έχουν ονόματα που τελειώνουν με *-ill*, πράγμα που σημαίνει ποιητικές επινοήσεις.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Christopher Tolkien & G. Turville-Petre (1956), p. 68.
2. ↑  Storm (1877).
3. ↑  Christopher Tolkien & G. Turville-Petre (1956), p. 69.
4. ↑  Ellehøj (1965), p. 86-7
5. ↑  *Skaldatal*
6. ↑  *Nafnathulur*, Strophe 4

Βιβλιογραφία
------------

* Ellehøj, Svend (1965) *Studier over den ældste norrøne historieskrivning*. Hafniæ: Munksgaard.
* Storm, Gustav (1877) "Ragnar Lodbrok og Lodbrokssønnerne; Studie i dansk Oldhistorie of Nordisk Sagnhistorie", *Historisk Tidskrift* 2:1
* Tolkien, Christopher, & Turville-Petre, G. (επιμ.) (1956) *Hervarar Saga ok Heidreks*. Λονδίνο: Viking Society for Northern Research.
Στην ελληνική μυθολογία ο **Ποίας** ήταν Αργοναύτης, γιος του Θαυμάκου, σύζυγος της Μεθώνης και πατέρας του Φιλοκτήτη (όπως αναφέρεται από τον Νέστορα στην *Οδύσσεια*).

Ο Ποίας πήρε μέρος στην Αργοναυτική Εκστρατεία και σκότωσε τον γιγαντιαίο Τάλω. Παραδίνεται ότι ο Ποίας ήταν ο μόνος που είχε το θάρρος να βάλει φωτιά στον σωρό από ξύλα (πυρά) όπου κάηκε ο Ηρακλής, στη σημερινή κορυφή Πυρά της Οίτης. Για τον λόγο αυτό, ο Ηρακλής του έδωσε το τόξο και τα βέλη του, τα οποία στη συνέχεια κληρονόμησε ο γιος του Φιλοκτήτης, κατά την ομώνυμη τραγωδία του Σοφοκλή.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
Τα **πνευμονιοκοκκικά εμβόλια** είναι τα εμβόλια κατά των βακτηρίων *Streptococcus pneumoniae*. Χρησιμοποιούνται για την πρόληψη ορισμένων περιπτώσεων πνευμονίας, μηνιγγίτιδας και σηψαιμίας. Υπάρχουν δύο τύποι πνευμονιοκοκκικού εμβολίου: τα συζευγμένα εμβόλια και τα πολυσακχαριδικά εμβόλια. Χορηγούνται είτε μέσω ενδομυϊκής ένεσης είτε μέσω υποδόριας ένεσης.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά τη χρήση του συζευγμένου εμβολίου σε εμβολιασμούς ρουτίνας που γίνονται σε παιδιά. Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται και οι ασθενείς με HIV/AIDS. Οι συνιστώμενες τρεις ή τέσσερις δόσεις είναι αποτελεσματικές στην πρόληψη σοβαρών ασθενειών σε ποσοστό 71 με 93%. Τα πολυσακχαριδικά εμβόλια, ενώ είναι αποτελεσματικά σε υγιείς ενήλικες, δεν είναι αποτελεσματικά σε παιδιά ηλικίας κάτω των δύο ετών ή σε άτομα με κακή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος.

Τα εν λόγω εμβόλια είναι γενικά ασφαλή. Με το συζευγμένο εμβόλιο, το 10% των βρεφών εμφανίζει ερυθρότητα στο σημείο της ένεσης, πυρετό ή μεταβολές στον ύπνο. Ενδέχεται επίσης να εκδηλωθεί πυρετός. Οι σοβαρές αλλεργίες είναι πολύ σπάνιες.

Το πρώτο πνευμονιοκοκκικό εμβόλιο δημιουργήθηκε τη δεκαετία του 1980. Περιλαμβάνεται στον Πρότυπο Κατάλογο Βασικών Φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, έναν κατάλογο με τις πιο σημαντικές φαρμακευτικές ουσίες σε ένα σύστημα υγείας. Το 2014 το κόστος χονδρικής ανερχόταν σε 17 δολάρια ανά δόση. Στις Ηνωμένες Πολιτείες η τιμή του κυμαίνεται μεταξύ 25 και 100 δολαρίων.

Πηγές
-----

1. 1 2 3 4 5  «Pneumococcal vaccines WHO position paper--2012». *Wkly Epidemiol Rec* **87** (14): 129–44. Apr 6, 2012. PMID 24340399. .
2. ↑  «WHO Model List of EssentialMedicines» (PDF). *World Health Organization*. Οκτωβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 22 Απριλίου 2014.
3. ↑  «Vaccine, Pneumococcal». *International Drug Price Indicator Guide*. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2015.
4. ↑  Hamilton, Richart (2015). *Tarascon Pocket Pharmacopoeia 2015 Deluxe Lab-Coat Edition*. Jones & Bartlett Learning. σελ. 316. ISBN 9781284057560.