recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η ταινία ***Η Μορφή της Γυναίκας*** (αγγλ. ***A Woman's Face***), είναι δράμα παραγωγής 1941 σε σκηνοθεσία Τζορτζ Κιούκορ και αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά του θεατρικού της Φρανσί Ντε Κρουασέ *Il Etait Une Fois*. Η διασκευή του θεατρικού για τη μεγάλη οθόνη έγινε από τον Ντόναλντ Όγκντεν Στιούαρντ. Πρωταγωνίστρια της ταινίας είναι η Τζόαν Κρόφορντ στο ρόλο μιας σημαδεμένης γυναίκας η οποία ζει στην παρανομία, βγάζοντας χρήματα εκβιάζοντας τα θύματά της. Η Κρόφορντ πλαισιώνεται από τους Μέλβιν Ντάγκλας και Κόνραντ Βάιντ.

Πριν γυριστεί η χολιγουντιανή μεταφορά το 1941, είχε γυριστεί η σουηδική με τίτλο *En kvinnas ansikte* και την Ίνγκριντ Μπέργκμαν στον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Υπόθεση
-------

Στη Σουηδία, η Άννα Χολμ (Τζόαν Κρόφορντ) μια γυναίκα με παραμορφωμένο πρόσωπο, διευθύνει μια σειρά επιχειρήσεων που έχουν ως σκοπό να καλύπτουν την πραγματική της ενασχόληση, εκείνην της εκβιάστριας. Κάποια στιγμή συναντά έναν άνδρα, τον Τόρστεν Μπάρινγκ (Κόνραντ Βάιντ), ο οποίος
φαίνεται να μην ενδιαφέρεται για την ουλή που καθιστά το πρόσωπό της φρικιαστικό και τον ερωτεύεται. Ο Τόρστεν Μπάρινγκ είναι γόνος πλούσιας οικογένειας, αλλά προτιμά να ατιμάζει το ευγενικό του όνομα ζώντας επίσης στην παρανομία. Το ζευγάρι συνεταιρίζεται, αλλά κάποια στιγμή, κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης της Άννα σε ένα από τα θύματά της, τη Βέρα Σέγκερτ (Όζα Μάσεν), μιας γυναίκας που απατά το σύζυγό της γιατρό Γκούσταβ Σέγκερτ (Μέλβιν Ντάγκλας), η Άννα αιφνιδιάζεται από το γιατρό. Ενώ η Άννα περιμένει τη σύζυγό του να της δώσει τα κοσμήματα προκειμένου να μην αποκαλύψει την απιστία της στον άνδρα της, εκείνος μπαίνει στο σπίτι και η Άννα προσπαθώντας να το σκάσει χτυπάει. Ο γιατρός την περνάει για κλέφτρα και όταν βλέπει την ουλή του προσώπου της, προθυμοποιείται να την βοηθήσει να γίνει καλά. Η εγχείρηση της Άννας έχει αίσιο αποτέλεσμα και η γυναίκα έχει σκοπό να βγει από την παρανομία. Αλλά είναι ακόμα ερωτευμένη με τον Τόρστεν, ο οποίος όταν την ξανασυναντά της ζητάει να συμμετάσχει στο σατανικό του σχέδιο. Ο ανιψιός του Τόρστεν, ο τετράχρονος Λαρς Έρικ (Ρίτσαρντ Νίκολς), αποτελεί εμπόδιο για τον άνδρα, καθώς πρόκειται να κληρονομήσει όλη την περιουσία των Μπάρινγκ. Ο Τόρστεν πείθει την Άννα, να παραστήσει την γκουβερνάντα στην οικία των Μπάρινγκ και να τον βοηθήσει να σκοτώσει τον Λαρς Έρικ.

Πληροφορίες
-----------

Παρά τις ευνοϊκές κριτικές που έλαβε η ταινία, δεν είχε εμπορική απήχηση, καθώς η Τζόαν Κρόφορντ θεωρούταν εκείνη την περίοδο δηλητήριο των ταμείων. Πρόκειται για τη μοναδική φορά στην καριέρα της, που η ηθοποιός απαρνήθηκε την κομψή της εικόνα για να υποδυθεί μια γυναίκα με παραμορφωμένο πρόσωπο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *A Woman's Face* στον κατάλογο του Αμερικανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου.
2. ↑  *En Kvinnas Ansikte*   στην IMDb.
3. ↑   *The Eddie Mannix Ledger*, Los Angeles: Margaret Herrick Library, Center for Motion Picture Study .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Η μορφή της γυναίκας*  στην IMDb
*Κείμενο με πλάγιους χαρακτήρες*

Παγκόσμιος χάρτης που δείχνει ποσοστό αλφαβητισμού από χώρα σε 2015 (2015 CIA *World Factbook*) Γκρι = δεν υπάρχουν δεδομένα
Ο αναλφαβητισμός στον κόσμο μεταξύ του 1970 και του 2015 .
Άγνοια των γραμμάτων, αδυναμία ανάγνωσης και γραφής. Αυτή είναι η κλασική έννοια του όρου **αναλφαβητισμός** ενώ ο όρος του **αναλφάβητου**, εξηγείται από την UNESCO με την παρακάτω διατύπωση: "όποιος δεν έχει αποκτήσει τις αναγκαίες γνώσεις και ικανότητες για την άσκηση όλων των δραστηριοτήτων για τις οποίες η γραφή, η ανάγνωση και η αρίθμηση είναι απαραίτητες". 

Οι αναλφάβητοι χωρίζονται σε δύο κατηγορίες, στους **οργανικά** και **λειτουργικά** αναλφάβητους. Οι πρώτοι δεν διδάχθηκαν ποτέ γραφή και ανάγνωση, άρα δεν φοίτησαν ποτέ στο σχολείο, ενώ οι δεύτεροι δεν είχαν τη δυνατότητα να καλλιεργήσουν τις όποιες γνώσεις πήραν στη διάρκεια της ζωής τους, με αποτέλεσμα αυτές να ξεχαστούν.

Όταν αυτές οι ικανότητες είναι επίκτητες, ο αναγνώστης μπορεί να επιτύχει την πλήρη γλωσσική παιδεία, να γράφει με ακρίβεια και συνοχή και να χρησιμοποιεί τις πληροφορίες και τις ιδέες από το κείμενο ως βάση για τη λήψη αποφάσεων και τη δημιουργική σκέψη. Η αδυναμία των προαναφερθέντων ονομάζεται αναλφαβητισμός.

Ιστορία
-------

Ποσοστό αναλφαβητισμού στη Γαλλία κατά τον 18ο και 19ο αιώνα
### Προϊστορικός αλφαβητισμός

#### Προέλευση του αλφαβητισμού

Ο αλφαβητισμός θεωρείται ότι έχει πρώτα προκύψει από την ανάπτυξη της αριθμητικής και των υπολογιστικών συσκευών, από το 8.000 π.Χ. Η γραφή αναπτύχθηκε ανεξάρτητα τουλάχιστον τέσσερις φορές στην ανθρώπινη ιστορία, στην Μεσοποταμία, στην Αίγυπτο, στις πεδινές εκτάσεις της Κεντρική Αμερικής και στην Κίνα.

Οι πρώτες μορφές της γραπτήςεπικοινωνίας, αναπτύχθηκαν στη Σουμέρια, που βρίσκεται στη νότια Μεσοποταμία, περίπου το 3500-3000 π.Χ. Κατά τη διάρκεια αυτής της εποχής, ο αλφαβητισμός είχε «σε μεγάλο βαθμό λειτουργική σημασία, που ωθούνταν από την ανάγκη διαχείρισης των νέων ποσοτήτων πληροφοριών και των νέων μορφών διακυβερνήσεων που δημιουργήθηκε από το εμπόριο και του μεγάλου βαθμού παραγωγές.»

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Μπορείς να φανταστείς πώς θα ήταν να μην ήξερες ανάγνωση;». *Pathfinder*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-03-24.. Ανακτήθηκε στις 2018-10-07.
2. ↑  Naftemporiki (2007-07-09). «Σύμφωνα με την Ουνέσκο «αναλφάβητος είναι όποιος δεν έχει αποκτήσει τις αναγκαίες ...». *naftemporiki.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-03-24.. Ανακτήθηκε στις 2018-10-07.
3. ↑  Easton, P. (in press).
Η **Νίκη Σητείας** (επίσημη ονομασία: **Αθλητικός Όμιλος Σητείας «η Νίκη»**) είναι αθλητικός σύλλογος που δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου και εδρεύει στη Σητεία του νομού Λασιθίου στην Κρήτη. Έχει επίσημο έτος ίδρυσης το 1951 και χρώματα το μπλε και το λευκό. Έδρα της ομάδας αποτελεί το Εθνικό Στάδιο Σητείας, χωρητικότητας 1.600 θέσεων.

Η Νίκη Σητείας αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα ποδοσφαιρικά σωματεία στο ποδόσφαιρο του Λασιθίου. Υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Λασιθίου το 1982, ενώ προηγουμένως αγωνιζόταν στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Ηρακλείου. Έχει 5 παρουσίες στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής κατηγορίας τις χρονιές 1985-86, 1990-91, 1991-92, 1992-93 και 1993-94 και σε τοπικό επίπεδο έχει κατακτήσει 1 Πρωτάθλημα Β΄ Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Ηρακλείου τη σεζόν 1972-73, 3 Πρωταθλήματα Α΄ Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Λασιθίου τις χρονιές 1984-85 και 1998-99,2021-22 ενώ έχει υπάρξει 2 φορές φιναλίστ του Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Λασιθίου το 2003 με αντίπαλο την Αναγέννηση Ιεράπετρας και το 2014 με αντίπαλο τον Ο.Φ. Ιεράπετρας.

Από τις τάξεις της αναδείχθηκαν ποδοσφαιριστές που έφτασαν να αγωνίζονται στην Α΄ Εθνική, μεταξύ των οποίων ο Νίκος Πασσάς και ο Μανώλης Σπυριδάκης.

Σήμερα αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Λασιθίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Επίσημη σελίδα Διεύθυνσης Φυσικής Αγωγής ΥΠΕΠΘ
2. ↑  Αθλητικές Εγκαταστάσεις, Δήμος Σητείας Κεφάλαιο 4, σελ. 40
3. ↑  Αναφορά neakriti.gr
4. ↑  Greece - List of Fourth Level Final Tables, Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation
5. ↑  «Ιστολόγιο φιλάθλων Νίκης Σητείας». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιανουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2021.
6. ↑  ΕΠΣ Λασιθίου - Α' Κατηγορία 2020-21 erasitexniko.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη σελίδα Facebook
Στην ερευνητική ηθική, η δικαιοσύνη είναι η δίκαιη επιλογή των συμμετεχόντων στην έρευνα. Η δικαιοσύνη είναι η ιδανική κατανομή των κινδύνων και των ωφελειών όταν οι επιστήμονες που πραγματοποιούν κλινικές έρευνες προσλαμβάνουν συμμετέχοντες εθελοντικής έρευνας για να συμμετάσχουν σε κλινικές δοκιμές. Η έννοια αυτή παρέχει κατευθυντήριες γραμμές για τον τρόπο με τον οποίο οι επιστημονικοί στόχοι και όχι η καταγωγή από τον προνομιούχο ή ευάλωτο πληθυσμό πρέπει να καθορίζουν ποια μέλη από ποιες κοινότητες πρέπει να πληρούν τα κριτήρια ένταξης για να συμμετάσχουν στην έρευνα, ώστε να μοιράζονται με τον πλέον δίκαιο τρόπο τους κινδύνους και τα οφέλη της έρευνας.

Ορίζοντας την ερευνητική δικαιοσύνη
-----------------------------------

Η πιο αναγνωρισμένη πηγή για την επισήμανση της σπουδαιότητας της δικαιοσύνης είναι η έκθεση Μπελμόν, η οποία χρησιμοποίησε τον όρο "δικαιοσύνη" για να περιγράψει ένα σύνολο κατευθυντήριων γραμμών για την επιλογή των ερευνητικών θεμάτων. Πρόκειται για μια σημαντική διασφάλιση ώστε η κλινική έρευνα να γίνει ηθική.

Παραπομπές
----------

1. ↑  King, Ruth R. Faden, Tom L. Beauchamp, in collaboration with Nancy M.P. (1986). *A history and theory of informed consent* (first έκδοση). New York: Oxford University Press. σελ. 216. ISBN 0-19-503686-7.
2. ↑  The National Commission for the Protection of Human Subjects of Biomedical and Behavioral Research (April 18, 1979), *The Belmont Report*, ανακτήθηκε στις 4 March 2012
3. ↑  Emanuel, E. J.; Wendler, D.; Grady, C. (2000). «What Makes Clinical Research Ethical?». *JAMA: the Journal of the American Medical Association* **283** (20): 2701. doi:10.1001/jama.283.20.2701.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* the Belmont Report, a United States guideline
Το **Μάχη της Καισάρειας** συνέβη το 1067 όταν οι Σελτζούκοι Τούρκοι του Αλπ Αρσλάν επιτέθηκαν στην βυζαντινή Καισάρεια. Η Καισάρεια λεηλατήθηκε και ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Βασιλείου βεβηλώθηκε. Μετά την Καισάρεια, οι Σελτζούκοι Τούρκοι έκαναν άλλη μια προσπάθεια εισβολής στην Μικρά Ασία στο Ικόνιο το 1069. Αυτό ήταν το κίνητρο της δεύτερης εκστρατείας του Ρωμανού Διογένη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Harris 2014, σελ. 39.
2. ↑  Lock 2006, σελ. 15.

Πηγές
-----

* Harris, Jonathan (2014). *Byzantium and the Crusades* (2 έκδοση). Bloomsbury Publishing. ISBN 978-1780938318.
* Jeffreys, Elizabeth, επιμ. (2008). *The Oxford Handbook of Byzantine Studies*. Oxford University Press. ISBN 978-0199252466.
* Lock, Peter (2006). *The Routledge Companion to the Crusades*. Routledge. ISBN 978-1135131371.
* Nicolle, David (2013). Hook, Christa, επιμ. *Manzikert 1071: The breaking of Byzantium*. Osprey Publishing. ISBN 978-1780965031.
Στο Μπιχάρ στις 6 Ιουνίου 1981, επιβατικό τρένο που μετέφερε περισσότερους από 800 επιβάτες  μεταξύ του Μάνσι (Νταμάρα Πουλ) και της Σαχάρσα της Ινδίας εκτροχιάστηκε και έπεσε στον ποταμό Μπαγκμάτι ενώ διέσχιζε μια γέφυρα.

Μετά από πέντε ημέρες, ανασύρθηκαν περισσότερα από 200 πτώματα, με εκατοντάδες ακόμη αγνοούμενους που υπήρχαν φόβοι ότι παρασύρθηκαν από το ποτάμι. Οι εκτιμήσεις για τους συνολικούς θανάτους κυμαίνονται από 500 έως 800 ή περισσότερους. Μέχρι το απόγευμα της 12ης Ιουνίου, η κυβέρνηση είχε ολοκληρώσει τις προσπάθειές της για ανεύρεση σορών και είχε αναφέρει ως επίσημο αριθμό νεκρών 235 επιβάτες (συμπεριλαμβανομένων των σορών 3 επιβατών που δεν είχαν ανασυρθεί), και 88 επιζώντες.

Το δυστύχημα είναι ένα από τα πιο θανατηφόρα σιδηροδρομικά ατυχήματα που έχουν καταγραφεί ποτέ .

Τα αίτια του δυστυχήματος είναι αβέβαια, καθώς το δυστύχημα δεν είναι επαρκώς τεκμηριωμένο. Υπάρχουν πολλές εικασίες:

* κυκλώνας
* ξαφνική πλημμύρα
* αστοχία φρένων κατά τη διάρκεια αποφυγής κτυπήματος μιας αγελάδας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Spignesi, Stephen J. (2004). *Catastrophe!: the 100 greatest disasters of all time*. Citadel Press. σελ. 182.
2. ↑  «Diving Operations to Extricate Dead Bodies Completed - Samastipur Rail Disaster» (PDF). *Press Information Bureau of India - Archive*. 12 Ιουνίου 1981. Ανακτήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2020.
3. ↑  BBC, *Iran mourns train blast victims* See sidebar at bottom of page

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Encyclopædia Britannica: Καταστροφή τρένου Μπιχάρ
Το απόλυτο μηδέν έχει οριστεί ακριβώς στους −273,15 °C ή 0 K.
Το **απόλυτο μηδέν** είναι η ελάχιστη θερμοκρασία που μπορεί θεωρητικά να επιτευχθεί στο σύμπαν. Στη θερμοκρασία αυτή, η εντροπία φθάνει στην ελάχιστη τιμή της. Όπως ορίζεται από τους νόμους της θερμοδυναμικής, το απόλυτο μηδέν δεν μπορεί να επιτευχθεί (ακριβώς) με τεχνητά ή φυσικά μέσα, αφού κάτι τέτοιο απαιτεί ένα σύστημα πλήρως απομονωμένο από το υπόλοιπο σύμπαν. Ένα σύστημα, θεωρητικά, στη θερμοκρασία του απόλυτου μηδενός κατέχει μηδενικού επιπέδου κβαντική του μηχανική ενέργεια. Παρόλο που η μοριακή κινητική ενέργεια δεν μηδενίζεται εντελώς στη θερμοκρασία αυτή, το σύστημα δεν έχει πλέον αρκετή ενέργεια να μεταβιβάσει σε άλλα συστήματα. Γι' αυτό η σωστή έκφραση είναι ότι στο απόλυτο μηδέν η μοριακή ενέργεια είναι η ελάχιστη δυνατή, πλην όμως όχι ακριβώς μηδενική, και ονομάζεται διεθνώς ενέργεια μηδενικού σημείου (zero-point energy).

Με διεθνή συμφωνία, το απόλυτο μηδέν ορίστηκε ως ακριβώς 0 Κ, 0 R, −273,15 °C και -459,67 °F. Παρόλο που θεωρητικά δεν είναι δυνατό να ψυχθεί οποιαδήποτε ουσία ακριβώς στα 0 Κ, κάποιοι επιστήμονες έχουν κάνει σπουδαία επιτεύγματα πλησιάζοντας πολύ το απόλυτο μηδέν, ακόμα και σε θερμοκρασίες λίγα δισεκατομμυριοστά του βαθμού πάνω από το απόλυτο μηδέν. Σε τέτοιες θερμοκρασίες, η ύλη επιτυγχάνει κβαντικά φαινόμενα όπως η υπεραγωγιμότητα και η υπερρευστότητα.

Αναφορές και παρατηρήσεις
-------------------------

1. ↑  Κλίμακα Ράνκιν. Πρόκειται για κλίμακα θερμοκρασίας με το ίδιο μηδέν (0) με την κλίμακα Κέλβιν, αλλά με βαθμούς του μεγέθους της κλίμακας Φαρενάιτ, δηλαδή θR = 1,8·θK. Π.χ. 100 K = 180 R.
2. ↑  "Unit of thermodynamic temperature (kelvin)". SI Brochure, 8th edition. Bureau International des Poids et Mesures. 1967. pp. Section 2.1.1.5.  Αρχειοθετήθηκε 2007-09-26 στο Wayback Machine.. Retrieved 2008-02-11.
3. ↑  Davies, Jeremy Dunning (1996). Concise Thermodynamics. Horwood Publishing. p. 43. ISBN 1898563152.

Βιβλιογραφία
------------

* Herbert B. Callen (1960). «Chapter 10»Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. *Thermodynamics*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. New York: John Wiley & Sons. ISBN 978-0-471-13035-2. OCLC 535083.
* Herbert B. Callen (1985). *Thermodynamics and an Introduction to Thermostatistics* (Second έκδοση). New York: John Wiley & Sons. ISBN 978-0-471-86256-7.
* E.A. Guggenheim (1967). *Thermodynamics: An Advanced Treatment for Chemists and Physicists* (Fifth έκδοση). Amsterdam: North Holland Publishing. ISBN 978-0-444-86951-7. OCLC 324553.
* George Stanley Rushbrooke (1949). *Introduction to Statistical Mechanics*. Oxford: Clarendon Press. OCLC 531928.
* BIPM Mise en pratique - Kelvin - Appendix 2 - SI Brochure

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* "What is absolute zero?" *Lansing State Journal*
Ο **γαελικός αθλητισμός** περιλαμβάνει όλο το φάσμα των γηγενών αθλημάτων στην Ιρλανδία, τα οποία βρίσκονται υπό την αιγίδα της Γαελικής Αθλητικής Ομοσπονδίας (GAA). Το γαελικό ποδόσφαιρο και το χέρλινγκ είναι τα δύο βασικά αθλήματα. Άλλα αθλήματα που διεξάγονται από την GAA είναι το ιρλανδικό χάντμπολ και το ράουντερς.

Η γυναικεία έκδοση του χέρλινγκ είναι το καμόγκι, για το οποίο είναι υπεύθυνη η Ομοσπονδία Καμόγκι της Ιρλανδίας και το γαελικό ποδόσφαιρο γυναικών, με αρμόδια τη Γαελική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Γυναικών. Ενώ για τις διοργανώσεις των γυναικών δεν είναι υπεύθυνη η GAA, εντούτοις συνδέονται στενά μ' αυτή.

Σήμερα, τα γαελικά αθλήματα είναι τα πιο δημοφιλή στην Ιρλανδία όσον αφορά την προσέλευση φιλάθλων σε σημαντικά παιχνίδια. Παρά την οικονομική ύφεση, οι συμμετοχές το 2009 αυξήθηκαν κατά 11% εν σχέση με το 2008.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Moran, Mary (2011). *A Game of Our Own: The History of Camogie*. Dublin, Ireland: Cumann Camógaíochta. ISBN 1908591005.
2. ↑  «GAA attendance figures» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 26 Μαΐου 2006. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2006.
3. ↑  GAA buck recession trend RTÉ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος της GAA
Το **Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας** είναι ένα καινοτόμο δημόσιο σχολείο Εκπαίδευσης Ενηλίκων για άτομα ηλικίας άνω των 17 ετών που δεν έχουν ολοκληρώσει την υποχρεωτική εκπαίδευση, με συνολική διάρκεια 2 εκπαιδευτικά έτη. Μετά την επιτυχή φοίτηση παρέχεται τίτλος ισότιμος με το απολυτήριο του Γυμνασίου, σύμφωνα με το (ν.2525/1997).

Περιγραφή προγράμματος
----------------------

Το πρόγραμμα σπουδών διαφέρει από το αντίστοιχο της τυπικής εκπαίδευσης ως προς το περιεχόμενο, τη διδακτική μεθοδολογία και την αξιολόγηση των εκπαιδευομένων. Τα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας θεσμοθετήθηκαν στην Ελλάδα με το νόμο 2525/97 στο πλαίσιο που έχουν προδιαγράψει οι διακηρυγμένες αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το πρόγραμμα των Σ.Δ.Ε. συγχρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (Ε.Κ.Τ.) και από το Ελληνικό Δημόσιο.

Στοιχεία προγράμματος
---------------------

Το πρόγραμμα των ΣΔΕ ξεκίνησε στην Ελλάδα το 2000 με τη λειτουργία του πρώτου ΣΔΕ στο Περιστέρι, και στηρίχτηκε σε τρεις βασικές αρχές:

* ευέλικτο εκπαιδευτικό πρόγραμμα που προσαρμόζεται στις ικανότητες και στις ανάγκες των εκπαιδευομένων εξασφαλίζοντας έτσι την ενεργό συμμετοχή τους
* υποστήριξή τους σε όλους τους τομείς όπου αντιμετωπίζουν δυσκολίες
* εκπαιδευτικό προσωπικό και συμβουλευτικές υπηρεσίες που είναι σε θέση να ανταποκρίνονται στην πολυπλοκότητα των καθηκόντων τα οποία αναλαμβάνουν

Από το 2000 μέχρι σήμερα **έχουν ιδρυθεί και λειτουργούν 76 ΣΔΕ εκ των οποίων 12 σε Καταστήματα Κράτησης και 23 τμήματα εκτός έδρας, στις 13 Περιφέρειες της χώρας.** Οκτώ Σχολεία λειτουργούν μέσα σε σωφρονιστικά καταστήματα.

Μία από τις καινοτομίες που περιλαμβάνονται στα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας είναι οι συμβουλευτικές υπηρεσίες από έναν Σύμβουλο Σταδιοδρομίας και έναν Σύμβουλο Ψυχολόγο σε κάθε σχολείο. Μαζί με την απόκτηση βασικών προσόντων και την ανάπτυξη προσωπικών δεξιοτήτων, δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στη χρήση των νέων τεχνολογιών, την εκμάθηση ξένης γλώσσας και τη συμβουλευτική σε θέματα επαγγελματικού προσανατολισμού, που βελτιώνουν σημαντικά τις δυνατότητες πρόσβασης στην αγορά εργασίας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Γενική Γραμματεία Δια Βίου Μάθησης
2. 1 2 3 4  Ίδρυμα Νεολαίας Και Δια Βίου Μάθησης
3. 1 2 3 4  Καλογερή Ελένη (10 Οκτωβρίου 2015). «Σχολεία δεύτερης ευκαιρίας». Η Αυγή. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιανουαρίου 2016.
4. ↑  ΦΕΚ 188/Α/23-9-1997, σελ. 10, Άρθρο 5
Για άλλες χρήσεις, δείτε: HMS Contest.

To **HMS *Contest*** ήταν ένα από τα τρία αντιτορπιλικά κλάσης *Banshee* που ναυπηγήθηκαν για το Βασιλικό Ναυτικό στα τέλη του 19ου αιώνα. Το *Contest* καθελκύστηκε την 1η Δεκεμβρίου 1894 στις εγκαταστάσεις της Laird, Son and Co στο Μπίρκενχεντ (Birkenhead) και παρέμεινε στο μεγαλύτερο διάστημα της πορείας του σε βρετανικά νερά. Ήταν ένα από τα σκάφη της δύναμης του Medway το 1901. Πωλήθηκε το 1911.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *The Times (London)*, Monday, 17 December 1894, p.10
2. ↑   "Naval & Military intelligence" *The Times* (London). Thursday, 22 March 1901. (36409), σελ. 11.

Βιβλιογραφία
------------

* Manning, T.D (1979). *The British Destroyer*. Godfrey Cave Associates. ISBN 0-906223-13-X.
* «battleships-cruisers.co.uk». Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2007.

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αντιτορπιλικά κλάσης *Banshee* |
| --- |
|  |
| 
* HMS *Banshee*
* HMS *Contest*
* HMS *Dragon*
 |

 |
Το ***Fratelli Bandiera*** ήταν το πρώτο από τα τέσσερα υποβρύχια της ομώνυμης κλάσης που ναυπηγήθηκαν για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (*Regia Marina*) στα τέλη της δεκαετίας του 1920.

Περιγραφή
---------

Κύριο λήμμα: Υποβρύχιο κλάσης Bandiera
Η κλάση *Bandiera* ήταν μία μεγαλύτερων διαστάσεων βελτιωμένη εκδοχή της προγενέστερης κλάσης *Pisani*. Τα πλοία της είχαν εκτόπισμα 940 t (925 LT) στην επιφάνεια και 1097 t (1080 LT) σε κατάδυση. Το μήκος τους ήταν 69,8 m, το πλάτος 7,3 m και το βύθισμά τους 5,26 m. Μπορούσαν να επιχειρούν σε βάθος έως και 90 m και το πλήρωμά τους αποτελούνταν από 53 αξιωματικούς και ναύτες.

Στην επιφάνεια προωθούνταν από δύο κινητήρες ντίζελ ισχύος 1500 bhp ενώ σε κατάδυση το έργο αυτό αναλάμβαναν δύο ηλεκτροκινητήρες των 650 hp. Η μέγιστη ταχύτητα πλεύσης στην επιφάνεια ήταν 15 kn ενώ σε κατάδυση έφθανε τους 8,2 kn. Η ακτίνα δράσης ήταν 4750 ναυτικά μίλια με ταχύτητα πλεύσης 8,5 kn και 60 ναυτικά μίλια με ταχύτητα πλεύσης 4 kn σε κατάδυση. Ο οπλισμός του αποτελούνταν από οκτώ τορπιλοσωλήνες των 533 mm, τέσσερις στην πλώρη και άλλους τόσους στην πρύμνη, για τους οποίους έφεραν δώδεκα τορπίλες. Επίσης υπήρχε ένα πυροβόλο των 102 mm χαρή στο οποίο μπορούσαν να πληγούν στόχοι όταν το σκάφος ήταν στην επιφάνεια, καθώς και δύο πολυβόλα των 13,2 mm για αντιαεροπορική προστασία.

Επιχειρησιακή ιστορία
---------------------

Οι εργασίες ναυπήγησης του *Fratelli Bandiera* ξεκίνησαν το 1928 στις εγκαταστάσεις της Cantiere Navale Triestino στην Τριέστη, η καθέλκυσή του έλαβε χώρα στις 7 Αυγούστου 1929 και ολοκληρώθηκε αργότερα εντός του έτους αυτού.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Chesneau, p. 307
2. 1 2 3 4  Bagnasco, p. 143
3. ↑  Chesneau, pp. 307–308

Βιβλιογραφία
------------

* Bagnasco, Erminio (1977). *Submarines of World War Two*. Annapolis, Maryland: Naval Institute Press. ISBN 0-87021-962-6.
* Brescia, Maurizio (2012). *Mussolini's Navy: A Reference Guide to the Regina Marina 1930–45*. Annapolis, Maryland: Naval Institute Press. ISBN 978-1-59114-544-8.
* Chesneau, Roger, επιμ. (1980). *Conway's All the World's Fighting Ships 1922–1946*. Greenwich, UK: Conway Maritime Press. ISBN 0-85177-146-7.
* Rohwer, Jürgen (2005). *Chronology of the War at Sea 1939–1945: The Naval History of World War Two* (Third Revised έκδοση). Annapolis, Maryland: Naval Institute Press. ISBN 1-59114-119-2.

  


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Υποβρύχια κλάσης *Bandiera* |
| --- |
|  |
| 
* *Fratelli Bandiera*
* *Luciano Manara*
* *Ciro Menotti*
* *Santorre Santarosa*
 |
|  |
| 
Κατηγορία Κατηγορία |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Πόλεμος
* Πύλη:Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος
 |

 |
Κοντινό πλάνο του μαύρου λίθου στη γωνία της Κάαμπα.
Ο **μαύρος λίθος** (αραβικά: ٱلْحَجَرُ ٱلْأَسْوَد, *αλ-Χάτζαρου αλ-Άσουαντ*) είναι μια πέτρα που βρίσκεται στην ανατολική γωνία της Κάαμπα, του αρχαίου κτιρίου στο κέντρο του Μεγάλου Τζαμιού της Μέκκας στη Σαουδική Αραβία. Λατρεύεται από τους Μουσουλμάνους σαν ισλαμικό κειμήλιο το οποίο, σύμφωνα με την μουσουλμανική παράδοση, χρονολογείται από την εποχή του Αδάμ και της Εύας. Πολλοί μουσουλμάνοι πιστεύουν ότι είναι μετεωρίτης ο οποίος κατέχει υπερφυσικές δυνάμεις.

Προσκυνητές που σπρώχνονται για μια ευκαιρία να φιλήσουν τον μαύρο λίθο.
Ο λίθος λατρεύεται στην Κάαμπα από τους προϊσλαμικούς ειδωλολατρικούς χρόνους. Σύμφωνα με την ισλαμική παράδοση, τοποθετήθηκε ανέπαφος στον τοίχο της Κάαμπα από τον ισλαμικό προφήτη Μωάμεθ το 605 Κ.Χ. πέντε χρόνια πριν από την πρώτη του «αποκάλυψη». Έκτοτε, έχει σπάσει σε θραύσματα και τώρα είναι στερεωμένος σε ένα ασημένιο πλαίσιο στο πλάι της Κάαμπα. Είχε από καιρό συσχετιστεί με την Κάαμπα, η οποία χτίστηκε στην προϊσλαμική περίοδο και ήταν τόπος προσκυνήματος των Ναβαταίων που επισκέπτονταν το ιερό μία φορά το χρόνο για να πραγματοποιήσουν το προσκύνημά τους. Η Κάαμπα είχε 360 είδωλα των Μεκκαίων θεών. Οι σημιτικοί πολιτισμοί της Μέσης Ανατολής είχαν την παράδοση να χρησιμοποιούν ασυνήθιστες πέτρες για να επισημάνουν τόπους λατρείας, ενώ η υπόκλιση, η λατρεία και η προσευχή σε τέτοια ιερά αντικείμενα περιγράφεται επίσης στην Παλαιά Διαθήκη ως ειδωλολατρική και ήταν αντικείμενο προφητικής επίπληξης. Την θεωρία προελεύσεως του μαύρου λίθου από μετεωρίτη έχουν παρομοιάσει ορισμένοι συγγραφείς με τον μετεωρίτη που τοποθετήθηκε και λατρευόταν στον ελληνικό Ναό της Αρτέμιδος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Sheikh Safi-ur-Rehman al-Mubarkpuri (2002). *Ar-Raheeq Al-Makhtum (The Sealed Nectar): Biography of the Prophet*. Dar-us-Salam Publications. ISBN 978-1-59144-071-0.
2. ↑  «The Kaaba Black Stone: A Holy Stone from Outer Space?».
3. ↑  Armstrong, Karen (2002). *Islam: A Short History*. Random House Publishing. σελίδες 11. ISBN 978-0-8129-6618-3.
4. ↑  Ezra, Eliyahu. «Arab Paganism. The roots of Islam. \*al lah the Meccan (Muslim) pagan gods». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2023.
5. ↑  Rabinowitz, Louis (2008). «The Biblical Injunction Against Idolatry». *Encyclopaedia Judaica*.. Ανακτήθηκε στις 2014-04-20.
6. ↑  Leviticus 26:1
7. ↑  Isaiah 2:9
8. ↑  Isaiah 44:17-18
9. ↑  Jeremiah 2:27
10. ↑  Hosea 2:13
11. ↑  Habakkuk 2:19
12. ↑  Robert E. Krebs (1999). *Scientific Development and Misconceptions Through the Ages: A Reference Guide* (illustrated έκδοση). Greenwood Publishing Group. σελ. 209. ISBN 978-0313302268.
13. ↑  Swartley, Keith E. επιμ. (2005). *Encountering the World of Islam* (illustrated, reprint έκδοση). Biblica. σελ. 205. ISBN 978-1932805246.
14. ↑  Isaac Asimov (2011). *Isaac Asimov's Guide to Earth and Space*. Random House Publishing Group. σελ. 108. ISBN 978-0307792273.
Η **Μάχη του Δυρραχίου του 1081** έγινε στις 18 Οκτωβρίου 1081 μεταξύ των Ρωμαίων, με Αυτοκράτορα τον Αλέξιο Α΄ Κομνηνό (βασ. 1081-1118) και τους Νορμανδούς της Νότιας Ιταλίας υπό τον Ροβέρτο *Γυισκάρδο (Πονηρό)* αυτοαποκαλούμενο δούκα της Απουλίας & Καλαβρίας. Η μάχη έλαβε χώρα έξω από το Δυρράχιο/Ντούρες, το κυριότερο Ρωμαϊκό φρούριο στα Δυτικά Βαλκάνια, και έληξε σε νίκη των Νορμανδών.

Η Ιταλία και η Ιλλυρία το 1184. Πράσινο: Νορμανδικές κατακτήσεις. Μωβ: Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Κίτρινο: πρώην εξαρχάτο Ραβέννας, τώρα στον πάπα. Σκούρο πράσινο: Βενετία. Ανοικτό πράσινο: Σαρακηνοί. Η υπόλοιπη Ιταλία: στους Λομβαρδούς.
Έπειτα από τη νορμανδική κατάκτηση της νότιας Ιταλίας, η οποία ως τότε ανήκε στους Ρωμαίους και τους Σαρακηνούς, ο Μιχαήλ Ζ΄ Δούκας (βασ. 1071-1078) μνήστευσε τον γιο του με την κόρη τού Ροβέρτου Γυισκάρδου. Όταν ο Μιχαήλ Ζ΄ εκτοπίστηκε, ο Ροβέρτος έλαβε αυτό ως αφορμή για να ειβάλει στη Ρωμανία το 1081. Ο στρατός του πολιόρκησε το Δυρράχιο, αλλά ο στόλος του νικήθηκε από τους Βενετούς. Στις 18 Οκτωβρίου ου Νορμανδοί συνεπλάκησαν με έναν Ρωμαϊκό στρατό υπό τον Αλέξιο Α΄ Κομνηνό, έξω από το Δυρράχιο. Η μάχη ξεκίνησε με τη δεξιά πτέρυγα των Ρωμαίων να επιτίθεται στην αριστερή των Νορμανδών, η οποία έσπασε και διέφυγε. Οι Βαράγγοι μισθοφόροι τους ακολούθησαν, αποσπάστηκαν όμως από την κύρια δύναμη και σφαγιάστηκαν. Τότε οι Νορμανδοί ιππότες του κέντρου επιτέθηκαν στο Ρωμαϊκό κέντρο και το έθραυσαν, προκαλώντας την ανατροπή του όγκου του Ρωμαϊκού στρατού. 

Έπειτα από τη νίκη, οι Νορμανδοί κατέλαβαν το Δυρράχιο τον Φεβρουάριο του 1082 και προωθήθηκαν στα ενδότερα, καταλαμβάνοντας το μεγαλύτερο μέρος της Μακεδονίας και της Θεσσαλίας. Ο Ροβέρτος όμως υποχώρησε αφήνοντας την Ελλάδα, για να προστατέψει τον σύμμαχό του πάπα Γρηγόριο Ζ΄, ο οποίος είχε δεχθεί επίθεση από τον Ερρίκο Δ΄ της Γερμανίας (βασ. 1084-1105). Ο Ροβέρτος άφησε τον γιο του Βοημούνδο Α΄ υπεύθυνο του στρατού στην Ελλάδα. Ο Βοημούνδος είχε στην αρχή επιτυχίες και νίκησε τον Αλέξιο Α΄ σε μερικές μάχες, ωστόσο νικήθηκε από αυτόν έξω από τη Λάρισσα το 1083. Αναγκαζόμενος να αποσυρθεί στην Ιταλία, ο Βοημούνδος Α΄ έχασε όλα τα εδάφη που είχαν καταλάβει οι Νορμανδοί. Οι Ρωμαϊκή ανάκτηση ξεκίνησε την Κομνήνεια αποκατάσταση.

Το υπόβαθρο
-----------

Το προοίμιο
-----------

Η πολιορκία του Δυρραχίου
-------------------------

Η μάχη
------

Τα μετέπειτα γεγονότα
---------------------

Πηγές
-----

* 

Anna Comnena (translated by E. R. A. Sewter). The Alexiad. London: Penguin Books, 1996, ISBN 0-14-044215-4.
Φιλλάδιο της Καμπάνιας: "Καλοκαίρι Ελευθερίας"
Το **Καλοκαίρι Ελευθερίας** (Freedom Summer) ήταν μια καμπάνια στις ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 1964 σε μια προσπάθεια για την εγγραφή σε εκλογικούς καταλόγους των νοτίων πολιτειών όσων περισσότερων Αφροαμερικανών ψηφοφόρων.Πάνω από 1000 εθελοντές από οργανώσεις όπως το Κονγκρέσο για Φυλετική Ισότητα και η Συντονιστική Επιτροπή Φοιτητών κατα της Βίας έσπευσαν προς βοήθεια.Το πρόγραμμα στόχευε στο Μισσισσιπί , όπου ο Αφροαμερικανικός πληθυσμός ξεπερνούσε το 45% ,αλλά μονο το 5% ψήφιζε.Έτσι καταλογογράφησε κι άλλους 1600 μαύρους.Το πρόγραμμα επίσης ίδρυσε θερινά σχολεία στο Μισσισσιπί σε μια προσπάθεια να αντιδράσει στο εκπαιδευτικό σύστημα της πολιτείας που βασιζόταν στην ανισότητα.

Ωστόσο, γρήγορα η καμπάνια έγινε στόχος βίαιων αντιδράσεων. Στις 21 Ιουνίου , οι Μίκι Σβέρνερ και Άντριου Γκούντμαν , δύο λευκοί Νεοϋορκέζοι, και ο Τζέιμς Τσάνει ,ένας μαύρος κάτοικος του Μισσισσιπί ,απήχθησαν και δολοφονήθηκαν. Το γεγονός προκάλεσε τον φόβο στην τοπική μαύρη κοινότητα πως θα πέσουν θύματα βίας αν εγγραφούν στους εκλογικούς καταλόγους.
**Οι κοινοβουλευτικές εκλογές** στο Κιριμπάτι είχαν αρχικά προγραμματιστεί στις 7 Απριλίου 2020, με δεύτερο γύρο ψηφοφορίας να διεξαχθεί στις 15 Απριλίου 2020.  Ωστόσο, στα τέλη Μαρτίου η Εκλογική Επιτροπή άλλαξε την ημερομηνία ψηφοφορίας σε 14 Απριλίου 2020,  με έναν δεύτερο γύρο στις 21 Απριλίου 2020. 

Οι εκλογές είχαν ως αποτέλεσμα το κόμμα του προέδρου Taneti Maamau, Τούμπουαν Κιριμπάτι, υπέρ της Κίνας, να χάσει την πλειοψηφία του στο κοινοβούλιο από κόμματα που είτε υποστηρίζουν την Ταϊβάν είτε επικρίνουν τον χειρισμό της διπλωματικής αναγνώρισης της Κίνας.  Αλλά στις 26 Μαΐου, οι 44 βουλευτές χωρίστηκαν εξίσου σε 2 παγκάκια  : 22 βουλευτές που υποστηρίζουν το νέο κόμμα Boutokaan Kiribati Moa και τους 22 βουλευτές της πρώην πλειοψηφίας.

Εκλογικό σύστημα
----------------

Από τα 46 μέλη του Maneaba ni Maungatabu, τα 44 εκλέγονται σε 23 μονομερείς και πολυμελείς εκλογικές περιφέρειες (επτά με μία έδρα, έντεκα με δύο έδρες και πέντε με τρεις έδρες)  χρησιμοποιώντας ένα τροποποιημένο σύστημα δύο στροφών. Ένα άλλο μέλος της Maneaba επιλέγεται από το Συμβούλιο των ηγετών του Ραμπί για να εκπροσωπήσει την κοινότητα των καταγομένων από την Μπανάμπα στο νησί Ράμπι στα Φίτζι. Ο γενικός εισαγγελέας είναι εξ οφίτσιο μέλος όταν δεν εκλέγεται.  Ο Πρόεδρος (της βουλής) εκλέγεται μετά τις εκλογές, εκτός του Maneaba, και δεν συμμετέχει στις ψηφοφορίες. 

Οι ψηφοφόροι μπορούν να ψηφίσουν τόσα άτομα όσες είναι και οι έδρες στις εκλογικές τους περιφέρειες. Στον πρώτο γύρο ένας υποψήφιος/υποψήφια εκλέγεται εάν λάβει πάνω από το 50% των ψήφων.  Όταν δεν πληρούνται όλες οι έδρες, διεξάγεται ένας δεύτερος γύρος με τον αριθμό των υποψηφίων να είναι ίσος με τον αριθμό των εδρών που απομένουν να συμπληρωθούν συν δύο, με εκείνους που έλαβαν τις λιγότερες ψήφους στον πρώτο γύρο να αποκλείονται από τη συνέχεια της διαδικασίας. Η ισοπαλία στον δεύτερο γύρο οδηγεί σε τρίτο γύρο ψηφοφορίας. 

Η πρώτη συνεδρίαση της νέας βουλής έγινε στις 22 Μαΐου.

Αποτελέσματα
------------

| Κόμμα | Πρώτος γύρος | Δεύτερος γύρος | Σύνολο  </br> εδρών | +/– |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Ψήφοι |  % | Έδρες | Ψήφοι |  % | Έδρες |
| Κόμμα Μουτάκααν Κιριμπάτι Μόα |  |  |  |  |  |  | 22 |  |
| Κόμμα Τομπουάαν Κιριμπάτι |  |  |  |  |  |  | 22 |  |
| Ανεξάρτητοι και γενικός εισαγγελέας | - | - | - | - | - | - | 1 | 0 |
| Πρόεδρος ( *όχι μέλος του Κοινοβουλίου* ) | - | - | - | - | - | - | 1 | 0 |
| Άκυρα / λευκά ψηφοδέλτια | 46 | - | - | 32 | - | - | - | - |
| **Σύνολο** | 38.445 | 100 | 23 | 27203 | 100 | 21 | **45** | **0** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι / προσέλευση | 44.929 |  | - | 44.929 |  | - | - | - |
| Πηγή: Ραδιόφωνο Κιριμπάτι |

βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Kiribati to go to polls for elections in April Radio New Zealand, 6 March 2020
2. ↑  44,929 registered for elections Radio Kiribati, 26 March 2020
3. ↑  RNZ, 21 April 2020
4. ↑  Pala, Christopher (23 Απριλίου 2020). «Pro-China Kiribati president loses majority over switch from Taiwan». *The Guardian*. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2020.
5. 1 2  Kiribati Pacific Women in Politics
6. 1 2  Kiribati Election Passport
7. ↑  Last elections IPU
Η ***Νοσταλγία του Απείρου*** είναι πίνακας με ελαιοχρώματα του Ιταλού μεταφυσικού ζωγράφου, Τζόρτζιο ντε Κίρικο.

Ιστορικό
--------

Αν και το έργο χρονολογείται το 1911, η ημερομηνία αυτή τίθεται υπό αμφισβήτηση. Το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης υπολογίζει ότι δημιουργήθηκε μεταξύ των ετών 1912 με 1913, ενώ η σχολή Annenberg School for Communication προτείνει τα έτη 1013 με 1914. Σύμφωνα με τον ιστορικό τέχνης, Robert Hughes, ο πίνακας παίρνει έμπνευση από το κτήριο Mole Antonelliana στο Τορίνο της Ιταλίας.

Περιγραφή
---------

Το θέμα του πίνακα είναι ένας μεγάλος πύργος. Η σκηνή φωτίζεται από ένα χαμηλό, γωνιώδες απογευματινό φως. Στο έδαφος κάτω από τον πύργο βρίσκονται δύο μικρές σκιώδεις φιγούρες, παρεμφερείς με αυτές στα μελλοντικά έργα του Σαλβαδόρ Νταλί. Αυτός ο πίνακας είναι ο πιο γνωστός με το θέμα πύργου από αυτούς που εμφανίζονται στα έργα του Κίρικο.

Επιρροή
-------

Ο πίνακας αυτός, ανάμεσα σε άλλες δουλειές του Κίρικο, επηρέασε τον Φουμίτο Ουέντα στη δημιουργία του εξωφύλλου του παιχνιδιού *Ico*, το οποίο χρησιμοποιήθηκε για την κυκλοφορία του παιχνιδιού στην Ιαπωνία και την Ευρώπη.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Hughes, Robert (1980). The Shock of the New. New York: McGraw Hill.

Πηγές
-----

* Το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Ζωγραφική
 |

 |
**Η Ψυχή ανοίγει το χρυσό κουτί της Αφροδίτης** είναι έργο του ζωγράφου Τζον Γουίλιαμ Γουότερχαουζ εμπνευσμένο από το έργο «*Η Ψυχή του Καλλιτέχνη*» του έλληνα Νικολάου Γύζη. Είναι έργο αλληγορικό και, ίσως, απάντηση στο έργο του Γύζη.

Περιγραφή
---------

Το έργο εικονίζει μια νεανίδα καθιστή, με ένα κουτάκι στο χέρι. Θέλει οπωσδήποτε να δεί τι είναι μέσα.

Ερμηνεία
--------

Η πεταλούδα Ψυχή στην αρχαία ελληνική μυθολογία είναι η προσωποποίηση της ανθρώπινης ψυχής, της τελευταίας πνοής του ετοιμοθάνατου, η εμψύχωση του ανθρώπινου πνεύματος. Ήταν πανέμορφη πριγκηποπούλα, στην ομορφιά ανώτερη της Αφροδίτης. Όλοι οι άνδρες της επικράτειας τη λαχταρούσαν. Πορώθηκε όμως από την αγάπη της στον Έρωτα, που από φθόνο της είχε στείλει η επισκιασμένη Αφροδίτη. Η Ψυχή μετά από έναν κυριολεκτικό κυκεώνα συγκυριών βρέθηκε μπροστά στην απεγνωσμένη αποστολή, να κατέβει στον κάτω κόσμο, και αφού επιστρέψει, σε ένα μικρό κουτάκι να φέρει στον κόσμο το βάλσαμο. Ο όρος όμως ήταν, να μην ανοίξει το κουτί για να δεί το περιεχόμενο. Η εικονιζόμενη Ψυχή είναι ίσως η απάντηση του Γουότερχαους, που από χιούμορ δείχνει την Ψυχή να υποκύπτει στην περιέργεια. Είναι άραγε δυνατό να τιμωρηθεί;

Πηγές
-----

*
Στρατσιατέλα πάνω από παγωτό σοκολάτα.
Η **Στρατσιατέλα** (Stracciatella) είναι γεύση παγωτού που φτιάχνεται με γάλα, κρέμα γάλακτος και κομμάτια μαύρης σοκολάτας. Αρχικά δημιουργήθηκε στο Μπέργκαμο της Βόρειας Ιταλίας στο «Ristorante La Marianna» (Εστιατόριο Λα Μαριάννα) το 1961 και είναι εμπνευσμένο από την ομώνυμη σούπα που παρασκευάζεται από αυγό και ζωμό, έδεσμα δημοφιλές στη Ρώμη. Είναι μια από τις πιο γνωστές γεύσεις ιταλικών παγωτών.

Περιγραφή
---------

Οι παραγωγοί παράγουν το αποτέλεσμα με το ψήσιμο της λιωμένης σοκολάτας σε παγωτό απλού γάλακτος προς το τέλος της διαδικασίας της θραύσης σε μικρά κομμάτια. Η σοκολάτα στερεοποιείται αμέσως καθώς έρχεται σε επαφή με το κρύο παγωτό και στη συνέχεια διαλύεται και ενσωματώνεται στο παγωτό με μια σπάτουλα.  Αυτή η διαδικασία δημιουργεί τα κομμάτια της σοκολάτας που δίνουν στην στρατσιατέλα το όνομά της.  (*Straciatella* στα ιταλικά σημαίνει "μικρά κομμάτια". ) Ενώ το παγωτό straciatella παραδοσιακά περιλαμβάνει παγωτό γάλακτος και σοκολάτα γάλακτος, σύγχρονες παραλλαγές μπορούν επίσης να γίνουν με βανίλια και μαύρη σοκολάτα.

Προέλευση
---------

Ο Ενρίκο Πανατόνι, ιδιοκτήτης της *La Marianna*, ενός παγωτατζίδικου στο Μπέργκαμο της βόρειας Ιταλίας, εφηύρε την στρατσιατέλα το 1961.  Σύμφωνα με τον Πανατόνι, η ιδέα τού προέκυψε αφού είχε κουραστεί να ανακατεύει τα αυγά σε ζωμό για να ικανοποιηθούν οι πελάτες του εστιατορίου του που συνέχιζαν να ζητούν σούπα στρατσιατέλα.

Σημειώσεις και αναφορές
-----------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **στρατσιατέλα**  |

1. ↑  King, Carol (2013). «Top Five Italian Gelato Flavours». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2016.
2. ↑  Ferrari, Luciano (2005). «Straciatella Gelato». *Gelato and Gourmet Frozen Desserts - A professional learning guide*. Lulu.com. σελ. 61. ISBN 978-1-4092-8850-3.
3. ↑  n/a, Anders (6 Νοεμβρίου 2012). «Quick Stracciatella». Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2016.
4. ↑  Torre, Paul (14 Ιουνίου 2009). «Stracciatella Gelato». The Italian Chef. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 2013.
5. 1 2  «Lutto nel mondo della ristorazione – È morto Enrico Panattoni» (στα ιταλικά). *L'Eco di Bergamo*. 4 Οκτωβρίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2013-10-19.. Ανακτήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 2013.
Η **Αλμούξ ντε Καστελνόου** (*Almucs de Castelnau*, ~1140 - ~1184) ήταν γυναίκα τροβαδούρος (trobairitz) ευγενικής καταγωγής από την Προβηγκία καθώς και προστάτιδα τροβαδούρων.

Το μοναδικό έργο της που διασώζεται σήμερα είναι μία συνδιαλλαγή (tenson) με μία άλλη διάσημη γυναίκα τροβαδούρο, την Ισότ ντε Καπιό από το 1190 περίπου. Το τραγούδι παρουσιάζει την Ισότ ντε Καπιό να παρακαλά την Αλμούξ να συγχωρέσει τον εραστή της αλλά επειδή ο ιππότης δεν δείχνει καμία μεταμέλεια η Αλμούξ της απαντά αρνητικά.

Η Αλμούξ αναφέρεται και σε τραγούδι της συναδέλφου της Καστελόζα.

Η Αλμούξ μπορεί να ταυτίζεται με την **Αλμοδίς του Καζενέβ** που ήταν σύγχρονή της. Η Αλμοδίς πρέπει να είχε γεννηθεί όχι πολύ μετά το 1140. Ήταν η δεύτερη σύζυγος του ευγενή Γκιρό Α΄, με τον οποίον είχε τέσσερα παιδιά. Είναι επίσης πιθανό η Αλμούξ να ήταν σύζυγος του Γκουίγο του Καστελνόου που έζησε γύρω στο 1200.

Η Αλμούξ ντε Καστελνόου αναφέρεται στο έργο της Τζούντι Σικάγο «Το Δείπνο».

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Almucs de Castelnau (fl. 12th c.) | Encyclopedia.com». *www.encyclopedia.com*. Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2020.
2. 1 2  Bogin, Magda. *The women troubadours*. New York. ISBN 0-8467-0113-8. 1975030.
3. ↑  Bruckner, Matilda Tomaryn.· Shepard, Laurie. (1995). *Songs of the women troubadours*. New York: Garland Publ. ISBN 0-8153-0817-5. 31970611.
4. ↑  «Brooklyn Museum: Almucs De Castenau». *www.brooklynmuseum.org*. Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2020.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 232219454
* **Europeana**: agent/base/14104
* GND: 1020254327
* MusicBrainz: 0389946b-ed14-4aa3-ae15-54ea0efb3892

 |

 |
**Η Ελλάδα στα ερείπια του Μεσολογγίου** (γαλλ. *La Grèce sur les ruines de Missolonghi*) είναι πίνακας του Γάλλου ζωγράφου Ευγένιου Ντελακρουά εμπνευσμένο από την μάχη των Ελλήνων στην τρίτη πολιορκία του Μεσολογγίου.

Περιγραφή
---------

Εικονίζει την προσωποποίηση της ηρωικής Ελλάδας. Φοράει ελληνική παραδοσιακή φορεσιά, ξεκούμπωτη στο στήθος. Είναι στραμμένη προς τον θεατή με τα χέρια σε στάση απόγνωσης, και το πρόσωπο σε τρία τέταρτα στραμμένο προς τα αριστερά.Στέκει όρθια επάνω στα ερείπια του Μεσολογγίου, που έχουν καταπλακώσει έναν αγωνιστή. Στο βάθος ένας μαύρος άνδρας με κίτρινο τουρμπάνι που συμβολίζει τον εχθρό καρφώνει μια σημαία στο έδαφος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Peinture XIXe siècle» (στα French). Musée des Beaux-Arts de Bordeaux. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2010. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 214006985
* GND: 4821726-8

 |

 |
***Η Σαλώμη με το κεφάλι του Ιωάννη του Βαπτιστή (Λονδίνο)***, είναι πίνακας του Ιταλού ζωγράφου Καραβάτζο που βρίσκεται τώρα στη συλλογή της Εθνικής Πινακοθήκης στο Λονδίνο .

Ιστορία
-------

Ο πίνακας ανακαλύφθηκε σε μια ιδιωτική συλλογή το 1959. Ο βιογράφος του Καραβάτζο Τζιοβάνι Μπελλόρι, γράφοντας το 1673, αναφέρει μια *Σαλώμη με το κεφάλι του Ιωάννη του Βαπτιστή* που έστειλε ο καλλιτέχνης στον Μέγα Διδάσκαλο των Ιπποτών της Μάλτας με την ελπίδα να ανακτήσει την εύνοια μετά την αποπομπή του από το Τάγμα το 1608. Είναι πιθανό, ωστόσο, ο Μπελόρι να αναφερόταν σε διαφορετικό πίνακα του Καραβάτζο με το ίδιο θέμα (βλ*. Σαλώμη με το κεφάλι του Ιωάννη του Βαπτιστή* στο Βασιλικό Ανάκτορο της Μαδρίτης ). Ο χειρισμός και το έντονο φως συνδέουν αυτόν τον πίνακα με έργα που έγιναν στη Νάπολη κατά τη σύντομη παραμονή του καλλιτέχνη στην πόλη το διάστημα 1606-1607, κάτι που μαρτυρούν οι ισορροπίες μεταξύ της Σαλώμης και της Παναγίας στη *Παναγία του Ροδαρίου* και μεταξύ του δήμιου που κρατά το κεφάλι του Βαπτιστή και ένας από τους δύο στο *Ο Χριστός Εσταυρωμένος* και στο *Μαστίγωμα του Χριστού*. Από τον Νοέμβριο 2012 έως τον Φεβρουάριο του 2013, αυτός ο πίνακας αποτελούσε κομμάτι της έκθεσης «Σώματα και σκιές: Ο Καραβάτζο κι η κληρονομιά του» στο Μουσείο Τέχνης του Λος Αντζελες .

Παραπομπές
----------

* Gash, John (2003). *Caravaggio*. ISBN 1-904449-22-0.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Salome with the Head of John the Baptist by Caravaggio (London) στο Wikimedia Commons
Ο Κίτρινος Χριστός, 1889, λάδι σε καναβάτσο, 92.1 × 73 cm, Albright-Knox Art Gallery
Αυτοπροσωπογραφία με τον Κίτρινο Χριστό (*Autoportrait au Christ jaune*), 1890-1891, του Πωλ Γκωγκέν, λάδι σε καναβάτσο, 38 x 46 cm, Musée d'Orsay, Παρίσι, απεικονίζει τον πίνακα αναποδογυρισμένο, "μέσα από αντανάκλαση καθρέφτη".
***Ο Κίτρινος Χριστός*** (γαλλικά: ***Le Christ jaune***) είναι ζωγραφικός πίνακας που δημιούργησε ο Πωλ Γκωγκέν το φθινόπωρο του 1889 στην Ποντ-Αβέν. Μαζί με τον *Πράσινο Χριστό* θεωρείται ένα από τα πλέον σημαίνοντα έργα του Συμβολισμού στη ζωγραφική.

Ιστορικό
--------

Ο Γκωγκέν επισκέφτηκε πρώτη φορά την Ποντ-Αβέν το 1886. Επέστρεψε στην κοινότητα στις αρχές του 1888 για να μείνει μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου, οπότε και έφυγε για να συναντηθεί με τον Βίνσεντ βαν Γκογκ στην Αρλ για λίγο περισσότερο από δύο μήνες. Στις αρχές του 1889 ο Γκωγκέν γύρισε στην Ποντ-Αβέν για να μείνει εκεί μέχρι την άνοιξη του 1890. Η διαμονή του αυτή διακόπηκε μόνο για μια σύντομη επίσκεψη το καλοκαίρι του 1889 στο Παρίσι για να δει τη Διεθνή Έκθεση και για να κανονίσει την Έκθεση Βολπινί. Λίγο μετά την επιστροφή του στην Ποντ-Αβέν ξεκίνησε να εργάζεται πάνω στον Κίτρινο Χριστό.

Τεχνοτροπία
-----------

Ο Κίτρινος Χριστός δημιουργήθηκε από τον Γκωγκέν στην Ποντ-Αβέν το 1889. Είναι συμβολικό έργο που απεικονίζει τη σταύρωση του Χριστού να λαμβάνει χώρα στη Βόρεια Γαλλία του δεκάτου ενάτου αιώνα καθώς γυναίκες από τη Βρετάνη συγκεντρώνονται σε προσευχή. Συμβολικά η εγκάρδια αφοσίωση των γυναικών έχει προκαλέσει την απόκλιση του Χριστού. Ο Γκωγκέν χρησιμοποιεί σε μεγάλο βαθμό τολμηρές, έντονες γραμμές για να ορίσει τα πρόσωπά του και φυλάει τη σκίαση μόνο για τις γυναίκες. Η φθινοπωρινή παλέτα κίτρινου, κόκκινου και πράσινου στο τοπίο αντικατοπτρίζει το κυρίαρχο κίτρινο στη μορφή του Χριστού. 

Ο πίνακας αυτός διαθέτει μια ασυνήθιστη θεματική αντιπαράθεση καθώς πρόκειται για αφοσιωμένες χωριάτισσες που προσεύχονται, εμπεριέχει όμως παράλληλα μία αναπαράσταση της Σταύρωσης.

Παραπομπές
----------

* *Gauguin et le Christ jaune*, Musée de Pont-Aven, (24 June - 2 October) 2000 ISBN 2-910128-21-0
***Η Ψυχή του Καλλιτέχνη*** είναι έργο του Έλληνα ζωγράφου Νικολάου Γύζη. Είναι έργο αλληγορικό των ώριμων χρόνων του Γύζη, που έγινε το πιο διάσημο και αγαπημένο έργο του.

Περιγραφή
---------

Το έγχρωμο σκίτσο εικονίζει μια νεαρή γυναικεία μορφή με λεπτά μα και συγχρόνως αδρά χαρακτηριστικά και αιθέρια ενδυσμασία. Τα πεταλουδίσια φτερά στους λεπτούς της ώμους παραπέμπουν τον παρατηρητή στη μυθική Ψυχή, που μπορεί να περιγραφεί ως η προσωποποίηση πεταλούδας. Η κόρη βρίσκεται μπροστά στο στόμιο μιας σκοτεινής σπηλιάς, η οποία θεωρείται ότι είναι η είσοδος για τον κάτω κόσμο. Το βλέμμα της είναι πλήρως αφοσιωμένο στο μικρό κόκκινο κουτάκι, μια πυξίδα, που της έδωσε η θεά Αφροδίτη. Το αιθέριο ένδυμα μοιάζει κατασκευασμένο από το ίδιο υλικό όπως και τα πεταλουδίσια φτερά της. Το σχήμα των ποδιών της χάνεται.

Ερμηνεία
--------

Στη «*Ψυχή του Καλλιτέχνη*» απεικονίζεται η Ψυχή από την ελληνική μυθολογία, που σύμφωνα με το μύθο, ήταν η νεότερη από τις τρεις όμορφες κόρες του βασιλιά της Σικελίας, και για την ομορφιά της προκάλεσε τον φθόνο της θεάς Αφροδίτης. Μετά από έναν κυριολεκτιό κυκεώνα συγκυριών, η Ψυχή βρίσκεται αντιμέτωπη με την δύσκολη αποστολή, να κατέβει στον κάτω κόσμο και να επιστρέψει φέρνοντας βάλσαμο μέσα στο μικρό κουτάκι της. Δεν ξέρουμε, αν ο καλλιτέχνης απεικονίζει την Ψυχή άραγε πριν την κάθοδο, ή μήπως μετά την επιστροφή της; Κάθεται σκεπτική και με την προσύλωσή της στο μόνο έγχρωμο αντικείμεον του πίνακα, πραπέμπει τον θεατη, όχι μόνο στο έργο της επίτευξης της αποστολής, αλλά και στο ευτυχές αποτέλεσμα, την προσφορά του βαλσάμου της ψυχής για την ανθρωπότητα.

Ιστορία
-------

Ο Γύζης δημιούργησε το σκίτσο ως δείγμα του έργου του, για να κοσμίζει με αυτό το εξώφυλλο του βιογραφικού σημειώματός του, το οποίο έστειλε σε μεγάλο μουσείο του εξωτερικού. Το ίδιο το σκίτσο είναι αναφορά στη ζωή του.

Επιρροή
-------

Η «*Ψυχή του Καλλιτέχνη*» ενέπνευσε αρκετούς Ευρωπαίους δημιουργούς. Τα έργα «*Η Ψυχή*» του Παύλου Μαθιόπουλου, «*Η Ψυχή ανοίγει το χρυσό κουτί της Αφροδίτης*» και «*Η Ψυχή εισέρχεται στον κήπο του Έρωτα*» του Τζ. Γ. Γουότερχαουζ, παρουσιάζουν την Ψυχή, όπως την αντιλαμβάνονται οι δημιουργοί της.

Πηγές
-----

* Ευθυμία Γεωργιάδου - Κούντουρα. *Ο συμβολισμός και άλλες τάσεις στην Ελληνική ζωγραφική (pdf)* (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 29 Δεκεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2012.
* Παρουσίαση του πίνακα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Έργα του Νικολάου Γύζη στο Museum Syndicate
Νίκος Λύτρας, Το γαϊδουράκι***Το γαϊδουράκι*** είναι ένας πίνακας του ζωγράφου Νίκου Λύτρα (1883-1927), γιου του Νικηφόρου Λύτρα, που χρονολογείται το 1923-1926. Πρόκειται για ελαιογραφία σε μουσαμά διαστάσεων 88,7 x 66,2 εκ. και εκτίθεται από το 2007 στο Παράρτημα Κέρκυρας της Εθνικής Πινακοθήκης και Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτζου.

Ο πίνακας
---------

Στο έργο απεικονίζεται μια καθημερινή σκηνή από την ιδιαίτερη πατρίδα του Λύτρα, την Τήνο: ένα παιδί πάνω σε ένα γαϊδουράκι λουσμένα στο φως του μεσημεριάτικου ήλιου, συνθέτοντας ένα παραδοσιακό θέαμα της ελληνικής υπαίθρου που σήμερα εκλείπει. Οι πινελιές του ζωγράφου είναι ανάγλυφες και δημιουργούν μπροστά στα μάτια του θεατή ένα παιχνίδι μεταξύ των πυκνοτήτων και των εντάσεων της σκιάς και του φωτός. Αυτό επιτυγχάνεται και από τη χρήση θερμών και ψυχρών χρωμάτων, ο διάλογος των οποίων καταγράφει και την εσωτερική δομή του τοπίου. Συνεπώς, η ζωγραφική ενός τοπίου δεν είναι η αναπαραγωγή της πραγματικότητας, του ορατού, αλλά το κτίσιμο με το χρώμα και το σχέδιο, της ίδιας της ύπαρξης του τοπίου.

Στυλ και επιρροές
-----------------

Ο Νίκος Λύτρας μαθήτευσε αρχικά στο Σχολείο των Τεχνών στην Αθήνα, δίπλα στον πατέρα του Νικηφόρο Λύτρα και στον Γεώργιο Ιακωβίδη και αργότερα στην Ακαδημία του Μονάχου με δάσκαλο τον Λούντβιχ φον Λοφτς. Έδρασε ως ζωγράφος κατά την περίοδο της Γενιάς του΄30. Παρά την επαφή του με τη Σχολή του Μονάχου, ο Λύτρας απομακρύνθηκε από τον ακαδημαϊκό ρεαλισμό και αναδείχτηκε ανανεωτής της ελληνικής ζωγραφικής μαζί με τον Κωνσταντίνο Παρθένη και τον Κωνσταντίνο Μαλέα. Κυριότερα χαρακτηριστικά της ζωγραφικής του είναι η παχύρρευστη, ανάγλυφη, εύγλωττη πινελιά, το στιβαρό χρώμα, ο διάλογος ανάμεσα στο ψυχρά και τα θερμά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Το γαϊδουράκι». *corfu.nationalgallery.gr*. Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου, Παράρτημα Κέρκυρας. Ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2016.
2. 1 2  «Λύτρας Νίκος (1883 Αθήνα - 1927 Αθήνα)». *nationalgallery.gr*. Εθνική Πινακοθήκη. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2016.

Πηγές
-----

1. Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου,*Εθνική Πινακοθήκη 100 χρόνια* β΄έκδοση, Αθήνα 2001, ISBN 960 7791 02 9
2. Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων για τον κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία, *Έργα Τέχνης από τη συλλογή της Βουλής των Ελλήνων* β΄ αναθεωρημένη έκδοση, 2010, ISBN 978 960 6757 29 7

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη Ιστοσελίδα Εθνικής Πινακοθήκης-Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτζου Αθηνών
* Επίσημη Ιστοσελίδα Παραρτήματος της Εθνικής Πινακοθήκης στην Κέρκυρα

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 189379747
* GND: 4997117-7

 |

 |