recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Χόρχε Λορένθο** (*Jorge Lorenzo Guerrero*, ισπανική  προφορά ΔΦΑ: [ˈxorxe loˈɾenθo], 4 Μαΐου 1987) είναι Ισπανός επαγγελματίας οδηγός μοτοσικλέτας αγώνων και παγκόσμιος πρωταθλητής στα 250cc το 2006 και το 2007  και στην κατηγορία MotoGP το 2010, το 2012 και το 2015.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Πάλμα της Μαγιόρκα στην Ισπανία στις 4 Μαΐου 1987. Αγωνίζεται με μοτοσικλέτα Yamaha.
Ο Λορένθο έχει ύψος 1,72μ. και ζυγίζει 65 κιλά. Άρχισε την καριέρα του στα Moto GP το 2002, χρονιά κατά την οποία, οδηγώντας μια Derbi τερμάτισε 21ος στο πρωτάθλημα. Συνέχισε με Derbi και το 2003 καταφέρνοντας να πάρει μόλις μία 1η θέση και τερμάτισε 12ος στο Πρωτάθλημα. Τελευταία του χρονιά με Derbi και ακόμη στην κατηγορία των 125 cc, όπου κατάφερε τρεις πρώτες νίκες αλλά μόλις την 4η θέση στο Πρωτάθλημα.
  

Το 2005 μεταπήδησε στα 250 cc με μοτοσικλέτα Χόντα και τερμάτισε 5ος στο πρωτάθλημα. Το 2006 προσχώρησε στην ομάδα της Aprilia, με την οποία πέτυχε οκτώ νίκες και στέφθηκε για 1η φορά πρωταθλητής. Το 2007 ο ίδιος αναβάτης ξαναπήρε το πρωτάθλημα με εννέα συνολικά νίκες στους αγώνες.
  

Το 2008 έκρινε ότι θα έπρεπε να μεταπηδήσει στη μεγάλη κατηγορία με την Yamaha, όπου από τον πρώτο κιόλας αγώνα φάνηκε η οδηγική του ικανότητα μια και τερμάτισε 2ος και στο *Estoril*, πήρε την 1η του νίκη στα ΄΄μεγάλα΄΄ που ήταν και η μόνη του το 2008, τερμάτισε 4ος στο πρωτάθλημα και στέφθηκε Rookie Of The Year (=Ο Νεοφερμένος της Χρονιάς)
  

Το 2009 τα πήγε πάρα πολύ καλά στη μεγάλη κατηγορία με τέσσερις νίκες και τερμάτισε 2ος στο πρωτάθλημα, πίσω από τον Βαλεντίνο Ρόσι.
  

Το 2010 αναδείχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής για πρώτη φορά στην καριέρα του, τερματίζοντας τρίτος στο γκραν πρι στο Σεπάνγκ (Μαλαισία), στις 10 Οκτωβρίου 2010. Ο πρώτος του παγκόσμιος τίτλος επισφραγίστηκε στις 7 Νοεμβρίου 2010, με την νίκη του στην Βαλένθια (τερμάτισε την αγωνιστική περίοδο 2010 με 9 νίκες σε σύνολο 17 αγώνων). .
Ακολούθησαν άλλοι 2 τίτλοι στο MotoGP (2012 και 2015). Το 2019 αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση, μετά από τρία κάκιστα χρόνια με την Ducati και τη Honda. Παρ'όλα αυτά, ο Λορένθο ανακοινώθηκε από τη Yamaha ως δοκιμαστής της για το 2020, με την ομάδα να του δίνει την ευκαιρία να τρέξει σε έναν τουλάχιστον αγώνα, ως wildcard. Η πανδημία του COVID-19, όμως, απέτρεψε τα σχέδιά τους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «As» (Ισπανικά) Grupo PRISA. Μαδρίτη. jorge\_lorenzo/24358.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
3. ↑  «Fortuna's Jorge Lorenzo, 250cc World Champion». LondonBikers.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2007-09-27.. Ανακτήθηκε στις 28-10-2007.
4. ↑  Contra.gr Αρχειοθετήθηκε 2010-10-13 στο Wayback Machine. Παγκόσμιος πρωταθλητής ο Χόρχε Λορένθο, επιτέλους νίκη για τον Ρόσι, 10-10-2010.
5. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Χόρχε Λορένθο** |

* mcnews
* daylife
*
Συντεταγμένες: 41°10′9.682″N 20°50′13.614″E﻿ / ﻿41.16935611°N 20.83711500°E﻿ / 41.16935611; 20.83711500

Το **Ντούβαλο** (σλαβομακεδονικά: Дувало‎) είναι ένα ενεργό επιφανειακό γεωθερμικό σημείο κοντά στο χωριό Κόσελ και τη Λίμνη Οχρίδα στα νοτιοδυτικά της Βόρειας Μακεδονίας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 740 μ. από το επίπεδο της θάλασσας και μοιάζει με μικρό κρατήρα διαμέτρου 50 εκ. και βάθους 30 εκ.. Από την τρύπα εκλύονται αέρια διοξείδιο του άνθρακα και διοξείδιο του θείου (επομένως πρόκειται για φουμαρόλη και μοφέτα πνιχτικών αναθυμιάσεων), και η οσμή του θείου λέγεται ότι γίνεται αισθητή σε απόσταση 3 χιλιομέτρων. Θεωρείται ως ένα από τα τελευταία ίχνη της ιστορικά σημαντικής ηφαιστειακής δραστηριότητας στην περιοχή. Τον καιρό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας χρησιμοποιήθηκε για εξόρυξη θείου.

Την 28 Μαΐου 2014 «σημαντική ποσότητα καπνού» εκλύθηκε από το χαρακτηριστικό για πρώτη φορά.

Αναφορές
--------

1. ↑  ossp.katastar.gov.mk/OSSP/.
2. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοσελίδα του Ντούβαλο στη σελίδα της Φυσικής Ιστορίας της Δημοκρατίας της Μακεδονίας
Ο **Γ.Σ. Ακίμοφ** (ρωσικά: *Я. С. Акимов*) ήταν ναύτης του Ρωσικού στόλου της Μαύρης Θάλασσας.. Ανήκε στη *Οργάνωση Μάχης Εσέρων*. Στις 28 Ιουνίου 1906, δολοφόνησε τον ναύαρχο Γκριγκόρι Πάβλοβιτς Τσούχνιν (Григорий Павлович Чухнин) στη Σεβαστούπολη ο οποίος είχε καταστείλει την εξέγερση στον Εύξεινο Πόντο. Καταδιωκόμενος και ανταλλάσσοντας πυροβολισμούς με τους διώκτες του, κατόρθωσε να ξεφύγει και να διαφύγει στο εξωτερικό. Έγραψε το άρθρο «Как я убил усмирителя Черноморского флота адмирала Чухнина» (*Πώς σκότωσα τον καταπιεστή του στόλου της Μαύρης Θάλασσας, ναύαρχο Τσούχνιν*) στο περιοδικό «Каторга и ссылка» (*Κάτεργα και εξορία*, τεύχος 5, Μόσχα 1925).

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Акимов, Я. С.» (στα ρωσικά). *Советская военная Энциклопедия*. **1**. Μόσχα: Государственное словарно-энциклопедическое издательство «Советская энциклопедия». 1932, σσ. 371.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Ρωσικά) Βιογραφία του Ακίμοφ στο Biografija.ru
* (Ρωσικά) Το 5ο (18ο) τεύχος του περιοδικού Каторга и ссылка στην Προεδρική Βιβλιοθήκη της Ρωσίας. Το έργο του Ακίμοφ (Как я убил усмирителя Черноморского флота адмирала Чухнина) είναι δημοσιευμένο στις σελίδες 150–155.
Ο **Κανγκά Γκωτιέ Ακαλέ** (γεννημένος στις 7 Μαρτίου 1981) είναι Ιβοριανός ποδοσαφιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του μέσου για λογαριασμό της ομάδας της γαλλικής Λιγκ 2, ΑΚ Αρλ-Αβινιόν.

Καριέρα
-------

Τον Ιούνιο του 2007, ο Ακαλέ υπέγραψε συμβόλαιο τετραετούς διάρκειας με την Λανς έναντι άγνωστου ποσού, ενώ μετακινήθηκε υπό την μορφή δανεικού στην Μαρσέιγ τον Ιανουάριο του 2008, και μετέπειτα στην Ρεκρεατίβο Ουέλβα. Αν και ξεκίνησε την καριέρα του ως επιθετικός, πλέον αγωνίζεται ως επιτελικός μέσος ή αριστερό χαφ, θέση στην οποία διακρίνεται για την πολύ καλή του πάσα και την εξαιρετική του τεχνική κατάρτιση.

Το 2011, ο Ακαλέ εντάχθηκε στην Λεχουία, ομάδα από το Κατάρ, ώστε να καλύψει το κενό του τραυματία συμπαίκτη και συμπατριώτη του, Μπακαρί Κονέ. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στο Qatari Stars Cup 2011 στις 11 Νοεμβρίου, όπου πέτυχε χατ-τρικ στη νίκη της ομάδας του επί της Αλ-Ραγιάν με σκορ 3-1.

Στις 31 Ιανουαρίου 2012, ο Ακαλέ υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας 6 μηνών με τον Παναιτωλικό. Περίπου τρεις μήνες αφότου απέκτεισε την ελευθέρα του, στις 24 Οκτωβρίου 2012, ο Ακαλέ εντάχθηκε στην ομάδα της γαλλικής Λιγκ 2, Αρλ-Αβινιόν, βάζοντας την υπογραφή του σε διετές συμβόλαιο συνεργασίας.

Διεθνής Καριέρα
---------------

Έχει συνολικά 35 διεθνείς συμμετοχές με την Εθνική Ακτής Ελεφαντοστού, ενώ κλήθηκε στην αποστολή της χώρας του για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

1. ↑  «بدلا من بكارى: لخويا يضم العاجى كانجا أكالى (Αραβικά)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2012.
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2012.
3. ↑  Kanga Akalé pour 2 ans ! Αρχειοθετήθηκε 2013-01-12 at Archive.is AC Arles-Avignon official homepage. 24 October 2012. (Γαλλικά)

  

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Αυτό το λήμμα σχετικά με το **γαλλικό** ποδόσφαιρο χρειάζεται επέκταση. Βοηθήστε τη Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το!*. |
Ο **Κωνσταντίνος Τσιλιμπάρης** (γεννήθηκε στις 31 Ιουλίου 1979 στη Κέρκυρα) είναι Έλληνας παίκτης του χάντμπολ ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας.

Αθλητική σταδιοδρομία
---------------------

Ο Τσιλιμπάρης ξεκίνησε να παίζει χάντμπολ το 1985. Στην ηλικία των 18 ετών, έγινε επαγγελματίας παίκτης χάντμπολ, ξεκινώντας με την ομάδα ΑΣΕ Δούκα, ενώ αργότερα μετακόμισε στον Αθηναϊκό Αθηνών. Στη σεζόν 2006/2007, αγωνίστηκε στον ισπανικό σύλλογο Αλγεθίρας ΒΜ. Στην σεζόν 2008/2009 αγωνίστηκε στην Στραλζούντερ ΧΦ, στην Μπούντεσλιγκα χειροσφαίρισης. Στην επόμενη σεζόν (2009-2010) αγωνίστηκε στην ιταλική ΑΣ Κονβερσάνο Το 2013 υπέγραψε συμβόλαιο με την ΑΕΚ όπου ολοκληρώθηκε το 2015. Ο Κώστας Τσιλιμπάρης είναι ο χαντμπολίστας με τους περισσότερους τίτλους διαχρονικά, έχοντας 24 τρόπαια με 9 διαφορετικές ομάδες σε Ελλάδα και εξωτερικό. 

Έχει κατακτήσει 10 πρωταθλήματα, 10 κύπελλα, 2 σούπερ Καπ, 1 Handball Trophy και 1 Ασπίδα με τις ομάδες Δούκας, Αθηναϊκός, Κονβερσάνο, Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου, ΑΕΚ, Μπολτσάνο, Φίλιππος, ΙΕΚ ΞΥΝΗ και Ολυμπιακό.

Συμμετοχές στην εθνική ομάδα
----------------------------

Ο Τσιλιμπάρης ολοκλήρωσε τουλάχιστον 130 συμμετοχές στην εθνική ομάδα χειροσφαίρισης της Ελλάδας. Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς 2004 και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Χάντμπολ 2005. Συμμετείχε στα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2010, ενώ αγωνίστηκε και στα προκριματικά του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος

Παραπομπές
----------

1. ↑  „SHV auf Abschiedstour: Auch Tsilimparis geht", Ostsee-Zeitung, 5.
2. ↑  Σφάλμα στο πρότυπο webarchive: Ελέγξτε την τιμή `|url=`. Empty.
3. ↑  Σφάλμα στο πρότυπο webarchive: Ελέγξτε την τιμή `|url=`. Empty.
4. ↑  [[*νεκρός σύνδεσμος*] www.ehf-euro.com, Spielstatistik, 8.
**Βουλευτικές εκλογές** διεξήχθησαν στη Ρουάντα στις 16 και 18 Σεπτεμβρίου 2013, κατά τις οποίες το κυβερνών Πατριωτικό Μέτωπο της Ρουάντα κέρδισε 41 επί συνόλου 80 εδρών στη Βουλή των Αντιπροσώπων, διατηρώντας έτσι την πλειοψηφία.

Εκλογικό σύστημα
----------------

Επί συνόλου 80 εδρών, οι 27 έδρες εξελέγησαν έμμεσα από εθνικά και τοπικά συμβούλια, συμπεριλαμβανομένων 24 εδρών για τις γυναίκες, 2 για αντιπροσώπους της νεολαίας και μιας για αντιπροσώπους των ΑΜΕΑ. Οι προηγούμενες εκλογές είχαν διεξαχθεί το 2008.

Διεξαγωγή
---------

Τις παραμονές των εκλογών, δύο χειροβομβίδες εξερράγησαν στην αγορά της πρωτεύουσας Κιγκαλί. Η κυβέρνηση κατηγόρησε για τις εκρήξεις τις Δημοκρατικές Δυνάμεις για την Απελευθέρωση της Ρουάντα (FDLR), απομεινάρια των ανταρτών που ευθύνονται για τη Γενοκτονία της Ρουάντα του 1994. Ερωτήματα ανέκυψαν για το αν οι εκλογές ήταν αξιόπιστες, ελεύθερες και δίκαιες. Η ψηφοφορία κατά τα άλλα κύλησε ομαλά.

Αποτελέσματα
------------

| Κόμμα | Ψήφοι | % | Έδρες | +/– |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Πατριωτικό Μέτωπο της Ρουάντα |  | 76,22 | 41 | –1 |
| Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα |  | 13,03 | 7 | 0 |
| Φιλελεύθερο Κόμμα |  | 9,29 | 5 | +1 |
| Λοιπά κόμματα |  |  | 0 | 0 |
| Ανεξάρτητοι |  |  | 0 | 0 |
| Όχι απευθείας εκλεγμένα μέλη | – | – | 27 | – |
| **Σύνολο** | **5.881.874** | **100** | **53** | **80** |
| Εγγεγραμμένοι/συμμετοχή | 5.953.531 | 98,80 | – | – |
| Πηγή: IPU, All Africa |

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Rwandans vote in parliamentary elections Al Jazeera, 16-9-2013
2. ↑   Two die in grenade attacks in Rwanda Al Jazeera, 14-9-2013
3. ↑  Rwanda: A democracy in the making? Αρχειοθετήθηκε 2018-09-04 στο Wayback Machine. Al Jazeera, 16 -9-2013
Ο **Ιωσήφ Μαρινάκης** (Κρήτη, 18 Οκτωβρίου 1969) είναι Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε το 1969 στην Κρήτη. Το 1994 αποφάσισε να ασχοληθεί επαγγελματικά με την υποκριτική ξεκινώντας τις σπουδές του στην Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης Μ.Βογιατζή Τράγκα από όπου αποφοίτησε τρία χρόνια μετά. Κατά τη διάρκεια του πρώτου χρόνου των σπουδώ 

ν του έκανε μία guest εμφάνιση στην κωμική σειρά του Χάρη Ρώμα και της Άννας Χατζησοφιά "Οι Μεν και Οι Δεν". Ολοκληρώνοντας τις σπουδές έκανε την πρώτη του δουλειά ως ηθοποιός συμμετέχοντας στο βασικό καστ της καθημερινής σειράς του Mega Channel "Απαγορευμένη Αγάπη" από το 1999 μέχρι το 2001. 

Τη σεζόν 2001-2002 είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στη σειρά "Οι Τρεις Χήρες" ενώ έκανε κάποιες εμφανίσεις στις σειρές "Νιρβάνα" και "Βότκα Πορτοκάλι" και "Λευκός Οίκος". Ακολούθησε η σειρά "Αχ και να ξερες" τη σεζόν 2002-2003 και η σειρά "Πεθαίνω για σένα" τη σεζόν 2003-2004. Τη σεζόν 2004-2005 συμμετείχε σε τρεις ιστορίες της σειράς "10η εντολή και σε κάποια επεισόδια της σειράς "Σαν γλυκό του κουταλιού".

Έγινε ευρύτερα γνωστός τη σεζόν 2005-2006 μέσω της σειράς του Στράτου Μαρκίδη "Της Αγάπης Μαχαιριά" στο ρόλο του Γιώργη Σταματάκη. Η σειρά σημείωσε και μεγάλη επιτυχία και διήρκησε για δύο τηλεοπτικές σεζόν. Παράλληλα τη σεζόν 2006-2007 πρωταγωνίστησε μαζί με την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη στις σειρές Η Τελευταία Παράσταση και Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα που είχε ως θέμα τη ζωή και το έργο της Έλλης Λαμπέτη. Ακολούθησε η δραματική σειρά "Ο γητευτής" τη σεζόν 2007-2008. 

Από το 2008 μέχρι το 2010 πρωταγωνίστησε μαζί με τον Πέτρο Φιλιππίδη, τη Ζέτα Δούκα και την Χριστίνα Αλεξανιάν στην κωμική σειρά του Mega Channel "Λάκης ο γλυκούλης". Ακόμη το 2009 συμμετείχε στη σειρά "Έχω να μυστικό". Τη σεζόν 2011-2012 παρουσίασε μαζί με τη σεφ Ντίνα Νικολάου την τρίτη σεζόν της μαγειρικής εκπομπής "Νηστικοί Πράκτορες" στο Star Channel. Από το 2014 μέχρι το 2016 πρωταγωνίστησε στην καθημερινή σειρά της Βάνας Δημητρίου "Ρουα Ματ" ενώ τη σεζόν 2016-2017 είχε ένα από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στον τέταρτο κύκλο της καθημερινής σειράς "Μπρούσκο *στον ρόλο του Ανδρέας Ρασιδάκης* *στο ANT1* *Τη σεζόν 2018-2019 σειρά Οργή στον ρόλο του Λεωνίδας Παράσχος στο ANT1 Κύπρου*

Προσωπική ζωή
-------------

Το 2014 παντρεύτηκε τη γυμνάστρια Χρύσα Καλπάκη με πολιτικό γάμο στο Μανχάταν ενώ το 2016 πραγματοποιήθηκε ο θρησκευτικός τους γάμος στην Κρήτη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  newpost.gr/lifestyle/60813ae6d0df61a276583bc7/diazygio-vomva-o-iosif-marinakis-kai-i-hrysa-kalpaki-horizoyn-meta-apo-7-hronia-gamoy.
2. ↑  «Μπρούσκο: Αυτό είναι το πρόσωπο που εισβάλλει την 4η σεζόν και φέρνει τα πάνω-κάτω». *peoplegreece.gr*. 2016-7-6.. Ανακτήθηκε στις 2016-7-6. [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  «Μόλις παντρεύτηκαν ο Ιωσήφ Μαρινάκης και η Χρύσα Καλπάκη: Οι πρώτες φωτογραφίες!». *peoplegreece.gr*. 2016-7-31.. Ανακτήθηκε στις 2016-7-31. [*νεκρός σύνδεσμος*]
◄ |
2ος αιώνας π.Χ. |
**1ος αιώνας π.Χ.** |
1ος αιώνας |
►  

◄◄ | ◄ | 10 π.Χ. | 9 π.Χ. | 8 π.Χ. | **7 π.Χ.** |
6 π.Χ. |
5 π.Χ. |
4 π.Χ. |
► |
►►

*Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 7 π.Χ. κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο*

Γεγονότα
--------

Γεννήσεις
---------

Πιθανή ημερομηνία γέννησης του Ιησού, σύμφωνα με την εμφάνισή του μίας τριπλής Σύνοδο του πλανήτη Δίας και Κρόνος στο ζώδιο των Ιχθύων (στα δυτικά γης ) το Μάιο μέχρι τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους από το 854 χρόνων, με τη σταθεροποίηση στη 12 Νοεμβρίου, 7 π.Χ.. Επίσης ήταν και μία Ηλιοκεντρική Σύνοδος

Θάνατοι
-------

* Αριστόβουλος Δ΄, πρίγκιπας της Ιουδαίας
* Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς, Έλληνας ιστορικός

Παραπομπές
----------

1. ↑  Powell, Robert A. (1996). *Chronicle of the living Christ : the life and ministry of Jesus Christ : foundations of cosmic Christianity*. Hudson, NY: Anthroposophic Press. σελ. 68. ISBN 9780880104074.
Ο **Δημήτρης Μπίρμπας** (γεν. Αθήνα, 29 Νοεμβρίου 1958) είναι Έλληνας πολιτικός, ιδρυτικό μέλος του Συνασπισμού και του ΣΥΡΙΖΑ, υποψήφιος βουλευτής (2007) επικεφαλής της δημοτικής παράταξης "Ανάπλαση Αιγάλεω" και 17ος κατά χρονολογική σειρά δήμαρχος Αιγάλεω από 1 Σεπτεμβρίου 2014 έως τις 31 Αυγούστου 2019.
Επικράτησε τόσο στον πρώτο, όσο και στο δεύτερο γύρο των δημοτικών εκλογών του 2014, κατακτώντας ποσοστό που ξεπέρασε το 60%, ένα από τα μεγαλύτερα που έχουν καταγραφεί ποτέ στην πόλη της δυτικής Αθήνας στα χρονικά και εκλέγοντας 25 δημοτικούς συμβούλους.

Ο Δημ. Μπίρμπας συμμετείχε από πολύ νέος στο μεταπολιτευτικό μαθητικό κίνημα της πόλης του, όπως και στο σπουδαστικό κίνημα, ως μέλος της ΚΝΕ και του ΚΚΕ, αλλά έδρασε επίσης και ως συνδικαλιστής.

Πτυχιούχος τεχνολόγος γραφικών τεχνών του ΤΕΙ Αθήνας, έχει εργαστεί ως ωρομίσθιος καθηγητής ΤΕΙ σε τομείς πώλησης και διαφήμισης και στον ΟΕΔΒ. Σήμερα υπηρετεί ως υπάλληλος στο ΥΠΕΠΘ.
Ήταν εκλεγμένος δημοτικός σύμβουλος επί δημαρχίας του Γιάννη Μυστακόπουλου, (1995-2002) και ακολούθως (2009 έως 2014). Έχει επίσης υπάρξει αντιδήμαρχος Αιγάλεω των τομέων αθλητισμού, πρασίνου, πολιτισμού, ευρωπαϊκών προγραμμάτων. Υπηρέτησε ακόμη, σαν αντιπρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Δημοτικής Επιχείρησης, αντιπρόεδρος του Διαδημοτικού Κέντρου και του ΚΕΚ υποστήριξης γυναικών Δυτικής Αθήνας.
Από το 2011 τυγχάνει μέλος της Εθνικής Αντιπροσωπείας στην Επιτροπή των Περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (CoR), όπως και στέλεχος της Επιτροπής Κοινωνικής Πολιτικής, Αλληλεγγύης και Απασχόλησης της Κεντρικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδας.

Έχει συμμετάσχει σε πολλές άλλες κοινωνικές, περιβαλλοντολογικές, εργατικές και πολιτικές επιτροπές σε διάφορα τοπικά, εγχώρια και ευρωπαϊκά όργανα και θεωρείται γνώστης της Ευρωπαϊκής/Κοινοτικής Νομοθεσίας και πραγματικότητας.

Διετέλεσε μέλος της κεντρικής πολιτικής επιτροπής του ΣΥΝ από το 1996 έως και το 2010 και ακολούθως του ΣΥΡΙΖΑ, του οποίου τυχαίνει επιπλέον μέλος της γραμματείας των τμημάτων τοπικής αυτοδιοίκησης και Ευρωπαϊκής Πολιτικής. Είναι επίσης, ιδρυτικό μέλος του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ.

Πηγή
----

Επίσημη ιστοσελίδα της Δημοτικής Παράταξης "ΑΝΑΠΛΑΣΗ Αιγάλεω"

Παραπομπή
---------

1. ↑  Αποτελέσματα Αυτοδιοικητικών Εκλογών 2014
Ασκός, 2200-2000 π.Χ, Ναυπλίου
Ο **Ασκός** (Αρχαία ελληνικά:ἀσκός) ήταν είδος αγγείου από την Αρχαιοελληνική κεραμική, το οποίο χρησιμοποιούνταν για να χύνει ή να μεταφέρει υγρά, όπως το νερό ή το κρασί. Είναι ένα από τα πιο γνωστά κεραμικά είδη, από το σχήμα του, το οποίο ήταν ημισφαιρικό, με πιεσμένο σώμα και τοξωτή λαβή που κατέληγε στο στόμιο, το οποίο ήταν λοξό προς τα πάνω για ελεγχόμενη ροή. Συνήθως είχε πάνω ζωγραφισμένα διακοσμητικά σχέδια, και εκτός από το να μεταφέρει υγρά, ο ασκός χρησιμοποιόταν για την αποθήκευση και τη διατήρηση λαδιού ή ελαιόλαδου.

Αυτό το είδος αγγείου, εμπορευόταν κυρίως μέσα και γύρω από τη Μεσόγειο. Παράδειγμα αυτού του αγγείου, βρίσκεται στο Μουσείο Αιγυπτιακής Αρχαιολογίας του Λονδίνου, και ονομάζεται UC4760, ο οποίος είναι ένας πολύτιμος μεταλλικός ασκός που κατασκευάστηκε αρχικά στην Ελλάδα (ο κύριος τόπος δημιουργίας του, ήταν στην Αττική) και στην Ετρουρία, παρότι ανακαλύφθηκε στη Μέμφις.

Η αρχική έννοια του ασκού, ήταν το κρασί. Η πρώτη χριστιανική αίρεση πήρε το όνομά της από αυτό το αγγείο. Η πρώιμη χριστιανική αίρεση μιας μοντανιστικής αίρεσης των Χριστιανών, οι Ασκιτάνοι, πήρε το όνομά της από αυτό το αγγείο, τον Ασκό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Askos». *www.beazley.ox.ac.uk*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2020.
2. ↑  «Τα είδη των αγγείων». *users.sch.gr*. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2020.
3. ↑  Katz, Joshua T. (2002). «How the Mole and Mongoose Got Their Names: Sanskrit Ākhú- and nakulá-». *Journal of the American Oriental Society* **122** (2): 296–310. doi:10.2307/3087624. ISSN 0003-0279. .

 Αρχειοθετήθηκε 2021-05-02 στο Wayback Machine.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------
Συντεταγμένες: 45°20′24″N 29°32′13″E﻿ / ﻿45.34°N 29.537°E﻿ / 45.34; 29.537

Το **Δάσος της Λετέα** (ρουμανικά: Pădurea Letea) είναι το παλαιότερο φυσικό καταφύγιο στη Ρουμανία. Ανακηρύχθηκε προστατευόμενη τοποθεσία το 1938 με την Απόφαση Αριθ. 645 του Ρουμανικού Υπουργικού Συμβουλίου. Βρίσκεται μεταξύ των παραποτάμων του Δούναβη, Σουλινά και Κιλία, στο Δέλτα του Δούναβη. Καλύπτει μια έκταση περίπου 2.825 εκτάρια.

Το δάσος Λετέα ήταν από τα πρώτα μέρη του Αποθέματος Βιόσφαιρας του Δέλτα του Δούναβη, που αναγνωρίστηκε ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Το 1992 αναγνωρίστηκε διεθνώς ως Απόθεμα Βιόσφαιρας στο πλαίσιο του Προγράμματος Άνθρωπος και Βιόσφαιρα της ΟΥΝΕΣΚΟ.

Έχει μία υποτροπική όψη που οφείλεται στην παρουσία του τροπικού αναρριχητικού φυτού Περιπλοκάδα η γραική *(Periploca graeca)*. Πρόκειται για ένα Μεσογειακό φυτό που στα βόρεια βρίσκει καταφύγιο μέχρι το Δέλτα του Δούναβη. Αυτό και πολλά άλλα είδη φυτών αναρριχώνται στα κλαδιά των δέντρων του δάσους, όπως τα λιάνα, η άγρια άμπελος, ο κοινός λυκίσκος και ο κισσός.

Η χλωρίδα του δάσους Λετέα περιλαμβάνει κυρίως δέντρα, όπως η ασημόλευκα, η μαύρη λεύκα, η φτελιά, η βρετανική βελανιδιά, η φιλουριά, ο στενόφυλλος φράξος και ο άλνος ο κολλώδης. Διαθέτει επίσης ένα μεγάλο εύρος από φυτικά είδη χαμηλής βλάστησης.

Στο δάσος Λετέα ζουν το μαυροκιρκίνεζο, ο θαλασσαετός, οι κορακίδες, οι τσαλαπετεινοί εποπίδες, η *οχιά των λιβαδιών* και τα άλογα του Δέλτα του Δούναβη. Στην πανίδα του δάσους συμπεριλαμβάνονται τα ~1600 είδη εντόμων που έχουν αναγνωριστεί ως τώρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Pădurea Letea». *Protected Planet*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2019.
2. ↑  «Padurea Letea». *Info-Delta.ro* (στα Ρουμανικά). Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2019.
3. 1 2  UNEP-WCMC Protected Areas Programme - Danube Delta Biosphere Reserve. Retrieved on 2008-07-23.
4. ↑  «Τί είναι τα Αποθέματα Βιόσφαιρας; | Sustainable Samothraki». *sustainable-samothraki.net*. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2019.
5. ↑  Τσιτσώνη, Θέκλα. «ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΩΝ ΠΕΡΙΟΧΩΝ ΣΕ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΕΠΙΠΕΔΟ» (PDF). Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
6. ↑  «Περιπλοκάδα | Ορεινό Μέλι | Blog» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2019.
7. ↑  «λιάνα - Ygeiaonline.gr». *www.ygeiaonline.gr*. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2019.
8. 1 2 3  Danube Delta Biosphere Reserve - General Presentation. Danube Delta Biosphere Reserve Authority. Retrieved on 2008-07-23.
9. ↑  «Green Report - Afaceri, legislatie si educatie pentru un mediu curat». *Green Report* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Δάσος της Λετέα** |

* Δέλτα του Δούναβη - Δάσος της Λετέα Αρχειοθετήθηκε 2019-05-23 στο Wayback Machine.
* Δέλτα του Δούναβη - Μνημείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ
Ο **Εδουάρδος, Δούκας της Υόρκης και του Ώλμπανυ** (1739 - 1767), ήταν ο δεύτερος γιος του Φρειδερίκου, Πρίγκιπα της Ουαλίας, και της Αυγούστας της Σαξονίας-Γκότα, καθώς και αδελφός του Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου.

Ο *Εδουάρδος Αύγουστος* γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου 1739 στο Μέγαρο Νόρφοκ του Λονδίνου, όπου και βαπτίσθηκε από τον Επίσκοπο της Οξφόρδης, Τόμας Σέκερ. Ανάδοχοί του ήταν ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Α΄ της Πρωσίας (με εκπρόσωπο τον Τσαρλς Ντάγκλας, Δούκα του Κουίνσμπερρυ & Ντόβερ), ο Κάρολος του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ και η Φρειδερίκη της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ.

Ως παιδί πέρασε μαζί με τον αδελφό του πολλές ώρες εκμάθησης αριθμητικής, γεωμετρίας, γραφής, θρησκείας, λατινικών, γαλλικών, γερμανικών, ελληνικών, ακόμα και χορού. Καθώς μεγάλωνε, έγινε αρκετά δημοφιλής, σε αντίθεση με τον αδελφό του. Έδειξε ενδιαφέρον για τα ναυτικά θέματα και ζήτησε άδεια για να υπηρετήσει στο Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό. Έτσι, έλαβε μέρος στις ναυτικές επιδρομές εναντίον των γαλλικών ακτών το 1758. Στις 14 Ιουνίου 1759 έγινε πλοίαρχος, το 1761 υποναύαρχος και το 1762 αντιναύαρχος.

Τον Απρίλιο του 1760 ο παππούς του, Γεώργιος Β΄, τον ονόμασε *Δούκα της Υόρκης και του Ώλμπανυ*. Όταν ο αδελφός του ανέβηκε στο θρόνο, στις 25 Οκτωβρίου 1760, ονόμασε τον Εδουάρδο *Σύμβουλο του Στέμματος*. Από τη στιγμή που ο αδελφός του έγινε βασιλιάς και μέχρι τη γέννηση του πρώτου παιδιού του Βασιλιά, ο Εδουάρδος ήταν ο Διάδοχος του βρετανικού θρόνου. Στις 27 Ιουλίου 1765 εντάχθηκε στο μασονικό τάγμα.

Στα τέλη του καλοκαιριού του 1767, καθ' οδόν προς τη Γένοβα, αρρώστησε και μεταφέρθηκε εκτάκτως στο λιμάνι του Μονακό. Παρά τη φροντίδα και την προσοχή που δόθηκε, πέθανε στις 17 Σεπτεμβρίου στο παλάτι του Ονώριου Γ΄ του Μονακό. Η κρεβατοκάμαρα όπου ο Εδουάρδος πέθανε έμεινε γνωστή ως *Δωμάτιο της Υόρκης*. Μετά το θάνατό του το σώμα του επέστρεψε στο Λονδίνο με το πλοίο *HMS Montreal* και ενταφιάστηκε στο Αββαείο του Ουέστμινστερ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2016.
2. 1 2 3 4
3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9
4. ↑
5. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2016.
6. ↑
7. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2016.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 222130291
* ISNI: 0000 0003 6101 4417
* GND: 142260665
* SUDOC: 198273002
* BNF: cb15798305d (data)
* ULAN: 500354104
* ICCU: MUSV010978

 |

 |
Το **Μάρου Πραντές** (χίντι: मरू प्रदेश) είναι προτεινόμενη ερημική πολιτεία στην βορειοδυτική Ινδία, η οποία προέρχεται από τη πολιτεία του Ρατζαστάν. Η προτεινόμενη πολιτεία αποτελείται από τις επαρχίες Μπάρμερ, Μπικάνερ, Τσούρου, Γκανγκαναγκάρ, Χανουμανγκάρ, Τζαϊσαλμέρ, Τζουντζούνου, Οσιγιάν (τεχσίλ του Τζοντχπούρ), Ναγκαούρ και Σικάρ.

Αναφορές
--------

1. ↑  «Maru Pradesh: Small State Developed State». Jaaibir Godara. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2012.
2. ↑  . Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2012.  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  «Archived copy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Απριλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2012.
Η Φυλακή του Αββείου το 1831
Η **Φυλακή του Αββείου** (Γαλλικά: **prison de l’Abbaye)** ήταν ένας χώρος κράτησης καταδίκων του Παρισιού από το 1522 έως το 1854. Το τελικό κτίριο χτίστηκε από τον Γκαμάρ το 1631 και περιλάμβανε τρεις ορόφους, πλαισιωμένους από δύο πυργίσκους (ή πιο συγκεκριμένα, πύργους παρακολούθησης). Ήταν ένας χώρος, στον οποίο συνέβησαν μερικά από τα πιο αιματηρά επεισόδια της Γαλλικής Επανάστασης.

Η Μαντάμ Ρολάν, σύζυγος του Υπουργού Εσωτερικών των Γιρονδίνων, του Ιωάννη Μάριου Ρολάν, τέθηκε υπό κράτηση σε αυτή την φυλακή, στην πρώτη σύλληψη της το 1793 και πριν μεταφερθεί στη Αγία Πελαγία.

Ιστορία
-------

### Πριν την Επανάσταση

Η Φυλακή κατείχε μέρος της τρέχουσας τοποθεσίας της λεωφόρου Σαιν Ζερμάν στη ΝΑ γωνία του περιβόλου του Αββαείου του Σαιν-Ζερμάν-ντε-Πρε. Η μονή χρονολογείται στην αρχαιότερη εποχή του Παρισιού, όταν ο Χιλδεβέρτος Α΄ ίδρυσε ένα μοναστήρι αφιερωμένο στον Τίμιο Σταυρό και στον Άγιο Βικέντιο της Σαραγόσα, (στη θέση ενός ναού της Ίσιδας ή της Κέρες, σύμφωνα με το μύθο), η οποία αργότερα πήρε το όνομα του Διοικητικού της Επίσκοπου Ζερμάν του Παρισιού. Η βασιλική της εκκλησία έγινε γνωστή με την ονομασία «Άγιος-Ντένις των Μεροβιανών», καθώς περιείχε τους τάφους του βασιλιά Χιλδεβέρτος Α΄ και άλλων μοναρχών της δυναστείας.

### Οι Σφαγές του Σεπτεμβρίου

Στις 30 Ιουνίου του 1789, ένας πλήθος εισέβαλε στη φυλακή και απελευθέρωσε τους Γάλλους φρουρούς που είχαν φυλακιστεί επειδή δεν υπάκουσαν σε κάποιες εντολές. Την επόμενη μέρα, δηλαδή την 1η Ιουλίου του 1789, η Εθνική Συντακτική Συνέλευση απαίτησε από τον βασιλιά να τους δώσει χάρη. Ωστόσο, το 1792, η Φυλακή του Αββαείου ήταν ένα από τα μέρη των φοβερών και αιματηρών σκηνών, που έμειναν γνώστες στην ιστορία ως Σφαγές του Σεπτεμβρίου. Συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια της Τρομοκρατίας, ένα πλήθος ανθρώπων από όλα τα κοινωνικά στρώματα, βρισκόταν υπό κράτηση , με την κατηγορία ότι ήταν ενάντιοι στο καθεστώς που επιθυμούσε την πτώση της μοναρχίας. Στα γεγονότα της ιστορία που καταγράφηκαν στις 2 και 3 Σεπτεμβρίου του 1792, λέγεται ότι ο Στανισλάς-Μαρί Μαγιάρ, ο αρχηγός της Εθνικής φρουράς, συναίνεσε στο να σφαγιαστούν 164 κρατούμενοι εκεί, συμπεριλαμβανομένων 18 ιερέων, ίσως προσδίδοντας κάποια δόση νομιμότητας στα εγκλήματα αυτά με την παρουσία του.

 Η Φυλακή του Αββαείου, όπου μεταξύ 2 και 4 Σεπτεμβρίου του 1792, 160-220 άνθρωποι σκοτώθηκαν σε τρεις ημέρες. Βρισκόταν μεταξύ των οδών «Ντε Μπισί» και «Φούρ» (E40), με την είσοδο της φυλακής στην οδό Αγίας Μαργαρίτας, την σημερινή λεωφόρο της Σαιν Ζερμάν.
### Καταστροφή

Η Φυλακή του Αββείου αργότερα μετατράπηκε σε στρατιωτική φυλακή και τελικά κατεδαφίστηκε το 1854 για την κατασκευή της λεωφόρου Σαιν Ζερμάν.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑

* Chronique de la Révolution, σελ. 102, itionsditions Jacques Legrand SA, 1988.
Η γεωγραφική εξάπλωση της Βλάχικης γλώσσας (με ροζ) στην Ήπειρο, Θεσσαλία, Μακεδονία και Αλβανία, καθώς και της Βλάχικης (Μογλενίτικης) γλώσσας (με πορτοκαλί) στην Βόρεια Μακεδονία και την Ελλάδα
Η **Βλάχικη (Μογλενίτικη) γλώσσα** είναι μία γλώσσα που ομιλείται στην Ελλάδα στην ανατολική Αλμωπία (ή Μογλενά) του νομού Πέλλας (ανατολικά της Αριδαίας, βόρεια των Γιαννιτσών) και στη βόρειο Παιονία του νομού Κιλκίς, καθώς και σε μερικά χωριά του νότιου τμήματος της Βόρειας Μακεδονίας, κοντά στη Γευγελή.  

Στην διεθνή βιβλιογραφία είναι γνωστή σαν *Meglenitic*. Οι ομιλούντες τη γλώσσα δεν έχουν κάποιο όνομα για τη γλώσσα τους και αυτοπροσδιορίζονται ως Βλάχοι, ενώ στην ελληνική βιβλιογραφία ονομάζονται Βλάχοι ή Βλαχομογλενίτες.

Ταξινόμηση
----------

Είναι μία γλώσσα του ανατολικού κλάδου των λατινογενών γλωσσών. Η συγγενέστερη γλώσσα της είναι η Βλάχικη γλώσσα και η ρουμάνικη. Το γεγονός αυτό κάνει ορισμένους να πιστεύουν ότι οι γλώσσες αυτές, και ιδιαίτερα η βλάχικη και η μογλενίτικη βλάχικη, είναι απλώς διάλεκτοι της ίδιας γλώσσας. Οι περισσότεροι γλωσσολόγοι συμφωνούν ωστόσο ότι η κάθε μία αποτελεί ξεχωριστή λατινογενή γλώσσα. Σύμφωνα με την ερευνήτρια Μαρία Παπαγεωργίου από το Σκρα, η γλώσσα διατηρεί μέσω της προφορικής παράδοσης, ακέραια, έργα αρχαίων Ελλήνων ποιητών που δεν έχουν σωθεί, ως παραμύθια.

Η γλώσσα ανήκει στο βαλκανικό γλωσσικό δεσμό.

Ομιλητές
--------

Η γλώσσα βρίσκεται σε κίνδυνο εξαφάνισης. Σύμφωνα με πρόσφατες (2002) εκτιμήσεις ομιλείται σήμερα από 3.000 άτομα στην Ελλάδα και από 2.000 άτομα στη Βόρεια Μακεδονία. Οι ομιλητές είναι τουλάχιστον δίγλωσσοι με βασική γλώσσα την Ελληνική ή και τη Βουλγάρικη/Σλαβομακεδονική γλώσσα. Δεν είναι επίσημη γλώσσα καμίας χώρας και, προφανώς, δε διδάσκεται. Σύμφωνα με ακόμη πιο πρόσφατες εκτιμήσεις οι ομιλητές έχουν μειωθεί ουσιωδώς και ανέρχονται περί τους 2.800 στο σύνολό τους. Εκτιμάται ότι προϊόντος του χρόνου, τουτέστιν μέσα στην προσεχή δεκαετία, θα έχει εκλείψει σχεδόν καθ' ολοκληρίαν.

Βλέπε Επίσης
------------

* Βλάχικη γλώσσα
* Ανατολικές ρομανικές γλώσσες
* Λαϊκή Λατινική γλώσσα
* Γλώσσες της Ελλάδας
* Γλώσσες της Βόρειας Μακεδονίας

Σχετική βιβλιογραφία
--------------------

* Αστέριος Κουκουδης, *Οι Ολύμπιοι Βλάχοι και τα Βλαχομογλενά*, Εκδόσεις Ζήτρος, Θεσσαλονίκη, 2001

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hammarström, Harald· Forkel, Robert· Haspelmath, Martin· Bank, Sebastian, επιμ. (2016). «Megleno Romanian». *Glottolog 2.7*. Jena: Max Planck Institute for the Science of Human History.
2. ↑  Μαρία Παπαγεωργίου, *Παραμύθια από μύθους Αρχαίων Ελληνικών ποιητικών έργων που χάθηκαν και άλλα παραμύθια του Βλαχόφωνου χωριού Σκρα*, Θεσσαλονίκη, 1984

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δείγμα Βλαχομογλενίτικου ιδιώματος
* Περιγραφή της γλώσσας από το Ethnologue.com
* Χάρτης των περιοχών που μιλιόταν η γλώσσα στις αρχές του 20ου αιώνα
* Η προέλευση των Βλαχομογλενιτών

Wikimedia IncubatorWikimedia Incubator
**Δοκιμαστική Βικιπαίδεια στα Megleno-Romanian Wikipedia**

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4169268-8
* NKC: ph1170001

 |

 |
Το **Μηναίο του Μπράτκοβ** (*σερβικά : Братков минеј*) είναι μεσαιωνικό χειρόγραφο Σερβικό ορθόδοξο ημερολόγιο (μηναίον) του 13ου αιώνα. Ονομάζεται έτσι από τον συγγραφέα του, Μπράτκοβ. Είναι το παλαιότερο μηναίο στη σερβική λογοτεχνία. Είναι γραμμένο σε περγαμηνή, κατά τη εποχή του βασιλιά Βλάντιλαβ (1234-1243), στα κυριλλικά και την παλιά εκκλησιαστική σλαβονική γλώσσα.

Το βιβλίο αποτελείται από τέσσερα μέρη, τα οποία ομαδοποιούνται σε μία "προσευχή" για κάθε μήνα από τον Σεπτέμβριο μέχρι το Νοέμβριο, γραμμένο κατά το τελευταίο τρίμηνο του 13ου αιώνα, ενώ το υπόλοιπο είναι γραμμένο στο πρώτο μισό του 14ου αιώνα.

Το βιβλίο περιέχει επίσης τμήματα των προσευχών του Αγίου Ναούμ της Αχρίδας (περ. 830 - 910).

Ανήκε στα χειρόγραφα της παλιάς εθνικής βιβλιοθήκης της Σερβίας και, καθώς τα περισσότερα από τα χειρόγραφα από τα αρχεία της εξαφανίστηκαν, κλάπηκαν από τις δυνάμεις κατοχής, κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, κατέληξε στη Γερμανία, όπου αγοράστηκε το 1969. Από τότε φυλάσσεται στα αρχεία της νέας Εθνικής Βιβλιοθήκης της Σερβίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Radio-televizija Srbije, 28. sep 2010, Staro srpsko pisano nasleđe
2. ↑  Blic panorama, 2007.11.20 Molitve pisane na koži Αρχειοθετήθηκε 2012-09-08 at Archive.is
3. ↑  *Macedonian Review*. Kulturen Zhivot. 1986. σελίδες 226–228.

Αναφορές
--------

* *Macedonian Review*. Kulturen Zhivot. 1986. σελίδες 226–228.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Братков минеј - Дигитална Народна библиотека Србије - RS-647[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Старо српско писано наслеђе, РТС 28.09.2010.
* Српске рукописне књиге, ЈАТ архива


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Братков минеј  της Σερβικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
**Κορώνης-Φίλανδρος** ονομαζόταν το ελληνικό μουσικό ντουέτο που συναποτελούσαν οι τραγουδιστές Σπύρος Κορώνης και ο Φίλανδρος Μάρκου.

Ιστορικό
--------

Πρωτοεμφανίστηκαν τη μεταπολεμική περίοδο όπου και μεσουράνησαν για χρόνια με κύριο μουσικό είδος ενασχόλησης τους να είναι το ελαφρό τραγούδι, ενώ επίσης να έχουν ερμηνεύσει και πολλά αρχοντορεμπέτικα τραγούδια. Ως καλλιτεχνικό δίδυμο ερμήνευσαν πολλά τραγούδια, μεταξύ των οποίων και δικά τους· συνθέτοντας μουσική και γράφοντας στίχο, με ορισμένα εξ αυτών να είναι τα: «Μίλα μας και μη μας αγαπάς», «Τι ωραία που είσαι απόψε», «Τι παθαίνω σαν σε βλέπω να μιλάς», «Είσαι αυτή που φαντάστηκα», και «Παράβλεψε λιγάκι», «Στης Πλάκας τις ανηφοριές», «Κάτι με τραβάει κοντά σου», «Τι έχεις και όλο κλαις», «Κελαηδήστε ωραία μου πουλάκια» Πραγματοποιούσαν εμφανίσεις σε όλη στην Αθήνα και όλη την Ελλάδα, αλλά και κατά καιρούς σε Κύπρο, Ευρώπη και Αμερική.

Τα μέλη
-------

Ο Σπύρος Κορώνης γεννήθηκε το 1918 και απεβίωσε στις 23 Ιανουαρίου 1984 σε ηλικία 66 ετών. Ο Φίλανδρος Μάρκου γεννήθηκε το 1907 στη Σάμο και απεβίωσε το 1993 στην Αθήνα σε ηλικία 86 ετών, ενώ επίσης είχε παντρευτεί την Άννα, κόρη του τραγουδιστή του ρεμπέτικου Αντώνη Διαμαντίδη (γνωστότερου ως Αντ. Νταλκάς).

Δίσκοι βινυλίου (LP)
--------------------

Ενδεικτικά ακολουθούν παρακάτω, ονομαστικά και με αναφορά στη σχετική χρονολογία κυκλοφορίας τους, δίσκοι βινυλίου (LP) - 33 στροφών που έχουν ηχογραφήσει ως δικούς τους το ντουέτο «Κορώνης-Φίλανδρος» αλλά επίσης και άλλοι που έχουν συμμετάσχει. 

### Δικοί τους

* *«Αξέχαστες μελωδίες»* (1968)
* *«Άλλες εποχές, άλλες μελωδίες»* (1968)
* *«Τραγούδια του παλιού καλού καιρού»* (1969)
* *«Τραγούδια της ταβέρνας»* (1969)
* *«Κορώνης-Φίλανδρος»* (1970)
* *«Κορώνης-Φίλανδρος»* (1976)
* *«Αξέχαστες καντάδες»* (1978)
* *«Τα αρχοντορεμπέτικα, 2: 1950-1960»* (1984)
* *«Άρχισαν τα όργανα»* (1993)

### Συμμετοχές

* *«Εύθυμα τραγούδια»* (1969)
* *«Υπέροχες μελωδίες»* (1977)
* *«Αθάνατη Εποχή: Tango, Waltz»* (1993)

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ξανα-Πάμε σαν άλλοτε… (Στον καιρό της κυριαρχίας των μουσικών ντουέτων) Αρχειοθετήθηκε 2018-11-23 στο Wayback Machine.. Άρθρο του συντάκτη Δημήτρη Γκιώνη στο σάιτ της Εφημερίδας των Συντακτών: Efsyn.gr. Δημοσιεύτηκε: 14/05/2017 / Ανακτήθηκε: 01/12/2018.
2. ↑  Σήμαντρον: Κορώνης-Φίλανδρος. Ένα ντουέτο αξέχαστο από τα παλιά. Cemantron-anastasia.blogspot.com. Δημοσιεύτηκε: 18/10/2016 / Ανακτήθηκε: 01/12/2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Discogs: Κορώνης - Φίλανδρος. Discogs.com. Δημοσιεύτηκε: 01/12/2018.
* Reverb LP: Κορώνης - Φίλανδρος[*νεκρός σύνδεσμος*]. Lp.reverb.com. Δημοσιεύτηκε: 01/12/2018.
Σαμπίτς
Το **Σαμπίτς** ή **σάμπιχ** (εβραϊκά: סביח‎ Εβραϊκή προφορά: ​[saˈbiħ]) είναι παραδοσιακό εβραϊκό σάντουιτς Μιζράχι δημοφιλές κυρίως στο Ισραήλ, το οποίο αποτελείται από πίτα γεμιστή με τηγανητές μελιτζάνες και βραστά αυγά. Η τοπική Ισραηλινή κατανάλωση λέγεται ότι προήλθε από μια παράδοση μεταξύ των Ιρακινών Εβραίων, που το έτρωγαν στο Σάββατο το πρωί.

Ετυμολογία
----------

Το όνομά του φαγητού προέρχεται από τον ιδρυτή του πρώτου πάγκου σαμπίτς στο Ισραήλ, τον Σαμπίτς Τσβι Χαλάμπι, Εβραίος γεννημένος στο Ιράκ.

Μια θεωρία λέει ότι το σαμπίτς προέρχεται από την αραβική λέξη صباح sˤaˈbaːħ, που σημαίνει "το πρωί", καθώς τα συστατικά του σαμπίτς είναι τυπικά για το Ιρακινό Εβραϊκό πρωινό.

Συστατικά
---------

Το σαμπίτς, που σερβίρεται σε πίτα, παραδοσιακά περιέχει τηγανητές μελιτζάνες σε φέτες, σκληρά βρασμένα αυγά, μια λεπτή σως ταχινιού (ταχίνι, χυμός λεμονιού, και σκόρδο), Ισραηλιή σαλάτα, ψιλοκομμένο μαϊντανό, και άμπα. Ορισμένες εκδόσεις χρησιμοποιούν βραστές πατάτες. Παραδοσιακά, παρασκευάζεται με αυγά χαμινάντος, αργοψημένα σε Χαμίν μέχρι να γίνει καφέ. Σύμφωνα με τη προτίμηση του πελάτη μπορεί να σερβιριστεί με πράσινο ή κόκκινο ζουγκ ως καρύκευμα στη κορυφή και πασπαλισμένο με ψιλοκομμένο κρεμμύδι.

Ιστορία
-------

Το σαμπίτς εισήχθη στο Ισραήλ από Ιρακινούς Εβραίους που μετακινήθηκαν στη δεκαετία του 1940 και του 1950. Το Σάββατο, όταν δεν μαγείρεμα δεν επιτρεπόταν, οι Ιρακινοί Εβραίοι έτρωγαν ένα κρύο γεύμα προμαγειρεμένων τηγανητών μελιτζάνων, βραστές πατάτες και βραστά αυγά. Στο Ισραήλ, τα συστατικά αυτά γεμίστηκαν σε πίτα και άρχισαν να πωλούνται ως γρήγορο φαγητό. Στη δεκαετία του 1950 και του 1960, οι πωλητές άρχισαν να πωλούν τα σάντουιτς σε υπαίθριους πάγκους.Πρότυπο:Verify source
Υπάρχει αγροτική έκδοση που ονομάζεται σαλάτα σαμπίτς (Σαλάτ Σαμπίτς στα εβραϊκά)

Γκαλερί
-------

* 
* 
*

Δείτε επίσης
------------

* Κουζίνα των Εβραίων Μιζράχι
* Ισραηλινή κουζίνα
* Εβραϊκή κουζίνα
* Πολιτισμός του Ισραήλ
* Κουζίνα της Μέσης Ανατολής

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Tales of a wandering chickpea». The Santa Fe New Mexican. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2008.
2. ↑  "אין כמו, אין כמו עמבה: מדריך הסביח - מדן ועד אילת", ynet, 12.11.06
3. ↑  Hybrid Power: The Iraqi-Israeli Sabich
Ο **Γιάννης Κοσκινιάτης** (29 Αυγούστου 1983 – 29 Οκτωβρίου 2008) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής από την Ρόδο, που έπαιζε στον Διαγόρα Ρόδου. Έπαιξε σε 61 ματς και σκόραρε 4 γκολ υπέρ της ομάδας.

Καριέρα και θάνατος
-------------------

Ο Κοσκινιάτης έκανε συνολικά 61 εμφανίσεις στη Γ' Εθνική για τον Διαγόρα, σκοράροντας τέσσερα γκολ και βοηθώντας την ομάδα να ανέλθει στη Β' Εθνική για την περίοδο 2008–09. Ωστόσο, δεν έπαιξε την επόμενη χρονιά λόγω τραυματισμού στο πόδι και μετά τη θεραπεία δε συμμετείχε στον αγώνα με τον Ολυμπιακό.

Ο Κοσκινιάτης εξαφανίστηκε το μεσημέρι όταν οδηγώντας τη μοτοσυκλέτα βρέθηκε στην κορυφή ενός γκρεμού, όπου άφησε ένα σημείωμα αυτοκτονίας. Το περιεχόμενο του σημειώματος αποκρύπτονται από τον κύκλο οικογενείας του. Ο Κοσκινιάτης αυτοκτόνησε πέφτοντας από τον γκρεμό. Ο Διαγόρας ηττήθηκε με σκορ 3-2.

Αναφέρθηκε ότι η ομάδα του είχε στείλει τον Γιάννη για ψυχολογική υποστήριξη. Φήμες υποστηρίζουν ότι ο Κοσκινιάτης είχε χάσει τον αδερφό του σε τροχαίο ατύχημα και συνδέουν την αυτοκτονία του παίκτη με αυτό το τραγικό γεγονός.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Ο Γιάννης Κοσκινιάτης ζει στις μνήμες μας…».
2. ↑  Footballer cut from team jumps off cliff *Brisbane Times*
Δάσκαλος του Χοοχστράτεν, Παναγία Βρεφοκρατούσα με τις Αγίες Αικατερίνη και Βαρβάρα. Πινακοθήκη Ουφίτσι, Φλωρεντία
Με το συμβατικό όνομα **Δάσκαλος του Χοοχστράτεν** (φλαμανδικά *De Meester van Hoogstraten*, κατά προσέγγιση 1475 – 1530) αναφέρεται Φλαμανδός ζωγράφος, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στην Αμβέρσα κατά την περίοδο 1520 - 1530. Είναι πιθανό να ταυτίζεται με τον Πασκιέρ φαν ντερ Μερς, μαθητή του Χανς Μέμλινγκ το 1483 και είναι γνωστός για τα έργα θρησκευτικού περιεχομένου.

Ο καλλιτέχνης έλαβε το συμβατικό αυτό όνομα από ένα πολύπτυχο, το οποίο αρχικά βρισκόταν στην εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης στο Χοοχστράτεν και σήμερα βρίσκεται στο Βασιλικό Μουσείο Καλών Τεχνών της Αμβέρσας. Ο καλλιτέχνης πιθανότατα καταγόταν από τη βόρεια Ολλανδία, αλλά μπορεί να θεωρηθεί ως μανιεριστής της Αμβέρσας.

Ο καλλιτέχνης είχε, εν πολλοίς, μεγάλες υφολογικές ομοιότητες με τον Κουέντιν Μασσάις και, αν και είναι εμφανώς σχετιζόμενο με το ύφος του μανιερισμού της Αμβέρσας, σε ορισμένες περιπτώσεις θυμίζει τα έργα των αρχών του 16ου αιώνα που δημιουργήθηκαν στη Μπρυζ. Ορισμένοι ιστορικοί τέχνης τον τοποθετούν στο περιβάλλον του Γκέραρντ Ντάβιντ, ο οποίος προς το τέλος της σταδιοδρομίας του είχε δραστηριοποιηθεί στην Αμβέρσα.

Έργα του βρίσκονται στα Βασιλικά Μουσεία Καλών Τεχνών του Βελγίου (*Παναγία Βρεφοκρατούσα* και *Θρήνος για τον Ιησού*), στο Μουσείο Πράδο της Μαδρίτης, στο Μουσείο Πούσκιν και στην Πινακοθήκη Ουφίτσι της Φλωρεντίας.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων

Παραπομπές
----------

1. ↑  Master of Hoogstraeten[*νεκρός σύνδεσμος*] in the RKD (Ολλανδικό Ίδρυμα Ιστορίας της Τέχνης)
2. 1 2  Till-Holger Borchert, Meester van Hoogstraten in: Vorstelijk verzameld, Van Eyck Gossaert Bruegel, Meesterwerken uit het Kunsthistorisches Museum Wenen, red. Sylvia Ferino-Pagden, Till-Holger Borchert, Manfred Sellink, Lannoo, 2012, p.198.
3. ↑  Μουσείο Μάγερ φαν ντερ Μπεργκ, Αμβέρσα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Master of Hoogstraeten[*νεκρός σύνδεσμος*] στο Artnet
* Paintings by Master of Hoogstraeten στον ιστότοπο Art UK

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 95831894
* ULAN: 500024411
* RKD: 53293

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Ζωγραφική
 |

 |
Ο **κοκοβιός**, επίσης **πετροκοκοβιός** ή **γωβιός του Κανεστρίνι** (επιστημονική ονομασία: *Potamoschistus canestrinii*), είναι μικρόσωμο είδος ψαριού που ανήκει στην ευρύτερη οικογένεια του γωβιού.

Συναντάται σε αμμώδεις βυθούς, ρηχά νερά με άφθονες πέτρες, λίμνες και μεγάλα ποτάμια. Είναι από τα πιο συχνά ψάρια που απαντώνται στη Μεσόγειο. Το μήκος του σπάνια ξεπερνά τα 5 εκατοστά. Απαντάται σε ποικίλα χρώματα.

Το συγκεκριμένο είδος εισήχθη στη λίμνη Τραζιμένο της κεντρικής Ιταλίας.

Το ψάρι ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Ιταλού βιολόγου Τζοβάνι Κανεστρίνι (1837 - 1892).

Η λέξη «κοκοβιός» χρησιμοποιείται στην νέα ελληνική γλώσσα ως παρατσούκλι για κάποιον που είναι αγαθός και ίσως ταιριάζει με την ιδιοσυγκρασία του ψαριού το οποίο παραδοσιακά θεωρείται ότι ψαρεύεται εύκολα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ninnigobius canestrinii, Canestrini's Goby». *www.fishbase.us*. Ανακτήθηκε στις 4 Αυγούστου 2023.
2. ↑  «Κοκοβιός». Ανακτήθηκε στις 4 Αυγούστου 2023.
3. 1 2  «Canestrini's goby (Pomatoschistus canestrinii) | adriaticnature». *adriaticnature.com*. Ανακτήθηκε στις 4 Αυγούστου 2023.
4. ↑  «κοκοβιός - SLANG.gr». *www.slang.gr*. Ανακτήθηκε στις 4 Αυγούστου 2023.
Ο **Αλέξανδρος Γκαλίτσιος**(γενν. 20 Απριλίου 1993) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως Κεντρικός αμυντικός στον Ηρακλή Λάρισας. Είναι γιος του πρώην ποδοσφαιριστή Γιάννη Γκαλίτσιου και αδελφός του επίσης ποδοσφαιριστή Γιώργου Γκαλίτσιου.

Καριέρα
-------

Ο Γκαλίτσιος ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τα τμήματα υποδομής της ΑΕΛ, τον Ιούνιο του 2008. Μετά από αρκετές επιτυχημένες εμφανίσεις στο πρωτάθλημα των Κ-21, προήχθη στην πρώτη ομάδα τον Ιανουάριο του 2012, υπογράφοντας συμβόλαιο με διάρκεια 4,5 χρόνια. Έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του στις 9 Μαΐου 2012, εναντίον του Πανθρακικού, υπό τις οδηγίες του Μιχάλη Ζιώγα.

Διεθνής καριέρα
---------------

Ο Γκαλίτσιος εκπροσώπησε την Ελλάδα με τις Εθνικές ομάδες των Κ17 και Κ19. Έκανε το διεθνές ντεμπούτο του με την Κ19, στις 3 Σεπτεμβρίου 2011, σε φιλικό αγώνα εναντίον της Σουηδίας.

Προσωπική ζωή
-------------

Είναι ο νεότερος γιος του πρώην ποδοσφαιριστή και αρχηγού της ΑΕΛ, Γιάννη Γκαλίτσιου, και ο αδελφός του επίσης ποδοσφαιριστή, Γιώργου Γκαλίτσιου.

Αναφορές
--------

* Επίσημο προφίλ στην ιστοσελίδα της ΑΕΛ FC 1964
* Επαγγελματικό Συμβόλαιο

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ στο Scoresway.com
* Συνέντευξη
* Βίντεο & Φωτογραφίες στο Youtube
Η **Κανυτελής** (τουρκικά: *Kanlıdivane*) είναι αρχαία πόλη η οποία βρίσκεται γύρω από μια μεγάλη δολίνη στην επαρχία Μερσίνης της σημερινής Τουρκίας.

Γεωγραφία
---------

Η Κανυτελής βρίσκεται σε αγροτική περιοχή του διαμερίσματος Ερντεμλί, το οποίο αποτελεί τμήμα της επαρχίας Μερσίνης. Απέχει 18 χιλιόμετρα από το Ερντεμλί και 55 από τη Μερσίνη. Το υψόμετρό της είναι περίπου 230 μέτρα. Βρίσκεται κοντά στην πόλη Κουμκουγιού στην ακτή και μόλις μερικές εκατοντάδες μέτρα από τους βραχώδεις τάφους του Τσανακτσί.

Η δολίνη είναι αρκετά μεγάλη· η μεγαλύτερη διάσταση φτάνει τα 130 μέτρα. Το βάθος της είναι περίπου 70 μέτρα.

Ιστορία
-------

Γύρω από τη δολίνη δεσπόζουν ερείπια της αρχαιότητας. Ανακαλύφθηκαν και ερευνήθηκαν από τους Βικτόρ Λανγκλουά και Σεμάβι Εγιτζέ.

### Προρωμαϊκή εποχή

Η Κανυτελής αποτελούσε μέρος του Βασιλείου της Όλβης στην αρχαιότητα. Στη βόρεια νεκρόπολη υπάρχει ένα μαυσωλείο, το οποίο έχτισε η βασίλισσα Άβα για τον σύζυγο και τους υιούς της. Στην επιγραφή του πύργου στα νοτιοδυτικά γράφει· «Κτίστηκε από τον Τεύκρο, τον υιό του ιερέως βασιλέα Ταρκυάρη της Όλβης για τον Δία».

### Ρωμαϊκή εποχή

Τον πρώτο αιώνα το βασίλειο της Όλβης κατέστη υποτελές της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Θεοδόσιος Β´ ανοικοδόμησε την πόλη ως χριστιανικό θρησκευτικό κέντρο και την μετονόμασε σε Νεάπολη. Γύρω από τη δολίνη υπάρχουν ερείπια βασιλικών, στέρνες, λαξευμένοι βράχοι κ.λπ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Edwards, Robert W. "Kanlidivane" (2016). *The Eerdmans Encyclopedia of Early Christian Art and Archaeology, ed. Paul Corby Finney*. Grand Rapids, Michigan: William B. Eerdmans Publishing. σελίδες 2–3. ISBN 978-0-8028-9017-7.
2. ↑  «Festival page {{in lang|tr}}». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαΐου 2010. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2010.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 246321538

 |

 |
Το Πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Ευρυτανίας για την περίοδο 2011-12 κατέκτησε ο Αίολος Προφήτη Ηλία Καρπενησίου, και το κύπελο ο Α.Π.Ο.Κ. Το Βελούχι. Φιναλίστ και στους 2 τελικούς (ανάδειξης πρωταθλητή και τελικό κυπέλλου) ήταν ο Κατσαντώνης Αγράφων. 

Στην κατηγορία ανδρών, κατά την αγωνιστική περίοδο 2011-12 υφίστανται δυο κατηγορίες. Η Α΄ Κατηγορία, με τη συμμετοχή 10 συλλόγων και η Β΄ κατηγορία, με μόλις 3 συλλόγους. Ο πρωταθλητής της Α΄ Κατηγορίας ο οποίος κρίνεται με τη διαδικασία των Play Off, λαμβάνει μέρος στο Ειδικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Ο. για την άνοδο στη Δ΄ Εθνική, ενώ η ομάδα που κατέλαβε την τελευταία θέση υποβιβάζεται.

### Α' Κατηγορία

**Βαθμολογία(Τελική)**

```
Ομάδα                          Βαθ.(Τέρματα)
Κατσαντώνης Αγράφων             46 (68-11)
Κρέντη                          41 (42-16)
Αίολος Προφήτη Ηλία Καρπενησίου 40 (45-12)
Α.Ο. Μυρίκη                     35 (25-13)
Α.Ο. Ποταμιά                    24 (24-26)
Απεραντιακός Βαλαώρα            21 (20-28) (-2 βαθμούς)
Δόξα Ραπτοπούλου                18 (32-37)
Φραγκίστα                       13 (19-55)
Άγιος Προκόπιος                 10 (20-48)
Α.Ο. Κεράσοβο                    3 (12-60)
```

#### Ημιτελικοί Πρωταθλήματος

* Μυρίκη-**Κατσαντώνης** 0-2, 1-1
* **Αίολος**-Κρέντη 1-1, 2-2

#### Τελικός Πρωταθλήματος

Δημ. Στάδιο Καρπενησίου (22 & 28 Απριλίου 2012)

* Αίολος Προφήτη Ηλία-Κατσαντώνης Αγράφων 0-1 και 3-2

Κύπελλο
-------

### Τελικός Κυπέλλου

* Α.Π.Ο.Κ. Το Βελούχι-Κατσαντώνης Αγράφων 6-0

Πηγές
-----

1. ↑  «"*ΕΥΡΥΤΑΝΙΑ ΣΠΟΡΤ*"». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουλίου 2012.
2. ↑  «*Πρωταθλητής Ευρυτανίας ο Αίολος για το 2011-12*». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2012.
3. ↑  Κυπελλούχος ο ΑΠΟΚ Βελουχίου με εξάρα!

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ευρυτανίας |
| --- |
|  |
| 
Κατάλογος ποδοσφαιρικών σωματείων Ε.Π.Σ. Ευρυτανίας |
|  |
| Περίοδοι | 
* 1990–91
* 1991–92
* 1992–93
* 1993–94
* 1994–95
* 1995–96
* 1996–97
* 1997–98
* 1998–99
* 1999–00
* 2000–01
* 2001–02
* 2002–03
* 2003–04
* 2004–05
* 2005–06
* 2006–07
* 2007–08
* 2008–09
* 2009–10
* 2010–11
* 2011–12
* 2012–13
* 2013–14
* 2014–15
* 2015–16
* 2016–17
* 2017–18
* 2018–19
* 2019–20
 |

 |