recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **Μαζί για την Καταλονία** (καταλανικά: **Junts per Catalunya**) ήταν πολιτικός συνασπισμός της Καταλονίας που σχηματίστηκε γύρω από τον πρώην πρόεδρο της Κυβέρνησης της Καταλονίας Κάρλες Πουτζδεμόν και το Δημοκρατικό Ευρωπαϊκό Καταλανικό Κόμμα (PDeCAT) με αφορμή τις περιφερειακές καταλανικές εκλογές του Δεκεμβρίου του 2017 και τις πολιτικές αναταραχές που ακολούθησαν τη συμβολική ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της περιφέρειας τον Οκτώβριο του ίδιου έτους.

Ιστορία
-------

Οι πολιτικές αναταραχές που οδήγησαν στην ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Καταλονίας τον Οκτώβριο του 2017 από τον τότε πρόεδρο της Ζενεραλιτάτ, Κάρλες Πουτζδεμόν, οδήγησαν στην άρση του αυτοδιοίκητου της περιφέρειας από την Ισπανική Κυβέρνηση και την οργάνωση νέων περιφερειακών εκλογών τον Δεκέμβριο. Με τον Πουτζδεμόν να έχει απομακρυνθεί από τη θέση του και να έχει καταφύγει στο Βέλγιο αποφεύγοντας την προφυλάκιση και πολλά μέλη της τέως κυβέρνησης του συνασπισμού Μαζί για το Ναι (όπως ο αντιπρόεδρος Οριόλ Ζουνκέρας) στη φυλακή με κατηγορίες για εξέγερση, αποφασίστηκε η δημιουργία ενός νέου συνασπισμού που θα ενσωμάτωνε τόσο μέλη του PDeCAT όσο και ανεξάρτητους πολίτες όπως ο συγγραφέας Ζάουμε Καμπρέ, ο ιστορικός Ζοζέ Μαρία Σαβατέ ή ο πρόεδρος της Εθνικής Καταλανικής Συνέλευσης Ζόρδι Σάντσεθ. 

Στις εκλογές που ακολούθησαν, ο συνασπισμός κατέλαβε 34 έδρες, όντας το ισχυρότερα από τα αποσχιστικά κόμματα, και στη γενική καταμέτριση δεύτερο από τους Πολίτες που κατέλαβαν 36. Εν γένει, τα αποσχιστικά κόμματα κατάφεραν την απόλυτη πλειοψηφία με 70 έδρες έναντι των 65 των υπολοίπων κομμάτων. Μετά από τις αποτυχημένες προσπάθειες ψήφισης του Κάρλες Πουτζδεμόν και του Ζόρδι Σάντσεθ ως νέου προέδρου, στις 17 Μαΐου, με τη θετική ψήφο της Ρεπουμπλικανικής Αριστεράς και την αποχή της Λαϊκής Υποψηφιότητας Ενότητας, το μέλος του συνασπισμού και νούμερο 11 στον εκλογικό κατάλογο για τη Βαρκελώνη Κιμ Τόρα ορίστηκε νέος πρόεδρος της Ζενεραλιτάτ με απλή πλειοψηφία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  NacióDigital. «Junts per Catalunya: la marca que liderarà Puigdemont a les eleccions del 21-D» (στα ca).. Ανακτήθηκε στις 2018-05-27.
2. ↑  «Jordi Sànchez serà el número dos de la llista de Puigdemont». *ElNacional.cat*. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2018.
3. ↑  «Els independents de JxCat: Cabré, Cardús, Pilarín Bayés, Bozzo, Anna Tarrés, Oliveras...». *ElNacional.cat*. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2018.
4. ↑  «Resultats Eleccions al Parlament de Catalunya 2017 21-D | Diari Ara». *Ara.cat*. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2018.
5. ↑  Ríos, Pere (2018-05-15). «Quim Torra viaja a Berlín a rendir obediencia a Puigdemont» (στα es). *El País*. ISSN 1134-6582.. Ανακτήθηκε στις 2018-05-27.
Το γένος ***Grypania*** είναι σωληνόσχημο απολίθωμα από τον Προτεροζωικό αιώνα. Ο οργανισμός αυτός θα μπορούσε να είναι γιγάντιο βακτήριο ή αποικία βακτηρίων, όμως εξαιτίας του μεγέθους του (πάνω από ένα εκατοστό) και της συνεπούς μορφής του, είναι πιο πιθανό να ανήκει στα ευκαρυωτικά φύκη. Τα παλαιότερα πιθανά απολιθώματα *Grypania* χρονολογούνται στα 2.1 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, και τα νεότερα εκτείνονται έως και την Μεσοπροτεροζωική εποχή. Τα *Grypania* αναπαράγονταν αγενώς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Walter, M. R. Oehler, J. H. & Oehler, D. Z. 1976. Megascopic algae 1,300 million years old from the Belt supergroup, Montana: A reinterpretation of Walcott's Helminthoidichnites. *Journal of Paleontology*, 50(5): 872-881.
2. ↑  Han, T. M. & Runnegar, B. 1992. Megascopic eukaryotic algae from the 2.1-billion-year-old negaunee iron-formation, Michigan. *Science*, 257(5067): 232-235. (Abstract)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Grypania στο Wikimedia Commons
Ο **Κόλπος της Αττάλειας** είναι ένας μεγάλος κόλπος στο βόρειο τμήμα της Θάλασσας του Λεβάντε, στην ανατολική Μεσόγειο Θάλασσα, νότια της επαρχίας της Αττάλειας της Τουρκίας. Δανείζεται το όνομά του από την ομώνυμη πόλη η οποία βρίσκεται μέσα σε αυτόν. Περιλαμβάνει μερικά από τα σημαντικότερα παραθαλάσσια θέρετρα της Τουρκίας και αποτελεί μέρος της Τουρκικής Ριβιέρας.

Πανοραμική θέα του κόλπου της Αττάλειας από την ομώνυμη πόλη

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Gulf of Antalya στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 239525110
* LCCN: sh96009941
* GND: 4224399-3

 |

 |
Η επιχείρηση "Κ. ΤΣΙΤΑΣ - ΑΦΟΙ ΓΕΡΑΚΑΚΗ Ο.Ε." τη δεκαετία του 1930Η επιχείρηση "Κ. ΤΣΙΤΑΣ - ΑΦΟΙ ΓΕΡΑΚΑΚΗ Ο.Ε." τη δεκαετία του 1930Το σημερινό κτήριο στη θέση, όπου βρισκόταν το ζαχαροπλαστείο
 "Δίπλωμα ΤΙμής μετά Χρυσού Μεταλλίου" για την επιχείρηση "Κ. ΤΣΙΤΑΣ - ΑΦΟΙ ΓΕΡΑΚΑΚΗ Ο.Ε." στην Έκθεση "Ζαχαροπλαστικής - Επισιτιστικής & Λοιπών Ειδών Διατροφής" το 1939"Δίπλωμα Τιμής μετά Χρυσού Μεταλλίου" για την επιχείρηση "Κ. ΤΣΙΤΑΣ - ΑΦΟΙ ΓΕΡΑΚΑΚΗ Ο.Ε." στην Έκθεση "Ζαχαροπλαστικής - Επισιτιστικής & Λοιπών Ειδών Διατροφής" το 1939
Το **Ζαχαροπλαστείο-Καφεστιατόριο Τσίτας** ήταν ένα από τα σημαντικότερα καταστήματα του είδους στην Αθήνα του Μεσοπολέμου και των δεκαετιών μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, μαζί με τα ζαχαροπλαστεία «Φλόκας», «Ζώναρς» και «Ρωσικόν».

Ιδρύθηκε το έτος 1888 από τους Ευάγγελο Γ. Γερακάκη και Κωνσταντίνο Τσίτα, αρχικά ως αρτοποιείο.

Τα πρώτα χρόνια η επιχείρηση λειτούργησε στην οδό Σταδίου. Κατόπιν αγοράστηκε οικόπεδο στην οδό Πανεπιστημίου (Πανεπιστημίου 57 κατά την παλαιά αρίθμηση - σήμερα Πανεπιστημίου / Ελ. Βενιζέλου 43), απέναντι από την Εθνική Βιβλιοθήκη, όπου και λειτούργησε από το 1906 μέχρι το 1968, υπό την επωνυμία "Κ. Τσίτας - Αφοί Γερακάκη Ο.Ε.".

Τη δεκαετία του 1930 η επιχείρηση στεγασθηκε σε ιδιόκτητο νεόδμητο κτήριο.

Λόγω της κεντρικής του θέσης, του μεγέθους του και της ποικιλίας των προσφορών του, το κατάστημα αποτελούσε για τους Αθηναίους, που εκτελούσαν τις εργασίες τους στο κέντρο της πόλης, συνηθισμένη στάση για καφέ, φαγητό και ποτό.

Ο τεχνολογικός εξοπλισμός του ήταν πρωτοποριακός για την εποχή: μηχανές εσπρέσσο, μηχανές ζύμωσης, μπλέντερ για φυσικούς χυμους.

Στην καλύτερή του εποχή το κατάστημα απασχολούσε 180 άτομα. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής από τα γερμανικά στρατεύματα η επιχείρηση συμμετείχε ενεργά σε συσσίτια για τον λιμοκτονούντα πληθυσμό της Αθήνας, υποστηρίζοντας ταυτόχρονα τις οικογένειες των εργαζομένων σε αυτήν, καθώς και διαφυγόντες αγωνιστές της Αντίστασης.

Το 1945, έξι μήνες μετά την Απελευθέρωση, η επιχείρηση επαναλειτούργησε και ξαναστήθηκε από την οικογένεια Γερακάκη με δάνεια και πολλούς κόπους.

Ατυχή γεγονότα κατά το τέλος της δεκαετίας του 1950 οδήγησαν στο κλείσιμο της επιχείρησης κατά το έτος 1968.

Μνεία στο κατάστημα "Τσίτας" κάνει ο συνθέτης και τραγουδιστής Λουκιανός Κηλαηδόνης στο τραγούδι του "The Fucking Fifties".

Σήμερα, στη θέση του καταστήματος, σε κτήριο που κτίσθηκε το 1975, στεγάζονται γραφεία της τράπεζας Alpha Bank.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Η πλούσια ιστορία του κτιρίου του Ταμείου Ασφαλίσεως Εμπόρων στην οδό Βουλής, ΜΑΡΩ ΚΑΡΔΑΜΙΤΣΗ - ΑΔΑΜΗ\* | Kathimerini». *www.kathimerini.gr*. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2015.
Ο **Άγιος Έρασμος ή Άγιος Έλμο** (Sant'Erasmo di Formia, Sant'Elmo), (Αντιόχεια, 3ος αιώνας - Φόρμια, 303), ήταν χριστιανός άγιος του 4ου αιώνα και ο πρώτος επίσκοπος Φόρμιας, σύμφωνα με την τοπική παράδοση ήταν επίσκοπος της Αντιόχειας, μάρτυρας και άγιος από την Καθολική Εκκλησία. Πιθανότατα η τοπική παράδοση τον ταυτίζει με τον Άγιο Έρασμο της Αντιόχειας που έζησε την ίδια εποχή.

Το Αγιολόγιο που αφηγείται τη ζωή του Αγίου Εράσμου χρονολογείται από τον έκτο αιώνα, αλλά είναι σε μεγάλο βαθμό μυθολογικό. Λέγεται ότι ο Έρασμος ήταν επίσκοπος της Αντιόχειας, στην πραγματικότητα δεν υπήρξε επίσκοπος Αντιόχειας με αυτό το όνομα. Όταν ξεκίνησαν οι διωγμοί εναντίον Χριστιανών, κατέφυγε αρχικά σε μια σπηλιά για επτά χρόνια και, στη συνέχεια, συνελήφθη και φυλακίστηκε επειδή δεν ήθελε να θυσιάσει σε ειδωλολατρικά είδωλα. Αργότερα απελευθερώθηκε ως εκ θαύματος και, αφού είχε μεταστρέψει έναν πολύ μεγάλο αριθμό ανθρώπων στον χριστιανισμό (το κείμενο μιλά για τέσσερις χιλιάδες) και έχοντας εκτελέσει θαύματα, υπέστη διωγμούς, τελικά οδηγήθηκε, από τον αρχάγγελο Μιχαήλ, στη Φόρμια, όπου πέθανε μετά από επτά ημέρες. Αυτή η παράδοση αποδόθηκε από τον Πάπα Γκελάσιους Β΄.

Η Μαρτυρολογία, έχει καταγράφει τη μνήμη του στις 2 Ιουνίου. Στη συνέχεια, ο Πάπας Γρηγόριος Α΄, σε επιστολή του, αναφέρει ότι το σώμα του Επισκόπου φυλάχτηκε στην εκκλησία της Φορμίας και ότι αφιερώθηκαν δύο μοναστήρια σε αυτόν, ένα στη Νάπολη και ένα κοντά στην Κούμα. Μετά την καταστροφή της Φόρμια από τους Σαρακηνούς το 842, τα λείψανα μεταφέρθηκαν στην Γκαέτα και βρέθηκαν κρυμμένα στην εκκλησία της Αγίας Μαρίας το 917 από τον Επίσκοπο Μπόνο. Στη συνέχεια, ο Άγιος Έρασμος ανακηρύχθηκε προστάτης της πόλης και, λιγότερο από έναν αιώνα αργότερα, ο Πάπας Πασχάλης Β΄ αφιέρωσε τον νέο καθεδρικό ναό στον Άγιο Έρασμο και την Παναγία.

Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα η λατρεία του γνωστοποιήθηκε χάρη στους εμπόρους και τους ναυτικούς της Γκαέτα και συμπεριλήφθηκε στους λεγόμενους Βοηθητικούς Αγίους, ως προστάτης των ναυτικών και προστάτης των ασθενών με στομαχικά προβλήματα, λόγω της παράδοσης ότι στο μαρτύριο εκσπλαχνίστηκε από βαρούλκο. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν αγιογραφικές πηγές που να μιλούν για αυτό το βασανιστήριο. Πιθανώς οι πρώτες απεικονίσεις του αγίου τον απεικόνιζαν, ως πολιούχο των ναυτικών, δίπλα σε ένα βαρούλκο, το οποίο, στη δημοφιλή φαντασία, έγινε όργανο μαρτυρίου.

Στην Γκαέτα, όπου είναι συν-προστάτης με τον Άγιο Μαρκιανό, ο καθεδρικός ναός είναι αφιερωμένος σε αυτόν.

Το νησί Άγιος Έρασμος της Βενετίας πήρε το όνομά του και από τον Άγιο, που βρίσκεται στη βόρεια περιοχή της λιμνοθάλασσας της Βενετίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 118879294. Ανακτήθηκε στις 17  Οκτωβρίου 2015.
2. 1 2 3  Santi, beati e testimoni - Sant'Erasmo

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Saint Erasmus στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 74651168
* GND: 118879294

 |

 |
*Αποσαφήνιση: ο Χετταίος βασιλιάς Τελιπίνου**(15ος αιώνας π.Χ.) είναι ιστορικό πρόσωπο.*

Θεοί σκαλισμένοι στον βράχο στο ιερό της Γιαζιλικάγια (Yazιlıkaya) στην Χάττουσα. 
Ο **Τελιπίνου** (στη χεττιτική σφηνοειδή γραφή: 𒀭𒋼𒂊𒇷𒁉𒉡𒌑 , μεταγραφή: *dTe(-e)-li-pí-nu(-ú)*, στη χαττική γλώσσα: *Talipinu ή* *Talapinu*) ήταν θεός των Χετταίων που προστάτευε την γεωργία. Θεωρείται επίσης θεός της καταιγίδας και προστάτης θεός των αγροτικών καλλιεργειών. Ήταν ο γιος του θεού του ουρανού Τεσούμπ που ήταν υπεύθυνος για τις καταιγίδες και της θύελλες. Μητέρα του Τελιπίνου ήταν η θεά του ήλιου Αρίννα. Σύζυγός του ήταν η θεά Χατεπούνα.

 

Σύμφωνα με τον αρχαίο χεττιτικό *Μύθο του Τελιπίνου* που σώθηκε στις πήλινες πινακίδες της Χάττουσα, όταν ο Τελιπίνου εξαφανίστηκε, η γη έγινε άγονη, οι καλλιέργειες καταστράφηκαν και τα ζώα πέθαιναν από την πείνα:

> «*Ομίχλη σκέπασε τα παράθυρα. Τα σπίτια κρύφτηκαν στην καταχνιά. Τα ξύλα στο τζάκι τα έπνιξε ο καπνός. Σκοτάδι σκέπασε τους θεούς στους βωμούς. Στα μαντριά τα πρόβατα και οι αγελάδες κατατρόμαξαν και οι μητέρες απαρνήθηκαν τα παιδιά τους. Ο Τελιπίνου έφυγε και μαζί του εξαφανίστηκε η σοδειά και τα ζώα έγιναν στείρα. Εξαφανίστηκε από τη φύση και τα λιβάδια η ζωή και η αφθονία ... Άνθρωποι και θεοί λιμοκτονούσαν».*
> 
>

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bryce, Trevor (2005). The Kingdom of the Hittites Oxford University Press.
2. ↑  Beckman, Gary. "Telipinu" in *Reallexicon der Assyriologie und Vorderasiatischen Archäologie*, Vol. 13. 2012
3. 1 2  Beckman, Gary. "The Tongue is a Bridge: Communication between Humans and Gods in Hittite Anatolia", in *Archív Orientální*, Vol. 67, 1999.
4. ↑  Güterbock, Hans Gustav; Hoffner, Harry A.; Diamond, Irving L. (1997). Perspectives on Hittite civilization. Oriental Institute of the University of Chicago. ISBN 9781885923042.

Βιβλιογραφία
------------

* Bryce, Trevor (2005). The Kingdom of the Hittites. Oxford University Press. ISBN 9781429469807.
* Güterbock, Hans Gustav; Hoffner, Harry A.; Diamond, Irving L. (1997). Perspectives on Hittite civilization. Oriental Institute of the University of Chicago. ISBN 9781885923042 .
* Hoffner, Harry A. (1991). Hettite Myths. (2nd edition) Society of Biblical Literature. ISBN 0788504886 .

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 52487505
* LCCN: sh2003012325
* GND: 118883771
* SUDOC: 078599849
* BNF: cb14479960c (data)

 |

 |
Η Θόλος της Αρσινόης Β΄(288-270 π.Χ.)
Η **Θόλος της Αρσινόης Β΄** βρίσκεται στον αρχαιολογικό χώρο του Ιερού των Μεγάλων Θεών στη Σαμοθράκη. Κατασκευάστηκε μεταξύ 288-270 π.Χ. και αποτελεί το μεγαλύτερο κυκλικό οικοδόμημα στην αρχαία ελληνική αρχιτεκτονική. Η Αρσινόη Β', σύζυγος του Βασιλιά Λυσίμαχου, φέρεται ως αναθέτρια του κτιρίου σύμφωνα με αναθηματική επιγραφή που φέρει το όνομα της και σώζεται έως σήμερα στο επιστύλιο του κτιρίου. Η Θόλος με εξωτερική διάμετρο 20 μ. ύψος που ξεπερνούσε τα 12,65 μ. και πάχος θεμελίου 2,50 μ. βρίσκεται νότια του Ανακτόρου και δίπλα στην Ιερά οικία. Η θεμελίωση είναι κατασκευασμένη από πωρόλιθο, ενώ η ανωδομή από θασίτικο μάρμαρο.

Αποτελούνταν από δύο ορόφους, ένα κλειστό τύμπανο στο κάτω μέρος και ένα ψευδοπτερό από δωρικούς πεσσούς, οι οποίοι στήριζαν πλήρη δωρικό θριγκό στο πάνω μέρος. Η μνημειακή είσοδος βρισκόταν στο κάτω μέρος της νότιας πλευράς. Δεξιά της εισόδου, υπήρχαν δυο μικροί βωμοί και ένας τετράγωνος χώρος, με νερό, για τις σπονδές. Η χρήση της Θόλου παραμένει ασαφής, ενδεχομένως ήταν χώρος θυσιών και επίσημων συγκεντρώσεων κατά τη διάρκεια της μεγάλης ετήσιας καλοκαιρινής γιορτής, ενώ υπάρχει πιθανότητα ότι μέσα στη Θόλο, λάβαινε χώρα η εισαγωγική Κορυβαντική τελετουργία της θρονώσεως που αναφέρεται από τον Πλάτωνα.

Πηγές
-----

Θωράκιο με βούκρανα και ρόδακα του αποκατεστημένου τμήματος της στοάς εξωτερικά, Θόλος Αρσινόης Β΄ (288-270 π.Χ.), Αρχαιολογικό Μουσείο Σαμοθράκης
* Αρχειοθετήθηκε 2022-07-17 στο Wayback Machine.
* Πληροφορίες Αρχειοθετήθηκε 2022-07-17 στο Wayback Machine. στο almaradio.gr
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Παραπομπές
----------
Ο **Μπέντζαμιν "Μπάγκσυ" Σίγκελ** (αγγλικά: *Benjamin "Bugsy" Siegel*‎), (28 Φεβρουαρίου 1906 - 20 Ιουνίου 1947) ήταν Αμερικανός γκάνγκστερ που συνεργαζόταν με την οικογένεια του εγκλήματος Τζενοβέζε (μια από τις πέντε οικογένειες που κυριαρχούσαν στις δραστηριότητες του οργανωμένου εγκλήματος στη Νέα Υόρκη σαν μέρος της Μαφίας). Έχοντας το παρατσούκλι "Μπάγκσυ", ο Σίγκελ ήταν γνωστός ως αδίστακτος με τους συνεργάτες του και ήταν γνωστός ως ένας από τους πιο "κακόφημους και επίφοβους γκάνγκστερ της εποχής του".  Περιγραφόμενος ως όμορφος και χαρισματικός, έγινε ένα από τους πρώτους γκάνγκστερ-διασημότητες που φιγούραραν στην πρώτη σελίδα.  Ήταν επίσης μια κινητήρια δύναμη πίσω από την ανάπτυξη του Λας Βέγκας με την δημιουργία του καζίνο Φλαμίνγκο.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1906 και μεγάλωσε στα  Εβραϊκά γκέτο της Νέας Υόρκηςς.
Ο Σίγκελ ήταν ένας από τους ιδρυτές και τους ηγέτες της οργάνωσης, Murder Inc. και έγινε λαθρέμπορος οινοπνευματώδων κατά τη διάρκεια της ποτοαπαγόρευσης, κάτω από τον  Άρνολντ Ρόθσταϊν. Μετά την  άρση της ποτοαπαγόρευσης το 1933, στράφηκε προς τα τυχερά παιχνίδια. Το 1936, έφυγε από τη Νέα Υόρκη και μετακόμισε στην Καλιφόρνια.  Το 1939, ο Σίγκελ δικάστηκε για τη δολοφονία του μαφιόζου συνεργάτη του, Χάρι Γκίνμπεργκ και αθωώθηκε το 1942.

Ο Σίγκελ ταξίδεψε στο Λας Βέγκας, της Νεβάδα, όπου χειρίστηκε και χρηματοδότησε ορισμένες από τις αρχικές χαρτοπαικτικές λέσχες. Bοήθησε τον δημιουργό του Ξενοδοχείου Φλαμίνγκο, William Wilkerson από τη στιγμή που αυτός ξέμεινε από κεφάλαια.  Ο Σίγκελ ανέλαβε το έργο και διαχειρίστηκε τα τελικά στάδια της κατασκευής. Το Φλαμίνγκο άνοιξε στις 26 Δεκεμβρίου 1946 αλλά έτυχε κακής υποδοχής και σύντομα έκλεισε. Επαναλειτούργησε Μάρτιο του 1947 όταν το ξενοδοχείο είχε ολοκληρωθεί. Τρεις μήνες αργότερα, στις 20 Ιουνίου 1947, ο Σίγκελ πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε στο σπίτι της φίλης του Βιρτζίνια Χιλ στο Μπέβερλι Χιλς.

Αναφορές
--------

1. 1 2  «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Bugsy-Siegel. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  (Αγγλικά) *SNAC*. w6nd3sxm. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. 1 2  (Αγγλικά) *Find A Grave*. 954. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  *Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων*. mzk20211125790. Ανακτήθηκε στις 28  Ιανουαρίου 2023.
5. 1 2  www.biography.com/crime-figure/bugsy-siegel.
6. ↑  *Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων*. mzk20211125790. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.
7. ↑  «Bugsy Siegel Part 25». *FBI Records: The Vault*. Federal Bureau of Investigation. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2012.  According to an FBI report, Siegel's reputation of individuals fearing him was acknowledged because "he thought nothing of grabbing a gun and shooting someone when they crossed him".
8. ↑  Gribben, Mark. «Bugsy Siegel: The Sociopath». *Crime Library*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Δεκεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2012.
9. ↑  Turkus & Feder 2003, σελ. 268.
10. ↑  Turkus & Feder 2003, σελίδες 284–285.
11. ↑  Wilkerson III, *The Man Who Invented Las Vegas*. (2000). p. 141
Συντεταγμένες: 6°8′52.08″S 142°45′19.80″E﻿ / ﻿6.1478000°S 142.7555000°E﻿ / -6.1478000; 142.7555000

Το **Όρος Σίσα** είναι σε μεγάλο βαθμό διαβρωμένο πλειστοκαινικό στρωματοηφαίστειο στη Χέλα της Παπούα Νέας Γουινέας. Η ψηλότερη εκ των δύο κύριων κορυφών του βουνού είναι 2.650 μέτρα σύμφωνα με εκτίμηση. Η βόρεια κορυφή έχει πύργο επικοινωνίας. Το επίκεντρο του σεισμού της Παπούα Νέας Γουινέας του 2018 ήταν στους βόρειους πρόποδες του βουνού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Global Volcanism Program | Sisa». *volcano.si.edu* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2018.
2. ↑  «M 7.5 - 89km SSW of Porgera, Papua New Guinea». *earthquake.usgs.gov*. Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2018.
Το **Android 5.0-5.1.1 "Lollipop"** είναι μια έκδοση λειτουργικού συστήματος για κινητά Android που αναπτύχθηκε από την Google. Παρουσίαστηκε στις 25 Ιουνίου 2014 στο συνέδριο του Google I/O και έγινε διαθέσιμο μέσω της επίσημης over-the-air (OTA) ενημέρωσης στις 12 Νοεμβρίου 2014, για επιλεγμένες συσκευές που τρέχουν διανομές του Android και εξυπηρετούνται από την Google (όπως το Nexus και συσκευές έκδοσης Google Play). Ο πηγαίος κώδικας του διατέθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2014.

Μία από τις πιο βασικές αλλαγές στην κυκλοφορία του Lollipop είναι ένα επανασχεδιασμένο περιβάλλον εργασίας χρήστη χτισμένο γύρω από μια σχεδιαστική γλώσσα γνωστή ως Material Design, η οποία έγινε για να διατηρήσει μια αίσθηση χαρτιού στο περιβάλλον. Άλλες αλλαγές περιλαμβάνουν βελτιώσεις στις κοινοποιήσεις, η οποίες είναι προσβάσιμες από την οθόνη κλειδώματος και εμφανίζονται μέσα σε εφαρμογές. Η Google έκανε επίσης εσωτερικές αλλαγές στην πλατφόρμα, με το Android Runtime (ART) να είναι επίσημο αντικαθιστώντας το Dalvik για βελτιωμένη απόδοση των εφαρμογών, καθώς και με τις αλλαγές που αποσκοπούν στη βελτίωση και τη βελτιστοποίηση της χρήσης της μπαταρίας.

Από το Νοέμβριο του 2016, τα στατιστικά στοιχεία που εκδίδονται από την Google αναφέρουν ότι το 34% όλων των συσκευών Android με πρόσβαση Google Play τρέχουν το Lollipop.

Το Lollipop διαδέχεται το Marshmallow, το οποίο κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2015.

Δείτε επίσης
------------

Ιστορία εκδόσεων του Android

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Android 5.1.1 (LMY47V) hits AOSP [CHANGELOG]». *phandroid.com*. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2015.
2. ↑  «Dashboards: Platform Versions». *developer.android.com*. 13 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 13 Αυγούστου 2016.
3. ↑  Chester, Brandon. «Google Announces Android M At Google I/O 2015». *Anandtech*. Purch, Inc. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2015.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Google |
| --- |
|  |
| 
* Κατάλογος προϊόντων της Google
 |
|  |
| Κύρια πρόσωπα | 
* Ιδρυτές (Λάρρυ Πέιτζ · Σεργκέι Μπριν)
* Σούνταρ Πιτσάι (CEO)
 |
|  |
| Μηχανή αναζήτησης | 
* Αναζήτηση
* Εικόνες
* Χάρτες
* Books
* Ειδήσεις
* Scholar
* Groups
 |
|  |
| Διαδικτυακές υπηρεσίες | 
* YouTube
* YT Kids
* Drive
* Φωτογραφίες
* Chat
* Blogger
* Keep
* Cloud

|  |  |
| --- | --- |
| Google Workspace | 
* Gmail
* Ημερολόγιο
* Επαφές
* Docs
* Drive
* Meet
 |
|  |
| Διαφήμιση | 
* AdSense
* AdWords
* Analytics
 |
|  |
| Εργαλεία | 
* Λογαριασμός
* Μετάφραση
* PageRank
* reCAPTCHA
 |

 |
|  |
| Λογισμικό | 
* Android
* Assistant
* Chrome OS
* Chrome
* Chromium
* Earth
* Gboard
* Auto
* Bard
* Now
 |
|  |
| Υλικό | 
* Nexus
* Pixel
* Glass
* Chromebook
* Nest
 |
|  |
| Πρώην προϊόντα | 
* Google+
* Duo
* Hangouts
* Talk
* Video
* Wave
* TV
 |
|  |
| 
* **Κατηγορία: Google**
 |

 |
Βιγος
To **Μπίγκος** (στα πολωνικά προφέρεται [ˈbʲiɡɔs], είναι χαρακτηριστικά παραδοσιακό πιάτο της Πολωνίας και περιλαμβάνει κομμάτια από λάχανο τουρσί, φρέσκο λάχανο, διάφορα είδη κρέατος και λαχανικών, αποξηραμένα μανιτάρια, δαμάσκηνα, κρεμμύδια και μπαχαρικά. Στην Πολωνία, τα Μπίγκος τρώγονται την παραμονή των Χριστουγέννων.

Συνήθως χρησιμοποιείται ένα μείγμα από φρέσκο ​​λευκό λάχανο και λάχανο, χοιρινό κρέας ή αλλαντικά, όπως καπνιστό λουκάνικο, τεχνητό λαρδί (λαρδί με μεγάλη περιεκτικότητα σε κρέας). Το πιάτο προστίθεται επίσης μανιτάρια του δάσους, δαμάσκηνα, κόκκινο κρασί, ντομάτες, διάφορα μπαχαρικά (συχνά κύμινο, μαύρο πιπέρι, φύλλο δάφνης). Αρχικά , τα συστατικά παρασκευάζονται ξεχωριστά (το λάχανο είναι στιφάδο, το κρέας και το λουκάνικο είναι τηγανητό), και στο τέλος αναμιγνύονται.
Ο **Γεώργιος Κατσαφάδος** (Κοτράφι Λακωνίας 1904 – Αθήνα 1 Ιουλίου 1975) ήταν γιατρός και πολιτευτής, πρόεδρος Διαγνωστικού και Θεραπευτικού Ινστιτούτου Μεταξά Πειραιώς και πρόεδρος της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας.

Σταδιοδρομία
------------

Διδάκτορας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Βοηθός (1924-1928), επιμελητής (1928-1929, 1931-1932) στη Χειρουργική Κλινική του Τζανείου Γενικού Νοσοκομείου Πειραιώς. Διευθυντής της Ουρολογικής Κλινικής (1934-1937), υποδιευθυντής (1937-1941) και διευθυντής (1942 και εξής) της Χειρουργικής Κλινικής του ίδιου νοσοκομείου. Το 1940 κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου προσέφερε τις υπηρεσίες του στο Νοσοκομείο Ιωαννίνων αλλά και στο μέτωπο, σε μία προσπάθεια διάσωσης περισσοτέρων τραυματιών από έμπειρους χειρουργούς. Ήταν τακτικό μέλος ελληνικών και ξένων ιατρικών εταιρειών, ιδίως χειρουργικών και ουρολογικών.

Πολιτική
--------

Εξελέγη βουλευτής Πειραιώς και Νήσων με το Ενωτικό Κόμμα (1950-1951), με τον Ελληνικό Συναγερμό (1951-1956) και με την Ε.Ρ.Ε. (1956-1964). Στην πρώτη κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή διετέλεσε υφυπουργός Κοινωνικής Προνοίας (6 Οκτωβρίου 1955-29 Φεβρουαρίου 1956). Συντέλεσε στη δημιουργία της κοινωνικής ασφάλισης αγροτών, ίδρυσε το Αντικαρκινικό νοσοκομείο Πειραιά «Μεταξά» καθώς και το Γενικό Ογκολογικό Νοσοκομείο "ΑΓΙΟΙ ΑΝΑΡΓΥΡΟΙ".

Απεβίωσε το 1975 και για τον θάνατό του εκδόθηκε ψήφισμα (σε έκτακτη συνεδρίαση στις 2 Ιουλίου 1975) από την Αντικαρκινική Εταιρεία Βορείου Ελλάδος. Κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 2 Ιουλίου 1975.

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδόσεις Πάπυρος Γραφικαί Τέχναι, τόμος 33, σελ. 25
* Αρχείο Τζανείου Νοσοκομείου (Από την ιστορία του Νοσοκομείου, άρθρο V, σελ 47, κείμενο Βύρων Λισσαίου)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εφημερίδα "Μακεδονία", 3/7/1975, σελ. 3 Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine.
2. Αρχείο Τζανείου Νοσοκομείου (Από την ιστορία του Νοσοκομείου, άρθρο V, σελ 47, κείμενο Βύρων Λισσαίου)

3.Εκπομπή Τετράδια Κοινοβουλευτικού Λόγου Γεώργιος Κατσαφάδος: 1960 Η Κοινωνική Ασφάλιση των Αγροτών



1. ↑  «Από την ιστορία του Τζανείου νοσοκομείου» (PDF). [*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  «Εκπομπή από το κανάλι της βουλής "Τετράδια Κοινοβουλευτικού Λόγου Γεώργιος Κατσαφάδος: 1960 Η Κοινωνική Ασφάλιση των Αγροτών"».
Συντεταγμένες: 36°46′40″N 22°20′22″E﻿ / ﻿36.7777907130°N 22.3395602461°E﻿ / 36.7777907130; 22.3395602461

Ο **Ιερός Ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος** είναι ναός του 14ου αιώνα χαρακτηρισμένος ως Ιστορικό Διατηρητέο Μνημείο από το Υπουργείο Πολιτισμού. Βρίσκεται επί του επαρχιακού δρόμου Καλαμάτας-Αρεόπολης, στην πλατεία του συνοικισμού Μπουλτσιάνικα του οικισμού Λαγκάδα Μεσσηνίας, 57χλμ μακριά από την Καλαμάτα.

Περιγραφή
---------

Ο αρχιτεκτονικός ρυθμός του ναού είναι τετράστυλος σταυροειδής εγγεγραμμένος με τρούλο. Η πλούσια κεραμοπλαστική διακόσμησή του είναι χαρακτηριστική των αρχιτεκτονικών τάσεων που υπήρχε στις εκκλησίες που χτίζονταν στην Λακωνία και την Μεσσηνία κατά το δεύτερο μισό του 13 αι.. Η εκκλησία έχει μονόλοβο τοξωτό κωδωνοστάσιο που υψώνεται στο δυτικό τοίχο της, το οποίο διατηρείται σε καλή κατάσταση και είναι κτισμένο κατά το πλινθοπερίκλειστο σύστημα τοιχοποιίας φέροντας πλούσιο κεραμοπλαστικό διάκοσμο. Εσωτερικά ο ναός παρουσιάζει εκφυλισµένα γοτθικά στοιχεία, κυρίως στα παράθυρά του, τα οποία έχουν ενσωματωθεί στα στοιχεία της βυζαντινής αρχιτεκτονικής παράδοσης. Οι τοιχογραφίες του ναού χρονολογούνται στα τέλη του 14ου αι. αν και στο μεγαλύτερο μέρος τους είναι καλυμμένες από ασβεστοκονιάματα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. «Μνημεία». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Οκτωβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2015.
2. ↑  «Χαρακτηριστικά Βυζαντινών εκκλησιών». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2015.
3. ↑  
Θεόφιλος Μπασγιουράκης (Ιούλιος 2013). «Περιοδικό «Ελληνικό Πανόραμα», σελ 82-119, τεύχος 94».
4. ↑  Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. «Μεταμόρφωση του Σωτήρος». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Μαΐου 2023. Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2015.
5. ↑  «Πεζοπορία στα χρώματα της άνοιξης, στη Μάνη». 19 Μαρτίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Δεκεμβρίου 2015.
Ο **Φραγκίσκος Β**΄, ιταλ. *Francesco II del Balzo*, (1410 – 8 Αυγούστου 1482) από τον Οίκο των Μπω (γαλλ.) ή Μπάλτσο (ιταλ.) ήταν ευγενής από τη νότια Ιταλία, και δούκας της Άντρια.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Άντρια και ήταν γιος του Γουλιέλμου Β΄, δεύτερου δούκα αυτής της πόλης (γιου τού Φραγκίσκου Α΄ δούκα της Άντρια), και μίας κόρη του Φεντερίκο ντι Μπρουνφόρτε κόμη του Μπισέλι. Γύρω στο 1405, νυμφεύτηκε τη Σάντσα Κιαραμόντε.

Το 1443 πήρε μέρος στο πρώτο γενικό κοινοβούλιο του βασιλείου της Νάπολης, που συγκάλεσε ο βασιλιάς Αλφόνσος Ε' στο Μπενεβέντο, μετά την κατάκτηση της νότιας Ιταλίας τον προηγούμενο χρόνο. Το 1438 ο βασιλιάς διόρισε τον Φραγκίσκο ως σύμβουλο του Βασιλικού Συμβουλίου (Regio Consiglio) και τον έστειλε ως πρεσβευτή στην αυλή τού αυτοκράτορα Φρειδερίκου Γ' των Αψβούργων.

Το 1458, ο νέος βασιλιάς Φερδινάνδος Α' των Τραστάμαρα τον έστειλε στον πάπα Κάλλισττο Γ' με καθήκον να περιβληθεί το βασίλειο της Νάπολης (μάλλον την αντιβασιλεία). Ο Φραγκίσκος στάλθηκε επίσης για να δηλώσει -μετά το τέλος του Καλλίστου Γ΄- υποτέλεια στον νέο πάπα Πίο Β'. Το 1459 ο Φραγκίσκος ήταν ο Ναπολιτάνος εκπρόσωπος στη Συνέλευση (Dieta) της Μάντοβας, όπου επρόκειτο να συζητηθεί μία σταυροφορία κατά των Οθωμανών Τούρκων. Εκμεταλλευόμενος την απουσία τού δούκα, ένας μακρινός συγγενής, ο Τζιοβάνι-Αντόνιο Ορσίνι ντελ Μπάλτσο, πρίγκιπας του Τάραντα, προσπάθησε να καταλάβει την Άντρια, την οποία υπερασπιζόταν ο γιος του Φραγκίσκου, Πύρρος. Ο Φραγκίσκος επέστρεψε αμέσως για να συμμετάσχει στην άμυνα, αλλά το 1462 τόσο αυτός όσο και ο γιος του αιχμαλωτίστηκαν.

Μετά την ήττα του Τζιοβάνι-Αντόνιο και άλλων νοτιο-Ιταλών ανταρτών, που είχαν ταχθεί υπέρ του Ιωάννη Β' του Ανζού εναντίον του βασιλιά Φερδινάνδου Α΄, ο Φραγκίσκος ανέκτησε όλα τα εδάφη του. Σε αντάλλαγμα για την πίστη του, διορίστηκε μέγας κοντόσταυλος τού βασιλείου της Νάπολης.

Απεβίωσε το 1482. Το σώμα του στεγάζεται στην εκκλησία του Σαν Ντομένικο στην Άντρια, σε έναν τάφο, με προτομή που αποδίδεται στον Φραντσέσκο Λαουράνα ή Ντομένικο Γκατζίνι.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1405 τη Σάντσα Κιαραμόντε και είχε τέκνο:

* Πύρρος π.1430-1491, δούκας της Άντρια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003. I00107401. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.

Πηγές
-----

* Porzio, C. (1859). *La congiura de' baroni*. Naples.
* del Balzo di Presenzano, Antonello (2003). *A l'asar Bautezar! I del Balzo ed il loro tempo*. Naples.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος της οικογένειας Del Balzo Αρχειοθετήθηκε 2015-11-04 στο Wayback Machine. (στα ιταλικά)
* Είσοδος στο *Dizionario biografico degli italiani* (στα ιταλικά)
Μια γυναίκα κοκκινίζει και καλύπτει το πρόσωπό της.
Το **ερύθημα** (κοινώς **κοκκίνισμα**) είναι το κοκκίνισμα του προσώπου ενός ανθρώπου που προκαλείται από ψυχολογικούς λόγους.   Συνήθως είναι ακούσιο και πυροδοτείται από συναισθηματικό άγχος που σχετίζεται με αμηχανία, ντροπαλότητα, φόβο, θυμό ή ρομαντική διέγερση.

Το έντονο κοκκίνισμα συναντάται σε άτομα που παρουσιάζουν κοινωνικό άγχος κατά το οποίο βιώνουν ακραίο και επίμονο άγχος στο πλαίσιο κοινωνικών περιστάσεων.

Περιγραφή
---------

Το κοκκίνισμα είναι έντονο και εκτείνεται στο μεγαλύτερο μέρος του σώματος. Το ιδιοπαθές κρανιοπροσωπικό ερύθημα είναι μια ιατρική πάθηση κατά την οποία ένα άτομο κοκκινίζει έντονα με ελάχιστη ή καθόλου πρόκληση. Τα άτομα που έχουν κοινωνική φοβία είναι ιδιαίτερα επιρρεπή στο ιδιοπαθές κρανιοπροσωπικό ερύθημα.

Δείτε επίσης
------------

* Ενδοσκοπική θωρακική συμπαθεκτομή

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Blushing». *nhs.uk* (στα Αγγλικά). 3 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2021.
2. ↑  «blushing». *Inspire Students* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Blushing στο Wikimedia Commons
Ο **Ρούντολφ Βλαντιμίροβιτς Πλιουκφέλντερ** (ρωσικά: Рудольф Владимирович Плюкфельдер, γεννήθηκε 6 Σεπτεμβρίου 1928) είναι Σοβιετικός πρώην αθλητής της άρσης βαρών και μετέπειτα προπονητής. Ως αγωνιζόμενος κέρδισε παγκόσμιους τίτλους το 1959 και 1961 και ένα χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο το 1964. Ως προπονητής ανέλαβε σειρά από Ολυμπιονίκες συμπεριλαμβανομένων των Βασίλι Αλεξέεφ και Νταβίντ Ρίγκερτ.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην  ΣΟΣΔ Ουκρανίας από γερμανικής καταγωγής οικογένεια. Όταν η Γερμανία εισέβαλε στη Σοβιετική Ένωση το 1941, ο πατέρας και ο μεγαλύτερος αδελφός του εκτελέστηκαν. Η υπόλοιπη οικογένεια στάλθηκε σε στρατόπεδο εργασίας στη Σιβηρία, όπου σε ηλικία 14 ετών άρχισε να εργάζεται σε ορυχείο και δοκίμασε το στίβο και την πάλη, στα οποία κέρδισε τα περιφερειακά πρωταθλήματα το 1947–48. Άλλαξε στην άρση βαρών μόνο το 1950 όταν ήταν ήδη 22 ετών. Μέχρι το 1962, όταν μετακόμισε στην Όμπλαστ του Ροστόφ, προπονήθηκε μόνος του, καθώς δεν υπήρχε προπονητής άρσης βαρών στην περιοχή του, αλλά έγινε ο καλύτερος αθλητής ελαφρών βαρέων βαρών στον κόσμο. Το 1958, έγινε πρωταθλητής της ΕΣΣΔ και κατόπιν κατέκτησε παγκόσμιους τίτλους το 1959 και 1961, ευρωπαϊκούς τίτλους το 1959–61 και το χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1964 στο Τόκιο. Το 1960 απέτυχε στη συμμετοχή του στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ρώμης λόγω τραυματισμού. Έκανε επίσης οκτώ επίσημα παγκόσμια ρεκόρ το διάστημα 1959–1961: ένα στο ντεβελοπέ, πέντε στο αρασέ και δύο στο σύνολο.

Ενώ αγωνιζόταν, προπονούσε μερικούς από τους συναθλητές του. Αποχώρησε από την ενεργό δράση λίγο μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1964 και είχε μία μακρά και επιτυχημένη καριέρα ως προπονητής στο Σάχτι, το οποίο μετέτρεψε σε μεγάλη σοβιετική σχολή άρσης βαρών. Συνολικά, 6 Ολυμπιονίκες και 7 παγκόσμιοι πρωταθλητές ανατράφηκαν στη σχολή άρσης βαρών του Σάχτι. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, λόγω σύγκρουσης με τον Βασίλι Αλεξέεφ, μετανάστευσε στη Γερμανία, όπου έχει μεγάλη οικογένεια.

Τίτλοι
------

* Ολυμπιακοί Αγώνες χρυσό μετάλλιο : 1964
* Παγκόσμιο Πρωτάθλημα χρυσό μετάλλιο (2) : 1959, 1961
	+ αργυρό μετάλλιο : 1963
* Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα χρυσό μετάλλιο (3) : 1959, 1960, 1961
	+ αργυρό μετάλλιο : 1963
* Σπαρτακιάδα των Λαών της ΕΣΣΔ (2) : 1959, 1963
* Πρωτάθλημα ΕΣΣΔ (5) : 1958, 1959, 1960, 1961, 1962

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Rudolf Plyukfelder». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2022. CS1 maint: Unfit url (link)
2. 1 2  «Рудольф Плюкфельдер: "Мне больше не нужны никакие эксперименты"». Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2022.
3. ↑  «RUDOLF PLUKFELDER: BIOGRAPHY». Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Συνέντευξη του Πλιουκφέλντερ

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 71163513805911230001
* GND: 1243623470

 |

 |
Ο **Ζαν ντε Λα Μπρυγιέρ** (*Jean de La Bruyère*, 16 Αυγούστου 1645 - 11 Μαΐου 1696) ήταν Γάλλος συγγραφέας. Στο μοναδικό έργο του *Χαρακτήρες*(1688), αποτυπώνει το ψυχολογικό, κοινωνικό και ηθικό περιβάλλον της γαλλικής κοινωνίας της εποχής του.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γιος κατωτέρου υπαλλήλου, σπούδασε νομικά και έγινε παιδαγωγός και βιβλιοθηκάριος στον οίκο των Κοντέ. Σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο της Ορλεάνης.

Συνεσταλμένος και άτολμος κοινωνικά, πέρασε την ζωή του άγαμος, μελετώντας τους αρχαίους και γράφοντας το έργο που τον έκανε διάσημο, τους *Χαρακτήρες*. Το πρώτο μέρος του ήταν μετάφραση των Χαρακτήρων του Θεόφραστου (*Les caractères de Théophraste*), ενώ το δεύτερο αναφερόταν στην εποχή του συγγραφέα (*Les caractères ou Les moeurs de ce siècle* – Οι χαρακτήρες ή Τα ήθη αυτού του αιώνα). Το βιβλίο σημείωσε πολύ μεγάλη επιτυχία (οκτώ επαυξημένες κάθε φορά εκδόσεις εξαντλήθηκαν πριν από τον θάνατο του Λα Μπρυγιέρ) γιατί οι αναγνώστες αναγνώριζαν στους χαρακτήρες αυτούς πολύ γνωστά πρόσωπα του Παρισιού ή της Αυλής. Κυκλοφόρησαν μάλιστα και «κλείδες» για την ασφαλή αναγνώριση των προσώπων. Εννοείται ότι ο Λα Μπρυγιέρ ισχυρίστηκε ότι «πάσα ομοιότης είναι συμπτωματική».

Το 1693 εξελέγη μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας και επί τη εισδοχή του εκφώνησε περίφημο λόγο. Ήταν με τους «Αρχαίους» στην διαμάχη τους με τους «Συγχρόνους» (La querelle des Anciens et des Modernes).

Πέθανε στις Βερσαλλίες στις 11 Μαΐου 1696, σε ηλικία 50 ετών.

Οι Χαρακτήρες
-------------

Οι *Χαρακτήρες* διακρίνονται για το ύφος τους, την διαπεραστική ειρωνεία και το ψυχολογικό βάθος τους. Ο Λα Μπρυγιέρ επιτίθεται κατά των καταχρήσεων των υπαλλήλων, της αλαζονείας των ευγενών, της αρπακτικότητας των χρηματιστών και της δουλικότητας των αυλικών («Στην εκκλησία των Βερσαλλιών δεν κοιτάζουν το Ιερό αλλά τον βασιλιά»). Κατέκρινε τους άδικους θεσμούς και υπερασπίστηκε τον λαό και ιδιαίτερα τον αγροτικό πληθυσμό που υπέφερε τα πάνδεινα εκείνη την εποχή από τους πολέμους και την άγρια φορολογία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Library of the World's Best Literature». *Library of the World's Best Literature*. 1897.
2. ↑ . «britannica.com/biography/Jean-de-La-Bruyere».
3. ↑ . «encyclopedia.com/people/literature-and-arts/french-literature-biographies/jean-de-la-bruyere».
4. ↑ . «biography.yourdictionary.com/jean-de-la-bruyere».
5. ↑ . «etudier.com/dissertations/Commentaire--Les-Caracteres».
6. ↑ . «laphamsquarterly.org/contributors/la-bruyere».
7. ↑ . «eclairement.com/Jean-de-La-Bruyere-Caracteres-De-l-homme-analyse». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 4 Αυγούστου 2021.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 44301038
* **Europeana**: agent/base/61468
* **ΕΒΕ**: 116551
* **AA**: 98286
* LCCN: n50043397
* ISNI: 0000 0001 2100 9707
* GND: 118725785
* SELIBR: 242507
* SUDOC: 026955865
* BNF: cb11910249z (data)
* BIBSYS: 90084686
* NLA: 35286523
* NDL: 00469973
* NKC: jn19990004794
* ICCU: CFIV045764
* BNE: XX991089
* CiNii: DA01068156

 |

 |
Ο **Αχάρια Βιρασένα** (*Āchārya Virasena*) ήταν Ινδός μαθηματικός, τζαϊνιστής φιλόσοφος και λόγιος του 8ου αιώνα. Ήταν μαθητής του τζαϊνιστή σοφού Ελαχάρια (*Elāchārya*). Ήταν επίσης γνωστός και ως ρήτορας και ποιητής. Το πιο διάσημο έργο του είναι η τζαϊνική πραγματεία *Νταβάλα* (*Dhavala*), η ολοκλήρωση της οποίας τοποθετείται στο 816 ΚΕ.

Ο Βιρασένα ήταν και αξιοσημείωτος μαθηματικός. Υπολόγισε τον όγκο κόλουρης πυραμίδας με κάποιου είδους απειροστή διαδικασία. Εργάστηκε πάνω στην έννοια του *ardhaccheda*: ο αριθμός των φορών που μπορεί ένας αριθμός να διαιρεθεί με το 2, κατά κάποιον τρόπο ο λογάριθμος με βάση το 2. Μελέτησε επίσης τέτοιου είδους λογαρίθμους με βάση το 3 (*trakacheda*) και το 4 (*caturthacheda*).

Ο Βιρασένα έδωσε τον προσεγγιστικό τύπο *C* = 3*d* + (16*d*+16)/113 για την συσχέτιση της περιφέρειας κύκλου, *C*, με την διάμετρό του, *d*. Για μεγάλες τιμές του *d* ο τύπος δίνει την προσέγγιση π ≈ 355/113 = 3.14159292... που είναι πιο ακριβής από την προσέγγιση π ≈ 3.1416 που δίνεται από τον Αριαμπάτα (*Aryabhata*) στο έργο του, Αριαμπατίγια (*Aryabhatiya*).

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Για πολύ μεγάλο *d* μπορεί να θεωρηθεί ότι 16*d*+16 ≈ 16*d* και συνεπώς ο τύπος γίνεται *C* = 3*d* + 16*d*/113 = 355*d*/113

Παραπομπές
----------

1. ↑  Indranandi. *Shrutāvatāra*
2. ↑  Jinasena. *Ādi Purāņa*
3. ↑  Nagrajji, Acharya Shri (2003). *Agama and Tripitaka: Language and Literature*. Concept Publishing Company. σελ. 530. ISBN 9788170227304.
4. ↑  Gupta, R. C. (2000), «History of Mathematics in India», στο: Hoiberg, Dale; Ramchandani, Indu, επιμ. *Students' Britannica India: Select essays*, Popular Prakashan, σελ. 329,
5. ↑  Mishra, V.; Singh, S. L. (February 1997), «First Degree Indeterminate Analysis in Ancient India and its Application by Virasena», *Indian Journal of History of Science* **32** (2): 127–133

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Singh, A. N. *Αρχειοθετημένο αντίγραφο*, Lucknow University, ανακτήθηκε στις 2010-07-31  Αγγλική μετάφραση μέρους της Νταβάλα.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 94151246511244130836

 |

 |
Ο **Χοσρό,** γεωργιανά: ხოსრო, (απεβ. π.. 1570) ήταν Γεωργιανός πρίγκιπας της δυναστείας των Μπαγκρατιόνι τού βασιλείου τού Ιμερέτι, ο οποίος ηγήθηκε μιας αποτυχημένης εξέγερσης κατά του βασιλιά Γεωργίου Β΄ του Ιμερέτι το 1568.

Οικογενειακό υπόβαθρο
---------------------

Ο Γεωργιανός ιστορικός του 18ου αι. πρίγκιπας Βαχούστι θεωρεί τον Χοσρό ως εγγονό τού Βαχτάνγκ πρίγκιπα τού Ιμερέτι, μια εκδοχή που ακολούθησαν οι λόγιοι των τελευταίων ημερών όπως η Μαρί-Φελισιτέ Μπροσέ  και Κύριλ Τουμάνοφ.  Η πιο πρόσφατη γενεαλογία, που έχει εδραιωθεί επί του παρόντος στη Γεωργία και βασίζεται στην αναγνώριση τού Χοσρό ως εξάδελφου τού Γεωργίου Β΄ σε ένα σύγχρονο έγγραφο, θεωρεί τον Χοσρό ως γιο, όχι εγγονό, του πρίγκιπα Βαχτάανγκ. Ο Χοσρό φαίνεται να είχε μία κόρη, αγνώστου ονόματος, η οποία ήταν παντρεμένη με τον πρίγκιπα Κωνσταντίνο, εγγονό τού βασιλιά Κωνσταντίνου Β' της Γεωργίας.

Σταδιοδρομία
------------

Το 1568 ο Χοσρό ηγήθηκε μίας εξέγερσης των Ιμεριτίων ευγενών κατά τού βασιλιά Γεωργίου Β΄. Μία σημαντική κινητήρια δύναμη πίσω από την εξέγερση, ήταν ο Λέβαν Α΄ Νταντιάνι, πρίγκιπας της Mινγκρελία, ο οποίος έκανε κοινή υπόθεση με την Ιμερητική αντιπολίτευση.  Ο Γεώργιος προδόθηκε από έναν από τους άνδρες του και ο Χοσρό και ο Βαράζ Τσιλάντζε οδήγησαν τους επαναστάτες σε μία «προδοτική»  επίθεση στον βασιλιά στο Iανέτι. Ωστόσο, ο Γεώργιος κέρδισε, αναγκάζοντας τους επαναστάτες να φύγουν. Ο Νταντιάνι διέφυγε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, ενώ ο Τσιλάντζε σκοτώθηκε με εντολή του βασιλιά. Ο πρίγκιπας Χοσρό έπεσε σε αφάνεια. Θα μπορούσε να ήταν ο συγκεκριμένος Χοσρό, του οποίου το παλάτι στο Χόνι παραχωρήθηκε από τον βασιλιά Γεώργιο Β΄ στον πρίγκιπα Tσουλουκίντζε με καταστατικό, που εκδόθηκε το 1570.

Bιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 28  Νοεμβρίου 2018.
2. 1 2  Brosset, Marie-Félicité (1850). *Histoire de la Géorgie depuis l'Antiquité jusqu'au XIXe siècle. IIe partie. Histoire moderne* (στα French). S.-Pétersbourg: A la typographie de l'Academie Impériale des Sciences. σελ. 259. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
3. ↑  Toumanoff, Cyrille (1990). *Les dynasties de la Caucasie Chrétienne: de l'Antiquité jusqu'au XIXe siècle: tables généalogiques et chronologique* (στα French). Rome. σελίδες 181–182. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
4. 1 2  Dumin, S.V. επιμ. (1996). (στα Russian). Moscow: Linkominvest. σελίδες 86–87.  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
5. ↑  Rayfield, Donald (2012). *Edge of Empires: A History of Georgia*. Reaktion Books. σελ. 174. ISBN 978-1780230306.
Το κάστρο Καράμπαμπα.
Η **Κάνηθος** είναι συνοικία της Χαλκίδας που αντιστοιχεί στο ηπειρωτικό τμήμα της πόλης. Υπήρξε ξεχωριστός οικισμός μέχρι το 1971 οπότε καταργήθηκε και αποτέλεσε επίσημα συνοικία της Χαλκίδας. Μέχρι το 1954 ονομαζόταν Καράμπαμπα, οπότε μετονομάστηκε σε Κάνηθο από το όνομα αρχαίας πόλη που αναφέρεται στην περιοχή αυτή. Στην Κάνηθο ξεχωρίζει το κάστρο του Καράμπαμπα που κυριαρχεί στην κορυφή του λόφου πάνω από τον οικισμό. Στην είσοδο του κάστρου βρίσκεται ο τάφος του λογοτέχνη Γιάννη Σκαρίμπα.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Στην περιοχή του κάστρου τοποθετείται η αρχαία Κάνηθος σύμφωνα με πολλούς ερευνητές καθώς σώζονται ίχνη κτισμάτων και τάφων .
Κατά την διάρκεια της Βυζαντινής περιόδου όπως και κατά την διάρκεια της Φραγκοκρατίας η περιοχή παρέμενε ανοχύρωτη. Ο λόφος οχυρώθηκε από τους Οθωμανούς, το 1684, στις αρχές του 6ου Βενετοτουρκικού πολέμου. Το κάστρο πολιορκήθηκε από τον Βενετό Φραντζέσκο Μοροζίνι, το 1688, χωρίς επιτυχία και παρέμεινε σε Οθωμανικό έλεγχο μέχρι την απελευθέρωση της Ελλάδας.

Τα επόμενα χρόνια στους πρόποδες του κάστρου άρχισε να αναπτύσσεται ο σημερινός οικισμός. Πρώτη επίσημη αναφορά του Καράμπαμπα (μετέπειτα συνοικία Κανήθου) έχουμε το 1835, όταν ο οικισμός προσαρτήθηκε στον δήμο Χαλκιδέων. Αναφέρεται ξανά επίσημα το 1928 και εντάχθηκε στην κοινότητα Χαλίων (μετέπειτα Δροσιάς). Το 1938 εντάχθηκε στον δήμο Χαλκιδέων. Το 1971 καταργήθηκε και αποτέλεσε επίσημα συνοικία της Χαλκίδας. Τις τελευταίες δεκαετίες σημειώνεται μεγάλη ανοικοδόμηση, κυρίως στο τμήμα βόρεια του κάστρου, που ακολούθησε την ένταξη στο σχέδιο πόλεως της περιοχής αυτής.

Το κάστρο Καράμπαμπα
--------------------

Το Κάστρο Καράμπαμπα χτίστηκε από τους Οθωμανούς, το 1684, για την προστασία της Χαλκίδας από τους Βενετούς. Σχεδιάστηκε από τον Βενετό Gerolimo Galopo και η αρχιτεκτονική του είναι περισσότερο Ευρωπαϊκή, παρά Οθωμανική. Καταλαμβάνει την κορυφή του λόφου της Κανήθου. Έχει μέγιστο πλάτος 240 μέτρα και μέγιστο μήκος 54 μέτρα. Διαθέτει μία πύλη που βρίσκεται στην νοτιοανατολική πλευρά του. Το κάστρο έχει αποκατασταθεί σήμερα σε μεγάλο βαθμό χάρη στις εργασίες που πραγματοποιήθηκαν κατά τα έτη 1985-2000. Σήμερα στο εσωτερικό του λειτουργεί εκθεσιακός χώρος όπου εκτίθενται γλυπτά από την περιοχή της Χαλκίδας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πανδέκτης μετονομασίες, Καραμπαμπάς-Κάνηθος
2. 1 2  Υπουργείο πολιτισμού Αρχειοθετήθηκε 2007-08-19 στο Wayback Machine. Κάστρο Καράμπαμπα
3. ↑  Servitoros Αρχειοθετήθηκε 2011-11-26 στο Wayback Machine. Κάνηθος
4. ↑  Διοικητικές μεταβολές ΟΤΑ, Κοινότητα Χαλίων
5. ↑  Διοικητικές μεταβολές ΟΤΑ, Δήμος Χαλκιδέων
6. ↑  «Servitoros Κάστρο Καράμπαμπα». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιανουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2011.
7. ↑  «Πρόγραμμα Τοπικής Ιστορίας ΙΜΕ, Τα μουσεία της Χαλκίδας». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2015.
Το **Κόμμα της Σοσιαλιστικής Επανάστασης** (γαλλικά: *Parti de la Révolution Socialiste*‎) ήταν εθνικιστικό και δημοκρατικό σοσιαλιστικό κόμμα μυστικής αντιπολίτευσης στην Αλγερία το οποίο ιδρύθηκε το 1962 από τον Μοχάμεντ Μπουντιάφ. Η ύπαρξη του Κόμματος της Σοσιαλιστικής Επανάστασης ανακοινώθηκε πριν τις εκλογές της Εθνοσυνέλευσης. Τα μέλη του Κόμματος της Σοσιαλιστικής Επανάστασης ήταν σε μεγάλο βαθμό πρώην αντάρτες του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου από την επαρχία της Κωνσταντίνης, συνδικαλιστικά στελέχη και μέλη της Αλγερινής διασποράς.

Το Κόμμα της Σοσιαλιστικής Επανάστασης εκδιώχθηκε από το καθεστώς. Ο Μπουντιάφ και άλλοι ηγέτες φυλακίστηκαν τους μήνες μετά την ίδρυση του κόμματος.

Το κόμμα εξέδιδε το περιοδικκό *Le Révolutionnaire* και το 1965 άνοιξε τα γραφεία του Γαλλία. Το κόμμα διαλύθηκε μονομερώς από τον Μπουντιάφ το 1979, αφού οι περισσότεροι από τους οπαδούς του τον είχαν εγκαταλείψει.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ageron, Charles Robert (1991). *Modern Algeria: A History from 1830 to the Present*. London: Hurst. σελ. 132. ISBN 978-1-85065-027-0.
2. ↑  Silverstein, Paul A. (2004). *Algeria in France: Transpolitics, Race, and Nation*. Bloomington: Indiana University Press. σελ. 213. ISBN 978-0-253-00304-1.
3. ↑  Bouamama, Saïd (2000). *Algérie: les racines de l'intégrisme*. Bruxelles: Editions Aden. σελ. 119. ISBN 978-2-87262-143-9.
4. ↑  Roberts, Hugh (2003). *The Battlefield Algeria, 1988-2002: Studies in a Broken Polity*. London: Verso. σελ. 223. ISBN 978-1-85984-684-1.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 124068257

 |

 |
O **Κάρλος του Κόζιμο**, ιταλ. *Carlo di Cosimo*, (1428 ή 1430 - 29 Μαΐου 1492) από τον Οίκο των Μεδίκων, ήταν ιερέας, έγινε ηγούμενος του αβαείου του Σαν Σαλβατόρε και πρύτανης πολλών ναών. Ήταν συλλέκτης.

Βιογραφία
---------

Ήταν νόθος γιος του Κόζιμο και μίας Κιρκάσιας υπηρέτριας, της Μανταλένας, που μάλλον είχε αγοραστεί ως σκλάβα από τη Βενετία. Είχε γαλάζια μάτια, όπως οι Κιρκάσιοι και έτσι τον ζωγράφισε ο Αντρέα Μαντένια και ο Φιλίππο Λίππι.

Ο πατέρας του τον ανάγκασε να ακολουθήσει εκκλησιαστική σταδιοδρομία. Έγινε αρχιμανδρίτης (canon) του Καθεδρικού ναού της Φλωρεντίας το 1450 και ορίστηκε πρύτανης του ναού της Σάντα Μαρία στο Μουτζέλο και στον Σαν Ντονάτο στο Καλεντσάνο. Έγινε ηγούμενος στο αβαείο του Σαν Σαλβατόρε στο Βαϊάνο, έξω από το Πράτο. Επίσης ήταν συλλέκτης φόρων για τον πάπα και πρεσβευτής του στη Φλωρεντία. Έγινε πρύτανης του Πράτο από το 1460.

Ήταν καλλιεργημένος και συλλέκτης μεταλλίων. Απεβίωσε το 1492 στη Φλωρεντία.

Ο Αντρέα Μαντένια τον έχει ζωγραφίσει ως τους ώμους με ιερατική περιβολή, το 1466. Ο Φιλίππο Λίππι τον έβαλε στην επικήδιο σκηνή του Αγ. Στεφάνου, πίσω από τον πάπα, στις *Ιστορίες του Αγ. Στεφάνου και του Αγ. Ιωάννη του Βαπτιστή*. Μάλλον είναι και στην *Προσκύνηση των Μάγων*, έργο του Μπενότσο Γκοτσιόλι στο παρεκκλήσι του παλάτσο Μέντιτσι.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Fossi, Gloria (2004). *Uffizi*. Giunti Editore. σελ. 240.

Πηγές
-----

* Online Archive of Medici Family Documents Αρχειοθετήθηκε 2009-05-01 στο Wayback Machine.
Ο **Ντεμπά Μπα** (*Demba Ba*, 25 Μαΐου 1985) είναι Σενεγαλέζος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για τη Λουγκάνο και την εθνική ομάδα της Σενεγάλης.

Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του από την γαλλική Ρουέν το 2005 πριν αποκτηθεία από τη Μουσκρόν και το 2007 από την Χοφενχάιμ. Το 2011 ο Μπα αποκτήθηκε αρχικά από τη Γουέστ Χαμ, αλλά μετά από μόλις 12 αγώνες για την ομάδα, και παρά το γεγονός ότι ήταν ο πρώτος σκόρερ του συλλόγου στο πρωτάθλημα από το 2010-11, υποβιβάστηκαν και ο Μπα αποκτήθηκε από την Νιουκάστλ Γιουνάιτεντ. Τον Δεκέμβριο του 2011 ανακηρύχθηκε παίκτης του μήνα για την Πρέμιερ Λιγκ. Τον Ιανουάριο του 2013 αποκτήθηκε από την Τσέλσι για άγνωστο ποσό, πριν αποκτηθεί 18 μήνες αργότερα για 6 εκατομμύρια ευρώ από την Μπεσίκτας. Μετά από μία σαιζόν πήγε στην Σαγκάη Σενχουά, αλλά τον επόμενο χρόνο επέστρεψε στην Τουρκία και την Ιστανμπούλ Μπασακσεχίρ. Το 2021 αποκτήθηκε από την ελβετική Λουγκάνο.

Αν και γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Γαλλία, ο Μπα αγωνίζεται σε επίπεδο εθνικών για τη Σενεγάλη. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του το 2007 και έχει πραγματοποιήσει 19 συμμετοχές με το εθνόσημο. Ήταν μέλος της ομάδας που αγωνίστηκε στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής το 2012.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 40205. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  (Ισπανικά) *Argentine Soccer Database*. 69570.
3. ↑  «As» (Ισπανικά) Grupo PRISA. Μαδρίτη. demba\_ba/21589.
4. ↑  (Αγγλικά) *ESPN FC*. 99215. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.
5. ↑  «West Ham FC Club Details | First Team Squad | Soccer Base». *www.soccerbase.com*. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2020.
6. ↑  «Demba Ba Profile, News & Stats | Premier League». *www.premierleague.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2020.
7. ↑  «BA TRANSFER COMPLETED | News Article | News | Official Site | Chelsea Football Club». *web.archive.org*. 5 Ιανουαρίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2020. CS1 maint: Unfit url (link)
8. ↑  «Ba: Swiss club Lugano sign former Chelsea and Besiktas striker | Goal.com». *www.goal.com*. Ανακτήθηκε στις 13 Αυγούστου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Demba Ba στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 5855161332385952420008

 |

 |