recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Κολούμπα της Κόρδοβας** ήταν μοναχή και παρθένος, που γεννήθηκε στην Κόρδοβα της Ισπανίας και μαρτύρησε γύρω στο 853 από τους Μουσουλμάνους, κατά τη διάρκεια διωγμού κατά των Χριστιανών. Είναι μέλος των Μαρτύρων της Κόρδοβας και τιμάται ως αγία από την Καθολική Εκκλησία. Η ημέρα εορτασμού της μνήμης της είναι η 17η Σεπτεμβρίου.

Βιογραφία
---------

Η Κολούμπα γεννήθηκε στην Κόρδοβα της Ισπανίας και ήταν το μικρότερο από τα τρία παιδιά της οικογένειας. Σύμφωνα με τον αγιολόγο Άλμπαν Μπάτλερ, ο βίος της Κολούμπα καταγράφηκε από τον Άγιο Ευλόγιο της Κόρδοβας, στο έργο *Απομνημονεύματα Αγίων*, όπου καταγράφει τους διωγμούς κατά των Χριστιανών που ξεκίνησαν στην Ισπανία το 850. Η Κολούμπα ήταν αποφασισμένη να γίνει καλόγρια, όμως η μητέρα της επιθυμούσε να παντρευτεί για να κάνει οικογένεια. Σύντομα όμως η μητέρα της συνειδητοποίησε ότι οι προσπάθειές της ήταν άκαρπες. Μετά το θάνατό της, η Κολούμπα εντάχθηκε στο μοναστήρι του Τάβανος. Σύμφωνα τον Άγιο Ευλόγιο, η Κολούμπα υπέφερε από έντονο άγχος για τα δικά της μειονεκτήματα και βίωνε μια βαθιά αβεβαιότητα για την ικανότητά της να αντιστέκεται στον πειρασμό. Η αγνότητα, ο θεμέλιος λίθος του καθεστώτος μετάνοιας, δεν ήταν αρκετή για την Κολούμπα. Αύξησε τις αυτοτιμωρίες της, καθώς το μαρτύριο ήταν ένας τρόπος να συνεισφέρει στη δική της σωτηρία.

Το 852, καθώς ο διωγμός των Χριστιανών στην Ισπανία συνεχιζόταν για δύο χρόνια, η μοναστική κοινότητα αναγκάστηκε να φύγει από το Τάβανος και καταφύγει σε ένα σπίτι στην Κόρδοβα, κοντά στην εκκλησία του Αγίου Κυπριανού. Η Κολούμπα, αγνοώντας τις εντολές των επισκόπων, έφυγε από το σπίτι, παρουσιάστηκε στον Μουσουλμάνο δικαστή της πόλης και απαρνήθηκε τον Μωάμεθ και τους νόμους του. Ο δικαστής την καταδίκασε σε αποκεφαλισμό στις 17 Σεπτεμβρίου του 853. Ήταν μία από τους 48 μάρτυρες της Κόρδοβας, που εκτελέστηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου της ηγεμονίας του Μουχάμαντ Α΄. Το ακρωτηριασμένο σώμα της ρίχτηκε στα έλη του ποταμού Γουαδαλκιβίρ. Λέγεται ότι η σωρός της ανασύρθηκε άθικτη από άλλους Χριστιανούς και θάφτηκε στη βασιλική της Αγίας Ευλαλίας στη Φραγέγιας. Τα λείψανά της αναφέρεται ότι μεταφέρθηκαν αργότερα στο μοναστήρι της Παναγίας της Νάχερα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Butler, Alban (1995). *Butler's Lives of the Saints* (9 έκδοση). Tunbridge Wells, Kent: Burns & Oates. σελ. 162. ISBN 0-8146-2377-8. OCLC 33824974.
2. ↑  Poska, pp. 224-225
3. 1 2  Wolf, p. 31
4. ↑  Wolf, p. 112
5. ↑  Wolf, p. 113
6. ↑  Capes, Florence (1908). «Columba, Saint». *The Catholic Encyclopedia*. **4**. New York: Robert Appleton Company. Ανακτήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2020.

Βιβλιογραφία
------------

* Poska, Allyson M. (2005). *Women and Authority in Early Modern Spain: The Peasants of Galicia*. Οξφόρδη, Αγγλία: Oxford University Press. (ISBN 978-0-19-151474-6). OCLC 253008869
* Wolf, Kenneth Baxter (1988). *Christian Martyrs in Muslim Spain*. Κέιμπριτζ, Ηνωμένο Βασίλειο: Cambridge University Press. (ISBN 0-521-34416-6). OCLC 15588758.
Συντεταγμένες: 37°37′22.84″N 22°21′15.77″E﻿ / ﻿37.6230111°N 22.3543806°E﻿ / 37.6230111; 22.3543806


Οι **Καταβόθρες Κάψια**, είναι ένα γεωλογικό φαινόμενο που παρατηρείται στους πρόποδες του Μαινάλου, ένα χιλιόμετρο από το χωριό Κάψια. Πρόκειται για φυσικές τρύπες που απορροφούν το βρόχινο νερό και με υπόγεια ποτάμια το οδηγούν στο Κεφαλάρι Άργους, από όπου καταλήγει μέσω του Ερασίνου ποταμού στον Αργολικό κόλπο.

Η καταβόθρα στο Μαντινειακό οροπέδιο (κλειστή γεωλογική λεκάνη), κοντά στην Τρίπολη Αρκαδίας.

Περιγραφή
---------

Οι καταβόθρες εμφανίζονται σε ασβεστολιθικά εδάφη, με έντονη διάβρωση από το νερό, το οποίο έπειτα από πολλά χρόνια διαπερνώντας τα πετρώματα, δημιουργεί κοιλότητες-σπήλαια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιας δημιουργίας της φύσης είναι το Σπήλαιο Κάψια.
Το 1880 στις καταβόθρες Κάψια κτίστηκε ένα τοιχίο που τις περιβάλει και ένας τυπικός έλεγχός του το 1887 στάθηκε αφορμή για την ανακάλυψη του ομώνυμου σπηλαίου. Ο μηχανικός που διεξήγαγε τον έλεγχο εισήλθε από τη φυσική είσοδο, με αποτέλεσμα να αντικρίσει αυτό το ιδιαίτερο σπήλαιο της περιοχής.

Η καταβόθρα στο Μαντινειακό οροπέδιο τον Μάρτιο του 2019.

Σημασία
-------

Η σημασία αυτού του φαινομένου για τη περιοχή είναι μεγάλη καθώς οι καταβόθρες αποστραγγίζουν τα νερά των βροχών και αποτρέπουν τις πλημμύρες στον κάμπο. Αξιοσημείωτη είναι η περιδίνηση που παρατηρείται, όταν σε περιόδους έντονων βροχοπτώσεων η λεκάνη της καταβόθρας γεμίζει και το νερό διοχετεύεται στις φυσικές τρύπες με τεράστια ορμή.

Δείτε επίσης
------------

* Καταβόθρα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Ιστοσελίδα traveltripolis, Δήμου Τρίπολης Αρχειοθετήθηκε 2014-08-03 στο Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Καταβόθρες στην Ελαδδα** |
Το **Κολυμβητήριο** αποτελλεί, συνήθως δημόσια, δομή που περιέχει μία η περισσότερες πισίνες,  με σκοπό την ψυχαγωγία αλλά και την εκμάθηση κολύμβησης, υδατοσφαίρισης, κατάδυσης και συναφών δραστηριοτήτων σχετιζόμενων με το νερό. Στο εξωτερικό, αρκετά ακαδημαϊκά ιδρύματα διαθέτουν κολυμβητήρια.

Φωτοθήκη
--------

* Κολυμβητήριο του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Σαν ΝτιέγκοΚολυμβητήριο του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο
* Κολυμβητήριο στο Τάμπερε της ΦινλανδίαςΚολυμβητήριο στο Τάμπερε της Φινλανδίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  natatorium - definition of natatorium by the Free Online Dictionary, Thesaurus and Encyclopedia

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4140692-8

 |

 |
Η **Καϊναρτζή** (βουλγαρικά: Кайнарджа, Ρουμανικά: Cainargeaua Mică, Τουρκικά: Kaynarca) είναι χωριό στη βορειοανατολική Βουλγαρία, μέρος της Επαρχίας Σιλίστρα. Είναι το διοικητικό κέντρο του Δήμου Καϊναρτζή, που βρίσκεται στο ανατολικότερο τμήμα της επαρχίας Σιλίστρα, στην ιστορική περιοχή της Νότιας Δοβρουτσά, κοντά στα ρουμανικά σύνορα.

Το χωριό είναι γνωστό ως ο τόπος υπογραφής της Συνθήκης του Κιουτσούκ-Καϊναρτζή στις 21 Ιουλίου 1774 μεταξύ του Κόμη Πιότρ Αλεξάντροβιτς Ρουμιάντσεβ-Σαντουναίσκι, αντιπροσώπου της αυτοκράτειρας Αικατερίνης και του Μουσούλ Ζαντέ Μεχμέτ Πασά, αντιπροσώπου του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η συνθήκη έβαλε τέλος στον Ρωσοτουρκικό Πόλεμο μεταξύ 1768 - 1774, ο οποίος ήταν καταστροφικός για την Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Το χωριό έπαψε να είναι υπό Οθωμανική κυριαρχία το 1878, μετά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1877-78. Μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους, παραχωρήθηκε από το Βασίλειο της Βουλγαρίας στο Βασίλειο της Ρουμανίας μαζί με όλη τη Νότια Δοβρουτσά. Ως μέρος της κομητείας Durostor του μεσοπολέμου, ήταν γνωστό ως Καϊναργκουέα Μικά, μετάφραση του Κιουσούκ (μικρός) Καϊναρτζή. Σύμφωνα με τη Συνθήκη της Κραϊόβα του 1940, όλη η Νότια Δοβρουτζά επεστράφη στη Βουλγαρία.

Από τον Οκτώβριο του 2017, η Καϊναρτζή συνδέεται με τη γειτονική κοινότητα Λιπνίτα στη Ρουμανία μέσω της συνοριακής διέλευσης Καϊναρτζή-Λιπνίτα.
Ο Κολοσσός των Απεννίνων είναι ένα πέτρινο άγαλμα, ύψους περίπου 11 μέτρων (36 πόδια), στο κτήμα της Villa Demidoff στην Τοσκάνη της Ιταλίας. Το άγαλμα ανεγέρθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1580 από τον Φλαμανδό γλύπτη Ζαν Μπουλόν, περισσότερο γνωστό ως Τζαμπολόνια, με στόχο να προσωποποιήσει τα Απέννινα όρη. Η τοποθεσία αποτελούσε αρχικά μέρος του κτήματος της Villa di Pratolino, η οποία χτίστηκε από τον Μπερνάρντο Μπονταλέντη το 1569, και αργότερα ανήκε στον Μεγάλο Δούκα της Τοσκάνης Φραγκίσκο των Μεδίκων.

Φωτογραφίες
-----------

* Etching by Stefano Della BellaEtching by Stefano Della Bella
* Πρόσοψη του Κολοσσού των Απέννινων.Πρόσοψη του Κολοσσού των Απέννινων.
* Ο Κολοσσός των Απέννινων να επιβλέπει την λίμνη.Ο Κολοσσός των Απέννινων να επιβλέπει την λίμνη.
* 
* Λεπτομέρεια του Κολοσσού των Απέννινων.Λεπτομέρεια του Κολοσσού των Απέννινων.
* Κρήνη της Θέτιδος στο κάτω μέρος από τον Τζιοβάνι Γκέρρα.Κρήνη της Θέτιδος στο κάτω μέρος από τον Τζιοβάνι Γκέρρα.
* Άνω θάλαμος στο εσωτερικό του αγάλματος.Άνω θάλαμος στο εσωτερικό του αγάλματος.
* Ο δράκος πίσω από τον Κολοσσό, έργο του Τζοβάνι Μπατίστα Φογκίνι.Ο δράκος πίσω από τον Κολοσσό, έργο του Τζοβάνι Μπατίστα Φογκίνι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Morgan, Luke (2015), p.12
2. ↑  Smith, Webster (1961-12-01). Pratolino *Journal of the Society of Architectural Historians*. **20** (4): 155–168. doi:10.2307/988039. ISSN 0037-9808. JSTOR 988039.
Μαιρί στην κοινότητα Ετρετά (Γαλλία).
Μαιρί στο Σαο ε Λουάρ
**Μαιρί** σε γαλλόφωνα κράτη και περιοχές είναι μικρού μεγέθους δημοτική αυτοδιοίκηση, ενίοτε με ληξιαρχείο και δημοτολόγιο, καθώς και το κτίριο που στεγάζει τις υπηρεσίες αυτές.[1] Συναντάται σε μικρές επαρχίες, που δεν είναι ενταγμένες σε κάποια μεγαλύτερη πόλη. Συχνά συναντάται σε συνδυασμό και με αίθουσα μικρού σχολείου, οπότε ονομάζεται Μαιρί-Εκόλ (*Mairie-École*). Αντίστοιχό του στις μεγαλύτερες πόλεις είναι το *Οτέλ ντε Βίλ* ή δημαρχείο. 

Η ετυμολογική προέλευση του όρου είναι από το λατινικό *maior*, και το γαλλικό *maire*, τον δήμαρχο.[2]. Συναντάται από τον 13ο αιώνα, ενώ στον 14ο αιώνα συναντάται και ως *mairerie*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Sachs-Villatte: *Enzyklopädisches Französisch-Deutsches Wörterbuch*, Langenscheidtsche Verlagsbuchhandlung, Berlin.
2. ↑  [Maire. Trésor de la Langue Française informatisé. Académie, 9ème édition. Outils et Ressources pour un Traitement Optimisé de la Langue ]
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Λίμνη Καϊάφα.

Άγαλμα του Καϊάφα στην Μπράγκα
Ο **Καϊάφας** είναι πρόσωπο που αναφέρεται στην Καινή Διαθήκη. Είναι ο αρχιερέας, πρόεδρος του Μεγάλου Εβραϊκού Συνεδρίου, το οποίο δίκασε και καταδίκασε σε θάνατο τον Ιησού Χριστό. Αναφέρεται από τους τρεις εκ των τεσσάρων Ευαγγελιστών, όπως και στο 4ο Κεφάλαιο των Πράξεων των Αποστόλων (στίχος 6), όπου εξιστορείται ότι μπροστά σ' αυτόν και σ' άλλους αρχιερείς πήγαν τον Πέτρο για ανάκριση -δεν βρέθηκε ένοχος σε κάτι και αφέθηκε ελεύθερος.

Το πραγματικό του όνομα ήταν Ιωσήφ. Το «Καϊάφας» ήταν υποκοριστικό και σήμαινε «ο υποτάσσων» (το πιθανότερο) ή, κατ' άλλους «ο βράχος». Ο Ρωμαίος επίτροπος Βαλέριος Γράτος τον έκανε αρχιερέα το 18 μ.Χ. Παρέμεινε στη θέση αυτή μέχρι το 36 μ.Χ. οπότε τον απομάκρυνε ο λεγάτος της Συρίας Βιτέλλιος, σύμφωνα με όσα αναφέρει ο Ιώσηπος στην Ιουδαϊκή Αρχαιολογία. Διατηρήθηκε τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα στην αρχιερατεία, επειδή εξυπηρετούσε τα συμφέροντα των Ρωμαίων. Αν και θρησκευτικός αρχηγός των Εβραίων, ποτέ δεν τους προστάτευσε απέναντι στις ρωμαϊκές αυθαιρεσίες. Δεν πρόβαλε καμιά αντίσταση όταν ο Πιλάτος αποπειράθηκε να εισαγάγει στα Ιεροσόλυμα εικόνες του Καίσαρα, ή όταν άρπαξε τον κορβανά, το ταμείο του Ναού των Ιεροσολύμων κι έκανε σφαγές. Σ' αυτόν οδηγήθηκε ο Ιησούς Χριστός, αφού προηγουμένως τον πήγαν στον Άννα, την κόρη του οποίου είχε παντρευτεί ο Καϊάφας.

Η παράδοση αναφέρει ότι μετά την Ανάσταση του Χριστού, κάλεσε αυτόν και τον Πιλάτο, ο αυτοκράτορας Τιβέριος στη Ρώμη για να απολογηθούν. Αλλά το πλοίο που τον μετέφερε, ναυάγησε. Βγήκε στην Κρήτη, όπου αρρώστησε και πέθανε. Επτά φορές τον έθαψαν, αλλά *«η γης τον ανεξέρνα (απέβαλε) άλυωστο και μαύρο σαν τον Κάη, για το μεγάλο κακό πώκαμε, που καταδίκασε το Χριστό»*. Μαζεύτηκε μέγα πλήθος και με κατάρες τον έθαψε κάτω από ένα τεράστιο σωρό πέτρες. Αυτό ήταν του Καγιάφα το μνήμα σε ένα χωριό κοντά στο Ηράκλειο. Σωζόταν μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα. Η παράδοση αυτή είναι πολύ παλιά και την αναφέρουν αρκετοί περιηγητές. Περιλαμβάνεται στο απόκρυφο βιβλίο *«Τα πεπραγμένα τω Πιλάτω»,* δεν τεκμηριώνεται εντούτοις ιστορικά.

Αναφορές του ονόματος «Καϊάφας» στην Καινή Διαθήκη
--------------------------------------------------

* Ματθαίος κεφάλαιο 26 στίχος 3, κεφ. 26 στίχος 57
* Λουκάς κεφ. 3 στίχος 2
* Ιωάννης κεφ. 11, στίχος 49, κεφ. 18 στίχοι 13-14-24-28
* Πράξεις των Αποστόλων κεφ. 4 στίχος 6

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2019.
2. ↑  *Czech National Authority Database*. uk2005277823. Ανακτήθηκε στις 8  Ιουνίου 2022.

Πηγές
-----

* Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαιδεία Μαρτίνου, τόμος 7
* Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Πυρσός, τόμος 13

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Ιουδαϊσμός
* Πύλη:Χριστιανισμός
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 161055492
* LCCN: n94114587
* GND: 129446424
* NKC: uk2005277823

 |

 |
Ο **Καρδιοκατακτητής** (γαλλικά: *Le Retour du héros - Η επιστροφή του ήρωα -*) είναι γαλλική ρομαντική κωμωδία εποχής σε σκηνοθεσία Λωράν Τιράρ, που κυκλοφόρησε το 2018. 

Η υπόθεση διαδραματίζεται στη Γαλλία κατά την περίοδο των Ναπολεόντειων πολέμων και αφηγείται την ιστορία του δειλού αλλά γοητευτικού λοχαγού Νεβίλ (Ζαν Ντιζαρντέν), ο οποίος μεταμορφώνεται σε ήρωα μετά από ένα τέχνασμα της Ελιζαμπέτ (Μελανί Λοράν), αδελφής της μνηστής του.

Πλοκή
-----

Το 1809, κατά την περίοδο της Πρώτης Γαλλικής Αυτοκρατορίας. Ο λοχαγός Σαρλ Νεβίλ (Ζαν Ντιζαρντέν) αρραβωνιάζεται με την Πωλίν (Νοεμί Μερλάν), μια νεαρή αριστοκράτισσα που ζει με την οικογένειά της στο αρχοντικό τους σε μια μικρή πόλη της Βουργουνδίας. Όμως, ο λοχαγός αναγκάζεται να εγκαταλείψει την αρραβωνιαστικιά του για να πάει στο μέτωπο, καθώς τον ενημερώνουν ότι η επίθεση εναντίον των Αυστριακών έχει αρχίσει. Πριν φύγει, υπόσχεται στην Πωλίν να της γράφει καθημερινά ένα γράμμα.

Όμως ο καιρός περνά, ο λοχαγός αμελεί να της γράψει και η απελπισμένη δεσποινίς βυθίζεται στη μελαγχολία. Μην αντέχοντας να τη βλέπει να υποφέρει, η μεγαλύτερη αδελφή της Ελιζαμπέτ (Μελανί Λοράν) γράφει μια ψεύτικη επιστολή προερχόμενη δήθεν από τον λοχαγό γεμάτη από τα κατορθώματά του και το πάθος του, η ευτυχισμένη Πωλίν απαντά και ξεκινά έτσι μια μακροχρόνια αλληλογραφία. 

Η ζωηρή φαντασία της Ελιζαμπέτ χτίζει μια πραγματική επιστολική περιπέτεια γεμάτη ανατροπές, όπου ο Νεβίλ παλεύει σαν λιοντάρι ενάντια στους Αυστριακούς και όταν τελειώνει η εκστρατεία της Αυστρίας γράφει ότι έφυγε δήθεν σε αποστολή για την Ινδία, με πολλά νέα ανδραγαθήματα που προκαλούν μεγάλο ενθουσιασμό στην οικογένεια αλλά και στη μικρή πόλη.

Όταν η Ελιζαμπέτ θεωρεί ότι η υπόθεση παρατράβηξε, αποφασίζει να σταματήσει τα πάντα και σκοτώνει τον ήρωα σε μια μάχη. Η Πωλίν, με δάκρυα, αποφασίζει να παντρευτεί έναν άλλο άντρα.

Ο χρόνος περνά. Το 1812, τρία χρόνια μετά από αυτά τα γεγονότα, όταν ο Νεβίλ επιστρέφει στη μικρή επαρχιακή πόλη, η οικογένεια και η κοινότητα τον υποδέχονται σαν ήρωα. Μόνο η Ελιζαμπέτ γνωρίζει ότι ο λοχαγός είναι ένας λιποτάκτης και απατεώνας και αποφασίζει να τον εκθέσει. Οι δύο αντίπαλοι αρχίζουν μία διαμάχη προσπαθώντας να αποκαλύψουν ο ένας τα ψέματα του άλλου και μέσα από τις ίντριγκες προκύπτει ένα νέο απρόσμενο ειδύλλιο επιβεβαιώνοντας τη θεωρία περί ετερωνύμων που έλκονται.

Παραπομπές
----------

1. ↑ . «imdb.com/title/tt7064498/?ref\_=Καρδιοκατακτητής (2018)».
2. ↑ . «flix.gr/cinema/le-retour-du-heros-review».
3. ↑ . «lifo.gr/guide/cinema/kardiokataktitis».
4. ↑ . «allocine.fr/film/fichefilm\_gen\_cfilm=Le Retour du héros».
5. ↑ . «lemonde.fr/televisions-radio/article/2019/01/04/le-retour-du-heros-un-hussard-dissonant-et-desinvolte».
Καϊμάν
Το **καϊμάν** *(Caiman)* είναι υδρόβιο είδος αλιγάτορα. Ανήκει στα κροκοδείλια.

Κατανομή

Κατανομή
--------

Το καϊμάν κατανέμεται στην Νότια και την Κεντρική Αμερική

Γενικά χαρακτηριστικά και περιγραφή
-----------------------------------

Το καϊμάν έχει μήκος 2-2,5m, μάζα 45kg και προσδόκιμο ζωής 40 χρόνια.Το σώμα του -όπως και όλων των ζώων που ανήκουν στα κροκοδείλια- είναι καλυμμένο με σκληρό, φολιδωτό δέρμα. Τα μάτια του έχουν κόρες-σχισμές. Τα δάκτυλά του είναι ενωμένα με μεμβράνη.

Δίαιτα
------

Τα καϊμάν είναι θηρευτές. Είναι εξαίρετοι κολυμβητές και κυνηγούν ζώα όπως ψάρια και πτηνά ενώ μπορούν να κυνηγήσουν και ζώα όπως τα αγριογούρουνα.
Η **κολπάδα** είναι εύχρηστο αλιευτικό εργαλείο με το οποίο πιάνονται τα χταπόδια.
Αποτελείται από ένα κομμάτι αλυσίδας, ανοξείδωτης ή γαλβανιζέ, μήκους 50-70 εκατοστών, στην οποία κατά μήκος είναι στερεωμένα 5 με 7 μέταλλα σε σχήμα ψαριού. Στο άκρο από το κάθε ψαράκι υπάρχει στερεωμένη από μια μικρή σαλαγκιά.
Τα ψεύτικα αυτά ψαράκια δένονται σε μια πετονιά 100 χιλιοστών, η οποία διαπερνά κατά μήκος την αλυσίδα, ανά δέκα εκατοστά.
Η χρησιμότητα της αλυσίδας είναι σημαντική για να μη μπλεχτεί το χταπόδι με την πετονιά, όπως επίσης και να ακούγεται όταν σέρνεται στον βυθό της θάλασσας. Ο ήχος και το λαμπύρισμα των ψεύτικων ψαριών θα προσελκύσει ακόμα και από μακριά το χταπόδι.

Η καλύτερη κολπάδα γίνεται με αέρα έως 3 μποφόρ, χωρίς τη λειτουργία της μηχανής του σκάφους. Αφού δεθεί με μια στριφταροπαραμάνα βαρέως τύπου σε μια χοντρή πετονιά, συνήθως 100 χιλιοστών, αφήνεται να πέσει στον βυθό. Μόλις πατώσει, πρέπει να κινείται η πετονιά σιγά-σιγά, πάνω-κάτω, καθώς η αλυσίδα σέρνεται στον βυθό της θάλασσας. Το χταπόδι βλέπει τα ψαράκια σαν κοπάδι που κινείται και επιτίθεται. Μόλις το χταπόδι πιαστεί, ανεβάζουμε σιγά σιγά την κολπάδα και χρησιμοποιώντας μια απόχη το ανεβάζουμε στη βάρκα.
| Καταδύσεις στουςΘερινούς ΟλυμπιακούςΑγώνες 1904 |
| --- |
| Μακροβούτι | ανδρών |
| Πλατφόρμα | ανδρών |

Το **μακροβούτι** ήταν ένα από τα δύο αγωνίσματα καταδύσεων στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1904 στο Σαιντ Λούις. Ήταν η μοναδική φορά που το εν λόγω αγώνισμα έλαβε χώρα σε διοργάνωση Ολυμπιακών Αγώνων.

Σύνοψη αγωνίσματος
------------------

Ήταν ένα παράξενο αγώνισμα, αλλά αρκετά συνηθισμένο για την εποχή. Διεξήχθη στις 5 Σεπτεμβρίου στην τεχνητή λίμνη που είχε δημιουργηθεί εντός του Φόρεστ Παρκ και ήταν το πρώτο χρονικά αγώνισμα καταδύσεων στην ιστορία των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων. Οι αθλητές έπεφταν στη λίμνη από όρθια στάση και είχαν ένα λεπτό στη διάθεσή τους ώστε να φτάσουν όσο πιο μακριά μπορούσαν, μένοντας συνεχώς κάτω από την επιφάνεια του νερού και χωρίς να χρησιμοποιήσουν τα άκρα τους για να κολυμπήσουν. Όλοι είχαν από τρεις προσπάθειες. Η μέτρηση της απόστασης που είχαν διανύσει γινόταν είτε όταν περνούσε ένα λεπτό ή όταν το κεφάλι του αθλητή έβγαινε στην επιφάνεια πριν ολοκληρωθεί ο χρόνος. 

Συμμετείχαν συνολικά πέντε αθλητές, όλοι από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Νικητής αναδείχθηκε ο Γουίλιαμ Ντίκι με σημαντική διαφορά από τον δεύτερο Έντγκαρ Άνταμς και τον τρίτο Λίο Γκούντγουιν.

Τελική κατάταξη
---------------

| Κατάταξη | Αθλητής | Χώρα | Απόσταση |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | Γουίλιαμ Ντίκι | Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Ηνωμένες Πολιτείες | 19.05 μ. |
| 2 | Έντγκαρ Άνταμς | Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Ηνωμένες Πολιτείες | 17.52 μ. |
| 3 | Λίο Γκούντγουιν | Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Ηνωμένες Πολιτείες | 17.37 μ. |
| 4 | Νιούμαν Σάμουελς | Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Ηνωμένες Πολιτείες | 16.76 μ. |
| 5 | Τσαρλς Πίραχ | Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Ηνωμένες Πολιτείες | 13.97 μ. |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Swimming at the 1904 St. Louis Summer Games: Men's Plunge For Distance» *Sports Reference*.

Πηγές
-----

* De Wael, Herman (2000). «Herman's Full Olympians». Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2006.
Η **Κλεονίκη Τζοανάκη** ήταν τραγουδίστρια δημοτικής μουσικής. Γεννήθηκε το 1915 στη Χίο, μεγάλωσε στα Αλάτσατα της χερσονήσου της Ερυθραίας (σήμερα Τουρκία). Με τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922, η οικογένειά της εγκαταστάθηκε στη Χίο και αργότερα στη Νέα Ερυθραία Αττικής όπου και έζησε όλη τη ζωή της.
Γνωστή στον στενό κύκλο των Αλατσατιανών για το πάθος της για το δημοτικό τραγούδι του τόπου καταγωγής της, έγινε πανελλήνια γνωστή μετά από τη συνάντησή της το 1976 με τη Δόμνα Σαμίου.

Ηχογράφησε 4 δίσκους με τραγούδια της περιοχής Ερυθραίας. Συμμετείχε σε πάμπολλες παραγωγές του Λυκείου των Ελληνίδων.

Πέθανε το 2005, στην Αθήνα.

Αναφορές
--------

1. 1 2 3 4 5  www.domnasamiou.gr?i=portal.el.partners&id=208. Ανακτήθηκε στις 18  Σεπτεμβρίου 2021.
2. 1 2  Κλεονίκη Τζοανάκη Βιογραφικό, domnasamiou.gr, ανακτήθηκε στις 12/8/2018
3. 1 2  Κλεονίκη Τζοανάκη, η Αλατσατιανή της Νέας Ερυθραίας Αρχειοθετήθηκε 2018-08-19 στο Wayback Machine. mikrasiatis.gr,10 Μαρτίου 2015
Αθλήτριες σε συγχρονισμένη κατάδυση από πλατφόρμα 10 μέτρων.
Οι **Καταδύσεις** είναι το άθλημα του άλματος ή πτώσης στο νερό από μια πλατφόρμα ή από αναπηδητήριο (τραμπολίνο). Η κατάδυση είναι ένα διεθνώς αναγνωρισμένο άθλημα του υγρού στίβου, το οποίο υπάγεται στην FINA και είναι μέρος των Ολυμπιακών Αγώνων. Επιπλέον, οι αδόμητες και οι μη-ανταγωνιστικές καταδύσεις είναι δημοφιλές χόμπι αναψυχής στο ευρύ κοινό.

Ως άθλημα, οι καταδύσεις είναι ένα από τα πιο δημοφιλή ολυμπιακά αθλήματα για τους θεατές. Οι αθλητές έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά με τους γυμναστές και τους χορευτές, όπως δύναμη, ευελιξία και κιναισθητική κρίση. Κάποιοι επαγγελματίες καταδύτες ήταν αρχικά γυμναστές ή χορευτές, καθώς και τα δύο αθλήματα έχουν παρόμοια χαρακτηριστικά με τις καταδύσεις.

Ιστορία
-------

Το άθλημα των καταδύσεων εντάχθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες από το 1904, ενώ για πρώτη φορά συμμετείχαν και γυναίκες στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Στοκχόλμης το 1912. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 προστέθηκαν και οι συγχρονισμένες καταδύσεις.

Αγωνίσματα
----------

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες περιλαμβάνονται τα παρακάτω αγωνίσματα:

* Πρόγραμμα καταδύσεων από πλατφόρμα 10μ. για άνδρες και γυναίκες.
* Πρόγραμμα καταδύσεων από αναπηδητήριο 3μ. για άνδρες και γυναίκες.
* Συγχρονισμένες καταδύσεις από πλατφόρμα 10μ. για άνδρες και γυναίκες,
* Συγχρονισμένες καταδύσεις από αναπηδητήριο 3μ. για άνδρες και γυναίκες.

Στις άλλες διοργανώσεις, περιλαμβάνονται επίσης και οι καταδύσεις από αναπηδητήριο 1μ. για άνδρες και γυναίκες.

Βαθμολογία
----------

Η κατάδυση περιλαμβάνει το βηματισμό και το άλμα (ή το άλμα από στάση), την πτήση, την εκτέλεση και την είσοδο στο νερό. Οι αθλητές βαθμολογούνται από ομάδα 5 ή 7 κριτών (ανάλογα με το επίπεδο των αγώνων), με βαθμούς από 0 έως 10. Στο σύνολο των 5 κριτών, αφαιρείται η υψηλότερη και η χαμηλότερη βαθμολογία, ενώ στο σύνολο των 7 κριτών αφαιρούνται οι δύο υψηλότερες και οι δύο χαμηλότερες βαθμολογίες. Οι 3 εναπομείναντες βαθμοί, προστίθενται και το σύνολό τους πολλαπλασιάζεται με το βαθμό δυσκολίας της εκάστοτε κατάδυσης, για να βγει το τελικό αποτέλεσμα. Όποιος αθλητής συγκεντρώσει, μετά από όλες τις προσπάθειες, την υψηλότερη συνολική βαθμολογία, είναι ο νικητής της διοργάνωσης. Αν συμβεί 2 αθλητές να συγκεντρώσουν την ίδια τελική βαθμολογία, τότε θεωρούνται ισόπαλοι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «KOE - Καταδύσεις». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Σεπτεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2013.
2. ↑  ΔΟΕ - Αθλήματα Καταδύσεων
3. ↑  «Βαθμολογία». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Σεπτεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2013.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85038594
* GND: 4189259-8
* BNF: cb119331563 (data)
* NDL: 00674176
* NKC: ph125598

 |

 |
Ο **Κλεομήδης** ο επονομαζόμενος «Κοσμογράφος» ήταν αρχαίος Έλληνας αστρονόμος που έζησε είτε κατά τον 1ο αιώνα μ.Χ. είτε στο τελος του 2ου και στις αρχές του 3ου αιώνα μ.Χ.. Ωστόσο, ο ιστορικός της Επιστήμης Ότο Νοϊγκεμπάουερ τον χρονολογεί με βάση αστρονομικές παρατηρήσεις του στο δεύτερο μισό του 4ου αιώνα μ.Χ. πράγμα όμως που οφείλεται μάλλον στα σφάλματα των παρατηρήσεων του Κλεομήδη. Ο Κλεομήδης γεννήθηκε πιθανώς στη Λυσιμάχεια του Ελλησπόντου.

Ο Κλεομήδης είναι γνωστός από την εκλαϊκευτική πραγματεία του «Κυκλική θεωρία μετεώρων», όπου περιγράφει τη μέτρηση της περιμέτρου της Γης από τον Ερατοσθένη και παρόμοια εργασία του Ποσειδωνίου. Επίσης, ο Κλεομήδης αναφέρει ότι η Γη θα πρέπει να φαίνεται ως ένα φωτεινό σημείο από την απόσταση του Ηλίου, και εξηγεί σωστά την ατμοσφαιρική διάθλαση του φωτός. Ασχολείται γενικότερα με τη διάθλαση, φέρνοντας ως παράδειγμα ένα δαχτυλίδι μέσα σε ένα ποτήρι, που μπορεί να το δει ένας παρατηρητής από γωνία υπό την οποία δεν φαίνεται, απλώς γεμίζοντας το ποτήρι με νερό.

Η «Κυκλική θεωρία μετεώρων» χρησίμευσε επί αιώνες ως σχολικό εγχειρίδιο Αστρονομίας και Μαθηματικής Γεωγραφίας στην Ευρώπη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  mathshistory.st-andrews.ac.uk/Biographies/Cleomedes.html.

Πηγές
-----

* Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια (Χάρη Πάτση), τόμ.15, σ.630

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κλεομήδους, Κυκλική Θεωρία Μετεώρων - πλήρες αρχαίο κείμενο
* Η «απόλυτη» βιογραφία του Κλεομήδη από το αρχείο MacTutor
* `Αρθρο για την περιγραφή από τον Κλεομήδη της ατμοσφαιρικής διαθλάσεως (περιοδικό *Perception*, 2000)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 265395062
* LCCN: n80067225
* ISNI: 0000 0003 8242 6277
* GND: 118777343
* SELIBR: 46386
* SUDOC: 026791463
* BNF: cb118970425 (data)
* BIBSYS: 90580089
* NKC: jo20000080628
* BNE: XX1608437
* CiNii: DA04766636

 |

 |
Το αποσυρμένο σύγχρονο καταδυόμενο σκάφος *Star III* του Ινστιτούτου Ωκεανογραφίας Σκριπς
Το **καταδυόμενο σκάφος** (αγγλικά: *submersible*) είναι ένα μικρό σκάφος το οποίο χρησιμοποιείται για την εκτέλεση διαφόρων εργασιών καταδυόμενο στο νερό σε διάφορα βάθη, στη θάλασσα, σε λίμνες κ.λπ. Σε αντίθεση με το υποβρύχιο, έχει κατά κανόνα περιορισμένες δυνατότητες αυτονομίας και ως εκ τούτου λειτουργεί σε συνεργασία με ένα υποστηρικτικό σκάφος-μεταφορέα. Τα καταδυόμενα σκάφη μπορούν να λειτουργούν σε βάθη απρόσιτα για υποβρύχια και δύτες.

Υπάρχουν πολλοί τύποι καταδυομένων σκαφών, συμπεριλαμβανομένων τόσο αυτών που χρησιμοποιούνται από ανθρώπους όσο και των μη επανδρωμένων, αλλιώς γνωστά ως τηλεκατευθυνόμενα ή μη επανδρωμένα καταδυόμενα σκάφη. Τα καταδυόμενα σκάφη έχουν πολλές χρήσεις παγκοσμίως, όπως η ωκεανογραφία, η υποβρύχια αρχαιολογία, η εξερεύνηση ωκεανών, η συντήρηση και ανάκτηση εξοπλισμού και η υποβρύχια βιντεοσκόπηση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Observation Platforms: Submersibles». *NOAA Ocean Exploration*. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουνίου 2023.
2. ↑  *The Canadian Encyclopedia*. 2011. "Submersible" Αρχειοθετήθηκε 2017-12-04 στο Wayback Machine.. *The Canadian Encyclopedia*. F.J. Chambers 02/07/2006 «Cyrus Albert Birge - the Canadian Encyclopedia». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2011. CS1 maint: BOT: original-url status unknown (link)
3. ↑  *Ocean Outpost: The Future of Humans Living Underwater*, by Erik Seedhouse. 2010. Ocean Outpost: The Future of Humans Living Underwater - Erik Seedhouse - Google Books Αρχειοθετήθηκε 2018-05-27 στο Wayback Machine.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Submersibles στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh89001954
* KulturNav: id

 |

 |
Ο **Κοσμάς Α΄** (ιταλικά : *Cosma I*, λατινικά : *Cosmas I*), (απεβίωσε το 749 στη Νάπολη), ήταν επίσκοπος της Νεαπόλεως από το 747 έως το 749. Τιμάτε ως άγιος από την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία στις 16 Αυγούστου.

Βιογραφία
---------

Η κύρια ιστορική πηγή για τον Κοσμά της Νεάπολης είναι το πρώτο μέρος των «Πράξεων των Ναπολιτανών Επισκόπων» που γράφτηκε στις αρχές του 8ου-9ου αιώνα από ανώνυμο συγγραφέα. Δεν υπάρχουν πληροφορίες για την καταγωγή του επισκόπου Κοσμά. 

Ανέβηκε στην επισκοπική έδρα της Νεάπολης μετά τον Σέργιο Α', ο οποίος πέθανε το 746. Η υποψηφιότητά του προτάθηκε από τον Πάπα Ζαχαρία και εγκρίθηκε από τον Βυζαντινό Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ε'. Εικάζεται ότι η ενθρόνιση του νέου αρχηγού της ναπολιτάνικης επισκοπής θα μπορούσε να γίνει το 747.

Ο Κοσμάς κυβέρνησε την επισκοπή της Νεάπολης μόνο για δύο χρόνια, δύο μήνες και έξι ημέρες. Ο θάνατός του χρονολογείται στο 748 ή 749. Διάδοχος του Κοσμά Β' στον επισκοπικό θρόνο ήταν ο Άγιος Κάλβος.

Λίγο μετά τον θάνατό του, ο Κοσμάς Β' άρχισε να τιμάται από τους Ναπολιτάνους ως άγιος. Αυτό αποδεικνύεται από την αναφορά του ονόματός του στο μαρτυρολόγιο του 9ου αιώνα, ο συγγραφέας του οποίου χρησιμοποίησε ακόμη προγενέστερες εκκλησιαστικές πηγές. Η μνήμη του Αγίου Κοσμά της Νεάπολης εορτάζεται στις 16 Αυγούστου.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΣέργιος Α΄ | **Επίσκοπος Νάπολης**747-749 | ΔιάδοχοςΚάλβος |

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Cronotassi dei Vescovi, Chiesa di Napoli
2. ↑  Francesco Ceva Grimaldi (marchesi di Pietracatella.), Memorie storiche della città di Napoli
3. 1 2  Zigarelli D. M. Biografie dei vescovi e arcivescovi della Chiesa di Napoli, Napoli, Stabilimento tipografico di G. Gioja, 1861, page 24
Ο **Κοσμάς Αλεξανδρίδης** (1908 - 22 Απριλίου 1955) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής Σερρών με το Κόμμα Φιλελευθέρων και υφυπουργός Εφοδιασμού.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Αρκαδιούπολη της Ανατολικής Θράκης και εγκαταστάθηκε στις Σέρρες σε πολύ μικρή ηλικία.

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Σερρών με το κόμμα των Φιλελευθέρων το 1946, για να επανεκλεγεί το 1950 και το 1951.

Στην κυβέρνηση Σοφούλη ανέλαβε υφυπουργός Δημοσίων Έργων από τις 18 Νοεμβρίου 1948 έως τις 20 Ιανουαρίου 1949.

Υπηρέτησε στην κυβέρνηση του Σοφοκλή Βενιζέλου ως υφυπουργός Εφοδιασμού – Διανομών, από τις 4 Σεπτεμβρίου 1950 έως τις 13 Σεπτεμβρίου 1950. Στην κυβέρνηση Σ. Βενιζέλου το Σεπτέμβριο του 1950 υπηρέτησε ως υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου ασκών καθήκοντα υφυπουργού Εφοδιασμού και Διανομών την περίοδο 13 Σεπτεμβρίου 1950 ως τις 28 Ιανουαρίου 1951.

Απεβίωσε σε ηλικία 47 ετών τον Απρίλιο του 1955.
Το όνομά του φέρει ένας δρόμος των Σερρών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ο δρόμος έχει την δική του ιστορία Αρχειοθετήθηκε 2014-07-17 στο Wayback Machine. serresnews.net, ανάκτηση 5-8-2014.
2. ↑  ««Κυβέρνησις Θεμιστοκλέους Σοφούλη Από 18.11.1948 Έως 20.1.1949»». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2014.
3. ↑  Σάκης Αραμπατζής (22 Απριλίου 2011). «Σαν σήμερα». Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2014. [*νεκρός σύνδεσμος*]
Κιονοστοιχία στη Στοά Αττάλου.
**Κιονοστοιχία** λέγεται η σειρά κιόνων που τοποθετούνται γύρω και μέσα σε οικοδομήματα από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Οι κιονοστοιχίες κατά την αρχαία αρχιτεκτονική τοποθετούνταν κυρίως σε ναούς, για σχηματισμό στοών, για υποστήριξη στέγης καθώς και για τη διαίρεση ενός οικοδομήματος σε κλίτη. Η εξωτερική περιμετρική κιονοστοιχία λεγόταν "περίστασις" ή "πτερόν".

Οι κιονοστοιχίες σχηματίζονταν με βάση ειδικών κανόνων αναλογιών, του αριθμού των κιόνων, της μεταξύ τους απόστασης, (με βάση τη διάμετρο του κίονα), καθώς επίσης και από το ρυθμό αυτών. Έτσι οι αναλογίες καθορίζονταν ακριβώς κατά το πλάτος μόνο του οικοδομήματος και ποτέ κατά το ύψος.

Διακρίσεις
----------

Α. Η κιονοστοιχία ανάλογα του αριθμού των κιόνων ήταν τετράστυλη, εξάστυλη, οκτάστυλη, δεκάστυλη, δωδεκάστυλη όταν η πρόσοψη του οικοδομήματος είχε 4, 6, 8, 10, ή 12 κίονες αντίστοιχα. 
Εκ του αριθμού δε των κιονοστοιχιών πέριξ του οικοδομήματος, συνηθέστερα ναού, αυτός λεγόταν: 

1. Περίπτερος, όταν έφερε περιμετρικά μία κιονοστοιχία.
2. Δίπτερος, όταν έφερε περιμετρικά δύο κιονοστοιχίες, και
3. Ψευδοδίπτερος, όταν έφερε στις μεν στενές πλευρές διπλή κιονοστοιχία ενώ στις μακρές μόνο μία, εξωτερική.

* Περίπτερος ναόςΠερίπτερος ναός
* Δίπτερος ναόςΔίπτερος ναός
* Ψευδοδίπτερος ναόςΨευδοδίπτερος ναός

Β. Επίσης ανάλογα της μεταξύ των κιόνων απόστασης η κιονοστοιχία χαρακτηρίζεται με βάση τη διάμετρο του κίονα σε: 

1. Πυκνόστυλη, όταν το μεταξύ των κιόνων κενό είναι ίσο με το 1,5 της διαμέτρου του κίονα.
2. Σύστυλη, όταν το κενό είναι ίσο με 2 διαμέτρους
3. Εύστυλη, όταν το κενό είναι ίσο με 2,5 διαμέτρους
4. Διάστυλη, όταν το κενό είναι ίσο με 3 διαμέτρους και
5. Αραιόστυλη, όταν το κενό είναι μεγαλύτερο των 3 διαμέτρων.
Ο **Μητροπολίτης Κλήμης** (ρωσικά: Митрополит Климент‎, κατά κόσμον **Ολέγκ Αλεξάνδροβιτς Βετσέρια**, ρωσικά: Олег Александрович Вечеря‎, ουκρανικά: Олег Олександрович Вечеря‎; 16 Αυγούστου 1977, Κίεβο) είναι Μητροπολίτης της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (Πατριαρχείο Μόσχας).

Βιογραφία
---------

Το 1994 εισήλθε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο του Κιέβου στη Σχολή Βιολογίας, αποφοιτώντας το 1999. Το 2000 αποφοίτησε από το Θεολογικό Σεμινάριο του Κιέβου και εγγράφηκε στη Θεολογική Ακαδημία του Κιέβου. Έγινε ιεροδιάκονος και το 2003   - ιερομόναχος. 

Μετά την αποφοίτησή του από το Εθνικό Πανεπιστήμιο του Taras Shevchenko, εισήλθε στη Μονή Αγίας Τριάδας στο Κίεβο (1999), και διορίστηκε επιμελητής των σπηλαίων Zvirynets. 21 Απριλίου 2001   - Διάκονος. Διευθυντής της Μονής Αγίας Τριάδας. 2002   - Έγινε μοναχός και έλαβε όνομα Κλημής, προς τιμήν του ιερομάρτυρα Κλημή πάπας Ρώμης. 4 Νοεμβρίου 2003   - έγινε ιερομόναχος. 2004   - ηγούμενος. 

2005-2008   - Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής της Μεταμόρφωσης στο χωριό Nescheriv (Ιερά μητρόπολη Κιέβου) . Το 2007   - Διδάκτορας Θεολογίας. 2008   - Αντιπρύτανης Ακαδημαϊκών Υποθέσεων της Θεολογικής Ακαδημίας Κιέβου.Έγινε αρχιμανδρίτης. 

Στις 20 Ιουλίου 2012, εξελέγη ως Επίσκοπος Ιρπίν, Βοηθός επίσκοπος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κιέβου της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας (Πατριαρχείο Μόσχας  64) . 

3 Σεπτεμβρίου 2013   - Πρόεδρος της Ημερολογικής Επιτροπής της Εκκλησίας. 

Στις 16 Σεπτεμβρίου 2014, με απόφαση της Ιεράς Συνόδου, διορίστηκε επικεφαλής του Τμήματος Συνολικών Πληροφοριών της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας. 

Στις 28 Ιουλίου 2017, την Ημέρα του Βαπτίσματος της Ρώς, έγινε αρχιεπίσκοπος. 

Στις 21 Δεκεμβρίου 2017 με τη απόφαση της Ιεράς Συνόδου έγινε μητροπολίτης Νίζιν και Πρυλούκι 

Στις 17 Αυγούστου 2019, ενθρονίθηκε ως Μητροπολίτης της Ιεράς μητροπόλεως Νίζιν και Πρυλούκι .

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 9  Ιουλίου 2019.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 10  Ιουλίου 2019.
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2020.
4. ↑
5. ↑  «Українська Православна Церква молитовно відзначила п'ятиріччя інтронізації свого Предстоятеля (+відео, оновлено)». *Українська Православна Церква* (στα Ουκρανικά). 17 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2019.
Ο **Κόιντος Πομπόνιος Μούσας** (λατινικά: *Quintus Pomponius Musa*, 1ος αιώνας π.Χ.) ήταν πολιτικός, δικαστής, και τραπεζίτης με καταγωγή από την Ρώμη κατά την περίοδο της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας, και μέλος της φυλής των Πομπονίων.

Μούσες
------

Ήταν επίσης χρηματιστής (μπορούσε να εκδώσει τα δικά του νομίσματα) και είναι κυρίως γνωστός για τα 10 σχέδια ρωμαϊκών δηναρίων που παρήγαγε με αναπαραστάσεις των Μουσών το 56 π.Χ. κάνοντας παράλληλα λογοπαίγνιο με το επώνυμο του. Σε όλα τα νομίσματα υπάρχει η αναπαράσταση του Απόλλωνα από τη μια πλευρά, και στην άλλη η παράσταση της αντίστοιχης Μούσας.

### Εννέα Μούσες

| Φωτογραφία | Νόμισμα |
| --- | --- |
|  | Ευτέρπη
Μούσα της μουσικής |
|  | Ερατώ
Μούσα της ερωτικής ποίησης |
|  | Θάλεια
Μούσα της βουκολικής ποίησης |
|  | Καλλιόπη
Μούσα της επικής ποίησης |
|  | Κλειώ
Μούσα της ιστορίας |
|  | Μελπομένη
Μούσα της τραγωδίας |
|  | Ουρανία
Μούσα της αστρονομίας |
|  | Πολύμνια
Μούσα της ιερής ποίησης |
|  | Τερψιχόρη
Μούσα του χορού |

Το νόμισμα του Ηρακλή Μουσαγέτη
### Ηρακλής Μουσαγέτης

Τα 9 από αυτά αντιστοιχούσαν στις 9 μούσες, και το 10ο στον *Ηρακλή Μουσαγέτη* (*HERCULES MUSARUM* ή *MUSAGETES*) μια εξειδικευμένη παράσταση του Ηρακλή ως καθοδηγητή των Μουσών, κάτι που φαίνεται πως προκύπτει από ένα συγκρότημα αγαλμάτων το οποίο είχε μεταφερθεί από την Ελλάδα στη Ρώμη με τις Μούσες και τον Ηρακλή.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κόιντος Πομπόνιος Μούσας** |

1. ↑  «Muses on Money». *Hunterian Museum & Art Gallery*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Σεπτεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2008.  Εξωτερικός σύνδεσμος στο `|work=` (βοήθεια)CS1 maint: Unfit url (link)
2. ↑  Humphreys, Henry Noel (1 Ιανουαρίου 1853). *The Coin Collector's Manual: Or, Guide to the Numismatic Student in the Formation of a Cabinet of Coins*. Bohn.
3. ↑  Art, Elvehjem Museum of· Howe, Herbert Marshall (1 Ιανουαρίου 2000). *Ancient Coins at the Elvehjem Museum of Art*. Chazen Museum of Art. ISBN 9780932900487.
Ο **κονβέκτορας** είναι συσκευή, η οποία λειτουργεί με ηλεκτρικό ρεύμα και χρησιμοποιείται ως συμπληρωματική θέρμανση δωματίου (χώρου) είτε και για μόνιμη θέρμανση κατοικίας. Παρόλα αυτά έχει γίνει γνωστός στην αγορά ως συμπληρωματική οικονομική θέρμανση, που εξοικονομεί ενέργεια. 

Τοποθετείται στο χώρο είτε ως επιτοίχιος είτε επιδαπέδιος με ειδικές βάσεις.

Πληροφορίες
-----------

Οι Κονβέκτορες διαθέτουν ειδικό θερμοστάτη και μπορούν να λειτουργούν αυτόνομα σε κάθε δωμάτιο ενός σπιτιού ή ενός μεγάλου γραφείου εταιρίας και είναι ασφαλείς για παιδιά και κατοικίδια.

Αποτελούνται από μια ηλεκτρική αντίσταση με περίβλημα από αλουμίνιο, που αποτελεί και το σώμα του θερμοπομπού, και ένα μηχανικό ή ηλεκτρονικό θερμοστάτη.

Βασίζονται στο φαινόμενο της μεταφοράς θερμότητας και λιγότερο στο φαινόμενο της ακτινοβολίας όπως τα σώματα υπερύθρων. Πιο συγκεκριμένα, ο ψυχρός αέρας του δωματίου, που βρίσκεται στα χαμηλότερα στρώματα του χώρου, εισέρχεται στο κάτω μέρος του κονβέκτορα και θερμαίνεται από την ειδική ηλεκτρική αντίσταση που βρίσκεται μέσα στον κονβέκτορα. Έτσι με αυτόν τον τρόπο, ο ζεστός αέρας υψώνεται και βγαίνει από τον κονβέκτορα προς τον χώρο του δωματίου, με φυσική κυκλοφορία, ανεβάζοντας γρήγορα τη θερμοκρασία της οικίας.

Η έξοδος του αέρα από τον κονβέκτορα γίνεται από ειδικά σχεδιασμένα πτερύγια, τα οποία, αν είναι δυνατό, μπορούν να έχουν μια μικρή κλίση προς τα κάτω για πιο αποδοτική και ομοιόμορφη διάχυση του αέρα στο δωμάτιο και για να εμποδίζεται η είσοδος της σκόνης στον κονβέκτορα.
Το **Καστρί** είναι νησίδα της Χαλκιδικής που απέχει μόνο 40 μέτρα από την ακτή και την χερσόνησο Καστρί της οποίας είναι προέκταση της. Απέχει 4 χλμ από την Νικήτη Χαλκιδικής, είναι βραχώδης κι έχει απόκρημνες πλαγιές ύψους πέντε μέτρων όπου καταλήγουν σε μία επίπεδη έκταση 2 περίπου στρεμμάτων. Είναι αναγνωρισμένος αρχαιολογικός χώρος από το 1973, πάνω στην νησίδα υπάρχουν διάσπαρτα αρχαιολογικά λείψανα.

Κατά την παλαιοχριστιανική περίοδο η νησίδα ήταν ενωμένη με την ξηρά, άγνωστο πότε χωρίστηκε, και σήμερα διασώζεται διάβαση με την απέναντι ξηρά με βάθος έως 70 εκατοστά. Αρχαιολογικές έρευνες έχουν δείξει ότι κατοικούνταν από την Εποχή του Χαλκού έως και τους παλαιοχριστιανικούς χρόνους με μεγαλύτερη ανάπτυξη του οικισμού στην Εποχή του Σιδήρου. Στην θέση της νησίδας και της χερσονήσου, όταν ήταν ενιαίες, τοποθετείται η αρχαία πόλη Γαλήψός ή η Φισκέλλη. Η σημερινή νησίδα πιστεύεται ότι αποτελούσε την ακρόπολη της αρχαίας πόλης, όπου μία τοπική παράδοση έλεγε ότι εκεί ήταν το παλάτι του βασιλιά. 

Κάποια αρχαιολογικά κατάλοιπα δείχνουν οχυρωματικό έργο από το οποίο πιθανολογείται προέρχεται και το όνομα Καστρί. Η νησίδα στην θέση που βρίσκεται ελέγχει τον θαλάσσιο χώρο του Τορωναίου κόλπου και την δυτικής ακτής της Σιθωνίας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Παπάγγελος, σελ, 44
2. 1 2 3  Παπάγγελος, σελ, 46
3. 1 2  Παπάγγελος, σελ, 45
4. 1 2  Παπάγγελος, σελ, 47

Πηγές
-----

* Παπάγγελος, Ιωακείμ (2000, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ)), *Η Σιθωνία κατά τους βυζαντινούς χρόνους: ιστορία - μνημεία - τοπογραφία* Αρχειοθετήθηκε 2021-01-20 στο Wayback Machine.
Το ***Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Γλωσσών*** δόθηκε στη δημοσιότητα από την UNESCO και είναι ολοκληρωμένος κατάλογος των απειλούμενων με εξαφάνιση γλωσσών του κόσμου. Έχει αντικατασταθεί από το ***Παγκόσμιος Άτλαντας Απειλούμενων Γλωσσών***, επίσης της UNESCO. Σύμφωνα την UNESCO (2003) η γλώσσα κινδυνεύει όταν οι φυσικοί ομιλητές της παύουν να τη χρησιμοποιούν σε διακριτούς τομείς της ανθρώπινης επικοινωνίας και ταυτόχρονα παύουν να εξασφαλίζουν την επιβίωση από γενεά σε γενεά και στερώντας τη από νέους ομιλητές, είτε αυτοί είναι παιδιά είτε ενήλικες

Ιστορία
-------

Το 1992 στο «Διεθνές Συνέδριο Γλωσσολογίας» (CIOL) στο Κεμπέκ συζητήθηκε το θέμα των απειλούμενων γλωσσών. Το αποτέλεσμα της συζήτησης ήταν ο σχηματισμός μιας επιτροπής που θα ασχολείτο με το ζήτημα της εξαφάνισης των γλωσσών. Έγινε διεθνής συνάντηση, επίσης, το 1992 στο Παρίσι ώστε να δημοσιοποιηθεί το θέμα και να αναληφθεί δράση. Η συνάντηση θεωρήθηκε αρκετά σημαντική, ώστε να τεθεί υπό την αιγίδα της UNESCO.

Με προτροπή του Στήβεν Βουρμ (Stephen Wurm), η επιτροπή αποφάσισε να δημιουργήσει ένα ερευνητικό κέντρο, το Διεθνές Γραφείο Ερευνών για τους Απειλούμενες Γλωσσών (ICHEL) και να δημοσιεύσει μέσω της UNESCO το *Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Γλωσσών* βάσει συλλογής δεδομένων. Ο Σιγκέρου Τσουκίντα (Shigeru Tsuchida) ξεκίνησε το ερευνητικό κέντρο το 1994 στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο με τον Ταζάκου Τσουνόντα (Tasaku Tsunoda) διευθυντή του. Εν τω μεταξύ συλλέχθηκαν οι πρώτες αναφορές που υποβλήθηκαν για απειλούμενες γλώσσες από ειδικούς το 1993. Το Διεθνές Γραφείο δημιούργησε ιστοσελίδα για το Κόκκινο Βιβλίο, που ανανεώνεται τακτικά βάσει νέων αναφορών.

Η *online* έκδοση του Άτλαντα ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 2009 από την UNESCO παρέχοντας δεδομένα από όλον τον κόσμο, με πολύ περισσότερες πληροφορίες από ό,τι οι προηγούμενες έντυπες εκδόσεις και προσφέροντας τη δυνατότητα στους χρήστες να παρέχουν σε απευθείας σύνδεση σχόλια, ενόψει της διαρκούς ενημέρωσής του.

Παραπομπές-σημειώσεις
---------------------

1. ↑  Jones, Meirion Prys (2013). «Γλώσσες που απειλούνται με εξαφάνιση και γλωσσική πολυμορφία στην Ευρωπαϊκή Ένωση» (PDF). Ευρωπαϊκή Ένωση. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2016.
2. ↑  Brenzinger, Matthias (2007). *Language diversity endangered*. Berlin, New York: Mouton de Gruyter. σελίδες 206–207. ISBN 3110170493, ISBN 978-3-11-017049-8.
3. ↑  «Atlas of the World's Languages in Danger». *new edition of the Atlas of endangered languages*. UNESCO. 2012. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «UNESCO Interactive Atlas of the World's Languages in Danger» (στα English, French, και Spanish). UNESCO. 2011. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2011. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
Ο **Καστριτιανός** ήταν ο τρίτος επίσκοπος του Μιλάνου στα μέσα του 3ου αιώνα. Τιμάται ως Άγιος από την Καθολική Εκκλησία την 1η Δεκεμβρίου.

Βιογραφία
---------

Σχεδόν τίποτα δεν είναι γνωστό για τη ζωή και την επισκοπή του Καστριτιανού, εκτός από το ότι ήταν επίσκοπος του Μιλάνου στα μέσα του 3ου αιώνα και ότι φέρεται να θάφτηκε σε ένα νεκροταφείο στην περιοχή της Πόρτα Ρομάνα, όχι μακριά από τη σημερινή Βασιλική του Άγιος Καλημέριου. Τα λείψανά του μεταφέρθηκαν αργότερα στην εκκλησία του Αγίου Τζιοβάννι ιν Κόρκα, η οποία κατεδαφίστηκε μεταξύ του 19ου και του 20ου αιώνα.

Κείμενα του Μεσαίωνα, όπως το *Historia Dataria* του 11ου αιώνα, προσθέτουν βιογραφικά στοιχεία που πρέπει να θεωρηθούν θρυλικά. Μεταξύ αυτών των θρυλικών παραδόσεων είναι η διάρκεια της επισκοπής του (41 χρόνια), η έναρξη της βασιλείας του λίγο μετά τον αυτοκράτορα Δομιτιανό το 97 και η επακόλουθη ημερομηνία θανάτου το 138.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ruggeri, Fausto (1991). *I Vescovi di Milano*. Milano: NED. σελ. 7–8. ISBN 88-7023-154-2. (Ιταλικά)
2. ↑  Cazzani, Eugenio (1996). *Vescovi e arcivescovi di Milano*. Milano: Massimo. σελ. 11. ISBN 88-7030-891-X. (Ιταλικά)
3. ↑  Pasini, Cesare (1988). «Castriziano di Milano, santo (sec. IV)». *Dizionario della Chiesa Ambrosiana*. **2**. Milano: NED, σελ. 764–765. ISBN 88-7023-102-X. (Ιταλικά)

  


| τίτλοι της Καθολικής Εκκλησίας |
| --- |
| ΠροκάτοχοςΓάιος | **Επίσκοπος Μεδιολάνων**μέσα 3ου αιώνα | ΔιάδοχοςΚαλημέριος |
**Καταλογογράφηση** είναι η εργασία και διαδικασία της δημιουργίας βιβλιογραφικών εγγραφών. Κατά την καταλογογράφηση γίνεται κωδικοποίηση των πληροφοριών που αφορούν ένα βιβλιογραφικό τεκμήριο (παραδοσιακά βιβλίων, αλλά και οποιουδήποτε άλλου τεκμηρίου, συμπεριλαμβανομένων των ηλεκτρονικών) και δημιουργούνται εγγραφές σε μία βάση δεδομένων, η οποία αποτελεί τον κατάλογο βιβλιοθήκης. Οι πληροφορίες που αφορούν ένα τεκμήριο (π.χ. ένα βιβλίο) ονομάζονται μεταδεδομένα.

Κανόνες καταλογογράφησης
------------------------

Οι κανόνες καταλογογράφησης δημιουργήθηκαν ώστε πολλοί άνθρωποι που επεξεργάζονται διάφορα είδη υλικού, σε διαφορετικές χρονικές περιόδους και σε διαφορετικές βιβλιοθήκες να καταλογογραφούν με κάποια διαχρονική συνέπεια, ώστε να μπορεί κάποιος να εντοπίζει εύκολα μία εγγραφή και να κατανοεί τα δεδομένα που περιλαμβάνει. Οι κανόνες καταλογογράφησης καθορίζουν:

* ποιες πληροφορίες από το βιβλιογραφικό τεκμήριο θα συμπεριληφθούν στην εγγραφή
* πώς αυτές οι πληροφορίες θα παρουσιαστούν στον καρτοκατάλογο ή την ηλεκτρονική εγγραφή
* με ποια σειρά θα τοποθετηθούν οι εγγραφές στον κατάλογο.

Σήμερα, οι περισσότεροι κανόνες καταλογογράφησης είναι παρόμοιοι ή βασίζονται στη Διεθνή Πρότυπη Βιβλιογραφική Περιγραφή (*International Standard Bibliographic Description -ISBD*), ένα σύνολο κανόνων που δημιουργήθηκε από τη Διεθνή Ομοσπονδία Συνδέσμων Βιβλιοθηκών (*International Federation of Library Associations - IFLA*) για να μπορεί να περιγραφεί βιβλιογραφικά ένα ευρύ φάσμα υλικών και μέσων. Αυτοί οι κανόνες καθορίζουν στη βιβλιογραφική περιγραφή τα ακόλουθα στοιχεία: τίτλος και δήλωση υπευθυνότητας (συγγραφέας ή επιμελητής ύλης), έκδοση (edition), πληροφορίες που αφορούν το συγκεκριμένο είδος υλικού (π.χ. η κλίμακα σε έναν χάρτη), έκδοση (publication) και διάθεση, φυσική περιγραφή (π.χ. αριθμός σελίδων), σειρά, σημειώσεις, και αριθμός ταυτότητας (ISBN). 

Στις αγγλόφωνες χώρες οι πιο συνηθισμένοι κανόνες καταλογογράφησης είναι οι *Anglo-American Cataloging Rules*, 2nd Edition (για συντομία, AACR2). Παρόλο που σε μερικές χώρες χρησιμοποιούνται και τοπικοί κανόνες (π.χ. στις γερμανόφωνες χώρες υπάρχει το *Regeln für alphabetische Katalogisierung*), το AACR2 έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και είναι κατά κάποιο τρόπο η βίβλος της καταλογογράφησης. Το AACR2 δίνει κανόνες μόνο για *περιγραφική καταλογογράφηση* και καθόλου για *θεματική καταλογογράφηση*.

Για βιβλία ή άλλα τεκμήρια που είναι γραμμένα σε ξένη γραφή γίνεται συχνά, μεταγραμματισμός στη γραφή του καταλόγου.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος βιβλιοθήκης
* Σύστημα ταξινόμησης βιβλιοθήκης
* Βιβλιοθήκη
* Βιβλιοθηκονομία και Επιστήμη της Πληροφόρησης
* Βιβλιοθηκονόμος
Συντεταγμένες: 53°27′4.46″N 26°28′22.80″E﻿ / ﻿53.4512389°N 26.4730000°E﻿ / 53.4512389; 26.4730000


Το **Καστρικό Σύμπλεγμα Μιρ** (*Mirsky Castle Complex*) (Λευκορωσικά: Мі́рскі за́мак) είναι μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της Λευκορωσίας. Βρίσκεται κοντά στην πόλη Μιρ της επαρχίας Καρελίσι (*Karelichy*) του νομού Χρόντνα (*Hrodna voblast*), 29 χιλιόμετρα βορειοδυτικά ενός άλλου μνημείου παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, του κάστρου Νέσβιτς (*Nesvizh Castle*). 

Η κατασκευή του κάστρου ξεκίνησε στα τέλη του 15ου αιώνα σε Γοτθικό αρχιτεκτονικό ρυθμό, ενώ ολοκληρώθηκε από τον Δούκα Ίλινιτς (*Duke Ilinich*) στις αρχές του 16ου αιώνα κοντά στο χωριό Μιρ. Γύρω στο 1568 το κάστρο πέρασε στην ιδιοκτησία του Λιθουανού Δούκα Ραντβίλα (*Radvila*), ο οποίος ολοκλήρωσε την κατασκευή του σε αναγεννησιακό αρχιτεκτονικό ρυθμό. Παράλληλα κατασκευάστηκε ένα τριώροφο παλάτι δίπλα στα ανατολικά και βόρεια τείχη του κάστρου. Οι γύψινες προσόψεις διακοσμήθηκαν με μπαλκόνια, περβάζια, πλακάκια και πύλες από ασβεστόλιθο. 

Ζωγραφιά από τον Ναπολέοντα Όρντα (*Napoleon Orda*), 1876
Έχοντας εγκαταλειφθεί για περίπου ένα αιώνα και υποστεί σοβαρές ζημιές κατά τη διάρκεια της Ναπολεόντειας περιόδου, το κάστρο ανακαινίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα. Το 1813, μετά το θάνατο του Ντομινίκ Ραντζιβίλ (*Dominik Radzivil*), το κάστρο πέρασε στην κόρη του Στεφανία, η οποία παντρεύτηκε τον *Ludwig zu Sayn-Wittgenstein-Berleburg*. Στη συνέχεια, το κάστρο πέρασε στα χέρια της κόρης τους Μαρίας, η οποία με τη σειρά της παντρεύτηκε τον πρίγκιπα *Chlodwig Hohenloche-Schillingfurst*. Ο γιος τους, *Maurice Hohenloche-Schillingfurst* πούλησε το κάστρο στον Νικολάι Σβιατοπόλκ – Μίρσκι (*Nikolaj Sviatopolk-Mirski*) της φυλής Μπιαλίνια, το 1895. Ο γιος του Νικολάι, Μιχαήλ (*Michail*), ξεκίνησε να ανακατασκευάζει το κάστρο σύμφωνα με τα σχέδια του αρχιτέκτονα Τέοντορ Μπούρσζε (*Teodor Bursze*). Το κάστρο παρέμεινε ιδιοκτησία της οικογένειας Σβιατοπόλκ – Μίρσκι μέχρι το 1939. Στη διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου πέρασε την κυριαρχία των Ναζιστικών κατοχικών δυνάμεων και χρησιμοποιήθηκε ως γκέτο για τον τοπικό Εβραϊκό πληθυσμό.

Το Καστρικό Σύμπλεγμα Μιρ εντάχθηκε στον κατάλογο με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 2000.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Καστρικό Σύμπλεγμα Μιρ** |

* Το Καστρικό Σύμπλεγμα Μιρ - UNESCO World Heritage Centre
* Το Καστρικό Σύμπλεγμα Μιρ
* Φωτογραφίες στο Radzima.org
* Φωτογραφίες στο Globus.tut.by

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 306269296
* LCCN: n2014020487
* NKC: kn20031015001

 |

 |