recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Οι **Μικροί Εξερευνητές** (αγγλικά: *Junior Woodchucks*, που στα ελληνικά μπορεί να αποδοθεί ως *νεαρές μαρμότες*· πλήρης επωνυμία: *The Junior Woodchucks of the World*‎) είναι μια φανταστική οργάνωση-σώμα προσκοπικού χαρακτήρα που βρίσκεται σε κόμικς της εταιρείας Ντίσνεϋ και στην τηλεοπτική σειρά φραντσάιζ DuckTales, που σχετίζεται με ιστορίες της οικογένειας Ντακ. Οι Μικροί Εξερευνητές παρουσιάζονται σε περιπέτειες που έχουν ως ήρωες τους Χιούη, Λιούη και Ντιούη, τα ανιψάκια του Ντόναλντ Ντακ. 

Πρόκειται για δημιουργία του Καρλ Μπαρκς. Η πρώτη εμφάνιση των Μικρών Εξερευνητών ήταν στην ιστορία «Επιχείρηση Άγιος Βερνάρδος» (Operation St. Bernhard), που οποία δημοσιεύτηκε το τεύχος 125 της ανθολογίας κόμικς *Walt Disney's Comics and Stories* τον Φεβρουάριο του 1951. Ο ιδρυτής του σώματος είναι ο Προκόπης Κουτ, γιος του Κορνήλιου Κουτ, ο οποίος επέλεξε το Φρούριο της Λιμνούπολης ως πρώτο αρχηγείο της λέσχης. Την διοίκηση της λέσχης απαρτίζουν ενήλικα μέλη με αμέτρητα παράσημα και τίτλους που μόνο οι Μικροί Εξερευνητές μπορούν να απομνημονεύσουν. Η πρώτη τους εμφάνιση στην τηλεόραση ήταν τον Σεπτέμβριο του 1987, στο επεισόδιο Treasure of the Golden Suns της σειράς DuckTales. Η πρώτη τους εμφάνιση στον κινηματογράφο ήταν στο μικρού μήκους καρτούν The Good Scouts.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Becattini, Alberto (2019). «Disney Beyond Mickey». *American Funny Animal Comics in the 20th Century*. **I**. Σιάτλ: Theme Park Press. ISBN 168390186X.
Συντεταγμένες: 35°13′2″N 24°32′9″E﻿ / ﻿35.21722°N 24.53583°E﻿ / 35.21722; 24.53583

Ο **Μητροπολιτικός Ναός Αγίου Παύλου** είναι ελληνορθόδοξος καθεδρικός ναός στο χωριό του Σπηλίου Ρεθύμνης, στο νησί της Κρήτης, στην Ελλάδα. Αποτελεί έδρα της Μητροπόλεως Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων της Εκκλησίας της Κρήτης. Ο καθεδρικός ναός είναι αφιερωμένος στον Απόστολο Παύλο.

Ο καθεδρικός ναός βρίσκεται στο κέντρο του Σπηλίου, πιο συγκεκριμένα επί της κεντρικής οδού του χωριού. Οι εργασίες ανεγέρσεως του καθεδρικού ναού ξεκίνησαν το 1959, ενώ τα θυρανοίξια του έλαβαν χώρα το 1963. Ο κυρίως ναός αποτελείται από τρία κλίτη, ενώ διαθέτει θόλο. Το δεξιό τμήμα του καθεδρικού ναού είναι αφιερωμένο στον Ισίδωρο τον Πηλουσιώτη, ενώ το αριστερό τμήμα είναι αφιερωμένο στον Νίκωνα τον «Μετανοείτε», ο οποίος απηύθυνε κηρύγματα υπέρ της μετανοίας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Ενορία Σπηλίου». *www.agios-vasilios.gr*. Δήμος Αγίου Βασιλείου. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2021.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ορθοδοξία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Τα πρώτα τουρκικά ή τουρανικά φύλα εμφανίστηκαν κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα. Κατάγονται είτε από τη Μογγολία, είτε από τη Νοτιοανατολική Σιβηρία και μεταναστεύοντας από τόπο σε τόπο κατευθύνθηκαν προς δυσμάς, ερχόμενοι σε σύγκρουση με άλλους λαούς ή και μεταξύ τους. Τουρκικά φύλα θεωρούνται οι Σελτζούκοι, οι Οθωμανοί, οι Τάταροι, οι Σαχά, οι Τσουβάς κ.ά. Άνθρωποι τουρκικής καταγωγής κατοικούν κυρίως σε μέρη της Ευρασίας, καθώς και στη Ρωσία. Από απογόνους των τουρκικών εκείνων φύλων γεννήθηκαν έξι σημερινά κράτη: η Τουρκία, το Τουρκμενιστάν, το Καζακστάν, το Ουζμπεκιστάν, το Αζερμπαϊτζάν και το Κιργιστάν.

Μεσαιωνικά τουρκικά κράτη
-------------------------

Τουρκικοί τίτλοι
----------------

Σουλτάνος

Χαν

Χαλίφης

Σάχης (σπάνια)

Εμίρης (σπάνια)

Σουλτανάτα και αυτοκρατορίες
----------------------------

Σουλτανάτο του Ρουμ

Οθωμανική Αυτοκρατορία

Σουλτανάτο των γυναικών (Οθωμανική Αυτοκρατορία)

Χανάτα
------

Βουλγαρία του Βόλγα

Ιλχανάτο

Πρώτη Βουλγαρική Αυτοκρατορία

Χανάτο των Καραχανιδών

Χανάτο Τσαγκατάι

Χανάτο της Κριμαίας

Χανάτο του Άστραχαν

Χανάτο της Χίβας

Χανάτο του Καζάν

Χανάτο της Κοκάνδης

Χανάτο της Σιβηρίας

Χανάτο της Χρυσής Ορδής

Ουζμπεκικό χανάτο

Δυναστείες
----------

Δυναστεία των Τιμουριδών

Πηγές
-----

Ιστορία των Τούρκων [*νεκρός σύνδεσμος*]
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Μολιόνη** είναι γνωστή η αδελφή του βασιλιά Αυγεία και σύζυγος του `Ακτορα του Ηλείου. Ο θεός Ποσειδώνας ερωτεύθηκε τη Μολιόνη και μεταμορφώθηκε σε θαλάσσιο πουλί για να την κατακτήσει. Με τον τρόπο αυτό η Μολιόνη γέννησε ένα ασημένιο αβγό, από το οποίο βγήκαν οι **Μολίονες**, δίδυμοι αδελφοί ήρωες που πήραν το όνομα της μητέρας τους. Τα περί τη γέννησή τους δηλαδή θυμίζουν τον μύθο της Λήδας. Τους φαντάζονταν ως δύο σιαμαίους διδύμους, είτε με ένα κοινό σώμα, είτε με δύο συγκολλημένα σώματα.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
Λιμένας Μουνιχίας, Πειραιάς
Λιμένας Μουνιχίας, ο δεξιός φανός (κατά εισερχόμενο) επί αρχαίων τειχών.
Το **Μικρολίμανο** ή *Φανάρι* ή *λιμένας Κουμουνδούρου*, πρώην *Τουρκολίμανο* και στην αρχαιότητα Λιμένας Μουνιχίας, αποτελεί σήμερα τουριστική τοποθεσία και περιλαμβάνεται στην ευρύτερη συνοικία της Καστέλλας. 
Βρίσκεται στα βορειοανατολικά της Πειραϊκής χερσονήσου συνορεύοντας με την συνοικία του Νέου Φαλήρου. Σήμερα, λόγω των καφετεριών και των κέντρων νυχτερινής διασκέδασης έχει δώσει ώθηση στην εντατικοποίηση της νυκτερινής διασκέδασης.

Με το όνομα **Φανάρι** φέρονταν κατά τους βυζαντινούς χρόνους πιθανώς από την ύπαρξη φάρου ή φανού στην είσοδό του. **Τουρκολίμανο** λέγονταν από τους χρόνους της ελληνικής επανάστασης του 1821 και μετά, ενώ **λιμένας Κουμουνδούρου** λεγόταν στους νεότερους χρόνους επειδή στο νότιο άκρο του υπήρχε η έπαυλη του Κουμουνδούρου μετά την κατεδάφιση της οποίας ανεγέρθηκε ο Ναυτικός Όμιλος Ελλάδος.

Το 1925 η ειδική επιτροπή που συστάθηκε τότε για την διόρθωση τοπωνυμιών και σημείων του Πειραιά ονομάτισε επίσημα τον λιμένα αυτόν επαναφέροντας την αρχαία ονομασία **Λιμένας Μουνιχίας**. Η νέα όμως ονομασία δεν κατάφερε να καθιερωθεί, λόγω του κακόηχου στη νεοελληνική, έναντι του επικρατέστερου *Τουρκολίμανο* μέχρι το 1967 όταν ο τότε δήμαρχος Αριστείδης Σκυλίτσης με απόφασή του καθιέρωσε το νέο όνομα **Μικρολίμανο** μετά και από παρασχεθείσα συνδρομή Υπηρεσιών (Ταχυδρομείου, Τηλεγραφείου κ.κλπ) που έπαψαν από τότε να εξυπηρετούν την περιοχή με προγενέστερη ονομασία.

Ιστορία
-------

Για την αρχαία οργάνωσή του δείτε: Λιμένας Μουνιχίας

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μικρολίμανο** |

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Συνοικίες και περιοχές του Δήμου Πειραιώς |
| --- |
|  |
| 
* Αγιά Σοφιά (Μανιάτικα)
* Άγιος Βασίλειος
* Άγιος Νείλος
* Βούρλα
* Βρυώνη
* Βώκος
* Γούβα του Βάβουλα
* Δημοτική αγορά
* Ευαγγελίστρια
* Ζέα (Πασαλιμάνι)
* Ηλεκτρικός (Λεμονάδικα)
* Καμίνια
* Καλλίπολη
* Καρβουνιάρικα
* Κοπή
* Καστέλλα
* Λεύκα
* Μικρολίμανο
* Νέο Φάληρο
* Ξαβέρη
* Παλαιά Κοκκινιά
* Παλιατζήδικα
* Παπαστράτος
* Πειραϊκή
* Πηγάδα
* Καστέλλα (Προφ. Ηλίας)
* Ταμπούρια
* Τερψιθέα
* Τρούμπα
* Υδραίικα
* Φρεαττύδα
* Χατζηκυριάκειο
* Ψυττάλεια
 |

 |
Ο **μητροπολιτικός δήμος της Κωνσταντινούπολης** (τουρκικά: *İstanbul Büyükşehir Belediyesi*) είναι δημόσιος φορέας στην Κωνσταντινούπολη, αρμόδιος για υποθέσεις εντός των ορίων της δικαιοδοσίας του. Αποτελεί έναν από τους 30 μητροπολιτικούς δήμους της Τουρκίας. Το δημαρχείο βρίσκεται στο Σαράτσχανε.

Ιστορία
-------

Η Κωνσταντινούπολη, από την ίδρυσή της έχει φιλοξενήσει πολλούς πολιτισμούς και έχει χρησιμοποιηθεί επί σειρά ετών ως πρωτεύουσα. Σε αυτή στεγάζονταν βασιλείς, αυτοκράτορες και σουτλάνοι. Επί οθωμανικής περιόγου, οι άνθρωποι που κατείχαν θέσεις στις δημοτικές υπηρεσίες ήταν γυναίκες. Ο όρος *belediye* ήταν ο αντίστοιχος των δήμων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το δήμο διοικούσε ο δήμαρχος.

Ο δήμος, με τη σύγχρονη έννοια του όρου, επί οθωμανικής περιόδου, έκανε την εμφάνισή του ως κρατική υπηρεσία κατά τη διάρκεια του Κριμαϊκού Πολέμου. Συγκεκριμένα το 1855, ο Σαλίχ Πασάς ήταν ο πρώτος που ανέλαβε καθήκοντά ως δήμαρχος της ευρύτερης περιοχής της Κωνσταντινούπολης. Το 1877, με την πράξη που ψηφίστηκε από το δημοτικό συμβούλιο, η Κωνσταντινούπολη χωρίστηκε σε 20 ξεχωριστές περιοχές. Το συμβούλιο, το οποίο διοριζόταν από το Σουλτάνο, αποτελούνταν από 6 μέλη και το δήμαρχο.

Το 1913, η διαίρεση του δήμου αναθεωρήθηκε. Πλέον οι περιοχές του δήμου ήταν 9. Με την εντολή της 3ης Απριλίου του 1930, οι περιοχές του δήμου έγιναν 10. Ακολούθησαν αρκετές αυξομειώσεις των περιοχών του δήμου από την εκάστοτε κυβέρνηση.

Δικαιοδοσία
-----------

Στις 22 Ιουλίου του 2004, την ημέρα της δημοσίευσης των μητροπολιτικών ορίων στην επίσημη εφημερίδα του κράτους (T.C. Resmî Gazete), τα εδαφικά όρια του δήμου άλλαξαν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κωνσταντινούπολη: Απορρίφθηκε η μετονομασία του λόφου Πιέρ Λοτί[*νεκρός σύνδεσμος*] naftemporiki.gr
2. ↑  Tek Parti Dönemi'nin ünlü şehreminleri radikal.com.tr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Η **Καπνοβιομηχανία Καρέλια** είναι μία από τις παλαιότερες εταιρείες καπνού στην Ελλάδα με έδρα την Καλαμάτα. Εξάγει τα προϊόντα της σε 65 χώρες.

Ιδρύθηκε το 1888 στην Καλαμάτα από τους Γεώργιο και Ευστάθιο Καρέλια. Ο καπνός έφτανε με καΐκια στην ευρύτερη περιοχή της Μεσσηνίας. Η πρώτη «σιγαροποιητική μηχανή» έφτασε στην περιοχή το 1916 από τον Ανδρέα Καρέλια. Η πρώτη μάρκα της εταιρείας ήταν τα «Πετρόμπεης Σιγαρέτα Αφοί Καρέλια».

Εν συνεχεία, το 1934, έκαναν την εμφάνισή τους τα «Έξτρα Καρέλια». Η κλασσική μάρκα «Καρέλια Φίλτρο» εισήλθε στην αγορά το 1957. Η εταιρεία εισήλθε στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών το 1973. Τότε έκανε την εμφάνισή της και η μάρκα «Karelia Lights».

Παραπομπές
----------

1. ↑  Karelia Tobacco Company 4-traders.com
2. 1 2  Ο Καρέλιας επιμένει ελληνικά tovima.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Karelia Fine Tobaccos  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Μιχαήλο Βούισιτς** (σερβικά: *Михаило Вујић*) (Βελιγράδι 26 Οκτωβρίου 1853 - Σασάκ 14 Μαρτίου 1913) ήταν σέρβος οικονομολόγος και υπουργός.

Σπούδασε φιλοσοφία και οικονομικά στη Γερμανία όπου απέκτησε το διδακτορικό του το 1879. Λίγο μετά την επιστροφή του από τις σπουδές του στη Σερβία έγινε μέλος του Ριζοσπαστικού κόμματος στη μετριοπαθή πτέρυγα του ενώ από το 1879 έως το 1887 δίδαξε οικονομικά σε σχολείο.

Έγινε για πρώτη φορά υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση του Γιόβαν Ρίστιτς το 1887. Και αργότερα την ίδια χρονιά παρέμεινε στη θέση στην κυβέρνηση του Σάβα Γκρούιτς. Στη συνέχεια υπουργός Οικονομικών την περίοδο 1889-1891, στην κυβέρνηση του Νικόλα Πάσιτς (1891), στην κυβέρνηση του Λάζαρ Ντόκιτς (1893), στην κυβέρνηση Γκρούιτς (1893-1894) και του Τζόρτζε Σίμιτς (1896-1897). Σαν υπουργός Οικονομικών ανέλαβε στα χέρια του τα κρατικά μονοπώλια καπνού, των ορυχείων άλατος και των σιδηροδρόμων, τα οποία μέχρι τότε ήταν στα χέρια των ξένων εταιρειών.

Μετά το γάμο του με την Ντράγκα το 1900 έγινε πρέσβης στο Παρίσι. Από τον Φεβρουάριο του 1901 ήταν υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση του Αλέξα Γιοβάνοβιτς, και αμέσως μετά στις 20 Μαρτίου 1901 σχημάτισε δική του κυβέρνηση συνασπισμού κομμάτων στη οποία κατέχει και το χαρτοφυλάκιο του υπουργού Εξωτερικών, η κυβέρνηση διατηρήθηκε έως τις 7 Νοέμβριου 1902.

Έπειτα ο Βούισιτς έγινε πρέσβης στη Βιέννη (1903), στο Βερολίνο (1906) και της Ρώμη (1909). Εξελέγη τακτικό μέλος της Σερβικής Βασιλικής Ακαδημίας 5 Φεβρουαρίου 1901.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Czech National Authority Database*. js2016897623. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.
2. ↑  *Czech National Authority Database*. js2016897623. Ανακτήθηκε στις 17  Δεκεμβρίου 2022.

Πηγές
-----

* Βιογραφία του στο САНУ[*νεκρός σύνδεσμος*]

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 60944195
* LCCN: n2004141828
* ISNI: 0000 0000 3639 7573
* NKC: js2016897623

 |

 |
Ο **Μιχαήλ,** γεωργιανά: მიხეილი, ρωσικά: Михаил Георгиевич Грузинский‎ *Μιχαήλ Γεωργίεβιτς Γρουζίνσκι* (1783 – 21 Νοεμβρίου 1862) ήταν γιος τού Γεωργίου ΙΒ΄, τού τελευταίου βασιλιά της Γεωργίας, από τον δεύτερο γάμο του με τη Mαριάμ Τσιτσισβίλι. Μετά τη ρωσική προσάρτηση της Γεωργίας το 1801, αναχώρησε στην Αγία Πετρούπολη, όπου πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του.

Βιογραφία
---------

Ο βασικός πρίγκιπας (*batonishvili*) Μιχαήλ ήταν το μεγαλύτερο παιδί του Γεωργίου ΙΒ΄, που γεννήθηκε από τον δεύτερο γάμο του με τη Μαριάμ Τσιτσισβίλι. Γεννήθηκε στην Τιφλίδα το 1783, όταν ο Γεώργιος ήταν ακόμη διάδοχος και κληρονόμος τού θρόνου τού βασιλιά πατέρα του, Ηράκλειου Β΄. Κατά τη σύντομη και ταραγμένη βασιλεία τού πατέρα του (1798–1800), ο Μιχαήλ, τότε στην εφηβεία του, συμμετείχε στην οργάνωση τού γεωργιανού στρατού. Το 1800 ο διοικητής της ρωσικής στρατιωτικής αποστολής στη Γεωργία, στρατηγός Iβάν Λαζάτεβ, ανέφερε ότι από τα παιδιά τού Γεωργίου ΙΒ΄ από τον δεύτερο γάμο του, ο 16χρονος Mιχαήλ ήταν «ο πιο πολλά υποσχόμενος… λόγω της ηλικίας του». Είχε οργανώσει ένα κανονικό σύνταγμα πανθήρων με τους συνομιλήκους του και στη συνέχεια το εκπαίδευε σύμφωνα με τα ρωσικά στρατιωτικά πρότυπα. 

Ο Γεώργιος ΙΒ΄ απεβίωσε τον Δεκέμβριο τού 1800 και η ρωσική κυβέρνηση προχώρησε στην πλήρη προσάρτηση της Γεωργίας στην Αυτοκρατορία. Σε αντίθεση με πολλά μέλη της οικογένειάς του, ο Μιχαήλ δεν προσπάθησε να αντισταθεί στο νέο καθεστώς και δέχθηκε το αίτημα τού Ρώσου Τσάρου Αλέξανδρου Α΄ να αναχωρήσει για επανεγκατάσταση στην Αγία Πετρούπολη. Με την ευκαιρία αυτή, ο Μιχαήλ έλαβε το παράσημο της Αγ. Άννας 1ης Τάξης και ετήσια σύνταξη από το ρωσικό ταμείο.  Η πίστη του εκτιμήθηκε περαιτέρω, καθώς τού επετράπει να επιστρέψει στην πατρίδα του το 1802.  Ο Μιχαήλ πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του ως επί το πλείστον ζώντας στην Αγία Πετρούπολη και παρείχε προστασία και βοήθεια στους Γεωργιανούς μαθητές, όπως ο Iονά Χελασβίλι και Γκαμπριέλ Κικοτζέ, που φτάνει για εκπαίδευση στη Ρωσία. Απεβίωσε άγαμος και χωρίς παιδιά σε ηλικία 79 ετών στην Αγία Πετρούπολη το 1862. Κηδεύτηκε στη Μονή της Αγ. Σκέπης της Μόσχας.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Berge, Adolf (1866). *Акты, собранные Кавказскою Археографическою коммиссиею. Т. I* (στα Russian). Tiflis: Typography of the Chief Administration of the Viceroy of Caucasus. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
* Montgomery, Hugh, επιμ. (1980). *Burke's Royal Families of the World, Volume 2*. London: Burke's Peerage. ISBN 0850110297.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Berge 1866, σελ. 184.
2. ↑  Berge 1866, σελ. 281.
3. ↑  Berge 1866, σελ. 310.
4. ↑  Montgomery 1980, σελ. 68.
Ο **Μαρσέλ Λεκλέρ** (Μασσαλία, 14 Αυγούστου 1921 - 21 Απριλίου 1983) ήταν Γάλλος ποδοσφαιρικός παράγοντας.

Ο Μαρσέλ Λεκλέρ έφτασε στην Ολιμπίκ Μαρσέιγ ως νέος μεγαλομέτοχος, το 1965, βρίσκοντας την ομάδα σε στάδιο αναδημιουργίας, η οποία αγωνιζόταν, τότε, στην δεύτερη κατηγορία. Ιδιοκτήτης, μεταξύ άλλων, μιας αθλητικής εφημερίδας (But !) ενίσχυσε σημαντικά τα άδεια ταμεία του συλλόγου κι έπειτα αιτήθηκε στην δημαρχία της Μασσαλίας μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης για τις αναμετρήσεις στο Σταντ Βελοντρόμ και την παραχώρηση επιχορήγησης. Ύστερα από την άρνηση του Δήμου, εγκατέλειψε το Βελοντρόμ και προχώρησε σε ανακαίνιση του Σταντ ντε λ'Υβών, εντός του οποίου ο σύλλογος κατόρθωσε να επανέλθει στην ελίτ του γαλλικού ποδοσφαίρου.
Το 1969, η Μαρσέιγ κατέκτησε το Κύπελλο Γαλλίας, με τον ίδιο να τηρεί την υπόσχεση που είχε δώσει πριν από τον μεγάλο τελικό βουτώντας στο Παλιό Λιμάνι. Επίσης υπό την προεδρία του, η ομάδα κατέκτησε τον τίτλο της πρωταθλήτριας Γαλλίας το 1971 και μπήκε στην ιστορία το 1972 κατακτώντας το πρώτο *νταμπλ* Κύπελλο-Πρωτάθλημα  στην ιστορία της ομάδας.

Ωστόσο τον Ιούλιο του 1972, ο Μαρσέλ Λεκλέρ απομακρύνθηκε από τα καθήκοντά του, κατηγορούμενος για υπεξαίρεση χρημάτων από τα ταμεία του συλλόγου προς όφελος των επιχειρήσεών του στα ΜΜΕ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Fichier des personnes décédées». *Fichier des personnes décédées*. Ανακτήθηκε στις 4  Δεκεμβρίου 2021.
2. ↑  1972 : OM Bastia sur om1899.com
3. ↑  L'Affaire Leclerc sur om1899.com

Βιβλιογραφία
------------

* (Γαλλικά) Marcel Leclerc, *7 Ans à l'OM*, 1973, Éditions Télémagazine, ISBN B0000DOJQ0
Ο **Μεχμέτ Ακίφ Αλακούρτ** (τουρκικά: *Mehmet Akif Alakurt*, γενν. 23 Ιουλίου 1979) είναι Τούρκος πρώην ηθοποιός και πρώην μοντέλο.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 23 Ιουλίου του 1979 στη Φατσά της επαρχίας Ορντού. Τελειώνοντας τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στη Κωνσταντινούπολη, ξεκίνησε να ασχολείται με το modeling, μπαίνοντας στο πρακτορείο της Νεσέ Έρμπερκ. Το 1998, έλαβε τους τίτλους "Promising One" και "Prince of Turkey". Το 2001 νίκησε στο διαγωνισμό Best Model of Turkey και έτσι έγινε ο εκπρόσωπος της χώρας στο διεθνή διαγωνισμό Best Model of the World, κατακτώντας τη δεύτερη θέση.

Το 2003, έπαιξε στη πρώτη του τηλεοπτική σειρά, «Kirik Ayna» μαζί με τους Μπουράκ Χακί και Καντίρ Ινανίρ ενώ το 2005 πρωταγωνίστησε στη σειρά «Zeytin Dali» με τη Μπεργκιουζάρ Κορέλ. Το 2006, επιλέχθηκε για τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Μποράν Αγά στη σειρά «Sila», με συμπρωταγωνίστρια τη Τζανσού Ντερέ. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 15 Σεπτεμβρίου 2006 και ολοκληρώθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2008. Λόγω της τεράστιας επιτυχίας που σημείωσε, προβλήθηκε αργότερα σε πολλές χώρες εκτός Τουρκίας.

Από το 2008 μέχρι το 2010 πρωταγωνίστησε στη σειρά «Adanali» με τους Σελίν Ντεμιρατάρ και Οκτάι Καϊναρτζά. Ακολούθησαν οι σειρές «Reis» το 2011 και «Fatih» το 2013.

Το 2015, αποσύρθηκε από την υποκριτική και ασχολείται πλέον με τη βιολογική γεωργία.

Φιλμογραφία
-----------

### Τηλεόραση

| Έτος | Τίτλος προγράμματος | Ρόλος | Σημειώσεις |
| --- | --- | --- | --- |
| 2003 | Kirik Ayna | Αλί Κιρμάν Κότσογλου | 22 επεισόδια |
| 2004 | Metro Palas | Ουράλ | 3 επεισόδια |
| 2005 | Zeytin Dali | Κενάν | Πρωταγωνιστικός ρόλος |
| 2006 | Haci | Αχμέτ Γκεσιλί | 22 επεισόδια |
| 2006-2008 | Sila | Μποράν Αγά | Πρωταγωνιστικός ρόλος (79 επεισόδια) |
| 2008-2010 | Adanali | Μαράζ Αλί / Αλί Γκιόκντενιζ | Πρωταγωνιστικός ρόλος (79 επεισόδια) |
| 2011 | Reis | Μουράτ | Πρωταγωνιστικός ρόλος (9 επεισόδια) |
| 2013 | Fatih | Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής | Πρωταγωνιστικός ρόλος (5 επεισόδια) |
| 2014 | Emanet | Φιράτ | Πρωταγωνιστικός ρόλος (13 επεισόδια) |

Παραπομπές
----------


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Τουρκία
 |

 |
Το **Μεχταρλάμ** ή **Μεχτάρ Λαμ** ή και **Μιχταρλάμ** (περσ. και παστού: مهترلام) είναι η 16η μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη του Αφγανιστάν, με 144.162 κατοίκους το 2020. Είναι η πρωτεύουσα της Επαρχίας Λαγκμάν και το κέντρο ομώνυμου διαμερίσματος. Στην επαρχία της αποτελεί όχι μόνο τη μεγαλύτερη πόλη, αλλά και τον μοναδικό μεγάλο αστικό οικισμό. Η πόλη είναι κτισμένη στην κοιλάδα που σχηματίζουν οι ποταμοί Αλισάνγκ και Αλινγκάρ, και απέχει 47 χιλιόμετρα από τη μεγάλη πόλη Τζαλαλαμπάντ. Υπάρχει ασφαλτοστρωμένος δρόμος που συνδέει τις δύο πόλεις και η διαδρομή με αυτοκίνητο διαρκεί περίπου μία ώρα. Το Μεχταρλάμ βρίσκεται σε μέσο υψόμετρο 779 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και γεωγραφικές συντεταγμένες του κέντρου του 34°40΄06΄΄ Βόρειο πλάτος και 70°12΄32΄΄ Ανατολικό μήκος.

Ετυμολογία
----------

Η ονομασία της πόλεως είναι περσική και προέρχεται από το όνομα του Λάμεχ (*Λαμ* στην περσική γλώσσα), του πατέρα του βιβλικού Νώε. Η λέξη *mihtar* σημαίνει απλώς στην περσική «αρχηγός» ή «επικεφαλής».

Αξιοθέατα
---------

Περί το 1912–1913 ο Εμίρης Χαμπιμπουλάχ Χαν έκτισε το Καλά-ε-Σεράι, που σημαίνει ακριβώς αυτό που είναι, «φρούριο και παλάτι», στο Μεχταρλάμ, ώστε να το χρησιμοποιεί ως χειμερινό ανάκτορο. Το 2020 οι τοπικές αρχές δαπάνησαν μεγάλο ποσό για την αναστήλωση του Καλά-ε-Σεράι.

Αξιοσημείωτα στο Μεχτάρ Λαμ είναι επίσης:

* Το Χατζί-Ντουνιά Γκουλ Νιαζί Τζαμιά Μαστζίντ, διώροφο τζαμί που ανεγέρθηκε το 2017.
* Το Πανεπιστήμιο του Λαγκμάν, που ιδρύθηκε το 2011.
* Κατά την παράδοση, ο τάφος του Λάμεχ (που έδωσε, όπως προαναφέρθηκε, το όνομά του στην πόλη) βρίσκεται σε μια τοποθεσία 50 χιλιόμετρα μακριά από την πόλη, σε μια θέση όπου ο Γαζναβίδης σουλτάνος Μαχμούντ του Γκάζνι έκτισε τον 11ο αιώνα ιερό με κήπους.
* Το πρώτο στην ιστορία στάδιο στην Επαρχία Λαγκμάν εγκαινιάσθηκε στην πόλη το 2021.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος πόλεων του Αφγανιστάν

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Afghanistan: Metar Lamech Shrine». *www.culturalprofiles.org.uk*. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2020.
2. ↑  «Qalat us-Seraj Palace, Mehtarlam, Laghman. | ACKU Images System». *ackuimages.photoshelter.com*.
3. ↑  «TOLOnews status». *Twitter*. Archaeologists and residents in the eastern province of #Laghman said on Monday that the restoration of the historically-significant Seraj Castle (Qala -e- Seraj), which started two years ago, has been completed. #Afghanistan
4. ↑  «Seraj Castle Restoration Completed». *TOLOnews*.
5. ↑  Elphinstone, Mountstuart (2013), *Sultán Mahmúd. (997–1030)*, Cambridge: Cambridge University Press, σελ. 532-579, doi:10.1017/cbo9781139507622.036, ISBN 978-1-139-50762-2, ανακτήθηκε στις 15 December 2020
6. ↑  «First Stadium Opened in Laghman». *Bakhtar News Agency*. 26 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2021.
Συντεταγμένες: 5°41′32″S 76°39′29″W﻿ / ﻿5.69222°S 76.65806°W﻿ / -5.69222; -76.65806

Το **Κιμπδό** (ισπανικά: *Quibdó*, ισπανική  προφορά ΔΦΑ: [kiβˈðo]) είναι η πρωτεύουσα του διαμερίσματος Τσοκό, στη δυτική Κολομβία, στον ποταμό Ατράτο. Ο δήμος του Κιμπδό έχει έκταση 3,337.5 χλμ ² και πληθυσμό 100.000 κατοίκων. κυρίως που αποτελούνται από Αφρο-Κολομβιανούς και Ζαμπο-Κολομβιανούς.

Υπήρξε ενδιαφέρον για να βρεθεί ναυτική διαδρομή μεταξύ του Ατλαντικού και του Ειρηνικού Ωκεανού για να αποφεύγονται τα ταξίδια μέσω του στενού του Μαγγελάνου, ωστόσο είχε αναβληθεί τελικά υπέρ της Διώρυγας του Παναμά.

Το Κιμπδό έχει εξαιρετικά υγρό και νεφελώδες τροπικό κλίμα ομβρόφιλων δασών, χωρίς ευδιάκριτες εποχές και από ένα μεγάλο περιθώριο οι ισχυρότερες βροχοπτώσεις στη Νότια Αμερική και από οποιαδήποτε πόλη του μεγέθους της ή μεγαλύτερη, η υγρότερη πόλη του μεγαλύτερου μεγέθους, η Μονρόβια της Λιβερίας, λαμβάνει 3 μέτρα λιγότερο από το Κιμπδό.

Βροχή πέφτει σχεδόν κάθε μέρα στις έντονες καταιγίδες, και οι ηλιόλουστες περίοδοι σπάνια διαρκούν περισσότερο από μερικές ώρες μετά την ανατολή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Colombia: Departments, Municipalities, Cities, Localities & Metropolitan Areas - Statistics & Maps on City Population». *citypopulation.de*. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2014.
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2014.
3. ↑  Kelley, Frederick M.; Kennish, William and Serrell, Edward Wellman; *The Practicability and Importance of a Ship Canal to Connect the Atlantic and Pacific Oceans, with a History of the Enterprise*; published 1855 By George F. Nisbett

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Quibdó στο Wikimedia Commons
* Δήμος του Κιμπδό (Ισπανικά)
* Clima: Climatografía de la principales ciudades: Quibdó
* Απογραφή του 2005 (DANE Colombia) - Εθνικό Διοικητικό Τμήμα Στατιστικής

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 154813623
* LCCN: n83226322
* GND: 16076838-X

 |

 |
Ο **Μιχάλης (Λάλης) Λεκκός** γεννήθηκε το 1905 στο Νέο Φάληρο. Οι γονείς του, Ιωάννης και Μαλαματένια ήταν Τσάκωνες εγκατεστημένοι στον Πειραιά και απέκτησαν πέντε παιδιά, κατά σειρά ηλικίας τον Γεώργιο, τον Θεόδωρο (Ρίκο), τον Παναγιώτη (Τάκη), τον Μιχάλη (Λάλη) και τον Κωνσταντίνο. Ο Λάλης ασχολήθηκε με τον αθλητισμό από μικρός, διακρίθηκε στους γυμναστικούς αγώνες Αθηνών-Πειραιώς το 1920 ενώ πρωτόπαιξε ποδόσφαιρο στην ανεπίσημη ομάδα Δρομεύς. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στην Πειραϊκή Ένωση αλλά έγινε γνωστός με τον Ολυμπιακό Πειραιώς του οποίου υπήρξε κορυφαίος ποδοσφαιριστής τα πρώτα χρόνια δράσης του συλλόγου αγωνιζόμενος στη θέση του δεξιού μέσου. Με την εξαίρεση ενός μικρού διαστήματος το 1926 όταν έπαιξε στον Εθνικό Πειραιώς και τιμωρήθηκε, αγωνίστηκε συνεχώς στον Ολυμπιακό από το 1925 ως το 1933. Το 1932 έγινε ο πρώτος ιστορικά παίκτης του Ολυμπιακού εκτός των Ανδριανόπουλων που εμφανίστηκε ως αρχηγός της ομάδας. Αγωνίστηκε επανειλημμένως στην Μικτή Πειραιώς και έγινε 5 φορές διεθνής με την Εθνική Ελλάδας.Το 1933 μετακόμισε στην Κύπρο ως παίκτης και προπονητής στην ΕΠΑ Λάρνακας (σε μία περίοδο που μετακινήθηκαν και άλλοι παίκτες από Ελλάδα όπως οι Πιερράκος, Υποφάντης, Γαβαλάς, Μάλλιος-Γκάλιτς, κλπ). Με την ΕΠΑ Λάρνακας συμμετείχε στο πρώτο κυπριακό πρωτάθλημα 1934-35. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα διετέλεσε μεταξύ άλλων προπονητής σε Ελλάδα Μοσχάτου (1944), Θησέα Πειραιώς (1949), Πανναυπλιακό (1950) και Προοδευτική (1953). Πέθανε στο Νέο Φάληρο τον Οκτώβριο του 1993 και ετάφη στο Νεκροταφείο της Ανάστασης, στον Πειραιά.

Τίτλοι
------

* Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1931 και 1933
* Πρωταθλήματα Πειραιά: 1925, 1927, 1929, 1930 και 1931

Παραπομπές
----------

1. ↑   *Αθλητικά Χρονικά*. 25 Μαΐου 1932.
2. ↑   *Αθλητικά Χρονικά*. 21 Σεπτεμβρίου 1932.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* *80 χρόνια 80 μορφες*, Β. Καρδάσης, Ελληνικά γράμματα, ISBN 960-442-021-6
* *Η Ιστορία του Ολυμπιακού*, Έκδοση *Γ.Χ. Αλεξανδρής*, Αθήνα 1996
* *Χρυσός Θρύλος,* Έκδοση *Art Press, Εκδοτική Α.Ε.*, Αθήνα 1997
* *Εθνική Ελλάδος πορεία μέσα στο χρόνο*, *Εκδόσεις Παπαζήση*, Αθήνα 2001
* *Κυπριακό ποδόσφαιρο 1900-1960*, Γ. Μελετίου, Λευκωσία 2011
Ο **Μεχμέτ Αλί Αγκτσά** (Mehmet Ali Ağca, 9 Ιανουαρίου 1958) είναι Τούρκος, μέλος της οργάνωσης "Γκρίζοι Λύκοι" που δολοφόνησε τον δημοσιογράφο Αμπντί Ιπεκτσί, και αποπειράθηκε να δολοφονήσει τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄ στις 13 Μαΐου 1981.

Βιογραφία
---------

Από μικρός έκανε ληστείες. Πιστεύεται ότι εκπαιδεύτηκε στα όπλα στη Συρία. Το 1979, ο Αγκτσά δολοφόνησε τον εκδότη της εφημερίδας "*Milliyet*" Αμπντί Ιπεκτσί και φυλακίστηκε (καταδικάστηκε σε ισόβια). Γρήγορα κατάφερε να δραπετεύσει και κατέφυγε στη Βουλγαρία όπου, όπως ισχυρίστηκε ο ίδιος, δωροδοκήθηκε για να δολοφονήσει τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄. Υπάρχει η εικασία ότι οι Βούλγαροι είχαν διατάξει τη δολοφονία του Πάπα υπακούοντας σε εντολή της σοβιετικής KGB, επειδή ο Πάπας υποστήριξε την πολωνική οργάνωση "Αλληλεγγύη".

Στις 10 Μαΐου 1981 έφτασε στη Ρώμη και λίγες ημέρες μετά, προέβη στην απόπειρα. Καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη στην Ιταλία αλλά του δόθηκε χάρη από τον Πρόεδρο Τσιάμπι το 2000. Το 1983 τον επισκέφθηκε στη φυλακή ο Πάπας. Παραμένει μυστικό τι ειπώθηκε μεταξύ τους σε αυτήν τη συνάντηση, ελέχθη ωστόσο ότι τον συγχώρησε για την πράξη του.

Επέστρεψε στην Τουρκία, όπου φυλακίστηκε για τη δολοφονία του Ιπεκτσί. Το Νοέμβριο του 2004, οι τουρκικές αρχές ανακοίνωσαν ότι ο Αγκτσά αναμένεται να αποφυλακιστεί εντός του 2005. Τελικά αποφυλακίστηκε με αναστολή στις 12 Ιανουαρίου 2006 αλλά το Τουρκικό Ανώτατο Δικαστήριο αναίρεσε την απόφαση και οδηγήθηκε ξανά στην φυλακή στις 20 Ιανουαρίου 2006.

Η οριστική του αποφυλάκιση έγινε στις 18 Ιανουαρίου 2010 και αμέσως μετά οδηγήθηκε σε νοσοκομείο για ιατρικό έλεγχο, ώστε να μην κηρυχθεί ανυπότακτος, καθώς δεν έχει υπηρετήσει την στρατιωτική του θητεία..

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2014.
2. ↑  (Αγγλικά) *SNAC*. w6j22973. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  www.sabah.com.tr/yasam/2020/05/13/mehmet-ali-agca-nerede-suikastin-uzerinden-39-yil-gecti-mehmet-ali-agca-kimdir-nerede-yasiyor-mu.
4. ↑  Ριζοσπάστης, Ο Αγκτσά ξανά στη φυλακή, 21 Ιανουαρίου 2006.
5. ↑  Πρώτο Θέμα[*νεκρός σύνδεσμος*], Σε νοσοκομείο ο Μεχμέτ Αλί Αγκτσά, 18 Ιανουαρίου 2010

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 37719233
* LCCN: n83157915
* ISNI: 0000 0001 0964 9461
* GND: 119097591
* SUDOC: 027935442
* BNF: cb119871234 (data)

 |

 |
Το **Κινέζικο Θέατρο Γκράουμαν** (αγγλικά: *Grauman's Chinese Theatre*) είναι κινηματογράφος στην οδό 6925 της Λεωφόρου του Χόλυγουντ στο Χόλυγουντ του Λος Άντζελες στις ΗΠΑ. Βρίσκεται στην ιστορική Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλυγουντ.

Η άδεια για το κτίσιμο του *Κινέζικου Θεάτρου* δόθηκε μετά την επιτυχία του κοντινού *Αιγυπτιακού Θεάτρου Γκράουμαν*, το οποίο άνοιξε το 1922. Χτίστηκε μέσα σε 18 μήνες, ξεκινώντας από τον Ιανουάριο του 1926. Επικεφαλής ήταν ο Σιντ Γκράουμαν. Η κατασκευή του ολοκληρώθηκε στις 18 Μαΐου 1927 και το θέατρο έκανε πρεμιέρα με την ταινία *The King of Kings* του Cecil B. DeMille. Από τότε έχει φιλοξενήσει πολλές πρεμιέρες ταινιών - συμπεριλαμβανομένου της πρώτης ταινίας της σειράς *Ο Πόλεμος των Άστρων* του Τζορτζ Λούκας και τριών τελετών των Όσκαρ. Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά και διάσημα στοιχεία του θεάτρου αποτελούν οι τσιμεντόλιθοι που είναι τοποθετημένοι στο προαύλιο του θεάτρου, καθώς φέρουν τις υπογραφές και τα αποτυπώματα χεριών και ποδιών διάσημων κινηματογραφικών προσωπικοτήτων από τη δεκαετία του 1920 έως και σήμερα.

Αποτυπώματα
-----------

Πολλές παλιές καταχωρήσεις περιέχουν προσωπικά μηνύματα στον Σιντ Γκράουμαν, όπως αυτό της Νόρα Τάλμεϊντζ το 1936.
Υπάρχουν σχεδόν 200 αυτόγραφα και αποτυπώματα χεριών και ποδιών στο τσιμέντο του προαυλίου του θεάτρου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  pcad.lib.washington.edu/building/514/. Ανακτήθηκε στις 1  Δεκεμβρίου 2019.
2. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 60514. Ανακτήθηκε στις 23  Αυγούστου 2018.
3. ↑  «Mann Theatres - Grauman's Chinese». Mann Theatres. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Απριλίου 2007. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2007.
4. ↑  «Starwars.com: Star Wars at the Chinese Theatre». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Οκτωβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Grauman's Chinese Theatre στο Wikimedia Commons
* Επίσημη ιστοσελίδα
* Χάρτης των αποτυπωμάτων των διασημοτήτων
* Χάρτης και λίστα των αποτυπωμάτων χεριών των των διασημοτήτων
* Ιστορικές φωτογραφίες του Θεάτρου
* Αποτυπώματα του Θεάτρου

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 135021376

 |

 |
Ο **Μαρσέλ Μπεζανσόν** (Marcel Bezençon, 1 Μαΐου 1907 — 17 Φεβρουαρίου 1981) ήταν Ελβετός επιχειρηματίας και διευθυντής της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης από το 1955 μέχρι το 1970. Το 1955, συνέλαβε την ιδέα του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision, που βασίζεται στο διάσημο Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο.

Βιογραφία
---------

Ο Μπεζανσόν γεννήθηκε στο Ορμπ της Ελβετίας το 1907 και απέκτησε πτυχίο στην ιστορία της Τέχνης το 1932. Δραστηριοποιήθηκε στην ελβετική ραδιοφωνία (Ράδιο Λωζάνη) και τηλεόραση. Συνετέλεσε στην έλευση της τηλεόρασης στην Ελβετία και ήταν πρωτοπόρος στην παραγωγή ραδιοφωνικών προγραμμάτων. Το 1961 θεσμοθέτησε το φεστιβάλ Χρυσό Ρόδο (Rose d'Or) και τα ομώνυμα βραβεία. Απεβίωσε στη Λωζάνη το 1981.

Βραβεία Μπεζανσόν
-----------------

Κύριο λήμμα: Βραβεία Μαρσέλ Μπεζανσόν
Το 2002 καθιερώθηκαν τα βραβεία Μαρσέλ Μπεζανσόν (στη μνήμη του Μπεζανσόν) από τον Κρίστερ Μπιόρκμαν (Christer Björkman) (νικητή του σουηδικού εθνικού τελικού Melodifestivalen νικητής και συμμετέχων στον διαγωνισμό του 1992) και τον Ρίτσαρντ Χέρεϊ (συμμετέχοντα της Σουηδίας στον διαγωνισμό του 1984).

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.fonoteca.ch/agent/82423.011.
2. ↑  EBU award Αρχειοθετήθηκε 2007-04-13 στο Wayback Machine. Retrieved 13-11-2016
3. ↑  «A diamond day for the Eurovision Song Contest». Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2016.
4. ↑  «Allt är ditt fel Marcel!». Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2016.
5. ↑  Επίσημος ιστότοπος- Βραβεία Χρυσά Ρόδα.
6. ↑  «Israeli grand slam in the Marcel Bezençon Awards». Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2016.
7. ↑  «Här är vinnarna av Marcel Bezençon 2015». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Νοεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2016.
8. ↑  Sweden, Sveriges Television AB, Stockholm,. «De prisades redan innan Eurovision Song Contest 2016 – vann Marcel Bezençon Award». Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2016.
Η **μονεγασκική διάλεκτος** (λιγουριανά: *munegàscu*, ιταλικά: *monegasco*, γαλλικά: *monégasque*) αποτελεί μέρος της λιγουριανής γλώσσας και θεωρείται μία εθνική γλώσσα για το Μονακό. Ωστόσο, δεν θεωρείται επίσημη γλώσσα της χώρας, κάτι που συμβαίνει με τα γαλλικά. Τα μονεγασκικά διδάσκονται επίσημα στα σχολεία του Μονακό, αλλά αποτελούν τη μητρική γλώσσα ελάχιστων ανθρώπων. Στο προάστιο Μονακό Βιλ, ορισμένες πινακίδες είναι γραμμένος τόσο στα γαλλικά όσο και στα μονεγασκικά.

Ταξινόμηση
----------

Αποτελώντας μέρος των δυτικορομανικών γλωσσών, η μονεγασκική διάλεκτος μοιράζεται πολλά κοινά χαρακτηριστικά με τη γενουατική διάλεκτο. Είναι παρόμοια με τη διάλεκτο ιντερμέλιο της Βεντιμίλια, ενώ διαφέρει από τη μεντονασκική διάλεκτο. Διαθέτει ακόμη ομοιότητες με τη διάλεκτο νισάρτ της οξιτανικής γλώσσας.

Τα μονεγασκικά, όπως και όλες οι άλλες γλωσσικές παραλλαγές της λιγουριανής γλώσσας, προέρχονται απευθείας από τη δημώδης λατινική της σημερινής βορειοδυτικής Ιταλίας και νοτιοανατολικής Γαλλίας, ενώ έχουν επηρεαστεί λεξιλογικά, μορφολογικά και συντακτικά από τα γαλλικά και σχετικές γαλατορομανικές γλώσσες. Οι περισσότερες λέξεις των μονεγασκικών, όμως, μοιάζουν περισσότερο με τα ιταλικά.

Πριν από την προσάρτηση της Κομητείας της Νίκαιας από τη Γαλλία, το 1860, οι Νικαιώτες μιλούσαν μια διάλεκτο σχετικά παρόμοια με τη μονεγασκική.

Ομιλητές
--------

Η διάλεκτος ομιλείται από Μονεγάσκους, σε συνδυασμό με τα γαλλικά, κυρίως μέσα στα όρια του Πριγκιπάτου του Μονακό. Δεδομένου ότι οι Μονεγάσκοι αποτελούν μια μειονότητα στο Μονακό (περίπου 21%), η διάλεκτος κινδύνευσε στο παρελθόν να εξαφανιστεί. Ωστόσο, τις τελευταίες δεκαετίες έχει ξεκινήσει να διδάσκεται στα σχολεία, κάτι που εξασφαλίζει την αναβίωσή της. Στην παλιά πόλη του Μονακό, ορισμένες πινακίδες σε οδούς είναι γραμμένες στη μονεγασκική διάλεκτο, αλλά και στη γαλλική γλώσσα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) «Monaco». *Ethnologue*. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2022.
2. ↑   *L’enseignement de la Langue Monégasque*, ανακτήθηκε στις 2021-10-29
3. ↑  2016 census
4. ↑  Raymond Arveiller (1967) Etude sur le Parler de Monaco. Comité National
des Traditions Monégasques.
5. ↑  «Society». Monaco-IQ. Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2012.
6. ↑  Gubbins, Paul· Holt, Mike (2002). *Beyond Boundaries: Language and Identity in Contemporary Europe*. Multilingual Matters. σελ. 91. ISBN 978-1-85359-555-4.
7. ↑
8. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Poems read in Monegasque
* GRAMMAIRE MONÉGASQUE
Κιμπάπ
Το **Κιμπάπ** είναι ένα δημοφιλές γρήγορο φαγητό της Κορέας που φτιάχνεται από άσπρο ρύζι στον ατμό και διάφορα άλλα συστατικά. Το Κιμπάπ είναι τυλιγμένο από αποξηραμένα φύκια και σερβίρονται ζεστά σε μικρές φέτες. Το Κιμπάπ τρώγεται συχνά κατά τη διάρκεια πικ-νικ ή υπαίθριες εκδηλώσεις, είτε ως ένα ελαφρύ γεύμα. Είναι παρόμοιο με το Ιαπωνέζικο σούσι.

Συστατικά
---------

Τα βασικά συστατικά του Κιμπάπ είναι το ρύζι, κρέας και άλλα πλούσια σε πρωτεΐνες συστατικά, καθώς και μια μεγάλη ποικιλία λαχανικών, ψητά ή φρέσκα. Παραδοσιακά, το ρύζι είναι ελαφρά καρυκευμένο με αλάτι και λάδι σουσαμιού. Λαχανικά συνήθως χρησιμοποιούνται: αγγούρια, σπανάκι, καρότα, και ντανμούτζι (Danmuji). Στο τέλος το Κιμπάπ κόβεται σε φέτες και σερβίρεται.
Η πορεία του καναλιού
Το **Κανάλι του Κιέλου** (αγγλικά και διεθνώς: *Kiel Canal*, γερμανικά: *Nord-Ostsee-Kanal*), γνωστό μέχρι το 1945 ως **Κανάλι του Κάιζερ Γουλιέλμου** είναι μία διώρυγα που συνδέει τη Βόρεια Θάλασσα με την Βαλτική, παρακάμπτοντας μέσω του γερμανικού κρατιδίου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν τη χερσόνησο της Γιουτλάνδης. Έχει συνολικό μήκος 53 ναυτικά μίλια. 

Μέσω του σύντομου καναλιού Γκίζελαου συνδέεται και με τον ποταμό Άιντερ (Eider), τον μεγαλύτερο ποταμό του κρατιδίου.

Ιστορία
-------

Η πρώτη σύνδεση μεταξύ της Βόρειας και της Βαλτικής Θάλασσας κατασκευάστηκε όταν ακόμη η περιοχή ανήκε στη Δανία-Νορβηγία. Το Κανάλι του Άιντερ (όπως ονομάστηκε) ολοκληρώθηκε επί βασιλείας του Χριστιανού Ζ΄ της Δανίας το 1784.

Χάρτης του σημερινού Καναλιού του Κιέλου
Μετά τον Δεύτερο Πόλεμο του Σλέσβιχ το 1864, που απέδωσε την περιοχή στην Πρωσία (μετέπειτα Γερμανική Αυτοκρατορία), ο συνδυασμός των ναυτικών συμφερόντων του γερμανικού πολεμικού ναυτικού και της ανάγκης παράκαμψης της Δανίας για τα εμπορικά πλοία, προώθησε την κατασκευή ενός νέου καναλιού.

Τον Ιούνιο του 1887 η διάνοιξη ξεκίνησε στο Χόλτεναου κοντά στο Κίελο. Μετά από οκτώ χρόνια και την εργασία εννιά χιλιάδων εργατών, στις 20 Ιουνίου 1895 ο Κάιζερ Γουλιέλμος Β΄ το εγκαινίασε, διαπλέοντάς το. Την επόμενη μέρα ο Γουλιέλμος το ονόμασε Κανάλι Κάιζερ Γουλιέλμου, προς τιμήν του παππού του, Γουλιέλμου Α΄. Τα εγκαίνια του καναλιού κινηματογραφήθηκαν από τον βρετανό σκηνοθέτη Μπερτ Άκρες· η ταινία σώζεται στο Μουσείο Επιστήμης του Λονδίνου. 

### Διαπλάτυνση

Με σκοπό την εξυπηρέτηση της αυξανόμενης κίνησης και τις απαιτήσεις του Γερμανικού Αυτοκρατικού Ναυτικού, το κανάλι διαπλατύνθηκε μεταξύ 1907 και 1914. Αυτό το γεγονός επέτρεψε τη μετάβαση από τη Βαλτική στην Βόρεια θάλασσα πολεμικών πλοίων του μεγέθους των *Dreadnought*. Η διαπλάτυνση ολοκληρώθηκε με την εγκατάσταση δύο μεγαλύτερων δεξαμενών ανύψωσης στις δύο άκρες του.

Μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο πόλεμο η συνθήκη των Βερσαλλιών απαίτησε να είναι το κανάλι ανοικτό σε οποιοδήποτε κράτος δεν ήταν σε πόλεμο με τη Γερμανία, η οποία θα διατηρούσε τη διαχείρισή του. Ο Αδόλφος Χίτλερ το 1936 απαγόρευσε τη διέλευση ξένων πλοίων, απαγόρευση που ήρθη με το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Sheffield, Barry (1995).
2. ↑  "Kiel-Canal History" Αρχειοθετήθηκε 2015-07-08 στο Wayback Machine..
3. ↑  "Opening of the Kiel Canal".
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2015.
5. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
* Ταινία με τίτλο "Kiel-Canal Transit in 9 Minutes" από την UNITED CANAL AGENCY

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 237239821
* LCCN: sh85072282
* GND: 4042567-8
* SUDOC: 170634183
* BNF: cb13534029r (data)

 |

 |
Η **Μπράντφορντ Σίτι** (αγγλικά: *Bradford City*) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος της Αγγλίας, που εδρεύει στην πόλη του Μπράντφορντ και ιδρύθηκε το 1903.

Το γήπεδο
---------

Έδρα της ομάδας είναι το γήπεδο Βάλει Παρέιντ, χωρητικότητας 25.136 θεατών.

Η τραγωδία του 1985
-------------------

Το γήπεδο είναι συνδεδεμένο με ένα τραγικό δυστύχημα που στοίχισε την ζωή σε 56 οπαδούς της ομάδας. Το Σάββατο 11 Μαΐου 1985, η ποδοσφαιρική ομάδα της Μπράντφορντ Σίτι θα αντιμετώπιζε στο Βάλει Παρέιντ, την Λίνκολν Σίτι. Την συγκεκριμένη ημέρα θα γιορταζόταν η άνοδος της ομάδας από τη Τρίτη κατηγορία στη Δεύτερη – κάτι που είχε να συμβεί πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο (1937). Στο 40-ό λεπτό του αγώνα, ξέσπασε φωτια στο γήπεδο που στοιχίσε την ζωή σε 56 θεατές. Αναλυτικά, δείτε το άρθρο Φωτιά στο γήπεδο της Μπράντφορντ Σίτι

Διακρίσεις και τίτλοι
---------------------

Η Μπράντφορντ Σίτι έχει αγωνιστεί στην κορυφαία κατηγορία του αγγλικού ποδοσφαίρου από την περίοδο 1908-09 έως και την περίοδο 1921–22, και από την περίοδο 1999-2000 εως την περίοδο 2000-2001. Ο μοναδικός τίτλος που έχει κατακτήσει σε κορυφαίο επίπεδο είναι η κατάκτηση του κυπέλλου Αγγλίας το 1911.

**Κύπελλο Αγγλίας**

* 1911:Μπράντφορντ Σίτι - Νιούκαστλ Γιουνάιτεντ 1-0

Παραπομπές
----------

1. ↑  «VISIT US». Bradford City official website. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Φεβρουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μπράντφορντ Σίτι** |

* Η Επίσημη ιστοσελίδα της ομάδας
* Ιστοσελίδα του μουσείου της ομάδας
* Η τραγωδία στο γήπεδο της Μπράντφορντ

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 128226482
* LCCN: no2008009976

 |

 |
Η **Κατάληψη της Κορυτσάς** από τις Ελληνικές ένοπλες δυνάμεις έλαβε χώρα στις 20 Δεκεμβρίου 1912, στα πλαίσια του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου.

Αξιωματικοί του ελληνικού στρατού στην Κορυτσά.

Κατάληψη
--------

Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι, ένοπλη σύγκρουση μεταξύ των χριστιανικών Βαλκανικών κρατών και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ξέσπασε τον Οκτώβριο του 1912. Αφού ο Ελληνικός Στρατός απελευθέρωσε την Θεσσαλονίκη, συνέχισε την πορεία του με κατεύθυνση προς τα βορειοδυτικά και συγκεκριμένα τις πόλεις, αρχικά της Καστοριάς και στην συνέχεια της Κορυτσάς.

Το μέτωπο της Ηπείρου παρέμενε ενεργό, ενώ ο Οθωμανικός Στρατός υπό την διοίκηση του Τζαβίτ Πασά τοποθέτησε φρουρά 24.000 στρατιωτών στην Κορυτσά με στόχο την προστασία της περιοχής βορειοανατολικά των Ιωαννίνων. Στις 20 Δεκεμβρίου 1912, 3 ημέρες μετά την εκκίνηση ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων, τα ελληνικά στρατεύματα απώθησαν τους Οθωμανούς από την Κορυτσά.

Το γεγονός αυτό έδωσε σημαντικό πλεονέκτημα στους Έλληνες, και ήταν σημαντικό βήμα στον στόχο της ολοκλήρωσης της κατάληψης της Ηπείρου, πράγμα το οποίο και συνέβη μετά την Μάχη του Μπιζανίου και την κατάληψη των Ιωαννίνων τον Μάρτιο του 1913.

Μετά την κατάληψή της, η πόλη δέχτηκε την επίσκεψη του διαδόχου Γεωργίου (μετέπειτα Γεωργίου Β΄ της Ελλάδας) στις 17 Μαΐου 1913. Έγινε δεκτός από τον Μουσουλμάνο δήμαρχο της πόλης, ο οποίος κατείχε ακόμη την θέση του, ενώ, επίσης, επισκέφτηκε γειτονικό μοναστήρι Δερβίσηδων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) Greece at the Paris Peace Conference (1919), σ. 23.
2. ↑  (Αγγλικά) The Balkan Wars 1912-1913: Prelude to the First World War, σ. 83
3. ↑  (Γαλλικά) Le voyage de diadoque en Epire. Εφημερίδα "Le Temps", 24 Μαΐου 1913, σ. 3 Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine.
Η σαρκοφάγος της Μπαλάσας ΚαντακουζηνούΗ **Μπαλάσα Καντακουζηνού** (1899 - 1976) ήταν Ρουμάνα πριγκίπισσα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ήταν κόρη του πρίγκιπα Λέοντος Καντακουζηνού και καταγόταν από ελληνική πριγκιπική οικογένεια της Ρουμανίας. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου εργάστηκε ως εθελόντρια νοσοκόμα ενώ με την εγκαθίδρυση του κομμουνιστικού καθεστώτος παρέμεινε στη Ρουμανία. Το κράτος δήμευσε την τεράστια περιουσία της οικογένειας με αποτέλεσμα να πεθάνει στη φτώχεια.

Υπήρξε ερωμένη του Πάτρικ Λη Φέρμορ γι’ αυτό και στην κατοχή της είχε το «πράσινο ημερολόγιό» του, το οποίο αποτέλεσε κομμάτι του βιβλίου του *Ατέλειωτος δρόμος: Από τις Σιδηρές Πύλες του Δούναβη ως τον Άθω*, μτφ.: Μυρσίνη Γκανά, Μεταίχμιο, 2014. 

Απεβίωσε στο Μπαλένι, όπου βρισκόταν η οικία του κλάδου της Μολδαβίας, και ενταφιάστηκε στην οικογενειακή κρύπτη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Μαρί - Μπλανς Καντακουζηνού Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. από την ιστοσελίδα aposerres.gr
2. ↑  για το έργο του Πάτρικ Λη Φέρμορ[*νεκρός σύνδεσμος*], από την ιστοσελίδα του metaixmio.gr
Αυτό το λήμμα αφορά την πόλη στη Γρενάδα.  Για την πόλη του Τρινιδάδ, δείτε: Μπακολέτ, Τρινιδάδ και Τομπάνγκο.  
Συντεταγμένες: 12°2′N 61°41′W﻿ / ﻿12.033°N 61.683°W﻿ / 12.033; -61.683

| Bacolet Μπακολέτ |
| --- |
|
| Συνταγμένες: | 12°2′N 61°41′W |
|
| Χώρα: | Γρενάδα |
|
| Ενορία: | Άγιος Ανδρέας. |
|
| Περιφέρεια: | Άγιος Δαβίδ |
|
| Υψόμετρο: | 125 πόδια (38 μέτρα) |

Η **Μπακολέτ** (γαλλικά: Bacolet) είναι ένα χωριό της Γρενάδας. Βρίσκεται στην ενορία του Άγιου Ανδρέα.

Γεωγραφία
---------

Η Μπακολέτ είναι ένας λιμένας τη Γρενάδας. Έχει πολύ ωραίες παραλίες. Βρίσκεται 125 πόδια (38 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος πόλεων της Γρενάδας

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Baillies Bacolet». Falling Rain.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Map with Bacelot, Grenada
Συντεταγμένες: 25°55′49″N 97°29′4″W﻿ / ﻿25.93028°N 97.48444°W﻿ / 25.93028; -97.48444

Το **Μπράουνσβιλ** (αγγλικά: Brownsville) είναι πόλη στην κομητεία Κάμερον στην πολιτεία του Τέξας των ΗΠΑ. Βρίσκεται στη δυτική Ακτή του Κόλπου στο νότιο Τέξας, δίπλα στα σύνορα με το Ματαμόρος του Μεξικού. Η πόλη καλύπτει 376,066 τετραγωνικά χιλιόμετρα και έχει εκτιμώμενο πληθυσμό 182.781 κατοίκους (το 2019). Είναι η 131η μεγαλύτερη πόλη στις Ηνωμένες Πολιτείες και η 18η μεγαλύτερη στο Τέξας. Αποτελεί μέρος της μητροπολιτικής περιοχής Ματαμόρος–Μπράουνσβιλ. Η πόλη είναι γνωστή για το υποτροπικό της κλίμα καθ’ όλο το έτος, το λιμάνι βαθέων υδάτων και τον ισπανόφωνο πολιτισμό.

Η πόλη ιδρύθηκε το 1848 από τον Αμερικανό επιχειρηματία Τσαρλς Στίλμαν αφότου ανέπτυξε μια επιτυχημένη εταιρεία ποταμόπλοιων κοντά. Η πόλη πήρε το όνομά της από το στρατιωτικό φυλάκιο Φορτ Μπράουν, το οποίο πήρε το όνομά του από τον ταγματάρχη Τζέικομπ Μπράουν, ο οποίος πολέμησε και πέθανε ενώ υπηρετούσε ως στρατιώτης του αμερικανικού στρατού κατά τη διάρκεια του Αμερικανικομεξικανικού Πολέμου (1846-48). Ως έδρα της κομητείας, οι κυβερνήσεις της πόλης και της κομητείας είναι σημαντικοί εργοδότες. Άλλοι κύριοι εργοδότες εμπίπτουν στις βιομηχανίες υπηρεσιών, εμπορίου και μεταποίησης, συμπεριλαμβανομένου ενός αναπτυσσόμενου τομέα αεροδιαστημικών και διαστημικών μεταφορών. Λειτουργεί διεθνείς συναλλαγές μέσω του λιμένα του Μπράουνσβιλ. Η πόλη γνώρισε αύξηση του πληθυσμού στις αρχές του 1900, όταν η παραγωγή χάλυβα άνθισε. Συχνά αναφέρεται ότι έχει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά φτώχειας στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Λόγω σημαντικών ιστορικών γεγονότων, η πόλη έχει πολλά σπίτια και τόπους μάχης που αναφέρονται στον Εθνικό Κατάλογο Ιστορικών Τόπων. Αποτέλεσε τη σκηνή αρκετών σημαντικών γεγονότων του αμερικανικού εμφυλίου πολέμου, όπως η μάχη του Μπράουνσβιλ και η μάχη του Ράντσου Παλμίτο. Η πόλη συμμετείχε επίσης στην Επανάσταση του Τέξας, καθώς και στον Αμερικανικομεξικανικό Πόλεμο. Η ιδιότυπη γεωγραφική θέση του Μπράουνσβιλ το έχει καταστήσει καταφύγιο άγριας ζωής. Αρκετά κρατικά πάρκα και ιστορικοί χώροι προστατεύονται από το Υπουργείο Πάρκων και Άγριας Ζωής του Τέξας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.brownsvilletx.gov/807/City-Commission. Ανακτήθηκε στις 10  Μαΐου 2022.
2. ↑  United States Census Bureau: «2016 U.S. Gazetteer Files» (Αγγλικά) United States Census Bureau. Ουάσινγκτον. 2016.
3. ↑  «United States Census 2010». *2010 United States Census*. Ανακτήθηκε στις 9  Ιουλίου 2020.
4. ↑  *Απογραφές των Ηνωμένων Πολιτειών 2020*. data.census.gov/cedsci/table?t=Populations+and+People&g=0100000US%2C%241600000&y=2020. Ανακτήθηκε στις 1  Ιανουαρίου 2022.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 158271426
* LCCN: n80034369
* GND: 4444466-7
* BNF: cb123458068 (data)

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Αμερική
* Πύλη:Ηνωμένες Πολιτείες
 |

 |
Με τον όρο **µεταστοιχείωση** στην Πυρηνική φυσική χαρακτηρίζεται η μετατροπή ενός χημικού στοιχείου σε κάποιο άλλο στοιχείο.

Μια τέτοια μετατροπή στοιχείου μπορεί να γίνει μόνο όταν αλλάξει ο αριθμός πρωτονίων του πυρήνα του ατόμου του, οπότε και διαφοροποιείται ο ατομικός αριθμός του στοιχείου.

Οι πυρηνικές αντιδράσεις προκαλούν αυτήν ακριβώς την αλλαγή του αριθμού των πρωτονίων που περιέχει ο πυρήνας ενός στοιχείου. Έτσι προκύπτει ένα διαφορετικό στοιχείο με δικό του πλέον ατομικό αριθμό.

Κατά τη **μεταστοιχείωση** ενδέχεται να δημιουργηθούν και τεχνητά στοιχεία δηλαδή χημικά στοιχεία που όμως δεν υπάρχουν "θεωρητικά" στη φύση. Χαρακτηριστικό τέτοιο παράδειγμα μεταστοιχείωσης αποτελεί η παραγωγή πλουτωνίου με βομβαρδισμό ουρανίου από νετρόνια μέσα στον πυρηνικό αναπαραγωγικό αντιδραστήρα.

* Γενικά η μεταστοιχείωση αποτελεί πηγή αξιοποίησης πυρηνικής ενέργειας.

Δείτε επίσης
------------

* Ραδιενέργεια
* Περιοδικός πίνακας
* Αλχημεία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **μεταστοιχείωση**  |
Το **Κανάρης ΙV / D-212** ήταν αντιτορπιλικό στόλου τύπου GEARING.

Κατασκευή
---------

Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘USA – Consolidated Steel Corp. Orange Texas'. Καθελκύστηκε στις 16 Ιουνίου 1945. Στην ενεργεία στις 26 Σεπτεμβρίου 1945. Ύψωση Ελληνικής Σημαίας στις 1 Ιουλίου 1972. Αγοράστηκε από τις Η.Π.Α το 1972. Παρελήφθη στο ‘Νόρφολκ’ της Βιργινίας.

Χαρακτηριστικά
--------------

Φ/Γ Κανάρης (D-212)
Εκτόπισμα : 2425/3520 τόνοι. – Διαστάσεις 119Χ12,4Χ5,8 μέτρα. – Ταχύτητα 33 κόμβοι. – Πρόωση : ατμοστρόβιλοι. – Πλήρωμα : 274 άνδρες. – Οπλισμός : 4 πυροβόλα 5’’/38 σε δύο δίδυμους πύργους, οκταπλός εκτοξευτήρας Α/Υ τορπίλων τύπου ‘ASROC’ και Τ/Σ ΜΚ 32 (ΤΛΜΚ 44-46). Για τη βελτίωση της Α/Α προστασίας του τοποθετήθηκε στην πλώρη του ένα πυροβόλο 40 χιλιοστών L70 και το καλοκαίρι του 1976, στο δάπεδο του Ε/Κ ένα πυροβόλο OTO MELARA 76/72 με ιδιαίτερο σύστημα βολής.

Ιδίου τύπου πλοία : ‘Σαχτουρησς
Κατέπλευσε στην Ελλάδα στις 29 Μαρτίου 1973. Παροπλίστηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 1993.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος των υφιστάμενων πλοίων του Πολεμικού Ναυτικού
* Κωνσταντίνος Κανάρης
* Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό
* Κανάρης (πολεμικό πλοίο)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Naval History and Heritage Command: USS Stickell (DD-888)
2. ↑  USS Stickell (DD-888)

Πηγές
-----

* Hellenicnavy.gr: *Κανάρης* (πολεμικό πλοίο) Αρχειοθετήθηκε 2005-12-27 στο Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **HS Kanaris (D-212)** |