recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Κωνσταντίνος Πανώριος** ή **Πανόριος** (Σίφνος, 1857 – Αθήνα, 1892) ήταν Έλληνας ζωγράφος του 19ου αι. που πέθανε σε νεαρή ηλικία εξαιτίας ψυχολογικών προβλημάτων.

Βίος
----

Γεννήθηκε το 1857 στον Άγιο Λουκά της Σίφνου. Νέος ακόμα μετακόμισε οικογενειακώς στην Αθήνα και σπούδασε ζωγραφική στο Σχολείον Τεχνών (την μετέπειτα Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών) από το οποίο αποφοίτησε το 1878. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του κατάφερε να διακριθεί και να κερδίσει υποτροφία από τον επιχειρηματία Α. Παπούδωφ για συνέχιση των σπουδών του στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου. Ο Πανώριος παρέμεινε στη Γερμανία για πάνω από δέκα χρόνια και επέστρεψε στην Ελλάδα γύρω στο 1890. Τον Φεβρουάριο του 1891 πραγματοποίησε την πρώτη του ατομική έκθεση στην Αθήνα, η οποία απέσπασε θετική κριτική και αντιμετώπιση από τον καλλιτεχνικό τύπο της εποχής. Λίγο καιρό αργότερα αποσύρθηκε στη Σίφνο λόγω της εκδήλωσης ψυχοπάθειας και έπειτα εισήχθη στο Δρομοκαΐτειο όπου τον βρήκε ο θάνατος το 1892.

Έργο & τεχνοτροπία
------------------

Σώζονται γύρω στα 25 έργα του Πανώριου, τα περισσότερα από τα οποία είναι προσωπογραφίες ενώ φιλοτέχνησε σε μικρότερο βαθμό ηθογραφίες, νεκρές φύσεις και τοπία. Σημαντική θέση στα έργο του κατέχουν οι πίνακες με παιδιά. Η ζωγραφική του εντάσσεται στην λεγόμενη «Σχολή του Μονάχου» και χαρακτηρίζεται ως πλαστική και έντονη με εξαιρετικές βάσεις σχεδίου.

Ο ίδιος εκτός από τη μια και μοναδική ατομική του έκθεση είχε εκθέσει έργα του στο διαγωνισμό των Ολυμπίων του 1875 και στον Καλλιτεχνικό Σύλλογο του Μονάχου τα έτη 1882 και 1883. Τα περισσότερα από τα γνωστά έργα του Πανώριου βρίσκονται στη συλλογή Κουτλίδη της Εθνικής Πινακοθήκης της Ελλάδας.

Γκαλερί
-------

* Χωριατοπούλα με πανέρι, π. 1885-1890. Λάδι σε μουσαμά , 114 x 76 εκ.Χωριατοπούλα με πανέρι, π. 1885-1890. Λάδι σε μουσαμά , 114 x 76 εκ.
* Τιτίκα (π. 1888). Λάδι σε μουσαμά, 140 εκ. x 80 εκ. Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδας - Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου.Τιτίκα (π. 1888). Λάδι σε μουσαμά, 140 εκ. x 80 εκ. Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδας - Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου.
* Πορτραίτο του Μιλτιάδη Βενιζέλου.Πορτραίτο του Μιλτιάδη Βενιζέλου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Ζίας, Νίκος (2005). *Κωνσταντίνος Πανώριος. Ο τραγικός ζωγράφος από τη Σίφνο* (PDF). **Β'**. Αθήνα: Σύνδεσμος Σιφναϊκών Μελετών. σελίδες 221–235.
2. 1 2 3  «Πανώριος Κωνσταντίνος (1857 Σίφνος - 1892 Αθήνα)». Εθνική Πινακοθήκη. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2015.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 168144782946931325579
* **BiblioNet**: **84464**
* GND: 1078682054

 |

 |
Το **κρητικό μαμούθ** είναι το μικρότερο μαμούθ που έζησε στη Γη. Έζησε πριν 740.000 χρόνια στην Κρήτη. Ζύγιζε 310 κιλά και είχε μέγεθος μόλις 110 εκατοστά. Λίγα απολιθώματα βρέθηκαν, κυρίως οστά και δόντια.

Τα πρώτα απολιθώματα βρέθηκαν το 1907 στη βορειοανατολική Κρήτη, στο ακρωτήριο Μαλέκας. Αρχικά αναγνωρίστηκε ως μέλος του γένους ελέφαντας, παρόμοιο με τους ελέφαντες νάνους της Τήλου, και έλαβε το επιστημονικό όνομα Elephas creticus, ενώ έχει και το όνομα Palaeoloxodon creticus. Στατιστικές αναλύσεις της μορφής των δοντιών δεν μπορούσαν να καταλήξουν με σιγουριά σε ποιο γένος ανήκε το δείγμα.

Δόντια
Όμως, μετέπειτα έρευνες του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου αποκάλυψαν ότι στη πραγματικότητα ανήκε στο γένος Μαμούθ. Οι μελέτες του μουσείου επιβεβαίωσαν μελέτες γεννητικού υλικού του 2006, με αποτέλεσμα να μετονομαστεί σε Mammuthus creticus.

Το κρητικό μαμούθ, όπως και άλλα νησιωτικά είδη, είναι μικρότερα από τους συγγενείς τους διότι τα νησιά έχουν λίγους πόρους, με αποτέλεσμα τα ζώα να πρέπει να συρρικνωθούν ώστε να αρκούνται στη περιορισμένη τροφή. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται νησιωτικός νανισμός. Τα Μαμούθ νάνοι έχει ανακαλυφθεί ότι ζούσαν στη Σαρδηνία και σε νησιά της Καλιφόρνια και της Σιβηρίας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2   Victoria L. Herridge και Adrian M. Lister (Μάιος 2012) Extreme insular dwarfism evolved in a mammoth Royal Society journal Proceedings B. Ανακτήθηκε την 12 Μαΐου 2012
2. ↑  Στην Κρήτη αποκαλύπτεται ότι έζησε το μικρότερο μαμούθ του κόσμου in.gr. 9 Μαΐου 2012
Ο **Κορράδος Β΄** ο *Κυφός*, πολων. Konrad II *Garbaty* (1252/65 - 11 Οκτωβρίου 1304) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Γκλόγκουφ ήταν δούκας της Στσινάβα (1278-84), του Ζάγκαν (από το 1284) και πατριάρχης της Ακουιλέια (από το 1299).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Κορράδου Α΄ δούκα του Γκλόγκουφ (γιου του Ερρίκου Β΄ του *Ευσεβούς*) και της Σαλώμης των Πιαστ, κόρης του Βλάντισλαφ Οντόνιτς δούκα της Μεγάλης Πολωνίας.

Εμφανίζεται για πρώτη φορά στην τελετή αγιοποίησης της προγιαγιάς του Χέντβιχ των Άντεχς (μητέρας του Ερρίκου Β΄ του Ευσεβούς) το 1267. Τα επόμενα έτη ακολούθησε τον αδελφό του Ερρίκο Γ΄ δούκα του Γκλόγκουφ στη μάχη του Στόλετς (1277), που κορυφώθηκε με μία καταστροφική ήττα.

Σύντομα μετά τα γεγονότα αυτά, ο Κορράδος Β΄ εστάλη την Μπολόνια της Ιταλίας για σπουδές, με σκοπό να αποκτήσει ένα υψηλό εκκλησιαστικό αξίωμα. Κατά την απουσία του, ο Ερρίκος Δ΄ ο Ενάρετος κυβέρνησε τη Στσινάβα εκ μέρους του. Όταν όμως ο Κορράδος Β΄ επέστρεψε στο δουκάτο του το 1280, ο δούκας του Βρότσλαφ αρνήθηκε να τού επιστρέψει την εξουσία. Μόνο έπειτα από χρόνια και με την πίεση του Τόμας Β΄ Ζαρέμπα, επισκόπου του Βρότσλαφ, ο Ερρίκος Δ΄ τελικά αναγνώρισε την εξουσία του Κορράδου Β΄ επί της Στσινάβα.

Πηγές
-----

* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast: Głogów". Genealogy.EU.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 80767328
* GND: 136420915

 |

 |
Ο **Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος** (1921 - 1999) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πρωτεργάτης της Χούντας των Συνταγματαρχών.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στο Ελαιοχώρι Αχαΐας το 1921, με πατέρα το δάσκαλο του χωριού, Χρήστο Παπαδόπουλο, και μητέρα την Χρυσούλα. Ο πατέρας του Χρήστος ήταν στενός φίλος και πολιτικός οπαδός του Γεωργίου Παπανδρέου, με τον οποίο ήταν και κοντοχωριανοί. Αδερφός του ήταν ο Γεώργιος Παπαδόπουλος. Ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του ταξιάρχου. Την ημέρα της εκδήλωσης του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου 1967 έφερε τον βαθμό του αντισυνταγματάρχη και υπηρετούσε ως διοικητής του 505 Τάγματος Πεζοναυτών στον Διόνυσο, θέση στην οποία είχε διοριστεί πριν από το 1966. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας διορίστηκε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Προεδρίας, περιφερειακός διοικητής Αττικής και το 1971 υπουργός παρά τω πρωθυπουργώ.

Για τη συμμετοχή του στο πραξικόπημα καταδικάστηκε το 1975 σε ισόβια κάθειρξη με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας, καθώς και σε δεκαετή κάθειρξη με την κατηγορία της στάσης. Το 1996 το έκτο ποινικό τμήμα του Αρείου Πάγου απέρριψε την αίτηση αποφυλάκισής του.

Απεβίωσε τον Απρίλιο του 1999 από εγκεφαλικό επεισόδιο, στις φυλακές Κορυδαλλού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Συνεντεύξεις του Γιάννη Μανουσάκη, ιδιαίτερου γραμματέα του Γεωργίου Παπανδρέου, και του Άγγελου Παπαθάνου, εξαδέλφου του Παπαδόπουλου, στην τηλεοπτική εκπομπή Φάκελοι, 21 Απριλίου 2007 Αρχειοθετήθηκε 2013-05-01 στο Wayback Machine.
2. 1 2 3  Εφτά χρόνια αρπαχτή, άρθρο της εφημερίδας «Ελευθεροτυπία»
3. ↑  Κυβέρνηση Παπαδοπουλου, από την Γενική Γραμματεία Κυβερνήσεως
4. 1 2  Απόφαση Αρείου Πάγου Αρχειοθετήθηκε 2003-11-21 στο Wayback Machine. άρθρο της εφημερίδας «Μακεδονία»
Ο **Μάρτιν Μπρέγκμαν** (αγγλικά: Martin Bregman (18 Μαΐου, 1926 - 16 Ιουνίου, 2018), ήταν ένας Αμερικανός κινηματογραφικός παραγωγός.

Ο Μπρέγκμαν υπήρξε παραγωγός πολλών σημαντικών ταινίων, μεταξύ αλλών : Ο Σημαδεμένος (1983), Σκυλίσια μέρα (1975), Υπόθεση Καρλίτο (1993), Σέρπικο (1974), Ο Γάμος της Μπέτσυ (1990) και η Θάλασσα της Αγάπης (1989).

Βιογραφία
---------

Γεννημένος στη Νέα Υόρκη το 1926 από τον Λέον και την Ίντα (Γκρανόφσκι) Μπρέγκμαν. Ήταν εβραϊκής καταγωγής και μεγάλωσε στο Μπρονξ. Από παιδί, έπασχε από πολιομυελίτιδα. Ξεκίνησε την καριέρα του πουλώντας ασφάλειες, και έπειτα μπήκε στράφηκε στον χώρο της ψυχαγωγία ως ατζέντης σε νυχτερινό κέντρο.

Καριέρα
-------

Η οικοδόμηση σχέσεων με επενδυτές ακινήτων, όπως τον μεγιστάνα Λουί Ρούντιν, ο Μπρέγκμαν περάσε με επιτυχία ως προσωπικός ατζέντης καλλιτεχνών, αντιπροσωπεύοντας αστέρια όπως ο Αλ Πατσίνο, ο Γούντυ Άλλεν, η Μπάρμπρα Στρέιζαντ, η Φέι Ντάναγουεϊ, ο Άλαν Άλντα και η Μπέτι Μίντλερ.

Ο Μπρέγκμαν ανακάλυψε τον Πατσίνο σε μια θεατρική παραγωγή εκτός του Μπροντγουέι, και τον βοήθησε να χτίσει την θεατρική καριέρα του και στη συνέχεια την σταδιοδρομία του στον κινηματογράφο, μεταξύ άλλων, στον πρώτο του ρόλο του ηθοποιού στην ταινία Πανικός στο Νιντλ Παρκ (1971), κερδίζοντας τον ρόλο από τον τότε άγνωστο ηθοποιό Ρόμπερτ Ντε Νίρο.

Προσωπική ζωή
-------------

Ο Μάρτιν Μπρέγκμαν ζούσε στη Νέα Υόρκη και είχε δύο γιους με την πρώτη σύζυγό του Ελίζαμπεθ Ντρίσκολ, τον Κρίστοφερ και κινηματογραφικό παραγωγό Μάικλ (Θάλασσα της Αγάπης, Υπόθεση Καρλίτο), και μια κόρη, την τραγουδίστρια Μαρίζα Μπρεγκμαν, με την δεύτερη σύζυγο του, την ηθοποιό Κορνήλια Σαρπ Μπρέγκμαν.

Ο Μάρτιν Μπρέγκμαν πέθανε από εγκεφαλική αιμορραγία σε ηλικία 92 ετών στις 16 Ιουνίου του 2018.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Μάρτιν Μπρέγκμαν στην IMDb
Η **Κρητική επανάσταση** αφορά στην εξέγερση των κατοίκων της Κρήτης απέναντι στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Στα μέσα του 19ου αιώνα το Κρητικό Ζήτημα κυριαρχούσε στα διεθνή νέα. Οι Κρητικοί, μην υποφέροντας την οθωμανική κυριαρχία, επαναστατούσαν σε κάθε ευκαιρία. Το 1878 με τη Σύμβαση της Χαλέπας, ένα από τα πράγματα που πέτυχαν ήταν η δέσμευση του σουλτάνου ότι η Κρήτη θα αστυνομευόταν μόνο από Κρητικούς. Αποφασίστηκε μάλιστα η δημιουργία σώματος Χωροφυλακής μόνο από κατοίκους της Κρήτης, στο οποίο οι χριστιανοί θα μπορούσαν να γίνουν και αξιωματικοί.

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος ανάμεσα σε ομάδα εκπροσώπων της Επανάστασης.
Το 1889, καταργώντας το συγκεκριμένο άρθρο της σύμβασης, που όριζε ότι η Κρήτη θα αστυνομευόταν μόνο από Κρητικούς, ο σουλτάνος ανέθεσε στον συνταγματάρχη Ταξίν την αστυνόμευση της Κρήτης, θέτοντάς τον επικεφαλής σώματος 200 ανδρών που στρατολογήθηκαν στη Μακεδονία. Ο συνταγματάρχης Ταξίν είναι αυτός που αργότερα ως στρατηγός παρέδωσε τη Θεσσαλονίκη στον προελαύνοντα Ελληνικό Στρατό. Το 1896, επειδή οι ταραχές συνεχίζονταν, ο σουλτάνος, κάτω από την πίεση των ξένων δυνάμεων, δέχθηκε τη δημιουργία και αποστολή στο νησί σώματος 100 Μαυροβούνιων χωροφυλάκων, με διοικητή τον Άγγλο ταγματάρχη Μπορ. Η ύπαιθρος ελεγχόταν από τους επαναστατημένους Κρητικούς ενώ οι πόλεις από τους Τούρκους. Οι μεγάλες δυνάμεις (Μεγάλη Βρετανία, Γαλλία, Αυστροουγγαρία, Ρωσία, Ιταλία, Γερμανία) έστειλαν στόλους στο νησί ώστε να ελέγξουν/βοηθήσουν την εκτόνωση της κατάστασης. 

Τον Αύγουστο του 1898 οι Τούρκοι προχώρησαν σε άγριες σφαγές των χριστιανών στο Ηράκλειο, γεγονός που οδήγησε τους ξένους ναυάρχους στην απόφαση για την απομάκρυνση των Τούρκων. Η τουρκική χωροφυλακή αποχώρησε μαζί με τον τουρκικό στρατό, ενώ οι ναύαρχοι ανέλαβαν τη διοίκηση της Μεγαλονήσου. Στο διάστημα που μεσολάβησε έως την άφιξη του πρίγκηπα Γεωργίου, το Δεκέμβριο του 1898, η Μεγαλόνησος διοικείτο από τους διοικητές των διεθνών στρατευμάτων. Οι Άγγλοι διοικούσαν το νομό Ηρακλείου, οι Ρώσοι το νομό Ρεθύμνου, οι Γάλλοι το νομό Λασιθίου και οι Ιταλοί τους νομούς Χανίων και Σφακίων.

Βιβλιογραφία
------------

* Θεοχάρης Δετοράκης, "Η επανάσταση του 1897, στις ανατολικές επαρχίες της Κρήτης. Γενική εικόνα", *Κρητολογικά Γράμματα*, τόμ. 14 (1998), σελ. 9-37.
* Γιάννης Z. Παπιομύτογλου, "Η εξαθλίωση του χριστιανικού πληθυσμού του διαμερίσματος Ρεθύμνου κατά τα έτη 1896-1898 και η ρωσική ανθρωπιστική βοήθεια", *Κρητολογικά Γράμματα*, τόμ. 14 (1998), σελ. 181-201.
* Μανώλης E. Δετοράκης, "Ειδήσεις των αθηναϊκών εφημερίδων για τους Κρήτες πρόσφυγες της επανάστασης του 1897", *Κρητολογικά Γράμματα*, τόμ. 14 (1998), σελ. 203-215.
* Πέτρος Πετράτος, *"Η Γενική Επαναστατική των Κρητών Συνέλευσις (1897-1898). Αξιολογική αποτίμηση των εγγράφων της",* Κρητολογικά Γράμματα*, τόμ. 21(2008), σελ. 41-56.*
* Ελευθέριος Πρεβελάκης, *Η Μεταπολιτευτική Επανάσταση στην Κρήτη (1895-1896)*, επιμ. Χρήστος Λούκος, εκδ. Ακαδημία Αθηνών, Αθήνα 2014.

Δείτε επίσης
------------

* Ελληνοτουρκικός Πόλεμος (1897)
* Κρητική Επανάσταση (1866-1869)
* Κρητική Χωροφυλακή
Ο **Μαρτίνους Κορνέλις Κούμαν** (ολλανδικά: *Martinus Cornelis Koeman*, 26 Ιουλίου 1938 – 18 Δεκεμβρίου 2013) ήταν Ολλανδός ποδοσφαιριστής ως οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός.

Ο Κούμαν ξεκίνησε να αγωνίζεται ως ποδοσφαιριστής επαγγελματικού επιπέδου με την ΚΦΚ, τοπική ομάδα του Κουχ αν ντε Ζαν, από το 1955 έως το 1960, ενώ, στη συνέχεια, αγωνίστηκε για λογαριασμό των Μπλάουβ-Βιτ Άμστερνταμ, από το 1960 έως το 1963, ΓΦΑΦ/Χρόνινγκεν, από το 1963 έως το 1973 και ΣΚ Χέρενφεν, για λογαριασμό της οποίας και αγωνίστηκε έως την αποχώρησή του από την ενεργό δράση. Καλείτο σε τακτική βάση στην Εθνική Ολλανδίας, ωστόσο, ο ίδιος, αγωνίστηκε σε μόλις μία αναμέτρηση, με αντίπαλο την Αυστρία, στις 12 Απριλίου 1964. Παρά το γεγονός πως πραγματοποίησε μία αξιοσέβαστη καριέρα, ωστόσο, είναι περισσότερο γνωστός ως πατέρας των Έρβιν και Ρόναλντ Κούμαν, οι οποίοι ακολούθησαν τα χνάρια του πατέρα τους ως ποδοσφαιριστές, αγωνιζόμενοι για λογαριασμό τόσο της Χρόνινγκεν, όσο και της Εθνικής Ολλανδίας. Μία εκ των εξεδρών στο στάδιο Έουρομποργκ του Χρόνινγκεν είναι γνωστή ως «Εξέδρα Κούμαν», προς τιμήν του Μάρτιν και των δύο υιών του.

Στις 18 Δεκεμβρίου 2013, σε ηλικία 75 ετών, ο Μάρτιν Κούμαν απεβίωσε από καρδιακή ανεπάρκεια, έχοντας, προηγουμένως, αρρωστήσει κατά τη διάρκεια των αμέσως προηγούμενων ημερών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) Stokkermans, Karel (6 Φεβρουαρίου 2008). «Martin Koeman - International Appearances». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. Ανακτήθηκε στις 6 Μαρτίου 2009.
2. ↑  Η ποδοσφαιρική ομάδα της Χρόνινγκεν ήταν γνωστή υπό την ονομασία ίδρυσής της, ως ΓΦΑΦ, έως την μετονομασία και αναδιάρθρωση του συλλόγου, η οποία έλαβε χώρα το 1971.
3. ↑  (Ολλανδικά) «Oud-voetballer Martin Koeman (75) overleden». *De Volkskrant*. 18 Δεκεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2020.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μάρτιν Κούμαν** |

* (Ολλανδικά) Στατιστικά ως παίκτης της ΦΚ Χρόνινγκεν
* Μάρτιν Κούμαν στην ιστοσελίδα National-Football-Teams.com
Κρητική τουλίπα
Η **Κρητική τουλίπα** (*Tulipa cretica*) είναι είδος ανθοφόρου φυτού της οικογένειας των Λειριοειδών και είναι ενδημικό της Κρήτης. Απαντάται από την επιφάνεια της θάλασσας έως και τα 2100 μ. σε ασβεστολιθικά φρύγανα, ρωγμές, σάρες, ξέφωτα δασών, ακαλλιέργητοι αγροί και όρια καλλιεργούμενων αγρών, υποαλπικά λιβάδια, κορφές, ανοιχτές πλαγιές και ακόμη και σκάλες. Είναι η πιο ευρεία από τις τουλίπες που μπορεί να βρεθεί στην Κρήτη.

Γενικά είναι αρκετά μικρό, καθώς δεν υπερβαίνει τα 15 εκατοστά σε μέγεθος, αλλά ανθεκτικό, και ζει πολλά χρόνια. Κάθε τουλίπα φέρει ένα ως δύο άνθη, λευκά ή ανοιχτορόδινα, με φάρυγγα και κίτρινους ανθήρες. Τα άνθη έχουν ένα μικρό κίτρινο μπάλωμα στην εσωτερική βάση των πετάλων. Τα τρία εξωτερικά πέταλα έχουν ρόδινες, πορφυρές και πράσινες αποχρώσεις. Ανθίζει από τον Φεβρουάριο μέχρι τον Μάιο, ανάλογα με το υψόμετρο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Tulipa cretica Boiss. & Heldr. in Boiss. 1854». *www.greekflora.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2019.
2. 1 2  «Tulipa cretica». *www.west-crete.com*. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2019.
3. 1 2  «Κρητική τουλίπα - Ταξιδιωτικός Οδηγός Κρήτης». *www.cretanbeaches.com*. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2019.
Ο **Κωνσταντίνος Παληός** (1897 - 9 Οκτωβρίου 1985), του Βασιλείου, ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Ιωαννίνων από το 1958 ως το 1964.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Δίλοφο Ιωαννίνων το 1897. Σπούδασε ιατρική και αρχικά έγινε διευθυντής του Γαλλικού Νοσοκομείου Αθηνών. Αργότερα ανέλαβε διευθυντής της Χειρουργικής Κλινικής του Νοσοκομείου "Ευαγγελισμός". 

Διετέλεσε ακόμα πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών και πρόεδρος της Πανηπειρωτικής Αδελφότητας Αθηνών.

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Ιωαννίνων με την ΕΡΕ το 1958 και επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα το 1961 και το 1963.

Απεβίωσε σε ηλικία 88 ετών στην Αθήνα τον Οκτώβριο του 1985 και κηδεύτηκε στις 10 Οκτωβρίου από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων του Πρώτου Νεκροταφείου Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με τη Λιλή.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 84, αρ. 809).(pdf)
2. 1 2  Μεσημβρινή, Κηδείες, 10-10-1985, [ATHINA/0572/0175.jpg σελ. 3][*νεκρός σύνδεσμος*].
Ο **Κωνσταντίνος Ξενοκράτης** (Σαμάκοβο, 1803 - Βουκουρέστι, 1876) ήταν αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και ευεργέτης από την Ανατολική Θράκη.

Βιογραφία
---------

Ο Ξενοκράτης γεννήθηκε στο Σαμάκοβο της Ανατολικής Θράκης. Μικρός σε ηλικία εγκαταστάθηκε μαζί με τα αδέλφια του Πασχάλη, Θεόδωρο και Αθανάσιο στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας. Εκεί ασχολήθηκαν με τις επιχειρήσεις και τη γεωργία και απέκτησαν σημαντική περιουσία. Όλα τα αδέλφια προεπαναστατικά μυήθηκαν στη Φιλική Εταιρεία. Με την έναρξη του Αγώνα ο ίδιος σε ηλικία 18 ετών και ο αδελφός του Πασχάλης λίγο μεγαλύτερος κατατάχθηκαν στον Ιερό Λόχο. Πολέμησαν μαζί στη μάχη του Δραγατσανίου και στην μάχη του Σκουλενίου. Στη δεύτερη, ο αδελφός του σκοτώθηκε. Ο ίδιος έζησε στο Βουκουρέστι μέχρι τα βαθιά του γεράματα. 

Μετά την απελευθέρωση τιμούσε τη μνήμη των ιερολοχιτών φορώντας τη στολή τους κάθε 25η Μαρτίου. Υπήρξε ευεργέτης του Ελληνισμού αφού φρόντισε να ανεγερθεί σχολείο στη γενέτειρά του και με κληροδότημα ίδρυσε το Ξενοκράτειο Παρθεναγωγείο στο Μεσολόγγι. Επίσης μετά το θάνατό του, η οικία του στο Βουκουρέστι στέγασε το Ξενοκράτειο Νοσοκομείο.

Ο επενδύτης της στολής του Ιερού Λόχου που ανήκε στον Κωνσταντίνο Ξενοκράτη δωρήθηκε στα 1899 από την οικογένειά του μαζί με τα όπλα,τη σφραγίδα και την εθνική ενδυμασία του, στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο. Είναι το μοναδικό διασωθέν κειμήλιο από τη στολή του πρώτου αυτού επίλεκτου σώματος του τακτικού στρατού που συγκρότησε ο Αλέξανδρος Υψηλάντης το Μάρτιο του 1821 στη Φωξάνη μεταξύ Μολδαβίας και Βλαχίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μποτονάκη, Αλεξάνδρα (2007). «Η επανάσταση στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες και οι Θράκες Αγωνιστές .». *Ο φάρος της Αλεξανδρούπολης τ.21.*
2. ↑  Ζυγούρη, Νικολέττα (2011). «Ο επενδύτης του ιερολοχίτη Κωνσταντίνου Ξενοκράτους». *Τεκμήρια Ιστορίας Μονογραφίες ΙΕΕΕ*, σσ 53-70.

Βιβλιογραφία
------------

* Μποτονάκη, Αλ.(2007) Η επανάσταση στις Παραδουνάβιες χώρες (Μολδαβία-Βλαχία) και οι Θράκες Αγωνιστές. Ο Φάρος της Αλεξανδρούπολης, 21
* Ζυγούρη Νικολέττα (2011) Ο επενδύτης του Ιερολοχίτη Κωνσταντίνου Ξενοκράτους σσ 53-70. *Τεκμήρια Ιστορίας Μονογραφίες* ΙΕΕΕ
Η **Μίλα** (αραβικά: ميلة‎) είναι πόλη στη βορειοανατολική Αλγερία και πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Στην Αρχαιότητα, ήταν γνωστή ως Μιλέβουμ (Λατινικά: Milevum) ή Μιραίον στα Αρχαία Ελληνικά, και βρισκόταν στη ρωμαϊκή επαρχία της Νουμιδίας.

Ιστορία
-------

### Γαλλική αποικιακή εποχή

Σύμφωνα με τον επιστήμονα και τον στρατιωτικό Ε. Καρέτ (1808-1890), τον 19ο αιώνα υπήρχε μια πόλη, η Μίλα που είχε 800 εθνοτικούς Άραβες και 800 εθνοτικούς Βέρβερους. Η πόλη ήταν υπό γαλλική αποικιακή κυριαρχία μια πόλη στο διαμέρισμα της Κωνσταντίνης στην Αλγερία. Στην αρχή του 20ού αιώνα 8000 κατοίκους, από τους οποίους οι 400 ήταν Ευρωπαίοι.

### Σύγχρονη ιστορία

Το διαμέρισμα της Κωνσταντίνης αργότερα έγινε επαρχία Κωνσταντίνης μετά την ανεξαρτησία της Αλγερίας. Σε αυτή υπαγόταν και η Μίλα μέχρι τη δημιουργία της επαρχίας Μίλα το 1984. Στην απογραφή του 1998 η πόλη είχε πληθυσμό 59.959 κατοίκων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Exploration scientifique de l'Algérie. 3, Recherches sur l'origine et les migrations des principales tribus de l'Afrique septentrionale et particulièrement de l'Algérie / par E. Carette

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Mila (Mila Province) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 259219895

 |

 |
Το 2002 ο Αργεντινός παλαιοντολόγος Fernando Novas ανέφερε την ανακάλυψη ενός μερικού σκελετού ενός ευορνιθόποδου στην Ανταρκτική.  Το 2016 αυτά τα υπολείμματα αποτέλεσαν τη βάση για την ονομασία του είδους *Morrosaurus antarcticus*, που ονομάστηκε και περιγράφηκε από τους Sebastian Rozadilla, Federico Lisandro Agnolin, Fernando Emilio Novas, Alexis Rolando Aranciaga Mauro, Matthew J. Motta, Juan Manuel Lirio Marcelo και Pa. Το όνομα του γένους αναφέρεται στην τοποθεσία El Morro στο νησί James Ross, όπου βρέθηκαν τα υπολείμματα του είδους. Το συγκεκριμένο όνομα αναφέρεται στην Ανταρκτική.

Ανακάλυψη
---------

Το 2002 ο Αργεντινός παλαιοντολόγος Fernando Novas ανέφερε την ανακάλυψη ενός μερικού σκελετού ενός ευορνιθόποδου στην Ανταρκτική.  Το 2016 αυτά τα υπολείμματα αποτέλεσαν τη βάση για την ονομασία του είδους *Morrosaurus antarcticus*, που ονομάστηκε και περιγράφηκε από τους Sebastian Rozadilla, Federico Lisandro Agnolin, Fernando Emilio Novas, Alexis Rolando Aranciaga Mauro, Matthew J. Motta, Juan Manuel Lirio Marcelo και Pa. Το όνομα του γένους αναφέρεται στην τοποθεσία El Morro στο νησί James Ross, όπου βρέθηκαν τα υπολείμματα του είδους. Το συγκεκριμένο όνομα αναφέρεται στην Ανταρκτική.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Novas, F.E. A.V. Cambiaso, J. Lirio, & H. Núñez, 2002, "Paleobiogeografía de los dinosaurios cretácicos polares de Gondwana", *Ameghiniana* (Resúmenes) **39**(4): 15R
2. 1 2  Rozadilla, Sebastián; Agnolin, Federico L.; Novas, Fernando E.; Rolando, Alexis M.Aranciaga; Motta, Matías J.; Lirio, Juan M.; Isasi, Marcelo P. (2016). «A new ornithopod (Dinosauria, Ornithischia) from the Upper Cretaceous of Antarctica and its palaeobiogeographical implications». *Cretaceous Research* **57**: 311–324. doi:10.1016/j.cretres.2015.09.009.
3. ↑  Novas, F.E. A.V. Cambiaso, J. Lirio, & H. Núñez, 2002, "Paleobiogeografía de los dinosaurios cretácicos polares de Gondwana", *Ameghiniana* (Resúmenes) **39**(4): 15R

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Morrosaurus στο Wikimedia Commons
Ο **Κονσταντίν Αντόλφοβιτς Σεμεντιάεφ** (ρωσικά: Константин Адольфович Семендяев‎, 9 Δεκεμβρίου 1908 στην Συμφερόπολη - 15 Νοεμβρίου 1988) ήταν Ρώσος μαθηματικός των εφαρμοσμένων μαθηματικών.

Ζωή
---

Ο Σεμεντιάεφ σπούδασε στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας και, μετά την αποφοίτησή του το 1929, σπούδασε σε διάφορες ανώτατες σχολές. Από το 1931 έως το 1936 ήταν στο τμήμα μαθηματικών και Μηχανικής στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας. Ολοκλήρωσε την φοίτηση το 1940 (ρωσική PhD). Από το 1936 ήταν επικεφαλής του τμήματος μαθηματικών στην Ακαδημία Επιστημών της ΕΣΣΔ. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν επικεφαλής του τμήματος Αριθμητικών Υπολογισμών στο Ινστιτούτο Στέκλοφ στη Μόσχα, που ιδρύθηκε το 1953. Το 1961 ήταν ο Αναπληρωτής Διευθυντής του Ινστιτούτου Εφαρμοσμένων μαθηματικών. Το 1963 έγινε μέλος του Υδρομετεωρολογικού κέντρου της ΕΣΣΔ, στο οποίο ήταν επικεφαλής του προγραμματισμού εργασίας. Επίσης, υποστήριξε τη διδασκαλία Εφαρμοσμένων μαθηματικών σε διαφορετικά εκπαιδευτικά ιδρύματα της Μόσχας. 

Από την ίδρυση της, ήταν μέλος της συντακτικής επιτροπής της ρωσικής εφημερίδας *Εφημερίδα των Αριθμητικών μαθηματικών και της Μαθηματικής φυσικής* (Журнал вычислительной математики и математической физики).

Τιμήθηκε με το Βραβείο Λένιν, με το Κρατικό Βραβείο της ΕΣΣΔ και με το Κόκκινο Λάβαρο της Εργασίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Mathnet.ru
* Hans-Joachim Girlich, Von Pascals Repetitorium zum Springer-Taschenbuch der Mathematik (στα γερμανικά, pdf)

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων*. jx20050819016. Ανακτήθηκε στις 8  Φεβρουαρίου 2023.
2. ↑  *Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων*. jx20050819016. Ανακτήθηκε στις 15  Δεκεμβρίου 2022.
3. ↑  Dort erschien auch sein Nachruf, Band 29, 1989, S.&nbp;474–475, Online

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 69381993
* LCCN: n81127347
* ISNI: 0000 0000 8001 519X
* GND: 104989750
* SUDOC: 069130884
* NKC: jx20050819016

 |

 |
Στην κλασική μυθολογία, ο **Κύδωνας** (***Κύδων***) ήταν γιος της Ακάλλης και του θεού Ερμή. Επομένως ο Κύδων ήταν εγγονός του Μίνωα ή της Κρήτης. Ο Κύδων έχτισε την πόλη Κυδωνία από το όνομά του, στη δυτική Κρήτη (τα σημερινά Χανιά). Οι Τεγεάτες υπεστήριζαν ότι ο Κύδων ήταν γιος του Τεγεάτη, που είχε μεταναστεύσει στην Κρήτη με ομάδα συμπολιτών του.

Ο Κύδωνας έγινε βασιλιάς στην πόλη του και είχε μία κόρη, την Ευλιμένη. Την είχε αρραβωνιάσει με τον Άπτερο, αλλά η Ευλιμένη διατηρούσε κρυφή ερωτική σχέση με τον Λύκαστο. Ο Κύδων βρέθηκε κάποτε σε δυσχερή θέση εξαιτίας επαναστάσεων των γειτονικών του πόλεων. Ρώτησε ένα μαντείο σχετικά και έλαβε την απάντηση ότι έπρεπε να θυσιάσει μία παρθένα στους ήρωες της χώρας. Τραβήχθηκε κλήρος για τον σκοπό αυτό και έπεσε στην Ευλιμένη. Τότε ο Λύκαστος, για να γλιτώσει την αγαπημένη του, απεκάλυψε στον Κύδωνα τη σχέση του με τη θυγατέρα του. Ο λαός αποφάνθηκε ότι η Ευλιμένη άξιζε ακόμα περισσότερο τον θάνατο. Ο Κύδων έσφαξε τότε την Ευλιμένη, άνοιξε την κοιλιά της και διεπίστωσε ότι πραγματικά ήταν έγκυος.

Πηγή
----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
Συντεταγμένες: 36°21′00″S 175°02′00″E﻿ / ﻿36.35°S 175.0333°E﻿ / -36.35; 175.0333
Ο **Κόλπος Χαουράκι** (αγγλικά: *Hauraki Gulf*) είναι κόλπος του Βορείου Νησιού στη Νέα Ζηλανδία. Ο κόλπος βρίσκεται ανάμεσα στο Ώκλαντ, την Χερσόνησο Κορομάντελ και τις Πεδιάδες Χαουράκι.

Τοποθεσία
---------

Τα ύδατα του κόλπου είναι μέρος του Ειρηνικού Ωκεανού, με τον οποίο συνδέεται στα βόρεια και ανατολικά. Ο κόλπος προστατεύεται κατά πολύ από τον Ειρηνικό από το Νησί Γκρέιτ Μπάρριερ και το Νησί Χαουτούρου/Λίτλ Μπάρριερ στα βόρεια, και από την μήκους 80 χιλιομέτρων Χερσόνησο Κορομάντελ στα ανατολικά. 

Τρία μεγάλα κανάλια συνδέονται με τον κόλπο στον Ειρηνικό. Το Κανάλι Κολβίλ βρίσκεται μεταξύ της Χερσονήσου Κορομάντελ και το Γκρέιτ Μπάρριερ, το Κανάλι Κραντόκ βρίσκεται μεταξύ των δύο νησιών, και το Κανάλι Τζελλικό βρίσκεται μεταξύ του Λιτλ Μπάρριερ και της ακτής της Χεσονήσου Νορθ Ώκλαντ. 

Στα βόρεια του Ώκλαντ διάφορες χερσόνησοι προεξέχουν προς τον κόλπο, κυρίως η Χερσόνησος Γουανγκαπαραόα. Το Νησί Καγουάου βρίσκεται κοντά στη χερσόνησο αυτή.

Νησιά
-----

Στα δυτικά του κόπλου βρίσκεται σειρά νησιών γύρω από το στόμιο του Λιμανιού Γουαϊτεμάτα, ενός εκ των δύο λιμανιών του Ώκλαντ. Σ'αυτά περιλαμβάνονται το Νησί Πονούι, το Νησί Γουαϊχέκε και το εικονικά θολωτό Νησί Ρανγκιτότο (ένα κοιμώμενο ηφαίστειο), το οποίο συνδέεται με το πολύ παλαιότερο Νησί Μοτουτάπου με έναν υπερυψωμένο δρόμο. Τα νησιά χωρίζονται από την ηπειρωτική χώρα με τον Ισθμό Ταμάκι και το Κανάλι Ρανγκιτότο. 

Άλλα νησιά που βρίσκονται στον κόπλο είναι μεταξύ άλλων το Νησί Μπράουνς, το Νησί Μοτουίχε, το Νησί Πακίχι, το Νησί Πακατόα, το Νησί Ρακίνο και το Νησι Ροτορόα στον εσώτερο κόλπο, γύρω από τα Γουαϊχέκε και Ρανγκιτότο, τα Νησιά Μοτουκαγουάο και Γουανγκανούι στο υπήνεμο της Χερσονήσου Κορομάντελ, και το Νησί Τσάννελ και το Νησί Τιριτίρι Ματάνγκι στον εξωτερικό κόλπο.

Ο Στενός Κόλπος του Τάμεση
--------------------------

Στο νότιο τέλος του Κόλπου Χαουράκι σχηματίζεται μια μορφή λιμνούλας γνωστή ως Στενός Κόλπος του Τάμεση. Πέρα από αυτή βρίσκονται οι Κοιλάδες Χαουράκι, σχηματισμένες από τον Ποταμό Γουαϊχού/Τάμεσης και τον Ποταμό Πιάκο. Εξ αμφοτέρων των πλευρών των κοιλάδων υψώνονται η οροσειρές Χουνούα και οι λόφοι της Χερσονήσου Κορομάντελ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Hauraki Gulf στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 139944738
* LCCN: no2008188022
* SUDOC: 178138843

 |

 |
Ο **Κόλπεϊν Σίγκθουρσον** (ισλανδικά: Kolbeinn Sigþórsson, γεννήθηκε 24 Μαρτίου 1990) είναι Ισλανδός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός, κάτοχος του ρεκόρ διεθνών τερμάτων της Εθνικής Ισλανδίας με 18.

Καριέρα
-------

Ο Σίγκθουρσον έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο το 2006 για την ΗΚ της πατρίδας του. Το 2007 εντάχθηκε στην ολλανδική ομάδα ΑΖ Άλκμααρ. Τον Ιανουάριο του 2011 σημείωσε πέντε γκολ σε αγώνα πρωταθλήματος εναντίον της Βέλνο. Στις 4 Ιουλίου 2011 υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με τον Άγιαξ του Άμστερνταμ και τη σεζόν 2011–12 ήταν πρωταθλητής Ολλανδίας. Μετά από ένα μεγάλο διάλειμμα τραυματισμών στο πρώτο μισό της σεζόν 2012–13, ο Ισλανδός ήταν στην αρχική ενδεκάδα από την 24η αγωνιστική. Τις σεζόν 2012–13 και 2013–14 ήταν ξανά πρωταθλητής Ολλανδίας με την Άλαξ. Συνολικά, με τον Άγιαξ είχε 80 συμμετοχές στο πρωτάθλημα και σημείωσε 31 γκολ.

Για τη σεζόν 2015–16 ο Σίγκθουρσον υπέγραψε στη γαλλική Ναντ, όπου ήταν βασικός στο μισό πρωτάθλημα. Συνέβαλε με τρία γκολ σε μία αδύναμη επιθετική ενδεκάδα (δεύτερος χαμηλότερος αριθμός τερμάτων και των 20 ομάδων), που δεν ξεπέρασε μια θέση στο χαμηλότερο ήμισυ του βαθμολογικού πίνακα. 
Η τουρκική Γαλατασαράι τον απέκτησε δανεικό αλλά υπέστη τραυματισμό μηνίσκου τον Σεπτέμβριο του 2016 και έχασε ολόκληρο το πρώτο μισό της σεζόν. Η Γαλατασαράι Κωνσταντινούπολης έλυσε πρόωρα το συμβόλαιο στις 29 Δεκεμβρίου 2016 και ο τραυματίας παίκτης επέστρεψε στη Ναντ.

Ο Σίγκθουρσον είχε ήδη παίξει για τις ομάδες νέων της Ισλανδίας, έκανε το ντεμπούτο του για την εθνική ομάδα το 2010.
Συμπεριλήφθηκε στην αποστολή της Ισλανδίας για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2016 στη Γαλλία. Στη νίκη της φάσης των "16" επί της Αγγλίας, πέτυχε το νικητήριο γκολ στο 18ο λεπτό και έκανε το 2–1. Στα προημιτελικά σημείωσε το 4–1 στην ήττα με 5–2 από τη Γαλλία. Το 26ο διεθνές του γκολ στη νίκη με 2–0 στα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2020 με αντίπαλο την Ανδόρρα στις 14 Οκτωβρίου 2019 τον ισοφάρισε με τον Έιδουρ Γκούδιονσεν ως τον κορυφαίο σκόρερ όλων των εποχών της Ισλανδίας. Στις 30 Αυγούστου 2021, ο Σίγκθουρσον αποβλήθηκε από την εθνική ομάδα για σεξουαλική επίθεση που είχε γίνει πρόσφατα δημόσια.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Iceland - Record International Players». Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2022.
2. ↑  «Kolbeinn Sigþórsson (Player)». Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2022.
3. ↑  «Kolbeinn Sigthorsson'un sözleşmesi feshedildi». Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2022.
4. ↑  «IJslander Sigthórsson schittert tegen armzalig VVV». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Φεβρουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2022. CS1 maint: Unfit url (link)
5. ↑  «European Championship 2016 (Details Final Tournament)». Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2022.
6. ↑  «Milstolpe för Kolbeinn Sigþórsson». Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2022.
7. ↑  «Icelandic Football Association Under Fire Over Reported Sexual Assaults». Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2022.
Ομόλογο, όπως θα λέγαμε σήμερα, που εκδόθηκε από τη ΜΦΑΚ για την υλοποίηση του έργου της.
Η **Μακεδονική Φιλεκπαιδευτική Αδελφότητα στην Κωνσταντινούπολη** ήταν μια ελληνική εταιρεία με έδρα την Κωνσταντινούπολη που συστήθηκε στην πρωτεύουσα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1871.

Η εταιρεία ιδρύθηκε με πρωτοβουλία του κληρικού και εκπαιδευτικού Στέφανου Νούκα (κοσμικό Στέργιος) από τη Δάφνη Νεάπολης Κοζάνης (τότε Δράμιστα) σε συνεργασία με τον Κωνσταντίνο Θωμαΐδη από τη Βλάστη Κοζάνης και τον Μητροπολίτη Ηράκλειας Θράκης Ιωαννίκιο Κωνσταντινίδη από το Ροδοχώρι Κοζάνης. Ο σκοπός της αδελφότητας ήταν η διατήρηση του ελληνικού πολιτισμού και της παιδείας στη Μακεδονία και ιδιαίτερα στην Νεάπολη Κοζάνης (Ανασελίτσα), Γρεβενά, Καστοριά και Σινιάτσικο.

Την ίδια χρονιά ανεγέρθηκε το Γυμνάσιο-Οικοτροφείο, γνωστό ως Τσοτύλειος Σχολή που λειτούργησε στις 15 Σεπτεμβρίου 1871, ως κλασικό και πρακτικό, από την παραπάνω αδελφότητα, το οποίο βρισκόνταν υπό την αιγίδα του Πατριαρχείου.  
 Ο Μητροπολίτης Αγχιάλου και μετέπειτα Σμύρνης Βασίλειος από τη Βασιλειάδα Καστοριάς ενίσχυσε την παιδεία, όπως ένα μεγάλο μέρος των χορηγιών διέθεσε για την ενίσχυση του Ελληνικού Γυμνασίου στο Τσοτύλι Κοζάνης. Το 1898 έγινε πλήρες Γυμνάσιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κωνσταντίνος Βακαλόπουλος, Μακεδονία Τουρκία 1830-1878, εκδ. Κυριακίδη Αφοί
2. ↑  Οι Βασικές παράμετροι της εκπαιδευτικής ανάπτυξης του ελληνισμού στη Μακεδονία στα μέσα του 19ου αιώνα
3. ↑  Δημήτριος Σταματόπουλος, «Βασίλειος Σμύρνης, σ.3, 2000»
Ο **Κύκλος Τεχνών** ήταν μια βραχύβια ομάδα εικαστικών καλλιτεχνών, που ιδρύθηκε το 1940 και διαλύθηκε με την ίδρυση του Καλλιτεχνικού Επαγγελματικού Επιμελητηρίου, το 1944.

Σύσταση και δράση
-----------------

Λίγα πράγματα είναι γνωστά για αυτή τη μικρή καλλιτεχνική ομάδα. Ο Κύκλος Τεχνών δημιουργήθηκε έπειτα από την αποστασιοποίηση ορισμένων μελών της Ομάδας Τέχνη μετά την έβδομη έκθεσή της, που έγινε στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών το διάστημα 12 - 31 Ιανουαρίου του 1940. Η συγκεκριμένη έκθεση της Τέχνης χαρακτηρίστηκε από την ευρεία συμμετοχή νέων μελών, οδηγώντας παλαιότερα σε διαφοροποίηση. Μέλη του Κύκλου Τεχνών υπήρξαν μεταξύ άλλων ο Γιώργος Γουναρόπουλος, ο Άγγελος Θεοδωρόπουλος και ο Άγγελος Σπαχής.

Μολονότι ο Κύκλος Τεχνών ιδρύθηκε το 1940, δεν πραγματοποίησε κάποια έκθεση ή άλλη συνισταμένη δράση. Όμως, παρέμενε ενεργός κατά την περίοδο της Κατοχής και υπήρξε μία από τις εννέα καλλιτεχνικές ομάδες που αφομοιώθηκαν από το νεοσύστατο ΚΕΕ, το 1944, και αναφέρονται στον ιδρυτικό του Νόμο, γεγονός που σημαίνει ότι τύχαινε κάποιου σεβασμού από τις όμορες ενώσεις εικαστικών καλλιτεχνών της περιόδου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μοσχονάς Σπύρος (2010), σελ. 479-480.
2. ↑  «Νόμος υπ. Αριθμ. 1863, Περί ιδρύσεως Καλλιτεχνικού Επιμελητηρίου», Άρθρο 5, παράγραφος 5, Εφημερίς της Κυβερνήσεως, 25 Σεπτεμβρίου 1944, φύλλο 218, σελ. 1078».
3. ↑  Μοσχονάς Σπύρος (2010), σελ. 531-534.

Βιβλιογραφία
------------

* Μοσχονάς Σπύρος, *Καλλιτεχνικά σωματεία και ομάδες τέχνης στο α’ μισό του εικοστού αιώνα*, διδακτορική διατριβή, Αθήνα 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας.
Γεωγραφία της Ηλείας, κόλποι και λίμνες.
Ο **Κυπαρισσιακός** είναι μεγάλος ανοικτός κόλπος της Δυτικής Πελοποννήσου. Ορίζεται μεταξύ του ακρωτηρίου του Κατακόλου (άνω όριο) και του ακρωτηρίου Κούνελος, ένα περίπου χιλιόμετρο βορείως του Λιμεναρίου  (κάτω όριο). Οι ακτές του στο μεγαλύτερο τμήμα του είναι ομαλές και αμμουδερές και κατά μήκος τους σχηματίζονται συνεχείς μεγάλες παραλίες. Λόγω του αμμώδους εδάφους των ακτών δεν υπάρχουν πολλοί οικισμοί χτισμένοι στις ακτές του. Ο μόνος μεγάλος οικισμός που είναι χτισμένος στις ακτές του κόλπου είναι η Κυπαρισσία στην οποία οφείλει και το όνομά του. Οι μεγαλύτεροι οικισμοί που είναι χτισμένοι σε μικρή απόσταση από τους ακτές του είναι ο Πύργος (απέχει 3 χιλιόμετρα από τις ακτές) και η Ζαχάρω (απέχει 2 χιλιόμετρα). Τα σημαντικότερα ποτάμια που εκβάλλουν στον Κυπαρισσιακό κόλπο είναι ο Αλφειός και η Νέδα. 

Ο Κυπαρισσιακός έχει σημαντικό οικολογικό ενδιαφέρον καθώς οι ακτές του αποτελούν έναν από τους τόπους αναπαραγωγής της σπάνιας θαλάσσιας χελώνας Καρέτα καρέτα. Οι ακτές του φιλοξενούν τον δεύτερο μεγαλύτερο πληθυσμό της χελώνας στη Μεσόγειο. Το μεγαλύτερο ποσοστό των χελώνων που φωλιάζουν στον Κυπαρισσιακό, φωλιάζουν στο νότιο τμήμα του κόλπο μεταξύ της Κυπαρισσίας και των εκβολών της Νέδας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχελών, περιοχές δράσης». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2011.
Ένας μεγάλος κύκλος χωρίζει τη σφαίρα σε δύο ίσα ημισφαίρια
Στη θεωρία του μετρικού χώρου και τη γεωμετρία του Ρίμαν, ο **κύκλος του Ρίμαν** είναι ένας μεγάλος κύκλος εξοπλισμένος[*ασαφές*] με την ορθοδρομία του μεγάλου κύκλου. Είναι ο κύκλος εξοπλισμένος[*ασαφές*] με την *εγγενή* της μετρικής του Ρίμαν μιας συμπαγούς μονοδιάστατης πολλαπλής συνολικού μήκους 2π, ή την *εξωτερική* μέτρηση που λαμβάνεται με περιορισμό της *εσωτερικής* μετρικής στη σφαίρα, σε αντίθεση με την *εξωτερική* μετρική που λαμβάνεται με περιορισμό της Ευκλείδειας μετρικής στον μοναδιαίο κύκλο στο επίπεδο. Έτσι, η απόσταση μεταξύ ενός ζεύγους σημείων ορίζεται ως το μήκος του μικρότερου από τα δύο τόξα στα οποία ο κύκλος χωρίζεται από αυτά τα δύο σημεία.

Ιδιότητες
---------

Η διάμετρος του κύκλου του Ρίμαν είναι π, σε αντίθεση με τη συνήθη τιμή 2 για την Ευκλείδεια διάμετρο του μοναδιαίου κύκλου.

Η συμπερίληψη του κύκλου του Ρίμαν ως ισημερινού (ή οποιουδήποτε μεγάλου κύκλου) της 2-σφαίρας σταθερής καμπυλότητας του Γκάους +1, είναι μια ισομετρική ενσωμάτωση με την έννοια των μετρικών χώρων (δεν υπάρχει ισομετρική εμπλοκή του κύκλου του Ρίμαν στο χώρο του Χίλμπερτ με αυτή την έννοια).

Η εικασία του Γκρόμοφ
---------------------

Ένα μακροχρόνιο ανοιχτό πρόβλημα, που θέτει ο Μιχαήλ Γκρόμοφ, αφορά τον υπολογισμό του εμβαδού του κύκλου του Ρίμαν. Το εμβαδόν υποτίθεται ότι είναι 2π, μια τιμή που επιτυγχάνεται από το ημισφαίριο της σταθερής καμπυλότητας του Γκάους +1.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Gromov, M .: "Filling Riemannian multipolds", *Journal of Differential Geometry* 18 (1983), 1 – 147.
Το αποβατικό αρμάτων **Κύθηρα Α/Β 1198, L-198, L-185** παραχωρήθηκε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό από το Αμερικανικό Ναυτικό το 1946, όπου αναφέρονταν ως ‘LCT 1198’. Η τελετή έπαρσης της Ελληνικής Σημαίας πραγματοποιήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 1946 στο Ελ Κάπριτ στη Διώρυγα Σουέζ. Εκτός από το Α/Β Κύθηρα, μεταξύ των ετών 1945 και 1946, παραχωρήθηκαν στο Π.Ν. άλλα ένδεκα σκάφη όμοιου τύπου (Αμοργός, Βραχνί, Θήρα, Μήλος, Σέριφος, Κάνδανος, Μαλακάσι, Κομένο, Ανάφη, Παλαιοχώρι και Σοφάδες), τα οποία εκποιήθηκαν το 1963, με την εξαίρεση των Α/Β Μήλος και Κύθηρα.

Τον Νοέμβριο του 1956 ενώ βρίσκονταν στη διάθεση του Υπουργείου Ανοικοδομήσεως, μετά τους σεισμούς στα νησιά του Ιονίου, προσάραξε στις ακτές της Κεφαλλονιάς και σχεδόν βυθίστηκε. Ανελκύθηκε από το Πολεμικό Ναυτικό με δικά του μέσα.

Πηγές
-----

* LCT Mk 6 - From the Bureau of Ships Navy Department Αρχειοθετήθηκε 2007-08-22 στο Wayback Machine.
Είδος λαδερού φαγητού
Τα **λαδερά** (τούρκικα: *zeytinyağlı,* αραβικά: بالزيت) είναι κατηγορία πιάτων λαχανικών που μαγειρεύονται σε ελαιόλαδο στην ελληνική, στην τουρκική και στην αραβική κουζίνα.

Τα λαδερά αποτελούνται από λαχανικά, σκέτα ή γεμιστά, μαγειρεμένα σε σάλτσα με τομάτα, κρεμμύδι, σκόρδο και ελαιόλαδο και συνήθως δεν περιέχουν κρέας. Παλαιότερα, χρησιμοποιούσαν χυμό λεμονιού όταν οι τομάτες ήταν εκτός εποχής.

Μπορούν να μαγειρευτούν στο ταψί ή να ψηθούν στο φούρνο.

Τα λαδερά μπορεί να σερβιριστούν μόνα τους, συνήθως με φέτα και ψωμί, ή με πατάτες, πλιγούρι ή ζυμαρικά. Μπορούν επίσης να σερβιριστούν ως συνοδευτικό για ψάρι ή κρέας.

Σερβίρονται συχνά ζεστά ή σε θερμοκρασία δωματίου και είναι δημοφιλή το καλοκαίρι. Επίσης τρώγονται συνήθως ως νηστίσιμο φαγητό.

Παραδείγματα περιλαμβάνουν:

* Λαχανικά όπως φασολάκια, κολοκυθάκια, μπάμιες, πράσα και μελιτζάνες
* Με λεμόνι, αρακά, αγκινάρες, κουκιά, καρότα και κολοκυθάκια
* Ένα μείγμα λαχανικών, που ονομάζεται τουρλού ή μπριάμ
* Ιμάμ μπαϊλντί
* Πολλά είδη φύλλων τυλιγμένα γύρω από τις γεμίσεις (κουπέπια)
* Πολλά είδη γεμιστών λαχανικών (ντολμάδες)

Δείτε επίσης
------------

* Γιαχνί
* Πλακί

Παραπομπές
----------

1. ↑  Paola Gavin, *Mediterranean Vegetarian Cooking*, (ISBN 1590771915), 2005, σελ. 261
2. 1 2  Aglaia Kremezi, *The Foods of the Greek Islands*, σελ. 177
3. ↑  Βασιλεία Λούβαρη-Γιαννέτσου, *Τα Σαρακοστιανά 50 συνταγές για τη Σαρακοστή και τις γιορτές* (*Lent foods: 50 recipes for Lent and the holidays*), 2014
Το **Συμβούλιο της Γαελικής Αθλητικής Ομοσπονδίας στο Λένστερ** (ιρλανδικά: *Comhairle Laighean CLG*, αγγλικά: *Leinster Council GAA*, Leinster GAA) είναι ένα επαρχιακό συμβούλιο της Γαελικής Αθλητικής Ομοσπονδίας, το οποίο ασχολείται με τα αθλήματα χέρλινγκ, γαελικό ποδόσφαιρο, καμόγκι, ράουντερς και γαελική χειροσφαίριση στην επαρχία του Λένστερ. Το Επαρχιακό Συμβούλιο του Λένστερ έχει συνεργαστεί με το Ευρωπαϊκό Κομητειακό Συμβούλιο, για να βοηθήσει στην ανάπτυξη των γαελικών αγώνων στην Ευρώπη. Η κύρια συμβολή του Συμβουλίου του Λένστερ σε αυτόν τον στόχο είναι η παροχή διαιτητών.

Κομητείες μέλη
--------------

* Κάρλοου
* Δουβλίνο
* Κιλντέαρ
* Κιλκένι
* Λαις
* Λόνγκφορντ
* Λάουθ
* Μιθ
* Όφαλι
* Γουεστμίθ
* Ουέξφορντ
* Γουίκλοου

Παραπομπές
----------

1. ↑  About leinstergaa.ie

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Leinster GAA  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Μεγάλος Μεντρεσές** ήταν μεντρεσές (σχολή) στη Λευκωσία της Κύπρου. Ανεγέρθηκε το 1573 και αποτέλεσε τον πρώτο μεντρεσέ στην Κύπρο. Περιελάμβανε αίθουσες διδασκαλίας και κοιτώνες, ενώ, το 1828, προστέθηκε μία κρήνη. Το 1936, ο μεντρεσές κατεδαφίστηκε, ωστόσο η εκπαίδευση συνεχίστηκε έως και το ακαδημαϊκό έτος 1939-40, ενώ εγκαταλείφθηκε οριστικά, αργότερα, κατά την διάρκεια του 1940. Αποτελούσε δωρεά του Ισμαΐλ Αγά, ενώ η διαχείρισή του γινόταν από την Βακουφική Διοίκηση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Gazioğlu, Ahmet C. (1990). The Turks in Cyprus: a province of the Ottoman Empire (1571–1878), 198, K. Rüstem.
2. ↑  Hakeri, Bener Hakkı. (1992). "Büyük Medrese". Kıbrıs Türk Ansiklopedisi I: 69. Kıbrıs Gazetesi Yayınları.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Great Madrasah  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Μπαλιάν Δ΄**, γαλλ. Balian d'Ibelin (1239 - 29 Σεπτεμβρίου 1277) από τον Οίκο του Ιμπελέν ήταν κύριος του Αρσούφ (1258-π. 1261) και κοντόσταυλος της Ιερουσαλήμ (1268-1277).

Βιογραφία
---------

Ήταν το μόνο τέκνο του Ιωάννη κυρίου του Αρσούφ & κοντόσταυλου της Ιερουσαλήμ και της Αλίκης, κόρης του Ροάρ της Χάιφα. Το 1258 διαδέxθηκε τον πατέρα του ως κύριος του Αρσούφ (Σώζουσας).

Το 1261 ενοικίασε το Αρσούφ στους Ιωαννίτες ιππότες. Αυτό κόστιζε όσο οι αμοιβές έξι ιπποτών και δώδεκα υπηρετών (sergeants)· οι ιππότες ανέλαβαν όλες τις υποχρεώσεις του Μπαλιάν. Νυμφεύτηκε την Πλαιζάνς της Αντιόχειας, αλλά δεν έκανε παιδιά· ακύρωσε το γάμο τέσσερα έτη μετά και μετακόμισε από την Αντιόχεια στην Τρίπολη.

Όπως και ο πατέρας του, έγινε το 1268 κοντόσταυλος της Ιερουσαλήμ. Ο Ούγος Γ΄ των Πουατιέ της Κύπρου, διεκδικητής βασιλιάς της Ιερουσαλήμ, πριν επιστρέψει στην Κύπρο, τον άφησε εκεί βάιλο (στην πραγματικότητα αντιβασιλιά) το 1276. Στη διεκδίκηση του Ούγου Γ΄ αντιστρατεύτηκε ο Κάρολος Α΄ των Καπετιδών-Ανζού της Νάπολης, ο οποίος έστειλε δικό του βάιλο τον Ρογήρο του Σαν Σεβερίνο το 1277 στην Άκρα (τη μόνη κτήση που είχε μείνει από το βασίλειο της Ιερουσαλήμ).

Ο Μπαλιάν αρχικά αρνήθηκε να δεχθεί τον Ρογήρο στην ακρόπολη, ώσπου εστάλησαν έγγραφα από τον Κάρολο Α΄, τη Μαρία των Πουατιέ, κόρη της Μελισσάνθης των Λουζινιάν (κόρης της Ισαβέλλας Α΄ των Ανζού της Ιερουσαλήμ) και τον πάπα Ιωάννη ΚΑ΄. Οι Ιωαννίτες ιππότες και ο Ιωάννης του Βερσάιγ πατριάρχης της Ιερουσαλήμ αρνήθηκαν να παρέμβουν. Ο Μπαλιάν, για να αποφύγει τον πόλεμο, επέτρεψε την είσοδο στον Ρογήρο και ο Κάρολος Α΄ ανακηρύχθηκε βασιλιάς.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πρώτα το 1254 την Πλαιζάνς των Πουατιέ, κόρη του Βοημούνδου Ε΄ πρίγκιπα της Αντιόχειας. Ακύρωσε τον γάμο το 1258.

Το 1261 ο Μπαλιάν έκανε δεύτερο γάμο με την Λουσί ντε Σενεσύ και είχε τέκνα:

* Ιωάννης απεβ. 1309, νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα των Ιμπελέν, κόρη του Μπαλιάν σενεσάλη της Κύπρου.
* Ιωάννα, παντρεύτηκε τον Βαλδουίνο ντυ Μορφ κύριο του Στάμπολε.
* Νικόλ (ίσως από τον 1ο γάμο), παντρεύτηκε τον Τιμπώ/Θεοβάλδο ντε Μπετσάν.
* Ερμελίνε, παντρεύτηκε στην Απουλία.

Πηγές
-----

* Marshall, Christopher. Warfare in the Latin East, 1192–1291. Cambridge University Press, 1992.
Η λίμνη Λαγούνα δελ Καρμπόν
Η **Λαγούνα δελ Καρμπόν** (στα ισπανικά η ονομασία σημαίνει λιμνοθάλασσα του άνθρακα) είναι μια αλμυρή λίμνη στο διαμέρισμα Κόρπεν Άικε της επαρχίας Σάντα Κρους (στην νότια Αργεντινή). Αυτή η αλμυρή λίμνη απέχει 54 χιλιόμετρα από το Πουέρτο Σαν Χουλιάν. Αποτελεί μέρος του Μεγάλου Βυθίσματος του Σαν Χουλιάν, μια ενδορρεϊκή λεκάνη που βρίσκεται μεταξύ του κόλπου Σαν Χουλιάν και του ποταμού Τσίκο. Βρίσκεται σε υψόμετρο 105 μέτρων κάτω από το επίπεδο της θάλασσας. Η λίμνη είναι το χαμηλότερο σημείο της Αργεντινής, καθώς και το χαμηλότερο σημείο σε όλο το Δυτικό και το Νότιο Ημισφαίριο. Είναι το έβδομο χαμηλότερο σημείο στη Γη.

Όπως και σε πολλές άλλες τοποθεσίες στην Παταγονία, στη περιοχή της λίμνης έχουν βρεθεί απολιθώματα δεινοσαύρων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  David K. Lynch. «Land Below Sea Level». Geology.com. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2009.
2. ↑  Griffin, Miguel; Pastorino, Guido (Mar 2005). «The Genus Trophon Monfort, 1810 (Gastropoda: Muricidae) In The Tertiary Of Patagonia». *Journal of Paleontology* **79** (2): 296–311. doi:10.1666/0022-3360(2005)079<0296:tgtmgm>2.0.co;2. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 May 2009.. Ανακτήθηκε στις 2 September 2010.
Οι **Λιβανέζικες Δυνάμεις - Εκτελεστική Διοίκηση**, συντομ. **LFEC** (Αγγλικά: Lebanese Forces – Executive Command, Αραβικά: القوات اللبنانية - القيادة التنفيذية, Al-Quwwat al-Lubnaniyya – Al-Qiyada Al-Tanfeethiyya) ήταν μια οργάνωση που προήλθε από τη διάσπαση της οργάνωσης Λιβανέζικες Δυνάμεις, με έδρα την πόλη Ζάχλε στην κοιλάδα Μπεκάα του Λιβάνου, στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 1985 με αρχική ονομασία *Λιβανέζικες Δυνάμεις - Εξέγερση*, συντομ. *LFU* (Αραβικά: القوات اللبنانية - انتفاضة, Al-Quwwat al-Lubnaniyya – Intifada), την οποία άλλαξε το 1986, και πήρε μέρος στον Εμφύλιο Πόλεμο του Λιβάνου. Ηγέτης της υπήρξε ο Ηλί Χομπέικα, που διατέλεσε και υπουργός του Λιβάνου αργότερα, και δολοφονήθηκε το 2002 στη Βηρυττό.

Καταβολές
---------

Οι *Λιβανέζικες Δυνάμεις - Εξέγερση* σχηματίστηκαν από τον Ηλί Χομπέικα στην πόλη Ζάχλε από τους υποστηρικτές του στις Λιβανέζικες Δυνάμεις (που ο ίδιος είχε ιδρύσει με τον Σαμίρ Τζάτζα), που αναζήτησαν καταφύγιο στην υπό συριακό έλεγχο κοιλάδα Μπεκάα μετά τη διαφωνία με τον Σαμίρ Τζάτζα και την εκδίωξή τους από την Ανατολική Βηρυττό από τις Λιβανέζικες Δυνάμεις τον Ιανουάριο του 1985. Αφού μετονομάσθηκαν σε **Λιβανέζικες Δυνάμεις - Εκτελεστική Διοίκηση** το 1986, όντες χρηματοδοτούμενοι από τη Συρία, ο Χομπέικα και οι άντρες του γνώρισαν λίγη ή καθόλου υποστήριξη από τους Ουνίτες κατοίκους της Ζάχλε, οι οποίοι προτιμούσαν να παρέχουν την υποστήριξή τους στις Λιβανέζικες Δυνάμεις, και αργότερα στην προσωρινή στρατιωτική κυβέρνηση του στρατηγού Μισέλ Αούν.

Δομή της οργάνωσης
------------------

Η οργάνωση αριθμούσε αρχικώς 600-700 μαχητές, στα τέλη όμως της δεκατίας του ΄80 είχε περίπου 1.000 πολιτοφύλακες στις τάξεις της, κυρίως Μαρωνίτες, εκ των οποίων 300 επιχειρούσαν στη Δυτική Βηρυττό, ενώ οι υπόλοιποι αποτελούσαν την εφεδρεία στην πόλη Ζάχλε. Εκτός από κάποιους άντρες της ειδικών αποστολών που ήταν εξοπλισμένοι με βαρέα πολυβόλα, πυροβόλα άνευ οπισθοδρομήσεως (ΠΑΟ) και αντιαεροπορικά (A/A) πυροβόλα, η πολιτοφυλακή δεν διέθετε τεθωρακισμένα οχήματα ή πυροβολικό δικό της, αλλά βασιζόταν συνήθως για υποστήριξη πυρών πυροβολικού και τεθωρακισμένων στην 82η Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία του Συριακού Στρατού που έδρευε στην Κοιλάδα Μπεκάα.

Διάλυση της οργάνωσης
---------------------

Μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου τον Οκτώβριο του 1990, οι μονάδες της πολιτοφυλακής στη Βηρυττό και την πόλη Ζάχλε διατάχθηκαν το Μάρτιο του 1991 να διαλυθούν και να παραδώσουν το βαρύ οπλισμό τους. Παρόλο που η οργάνωση διαλύθηκε, πολλά πρώην μέλη της αποτέλεσαν τον πυρήνα της ιδιωτικής σωματοφυλακής του Χομπέικα, μέχρι το θάνατό του σε έκρηξη βόμβας στο αυτοκίνητό του κοντά στην οικία του στο προάστιο Χαζμίγια της Βηρυττού στις 24 Ιανουαρίου 2002, οπότε και ο πυρήνας αυτός διαλύθηκε.