recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Ρόι Άντερσον**, γεννημένος στις 2 Αυγούστου 1949 στο Κίρσεμπεργκ (συνοικία στα βόρεια του Μάλμε), είναι πρώην Σουηδός διεθνής ποδοσφαιριστής.

Βιογραφία
---------

Ο Άντερσον αγωνίστηκε για διάστημα δεκαπέντε ετών ως κεντρικός αμυντικός για λογαριασμό της Μάλμε ΦΦ, όπου διακρίθηκε κυρίως για το πάθος και τη δύναμή του. Με την ομάδα του κατέκτησε το σουηδικό πρωτάθλημα συνολικά πέντε φορές (1970, 1971, 1974, 1975 και 1977), καθώς και το Κύπελλο Σουηδίας, επίσης πέντε φορές (1973, 1974, 1975, 1978 και 1980). Σε ατομικό επίπεδο, έλαβε, το 1977, το *Guldbollen*, βραβείο του καλύτερου Σουηδού παίκτη της χρονιάς. Πραγματοποίησε συνολικό αριθμό συμμετοχών της τάξεως των 623 αναμετρήσεων με την ομάδα του, εκ των οποίων οι 327 για το πρωτάθλημα. 

Το 1979, η ομάδα του έφτασε ως τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης, ωστόσο, ο ίδιος, καθώς είχε υποστεί σοβαρό τραυματισμό στο γόνατο, δεν αγωνίστηκε, σε μια αναμέτρηση όπου η ομάδα του ηττήθηκε απέναντι στη Νότιγχαμ Φόρεστ (1-0). Ο σύλλογος έλαβε, έπειτα από την επιτυχημένη αυτή πορεία, το χρυσό μετάλλιο Σβένσκα Ντάγκμπλαντετ, το οποίο ανταμείβει την κορυφαία αθλητική επίδοση της χρονιάς στη Σουηδία. Οι επιδόσεις του Ρόι Άντερσον στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης ήταν της τάξεως των 18 συμμετοχών, χωρίς, ωστόσο, να πετύχει κάποιο τέρμα.

Ο Άντερσον αριθμούσε συνολικά είκοσι διεθνείς συμμετοχές με την Εθνική Σουηδίας, αγωνιζόμενος με τα χρώματά της μεταξύ του 1974 και του 1978. Πραγματοποίησε την πρώτη διεθνή συμμετοχή του στις 13 Οκτωβρίου 1974, σε αναμέτρηση απέναντι στην Τσεχοσλοβακία, ενώ την τελευταία στις 16 Αυγούστου 1978 απέναντι στη Δανία.

Έλαβε μέρος, με την εθνική ομάδα της Σουηδίας, στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1978, το οποίο διεξήχθη στην Αργεντινή. Κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου, αγωνίστηκε ως βασικός και συνολικά σε τρεις αναμετρήσεις: απέναντι στη Βραζιλία, την Αυστρία και την Ισπανία.

Απέκτησε δύο υιούς, τους Πάτρικ και Ντάνιελ, οι οποίοι υπήρξαν, επίσης, ποδοσφαιριστές και, μάλιστα, διεθνείς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Sweden national football team stats». *passagen.se* (στα Σουηδικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2016.
2. ↑  «Roy Andersson». *www.national-football-teams.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2016.
3. ↑  «Fotbollsliv på olika sätt». *Sydsvenskan* (στα Σουηδικά). Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2016. [*νεκρός σύνδεσμος*]
4. 1 2 3  «Backapågen näst meste MFF:aren». *Sydsvenskan* (στα Σουηδικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2016.
5. ↑  Fiche de Roy Andersson sur *footballdatabase.eu*
6. 1 2  Fiche de Roy Andersson sur *eu-football.info*
7. ↑  «FIFA Tournaments - Players & Coaches - Roy ANDERSSON». *FIFA.com* (στα Γαλλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2016.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ποδόσφαιρο
* Πύλη:Σουηδία
 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Roy Andersson (football)  της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Ευριπίδης** ο νεότερος ήταν τραγικός ποιητής των κλασικών χρόνων. Ήταν ο νεαρότερος εκ των τριων γιών του πλέον γνωστού Ευριπίδη από την Αθήνα.Ανέβασε τις τραγωδίες του πατέρα του Αλκμαίων ο δια Κορίνθου, Ιφιγένεια εν Αυλίδι και Βάκχαι μετά το θάνατο του τελευταίου.

Το λεξικό της Σούδας αναφέρει και έναν ομώνυμο ανηψιό του μεγάλου τραγωδού ο οποίος έγραψε τρία δράματα υπό τους τίτλους Μήδεια, Ορέστης και Πολυξένη. Σύμφωνα με την ίδια πηγή κέρδισε το διαγωνισμό δράματος με ένα από τα έργα του θείου του. Κατά τον Αριστοφάνη κάποιος Ευριπίδης είχε κερδίσει την εύνοια του δήμου προτείνοντας την καθιέρωση ενός φόρου ιδιοκτησίας ίσου με το ένα τεσσερακοστό. Η πρότασή του απορρίφθηκε ωστόσο και ο ίδιος αποτέλεσε αντικείμενο οξείας κριτικής γύρω στο 394 π.Χ. Οι κλασικοί φιλόλογοι εικάζουν ότι τα δύο πρόσωπα (ανηψιός και γιος του Ευριπίδη) ήταν αντικείμενο σύγχυσης από τα αρχαία χρόνια οπότε οι πράξεις τους δεν μπορούν να αποδοθούν με ακρίβεια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology, by various writers,(επιμ.) Smith W.Boston: Little, Brown and co. 1867:<Euripides>
Το **Σάχι πανίρ** είναι μια προετοιμασία του πανίτ σε παχιά σάλτσα φτιαγμένη από κρέμα γάλακτος, ντομάτα και μπαχαρικά από την Ινδική υποήπειρο.

Κυρίως τρώγεται με ρότι, νάαν, ρύζι η άλλα άλλα ψωμιά. Το *πανίρ* είναι η λέξη για το τυρί κότατζ και η *σάχι* είναι ο όρος για το βασιλικό (σε σχέση με την Αυτοκρατορική αυλή των Μουγκάλ).

Παρόμοια πιάτα περιλαμβάνουν τα πανίρ μασάλα με βούτυρο και καντάι πανίρ.

Δείτε επίσης
------------

* Πανίρ μαχάνι
* Παντζαμπικό ντάβα
* Κατάλογος νεπαλέζικων πιάτων

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Shahi Paneer: The taste of North India».. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2018.  Εξωτερικός σύνδεσμος στο `|website=` (βοήθεια)
Η **Ευρασιατική πλάκα** είναι μια τεκτονική πλάκα που περιλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της Ευρασίας (τη μάζα γης που συντίθεται από τις ηπείρους της Ευρώπης και της Ασίας. Δεν περιλαμβάνεται η Ινδική και η Αραβική υποήπειρος και η περιοχή ανατολικά της οροσειράς Τσέρσκι στην ανατολική Σιβηρία. Τέλος, αποτελείται από ωκεάνιο φλοιό που εκτείνεται προς τα δυτικά στην Μεσο-Ατλαντική Ράχη και προς το βορρά στην Ράχη Gakkel.

Οριοθετείται στο βορρά από τη Βορειο-Αμερικανική πλάκα, στο νότο από την Αφρικανική πλάκα, την Αραβική υποπλάκα και την Ινδο-Αυστραλιανή πλάκα. Στα δυτικά οριοθετείται από την Βορειο-Αμερικανική πλάκα (στην Μεσο-Ατλαντική Ράχη).

Το αποκλίνον περιθώριο της Ευρασιατικής και της Βορειο-Αμερικανικής πλάκας προκάλεσε τις ηφαιστειακές εκρήξεις στην Ισλανδία, όπως την έκρηξη του Λάκι το 1783, του Έλντφελ το 1973 και την έκρηξη του Εϊγιαφιάτλαγιοκουτλ το 2010.

Επίσης, η γεωδυναμική της Κεντρικής Ασίας κυριαρχείται από την αλληλεπίδραση μεταξύ της Ευρασιατικής και της Ινδικής πλάκας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Up-to-Date Geodynamics and Seismicity of Central Asia" by Y. Gatinsky, D. Rundquist, G. Vladova, T. Prokhodova

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Τεκτονικές πλάκες |
| --- |
|  |
| Κύριες | 
* Αφρικανική πλάκα
* Ινδο-Αυστραλιανή
	+ Αυστραλιανή
	+ Ινδική
* Ανταρκτική
* Ευρασιατική
* Βορειο-Αμερικανική
* Ειρηνικού
* Νοτιο-Αμερικανική
 | Π
Παγκόσμιος χάρτης που υποδεικνύει τα όρια των τεκτονικών πλακών |
|  |
| Δευτερεύουσες | 
* Amurian
* Αραβική
* Καραϊβικής
* Caroline
* Κόκος
* Juan de Fuca
* Νάζκα
* Okhotsk
* Φιλιππίνων
* Σκωτίας
* Σομαλική
* Yangtze
 |
|  |
| Άλλες | 
* Adriatic
* Πλάκα του Αιγαίου
* Ανατολίας
* Balmoral Reef
* Banda Sea
* Bird's Head
* Burma
* Capricorn
* Coiba
* Conway Reef
* Easter
* Explorer
* Futuna
* Galapagos
* Gonâve
* Gorda
* Greenland
* Halmahera
* Iberian
* Iranian
* Juan Fernández
* Kerguelen
* Kermadec
* Madagascar
* Malpelo
* Manus
* Maoke
* Mariana
* Molucca Sea
* New Hebrides
* Niuafo’ou
* North Andes
* North Bismarck
* North Galapagos
* Νούμπιαν
* Okinawa
* Panama
* Pelso
* Philippine Mobile Belt
* Ριβιέρα
* Sangihe
* Seychelles
* Shetland
* Solomon Sea
* South Bismarck
* South Sandwich
* Sunda
* Timor
* Tisza
* Tonga
* Woodlark
 |
|  |
| Ιστορικές | 
* Βαλτική
* Bellingshausen
* Charcot
* Cimmeria
* Farallon
* Insular
* Intermontane
* Izanagi
* Kula
* Lhasa
* Malvinas
* Moa
* Phoenix
 |
|  |
| 
* Κατάλογος-Κατηγορία άρθρου **Λίστα**
* **Κατηγορία**
* Commons σελίδα **Commons**
 |

 |
Ο **Ερρίκος-Κάρολος ντε Λα Τρεμουάλ**, γαλλ.: *Henri Charles de La Trémoille* (17 Δεκεμβρίου 1620 – 14 Σεπτεμβρίου 1672) ήταν Γάλλος ευγενής και στρατιωτικός διοικητής. Ήταν γιος τού Ερρίκου ντε Λα Τρεμουάλ, δούκα τού Τουάρ και τού Λα Τρεμουάλ, και της συζύγου του, Mαρίας ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν.

Βιογραφία
---------

Το 1628, ο πατέρας τού Λα Τρεμουάλ, Ερρίκος Γ΄ ντε Λα Τρεμουάλ, μεταστράφηκε -αυτός και τα παιδιά του- στον καθολικισμό, αλλά η μητέρα τού Λα Τρεμουάλ τον έπεισε να επιστρέψει στον προτεσταντισμό, όταν έφτασε στην ηλικία της ενηλικίωσης. Το 1638 εντάχθηκε στον στρατό τού θείου του, Φρειδερίκου-Ερρίκου πρίγκιπα της Οράγγης. Το 1648 νυμφεύτηκε την Καλβινίστρια Αιμιλία της Έσσης-Κάσσελ, κόρη του Γουλιέλμου Ε΄ λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ. Είχαν πέντε παιδιά, συμπεριλαμβανομένου τού Καρόλου-Βελγικού, του κληρονόμου του, και της Καρλόττας-Αμαλίας.

Τον Οκτώβριο του 1651, κατά τη διάρκεια της εξέγερσης της Σφενδόνης, βγήκε ενάντια στον καρδινάλιο Mαζαρέν και υποστήριξε ανοιχτά τον Λουδοβίκο Β΄ τού Κοντέ. Ως αποτέλεσμα, το 1656 φυλακίστηκε στην Αμιένη. Η μητέρα τού Λα Τρεμουάλ τον απελευθέρωσε μετά από αρκετούς μήνες φυλάκισης. Στη συνέχεια υποβιβάστηκε τοποθετούμενος στο Πουατού και στη συνέχεια μετατέθηκε να υπηρετήσει στην Ολλανδία. Το 1668 επέστρεψε από την Ολλανδία για να διαχειριστεί τις υποθέσεις τού δουκάτου τού Τουάρ (Thouars), με τον πατέρα του να αποδυναμώνεται από την ποδάγρα (ουρική αρθρίτιδα), και μεταστράφηκε ξανά στον καθολικισμό, αποσπώντας τα παιδιά από τη γυναίκα του, που κατέφυγε στις Κάτω Χώρες. Απεβίωσε δύο χρόνια πριν από τον πατέρα του το 1672. Ήταν επομένως ο μεγαλύτερος γιος του, ο Σαρλ-Μπελζίκ-Ολάντ, που τον διαδέχθηκε ως ο 4ος δούκας τού Τουάρ.

Οικογένεια
----------

Το 1648 νυμφεύτηκε την Καλβινίστρια Αιμιλία της Έσσης-Κάσσελ, κόρη του Γουλιέλμου Ε΄ λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ. Είχαν πέντε παιδιά, συμπεριλαμβανομένου των:

* Σαρλ-Μπελζίκ-Ολάντ, δούκα του Τουάρ, κλπ. και της:
* Καρλόττας-Αμαλίας, παντρεύτηκε τον Άντον Α΄ κόμη τού Άλντενμπουργκ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Henri Charles de la Trémoille». *Biografisch Portaal*. 47333969.
2. 1 2  *GeneaStar*. dehenrichar.
3. 1 2  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003. I00004129.
4. ↑  «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) *IdRef*. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Ανακτήθηκε στις 5  Μαρτίου 2020.
5. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 29  Μαρτίου 2015.
6. ↑  p71380.htm#i713791. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
7. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 107604183
* ISNI: 0000 0000 7742 9383
* GND: 1019980869
* SUDOC: 122550137
* BNF: cb14974430q (data)
* BPN: 47333969

 |

 |
**Ζοτ Νεκράσοφ** (26 Δεκεμβρίου 1907 (8 Ιανουαρίου 1908) - 1 Δεκεμβρίου 1990), ήταν Σοβιετικός επιστήμονας στον τομέα της παραγωγής υψικαμίνου.

Βραβεύθηκε ως Ακαδημαϊκός της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ (1961), έλαβε τον Έπαινος Εργαζόμενου της Επιστήμης και της Τεχνολογίας της Ουκρανικής ΣΣΔ (1978) και Ήρωας της Σοσιαλιστικής Εργασίας (1969).

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Μελιτόπολη στις 8 Ιανουαρίου 1908 (26 Δεκεμβρίου 1907 στο Ιουλιανό ημερολόγιο). Ήταν γιος εργάτη σιδηροδρόμων στη Μελίτοπολη, που βρίσκεται στο ρωσικό κρατίδιο της Ταυρίδας (σημερινή Ουκρανία), και αποφοίτησε ως μεταλλουργικός μηχανικός το 1930 στο Ντνιπροπετρόφσκ. Η ερευνητική του εργασία σχετίζεται με τη θεωρία του κλιβάνου.

Μετά το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, εκκενώθηκε στο Μαγκνιτόγκορσκ της Ρωσίας. Το 1942 προσλήφθηκε ως αναπληρωτής καθηγητής. Το 1950 έλαβε το διδακτορικό του και από το 1952 έως το 1976 ήταν διευθυντής του Ινστιτούτου. Η έρευνά του στη μεταλλουργία έχει λάβει διεθνή αναγνώριση, καθώς ανακάλυψε μια νέα μεταλλουργική τεχνολογία που λιώνει το σιδηρομετάλλευμα.

Ήταν μέλος επιτροπών και επιστημονικών επιτροπών της Σοβιετικής Ένωσης στη χαλυβουργία και πρόεδρος της Επιτροπής Σιδήρου και Χάλυβα της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη στη Γενεύη της Ελβετίας. Έλαβε το Μετάλλιο Λένιν και άλλα βραβεία από τη σοβιετική κυβέρνηση.

Από το 1971 έως το 1978 διετέλεσε διευθυντής του Κέντρου Επιστήμης του Ντνιπροπετρόφσκ υπό τη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ουκρανίας. Πέθανε στο Ντνιπροπετρόφσκ και θάφτηκε στο νεκροταφείο Μνημείο Ζέπο Ρόσα στο Ντνιπροπετρόφσκ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφία

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 314919411

 |

 |
Ο **ευρασιατικός διασυνδετήριος αγωγός** (**EuroAsia Interconnector)** είναι μια προτεινόμενη διασύνδεσης μεταξύ των δικτύων ηλεκτρικής ενέργειας Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ μέσω της μακρύτερης υποθαλάσσιας ηλεκτρικής τροφοδοσίας στον κόσμο.

Περιγραφή
---------

Το καλώδιο μήκους 287 χλμ. θα συνδέει το Ισραήλ με την Κύπρο. η Κύπρος θα συνδεθεί με τη Ελλάδα στην Κρήτη. Από την Κρήτη, ένα υπάρχον καλώδιο θα χρησιμοποιηθεί για τη σύνδεση της Πελοποννήσου με την ηπειρωτική Ελλάδα, παρέχοντας σύνδεση με το πανευρωπαϊκό ηλεκτρικό δίκτυο. Αν κατασκευαστεί, το συνολικό μήκος της γραμμής διασύνδεσης θα είναι περίπου 540 ναυτικά μίλια και θα τοποθετηθεί σε βάθος έως και 2 χλμ. κάτω από το επίπεδο της θάλασσας.  Το δίκτυο θα έχει την ικανότητα να μεταδίδει 2.000 μεγαβάτ ηλεκτρικής ενέργειας σε κάθε κατεύθυνση. Αναμένεται να κοστίσει περίπου 1.5 δισ. ευρώ, από τα οποία τα 500 εκατ.  ευρώ θα είναι το κόστος της σύνδεσης Ισραήλ–Κύπρου.

Συμφωνία για τη διεξαγωγή της μελέτης σκοπιμότητας που υπογράφηκε στην Ιερουσαλήμ στις 4 Μαρτίου του 2012. Η μελέτη σκοπιμότητας πρέπει να ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του 2012. Αν η επενδυτική απόφαση είναι θετική, το έργο θα μπορούσε να ξεκινήσει στις αρχές του 2013. Το έργο αναμένεται να ολοκληρωθεί εντός 3 ετών από την έναρξη της κατασκευής.

Σε μια συνάντηση μεταξύ των Υπουργών ενέργειας του Ισραήλ και της Κύπρου υπουργών ενέργειας τον Ιούνιο του 2015, ο Ισραηλινός υπουργός πρότεινε να διπλασιαστεί η προβλεπόμενη χωρητικότητα του καλωδίου. Το Ισραήλ και η Κύπρο έχουν ανακαλύψει κοιτάσματα φυσικού αερίου εντός των εδαφών τους, κάτι που τους επιτρέπει, αν συμφωνήσουν  καλώδιο υψηλότερης χωρητικότητας, να κατασκευάσουν μονάδες φυσικού αερίου και να εξάγουν σημαντικές ποσότητες ηλεκτρικής ενέργειας προς την Ευρώπη. Οι εταίροι έχουν ως στόχο να ξεκινήσουν οι περιβαλλοντικές και κατασκευαστικές μελέτες για το έργο στις αρχές του 2016, με ενδεικτική ημερομηνία εφαρμογής το 2019 για τη σύνδεση Ισραήλ–Κύπρου και το 2022 για τη σύνδεση Κύπρου–Ελλάδας.

Δείτε επίσης
------------

* Ευραφρικανικός διασυνδετήριος αγωγός

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  www.euroasia-interconnector.com.
2. ↑  en.wikipedia.org/wiki/EuroAsia\_Interconnector.
Αυτό το λήμμα αφορά την Κοινότητα ανεξάρτητων κρατών που ίσχυσε από το 2000 έως το 2014.  Για το διάδοχο οργανισμό, δείτε: Ευρασιατική Οικονομική Ένωση.  

Η **Ευρασιατική Οικονομική Κοινότητα** προήλθε από την Κοινοπολιτεία Ανεξάρτητων Κρατών ως μια ιδέα για τη στενότερη οικονομή συνεργασία ανάμεσα στις χώρες της Πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Η ιδρυτική διακήρυξη της Κοινότητας υπογράφηκε στις 10 Οκτωβρίου 2000, στην Αστάνα του Καζακστάν, απο τους αρχηγούς των κρατών της Ρωσίας, της Λευκορωσίας, του Καζακστάν, του Κιργιστάν και του Τατζικιστάν. Στις 7 Οκτωβρίου 2005, συμφωνήθηκε η ένταξη και του Ουζμπεκιστάν. Ένα από τα θεμελιώδη πλεονεκτήματα της Κοινότητας ήταν η ελευθερία της μετακίνησης χωρίς την ανάγκη διαβατηρίου ή βίζας, ανάμεσα στα κράτη-μέλη. Η θέσπιση ενός κοινού οικονομικού χώρου εντός της Κοινότητας κηρύχθηκε επίσημα τη 1η Ιανουαρίου 2010.

Το κύριο ρυθμιστικό οικονομικό όργανο της Κοινότητας ήταν η Ευρασιατική Οικονομική Επιτροπή.

Στις 10 Οκτωβρίου του 2014, συμφωνήθηκε η διάλυση της Κοινότητας με την ισχύουσα μορφή, και η μετεξέλιξή της σε ένα νέο οικονομικό συνασπισμό κρατών, την Ευρασιατική Οικονομική Ένωση. Τη 1η Ιανουαρίου 2015 η Ένωση έγινε γεγονός, κληρονομώντας το χαρτοφυλάκιο και τις ισχύουσες συμφωνίες, διευρύνοντας τες σε νέα πλαίσια.

Συμμετέχοντα Κράτη
------------------

### Επίσημα Μέλη

* Ρωσία
* Λευκορωσία Λευκορωσία
* Καζακστάν
* Κιργιζιστάν Κιργιζία

Το Ουζμπεκιστάν αποτελούσε μέλος της Κοινότητας έως το 2008, οπότε και αποσύρθηκε από μέλος της.

### Παρατηρητές

* Αρμενία Αρμενία
* Μολδαβία
* Ουκρανία

Σύμφωνα με το Καταστατικό της Κοινότητας, μπορεί να χορηγηθεί η ιδιότητα του Παρατηρητή σε κράτη ή ομοσπονδιακούς οργανισμούς μετά από δική τους αίτηση. Τα κράτη-παρατηρητές έχουν το δικαίωμα να παρευρίσκονται και να εκθέτουν τις απόψεις τους στις δημόσιες συνεδριάσεις της Κοινότητας καθώς και να αποκτήσουν δημόσια έγγραφα ή/και τις αποφάσεις που λαμβάνονται από τη Κοινότητα, ύστερα από τη συγκατάθεση του προεδρεύον στελέχους της.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Foundation Agreement of EAEC
2. ↑  Могут ли граждане стран, входящих в ЕврАзЭс, свободно перемещаться по территории Сообщества? (Ρωσικά)
3. ↑  Russia, Kazakhstan, Belarus plan on common economic space
4. ↑  Eurasian Economic Community Leaders Sign Group Abolition Agreement, putniknews.com. Retrieved 13 January 2015.
5. ↑  «Ευρασιατική Οικονομική Ένωση: Εγκαίνια για την ενιαία αγορά των πρώην σοβιετικών δημοκρατιών - Η Αυγή Online». *www.avgi.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2015.
6. ↑  Uzbekistan suspends Eurasec membership, Moscow unruffled

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 127730372
* GND: 6099856-8

 |

 |
Η **Ζου Τσεν** (*諸宸*, 16 Μαρτίου 1976) είναι Κινέζα σκακίστρια γκρανμαίτρ. Το 2001, έγινε η δεύτερη παγκόσμια πρωταθλήτρια της Κίνας, μετά την Ζίε Ζουν, και η 13η Κινέζα που απέκτησε τον τίτλο γκρανμαίτρ. Το 2006 απέκτησε την υπηκοότητα του Κατάρ και από τότε παίζει για το Κατάρ.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Η Ζου γεννήθηκε στις 16 Μαρτίου 1976 στην πόλη Γουενζού της επαρχίας Τσετσιάνγκ στην Κίνα. Σπούδασε και πήρε Μάστερ στο Πανεπιστήμιο Τσινγκχουά της Κίνας. Παντρεύτηκε με τον γκρανμαίτρ Mohamad Al-Modiahki από το Κατάρ και έτσι εκπροσωπεί πλέον το Κατάρ με τους αγώνες της.

Σκακιστική καριέρα
------------------

Το 1988 η Ζου έγινε η πρώτη Κινέζα παίκτρια που κέρδισε διεθνή διαγωνισμό στο σκάκι, όταν κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νεανίδων κάτω των 12, στη Ρουμανία. Κέρδισε επίσης το Τζούνιορ Παγκόσμιο Σκακιστικό Πρωτάθλημα το 1994 και 1996. Το 2002, σε ηλικία 25 ετών, έγινε η 11η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια Γυναικών κερδίζοντας στο τουρνουά την Ρωσίδα τότε κάτοχο του τίτλου Αλεξάνδρα Κοστένιουκ με σκορ 5–3.

Η Ζου έχασε την ευκαιρία να υπερασπιστεί τον παγκόσμιο τίτλο της στη Γεωργία τον Μάιο του 2004 λόγω της εμπλοκής του προγράμματος των αγώνων με αυτό της εγκυμοσύνης της.

Τον Ιούνιο του 2004, η Ζου έχασε δύο αγώνες εναντίον ενός σκακιστικού ηλεκτρονικού υπολογιστή, γνωστός ως "Star of Unisplendour", ο οποίος ήταν ένας AMD 64-bit 3400+ CPU με 2 GB RAM σε συνεπεξεργασία με την σκακιστική μηχανή Fritz 8.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Zhu Chen – The (Qatari) Chinese Chess Player». Islam in China. Ανακτήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2015.
2. ↑  «Chess queen to play computer "Star of Unisplendour"». China daily. Ανακτήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2015.
3. ↑  «Chess News – Olympiad R3: Kramnik, Anand play and win». ChessBase.com. Ανακτήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2015.
4. ↑  «Xinhuanet (13-06-2004)». Xinhuanet news.
5. ↑  «Chess Queen vs Unisplendour Fritz». Chess News. Ανακτήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2015.
6. ↑  «Women in Red goes down to the Computer». Chess News. Ανακτήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «Ζου Τσεν (κατάταξη)». FIDE. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2015.
* «Ζου Τσεν (προφίλ)». www.chessgames.com. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2015.
* «Ζου Τσεν (προφίλ)». www.365Chess.com. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2015.

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Παγκόσμιες Πρωταθλήτριες Σκακιού |
| --- |
|  |
| 
* Βέρα Μέντσικ (1927–1944)
* Λουντμίλα Ρουντένκο (1950–1953)
* Ελισαβέτα Μπίκοβα (1953–1956, 1958–1962)
* Όλγα Ρούμπζοβα (1956–1958)
* Νόνα Γκαπριντασβίλι (1962–1978)
* Μάγια Τσιμπουρντανίτζε (1978–1991)
* Ζίε Ζουν (1991–1996, 1999–2001)
* Ζούζα Πόλγκαρ (1996–1999)
* Ζου Τσεν (2001–2004)
* Αντοανέτα Στεφάνοβα (2004–2006)
* Ζου Γιούχουα (2006–2008)
* Αλεξάνδρα Κοστένιουκ (2008–2010)
* **Χου Γιφάν** (2010–2012, 2013–2015, 2016–)
* Άννα Ουσένινα (2012–2013)
* Μαρίγια Μούζιτσουκ (2015–2016)
 |

 |
Ο **Ερρίκος Ζ΄ Ρούμπολντ** ο *Μεσαίος* ή *Μεγαλόσωμος*, πολων. Henryk VII Rumpold *Średni, Większy* (π. 1350 - 24 Δεκεμβρίου 1395) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας του Ζάγκαν-Γκλόγκουφ (1368-78, μαζί με τους αδελφούς του) και του ημίσεως Γκλόγκουφ, της Στσινάβα, του Μπύτομ Οντζάνσκι (από το 1378).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου Ε΄ του *Σιδηρού*, δούκα του Ζάγκαν και της Άννας των Πιαστ-Μαζοβίας, κόρης του Βεντσεσλάου δούκα του Πλοτσκ.

Διαδέχθηκε το 1369 τον πατέρα του μαζί με τους αδελφούς του, τον μεγαλύτερο Ερρίκο ΣΤ΄ και τον μικρότερο Ερρίκο Η΄. Το 1378 το δουκάτο διαιρέθηκε και ο Ερρίκος Ζ΄ έλαβε το ανατολικό μέρος: Γκλόγκουφ, Γκούρα, Στσινάβα, Μπύτομ Οντζάνσκι (στην πραγματικότητα το ήμισυ αυτών ανήκε στη Βοημία από το 1360). Από τότε ο Ερρίκος Ζ΄ χρησιμοποιούσε τον τίτλο του *κυρίου του Γκλόγκουφ και Στσινάβα*. Το 1381 ο Ερρίκος Ζ΄ ζήτησε από τον Ερρίκο Η΄ να δηλώσει υποτέλεια στο δουκάτο του Γκλόγκουφ. 

Απεβίωσε άγαμος, 45 ετών, και τον διαδέχθηκε ο Ερρίκος Η΄.

Πηγές
-----

* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.
Ο **Ευριπίδης Κουτλίδης** (Πτερούντα Λέσβου, 1890 - Αθήνα, 7 Δεκεμβρίου 1974) ήταν επιχειρηματίας και συλλέκτης έργων τέχνης. Κληροδότησε τη συλλογή του (Συλλογή Ε. Κουτλίδη) στην Εθνική Πινακοθήκη.

Βιογραφία
---------

Γονείς του ήταν η Χρυσάνθη και ο Φίλιππος Κουτλίδης. Τα πρώτα χρόνια του πέρασε στην Πτερούντα της Λέσβου, αλλά μεγάλωσε στη Σμύρνη, στην οποία έμεινε μέχρι το 1922, οπότε λόγω της Μικρασιατικής Καταστροφής έφυγε ως πρόσφυγας στην Ελλάδα. Ο πατέρας του έκανε εμπόριο ξυλείας, το οποίο συνέχισε και στην Ελλάδα. Ο Ευριπίδης σπούδασε σε εμπορική σχολή και συνέχισε και ο ίδιος με το εμπόριο ξυλείας με τον Ιωάννη Κατακουζηνό, σύζυγο της αδελφής του Ειρήνης.

Ταυτόχρονα με τις επαγγελματικές του δραστηριότητες συνέλεγε έργα τέχνης, ιδιαιτέρως έργα ζωγραφικής. Η συλλογή του τελικά έφτασε να είναι μία από τις σημαντικότερες ελληνικές ιδιωτικές συλλογές (1.419 πίνακες, σχέδια και γλυπτά). Ήταν μέλος στο Δ.Σ. της Εθνικής Πινακοθήκης.

Με τη διαθήκη του (1972) κληροδότησε με τον θάνατό του το 1974 όλη του την περιουσία στο *Ίδρυμα Ευριπίδη Φ. Κουτλίδη*, ορίζοντας ότι η συλλογή του θα έμενε στο διαμέρισμα της Βασιλ. Σοφίας 27, μέχρι να μεταστεγαστεί σε κατάλληλο χώρο. Αργότερα, η συλλογή του μετακινήθηκε στην Εθνική Πινακοθήκη και μέρος της στην Κέρκυρα συμπληρώνοντας τη συλλογή της σε πίνακες του 19ου και του 20ού αιώνα.

Αναφορές
--------

1. ↑  Κουτλίδης, Ευριπίδης (Πτερούντα Λέσβου, 1890 - Αθήνα, 1974), Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό, Τόμος 5, 29 Νοεμβρίου 2012
2. 1 2  Πτερούντα, Ευριπίδης Κουτλίδης
3. ↑  Κουτλίδης, Ευριπίδης, ygeiaonline.gr
4. ↑  National Art Gallery, Alexandros Soutzos Museum

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ευριπίδης Κουτλίδης στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 7301905
* LCCN: nr98008619
* ISNI: 0000 0000 5477 7035

 |

 |
Η **Ευρυδίκη** (4ος αιώνας π.Χ.) ήταν Αθηναία ευγενικής καταγωγής, η οποία υπήρξε αρχικά βασίλισσα της Κυρηναϊκής και κατόπιν μία από τις συζύγους του Μακεδόνα βασιλιά, Δημητρίου Α’ του Πολιορκητή. Έζησε κατά την εποχή των μεγάλων στρατιωτικοπολιτικών ζυμώσεων που διαμόρφωσαν το πρόσωπο του ελληνιστικού κόσμου μετά το θάνατο του Αλεξάνδρου του Μέγα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Οι αρχαίες πηγές μας πληροφορούν πως καταγόταν από την επιφανή γενιά του στρατηγού των Περσικών Πολέμων, Μιλτιάδη, πρόγονο του πατέρα της, που επίσης ονομαζόταν Μιλτιάδης.

Πρώτος της σύζυγος υπήρξε ο Οφέλλας από την Πέλλα, ο οποίος κυβέρνησε την Κυρηναϊκή στη Βόρεια Αφρική, αρχικά ως τοποτηρητής του Πτολεμαίου και αργότερα ως ανεξάρτητος ηγεμόνας. Μετά την ανατροπή και το θάνατο του τελευταίου γύρω στο 309 π.Χ. η Ευρυδίκη επέστρεψε στην πατρίδα της.

Το 307 π.Χ. ο Δημήτριος ο Πολιορκητής εξεστράτευσε στην ηπειρωτική Ελλάδα με σκοπό να διαγράψει την επιρροή του Πτολεμαίου και του Κάσσανδρου. Αφού πολιόρκησε την Αθήνα, έδιωξε τον διορισμένο από τον Κάσσανδρο ηγεμόνα της, το Δημήτριο το Φαληρέα, και αποκατέστησε το δημοκρατικό της πολίτευμα. Ο Δημήτριος και ο πατέρας του, Αντίγονος, δέχτηκαν τότε εξωφρενικές τιμές από τους πολίτες της Αθήνας. Κατά την παραμονή του στην Αθήνα ο Δημήτριος παντρεύτηκε την Ευρυδίκη, κάτι που θεωρήθηκε μεγάλη τιμή τόσο για τον ίδιο όσο και για την πόλη.

Η Ευρυδίκη δεν ήταν η πρώτη, ούτε η τελευταία σύζυγος του Δημητρίου, ο οποίος απολάμβανε τη συντροφιά πολλών γυναικών, συζύγων και παλλακίδων. Δεν είναι γνωστό κατά πόσο ήταν ακόμη εν ζωή και στο πλευρό του συζύγου της όταν αυτός ανήλθε στο θρόνο της Μακεδονίας το 294 π.Χ. Αν και καμία άλλη πληροφορία δεν έχει διασωθεί για τη μετέπειτα ζωή της Ευρυδίκης, πληροφορούμαστε πως απέκτησε από το Δημήτριο έναν γιο, ο οποίος ονομάστηκε Κόρραγος.

Δείτε Επίσης
------------

* Αρχαία Αθήνα
* Δημήτριος ο Πολιορκητής
* Δυναστεία των Αντιγονιδών
* Ελληνιστική περίοδος
* Κυρηναϊκή
* Μιλτιάδης
* Οφέλλας

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Πλούταρχος, «Βίοι Παράλληλοι:Δημήτριος», 14
2. 1 2  Διόδωρος Σικελιώτης, «Ιστορική Βιβλιοθήκη», 20.40
3. ↑  Διόδωρος Σικελιώτης, «Ιστορική Βιβλιοθήκη», 20.43
4. 1 2  Πλούταρχος, «Βίοι Παράλληλοι:Δημήτριος», 8-10
5. ↑  Πλούταρχος, «Βίοι Παράλληλοι:Δημήτριος», 10
6. ↑  Διόδωρος Σικελιώτης, «Ιστορική Βιβλιοθήκη», 20.46
7. 1 2 3  Πλούταρχος, «Βίοι Παράλληλοι:Δημήτριος», 53
8. ↑  Πλούταρχος, «Βίοι Παράλληλοι:Δημήτριος», 24
9. ↑  Παυσανίας, «Ελλάδος Περιήγησις», 1.10.1

Βιβλιογραφία
------------

**Πρωτογενείς πηγές (Έλληνες και Ρωμαίοι)**

* Διόδωρος Σικελιώτης, *«Ιστορική Βιβλιοθήκη»* 00(Αρχαία Ελληνικά · Αγγλικά)
* Πλούταρχος, *«Βίοι Παράλληλοι:Δημήτριος»* 00(Αρχαία Ελληνικά ·  Αγγλικά · Γαλλικά)

  
**Δευτερογενείς πηγές**

* Donnelly Carney, Elizabeth (Ιούνιος 2000). *«Women and Monarchy in Macedonia»*. University of Oklahoma Press. σελίδες σελ. 189–190. ISBN 978-0806132129.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* William Smith (1870). ««Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology: Eurydice (5)»». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιανουαρίου 2006. Ανακτήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2011.
Το **ευρετήριο περιοδικών** περιέχει όλες τις πληροφορίες που περιέχονται μέσα σε ένα περιοδικό κατά μια λογική ή αλφαβητική σειρά. Μπορεί επίσης να είναι ένα σύνολο πολλών ευρετηρίων συγκεντρωμένων (ευρετήρια ευρετηρίων), όπως για παράδειγμα σε ένα ευρετήριο ευρετηρίων περιοδικών περιέχονται αλφαβητικά τα ευρετήρια των περιοδικών που εκδίδονται σε μια χώρα. Σε ένα ευρετήριο περιοδικών μπορεί ο χρήστης να εντοπίσει τις αναγραφές των άρθρων συγκεκριμένων περιοδικών που ευρετηριάζονται. Οι βιβλιογραφικές αναφορές άρθρων είναι συνήθως ταξινομημένες αλφαβητικά και η σύνταξη τους ορίζεται με βάση συγκεκριμένα πρότυπα. Οπωσδήποτε ένα ευρετήριο περιοδικών απαραίτητα περιέχει επιμέρους ευρετήρια αρθρογράφων, τίτλων άρθρων και περιοδικών καθώς επίσης και θεματικό ευρετήριο. Τα εσωτερικά ευρετήρια αποτελούν το τελευταίο τμήμα του ευρετηρίου περιοδικών.  

Τα ευρετήρια χωρίζονται σε πέντε (5) κατηγορίες:
  

• Ευρετήρια ευρετηρίων  

• Ευρετήρια συλλογών  

• Ευρετήρια περιοδικών  

• Ευρετήρια εφημερίδων  

• Ευρετήρια φυλλαδίων  

  

Τα σημεία που εξετάζονται κατά την αξιολόγηση ενός ευρετηρίου περιοδικών από τους βιβλιοθηκονόμους είναι:
  

• Το πλαίσιο του ευρετηρίου  

• Η χρονική περίοδος που καλύπτει το ευρετήριο  

• Η συχνότητα και η χρονική συνέπεια της έκδοσης  

• Η πληρότητα ευρετηρίασης του υλικού που καλύπτεται  

• Η ποιότητα της ευρετηρίασης

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

HEAL-Link, Σύνδεσμος Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών

Βιβλιογραφία
------------

  

* Prytherch, R.1995. 'Harrod’s librarians’ glossary: 9,000 terms used in information management, library science, publishing, the book trades and archive management'. London: Hartnolls Ltd.
* ΚΑΚΟΥΡΗ, Μ. 1998. Ελληνικές και ξένες πηγές πληροφόρησης. Θεσσαλονίκη: ΑΤΕΙΘ.
Η **ριζόσφαιρα** είναι η στενή περιοχή του εδάφους ή του υποστρώματος που επηρεάζεται άμεσα από τις εκκρίσεις των ριζών και τους σχετικούς μικροοργανισμούς του εδάφους, γνωστούς ως μικροβίωμα της ρίζας. Η ριζόσφαιρα που περιλαμβάνει τους πόρους του εδάφους περιέχει πολλά βακτήρια και άλλους μικροοργανισμούς που τρέφονται με αποκομμένα φυτικά κύτταρα, διαδικασία που ονομάζεται ριζοαπόθεση, και τις πρωτεΐνες και τα σάκχαρα που απελευθερώνονται από τις ρίζες, που ονομάζονται εκκρίματα ρίζας. Αυτή η συμβίωση οδηγεί σε πιο σύνθετες αλληλεπιδράσεις, επηρεάζοντας την ανάπτυξη των φυτών και τον ανταγωνισμό για πόρους. Μεγάλο μέρος του κύκλου των θρεπτικών συστατικών και της καταστολής των ασθενειών από τα αντιβιοτικά που απαιτούνται από τα φυτά, συμβαίνει αμέσως δίπλα στις ρίζες λόγω των εκκρίσεων ριζών και των μεταβολικών προϊόντων συμβιωτικών και παθογόνων κοινοτήτων μικροοργανισμών. Η ριζόσφαιρα παρέχει επίσης χώρο για την παραγωγή αλληλοχημικών ουσιών για τον έλεγχο των γειτόνων και των συγγενών.

Πηγές
-----

1. ↑  "Microbial Health of the Rhizosphere"
2. ↑  Hütsch, Birgit W.; Augustin, Jürgen; Merbach, Wolfgang (2002). "Plant rhizodeposition – an important source for carbon turnover in soils". Journal of Plant Nutrition and Soil Science.
3. ↑  Walker, T. S.; Bais, H. P.; Grotewold, E.; Vivanco, J. M. (2003). "Root exudation and rhizosphere biology". Plant Physiology.
4. ↑  Elaine R. Ingham. "The Soil Food Web". Αρχειοθετήθηκε 2019-11-05 στο Wayback Machine. USDA-NRCS.
5. ↑  Grayston, Susan J.; Wang, Shenquiang; Campbell, Colin D.; Edwards, Anthony C. (March 1998). "Selective influence of plant species on microbial diversity in the rhizosphere". Soil Biology and Biochemistry.
Η **Σάσα Ντάριο** (πραγματικό όνομα **Αναστασία Πρωτονοτάριου**) είναι Ελληνίδα κορυφαία χορεύτρια της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, ηθοποιός του κινηματογράφου και κριτικός χορού. Έγινε πανελλήνια γνωστή χάρις στη συμμετοχή της στην κριτική επιτροπή νέων ταλέντων της εκπομπής «Να η Ευκαιρία» της κρατικής τηλεόρασης, μαζί με τους Γιώργο Κατσαρό, Γρηγόρη Γρηγορίου, Ροζίτα Σώκου και Λευτέρη Παπαδόπουλο. Η Σάσα Ντάριο γεννήθηκε στον Πειραιά και σπούδασε την τέχνη του χορού στις σχολές των Μοριάνοβ, Ζουρούδη, Κνιάζεφ, Πρεομπραζένσκα, Λένσκι, Νόρα, Αντόνιο Αλκαράζ, Νinio de Cadiz και Ντε Πιαν, ενώ συνεργάσθηκε και με πολλούς θεατρικούς θιάσους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Συνάντηση με τη θρυλική Σάσα Ντάριο». Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2019.
2. ↑  «Σάσα Ντάριο στο ishow.gr». Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2019.

Πηγές
-----

* Βιογραφικό της Σάσας Ντάριο στο retrodb.gr Ανακτήθηκε στις 21/10/2019
Συντεταγμένες: 51°31′36″N 39°5′12″E﻿ / ﻿51.52667°N 39.08667°E﻿ / 51.52667; 39.08667

Ο **Βορόνεζ** (Ρωσικά: Воронеж) είναι ποταμός της Ρωσίας, με μήκος 342 χλμ. Είναι αριστερή εισροή του Ντον. Διέρχεται από τις περιφέρειες Ταμπόφ,  Λίπετσκ και Βορόνεζ. με λεκάνη απορροής 21.600 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Παγώνει το πρώτο μισό του Δεκεμβρίου και παραμένει παγωμένος μέχρι τα τέλη Μαρτίου. Οι κατώτερες όχθες του ποταμού είναι πλωτές. Οι πόλεις Λίπετσκ και Βορόνεζ είναι κατά μήκος του ποταμού Βορόνεζ.

Πηγαίνοντας προς τα πάνω, αποχωρεί από τον Ντον νότια του Βορόνεζ και πηγαίνει βόρεια παράλληλα και ανατολικά του Ντον για περίπου 150 χιλιόμετρα. Δυτικά του Μιτσουρίνσκ μετατοπίζεται ανατολικά και διασπάται στους ποταμούς Λεσνόι και Πόλνι Βορόνεζ ("Δάσος και χωράφι Βορόνεζ"). Αυτά πηγαίνουν περίπου 75 χιλιόμετρα βόρεια προς τα σύνορα της περιφέρειας Ριαζάν. Στα βόρεια βρίσκονται οι παραποτάμοι του ποταμού Οχά. Στα ανατολικά βρίσκονται οι λεκάνες του ρεούμενου προς τα νότια ποταμού Μπιτιούγκ που ενώνεται με τον Ντον και τον ρεούμενο προς τα βόρεια ποταμού Τσνα (λεκάνη του Μόκσα) που φθάνει στον Οκά μέσω του Μόκσα.

Το όνομα προέρχεται από το όνομα μιας παλαιότερης πόλης που καταστράφηκε από την εισβολή των Μογγόλων, του οποίου το όνομα με τη σειρά του προέρχεται από τοπωνύμιο στο Πριγκιπάτο στο Τσέρνιγκοφ, που προέρχεται από το προσωπικό όνομα Βόρονεγκ Από τη δεκαετία του 1650 η γραμμή οχυρών Μπελγκορόντ έτρεχε κατά μήκος του Βορόνεζ. Το 1706 ο Πέτρος ο Μέγας έχτισε σκάφη κατά μήκος του Βορόνεζ και τα κατέπλευσε στον Ντον για να επιτεθούν στο τουρκικό φρούριο του Αζόφ.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Βορόνεζ (ποταμός)** |

Παραπομπές
----------

1. ↑  E.M. Pospelov, *Geograficheskie nazvaniya mira* (Moscow, 1998), p. 104.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 138395497
* LCCN: n82058853

 |

 |
H **Ευρυδίκη** (άκμασε 297-294 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Λυσιμαχιδών ήταν Ελληνίδα πριγκίπισσα από τη Μακεδονία.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη τού Λυσιμάχου βασιλιά της Θράκης, της Μ. Ασίας & της Μακεδονίας (ενός των διαδόχων του Αλεξάνδρου Γ΄ του Μεγάλου) και της πρώτης συζύγου του Νίκαιας, κόρης του Αντιπάτρου επιμελητή της Μακεδονικής Αυτοκρατορίας. Αδέλφια της ήταν ο μεγαλύτερος Αγαθοκλής και η μικρότερη Αρσινόη Α΄. Έλαβε το όνομά της από τη θεία της Ευρυδίκη, κόρη του Αντίπατρου και σύζυγο του Πτολεμαίου Α΄ Σωτήρος. Υπάρχουν τέσσερις Ευρυδίκες, σύζυγοι των Αργεαδών βασιλέων της Μακεδονίας, με τους οποίους υπήρχαν επιγαμίες.

Κάποια στιγμή ο Λυσίμαχος μετονόμασε τη Σμύρνη σε Ευρυδίκεια προς τιμήν της κόρης του, αλλά αυτό δεν κράτησε πολύ. Ο βασιλιάς έκοψε νομίσματα εκεί με τη μορφή της, όπου φέρει πέπλο, αν και η Ευρυδίκη δεν κατείχε ποτέ την πόλη. Λίγα γνωρίζουμε γι' αυτήν πριν τον γάμο της.

Ο Λυσίμαχος την πάντρεψε με τον εξάδελφό της Αντίπατρο Β΄, γιο του Κασσάνδρου της Μακεδονίας και της Θεσσαλονίκης, αδελφής του Αλεξάνδρου Γ΄ του Μεγάλου. Έτσι ο σύνδεσμος των βασιλέων της Θράκης με αυτούς της Μακεδονίας συνεχίστηκε και στην επόμενη γενεά. Σε όλη τη ζωή της η Ευρυδίκη έγινε μέτοχος της ατελείωτης διένεξης για τον έλεγχο της Μακεδονίας, που είχε ξεκινήσει το 323 με το τέλος του Αλεξάνδρου Γ΄.

Ο Λυσίμαχος, πατέρας της Ευρυδίκης, διαφώνησε και σκότωσε τον σύζυγό της, ενώ την ίδια τη φυλάκισε.
Όταν το 297 είχε αποβιώσει ο Κάσσανδρος, η Θεσσαλονίκη είχε διαιρέσει το βασίλειο στους δύο γιους της: Ο Αντίπατρος Β΄ ήταν βασιλιάς (297-294) μαζί με τον μικρότερο αδελφό του Αλέξανδρο Ε΄ της Μακεδονίας. Ως σύζυγος τού πρώτου, η Ευρυδίκη έγινε βασίλισσα της Μακεδονίας. Ο δυσαρεστημένος Αντίπατρος Β΄ φόνευσε τη μητέρα του για να αποκτήσει όλο το βασίλειο. Τότε ο Αλέξανδρος Ε΄ ζήτησε τη συνδρομή του Πύρρου και του Δημητρίου του Πολιορκητή. Ο Πύρρος το έκανε με αντάλλαγμα δύο επαρχίες της Μακεδονίας. Όταν ο Δημήτριος έφθασε, ο Αλέξανδρος Ε΄ είχε δολοφονηθεί· έδιωξε τον Αντίπατρο Β΄ και την Ευρυδίκη από τη Μακεδονία και έγινε εκείνος βασιλιάς ως Δημήτριος Α΄.

Τότε η Ευρυδίκη με τον σύζυγό της κατέφυγε στον πατέρα της. Όταν όμως ο Λυσίμαχος έκανε ειρήνη με τον Δημήτριο, ο Αντίπατρος Β΄ διαφώνησε και ο Λυσίμαχος τον σκότωσε. Η Ευρυδίκη, που είχε λάβει το μέρος του συζύγου της, φυλακίστηκε από τον πατέρα της και μάλλον απεβίωσε εκεί.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Αντίπατρο Β΄ της Μακεδονίας.

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  Ο Κάσσανδρος ήταν αδελφός της Νίκαιας

Πηγές
-----

* H. Bengtson, Griechische Geschichte von den Anfängen bis in die römische Kaiserzeit, C.H.Beck, 1977
* H.S. Lund, Lysimachus: A Study in Early Hellenistic Kingship, Routledge, 2002
* F. Chamoux, Hellenistic civilization, John Wiley & Sons, 2003
* W. Heckel, Who’s who in the age of Alexander the Great: prosopography of Alexander’s empire, Wiley-Blackwell, 2006
* M. Lightman & B. Lightman, A to Z of ancient Greek and Roman women (Google eBook), Infobase Publishing, 2007
Ο **Γεώργιος Λ. Χιωτάκης** του Λογοθέτη και της Βενετίας (Απέρι Καρπάθου, 23 Απριλίου 1922 - Ρόδος, 22 Σεπτεμβρίου 2014) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός από τα Δωδεκάνησα. Διετέλεσε βουλευτής Δωδεκανήσου του ΠΑΣΟΚ από το 1981 ως το 1989.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε στην Κάρπαθο (στο χωριό Απέρι) και σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Είχε δίπλωμα από το Ιταλικό Διδασκαλείο της Ρόδου και εργάστηκε ως δάσκαλος σε σχολεία της Καρπάθου και ως δικηγόρος του Αρείου Πάγου στη Ρόδο ως τη συνταξιοδότησή του, το 1997.

Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση και ηγήθηκε αντιστασιακής ομάδας εναντίον των Ιταλών στο χωριό του. Ήταν αρχικά μέλος της Ένωσης Κέντρου, με την οποία ήταν υποψήφιος βουλευτής το 1963 και το 1964 χωρίς να εκλεγεί.

Το 1951 ίδρυσε την Ένωση για την Τουριστική Ανάπτυξη της Δωδεκανήσου.

Το 1959 και το 1964 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Ρόδου, ενώ το 1964 διετέλεσε για μικρό χρονικό διάστημα Δήμαρχος Ρόδου. Κατά τη χούντα του 1967 συνελήφθη και του απαγορεύτηκε η έξοδος από την Ελλάδα, καθώς ήταν φίλος του Μανδηλαρά.

Ήταν ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ Δωδεκανήσων και εξελέγη βουλευτής δύο φορές με το εν λόγω κόμμα, έχοντας κερδίσει τις εκλογές του 1981 και του 1985. 

Συνεργάστηκε με διάφορες εφημερίδες και συνέγραψε 8 βιβλία.

Πέθανε σε ηλικία 92 ετών το 2014. Με τη σύζυγό του Άννα απέκτησαν 4 κόρες και 10 εγγόνια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Θητεία του Γ. Χιωτάκη στη Βουλή, ιστότοπος της Βουλής των Ελλήνων, ανάκτηση 30-9-2014.
2. 1 2 3  Σήμερα κηδεύεται ο Γιώργος Χιωτάκης, Η Ροδιακή, ηλεκτρονική έκδοση, 24-9-2014.
3. ↑  Πέθανε ο πρώην βουλευτής και ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Χιωτάκης, To Βήμα, ηλεκτρονική έκδοση, 23-9-2014.
4. ↑  Μαρίλια Φούρλα, Πέθανε ο πρώην βουλευτής Γιώργος Χιωτάκης, εφημερίδα Δημοκρατική, ηλεκτρονική έκδοση dimokratiki.gr, 23-9-2014.
Ο **Ευριπίδης-Αναστάσιος Καζαντζής** (1894-1978), του Μιχαήλ, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Πρεβέζης-Άρτης.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1894. Σπούδασε νομικά και άσκησε τη δικηγορία. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Πρεβέζης-Άρτης με τον συνδυασμό Εθνικού Κόμματος Ελλάδος (του Ζέρβα) το εκλογές του 1946, με 5.224 ψήφους.

Επανεξελέγη βουλευτής με το ίδιο κόμμα στις εκλογές του 1950 με 3.600 ψήφους καταλαμβάνοντας την δεύτερη έδρα του Ναπολέοντα Ζέρβα ως πρώτος επιλαχών. Επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα στις και ξανά το 1950. Στις 14 Αυγούστου 1950 προέβη σε δήλωση συνεργασίας με το κόμμα των Φιλελευθέρων και προσχώρησε σε αυτό στις 10 Μαρτίου 1951.

Στη συνέχεια συνταξιοδοτήθηκε ως δικηγόρος.

Ο Καζαντζής απεβίωσε σε ηλικία 84 ετών στην Αθήνα και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό του Νεκροταφείου Ζωγράφου στις 8 Απριλίου 1978. Κατέλιπε τη σύζυγό του, Μαρία, και παιδιά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Όλοι όσοι διετέλεσαν βουλευτές στο νομό Πρέβεζας, tomistinenimerosi.gr, 13 Ιουνίου 2019, ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2020.
2. 1 2  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 67, αρ. 386.(pdf)
3. ↑  Αέρα, ΕΚΛΟΓΕΣ 1946 - ΟΙ 1.538 ΠΟΛΙΤΕΥΤΕΣ , 7 Μαΐου 2012, ανάκτηση 8 Οκτωβρίου 2020.
4. 1 2  εφ. Το Βήμα, Κηδείες, φύλλο 8ης Απριλίου 1978, σελ. 8.
Η **Ευμορφία Μεταξάκη** είναι Ελληνίδα σοπράνο της όπερας.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε κλασσικό τραγούδι στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών και στο Πανεπιστήμιο Μοτσαρτέουμ του Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας με τις καθηγήτριες Elisabeth Wilke και Lilian Sukis. Παρακολούθησε μεταπτυχιακό τμήμα Lied/Oratorio και μεταπτυχιακό τμήμα όπερας από όπου και αποφοίτησε το 2004 με βαθμό <<Άριστα παμψηφεί με διάκριση>>. Για την ερμηνεία της Susanna στους Γάμους του Φίγκαρο απέσπασε το τιμητικό μετάλλιο <<Lilli Lehmann>> της Stiftung Mozarteum. Παρακολούθησε σεμινάρια με την Barbara Bonney, Thomas Hampson και Stella Doufexis. 

Το καλοκαίρι του 2006 έκανε το ντεμπούτο της στο διεθνές καλοκαιρινό φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ (*Salzburger Festspiele*). Ερμήνευσε τους ρόλους των Bastienne (Bastien und Bastienne) και Mademoiselle Silberklang (*Der Schauspieldirektor*) του Wolfgang Amadeus Mozart. 

Από το 2004-2010 υπήρξε μόνιμη σολίστ της Όπερας του Μαγδεβούργου όπου ερμήνευσε ρόλους όπως: Pamina (Die Zauberflöte-Mozart), Ilia (Idomeneo-Mozart), Musetta (La Bohème-Puccini), Zerlina (Don Giovanni-Mozart), Despina (Così fan tutte), Maria (West Side Story-Bernstein), Gretel (Hänsel und Gretel-Humperdinck. Το Φεβρουάριο του 2007, της απενεμήθη το βραβείο εξαιρετικής επίδοσης για νέους καλλιτέχνες (Förderpreis). Ως προσκεκλημένη σολίστ έχει εμφανιστεί μεταξύ άλλων στο Konzerthaus του Βερολίνου, στο τοπικό θέατρο του Σάλτσμπουργκ, στην Εθνική Λυρική Σκηνή, στα κρατικά θέατρα του Μπράουνσβαϊγκ, Μάιντς, Ντόρτμουντ, Κότμπους και στην όπερα της Ερφούρτης. 

Στα πλαίσια του 19. διεθνούς φεστιβάλ Telemann, ερμήνευσε τον ρόλο της Rodelinda στην όπερα Flavius Bertaridus του Telemann. Από το 2011 έως και σήμερα συνεργάζεται με το μπαρόκ σύνολο Lautten Compagney Berlin υπό την διεύθυνση του Wolfgang Katschner. Εμφανίστηκε στο ρόλο της Armida στην όπερα Rinaldo του Händel, μια συμπαραγωγή με το διεθνές φεστιβάλ Χαίντελ (*Händel Festspiele*). Το 2012 έκανε το ντεμπούτο της και στον ρόλο της Almirena της ίδιας όπερας.

Από το 2013 ανήκει στο ensemble του θεάτρου του Λούμπεκ. Το ρεπερτόριο της περιλαμβάνει ρόλους όπως: Giulietta (I Capuleti e i Montecchi-Bellini), Adina (L'elisir d'amore-Donizetti), Corinna (Il viaggio a Reims-Rossini), Titania (The Fairy Queen-Purcell), Ginevra (Ariodante-Händel) και Marzelline (Fidelio-Beethoven).

Πηγές
-----

* http://www.evmorfiametaxaki.com/index.php/vita/vita-greek
* 
* 
* DVD: Bastien/Bastienne und der Schauspieldirektor - Deutsche Grammophon
*
Ο **Ευνόμιος Κυζίκου** (πέθανε το 393) ήταν χριστιανός επίσκοπος στην Κύζικο.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Ευνόμιος σπούδασε θεολογία στην Αλεξάνδρεια υπό τον Αέτιο Αντιοχείας, ο οποίος τον χειροτόνησε διάκονο. Το 360 έγινε επίσκοπος στην Κύζικο. Απετέλεσε ένας από τους ηγέτες της ριζοσπαστικής αρειανικής ομάδας των Ανόμοιων. Θεωρούσε πως ένα κτίσμα δεν είναι όμοιο με τον δημιουργό του, και ως εκ τούτου, ο Υιός Ιησούς Χριστός ως δημιούργημα ήταν *ανόμοιος* με τον Πατέρα Θεό. Ήταν ενάντια στη χρήση των όρων *ομοούσιος* που καθιερώθηκε από την Πρώτη Σύνοδο της Νίκαιας αλλά και *ομοιούσιος* που δέχονταν κάποιοι πιο μετριοπαθείς αρειανοί.

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  Φιλοστόργιος, *Epitome of the Ecclesiastical History of Philostorgius*, Τόμος 5, Κεφάλαιο 3.
2. ↑  Γεώργιος Χατζηαντωνίου, *Η Εκκλησία του Χριστού: Τα Πρώτα Εξακόσια Χρόνια*, Εκδόσεις «Ο Λόγος», 1993, σελ. 248.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 274414291
* **ΕΒΕ**: 45459
* LCCN: n82020565
* ISNI: 0000 0003 8422 269X
* GND: 118682679
* NLA: 35590905
* BNE: XX1003428

 |

 |
Ο **Γεγκόρ Βαντίμοβιτς Μπερόγεφ** (Ρώσικα: Его́р Вади́мович Беро́ев) γεννήθηκε στις 9 Οκτωβρίου του 1977, είναι Ρώσος ηθοποιός.

Βιογραφία
---------

### Καταγωγή

Ο Γεγκόρ Μπερόγεφ γεννήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 1977 στη Μόσχα σε οικογένεια ηθοποιών. Ο πατέρας του είναι ηθοποιός (Βαντίμ Μιχεγένκο), η μητέρα του είναι ηθοποιός (Γελένα Μπερόγεβα). Ο παππούς του από την πλευρά του πατέρα του ήταν επίσης ηθοποιός (Βαντίμ Μπερόγεφ) και η γιαγιά του επίσης ηθοποιός (Ελβίρα Μπρουνόφσκαγια). Ο Γεγκόρ έχει έναν μικρότερο αδερφό (Ντμίτρι) και έναν ξάδελφο (Αντρέι), οι οποίοι είναι ηθοποιοί. Θεωρεί τον εαυτό του το μισό από την Οσετία.

### Πρόωρη Σταδιοδρομία

Ο Γεγκόρ ακολούθησε την οικογενειακή παράδοση και μετά από 7 χρόνια, εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη σκηνή. Ωστόσο, το ντεμπούτο του δεν ήταν επιτυχές. Το 1994 μετά την αποφοίτησή του από το λύκειο μπήκε στην Ανώτατη Σχολή Θεάτρου. Την ίδια χρονιά έκανε το ντεμπούτο ταινιών του στην ταινία "Αφιέρωμα στην αγάπη".

Μετά την αποφοίτησή του εντάχθηκε στο Θέατρο Τέχνης της Μόσχας. Στο θέατρο έκανε το ντεμπούτο του στο ρόλο του Φιόντορ Γκοντουνόφ στην παράσταση "Μπορίς Γκοντουνόφ". Έπαιξε σε πολλές παραστάσεις, και μετά ακολούθησαν οι προτάσεις ταινιών οι οποίες όλο και αυξάνονταν με τους πρωταγωνιστικούς ρόλους (βλ. το 1994 έπαιξε σε πάνω από 20 ταινίες).

### Φήμη

Έπαιξε σε τόσες πολλές ταινίες που έκαναν το όνομά του ευρύτερα γνωστό, ειδικά στη Ρωσία, που πρωταγωνιστεί σε πολλές παραστάσεις, ταινίες και τηλεοπτικές σειρές. Μία ταινία που τον έκανε γνωστό είναι η Ο πόλεμος της φωτιάς (ταινία) με τη Σβετλάνα Ιβανόβα και τον Μαξίμ Ματβέγεφ, και άλλη μία, ο Νάυαρχος με τον Κονσταντίν Χαμπένσκι και την Ελιζαβέτα Μπογιάρσκαγια.

Ενδιαφέροντα
------------

Ο Γεγκόρ λατρεύει την ιππασία.

Οικογένεια
----------

| Συγγένεια | Όνομα & Γέννηση |
| --- | --- |
| Πατέρας | Βαντίμ Μιχέγενκο (04.02.1952) |
| Μητέρα | Γελένα Μπερόγεβα (1958) |
| Παππούς | Βαντίμ Μπερόγεφ (1937-1972) |
| Γιαγιά | Ελβίρα Μπρουνόφσκαγια (03.06.1936-11.04.2000) |
| Αδελφός | Ντμίτρι Μπερόγεφ (1988) |
| Σύζυγος | Ξένια Αλφιόροβα (24.05.1974) |
| Κόρη | Ευδοκία Μπερόγεβα (04.04.2007) |

Επιλεγμένη Φιμογραφία
---------------------

Film| Έτος | Τίτλος | Ρόλος | Notes |
| --- | --- | --- | --- |
| 2012 | *Ο πόλεμος της φωτιάς (ταινία)* | Ζαούρ/Ευγενικό Ρομπότ (φωνή) | Οκτώ Αυγούστου (ταινία) |
| 2008 | *Ναύαρχος (ταινία)* | Μιχαήλ Σμίρνοφ | Ναύαρχος (ταινία) |
| 2005 | *Το τουρκικό τέχνασμα (ταινία)* | Γιέραστ Φαντορίν |  |
| 2004 | *Ο πατέρας (ταινία)* | Νταβίντ Σβαρτς |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) *IdRef*. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Ανακτήθηκε στις 5  Μαρτίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Γιγκόρ Μπερόγεφ στο IMDB

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 12042912
* LCCN: no2005073778
* ISNI: 0000 0000 4275 4602
* SUDOC: 183644441

 |

 |
Tα **Σεβαστειανά** είναι οικισμός του Δήμου Σκύδρας στο Νομός Πέλλας. Βρίσκεται 10,8 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Έδεσσας. Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 1.392 κατοίκους (2011).
Οι περισσότεροι κάτοικοι είναι απόγονοι Ποντίων προσφύγων ενώ υπάρχουν πολλές οικογένειες Μικρασιατών και αρκετές οικογένειες εντοπίων. Οι πρώτοι πόντιοι πρόσφυγες ήρθαν στο χωριό το 1914 ενώ οι περισσότεροι ήρθαν με την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1922-1924.Το 1924 με την Συνθήκη της Λωζανης έφυγαν οι Τούρκοι από τον οικισμό. Το 1925 από Βίγγενη ή Βάγγιανη μετονομάστηκε σε Σεβαστειανά γιατί το πλείστον των προσφύγων κατάγονται από τον Νόμο Σεβάστειας.(Τουρκία) Μέχρι τα τέλη του1929 ήταν οικισμός και υπαγόταν στην Κοινότητα Σκύδρας. Απο το 1930 αποτελεί ξεχωριστή Κοινότητα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Οδηγός Χιλιοµετρικών Αποστάσεων Οδικού Δικτύου Της χώρας Αρχειοθετήθηκε 2017-08-09 στο Wayback Machine. elke.uoc.gr

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Σκύδρας |
| --- |
|  |
| Δημοτική ενότητα Μενηίδος | 
* Άνυδρο
* Καλή
* Καλλίπολη
* Κρανιά
* Λιθαριά
* Μάνδαλο
* Προφήτης Ηλίας
* Σανδάλι
 |
|  |
| Δημοτική ενότητα Σκύδρας | 
* Αρσένι
* Άσπρο
* Δάφνη
* Καλύβια
* Λιποχώρι
* Λουτροχώρι
* Μαυροβούνι
* Νέα Ζωή
* Πετραία
* Πλεύρωμα
* Ριζό
* Σεβαστιανά
* Σκύδρα
 |
|  |
| Ιστορικοί οικισμοί | 
* Άνω Λιποχώρι
* Δελικλή Καγιά
* Δενδρί
* Μαύρο
 |
|  |
| 
* Έδρα: Σκύδρα
* Ιστότοπος: skydra.gr
 |

 |