recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Αιμίλιος Θεοφανίδης** ( 30 Νοεμβρίου 1939 -7 Φεβρουαρίου 1999) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως μέσος και μετέπειτα προπονητής.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε το 1939 στην Πτολεμαΐδα και ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Άρη Πτολεμαΐδας με τη φανέλα του οποίου διακρίθηκε αγωνιζόμενος στην Β΄ Εθνική κατηγορία, ενώ στο πρώτο επίσημο πρωτάθλημα της περιόδου 1962-63 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στον 4ο όμιλο.

Το καλοκαίρι του 1963 έκανε το μεγάλο βήμα της καριέρας του παίρνοντας μεταγραφή στην τότε πρωταθλήτρια Ελλάδος, ΑΕΚ. Με τη φανέλα της Αθηναϊκής ομάδας αγωνίστηκε για 2 χρονιές, κάνοντας ντεμπούτο στην Α΄ Εθνική και αξιοσημείωτα, συμμετείχε στους 2 αγώνες με αντίπαλο τη Μονακό για την προκριματική φάση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης της περιόδου 1963-64, σημειώνοντας μάλιστα και 1 τέρμα στον δεύτερο αγώνα στην Αθήνα που έληξε ισόπαλος με 1-1.

Το καλοκαίρι του 1965 πήρε μεταγραφή στον ΠΑΟΚ. Με τη φανέλα του «δικεφάλου του Βορρά» αγωνίστηκε για 5 χρόνια μέχρι και το 1970, σημειώνοντας 145 συμμετοχές συνολικά στο πρωτάθλημα Ελλάδας. Αξιοσημείωτα αγωνίστηκε και στους 2 πρώτους Ευρωπαϊκούς αγώνες στην ιστορία του ΠΑΟΚ με αντίπαλο την Αυστριακή ομάδα Βίνερ Σπορτ-Κλουμπ για το Κύπελλο Εκθέσεων της περιόδου 1965-66. Επίσης υπήρξε φιναλίστ του Κυπέλλου Ελλάδας την περίοδο 1969-70.

Με το τέλος της ποδοσφαιρικής του σταδιοδρομίας ασχολήθηκε ως προπονητής και εργάστηκε μεταξύ άλλων στα τμήματα υποδομών του ΠΑΟΚ, αλλά και στον Άρη Πτολεμαΐδας.

Απεβίωσε στις 7 Φεβρουαρίου 1999, σε ηλικία 59 ετών. Στο Δημοτικό Στάδιο της Πτολεμαΐδας έχει δοθεί τιμητικά το όνομά του.

Διακρίσεις
----------

* Πρώτος σκόρερ Β΄ Εθνικής: 1962-63 (4ος Όμιλος)
* Κυπελλούχος Ελλάδας: 1963-64
* Φιναλίστ Κυπέλλου Ελλάδας: 1969-70

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ο ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΠΤΟΛΕΜΑΙΔΑ ΑΠΟ ΤΟ 1920-Οι ποδοσφαιριστές ΑΡΗ στην Β΄ Εθνική ptolemaida.gr
2. ↑  Greece - List of Second Level Topscorers rsssf.com
3. ↑  Για θυμήσου... 10/08/2002 tanea.gr
4. ↑  AEK-Monaco 1963 History uefa.com
5. ↑  AEK-Monaco 1963 History uefa.com
6. ↑  Για θυμήσου... 27/09/2003 tanea.gr
7. ↑  Οι 113 παίκτες του ΠΑΟΚ με 100+ συμμετοχές sport24.gr
8. ↑  Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι tzokazan.blogspot.com
9. ↑  Αναφορά ptolemaida.gr
Η **Μονομαχία στον Κόκκινο Ηλιο** (γαλλικά: Soleil Rouge), είναι ένα γουέστερν του 1971 Γαλλο-Ιταλικής παραγωγής σε σκηνοθεσία Τέρενς Γιανγκ. Πρωταγωνιστούν οι Τσαρλς Μπρόνσον, Τοσίρο Μιφούνε, Αλέν Ντελόν, και η Ουρσούλα Άντρες.

Πλοκή ταινίας
-------------

Ο ληστής Λινκ Στιουάρτ (Τσαρλς Μπρόνσον) συνεταιρίζεται με τον Γκος 
(Αλέν Ντελόν) για να ληστέψουν ένα τρένο. Στο τρένο όμως, από το Σαν Φρανσίσκο προς την Ουάσιγκτον ταξιδεύει και ο νέος Ιάπωνας πρεσβευτής, με τους σαμουράι- σωματοφύλακες του και ένα πανάκριβο, χειροποίητο χρυσό σπαθί, δώρο προς τον Προεδρο των ΗΠΑ.
Ο Γκος όμως, αφου επιδοθεί σε μία τεράστια σφαγή στο τρένο, σκοτώνει τον ένα από τους δύο σωματοφύλακες, αλλά ο άλλος, Κουρόντα (Tοσίρο Μιφούνε) ορκίζεται εκδίκηση, δινόντας στον εαυτό του προθεσμία 7 ημέρων για να πάει το σπαθί πίσω στον Ιαπωνα πρέσβη, διαφορετικά θα προχωρήσει σε Σεπούκου (χαρακίρι), ως την ένδειξη αποτυχίας του.

Μετά την ολοκλήρωση της ληστείας ο Γκος θα προσπαθήσει να σκοτώσει τον Λινκ για να πάρει ολοκληρη την λεία μόνος του. Ο Λινκ θα μείνει αναίσθητος μετά από την αποτυχημένη αποπειρα δολοφονίας του, και ο Γκος θα εξαφανιστεί μαζί με την λεία της ληστείας.

Ο Λινκ αφού ξυπνήσει θα πάει στους Ιαπωνες και θα δεχθεί να συνεργαστεί μαζι τους για να εντοπίσουν τον Γκος, προκειμένου να γλυτώσει το κεφάλι του, αλλά συνειδητοποιεί ότι ο Κουρόντα θα σκοτώσει τον Γκος αμέσως, εμποδίζοντάς τον να πάρει πίσω το μερίδιο του από τα κλεμμένα λάφυρα από τον πρώην συνεργάτη του στην ληστεία. Γνωρίζοντας αυτό, ο Λινκ επανειλημμένα προσπαθεί να ξεφύγει από τον Κουρόντα, για να ματαίωσει το χαρακίρι του σαμουράι και να καταφέρει να πάρει το μερίδιο του από την ληστεία.

Διανομή ρόλων
-------------

* Τσαρλς Μπρόνσον ως Λινκ Στιουάρτ
* Τοσίρο Μιφούνε ως Κουρόντα
* Αλέν Ντελόν ως Γκος (Ζερβοχέρης)
* Ουρσούλα Άντρες ως Κρίστινα

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.imdb.com/title/tt0067770/. Ανακτήθηκε στις 18  Απριλίου 2016.
2. 1 2  www.filmaffinity.com/es/film600149.html. Ανακτήθηκε στις 18  Απριλίου 2016.
3. 1 2 3 4 5 6  (Τσεχικά) *Česko-Slovenská filmová databáze*. 2001.
4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  www.imdb.com/title/tt0067770/fullcredits. Ανακτήθηκε στις 18  Απριλίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η *Μονομαχία στον Κόκκινο Ήλιο*   στην IMDb (Αγγλικά)

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
 |

 |
Ο **Μητροπολίτης Αμβρόσιος**, κατά κόσμο **Αθανάσιος Χρηστίδης** (1832 – 20 Μαρτίου 1889), ήταν μητροπολίτης σε μητροπόλεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Αναφέρεται ως ηθικός και φιλόμουσος αρχιερέας.

Γεννήθηκε στη Νικομήδεια της Μικράς Ασίας και σπούδασε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του χειροτονήθηκε διάκονος και απεφοίτησε το 1856. Υπηρέτησε ως καθηγητής και ιεροκήρυκας στη Θεσσαλονίκη, ως διευθυντής της Ελληνικής Σχολής στο Ρύσιο (Αρετσού) της Βιθυνίας και ως διευθυντής του Ημιγυμνασίου Χαλκηδόνος. Στις 30 Μαρτίου 1869 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον Μητροπολίτη Χαλκηδόνος Γεράσιμο και, αφού πρώτα έγινε αρχιμανδρίτης, διορίσθηκε εφημέριος του Ναού της Αγίας Ευφημίας της Χαλκηδόνος. Στις 28 Ιουνίου 1880 ο Αμβρόσιος χειροτονήθηκε στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι τιτουλάριος Επίσκοπος Μυρέων, βοηθός Επίσκοπος της Μητροπόλεως Φιλιππουπόλεως. Στα τέλη Νοεμβρίου 1880 τοποθετήθηκε αρχιερατικός προϊστάμενος του Ναού Αγίου Νικολάου Γαλατά. Στις 26 Αυγούστου 1881 ο Αμβρόσιος εξελέγη Μητροπολίτης Χίου έχοντας συνυποψηφίους τους Επισκόπους Αμφιπόλεως Ιάκωβο και Σιών Γρηγόριο. Διαδέχθηκε στη Μητρόπολη Χίου τον φέροντα το ίδιο ιερατικό όνομα Αμβρόσιο Κωνσταντινίδη. Στις 22 Ιουλίου 1887 εξελέγη Μητροπολίτης Ικονίου έχοντας συνυποψηφίους τους Μητροπολίτες Μελενίκου Προκόπιο και Βάρνης Καλλίνικο. Στη Μητρόπολη Χίου τον διαδέχθηκε ο Κωνσταντίνος (κατά κόσμο Δεληγιάννης), ενώ στο Ικόνιο ο Αμβρόσιος διαδέχθηκε τον Δωρόθεο, κατά κόσμο επίσης Χρηστίδη. Ο Αμβρόσιος απεβίωσε στο Ικόνιο σε ηλικία 57 ετών και τον διαδέχθηκε ο Αθανάσιος (κατά κόσμο Ηλιάδης).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Ικονίου κυρός Αμβρόσιος»

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 4, σελ. 712
Το ***Κουρέλι της ζωής*** (Πρωτότυπος τίτλος: *L'Air de Paris*) είναι Γαλλο-Ιταλική αθλητική αισθηματική ταινία του 1954 σε σκηνοθεσία του Μαρσέλ Καρνέ. Το σενάριο έγραψε ο Καρνέ με την συνεργασία του Τζέιμς Σίγκουρντ, το οποίο αποτελεί προσαρμογή του μυθιστόρηματος "The Choute" του Ζακ Βιό. Πρωταγωνιστούν οι Ζαν Γκαμπέν, Αρλέτι και Ρολάν Λεσάφρ.

Πλοκή
-----

Ο πρώην πυγμάχος, Βικτόρ Λε Γκαρέκ διευθύνει ένα γυμναστήριο με τη σύζυγό του, προσπαθεί να βρει ένα νεαρό ταλέντο και να τον οδηγήσει στην κορυφή προκειμένου να πετύχει τις φιλοδοξίες που ο ίδιος δεν μπόρεσε να πετύχει. Η σύζυγός του Μπλας έχει υιοθετήσει αυτή την αποκλειστική λατρεία της «ευγενούς τέχνης» και κρατά τους λογαριασμούς σε τάξη, όχι χωρίς κάποια κούραση, ειδικά αφού κληρονόμησε ένα σπίτι στην Κυανή Ακτή. Όταν ο Βικτόρ συναντά τον Αντρέ Μενάρ, έναν νεαρό μοναχικό εργάτη που ανακαλύπτει ορισμένα χαρίσματα του, τον απομακρύνει από τη μέτρια ζωή του, τον εκπαιδεύει μεταδίδοντάς του όλη την εμπειρία του και τον μεταμορφώνει σε πρωταθλητή. Θα είναι επίσης στο πλευρό του όταν ο Αντρέ νιώθει μόνος μετά τη σύντομη ερωτική περιπέτειά του με την Κορίν, μια όμορφη Παριζιάνα.

Διανομή ρόλων
-------------

* Ζαν Γκαμπέν - Βικτόρ Λε Γκαρέκ, προπονητής πυγμαχίας
* Αρλετύ - Μπλανς Λε Γκαρέκ, σύζυγος του Βικτόρ
* Ρολάν Λεσάφρ - Αντρέ Μενάρ, σιδηροδρομικός υπάλληλος
* Μαρί Νταμς - Κορίν, μοντέλο από το Παρίσι
* Φόλκο Λούλι - Άντζελο Ρόσι, έμπορος
* Σιμόν Παρί - Σαντάλ, φίλη της Κορίν
* Μορίς Σαρφατί - Τζότζο, νεαρός πυγμάχος

Υποδοχή
-------

### Βραβεία & υποψήφιοτητες

Ο Μαρσέλ Καρνέ ήταν υποψήφιος για τον Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ της Βενετίας το 1954, όπου ο Ζαν Γκαμπέν κέρδισε το Κύπελλο Βόλπι Καλύτερου Α' Ανδρικού Ρόλου καθώς και για τον ρόλο του στο Ας με κρίνει η κοινωνία του Ζακ Μπεκέρ που κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Coppa Volpi for best actors since 1935». *labiennale.org*. Venice Film Festival. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2011.

Βιβλιογραφία
------------

* Edward Baron Turk. *Child of Paradise: Marcel Carné and the Golden Age of French Cinema*. Harvard University Press, 1989.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Αυτή η σελίδα δεν έχει συνδέσμους στα Wikidata*

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
* Πύλη:Γαλλία
 |

 |
Ο Ιωσήφ Ταμπακόπουλος ήταν αρχιμανδρίτης, ηγούμενος της Μονής Καισαριανής και αγωνιστής της Επανάστασης του 1821.

Δράση
-----

Ο Ιωσήφ Ταμπακόπουλος γεννήθηκε στη Βυτίνα το 1792 και ήταν γιος του Δημήτριου Ταμπακόπουλου.

Ο Ιωσήφ Ταμπακόπουλος ήταν αρχιμανδρίτης, ηγούμενος της Μονής Καισαριανής. Ήταν μέλος της Φιλικής Εταιρείας και οπλαρχηγός στην επανάσταση του 1821 και προσέφερε φορτηγά ζώα, αξιόλογους ίππους και ολόκληρη την περιουσία του για τις ανάγκες της επανάστασης. Έλαβε μέρος στη μάχη του Χαϊδαρίου, του Φαλήρου και στην πολιορκία της Ακροπόλεως δείχνοντας γενναιότητα και πατριωτισμό, όπως βεβαιώνεται από σχετικό πιστοποιητικό το οποίο υπογράφει ο στρατηγός Ιωάννης Μακρυγιάννης.

Για τις προσφορές του αυτές προς την επανάσταση τιμήθηκε με δύο μετάλλια, με τον Ταξιάρχη του Τάγματος του Σωτήρος και με το «αργυρούν» αριστείο του Αγώνος. Πέθανε πάμφτωχος το 1869 και η νεκρώσιμη ακολουθία εψάλη στην Μητρόπολη Αθηνών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Γ.Α.Κ.».
Το **αναπίεσμα** ήταν μηχάνημα του αρχαίου ελληνικού θεάτρου, που επέτρεπε την ξαφνική εμφάνιση ή εξαφάνιση προσώπων ή στοιχείων της σκηνογραφίας. Συνήθως με το αναπίεσμα παρουσιάζονταν στη θεατρική σκηνή ή εξαφανίζονταν από αυτή οι μικρότερης σημασίας θεοί (καθώς οι σημαντικότεροι για το έργο εμφανίζονταν με τη «μηχανή»-γερανό, από όπου και η έκφραση «από μηχανής θεός»).

Το αναπίεσμα ήταν τοποθετημένο κάτω από τη σκηνή, στα *υποσκήνια*, και φαίνεται ότι λειτουργούσε περίπου όπως η σημερινή τραμπάλα, δηλαδή με την πίεση στο ένα άκρο του αναπιέσματος (από τα παρασκήνια ή από τα υποσκήνια) το άλλο άκρο, που έφερε το πρόσωπο ή τα στοιχεία του σκηνικού, ανυψωνόταν μέχρι το επίπεδο της σκηνής ξαφνικά — ή, ακολουθώντας αντίθετη κίνηση, εξαφανιζόταν από τη σκηνή. Σύμφωνα με τον σοφιστή, λεξικογράφο και γραμματικό Ιούλιο Πολυδεύκη, υπήρχαν σε κάθε αρχαίο ελληνικό θέατρο δύο αναπιέσματα: Το ένα στη σκηνή, από όπου φανερώνονταν ή εξαφανίζονταν *«ποταμοί ή τοιαύτα τινά πρόσωπα»*, και το δεύτερο στον χώρο των αναβαθμών, *«αφ' ων ανέβαινον Ερινύες»*.

Είναι αναμφισβήτητο ότι στην παράσταση του *Προμηθέως Δεσμώτου* του Αισχύλου οι αρχαίοι χρησιμοποιούσαν αναπίεσμα για την εξαφάνιση μέρους του σκηνικού του βουνού, που σύμφωνα με την υπόθεση του έργου κατακεραυνώνεται από τον Δία και χάνεται στα Τάρταρα. Στο νεότερο θέατρο χρησιμοποιήθηκε (και χρησιμοποιείται) το αντίστοιχο του αναπιέσματος, το λεγόμενο «καθέκτης» ή «τραμπουκέτο» ή «τραπ», που λειτουργεί με σκοινιά, αντίβαρα ή ηλεκτρικά μηχανήματα, και είναι επίσης τοποθετημένο κάτω από το σανίδωμα της σκηνής.

Πηγές
-----

* Τάσος Ν. Πετρής: Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 443
* Το λήμμα «Ἀναπίεσμα» στην *Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft*, τόμ. I, 2, στήλες 2061-2062 (έκδ. του 1894)
Ο **Ενβέρ Μάριτς** (*Enver Marić*, γεννήθηκε 23 Απριλίου 1948) είναι πρώην Γιουγκοσλάβος (από τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη) πρώην τερματοφύλακας της Εθνικής Γιουγκοσλαβίας και νυν προπονητής τερματοφυλάκων στην Χέρτα Βερολίνου.

Καριέρα
-------

Ο Μάριτς γεννήθηκε στις 25 Απριλίου του 1948 στο Μόσταρ της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (τότε ήταν μέρος της ενωμένης Γιουγκοσλαβίας) και ξεκίνησε την καριέρα του το 1967 από την τοπική Βελέζ Μόσταρ, όπου υπήρξε και συμπαίκτης με τον Ντούσαν Μπάγεβιτς. Το 1976 μεταγράφηκε στη Γερμανία και συγκεκριμένα στη ΦΚ Σάλκε 04 όπου παρέμεινε για μια διετία. Το 1978 επέστρεψε στη Βελέζ Μόσταρ όπου και έκλεισε την καριέρα του το 1985.

Ο Μάριτς διατέλεσe 32 φορές διεθνής με την Εθνική Γιουγκοσλαβίας και ήταν μέλος της ομάδας που συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974, στα γήπεδα της Δυτικής Γερμανίας. Μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση, ακολούθησε καριέρα προπονητή τερματοφυλάκων με θητεία στις Βελέζ Μόσταρ (1987-90), Φορτούνα Ντύσσελντορφ (1993-98) και Χέρτα Βερολίνου από το 2003 μέχρι και σήμερα.
Ιστορία
-------

Η Δημοκρατική Ομοσπονδιακή Γιουγκοσλαβία, ήταν ένα προσωρινό κράτος που ιδρύθηκε κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στις 29 Νοεμβρίου 1943 μέσω της Δεύτερης Συνόδου του Αντιφασιστικού Συμβουλίου για την Εθνική Απελευθέρωση της Γιουγκοσλαβίας (AVNOJ). Η Εθνική Επιτροπή για την Απελευθέρωση της Γιουγκοσλαβίας (NKOJ) ήταν το αρχικό εκτελεστικό της όργανο. Καθ' όλη τη διάρκεια της ύπαρξής του κυβερνήθηκε από τον στρατάρχη Γιόσιπ Μπροζ Τίτο ως πρωθυπουργό.

Αναγνωρίστηκε από τους Συμμάχους στη Διάσκεψη της Τεχεράνης, μαζί με το AVNOJ ως το διαβουλευτικό όργανό του. Η εξόριστη γιουγκοσλαβική κυβέρνηση του βασιλιά Πέτρου Β' στο Λονδίνο, εν μέρει λόγω πιέσεων από το Ηνωμένο Βασίλειο, αναγνώρισε την κυβέρνηση AVNOJ με ​​τη Συνθήκη του Vis, που υπογράφηκε στις 16 Ιουνίου 1944 μεταξύ του πρωθυπουργού της εξόριστης κυβέρνησης, Ιβάν Σούμπασιτς και του Τίτο. Με τη Συνθήκη του Vis, η εξόριστη κυβέρνηση και το NKOJ συμφώνησαν να συγχωνευθούν σε μια προσωρινή κυβέρνηση το συντομότερο δυνατό. Η μορφή της νέας κυβέρνησης συμφωνήθηκε σε μια δεύτερη συμφωνία Τίτο-Σούμπασιτς που υπογράφηκε την 1η Νοεμβρίου 1944 στην πρόσφατα απελευθερωμένη γιουγκοσλαβική πρωτεύουσα του Βελιγραδίου. Η Γιουγκοσλαβία έγινε ένα από τα ιδρυτικά μέλη των Ηνωμένων Εθνών με την υπογραφή του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών τον Οκτώβριο του 1945.

Το κράτος δημιουργήθηκε για να ενώσει το γιουγκοσλαβικό κίνημα αντίστασης στην κατοχή της Γιουγκοσλαβίας από τις δυνάμεις του Άξονα. Η συμφωνία άφησε σκόπιμα αναποφάσιστο το ζήτημα εάν το κράτος θα ήταν μοναρχία ή δημοκρατία μέχρι να τελειώσει ο πόλεμος, οπότε η θέση του αρχηγού του κράτους ήταν κενή. Μετά τη συγχώνευση των κυβερνήσεων, το κράτος μεταρρυθμίστηκε σε μονοκομματική Ομοσπονδιακή Λαϊκή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας με πρωθυπουργό τον Γιόσιπ Μπροζ Τίτο και υπουργό Εξωτερικών τον Ιβάν Σούμπασιτς.
Ο **Μιχάλης Καβαλιέρης** (γεν. Αιτωλικό, 16 Οκτωβρίου 1965) είναι παλαίμαχος, πρώην διεθνής Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζονταν ως μέσο-επιθετικός, με αξιοσημείωτη παρουσία στην Α΄Εθνική Κατηγορία, με τη φανέλα του Λεβαδειακού.

Ποδοσφαιριστής
--------------

Ξεκίνησε τον αθλητισμό από το ερασιτεχνικό σωματείο του Α.Σ. Παπάγου και το καλοκαίρι του 1986 υπόγραψε στο Λεβαδειακό. Το 1987 κέρδισε την άνοδο στην Α΄Εθνική, στην οποία έπαιξε με την ομάδα της Λειβαδιάς για 4 σεζόν, από το 1988 έως και το 1991, συμπληρώνοντας *90* συμμετοχές σε επίσημους αγώνες πρωταθλήματος και 3 τέρματα. Επόμενοι σταθμοί στην σταδιοδρομία του ήσαν ο Ατρόμητος Αθηνών, η Δόξα Βύρωνα, ο Παναιγιάλειος, ο Γ.Σ. Μαρκό, η Α.Ε. Χαλανδρίου, ο Βύζας Μεγάρων και ο *Νέος Αίας Παλλήνης*.

Προπονητής
----------

Μετά τη λήξη της ποδοσφαιρικής του καριέρας, ο Μιχάλης Καβαλιέρης θήτευσε σε διάφορες ερασιτεχνικές ομάδες της ΕΠΣΑ, όπως ο Κεραυνός Κερατέας (σαν παίκτης προπονητής), η *Ένωση Ερυθραίας/Κηφισιάς* κ.α. Από τα μέσα της δεκαετίας του 2000 εργάζεται κυρίως σαν βοηθός του Τάκη Λεμονή, στον Ολυμπιακό, στην Ομόνοια Λευκωσίας, στον Πανιώνιο και στον Παναιτωλικό. Γενικά ο Μιχάλης Καβαλιέρης ήταν βοηθός του Τάκη Λεμονή σε όλες τις ομάδες που πήγε ο Λεμονής από το 2000 και μετά. Το Δεκέμβριο του 2016 ο Καβαλιέρης ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Ολυμπιακού Λαυρίου.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Διεθνής στατιστική ιστοσελίδα
* "40 Χρόνια ποδόσφαιρο και ΠΡΟ-ΠΟ", έκδοση εφημερίδας "ΠΡΟΠΟΡΑΜΑ" (2000)
* Γεώργιος Παγιωτέλης, "Το Έπος της Α΄Εθνικής" (Περιοδικό "ΟΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ")
* Το ηλεκτρονικό αρχείο της "Αθλητικής Ηχούς"

Παραπομπές
----------

1. ↑  Φύλλο "Αθλητικής Ηχούς *της 13 Οκτωβρίου 1987, σελ. 1*
2. ↑  Φύλλο εφημερίδας "Αθλητική Ηχώ" της 31 Ιουλίου 1986, σελ. 5: "Ο. Α.Σ. Παπάγου θα βασιστεί και φέτος στο φυτώριό του" Ανακτήθηκε από την ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων, στις 20/1/2020
3. ↑  Φύλλο αθλητικής εφημερίδας "*ΦΩΣ των Σπορ*", της Πέμπτης 29 Δεκεμβρίου 2016, σελ. 8, στήλη "*Αθηναϊκά*" σε επιμέλεια του δημοσιογράφου Γ. Ζουρίδη: "Καβαλιέρης: *Γίνεται σοβαρή προσπάθεια στον Ολυμπιακό Λαυρίου*"
Η **Lada** είναι ρωσική αυτοκινητοβιομηχανία που ανήκει στην AvtoVAZ, μια εταιρεία που ανήκει σήμερα στην Ρωσική κυβέρνηση Τα πρώτα αυτοκίνητα που δημιούργησε η AvtoVAZ, με τεχνική υποστήριξη από την ιταλική Fiat, κυκλοφόρησαν στη Ρωσία υπό το εμπορικό σήμα **Zhiguli** (Ζιγκούλι), το οποίο προήλθε από το κοντινό βουνό της περιοχής και προτάθηκε από τον Α.Μ. Τσέρνι. Όταν τα Λάντα εξήχθησαν σε ξένες αγορές, το εμπορικό σήμα Zhiguli κρίθηκε ακατάλληλο, επειδή ήταν δύσκολο για τους μη Ρώσους να το προφέρουν, ενώ επίσης υπήρξαν φόβοι ότι έμοιαζε πολύ με τη λέξη «ζιγκολό».

Η μάρκα Lada εμφανίστηκε το 1973 και από τότε έγινε το κύριο εμπορικό σήμα για τα οχήματα της AvtoVAZ. Το όνομα Λάντα προέρχεται από τους Βίκινγκ. Η μάρκα έχει μακρά ιστορία στη Ρωσία και είναι δημοφιλής και στις μετασοβιετικές χώρες. Τα οχήματα Λάντα σήμερα πωλούνται σε προσιτές τιμές και προσφέρουν καλή ποιότητα συγκριτικά με τη χαμηλή τιμή τους.

Τα κλειδιά για την επιτυχία της ήταν: ανταγωνιστική τιμή, αξιοπιστία, απλή μηχανική φιλική προς το περιβάλλον και ανεπιτήδευτη λειτουργικότητα. Το αυτοκίνητο κατασκευάστηκε με άδεια σε αρκετές άλλες χώρες. Η ανταγωνιστική τιμολόγηση και η ευκολία εξυπηρέτησης έκαναν τα Λάντα απαραίτητα για υπηρεσίες πολιτικής προστασίας, αστυνομίες και άλλες δημόσιες υπηρεσίες στην Ευρώπη, την Αφρική, την Καραϊβική και τη Νότια Αμερική. Ωστόσο, η Lada εξακολουθεί να διατηρεί ένα σχετικά χαμηλό κύρος ως όνομα, αν και αυτό έχει βελτιωθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια.

Το 1993, η TTS υπέγραψε σύμβαση με την AvtoVAZ. Το 1995, το πρώτο πλήρες κέντρο αυτοκινήτων LADA άνοιξε στην πόλη Naberezhnye Chelny και ξεκίνησε άμεσες παραδόσεις από το εργοστάσιο αυτοκινήτων. Το 1995 άνοιξε ένα γραφείο στο Καζάν. Μέχρι το 1997, τα αυτοκίνητα οδηγούνταν από το Naberezhnye Chelny. Μετά από-μεταφερμένος σιδηροδρομικώς

Πηγές
-----

1. ↑  Μπούτση, Μυρτώ (26 Αυγούστου 2022). «Lada: Η ρωσική αυτοκινητοβιομηχανία AvtoVaz μετρά τις πληγές της». *PowerGame*. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2023.
2. 1 2  «Происхождение названия "Жигули"». *history.vaz.ru*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Δεκεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2017.
3. ↑  «40 лет назад автомобилю ВАЗ-2101 было присвоено название "Жигули"» (στα ρωσικά). *РИА Новости*. 7 Σεπτεμβρίου 2010.. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2017.
4. ↑  «"АвтоВАЗ" начнет производство LADA Xcode в течение пяти лет». *Vedomosti*. 28 Αυγούστου 2016.. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2017.
5. ↑  «Зубарев Вячеслав Викторович: биография» (στα Ρωσικά). 3 Μαΐου 2023. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2023.
6. ↑  «Зубарев Вячеслав Викторович. Биография». *rus.team* (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2023.
7. ↑  «Зубарев Вячеслав Викторович | биография и последние новости». *ФедералПресс* (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2023.
Η **ΦΚ Πούνε Σίτι** ήταν ινδική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Πούνε της πολιτείας Μαχαράστρα. Ιδρύθηκε το 2014 και διαλύθηκε το 2019. Έδρα της ομάδας ήταν το Στάδιο Shree Shiv Chhatrapati Sports Complex, στην περιοχή Μαχαλούνγκε, χωρητικότητας 11.500 θεατών. Συμμετείχε στην Ινδική Σούπερ Λιγκ.

Η ομάδα είχε αντιπαλότητα με την Μουμπάι Σίτι, με την οποία αποτελούσαν τις μοναδικές δύο ομάδες από μια πολιτεία της Ινδίας (Μαχαράστρα). Η ομάδα είχε σύνδεσμο φιλάθλων με την ονομασία «Orange Army».

Πρώτος προπονητής της Πούνε Σίτι υπήρξε ο Ιταλός Φράνκο Κολόμπα και τελευταίος ήταν ο Βραζιλιάνος Μάρκος Πακέτα. Συνολικά περισσότερες συμμετοχές με τον σύλλογο κατέγραψε ο Ινδός ποδοσφαιριστής Αντίλ Καν με 37 εμφανίσεις και πρώτος σκόρερ είναι ο Βραζιλιάνος Μαρσελίνιο με 16 γκολ.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Basu, Saumyajit. «Stars embrace soccer through Indian Super League». *Times of India*. Ανακτήθηκε στις 22 Απριλίου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Ο **Τάσος Δήμας**, γεννημένος στην Θεσσαλονίκη στις 10 Απριλίου 1988, είναι Έλληνας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1.97 m και αγωνίζοταν κάποτε στην θέση του σούτινγκ γκαρντ, όντας αθλητής της ομάδας του Γ.Σ. Κορωπίου από το καλοκαίρι του 2016.

Καριέρα
-------

Ο Δήμας εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής του Μέγα Αλέξανδρου Θεσσαλονίκης σε ηλικία δέκα ετών και έφθασε να αγωνίζεται μέχρι την Β΄ Εθνική κατηγορία, στην οποία αναδείχθηκε δεύτερος σκόρερ του πρωταθλήματος το 2010-11.

Το καλοκαίρι του 2011, υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με την ομάδα του Άρη. Στην πρώτη του σεζόν αγωνίστηκε σε έντεκα παιχνίδια, πετυχαίνοντας πέντε πόντους, ενώ στους δύο αγώνες των πλέι-οφ εναντίον του Παναθηναϊκού πέτυχε τρεις ακόμη πόντους. Επίσης, έπαιξε σε εννέα αγώνες για την διοργάνωση του ULEB Eurocup.

Το 2012-13, αγωνίστηκε σε επτά αγώνες για την κανονική περίοδο του πρωταθλήματος, με μέσο όρο 2,3 πόντων, ενώ το 2013-14 δόθηκε δανεικός στην ομάδα των Ίκαρων Σερρών. Την επόμενη χρονιά, ενημερώθηκε από τον προπονητή του Άρη, Δημήτρη Πρίφτη, ότι δεν τον χρειάζεται στην ομάδα των "κίτρινων", αλλά τελικά παρέμεινε στον Άρη μέχρι το τέλος της σεζόν παίζοντας σε έντεκα αγώνες.

Συνέχισε στην ομάδα των "κίτρινων" και το 2015-16, όπου επανήλθε με τον Άρη στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις μετά από τέσσερα χρόνια, παίζοντας εναντίον της τουρκικής Μπάνβιτ και της ιταλικής Αρμάνι Μιλάνο.

Το καλοκαίρι του 2016, αφέθηκε ελεύθερος από την ομάδα του Άρη και υπέγραψε στον Γ.Σ. Κορωπίου για το πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Τάσος Δήμας: «Μεγάλη τιμή να βρίσκομαι στον Άρη» - ArisBC[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  ««Κιτρινόμαυρος» για τα επόμενα τέσσερα χρόνια ο Δήμας». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2015.
3. ↑  DIMAS, TASOS - Welcome to Eurocup
4. ↑  Δανεικοί στους Ίκαρους Σερρών, Δήμας - Μποχωρίδης[*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  Εκτός πλάνων ο Δήμας | PRESSARIS[*νεκρός σύνδεσμος*]
6. ↑  «Tasos Dimas Player Profile, Aris BC, International Stats». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 22 Απριλίου 2016.
7. ↑  «Πήρε Δήμα το Κορωπί! - Basketblog.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιουλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2016.

Πηγές
-----

* Παίκτης: Τάσος Δήμας | Καριέρα παίκτη | | insports.eu[*νεκρός σύνδεσμος*]
* ΤΑΣΟΣ ΔΗΜΑΣ Μέγα «κανόνι»! - CobraSports.GR
Ο **Στέφανος Πετράκης** (1924 – 8 Μαΐου 2022) ήταν πρωταθλητής του στίβου στα 100μ. στα 200μ. και στη σκυταλοδρομία 4Χ100. 

Κέρδισε μετάλλια σε Μεσογειακούς Αγώνες και σε τέσσερις Βαλκανικούς Αγώνες τη δεκαετία του 1950. Επίσης πήρε μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες, στο Λονδίνο, το 1948, και στο Ελσίνκι, το 1952.

Βιογραφικό
----------

Ο Στέφανος Πετράκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1924 και ήταν αθλητής του Παναθηναϊκού. 

Κέρδισε το πρώτο χρυσό μετάλλιο στα 100μ. σε Πανελλήνιους Αγώνες, το 1948, με χρόνο 11.3. Στο ίδιο αγώνισμα ήταν πρώτος και στους Πανελλήνιους Αγώνες το 1950 και το 1952. Στα 200μ. ήταν πρωταθλητής Ελλάδας τέσσερις φορές: το 1951, το 1952, το 1953 και το 1955. Επίσης υπήρξε πρωταθλητής Ελλάδας με την ομάδα σκυταλοδρομίας του Παναθηναϊκού. 

Στους πρώτους Μεσογειακούς Αγώνες, που διεξήχθησαν στην Αλεξάνδρεια, το 1951, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 100 μ. με επίδοση 10.9 και το αργυρό μετάλλιο στη σκυταλοδρομία 4Χ100, μαζί με τους Τσολάκη, Βεντλίκο και Σύλλη. Στους ίδιους αγώνες ήταν έκτος στα 200 μ. Στους Μεσογειακούς Αγώνες της Βαρκελώνης, το 1955, κέρδισε και πάλι το αργυρό μετάλλιο στη σκυταλοδρομία 4Χ100, αυτή τη φορά μαζί με τους Γεωργόπουλο, Κηπουρό και Τσαλαμανιό ενώ στα 200 μ. κατέκτησε ξανά την έκτη θέση.

Στους Βαλκανικούς Αγώνες που διεξήχθησαν στην Αθήνα, το 1953, ήταν πρώτος στα 200μ. με χρόνο 22,6. Στις επόμενες δύο διοργανώσεις, στο Βελιγράδι, το 1954, και στην Κωνσταντινούπολη, το 1955, ήταν δεύτερος. Στους Βαλκανικούς Αγώνες το 1959, στο Βουκουρέστι, κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στα 100 μ.

Πήρε μέρος στους Ολυμπιακούς το 1948 στο Λονδίνο και το 1952 στο Ελσίνκι στα 100, 200 και 4χ100μ στους προκριματικούς γύρους.

Διετέλεσε επί πολλά χρόνια (1964-1967, 1975-1986) δημοτικός σύμβουλος και Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου (1975-1976 και 1979-1982), στο Δήμο Περιστερίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.newsit.gr/athlitika/stefanos-petrakis-pethane-o-palios-protathlitis-ton-sprint/3520938/.
2. ↑  (Αγγλικά) *Sports-Reference.com*. www.sports-reference.com/olympics/athletes/pe/stefanos-petrakis-1.html. Ανακτήθηκε στις 25  Ιανουαρίου 2016.
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑
8. ↑
9. ↑
Ο σπερματικός πόρος ξεκινά από τον όρχι και εισέρχεται στην βουβωνική χώρα.
Ο **σπερματικός τόνος** είναι μια σωληνοειδής δομή που λειτουργεί ως αγωγός μεταξύ των όρχεων και του υπόλοιπου αναπαραγωγικού συστήματος. Συνίσταται από ινώδη ιστό, μύες, αιμοφόρα αγγεία και νεύρα, τα οποία κυλούν προς και από τον όρχι. Οι περισταλτικές συσπάσεις των μυϊκών ινών του σπερματικού πόρου συμβάλλουν στην εξώθηση των σπερματοζωαρίων από τον όρχι.

Ο σπερματικός πόρος αποτελεί επέκταση της ουράς της επιδιδυμίδας. Πορεύεται προς τα άνω κατευθυνόμενος προς την ουροδόχο κύστη και ακριβώς πριν φθάσει στον προστάτη διευρύνεται και σχηματίζει την *σπερματική λήκυθο*. Εκεί ενώνεται με τον πόρο της *σπερματοδόχου κύστης* και δημιουργούν τον *εκσπερματικό πόρο*, ο οποίος διαπερνά τον προστάτη και καταλήγει στην προστατική μοίρα της ουρήθρας. Κατά την διάρκεια της μεταφοράς τους τα σπερματοζωάρια αναμιγνύονται με το έκκριμα των επικουρικών γεννητικών αδένων δημιουργώντας το σπέρμα, το οποίο εξέρχεται από το στόμιο της ουρήθρας.

Δείτε επίσης
------------

* Επιδιδυμίδα
* Σπερματικά σωληνάρια

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Η οδός του σπέρματος». *www.eugonia.com.gr*. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022.
2. ↑  bouzalas.gr (20 Απριλίου 2020). «Ανδρικό γεννητικό σύστημα». *Ιωάννης Μπουζαλάς Χειρουργός Ουρολόγος Ανδρολόγος*. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022.
Αθλητικό κέντρο στο Μπέλο Οριζόντε της Βραζιλίας
**Αθλητικό σωματείο** ή **αθλητικός σύλλογος**, μερικές φορές συναντάται και ως **αθλητική λέσχη** ή με την ευρύτερη έννοια **αθλητική κοινωνία**, αν και συνήθως αυτή αφορά πλήθος αθλητικών οντοτήτων, είναι σωματείο το οποίο δραστηριοποιείται σε ένα ή περισσότερα αθλήματα. Το εύρος των αθλητικών σωματείων μπορεί να κυμαίνεται μεταξύ άσημων επαρχιακών ομάδων, με φιλάθλους συγγενείς και φίλους, και διάσημων συλλόγων, με επαγγελματίες αθλητές και τεχνικούς, εκτεταμένες εμπορικές δραστηριότητες και χιλιάδες εγγεγραμμένα μέλη.

Οργάνωση
--------

Τα μεγάλα αθλητικά σωματεία χαρακτηρίζονται από το γεγονός ότι διαθέτουν επαγγελματικά και ερασιτεχνικά τμήματα σε διάφορα αθλήματα. Οι ομάδες και οι αθλητές που ανήκουν σε ένα αθλητικό σωματείο μπορεί να αγωνίζονται σε πολλές και διαφορετικές διοργανώσεις, φορώντας τα ίδια χρώματα και χρησιμοποιώντας την ίδια ονομασία, έχοντας τους ίδιους συλλόγους φιλάθλων, υποστηρικτές και εγκαταστάσεις. Πολλά αθλητικά σωματεία παρέχουν στους φιλάθλους τη δυνατότητα να ενισχύσουν οικονομικά το αγαπημένο τους σωματείο, προσφέροντάς τους ως ανταπόδοση διάφορα προνόμια, όπως μειωμένο εισιτήριο στους εντός έδρας αγώνες των ομάδων του σωματείου. Η οικονομική ενίσχυση από τους φιλάθλους, οι συμφωνίες χορηγίας, τα τηλεοπτικά δικαιώματα, η εμπορευματοποίηση και η πώληση των προϊόντων που σχετίζονται με το σωματείο, είναι συνήθως οι πρωτογενείς πηγές χρηματοδότησης των αθλητικών σωματείων.

Επιπλέον, υπάρχουν αθλητικά σωματεία ή τμήματά τους, που είναι εισηγμένα στο χρηματιστήριο αξιών. Πολλές επαγγελματικές ευρωπαϊκές ποδοσφαιρικές ομάδες που ανήκουν σε ευρύτερα αθλητικά σωματεία, λειτουργούν με αυτό τον τρόπο. Επίσης, ορισμένες αθλητικές ομάδες ανήκουν και χρηματοδοτούνται από συγκεκριμένες εταιρείες, οι οποίες δεν σχετίζονται με τον αθλητισμό. Μία εταιρεία μπορεί να κατέχει περισσότερες από μία αθλητικές ομάδες, των οποίων οι έδρες, υπάρχει περίπτωση να βρίσκονται ακόμη και σε διαφορετικές χώρες.

Ανα χώρα
--------

### Ελλάδα

Στην ελλάδα, η ίδρυση αθλητικού σωματείου επιτυγχάνεται με βάση τις διαδικασίες που ορίζει ο ισχύον νόμος. Κάθε σωματείο το οποίο είναι επίσημα αναγνωρισμένο, φέρει κωδικό αναγνώρισης από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού (ΚΑ ΓΓΑ). Ειδικότερα, για κάθε άθλημα υπάρχει και η αντίστοιχη καταχώριση στην αρμόδια ομοσπονδία, όπως ο αριθμός μητρώου στην Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΑΜ ΕΠΟ) και ο αριθμός μητρώου στην Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης (ΑΜ ΕΟΠΕ).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ίδρυση Αθλητικού Σωματείου: Πώς; Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine. ΠΣΑΥΚ
2. ↑  ΖΑΚΥΝΘΟΣ: Πολιτιστική και Αθλητική Λέσχη «Γέρανος»: Νέες δράσεις και τμήμα τοξοβολίας Αρχειοθετήθηκε 2015-11-14 στο Wayback Machine. ert.gr
3. ↑  Ο θάνατος, ο ακραίος φυσικός πόνος, η αθλητική αποτυχία (SportDay/ Αλέξης Σπυρόπουλος) sport-fm.gr
4. ↑  «Μονόδρομος η κάθαρση του επαγγελματικού αθλητισμού» onsports.gr
5. ↑  «Θεσμικό Πλαίσιο Σύστασης & Λειτουργίας Αθλητικού Σωματείου» Αρχειοθετήθηκε 2015-05-29 στο Wayback Machine. pe.uth.gr

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4056433-2

 |

 |
Η **Ραζά Κλεμπ Ατλετίκ** (αραβικά: نادي الرجاء الرياضي, *Ραζά* σημαίνει «Ελπίδα», γνωστή ως **Ραζά Καζαμπλάνκα**) είναι αθλητικό σωματείο με τμήματα σε πολλά και διαφορετικά αθλήματα, με έδρα την Καζαμπλάνκα στο Μαρόκο. Η Ράζα ιδρύθηκε στις 20 Μαρτίου του 1949, ως μέρος του πολιτικού αγώνα κατά της γαλλικής αποικιοκρατίας, από Μαροκινούς εθνικιστές, οι οποίοι είχαν ως στόχο να δημιουργήσουν ένα πυρήνα από την εργατική τάξη των νεαρών Μαροκινών. Ο σύλλογος είναι πιο γνωστός στο εξωτερικό για την ομάδα του ποδοσφαίρου.

Στο Μαρόκο η Ράζα Καζαμπλάνκα εξακολουθεί να θεωρείται η "ομάδα του λαού". Για πολλά χρόνια είχε τη φήμη της ομάδας που έπαιζε θεαματικό ποδόσφαιρο, χωρίς να κερδίζει πολλά τρόπαια. Ωστόσο η Ράζα εξελίχθηκε πρόσφατα σε πιο επαγγελματική ομάδα, ικανή να κερδίσει τρόπαια εγχώρια αλλά και στο εξωτερικό. Αποτελεί πλέον την πιο ισχυρή ομάδα στο Μαρόκο.

Η Ράζα Καζαμπλάνκα, η οποία έχει στεφθεί εγχώρια πρωταθλήτρια έντεκα φορές, τοποθετήθηκε το 2000 τρίτη στην κατάταξη της Αφρικανικής Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (CAF) του περασμένου αιώνα, τερματίζοντας πίσω από τις αιγυπτιακές ομάδες Αλ-Αχλί και Ζάμαλεκ ΣΚ.

Η Ράζα Καζαμπλάνκα είναι η μόνη ομάδα του Μαρόκου, και η πρώτη αφρικανική και αραβική ομάδα που συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων της FIFA. Αγωνίστηκε στην πρώτη διοργάνωση που πραγματοποιήθηκε το 2000 στη Βραζιλία.

Η Ράζα έχει τον μεγαλύτερο αριθμό οπαδών στο Μαρόκο. Κατά τη διάρκεια της περιόδου 2008-2009, οι *ultras* (οργανωμένοι οπαδοί) του συλλόγου έγραψαν με κεφαλαία γράμματα "VOX POPULI" (που σημαίνει «φωνή του λαού» στα λατινικά).

Επιτυχίες
---------

### Εγχώριες

* **Πρωταθλήματα Μαρόκου: 12**

1988, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2004, 2009, 2011, 2013, 2020
Φιναλίστ : 1960, 1966, 1986, 1991, 1993, 2003, 2005, 2010, 2014, 2019
* **Κύπελλα Μαρόκου: 8**

1974, 1977, 1982, 1996, 2002, 2005, 2012, 2017
Φιναλίστ : 1965, 1968, 1983, 1992, 2013
### Διεθνείς

* **ΚΑΦ Τσάμπιονς Λιγκ: 3**

1989, 1997, 1999
Φιναλίστ : 2002
* **Κύπελλο ΚΑΦ: 2**

2003, 2018
* **ΚΑΦ Σούπερ Καπ: 1**

2000
Φιναλίστ :1998
* **Αφρο-Ασιατικό πρωτάθλημα: 1**

1998
* **Αραβικό Τσάμπιονς Λιγκ: 1**

2006
Φιναλίστ : 1996
* **Αραβικό Καλοκαιρινό Κύπελλο: 1**

2007
* **Κύπελλο Αμπχά: 1**

2004
Φιναλίστ : 2001
* **Κύπελλο Αντιφί: 1**

2009
Φιναλίστ : 2010

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Fifa: Raja Casablanca placed third in CAF's ranking of African clubs of the last century». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Δεκεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2013.
2. ↑  Ranking of The Best Club of Africa

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Raja Casablanca  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το **Κύπελλο Μεξικού** (ισπανικά: *Copa MX*, πρώην *Copa Tower*, *Copa Eliminatoria* και *Copa México*) είναι μεξικανική ποδοσφαιρική διοργάνωση που δημιουργήθηκε το 1907. Μετά από μια μακρά διακοπή από το 1997, ξεκίνησε και πάλι το 2012. Η διοργάνωση χρηματοδοτείται από την Corona Extra και επομένως είναι επίσημα γνωστή με την επωνυμία Copa Corona MX.

Στις πρώτες διοργανώσεις του κυπέλλου, συμπεριλαμβάνονταν τόσο επαγγελματικές όσο και ερασιτεχνικές ομάδες. Ήταν η πρώτη επίσημη διοργάνωση που περιλάμβανε ομάδες από διάφορα μέρη του Μεξικού και θεωρήθηκε ως μία διοργάνωση με κύρος, ειδικά κατά τα προηγούμενα χρόνια της ύπαρξής του. Ο αρχικός σκοπός της διοργάνωσης ήταν να καθορίζει την εθνική πρωταθλήτρια, διαχωρίζοντάς την έτσι από την εκάστοτε τοπική πρωταθλήτρια. Η μορφή του ήταν διαφορετική από αυτή των τοπικών πρωταθλημάτων, καθώς τα παιχνίδια ήταν νοκ-άουτ και οδηγούσαν στον τελικό, εν αντιθέσει με τα τοπικά πρωταθλήματα. Η τρέχουσα διοργάνωση διεξάγεται δύο φορές το χρόνο σε μορφή περιόδων Απερτούρα και Κλαουσούρα, παρόμοια με τη Λίγα ΜΧ. Οι νικήτριες κάθε περιόδου διεκδικούν το ΣουπερΚόπα ΜΧ.

Το κύπελλο έχει θεσμοθετηθεί δύο φορές από τη Μεξικανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, μεταξύ 1976 και 1988 και μεταξύ 1992 και 1994, με τη διεξαγωγή του το 1997 να είναι η τελευταία φορά που το Κόπα Μέχικο πραγματοποιήθηκε πριν τεθεί σε αόριστη παύση. Το Μάιο του 2012, ο πρόεδρος της Λίγα ΜΧ, Ντέκιο ντε Μαρία, ανακοίνωσε την επιστροφή και την αλλαγή επωνυμίας της διοργάνωσης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Corona se Une a la Emoción de La COPA MX lacopamx.net
2. ↑  «La Copa MX inicia la prueba de fuego tras 15 años de ausencia». *CNN México*. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2012.

Eξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνικά ποδοσφαιρικά κύπελλα Βόρειας, Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής (CONCACAF) |
| --- |
|  |
| Βόρεια Αμερική (NAFU) | 
* ΗΠΑ
* Καναδάς
* Μεξικό
 |
|  |
| Κεντρική Αμερική (UNCAF) | 
* Γουατεμάλα *(έπαυσε)*
* Ελ Σαλβαδόρ *(έπαυσε)*
* Κόστα Ρίκα
* Νικαράγουα *(έπαυσε)*
* Ονδούρα
* Παναμάς
 |
|  |
| Καραϊβική (CFU) | 
* Αγία Λουκία
* Άγιος-Μαρτίνος {Γαλλία}
* Άγιος Χριστόφορος και Νέβις
* Αϊτή
* Αντίγκουα και Μπαρμπούντα
* Αρούμπα
* Βερμούδες
* Γαλλική Γουιάνα
* Γουαδελούπη
* Γουιάνα
* Δομινίκα
* Μαρτινίκα
* Μπαρμπάντος
* Μπαχάμες
* Νησιά Καϋμάν
* Πουέρτο Ρίκο
* Σουρινάμ
* Τζαμάικα
* Τρινιντάντ και Τομπάγκο
 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Copa MX  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **3. Λίγκα** (γερμανικά: *3. Liga*) είναι η τρίτη σε ιεραρχία επαγγελματική κατηγορία του γερμανικού ποδοσφαίρου. Συστάθηκε το 2008, γεγονός που την καθιστά την πιο νεότευκτη γερμανική ποδοσφαιρική κατηγορία. Το 2008 και το 2009 συμμετείχαν σ' αυτήν 18 ομάδες, ενώ από το 2010 συμμετέχουν 20.

Ιστορία
-------

Τον Σεπτέμβριο του 2006 σε μία συνεδρίαση η Γερμανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (DFB) αποφάσισε και ανακοίνωσε την πρόθεσή της από το 2008 να προστεθεί στα πρωταθλήματα και η 3η Λίγκα σε έναν όμιλο προς ενίσχυση του ανταγωνισμού. Η 3η Λίγκα αποτελεί την τελευταία επαγγελματική κατηγορία πριν το Περιφερειακό Πρωτάθλημα (Regionalliga) και την ανώτερη κατηγορία που διοργανώνεται από την Ομοσπονδία (DFB) και όχι από την Επαγγελματική Λίγκα (DFL). Αναμενόταν πως στην αρχή το όνομα θα ήταν 3. Μπούντεσλιγκα αλλά η DFB επέλεξε το όνομα 3. Λίγκα, δεδομένου ότι το πρωτάθλημα θα διοικείται άμεσα από την DFB και όχι από τη Γερμανική Ποδοσφαιρική Λίγκα DFL (Deutsche Fußball Liga) που διεξάγει τη Μπούντεσλιγκα και τη 2η Μπούντεσλιγκα.

Διοργάνωση
----------

Οι ομάδες που συμμετέχουν είναι 20 και αγωνίζονται σε έναν όμιλο. Οι δύο πρώτες ομάδες της 3ης Λίγκα προβιβάζονται απευθείας στην 2η Μπούντεσλιγκα και αντικαθίστανται από τις δύο τελευταίες ομάδες αυτής. Η τρίτη της βαθμολογίας αναμετράται σε αγώνες μπαράζ με την 18η (τρίτη από το τέλος) της 2ης Μπούντεσλιγκα.  

Οι τρεις τελευταίες ομάδες της 3ης Λίγκα υποβιβάζονται στη Ρεγκιονάλλιγκα, η οποία από τη σεζόν 2012-13 και έπειτα είναι χωρισμένη σε πέντε ομίλους (2008-12 τρεις όμιλοι), τον Βόρειο, τον Βορειοανατολικό, τον Δυτικό, τον Νοτιοδυτικό και της Βαυαρίας. Οι πέντε πρωταθλητές των ομίλων αυτών και ο δευτεραθλητής του ομίλου, του οποίου η περιφέρεια έχει εκάστοτε τα περισσότερα μέλη στην ομοσπονδία, δίνουν αγώνες πλέι-οφ για να αναδειχθούν από τις έξι οι τρεις ομάδες, που θα ανεβούν στην 3η Λίγκα.

Λογότυπο
--------

Το λογότυπο του πρωταθλήματος όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.

* 2008–20142008–2014
* 2014–σήμερα2014–σήμερα

Παραπομπές
----------

1. ↑  «3. Liga Qualifikation Modus» (PDF) (στα Γερμανικά). Deutscher Fußball Bund. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (pdf) στις 2 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Επίσημος ιστότοπος

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Τρίτου επιπέδου ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα της Ευρώπης (UEFA) |
| --- |
|  |
| 
* Αγγλία
* Αλβανία
* Αυστρία
* Βέλγιο
* Βόρειος Ιρλανδία
* Βοσνία και Ερζεγοβίνη
	+ Ομοσπονδία
	+ Σερβική Δημοκρατία
* Βουλγαρία
* Γαλλία
* Γερμανία
* Γεωργία
* Δανία
* Ελβετία
* Ελλάδα
* Εσθονία
* Ιρλανδία
	+ Leinster
	+ Munster
	+ Ulster
* Ισλανδία
* Ισπανία
* Ισραήλ
* Ιταλία
* Κροατία
* Κύπρος
* Λετονία
* Λευκορωσία
* Λιθουανία
* Λουξεμβούργο
* Μάλτα
* Μαυροβούνιο
* Νήσοι Φερόες
* Νορβηγία
* Ολλανδία
* Ουαλία
	+ North
	+ Mid
	+ South
	+ Wrexham
* Ουγγαρία
* Ουκρανία
* Π.Γ.Δ.Μ.
* Πολωνία
* Πορτογαλία
* Ρουμανία
* Ρωσία
* Σερβία
* Σκωτία
* Σλοβακία
* Σλοβενία
* Σουηδία
* Τσεχία
	+ Bohemia
	+ Moravia–Silesia
* Τουρκία
* Φινλανδία
 |

 |
Η **Ιερά Μονή Ἁγίας Μαρίνης** ή **Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Ἁγίας Μαρίνης** βρίσκεται στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε απόσταση 12 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την Κάτω Τιθορέα. Είναι κτισμένη στις βορειοανατολικές πλαγιές του Παρνασσού σε υψόμετρο 720 μέτρων και έχει τα γνωρίσματα οχύρωσης των μεταβυζαντινών χρόνων.

Ιστορία
-------

Αν και δεν προσδιορίζεται η χρονολογία ίδρυσής της, η αρχαιολογική υπηρεσία έχει συμπεράνει ότι το 1708 έγινε γενική επισκευή και συμπλήρωση της οχυρώσεως. Το καθολικό της Μονής είναι ρυθμού βασιλικής, η εικονογράφησή του είναι τεχνοτροπίας μεταβυζαντινής εποχής από λαϊκούς ζωγράφους. Στα τείχη της μονής υπάρχει εντοιχισμένος σταυρός με την εγχάρακτη επιγραφή *"Εκτίσθη ο Ναός έτους ΑΞΗ"* που μαρτυρά ότι ανήκε σε παλιό Σταυροπήγειο το οποίο στη συνέχεια εντοιχίσθηκε. Σε έγγραφα των Γενικών Αρχείων του Κράτους αναφέρονται πληροφορίες για την οικονομική κατάσταση της μονής την περίοδο ακμής της και για τη συμμετοχή της στα χρόνια της τουρκοκρατίας και της επανάστασης του 1821. Με διάταγμα του 1833, μετά την απελευθέρωση, η περιουσία της περιήλθε στο Ελληνικό κράτος. 

Η μονή το 1980 ανακαινίσθηκε και έκτοτε λειτουργεί ως γυναικείο μοναστήρι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Παναγίας. Εορτάζει στις 15 και 23 Αυγούστου. Το 1984 με την ΥΑ ΥΠΠΕ/ΑΡΧ/Β1/Φ32/71571/2171 π.ε./4-1-1984 - ΦΕΚ 220/Β/10-4-1984 χαρακτηρίστηκε ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Σύμφωνα με την απογραφή 2011 μαζί με την Αγία Μαρίνα καταγράφονται στην τοπική κοινότητα Αγίας Μαρίνας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Τιθορέας του Δήμου Αμφίκλειας - Ελάτειας και έχει ως πληθυσμό 1 μοναχή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.arxaiologikoktimatologio.gov.gr/el/monuments\_info?id=161557&type=Monument.
2. ↑  «Σύντομο Ιστορικό Αγίας Μαρίνας | Δήμος Αμφίκλειας-Ελάτειας». *www.dimos-amfiklias-elatias.gr*. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2019.
3. 1 2  «Κοιμήσεως της Θεοτόκου Ἁγίας Μαρίνης Λοκρίδος | Ιερά Μητρόπολη Φθιώτιδος». *www.imfth.gr*. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2019.
4. ↑  «ΔΙΑΡΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΚΗΡΥΓΜΕΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΩΝ». *listedmonuments.culture.gr*. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2019. [*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού απογραφής 2011 Αρχειοθετήθηκε 2020-08-11 στο Wayback Machine.», σελ. 10633 (σελ. 159 του pdf)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Oικισμοί του Δήμου Αμφίκλειας - Ελάτειας |
| --- |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Αμφίκλειας | 
* Αμφίκλεια
* Άνω Καλύβια
* Άνω Μπράλος
* Δρυμαία
* Μπράλος
* Μονή Δαδίου
* Ξυλικοί
* Παλαιοχώρι Δωριέων
* Περδικόβρυση
* Πευκόβρυση
* Σταθμός Αμφικλείας
* Σταθμός Μπράλου
* Τιθρώνι
* Φτερόλακκα
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Ελάτειας | 
* Ελάτεια
* Ζέλι
* Κατάλυμα
* Λευκοχώρι
* Παναγίτσα
* Σφάκα
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Τιθορέας | 
* Αγία Μαρίνα
* Αγία Παρασκευή
* Ιερά Μονή Αγίας Μαρίνας
* Ιερά Μονή Μοδίου
* Ιερά Μονή Οδηγήτριας
* Κάτω Τιθορέα
* Μόδι
* Τιθορέα
 |
|  |
| 
* Έδρα: Κάτω Τιθορέα
* \* (Οικισμοί με μη μόνιμο πληθυσμό)
 |

 |
PowerPoint 2007
Το **Microsoft PowerPoint** είναι ένα πρόγραμμα παρουσίασης για τα Windows και για τα OS X. Χρησιμοποιείται για τη δημιουργία παρουσιάσεων, που αποτελούνται από κείμενο, γραφήματα, εικόνες και βίντεο τα οποία μπορεί να τα εμφανίσει στην οθόνη του υπολογιστή ή προτζέκτορα και να τα εκτυπώσει.

Ιστορικό
--------

Το πρόγραμμα εμφανίστηκε πρώτη φορά για τα Mac ως **Presenter** από τους **Dennis Austin** και **Thomas Rudkin**. Το 1987, μετονομάστηκε σε **PowerPoint** λόγω προβλημάτων με τα εμπορικά σήματα και συνεχίζει να έχει αυτό το όνομα. Η ιδέα του ονόματος ήρθε από τον **Robert Gaskins**. Το PowerPoint κυκλοφόρησε δημόσια στις 22 Μαΐου 1990, την ίδια μέρα όταν η Microsoft κυκλοφόρησε τα Windows 3.0. 

Παρουσιάστηκαν αρκετές αλλαγές στο PowerPoint 97, όπως το **Visual Basic for Applications** (VBA). Το PowerPoint 2000, όπως και οι άλλες εφαρμογές του Office 2000, περιείχε το **Πρόχειρο**, το οποίο συγκρατούσε αρκετά κείμενα, εικόνες κ.α. σε ένα. Το PowerPoint 2002, διευκόλυνε την χρήση του Animation.

Μορφές
------

Οι μορφές του PowerPoint είναι .ppt, .pptx, .pps, ή .ppsx. Από τον Φεβρουάριο του 2008, η προδιαγραφή της μορφής .ppt μπορεί να ληφθεί ελεύθερα.

Παραπομπές
----------

1. ↑   The Programming Languages Beacon
2. ↑   Original PowerPoint Proposal, Αρχείο PDF
3. ↑   BBC News: The problem with PowerPoint Ανακτήθηκε 19.8.2009
4. ↑   Timeline – The animation engine in PowerPoint
5. ↑   Microsoft PowerPoint 97-2007 Binary File Format Specification

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4253648-0
* NKC: ph135814

 |

 |
Ένα **λούτρινο ζωάκι** ή **λούτρινο παιχνίδι** είναι ένα παιχνίδι ραμμένο από ένα κλωστοϋφαντουργικό προϊόν και γεμισμένο με ένα μαλακό υλικό.

Τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα που χρησιμοποιούνται συνήθως περιλαμβάνουν λιτά υφάσματα και υφάσματα με πέλος όπως βελούδο ή πετσετέ ύφασμα. Τα κοινά υλικά γεμίσματος είναι συνθετικές ίνες από βάτα, βαμβάκι, άχυρο, ξυλόμαλλο, πλαστικά σφαιρίδια (plastic pellets) ή φασόλια. Τα λούτρινα παιχνίδια κατασκευάζονται σε πολλές διαφορετικές μορφές, συχνά μοιάζουν με ζώα, μυθικά πλάσματα, χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων ή άψυχα αντικείμενα. Χρησιμοποιούνται συχνά ως αντικείμενα άνεσης, για ντεκόρ ή για συλλογή και δίδονται ως δώρα, όπως για την αποφοίτηση, την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου ή σε γενέθλια.
Ο **Κενάν Ακίν** (Άδανα, 20 Ιανουαρίου 1953) είναι Τούρκος πολιτικός που χρημάτισε βουλευτής της Συνέλευσης της Δημοκρατίας και υπουργός Γεωργίας και Δασών στην κυβέρνηση του Ντερβίς Έρογλου. Από την Κυπραική Δημοκρατία έχει υποδειχθεί ως δολοφόνος του Σολομώντα Σολωμού.

Αφού ολοκλήρωσε τη φοίτησή στο γυμνάσιο των Αδάνων το έτος 1972, εγκαταστάθηκε στην Κύπρο , όπου και ξεκίνησε να εργάζεται σαν ελεύθερος επαγγελαμτίας.

Στις γενικές εκλογές που διεξήχθησαν το 1985 και το 1990, εξελέγη βουλευτής της επαρχίας Γκαζιμαγούσας (Αμμόχωστος) με το κόμμα της «Αναγέννησης» (Yeni Doğuş). Στις βουλευτικές εκλογές του 1993 αναδείχτηκε και πάλι βουλευτής με το «Δημοκρατικό Κόμμα» (Demokrat Parti) όπως και στις εκλογές του 1998. Συμμετείχε στην κυβέρνηση συνασπισμού του Ντερβίς Έρογλου, στην οποία κατείχε το χαρτοφυλάκιο του Υπουργείο Γεωργίας και Δασών από τον Αύγουστο του 1996 ως τον Δεκέμβριο του 1998. Ο Ακίν διορίστηκε στις 16 Αυγούστου 1996, δυο ημέρες μετά τη δολοφονία του Σολωμού.

Δύο εγγόνια του Κενάν Ακίν σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια του σεισμού στην Τουρκία, όταν κατέρρευσε το ξενοδοχείο στο οποίο διέμεναν στο Αντιγιαμάν της Τουρκίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 7 Φεβρουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2023.
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 7 Φεβρουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2023.
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 7 Φεβρουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2023.
5. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 7 Φεβρουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2023.
6. ↑  , σελ. 24
7. ↑
H **Κλεοπάτρα** (110 - μετά το 58 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Μιθριδατιδών γεννήθηκε πριγκίπισσα τού Πόντου και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Αρμενίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν μία από τις κόρες τού Μιθριδάτη ΣΤ΄ τού Πόντου και της συζύγου και αδελφής του Λαοδίκης. Αμφιθαλή αδέλφια της ήταν ο Μιθριδάτης της Κολχίδας, ο Αρκαθίας, ο Φαρνάκης Β΄ του Πόντου και ο Μαχάρης. Ο πατέρας της συνήψε συμμαχία με την Αρμενία και για την παγίωσή της πάντρεψε την Κλεοπάτρα με τον Τιγράνη Β΄ τον Μεγάλο. Η Κλεοπάτρα έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στη ζωή τού Τιγράνη Β΄ και όλων στην Αρμενία. Τού έκανε τρεις γιους και δύο κόρες.

Ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ ήταν άσπονδος εχθρός των Ρωμαίων. Ο Τιγράνης Β΄ είχε διαφορετική εξωτερική πολιτική προς τη Ρωμαϊκή Δημοκρατία, ανάλογα με τα συμφέροντά του και τελικά, μετά τη μάχη στα Αρτάξαρτα το 68 π.Χ. υπέγραψε συνθήκη ειρήνης με τη Ρώμη. Όμως η Κλεοπάτρα, υπό την επιρροή τού πατέρα της, υποκίνησε τους γιους της να εξεγερθούν εναντίον του. Έτσι το 66 π.Χ. ο Γ. Πομπήιος συνέλαβε τον Τιγάνη Β΄ και τον πήρε μαζί του στη Ρώμη ως όμηρο. Αλλά ο Τιγράνης Β΄, με τη βοήθεια τού Πούμπλιου Κλωδίου Πούλχερ, δραπέτευσε το 58 π.Χ.. Ο Ρωμαίος ιστορικός Ασκόνιος περιγράφει το συμβάν. Επέστρεψε και ανέλαβε την εξουσία. Τα παιδιά του προσπάθησαν να καταλάβουν τον θρόνο του, αυτός όμως εκτέλεσε τον Ζαριάδρη και τον Τιγράνη. Η Κλεοπάτρα διέφυγε στον πατέρα της και έζησε την υπόλοιπη ζωή της στον Πόντο.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 94 π.Χ. τον Τιγράνη Β΄ τον Μεγάλο της Αρμενίας από τη δυναστεία των Αρταξιδών και είχε τέκνα:

* Ζαριάδρης.
* Αρταβάσδης Β΄ της Αρμενίας απεβ. 31 π.Χ. βασιλιάς της Αρμενίας.
* Τιγράνης.
* μία κόρη, παντρεύτηκε τον Πάκορο Α΄ των Αρσακιδών της Παρθίας.
* άλλη κόρη, παντρεύτηκε τον Μιθριδάτη Α΄ της Μηδίας Ατροπατηνής.

Παραπομπές
----------

1. ↑

Πηγές
-----

* Mayor, A. The Poison King: the life and legend of Mithradates, Rome’s deadliest enemy, Princeton University Press, 2009
* Khachʻatryan, Hayk (2001) Queens of the Armenians : 150 biographies based on history and legend, Sekhpossian, Nouné (transl.); Merguerian, Barbara J. (Ed.), Yerevan : "Amaras" ; Boston, MA : Armenian International Women’s Association Press.
* Plutarch, Crassus 19; 22; 33.