The **Mali War** is an ongoing, armed conflict that started in January 2012 between the northern and southern parts of Mali in Africa. On 16 January 2012, several insurgent groups began fighting a campaign against the Malian government for independence or greater autonomy for northern Mali, which they called Azawad. The National Movement for the Liberation of Azawad (MNLA), an organization fighting to make this area of Mali an independent homeland for the Tuareg people, had taken control of the region by April 2012.

Στις 22 Μαρτίου 2012, ο Πρόεδρος Amadou Toumani Touré ανατράπηκε με πραξικόπημα λόγω του χειρισμού του στην κρίση, έναν μήνα πριν από τις προεδρικές εκλογές.  Οι αντάρτες στρατιώτες, που αυτοαποκαλούνται Εθνική Επιτροπή για την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας και του Κράτους (CNRDR), ανέλαβαν τον έλεγχο και ανέστειλαν το σύνταγμα του Μάλι.  Ως συνέπεια της αστάθειας που ακολούθησε το πραξικόπημα, οι τρεις μεγαλύτερες βόρειες πόλεις του Μάλι — το Kidal, το Gao και το Timbuktu — κατακτήθηκαν από τους αντάρτες  σε τρεις συνεχόμενες ημέρες.  Στις 5 Απριλίου 2012, μετά τη σύλληψη της Δουέντζας, το MNLA είπε ότι είχε πετύχει τους στόχους του και ανέστειλε την επίθεσή του. Την επόμενη μέρα, κήρυξε την ανεξαρτησία του βόρειου Μάλι από την υπόλοιπη χώρα, μετονομάζοντάς το σε Azawad. 

Το MNLA υποστηρίχθηκε αρχικά από την ισλαμιστική ομάδα Ansar Dine. Μετά την εκδίωξη του στρατού του Μάλι από το βόρειο Μάλι, ο Ansar Dine και ορισμένες μικρότερες ισλαμιστικές ομάδες άρχισαν να επιβάλλουν αυστηρό νόμο της Σαρία. Το MNLA και οι ισλαμιστές αγωνίστηκαν να συμφιλιώσουν τα αντικρουόμενα οράματά τους για ένα επιδιωκόμενο νέο κράτος.  Στη συνέχεια, το MNLA άρχισε να μάχεται εναντίον του Ansar Dine και άλλων ισλαμιστικών ομάδων, συμπεριλαμβανομένων των Movement for Oneness and Jihad in West Africa (MOJWA/MUJAO), μιας αποσπασματικής ομάδας της Αλ Κάιντα στο Ισλαμικό Μαγκρέμπ. Μέχρι τις 17 Ιουλίου 2012, το MNLA είχε χάσει τον έλεγχο των περισσότερων πόλεων του βόρειου Μάλι από τους ισλαμιστές. 

Η κυβέρνηση του Μάλι ζήτησε ξένη στρατιωτική βοήθεια για να ανακαταλάβει τον Βορρά. Στις 11 Ιανουαρίου 2013, ο γαλλικός στρατός ξεκίνησε επιχειρήσεις κατά των ισλαμιστών.  Λίγο αργότερα αναπτύχθηκαν δυνάμεις από άλλα κράτη της Αφρικανικής Ένωσης. Μέχρι τις 8 Φεβρουαρίου, το έδαφος που κατείχαν οι ισλαμιστές είχε ανακαταληφθεί από τον στρατό του Μάλι, με τη βοήθεια του διεθνούς συνασπισμού. Οι αυτονομιστές Τουαρέγκ συνέχισαν επίσης να πολεμούν τους ισλαμιστές, αν και το MNLA έχει επίσης κατηγορηθεί ότι διεξήγαγε επιθέσεις εναντίον του στρατού του Μάλι. 

Μια ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ της κυβέρνησης και των ανταρτών Τουαρέγκ υπογράφηκε στις 18 Ιουνίου 2013, ωστόσο στις 26 Σεπτεμβρίου 2013 οι αντάρτες αποχώρησαν από την ειρηνευτική συμφωνία και ισχυρίστηκαν ότι η κυβέρνηση δεν είχε σεβαστεί τις δεσμεύσεις της για την εκεχειρία.  Στα μέσα του 2014, ο γαλλικός στρατός στο Μάλι τερμάτισε την Επιχείρησή του Serval και πέρασε στην ευρύτερη περιφερειακή αντιτρομοκρατική προσπάθεια, Επιχείρηση Barkhane. Παρά τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός που υπογράφηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2015 στο Αλγέρι της Αλγερίας και μια ειρηνευτική συμφωνία στην πρωτεύουσα στις 15 Απριλίου 2015, οι μάχες συνεχίστηκαν.  

Ξεκινώντας το 2018, σημειώθηκε αύξηση των επιθέσεων ανταρτών στο Σαχέλ, συνοδευόμενη από αύξηση των γαλλικών στρατευμάτων. Το Μάλι γνώρισε δύο επιτυχημένα πραξικοπήματα το 2020 και το 2021, και τα δύο ενορχηστρώθηκαν από τον στρατό του Μάλι. Μετά το πραξικόπημα του Μάλι το 2021, η κυβέρνηση και οι γαλλικές δυνάμεις στη χώρα είχαν μια σύγκρουση, με την πρώτη να απαιτεί την αποχώρηση της δεύτερης. Εν μέσω δημοφιλών αντι-γαλλικών διαμαρτυριών του Μάλι και της αυξανόμενης εμπλοκής στον πόλεμο τόσο από τον Ρώσο μισθοφόρο Όμιλο Βάγκνερ όσο και από τους Τούρκους, οι Γάλλοι απέσυραν τις δυνάμεις τους από τη χώρα εξ ολοκλήρου μέχρι τις 15 Αυγούστου 2022, τερματίζοντας την παρουσία τους στη χώρα.  



1. ↑  γαλλικά: Guerre du Mali‎; Πρότυπο:Lang-bm

1. ↑  «Mali soldiers say president toppled in coup – Africa». Al Jazeera. 22 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2012.
2. ↑  Associated Press, "Coup Leader Reinstates Mali's Constitution", *Express*, 2 April 2012. p. 8.
3. ↑  Baba Ahmed; Rukmini Callimachi (2 April 2012). «Islamist group plants flag in Mali's Timbuktu». *Huffington Post*. Associated Press. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 February 2016.. Ανακτήθηκε στις 3 November 2015.
4. ↑  Serge Daniel (4 April 2012). «Mali junta denounces 'rights violations' by rebels». Agence France-Presse. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 February 2013.. Ανακτήθηκε στις 6 April 2012.
5. ↑  «Tuareg rebels declare the independence of Azawad, north of Mali». Al Arabiya. 6 April 2012.. Ανακτήθηκε στις 6 April 2012.
6. ↑  «Islamists seize Gao from Tuareg rebels». *BBC News*. 27 June 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 December 2012.. Ανακτήθηκε στις 27 June 2012.
7. ↑  Nossiter, Adam (18 July 2012). «Jihadists' Fierce Justice Drives Thousands to Flee Mali». *The New York Times*.. Ανακτήθηκε στις 18 July 2012.
8. ↑  «France begins Mali military intervention». Al Jazeera. 11 January 2013.. Ανακτήθηκε στις 11 January 2013.
9. ↑  «Five Malians killed in ambush blamed on Tuareg: army». Agence France-Presse. 22 March 2013.. Ανακτήθηκε στις 23 March 2013.
10. ↑  «Mali Tuareg separatists suspend participation in peace process». Trust.org. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιανουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2014.
11. ↑  «How Mali Is Pursuing Justice for a War That Never Really Ended». *worldpoliticsreview.com*. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2019.
12. ↑  «Mali: Events of 2018». *World Report 2019: Rights Trends in Mali* (στα Αγγλικά). 4 Ιανουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2019.
13. ↑  «Malians say they once appreciated French military support, but 'things have changed'». 20 Ιανουαρίου 2022.
14. ↑  «French Forces Complete Departure from Mali». 15 Αυγούστου 2022.