recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Δήμος Ατταβύρου** ήταν ένας από τους δέκα δήμους στους οποίους διαιρείτο διοικητικά η Ρόδος, την περίοδο που ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας. Λειτούργησε την περίοδο 1999-2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ρόδου. Βρισκόταν στα ανατολικά του νησιού και συνόρευε με τους δήμους Νότιας Ρόδου, Καμείρου και Λινδίων. Καταλάμβανε μία περιοχή μεταξύ του όρους Αττάβυρος και του Καρπάθιου πελάγους. Ο δήμος αποτελούνταν από πέντε δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 3.225 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν ο Έμπωνας. 

Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:

 **Δ.δ. Έμπωνα**  [ 1.451 ] 
* ο Έμπωνας [ 1.216 ]
* το Μανδρικό [ 235 ]

 **Δ.δ. Αγίου Ισιδώρου**  -- ο Άγιος Ισίδωρος [ 590 ]
 **Δ.δ. Κρητηνίας**  [ 606 ] 
* η Κρητηνία [ 542 ]
* η Κάμειρος Σκάλα [ 64 ]

 **Δ.δ. Μονολίθου**  -- ο Μονόλιθος [ 334 ]
 **Δ.δ. Σιάνων**  [ 244 ] 
* τα Σιάνα [ 229 ]
* το Λακκί [ 15 ]

Δήμαρχοι
--------

Ο Παναγιώτης Κυριακούλης διατέλεσε πρώτος δήμαρχος από το 1999 ως το 2006, έχοντας εκλεγεί για πρώτη φορά το 1998 με ποσοστό 53,8%. Επανεξελέγη το 2002 με ποσοστό 57,9%. Από το 2007 ως το 2010 τελευταίος δήμαρχος υπηρέτησε ο Νικόλαος Τσουκαλάς, εκλεγείς το 2006 με ποσοστό 51,4%.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Δημοτικές εκλογές- ΕΕΤΑΑ, αποτελέσματα εκλογών». *www.eetaa.gr*. Ανακτήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2020.
Η Βελγική Γαλατία εντός της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, γύρω στο 120
Η **Βελγική Γαλατία** (λατινικά: *Gallia Belgica*) ήταν ρωμαϊκή επαρχία που βρισκόταν εκεί που σήμερα είναι το νότιο μέρος της Ολλανδίας, το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο, η βορειοανατολική Γαλλία και η δυτική Γερμανία. Ο ιθαγενής πληθυσμός της Βελγικής Γαλατίας αποτελείτο από ένα μείγμα Κέλτικων και Γερμανικών φυλών, συχνά οριζόμενοι ως Βέλγοι. Η περιοχή του καταυλισμού της φυλής των Ελβετών έγινε μέρος της Βελγικής Γαλατίας. 

Κατά τον 1ο αιώνα μ.Χ. οι επαρχίες της Γαλατίας αναδομήθηκαν. Η βόρεια Βελγική Γαλατία μετονομάστηκε σε *Κάτω Γερμανία (Germania inferior)*, ανατολικό μέρος της *Άνω Γερμανία (Germania superior)* και το νότιο σύνορο της Βελγικής Γαλατίας επεκτάθηκε προς το νότο. Η νεότερη Βελγική Γαλατία περιελάμβανε την πόλη της Ρενς. Η υποκατηγορία αυτή αντιστοιχεί περίπου στα σημερινά σύνορα μεταξύ της Ολλανδίας, της Γερμανίας και του Βελγίου. 

Η περιοχή που αντιστοιχεί στην αρχική επαρχία έγινε, τον 5ο αιώνα, το κέντρο του μεροβινγιανού βασιλείου του Χλωδοβίκου Α' και, κατά τον 8ο αιώνα, η καρδιά της αυτοκρατορίας των Καρολιδών. Μετά το θάνατο του γιου του Καρλομάγνου, Λουδοβίκου του Ευσεβούς, η περιοχή μοιράστηκε στη δυτική και μέση Φραγκία, τους πυρήνες της σύγχρονης Γαλλίας και Γερμανίας. 

Η περιοχή είναι η ιστορική καρδιά των Κάτω Χωρών, μια περιοχή που αντιστοιχεί περίπου στη σημερινή ομάδα κρατών Μπενελούξ, την Ολλανδία, το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο καθώς και στη Βαλλωνία και ένα μέρος της επικράτειας του Ρήνου.
Η **Γαζέττα** (gazetta) ήταν μεταλλικό νόμισμα μικρής αξίας, χάλκινο, της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας που ήταν διαδεδομένο και στις κτήσεις της. Εκ του νομίσματος αυτού προήλθε και η πρώτη ονομασία των έντυπων ανακοινώσεων και εφημερίδων, ή χρήση της οποίας υφίσταται μέχρι και σήμερα.

Γενικά
------

Η γαζέττα ήταν ένα χάλκινο νόμισμα μικρής αξίας ίσης περίπου του δίλεπτου[*ασαφές*]. Κατά τον 15ο αιώνα για να διαβάσει κάποιος τα διάφορα βενετικά διατάγματα ή ανακοινώσεις που εκδίδονταν και τοιχοκολλούνταν σε δημόσιους χώρους και ειδικότερα τα χειρόγραφα ειδησεογραφικά δελτία που ερμήνευαν τα προηγούμενα ή παρείχαν και άλλες πληροφορίες, τα λεγόμενα «*Notizie scritte*», έπρεπε να καταβάλλει μία γαζέττα. Από τη χρήση αυτή γαζέττες «Gazette» επικράτησε να αποκαλούνται κατ' επέκταση και τα παραπάνω ακριβώς δελτία.
Το 1600 υπό τον τίτλο Gazetta εκδόθηκε στη Βιέννη η πρώτη έντυπη εφημερίδα και μάλιστα εβδομαδιαία. Εξ αυτού γενικεύτηκε στη συνέχεια η χρήση του όρου ως ονομασία εφημερίδας που ισχύει ακόμα και σήμερα σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες και όχι μόνο. Πρώτες εφημερίδες με τον τίτλο αυτό ήταν η «Oxford Gazette» στην Αγγλία, η «Gazette de France» του Θεόφραστου Ρενωντό στο Παρίσι, ή «Gazette de Leopoli» στη Γαλικία κ.ά.

Περί της ετυμολογίας του όρου ο Αθανάσιος Σταγειρίτης, στη «*Συνοπτική ιστορία του τύπου*» που δημοσίευσε στην εφημερίδα «Καλιόπη» στη Βιέννη στο πρώτο φύλλο του Ιανουαρίου του 1819, εκτός από την παραπάνω εκδοχή προέλευσης, ως αξία επί αντικειμένου, πρόσθεσε ότι ο όρος γαζέττα κατά την έννοια της είδησης - εφημερίδας προέρχεται από την περσική λέξη «γάζα» που σημαίνει θησαυρός, ή χρήμα, εξ ου εκ του ευαγγελίου ο όρος γαζοφυλάκιο (= θησαυροφυλάκιο) αποδίδοντας κατ' έννοια αποθησαύριση ειδήσεων αλλά και γνώσεων. Κατ΄ άλλους δε η ονομασία κατ΄ έννοια εφημερίδας αποδίδεται περισσότερο ειρωνικά από τη λέξη γαζέττα όπου στη κοινή βενετική διάλεκτο ονομάζεται η κίσσα πτηνό φλύαρο που μαζεύει στη φωλιά της κάθε είδους μικροαντικείμενα. Εκ των δύο αυτών εκδοχών η πρώτη φέρεται και περισσότερο βάσιμη ως παράγωγη ετυμολογικά στην έννοια του νομίσματος εκ του περσικού «γάζα».

Πηγές
-----

* Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια τ. Η΄, σ. 18

Δείτε επίσης
------------

* Γαζέτα Επτανήσου Πολιτείας
* Ορνιθοπόλεμος
{{WikidataCoord}} – missing coordinate data

Το **Δέντρο της Παναγίας** είναι φυσικό μνημείο στο προάστιο του Καΐρου Ματαρίγια. Το δέντρο είναι συκομουριά που σύμφωνα με την τοπική δοξασία είναι το δέντρο όπου ξαπόστασε η Παναγία. Επί πολλά χρόνια έβγαζαν τους φλοιούς του δέντρου πιστεύοντας ότι είχαν θαυματουργές ιδιότητες. Δίπλα στο δέντρο υπάρχει κοντοκκλήσι.

Το δέντρο για αιώνες αποτελεί τόπο προσκυνήματος για τους Κόπτες, πολλοί μάλιστα επισκέπτονται το δέντρο για να το ακουμπήσουν πιστεύοντας ότι θα θεραπευτούν από κάποια ασθένεια ή να προσευχηθούν σε αυτό. 

Σύμφωνα με την παράδοση, ο Ιωσήφ με τη Παναγία και τον Ιησού ήρθαν στην Αίγυπτο για να αποφύγουν τον Ηρώδη και τη σφαγή των νηπίων. Κατά την περιήγηση τους έφτασαν στη Ματαρίγια, που ήταν τότε ένα μικρό χωριό. Ξαποσταίνοντας κάτω από το δέντρο, ο Ιησούς ανάβλυσε μία πηγή με νερό όπου η Παναγία τον έπλυνε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Virgin Mary's Tree». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2015.
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2015.
3. ↑  New York Times, Cairo Journal; A Tree Drooping With Its Ancient Burden of Faith
Το **Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο** είναι πολιτιστικός οργανισμός που υπάγεται στη δικαιοδοσία του δήμου Θεσσαλονίκης. Στεγάζεται σε δύο συνεχόμενα κτίρια έξι ορόφων στον ανατολικό τομέα της Θεσσαλονίκης επί της οδού Γ. Βαφοπούλου. Μεταξύ άλλων φιλοξενεί αξιόλογη συλλογή έργων τέχνης.

Ιστορικό
--------

Το Βαφοπούλειο ιδρύθηκε με πρωτοβουλία του ζεύγους Γεωργίου και Αναστασίας Βαφοπούλου, οι οποίοι το Νοέμβριο του 1979 με κοινοποίηση τους στο δημοτικό συμβούλιο της Θεσσαλονίκης αποφάσισαν να διαθέσουν την περιουσία τους για τη δημιουργία ενός πολιτιστικού κέντρου. Τον Δεκέμβριο του 1982 εγκρίθηκε από το τοπικό δημοτικό συμβούλιο ο εσωτερικός κανονισμός του ιδρύματος. Η κατασκευή των κτιρίων που στεγάζουν τον οργανισμό ξεκίνησε τμηματικά το 1981 (έναρξη εργασιών ανέγερσης του Α' Κτιρίου) και ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 1989 (εγκαίνια του Β' Κτιρίου).

Εγκαταστάσεις
-------------

Το Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο αποτελείται από δύο κτίρια συνολικής έκτασης 4000 τ.μ. και χρησιμοποιείται για διάφορες πνευματικές, καλλιτεχνικές, εκθεσιακές και εικαστικές δραστηριότητες. Διαθέτει θέατρο χωρητικότητας 180 ατόμων, αίθουσα πολιτιστικών εκδηλώσεων που φιλοξενεί μέχρι 150 άτομα, τρεις εκθεσιακούς χώρους καθώς και ισάριθμες βιβλιοθήκες (παιδική δανειστική βιβλιοθήκη, πληροφοριακό τμήμα, αναγνωστήριο και δανειστική βιβλιοθήκη) που διαθέτουν συνολικά 51000 τόμους βιβλίων. Επίσης από το 2012 λειτουργεί στο κέντρο, Κοινωνικό Φροντιστήριο.

Συλλογή έργων τέχνης
--------------------

Χάρη στις δωρεές που ακολούθησαν από καλλιτέχνες που παρουσίαζαν διάφορα έργα τους στους χώρους του Βαφοπούλειου δημιουργήθηκε μια αξιόλογη συλλογή έργων τέχνης που είχε ως επακόλουθο τη δημιουργία μόνιμης συλλογής, η οποία συμπεριλαμβάνει διάφορες τάσεις της σύγχρονης εικαστικής τέχνης. Η συλλογή περιλαμβάνει μεταξύ άλλων έργα των Γουναρόπουλου, Χαλεπά, Ανδρέου, Ζογλοπίτη, Τέτση, Λούστα, Μπότσογλου και άλλων.

Πηγές
-----

1.*Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο Θεσσαλονίκης - Τα πρώτα δεκάχρονα μιάς ζωντανής πολιτιστικής κυψέλης*. Περιοδικό "ΕΙ", τ. 3/1993 σ. 14 & 44-45

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο». Δήμος Θεσσαλονίκης. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2015.
2. 1 2  «Θεσσαλονίκη: Τα τριάντα του χρόνια γιορτάζει το Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο». Η Καθημερινή. 28 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2015.
3. ↑  «Δήμος Θεσσαλονίκης, Δημοτικό Συμβούλιο, απόφαση 952/1982» (PDF). Δήμος Θεσσαλονίκης. 20 Δεκεμβρίου 1982. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2015.
4. ↑  Καραθάνου, Νατάσα (31 Μαρτίου 2014). ««Όμορφη σαν Ελληνίδα»». Αρχαιολογία.gr. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2015.
5. ↑  «Εκδηλώσεις Δεκεμβρίου στο Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο». cityportal Thessaloniki. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Απριλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2015.
6. ↑  «Αφιέρωμα του Δήμου Πέλλας στο Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Θεσσαλονίκης». Δήμος Πέλλας. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2015.
7. ↑  «Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο». GoThess. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2015.
8. ↑  «Συλλογή έργων τέχνης Βαφοπούλειου». Δήμος Θεσσαλονίκης. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2015.
Ο **Βαχτάνγκ**, γεωργιανά: ვახტანგი Vakhtang ή **Τσουάτα,** γεωργιανά: ცუატა Tsuata, (π. 1118 – 1138) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας ήταν πρίγκιπας της Γεωργίας και γιος του βασιλιά Δαυίδ Δ΄ του *Κτίστη* (βασ. 1089–1125), πιθανότατα από τον δεύτερο γάμου του με την Κουμανο-Κιπτσάκα «πριγκίπισσα» Γκουραντούχτ, κόρη του Ότροκ.

Βιογραφία
---------

Το έγγραφο του 12ου αιώνα *Η Διαθήκη του βασιλιά Δαβίδ* περιέχει ένα ασαφές και αμφιλεγόμενο απόσπασμα, όπου ο Δαβίδ Δ΄ δίνει εντολή στον πρωτότοκο γιο και διάδοχο Δημήτριο Α΄ να αναθρέψει τον μικρότερο αδελφό του Βαχτάνγκ και να τον κάνει διάδοχο του θρόνου, εάν ο τελευταίος αποδειχθεί «ικανός». Δεδομένης της Γεωργιανής σειράς διαδοχής που βασίζεται στη διαδοχή στον πρωτότοκο και την ένδειξη ότι έγινε μία απόπειρα πραξικοπήματος κατά του Δημητρίου Α΄ τη δεκαετία του 1130 από τον Βαχτάνγκ, πολλοί σύγχρονοι μελετητές στη Γεωργία θεωρούν ότι το απόσπασμα είναι πλαστογραφία των τελευταίων ημερών από τους συμπαθούντες του Βαχτάνγκ. Μία αναφορά στη συνωμοσία των ευγενών εναντίον τού Δημητρίου Α΄ για λογαριασμό του Βαχτάνγκ βρίσκεται στο σύγχρονο Αρμενικό χρονικό τού Βαρντάν, αν και ο συγγραφέας δεν κατονομάζει άμεσα τον επαναστατημένο πρίγκιπα. Αυτό το σχέδιο, που είχε σκοπό να δολοφονήσει τον Δημήτριο Α΄, σκηνοθετήθηκε από τον σημαντικό ευγενή Iβάνε Aμπουλετίσντζε και τον γιο του Kιρκίς. Ο βασιλιάς προειδοποιήθηκε έγκαιρα από τον πατέρα τού Ιβάνε, τον Αμπουλέτ. Ο Βαχτάνγκ συνελήφθη, τυφλώθηκε και οδηγήθηκε στη φυλακή, όπου μάλλον απεβίωσε λίγο αργότερα.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Lordkipanidze, Mariam (1987), *Georgia in the XI-XII Centuries*, p. 129. Tbilisi: Ganatleba
Ο **Βαχτάνγκ Γ΄**, γεωργιανά: ვახტანგ III *Vakhtang III*, (1276 – 1308) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας ήταν βασιλιάς της Γεωργίας από το 1302 έως το 1308. Κυβέρνησε κατά τη διάρκεια της Μογγολικής κυριαρχίας στη Γεωργία.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Δημητρίου Β΄ της Γεωργίας από την Τραπεζουντία σύζυγό του. Ο Βαχτάνγκ Γ΄ διορίστηκε το 1302 από τον Ιλχάν Γκαζάν ως αντίπαλος βασιλιάς του αδελφού του Δαυίδ Η΄, ο οποίος είχε εξεγερθεί ενάντια στη Μογγολική κυριαρχία. Ωστόσο ο Βαχτάνγκ Γ΄ έλεγχε μόνο τη Γεωργιανή πρωτεύουσα της Τιφλίδας και τμήματα των νότιων και ανατολικών επαρχιών του βασιλείου. Μετά από μία ανεπιτυχή επίθεση κατά των ανταρτών του Δαβίδ Η΄, οι αδελφοί συμφώνησαν να κυβερνήσουν το βασίλειο από κοινού. Ωστόσο ο Βαχτάνγκ Γ΄ προοριζόταν να περάσει το μεγαλύτερο μέρος της βασιλείας του ως διοικητής των Γεωργιανών και Αρμενικών βοηθητικών στρατευμάτων στις ατελείωτες εκστρατείες των Μογγόλων, ιδιαίτερα εναντίον της Δαμασκού (1303) και του Γκιλάν (1304).

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Ριψίμη. Το *Γεωργιανό Χρονικό* του 18ου αι. την αναφέρει ως ανιψιά του Σαμπούρ.  Είχαν δύο γνωστούς γιους: 

* Δημήτριος, ηγεμόνας του Ντμανίσι.
* Γκιόργκι, ηγεμόνας του Σαμσβίλντε.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Ivane Javakhishvili. *Ιστορία του γεωργιανού έθνους*. v. 3; Tbilisi, 1982: 147-150 (στα γεωργιανά)

Παραπομπές σε πηγές
-------------------

1. 1 2  Profile of Demetre II, his wives and children in "Medieval Lands" by Charles Cawley

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΔαβίδ Η΄ της Γεωργίας | **βασιλιάς της Γεωργίας**1302-1308 | ΔιάδοχοςΔαβίδ Η΄ της Γεωργίας |
Ο **Βαχτάνγκ Β΄**, γεωργιανά: ვახტანგ ΙΙ Vakhtang II, (απεβ. το 1292) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Γεωργίας ήταν βασιλιάς της Γεωργίας από το 1289 έως το 1292. Βασίλευσε κατά τη διάρκεια της Μογγολικής κυριαρχίας στη Γεωργία.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Δαβίδ ΣΤ΄ *Ναρίν* του Ιμερέτι (Δυτικής Γεωργίας) από την πρώτη σύζυγό του Tάμαρ, κόρη του πρίγκιπα Aμανελίσντζε.

O Βαχτάνγκ ανέβηκε στον θρόνο της Γεωργίας με τη συγκατάθεση των Μογγόλων το 1289, μετά τον εξάδελφο και προκάτοχό του, Δημήτριο Β΄. που είχε εκτελεστεί από τον Μεγάλο Χαν. Πιστός στη Μογγολική κυριαρχία, η εξουσία του εκτεινόταν μόνο στο ανατολικό τμήμα της Γεωργίας, ενώ τo δυτικό της χώρας διοικείτο από τον πατέρα του, Δαβίδ ΣΤ΄ *Ναρίν* (μέχρι το 1293) και αργότερα από τον αδελφό του Κωνσταντίνο Α΄ (1293–1327).

Απεβίωσε μετά από τρία χρόνια βασιλείας και ο εξάδελφός του, Δαβίδ Η΄, τον διαδέχθηκε ως βασιλιάς της Γεωργίας το 1292. Επίσης ο Δαβίδ Η΄ νυμφεύτηκε τη χήρα του Βαχτάνγκ, τη Μογγόλα πριγκίπισσα Oλτζάτθ. Κηδεύτηκε στο μοναστήρι Γκελάτι κοντά στην πόλη Kουτάισι.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  pantheon.world/profile/person/Vakhtang\_II\_of\_Georgia.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΔημήτριος Β΄ της Γεωργίας | **βασιλιάς της Γεωργίας**1289-1292 | ΔιάδοχοςΔαβίδ Η΄ της Γεωργίας |
Ο **Βαχίντ Τζαλιλβάντ** (Vahid Jalilvand, περσικά: وحید جلیلوند) είναι Ιρανός σκηνοθέτης, σεναριογράφος και ηθοποιός. Γεννήθηκε στην Τεχεράνη στις 11 Μαρτίου του 1976 .  Έχει σπουδάσει σκηνοθεσία θεάτρου στο Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης, ενώ ξεκίνησε την καριέρα του ως ηθοποιός σε ηλικία 15 ετών. Η πρώτη του σκηνοθετική δουλειά στον κινηματογράφο ήταν η ταινία Wednesday, May 9 (2015) (Chaharshanbeh, 19 Ordibehesht), η οποία έλαβε διακρίσεις και βραβεία σε διάφορα κινηματογραφικά φεστιβάλ, μεταξύ των οποίων και στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας . Η επόμενη ταινία του ήταν η Περίπτωση Συνείδησης (2017) (Bedoune Tarikh, Bedoune Emza) η οποία έλαβε επίσης πολλά διεθνή βραβεία, μεταξύ των οποίων το Βραβείο Σκηνοθεσίας στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας και τα Βραβεία FIPRESCI Καλύτερης Ταινίας και Αργυρός Αλέξανδρος στο 58ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης . Η Περίπτωση Συνείδησης αποτελεί την επίσημη πρόταση του Ιράν για το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας 2019.

Αναφορές
--------

1. ↑  «Vahid Jalilvand» (στα αγγλικά). *Wikipedia*. 2018-10-11. .
2. ↑  «FIPRESCI - Vahid Jalilvand». *www.fipresci.org*. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2018.
3. 1 2  «Vahid Jalilvand». *IMDb*. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2018.
4. ↑  User, PressOffice. «58ο ΦΚΘ: Τα Βραβεία». *www.filmfestival.gr*. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Vahid Jalilvand στο Wikimedia Commons
* Βαχίντ Τζαλιλβάντ στην IMDb (Αγγλικά)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 4873155566462913380009
* LCCN: no2019048334
* GND: 1192013751

 |

 |
Το **Βραβείο Χάουαρντ Χιούζ** (αγγλικά: The Howard Hughes Memorial Award), είναι ένα βραβείο αεροναυπηγικής που απονέμεται κάθε χρόνο από την Αεροπορική Λέσχη της Νότιας Καλιφόρνιας εις μνήμην του Αμερικανού επιχειρηματία Χάουαρντ Χιούζ
Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της λέσχης, το βραβείο απονέμεται "σε έναν ηγέτη της αεροδιαστημικής, του οποίου τα επιτεύγματα κατά τη διάρκεια της μακράς καριέρας του έχουν συμβάλει σημαντικά στην πρόοδο της αεροδιαστημικής ή της διαστημικής τεχνολογίας". 

Το βραβείο ιδρύθηκε το 1978 από τον Γουίλιαμ Λούμις, έναν πρώτο ξάδελφο του πρωτοπόρου της αερόπλοιας Χάουαρντ Χιούζ, ο οποίος ήταν τότε Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου και Διευθύνων Σύμβουλος της Summa Corp.

Οι παραλήπτες του βραβείου "Χάουαρντ Χιούζ", λαμβάνουν ένα μενταγιόν από συμπαγές ασήμι που εξορύσσεται από τις επιχειρήσεις εξόρυξης μετάλλων του Χιούζ στη Νεβάδα.

Παραλήπτες
----------

* Jack Northrop
* Jimmy Doolittle
* Lawrence A. Hyland
* Robert Six
* Clarence Johnson
* Chuck Yeager
* Ed Heinemann
* Barry Goldwater
* Pete Conrad
* Allen E. Paulson
* Simon Ramo
* Jack Real
* Ben Rich
* Clifton Moore
* Lee Atwood
* Harry Wetzel
* Bobbi Trout
* Thomas Victor Jones
* Allen Puckett
* Paul MacCready
* John Brizendine
* Willis Hawkins
* Sam Iacobellis
* Kent Kresa
* Neil Armstrong
* Frank D. Robinson
* Burt Rutan
* Eileen Collins
* James Albaugh
* Ron Sugar
* Bob Hoover
* Frederick W. Smith
* Clay Lacy
* Steven Udvar Hazy
* Edward Stone

Παραπομπές
----------

1. ↑  Το Βραβείο Χάουαρντ Χιούζ στον επίσημο ιστότοπο της λέσχης (αγγλικά)
Ο **Βύζης ο Νάξιος** ήταν αρχαίος Έλληνας πρωτοποριακός τεχνίτης μαρμάρου από τη Νάξο. Φέρεται να άκμασε περί τον 6ο αιώνα π.Χ.. Σ΄ αυτόν τον τεχνίτη απέδιδαν οι αρχαίοι Έλληνες την επινόηση της μαρμάρινης κεραμιδοσκεπής των αρχαίων ναών με τεμάχια μαρμάρου. Ο δε Παυσανίας αναφέρει επίσης και τον γιο του Βυζη, τον *Εύεργο*, που και αυτός υπήρξε φημισμένος γλύπτης.

Σύμφωνα με νεότερες αρχαιολογικές έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί στη Νάξο διαπιστώθηκε ότι η νήσος περί τον 7ο με 6ο αιώνα π.Χ. πρωτοστατούσε στη διάδοση της μαρμάρινης αρχιτεκτονικής και πλαστικής. Η μνημειώδης αυτή τέχνη των μαρμαροσκεπών κατασκευών επαληθεύτηκε ειδικότερα κατά την ανακάλυψη του αρχαίου ναού της θεάς Δήμητρας στη θέση "Γύρουλας" της Νάξου, που χρονολογείται περί το 530 π.Χ. όπου όλος ο ναός από τα θεμέλια μέχρι και την σκεπή του ήταν εξ ολοκλήρου από μάρμαρο, γεγονός μοναδικό στον ελλαδικό χώρο, την εποχή εκείνη.  

Επίσης ένα "μαρμάρινο κεραμίδι" της εποχής που βρέθηκε στην Ακρόπολη των Αθηνών φέρει τα γράμματα "ΒΥ"(ΖΗ) που κρίθηκε ως έργο του Βύζη.

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.15ος, σελ.394.
Ο **Βαχτάνγκ Δ΄**, γεωργιανά: ვახტანგ IV *Vakhtang IV*, (π. 1413 - Δεκέμβριος 1446) από τον Οίκο των Βαγρατιδών Ιβηρίας, ήταν βασιλιάς της Γεωργίας από το 1442 μέχρι το τέλος του.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Αλεξάνδρου Α΄ της Γεωργίας από την πρώτη του σύζυγο Ντουλαντούχτ. Αναβιβάστηκε στη συμβασιλεία από τον πατέρα του το 1433. Όταν ο Αλέξανδρος Α΄ παραιτήθηκε το 1442, ο Βαχτάνγκ Δ΄ τον διαδέχθηκε στον θρόνο της Γεωργίας, αφήνοντας ως συμβασιλείς τους αδελφούς του Δημήτριο και Γεώργιο Η΄. Η κυριαρχία του Βαχτάνγκ Δ΄ απειλήθηκε από τον ανταγωνισμό μεταξύ των ευγενών και τη γενική αστάθεια στο βασίλειο.  Σύμφωνα με τον Γεωργιανό λόγιο του 18ου αι. Βαχούστι, ο Βαχτάνγκ Δ΄ αντιμετώπισε επίσης επίθεση από τον Τουρκομάνο πρίγκιπα Τζαχάν Σαχ των Μαυροπροβατάδων (Kara Koyunlu). Ο Βαχτάνγκ Δ΄ τον συνάντησε στην Αχαλτσίχα στη νότια Γεωργία, αλλά μία άγρια μάχη δεν απέδωσε νικητή. Τη νύχτα, ο Τζαχάν Σαχ άφησε το πεδίο της μάχης και επέστρεψε στο Ταμπρίζ .

Ο Βάχτανγκ Δ΄ νυμφεύτηκε τη Σιτίκχατουν, κόρη του πρίγκιπα Zάζα Α΄ του Πανασκερτέλι το 1442, και επέζησε αυτής κατά δύο χρόνια και απεβίωσε χωρίς τέκνα το 1446. Τάφηκε, μαζί με τον Σιτίκχατουν, στον καθεδρικό ναό Μπάνα στο Tάο (τώρα στην Τουρκία).  Τον ακολούθησαν τα αντίπαλά του αδέλφια Δημήτριος και Γεώργιος Η΄. Αυτό σηματοδότησε την αρχή ενός σκληρού και εκτεταμένου αγώνα για την ηγεμονία στη Γεωργία, ο οποίος τελικά έληξε με τη τριχοτόμηση του Γεωργιανού βασιλείου.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2  Toumanoff, Cyril. "The Fifteenth-Century Bagratids and the Institution of Collegial Sovereignty in Georgia." *Traditio* 7 (1949–51): 184-185

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΑλέξανδρος Α΄ της Γεωργίας | **βασιλιάς της Γεωργία**1442-1446 | ΔιάδοχοςΓεώργιος Η΄ της Γεωργίας |
Τα Βελλού του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού ήταν τα ακόλουθα:

|  |
| --- |
|  |

Αμβρακία Ι
----------

Η Βελλού **Αμβρακία** εντάχθηκε στον στόλο το 1830. Αναφέρεται επίσης και ως κανονιοφόρος. Έφερε οπλισμό τριών πυροβόλων και είχε πλήρωμα 26 άνδρών.

Αμφιτρίτη Ι
-----------

Η Βελλού **Αμφιτρίτη** εντάχθηκε στη δύναμη του Στόλου το 1830. Πριν από το 1836 πουλήθηκε ως «*άχρηστη*» αντί των 230 δραχμών.

Αριάδνη
-------

Η Βελλού **Αριάδνη** ήταν ιδίου τύπου πλοίο με το *Γοργώ* και είχε εκτόπισμα 10 τόνων. Εντάχθηκε στη δύναμη του στόλου το 1830. Χρησιμοποιήθηκε σε διάφορες βοηθητικές υπηρεσίες και διαλύθηκε το 1840 στον Ναύσταθμο Πόρου λόγω παλαιότητας.

Ασπασία
-------

Η Βελλού **Ασπασία** εντάχθηκε το 1830 στη δύναμη του Στόλου, ενώ αναφέρεται ως *άχρηστη* το 1833. Έφερε οπλισμό ενός πυροβόλου και είχε πλήρωμα 14 άνδρών.

Γοργώ
-----

Η Βελλού **Γοργώ** ήταν ιδίου τύπου πλοίο με το *Αριάνδη* και είχε εκτόπισμα 10 τόνων. Εντάχθηκε στη δύναμη του στόλου το 1830 και χρησιμοποιήθηκε κυρίως ως καταδρομικό. Τον Οκτώβριο του 1832, ενώ είχε σταλεί με το *Σπάρτη* και το *Ευχαρίς* στη Νότια Πελοπόννησο για την καταδίωξη της πειρατείας, μεταπήδησε σε πειρατικό. Για την ενέργεια αυτή ο Κυβερνήτης και το πλήρωμα συνελήφθησαν και δικάστηκαν. Πριν από το 1840 διαλύθηκε λόγω παλαιότητας στον Ναύσταθμο Πόρου.

Θέτις Ι
-------

Στη δύναμη του στόλου από το 1830. Οπλισμός: 1 Πυροβόλο. – Πλήρωμα: 14 άνδρες. Το 1833 αναφέρεται ότι ήταν άχρηστο πλοίο.

Σάμος Ι
-------

Το 1834 αντί του ποσού 900 δραχμών αγοράστηκε από την Ελληνική Κυβέρνηση. Στην αρχή ανήκε στην ηγεμονία της Σάμου. Επί πλέον ποσό των 691 δραχμών πληρώθηκε για την αξία του ορειχάλκινου πυροβόλου του πλοίου ο αγωνιστής Σαμιώτης Λυκούργος Λογοθέτης ο οποίος ήταν ιδιοκτήτης του. Οπλισμός: 1 πυροβόλο των 12 λιβρών και 1 ολμοπυροβόλο των 6 λιβρών. – Πλήρωμα: 2 Υπαξιωματικοί και 12 Ναύτες. - Εκτόπισμα: 8 τόνοι. Στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε σε διάφορες αποστολές και στην καταδίωξη της πειρατείας. Το 1835 για μικρό χρονικό διάστημα αιχμαλωτίσθηκε στη περιοχή των Σποράδων από Τούρκους πειρατές. Αναφέρεται ως άχρηστη το έτος 1853.

Σαπφώ Ι
-------

Το 1830 στη δύναμη του Στόλου. Οπλισμός: 1 πυροβόλο. Αναφέρεται άχρηστη το 1833.

Καλλιόπη
--------

Το 1830 εντάχθηκε στη δύναμη του στόλου. Οπλισμός: 1 πυροβόλο. – Πλήρωμα: 12 άτομα. Παροπλίστηκε το 1832.

Καλυψώ Ι
--------

Η Βελλού Καλυψώ Ι εντάχθηκε στον Στόλο το 1830. Οπλισμός: 1 πυροβόλο. – Πλήρωμα: 14 άνδρες. Αναφέρεται ως *άχρηστη* το 1833.

Ξυλαρά
------

Εντάχθηκε στη δύναμη του Στόλου το 1830. Παροπλίστηκε το 1830.

Ποσειδών Ι
----------

Το 1830 εντάχθηκε στη δύναμη του Στόλου. Στη σύνθεση του Στόλου αναφέρεται έως το 1833.

Τερψιχόρη Ι
-----------

Εντάχθηκε στο Στόλο το 1830. Οπλισμός: 1 πυροβόλο. – Πλήρωμα: 14 άνδρες. Το 1833 (Δεκέμβρη) και ενώ βρισκόταν στον όρμο της νήσου Κυρά Παναγιά / Σποράδων με Κυβερνήτη τον Γκιώνη Τζέπη σε αποστολή καταδίωξης πειρατικού πλοίου, ξέσυρε την άγκυρα του και προσάραξε. Θύματα δεν υπήρξαν. Για το γεγονός αυτό το Πολεμικό Συμβούλιο αθώωσε τον Κυβερνήτη του.

Χαρίκλεια
---------

Εντάχθηκε στο Στόλο το 1830. Οπλισμός: 1 πυροβόλο. – Πλήρωμα: 22 άνδρες. Αναφέρεται άχρηστη το 1833.
Τα **Βραβεία Scream** είναι βραβεία αφιερωμένα στις ταινίες που ανήκουν στα είδη τρόμου, επιστημονικής φαντασίας και φαντασίας. Αρχικά για τους ηθοποιούς υπήρχαν μόνο τα βραβεία *Scream Queen* και *Heroic Performance*, αλλά οι τωρινές κατηγορίες έχουν επεκταθεί ώστε να περιλαμβάνουν ηοποιούς που ανήκουν και στα τρία είδη ταινιών. Επιπλέον, τα βραβεία που αφορούν τα κόμικς έχουν πρόσφατα επεκταθεί. Τα βραβεία προβάλλονται στο κανάλι Spike TV και παλιά ήταν γνωστά ως **Βραβεία Spike TV Scream**. Πρόσφατα, τα βραβεία αναφέρονται απλά ως *Scream* με την αντίστοιχη χρονιά, για παράδειγμα **Scream 2009**. Τα βραβεία δημιουργήθηκαν από τους Διευθύνοντες Παραγωγούς Μάικλ Λέβιτ, Σίντυ Λέβιτ και Κέισι Πάτερσον.

Κατηγορίες Βραβείων
-------------------

* **The Ultimate Scream**
	+ Billed as the best genre film of the preceding year.
* **Best Horror Movie**
* **Best Fantasy Movie**
* **Best Science Fiction Movie**
* **Best TV Show**
* **Best Superhero**
* **Best Comic-to-Screen Adaptation**
	+ Renamed "Best Comic Book Movie" beginning in 2008.
* **Most Memorable Mutilation**
* **Most Vile Villain**
	+ Renamed "Best Villain" beginning in 2008.
* **Breakout Performance**
* **The Scene of the Year Award**
	+ Αποκαλούμενο με έναν από τους τίτλους "Holy Sh!t" ή "Jump-From-Your-Seat" σε διαφορετικές χρονιές.
Το **Βαχαναβάνκ** (αρμενικά: Վահանավանք) είναι αρμενικό μοναστικό συγκρότημα του 10ου-11ου αιώνα το οποίο βρίσκεται περίπου 5 χιλιόμετρα δυτικά της πόλης Καπάν στην Επαρχία Σιουνίκ της Αρμενίας. Βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού Τιγκρανασάρ κατά μήκος της δεξιάς όχθης του ποταμού Βογτζή.

Το μοναστήρι χτίστηκε πάνω από ένα νεκροταφείο της Εποχής του Χαλκού (13.-11. Π.Κ.Χ.) από τον Πρίγκιπα Βαχάν Ναχασινόγ, από τον οποίο και πήρε το όνομά του, γιο του Πρίγκιπα Γκαγκίκ του Καπάν στις αρχές του 10ου αιώνα. Ο Αρμένιος ιστορικός Στέφανος Ορμπελιάν (περί του 1250 - 1305) έγραψε ότι ο πρίγκιπας είχε βάλει ράσο και ανέλαβε τον τρόπο ζωής μοναχού για να θεραπεύσει τον εαυτό του από δαιμονισμό. Το έτος 911, ο πρίγκιπας Βαχάν συγκέντρωσε 100 ομοϊδεάτες κληρικούς και έκτισε την εκκλησία του Γρηγορίου Α' του Φωτιστή. Είναι το παλαιότερο μεταξύ των κατασκευών στο Βαχαναβάνκ.
Κομμώτρια που βάφει τα μαλλιά μιας γυναίκας
Η **βαφή μαλλιών** είναι ένα χημικό παρασκεύασμα που χρησιμοποιείται για να αλλάξει το χρώμα μαλλιών.

Ιστορία
-------

Έχει βρεθεί ότι η βαφή μαλλιών χρησιμοποιήθηκε το 1500 π.Χ. σε μούμιες ηλικιωμένων γυναικών στην Αίγυπτο. Τότε χρησιμοποιείται η χέννα που δεν ήταν μόνιμη βαφή αλλά μικρής διάρκειας για να καλύπτει τα γκρίζα μαλλιά των γυναικών. Στη Αίγυπτο ξύριζαν το μαλλί τους και έφτιαχναν κοτσίδες που έβαφαν με μαύρο χρώμα και τις έβαζαν στο κεφάλι για να προστατευτούν από το ήλιο. 

Το 600 π.Χ. χρησιμοποιήθηκε από τους Έλληνες η μόνιμη βαφή. Από τη χημική ανάλυση των τριχών που βρέθηκαν σε τάφους, οι Έλληνες αναμείγνυαν οξείδιο του μολύβδου και υδροξείδιο του ασβεστίου, δυο ουσίες που όταν έρθουν σε επαφή με την κερατίνη της τρίχας της δίνουν σταθερό μαύρο χρώμα.

Κύρια συστατικά
---------------

Στη σύγχρονη εποχή στην βαφή μαλλιών χρησιμοποιούνται δυο συστατικά το οξυζενέ και το χρώμα της βαφής εκ των οπίων το οξυζενέ είναι χρήσιμο για να ασπριστεί το μαλλί και να μπορέσει να μπει το χρώμα. 

### Σύγχρονες βαφές

Οι σύγχρονες βαφές έχουν:

1. **κρέμα βάσης**: γαλάκτωμα που μεταφέρει της ουσίες στης βαφής στο μαλλί.
2. **πρόδρομες χρωστικές ουσίες**: ουσίες που μπαίνουν βαθιά στην τρίχα και την προετοιμαζόμουν να βαφή
3. **χρωστικές ύλες**: οι ουσίες που χρωματίζουν την τρίχα.
4. **αλκαλικοί παράγοντες**: ανοίγουν το εξωτερικό της τρίχας για να φτάσουν οι ουσίες στο εσωτερικό και βοηθούν τις χημικές αντιδράσεις.
5. **παράγοντες περιποίησης**: ουσίες που ελαττώνουν την ταλαιπωρία της τρίχας από την βαφή.
6. **αντιοξειδωτικά**: ουσίες που αποτρέπουν τις χημικές αντιδράσεις προτού εφαρμοστεί η βαφή.
7. **παράγοντες σύμπλεξης**: ουσίες που παγιδεύουν ανεπιθύμητα μέταλλα για να μην αντιδράσουν με την βαφή.
8. **άρωμα**: ουσία που καλύπτει την άσχημη οσμή τις βαφής

Τεχνικές εφαρμογής
------------------

Σε ένα μπολ γίνεται το ανακάτεμα του οξυζενέ και του χρώματος της βαφής και έπειτα το μείγμα τοποθετείται με πινέλο στο τριχωτό μέρος του κεφαλιού. Έπειτα από 45 λεπτά το μείγμα ξεβγάζεται με νερό και σαπούνι.

Πολιτισμική επιρροή
-------------------

Μπλε βαφή
Εκτός από το να καλύπτονται τα γκρίζα μαλλιά με φυσικά χρώματα ώστε να φαίνεται κανείς νεότερος, η βαφή μαλλιών χρησιμοποιείται και με έντονα χρώματα, όπως πράσινο, μωβ, μπλε κλπ με σκοπό να τονίζονται στοιχεία της προσωπικότητας του ατόμου. Οι έντονες βαφές μαλλιών συναντώνται σε νέους, καλλιτέχνες κλπ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Η βαφή και ...τα παράξενα της ιστορίας | Skingurus.gr». *www.skingurus.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Δεκεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2019.
2. ↑  «ΓΝΩΡΊΖΕΤΕ ΠΟΙΑ ΕΊΝΑΙ ΤΑ ΒΑΣΙΚΆ ΣΥΣΤΑΤΙΚΆ ΤΩΝ ΒΑΦΏΝ ΜΑΛΛΙΏΝ;». *schwarzkopf-professional.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουνίου 2019.
Η **γεωμαντεία** ανήκει στις πανάρχαιες τεχνικές πρόβλεψης του μέλλοντος. Η ετυμολογία της λέξης, προέρχεται από τη γη και τη μαντεία. Αντίθετα από την Αστρολογία που δίνει απαντήσεις μέσα από τις κινήσεις των άστρων, η γεωμαντεία χρησιμοποιεί τη γη και πιο συγκεκριμένα τα γήινα στοιχεία. Στην αρχή, ο μάντης χάρασσε στη γη γραμμές (στο χώμα ή στην άμμο) με τη βοήθεια ενός μικρού ξύλου που έδιναν απάντηση στα ερωτήματά του. Στη διάρκεια του καλοκαιριού έπιανε με τη χούφτα του μια τυχαία ποσότητα από βότσαλα και τα πέταγε στην αμμουδιά. Και στις δύο περιπτώσεις, ο γεωμάντης ερμήνευε τους αριθμούς με τις φιγούρες.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85054121
* GND: 4130429-9
* SUDOC: 02743964X
* BNF: cb119480745 (data)
* NKC: ph120535
* BNE: XX532669

 |

 |
Τα ***Βραβεία Writers Guild of America*** για εξαιρετικά επιτεύγματα στο χώρο του κινηματογράφου, της τηλεόρασης και του ραδιοφώνου είναι βραβεία που απονέμονται κάθε χρόνο από το Writers Guild of America, East και το Writers Guild of America, West. Τα πρώτα βραβεία απονεμήθηκαν το 1949 και το 2004 η απονομή μεταδόθηκε για πρώτη φορά από την τηλεόραση.

Τα βραβεία σχετικά με το χώρο του κινηματογράφου αφορούν ταινίες που προβλήθηκαν στη περιοχή του Λος Άντζελες κατά τη διάρκεια του προηγούμενου ημερολογιακού έτους. Τα βραβεία της τηλεόρασης αφορούν σειρές που παράχθηκαν και βγήκαν στον αέρα μεταξύ 1ης Δεκεμβρίου και 30 Νοεμβρίου, ανεξαρτήτως από τον αριθμό των επεισοδίων που προβλήθηκαν σε αυτό το χρονικό διάστημα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Writers Guild of America, West ιστοσελίδα
* Writers Guild of America, East ιστοσελίδα
* Λίστα νικητών
Αθηνά
-----

Κύριο λήμμα: Αθηνά (βρίκιο)
Το Βρίκιον **Αθηνά** ήταν πλοίο του αγώνα ανεξαρτησίας, ιδιοκτησίας Α. Τσαμαδού. Ναυπηγήθηκε στη Βενετία το 1807 και έφερε το όνομα «*Άρης Ι*».

Ανδρομάχη
---------

Το Βρικογολέτο **Ανδρομάχη** εντάχθηκε στη δύναμη του Στόλου το 1830.

Αντίζηλος
---------

Το Βρίκιον **Αντίζηλος** εντάχθηκε στη δύναμη του Στόλου το 1830. Βυθίστηκε τον Αύγουστο του 1831 από τους κινηματίες του Ανδρέα Μιαούλη στον Αλμυρό Λακωνίας (στο κίνημα εναντίον του Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια). Έφερε οπλισμό 10 πυροβόλων.

Αχιλλεύς
--------

Το Βρίκιον **Αχιλλεύς** εντάχθηκε στη δύναμη του Στόλου το 1830. Βυθίστηκε τον Αύγουστο του 1831 από τους κινηματίες του Ναυάρχου Ανδρέα Μιαούλη στον Αλμυρό Λακωνίας (στο κίνημα εναντίον του Κυβερνήτη Καποδίστρια). Έφερε οπλισμό 4 πυροβόλων.
Ο **Βαχτάνγκ,** γεωργιανά: ვახტანგი, (μετά το 1495 – 1548) ήταν Γεωργιανός πρίγκιπας της δυναστείας των Βαγρατιδών-Γεωργίας τού βασιλείου τού Ιμερέτι (δυτική Γεωργία), νεότερος γιος του βασιλιά Αλεξάνδρου Β΄ τού Ιμερέτι από τη σύζυγό του Ταμάρ.

Ο Βαχτάνγκ ήταν σε αντίθεση με τον μεγαλύτερο αδελφό του, τον βασιλιά Βαγράτ Γ΄ τού Ιμερέτι και τελικά χρειάστηκε να καταφύγει στο βασίλειο του Κάρτλι (κεντρική Γεωργία), ακολουθούμενος από πολλούς Ιμερετίους ευγενείς. Το 1512 ο Βαγράτ με τον στρατό του πέρασε στο Κάρτλι, επιτέθηκε στον Βαχτάνγκ στη βάση του στο Μοχίσι και τον νίκησε. Με τη μεσολάβηση τού βασιλιά Δαβίδ Ι΄ τού Κάρτλι (3ου εξαδέλφου τους), τα αδέλφια συμφιλιώθηκαν και ο Βαχτάνγκ επέστρεψε στο Ιμερέτι. 

Στα τέλη της δεκαετίας του 1540, ο Βαχτάνγκ τοποθετήθηκε επικεφαλής ενός Ιμερετιανού αποσπάσματος 500 ανδρών, που στάλθηκε από τον Βαγράτ ως απάντηση στην κραυγή για βοήθεια από τον Ροστόμ Γκουριέλι, πρίγκιπα της Γκουρίας, ο οποίος πιέστηκε από την Οθωμανική προέλαση στις κτήσεις του γύρω από το Μπατούμι. Δεδομένου ότι ο Γκουριέλι έκανε έκκληση για βοήθεια στον Λέβαν Α΄ Νταντιάνι, πρίγκιπα της Μινγκρελία, ο Βαχτάνγκ έλαβε μία μυστική οδηγία από τον αδελφό του να μην επιτρέψει συμφωνία μεταξύ τού Γκουριέλι και τού Νταντιάνι, οι οποίοι ήταν ανυπάκουοι υποτελείς τού βασιλιά τού Ιμερέτι. Στο μεταξύ, ο Γκουριέλι κατάφερε να ανατρέψει τις οθωμανικές δυνάμεις πέρα από το Τσορόχι, πριν φτάσουν οι ενισχύσεις, αλλά δεν κατάφερε να περάσει το φουσκωμένο ποτάμι, χάνοντας έτσι το Γκόνιο και την Ατγιαρία από τον εχθρό. Οι ελπίδες του ότι οι Μιγρέλιοι και οι Ιμερέτιοι θα έρχονταν τελικά σε βοήθεια, διαψεύστηκαν. Μέσα από τις δολοπλοκίες τού Βαχτάνγκ, ο Νταντιάνι, που είχε στρατοπεδεύσει στις εκβολές τού Ριόνι στο Πότι, επέστρεψε στη Mινγκρελία. Ο Βαχτάνγκ επίσης, βλέποντας την ανυποστήρικτη κατάσταση τού Γκουριέλι, επέστρεψε στο Ιμερέτι.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την πριγκίπισσα Χαβαράμζε (απεβ. το 1528), κόρη του Γεωργίου Β΄ του Kαχέτι. Είχε δύο γιους, πρίγκιπες: 

* Tεϊμουράζ.
* Χοσρό.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2  Bagrationi, Vakhushti (1976). Nakashidze, N.T. επιμ. (PDF) (στα Russian). Tbilisi: Metsniereba. σελίδες 132–134 .  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
2. ↑  Dumin, S.V. επιμ. (1996). (στα Russian). Moscow: Linkominvest. σελίδες 86–87.  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
Ωμό βόειο πλευρό.
**Βόειο** ονομάζεται το κρέας που προέρχεται από ενήλικα βοοειδή, σε αντίθεση με το μοσχαρίσιο κρέας που είναι το κρέας των μοσχαριών.

Στους προϊστορικούς χρόνους, οι άνθρωποι κυνηγούσαν Ούρους και αργότερα τα εξημέρωσαν. Έκτοτε, πολλές φυλές βοοειδών έχουν εκτραφεί ειδικά για την ποιότητα ή την ποσότητα του κρέατος τους. Σήμερα, το βόειο κρέας είναι το τρίτο πιο διαδεδομένο κρέας στον κόσμο, μετά το χοιρινό και το κρέας των πουλερικών. Το 2018, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Βραζιλία και η Κίνα ήταν οι μεγαλύτεροι παραγωγοί βοείου κρέατος. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η παραγωγή βοείου κρέατος βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στις εργοστασιακές εκμεταλλεύσεις. Ο επιπολασμός της κοπριάς σε αυτές τις εκμεταλλεύσεις έχει συνδεθεί με μόλυνση του βοείου κρέατος με E. coli, οδηγώντας σε μεγάλες ανακλήσεις, καθώς και αυξημένη χρήση αντιβιοτικών. Η περιορισμένη πλέον χρήση ζωοτροφών κρέατος και οστών ήταν ιστορικά υπεύθυνη για εξάρσεις της νόσου των Τρελών Αγελάδων.

Το βόειο κρέας περιέχει πρωτεΐνη, σίδηρο και βιταμίνη Β12. Μαζί με άλλα είδη κόκκινου κρέατος, η υψηλή κατανάλωση σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου και στεφανιαίας νόσου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Christopher J Johnson. «Meat and bone meal and mineral feed additives may increase the risk of oral prion disease transmission». National Libary of Diseases. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2021.
2. ↑  «Play meat video Red meat, processed meat and cancer».
Ο **γεωκόκκυγας** της Καλιφόρνιας είναι πτηνό και ένας από τους μεγαλύτερους εκπροσώπους της τάξης των Κοκκυγιδόμορφων (Cuculiformes).

Περιγραφή
---------

Τα ενήλικα πουλιά φτάνουν σε μήκος από 51 έως 61 εκατοστά συμπεριλαμβανομένης και της ουράς, ύψος από 25 έως 30 εκατοστά, άνοιγμα φτερών έως 62 εκατοστά και βάρος από 250 έως 340 γραμμάρια. Έχει μακρύ γκριζομπλέ ράμφος ελαφρώς λυγισμένο προς τα κάτω. Το κεφάλι, το κάλυμμα κορυφής, η πλάτη και η ουρά είναι σκούρο καφέ με ανοιχτόχρωμες ραβδώσεις. Η κοιλιά και το στήθος είναι κρεμ προς υπόλευκο. Στην κορυφή του κεφαλιού έχει ένα είδος λοφίου. Τα πόδια και η ουρά μακριά.

Ο γεωκόκκυγας είναι ένας πολύ καλός δρομέας, αναπτύσσει ταχύτητες από 24 έως 32 χλμ/ώρα, σε αυτό δεν βοηθάει η διάταξη των δαχτύλων. Οι κοκκυγίδες είναι ζυγοδάχτυλα είδη, δηλαδή έχει δυο δάχτυλα μπροστά και δύο πίσω, το πρώτο και το τέταρτο δάχτυλο των ποδιών έχει κατεύθυνση προς τα πίσω και το δεύτερο και τρίτο προς τα εμπρός. Τα περισσότερα πουλιά που τρέχουν γρήγορα, έχουν τρία δάχτυλα, όχι τέσσερα. Δεν υπάρχει κάποιο προφανές πλεονέκτημα στον ζυγοδακτυλισμό και κανένας προφανής λόγος ώστε να εξελιχθούν με αυτόν τον τρόπο. Τα φτερά του είναι μικρά και μπορεί για λίγα δευτερόλεπτα να αιωρηθεί στον αέρα.

Παραπομπές
----------
Συντεταγμένες: 63°58′54″N 22°23′5″W﻿ / ﻿63.98167°N 22.38472°W﻿ / 63.98167; -22.38472

Το Σελατάνγκαρ
Το **Βόγκαρ** (ισλανδικά: Vogar, απόδοση: μικρό λιμανάκι) είναι μια μικρή πόλη στα νοτιοδυτικά της Ισλανδίας. Είναι η έδρα του δήμου Βόγκαρ (ισλανδικά: Sveitarfélagið Vogar).

Επισκόπηση
----------

Ο πληθυσμός του δήμου του Βόγκαρ ήταν 1.161 κάτοικοι το 2011.

### Γεωγραφία

Η κοινότητα Βόγκαρ βρίσκεται στην περιοχή Σουντούρνες, στο βόρειο τμήμα της χερσονήσου Ρέικιανες. Η έκταση της κοινότητας είναι 7.42 τ.χλμ.. Ο πληθυσμός της κοινότητας ήταν 1.225 άτομα στις 1 Δεκεμβρίου 2007, από τους οποίους οι 1.131 κατοικούσαν στην πόλη Βόγκαρ. Η πυκνότητα πληθυσμού είναι 165 ανά τ.χλμ.. 

Το Βόγκαρ απέχει 30 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της χώρας, το Ρέικιαβικ. Δυτικά του Βόγκαρ βρίσκεται η πόλη Νιαρντβίκ που ανήκει στην κοινότητα του Ρεϊκιάνεσμπερ. Γύρω από την πόλη βρίσκονται πεδία λάβας. Η κύρια ασχολία των κατοίκων του Βόγκαρ για αιώνες ήταν η αλιεία, αλλά σήμερα βρίσκεται σε παρακμή. Ο αριθμός των κατοίκων της πόλης αυξάνεται σταδιακά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. -2655984.
2. ↑  www.citypopulation.de/en/iceland/towns/.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Vogar (Reykjanes) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 3893152140033111100003

 |

 |
Ο **Βόγισλαβ Βογίνοβιτς** (*σερβικά : Vojislav Vojinović*) ήταν Σέρβος βοεβόδας ο γιος του βοεβόδα Βογίν και ένας από τους πρώτους επαρχιακούς άρχοντες της αυτοκρατορίας της Σερβίας.

Κυβερνούσε μία μεγάλη έκταση μεταξύ του Ντρίνα και έως την Αδριατική Θάλασσα τη Δημοκρατία της Ραγούσας, το Κότορ και έως το Κοσσυφοπέδιο που ονομαζόταν Χώρα του Βοΐνοβιτς. Στο τέλος της βασιλείας του Δουσάν πήρε τον τίτλο του Βοϊβόδα (Δούκα), και κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Ούρος γίνεται το πιο ισχυρός μεγιστάνας και φέρει τον τίτλο του πρίγκιπα της Χούμ.

Βιογραφία
---------

Βόγισλαβ Βογίνοβιτς ήταν γιος του Βογίν ιδρυτής της οικογένειας Βοΐνοβιτς, ήταν αρχηγός και ένας από τους πιο εξέχοντες ευγενείς της εποχής Στέφανου Ντεκάνσι. Ο Βόισλαβ είχε επίσης δύο μεγαλύτερα αδέλφια τον Μίλο και τον Άλτομαν.

Η πολιτική του σταδιοδρομία άρχισε στην αυλή του Στεφάνου Δουσάν περίπου το 1350 με τον τίτλο του "Στάβιλακ". Μαζί με την πολιτική του σταδιοδρομία εργάστηκε για τη διαμόρφωση και αύξηση των φεουδαρχικών εδαφών της οικογένειας, παραμένει άγνωστο το μέγεθος της αρχικής περιουσίας. Μετά τον θάνατο των αδελφών του έγινε μόνος κληρονόμος του οικογενειακού φέουδου. Παντρεύτηκε την Γκοΐσλαβα και μαζί της απέκτησε τους Στέφαν και Ντρομπρίβοϊ.

Το 1358 άρχισε την διαμάχη με την Δημοκρατία της Ραγούσας που ανήκε στην Ενετία. Η περιοχή του Χούμ που διοικούσε ο Βόγισλαβ, έγινε περιοχή συνόρων, και μία στρατιωτική επαρχία εκεί είχαν εγκατασταθεί στρατεύματα του Βασιλείου της Ουγγαρίας. Ο Βόγισλαβ με μικρές συνοριακές αψιμαχίες στα μέσα του 1358 προσπαθούσε να ξεκινήσει πόλεμο. Στα μέσα του Ιουλίου 1359 ο ουγγρικός στρατός αποσύρθηκε από το έδαφος του σερβικού κράτους, και αμέσως μετά ξεκίνησε η σύγκρουση μεταξύ Βόγισλαβ και Ραγούσας. Συγκεκριμένα ο Βόγισλαβ, ως πρίγκιπας της Χούμ, ζήτησε από Sv. Blaise να παραδώσει την πόλη Στόνσκι επειδή παραδοσιακά ήταν η έδρα των πριγκίπων της Χούμ.

Πολέμησε δύο φορές (1359-1360 και 1361-1362), κατά του Ντουμπρόβνικ. Πέθανε το 1363 και τον διαδέχτηκε ο ανιψιός Νίκολα Αλτομάνοβιτς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  R.Mihaljčić, Kraj Srpskog Carstva,SKZ, Beograd, 1975, str. 36
2. ↑  Distributiones testamentorum, vol. 3, f. 16
3. ↑  M. Dinić, Ο Nikoli Altomanoviću, SKA, Beograd, 1932,str. 3
4. ↑  M.Dinić, Ο Nicholas Altomanović, SKA, 1932, σ.3
5. ↑  R. Mihaljčić, Kraj Srpskog carstva, SKZ, Beograd, 1975, str. 38
6. ↑  R. Mihaljčić, Kraj Srpskog Carstva, SKZ, Beograd, 1975, str.38
7. ↑  Monumenta Ragusina II, str. 280

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Vojislav Vojinović  της Σερβικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Συντεταγμένες: 43°8′31.74″N 21°33′20.99″E﻿ / ﻿43.1421500°N 21.5558306°E﻿ / 43.1421500; 21.5558306

Το όρος **Βιντογιέβιτσα** (σερβικά κυριλλικά: *Видојевица*, σερβικά λατινικά: *Vidojevica*) είναι βουνό στα νοτιοανατολικά της Σερβίας. Κορυφή του αποτελεί η Μπάντερα, η οποία βρίσκεται σε υψόμετρο 1.155 μέτρων.

Γεωγραφία
---------

Το όρος Βιντογιέβιτσα βρίσκεται νοτιοδυτικά της πόλεως του Πρόκουπλιε και ανατολικά της Κουρσούμλιγια. Γειτνιάζει με τον ποταμό της Τόπλιτσα βόρεια και δυτικά, με τη Ργκάισκα Πλάνινα και τη Σοκολόβιτσα νότια και με το όρος Πάσγιατσα ανατολικά.

Αστρονομία
----------

Αστρονομικό παρατηρητήριο βρίσκεται εγκατεστημένο επί του όρους Βιντογιέβιτσα.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος βουνών της Σερβίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) «Bandera, Serbia and Montenegro». *www.traveljournals.net*. Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2009. [*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  (Σερβικά) (Αγγλικά) *Serbia and Montenegro road map*. ISBN 978-2-06-710567-6.
3. ↑  (Σερβικά) «Vidojevica». *www.astronomija.rs*. Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2009.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Σερβία
 |

 |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Βόθρος (αποσαφήνιση).
σχηματική παράσταση βόθρου
**Βόθρος** ή **σηπτική δεξαμενή** ονομάζεται συνήθως χώρος συγκέντρωσης λυμάτων και ομβρίων υδάτων ο οποίος βρίσκεται κάτω από το έδαφος. Μόλις γεμίσει, γίνεται απομάκρυνση του περιεχομένου του με βυτιοφόρα («βοθρατζίδικα») και απόρριψή του σε επιτρεπόμενο χώρο. Οι βόθροι χρησιμοποιούνται σε περίπτωση μη ύπαρξης κεντρικού αποχετευτικού συστήματος.

Στο παρελθόν, οι βόθροι δεν ήταν στεγανοποιημένοι με αποτέλεσμα τη διάθεση των λυμάτων στον υδροφόρο ορίζοντα και τη μόλυνσή του.

Στην Ελλάδα για το βόθρο χρησιμοποιείται και ο όρος *χαβούζα*, ο οποίος προέρχεται από την τουρκική λέξη havuz, η οποία χαρακτηρίζει γενικότερα δεξαμενές υδάτων. Χαρακτηριστικά, η λέξη havuz χρησιμοποιείται και για πισίνες.

Μεταφορική χρήση
----------------

Ο όρος βόθρος χρησιμοποιείται επίσης και μεταφορικά για να περιγράψει ηθική σήψη. Ενδεικτικές εκφράσεις: «ο κομματικός βόθρος». Άλλη χρήση αφορά χαρακτηρισμό ανθρώπου που μιλά με άσχημο (βρωμερό) τρόπο: «είχε ένα στόμα ...βόθρο». Η έκφραση αυτή δε είναι παλαιότατη και αναφέρεται και στην Παλαιά Διαθήκη («βόθρος βαθύς στόμα παρανόμου»).

Επίσης βόθρο λέμε τα πολύ μπάσα φωνητικά στο υποείδος της Μέταλ μουσικής, την Death Metal.

Βιβλιογραφία
------------

* ΥΠΟΥΡΓΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ: Αριθ. Ειβ 221/65 Περί διαθέσεως λυμάτων και βιομηχανικών αποβλήτων. (ΦΕΚ 138/Β/24-2-65)
* ΤΟΤΕΕ 2412/86 Εγκαταστάσεις σε κτίρια και οικόπεδα. Αποχετεύσεις.
	+ Τεχνικό Επαγγελματικό Επιμελητήριο, Μονάδα Τεκμηρίωσης και Πληροφόρησης ΤΕΕ - Γραφείο Τυποποίησης: Τεχνικές Οδηγίες ΤΕΕ (ΤΟΤΕΕ)
	+ Τεχνικό Επαγγελματικό Επιμελητήριο, Οι Τεχνικές Οδηγίες του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας (ΤΟΤΕΕ)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κανονισμός Λειτουργίας του Δικτύου Αποχέτευσης της ΔΕΥΑΧ Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης Αποχέτευσης Χανίων, ανακτήθηκε 4 Αυγ. 2009
2. ↑  Στις Παροιμίες Σολομώντος, στην Παλαιά Διαθήκη αναφέρεται: «βόθρος βαθύς στόμα παρανόμου ο δε μισηθείς υπό κυρίου εμπέσειται εις αυτόν»
3. ↑  Λεξικό Glosbe, Bόθρος Αρχειοθετήθηκε 2014-02-20 στο Wayback Machine.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Σχέδιο Σηπτικού Βόθρου (τομή), (κάτοψη), Ιωάννης Δεσποτόπουλος, Σανατόριο Τρίπολης, Μελέτη αποχέτευσης, Σηπτικός Βόθρος 1939-1940, Μουσείο Μπενάκη, Αρχεία Νεοελληνικής Αρχιτεκτονικής (ανακτήθηκε 4 Αυγ. 2009)
Στην συλλογή του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης στην Νέα Υόρκη εκτίθενται με αριθμό ευρετηρίου 10.230.2 χάλκινο ανάγλυφο που βρέθηκε στην Ελλάδα και αγοράστηκε το 1910.

Περιγραφή
---------

Το χάλκινο ανάγλυφο έχει ύψος 11,7 εκατοστά. Η πίσω άποψη είναι απολύτως λεία. Διατηρείται σε πολύ καλή κατάσταση, αν και σε ορισμένα σημεία είναι τοπικά τριμμένο από την χρήση. Παριστάνει έναν άνδρα. Έχει στην πλάτη του δύο φτερούγες σε πλήρη έκταση, με ελαφρή κλίση προς τα επάνω και τα άκρα να σχηματίζουν σπείρωση. Φοράει κοντό χιτώνα, κοντομάνικο στενό σακάκι και κοντή φούστα. Στα πόδια φοράει μποτάκια με φτερά. Γονατίζει στο δεξί του γόνατο επάνω σε ένα σύννεφο και κρατάει το αριστερό του χέρι ψηλά. Η επεξεργασία των λεπτομερειών είναι πρόχειρη, οι μύες των χεριών και των ποδιών είναι ελαφρώς υπερτονισμένα.

Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση
--------------------------------

Το έργο παρουσιάζει τον θεό Βορέα, την προσωποποίηση του παγερού Βοριά. Παριστάνει την έμπροσθεν κίνηση και την στιγμή της εκκίνησης. Ο θώρακας είναι γυρισμένος στον θεατή, ενώ το πρόσωπο είναι σε προφίλ, όπως συνηθίζεται στα ελληνικά καλλιτεχνήματα του 6ου αιώνα π.Χ.. Ίσως να ήταν διακοσμητικό στοιχείο κάποιου σκεύους τακτικής χρήσης.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

* Στοιχεία από τη βάση δεδομένων του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης (χωρίς φωτογραφία)
* Gisela Marie Augusta Richter (1915). *Greek, Etruscan and Roman bronzes*. *Metropolitan Museum of Art*. New York: The Gilliss Press. σελίδες 30–31. Ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2011.
Η **Βορειο-Αμερικανική πλάκα** είναι μια τεκτονική πλάκα που περιέχει το μεγαλύτερο μέρος της Βόρειας Αμερικής, τη Γροιλανδία, την Κούβα, τις Μπαχάμες, μέρος της βορειοανατολικής Ασίας και τμήματα της Ισλανδίας και των Αζορών. Με έκταση 76.000.000 τ.χλμ. είναι η δεύτερη μεγαλύτερη τεκτονική πλάκα, πίσω από την πλάκα του Ειρηνικού (με την οποία συνορεύει στα δυτικά).

Εκτείνεται ανατολικά έως την Μεσο-Ατλαντική Ράχη και δυτικά έως την Ράχη Chersky στην Ανατολική Σιβηρία. Η πλάκα αποτελείται και από ηπειρωτικό και από ωκεάνιο φλοιό. Το εσωτερικό της κύριας ηπειρωτικής μάζας αποτελείται από έναν εκτενή γρανιτικό πυρήνα που ονομάζεται κρατώνας. Σχεδόν όλες οι άκρες του κρατώνα, είναι θραύσματα του φλοιώδους υλικού που ονομάζεται τεκτονοστρωματογραφικό πεδίο, το οποίο προσκολλήθηκε στον κρατώνα με τεκτονικές διεργασίες που διήρκησαν μεγάλο χρονικό διάστημα. Θεωρείται ότι μεγάλο μέρος της Βόρειας Αμερικής δυτικά των Βραχωδών Όρεων αποτελείται από τέτοια τεκτονοστρωματογραφικά πεδία.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Τεκτονικές πλάκες |
| --- |
|  |
| Κύριες | 
* Αφρικανική πλάκα
* Ινδο-Αυστραλιανή
	+ Αυστραλιανή
	+ Ινδική
* Ανταρκτική
* Ευρασιατική
* Βορειο-Αμερικανική
* Ειρηνικού
* Νοτιο-Αμερικανική
 | Π
Παγκόσμιος χάρτης που υποδεικνύει τα όρια των τεκτονικών πλακών |
|  |
| Δευτερεύουσες | 
* Amurian
* Αραβική
* Καραϊβικής
* Caroline
* Κόκος
* Juan de Fuca
* Νάζκα
* Okhotsk
* Φιλιππίνων
* Σκωτίας
* Σομαλική
* Yangtze
 |
|  |
| Άλλες | 
* Adriatic
* Πλάκα του Αιγαίου
* Ανατολίας
* Balmoral Reef
* Banda Sea
* Bird's Head
* Burma
* Capricorn
* Coiba
* Conway Reef
* Easter
* Explorer
* Futuna
* Galapagos
* Gonâve
* Gorda
* Greenland
* Halmahera
* Iberian
* Iranian
* Juan Fernández
* Kerguelen
* Kermadec
* Madagascar
* Malpelo
* Manus
* Maoke
* Mariana
* Molucca Sea
* New Hebrides
* Niuafo’ou
* North Andes
* North Bismarck
* North Galapagos
* Νούμπιαν
* Okinawa
* Panama
* Pelso
* Philippine Mobile Belt
* Ριβιέρα
* Sangihe
* Seychelles
* Shetland
* Solomon Sea
* South Bismarck
* South Sandwich
* Sunda
* Timor
* Tisza
* Tonga
* Woodlark
 |
|  |
| Ιστορικές | 
* Βαλτική
* Bellingshausen
* Charcot
* Cimmeria
* Farallon
* Insular
* Intermontane
* Izanagi
* Kula
* Lhasa
* Malvinas
* Moa
* Phoenix
 |
|  |
| 
* Κατάλογος-Κατηγορία άρθρου **Λίστα**
* **Κατηγορία**
* Commons σελίδα **Commons**
 |

 |