recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 33°48′0″N 2°51′54″E﻿ / ﻿33.80000°N 2.86500°E﻿ / 33.80000; 2.86500

Το Λαγκουάτ στην αλγερινή Σαχάρα (1879)
Οδός στο Λαγκουάτ, από τον Γκυστάβ Ακίλ Γκιλωμέτ.
Το **Λαγκουάτ** (γαλλικά: **Laghouat**‎, αραβικά: الأغواط‎) είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας της Αλγερίας, 400 χλμ. νοτιοανατολικά της αλγερινής πρωτεύουσας, Αλγέρι. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008, έχει 134.372 κατοίκους, από 99.536 κατοίκους το 1998 σημειώνοντας ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης 3,11%. Σε κοντινή απόσταση, στο Χασί Ρ'Μελ, υπάρχει το μεγαλύτερο κοίτασμα φυσικού αερίου στην Αφρική.

Η πόλη ιδρύθηκε τον 11ο αιώνα. Πέρασε στα χέρια των Μαροκινών τον 17ο αιώνα, ενώ το 1786 η πόλη καταλήφθηκε από τους Οθωμανούς. Το 1852, οι Γάλλοι κατέλαβαν την πόλη. Από το 1974, είναι έδρα επαρχίας με το ίδιο όνομα.

Βρίσκεται στην Οροσειρά Αμούρ του Άτλαντα της Σαχάρας και είναι μια όαση στο βόρειο άκρο της Σαχάρας. Είναι σημαντικό διοικητικό, στρατιωτικό και εμπορικό κέντρο και είναι γνωστό για την ύφανση χαλιών και την ταπητουργία.

Η πόλη εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο του Λαγκουάτ (IATA: **LOO**, ICAO: **DAUL**).

Κλίμα
-----

Κλίμα στο Λαγκουάτ
Το Λαγκουάτ έχει ψυχρό ερημικό κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν *BWk*). Οι βροχοπτώσεις είναι περισσότερες τον χειμώνα από ότι το καλοκαίρι. Η μέση ετήσια θερμοκρασία στο Λαγκουάτ είναι 17.4 °C. Περίπου 176 χιλιοστά βροχόπτωσης πέφτουν ετησίως.

| Κλιματικά δεδομένα Λαγκουάτ |
| --- |
| Μήνας | Ιαν | Φεβ | Μάρ | Απρ | Μάι | Ιούν | Ιούλ | Αύγ | Σεπ | Οκτ | Νοε | Δεκ | Έτος |
| Μέση Μέγιστη °C (°F) | 12.9 | 15.5 | 18.1 | 22.8 | 26.8 | 32.6 | 36.3 | 35.3 | 30.0 | 23.5 | 18.1 | 13.4 | 23,78 |
| Μέση Ελάχιστη °C (°F) | 2.7 | 3.4 | 6.0 | 8.9 | 13.5 | 18.4 | 21.6 | 20.6 | 17.1 | 11.4 | 5.8 | 3.4 | 11,07 |
| Υετός mm (ίντσες) | 12 | 12 | 13 | 15 | 16 | 12 | 3 | 26 | 19 | 20 | 15 | 13 | 176 |
| *Πηγή: Climate-Data.org* |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Laghouat (Laghouat, Laghouat, Algeria) - Population Statistics, Charts, Map, Location, Weather and Web Information». Ανακτήθηκε στις 17  Ιανουαρίου 2020.
2. ↑  «Laghouat (Laghouat, Laghouat, Algeria) - Population Statistics, Charts, Map, Location, Weather and Web Information». *citypopulation.de*. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2020.
3. ↑  «Hassi R'Mel gas field, Algeria | EJAtlas». *Environmental Justice Atlas* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2020.
4. 1 2  «Laghouat | Algeria». *Encyclopedia Britannica* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2020.
5. ↑  «LOO @ OurAirports». *ourairports.com*. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2020.
6. ↑  «Laghouat climate: Average Temperature, weather by month, Laghouat weather averages - Climate-Data.org». *en.climate-data.org*. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2020.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 239111830
* GND: 4273859-3
* BNF: cb11951438x (data)

 |

 |
Το **αγαλμάτιο ίππου** φιλοξενείται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ολυμπίας.

Περιγραφή
---------

Το χυτό χάλκινο συμπαγές άλογο είναι ένα από τα αρχαιότερα μνημειακά ειδώλια. Καινοτομεί ως προς τα αρχαϊκά ειδώλια, παρουσιάζει όμως σαφείς ατέλειες στην κατασκευή και χύτευση, ιδίως στο σημείο της ένωσης του λαιμού με τον κορμό.

Ιστορική τοποθέτηση
-------------------

Χρονολογείται στις αρχές του 7ου αιώνα π.Χ. και προέρχεται από εργαστήριο του Άργους.

Δείτε επίσης
------------

* Έφιππος πολεμιστής στο Βρετανικό Μουσείο

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο αρχαιολογία | Πύλη αρχαιολογία |

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο τέχνη | Πύλη τέχνη |

Γεωργία Χατζή  (2008). *Το Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας*. Αθήνα: ΟΛΚΟΣ, ISBN 978-960-89339-3-4. σελίδες 79. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Δεκεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2012.
Η **Αγελτρούδη** , ιταλ. Ageltrude / Agiltrude (απεβ. 27 Αυγούστου 923) από τον Οίκο του Μπενεβέντο, ήταν κόρη του πρίγκιπα του Μπενεβέντο και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Σπολέτο & βασίλισσα της Λομβαρδίας & της Φραγκίας. Ως αντιβασίλισσα, ενθάρρυνε τον γιο της να αντιτεθεί στους άσπονδους εχθρούς της, τους Καρολίδες και να επηρεάσει τις εκλογές παπών που είχαν την εύνοιά τους.

Ο Γουίδων Γ΄ δούκας του Σπολέτο, σύζυγος της Αγελτρούδης.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Αντέλχις πρίγκιπα του Μπενεβέντο και της Αδελτρούδης.

Έκανε γάμο με τον Γουίδωνα Γ΄ δούκα του Σπολέτο, που το 889 έγινε βασιλιάς της Λομβαρδίας ("Ιταλίας") και το 891 της Φραγκίας ("Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας"). Αυτός απεβίωσε το 894 και τον διαδέχθηκε ο γιος τους Λαμβέρτος Β΄. Η Αγελτρούδη συνόδευσε τον 14ετή γιο της στη Ρώμη, για να επικυρωθεί η εκλογή του από τον πάπα Φομόζο, που όμως υποστήριζε τον διεκδικητή Αρνούλφο των Καρολιδών βασιλιά της Λοθαριγγίας και της Ανατολικής Φραγκίας. Ο Αρνούλφος ήταν γιος του Καρλομάνου βασιλιά της Λομβαρδίας και ανιψιός του Καρόλου Γ΄ του Παχύ, βασιλιά της Φραγκίας & Λομβαρδίας. Ήταν 3ος εξάδελφος του Γουίδωνα Γ΄, καθώς και οι δύο ήταν απόγονοι του Καρλομάγνου.

Το 896 ο Αρνούλφος βάδισε στη Ρώμη και στέφθηκε σε αντιπαράθεση με τον Λάμπερτ. Η Αγελτρούδη και ο Λαμβέρτος Β΄ κατέφυγαν στο Σπολέτο. Σύντομα ο Αρνούλφος έπαθε καρδιακή προσβολή και παρέλυσε· ο Φορμόζος απεβίωσε. Η Αγελτρούδη αμέσως παρενέβη, για να εξασφαλίσει την εξουσία της, στη Ρώμη και εξέλεξε τον υποψήφιό της ως πάπα Στέφανο ΣΤ΄. Έπειτα από απαίτηση δική της και του γιου της, έγινε εκταφή του Φορμόζου και δίκη, όπου καταδικάστηκε και ρίφθηκε στον Τίβερη: είναι η *Σύνοδος του Πτώματος*.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε στις αρχές της δεκαετίας του 880 τον Γουίδων Γ΄ των Γουιδωνιδών δούκα του Σπολέτο & μάργραβο του Καμερίνο, μετέπειτα βασιλιά της Λομβαρδίας & της Φραγκίας και είχε τέκνο:

* Λαμβέρτος Β΄ π.880-898, δούκας του Σπολέτο & μάργραβος του Καμερίνο και βασιλιάς της Λομβαρδίας & της Φραγκίας.

Παραπομπές
----------

Πηγές
-----

* Bury, John Bagnell (1922). The Cambridge Medieval History, Volume 3. Macmillan.
* Mann, Horace (1925). The Lives of Popes in the Early Middle Ages, Vol. IV: The Popes in the Days of Feudal Anarchy, 891-999. London, K. Paul, Trench, Trübner.
* Partner, Peter (1972). The lands of St. Peter : the papal state in the Middle Ages and the early Renaissance. Berkeley [u.a.]: University of California Press. ISBN 0520021819.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 81099796
* GND: 136818099

 |

 |
Η **ΑΣΚ Ρίγα** (λετονικά: Rīgas ASK, αγγλικά: *ASK Riga*) είναι πρώην λετονική ομάδα καλαθοσφαίρισης με έδρα τη Ρίγα, η οποία υπήρξε η πρώτη πρωταθλήτρια Ευρώπης, κατακτώντας τρεις συνεχόμενους τίτλους από το 1958 ως το 1960. Τα αρχικά ASK σημαίνουν Army Sports Club (*Στρατιωτικός Αθλητικός Σύλλογος*).

Ιστορία
-------

Η ΑΣΚ Ρίγα υπήρξε η πρώτη πρωταθλήτρια Ευρώπης σε διασυλλογικό επίπεδο, κερδίζοντας και στους δύο αγώνες του διπλού τελικού τη βουλγάρικη Ακαντέμικ Σόφιας. Οι Λετονοί επανέλαβαν την επιτυχία τους την επόμενη χρονιά με τον ίδιο αντίπαλο, ενώ το 1959-60 κέρδισαν στον τελικό τη γεωργιανή Ντιναμό Τιφλίδας.

Το 1960-61, η ΑΣΚ απέκλεισε στην προημιτελική φάση τη Χάποελ Τελ Αβίβ από το Ισραήλ και στους ημιτελικούς την ισπανική Ρεάλ Μαδρίτης, αλλά στους τελικούς ηττήθηκε αρχικά με 87-62 από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, μην καταφέρνοντας να καλύψει τη διαφορά στον επαναληπτικό, όπου κέρδισε με 66-61.

Ο Αλεξάντερ Γκομέλσκι, ο οποίος υπήρξε προπονητής της ομάδας από το 1953, συνέχισε στην ομάδα της ΤΣΣΚΑ Μόσχας το 1966. Η λετονική ομάδα παρέμεινε ανταγωνιστική στο πρωτάθλημα της Σοβιετικής Ένωσης μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '90.

Η ομάδα διαλύθηκε και ανασυγκροτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2006, με τη βοήθεια του δημοτικού συμβουλίου της Ρίγας, του Στρατού της Λετονίας και κάποιων χορηγών, με νέα έδρα την Αρένα Ρίγα. Στην πρώτη της χρονιά, η ομάδα έφθασε στους προημιτελικούς της Βαλτικής Λίγκας και του Eurocup.

Το 2006-07, με τον Τόρεϊ Μπραγκς, τον Σάντις Βάλτερς, τον Ράιτις Γκραφς, τον Σάντις Μπόυσκεβιτς και τον Κέρτις Μίλατζ στη σύνθεση της, η ΑΣΚ κατέκτησε το πρωτάθλημα Λετονίας, κερδίζοντας τη Βέντσπιλς με 4-2 στη σειρά των τελικών. Την επόμενη σεζόν, έφθασε και πάλι στον τελικό του λετονικού πρωταθλήματος και κατέκτησε την τρίτη θέση στη Βαλτική Λίγκα.

Μετά τη σεζόν 2008-09, η ΑΣΚ Ρίγα διαλύθηκε, λόγω χρεών ύψους 1,4 εκατομμυρίων λατς, με την ανακοίνωση της οριστικής διάλυσης να πραγματοποιείται στις 15 Σεπτεμβρίου 2009.

Τίτλοι και διακρίσεις
---------------------

### Εγχώριοι

* **Πρωταθλήματα Σοβιετικής Ένωσης (3)** :

1954-55, 1956-57, 1957-58

* *Φιναλίστ Πρωταθλήματος Σοβιετικής Ένωσης (2)*:

1961-62, 1963-64

* **Πρωταθλήματα Λετονίας (1)**:

2006-07

* *Φιναλίστ Πρωταθλήματος Λετονίας (1)*:

2007-08

### Διεθνείς

* **Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα (Ευρωλίγκα) (3)**:

1957-58, 1958-59, 1959-60

* *Φιναλίστ Ευρωπαϊκών Πρωταθλημάτων (Ευρωλίγκα) (1)*:

1960-61

Παραπομπές
----------

1. ↑  European club champions: 1958-2014
2. ↑  Champions Cup 1958 - Linguasport
3. ↑  Men Basketball 2nd European Champions Cup 1959
4. ↑  Champions Cup 1959-60 - Linguasport
5. ↑  1960–61 FIBA European Champions Cup[*νεκρός σύνδεσμος*]
6. ↑  Alexander "Sascha" Gomelsky
7. ↑  ASK Riga | EuroCup (2007) | FIBA Europe
8. ↑  ASK Rīga – LBL – Basket.lv
9. ↑  Pasludināts "ASK Rīga" maksātnespējas process

Πηγές
-----

* ASK RIGA - Welcome to Eurocup
* ASK Riga basketball, News, Roster, Rumors, Stats, Awards

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 144470996
* LCCN: n2007050900

 |

 |
Η **λίμνη Ντερ-Σαντεκόκ** (γαλλικά: Lac du Der-Chantecoq) βρίσκεται κοντά στην κοινότητα Σαιν-Ντιζιέ, στους νομούς Μαρν και Ωτ-Μαρν, στην περιοχή Γκραντ Εστ στα βορειοανατολικά της Γαλλίας. Είναι η μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη στη Δυτική Ευρώπη με έκταση 48 τετραγωνικά χιλιόμετρα και όγκο νερού 350 εκατομμύρια κυβικά μέτρα. Η λίμνη έλαβε το όνομά της από την πεδιάδα Ντερ, στην οποία βρίσκεται, και το χωριό Σαντεκόκ.

Η λίμνη τροφοδοτείται από ένα κανάλι μήκους 12 χιλιομέτρων που ξεκινά από τον ποταμό Μαρν στο Σαιν-Ντιζιέ. Η εκροή της γίνεται με ένα κανάλι που καταλήγει στον ποταμό Μάρνη στο Αρινί, 20 χιλιόμετρα κατάντη του Σαιν-Ντιζιέ.

Η λίμνη
-------

Η λίμνη περιβάλλεται από δάσος
Η λίμνη δημιουργήθηκε το 1974 για να συγκρατήσει το νερό του ποταμού Μαρν έτσι ώστε να σταματήσουν οι πλημμύρες του Σηκουάνα στο Παρίσι. Τη διαχειρίζεται ο οργανισμός *Les Grands Lacs de Seine*. 

Για την κατασκευή της χρειάστηκε η καταστροφή τριών χωριών: Σαντεκόκ, Σαμπωμπέρ-ω-Μπουά και Νυιζμόν-ω-Μπουά.

Σήμερα, πολλά θαλάσσια σπορ είναι δημοφιλή στη λίμνη, όπως ιστιοπλοΐα, θαλάσσιο σκι, τζετ σκι, ιστιοσανίδα (windsurfing), ψάρεμα, κωπηλασία, κλπ. Επίσης πεζοπορία και ποδηλασία στις όχθες της λίμνης, η οποία είναι ένα μεγάλο κέντρο αναψυχής για την περιοχή.

Χλωρίδα και πανίδα
------------------

Δύο σκουφοβουτηχτάρια στη λίμνη Ντερ-Σαντεκόκ
Ο συνδυασμός του βάθους της λίμνης, των νησιών και των ελών καθιστούν την περιοχή ιδανική για τα υδρόβια πτηνά, κυρίως τον κοινό γερανό. Κάθε άνοιξη και φθινόπωρο, συγκεντρώνονται εδώ δεκάδες χιλιάδες γερανοί στη μετανάστευσή τους μεταξύ των περιοχών προς τα νότια και των τόπων αναπαραγωγής στη βόρεια Ευρώπη.  Η λίμνη είναι ορνιθολογική περιοχή διεθνούς σημασίας.
Άλλα πτηνά που καταγράφηκαν στην περιοχή περιλαμβάνουν τον θαλασσαετό, τον αργυροτσικνιά, και διάφορες χήνες, πάπιες, κόλυμβους, σκουφοβουτηχτάρια και άλλα είδη πτηνών. Η γύρω περιοχή είναι αγροτική, μια περιοχή γεωργικών εκτάσεων και δασών.

Γκαλερί
-------

* Λιμάνι στο ΖιφωμόνΛιμάνι στο Ζιφωμόν
* Παρατηρητήριο πτηνώνΠαρατηρητήριο πτηνών
* Η εκκλησία στο Σατιγιόν-συρ-ΜπρουέΗ εκκλησία στο Σατιγιόν-συρ-Μπρουέ
* Σπίτι στο Σατιγιόν-συρ-ΜπρουέΣπίτι στο Σατιγιόν-συρ-Μπρουέ
* Χάρτης της λίμνης Ντερ-ΣαντεκόκΧάρτης της λίμνης Ντερ-Σαντεκόκ
* Μουσείο της λίμνηςΜουσείο της λίμνης

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η ιστοσελίδα του Γραφείου Τουρισμού (επιλογή γλώσσας)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Couzens, Dominic (2008). *Top 100 Birding Sites of the World*. University of California Press. pp. 25–26. ISBN 978-0-520-25932-4.
2. ↑ . «champagne-ardenne-tourism.co.uk». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Αυγούστου 2019.
Ο **Λίλι Στρόμπεργκ-φον Έσεν** (*λατινικό αλφάβητο: Lily Elisabeth Strömberg-von Essen* ) (24 Σεπτεμβρίου 1896 - 21 Μαΐου 1990), ήταν Σουηδή, πρωταθλήτρια και Ολυμπιονίκης της αντισφαίρισης. 

Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1920 στην Αμβέρσα συμμετείχε με τη Σουηδία. Στο απλό αποκλείστηκε στα προημιτελικά από τη Συζάν Λεγκλέν και στο διπλό γυναικών με συμπαίκτρια τη Σίγκριντ Φικ επίσης στα προημιτελικά χάνοντας από τις Γαλλίδες Λεγκλέν και d'Ayen, και στο μεικτό όπου αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο όπου ήταν και ο προημιτελικός.

Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1924 στο Παρίσι συμμετείχε με τη Σουηδία. Στο απλό αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο, στο διπλό γυναικών με συμπαίκτρια τη Σίγκριντ Φικ αποκλείστηκαν στον δεύτερο και προημιτελικό γύρο και στον πρώτο γύρου του μεικτού.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Η Λίλι Στρόμπεργκ-φον Έσεν στους Ολυμπιακούς αγώνες». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Δεκεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2017.
Με τον όρο **Αγγλοϊσραηλίτικη θεωρία** αναφέρεται η θεωρία εκείνη κατά την οποία οι Άγγλοι φέρονται ως δήθεν απόγονοι των Εβραίων εκείνων που είχαν αιχμαλωτισθεί από τους Ασσυροβαβυλώνιους το 721 π.Χ. και που με την πάροδο του χρόνου αναμίχθηκαν με τους Σάκκες και τους Σκύθες και ήλθαν και εγκαταστάθηκαν μόνιμα στη Βόρεια Ευρώπη, θεωρούμενοι έτσι ως πρόγονοι των Σαξόνων της Αγγλίας. Καμία όμως ιστορική απόδειξη δεν στηρίζει μια τέτοια θεωρία.

Η ανάπτυξη αυτής της θεωρίας οφείλεται αποκλειστικά στους λεγόμενους Πουριτανούς Άγγλους, από τον 16o αιώνα, στην οποία και τους ώθησε ο εξαιρετικός τους ζήλος στη προσήλωση των κειμένων της Παλαιάς Διαθήκης.

Πηγές
-----

* Νεότερο Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Ηλίου, τομ. 1ος
Η **Αγία Θεοκτίστη** (πιθανός χρόνος θανάτου: 872 ή 885) καταγόταν από τη Μήθυμνα της Λέσβου. Από ηλικίας 20 ετών αφιερώθηκε στο μοναχικό βίο και τη φιλανθρωπία. Ίδρυσε, στη Μονή που μόναζε, εργαστήριο ραπτικής και υφαντικής, στο οποίο και έβρισκαν εργασία άπορες νέες και του οποίου τα έσοδα διέθετε υπέρ πτωχών οικογενειών. 

Όταν συνελήφθη μαζί με άλλες γυναίκες από πειρατές, κατόρθωσε να διαφύγει στη Πάρο, όπου και εκεί συνέχισε την ευσεβή και φιλάνθρωπη δράση της. Οι Πάριοι τιμώντας την Αγία της αφιέρωσαν ένα από τα παρεκκλήσια της Εκατονταπυλιανής.

Τον βίο της συνέγραψε ο Άγιος Συμεών ο Μεταφραστής, ο οποίος έζησε την περίοδο 886-912.

Σήμερα τιμάται η μνήμη της, ως τοπική Αγία της Πάρου, στις 9 Νοεμβρίου.

Πηγές
-----

* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.9ος σ.550

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Γ. Π. Σωτηρίου, *Οι Άγιοι της Λέσβου*, έκδοση Ι. Μ. Μυτιλήνης, Μυτιλήνη 2007, σελ. 50.
Τα ραδιοκύματα μακράς ή ακραίας συχνότητας το 2009.
Στο ραδιόφωνο, τα **Ακραία κύματα** ή **μακρά** (συντομογραφία **LW**), αναφέρονται σε τμήματα του ραδιοφάσματος με μήκος κύματος μεγαλύτερο από αυτό που αρχικά ονομάστηκε ζώνη μετάδοσης μέσου κύματος. Ο όρος είναι ιστορικός, που χρονολογείται από τις αρχές του 20ου αιώνα, όταν το ραδιοφάσμα θεωρήθηκε ότι αποτελείται από ραδιοζώνες μεγάλου μήκους (LW), μεσαίου κύματος (MW) και βραχέων κυμάτων (SW).
Στη σύγχρονη χρήση, ο όρος *Ακραία* δεν ορίζεται με ακρίβεια και το ακριβές του νόημα ποικίλλει. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ραδιοκύματα μήκους μεγαλύτερου των 1.000 μέτρων, δηλαδή συχνότητες έως 300 χιλιοκύκλους (kHz), συμπεριλαμβανομένης της χαμηλής συχνότητας (LF) της Διεθνούς Ένωσης Τηλεπικοινωνιών (ITU) kHz) και ζώνες πολύ χαμηλής συχνότητας (VLF) (3-30 kHz). Μερικές φορές το ανώτερο όριο θεωρείται ότι είναι υψηλότερο από 300 kHz, αλλά όχι πάνω από την έναρξη της ζώνης μεσαίου κύματος στα 520 kHz.

Στην Ευρώπη, στην Αφρική και τα μεγάλα τμήματα της Ασίας (Περιοχή 1 της Διεθνούς Ένωσης Τηλεπικοινωνιών), όπου χρησιμοποιείται μια σειρά συχνοτήτων μεταξύ 148,5 και 283,5 kHz για ραδιοτηλεοπτική εκπομπή εκτός από τη μεσαία ζώνη, ο όρος μακρά αναφέρεται συνήθως ειδικά αυτή η ζώνη εκπομπής, η οποία εμπίπτει εξ ολοκλήρου στη ζώνη χαμηλών συχνοτήτων του ραδιοφάσματος (30-300 kHz). Ο US Longwave Club της Αμερικής ενδιαφέρεται για "συχνότητες κάτω από τη ζώνη εκπομπής AM", δηλ. Όλες οι συχνότητες κάτω από 535 kHz.

Εκπομπή σήματος
---------------

Λόγω του μεγάλου μήκους κύματος τους, τα ραδιοκύματα σε αυτήν την περιοχή συχνοτήτων μπορούν να διαθλώσουν τα εμπόδια όπως οροσειρές και να ταξιδέψουν πέρα από τον ορίζοντα, ακολουθώντας το περίγραμμα της Γης. Αυτός ο τρόπος διάδοσης, που ονομάζεται κύμα εδάφους, είναι ο κύριος τρόπος στη ζώνη ακραίων κυμάτων. Η εξασθένιση της ισχύος σήματος με την απόσταση από την απορρόφηση στο έδαφος είναι χαμηλότερη από τις υψηλότερες συχνότητες και μειώνεται με τη συχνότητα. Τα κύματα εδάφους χαμηλής συχνότητας μπορούν να ληφθούν μέχρι 2.000 χιλιόμετρα (1.200 μίλια) από την κεραία μετάδοσης.

Τα κύματα χαμηλής συχνότητας μπορούν επίσης να ταξιδεύουν περιστασιακά σε μεγάλες αποστάσεις αντανακλώντας από την ιονόσφαιρα (ο πραγματικός μηχανισμός είναι ένας από τους παράγοντες διάθλασης), αν και αυτή η μέθοδος, που ονομάζεται *κύμα του ουρανού*, δεν είναι τόσο κοινή όσο στις υψηλότερες συχνότητες. Η αντανάκλαση λαμβάνει χώρα στο στρώμα της ιονόσφαιρας E ή F. Τα σήματα του "ουρανού" μπορούν να ανιχνευθούν σε αποστάσεις που υπερβαίνουν τα 300 χιλιόμετρα από την κεραία μετάδοσης.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ζώνες Ραδιοκυμάτων |
| --- |
|  |
| Ονομασίες ζωνών με βάση το μήκος κύματος | 
* Βιομηχανικά
* Τηλεφωνικά
* Υπερμακρά
* Μακρά
* Μεσαία
* Βραχέα
* Υπερβραχέα
* Μικροκύματα
 |  |
|  |
| Ονομασίες ζωνών με βάση την συχνότητα | 
* ELF
* SLF
* ULF
* VLF
* LF
* MF
* HF
* VHF
* UHF
* SHF
* EHF
 |

 |
Με την ονομασία **Λίμες** (λατ. *Limes*) εννοούνται εκείνες οι εγκαταστάσεις της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που χρησίμευαν για την υπεράσπιση, κυρίως όμως την οριοθέτηση των συνόρων.

Γνωστοί Λίμες
-------------

Ανακατασκευασμένος πύργος
Οι κυριότεροι και πιο αξιόλογοι Λίμες των Ρωμαίων είναι:

* Το τείχος του Αδριανού - *Limes Britannicus* (UNESCO Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς *ID 430bis-001*)
* Το τείχος του Αντονίνου
* Το Άνω Γερμανικό & Ραιτικό *Limes* (UNESCO Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς *ID 430bis-002*), τμήμα του *Limes Germanicus*
* *Limes Arabicus*, που οριοθετούσαν τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία μέχρι την έρημο
* *Limes Tripolitanus*, που οριοθετούσαν τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία στη σημερινή Λιβύη μέχρι την έρημο

Λίμες της Γερμανίας
-------------------

Το μεγαλύτερο κομμάτι αποτελούσε ένα τείχος με διάφορους πύργους, που ήταν σε οπτική επικοινωνία μεταξύ τους, καθώς και διάφορες στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Στην τελική μορφή του το 260 το ξύλινο τείχος είχε μήκος 548 χλμ, ξεκίναγε στη σημερινή Ρηνανία-Παλατινάτο και έφτανε μέχρι την Φρανκονία.

Το τείχος ήταν μέχρι το 1780 σε πολλά σημεία εμφανές. Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα κατέρρευσαν και τα ρωμαϊκά τείχη της Κολωνίας. Στην Τριέρη έχουν διατηρηθεί πολλά ρωμαϊκά κτήρια, ενώ κοντά στην Φρανκφούρτη δίπλα στο Λίμες ανακατασκευάστηκε το Ζάλμπουρκ, ένα ρωμαϊκό κάστρο κατά τον δέκατο ένατο αιώνα ως μουσείο για τα ευρήματα.
Το 2006 μπήκε στον κατάλογο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO.
Στα μαθηματικά και τη λογική, μία **λογική ανώτερου βαθμού** ή **λογική ανώτερης τάξης** (**higher-order logic**) διακρίνεται από μία λογική πρώτου βαθμού με βάση αρκετά χαρακτηριστικά. Ένα από αυτά είναι ο τύπος των μεταβλητών που εμφανίζονται στους ποσοδείκτες: γενικά, στην πρωτοβάθμια λογική, απαγορεύεται οι ποσοδείκτες να αναφέρονται σε κατηγορήματα, ενώ αυτό επιτρέπεται στη λογική δεύτερου βαθμού. Η λογική ανώτερου βαθμού διαφέρει επίσης από τη λογική πρώτου βαθμού στις δομές που η θεωρία τύπων της επιτρέπει να κατασκευάζονται. Ένα **κατηγόρημα ανώτερου βαθμού** είναι ένα κατηγόρημα που δέχεται σαν παραμέτρους κατηγορήματα. Γενικά, ένα κατηγόρημα βαθμού *n* παίρνει ένα ή περισσότερα κατηγορήματα βαθμού *n* − 1 σαν παραμέτρους, όπου *n* > 1. Παρόμοια ισχύουν και για τις **συναρτήσεις ανώτερης τάξης.**

Ο όρος **λογική ανώτερης τάξης** (**Higher-order logic**, συντομογραφία **HOL**), συχνά χρησιμοποιείται για απλές λογικές κατηγορημάτων ανώτερου βαθμού, δηλαδή λογικές των οποίων η θεωρία τύπων είναι απλή, όχι πολυμορφική ή με εξαρτώμενους τύπους.

Οι λογικές ανώτερου βαθμού είναι πιο εκφραστικές, αλλά οι ιδιότητές τους, ειδικά όσον αφορά τη θεωρία μοντέλων, τις κάνουν δυσκολότερες στο χειρισμό για πολλές εφαρμογές. Λόγω ενός αποτελέσματος του Γκέντελ, η κλασική λογική ανώτερου βαθμού δεν επιδέχεται ενός (αναδρομικού και αξιωματικού) λογισμού αποδείξεων που να είναι συνεπής (sound) και πλήρης (complete) - ένας τέτοιος λογισμός όμως υπάρχει και είναι συνεπής και πλήρης όσον αφορά τα μοντέλα Χένκιν (Henkin models).

Παραδείγματα λογικών ανώτερου βαθμού είναι ο λ-λογισμός με απλούς τύπους του Τσερτς (*Απλή Θεωρία των Τύπων*), ο λογισμός των κατασκευών (calculus of constructions) του Κοκάν, που επιτρέπει εξαρτώμενους και πολυμορφικούς τύπους, και φυσικά η HOL.

Δείτε επίσης
------------

* λ-λογισμός με τύπους
* Λογική με πολλούς τύπους (Many-sorted logic)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Jacobs, 1999, κεφάλαιο 5

Αναφορές
--------

* Andrews, Peter B. (2002). *An Introduction to Mathematical Logic and Type Theory: To Truth Through Proof*, 2nd ed, Kluwer Academic Publishers, ISBN 1402007639
* Stewart Shapiro, 1991, "Foundations Without Foundationalism: A Case for Second-Order Logic". Oxford University Press. ISBN 0198250290
* Stewart Shapiro, 2001, "Classical Logic II: Higher Order Logic," in Lou Goble, ed. *The Blackwell Guide to Philosophical Logic*. Blackwell, ISBN 0631206930
* Lambek, J. and Scott, P. J. 1986. *Introduction to Higher Order Categorical Logic*, Cambridge University Press, ISBN 0521356539
* Jacobs, Bart (1999). *Categorical Logic and Type Theory*. Studies in Logic and the Foundations of Mathematics 141. North Holland, Elsevier. ISBN 0-444-50170-3.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Miller, Dale, 1991, "Logic: Higher-order," *Encyclopedia of Artificial Intelligence*, 2nd ed.
* Herbert B. Enderton, Second-order and Higher-order Logic in Stanford Encyclopedia of Philosophy.
Συντεταγμένες: 39°46′34″N 22°30′55″E﻿ / ﻿39.77611°N 22.51528°E﻿ / 39.77611; 22.51528

Το **Ακρινό** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Κυψελοχωρίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Νέσσωνος, του δήμου Τεμπών, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λάρισας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*.  Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Λαρίσης του νομού Λαρίσης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.  Στις τελευταίες απογραφές ο οικισμός έχει καταγραφεί χωρίς κατοίκους.

Γεωγραφία
---------

Το Ακρινό είναι οικισμός στο ΑΚ. τμήμα του νομού Λαρίσης. Βρίσκεται πολύ κοντά στην Εθνική Οδό Αθηνών-Θεσσαλονίκης και πάνω στη σιδηροδρομική γραμμή Αθηνών-Θεσσαλονίκης, λίγο πριν την κοιλάδα των Τεμπών και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 130. Απέχει 21 χλμ. περίπου ΒΑ. της Λάρισας.

Πληθυσμός
---------

Μόνιμος | Έτος | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| 1991 | — |
| 2001 | 0 |
| 2011 | 0 |

Πραγματικός (de facto) | Έτος | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| 1971 | 6 |
| 1981 | 3 |
| 1991 | 0 |
| 2001 | 0 |
| 2011 | 0 |

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
--------------------------------------------

Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κυψελοχωρίου του νομού Λαρίσης. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Κυψελοχωρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Νέσσωνος. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 ο οικισμός αποσπάστηκε από τον δήμο Νέσσωνος και προσαρτήθηκε στον δήμο Τεμπών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3
2. 1 2
3. 1 2 3  ΠΛΜ 5:368
4. ↑  Εκδόσεις «Ελλάδα»
5. ↑  «Διακοπές», σ. 838
6. ↑
7. ↑
8. ↑

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ. 2010
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς)
* eetaa.gr

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Τεμπών |
| --- |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Αμπελακίων | 
* Αμπελάκια
* Τέμπη Λάρισας
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Γόννων | 
* Γόννοι
* Ελαία
* Ιτέα
* Καλλιπεύκη
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Κάτω Ολύμπου | 
* Άγιος Κωνσταντίνος
* Αιγάνη
* Καστρί-Λουτρό
* Κάτω Αιγάνη
* Κρανιά
* Κουλούρα
* Μαθητικές Κατασκηνώσεις\*
* Νέα Μεσάγκαλα
* Παπαπούλι
* Περαταριά
* Παραλία Κουλούρας
* Πυργετός
* Ραψάνη
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Μακρυχωρίου | 
* Γυρτώνη
* Ελάτεια
* Ευαγγελισμός
* Μακρυχώρι
* Παραπόταμος
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Νέσσωνος | 
* Ακρινό\*
* Καλοχώρι
* Κόρακας\*
* Κυψελοχώρι
* Νέσσωνας
* Όσσα
* Πουρνάρι
* Σπηλιά
* Συκούριο
* Χειμάδι
 |
|  |
| 
* Έδρα: Μακρυχώρι - Ιστορική έδρα: Αμπελάκια
* \*(Οικισμοί με μη μόνιμο πληθυσμό)]
 |

 |
Η **λογική με πολλούς τύπους** (**many-sorted logic**) μπορεί να αναπαριστά τυπικά την πρόθεση να μη χειριζόμαστε το σύμπαν σαν μια ομογενή συλλογή από αντικείμενα, αλλά να χωρίζεται αυτό με τρόπο παρόμοιο με αυτόν των τύπων του προγραμματισμού με τύπους. Τα συναρτησιακά και τα βεβαιωτικά (assertive) "μέρη του λόγου" της γλώσσας της λογικής ανακλούν αυτόν τον χωρισμό του σύμπαντος με τύπους, ακόμα και στο συντακτικό επίπεδο: η αντικατάσταση και το πέρασμα παραμέτρων μπορούν να γίνουν μόνο με αυτόν τον τρόπο, σεβόμενοι τους "τύπους".

Υπάρχουν πολλοί τρόποι για την τυποποίηση της παραπάνω πρόθεσης: μια *λογική με πολλούς τύπους* είναι κάθε "πακέτο" πληροφοριών που την ικανοποιεί. Στις περισσότερες περιπτώσεις δίνονται τα εξής:

* ένα σύνολο από τύπους (sorts), *S*
* μια κατάλληλη γενίκευση της έννοιας της *υπογραφής* (ή *οπλισμού*, αγγλ. *signature*) για να μπορεί να γίνει χειρισμός της επιπλέον πληροφορίας που έρχεται με τους τύπους.

Το πεδίο τότε κάθε δομής αυτής της υπογραφής χωρίζεται σε διακριτά υποσύνολα, ένα για κάθε τύπο.

Αλγεβροποίηση
-------------

Η αλγεβροποίηση της λογικής με πολλούς τύπους εξηγείται στο *On the Algebraization of Many-sorted Logics* από τους Carlos Caleiro και Ricardo Gonçalves. Το βιβλίο γενικεύει την αφηρημένη αλγεβρική λογική στην περίπωση των πολλών τύπων, αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σαν εισαγωγικό υλικό.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* "Many-sorted Logic" Αρχειοθετήθηκε 2011-07-19 στο Wayback Machine. το 1ο κεφάλαιο στο *Lecture Notes on Decision Procedures* του Calogero G. Zarba
Οι **λογαριθμικές κλίμακες** βασίζονται στην λογαριθμική συνάρτηση και χρησιμοποιούνται για την περιγραφή μεγεθών τα οποία παίρνουν τιμές σε μια μεγάλη περιοχή τάξεων μεγέθους.

Σε ειδικές εφαρμογές χρησιμοποιούνται συχνά τέτοιες ειδικές κλίμακες. Χαρακτηριστικές λογαριθμικές κλίμακες είναι η κλίμακα Ρίχτερ για την περιγραφή της ισχύος σεισμών, η κλίμακα του pH για τις συγκεντρώσεις υδατικών διαλυμάτων ή η κλίμακα dB για την περιγραφή της ισχύος ήχου.

Η χρήση μια λογαριθμικής κλίμακας μπορεί να είναι καθαρά υπολογιστικής φύσης αλλά, συνήθως, χρησιμοποιούμε τέτοιες κλίμακες όταν οι φυσικές συνέπειες του μεγέθους που μεταβάλλεται εξαρτώνται με γραμμικό τρόπο από την τάξη μεγέθους του.

Ως παράδειγμα βλέπουμε την κλίμακα dB. Το ανθρώπινο αυτί (όπως και κάθε τεντωμένη μεμβράνη) ανταποκρίνεται λογαριθμικά σε εξωτερική διέγερση. Αυτό μπορεί να σημαίνει κάτι αντίστοιχο με: *για δεκαπλάσια ισχύ έχουμε διπλάσιο πλάτος ταλάντωσης*. Η σχέση 10:2 αφορά ένα τυχαίο παράδειγμα και όχι τον ίδιο τον ήχο. Χρησιμοποιούμε λοιπόν την λογαριθμική κλίμακα με τέτοιον τρόπο ώστε ήχο με διπλάσια ισχύ στην κλίμακα dB να τον ακούμε και με διπλάσια ένταση.

Η λογαριθμική απόκριση των τεντωμένων μεμβρανών είναι ο λόγος για τον οποίο το τύμπανο στο αφτί μας μπορεί να ενεργοποιείται από ψιθύρους μέχρι και ισχυρές εκρήξεις, μέσα στα όρια του πλάτους ταλάντωσης που μπορεί να εκτελέσει λόγω του μεγέθους του.
Η **Μάχη της Μερίτσας** ή **Μάχη της Οξύνειας** διεξήχθη στις 11 και 12 Φεβρουαρίου 1943 μεταξύ 800 ανδρών του Ελληνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (ΕΛΑΣ), υπό το Νέστωρα Βώκα (ψευδώνυμο: «Τζαβέλλας»), το Νίκο Ζαράλη («Χασιώτης»),τον Αριστείδη Μπλούτσο (ΕΔΕΣ) και τον Ηλία Καφαντάρι («Αδαμάντιος») ενάντια σε τάγμα του Βασιλικού Ιταλικού Στρατού. Έλαβε χώρα στη Μερίτσα (σημερινή Οξύνεια) κοντά στην Καλαμπάκα. Στη μάχη, 137 Ιταλοί σκοτώθηκαν και 160 αιχμαλωτίστηκαν, μαζί με ολόκληρο τον εξοπλισμό τους, που περιελάμβανε 4 όλμους, 20 αυτόματα όπλα και πάνω από 2.000 χειροβομβίδες. Οι αντάρτες απελευθέρωσαν τους κρατούμενους, αλλά κράτησαν τον κατασχεθέντα εξοπλισμό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αρχεία Εθνικής Αντίστασης, 1941-1944, σελ. 331.
2. ↑  Eudes 1973.
3. ↑  Mazower 1993, σελ. 135.

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) Eudes, Dominique (1973). *The Kapetanios: Partisans and Civil War in Greece, 1943-1949*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. Μτφρ. Howe, John. Νέα Υόρκη και Λονδίνο: Monthly Review Press. ISBN 978-0-85345-275-1.
* Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού (1998). *Αρχεία Εθνικής Αντίστασης, 1941-1944*. Αθήνα: Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού. ISBN 978-9607897060.
* (Αγγλικά) Mazower, Mark (1993). *Inside Hitler's Greece: The Experience of Occupation, 1941–44*. Νιου Χέιβεν και Λονδίνο: Yale University Press. ISBN 0-300-06552-3.
Το **αγαλματίδιο γυναίκας** που φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο με αριθμό 4 είναι αρχαίο Ελληνικό γλυπτό που βρέθηκε το 1886 στο Πτοίον της Θήβας.

Περιγραφή
---------

Είναι από μάρμαρο της Πεντέλης. Το κεφάλι είχε σπάσει και φυλαγόταν στο Μουσείο της Θήβας, μέχρι που ανακαλύφθηκε και κολλήθηκε ξανά με το σώμα. Το υπόλοιπο σώμα διατηρείται σε καλύτερη κατάσταση. Φέρει φθορές και λείπουν η μύτη, το πηγούνι, μέρη του στόματος και της κόμης. Η κόμη στολίζει το κούτελο και καταλήγει σε παχιές μπούκλες και κοτσίδες που φτάνουν μέχρι το στήθος. Οι κόρες των ματιών ήταν ένθετες και έχουν χαθεί. Το άγαλμα στέκει όρθιο. Φοράει πέπλο που είναι δεμένος στη μέση με λεπτή ζώνη. Τα χέρια κρέμονται στο πλάι και είναι συνδεδεμένα με τον κορμό.

Ερμηνεία
--------

Το γλυπτό ανήκε μαζί με άλλα παρόμοια στον στατικό διάκοσμο περιρραντηρίου και χρησίμευε ως στήριγμα.

Ιστορική τοποθέτηση
-------------------

Είναι έργο από εργαστήριο της Βοιωτίας με επιρροή από την Εγγύς Ανατολή, ίσως από τη Συρία ή Κύπρο. Χρονολογείται στα τέλη του 7ου αιώνα π.Χ.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αγαλματίδιο γυναίκας (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, αρ. 4)** |


|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

* Νικόλαος Καλτσάς: *Sculpture in the National Archaeological Museum, Athens*, The J. Paul Getty Museum, Los Angeles 2002, ISBN 0-89236-686-9, σελ. 38.
Η **Αγλαΐα Κορωνιού** (αγγλικά: *Aglaia Coronio,* γεννήθηκε ως *Αγλαΐα Ιωνίδη,* 1834 – 1906) ήταν ελληνικής καταγωγής Βρετανίδα σχεδιάστρια ενδυμάτων, βιβλιοδέτρια, συλλέκτρια έργων τέχνης και προστάτρια των τεχνών.

Βιογραφικό
----------

Πίνακας της οικογένειας Ιωνίδη. Ο Αλέξανδρος Κωνσταντίνος Ιωνίδης με τη σύζυγο και τέκνα του, Τζωρτζ Φρέντερικ Ουώτς, 1841. Η Αγλαΐα είναι η 4η από αριστερά.
### Καταγωγή

Ο πατέρας της ήταν ο επιχειρηματίας και πρόξενος της Ελλάδας στο Λονδίνο, Αλέξανδρος Κωνσταντίνου Ιωνίδης, ο οποίος είχε μεταναστεύσει στο Λονδίνο από την Κωνσταντινούπολη το 1827. Ο μεγαλύτερος σε ηλικία αδελφός της ήταν ο Κωνσταντίνος Αλεξάνδρου Ιωνίδης και τα μικρότερα σε ηλικία αδέρφια της ο Λουκάς (*Luca*), ο Αλέξανδρος (*Alexandro*) και η Χαρίκλεια (*Chariclea*).

### Φίλοι

Η Αγλαΐα ήταν στενή φίλη του Άγγλου καλλιτέχνη Ουίλιαμ Μόρις,· επίσης διατηρούσε φιλικές σχέσεις με τον ζωγράφο Ντάντε Γκάμπριελ Ροσέτι. Μαζί με τις εξαδέλφες της Μαρία Σπαρτάλη και Μαρία Κασσαβέτη ήταν γνωστές ως οι *Τρεις Χάριτες* (*Three Graces*), από τις Χάριτες της ελληνικής μυθολογίας.

### Αυτοκτονία

Στις 20 Αυγούστου του 1906, μετά τον θάνατο της κόρης που είχε αποκτήσει με τον σύζυγό της, η Αγλαΐα αυτοκτόνησε μαχαιρώνοντας τον εαυτό της στον λαιμό και το στήθος με ψαλίδι.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε τον Σεπτέμβριο του 1855 στο Λονδίνο τον Θεόδωρο Κορωνιό και μαζί του απέκτησε την :

* **Καλλιόπη (Όπυ)-Δέσποινα Κορωνιού** (1856 - 1906), σύζυγο του χιώτη εμπόρου Παρασκευά Σεκιάρη και τον
* **Ιωάννη Κορωνιό** (1857-1910)

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Γαλλικά) *Répertoire des artistes*. 148693. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  «Oxford Dictionary of National Biography» (Αγγλικά) Oxford University Press. Οξφόρδη. 2004. 62800.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Σεπτεμβρίου 2016.
4. ↑  «History of Art Portal». *hoaportal.york.ac.uk*. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2016. [*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  «Aglaia CORONIO». *geni\_family\_tree*. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2016. [*νεκρός σύνδεσμος*]
6. ↑  «Archives and Rare Books». *University of Cincinnati* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Φεβρουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2016.
7. ↑  Parry, Linda. "Coronio, Aglaia Αρχειοθετήθηκε 2012-11-02 στο Wayback Machine.". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/62800.
Το "**(Marie's the Name) His Latest Flame**" είναι τραγούδι του Έλβις Πρίσλεϊ, το οποίο κυκλοφόρησε από την Elvis Presley Music το 1961. Γράφτηκε από τον Ντοκ Πόμους και τον Μορτ Σούμαν, ενώ ηχογραφήθηκε για πρώτη φορά από τον Ντελ Σάνον στο άλμπουμ *Runaway With Del Shannon*, το οποίο κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1961.

Η πιο επιτυχημένη και γνωστότερη ηχογράφηση από τον Έλβις Πρίσλεϊ κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 1961. Έφτασε τη τέταρτη θέση στο τσαρτ Billboard Hot 100. Το σινγκλ ήταν πρώτο για τέσσερις εβδομάδες στο Τσαρτ Σινγκλ του Ηνωμένου Βασιλείου (αγγλικά: UK Singles Chart) — ένα από τα εννέα τραγούδια του Πρίσλεϊ που έφτασαν το νούμερο 1 στο Ηνωμένο Βασίλειο από το 1960 έως το 1962.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Recording: His Latest Flame - Del Shannon». Second Hand Songs. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2012.
2. ↑  «Runaway With Del Shannon/Hats off to Del Shannon | Del Shannon | Album». MTV. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2012.
3. ↑  «Album Discography». Delshannon.Com. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2012.
4. ↑  «Doc Pomus and Mort Shuman». www.history-of-rock.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Μαΐου 2008. Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2008.
**.ax** είναι ο top-level domain κωδικός για τα Νησιά Ώλαντ στο Διαδίκτυο. Ο κωδικός εισήχθη το 2006. Προηγουμένως, οι περισσότεροι ιστότοποι υπάγονταν στον υποτομέα .aland.fi.

Ιστορία
-------

Στις 17 Φεβρουαρίου 2006, το φινλανδικό κοινοβούλιο ενέκρινε τροποποίηση των νόμων που ρυθμίζουν τα φινλανδικά ονόματα τομέα ώστε να συμπεριλάβει τον τομέα ανώτατου επιπέδου .ax. Κατά τη διάρκεια μιας περιόδου τριών ετών, ο υποτομέας aland.fi καταργήθηκε ενώ το .ax χρησιμοποιούνταν παράλληλα. Καμία νέα εγγραφή στον υποτομέα aland.fi δεν θα γινόταν αποδεκτή και όλοι οι πάροχοι στον υποτομέα aland.fi θα λάμβαναν εγγραφές για τον αντίστοιχο τομέα .ax.

Στις 17 Μαρτίου 2006, η πρόεδρος της Filand;iaw Τάρια Χάλονεν υπέγραψε το νομοσχέδιο με ισχύ από τις 27 Μαρτίου 2006. Η κυβέρνηση του Åland άρχισε να δέχεται εγγραφές αμέσως μετά την αλλαγή του νόμου.

Από τις 5 Σεπτεμβρίου 2016, οποιοσδήποτε στον κόσμο επιτρέπεται να καταχωρεί ονόματα τομέα με το .ax TLD.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος top-level domains

Παραπομπές
----------

1. ↑  «IANA — .ax Domain Delegation Data». *www.iana.org*. Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2020.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Top-level domain κωδικοί χωρών |
| --- |
|  |
| Ενεργοί | 

**A** .ac .ad .ae .af .ag .ai .al .am .ao .aq .ar .as .at .au .aw .ax .az  
**B** .ba .bb .bd .be .bf .bg .bh .bi .bj .bm .bn .bo .br .bs .bt .bw .by .bz  
**C** .ca .cc .cd .cf .cg .ch .ci .ck .cl .cm .cn .co .cr .cu .cv .cw .cx .cy .cz  
**D** .de .dj .dk .dm .do .dz  
**E** .ec .ee .eg .er .es .et .eu  
**F** .fi .fj .fk .fm .fo .fr  
**G** .ga .gd .ge .gf .gg .gh .gi .gl .gm .gn .gp .gq .gr .gs .gt .gu .gw .gy  
**H** .hk .hm .hn .hr .ht .hu  
**I** .id .ie .il .im .in .io .iq .ir .is .it  
**J** .je .jm .jo .jp  
**K** .ke .kg .kh .ki .km .kn .kr .kw .ky .kz  
**L** .la .lb .lc .li .lk .lr .ls .lt .lu .lv .ly  
**M** .ma .mc .md .me .mg .mh .mk .ml .mm .mn .mo .mp .mq .mr .ms .mt .mu .mv .mw .mx .my .mz  
**N** .na .nc .ne .nf .ng .ni .nl .no .np .nr .nu .nz  
**O** .om  
**P** .pa .pe .pf .pg .ph .pk .pl .pm .pn .pr .ps .pt .pw .py  
**Q** .qa  
**R** .re .ro .rs .ru .rw  
**S** .sa .sb .sc .sd .se .sg .sh .si .sk .sl .sm .sn .so .sr .ss .st .su .sv .sx .sy .sz  
**T** .tc .td .tf .tg .th .tj .tk .tl .tm .tn .to .tr .tt .tv .tw .tz  
**U** .ua .ug .uk .us .uy .uz  
**V** .va .vc .ve .vg .vi .vn .vu  
**W** .wf .ws  
**Y** .ye .yt  
**Z** .za .zm .zw
 |
|  |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Κατειλημμένοι | Δεν χρησιμοποιούνται | Έχουν αποσυρθεί | Έχουν καταργηθεί | Εναλλακτικοί |
|  |
| 
.eh  .kp     
 | 
.bv  .gb  .sj .so  .um      
 | 
.tp  .su  .yu     
 | 
.cs  .dd  .zr     
 | 
.cat  .ελ  .ευ  .ею  .рф  .укр  .বাংলা  .мкд  
 |

 |

 |
|  |
| 
*Δείτε επίσης: **Γενικά top-level domains*** |

 |
Το **Λεβιάθαν** (αγγλικά: *Leviathan*, πρωτότυπος πλήρης τίτλος: *Leviathan or the Matter, Form and Power of a Commonwealth Ecclesiastical and Civil*) είναι το σπουδαιότερο σύγγραμμα του Τόμας Χομπς, το οποίο δημοσιεύτηκε το 1651. Το όνομα του βιβλίου πηγάζει από το βιβλικό *Λεβιάθαν* που κατά την Παλαιά Διαθήκη ήταν ένα πελώριο κήτος. Το έργο αφορά τη δομή της κοινωνίας και της νόμιμης κυβέρνησης, και θεωρείται ως ένα από τα πρώτα και πλέον παραδείγματα της θεωρίας του κοινωνικού συμβολαίου. Υποστηρίζεται ότι ο άνθρωπος δεν έχει αγαθή φύση αλλά είναι εκ φύσεως εγωιστής και ηδονιστής. Σύμφωνα με το έργο, το ότι τα ανθρώπινα κίνητρα σχηματίζονται εκ φύσεως από προσωπικό συμφέρον θα μπορούσε να έχει καταστροφικές συνέπειες. Ανεξέλεγκτοι οι άνθρωποι, και καθοδηγούμενοι από την εσωτερική δυναμική τους, το πιθανότατο είναι πως θα αλληλοκαταστραφούν. Για να διατηρηθεί η κοινωνική ειρήνη, ο Χομπς δημιουργεί κάποιο τέχνασμα, τον Λεβιάθαν, το Κράτος, είτε με τη μορφή της απόλυτης μοναρχίας είτε της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Το σημαντικό στοιχείο είναι ότι αυτό το Κράτος έχει το μονοπώλιο της βίας και της απόλυτης εξουσίας. 

Ο Λεβιάθαν λοιπόν αναλαμβάνει την προστασία των πολιτών από εξωτερικούς και εσωτερικούς παράγοντες, μέσω του στρατού και της αστυνομίας. Άλλο σημαντικό καθήκον είναι επίσης η προστασία των πολιτών από τον ίδιο τον Λεβιάθαν. Από αυτήν την ιδέα πηγάζει το Σύνταγμα ως αυτοπεριορισμός της εξουσίας.

Ο Χομπς με την θεωρία αυτή αρνείται το δικαίωμα επανάστασης εναντίον του κοινωνικού συμβολαίου (όπου θα ονομαστεί έτσι αργότερα από τον Τζων Λοκ). Όταν όμως ο Λεβιάθαν δεν φροντίζει πια για την ειρήνη και άμυνα των πολιτών, τότε το συμβόλαιο ακυρώνεται και το κράτος μπορεί να διαλυθεί. Οι άνθρωποι γυρίζουν στον φυσικό νόμο, έως ότου γίνει κάποιο νέο συμβόλαιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hilary Brown, *Luise Gottsched the Translator*, Camden House, 2012, p. 54.
2. ↑  Hobbes T. 1989, Λεβιάθαν, (μτφρ. Γ. Πασχαλίδης - Α. Μεταξόπουλος), Γνώση, Αθήνα, 240-241
Ο **Αλβέρτος Β΄** (1 Νοεμβρίου 1419 - 15 Αυγούστου 1485) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Γκρουμπενχάγκεν (1440-85), που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊχ.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τρίτος γιος του Ερρίκος πρίγκιπα του Γκρουμπενχάγκεν και της Ελισάβετ των Βέττιν, κόρης του Όθωνα πρίγκιπα του Γκέτινγκεν. Το 1427 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκαν οι τρεις γιοί του Ερρίκος Γ', Ερνέστος Β' και Αλβέρτος Β', που ήταν ανήλικοι. Ο Αλβέρτος Β' ήταν 8 ετών και ο εξάδελφος του πατέρα τους Όθων ανέλαβε την κηδεμονία τους και τη διακυβέρνηση του πριγκιπάτου. Όταν ενηλικιώθηκε και ο μικρότερος Αλβέρτος Β', το 1437 οι τρεις αδελφοί κυβέρνησαν από κοινού. Το 1464 ο μεγαλύτερος Ερρίκος Γ' απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο 4ετής γιος του Ερρίκος Δ'· επίσης ο Ερνέστος Β' έγινε αρχιμανδρίτης (canon) 
στο Χάμπερστατ.

Το 1477 o Γουλιέλμος Δ' των Γουέλφων, που τότε ήταν πρίγκιπας του Γκέτινγκεν, φιλονίκησε με την πόλη του Άινμπεκ (του πριγκιπάτου του Γκρουμπενχάγκεν) και δύο έτη μετά ο στρατός του στρατοπέδευσε πριν την πόλη. Οι πολίτες βγήκαν έξω σε ανοικτή μάχη στην πεδιάδα, αλλά ο Γουλιέλμος Δ' τους παρέσυρε και σε ενέδρα τους κατενίκησε: περισσότεροι από 300 σκοτώθηκαν και περισσότεροι από 800 αιχμαλωτίστηκαν και μεταφέρθηκαν στο κάστρο του Χάρντεγκσεν. Η διαμάχη λύθηκε με τη συμφωνία του 1479 μεταξύ του Αλβέρτου Β' και του πρίγκιπα του Γκέτινγκεν, όπου το Άινμπεκ αναγνώριζε την προστασία του Γουλιέλμου Δ' και θα πλήρωνε 30.000 γκίλντερς για την εξαγορά των αιχμαλώτων.

Το ίδιο έτος ο Ερρίκος Δ' είχε πια ενηλικιωθεί και μοίρασε με τον θείο του την επικράτεια: ο Ερρίκος Δ' έλαβε το κάστρο Χέλντενμπουργκ, ενώ ο Αλβέρτος Β' τα κάστρα Οστερόντε και Χέρτσμπεργκ. Οι πόλεις Άινμπεκ και Οστερόντε κυβερνήθηκαν από κοινού. Απεβίωσε το 1485 και ετάφη στο Οστερόντε.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ, κόρη του Βόλραντ Α΄ κόμη του Βάλντεκ και είχε τέκνα:

* Αλβέρτος, απεβ. λίγο μετά το 1485.
* Φίλιππος Α΄ 1476-1551, πρίγκιπας του Γκρουμπενχάγκεν.
* Ερρίκος 1478 - 1532, επίσκοπος του Παντερμπόρν και του Οσναμπρύκ.

Πηγές
-----

* Ferdinand Spehr (1875), "Albrecht III. (Herzog von Braunschweig-Grubenhagen)", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 1, Leipzig: Duncker & Humblot, p. 264

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 88163975
* GND: 138100187

 |

 |
Με την εξελληνισμένη ονομασία **Αγλίβολος** ή **Αγλίβωλος** αναφέρεται ένας από τους θεούς που λατρεύονταν στην αρχαία Παλμύρα, προερχόμενος από μια κοινότητα βόρειων Σύρων μεταναστών. Ο Αγλίβολος ήταν σεληνιακή θεότητα.

Οι γνώσεις για τον Αγλίβολο και τη λατρεία του είναι κυρίως επιγραφικές. Συγκεκριμένα σε ανασκαφές που έγιναν στα ερείπια της Παλμύρας, βρέθηκαν επιγραφές με αναφορά σε αυτόν. Για παράδειγμα, μια επιγραφή χαραγμένη πάνω σε πλάκα γράφει: «*Αγλιβώλω* και Μαλαχβήλω πατρώοις θεοίς, ανέθηκε Τ. Αυρ. Ηλιόδωρος Αντιόχου Αδριανός Παλμυρηνός» Στην πλάκα αυτή, που βρίσκεται σήμερα σε Μουσείο του Καπιτωλίου, είναι επίσης χαραγμένη απεικόνιση δύο ανδρών μπροστά από δίστυλο ναό.

Η αρχαιότερη γνωστή αναφορά στον Αγλίβολο είναι και αυτή μια επιγραφή, που χρονολογείται από το 17 π.Χ. και τον συνδέει επίσης με τον Μαλαχβήλο ή Μαλακμπέλ, ο οποίος ήταν ο θεός του Ήλιου και αδελφός του Αγλιβόλου. Αρκετές άλλες επιγραφές, έργο των Μπενέ Κομαρέ (μιας από τις 4 φυλές της Παλμύρας) τον συνδέουν κι αυτές με τον Μαλαχβήλο, μεταξύ των οποίων και μία δίγλωσση επιγραφή του 122 μ.Χ. όπου οι δύο θεοί υποστηρίζουν έναν άνθρωπο με το όνομα Μανάι εξαιτίας της ευσέβειάς του.

Αρκετές αλλες επιγραφές του 2ου αιώνα μ.Χ. βεβαιώνουν ότι ο Αγλίβολος λατρευόταν μαζί με τον Μαλαχβήλο σε έναν ναό γνωστό με την επωνυμία «Ιερός Κήπος» (*gnt ilym*). Αυτός ο ναός ήταν ένα από τα 4 κύρια ιερά στην πόλη της Παλμύρας και τον φρόντιζαν οι Μπενέ Κομαρέ.

Ο ναός είχε δύο βωμούς, ένα ιερό κυπαρίσσι και ένα λουτρό. Ανάγλυφο που βρέθηκε στον Ναό του Μπελ απεικονίζει τους δύο αυτούς βωμούς και τους δύο θεούς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hoyland, Robert G. (11 Σεπτεμβρίου 2002). *Arabia and the Arabs: From the Bronze Age to the Coming of Islam*. Routledge. ISBN 9781134646340.
2. 1 2  Smith II 2013, σελ. 66.
3. 1 2  Smith II 2013, σελ. 67.
4. ↑  Stoneman 1994, σελ. 68.
5. ↑  W. Drijvers 1976, σελ. 37.

Πηγές
-----

* Smith II, Andrew M. (2013). *Roman Palmyra: Identity, Community, and State Formation*. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-986110-1.
* Stoneman, Richard (1994) [1992]. *Palmyra and Its Empire: Zenobia's Revolt Against Rome*. University of Michigan Press. ISBN 978-0-472-08315-2.
* W. Drijvers, H.J (1976). *The Religion of Palmyra*. Brill. ISBN 9789004047983.
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελ. 583
Το θρησκευτικό κίνημα των **Αγαπημονιτών** (Agapemonites) ή της «Κοινότητας του Υιού τού Ανθρώπου», ήταν μια χριστιανική θρησκευτική ομάδα ή αίρεση που σύστησε το 1846, κατ’ επίδραση των Γερμανών Μυστικών, ο ιατρός και κατόπιν ιερέας Ερρίκο James Prince (1811-1899), με κέντρο το κοινόβιο της ιεράς μονής τής Αγάπης στην Αγγλία. 

Ο Prince, που θεωρούσε τον εαυτό του ως ενσάρκωση του Αγίου Πνεύματος, το 1849 ανήγγειλε το τέλος τού κόσμου, προσελκύοντας ευάριθμους οπαδούς (Lampeter Brethren). Το 1890 το κίνημα ενδυναμώθηκε με την εξάπλωσή της στους κύκλους τού «Στρατού τής Σωτηρίας», από τους οποίους προήλθε και ο διάδοχος του Prince, ο John Hugh Smyth-Pigott (θ3ι ναι ξξσοισ?ησκ
Ο Smyth-Pigott, που εκλάμβανε και αυτός τον εαυτό του ως Θείο πρόσωπο/Μεσσία (τ.έ. ως τον ίδιο τον Χριστό), είχε ως έδρα του («ενδιαίτημα της Αγάπης») το Spaxton, ένα χωριό στην περιοχή Quantocks τού Sedgemoor (επαρχία τής Somersetshire στη νοτιοδυτική Αγγλία), ενώ, στη συνέχεια, ίδρυσε την πρώτη «Εκκλησία τής Αγάπης» στο Λονδίνο. Λίγα χρόνια αργότερα, το κίνημα έχασε τους περισσότερους οπαδούς του.

Βιβλιογραφία
------------

* Σ. Κ. Τσιτσίγκου, «Αγαπημονισμός», Μεγάλη Ορθόδοξη Χριστιανική Εγκυκλοπαίδεια, τ. Α’, σ. 79, ΘΗΕ 1 (1962) 145.
Ο **αγαρδίτης** (αγγλ. *agardite*) είναι ένυδρο αρσενικικό ορυκτό του χαλκού και των σπανίων γαιών, κυρίως δημητρίου και υττρίου. Το όνομα του αποδόθηκε προς τιμήν του Γάλλου γεωλόγου Ζυλ Αγκάρ (Jules Agard), προϊσταμένου του Γραφείου Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών της Ορλεάνης (Γαλλία).

Εμφάνιση, παραγενέσεις
----------------------

Είναι δευτερογενές ορυκτό, ανευρισκόμενο στη ζώνη οξείδωσης χαλκούχων μεταλλευμάτων και, σε μικρές ποσότητες, στις ζώνες οξείδωσης υδροθερμικών εξαλλοιώσεων εμπλουτισμένων λατυποπαγών και πολυμεταλλικών μεταλλικών αποθέσεων. Σχετίζεται με φθορίτη, βαρύτη, αζουρίτη, μαλαχίτη, βαναδινίτη, χρυσόκολλα, αδαμίτη, σμιθσονίτη, αουριχαλκίτη, γιββσίτη, χαλαζία και ασβεστίτη.

Αν ανευρεθεί σε σημαντικές ποσότητες, χρησιμοποιείται ως ελάσσον μετάλλευμα σπανίων γαιών, είναι όμως περιζήτητο δείγμα από συλλέκτες ορυκτών.

Ανευρίσκεται στη Γερμανία (ορυχείο Clara - Grube Clara, Wolfach, Μέλας Δρυμός) και Σαξονία, στη Γαλλία, στο Νέο Μεξικό των ΗΠΑ, στη Βρετανία (Κορνουάλλη, παραλλαγή πλουσιότερη σε νεοδύμιο, Κάμπρια και Ουαλία), στη Σαρδηνία (ορυχείο Santa Duchessa, επίσης πλούσιος σε νεοδύμιο και με το δημήτριο να υπερτερεί απέναντι στο λανθάνιο), την Αυστραλία (Νέα Νότια Ουαλία), την Ιαπωνία και το Tsumeb της Ναμίμπια.

Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα ορυχεία της περιοχής Καμάριζα στα μεταλλεία Λαυρίου.

Πηγές
-----

* Handbook of Mineralogy[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Mindat.org
* Webmineral.com
* Mineralien Atlas

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών
* Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana: *Manual of Mineralogy and Lithology, mariachokolata@live.comContaining the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Λόγω ομοιότητας δομής, όχι λόγω σύστασης
2. ↑  Περιλαμβάνει ορυκτά παρόμοιας
δομής, χωρίς επίσημες ονομασίες, στα οποία συμμετέχουν σπάνιες γαίες, ασβέστιο, βισμούθιο
Με την ονομασία **Αγασαί** αναφέρεται μια αρχαία πόλη του Βασιλείου της Μακεδονίας, που βρισκόταν στον ποταμό Μίτυν.

Το 169 π.Χ. οι Αγασαί καταλήφθηκαν από τον Ρωμαίο στρατηγό Λεύκιο Αιμίλιο Παύλο, αφού πρώτα παραδόθηκαν οι κάτοικοί τους. Ενάμισυ έτος αργότερα ωστόσο οι κάτοικοι των Αγασών αποστάτησαν και συμμάχησαν πάλι με τον τελευταίο βασιλιά της Μακεδονίας Περσέα. Τότε την κατέλαβε για δεύτερη φορά ο ίδιος Ρωμαίος στρατηγός, ο Αιμίλιος Παύλος.

Δείτε επίσης
------------

* Τρίτος Μακεδονικός Πόλεμος

Παραπομπές
----------

1. ↑  Τίτος Λίβιος, 44,7 και 45,27

Πηγή
----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελίδα 166