recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Ερρίκος ντε Λα Τρεμουάλ**, γαλλ.: *Henri de La Trémoille* (22 Δεκεμβρίου 1598 – 21 Ιανουαρίου 1674) ήταν 3ος δούκας τού Τουάρ (Thouars), 2ος δούκας του Λε Τρεμουάλ και πρίγκιπας τού Ταλμόν (Talmond) και τού Tάραντα. Ήταν γιος του Κλωντ ντε Λα Τρεμουάλ και της συζύγου του, Καρλόττας-Βραβαντίνας τού Νάσσαου, και απόγονος του μεσαιωνικού στρατηγού Λουδοβίκου Β΄ ντε Λα Τρεμουάλ.

Σταδιοδρομία
------------

Ο πατέρας τού Λα Τρεμουάγ, Κλωντ, είχε προσηλυτιστεί στον Προτεσταντισμό κατά τη διάρκεια των Γαλλικών Θρησκευτικών Πολέμων, αλλά ο Λα Τρεμουάλ ασπάστηκε τον Καθολικισμό την εποχή που ο καρδινάλιος Ρισελιέ και ο Λουδοβίκος ΙΓ΄ κατέστειλαν την εξέγερση των Ουγενότων στην πολιορκία της Λα Ροσέλ το 1628. Η γυναίκα του έστειλε τα παιδιά στους συγγενείς της στην Ολλανδία, φροντίζοντας να ανατραφούν ως Καλβινιστές. Αυτή διατηρούσε επίσης μία μεταρρυθμισμένη αυλή με εκκλησιαστικές υπηρεσίες, κάτι που ανεχόταν ο σύζυγός της.

Μετά την πολιορκία, ο Λα Τρεμουάλ συνέχισε να υπηρετεί στον γαλλικό στρατό, τραυματιζόμενος σε μάχη στην Ιταλία. Μετά από εκείνη την εκστρατεία, ο Λα Τρεμουάλ μεταπήδησε σε πολιτική σταδιοδρομία.

Το 1668, ο Ερρίκος προσβλήθηκε από ουρική αρθρίτιδα (ποδάγρα) και άφησε τη διακυβέρνηση τού δουκάτου του στον μεγαλύτερο γιο του. Απεβίωσε στις 21 Ιανουαρίου 1674, σε ηλικία εβδομήντα πέντε ετών, και τάφηκε στο Τουάρ.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του, Μαρία ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν, το 1619. Ήταν κόρη τού Ερρίκου, δούκα τού Μπουγιόν, και της δεύτερης συζύγου του, κόμισσας Eλισάβετ τού Νάσσαου. Απέκτησαν πέντε παιδιά:

* Ερρίκος-Κάρολος 1620-1672, στρατιωτικός.
* Λουδοβίκος-Μαυρίκιος.
* Ελισάβετ.
* Mαρία-Καρλόττα 1632-1682, παντρεύτηκε τον Βερνάρδο Β΄ των Βέττιν δούκα της Σαξονίας-Ιένας.
* Aρμάνδος-Κάρολος.

Καταγωγή και αξιώσεις
---------------------

Ο Λα Τρεμουάλ ήταν ο κληρονόμος και διάδοχος τού Φρειδερίκου της Νάπολης και της πρώτης συζύγου του Άννας της Σαβοΐας και διαδέχθηκε τις διεκδικήσεις των βασιλέων της Κύπρου για τον τίτλο τού βασιλιά της Ιερουσαλήμ, όταν απεβίωσε ο πατέρας του. Ήταν ο κληρονόμος και διάδοχος της Άννας της Σαβοΐας, της οποίας η κόρη Καρλόττα έγινε το 1499 *de jure* (τιτουλάριος) κληρονόμος της διεκδίκησης των βασιλέων της Κύπρου στον θρόνο της Ιερουσαλήμ. Δεδομένου ότι ο Φρειδερίκος Δ΄ ήταν ο δεύτερος γιος της Ισαβέλλας τού Κλερμόν και τού Φερδινάνδου Α΄ της Νάπολης, διαδέχθηκε επίσης τις διεκδικήσεις των Μπριέν για το βασίλειο της Ιερουσαλήμ τού μακρινού εξαδέλφου του Ιωάννη-Καζιμίρ της Πολωνίας κατά το τέλος τού τελευταίου το 1672, ενώνοντας τις διαδοχές των Μπριέν και της Κύπρου. στο *de jure* στέμμα της Ιερουσαλήμ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *GeneaStar*. dehenri0.
2. 1 2  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003. I00004122.
3. ↑  p717.htm#i7163. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 232446246
* ISNI: 0000 0003 6630 8959
* GND: 1020054441
* SUDOC: 225159651
* BNF: cb149783710 (data)

 |

 |
Συντεταγμένες: 44°43′N 20°22′E﻿ / ﻿44.717°N 20.367°E﻿ / 44.717; 20.367

Άποψη του Ζελέζνικ
* *Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ζελέζνικ*

Η **Ζελέζνικ** (*σερβικά: Железник*) είναι παλιό χωριό και δήμος της Σερβίας, σήμερα συνοικία του Βελιγραδίου. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Τσουκαρίτσα. Βρίσκεται 10 χλμ νοτιοδυτικά από το κέντρο της πόλης του Βελιγραδίου. Συνορεύει με τις συνοικίες *Μακίς* (Makiš) προς τα βόρεια και με το Ζάρκοβο στα βορειοανατολικά.

Ιστορία
-------

Η Ζελέζνικ αναφέρεται πρώτη φορά σαν χωριό τον 17ο αιώνα, σήμερα η περιοχή του παλιού χωριού είναι η συνοικία της *Στάρι Ζελέζνικ*. Η κατασκευή του σύγχρονου οικισμού, σήμερα *Νόβι Ζελέζνικ*, ξεκίνησε το 1947, ως εργατικός οικισμός για τους υπαλλήλους του νεότευκτου εργοστασίου «Ivo Lola Ribar». Σύντομα εξελίχθηκε σε ένα μεγάλο και βαριά βιομηχανοποιημένο προάστιο του Βελιγραδίου με πληθυσμό 80.000. Παλαιότερα ήταν ξεχωριστός δήμος, ήταν ξεχωριστή πόλη μέχρι το 1971, όταν εντάχθηκε διοικητικά και προσαρτήθηκε στο Βελιγράδι.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ζελέζνικ (Βελιγράδι)** |

Πληθυσμός της Ζελέζνικ:

* 1921 - 1.987
* 1961 - 10.727
* 1971 - 16912
* 1981 - 19731
* 2002 - 20.851

Αναφορές
--------

* *Mala Prosvetina Enciklopedija*, Third edition (1985); Prosveta; ISBN 86-07-00001-2
* Jovan Đ. Marković (1990): *Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije*; Svjetlost-Sarajevo; ISBN 86-01-02651-6
Ο **Ερρίκος Ι΄**, πολων. Henryk X książę Chojnów (1426 - πριν τις 28 Μαΐου 1452) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας του Λούμπιν/Λύμπεν (1441-46, μαζί με τον αδελφό του), του Χόινουφ/Χάιναου (από το 1452), του Μπζεγκ/Μπρηγκ και του Ζλοτορία/Γκόλντμπεργκ (1449-50, με τον αδελφό του).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λουδοβίκου Γ΄ δούκα της Ολάβα, Λούμπιν, Χόινουφ, Ζλοτορία και της Μαργαρίτας των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε, κόρης του Μπόλκο Δ΄ δούκα του Οπόλε, Στσέλτσε, Νιεμόντλιν.

Όταν το 1441 απεβίωσε ο πατέρας του, ο Ερρίκος Ι΄ και ο μεγαλύτερος αδελφός του Ιωάννης Α΄ έλαβαν από κοινού τα δουκάτα Λούμπιν & Χόινουφ. Η μητέρα τους έλαβε την Ολάβα ως πρόσοδο. Το 1443 έλαβαν το Μπζεγκ από την Ελισάβετ των Χοεντσόλερν, χήρα του μεγάλου θείου τους Λουδοβίκου Β΄ δούκα του Μπζεγκ, ο οποίος είχε αποβιώσει από το 1436. 

Η δύσκολη οικονομική κατάσταση ανάγκασαν τους δύο αδελφούς να υποθηκεύσουν το Λούμπιν στον Ερρίκο Θ΄ τον *Πρεσβύτερο*, δούκα του Γκλόγκουφ το 1446. Το 1450 υποθήκευσαν και το Μπζεγκ στον εκ μητρός θείο τους Νικόλαο Α΄ δούκα του Οπόλε. Τελικά τους έμεινε το Χόινουφ και το Στσέλιν, που τα κυβερνούσαν από κοινού, ώσπου απεβίωσε ο Ερρίκος Ι΄ το 1452, σε ηλικία 26 ετών, αφήνοντας τον Ιωάννη Α΄ μόνο κυβερνήτη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ανακτήθηκε στις 2  Αυγούστου 2019.
2. 1 2  Ανακτήθηκε στις 2  Αυγούστου 2019.
3. 1 2 3 4  Ανακτήθηκε στις 2  Αυγούστου 2019.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 2  Αυγούστου 2019.
5. 1 2 3 4  Ανακτήθηκε στις 2  Αυγούστου 2019.
6. ↑  Ανακτήθηκε στις 2  Αυγούστου 2019.

Πηγές
-----

* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast: Silesia". Genealogy.EU.
Συντεταγμένες: 20°04′41″S 50°59′41″W﻿ / ﻿20.07806°S 50.99472°W﻿ / -20.07806; -50.99472

Ο **Ρίο Γκράντε** (πορτογαλικά: Rio Grande) είναι ποταμός της Βραζιλίας στη Νότια Αμερική. Πηγάζει από τα Όρη Μαντικέιρα της πολιτείας Μίνας Ζεράις και ρέει προς την ενδοχώρα, δυτικά-βορειοδυτικά. Η κάτω πορεία του οριοθετεί ένα τμήμα των συνόρων μεταξύ των πολιτειών Μίνας Ζεράις και Σάο Πάολο. Στα πολιτειακά σύνορα με το Μάτο Γκρόσο ντο Σουλ, μετά από 1.090 χλμ. ενώνετε με τον ποταμό Παραναΐμπα για να σχηματίσουν τον ποταμό Παρανά.

Η λεκάνη απορροής του Ρίο Γκράντε ανήκει στη λεκάνη απορροής του ποταμού Παρανά. Έχει συνολική έκταση 143.000 τ.χλμ. εκ των οποίων 86.500 τ.χλμ. βρίσκονται εντός της πολιτείας Μίνας Ζεράις, το οποίο ισοδυναμεί με το 17,8% του εδάφους της πολιτείας. Τα φράγματα που υπάρχουν στον Ρίο Γκράντε είναι υπεύθυνα για το 67% περίπου της ενέργειας που παράγεται στην πολιτεία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Río de la Plata». Encyclopædia Britannica. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2010.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ρίο Γκράντε (Παρανά ποταμός)** |
Ο Ρίο Γκαρντένα
Ο **Ρίο Γκαρντένα** (ιταλικά : *Rio Gardena*, γερμανικά : *Grödner Bach* , Λαδινικά : *Dorsung*) είναι ποταμός της βόρειο ανατολικής Ιταλίας στην περιφέρεια Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε. Έχει μήκος 25,8 χιλιόμετρα και η λεκάνη απορροής του καταλαμβάνει έκταση 199 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Έχει τις πηγές του στο Πέρασμα Σέλα στις Άλπεις κοντά στα σύνορα με την Αυστρία, 2240 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Διασχίζει την ομώνυμη κοιλάδα (Βαλ Γκαρντένα) και τις κωμοπόλεις Σέλβα, Ορτιζέι και Σάντα Κριστίνα, και τέλος χύνεται στον ποταμό Ισάρκο ως παραπόταμός του. Το 1264-1272 αναφέρεται με το όνομα *Tursun*, το 1288 ως *wazzer Dursan* και *Dursan* το 1547 ως *Gredner Pach Genant der Tursing* και το 1552 ως *Duorsingbach*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Egon Kühebacher, Die Ortsnamen Südtirols und ihre Geschichte, vol. 2, Bolzano, Athesia, 1995, p. 49. ISBN 88-7014-827-0

* Σελίδα για τον Ρίο Γκαρτνένα, Επαρχία Μπολζάνο
Ο **Σβεντόγι** (λιθουαν. *Šventoji* = «ιερός») είναι ο μακρύτερος ποταμός του οποίου ολόκληρη η διαδρομή βρίσκεται μέσα στην επικράτεια της Λιθουανίας. Είναι επίσης ο μεγαλύτερος παραπόταμος του Neris, έχοντας μήκος 246 χιλιόμετρα. Πηγάζει από τη λίμνη Σαμάνις σε υψόμετρο 225 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, στο Περιφερειακό Πάρκο Gražutė, και εκβάλλει στον Νέρις κοντά στην πόλη Γιόναβα.

Ο Σβεντόγι διέρχεται από τις πόλεις Ανικστσιάι, Καβάρσκας και Ουκμεργκέ. Το 1963-1964 κτίσθηκε ένα φράγμα κοντά στο Καβάρσκας προκειμένου να τροφοδοτήσει τον ποταμό Νεβέζις με νερό από τον Σβεντόγι. Αυτό το φράγμα δεν χρησιμοποιείται πλέον, καθώς είναι αναποτελεσματικό και παραβιάζει τις περιβαλλοντικές ρυθμίσεις της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. Νωρίτερα, το 1959, είχε κτισθεί πάνω στον Σβεντόγι το (μεγαλύτερο του προαναφερθέντος) φράγμα Ανταλιέπτε, που δημιούργησε τον Ταμιευτήρα Ανταλιέπτε, τη δεύτερη μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη στη Λιθουανία.

Παραπόταμοι
-----------

Οι ακόλουθοι ποταμοί είναι παραπόταμοι του Σβεντόγι (κατά σειρά από την πηγή προς την εκβολή):

* Αριστεροί: Σαβάσα, Βιζουόνα, Άκνιστα, Ταουρόζε, Μπερζουόνα, Ελμέ, Ανίκστα, Βιρίντα, Dagia, Σιρβίντα (ο μακρύτερος όλων)
* Δεξιοί: Κριάουνα, Νασβέ, Γιάρα, Πελύσα, Βαντάκστα, Γκριέζα, Λατάβα, Μπιέμπε

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Šventosios pabaseinis» (στα Λιθουανικά). Aplinkos apsaugos agentūra. 27 Απριλίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2009.
2. 1 2  «Ten kur prasideda Šventoji...» (στα Λιθουανικά). Gražutė Regional Park. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2009.
3. ↑  Subačius, Gintautas (19 Ιουλίου 2006). «Nevėžio troškulys didėja» (στα Λιθουανικά). Sekunde.lt. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2022.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 242770876
* SUDOC: 261848216

 |

 |
**Ζεν** είναι ο τίτλος βιβλίου του Ιάπωνα φιλόσοφου, καθηγητή και συγγραφέα, υποψήφιου για το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 1963, Ντ. Τ. Σουζούκι. Εκδόθηκε στην Ιαπωνία το 1934, ενώ η γερμανική έκδοση του 1939 συνοδεύτηκε από πρόλογο του Ελβετού ιατρού και ψυχολόγου Καρλ Γιουνγκ. Στα Ελληνικά μεταφράστηκε το 1975 από τη Σοφία Άντζακα, εκδόσεις Αντινέα. Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Σπαγειρία, 2015.

Περιεχόμενο
-----------

> Τη μεγάλη αλήθεια της Ζεν την κατέχουν όλοι. Κύτταξε μέσα στο δικό σου είναι και μην την αναζητάς σε άλλους. [...] Αν, λοιπόν, με ρωτήσετε τι διδάσκει η Ζεν, θα σας απαντήσω ότι η Ζεν δεν διδάσκει τίποτα.
> 
> — Ντ. Τ. Σουζούκι

Το αντικείμενο του βιβλίου είναι η Ζεν. Μία εισαγωγή στη Ζεν. Όπως γράφει ο Καρλ Γιουνγκ στον πρόλογό του: *«Τα έργα του Σουζούκι για τη Ζεν αποτελούν μια εξαιρετική συμβολή στη γνώση του ζωντανού Βουδισμού και συγκαταλέγονται ανάμεσα στα καλύτερα έργα του είδους που είδαν ποτέ το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες δεκαετίες.»* Και: *«Η ευγνωμοσύνη μας προς τον συγγραφέα είναι μεγάλη, πρώτα απ' όλα, γιατί έφερε τη Ζεν πιο κοντά στη Δυτική κατανόηση και, ύστερα, για τον τρόπο που πέτυχε αυτό του το έργο.»*

Το βιβλίο χωρίζεται σε εννέα κεφάλαια:

Ι. Προκαταρκτικά  

ΙΙ. Τι είναι η Ζεν;  

ΙΙΙ. Είναι η Ζεν μηδενισμός;  

ΙV. Η παραδοξότητα της Ζεν  

V. Ζεν, μια ανώτερη κατάφαση  

VI. Η πρακτική Ζεν  

VII. Σατόρι μια νέα ενατένιση της ζωής  

VIII. Tο Κοάν  

IX. Η αίθουσα διαλογισμού και η ζωή των μοναχών

> Η Ζεν διαφέρει από όλα τα άλλα θρησκευτικά και φιλοσοφικά συστήματα διαλογισμού, επειδή *δεν στηρίζεται στην υπόθεση*. Ακόμα και ο ίδιος ο Βούδας απορρίπτεται. Για την ακρίβεια, τον αγνοούν σχεδόν βλάσφημα, μολονότι –ή καλύτερα ακριβώς επειδή– αποτελεί την πιο ισχυρή πνευματική υπόθεση.
> 
> — Καρλ Γιουνγκ

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Nomination Database: Daisetz T Suzuki». Βραβείο Νόμπελ. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2016.
2. ↑  Suzuki, D. T. (1975). *Ζέν ή εσωτερικός βουδισμός*. πρόλογος - μετάφραση: Σοφία Άντζακα, πρόλογος: Καρλ Γιουνγκ. Αθήνα: Εκδόσεις Αντινέα.
3. ↑  «Σοφία Άντζακα: Βιβλιογραφία». Pome Granate. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2016.
4. 1 2 3 4  Σουζούκι, Nτ. Τ. (2015). *Ζεν*. πρόλογος - μετάφραση: Σοφία Άντζακα, πρόλογος: Καρλ Γιουνγκ. Αθήνα: Εκδόσεις Σπαγειρία. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2016.

Βιβλιογραφία
------------

* Σουζούκι, Nτ. Τ. (2015). *Ζεν*. πρόλογος - μετάφραση: Σοφία Άντζακα, πρόλογος: Καρλ Γιουνγκ. Αθήνα: Εκδόσεις Σπαγειρία. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* D. T. SUZUKI MUSEUM.
* Goodreads, D.T. Suzuki, C.G. Jung (Forward): An Introduction to Zen Buddhism.
* Terebess Hungary LLC. 鈴木 大拙 貞太郎 Suzuki Daisetsu Teitarō (1870-1966).
	+ An Introduction to Zen Buddhism, Foreword by C.G. Jung, 1948.
Ο **ερυθρόμορφος κρατήρας της Προσοτσάνης** είναι κρατήρας του 380-370 π.Χ. Βρέθηκε σχεδόν ανέπαφος σε ανασκαφή ανατολικά της Προσοτσάνης το 2014 και αποτελούσε κτέρισμα κιβωτιόσχημου τάφου. Εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Δράμας.

Ο αρχαίος ναός του θεού Διόνυσου στην Καλή Βρύση Προσoτσάνης Δράμας.
Έχει ύψος 27 εκατοστά και διάμετρο 28 εκατοστά και στον διάκοσμό του έχει ως κεντρικό πρόσωπο τον θεό Διόνυσο. Ο κρατήρας χρονολογείται από το 380- 370 π.Χ. και αποτελεί σημαντικό δείγμα ενός σπουδαίου αττικού εργαστηρίου, που για πρώτη φορά εμφανίζεται στην ενδοχώρα της Δράμας, γεγονός που φανερώνει την επέκταση της κεραμικής τέχνης αλλά και τη χρήση της από πρόσωπα της εποχής, που ανήκαν σε ανώτερη αστική τάξη. 

Στη μια πλευρά του αγγείου, στο κέντρο, φαίνεται όρθιος ο θεός με θύρσο (μακρό ευθύγραμμο ραβδί) και στα αριστερά του η Αριάδνη σε σκηνή θεϊκού γάμου. Οι δυο μορφές πλαισιώνονται από σάτυρους. Στην άλλη πλευρά, πάλι στο κέντρο, στέκεται ο θεός Διόνυσος σε κίνηση με στραμμένο το πρόσωπό του προς τον ερωτιδέα που τον πλησιάζει κρατώντας τύμπανο. Αριστερά και δεξιά του θεού βρίσκονται σάτυροι, ενώ όλες οι μορφές φέρουν στο κεφάλι στεφάνια που αποδίδονται με λευκό επίθετο χρώμα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Οι δεσμοί του Παγγαίου με τον οίνο μέσα από έναν κρατήρα, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ- ΠΑΙΔΕΙΑ /Τετάρτη 24 Μαΐου 2017, 12:07:45 / Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
2. ↑  *Παρουσίαση για πρώτη φορά του ερυθρόμορφου κρατήρα που βρέθηκε στην Προσοτσάνη*, 24 Μαΐου 2017, Πρωινός Τύπος
3. ↑  *Η Προσοτσάνη και η Ιστορία της από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα*,
Το **ερυθρό του Κονγκό** είναι οργανική ένωση, άλας νατρίου του 3,3'-([1,1'-διφαινυλ]-4,4'-διυλ)δις(4-αμινοναφθαλινο-1-σουλφονικού οξέος). Είναι αζωχρωστική. Το ερυθρό του Κονγκό είναι υδατοδιαλυτό, σχηματίζοντας ένα κόκκινο κολλοειδές διάλυμα. Η διαλυτότητά του είναι μεγαλύτερη σε οργανικούς διαλύτες. Η χρήση του έχει εγκαταλειφθεί εδώ και καιρό, κυρίως λόγω των καρκινογόνων ιδιοτήτων του.  Σε pH κάτω από 3,0 γίνεται μπλε, ενώ σε pH πάνω από 5,2 γίνεται κόκκινο, και έτσι χρησιμοποιείται ως δείκτης pH.

Χρήση στη διάγνωση
------------------

Μικρογραφία που δείχνει εναπόθεση αμυλοειδούς (κόκκινο-πορτοκαλί) με χρώση κόκκινου Κονγκό σε καρδιακή αμυλοείδωση.
Στην ιστολογία και τη μικροσκοπία, το Ερυθρό του Κονγκό χρησιμοποιείται για χρώση στην αμυλοείδωση και για τα κυτταρικά τοιχώματα φυτών και μυκήτων και για την εξωτερική μεμβράνη αρνητικών κατά Gram βακτηρίων. Επιπλέον, το Ερυθρό του Κονγκό χρησιμοποιείται για τη διάγνωση του ορότυπου *Shigella flexneri* 2a, όπου η χρωστική δεσμεύει τη μοναδική δομή λιποπολυσακχαρίτη του βακτηρίου. Επιπλέον, το κόκκινο του Κονγκό μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για την πρόκληση έκφρασης του συστήματος έκκρισης τύπου III της *Shigella flexneri*, προκαλώντας την έκκριση IpaB και IpaC, που σχηματίζουν πόρους μετατόπισης εντός της μεμβράνης του κυττάρου ξενιστή, επιτρέποντας στις πρωτεΐνες τελεστές να περάσουν και να αλλάξουν το κύτταρο ξενιστή. Η χρωστική μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί σε πειράματα κυτταρομετρίας ροής για την ανίχνευση *Acanthamoeba*, *Naegleria* και άλλων αμοιβάδων. Στην ομοεστιακή μικροσκοπία, το Ερυθρό του Κονγκό μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως σταθερή φθορίζουσα χρώση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Klaus Hunger, Peter Mischke, Wolfgang Rieper, Roderich Raue, Klaus Kunde, Aloys Engel: "Azo Dyes" in *Ullmann’s Encyclopedia of Industrial Chemistry*, 2005, Wiley-VCH, Weinheim.doi:10.1002/14356007.a03\_245.
2. ↑  Michels, J.; Büntzow, M. (2010). «Assessment of Congo red as a fluorescence marker for the exoskeleton of small crustaceans and the cuticle of polychaetes». *Journal of Microscopy* **238** (2): 95-101. doi:10.1111/j.1365-2818.2009.03360.x.
Ο **Σβεν Ντάβινσον** (*λατινικό αλφάβητο : Sven Davidson*) γεννημένος στην 13  Ιουλίου 1928 , ήταν Σουηδός πρωταθλητής της αντισφαίρισης. Ήταν ο πρώτος Σουηδός που κέρδισε τίτλο Γκραντ σλαμ όταν κέρδισε το Γαλλικό πρωτάθλημα το 1957 νικώντας στον τελικό τον Χέρμπερτ Φλαμ.

Ο Ντάβινσον έφτασε επίσης στον τελικό του γαλλικού πρωταθλήματος τα 1955 και 1956. Το 1955 έχασε στον τελικό από τον Τόνι Τρέιμπερτ, και το 1956 από τον Λιου Χόουντ. Έφτασε επίσης στους ημιτελικούς του Γουίμπλεντον το 1957 όπου αποκλείστηκε από τον Λιου Χόουντ. Στο 1957 στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα έχασε σε πέντε σετ στα ημιτελικά από τον Μαλ Άντερσον. Το 1958 συνεργάστηκε με τον Ούλφ Σμιντρ για να κερδίσει τον τίτλο στο διπλό του Γουίμπλεντον. Έπαιξε το τελευταίο του τουρνουά Γκραντ σλαμ στο Γουίμπλεντον το 1959.

Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν στο απλό πρώτος το 1955 και το 1956 και δεύτερος το 1957 και 1958, στο διπλό ήταν πρώτος το 1955, 1956 και το 1957.

Ο Ντάβινσον έφτασε στο No 3 στον κόσμο. Έπαιξε για τη σουηδική ομάδα Davis Cup μεταξύ 1950 και 1960. Το 2007 εισήχθη στη Διεθνή αίθουσα Τένις της φήμης.

Ο Ντάβινσον ζούσε στην Αρκάρντια της Καλιφόρνιας από τη δεκαετία του 1970. Το 1981, σε ηλικία 52 ετών, υπέστη καρδιακή προσβολή ενώ έπαιζε τένις στο Λος Άντζελες. Πέθανε στην Αρκάντια στις 28 Μαΐου 2008 ως αποτέλεσμα επιπλοκών της πνευμονίας που είχε.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Lance Tingay: «100 years of Wimbledon» (Αγγλικά) Guinness Superlatives. London Borough of Enfield. 1977. σελ. 197.
2. ↑  www.nytimes.com/2008/06/07/sports/tennis/07davidson.html?\_r=1&oref=slogin.
3. ↑  «French Open 1955». *www.tennis.co.nf*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  «French Open 1956». *www.tennis.co.nf*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2017.
5. ↑  «Wimbledon 1957». *www.tennis.co.nf*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Σεπτεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2017.
6. 1 2  *Αθλητική Ηχώ, φύλο 25-8-1958[*νεκρός σύνδεσμος*]*
7. ↑  «Sven Davidson». International Tennis Hall of Fame & Museum. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2012.
8. 1 2  «Sven Davidson». *www.tennisfame.com*.
9. ↑  «Tennis Star Sven Davidson Suffers Heart Attack at 52». The New York Times. 18 Ιανουαρίου 1981.
10. ↑  Richard Goldstein (7 June 2008). «Sven Davidson, 79, Hall of Famer in Tennis, Dies». *The New York Times*. .
Άγαλμα του Ράντεγκαστ στο Ράντχοστ
Στη σλαβική μυθολογία, ο **Ράντεγκαστ** (**Ράντιγκοστ**, **Ρίντεγκοστ**, **Ρέντιγκαστ** ή **Ράντχοστ**) είναι ο θεός του πολέμου, του ήλιου, της φιλοξενίας και της γονιμότητας. Ωστόσο, υπάρχουν αμφιβολίες για το αν υπήρξε όντως τέτοια θεότητα που λατρευόταν από τους Σλάβους: το όνομα απαντάται σε αρκετές αξιόπιστες ιστορικές πηγές, αλλά είναι ασαφές αν αναφέρεται σε κάποια θεότητα ή σε κάποιο σλαβικό οικισμό. 

Στις αρχές του 11ου αιώνα, αναφέρεται σε γερμανικά χρονικά ότι στην *πόλη* Ράντεγκαστ λατρεύονταν πολλοί θεοί, ο σημαντικότερος από τους οποίους ήταν ο Σβάροζιτς, ενώ κατά τα τέλη του αιώνα σε άλλες πηγές αναφέρεται ότι στην ίδια περιοχή λατρευόταν και ένας θεός ονόματι Ράντεγκαστ, προς τιμήν του οποίου έγινε ανθρωποθυσία κατά τη διάρκεια εχθροπραξιών. Οι διαφορές αυτές μπορεί να οφείλονται σε σύγχυση μεταξύ των χρονικογράφων, σε εξέλιξη της λατρείας των Σλάβων και αλλαγή των τοπικών θεοτήτων τους ή ακόμα και στο γεγονός ότι οι ονομασίες Ράντεγκαστ και Σβάροζιτς μπορεί να αναφέρονταν στην ίδια θεότητα.

Επιρροές
--------

* Ράντεγκαστ ονομάζεται μια τσέχικη μπύρα, όπως και μια μικρή πόλη της Γερμανίας.
* Η σλαβική αυτή θεότητα ενέπνευσε τον χαρακτήρα Ράνταγκαστ, ένας από τους 5 Ιστάρι στη Μέση Γη, στον φανταστικό κόσμο του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών του Τόλκιν.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σλαβική μυθολογία |
| --- |
|  |
| Κύριες θεότητες | 
* Βέλες
* Γιαρίλο
* Μοράνα
* Νταζβόγ
* Περούν
* Ράντεγκαστ
* Σβάντεβιτ
* Σβαρόγ ή Σβάροζιτς
* Τρίγκλαβ
 |  |
|  |
| Μυθικές φιγούρες | 
* Κοσέι
* Λιμπούσε
* Μπάμπα Γιαγκά
* Ζόρια
 |
|  |
| Πλάσματα | 
* Αλκονόστ
* Γκαμαγιούν
* Ρουσάλκα
* Σίριν
* Σισίγκα
 |

 |
Ο **Σαλίχ Μαχμούντ Οσμάν** (**صالح محمود عثمان** ) (Τζεμπέλ Μάρρα, Νταρφούρ, 1957), είναι δικηγόρος και πολιτικός από το Σουδάν που έχει διατελέσει βουλευτής στο Σουδανικό κοινοβούλιο.

Εργάστηκε στο Νταρφούρ του Σουδάν ως δικηγόρος και έχει κρατηθεί και βασανιστεί από τις αρχές εξαιτίας της δουλειάς του. Μέλη της οικογένειάς του έχουν βασανιστεί και εκτοπιστεί από πολιτοφύλακες στο Νταρφούρ. Έχει εκπροσωπήσει χιλιάδες ανθρώπους που βασανίστηκαν ή ήταν θύματα σεξουαλικής βίας, Έχοντας ήδη συμπληρώσει εικοσαετία κατά την οποία πρόσφερε μη αμειβόμενη νομική εκπροσώπηση σε πρόσωπα που είχαν φυλακιστεί αυθαίρετα, είχαν βασανιστεί και υποστεί σοβαρή καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους στο Σουδάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποφάσισε ομόφωνα το 2007 να του απονείμει το Βραβείο Ζαχάρωφ.

Αρκετές φορές τέθηκε και ο ίδιος υπό κράτηση από τις αρχές, αλλά ποτέ δεν κατηγορήθηκε για κάποιο αδίκημα. Έχει καταγράψει εγκλήματα που έλαβαν χώρα από τη στιγμή που ξέσπασε ο πόλεμος στην Τζεμπέλ Μαρρά(D/R) το 2003, όταν αφρικανικές φυλές επαναστάτησαν κατά της αραβοκρατούμενης κυβέρνησης, κατηγορώντας τη για διακρίσεις, και ήρθε αντιμέτωπος με τα αντίποινα αραβικών ομάδων της πολιτοφυλακής.

Ο Οσμάν συμμετέχει ενεργά στην προστασία εκατομμυρίων πολιτών του Νταρφούρ που έχουν εκτοπιστεί από τα σπίτια τους εξαιτίας των συνεχιζόμενων μαχών, οι οποίες εντάθηκαν το 2015, με αποτέλεσμα να χρειαστούν ανθρωπιστική βοήθεια πάνω από 4 εκατομμύρια άτομα. Ο Οσμάν υπογραμμίζει ότι οι αιτίες που πυροδότησαν τον πόλεμο, μεταξύ των οποίων η αρπαγή της γης και η πολιτική περιθωριοποίηση, όχι μόνο δεν έχουν ακόμη αντιμετωπιστεί αλλά έχουν περιπλακεί από περαιτέρω ανικανοποίητα αιτήματα για συμμόρφωση των εθνικών νόμων με τα διεθνή πρότυπα και εξασφάλιση της ανεξαρτησίας των δικαστικών αρχών.

Ο Οσμάν, ο οποίος διετέλεσε βουλευτής του σουδανικού κοινοβουλίου με την αντιπολίτευση μεταξύ του 2005 και του 2010, είναι ένθερμος υποστηρικτής του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ΔΠΔ), δεδομένου ότι «οι Αφρικανοί δεν έχουν πουθενά να στραφούν για δικαιοσύνη και επανόρθωση, εξαιτίας της έλλειψης επαρκών δικαστικών συστημάτων στην Αφρική». Ο Οσμάν τάσσεται υπέρ της απαγγελίας κατηγοριών για εγκλήματα πολέμου στον σουδανό πρόεδρο Ομάρ ελ-Μπεσίρ, ο οποίος εν έτει 2015 δεν είχε ακόμα συλληφθεί από το ΔΠΔ.

Ο Οσμάν συνεχίζει να παρέχει δωρεάν νομική συνδρομή στα ολοένα και περισσότερα θύματα παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Νταρφούρ. Συμμετέχει στη δράση του Δικτύου Βραβείου Ζαχάρωφ για τα ανθρώπινα δικαιώματα, μιλώντας κατά των βασανιστηρίων και της ατιμωρησίας. Τον Μάιο του 2016 συμμετείχε στη διάσκεψη «Το Δίκτυο Βραβείου Ζαχάρωφ για ισχυρότερη δράση στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» που διεξήχθη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες.

Αναφορές
--------

1. 1 2 3 4 5  «Το βιβλίο των βραβευθέντων με το βραβείο Ζαχάρωφ 2016», Λουξεμβούργο: Υπηρεσία Εκδόσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 2016, ISBN 978-92-823-9592-9, σελ. 40  Σημείωση πνευματικών δικαιωμάτων: «Επιτρέπεται η αναπαραγωγή με αναφορά της πηγής». Επιτρέπεται ελεύθερα η επαναχρησιμοποίηση με αναφορά της πηγής, με βάση την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής 2011/833/EU Αρχειοθετήθηκε 2015-10-24 στο Wayback Machine.
Ο **Ρικάρντο Κάλβο** (*Ricardo Calvo*, γεννημένος στις 2 Οκτωβρίου του 1996) είναι Κουβανός πετοσφαιριστής που αγωνίζεται στην ομάδα του ΠΑΟΚ.

Καριέρα
-------

Ο Ρικάρντο Κάλβο ξεκίνησε την καριέρα του στην Βίλα Κλάρα της Κούβας αγωνιζόμενος για αυτήν την περίοδο 2014–2016. Τον Μάιο του 2016 πήρε μεταγγραφή για την ομάδα του ΠΑΟΚ. Παρόλα αυτά, το γεγονός ότι ο Ρικάρντο Κάλβο ενεπλάκη σε σκάνδαλο με τους αθλητές της Εθνικής ομάδας της Κούβας στη Φινλανδία, οδήγησε τους ανθρώπους του ΠΑΟΚ στην ακύρωση της συμφωνίας ανάμεσα στις δύο πλευρές.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Ρικάρντο Κάλβο αγωνίζεται με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Κούβας από το 2014.

Τίτλοι και διακρίσεις
---------------------

* **1**  **Παναμερικανικών Αγώνων**
	+ 2016

Πηγές
-----

* Ανακοίνωσε Κάλβο!
* «Χρυσός» ο Κάλβο
* Ακύρωσε το συμβόλαιο του Κάλβο ο ΠΑΟΚ
Η **ηλεκτρική ισχύς** είναι ο ρυθμός με το οποίον ηλεκτρική ενέργεια μεταφέρεται από ένα ηλεκτρικό κύκλωμα. Η μονάδα της ισχύος στο SI είναι το watt

Μαθηματικά
----------

### Κυκλώματα

Η ηλεκτρική ισχύς, όπως η μηχανική, παριστάνεται με το γράμμα P στις σχετικές εξισώσεις, αναφερόμενη στην **ενεργή** ισχύ. Η συνολική ισχύς ονομάζεται **φαινόμενη** ισχύς και συμβολίζεται με το γραμμα S. Η φαινόμενη ισχύς αποτελείται από την προαναφερθείσα ενεργή ισχύ και, επιπλέον, από την **άεργη** ισχύ (συμβολίζεται με το γραμμα Q) υπό την σχέση:

{\displaystyle S=P+Q\*i}
οπού i η φανταστική μονάδα: {\displaystyle i^{2}=-1}

Το μέτρο (αριθμητική τιμή) της φαινόμενης ισχύος ισούται με τη ρίζα του αθροίσματος των τετραγώνων της Ενεργής και της Άεργης ισχύος.

Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι η άεργη ισχύς εμφανίζεται μόνο στην περίπτωση εναλλασσόμενου ρεύματος και μόνο όταν υπάρχουν επαγωγικά ή χωρητικά στοιχειά. Επαγωγικά στοιχεία είναι τα πηνία, ενώ χωρητικά είναι οι πυκνωτές. Στην περίπτωση συνεχούς ρεύματος ή εναλλασσομένου ρεύματος όπου υπάρχουν μόνο αντιστάσεις, η άεργη ισχύς είναι ίση με 0 με αποτέλεσμα η συνολική ισχύς (φαινόμενη) να ισούται με την ενεργή. 

#### Συνεχές ρεύμα

Σε κυκλώματα αντιστάσεων συνεχούς ρεύματος, η ηλεκτρική ισχύς υπολογίζεται χρησιμοποιώντας τη σχέση:

{\displaystyle P=V\cdot I}
όπου P η ηλεκτρική ισχύς, V η διαφορά δυναμικού και I το ηλεκτρικό ρεύμα.

Ο παραπάνω νόμος, αν συνδυαστεί με τον νόμο του Ohm, δίνει την ισχύ που παράγεται από μια ηλεκτρική αντίσταση όταν περνά από μέσα της ηλεκτρικό ρεύμα έντασης I: 

{\displaystyle P=I^{2}\cdot R}
Όσο πιο μεγάλη είναι η μέγιστη ισχύς της αντίστασης, τόσο μεγαλύτερη είναι η ένταση του ρεύματος που μπορεί να την διαπεράσει χωρίς να την αλλοιώσει.

### Στο χώρο

Η ηλεκτρική ισχύς υπάρχει οπουδήποτε συνυπάρχουν ηλεκτρικά και μαγνητικά πεδία. Το πιο απλό παράδειγμα είναι ένα ηλεκτρικό κύκλωμα, όπως περιγράφεται παραπάνω. Στη γενική περίπτωση, όμως, η απλή εξίσωση {\displaystyle P=IV} πρέπει να αντικατασταθεί από μια πιο πολύπλοκη, το ολοκλήρωμα του εξωτερικού γινομένου του ηλεκτρικού επί του μαγνητικού πεδίου σε μια περιοχή, δηλαδή:

{\displaystyle \mathbf {P} =\int \_{S}\mathbf {E} \times \mathbf {H} \cdot \mathbf {dA} }
Το αποτέλεσμα της ολοκλήρωσης αυτής είναι ένα διάνυσμα, καθώς η ισχύς έχει και μέτρο και κατεύθυνση.

Δείτε επίσης
------------

* Διάνυσμα Πόιντινγκ

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85041875
* GND: 4151723-4
* NDL: 00561409
* NKC: ph545366

 |

 |
Γέφυρα Μπέιλι πάνω από το Ουάντι Ελ Κουφ, στη Λιβύη. Οι πυλώνες της γέφυρας είναι και αυτοί κατασκευασμένοι από τμήματα γέφυρας Μπέιλι.
Η **Γέφυρα Μπέιλι** (αναφερόμενη και ως Μπέλεϋ) είναι είδος μεταφερόμενης, προκατασκευασμένης γέφυρας. Αναπτύχθηκε στη Βρετανία κατά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο για στρατιωτικούς σκοπούς και γνώρισε εκτεταμένη χρήση από το Σώμα Μηχανικού τόσο του Βρετανικού όσο και του Αμερικάνικου στρατού.

Κατασκευή
---------

Επινοήθηκε από τον Ντόναλντ Μπέιλι, πολιτικό μηχανικό και υπάλληλο του Υπουργείου Πολέμου της Βρετανίας, ο οποίος είχε σαν χόμπι την κατασκευή μοντέλων γεφυρών. Ο Στρατάρχης Μοντγκόμερυ, Διοικητής των Βρετανικών δυνάμεων στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, είχε δηλώσει πως «Χωρίς τη γέφυρα Μπέιλι, δεν θα είχαμε κερδίσει τον πόλεμο».

Το πλεονέκτημα αυτού του είδους γέφυρας είναι ότι για την συναρμολόγησή της δεν απαιτούνται ειδικά εργαλεία ή βαρύς εξοπλισμός. Τα στοιχεία της γέφυρας, κατασκευασμένα από υλικά όπως ξύλο και μέταλλο είναι αρκετά ελαφριά ώστε να μεταφέρονται άνετα με φορτηγά, καθώς και να αποτίθενται στην τελική θέση συναρμολόγησης με χρήση μόνο μυϊκής δύναμης. Οι γέφυρες είχαν αντοχή αρκετή ώστε να μπορούν να τις διαβαίνουν τανκς. Η χρήση τους συνεχίζεται μέχρι σήμερα, ιδιαίτερα κατά την κατασκευή έργων πολιτικού μηχανικού, καθώς και για τη δημιουργία προσωρινών διαβάσεων πεζών και οχημάτων.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Γέφυρα Μπέιλι** |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lance Day, Ian McNeil, επιμ. (1996). *Biographical Dictionary of the History of Technology*. Routledge. ISBN 0-415-19399-0.
Ο **Ρικάρδο Έλβιο Παβόνι Κούνεο** (ισπ.: *Ricardo Elvio Pavoni Cúneo*) είναι διεθνής Ουρουγουανός πρώην ποδοσφαιριστής.

Βιογραφία
---------

Ο Παβόνι γεννήθηκε στις 8 Ιουλίου 1943 στο Μοντεβιδέο της Ουρουγουάης. Αγωνιζόταν ως αριστερό μπακ και ξεκίνησε την καριέρα του το 1960 από την Ντεφενσόρ. Το 1964 εγκατέλειψε προσωρινά το ποδόσφαιρο για να εργαστεί σε καζίνο. Λίγο μετά όμως μεταγράφηκε στην Ιντεπεντιέντε της Αργεντινής για να καλύψει το κενό του συμπατριώτη του Τόμας Ρολάν. Εκεί έμεινε απο το 1965 ως το 1976 καταφέρνοντας να σημειώσει 57 τέρματα σε 423 συμμετοχές και να πανηγυρίσει μια πλειάδα τίτλων:1 Εθνικό Πρωτάθλημα και 2 Μετροπολιτάνο, 3 Κόπα Λιμπερταδόρες,1 Κόπα Ιντεραμερικάνα καθώς και 1 Διηπειρωτικό.

Παράλληλα υπήρξε και 13 φορές διεθνής με την Εθνική Ουρουγουάης πετυχαίνοντας 2 τέρματα ενώ ήταν μέλος της ομάδας που συμμετείχε στο Μουντιάλ του 1974 στα γήπεδα της Δυτικής Γερμανίας.

Μετά την απόσυρση του από την ενεργό δράση ασχολήθηκε με τα τμήματα υποδομής της Ιντεπεντιέντε, ενώ κατά καιρούς ανέλαβε τα ηνία της πρώτης ομάδας ως υπηρεσιακός τεχνικός.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ισπανικά) *Argentine Soccer Database*. 877.
2. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *FBref.com*. 491d9ff5.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Ρεκόρ διεθνών Ουρουγουανών παικτών
Συντεταγμένες: 51°29′40″N 0°07′23″W﻿ / ﻿51.49444°N 0.12306°W﻿ / 51.49444; -0.12306

Η **Γέφυρα Λάμπεθ** (Lambeth Bridge) είναι μια από τις πολλές γέφυρες του Τάμεση. Ενώνει τις δύο πλευρές του ποταμού στο κεντρικό Λονδίνο και έχει σήμερα τρεις λωρίδες για αυτοκίνητα και μια ειδική λωρίδα για λεωφορεία (με κατεύθυνση από ανατολικά προς δυτικά) και στις άκρες μπορούν να περπατήσουν και πεζοί. Αρχικά είχε τέσσερις λωρίδες για αυτοκίνητα.

Στις πέντε καμάρες της και σε άλλα σημεία έχει χρώμα κόκκινο, το ίδιο χρώμα με τα έδρανα της Βουλής των Λόρδων που βρίσκεται δίπλα στα Ανάκτορα του Ουεστμίνστερ (Palace of Westminster). Αντίθετα η Γέφυρα Ουεστμίνστερ (που βρίσκεται μετά τη γέφυρα Λάμπεθ κατεβαίνοντας τον ποταμό) είναι κυρίως πράσινη όπως τα έδρανα της Βουλής των Κοινοτήτων δίπλα στο Κοινοβούλιο (Houses of Parliament). Η γέφυρα Λάμπεθ κατασκευάστηκε (από ατσάλι) από την εταιρία Dorman Long σε σχέδια του αρχιτέκτονα Σερ Ρέτζιναλντ Μπλόμφιλντ (Sir Reginald Blomfield) και του μηχανικού Σερ Τζον Χάμφρεϊς (Sir George Humphreys) και εγκαινιάστηκε από τον βασιλιά Γεώργιο τον Ε’ στις 19 Ιουλίου του 1932. Στην αρχή και στο τέλος της γέφυρας υπάρχουν οβελίσκοι που στην κορυφή τους έχουν πέτρινα φυτά ανανά προς τιμήν του κατοίκου του Λάμπεθ John Tradescant του νεότερου που λέγεται ότι ήταν ο πρώτος που καλλιέργησε ανανάδες στη Βρετανία. Στις δύο πλευρές του Τάμεση κοντά στη γέφυρα Λάμπεθ βρίσκονται μεταξύ άλλων το Λέμπεθ παλάς, το νοσοκομείο Σεντ Τόμας, ο Διεθνής Οργανισμός Ναυσιπλοΐας, το Τέιμς χάουζ (αρχηγείο της MI5), κ.α. 

Στη σειρά:Η Γέφυρα Γουέστμινστερ, η Γέφυρα Λάμπεθ και στο βάθος η Γέφυρα Βόξολ
Στο σημείο όπου βρίσκεται η γέφυρα Λάμπεθ είχε κατασκευαστεί το 1862 μια κρεμαστή γέφυρα μήκους 252,4 μέτρων σε σχέδια του Πήτερ Μπάρλοου. Σύντομα όμως αυτή η γέφυρα άρχισε να χρησιμοποιείται μόνο από πεζούς καθώς έτσι όπως ήταν κατασκευασμένη δεν ήταν δυνατή η χρήση της από ιππήλατες άμαξες επιπλέον δε είχαν διατυπωθεί αμφιβολίες για το κατά πόσο ήταν ασφαλής. Από το 1879 που ανέλαβε τη συντήρηση της γέφυρας το Metropolitan Board of Works σταμάτησε η καταβολή διοδίων στη γέφυρα.

Το 2008 η γέφυρα Λάμπεθ ανακηρύχτηκε *Grade II listed structure* προκειμένου να προστατευθεί από τυχόν παρεμβάσεις που δε θα ταιριάζουν με τη φυσιογνωμία της.

Στην γέφυρα Λάμπεθ γυρίστηκαν κάποιες σκηνές της ταινίας *Ο Χάρι Πότερ και ο Αιχμάλωτος του Αζκαμπάν* το 2004.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  *National Heritage List for England*.
Ο **Γεώργιος Π. Τρυφωνίδης** (γεν. Πρέβεζα, 30.4.1945) είναι Έλληνας πολιτικός μηχανικός και πολιτικός. Διετέλεσε 4 φορές βουλευτής Πρέβεζας (1993-2004, 2007-2009) και είναι ο βουλευτής με τη δεύτερη μακρότερη θητεία στην εκλογική περιφέρεια Πρέβεζας (12 χρόνια και 2 μήνες).

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Πρέβεζα στις 30.4.1945. Σπούδασε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών, από όπου αποφοίτησε το έτος 1968. Το 1974 ίδρυσε την πρώτη τοπική επιτροπή του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας στην Πρέβεζα, στην οποία συμμετείχε ως αντιπρόεδρος. Ήταν υποψήφιος δήμαρχος Πρέβεζας στις δημοτικές εκλογές του Οκτωβρίου 1986, χωρίς να εκλεγεί. Είναι ο βουλευτής με τη δεύτερη μακρότερη θητεία στην εκλογική περιφέρεια Πρέβεζας (4.443 ημέρες, ή 12 χρόνια και 2 μήνες), καθώς και τη δεύτερη μακρότερη συνεχόμενη θητεία (3.721 ημέρες, ή 10 χρόνια και 2 μήνες).

Πολιτεύτηκε με τη Νέα Δημοκρατία στην εκλογική περιφέρεια Πρέβεζας στις εκλογές της 18.6.1989 και της 5.11.1989, χωρίς να εκλεγεί. Εκλέχθηκε βουλευτής Πρέβεζας τέσσερες φορές: α) στις εκλογές της 10.10.1993, β) τις εκλογές της 22.9.1996, γ) τις εκλογές της 9.4.2000 και δ) τις εκλογές της 16.9.2007.

Εκλέχθηκε, μεταξύ άλλων, αντιπρόεδρος της Ομάδας Κοινοβουλευτικού Ελέγχου (Ο.Κ.Ε.) Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. της Νέας Δημοκρατίας κατά την περίοδο 1993-1996, και από το 1997 πρόεδρος της Ο.Κ.Ε. Περιβάλλοντος και Χωροταξίας της Ν.Δ. Στην κυβέρνηση του 2004 του Κώστα Αλ. Καραμανλή διορίσθηκε Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. στον τομέα Δημοσίων Έργων με υπουργό τον Γιώργο Σουφλιά.

Βιβλιογραφικές παραπομπές
-------------------------

1. ↑  Γεώργιος Ι. Κούρτης, *Η Κοινοβουλευτική πορεία της Πρέβεζας (1915-2005)*, Αθήνα 2005, σελ. 229-230.
2. ↑  Βουλή των Ελλήνων, *Κοινοβουλευτική Θητεία Βουλευτών από τη Μεταπολίτευση ως Σήμερα*

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος βουλευτών Πρέβεζας
Ο **Ερρίκος Ι΄ Ρούμπολντ** ο *Νεότερος*, πολων. Henryk X Rumpold *Młodszy* (π. 1390 - 18 Ιανουαρίου 1423) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Γκλόγκουφ ήταν δούκας του Ζάγκαν-Γκλόγκουφ (1397-1412, με τους αδελφούς του) και κυβερνήτης του Γκλόγκουφ (από το 1412, με τον αδελφό του).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου Η΄ του *Σπουργίτη* δούκα του Ζάγκαν-Γκλόγκουφ και της Αικατερίνης των Πιαστ-Σιλεσίας-Τσέσυν, κόρης του Βλάντισλαφ Β΄ δούκα του Οπόλε.

Έπειτα από το τέλος του πατέρα του το 1397, ο Ερρίκος Ι΄ Ρούμπολντ τέθηκε υπό την επιτροπεία της μητέρας του και του Ροβέρτου Α΄ δούκα της Λεγκνίτσα· από το 1401 τέθηκε υπό την επιτροπεία των μεγαλυτέρων αδελφών του Ιωάννη Α΄ και Ερρίκου Θ΄ του *Πρεσβύτερου*. 

Το 1412 τα πατρικά εδάφη διαιρέθηκαν: ο Ερρίκος Θ΄, ο Ερρίκος Ι΄ Ρούμπολντ και ο Βεντσέσλαος έλαβαν το δουκάτο τού Γκλόγκουφ. Όμως ο Ερρίκος Ι΄ δεν ενδιαφερόταν για τις εσωτερικές υποθέσεις του δουκάτου και άφησε όλη τη διακυβέρνηση στα χέρια του Ερρίκου Θ΄.

Πηγές
-----

* Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 95151776778818011818

 |

 |
Ο **Γεώργιος Φ. Ανδρεάδης** (1878 - 1945) ήταν Έλληνας εφοπλιστής και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στον Βροντάδο Χίου και ήταν γιος του Χατζηφραγκούλη Ανδρεάδη, πλοιοκτήτη. Υπηρέτησε ως πλοίαρχος σε πλοία και εν συνεχεία δημιούργησε δικό του ιδιόκτητο στόλο. Την περίοδο 1925 - 1929 διετέλεσε μέλος του δ.σ. της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών.

Υπήρξε υποστηρικτής του Ελευθερίου Βενιζέλου, τον οποίο χρηματοδότησε κατά την περίοδο της κυβέρνησης της Θεσσαλονίκης. Στις εκλογές του 1923 εξελέγη βουλευτής Χίου και ενώ το 1929 εξελέγη αριστίνδην από την Βουλή και την Γερουσία γερουσιαστής, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1935.

Ήταν παντρεμένος με την Πολυτίμη Κάκαρη και είχε αποκτήσει πέντε παιδιά μεταξύ των οποίων τον Στρατή Ανδρεάδη και την Κατίνα, σύζυγο Αντωνίου Παντελή Λαιμού.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Βιογραφικό Ανδρεάδη Αρχειοθετήθηκε 2017-06-12 στο Wayback Machine. από την ιστοσελίδα greekshippingmiracle
2. ↑  «Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών» (PDF). *hellenicparliament*. Ελληνικό κοινοβούλιο.
Ο **Ερρίκος Λουδοβίκος** (γερμανικά: *Heinrich Ludwig Karl Albrecht von Nassau-Saarbrücken*‎, 9 Μαρτίου 1768 - 27 Απριλίου 1797) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν πρίγκιπας του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν (1794-1797).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λουδοβίκου, πρίγκιπα του Νάσσαου-Σααρμπύκεν και της Βιλελμίνης του Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ. Ο γάμος τους δεν ήταν ευτυχισμένος και η Βιλελμίνη αποσύρθηκε στο κάστρο Χάλμπεργκ, όπου ανάθρεψε τον γιο τους.

Σπούδασε φυσική πρώτα στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου και στη συνέχεια (1782-85) στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν. Έπειτα έκανε τη *Μεγάλη Περιοδεία* του· πέρασε από το Βερολίνο (1786) και την Ιταλία (1787). Το 1793 γαλλικός στρατός επιτέθηκε στο κάστρο Νοϊνκίρχεν και αναγκάστηκε να διαφύγει. Το προγονικό κάστρο κάηκε, χωρίς να μπορεί να κάνει κάτι γι' αυτό. Εισήλθε στον πρωσικό στρατό και προήχθη σε συνταγματάρχη του Ιππικού. 

Ο πατέρας του απεβίωσε το 1794 και κληρονόμησε τον τίτλο του, μια και το Σααρμπρύκεν ήταν ακόμη κατειλημμένο από γαλλικό στρατό της Επανάστασης. Το 1797 τραυματίστηκε θανάσιμα πέφτοντας από το άλογό του και απεβίωσε άτεκνος. Ο νεότερος αδελφός του ήταν από τον δεύτερο, μοργανατικό γάμο του πατέρα του και δεν είχε δικαίωμα στη διαδοχή. Τον διαδέχθηκε ο εξάδελφος του πατέρα του Κάρολος Γουλιέλμος, πρίγκιπας του Ούζινγκεν.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1785 τη Μαρία Φρανσουάζ Μαξιμιλιανή, κόρη του Αλέξανδρου Μαρία Λέονορ του Σαιν-Μορί, κόμη του Μονμπαρέ· δεν απέκτησαν τέκνα.

Αναφορές
--------

* Ernst Joachim (1880), "Heinrich, Fürst von Nassau-Saarbrücken", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 11, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 553–554
* Genealogisch-historisch-statistischer Almanach, p. 108

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Marek, Miroslav. «Genealogy of Nassau». Genealogy.EU.
* Biography of Henry Louis

Αναφορές σε πηγές
-----------------

1. ↑  (Αγγλικά) *Find A Grave*. Ανακτήθηκε στις 30  Αυγούστου 2019.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 45094209
* GND: 118548239

 |

 |
Σ΄ ένα πλοίο που ισορροπεί στην επιφάνεια του ύδατος το κέντρο βάρους του (ΚΒ) βρίσκεται πάνω από το κέντρο άντωσης (ΚΑ)(¹). Αν όμως κάποια άλλη δύναμη, ξένη από τις παραπάνω δυνάμεις ή συνδυασμός δυνάμεων από π.χ. στροφή πηδαλίου, άνεμο, κύμα, μετατόπιση φορτίου, ερματισμό κ.λπ το πλοίο κλείνει προς μια πλευρά κατά γωνία **φ** τότε αμφότερα τα σημεία εφαρμογής, κέντρα των παραπάνω δυνάμεων βάρους - άντωσης παραμένουν αμετάβλητα μόνο ως προς το μέγεθος και τη διεύθυνσή τους.  
 
Το μεν κέντρο βάρους παραμένει στην αυτή, ως προς το πλοίο, θέση, ενώ το κέντρο άντωσης, λόγω της αλλαγής του σχήματος (και όχι του όγκου) του βυθισμένου στο νερό τμήματος του πλοίου αλλάζει το σημείο εφαρμογής, με συνέπεια να μετατοπίζεται σε άλλο σημείο (υπόψη ότι το κέντρο άντωσης είναι το γεωμετρικό κέντρο του όγκου του εκτοπιζόμενου ύδατος).

**Ζεύγος Ευστάθειας** - ροπή ευστάθειας. Σε κλίση πλοίου, ως προς γωνία **φ**, μόνο το κέντρο άντωσης μετατοπίζεται, π.χ. από τη θέση Co (ισορροπίας) στη νέα θέση C1, με συνέπεια τη δημιουργία ροπής ευστάθειας (επαναφοράς).
* Όπως είναι γνωστό από τη Φυσική, όταν δύο δυνάμεις ίσες και αντίθετες που ενεργούν επί του αυτού αντικειμένου πάψουν να βρίσκονται στην αυτή ευθεία γραμμή δημιουργούν ροπή που τείνει να περιστρέψει το αντικείμενο. Η ροπή αυτή υπολογίζεται αν πολλαπλασιασθεί η μία εξ αυτών δύναμη επί την μεταξύ αυτών κάθετη απόσταση.

Μετά τα παραπάνω γίνεται αντιληπτό ότι όταν ένα πλοίο κλίνει προς μία πλευρά τότε οι δυνάμεις του βάρους και της άντωσης δεν ενεργούν επί της αυτής καθέτου, με συνέπεια να δημιουργούν *ζεύγος δυνάμεων* που ονομάζεται εν προκειμένω **ζεύγος ευστάθειας**. Το ζεύγος ευστάθειας είναι που δημιουργεί τη ροπή που τείνει να περιστρέψει το πλοίο, λεγόμενη "ροπή ευστάθειας". 

* Όταν η ροπή αυτή τείνει να επαναφέρει το πλοίο στη κατακόρυφη θέση του, τότε λέγεται ότι το πλοίο βρίσκεται σε «σταθερή ισορροπία».

(\*) Στο υποβρύχιο και βαθυσκάφος "εν καταδύσει" το ΚΒ είναι κάτω από το ΚΑ.

Δείτε επίσης
------------

* Ευστάθεια πλοίου
Το **Σαγκναί** (γαλλικά: Saguenay), το οποίο στα αγγλικά λέγεται **Σάγκενεϊ** ή **Σαγκενέι**, είναι πόλη στην περιοχή Σαγκναί–Λακ-Σαιντ-Ζω στο Κεμπέκ του Καναδά, στον Ποταμό Σαγκναί, περίπου 200 χιλιόμετρα βόρεια της πόλης του Κεμπέκ μέσω χερσαίας διαδρομής. Βρίσκεται περίπου 126 χιλιόμετρα ενάντια στο ρεύμα ποταμού βορειοδυτικά του Ταντουσάκ, που βρίσκεται στη συμβολή με τον Ποταμό Άγιο Λαυρέντιο. Δημιουργήθηκε το 2002 με τη συγχώνευση των πόλεων Σικούτιμι (Chicoutimi) και Ζονκιέρ (Jonquière) και της πόλης Λα Μπαι (La Baie). Το Σικούτιμι ιδρύθηκε από τους Γάλλους το 1676.

Κατά την Καναδική απογραφή του 2011, το Σαγκναί είχε πληθυσμό 144.746 κατοίκους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 45877. Ανακτήθηκε στις 6  Αυγούστου 2018.
2. ↑  www150.statcan.gc.ca/t1/tbl1/fr/tv.action?pid=9810000201.
3. ↑  «Census Profile — Saguenay, Ville». *Canada 2011 Census*. Statistics Canada. 8 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2012.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 127765941
* LCCN: n82077997
* ISNI: 0000 0004 4648 571X
* BNF: cb15109172b (data)

 |

 |
Ο Έρφτ κοντά στο Γκρέβενμπροϊχ
Ο **Ερφτ** (γερμανικά: *Erft*, ΔΦΑ: *[ʔɛɐ̯ft]*) είναι ποταμός της Γερμανίας στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία. Ρέει μέσω των λόφων Άιφελ, και εκβάλλει από τα αριστερά στον κάτω Ρήνο. Οι πηγές του είναι κοντά στο Νέττερσχαϊμ και εκβάλλει στον Ρήνο στο Νόις-Γκρίμλινγκχαουσεν. Ο ποταμός έχει διαδρομή 103 χιλιομέτρων, η οποία είναι σημαντικά μικρότερη από ότι παλαιότερα. Εξαιτίας του ανοίγματος ορυχείου λιγνίτη στο Χάμπαχερ Λοχ, η ροή του ποταμού έπρεπε να μετατραπεί.

Ο Έρφτ έδωσε το όνομα του στην πόλη Έρφτσταντ, την οποία διαρρέει, καθώς και στο δήμο Ράιν-Έρφτ. Επίσης διαρρέει τις πόλεις Μπαντ Μίνστεράϊφελ, Όισκιρχεν, Μπέργκχαϊμ, Μπέντμπουργκ και Γκρέβενμπρόιχ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.lanuv.nrw.de/fileadmin/lanuv/wasser/pdf/Gewaesserverzeichnis%20GSK3C.xls. Ανακτήθηκε στις 17  Ιουλίου 2017.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 244521384

 |

 |
Το **Σαγκουισόρβον το έλασσον** *(**Sanguisorba minor**)* κοινώς το **Μαυρόφυλλο**, **Σαγκουισόρβη**, **Αιματόχορτο** ή **Πιμπρινέλλα** και στα Αγγλικά *salad burnet*, *garden burnet*, *small burnet* ή *burnet*, είναι ένα φυτό στην οικογένεια των Ροδίδων *(Rosaceae)* το οποίο είναι εγγενές στην δυτική, κεντρική και νότια Ευρώπη· βορειοδυτική Αφρική και νοτιοδυτική Δυτική Ασία· και η οποία έχει εγκλιματιστεί στο μεγαλύτερο τμήμα της Βορείου Αμερικής. Είναι πολυετές *(perennial)* ποώδες φυτό, το οποίο αναπτύσσεται σε ύψος 40–90 cm, που συνήθως συναντάται στα ξηρά χλοώδη λιβάδια, συχνά σε ασβεστολιθικά εδάφη. Είναι ανεκτικό στην ξηρασία και μεγαλώνει καθ' όλη τη διάρκεια του έτους.

Φύλλα Πιμπρινέλλας, τα οποία χρησιμοποιούνται στις σαλάτες.
Σπόροι Αιματόχορτου.
Χρησιμοποιείται ως συστατικό τόσο σε σαλάτες όσο και σε σάλτσες, έχοντας μια γεύση που περιγράφεται ως "ελαφρύ αγγούρι" και θεωρείται ανταλλάξιμο σε ορισμένες συνταγές με τα φύλλα μέντας, ανάλογα με το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Συνήθως, χρησιμοποιούνται τα νεότερα φύλλα, καθώς τείνουν να πικρίζουν με το πέρασμα του χρόνου.

Το Αιματόχορτο έχει τις ίδιες φαρμακευτικές ιδιότητες με το είδος Σαγκουισόρβον το φαρμακευτικόν*(Sanguisorba officinalis)*. Παλαιότερα χρησιμοποιείτο ως τσάι, για την ανακούφιση από την διάρροια.

Επίσης έχει μια αξιοσέβαστη ιστορία, που ονομάζεται από τον Φράνσις Μπέικον αγαπημένο βότανο και έφτασε στο Νέο Κόσμο, με τους πρώτους Άγγλους αποίκους, ακόμη και να λάβει ειδική μνεία από τον Τόμας Τζέφερσον.

Δείτε επίσης
------------

* Μαϊντανός
* Εστραγκόν
* Μυρώνι
* Αγριόπρασο

Σημειώσεις
----------

1. ↑   Πολυετές φυτό *(perennial plant)* ή απλά πολυετές *(perennial)* (από την Λατινική πρόθεση *per*, που σημαίνει «διά» και *annus*, που σημαίνει «χρόνος»), είναι ένα φυτό που ζει για περισσότερο από δύο χρόνια.

Παραπομπές σημειώσεων

1. ↑  The Garden Helper. The Difference Between Annual Plants and Perennial Plants in the Garden. Retrieved on 2008-06-22.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Link to ITIS entry». Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2012.
2. ↑  «Link to EOL entry». Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Αγγλικά) USDA Plants Profile

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σαγκουισόρβον το έλασσον** |



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Sanguisorba minor (έκδοση 688182670) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **επιχείρηση Τάρανδος** (γερμανικά: *Rentier*) ήταν μια γερμανική επιχείρηση κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, που είχε ως στόχο τη διασφάλιση των ορυχείων νικελίου γύρω από το Πέτσαμο στη Φινλανδία, ενάντια σε μια σοβιετική επίθεση σε περίπτωση νέου πολέμου μεταξύ Φινλανδίας και Σοβιετικής Ένωσης.

Ο προγραμματισμός για την επιχείρηση ξεκίνησε στις 13 Αυγούστου 1940, μετά την ολοκλήρωση της γερμανικής κατοχής στη Νορβηγία, και ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του ίδιου έτους. Το σχέδιο απαιτούσε οι δυο μεραρχίες του Ορεινού Σώματος Νορβηγίας να καταλάβουν το Πέτσαμο και να αποτρέψουν την κατάληψη από τους Σοβιετικούς στρατηγικών σημαντικών ορυχείων.

Η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε από τη Βέρμαχτ στο πλαίσιο της Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα, της γερμανικής επίθεσης στη Σοβιετική Ένωση. Η επιχείρηση άρχισε στις 22 Ιουνίου 1941. Η 2η Ορεινή Μεραρχία κατέλαβε την περιοχή γύρω από το Λιναχάμαρι και η 3η Ορεινή Μεραρχία κατέλαβε το Λουοστάρι. Την επιχείρηση ακολούθησε η Επιχείρηση Λευκόχρυση Αλεπού από τις δυο μεραρχίες εναντίον του Μούρμανσκ ως μέρος της ευρύτερης Επιχείρησης Ασημένια Αλεπού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mann & Jörgensen (2002), p. 81

### Βιβλιογραφία

* Mann, Chris M. & Jörgensen, Christer (2002), *Hitlers Arctic War*, Hersham, UK: Ian Allan Publishing Ltd.(ISBN 0-7110-2899-0)
* Ueberschär, Gerd R. (1998). «Strategy and Policy in Northern Europe». Στο: Boog. *The Attack on the Soviet Union*. **Δ'**. *Militärgeschichtliches Forschungsamt* (Military History Research Office (Germany)). Οξφόρδη: Clarendon Press. σελίδες 941–1020. ISBN 0-19-822886-4.
Η τροχήλατη ατμοκορβέττα **Επιχείρησις** (εκ της Αγγλικής ονομασίας ‘Enterprise’) κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία Brant shipyard, Deptford on Thames, UK το 1824 μαζί με τα άλλα τέσσερα ατμοκίνητα πλοία που παραγγέλθηκαν από την επιτροπή φιλελλήνων της Βρετανίας από τα χρήματα δανείου των 150.000 λιρών. 

Οι δοκιμές του άρχισαν τον Απρίλιο του 1824, αλλά παρ’ολίγο να καταστραφεί λόγω έκρηξης του λέβητα και να ανατραπεί εξαιτίας έλλειψης ευστάθειας. Τελικά έφτασε στην Ελλάδα τον Αύγουστο του 1826. Έλαβε μέρος στις τελευταίες επιχειρήσεις του εθνικού αγώνα στο Ιόνιο πέλαγος το φθινόπωρο του 1828 με το πλοίο ‘Καρτερία’ και με μερικά άλλα πλοία.

Λόγω της κακής κατάστασης της μηχανής του παρέμεινε ελλιμενισμένο στο ναύσταθμο του Πόρου. Διαλύθηκε πριν από το 1833 και τα υλικά που εξοικονομήθηκαν εκτιμήθηκαν στις 14.991 δραχμές.

Ιδίου τύπου πλοία είναι τα: Ακαταμάχητος και Ερμής Ι. Ενώ τα ιδίου τύπου 'Alert' και 'Dasher' δεν καθειλκύσθησαν ποτέ.