recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η Ινδουιστική ιεροτελεστία θυσίας *Γιάζνα*.
Στον Ινδουισμό, **Γιάζνα** (Σανσκριτικά: यज्ञ) που σημαίνει *θυσία*, είναι μια τελετουργία όπου δημιουργείται μια «ιερή» φωτιά η οποία συμβολίζει μια πράξη θυσίας [1]. Είναι η κεντρική θρησκευτική εκδήλωση στην πίστη των Βέδων. [2] Σύμφωνα με την λατρεία ο Θεός Αγνί (είναι η φωτιά) μεταφέρει τις προσφορές των πιστών στις υπόλοιπες θεότητες [1].

Η τελετή αυτή γίνεται από εξειδικευμένους ιερείς, τους *Ρτβιζ*, οι οποίοι εκτός από την δημιουργία της φωτιάς ψέλνουν ιερά κείμενα *Σάμα* ή *Γιαζούρ Βέδες*. Αυτή η πίστη περιγράφεται σε λεπτομέρεια στην Βραχαμική βιβλιογραφία με κεντρική ιδέα ότι η θυσία αυτή είναι το μέσο κατά το οποίο το σύμπαν έγινε ύπαρξη και την συνέχεια του κόσμου. [1]

Παλαιότερα στην τελετή αυτή λάμβαναν χώρα και θυσίες ζώων. Κυρίως επιλεγόντουσαν κατσίκες και όχι καμήλες ή γαϊδούρια τα οποία σύμφωνα με την ινδουιστική παράδοση δεν είχαν την ουσία «μεντχά» που είναι απαραίτητη για την θυσία. Η θυσία αυτή δεν θεωρούταν βίαιη πράξη (δηλαδή *χιμσά* κατά τον Ινδουισμό) και με αυτό το τρόπο το θυσιαζόμενο ζώο αποκτούσε υψηλή αναγέννηση. Υπήρχε και η ανθρωποθυσία, γνωστή και ως *πουρουσαμέδχα* η οποία θεωρείται η υψηλότερη κατά τις Βέδες. Ανθρωποθυσίες λαμβάνανε χώρα μέχρι το 19ο αιώνα (στο Καμακχγιά της περιοχής Άσαμ, και στο Ταντζόρε). Η επίδραση του Βουδισμού και του Τζαϊνισμού είναι ο λόγος που σταμάτησαν οι θυσίες ζώων και αντικαταστάθηκαν από φρούτα, λουλούδια και λαχανικά. [2] Στη φωτιά παλαιότερα ριχνόντουσαν και χρηστικά αντικείμενα [1].

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  James G. Lochtefeld (2002). «Yajna». *The Illustrated Encyclopedia of Hinduism*. **N-Z**. The Rosen Publishing Group, σσ. 775. ISBN 0-8239-2287-1.. Ανακτήθηκε στις 2012-12-14. [*νεκρός σύνδεσμος*]
2. 1 2  Klaus K. Klostermaier (1998). «sacrifice (yajña)». *=A consise Encyclopedia of Hinduism*. Oneworld Publications, σσ. 157. ISBN 1–85168–175–2.
Ο **Ορέστης Κολοζώφ** (Αλεξανδρούπολη, 6 Ιουνίου 1940- Αθήνα, 8 Φεβρουαρίου 2014) ήταν Έλληνας πολιτικός, ηγετικό στέλεχος και βουλευτής του ΚΚΕ.

Βιογραφικό
----------

Ο Ορέστης Κολοζώφ γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη στις 6 Ιουνίου 1940. Ο πατέρας του ήταν ο Γιώργος Κολοζώφ (απλή συνωνυμία με το παλιό στέλεχος του ΚΚΕ Γιώργο Κολοζώφ) και μητέρα του η Άννα Κολοζώφ. Τελείωσε το δημοτικό στην Αλεξανδρούπολη και αργότερα εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Αθήνα, όπου τελείωσε το Γυμνάσιο το 1959. Από μαθητής ακόμα συμμετείχε στους αγώνες της αριστεράς. Το 1960 πήγε για πανεπιστημιακές σπουδές στην Ιταλία και σπούδασε Φυσική στο Πανεπιστήμιο της Πίζας.

Εντάχθηκε στην ΕΔΑ το 1963 και το 1967 έγινε μέλος του ΚΚΕ. Το 1965 εξελέγη γενικός γραμματέας της Oμοσπονδίας Ελληνικών Φοιτητικών Συλλόγων Ιταλίας. Έλαβε μέρος στον αντιδικτατορικό αγώνα κατά της χούντας των συνταγματαρχών, ενόσω βρισκόταν στην Ιταλία.

Ο Κολοζώφ εξελέγη αναπληρωματικό μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ στο 9ο Συνέδριο και τακτικό της μέλος στο 10ο και 11ο Συνέδριο του ΚΚΕ. Στο 11ο και στο 12ο Συνέδριο εξελέγη αναπληρωματικό μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΚΚΕ. Από το 12ο μέχρι το 17ο Συνέδριο του Κόμματος διετέλεσε τακτικό μέλος του Πολιτικού Γραφείου. Στο 17ο Συνέδριο του κόμματος, το 2005, εξελέγη μόνο στην ΚΕ. Στο 18ο Συνέδριο του ΚΚΕ, τον Φεβρουάριο του 2009, δεν εξελέγη στην ΚΕ.

Από το 1978 έως το 2005 υπήρξε υπεύθυνος του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων του ΚΚΕ.

Εξελέγη βουλευτής του ΚΚΕ στις εκλογές του 1993 στην εκλογική περιφέρεια Α΄ Αθηνών και το 1996 στη Β' Αθήνας.

Όταν διασπάστηκε το ΚΚΕ το 1968 ο Κολοζώφ συντάχθηκε με την ορθόδοξη πτέρυγα απέναντι στους αναθεωρητές του ΚΚΕ Εσωτερικού, όπως και στην περίοδο 1989 – 1991.

Ο Ορέστης Κολοζώφ πέθανε στην Αθήνα στις 8 Φεβρουαρίου 2014.

Πηγές
-----

1. 
2. Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ, Β΄ τόμος 1949-1968, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2011

Παραπομπές
----------

1. ↑  513b3b37-6dd9-4b65-9a55-caac6e4ca0c2. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
2. ↑  Βουλή των Ελλήνων. 513b3b37-6dd9-4b65-9a55-caac6e4ca0c2. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
3. 1 2
4. ↑  Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ, Β΄ τόμος (2011)
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ορέσβιος** (που σημαίνει «ορεσίβιος») είναι γνωστός ένας από τους Βοιωτούς που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Ορέσβιος σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό μαζί με άλλους έξι συμπολεμιστές του από τον `Εκτορα. Ο Ορέσβιος αναφέρεται στην *Ιλιάδα* (ραψωδία Ε, στίχος 707 κ.ε.), μόνο στη σκηνή του θανάτου του, όπου μαθαίνουμε ότι κατοικούσε στην πόλη Ύλη, που ήταν κτισμένη στις όχθες της λίμνης Υλίκης, και ότι ήταν πλούσιος (*«λαμπρόζωνος»*, *«εφρόντιζε πολλά να θησαυρίζει»*, στη μετάφραση του Ι. Πολυλά) εξαιτίας της εύφορης βοιωτικής γης.

Πηγές
-----

* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 647
Η **Αθλητική Ένωση Καραβά** (**ΑΕΚ Καραβά**) είναι μια κυπριακή πετοσφαιρική ομάδα του Καραβά της επαρχίας Κερύνειας. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1957. Το 1974, μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο και την κατάληψη του Καραβά, ενοποιήθηκε με την ΠΑΕΚ δημιουργώντας την ΠΑΕΕΚ Κερύνειας. Το 1999 η ΑΕΚ Καραβά επαναδραστηριοποιήθηκε με την ονομασία **Αθλητική Ένωση Καραβά-Λάμπουσα** δημιουργώντας τμήμα πετοσφαίρισης με έδρα τη Λεμεσό.

Ιστορία
-------

Η ΑΕΚ Καραβά ιδρύθηκε στις 2 Μαΐου 1957 με τμήματα ποδοσφαίρου και στίβου. Το 1960 λειτούργησαν και τμήματα πετοσφαίρισης, καλαθόσφαιρας και επιτραπέζιας αντισφαίρισης. Η καλαθοσφραιρική και πετοσφαιρική ομάδα αγωνίζονταν σε ιδιόκτητη έδρα στον Καραβά ενώ η ποδοσφαιρική ομάδα χρησιμοποιούσε το Στάδιο Γ.Σ. Πράξανδρος της Κερύνειας ενώ για τις προπονήσεις της χρησιμοποιούσε το γήπεδο της κοινότητας στη Λάμπουσα. 

Το 1972 η ποδοσφαιρική ομάδα εντάχθηκε στη δύναμη της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ), συμμετέχοντας στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας. Λόγω της τουρκικής εισβολής και κατοχής της Κύπρου το 1974, υπό το βάρος των προβλημάτων της προσφυγιάς, η ποδοσφαιρική ΑΕΚ ενώθηκε με την ΠΑΕΚ Κερύνειας δημιουργώντας την ΠΑΕΕΚ. 

Το 2000 η **ΑΕΚ Καραβά-Λάμπουσα** επαναδραστηριοποιείται με τμήμα πετοσφαίρισης το οποίο εδρεύει στη Λεμεσό. Αγωνίζεται στην Α' κατηγορία. Έχει κατακτήσει μία φορά το πρωτάθλημα, 3 φορές το κύπελλο και 2 φορές το Σούπερ Καπ.

Τίτλοι
------

Ανδρών
* Πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας:
	+ Πρωταθλήτρια (1): 2011-12
* Κύπελλο Κύπρου:
	+ Κυπελλούχος (3): 2009-10, 2012-13, 2014-15
* Σούπερ Καπ:
	+ Νικητής (2): 2010, 2012
* Β΄ κατηγορία:
	+ Πρωταθλήτρια (2): 2003-04, 2022-23
* Κύπελλο Β΄ Κατηγορίας:
	+ Κυπελλούχος (3): 2002, 2004, 2023

Γυναικών
* Β΄ Κατηγορία:
	+ Πρωταθλήτρια (1):2019
* Κύπελλο Β΄ κατηγορίας:
	+ 'Κυπελλούχος (1): 2018-19

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΝΕΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΣΤΗΝ ΔΥΝΑΜΙΝ ΤΗΣ ΚΟΠ». *Γνώμη*: σελ. 8. 10 Σεπτεμβρίου 1972.

Πηγές
-----

* «ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΚΑΡΑΒΑ «Α.Ε.Κ»». *www.karavas.org.cy*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης
* ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ «ΑΕΚ–ΚΑΡΑΒΑ–ΛΑΜΠΟΥΣΑ»

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ομάδες Α΄ κατηγορίας πετοσφαίρισης 2020-21 |
| --- |
|  |
|  | 
* ΑΕΚ Καραβά
* Αναγέννηση Δερύνειας
* Ανόρθωση Αμμοχώστου
* ΑΠΟΕΛ
* Ένωσις Νέων Παραλιμνίου
* Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου
* Ολυμπιάς Φρενάρου
* Ομόνοια Λευκωσίας
* Παφιακός
 |

 |
Ο Χριστός με τους μαθητές του στην Εμμαούς, έργο του Γιάκομπ Άντρις Μπεσέ.
Ο **Γιάκομπ Άντρις Μπεσέ** (*Jacob Andries Beschey*, Αμβέρσα,1710 - 1786) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος που δραστηριοποιήθηκε κατά τον 18ο αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1710 στην Αμβέρσα και ήταν ο τρίτος από τους τέσσερις γιους του Γιάκομπ Μπεσέ και της Μαρίας Θηρεσίας Huaert. Άξιο αναφοράς είναι το γεγονός πως τόσο ο ίδιος όσα και όλα τα αδέρφια του υπήρξαν ζωγράφοι. Δεν υπάρχουν αξιόπιστες πληροφορίες σχετικά με τις καλλιτεχνικές σπουδές του Μπεσέ. Ο ίδιος κατάφερε το 1727 να γίνει καθηγητής στην καλλιτεχνική Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας ενώ το 1766 τοποθετήθηκε στη θέση του διευθυντή. Μεταξύ των μαθητών του συγκαταλέγονται ο ανιψιός του Μπαλτάσαρ Μπεσέ ( γιος του ομώνυμου αδερφού του ), ο Αντώνιος Βερμπρούγκεν και ο Φίλιππς Μπονεκρόι. Πέρα από τη ζωγραφική, ο Μπεσέ ασχολήθηκε και με το εμπόριο έργων τέχνης. Πέθανε στην Αμβέρσα στις 28 Φεβρουαρίου του 1786.

Τεχνοτροπία & έργο
------------------

Ο Μπεσέ ασχολήθηκε κατά κύριο λόγο με θέματα εμπνευσμένα από τη μυθολογία και τη χριστιανική θρησκεία, με την τοπιογραφία αλλά και με τη νεκρή φύση. Το έργο και η τεχνοτροπία του επηρεάστηκαν σε μεγάλο βαθμό από τον συμπατριώτη του Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Art UK*. jacob-andries-beschey. Ανακτήθηκε στις 13  Οκτωβρίου 2015.
2. 1 2  rkd.nl/explore/artists/7717. Ανακτήθηκε στις 15  Οκτωβρίου 2016.
3. ↑  «Jacob Andries Beschey». (Αγγλικά) *Beschey, Jacob Andries*. 19  Ιανουαρίου 2018.
4. ↑  (Ολλανδικά) *RKDartists*. 7717. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
5. ↑  (Αγγλικά) *Union List of Artist Names*. 9  Αυγούστου 2021. 500049343. Ανακτήθηκε στις 9  Μαΐου 2022.
6. 1 2  «Jacob Andries Beschey» (στα Ολλανδικά). Netherlands Institute for Art History. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2015.
7. 1 2  «Beschey Jacob Andries-Μπεσέ Γιάκομπ Άντρις (1710 Αμβέρσα - 1786 Αμβέρσα)». Εθνική Πινακοθήκη. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιουλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2015.
8. ↑  «Beschey,Jacob Andries». Museo Nacional del Prado. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2015.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 62418477
* ISNI: 0000 0000 6683 4930
* GND: 121986667
* BPN: 82997610
* ULAN: 500049343
* RKD: 7717

 |

 |
Ο **Ντράγκομιρ "Ντράγκι" Γιοβάνοβιτς** (*σερβικά: Драгомир Јовановић*) (Ποζάρεβατς 27 Ιουλίου 1902 - Βελιγράδι 17 Ιουλίου 1946), ήταν Σέρβος διευθυντής της αστυνομίας και δήμαρχος Βελιγραδίου στον Β΄παγκόσμιο πόλεμο. Ήταν πιόνι των στρατευμάτων κατοχής και καταδικάστηκε σαν εγκληματίας πολέμου μετά τον πόλεμο.

Γεννήθηκε στο Ποζάρεβατς το 1902 από τον σέρβο Λούμπομιρ και τη γερμανίδα Βίλμα. Σπούδασε στο Βελιγράδι και προσλήφθηκε σαν αξιωματικός της αστυνομίας στην πόλη. Κατά τη γερμανική κατοχή συνεργάστηκε με τους Γερμανούς αναλαμβάνοντας διάφορες θέσεις όπως αρχηγός της χωροφυλακής σε όλη τη Σερβία, κυβερνητικός επίτροπος, και δήμαρχος του Βελιγραδίου. Κατά τη θητεία του ανάμεσα σε άλλα συνέλαβε ανέκρινε και οδήγησε στο εκτελεστικό απόσπασμα 1500 σέρβους κομμουνιστές. Μαζί με τους συνεργάτες του υπέβαλε σε βασανιστήρια τους κρατούμενους του με μεθόδους που είχε υιοθετήσει από την Γκεστάπο. 

Το 1944 λίγες μέρες πριν την απελευθέρωση της Σερβίας κατέφυγε στην Αυστρία όπου συνελήφθη από Γάλλους στρατιώτες την 1 Μαΐου 1945. Κρατήθηκε στην Καρλσρούη όπου στις 12 Ιουλίου εκδόθηκε στις Γιουγκοσλαβικές αρχές. Κατά τη διάρκεια της σύλληψής του προσπάθησε να αυτοκτονήσει με κάψουλα που περιείχε δηλητήριο χωρίς να τα καταφέρει. 

Το 1946 δικάστηκε για προδοσία και συνεργασία με τον Γερμανικό στρατό κατοχής. Κρίθηκε ένοχος, καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε στις 17 Ιουλίου 1946 στο Βελιγράδι.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Προκάτοχος:**Μίλοσαβ Στογιαντίνοβιτς** | Δήμαρχος Βελιγραδίου**11 Σεπτεμβρίου 1941 – 3 Οκτωβρίου 1944** | Διάδοχος:**Μιχαίλο Ράτκοβιτς** |

Αναφορές
--------

* Петрановић, Бранко (1992). *Србија у Другом светском рату 1939-1945*. Београд: Војноиздавачки и новински центар.
* Зечевић, Миодраг (2001). *Документа са суђења равногорском покрету 10. јун - 15. јули 1946*. СУБНОР Југославије.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* „Досије Драги Јовановић"[*νεκρός σύνδεσμος*], Вељко Лалић и Угљеша Крстић, *Вечерње новости*, фељтон, октобар 2006.
* „Српски Хувер" Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. Вељко Лалић, *Пресс магазин*, 21. септембар 2008.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 11307703
* LCCN: n85354381
* ISNI: 0000 0000 2420 1035
* GND: 1201584280

 |

 |
Ο **Ουσμάν Κουλιμπαλί** (Παρίσι, 9 Ιουλίου 1989) είναι διεθνής Μαλιανός ποδόσφαιριστής που γεννήθηκε στη Γαλλία και αγωνίστηκε ως αμυντικός στον Παναθηναϊκό στη θέση του δεξιού μπακ.

Συλλογική Καριέρα
-----------------

### Το ξεκίνημα

Έκανε τα πρώτα ποδοσφαιριστικά του βήματα στην ακαδημία της γαλλικής Μαντ. Στην Μαντ ξεκίνησε και την επαγγελματική του καριέρα χωρίς όμως να έχει χρόνο συμμετοχής.

### Γκινγκάμπ

Το καλοκαίρι του 2008 μετακόμισε στην γαλλική Γκινγκάμπ με την οποία είχε μόνο 2 συμμετοχές.

### Σταντ Μπρεστουά

Το 2009 μεταγράφηκε στην γαλλική Σταντ Μπρεστουά με την οποία είχε συνολικά 71 συμμετοχές.

### Πλατανιάς

Στις 1 Αυγούστου 2014, ο Κουλιμπαλί υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας τριών χρόνων με την ομάδα του Πλατανιά για άγνωστο ποσό. Έπαιξε εξαιρετικά καλά για δύο συναπτά έτη, και ως εκ τούτου, τον παρακολούθησαν αρκετές ελληνικές ομάδες, καθώς και γερμανικά και ελληνικά σωματεία.   Με την ομάδα του Α.Ο. Πλατανιά αγωνίστηκε συνολικά πενήντα φορές σημειώνοντας τέσσερα τέρματα.

### Παναθηναϊκός

Στις 31 Αυγούστου 2016, ανακοινώθηκε πως ο μέχρι πρότινος δεξιός αμυντικός του Πλατανιά συνεχίζει την καριέρα του στην Ελλάδα με τη φανέλα του Παναθηναϊκού, για το εκτιμώμενο ποσό των €250.000. Ο διεθνής με το Μάλι υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας τριών χρόνων με την ομάδα του τριφυλλιού ως ενίσχυση του αμυντικού Τζαντομένικο Μέστο.

Προσωπική Ζωή
-------------

Έχει τέσσερα αδέρφια. Ο μεγάλος του αδερφός είναι ο επαγγελματίας kick boxer, πολλαπλές φορές πρωταθλητής Γαλλίας και παγκόσμιος πρωταθλητής, Αμπνταρχμάν Κουλιμπαλί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «FC Mantes» (στα αγγλικά). *Wikipedia*. 2018-07-17. .
2. ↑  «Πλατανιάς - Ποδοσφαιριστής του Πλατανιά είναι και επίσημα Κουλιμπαλί :: Athleticradio.gr». *Athletic Radio 104.2 // Ηράκλειο Κρήτης - Όλα τα νέα των Κρητικών Ομάδων*.. Ανακτήθηκε στις 2018-11-23.
3. ↑  Νέα σημαντική προσθήκη με Κουλιμπαλί
4. ↑  PAOK monitoring Coulibaly
5. ↑  Olympiakos to be tried again for Coulibaly
6. ↑  «Πράσινος ο Κουλιμπαλί: «Πολλούς τίτλους με τον Παναθηναϊκό»! (pics)». *sport-fm.gr*.. Ανακτήθηκε στις 2018-11-23.
7. ↑  «Ουσμάν Κουλιμπαλί: τα σκαλοπάτια της ζωής του (pics, vids)».. Ανακτήθηκε στις 2018-11-23.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ousmane Coulibaly at National-Football-Teams.com
* Ουσμάν Κουλιμπαλί σε ιστοσελίδα Σούπερ Λίγκα
* Ουσμάν Κουλιμπαλί στο soccerway
* Ουσμάν Κουλιμπαλί σε ιστοσελίδα UEFA
* Ουσμάν Κουλιμπαλί σε ιστοσελίδα ΠΑΕ Παναθηναϊκός
Ο **Γιάκοβ Νενάντοβιτς** (*σερβικά : Јаков Ненадовић*) (Μπρανκοβίνα 1765 - Βελιγράδι 1836) ήταν Σέρβος ηγέτης της πρώτης Σερβικής επανάστασης, τρίτος πρωθυπουργός της Σερβίας και πρώτος υπουργός των εσωτερικών. Σαν στρατιωτικός διοικητής-Βοηδεβάς έπαιξε σημαντικό ρόλο στην επανάσταση και ήταν ανάμεσα στους τρεις σημαντικότερους ηγέτες της.

Ήταν αδελφός του Αλέξα Νενάντοβιτς κι θείος του Ματέια Νενάντοβιτς, ο αδελφός του σκοτώθηκε το 1804 κατά την Η Σφαγή των Κνέζων στο Βάλιεβο. Από την αρχή της επανάστασης πήρε μέρος σε αυτή και αναδείχτηκε από τους πιο διακεκριμένους διοικητές και πρόσωπα της δυτικής Σερβίας. Εξοπλίστηκε με οπλισμό που αγόρασε από την Σρεμ της τότε Αυστροουγγαρίας και τον Μάρτιο του 1804 επιτέθηκε στο Σάμπατς. Ήταν από τους πρωτεργάτες δημιουργίας του Διοικητικού συμβουλίου των Σέρβων (πρώτη σερβική κυβέρνηση) και πρόεδρος του (πρωθυπουργός) το 1810-1811 κι έπειτα υπουργός εσωτερικών. 

Στο Σάμπατς έχτισε τον πύργο Νενάντοβιτς που διασώζεται και σήμερα. Μετα την αποτυχία της επανάστασης το 1814 πήγε στην Βερασαβία και το 1816 στην Αγία Πετρούπολη. Το 1836 εγκαταστάθηκε στο Βάλιεβο κι αργότερα στο Βελιγράδι όπου και πέθανε το 1836. Γιος του ήταν ο:

* Γεβρέμ Νενάντοβιτς, πατέρας της:
	+ Περσίντα Νενάντοβιτς, σύζυγος του Αλέξανδρου Καραγιώργεβιτς πρίγκιπα της Σερβίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.biolex.ios-regensburg.de/BioLexViewview.php?ID=1446.
2. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.

Πηγές
-----

* Владимир Кривошејев, *Војвода Јаков Ненадовић – скице за биографију*, Ваљево – Београд, Министарство унутрашњих послова, 2001

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Jakov Nenadović στο Wikimedia Commons

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 49146937726213830961
* GND: 1106272579

 |

 |
Συντεταγμένες: 32°50′25″S 70°56′54″W﻿ / ﻿32.84028°S 70.94833°W﻿ / -32.84028; -70.94833

Το **Γιάι-Γιάι** (ισπανικά: *Llay-Llay*) είναι πόλη και κοινότητα στην επαρχία Σαν Φελίπε δε Ακονκάγουα στην Περιοχή Βαλπαραΐσο της κεντρικής Χιλής

Η κοινότητα δημιουργήθηκε στις 6 Απριλίου 1875. Αρχικά χτίστηκε ένας σιδηροδρομικός σταθμός για να εξυπηρετήσει τα τρία χυτήρια που υπήρξαν εκεί και αργότερα στις 6 Απριλίου 1875 με ανώτατο διάταγμα απέκτησε τον τίτλο της πόλης.

Τον Δεκέμβριο του 1925 η Κομμούνα του Γιάι-Γιάι εντάχθηκε στο διαμέρισμα Κιγιότα, διαιρείται σε τέσσερις περιφέρειες. Από το Μάρτιο του 1976, σύμφωνα με την περιφερειακή διοίκηση της χώρας, ένωσε την επαρχία του Σαν Φελίπε δε Ακονκάγουα[*ασαφές*]

Το Γιάι-Γιάι εκτείνεται σε μια έκταση 349,1 χλμ²

Σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού-κατοικιών του 2002, η κοινότητα Γιάι-Γιάι είχε 21.644 κατοίκους.

Ως κοινότητα, το Γιάι-Γιάι είναι διοικητική διαίρεση του τρίτου επιπέδου της Χιλής που διοικείται από δημοτικό συμβούλιο και διευθύνεται από έναν δήμαρχο ο οποίος εκλέγεται άμεσα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

1. ↑  (Ισπανικά) «National Statistics Institute». Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2014.

* Δήμος του Γιάι-Γιάι (Ισπανικά)
* Indicadores comunales de Llaillay en la Biblioteca del Congreso Nacional de Chile Κοινοτικοί δείκτες του Γιάι-Γιάι στη βιβλιοθήκη του Κογκρέσου της Χιλής (Ισπανικά)
* Εθνικό Ινστιτούτο της Στατιστικής (Ισπανικά)
Ο **Ντράγκαν Γιόσιτς** (*σερβικά : Драган Јочић*) γεννημένος στο Βελιγράδι στις 7 Σεπτεμβρίου 1960, είναι πρώην βουλευτής στο κοινοβούλιο της Δημοκρατίας της Σερβίας, μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος της Σερβίας, πρώην υπουργός Εσωτερικών και πρώην δήμαρχος Βελιγραδίου.

Σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου , όπου και αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή. Μετά την αποφοίτησή του άσκησε τη δικηγορία. Είναι μέλος του Δημοκρατικού κόμματος της Σερβίας από την ίδρυση του και είναι σήμερα αντιπρόεδρος του κόμματος. Από το 1992 μέχρι το 1997 , ήταν μέλος της Εθνοσυνέλευσης της Σερβίας. Ήταν δημοτικός σύμβουλος της πόλης του Βελιγραδίου το 2000 και προσωρινός δήμαρχος την ίδια χρονιά για λίγες ημέρες.

Όταν διορίστηκε υπουργός εσωτερικών τον Μάρτιο του 2004 πολλά έντυπα έγραψαν ότι το 1981, σε νεαρή ηλικία, είχε άμεση εμπλοκή σε ληστεία περιπτέρου και αργότερα καταδικάστηκε σε ποινή έξι μήνες με αναστολή. Ο ίδιος επιβεβαίωσε τους ισχυρισμούς, αλλά χαρακτήρισε την πράξη ως «αγορίστικη φάρσα». Υπουργός Εσωτερικών διορίσθηκε και στις 15 Μαΐου 2007.

Στις 25η Ιανουαρίου του 2008 ο Γιότσιτς είχε ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα, όπου τραυματίστηκε στους αυχενικούς σπονδύλους. Το Ατύχημα συνέβη επειδή το όχημα της αστυνομίας που επέβαινε χτύπησε σκύλο και ο οδηγός έχασε τον έλεγχο του οχήματος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  pathfinder news[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Б92 - Јочић потврдио да је био осуђен на условну казну
3. ↑  Б92 - Јочић тешко повређен у судару

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Драган Јочић  της Σερβικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Γιώργος Καματερός** (Κως 1940-6 Μαΐου 1998) ήταν Έλληνας δικηγόρος, γνωστός για το σκάνδαλο με το "νερό" του (το **νερό του Καματερού**), που υποστήριζε ότι θεραπεύει τον καρκίνο, στα μέσα της δεκαετίας του 1970.

Βιογραφία
---------

Ο Καματερός εμφανίσθηκε στο δημόσιο προσκήνιο το 1976 όταν ανακοίνωσε πως είχε εφεύρει ένα φάρμακο το οποίο είχε την ικανότητα να αναστέλλει και να εξουδετερώνει κάθε νεοπλασματική νόσο.

Η περίπτωσή του έλαβε τεράστιες διαστάσεις, καθώς τις κινήσεις του πρόβαλλαν τα τότε Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και εκατοντάδες κόσμου συνέρρεαν στις ομιλίες του. Σε αυτές, που πραγματοποιούνταν κατά κανόνα σε ανοικτούς χώρους, ο Καματερός μοίραζε δωρεάν το φάρμακό του, το οποίο έμεινε γνωστό ως το «νερό του Καματερού», τόσο σε υγρή μορφή σε φιαλίδια (οι επικριτές του οποίου υποστήριζαν ότι περιείχαν απλό νερό), όσο και σε μορφή κονιάματος (σκόνης). Οι ανακοινώσεις του είχαν σαν αποτέλεσμα να διακοπούν ακόμη και θεραπείες παιδιών που έπασχαν από λευχαιμία, ενώ καταγράφηκε και ένας θάνατος. Ο Καματερός δικάσθηκε για το σκάνδαλο που προκάλεσε και καταδικάσθηκε σε 8 μήνες φυλάκιση με αναστολή, ποινή εξαγοράσιμη προς 8.000 δραχμές.

Αυτοκτόνησε το 1998 σε ηλικία 58 ετών, λόγω οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε.

Πηγές
-----

* Το «θαυματουργό νερό» κατά του καρκίνου και το εμπόριο ελπίδας του Καματερού, Εφημ. Έθνος, 10 Οκτωβρίου 2020
* Το «θαυματουργό» νερό του Καματερού, Ιστοσ. sansimera.gr, [Αρχείο], Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2012
* Αλέξης Παπαχελάς, Νερό του Καματερού, Εφημ. Η Καθημερινή, 11 Νοεμβρίου 2010, Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2012
Το **Ντράμοντβιλ** (*Drummondville*, γαλλ. προφορά ***Ντρυμονβίλ***) είναι πόλη στην Επαρχία Κεμπέκ του Καναδά, ανατολικά-βορειοανατολικά του Μόντρεαλ, με πληθυσμό 68.601 κατοίκους στην απογραφή του 2016. Αποτελεί έδρα ομώνυμης μητροπολιτικής περιοχής με πληθυσμό 96.118 κατοίκους, αλλά και της Περιφερειακής Κομητείας-Δήμου Ντράμοντ.

Γεωγραφία
---------

Το Ντράμοντβιλ είναι κτισμένο στην αριστερή όχθη του ποταμού Σαιν-Φρανσουά, σε μέσο υψόμετρο 85 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και σε γεωγραφικές συντεταγμένες 45°53΄ Βόρειο πλάτος και 72°29΄ Δυτικό μήκος. Απέχει περίπου 92 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή από το κέντρο του Μόντρεαλ και 42 από τον ποταμό Άγιο Λαυρέντιο.

Ιστορία
-------

Το Ντράμοντβιλ ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 1815 από τον Βρετανό αντισυνταγματάρχη Φρέντερικ Χέριοτ (*Frederick Heriot*, 1786-1843). Σκοπός της ιδρύσεώς του ήταν η εγκατάσταση Βρετανών στρατιωτών του Πολέμου του 1812 και η φύλαξη της κοιλάδας του ποταμού Σαιν-Φρανσουά από επιθέσεις των Αμερικανών. Η πόλη ονομάσθηκε από το επώνυμο του σερ Γκόρντον Ντράμοντ, Γενικού κυβερνήτη του Καναδά το 1815-1816.

Το 1920 κατασκευάσθηκε το υδροηλεκτρικό φράγμα των Καταρρακτών Χέμινγκς, στον ποταμό Σαιν-Φρανσουά, δίπλα στην πόλη, γεγονός που επέφερε ένα νέο κύμα βιομηχανικής ανατύξεως στην περιοχή του Ντράμοντβιλ. Μετά το 1950 αρκετοί παλαιοί δήμοι της περιοχής έχουν συγχωνευθεί στον Δήμο του Ντράμοντβιλ, ως εξής:

* 1955: Σαιν-Ζοζέφ ντε Γκραντάμ, Σαιν-Ζαν-Μπατίστ
* 1966: Ντρυμονβίλ-Ουέστ
* 1982: Ντρυμονβίλ-Συντ
* 1993: Γκραντάμ
* 2004: Σαιν-Νισεφόρ, Σαιν-Σαρλ-ντε-Ντρυμόν, Σαιν-Ζοασίμ-ντε-Κουρβάλ.

Δημογραφικά
-----------

Ο πληθυσμός του Ντράμοντβιλ σημειώνει συνεχή αύξηση κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Στην απογραφή του 2011 το 96% των κατοίκων είχαν δηλώσει ότι μητρική τους γλώσσα ήταν μόνο η γαλλική και μόλις 1,1% ότι ήταν η αγγλική γλώσσα. Στην απογραφή του 2016 μετρήθηκαν 33.812 κατοικίες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www150.statcan.gc.ca/t1/tbl1/fr/tv.action?pid=9810000201.
2. ↑  «Modifications aux municipalités du Québec. juillet 2004» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 30 Δεκεμβρίου 2006. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Drummondville στο Wikimedia Commons
* Επίσημος ιστότοπος

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 141817946
* LCCN: n81060083
* GND: 4085496-6

 |

 |
Ο **Γιασάρ Γκιουλέρ** (τουρκικά: Yaşar Güler), (γεννηθείς στις 18 Σεπτεμβρίου 1954) είναι Τούρκος στρατηγός και νυν υπουργός Άμυνας, διαδεχόμενος τον Χουλουσί Ακάρ, μετά την επανεκλογή του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην προεδρία της χώρας και τον σχηματισμό της νέας κυβέρνησης. Νωρίτερα είχε διατελέσει Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, υπηρετώντας στη θέση από τότε που διαδέχθηκε τον Χουλουσί Ακάρ τον Ιούλιο του 2018.

Σταδιοδρομία
------------

Κατατάχθηκε στις χερσαίες δυνάμεις το 1974, που ουσιαστικά ήταν η αρχή της στρατιωτικής του σταδιοδρομίας. Πέρασε δύο χρόνια πριν από την κατάταξή του σπουδάζοντας στην Τουρκική Στρατιωτική Ακαδημία. Στα 10 χρόνια από την ένταξή του στις χερσαίες δυνάμεις, υπηρέτησε σε διάφορους λόχους πεζικού και σηματοδοτών, ενεργώντας ως διοικητής ενός από αυτούς. Το 1986 αποφοίτησε από την Τουρκική Ακαδημία Πολέμου με άριστα και αποφοίτησε με το βαθμό του επιτελή. Προήχθη σε ταξίαρχο το 2001 και ανέλαβε την ευθύνη της Διοίκησης της 10ης Ταξιαρχίας Πεζικού και του Τμήματος Οργάνωσης και Συντονισμού του Γενικού Επιτελείου.

4 χρόνια αργότερα προήχθη σε υποστράτηγο και ανέλαβε καθήκοντα Γενικού Επιτελείου και στη Σχολή Επικοινωνιών και Ηλεκτρονικών Πληροφοριακών Συστημάτων του TAF στην Άγκυρα. Το 2009 διορίστηκε σε θέση στη Γενική Διοίκηση του Δ' Σώματος Στρατού υπηρετώντας για περισσότερα από 2 χρόνια, αυτή τη φορά ως αντιστράτηγος. Από το 2011 έως το 2013 διετέλεσε αρχηγός πληροφοριών των ενόπλων δυνάμεων, θέση όπου εκτέλεσε τα καθήκοντά του πριν γίνει Υπαρχηγός Επιτελείου το 2013, όπου προήχθη επίσης σε στρατηγό και έγινε διοικητής της Γενικής Διοίκησης Χωροφυλακής το 2016–2017, και έγινε Διοικητής Χερσαίων Δυνάμεων το 2017–2018, υπηρετώντας σε αυτές τις θέσεις συνολικά για 5 χρόνια. Στις 10 Ιουλίου 2018 διορίστηκε από τον Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ως ο 30ος Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων της Δημοκρατίας της Τουρκίας, διαδεχόμενος τον Χουλουσί Ακάρ, ο οποίος προήχθη στη θέση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας την ίδια ημέρα.

Αυτή τη στιγμή είναι παντρεμένος με την Ντεμέτ Γκιουλέρ, με την οποία έχει ένα παιδί. Έχει επίσης και δύο εγγόνια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  media-cdn.t24.com.tr/files/20170403171041\_iddianame.pdf.
2. ↑  «Γιασάρ Γκιουλέρ: Αυτός είναι ο νέος υπουργός Αμυνας της Τουρκίας». eleftherostypos.gr. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουνίου 2023.
3. ↑  «Biography: Yaşar Güler, Chief of the Turkish Armed Forces». NATO. 2018.
4. ↑  «Yaşar Güler». *Biyografi.info* (στα Τουρκικά). Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2019.
Συντεταγμένες: 37°58′39″N 23°43′40″E﻿ / ﻿37.9774°N 23.7278°E﻿ / 37.9774; 23.7278

Το **Ξενοδοχείο «Βύρων»** είναι ένα από τα παλαιότερα και πιο ιστορικά ξενοδοχεία της Αθήνας. Βρίσκεται στη γωνία της οδού Αιόλου 38, με την πλατεία της Αγίας Ειρήνης. Με ιστορία 170 ετών, λειτούργησε ως ξενοδοχείο αρχικά με την επωνυμία *«Η Ανατολή»* και από τα τέλη του 19ου αιώνα ως *«Βύρων»*.

Το ξενοδοχείο *«Βύρων»* οικοδομήθηκε μεταξύ των ετών 1833 και 1839 και η αρχιτεκτονική του, όπως σημειώνει σε άρθρο της η Μάρω Καρδαμίτση – Αδάμη, *«εκφράζει μια πρώιμη νεοκλασική άποψη με έμφαση στη δωρικότητα και την απλότητα»*.

Ήταν το πιο αριστοκρατικό ξενοδοχείο της εποχής, ενώ οι δεξιώσεις που δίνονταν σ’ αυτό αποτελούσαν μεγάλο κοσμικό γεγονός της αθηναϊκής κοινωνίας. Υποστηρίζεται ότι φιλοξένησε τον Όθωνα, όταν είχε έρθει στην Αθήνα. Για ένα διάστημα, μεταξύ των ετών 1839 και 1842, είχε στεγάσει το αστρονομικό και μετεωρολογικό παρατηρητήριο του Πανεπιστημίου Αθηνών, υπό τον αστρονόμο και καθηγητή των φυσικομαθηματικών Γεώργιο Βούρη (1802 – 1860).

  

Στο ισόγειο του ξενοδοχείου στεγάστηκαν κατά διαστήματα διάφορα εμπορικά καταστήματα, όπως σήμερα τα εμπορικά ενδυμάτων και φυτοφαρμάκων. Το 1987 κηρύχθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού διατηρητέο ιστορικό μνημείο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Καρδαμίτση - Αδάμη, Μάρω (8 Οκτωβρίου 2000). «Παλαιά ξενοδοχεία της Αθήνας: Μοναδικές κτιριολογικές περιγραφές». *Επτά Ημέρες*.

Πηγές
-----

* Κάτια Μητροπούλου : *«Αθήνα: Μνήμες και κτήρια»*, Εκδόσεις Ι. Σιδέρης, α΄ έκδοση, Αθήνα, Ιούλιος 2004.
* Επαμεινώνδας Κ. Στασινόπουλος: *«Η Αθήνα του περασμένου αιώνα (1830 – 1900)»*, Αθήνα, 1963.
* Μ. Καρδαμίτση – Αδάμη: *«Παλαιά ξενοδοχεία της Αθήνας: Μοναδικές κτιριολογικές περιγραφές»*, Εφημ. Καθημερινή/Επτά Ημέρες, 8 Οκτ. 2000.
* Αρχείο Νεοτέρων Μνημείων
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα, λήμμα *«Βούρης, Γεώργιος»*, τόμος 15, Εκδόσεις Πάπυρος, Αθήνα, 1996.
* Χαρίλαος Πατέρας: «*Ξενοδοχεία της Αθήνας*». Εκδόσεις Συλλογές, Αθήνα, 2021.
Ο **Α.Π.Σ. Ηλειακός Λεχαινών** είναι αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στα Λεχαινά Ηλείας και δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου, αποτελώντας ένα από τα παλαιότερα εν ενεργεία ποδοσφαιρικά σωματεία του νομού Ηλείας. Επίσημο έτος ίδρυσης του είναι το 1931 και χρώματά το κυανό και το λευκό.

Ιστορία
-------

Ξεκίνησε την επίσημη αγωνιστική του δράση από τα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Πατρών, όπου και αγωνίστηκε έως και την αγωνιστική περίοδο 1968–69. Το 1969 αποτέλεσε ένα από τα δέκα αρχικά ιδρυτικά μέλη της Ε.Π.Σ. Ηλείας και την αγωνιστική περίοδο 1969–70 συμμετείχε στην Β΄ Κατηγορία της νεοσύστατης ένωσης, ενώ από την επόμενη αγωνίστηκε στην Α΄ Κατηγορία. 

Έκτοτε ο Ηλειακός Λεχαινών έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στο τοπικό ποδόσφαιρο του νομού Ηλείας έχοντας κατακτήσει 3 φορές το πρωτάθλημα (1992–93, 1998–99, 2003–04), καθώς και 5 κύπελλα (1971–72, 1975–76, 1991–92, 2004–05, 2005–06) Ε.Π.Σ. Ηλείας, ενώ έχει συμμετάσχει 9 φορές στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής κατηγορίας τις περιόδους 1990–91, 1991–92, 1993–94, 1999–00, 2000–01, 2002–03, 2004–05, 2005–06 και 2006–07.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* iliakoslexainon.blogspot.com

* iliakopodosfairo.blogspot.gr

* eps-ilias.gr

Παραπομπές
----------

1. ↑  Επίσημη ιστοσελίδα Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού
2. ↑  εφημερίδα "Πάτρα σπορ", φύλλο 24 Μαρτίου 1969
Ανάγλυφη απεικόνιση σκαραβαίου στην αυλή Νεκτανέμπο του ναού του Λούξορ στην Αίγυπτο.
Ο **σκαραβαίος**, έντομο της τάξης των κολεόπτερων συμβόλιζε στην αρχαία Αίγυπτο την ανάσταση ή την εκ νέου γέννηση, καθώς και τη μέλλουσα αιώνια ζωή των ένδοξων νεκρών.

Προέλευση και ερμηνεία
----------------------

Ο σκαραβαίος είναι το αρχαιότερο αιγυπτιακό σύμβολο από το ζωικό βασίλειο. Ως σύμβολο είχε εξαιρετικά εξέχουσα θέση στην θρησκεία των Αιγυπτίων. Από την άποψη της σύγχρονης εντομολογίας, οι Αιγύπτιοι λάτρευαν τουλάχιστον τέσσερα είδη σκαραβαίων, από τα οποία ο *Ateuchus sacer* απεικονίζεται πιο συχνά. Το είδος αυτό είχε συνολικά τριάντα άκρα, τα οποία συμβόλιζαν τις ημέρες του μήνα. Ο σβώλος κοπριάς που συνήθως κουβαλά συμβόλιζε εκτός των άλλων τον ήλιο του μεσημεριού, σύμβολο του θεού Ρα. Ο Πλούταρχος αναφέρει ότι οι Αιγύπτιοι πολεμιστές φορούσαν σκαραβαίο για φυλακτό και για να τους δίνει δύναμη στη μάχη. Οι γυναίκες το φορούσαν για να τους χαρίζει γονιμότητα. Άλλα είδη σκαραβαίου, ίσως ο *lucanus* που έχει μικρά κέρατα, ο *fullo* που είχε άσπρες κηλίδες, και άλλοι, χρησιμοποιούνταν επίσης ως μαγικά φυλακτά. Στην Αστρολογία των Αιγυπτίων ο σκαραβαίος έπαιζε σημαντικό ρόλο και βρίσκονταν στην ίδια θέση αντί του αστερισμού του καρκίνου.

Τρόποι κατασκευής και χρήσης
----------------------------

Σκαραβαίοι είναι γνωστοί από την αρχαιότητα, και ανήκουν στις αρχαιότερες γλυπτές αναπαραστάσεις. Συναντούνται ως ανάγλυφα σε πέτρες μαζί με ιερογλυφικά, ή είναι κατασκευασμένοι από διάφορα υλικά, ακόμα και από πολύτιμες πέτρες, διάφανες ή καλυμμένες με σμάλτο. Συχνά κατασκευάζονταν από πορσελάνη, σπάνια από χρωματισμένο γυαλί, πολλές φορές από χρυσό, ελεφαντοστούν, ακόμα και από ξύλο και πηλό. Οι αξιολογότεροι σκαραβαίοι είναι κατασκευασμένοι από πράσινο ηφαιστειογενές πέτρωμα (basalt). Στην από κάτω μεριά είναι διακοσμημένοι με ιερογλυφικά που υποτίθεται ότι έχουν μαγική δύναμη. Τα ιερογλυφικά αυτά αναφέρουν το όνομα κάποιου αιγυπτιακού θεού, ή κάποιου ιερέα ή θνητού ανθρώπου. Η μαζική τους κατασκευή άνθισε την εποχή του Τούθμωσι Γ΄. Σκαραβαίοι μικρού μεγέθους χρησιμοποιούνταν ως φυλακτό και φοριόντουσαν στο λαιμό, στο μπράτσο ή στο δάχτυλο του χεριού. Σκαραβαίοι μεγάλου μεγέθους (μήκους 5 - 7,5 εκατοστών) είχαν ιεροτελεστικό χαρακτήρα και τοποθετούνταν από τους ιερείς στους τάφους των φαραώ και στις μούμιες στο σημείο του σώματος που βρίσκεται η καρδιά. Μεμονωμένα συναντάμε κολοσσιαίους σκαραβαίους, όπως αυτόν που φυλάσσεται στο Βρετανικό Μουσείο και έχει ύψος ενάμισι μέτρο.

Πηγές
-----

* Isaac Myer (1836-1902), επιμ. (1894). *Scarabs. The history, manufacture and religious symbolism of the scarabaeus in ancient Egypt, Phoenicia, Sardinia, Etruria, etc. Also remarks on the learning, philosophy, arts, ethics ... etc. of the ancient Egyptians, Phoenicians, etc. .* (στα Αγγλικά). Λονδίνο: D. Nutt. Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2009.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αιγυπτιακός σκαραβαίος** |
Ο **Αθλητικός Σύλλογος Άνω Μεράς Μυκόνου** ήταν ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα τον οικισμό της Άνω Μεράς στο νησί της Μυκόνου. Είχε χρώματα το μπλε και το λευκό και ως έδρα χρησιμοποιούσε το Γήπεδο Άνω Μεράς.

O σύλλογος ιδρύθηκε το 1989 και συμμετείχε αμέσως στις διοργανώσεις της ΕΠΣ Κυκλάδων. Τη σεζόν 2011-12 κατέκτησε το πρωτάθλημα Κυκλάδων και κέρδισε την άνοδο στη Δ' Εθνική κατηγορία. Συμμετείχε στον 9ο όμιλο, όμως τερμάτισε στην προτελευταία θέση και υποβιβάστηκε. Κατέκτησε εκ νέου το πρωτάθλημα στις Κυκλάδες τη σεζόν 2018-19 και πήρε την άνοδο για τη Γ' Εθνική. Συμμετείχε στον 5ο όμιλο, όπου τερμάτισε στη 10η θέση και παρέμεινε στην κατηγορία.

Το καλοκαίρι του 2020, οι διοικούντες της Άνω Μεράς και του Α.Ο. Μυκόνου αποφάσισαν τη συγχώνευση των δύο σωματείων, με σκοπό τη δημιουργία μίας πιο ανταγωνιστικής ομάδας στο νησί που θα διατηρηθεί στις ανώτερες κατηγορίες της χώρας. Η Α.Ε. Μυκόνου, όπως ονομάστηκε ο νέος σύλλογος, πήρε τη θέση της Άνω Μεράς στη Γ' Εθνική, ενώ δημιουργήθηκε και μία δεύτερη ομάδα (Α.Ε. Μυκόνου Β') που πήρε τη θέση του Α.Ο. Μυκόνου στο τοπικό πρωτάθλημα.

Η Άνω Μερά διατηρούσε και γυναικείο τμήμα, το οποίο αγωνιζόταν στη Γ' Εθνική κατηγορία.

Τίτλοι - διακρίσεις
-------------------

* Συμμετοχές σε ανώτερη κατηγορία:
	+ Δ΄ Εθνική 2012-13 (9ος όμιλος): 11η/12 ομάδες (υποβιβάστηκε)
	+ Γ΄ Εθνική 2019-20 (5ος όμιλος): 10η/14 ομάδες
* **Πρωταθλητής Κυκλάδων** (2): 2011-12, 2018-19

Παραπομπές
----------

1. ↑  Α.Σ. Άνω Μεράστο epskyklades.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Η σελίδα του Α.Σ. Άνω Μερά στην ΕΠΣ Κυκλάδων
Το **Ξενοδοχείο των Αθηνών** ή **Grand Hotel d’ Athenes** βρίσκεται στη συμβολή των οδών Σταδίου 32 και Κοραή 2 στην Αθήνα. Είναι διατηρητέο κτίριο και ανήκει από το 1896 στο Χατζηκυριάκειο Ορφανοτροφείο Θηλέων «Ιωάννου και Μαριγούς Χατζηκυριακού». 

Το ξενοδοχείο οικοδομήθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα και ήταν πρώην κατοικία του Σμυρναίου εθνικού ευεργέτη Ιωάννη Χατζηκυριακού (1818 – 1896). 

Πρόκειται για ένα τετραώροφο κτίριο με τοξοστοιχία στα ανοίγματα του ισογείου και θεωρείται χαρακτηριστικό δείγμα ώριμου νεοκλασικού ρυθμού. 

Η έναρξη λειτουργίας του ξενοδοχείου τοποθετείται χρονολογικά στην εποχή του βασιλέως Γεωργίου Α'. 

Από το 1863 και μετέπειτα είχε ενοικιαστεί από τον ξενοδόχο Βασίλειο Κουρβέλη. 

Από το 1891, το ξενοδοχείο είναι γνωστό με την επωνυμία «Grand Hôtel d'Athènes». Τα επίσημα εγκαίνια έγιναν την 1η Νοεμβρίου του 1891.

Το 1896, ο Ιωάννης Χατζηκυριακός άφησε διαθήκη, με την οποία όριζε το ακίνητο της οδού Σταδίου και Κοραή να παραμείνει και να λειτουργεί υπό τον Β. Κουρβέλη ως ξενοδοχείο.

Το ξενοδοχείο ήταν πολύ γνωστό και για το εστιατόριό του, που λειτουργούσε στο ισόγειο επί της οδού Κοραή. Με την εισβολή των Γερμανών και μέχρι την αποχώρησή τους, το ξενοδοχείο επιτάχτηκε από τις αρχές Κατοχής. 

Επαναλειτούργησε το 1944 μέχρι και το 1988. 

Πρόσφατα έχει ανακαινιστεί και στεγάζει καταστήματα και γραφεία επιχειρήσεων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ιωάννης Χατζή Κυριακός «Ο ευεργέτης που έγινε συνοικία και τραγούδι»». *www.reporter.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιουνίου 2017. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2016.
2. ↑  «ΤΑ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ - Η ΑΘΗΝΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ | Facebook». *www.facebook.com*. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2016.
3. ↑  «ΤΑ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ - Η ΑΘΗΝΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ | Facebook». *www.facebook.com*. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2016.

Πηγές
-----

* Κάτια Μητροπούλου: «Αθήνα: Μνήμες και κτήρια», Εκδόσεις Ι. Σιδέρης, α΄ έκδοση, Αθήνα, Ιούλιος 2004.
* Μάρω Καρδαμίτση – Αδάμη: «Παλαιά ξενοδοχεία της Αθήνας: Μοναδικές κτιριολογικές περιγραφές», Εφημ. Καθημερινή/Επτά Ημέρες, 8 Οκτ. 2000.
* Αρχείο Νεότερων Μνημείων (ηλεκτρονική έκδοση: www.eie.gr)
Το σήμα του αυτοκινητοδρόμου 3
Ο χάρτης του αυτοκινητοδρόμου 3
Ο **Ότογιολ 3** ή **Αυτοκινητόδρομος 3** στα ελληνικά ή **Αυτοκινητόδρομος Ευρώπης** είναι ένας αυτοκινητόδρομος στην ευρωπαϊκή Τουρκία. Ξεκινάει από την Αδριανούπολη και καταλήγει στην Κωνσταντινούπολη, συνδέοντας τους δύο περιφερειακούς της πόλης. Έχει μήκος 229 χιλίομετρα, ενώ στο μεγάλυτερο μήκος του διαθέτει 6 λωρίδες κυκλοφορίας (3 ανα κατεύθυνση), εκτός σε μερικά σημεία όπου έχει 4 λωρίδες (2 ανα κατεύθυνση). Επίσης είναι μέρος της Ευρωπαϊκής Οδού 80

  


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αυτοκινητόδρομοι της Τουρκίας |
| --- |
|  |
| Αυτοκινητόδρομοι | 
Ο1 | Ο2 | Ο3 | Ο4 | Ο5 | Ο20 | Ο21 | Ο30 | Ο31 | Ο32 | Ο50 | Ο51 | Ο52 | Ο53 | Ο54 |  |

 |
Το σήμα του αυτοκινητοδρόμου 21
Ο χάρτης του αυτοκινητοδρόμου 21
Ο **Ότογιολ 21** ή **Αυτοκινητόδρομος 21** στα ελληνικά ή **Αυτοκινητόδρομος Άγκυρας-Ταρσού** είναι ένας αυτοκινητόδρομος στην Τουρκία. Ξεκινάει από την Άγκυρα και καταλήγει στον Ταρσό. Έχει μήκος 125 χιλίομετρα, ενώ στο μεγάλυτερο μήκος του διαθέτει 6 λωρίδες κυκλοφορίας (3 ανα κατεύθυνση), εκτός σε μερικά σημεία όπου έχει 4 λωρίδες (2 ανα κατεύθυνση). Επίσης είναι μέρος της Ευρωπαϊκής Οδού 90

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αυτοκινητόδρομοι της Τουρκίας |
| --- |
|  |
| Αυτοκινητόδρομοι | 
Ο1 | Ο2 | Ο3 | Ο4 | Ο5 | Ο20 | Ο21 | Ο30 | Ο31 | Ο32 | Ο50 | Ο51 | Ο52 | Ο53 | Ο54 |  |

 |
Η **αιγυπτιακή κρίση** ξεκίνησε με την Αιγυπτιακή Επανάσταση του 2011, όταν εκατοντάδες χιλιάδες Αιγύπτιοι βγήκαν στους δρόμους σε ένα ιδεολογικά και κοινωνικά ποικίλο μαζικό κίνημα διαμαρτυρίας και τελικά ανάγκασαν τον επί σειρά ετών πρόεδρο Χόσνι Μουμπάρακ σε παραίτηση από το αξίωμά του. Μία παρατεταμένη πολιτική κρίση ακολούθησε, ενώ Ανώτατο Συμβούλιο των Ενόπλων Δυνάμεων ανέλαβε τον έλεγχο της χώρας μέχρις ότου μια σειρά εκλογικών αναμετρίσεων έφερε την Μουσουλμανική Αδελφότητα στην εξουσία. Ωστόσο, οι διαμάχες μεταξύ του εκλεγμένου ισλαμιστή προέδρου Μοχάμεντ Μόρσι και των κοσμικών συνεχίστηκαν έως ότου οι αντικυβερνητικές διαμαρτυρίες τον Ιούνιο του 2013 οδηγήσουν στην ανατροπή του Μόρσι το 2013, σε μια κίνηση που χαρακτηρίστηκε ως πραξικόπημα ή ως τερματισμό της δεύτερης επανάστασης ή και τα δύο. Ο Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι, ο οποίος ανακοίνωσε την ανατροπή του Μόρσι, έγινε ο ηγέτης της Αιγύπτου το επόμενο έτος, κερδίζοντας τις εκλογές για την προεδρία σε μια σαρωτική νίκη που οι παρατηρητές της ΕΕ περιέγραψαν ως ελεύθερη αλλά όχι απαραίτητα δίκαιη. Παρ' όλ' αυτά, η εκλογή του Σίσι αναγνωρίστηκε ευρέως και η πολιτική κατάσταση σταθεροποιήθηκε σε μεγάλο βαθμό από τότε που ανέλαβε επίσημα την εξουσία. Ωστόσο, ορισμένες διαμαρτυρίες συνεχίστηκαν παρά την καταστολή της κυβέρνησης. Η κρίση έχει επίσης προκαλέσει μια συνεχιζόμενη εξέγερση υπό την ηγεσία του Ανσάρ Μπάιτ αλ Μακντίς στη χερσόνησο του Σινά, η οποία έγινε όλο και περισσότερο αλληλένδετη με την περιφερειακή σύγκρουση κατά του Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ και της Συρίας αργότερα το 2014.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Violent Clashes Mark Protests Against Mubarak’s Rule». The New York Times. 25 January 2011.. Ανακτήθηκε στις 8 January 2015.
2. ↑  «Hosni Mubarak resigns as president». Al Jazeera. 11 February 2011.. Ανακτήθηκε στις 8 January 2015.
3. ↑  «Egypt told to give military leaders 'safe exit' by western governments». The Guardian. 27 March 2012.. Ανακτήθηκε στις 8 January 2015.
4. ↑  «Is what happened in Egypt a coup or a revolution? It’s both.». The Washington Post. 3 July 2013.. Ανακτήθηκε στις 8 January 2015.
5. ↑  «Sinai Insurgency Shows Signs of Spreading after ISIS-Linked Militants Say They Killed U.S. Engineer». TIME. 1 December 2014.. Ανακτήθηκε στις 9 January 2015.
Το **Ποσειδώνιο**, με επίσημη ονομασία **Poseidonion Grand Hotel**, είναι ιστορικό ξενοδοχείο των Σπετσών. Βρίσκεται σε κεντρικό σημείο της πόλης στη προκυμαία του νέου λιμανιού, σε μικρή απόσταση από τη Ντάπια. Ιδρύθηκε το 1914 από τον σπουδαίο Σπετσιώτη ευεργέτη Σωτήριο Ανάργυρο και θεωρείται ένα από τα πιο εμβληματικά κτίρια της σύγχρονης Ελλάδας. Το ξενοδοχείο ανήκει στο ίδρυμα Αναργύρειου και Κοργιαλένειου Σχολής Σπετσών, ενώ συνιδιοκτήτης είναι ο Ιωάννης Περρωτής, εγγονός του Ιωάννη Μεταξά.

Ιστορία
-------

Ο Σωτήριος Ανάργυρος, Σπετσιώτης στη καταγωγή, αναδείχτηκε κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα σε σπουδαίο μεγαλοβιομήχανο καπνού στην Αμερική. Τελικά πούλησε την εταιρία του καθώς η σύζυγός του επιθυμούσε να επιστρέψουν στην Ελλάδα. Έτσι ο επιχειρηματίας χρησιμοποίησε τη μεγάλη περιουσία του προς όφελος της πατρίδας και ιδιαίτερα της γενέτειράς του, των Σπετσών.

Μια από τις σπουδαιότερες ευεργεσίες του Σωτήριου Αναργύρου προς τις Σπέτσες θεωρείται από πολλούς πως ήταν το Ποσειδώνιο, του οποίου τη κατασκευή ανέλαβε ο αρχιτέκτων Παναγιώτης Ζίζηλας το 1911. Το ξενοδοχείο, ένα κατεξοχήν παράδειγμα νεοκλασικής αρχιτεκτονικής του πρώιμου 20ού αιώνα, ήταν βασισμένο στην έμπνευση του ιδίου του Αναργύρου, αλλά σε μεγάλο βαθμό επηρεασμένο από το στύλ Γαλλικής Ριβιέρας και ιδίως των ξενοδοχείων Κάρλτον στις Κάννες (1911) και Νεγκρέσκο (1912) στη Νίκαια. Συνενώθηκε με το προϋπάρχον αρχοντικό του Δημητρίου Γουδή που αποτελεί και το δυτικό του τμήμα (ξεχωρίζει λόγω της ασυμμετρίας του). Εγκαινιάστηκε το καλοκαίρι του 1914, παρουσία και του πρωθυπουργού Ελευθέριου Βενιζέλου, με τον οποίον ο Ανάργυρος διατηρούσε φιλικές σχέσεις. 

Το Ποσειδώνιο διέθετε 55 δωμάτια και ήταν το πρώτο ξενοδοχείο στην Ελλάδα με εγκαταστάσεις λουτρών. Λόγω του πολυτελούς του χαρακτήρα και της αρχιτεκτονικής του, συντέλεσε σημαντικά στο όραμα του Αναργύρου οι Σπέτσες να καταστούν ελκυστικές στα Ελληνικά και ξένα ανώτερα κοινωνικά στρώματα. Ειδικά μέχρι και τα μέσα του 20ού αιώνα αλλά και αργότερα το Ποσειδώνιο ήταν από τα πιο κοσμοπολίτικα θέρετρα της Ελλάδας, με τους θαμώνες του να περιλαμβάνουν πολλά επιφανή ονόματα. Εκτός άλλων, από το 1928 οι Σπέτσες είχαν επιλεγεί ως περιφερειακή βάση του Βρετανικού Ναυτικού, τα μέλη του οποίου ενσωματώθηκαν στο πελατολόγιο του ξενοδοχείου. 

Η πρώτη ανακαίνιση του κτιρίου έγινε στο διάστημα 1960-1965 ενώ η δεύτερη και πιο πρόσφατη το 2004 με 2009, με έμφαση στη διατήρηση των αρχικών αρχιτεκτονικών του ιδιαιτεροτήτων. Στην τελευταία ανακαίνιση χτίστηκε επίσης ένα δεύτερο καινούργιο κτίριο πίσω από το αρχικό.

Άλλα
----

Μπροστά από το Ποσειδώνιο βρίσκεται η μεγάλη ομώνυμη πλατεία, στο κέντρο της οποίας δεσπόζει το άγαλμα της ηρωΐδας του '21 Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας. Το ορειχάλκινο γλυπτό αποτελεί δημιούργημα της Ναταλίας Μελά και τα αποκαλυπτήρια του πραγματοποιήθηκαν στις 3 Μαρτίου του 1985. 

Απέναντι από το ξενοδοχείο βρίσκεται η μοναδική προβλήτα του Νέου Λιμανιού που προορίζεται για ιδιωτικά σκάφη, όπου δεν είναι σπάνιο να δεί κανείς ελλιμενισμένες θαλαμηγούς αξίας πολλών εκατομμυρίων ευρώ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η επίσημη ιστοσελίδα του ξενοδοχείου

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
Το σήμα του αυτοκινητοδρόμου 31
Ο χάρτης του αυτοκινητοδρόμου 31
Ο **Ότογιολ 31** ή **Αυτοκινητόδρομος 31** στα ελληνικά ή **Αυτοκινητόδρομος Σμύρνης - Αϊδινίου** είναι ένας αυτοκινητόδρομος στην Τουρκία. Ξεκινάει από την Σμύρνη και καταλήγει στο Αϊδίνιο. Έχει μήκος 108 χιλίομετρα, ενώ στο μεγάλυτερο μήκος του διαθέτει 6 λωρίδες κυκλοφορίας (3 ανα κατεύθυνση), εκτός σε μερικά σημεία όπου έχει 4 λωρίδες (2 ανα κατεύθυνση). Επίσης είναι μέρος της Ευρωπαϊκής Οδού 87.

Φωτογραφίες
-----------

* Ο Αυτοκινητόδρομος 31 πλησιάζοντας στην Σμύρνη.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αυτοκινητόδρομοι της Τουρκίας |
| --- |
|  |
| Αυτοκινητόδρομοι | 
Ο1 | Ο2 | Ο3 | Ο4 | Ο5 | Ο20 | Ο21 | Ο30 | Ο31 | Ο32 | Ο50 | Ο51 | Ο52 | Ο53 | Ο54 |  |

 |
Για άλλα πρόσωπα με το όνομα Ξενοκλής, δείτε: Ξενοκλής (αποσαφήνιση).

Ο **Ξενοκλής** (Ξενοκλῆς) ήταν αρχαίος Έλληνας τραγικός ποιητής, γιος του Καρκίνου επίσης τραγικού ποιητή. 

Ο Ξενοκλής ήταν σύγχρονος του Αριστοφάνη, από τον οποίο και διακωμωδείται συχνά όποτε διδόταν η ευκαιρία, όπως π.χ. στις "Νεφέλες". Εξ αυτών φαίνεται ότι δεν υπήρξε και τόσο περίφημος ποιητής. Αντίθετα όμως από τις από τις απόψεις του Αριστοφάνη που διακωμωδούσε τους πάντες, όπως μας πληροφορεί ο Κλαύδιος Αιλιανός το έτος 415 π.Χ. ο Ξενοκλής νίκησε τον Ευριπίδη στο ποιητικό αγώνα του έτους εκείνου με την τετραλογία του "*Οιδίπους - Λυκάων - Βάκχαι - Αδάμας*" που δυστυχώς όμως το έργο αυτό δεν έχει διασωθεί. Ο Αιλιανός καταγράφει και μια προσωπική του άποψη πως η νίκη αυτή μπορεί να προήλθε και από δωροδοκία.

Από τα διάφορα σχόλια προς Αριστοφάνη και από άλλες πηγές πληροφορούμαστε ότι και ο παππούς αυτού ο "Ξενοκλής ο πρεσβύτερος" ήταν επίσης τραγικός ποιητής που είχε ακμάσει τον 4ο αιώνα π.Χ. με μοναδικό στοιχείο ότι είχε γράψει ένα έργο με θέμα τον Οιδίποδα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Library of the World's Best Literature». *Library of the World's Best Literature*. 1897.
2. ↑  Κλαύδιος Αιλιανός, *Ποικίλη Ἱστορία* II, 8

Πηγές
-----

* Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.14ος, σελ.694.

Βιβλιογραφία
------------

* Burian, Π. (2009). "Ακατάληκτη Συμπέρασμα: Η κατάληξη (-ες) Οιδίπους τύραννος ". Σε Goldhill, Σ. & Hall, Ε.. Σοφοκλή και του ελληνικού τραγική παράδοση. Cambridge University Press. p. 100. ISBN 978-0521887854 .
* William Smith, Λεξικό της ελληνικής και ρωμαϊκής μυθολογίας και Βιογραφία , τ. 3, σελ. 1289-90, 1870.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 57002059
* GND: 102409617

 |

 |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ερμής.

Ο **Αθλητικός Όμιλος Ερμής Κιβερίου** είναι ελληνικός αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στο Κιβέρι Αργολίδας. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1968, έχει χρώματα το μπλε και το άσπρο και έμβλημά του αποτελεί η κεφαλή του Θεού Ερμή της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας. Διαθέτει τμήματα ποδοσφαίρου και καλαθοσφαίρισης

Τμήμα ποδοσφαίρου
-----------------

Από την ίδρυση του συλλόγου η ποδοσφαιρική ομάδα ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Αργολίδας και μετέχει στις διοργανώσεις της. Μεγαλύτερη διάκριση του ποδοσφαιρικού τμήματος του συλλόγου είναι οι συμμετοχές της ομάδας στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής, τρίτη τη τάξει κατηγορία, τις περιόδους 2014-15 (3ος όμιλος) και 2017-18 (7ος όμιλος). Έχει κατακτήσει 2 πρωταθλήματα Α1΄ Ε.Π.Σ. Αργολίδας και 1 κύπελλο Ε.Π.Σ. Αργολίδας.

Εδρα της ομάδας είναι το γήπεδο Λέρνας. Ωστόσο, λόγω της πολύ μικρής χωρητικότητας (100 άτομα), οι εντός έδρας αγώνες παίζονται στο Δ.Α.Κ. Άργους.

### Τίτλοι

* 2 πρωταθλήματα Α1΄ Ε.Π.Σ. Αργολίδας: 2013-14, 2016-17
* 1 κύπελλο Ε.Π.Σ. Αργολίδας: 2013-14

Τμήμα καλαθοσφαίρισης
---------------------

Το τμήμα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου ανήκει στη δύναμη της Ε.Σ.Κ. Αργολίδας-Κορινθίας και αγωνίζεται στις διοργανώσεις της. Την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο (2019-20) αγωνίζεται στο πρωτάθλημα Α2΄ Κατηγορίας ΕΣΚΑΚ.

Έδρα της ομάδας αποτελεί το Κλειστό Γυμναστήριο Νέας Κίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αθλητικά σωματεία, ιστότοπος ΓΓΑ
2. ↑  50 Χρόνια Ερμής Κιβερίου, ermiskiveriou.blogspot.com
3. ↑  epsarg.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Καλαθοσφαίριση | Πύλη Καλαθοσφαίριση |

* «ΕΡΜΗΣ ΚΙΒΕΡΙΟΥ». ermis-kiveriou.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2014.

  


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ομάδες Α2 Κατηγορίας Ανδρών Ε.Σ.Κ.Α.Κ. 2021-2022 |
| --- |
|  |
| 0 | 
* Αργειακός Εσπερος
* Γερανοί Λουτρακίου
* Ερμής Κιβερίου
* Λεωνίδιο
* Ολύμπια Ναυπλίου
* Ολυμπιάδα Άσσου-Λέχαιου
* Ολυμπιακός Άργους
* Σπάρτακος Άργους
* Τροιζηνιακός
 |  |

 |