Ο **Μανάπα Ταρχούντα** στην μετέπειτα Εποχή του Χαλκού σύμφωνα με το Αρχείο των βασιλέων της Χαττούσας ήταν υποτελής βασιλιάς των Χετταίων. Έχει γεννηθεί την δεκαετία του 1330 π.Χ. και ήταν ο μικρότερος γιος του βασιλιά στην Γη του Ποταμού Σεχά Μούβα-Βαλβίς. Ο πατέρας του πέθανε (1323 π.Χ.) και όρισε διάδοχο του στον θρόνο τον ίδιο τον Μανάπα Ταρχούντα. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Ούρα Ταρχούντα και οι υπόλοιποι αδελφοί του εξεγέρθηκαν και τον έστειλαν εξορία στην Καρκίγια (μετέπειτα Καρία). Ο βασιλιάς των Χετταίων Αρνουβάντας Β΄ και ο μικρότερος αδελφός του ο μετέπειτα Μουρσίλις Β΄ ζήτησε από τους κατοίκους της Καρκίγια να του παραχωρήσουν άσυλο μέχρι να τον αποκαταστήσουν. Οι κάτοικοι της Γης του ποταμού Σεχά εξεγέρθηκαν εναντίον τον αδελφών του και ο Μανάπα Ταρχάντα αποκαταστάθηκε με την βοήθεια του βασιλιά των Χετταίων. Με τον πρόωρο θάνατο του Αρναβάντας Β΄ στην θανατηφόρα επιδημία τον διαδέχθηκε ο μικρός σε ηλικία αδελφός του Μουρσίλις. Ο Ούχα Ζίτι εξεγέρθηκε εναντίον των Χετταίων σαν βασιλιάς ολόκληρης της Αρζάβα μαζί με την Γη του ποταμού Σεχά, είχαν και την στήριξη των Αχιγιάβα. 

Ο Μανάπα Ταρχούντα παρέμεινε αρχικά πιστός στους Χετταίους αλλά αργότερα πείστηκε από τον Ούχα Ζίτι να αποστατήσει με το μέρος του. Ο υποτιμημένος Μουρσίλις Β΄ νίκησε τελικά τους επαναστάτες, ήθελε να τιμωρήσει τον Μανάπα Κουρούντα με κάψιμο της πρωτεύουσας αλλά μετά από τα παρακάλια της μητέρας του Μανάπα Ταρχούντα δεν προχώρησε στην πράξη. Ο Μουρσίλις Β΄ επέτρεψε στον Μανάπα Ταρχούντα να παραμείνει βασιλιάς της Γης του ποταμού Σεβά αλλά σαν υποτελής του με πολλούς όρους όπως να του παρέχει στρατό στις εκστρατείες του. Τα γεγονότα περιγράφονται στην ομώνυμη επιστολή, την Επιστολή του Μανάπα Ταρχούντα. Στην Επιστολή του Μανάπα Ταρχούντα εμφανίζεται ξανά ο Μανάπα Ταρχούντα να παρακαλεί τον Μουρσίλις Β΄ να τον συγχωρέσει επειδή δεν μπόρεσε να του στείλει την απαιτούμενη στρατιωτική βοήθεια. Με τον γιο και διάδοχο του Μουρσίλις Β΄ Μουβατάλις Β΄ φαίνεται ότι δεν εξακολουθούσε να είναι βασιλιάς της Γης του ποταμού Σεχά ο Μανάπα Ταρχούντα. Στην επιστολή που έστειλε ο Μουβατάλις Β΄ στον βασιλιά της Βιλούσας Αλαξάντου καταγράφεται ως βασιλιάς της Γης του ποταμού Σεχά ο Κουπάντα Κουρούντα. Δεν είναι γνωστό αν ανατράπηκε ή αν πέθανε και έγινε η διαδοχή κληρονομικά από πατέρα σε γιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bryce, Trevor (2011). "The Late Bronze Age in the West and the Aegean". In Steadman, Sharon; McMahon, Gregory (eds.). The Oxford Handbook of Ancient Anatolia. Oxford University Press. σσ. 366-367
2. ↑  Beckman, Gary; Bryce, Trevor; Cline, Eric (2012). The Ahhiyawa Texts. Brill. σσ. 45–49, 143–144, 156–157

Πηγές
-----

* Bryce, Trevor (2011). "The Late Bronze Age in the West and the Aegean". In Steadman, Sharon; McMahon, Gregory (eds.). The Oxford Handbook of Ancient Anatolia. Oxford University Press.
* Bryce, Trevor (2005). The Trojans and their Neighbours. Taylor & Francis.
* Beckman, Gary; Bryce, Trevor; Cline, Eric (2012). The Ahhiyawa Texts. Brill.
* Roosevelt, Christopher; Luke, Christina (2017). "The story of a forgotten kingdom? Survey archaeology and the historical geography of central western Anatolia in the second millennium BC" \*(PDF). European Journal of Archaeology. 20 (1): 120–147
* Meriç, Recep (2020). "The Arzawa lands. The historical geography of İzmir and its environs during Late Bronze Age in the light of new archaeological research". TÜBA-AR Türkiye Bilimler Akademisi Arkeoloji Dergisi. 27