recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Με το επίσημο όνομα **Προβλεπτής** (ή Προβλέπτης) αποδόθηκε στην ελληνική γλώσσα ο ενετικός τίτλος - αξίωμα του **Provveditore**.

Το αξίωμα αυτό το έφεραν διάφοροι ανώτεροι διοικητικοί υπάλληλοι αξιωματούχοι της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας. Αυτοί διορίζονταν από το "Μεγάλο Συμβούλιο" με διάφορες αρμοδιότητες σε εσωτερικά διοικητικά, δημοτικά και εκκλησιαστικά θέματα, λαμβάνοντας εξ αυτού αντίστοιχες ονομασίες, π.χ. προβλεπτής εμπορίου, νομίσματος, θαλάσσης, κ.λπ. Σημαντικότεροι εξ αυτών ήταν εκείνοι, που ήταν αρμόδιοι για στρατιωτικά θέματα (*Provveditori all'Armar*), κυρίως για τον στόλο και την επάνδρωσή του, και για τη στρατολόγηση μισθοφόρων στρατιωτών από τους οποίους και εξαρτιόνταν κάθε φορά και ο αριθμός των στρατιωτικών δυνάμεων της Βενετίας.

Το αξίωμα αυτό είχε μεγάλη σημασία ιδιαίτερα την εποχή της ενετοκρατίας όπου προβλεπτές διορίζονταν στις διάφορες κτήσεις ως πολιτικοί και στρατιωτικοί διοικητές. Τέτοιους διοικητές είχαν καθένα από τα Ιόνια νησιά, η Πελοπόννησος αλλά και η Δαλματία. Την εποχή που ο Δόγης Φραγκίσκος Μοροζίνης επιχειρούσε για τελευταία φορά την άμυνα της Πελοποννήσου και γενικότερα του Αιγαίου, έναντι των βλέψεων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, Προβλεπτής Πελοποννήσου ήταν ο Αντώνιος Ζένος.

* Σημειώνεται ότι στην ελληνική δημώδη γλώσσα της εποχής εκείνης, παράλληλα του ονόματος Προβλεπτής, σε χρήση ήταν και η ονομασία "Προνοητής" καθώς και "Πρεβεδούρος" κατά παραφθορά του ιταλικού όρου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Nani Mocenigo, Mario (1935). Storia della marina veneziana: da Lepanto alla caduta della Repubblica [History of the Venetian navy: from Lepanto to the fall of the Republic] (in Italian). Rome: Tipo lit. Ministero della Marina – Uff. Gabinetto.

Άλλοι Σύνδεσμοι
---------------

*

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.16ος, σελ.384.
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.50ος, σελ.350.
Το Προπατορικό αμάρτημα του Μαζολίνο
Το **Προπατορικό αμάρτημα** (στα ιταλικά: **La Tentazione di Adamo ed Eva** ή **Peccato originale**) είναι νωπογραφία του Μαζολίνο, στο Παρεκκλήσι Μπρανκάτσι, στην Εκκλησία Σάντα Μαρία Ντελ Κάρμινε, στη Φλωρεντία.

Βρίσκεται στο δεξιό μέρος του παρεκκλησιού ακριβώς απέναντι από την Εκδίωξη από τον Παράδεισο, του Μαζάτσο. Έχει 2,60μ. ύψος και 88 εκ. πλάτος και χρονολογείται το 1424 -1425. Στη διάρκεια των αιώνων υπέστη αλλοιώσεις: το 1642 πάνω στα σώματα του Αδάμ και της Εύας ζωγραφίστηκαν φύλλα συκιάς ενώ από τη πυρκαγιά του 1771, που κατέστρεψε μεγάλο μέρος της εκκλησίας, καλύφθηκε με κάπνα. Τελικά μετά τις εργασίες αποκατάστασης, το διάστημα 1983 -1990, αποκαλύφθηκε η νωπογραφία με τα αρχικά της χρώματα.

Θέση της νωπογραφίας του Μαζολίνο στο Παρεκκλήσι Μπρανκάτσι
Στο έργο του Μαζολίνο ο Αδάμ και η Εύα απεικονίζονται όρθιοι και γυμνοί στραμμένοι ο ένας προς τον άλλον. Η Εύα στο ένα χέρι έχει τον απαγορευμένο καρπό και ετοιμάζεται να τον φάει ενώ με το άλλο κρατά το δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού, από το οποίο κρέμεται το φίδι, που είναι ζωγραφισμένο με γυναικείο κεφάλι. Το σκούρο φόντο τονίζει την πλαστικότητα των σωμάτων ενώ η προσπάθεια να αποδοθούν με ακρίβεια τα ανατομικά χαρακτηριστικά των σωμάτων θυμίζει τα αρχαία αγάλματα. Οι κινήσεις των σωμάτων χαρακτηρίζονται από αρμονία και τα πρόσωπα των προπατόρων έχουν μια ήρεμη έκφραση σε αντίθεση με την *Εκδίωξη από τον Παράδεισο*, του Μαζάτσο. Με το διαφορετικό τρόπο αποτύπωσης των προσώπων και των σωμάτων στα δύο έργα παρουσιάζεται η κατάσταση στην οποία ήταν οι άνθρωποι πριν και μετά το προπατορικό αμάρτημα αντίστοιχα.

Βιβλιογραφία
------------

* John T. Spike, Masaccio, Rizzoli libri illustrati, Milano 2002
* Mario Carniani, La Cappella Brancacci a Santa Maria del Carmine, in AA.VV. Cappelle del Rinascimento a Firenze, Editrice Giusti, Firenze 1998.
* Pierluigi De Vecchi ed Elda Cerchiari, I tempi dell'arte, volume 2, Bompiani, Milano 1999.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Προπατορικό αμάρτημα (Μαζολίνο)** |
Η **στεφάνη**, γνωστή και ως **κορώνα** ή στέμμα, της βαλάνου είναι το προεξέχον στρογγυλεμένο χείλος που σχηματίζεται στη βάση της κεφαλής του ανθρώπινου πέους. Η στεφάνη προεξέχει πάνω μια βλεννογόνο περιοχή που ονομάζεται *αυχένας*. Ο αυχένας είναι το όριο που διαχωρίζει το πέος ανάμεσα στην κεφαλή και το κυρίως σώμα. Η γωνία που σχηματίζεται ακριβώς κάτω από τη στεφάνη, ανάμεσα στη βάλανο και στον αυχένα, ονομάζεται *βαλανοποσθική*, ή αλλιώς *στεφανιαία*, αυλάκωση. 

Ορισμένες φορές σε αυτή την περιοχή μπορεί να εμφανιστούν μικρά σαρκώδη θηλώματα που ονομάζονται *μαργαριταροειδείς βλατίδες*. Αυτά τα θηλώματα είναι ακίνδυνα για τον άνδρα και δεν είναι σεξουαλικώς μεταδιδόμενα. Στην περίπτωση που οι βλατίδες είναι αρκετά μεγάλες, μπορούν εύκολα να αφαιρεθούν.

### Εικόνες

* 4.Στεφάνη 3.Βαλανοποσθική αυλάκωση4.Στεφάνη 3.Βαλανοποσθική αυλάκωση
*

Δείτε επίσης
------------

* Βάλανος (ανατομία)
* Ανθρώπινο πέος

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ברית רפואית». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Οκτωβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2021.  Saturday, 17 July 2021
2. ↑  «Μαργαριταροειδείς βλατίδες - Αισθητική Δερματολογία - Βασιλική Μουσάτου M.D. PhD, Δερματολόγος Αφροδισιολόγος». *www.beautifulskin.gr*. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2021.
**Ο Σαΐτ αγάς ή Σαΐταγας,** (άλλες γραφές του ονόματος του είναι Σεΐντ, Σεήδ, Σαήδ) ανήκε σε μια από τις πιο σπουδαίες τούρκικες οικογένειες της Πελοποννήσου.

Βιογραφία
---------

Ο περιηγητής Ξαβιέ Σκροφάνι το 1794 αναφέρεται σε αυτόν. Είχε εκτάσεις στην Ηλεία αλλά και στην Κ. Αχαΐα κατά των οποίων «επέδραμεν ο Κολοκοτρώνης».

Επανάσταση 1821
---------------

Ο Σαΐτ αγάς έμεινε στην ιστορία της Πάτρας, διότι γύρω από τον Πύργο του διεξήχθη μια από τις πιο σπουδαίες μάχες της Επανάστασης του 1821. Ο Ληνός (πύργος) του Σαΐτ αγά με τα αμπέλια του, βρίσκεται αριστερά της μονής Γηροκομείου, πιθανότατα πλησίον του Νοσοκομείου Νοσημάτων Θώρακος της Πάτρας και ήταν το θέατρο όπου εξελίχθηκε σημαντικό μέρος της Μάχης του Γηροκομείου στις 9 Μαρτίου 1822. Τον Ληνό του Σαΐτ αγά είχε καταλάβει και υπερασπιζόταν «ο Γεώργιος Σέκερης με τους Τριπολιτσιώτες». Στον Ληνό μαζί τους «κλείστηκε και ο Γενναίος Κολοκοτρώνης»  μετά την αντεπίθεση των Τούρκων.

Το σπίτι του στην Πάτρα βρισκόταν στην αρχή της οδού Μπουκαούρη (Περιβόλια Σκαμπαρδώνη), όπου κατά τον Τριανταφύλλου, το 1980 σωζόταν ακόμα «το οχυρό της περιτείχισμα».

Ο Ανδρέας Καλαμογδάρτης σε επιστολή του το 1819, προς Ασημάκη Ζαΐμη και Ανδρέα Λόντο αναφέρει το θάνατο του «ενάρετου Σαΐτ Αγά», εκ του οποίου συμπεραίνεται ότι ήταν αγαπητός στην Πάτρα.

Ο γιος του Χαλίλ, κατά την Επανάσταση κατέφυγε στην Τριπολιτσά. Το όνομά του Σαΐτ αγά αναφέρεται και σε δημοτικό τραγούδι που άκουσε η Γεωργία Ταρσούλη στο Βασιλίτσι Πυλίας και καταγράφεται στο βιβλίο της «Μωραΐτικα τραγούδια».

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Τριανταφύλλου, Κώστας (1980). *Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών* (Β´ Αναθεωρημένη και εικονογραφημένη έκδοση). Πατρα. σελ. 341.
2. 1 2  *Ιστορία του Ελληνικού Έθνους*. **ΙΒ**. Αθήνα: Εκδοτική Αθηνών. 1975. σελ. 219,220. ISBN 960-213-095-4.

Βιβλιογραφία
------------

* ΘΩΜΟΠΟΥΛΟΥ, ΣΤΕΦΑΝΟΥ Ν. (1999) Λάζαρη, Βασίλη, επιμ. ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΤΩΝ ΠΑΤΡΩΝ ΑΠΟ ΑΡΧΑΙΟΤΑΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΜΕΧΡΙ ΤΟΥ 1821. Πάτρα: Αχαϊκές Εκδόσεις. ISBN 960-7960-09-2.
* Ιστορικό Λεξικό των Πατρών Κώστα Τριανταφύλλου, Β΄ έκδοση (1980). Πάτρα.
* Ιστορία του Ελληνικού Έθνους. ΙΒ. Αθήνα: Εκδοτική Αθηνών. 1975. ISBN 960-213-095-4
Ο Πωλ Αντάμ σε ξυλογραφία από τον Φελίξ Βαλοτόν
Ο **Πωλ Αντάμ** (*Paul Auguste Marie Adam*, 7 Δεκεμβρίου 1862 - 1 Ιανουαρίου 1920) ήταν Γάλλος μυθιστοριογράφος. Γεννήθηκε και πέθανε στο Παρίσι.

Συνεργάσθηκε με το περιοδικό *La Revue indépendante* προτού εκδώσει στο Βέλγιο το πρώτο του μυθιστόρημα, το *Chair molle* (1885), που κατηγορήθηκε για ανηθικότητα, προκάλεσε σκάνδαλο και οδήγησε τον νεαρό συγγραφέα σε μία καταδίκη σε φυλάκιση 15 ημερών και βαρύ πρόστιμο.

Ο Πωλ Αντάμ καθιερώθηκε με το μυθιστόρημα *Être* (1888). Στη συνέχεια έγραψε μία σειρά ιστορικών μυθιστορημάτων για την περίοδο των Ναπολεόντειων Πολέμων και των επακολούθων τους. Το πρώτο έργο της σειράς αυτής, το *La Force*, δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1899. Ακολούθησαν τα *L'Enfant d'Austerlitz* (1901) και *Au soleil de juillet* (1903). Μαζί με τον Έλληνα λογοτέχνη Ζαν Μορεάς ο Αντάμ συνέγραψε το 1886 το μυθιστόρημα *Le Thé chez Miranda* και το *Les Demoiselles Goubert*, που σημάδευσε τη μετάβαση από τον νατουραλισμό στον συμβολισμό στη Γαλλική λογοτεχνία.

Το 1906 ο Αντάμ συνόψισε στο έργο του *Vues d'Amérique* την προσέγγισή του στην τέχνη ως εξής: «Τέχνη είναι η πράξη τού να εγγράφεις ένα δόγμα μέσα σε ένα σύμβολο» («L'art est l'œuvre d'inscrire un dogme dans un symbole.»). Στο μυθιστόρημά του *Stephanie* (1913) ο Αντάμ επιχειρηματολογεί υπέρ των γάμων με συνοικέσια έναντι των γάμων από έρωτα. Αλλά και από πολιτικής απόψεως ήταν συντηρητικός: Οπαδός του στρατηγού Ζωρζ Ερνέστ Μπουλανζέ, αγωνίσθηκε μέσα στις εθνικιστικές κινήσεις υπέρ των παραδόσεων και κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ίδρυσε τη *Ligue intellectuelle de fraternité latine*.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Το όνομά του συναντάται και ως **Παύλος Αδάμ** σε παλαιότερες εκδόσεις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2015.
2. 1 2  Paul de Roux: «Nouveau Dictionnaire des œuvres de tous les temps et tous les pays» (Γαλλικά) Éditions Robert Laffont. 1994. σελ. 12. ISBN-13 978-2-221-06888-5. ISBN-10 2-221-06888-2.
3. ↑  βλ. π.χ. «Χρονικά». *Η Μελέτη* **6** (1): 63. Ιανουάριος 1912.
4. ↑  «Paul Adam | French author | Britannica». *www.britannica.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Νεκρολογία του Πωλ Αντάμ
* Τα έργα του Πωλ Αντάμ στο Project Gutenberg

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 4938246
* **ΕΒΕ**: 132054
* **AA**: 30019
* LCCN: n82158480
* ISNI: 0000 0000 8338 9293
* GND: 118643746
* SELIBR: 328611
* SUDOC: 027205568
* BNF: cb11929806q (data)
* ULAN: 500313030
* NLA: 35859438
* NKC: jn19990000025
* The Léonore id LH//7/21 is not valid.
* ICCU: LO1V020966
* BNE: XX1171684

 |

 |
Η **Στεφανία Αλφόνσα**, ισπανικά: *Estefanía Alfonso de Castilla*‎ (1139/1148 - 1η Ιουλίου 1180) από τον Πορτογαλικό Οίκο της Ιβρέας, επίσης γνωστή ως Στεφανία η *Άτυχη* (Estefanía la *Desdichada*), ήταν νόθη κόρη του Aλφόνσου Ζ΄ του Λεόν και της Καστίλης, και της Ουρράκα Φερνάντεθ δε Κάστρο, χήρας του κόμη Ροδρίγο Μαρτίνεθ. Δολοφονήθηκε από τον σύζυγό της Φερνάντο Ροδρίγεθ δε Κάστρο, έτσι έλαβε το παρωνύμιο "η Άτυχη".

Βιογραφία
---------

Η ημερομηνία γέννησης της Στεφανίας πρέπει να τοποθετηθεί μεταξύ του 1139, όταν ξεκίνησε η σχέση μεταξύ του Αλφόνσου Ζ΄ και της Ουρράκας  και του 1148, έτος κατά το οποίο ο Αλφόνσος Ζ΄ απένειμε προνόμια υπέρ της Ουρράκας και της κόρης τους. 

Το 1157 ο Αλφόνσος Ζ΄ απεβίωσε, ενώ επέστρεφε από μία αποστολή, και τον διαδέχθηκαν οι γιοι του: ο Σάντσο Γ΄ στην Καστίλη και ο Φερδινάνδος Β΄ στο Λεόν.

O μέλλων σύζυγός της Φερνάντο Ροντρίγεθ δε Κάστρο είχε διαζευχθεί την πρώτη του σύζυγο, την Κωνστάνθα Οσόριο, κόρη του κόμη Οσόριο Μαρτίνεθ, ο οποίος είχε σκοτωθεί στη Μάχη του Λοβρεγάλ. Παρόλο που ο σύζυγός της ήταν αυτόχθων στην Καστίλη, και έτσι ονομαζόταν «ο Καστιλιάνος», (στην Καστίλη) είχε το παρωνύμιο «ο λέων». Αυτός άφησε το βασίλειο της Καστίλης με τα αδέλφια του και έλαβε στο αξίωμα του *μεγάλου μαγιορδόμου* από τον ετεροθαλή αδελφό της Στεφανίας, τον Φερδινάνδο Β΄ του Λεόν, ο οποίος τού έδωσε και το χέρι της αδελφής του.  Το 1170 ο Φερδινάνδος Β΄ του Λεόν παραχώρησε την ιδιοκτησία του πριγκιπάτου (*infantazgo)* του Λεόν. 

**δον Φερνάντο Ρούιθ δε Κάστρο** (Οι πρώτες στροφές από το ποίημα *Ένα Παγκόσμιο δράμα* του Ραμόν δε Καμποαμόρ, σε μετάφραση.) 
Η σύζυγός μου Εστεφανία, η οποία είναι σε δόξα,  
ήταν του Αλφόνσου Ζ΄ μία αγαπημένη κόρη.  
Mετά από σήμερα θα ξέρετε, όταν ακούτε αυτήν την ιστορία,  
ότι υπάρχουν ντροπές χωρίς τέλος στη ζωή μας.  
  
Από ζήλια, τη σκότωσα και αν από απροθυμία  
δεν σκοτώθηκα επίσης εκείνο το βράδυ,  
θα σκότωνα αργότερα -αν ήταν απαραίτητο-  
όλους όσους την αμφισβήτησαν, όπως εγώ.

Την 1η Ιουλίου 1180, η Στεφανία δολοφονήθηκε από τον σύζυγό της, τον Φερνάντο, ο οποίος σύμφωνα με ορισμένες πηγές που αναφέρονται, ενώ άλλες δεν έχουν αφήσει κανένα αρχείο για το συμβάν, θεώρησε ότι η σύζυγός του ήταν άπιστη και τη δολοφόνησε. Αυτό έγινε ως εξής: όταν ο Φερδινάνδος άκουσε για πρώτη φορά τη σχέση της γυναίκας του με έναν άγνωστο άνδρα, παρακολούθησε τους εραστές. Μετά μαχαίρωσε τον άνδρα θανάσιμα· έπειτα μπήκε στα δωμάτια της συζύγου του και τη μαχαίρωσε μοιραία. Όταν ο Φερνάντο συνειδητοποίησε σε ποια κατάσταση βρέθηκε, ζήτησε συγχώρεση από τον κουνιάδο του τον βασιλιά. Ο Φερδινάνδος Β΄ δεν τιμώρησε τον γαμπρό του για τη δολοφονία.

Η Στεφανία τάφηκε στη βασιλική του Σαν Ισίδορο δε Λεόν. Άφησε δύο μικρά παιδιά.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε τον Φερνάντο Ροντρίγεθ δε Κάστρο, επικεφαλής του Οίκου δε Κάστρο, κυβερνήτη του Κουέγιαρ, Ντουένιας, Βαγιαδολίδ, Tόρο και Aστούριας σε διαφορετικές περιόδους. Έφερε στον σύζυγό της δύο γιους, μεταξύ των οποίων ο:

* Πέδρο Φερνάντεθ δε Κάστρο.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Torres Sevilla-Quiñones de León (1999), p. 84
2. ↑  Salazar y Acha (2006), p.42
3. ↑  Castile Nobility, Medieval Lands
Ο **Σαΐκ Ουμάρ Καν** (6 Μαρτίου 1975 – 29 Ιουλίου 2014) ήταν ο αρχίατρος της Σιέρα Λεόνε που προσπάθησε να περιορίσει την έξαρση του ιού Έμπολα 2014 στη χώρα του.

Ο ιολόγος φρόντισε πάνω από 100 ασθενείς πριν υποκύψει ο ίδιος στον ιό. Αναγνωρίστηκε ως "έθνικός ήρωας" από το Υπουργείο Υγείας της Σιέρα Λεόνε

Θάνατος
-------

Ο Καν πέθανε από την ασθένεια στις 29 Ιουλίου, 2014, μετά τη μεταφορά του σε νέα καραντίνα, στο νοσοκομείο που διατηρούν οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα στην πόλη Καϊλαχούν, καθώς οι εξετάσεις του έδειξαν ότι είχε μολυνθεί από τον ιό. Η υπουργός Υγείας Μιάτα Κάργκμπο τον χαρακτήρισε "εθνικό ήρωα" γιατί "εργαζόταν δώδεκα ώρες την ημέρα για να σώσει ζωές και έκανε μια απίστευτη θυσία". Ο πρόεδρος της χώρας Έρνεστ Μπάι Κορόμα επρόκειτο να επισκεφθεί το ιατρικό του κέντρο την εβδομάδα που απεβίωσε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Sierra Leone's chief Ebola doctor contracts the virus». *af.reuters.com*. Reuters. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2014.
2. ↑  Gander, Kashmira. «Ebola virus: Top Sierra Leone doctor, Sheik Umar Khan, dies of disease aged 39». *www.independent.co.uk*. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2014.
3. ↑  «Σιέρα Λεόνε: Πέθανε ο αρχίατρος που προσβλήθηκε από Έμπολα». Πρώτο Θέμα. 29/07/2014.. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2014.
4. ↑  Reuters (29 Ιουλίου 2014). «Top Ebola doctor in Sierra Leone dies from virus». *The Guardian*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2014.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 317290834
* ISNI: 0000 0004 5285 1659

 |

 |
Η **Συνθήκη Κωνσταντινούπολης (1913)** ήταν μια διμερής συνθήκη ειρήνης μεταξύ του Βασιλείου της Βουλγαρίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που συνομολογήθηκε στη Κωνσταντινούπολη στις 10 Οκτωβρίου 1913.

Η Συνθήκη αυτή συνομολογήθηκε αμέσως μετά τη λήξη του Β' Βαλκανικού Πολέμου και την συνομολόγηση της Συνθήκης Βουκουρεστίου (1913), κατ' επιταγήν όμως της Συνθήκης Λονδίνου (1913) της οποίας τους όρους οι Μεγάλες Δυνάμεις θεωρούσαν κυρίαρχες.

Με τη συνθήκη αυτή η Βουλγαρία αναγκάσθηκε ν΄ αναγνωρίσει τη κυριαρχία του σουλτάνου επί της ανατολικής Θράκης, (ανατολικά του Έβρου), συμπεριλαμβανομένης της Αδριανούπολης, των Σαράντα Εκκλησιών (Kırklareli), του Διδυμοτείχου (Dimetoka) και άλλων των εδαφών που είχαν ανακαταλάβει οι Οθωμανοί δυτικά και βόρεια της γραμμής Αίνου - Μηδείας κατά τον Β' Βαλκανικό Πόλεμο. 
Η Οθωμανική Αυτοκρατορία εκχώρησε το λιμάνι του Δεδέαγατς (Αλεξανδρούπολη) στη Βουλγαρία. Οι στρατοί των δύο χωρών θα προχωρούσαν σε αποστράτευση μέσα σε τρεις βδομάδες, θα γινόταν ανταλλαγή αιχμαλώτων μεταξύ των δύο χωρών και θα αποκαθιστούσαν τις μεταξύ τους πολιτικές και οικονομικές σχέσεις.
  

* Στο ίδιο κείμενο γίνεται αναφορά για μια Βουλγαροτουρκική συμμαχία γεγονός που είχε δημιουργήσει εύλογα φόβους για ένα νέο βαλκανικό πόλεμο.

Παρατηρήσεις
------------

Η συνθήκη αυτή συνάφθηκε παρά τις αντιρρήσεις του Ρώσου υπουργού εξωτερικών Σαζόνωφ προκειμένου να διατηρηθεί η αρχή ότι "εδάφη που αποσπώνται κατόπιν πολέμου δεν μπορεί να επανέρχονται στον προκάτοχο Ηγεμόνα (Χώρα)".  

Επί της συνθήκης αυτής και των φόβων που δημιουργήθηκαν, η Ελλάδα ουσιαστικά αδυνατούσε να υποστηρίξει οποιαδήποτε απαίτηση επ' αυτής αφού δεν την είχε προσυπογράψει.

Πηγές
-----

* "Διπλωματική Ιστορία της Ευρώπης 1814-1914" σ.343 - Σ.Λάσκαρη - Αθήναι 1947
* "Διεθνείς Συνθήκες" σ.229 - Χαραλ. Γ. Νικολάου - Αθήνα 1996
Η **ποτάμια καραβίδα** είναι είδος καραβίδας της οικογένειας των αστακιδών. Είναι πολύ κοινή στην Ευρώπη, όπου είναι παραδοσιακή πηγή τροφής. Ζει σε γλυκό νερό, συγκεκριμένα σε καθαρές λίμνες, ποτάμια και χειμάρρους. Απαντάται σε όλη την Ευρώπη, από τη Γαλλία στα δυτικά μέχρι την Ουκρανία στα ανατολικά, και από τη Σκανδιναβία στα βόρεια μέχρι τα Βαλκάνια στα νότια. Τα αρσενικά φτάνουν τα 16 εκατοστά σε μήκος ενώ τα θηλυκά μέχρι τα 12 εκατοστά.

Οικολογία
---------

Η ποτάμια καραβίδα είναι νυκτόβια και περνάει τη μέρα της σε τρύπες ή λαγούμια. Τρέφεται με σκουλήκια, υδρόβια έντομα, μαλάκια και υδρόβια φυτά. Φτάνει σε σεξουαλική ωριμότητα στην ηλικία των τεσσάρων ετών και αναπαράγεται από τον Οκτώβριο μέχρι το Νοέμβριο. Το θηλυκό μεταφέρει τα γονιμοποιημένα αυγά στα πόδια της μέχρι τον Μάιο οπότε και θα εκκολαφθούν. Οι κύριοι θηρευτές της ποτάμιας καραβίδας είναι τα Βιζόν, χέλια, πέρκες, λούτσοι και βίδρες.

Κατανάλωση
----------

Η ποτάμια καραβίδα κάποτε ήταν άφθονη σε όλη την Ευρώπη και, παρά την υψηλή τιμή της, καταναλωνόταν ευρέως από τους ανθρώπους επειδή θεωρείται η καλύτερη βρώσιμη καραβίδα. Όμως οι αριθμοί της μειώθηκαν από την πανούκλα των καραβίδων, μια ασθένεια που μεταδόθηκε από τις αμερικανικές καραβίδες (Pacifastacus leniusculus). Σήμερα κατατάσσεται στα εκτεθειμένα είδη από την IUCN.

Αναφορές κατανάλωσης ποτάμιων καραβίδων χρονολογούνται από τον Μεσαίωνα, όπου ήταν δημοφιλές τρόφιμο των Σουηδών ευγενών. Αργότερα η κατανάλωση της εξαπλώθηκε σε όλες τις κοινωνικές τάξεις λόγω της άμεσης διαθεσιμότητάς της. Παραδοσιακά οι καραβίδες συλλέγονται από τη φύση με παγίδες. Σήμερα αυτή η τεχνική έχει αντικατασταθεί με πιο μοντέρνους τρόπους, όπως υδατοκαλλιέργεια σε τεχνητές λίμνες. Η καραβίδα είναι σημαντικό μέρος της Σκανδιναβικής κουλτούρας, κάθε χρόνο στη Σουηδία γίνεται γιορτή καραβίδας για να σημάνει το τέλος του καλοκαιριού.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Freyhof, J. & Kottelat, M. (2008). *Abramis brama*. *2008 IUCN Red List of Threatened Species*. IUCN 2008. Ανακτήθηκε 18 February 2009.
2. 1 2  «Noble crayfish (*Astacus astacus*)». ARKive. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Μαρτίου 2008. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2007.
3. ↑  Peter Scheffel & Bernd Sceiba. *Plants and Animals of Central Europe (Pflanzen und Tiere)*.
4. 1 2  «*Astacus astacus*». Slow Food Foundation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Σεπτεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2013.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ποτάμια καραβίδα** |


|  |  |
| --- | --- |
| Wikispecies logoWikispecies logo | Τα Βικιείδη έχουν πληροφορίες για το θέμα:   **Ποτάμια καραβίδα** |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Astacus astacus  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Καριέρα
-------

Η **Τσάο Σια** γεννήθηκε στο Τσονγκτσίνγκ της Κίνας στις 28 Ιουλίου 1988 είναι επαγγελματίας παλαιστής στο WWE, πιο γνωστή με το όνομα **Σια Λι**. Αυτή τη στιγμή είναι συνδεδεμένη στο WWE με την επωνυμία Smackdown. Είναι η πρώτη Κινέζα γυναίκα που αγωνίστηκε ποτέ στο WWE. Πριν από την ένταξή της στο WWE, η Λι ήταν αθλήτρια αθλητικής μάχης δια βίου, που πολεμούσε στη πολεμική τέχνη του γουσού.

Τον Ιανουάριο του 2017, έγινε μέλος του Κέντρου Απόδοσης WWE αφού είχε εντυπωσιάσει τους ανιχνευτές ταλέντων σε μια δοκιμή στη Σαγκάη της Κίνας. Στις 13 Ιουλίου, η Λι έκανε το ντεμπούτο της για το WWE στο εναρκτήριο Mae Young Classic, καθιστώντας την την πρώτη Κινέζα γυναίκα που αγωνίστηκε ποτέ στις διοργανώσεις του WWE. Αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο από τη Μερσέντες Μαρτίνες. Στις 19 Σεπτεμβρίου 2018, η Λι αγωνίστηκε στο δεύτερο της Mae Young Classic, νικώντας την Κάρεν Κιου στον πρώτο γύρο,αλλά αποκλείστηκε στο δεύτερο γύρο από την Ντεόνα Πουράτσο. Καθ 'όλη τη διάρκεια του 2017 και του 2018, η Λι πάλευε μόνο σε ζωντανές εκδηλώσεις NXT εκτός του Mae Young Classic.Στις 27 Ιανουαρίου 2019, στο Royal Rumble, έκανε την πρώτη της εμφάνιση σε ένα αγώνα πληρωμής ανά προβολή εισερχόμενη στον αγώνα Royal Rumble των γυναικών στο νούμερο 11, διάρκειας 4:48 πριν απομακρυνθεί από την Σαρλότ Φλερ. Αγωνίστηκε ξανά στο γυναικείο Royal Rumble στο ομώνυμο γεγονός στις 26 Ιανουαρίου 2020, μπαίνοντας στον αριθμό 24 και διήρκησε 10:49, προτού απομακρυνθεί από τη Σέινα Μπάσλερ.

Η Λι έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο στο επεισόδιο του NXT στις 20 Φεβρουαρίου 2019, χάνοντας σε έναν αγώνα με τη Μία Γιμ. Στο επεισόδιο του NXT την 1η Μαΐου, κέρδισε την πρώτη τηλεοπτική νίκη της νικώντας τη Ρέιτσελ Ίβερς. Στα μέσα Νοεμβρίου, μπήκε σε διαμάχη με την Αλίγια και τη Βανέσα Μπορν, παίρνοντας νίκες μπακ-του-μπακ για το ντουέτο στα επεισόδια του NXT στις 13 και 27 Νοεμβρίου, το τελευταίο από τα οποία την είδε να δέχεται επίθεση από τον πρωταθλητή γυναικών του NXT Σέινα Μπάσλερ, Μαρίνα Σαφίρ και Τζέσαμιν Ντιουκ μετά.Οδηγήθηκε σε έναν αγώνα χωρίς τίτλο στο επεισόδιο του NXT στις 4 Δεκεμβρίου, με την Λι να χάνει από την Μπάσλερ με υποβολή. Στο επεισόδιο του NXT της 25ης Μαρτίου 2020, η Λι ήταν έτοιμη να αντιμετωπίσει την Αλίγια σε έναν προκριματικό για να αγωνιστεί σε έναν αγώνα Λάντερ για να καθορίσει τον # 1 υποψήφιο για το Πρωτάθλημα Γυναικών NXT, αλλά τραυματίστηκε από τα παρασκήνια πριν ξεκινήσει ο αγώνας. Αυτό οδήγησε σε έναν σύντομο αγώνα μεταξύ των δύο στο επεισόδιο του NXT στις 15 Απριλίου, με την Λι να εκδικείται με την νίκη της κατά της Αλίγια.

Άλλα μέσα
---------

Η Λί έκανε το ντεμπούτο της στο WWE 2K22 ως DLC
Η ***Σάντχου Μπάσα*** (Βεγγαλικά: সাধুভাষা‎) είναι λογοτεχνική παραλλαγή της Βεγγαλικής γλώσσας. Χρησιμοποιείται μόνο γραπτώς, σε αντίθεση με τη Τσολίτο-μπάσα, η οποία είναι η καθομιλουμένη μορφή.

Ιστορία
-------

Αυτή η σανσκριτοποιημένη μορφή της βεγγαλικής γλώσσας είναι αξιοσημείωτη για τις παραλλαγές των μορφών του ρήματος και το λεξιλόγιο που αποτελείται κυρίως από ταΣανσκριτικά ή λέξεις τοτσόμο. Ήταν κυρίως ένα λεξιλόγιο που καθιστούσε ευκολότερη τη μετάφραση και κατανόηση λογοτεχνικών έργων στα Σανσκριτικά εκείνη την εποχή. Μεταξύ τους, αξιοσημείωτος ήταν ο Ισβάρ Τσάντρα Βιντγιασαγκάρ, που τυποποίησε τα αλφάβητα και άνοιξε το δρόμο για λογοτεχνικά έργα. Η χρήση της καθομιλουμένης Βεγγαλικής αποτελούνταν ως επί το πλείστον από την βάση Πάλι της, αυτόχθονες Αυστροασιατικές/Θιβετοβιρμανικές/Δραβιδικές *ντέσι*, περσικές και αραβικές λέξεις ενσωματωμένες στο λεξιλόγιο. Ως αποτέλεσμα, οι Ινδουιστικοί ειδήμονες επέλεξε το δρόμο της σανσκριτοποίησης για την δημιουργία μιας "καθαρής" γλώσσας, η οποία δεν έπρεπε να χρησιμοποιηθεί στην καθημερινή συζήτηση, αλλά θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως σύγχρονος εκπρόσωπος των κλασικών γλωσσών όπου τα έργα της Σανσκριτικής λογοτεχνίας μπορούν να μεταφραστούν. Αυτό μετατόπισε τα Βεγγαλικά από τις ρίζες των Πάλι προς τα Σανσκριτικά. Αυτό με τη σειρά του αύξησε την ομοιότητα του Βεγγαλικού λεξιλογίου με άλλες Ινδοάριες γλώσσες, όπως τα Χίντι και τα Ούρντου.

Η ανάπτυξη της Γκουρού Μπάσα και Τσαλίτα Μπάσα ήταν περισσότερο ή λιγότερο μια παράλληλη ανάπτυξη. Από τη στιγμή που οι Ισβάρ Τσάντρα Βιντγιασαγκάρ και Μπανκίμ Τσάντρα Τσαττοπαντγιάι δημιούργησαν το έδαφος για την Σάντχου Μπάσα, οι Καλιπρασάννα Σίνγκα, Πέρι Τσαντ Μίτρα και άλλοι συνειδητοποίησαν τη δύναμη της Τσαλίτα μπάσα.

Από την εποχή του Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ, το Σάντχου (καθαρό) μέρος της Σάντχου Μπάσα είχε σε μεγάλο βαθμό εξασθενήσει σε ένα σύνολο μορφών ρήματος και σε μια δεκαετία ή δύο και ο ίδιος θα επέλεγε τη Τσαλίτα Μπάσα ως λογοτεχνική μορφή των Βεγγαλικών.

Το βιβλίο Ατμαγκάτι Νιράντ Τσοουντχουρί (Αυτοκτονικός Νιράντ Τσουντχουρί), εμφανίζεται ως το τελευταίο Βεγγαλικό βιβλίο γραμμένο στη Σάντχου μπάσα.

Ο Μπανγκλαντεσιανός συγγραφέας, πενυματιστής και ακαδημαϊκός Δρ. Σαλιμουλλάχ Χαν έχει γράψει στη Σάντχου Μπάσα από το 2005.

Δείτε επίσης
------------

* Μπενγκάλι
* Αλαλέρ Γκαρέρ Ντουλάλ

Παραπομπές
----------

1. ↑  Khan, Siddikur Rahman (13 Ιουλίου 2012). «কবে শুরু হবে আহমদ ছফা চর্চা». *Ittefaq*. Ittefaq Group of Publications Ltd. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 2012.
Τοπίο της Σιέρα δε Αγάλτα
Η **Σιέρα δε Αγάλτα** είναι σχετικώς μικρή οροσειρά στην Ονδούρα, στο ανατολικό-κεντρικό μέρος της χώρας. Εκτείνεται στη διεύθυνση βορειοανατολικά-νοτιοδυτικά, σε μήκος 65 χιλιομέτρων περίπου, ανάμεσα στον ποταμό Σίκο και την κοιλάδα Ολάντσο. Το μέγιστο υψόμετρό της ανέρχεται σε 2.591 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Η μεγαλύτερη έκταση της οροσειράς είναι καλυμμένη με πυκνή βλάστηση και την 1η Ιανουαρίου 1987 ιδρύθηκε το Εθνικό Πάρκο-δρυμός της Σιέρα δε Αγάλτα. Το πάρκο αυτό καλύπτει μια έκταση 207,85 τετραγωνικά χιλιόμετρα, σε υψόμετρα από 1.800 μέχρι 2.354 μέτρα. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του κέντρου του είναι 15°00΄37΄΄ Βόρειο πλάτος και 85°51΄09΄΄ Δυτικό μήκος.

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 1 (1972), σελ. 544
Ο **Σωτήριχος** ήταν Βυζαντινός στρατηγός του 6ου αιώνα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Ιουστινιανού Α΄ (527-565).

Ήταν πατέρας του Φιλάγριου, του Ρωμύλου και του Ευστράτιου. Αναφέρεται για πρώτη φορά το 556 όταν σαν μάγιστρος στάλθηκε από τον Ιουστινιανό στον βασιλιά των Λαζών Τζάθιο. Ο Σωτήριχος ξεκίνησε από την Κωνσταντινούπολη για την Λαζική με χρυσό για τον Τζάθιο. 

Στην Λαζική όπου είχε στρατοπέδευση και στην χώρα των Μισινιανών, οι Μισιμιανοί του έστειλαν δύο πρέσβεις, τον Χάδον και τον Θυάνη, αλλά ο Σωτήριχος τους αντιμετώπισε με περιφρόνηση και τους σκότωσε. Τότε οι Μισιαμινοί επιτέθηκαν στο βυζαντινό στρατόπρδο σκοτώνοντας τον Σωτέριχο και τους γιους του, Φιλάγριο και Ρωμύλο, παίρνοντας και τον χρυσό.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Ανακτήθηκε στις 3  Δεκεμβρίου 2021.
2. 1 2 3 4 5  Agathiae Myrinaei historiarum libri quinque ; cum versione Latina ... Τόμος 3, σελ. 172 έως 176
Η **Ροσάνα Αρμπέλο** (*Rosana Arbelo Gopar*, 24 Οκτωβρίου 1963) είναι Ισπανίδα τραγουδίστρια και συνθέτης.

Γεννήθηκε στο νησί Λανθαρότε στα Κανάρια νησιά, όπου ανατράφηκε. Ήταν η νεώτερη μιας οικογένειας οκτώ παιδιών. Άρχισε να συνθέτει μουσική μετά τη μετακίνηση στη Μαδρίτη στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Κέρδισε την πρώτη θέση στο φεστιβάλ μουσικής του Μπενιδόρμ με το τραγούδι της «Fuego y Miel».

Το ντεμπούτο άλμπουμ της, *Lunas Rotas*, κυκλοφόρησε το 1996. Το σάουντ τρακ για την ταινία *Curdled* του 1996 χαρακτήρισε τα τραγούδια της «Lunas Rotas" και "El Talismán", εκθέτοντας την σε ένα διεθνές ακροατήριο.

Το δεύτερο άλμπουμ της, *Luna Nueva*, κυκλοφόρησε το 1998, είχε έναν ωριμότερο και βαθύ ήχο, αλλά διατήρησε τα φυσικά και απαλά συναισθήματα που χαρακτηρίζουν την καλλιτέχνη. Μετά από τρία χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων έγραψε τραγούδια για άλλους καλλιτέχνες, το τρίτο άλμπουμ της, *Rosana*, κυκλοφόρησε το 2001. Οι ήχοι του πειραματίστηκαν τους ρυθμούς της γενέτειρας της στα Κανάρια νησιά. 

Τον Δεκέμβριο του 2003, κυκλοφόρησε *Marca Registrada*, ένα διπλό άλμπουμ που περιείχε 10 νέα τραγούδια, 12 μεγαλύτερες επιτυχίες, και δύο βίντεο. Πιο πρόσφατα, έχει σε περιοδεία στην Ισπανία και τη Λατινική Αμερική, προωθώντας το άλμπουμ Magia της το 2005.

Δισκογραφία
-----------

### Άλμπουμς

* *Lunas Rotas*, MCA Records 1996
* *Luna Nueva*, Universal Latino Records 1998
* *Rosana*, Universal Latino Records 2001
* *Marca Registrada*, Universal Latino Records 2003
* *Magia*, WEA International Records 2005
* *A Las Buenas y a Las Malas*, 2009
* *Buenos Días Mundo!!*, WEA International Records 2011

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Rosana Arbelo: Lunas Rotas (review)». *Billboard*: σελ. 68. July 27, 1996.. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η Ροσάνα Αρμπέλο στο IMDb
* Η Ροσάνα στο allmusic
* Επίσημη Ιστοσελίδα της Ροσάνα
* Βιογραφία της Ροσάνα Αρμπέλο στο buscabiografias
* Βιογραφία, φωτογραφίες, δίσκοι, τραγούδια και βίντεο της Ροσάνα στο todomusica
* Βιογραφία της Ροσάνα στο sortmusic
* Λίστα τραγουδιών της Ροσάνα στο musicpopstars

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 87099237
* **Europeana**: agent/base/81893
* LCCN: n2004070545
* ISNI: 0000 0001 0815 3595
* GND: 135072239
* BNF: cb140072019 (data)
* MusicBrainz: f75752c9-73a3-4f3e-8477-a42cd9629ec5
* BNE: XX1320370

 |

 |
Η **Σωτηρία Αλιμπέρτη** (1847-1929) το γένος Οικονόμου, ήταν Ελληνίδα φεμινίστρια και εκπαιδευτικός. Δίδαξε και υπήρξε υποδιευθύντρια του Ζαππείου Παρθεναγωγείου Κωνσταντινουπόλεως. Εκεί γνωρίστηκε με τον βιβλιοπώλη Ιωάννη Αλιμπέρτη, με τον οποίο παντρεύτηκε το 1882 και απέκτησε δύο γιους. Ίδρυσε τον γυναικείο σύλλογο, *Εργάνη Αθηνά*.

Η Αλιμπέρτη ίδρυσε σχολείο για κορίτσια στη Ρουμανία. Συνεργάστηκε με την Εφημερίδα των Γυναικών της Αθήνας. Ανέπτυξε παρόμοιες δραστηριότητες και στην Ελλάδα, την εποχή που η Καλλιρρόη Παρρέν ήταν πρόεδρος της Ένωσης Ελληνίδων Γυναικών. Το 1893 επέστρεψε στην Αθήνα, όπου ίδρυσε την *Εργάνη Αθηνά* και έγινε εκδότρια του λογοτεχνικού περιοδικού *Πλειάδες*.

Εξέδωσε μία σειρά ιστορικών βιβλίων κατόπιν πολύχρονης και επισταμένης έρευνας σε βιβλιογραφικές πηγές και αλληλογραφίες, όπως: "Αμαλία βασίλισσα της Ελλάδος" (1896), "Αμαλία βασίλισσα της Ελλάδος - Επιστολαί" (1916), "Αι Ηρωίδες της Ελληνικής Επαναστάσεως" (1930) και "Μαντώ Μαυρογένους" (1931). Τα δύο τελευταία βιβλία εκδόθηκαν μετά το θάνατό της, με την επιμέλεια των γιων της Γεώργιου και Σπυρίδωνος Αλιμπέρτη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Boles, Janet K. and Diane Long Hoeveler. *Historical Dictionary of Feminism.* Scarecrow Press, 2004,
2. ↑  Avdela, E. and Psarra, A. (2005), "Engendering 'Greekness': Women's Emancipation and Irredentist Politics in Nineteenth-Century Greece", *Mediterranean Historical Review*, Vol. 20, No. 1, June 2005, p. 77. Retrieved February 24, 2013.
3. ↑  Jennifer S. Uglow, Frances Hinton, Maggy Hendry (ed.), *The Northeastern Dictionary of Women's Biography* (3rd edition), UPNE, 1999, (ISBN 1-55553-421-X), p. 13.

Βιογραφία
---------

* J. S. Uglow, F. Hinton. *The International Dictionary of Women's Biography.* Continuum International Publishing Group, 1989. (ISBN 978-0-8264-0417-6)

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Stefanidou, Xenia (2007), "Greek Women in Positions of Power." Paper presented at the Hellenic American Professional Society Annual Meeting. November 4.
Το **σιάμισιη** (ΔΦΑ: [ˈʃamiʃi]) είναι είδος παραδοσιακής τηγανιτής πίτας που παρασκευάζεται στην Κύπρο.

Περιγραφή
---------

Το σιάμισιη είναι μικρή τηγανιτή γλυκιά πίτα με γέμιση από διάφορα υλικά όπως χαλβάς και σιμιγδάλι. Αποτελεί παραδοσιακό έδεσμα της κυπριακής κουζίνας που παρασκευάζεται τουλάχιστον από τον 19ο αιώνα. Φτιάχνεται κυρίως σε περιστάσεις όπως οι ονομαστικές γιορτές (ιδίως στα κατά τόπους πανηγύρια) ενώ προσφέρεται και στους γάμους. Προσφέρονται ζεστοί και συνήθως μαζί με λουκουμάδες.Για την παρασκευή του σιάμισιη υπάρχουν διάφορες συνταγές. Οι κυριότερες εκδοχές είναι δύο: η πρώτη συνταγή απαιτεί για τη γέμιση ένα ποτήρι σιμιγδάλι, μερικά ποτήρια νερό, ένα φλιτζάνι τσαγιού με ανθόνερο, μισό κουτάλι μαστίχα και ένα ποτήρι ζάχαρη. Επίσης για το φύλλο χρησιμοποιούνται νερό, τρία ποτήρια αλεύρι και τρία κουτάλια ελαιόλαδο. Η δεύτερη συνταγή απαιτεί ποσότητες νερού, σιμιγδαλιού, ζάχαρης και μαστίχας για τη γέμιση ενώ για τη ζύμη δύο φλιτζάνια αλεύρι, περίπου μισό φλιτζάνι αραβοσιτέλαιο, κοφτό αλάτι και νερό για το ζύμωμα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  
Kitinas-Gogos, Dora (28 Σεπτεμβρίου 2012). «Dora's recipe: Shamishi». *NEOS KOSMOS*. Ethnic Publications Pty Ltd. Ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2015.
2. 1 2 3 4  
Γρηγορίου, Χριστίνα· Λαζάρου, Στάλω· Γιάγκου, Βαρβάρα· Ξενοφώντος, Αργυρώ. «Σιάμισιη». *Εικονικό Μουσείο Κυπριακών Τροφίμων και Διατροφής*. Πανεπιστήμιο Κύπρου. Ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2015.
3. ↑  
«Shamishi». *howaboutsomegreektonight.com*. Ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2015.
Η **Ρένι Σούρμαν Χέιγκουορθ** (*αγγλικά : Renée Schuurman Haygarth*), (6 Οκτωβρίου 1939 - 30 Μαΐου 2001), είναι πρώην πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης από τη Νότια Αφρική που έχει καταφέρει να κερδίσει έξι τίτλους σε τουρνουά Γκραν σλαμ.

Η Σούρμαν συνεργάστηκε στα διπλά γυναικών με τη Σάντρα Ρέινολντς Πράις όπου κέρδισαν τέσσερις τίτλους στο διπλό γυναικών σε τουρνουά Γκραν σλαμ. Κέρδισαν το Αυστραλιανό Πρωτάθλημα του 1959 και το Γαλλικό Πρωτάθλημα του 1959, του 1961 και του 1962. Επιπλέον, ήταν επιλαχόντες στο Γουίμπλεντον το 1960 και το 1962. Η Σούρμαν κέρδισε τον τίτλο στο διπλό γυναικών με συμπαίκτρια την Αν Χέιντον Τζόουνς στο γαλλικό πρωτάθλημα του 1963 κερδίζοντας στον τελικό τις Ρόμπιν Έρμπεν και Μάργκαρετ Σμιθ Κορτ.

Τον Απρίλιο του 1962 νίκησε την Άντζελα Μόρτιμερ στον τελικό του βρετανικού σκληρού πρωταθλήματος. Με συμπαίκτη τον Μπομπ Χόου κέρδισαν τον τίτλο στο μικτό διπλό στο γαλλικό πρωτάθλημα του 1962. Με συμπαίκτη τον Ροντ Λέιβερ ήταν δύο φορές επιλαχόντες στο μεικτό στο Αυστραλιανό και Γαλλικό Πρωτάθλημα του 1959. Στο Αυστραλιανό Πρωτάθλημα του 1959, έφτασε στον τελικό του απλού όπου έχασε από τη Μαίρη Κάρτερ Ρεϊτάνο 6-2, 6-3. Κέρδισε το γερμανικό πρωτάθλημα το 1963, νικώντας τη Λέσλι Τέρνερ Μπάουρι στον τελικό σε τρία σετ.

Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείουτο 1959 ήταν δεύτερη στο απλό γυναικών και πρώτη στο διπλό μεικτό με συμπαίκτη τον Ίαν Βέρμακ.

Σύμφωνα με τον Lance Tingay της *The Daily Telegraph* και του Daily Mail, η Σούρμαν κατατάχθηκε μεταξύ των πρώτων δέκα γυναικών στον κόσμο από το 1960 έως το 1963 και έφτασε στα υψηλότερα επίπεδα της παγκόσμιας κατάταξης το 1963. Παντρεύτηκε τον Πήτερ Χέιγκουορθ στις 29 Μαΐου 1964 στο Ντουρμπάν. Ο δεύτερος γάμος της, με τον Ρόμπιν Όσμπορν πραγματοποιήθηκε το 1977.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *ITF website*.
2. ↑  800173482. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2022.
3. 1 2  Little, Alan (2013). *Wimbledon Compendium 2013* (23 έκδοση). London: All England Lawn Tennis & Croquet Club. σελίδες 409, 411. ISBN 978-1899039401.
4. ↑  «Fed Cup – Player Profile – Renee SCHUURMAN». FedCup.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2009.
5. ↑  «Natal Witness obituary - Renée Haygarth (nee Schuurman) (1939–2001)» (PDF). Ανακτήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2012. [*νεκρός σύνδεσμος*]
6. ↑  John Nauright, Charles Parrish -Sports Around the World: History, Culture, and Practice 2012 p164 "Sandra Reynold from South Africa reached both the ladies' singles and doubles finals at Wimbledon in 1960, competing in the doubles with fellow country member Renée Schuurman. They again reached the Wimbledon final two years later, ..."
7. ↑  «Renee Schuurman Cops British Ladies Tennis». *Star-News*. 29 Apr 1962.. Ανακτήθηκε στις 25 September 2012.
8. ↑  «Turner, Stolle Beaten». *The Canberra Times* **37,** (10,614): σελ. 46. 14 August 1963. .
9. ↑  Collins, Bud (2008). *The Bud Collins History of Tennis: An Authoritative Encyclopedia and Record Book*. New York: New Chapter Press. σελίδες 695, 703. ISBN 0-942257-41-3.
**Ταύτιση** στα μαθηματικά είναι μια έννοια σχετική με την ισότητα και συμβολίζεται με ≡. Η ταύτιση δεν δηλώνει ότι τα δύο μέλη είναι ίσα, όπως και στην ισότητα. Δηλώνει ότι τα δύο μέλη είναι ίδια, δηλαδή αναπαριστούν το ίδιο πράγμα. Μια ταύτιση: 8 × 6 + 4 ≡ 48 + 4. Τα δύο μέλη (8 × 6 + 4) και (48 + 4) δε λέμε ότι είναι ίσα, αλλά ότι είναι ίδια και διαβάζουμε: "οχτώ επί έξι συν τέσσερα ταυτόσημο με σαράντα οχτώ συν τέσσερα" ή "οχτώ επί έξι συν τέσσερα ίδιο με σαράντα οχτώ συν τέσσερα".

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **ταύτιση**  |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Μαθηματικά
 |

 |
Ο **Ρος 614** **(Ross 614)** ή **Gliese 234 A** είναι ένας ερυθρός νάνος αστέρας εκλάμψεων τύπου UV Κήτους και ο πρωτεύων αστέρας ενός γειτονικού διπλού συστήματος αστέρων στον αστερισμό Μονόκερω. Ως μεταβλητός αστέρας είναι γνωστός ως **V577 Μονοκέρωτος (V577 Mon)**. Με φαινόμενο μέγεθος περίπου 11, είναι αόρατος με γυμνό μάτι, παρότι είναι ένας από τους πλησιέστερους αστέρες, σε απόσταση 13,3 έτη φωτός, γεγονός που συνέτεινε στο να αποτελέσει το αντικείμενο πολλών μελετών.

Το διπλό σύστημα
----------------

Το σύστημα του Ρος 614 αποτελείται από δύο πολύ ερυθρούς νάνους μικρής μάζας που βρίσκονται κοντά ο ένας στον άλλο. Ο δευτερεύων αστέρας έχει φαινόμενο μέγεθος m(V) = 14,23, είναι δηλαδή 17,1 φορές αμυδρότερος από τον πρωτεύοντα και γι' αυτό δύσκολα παρατηρείται. Ο πλέον πρόσφατος προσδιορισμός των τροχιακών παραμέτρων του συστήματος έγινε από τον Τζωρτζ Γκέιτγουντ (George Gatewood) με συνδυασμό παλαιότερων πηγών με δεδομένα του δορυφόρου HIPPARCOS. Σύμφωνα με αυτή τη μελέτη, η περίοδος περιφοράς των δύο αστέρων περί το κοινό τους κέντρο μάζας είναι 16,595 ±0,008 χρόνια, ενώ ο μέσος διαχωρισμός τους είναι 1,10 δευτερόλεπτο του τόξου, που αντιστοιχεί σε 37,3 λεπτά φωτός ή 4,48 AU. Ο φασματικός τύπος του συνοδού είναι M8 V. Τα απόλυτα μεγέθη των δύο αστέρων είναι 13,09 και 16,17, ενώ οι μάζες τους 0,2228 ± 0,0055 και 0,1107 ± 0,0028 της ηλιακής μάζας αντιστοίχως.

Ιστορία
-------

Ο πρωτεύων αστέρας ανακαλύφθηκε τo 1927 από τον Φρανκ Έλμορ Ρος (F.E. Ross) με χρήση του μεγαλύτερου διοπτρικού τηλεσκοπίου στον κόσμο, στο Αστεροσκοπείο Γιερκς. Ο Ρος σημείωσε τη μεγάλη ιδία κίνηση αυτού του αμυδρού αστέρα στις φωτογραφικές του πλάκες που αποτελούσαν το β΄ μέρος μιας επισκοπήσεως του ουρανού που είχε αρχίσει ο Μπάρναρντ, τον οποίο ο Ρος διαδέχθηκε στο αστεροσκοπείο. Ο Ρος τότε συμπεριέλαβε τον αστέρα στον κατάλογο που φέρει το όνομά του με τον αριθμό 614.

Η πρώτη ανίχνευση του διπλού συστήματος έγινε το 1936 από τον **Dirk Reuyl** με το διοπτρικό τηλεσκόπιο των 66 cm του Αστεροσκοπείου Μακόρμικ στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια, μετά από αστρομετρική ανάλυση φωτογραφικών πλακών. Το 1951 η Σάρα Λ. Λίπινκοτ πραγματοποίησε τις πρώτες αρκετά ακριβείς προβλέψεις για τις μελλοντικές θέσεις του δευτερεύοντα αστέρα μετά από μελέτες με το διοπτρικό τηλεσκόπιο των 61 cm του Αστεροσκοπείο Σπρουλ.[1] Οι υπολογισμοί της χρησιμοποιήθηκαν από τον Μπάαντε για τον οπτικό εντοπισμό για πρώτη φορά του αμυδρού αστέρα με το νέο τότε τηλεσκόπιο Hale των 5 μέτρων του Αστεροσκοπείου του Πάλομαρ

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lippincott, S. L. (February 1951). «Parallax and orbit analysis of Ross 614». *Astronomical Journal* **55**: 236–242. doi:10.1086/106471. Bibcode: 1951AJ.....55..236L. .

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος αστέρων του Μονόκερω
Ο **Ρένσις Λίκερτ** (Rensis Likert. προφορά 'Lick-urt') (5 Αυγούστου 1903–3 Σεπτεμβρίου 1981) ήταν Αμερικανός παιδαγωγός και ψυχολόγος (organizational psychologist), περισσότερο γνωστός για την επιστημονική του έρευνα στο χώρο των τρόπων διαχείρισης.

Έργο
----

Ίδρυσε το Ινστιτούτο Κοινωνικής Έρευνας του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν και από την έναρξη λειτουργίας του τελευταίου ως το 1970 διετέλεσε διευθυντής του. Μετά την συνταξιοδότησή του ίδρυσε το *Rensis Likert Associates*  για να παράσχει συμβουλές σε οργανισμούς. Συνετέλεσε επίσης στην ίδρυση του Ινστιτούτου Παραγωγικότητας (Institute for Corporate Productivity ή i4cp). Τη δεκαετία του ' 60 και του ' 70 τα βιβλία του ήταν δημοφιλή στην Ιαπωνία, ενώ η έρευνά του σε εταιρείες ανά τον κόσμο είναι επίσης σημαντική.

Η κεντρική του θεωρία ήταν ότι όσο περισσότερο η εργασία επιβλέπεται από άλλους, τόσο λιγότερο παραγωγικοί είναι οι εργαζόμενοι. Ερευνώντας το θέμα της ηγεσίας, ο Λίκερτ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η δημοκρατική ηγεσία είναι πιο αποτελεσματική. Για την ανάπτυξη της θεωρίας του βασίστηκε σε 4 συστήματα ηγεσίας: το εκμεταλλευτικό, το καλοπροαίρετο, το συμβουλευτικό και το συμμετοχικό.

Κλίμακα Λίκερτ
--------------

Το όνομα του Λίκερτ φέρει η κλίμακα την οποία καθιέρωσε ο ίδιος και χρησιμοποιείται σήμερα στη στατιστική. Με την κλίμακα αυτή, οι ερωτώμενοι καλούνται να δηλώσουν το βαθμό στον οποίο συμφωνούν ή διαφωνούν με μία σειρά προτάσεων σχετικά με το αντικείμενο ενδιαφέροντος.

Βιβλία
------

* 'New Ways of Managing Conflict' 1976 (με την Τζέιν Γκίμπσον Λίκερτ)
* 'Human organization : its management and value' (1967)
* 'New patterns of management' (1961)
* 'Some applications of behavioural research' (1957, συνεργασία)

Αναφορές
--------

* Brewer, J. D. (1968). Review of *The Human Organization*. *American Sociological Review*, 33(5), 825-826.
* Effrat, A. (1968). Review: Democratizing and Producing. *Science*, 162(3859), 1260-1261.
* Hall, J. W. (1972). A Comparison of Halpin and Croft's Organizational Climates and Likert and Likert's Organizational Systems. *Administrative Science Quarterly*,17(4), 586-590.
* Huczynski, A.A. and Buchanan, D.A. (2007). "Organizational Behaviour". 6th Edition, Pearson Education.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 4  Μαΐου 2014.
2. 1 2  «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Rensis-Likert. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. 1 2  (Αγγλικά) *SNAC*. w6866bzb. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  «Στυλ ηγεσίας του Likert». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Νοεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2010.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 92062323
* LCCN: n50050159
* ISNI: 0000 0001 1451 887X
* GND: 141231602
* SUDOC: 030535530
* BNF: cb121931203 (data)
* NDL: 00447689

 |

 |
Το **Σύνταγμα της Αρμενίας** υιοθετήθηκε με το αρμενικό δημοψήφισμα, που διεξήχθη στις 5 Ιουλίου 1995. Αυτό το σύνταγμα καθιστούσε την Αρμενία ως μια δημοκρατική, κυρίαρχη, κοινωνική, και συνταγματική χώρα. Σε αυτό ορίζεται το Γερεβάν ως πρωτεύουσα, ρυθμίζονται οι διαδικασίες εκλογής των αντιπροσώπων στο κοινοβούλιο και της κυβέρνησης και άλλες διατάξεις. Στο σύνταγμα του 1995 υπήρχαν 117 άρθρα, ενώ στις 27 Νοεμβρίου 2005 και στις 6 Δεκεμβρίου 2015, με δύο νέα δημοψηφίσματα το σύνταγμα τροποποιήθηκε.

Όπως προβλέπεται, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διορίζει τον Πρωθυπουργό με βάση την κατανομή των εδρών στην Εθνοσυνέλευση και διαβουλεύσεις των κοινοβουλευτικών παρατάξεων. Ο Πρόεδρος διορίζει, επίσης, (και απολύει) τα μέλη της κυβέρνησης, μετά από εισήγηση του Πρωθυπουργού. Λαμβάνοντας υπόψη τις αυξημένες συνταγματικές εξουσίες του Προέδρου, η Αρμενία μπορεί να θεωρηθεί ως μια προεδρική δημοκρατία.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:  **Σύνταγμα της Αρμενίας** |

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Αυγούστου 2009. Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2016.
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2016.
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Συντάγματα της Ευρώπης |
| --- |
|  |
|  | 
* Άγιος Μαρίνος
* Αζερμπαϊτζάν
* Αλβανία
* Ανδόρρα
* Αρμενία
* Αυστρία
* Βατικανό
* Βέλγιο
* Βόρεια Μακεδονία
* Βοσνία και Ερζεγοβίνη
* Βουλγαρία
* Γαλλία
* Γερμανία
* Γεωργία
* Δανία
* Ελβετία
* Ελλάδα
* Εσθονία
* Ηνωμένο Βασίλειο
* Ιρλανδία
* Ισλανδία
* Ισπανία
* Ιταλία
* Κροατία
* Κύπρος
* Λετονία
* Λευκορωσία
* Λιθουανία
* Λίχτενσταϊν
* Λουξεμβούργο
* Μάλτα
* Μαυροβούνιο
* Μολδαβία
* Μονακό
* Νορβηγία
* Ολλανδία
* Ουγγαρία
* Ουκρανία
* Πολωνία
* Πορτογαλία
* Ρουμανία
* Ρωσία
* Σερβία
* Σλοβακία
* Σλοβενία
* Σουηδία
* Τουρκία
* Τσεχία
* Φινλανδία
 |

 |
Ο  **Ριχάρδος της Ακουίλα** (Richard d'Aquila) ήταν Νορμανδός πρώτος κόμης της Ακουίλα, κόμης του Φοντί και Δούκας της Γκαέτα από το 1104 ή 1105 έως το 1111 που το όνομα του χάνεται από τις πηγές.

Καταγόταν από το Λ'Αιγκλ (L'Aigle), στα δυτικά του Δουκάτου της Νορμανδίας, κατά μία εκδοχή το όνομα Ακουίλα ήταν επομένως η ιταλοποίηση του Λ'Αιγκλ κατά άλλη εκδοχή καταγότα απότην Ακουίλα της Ιταλίας. Ο Ριχάρδος αντικατέστησε στην Γκαέτα τον Γκιγιώμ ντε Μπλοσεβίλ κι είχ εκαι ο ίδιος το τιμητικό αξίωμα του *προξένου*. Κατα την θητεία του προσάρτησε στο Δουκάτο το Σουεσάνο. Το 1116 αναφέρεται ότι η γυναίκα του ξανα παντρεύτηκε, πιστεύεται ότι ο Ριχάρδος είχε πεθάνει.

Παντρεμένος με την Ρανγκάρντα απόγονο του Ντοκιμπίλη, παιδιά τους ήταν : 

* Ανδρέας, δούκας της Γκαέτα
* Γοδεφρείδος, κόμης του Φοντί

Παραπομπές
----------

1. ↑  Pierre Diacre, *Chr.*, IV, p. 731
2. ↑  Léon-Robert Ménager, *Inventaire des familles franques et normandes émigrées en Italie méridionale et en Sicile*, dans : Giornate normanno-svevo, Bari, Italie, 1973 (Centro di studi normanno-svevo)
3. ↑  *Ibid.*, p. 177.

Πηγές
-----

* Ferdinand Chalandon, *Histoire de la domination normande en Italie et en Sicile*, t. I, Paris, 1907.
* John Julius Norwich, *The Normans in the South, 1016-1130*, Longman : London, 1967.
Η Γερμανία στα σύνορα του 1937, όπως αναγνωριζόταν διεθνώς – aufgrund alliierten Vorbehaltsrechts – μέχρι το 1990, αν και από το 1970 σταδιακά έχασε ο ορισμός τη σημασία του.
Το **Γερμανικό Ράιχ στα σύνορα προ της 31ης Δεκεμβρίου 1937** ήταν μέχρι τη δεκαετία του 1970 ένας συχνά χρησιμοποιούμενος όρος στην πολιτική της Δυτικής Γερμανίας, αναφορικά με το Γερμανικό Ζήτημα. Η 31η Δεκεμβρίου 1937 ορίστηκε πρώτη φορά στη διάσκεψη της Μόσχας το 1943 ως χρονικό όριο για τον καθορισμό των συνόρων του γερμανικού Ράιχ πριν τις εδαφικές του επεκτάσεις. Στο Πρωτόκολλο του Λονδίνου του 1944, στη Διάσκεψη του Πότσδαμ το 1945 καθώς και σε μερικές νεότερες νομικές πράξεις αναφέρονταν οι τότε νικήτριες δυνάμεις σε αυτή την ημερομηνία, ώστε να ορίσουν τη **„Deutschland als Ganzes"** από γεωγραφικής άποψης, που τελικά ανταποκρινόταν "κατά σχεδόν ομόφωνη ομολογία" στο δημόσιο και το διεθνές δίκαιο.

Εξαιτίας της συνέχειας του Γερμανικού Ράιχ στο διεθνές δίκαιο με τη μορφή της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, αυτή έγειρε μέχρι τη Συνθήκη της Βαρσοβίας (1970) αξιώσεις επί των πρώην εδαφών της Γερμανίας, τα οποία μετά τον διαμελισμό του Ράιχ ήταν επισήμως κάτω από πολωνική και σοβιετική διοίκηση. Με τη Γερμανική επανένωση το 1990 το γερμανικό ζήτημα των συνόρων θεωρείται πλέον λυμένο.

Ιστορική ανασκόπηση
-------------------

Η πραγματική ημερομηνία είναι ιστορικά ασήμαντη. Χρειαζόταν όμως ο διεθνώς αποδεκτός καθορισμός της έκτασης του Ράιχ, επειδή δεν αναγνωρίζονταν διεθνώς όλες οι εδαφικές επεκτάσεις του Γερμανικού Ράιχ πριν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αναμφίβολα η αρχή έγινε το 1935 αφότου ένα δημοψήφισμα στο Σάαρ επέτυχε την επαναπροσάρτηση της Περιοχής του Σάαρ, η οποία επί 15 χρόνια ήταν διαχωρισμένη από τη Γερμανία ως Εντολή της Κοινωνίας των Εθνών. Τα καθορισμένα σύνορα πριν την Άνσλους το Μάρτιο 1938 καθώς και u. a. πριν την ενσωμάτωση της Σουδητίας την 1η Οκτωβρίου 1938 μετά τη Συμφωνία του Μονάχου του Γερμανικού Ράιχ αποτελούσαν τα διεθνώς αποδεκτά σύνορα της Gesamtdeutschland.

Όλες οι εδαφικές μεταβολές, που έλαβαν χώρα μετά από εκείνη τη χρονική στιγμή, ακυρώθηκαν το 1945 με συμμαχικές Πράξεις. Η υπάρχουσα ξανά από το 1949 ελεύθερα εκλεγμένη γερμανική ομοσπονδιακή κυβέρνηση αναγνώριζε πάντα την ισχύ αυτών των συμμαχικών μέτρων.
Die Verfassungslage Deutschlands im Rahmen des Völkerrechts

Αναφορές
--------

1. ↑  Daniel-Erasmus Khan, *Die deutschen Staatsgrenzen*, Teil II, Kapitel III, S. 98; vgl. hierzu ebda. S. 99–102.
2. ↑  Rudolf Laun (Hrsg.): *Internationales Recht und Diplomatie*. Verlag Wissenschaft und Politik, Köln 1963, S. 11 f.
3. ↑  *Beschluß des Völkerbundsrates vom 17. Januar 1935 über die Durchführung des Volksentscheids im Saargebiet* und *Protokoll vom 1. März 1935 über die Wiedereinsetzung Deutschlands in die Regierung des Saargebietes* (nach: *Société des Nations, Journal Officiel*, 1935, S. 530)
4. ↑  Klaus Stern, *Das Staatsrecht der Bundesrepublik Deutschland* – Band V, S. 1964 ff.