recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Σλόμπονταν Σάμαρτζιτς** (σερβικά κυριλλικά: Слободан Самарџић‎‎) είναι Σέρβος ακαδημαϊκός και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως υπουργός στο υπουργείο για το Κοσσυφοπέδιο και τα Μετόχια από το 2007 έως το 2008.

Νεανικά χρόνια και εκπαίδευση
-----------------------------

Ο Σάμαρτζιτς γεννήθηκε στο Βελιγράδι το 1953 από Σέρβους γονείς από τη Βοσνία και το Μαυροβούνιο. Η οικογένειά του προέρχεται από την αδελφότητα Σάμαρτζιτς της φυλής Κριβοσιέ της Ερζεγοβίνης, ειδικά από την περιοχή κοντά στο Χέρτσεκ Νόβι, στο Μαυροβούνιο.

Ο Σάμαρτζιτς αποφοίτησε από τη Σχολή Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου, όπου επίσης απέκτησε το διδακτορικό του.

Επαγγελματική σταδιοδρομία
--------------------------

Ήταν συντάκτης επιστημονικού και πολιτικού προγράμματος στο Ραδιο Βελιγράδι από το 1982 έως το 1984. Ήταν μέλος του Ινστιτούτου Ευρωπαϊκών Σπουδών. Από το 2001 έως το 2023, ο Σάμαρτζιτς ήταν καθηγητής ευρωπαϊκών σπουδών στην Σχολή Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου. Είναι επίσης διευθυντής Πολιτικών Σπουδών στο Κέντρο φιλελεύθερων δημοκρατικών Σπουδών του Βελιγραδίου.

Το πεδίο των επιστημονικών του ενδιαφερόντων περιλαμβάνει πολιτικές ιδέες και θεσμούς, το σύγχρονο ομοσπονδιακό σύστημα, την πολιτική θεωρία και την πρακτική του συνταγματικού πολιτεύματος, το πολιτικό σύστημα της Γιουγκοσλαβίας και της Σερβίας, καθώς και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο Σάμαρτζιτς έχει γράψει έξι βιβλία: *Ιδεολογία και Ορθολογισμός* (1984), *Δημοκρατική Συνέλευση* (1987), *Γιουγκοσλαβία και η πρόκληση του φεντεραλισμού* (1990), *Εξαναγκαστική Κοινότητα και Δημοκρατία* (1994), *Ευρωπαϊκή Ένωση ως μοντέλο της υπερεθνικής κοινότητας* (1998), και *Δημιουργία Κράτους και Αποδόμηση* (2008).

Ο Σάμαρτζιτς ήταν σύμβουλος για πολιτικά θέματα του πρώην Γιουγκοσλάβου προέδρου και Πρωθυπουργού της Σερβίας Βόισλαβ Κοστούνιτσα. Ο ίδιος ηγήθηκε της Επιτροπής Αποκέντρωσης της κυβέρνησης της Σερβίας και ήταν (μαζί με τον Βουκ Γέρεμιτς) συντονιστής της Ομάδας Διαπραγματεύσεων της Σερβίας για το μελλοντικό καθεστώς του Κοσσυφοπεδίου-Μετόχια.

Προσωπική ζωή
-------------

Ο Σάμαρτζιτς μιλάει Αγγλικά και Γερμανικά. Είναι παντρεμένος και έχει τρία παιδιά.

Μέσα ενημέρωσης
---------------

Ο Σλόμπονταν Σάμαρτζιτς εμφανίζεται στο ντοκιμαντέρ του Μπόρις Μαλαγκούρσκι *Το βάρος των αλυσίδων* στο οποίο μιλά για τα κίνητρα πίσω από τη Δυτική παρέμβαση στον πόλεμο του Κοσσυφοπεδίου. Στην ταινία, ο Σάμαρτζιτς μιλάει επίσης για τις ανησυχίες σχετικά με το καθεστώς της Βοϊβοντίνα, της βόρειας επαρχίας της Σερβίας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6  «Slobodan Samardžić». *istinomer.rs*.
Δορυφορική εικόνα της νήσου Κρήτης
**Νησί** η **νήσος** είναι μεγάλο κομμάτι ξηράς που περικλείεται από νερό, ανεξαρτήτως του εάν βρίσκεται σε λίμνη, σε ποτάμι ή στην θάλασσα. Τα νησιά μπορεί να έχουν το μέγεθος ενός βράχου -βραχονησίδες- ή ακόμη και μιας ολόκληρης ηπείρου, όπως η Αυστραλία. Το μεγαλύτερο νησί της Γης, αφαιρουμένων την ηπείρων, είναι η Γροιλανδία με έκταση 2.166.086 τετρ. χλμ. Σχηματίζονται με διάφορους τρόπους. Ένας από αυτούς είναι η δράση υποθαλάσσιων ηφαιστείων. Η λάβα που στερεοποιείται αυξάνει το ύψος των ηφαιστείων, τα οποία ξεπροβάλλουν από την επιφάνεια της θάλασσας. Τέτοια παραδείγματα νησιών είναι η Χαβάη, η Ισλανδία, η Σαντορίνη κ.λπ. Άλλος τρόπος σχηματισμού είναι από τη δράση των κοραλλιών που σχηματίζουν τις λεγόμενες ατόλες, χαμηλά νησιά με αμμώδεις παραλίες. Άλλα νησιά σχηματίστηκαν από την ανύψωση της στάθμης της θάλασσας ή από τη δράση ρηγμάτων, τη μετακίνηση των πλακών και την κατακόρυφη μετακίνηση τμημάτων του φλοιού.

Τα μικρά νησιά ονομάζονται νησίδες ή νησάκια, ενώ μια ομάδα από πολλά νησιά σε μεγάλη υδάτινη μάζα ονομάζεται αρχιπέλαγος.

Δείτε επίσης
------------

* Φυσική γεωγραφία

Παραπομπές
----------

1. ↑  *National Geographic - Η μεγάλη μαθητική εγκυκλοπαίδεια, τόμος 17*. Αθήνα: Τέσσερα Πι. 2010–2011. σελ. 124.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85068496
* GND: 4128227-9
* BNF: cb119499428 (data)
* NDL: 00570986
* NKC: ph123855

 |

 |
Συντεταγμένες: 39°30′4″N 22°14′40″E﻿ / ﻿39.50111°N 22.24444°E﻿ / 39.50111; 22.24444

Τα Βούναινα (Τοπική Κοινότητα Βουναίνων - Δημοτική Ενότητα Κραννώνος), ανήκουν στον δήμο Κιλελέρ της Περιφερειακής Ενότητας Λάρισας που βρίσκεται στην Περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα "Καλλικράτης".

Γεωγραφικά βρίσκονται στο νομό Θεσσαλίας, 25 χλμ. νότιοδυτικά από την πόλη της Λάρισας και 35 χλμ. βορειοανατολικά από την Καρδίτσα, ακριβώς επάνω στα σύνορα των δύο Νομών. Γι΄αυτόν τον λόγο ακόμη και σήμερα οι διάφορες υπηρεσίες είναι μοιρασμένες στους δύο Νομούς Λαρίσης και Καρδίτσας. Με πεδινό κλίμα, αγροτικό έδαφος, άπλετες θαμνώδεις εκτάσεις, τα Βούναινα είναι ένα υπέροχο γραφικό μέρος για να γεμίσει το μάτι σου με εικόνες της φύσης ειδικά την άνοιξη.

Η επίσημη ονομασία είναι "τα Βούναινα". Έδρα του δήμου είναι η Νίκαια και ανήκουν στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας. Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο "Καποδίστριας", μέχρι το 2010, τα Βούναινα ανήκαν στο Τοπικό Διαμέρισμα Βουναίνων, του πρώην Δήμου Κραννώνος του Νομού Λαρίσης.

Μετά την Μικρασιατική καταστροφή, Έλληνες πρόσφυγες από την Καππαδοκία, μετά την αφιξή τους στο λιμάνι του Πειραιά, ανέβηκαν βόρεια και άφθασαν στη Λάρισα. Επειδή όμως η πόλη της Λάρισας δεν τους άρεσε ως τόπος διαμονής, μεταφέρθηκαν νοτιότερα στο βουνό Όθρυς της Θεσσαλίας. Εκεί το τοπίο τους εντυπωσίασε: πολλά μικρά βουναλάκια γύρω-γύρω, πολλά δένδρα και πηγές. Εκεί ίδρυσαν το χωρίο τους: "Τα Βούναινα" (η ονομασία δόθηκε λόγω της τοποθεσίας).

Παραπομπές
----------

1. ↑  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. -830669.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο **μάγκας**, συνήθης κοινωνικός χαρακτήρας της προπολεμικής περιόδου, στυλιζαρισμένη μορφή της περιοδολόγησης του ρεμπέτικου και του μεσοπολέμου ήταν κυρίως άντρας των λαϊκών αστικών στρωμάτων που χαρακτηριζόταν απμαγκε στι λεει φορτνιτε
ό υπερβολική αυτοπεποίθηση ή έπαρση, καθώς και από ιδιάζουσα εμφάνιση ή συμπεριφορά. Συνηθισμένα στην εμφάνιση του μάγκα ήταν το μακρύ μουστάκι, τα μυτερά παπούτσια με γυρισμένες μύτες, το καβουράκι, το παντελόνι με ρίγα και το κομπολόι. Στη μέση φορούσαν τυλιχτό ζωνάρι, κυρίως για να κρύβουν τα μικρά όπλα – μαχαίρια και πιστόλια – που κουβαλούσαν. Περπατούσαν με ιδιόρρυθμο τρόπο, σα να κουτσαίνουν - από κει και το *κουτσαβάκης*, φορώντας μόνο το ένα μανίκι απ' το σακάκι.

Οι μάγκες εμφανίστηκαν ως *κουτσαβάκηδες* γύρω στα 1870 και έδρασαν περίπου μέχρι το 1892, οπότε ο τότε διευθυντής της αστυνομίας Μπαϊρακτάρης τους κυνήγησε αλύπητα. Εκτός από τη φυλάκιση και το κούρεμα με την ψιλή, έδωσε εντολή να τους κόβουν το μισό μουστάκι (υποχρεώνοντάς τους να ξυρίσουν και το άλλο μισό - θανάσιμη προσβολή για τους μάγκες της εποχής). Τους έκοβε επίσης τις μύτες απ' τα παπούτσια και το μανίκι που κρεμόταν. Το 1896 πάντως, κατά τους πρώτους ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας, οι κουτσαβάκηδες επιστρατεύτηκαν απ΄την αστυνομία, προκειμένου να κατασταλεί η ξενόφερτη εγκληματικότητα.

Αργότερα, μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο τύπος του μάγκα γνώρισε καινούργια αναβίωση, αυτή τη φορά συνδεμένος με την κουλτούρα της ρεμπέτικης μουσικής. Η ελληνική λαϊκή μουσική έχει αφιερώσει αρκετά τραγούδια της στην περιγραφή και τις συνήθειες του μάγκα (βλ. *Του Βοτανικού ο Μάγκας*, *Έμαθα πως είσαι μάγκας*, *Ε ντε λα μαγκέ ντε Βοτανίκ*, *Πού 'σουν μάγκα το Χειμώνα*, ή *Μάγκας βγήκε για σεργιάνι* κ.ά.).
Για την ετυμολογία της λέξης υπάρχουν αρκετές απόψεις:

* από τη *μάγκα* «ενωμοτία άτακτων πολεμιστών» (λέξη Αλβανικής προέλευσης),
* από το Λατινικό *mango, -onis* «έμπορας σκλάβων, έμπορας απατηλός» (Ν. Ανδριώτης),
* από τη *μάνικα* κατά τον Γ. Μπαμπινιώτη με την ερμηνεία ότι υπήρχε η συνήθεια να δίνονται σε ευγενείς ιππότες τα μανίκια των κυριών της αυλής.

Σήμερα ο ίδιος όρος εφαρμόζεται, μεταφορικά, για τον λαϊκό παλικαρά, άτομο που επιδεικνύει προκλητικά ή επιθετικά τη δύναμή του (τη *«μαγκιά»* του) στον κοινωνικό περίγυρο. Χρησιμοποιείται καμιά φορά και υποτιμητικά σε φράσεις όπως *«κάνει το μάγκα»*, *«τζάμπα μάγκες»*. Επίσης συνηθίζονται οι σύνθετες λέξεις «βαρύμαγκας», «ψευτόμαγκας», «σαχλόμαγκας» κλπ.
Η **ρουπία** (Σομαλίκα:روپيا) ήταν το νόμισμα της Ιταλικής Σομαλιλάνδης από το 1909 έως το 1925. Υποδιαιρείτο σε 64 μπέσε (bese). (Σομαλικά: بيزا). Σήμερα δεν είναι πλέον σε χρήση.

Ιστορία
-------

Η ρουπία ήρθε να αντικαταστήσει διάφορα νομίσματα τα οποία ήταν σε χρήση στα εδάφη αυτά, όπως ήταν το τάλιρο της Μαρίας Θηρεσίας και την Ινδική ρουπία. Επιλέχτηκε να έχει ισοτιμία 1/1 με την Ινδική ρουπία και να υποδιαιρείται σε 64 μπέσε όπως ακριβώς υποδιαιρείτο και η ινδική σε 64 πάισα. Το 1925 η λίρα της Ιταλικής Σομαλιλάνδης αντικατέστησε την ρουπία με ισοτιμία 8 λίρες = 1 ρουπία.

Κέρματα
-------

Το 1909 τέθηκαν στην κυκλοφορία χάλκινα κέρματα με ονομαστικές αξίες των 1, 2 και 4 μπέσε Το 1910 ακολούθησε η έκδοση της ¼, ½ και 1 ρουπίας από άργυρο. Τα ασημένια νομίσματα είχαν ίδιες προδιαγραφές με αυτές της ινδικής ρουπίας και συνέχισαν να κόβονται έως το 1921 έτος το οποίο αντικαταστάθηκαν από νομίσματα με κράμα χαλκού–κασσίτερου τα οποία συνέχισαν να κόβονται έως και το 1924.

Χαρτονομίσματα
--------------

Τα πρώτα χαρτονομίσματα με ονομαστική αξία 5 ρουπίες εκδόθηκαν από την ιταλική εμπορική εταιρεία V. Filonadi & C. το 1893. Η επίσημη έκδοση του πρώτου χαρτονομίσματος όμως έγινε το 1920 από την Τράπεζα της Ιταλίας (Banca d'Italia). Αυτά ήταν πιστοποιητικά μετρητών (Cassadibuoni) με ονομαστικές αξίες 1, 5 και 10 ρουπίες. Αυτά των 10 και 20 ρουπίων τυπώθηκαν αλλά δεν χρησιμοποιήθηκαν ποτέ.

Πηγές
-----

* Krause, Chester L. and Clifford Mishler (1991). Standard Catalog of World Coins: 1801–1991 (18th ed. ed.). Krause Publications. ISBN 0873411501.
* Pick, Albert (1994). Standard Catalog of World Paper Money: General Issues. Colin R. Bruce II and Neil Shafer (editors) (7th ed.). Krause Publications. ISBN 0-87341-207-9.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Χαρτονομίσματα της Ιταλικής Σομαλιλάνδης (Αγγλικά)
* Κερματα της Ιταλικής Σομαλιλάνδης (Ιταλικά)
Ο **Τάκης Σπηλιόπουλος** γεννήθηκε στην Αθήνα το 1958. Είναι δημοσιογράφος, o οποίος έχει σχεδιάσει και έχει διευθύνει περιοδικά ενώ έχει παρουσιάσει για χρόνια τηλεοπτικά προγράμματα στην δημόσια και την ιδιωτική τηλεόραση, καθώς και ραδιοφωνικές εκπομπές. Παράλληλα έχει δημοσιεύσει εκατοντάδες άρθρα στον ημερήσιο και τον εβδομαδιαίο τύπο. Έχει εργαστεί ως διευθυντικό στέλεχος στα περιοδικά STATUS και ENA, ενώ έχει σχεδιάσει και έχει διευθύνει τα περιοδικά VITA, OFFICIEL HOMMES και TOP SCORER.

Για σειρά ετών ήταν αρθρογράφος στην εφημερίδα ΙΣΟΤΙΜΙΑ και στην εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ενώ ήταν αρχισυντάκτης και αρθρογράφος στην εφημερίδα Φιλελεύθερος  και στη συνέχεια στο www.protothema.gr. Στην τηλεόραση εργάστηκε στην ΕΡΤ  μέχρι το 2012  παρουσιάζοντας για επτά συνεχή χρόνια (2005-2012) την εκπομπή Σαββατοκύριακο στη ΝΕΤ,.

Έχει εργαστεί ως διευθυντικό στέλεχος και ως παρουσιαστής στους τηλεοπτικούς σταθμούς MEGA, STAR, BLUESKY, ΚONTRA και ΣΚΑΙ. Έχει εργαστεί επίσης ως ραδιοφωνικός παραγωγός στον ΣΚΑΙ 100,3 και στον Θέμα 104.6.

Είναι μέλος του ΔΣ του Ελληνο-Νιγηριανού Επιμελητηρίου ενώ διατηρεί το blog adianoito.

Στη δεκαετία του 70, αγωνίστηκε στην ομάδα μπάσκετ του Παναθηναϊκού  και στην συνέχεια στην ομάδα του Παπάγου και του Αρκαδικού.

Παραπομπές
----------

1. ↑   *ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ 27/01/1995 Μέρος 1*, ανακτήθηκε στις 2022-01-03
2. ↑  IEFIMERIDA.GR, NEWSROOM (20 Νοεμβρίου 2017). «Στα περίπτερα ο «Φιλελεύθερος» -«Η εφημερίδα της μεσαίας τάξης» | MEDIA». *iefimerida.gr*. Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2022.
3. ↑  «Τάκης Σπηλιοπουλος». *ProtoThema*. Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2022.
4. ↑   *ΕΙΔΗΣΕΙΣ 07.12.2001 | ΝΕΤ*, ανακτήθηκε στις 2022-01-03
5. ↑  «Εκτός ΕΡΤ ο Τάκης Σπηλιώπουλος !». *TLIFE*. 14 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2022.
6. ↑   *"Kontrast" με τον Τάκη Σπηλιόπουλο 3 Φεβ.2019 | Kontra Channel Hellas*, ανακτήθηκε στις 2022-01-03
7. ↑  «ΘΕΜΑ 104.6: Ο Τάκης Σπηλιόπουλος στο βραδινό μαγκαζίνο». *ProtoThema*. 4 Νοεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2022.
8. ↑  «ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ; ΜΑΛΛΟΝ ΟΧΙ!». *adianoito.blogspot.com*. Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2022.
9. ↑  «Ιστορία». *Panathinaikos BC*. Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2022.
Ο **Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Χρηματοπιστωτικής Σταθεροποίησης** (*European Financial Stabilisation Mechanism* - *EFSM*) ήταν ένα (προσωρινό) πρόγραμμα χρηματοδότησης έκτακτης ανάγκης, το οποίο βασίζονταν σε αντληθέντα κεφάλαια από τις χρηματοπιστωτικές αγορές, κατοχυρωμένο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, χρησιμοποιώντας τον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως εγγύηση. Λειτουργούσε υπό την εποπτεία της Επιτροπής και αποσκοπούσε στη διατήρηση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας στην Ευρώπη με την παροχή οικονομικής βοήθειας προς τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βρίσκονταν σε οικονομική δυσκολία.

Το ταμείο της Επιτροπής, που υποστηρίζονταν από τα 28 μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είχε την εξουσία να αυξηθεί έως και 60 δισεκατομμύρια €. Ταυτόχρονα, μια ξεχωριστή οντότητα, το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) εξουσιοδοτούνταν να δανειστεί έως και € 440.000.000.000. Τόσο το EFSM, όσο και το EFSF, λειτούργησαν μέχρι τον Ιούνιο του 2013, όταν αντικαταστάθηκαν με τον (μόνιμο) Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM).

To EFSM είχε την μέγιστη πιστοληπτική διαβάθμιση (*AAA* από την Fitch Ratings και την Standard & Poor’s και *Αaa* από την Moody’s).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «EU bonds for Ireland bailout well-received on market». Xinhua. 6 Ιανουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2011.
2. ↑  «AFP: First EU bond for Ireland attracts strong demand: HSBC». Google. AFP. 5 Ιανουαρίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Φεβρουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2011.
3. ↑  Bartha, Emese (5 January 2011). «A Mixed Day for European Debt». *The Wall Street Journal*.. Ανακτήθηκε στις 26 April 2011.
4. ↑  Jolly, David (5 January 2011). «Irish Bailout Begins as Europe Sells Billions in Bonds». *The New York Times*. .
5. ↑
6. ↑  Robinson, Frances (21 December 2010). «EU's Bailout Bond Three Times Oversubscribed». *The Wall Street Journal*.. Ανακτήθηκε στις 26 April 2011.

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ευρωπαϊκή Ένωση | Πύλη Ευρωπαϊκή Ένωση |
Η **λήκυθος με τον Ηρακλή και τις Στυμφαλίδες όρνιθες** είναι αρχαιολογικό εύρημα από την Γέλα που αγοράστηκε το 1880-1891 από τον Αυτοκρατορικό Οίκο της Βιέννης.

Περιγραφή
---------

Είναι λήκυθος από την υστερότερη στενή μορφή μεγέθους 33 εκατοστών. Οι ώμοι είναι διακοσμημένοι με μελανούς φοίνικες. Η αγγειογραφία εικονίζει τον Ηρακλή που πραγματοποιεί τον 6ο άθλο του. Ο γενειοφόρος ημίθεος γονατίζει όπως συνηθίζουν οι τοξότες. Φοράει την λεοντή του με ζώνη. Στον ώμο έχει κρεμασμένη τη φαρέτρα. Το ρόπαλό του είναι ακουμπισμένο σε ένα δέντρο. Τα κλαδιά του δέντρου φυτρώνουν σε όλη την εικόνα. Οι οκτώ Στυμφαλίδες όρνιθες μοιάζουν με κύκνους ή χήνες.

Πηγές
-----

* Kaiserlich Deutsches Archäologisches Institut (1887). *Jahrbuch des Kaiserlich Deutschen Archäologischen Instituts*. Berlin: Georg Reimer. σελίδες 171 και πίνακας. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2012.
Οι **οφιουρίδες** (λατινική-επιστημονική ονομασία *Ophiuridae*) είναι μεγάλη οικογένεια από θαλάσσιους οργανισμούς, που ανήκουν στην ομοταξία οφιουροειδή, όντα που μοιάζουν με τους θαλάσσιους αστερίες, μια άλλη ομοταξία των εχινόδερμων.

Περιγραφή
---------

Οι οφιουρίδες έχουν πέντε απλούς βραχίονες, που κινούνται οριζοντίως. Οι άκανθες των βραχιόνων είναι μικρού μήκους και κινητοί: Λυγίζουν σε θέση παράλληλη με τον βραχίονα μετά από ερέθισμα, ενώ όταν το ζώο αναπαύεται οι άκανθες αντιθέτως είναι κάθετοι στην επιφάνεια του βραχίονα, δηλαδή σε «όρθια» θέση. Τόσο ο δίσκος (το κεντρικό τμήμα του ζώου) όσο και οι βραχίονες είναι καλυμμένοι με λεία, χαρακτηριστικά λέπια, που καλύπτουν και τις δύο πλευρές του δίσκου. Η σιαγόνα περιβάλλεται από μια συνεχή σειρά στοματικών θηλών.

Φυλογενετική και ταξινομική
---------------------------

Τα αρχαιότερα απολιθώματα οφιουριδών χρονολογούνται στη Λιθανθρακοφόρο περίοδο, πριν από 349,5 εκατομμύρια έτη (γένος †*Aganaster*). Σήμερα γίνονται ευρύτερα αποδεκτά ως ανήκονται στην οικογένεια τα εξής μη εξαφανισμένα γένη:

* *Anthophiura*
* *Astrophiura*
* *Dictenophiura*
* *Euvondrea*
* *Gymnophiura*
* *Haplophiura*
* *Homophiura*
* *Ophiambix*
* *Ophioceramis*
* *Ophiochalcis*
* *Ophiochorus*
* *Ophiochrysis*
* *Ophiocrates*
* *Ophiocrossota*
* *Ophioctenella*
* *Ophiocypris*
* *Ophioelegans*
* *Ophiogona*
* *Ophiolipus*
* *Ophiomisidium*
* *Ophionotus*
* *Ophiopenia*
* *Ophiophyllum*
* *Ophiopleura*
* *Ophiopyren*
* *Ophiopyrgus*
* *Ophiosphalma*
* *Ophiosteira*
* *Ophioteichus*
* *Ophiotjalfa*
* *Ophiotylos*
* *Ophiotypa*
* *Ophiozona*
* *Ophiura*
* *Ophiuraster*
* *Ophiurinae*
* *Ophiuroglypha*
* *Sinophiura*
* *Spinophiura*
* *Stegophiura*
* *Theodoria*
* *Uriopha*

Ο παραπάνω κατάλογος περιλαμβάνει και γένη που μερικοί ταξινομιστές τα εντάσσουν στη μικρότερη οικογένεια οφιολευκίδες (*Ophioleucidae*), η οποία πάντως μπορεί να συμπεριληφθεί εντός των οφιουριδών ως *υποοικογένεια* οφιολευκίνες (*Ophioleucinae*)).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The Paleobiology Database». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2024.
2. ↑  MarineSpecies.org - Ophiuridae Lyman, 1865
3. ↑  The World Ophiuroidea Database - Ophioleucinae Matsumoto, 1915

Πηγές
-----

* Hansson, H.G.: «Echinodermata» στο βιβλίο *European register of marine species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification*, επιμ. Costello, M.J. κ.ά. Collection Patrimoines Naturels, #50, 2001, σσ. 336-351
* P.J. Hayward & J.S. E-Ryland (επιμ.): *Handbook of the Marine Fauna of North-West Europe*, Oxford University Press, Οξφόρδη 1996, ISBN 0-19-854055-8
Ο **Όσκαρ Φέυ Άνταμς** (αγγλ. *Oscar Fay Adams*, 1855-1919) ήταν Αμερικανός βιογράφος, διηγηματογράφος, επιμελητής βιβλίων και συντάκτης λεξικού.

Βιογραφικά δεδομένα
-------------------

Ο Άνταμς γεννήθηκε στο Γούστερ της Μασαχουσέτης, όπου και τελείωσε το σχολείο, και κατόπιν απεφοίτησε από το Κολέγιο του Νιου Τζέρσεϊ. Δίδαξε αγγλική φιλολογία και μετά το 1880 έγραφε σε διάφορα περιοδικά. Πέθανε στο χωριό Νορθ Τρούρο της Μασαχουσέτης σε ηλικία 63 ή 64 ετών.

Έργα
----

Από τις βιογραφίες που έγραψε ο Άνταμς ξεχωρίζει το *The Story of Jane Austen's Life* (βίος της Τζέιν Όστεν, 1891, β΄ έκδοση το 1896). Διηγήματά του δημοσιεύθηκαν στη συλλογή διηγημάτων *The Archbishop's Unguarded Moment, and Other Stories* (1899). Συνέταξε το *Dictionary of American Authors* (= «Λεξικό Αμερικανών συγγραφέων», αναθεωρημένη έκδοση το 1901), ενώ το γνωστότερο ίσως έργο που επιμελήθηκε είναι η ανθολογία *Through the Year with the Poets* (= «Μια χρονιά με τους ποιητές», 12 τόμοι, 1886).

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *The National Cyclopaedia of American Biography*. **X**. J.T. White Company. 1900. σελ. 304. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2020 – μέσω Google Books.
2. ↑  Leonard, John William; Marquis, Albert Nelson, επιμ.. (1908), *Who's who in America*, **5**, Σικάγο: Marquis Who's Who, Incorporated, σελ. 11,
3. ↑  «Oscar Fay Adams, Author of Many Volumes, Dies». *Chicago Tribune* (Βοστώνη): σελ. 21. 1919-05-01.. Ανακτήθηκε στις 2020-07-24.

Πηγές
-----

* Tο λήμμα «Άνταμς Όσκαρ» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5 (1968), σελ. 807
* Tο λήμμα «Adams, Oscar Fay» στη *New International Encyclopedia* (1η έκδ.), επιμ. Gilman, D.C. Peck, H.T. και Colby, F.M. εκδ. Dodd, Mead, Νέα Υόρκη 1905

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Όσκαρ Φέυ Άνταμς στο Project Gutenberg
* Έργα της/του ή για την/τον Όσκαρ Φέυ Άνταμς στο Internet Archive
* «Oscar Fay Adams (1855-1919): Δύο σονέτα». sonnets.org. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2011.
Με το όνομα **Αγαθοδαίμων** είναι γνωστός ένας αρχαίος αλχημιστής και συγγραφέας, που έζησε σε άγνωστο αιώνα της Ελληνιστικής ή της Ρωμαϊκής εποχής, και δεν πρέπει να συγχέεται με τον ομώνυμο Αλεξανδρινό χαρτογράφο. Τον αναφέρουν πολλές φορές τόσο ο Ζώσιμος, όσο και ο Ολυμπιόδωρος ο αλχημιστής.

Πιστεύεται ότι ο Αγαθοδαίμων συνέγραψε *Υπόμνημα επί του μαντείου του Ορφέως*. Ωστόσο, το πιθανότερο είναι ότι πρόκειται για φανταστικό πρόσωπο, που δεν υπήρξε στην πραγματικότητα.

Πηγή
----

* To ένα από τα λήμματα «Αγαθοδαίμων» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελίδα 118

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 37304209
* GND: 102378436

 |

 |
Ο **ποταμός Ιλ** (γαλλικά: Ille) είναι ένας μικρός ποταμός στη Βρετάνη της Γαλλίας, δεξιός παραπόταμος του ποταμού Βιλαίν. Έχει μήκος 49 χιλιόμετρα.  Συμβάλλει με τον ποταμό Βιλαίν στην πόλη Ρεν.

Ο ποταμός Ιλ συνδέεται με τον ποταμό Ρανς με το κανάλι Ιλ-ε-Ρανς. Με αυτό το κανάλι, η Ρεν αποκτά σύνδεση με την ακτή της Μάγχης στο Σαιν-Μαλό. Το κανάλι χρησιμοποιείται κυρίως για τουριστικά σκάφη.

Ο ποταμός διαρρέει το νομό Ιλ-ε-Βιλαίν και διέρχεται από τις ακόλουθες πόλεις: Μοντρέιγ-συρ-Ιλ, Μπετόν και Ρεν. Από το Μοντρέιγ έως τη Ρεν, ο ποταμός ρέει παράλληλα και σε ορισμένα σημεία ενώνεται με το κανάλι Ιλ-ε-Ρανς.

Με τον ποταμό Βιλαίν, έδωσαν το όνομα στο νομό Ιλ-ε-Βιλαίν.

Περιβάλλον
----------

Αρκετές φυσικές προστατευόμενες περιοχές βρίσκονται κατά μήκος του ποταμού, συμπεριλαμβανομένων αρκετών φυσικών περιοχών οικολογικού ενδιαφέροντος, πανίδας και χλωρίδας (ZNIEFF) κοντά στις πηγές του ποταμού.

Στη Ρεν, ο Ιλ και το κανάλι Σαιν-Μαρτέν σχηματίζουν ένα μικρό νησί περίπου τριάντα εκταρίων, ένα φυσικό πάρκο στο κέντρο της Ρεν.

Δραστηριότητες
--------------

Η τουριστική δραστηριότητα του ποταμού αναπτύσσεται κατά μήκος του καναλιού. Το Ευρωπαϊκό μονοπάτια μεγάλων αποστάσεων 37 περνάει πάνω από τον ποταμό στο Μοντρέιγ-συρ-Ιλ.

Ο σύλλογος κανόε-καγιάκ του Σαιν-Γκρεγκουάρ έχει ναυτική βάση.

Παραπομπές
----------

1. ↑ . «sandre.eaufrance.fr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Φεβρουαρίου 2021.
2. ↑ . «inpn.mnhn.fr/zone/znieff».
3. ↑ . «metropole.rennes.fr/prairies-saint-martin».
O **Κλαούντιο Δέσπο** (αλβανικά: Klaudjo Dhespo‎‎, 6 Δεκεμβρίου 1994, Τεπελένι), γνωστός επαγγελματικά ως **TOQUEL**, είναι Αλβανός ράπερ.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Αλβανία και μετακόμισε στο Ηράκλειο Κρήτης της Ελλάδας σε ηλικία ενός έτους με την μητέρα του και τα δύο του αδέλφια.

Μουσική καριέρα
---------------

Ξεκίνησε την καριέρα του το 2010, σε ηλικία 16 χρονών, γεγονός που τον απέτρεψε από το να αποφοιτήσει από το σχολείο. Κατά τη διάρκεια της τότε πορείας του είχε κυκλοφορήσει 5 albums - *Η Ρόδα* *Γύρισε* (2011), *Πριν Ανοίξω Τα Μάτια Μου* (2011), *Τώρα Ή Ποτέ* (2012), *Σαν Εσάς* (2013), *Λίγο Παραπάνω* (2015) και 1 EP (2014). Στην πορεία της καριέρας του, έχει συνεργαστεί με πολλούς καλλιτέχνες της σκηνής αλλά και με αντίστοιχους της Αλβανίας, καθώς την περίοδο 2016-2017 ήταν στη χώρα και έγραφε στα Αλβανικά. 

Ωστόσο, το 2018 ξαναγύρισε στην Ελλάδα και τον ελληνικό στίχο υπογράφοντας δισκογραφικό συμβόλαιο στη Minos EMI, μέσω της οποίας κυκλοφόρησε το έβδομο και πλέον πολυπλατινένιο album του, 777, με τις μεγάλες επιτυχίες *Business*, *STARS*, *Sandra* κ.ά. 

Το 2022 κυκλοφόρησε το επίσης πολυπλατινένιο άλμπουμ Beverly Hills, ένα από τα πιο δημοφιλή άλμπουμ παγκοσμίως καθώς μέσα σε λίγες ώρες κατέκτησε τα ελληνικά charts σε Spotify & Apple Music και ταυτόχρονα βρέθηκε στο Νο8 των Top Debut Albums του Spotify, ανάμεσα σε νέες κυκλοφορίες μεγαθηρίων της μουσικής σκηνής. 

Τον Νοέμβριο του 2023, κυκλοφησε το νέο άλμπουμ του με τίτλο 1111, το οποίο φέρει τον τίτλο του από την ημερομηνία γέννησης της μητέρας του και περιλαμβάνει συνεργασίες με τους FLY LO, RACK, LILA, Bloody Hawk και Roran. Ακόμα, συμμετέχει στο OAED-Remix του Snik με Ivan Greco και Voyage. To άλμπουμ έμεινε για 50 εβδομάδες στην κορυφή των ελληνικών Charts!

Δισκογραφία
-----------

### Στούντιο άλμπουμ

* 2015: *Ligo Parapano*
* 2019: *777*
* 2022: *Beverly Hills*
* 2023: *1111*

### Τραγούδια

| Έτος | Τραγούδι |
| --- | --- |
| 2018 | *Ta Pio Diskola Vradia* |
| 2018 | *Karolina* |
| 2018 | *Danika* |
| 2018 | *G19* |
| 2019 | *THL* |
| 2019 | *777* |
| 2019 | *Stars* |
| 2020 | *Pistoli* |
| 2020 | *Fendi* |
| 2021 | *Diamantia* |
| 2021 | *Kokaina* |
| 2021 | *Rollie* |
| 2021 | *Wet* |
| 2021 | *Aftoktonia* |
| 2022 | *Beverly Hills* |
| 2022 | *Forema* |
| 2023 | *PROSOPIKA FREESTYLE* |
| 2023 | *Mina Ögon / Ta Matia Moy* |
| 2023 | *MONROE* |
| 2023 | *G63* |
|

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hulot, M. (17 Φεβρουαρίου 2019). «O Toquel ξαναγύρισε με το ραπ του στο φως». Lifo. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιουλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουλίου 2021.
2. ↑  «Toquel: Για 50 ημέρες στην κορυφή των charts... και συνεχίζει!». *cna.gr*. 29 Δεκεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2024.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Σελίδα στο Instagram Λογαριασμός στο YouTube
Η σημαία του Μαιν
Το **Μαιν** (γαλ. Main, προφέρεται «μεν») είναι μια από τις ιστορικές επαρχίες της Γαλλίας. Αντιστοιχεί γεωγραφικά στην πάλαι ποτέ **κομητεία του Μαιν**, με κεντρική πόλη τη Λε Μαν (Le Mans).

Τοποθεσία
---------

Η θέση του Μαιν στη σημερινή Γαλλία
Συνορεύοντας στα νότια με την κομητεία του Ανζού και στα βόρεια με το Δουκάτο της Νορμανδίας, το Μαιν έγινε μήλο της έριδος για τους ηγεμόνες των δύο αυτών ισχυρότερων Πριγκιπάτων.

Σύγκρουση και έριδα
-------------------

Στο διάστημα μεταξύ 1045 και 1047, ο Ούγος ο Δ΄ του Μαιν παντρεύτηκε τη Μπέρθα, κόρη του Όντο Β΄ του Μπλουά. Οι Ανδεγαυοί δεν ήθελαν να περάσει το Μαιν στην κυριαρχία του Οίκου των Μπλουά, και έτσι ο κόμης Γοδεφρείδος Μαρτέλος εισέβαλε στο Μαιν. Οι Νορμανδοί, που με τη σειρά τους δε θέλανε να περάσει το Ανζού στην Ανδεγαυική σφαίρα εξουσίας, αποφάσισαν να πάρουν μέρος στη σύγκρουση. Υπάρχει διάσταση απόψεων σχετικά με την ακριβή χρονολογία, αλλά είναι γνωστό ότι το 1051 ο Ούγος του Μαιν πέθανε και οι κάτοικοι της Λε Μαν άνοιξαν τις πύλες στους Ανδεγαυούς. Το Ανζού πήρε έτσι υπό τον έλεγχό του το μεγαλύτερο τμήμα της κομητείας, ενώ οι Νορμανδοί κατέλαβαν αρκετές σημαντικές οχυρές τοποθεσίες στα σύνορα Μαιν-Νορμανδίας.

Νορμανδική διεκδίκηση
---------------------

Ο γιος του Ούγου Δ΄, Ερβέρτος ο Β΄, κατέφυγε στη Νορμανδική αυλή (μερικοί ιστορικοί πιστεύουν πως είχε ταχθεί αρχικά με τους Ανδεγαυούς). Ο θάνατός του το 1062 οδήγησε σε πρόβλημα διαδοχής. Παρόλο που το Μαιν ήταν πλέον σε Ανδεγαυικά χέρια, το Ανζού αντιμετώπιζε επίσης προβλήματα διαδοχής. Η μικρότερη αδερφή του Ερβέρτου ήταν αρραβωνιασμένη με το Ροβέρτο Β΄ δούκα της Νορμανδίας, γιο του Γουλιέλμου του Κατακτητή, Δούκα της Νορμανδίας. Έτσι ο Γουλιέλμος διεκδίκησε την κομητεία του Μαιν για τον Οίκο του. Την κομητεία διεκδικούσε επίσης η Μπιότα, θεία του Ερβέρτου (αδερφή του Ούγου του Δ΄) και ο σύζυγός της Γουόλτερ, Κόμης του Βεξίν.

Νορμανδική εισβολή και κατάκτηση
--------------------------------

Ο θυρεός του Μαιν
Ο Γουλιέλμος εισέβαλε στο Μαιν και το κατέλαβε στις αρχές του 1064. Η Μπιότα και ο Γουόλτερ πιάστηκαν αιχμάλωτοι μετά την πολιορκία της Λε Μανς. Φημολογείται ότι δηλητηριάστηκαν το 1063.

Η κατάκτηση του Μαιν ισχυροποίησε τα νότια σύνορα των Νορμανδών ενάντια στο Ανζού και επέτρεψε στο Γουλιέλμο να ξεκινήσει απερίσπαστος την κατάκτηση της Αγγλίας το 1066, που στέφθηκε με επιτυχία.

Εξέγερση
--------

Το 1069, οι κάτοικοι της Λε Μαν εξεγέρθηκαν ενάντια στους Νορμανδούς. Σύντομα μερικοί τοπικοί βαρόνοι τάχθηκαν με το μέρος των εξεγερμένων. Οι Νορμανδοί εκδιώχθηκαν και ο νεαρός Ούγος Ε΄ του Μαιν αναγνωρίστηκε ως Κόμης του Μαιν.

Το Βασίλειο της Γαλλίας κατέκτησε το Μαιν το 1203 και αργότερα τη Νορμανδία.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Δεν πρέπει να συγχέεται με την ομώνυμη λίμνη της Ελβετίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Maine (province) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 130234829
* LCCN: n84083916
* GND: 4114928-2
* SUDOC: 027833798
* BNF: cb11979028v (data)
* NKC: ge134334

 |

 |
Ο **Σωσίβιος** (3ος αι. π.Χ.) ήταν ο κύριος υπουργός τού Πτολεμαίου Δ΄ Φιλοπάτορος (βασ. 221-203 π.Χ.) της Αιγύπτου.

Βιογραφία
---------

Δεν γνωρίζουμε τους γονείς του· ίσως ήταν γιος τού Σωσιβίου των Ταρεντίνων αρχηγού των Σωματοφυλάκων (Ταρεντίνων) τού Πτολεμαίου Β΄. Δεν γνωρίζουμε πώς ανήλθε στη θέση τού υπουργού. Τον βρίσκουμε αμέσως μετά την άνοδο τού Πτολεμαίου Δ΄ στο θρόνο το 221 π.Χ. να ασκεί την πιο μεγάλη επιρροή επί τού νεαρού βασιλιά και στην πράξη να κρατά την κύρια διεύθυνση των υποθέσεων. Ο ίδιος αποδείχθηκε, όπως αναφέρει ο Πολύβιος, ικανό και επιδέξιο εργαλείο της εξουσίας: επί της υπουργίας του, αν όχι με την παρακίνησή του, ο Πτολεμαίος Δ΄ εκτέλεσε με τη σειρά: τον θείο του Λυσίμαχο, τον αδελφό του Μάγα και τη μητέρα του Βερενίκη Β΄. Σύντομα μετά ο Κλεομένης Γ΄ της Σπάρτης, τον οποίο με τους μισθοφόρους του επωφελήθηκε επιδέξια ο Σωσίβιος, έλαβε την ίδια τύχη.

Ο Πτολεμαίος Δ΄, κύριος υπουργός τού οποίου ήταν ο Σωσίβιος, σε χρυσό οκτάδραχμο.
Ενώ ο νεαρός βασιλιάς αφηνόταν στην πολυτέλεια και την κραιπάλη, η όλη διοίκηση τού βασιλείου φαίνεται να έχει αφεθεί στον Σωσίβιο, ο οποίος επέτρεψε τα οικονομικά και τη στρατιωτική άμυνα να πέσουν σε μία κατάσταση μέγιστης παρακμής. Έτσι, όταν ο Αντίοχος Γ΄ ο Μέγας κήρυξε τον πόλεμο εναντίον τού Πτολεμαίου Δ΄ και εισέβαλε στην Κοίλη Συρία, πέρασε λίγος χρόνος, ώσπου ο φαραώ και οι υπουργοί του μπόρεσαν να συγκεντρώσουν στρατό για να τού αντισταθούν. Ο Σωσίβιος τότε επέδειξε την επιδεξιότητά του: με διαπραγματεύσεις καθυστέρησε τη διαδικασία και έτσι κέρδισε χρόνο για να οργανώσει μισθοφορική δύναμη. Το 218 ο Πτολεμαίος Δ΄ πολέμησε στο πεδίο προσωπικά. Ο Σωσίβιος τον συνόδευσε και ήταν παρών στην αποφασιστική μάχη της Ραφία (Γάζας). Έπειτα από τη λήξη της εκστρατείας βρήκε μία πιο συμπαθή ασχολία, τη διαπραγμάτευση των όρων της συμφωνίας, καθώς ο Πτολεμαίος Δ΄ τού ανέθεσε να διευθετήσει την ειρήνη με τον Αντίοχο.

Κατά το υπόλοιπο της βασιλείας τού Πτολεμαίου Δ΄, ο Σωσίβιος φαίνεται πως κράτησε την ισχύ του, χωρίς αντίθεση, τη μοιράστηκε πάντως ως έναν βαθμό με τον κακόφημο Αγαθοκλή· δεν έχουμε πολλές πληροφορίες για την περίοδο αυτή. Συνέχισε την εξόντωση των συγγενών τού φαραώ· αυτή τη φορά εκτέλεσε την Αρσινόη Γ΄, αδελφή και σύζυγο εκείνου. Όσο όμως μεγάλες και αν ήταν οι τεχνικές του και οι ραδιουργίες του ως αυλικού, δεν ταίριαζε με τον συνάδελφό του Αγαθοκλή. Αν και, έπειτα από το τέλος τού Πτολεμαίου Δ΄ το 203 π.Χ. οι δύο υπουργοί ανέλαβαν στην αρχή μαζί την επιτροπεία τού νεαρού Πτολεμαίου Ε΄ Επιφανούς, ο Σωσίβιος φαίνεται πως σύντομα υποσκελίστηκε από τον επίβουλο ανταγωνιστή του και εκτελέστηκε. Ωστόσο οι λεπτομέρειες των γεγονότων αυτών δεν μας είναι γνωστές.

Πηγές
-----

* Bevan, Edwyn R.; The House of Ptolemy, London, (1927), chapter 7
* Polybius; Histories, Evelyn S. Shuckburgh (translator); London - New York, (1889)
* Smith, William (editor); Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, "Sosibius (2)", Boston, (1867)
***Ο παράς κι ο φουκαράς*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική κωμική ταινία του 1964 σε σκηνοθεσία του Κώστα Καραγιάννη. Παρότι το σενάριο των Αλέκου Σακελλάριου και Χρήστου Γιαννακόπουλου βασίζεται στο ίδιο θεατρικό έργο με τη Σάντα Τσικίτα, αποτελώντας στην πραγματικότητα και το ριμέικ του, ως πηγή αναφέρεται το έργο *Τα Φώτα του Φώτη*, που το 1959 αντικατέστησε τον τίτλο "Ο Φώτης Φαγκρής και η Τσικίτα Λόπεζ" του 1952. Την παραγωγή της ταινίας ανέλαβε ο Αντώνης Καρατζόπουλος, ενώ την μουσική επένδυση επιμελήθηκε ο Γιώργος Κατσαρός. Πρωταγωνιστούν οι Κώστας Χατζηχρήστος, Μάρθα Καραγιάννη, Βασίλης Αυλωνίτης, Νίκος Φέρμας και Μάρθα Βούρτση.

Πλοκή
-----

Ο Κοσμάς Περιστέρης (Χατζηχρήστος), ένας κακοπληρωμένος ιδιωτικός υπάλληλος δουλεύει στο γραφείο του δύστροπου Μάνου Παναγάκου (Αυλωνίτης). Ο Κοσμάς ξαφνικά βρίσκεται σε απελπιστική οικονομική κατάσταση γιατί εκτός του ότι πιέζεται να παντρευτεί το συντομότερο την αραββωνιστικιά του Ελένη (Βούρτση), παίρνει κι ένα τηλεγράφημα από το χωριό που λέει ότι η μάνα του πρέπει να έρθει επειγόντως στην Αθήνα για να εγχειριστεί. Γι αυτό απευθύνεται στον ξάδερφο του Μπάμπη Περιστέρη (Φέρμας), ο οποίος διατηρεί ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης. Ο Μπάμπης δέχεται να βοηθήσει οικονομικά τον Κοσμά, με τον όρο όμως να κάνει έναν λευκό γάμο με την καινούργια τραγουδίστρια του μαγαζιού, Λολίτα Μορένο (Καραγιάννη), προκειμένου αυτή να αποκτήσει άδεια παραμονής στην Ελλάδα. Ο γάμος με την Μορένο γίνεται κοσμικό γεγονός και αποκτά μεγάλη δημοσιότητα, δημιουργώντας στον Κοσμά αρκετά προβλήματα και παρεξηγήσεις με την αρραβωνιαστικιά του. Τελικά, μια σειρά από μια περίεργες συγκυρίες θα ακυρώσουν τον λευκό γάμο, την εγχείρηση της μητέρας του, και θα αφήσουν στον Κοσμά μερικά χρήματα για να παντρευτεί και να ξεκινήσει τον έγγαμο βίο του, με μεγαλύτερη οικονομική άνεση.

Κυκλοφορία
----------

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 9 Μαρτίου 1964 στις κινηματογραφικές αίθουσες Άνεσις, Ιντεάλ, Ίρις και Κοσμοπόλιτ στην Αθήνα, ενώ ακολούθησε η προβολή της στους κινηματογράφους Ολύμπιον του Πειραιά,  Κλειώ και Παλλάς της Θεσσαλονίκης, και Απόλλων της Καβάλας.

Στις 28 Νοεμβρίου του 2020 έκανε πρεμιέρα στον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1 η αποκατεστημένη έγχρωμη έκδοση της ταινίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «*money-and-the-wretched*». filmy.gr. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2023.
2. ↑  «*Η ζωή της πόλεως*» (PDF). *Ψηφιακό Αρχείο Εφημερίδων και Περιοδικού Τύπου - Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος*. Εφημερίδα Ελευθερία. 8 Μαρτίου 1964. σελ. 3η. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2023.
3. ↑  «*Μακεδονικά ημερονύκτια*» (PDF). *Ψηφιακό Αρχείο Εφημερίδων και Περιοδικού Τύπου - Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος*. Εφημερίδα Μακεδονία. 21 Μαρτίου 1964. σελ. 2η. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Ο παράς κι ο φουκαράς*   στην IMDb

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο **ποταμός Ντρομ** (γαλλικά: *Drôme*) είναι ποταμός της νοτιοανατολικής Γαλλίας, στην περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ, αριστερός παραπόταμος του Ροδανού. Έδωσε το όνομά του στο νομό Ντρομ.

Τοπωνυμία
---------

Το όνομα του ποταμού κατά τη ρωμαϊκή εποχή ήταν *Druna,* το 928 αναφέρεται ως *Droma flumen,* το 1579 ως *Dromme* και από το 1891 με το σημερινό όνομα *La Drôme.*

Γεωγραφικά στοιχεία
-------------------

### Άνω κοιλάδα του ποταμού Ντρομ

Ο ποταμός Ντρομ κοντά στην Κρεστ
Θέση του ποταμού Ντρομ στην κοιλάδα του Ροδανού
Ο ποταμός Ντρομ έχει μήκος 110,7 χιλιόμετρα. Έχει τις πηγές του στο Ντιουά, σε υψόμετρο 1.262 μέτρα, στα νότια της οροσειράς του Βερκόρ. Κατά τη διέλευση των βουνών του Άνω-Ντιουά, είναι χειμαρρώδης. Κοντά στο Λυκ-αν-Ντιουά ο ποταμός σχηματίζει μια αναπήδηση, που είναι ένα από τα τοπικά αξιοθέατα. Στο σημείο αυτό, στις αρχές του 20ού αιώνα, για τη διέλευση της σιδηροδρομικής γραμμής κατασκευάστηκε μια θεαματική οδογέφυρα, μήκους 244 μέτρων και ύψους 44 μέτρων. Από την Κρεστ και μετά η κοιλάδα του ποταμού διευρύνεται και η κλίση μειώνεται. 

Ο ποταμός Ντρομ είναι ένα υδάτινο ρεύμα των Προάλπεων, με χαρακτηριστικά μεσογειακά (ήρεμο και μικρό ποτάμι το καλοκαίρι, βίαιο και ορμητικό το φθινόπωρο και την άνοιξη). Η ροή του συνδέεται στενά με τις χιονοπτώσεις και τις φθινοπωρινές βροχοπτώσεις. Έχει συνολικά 59 παραποτάμους.

Οι πλημμύρες είναι συχνές. Είναι επίσης ένας από τους τελευταίους ποταμούς χωρίς φράγμα όλης της Ευρώπης.

Στο τμήμα του ποταμού ανάμεσα στις κοινότητες Ντι και Ουστ-συρ-Σι μέσω Σαγιάν, βρίσκεται ένας σημαντικός χώρος αναψυχής με πολλές δυνατότητες που προσφέρονται στους τουρίστες (κολύμβηση, κανό, καγιάκ, ράφτινγκ, ψάρεμα, πεζοπορία ) κατά τη θερινή περίοδο. Το ανώτερο τμήμα του ποταμού συνιστάται μόνο για έμπειρους κωπηλάτες.

### Κάτω κοιλάδα του ποταμού Ντρομ

Η κάτω κοιλάδα του ποταμού βρίσκεται στην πεδιάδα της Βαλάνς. Προκειμένου να προστατευθεί η γεωργική γη από τις πλημμύρες, κατασκευάστηκαν αναχώματα, από το τέλος του 18ου αιώνα μέχρι το 1960. Από την πόλη Κρεστ έως τη συμβολή του ποταμού με τον Ροδανό αναπτύχθηκαν 35 χιλιόμετρα αναχώματα.

Στα χαμηλότερα σημεία της ροής του, ανάμεσα στο Κρεστ και το Λοριόλ-συρ-Ντρομ, διασχίζει το Φυσικό καταφύγιο των Ραμιέρ, ένα φυσικό καταφύγιο με πολλά είδη ζώων και φυτών.

Από το 2001, στο Κρεστ έχει κατασκευασθεί μια ξύλινη γέφυρα μήκους 93 μέτρων πάνω από τον ποταμό Ντρομ. Είναι η μακρύτερη ξύλινη γέφυρα στη Γαλλία.

Η συμβολή του με τον Ροδανό βρίσκεται ανάμεσα στις κοινότητες του Λιβρόν-συρ-Ντρομ στη δεξιά του όχθη και Λα Πουζέν στην αριστερή του όχθη.

Ροή του ποταμού
---------------

Οι κυριότερες κοινότητες από τις οποίες διέρχεται:

* Νομός Ντρομ : Βαλντρόμ, Λυκ-αν-Ντιουά, Ντι, Σαγιάν, Αλλέξ, Κρεστ, Λοριόλ-συρ-Ντρομ και Λιβρόν-συρ-Ντρομ.
* Νομός Αρντές : Λε Πουζέν

Παραπομπές
----------

1. ↑  «sandre.eaufrance». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Σεπτεμβρίου 2020.
2. ↑ . «Χάρτης του νομού Ντρομ».
3. ↑ . «YouTube 3 minutes à Luc en Diois - Le claps».
4. ↑ . «Le-pont-de-bois». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Σεπτεμβρίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Drôme River στο Wikimedia Commons
Η **Κλεοπάτρα** (αγγλικά:**Kleopatra**) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,3. Ανακαλύφθηκε το 1880 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από την Πόλα, τη σημερινή Πούλα της Κροατίας, και έλαβε το όνομά της από τη γνωστή βασίλισσα της Αιγύπτου. Η Κλεοπάτρα έχει δίλοβο σχήμα και επιπλέον είναι από τους λίγους αστεροειδής που έχουν δύο δορυφόρους (οι άλλοι είναι ο 45 Ευγενία, ο 87 Σύλβια και ο 93 Μινέρβα).

Μία επιπρόσθηση αστέρα από την Κλεοπάτρα σημειώθηκε στις 30 Απριλίου 1998 και ήταν ορατή από τη Β. Αμερική.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Το σχήμα της Κλεοπάτρας, όπως απεικονίσθηκε με τη μέθοδο του ραντάρ, μοιάζει με κόκκαλο.
Οι διαστάσεις της Κλεοπάτρας έχουν υπολογισθεί σε 217 × 94 × 81 χλμ. Παρατηρήσεις της με ραντάρ από το Ραδιοτηλεσκόπιο του Αρεθίμπο δείχνουν ότι έχει ένα ασυνήθιστο δίλοβο σχήμα ή, εναλλακτικά, ότι η Κλεοπάτρα αποτελείται από δύο διακριτά σώματα, αλλά σε επαφή μεταξύ τους («διπλός αστεροειδής»). Ο φασματικός της τύπος είναι **M** (μεταλλικός). Το άλβεδό της είναι 0,116. Η Κλεοπάτρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 23 λεπτά.

Δορυφόροι
---------

Στις 18 Σεπτεμβρίου του 2008 ο Φρανκ Μάρτσις και οι συνεργάτες του ανακοίνωσαν ότι, χρησιμοποιώντας το σύστημα προσαρμοστικών οπτικών στο Τηλεσκόπιο Κεκ, ανίχνευσαν δύο δορυφόρους της Κλεοπάτρας. Και στις 18 Φεβρουαρίου του 2011 οι δορυφόροι αυτοί πήραν τις επίσημες ονομασίες Αλεξήλιος και Κλεοσελήνη από τα ονόματα των παιδιών της τελευταίας βασίλισσας της Αρχαίας Αιγύπτου Κλεοπάτρας, Αλέξανδρος Ήλιος και Κλεοπάτρα Σελήνη Β'.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. ssd.jpl.nasa.gov/tools/sbdb\_lookup.html#/?sstr=20000216. Ανακτήθηκε στις 17  Οκτωβρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  216 Kleopatra στο Wikimedia Commons
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
* Το δίλοβο σχήμα του 216 Κλεοπάτρα
* *Αστρονόμοι αποκτούν εικόνες γιγάντιου «κοκαλόσχημου» αστεροειδή* – άρθρο της NASA

  


Αστεροειδείς| 215 Οινώνη | 216 Κλεοπάτρα | 217 Ευδώρα |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh2001006621

 |

 |
Ο **Παναγιώτης Σουκάκος** (27 Απριλίου 1941) είναι Έλληνας καθηγητής Ορθοπεδικής.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 27 Απριλίου 1941 και περάτωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στο εκπαιδευτήριο Αναβρύτων, όπου υπήρξε συμμαθητής του, τότε διαδόχου και μετέπειται βασιλιά, Κωνσταντίνου Β΄. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια ειδικεύτηκε στην Ορθοπεδική. Με το ξέσπασμα της Χούντας των Συνταγματαρχών συνελήφθη ως εγκάθετος. Εργάστηκε ως Clinical & Research Fellow (1971 - 1975) στην Ορθοπεδική Κλινική του Πανεπιστημίου Duke (Βόρεια Καρολίνα, ΗΠΑ) και το 1975 έγινε πανεπιστημιακός επιμελητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών μέχρι το 1980, οπότε και εξελέγη τακτικός καθηγητής Ορθοπεδικής Κλινικής στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Το 2002 εξελέγη τακτικός καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών παραμένοντας μέχρι το 2008, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε. Τον Δεκέμβριο του 2012 εξελέγη πρώτος πρόεδρος του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

Έχει χρηματίσει πρόεδρος της Χειρουργικής Ορθοπεδικής και Τραυματολογίας (ΕΕΧΟΤ), πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συνεδρίου Χειρουργικής Ορθοπεδικής και Τραυματολογίας (2001) κ.α. Έχει διδάξει ως επισκέπτης καθηγητής σε πανεπιστήμια της Ελλάδας και του εξωτερικού ενώ το 2012 αναγορεύθηκε σε επίτιμο καθηγητή της ιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το επιστημονικό του έργο είναι σημαντικό, καθώς έχει δημοσιεύσει πάνω από 100 επιστημονικές εργασίες. Πέραν της ιατρικής, ο Παναγιώτης Σουκάκος είναι συλλέκτης παλαιών χαρτών με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους χάρτες του ευρύτερου ελλαδικού χώρου και της ανατολικής Μεσογείου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων*. xx0203319. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.
2. ↑  *Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων*. xx0203319. Ανακτήθηκε στις 17  Δεκεμβρίου 2022.
3. 1 2 3 4 5 6  Βιογραφικό Παναγιώτη Σουκάκου, από την ιστοσελίδα iceht.forth.gr
4. 1 2 3  Βιογραφικό Παναγιώτη Σουκάκου[*νεκρός σύνδεσμος*], από την εφημερίδα Η Καθημερινή
5. ↑  "Οι παράλληλες πορείες Χαρτογραφίας και Ιατρικής", Το Βήμα 14/10/2014
Η **Πάολα** (Θεσσαλονίκη, 25 Ιουνίου 1982) γεννημένη ως **Παγώνα Καραμήτσιου**, κατάγεται από την Συκιά Χαλκιδικής, είναι Ελληνίδα λαϊκή τραγουδίστρια. Ανήκει στο δυναμικό της Panik Platinum.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 25 Ιουνίου 1982 στη Θεσσαλονίκη και μεγάλωσε στη Συκιά Χαλκιδικής.Η ίδια είχε τις πρώτες της επαφές με τον χώρο του τραγουδιού από νεανική ηλικία εφόσον , όπως έχει δηλώσει η τραγουδίστρια , οι γονείς της εργάζονταν σε νυχτερινά κέντρα. Αξίζει να σημειωθεί ότι από την ηλικία μόλις των δεκατεσσάρων ετών η Πάολα κληθηκε να τραγουδήσει σε νυχτερινό κέντρο διασκέδασης. Στην ηλικία των δεκαεννέα ετών πλέον ξεκίνησε να τραγουδάει στο γνωστό νυχτερινό κέντρο, στα Μαμούνια. Έχει αποκτήσει μια κόρη με τον Φώτη Ζογλοπίτη.

Το 2005 εξέδωσε το πρώτο της δίσκο, «Αθόρυβα», ενώ στη συνέχεια σε μια προσπάθεια να ανοίξει νέους ορίζοντες στην επαγγελματική της σταδιοδρομία μετακόμισε στην Αθήνα για να συνεργαστεί με το Σταμάτη Γονίδη. Το 2007 επέκτεινε τις συνεργασίες της και με τον Σώτη Βολάνη σε ένα ντουέτο με τίτλο «Γιαγιά και παππούς» το οποίο γνώρισε μεγάλη επιτυχία και διακρίθηκε εκείνη την εποχή. Το 2008 κυκλοφόρησε τον δεύτερο δίσκο της, «Περάσαμε με κόκκινο». Το 2012 κυκλοφόρησε το δίσκο «Γίνε Μαζί Μου Ένα», ο οποίος έγινε χρυσός. Από αυτόν τον δίσκο ιδιαίτερη, διαχρονική και μεγάλη επιτυχία γνώρισαν τα τραγούδια: «Γίνε Μαζί Μου Ένα», «Φταις», «Να Μ' Αφήσεις Ήσυχη Θέλω», «Ψεύτικα», «Τι Σε Πιάνει». Το 2013 κυκλοφόρησε τον δίσκο «Μετά Τα Μεσάνυχτα» o οποίος έγινε πλατινένιος μέσα σε 3 μέρες. Το Δεκέμβριο του 2013 κυκλοφόρησε τον δίσκο «Η Μόνη Αλήθεια» που περιείχε τα επιτυχημένα τραγούδια: «Κράτα Με», «Τελειωμένες Καταστάσεις», «Μηδέν». Ιδίως το «Κράτα Με» ήταν η 10η μεγαλύτερη ραδιοφωνική επιτυχία του 2013. Στις 17 Νοεμβρίου 2014 κυκλοφόρησε το νέο της τραγούδι «Έχω Μια Ζωή», προπομπό του επόμενου δίσκου της "Κρύβω Αλητεία", που κυκλοφόρησε στις αρχές του 2015. Τα τραγούδια που ξεχώρισαν από αυτόν το δίσκο είναι τα εξής: *Έχω Μια Ζωή, Αυτά Μου Είπε Ο Θεός, Πόσες Φορές, Κρύα Αγκαλιά*. Μέχρι το 2020 είχε κυκλοφορήσει συνολικά 10 δίσκους

Παραπομπές
----------

1. ↑  Η διπλή απονομή της Πάολα στο θριαμβευτικό φινάλε των εμφανίσεών της στην Αθήνα Heavenmusic, 29 Απριλίου 2013
Συντεταγμένες: 34°44′N 10°36′E﻿ / ﻿34.733°N 10.600°E﻿ / 34.733; 10.600

Η **Σφαξ**, ή **Σαφάκις** (αραβικά: صفاقس Ṣafāqis) είναι πόλη και λιμένας της Τυνησίας, η δεύτερη σε πληθυσμό της Χώρας και πρωτεύουσα του ομώνυμου νομού.

Γενικά
------

Βρίσκεται στη κεντροανατολική Τυνησία, στη βόρεια ακτή του Κόλπου του Γκαμπές (γνωστότερος και ως Μικρή Σύρτη) και σε απόσταση περίπου 270 χλμ. ΝΑ. από την Τύνιδα. Έχει κτιστεί στη θέση δύο αρχαίων οικισμών. Σήμερα αποτελεί ένα από τους σπουδαιότερους λιμένες της βορείου Αφρικής καθώς επίσης και σπουδαίο σιδηροδρομικό κόμβο. Το 1984 αριθμούσε περίπου τους 232.000 κατοίκους, ενώ το 2005 έφθασε τους 360.000 κατοίκους.

Ο λιμένας Σφαξ άρχισε να κατασκευάζεται το 1895 στην αρχή ως αλιευτικός λιμένας για να εξελιχθεί πολύ γρήγορα σε εμπορικό κέντρο και αγορά φωσφορικών αλάτων. Στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν πετρελαϊκά κοιτάσματα όπου και έχουν αναπτυχθεί βιομηχανίες φωσφάτων.

Ιστορία
-------

Περί τον 16ο αιώνα ενώ όλη η παράλια περιοχή της Τυνησίας αποτελούσε ισπανική κτήση κατάφερε τελικά ν΄ αποσπασθεί και να αναδειχθεί σε σπουδαίο κέντρο των Βερβέρων πειρατών καλούμενη εξ αυτού γενικά Μπαρμπαριά. Στα τέλη του 19ου αιώνα ολόκληρη η περιοχή καταλήφθηκε από τους Γάλλους και αποτέλεσε τμήμα προτεκτοράτο της Γαλλίας.  
 
Στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η Σφαξ καταλήφθηκε από τις δυνάμεις του Άξονα και αναδείχθηκε σε μεγάλη στρατιωτική βάση. Μετά το τέλος του πολέμου, επανήλθε ως προτεκτοράτο στη Γαλλία μέχρι το 1956, όπου ολόκληρη η περιοχή της Τυνησίας ανακηρύχθηκε ανεξάρτητο κράτος.

* Η κεντρική πλατεία του Δημαρχείου.Η κεντρική πλατεία του Δημαρχείου.
* Πολεοδομικό σχέδιο 1928.Πολεοδομικό σχέδιο 1928.
* Η Γαλλική κατάληψη (1881).Η Γαλλική κατάληψη (1881).

Άποψη της Σφαξ από το Κάσπαχ

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. -728704.

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.56ος, σελ.176

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **Σφαξ**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σφαξ** |

* Επίσημη ιστοσελία πόλης (στη γαλλική)
* Sfax Τουριστικός οδηγός (στην αγγλική) Αρχειοθετήθηκε 2009-02-11 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 137144648625996400750
* GND: 4282222-1
* BNF: cb12251973r (data)

 |

 |
Ο **«Θησαυρός»** ήταν περιοδικό ποικίλης ύλης που εκδιδόταν στην Ελλάδα κατά τον 20ό αιώνα και γνώρισε μεγάλη επιτυχία.

Ιδιαίτερα γνωστός έμεινε από την σειρά δημοφιλών γελοιογραφιών «Η Χοντρή του Θησαυρού», μια παχύσαρκη κυρία, τεραστίων διαστάσεων, η οποία καταπίεζε τον μικροκαμωμένο σύζυγό της Ζαχαρία.

Έκδοση
------

Το περιοδικό «Θησαυρός», στην μορφή που ήταν ευρέως γνωστή, εξεδίδετο από το 1938 έως το 1967. Όμως, για πρώτη φορά εξεδόθη στις 23 Νοεμβρίου 1922 ως «Εβδομαδιαίον Εγκυκλοπαιδικόν Περιοδικόν» μικρού μεγέθους (10,5 cm X 16,5 cm). Από το 4ο τεύχος του μεγάλωσε όμως το σχήμα του (14,5 cm X 21,0 cm).

Ενώ εκδιδόταν ως λαϊκό έντυπο, έγραφαν σε αυτό ορισμένες εκ των πιο σημαντικών φυσιογνωμιών τής εποχής εκείνης, όπως οι Θεόδωρος Βελλιανίτης, Γρηγόριος Ξενόπουλος, Παύλος Νιρβάνας, Δημητρός Δάλλας, Νίκος Σηφάκης, Στέφανος Δάφνης, Νίκος Ευστρατιάδης, Α. Ζαφειρόπουλος, Νίκος Νικολαΐδης κ.α.

Στο εξώφυλλό του τυπωνόταν πάντα μια λιθογραφία τού Γεωργίου Σταύρου τής Εθνικής Τραπέζης, η οποία φερόταν ως μέρος τού λογότυπου τού περιοδικού, κάτι που εξηγείτο αφού η Εθνική Τράπεζα ήταν χορηγός τού περιοδικού και διαφημιζόταν αντιστοίχως με διαφημίσεις της να καταλαμβάνουν και τα περισσότερα οπισθόφυλλα τού περιοδικού.

Ο υπότιτλος τού πρώτου τεύχους ήταν «Τὸ τελειότερον καὶ τερπνότερον καὶ διδακτικώτερον περιοδικόν», ενώ ακολουθούσαν και τρεις διευκρινίσεις. Ότι ήταν "*συνεργάται ὅλοι οἱ ἐπιφανέστεροι Ἕλληνες λογογράφοι*", πως ήταν "*ἀπαραίτητον*" και "*διὰ πᾶσαν τάξιν καὶ διὰ πᾶσαν ἡλικίαν*».

Τα γραφεία τού περιοδικού βρίσκονταν στην οδό Σταδίου 4.

Ύλη του περιοδικού.
-------------------

Η ύλη του περιοδικού ήταν πράγματι ποικίλη. Πρακτικές ιατρικές οδηγίες, αθλητικές ειδήσεις, κοινωνικά θέματα, τεχνικές εξελίξεις αλλά και στοιχεία από την κοσμική ζωή απασχολούσαν τις σελίδες του. Πρακτικές συμβουλές και γνώσεις για όλα τα μέλη τής οικογενείας αλλά και για τις συναναστροφές συμπλήρωναν την ύλη του. Ακόμα υπήρχαν διακριτικές υποσελίδιες διαφημίσεις, επιλεγμένες φωτογραφίες επεξηγηματικές των κειμένων, αποφθέγματα τού Δημητρίου Γρ. Καμπούρογλου.

Σύντομα, για να τονώσει την κυκλοφορία του, το περιοδικό καθιέρωσε και σύστημα διανομής δώρων.

Στην ύλη του έχουν περιληφθεί σημαντικές πληροφορίες και πάσης φύσεως τεκμήρια.

Πηγές
-----

* Ελευθ. Γ. Σκιαδά, «Τό περιοδικό «Θησαυρός» πού ἐξεδόθη τό 1922», εφημερίς *ΕΣΤΙΑ*, Πε. 4 Νοεμβρίου 2021, φ. 42.103, σ. 04 (στήλη Ιστορικά Ντοκουμέντα).