recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η κοινότητα Φιλυριάς ανήκει στον δήμο Παιονίας και περιλαμβάνει τα χωριά Γερακώνα και Φιλυριά. Η Φιλυριά είναι η έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είναι 565 μόνιμους κάτοικους.

Γεωγραφία
---------

Η κοινότητα Φιλυριάς έχει πλούσια γεωγραφική θέση. Βρίσκεται στους πρόποδες της ανατολικής πλαγιάς του όρος Πάικου και την διασχίζει ο παραπόταμος του Αξιού Ξεροπόταμος ή Πλατανόρεμα. Το έδαφος είναι σχετικά πεδινό με πολλούς λόφους κυρίως στη Φιλυριά.

Ιστορία
-------

Τα δύο χωριά Φιλυριά και Γερακώνα ήταν γνωστά από την περίοδο της τουρκοκρατίας με τις ονομασίες Λιμπάοβο και Γερακάρι, αντίστοιχα. Οι κάτοικοί τους ήταν χριστιανοί. Στις αρχές του 20ού αιώνα πολλοί κάτοικοι μεταστράφηκαν σε εξαρχικοί, λόγω της τρομοκρατίας που δέχονταν από Βούλγαρους κομιτατζήδες. Το Φεβρουάριο του 1900, οι Έλληνες της Γερακώνας αναγκάστηκαν να δεχτούν τους κομιτατζήδες στην εκκλησία υπό την απειλή των όπλων. Τον Δεκέμβριο του 1902 οι κομιτατζήδες δολοφόνησαν τον πρόκριτο της Γερακώνας Γρηγόριο Δέλλιου, και εξανάγκασαν τους κατοίκους να πληρώσουν μεγάλα χρηματικά πρόστιμα στο Βουλγαρικό κομιτάτο και να υπογράψουν αιτήσεις προς τις τοπικές Οθωμανικές αρχές ότι προσέρχονται στην εξαρχία. Η μεταστροφή πολλών από τους κατοίκους των χωριών στη εξαρχία οφείλονταν, εκτός από τις βιαιότητες των Βουλγάρων και στην εισπρακτική πολιτική του αναπληρωτή Μητροπολίτη Βοδενών Ιλαρίωνα. 

Μετά τις ανταλλαγές πληθυσμών με Βουλγαρία και Τουρκία, ορισμένοι κάτοικοι προσέφυγαν στη Βουλγαρία, ενώ στα χωριά εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από Ανατολική Ρωμυλία (Βουλγαρία), καθώς και Πόντο και Μικρά Ασία (Τουρκία).

Παραπομπές
----------

1. ↑   Κωνσταντίνος Αποστόλου Βακαλόπουλος, Εθνοτική Διαπάλη στη Μακεδονία (1894 – 1904), Η Μακεδονία στις παραμονές του Μακεδονικού Αγώνα, Ηρόδοτος, Θεσσαλονίκη, 1999, σελ. 155
2. ↑   Κωνσταντίνος Αποστόλου Βακαλόπουλος, Εθνοτική Διαπάλη στη Μακεδονία (1894 – 1904), Η Μακεδονία στις παραμονές του Μακεδονικού Αγώνα, Ηρόδοτος, Θεσσαλονίκη, 1999, σελ. 200
3. ↑   Κωνσταντίνος Αποστόλου Βακαλόπουλος, Εθνοτική Διαπάλη στη Μακεδονία (1894 – 1904), Η Μακεδονία στις παραμονές του Μακεδονικού Αγώνα, Ηρόδοτος, Θεσσαλονίκη, 1999, σελ. 240
**Η άλωσις των Ψαρών** είναι τρίπρακτη τραγωδία του Θεόδωρου Αλκαίου

Υπόθεση
-------

Αρχικά συνεδριάζει το πολεμικό συμβούλιο των Ελλήνων και η άποψη να αντιμετωπιστεί ο εχθρός στη θάλασσα απορριπτεται και επικρατεί η άποψη των δημογερόντων να αποκρουστούν στην στεριά. Ο πρεσβευτής των Τούρκων που έρχεται με πρόταση συνθηκολόγησης αποδεικνύεται κατάσκοπος. Φτάνει ειδοποίηση για την άφιξη του τουρκικού στόλου και τα πλοία πρέπει να ετοιμαστούν στα Αντίψαρα..
Οι Τούρκοι όμως κάνουν επίθεση στον Ξηρόκαμπο το πιο αδύνατο σημείο της άμυνας του νησιού. Οι εκκλήσεις για βοήθεια φτάνουν μαζικά. Τελικά οι Τούρκοι εισβάλουν και τα γυναικόπαιδα πέφτουν μαζικά στη θάλασσα. Αν και η βοήθεια φτάνει τελικά,είναι πια αργά οι δημογέροντες είναι αποκλεισμένοι στο κάστρο. Τελικά οι πολιορκημένοι ανατινάσσονται για να μην συλληφθούν.

Πληροφορίες
-----------

Πρόκειται για μία σύντομη τριπρακτη τραγωδία (716 στίχοι) είναι δραματοποίηση του ποιήματος *Τα Ψαρά* με την ίδια έκταση. Όπως μας πληροφορεί ο ίδιος γράφτηκε μέσα στη ναυαρχίδα των Ψαριανών λίγο μετά την πτώση των Ψαρών. Τραγωδία και ποίημα έχουν άμεση λεκτική εξάρτηση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βάλτερ Πούχνερ, «Η άλωσις των Ψαρών», Ανθολογία Νεοελληνικής Δραματουργίας,τομ.Β,1 Από την Επανάσταση του 1821 ως τη Μικρασιατική Καταστροφή, εκδ.Μ.Ι.Ε.Τ. Αθήνα, 2006, σελ.66

Πηγή
----

* Βάλτερ Πούχνερ, «Η άλωσις των Ψαρών», Ανθολογία Νεοελληνικής Δραματουργίας,τομ.Β,1 Από την Επανάσταση του 1821 ως τη Μικρασιατική Καταστροφή, εκδ.Μ.Ι.Ε.Τ. Αθήνα, 2006, σελ. 66-75
Το **Αρχοντικό Λασσάνη** βρίσκεται στην οδό Διογένους 1-3 στην Αθήνα (Πλάκα), απέναντι από τους «Αέρηδες». Ανήκε στον Κοζανίτη λόγιο, Φιλικό, αγωνιστή και πολιτικό Γεώργιο Λασσάνη (1793-1870). Έζησε σε αυτό μαζί με τη σύζυγό του Ευφημία Λιανοσταφίδα, γόνο πλούσιας αθηναϊκής οικογένειας. Ο γάμος τους συντελέστηκε στις 3 Νοεμβρίου 1834, έτος γύρω από το οποίο πρέπει να τοποθετηθεί και η ανέγερση της οικίας τους. Υπολογίζεται ότι οικοδομήθηκε μεταξύ των ετών 1833 και 1837.

Το Αρχοντικό Λασσάνη αποτελεί ένα από τα πρώτα δείγματα αθηναϊκής κατοικίας που κτίστηκαν στα χρόνια του Όθωνος. Μαζί με τις οικίες «του Αμβρόσιου Ράλλη και του Αντωνίου Δημητρίου, [...] του Νέγρη, του Βαλέττα, του Μανούση, του Φεράλδη, [...] του Βλαχούτση και του Ριζάρη» η κατοικία του ζεύγους Λασσάνη ξεχώριζε για την πολυτέλεια και την άνεσή της. Το κτίριο έχει αρμονικές αναλογίες, χωρίς εξωτερικά διακοσμητικά στοιχεία. Κατά τα πρότυπα των ιδιωτικών κατοικιών της εποχής διαθέτει εσωτερική αυλή.

Απέναντι από το Αρχοντικό Λασσάνη στην Πλατεία Αέρηδων είναι και η οικία Ι. Χατζηκυριάκου, που διατηρεί στη σιδεριά του μπαλκονιού της τη χρονολογία που κτίστηκε, το 1843.

Σήμερα το Αρχοντικό Λασσάνη στεγάζει το Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων Φοίβου Ανωγειανάκη - Κέντρο Εθνομουσικολογίας, που ιδρύθηκε το 1991. Περιλαμβάνει τη συλλογή του μουσικολόγου Φοίβου Ανωγειανάκη από 1.200 ελληνικά λαϊκά μουσικά όργανα από το 18ο αιώνα ως τις ημέρες μας. Στον κήπο του μουσείου φιλοξενούνται συναυλίες παραδοσιακής μουσικής.

Παραπομπές
----------



1. ↑  Πετρόπουλος, Ιωάννης (1977). *Περίοδος βασιλείας του Όθωνος», στο: «Περίοδος βασιλείας του Όθωνος», στο Ιστορία του Ελληνικού Έθνους*. Αθήνα: Εκδοτική Αθηνών. σελ. τ. 13, σ. 102.

Πηγές
-----

* Μαργαρίτα Γραφάκου & Ελένη Μαΐστρου: *Αρχιτεκτονικός χαρακτήρας της Πλάκας*, Εφημ. Καθημερινή/Επτά Ημέρες, 23.6.1996.
* Μαρία Αυγούλη: *Τα μουσεία της Πλάκας*, Εφημ. *Καθημερινή* / Επτά Ημέρες, 23.6.1996
* Λίζα Μιχελή:  *Η Αθήνα των Ανωνύμων*, Έκδ. ΔΡΩΜΕΝΑ, β' έκδοση, Αθήνα 1991
* Εγκυκλοπαίδεια *Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα*, λήμμα «Λασσάνης, Γεώργιος», τόμ. 37, Εκδόσεις Πάπυρος, Αθήνα 1996
Συντεταγμένες: 37°58′22.634″N 23°43′43.324″E﻿ / ﻿37.97295389°N 23.72870111°E﻿ / 37.97295389; 23.72870111

Ο **ναός του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου** είναι βυζαντινός ναός στην Πλάκα της Αθήνας. Ο ναός χρονολογείται στις αρχές του 12ου αιώνα και είναι ένας από τους λίγους βυζαντινούς ναούς της Αθήνας που διασώζεται χωρίς ιδιαίτερες μεταγενέστερες προσθήκες. Στο εσωτερικό του σώζονται τοιχογραφίες που έχουν χρονολογηθεί στις αρχές του 13ου αιώνα. Αρχιτεκτονικά ανήκει στους σταυροειδής εγγεγραμμένους ναούς με δύο κίονες. Ο τρούλος του είναι αθηναϊκού τύπου.

Ο ναός είναι κτισμένος με το πλινθοπερίκτιστο σύστημα, με χρήση λευκών λίθων και πλίνθων. Στο κατώτερο τμήμα της βόρειας πλευράς έχουν χρησιμοποιηθεί μεγαλύτεροι λίθοι. Στη νότια πλευρά και στη δεξιά αψίδα του ιερού η τοιχοποιία είναι από αργολιθοδομή, πιθανόν μετά από εργασίες αποκατάστασης. Στο παρελθόν στη βόρεια πλευρά βρισκόταν είσοδος η οποία αργότερα έγινε παράθυρο. Πάνω από τα ανοίγματα στη βόρεια και δυτική πλευρά βρίσκονται προβάλλοντα πλίνθινα τόξα με αετώματα. Ο ναός ανήκει στους δικίονους σταυροειδείς εγγεγραμμένους ναούς, στους οποίους ο τρούλος υποστηρίζεται από δύο κίονες και δύο πεσσούς. Ο τρούλος είναι αθηναϊκού τύπου, οκτάγωνος, με μαρμάρινους ημικίονες στις ακμές. Τα κιονόκρανα του ναού είναι ρωμαϊκά κορινθιακού ρυθμού σε δεύτερη χρήση. Το ξύλινο τέμπλο και το δάπεδο είναι νεότερης εποχής. Στην οροφή του ναού βρέθηκε νόμισμα του Αλέξιου Κομνηνού.

Την περίοδο 1975, κατά τη διάρκεια εργασιών στον ναό, αποκαλύφθηκαν τοιχογραφίες των αρχών του 13ού αιώνα, σε επαρχιακό στυλ. Είναι από τις λίγες τοιχογραφίες εκείνης της περιόδου που σώζονται στην Αθήνα. Στον τρούλο βρίσκεται ο Παντοκράτορας, στην αψίδα του ιερού η ένθρονη Παναγία με το Θείο Βρέφος, στην καμάρα του ιερού η Ανάληψη του Ιησού, στη βόρεια πλευρά του ιερού διακρίνεται έφιππος άγιος, πιθανόν ο Άγιος Γεώργιος και στο νότιο τοίχο ο Άγιος Βασίλειος. Στο νότιο τμήμα του ναού βρέθηκαν έξι στρώματα τοιχογραφιών.

Ο ναός σήμερα είναι παρεκκλήσι της ενορίας του Αγίου Νικολάου Ραγκαβά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.arxaiologikoktimatologio.gov.gr/el/monuments\_info?id=147917&type=Monument.
2. ↑  «Ιωάννης, Θεολόγος, Άγιος, Πλάκα». *byzantineattica.eie.gr*. Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2021.
3. 1 2 3 4  «Άγιος Ιωάννης Θεολόγος Πλάκας». *Βυζαντινός Περίπατος στην Αθήνα*. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2021.
4. 1 2  Πούλη, Ρ. (2014). *Navigating the routes of art and culture : Athens, suburbs, Attica, cultural events*. Αθήνα: Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. σελ. 124. ISBN 978-960-386-102-7. 944964047.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ναός Αγίου Ιωάννη Θεολόγου (Πλάκα)** |
Εκκλησία της Αγίας Πέτκα Σαμαρντζίσκα 
Η εκκλησία της Αγία Πέτκας Σαμαρντζίσκα βρίσκεται στο κέντρο τόσο της σύγχρονης όσο και της αρχαίας πόλης της Σόφιας, στην υπόγεια διάβαση του Τσούμ. Πήρε το όνομα Σαμαρντζίσκα από την Αγία Πέτκα η οποία είναι η προστάτιδα των σαγματοποιών (σαμαροποιών) οι οποίοι βρισκόταν στην περιοχή κατά τον Μεσαίωνα και λάτρευαν και συντηρούσαν την εκκλησία. Ο ναός είναι ένα μικρό μονόχωρο κτίσμα που χτίστηκε τον 11ο αιώνα πάνω σε προηγούμενο τελετουργικό κτίσμα, ένα ρωμαϊκό τάφο (κρυπτή) του 4ου αιώνα. Οι παλαιότερες διατηρημένες τοιχογραφίες είναι του 14ου αιώνα και πάνω τους υπάρχει ένα στρώμα του 15ου και 16ου αιώνα, έργο ενδεχομένως του μεγάλου αγιογράφου και ασκητή Αγίου Πίμεν Ζωγράφου. Υπάρχει μια υπόθεση σύμφωνα με την οποία ο εθνικός ήρωας της Βουλγαρίας Βασίλ Λέφσκι θάφτηκε στην εκκλησία της Αγίας Πέτκας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Църква "Света Петка Самарджийска" (Church of St Petka of the Saddlers)». *iSofia.bg* (στα Βουλγαρικά). 13 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2024.

Πηγές
-----

* 
* 
*
**Dolby Digital** ονομάζεται οικογένεια τεχνολογιών συμπίεσης ήχου που αναπτύχθηκαν από την Dolby Laboratories. Ονομαζόταν Dolby Stereo Digital μέχρι το 1995. Η πρώτη χρήση του Dolby Digital ήταν η παροχή ψηφιακού ήχου στους κινηματογράφους από φιλμ 35 mm. Έκτοτε έχει χρησιμοποιηθεί επίσης για τηλεοπτική μετάδοση, δορυφορική μετάδοση ραδιοφώνου, ψηφιακή ροή βίντεο, DVD, δίσκους Blu-ray και κονσόλες παιχνιδιών.

Η βάση του προτύπου κωδικοποίησης ήχου πολλαπλών καναλιών Dolby AC-3 είναι ο τροποποιημένος διακριτός μετασχηματισμός συνημιτόνου (MDCT), ένας αλγόριθμος συμπίεσης ήχου με απώλειες. Είναι μια τροποποίηση του αλγορίθμου διακριτού μετασχηματισμού (DCT), ο οποίος προτάθηκε από τον Nasir Ahmed το 1972 για συμπίεση εικόνας. Το DCT μετεξελίχθηκε στο MDCT από τον J.P. Princen, A.W. Johnson και Alan B. Bradley στο Πανεπιστήμιο του Surrey το 1987.

Η Dolby Laboratories προσάρμοσε τον αλγόριθμο MDCT μαζί με αρχές αντιληπτικής κωδικοποίησης για να αναπτύξει τη μορφή ήχου AC-3 για τον κινηματογράφο. Η μορφή AC-3 κυκλοφόρησε ως πρότυπο Dolby Digital τον Φεβρουάριο του 1991. Το Dolby Digital ήταν το παλαιότερο πρότυπο συμπίεσης ήχου με βάση το MDCT που κυκλοφόρησε και ακολουθήθηκε από άλλα για οικιακή και φορητή χρήση, όπως το ATRAC της Sony (1992), το πρότυπο MP3 (1993) και το AAC (1997).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Andersen, Robert Loring; Crockett, Brett Graham; Davidson, Grant A.; Davis, Mark Franklin; Fielder, Louis D.; Turner, Stephen C.; Vinton, Mark S.; Williams, Phillip (October 2004). «Introduction to Dolby Digital Plus, an Enhancement to the Dolby Digital Coding System». *Audio Engineering Society Convention* (117th AES Convention): 1–29.. Ανακτήθηκε στις 17 October 2019.
2. ↑  Ahmed, Nasir (January 1991). «How I Came Up With the Discrete Cosine Transform». *Digital Signal Processing* **1** (1): 4–5. doi:10.1016/1051-2004(91)90086-Z. .
3. ↑  Princen, J.P.· Johnson, A.W.· Bradley, Alan B. (1987). «Subband/Transform coding using filter bank designs based on time domain aliasing cancellation». *ICASSP '87. IEEE International Conference on Acoustics, Speech, and Signal Processing*. **12**. σελίδες 2161–2164. doi:10.1109/ICASSP.1987.1169405.  Unknown parameter `|s2cid=` ignored (βοήθεια)
4. ↑  Britanak, V. (2011). «On Properties, Relations, and Simplified Implementation of Filter Banks in the Dolby Digital (Plus) AC-3 Audio Coding Standards». *IEEE Transactions on Audio, Speech, and Language Processing* **19** (5): 1231–1241. doi:10.1109/TASL.2010.2087755.
5. ↑  «A Chronology of Dolby Laboratories: May 1965-May 1998» (PDF). *Film-Tech*. Dolby. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 18 Μαρτίου 2006. Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2022.
6. ↑  Luo, Fa-Long (2008). *Mobile Multimedia Broadcasting Standards: Technology and Practice*. Springer Science & Business Media. σελ. 590. ISBN 9780387782638.
Τα **κειμήλια του Βασιλείου της Ελλάδας** είναι σύνολο συμβολικών αντικειμένων (στέμμα, σκήπτρο και σφαίρα) που έφθασαν στην Ελλάδα μαζί με τον Βασιλέα Όθωνα Α΄, λίγο καιρό μετά την εκλογή του στον θρόνο, το 1832.

Ιστορία
-------

Μετά την εκλογή του στον θρόνο της Ελλάδας το 1832, ο Βασιλέας Όθων Α΄ μετέφερε μαζί του βασιλικά εμβλήματα, τα οποία ανοίκαν στον Οίκο του Βίττελσμπαχ: ένα στέμμα, ένα σκήπτρο και μία σφαίρα. Τα καθιέρωσε, τότε, ως τα βασιλικά κειμήλια του Στέμματος της Ελλάδας. Ωστόσο, μία εξέγερση ανέτρεψε τον Όθωνα Α΄ το 1862 και ο βασιλέας υποχρεώθηκε σε εξορία στην Βαυαρία, μεταφέροντας μαζί του τα βασιλικά κειμήλια. Με τον θάνατό του, κληροδοτήθηκαν στον Πρίγκιπα Λεοπόλδο, διάδοχο του Όθωνα. 

Σχεδόν έναν αιώνα αργότερα, και πιο συγκεκριμένα τον Δεκέμβριο του 1959, ο Δούκας Αλβέρτος της Βαυαρίας, επικεφαλής του Οίκου του Βίττελσμπαχ και απόγονος του Πρίγκιπα Λεοπόλδου, απέστειλε τον υιό του, Μαξιμιλιανό-Εμμανουήλ στην Αθήνα, προκειμένου να αναγνωρίσει επισήμως τα δικαιώματα επί του θρόνου του Οίκου του Όλντενσμπουργκ. Ο Πρίγκιπας παρέδωσε, τότε, στον Παύλο Α΄ της Ελλάδας το σύνολο των βασιλικών κειμηλίων, τα οποία είχε πάρει μαζί του στην εξορία ο Όθων.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Ισπανικά) Ricardo Mateos Sainz de Medrano, *La Familia de la Reina Sofίa, La Dinastía griega, la Casa de Hannover y los reales primos de Europa*, Madrid, La Esfera de los Libros, 2004, σ. 130.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ελλάδα
* Πύλη:Μοναρχία
 |

 |
Η **ΧΑΝ Αθηνών** (Χριστιανική Αδελφότητα Νέων Αθηνών) ιδρύθηκε επίσημα το 1923 και εδρεύει στην Αθήνα. Αποτελεί παράρτημα της ΧΑΝ (Χριστιανική Αδελφότητα Νέων, YMCA), μιας μη κυβερνητικής οργάνωσης (χριστιανικό κίνημα) η οποία δραστηριοποιείται σε περισσότερες από 110 χώρες και ιδρύθηκε στο Λονδίνο το 1844.

Η ΧΑΝ Αθηνών δραστηριοποιείται, μεταξύ άλλων και στο χώρο του αθλητισμού. Μάλιστα, στο παρελθόν συνέβαλε σημαντικά στη διάδοση του αθλήματος της καλαθοσφαίρισης στην Ελλάδα. Το 1927 ανέλαβε την ευθύνη διεξαγωγής ποδοσφαιρικής διοργάνωσης, στην οποία μετείχαν ομάδες από την Ε.Π.Σ. Αθηνών-Πειραιώς, για την περίοδο 1920-1921.

Τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών
----------------------------

Το τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών της ΧΑΝ Αθηνών, στο παρελθόν μετείχε στο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Αθηνών, το οποίο την ίδια περίοδο οδηγούσε στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, ως ένα είδος προκριματικής φάσης. Την περίοδο 1927-1928 αγωνίστηκε στον Α΄ Όμιλο χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Την περίοδο 1928-1929 μετείχε στο Β΄ Όμιλο του πρωταθλήματος, πετυχαίνοντας την πρόκριση στα ημιτελικά, όπου αποκλείστηκε τελικά από τη Νήαρ Ηστ. Εν συνεχεία επρόκειτο να μετέχει σε αγώνα διαβάθμισης εναντίον του Εθνικού ΓΣ, όμως ο τελευταίος παραιτήθηκε υπέρ της ΧΑΝ, η οποία κατέλαβε την 3η θέση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Δημιουργικά σεμινάρια στο κέντρο της Αθήνας kathimerini.gr
2. ↑  Ιστορία του Μπάσκετ, Το Μπάσκετ στην Ελλάδα Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. basket.gr
3. ↑  Ιστορία του Παναθηναϊκού (1948), Πάνος Μακρίδης-Σπύρος Καραθανάσης, έκδοση Αθλητικής Βιβλιοθήκης εφημερ. «ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ», Αθήνα, σελ. 40
4. ↑  «εφ."Σκριπ", 3/3/1929». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2016.
5. ↑  εφ. "Εμπρός", 19/12/1928.[*νεκρός σύνδεσμος*]
Το **Μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη Προδρόμου Συκής** ανεγέρθη με χρήματα των οπλαρχηγών του Πηλίου, Κυριάκου και Στέργιου Μπασδέκη το 1795. Γραφικό, επιβλητικό, χτισμένο με πέτρα και ξύλο, βρίσκεται στην είσοδο του χωριού Συκή, 1 χιλιόμετρο νότια της πλατείας.  Ζουμπανιώτες μάστορες ανέλαβαν το χτίσιμο του, ενώ ο γλυπτός διάκοσμος του φιλοτεχνήθη από τον γλύπτη Σπ. Μήλιο. Το Μοναστήρι καταστράφηκε εν μέσω της Επανάστασης, στις 2 Μαΐου του 1822 κι ανακαινίσθηκε το 1835 από Αργαλαστιώτες μάστορες των οικογενειών Πέτρου και Κοσμά. Εγκαινιάστηκε στις 24 Ιουνίου 1844 και κατοικούνταν από άνδρες μοναχούς, αδιάκοπα για έναν ολόκληρο αιώνα. Κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο εγκαταλείφθηκε από τους μοναχούς του, ενώ το 1971 ξεκίνησε μία προσπάθεια για αναστύλωση του με πόρους των κατοίκων του χωριού. Το 1984, με σχετική άδεια του τότε Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου, εγκαθίσταται στη Μονή Γυναικεία Κοινοβιακή Αδελφότητα, η οποία παραμένει ως τις μέρες μας. Στην είσοδο της Ιεράς Μονής σήμερα υπάρχει Πρόναος που οδηγεί στο Καθολικό και στα κελιά διαμονής των Αδελφών. Πρόσφατα στα βορειοανατολικά του προαυλίου χώρου άρχισε να χτίζεται ο Ιερός Ναός των Αγίων Πάντων

Παραπομπές
----------

1. ↑  old.imd.gr/catalog/poi/20/162.
2. ↑  «Εκκλησίες & Μοναστήρια». *Συκή Πηλίου*. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2021.
Άποψη του Μοντέλο από το Όρος Πελεγκρίνο.
Το **Μοντέλο** (ιταλικά: *Mondello*) είναι ένα μικρό προάστιο της πόλης του Παλέρμο στην αυτόνομη περιφέρεια της Σικελίας. Τα βόρεια και νότια όρια του καθορίζονται από δύο ορεινούς όγκους, το Όρος Γκάλο και το Όρος Πελεγκρίνο. Η πόλη του Μοντέλο ήταν αρχικά ένα μικρό ελώδες ψαροχώρι, όμως από τα τέλη του 19ου αιώνα εξελίχθηκε σε σημαντικό τουριστικό προορισμό.

Ιστορία
-------

Μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, το Μοντέλο ήταν μια ανθυγιεινή βαλτώδη περιοχή, που περικλειόταν από δύο ακρωτήρια: το Όρος Πελεγκρίνο, που περιγράφηκε από τον Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε ως «το πιο όμορφο ακρωτήριο στον κόσμο», και το Όρος Γκάλο. Το αρχαίο ψαροχώρι βρισκόταν στους πρόποδες του τελευταίου. Εκεί χρησιμοποιούνταν η τεχνική ψαρέματος θυννείου, που ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένη κατά μήκος των δυτικών ακτών της Σικελίας.

Κάποια στιγμή, ένας Παλερμίτης ευγενής είχε την ιδέα να στραγγίξει τον βάλτο. Ο πρίγκιπας Φραντσέσκο Λάντζα ντι Σκαλέα, με τη βοήθεια μιας βελγικής κτηματομεσιτικής εταιρείας, δημιούργησε ένα εργοστάσιο για την αποστράγγιση του βαλτώδους νερού του χωριού. Οι νεοδιαμορφωμένες περιοχές, που προηγουμένως καταλάμβανε ο βάλτος, επεκτάθηκαν και εξελίχθηκαν σταδιακά από τον 18ο έως τον 20ο αιώνα.

Από το 1912 και μετά, το Μοντέλο έγινε έδρα της ανώτερης αστικής τάξης και της αριστοκρατίας. Η αριστοκρατία της πόλης ενθάρρυνε την κατασκευή διάφορων πολυτελών βιλών με καταπράσινους κήπους. Ο βασιλιάς Φερδινάνδος Α΄ των Δύο Σικελιών την χαρακτήρισε ως «μια γωνία του παράδεισου».

Αξιοθέατα
---------

Το Μοντέλο χαρακτηρίζεται από τον αμμώδη κόλπο του, που ενώνει τα δύο ακρωτήρια βόρεια και νότια της πόλης. Η λευκής άμμου ακτογραμμή που διαθέτει σήμερα έχει μήκος περίπου 1,5 χιλιόμετρα. Το Φυσικό Καταφύγιο του Ακρωτηρίου Γκάλο και το Καταφύγιο του Όρους Πελεγκρίνο βρίσκονται σε κοντινή απόσταση. Η περιοχή είναι γνωστή για την παραλία της και τις αρ νουβό βίλες της, που επικρατούν στην αρχιτεκτονική του τόπου, καθιστώντας τον ορόσημο στην ιστορία του διεθνούς μοντερνισμού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 8954. Ανακτήθηκε στις 6  Αυγούστου 2018.
2. ↑
3. ↑
4. ↑  Johann Wolfgang von Goethe, *Italienische Reise - Sizilien*.
5. ↑
6. ↑

Βιβλιογραφία
------------

* P.Hardy, A. Bing, A. Blasi, C. Bonetto, K. Christiani, *Italy*, σελ. 759–60, Lonely Planet.
* W. Dello Russo, *Spiagge in Sicilia*, Sime Books.
* Michelin, M. Magni, M. Marca, *Sicilia*, σελ. 90, La Guida Verde 2013
* *Sicilia*, σελ. 39, Lonely Planet, EDT 2013

Συντεταγμένες: 38°12′03″N 13°19′23″E﻿ / ﻿38.20083°N 13.32306°E﻿ / 38.20083; 13.32306
Το **Ολύμπια Δημοτικό Μουσικό Θέατρο «Μαρία Κάλλας»** (παλαιότερο όνομα **Θέατρο Ολύμπια**), είναι ένα μουσικό θέατρο στο κέντρο της Αθήνας. Για περισσότερα από 50 χρόνια, το θέατρο ήταν ο βασικός χώρος διεξαγωγής των παραστάσεων της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.

Ιστορία
-------

Το 1915-1916 ανεγέρθηκε το πρώτο Θέατρο Ολύμπια στην οδό Ακαδημίας 59 στην Αθήνα, υπό την επίβλεψη του αρχιτέκτονα Σταύρου Χρηστίδη. Το πρώτο θέατρο διέθετε μια μεγάλη αίθουσα γαλλικού τύπου με ημικυκλική πλατεία, φαρδύ μπαλκόνι και 24 θεωρεία. Το 1944 η Εθνική Λυρική Σκηνή ιδρύθηκε ως ανεξάρτητη εταιρεία όπερας· οι πρώτες της παραστάσεις έλαβαν χώρα στο πρώτο θέατρο Ολύμπια. Ένα σημαντικό γεγονός εκείνης της περιόδου συνιστά το ότι την άνοιξη του 1944 η ανερχόμενη τότε υψίφωνος Μαρία Κάλλας τραγούδησε τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Σαντούτσα στην *Καβαλερία Ρουστικάνα* του Ρουτζέρο Λεονκαβάλο, στην πρώτη της επαγγελματική συμμετοχή σε μια παραγωγή της ΕΛΣ που ανέβηκε στο Θέατρο Ολύμπια.

Το 1954 το πρώτο Θέατρο Ολύμπια κατεδαφίστηκε και τρία χρόνια αργότερα ξανακτίστηκε στην ίδια διεύθυνση βάσει των σχεδίων του αρχιτέκτονα Πάνου Τσολάκη. Από το 1958 και μετά, η ΕΛΣ επέστρεψε στο Θέατρο Ολύμπια, παρουσιάζοντας εκεί τις παραγωγές της, και αυτό ως το 2017, οπότε μεταφέρθηκε στο νεόδμητο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος στο Παλαιό Φάληρο. Το 2018, το θέατρο μετονομάστηκε σε *Ολύμπια Δημοτικό Μουσικό Θέατρο «Μαρία Κάλλας»* και έκτοτε χρησιμοποιείται για μουσικές και θεατρικές παραγωγές.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Μαστρογιαννίτης, Δημήτρης (16 Μαΐου 2017). «Η τελευταία άνοιξη της ΕΛΣ στο Ολύμπια». *AthensVoice*. Ανακτήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2023.
2. ↑  Stockdale, Freddie M.· Dreyer, Martin R. (1990). *The Opera Guide* (στα Αγγλικά). Collins & Brown. σελ. 4. ISBN 978-1-85585-080-4.
3. ↑  Petsalis-Diomidis, Nikolaos· Harewood, George Henry Hubert Lascelles (2001). *The unknown Callas : the Greek years* (στα Αγγλικά). Internet Archive. Portland, Or. : Amadeus Press. σελ. 391. ISBN 978-1-57467-059-2.
4. ↑  Μητρόπουλος, Γιώργος (1 Οκτωβρίου 2015). «Tι θα δούμε φέτος στην Λυρική Σκηνή». *euronews*. Ανακτήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2023.
5. ↑  Βατόπουλος, Νίκος (23 Μαΐου 2017). «Κύκλοι ζωής: η Εθνική Λυρική Σκηνή αποχαιρέτησε το θέατρο «Ολύμπια»». *Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ*. Ανακτήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2023.
6. ↑  Βατόπουλος, Νίκος (30 Νοεμβρίου 2018). ««Ολύμπια», η μεγάλη επιστροφή». *Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ*. Ανακτήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
Το ***Captain Tsubasa*** είναι ιαπωνικό anime ποδοσφαίρου. Η σειρά χαρακτηρίζεται από υπερβολικά δυνατά σουτ ενώ κάθε αγώνας για να τελειώσει χρειάζεται τουλάχιστον 17 επεισόδια. Το *Captain Tsubasa* προβλήθηκε εκτός από την Ιαπωνία και στην Ισπανία ως *Oliver y Benji*, στην Ιταλία ως *Holly e Benji*, στη Γαλλία ως *Captain Tsubasa* αλλά και στην Πολωνία ως *Kapitan Jastrząb*. Στην Ελλάδα προβλήθηκε στην ΕΡΤ στα ιταλικά με ελληνικούς υπότιτλους.

Πλοκή
-----

Κεντρικός χαρακτήρας της σειράς είναι ο Tsubasa Ohzora ένα αγόρι που αγαπάει το ποδόσφαιρο και ονειρεύεται να γίνει κάποτε ένας μεγάλος παίχτης. Στα επεισόδια βλέπουμε αρχικά τον Tsubasa που αλλάζει τόπο κατοικίας με τη μητέρα του και πολύ γρήγορα γίνεται φίλος με τα άλλα παιδιά του σχολείου όπου η ομάδα τους δεν είναι και από τις καλύτερες της πόλης. Ταυτόχρονα όμως αποκτάει και πολλούς αντιπάλους με πρώτο τον Genzo Wakabayashi από το άλλο σχολείο της περιοχής όπου η ομάδα τους είναι πολύ καλή ενώ αυτός είναι από τους καλύτερους τερματοφύλακες στον κόσμο πιάνοντας σχεδόν τα πάντα στον αέρα. Έτσι ο Tsubasa δείχνει το ταλέντο του που είναι απίστευτο και έρχονται αντιμέτωποι σε έναν 90λεπτο αγώνα του σχολικού πρωταθλήματος όπου η ομάδα του Genzo αντιμετωπίζει προβλήματα.

Αργότερα όταν οι δύο ομάδες ενώνονται έρχονται αντιμέτωποι με μία σκληρή ομάδα με αρχηγό τον σκληροτάραχο Kojiro Hyuga. Ο Tsubasa αποκτάει έναν ακόμα αντίπαλο που έρχονται αντιμέτωποι στις περισσότερες φάσεις του αγώνα. Στον τελικό του πρωταθλήματος η ομάδα του Tsubasa νικά.

Στα μεταγενέστερα επεισόδια ο Kojiro Hyuga προπονείται στην παραλία για να μάθει το tiger shot (στα ελληνικά *σουτ του τίγρη*) ώστε να νικήσει τον Tsubasa στο πρωτάθλημα ενώ ο Tsubasa μαθαίνει το *hawk shot* (στα ελληνικά *σουτ του γερακιού*)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Captain Tsubasa στο anim***Ε***Λ\_ΛΑΣ Αρχειοθετήθηκε 2011-01-27 στο Wayback Machine.
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Πυρηνέας** (***Πυρηνεύς***) είναι γνωστός ένας βασιλιάς της Δαυλίδας. Κάποτε, κατά τη διάρκεια μιας καταιγίδας, ο Πυρηνέας κάλεσε τις Μούσες, οι οποίες περνούσαν από την περιοχή του για να πάνε στον Ελικώνα, να μπουν στο παλάτι του για να βρουν καταφύγιο. Ο πονηρός άρχοντας όμως δεν σεβάσθηκε την ιερότητα του θεσμού της φιλοξενίας στην Αρχαία Ελλάδα και τη μετάβαλε σε παγίδα προσπαθώντας να τις βιάσει. Οι Μούσες τότε, ως θεές, ξέφυγαν πετώντας. Ο Πυρηνεύς είχε το θράσος να τις καταδιώξει, επιμένοντας στο πάθος του. Τότε οι Μούσες τον γκρέμισαν από ένα γκρεμό και τον σκότωσαν. Ο Πυρηνέας αναφέρεται στις *«Μεταμορφώσεις»* του Οβιδίου.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σ. 659
Οι πρώτες αναφορές στο επάγγελμα των **σφουγγαράδων** γίνονται ήδη από τον Όμηρο, αλλά και μεταγενέστερους Έλληνες και Λατίνους συγγραφείς. Η δουλειά των σφουγγαράδων είναι η αλιεία, έπειτα η επεξεργασία και τέλος το εμπόριο των σφουγγαριών. Σφουγγαράδες δεν θεωρούνται μόνο οι δύτες, αλλά και όσοι βρίσκονται στο σκάφος χειριζόμενοι τον μηχανικό εξοπλισμό προς βοήθεια των σφουγγαράδων-δυτών. Το επάγγελμα άκμασε στα μέσα του 19ου με αρχές 20ου αιώνα στα Δωδεκάνησα και κυρίως στην Κάλυμνο και τη Σύμη,ενώ έπειτα επεκτάθηκε και σε άλλα μέρη.

Ιστορική Αναδρομή
-----------------

Οι πρώτοι σφουγγαράδες εμφανίστηκαν γύρω στο 1800. Οι πρώτοι δύτες, γνωστοί και ως "βουτηχτάδες", έκαναν γυμνή κατάδυση φτάνοντας σε βάθος 30 μ. χρησιμοποιώντας τη σκανδαλόπετρα, ένα κομμάτι μάρμαρο, που βοηθούσε στην γρήγορη κατάδυση. Τη δεκαετία του 1860 κάνει την εμφάνιση του το σκάφανδρο, η πρώτη στολή κατάδυσης , που ωστόσο ευθυνόταν σε μεγάλο ποσοστό για την Νόσο των δυτών, λόγω της γρήγορης ανάδυσης. Το 1920 άρχισε να χρησιμοποιείται η μέθοδος Φερνέζ, ένας αναπνευστικός μηχανισμός που ελάττωσε τα ατυχήματα. Τη δεκαετία του 1970 καταργήθηκαν οι προηγούμενες μέθοδοι κατάδυσης και υιοθετήθηκε το "σύστημα του ναργιλέ", μία στολή βατραχανθρώπου με την προσθήκη ενός αεροσυμπιεστή ο οποίος παρείχε αέρα από το σκάφος. Παράλληλα εκείνη την εποχή ιδρύθηκε στην Κάλυμνο η Κρατική Σχολή δυτών,η μοναδική στην Ελλάδα που παρείχε σε νέους δύτες κρατικό επαγγελματικό δίπλωμα. Τα σφουγγάρια ήταν τόσο διαδεδομένα που το εμπόριο τους έφτανε μέχρι και μέρη όπως η Κωνσταντινούπολη, η Οδησσός, το Κίεβο και η Μόσχα, καθώς και στον Ελλαδικό χώρο στη Σύρο και το Ναύπλιο. Λόγω των επικίνδυνων συνθηκών το επάγγελμα πλέον έχει εκλείψει. Πολλοί σφουγγαράδες αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν στο Τάρπον Σπρινγκς την ΗΠΑ, και ετσι μετέφεραν το επαγγελμα στις ΗΠΑ, άπου αρχικα άνθισε και κάλυπτε το 50% της εκει αγοράςομως και εκει σταδιακά έσβησε.

Είδη Σφουγγαριών
----------------

* το καπάδικο

* το αυτί ελέφαντα ή λαγόφυτο ή ψαθούρι ή λαφίνα

* ο ματαπάς ή φίνο ή ελληνικός σπόγγος μπάνιου

* η τσιμούχα ή δερματώδης σπόγγος

* η μελάθη ή τούρκικο φλιτζάνι ή λεπτός σπόγγος της Συρίας

Νόσος των Δυτών
---------------

Με την χρήση του σκάφανδρου εμφανίστηκε η νόσος των δυτών. Αυτη οφειλόταν στην γρήγορη ανάδυση, λόγω της οποίας δεν προλάβαινε να γίνει αποσυμπίεση.Τα συμπτώματα της ασθένειας είναι: 

* Κνησμός ή εξάνθημα
* Φλεβική απόφραξη των αγγείων του δέρματος
* Λεμφοίδημα
* Απόφραξη των επισκληριδίων φλεβικών πλεγμάτων στο σημείο εισόδου των νωτιαίων ακτινωτών φλεβών
* Φυσαλίδες στην έξω λέμφο ή εμβολή στην ακουστική αρτηρία
* Απόφραξη αγγείων εγκεφάλου και πνευμονικών αγγείων αντίστοιχα
* Παθογένεση της νόσου δυτών τύπου Shock

Τα συμπτώματα μπορεί να διαφέρουν ανάλογα με τον τύπο της νόσου.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **σφουγγαράδες**  |

* 
* 
* 
*
Συντεταγμένες: 43°17′25″N 2°7′55″W﻿ / ﻿43.29028°N 2.13194°W﻿ / 43.29028; -2.13194

Ο **ποταμός Όρια** (προφέρεται: [ˈoɾja]) είναι ποταμός της Ισπανίας, στη Χώρα των Βάσκων και ο κύριος της επαρχίας Γκιπούθκοα.

Ο Όρια πηγάζει σε υψόμετρο 1200 μ. στο ανατολικό τμήμα των Κανταβρικών ορέων κοντά στην πόλη Θεγάμα με κατεύθυνση από Ν. προς Β. και ελικοειδή ρου και, διαμορφώνοντας την ομώνυμη κοιλάδα, εκβάλλει στο Βισκαϊκό Κόλπο. Έχει συνολικό μήκος 75 χλμ. με μέσο όγκο εκβολής 25,5 κ.μ. ανά δευτερόλεπτο. και λεκάνη απορροής περίπου 882,5 τ. χλμ.  
 
Στις όχθες του Όρια έχουν αναπτυχθεί αρκετές πόλεις που φέρονται σήμερα να τις διασχίζει καθώς και πολλές βιομηχανίες που παλαιότερα με τους ρύπους τους είχαν επιβαρύνει δραματικά το οικοσύστημά του. Σήμερα φέρεται να έχει επανέλθει η φυσική του κατάσταση και να είναι ιχθυοτρόφος ιδιαίτερα σε πέστροφες, κυπρίνους και χέλια κυρίως στις εκβολές. 

Σημαντικότεροι παραπόταμοι του Όρια είναι ο Λεϊτσάραν και ο Αράσες.

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα τ.18ος, σελ.62

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Χώρα των Βάσκων
* Πύλη:Ισπανία
 |

 |
Συνηθισμένος τύπος φρεατίου.
Το **φρεάτιο** (η λέξη είναι υποκοριστικό του «φρέαρ») είναι υποδομή σχεδιασμένη για την αποστράγγιση των ομβρίων υδάτων από το έδαφος και δημοσίους χώρους, όπως πεζοδρόμους, χώρους στάθμευσης, πεζοδρόμια και δρόμους. 

Τα φρεάτια συχνά δεν μπορούν να διαχειριστούν την ποσότητα βροχής και σε αρκετές περιπτώσεις ενδέχεται να προκληθεί πλημμύρα στην επιφάνεια. Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι φρεατίων, αυτά κάτω από το κράσπεδο και αυτά στην επιφάνεια του εδάφους. Τα πρώτα βασίζονται στην ικανότητα του ανοίγματος. Συνήθως πιέζονται στην αναστροφή του καναλιού για να βελτιωθεί η ικανότητα λήψης.

Αρχαιολογικές μελέτες έχουν αποκαλύψει τη χρήση εξελιγμένων συστημάτων απορροής ομβρίων υδάτων σε αρχαίους πολιτισμούς. Για παράδειγμα, στη Μινωική Κρήτη γύρω στο 2.000 π.Χ. στη Φαιστό υπήρχαν υποδομές απορροής ομβρίων υδάτων, συνήθως λίθινες, όπως επίσης και στην Κνωσσό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kerb Inlet, Local Government & Municipal Knowledge Base, accessed February 6, 2010,
2. ↑  C. Michael Hogan (2007). "Knossos fieldnotes." *Modern Antiquarian.*
Ο ***Κώστας Μαλουμίδης*** (γεννηθείς στην Έδεσσα, 4 Μαρτίου 1956) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα νέων του Εδεσσαϊκού και έπειτα πήρε μετεγγραφή για την ΑΕΛ στην Α' Εθνική Κατηγορία (σημερινή Σούπερ Λιγκ).

Καριέρα
-------

### Καριέρα ως ποδοσφαιριστής

Ο Κώστας Μαλουμίδης ή το «Μαύρο φτερό» όπως ήταν το παρατσούκλι του έκανε το ντεμπούτο στην Α' Εθνική Κατηγορία με την ομάδα της ΑΕΛ στις 7 Οκτωβρίου του 1979, στον εκτός έδρας αγώνα της ΑΕΛ με την Δόξα Δράμας, όπου πέρασε σαν αλλαγή στο 36’ λεπτό.  Με την ομάδα της ΑΕΛ ο Μαλουμίδης είχε 154 συμμετοχές σε αγώνες πετυχαίνοντας και 27 γκολ. Κατέκτησε τον άτυπο τίτλο του δευτεραθλητή με την ομάδα της ΑΕΛ το 1983, ενώ συμμετείχε βασικός στους τελικούς κυπέλλου Ελλάδος τις χρονιές 1982 και 1984 με αντίπαλο τον Παναθηναϊκο, όπου η ΑΕΛ όμως δεν κατάφερε να κερδίσει. Το 1984 πήρε μεταγραφή για τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης όπου παρέμεινε μέχρι το 1988 συμμετέχοντας βασικός σε 72 αγώνες πετυχαίνοντας και 12 γκολ.

### Διεθνής καριέρα

Με την Εθνική ομάδα είχε μόνο 3 συμμετοχές την περιόδο 1983-1984.

Προπονητική καριέρα
-------------------

Ο Μαλουμίδης έγινε για πρώτη φορά προπονητής την σεζόν 2016-2017 με την ομάδα του Εδεσσαϊκού

Παραπομπές
----------

1. ↑  «*Κώστας Μαλουμίδης το «Μαύρο Φτερό»*». arenalarissa.gr. Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2021.
2. ↑  Mastrogiannopoulos, Alexander. «Greece - International Matches 1981–1990». RSSSF. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2008.
3. ↑  «*Ο Κώστας Μαλουμίδης είναι ο νέος προπονητής του Εδεσσαϊκού*». karatzova.com. Ανακτήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Κώστας Μαλουμίδης στο national-football-teams.com
Ο **Μίλοραντ Νεντελίκοβιτς** (*σερβικά: Милорад Недељковић*) (Κνιάζεβατς 21 Νοεμβρίου 1883 - Γαλλία 1961) ήταν οικονομολόγος, καθηγητής του πανεπιστημίου, συγγραφέας και και υπουργός Εθνικής Οικονομίας στη Σερβική κατοχική κυβέρνηση Νέντιτς.

Βιογραφία
---------

Πατέρας του ήταν ο Μίλαν Στοΐκοβιτς και μητέρα του η Μάρα. Στο Βελιγράδι τελείωσε το δημοτικό σχολείο και το γυμνάσιο και έπειτα γράφτηκε στη νομική σχολή. Το 1907 πήρε διδακτορικό στις οικονομικές επιστήμες στο πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου. Συνέχισε τις σπουδές του στα πανεπιστήμια της Βιέννης, του Μονάχου, του Λονδίνου και του Παρισιού.

Διετέλεσε διευθυντής της κεντρικής τράπεζας της Σερβίας στο Σεράγεβο, γενικός επιθεωρητής του υπουργείου οικονομικών, ο τότε διευθυντής του ταχυδρομικού ταμιευτηρίου. Ήταν καθηγητής οικονομικών στη νομική σχολή στη Σουμπότιτσα.

Συμμετείχε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο όπου συνελήφθη το 1941. Μετά την επιστροφή του στη Σερβία προσχώρησε στην κυβέρνηση Νέντιτς ως υπουργός εθνικής οικονομίας. Μετά τη λήξη του πολέμου διέφυγε στη Γαλλία όπου πέθανε το 1961 στην εξορία.

Παντρεύτηκε την ηθοποιό Ντεσάνκα Ντούγκαλιτς το 1931 και είχαν ένα γιο τον Μπόζινταρ Μπόσκο.

Άφησε ένα ογκώδες συγγραφικό έργο με θέμα την οικονομία, τα πιο σημαντικά έργα είναι:

* 1907. *Заштита сеоског поседа*
* 1909. *Историја српских државних дугова*, 306 страна.
* 1921. *Основи политичке економије*, 595 страна.
* 1923. *Наука о финансијама*, 307 страна.
* 1923. *Економско-финансијска студија о држави - теорија чинилаца производње, теорија пореза*, 50 страна.
* 1929. *Наш валутни проблем*
* 1933. *Економски и правни проблем улога на штедњу*, 71 страна.
* 1933. *Поглед на данашњу кризу и њено решење*, 80 страна

Παραπομπές
----------

1. ↑  *CONOR.SR*. 21691239.
2. 1 2 3 4  Симо Ц. Ћирковић: Ко је ко у Недићевој Србији 1941-1944, изд. Просвета, Београд 2009, стр. 362}}

Πηγές
-----

* Милосављевић, Оливера (2006). *Потиснута истина - колаборација у Србији 1941-1944* (PDF). Београд: Хелсиншки одбор за људска права у Србији. ISBN 86-7208-129-3.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 910324
* LCCN: n00103081
* ISNI: 0000 0000 7864 2290
* GND: 123033179

 |

 |
Το **Δειλινό** είναι έργο ζωγραφικής του 1821.

Ιστορικό του πίνακα
-------------------

Από το 1820 ο Κάσπαρ Ντάβιντ Φρίντριχ αφοσιώνεται στην αποτύπωση ρομαντικών τοπίων της βόρειας Γερμανίας, μέσα από την οποία βρίσκει μια αστείρευτη πηγή έμπνευσης με βαθύς φιλοσοφικούς ειρμούς περί προέλευσης και αποστολής του ανθρώπου. Το αλληγορικό ετούτο έργο που χρονολογείται στα 1820-1821 ανήκει στον ίδιο κύκλο εργασιών μαζί με το Πουρνό (1821), Μεσημέρι (1822), και το Απόγευμα (1821).

Περιγραφή
---------

Το «Δειλινό» εικονίζει δύο οδοιπόρους ενώ απολαμβάνουν το ηλιοβασίλεμα πίσω από ένα πευκοδάσος. Η άγρια φύση καταλαμβάνει όλο το τοπίο. Το μακρινό δάσος εξαπλώνεται από την μία άκρη μέχρι την άλλη, ενώ μερικά κοντινότερα δέντρα στο αριστερό μέρος του πίνακα αυξάνουν την αίσθηση των διαστάσεων. Ο βαρύς ουρανός σκοτεινιάζει, ενώ το έδαφος του ξέφωτου πριν από το δάσος απορροφάει σχεδόν και την τελευταία ακτίνα του φωτός. Ο ήλιος που δύει διαπερνάει τους πυκνούς κορμούς των δέντρων βρίσκοντας δρόμο ανάμεσα από τις αλλεπάλληλες στενές κατακόρυφες σχισμές. Ο καλλιτέχνης έχει τοποθετήσει τις δύο σιλουέτες των οδοιπόρων στην μέση του πίνακα, εκεί που το φως του ήλιου είναι πιο έντονο και πιο πολύχρωμο. Οι δύο αυτοί άνθρωποι που έχουν στραμμένες τις πλάτες στους στον παρατηρητή δεν διακρίνονται σχεδόν καθόλου. Πολύ αμυδρά ξεχωρίζουν μέσα στο τοπίο, εκεί σε ένα σημείο, όπου στο ξέφωτο φαίνονται να φυτρώνουν νέα μικρά πευκάκια.

Πηγές
-----

* παρουσίαση του πίνακα[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Clara Knuth (2009–2010). Prof. Dr. Lutz Hieber, επιμ. *Forschungsergebnisse Caspar David Friedrich Der Abend (1821)* (PDF). Philosophische Fakultät, Institut für Soziologie und Sozialpsychologie, Forschungslernseminar Kultur: Leibniz Universität Hannover. σελίδες 1–18. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2012.
Ο **Μπράιαν Στέρνμπεργκ** (*Brian Sternberg*, 21 Ιουνίου 1943 - 23 Μαΐου 2013) ήταν Αμερικανός επικοντιστής, κάτοχος παγκοσμίου ρεκόρ των ανδρών.

Στις 27 Απριλίου του 1963, στη Φιλαδέλφεια (Πενσυλβάνια), ο Μπράιαν Στέρνμπεργκ έγινε ο πρώτος άνθρωπος που ξεπέρασε τα 5 μέτρα. Ήταν τη χρονιά που εισήχθησαν τα πλαστικά κοντάρια και γρήγορα οι επιδόσεις εκτινάχθηκαν. Τον ίδιο χρόνο ο Στέρνμπεργκ ανέβασε το παγκόσμιο ρεκόρ στα 5.08 (7 Ιουνίου). Ωστόσο, λίγες εβδομάδες αργότερα, σε κάποιο άλμα τραυματίστηκε σοβαρά στην σπονδυλική στήλη κι έμεινε παράλυτος. Το 1996 υποβλήθηκε σε νέα εγχείρηση στη Γερμανία για να βελτιωθεί η ομιλία του.

Πέθανε, σε ηλικία 70 ετών, στις 23 Μαΐου του 2013.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Τα μεγάλα ρεκόρ της χρονιάς*, Ιστορικό Λεύκωμα 1963, σελ. 160, Καθημερινή (1997)
2. ↑  Σαν σήμερα-Αθλητισμός Καθημερινή

| Ρεκόρ |
| --- |
| Προκάτοχος Πέντι Νίκουλα | **Κάτοχος παγκοσμίου ρεκόρ άλματος επί κοντώ ανδρών**27 Απριλίου 1963 – 5 Αυγούστου 1963 | Διάδοχος Τζον Πένελ |
|
Κουτσαβάκης ξαποσταίνει δίπλα στον Πύργο των Ανέμων (περίπου 1880)
Με τη χαρακτηριστική προσωνυμία **κουτσαβάκης**, ή και **κουτσαβάκι** (το), (πληθυντικός: κουτσαβάκηδες ή κουτσαβάκια) φέρονταν στη Παλιά Αθήνα, περί το τέλος της Βασιλείας του Όθωνα και αρχές της Βασιλείας του Γεωργίου του Α΄ διάφοροι επιδεικνυόμενοι ως δήθεν παλληκαράδες κοινώς «ψευτόμαγκες».

Η προσωνυμία αυτή κατά την επικρατέστερη άποψη προέρχεται εκ του «κουτσά» + «βαίνω», δηλαδή περπατώ σαν κουτσός χωλός, και αυτό επειδή οι κουτσαβάκηδες χάριν επίδειξης βάδιζαν αργά χαμηλώνοντας εναλλάξ τους ώμους τους κατ΄ αντίστοιχο πόδι, γυρνώντας ομοίως ελαφρά κατά πλευρά, το κεφάλι. Σύμφωνα με τον Επαμεινώνδα Στασινόπουλο το όνομα έχει προέλθει από τον Δημήτριο Κουτσαβάκη, δεκανέα του ιππικού επί Όθωνα και διάσημο καβγατζή. Οι κουτσαβάκηδες σύχναζαν κυρίως στη περιοχή του Ψυρή, οι δε περίεργες συνήθειές τους και οι κάποιοι άθλοι τους άφησαν ιδιαίτερο λαογραφικό στίγμα για την εποχή τους.

Τους κουτσαβάκηδες διακωμώδησαν πολλοί νεότεροι Έλληνες ηθοποιοί του κινηματογράφου, όπως ο Νίκος Φέρμας αλλά κυρίως, σε αντίθεση με το ύψος του, ο Νίκος Ρίζος. Χαρακτηριστική είναι η σκηνή όπου τον ακολουθεί κατά ίδιο βάδισμα και κινήσεις ο Κώστας Χατζηχρήστος στο τέλος της ταινίας *Της κακομοίρας*. Άλλη μία διακωμώδηση κουτσαβάκη ήταν αυτή του Σωτήρη Μουστάκα στην ταινία *Μήτσος ο Ρεζίλης*.
Επίσης στην τέχνη του Ελληνικού θεάτρου Σκιών είναι Ο κουτσαβάκης ο Σταύρακας όπου είναι ψευτοπαλικαράς και τσάμπα μάγκας και όλο τρώει ξύλο από τον Καραγκιόζη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Μπαϊρακτάρης: Ο αστυνομικός – εφιάλτης για τα κουτσαβάκια». *Το Βήμα*. 8 Οκτωβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2023.
2. 1 2 3 4  «Δύο κουτσαβάκια έσφαξαν τρεις πολίτες για ασήμαντο λόγο στα Κάτω Πατήσια, Χριστούγεννα του 1897». *LiFO*. 28 Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2023.
3. 1 2 3  «Κουτσαβάκηδες και Μπαϊρακτάρηδες». *Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού*. 5 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2023.
4. ↑  Μανταδάκης, Άγγελος (11 Φεβρουαρίου 2022). «Κουτσαβάκηδες και νταήδες». *Η Αυγή*. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2023.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Η αγαπημένη της γιαγιάς 
**Η αγαπημένη της γιαγιάς** είναι ζωγραφικό έργο του Γεώργιου Ιακωβίδη.

Πληροφορίες
-----------

**Η αγαπημένη της γιαγιάς** είναι λάδι σε μουσαμά διαστάσεων 79 × 61 εκ. Βρίσκεται στην Εθνική Πινακοθήκη και αγοράστηκε από αυτή το 1996 σε δημοπρασία του Οίκου Christie' s, στις 9 Δεκεμβρίου στην Αθήνα. Ταυτίζεται από τους μελετητές με το έργο που έχει τον τίτλο *Με τη γιαγιά*, όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στο σημειωματάριο του καλλιτέχνη. Είχε εκτεθεί στην Ετήσια Έκθεση του Μονάχου στο Glaspalast 1893. και του απονεμήθηκε β΄χρυσό βραβείο. Συχνά στην ελληνική βιβλιογραφια αναφέρεται ως *σκηνή παιδικού βίου* 
Ο πίνακας έχει υπογραφή αλλά όχι χρονολογία. Από ιστορικά στοιχεία και τεχνοτροπικά στοιχεία πρέπει να φιλοτεχνήθηκε περί τις αρχές του 1890. Το έργο απεικονίζει μια γιαγιά, η οποία καθισμένη σ΄ένα τραπέζι , έχει στα γόνατά της το μικρό της εγγόνι. Μπροστά της κρατάει ένα μεγάλο πιάτο, από το οποίο το παιδί προσπαθεί να πάρει φρούτα. Η σκηνή τοποθετείται σε ένα δωμάτι λουσμένο με φως Το παιχνίδι φωτός και σκιάς τα χαρακτηριστικά του προσώπου της ηλικιωμένης γυναίκας και τα χέρια της. Το πρόσωπο του παιδιού λάμπει ολόκληρο από το άπλετο φως του δωματίου. Το λαμπερό κόκκινο στα κεράσια και στις κάλτσες της μικρής δίνουν μια χρωματική νότα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μεντζάφου-Πολύζου 1999, σελ. 342
2. ↑  Μεντζάφου-Πολύζου 1999, σελ. 126

Πηγές
-----

* Μεντζάφου-Πολύζου, Όλγα (1999). *Ιακωβίδης*. Αθήνα: Εκδόσεις Αδάμ.
Ο **Βέλγικος Ποιμενικός** είναι ράτσα σκύλου, γνωστή στην καθημερινότητα ως **Βέλγικο Λυκόσκυλο**.

Ιστορία
-------

Tervuren
Η καταγωγή του είναι από το Βέλγιο. Η φυλή αυτή έχει τέσσερις παραλλαγές, το Groenendael, το Tervueren, το Malinois και το Laekenois. Το Groenendeal αναπτύχθηκε από τον Nicholas Rose, έναν εκτροφέα από το χωριό Groenendeal του Βελγίου, τον 19ο αιώνα. Η γαλλική αστυνομία τα χρησιμοποιούσε από τις αρχές του 20ού αιώνα, όπως και η νεοϋρκέζικη, που το 1908 εισήγαγε 4 σκύλους από το Βέλγιο, για να εργαστούν δίπλα σε ένα Γκρένενταλ αμερικανικής εκτροφής. Την ίδια περίοδο τα Γκρένενταλ χρησιμοποιούνταν από τους Βέλγους τελωνειακούς για συνοριακές περιπολίες και εγκωμιάζονταν για την ικανότητά τους να ανακαλύπτουν τους λαθρέμπορους. Ταυτόχρονα, χρησιμοποιούνταν ως τσοπανόσκυλα, σκύλοι φύλαξης, αλλά και συντροφιάς και συμμετείχαν, με μεγάλες διακρίσεις, στους διεθνείς αγώνες εργασίας. 

Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου διακρίθηκαν στο πεδίο μάχης ως αγγελιοφόροι, τραυματιοφορείς, ακόμα και ως ελκυστές μυδραλιοβόλων. Η διακεκριμένη συμμετοχή τους στον πόλεμο απογείωσε τη φήμη τους ακόμα και στις ΗΠΑ, έως την περίοδο της μεγάλης οικονομικής ύφεσης της δεκαετίας του 1930, οπότε και η δημοτικότητά τους έπεσε. Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος βρήκε τα Γκρένενταλ για μία ακόμη φορά στην υπηρεσία του στρατού, να χρησιμεύουν για τη φύλαξη στρατιωτικών εγκαταστάσεων.

Σήμερα το Groenendael και το Tervueren χρησιμοποιούνται συνήθως ως σύντροφοι και το Laekenois και το Malinois ως φύλακες.

Χαρακτηριστικά
--------------

Laenkenois
Τα χαρακτηριστικά των σκυλιών των τεσσάρων παραλλαγών είναι εντελώς διαφορετικά, όπως το είδος του τριχώματός τους και το χρώμα τους, δεν διαφέρουν όμως στο μέγεθος και το χαρακτήρα. Το όμορφο Groenendeal είναι ένα μυώδες μαύρο σκυλί, δυνατό, αν και όχι ιδιαίτερα βαρύ. Είναι ευκίνητο και περπατάει με υπερηφάνεια. Το ύψος του αρσενικού είναι κατά μέσον όρο 62 cm και του θηλυκού 58 cm. Το βάρος τους είναι 25-30 kg και 20-25 kg αντίστοιχα. Έχει διπλό μαύρο τρίχωμα και εμφανίζει μικρά άσπρα σημάδια στο στήθος, στο πηγούνι ή στα δάχτυλα.

Αναγκαίες γνώσεις πριν την απόκτησή του
---------------------------------------

Αυτός ο σκύλος είναι πιστός, αγαπάει πολύ τους ανθρώπους και χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή. Πρέπει να του επιβληθούν κάποιοι κανόνες από την αρχή, διότι αν καταλάβει πως δεν υπάρχει αφεντικό δεν θα έχει κανένα μέτρο. Είναι πολύ έξυπνος, μαθαίνει γρήγορα και μπορεί να καταλάβει πολλά αν του δοθεί η απαραίτητη σημασία. Επίσης, είναι πολύ προστατευτικός με το αφεντικό του και είναι επιφυλακτικός με τα άλλα ζώα.

Malinois
Είναι φύλακας χώρου και πολύ καλός σωματοφύλακας, γι' αυτό και είναι τόσο ευκίνητος. Πολλοί, ωστόσο, το χρησιμοποιούν για συντροφιά και όχι για φύλαξη κάποιου χώρου, αλλά ακόμα και στον τομέα αυτό, ο συγκεκριμένος σκύλος θα μπορέσει να ανταποκριθεί. Θα αγαπήσει πολύ τα αφεντικά του και θα φυλάει και τον χώρο ταυτόχρονα. Τέλος, επειδή μαδάει πολύ, χρειάζεται τακτικό βούρτσισμα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
* 
* 
*
Συντεταγμένες: 38°17′20″N 27°09′10″E﻿ / ﻿38.2889°N 27.1528°E﻿ / 38.2889; 27.1528

Ο **Διεθνής Αερολιμένας Σμύρνης «Adnan Menderes»** (τουρκ.: *İzmir Havaalanı Adnan Menderes*, IATA: ADB - ICAO: LTBJ) βρίσκεται 18 χιλιόμετρα νότια της Σμύρνης στην περιοχή του Καζαμίρ. Έχει πάρει το όνομά του από τον πολιτικό και πρώην Πρωθυπουργό της Τουρκικής Δημοκρατίας Αντνάν Μεντερές, ενώ παλαιότερα ονομαζόταν αεροδρόμιο Καζαμίρ.

Χαρακτηριστικά
--------------

* IATA: ADB - ICAO: LTBJ
* Σύνοψη
* Τύπος Αεροδρομίου: Κρατικό (Πολιτικό)
* Διαχείριση: DHMİ-(Τουρκικά: Devlet Hava Meydanları İşletmesi), Δ/νση Αεροδρομίων Τουρκίας
* Εξυπηρετεί: Σμύρνη, Τουρκία
* Κλίση: AMSL 419 ft (126 m)
* Συντεταγμένες: 38° 17' Β 27° 09' Α
* Τροχοδιάδρομοι:
	+ Κατεύθυνση: 16/34
	+ Μήκος (m): 3.240
	+ Επιφάνεια: Ασφαλτόστρωση

Πρόσβαση
--------

Ο ευκολότερος τρόπος για να φτάσει κανείς από τη Σμύρνη στο "Adnan Menderes" είναι με τα λεωφορεία της Havaş που αναχωρούν από το κεντρικό πρακτορείο των Τούρκικων Αερογραμμών (ΤΗΥ) κάθε 20 λεπτά. Η διαδρομή, ανάλογα με την κίνηση, διαρκεί 35-60 λεπτά.

Πολλά δρομολόγια τρένων που κατευθύνονται από/προς το σταθμό τρένων της Σμύρνης "Basmane" κάνουν στάση στο "Adnan Menderes". Η διάρκεια της διαδρομής μεταξύ Σμύρνης-Αεροδρομίου είναι 25-30 λεπτά. Το μόνο αρνητικό είναι ότι τα περισσότερα δρομολόγια είναι απογευματινά, και αν και τα τρένα είναι συνήθως γεμάτα, ο ναύλος είναι ιδιαίτερα φθηνός. Ο σταθμός τρένων στο "Adnan Menderes" είναι δίπλα ακριβώς στον Διεθνή Αεροσταθμό (Dis Hatlar) και συνδέεται με σκεπαστή διάβαση. Ο Αεροσταθμός Εσωτερικών πτήσεων, έχει απόσταση 300 μέτρων από το σταθμό.

Σελτσούκ, Έφεσος και Παμούκαλε
------------------------------

Το Σελτσούκ και η Έφεσος είναι 60 χλμ. νότια του "Adnan Menderes", και η διαδρομή με το αυτοκίνητο διαρκεί λιγότερο από 1 ώρα, αλλά συνδέονται επίσης με το φθηνό -πλην όμως αργό- τραίνο (6 φορές ημερησίως). Το Παμούκαλε απέχει 252 χλμ. από το αεροδρόμιο, και η διαδρομή με το αυτοκίνητο διαρκεί γύρω στις 4 ώρες.

Αποστάσεις από άλλες πόλεις
---------------------------

* Άγκυρα: 618 χλμ. Α, 6 ώρες
* Αϊβαλί: 158 χλμ. Β, 2-1/2 ώρες
* Δαρδανέλλια: 358 χλμ. Β, 5 ώρες
* Κουσάντασι: 77 χλμ. Ν, 1-1/2 ώρες
* Κωνσταντινούπολη: 628 χλμ. Β, 8 ώρες
* Μαρμαρίδα: 302 χλμ. Ν, 4.5 ώρες
* Μποντρούμ: 232 χλμ. Ν, 4 ώρες
* Παμούκαλε: 252 χλμ. Α, 4 ώρες
* Πέργαμος: 118 χλμ. Β, 1-3/4 ώρες
* Σελτσούκ: 65 χλμ. Ν, 1-1/4 ώρες
* Σμύρνη: 18 χλμ. Β, 35 λεπτά

Κυριότερες Αεροπορικές Εταιρείες στο "Adnan Menderes"
-----------------------------------------------------

* Τουρκικές Αερογραμμές-ΤΗΥ
* Pegasus Airlines
* Onur Air

Και πολλές εταιρείες τσάρτερ, όπως η MNG, Excel Airways, Air Berlin, Hapag-Lloyd κ.ά..
Η **Μιλένα "Μίλκα" Μπάμποβιτς** (κροατικά: *Milena "Milka" Babović*, 27 Οκτωβρίου 1928) είναι Κροάτισσα πρώην αθλήτρια του στίβου και δημοσιογράφος. Κατά την περίοδο της Γιουγκοσλαβίας, κέρδισε σε πολλές διοργανώσεις, ενώ σε πολλές περιπτώσεις ονομάστηκε και καλύτερη αθλήτρια. Αξιοσημείωτη είναι και η καριέρα της ως αθλητικός δημοσιογράφος στην τηλεόραση. Η Μπάμπβιτς, γεννήθηκε στα Σκόπια και μεγάλωσε στο Σαράγιεβο, όμως κατά την περίοδο του γυμνασίου, μετακόμισε στη Ρούμα και στο Βελιγράδι. Σπούδασε παιδαγωγικά στο Πανεπιστήμιο του Ζάγκρεμπ.

Με τον αθλητισμό ξεκίνησε να ασχολείται ήδη από τον καιρό που ήταν στη Ρούμα. Αργότερα, εντάχθηκε στο Μλάντοστ στο Ζάγκρεμπ και ξεκίνησε να συμμετάσχει σε διοργανώσεις του σπριντ. Από το 1953, ξεκίνησε να κερδίζει εγχώριους τίτλους στη Γιουγκοσλαβία: ένα στα 100 μέτρα, εφτά στα 80 μέτρα μετ'εμποδίων, εφτά στα 4 Χ 100 στη σκυταλοδρομία καθώς και δύο στα 2 Χ 100, στο ίδιο αγώνισμα. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της έκανα πολλά εθνικά ρεκόρ. Το 1953 και το 1957, κέρδισε δύο διεθνείς τίτλους στα 80 μέτρα μετ'εμποδίων, ενώ στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 1954, ήρθε στην πέμπτη θέση. Στα βραβεία *Sportske novosti*, κέρδισε τον τίτλο της καλύτερης αθλήτρια στην Κροατία τρεις φορές και δύο φορές τον τίτλο της καλύτερης αθλήτριας στη Γιουγκοσλαβία.

Το 1949, ξεκίνησε να εργάζεται στην αθλητική εφημερίδα *Narodni sport*, ενώ το 1957, πήγε να εργαστεί στην τηλεόραση του Ζάγκρεμπ, όπου έγινε ο πρώτος αθλητικογράφος εκεί. Σε αυτό το πόστο εργάστηκε ακατάπαυστα έως και το 1975. Έκτοτε, έχει χριστεί πολυάριθμες φορές πρόεδρος της Ένωσης Δημοσιογράφων Κροατίας (*Hrvatsko novinarsko društvo*). Επίσης, υπήρξε δύο φορές μέλος της γιουγκοσλαβικής ολυμπιακής επιτροπής. Ενώ υπήρξε και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Πόλης του Ζάγκρεμπ. Μερικά από τα βραβεία που έχει λάβει είναι το 1974, από την *Hrvatsko novinarsko društvo*, το 1977, από την Πόλη του Ζάγκρεμπ, ενώ το 1799, έλαβε το ασημένιο στεφάνι από το Γιουγκοσλαβικό Τάγμα Αδελφότητας και Ενότητας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Milena Babovic. trackfield.brinkster.net
2. 1 2 3 4 5  Frntić, Franjo (1983), «Babović, Milka», *Croatian Biographical Lexicon*, **1**, Leksikografski zavod Miroslav Krleža, ανακτήθηκε στις 6 January 2014

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μίλκα Μπάμποβιτς** |