Ο **Λούκιος Άννιος Βινικιανός Ι**, λατιν.: *Lucius Annius Vinicianus* (απεβ. το 42 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός κατά τη διάρκεια του Πριγκιπάτου. Είναι γνωστός για τη συμμετοχή του στη δολοφονία του Καλιγούλα και για μία εξέγερση εναντίον του Κλαυδίου. Έγινε αντικαταστάτης ύπατος το 39 ή 40.

Βιογραφία
---------

Ο Λ.Ά. Βινικιανός ήταν πιθανώς γιος του Γαΐου Αννίου Πολλίο,  αντικαταστάτη υπάτου στις 4 Σεπτεμβρίου ενός άγνωστου έτους, πιθανότατα του 21 ή 22 μ.Χ. και της Βινικίας, αδελφής του Mάρκου Βινικίου υπάτου του 30.  Αυτός ο Μάρκος Βινίκιος είχε νυμφευτεί την Ιουλία Λιβίλλα, κόρη του Γερμανικού. 

Ο Βινικιανός ήταν επίσης ο πατέρας του Λεύκιου Αννίου Βινικιανού ΙΙ, που νυμφεύτηκε τη Δομιτία, κόρη του Γναίου Δομιτίου Κόρβουλο στρατηγού. Ήταν επίσης ο πατέρας ενός άλλου Αννίου Πολλίο. 

### Σταδιοδρομία

Στις αρχές της σταδιοδρομίας του το 32 μ.Χ. ο Βινικιανός και ο πατέρας του κατηγορήθηκαν για προδοσία, μετά την πτώση του Σηιανού. Ωστόσο ο Τιβέριος παρενέβη γι' αυτούς και δεν καταδικάστηκαν.  Ο Βινικιανός καλλιέργησε μία φιλία με τον Μάρκο Αιμίλιο Λέπιδο, σύζυγο της Ιουλίας Δρουσίλλας, αγαπημένης αδελφής του Καλιγούλα, η οποία είχε οριστεί ως κληρονόμος του Καλιγούλα.  Αυτή η φιλία ήταν καρποφόρα για την εξέλιξη του Βινικιανού, καθώς το 38 ο Βινικιανός έγινε ιερέας ως ένας από τους Arval Brethren (Αδελφούς των Αγρών).  Ο Βινικιανός υπηρέτησε ως αντικαταστάτης ύπατος σε 39 ή 40. 

### Συνωμοσία εναντίον του Καλιγούλα

Το 41 ο Βινικιανός και ο θείος του Μάρκος Βινίκιος ενεπλάκησαν στην επιτυχή συνωμοσία του Κάσσιου Χαιρέα για τη δολοφονία του Καλιγούλα. Ο Βινικιανός θεωρήθηκε πιθανός διάδοχος του Καλιγούλα και αντιτάχθηκε στον Δέκιμο Βαλέριο Ασιατικό, ο οποίος προσπάθησε να διαδεχθεί τον Καλιγούλα.  Η συζήτηση για τη διαδοχή έληξε, όταν ανακοινώθηκε στη Γερουσία ότι η Πραιτωριανή φρουρά είχε ανακηρύξει τον θείο τού Καλιγούλα Κλαύδιο ως νέον Αυτοκράτορα. 

### Συνωμοσία εναντίον του Κλαυδίου

Το 42 ο Βινικιανός υποστήριξε τον Λεύκιο Αρούντιο Κάμιλο Σκριβονιανό στην εξέγερσή του εναντίον του Κλαυδίου. Ο Κλαύδιος ήθελε να παραιτηθεί υπέρ του Σκριβονιανού, αλλά μεταπείστηκε, αφού συμβουλεύτηκε σημαίνοντες άνδρες. Μετά την αποτυχία της εξέγερσης τόσο ο Βινικιανός, όσο και ο Σκριβονιανός αυτοκτόνησαν.   

### Συνέπειες

Ο Βινικιανός δεν θα ήταν ο τελευταίος της οικογένειάς του, που συνωμότησε εναντίον των Καισάρων: και οι δύο γιοι του θα εμπλακούν σε συνωμοσίες εναντίον του Νέρωνα. Ο Άννιος Πολλίο θα εμπλακεί στη συνωμοσία του Πίσο το 65,  και ο νεότερος Λεύκιος Άννιος Βινικιανός θα συμμετάσχει σε ένα σχέδιο ανατροπής του Νέρωνα, για να κάνει τον πεθερό του Γ. Δ. Κόρβουλο Αυτοκράτορα.

Οικογένεια
----------

Είχε τέκνα:

* Λεύκιος Άννιος Βινικιανός ΙΙ 36-66, συγκλητικός, αντιπρόσωπος λεγεώνας. Νυμφεύτηκε τη Δομιτία, κόρη του Γναίου Δομίτιου Κόρβουλο στρατηγού.
* Άννιος Πολλίο.

Βιβλιογραφία
------------

* Barrett, Anthony A. (1989). *Caligula: The Corruption of Power*. New Haven: Yale University Press. (ISBN 0-300-04653-7).
* Lucius Cassius Dio Cocceianus (Cassius Dio), *Roman History*.
* Publius Cornelius Tacitus, *Annales*, *Historiae*.
* Gaius Suetonius Tranquillus, *De Vita Caesarum* (Lives of the Caesars, or The Twelve Caesars).

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2  Tacitus, *Annals*, vi, 9.
2. 1 2 3  Barrett (1989), p. 108
3. ↑  Tacitus, "Annals of the Reigns of Tiberius, Claudius, and Nero", pp.451
4. ↑  Barrett (1989)
5. ↑  Paul Gallivan, "The Fasti for the Reign of Gaius", *Antichthon*, 13 (1979), pp. 68f
6. ↑  Michael Swan, "Josephus, A. J. XIX, 251-252: Opposition to Gaius and Claudius", *American Journal of Philology*, 91 (1970), p. 156
7. ↑  Suetonius, "The Life of Claudius", 35, 36.
8. ↑  Barrett (1989)
9. ↑  "Suetonius LC 13"
10. ↑  Tacitus, *Historiae*, i. 89.
11. ↑  Tacitus, "Annals of the Reigns of Tiberius, Claudius, and Nero", pp.451