recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **Τσερμαλίκ** (ουκρανικά: Чермалик· ρωσικά: Чермалык) είναι χωριό στην επαρχία Μπόικιβσκε (ραγιόν) στην περιφέρεια Ντονέτσκ (όμπλαστ) της ανατολικής Ουκρανίας, κοντά στις βόρειες όχθες της Αζοφικής Θάλασσας. Το Τσερμαλίκ βρίσκεται 39,3 χλμ. νότια από το κέντρο της πόλης του Ντονέτσκ, σε απόσταση περίπου 40 χλμ. από τη Μαριούπολη, στην αριστερή όχθη του ποταμού Κάλμιους.

Δημογραφικά στοιχεία
--------------------

Μητρική γλώσσα των κατοίκων βάσει της Ουκρανικής Απογραφής του 2001:

* Ρωσικά 82,91%
* Ουκρανικά 8,33%
* Ελληνικά 8,54%

Παραπομπές
----------

1. ↑  Розподіл населення за рідною мовою на ukrcensus.gov.ua Αρχειοθετήθηκε July 31, 2014, στο Wayback Machine.
Το ***Τι Διδάσκει Πράγματι η Αγία Γραφή;*** είναι ένα βιβλίο 224 σελίδων που εκδίδεται από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά. Κυκλοφόρησε το 2005 και αποτελεί βοήθημα μελέτης της Αγίας Γραφής. Ως το 2013 περισσότερα από 214 εκατομμύρια αντίτυπα έχουν παραχθεί σε 250 γλώσσες.

Ορισμένοι τίτλοι κεφαλαίων είναι οι εξής:

* «Ποια είναι η αλήθεια για τον Θεό»
* «Η Αγία Γραφή—ένα βιβλίο από τον Θεό»
* «Ποιος είναι ο σκοπός του Θεού για τη γη;»
* «Πού είναι οι νεκροί;»
* «Τι είναι η Βασιλεία του Θεού;»
* «Ζούμε στις "τελευταίες ημέρες";»
* «Γιατί επιτρέπει ο Θεός τα παθήματα;»
* «Πώς να κάνετε την οικογενειακή σας ζωή ευτυχισμένη»

Ο συμβολισμός που χρησιμοποιείται διεθνώς για αναφορές στο βιβλίο είναι ***bh***.

Τα περιεχόμενα του βιβλίου είναι διαθέσιμα στο διαδίκτυο από την επίσημη ιστοσελίδα των Μαρτύρων του Ιεχωβά

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  ΞΥΠΝΑ! ΙΟΥΛΙΟΣ 2013
2. ↑  Παγκόσμιο Εκτυπωτικό Έργο που Βοηθάει Ανθρώπους να Γνωρίσουν τον Θεό

Πηγές
-----

* *Τι Διδάσκει Πράγματι η Αγία Γραφή;* (διαδικτυακή έκδοση).
Ο **Αλέξανδρος Πέρρος** (Αθήνα, 6 Απριλίου 1988) είναι Έλληνας ηθοποιός, απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 6 Απριλίου 1988 στην Αθήνα. 

Σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν και μουσική. Παίζει σαξόφωνο. 

Είναι μέρος της θεατρικής ομάδας "επίPlay" μαζί με τον Δημήτρη Δεγαΐτη και τον Νίκο Τσέκο. 

Μαζί με τον Βασίλη Φιλίππου αποτελούν το Dj Set "The Juicy Brothers". 

Στην τηλεόραση, συμμετείχε στις σειρές Οι Συμμαθητές και Τατουάζ Αγγελική και Το Αύριο μας Ανήκει Τρία Μίλια και Στα 4 και Η παραλία 

Δείγμα της δουλειάς του στο θέατρο είναι οι παραστάσεις «Όρνιθες» (2008), «Πλούτος» (2012), «Οι 12 ένορκοι» (2016), «Ο συμβολαιογράφος» (2018), «Επιστροφή στην Άγρια Βρύση» (2018) και «Σκύλος με Σπίτι» (2016).
Το **αντιπηκτικό φάρμακο**, λέγεται και αραιωτικό αίματος, είναι μια χημική ουσία που αποτρέπει ή επιβραδύνει το σχηματισμό θρόμβων αίματος, παρατείνοντας τον χρόνο πήξης. Οι θρόμβοι στις αρτηρίες, στις φλέβες και στην καρδιά μπορεί να προκαλέσουν καρδιακές προσβολές, εγκεφαλικά επεισόδια και θρομβώσεις. Τα αντιπηκτικά λαμβάνονται για να αποφευχθούν ορισμένες παθήσεις της καρδιάς ή των αιμοφόρων αγγείων, όταν υπάρχει κολπική μαρμαρυγή, μετά την αντικατάσταση της καρδιακής βαλβίδας, σε όσους έχουν αυξημένο κίνδυνο θρόμβων αίματος μετά από επέμβαση, και σε συγγενείς καρδιοπάθειες.

Τα αντιπηκτικά σχετίζονται στενά με τα αντιαιμοπεταλιακά φάρμακα και τα θρομβολυτικά φάρμακα χειραγωγώντας τις διάφορες οδούς πήξης του αίματος. Συγκεκριμένα, τα αντιαιμοπεταλιακά, όπως η ασπιρίνη, εμποδίζουν τα αιμοπετάλια να συσσωρευτούν μεταξύ τους (συσσωμάτωση) για να σχηματίσουν θρόμβους. Τα αντιπηκτικά, όπως η ηπαρίνη ή η βαρφαρίνη, επιβραδύνουν τη διαδικασία της δημιουργίας των θρόμβων μετά τη συσσωμάτωση, αλλά πριν από το σχηματισμό ινώδους και σταθερών συσσωματωμένων προϊόντων των αιμοπεταλίων. Τέλος, τα θρομβολυτικά φάρμακα, όπως η στρεπτοκινάση, χρησιμοποιούνται για τη διάλυση των θρόμβων με την ενεργοποίηση της ινωδόλυσης και τη μετατροπή του πλασμινογόνου σε πλασμίνη που λύει τον θρόμβο. Χρησιμοποιούνται αμέσως μετά το ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο, καρδιακή προσβολή, και πνευμονική εμβολή.

Τα από του στόματος αντιπηκτικά λαμβάνονται σε μορφή χαπιού ή δισκίου, ενώ τα διάφορα ενδοφλέβια αντιπηκτικά παρέχονται στο νοσοκομείο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Anticoagulant medicines». *nhs.uk* (στα Αγγλικά). 6 Φεβρουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2021.
2. 1 2 3  «Blood Thinners». *medlineplus.gov*. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2021.
3. ↑  Yoo, Hugo HB; Nunes‐Nogueira, Vania Santos; Fortes Villas Boas, Paulo J (2020-02-07). «Anticoagulant treatment for subsegmental pulmonary embolism». *The Cochrane Database of Systematic Reviews* **2020** (2): CD010222. doi:10.1002/14651858.CD010222.pub4. ISSN 1469-493X. PMID 32030721. PMC 7004894. .
4. 1 2  «Anticoagulants». *Texas Heart Institute* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2021.
5. ↑  Patel, Shivali· Singh, Ravneet (2021). *Warfarin*. Treasure Island (FL): StatPearls Publishing.
6. ↑  Iqbal, Arshad Muhammad· Lopez, Richard A. (2021). *Antiplatelet Medications*. Treasure Island (FL): StatPearls Publishing.
7. ↑  Harter, Katherine; Levine, Michael; Henderson, Sean O. (2015-1). «Anticoagulation Drug Therapy: A Review». *Western Journal of Emergency Medicine* **16** (1): 11–17. doi:10.5811/westjem.2014.12.22933. ISSN 1936-900X. PMID 25671002. PMC 4307693. .
8. ↑  «List of Thrombolytics». *Drugs.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2021.
9. ↑  «List of Anticoagulants + Uses, Types & Side Effects». *Drugs.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2021.
**Αντιπαραθετικό σύστημα** ή **κατηγορητικό σύστημα** ονομάζεται το δικονομικό σύστημα όπου δύο αντίδικοι εκπροσωπούν αντίθετες θέσεις ενώπιον αμερόληπτου προσώπου ή ομάδας ανθρώπων, συνήθως ενόρκων ή δικαστή, το οποίο επιχειρεί να προσδιορίσει την αλήθεια και να κρίνει την υπόθεση αφού ακούσει τις δύο πλευρές.    Έρχεται σε αντίθεση με το ανακριτικό ή εξεταστικό σύστημα όπου οι δικαστές διερευνούν οι ίδιοι την υπόθεση, εξετάζοντας και ανακρίνοντας τους μάρτυρες και τον κατηγορούμενο. 

Το αντιπαραθετικό σύστημα έχει την γένεσή του στο δικονομικό σύστημα των Αρχαίων Αθηνών ενώ σήμερα χρησιμοποιείται για ποινικές δίκες στις χώρες του κοινού δικαίου, ενώ το ανακριτικό χρησιμοποιείται σε αυτές του ρωμαϊκού δικαίου.

Βασικά χαρακτηριστικά
---------------------

Σε μια ποινική αντιπαραθετική δίκη, οι δύο αντίδικοι είναι ο συνήγορος υπεράσπισης, ο οποίος προσπαθεί να αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος είναι αθώος, και ο εισαγγελέας ή συνήγορος πολιτικής αγωγής, ο οποίος προσπαθεί να αποδείξει ότι είναι ένοχος. Εάν οι δύο πλευρές συμφωνήσουν σε μία συμβιβαστική λύση, για παράδειγμα την παραδοχή ενοχής του κατηγορούμενου με αντάλλαγμα ελαφρύτερη ποινή, την καταθέτουν από κοινού στο δικαστήριο και η υπόθεση κλείνει χωρίς δίκη. 

Σε αντίθετη περίπτωση, η κάθε πλευρά παρουσιάζει μάρτυρες και στοιχεία υπέρ της θέσεώς της και ανακρίνει κατ' αντιμωλία τους μάρτυρες της άλλης πλευράς. Ο κατηγορούμενος δεν υποχρεούται να καταθέσει παρά μόνον εφόσον επιλέξει ο ίδιος να κληθεί ως μάρτυρας υπεράσπισης από τον συνήγορό του. Σε τέτοια περίπτωση όμως υποβάλλεται κανονικά σε ανάκριση κατ' αντιμωλία από τον εισαγγελέα όπως κάθε άλλος μάρτυρας υπεράσπισης και ενδέχεται να καταδικαστεί για ψευδορκία αν καταθέσει ψευδώς. 

Ο δικαστής λειτουργεί ως ουδέτερος διαιτητής μεταξύ των δύο αντιδίκων και ούτε καλεί μάρτυρες ούτε παραθέτει στοιχεία ο ίδιος ούτε ανακρίνει τον κατηγορούμενο, τους μάρτυρες ή τους δικηγόρους. Στο τέλος της δίκης, οι ένορκοι ή/και ο δικαστής, έχοντας ακούσει τις αγορεύσεις των δύο πλευρών, αποφαίνονται για την υπόθεση. Στα συστήματα αγγλοσαξονικού δικαίου, οι ένορκοι συνήθως αποφασίζουν για το αν ο κατηγορούμενος είναι αθώος ή ένοχος και, σε περίπτωση που κρίνουν ότι είναι ένοχος, ο δικαστής, κατόπιν περαιτέρω αγόρευσης των συνηγόρων, αποφαίνεται για την ποινή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hale, Sandra Beatriz (Ιουλίου 2004). *The Discourse of Court Interpreting: Discourse Practices of the Law, the Witness and the Interpreter*. John Benjamins. σελ. 31. ISBN 978-1-58811-517-1.
2. ↑  Richards, Edward P.· Katharine C. Rathbun (15 Αυγούστου 1999). *Medical Care Law*. Jones & Bartlett. σελ. 6. ISBN 978-0-8342-1603-7.
3. ↑  Care, Jennifer Corrin (12 Ιανουαρίου 2004). *Civil Procedure and Courts in the South Pacific*. Routledge Cavendish. σελ. 3. ISBN 978-1-85941-719-5.
Η εξελληνισμένη έκφραση «**αλληλούια**» (αρχ. «*ἀλληλούϊα*»), που προέρχεται από τα Εβρ. הַלְּלוּיָהּ‎, **Χαλελουγιά**, κατά γράμμα αποτελεί προτροπή προς ομάδα ανθρώπων να «αινέσουν τον Γιαχ» (ή, όπως απαντάται σε άλλες μεταφράσεις, τον Κύριο). Στην Αγία Γραφή αυτός ο όρος χρησιμοποιείται 28 φορές. Οι μεταφράσεις έχουν αποδώσει αυτή την έκφραση δοξολογίας ως «Αινείτε τον Γιαχ» ή «Αινείτε τον Κύριο». 

Για την πλειονότητα των Χριστιανών αποτελεί έκφραση ιδιαίτερου αίνου προς τον Θεό. Στον Ιουδαϊσμό αποτελεί μέρος των προσευχών (ύμνων) Χαλλέλ. (Ψαλμοί 113-118)

Η διατήρηση αυτού του αμετάφραστου εβραϊκού όρου στην εκκλησιαστική υμνολογία θεωρείται απομεινάρι των πρακτικών που υιοθέτησε η πρωτοχριστιανική εκκλησία από την ιουδαϊκή συναγωγή και τις εσσαϊκές κοινότητες.

Άλλες χρήσεις
-------------

* Το χορωδιακό τμήμα «Αλληλούια» από το έργο *Μεσσίας* του Χέντελ αποτελεί περίφημη χρήση του όρου.

* *Αλληλούια* είναι επίσης ο τίτλος τραγουδιού του Λέοναρντ Κοέν, το οποίο τραγούδησαν επίσης ο Τζον Κέιλ, η Άλισον Κρόου, ο Τζεφ Μπάκλεϊ, ο Ρούφους Γουέινραϊτ, η Ίντια Αριέ και η Κ. Ντ. Λάνγκ.

* Άλλο ένα τραγούδι ονομάστηκε *Αλληλούια*, το οποίο τραγούδησαν οι Milk and Honey και Gali Atari. Αυτό το τραγούδι κέρδισε στον Διαγωνισμό Τραγουδιών Eurovision 1979 για το Ισραήλ.

Δείτε επίσης
------------

* Γιαχ
* Τετραγράμματο
* Ονόματα του Θεού
* Ωσαννά

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Lexicon : Strong's G239 - hallēlouïa». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Μαΐου 2016. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2016.

Βιβλιογραφία
------------

* *Ενόραση στις Γραφές*, Τόμος 1, 1989, Β. & Φ. Ε. Σκοπιά, στην αγγλική.
* *A History of Christianity*, Paul Johnson, 1976/1995, Touchstone Edition.
Η **Άντιοχίς** (απεβ. π. 20 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Οροντιδών γεννήθηκε πριγκίπισσα της Κομμαγηνής.

Ο Αντίοχος Α΄ Θεός, πατέρας της Αντιοχίδος, σε χειραψία με τον Ηρακλή. Ανάγλυφο από το ιερό τού όρους Νεμρούτ.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη τού Αντιόχου Α΄ Θεού της Κομμαγηνής και της Ισιάδος Φιλοστόργου. Αδέλφια της ήταν ο Μιθριδάτης Β΄ της Κομμαγηνής, ο Αντίοχος πρίγκιπας της Κομμαγηνής, η Αθηναΐς σύζυγος τού Αρταβάσδη Α΄ της Μηδίας Ατροπατηνής και η Λαοδίκη σύζυγος τού Ορόντη Β΄ της Παρθίας.

Το όνομά της και αυτό τού πατέρα της προέρχεται από τους Σελευκίδες: ο Αντίοχος Α΄ ήταν γιος της Λαοδίκης Θ΄ Θεάς, κόρης τού Αντιόχου Η΄ Γρυπού της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών.

Λίγα γνωρίζουμε για τη ζωή της. Παντρεύτηκε έναν -αγνώστου σε εμάς ονόματος- άνδρα και είχε τέκνο την Άκα Α΄. Απεβίωσε ανάμεσα στα τέλη της δεκαετίας τού 30 και τις αρχές της δεκαετίας του 20 π.Χ. Τάφηκε μαζί με τη μητέρα της και την κόρη της στο σημείο ταφής του Καρακούς, γνωστό ως ο τύμβος (tumulus) τού Καρακούς.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε έναν αγνώστου -σε εμάς- ονόματος άνδρα και είχε τέκνο:

* Άκα Α΄ 1ος αι. π.Χ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.

Πηγές
-----

* 
* Campbell-Scott, Roger. "Nimrud Dagh - A Sacred Mountain in Anatolia", in *Vanished Civilizations: The Hidden Secrets of Lost Cities and Forgotten Peoples*, pp. 194–197. Reader’s Digest Services P/L, Hong Kong, 1988. (ISBN 0-276-42658-4).
* Aka I of Commagene
«Ο Ψαράς και η Γυναίκα του», εικονογράφηση από τον Αλεξάντερ Τσικ.
Ένα **αντιπαραμύθι** είναι ένα παραμύθι στο οποίο, αντίθετα με ένα συνηθισμένο, έχει τραγικό παρά αίσιο τέλος, με τους ανταγωνιστές να νικούν και τους πρωταγωνιστές να χάνουν στο τέλος της ιστορίας. Σε αντίθεση με τα παραμύθια που περιλαμβάνουν ένα μαγικό, ουτοπικό κόσμο, τα αντιπαραμύθια περιλαμβάνουν ένα σκοτεινό κόσμο γεμάτο κακία και βία. Τέτοιες ιστορίες ενσωματώνουν τον τρόμο, τη μαύρη κωμωδία, κακόβουλα πρακτικά αστεία σε βάρος αθώων χαρακτήρων, ξαφνικές και συχνές ανατροπές, και καυστική σάτιρα.[1][2] Ο όρος (γερμανικά: **Antimärchen**) εισήχθη από τον Άντρε Γιολές,[1] στο βιβλίο του *Einfache Formen* (1930).[3]

Παραδείγματα αντιπαραμυθιών είναι «Ο Ψαράς και η Γυναίκα του» και «Ο Χοιροβοσκός».[1] Ο όρος επίσης χρησιμοποιείται για να αναφέρει τις παραλλαγές των παραδοσιακών «χαρούμενων» παραμυθιών σε «δυστυχισμένα».[2] Η σειρά ταινιών *Σρεκ*, που περιλαμβάνει παρωδίες και σατιρικά παραμύθια, συμπεριλαμβάνει διάφορα στοιχεία αντιπαραμυθιών όπως θανάτους ηρωικών χαρακτήρων και σκατολογικό χιούμορ.

Δείτε επίσης
------------

* Αντιήρωας

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  *The Greenwood Encyclopedia of Folktales and Fairy Tales: A-F*, article "Anti-fairy tale", p. 50
2. 1 2  Catriona McAra, David Calvin, *Anti-Tales: The Uses of Disenchantment*, Cambridge Scholars Publishing, May 25, 2011, (ISBN 1443830550), p. 4
3. ↑  André Jolles: Einfache Formen. Legende, Sage, Mythe, Rätsel, Spruch, Kasus, Memorabile, Märchen, Witz. Niemeyer, Halle (Saale) 1930 (Forschungsinstitut für Neuere Philologie Leipzig: Neugermanistische Abteilung; 2) p. 242.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Lutz Röhrich, *Märchen mit schlechtem Ausgang" ("Fairy Tales with Bad Ending"), In:* Hessische Blätterfür Volkskunde*. 49-50 (1958) 236-248*
Στην ιρλανδική μυθολογία, ο **Φέργκους μακ Ρόιχ** (ιρλ. *Fearghus mac Róich*) είναι ο τέως βασιλιάς του Όλστερ, κατά τα γεγονότα που περιγράφονται στον Κύκλο του Όλστερ. Εξαπατήθηκε από τη Νες, η οποία ανέβασε στο θρόνο το γιο της, Κόνορ μακ Νέσσα.

Όταν η Ντέιρντρε, μελλοντική νύφη του Κόνορ, το έσκασε με τον νεαρό πολεμιστή Νάσι, ο Φέργκους στάλθηκε σε αυτούς για να τους προσφέρει ασφαλή επιστροφή στην πατρίδα. Ωστόσο, άνδρες του Κόνορ του έστησαν παγίδα και σκότωσαν το Νάσι και τ' αδέρφια του. Εξαγριωμένος ο Φέργκους από την προδοσία αυτή, αυτοεξορίστηκε στο Κόνναχτ, όπου πήρε το μέρος του Έιλιλ και της βασίλισσας Μάεβ, με την οποία έγιναν εραστές. Αυτός και οι ακόλουθοί του πολέμησαν στο πλευρό της στην Επιδρομή του Κούλεϊ εναντίον του Όλστερ και του θετού του γιου, Κουχούλιν.

Ο Φέργκους παντρεύτηκε τη Flidais, μια θεότητα προστάτιδα των ελαφιών, κι έγινε γνωστός για τις σεξουαλικές του ικανότητες και το τεράστιο φαλλό του. Εξάλλου, το όνομά του σημαίνει "ανδρισμός" στην ιρλανδική γλώσσα. Δολοφονήθηκε από άνδρες του Έιλιλ, από ζήλια για το δεσμό του με τη Μάεβ.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Θέματα της Κελτικής μυθολογίας |
| --- |
|  |
| Κελτικός πολιτισμός | 
* Αλφάβητο Όγκχαμ
* Δρυίδες
* Κελτικές γλώσσες
* Ρούνοι
 |  |
|  |
| Θεότητες | 
* Άρμετ
* Γκοϊβένου
* Έθνι
* Επόνα
* Ερίου
* Κέριντγουεν
* Κερνούνος
* Κίαν
* Κρέιγνε
* Λουγ
* Λούχτα
* Μανάνναν
* Μιοχ
* Μόρριγαν
* Μπαβ
* Μπάλορ
* Μπρες
* Μπρίγκιντ
* Νουάντου
* Ντάγδα
* Ντάνου
* Ντίαν Κεχτ
* Όγμα
* Ρίανον
* Τούιρεν
* Φαντ
 |
|  |
| Φυλές και γεγονότα | 
* Κούλεϊ
* Μόι Τούραχ
* Τουάθα ντε Ντανάν
* Φομόριαν
 |
|  |
| Λατρεία και εορτές | 
* Ίμπολκ
* Λούγνασαδ
* Μπελτέιν
* Σόουιν
 |
|  |
| Κύκλος του Όλστερ | 
* Κόνορ μακ Νέσσα
* Κουχούλιν
* Μάεβ
* Νες
* Νάσι
* Ντέιρντρε
* Φέργκους
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Μυθολογία
* Πύλη:Ιρλανδία
 |

 |
Ο **Τζων Μπωφόρ, μαρκήσιος του Ντόρσετ και κόμης του Ντόρσετ** (1441 – 4 Μαΐου 1471) μέλος του Οίκου των Μπωφόρ που πολέμησε στο πλευρό του Οίκου του Λάνκαστερ στον Πόλεμο των Ρόδων ήταν μικρότερος γιος του Εδμόνδου Μπωφόρ, 2ου δούκα του Σόμερσετ και της Ελεονόρας Μποσάμπ, δούκισσας του Σόμερσετ κόρης του Ριχάρδου Μποσάμπ, 13ου κόμη του Γουόρικ. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Χένρι Μποφώρ, 3ος δούκας του Σόμερσετ σκοτώθηκε στη *μάχη του Χέξαμ* στο πλευρό των Λάνκαστερ (1464) και τον διαδέχθηκε στο δουκάτο ο δεύτερος αδελφός του Εδμόνδος Μπωφόρ, 4ος δούκας του Σόμερσετ. O Τζων Μπωφόρ σαν μικρότερος αδελφός πήρε τους τίτλους του *μαρκησίου του Ντόρσετ* και του *κόμη του Ντόρσετ* που συνήθως έπαιρνε ο διάδοχος του δουκάτου από την οικογένεια Μπωφόρ. 

Οι τίτλοι δεν αναγνωρίστηκαν από τον Εδουάρδο Δ΄ της Αγγλίας, ο Τζων εξορίστηκε αρχικά στη Βουργουνδία (1461) και στη συνέχεια στη Γαλλία. Ο Τζων και ο αδελφός του Εδμόνδος επέστρεψαν στην Αγγλία τον Οκτώβριο του 1470 όταν επανήλθε στον θρόνο ο Ερρίκος ΣΤ΄ της Αγγλίας αλλά σύντομα εκθρονίστηκε ξανά.
Ο Τζων Μπωφόρ έπεσε στη *μάχη του Τιουκέσμπουρι* στις 4 Μαΐου 1471 στο πλευρό του αδελφού του Εδμόνδου που αποκεφαλίστηκε και εκείνος σε δυο μέρες. Ο Τζων δεν παντρεύτηκε και δεν άφησε παιδιά, με τον θάνατο του η νόμιμη γενεαλογική γραμμή των Μπωφόρ ξεκληρίστηκε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  p10273.htm#i102727.
2. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
3. ↑  Royal Ancestry" 2013 Douglas Richardson Vol. IV. p. 653
4. ↑  Harriss, G.L. Cardinal Beaufort: A Study of Lancastrian Ascendancy and Decline. Oxford: Clarendon, 1988.

Πηγές
-----

* Royal Ancestry" 2013 Douglas Richardson
* Harriss, G.L. Cardinal Beaufort: A Study of Lancastrian Ascendancy and Decline. Oxford: Clarendon, 1988.
Η **αλλοδαπή** (επιστημονική-λατινική ονομασία *Allodape*) είναι γένος από υμενόπτερα έντομα, που ανήκουν στην οικογένεια της μέλισσας, τις μελισσίδες. Το γένος έχει τα παρακάτω τρία είδη, που συναντώνται στην Αφρική, ιδίως στη Νότια Αφρική:

* *Allodape armatipes* Friese, 1924
* *Allodape australissima* (αλλοδαπή η νοτιότατος), Michener, 1975
* *Allodape brachycephala* (αλλοδαπή η βραχυκέφαλος), Michener, 1971

Οι αλλοδαπές ζουν κατά το πρότυπο των κοινωνιών της κοινής μέλισσας. Κατασκευάζουν τις φωλιές τους μέσα σε κορμούς διάφορων δέντρων, όπου οι προνύμφες τους τρέφονται με σφαιρίδια από γύρη ζυμωμένη με μέλι, τα οποία ετοιμάζουν εκ των προτέρων και τοποθετούν οι εργάτριες ανάμεσα στα αβγά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Allodape Lepeletier & Serville, 1825». *www.gbif.org*. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2021.

Πηγές
-----

* Το λήμμα «αλλοδαπός» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 4, σελίδα 427
Ο **Απόστολος Δασκαλάκης** (1903-1982), του Βασιλείου, ήταν Έλληνας πανεπιστημιακός, ιστορικός συγγραφέας και υπουργός.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Γύθειο (Νιοχώρι) στις 24 Σεπτεμβρίου 1903 και σπούδασε νομικά και φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Συνέχισε τις σπουδές του στη Γαλλία (Σορβόνη, Παρίσι) λαμβάνοντας δίπλωμα Ανωτάτων Σπουδών Ιστορίας και Γεωγραφίας.

Εργάστηκε ως ανταποκριτής στον αθηναϊκό και ελληνοαμερικανικό Τύπο.

Συνελήφθη και φυλακίστηκε από τους Ναζί για υποκίνηση αντιστασιακής δράσης κατά την περίοδο της Κατοχής.

Από το 1943 ως το 1944 διετέλεσε γενικός διευθυντής του υπουργείου Παιδείας στην εξόριστη ελληνική κυβέρνηση στο Κάιρο, με καθήκοντα υπουργού. Ίδρυσε πολλά ελληνικά σχολεία στην Αίγυπτο και στην Παλαιστίνη.

Ήταν καθηγητής της Μεσαιωνικής και Νεωτέρας Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Από το 1953 ως το 1954 ήταν πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Υπήρξε σφοδρός αντικομμουνιστής και γι' αυτό το λόγο είχε ασκήσει σφοδρή κριτική στο έργο του Βούλγαρου ιστορικού Νικολάι Τοντόροφ.

Πέθανε σε ηλικία 79 ετών την 1η Δεκεμβρίου 1982 και κηδεύτηκε την μεθεπομένη από τον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Βρανίκα και απέκτησαν δύο κόρες.

Επιλεγμένα έργα
---------------

* "Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος"
* "Κοραής και Καποδίστριας"
* "Αλέξανδρος ο Μέγας και ο Ελληνισμός"

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ελληνικόν Who's Who 1965, Εκδοτικός οργανισμός Ελληνικών Who's Who, σελ. 124
2. 1 2  Άρθρο του Θάνου Δασκαλάκη στην εφημερίδα "Ο Φάρος της Λακωνίας" φ. 461, 25-2-1983.
3. ↑  Βιογραφία Αρχειοθετήθηκε 2018-04-29 στο Wayback Machine. στο mani.org.
4. 1 2 3 4  Λυμπεράτος Α. *Βαλκανικές αναγνώσεις του 1921*, εκδόσεις Μέλισσα, σελ. 180

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 33484909
* LCCN: n86122698
* ISNI: 0000 0001 1617 2497
* GND: 143286277
* SELIBR: 183442
* SUDOC: 076982785
* BIBSYS: 90135616

 |

 |
Για το σύλλογο του 1997—2002 με την επωνυμία Τορπέντο-ΖΙΛ, δείτε: ΦΚ Μόσχας.  

Η **Τορπέντο-ΖΙΛ** (ρωσικά: Торпедо-ЗИЛ) ήταν ρωσικός ποδοσφαιρικός σύλλογος από τη Μόσχα, η οποία υπήρξε το διάστημα απο το 2005 έως το 2011.

Ιστορία
-------

Ο σύλλογος «Τορπέντο-ΡΓ» ιδρύθηκε το 2005, ως αποτέλεσμα των κατευθυντήριων γραμμών της συνεργασίας της «Российской газеты» και της «ЗиЛ». Την περίοδο του 2005, η ομάδα μετείχε στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα στην περιοχή «Μόσχας Κέντρου» καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση και πετυχαίνοντας την άνοδο σε ανώτερη κατηγορία. Την επόμενη περίοδο, το 2006, αγωνίστηκε στην περιοχή της «Δύσης».

Το 2009, ο σύλλογος μετονομάστηκε σε «Τορπέντο-ΖΙΛ». Κύριος μέτοχος του συλλόγου έγινε ένας από τους επί σειρά ετών οπαδούς της «автозаводцев», ο διάσημος Ρώσος επιχειρηματίας Αλεξάντρ Μαμούτ, ως χορηγός της ομάδας, ενώ διέθετε και τον αθλητικό ιστότοπο στο διαδίκτυο «championat.ru». Επίσης, μετοχές του συλλόγου κατείχαν οι Α.Β. Τουκμάνοφ, Β.Ν. Φιλάτοφ, η «Российской газеты» και η ЗАО «ЗИЛ Ай Пи», η οποία ήταν μία από τις θυγατρικές της ОАО «Завод имени И. А. Лихачева».

Στις 19 Μαρτίου του 2009, στην επίσημη ιστοσελίδα της Ένωσης Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (ПФЛ) δημοσιεύθηκε η μετονομασία του συλλόγου από «Τορπέντο-ΡΓ» σε «Τορπέντο-ΖΙΛ» και τον αποκλεισμό της ποδοσφαιρικής ομάδας Τορπέντο Μόσχας από το πρωτάθλημα. Την 1η Φεβρουαρίου του 2011, η Τορπέντο-ΖΙΛ διαλύθηκε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ««Торпедо-ЗИЛ» прекратило своё существование» (στα ru). чемпионат.ру. 1 февраля 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2011-02-03.. Ανακτήθηκε στις 2011-02-01.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Торпедо-ЗИЛ  της Ρωσικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο Τυρ θυσιάζει το χέρι του στο στόμα του Φένριρ, απεικόνιση του Ιωάννη Μπάουερ (1911).
Ο **Φένριρ** ή **Φένρις** είναι μυθικό πλάσμα της μυθολογίας των βορείων λαών. Έχει τη μορφή ενός γιγάντιου λύκου και δίψα για εκδίκηση ίση με εκείνη ενός θεού που έχει υποστεί πολλά. Σύμφωνα με την προφητεία, θα προκαλέσει την πτώση του παλιού κόσμου, που θα αποτελέσει και το τέλος των περισσότερων θεών. Αυτός είναι ο λόγος που οι θεοί τον φοβούνται τόσο πολύ. Δε μπορούν και δεν πρόκειται να τον αφήσουν να κυκλοφορεί ελεύθερος, έτσι τον φέρνουν στην Άσγκαρντ. Ο Φένριρ μεγαλώνει συνεχώς, ενεργεί εντελώς απρόβλεπτα, επιτίθεται σε φίλους και εχθρούς. Έτσι οι θεοί αποφασίζουν να τον αλυσοδέσουν. Αλλά οι δύο βαριές αλυσίδες που έχουν κατασκευάσει ειδικά για αυτόν, η Λέντιγκ και η Ντρόμι, κόβονται από τον Φένριρ χωρίς προσπάθεια. Φεύγει από την Άσγκαρντ, σκορπώντας τον πανικό και τη δολιότητα μεταξύ θεών και θνητών ομοίως.

Είναι τότε που οι θεοί θυμούνται τα μαγικά δεσμά Γκλάιπνιρ, που μπορεί να φαίνονται αβλαβή, αλλά δε μπορούν να καταστραφούν. Τα ξωτικά τα κατασκεύασαν από τένοντες αρκούδων, ανάσες ψαριών, γενειάδες γυναικών, σάλιο πουλιών, τον ήχο της κλωτσιάς μιας γάτας και ρίζες βουνών. Στοιχηματίζουν με τον Φένριρ ότι δε θα μπορέσει να σπάσει τα μαγικά δεσμά. Παρόλο που δεν αισθάνεται άνετα, δέχεται την πρόκληση. Όμως απαιτεί ένας από τους θεούς να βάλει το δεξί του χέρι στο στόμα του. Είναι ο Τυρ, ο Θεός του Πολέμου, που τελικά συμφωνεί. Οι θεοί τότε δένουν το γιγάντιο λύκο με τα δεσμά, σφίγγοντας όλο και περισσότερο. Και πράγματι, ο Φένριρ αδυνατεί να ελευθερωθεί και έτσι δαγκώνει και κόβει το χέρι του Τυρ. Ο Τυρ το υπομένει με ψυχραιμία γνωρίζοντας ότι, προς το παρών, έσωσε τον Κόσμο των Θεών. 

Ωστόσο, σύμφωνα με την προφητεία, ο Φένριρ θα καταφέρει να ελευθερωθεί στο Ράγκναροκ ("Η Μοίρα Των Θεών") που θα καταβροχθίσει τον Οντίν προτού σκοτωθεί από το γιο του Οντίν, το Βίνταρ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Encyclopedia of Ancient Deities» (Αγγλικά) McFarland & Company. Jefferson. 2000. σελ. 178. ISBN-10 0-7864-0317-9.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Fenrir στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σκανδιναβική μυθολογία |
| --- |
|  |
| Σημαντικοί θεοί | 
* Αντχριμνίρ
* Αστρίλντ
* Αουρβαντίλ
* Έγκιρ
* Μπαλντρ
* Μπορ
* Μπράγκι
* Μπούρι
* Νταγκρ
* Ντέλινγκ
* Εΐρ
* Έλλι
* Φορσέτι
* Φρέγια
* Φρέιρ
* Φρίγκα
* Φούλα
* Γκέφγιουν
* Χελ
* Χέιμνταλ
* Χέρμοντ
* Χλιν
* Χοντ
* Χούνιρ
* Χόλλερ
* Χούλντρα
* Ιντούν
* Γιορντ
* Κβάσιρ
* Λάγκα
* Λοφν
* Λόκι
* Μάγκνι
* Μάνι
* Μίμινγκ
* Μίμιρ
* Μόντι
* Νάννα
* Νέρτους
* Νγιορντ
* Νοττ
* Όντιν
* Ότταρ
* Ραν
* Σιφ
* Σιγκούν
* Σγιουφν
* Σνότρα
* Σολ
* Θωρ
* Θρουντρ
* Τυρ
* Ουλλρ
* Βάλι
* Βαρ
* Βε
* Βίνταρ
* Βίλι
* Βορ
 |  |
|  |
| Κείμενα, λατρευτικά αντικείμενα | 
* Ποιητική Έδδα
* Νεώτερη Έντα
* Σάγκα
* Ρούνοι
* Μγιόλνιρ
* Βόλσουνγκ
* Τύρφινγκ
* Αρχ. γλώσσα
 |
|  |
| Θρησκεία, κοσμολογία | 
* Σκανδιναβική κοσμολογία
* Βαλκυρίες
* Γίγαντες
* Ξωτικά
* Νάνοι
* Νορν
* Άσατρου
* Βανίρ
* Εσίρ
* Ύγκντρασιλ
* Ράγκναροκ
* Άσγκαρντ
* Μίντγκαρντ
* Γιοτουνχέιμ
 |

 |
Ο **Αλεξέι Ζεβροσένκο** (γεννημένος στις 28 Φεβρουαρίου 1979) είναι Ρώσος πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,15 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση του σέντερ.

Καριέρα
-------

Ο Αλεξέι Ζεβροσένκο γεννήθηκε στην πόλη Κρασνοντάρ της Ρωσίας, ωστόσο απο πολύ μικρή ηλικία βρέθηκε στην Ελλάδα. Έχει ελληνική υπηκοότητα με το επώνυμο Αμανατίδης. 

Το 1995, σε ηλικία 16 ετών, ο Ζεβροσένκο υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Στην ομάδα του Πειραιά αγωνίστηκε από το 1995 έως και το 2002, με μοναδική εξαίρεση τη σεζόν 2000-01 κατά τη διάρκεια της οποίας αγωνίστηκε στην ομάδα του Περιστερίου Αθηνών. Με τον Ολυμπιακό κατέκτησε δύο Πρωταθλήματα Ελλάδος (1996, 1997) δύο Κύπελλα Ελλάδος (1997, 2002) αλλά και μία Ευρωλίγκα (1997).

Το 2003, επέστρεψε στη Ρωσία και υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, στην οποία παρέμεινε για έξι χρόνια.

Την περίοδο 2009-10 αγωνίστηκε με τη Δυναμό Μόσχας, ενώ την αμέσως επόμενη σεζόν φόρεσε τη φανέλα της Κίμκι.

Τη διετία 2011-13 αγωνίστηκε αρχικά με την Ούνικς Καζάν (2011-12) κι έπειτα με την Λοκομοτίβ Κουμπάν (2012-13).

Η Λοκομοτίβ Κουμπάν ήταν και η τελευταία ομάδα στην οποία αγωνίστηκε ο Ζεβροσένκο, μιας και μετά το πέρας της περιόδου 2012-13 αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση.

Τίτλοι
------

* Ελληνικά Πρωταθλήματα: (1996, 1997)
* Ελληνικά Κύπελλα: (1997, 2002)
* Ευρωλίγκες: (1997, 2006, 2008)
* Πρωταθλήματα Ρωσίας: (2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008)
* Κύπελλα Ρωσίας: (2005, 2006, 2007)

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Αλεξέι Ζεβροσένκο έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την Εθνική ομάδα μπάσκετ της Ρωσίας. 

Συγκεκριμένα, έχει αγωνιστεί στα Ευρωμπάσκετ του 2001, του 2003, του 2005, του 2007 και του 2013, ενώ έχει συμμετάσχει επίσης στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2002 καθώς και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *RealGM*. 2926. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.
2. ↑  Ζητείται θέαμα και θεατές rizospastis.gr

  


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
**Ολυμπιακός - Πρωταθλητής Ευρώπης Μπάσκετ 1996–97** |
| --- |
|  |
|  | 
**4** Μπακατσιάς  · **5** Σιγάλας  · **7** Παπανικολάου  · **8** Γαλακτερός  · **9** Νάκιτς  · **10** Φασούλας  · **11** Τόμιτς  · **12** Τάρλατς  · **13** Βελπ  · **14** Ζεβροσένκο  · **15** Ρίβερς (MVP του φάιναλ φορ)  · **C** Ίβκοβιτς |

 |
Ο **Τορνίκ** (απεβίωσε το 923) ήταν αρμενικής, με γεωργιανές ρίζες, αριστοκρατικής καταγωγής βυζαντινός αξιωματούχος που κατείχε τον τίτλο του πατρίκιου. Καταγόταν από τον αρμενικό πριγκιπικό οίκο Ταρόν και ήταν ο ονοματοδότης της βυζαντινής οικογένειας των Τορνίκων.

Πατέρας του ήταν ο αρμένιος πρίγκιπας Αμπού Γκανέμ, αδελφός του Γρηγορίου Α΄ πρίγκιπα του Ταρόν και επίσης βυζαντινός *πατρίκιος*. Το όνομά του είναι υποκοριστικό της αρμενικής λέξης *τορν* που σημαίνει εγγονός και από τους βυζαντινούς αποδόθηκε σαν Τορνίκης. Είχε έναν γιο τον Νικόλαο από άγνωστου ονόματος γυναίκας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  GEN-MEDIEVAL-L Archives[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. 1 2 3 4 5  Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού, Τορνίκιοι (Τορνίκες Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. Συγγραφή : Στουραϊτης Ιωάννης (25/7/2005)
Οι **Τορεάτες** (Τορέται) ήταν αρχαίος Σκυθικός λαός, παρακλάδι της φυλής των Μαιωτών.

Κατοικούσαν στην ανατολική όχθη της Μαιώτιδας λίμνης και αναφέρονται και σαν **Τορέται** 'η **Ορέται**, ο Γαζής τους αποκαλεί λαό της ανατολικής Σαμαρτίας. Ο Στράβων τους κατατάσσει και τους αναφέρει στους λαούς των Μαιώτων , ενώ ο Στέφανος Βυζάντιος τους αναφέρει απλά ως έθνος ποντικό. Σύμφωνα με τον αρχαίο εξερευνητή Σκύλακα συνάντησε τη χώρα τους μετά αυτή των Κερκετών και βρήκε πόλη τον Τορεατών, ελληνική αποικία, που την ονομάζει Τορικό. Μετά τους Τορεάτες βρισκόταν το έθνος των Αχαιών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Άνθιμος Γαζής, *Λεξικόν της ελληνικής γλώσσας*, τόμος Γ΄, εκ της τυπογραφίας Αντονίοτ Μπένκοτ, Βιέννη 1837
2. ↑  [...] τῶν Μαιωτῶν δ’ εἰσὶν αὐτοί τε οἱ Σινδοὶ καὶ Δανδάριοι καὶ Τορέται καὶ Ἄγροι καὶ Ἀρρηχοί, ἔτι δὲ Τάρπητες Ὀβιδιακηνοὶ Σιττακηνοὶ Δόσκοι, ἄλλοι πλείους· τούτων δ’ εἰσὶ καὶ οἱ Ἀσπουργιανοὶ μεταξὺ Φαναγορείας οἰκοῦντες καὶ Γοργιπίας ἐν πεντακοσίοις σταδίοις, [...] Στράβωνος Γεωγραφίαι[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  [...] Μετὰ δὲ Σινδικὸν λιμένα Κερκέται ἔθνος.
74 <Τορέται.>
< Μετὰ δὲ Κερκέτας Τορέται ἔθνος> καὶ πόλις Ἑλληνὶς Τορικὸς καὶ λιμήν.
75 Ἀχαιοὶ.
Μετὰ δὲ Τορέτας Ἀχαιοὶ ἔθνος.
Ο **Αιλιανός ο Τακτικός** ήταν αρχαίος Έλληνας στρατιωτικός συγγραφέας που ζούσε στη Ρώμη τον 2ο αιώνα μ.Χ..

Ο Αιλιανός συνέγραψε τα στρατιωτικά βιβλία *Περί Στρατηγικών Τάξεων Ελληνικών* και *Τακτική Θεωρία*, αφιερωμένα στον αυτοκράτορα Αδριανό (το πρώτο ίσως στον Τραϊανό, αν του αποδίνεται ορθά ως έτος δημοσιεύσεως το 106), στα οποία αντιπαραθέτει την ελληνομακεδονική στρατηγική τακτική σε αντιπαράθεση με τη ρωμαϊκή. Το πρώτο, σε 53 κεφάλαια, αποτελεί μία πραγματεία-εγχειρίδιο της μακεδονικής τακτικής, όπως εφαρμοζόταν από τους διαδόχους του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ο συγγραφέας ισχυρίζεται ότι έχει συμβουλευθεί τις καλύτερες πηγές, με σημαντικότερη μία, χαμένη σήμερα, πραγματεία επί του θέματος από τον Πολύβιο.

Ο Αιλιανός μας δίνει μία σύντομη περιγραφή για τη σύσταση του ρωμαϊκού στρατού της εποχής του. Υπόσχεται επίσης στον αναγνώστη ένα έργο για τις ναυτικές τακτικές, αλλά αυτό, αν ποτέ γράφτηκε, έχει χαθεί.

Ο Αρριανός είχε υπόψη του τον Αιλιανό, ή τουλάχιστο αμφότεροι αντλούν από την ίδια πηγή. Βέβαια επικριτές του Αιλιανού από τον 18ο αιώνα (οι Guichard Folard και Prince de Ligne) τον θεωρούν πολύ κατώτερο του Αρριανού, αλλά οι άμεσοι διάδοχοί του, οι Βυζαντινοί και αργότερα οι Άραβες (που τον μετέφρασαν περί το 1350 για τη δική τους χρήση), δέχθηκαν μεγάλη επίδραση από τα έργα του. Ο βυζαντινός αυτοκράτορας Λέων ΣΤ' ο Σοφός έχει ενσωματώσει μεγάλο μέρος κειμένου του στο δικό του έργο για τη στρατιωτική τέχνη (το *Τέχνη Τακτική*).

Παρά την ακαδημαϊκή του φύση, το έργο του Αιλιανού του Τακτικού είχε μέγιστη αξία για τους οργανωτές στρατού, ιδίως τον 16ο αιώνα, εξαιτίας του πλήθους των λεπτομερειών που αναφέρει: η μακεδονική φάλαγγα που περιγράφει, είχε πολλές ομοιότητες με τα πυκνά σώματα λογχοφόρων και ιππικού των ισπανικών και ολλανδικών συστημάτων και οι μεταφράσεις που έγιναν τον 16ο αιώνα σχημάτισαν τη βάση πολυάριθμων βιβλίων τακτικής.

Δείτε επίσης
------------

* Ονήσανδρου *Τακτικά*

Παραπομπές
----------

1. 1 2  13093365k.
2. ↑  «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) *IdRef*. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Ανακτήθηκε στις 23  Μαΐου 2020.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
4. ↑  *Czech National Authority Database*. jo2004214938. Ανακτήθηκε στις 8  Ιουνίου 2022.

Πηγή
----

* Ιωάννης Κακαβούλιας: *Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)*, εκδ. Νικόδημος, Αθήνα

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 72639048
* **ΕΒΕ**: 173738
* LCCN: n50057283
* ISNI: 0000 0000 8077 7848
* GND: 100005985
* SELIBR: 175009
* SUDOC: 075587645
* BNF: cb13093365k (data)
* BIBSYS: 94006264
* NLA: 35090118
* NKC: jo2004214938
* ICCU: BVEV033180
* BNE: XX1069760
* CiNii: DA02134201

 |

 |
Ο **Αλεξέι Σεργκέγεβιτς Κοριακόφ** (Ρώσικα: Алексей Сергеевич Коряков, 12 Ιουνίου 1987, Όμσκ) είναι Ρώσος Ηθοποιός.

Βιογραφία
---------

Ο Αλεξέι **Κοριακόφ** γεννήθηκε στο Όμσκ, μία πόλη της Ρωσίας το 1987. Στο σχολείο του ο αριθμός του ήταν το № 115. Όταν πήγαινε λύκειο έπαιζε στο δραματικό θέατρο του Ομσκ. Το 2008 αποφοίτησε από τη σχολή θεάτρου της Μόσχας. Το 2007 ξεκίνησε να παίζει σε ταινίες κυρίως σε μικρούς ρόλους και σταδιακά έπαιρνε όλο και μεγαλύτερους. Έγινε διάσημος από το ρόλο του στη Μυστικιστική Σειρά «Закрытая школа» (Κλειστό Σχολείο (τηλεοπτική σειρά), στο ρόλο του Αντρέι Αντρέγεφ, με συμπρωταγωνιστές του τους: Πάβελ Πριλούτσνι, Τατιάνα Κοσματσιόβα, Αγκάτα Μουτσενίτσε, Άννα Αντρουσένκο, Αντόν Χαμπάροφ και Προχόρ Ντουμπράβιν.

Προσωπική Ζωή
-------------

Δεν έχει παντρευτεί. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης γνωρίζουν ότι έχει σχέση με μία κοπέλα ονόματι Νατάσα.

Στοιχεία
--------

* Χρώμα Μαλλιών: Καστανά
* Χρώμα Ματιών: Καστανά
* Ζώδιο: Δίδυμοι (αστρολογία)
* Ύψος: 1,80
* Περιγραφή: Ευρωπαίος Ρώσος

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

*
Αλεξίπτωτο
Το **αλεξίπτωτο** είναι συσκευή που περιορίζει την ταχύτητα πτώσης ενός σώματος στην ατμόσφαιρα. Η λειτουργία του, βασίζεται στην εκμετάλλευση της αντίστασης του αέρα. Για πρώτη φορά ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι διατύπωσε την υλοποίηση αυτής της συσκευής, την οποία και σχεδίασε το 1514 και την περιέγραψε στον Ατλαντικό Κώδικα. Αργότερα, το 1595, και ο Βενάντσιο σχεδίασε ένα άλλο αλεξίπτωτο.

Για πρώτη φορά χρησιμοποίησαν αλεξίπτωτο οι Γάλλοι, στα τέλη του 18ου αιώνα και ειδικά ο Αντρέ-Ζακ Γκαρνερέν και η οικογένειά του, που απέκτησε τότε μεγάλη φήμη. Πρώτος, ωστόσο, ήταν στις 26 Δεκεμβρίου 1783 ο Λουί-Σεμπαστιάν Λενορμάν στο Μονπελιέ της Γαλλίας. Αλλά το αλεξίπτωτο τελειοποιήθηκε και διαδόθηκε ουσιαστικά μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Χρησιμοποιήθηκε πολύ στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και από τους Γερμανούς και από τους συμμάχους (στην κατάληψη της Κρήτης το 1941 από τους Γερμανούς και στις αποβάσεις των συμμάχων στη Σικελία).

Κατασκευάστηκε, για να χρησιμοποιείται σαν μέσο διάσωσης σε περιπτώσεις κινδύνου, εφαρμόζεται όμως και σε πολλές άλλες περιπτώσεις. Μετά το 1945 διαδόθηκε ο αλεξιπτωτισμός σαν άθλημα, ιδιαίτερα στη Γαλλία και στην Ανατολική Ευρώπη.

Λειτουργία
----------

Το σημερινό αλεξίπτωτο αποτελείται από τον θόλο, που είναι κατασκευασμένος από ανθεκτικό ύφασμα (βαμβακερό, μεταξωτό, νάιλον) και έχει επιφάνεια 50 τ.μ. συνήθως, και διάμετρο 5 - 6 μ. Από τα άκρα του ξεκινούν πολλά σκοινάκια, που συνδέονται με τη στολή του αλεξιπτωτιστή. Στην οροφή του υπάρχει μια μικρή τρύπα με ελαστικό δακτύλιο, για να μπορεί να διαστέλλεται, όταν ανοίγει το αλεξίπτωτο και να φεύγει περισσότερος αέρας.

Το αλεξίπτωτο είναι τοποθετημένο μέσα σε σάκο, που δένεται στη ράχη ή σε ειδικό μαξιλάρι που μπορεί και να κάθεται ο αλεξιπτωτιστής. Για να βγαίνει ο θόλος πιο εύκολα, υπάρχει ένα μικρό αλεξίπτωτο που συνδέεται με την κορυφή του θόλου (αλεξίπτωτο πιλότος). Αυτό εκτοξεύει ένα ελατήριο, όταν ανοίγει ο σάκος, που το περιέχει, μαζί με τον θόλο.

Αλλά το άνοιγμα του αλεξίπτωτου μπορεί να γίνει και αυτόματα, χρησιμοποιώντας ένα σκοινί (20 μ. περίπου) που από ένα μέρος είναι δεμένο με το αεροπλάνο και το άλλο με το μηχανισμό εκτίναξης του αλεξίπτωτου πιλότου και το οποίο τεντώνεται μόλις ο αλεξιπτωτιστής εγκαταλείψει το σκάφος. Επίσης μπορεί να γίνει και κατευθυνόμενο. Μ' αυτόν του τρόπο ο αλεξιπτωτιστής κινεί μια λαβή της εξάρτησής του που στη συνέχεια ενεργοποιεί το μηχανισμό εκτίναξης.

Το βάρος του συνηθισμένου αλεξίπτωτου είναι 5 - 7 κιλά και η ταχύτητά του είναι 5 - 6 μέτρα το δευτερόλεπτο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **αλεξίπτωτο**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αλεξίπτωτο** |
**Απολυτό τραγούδι** ονομάζεται το λαϊκό χορευτικό τραγούδι, αλλά και τα εύθυμα λαϊκά στιχουργήματα.

Μορφή
-----

Τα απολυτά τραγούδια είναι έμμετρα και κυρίως ο στίχος τους είναι τροχαϊκός οκτασύλλαβος. Επίσης, έχουν σταθερό και γρήγορο ρυθμό. 

Ακολουθεί αντιπροσωπευτικό απόσπασμα απολυτού τραγουδιού το οποίο τραγουδιέται και χορεύεται στην Κεφαλονιά.

> 
> - Μα πως τρίβουν το πιπέρι  
>  
>  τα διαβόλια οι καλογέροι;  
>  
> - Πώς το τρίβουν το πιπέρι;  
>  
> - Με το πισινό τους χέρι!  
> 
> 
> 
> 

Ακολουθεί αντιπροσωπευτικό απόσπασμα παραδοσιακού απόλυτου τραγουδιού.

> 
> Λεμονάκι μυρωδάτο  
>  
> και από περιβόλι αφράτο,  
>  
> μη παραμυρίζεις τόσο  
>  
> και με κάνεις και νυχτώσω.  
> 
> 
> 
>

Χορός
-----

Το απολυτό τραγούδι χορεύεται με εκφραστικές χορευτικές κινήσεις. 

Ξεκινάει όταν λέγει ο πρώτος του χορού, οι χορευτές το εκτελούν κινώντας ρυθμικά τα σώματα τους.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Ανήκουν στα λαϊκά ποιητικά παιχνίδια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  
Σ. ΓΚΙΚΑΣ - Δ. ΔΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ - Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΛΟΥ - Χ. ΡΩΜΑΣ (1997). «Απολυτό». *ΛΕΞΙΚΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΩΝ ΟΡΩΝ*. Αθήνα: Εκδόσεις Σαββάλας. σελ. 51. ISBN 960-460-197-0.
2. ↑  
Γεράσιμος Αν. Μαρκαντωνάτος (2013). «Απολυτό τραγουδάκι». *ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΙ ΟΡΟΙ*. Αθήνα: Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη Α.Ε. σελ. 59. ISBN 978-960-503-298-2.
3. ↑  
Σ. ΓΚΙΚΑΣ - Δ. ΔΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ - Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΛΟΥ - Χ. ΡΩΜΑΣ (1997). «Απολυτό». *ΛΕΞΙΚΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΩΝ ΟΡΩΝ*. Αθήνα: Εκδόσεις Σαββάλας. σελ. 51. ISBN 960-460-197-0.
Ο **Αναμπάρ** (ρωσ. Анабар, ) ή **Ανααμπίρ** (γιακουτ. Анаабыр), γνωστός στον άνω ρου του και ως **Μεγάλος Κουονάμκα**(Большая Куонамка), είναι ποταμός στη Γιακουτία της Ασιατικής Ρωσίας, που βρίσκεται ανάμεσα στους ποταμούς Χάτανγκα και Ολενιόκ. Η λεκάνη απορροής του εκτείνεται στα όρη Πουτοράνα, το υψηλότερο μέρους του Κεντρικού Σιβηρικού Υψιπέδου. Ο Αναμπάρ έχει μήκος 939 χιλιόμετρα και έκταση λεκάνης απορροής περί τα 100.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Η μέση ετήσια παροχή του ποταμού είναι περίπου 500 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο, αλλά είναι πολύ μεγαλύτερη στις αρχές του καλοκαιριού, όταν οι πάγοι που καλύπτουν τον Αναμπάρ το μεγαλύτερο μέρος του έτους λιώνουν. Ο Κόλπος του Αναμπάρ όπου εκβάλλει, στη Θάλασσα Λάπτεφ, πιστεύεται ότι είναι το ανατολικότερο φιόρδ σε όλη τη Ρωσία, ορίζοντας το όριο στο οποίο το κλίμα κατά την τελευταία εποχή των παγετώνων ήταν υπερβολικά ξηρό για τον σχηματισμό παγετώνων.

Η λεκάνη του Αναμπάρ είναι αξιοσημείωτη ως η περιοχή με τα μεγαλύτερα αποθέματα διαμαντιών στον κόσμο εκτός της Αφρικής και της Αυστραλίας. Τα αποθέματα αυτά κατέστησαν τη Σοβιετική Ένωση μία από τις χώρες με τη μεγαλύτερη εξόρυξη διαμαντιών, και παραμένουν το ο κυριότερος οικονομικός πόρος της περιοχής.

Ιστορία
-------

Οι Eβένκοι είναι οι πρώτοι αναφερόμενοι κάτοικοι της λεκάνης του ποταμού Αναμπάρ. Ο Βασίλι Σύτσεφ υπήρξε ο πρώτος Ρώσος, που έφθασε στον ποταμό, το 1643.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πρότυπο:GVR
2. ↑  Forsyth, James (1992). *A History of the Peoples of Siberia: Russia's North Asian colony 1581-1990*. Cambridge: Cambridge University Press.
3. ↑  Armstrong, Terence (2010). *Russian Settlement in the North*. Cambridge University Press.
4. ↑  Holland, Clive (1994). *Arctic Exploration and Development, c. 500 B.C. to 1915: an encyclopedia*. Νέα Υόρκη: Garland.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 235643785
* GND: 4324366-6

 |

 |
Ο **Αναστάσιος Αγαλλόπουλος** ή **Αγγαλλόπουλος** ή **Βοστιτζάνος** ή Βοστιτσάνος (θάν. 1828) ήταν αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.

Γεννήθηκε στον Μυστρά και έλαβε μέρος ως υπαξιωματικός στις πολιορκίες της Τριπόλης, του Ναυπλίου, των Πατρών, της Κορίνθου, των Δερβαίνων, του Βαλτετσίου και των Δολιανών σχηματίζοντας σώμα από συγγενείς και συμπολίτες τουν. Πολέμησε επίσης στις μάχες εναντίον του Δράμαλη στο Άργος και στα Δερβενάκια, και αργότερα στις μάχες που έγιναν κατά του Ιμπραήμ στην Κορώνη, στο Νεόκαστρο, στη Δαβιά, στο Μεχμέταγα της Τρίπολης και στα Μπαρδουνοχώρια.

Η δράση του Αγαλλόπουλου ωστόσο δεν ήταν μόνο στρατιωτική. Από τα έγγραφα της εποχής που διασώθηκαν, τεκμηριώνεται ότι στις 23 Μαΐου 1824 έκανε στον Μυστρά τις δοσοληψίες του «Κοινού Ταμείου της Λακεδαίμονος» και ειδικότερα της Μαγούλας. Δύο χρόνια αργότερα η «Επιτροπή της Συνελεύσεως» με έγγραφό της (αρ. 45 της 28ης Μαΐου 1826) τον διόρισε μέλος της εννεαμελούς επιτροπής για την εξέταση των εθνικών λογαριασμών και των οικονομικών από την αρχή της Περιόδου Α΄ μέχρι και το τέλος της Περιόδου Γ΄ με έδρα το Ναύπλιο. Στις 8 Ιουνίου 1826 ο Αναστάσιος Αγαλλόπουλος έλαβε μέρος στη Δημοτική Επιτροπή της «αυτοπροαιρέτου συνεισφοράς(Των εισφορών δηλαδή)» για την ενίσχυση του Αγώνα μετά την πτώση του Μεσολογγίου, και προσέφερε 600 γρόσια και το ασημένιο ρολόι του.

Πηγή
----

* Το λήμμα «Αγγαλλόπουλος Αναστάσιος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελίδα 128
Το **Αμαγκασάκι** (尼崎市, *Amagasaki-shi*) είναι μεγάλη βιομηχανική πόλη της Ιαπωνίας, στον Νομό Χυόγκο. Ιδρύθηκε ως δήμος τον Απρίλιο του 1916. Ο πληθυσμός της τον Απρίλιο του 2017 ήταν 450.765 κάτοικοι, μετά από ένα μέγιστο 554.000 το 1971. Η πυκνότητα πληθυσμού ήταν 9100 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, καθώς η συνολική έκταση είναι 49,77 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Συνορεύοντες δήμοι είναι οι Ιτάμι και Νισινομίγια στον ίδιο νομό, ενώ στον διπλανό Νομό Οσάκα, κοντά είναι η Οσάκα και η Τογιονάκα.

Πληθυσμιακή μεταβολή
--------------------

Ο συνολικός αριθμός των κατοίκων της πόλης Αμαγκασάκι κατά τις τελευταίες δεκαετίες σύμφωνα με την στατιστική υπηρεσία της Ιαπωνίας απεικονίζεται στον παρακάτω πίνακα:

|  |  |
| --- | --- |
| **ΕΤΟΣ** | **ΚΑΤΟΙΚΟΙ** |
| 1995 | 488.586 |
| 2000 | 466.187 |
| 2005 | 462.647 |
| 2010 | 453.748 |
| 2015 | 452.563 |

Κλίμα
-----

Το κλίμα στο Αμαγκασάκι είναι ζεστό και εύκρατο. Ο ετήσιος μέσος όρος θερμοκρασίας είναι 15.0 °C. Ο ετήσιος μέσος όρος βροχοπτώσεων ανέρχεται σε 1475 χιλιοστά βροχής. Ο πιο ξηρός μήνας είναι ο Ιανουάριος με 62 χιλιοστά βροχής. Το μεγαλύτερο ύψος βροχοπτώσεων σημειώνεται τον μήνα Ιούνιο. Ο Αύγουστος είναι ο πιο θερμός μήνας του έτους με μέσο όρο θερμοκρασίας 26.9 °C ενώ ο Ιανουάριος είναι ο πιο ψυχρός μήνας του έτους με μέσο όρο θερμοκρασίας 3.7 °C.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  «Official website of Amagasaki City» (στα Ιαπωνικά). Ιαπωνία: Amagasaki City. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2017.
3. ↑  «View Data | Municipality data | System of Social and Demographic Statistics(SSDS) | Search by areas». *Portal Site of Official Statistics of Japan* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2021.
4. ↑  «Amagasaki climate: Average Temperature, weather by month, Amagasaki water temperature - Climate-Data.org». *en.climate-data.org*. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2021.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 152487149
* LCCN: n83221152
* NDL: 00272831
* CiNii: DA00187604

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ασία
* Πύλη:Ιαπωνία
 |

 |
Ο **Αντρές Γκίμπερτ** (*Andres Guibert*, 28 Οκτωβρίου 1968) είναι Κουβανός πρώην καλαθοσφαιριστής.

Είχε ύψος 2,08 και αγωνιζόταν στις θέσεις πάουερ φόργουορντ και σέντερ.

Τη σεζόν 1994-1995 αγωνίστηκε στο ΝΒΑ στους Μινεσότα Τίμπεργουλβς. Έκανε μεγάλη καριέρα στην Ελλάδα αν και δεν αγωνίστηκε σε ομάδες που διεκδικούσαν κάποιο τίτλο ήταν πάντα πρωταγωνιστής στις κατηγορίες που αφορούσαν σκοράρισμα και ριμπάουντ. Το καλοκαίρι του 1998 ο Παναθηναϊκός κινήθηκε για την απόκτησή του, όμως ο Αντρές Γκίμπερτ δεν κατάφερε να εκδόσει κοινοτικό διαβατήριο και η μεταγραφή δεν έγινε.

Αναδείχθηκε 2 φορές πρώτος ριμπάουντερ του ελληνικού Πρωταθλήματος τη σεζόν 1996-1997 με 11.4 μ.ο. αγωνιζόμενος στο Σπόρτιγκ και τη σεζόν 2001-2002 με 10.1 ριμπάουντ μ.ο. αγωνιζόμενος με τον ΚΑΟΔ.

* 1996-1997 Σπόρτιγκ
* 1997-1998 Σκαβολίνι
* 1998-1999 Απόλλων Πατρών
* 1999-2000 Νήαρ Ηστ
* 2000-2001 Ηράκλειο
* 2001 Μπενετόν Τρεβίζο
* 2001-2002 ΚΑΟΔ

Σήμερα ζει μόνιμα στο Πουέρτο Ρίκο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *RealGM*. 42873. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφικό του Αντρές Γκίμπερτ
* Αφιέρωμα από το περιοδικό «Τρίποντο» Αρχειοθετήθηκε 2016-11-09 στο Wayback Machine. αναδημοσίευση στο επίσημο ιστολόγιο του Σπόρτιγκ.
Ο **Αντρέι Β΄ Γιούργεβιτς**, ουκραν. Андрій II Юрієвич (απεβ. 1323) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν βασιλιάς της Ρουθηνίας (i.e. Γαλικίας-Βολινίας) το διάστημα 1308-1323.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Γιούρι Α΄ βασ. της Ρουθηνίας και της Ευφημίας των Πιαστ, κόρης τού Καζιμίρ Α΄ δούκα της Κουγιαβίας.

Το 1308 διαδέχθηκε τον πατέρα του και κυβέρνησε το βασίλειο μαζί με τον μικρότερο αδελφό του Λέοντα Β΄. Αν και κυβερνούσαν από κοινού, μερικές πηγές αναφέρουν ότι ο Αντρέι είχε την έδρα του στη Βολινία (Βολοντιμίρ-Βολίνσκι) και ο Λέων Β΄ στη Γαλικία.

Το β΄ ήμισυ τού 14ου αι. οι Λιθουανοί δυνάμωσαν την πίεσή τους στη Ρουθηνία και απέσπασαν τις περιοχές Ντοροχίτσιν και Μπερέστια. Οι δύο αδελφοί ήταν σταθερά σε πόλεμο με τον Γκεντιμίνας της Λιθουανίας. Ο Αντρέι Β΄ έκανε στενές σχέσεις με τον Βλαντίσλαβ Α΄ της Πολωνίας και το Τευτονικό Τάγμα· προσπάθησε να εξασθενίσει την εξάρτησή του από τη Χρυσή Ορδή των Μογγόλων. Για ένα διάστημα πολέμησε με τους Τατάρους και τη Λιθουανία. Μαζί με τους συμμάχους τού Βλαντίσλαβ Α΄, τους Σκανδιναβούς και τους Πομερανούς, ήταν εναντίον του μαργράβου του Βρανδεμβούργου.

Κατά την άμυνα της Μπερέστια εναντίον των Τατάρων (Μογγόλων) ή Λιθουανών απεβίωσε μαζί με τον αδελφό του Λέοντα Β΄. Οι δύο τους ήταν αξιοσέβαστοι στη Δύση. Το 1323 ο Βλαντίσλαβ Α΄ έγραψε στον πάπα: "οι δύο αδελφοί ήταν η ασπίδα της Πολωνίας εναντίον των Τατάρων· τώρα η Πολωνία είναι υπό την απειλή των Μογγόλων". Δεν είχαν απογόνους και οι βογιάροι επιχείρησαν να κυβερνήσουν· μερικοί ζήτησαν την προστασία των Τατάρων. Τελικά επικράτησαν οι πατριώτες και ο θρόνος δόθηκε στον Μπολέσλαβ των Πιαστ, γιο της Μαρίας, αδελφής του Αντρέι Β΄: ο Μπόλεσλαβ έλαβε το όνομα Γιούρι Β΄ και κυβέρνησε τη Γαλικία το διάστημα 1323-40.

Οικογένεια
----------

Είχε κόρη την:

* Ευφημία, παντρεύτηκε τον Λιουμπάρτας των Γενιμινιδών, που έγινε πρίγκιπας του Λουτσκ και μεγάλος πρίγκιπας της Γαλικίας-Βολινίας.

Πηγές
-----

* Worldroots
* Great history of Ukraine: Galician-Volhynian state


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Andrew of Galicia  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Ανδρέας Νινιάδης** είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής ποντιακής καταγωγής, γεννημένος στις 18 Φεβρουαρίου 1971 στην Τιφλίδα της Γεωργίας, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος.

Καριέρα ποδοσφαιριστή
---------------------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στην Ντιναμό Μπατούμι και ερχόμενος στην Ελλάδα αγωνίστηκε αρχικά στους Πόντιους Βέροιας. Έγινε γνωστός αγωνιζόμενος με μεγάλη επιτυχία στον Εθνικό Πειραιώς, από τον οποίο πήρε μεταγραφή στην ομάδα του Ολυμπιακού.

Με την "ερυθρόλευκη" φανέλα κατέκτησε 7 πρωταθλήματα Ελλάδας και ένα κύπελλο ενώ έχει αγωνιστεί σε 23 αγώνες Champions League, πετυχαίνοντας 5 γκολ, ενώ έχει και 3 συμμετοχές στο κύπελλο UEFA.

### Στην Εθνική Ελλάδας

Με την Ελλάδα αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις 20 Σεπτεμβρίου 1995, στον φιλικό αγώνα εναντίον της Γιουγκοσλαβίας, που διεξήχθη στο γήπεδο της Τούμπας, προς τιμήν του Γιώργου Κούδα, όταν υπό τις οδηγίες του Κώστα Πολυχρονίου, πέρασε ως αλλαγή στη θέση του Βασίλη Τσιάρτα. Συνολικά έχει 17 συμμετοχές και δύο τέρματα, το διάστημα μεταξύ 1995-2001.

Μετά το ποδόσφαιρο
------------------

Έπειτα από την αποχώρησή του από την ενεργό δράση εργάστηκε ως σκάουτερ του Ολυμπιακού ενώ για μία περίοδο υπήρξε και βοηθός προπονητή του συλλόγου.

Πηγές
-----

* Η καριέρα του Ανδρέα Νινιάδη στο national-football-teams
* Το προφίλ του Ανδρέα Νινιάδη στο transfermarkt