recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Αλεξάντερ Σταύρε Ντρενόβα** (αλβανικά: *Aleksandër Stavri Drenova*, 11 Απριλίου 1872 - 1947) ή αλλιώς **Ασντρένι** (αλβ: *Asdreni*) ήταν ένας από τους πιο γνωστούς Αλβανούς ποιητές. Ένα από τα περισσότερο αναγνωρίσιμα ποιήματά του είναι ο εθνικός ύμνος της Αλβανίας, *Himni i Flamurit (Ύμνος στη σημαία)*.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο χωριό Ντρενόβα κοντά στην Κορυτσά, και πήγαινε στο σχολείο του χωριού του. Ο πατέρας του πέθανε το 1885 όταν ήταν ακριβώς δεκατριών ετών. Την ίδια χρονιά, ο Ντρενόβα μετακόμισε στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας, όπου επανασυνδέθηκε με τους αδελφούς του. Όσο βρισκόταν εκεί, εκτέθηκε στην επιρροή άλλων Αλβανών συγγραφέων και εθνικιστών που ζούσαν εξόριστοι στη Ρουμανία. Εργάστηκε ως συντάκτης της εβδομαδιαίας εφημερίδας *Sqipëtari* (*Ο Αλβανός*). Μετά από μια σύντομη επιστροφή στην Αλβανία το 1914, ο Ασντρένι επέστρεψε στη Ρουμανία και συνέχισε να δείχνει ενδιαφέρον για το αλβανικό εθνικό κίνημα. Επισκέφτηκε την Αλβανία πάλι το 1937, αλλά σύντομα επέστρεψε πάλι στη Ρουμανία, όπου έζησε το υπόλοιπο της ζωής του.

Έργο
----

Το 1904, ο Ασντρένι δημόσιευσε την πρώτη συλλογή ενενήντα εννέα ποιημάτων του αποκαλούμενων *Rreze dielli* («Ηλιαχτίδες»), που αφιέρωσε στον Σκεντέρμπεη, τον εθνικό ήρωα των Αλβανών. Η δεύτερη συλλογή ενενήντα εννέα ποιημάτων του, *Ëndrra e lotë* («Όνειρα και δάκρυα») δημοσιεύθηκε το 1912 και αφιερώθηκε στη Βρετανίδα ανθρωπολόγο Edith Durham. Η τρίτη συλλογή του Ασντρένι, *Psallme murgu* («Ψαλμοί ενός καλόγερου»), δημοσιεύτηκε το 1930.
Το έργο του Ασντρένι είναι σημαντικό για τη λογοτεχνία της Αλβανίας, όσο και για τον απελευθερωτικό αγώνα των Αλβανών κατά των Τούρκων. Ο Ασντρένι άσκησε κριτική ενάντια των αστών και έπαιρνε το μέρος των φτωχών στρωμάτων του λαού του. Το έργο του ήταν αρχικά ρομαντικό, ενώ αργότερα εξελίχτηκε στον σοσιαλιστικό ρεαλισμό.

* *Rreze dielli* («Ηλιαχτίδες», 1904)
* *Ëndrra (dh)e lotë* («Όνειρα και δάκρυα», 1912)
* *Psallme murgu* («Ψαλμοί ενός καλόγερου», 1930)
* *Kambana e Krujës* («Η καμπάνα της Κρούγιας», 1937)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφία[*νεκρός σύνδεσμος*] και Ποιήματα[*νεκρός σύνδεσμος*] του Asdreni από τον Ρόμπερτ Έλσι.
* έργα του ποιητή (σε αλβανικά και αγγλικά)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 68971773
* **Europeana**: agent/base/61531
* **ΕΒΕ**: 95565
* LCCN: n87916464
* ISNI: 0000 0000 6645 505X
* GND: 138920834
* SUDOC: 233750657
* BNF: cb12176027j (data)
* MusicBrainz: 9f971846-4b86-4eae-9828-32893bcab9e8

 |

 |
Συντεταγμένες: 17°50′N 81°50′E﻿ / ﻿17.833°N 81.833°E﻿ / 17.833; 81.833

Ο **Νομός Ανατολικό Γκοντάβαρι** είναι ένας από τους επιμέρους 23 νομούς - διοικητικές περιφέρειες - της ομόσπονδης πολιτείας Άντρα Πραντές της Ινδίας. Η συνολική του έκταση είναι 10.807 τ.χλμ (ή 4.173 τετρ. μίλια), και ο πληθυσμός του 5.151.500 κάτοικοι (2011). Βρίσκεται στο βόρειο-ανατολικό τμήμα της πολιτείας, στη περιφέρεια Άντρα, και είναι παράλιος νομός στον οποίο περιλαμβάνεται το μεγαλύτερο μέρος του δέλτα του ποταμού Γκοντάβαρι που τον διαρρέει, εξ ου και η ονομασία του νομού. Πρωτεύουσα του νομού είναι η Κακινάντα, σημαντικός λιμένας, αποτελώντας έδρα και της μίας εκ των πέντε επαρχιών του νομού. Το κλίμα είναι τροπικό. Κυρίαρχη γλώσσα είναι η Τελούγκου.

Το Ανατολικό Γκοντάβαρι είναι ο πιο πυκνοκατοικημένος νομός της πολιτείας και ο περισσότερο ευημερεύων. Περιλαμβάνει 5 επαρχίες (ζώνες), στις οποίες κατανέμονται 60 δημοτικά διαμερίσματα με 9 δήμους και 1379 χωριά. Στον νομό αυτό ανακαλύφθηκαν κοιτάσματα πετρελαίου η εξόρυξη των οποίων, καθώς και φυσικού αερίου έχουν ανεβάσει ιδιαίτερα την οικονομία της πολιτείας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *2011 census of India*. www.censusindia.gov.in/pca/DDW\_PCA0000\_2011\_Indiastatedist.xlsx.

Πηγές
-----

"Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica"

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  East Godavari district στο Wikimedia Commons
* Kakinada Information Portal - It also provides information of surrounding places
* East Godavari District governmental web site
* Godavari web site
* Kakinada website
* Godavari district temples map Αρχειοθετήθηκε 2010-01-24 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 133725382
* LCCN: n83021879

 |

 |
Ο **Αγριόπας** ήταν Έλληνας ιστορικός ο οποίος έζησε σε άγνωστη εποχή και υπήρξε ο δημιουργός χρονικού σχετικά με τους αρχαίους ολυμπιονίκες.

Το όνομα του έχει επίσης συνδεθεί με τον μύθο της λυκανθρωπίας, καθώς ο Αγρίοπας αποτελεί την προέλευση της σκοτεινής διήγησης σχετικά με τον Δάμαρχο τον Παρρασιέα ο οποίος κατά την διάρκεια εορταστικής τελετής που έγινε στο Λύκαιο όρος της Αρκαδίας προς τιμή του Λυκαίου Διός, ο Δάμαρχος τράφηκε με τα σπλάχνα ενός παιδιού το οποίο είχε θυσιαστεί, και μόλις το έκανε αυτό, μεταμορφώθηκε σε λυκάνθρωπο για τα επόμενα 10 έτη. Με την λήξη της λυκανθρωπίας του ξαναέγινε άνθρωπος και συμμετείχε στους ολυμπιακούς αγώνες.

Αναφορά σε κάποιον Αγριόπα γίνεται και από τον Ρωμαίο ιστορικό Πλίνιο τον Πρεσβύτερο,πως ήταν ο πατέρας του Κινύρα, βασιλιά της Κύπρου.

Δείτε επίσης
------------

* Λυκάων ο Αρκάδιος, για μια παρόμοια περίπτωση λυκανθρωπισμού στην αρχαία Αρκαδία

Παραπομπές
----------

1. ↑  «A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology, Agri'opas». *www.perseus.tufts.edu*. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2017.
2. ↑  Summers, Montague (1933). *The Werewolf in Lore and Legend*. Dover Publications. σελίδες 139–140. ISBN 0-486-43090-1.
3. ↑  Baring-Gould, Sabine (1 Νοεμβρίου 2008). *The Book of Werewolves*. Cosimo, Inc. ISBN 9781605203355.
4. ↑  Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, *Φυσική Ιστορία* 7.57, παραλλαγές του ονόματος ανάλογα με το χειρόγραφο της Φυσικής ιστορίας είναι, *Ακόπας*, *Κόπας*, *Σκόπας*, ή *Απόλλας*

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 69321479
* GND: 102405557

 |

 |
Το Σαράνσκ ιδρύθηκε το 1641 ως φρούριο. Αρχικά, οι διοικητές ασχολήθηκαν με αυτό. Ο ιδρυτής του Σαράνσκ και ο πρώτος βοϊβόδας ήταν ο πρίγκηπας Σάβα Κοζλόφσκι. Οι κυβερνήτες κυβερνούσαν την πόλη μέχρι το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα.

Το επαρχιακό γραφείο ήταν ένα σύστημα τοπικών αρχών. Ο βοϊβόδας έχτισε φρούρια, είχε διοικητική και στρατιωτική εξουσία, και ασκούσε δημοσιονομικές λειτουργίες. Η υποψηφιότητα του βοϊβόδα προταζόταν από το Τάγμα του Παλατιού του Καζάν και ο τσάρος τον διόριζε. Η διάρκεια της θητείας ήταν 2-3 χρόνια. Η επαρχιακή εξουσία διατηρήθηκε εις βάρος του τοπικού πληθυσμού, η οποία ονομαζόταν «σίτιση». Σε όλη την ιστορία του Σαράνσκ, η πόλη είχε περισσότερους από 30 κυβερνήτες.

Το 1775, η Αικατερίνη Β΄ πραγματοποίησε επαρχιακή μεταρρύθμιση, κατά την οποία το 1786 καταργήθηκε το επαρχιακό γραφείο στο Σαράνσκ. Η πόλη έγινε κυβερνείο. Ο πρώτος κυβερνήτης του Σαράνσκ δεν είναι γνωστές. Οι πρώτες πληροφορίες αναφέρονται στο 1801, όταν ο κυβερνήτης του Σαράνσκ ήταν ο έμπορος Ικόννικοφ. Οι ακόλουθοι κάτοικοι ήταν επίσης κυρίως έμποροι. Η θέση του κυβερνήτη υπήρχε μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα αιώνα, και από τότε μέχρι το 1917 η διοικητική αρχή ασκούταν από τον δήμαρχο.

Μετά την Φεβρουαριανή Επανάσταση, η πόλη φιλοξένησε μια εκτελεστική επιτροπή λαϊκής εξουσίας. Στις 10 Μαΐου 1918, το Σοβιέτ του Ουγιέζντ του Σαράνσκ με επικεφαλής τους μπολσεβίκους καταργούσε τα όργανα της κυβέρνησης της πόλης και το ζέμστβο. Ο πρώτος σοβιετικός κυβερνήτης του Σαράνσκ είναι ο Φιοντόρ Σεμένοβιτς Κάπλεφ, ο οποίος έγινε ο πρώτος πρόεδρος της εκτελεστικής επιτροπής της πόλης του Σαράνσκ το 1918. Από το 1929 η εξουσία στην πόλη ασκούταν από τον πρώτο γραμματέα της επιτροπής του ΚΚΣΕ στη πόλη και τον πρόεδρο της εκτελεστικής επιτροπής της πόλης. Από το 1992, οι επικεφαλής της διοίκησης του Σαράνσκ είναι οι επικεφαλής της διοίκησης.

Επικεφαλής της διοίκησης (από το 1992)
--------------------------------------

* Γιούρι Ιβάνοβιτς Ρίμπιν (1992—1996)
* Ιβάν Γιακόβλεβιτς Νένιουκοφ (1996—2004)
* Βλαντιμίρ Φιοντόροβιτς Σούσκοφ (2004—2012)
* Πιοτρ Νικολάγιεβιτς Τουλτάγιεφ (από τις 19 Ιουνίου 2012)

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Валентина Ковшова (11 Ιουνίου 2015). «Саранск и его жители». patriotrm.clan.su. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2017.
2. ↑  сост. Н. С. Крутов, Е. М. Голубчик, С. С. Маркова (2005). *Всё о Мордовии: Энциклопедический справочник*. Саранск: Мордов. кн. изд-во. σελ. 174. ISBN 5-7595-1662-0. CS1 maint: Πολλαπλές ονομασίες: authors list (link)
3. ↑  Мордовия : энциклопедия : в 2 т. / гл. редкол.: А. И. Сухарев (гл. ред.). — Саранск : Морд. кн. изд-во, 2003—2004. — 10 000 экз. Т. 2 : М — Я. — 2004.
Ο **Γκρέντελ** είναι μυθολογικό τέρας στο Αγγλοσαξωνικό επικό ποίημα Μπέογουλφ, το οποίο όλοι φοβούνταν εκτός από τον ίδιο τον Μπέογουλφ. Μέσα στο ποίημα περιγράφεται με διάφορους όρους. 

Ο Γκρέντελ είναι απόγονος του βιβλικού Κάιν, του πρώτου δολοφόνου. Το τέρας στοιχειώνει την αίθουσα δείπνου των Δανών και τρώει τους μεθυσμένους άντρες. Ο Μπέογουλφ εγκαταλείπει την Γκέτλαντ για να νικήσει το τέρας με γυμνά χέρια.

Αργότερα η μητέρα του Γκρέντελ, που έχει μεγαλύτερη ισχύ , θα προσπαθήσει να εκδικηθεί το θάνατο του γιου της , αλλά τελικά σκοτώνεται από τον Μπέογουλφ. 

Η ίδια ιστορία παρουσιάζεται στην σάγκα του *Χρολφ Κράκι* (Hrólf Kraki). Ο αντίστοιχος του Μπεογούλφ , Μπέντβαρ Μπγιάρκι (Bödvar Bjarki), αφήνει την Γκέτλαντ και καταφθάνει στην αυλή των Δανών. Εκεί σκοτώνει ένα τέρας που τρομοκρατούσε τους Δανούς επί δύο χρόνια .

Βλέπε επίσης
------------

* Μπέογουλφ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Arby Stones, "Hellhounds, Werewolves and the Germanic Underworld"

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 309855310
* LCCN: no2014100247

 |

 |
***Ο Πρίγκιπας του Μπελ Αιρ*** (αγγλικά: *The Fresh Prince of Bel-Air*) είναι αμερικανική κωμική σειρά που προβλήθηκε στο δίκτυο NBC από τις 10 Σεπτεμβρίου του 1990 ως τις 20 Μαϊου του 1996. Η σειρά παίχτηκε για έξι σεζόν και αποτελείται από 148 επεισόδια. Το κάθε επεισόδιο έχει διάρκεια 22 λεπτά. Δημιουργοί της σειράς είναι οι Άντι και Σούζαν Μπόροβιτς ενώ την σκηνοθεσία ανέλαβε ο Τζεφ Μέλμαν. Στην Ελλάδα η σειρά προβλήθηκε μέσω του τηλεοπτικού σταθμού ANT1 και μερικά χρόνια αργότερα στο STAR. Στη σειρά έχει εμφανιστεί ως guest star o πρώην Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ.

Υπόθεση
-------

Το κεντρικό πρόσωπο είναι ο Γουίλ « Φρέσκος Πρίγκιπας» Σμιθ τον οποίο ενσαρκώνει ο Γουίλ Σμίθ ως μια φανταστικοποιημένη εκδοχή του εαυτού του. Ο Πρίγκηπας του Μπελ Αιρ είναι ένας έφηβος που γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Δυτική Φιλαδέλφεια. Καθώς ο Γουίλ παίζει μπάσκετ στο δρόμο, η μπάλα χτυπά μια ομάδα ανθρώπων και δημιουργείται σύρραξη η οποία τρομάζει την μητέρα του η οποία στη συνέχεια τον στέλνει να ζήσει με τους πλούσιους θείους του στο Μπελ Αιρ το οποίο αποτελεί πλούσια γειτονία του Λος Άντζελες.

Εκεί η εργατικής τάξεως καταγωγή του Γουίλ θα συγκρουστεί με την ανώτερη τάξη των θείων του μέσα από διάφορους χιουμοριστικούς τρόπους.

Ηθοποιοί και χαρακτήρες
-----------------------

| Ηθοποιοί | Χαρακτήρες |
| --- | --- |
| Γουίλ Σμίθ | Γουίλ Σμίθ |
| Τζέιμς Έιβερυ | Φίλιπ Μπάνκς |
| Τζανέτ Χουμπέρ-Γουίττεν | Βίβιαν Μπανκς |
| Δάφνη Μάξγουελ-Ριντ | Βίβιαν Μπανκς |
| Αλφόνσο Ριμπέιρο | Κάρλτον Μπανκς |
| Κάρυν Πάρσονς | Χίλαρυ Μπανκς |
| Τατιάνα Μ. Αλί | Άσλεϊ Μπανκς |
| Τζόζεφ Μάρσελ | Τζέφρεϊ Μπάτλερ |
| Ρος Μπάγκλεϊ | Νίκυ Μπανκς |

### Βραβεία

| Διάκριση | Έτος |
| --- | --- |
| Καλύτερη τηλεοπτική σειρά | 1994 |
| Καλύτερος βοηθητικός ηθοποιός σε κωμική σειρά (Αλφόνσο Ριμπέιρο) | 1996 |
| Καλύτερος νέος-α ηθοποιός (Τατιάνα Μ.Αλι) | 1997 |
| Καλύτερη ξένη σειρά (Mejor Serie Extranjera) | 1994 |
| Καλύτερη ερμηνεία από έναν ηθοποιό κάτω από δέκα στην τηλεόραση (Ρος Μπάγκλεϊ ) | 1995 |
| 1996 |
| Καλύτερη ερμηνεία νέας ηθοποιού σε κωμική τηλεοπτική σειρά (Τατιάνα Μ. Αλί) | 1997 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The Fresh Prince of Bel-Air». *TV.com*. CBS Interactive. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2014.
2. ↑  Coker, Cheo Hodari (May 20, 1996). «Good Night, 'Prince'». *Los Angeles Times*.. Ανακτήθηκε στις January 2, 2014.
Ο **Ούλριχ Κλέμαν** (23 Μαρτίου 1892 - 1 Ιανουαρίου 1963) ήταν Γερμανός στρατηγός κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και αποδέκτης του Σταυρού των Ιπποτών του Σιδηρού Σταυρού της Ναζιστικής Γερμανίας. 

Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας των Δωδεκανήσων, ο Κλέμαν διοικούσε 7.500 άνδρες της Μεραρχίας "Ρόδος" κατά τη διάρκεια της επίθεσης στην ιταλική φρουρά της Ρόδου. Ο Κλέμαν νίκησε τους Ιταλούς εντός δύο ημερών, προτού φτάσουν οι βρετανικές ενισχύσεις στο νησί. 

Τον Σεπτέμβριο του 1943, μόλις δύο εβδομάδες μετά την παράδοση των Ιταλών, οι βρετανικές δυνάμεις προσγειώθηκαν στη Σάμο, τη Λέρο και την Κω. Ο Κλέμαν αντεπιτέθηκε και εντός δύο μηνών υπερέβη τις τρεις βρετανικές φρουρές.

Τον Ιούνιο του 1944, δύο αξιωματικοί των SS έφτασαν με αεροπλάνο στη Ρόδο στις συζητήσεις με τον Κλέμαν για τους (ομιλούντες λαντίνο) Εβραίους της Ρόδου. Στις 13 Ιουλίου, ο Κλέμαν εξέδωσε εντολή, με την οποία διατάχθηκε ο εβραϊκός πληθυσμός του νησιού να συγκεντρωθεί στην πόλη της Ρόδου και στις πόλεις Τριάντα, Κρεμαστό και Βιλανόβα έως τις 17 Ιουλίου το μεσημέρι. Στις 16 Ιουλίου, ο Κλέμαν αναγκάστηκε να εκδώσει άλλη μια διαταγή, που να δηλώνει ότι το Εβραϊκό Ζήτημα στη Ρόδο προφανώς προκάλεσε "αμφιβολίες" και εμπόδισε περαιτέρω αγνόηση εντολών από τα στρατεύματα. 1.700 μέλη της αρχαίας εβραϊκής κοινότητας της Ρόδου, από έναν πληθυσμό περίπου 2.000, συγκεντρώθηκαν και μεταφέρθηκαν στην ηπειρωτική Ευρώπη. Μόνο 160 από αυτούς επέζησαν από τα στρατόπεδα.  Από τους 6.000 Εβραίους, που μιλούσαν λαντίνο, στα Δωδεκάνησα συνολικά, περίπου 1.200 επέζησαν διαφεύγοντας στα κοντινά παράλια της Τουρκίας.

Από τις 27 Νοεμβρίου 1944 έως τις 8 Μαΐου 1945, ο Κλέμαν διοικούσε το τάγμα *Feldherrnhalle* στο Ανατολικό Μέτωπο. Τα τεθωρακισμένα του Klέμαν πολέμησαν στην Ουγγαρία και καταστράφηκαν στην Πολιορκία της Βουδαπέστης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «8 Settembre 1943 La Resistenza». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Σεπτεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 13 Αυγούστου 2015.
2. ↑  Hilberg, Raul (2003a) [1961]. *The Destruction of the European Jews* (Third έκδοση). New Haven, CT: Yale University Press. σελ. 754.
3. ↑  «Holocaust». Rhodesjewishmuseum.org. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2013.
4. ↑  «The Holocaust in Greece» (PDF). Ushmm.org. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 27 Αυγούστου 2013. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2013.

Πηγές
-----

* «Kleemann, Ulrich». *WW2 Gravestone* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2020.
Η **ορεινή κατσίκα** (*Oreamnos americanus*), επίσης γνωστή ως **κατσίκα των Βραχωδών Ορέων**, είναι θηλαστικό ενδημικό στη Βόρεια Αμερική. Είναι υποαλπικό και αλπικό είδος, ενώ έχει και ικανότητες ανάβασης καθώς συχνά εντοπίζεται να στέκεται πάνω σε βράχους και πάγους.

Παρά την καθομιλουμένη ονομασία, δεν είναι μέλος του γένους *Κάπρα*, το γένος που περιλαμβάνει όλες τις άλλες κατσίκες, όπως το αγριοκάτσικο (*Capra aegagrus*) από το οποίο κατάγεται η εξημερωμένη κατσίκα.

Διατροφή
--------

Νεαρή ορεινή κατσίκα γλείφει το κιγκλίδωμα για το αλάτι
Οι ορεινές κατσίκες είναι φυτοφάγα ζώα και περνούν το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου τους βοσκώντας. Οι ορεινές κατσίκες τρώνε χόρτα, βότανα, φτέρες, βρύα, λειχήνες, κλαδιά και φύλλα από θάμνους, καθώς και φύλλα από κωνοφόρα αν μεγαλώνουν σε μεγάλο υψόμετρο.

Μια ορεινή κατσίκα βόσκει στο Όρος Ράσμορ, Νότια Ντακότα
Στην αιχμαλωσία, η ορεινή κατσίκα μπορεί να τρώει επίσης σιτηρά, μηδικά, φρούτα, λαχανικά και χόρτα.

Μαλλί
-----

Αν και οι σύγχρονες ορεινές κατσίκες δεν έχουν εξημερωθεί και εμπορευματοποιηθεί για το μαλλί τους, οι προκολομβιανοί αυτόχθονοι λαοί της Βορειοδυτικής ακτής του Ειρηνικού το έκαναν.

Αναφορές
--------

1. ↑  «Mountain Goat». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2019.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* A. W. F. Banfield (1974). *The Mammals of Canada*. University of Toronto Press. (ISBN 0-8020-2137-9)
* M. Festa-Bianchet and S.D. Côté (2008). "Mountain Goats: Ecology, Behaviour and Conservation of an Alpine Ungulate". Island Press. (ISBN 978-1-59726-170-8). 265 p.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Loyal J. Johnson (1994) Alaska Department of Fish & Game
* US Forest Service – *Oreamnos americanus*
Το **Αλέισκ** (ρωσ. Але́йск) είναι μικρή πόλη της ασιατικής Ρωσίας, στο Κράι Αλτάι. Είναι κτισμένο στις όχθες του ποταμού Αλέι (παραπόταμου του Ομπ), από όπου και το όνομά του. Απέχει 120 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Μπαρναούλ. Ο πληθυσμός του ήταν 29.510 κάτοικοι το 2010.

Στο πλαίσιο των διοικητικών υποδιαιρέσεων της Ρωσίας, το Αλέισκ είναι το διοικητικό κέντρο του ραγιόν (περιοχής) Αλέισκι, παρά το ότι δεν αποτελεί τμήμα του, αλλά ως δήμος είναι το ξεχωριστό «Αστικό Οκρούγκ του Αλέισκ».

Η πόλη έχει σιδηροδρομική σύνδεση και κατά τη σοβιετική εποχή διέθετε εργοστάσια ζάχαρης, επισκευής αυτοκινήτων και αλευρόμυλους. Υπάρχει ακόμη η ομώνυμη αεροπορική βάση και μονάδα των «Στρατηγικών Δυνάμεων Πυραύλων» των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *OKTMO 179/2016*. 1  Αυγούστου 2016. www.gks.ru/free\_doc/2016/oktmo/tom7\_oktmo.rar. Ανακτήθηκε στις 12  Οκτωβρίου 2016.
2. ↑  www.gks.ru/free\_doc/doc\_2016/bul\_dr/mun\_obr2016.rar. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13  Μαΐου 2019.
3. ↑  Law #28-ZS
4. ↑  Law #84-ZS

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 246325916
* GND: 7634249-9

 |

 |
Ο **Δήμος Ροδίων** ήταν ένας από τους δέκα δήμους στους οποίους διαιρούνταν διοικητικά η Ρόδος, την περίοδο που ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ρόδου. Βρισκόταν στα βόρεια του νησιού και συνόρευε με τους δήμους Ιαλυσού και Καλλιθέας. Ο δήμος αποτελούνταν από ένα δημοτικό διαμέρισμα και είχε συνολικό πληθυσμό 52.318 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η πόλη της Ρόδου.

Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:

 **Δ.δ. Ρόδου** 
* η Ρόδος (πόλη)
* τα Κρητικά
* τα Ασγούρου
Η **Γκρέις Γκουτζούρ** (Χίντι: ग्रेस कुजूर) (γεννημένη στις 3 Απριλίου 1949) είναι Ινδή Αντιβάσι ποιήτρια από το Ράντσι (Τζαρκάντ). Γεννήθηκε στους Οραόν Πάτρικ Κουτζούρ και Ρουθ Κερκέτα. Αποσύρθηκε από τη θέση του γενικού διευθυντή προγράμματος από τη Γενική Διεύθυνση του Πανινδικού Ραδιοφώνου στο Νέο Δελχί το 2008. Η Κουτζούρ άρχισε να γράφει από το 1966. Ποιήματά της έχουν δημοσιευθεί σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά και εφημερίδες, όπως τα 'Hindustan', 'Aaj', 'Yudhrat Aam Άντμι', 'Aryavrat', 'Jharkhandi Bhasha Sahitya Sanskriti Akhra" κλπ. Ποιήματά της περιλαμβάνονται σε πολλές ποιητικές συλλογές, συμπεριλαμβανομένων των "Kalam Ugalti Aag" και "Lokpriya Aadivasi Kavitayen'. Δεν έχει δημοσιεύσει συλλογές μέχρι σήμερα. Έγραψε επίσης ραδιοφωνικά δράματα και κωμωδίες. Το έργο της "Mahua Gira Aadhi Raat" αναφέρεται στη μαγεία και είναι πολύ δημοφιλής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «हिन्दी कविताओं की रचयिता - ग्रेस कुजुर». Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2018.
2. ↑  Lokpriya Aadivasi Kavitayen |
3. ↑  «कवयित्री ग्रेस ने अपनी रचनाओं से मोहा मन». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2018.
Συντεταγμένες: 18°18′37″N 78°11′2″W﻿ / ﻿18.31028°N 78.18389°W﻿ / 18.31028; -78.18389

Το **Γκρέιντζ Χιλ** (αγγλικά: *Grange Hill*) είναι οικισμός της ενορίας του Ουεστμόρλαντ, στην Τζαμάικα. Αριθμώντας 7.219 κατοίκους το 2012, αποτελούσε τον οικισμό με τον σημαντικότερο πληθυσμό του Ουεστμόρλαντ μετά την τοπική διοικητική έδρα, τη Σαβάννα-λα-Μαρ.

Το χωριό είναι γνωστό ως η τοποθεσία εγκατάστασης της πρώτης πρεσβυτεριανικής χριστιανικής αδελφότητας, το 1837, εντός του εδάφους της ενορίας του Ουεστμόρλαντ. Έδιναν ιδιαίτερα σημασία στην εκπαίδευση, ενώ, παράλληλα, ανέλαβαν την διδασκαλία των Μαύρων, οι οποίοι είχαν απελευθερωθεί από τη δουλεία.

Ο Πίτερ Τος (1944-1987), μία από τις πλέον εμβληματικές μορφές της ρέγκε, καθώς και της ρασταφαριανικής πνευματικότητας, ήταν γεννημένος στο Γκρέιντζ Χιλ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) «Jamaica: largest cities and towns and statistics of their population». *www.world-gazetteer.com*. 5 Δεκεμβρίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Δεκεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2018.
2. ↑  (Αγγλικά) «Moravians, Presbyterians and Roman Catholics in Westmoreland». *historyjamaica.org*. 3 Ιανουαρίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Μαΐου 2018. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2018.
3. ↑  (Αγγλικά) «Peter Tosh». *www.britannica.com*. Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τζαμάικα
 |

 |
Ορόμο
**Οράμα** (καζακικά: орама‎) είναι παραδοσιακή πίτα που παρασκευάζεται στην Κεντρική Ασία, ιδιαίτερα μεταξύ των Κιργίζιων και Καζάκων. Το όνομα προέρχεται από μια ονομαστικοποίση της λέξης[*ασαφές*] "τυλίσσω"/"περιτυλίγω", αναφερόμενο στο πώς γίνεται το φαγητό.

Η ζύμη για οράμα είναι κατασκευασμένη από αλεύρι, νερό και αλάτι. Είναι ζυμωμένη και τυλίσσεται λεπτά, και η γέμιση απλώνεται από πάνω. Η γέμιση μπορεί να περιέχει πατάτες με κιμά, ζωικό λίπος με κιμά, και μερικές φορές κιμά κολοκυθάκι ή κάποιο άλλο λαχανικό. Η ζύμη στη συνέχεια τυλίσσεται γύρω από τη γέμιση σε τμήματα, έτσι ώστε να δημιουργήσει ένα μακρύ, λεπτό περικάλυμμα. Τα περικαλύμματα τοποθετούνται σε ένα κύκλο σε γλάστρες ατμού[*ασαφές*] και αχνίζεται.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Қазақ тілі терминдерінің салалық ғылыми түсіндірме сөздігі: К54 Қоғамдық тамақтандыру.— Алматы: "Мектеп" баспасы, 2007. — 232 бет.
Το **πέσο** (ισπανικά: *Peso cubano*‎, κωδικός ISO 4217: CUP, μερικές φορές ονομάζεται "εθνικό νόμισμα" ή στα ισπανικά *moneda nacional*) είναι ένα από τα δύο επίσημα νομίσματα που χρησιμοποιούνται στην Κούβα, ενώ το άλλο είναι το μετατρέψιμο πέσο (κωδικός ISO 4217: CUC, συχνά ονομάζεται δολάριο στην ομιλούμενη γλώσσα). Επί του παρόντος η αναλογία είναι 25 CUP ανά 1 CUC.

Οι περισσότεροι κρατικοί εργάτες στην Κούβα λαμβάνουν τους μισθούς τους σε εθνικά πέσο, αλλά κάποιοι λαμβάνουν μέρος του μισθού τους σε μετατρέψιμο πέσος. Τα καταστήματα που πωλούν βασικά είδη όπως φρούτα και λαχανικά δέχονται γενικά μόνο εθνικά πέσος. "Τα καταστήματα δολαρίων" πωλούν τα υπόλοιπα. Η λέξη "πέσος" μπορεί να αναφέρεται σε κάθε είδος χρήματος.

Τα κουβανικά μετατρέψιμα πέσος έχουν 25 φορές μεγαλύτερη αξία, αλλά αυτό δεν εξαλείφει εντελώς τη σύγχυση για τους τουρίστες. Δεδομένου ότι τα αγαθά που αγοράζονται σε εθνικά πέσος έχουν κυβερνητικές τιμές, οι τουρίστες μερικές φορές συγχέονται με τιμές που φαίνονται "πολύ φτηνές". Τα σκληρά πέσος (CUC) διακρίνονται είναι εύκολα από τα εθνικά (CUP), καθώς τα κέρματα CUC έχουν οκταγωνικό σχήμα στο εξωτερικό χείλος του γύρου. Η μόνη εξαίρεση σε αυτό είναι το πιο κοινό κέρμα σε CUP, το 1 πέσος που έχει επίσης αυτό το οκταγωνικό σχήμα. Επίσης, τα νομίσματα σε CUC παρουσιάζουν μνημεία και τα χαρτονομίσματα σε CUP έχουν πορτρέτα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «1 peso at Numista». Numista.
Ο **Αλεξικλής** (αρχ. ελλ. *Ἀλεξικλῆς*, 5ος αι. π.Χ.), ήταν αρχαίος Αθηναίος στρατηγος και πολιτικός που ανήκε στους ολιγαρχικούς. Ανέλαβε το αξίωμα του *στρατηγού* το 411 π.Χ. και υποβοήθησε το Αθηναϊκό πραξικόπημα του 411 π.Χ. καθώς και το βραχύβιο καθεστώς που αυτό επέβαλε, την Αρχή ή Βουλή των Τετρακοσίων. Μετά την πτώση του ολιγαρχικού αυτού καθεστώτος, ο Αλεξικλής και αρκετοί ομοϊδεάτες του, όπως ο Πείσανδρος και ο Χαρικλής, εγκατέλειψαν την πόλη, καταφεύγοντας στη Δεκέλεια, υπό την προστασία των Σπαρτιατών. Ωστόσο λίγο αργότερα ο Αλεξικλής συνελήφθη, προφυλακίσθηκε στον Πειραιά, καταδικάσθηκε σε θάνατο και εκτελέσθηκε για τη συμμετοχή του στην προδοσία του Φρυνίχου

Παραπομπές
----------

1. ↑  Schmitz, Leonhard (1867). «Alexicles». Στο: William Smith, επιμ. *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*. **1**. Βοστώνη: Little, Brown and Company, σσ. 128. .
2. ↑  Θουκυδίδης, Η΄ 92
3. ↑  Λυκούργου *Κατά Λεωκράτους*, σελ. 164

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελ. 105


|  |  |
| --- | --- |
|  | *Αυτό το λήμμα βασίζεται ή περιλαμβάνει κείμενο από λήμμα στo Λεξικό της ελληνικής και ρωμαϊκής βιογραφίας και μυθολογίας του Ουίλλιαμ Σμιθ (1870) που αποτελεί κοινό κτήμα.* |
Η **Αγνή**, γερμ.: Agnes von Brandenburg von Hohenzollern (17 Ιουλίου 1584 στο Βερολίνο - 26 Μαρτίου 1629 στο Αμτ Νόιχάουζ) ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και με τους γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα της Πομερανίας και μετά της Σαξονίας-Λάουεμπουργκ.

Βιογραφία
---------

Ήταν η πέμπτη κόρη (2η από τον 3ο γάμο) του Ιωάννη-Γεωργίου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου (1525–1598) από τον 3ο γάμο του με την Ελισάβετ των Ασκάνια (1563-1607), κόρη του πρίγκιπα Ιωακείμ-Ερνέστου πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσερμπστ.

Στις 25 Ιουνίου 1604 στο Βερολίνο παντρεύτηκε τον πρώτο της σύζυγο Φίλιππο-Ιούλιο δούκα της Πομερανίας-Βόλγκαστ (1584–1625). Το ζευγάρι κατοικούσε στο κάστρο Βόλγκαστ. Ένα αγρόκτημα στο Ούνταρς στο νησί Ρύγκεν πήρε το όνομά του από αυτήν: *Agnisenhof*. Το 1615 η Ελισάβετ συμμετείχε, κατόπιν αιτήματος του συζύγου της, στη χρηματοδότηση ενός νομισματοκοπείου στο Φράντσμπουργκ.  Μετά το τέλος του Φίλιππου-Ιουλίου, η Αγνή ζούσε στην *ιδιοκτησία χηρείας της (wittum)*, στην περιοχή του Μπαρτ. Ο Ντούμπσλαφ Κρίστοφ φον Άικστετ αουφ Ρότενκλεμπενοβ, που ήταν σύμβουλος του συζύγου της, υπηρέτησε ως ιδιωτικός σύμβουλος και διαχειριστής. 

Η Ελισάβετ παντρεύτηκε ξανά στις 9 Σεπτεμβρίου 1628, στο Σλος Μπαρτ, με τον δέκα χρόνια νεώτερο Φραγκίσκο-Κάρολο δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ (1594–1660), ο οποίος ήταν στρατηγός στον αυτοκρατορικό στρατό. Με αυτόν τον δεύτερο γάμο έχασε τα δικαιώματά της για τον Μπαρτ. Ωστόσο ο Φραγκίσκος-Κάρολος έπεισε τον Βάλενσταϊν να αναγκάσει τον Μπόγκισλαβ ΙΔ΄ δούκα της Πομερανίας να της επιτρέψει να διατηρήσει τον Μπαρτ μέχρι το τέλος της.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε πρώτα το 1604 τον Φίλιππο-Ιούλιο δούκα της Πομερανίας. Δεν απέκτησαν απογόνους και ο Φίλιππος-Ιούλιος απεβίωσε το 1625.

Το 1628 η Αγνή έκανε δεύτερο γάμο με τον Φραγκίσκο-Κάρολο των Ασκάνια δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ. Δεν είχαν παιδιά.

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  Joachim Krüger: *Zwischen dem Reich und Schweden: die landesherrliche Münzprägung im Herzogtum Pommern und in Schwedisch-Pommern in der frühen Neuzeit (ca. 1580-1715)*, LIT Verlag, Berlin, Hamburg and Münster, 2006, p. 120 ff
2. ↑  Julius von Bohlen: *Die Erwerbung Pommerns durch die Hohenzollern: zur Erinnerung an die vor 50 Jahren erfolgte Wiedervereinigung des ganzen Pommern unter die Herrschaft seines erlauchten Königshauses*, Decker, 1865, p. 56
3. ↑  Johann Samuel Ersch: *Allgemeine Encyclopädie der Wissenschaften und Künste in alphabetischer Folge*, vol. 48, J. f. Gleditsch, 1848, p. 95

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Samuel Buchholtz: *Versuch einer Geschichte der Churmark Brandenburg*, 1767, σελ. 490, Διαδικτυακά

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 74287669
* GND: 104352736

 |

 |
Ο ποταμός **Γουαδαλούπε**, ή **Ρίο Γουαδαλούπε**, ή **Γκουαδαλόχε** είναι ποταμός της κεντρικής Ιβηρικής χερσονήσου (Ισπανία).

Πηγάζει από την ομώνυμη οροσειρά Σιέρρα ντε Γουαδαλούπε κοντά στην ομώνυμη πόλη Γουαδαλούπε στην Εστρεμαδούρα, όπου μετά από ένα ρου 40,5 χλμ. εκβάλει στον ποταμό Γουαδιάνα, (στα σύνορα με την Πορτογαλία), του οποίου και αποτελεί τελικά παραπόταμο. Η λεκάνη απορροής του Γουαδαλούπε φθάνει περίπου τα 380 τ.χλμ. και βρίσκεται μεταξύ της παραπάνω οροσειράς και του διερχόμενου νότια ποταμού Γουαδιάνα.

Το όνομα του ποταμού είναι σύνθετο, από την αραβική λέξη "γκουάντα" = ποταμός και τη λατινική lupus = λύκος ή φως.
Ο **Ορέστης** είναι τραγωδία του Αλέξανδρου Σούτσου.

Υπόθεση
-------

Τα πρόσωπα του έργου είναι ο Αίγισθος, τύραννος του Άργους, η Κλυταιμνήστρα, χήρα του Αγαμνένονα και σύζυγος του Αίγισθου, τα παιδιά από τον πρώτο γάμο Ηλέκτρα, Χρυσόθεμις και Ορέστης, ο Πυλάδης,φίλος του Ορέστη και γιος του Στρόφιου,βασιλιά της Φωκίδος,η Αίγινα θεραπάινιδα της Κλυταιμνήστρας,ο Άτταλος αρχηγός της φυλακής του Αιγίσθου, ακόλουθοι του Ορέστη και Αργείοι.
Το έργο ξεκινά με την Ηλέκτρα στον τάφο του Αγαμέμνονα και μονολογεί περιμένοντας οκτώ χρόνια τώρα τον Ορέστη. Η λέκτρα είναι μετανιωμένη για όσα έχουν γίνει, αφού έχει εφιάλτες και φοβάται γι' αυτό στέλνει να γίνουν θυσίες στον τάφο του βασιλιά. Ορέστης και Πυλάδης φτάνουν και σχεδιάζουν να πουν στον Αίγισθο πως ο Ορέστης έχει πεθάνει. Ο Αίγισθος προσποιείται τον τρυφερό σύζυγο στην Κλυταιμνήστρα και στέλνει να σκοτώσουν τον Ορέστη.

Πληροφορίες
-----------

Η πεντάπρακτη τραγωδία *Ορέστης* γράφτηκε πιθανώς το 1823/4. Στο πρώτο μέρος της βασίζεται στην Ηλέκτρα του Σοφοκλή. Στο δεύτερο μέρος στην ομώνυμη τραγωδία του Βιττόριο Αλφιέρι, που η ελληνική ανώνυμη μετάφρασή της είχε παρασταθεί στο Βουκουρέστι το 1820.

Παραπμπές
---------

1. ↑  Βάλτερ Πούχνερ, « Ορέστης», Ανθολογία Νεοελληνικής Δραματουργίας, τομ. Β, 1 Από την Επανάσταση του 1821 ως τη Μικρασιατική Καταστροφή, εκδ. Μ.Ι.Ε.Τ. Αθήνα, 2006, σελ.107

Πηγή
----

* Βάλτερ Πούχνερ, « Ορέστης», Ανθολογία Νεοελληνικής Δραματουργίας, τομ. Β, 1 Από την Επανάσταση του 1821 ως τη Μικρασιατική Καταστροφή, εκδ. Μ.Ι.Ε.Τ. Αθήνα, 2006, σελ.106-121
Ο Ναυτικός επίσημος όρος "**Αλεξίφωτο**" χρησιμοποιείται υπό τρεις διαφορετικές έννοιες:
ως αλεξίφωτο φάρου, ως αλεξίφωτο φανών ναυσιπλοΐας και ως αλεξίφωτο παραφωτίδας (φινιστρινιού).

**Αλεξίφωτο φάρων** ονομάζεται η μεταλλική συνήθως επιφάνεια που τοποθετείται μόνιμα εκτός του "οπτικού" του Φάρου προκειμένου έτσι να μην είναι περίβλεπτος. Η τοποθέτησή του γίνεται έτσι ώστε ο Φάρος να εκπέμπει σε ορισμένο τομέα του ορίζοντα προκειμένου να υποδηλώσει ύπαρξη ναυτικού κινδύνου (βράχια, υφάλους κλπ). Αλεξίφωτα φέρουν μόνο αυτόματοι φάροι τύπου "αγκά" και όμοιοι αυτών. Καταχρηστικά αναφέρονται από πολλούς ως αλεξίφωτα τα περιστρεφόμενα μεταλλικά πτερύγια που παρέχουν τις χαρακτηριστικές σκοτεινές φάσεις του "χαρακτηριστικού" του Φάρου καθώς και τον ρυθμό διαδοχής αυτών.
**Αλεξίφωτο φανών ναυσιπλοΐας** ονομάζεται η μόνιμη κατασκευή κόγχη μέσα στην οποία τοποθετείται ο φανός ναυσιπλοΐας στο πλοίο, έτσι ώστε να είναι ορατός σε ορισμένο τομέα του ορίζοντα κατά θέση του πλοίου. Οι σύγχρονοι φανοί ναυσιπλοΐας φέρουν οι ίδιοι μόνιμο άνοιγμα εκπομπής του φωτός δυνάμενοι έτσι να τοποθετηθούν, ανεξέρτητα αν υφίσταται ή όχι αλεξίφωτο φανών στο πλοίο.
**Αλεξίφωτο παραφωτίδας** ονομάζεται ο μεταλλικός συνήθως δίσκος που καλύπτει εσωτερικά το κρύσταλλο της παραφωτίδας (του φινιστρινιού). Απαραίτητη προφύλαξη κυρίως "εν πολέμω" όταν διαταχθεί "συσκότιση σκάφους". Σε περίπτωση έλλειψης αλεξιφώτου τότε το φινιστρίνι βάφεται εσωτερικά με βαθυκύανο ελαιόχρωμα.
Μοντέρνα γκαρνταρόμπα, με συρόμενες πόρτες.
**Γκαρνταρόμπα** (*wardrobe, armoire*), από την Ιταλική λέξη *Guarda roba*, είναι το σημείο ή δωμάτιο στις κατοικίες, όπου φυλάμε και κρεμάμε τα ρούχα μας. Ως μεταφορική έννοια σημαίνει «συλλογή φορεμάτων». Και όχι μόνο, αφού στο Μεσαίωνα, οι βασιλείς και αυτοκράτορες της εποχής είχαν δωμάτια–γκαρνταρόμπες που εκτός των επίσημων ενδυμάτων τους, φύλασσαν και μέρος των κοσμημάτων και του πλούτου τους.

Ως έπιπλο, *γκαρνταρόμπα* σημαίνει το συνήθως ξύλινο έπιπλο το οποίο αποτελεί τον «αποθηκευτικό χώρο» των καλύτερων ενδυμάτων μας, τα οποία βρίσκονται συνήθως κρεμασμένα, στην κρεβατοκάμαρα. Η μορφολογία της γκαρνταρόμπας ποικίλει και είναι ανάλογη με το χώρο και τις διαστάσεις της, τη συγκεκριμένη θέση της, και τη ρυθμολογία της υπόλοιπης επίπλωσης της κατοικίας.

Ευρωπαϊκή πρωταρχική μορφή μιας αριστοκρατικής γκαρνταρόμπας με μεταλλικές συνδέσεις και μηχανισμό κλειδώματος
Ιστορικά, η πρώτη γκαρνταρόμπα ήταν ένα *σεντούκι*, δηλ. ένα ξύλινο συνήθως κιβώτιο, όπου εκεί μέσα, η άρχουσα τάξη και οι αριστοκράτες τοποθετούσαν τις επίσημες ενδυμασίες τους. Αργότερα, αυτό άλλαξε και γκαρνταρόμπα ονομάστηκε ένα «ολόκληρο δωμάτιο» το οποίο είχε κρεμάστρες περιφερειακά της τοιχοποιίας και εκεί τοποθετούσαν τα ενδύματα. Στη συνέχεια εντός του χώρου, τοποθετήθηκαν έπιπλα με ειδικά ντουλάπια ή ξύλινα συνήθως κιβώτια με αντίστοιχες κρεμάστρες. Γενικά, η γκαρνταρόμπα είχε μια διαχρονική εξέλιξη μέσα στο χρόνο, μέχρι τις σημερινές μοντέρνες συρόμενες γκαρνταρόμπες που φτιάχνονται συνήθως από συνθετικά υλικά, αλουμίνιο ή άλλες επενδύσεις.

Πρόσθετα, γκαρνταρόμπα ονομάζεται και το δωμάτιο εκείνο για τους ανθρώπους όπου μπορούν να αφήσουν - κρεμάσουν τα παλτά τους, μανδύες ή άλλα εξωτερικά ενδύματά τους, όταν εισέρχονται σε ένα κτίριο για εργασία, ή διασκέδαση - ψυχαγωγία, λ.χ. σε θέατρα ή κινηματογράφους ή ωδεία κ.ά.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Σιμωνέτης, Γιάννης Θ. (2001). *Γλωσσάρι της Μαστοράντζας*. Αθήνα: Εκδόσεις Ξύλο-Έπιπλο. σελ. 75.
3. ↑
4. ↑
Ο **αδινόλης** (αγγλ. *adinole*) είναι πέτρωμα που ανήκει στην ομάδα των στιφρών κερατιτών.

Αποτελείται από ένα συμπαγές λεπτόκοκκο μείγμα αλβίτη και αλλοτριόμορφου χαλαζία, με μικρότερες ποσότητες από ακτινόλιθο, επίδοτο και λευκόξενο. Χημικώς περιέχει έως και 10% κατά βάρος ανθρακικό νάτριο. Οι αδινόλες σχηματίσθηκαν από αργιλικούς σχιστόλιθους, οι οποίοι υπέστησαν μεταμόρφωση από την επαφή τους με εκρηξιγενή πετρώματα.

Αδινόλες υπάρχουν στη Γερμανία (ιδιως στα Όρη Χαρτς, στην περιοχή του Σάαρ και αλλού), κοντά στη Βρέστη της Γαλλίας και στην κοιλάδα του ποταμού Μίσιγκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.

Πηγές
-----

* Γ. Γεωργαλάς: Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 2 (1968), σελίδα 110

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο αδινόλης στο *mindat.org*
Στην ελληνική μυθολογία η **Αδμήτη** ήταν κόρη του βασιλέα των Μυκηνών Ευρυσθέα και της Αντιμάχης. Επομένως ήταν εγγονή, από τη μητέρα της, του Ωκεανού και της Τηθύος (κατά μία εκδοχή υπήρχε και μία από τις Ωκεανίδες που ονομαζόταν Αδμήτη). Αδελφός της Αδμήτης ήταν ο Περιμήδης.

Η Αδμήτη υπήρξε η αιτία για ένα από τους 12 άθλους του Ηρακλή, όταν φανέρωσε στον πατέρα της τη σφοδρή της επιθυμία να έχει δική της τη ζώνη της βασίλισσας των Αμαζόνων, της Ιππολύτης, που της την είχε δώσει ο ίδιος ο θεός Άρης. Ο Ευρυσθέας τότε διέταξε τον Ηρακλή να τη φέρει.

Σύμφωνα με άλλο μύθο, η Αδμήτη ήταν ιέρεια στο ναό της θεάς Ήρας στο Άργος. Κάποτε έφυγε από το Άργος παίρνοντας μαζί της και το άγαλμα της θεάς, και πήγε στη νήσο Σάμο, όπου και παρέμεινε μέχρι τον θάνατό της. Την επέτειο της αφίξεως της Αδμήτης στο νησί εόρταζαν οι αρχαίοι του κάτοικοι με επισημότητα και μεγαλοπρέπεια, γιατί πίστευαν ότι αυτό έγινε μετά από εντολή της θεάς Ήρας, η οποία έτσι φανέρωσε την εύνοια και ιδιαίτερη αγάπη της προς τη νήσο. Από τότε η Σάμος έγινε κέντρο της λατρείας της Ήρας.

Δείτε επίσης
------------

* Από την Αδμήτη πήρε το όνομά του ο αστεροειδής 398 Αδμήτη (398 Admete), που ανακαλύφθηκε το 1894.

Πηγές
-----

* *Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου*, ii. 5. § 9
* Ιωάννης Τζέτζης: *Ad Lycophron*, 1327
* Αθήναιος: *Δειπνοσοφισταί*, τ. 15, σελ. 447
* Schmitz, Leonhard (1867): «Admete» (1) & (2), στο: Smith, William: *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, τόμος 1, Βοστώνη, σελ. 19

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Μυθολογία
* Πύλη:Ελληνική μυθολογία
 |

 |
Συντεταγμένες: 50°31′0″N 128°1′59″W﻿ / ﻿50.51667°N 128.03306°W﻿ / 50.51667; -128.03306

Το **Γουίντερ Χάρμπουρ** (αγγλικά: *Winter Harbour*) είναι ένα ψαροχώρι 20 ανθρώπων, το οποίο βρίσκεται στο βόρειο άκρο της Νήσου Βανκούβερ στις εκβολές του *Quatsino Sound* κοντά στην Λίμνη Λίσον (*Leeson Lake*) στη Βρετανική Κολομβία, στον Καναδά. Πήρε το όνομά του τον 19ο αιώνα, λόγω του ομώνυμου κόλπου της , και αποτελεί ένα ασφαλές φυσικό λιμάνι ακόμα και το χειμώνα. Τα Πάρκα Quatsino Provincial Park και Raft Cove Provincial Park βρίσκονται σε κοντινή απόσταση.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Γουίντερ Χάρμπουρ, Νήσος Βανκούβερ, ΒΚ Αρχειοθετήθηκε 2006-05-20 στο Wayback Machine. στο BritishColumbia.com
* Επίσημη ιστοσελίδα
Ο καταρράκτης Ουτσάν-Σου
Ο **καταρράκτης Ουτσάν-Σου** (ουκρανικά: Учан-Су, ρωσικά: Уча́н-Су, κριμαϊκά ταταρικά: Uçan Suv), είναι καταρράκτης στο ποτάμι Ουτσάν-σου στις νότιες πλαγιές των Κριμαϊκών Ορέων στην Κριμαία. Το όνομα στα κριμαϊκά ταταρικά σημαίνει ιπτάμενο νερό. 

Ο Ουτσάν-σου, ο υψηλότερος καταρράκτης στην Κριμαία, είναι δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο που βρίσκεται σε απόσταση 7 χιλιομέτρων από την Γιάλτα, στην μισή απόσταση προς το όρος Άι-Πέτρι. Ο καταρράκτης έχει ύψος 98 μέτρων (322 πόδια) και βρίσκεται σε υψόμετρο 390 μέτρων (1.280 πόδια), και τα νερά του είναι περισσότερα κατά την διάρκεια της άνοιξης καθώς τροφοδοτείται από τα χιόνια που λιώνουν στα βουνά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Three canyons trekking (Chernorechensky Canyon, Uzunja Canyon and Grand Crimean Canyon). Journey by a mountainous part of Crimea.». extremetime.ru.. Ανακτήθηκε στις 1 May 2016.
Οι **Αδιέξοδο** ήταν ελληνικό πανκ συγκρότημα που δημιουργήθηκε το 1983 στην Αθήνα. Την αρχική σύνθεση αποτελούσαν ο Δημήτρης Σπυρόπουλος (που αργότερα σχημάτισε τους Deus Ex Machina), ο Σωτήρης Θεοχάρης (μετέπειτα τραγουδιστής των Σπυριδούλα και μετά Ηχογλυκαιμία), ο Στάθης Παπανδρέου (μετά στους Split Image, τύμπανα, Ziggy Was ηχολήπτης) και ο Μίμης Αλημπράντης στο μπάσο. Από το μπάσο πέρασαν επίσης η (14 χρονών τότε) Μαρία Βασιλάκη (που αργότερα πήγε στους Despise), ο Ντίνος Ζούμπερης (Ναυτία, Ξεχασμένη Προφητεία και αργότερα, στη δεκαετία του '90 στους Echo Tattoo) και ο μετέπειτα τραγουδιστής των Deus Νίκος Χαραλαμπόπουλος (Τσουλούφης). Προσθέτοντας και τον Γιάννη Βεναρδή (Γενιά του Χάους, Λευκή Συμφωνία και επίσης Deus Εx Machina) στα ντραμς το συγκρότημα σταθεροποίησε τη σύνθεσή του. Οι Αδιέξοδο συμμετείχαν σε πολλά live και συναυλίες αλληλεγγύης σε αρκετά μέρη της Ελλάδας και κυκλοφόρησαν ένα άλμπουμ το 1986 πριν διαλυθούν την ίδια χρονιά. Είχαν παράλληλη πορεία με τους Γενιά του Χάους και αποτέλεσαν τον πυρήνα δημιουργίας των Deus Ex Machina στα 1989.

Δισκογραφία
-----------

* *Η Γενιά του Χάους και το Αδιέξοδο σας εύχονται Καλή Όρεξη* (1984 split κασέτα, Art Νouveau)
* *Διατάραξη κοινής ησυχίας*(συμμετοχή, 1984, Enigma records)
* *Η Γενιά του Χάους και το Αδιέξοδο σας εύχονται Καλό Πάσχα* (1985 split κασέτα, ζωντανά στο Αγρίνιο)
* *Αδιέξοδο/Απόγνωση* (split, 1985)
* *38 χιλιοστά* (1986 LP, Enigma records)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Επίσημη ιστοσελίδα των Split Image». splitimage.gr. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2013.
2. ↑  «Αδιέξοδο». punk.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαΐου 2013. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2013.
3. ↑  «ΑΔΙΕΞΟΔΟ». anexartisi.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Σεπτεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αδιέξοδο στο Discogs
* Συνέντευξη μελών στο fanzine "Χωρίς Κανόνα"
Το **Γουίσλερ** (αγγλικά: Whistler· γλώσσα Σκώμις: Sḵwiḵw) είναι παραθεριστικός δήμος στις νότιες οροσειρές του Ειρηνικού επί τα παράκτια όρη στην επαρχία της Βρετανικής Κολομβίας του Καναδά, περίπου 125 χλμ. βόρεια του Βανκούβερ και 36 χλμ. νότια της κωμόπολης του Πέμπερτον. Ενσωματώθηκε ως ο **Παραθεριστικός Δήμος του Γουίσλερ** (Resort Municipality of Whistler) και έχει μόνιμο πληθυσμό περίπου 11.854 κατοίκους, συν έναν μεγαλύτερο αλλά εναλλασσόμενο πληθυσμό εποχιακών εργαζομένων, συνήθως νεότερων ατόμων πέρα από τη Βρετανική Κολομβία, ιδίως από την Αυστραλία και την Ευρώπη.

Πάνω από δύο εκατομμύρια άνθρωποι επισκέπτονται το Γουίσλερ ετησίως, κυρίως για αλπικό σκι και χιονοσανίδα και, το καλοκαίρι, ορεινή ποδηλασία στο Γουίσλερ Μπλάκκομπ. Το χωριό του έχει κερδίσει πολλά βραβεία σχεδιασμού και το Γουίσλερ έχει ψηφιστεί μεταξύ των κορυφαίων προορισμών στη Βόρεια Αμερική από μεγάλα περιοδικά σκι από τα μέσα της δεκαετίας του 1990. Κατά τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2010, το Γουίσλερ φιλοξένησε τις περισσότερες εκδηλώσεις αλπικού σκι, βορινού σκι, λουτζ, σκέλετον και αγωνιστικού ελκήθρου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www12.statcan.gc.ca/census-recensement/2016/dp-pd/prof/index.cfm?Lang=E.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Whistler, British Columbia στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 233808829
* LCCN: n87943394
* GND: 4278321-5
* NKC: ge421280

 |

 |
Το **Ουτουρούνκου** (*Uturuncu*) είναι ηφαίστειο στην Επαρχία Σουρ Λίπες της νότιας Βολιβίας, με δύο κορυφές και μέγιστο υψόμετρο 6.008 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Η ονομασία του σημαίνει ιαγουάρος στις γλώσσες Κέτσουα. Αποτελείται από ένα σύμπλεγμα ηφαιστειακών δόμων και εκροών λάβας με συνολικό όγκο που εκτιμάται σε 50 έως 85 κυβικά χιλιόμετρα. Σήμερα το βουνό δεν έχει παγετώνες, αλλά φέρει ίχνη προϊστορικών παγετώνων. Είναι στρωματοηφαίστειο και η ηφαιστειακή του δραστηριότητα σημειώθηκε κυρίως κατά την Πλειστόκαινο εποχή. Η τελευταία έκρηξη του Ουτουρούνκου συνέβη πριν από περίπου 250 χιλιάδες χρόνια. Ωστόσο, υπάρχουν ενεργές Φουμαρόλες ανάμεσα στις δύο κορυφές του.

Το ηφαίστειο υψώνεται στο Ηφαιστειακό συγκρότημα Αλτιπλάνο-Πούνα, μια μείζονα περιοχή με μεγάλα ηφαίστεια και καλδέρες, που κατά τα τελευταία εκατομμύρια έτη συσσώρευσε περί τα 10.000 κυβικά χιλιόμετρα ηφαιστειακών αναβλημάτων. 

Από το 1992 και μετά, παρατηρήσεις από τεχνητούς δορυφόρους έχουν υποδείξει μια συνεχιζόμενη ανύψωση του εδάφους (1 έως 2 εκατοστόμετρα ανά έτος) σε μια μεγάλη περιοχή (της τάξεως των 1000 τετραγωνικών χιλιομέτρων) με κέντρο το Ουτουρούνκου. Το φαινόμενο έχει ερμηνευθεί ως ένδειξη για μια μεγάλης κλίμακας διείσδυση μάγματος κάτω από το ηφαίστειο. Αυτή η συσσώρευση πιθανώς να αποτελεί το προοίμιο για μεγάλης κλίμακας ηφαιστειακή δραστηριότητα, ακόμα και σε κλίμακα «υπερηφαιστείου», και μετέπειτα σχηματισμό μεγάλης καλδέρας, η οποία θα αλλάξει τελείως τη μορφή του βουνού. Υπάρχει επίσης επίμονη σεισμική δραστηριότητα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Google Earth*. Google. 2001.
2. ↑  Comeau, Matthew J. κ.ά. (1 Οκτωβρίου 2016): «New constraints on the magma distribution and composition beneath Volcán Uturuncu and the southern Bolivian Altiplano from magnetotelluric data», *Geosphere*, τόμος 12 (νο. 5), σσ. 1391-1421.
Ο **Αδράλεστος** (άκμασε 920-921) ήταν ο Δομέστικος των Σχολών (αρχηγός του βυζαντινού στρατού) στα πρώτα χρόνια της βασιλείας τού Ρωμανού Α΄ Λεκαπηνού.

Βιογραφία
---------

Πολύ λίγα είναι γνωστά γι' αυτόν. Προφανώς διορίστηκε στη θέση του Δομέστικου μετά την άνοδο τού Ρωμανού Α΄ στον θρόνο το 920, διαδεχόμενος τον Ιωάννη Γαριδά, και κράτησε τη θέση μέχρι το τέλος του αργότερα το 920 ή το 921, καθώς αναφέρεται ότι απεβίωσε το 921. Διάδοχός του ήταν ο Πόθος Αργυρός.   Η οικογένειά του είναι άγνωστη. Ο Ροντόλφ Γκυγιάν τον θεωρούσε πρόγονο, πιθανώς παππού, τού Αδραλεστού Διογένη, *στρατηγού* τού Ανατολικού Θέματος το 970, αλλά υπάρχουν ελάχιστα συγκεκριμένα στοιχεία, που να υποστηρίζουν αυτήν την υπόθεση, εκτός από τα πανομοιότυπα ονόματα.

Πηγές
-----

* Guilland, Rodolphe (1967). "Le Domestique des Scholes". Recherches sur les institutions byzantines [Studies on the Byzantine Institutions]. Berliner byzantinische Arbeiten 35 (in French). Vol. I. Berlin and Amsterdam: Akademie-Verlag & Adolf M. Hakkert. pp. 426–468. OCLC 878894516.
* Lilie, Ralph-Johannes; Ludwig, Claudia; Pratsch, Thomas; Zielke, Beate (2013) (στα γερμανικά). *Prosopographie der mittelbyzantinischen Zeit Online. Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften. Nach Vorarbeiten F. Winkelmanns erstellt*. Βερολίνο και Βοστόνη: De Gruyter. .

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.
2. 1 2  PmbZ.
3. 1 2  Guilland 1967, σελ. 441.
Ο **Αδεμάρος'*, γερμ.:* Ad(h)emar** λατιν.: Ademarius, ήταν γιος του πρίγκιπα Πέτρου του Σαλέρνο. Διαδέχθηκε τον πατέρα του, έναν σφετεριστή, το 853.

Η εξουσία τού Αδεμάρος ήταν αντιδημοφιλής. Οι κόμητες της Κάπουα μείωσαν την πριγκιπική εξουσία και την επικράτειά του. Το 858 χρειάστηκε να ζητήσει τη βοήθεια του Γουίδων Α΄ δούκα του Σπολέτo, ο οποίος απαίτησε την κοιλάδα Λίρι σε αντάλλαγμα.

Το 861 μία λαϊκή εξέγερση, με επικεφαλής τον Γουαϊφέρος των Νταουφεριδών, τον ανέτρεψε και τον φυλάκισε. Βασανίστηκε και στη συνέχεια τυφλώθηκε.  Ο Γουαϊφέρος εξελέγη για να τον αντικαταστήσει.

Πηγές
-----

1. 1 2 3   Benigni, Umberto (1912). «Diocese of Salerno». *Catholic Encyclopedia*. **13**. New York: Robert Appleton Company.
Η αδελφότητα Φούτζιγουαρα (ιαπωνικά: 藤原 氏, Fujiwara-uji ή Fujiwara-shi), για λόγους συντομίας, πολλές φορές αναφέρεται ως Tōshi (ιαπωνικά: 藤 氏), κατάγεται από τη φυλή Nakatomi και συνεπώς κατάγεται απο την Ame-no-Koyane-no-Mikoto. Η αδελφότητα Fujiwara ήταν μια ισχυρή οικογένεια αντιβασιλέων στην Ιαπωνία. Η ιστορία της αδελφότητας, γραμμένη τον 8ο αιώνα μ.Χ ,γνωστή και ως  Tōshi Kaden (ιαπωνικά: 藤 氏 家 伝),  αναφέρει τα ακόλουθα στη βιογραφία του πατριάρχη της αδελφότητας, Nakatomi no Kamatari (614 μ.Χ–669 μ.Χ): της επαρχίας Takechi της επαρχίας Yamato «Ο Καματάρι, υπουργός του εσωτερικού ανακτόρου που ονομαζόταν επίσης" Chūrō ", ήταν άνθρωπος της περιοχής Takechi της επαρχίας Yamato. Οι πρόγονοί του κατάγονταν από την Ame no Koyane no Mikoto, και για γενιές ήταν αυτοί που όριζαν τις τελετές για τον Ουρανό και τη Γη, εναρμονίζοντας το διάστημα μεταξύ των ανθρώπων και των θεών. Επομένως, διατάχθηκε η αδελφότητα τους να ονομάζεται Ōnakatomi.

  

Η αδελφότητα δημιουργήθηκε όταν ο ιδρυτής, Nakatomi no Kamatari (614–669) της φυλής Nakatomi, ανταμείφθηκε από τον αυτοκράτορα Tenji με το τιμητικό «Fujiwara», το οποίο εξελίχθηκε ως επώνυμο για το Kamatari και τους απογόνους του. Με τον καιρό, το Φούτζιγουαρα έγινε γνωστό ως όνομα της αδελφότητας.

  

Η αδελφότητα Φούτζιγουαρα κυριάρχησε στην ιαπωνική πολιτική της περιόδου Heian (794–1185) καθώς είχαν το μονοπώλιο στις θέσεις αντιβασιλέων, sesshō και kampaku. Η πρωταρχική στρατηγική της οικογένειας για να αποκτήσει επιρροή ήταν μέσω του γάμου των κορών της αδελφότητας με τους αυτοκράτορες. Μέσα από αυτό, η Φούτζιγουαρα αποκτούσε επιρροή στον επόμενο αυτοκράτορα που, σύμφωνα με την οικογενειακή παράδοση εκείνης της εποχής, θα μεγάλωνε στο νοικοκυριό από την πλευρά της μητέρας του και θα όφειλε πίστη στον παππού του.

Καθώς οι παραιτούμενοι αυτοκράτορες ανέλαβαν την εξουσία ασκώντας insei (ιαπωνικά: 院 政, μοναστηριακός κανόνας) στα τέλη του 11ου αιώνα, και στη συνέχεια ακολούθησε η άνοδος της τάξης των πολεμιστών (σαμουράι), η αδελφότητα έχασε σταδιακά τον έλεγχό της πολιτικής.

  

Η αδελφότητα Φούτζιγουαρα του Βορρά (Ōshū Fujiwara) κυβέρνησε την περιοχή Tōhoku (βορειοανατολικά Honshū) της Ιαπωνίας κατά τον 12ο αιώνα.

  

Πέρα από τον 12ο αιώνα, συνέχισαν να μονοπωλούν τους τίτλους του sesshō και του kampaku για μεγάλο χρονικό διάστημα έως ότου το σύστημα καταργήθηκε στην περίοδο των Meiji. Αν και η επιρροή τους μειώθηκε, μέλη της αδελφότητας παρέμειναν στενοί σύμβουλοι των διαδόχων Αυτοκράτορων.

Παραπομπές
----------

 

 

 

1. ↑  «Fujiwara Family | Japanese family». *Encyclopedia Britannica* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2020.
2. ↑  «Fujiwara Clan». *Ancient History Encyclopedia*. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2020.
3. ↑  kansaiodyssey16 (25 Σεπτεμβρίου 2018). «The Fujiwara Clan, Rise of Japan's Most Powerful Clan». *Kansai Odyssey* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2020.