recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Βανθ** (αγγλικά:**Vanth**), επίσημο όνομα **(90482) Όρκος I Βανθ**, είναι ο μοναδικός γνωστός φυσικός δορυφόρος του πλανητοειδή και πιθανού πλανήτη νάνου 90482 Όρκος.

Ανακάλυψη
---------

Στις 22 Φεβρουαρίου 2007 ανακοινώθηκε ο δορυφόρος του Όρκου βάση παρατήρησης του Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ από τις 13 Νοεμβρίου 2005 από τον Μάικλ Μπράουν και Τ.Α. Σούερ. Ονομάστηκε προσωρινά **S/2005 (90482) 1**.

Τροχιακά και φυσικά χαρακτηριστικά
----------------------------------

Ο 90482 Όρκος και ο φυσικός δορυφόρος του Βανθ (καλλιτεχνική αναπαράσταση). Τα σχήματα δεν είναι αληθινά,η εικόνα είναι για σύγκριση των μεγεθών τους.
Περιφέρεται γύρω από τον Όρκο σε μία σχεδόν κυκλική τροχιά με εκκεντρότητα μικρότερη από 0,007 και περίοδο περιστροφής 9,54 ημέρες. Περιφέρεται σε απόσταση μόνο 9.030 χλμ. από τον Όρκο και είναι πολύ κοντά σε αυτόν για να καθοριστεί η επιφανειακή σύστασή του από τη Γη.

Το 2005 βρισκόταν σε απόσταση 0,25 δευτερόλεπτα της μοίρας από τον Όρκο και είχε διαφορά λαμπρότητας 2,7. Έχει διάμετρο περίπου 300 χιλιόμετρα, αν έχει την ίδια λευκαύγεια με τον Όρκο, δηλαδή το 1/3 ή 1/4 του Όρκους.

Ονομασία
--------

Στις 23 Μαρτίου του 2009, ο Μπράουν ζήτησε από τους αναγνώστες της εβδομαδιαίας στήλης του να προτείνουν πιθανά ονόματα για το δορυφόρο, με το καλύτερο από αυτά να υποβάλλεται στη Διεθνή Αστρονομική Ένωση, στις 5 Απριλίου.  Η ονομασία Βανθ, από το όνομα της φτερωτής ψυχοπομπού των νεκρών στον Κάτω Κόσμο στην Ετρουσκική μυθολογία, επελέγη μεταξύ μια μεγάλη λίστας με προτάσεις. Το Βανθ ήταν η μόνη πρόταση που είχε καθαρά ετρουσκική προέλευση. Ήταν η πιο δημοφιλής υποβολή, που προτάθηκε αρχικά από την Sonya Taaffe. Η υποβολή αξιολογήθηκε και εγκρίθηκε από την Επιτροπή της Διεθνής Αστρονομικής Ένωσης για την ονοματοδοσία των μικρών αντικειμένων, σε εγκύκλιο της 30ης Μαρτίου 2010.

Η ετρουσκική Βανθ συχνά απεικονίζεται στην ετρουσκική τέχνη σαν σύντροφος του Χαρούν, που σχετίζεται με τον Χάροντα της Ελληνικής μυθολογίας, και έτσι με το όνομα αυτό για το φεγγάρι του Όρκου (το παρατσούκλι του οποίου είναι «αντι-Πλούτωνας» επειδή έχει ίδια τροχιά με τον Πλούτωνα αλλά βρίσκεται πάντα στην αντίθετη πλευρά του Ήλιου από αυτόν), είναι μια νύξη για τον παραλληλισμό μεταξύ του Όρκου και του Πλούτωνα (Χάρων είναι το όνομα του μεγαλύτερου δορυφόρου του Πλούτωνα).

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Michael E. Brown (23 Μαρτίου 2009). «S/1 90482 (2005) needs your help». Mike Brown's Planets (blog). Ανακτήθηκε στις 25 Μαρτίου 2009.
2. ↑  Michael E. Brown (6 Απριλίου 2009). «Orcus Porcus». Mike Brown's Planets (blog). Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2009.
3. ↑  «Minor planet circular» (PDF). minorplanetcenter.org. 2010. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2010.
Auster AOP.9
**Αεροσκάφη συνδέσμου** (***liaison aircraft***) ονομάστηκαν μικρά, συνήθως άοπλα αεροσκάφη που αναπτύχθηκαν πριν από το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και χρησιμοποιήθηκαν από τις στρατιωτικές δυνάμεις κυρίως σε ρόλους παρατήρησης πυροβολικού και μεταφοράς αξιωματικών και αγγελιοφόρων. Τα αεροσκάφη χρησιμοποιήθηκαν ακόμα για αναγνώριση του πεδίου της μάχης, μεταφορά τραυματιών, έλεγχο στρατιωτικών φαλαγγών, ελαφρά μεταφορά φορτίου και άλλα παρόμοια καθήκοντα. Είναι επίσης γνωστά και ως **Αεροσκάφη στρατιωτικής συνεργασίας**. Ήταν ικανά να επιχειρούν από μικρούς, απροετοίμαστους διαδρόμους, έχοντας ικανότητες βραχείας από-προσγείωσης (*STOL*), ενώ τα περισσότερα αεροσκάφη συνδέσμου αναπτύχθηκαν από, ή χρησιμοποιήθηκαν αργότερα ως ελαφριά αεροπλάνα γενικής αεροπορίας. Τα αεροσκάφη συνδέσμου αντικαταστάθηκαν στο σύγχρονο πεδίο μάχης από το ελικόπτερο.

Αεροσκάφη συνδέσμου ανά χώρα
----------------------------

Fieseler Fi 156 Storch
Vultee L-1A
### Γερμανία

* Fieseler Fi 156 *Storch*
* Messerschmitt Bf 108 *Taifun*

### Πολωνία

* Lublin R-XIII

### Ηνωμένο Βασίλειο

* Westland Lysander
* Taylorcraft Auster AOP

### Ηνωμένες Πολιτείες

* Vultee L-1 *Vigilant*
* Taylorcraft L-2 *Grasshopper*
* Aeronca L-3 *Grasshopper*
* Piper L-4 *Grasshopper*
* Stinson L-5 *Sentinel*
* North American / Ryan L-17 *Navion*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αεροπορία | Πύλη Αεροπορία |

* www.als-cannonfield.com - Η Alamo Liaison Squadron
* Liaison Aircraft Fly-In at the National Museum of the U.S. Air Force[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Φωτογραφίες αεροσκαφών συνδέσμου
Τα **Ναξιακά Χρονικά** ήταν πολιτική και φιλολογική μηνιαία εφημερίδα που εκδιδόταν στην Αθήνα από το 1960 μέχρι το 1964. Εκδότης της εφημερίδας αυτής ήταν ο αγωνιστής της Δημοκρατίας Νικηφόρος Μανδηλαράς. Η κυκλοφορία της κάλυπτε την Αθήνα, τον Πειραιά, τις Κυκλάδες και κυρίως τη Νάξο. Εκτός από τα διάφορα πολιτικά άρθρα, στην ύλη της περιλαμβάνονταν ειδήσεις της Νάξου και ευρύτερα των Κυκλάδων καθώς και άρθρα που αναφέρονταν στην ιστορία αυτών.

Η εφημερίδα κυκλοφόρησε από τον Ιανουάριο του 1960 μέχρι τον Οκτώβριο του 1961 και από τον Οκτώβριο του 1963 μέχρι τον Αύγουστο του 1964 και χαρακτηρίστηκε «ως το σημαντικότερο μέσον έκφρασης τού «συγκρουσιακού κύκλου» της δεκαετίας του 1960 στα πολιτικά δεδομένα της Νάξου», λόγω της προώθησης ιδεών πολιτικής και κοινωνικής αλλαγής και του διεκδικητικού τρόπου έκφρασης.

Ένα από τα χαρακτηριστικότερα άρθρα που παρουσίαζε την προσωπική εκτίμηση του εκδότη ήταν και το αναφερόμενο στη σύνδεση της Ελλάδας στην τότε ΕΟΚ του 20ου φύλου (Ιούλιος 1961)

> υπεγράφη η συμφωνία εντάξεως της χώρας μας εις την Κοινή Αγορά… Η Ελλάς εις τα στόματα των θηρίων… Δια της συμφωνίας αυτής η χώρα μας οδηγείται εις πλήρη οικονομική καταστροφή… Η κοινή αγορά ξεμασκαρεύεται, αποδεικνύεται ένα παράρτημα του γνωστού μας ΝΑΤΟ… θέλει να αγκαλιάσει όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες, να τις δηλητηριάσει με το χρυσωμένο χάπι της κοινής αγοράς, να τις σέρνει πτώματα πίσω από το σιδερόφρακτο άρμα του ΝΑΤΟ. Έτσι εξηγείται γιατί η υποταγή μας στην κοινή αγορά επιτελέσθη υπό τις ευλογίες της Ουάσιγκτον… Ας κάνει ο λαός το δικό του καθήκον. Στο χέρι του είναι να ξεσκίσει τη συμφωνία αυτή.
> 
> 

Μετά το 1964, έγινε νέα έκδοση της εφημερίδας από τον Μανδηλαρά το Σεπτέμβριο του 1966, με τίτλο *Κυκλαδικά Χρονικά*, αλλά κυκλοφόρησε μόνο ένα φύλλο.

Πηγές
-----

* *Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια*, τομ. Γ΄ (συμπλήρωμα), σελ. 781.
* Αγροτοαστικό δίπολο, μνήμη των αισθήσεων, συναισθήματα και πολιτική στα «Ναξιακά Χρονικά» του Νικηφόρου Μανδήλαρα και ειδικότερα στη στήλη τους «ετσά κι αλλιώς κι αλλιώτικα»», Μανόλης Γ. Σέργης, Επίκουρος Καθηγητής Λαογραφίας στο Δ. Π. Θράκης σελ. 395-426

Περαιτέρω βιβλιογραφία
----------------------

* Μ. Γ. Σέργης, «Ναξιακός Τύπος, 1890-2005: σύντομη περιοδολόγηση», στον τόμο Μ. Σέργης, Στ. Ψαρράς (επιμ.), *Νάξος. Αρμενίζοντας στο χρόνο*, Δήμος Νάξου, Αθήνα 2006, σελ. 567.

Αναφορές
--------

1. ↑  Αγροτοαστικό δίπολο κλπ Αρχειοθετήθηκε 2014-09-08 στο Wayback Machine. Μανόλης Γ. Σέργης, σελ. 396
Η **ΦΚ Μόσχας** (ρωσικά: ФК Москва) ήταν ρωσική ομάδα ποδοσφαίρου που ιδρύθηκε το 1997. Αγωνίστηκε στην ανώτερη κατηγορία του ρωσικού πρωταθλήματος μέχρι το 2009.

Χρώματα της ομάδας ήταν το βυσσινί και το μαύρο και το ψευδώνυμό της «αστοί» (горожане), επειδή ανήκε στο Δημαρχείο της Μόσχας. Ως έδρα χρησιμοποιούσε το στάδιο «Εντουάρντ Στρελτσόφ», χωρητικότητας 13.450 θεατών.

Ιστορία
-------

Στα μέσα δεκαετίας του 1990 η αυτοκινητοβιομηχανία «ЗИЛ» που κατείχε την ομάδα Τορπέντο Μόσχας δεν μπορούσε πλέον να την συντηρήσει και την μεταβίβασε στην εταιρεία Λουζνίκι που κατείχε το ομώνυμο στάδιο. Έτσι η Τορπέντο μετακόμισε σε άλλη συνοικία της Μόσχας εγκαταλείποντας το παλιό της γήπεδο, το «Στάδιο Τορπέντο».

Το 1997 η «ЗИЛ», που παρέμεινε ιδιοκτήτρια του Σταδίου Τορπέντο, αποφάσισε να δημιουργήσει ξανά μια ομάδα, την οποία ονόμασε «Τορπέντο-ΖΙΛ». Έτσι για ένα διάστημα υπήρχαν στη Μόσχα δύο *Τορπέντο*. Το 2003 η «ЗИЛ» πούλησε τη νέα ομάδα σε μια εταιρεία μεταλλουργίας, με αποτέλεσμα να μετονομαστεί σε «Τορπέντο-Μέταλουργκ». Τον Ιούλιο του 2004 η ομάδα μεταβιβάστηκε στην Διοίκηση της πόλης της Μόσχας και έτσι προέκυψε το νέο όνομα «ΦΚ Μόσχας».

Η καλύτερη θέση που έχει τερματίσει ως τώρα είναι η τέταρτη το 2007. Το ίδιο έτος ο επιθετικός της, Ντιμίτρι Κιριτσένκο, αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος. Στη συνέχεια η ομάδα αγωνίστηκε στο Κύπελλο Ιντερτότο, όπου έφτασε ως τον 2ο γύρο, πριν αποκλειστεί από τη Χέρτα Βερολίνου.

Στις 28 Δεκεμβρίου του 2010, η ομάδα αποχώρησε από το πρωτάθλημα μετά την απόφαση του βασικού χορηγού της ομάδας, ГМК «Норильский Никель», να διακόψει την οικονομική ενίσχυση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  superleaguegreece.net Αρχειοθετήθηκε 2014-12-31 στο Wayback Machine. Π.Α.Ο.Κ.: ΖΒΟΝΙΜΙΡ ΒΟΥΚΙΤΣ
2. ↑  «"Москва" прекратила существование». Sovetsky Sport. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2010.
3. ↑  championsday.gr Αποσύρθηκε η ΦΚ Μόσχας. Πυροβόλησαν 14χρονο στην Αργεντινή, αλλά και νέο παίκτη της Αμέρικα...

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
To λογότυπο της εφημερίδας Το Χωνί
**Το Χωνί** ήταν εβδομαδιαία κυριακάτικη πολιτική εφημερίδα πανελλαδικής κυκλοφορίας. Το πρώτο φύλλο της εφημερίδας κυκλοφόρησε στις 25 Μαρτίου 2012 και την ευθύνη της έκδοσης είχαν οι Μάνος Κακλαμάνος και Γιώργος Χριστοφορίδης. Στις 30 Δεκεμβρίου 2018 κυκλοφόρησε το τελευταίο φύλλο της εφημερίδας.

Πολιτικός προσανατολισμός
-------------------------

Η εφημερίδα προέβαλε τις θέσεις των κινημάτων Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου και του Κινήματος Δεν Πληρώνω. Η εφημερίδα αυτοχαρακτηριζόταν ως «αντιμνημονιακή εφημερίδα χωρίς σαφή ιδεολογικό προσανατολισμό δεξιά ή αριστερά».

Μετά την ανακοίνωση της υποψηφιότητας του Γιώργου Χριστοφορίδη με το κόμμα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων για τις Ελληνικές βουλευτικές εκλογές Ιανουαρίου 2015, έγινε εμφανής η ρήξη με το ιδρυτικό μέλος του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου, Δημήτρη Καζάκη.

Το πρώτο φύλλο της εφημερίδας το Χωνί

Θεματολογία
-----------

Η εφημερίδα δημοσίευσε θέματα κυρίως πολιτικού και οικονομικού περιεχομένου, ελληνικού ή διεθνούς ενδιαφέροντος. Αρκετές σελίδες ασχολούνται και με τον πολιτισμό, τον αθλητισμό, την αυτοκίνηση, τα media κ.ά. Επίσης, περιλάμβανε σατιρικές στήλες και χώρο για τα άρθρα αναγνωστών της εφημερίδας. Στην αρχισυνταξία βρισκόταν ο Παναγιώτης Ντάσης και στη σχεδίαση η Κατερίνα Πρεβόλη, ενώ στο πρώτο τεύχος είχαν αρθρογραφήσει οι Γιάννης Ζουγανέλης, Δημήτρης Καζάκης, Τζίμης Πανούσης.

Δικαστικές διαμάχες
-------------------

Το 2012 το Μπενάκειο Φυτοπαθολογικό Ινστιτούτο κατέθεσε αγωγή ύψους ενός εκατομμυρίου ευρώ εναντίον της εφημερίδας και πέντε δημοσιογράφων της.

Το 2013 κατέθεσε αγωγή ο Βαρδής Βαρδινογιάννης για «προσβολή της προσωπικότητας» διεκδικώντας το ποσό των οκτώ εκατομμυρίων ευρώ.

Το 2016 η εφημερίδα έκανε μήνυση απαιτώντας ένα εκατομμύριο ευρώ απ' τον καθένα προς τους Κυριάκο Μητσοτάκη, τότε αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης και Σταύρο Θεοδωράκη, τότε πρόεδρο του κόμματος «Το Ποτάμι».

Αναφορές
--------

1. ↑  To Χωνί
2. ↑  «Το Χωνί - Ταυτότητα». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2014.
3. ↑  stergios (29 Δεκεμβρίου 2018). «Το «Χωνί» αναστέλλει την έντυπη έκδοσή του -Τελευταίο φύλλο (φωτο)». *Aftodioikisi.gr*. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2018. [*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  «Το ΧΩΝΙ αναστέλλει την έντυπη έκδοσή του». *www.businessnews.gr*. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2020. [*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  «Επιτροπές Διόδια Στοπ».
6. ↑  Εντυπώσεις από Το Χωνί
7. ↑  «Ανακοίνωση υποψηφιότητας Γ. Χριστοφορίδη με τους ΑΝΕΛ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιανουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2015.
8. ↑  «*Το Χωνί*, τ.0, 25 Μαρτίου 2012». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2013.
9. ↑  «Αγωγή Σαμαρά ενός εκατομμυρίου ευρώ κατά της εφημερίδας «Το Χωνί»». iEfimerida.
10. ↑  «Αγωγή κατέθεσε σε βάρος της εφημερίδας «Το Χωνί» ο Βαρδής Βαρδινογιάννης». Newspost. [*νεκρός σύνδεσμος*]
11. ↑  «Οι αγωγές εκατομμυρίων και οι φοβερές αποκαλύψεις για Κυριάκο Μητσοτάκη και Σταύρο Θεοδωράκη». Periodista. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2020.
Ο **Μίλος Όμπιλιτς** (σερβικά : Милош Обилић ή Милош Кобилић) ήταν ένας Σέρβος στρατιώτης, πιθανότατα μυθικό πρόσωπο, που πήρε μέρος στην Μάχη του Κοσσυφοπεδίου. Λόγω του κατορθώματος του να σκοτώσει τον σουλτάνο Μουράτ Α΄ έγινε θρυλικό πρόσωπο όπου αναφέρεται σε λαϊκά τραγούδια και θρύλους.

Στα επικά δημοτικά τραγούδια ο Μίλος αναφέρεται ως ήρωας με υπερφυσική γέννηση και εξουσία, η μητέρα του ήταν μια νεράιδα ή ο πατέρας του ήταν ένας δράκος. Ένας θρύλος αναφέρει ότι πήρε τη δύναμή του από γάλα φοράδας (από την οποία προέρχεται άλλο επώνυμο του Κόμπίλιτς, Kobilić). Αδελφοί εξ αίματος ήταν ο Μίλαν Σπα και ο Γιοβάν Κόζαντσιτς, αρραβωνιαστικιά του ήταν η Ολιβέρα κόρη του πρίγκιπα Λάζαρου Χρεμπελιάνοβιτς.

Στις 28 Ιουνίου του 1389 (15 Ιουνίου σύμφωνα με το Ιουλιανό ημερολόγιο), κατά τη διάρκεια της μάχης του Κοσσυφοπεδίου ο Μίλος μπήκε στο τουρκικό στρατόπεδο προσποιούμενος ότι αυτομόλησε στην πλευρά τους. Σε κατάλληλη στιγμή όταν ο σουλτάνος Μουράτ Α΄ ήταν στη σκηνή του τον πλήγωσε θανάσιμα με ένα μαχαίρι .

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Σαράντος Ι. Καργάκος, 1999, Αλβανοί, Αρβανίτες, Έλληνες: μελέτες, σελ. 88, ανακτήθηκε 28 Αυγούστου 2018
2. ↑  Δήμητρα Βάκα-Άλκηστις Δήμα, Στην καρδιά των Βαλκανίων, εκδόσεις Πατάκη 1999, σελ. 73, ανακτήθηκε 28 Αυγούστου 2018
3. ↑  Emmert, Thomas A. (1996), «Milos Obilic and the Hero Myth», *Journal of the North American Society for Serbian Studies* **10**, ανακτήθηκε στις 2018-08-28

Πηγές
-----

* Задужбина Милоша Обилића („Православље", бр. 927, 1. новембар 2005)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 27873469
* LCCN: n88020363
* GND: 119077256
* SUDOC: 192166816

 |

 |
Ο **Φρανκ Καμπούι** (Frank Ofagioro Kabui, γενν. στις 20 Απριλίου 1946) ήταν ο έκτος Γενικός Κυβερνήτης των Νήσων Σολομώντα από τις 7 Ιουλίου του 2009 ως τις 7 Ιουλίου του 2019. Είναι πρώην δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου και Εισαγγελέας. Έχει τιμηθεί με το Σταυρό των Νήσων του Σολομώντα, όπως επίσης και από τα Τάγματα του Αγίου Μιχαήλ και Αγίου Γεωργίου (CMG) και της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (ΟΒΕ).

Πρώτα χρόνια
------------

Γεννήθηκε στη Μαλάιτα. Ήταν ο πρώτος πτυχιούχος της Νομικής από τα νησιά, έχοντας αποφοιτήσει από το πανεπιστήμιο της Παπούα Νέας Γουινέας, το 1975. Την στιγμή της εκλογής του στο αξίωμα του Γενικού Διοικητή ήταν επικεφαλής του Δικηγορικού Συλλόγου των Νήσων του Σολομώντα.

Γενικός Κυβερνήτης
------------------

Εξελέγη από το εθνικό κοινοβούλιο στις 15 Ιουνίου του 2009, στον τέταρτο γύρο με 30 ψήφους έναντι οκτώ για τον πρόεδρο της Επιτροπής του Δημοσίου, Έντμουντ Άντρεσεν και επτά για τον προκάτοχο του Καμπούι, Ναθάνιελ Βαένα. Τρία μέλη δεν παρέστησαν στη συνεδρίαση. Μεταξύ των υποψηφίων ήταν επίσης ο πρόεδρος της βουλής και πρώην πρωθυπουργός, Πίτερ Κενιλορέα και πέντε ακόμα άτομα. Ανέλαβε καθήκοντα σε επίσημη τελετή στο γήπεδο Λόουσον Τάμα, ενώπιον χιλιάδων πολιτών, στις 7 Ιουλίου του 2009. Λίγο πριν εκφωνήσει τον όρκο, τηρήθηκε το παραδοσιακό τυπικό των ιθαγενών της Μαλάιτα.

Το 2014 επανεξελέγη από το Κοινοβούλιο για νέα θητεία στον 4ο γύρο της ψηφοφορίας λαμβάνοντας 23 ψήφους έναντι 21 για τον Άντριου Μούα.

Μετά την αποχώρησή του (λήξη θητείας του) τον Ιούλιο του 2019, νέος γενικός κυβερνήτης ανέλαβε ο Ντέιβιντ Βουνάγκι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 2  Ιανουαρίου 2022.
2. ↑  (Βρετανικά αγγλικά) *The London Gazette 59208*. www.thegazette.co.uk/London/issue/59208/data.pdf. σελ. 17385.
3. ↑  (Βρετανικά αγγλικά) *The London Gazette 54432*. www.thegazette.co.uk/London/issue/54432/data.pdf. σελ. B41.
4. ↑  (Βρετανικά αγγλικά) *The London Gazette 62298*. www.thegazette.co.uk/London/issue/62298/data.pdf. σελ. 9480.
5. ↑  "KABUI, Sir Frank (Utu Ofagioro)", *Who's Who 2013*. UK: A&C Black, 2012.
6. ↑  Mr Frank Kabui is elected new Governor-General designate of Solomon Islands
7. ↑  Radio New Zealand International, Kabui says no surprise in winning GG election, 16 Ιουνίου 2009.
8. ↑  Solomon Star
9. ↑  "Frank Kabui is New Governor General" *Solomon Times*.
10. ↑  One Television Αρχειοθετήθηκε 2011-07-23 στο Wayback Machine. Frank Kabui to be new Governor General, 15 Ιουνίου 2009.
11. ↑  New Governor General for Solomons, Solomon Times, 8 Ιουλίου 2009.
12. ↑  Sir Frank Kabui re-elected as Solomon Islands' GG, Radio Austrlia, 7 Μαΐου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βίντεο από την ορκωμοσία του Καμπούι[*νεκρός σύνδεσμος*] - One Television, 7 Ιουλίου 2009.



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Frank Kabui  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ένας δίσκος με μίνι στήθη της Αγίας Αγάθης.
Τα **στήθη της Αγίας Αγάθης**, ή τα **στήθη της παρθένου** (ιταλικά: *cassatella di sant'Agata*, σικελικά: *minnuzzi di sant'Àjita* ή *minni di virgini*), είναι παραδοσιακό σικελικό γλυκό από την Κατάνια, που παρασκευάζεται κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ της Αγίας Αγάθης.

Προέλευση
---------

Ο Ιταλός ιστορικός Εμανουέλε Τσάτσερι ισχυρίστηκε ότι η προέλευση του επιδορπίου μπορεί να βρίσκεται στη λατρεία της Ίσιδας στην αρχαία Αίγυπτο, πιστεύοντας ότι τα κέικ είχαν σχήμα στήθους για να τιμήσουν τον ρόλο της Ίσιδας ως Μεγάλης Μητέρας.

Περιγραφή
---------

Τα κέικ έχουν σχήμα στήθους για να τιμήσουν την Αγία Αγάθη, την προστάτιδα της Κατάνια, μία καθολική μάρτυρας που βασανίστηκε με το κόψιμο του στήθους της με λαβίδες. Η Αγία Αγάθη είχε πάρει τον όρκο της παρθενίας και αρνήθηκε να παντρευτεί τον Ρωμαίο περιφερειάρχη Κουιντιανό, ο οποίος την ανέφερε στις αρχές ότι ήταν Χριστιανή κατά τη διάρκεια της Δέκιας δίωξης.

Τα στήθη της Αγίας Αγάθης είναι γλυκά στρογγυλού σχήματος φτιαγμένα με παντεσπάνι εμποτισμένο με ροσόλιο και γεμιστά με ρικότα, σταγόνες σοκολάτας και ζαχαρωμένα φρούτα. Το εξωτερικό καλύπτεται με λευκό γλάσο και ολοκληρώνεται με ένα ζαχαρωμένο κεράσι στην κορυφή. Η ρικότα παρασκευάζεται αυστηρά από πρόβειο γάλα.

Δείτε επίσης
------------

* Κασάτα
* Σικελική κουζίνα
* Αγία Αγάθη
* Καθολική Εκκλησία στην Ιταλία

Παραπομπές
----------

1. ↑  Χάρλαν Ουόκερ (1995). *Disappearing Foods Studies in Foods and Dishes at Risk: Proceedings of the Oxford Symposium on Food and Cookery 1994* (στα Αγγλικά). σελ. 68. ISBN 0-907325-62-9.
2. ↑  «Saint Agatha's Breasts». Atlas Obscura. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2019.
3. ↑  «Why everyone in Italy is eating nipple cakes». News.com.au. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2019.
Ο **Ιμπαρέκ Σαμέχ** (15 Μαΐου 1952) ήταν Γενικός Γραμματέας του Γενικού Λαϊκού Κογκρέσου της Λιβύης από το 2009 ως το 2010. Υπηρέτησε στην πρωθυπουργία της αραβικής χώρας από το 2000 ως το 2003.

Πρώτα χρόνια και σπουδές
------------------------

Γεννήθηκε στη Βεγγάζη της Λιβύης, στις 15 Μαΐου του 1952. Αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο της κεντρικής Φλόριδα το 1981 και συγκεκριμένα από τη σχολή ηλεκτρολόγων και μηχανικών επικοινωνίας (Faculty of Electrical and Communication Engineering).

Πολιτική καριέρα
----------------

Έγινε υπουργός συγκοινωνιών για τη Βεγγάζη το 1982 και διατηρήθηκε στη θέση αυτή ως το 1984, οπότε έγινε υπουργός Μεταφορών της Λιβύης. Στο τελευταίο αξίωμα παρέμεινε ως τον Οκτώβριο του 1990, για να αναλάβει Κυβερνήτης της επαρχίας Σύρτης (1990-1992). Το Δεκέμβριο του 1992 ανέλαβε υπουργός σχεδιασμού και δημοσίων έργων, ως το Μάρτιο του 2000. Εν συνεχεία ανέλαβε την πρωθυπουργία την 1η Μαρτίου του 2000. Παρέμεινε στο πρωθυπουργικό αξίωμα μέχρι τις 14 Ιουνίου του 2003. Στη συνέχεια τέθηκε επικεφαλής του Συμβουλίου για τον Ανώτατο Προγραμματισμό της Λιβύης (2003-2004) και έπειτα έγινε Κυβερνήτης της Βεγγάζης, από το Σεπτέμβριο του 2004 ως τον Ιανουάριο του 2005 και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης από τις 2 Μαρτίου του 2008 ως τις 5 Μαρτίου του 2009. Ανέλαβε de jure Αρχηγός Κράτους (Γενικός Γραμματέας του Γενικού Λαϊκού Κογκρέσου της Λιβύης) στις 5 Μαρτίου του 2009. Στο αξίωμα αυτό υπηρέτησε ως τις 27 Ιανουαρίου 2010.

Πηγές
-----

World Statesmen - Libya


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Imbarek Shamekh  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |


1. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Οκτωβρίου 2022.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Οκτωβρίου 2022.
Ρωμαϊκή και Βυζαντινή εποχή
---------------------------

Ρωμαϊκό μωσαϊκό της Λυόν, όπου διακρίνονται οι τέσσερεις ομάδες σε αρματοδρομίες
Στη Ρώμη και άλλες πόλεις της ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, οι "Πράσινοι" ήταν μια από τις τέσσερεις ομάδες που συναγωνίζονταν στις ιπποδρομίες και αρματοδρομίες. Οι άλλες ομάδες ήταν οι Άσπροι, οι Μπλε και οι Κόκκινοι. Οι αναβάτες και ηνίοχοι ντύνονταν με τα αντίστοιχα χρώματα ώστε να ξεχωρίζουν. Αντίστοιχα χρώματα χρησιμοποιούσαν και οι φανατικοί οπαδοί των ομάδων, σαν μια μορφή ομαδικής ταυτότητας. Σύμφωνα με τον Τερτυλιανό (De Spectaculis, 9) οι Πράσινοι σχετίζονταν με τη Μητέρα Γη ή την Άνοιξη, ενώ οι άλλες ομάδες με τον Άρη (Κόκκινοι), με τον άνεμο Ζέφυρο (Άσπροι), και τον ουρανό ή τη θάλασσα ή το φθινόπωρο (Μπλε ή Βένετοι). Στη βυζαντινή εποχή επικράτησαν δύο ομάδες, οι Πράσινοι και οι Μπλε (Βένετοι), οι οποίες συνεργάζονταν αντίστοιχα με τους Άσπρους και τους Κόκκινους, οι οποίοι είχαν περιορισμένη σημασία. Σταδιακά οι ομάδες απέκτησαν επιρροή σε πολιτικά, στρατιωτικά και θρησκευτικά θέματα. Συμμετείχαν στις ταραχές της Στάσης του Νίκα το 532 μ.Χ. όταν συνεργάστηκαν με τους Βένετους και προσπάθησαν να ανατρέψουν τον αυτοκράτορα. Μερικοί συγγραφείς πιστεύουν ότι οι Πράσινοι συσχετίστηκαν με τον Μονοφυσιτισμό και μετέπειτα με το Ισλάμ. Η σημασία αυτών των ομάδων μειώθηκε μέσα στον 7ο αιώνα, καθώς η Αυτοκρατορία έχασε πολλά εδάφη από τους Άραβες και παρήκμασε ο πληθυσμός και η οικονομία.

Σύγχρονη εποχή
--------------

**Πράσινοι** είναι συνήθης ονομασία των πολιτικών κομμάτων της πολιτικής οικολογίας, μίας τάσης του οικολογικού κινήματος που εμφανίστηκε κατά τη δεκαετία του 1970. Τα **πράσινα κόμματα** ανα τον κόσμο συνεργάζονται στο πλαίσιο μιας Πράσινης Διεθνούς, η όποια συνέταξε το 2001 την Παγκόσμια Χάρτα των Πράσινων. Σε αυτήν παρουσιάζονται οι βασικές πολιτικές αρχές του *πράσινου κινήματος*.

Σήμερα υπάρχουν πράσινα κόμματα σε πάνω από 100 χώρες και σχηματίζουν ομοσπονδίες ανά ήπειρο. Στην Ευρώπη η ομοσπονδία των πράσινων κομμάτων μετατράπηκε το 2004 σε Ευρωπαϊκό Πράσινο Κόμμα, του οποίου μέλος είναι το ελληνικό κόμμα Οικολόγοι Πράσινοι.

Στις 20 Μαρτίου του 2020, οι Πράσινοι - Αλληλεγγύη, το Κόμμα Πειρατών Ελλάδος, το Οικολογικό Δίκτυο, η Οικολογική Κίνηση Θεσσαλονίκης και μια σειρά από Τοπικές Οικολογικές Ομάδες και Κινήσεις, ενεργοί πολίτες και ακτιβιστές του Πράσινου Χώρου, ίδρυσαν το Κόμμα ''Πράσινοι'' με στόχο να αποτελέσει ένα Ενωτικό Κόμμα του Πράσινου Προοδευτικού Χώρου. Το Ιδρυτικό Συνέδριο ήταν το πρώτο καθαρά ηλεκτρονικό Πολιτικό Συνέδριο Ίδρυσης Κόμματος στην Ελλάδα, εξαιτίας της πανδημίας του κορονοϊού και είχε περισσότερους από 240 συμμετέχοντες, όπου εξελέγησαν τα Πολιτικά Όργανα του των Πράσινων.

Κατάλογος ομοσπονδιών ανά ήπειρο
--------------------------------

* Ευρωπαϊκό πράσινο κόμμα
* Ομοσπονδία Πράσινων Κομμάτων Αφρικής
* Ομοσπονδία Πράσινων Κομμάτων Αμερικής
* Δίκτυο Πράσινων Ασίας-Ειρηνικού

Κατάλογος πράσινων κομμάτων
---------------------------

* Πράσινοι (Γαλλία)
* Πράσινοι (Γερμανία)
* Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών
* Οικολόγοι Πράσινοι
* Πράσινοι - Αλληλεγγύη
* Πράσινοι (Ελλάδα)
* Πράσινοι (Τσεχία)
* Πράσινο Κόμμα της Αγγλίας και της Ουαλίας
* Πράσινοι της Σκωτίας
Η **Δώρα Παντέλη** (Περιστέρι Αττικής, 26 Νοεμβρίου 1987), είναι Ελληνίδα πρώην καλαθοσφαιρίστρια και νυν αθλητικογράφος και αναλύτρια καλαθοσφαίρισης σε τηλεοπτικό δίκτυο. Ως αθλήτρια με ύψος 1,80μ. αγωνιζόταν στη θέση της πάουερ φόργουορντ.

Σταδιοδρομία
------------

Η ενασχόληση της με την καλαθοσφαίριση ξεκίνησε στην ηλικία των 12 ετών.

Συνολικά στη σταδιοδρομία της αγωνίστηκε σε οκτώ συλλόγους. Έχει αγωνιστεί στον Παναθηναϊκό τις σεζόν 2010-2011 και 2015-2016, όταν και κατέκτησε τη δεύτερη θέση σε πρωτάθλημα και κύπελλο Ελλάδος. Ο πατέρας της υπήρξε αθλητής στον ποδοσφαιρικό Παναθηναϊκό.

Η αθλητική της σταδιοδρομία διήρκεσε δεκαπέντε χρόνια. Αποσύρθηκε το 2016, σε ηλικία 29 ετών λόγω ''*φόρτου εργασίας και ενασχόλησης με την ακαδημαϊκή και δημοσιογραφική της πορεία*'' όπως η ίδια έχει δηλώσει.

Εκτός παρκέ
-----------

### Σπουδές

Η Δώρα Παντέλη έχει associate's degree στις επιστήμες και στην προϊατρική. Τελείωσε τα τέσσερα χρόνια σπουδών με πτυχίο στην αγγλική φιλολογία και λογοτεχνία, ρητορική και παγκόσμια κουλτούρα με δύο υποειδικότητες: Η μία στο θέατρο και ό,τι έχει να κάνει με τις τέχνες, από ζωγραφική μέχρι μουσική, και η δεύτερη στις πολιτικές επιστήμες, νομική και φιλοσοφία. Επιπλέον, σπούδασε μεταπτυχιακά κλινική ψυχολογία και παράλληλα είναι βοηθός καθηγητή στο Πανεπιστήμιο στο τμήμα της ψυχολογίας.

### Αθλητικογράφος

Από το 2018 κάνει σχολιασμούς και αναλύσεις μπασκετικών αγώνων σε τηλεοπτικό δίκτυο, ενώ στις 19 Μαΐου 2019 έγινε η πρώτη γυναίκα που περιέγραψε αγώνα Ευρωλίγκα στην Ελλάδα (μικρό τελικό του Final Four της Βιτόρια), ενώ υπήρξε και η τέταρτη γυναίκα σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Στις 27 Αυγούστου 2023, έγινε η πρώτη γυναίκα δημοσιογράφος στην ελληνική τηλεόραση που μετέδωσε ζωντανά αγώνα Παγκοσμίου Κυπέλλου Καλαθοσφαίρισης.

Επίσης, από το φθινόπωρο του 2022, παρουσιάζει την διαδικτυακή αθλητική εκπομπή καλαθοσφαίρισης «*Ανάλυσέ το*».

Από τον Φεβρουάριο μέχρι τον Μάιο του 2021, συμμετείχε ως καθηγήτρια υγείας και ευεξίας στο μουσικό ριάλιτι του τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΪ, «*House of Fame La Academia*».

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΠΑΟ: Επέστρεψε η Δώρα Παντέλη». *www.zougla.gr*. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2019.
2. ↑  Η Παντέλη με... τα Δώρα , άρθρο στον ιστότοπο sdna.gr, 25 Αυγούστου 2015.
3. 1 2  Στρίγγα, Μαρίνα. «Δώρα Παντέλη: Ένα κορίτσι για μπάσκετ». *www.sport24.gr*. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2019.
4. ↑  «Η Δώρα Παντέλη έγραψε ιστορία (pic)». *www.gazzetta.gr*. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2019.
5. ↑  «H Δώρα Παντέλη έγινε η πρώτη γυναίκα στην ελληνική τηλεόραση που μετέδωσε ζωντανά αγώνα Μουντομπάσκετ | Gazzetta». *www.gazzetta.gr*. Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2023.
6. ↑  «ΑΝΑΛΥΣΕ ΤΟ | Δώρα Παντέλη - YouTube». *www.youtube.com*. Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2023.
7. ↑  «House of Fame La Academia: Ο δρόμος προς τη δόξα περνάει από τον… ΣΚΑΪ! (trailer)». *ΣΚΑΪ*. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δώρα Παντέλη, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά).
Η **Καρλόττα του Λα Μαρκ** (γαλλ.: *Charlotte de La Marck*, 5 Νοεμβρίου 1574 - 15 Μαΐου 1594) ήταν κυρίαρχη πριγκίπισσα τού Σεντάν και δούκισσα τού Μπουγιόν από μόνη της μεταξύ 1588 και 1594. Οι τίτλοι της και το πριγκιπάτο τού Σεντάν πέρασαν στον Οίκο ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν μέσω τού γάμου της. Δεν είχε απογόνους.

Βιογραφία
---------

Το τελευταίο επιζών παιδί τού Ερρίκου-Ροβέρτου δούκα τού Μπουγιόν και της Φραγκίσκης του Μπουρμπόν, κόρης τού Λουδοβίκου δούκα τού Μονπανσιέ. Ήταν μέλος τού Οίκου του Λα Μαρκ. Ο μεγαλύτερος αδελφός της Γουλιέλμος-Ροβέρτος απεβίωσε χωρίς τέκνα, και ως εκ τούτου, η Καρλόττα έγινε κληρονόμος τού δουκάτου τού Μπουγιόν, τού πριγκιπάτου τού Σεντάν και διαφόρων άλλων τίτλων το 1588.

Ο γάμος της κανονίστηκε από τον ίδιο τον βασιλιά Ερρίκο Δ΄ της Γαλλίας. Ο σύζυγός της ήταν γιος τού υποκόμη τού Τυρέν και της Eλεονόρας τού Moνμορενσύ, κόρης τού Αν του Μονμορανσύ. Το ζευγάρι παντρεύτηκε στις 19 Νοεμβρίου 1591. Μετά τον γάμο, ο σύζυγός της έγινε συγκυβερνήτης των κτήσεών της και μοιράστηκε τους τίτλους της.

Γέννησε έναν γιο, ο οποίος απεβίωσε την ίδια ημέρα. Η Καρλόττα απεβίωσε μία εβδομάδα μετά. Τάφηκε στην εκκλησία τού Σαιν-Λωράν στο Σεντάν.

Ο σύζυγός της διεκδίκησε αργότερα το δουκάτο τού Μπουγιόν ως δικό του και το 1676, ο εγγονός του Γοδεφρείδος-Μαυρίκιος ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν έλαβε επίσημα το Μπουγιόν και το Σεντάν. Ο κλάδος Μπουγιόν τού Οίκου τού Λα Μαρκ εξέλιπε με την Καρλόττα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003. I00012969.
2. ↑  Pierre Congar, Jean Lecaillon et Jacques Rousseau, Sedan et le pays sedanais, vingt siècles d’histoire, Éditions F.E.R.N. 1969, 577 p..
Το **Μουσείο Καταδύσεων** (πολωνικά: Muzeum Nurkowania) είναι μουσείο στη Βαρσοβία της Πολωνίας, στην οδό Γκζιμπόφσκα (Grzybowska) 88. Ιδρύθηκε το 2006 από τη Λέσχη Καταδύσεων Βαρσοβίας (*Warszawski Klub Płetwonurków*).

Ιστορία

Το μουσείο άνοιξε στις 27 Φεβρουαρίου 2006, σηματοδοτώντας την 50ή επέτειο από την ίδρυση της Λέσχης Καταδύσεων της Βαρσοβίας. Είναι το μόνο τέτοιο ίδρυμα στην Πολωνία και ένα από τα λίγα στην Ευρώπη.

Διαθέτει μια συλλογή από περίπου 800 αντικείμενα που σχετίζονται με τις υποβρύχιες καταδύσεις και την υποβρύχια αρχαιολογία. Το παλαιότερο έκθεμά του είναι ένα καταδυτικό κράνος που κατασκευάστηκε το 1895.

Το μουσείο διοργανώνει μηνιαίες βραδιές «Ταινίες Τετάρτης», κατά τις οποίες προβάλλονται ταινίες σχετικά με καταδύσεις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Muzeum nurkowania». wp.pl. 21 Μαρτίου 2006. Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2014.
2. ↑  Zdziebłowski, Szymon (3 Απριλίου 2009). «Muzeum Nurkowania w Warszawie świętuje trzylecie istnienia». *Polska Agencja Prasowa*. naukawpolsce.pap.pl. Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2014.
3. ↑  «Diving Museum (Muzeum Nurkowania) | WarsawTour - Official Tourist Portal of Warsaw». *www.warsawtour.pl*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιουνίου 2011.
Η **Λαίδη Περλέτ Λουίζι** (*Pearlette Louisy*, 8 Ιουνίου 1946-) ήταν γενική κυβερνήτρια στην Αγία Λουκία από το 1997 ως τις 31 Δεκεμβρίου 2017. Ως εκ τούτου εκπροσωπούσε τη Βασίλισσα της Αγγλίας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στο χωριό Λαμπορί το 1946 και σπούδασε Γλωσσολογία στα πανεπιστήμια των Δυτικών Ινδιών (στα Μπαρμπάντος) και του Κεμπέκ. Στην τελευταία πόλη έκανε και μεταπτυχιακές σπουδές με υποτροφία, στον κλάδο της Γλωσσολογίας και συγκεκριμένα της Διδακτικής της Γλώσσας. Το 1991 ξεκίνησε διδακτορικό στην Εκπαίδευση στο Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ. Το 1999 της απονεμήθηκε τιμητικό ντοκτορά στη Νομική από το ίδιο πανεπιστήμιο. Μεγάλη είναι η συνεισφορά της στην ανάπτυξη της εκπαίδευσης στη χώρα της, καθώς το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της εργάστηκε ως δασκάλα. Μεταξύ άλλων, δίδαξε γαλλικά και έγινε πρύτανης σε κολέγιο της Αγίας Λουκίας.

Γενική Κυβερνήτρια
------------------

Το πλήρες όνομά της είναι *Calliopa Pearlette Louisy* και έγινε η πρώτη γυναίκα Γενική Κυβερνήτρια στο νησιωτικό κράτος, στις 19 Σεπτεμβρίου του 1997. Διαδέχθηκε τον Σερ Τζορτζ Μάλετ. Τον Δεκέμβριο του 2017 ανακοίνωσε την αποχώρησή της για τις 31 Δεκεμβρίου. Γενικός Κυβερνήτης έγινε προσωρινά ο Έμσκο Ρέμι (υπηρεσιακός από την 1η Ιανουαρίου 2018).

Τιμές
-----

Το 1999 της απονεμήθηκε από τη Βασίλισσα της Αγγλίας ο Μεγαλόσταυρος της Λαίδης του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη και του Αγίου Μιχαήλ.

Πηγές
-----

* Βιογραφικό

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 104324891
* LCCN: n84021876
* ISNI: 0000 0000 7426 9847

 |

 |
Τα **Παιδικά Χωριά SOS** (ή SOS Children's Villages) είναι ανεξάρτητος, μη κυβερνητικός διεθνής οργανισμός ανάπτυξης, ο οποίος εργάζεται για να καλύψει τις ανάγκες και την προστασία των συμφερόντων και των δικαιωμάτων των παιδιών από το 1949. Ιδρύθηκε από τον Έρμαν Γκμάινερ στο Ιμστ της Αυστρίας. Σύμφωνα με τους *Financial Times*, ο κύκλος εργασιών των Παιδικών Χωριών SOS για το 2004 ήταν συνολικά 807 εκατομμύρια δολάρια και κατετάγη στην 33η θέση μεταξύ 100 παγκόσμιων ΜΚΟ για την «παγκόσμια λογοδοσία».

Ο διεθνής οργανισμός υπό τη σκέπη του οποίου βρίσκονται τα απανταχού Παιδικά Χωριά SOS, ο SOS Children's Villages International, ιδρύθηκε το 1960, έπειτα από την ίδρυση των εθνικών συνδέσμων στη Γαλλία, τη Γερμανία και την Ιταλία εκτός από τον αρχικό αυστριακό σύνδεσμο. Πάνω από εκατό εθνικές ενώσεις σε όλο τον κόσμο έχουν συσταθεί.

Δίκτυο
------

Τα Παιδικά Χωριά SOS είναι παρόντα σε περισσότερες από 130 χώρες σε όλο τον κόσμο. Τα Παιδικά Χωριά SOS στις χώρες αυτές παρέχουν ενεργή υποστήριξη σε παιδιά και οικογένειες.

Δείτε επίσης
------------

* Παιδικά Χωριά SOS Ελλάδος

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Global organisations» (PDF). Financial Times.
2. ↑  Standun, Tommy (29 Φεβρουαρίου 2012). «Nursing Southern Somalia Through Civil War And Famine». *Huffington Post*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Παιδικά Χωριά SOS** |

* Επίσημος ιστότοπος
Σελίδες από το παλίμψηστο. Το αρχικό κείμενο είναι οι κάθετες γραμμές σε κόκκινο χρώμα, όπως φαίνονται μετά από πολυφασματική επεικόνιση.
Το Συριακό Παλίμψηστο του Γαληνού είναι ένα χειρόγραφο σε περγαμηνή, γραμμένο πάνω σε αρχικό κείμενο που περιέχει κεφάλαια του έργου *Περὶ κράσεως καὶ δυνάμεως τῶν ἁπλῶν φαρμάκων* του Γαληνού. Το κείμενο αυτό γράφτηκε πιθανώς τον 9ο αιώνα σε συριακή γραφή, από τον μεταφραστή Σέργιο της Ρασαϊνά. Η τελευταία είναι πόλη στη σημερινή Συρία, κοντά στα σύνορα με την Τουρκία, στη Βυζαντινή εποχή γνωστή και ως Θεοδοσιούπολη. H συριακή γλώσσα, ήταν μια μέση αραμαϊκή γλώσσα που μιλούσαν οι Ασσύριοι στη σημερινή ΝΑ Τουρκία, Β. Ιράκ, ΒΑ Συρίά και ΒΔ Ιράν. Ανήκει στις Βόρειες Σημιτικές γλώσσες και γραφόταν με το συριακό αλφάβητο. Σταδιακά αντικαταστάθηκε από την αραβική γλώσσα μέχρι τον 14ο αιώνα. Τα συριακά χειρόγραφα αποτέλεσαν τη γέφυρα για τη μετάφραση πολλών ελληνικών χειρογράφων στην αραβική. 

Το Συριακό Παλίψμηστο του Γαληνού (αγγλ. *Syriac Palimpsest of Galen, SPG*), σβήστηκε με απόξεση και άλλα μέσα τον 11ο αιώνα και πάνω στην περγαμηνή γράφηκε λειτουργικό κείμενο πάλι στη συριακή γλώσσα, που ήταν η κύρια γλώσσα των Χριστιανών της περιοχής. Αρχικά φυλασσόταν στη Μονή Αγίας Αικατερίνης του Σινά, απ' όπου εκλάπη και με διάφορους τρόπους διασκορπίστηκε και σελίδες του έφτασαν σε ιδιώτες και μεγάλες βιβλιοθήκες της Δύσης. Το 2013 το μεγαλύτερο μέρος του χειρογράφου, δεμένου στη μορφή βιβλίου (κώδικας) βρισκόταν στην κατοχή ενός συλλέκτη στη Βαλτιμόρη, ΗΠΑ, όπου o ειδικός στα συριακά χειρόγραφα Grigory Kessel παρατήρησε ότι περιέχει κείμενο του Γαληνού. Από τότε άρχισε ένα πρόγραμμα για την αποκατάσταση του χειρογράφου και την ανάγνωση του κειμένου. Τμήματα του κώδικα βρέθηκαν σε βιβλιοθήκες του Παρισιού, του Βατικανού και άλλες, ενώ μία σελίδα είχε απομείνει στην Ι.Μ. Αγ. Αικατερίνης. Με ειδική απεικονιστική τεχνολογία που χρησιμοποιεί φως από διάφορα μήκη κύματος, γίνεται εφικτή η ανάγνωση του αρχικού κειμένου. Το χειρόγραφο είναι σημαντικό γιατί περιέχει κεφάλαια του έργου του Γαληνού που ήταν άγνωστα μέχρι σήμερα. Επίσης είναι σημαντικό γιατί διαφωτίζει τη μεταβίβαση της ιατρικής γνώσης της αρχαιότητας στις σημιτικές γλώσσες. Ο μεταφραστής Σέργιος πέθανε το 536 και είναι γνωστός και από άλλες μεταφράσεις ελληνικών έργων. Οι μεταφράσεις του αντιγράφονταν συχνά από τα συριακά στα αραβικά. Αυτός είχε παράγει το λεξιλόγιο για να μεταφέρει αρχικά στη συριακή γλώσσα την ελληνική ιατρική ορολογία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Siam Bhayro et al. "The Syriac Galen Palimpsest: Progress, Prospects and Problems", *Journal of Semitic Studies*, Volume 58, Issue 1, 1 April 2013, Pages 131–148, https://doi.org/10.1093/jss/fgs042
2. ↑  MARK SCHROPE, "Medicine’s Hidden Roots in an Ancient Manuscript", JUNE 1, 2015, The New York Times
3. ↑  [ Aileen Das, Ralph M. Rosen, and Michael B. Toth, "The Syriac Galen Palimpsest
Digital Recovery of a Missing Link between Greek and Islamic Science", 3 Μαρτίου 2016]
Ο **Τζάκομπ Χένρυ Σάρατ** (αγγλικά: *Jacob Henry Sarratt*, 1772 – Λονδίνο, 6 Νοεμβρίου 1819) ήταν ένας από τους κορυφαίους Άγγλους σκακιστές στα τέλη του 18ου και στις αρχές του 19ου αιώνα. Ο Σάρατ ήταν γνωστός τόσο ως παίκτης όσο και ως συγγραφέας και υιοθέτησε τον τίτλο "ο καθηγητής του σκακιού".

Σκακιστικό έργο
---------------



|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | α | β | γ | δ | ε | ζ | η | θ |  |
| 8 | α8 μαύρος πύργος
β8 μαύρος ίππος
γ8 μαύρος αξιωματικός
δ8 μαύρη βασίλισσα
ε8 μαύρος βασιλιάς
ζ8
η8
θ8 μαύρος πύργος
α7 μαύρο πιόνι
β7 μαύρο πιόνι
γ7 μαύρο πιόνι
δ7 μαύρο πιόνι
ε7
ζ7 λευκός ίππος
η7 μαύρο πιόνι
θ7 μαύρο πιόνι
α6
β6
γ6
δ6
ε6
ζ6
η6
θ6 μαύρος ίππος
α5
β5
γ5 μαύρος αξιωματικός
δ5
ε5
ζ5
η5
θ5
α4
β4
γ4 λευκός αξιωματικός
δ4 μαύρο πιόνι
ε4 λευκό πιόνι
ζ4
η4
θ4
α3
β3
γ3
δ3
ε3
ζ3
η3
θ3
α2 λευκό πιόνι
β2 λευκό πιόνι
γ2 λευκό πιόνι
δ2
ε2
ζ2 λευκό πιόνι
η2 λευκό πιόνι
θ2 λευκό πιόνι
α1 λευκός πύργος
β1 λευκός ίππος
γ1 λευκός αξιωματικός
δ1 λευκή βασίλισσα
ε1 λευκός βασιλιάς
ζ1
η1
θ1 λευκός πύργος
 | 8 |
| 7 | 7 |
| 6 | 6 |
| 5 | 5 |
| 4 | 4 |
| 3 | 3 |
| 2 | 2 |
| 1 | 1 |
|  | α | β | γ | δ | ε | ζ | η | θ |  |

 Σκωτσέζικο γκαμπί, βαριάντα Σάρατ

Ήταν ο πρώτος επαγγελματίας παίκτης που δίδαξε σκάκι στην Αγγλία. Εισήγαγε στην Αγγλία τον σκακιστικό κανόνα ότι το πατ είναι ένα είδος ισοπαλίας, το οποίο χρησιμοποιείτο ευρέως στην ήπειρο της Ευρώπης. Επίσης με τα έργα του το 1813 και το 1821, έπλασε τον όρο "Μυζίο γκαμπί". Υπήρξε μαθητής του Βερντόνι και αργότερα έγινε δάσκαλος του Γουίλιαμ Λιούις και του Πίτερ Ούνγκερ Γουίλιαμς.

Το όνομά του πήρε μια βαριάντα του Σκωτσέζικου γκαμπί (σε αλγεβρική σημειογραφία):

1.ε4 ε5 2.Ιζ3 Ιγ6 3.δ4 ε:δ4 4.Αγ4 Αγ5 5.Ιη5 Ιθ6 **6.Ι:ζ7**
καθώς και το άνοιγμα:

1.δ4 δ5 **2.Αζ4**
που ονομάζεται "Άνοιγμα Σάρατ" ή "Επίθεση Σάρατ".

Συγγραφικό έργο
---------------

* *A Treatise on the Game of Chess*. London 1808 (vol. 1)
* *The works of Damiano, Ruy-Lopez, and Salvio on the game of chess*. London 1813
* *The Works of Gianutio and Gustavus Selenus*, 1817
* *A New Treatise on the Game of Chess*. London 1821 (vol.1)
* *A New Treatise on the Game of Chess*. London 1828 (vol.1)

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *chessgames.com*. www.chessgames.com.
2. ↑  «Oxford Dictionary of National Biography» (Αγγλικά) Oxford University Press. Οξφόρδη. 2004.
3. ↑  Golombek (1977).
4. ↑  Sunnucks (1970).
5. ↑  Hooper & Whyld (1987), σελ. 354.

Πηγές
-----

* Golombek, Harry (1977), *Golombek's Encyclopedia of Chess*, Crown Publishing, ISBN 0-517-53146-1
* Hooper, David Vincent; Whyld, Kenneth (1992), *The Oxford Companion to Chess* (2η έκδοση), Oxford University Press, ISBN 0-19-280049-3
* Sunnucks, Anne (1970), *The Encyclopaedia of Chess* (2η έκδοση), St. Martins Press, ISBN 978-0-7091-4697-1
Ο **Κωνσταντίνος** (κατά κόσμον Βαλλιούλης ή Αποστόλου ή Κωνσταντινίδης, 1862 - 1912) ήταν επίσκοπος της Ορθόδοξης Εκκλησίας, που διετέλεσε Μητροπολίτης σε διάφορες Μητροπόλεις του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στο χωριό Σκοπός Ανατολικής Θράκης το 1862. Αποφοίτησε από την Θεολογική Σχολή της Χάλκης το 1887, αφού υπέβαλε διατριβή με τίτλο «Περί του μη δειν ομνύναι». Διετέλεσε αρχιδιάκονος της Μητροπόλεως Κορυτσάς και μετά το 1890 Πρωτοσύγκελος της Μητροπόλεως Αδριανουπόλεως.

Στις 20 Ιουλίου 1895 χειροτονήθηκε Επίσκοπος Μυριοφύτου και Περιστάσεως στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι Κωνσταντινουπόλεως. Στις 2 Δεκεμβρίου 1899 παύθηκε και στις 3 Ιουνίου 1900 εξελέγη Μητροπολίτης Γάνου και Χώρας. Στις 3 Ιουνίου 1906 εξελέγη Μητροπολίτης Πισιδίας.

Πέθανε στις 17 Ιανουαρίου 1912.

Πηγές
-----

* «Ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Πισιδίας κυρός Κωνσταντίνος (1862-1912)». *Προσωπική σελίδα Μάρκου Μάρκου*. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2020.
Η **Ελεονώρα του Γούντστοκ** (αγγλ.: *Eleanor of Woodstock*, 18 Ιουνίου 1318 - 22 Απριλίου 1355) ήταν Αγγλίδα πριγκίπισσα και δούκισσα του Γκέλντερς μέσω γάμου. Ήταν η μεγαλύτερη κόρη και τρίτο παιδί του Εδουάρδου Β' της Αγγλίας και της Ισαβέλλας της Γαλλίας,  αδελφή του Εδουάρδου Γ' της Αγγλίας και εγγονή από μητέρα του Φιλίππου Δ' της Γαλλίας.  Η Ελεονώρα ήταν αντιβασίλισσα του Γκέλντερς και κηδεμόνας του ανήλικου γιου της την περίοδο (1343 - 1344). 
Η πριγκίπισσα πήρε το όνομα της από πατέρα γιαγιάς της Ελεονώρας της Καστίλης. Δόθηκε στην φροντίδα της ξαδέλφης της Ελεονώρας της Κλάρας (1324), στην συνέχεια τέθηκε υπό την φροντίδα του Ραλφ του Μόθερμερ στον πύργο του στο Πλέσει μαζί με την αδελφή της Ιωάννα του Πύργου. Ο πατέρας της ξεκίνησε τις διαπραγματεύσεις να την παντρέψει με τον Αλφόνσο ΙΑ΄ της Καστίλης, οι προσπάθειες απέτυχαν λόγω της διαφωνίας για το ύψος της προίκας της.
Η Ελεονώρα συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις που έκανε η μητέρα της με τον ξάδελφο της Φίλιππο ΣΤ΄ της Γαλλίας (1330) να παντρέψει την ίδια και τον αδελφό της Ιωάννη της Κορνουάλης με δυο ξαδέλφια τους έναν γιο και μια κόρη αντίστοιχα του Φιλίππου, οι προσπάθειες πάλι απέτυχαν.

Γάμος με τον Ρέγκιναλντ του Χέλρε
---------------------------------

Παντρεύτηκε σε ηλικία 14 ετών τον 45χρονο Ρέγκιναλντ Β΄ των Βάσενμπεργκ κόμη του Χέλρε (1332). Ο γάμος κανονιστηκε από την εξαδέλφη της μητέρας της, Ιωάννα των Βαλουά (1294–1352), αδελφή του Φιλίππου ΣΤ'. Ο γαμπρός ήταν χήρος με 4 κόρες, ενώ ήταν γνωστό ότι είχε αιχμαλωτίσει τον πατέρα του για περισσότερα από 6 χρόνια.
Απέπλευσε από το Σάντουιτς· η προίκα της περιείχε πληθώρα από Ισπανικά ενδύματα, καπέλα, γάντια, παπούτσια, ένα κρεβάτι, σπάνια μπαχαρικά και ζάχαρη. Έγινε δεκτή από τον Ρέτζιναλντ, με τον οποίο έκανε δύο γιους:

* Ρέγκιναλντ Γ΄ (1334 - 1371), δούκας του Χέλρε.
* Εδουάρδος (1336 - 1371), δούκας του Χέλρε.

Είχε προβληματική παιδική ηλικία, ήταν πολύ νευρική και ο σύζυγος της την έδιωχνε συχνά για να απαλλαχτεί από αυτήν με την κατηγορία ότι ήταν λεπρή. Προσπάθησε ο Ρέγκιναλντ να ακυρώσει τον γάμο, όταν έφτασε στην Αυλή αρνήθηκε ότι είναι λεπρή και προσπάθησε να πείσει τον σύζυγό της να ανακαλέσει την απόφασή του για διαζύγιο. Τελικά ο σύζυγός της απεβίωσε πέφτοντας από το άλογό του.(1343) Μετά από 12 χρόνια χηρείας απεβίωσε και η Ελεονώρα σε ηλικία 37 ετών, φτωχή και ξεχασμένη σε ένα μοναστήρι. Ήταν τόσο περήφανη, που αρνήθηκε να ζητήσει βοήθεια από τον αδελφό της Εδουάρδο Γ΄.

Παραπομπές
----------

1. ↑  p10190.htm#i101899. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
3. ↑  Alison Weir: Isabella: She Wolf of France
4. ↑  Mary Anne Everett Green: Lives of the English Princesses

Πηγές
-----

* Alison Weir: Isabella: She Wolf of France
* Mary Anne Everett Green: Lives of the English Princesses

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* BPN: 49861727

 |

 |
Προσωρινή έδρα του Εβραϊκού Θεάτρου στην οδό Σενατόρσκα (Senatorska) 35, στη Βαρσοβία.
 Το πρώην κτίριο του θεάτρου στην Πλατεία Γκζίμπουφ. Το κτίριο κατεδαφίστηκε το 2017.
Το **Εβραϊκό Θέατρο «Έστερ Ράχελ και Ίντα Καμίνσκα»** (πολωνικά: Teatr Żydowski im. Estery Racheli i Idy Kamińskich‎‎) είναι κρατικό θεατρικό ίδρυμα στη Βαρσοβία, την πρωτεύουσα της Πολωνίας. Πήρε το όνομά του από την Πολωνοεβραία ηθοποιό Έστερ Ράχελ Καμίνσκα, η οποία ονομαζόταν «μητέρα του θεάτρου Γίντις» και την κόρη της, την υποψήφια για Όσκαρ ηθοποιό Ίντα Καμίνσκα. Η Ίντα Καμίνσκα ήταν σκηνοθέτις στο θέατρο και έπαιξε στις παραγωγές του από την ίδρυσή του μέχρι το 1968.

Το Κρατικό Εβραϊκό Θέατρο δημιουργήθηκε το 1950 από δύο θεατρικούς θιάσους που έπαιξαν στο Βρότσουαφ και στο Λοτζ το 1945–50. Το θέατρο περιόδευσε και στις δύο πόλεις τα επόμενα χρόνια και έδωσε παραστάσεις σε όλη την Πολωνία. Το 1955 μετακόμισε μόνιμα στη Βαρσοβία. Από το 1970 βρίσκεται στο δικό του κτίριο στην Πλατεία Γκζίμπουφ.

Από την ίδρυσή του, το θέατρο προσπάθησε να συνεχίσει τις πλούσιες παραδόσεις των προπολεμικών εβραϊκών θεατρικών σκηνών στην Πολωνία. Τα έργα στο θέατρο προβάλλονται στα πολωνικά και στα γίντις (διατίθενται ακουστικά με πολωνική μετάφραση).

Το θέατρο καλλιεργεί τη δημιουργικότητα του μεγάλου εβραϊκού δράματος. Το ρεπερτόριό του περιλαμβάνει τα καλύτερα έργα των Άμπραχαμ Γκόλντφαντεν, Μέντελε Μόχερ Σφόριμ, Σόλεμ Αλάιχεμ, Ίζαακ Λέιμπ Πέρετς και Γιάκομπ Γκόρντιν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Steinlauf, Michael C. (2010, August 17). "Kaminski Family." *YIVO Encyclopedia of Jews in Eastern Europe*. Retrieved 2015-06-20.
2. 1 2  Leyko, Małgorzata (2010, October 11). "Polish State Yiddish Theater." Translated by Michael C. Steinlauf. *YIVO Encyclopedia of Jews in Eastern Europe*. Retrieved 2015-06-20.
3. ↑  «Historia». *Teatr Żydowski* (στα Πολωνικά). Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος του Εβραϊκού Κρατικού Θεάτρου στη Βαρσοβία (στα πολωνικά)
* Εβραϊκό Θέατρο στην Πολωνία: Θραύσματα μιας λαμπρής ιστορίας
Η **Δημοκρατική Ένωσις** ήταν κεντροαριστερός - σοσιαλδημοκρατικός συνασπισμός πολιτικών κομμάτων που έλαβε μέρος στις εθνικές βουλευτικές εκλογές της 19ης Φεβρουαρίου του 1956.

Ιστορικό
--------

Πυρήνα της Δημοκρατικής Ενώσεως αποτελούσαν οι κεντρώοι κομματικοί σχηματισμοί των Σοφοκλή Βενιζέλου, Γεωργίου Παπανδρέου, Σάββα Παπαπολίτη και Αλέξανδρου Μπαλτατζή, προκειμένου να επιτευχθεί μια ανάσχεση της ανόδου προς την εξουσία για την νεοπαγή Ε.Ρ.Ε. του Κωνσταντίνου Καραμανλή, ενόψει και του γεγονότος της ψήφισης του νέου εκλογικού συστήματος, του λεγόμενου *τριφασικού*.

Στην Δημοκρατική Ένωση μετείχαν το Δημοκρατικόν Κόμμα Εργαζομένου Λαού (Γεώργιος Καρτάλης - Αλέξανδρος Σβώλος), η Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά (Ιωάννης Πασαλίδης) και η Κίνηση Εθνικής Δημοκρατικής Πρωτοβουλίας (που είχαν πρωτύτερα συμπτυχθεί στην Εθνική Κίνηση Αλλαγής), το Κόμμα Φιλελευθέρων (υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου), το Λαϊκόν Κόμμα (υπό τον Κωνσταντίνο Τσαλδάρη), η Φιλελευθέρα Δημοκρατική Ένωσις του Σοφοκλή Βενιζέλου, η Εθνική Προοδευτική Ένωσις Κέντρου (Σάββας Παπαπολίτης) και το Κόμμα Αγροτών και Εργαζομένων (Αλέξανδρος Μπαλτατζής), ενώ αποκλείσθηκε το Κόμμα Προοδευτικών του Σπύρου Μαρκεζίνη με το αιτιολογικό ότι ο αρχηγός του είχε θητεύσει σε υπουργικές θέσεις επί κυβερνήσεων Ελληνικού Συναγερμού (1952 - 1955) του Αλέξανδρου Παπάγου. Επικεφαλής του συνασπισμού τέθηκε ο Γεώργιος Παπανδρέου.

Παρότι ο συνασπισμός κέρδισε στις εκλογές περισσότερες ψήφους, εντούτοις εξέλεξε μόλις 132 βουλευτές και απέτυχε να κερδίσει την εξουσία, λόγω ακριβώς του εκλογικού συστήματος που ίσχυσε. Η Ε.Ρ.Ε. αναδείχθηκε κυβέρνηση, κερδίζοντας συνολικά 165 έδρες.

Συμμετέχοντα κόμματα
--------------------

Τα κόμματα που αποτελούσαν τη Δημοκρατική Ένωση ήταν: 

| Κόμμα | Ιδεολογία | Αρχηγός κόμματος |
| --- | --- | --- |
|  | Φιλελευθέρα Δημοκρατική Ένωσις | Φιλελευθερισμός, Βενιζελισμός | Σοφοκλής Βενιζέλος |
|  | Κόμμα Φιλελευθέρων | Φιλελευθερισμός, Βενιζελισμός | Γεώργιος Παπανδρέου |
|  | Εθνική Προοδευτική Ένωσις Κέντρου | Φιλελευθερισμός, Σοσιαλδημοκρατία | Σάββας Παπαπολίτης |
|  | Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά | Δημοκρατικός σοσιαλισμός | Ιωάννης Πασαλίδης |
|  | Δημοκρατικόν Κόμμα Εργαζομένου Λαού | Σοσιαλδημοκρατία | Αλέξανδρος Σακελλαρίου |
|  | Κόμμα Αγροτών και Εργαζομένων | Φιλελευθερισμός, Αγροτισμός | Αλέξανδρος Μπαλτατζής |
|  | Λαϊκόν Κόμμα | Συντηρητισμός | Κωνσταντίνος Τσαλδάρης |

Αποτελέσματα εκλογών
--------------------

### Βουλή των Ελλήνων

| Έτος | Αρχηγός κόμματος | Αριθμός ψήφων | Ποσοστό ψήφων | Έδρες | Θέση |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1956 | Γεώργιος Παπανδρέου | 1.620.007 | 48,15% | 132 / 300 | ΑξιωματικήΑντιπολίτευση |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Το πρόγραμμα & το πρακτικό ίδρυσης της «Δημοκρατικής Ένωσης» (για τις εκλογές της 19/02/1956)». *παρα ποδα*. 19 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2021.
2. 1 2  Κωνσταντίνα Μπότσιου (11 Μαΐου 2014). «Οι εκλογές του 1956». *Η Καθημερινή*.. Ανακτήθηκε στις 21-11-2017.