recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 36°57′44″N 22°39′17″E﻿ / ﻿36.96222°N 22.65472°E﻿ / 36.96222; 22.65472

Ο **Βρονταμάς** είναι πεδινός οικισμός σε απόσταση 38 χιλ. από την Σπάρτη, της επαρχίας Λακεδαίμονος, Ν. Λακωνίας. Έχει 757 κατοίκους (απογραφή 2001) και υψόμετρο 140 μ.
Αναπτύχθηκε οικιστικά, με χρήματα μεταναστών στην Αμερική στις αρχές του περασμένου αιώνα. Εύκολα αναγνωρίζει κανείς στις κατοικίες την τυπολογία και αρχιτεκτονική των Λαγκαδιανών μαστόρων.

Οι κάτοικοι στην πλειοψηφία ασχολούνται με την γεωργία, ενώ συμπληρώνουν το εισόδημά τους με την κτηνοτροφία και μελισσοκομία. Καλλιεργούν ελιές –κυρίως βρώσιμες Καλαμών- αμπέλια από τα οποία παράγεται το χαρακτηριστικό κρασί της περιοχής, ενώ ο κάμπος που διασχίζεται από τον Ευρώτα προμηθεύει την περιοχή με τα οπωρικά. Στις όχθες του φυτρώνουν πλατάνια, ιτιές, καλάμια και αγριολούλουδα, ενώ στην πανίδα του εντάσσονται η πέρδικα, το κοτσύφι, η καρακάξα, η κουκουβάγια, το αηδόνι κ.ά. 

Σε κοντινή απόσταση ευρίσκεται το "Παλιομονάστηρο", σπηλαιώδης ναός του 1.100 μ.Χ. με βυζαντινές τοιχογραφίες. Εδώ το 1825 οι κάτοικοι (περίπου 400), προκειμένου να αποφύγουν την επιδρομή και τις σφαγές του Ιμπραήμ, εγκλείστηκαν και κάηκαν ζωντανοί από τον επιδρομέα. Η μνήμη τους τιμάται στις 15 Σεπτεμβρίου κάθε χρόνο με όλες τις απαραίτητες τιμές.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Ευρώτα |
| --- |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Γερόνθρων | 
* Αλεποχώρι
* Βελωτά
* Γεράκι
* Ζαραφώνα
* Καρίτσα
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Έλους | 
* Άγιος Ανδρέας
* Άγιος Ιωάννης
* Άνω Γλυκόβρυση
* Αστέρι
* Βλαχιώτης
* Έλος
* Γούβες
* Κάτω Γλυκόβρυση
* Μακρινάρα
* Μυρτιά
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Κροκεών | 
* Ασήμι
* Βαλτάκι
* Βασιλάκι
* Γλώσσα
* Δαφνί
* Κουμάνοι
* Κροκεές
* Λάγιο
* Φάρος
* Χάνια
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Νιάτων | 
* Άγιος Δημήτριος
* Απιδέα
* Κρεμαστή
* Νιάτα
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Σκάλας | 
* Άγιοι Ταξιάρχες
* Άγιος Γεώργιος
* Βρονταμάς
* Γράμμουσα
* Λεήμονας
* Περιστέρι
* Σκάλα
* Σούλι
* Στεφανιά
* Τρίνησα
* Φιλήσι
 |
|  |
| 
* Έδρα: Σκάλα
 |

 |
Συντεταγμένες: 35°17′15.36″N 33°31′19.20″E﻿ / ﻿35.2876000°N 33.5220000°E﻿ / 35.2876000; 33.5220000

Κτίσματα της μονής το 2009
Το **Μοναστήρι του Σουρπ Μαγκάρ** (Αγίου Μακαρίου) (αρμενικά: **Սուրբ Մակար**) ή **Αρμενομονάστηρο** ή Μαγκαραβάνκ (αρμενικά: **Մակարավանք**) είναι αρμενικό μοναστήρι, που βρίσκεται στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου. Πρόκειται για το σημαντικότερο αρμενικό εκκλησιαστικό κτίριο και το μοναδικό αρμενικό μοναστήρι στην Κύπρο. Γιορτάζει την πρώτη Κυριακή του Μαΐου. Σήμερα είναι σε ερειπωμένη κατάσταση.

Το μοναστήρι βρίσκεται στον Πενταδάκτυλο, σε υψόμετρο περίπου 520 μ. 11 χλμ. βόρεια της Κυθρέας, στην περιοχή Χαλεύκας. Στην ίδια περιοχή πιθανολογείται ότι παλιότερα υπήρχε βυζαντινό μοναστήρι, που ήταν αφιερωμένο στον Άγιο Γεώργιο. 

Το Μοναστήρι του Σουρπ Μαγκάρ είχε ιδρυθεί από Κόπτες Αιγύπτιους και ήταν αφιερωμένο στον άγιο της κοπτικής Εκκλησίας, Μακάριο τον Ερημίτη ή Νεότερο ενώ γιόρταζε και τη μνήμη του επίσης Αιγυπτίου αγίου Μακαρίου του Πρεσβυτέρου. Πότε ακριβώς ιδρύθηκε το μοναστήρι δεν είναι γνωστό υπήρχε πάντως κατά τον Μεσαίωνα. Επίσης δεν είναι γνωστό πότε πέρασε στους Αρμένιους αλλά υπάρχουν αναφορές ότι ήταν αρμενικό ήδη τον 15ο αιώνα. Ο σημερινός ναός του μοναστηριού χτίστηκε το 1811.

Η μονή ενίσχυε οικονομικά το αρμενικό ορφανοτροφείο της Λευκωσίας, το οποίο ιδρύθηκε μετά τις σφαγές των Αρμενίων από τους Τούρκους, το 1895 -1896, και φιλοξενούσε παιδιά του ιδρύματος τα καλοκαίρια.

Τα κτίσματα του μοναστηριού υπέστησαν μεγάλες καταστροφές κατά την τουρκική εισβολή, το 1974. Επίσης χάθηκαν τόμοι χειρογράφων μεγάλης ιστορικής θρησκευτικής και εθνικής αξίας ενώ σώθηκαν μόνο 56 χειρόγραφα, που βρίσκονταν για φύλαξη στο Πατριαρχείο του Μεγάλου Οίκου της Κιλικίας, στον Λίβανο. Την 1η Ιουνίου 1996 τα περισσότερα κτίσματα της μονής καταστράφηκαν ολοσχερώς από πυρκαγιά, που ξέσπασε στη περιοχή. Υπήρξαν σχέδια για τη μετατροπή της σε ξενοδοχείο, που τελικά αποτράπηκαν, το 1999 και το 2005. Το 2016 κηρύχτηκε αρχαίο μνημείο β’ πίνακα και το 2020 ξεκίνησαν από τη δικοινοτική Τεχνική Επιτροπή για την Πολιτιστική Κληρονομιά εργασίες συντήρησης της μονής.

Την περιουσία του μοναστηριού διαχειριζόταν μέχρι το 1974 η Αρμενική Εκκλησία της Κύπρου, που υπάγεται στον Μεγάλο Οίκο της Κιλικίας, που έχει έδρα τον Λίβανο ενώ είχε και στενές επαφές με το αρμενικό πατριαρχείο της Κιλικίας. Η κτηματική περιουσία του μοναστηριού υπολογίζεται σε περίπου 10.000 στρέμματα.
Το **παγωμένο κλίμα** ή **κλίμα καλύμματος πάγου** (ταξινόμηση Κέππεν **EF** όπου F σημαίνει Frost, «πάγος», «παγετός» στα γερμανικά) είναι μία εκ των υποκατηγοριών του πολικού κλίματος που χαρακτηρίζεται από θερμοκρασίες που βρίσκονται πάντα κάτω από τους 0 °C, ελάχιστο υετό, ξηρότητα και ισχυρούς ανέμους, όντας εχθρικό προς κάθε μορφή ζωής.

Είναι ίδιον κυρίως των δύο πόλων, όντας η Ανταρκτική (λόγω του ηπειρωτικού χαρακτήρα της) η περιοχή όπου εκφράζεται με μεγαλύτερη οξύτητα και φτάνοντας ακραίες θερμοκρασίες της τάξης των -70°C και -80°C. Επίσης, το κλίμα των υψηλότερων ορέων του πλανήτη, πέραν των 5000 μέτρων, είναι αρκετά παρόμοιο με αυτό των πόλων.

Η κύρια αιτία των χαμηλών θερμοκρασιών είναι η μεγάλη κλίση με την οποία φτάνουν οι ακτίνες του ήλιου στους πόλους.

Ανταρκτική
----------

Το εσωτερικό οροπέδιο της Ανταρκτικής χαρακτηρίζεται από ισχυρές διαφοροποιήσεις στη θερμοκρασία μεταξύ των μηνών ηλιοφάνειας και διαρκούς νύχτας. Τα ρεκόρ θερμοκρασίας του σταθμού του Νοτίου Πόλου είναι -13°C το καλοκαίρι και -82°C τον χειμώνα. Τα επίπεδα υετού είναι ελάχιστα και η μέτρησή τους αρκετά δύσκολη δεδομένων των ισχυρών ανέμων.

Βιβλιογραφία
------------

* Aguilera Arilla *et al*. (2009), *Geografía general I. Geografía Física.* Μαδρίτη: UNED.
Η Φρουρά της Δεκέλειας στην Κύπρο
Η **φρουρά Δεκέλειας** είναι περιοχή του Ακρωτηρίου και Δεκέλειας, ενός υπερπόντιου βρετανικού εδάφους στο νησί της Κύπρου, που διαχειρίζεται ως ζώνη κυρίαρχων βάσεων. Βρίσκεται στην Ανατολική Κυρίαρχη Βάση, μία από τις δύο περιοχές που αποτελούν το έδαφος. Είναι η μεγαλύτερη από τις βρετανικές στρατιωτικές βάσεις στο νησί και είναι επίσης η θέση των στρατώνων Αλεξάντερ, το οποίο είναι η έδρα του 2ου Τάγματος του βασιλικού συντάγματος της πριγκίπισσας της Ουαλίας. Το φθινόπωρο του 2017 το 2ο Τάγμα του Βασιλικού Αγγλικού Συντάγματος εγκαταστάθηκε στη Δεκέλεια και αντικατέστησε το 2ο Τάγμα του βασιλικού συντάγματος της Πριγκίπισσας της Ουαλίας. 

Αποτελεί μέρος των Βρετανικών Δυνάμεων Κύπρου.

Το ανατολικό τμήμα της φρουράς περιλαμβάνει τον σταθμό του Αγίου Νικολάου και ένα σημείο διελεύσεως της Πράσινης Γραμμής. Το δυτικό τμήμα περιλαμβάνει αρκετούς ελληνοκυπριακούς θύλακες συμπεριλαμβανομένου του Ηλεκτροπαραγωγού Σταθμού Δεκέλειας, της Ξυλοτύμβου και της Ορμήδειας. Τα δύο μέρη της φρουράς ενώνονται με έναν στενό διάδρομο λίγο πιο φαρδύ από τον μεταξύ τους δρόμο.

Δείτε επίσης
------------

* Βρετανικές δυνάμεις Κύπρος
* Επισκοπή Καντονίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  «2 PWRR». Ministry of Defence. Ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2015.
2. ↑  «Poachers gear up for rapid deployment force role in Middle East and North Africa». Leicester Mercury. 9 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  «British forces overseas posting: Dhekelia, Cyprus». Ministry of Defence. Ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2015.
4. ↑  *Cyprus Country Study Guide Volume 1 Strategic Information and Developments*. International Business Publications. 2003. ISBN 9780739762912. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2019.
Ο **Μάκης Μαΐλης** (Ελευσίνα, 21 Ιανουαρίου 1950 – 20 Ιανουαρίου 2021) ήταν Έλληνας πολιτικός και δημοσιογράφος, από τα ιστορικά στελέχη του ΚΚΕ την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Προερχόταν από οικογένεια βιοπαλαιστών και ο πατέρας του ήταν μέλος του ΕΑΜ. 

Ο Μαΐλης φοιτητής ακόμη στη Νομική Σχολή, εντάχθηκε το 1969 στην κομμουνιστική νεολαία (ΚΝΕ), το 1973 έγινε μέλος του ΚΚΕ και πήρε μέρος στον αντιχουντικό αγώνα. Συμμετείχε στην εξέγερση της Νομικής και του Πολυτεχνείου. 

Στο 10ο Συνέδριο του ΚΚΕ (1978) εκλέχτηκε αναπληρωματικό μέλος της ΚΕ και στο 12ο Συνέδριο (1987) εκλέχτηκε τακτικό μέλος της. Την περίοδο 1989-1991 υπερασπίστηκε μαχητικά τον επαναστατικό χαρακτήρα του Κόμματός του. Διετέλεσε επίσης μέλος του Πολιτικού Γραφείου της ΚΕ του ΚΚΕ, ενώ ανέλαβε σειρά υπεύθυνων χρεώσεων, όπως υπεύθυνος του Τμήματος Ιστορίας, υπεύθυνος του Γραφείου Τύπου της ΚΕ, στον «Ριζοσπάστη» και τον «902» κ.α. Είχε πλούσια αρθρογραφία καθώς και συγγραφικό έργο. 

Απεβίωσε σε ηλικία 71 ετών, ύστερα από μακρά ασθένεια Ήταν νυμφευμένος με την Κατερίνα, με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ριζοσπάστης». 22 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2021.
2. ↑  Μ. Μαΐλης, *Από την 4η Αυγούστου ως τις μέρες μας,* Αθήνα, Σύγχρονη Εποχή, 2009.
3. ↑  Μ. Μαΐλης, *Το αστικό πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα από το 1950 έως το 1967,* Αθήνα, Σύγχρονη Εποχή, 2014.
4. ↑  «Ύστατο αντίο στον Μάκη Μαΐλη». *902 Πόρταλ*. 22 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2021.
Ο **Λήτης** (πραγματικό όνομα: **Νικόλαος Σάννος**) (Αθήνα, 1952 - 14 Νοεμβρίου 2022) ήταν Έλληνας τραγουδιστής και μουσικός της ελληνικής ροκ σκηνής.

Βιογραφία
---------

Ο Λήτης ξεκίνησε τo 1968 με το συγκρότημα *The Cannibals* στο Χαλάνδρι. Από το 1970 έγραφε τις δικές του μπαλάντες και το 1972 εμφανιζόταν στην Πλάκα (*Μαϊμού* και *5η Εποχή*) και τον Πειραιά (στη *Vavel*).

Από το 1975 έπαιζε στο ντουέτο Λήτης και Ιζόλδη, τις *Μεσαιωνικές Μπαλάντες* στο *Σπόρτινγκ*, στο *Κύτταρο* και σε κινηματογράφους σε όλη την Αθήνα ενώ το 1981 έκαναν περιοδεία στην Πελοπόννησο μαζί με τους Schmetterling και τους Sharp-ties. Κυκλοφόρησαν ένα single και συμμετείχαν με δυο τραγούδια στην συλλογή *Happening '82*, μαζί με άλλα συγκροτήματα (*Αίολος, Vavoura band, Magic de spell, Heaven and Hell, Tonal Orchestra*).

Στη συνέχεια έπαιζε ως *Λήτης + Τρύκ* και κυκλοφορησε το LP με τίτλο *Ποδανό*. Τους *Τρύκ* αποτελούσαν ο Λήτης (φωνή , κιθάρα), ο Αντώνης Τσέτσος (κιθάρα), ο Δημήτρης Κροκίδης (κιθάρα) και ο Παναγιώτης Ζυγούρης (μπάσο).

Το 1988 κυκλοφορησε τον προσωπικό δίσκο *Χαρακίρι*. Στη συνέχεια δημιούργησε την *ΜΟΥ.ΣΥΝ.Κ.Α.* (*Μουσική Συνεργατική Κίνηση Αθηνών*) μαζί με τον Νίκο Γκίνη από τους *Σύνδρομο* και τον Θεόδωρο Τρύφωνα από τους *Αγάπανθος*, μια μη κερδοσκοπική επιχείρηση με σκοπό την προώθηση καλλιτεχνικών τάσεων από τον ευρύτερο χώρο της τέχνη". Στο club *Ροντέο* της πλατείας Βικτωρίας η *ΜΟΥ.ΣΥΝ.Κ.Α* διοργάνωνε συναυλίες ελληνικών συγκροτημάτων.

Με το νέο συγκρότημα *Συνεργείο*, έπαιζε μέχρι το 1995.

Το 2005 κυκλοφόρησε το CD *Νυχτώνει* από την *Atlantis Records* μαζί με το συγκρότημά του τα *Σκιάχτρα*.

Απεβίωσε στις 14 Νοεμβρίου 2022 σε ηλικία 70 ετών.

Δισκογραφία
-----------

* Ο Δράκος του πάρκου (Happening Records) 1981
* Ποδανά (ΕΜΙ) 1983
* Χαρακίρι (Saccaris Records) 1988
* Νυχτώνει (Atlantis Records) 2005

Συμμετοχές
----------

* Happening 82 (Happening Records) 1982
* Rocks beer (ΕΜΙ) 1994
* 30 Χρόνια ελληνικό ροκ (Compact disk club)
* Pure rock (Atlantis records) 2004
* Ο Πρώτος χρόνος (Atlantis records) 2006

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Πέθανε ο Λήτης». Ανακτήθηκε στις 14  Νοεμβρίου 2022.
2. ↑  «Λήτης: «Δεν έπαιξα ποτέ μου λαϊκά. Γράφω κοινωνικά τραγούδια»». Ανακτήθηκε στις 14  Νοεμβρίου 2022.
3. ↑  www.newsbomb.gr/bombplus/politismos/story/1370902/pethane-o-litis-apo-tous-teleftaious-ton-moikanon-tis-ellinikis-rok. Ανακτήθηκε στις 14  Νοεμβρίου 2022.
4. ↑  «Πέθανε ο Λήτης - Ένας από τους σημαντικούς εκπρόσωπους της ελληνικής ροκ». Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* H επίσημη Ιστοσελίδα του Λήτη

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* MusicBrainz: 1bcd911b-8901-41fe-9370-716625d824fa

 |

 |
Το Boeing 737 είναι ένα αεροσκάφος σταθερών πτερύγων.
**Αεροσκάφος σταθερών πτερύγων** ονομάζεται το αεροσκάφος που βασίζεται στην προς τα εμπρός κίνηση για την παραγωγή ώθησης. Αυτού του είδους τα αεροσκάφη διαχωρίζονται από εκείνα που χρησιμοποιούν ένα περιστρεφόμενο ρότορα με φτερά για την παραγωγή ώθησης (ελικόπτερα). Τα αεροσκάφη σταθερών πτερύγων απαιτούν μια λωρίδα γης για προσγείωση, σε αντίθεση με τα ελικόπτερα τα οποία προσγειώνονται σε σταθερό σημείο. Τα φτερά τους είναι προσκολλημένα με την άτρακτο τους αεροσκάφους. Τα μεγέθη τους ποικίλουν, όμως κοινό χαρακτηριστικό έχουν την ξεχωριστή μονάδα παραγωγής ενέργειας (μηχανή ή προπέλα).

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Φεβρουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2014.

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αεροπορία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85002782
* BNE: XX524705

 |

 |
Τελευταίας τεχνολογίας συσκευή αιμοκάθαρσης, συχνά απαραίτητη για την άμεση αντιμετώπιση της ραβδομυόλυσης
Η **ραβδομυόλυση** (*αγγλ.* rhabdomyolysis) είναι ένα σύνδρομο που οφείλεται σε οξεία νέκρωση των σκελετικών μυών, οι οποίοι και διαλύονται με πολύ ταχύ ρυθμό. Είναι σύνδρομο εξαιρετικά επικίνδυνο για την ανθρώπινη ζωή και πρέπει να αντιμετωπισθεί νοσοκομειακά το ταχύτερο δυνατόν. 

Άμεση συνέπεια της ραβδομυόλυσης είναι η μαζική απελευθέρωση, στην κυκλοφορία του πλάσματος, συστατικών των μυϊκών κυττάρων, ήτοι, ποσοτήτων οργανικών και ανόργανων κυτταρικών ενώσεων και στοιχείων, λ.χ. πρωτεΐνες/μυοσφαιρίνη, φώσφορος, κάλιο, ουρικό οξύ κ.λπ.). Αυτά τα κυτταρικά προϊόντα άμεσα εντοπίζονται στο φάσμα των κλινικών και εργαστηριακών ευρημάτων και οδηγούν στην ορθή γνωμάτευση του συνδρόμου.

Συχνότερα συμπτώματα αποτελούν: η μυαλγία, η κόπωση, ο εμετός και η πνευματική σύγχυση. Πιο συχνά, επίσης η αρρυθμία και η εμφάνιση ούρων με χρωματισμό όμοιο του τσαγιού. Τα κυτταρικά προϊόντα, που προέρχονται από τη διάλυση – αποικοδόμηση των μυών όπως π.χ. η μυοσφαιρίνη μπορεί, εκτός των άλλων, άμεσα να προκαλέσει και νεφρική ανεπάρκεια. 

Παθολογικά, τα αίτια της ραβδομυόλυσης είναι πολλαπλά, κυρίως μη φυσικά π.χ. φάρμακα (βλ. στατίνες και αντιβιοτικά) να είναι υπεύθυνα τις περισσότερες φορές. Tα αίτια της ραβδομυόλυσης μπορεί να είναι και φυσικά. Η λύση των μυϊκών κυττάρων έχει ως αποτέλεσμα τη μεταβολική οξέωση με αυξημένο αριθμό ανιόντων, που είναι μια από τις επιπλοκές της ραβδομυόλυσης. Επακόλουθα αποτελούν η ενδογενής προσθήκη οξέων, η υπερκαλιαιμία και η οξεία νεφρική ανεπάρκεια. Η τελευταία κρίνεται και ως η σοβαρότερη συνέπεια της ραβδομυόλυσης. Οι κυριότεροι παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί που εμπλέκονται στην εμφάνιση αυτής της νεφρικής ανεπάρκειας είναι η νεφρική αγγειοσύσπαση, η σωληναριακή απόφραξη, η τοξικότητα της μυοσφαιρίνης και η οξείδωση των λιπιδίων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 6 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2021.
2. ↑  «Rhabdomyolysis». *American Family Physician* **65** (5): 907–12. March 2002. PMID 11898964.
3. ↑
Ο **Τηλέμαχος Ζαγρέας** (γεννημένος ως Τηλέμαχος Ζιούρας) είναι Έλληνας μουσικός, συνθέτης και στιχουργός με καταγωγή από τον Παλαιό Παντελεήμονα Πιερίας.

Βιογραφία
---------

Ο Τηλέμαχος Ζαγρέας γεννήθηκε το 1942 στον Παλαιό Παντελεήμονα Πιερίας. Σπούδασε φυσική ή φυσική και μαθηματικά στο πανεπιστήμιο του Μονάχου. Έζησε και εργάστηκε στην Γερμανία για μεγάλα χρονικά διαστήματα της ζωής του κατά τη διάρκεια των οποίων ανακάλυψε την αγάπη του για την αρχαία Ελληνική μυθολογία. Ενώ έγραφε ποίηση και έπαιζε μουσική από πολύ παλαιότερα, η καριέρα του στη μουσική ξεκίνησε με τον πρώτο δίσκο του «Ο Θρύλος» (γερμ. *Legende*, Raumer Records, 1996). Στην προσοχή πολλών φίλων της εναλλακτικής μουσικής θα έφτανε όμως μετά τον δίσκο του «Τον Λόγο έχει ο Ζεύς» (Olymporock. 2005), στον οποίο συμμετείχαν γνωστοί μουσικοί του έντεχνου. Λίγο καιρό αργότερα θα εμφανιζόταν ως προσκεκλημένος σε ζωντανές εμφανίσεις μουσικών όπως ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου. 

Τα τελευταία χρόνια διατηρεί έναν χώρο πολιτισμού με το όνομα «Ολύμπιο Πνευματικό Κέντρο». Σήμερα ο Τηλέμαχος Ζαγρέας κατοικεί στην γενέτειρά του στον παλαιό Παντελεήμονα όπου και διοργανώνει τακτικά δράσεις, με θεματικές όπως ο μαρξισμός και η αρχαία ελληνική θεολογία.

Δισκογραφία
-----------

| Κυκλοφορία | Τίτλος | Εξώφυλλο | Πληροφορίες |
| --- | --- | --- | --- |
| 1996 | Legende/ Ο θρύλος |  |  |
| 1999 | Schlangen Aller Länder/ Φίδια όλων των χωρών |  |  |
| 2005 | Τον λόγο έχει ο Ζεύς/ Olymporock |  |  |
| 2008 | Του ουρανού τα τέκνα/ Heaven's children |  |  |
| 2012 | Η κρίση του Κρόνου |  |  |
| 2023 | Ιάκχου Άσματα |  |  |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Συνέντευξη του Τηλέμαχου Ζαγρέα στην εκπομπή Ευ ζειν, DION tv».
Network address translation μεταξύ ενός τοπικού δικτύου και του ίντερνετ
Η **μετάφραση διεύθυνσης δικτύου** (αγγλ. *Network address translation (NAT)*‎‎) είναι μια μέθοδος αντιστοίχισης του χώρου των IP διευθύνσεων σε έναν άλλον, τροποποιώντας τις πληροφορίες διεύθυνσης IP στην κεφαλίδα των πακέτων, καθώς διέρχονται μέσω ενός δρομολογητή κίνησης. Η τεχνική αυτή χρησιμοποιήθηκε αρχικά για να αποφευχθεί η ανάγκη εκχώρησης νέας διεύθυνσης σε κάθε κεντρικό υπολογιστή όταν μετακινείται ένα δίκτυο, ή όταν αντικαθίσταται ο πάροχος υπηρεσιών διαδικτύου, αλλά δεν μπορούσε να δρομολογήσει το χώρο διευθύνσεων των δικτύων. Έχει γίνει ένα δημοφιλές και ουσιαστικό εργαλείο για τη διατήρηση του παγκόσμιου χώρου διευθύνσεων ενόψει της εξάντλησης των διευθύνσεων IPv4. Μια διεύθυνση IP με δυνατότητα δρομολόγησης μέσω διαδικτύου μιας πύλης NAT μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ένα ολόκληρο τοπικό δίκτυο.
Η **Οικογένεια Σπινόλα** (ιταλ.: *Casa di Spinola*) ήταν μία ηγετική στην πολιτική της Ιταλίας οικογένεια, που είχε επίκεντρο τη Δημοκρατία της Γένουας. Η επιρροή της έφθασε στην πιο μεγάλη έκτασή της κατά τον 13ο και 14ο αι.

Σημαίνοντα μέλη
---------------

Ο Γκουίντο Σπινόλα ήταν ένα από τα πρώτα σημαντικά μέλη της οικογένειας. Υπηρέτησε ως ύπατος (*consul*) στη Γένουα το 1102. Ο Οίκος, που δημιούργησε τον πλούτο του με το εμπόριο και χρηματοδότησε και την απόκτηση γης, ξεκίνησε από τους αδελφούς Γκουίντο και Ομπέρτο, εγγονούς του Μπέλο Μποτσούμι.

Ο επόμενος που έγινε εξέχων ήταν ο Ομπέρτο Σπινόλα. Το 1266 ο Ομπέρτο ηγήθηκε του Γενουατικού στόλου σε μία νίκη εναντίον των Βενετών. Το 1271 ένωσε τις δυνάμεις του με τον Ομπέρτο Ντόρια για να εκτοπίσουν τον ξένο *ποντεστά* της Γένουας από την εξουσία και να αναμορφώσουν τη διακυβέρνηση. Κατάφεραν να τον διώξουν και να τον αντκαταστήσουν από δύο *καπιτάνι ντελ πόπολο*, που εκλέχθηκαν για 22 έτη, με πρώτους τον Ομπέρτο Σπινόλα και τον Ομπέρτο Ντόρια που εξελέγησαν στο αξίωμα αυτό.

Πόσο χρόνο έμεινε ο Ομπέρτο Σπινόλα δεν είναι σαφές. Ωστόσο ο Τομάζο Σπινόολα ήταν ένας διακεκριμένος ναύαρχος στον πόλεμο της Γένουας με την Πίζα. Περί το 1289 ο Κορράντο Σπινόλα έγινε *καπιτάνο ντελ πόπολο* στη θέση του πατέρα του Ομπέρτο. Το 1301 ο Κορράντο παραιτήθηκε από το αξίωμα του *καπιτάνο ντελ πόπολο*, όπως έκανε και ο Λάμπα Ντόρια. Το αξίωμα έπειτα αντικαταστάθηκε από έναν ξένο ποντεστά και έναν ηγούμενο του λαού.

Η επόμενη εμπλοκή της οικογένειας έγινε με τον Οπιτσίνο Σπινόλα. Αυτός πάντρεψε την κόρη του με τον Θεόδωρο Α΄ μαρκήσιο του Μομφερράτου, γιο του Ανδρόνικου Β΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Ο Γκαλεόττο Σπινόλα διορίστηκε καπιτάνο του λαού το 1335, μαζί με τον Ραφαέλε Ντόρια. Εκτόπισαν την ισχύ του Ροβέρτου της Νάπολης από τη Γένουα. Το 1435 ο Φραντσέσκο Σπινόλα ήταν επιτυχής στην πολιορκία της Γκαέτα (λιμανιού βόρεια της Νάπολης) στον Πόλεμο για τον έλεγχο της Νάπολης. Σύντομα μετά ο Φραντσέσκο οδήγησε μία εξέγερση, που έπαυσε την εξουσία των Βισκόντι του Μιλάνου επί της Γένουας. Ο μεγάλος Ιταλο-Ισπανικός στρατηγός Αμπρότζιο Σπινόλα, αρχιναύαρχος του στρατού της Φλάνδρας το διάστημα 1603-1629, είναι μέλος του Οίκου.

Δόγηδες της Δημοκρατίας της Γένουας
-----------------------------------

* Μπατίστα Σπινόλα 47ος δόγης.
* Λούκα Σπινόλα, 57ος δόγης
* Σιμόνε Σπινόλα 66ος δόγης.
* Τομάζο Σπινόλα 90ος δόγης.
* Αντρέα Σπινόλα 99ος δόγης.
* Αλεσσάντρο Σπινόλα 112ος δόγης.
* Αγκοστίνο Σπινόλα 125ος δόγης.
* Λούκα Σπινόλα, 129ος δόγης
* Ντομένικο Σπινόλα 151ος δόγης
* Νικολό Σπινόλα 155 ος δόγης
* Φερναντίνο Σπινόλα 172ος δόγης.

Πηγές
-----

* Malleson, George Bruce. Studies in Genoese History. p. 294ff
Ένα δικινητήριο υδροπλάνο (**floatplane**) τύπου DeHavilland Twin Otter
Ένα πυροσβεστικό υδροπλάνο (**flyingboat**) τύπου PBY Catalina
Το **υδροπλάνο** είναι ειδικός τύπος αεροσκάφους ικανό να πλέει και να κινείται στην επιφάνεια της θάλασσας ή και σε ευρεία υδάτινη έκταση π.χ. λίμνη ή ποταμό, καθώς και να ξεκινά την πτήση του απ΄ αυτή και να τερματίζει επίσης σε ίδια επιφάνεια. 

Για τα υδροπλάνα αντί για τους όρους "απογείωση" και "προσγείωση" χρησιμοποιούνται οι όροι "*αποθαλάσσωση*" και "*προσθαλάσσωση*" αντίστοιχα ακόμη και αν γίνεται σε λίμνη.

Η πλευστότητα του υδροπλάνου εξασφαλίζεται είτε με πλευρικούς πλωτήρες, είτε με ειδική διασκευή της ατράκτου σε σκάφος ή και με συνδυασμό σκάφους και πλωτήρων. Παλαιότερα τα υδροπλάνα που συνδύαζαν άτρακτο και πλωτήρες ονομάζονταν *αεράκατοι*. Σήμερα παράλληλα με τον όρο υδροπλάνο χρησιμοποιείται και ο όρος "αμφίβιο αεροσκάφος". Αντιληπτό βεβαίως είναι ότι τα σκάφη αυτά διατηρούν σύστημα τροχοδρόμησης, τους τροχούς τους, για κανονική προσγείωση και απογείωση.

Το υδροπλάνο καθ΄ όλο το χρόνο που βρίσκεται σε επαφή με την υδάτινη επιφάνεια, από τη στιγμή της πρώτης επαφής του, κατά την προσθαλάσσωση και μέχρι της απόσπασής του απ΄ αυτή, κατά την αποθαλάσσωση, νομικά και τεχνικά, εκλαμβάνεται ως πλοίο και είναι υπόχρεο στη τήρηση όλων των ναυτικών κανονισμών, όπως φανών ναυσιπλοΐας, κανονισμών αποφυγής σύγκρουσης κ.α.

Σήμερα τέτοιοι τύποι αεροσκαφών χρησιμοποιούνται κυρίως ως πυροσβεστικά αεροσκάφη αλλά και ως συγκοινωνιακά μέσα μεταξύ λιμένων συνήθως νήσων και περισσότερο σε αρχιπελάγη όπου το κόστος λιμενικών έργων κρίνεται πολύ υψηλό. Στον ελλαδικό χώρο πριν τον Β΄ παγκόσμιο Πόλεμο μεγάλη συγκοινωνιακή ανάπτυξη με υδροπλάνα παρουσίαζαν τα Δωδεκάνησα και ιδιαίτερα το Καστελόριζο που ήταν τέρμα και αφετηρία των τότε ιταλικών υδρο-αερογραμμών.

Η πρώτη πτήση υδροπλάνου πραγματοποιήθηκε στις 28 Μαρτίου 1910 στη λίμνη Μπερ με κυβερνήτη τον Γάλλο Ανρύ Φαμπρ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Λεξιλογικός ορισμός του υδροπλάνο  στο Βικιλεξικό
* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Seaplanes στο Wikimedia Commons

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αεροπορία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85119343
* GND: 4189194-6
* BNF: cb11936925r (data)
* NDL: 00571651
* NKC: ph135756

 |

 |
Η **Πύλη των Λεόντων** (εβραϊκά: שער האריות‎‎ *Sha'ar ha-Arayot,* αραβικά: باب الأسباط‎‎), επίσης *Πύλη του Αγίου Στεφάνου* ή *Πύλη των Προβάτων,* είναι μία από τις Πύλες της Παλιάς Πόλης της Ιερουσαλήμ. Είναι η ανατολική πύλη από τις επτά ανοικτές πύλες στα τείχη της Παλαιάς Πόλης.

Ιστορία
-------

Η έναρξη του παραδοσιακού χριστιανικού εορτασμού της τελευταίας πορείας του Ιησού από τη φυλακή στη σταύρωση, η Οδός του Μαρτυρίου (Via Dolorosa), ξεκινά από την Πύλη των Λεόντων. Στον τοίχο επάνω από την πύλη είναι σκαλισμένα τέσσερα λιοντάρια, δύο στα αριστερά και δύο στα δεξιά. Ο Σουλεϊμάν Α΄ ο μεγαλοπρεπής έφτιαξε το ανάγλυφο αυτό, για να εορτάσει τη νίκη των Οθωμανών επί των Μαμελούκων το 1517. Ο θρύλος λέει, ότι ο προκάτοχος τού Σουλεϊμάν Σελίμ Α', ο οποίος σχεδίαζε να ισοπεδώσει την πόλη, ονειρεύτηκε λιοντάρια που επρόκειτο να τον φάνε. Γλίτωσε, μόνο αφού υποσχέθηκε να προστατεύσει την πόλη κτίζοντας ένα τείχος γύρω της. Αυτό οδήγησε στο να γίνει το λιοντάρι το εραλδικό σύμβολο της Ιερουσαλήμ.

Ο ιστορικός Μοσέ Σαρόν σημειώνει την ομοιότητα των γλυπτών λιονταριών με παρόμοια ζεύγη στο Jisr Jindas και στο Κασρ αλ Μπάσα στη Γάζα. Αυτά τα ζεύγη αντιπροσωπεύουν τον ίδιο σουλτάνο: τον Μπαϊμπάρς. Ο Σαρόν εκτιμά, ότι όλα χρονολογούνται περίπου στο 1273 

Η πύλη είναι μέρος των σωζόμενων τειχών της πόλης, που κτίστηκαν από τον Οθωμανό σουλτάνο Σουλεϊμάν Α΄ το 1538. Τα τείχη εκτείνονται για περίπου 4,5 χλμ. και ανεβαίνουν σε ύψος 5-15 μ. με πάχος 3 μ. Όλα μαζί τα τείχη της Παλαιάς Πόλης περιέχουν 43 πύργους επιτήρησης και 11 πύλες, επτά από τις οποίες είναι επί του παρόντος ανοιχτές.

* Λεπτομέρεια από τα σκαλίσματα της Πύλης των Λεόντων· στην πραγματικότητα τα σκαλισμένα ζώα είναι λεοπαρδάλεις.Λεπτομέρεια από τα σκαλίσματα της Πύλης των Λεόντων· στην πραγματικότητα τα σκαλισμένα ζώα είναι λεοπαρδάλεις.
* Ινδοί και Βρετανοί στρατιώτες φρουρούν την πύλη το 1920.Ινδοί και Βρετανοί στρατιώτες φρουρούν την πύλη το 1920.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Sharon, 2009, p. 58 and pl.6.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* The Old City Gates: www.jewishvirtualibrary.org Αρχειοθετήθηκε 2016-11-29 στο Wayback Machine.
Η **Πύλη Σιών** (εβραϊκά: שער ציון‎‎, *Sha'ar Σιών,* αραβικά: باب صهيون‎‎, *Bab Sahyun*), επίσης γνωστό στα αραβικά ως Πύλη της Εβραϊκής Συνοικίας (Bab Harat al-Yahud)  ή Πύλη του Προφήτη Δαβίδ (Bab an-Nabi Dawud), είναι η νοτιοδυτική πύλη από τις επτά ιστορικές Πύλες της Παλαιάς Πόλης της Ιερουσαλήμ.

Ιστορία
-------

Η Πύλη Σιών κτίστηκε τον Ιούλιο του 1540, δυτικά της θέσης της μεσαιωνικής πύλης, η οποία ήταν άμεση συνέχεια της οδού των Εβραίων (γνωστή και ως Cardo). Στο νότιο τμήμα του τείχους ανεγέρθηκαν έξι πύργοι φρούρησης, τέσσερις από τους οποίους ευρίσκοντο στο τμήμα του όρους Σιών.

Στο δεύτερο μισό του 19ου αι μία αποικία λεπρών, ένα σφαγείο και η κτηνοτροφική αγορά ευρίσκοντο κοντά στην Πύλη της Σιών. Προς τα τέλη του 19ου αι. κατασκευάστηκαν καταστήματα κατά μήκος του νότιου τείχους, που κατεδαφίστηκαν κατά τη διάρκεια της Βρετανικής Εντολής.

Στις 13 Μαΐου 1948, καθώς ο Βρετανικός Στρατός αποσυρόταν από την Ιερουσαλήμ, ένας ταγματάρχης από το Σύνταγμα Σάφολκ παρέδωσε στον Μορντεχάι Βάινγκαρτεν το κλειδί για την Πύλη της Σιών.

Το 2008 πραγματοποιήθηκαν εργασίες αποκατάστασης της πύλης, εορτάζοντας τα 468α γενέθλιά της.

* Πύλη Σιών, 1865Πύλη Σιών, 1865
* Πύλη Σιών, 1930Πύλη Σιών, 1930
* Πύλη Σιών, 1948Πύλη Σιών, 1948

Δείτε επίσης
------------

* Τείχη της Ιερουσαλήμ
* Μάχη για την Ιερουσαλήμ
* Σουλειμαν Α΄ ο μεγαλοπρεπης

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Johannes Pahlitzsch· Lorenz Korn (2004). *Governing the Holy City: the interaction of social groups in Jerusalem between the Fatimid and the Ottoman period*. Reichert. σελ. 122. ISBN 978-3-89500-404-9. Ανακτήθηκε στις 24 Μαΐου 2011.
2. ↑  The Conservation of Jerusalem's City Walls
3. ↑  Joseph, p.69: 'and a sten gun and ammunition'. Collins/Lapierre, p.10: 'a bar of rusted iron about a foot long.'
4. ↑  This story was repeated by President George W. Bush in his address to the Knesset on the 60-year anniversary of the creation of the State of Israel. 'a short iron bar'
5. ↑  Preservation project marks 468th birthday of Jerusalem's Zion Gate
Το **Γκρις Φιόρντ** (αγγλικά: Grise Fiord· ινουκτιτούτ: ᐊᐅᔪᐃᑦᑐᖅ **Αούγιουιττουκ**, σημ. 'μέρος που ποτέ δεν ξεπαγώνει') είναι οικισμός Ινουίτ στο νότιο άκρο της Νήσου Έλσμιρ, στην περιοχή Κικικτααλούκ στο έδαφος του Νούναβουτ του Καναδά. Είναι ένας από τους τρεις οικισμούς στη νήσο· παρά τον μειωμένο πληθυσμό του (129 κάτοικοι από την απογραφή του Καναδά 2016), είναι η μεγαλύτερη κοινότητα (και η μόνη δημόσια κοινότητα) στη Νήσο Έλσμιρ. Η αποίκηση στο Γκρις Φιορντ, που δημιουργήθηκε από την καναδική κυβέρνηση το 1953 μέσω αναγκαστικής μετεγκατάστασης οικογενειών Ινουίτ από το Ινούκιουακ του Κεμπέκ, αποτελεί τη βορειότερη δημόσια κοινότητα του Καναδά. Είναι επίσης ένα από τα ψυχρότερα κατοικημένα μέρη στον κόσμο, με μέση ετήσια θερμοκρασία −16,5 °C.

Κλίμα
-----

Το Γκρις Φιόρντ έχει κλίμα Τούνδρας (ET) με πολύ σύντομα αλλά δροσερά καλοκαίρια και μακρούς, κρύους χειμώνες που διαρκούν σχεδόν όλο το χρόνο.

| Κλιματικά δεδομένα Γκρις Φιόρντ |
| --- |
| Μήνας | Ιαν | Φεβ | Μάρ | Απρ | Μάι | Ιούν | Ιούλ | Αύγ | Σεπ | Οκτ | Νοε | Δεκ | Έτος |
| Υψηλότερη Μέγιστη °C (°F) | −0.6 | −0.5 | 2.7 | 10.5 | 12.5 | 15.0 | 15.6 | 14.1 | 8.5 | 7.5 | 3.0 | 2.0 | 15,6 |
| Μέση Μέγιστη °C (°F) | −24(−11) | −27(−17) | −24(−11) | −15(5) | −5(23) | 3(37) | 7(45) | 6(43) | 0(32) | −7(19) | −15(5) | −20(−4) | −10,1 |
| Μέση Μηνιαία °C (°F) | −27(−17) | −29(−20) | −26(−15) | −18(0) | −7(19) | 1(34) | 5(41) | 4(39) | −1(30) | −9(16) | −17(1) | −23(−9) | −12,3 |
| Μέση Ελάχιστη °C (°F) | −30(−22) | −32(−26) | −29(−20) | −20(−4) | −9(16) | 0(32) | 3(37) | 3(37) | −2(28) | −10(14) | −19(−2) | −25(−13) | −14 |
| Χαμηλότερη Ελάχιστη °C (°F) | −47 | −47 | −46 | −40.5 | −30.5 | −13 | −5 | −7.4 | −16 | −29 | −41.1 | −42 | −47 |
| Υετός mm (ίντσες) | 4,7 | 5,2 | 10,4 | 7 | 12,8 | 20 | 24,7 | 25 | 13,2 | 15,4 | 9,9 | 8,2 | 156,5 |
| *Πηγή #1:*  |
| *Πηγή #2: Meteo Climate (extremes)* |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Census Profile, 2016 Census». Statistics Canada. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2017.
2. ↑  Annual Weather Averages in Grise Fiord
3. ↑  «Daily Data Report for July 2019». *Environment and Climate Change Canada*. Government of Canada. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2019.
Στην Ευρωπαϊκή μουσική, οι κλίμακες χωρίζονται σε δύο κύρια είδη: σε **μείζονες** και σε **ελάσσονες**. **Μείζονα** (στην αρμονία και **ματζόρε**) ονομάζεται η κλίμακα που αποτελείται από την εξής σειρά (μουσικών) διαστημάτων: *2 τόνους, 1 ημιτόνιο, 3 τόνους, 1 ημιτόνιο.* Το άκουσμά της, μας παραπέμπει σε κάτι χαρούμενο ή και "αισιόδοξο". **Ελάσσονα** (στην αρμονία και **μινόρε**) ονομάζεται η κλίμακα με ημιτόνια μεταξύ δεύτερης και τρίτης καθώς και πέμπτης και έκτης βαθμίδος. Αντίθετα με μία μείζονα κλίμακα, το ύφος μιας ελάσσονας κλίμακος είναι πιο λυπητερό και κατά κάποιους πιο "αγχώδες" ή και "μυστηριώδες".

Σχετικότητα μείζονας - ελάσσονα κλίμακας
----------------------------------------

Οι ελάσσονες, έχουν τον οπλισμό κάποιας μείζονας & μια δικιά τους τυχαία αλλοίωση στον **προσαγωγέα** (7η βαθμίδα), γι' αυτό και ονομάζονται "σχετικές" μιας μείζονας κλίμακας, καθώς σχετίζονται μεταξύ τους. Για να βρούμε την ελάσσονα κλίμακα μιας μείζονας, αρκεί να κατέβουμε ένα **διάστημα** τρίτης μικρό (1 τ**όνος** και 1 **ημιτόνιο**). Για παράδειγμα, η σχετική της **Ρε μείζονας**, θα είναι η **Σι ελάσσονα**.

Μείζονες κλίμακες και οι αλλοιώσεις τους
----------------------------------------

### Με διέσεις (#)

Η σειρά των διέσεων ( # ) στις κλίμακες είναι: Φα - Ντο - Σολ - Ρε - Λα - Μι - Σι.

1. Σολ (φα)
2. Ρε (φα, ντο)
3. Λα (φα, ντο, σολ)
4. Μι (φα, ντο, σολ, ρε)
5. Σι (φα, ντο, σολ, ρε, λα)
6. Φα# (φα, ντο, σολ, ρε, λα, μι)
7. Ντο# (φα, ντο, σολ, ρε, λα, μι, σι)

### Με υφέσεις (b)

Η σειρά των υφέσεων (♭) στις κλίμακες είναι: Σι - Μι - Λα - Ρε - Σολ - Ντο - Φα.

1. Φα 1 (σι)
2. Σιb 2 (σι, μι)
3. Μιb 3 (σι, μι, λα)
4. Λαb 4 (σι, μι, λα, ρε)
5. Ρεb 5 (σι, μι, λα, ρε, σολ)
6. Σολb 6 (σι, μι, λα, ρε, σολ, ντο)
7. Ντοb 7 (σι, μι, λα, ρε, σολ, ντο ,φα)

Ελάσσονες κλίμακες και οι αλλοιώσεις τους
-----------------------------------------

### Με διέσεις (#)

1. Λα
2. Μι (φα)
3. Σι (φα, ντο)
4. Φα# (φα, ντο, σολ)
5. Ντο# (φα, ντο, σολ, ρε)
6. Σολ# (φα, ντο, σολ, ρε, λα)
7. Ρε# (φα, ντο, σολ, ρε, λα, μι)
8. Λα# (φα, ντο, σολ, ρε, λα, μι, σι)

### Με υφέσεις (b)

* Ρε 1 (σι)
* Σολ 2 (σι, μι)
* Ντο 3 (σι, μι, λα)
* Φα 4 (σι, μι, λα, ρε)
* Σιb 5 (σι, μι, λα, ρε, σολ)
* Μιb 6 (σι, μι, λα, ρε, σολ, ντο)
* Λαb 7 (σι, μι, λα, ρε, σολ, ντο, φα)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Κατηγορία:Ευρωπαϊκή μουσική». *Βικιπαίδεια*. 2017-12-09. .
2. ↑  «ματζόρε». *Βικιλεξικό*. 2022-05-12. .
3. ↑  «Διάστημα (μουσική)». *Βικιπαίδεια*. 2022-01-12. .
4. ↑  «μινόρε». *Βικιλεξικό*. 2022-02-01. .
5. ↑  «προσαγωγέας». *Βικιλεξικό*. 2022-02-03. .
6. ↑  «Διάστημα (μουσική)». *Βικιπαίδεια*. 2022-01-12. .
7. ↑  «Τόνος (ήχος)». *Βικιπαίδεια*. 2021-08-14. .
8. ↑  «Ημιτόνιο». *Βικιπαίδεια*. 2020-09-26. .
9. ↑  «Ρε μείζονα». *Βικιπαίδεια*. 2023-05-03. .
10. ↑  «Σι ελάσσονα». *Βικιπαίδεια*. 2023-04-20. .
Γραφομηχανή, πλήρως μηχανική, ψηλή, με κυκλικά πλήκτρα και δύο επιγραφές που γράφουν Underwood.Γραφομηχανή Underwood N.5.
Η **Underwood Typewriter Company**, που ιδρύθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη της σύγχρονης γραφομηχανής. Αρχικά ασχολήθηκε με την παραγωγή κορδέλας γραφομηχανής και χαρτιού άνθρακα για τη Remington, η οικογένεια Underwood στράφηκε στην κατασκευή γραφομηχανών, αφού η Remington άρχισε να παράγει αυτές τις προμήθειες εσωτερικά. Η ανακάλυψη της εταιρείας ήρθε με το Underwood Number 5, που κυκλοφόρησε το 1900, το οποίο έγινε η πρώτη ευρέως επιτυχημένη σύγχρονη γραφομηχανή. Η δημοτικότητα αυτού του μοντέλου ώθησε την Underwood να γίνει ο μεγαλύτερος κατασκευαστής γραφομηχανών στον κόσμο στις αρχές του 20ου αιώνα.

Υπό την ηγεσία του Philip Dakin Wagoner μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, η εταιρεία επεκτάθηκε και αναδιοργανώθηκε σε Underwood-Elliott-Fisher, αργότερα γνωστή ως Underwood Corporation. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η Underwood συνέβαλε στην πολεμική προσπάθεια με την παραγωγή καραμπινών M1. Το 1959, η εταιρεία συγχωνεύθηκε με τον Ιταλό κατασκευαστή Olivetti, σχηματίζοντας την Olivetti-Underwood και επεκτάθηκε στον κλάδο των ηλεκτρομηχανικών αριθμομηχανών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Underwood No. 5». *The Classic Typewriter Page*. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2022.
2. 1 2  George Nichols Engler (1969). *The Typewriter Industry: The Impact of a Significant Technological Revolution (PhD dissertation)*. University of California at Los Angeles. σελ. 30.
3. ↑  «West Mountain Historic District». National Park Service. 27 Ιανουαρίου 1984. σελ. 13. Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2013.
4. ↑  «U.S. Underwood Elliot Fisher M1 Carbine». *NRA Museum*. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2022.
5. ↑  «Registratori di cassa Underwood | Olivetti SPA». *www.olivetti.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2021. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Underwood Typewriter Company στο Wikimedia Commons

* «Underwood 1 typewriter - 1896, The Martin Howard Collection».
Ο **Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών Τυποποιήσεως Ελαιολάδου (ΣΕΒΙΤΕΛ)** είναι μια μη κερδοσκοπική επαγγελματική οργάνωση που σχηματίστηκε από τις ελληνικές βιομηχανίες και βιοτεχνίες που τυποποιούν και συσκευάζουν ελαιόλαδο. Σκοπός του είναι η στήριξη και προώθηση του τομέα του ελαιολάδου το οποίο είναι ένα από τα σημαντικότερα γεωργικά προϊόντα της Ελλάδας.  

Προκάτοχος του ΣΕΒΙΤΕΛ ήταν ο «*Πανελλήνιος Σύνδεσμος Εξαγωγέων Ελαιολάδου*» που ιδρύθηκε το 1964. Το 1981 μετονομάστηκε σε "*Πανελλήνιο Σύνδεσμο Βιομηχάνων Τυποποιητών - Εξαγωγέων Ελαιολάδου*" και από το 1992 φέρει τη σημερινή του επωνυμία. Σήμερα έχει περί τα πενήντα μέλη, μεταξύ των οποίων και μερικές από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες ελαιολάδου της Ελλάδας.  

Μεταξύ άλλων οργανώνει επιστημονικές διαλέξεις και άλλες εκδηλώσεις για την ενημέρωση του κοινού γύρω από το ελαιόλαδο, τόσο στην Ελλάδα όσο και σε χώρες της Ευρώπης και της Β. Αμερικής. Επίσης παρακολουθεί τις εξελίξεις στην ευρωπαϊκή νομοθεσία που αφορά το ελαιόλαδο και συνεργάζεται με ελληνικούς και διεθνείς οργανισμούς, όπως το ∆ιεθνές Συµβούλιο Ελαιολάδου, τη Συµβουλευτική Επιτροπή Ελαίων και Λιπαρών Ουσιών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κλπ.

Πηγές
-----

* Ιστοσελίδα του ΣΕΒΙΤΕΛ
* Αγρότυπος, 2015: "ΣΕΒΙΤΕΛ: Ο μακροβιότερος κλαδικός φορέας στη χώρα μας"
Η **Σύμβαση και το Καταστατικό της Βαρκελώνης περί Ελεύθερης Διέλευσης** είναι μια διεθνής συνθήκη που υπογράφηκε στη Βαρκελώνη της Ισπανίας στις 20 Απριλίου του 1921. Η συνθήκη διασφαλίζει την ελευθερία διέλευσης για διάφορα εμπορικά αγαθά πέρα από τα εθνικά σύνορα των συμβαλλομένων κρατών. Στις 8 Οκτωβρίου του 1921 καταχωρήθηκε στη Σειρά Συνθηκών της Κοινωνίας των Εθνών και τέθηκε σε ισχύ στις 31 Οκτωβρίου του 1922. Η σύμβαση εξακολουθεί να ισχύει μέχρι και σήμερα.

Όροι της σύμβασης
-----------------

Η σύμβαση απλώς επιβεβαίωσε το καταστατικό που είχε εγκριθεί λίγες μέρες νωρίτερα σε μια διάσκεψη της Κοινωνίας των Εθνών που πραγματοποιήθηκε στη Βαρκελώνη. 

Το άρθρο 1 του καταστατικού ορίζει ως διέλευση την μετακίνηση προσώπων και αγαθών από ένα κυρίαρχο κράτος σε ένα άλλο.
Το άρθρο 2 αναγνωρίζει την ελευθερία των κυρίαρχων κυβερνήσεων να προβαίνουν σε ρυθμίσεις διέλευσης εντός της επικράτειάς τους.
Το άρθρο 3 απαγορεύει στις κυβερνήσεις να απαιτούν πληρωμές για δικαιώματα διέλευσης, εκτός από τα τέλη που προορίζονται για την κάλυψη των λειτουργικών τους εξόδων.
Το άρθρο 4 κατέστησε υποχρεωτικό στις κυβερνήσεις να εφαρμόζουν ίσα τέλη διέλευσης σε όλα τα άτομα, ανεξαρτήτως εθνικότητας.
Το άρθρο 5 επιτρέπει στις κυβερνήσεις να εμποδίζουν την είσοδο στο έδαφός τους ορισμένων προσώπων ή αγαθών για λόγους ασφαλείας.
Το άρθρο 6 επιτρέπει στις κυβερνήσεις να μην χορηγούν άδεια διέλευσης σε πρόσωπα κρατών που δεν έχουν υπογράψει τη σύμβαση.
Το άρθρο 7 επιτρέπει στις κυβερνήσεις να παρεκκλίνουν (όσο το δυνατόν για σύντομο χρονικό διάστημα) από τις διατάξεις του καταστατικού σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης.
Το άρθρο 8 επιτρέπει εξαιρέσεις σε περιόδους πολέμου.
Το άρθρο 9 ορίζει ότι καμία από τις διατάξεις δεν μπορεί να έρχεται σε αντίθεση με τις υποχρεώσεις των κρατών εντός της Κοινωνίας των Εθνών.
Το άρθρο 10 ορίζει ότι το καταστατικό αντικαθιστά όλες τις άλλες συμφωνίες περί διέλευσης που είχαν συναφθεί πριν από την 1η Μαΐου του 1921.
Το άρθρο 11 επιτρέπει στις κυβερνήσεις να χορηγούν μεγαλύτερη ελευθερία διέλευσης από αυτή που προβλέπεται στο καταστατικό, εάν το επιθυμούν.
Το άρθρο 12 επέτρεπε στις κυβερνήσεις να αναβάλουν προσωρινά την εφαρμογή των διατάξεων περί ελεύθερης διέλευσης, σε περίπτωση που η επικράτειά τους ή τμήματα αυτής εξακολουθούσαν να υποφέρουν από τις καταστροφές που προκλήθηκαν κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Το άρθρο 13 δίνει την δυνατότητα επίλυσης διαφορών σχετικά με την ερμηνεία της σύμβασης, μέσω του Μόνιμου Δικαστηρίου Διεθνούς Δικαιοσύνης.
Το άρθρο 14 επέτρεπε στις κυβερνήσεις να αναστέλλουν την εφαρμογή των διατάξεων περί ελεύθερης διέλευσης σε εδάφη που είτε ήταν αραιοκατοικήμενα είτε δεν διέθεταν υποδομές ενός κράτους δικαίου.
Το άρθρο 15 όριζε περιοχές που βρίσκονταν υπό καθεστώς Εντολής της Κοινωνίας των Εθνών θα εφαρμόζονταν διαφορετικές ρυθμίσεις στο καθεστώς διέλευσης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *League of Nations Treaty Series*, vol. 7, pp. 12-33.
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το κείμενο της σύμβασης
* Επικυρώσεις της σύμβασης
Ο **Τάλως** ή Κάλως στην ελληνική μυθολογία ήταν ανιψιός του Δαίδαλου, γιος της αδερφής του, Πέρδικας (ή Πολυκάστης). Ο Τάλως από μικρό παιδί είχε επιδείξει εξαιρετικές ικανότητες εφευρέτη. Λεγόταν μάλιστα ότι επινόησε το πριόνι βλέποντας το σαγόνι ενός φιδιού ή τη ραχοκοκαλιά ενός ψαριού. Του αποδίδονται επίσης ο κεραμικός τροχός και ο διαβήτης. Ο Τάλως μαθήτευε κοντά στο Δαίδαλο του και πολλοί ισχυρίζονταν ότι ο ευφυής νεαρός θα ξεπερνούσε πολύ σύντομα το θείο του. Το αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν ο Δαίδαλος, ζηλεύοντας υπερβολικά τον Τάλω, να τον γκρεμίσει από τα τείχη της Ακρόπολης. Η Πέρδικα μόλις έμαθε το φόνο του γιου της από τον ίδιο της τον αδερφό απαγχονίστηκε ή σύμφωνα με άλλη εκδοχή μεταμορφώθηκε από τη θεά Αθηνά στο πτηνό πέρδικα. Ο Δαίδαλος καταδικάστηκε από τον Άρειο Πάγο σε εξορία και κατέφυγε στο βασίλειο του Μίνωα στην Κρήτη.

Πηγές
-----

* Ρισπέν, Ζαν (1953). Μαρινάτος, Σπύρος, επιμ. *Ελληνική μυθολογία*. **Β΄**. Μτφρ. Τετενές, Νίκος. Αθήνα: εκδόσεις Δαρεμάς.

Δείτε επίσης
------------

* Δαίδαλος
Ο **Βασίλης Κιμούλης** είναι Έλληνας συγγραφέας, μεταφραστής, επιμελητής εκδόσεων και σύμβουλος Επικοινωνίας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Αρχαία Ελληνική Φιλολογία και Γλωσσολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Δραστηριοποιείται στον εκδοτικό χώρο από το 1990 μέχρι σήμερα, ως σύμβουλος Επικοινωνίας, μεταφραστής, επιμελητής εκδόσεων, σε συνεργασία με εκδοτικούς οίκους (από το 1997 ως το 2011, στις Εκδόσεις Ωκεανίδα) και συγγραφείς, σε προγράμματα δημοσιότητας για το έργο τους στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο, και στη διοργάνωση εκδηλώσεων.

Συνεργάστηκε με το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης (ως υπεύθυνος Δημοσιότητας, Προβολής και Επικοινωνίας στη 15η ΔΕΒΘ, και ως υπεύθυνος Διοργάνωσης Πολιτιστικού Προγράμματος στη 16η και 17η ΔΕΒΘ), καθώς και ως υπεύθυνος επικοινωνίας και προβολής της ελληνικής συμμετοχής στην 70η και 71η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Φρανκφούρτης. Επίσης, με το Φεστιβάλ Βιβλίου Χανίων από το 2022 κ.έ. ως υπεύθυνος Επικοινωνίας και Γραφείου Τύπου. Από το 2023 συνεργάζεται με τη Διεύθυνση Γραμμάτων του Υπουργείου Πολιτισμού ως υπεύθυνος Επικοινωνίας της ελληνικής συμμετοχής στις διεθνείς εκθέσεις βιβλίου.

Έργα
----

### Αφηγήματα

* 2023 : *Γκανιάν, Yπάρχει ο λόγ(γ)ος της πόλης πέρα από τα πατώματα και τα ταβάνια (εκδ. Λογό\_τυπο)*
* 2023 : *Όνειρο αληθινό (εκδ. Αιώρα)*

### Ποιήματα

* 2023 : *View-Master (εκδ. Σαιξπηρικόν)*

### Μεταφράσεις

* 2009 : *Μετά τον σεισμό*, Χαρούκι Μουρακάμι (εκδ. Ωκεανίδα)
* 2010 : *Νότια των συνόρων, δυτικά του ήλιου*, Χαρούκι Μουρακάμι (εκδ. Ωκεανίδα)
* 2010 : *Το Χαστούκι*, Χρήστος Τσιόλκας (εκδ. Ωκεανίδα)
* 2011 : *Για τι πράγμα μιλάω όταν μιλάω για το τρέξιμο*, Χαρούκι Μουρακάμι (εκδ. Ωκεανίδα)
* 2012 : *Τι είπε στ’ αλήθεια ο Νίτσε*, Ρόμπερτ Κ. Σόλομον (εκδ. Ωκεανίδα)
* 2016 : *Η καταγγελία*, Bandi (εκδ. Κυριάκος Παπαδόπουλος)
* 2018 : *Δράκουλας*, Μπραμ Στόκερ (εκδ. Μεταίχμιο)
* 2022 : *Σκοτώνοντας τον Κομεντατόρε* (τόμος Α' & Β'), Χαρούκι Μουρακάμι (εκδ. Ψυχογιός)
* 2023 : *Σε πρώτο ενικό*, Χαρούκι Μουρακάμι (εκδ. Ψυχογιός)

### Επιμέλεια

* 2008 : *Η ζωή είναι αγρίως απίθανη*, *Ημερολόγια 1959-1979*, Μαργαρίτα Καραπάνου (εκδ. Ωκεανίδα)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* biblionet.gr
Ο **Θεοδόσιος Μονομάχος** ήταν σφετεριστής, ο οποίος επιχείρησε να καταστεί αυτοκράτορας κατά την άνοδο στον θρόνο του Μιχαήλ ΣΤ΄ Στρατιωτικού το 1056.

Βιογραφία
---------

Ο Θεοδόσιος Μονομάχος ήταν εγγονός του Θεοδοσίου Μονομάχου, σημαντικού γραφειοκράτη κατά την περίοδο βασιλείας των Βασιλείου Β΄ και Κωνσταντίνου Η΄, καθώς και ανιψιός του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Θ΄ Μονομάχου. Το 1056 κατείχε το αξίωμα του προέδρου, όταν ενημερώθηκε για την εκλογή του Μιχαήλ ΣΤ΄ Στρατιωτικού στο θρόνο μετά τον θάνατο της Αυτοκράτειρας Θεοδώρας. Ισχυριζόμενος δικαιώματα εξ'αίματος επί του θρόνου (ο θείος του, Κωνσταντίνος Θ΄, ήταν νυμφευμένος με την αδερφή της Θεοδώρας, Ζωή), προχώρησε στον εξοπλισμό των υπηρετών του, ενώ, ταυτόχρονα, με την βοήθεια ορισμένων υποστηρικτών του εντός της αυτοκρατορικής αυλής, πέτυχε να συγκεντρώσει υπέρ του πλήθος και να βαδίσει εντός των οδών της Κωνσταντινούπολης. Προκειμένου να αυξήσει τον αριθμό των υποστηρικτών του, άνοιξε ορισμένες φυλακές και ενέταξε στις δυνάμεις του τους κρατουμένους, ελπίζοντας να καταλάβει με επιτυχία το παλάτι.

Όταν η Βαράγγειος Φρουρά ενημερώθηκε για την εξέγερση, βάδισε εναντίον της προκειμένου να την καταστείλει, με αποτέλεσμα το σύνολο των οπλισμένων εξεγερθέντων να τραπεί σε φυγή εμπρός στους αυτοκρατορικούς φρουρούς. Αναζητώντας το άσυλο εντός της Αγίας Σοφίας, ο Θεοδόσιος ευρήκε τις πύλες της εκκλησίας κλειστές, με αποτέλεσμα ο ίδιος μαζί με τον υιό του να συλληφθούν καθήμενοι επί των εξωτερικών σκαλοπατιών της εκκλησίας. Ο Μιχαήλ ΣΤ΄ τον εξόρισε στην Πέργαμο, ενώ οι κάτοικοι της πόλης ευθαρσώς τον περιέπαιζαν, συγγράφοντας προσβλητικούς προς αυτόν στοίχους αναφορικά με το αποτυχημένο πραξικόπημά του, αναφέροντας χαρακτηριστικά πως "Ο μωρός Μονομάχος έκανε ότι του κατέβηκε".

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Norwich, pg. 327
2. 1 2  Finlay, pg. 530
3. ↑  Skylitzes 481.47-55
4. ↑  Canduci, pg. 270
5. ↑  Ζωναράς 18.1.14

Πηγές
-----

### Πρωτογενείς Πηγές

* Ιωάννης Ζωναράς, *Επιτομή Ιστοριών*
* Ιωάννης Σκυλίτζης, *Σύνοψις Ιστοριών*

### Δευτερογενείς Πηγές

* Norwich, John Julius (1993), *Byzantium: The Apogee*, Penguin, ISBN 0-14-011448-3
* Canduci, Alexander (2010), *Triumph & Tragedy: The Rise and Fall of Rome's Immortal Emperors*, Pier 9, ISBN 978-1-74196-598-8
* George Finlay, *History of the Byzantine Empire from 716 – 1057*, William Blackwood & Sons, 1853


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Theodosios Monomachos  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
*Να μην συγχέεται με τον ανιψιό του Τζουλιάνο δούκα του Νεμούρ.*
Ο **Τζουλιάνο Α΄** (ιταλ.: *Giuliano de' Medici*, 28 Οκτωβρίου 1453 - 26 Απριλίου 1478) από τον Οίκο των Μεδίκων, ήταν συγκυβερνήτης, μαζί με τον αδελφό του Λαυρέντιο Α΄ τον *Μεγαλοπρεπή*, της Φλωρεντίας και προστάτης των Τεχνών.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στη Φλωρεντία και ήταν δευτερότοκος γιος του Πέτρου Α΄ του *Ποδάγρα* κυβερνήτη της Φλωρεντίας και της Λουκρητίας Τορναμπουόνι. Τον αποκαλούσαν και Τζουλιάνο του Πέτρου (Giuliano di Pietro). Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Λαυρέντιος Α΄ ο *Μεγαλοπρεπής* .

Το 1469 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος αδελφός του, με τον Τζουλιάνο συγκυβερνήτη. Όπως και ο Λαυρέντιος Α΄, ο Τζουλιάνο Α΄ ήταν προστάτης των Τεχνών στην περίοδο της Αναγέννησης. Ήταν αθλητικός και όμορφος. Το 1478 οι αντίπαλοι των Μεδίκων οργάνωσαν τη *Συνωμοσία των Πάτσι* και στις 26 Απριλίου επιτέθηκαν στους δύο αδελφούς, στον καθεδρικό ναό Σάντα Μαρία ντελ Φιόρε της Φλωρεντίας. Ο Λαυρέντιος Α΄ τραυματίστηκε μόνο, αλλά ο Τζουλιάνο, μετά από ένα χτύπημα στο κεφάλι με σπαθί και 19 μαχαιριές, απεβίωσε. Ήταν μόνο 25 ετών. Μετά από τέσσερις ημέρες τάφηκε στον τάφο του πατέρα του, στη βασιλική του Σαν Λορέντζο. Αργότερα μεταφέρθηκε σε ένα ταφικό μνημείο στο ταφικό παρεκκλήσιο των Μεδίκων, στο οποίο τοποθετήθηκε το άγαλμα της *Παρθένου με το Βρέφος*, του Μιχαήλ Αγγέλου.

Ο λόγιος Άντζελο Πολιτσιάνο έγραψε δύο έργα για τον Τζουλιάνο. Στο πρώτο, στο έργο *Για την κονταρομαχία τού Τζουλιάνο* απαθανατίζεται η κονταρομαχία τού 1475, που νίκησε ο Τζουλιάνο και η αγάπη του για την Σιμονέτα, σύζυγο του Βεσπούτσι, που εθεωρείτο η μεγαλύτερη καλλονή της εποχής της. Το έργο έμεινε ημιτελές. Στο δεύτερο έργο *Σχόλιο για τη Συνωμοσία* (1478) αναφέρεται στους ανθρώπους της συνωμοσίας και τα συμβάντα της ημέρας που δολοφονήθηκε ο Τζουλιάνο.

Οικογένεια
----------

Θα νυμφευόταν τη Σεμιραμίδα Αππιάνι, κόρη του Τζάκοπο Δ΄ κυρίου του Πιομπίνο, αλλά δεν πρόλαβε.

Από την ερωμένη του Φιορέτα Γκορίνι είχε ένα φυσικό τέκνο:

* (νόθος) (Τζούλιο) 1478-1534, μετέπειτα πάπας Κλήμης Ζ΄ (1523-34).

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Rachel A. Koestler-Grack, Leonardo Da Vinci: Artist, Inventor, and Renaissance Man, Michael Joseph (1974), ISBN 978-0791086261
2. 1 2  Simonetta, Marcello (2008). *The Montefeltro Conspiracy*. United States: Doubleday. σελίδες 117. ISBN 978-0-385-52468-1.
3. ↑  Peter Barenboim, Sergey Shiyan, *Michelangelo: Mysteries of Medici Chapel*, SLOVO, Moscow, 2006. ISBN 5-85050-825-2
4. ↑  Poliziano, Angelo· Leandro, Perini. *Coniurationis Commentarium*. Firenze University Press. ISBN 978-88-6655-117-1.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 57418691
* LCCN: n93016524
* ISNI: 0000 0000 6137 9078
* GND: 119151197
* SUDOC: 129579335
* BNF: cb14496523r (data)
* ULAN: 500356779

 |

 |
Το **Τσέρρικ**(αλβανικά: Cërrik‎‎) είναι δήμος στον Νομό Ελμπασάν στην κεντρική Αλβανία. Σχηματίστηκε το 2015 με τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης από τη συγχώνευση των πρώην δήμων Τσέρρικ, Γκοστιμέ, Κλος, Μόλλας και Σαλές, και έγιναν δημοτικές ενότητες. Η έδρα του δήμου είναι η πόλη Τσέρρικ. Ο συνολικός πληθυσμός είναι 27.445 κάτοικοι (απογραφή του 2011), σε μια συνολική έκταση 189.65 τ.χλμ. Η ποδοσφαιρική ομάδα είναι η ΚΣ Τουρμπίνα Τσέρρικ. Το 1997, πραγματοποιήθηκε η Σφαγή του Τσέρρικ.

Γεωγραφία
---------

Το Τσέρρικ βρίσκεται περίπου δέκα χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της πόλης της Ελμπασάν, στην πεδιάδα νότια του Σκούμπιν.

Οικονομία
---------

Η πόλη αναπτύχθηκε γύρω από ένα διυλιστήριο πετρελαίου που άρχισε να λειτουργεί το 1956 και είχε παραγωγή 1.500 τόνων την ημέρα στο αποκορύφωμά του. Μαζί με αυτό, το διυλιστήριο παρήγαγε λιπαντικά έλαια από το 1962 και σαπούνι από το 1965. Το διυλιστήριο έκλεισε στην δεκαετία του 1990 και η πόλη έχει χάσει το μεγαλείο της από τότε. Ως αποτέλεσμα, η ανεργία είναι σήμερα πολύ υψηλή.

Αξιοσημείωτα άτομα
------------------

* Ραϊμόντα Μπούλκου, ηθοποιός
* Αρμάντο Σαντίκου, ποδοσφαιριστής

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *GeoNames*. 2005. 3185897.
2. ↑  «Law nr. 115/2014» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 24 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2017.
3. ↑  «Interactive map administrative territorial reform». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2017.
4. ↑  «Shkëlqimi dhe rënia e Cërrikut». Gazeta Dita. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Αυγούστου 2015. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2017.