recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Σαφίκ Χόρχε Χαντάλ** (*Jorge Schafik Hándal Hándal*, 13 Οκτωβρίου 1930 - 24 Ιανουαρίου 2006) ήταν Σαλβαδοριανός πολιτικός.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος Παλαιστινίων μεταναστών. Γεννήθηκε στην Ουσουλουτάν.

Μεταξύ 1959 και 1994 ήταν ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος του Ελ Σαλβαδόρ. Ως ηγέτης ανταρτών στα τέλη της δεκαετίας του '70 και των αρχών της δεκαετίας του '80, ήταν μέλος της ομάδας που έφερε μαζί πέντε αντιπολιτευτικές δυνάμεις για να σχηματίσουν το Μέτωπο Εθνικής Απελευθέρωσης Φαραμπούντο Μάρτι (FMLN).

Μετά την υπογραφή των Ειρηνευτικών Συμφωνιών του Τσαπουλτεπέκ το 1992, το FMLN μετατράπηκε από αντάρτικος στρατός σε πολιτικό κόμμα και ο Χαντάλ υπηρέτησε ως γενικός συντονιστής. Το 1997, εξελέγη στην Νομοθετική Συνέλευση, και είχε το ρόλο του ηγέτη της βουλευτικής ομάδας του κόμματος FMLN στο νομοθετικό σώμα.

Ήταν υποψήφιος του FMLN στις προεδρικές εκλογές του 2004 στο Ελ Σαλβαδόρ, στις 21 Μαρτίου, παρουσιάζοντας μια αριστερή πλατφόρμα που καλούσε για μια πιο απόμακρη σχέση με τις ΗΠΑ, επαναδιαπραγμάτευση των συμφώνων ελεύθερου εμπορίου και στενότερη σχέση με χώρες σοσιαλιστικού προσανατολισμού στην Λατινική Αμερική, συμπεριλαμβανωμένων της Κούβας, της Βενεζουέλας και της Βραζιλίας. Οι αντίπαλοί του κατηγόρησαν τον Χαντάλ πως εκμεταλλεύεται το αντι-Αμερικανικό αίσθημα ενώ οι υποστηρικτές του FMLN κατηγόρησαν τις ΗΠΑ για διαφθορά της εκλογικής διαδικασίας, επειδή αρκετοί υψηλόβαθμοι Αμερικανοί επίσημοι δήλωσαν πως οι Αμερικανικές σχέσεις με το Ελ Σαλβαδόρ θα απειλούνταν σοβαρά αν ο Χαντάλ κέρδιζε τις εκλογές. Η άποψη αυτή ισχυροποιήθηκε από το γεγονός των δηλώσεων της αντιπολιτευόμενης ARENA πως οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορεί να εκδιώξουν του Σαλβαδοριανούς που μένουν στις ΗΠΑ μετά από μια αριστερή εκλογική νίκη. Ο Χαντάλ ηττήθηκε από τον υποψήφιο του κυβερνώντος συντηρητικού κόμματος ARENA, Αντόνιο Σάκα, με διαφορά 58% έναντι 36%.

Ο Χαντάλ πέθανε λιγότερο από δύο χρόνια μετά το αποτυχημένο προεδρικό εγχείρημά του, στις 24 Ιανουαρίου 2006 απο καρδιακή προσβολή. Λιποθύμησε στο Αεροδρόμιο Κομαλάπα επιστρέφοντας από τη Βολιβία όπου είχε παραβρεθεί στην τελετή ορκομωσίας του Προέδρου Έβο Μοράλες. Ένα ελικόπτερο τον μετέφερε σε νοσοκομείο του Σαν Σαλβαδόρ αλλά οι γιατροί δεν κατάφεραν να τον επαναφέρουν στη ζωή.

Αναφορές
--------

1. ↑  www.alertnet.org/thenews/newsdesk/N24205455.htm.
2. ↑  (Γερμανικά) *Munzinger Personen*. 00000024841. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2015.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 157883682
* LCCN: n82253429
* ISNI: 0000 0001 1092 6323
* GND: 142528528
* SUDOC: 118928538

 |

 |
Συντεταγμένες: 37°34′06″N 22°48′06″E﻿ / ﻿37.5684°N 22.8018°E﻿ / 37.5684; 22.8018

Ο Νέος Σιδηροδρομικός Σταθμός Λιμένος Ναυπλίου
Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Ναυπλίου** είναι σιδηροδρομικός σταθμός στο Ναύπλιο.

Ιστορία
-------

Ο σταθμός κτίστηκε το 1885 και τα πρώτα δρομολόγια για Αθήνα άρχισαν να εκτελούνται το 1886. Ο παλαιός σιδηροδρομικός σταθμός Ναυπλίου βρισκόταν στη συμβολή των οδών Βασιλέως Κωνσταντίνου και Θεσσαλονίκης, στον οποίο υπήρχε πρόσβαση μέσω της οδού Αιγίου, στο οδόστρωμα της οποίας βρίσκονται ακόμα ορατές οι ράγες. Το 1972 αγοράστηκε από τον ΟΣΕ χώρος κοντά στο λιμάνι της πόλης για χρήση του νέου σιδηροδρομικού σταθμού, Ο σταθμός έκλεισε μαζί με τη γραμμή Ναυπλίου-Κορίνθου το 1963, και λειτούργησε ξανά το 1993. Ο σταθμός βρίσκεται υπό αναστολή λειτουργίας από το 2011 και προς το παρόν, εξυπηρετείται από τρένα εκδρομικής λειτουργίας, ενώ παραμένει ανενεργός σε άλλα δρομολόγια. Στον χώρο φιλοξενείται το Σιδηροδρομικό Πάρκο Ναυπλίου, ενώ το κτήριο του σταθμού στεγάζει ωδείο. Στο κτήριο της παλιάς αποθήκης στεγάζεται μουσείο αφιερωμένο στο παιδί.

Ο Νέος Σιδηροδρομικός Σταθμός Λιμένος Ναυπλίου βρίσκεται στην παραλιακή οδό Ναυπλίου-Νέας Κίου και έκλεισε το Δεκέμβριο του 2010 μαζί με τη σιδηροδρομική γραμμή Κορίνθου-Άργους-Ναυπλίου ενώ είναι άγνωστο το πότε θα επαναλειτουργήσει.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Σιδηροδρομικό Πάρκο Ναυπλίου - ΟΣΕ». *www.ose.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2016.
Ο **Ντέιβιντ Μακουίλιαμς** (αγγλ.: *David McWilliams*, (γεννημένος το 1966 στο *Dun Laoghaire*) είναι Ιρλανδός δημοσιογράφος και οικονομολόγος. Ο Μακουίλιαμς έχει εργαστεί ως οικονομολόγος στην Κεντρική Τράπεζα της Ιρλανδίας και ως τραπεζίτης με την *UBS* και την *Banque Nationale de Paris*. Πιο πρόσφατα, έχει γίνει εκφωνητής και ντοκιμαντερίστας με το TV3 και το Raidio Teilifis Eireann (RTE), καθώς επίσης έχει δημοσιεύσει και τρία βιβλία, *Τα Παιδιά του Πάπα*, *Το Παιχνίδι Γενιάς*, και *Ακολουθήστε τα Χρήματα*.

Ο Μακουίλιαμς κάλεσε για ριζική αλλαγή στο νόμισμα ισχυριζόμενος ότι η Ιρλανδία θα πρέπει να εγκαταλείψει το Ευρώ και να δημιουργήσει ένα καινούργιο Ιρλανδικό νόμισμα. Έχει επίσης ζητήσει μια διαφορετική προσέγγιση στην τρέχουσα κρίση της Ιρλανδίας συμπεριλαμβανομένης μιας απαίτησης για μια πιο επιθετική διαπραγματευτική στάση με την Ευρωπαϊκή Ένωση, τη δημιουργία μιας συμμαχίας ανάμεσα στην Ιρλανδία, την Ελλάδα, την Πορτογαλία και άλλα έθνη που χρωστάνε, να αποφύγουν να πληρώσουν τα χρέη των Ιρλανδικών τραπεζών ύψους 97 δισεκατομμυρίων ευρώ στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και να εκμεταλευτούν τα κεφάλαια των πολυεθνικών εταιρειών στο Διεθνές Κέντρο Οικονομικών Υπηρεσιών (IFSC) ως κίνητρο. Έχει επίσης εκφράσει πολλές ιδέες για πολιτική μεταρρύθμιση συμπεριλαμβανομένης και της επέκτασης της ψήφου στην Ιρλανδική διασπορά.

Σπούδασε στο Κολέγιο Blackrock στο Δουβλίνο και στη συνέχεια αποφοίτησε από το Κολέγιο Trinity του Δουβλίνου, με πτυχίο στα οικονομικά, καθώς και από το Κολέγιο της Ευρώπης, στο Βέλγιο την δεκαετίας του 1980.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *NUKAT*. n2009157126.
2. ↑  *Who's Who* gives a date of birth in 1968, but the *Sunday Independent* newspaper gives a year of 1966 in an article *McWilliams is a real self-made man - he invented himself Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine.*. Published on 12-11-06. Ανακτήθηκε την 11 Φεβρουαρίου 2012..
3. ↑  The Generation Game review Αρχειοθετήθηκε 2012-02-20 στο Wayback Machine. Metro Éireann. Ανακτήθηκε την 11 Φεβρουαρίου 2012.
4. ↑  «Ditching the euro could boost our failing economy». *Irish Independent*. 11 Φεβρουαρίου 2012. .
5. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη Ιστοσελίδα του Ντέιβιντ Μακουίλιαμς

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 163148294
* LCCN: nr2006007015
* ISNI: 0000 0001 1482 9934
* GND: 173999484
* NKC: uk2013755116

 |

 |
Πρωραία και πρυμναία σιμότητα
Ο όρος **σιμότητα** είναι περισσότερο ναυπηγικός, με τον οποίο προσδιορίζεται η ναυπηγική ανόρθωση της πλώρης και της πρύμνης ως προς το επίπεδο του κυρίου καταστρώματος, όταν το πλοίο είναι ζυγοσταθμισμένο. Κατασκευαστικά πρόκειται για καμπύλη γραμμή που λέγεται **καμπύλη σιμότητας**, κοινώς "λουνάδα", ή "βιάρισμα", ή "καραβίζι" (sheer), που αποτελεί το γεωμετρικό τόπο των τομών του κεντρικού επιπέδου με τις ευθείες του καταστρώματος.

Διάκριση
--------

Αεροπλανοφόρο με έντονη πρωραία σιμότητα για ανάγκες απονήωσης
Συνεπώς στα πλοία παρατηρούνται δύο σιμότητες: η πρωραία και η πρυμναία σιμότητα, δεδομένου ότι στο μέσον αυτή είναι μηδενική.

* Πρωραία σιμότητα: ονομάζεται η ανύψωση της πλώρης και που αντιστοιχεί στη *πρωραία κάθετο*.
* Πρυμναία σιμότητα: ονομάζεται η ανύψωση της πρύμνης, που αντιστοιχεί στη *πρυμναία κάθετο*.

Σε ορισμένα πλοία η πρυμναία σιμότητα παρουσιάζεται ως αρνητική (π.χ. ρυμουλκά, ναρκαλιευτικά, σε κάποια αλιευτικά κ.λπ.) και σε άλλα μηδενική σε όλο το μήκος τους (π.χ. ελικοπτεροφόρα, μεγάλα δεξαμενόπλοια κ.λπ.).

Τεχνικά χαρακτηριστικά
----------------------

Κατά κανόνα η "καμπύλη σιμότητας" αποτελείται από δύο παραβολές με κοινή κορυφή και κοινό άξονα συμμετρίας, που συμπίπτει με την κάθετο, που απέχει από τη μέση τομή και λίγο πρύμνηθεν αυτής περίπου κατά το 1/10 του μήκους μεταξύ των καθέτων. Τα δε λοιπά χαρακηριστικά της σιμότητας έχουν ως ακολούθως:

* Σιμότητα πρωραίου άκρου: **α = 1/60 L**
* Σιμότητα πρυμναίου άκρου: **β = 1/2 α** μέχρι και **1/3 α**
* Εξίσωση πρωραίας καμπύλης σιμότητας: **{\displaystyle x^{2}}=(L12/α)y** όπου L1: μήκος πλώρης από κορυφής παραβολών.
* Εξίσωση πρυμναίας καμπύλης σιμότητας: **{\displaystyle x^{2}}=(L22/β)y** όπου L2: μήκος πρύμνης από κορυφής παραβολών.

Εκ των παραπάνω συνάγεται ότι η πρωραία σιμότητα είναι διπλάσια ή περισσότερο της πρυμναίας.

Ανάγκη κατασκευής
-----------------

Δύο είναι οι λόγοι κατασκευής σιμότητας σ΄ ένα σκάφος, αφενός διότι δημιουργεί περισσότερο εσωτερικό χώρο με συνέπεια ν΄ αυξάνεται η πλευστότητα αυτού, αφετέρου ν΄ αντιπαρέρχεται επιτυχώς τους διάφορους κυματισμούς ή θαλασσοταραχές. Ένας τρίτος ακόμη λόγος είναι ωραία αισθητική γραμμή που προσδίδει στο πλοίο. Και βέβαια όλα αυτά με επιπρόσθετο κόστος ναυπήγησης.

Δείτε επίσης
------------

* Πρότυπο σκάφος Νηογνωμόνων
Ο **Στήβεν Γκρόσμπυ** (Steven Grosby) είναι καθηγητής θρησκείας στο Πανεπιστήμιο Clemson, Νότια Καρολίνα, ΗΠΑ. 

Έλαβε το διδακτορικό του από την Επιτροπή επί της Κοινωνικής Σκέψης (Committee on Social Thought) του Πανεπιστημίου του Σικάγο. 

Οι ερευνητικοί τομείς του περιλαμβάνουν την αρχαία Εγγύς Ανατολή, την εβραϊκή Βίβλο, τη σχέση μεταξύ θρησκείας και εθνικότητας και την Κοινωνική και Πολιτική Φιλοσοφία. 

Άρθρα του έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά όπως το *Zeitschrift fur die alttestamentliche Wissenschaft*, το History of Religions, το Journal of the Economic and Social History of the Orient, το Archives Europeennes de Sociologie, και το Nations and Nationalism. 

"Ο Γκρόσμπυ πιστεύει ότι η ανθρώπινη τάση να σχηματίζει προσκολλήσεις στην εικόνα της πατρογονικής γης.. . προτείνει κάτι θεμελιώδες για την ανθρώπινη συμπεριφορά. "

Στο βιβλίο του *Biblical Ideas of Nationality: Ancient and Modern*, (Βιβλικές Ιδέες για την Εθνότητα: Αρχαίες και Σύγχρονες) ο Γκρόσμπυ υποστηρίζει ότι οι ιδέες της σύγχρονης εθνικότητας υπήρχαν ήδη στην Αρχαία Εγγύς Ανατολή σε μέρη όπως η Αρμενία, η Εδώμ, η Αίγυπτος, και ειδικά το Βιβλικό Ισραήλ, το οποίο αργότερα έγινε το σημαντικότερο μοντέλο για την Ευρώπη σχηματισμός έθνους. 

Ο Γκρόσμπυ υποστηρίζει ότι «από τα τέλη του 7ου αιώνα π.Χ. περίπου… το Ισραήλ εμφανίζεται ως ένα πλήρες έθνος».

Επιλεγμένες δημοσιεύσεις
------------------------

* *Biblical Ideas of Nationality: Ancient and Modern* (2002)
* Hans Freyer, *Theory of Objective Mind: An Introduction to the Philosophy of Culture.* *Series in Continental Thought No. 25* (translation) (1998)
* Editor of two volumes of selected writings of Edward Shils, *The Virtue of Civility* (1997) and *The Calling of Education* (1997)
* *Nationality and Nationalism—a four volume Reader*, co-editor (2004)
* Nationalism: A Very Short Introduction, Oxford University Press (2005)
* Athena Leoussi, Steven Grosby, Nationalism and Ethnosymbolism. History, Culture and Ethnicity in the Formation of Nations, Edinburgh University Press, 2006

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: «BnF catalogue général». (Γαλλικά) *general catalog of BnF*. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας. Παρίσι. Ανακτήθηκε στις 31  Μαρτίου 2017.
2. ↑  *Czech National Authority Database*. jn19990002915. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.
3. 1 2  *Czech National Authority Database*. jn19990002915. Ανακτήθηκε στις 15  Δεκεμβρίου 2022.
4. ↑  The Nation in History: Historiographical Debates About Ethnicity and Nationalism, by Anthony D. Smith ( 2000), σ. 45

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «Steven Grosby». Clemson University Department of Philosophy & Religion. 2012. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2012.
* 14 ανασκοπήσεις βιβλίων και άρθρα από τον Στήβεν Γκρόσμπυ

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 97869330
* LCCN: n90726585
* ISNI: 0000 0001 1078 8936
* GND: 128878916
* SUDOC: 082550549
* BNF: cb14530403b (data)
* NKC: jn19990002915

 |

 |
Το **Ουλκέν Ναρίν** είναι πόλη και διοικητικό κέντρο της επαρχίας Κατονκαραγκάι, στην περιφέρεια Ανατολικού Καζακστάν στο Καζακστάν.

Γεωγραφική θέση
---------------

Το περιφερειακό κέντρο, το Οσκεμέν απέχει 232 χιλιόμετρα από το Ουλκέν Ναρίν, με το οποίο συνδέεται μέσω του Ζιργιανόβσκ. Βρίσκεται πολύ κοντά στον ποταμό Ιρτύς.

Δημογραφία
----------

Ο πληθυσμός είναι ο εξής:

* 7.200 κάτοικοι (2004).
* 5.000 κάτοικοι (2009).

Ιστορία
-------

Ιδρύθηκε στο τέλος του 18ου αιώνα. Το πρώην όνομα της πόλης είναι το Μπολσεναρίμσκογιε.

Γεωργία
-------

Λόγω το ότι βρίσκεται δίπλα στον ποταμό Ιρτύς, σημαντικό προϊόν της πόλης είναι τα θαλασσινά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  stat.gov.kz/getImg?id=ESTAT111164. Ανακτήθηκε στις 26  Απριλίου 2016.
Ο **Στέλιος Παναγόπουλος** (γεν. το 1939) είναι Έλληνας επιχειρηματίας και τραπεζίτης που διετέλεσε, μεταξύ άλλων, διοικητής της Εθνικής Τράπεζας, ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ και πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Επενδυτικής Τράπεζας της Ελλάδος.

Είναι ο νεότερος σε ηλικία διοικητής στην ιστορία της Εθνικής Τράπεζας (43 ετών όταν ανέλαβε).

Βιογραφικό
----------

Ο Στέλιος Παναγόπουλος γεννήθηκε το 1939 στον Πειραιά. Σπούδασε οικονομικές επιστήμες στο London School of Economics and Political Science (LSE). Τραπεζίτης καριέρας, μετά τις σπουδές του στο LSE παρακολούθησε ειδικά τμήματα διετούς πανεπιστημιακής φοιτήσεως της Chase Manhattan Bank στη Νέα Υόρκη και στο Λονδίνο. Εξελίχθηκε σε υψηλόβαθμο διευθυντικό στέλεχος της Chase στις ΗΠΑ.

Τον συνέδεε φιλική σχέση με τον Ανδρέα Παπανδρέου και μετά την εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ τον Οκτώβριο του 1981 διορίστηκε γενικός γραμματέας του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού (ΕΟΤ). Παρέμεινε σε αυτή τη θέση έως τον Ιούλιο του 1982, οπότε και ανέλαβε διοικητής της Εθνικής Τράπεζας.

Από τον Ιούλιο του 1982 έως τον Ιούλιο του 1989 διετέλεσε διοικητής της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδoς, πρόεδρος της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών, πρόεδρος της ΕΤΕΒΑ (Ελληνική Τράπεζα Επενδύσεων και Βιομηχανικής Ανάπτυξης), πρόεδρος της Α.Ε. Ξενοδοχείων «ΑΣΤΗΡ», καθώς και πρόεδρος των τραπεζών Atlantic Bank της Νέας Υόρκης, South African Bank Of Athens στο Γιοχάνεσμπουργκ, National Bank Of Greece, Canada στο Τορόντο και Banque National De Grece, France στο Παρίσι

Κατά τη διάρκεια της διοίκησής του το δίκτυο υποκαταστημάτων εσωτερικού και εξωτερικού της Εθνικής Τράπεζας αυξήθηκε σημαντικά, με 99 νέες μονάδες εσωτερικού και 20 εξωτερικού, ενώ το έμψυχο δυναμικό έφτασε από 12.500 το 1981 στους 16.000 περίπου εργαζομένους το 1990. Στον τομέα της οργάνωσης καταβλήθηκαν προσπάθειες εκσυγχρονισμού της λειτουργίας της Τράπεζας με διεθνή εταιρεία συμβούλων.

Το 1994 τοποθετήθηκε στο ευρωψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ και υπηρέτησε ως ευρωβουλευτής του Κινήματος μέχρι το 1999, ενώ από το 1999 ως το 2002 χρημάτισε πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Επενδυτικής Τράπεζας της Ελλάδος.

Προσωπική ζωή
-------------

Ο Στέλιος Παναγόπουλος έχει κάνει τρεις γάμους. Ο πρώτος ήταν με την Μαριλένα Πατρονικόλα (ανηψιά του Αριστοτέλη Ωνάση), ο δεύτερος ήταν με τη Λώρα Μολυβιάτη (κόρη του υπουργού της Νέας Δημοκρατίας Πέτρου Μολυβιάτη) και ο τρίτος με τη γνωστή δημοσιογράφο Έλλη Στάη.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφικό του Στέλιου Παναγόπουλου

Παραπομπές
----------

1. ↑  *www.europarl.europa.eu*. 2180. Ανακτήθηκε στις 20  Απριλίου 2022.
2. ↑  www.europarl.europa.eu/meps/en/2180.
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Μαΐου 2013. Ανακτήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2014.
4. 1 2 3
Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Μαδύτου** ήταν σταθμός των Σιδηροδρόμων Πειραιώς - Αθηνών - Πελοποννήσου, επί της σιδηροδρομικής γραμμής Λαυρίου - Αγίων Αναργύρων, στη χιλιομετρική θέση 60,000 από το σταθμό Λαυρίου. Βρισκόταν στην πλατεία Λαυρίου στην Νέα Φιλαδέλφεια (πλησίον στάσης ΟΣΥ Μάδυτος) και πήρε το όνομά του από τη συνοικία της (Νέας) Μαδύτου, την περιοχή της οποίας εξυπηρετούσε. Η ακριβής ημερομηνία εγκαινίων του σταθμού είναι άγνωστη και εικάζεται ότι ήταν το 1931. Έκλεισε το 1957, μαζί με τη γραμμή Λαυρίου - Αγίων Αναργύρων.

  


| **Προηγούμενος σταθμός** | **Σιδηροδρομικές γραμμές** | **Επόμενος σταθμός** |
| --- | --- | --- |
| Ιφιγενείας |   | Λαύριο - Άγιοι Ανάργυροι
(κατηργημένη) |   | Άγιοι Ανάργυροι |
Η Νότια Αλβανία είναι στο μπλε.
Η **Νότια Αλβανία** (αλβανικά: Shqipëria jugore‎) είναι μία από τις τρεις περιφέρειες NUTS-2 της Αλβανίας.

Αποτελείται από πέντε νομούς: Βερατίου, Φιερίου, Αργυροκάστρου, Κορυτσάς και Αυλώνα.

Το νοτιοδυτικό τμήμα της χώρας είναι πλούσιο σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Η φυσική άσφαλτος εξορύσσεται κοντά στη Σελενίτσα.

Η νοτιότερη περιοχή κοντά στα ελληνικά σύνορα, που περιλαμβάνει την μισή περιφέρεια, είναι γνωστή και ως Βόρεια Ήπειρος.

Δείτε επίσης
------------

* Βόρεια Αλβανία
* Κεντρική Αλβανία

Παραπομπές
----------

1. ↑  «NUTS of Albania» (PDF). INSTAT. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 24 Σεπτεμβρίου 2015.
2. ↑  «Economy of Albania».
Συντεταγμένες: 35°4′N 69°14′E﻿ / ﻿35.067°N 69.233°E﻿ / 35.067; 69.233

Ο **Σαλάνγκ** (περσ. سالنگ) είναι μικρός ποταμός του Αφγανιστάν, με μήκος περίπου 30 χιλιόμετρα, που διαρρέει την Επαρχία Παρβάν. Είναι παραπόταμος του ποταμού Γκορμπάντ, οπότε τα νερά του καταλήγουν στον Ινδό ποταμό με τη μεσολάβηση δύο άλλων, του Παντζσίρ και του Καμπούλ.

Γεωγραφία
---------

Ο Σαλάνγκ πηγάζει στη νότια πλευρά των κεντρικών βουνών του Ινδοκούχου, σε υψόμετρο 3.815 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, κοντά στην ομώνυμη σημαντική ορεινή διάβαση Σαλάνγκ, που συνδέει την πρωτεύουσα του Αφγανιστάν Καμπούλ με το βόρειο μέρος της χώρας.

Η κοιλάδα του ποταμού έχει γενική διεύθυνση βορρά-νότου και μαζί με την ορεινή διάβαση Σαλάνγκ αποτελούν σημαντική οδό για το εμπόριο του Αφγανιστάν με τις ασιατικές χώρες της πρώην ΕΣΣΔ. Ο Σαλάνγκ χύνεται στον Γκορμπάντ βόρεια από την κωμόπολη Τζαμπάλ Σαράι του Παρβάν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  UNESCO - Salang Station : Jabelusaraï  Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine.
Ο **Σακτίκιος** ή **Σακτίκης** ήταν βυζαντινός στρατιωτικός, κόμης των εξκουβιτόρων, του 10ου αιώνα, κατά τους αυτοκράτορες Κωνσταντίνο Ζ΄ και Ρωμανού Α΄. 

Το Σακτίκιος πιθανότατα ήταν παρονύμιο χωρίς να είναι γνωστό το πραγματικό του όνομα. Το 922/923, οι Βούλγαροι του Συμεών Α΄ εκστρατεύτηκαν εναντίον της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και έφτασαν κοντά στην Κωνσταντινούπολη, όπου έκαψαν το Παλάτι της Θεοδώρας. Ο Ρωμανός καλεσε σε δείπνο τους αρχηγούς των ταγμάτων και τους ανέθεσε αποστολές. Έστειλε τους εξκουβλιτορες, με τον Σακτίκιο, να επιτεθούν στο βουλγαρικό στρατόπεδο ενώ οι περισσότεροι εισβολείς απουσίαζαν, λεηλατώντας γειτονικές περιοχές. Η επίθεση στέφτηκε με επιτυχία, μόλις έλαβαν νέα για την επίθεση οι Βούλγαροι επέστρεψαν και αντιμετώπισαν τους Βυζαντινούς. Ο Σακτικιος πολέμησε γενναία, αλλά τραυματίστηκε στη μάχη στα πόδια όταν το αλογό του κόλλησε στη λάσπη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Synopsis historiōn, Τόμος 2, Georgius Cedrenus, σελ. 33
2. ↑  John Skylitzes: A Synopsis of Byzantine History, 811–1057: Translation and Notes, σελ. 210
3. ↑  Θρακικός Ηλεκτρονικός Θησαυρός - Ιστορία
4. ↑  Lilie, Ralph-Johannes; Ludwig, Claudia; Zielke, Beate et al. (2013). «#26964 Saktikes». Prosopographie der mittelbyzantinischen Zeit Online. Berlim-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften: Nach Vorarbeiten F. Winkelmanns erstellt
Ο **Ντμίταρ,** σερβικά κυριλλικά: Дмитар Мрњавчевић‎ / **Dmitar** Mrnjavčević (1376 – 1407) από τον Οίκο των Μρνγιαβτσέβιτς, γνωστός στην επική ποίηση ως **Ντμίταρ Κραλγιέβιτς** (Дмитар Краљевић), δηλ. ο γιος τού *βασιλιά* (краљ/κραλ), ήταν Σέρβος ευγενής, που υπηρετούσε το βασίλειο της Ουγγαρίας. Ήταν γιος του Βουκάσιν βασιλιά της Σερβίας και αδελφός του Mάρκo και του Aντρίγιας πριγκίπων της Σερβίας. Είναι ένας χαρακτήρας της σερβικής επικής ποίησης.

Βιογραφία
---------

Ο Ντμίταρ αναφέρεται σε έγγραφο του 1376/77 της εκκλησίας του Αγίου Δημητρίου κοντά στα Σκόπια (σημερινή Βόρεια Μακεδονία).  Οι τρεις αδερφοί Μρνιάβτσεβιτς είχαν καλές σχέσεις, μέχρι προκλήθηκε σύγκρουση, όταν ο Μάρκο συναντήθηκε με τον σουλτάνο Βαγιαζήτ Α΄ τον χειμώνα του 1393–94 και παρέμεινε πιστός σε αυτόν, ενώ ο Αντρίγιας και ο Ντμίταρ αρνήθηκαν να υπηρετήσουν τον σουλτάνο. Τα αδέλφια βρίσκοντο στη Ραγκούσα (Ντουμπρόβνικ) στα τέλη Ιουλίου 1394, παραλαμβάνοντας τον θησαυρό τού αποβιώσαντος πατέρα τους Βουκάσιν. Μετά τη μάχη του Ρόβιν, τα δύο αδέλφια χώρισαν τα χρήματα τού πατέρα τους.  Το 1399 και το 1400 ο Ντμίταρ ήταν στη Ραγκούσα, ως διπλωμάτης του βασιλιά της Ουγγαρίας.  Εμφανίστηκε ξανά τον Δεκέμβριο του 1402 και τον Μάρτιο του 1403 ως *dominus Dmitrius,* όταν έλαβε φόρο υποτέλειας στη Ραγκούσα από τον βασιλιά Σιγισμούνδο, με τον Ραφάελ Γκουτσέτιτς (γιο του Μάριν Γκουτσέτιτς) να τον εισπράττει για λογαριασμό του Ντμίταρ.  Στη συνέχεια ο Ντμίταρ πήγε να ζήσει στην Ουγγαρία, όπου εγκαταστάθηκε ανάμεσα στους Σέρβους πρόσφυγες. Υπηρέτησε στον ουγγρικό στρατό και είχε τον τίτλο του *veliki* župan (μεγάλου διοικητή, κυβερνήτη επαρχίας) του Ζαράντ, και διορίστηκε από τον βασιλιά διοικητής καστελάνος της πόλης Βιλάγκος (Șiria) από τον Σιγισμούνδο ήδη από το 1402 μέχρι το τέλος του.  Απεβίωσε μετά τις 30 Ιουνίου 1407 και πριν από το 1410, πιθανότατα κατά τη διάρκεια των αγώνων του 1409, στο πλευρό του Στέφανου δεσπότη της Σερβίας, εναντίον τού αδελφού του Βουκ και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Διατηρούσε καλές σχέσεις με την Ουγγαρία και τους Ραγκούσιους, ιδιαίτερα με την οικογένεια Γκουτσέτιτς.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2 3 4 5  Fostikov 2002.
2. ↑  Istorija srpskog naroda

Πηγές
-----

* Fostikov, A. (2002). «About Dmitar Kraljević». *Историјски часопис* (49): 47–65. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-03-24.. Ανακτήθηκε στις 2015-11-14.
* Popović, Dušan J. (1957). *Srbi u Vojvodini (1): Od najstarijih vremena do Karlovačkog mira 1699*. Matica srpska. σελ. 151.
Ο **Οσμάν Καβάλα** (*γενν.* 1957, Παρίσι) είναι Τούρκος επιχειρηματίας, υπερασπιστής δικαιωμάτων, φιλάνθρωπος και πολιτικός κρατούμενος. Έχει υποστηρίξει πολλές οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών από τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Πρόσθετα, έχει υπερασπιστεί τα δικαιώματα των μειονοτήτων στην Τουρκία και έχει ταχθεί υπέρ της κοινωνικής δικαιοσύνης και του κράτους δικαίου. Είναι ιδρυτής και πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του μη κερδοσκοπικού οργανισμού *Anadolu Kültür* που δραστηριοποιείται σε θέματα κουλτούρας και τέχνης και έχει ως έδρα την Κωνσταντινούπολη. 

Το 2019, ο Καβάλα έλαβε το 21ο βραβείο της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Αρχαιολογίας (European Association of Archaeologists) για τις συνεχείς προσπάθειές του για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και των έργων της στην Τουρκία, κληρονομιά -που όπως υποστηρίζει ο ίδιος- βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο. Επίσης, το 2019 του απεδόθη το βραβείο *Ayşenur Zarakolu*, βραβείο ελευθερίας ιδεών και έκφρασης από τον Οργανισμό Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Τουρκίας.

Σήμερα κρατείται σε τουρκικές φυλακές. Παραμένει φυλακισμένος παρά την απαλλακτική απόφαση τουρκικού δικαστηρίου για την κατηγορία της *«απόπειρας ανατροπής της κυβέρνησης»* και το αίτημα του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για την απελευθέρωσή του. Τον βαρύνουν, κατά την άποψη της Τουρκίας, κατηγορίες που σχετίζονται με το αποτυχημένο στρατιωτικό πραξικόπημα του Ιουλίου του 2016 και τη συμμετοχή του στις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις του 2013. Τον Φεβρουάριο 2021, οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής ζήτησαν την άμεση αποφυλάκισή του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «European Archaeological Heritage Prize 2019». European Association of Archaeologists.
2. ↑  Νικοπούλου, Άσπα (27 Ιουλίου 2020). «Τουρκία: Ποιός είναι ο Οσμάν Καβαλά που έγινε στόχος του Ερντογάν». *Skai.gr*. Ανακτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2021.
3. ↑
4. ↑  International, Advanced Solutions. «Heritage Prize 2019». *EAA Home*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2021.
5. ↑   *From cultural heritage to local development*, Edward Elgar Publishing, 2019, σελ. 12–41, doi:10.4337/9781788975292.00007, ISBN 978-1-78897-529-2
6. ↑  «Ayşenur Zarakolu Freedom of Thought and Expression Awards». *Solidarity with Osman Kavala*. Ανακτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2021.
7. ↑  «Ayşenur Zarakolu Freedom of Thought and Expression Awards Granted for 17th Time». *Bianet*.
8. ↑  «Turkish rights activist Osman Kavala to remain in prison - 18.12.2020». *DW.COM*. Ανακτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2021.
9. ↑  Κωστίδης, Μανώλης. «Εντονη όχληση Αγκυρας για το αμερικανικό αίτημα αποφυλάκισης Καβαλά». *Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ*. Ανακτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2021.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 2223157162096478980003
* GND: 1142152006

 |

 |
Το **Τάρκο-Σαλέ** (ρωσικά: Та́рко-Сале́) είναι πόλη και διοικητικό κέντρο της Επαρχίας Πουρόφσκι στον αυτόνομο θύλακα των Γιαμάλων Νένετς της Ρωσίας. Βρίσκεται στον ποταμό Πιακουπούρ, κοντά στην συμβολή του με τον Αϋβασενταπούρ, 560 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Σάλεχαρντ, το οποίο είναι το διοικητικό κέντρο του αυτόνομου θύλακα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η πόλη είχε πληθυσμό 20.398 κατοίκων, αυξημένος σε σύγκριση με τους 18.517 κατοίκους στην απογραφή του 2002. Στην απογραφή του 1989 η πόλη είχε 17.400 κατοίκων.

Ιστορία
-------

Ιδρύθηκε το 1932. Το καθεστώς αστικού τύπου χορηγήθηκε το 1976 και το καθεστώς πόλης χορηγήθηκε στις 23 Μαρτίου 2004.

Γεωγραφία
---------

### Κλίμα


| Κλιματικά δεδομένα Τάρκο-Σαλέ |
| --- |
| Μήνας | Ιαν | Φεβ | Μάρ | Απρ | Μάι | Ιούν | Ιούλ | Αύγ | Σεπ | Οκτ | Νοε | Δεκ | Έτος |
| Υψηλότερη Μέγιστη °C (°F) | 1.6 | 3.4 | 6.8 | 15.1 | 30.0 | 33.4 | 34.5 | 31.6 | 26.3 | 17.5 | 3.9 | 1.7 | 34,5 |
| Μέση Μέγιστη °C (°F) | −20 | −17.9 | −9 | −2.6 | 5.0 | 17.0 | 21.6 | 17.1 | 9.4 | −0.8 | −12.5 | −17 | −0,8 |
| Μέση Μηνιαία °C (°F) | −24.2 | −22.3 | −14.2 | −7.8 | 0.8 | 12.2 | 16.7 | 12.9 | 6.1 | −3.6 | −16.3 | −21.3 | −5,1 |
| Μέση Ελάχιστη °C (°F) | −28.4 | −26.8 | −19.4 | −13 | −3.4 | 7.3 | 11.8 | 8.7 | 2.8 | −6.4 | −20.1 | −25.5 | −9,4 |
| Χαμηλότερη Ελάχιστη °C (°F) | −54.2 | −49.5 | −46.5 | −41.1 | −25.5 | −7.8 | 1.8 | −3.2 | −7.9 | −32.7 | −45 | −51.9 | −54,2 |
| Υετός mm (ίντσες) | 27,5 | 24,6 | 27,9 | 33,4 | 38,1 | 55,5 | 65,4 | 75,4 | 52,3 | 57,5 | 39,5 | 35 | 532,1 |
| *Πηγή: [  Тарко-Сале]* |

Διοικητική και δημοτική κατάσταση
---------------------------------

Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, το Τάρκο-Σαλέ είναι το διοικητικό κέντρο της Επαρχίας Πουρόφσκι, και υπάγεται άμεσα σε αυτήν. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη του Τάρκο-Σαλέ είναι ενσωματωμένη στην Δημοτική Επαρχία Πουρόφσκι ως **Αστικός Οικισμός Τάρκο-Σαλέ**.

Οικονομία
---------

Η μεγαλύτερη ανεξάρτητη εταιρεία παραγωγής φυσικού αερίου της Ρωσίας, η Novatek, έχει την έδρα της στο Τάρκο-Σαλέ.

Πολιτισμός
----------

Η πόλη διαθέτει ένα μουσείο λαϊκών τοπικών παραδόσεων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ρωσικά) *OKTMO*. www.gks.ru/metod/classifiers.html. Ανακτήθηκε στις 13  Μαρτίου 2015.
2. ↑  www.gks.ru/free\_doc/doc\_2016/bul\_dr/mun\_obr2016.rar.
3. ↑  Law #42-ZAO
4. ↑  Law #113-ZAO
Το εξώφυλλο του πρώτου τεύχους (3 Ιουλίου 1952) σε εικονογράφηση Βύρωνα Απτόσογλου
Το ***Τάργκα*** (ή ***Τάργκα, το Ατρόμητο Ελληνόπουλο***) ήταν εβδομαδιαίο αφήγημα περιπέτειας στις ζούγκλες της Αφρικής που εκδόθηκε σε 22 εβδομαδιαία φυλλάδια το 1952 από τους Γ. Γεωργιάδη και Σ. Ανεμοδουρά (μετέπειτα εκδοτικός οίκος Γενικαί Εκδοτικαί Επιχειρήσεις ΟΕ). Εντάσσεται στο είδος των περιοδικών της λεγομένης Λαϊκής Λογοτεχνίας ή Παραλογοτεχνίας για παιδιά. Κυκλοφόρησε την περίοδο Ιουλίου-Νοεμβρίου του 1952 και εξέδωσε 22 τεύχη των 32 σελίδων.

Στοιχεία
--------

### Πρωταγωνιστής

Ο κεντρικός χαρακτήρας του αφηγήματος, ο Τάργκα, που δάνεισε το όνομά του στον τίτλο του περιοδικού, υπήρξε πνευματικό δημιούργημα του δημοσιογράφου και συγγραφέα λαϊκών αναγνωσμάτων Στέλιου Ανεμοδουρά, ο οποίος το υπέγραψε με το ψευδώνυμο Θάνος Αστρίτης, ενώ η εικονογράφησή του στο εξώφυλλο και στις εσωτερικές σελίδες ήταν από τον Βύρωνα Απτόσογλου.

### Δευτερεύοντες ήρωες

Σύντροφοι του Τάργκα στις περιπέτειές του ήταν η ξανθή καλλονή Μοάνα, της οποίας το πρότυπό της ανιχνεύεται στο μοντέλο των αντιστοίχων «βασιλισσών της ζούγκλας» των αμερικανικών pulps, ο νέγρος «Ατσίδας» που δίνει το κωμικό στοιχείο και ο ελέφαντας «Ζούμπο», παραφθορά του σουαχίλλι «Jumbo» και είναι μάλλον εμπνευσμένος από τον τίτλο αμερικανικού περιοδικού κόμικς εκείνης της εποχής με περιπέτειες ζούγκλας.

### Περιβάλλον

Τόσο ο ήρωας του αναγνώσματος, ο Τάργκα, όσο και ο χώρος δράσης του, η αφρικανική ζούγκλα, στις αρχές της δεκαετίας του '40, περιέχουν στοιχεία σαφώς εμπνευσμένα από τις περιπέτειες στη ζούγκλα και από τους αντίστοιχους χαρακτήρες του αμερικανικού λαϊκού αναγνώσματος, που ανθούσε εκείνη την εποχή με ήρωες που ονομάζονται κλωνικοί γόνοι του Ταρζάν, του παγκοσμίως δημοφιλούς ήρωα «βασιλέα της ζούγκλας» που είχε δημιουργήσει ο Έντγκαρ Ράις Μπάροουζ το 1912.

Πηγές
-----

* Στέλιου Ανεμοδουρά: Περιοδικό Τάργκα τεύχη 1-22 (1952)
* Κυριάκου Κάσση: Ελληνική Παραλογοτεχνία και Κόμικς, Έκδοση "Ιχώρ" (1998)
* Γιώργου Βλάχου: Τα Ελληνόπουλα της διασποράς, άρθρο σε δυο συνέχειες στο περιοδικό "Τέταρτο" (1986)
Ταινία - ερωτική περιπέτεια - του 1971, σε παραγωγή Ιταλίας - Ισπανίας, διάρκειας 101 λεπτών (ιταλικός πρωτότυπος τίτλος: *Le calde notti di Don Giovanni*).

Πλοκή
-----

Η φήμη του μεγάλου γυναικοκατακτητή Δον Ζουάν εγείρει ανησυχίες και αντιδράσεις στις πιο ισχυρές οικογένειες της Ισπανίας. Έτσι, ο Δον Ζουάν εξορίζεται στην Ανατολή, όπου γνωρίζει τον πανίσχυρο Σουλτάνο Σαλίμ, με τον οποίο γίνεται φίλος. Ο Σουλτάνος μια μέρα τού αποκαλύπτει για την ύπαρξη μια πανέμορφης πριγκίπισσας που ζει μόνη σε κάποιο παλάτι, την οποία κανένας άνδρας δεν μπορεί να κατακτήσει. Φυσικά η πρόκληση είναι μεγάλη για τον Δον Ζουάν...

Συντελεστές
-----------

Πρωταγωνιστούν: Έντβιτζε Φένεκ, Μπάρμπαρα Μπουσέ, Robert Hoffmann, Ira von Fürstenberg, Annabella Incontrera, Lucretia Love 

Σενάριο: Keith Luger, Arturo Marcos, Arpad DeRiso, Aldo Crudo, José Zorrilla 

Σκηνοθεσία: Alfonso Brescia

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.imdb.com/title/tt0066761/. Ανακτήθηκε στις 27  Μαΐου 2016.
2. 1 2 3  (Τσεχικά) *Česko-Slovenská filmová databáze*. 2001.
Το πρώτο καλλιτεχνικό σχολείο στην Κέρκυρα ιδρύθηκε στα μέσα του 1810 από τους μαθητές του Αντόνιο Κανόβα Παύλο Προσαλέντη και Δημήτριο Τριβώλη-Πιέρη, που δημιούργησαν σε χώρο του αρχοντικού Προσαλέντη κοινό εργαστήριο γλυπτικής (ίσως και ζωγραφικής), χωρίς να είναι διαπιστωμένο αν έγιναν δεκτοί σε αυτό μαθητές. Μετά τον θάνατο του Πιέρη (23 Αυγούστου 1810) και μια σύντομη απουσία του στη Ρώμη για υπόθεση της Ιονίου Γερουσίας, ο Προσαλέντης ίδρυσε στον ίδιο χώρο ιδιωτικό εργαστήριο γλυπτικής και ζωγραφικής, το οποίο ονόμασε «Διδασκαλεῖο τῶν Ὡραίων Τεχνῶν» και σε αυτό δέχτηκε μαθητές. Το καλλιτεχνικό σχολείο παρέμεινε με αυτή τη δομή έως ότου αναβαθμίστηκε και εντάχθηκε στο πλέγμα της δημόσιας εκπαίδευσης την περίοδο της αγγλικής κατοχής. Η κυβέρνηση, βλέποντας τη σπουδαιότητα του ιδιωτικού αυτού εκπαιδευτηρίου το μετέτρεψε σε «Δημόσια τῶν Καλῶν Τεχνῶν Ἀκαδημία», η οποία στεγάστηκε στη Μονή του Αγίου Φραγκίσκου, και ανέθεσε στον ίδιο τον Προσαλέντη τη διεύθυνσή της. Έτσι το 1815 ιδρύθηκε υπό τη διεύθυνση του Ιππότη Παύλου Προσαλέντη η Σχολή Καλών Τεχνών. Ο Προσαλέντης δημιούργησε σε αυτή Μουσείο από τις κερκυραϊκές αρχαιότητες που ανακαλύπτονταν κατά τις δημόσιες ανασκαφές στην παλαιά πόλη της Κέρκυρας, καθώς και συλλογή φυσιολογίας. Η καλλιτεχνική σχολή του Προσαλέντη λειτούργησε επί 27 έτη (έως το 1837) και απετέλεσε το φυτώριο πολλών καλλιτεχνών, που δημιούργησαν την παράδοση της επτανησιακής τέχνης. Χαρακτηριστικά αναφέρεται στο «Λόγιο Ἑρμῆ» του 1819 από κείμενο του «Osservatore Triestino» της προηγούμενης χρονιάς: «τὸ Ἰχνογραφίας Σχολεῖον τοῦ Διδασκάλου Προσαλέντη ἔχει περίπου 80 μαθητὰς ὅλους Ἕλληνας πνέοντας ζῆλον∙ κατασκευάζονται ἀπὸ γῦψον, χαλκὸν καὶ μάρμαρον προτομαί, ἀνδριᾶντες καὶ παντοῖα ἄλλα ἰχνογραφήματα, πρῶται ἀπόπειραι τοῦ ἀναγεννωμένου Ἰονίου πνεύματος.»

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κουρκουμέλης, Ν.Κ. (2002). *Η εκπαίδευση στην Κέρκυρα κατά τη διάρκεια της Βρετανικής Προστασίας (1816-1864)*. Αθήνα: Σύλλογος προς Διάδοσιν των Ελληνικών Γραμμάτων. σελ. 82-83.
2. ↑  Γιωτοπούλου-Σισιλιάνου, Έλλη (1970). *Η επτανησιακή παιδεία στα χρόνια της ξενοκρατίας*. Κέρκυρα: Κερκυραϊκά Χρονικά, τόμος 15. σελ. 121.
3. ↑  Θεοτόκης, Εμμανουὴλ (2004). *Η Κέρκυρα στις λεπτομέρειές της (αρχές 19ου αιώνα)*. Κέρκυρα: Εταιρεία Κερκυραϊκών Σπουδών. σελ. 106-107.
Η **όσφρηση** ανήκει στις πέντε αισθήσεις του ανθρώπινου σώματος και μαζί με την γεύση είναι αισθήσεις ταυτοποίησης ουσιών. Παρόλο που όλες οι αισθήσεις συνδέονται με **αναμνήσεις**,τα αγγίγματα, οι ήχοι και οι εικόνες ξεθωριάζουν ενώ μυρωδιές και γεύσεις παραμένουν *χαραγμένες* στον ανθρώπινο εγκέφαλο. Η γεύση ωστόσο δεν είναι τόσο ανεπτυγμένη στον άνθρωπο και έτσι η όσφρηση συνδέεται με τη μνήμη περισσότερο από κάθε άλλη αίσθηση. 

Η δύναμη της όσφρησης

### Επιστημονική ανάλυση

Αυτό συμβαίνει γιατί με την εξελικτική διαδικασία του ανθρώπου η γεύση, η ακοή, η όραση και η αφή επαναπροσδιορίστηκαν και πλέον επικοινωνούν με τον ιππόκαμπο ,δηλαδή μία δομή που συμβάλλει στην διαδικασία σχηματισμού της μνήμης, μέσω ενδιάμεσου φλοιού. Αντίθετα, η όσφρηση εξακολουθεί να διατηρεί άμεση πρόσβαση στον ιππόκαμπο και οι οσφρητικές μνήμες αποθηκεύονται σχεδόν αυτούσιες στα δεδομένα του εγκεφάλου. Επομένως, οι αναμνήσεις που συνδέονται με μυρωδιές είναι πιο *ξεκάθαρες* στον ανθρώπινο νου και διεγείρουν πιο έντονα **συναισθήματα** στο άτομο.

Παραπομπές
----------

1. ↑
Η **Οργάνωση Πληροφοριών-Δολιοφθορών Κυκλάδων** ήταν Ελληνική αντιστασιακή οργάνωση η οποία ιδρύθηκε και έδρασε στις Κυκλάδες από τον Αύγουστο του 1943 και μέχρι την απελευθέρωση.

'Ιδρυση
-------

Η Οργάνωση Πληροφοριών-Δολιοφθορών Κυκλάδων ιδρύθηκε από τον Ανθυπολοχαγό του πεζικού Βασίλειο Κοσκινά τον Αύγουστο του 1943. Σκοπός της οργάνωσης ήταν η συλλογή πληροφοριών, η πραγματοποίηση δολιοφθορών και η διευκόλυνση της διαφυγής διωκομένων στη Μέση Ανατολή.
Τα μέλη της ήταν συνολικά 35.

Δράση
-----

Υπήρχαν τρία κλιμάκια: στην Τήνο, την Άνδρο και τη Μύκονο. Χάρη στις πληροφορίες που είχαν συγκεντρώσει τα μέλη της, έγινε εφικτή η από αέρος καταστροφή του υπό κατασκευή αεροδρομίου της Πάρου. Επίσης διευκόλυναν τη διέλευση των πλοίων στην περιοχή με τις πληροφορίες τους περί ναρκοθετημένων περιοχών. Τέλος με δέκα βενζινόπλοια διευκόλυναν τη διαφυγή Ελλήνων για τη Μέση Ανατολή.

Πηγές
-----

* Νικόλαος Δεπάστας, «Η συμμετοχή των Κυκλάδων εις την αποτίναξιν του Γερμανικού και Ιταλικού ζυγού κατά τα έτη 1941-1944», Επετηρίς Εταιρεία Κυκλαδικών Μελετών, τομ. 14 (1993), σελ. 175-190, ιδ. 184-185
Ένας συλλέκτης μαζεύει νομίσματα από διάφορες πηγές όπως:

* Ταξίδια
* Παλιά νομίσματα που πλέον είναι εκτός κυκλοφορίας
* Νομίσματα ευρώ που πλέον διακινούνται σε όλη την Ευρώπη
* Αγορά νομισμάτων από καταστήματα πώλησης, ηλεκτρονικά καταστήματα ή από άλλους συλλέκτες
* Συλλεκτικά νομίσματα που εκδίδονται από τις κεντρικές τράπεζες των χωρών

Ταξινόμηση νομισμάτων
---------------------

Όταν ο αριθμός των νομισμάτων αυτών αυξηθεί, προκύπτει η ανάγκη για ταξινόμηση των νομισμάτων σε κατηγορίες που ο ίδιος ο συλλέκτης επιλέγει όπως: 

* Κατά χώρα
* Κατά ημερομηνία
* Αξία
* Απεικόνιση στο νόμισμα
* Μίγμα μετάλλου
* Κατάσταση νομίσματος

Ο πρακτικός τρόπος ταξινόμησης νομισμάτων γίνετε με τη χρήση ειδικών ντοσιέ στα οποία τοποθετούνται τα νομίσματα ανάλογα με τον τρόπο ταξινόμησης που επέλεξε ο συλλέκτης. Συνήθως τα νομίσματα τοποθετούνται σε ειδικά χαρτάκια, σφραγίζονται και μπαίνουν στο ντοσιέ όπου και φυλάγονται.

Για τη διαχείριση των νομισμάτων, που πολλές φορές είναι μερικές χιλιάδες, προέκυψε η ανάγκη ανάπτυξης λογισμικών και ιστοσελίδων μέσα από τα οποία μπορεί να γίνει καλύτερη ταξινόμηση, διαχείριση και παρουσίαση των συλλογών. Ο συλλέκτης μπορεί να καταχωρήσει τα νομίσματα του, να τα περιγράψει, να δώσει τα χαρακτηριστικά τους και να γνωρίζει ποια νομίσματα χρειάζεται ακόμα για να ολοκληρώσει τη συλλογή του (αν αυτό μπορεί να συμβεί ποτέ).

Επίσης οι ιστοσελίδες παρουσίασης νομισμάτων βοηθούν στην ανάδειξη των διαφόρων συλλογών, που πολλές φορές είναι φυλαγμένες καλά στο σπίτι ή και σε θυρίδες τραπεζών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* JustForCoins
Ο **Ταμπαρέ Βάσκες** (ορθή λατινοαμερικάνικη ισπανική προφορά : Ταβαρέ Βάσκες, 1940-2020), ήταν πολιτικός από την Ουρουγουάη, πρόεδρος της χώρας από το 2005 ως το 2010 και από το 2015 μέχρι το 2020. Ήταν ο πρώτος αριστερός Πρόεδρος στην ιστορία της χώρας. 

Ο Βάσκες επανεξελέγη στις προεδρικές εκλογές του 2014.

Καριέρα
-------

Ο Ταμπαρέ Ραμόν Βάσκες Ρόσας γεννήθηκε στο Μοντεβιδέο στις 17 Ιανουαρίου 1940. Σπούδασε γιατρός και πήρε πτυχίο ογκολόγου το 1972. Έκανε περισσότερες σπουδές με υποτροφία στη Γαλλία. Είναι παντρεμένος με τη Μαρία Αουξιλιαδόρα Ντελγάδο και έχει 3 παιδιά και ένα θετό γιο.

Είναι σοσιαλιστής, μέλος του αριστερού συνασπισμού Διευρυμένο Μέτωπο. Την περίοδο 1990-95 χρημάτισε δήμαρχος του Μοντεβιδέο, ο πρώτος αριστερός δήμαρχος στην ιστορία της πρωτεύουσας. Το 1994 δεν κατάφερε να εκλεγεί πρόεδρος, καθώς έλαβε 30,6%, ενώ το 1999, πήρε 48% στο β΄γύρο, χάνοντας από τον Χόρχε Μπάτγιε. Εξελέγη πρόεδρος της χώρας στις 31 Οκτωβρίου 2004 με 50,4% από το α΄ γύρο και ανέλαβε καθήκοντα την 1η Μαρτίου του 2005.

Στις 4 Δεκεμβρίου του 2008 ο Βάσκες παραιτήθηκε όλων των θέσεών του στο Σοσιαλιστικό Κόμμα μετά τις συζητήσεις που προκάλεσε η θέση του εναντίον των αμβλώσεων.

Ο Ταμπαρέ Βάσκες επανεξελέγη ως πρόεδρος της Ουρουγουάης στις 30 Νοεμβρίου 2014, κερδίζοντας στον δεύτερο γύρο τον υποψήφιο του Εθνικού Κόμματος Λουίς Αλμπέρτο Λακάγιε Πόου με ποσοστό 56,63% έναντι 43,37% του ανθυποψηφίου του.

Απεβίωσε από καρκίνο στις 6 Δεκεμβρίου 2020.

Βραβεία
-------

Το 2006 του απονεμήθηκε το βραβείο από το Γενικό Διευθυντή του ΠΟΥ σε αναγνώριση της πολιτικής του απέναντι στο ζήτημα του ελέγχου του καπνίσματος στην Ουρουγουάη. Ο Βάσκες εφάρμοσε μερικά από τα αυστηρότερα μέτρα στον κόσμο στο θέμα αυτό.

Διαδοχή
-------

Το 2010 τον διαδέχθηκε στο προεδρικό αξίωμα ο Χοσέ Μουχίκα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Uruguayan ruling party's Vazquez wins presidential election». *Buenos Aires Herald*. 30 Νοεμβρίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2014.
2. ↑  «Uruguay President Tabare Vazquez leaves party chief post after vetoing abortion». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2008.
3. ↑  «Επίσημα αποτελέσματα των εκλογών της Ουρουγουάης το 2014» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 14 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2014.
4. ↑  «Paho.org». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Δεκεμβρίου 2006. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2009.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 3684488
* LCCN: nr94004295
* ISNI: 0000 0001 1466 3508
* GND: 134172558
* SUDOC: 081261659

 |

 |
Η **Ξενόκλεια** ήταν μυθική ιέρεια στο Μαντείο των Δελφών, που συνδέθηκε με τους μύθους του Ηρακλή.

Για την Ξενόκλεια έκανε ειδική μνεία ο Παυσανίας (Χ 13,8) περιγράφοντας τον μύθο που λεγόταν γι΄ αυτήν ακόμα και επί εποχής του. Σύμφωνα με τον μύθο αυτό κάποτε ο Ηρακλής επισκέφθηκε το Μαντείο των Δελφών προκειμένου να λάβει κάποιες απαντήσεις σε υποβληθέντα ερωτήματά του. Η Ξενόκλεια, που ήταν τότε ιέρεια του Μαντείου, του αρνήθηκε απαντήσεις με το αιτιολογικό ότι δεν είχε προηγουμένως υποστεί αποκάθαρση από τον φόνο του Ιφίτου του Ευρύτου.  
 
Τότε ο Ηρακλής απείλησε πως αν δεν λάβει χρησμούς θα εισερχόταν εντός του άβατου και θα αποσπούσε τον τρίποδα τον οποίο και στη συνέχεια θα παραλάμβανε. Τελικά προ αυτών των απειλών η Ξενόκλεια αναγκάσθηκε να δώσει τον χρησμό που ζητούσε ο Ηρακλής διασώζοντας έτσι τη θέση της και την ισχύ του Μαντείου.

Εξυπακούεται ότι ο μύθος αυτός αποκαλύπτει την δύναμη των εκάστοτε ισχυρών ακόμα και σε θέματα ηθικής τάξης που παρατηρούταν από τους μυθικούς χρόνους και περισσότερο στους ιστορικούς και που συνεχίζει ν΄ απαντάται μέχρι και στη σύγχρονη εποχή.

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ. 14ος, σελ.694.
Ο **Ξενοφών Πελοποννήσιος** (1915 - 21 Μαρτίου 1995) ήταν Έλληνας αντιστασιακός, πολιτικός και συγγραφέας. Γιος του Βασιλείου, ανέπτυξε αντιστασιακή δράση και συνελήφθη κατά την περίοδο της χούντας. Ήταν πρόεδρος των φυλακισθέντων και εξορισθέντων αντιστασιακών της περιόδου 1967-1974. Μετά τη Μεταπολίτευση εξελέγη βουλευτής Επικρατείας με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 1977. Επί κυβερνήσεως Ανδρέα Παπανδρέου υπηρέτησε ως γενικός γραμματέας του υπουργείου Οικονομικών και ως γενικός διευθυντής Κοινωνικών Υπηρεσιών. Πέθανε το 1995 και κηδεύτηκε στο Β΄ Νεκροταφείο Αθηνών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Το Παρόν της Κυριακής Αρχειοθετήθηκε 2016-03-02 στο Wayback Machine. Συγγραφέας ο ένας στους τρεις βουλευτές, 6-7-2008.
2. ↑  Ριζοσπάστης[*νεκρός σύνδεσμος*], Πέθανε ο Ξ. Πελοποννήσιος, 22-3-1995.
Η **Σοσιαλιστική Αδελφότης** ήταν πολιτικός, αναρχο-σοσιαλιστικός, σύλλογος που ιδρύθηκε το 1893 στην Πάτρα. Ο σύλλογος είχε συμμετάσχει με υποψήφιο και στις βουλευτικές εκλογές του 1895.

Πρόεδρος της αδελφότητας ήταν ο Βασίλειος Δουδούμας και αντιπρόεδρος ο Χαρίλαος Δημητρόπουλος, με 30 περίπου αρχικά μέλη. Τα μέλη της ήταν εργάτες, πολλοί μικροεπαγγελματίες και λίγοι διανοούμενοι· στην ακμή της έφτασε τα 140 μέλη. Η αδελφότητα είχε δικό της ύμνο και κάθε μήνα διοργάνωνε στο "Πούμπλικο", δηλ. στο 1ο δημοτικό σχολείο, μορφωτικές διαλέξεις.

Το 1895 έκδωσε την εφημερίδα "Φως" ενώ συμμετείχε και στις βουλευτικές εκλογές με υποψήφιο τον Πλάτωνα Δρακούλη στην Αθήνα και Πάτρα, όπου δεν εκλέγει αλλά ήταν στους πρώτους επιλαχόντες. Το 1896 έκδοσε για λίγες ημέρες την εφημερίδα "Εμπρός".

Το 1896, με πρωτοβουλία της αδελφότητας, ιδρύθηκε το *Σωματείο Ξυλεργατών Πατρών*· αργότερα το *Σωματείο σταφιδοκιβωτοποιών*, το *Σωματείο σιγαράδων* και το *Σωματείο καπνεργατών*. Με την καθοδήγηση της σοσιαλιστικής αδελφότητας, τα σωματεία αυτά έκαναν και τις πρώτες τους απεργίες. Την ίδια χρονιά, λόγω ιδεολογικών διαφωνιών, η αδελφότητα διαλύθηκε.

Βιβλιογραφία - Πηγές
--------------------

* Γιάννης Κορδάτος, *Ιστορία του ελληνικού εργατικού κινήματος*, Εκδόσεις Μπουκουμάνη, Αθήνα 1972.
**Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Κροατίας**
  

**Socijalistička Republika Hrvatska**
  
  

Σοσιαλιστική δημοκρατία εντός της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας.
  
  

1943 - 1991
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
|  |
|

 |
|
|  |
|  |  |
| **Πρωτεύουσα** | Ζάγκρεμπ |
| **Γλώσσα** | κροατικά |
| **Νόμισμα** | Δηνάριο Γιουγκοσλαβίας |
|  |  |

Η **Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Κροατίας** (κροατικά: Socijalistička Republika Hrvatska / SR Hrvatska) ήταν μία από τις 6 δημοκρατίες της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας. Μαζί με τις υπόλοιπες 5 Δημοκρατίες της Γιουγκοσλαβίας, δημιουργήθηκε προς στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ήταν η 2η μεγαλύτερη σε έκταση Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας. Η Κροατία είχε επίσης το 2ο μεγαλύτερο ρυθμό ανάπτυξης σε σχέση με τις άλλες γιουγκοσλαβικές δημοκρατίες, μετά τη Σλοβενία. 

Το 1990, η κυβέρνησή της κατάργησε το σύστημα του μονοκομματισμού- που είχε επιβάλει το Κομμουνιστικό Κόμμα- και υιοθέτησε ένα πολυκομματικό σύστημα. Η καινούρια εκλεγμένη κυβέρνηση του Φράνιο Τούτζμαν οδήγησε την Κροατία στην ανεξαρτησία, κηρύσσοντας την επίσημα το 1991.

Οικονομική ανάπτυξη των Δημοκρατιών της Γιουγκοσλαβίας το 1988- η Κροατία είχε το 2ο μεγαλύτερο ρυθμό ανάπτυξης

Παραπομπές
----------

1. ↑  Allcock, John B. (Οκτώβριος 2000). *Explaining Yugoslavia*. Columbia University Press. ISBN 9780231120548.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Socialist Republic of Croatia στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 152376980
* SELIBR: 151342

 |

 |
Το **Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα της Αλβανίας** (Αλβανικά: Partia Social Demokrate e Shqipërisë, Αγγλικά:Social Democratic Party of Albania) είναι ένα πολιτικό κόμμα της Αλβανίας. Ιδρύθηκε στις 22 Απριλίου του 1991, με έδρα στα Τίρανα. Το 1992 εντάχθηκε στην Σοσιαλιστική Διεθνή, στην οποία και παρέμεινε μέλος έως και το 2014. Έκτοτε άρχισε να απομακρύνεται από την αρχική καθαρά σοσιαλιστική και αριστερή ιδεολογία του, προσεγγίζοντας περισσότερο την σοσιαλδημοκρατία. Από το 2019 επικεφαλής του κόμματος είναι ο Εντζέλ Μπεντζάι.

Το λογότυπο του κόμματος πριν το 2021
Το κόμμα συμμετείχε στις Αλβανικές βουλευτικές εκλογές του 1992, στις οποίες κατάφερε να συγκεντρώσει ποσοστό της τάξεως του 4%, και να κερδίσει τελικά 7 έδρες στο κοινοβούλιο. Το κόμμα δεν συμμετείχε στις εκλογές του 1996. Στις εκλογές του επόμενου έτους ωστόσο, κέρδισε 9 έδρες, αφού είχε συμμαχήσει με το Σοσιαλιστικό Κόμμα. Στις επόμενες εκλογές, αυτές του 2001, έχασε 5 έδρες, συγκεντρώνοντας 4 συνολικά. Στις εκλογές του 2005, το κόμμα αύξησε το ποσοστό του στο 12% και συγκέντρωσε 7 έδρες. Ωστόσο στις εκλογές του 2009, δεν κατάφερε να εκλέξει κανένα βουλευτή, ενώ παρέμεινε εξωβουλευτικό κόμμα και στις εκλογές του 2013. Στις Αλβανικές βουλευτικές εκλογές του 2017, εισήλθε στο κοινοβούλιο με μία έδρα, και ποσοστό περίπου 1%. Στις Αλβανικές βουλευτικές εκλογές του 2021 εισήλθε ξανά στο κοινοβούλιο με τρεις έδρες, και ποσοστό περίπου στο 2,25%.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Partia Social Demokrate e Shqipërisë» (στα sq). *Wikipedia*. 2021-03-12. .
2. 1 2  «Our Campaigns - Political Party - Social Democratic Party of Albania (PSD)». *www.ourcampaigns.com*. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2021.
3. ↑  «Decisions on Membership of the Socialist International». *Socialist International* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2021.
4. ↑  «ALBANIA: parliamentary elections Kuvendi Popullor, 1992». *archive.ipu.org*. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2021.
5. ↑  «ALBANIA: parliamentary elections Kuvendi Popullor, 1992». *archive.ipu.org*. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2021.
6. ↑  «Parties and Elections in Europe». *parties-and-elections.eu*. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2021.
Η **Σεσίλια Κνούτσντατερ**, δαν.: *Cecilia Knudsdatter*, (1081/85 – μετά τις 7 Ιανουαρίου 1131), ήταν Δανή πριγκίπισσα, κόρη του Κνούτου Δ΄ της Δανίας και της Αδέλας της Φλάνδρας, κόρης του Ροβέρτου Α΄ κόμη της Φλάνδρας.

Κατά την εκτόπιση και τη δολοφονία του πατέρα της το 1086, η μητέρα της εγκατέλειψε τη Δανία και επέστρεψε στη Φλάνδρα με τον γιο της Κάρολο Α΄, ενώ η Σεσίλια και η αδελφή της Ίνγκεγκερντ ακολούθησαν τον εκ πατρός θείο τους Έρικ Α΄ της Δανίας και τη θεία Μπόεντιλ Τούργκοτσντατερ, που έγιναν ανάδοχοι γονείς τους, στη Σουηδία. 

Ο Έρικ Α΄ και η Μπόεντιλ επέστρεψαν στη Δανία, όταν ο Έρικ Α΄ παραιτήθηκε του θρόνου το 1095. Και οι δύο αδελφές παντρεύτηκαν Σουηδούς ευγενείς. Η Σεσίλια παντρεύτηκε τον κόμη (jarl) Έρικ.  Αργότερα επέστρεψε στη Δανία, όπου ο σύζυγός της έγινε κόμης του Φάλστερ, και το ζευγάρι εγκαταστάθηκε στο Χάραλντστεντ στο Ρίνγκστεντ. Το ζευγάρι είχε δύο γιους: τον Kνουντ και τον Καρλ, δούκα του Χάλαντ. Πιθανώς είχε επίσης μία κόρη, την Ίνγκερ Έρικσντοτερ, η οποία παντρεύτηκε τον Άσερ Ρινγκ, έναν μεγιστάνα της φυλής Χβίντε από το Φγιένεσλεβ στη Ζηλανδία, και ήταν η μητέρα του Έσμπερν Σνάρε και του Aμπσαλόν.

Το 1131 ο Κνούτος Λαβάρντ την επισκέφτηκε. Αυτή υποψιάστηκε ότι θα τη δολοφονούσαν και προσπάθησε να τον πείσει να μην πάει στη συνάντησή του με τον Μάγκνους, όπου επρόκειτο να σκοτωθεί, αλλά εκείνος αγνόησε τη συμβουλή της.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

Πηγές
-----

* Line, Philip (2007). *Kingship and State Formation in Sweden: 1130 - 1290*. Brill.
* Dansk biografisk Lexikon / IV. Bind. Clemens - Eynden
* Cecilia, urn:sbl:16520, Svenskt biografiskt lexikon (art av Nat. Beckman.), hämtad 2015-02-14. Αρχειοθετήθηκε 2013-10-29 στο Wayback Machine.
* Dansk biografisk Lexikon / IV. Bind. Clemens - Eynden

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 23  Νοεμβρίου 2018.
2. 1 2 3  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
3. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
4. 1 2  Line 2007, σελ. 499-500.