recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Για το Μακεδονομάχο οπλαρχηγό, δείτε: Ανδρέας Παναγιωτόπουλος (οπλαρχηγός).  

Ο **Ανδρέας Παναγιωτόπουλος** (1851 - Ιούνιος 1936) ήταν Έλληνας πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στο Αίγιο το 1851 και ήταν γιος του Σωτήρη Παναγιωτόπουλου. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και μετά την αποφοίτησή του ασχολήθηκε με το εμπόριο της σταφίδας. Το 1878 εξέδωσε την εφημερίδα «Κόκορας» για να αποσυρθεί λίγο μετά στην έπαυλή του στο Λαμπίρι. 

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Αιγιαλείας στις εκλογές του 1885 και επανεξελέγη σε αυτές του 1890, του 1892, του 1895, του 1899, του 1902, του 1905, του 1906, του Αυγούστου 1910, του Δεκεμβρίου 1915, του 1920 και του 1928. 

Διετέλεσε υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως στις κυβερνήσεις Ζαΐμη και Δραγούμη. Στην κυβέρνηση του δικτάτορα Θ. Πάγκαλου ήταν υπουργός Εσωτερικών από τις 25 Ιουνίου 1925 ως τις 17 Οκτωβρίου 1925. Είχε τιμηθεί με τον χρυσό Σταυρό του Σωτήρος. 

Απεβίωσε τον Ιούνιο του 1936 στην Αθήνα και ήταν παντρεμένος με την Μπόταση.

Αναφορές
--------

1. 1 2  Βουλή των Ελλήνων, Μητρώον Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών. 1822-1935, Αθήνα 1986, σελ. 144 - 145, 256 - 257 (pdf)
2. ↑  ««Κυβέρνησις Θεόδωρου Πάγκαλου Από 26.6.1925 έως 19.7.1926»». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2015.
3. ↑  Ελεύθερον Βήμα, Ανδρέας Παναγιωτόπουλος (νεκρολογία), φύλλο 14-6-1936, σελ. 2.
Συντεταγμένες: 36°53′37″N 27°17′07″E﻿ / ﻿36.8936°N 27.2854°E﻿ / 36.8936; 27.2854
Το **αρχαίο στάδιο της Κω** βρίσκεται εντός της σύγχρονης πόλης της Κω, στη διασταύρωση των οδών 31ης Μαρτίου και Μεγάλου Αλεξάνδρου. Το στάδιο βρίσκεται μπροστά στο παρεκκλήσι της Αγίας Άννας (ΝΔ των ερειπίων των βόρειων Θερμών) και ανήκει στο πρώτο μισό του 2ου π.Χ αιώνα. Το 1900, ο Herzog ανακάλυψε αρχικά τη λεγόμενη "άφεσι" του σταδίου, τα υπολείμματα δηλαδή, επτά τουλάχιστον υποστυλωμάτων, ενώ αργότερα ο Laurenzi βρήκε στα δυτικά καθίσματα από τραβερτίνη, τοποθετημένα σε διάφορες σειρές, γεγονός που επιβεβαίωσε την ταύτιση των ευρημάτων με το Στάδιο. Κατά τις ανασκαφές του Morricone (1939-1940) δε βρέθηκε κανένα κάθισμα στην αρχική του θέση, βρέθηκαν όμως χωμένες οι μεγάλες πλάκες του στυλοβάτη από μαυρογάλανο μάρμαρο, στο οποίο στηρίζονται οι βάσεις των κιόνων.

Διαπιστώθηκε τότε ότι το μήκος του στίβου του Σταδίου δεν μπορούσε να είναι μεγαλύτερο των 180 μέτρων, ενώ το πλάτος του ήταν περίπου 30 μέτρα, σύμφωνα με τις διαστάσεις της "αφέσεως". Η αρχιτεκτονική του Σταδίου συνδυάζει δωρικά και ιωνικά στοιχεία, ενώ η κατασκευή του σίγουρα άρχισε κατά την πρώτη οικοδομική περίοδο (4ος-3ος αι. π.Χ).

Βόρεια της άφεσης του αρχαίου Σταδίου, ο Laurenzi είχε ανακαλύψει αρχιτεκτονικά μέλη δωρικού ρυθμού -θραύσματα από κίονες, επιστύλια και κιονόκρανα από λευκό μάρμαρο. 

Μια ενδιαφέρουσα επιγραφή βρέθηκε στο χώρο του Αρχαίου Σταδίου, κοντά στην Αγία Άννα. Αναφέρεται στο {Χαι}ρύλο που ως "παιδονόμος" φρόντιζε την υγεία και την καλή διαγωγή των νέων. Η επιγραφή ήταν προς το Δία Άλσειο και την Αθηνά Αλσεία σε βάση αναθηματικού αγάλματος.

*{Χαι}ρύλος Νικομάχου νεώ(τερος) {παιδο}νομών υπέρ τας των {παίδων} υγείας και ευταξίας {Διί Αλσεί}ωι και Αθάνα Αλσεία*
Ο **Άριστος Αρβανίτης** ήταν μηχανικός, σοσιαλιστής και ιδρυτικό στέλεχος του ΣΕΚΕ.

Βιογραφικό
----------

Ο Άριστος (Αριστείδης) Αρβανίτης γεννήθηκε στη Ροδοδάφνη Αιγίου το 1880. Ήταν γιος πλούσιας και πολύτεκνης οικογένειας του Γεωργίου και της Αστέρως Αρβανίτη και σπούδασε στη Γερμανία, όπου ήρθε σε επαφή με τις σοσιαλιστικές ιδέες. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στη Γερμανία εντάχθηκε στο σοσιαλιστικό κίνημα.

Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα ήταν από τους ιδρυτές σοσιαλιστικών ομίλων και το 1912 συμμετείχε στη Σοσιαλιστική Συνδικαλιστική Οργάνωση. 

Πρωτοστάτησε στο ιδρυτικό συνέδριο του ΣΕΚΕ τον Νοέμβριο του 1918. Ήταν μέλος της οργανωτικής επιτροπής του συνεδρίου και εκλέχθηκε στην πενταμελή Κεντρική Επιτροπή, με γραμματέα τον Νίκο Δημητράτο.
Το 1920 αποχώρησε από το κόμμα, διαφωνώντας με την ένταξή του στην Κομμουνιστική Διεθνή. Μετά την αποχώρησή του από το ΣΕΚΕ συμμετείχε σε διάφορες προσπάθειες ίδρυσης σοσιαλιστικού κόμματος.

Ήταν γραμματέας της κίνησης που ίδρυσε το 1927 ο Ιωάννης Καλομοίρης, με τον τίτλο Εργατικό Κόμμα Ελλάδας. Με την ιδιότητα αυτή συμμετείχε στις διαδικασίες ίδρυσης του σκιώδους Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος Ελλάδας (ΣΕΚΕ) το 1928 και παρέμεινε μέλος της ηγεσίας του μέχρι τη διάλυσή του, το1931. Έκτοτε αποσύρθηκε από την ενεργό πολιτική.

Επέστρεψε στη Γερμανία μεταξύ των ετών 1935-1937 και από εκεί έφυγε στην Αργεντινή και στην Ελλάδα δεν επέστρεψε ποτέ.

Έγραψε το βιβλίο "Η κρίσις του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού" (εκδόσεις Γανιάρη, 1927).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αλεξάτος (2008), σελ.59
2. ↑  Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ, Α' Τόμος, (2012), σελ.95
3. ↑  Αλεξάτος (2008), σελ.59

Πηγές
-----

1. Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ, Α΄ τόμος 1919-1949, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2012

2. ΣΕΚΕ, Οι επαναστατικές ρίζες της Αριστεράς στην Ελλάδα, Λέανδρος Μπόλαρης, εκδόσεις Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο, Αθήνα 2008

3. Γιώργος Αλεξάτος, "Ιστορικό Λεξικό του Ελληνικού Εργατικού Κινήνατος", εκδόσεις Γειτονιές του κόσμου, Αθήνα 2008

4. Ιστορία της Ελλάδας του 20ου αιώνα, τόμος Β2 1922-1940 ο Μεσοπόλεμος, εκδόσεις Βιβλιόραμα, Αθήνα 2003

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Γενικοί Γραμματείς της ΚΕ του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας |
| --- |
|  |
| ΣΕΚΕ | 
Άριστος Αρβανίτης · Νίκος Δημητράτος · Γιάννης Κορδάτος · Νίκος Σαργολόγος · Θωμάς Αποστολίδης |
|  |
| ΚΚΕ | 
Παντελής Πουλιόπουλος · Ελευθέριος Σταυρίδης · Παστιάς Γιατσόπουλος · Ανδρόνικος Χαϊτάς · Νίκος Ζαχαριάδης · Ανδρέας Τσίπας · Γιώργης Σιάντος · Απόστολος Γκρόζος · Κώστας Κολιγιάννης · Χαρίλαος Φλωράκης · Γρηγόρης Φαράκος · Αλέκα Παπαρήγα · Δημήτρης Κουτσούμπας |
|  |
| 
Η μετονομασία του ΣΕΚΕ σε ΚΚΕ αποφασίστηκε στο 3ο Συνέδριο του ΣΕΚΕ το Νοέμβριο του 1924, όταν ήταν γενικός γραμματέας ο Παντελής Πουλιόπουλος. |

 |
Συντεταγμένες: 17°57′N 79°30′E﻿ / ﻿17.95°N 79.5°E﻿ / 17.95; 79.5

Ο Νομός **Βαράγκαλ**, (Τελούγκου : వరంగల్ జిల్లా , Ουρντού : وارنگل ضلع ) , είναι ένας από τους επιμέρους 23 νομούς - διοικητικές περιφέρειες - της ομόσπονδης πολιτείας Άντρα Πραντές της Ινδίας. Η συνολική του έκταση είναι 12.846 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του 3.246.000 κάτοικοι(2001). Βρίσκεται στο βόρειο-κεντρικό τμήμα της πολιτείας, στη περιφέρεια Τελανγκάνα, στη λεκάνη απορροής του ποταμού Γκοντάβαρι. Πρωτεύουσα του νομού είναι η πόλη Βαράγκαλ απ΄ όπου και το όνομά του, αποτελώντας έδρα και της μίας εκ των δύο επαρχιών του νομού.

Ο νομός Βαράγκαλ περιλαμβάνει 2 επαρχίες (ζώνες), στις οποίες κατανέμονται 51 δήμοι και κοινότητες. Η επαρχία Βαράγκαλ περιλαμβάνει τρεις κύριες πόλςις καλούμενη έτσι και τριπλή πόλη ή τρίπολη. Επίσημη γλώσσα είναι η Τελούγκου.

Εκ του γεγονότος ότι ο νομός αυτός βρίσκεται μέσα στη περιφέρεια Τελαγκάνα που τελεί σε συνεχή αγώνα αυτονομίας τυγχάνει να βρίσκεται συνεχώς στην επικαιρότητα. Κύρια αγροτικά προϊόντα είναι το βαμβάκι, το ρύζι και ο καπνός, ενώ στα λατομικά περιλαμβάνεται ο εξαίρετος μαύρος και καφέ γρανίτης που εξάγεται από αυτόν τον νομό. Παρότι σπουδαία γεωργική περιοχή η οικονομία αυτού είναι ιδιαίτερα προβληματική όπου και συμπεριλαμβάνεται στους νομούς ιδιαίτερης οικονομικής βοήθειας εκ μέρους του κράτους της Ινδίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Telangana District reorganisation GOs*. www.mines.telangana.gov.in/MinesAndGeology/Views/NewDistrictGos.aspx.
2. ↑  *2011 census of India*. www.censusindia.gov.in/pca/DDW\_PCA0000\_2011\_Indiastatedist.xlsx.

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica"

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Warangal district στο Wikimedia Commons
* Επίσημη ιστοσελίδα

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 315530188
* LCCN: n85014568

 |

 |
Με την ονομασία **Αγγαρήιον** αναφέρεται από τον Ηρόδοτο η βασιλική ταχυδρομική υπηρεσία των αρχαίων Περσών. Αυτή θεωρείται η πρώτη αξιόπιστη απόπειρα για την ανάπτυξη μιας πραγματικής ταχυδρομικής υπηρεσίας στην ιστορία της ανθρωπότητας, αλλά ο χρόνος των απαρχών της παραμένει υπό εξέταση. Η καλύτερα τεκμηριωμένη σχετική αναφορά προέρχεται από τον Ξενοφώντα και αποδίδει την ανακάλυψη στον Πέρση βασιλιά Κύρο τον Μέγα (550 π.Χ.), ενώ άλλοι συγγραφείς την αποδίδουν στον διάδοχό του Δαρείο τον Ι (521 π.Χ.). Μερικές πηγές υποστηρίζουν ότι πολύ νωρίτερα από τις παραπάνω χρονολογίες υπήρξε το ασσυριακό ταχυδρομικό σύστημα, αποδίδοντάς το στον Χαμουραμπί (1700 π.Χ.) και τον Sargon τον II (722 π.Χ.). Ωστόσο, το ταχυδρομείο αυτό δεν είχε την πρωταρχική αποστολή της εν λόγω ταχυδρομικής υπηρεσίας. Ο ρόλος του συστήματος των Περσών ως μηχανισμού συλλογής πληροφοριών είναι καλά τεκμηριωμένος και η υπηρεσία αργότερα ονομάσθηκε *Αγγαρεία*, ένας όρος που με τον καιρό χρησιμοποιήθηκε για να δηλώνει ένα φορολογικό σύστημα. Η Παλαιά Διαθήκη (*Εσθήρ*, κεφ. η΄), κάνει αναφορά σε αυτό το σύστημα του Αχασουέρου, του βασιλιά των Μήδων, που το χρησιμοποιούσαν για την ταχεία μεταφορά των αποφάσεών του.

Το περσικό σύστημα αποτελείτο από σταθμούς, που ονομάζονταν *Chapar-Khaneh* και στην ελληνική *άγγαρα*, όπου ο μεταφορέας μηνυμάτων, που ονομάζόταν *Chapar* ή *άγγαρος*, σε κάθε σταθμό άλλαζε το άλογό του με ένα άλλο ξεκούραστο, για να πετύχει τη μέγιστη απόδοση και ταχύτητα παραδόσεως της αλληλογραφίας. Αν ο άγγαρος ήταν και αυτός κουρασμένος, τότε παρέδιδε σε άλλον αγγελιοφόρο. Ο Ηρόδοτος περιέγραψε το σύστημα ως εξής: *«Λέγεται ότι όσες ημέρες χρειάζονται για όλο το ταξίδι, τόσοι είναι οι άνδρες και τα άλογα που βρίσκονται κατά μήκος του δρόμου. Κάθε άλογο και κάθε άνθρωπος αντιστοιχούσε για το ταξίδι μιας ημέρας. Και αυτό δεν σταματούσε ούτε από το χιόνι, ούτε από τη βροχή, ούτε από την ζέστη, ούτε από το σκοτάδι, προκειμένου να πετύχουν την ολοκλήρωση της καθορισμένης πορείας, με την προβλεπόμενη ταχύτητα.»*

Πηγή
----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελίδα 170
Ο **Αγγελής Μελετόπουλος** ήταν οπλαρχηγός του 1821 και προεστός της Πελοποννήσου.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γιος του μεγαλεμπόρου Χριστόδουλου Μελετόπουλου, αναδείχθηκε γρήγορα σε πρόκριτος του Αιγίου και προεστός της Πελοποννήσου. Στάλθηκε στην Κωνσταντινούπολη ως βεκίλης με σκοπό την εκπροσώπηση της Πελοποννήσου στην Υψηλή Πύλη. Μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία ενώ κατά τη διάρκεια της επανάστασης οργάνωσε σώμα στρατού, του οποίου την αρχηγία παρέδωσε στον γιο του, Δημήτριο.

Ήταν παντρεμένος με την Αναστασία Χαραλάμπη, κόρη της ισχυρής στρατιωτικής οικογενείας, και είχε αποκτήσει έξι παιδιά μεταξύ των οποίων τον Δημήτριο Μελετόπουλο, την Ελένη, σύζυγο Νικολάου Φλογαΐτη και την Αικατερίνη, σύζυγο Αναστασίου Λόντου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Α. Σταυρόπουλος, *Ιστορία του Αιγίου*, εκδόσεις Κουλουμπή, Πάτρα 1954, σελ. 442
Ο **Ατσίμ Κούμιτς** (*σερβικά : Аћим Чумић*) (Trešnjevica κοντά στο Κραγκούγιεβατς, 1836 - Κουσάντακ, 9 Αυγούστου 1901) ήταν καθηγητής δικαίου, δικαστικός, και πρωθυπουργός της Σερβίας.

Βιογραφία
---------

Σπούδασε δίκαιο στη Χαϊδελβέργη και στο Παρίσι. Εργάστηκε αρχικά σε γυμνάσιο και στη συνέχεια σε δικαστήριο. Καθηγητής του ποινικού δικαίου σε σχολή που έχει συσταθεί το 1865. Συμμετείχε στην συνταγματική επιτροπή από το 1868, στην οποία έμεινε γνωστός για την ευγλωττία του, υπό την εποπτεία του συμβουλίου της επικρατείας και της Γερουσίας.

Ήταν πολιτικός του συντηρητικού προσανατολισμού και αρχηγός της ομάδας mladokonzervativaca. Το 1871 έγινε πρόεδρος του δήμου Βελιγραδίου κι έπειτα άσκησε την δικηγορία στο Βελιγράδι. Την περίοδο 1873-1874 χρημάτισε υπουργός εσωτερικών .

Στις 25 Νοεμβρίου 1874 αντικατέστησε τον Μαρίνοβιτς και έγινε πρωθυπουργός, ταυτόχρονα κράτησε και το υπουργείο εσωτερικών. Δεδομένου ότι η κυβέρνηση δεν χαίρει της εμπιστοσύνης του κοινοβουλίου μετά από τρεις μήνες στις 22 Ιανουαρίου 1875 αντικαταστάθηκε. Στη συνέχεια διορίστηκε δικαστής στο ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο.

Το 1878 συνελήφθη για συμμετοχή σε συνωμοσία και καταδικάστηκε σε θάνατο μαζί με τον Γιεβρέμ Μάρκοβιτς αλλά σύντομα του δόθηκε χάρη και καταδικάστηκε σε 10 χρόνια φυλάκιση. Αφέθηκε ελεύθερος από τη φυλακή μετά την πτώση της κυβέρνησης το 1880.

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1880 ήταν εκπρόσωπος της κυβέρνησης («Επίτροπος») της εταιρείας για την κατασκευή και εκμετάλλευση των Σερβικών σιδηροδρόμων. Έγραψε τα εξής έργα: *Касацијона власт* (1867) και το *Задужбине у одбрани Српства* (1890).

Ήταν μέλος της Σερβικής μαθητικής κοινωνίας και επίτιμο μέλος της Σερβικής βασιλικής ακαδημίας από το 1892. Χρημάτισε γερουσιαστής του Βασιλείου της Σερβίας το 1901.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Умро сенатор Аћим Чумић („Српске новине", 29. јул 1901)[*νεκρός σύνδεσμος*]

Πηγές
-----

* Биографија на сајту САНУ[*νεκρός σύνδεσμος*]

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 78953234
* LCCN: no2009021894
* ISNI: 0000 0000 5560 1154
* GND: 137271360
* BNF: cb17774553q (data)

 |

 |
Η **Αλ-Χάσακα** (αραβικά: ٱلْحَسَكَة, κουρδικά: Hesekê حەسیچە, συριακά: ܚܣܝܟܐ) είναι η πρωτεύουσα του Κυβερνείου Αλ Χάσακα, στη βορειοανατολική άκρη της Συρίας. Με πληθυσμό 188.160 κατοίκους το 2004, η Αλ-Χάσακα συγκαταλέγεται στις δέκα μεγαλύτερες πόλεις της Συρίας και η μεγαλύτερη στο κυβερνείο. Είναι το διοικητικό κέντρο ενός ναχιγέ («υποδιαμέρισμα») που αποτελείται από 108 κοινότητες με συνολικό πληθυσμό 251.570 κατοίκους το 2004.

Το 1992, η Αλ-Χάσακα περιγράφηκε ως «μια αραβική πόλη με αυξανόμενο κουρδικό πληθυσμό». Στην περιοχή ζουν και άλλες μειονότητες, όπως οι Ασσύριοι και ένας μικρότερος αριθμός Αρμενίων.

Η Αλ-Χάσακα βρίσκεται 80 χιλιόμετρα νότια της πόλης Καμισλί. Ο ποταμός Αβώρ, παραπόταμος του Ευφράτη, ρέει δυτικά προς ανατολικά μέσα από την πόλη. Ο ποταμός Μυγδόνιος ρέει στον Αβώρ από τα βόρεια προς την Αλ-Χάσακα. Ένα τμήμα της πόλης είναι περίκλειστον έδαφος που ελέγχεται από την κυβέρνηση της Συρίας, το οποίο περιλαμβάνει το κέντρο της πόλης και διάφορα κυβερνητικά κτίρια, με την υπόλοιπη πόλη (και τη γύρω ύπαιθρο) να ελέγχεται από την Συρία

.

Συλλογή
-------

* Ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου ΓεωργίουΟ Καθεδρικός Ναός του Αγίου Γεωργίου
* Η γειτονιά Τελ Χατζάρ στην Αλ-ΧάσακαΗ γειτονιά Τελ Χατζάρ στην Αλ-Χάσακα

Παραπομπές
----------

1. ↑  «CBSSYR : Arab Republic Office of Prime Minister». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Απριλίου 2013.
2. ↑  Vanly (1992), σελ. 116.
3. ↑  «New deal reached for Hasakah in Hmeimim Base». 23 Αυγούστου 2016.  H παράμετρος `|url=` είναι κενή ή απουσιάζει (βοήθεια); `Η παράμετρος |access-date=` χρειάζεται `|url=` (βοήθεια)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Al-Hasakah στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 144457096
* LCCN: n2005022631
* GND: 4589894-7

 |

 |
Συντεταγμένες: 37°54′57.2″N 23°44′29.4″E﻿ / ﻿37.915889°N 23.741500°E﻿ / 37.915889; 23.741500

Το **αρχαίο θέατρο Ευωνύμου (Τραχώνων)** βρίσκεται στη περιοχή των Τραχώνων στο σημερινό Δήμο Αλίμου. Στην αρχαιότητα το θέατρο ανήκε στο αττικό δήμο του Ευωνύμου, ο οποίος εκτεινόταν ανάμεσα στον Υμηττό και στην παραλία του Αλίμου. Το θέατρο αποτελεί το μόνο δημόσιο κτίριο που έχει μέχρι σήμερα ανασκαφεί στην περιοχή.

Χρονολόγηση
-----------

Η πρώτη φάση του θεάτρου χρονολογείται στα τέλη του 5ου αιώνα π.Χ. Το θέατρο, όμως, υπέστη προσθήκες στο πέρασμα των αιώνων. Οι θρόνοι του προστέθηκαν στα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ, ενώ το κοίλο και το σκηνικό συγκρότημα επεκτάθηκαν στην ελληνιστική εποχή. Το θέατρο χρησιμοποιήθηκε για τουλάχιστον 150 χρόνια.

Περιγραφή
---------

Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του θεάτρου είναι το ορθογώνιο σχήμα της ορχήστρας του που είχε διαστάσεις 7,50 μ. x 15,30 μ. Στην ορχήστρα οδηγούσαν δύο πάροδοι, οι οποίες διατηρούνται μέχρι σήμερα. Το κοίλο έχει, επίσης, τρίπλευρη – ορθογώνια διάταξη. Διέθετε έξι βαθμίδες από λιθόκτιστο ανάλημμα, οι οποίες αρχικά ίσως να ήταν εννέα.

Η κεντρική πτέρυγα διαιρείται σε τρεις κερκίδες και στην πρώτη βαθμίδα διακρίνονται τέσσερις λαξευτές ορθογώνιες πλάκες από πεντελικό μάρμαρο, οι οποίες βρέθηκαν στη θέση τους και επιβεβαιώνουν τη χρήση της πρώτης βαθμίδας ως προεδρίας (τιμητικά καθίσματα επισήμων). Στο ανώτερο τμήμα του κοίλου δεν σώζονται λείψανα θεμελίωσης για την κατασκευή λίθινων βαθμίδων. Θα πρέπει να υποθέσουμε  ότι στο χώρο αυτόν οι θεατές θα κάθονταν στο έδαφος, ή ότι θα υπήρχαν ξύλινα καθίσματα, τα ικρία, γνωστά από τις φιλολογικές μαρτυρίες.

Μεταξύ του κοίλου και της ορχήστρας υπάρχει διάδρομος στον οποίο βρίσκονται έξι μαρμάρινοι θρόνοι. Ένας από τους θρόνους φέρει επιγραφή που χρονολογείται στους Ελληνιστικούς χρόνους. Έχουν αποκαλυφθεί, επίσης, και δύο μεγάλοι αποστραγγιστικοί  αγωγοί, το κτίσμα της σκηνής και το προσκήνιο. Η σκηνή του θεάτρου (διαστάσεων 12,65 μ. x 3,65 μ.) κατασκευάστηκε σε μια ενιαία οικοδομική φάση που τοποθετείται στο τελευταίο τρίτο του 4ου αι. π. Χ. και έχει υποστεί πολλαπλές οικοδομικές μετατροπές και επισκευές.

Ανασκαφές
---------

Οι ανασκαφικές έρευνες ξεκίνησαν το 1975 και σήμερα έχουν αποκαλυφθεί τμήμα της σκηνής, το προσκήνιο, η ορχήστρα και το μεγαλύτερο μέρος του κοίλου με τις παρόδους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  J. Paga, "Deme theaters in Attica and the trittys system", Hesperia: The Journal of the American School of Classical Studies at Athens, Vol. 79, No. 3 (July-September 2010), pp. 363.
2. 1 2  J. Paga, "Deme theaters in Attica and the trittys system", Hesperia: The Journal of the American School of Classical Studies at Athens, Vol. 79, No. 3 (July-September 2010), pp. 365.
3. 1 2  J. Paga, "Deme theaters in Attica and the trittys system", Hesperia: The Journal of the American School of Classical Studies at Athens, Vol. 79, No. 3 (July-September 2010), pp. 364.
4. ↑  Μποσνάκης Δ. Γκάγκτζης Δ.*, ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ. θέατρα θέας άξια,* Αθήνα 1996, Εκδ. ITANOΣ, σελ. 162.
5. ↑  ΤΖΑΧΟΥ- ΑΛΕΞΑΝΔΡΗ Ο. Ανασκαφή θεάτρου στους Τράχωνες Αττικής, Π.Α.Ε. 1980. ΤΖΑΧΟΥ- ΑΛΕΞΑΝΔΡΗ Ο. Ανασκαφή στους Τράχωνες Αττικής, Π.Α.Ε. 1981.
**Ατρησία οισοφάγου** είναι η κατάσταση στην οποία ο οισοφάγος δεν ενώνεται με τον στόμαχο ή ενώνεται αφού δημιουργήσει συρίγγιο με την τραχεία. Είναι μία παιδοχειρουργική πάθηση και εμφανίζεται με λίγο μεγαλύτερη συχνότητα στα αγόρια από ότι στα κορίτσια.

Αίτια
-----

Δεν έχουν αποσαφηνιστεί πλήρως, ωστόσο φαίνεται ότι σπουδαίο ρόλο παίζει η χρήση φαρμάκων όπως η θαλιδομίδη από την μητέρα αλλά και σκευάσματα ορμονικής προέλευσης.

Εμβρυολογία
-----------

Το αρχέγονο έντερο κατά την τέταρτη εβδομάδα της εμβρυϊκής ζωής διαιρείται σε 2 μοίρες. Η μία σχηματίζει το πεπτικό σύστημα ( οισοφάγος, στόμαχος κτλ ) και η άλλη τμήμα του αναπνευστικού (τραχεία, βρόγχοι κτλ). Ο ατελής διαχωρισμός θα οδηγήσει αργότερα στην κατάσταση της ατρησίας.

Ανατομική ταξινόμηση
--------------------

1. Ατρησία με συρίγγιο στον οισοφάγο. Αυτή αποτελεί την πιο συχνή μορφή.
2. Ατρησία χωρίς κανένα συρίγγιο.
3. Συρίγγιο χωρίς ατρησία
4. Ατρησία με κεντρικό ή περιφερικό συρίγγιο

Κλινική εικόνα
--------------

Ανάλογα με την περίπτωση (ανατομικά) έχουμε και την κλινική εικόνα της πάθησης. Στην πρώτη περίπτωση έχουμε επεισόδια πνιγμού και πνευμονίτιδας, λόγω της επικοινωνίας πεπτικού-αναπνευστικού συστήματος.
Στην δεύτερη έχουμε εμέτους και άρνηση σίτισης. Κάτι που μπορεί να φανεί με σκαφοειδή κοιλιά.

Διάγνωση
--------

Το καλύτερο είναι να γίνεται κατά τον προγεννητικό έλεγχο καθώς έτσι θα προετοιμαστούμε καλύτερα για την κατάλληλη θεραπεία. Έχουμε πολυυδράμνιο, καθώς το έμβρυο δεν μπορεί να κάνει κατάποση του αμνιακού υγρού, επίσης λείπει η γαστρική φυσαλίδα. 
Μετά την γέννηση, μπορούμε να διαγνώσουμε την πάθηση με την μη προώθηση του ρινογαστρικού καθετήρα σίτισης.

Αντιμετώπιση
------------

Γίνεται προσπάθεια ανάταξης της βλάβης. Αρχικά απολινώνεται, εάν υπάρχει το τραχειοοισοφαγικό συρίγγιο. Σε δέυτερο χρόνο γίνεται προσπάθεια να αποκατασταθεί η συνέχεια του πεπτικού σωλήνα. Εάν το χάσμα είναι μεγάλο, τότε αντιμετωπίζεται με στομίες στα δύο άκρα του σωλήνα, εάν είναι μικρό γίνεται άμεση αποκατάσταση. Σημειώνεται ότι τμήμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί από το έντερο του νεογνού.

Πρόγνωση
--------

Δεν υπάρχουν πουθενά ασφαλή στατιστικά στοιχεία. Ωστόσο, η πρόγνωση, η πορεία δηλαδή του νεογνού και η βιωσιμότητα του, εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την ύπαρξη επιπλέον συγγενών ανωμαλιών και από το βάρος γέννησης

Βιβλιογραφία
------------

* Βιβλίο χειρουργικής παίδων Α. Ζβατσινάκης & συνεργάτες σελ. 111-113
Το **αγγειοδραστικό εντερικό πολυπεπτίδιο** (αγγλικά: *Vasoactive intestinal peptide* ή **VIP**) είναι μια πεπτική ορμόνη του γαστρεντερικού συστήματος που παράγεται από τα νευροενδοκρινή κύτταρα στο λεπτό και παχύ έντερο, το πάγκρεας, τον εγκέφαλο και το περιφερικό νευρικό σύστημα.

Οι δράσεις του περιλαμβάνουν τη διέγερση των εκκρίσεων του παγκρέατος, την διέγερση της γλυκογονόλυσης, την αναστολή των εκκρίσεων του στομάχου, τη διέγερση απελευθέρωσης της ινσουλίνης και της γλυκαγόνης, την πρόκληση περιφερικής αγγειοδιαστολής, την πρόκληση θετικής ινοτρόπου και χρονοτρόπου δράσης στο καρδιαγγειακό σύστημα, την επιβράδυνση της γαστρικής κινητικότητας, τη διέγερση της έκκρισης χλωρίου από το έντερο και την αναστολή της εντερικής απορρόφησης νατρίου.

Μηχανισμοί
----------

Το **VIP** παράγει μια μεσολαβούμενη από G πρωτεΐνη-αδενυλική κυκλάση αύξηση στο cAMP, το οποίο με τη σειρά του πυροδοτεί μια ποικιλία καταρακτών φωσφορυλίωσης πρωτεϊνών, μια από τις οποίες οδηγεί στη μετατροπή φωσφορυλάσης b σε φωσφορυλάση a, διεγείροντας τη γλυκογονόλυση.

Πηγές
-----

1. ↑  «Αγγειοδραστικό Εντερικό Πολυπεπτίδιο».
2. ↑  Renigald, Garrett (2019). *Βιοχημεία Garrett 6η Αμερικάνικη - 1η Ελληνική Έκδοση*. Αγία Παρασκευή: Utopia Publishing. σελ. 1249. ISBN 9786185173401.
Το **ανέκδοτο** είναι μια σύντομη, αποκαλυπτική αφήγηση ενός μεμονωμένου ατόμου ή ενός περιστατικού. Περιστασιακά εύθυμα, τα ανέκδοτα διαφέρουν από τα αστεία, επειδή ο πρωταρχικός σκοπός τους δεν είναι απλά να προκαλέσουν γέλιο αλλά να αποκαλύψουν μια γενικότερη αλήθεια, χαρακτηρίζοντας κάποιο άτομο, αποκαλύπτοντας συγκεκριμένες ιδιορρυθμίες ή χαρακτηριστικά, πρόσωπα, τόπους ή πράγματα, μέσα από τις συγκεκριμένες λεπτομέρειες μιας σύντομης αφήγησης. 

Το ανέκδοτο μπορεί να είναι αληθινό ή φανταστικό και η ανέκδοτη απόκλιση είναι ένα κοινό χαρακτηριστικό των λογοτεχνικών έργων. Ακόμη και τα προφορικά ανέκδοτα περιλαμβάνουν τυπικά υπερβολική και δραματική μορφή σχεδιασμένη για να ψυχαγωγήσει τον ακροατή. Ωστόσο, το ανέκδοτο παρουσιάζεται πάντα ως καταγραφή ενός πραγματικού περιστατικού, που αφορά σε πραγματικά πρόσωπα και συνήθως σε κάποιο αναγνωρίσιμο τόπο. Σύμφωνα με τον Γιούργκεν Χάιν (Jürgen Hein), επιδεικνύουν «έναν ιδιαίτερ ρεαλισμό» και «ιστορική διάσταση».

Η λέξη ανέκδοτο προέρχεται από τον Προκόπιο της Καισάρειας, βιογράφο του Ιουστινιανού Α΄, ο οποίος έγραψε ένα έργο με τίτλο *Ἀνέκδοτα*, κατά κύριο λόγο μια συλλογή μικρών συμβάντων από την ιδιωτική ζωή της βυζαντινής αυλής. Σταδιακά, ο όρος «ανέκδοτο» άρχισε να εφαρμόζεται σε κάθε σύντομη ιστορία που χρησιμοποιήθηκε για να τονίσει ή να απεικονίσει όποιο σημείο επιθυμούσε ο συγγραφέας. Στο πλαίσιο του χιούμορ ο όρος ανέκδοτο αναφέρεται σε κάθε σύντομη χιουμοριστική ιστορία, χωρίς την ανάγκη πραγματικής ή βιογραφικής προέλευσης.

Σημειώσεις - παραπομπές
-----------------------

1. ↑  Cuddon, J. A. (1992). *Penguin Dictionary of Literary Terms and Literary Theory, Third Ed*. London: Penguin Books. σελίδες 42.
2. ↑  Epstein, Lawrence (1989). *A Treasury of Jewish Anecdotes*. Northvale, NJ: Jason Aronson. σελίδες xix.
3. ↑  Kennedy, X. J. (2005). *Handbook of Literary Terms, Third Ed*. Upper Saddle River, NJ: Pearson Education. σελ. 8.
4. ↑  Cuddon 1992, σελ. 42
5. ↑  Hein, Jürgen (1981). «Die Anekdote». *Formen der Literatur in Einzeldarstellungen*. By Knörrich, Otto. Stuttgart: Alfred Kröner. σελ. 15.
6. ↑  Hein 1981, σελ. 15

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* "anecdote" at Wiktionary
* Wikisource «Anecdote». *Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα*. **2** (9η έκδοση). 1878, σελ. 24. .
* «Anecdote» *Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα* **2** (11η έκδοση) 1911, σελ. 2 .

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85004931
* GND: 4142399-9
* BNF: cb11972974t (data)
* NDL: 00564326
* NKC: ph118424

 |

 |
Στην ελληνική μυθολογία ο **Ίδμων** ήταν ο μάντης της Αργοναυτικής Εκστρατείας. Ο Ίδμων ήταν γιος του Άβαντα και της Αστερίας ή Κυρήνης. Επομένως ήταν εγγονός (από τον πατέρα του) του μεγάλου μάντη Μελάμποδα. Λεγόταν ωστόσο ότι πραγματικός πατέρας του ήταν ο ίδιος ο θεός Απόλλων, και όχι ο Άβαντας. Ο Ίδμων ταυτίζεται πάντως κάποτε με τον Θέστορα, ο οποίος ήταν γιος του Απόλλωνα και πατέρας του Κάλχαντα. Σε αυτή την εκδοχή, το *«ίδμων»* είναι απλώς ένα επίθετο που σημαίνει «ο με δεύτερη ματιά», ο ενορατικός.

Ο Ίδμων, πριν αναχωρήσει με τους υπόλοιπους Αργοναύτες για την Κολχίδα, γνώριζε ότι δεν θα επέστρεφε πίσω, αλλά θα πέθαινε κατά τη διάρκεια της εκστρατείας. Πραγματικά, στη χώρα των Μαριανδυνών σκοτώθηκε από ένα αγριογούρουνο (κάπρο). Το 559 π.Χ. όταν οι Μεγαρείς ίδρυσαν την πόλη Ηράκλεια (το σημερινό Ερεγκλί της Τουρκίας) έχτισαν ναό στο σημείο που βρισκόταν ο υποτιθέμενος τάφος του.

* Το γένος πεταλούδας *Idmon* πήρε το όνομά του από τον μυθικό αυτό μάντη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Thestor» (Ρωσικά)
2. 1 2  «Idmon» (Ρωσικά)

Πηγές
-----

* Grimal, Pierre: *The Dictionary of Classical Mythology*. Blackwell, 1986
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
Συντεταγμένες: 39°51′29″N 4°01′14″W﻿ / ﻿39.8581°N 4.0206°W﻿ / 39.8581; -4.0206

Το Αλκάθαρ του Τολέδου
Το Αλκάθαρ του Τολέδου είναι πέτρινη οχύρωση που βρίσκεται στο υψηλότερο σημείο της πόλης. Το πρωτοκατασκεύασαν οι Ρωμαίοι, οι οποίοι το χρησιμοποιούσαν ως έδρα του κυβερνήτη. Οι Άραβες κατασκεύασαν το οχυρό για να ελέγχουν την πόλη. Μετά την ανάκτηση της πόλεως από τους Χριστιανούς, το 1085, ο βασιλιάς Αλφόνσος ΣΤ' της Καστίλλης το ανοικοδόμησε. Ανακαινίστηκε το 1535 από τον Αλφόνσο Ι΄.

Το Αλκάθαρ του Τολέδου σήμερα
Το Αλκάθαρ του Τολέδου έγινε διάσημο, όταν, κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου πολέμου, πολιορκήθηκε για πάνω από δυο μήνες από τους Δημοκρατικούς, χωρίς επιτυχία (Πολιορκία του Αλκάθαρ (Τολέδου)).

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 305243040
* LCCN: sh85003257
* GND: 4443660-9
* BNE: XX150561

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ισπανία
 |

 |
Η **Όλγα Βίκτωριβνα Βίνιτσκα**  (ουκρανική γλώσσα: *О́льга Ві́кторівна Ві́нницька*, 27 Δεκεμβρίου 1974), πιο γνωστή ως **Αλιόνα Βίνιτσκαγια** (*Альо́на Ві́нницька*), είναι Ουκρανή τραγουδίστρια.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε στο Κίεβο της τότε Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Ουκρανίας που ανήκε στη Σοβιετική Ένωση.

Καριέρα
-------

### Μέλη ВИА Гра

### Timeline

### Μέλη σε λίστα

***Έρικα Γκέρτσεκ***   
 (2013-σήμερα)   
 ***Μίσα Ρομάνοβα***   
 (2013-σήμερα)   
 ***Αναστασία Κοζεβνίκοβα***   
 (2013-σήμερα)  
Αλιόνα Βίνιτσκαγια  
 (2000-2003)  
***Ναντιέζντα Γκρανόφσκαγια***  
 (2000-2002)  
(2002-2006)  
(2009-2011)  
Τετιάνα Νάϊνικ  
 (2002)  
***Άννα Σεντοκόβα***   
(2002-2004)  
***Βέρα Μπρέζνιεβα***  
 (2003-2007)  
 Σβετλάνα Λομποντά   
(2004)   
Αλμπίνα Τζαναμπάγεβα  
 (2004-2012)   
Χριστίνα Κοτς-Γότλιπ  
(2006)   
Όλγα Ρομανόφσκαγια  
(2006-2007)  
Μεσέντα Μπαγκαουντίνοβα  
 (2007-2009)   
Τατιάνα Κοτόβα  
 (2008-2010)   
Σάντα Δημόπουλος  
 (2011-2012)   
Γιέβα Μπουσμινά  
(2010-2012).

Παραπομπές
----------

1. ↑  alenavinnickaya.at.ua/news/2008-02-16-4.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αλιόνα Βίνιτσκαγια** |

* 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **Europeana**: agent/base/117739
* ISNI: 0000 0003 7264 7041
* MusicBrainz: 9c067a4c-c8e8-43c7-83ef-ac6481d2de6f

 |

 |
Ο **Άντονι Κινγκ** (αγγλικά: *Anthony King*) (Ντάρχαμ, Βόρεια Καρολίνα, γεννήθηκε 22 Ιανουαρίου 1985) είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του πάουερ φόργουορντ.

Βιογραφία
---------

Το 2003, ο Κινγκ ξεκίνησε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο του Μαϊάμι, όπου παρέμεινε μέχρι το 2008 με μεγαλύτερη επιτυχία την πρόκριση στους προημιτελικούς του NCAA του 2006. Μετά από τραυματισμό του στις αρχές της επόμενης σεζόν, παρέμεινε εκτός γηπέδων σχεδόν για ολόκληρη τη χρονιά, με αποτέλεσμα η καριέρα του στο κολεγιακό πρωτάθλημα να παραταθεί κατά ένα χρόνο.

Μετά την αποφοίτηση του, αποφάσισε να συνεχίσει στην Ευρώπη υπογράφοντας στους Σκάιλάινερς της Φρανκφούρτης. Το 2009/10, μεταγράφηκε στην κυπριακή ΕΘΑ Έγκωμης όπου παρέμεινε για σχεδόν δύο σεζόν, βοηθώντας την ΕΘΑ να κατακτήσει το νταμπλ το 2011, με 14,3 πόντους και 10 ριμπάουντ ανά αγώνα.

Τον Απρίλιο του 2011, υπέγραψε στον Άρη με σκοπό να αγωνιστεί στα πλέι-οφ του ελληνικού πρωταθλήματος. Με τους "κίτρινους" σημείωσε 79 πόντους σε 11 παιχνίδια και βοήθησε την ομάδα να καταλάβει την τέταρτη θέση στην Ελλάδα.

Το καλοκαίρι του 2011, μεταγράφηκε στους Άρτλαντ Ντράγκονς από τη Γερμανία, ενώ έναν χρόνο αργότερα παρέλαβε την κυπριακή υπηκοότητα για να αγωνίζεται ως κοινοτικός. Αγωνίστηκε με την εθνική ομάδα της Κύπρου στα προκριματικά του Ευρωμπάσκετ 2013.

Από το καλοκαίρι του 2015, αγωνίζεται με την ομάδα της Γκαζιαντέπ για το τουρκικό πρωτάθλημα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Men's Basketball Signs Anthony King». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  Frankfurt Skyliners: Anthony King geht
3. ↑  Μεταγραφών συνέχεια…. - all4basketball.com[*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  Ιστορικό νταμπλ για την ΕΘΑ! - Basketnet.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  Αμερικανό σέντερ απέκτησε ο Άρης | Άρθρα | Ελευθεροτυπία
6. ↑  «Ο Άντονι Κινγκ στην Εθνική Κύπρου | μπασκετ, άλλες ειδήσεις». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2015.
7. ↑  Γκαζιαντέπ: Μικρομεσαία ομάδα στη Τουρκία με μπάτζετ (1,7 εκατ. ευρώ) υπερδιπλάσιο του Άρη!

Πηγές
-----

* Ανακοίνωσε Κινγκ ο Άρης - Novasports.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]
* KING, ANTHONY - Welcome to Eurocup
* Player Bio: Anthony King - University of Miami Hurricanes
Αθλήτρια αλπικού σκι σε δράση
Το **αλπικό σκι** είναι ένα άθλημα κατάβασης από χιονισμένα υψώματα με σκι. Χαρακτηρίζεται από την αναγκαιότητα μηχανικής βοήθειας για να φτάσει κανείς στην κορυφή του λόφου, καθώς ο εξοπλισμός δεν επιτρέπει αποτελεσματικό περπάτημα ή πεζοπορία, σε αντίθεση με το cross-country σκι που χρησιμοποιούν συνδέσεις ελεύθερης ανάβασης. Συνήθως ασκείται σε χιονοδρομικά κέντρα που προσφέρουν υπηρεσίες όπως ανάβαση, τεχνητό χιονόδρομο και grooming, πρώτες βοήθειες και εστιατόρια.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αλπική χιονοδρομία** |

* Alpine Canada Alpin - Alpine Canada Alpin, National Governing Body for Ski Racing within Canada
* U.S. Ski and Snowboard Association - The National Governing Body for Ski Racing
* U.S. Ski Team - Bio information and stories on U.S. elite athletes
* Retro Ski - ski history
* Alpine Ski Database
* Colorado Ski Museum
Ο **Έθελρεντ Β΄ της Νορθουμβρίας**, βασιλιάς της Νορθουμβρίας στα μέσα του 9ου αιώνα ήταν γιος και διάδοχος του Ίνριντ της Νορθουμβρίας αλλά οι ημερομηνίες που ανέβηκε στον θρόνο είναι άγνωστες. Ο Νίκολας Χιγκάμ τοποθετεί την περίοδο βασιλείας του μεταξύ 840 - 848 μέχρι την δολοφονία του (848) με ένα διάλειμμα (844) με τον σφετερισμό του θρόνου από τον Ρέντγουλφ της Νορθουμβρίας ο οποίος σκοτώθηκε την ίδια χρονιά σε μάχη εναντίον των Βίκινγκ. Η συγγραφέας Μπάρμπαρα Γιόρκε (γεν. 1951) επιβεβαιώνει ότι ήταν γιος του προκατόχου του Ίνριντ και τοποθετεί τον θάνατο του το 848 ή το 849. Ο Κίρμπι αντίθετα πιστεύει ότι η άνοδος του στον θρόνο πραγματοποιήθηκε το 844, ισχυρίζεται ότι ένα νόμισμα του πατέρα του Ίνριντ το οποίο χρονολογείται μετά το 850 μπορεί να προκαλέσει ριζική αναθεώρηση στις χρονολογίες.

Ο Ντέιβιντ Ρόλλασον (γεν. 1950) αποδέχεται τις πληροφορίες του νομίσματος και χρονολογεί την περίοδο της βασιλείας του Έθελρεντ Β΄ μεταξύ 854 και 862 και τον σφετερισμό του Ρέντγουλφ το 858. Ελάχιστα πράγματα από γνωστές πηγές είναι γνωστά από την περίοδο της βασιλείας του Έθελρεντ Β΄, η ανατροπή του από τον Ρέντγουλφ είναι δεδομένη και έχει επιβεβαιωθεί από τα νομίσματα αλλά έπεσε την ίδια χρονιά σε μάχη εναντίον των Βίκινγκ, ο ίδιος δολοφονήθηκε επίσης λίγα χρόνια αργότερα για άγνωστη αιτία. Η μορφή των μικρών νομισμάτων με μικρή περιεκτικότητα σε ασήμι που ξεκίνησε η κοπή τους στην διάρκεια της βασιλείας του πατέρα του συνεχίστηκε σε μεγάλο βαθμό και κατά την διάρκεια της βασιλείας του Έθελρεντ με κέντρο το νομισματοκοπείο της Γιορκ. Οι νομισματοκόποι τον έχουν αναγνωρίσει σαν εγγονό του Ίρντγουλφ της Νορθουμβρίας, τον Έθελρεντ Β΄ διαδέχθηκε σύμφωνα με όλες τις πηγές ο Όσμπερτ της Νορθουμβρίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Anglo-Saxon Aristocracy: Tracing Lineages». *Anglo-Saxon Aristocracy: Tracing Lineages*. Ιουλίου 2005. σελ. 411.
2. 1 2  Ανακτήθηκε στις 3  Μαρτίου 2020.
3. ↑  Higham, p. 145
4. ↑  Yorke, p. 96
5. ↑  Kirby, p. 162
6. ↑  Rollason, Eardwulf

Πηγές
-----

* Higham, N.J. The Kingdom of Northumbria AD 350-1100. Stroud: Sutton, 1993.
* Kirby, D. P. (2000). The Earliest English Kings (Revised ed.). London, UK: Routledge.
* Rollason, David (2004). "Eardwulf (fl. 796–c.830), king of Northumbria". Oxford Dictionary of National Biography. Oxford University Press.
* Yorke, Barbara, Kings and Kingdoms of early Anglo-Saxon England. London: Seaby, 1990.

Εξωτερικοί συνδεσμοι
--------------------

* Έθελρεντ

|  |
| --- |
| Έθελρεντ Β΄ της Νορθουμβρίας  **Θάνατος:** 848 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΊνριντ της Νορθουμβρίας | **Βασιλιάς της Νορθουμβρίας**840 - 848 | ΔιάδοχοςΌσμπερτ της Νορθουμβρίας |



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Æthelred II of Northumbria  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| « | Χορόνικος: ὁ ποιητὴς ὁδί.
{Β.} τίνων ποιητὴς ᾀσμάτων; {Α.} σεμνῶν πάνυ. 
 {Β.} τί πρὸς τὸν Ἀργᾶν οὗτος; {Α.} ἡμέρας δρόμῳ κρείττων.
*Τραγουδά ο ποιητής Χορόνικος .*
*{Β.} ποιητής τίνος είδους τραγουδιών; {Α.} Πολύ σεμνών.*
{Β.} *τι σχέση έχει αυτός με τον Αργά; {Α.} Περισσότερο από μια μέρα απόσταση με τα πόδια.* |  » |
| —Αθήναιος ο Ναυκράτιος, Δειπνοσοφισταί, 14.42 |

Ο **Αργάς** (αρχ.ελλ. *Ἀργᾶς*, fl. ~380 π.Χ.) ήταν Έλληνας ποιητής των αρχαίων χρόνων. Από τον Πλούταρχο περιγράφεται ως *δημιουργός αηδιαστικών και ενοχλητικών ποιημάτων (νόμων πονηρῶν καὶ ἀργαλέων ποιητής)*. Το όνομά του, συνώνυμο του φιδιού σε κάποια ποιητικά κείμενα ή, κατά άλλους, ανάμεσα στους Δωριείς, αποδόθηκε ως παρωνύμιο στον Δημοσθένη εξαιτίας της τραχύτητας του ρητορικού ύφους ή της συμπεριφοράς του. Σε απόσπασμα από το έργο του κωμικού ποιητή Αναξανδρίδη, «Πρωτεσίλαος», αναφέρεται ότι ο Αργάς παρέστη στο γάμο του Αθηναίου στρατηγού Ιφικράτη, μαρτυρία στην οποία βασίζεται και η τοποθέτηση της περιόδου ακμής του.

Ο φιλόσοφος και μαθητής του Αριστοτέλη, Φανίας ο Ερέσιος, αναφέρει στο έργο του *«Πρὸς τοὺς Σοφιστὰς»*: *«Ο Τελένικος ο Βυζαντινός και ο Αργάς, όντες δημιουργοί ασέμνων ποιημάτων, όσον αφορά αυτό το είδος ποίησης εθεωρούντο ικανοί. Αλλά δεν μπορούσαν να αγγίξουν στο ελάχιστο τα έργα του Τερπάνδρου ή του Φρύνη.»* Στο ίδιο απόσπασμα ο φιλόσοφος παραθέτει ένα σπάραγμα του κωμικού ποιητή Άλεξι από το έργο *Αποβάτης* στο οποίο καυτηριάζεται ο άσεμνος χαρακτήρας των ποιημάτων του Αργά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Dilts M. R.Σχόλια εις Αισχίνη, Walter de Gruyter, 1998 σ. 81
2. ↑  Πλούταρχος, *Βίοι Παράλληλοι: Δημοσθένης*, 4.5
3. ↑  Αθήναιος ο Ναυκράτιος, *Δειπνοσοφισταί*, 4.7.17 : *Ἀργᾶν δ' ᾄδειν καὶ κιθαρίζειν*
4. ↑  Studies in Later Greek Comedy, Manchester University Press ND σ. 30
5. ↑  Angelo Meriani, *Sulla musica greca antica: studi e ricerche*, Guida Editori, 2003 σ. 23:...e al citarodo e poeta Argas, vissuto, a quanto pare, nella prima mèta del secolo, ...και στον κιθαρωδό και ποιητή Αργά, ο οποίος έζησε καταπώς φαίνεται στο πρώτο μισό του αιώνα (4ος αιώνας π.Χ)
6. ↑  Απόσπασμα στο Αθήναιος ο Ναυκράτιος, *Δειπνοσοφισταί*, 14.42
Το **καρναβάλι της Καστοριάς** είναι διαδεδομένο στην Ελλάδα λόγω των ξεχωριστών και ιδιαίτερων εθίμων του.

Ένα από τα πράγματα που ξεχωρίζουν τα Ραγκουτσάρια  ( όπως αποκαλούν τα καρναβάλια στην Καστοριά).

Τα πιο γνωστά αποκριάτικα έθιμα της περιοχής είναι οι "μπουμπούνες", ο "Χάσκαρης" και οι "παλιαπούλιες".

Μπουμπούνες
-----------

Οι μπουμπούνες είναι ένα προχριστιανικό πυρολατρικό έθιμο, στο οποίο οι παριστάμενοι ανάβουν φωτιές στις πλατείες την Κυριακή της αποκριάς. Έπειτα, προσπαθούν να πηδήξουν πάνω από τα αναμμένα κάρβουνα «για να ρίξουν τους ψύλλους και να απαλλαγούν από το κακό». Ορχήστρες με πνευστά και χάλκινα παίζουν τοπικά άσματα, ενώ βγαίνουν κεράσματα και κρασί.

Χάσκαρης και Παλιαπούλες
------------------------

Τα βράδια του καρναβαλιού στα σπίτια, μετά το εορταστικό δείπνο παίζουν τον *Χάσκαρη*, δηλαδή, προσπαθούν να πιάσουν με το στόμα τους ένα βρασμένο αυγό, που κρατά στην άκρη της κλωστής ο πιο ηλικιωμένος του σπιτιού.

Οι *παλιαπούλες* είναι το αντίστοιχο έθιμο που γίνεται στο Άργος Ορεστικό και είναι, ομοίως, πυρολατρικό έθιμο.

Rangoutsaria Festival in Kastoria

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ραγκουτσάρια». *Βικιλεξικό*. 2022-04-11. .

Πηγές
-----

* 
*

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Στιγμιότυπα από το παραδοσιακό καρναβάλι, τα «Ραγκουτσάρια», 1976 (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
Ο **Ατενούλφος Α΄** (πέθανε στις 2 Φεβρουαρίου 1062) ήταν Λομβαρδός Κόμης του Ακουίνο και Δούκας της Γκαέτα.

Ο Ατενούλφος παντρεύτηκε τη Μαρία, κόρη του Πανδόλφου Δ΄ της Κάπουα, ο αδερφός του Λάντο παντρεύτηκε μια άλλη κόρη του Πανδούλφου. Μετά τον θάνατο του Ράινουλφ Ντρένγκοτ τον Ιούνιο του 1045, ο ξάδερφος του Ασκλετίνο τον αντικατέστησε στην Αβέρσα, αλλά οι κάτοικοι της Γκαέτα εξέλεξαν τον Ατενούλφο ως δούκα τους. Ο Γουαϊμάρος Δ΄ του Σαλέρνο, παρενέβη εκ μέρους του Άσκλετίνου, νίκησε τον Ατενούλφο σε μάχη και τον πήρε αιχμάλωτο. Ωστόσο, ο Πανδούλφος, ο φυσικός σύμμαχος του Ατενούλφ, επιτέθηκε στα εδάφη της μονής του Μόντε Κασσίνο με τον Λάντο. Ο Λάντο συνέλαβε τον ηγούμενο Ρίτσερ και σε αντάλλαγμα για την ελευθερία του ηγούμενου και τη βοήθειά του στην καταπολέμηση του Πανδάλφου, ο Ατενούλφος απελευθερώθηκε και του ξαναδώθηκε η θέση του δούκα στη Γκαετα.

Το Φθινόπωρο του 1058, πέθανε ο μεγαλύτερος γιος του Ατενούλφου, ο οποίος ήταν αρραβωνιασμένος με μια κόρη του Ριχάρδου Α΄ της Κάπουα. Ωστόσο, ο Ριχάρδος ζήτησε το *morgengab*, κάτι σαν προίκα στην χήρα κόρη του, αλλά ο Ατενούλφος αρνήθηκε και κατά συνέπεια ο Ριχάρδος πολιόρκησε και πήρε το Ακουίνο. Ωστόσο, ο Ντεσιτέριος του Μπενεβέντο, ο νέος ηγούμενος του Μόντε κασσίνο, έπεισε τον Ριχάρδο να ζητήσει μόνο 400 σόγους από τον δούκα και να του επιστρέψει το Ακουίνο.

Ο Ατενούλφος απεβίωσε το 1062 και τον διαδέχθηκε ο δεύτερος γιος του, ο Ατενούλφος Β΄. Ο Aquino κυβερνήθηκε και από τους τέσσερις γιους του: Ατενούλφος, Λάντο, Πανδόλφος και Λανδούλφος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Amatus of Montecassino, II.41, p 83.
2. ↑   Leo of Ostia, II, 74.

Πηγές
-----

* John Julius Norwich, *The Normans in the South 1016-1130*. Longmans, London, 1967.
* Chalandon, Ferdinand, *Histoire de la domination normande en Italie et en Sicilie*, Paris, 1907.
Ο **Ατζάμου Μπάλι** *(Ajamu Baly)* είναι πολιτικός που υπηρετεί επί του παρόντος ως δεύτερος κυβερνήτης του Αγίου Μαρτίνου από τις 10 Οκτωβρίου 2022.

Πρώτα χρόνια και καριέρα
------------------------

Ο Μπάλι γεννήθηκε στον Άγιο Μαρτίνο, φοίτησε στο Δημοτικό Σχολείο Αδερφής Βοργία στο Φίλιπσμπουργκ και στη συνέχεια στο Κολέγιο Μίλτον Πέτερς. Αργότερα μετακόμισε στην Ολλανδία για να σπουδάσει νομικά στο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ.

Επέστρεψε στον Άγιο Μαρτίνο μετά την αποφοίτησή του με πτυχίο νομικής και άρχισε να εργάζεται στο υπουργείο Δικαιοσύνης και Ασφάλειας στο τμήμα δικαστικών υποθέσεων.

Το Φεβρουάριο του 2022 διορίστηκε αναπληρωτής δικαστής στο Μικτό Δικαστήριο. Επί του παρόντος, υπηρετεί επίσης σε διάφορα συμβούλια και επιτροπές, συμπεριλαμβανομένου του Εποπτικού Συμβουλίου της Κεντρικής Τράπεζας του Κουρασάο και του Αγίου Μαρτίνου.

Κυβερνήτης του Αγίου Μαρτίνου
-----------------------------

Τον Οκτώβριο του 2022 διορίστηκε από το Συμβούλιο Υπουργών του Βασιλείου της Ολλανδίας ως Κυβερνήτης του Αγίου Μαρτίνου, διαδεχόμενος τον Γιουτζίν Χόλιντεϊ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «About the Governor». *www.kabgsxm.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2023.
2. ↑  «Ajamu Baly will be new St. Maarten Governor». *www.thedailyherald.sx* (στα Αγγλικά). 26 Αυγούστου 2022. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2023.
Η **ασθένεια των αδελφών Φίλντς** θεωρείται μία από τις πιο σπάνιες γνωστές ασθένειες παγκοσμίως, με μόνο δύο γνωστές διαγνώσεις. Η συχνότητα της συγκεκριμένης ασθένειας είναι περίπου 1 στις 3.75 δισεκατομμύριο (ωστόσο εφόσον η ασθένεια εκδηλώθηκε σε μονοζυγωτικά δίδυμα, έτσι η πραγματική συχνότητα είναι 1 στις περίπου 7.5 δις).Η ασθένεια έχει λάβει το όνομα της από της Ουαλικής καταγωγής δίδυμες αδελφές Κάθριν και Κρίστι Φίλντς,από την περιοχή Λανέλι. Η ασθένεια των Φιλντς είναι μία νευρομυϊκή ασθένεια,η οποία προκαλεί μυϊκό εκφυλισμό

Η ασθένεια παρατηρήθηκε για πρώτη φορά όταν οι αδελφές ήταν τεσσάρων. Οι γιατροί δεν ήταν ικανοί να αναγνωρίσουν την ασθένεια και να την ταιριάξουν με κάποια γνωστή ασθένεια. Ως αποτέλεσμα οι αδελφές Φιλντς έχουν υποβληθεί σε αμέτρητα δοκιμές, αλλά καμία θεραπεία δεν έχει βρεθεί ακόμα. Δεν έχει οριστεί κάποιος λόγος για την ύπαρξη της ασθένειας και έτσι οι γιατροί συμπέραναν ότι γεννήθηκαν με την ασθένεια.

Πρόγνωση
--------

Η ασθένεια φαίνεται να είναι βαθμιαία εκ φύσεως. Οι αδελφές Φιλντς άρχισαν να εμφανίζουν προβλήματα όταν ήταν μόλις τεσσάρων ετών. Όταν έφτασαν στην ηλικία των εννέα είχαν δυσκολίες με το περπάτημα και χρειαζόντουσαν περιπατητήρες για να μπορέσουν να περπατήσουν. Οι μύες τους ξεκίνησαν σταδιακά να επιδεινώνονται με το πέρασμα του καιρού. Η ασθένεια επηρεάζει τα νεύρα των διδύμων, προκαλώντας τες να κάνουν ακούσιες μυϊκές κινήσεις όπως είναι το τρέμουλο στα χέρια.

Η έκταση της ασθένειας είναι ακόμα άγνωστη εφόσον οι δύο γυναίκες είναι μόλις 23 ετών. Ωστόσο η ασθένεια δεν έχει εμφανίσει κάποια προφανή επίδραση στους εγκεφάλους ή τις προσωπικότητες τους. Οι γιατροί δεν γνωρίζουν εάν η ασθένεια είναι θανάσιμη, ακόμη και να είναι κανένας δεν ξέρει το προσδόκιμο ζωής κάποιου με αυτήν την ασθένεια. Εάν η αιτία της ασθένειας είναι γενετική, υπάρχει μία πιθανότητα οι δίδυμες να την περάσουν στα μελλοντικά παιδιά τους. 

#### Η ζωή των διδύμων

Οι αδελφές χρειάζεται να χρησιμοποιούν αναπηρικές καρέκλες λόγω κινητικών προβλημάτων καθώς επίσης δεν μπορούν να μιλήσουν χωρίς την χρήση ηλεκτρονικού βοηθήματος ομιλίας. Βιώνουν επίμονους και επώδυνους μυϊκούς σπασμούς, οι οποίοι χειροτερεύουν με την συναισθηματική δυσφορία. Προς το παρών μένουν με τους γονείς τους,τους οποίους βοηθούν άτομα από ξενώνες ανακουφιστικής φροντίδας. Οι γιατροί εξακολουθούν να διεξάγουν εξετάσεις στις δίδυμες με την ελπίδα να βρουν θεραπεία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Rare condition named after twins» (στα αγγλικά). 2005-10-13.. Ανακτήθηκε στις 2019-05-23.
2. ↑  Aspinall, Adam (12 Σεπτεμβρίου 2012). «Twin fine voice: Teenage girls talk again after losing voices for four years due to rare medical condition». *mirror*. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2019.
3. ↑  «Identical twins with illness so rare it was named after them can finally speak again using speech machines (and they've chosen different accents so friends can tell them apart)». *Mail Online*. 12 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2019.
Η **Άρντα της Αρμενίας** (πέθανε μετά το 1116) μάλλον από τον Οίκο των Ρουπενιδών ήταν η πρώτη βασίλισσα της Ιερουσαλήμ ως δεύτερη σύζυγος του Βαλδουίνου Α΄ της Ιερουσαλήμ. Διετέλεσε πρώτη βασίλισσα στο Βασίλειο της Ιερουσαλήμ καθώς ο μεγαλύτερος αδελφός του συζύγου της και ιδρυτής του βασιλείου Γοδεφρείδος του Μπουιγιόν πέθανε ανύπαντρος. Το όνομα της αμφισβητείται και η καταγωγή της οικογένειας της είναι κατά τους περισσότερους άγνωστη. Οι σύγχρονοι ιστορικοί την καταγράφουν ως Άρντα της Αρμενίας και σχετίζουν τον πατέρα της με τον Θόρος του Μαράς, άρχοντα του Μαράς. Ο Βαλδουίνος Α΄ την παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο (1097) καθώς η πρώτη σύζυγος του Γκολντεχίλδη, κόρη του Ραούλ Β΄ του Τόσνι πέθανε στην Α΄ Σταυροφορία όπου είχε ταξιδεύσει μαζί του. Ο γάμος είχε πολιτικές σκοπιμότητες καθώς ο Βαλδουίνος Α΄ ήταν ο πρώτος Κόμης της Έδεσσας, ένα από τα Σταυροφορικά κράτη που είχαν χαράξει στην Αρμενική περιοχή στην Μεσοποταμία. Ο Βαλδουίνος Α΄ έγινε επίσημα ο πρώτος Βασιλέας της Ιερουσαλήμ (1100) αλλά η Άρντα δεν τον συνόδευσε αμέσως, έφτασε στην πόλη την επόμενη χρονιά (1101). Αργότερα (1105) ο Βαλδουίνος Α΄ ζήτησε διαζύγιο με την δικαιολογία της απιστίας, ο Γκόμπερτ του Νοζάν γράφει ότι βιάστηκε από πειρατές στο ταξίδι της προς την Ιερουσαλήμ. 

Ο πατέρας της είχε δώσει ωστόσο στον Βαλδουίνο μόνο ένα πολύ μικρό ποσό από την προίκα που είχε υποσχεθεί, η Άρντα δεν έκανε παιδιά και μια Αρμένισσα σύζυγος δεν ήταν τόσο χρήσιμη στα Ιεροσόλυμα όσο στην Έδεσσα. Ο Φούλχερ του Σαρτρ ο χρονικογράφος που ήταν πιο πιστός στον Βαλδουίνο Α΄ αγνοεί πλήρως το γεγονός, το πιθανότερο το έκανε επειδή ο Βαλδουίνος δεν είχε καμιά νόμιμη δικαιολογία για το διαζύγιο. Ο Βαλδουίνος Α΄ την ανάγκασε να κλειστεί στο μοναστήρι της Αγίας Άννας, αργότερα ελευθερώθηκε και πήγε στην Κωνσταντινούπολη να συναντήσει τον πατέρα της, είχε δραπετεύσει όταν είχε κατακτήσει τα εδάφη του η Έδεσσα. Ο Βαλδουίνος Α΄ της Ιερουσαλήμ παντρεύτηκε σε τρίτο γάμο την Αδελαΐδα ντελ Βάστο χήρα του Ρογήρου Μπόσο και αντιβασίλισσα για λογαριασμό του Ρογήρου Β΄ της Σικελίας. Ο γάμος ήταν άκυρος αφού ο Βαλδουίνος ήταν ήδη παντρεμένος με την Άρντα, δεν είχε εκδοθεί το διαζύγιο, ο πατριάρχης Αρνούλφος του Τσοκ εξέπεσε επειδή τέλεσε τον γάμο (1116). Ο Πάπας Πασχάλης Β΄ αποκατέστησε τον πατριάρχη υπό τον όρο να ακυρώσει τον γάμο με την Αδελαΐδα, ο Βαλδουίνος συμφώνησε επειδή ήταν άρρωστος, το θεώρησε θεία τιμωρία για την διγαμία του. Προσπάθησαν να την πείσουν να επιστρέψει από την Κωνσταντινούπολη, αυτό δεν έγινε ποτέ μέχρι τον θάνατο του Βαλδουίνου (1118). Οι χρονιές της γέννησης και του θανάτου της Άρντας της Αρμενίας παραμένουν άγνωστες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Murray 2000, p. 182.
2. ↑  Murray 2000, p. 182.
3. ↑  Phillips 2010, p. 50.

Πηγές
-----

* Bernard Hamilton, "Women in the Crusader States: The Queens of Jerusalem", in Medieval Women, edited by Derek Baker. Ecclesiastical History Society, 1978.
* Alan V. Murray, The Crusader Kingdom of Jerusalem: A Dynastic History, 1099-1125. Prosopographica and Genealogica, 2000.
* Phillips, Jonathan (2010). Holy Warriors: A Modern History of the Crusades. Vintage Books.
Η ***Αυτοκρατορική οικογένεια της Ιαπωνίας*** (ιαπωνικά, 皇室 kōshitsu), που επίσης αναφέρεται ως ***δυναστεία Γιαμάτο*** (Yamato), περιλαμβάνει εκείνα τα μέλη της εκτεταμένης οικογένειας του Αυτοκράτορα της Ιαπωνίας, που αναλαμβάνουν επίσημα και δημόσια καθήκοντα. Σύμφωνα με το σημερινό Σύνταγμα της Ιαπωνίας, ο αυτοκράτορας είναι «το σύμβολο του κράτους και της ενότητας του λαού». Άλλα μέλη της αυτοκρατορικής οικογένειας εκτελούν τελετουργικά και κοινωνικά καθήκοντα, αλλά δεν έχουν κανένα ρόλο στις υποθέσεις της κυβέρνησης. Όταν ο Αυτοκράτορας αποβιώσει ή θέλει να αποχωρήσει από τα καθήκοντα τού Αυτοκράτορα, τότε τον διαδέχεται ο πρωτότοκος γιος του.

Δείτε επίσης
------------

* Οικογενειακό δέντρο Ιαπώνων μοναρχών