recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Βαγγέλης Οικονόμου** (γεννημένος 18 Ιουλίου 1987) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός για τον Βόλο ΝΠΣ.

Σταδιοδρομία
------------

Αγωνίζεται ως αριστερός και κεντρικός αμυντικός. Ξεκίνησε την ερασιτεχνική σταδιοδρομία του, όντας νεαρός, στην τοπική ομάδα της Κορίνθου.

### Ιωνικός 2005-2009

Το 2005 ο Ιωνικός αποκτά τα δικαιώματά του, και υπογράφει μαζί του επαγγελματικό συμβόλαιο. Για να αποκτήσει εμπειρίες βασικού, δόθηκε δανεικός σε Θύελλα Πατρών το 2006 και Άγιο Δημήτριο το 2007. Τις σεζόν 2007-08 και 2008-09 κερδίζει θέση βασικού στο ρόστερ του Ιωνικού και το ταλέντο του γίνεται αντιληπτό και από άλλες ομάδες.

### Καβάλα 2009-2011

Μετά τις καλές του εμφανίσεις στη Νίκαια, παίρνει μεταγραφή στην Καβάλα το 2009 και την πρώτη του χρονιά είναι αναπληρωματικός. Όμως τη σεζόν 2010-11, καταφέρνει να κερδίσει τη φανέλα του βασικού.

### Ατρόμητος 2011-2013

Το 2011 μένει ελεύθερος αφού η Καβάλα υποβιβάζεται, λόγω του σκανδάλου των στημένων αγώνων. Επόμενος σταθμός της καριέρας του γίνεται ο Ατρόμητος. Με την ομάδα του Περιστερίου, έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος του 2012.

### Βέροια 2013-2014

Τον Αύγουστο το 2013 υπογράφει μονοετές συμβόλαιο με την Βέροια.

### Ρος Κάουντι ΦΚ 2014

Μετά τη Βέροια έφυγε από την Ελλάδα για λογαριασμό της Ρος Κάουντι καθώς έκανε 15 συμμετοχές.

### Πανιώνιος 2014-2017

Το 2014 ο Βαγγέλης Οικονόμου επέστρεψε στην Ελλάδα και έκλεισε συμφωνία με τον Πανιώνιο. Έφτασε τις 106 συμμετοχές καθώς έβαλε 5 γκολ. Τον Γενάρη του 2018 έμεινε ελεύθερος.

### Παναθηναϊκός 2017-2020

Τον Γενάρη του 2018 έκλεισε συμφωνία με τον Παναθηναϊκό για 2,5 χρόνια.

### Βόλος 2020-

Τον Γενάρη του 2020 πήγε στον Βόλο ως ελεύθερος απ τον Παναθηναϊκό.

Εθνική Ελλάδος
--------------

Ο Οικονόμου είναι διεθνής με την Εθνική Ελπίδων με την οποία αγωνίστηκε από το 2007 ως το 2009.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Προφίλ στο atromitosfc.gr
* Το προφίλ του στο onsports.gr
* Το προφίλ του στο insports.gr


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Βόλος Ν.Π.Σ. – τρέχουσα σύνθεση 2020-21 |
| --- |
|  |
| 
* 1 Γκαραβέλης (c)
* 2 Ντεντάκης
* 3 Φεράρι
* 5 Σάντσες
* 6 Τσοκάνης
* 7 Κρητικός
* 8 Νίνης
* 9 Δουβίκας
* 10 Γκουαροτσένα
* 11 Ουάρντα
* 12 Μαρτίνες
* 13 Καραγκιόζης
* 14 Μπαριέντος
* 15 Κολόμπο
* 19 Περέα
* 22 Τέκιο
* 23 Ριένστρα
* 24 Μήτογλου
* 25 Μπάλλας
* 26 Γέντρισεκ
* 28 Κανελλάκης
* 30 Παπαδόπουλος
* 31 Κιάκος
* 33 Δημόπουλος (c)
* 55 Κλάιμαν
* 71 Κραβαρίτης
* 73 Μπαρτόλο
* 99 Λογαράς

* Προπονητής: Άνχελ Λόπεθ
 |

 |
Η **Ευθαλία Αδάμ** (1860 - 1954) ήταν Ελληνίδα παιδαγωγός και εκπαιδευτικός από τις Σέρρες, τότε τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Βιογραφία
---------

Η Ευθαλία Αδάμ γεννήθηκε στις Σέρρες το 1860. Υπήρξε μαθήτρια της Καλλιόπης Κεχαγιά. Τελείωσε με άριστα το Παρθεναγωγείο Σερρών και το Ζάππειο Παρθεναγωγείο της Κωνσταντινούπολης και με υποτροφία του Κωνσταντίνου Ζάππα στάλθηκε για ανώτερες σπουδές στη Γαλλία και στην Ελβετία.

Επέστρεψε και εργάστηκε ως υποδιευθύντρια και μετά την αποχώρηση της Κεχαγιά το 1888 ως διευθύντρια του Ζαππείου Παρθεναγωγείου με μεγάλη εθνικοεκπαιδευτική και κοινωνική δράση. Μετά την απομάκρυνσή της από τους τουρκικές αρχές το 1927, ανέλαβε τη διεύθυνση του Ζαππείου για μία δεκαετία (1927-1937) η Ελένη Στρούβαλη.

Τιμήθηκε με τον Σταυρό του Παναγίου Τάφου από τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων το 1905 και με τον τίτλο "Προσφιλούς και εντίμου θυγατρός της εκκλησίας" και το Αριστείον ζηλωτής εκπληρώσεως του καθήκοντος» το 1909 από τον οικουμενικό πατριάρχη Ιωακείμ Γ΄. Το 1951 τιμήθηκε με τον Χρυσό Σταυρό του Φοίνικα από τον βασιλιά Παύλο. Η Ακαδημία Αθηνών την τίμησε επίσης με το Βραβείο αρετής και αυτοθυσίας.

Πέθανε το 1954.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Μνήμη Ευθαλίας Αδάμ - Διευθύντριας Ζαππείου Παρθεναγωγείου Κωνσταντινουπόλεως*. Αθήνα: Σύνδεσμος των εν Αθήναις Μεγαλοσχολιτων. 2000. ISBN 960-7579-21-6.
2. 1 2 3 4  Χρηστίδης, Νικόλαος Χρ. (2012). *Οι δράσεις των Σερρών και η Ονοματολογία των* (PDF). Σέρρες: ΑΦΟΙ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ Ο.Ε. σελ. 31.
3. 1 2 3 4 5 6 7  «Ευθαλία Αδάμ (1860-1954)». *serrelib.gr*. Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2023.
Ο **Χρήστος Ματάκης** (Αιγάλεω, 1936-1999) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής του Αιγάλεω Α.Ο. και του Παναθηναϊκού, διεθνής με την Εθνική νέων, δις πρωταθλητής της Β΄Εθνικής, αλλά και με πλούσια θητεία στην Α΄ Εθνική Κατηγορία -όπου αγωνίζονταν στη μεσαία γραμμή- και προπονητής ποδοσφαίρου.

Αγωνιστική σταδιοδρομία
-----------------------

Ο Ματάκης ξεκίνησε τον αθλητισμό από την εφηβική ομάδα ("τσικό") του Αιγάλεω Α.Ο. και το 1955 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην α΄ομάδα, που μετείχε στο πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Αθηνών. Το 1958 μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό, με το οποίο αγωνίσθηκε στην Τελική Φάση του Πρωταθλήματος Ελλάδας το 1959, ενώ την επόμενη χρονιά ήταν στέλεχος της β΄ομάδας του "τριφυλλιού" λόγω της παρουσίας εκεί πολλών διεθνών άσσων. Το 1961 αναδείχτηκε πρωταθλητής Β΄ Εθνικής με το Αιγάλεω, έπαιξε την επόμενη τριετία ως βασικός στην Α΄ Εθνική, φτάνοντας στις 66 συμμετοχές και το 1965 κατέκτησε πάλι με το Αιγάλεω, τον δεύτερο τίτλο του της Β΄ Εθνικής κατηγορίας.

Στην Εθνική Νέων
----------------

Ο Ματάκης υπήρξε στέλεχος της πρώτης Εθνικής Ελλάδος νέων (κάτω των 18) που δημιουργήθηκε το 1956 και μετείχε στην τελική φάση του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος νέων που έγινε στην Ουγγαρία με συμμετοχή 16 χωρών τον Μάρτιο-Απρίλιο 1956. Δεν αγωνίστηκε στα δύο επίσημα ματς του ομίλου που έδωσε η εθνική με Τσεχοσλοβακία (0-2) και Αν. Γερμανία (1-1). Στο τρίτο ματς με την Τουρκία η Εθνική ομάδα αρνήθηκε να αγωνιστεί λόγω των τεταμένων τότε σχέσεων με τη γειτονική χώρα και έδωσε φιλικό με ερασιτεχνική τοπική ομάδα. Στο φιλικό αγωνίστηκε και ο Ματάκης, καθώς και στα φιλικά προετοιμασίας πριν από το ευρωπαϊκό.

Προπονητικό έργο
----------------

Σαν προπονητής, εργάσθηκε σε πολλούς συλλόγους μεταξύ των οποίων ο Π.Σ. Καλαμάτας (1970/71 αλλά και 1984/85), η Αναγέννηση Άρτας (1971/72), ο Ανταγόρας Κω, όπως και σε ερασιτεχνικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Αθηνών και της Ε.Π.Σ. Πειραιώς.

Στατιστικά στοιχεία
-------------------

* 1955/56: Αιγάλεω Α.Ο. (Α ΕΠΣ Αθηνών)-10 συμμετοχές, 1 γκολ
* 1956/57: Αιγάλεω Α.Ο. (Α ΕΠΣ Αθηνών)-5 συμμετοχές, 1 γκολ
* 1957/58: Αιγάλεω Α.Ο. (Α ΕΠΣ Αθηνών)-1 συμμετοχή
* 1958/59: Παναθηναϊκός Α.Ο.-Α΄ Κατηγορία ΕΠΣΑ & Τελική φάση πρωταθλήματος Ελλάδας.
* 1959/60: Παναθηναϊκός Α.Ο.-Α΄Εθνική (β΄ομάδα).
* 1960/61: Αιγάλεω Α.Ο.-Α ΕΠΣ Αθηνών & Β΄Εθνική-19 συμμετοχές (άνοδος στην Α΄ Εθνική).
* 1961/62: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-30 συμμετοχές, 1 γκολ
* 1962/63: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-26 συμμετοχές
* 1963/64: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-10 συμμετοχές
* 1964/65: Αιγάλεω Α.Ο.-Β΄ Εθνική-8 συμμετοχές (άνοδος στην Α΄ Εθνική).

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Διεθνής αθλητική ιστοσελίδα
* Γεώργιος Παγιωτέλης, "Το Έπος της Α΄Εθνικής" (Περιοδικό "Οι Παγκόσμιοι", τεύχη ετών 1994-96)
* Νίκος Δημ. Νικολαΐδης "*50 Χρόνια Αιγάλεω*" (1998)
* Ηλεκτρονικό αρχείο "Αθλητικής Ηχούς"
* "40 Χρόνια Ποδόσφαιρο και ΠΡΟ-ΠΟ" (Έκδοση εφημερίδας "Προπόραμα", 1999)
* "Ανδρέας Μπόμης, Τρίτομο "Αλμανάκ Ποδοσφαίρου" (Έκδοση "Εικόνες", 1991)
Ο **Φίλιππος**, γαλλ. Philippe (1180 - 1227) από τον Οίκο του Ιμπελέν ήταν αντιβασιλιάς της Κύπρου.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Μπαλιάν κυρίου του Ναμπλούς και της Μαρίας Κομνηνής, κόρης του Ιωάννη και χήρας του Αμωρί Α΄ των Ανζού της Ιερουσαλήμ.

Αναφέρεται για πρώτη φορά το 1206, όταν μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ιωάννη Α΄ κύριο της Βηρυτού συνόδευσαν την ανιψιά τους Αλίκη της Καμπανίας, δεύτερη κόρη της Ισαβέλλας Α΄ των Ανζού της Ιερουσαλήμ (ετεροθαλούς αδελφής τους) στην Κύπρο για τον γάμο της με τον Ούγο Α΄ των Λουζινιάν της Κύπρου.

Ο Φίλιππος και ο Ιωάννης Β΄ μετέφεραν τη δραστηριότητά τους στο βασίλειο της Κύπρου πριν το 1217, μάλλον μετά από διαφωνία με τον Ιωάννη του Μπριέν, σύζυγο της ανιψιάς τους Μαρίας του Μομφερράτου της Ιερουσαλήμ, πρώτης κόρης της Ισαβέλλας Α΄.

Το 1218 ο Ούγος Α΄ απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο ενός έτους Ερρίκος Α΄. Ο Φίλιππος ανέλαβε αντιβασιλιάς και ήταν επιδέξιος στο να προωθήσει μέλη του Οίκου του, που ανήλθαν στο να κυριαρχήσουν στο νησί.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πρώτα τη Μαρία, κόρη του Βαχράν του Κόροκος, μαρεσάλη της Αρμενίας.

Το 1207/10 έκανε δεύτερο γάμο με την Αλίκη του Μονμπελιάρ, κόρη (ή ανιψιά) του Βάλτερ του Μονμπελιάρ αντιβασιλιά της Κύπρου και κοντόσταυλου της Ιερουσαλήμ και είχε τέκνα:

* Μαρία απεβ. μετά το 1244, μοναχή. Γι' αυτήν το 1244 η μητέρα της ενίσχυσε οικονομικά τη μονή του Αγ. Θεοδώρου στη Λευκωσία.
* Ιωάννης 1215-1266, κόμης της Γιάφφας & της Ασκαλώνος, διαπρεπής νομικός.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Boas, Adrian (14 Οκτωβρίου 2015). *The Crusader World*. Routledge. ISBN 978-1-317-40832-1.
2. 1 2 3  Schrader, Helena P. (23 Αυγούστου 2018). *Rebels Against Tyranny: Civil War in the Crusader States*. Wheatmark, Inc. ISBN 978-1-62787-624-7.
3. ↑  *Cyprus To-day*. Public Information Office. 2006.

Βιβλιογραφία
------------

* Steven Runciman: A History of the Crusades. 1951.
* Kenneth M. Setton, Robert Lee Wolff, Harry W. Hazard: A History of the Crusades, Volume II. The Later Crusades, 1189-1311. 2006.
Ο **Χρήστος Ζαφείρης** (γεννημένος στις 23 Φεβρουαρίου 2003) είναι Νορβηγός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως μέσος για τη Σλάβια Πράγας.

Καριέρα
-------

Γεννημένος στην Αθήνα, ο Ζαφείρης μετακόμισε στη Νορβηγία σε ηλικία 10 ετών. Ξεκίνησε την καριέρα του στην Γκρόρουντ το 2020. Τον Αύγουστο του 2021, υπέγραψε συμβόλαιο τεσσεράμισι ετών με τη Χάουγκεσουντ. Δόθηκε δανεικός πίσω στην Γκρόρουντ για το υπόλοιπο της σεζόν του 2021.  Στις 3 Απριλίου 2022, έκανε το ντεμπούτο του στην Ελιτεσέριεν σε μια ήττα με 3–1 εναντίον της Σάντελφιορντ. 

Στις 29 Ιανουαρίου 2023, ο Ζαφείρης υπέγραψε συμβόλαιο με την Σλάβια Πράγας, διάρκειας τεσσεράμισι ετών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  grorud-il.no/lag/christos-zafeiris.
2. ↑  www.fkh.no/nyheter/jeg-er-uredd-og-tor-a-trokke-til.
3. ↑  «Velkommen, Christos». *FK Haugesund* (στα Νορβηγικά). 20 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2022.
4. ↑   «Norwegian talent Christos Zafeiris joins Slavia». *en.slavia.cz*. 29 Ιανουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2023.
Μεταξύ των αναθημάτων των ελληνικών πόλεων στους Δελφούς βρισκόταν μια πολυπρόσωπη σύνθεση αφιερωμένη από τους Τεγεάτες και τους λοιπούς Αρκάδιους. Σήμερα τα αγάλματα δεν σώζονται, μας είναι όμως γνωστά από την περιγραφή του Παυσανία.

Περιγραφή
---------

Κατά μήκος της Ιεράς Οδού μετά τη βάση του Ταύρου των Κερκυραίων διακρίνεται μία επιμήκης βάση όπου έστεκαν χάλκινα αγάλματα, αφιέρωμα των Αρκαδίων, και ιδιαίτερα των Τεγεατών. Το σύνταγμα αυτό ανεγέρθηκε για να τιμήσει τη νικηφόρα εκστρατεία που έκαναν οι Τεγεάτες στη Λακωνία, από κοινού με τους Θηβαίους, το 370/369 π.Χ. Τα γλυπτό σύνταγμα αποτελούταν από εννέα αγάλματα που απεικόνιζαν τον Απόλλωνα, τη Νίκη, την Καλλιστώ και έξιΑρκάδες ήρωες:τον Έφασο, τον Τρίφυλο, τον Αζάνα, τον Έλατο, τον Αφείδα και τον Αρκά. Ως χαλκοπλάστες αναφέρονται ο Παυσανίας από την Απολλωνία (που φιλοτέχνησε τον Απόλλωνα και την Καλλιστώ), ο Σαμόλας από την Αρκαδία (που φιλοτέχνησε τον Τρίφυλο και τον Αζάνα), ο Αντιφάνης από το Άργος (που φιλοτέχνησε τον Έφασο, τον Έλατο και τον Αφείδα) και ο Δαίδαλος από τη Σικυώνα (που φιλοτέχνησε την Νίκη και τον Αρκά). Στο σημείο εκείνο βρέθηκαν και πολλές στήλες με επιγραφές προς τιμήν των Αρκαδίων από διάφορες ελληνικές πόλεις. Τρία ακόμη αναθήματα έστεκαν στο σημείο εκείνο (το ένα έφερε το άγαλμα του Αχαιού στρατηγού Φιλοποίμενος), που μαζί με το αφιέρωμα των Αρκαδίων δέσποζαν της πρόσοψης μίας στοάς (διαστάσεων 22,23 Χ 6,27 μ.), με στυλοβάτη από ασβεστόλιθο και δωρικούς κίονες από πωρόλιθο, που ανήκει στον 4ο αιώνα π.Χ. και πιθανόν ανεγέρθηκε και αυτή από τους Αρκάδιους.

Βιβλιογραφία
------------

* Bommelaer, J.-F. Laroche, D. *Guide de Delphes. Le Site*, Paris 1991, 104-106

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παυσανίας 10.9.5-6  Αρχειοθετήθηκε 2016-03-08 at Archive.is
Το **Παρκ ντε Σπορ** βρίσκεται στην πόλη Ανσί, της Ωτ-Σαβουά (Haute-Savoie). Αποτελεί έδρα της Εβιάν-Τονόν-Γκαγιάρ που αγωνίζεται στη Λιγκ 1 και της Ανσί ΦΚ που αγωνίζεται που αγωνίζεται στην Έβδομη Εθνική Κατηγορία της Γαλλίας, για τη σεζόν 2011-2012.

Ιστορία
-------

Η κατασκευή του Παρκ ντε Σπορ ξεκίνησε το 1958 μετά από αρκετές αναβολές του σχεδίου, που είχε αρχική ημερομηνία τη δεκαετία του 1930.
Τα εγκαίνιά του έγιναν το Σάββατο 18 Ιουλίου 1964 με μια διοργάνωση στίβου ανάμεσα στην Ιταλία και τη Γαλλία.

Περιγραφή
---------

Το χορτάρι του γηπέδου είναι περικυκλωμένο από μια πίστα στίβου μήκους μετρημένη στα 400 μέτρα.
Από τα τέλη Οκτωβρίου του 2011, ένα στέγαστρο καλύπτει τη Νότια Κερκίδα του Παρκ ντε Σπορ ντ' Ανσί.

Πρόσβαση
--------

Μια στάση "Parc des Sports" σε μικρή απόσταση από το γήπεδο βοηθάει πολλούς φιλάθλους που προσέρχονται στο γήπεδο με τη βοήθεια της τοπικής ένωσης λεωφορείων SIBRA.

Σημαντικές διοργανώσεις
-----------------------

Το στάδιο υποδέχθηκε τα Πρωταθλήματα Στίβου της Γαλλίας το 1987, το 1993 και το 1994.

Σε διεθνές επίπεδο αποτέλεσε το θέατρο των Παγκοσμίων Πρωταθλημάτων Στίβου Παίδων το 1998, του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου Εθνών Στίβου το 2008 όπως και του DécaNation 2010.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Minister of Youth Affairs and Sports: (Γαλλικά) *recensement des équipements sportifs, espaces et sites de pratiques en France*.
2. ↑  «Le Club - Infrastructures» (στα Γαλλικά). Évian Thonon Gaillard F.C. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Απριλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* λίστα των εγκαταστάσεων του Παρκ ντε Σπορ στο annecyfootballclub.fr
* γήπεδο στην ιστοσελίδα του γαλλικού Υπουργείου Πολιτισμού[*νεκρός σύνδεσμος*]
Συντεταγμένες: 52°15′18.09″N 20°18′57.43″E﻿ / ﻿52.2550250°N 20.3159528°E﻿ / 52.2550250; 20.3159528

Το **Μνημείο του Φρεντερίκ Σοπέν** είναι αξιοσημείωτο άγαλμα του πιανίστα στη Ζελαζόβα Βόλα της Πολωνίας, το οποίο βρίσκεται σε ένα πάρκο δίπλα στο σπίτι γέννησης του Σοπέν.

Ιστορία
-------

Το μνημείο σχεδιάστηκε το 1955 από τον Γιούζεφ Γκοσουάφσκι, αλλά αποκαλύφθηκε στις 13 Ιουλίου 1969 από τον Ταντέους Ζαόρκσι, υφυπουργό Πολιτισμού και Τέχνης. Το βάθρο σχεδιάστηκε από τη Βάντα Γκοσουάφσκα. Το χάλκινο εκμαγείο παρήχθη από την εταιρεία *Brąz Dekoracyjny.*

Ένα ομοίωμα του αγάλματος έχει παρουσιαστεί σε αρκετούς Διεθνείς Διαγωνισμούς Πιάνου «Φρεντερίκ Σοπέν».

Η σειρά μεταλλίων «Famous Medallic Artists» του Πολωνικού Νομισματοκοπείου περιλαμβάνει ένα που φέρει την εικόνα του Μνημείο του Φρεντερίκ Σοπέν στη Ζελαζόβα Βόλα. Το μετάλλιο παρήχθη το 2009 από τη Χάννα Γελόνεκ. Το γλυπτό ενέπνευσε επίσης τον Πολωνό ζωγράφο Πιοτρ Παβίνσκι, ο οποίος ζωγράφισε μια σειρά από εικόνες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πρώην Łopieńscy Brothers (πολωνικά: *Bracia Łopieńscy*).
2. ↑  «Famous Medalists: Józef Gosławski». mennica.com.pl. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2012.
3. ↑  «Painting variations Chopin 2010 - Piotr Pawiński». chopin2010.pl. 12 Οκτωβρίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2010.

Βιβλιογραφία
------------

* Rudzka, Anna (2009). *Józef Gosławski. Rzeźby, monety, medale*. Warszawa: Alegoria. ISBN 978-83-62248-00-1.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μνημείο του Φρεντερίκ Σοπέν (Ζελαζόβα Βόλα)** |

* *Η Πολωνία του Σοπέν. Żelazowa Wola* (Αρχείο)
Η **πολιτική της Εσθονίας** ασκείται σε ένα πλαίσιο της κοινοβουλευτικής αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, στην οποία ο πρωθυπουργός της Εσθονίας είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης, και ενός πολυκομματικού συστήματος. Η νομοθετική εξουσία ασκείται από το εσθονικό κοινοβούλιο, η εκτελεστική από την κυβέρνηση, ενώ η δικαστική εξουσία είναι ανεξάρτητη από τις υπόλοιπες. Η Εσθονία είναι μέλος των Ηνωμένων Εθνών, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΝΑΤΟ και άλλων οργανισμών.

Ανώτατος άρχοντας
-----------------

Ο Πρόεδρος της Εσθονίας εκλέγεται από το Κοινοβούλιο (*Riigikogu*) για μια πενταετή θητεία. Εάν ένας υποψήφιος δεν εξασφαλίσει τα δύο τρίτα των ψήφων στους τρεις κύκλους των ψηφοφοριών στη βουλή, κατόπιν μια ειδική εκλογική συνέλευση (αποτελούμενη από τα μέλη του κοινοβουλίου και τους αντιπρόσωπους της τοπικής αυτοδιοίκησης) εκλέγει τον Πρόεδρο, μεταξύ των δύο υποψηφίων που συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο ποσοστό ψήφων.

Εκτελεστική εξουσία
-------------------

Ο Πρωθυπουργός της Εσθονίας είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης, διορισμένος από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, με την συγκατάθεση του Κοινοβουλίου. Συνήθως ως πρωθυπουργός επιλέγεται ο ηγέτης του μεγαλύτερου κόμματος ή κομματικού συνασπισμού του Κοινοβουλίου. Οι περισσότερες δραστηριότητες της κυβέρνησης κατευθύνονται από τον πρωθυπουργό, καθώς είναι, σύμφωνα με το σύνταγμα της χώρας, ο επιβλέπων το έργο της κυβέρνησης. Η σημασία του ρόλου του πρωθυπουργού στην κυβέρνηση και οι σχέσεις του με τους υπουργούς, εξαρτώνται συχνά από τη θέση του κόμματός του και την επιρροή που ασκεί μέσα στο κόμμα του. Εάν ο πρωθυπουργός έχει μια ισχυρή θέση μέσα στο κόμμα του και αν η κυβέρνηση αποτελείται από αντιπροσώπους μόνο εκείνου του κόμματος, τότε μπορεί να απολαύσει ιδιαίτερη θέση εντός της κυβέρνησης. Σε όλες τα κρίσιμα εθνικά ερωτήματα, εντούτοις, η τελική απόφαση λαμβάνεται από το κοινοβούλιο ως τη νομοθετική δύναμη της Εσθονίας.

Νομοθετική εξουσία
------------------

Το Κοινοβούλιο της Εσθονίας (*Riigikogu*) εκλέγει 101 μέλη, για μια τετραετή θητεία, μέσω ενός αναλογικού αντιπροσωπευτικού συστήματος. Μόνο οι Εσθονοί πολίτες μπορούν να συμμετέχουν στις βουλευτικές εκλογές. Η ψήφος μέσω διαδικτύου, που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στις τοπικές εκλογές του 2005, λαμβάνονται υπόψη στην εκλογή των μελών του κοινοβουλίου, καθώς και του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου.

Δικαστική εξουσία
-----------------

Το ανώτατο δικαστήριο στην Εσθονία είναι το Εθνικό Δικαστήριο (*Riigikohus*), στο οποίο υπάρχουν 19 δικαστές, εκ των οποίων ο πρόεδρος διορίζεται από το Κοινοβούλιο, μετά από πρόταση του Προέδρου Δημοκρατίας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10   Estonia Country Study Guide, IBP USA, ISBN 1438774346
2. 1 2 3 4 5 6 7
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2016.
4. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πολιτική της Εσθονίας** |

* Erik Herron's Guide to Politics of East Central Europe and Eurasia Αρχειοθετήθηκε 2006-07-02 στο Wayback Machine.
* Estonica : Estonia in brief : Political system:
Η **Ένωση για ένα Λαϊκό Κίνημα** (Γαλλικά:*Union pour un Mouvement Populaire*, UMP) ήταν ένα κεντροδεξιό πολιτικό κόμμα στη Γαλλία, και ένα από τα δύο μεγάλα σύγχρονα πολιτικά κόμματα στη χώρα μαζί με το κεντροαριστερό Σοσιαλιστικό Κόμμα. Το UMP ιδρύθηκε το 2002 ως συγχώνευση αρκετών κεντροδεξιών κομμάτων υπό τον Πρόεδρο Ζακ Σιράκ. 

Ο τελευταίος ηγέτης της Νικολά Σαρκοζί εκλέχθηκε Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας το 2007, και το κόμμα είχε την απόλυτη πλειοψηφία στη Εθνοσυνέλευση. Ο Ζαν-Φρανσουά Κοπέ ήταν ο γενικός γραμματέας του κόμματος. Η UMP ήταν μέλος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (EPP), της Διεθνούς Κεντρώων Δημοκρατών (CDI) και της Διεθνούς Δημοκρατικής Ένωσης (IDU).

Το κόμμα μετονομάστηκε στις 30 Μαΐου 2015 και απέκτησε την ονομασία Οι Ρεπουμπλικανοί.

Ιστορία
-------

### Παρασκήνιο

Από την δεκαετία του 1980, οι πολιτικές ομάδες της κοινοβουλευτικής δεξιάς ενώθηκαν με τις δυνάμεις γύρω από τις αξίες του οικονομικού φιλελευθερισμού και της οικοδόμησης της Ευρώπης. Οι αντιπαλότητες τους συνεισέφεραν στην ήττα τους στις εκλογές του 1981 και του 1988.

Πριν τις νομοθετικές εκλογές του 1993, ο Γκωλικός-συντηρητικός Συναγερμός για τη Δημοκρατία (RPR) και η κεντρώα Ένωση για την Γαλλική Δημοκρατία (UDF) δημιούργησαν μια εκλογική συμμαχία, την Ένωση για τη Γαλλία. Όμως, στην προεδρική εκστρατεία του 1995 διαιρέθηκαν αμφότερα μεταξύ των υποστηρικτών του Ζακ Σιράκ, ο οποίος τελικά εκλέχθηκε, και των υποστηρικτών του Εντουάρ Μπαλλαντύρ. Μετά την ήττα στις νομοθετικές εκλογές του 1997, το RPR και το UDF δημιούργησαν την Συμμαχία για τη Γαλλία για να συντονίσουν την δράση των κοινοβουλευτικών τους ομάδων.

### Ίδρυση και πρώιμα έτη

Πριν τις προεδρικές εκλογές του 2002, οι υποστηρικτές του Προέδρου Ζακ Σιράκ διαιρέθηκαν σε τρία δεξιά κοινοβουλευτικά κόμματα και ίδρυσαν μια ένωση με το όνομα **Union on the Move** (*Union en mouvement*).

Αναφορές
--------

1. 1 2 3  Wolfram Nordsieck. «France». Parties-and-elections.de. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Απριλίου 2007. Ανακτήθηκε στις 21 Απριλίου 2011.
2. ↑  Bolton, Doug (30 Μαΐου 2015). «Nicolas Sarkozy changes UMP party's name to The Republicans ahead of political comeback». *The Independent*. Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2015.
3. ↑  AFP (29 Μαΐου 2015). «France's Sarkozy renames UMP party 'The Republicans'». *Yahoo News*. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2015.
4. ↑  «chronologie UMP». France politique.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ένωση για ένα Λαϊκό Κίνημα** |

* Official website

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 78149066777065602993
* LCCN: n2004021654
* ISNI: 0000 0001 2193 3342
* GND: 10093154-6
* SUDOC: 077338332
* BNF: cb14451776v (data)

 |

 |
Ο **Γίγκμε Σίνγκγιε Βαντσούκ** (*Jigme Singye Wangchuck*, 11 Νοεμβρίου 1955-) ήταν ο τέταρτος βασιλιάς του Μπουτάν από το 1972 μέχρι το 2006.Γεννήθηκε στο Παλάτι του *Dechenchholing*, στην Θιμφού. Έγινε βασιλιάς σε ηλικία μόλις 17 ετών, στις 21 Ιουλίου 1972, μετά τον αδόκητο θάνατο του πατέρα του, Γίγκμε Ντορζί Βαντσούκ. Στέφθηκε επίσημα στις 2 Ιουνίου 1974 και στην εποχή της ανάρρησής του στο θρόνο ήταν ένας από τους νεότερους σε ηλικία μονάρχες διεθνώς. Είχε τον τίτλο "*Druk Gyalpo*", το οποίο σημαίνει «Δράκων Βασιλεύς».

Βιογραφία
---------

### Σπουδές και έργο

Σπούδασε στο Μπουτάν και στη Βρετανία. Συνέχισε την πολιτική του αργού αλλά σταθερού εκσυγχρονισμού της χώρας του, τερματίζοντας μάλιστα την απομόνωσή της. Το 1988 εισήγαγε την πολιτική του *Driglam Namzha* (ένα είδος σαβουάρ βιβρ), βάσει του οποίου έπρεπε όλοι οι πολίτες να φορούν παραδοσιακά ρούχα σε δημόσια θέα και εισήγαγε τη διδασκαλία της εθνικής γλώσσας (της Ντζόνγκχα) στα σχολεία. Το 1998 μείωσε εθελοντικά τις απόλυτες εξουσίες του και άρχισε να κυβερνάει υπό τις συμβουλές του υπουργικού συμβουλίου.

Στα τέλη του 2003, αποφάσισε την πρώτη στρατιωτική επιχείρηση του Μπουτάν σε 100 και πλέον χρόνια, σε μια προσπάθεια να εκδιώξει τους αυτονομιστές από το Άσαμ, οι οποίοι έκαναν χρήση του εδάφους του Μπουτάν με σκοπό τις επιδρομές τους στην Ινδία.

### Οικογένεια

Έχει τέσσερις γυναίκες-βασίλισσες, οι οποίες όλες είναι αδελφές. Ο ίδιος προτιμούσε να κυβερνά από το Γραφείο του και όχι από το θωρακισμένο παλάτι του, απόδειξη ότι ζει μια απλή ζωή. Έχει πέντε γιους και πέντε κόρες. 

### Παραίτηση και διαδοχή

Στις 17 Δεκεμβρίου 2005 ανακοίνωσε την πρόθεσή τουνα παραιτηθεί από το θρόνο το 2008. Τελικά, στις 14 Δεκεμβρίου 2006, με βασιλικό διάταγμα, παραιτήθηκε από το θρόνο και τον διαδέχθηκε ο 26χρονος, μεγαλύτερος γιος του
 Γίγκμε Κεσάρ Ναμγκιάλ Βανγκτσούκ (*Dasho Jigme Khesar Namgyel Wangchuck*).

Ο Γίγκμε Σίνγκγιε Βαντσούκ ανακηρύχθηκε από το περιοδικό Timeως ένα από τα 100 σημαντικά πρόσωπα του Κόσμου για το 2006. Μερικοί από τους Δυτικούς τον έχουν κατηγορήσει για εθνοκαθάρσεις, καθώς εκδίωξε 500 χιλιάδες Νεπαλέζους από τη χώρα του, ώστε να διατηρηθεί η εθνική καθαρότητα του μικρού βασιλείου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά) *Munzinger Personen*. 00000013327. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Σεπτεμβρίου 2016.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Σεπτεμβρίου 2016.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Σεπτεμβρίου 2016.
5. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Σεπτεμβρίου 2016.
6. ↑  Ανακτήθηκε στις 22  Μαρτίου 2020.
7. ↑  «His Majesty the King's historic National Day Address - 2005». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 5 Μαΐου 2009.
8. ↑  BBC NEWS | South Asia | Bhutan king announces abdication
9. ↑  Jigme Singye Wangchuk - TIME
10. ↑  «Jigme Singye Wangchuk - TIME». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 5 Μαΐου 2009.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 68568859
* LCCN: no99060786
* ISNI: 0000 0000 7871 5533
* GND: 129743771

 |

 |
Ο **Βασίλειος Ραποτίκας** (1888 - 1943 ή 1944, αναφέρεται και ως Ραμπότικας ή Ραμπουντίκας) ήταν Έλληνας δοσίλογος, ο οποίος έμεινε γνωστός για τη δράση του την περίοδο της Κατοχής ως ηγετικό στέλεχος της αποσχιστικής Ρωμαϊκής Λεγεώνας.

Βιογραφία
---------

Ο Ραποτίκας γεννήθηκε το 1888 στον Γράμμο, που τότε ανήκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, και ήταν Αρβανιτόβλαχος, ενώ σύμφωνα με μια εκδοχή ενδέχεται να καταγόταν από περιοχή της σημερινής Αλβανίας. Αναφέρεται πως σε νεαρή ηλικία συμμετείχε στον Μακεδονικό Αγώνα. Αργότερα έδρασε επί σειρά ετών ως ληστοκτηνοτρόφος και ληστοτρόφος, όντας εγκαταστημένος από τα πρώτα χρόνια του Μεσοπολέμου στην περιοχή της Λάρισας. Παράλληλα, μέσω των δραστηριοτήτων του είχε αποκτήσει αρκετές διασυνδέσεις στη Θεσσαλία, την Ήπειρο και τη δυτική Μακεδονία, ωστόσο αργότερα υπέστη οικονομική καταστροφή.

Με την έναρξη της Κατοχής, ο Ραποτίκας εντάχθηκε στη Ρωμαϊκή Λεγεώνα των Διαμάντη και Ματούση. Ανέλαβε την αρχηγία της πρώτης ένοπλης ομάδας της οργάνωσης, ξεκινώντας τη δράση του ήδη από το καλοκαίρι του 1941 σε κοινές επιχειρήσεις με ιταλικές δυνάμεις. Το τμήμα του, το οποίο αποτέλεσε - μαζί με εκείνο του Γ. Μητσιμπούν(ι)α - ένα από τα δύο κυριότερα ένοπλα σώματα της δοσιλογικής οργάνωσης, χαρακτηρίζεται από άποψη στελέχωσης και πειθαρχίας ως χαμηλής ποιότητας, αλλά και ιδιαιτέρως βίαιο. Παράλληλα, ο Ραποτίκας συμμετείχε και σε διάφορες προπαγανδιστικές δράσεις της οργάνωσης. Το 1942, δυνάμεις του ΕΛΑΣ πραγματοποίησαν αποτυχημένη ενέδρα εναντίον του στην οποία σκοτώθηκε ένας από τους άνδρες του. Ενδιάμεσα, φαίνεται να απέρριψε προτάσεις περί αποχώρησης από τη Λεγεώνα και ένταξής του στον ΕΛΑΣ.

Εντέλει ο Ραποτίκας αιχμαλωτίστηκε από τον ΕΛΑΣ, διαπομπεύτηκε και ακολούθως εκτελέστηκε ή λιντσαρίστηκε από το πλήθος. Ο θάνατός του εντοπίζεται χρονικά λίγες ημέρες μετά την ιταλική συνθηκολόγηση ή - σύμφωνα με άλλη εκδοχή - κατά την περίοδο της Απελευθέρωσης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Καλογρηάς, Βάιος (2012). *Το αντίπαλο δέος. Οι εθνικιστικές οργανώσεις αντίστασης στην κατεχόμενη Μακεδονία. 1941-1944*. Θεσσαλονίκη: University Studio Press. σελ. 102.
2. 1 2  Ηλιάδου-Τάχου, Σοφία (2017). *Τα χρώματα της βίας στη Δυτική Μακεδονία 1941-1944. Κατοχή - Αντίσταση - Εθνοτικές και εμφύλιες συγκρούσεις*. Θεσσαλονίκη: Επίκεντρο. σελ. 253.
3. 1 2  Φλάισερ, Χάγκεν. *Στέμμα και σβάστικα. Η Ελλάδα της Κατοχής και της Αντίστασης 1941-1944*. **1**. Αθήνα: Εκδόσεις Παπαζήση. σελ. 367.
4. 1 2 3 4 5 6 7  Κολιόπουλος, Ιωάννης Σ. (1996) [1994]. *Λεηλασία Φρονημάτων: Το Μακεδονικό ζήτημα στην Κατεχόμενη Δυτική Μακεδονία (1941-1944)*. **Α΄**. Θεσσαλονίκη: Βάνιας. σελ. 50.
5. 1 2 3 4 5 6  Παπαγιάννης, Σταύρος Αστερίου (2004). *Τα παιδιά της λύκαινας. Οι «επίγονοι» της 5ης Ρωμαϊκής Λεγεώνας κατά τη διάρκεια της Κατοχής (1941-1944)*. Σόκολης. σελ. 206-208.
6. ↑  Παπαγιάννης (2004). σελ. 616.
7. ↑  Καλογρηάς (2012). σελ. 102-103.
8. ↑  Παπαγιάννης (2004). σελ. 207-208.
9. ↑  Παπαγιάννης (2004). σελ. 207.
10. ↑  Παπαδόπουλου, Κώστα Δ. (2020). *Κόκκινη και μαύρη βία στην κατοχική Μαγνησία 1943-1944*. Αθήναι: Ίνδικτος. σελ. 89-90.
11. 1 2  Παπαγιάννης (2004). σελ. 208.
12. ↑  Καλογρηάς (2012). σελ. 107.
13. ↑  Παπαδόπουλου (2020). σελ. 378.
Ο **Έντουαρντ Μπάτελ** (αγγλικά: Edward Battell) ήταν ποδηλάτης από το Ηνωμένο Βασίλειο. Κατέκτησε χάλκινο μετάλλιο στους πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Αθήνα, το 1896.
Ο αθλητής αγωνίστηκε στα 333 μ. 100 χλμ. και σε αγώνες ποδηλασίας δρόμου. Ήρθε τρίτος στο αγώνισμα της ποδηλασίας δρόμου, που ήταν 87 χλμ. από την Αθήνα στον Μαραθώνα μετ' επιστροφής. Στα 333μ. ήρθε 4ος με χρόνο 26,2 δευτερόλεπτα. Ήταν μεταξύ των 7 από τους 9 που είχαν ξεκινήσει και δεν κατάφεραν να τερματίσουν στα 100 χλμ.

Διαμαρτυρίες
------------

Ο Μπάτελ εργαζόταν ως υπάλληλος στη βρετανική πρεσβεία στην Ελλάδα. Εκφράστηκαν ενστάσεις για το ότι ο ίδιος και ένας ακόμα ποδηλάτης, ο Φρανκ Κίπινγκ, εργάζονταν για τα προς το ζειν. Το γεγονός αυτό σήμαινε ότι δεν θεωρούνταν τζέντλεμαν όσοι ήταν ερασιτέχνες αθλητές. Οι υπάλληλοι έπρεπε να πληρώνονται και αυτό σήμαινε ότι ήταν τζέντλεμαν, άρα δεν έπρεπε να είναι ερασιτέχνες αθλητές. Οι διαμαρτυρίες δεν είχαν αποτέλεσμα και ο αθλητής αγωνίστηκε κανονικά.

Ολυμπιακοί Αγώνες
-----------------

Ο αγώνας των 87 χλμ. ήταν δύσκολος, καθώς το έδαφος ήταν τραχύ. Οι περισσότεροι ποδηλάτες είχαν τουλάχιστον μία πτώση. Ο Μπάτελ ήταν ανάμεσα σε αυτούς και τερμάτισε αιμορραγώντας και γεμάτος σκόνη. Εξαιτίας του ατυχήματός του τον πέρασε ο Έλληνας Αριστείδης Κωνσταντινίδης, ο οποίος είχε επίσης τρεις πτώσεις και το ποδήλατό του δεν μπορούσε να επισκευαστεί. Ο Κωνσταντινίδης δανείστηκε ένα άλλο και το έριξε σε τοίχο στην Αθήνα για να αποφύγει έναν θεατή. Τελικά δανείστηκε ένα ακόμη ποδήλατο και κατάφερε να τερματίσει πρώτος, καθώς ο Μπάτελ ήταν ήδη εξαντλημένος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Price, Mike (2000), Days of Gold and Glory, privately published, UK
2. ↑  *Ullrich leads team-mates to podium* Αρχειοθετήθηκε 2004-08-30 at Archive.is The Sunday Times
3. ↑  «Sports Reference.com». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Απριλίου 2010. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2010.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Edward Battell  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το  **Ενιαίο Σοσιαλιστικό Κόμμα** (Γαλλ.: *Parti Socialiste Unifié, PSU*) ήταν γαλλικό κόμμα της νέας Αριστεράς.

Ιδρύθηκε το 1960 από σοσιαλιστές αντίθετους στον πόλεμο της Αλγερίας και στη συνεργασία του SFIO με τον Ντε Γκολ και από κομμουνιστές που αποχώρησαν από το ΚΚ μετά την εισβολή της Σοβιετικής Ένωσης στην Ουγγαρία το 1956. Από τα μέσα της δεκαετίας του 60 θα επηρεαστεί όλο και περισσότερο από τις ιδέες της νέας αριστεράς, όπως η αυτοδιαχείριση, και θα στηρίξει το φοιτητικό κίνημα του Μάη του 68. Το 1973 μεγάλο τμήμα του κόμματος με επικεφαλής το ηγετικό στέλεχος Μισέλ Ροκάρ θα προσχωρήσει στο νέο Σοσιαλιστικό Κόμμα και από τότε η επιρροή του ενιαίου σοσιαλιστικού κόμματος θα περιοριστεί δραστικά.

Το 1981 η υποψήφια του κόμματος για την προεδρία θα συγκεντρώσει μόνο 1,11%. Στη συνέχεια το ενιαίο σοσιαλιστικό κόμμα θα συμμετάσχει στην κυβέρνηση σοσιαλιστών και κομμουνιστών μέχρι το 1984. 

Το 1989 θα διαλυθεί. Τμήματα του θα δημιουργήσουν την Κόκκινη και Πράσινη Εναλλακτική η οποία με τη σειρά της θα διασπαστεί το 1998 και τμήματα της θα προσχωρήσουν στους Πράσινους και άλλα τμήματα θα δημιουργήσουν τους Εναλλακτικούς.

Πηγές
-----

* Τα αρχεία του Ενιαίου Σοσιαλιστικού Κόμματος (Γαλλικά)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Parti socialiste unifié στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 150725244
* ISNI: 0000 0000 9316 8427
* SUDOC: 026486164
* BNF: cb11872551w (data)
* NKC: uk2011665654

 |

 |
Ο **Κομλάν Μαλί** (*Komlan Laphasha Mally*, 1960-) είναι πολιτικός από το Τόγκο. Υπηρέτησε ως πρωθυπουργός από το 2007 ως το 2008. Έγινε πρωθυπουργός του Τόγκο τον Δεκέμβριο του 2007.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 12 Απριλίου του 1960 στην Αντιβά. Είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κυβερνώντος κόμματος, που έχει το όνομα του Συναγερμού του Λαού του Τόγκο (RPT). Για κάποιο διάστημα υπηρέτησε ως νομάρχης στις επαρχίες Γουάγουα και Γκολφ. Τον Σεπτέμβριο του 2006 διορίστηκε υπουργός Αστικής Ανάπτυξης και Πολεοδομίας στην κυβέρνηση του πρωθυπουργού Γιαγοβί Αγκμπογιμπό, αξίωμα στο οποίο υπηρέτησε ως τον Δεκέμβριο του 2007. Εξελέγη ως υποψήφιος του RPT στις βουλευτικές εκλογές του Οκτωβρίου του 2007 από την επαρχία Αμού. Έπειτα από τις εκλογές, διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Φωρ Γκνασίγκμπε στις 3 Δεκεμβρίου του 2007. Την περίοδο του διορισμού του θεωρούνταν σχετικά άγνωστος στην πολιτική σκηνή του Τόγκο.

Ο Μαλί παραιτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου του 2008.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6  "Komlan Mally à la barre"[*νεκρός σύνδεσμος*], Republicoftogo.com, 3-12-2007.
2. 1 2 3  "Togo: Komla Mally nommé Premier ministre" Αρχειοθετήθηκε 2012-08-01 at Archive.is, Panapress (afriquenligne.fr),3-12-2007.
3. 1 2  [ Αρχειοθετήθηκε 2007-11-29 στο Wayback Machine. Τελικά αποτελέσματα, 30-10-2007
4. ↑  Togolese prime minister resigns after less than one year in office - People's Daily Online

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 5293152139992211100008
* GND: 1154452344

 |

 |
Η **Σφήκα η ευρωπαϊκή** (*Vespa crabro*) είναι η μεγαλύτερη οργανωμένη κοινωνικά σφήκα στην Ευρώπη και το μεγαλύτερο είδος σφήκας σε αναφορά στη Βόρεια Αμερική. Είναι στην πραγματικότητα η μοναδική αληθινή σφήκα που απαντάται στην Βόρεια Αμερική.   Οι V. crabro συνήθως θεωρούνται παράσιτα από εκείνα που οι άνθρωποι έρχονται σε επαφή μαζί τους. Σφήκες, όπως η *V. crabro*, είναι γνωστές για την κατασκευή φωλιάς που περικλείνεται τριγύρω από φυτικά υλικά και άλλες ίνες προς δημιουργία πολύπλοκης φωλιάς από χαρτί.

Αυτό το είδος θα κεντρίσει τα θύματά του σε περίπτωση που εκδιωχθεί ή θα το μαγκώσουν με το χέρι, αλλά γενικότερα αποφεύγει τη σύγκρουση. Είναι επίσης αμυντικές για την κυψέλη τους και μπορεί να γίνουν επιθετικές γύρω από πηγές της τροφής τους. Είναι σαρκοφάγες και τρώνε μεγάλα έντομα: κυρίως σφήκες, μεγάλα λεπιδόπτερα (πεταλούδες, σκώρους κ.α.), και άλλες μεγάλες μέλισσες. Πρέπει να λαμβάνεται μέριμνα όταν συναντώνται σε αυτές τις περιπτώσεις, καθώς μπορεί να τσιμπήσουν χωρίς προειδοποίηση. Ο πόνος από το κεντρί μπορεί να συνεχιστεί για αρκετές ημέρες συνοδευόμενο από οίδημα. Τα θύματα καλό θα είναι να αναζητήσουν ιατρική βοήθεια σε περίπτωση αλλεργικής αντίδρασης.

Είδος
-----

Περιγραφή
---------

*Vespa crabro* οπίσθια όψη
Αρσενική *Vespa crabro* εμπρόσθια όψη

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Hornets: Gentle Giants». Dieter Kosmeier. 2013. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2014.
2. ↑  
Davis, M. (2011). «A Hornet (Vespa crabro) Steals Prey from a Spider (Argiope aurantia)». *Southeastern Naturalist* **10** (1): 191–192. doi:10.1656/058.010.0119.
3. ↑  
Bagriaçik, N. (2011). «Determination of some structural features of the nest paper of *Vespa orientalis* Linneaus, 1771 and *Vespa crabro* Linneaus, 1758 (Hymenoptera: Vespinae) in Turkey». *Archives of Biological Sciences* **63** (2): 449–455. doi:10.2298/ABS1102449B.
4. ↑  «European hornet». *Clemson.edu*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Σεπτεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2015.
Η **Λολέτ Παγιό** (*λατινικό αλφάβητο : Lolette Payot-Dodille*) (17 Απριλίου 1910 - Φεβρουάριος 1988), ήταν Ελβετο-Γαλλίδα πρώην πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης.

Η Παγιό γεννήθηκε στις 17 Απριλίου 1910 στη Λωζάνη. Έμαθε να παίζει τένις σε ηλικία 8 ετών στα γήπεδα του γηπέδου τένις του Montchoisi. Στην ηλικία των 13 ετών, κέρδισε για πρώτη φορά το ελβετικό εθνικό πρωτάθλημα.

Η Παγιό συμμετείχε στο Γουίμπλετον από το 1929 έως το 1935, φτάνοντας στα προκριματικά του 1931, 1933 και 1934. Στα γαλλικά πρωταθλήματα έφτασε στους προημιτελικούς το 1932, 1934 και 1935. Το 1935 κέρδισε το Γαλλικό πρωτάθλημα στο διπλό μεικτό με συμπαίκτη τον Μαρσέλ Μπερνάρ. Ήταν Νο 4 στον κόσμο το 1932.

Τον Αύγουστο του 1932 κέρδισε τον τίτλο του απλού στο γερμανικό πρωτάθλημα στο Αμβούργο. Η Παγιό κέρδισε τα ελβετικά εθνικά πρωταθλήματα επτά φορές στη σειρά από το 1929 έως το 1935. Κατά τη διάρκεια του ελβετικού πρωταθλήματος τον Ιούλιο του 1935 η Παγιό έπεσε σοβαρά άρρωστη. Χρειάστηκε ένας χρόνος για να ανακάμψει, και αποφάσισε να αποσυρθεί από το ερασιτεχνικό τένις. Στη συνέχεια άνοιξε σχολή αντισφαίρισης και εργάστηκε ως προπονητής στο Montchoisi. Τον Ιανουάριο του 1937, παντρεύτηκε τον Γάλλο Ρόμπερτ Ντόβιλ στη Λωζάννη και πήρε τη γαλλική υπηκοότητα.

Μέχρι το 1943 η Παγιό είχε αρχίσει να παίζει και πάλι στα τουρνουά αντισφαίρισης. Τον Αύγουστο του 1945, κέρδισε τον τίτλο του απλού στο γαλλικό πρωτάθλημα. Ο τίτλος, ωστόσο, δεν αναγνωρίζεται από την Γαλλική ομοσπονδία αντισφαίρισης και τη Διεθνή ομοσπονδία αντισφαίρισης.

Η Παγιό συνέχισε να εργάζεται ως προπονήτρια και γραμματέας στη λέσχη τένις του Montchoisi μέχρι το 1982. Πέθανε σε ηλικία 77 ετών το Φεβρουάριο του 1988..

Πηγές - Παραπομπές
------------------

1. 1 2  «La championette de tennis Lolette Payot toujours dynamique».. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2014.  Εξωτερικός σύνδεσμος στο `|website=` (βοήθεια)
2. 1 2  «Lolette Payot». *Gazette de Lausanne* (Lausanne). 11 May 1935. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2014-02-20.. Ανακτήθηκε στις 3 February 2014.
3. 1 2  Collins, Bud (2010). *History of Tennis* (2nd έκδοση). New York City: New Chapter press. σελ. 722. ISBN 978-0942257700.
4. ↑  «Abschluss der Deutschen Tennis-Meisterschaften» (στα German). *Hamburger Nachrichten*. 15 August 1932. .
5. ↑  «Historique». *www.montchoisitc.ch*. Montchoisi TC. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2014.
6. ↑  «Courtes Nouvelles». *Le Rhôhne*. 15 January 1937.. Ανακτήθηκε στις 3 February 2014.
7. ↑  «Le bilan d'une saison». *Gazette de Lausanne* (Lausanne). 12 July 1943.. Ανακτήθηκε στις 3 February 2014. [*νεκρός σύνδεσμος*]
8. ↑  «Lolette Payot championette de France». *Gazette de Lausanne* (Lausanne). 7 August 1945. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2014-02-20.. Ανακτήθηκε στις 3 February 2014.
9. ↑  «Lolette Payot n'est plus». *Gazette de Lausanne* (Lausanne). 27 February 1988. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2014-02-21.. Ανακτήθηκε στις 3 February 2014.
Πρόλογος
--------

Σύμφωνα με έναν Βαβυλωνιακό μύθο που μιλά για τη δημιουργία του κόσμου, η Βαβυλωνιακή δράκαινα Τίαματ ήταν το αλμυρό νερό της κοσμικής αβύσσου ενώ ο σύζυγός της, ο Άπσου, ήταν το γλυκό νερό. Από την ένωση των νερών τους δημιουργήθηκε μια γενιά θεών. Τα παιδιά των θεών σκότωσαν τον Άπσου. Η Τίαματ ορκίστηκε να πάρει εκδίκηση γεννώντας μια γενιά δράκων και άλλων τεράτων. Ένας από τους νεαρότερους θεούς, ο Μαρδούκ, εκτόξευσε ένα βέλος στο στόμα της, ενώ εκείνη βρισκόταν μέσα στη σπηλιά της, και έπειτα την έκοψε στα δύο δημιουργώντας το γνωστό μας σύμπαν.

Τίαματ
------

Στην αρχαία Βαβυλώνα, η **Τίαματ** [Tiamat στα Αγγλικά και Θαλάττη (*Thaláttē*) στα αρχαία ελληνικά], θεά της αλμυρής θάλασσας, μαζί με τον **Άμπζου** (Abzu) ή αλλιώς Άπσου (Absu), θεός του γλυκού νερού και σύζυγος της Τίαματ, ζευγάρωσαν και γέννησαν μια γενιά θεών. Η Τίαματ συμβολίζει το χάος της αρχέγονης δημιουργίας. Είναι θηλυκιά, ωστόσο σε έναν παρόμοιο αρχαίο μύθο της Κίνας, η Τίαματ λέγεται αντίστοιχα Πάνγκου (Pangu). Επίσης αναφέρεται ως 'η αστραφτερή'. Η Τίαματ απεικονίζεται ως δράκαινα, αν και υπάρχουν κάποιες θεωρίες που λένε πως είναι ένα θαλάσσιο ερπετό.

### Μυθολογία

Ο μύθος στην **Ένουμα ελίς** (Enûma Elish) όπως αναφέραμε, μαζί με τον Άμπζου δημιουργούν την πρώτη γενιά θεών. Ωστόσο, ο Άμπζου δεν μπορούσε να ανεχτεί τη φασαρία των παιδιών τους. Αν και η Τίαματ παρακάλεσε τον Άμπζου να έχει υπομονή, εκείνος ορκίστηκε να τα σκοτώσει. Κήρυξε πόλεμο με τα παιδιά του. Τα παιδιά του, με τη βοήθεια ενός θεού, του **Ία** (Ea) ή αλλιώς **Ένκι** (Enki), έβαλαν τον Άμπζου σε έναν μόνιμο ύπνο, ουσιαστικά σκοτώνοντάς τον. Η Τίαματ κυριεύτηκε από την οργή της και αποφάσισε να σκοτώσει και εκείνη τα παιδιά της για να εκδικηθεί τον τώρα κοιμισμένο σύζυγό της. Οι θεοί επέλεξαν τον **Μάρδουκ** (Marduk) να πολεμήσει την Τίαματ, καθώς αναγνώριζαν τη δύναμή της. Η Τίαματ, μαζί με ένα από τα παιδιά της, τον Κίνγκου (Kingu), γέννησε 11 παιδιά τα οποία, αντί για αίμα στις φλέβες τους, είχαν δηλητήριο.

Ο Μάρδουκ βάζει τέλος στη μάχη γεμίζοντας την Τίαματ με αέρα και εκτοξεύοντας ένα βέλος στην κοιλιά της. Με το άνω μισό της σώμα δημιούργησε τον ουρανό και με το κατώτερο τη Γη. Τα μάτια της έγιναν οι πηγές των ποταμών Ευφράτη και Τίγρη και η ουρά της σχημάτισε τον γαλαξία μας. Με το αίμα του Κίνγκου, ο Μάρδουκ δημιούργησε τους ανθρώπους, οι οποίοι θα υπηρετούσαν τις νεαρές Igigi θεότητες. Σημαντικό είναι επίσης να αναφέρουμε πως η Τίαματ, πριν τη μάχη, έδωσε στον Κίνγκου το Δισκίο των Πεπρωμένων, το οποίο πήρε ο Μάρδουκ αφού τον σκότωσε και συνεπώς τον ρόλο ως επικεφαλής του Βαβυλωνιακού πανθέου.

#### Εμφάνιση

Με βάση την Ένουμα ελίσ, η Τίαματ έχει ουρά, μηρούς, "κάτω μέρη", κοιλιά, λαιμό, μάτια, κρανίο, κεφάλι, στόμα, χείλια, μήτρα και στο εσωτερικό του σώματός της καρδιά, αρτηρίες και αίμα. Ο Αλεξάντερ Χέηντελ, ένας ασσυριολόγος και βιβλικός μελετητής στο πανεπιστήμιο του Chicago, υποστηρίζει πως δεν μπορεί η Τίαματ να απεικονιστεί ως δράκαινα με σιγουριά, πολλοί όμως μελετητές αμελούν αυτόν τον ισχυρισμό.

Αν και στο παιχνίδι 'Dungeons & Dragons' η Τίαματ έχει πέντε (5) κεφάλια, κανονικά έχει μόνο ένα (1).

##### Πηγές

##### 

#####
Η **υποξανθίνη** είναι μια ετεροκυκλική χημική ένωση που σχηματίζεται ως ενδιάμεσο προϊόν του μεταβολισμού των πουρινών. Με επίδραση του ενζύμου ξανθινοξειδάση μετατρέπεται σε ξανθίνη, η οποία με το ίδιο ένζυμο οξειδώνεται τελικά προς ουρικό οξύ. Πολύ σπάνια εμφανίζεται ως συστατικό των νουκλεϊκών οξέων. Απαντάται σε ελεύθερη μορφή στα ούρα.

Ιδιότητες
---------

Η υποξανθίνη εμφανίζεται με διάφορες ταυτομερείς μορφές που βρίσκονται σε ισορροπία:

Ταυτομέρεια ιμίνης–εναμίνης της υποξανθίνης.

Ταυτομέρεια λακτάμης–λακτίμης της υποξανθίνης.
Από την υποξανθίνη παράγεται η ινοσίνη.

Βιολογικός ρόλος
----------------

Η υποξανθίνη συνιστά παράγοντα ανάπτυξης μικροοργανισμών και λειτουργεί επίσης ως χρωστική ουσία για κάποια ψάρια.
Ο **Κααμπί Ελ Γιαχρουτού Μοχάμετ** (Caabi El-Yachroutu Mohamed) είναι πολιτικός από τα νησιά Κομόρες. Υπηρέτησε σε διάφορα πολιτικά αξιώματα μεταξύ αυτών σε εκείνα του αρχηγού κράτους και του πρωθυπουργού. Υπηρέτησε επίσης στο αξίωμα του γραμματέα της Επιτροπής του Ινδικού Ωκεανού.

Καριέρα
-------

Γεννήθηκε πιθανότατα το 1948 και έγινε πρωθυπουργός στις 29 Απριλίου του 1995. Διατηρήθηκε στο αξίωμα αυτό ως τις 27 Μαρτίου του 1996. Μετά το πραξικόπημα του μισθοφόρου Μπομπ Ντενάρ το 1995, το οποίο κατεστάλη από τις γαλλικές δυνάμεις, ανέλαβε υπηρεσιακός πρόεδρος από τις 5 Οκτωβρίου του 1995 ως τις 26 Ιανουαρίου του 1996. Τον Ιούλιο του 2004 ανέλαβε υπουργός Υγείας.

Ανέλαβε Αντιπρόεδρος τον Ιούνιο του 2002 και παρέμεινε μέχρι την παραίτησή του, στις 27 Φεβρουαρίου του 2006, προκειμένου να λάβει μέρος στις προεδρικές εκλογές για το αξίωμα του προέδρου της Ένωσης. Στον πρώτο γύρο των εκλογών , ο οποίος διενεργήθηκε στις 16 Απριλίου του 2006, ήρθε 4ος λαμβάνοντας ποσοστό 10,86% , με αποτέλεσμα να αποκλειστεί από τον δεύτερο γύρο.

Αργότερα υποστήριξε τον πρόεδρο του Ανζουάν, Μοχάμετ Μπακάρ. Μερικές ημέρες μετά την εισβολή στο νησί, τον Μάρτιο του 2008, η οποία οδήγησε στην ανατροπή του Μπακάρ , ο Κααμπί συνελήφθη έχοντας δηλώσει πρόθυμος να παραδοθεί στον κομοριανό στρατό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: «BnF catalogue général» (Γαλλικά) Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας. Παρίσι. Ανακτήθηκε στις 4  Μαΐου 2021.
2. ↑  Υπουργοί Υγείας αφρικανικών κρατών Αρχειοθετήθηκε 2009-06-18 στο Wayback Machine.- αρχείο σε μορφή .pdf
3. ↑  Elections in the Comoros
4. ↑  "Former VP, other Bacar’s allies arrested in Anjouan" Αρχειοθετήθηκε 2009-03-02 at Archive.is, African Press Agency, 30-3-2008.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 235146299
* ISNI: 0000 0003 8540 7717
* SUDOC: 167274228
* BNF: cb151060025 (data)

 |

 |
Η **αρτεμισινίνη** είναι μια χημική ένωση που ανήκει στα φυσικά προϊόντα και χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ελονοσίας που προκαλείται από το παράσιτο *Plasmodium falciparum*. Ανακαλύφθηκε από την κινέζα χημικό Του Γιουγιού ως συστατικό του φυτού *Artemisia annua*, το οποίο χρησιμοποιείται στην παραδοσιακή κινέζικη ιατρική. Η ανακάλυψή της τιμήθηκε με το Νόμπελ Ιατρικής το 2015. Η αρτεμισινίνη ανήκει στην κατηγορία των σεσκιτερπενικών λακτονών. Στη χημική της δομή απαντάται μια ασυνήθιστη γέφυρα υπεροξειδίου, χαρακτηριστικό στο οποίο οφείλεται και η ανθελονοσιακή της δράση. 

Η αρτεμισινίνη σε συνδυασμό με ορισμένα ημισυνθετικά ανάλογα της χρησιμοποιείται ως και σήμερα για την αντιμετώπιση της ελονοσίας. Ωστόσο, η χαμηλή βιοδιαθεσιμότητα και το υψηλό κόστος παραγωγής τους, καθιστούν τη θεραπεία βασισμένη στην αρτεμισινίνη, ασύμφορη. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά τη συνδυαστική θεραπεία με αρτεμισινίνη και κάποιο άλλο ανθελονοσιακό φάρμακο, ως θεραπεία επιλογής για την ελονοσία.

Αναφορές
--------

1. ↑  Naftemporiki (2015-05-10). «Ιρλανδός, Ιάπωνας και Κινέζα μοιράζονται το Νόμπελ Ιατρικής 2015». *naftemporiki.gr*.. Ανακτήθηκε στις 2017-09-12.
2. ↑  «Artemisinin | The Merck Index Online». *www.rsc.org* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2017.
3. ↑  «WHO | WHO calls for an immediate halt to provision of single-drug artemisinin malaria pills». *www.who.int*. Ανακτήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2017.
Ο **Τάσος Μαντζώρος** (γεν. Δεσφίνα Φωκίδας, 14 Φεβρουαρίου 1969) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, από τους γνωστότερους επιθετικούς που ανέδειξε το ποδόσφαιρο της Φωκίδας και 2 φορές πρωταθλητής Δ΄Εθνικής.

Υπήρξε στέλεχος της Μικτής Φωκίδας και κορυφαίος σκόρερ σε όλες τις ομάδες που αγωνίσθηκε. Ο αδελφός του Στάθης Μαντζώρος, επίσης παλαιός ποδοσφαιριστής, έχει εκλεγεί δήμαρχος Δεσφίνας επί σειρά ετών.

Το ξεκίνημα
-----------

Ξεκίνησε τον αθλητισμό σε ηλικία 15 ετών, την άνοιξη του 1984 στον Ησαΐα Δεσφίνας, με τον οποίο έπαιξε στα τοπικά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Φωκίδας έως και το καλοκαίρι του 1987, οπότε εντάχθηκε στους ερασιτέχνες της ΠΑΕ Λεβαδειακός. Τη διετία 1988-1989 αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ της ομάδας του στο οικείο πρωτάθλημα (Ερασιτεχνών ΠΑΕ Α΄Εθνικής).

Καριέρα
-------

Το 1989-90 ήταν πρωταθλητής Δ΄Εθνικής με τη Λαμία, ενώ την επόμενη τετραετία αποτέλεσε βασικό στέλεχος του Φωκικού, με τον οποίο κατέκτησε μια άνοδο στη Γ΄Εθνική, το 1992 στις 19/08/1992 σκόραρε για το κύπελλο Ελλάδας εναντίον του Πανσερραϊκού δίνοντας στον Φωκικό την μεγαλύτερη νίκη της ιστορίας του. Και τις 4 χρονιές που βρισκόταν στην ομάδα της Άμφισσας ήταν ο πρώτος σκόρερ της.

Τη διετία 1995-1996 βρέθηκε στο Λήλαντα Βασιλικού, επίσης πρώτος σκόρερ τόσο της ομάδας του, όσο και του Ομίλου Δ΄Εθνικής.

Το 1996-97 ήταν δεύτερος σκόρερ ομίλου Δ΄Εθνικής με τον Φωκικό, πίσω από τον Νταλάκα, ενώ την επόμενη διετία αγωνίσθηκε με τον Αστέρα Ιτέας επίσης στη Δ΄Εθνική, αναδεικνυόμενος σε κορυφαίο σκόρερ, ειδικά την πρώτη χρονιά (1997-98), όταν σημείωσε **17**  γκολ, αγωνιζόμενος σε όλα τα παιχνίδια της σεζόν και μη δεχόμενος ούτε μια κίτρινη κάρτα.

Εκλεισε ουσιαστικά την καριέρα του την περίοδο 2000-01 στον Φωκικό, σαν πρωταθλητής Φωκίδας. Ωστόσο, στα μέσα της δεκαετίας του 2000 επέστρεψε για λίγα παιχνίδια τόσο στον Α.Ο. Σάλωνα, όσο και στον Ησαΐα, όπου συμβολικά "κρέμασε" το δελτίο του.

Σπουδές-επαγγελματική ζωή
-------------------------

Ο Τάσος Μαντζώρος είναι Καθηγητής Φυσικής Αγωγής, Φυσικοθεραπευτής, με Master στη Διοίκηση Μονάδων Υγείας και Διδακτορικό στην Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Αθηνών(Εργαστήριο Πειραματικής Φυσιολογίας). Απασχολήθηκε στους Ολυμπιακούς της Αθήνας ως υπεύθυνος φυσικοθεραπευτής ποδοσφαίρου, καθώς επίσης και στην Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Αστυνομίας(Τσεχία 2014, Ολλανδία 2017) ενώ προσφέρει τις υπηρεσίες του επί σειρά ετών στην ομάδα του Φωκικού, του Αστέρα Ιτέας και πολλών άλλων αθλητικών σωματείων της Φωκίδας. Είναι ιδιοκτήτης Φυσικοθεραπευτηρίου και Γυμναστηρίου στην Άμφισσα από το 2000.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Το ηλεκτρονικό αρχείο της "Αθλητικής Ηχούς"

Παραπομπές
----------

1. ↑  Φύλλο "Αθλητικής Ηχούς" της 10 Μαΐου 1985, σελ.2
2. ↑  Φύλλο "Αθλητικής Ηχούς" της 9 Μαΐου 1998