recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Ροβέρτος Β΄**, γαλλ.: *Robert II de la Marck* (1468 – Νοέμβριος 1536) από τον Οίκο τού Λα Μαρκ, ήταν δούκας τού Μπουγιόν (σημερινό Βέλγιο), και κύριος τού Σεντάν (στη Γαλλία).  Ήταν γιος τού Ροβέρτου Α΄ τού Λα Μαρκ και της Ιωάννας τού Σωλσύ (Saulcy).

Βιογραφία
---------

Ο πατέρας του Ροβέρτος Α΄ ήταν εγγονός τού Έμπερχαρντ Β΄, εγγονού τού Έγκελμπερτ Β΄ κόμη τού Λα Μαρκ. Ο Ροβέρτος Β΄ πολέμησε ενάντια στους υποστηρικτές τού Ιωάννη τού Χόρν, επισκόπου της Λιέγης, μαζί με τις δικές του μικρές συνοριακές εμπλοκές στα τέλη τού 15ου αι.  Πολέμησε στη μάχη της Νοβάρα, σώζοντας τις ζωές των γιων του,  αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και χρειάστηκαν δύο μήνες για να αναρρώσει. 

Το 1518 ο Ροβέρτος Β΄ εγκατέλειψε τη γαλλική υπηρεσία, αφού η εταιρεία των λογχοφόρων του διαλύθηκε λόγω λεηλασίας.  Συμμάχησε με τον Κάρολο Α΄ της Ισπανίας, αλλά αργότερα συμφιλιώθηκε με τον Φραγκίσκο Α΄ της Γαλλίας. Το 1521 πολιόρκησε το Βιρτόν, υποκινώντας έτσι τον Τετραετή Πόλεμο.  Κατά τη διάρκεια τού πολέμου μεταξύ τού Καρόλου Α΄ και τού Φραγκίσκου Α΄ , ο Ροβέρτος Β΄ εκδιώχθηκε από τα εδάφη του από τον Κάρολο Α΄, τα οποία αποκαταστάθηκαν μετά στη Συνθήκη της Μαδρίτης (1526). 

Ο Ροβέρτος απεβίωσε το 1536 και τάφηκε στην εκκλησία τού Σαιν Λωράνς στο Σεντάν.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Αικατερίνη τού Κροΰ,  κόρη τού Φιλίππου Α΄ τού Κροΰ-Σιμαί, κόμη τού Σιμαί (Chimay), το 1490.  Είχαν τέκνα:

* Φιλιππίνη, παντρεύτηκε τον Ρενώ κύριο τού Μπεντερόντ  το 1521.
* Ροβέρτος Γ΄, κύριος τού Φλοράνζ (απεβ. 1537)
* Φίλιππος (απεβ.1545) .
* Αντώνιος .
* Γουλιέλμος κύριος τού Ζαμέτς (Jametz) .
* Ιωάννης, κύριος τού Ζάμετς .
* Ιάκωβος, ιππότης τού τάγματος τού Αγ. Ιωάννου της Ιερουσαλήμ .
* Ζακελίν, μοναχή .

Δείτε επίσης
------------

* Σατώ ντε Σεντάν

Παραπομπές
----------

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p58973.htm#i589728. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  p58973.htm#i589728. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
4. 1 2 3 4  Erasmus 1979, σελ. 257.
5. 1 2 3 4 5  Louisa 1995, σελ. 97.
6. ↑  Wolfe 2009, σελ. 110.
7. ↑  Potter 2008, σελ. 31.
8. 1 2 3 4 5 6  Bietenholz & Deutscher 1995, σελ. 363.
9. ↑  Hauser 1906, σελ. 130.
10. ↑  Kodres & Mänd 2013, σελ. 151.
11. ↑  Erasmus 1979, σελ. 257 note29.
To **Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Λιβύης** (αραβικά: دوري الدرجة الأولى الليبي لكرة القدم) αποτελεί την ανώτατη εθνική κατηγορία στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Λιβύης. Υπεύθυνη για τη διεξαγωγή της διοργάνωσης είναι η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Λιβύης.

Ιστορία
-------

Το πρωτάθλημα δημιουργήθηκε το 1963. Πριν από αυτό, υπήρχαν τρία επαρχιακά πρωταθλήματα, ένα για την Ανατολική, ένα για τη Δυτική και ένα για τη Νότια επαρχία. Η πρώτη περίοδος πρωταθλήματος σε εθνικό επίπεδο ήταν το 1963–64, στην οποία συμμετείχαν η πρωταθλήτρια της δυτικής επαρχίας Αλ Αχλί (Τρίπολη), η πρωταθλήτρια της ανατολικής επαρχίας Αλ Αχλί (Βεγγάζη) και η πρωταθλήτρια της νότιας επαρχίας Χιλάλ Σαμπά. Μετά την απόσυρση της Χιλάλ Σαμπά λόγω έλλειψης πόρων, το πρωτάθλημα περιορίστηκε σε δύο ομάδες. Η Αλ Αχλί (Τρίπολη) νίκησε την Αλ Αχλί (Βεγγάζη) με συνολικό σκορ 2–0 σε δύο αγώνες (1–0 εντός και εκτός έδρας) για να γίνει η πρώτη πρωταθλήτρια Λιβύης.

Το πρωτάθλημα έχει ταξινομηθεί από την IFFHS ως το 56ο υψηλότερο στον κόσμο για το 2009, καθιστώντας το 5ο υψηλότερο στην κατάταξη πρωταθλημάτων στον αραβικό κόσμο μετά το Σαουδικό Επαγγελματικό Πρωτάθλημα, την Αιγυπτιακή Πρέμιερ Λιγκ, τη Λιγκ 1 Αλγερίας και τη Λιγκ 1 Τυνησίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  IFFHS iffhs.de

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ανώτατα ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα της Αφρικής (CAF) |
| --- |
|  |
| 
* Αίγυπτος
* Αιθιοπία
* Ακτή Ελεφαντοστού
* Αλγερία
* Ανγκόλα
* Γκάμπια
* Γκαμπόν
* Γκάνα
* Γουινέα
* Γουινέα-Μπισσάου
* Ερυθραία
* Ζάμπια
* Ζανζιβάρη1
* Ζιμπάμπουε
* Ισημερινή Γουινέα
* Καμερούν
* Κεντροαφρικανική Δημοκρατία
* Κένυα
* Κομόρες
* Κονγκό
* ΛΔ Κονγκό
* Λεσότο
* Λιβερία
* Λιβύη
* Μαδαγασκάρη
* Μαλάουι
* Μάλι
* Μαρόκο
* Μαυρίκιος
* Μαυριτανία
* Μοζαμβίκη
* Μπενίν
* Μποτσουάνα
* Μπουρκίνα Φάσο
* Μπουρούντι
* Ναμίμπια
* Νίγηρας
* Νιγηρία
* Νότια Αφρική
* Νότιο Σουδάν
* Ουγκάντα
* Πράσινο Ακρωτήριο
* Ρεϋνιόν1
* Ρουάντα
* Σάο Τομέ και Πρίνσιπε
* Σενεγάλη
* Σεϋχέλλες
* Σιέρρα Λεόνε
* Σομαλία
* Σουαζιλάνδη
* Σουδάν
* Τανζανία
* Τζιμπουτί
* Τόγκο
* Τσαντ
* Τυνησία
 |
|  |
| 
† Προσωρινά Συνδεδεμένο Μέλος |

 |
Το **Σπούτνικ 4**, γνωστό και σαν *Korabl-Sputnik 1*, είναι το πρώτο διαστημόπλοιο Βοστόκ που εκτοξεύθηκε. Ήταν μη επανδρωμένο και κύριος σκοπός της αποστολής ήταν ο έλεγχος των διάφορων συστημάτων και παραμέτρων προκειμένου μία επανδρωμένη διαστημική αποστολή να καταστεί εφικτή. Με ένα άλλο διαστημόπλοιο ίδιου τύπου, το Βοστόκ 1, ταξίδεψε στο διάστημα ένα χρόνο αργότερα ο πρώτος στην ιστορία κοσμοναύτης Γιούρι Γκαγκάριν.

Αποστολή
--------

Το διαστημόπλοιο εκτοξεύτηκε από το Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 15 Μαΐου 1960 και μπήκε σε τροχιά γύρω από τη Γη. Κύριος στόχος ήταν ο έλεγχος των συστημάτων υποστήριξης ζωής. Μάλιστα εντός της καμπίνας είχε τοποθετηθεί στη θέση του κοσμοναύτη μία κούκλα. Το διαστημόπλοιο εξέπεμψε δεδομένα τηλεμετρίας και ηχογραφημένα μηνύματα πίσω στη Γη.

Η διαδικασία επανεισόδου στην γήινη ατμόσφαιρα δεν ήταν επιτυχημένη. Μετά από τέσσερις ημέρες σε τροχιά αποχωρίστηκε η κάψουλα επανεισόδου και πυροδοτήθηκαν οι πύραυλοι ανάσχεσης ώστε αυτή να επιβραδύνει και να επιστρέψει στη Γη. Η κάψουλα τελικά δεν μπήκε στην ατμόσφαιρα όπως είχε σχεδιαστεί.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  McDowell, Jonathan. «Launch Log». Jonathan's Space Page. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2014.
2. 1 2 3  Wade, Mark. «Vostok». Encyclopedia Astronautica. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2014.
3. 1 2 3 4 5  «Sputnik 4 (NSSDC/COSPAR ID: 1960-005A)». NSSDC (NASA). Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2013.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πρόγραμμα Βοστόκ |
| --- |
|  |
| Αποστολές | 

|  |  |
| --- | --- |
| Μη επανδρωμένες | 
* Σπούτνικ 4
* Σπούτνικ 5
* Σπούτνικ 6
* Σπούτνικ 9
* Σπούτνικ 10
 |
|  |
| Επανδρωμένες | 
* Βοστόκ 1
* Βοστόκ 2
* Βοστόκ 3
* Βοστόκ 4
* Βοστόκ 5
* Βοστόκ 6
 |

 |
|  |
| 
* Κατηγορία Κατηγορία
* Commons page Κοινά
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Διάστημα
 |

 |
Σήμαντρα στη Μονή Διονυσίου στο Άγιο Όρος
Το **σήμαντρο** ή **σημαντήριον** είναι ξύλινο ή μεταλλικό, εκκλησιαστικό ιδιόφωνο μουσικό όργανο το οποίο κρούεται ρυθμικά και χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα στα μοναστήρια του χριστιανικού κόσμου για να υπενθυμίζει στους μοναχούς την έναρξη των θρησκευτικών τους καθηκόντων.

Περιγραφή
---------

Το σήμαντρο χρησιμοποιήθηκε πολύ πριν την εμφάνιση των καμπανών και υπάρχει σε διάφορες παραλλαγές, με την χρήση του να είναι διαδεδομένη κυρίως σε όλα τα ορθόδοξα χριστιανικά μοναστήρια παντού ανά τον κόσμο. Συνήθως το βλέπουμε σαν σταθερή σιδερένια κατασκευή να κρέμεται μπροστά στις εισόδους των καθολικών ( κεντρικός ναός μιας Μονής ) και η χρήση του να αντικαθιστά την καμπάνα.
Η ξύλινη μορφή του αναφέρεται σε ένα μακρόστενο τεμάχιο καλά πλανισμένου ξύλου ( συνήθως από σφένδαμο ή οξιά ) το οποίο κρούεται με ένα κόπανο (κατασκευασμένο πάντα από το ίδιο υλικό), με αυξομειούμενη δύναμη ώστε να παραχθεί κάποιο είδος ρυθμού.
Στην σιδερένια του μορφή αναφερόμαστε σε ένα μικρό μεταλλικό τεμάχιο συνήθως από σίδερο και σπανιότερα από ορείχαλκο το οποίο κρούεται ρυθμικά με την σφύρα κατασκευασμένη και αυτή απαραίτητα από το ίδιο υλικό.
Την διάδοσή του στους μεταγενέστερους χρόνους, κυρίως, την χρωστά στην απαγόρευση που επιβλήθηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία στην κρούση των καμπανών στα τότε κατεχόμενα χριστιανικά εδάφη.

Το φορητό σήμαντρο
------------------

Υπάρχει ακόμη και το φορητό ξύλινο σήμαντρο ( συνήθως πρόκειται για το μεγασήμαντρον ) το οποίο το κρατούν οι περιφερόμενοι μοναχοί με το αριστερό χέρι και το κρούουν ρυθμικά κρατώντας τον κόπανο ή την σφύρα με το δεξί χέρι σε διάφορες περιστάσεις.

Η συμβολική του χρήση
---------------------

Με βάση το "τυπικόν" του Αγίου Σάββα (1, 57) θεωρούμε ότι έχουμε τρία είδη σημάντρων , των οποίων η κρούση είναι και συμβολική.

* Το μεγάλο ξύλινο σήμαντρο ( μεγασήμαντρον) που πρόκειται για μεγάλη, τριών περίπου μέτρων σανίδα και πλάτους περίπου 10 εκατοστών η κρούση του οποίου υπονοεί το κήρυγμα του Ιερού Ευαγγελίου.
* Το μικρότερο όπου πρόκειται απλά για ένα αναλογικά μικρότερο ξύλινο σήμαντρο το οποίο κρούεται πριν τον όρθρο και μας θυμίζει τα διδασκόμενα της Παλαιάς Διαθήκης.
* Το σιδερένιο το οποίο είναι και το μικρότερο σήμαντρο καλούμενο αλλιώς και «αγιοσίδερο», του οποίου η κρούση μας θυμίζει την σάλπιγγα των Αγγέλων κατά την Δευτέρα Παρουσία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  
Υδρία Cambridge Ήλιος (1992). «Τόμος 11, σελίδα 3560». *Σήμαντρο*. Αθήνα: Εκδόσεις Τέσσερα Έψιλον. ISBN 960-7190-11-4.
2. ↑  
Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια. «Τόμος 21, σελίδα 724». *Σήμαντρον*. Αθήνα: Εκδόσεις "Ο Φοίνιξ" ΕΠΕ.
3. ↑  
Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια (1967). «Τόμος 11, σελίδα 124». *Σήμαντρον*. Αθήνα: Αθανάσιος Μαρτίνος.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **σήμαντρο**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σήμαντρο** |
Το **Σπούτνικ 5**, γνωστό και σαν *Korabl-Sputnik 2*, είναι το δεύτερο διαστημόπλοιο Βοστόκ που μπήκε σε περιγήινη τροχιά. Είναι το πρώτο διαστημικό σκάφος με το οποίο ταξίδεψαν έμβια όντα στο διάστημα και επέστρεψαν με ασφάλεια πίσω στη Γη. Το Σπούτνικ 5 ήταν ένα ακόμα βήμα στην διαδικασία προετοιμασίας για την αποστολή του πρώτου ανθρώπου στο διάστημα, πρωτιά που τελικά κατέκτησε ο Γιούρι Γκαγκάριν έναν χρόνο αργότερα επιβαίνοντας στο διαστημόπλοιο Βοστόκ 1, ιδίου τύπου.

Αποστολή
--------

Κύριος στόχος της αποστολής ήταν ο έλεγχος των διαφόρων συστημάτων υποστήριξης ζωής στα πλαίσια της προετοιμασίας για την πρώτη αποστολή ανθρώπου στο διάστημα.

Το Σπούτνικ 5 εκτοξεύθηκε από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 19 Αυγούστου 1960. Το σκάφος ήταν μία «κιβωτός» που περιείχε διάφορα φυτά, φύκια, σιτάρι, μικροοργανισμούς, μύγες, 40 ποντίκια, δύο αρουραίους και δύο σκυλίτσες, τη Στρέλκα («μικρό βέλος») και την Μπέλκα («σκίουρος»), οι οποίες ήταν εγκατεστημένες σε ειδική καμπίνα πλήρως εξοπλισμένη και για την επιβίωση ανθρώπων. Το σκάφος μετέφερε επιστημονικό εξοπλισμό συμπεριλαμβανομένης κάμερας που είχε τοποθετηθεί κατάλληλα ώστε να παρακολουθείται η κατάσταση των σκύλων.

Την επόμενη ημέρα και αφού το σκάφος διέγραψε 17 τροχιές γύρω από τη Γη, η κάψουλα επανεισόδου επέστρεψε στη Γη. Όλα τα ζώα επέστρεψαν στο έδαφος χαίροντας άκρας υγείας. Ήταν οι πρώτοι ταξιδιώτες του Διαστήματος που επέστρεψαν στο έδαφος χωρίς το διαστημόπλοιό τους να αποτεφρωθεί από την τριβή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  McDowell, Jonathan. «Launch Log». Jonathan's Space Page. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2014.
2. ↑  Wade, Mark. «Vostok». Encyclopedia Astronautica. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2014.
3. ↑  «Sputnik 5 (NSSDC/COSPAR ID: 1960-011A)». NSSDC (NASA). Ανακτήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2013.
4. ↑  *Ο αγώνας για την κατάκτηση του διαστήματος*, Ιστορικό Λεύκωμα 1960, Καθημερινή (1997)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πρόγραμμα Βοστόκ |
| --- |
|  |
| Αποστολές | 

|  |  |
| --- | --- |
| Μη επανδρωμένες | 
* Σπούτνικ 4
* Σπούτνικ 5
* Σπούτνικ 6
* Σπούτνικ 9
* Σπούτνικ 10
 |
|  |
| Επανδρωμένες | 
* Βοστόκ 1
* Βοστόκ 2
* Βοστόκ 3
* Βοστόκ 4
* Βοστόκ 5
* Βοστόκ 6
 |

 |
|  |
| 
* Κατηγορία Κατηγορία
* Commons page Κοινά
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Διάστημα
 |

 |
Χυτοί σημίσεις
Ο Κρόνος (Saturnus). Στην άλλη όψη η πλώρη ενός πλοίου. Επιγρ.: ROMA
Ο **σήμισις** (σ αντί δασείας + ήμισυς, λατιν. semis), που σημαίνει το μισό, ήταν ένα μικρό χάλκινο νόμισμα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που ισούται με μισό ασσάριο. Κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας, ο ήμισις διακρινόταν από ένα «S» (που δηλώνει το ήμισυ) ή 6 κουκκίδες (υποδηλώνοντας ένα θεωρητικό βάρος των 6 ογγιών). Μερικά από τα νομίσματα έφεραν μία προτομή του Κρόνου στην εμπρόσθια όψη και στην οπίσθια την πλώρη ενός πλοίου.

Αρχικά ήταν ένα χυτό νόμισμα, όπως και τα υπόλοιπα χάλκινα της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας· άρχισε να κατασκευάζεται με χτύπημα σε μήτρες λίγο πριν από τον Β΄ Εμφύλιο Πόλεμο 218-201 π.Χ. Έπειτα από τις νομισματικές μεταρρυθμίσεις του Αυγούστου το 23 π.Χ. ο σέμισις έγινε η μικρότερη ονομασία του Ορείχαλκον (ορείχαλκος), έχοντας διπλάσια την τιμή ενός χαλκού Quadrans (Τετάρτου) και τη μισή αξία του χαλκού As (Ασσαρίου). Το μέγεθος και η διάμετρός του αντιστοιχούσαν άμεσα σε ένα Quadrans, οπότε η τιμή του επιτεύχθηκε από τον ορείχαλκο, που είχε διπλάσια τιμή από τον χαλκό. Το νόμισμα κοβόταν όχι συχνά και έπαψε να εκδίδεται την εποχή του Αδριανού 117-138. Στις αρχές της Αυτοκρατορικής περιόδου, με έναν σήμιση θα μπορούσες να αγοράσεις ένα cerae (πινακίδιο γραφής με κερί).

Ισοτιμία
--------

1 Δηνάριο (αργυρό) = 4 Σηστέρτιοι
1 Σηστέρτιος (ορειχάλκινο) = 2,5 Ασσάρια
1 Ασσάριον = 2 Σημίσεις
1 σήμισις = 2 Τέταρτα (quadrans)
1 Τέταρτο = 3 ουγγιές

Δείτε επίσης
------------

* Ρωμαϊκό νόμισμα

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Νομίσματα της Ύστερης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (Βυζαντίου) |
| --- |
|  |
| 498 – π. 700 | 
Χρυσά
*Σόλιδος*
*Σήμισις*
*Τριτημόριον*
Αργυρά
Εξάγραμμο (νόμισμα) (from 615)
Χάλκινα
*Φόλλις*
Μισός φόλλις
*Δεκανούμιον*
*Πεντανούμμιον*
*Νούμμος* |
|  |
| π. 700 – 1092 | 
Χρυσά
*Σόλιδος* ή *Νόμισμα* (μετέπειτα *Ιστάμενον*)
*Τεταρτηρόν* (από τη δεκαετία του 960)
Αργυρά
*Μιλιαρήσιον* (από το 720)
Χάλκινα
*Φόλλις* |
|  |
| 1092 – π. 1300 | 
Χρυσά
*Υπέρπυρον*
Εξ ηλέκτρου
*Νόμισμα Άσπρον τραχύ* (*Τρικέφαλον/Μανουηλάτον*)
Εκ κράματος
*Άσπρον τραχύ* (*Στάμενον*)
Χάλκινα
*Τεταρτηρό*
Μισό τεταρτηρό |
|  |
| π. 1300 – δεκαετία του 1350 | 
Χρυσά
*Υπέρπυρον*
Αργυρά
*Βασιλικόν*
Εκ κράματος
*Τουρνέζιον* (*Πολιτικόν*)
Χάλκινα
*Τραχύ*
*Ασσάριο* |
|  |
| 1367 – 1453 | 
Αγυρά
*Σταυράτον*
μισό σταυράτο
*Δουκατόπουλον* (*Άσπρον*)
Χάλκινα
*Τορνέζιον*
*Φόλαρο* |
|  |
| Σχετικά θέματα | 
* Βυζαντινή οικονομία
* Βυζαντινά νομισματοκοπεία
* Σκυφάτο
 |
|  |
| 
* **Πύλη:Βυζαντινή Αυτοκρατορία**
* **Πύλη:Νομισματολογία**
 |

 |
*Για τον παππού του, δείτε: Σπυρίδων Μαλασπίνας (1820 - 1897)*
Ο **Σπυρίδων Μαλασπίνας** (Σαντορίνη 1890 - 11 Ιουνίου 1983) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στη Σαντορίνη και ήταν γιος του πολιτικού Αλέξανδρου Μαλασπίνα. Καταγόταν από παλιά οικογένεια της Σαντορίνης και παππούς του ήταν ο Σπυρίδων Μαλασπίνας. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1914 διορίστηκε σύμβουλος στρατιωτικής δικαιοσύνης και το 1929 αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του πλοιάρχου. Το 1936 εξελέγη βουλευτής Κυκλάδων. 

Είχε πλούσια κοινωνική δράση και διετέλεσε αντιπρόεδρος του ΠΙΚΠΑ και του Ερυθρού Σταυρού (από το 1977 ως το θάνατό του). Στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Γεωργακόπουλου (1958) διορίστηκε υπουργός Κοινωνικής Πρόνοιας.

Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει παιδιά, τη Γιόλα (σύζυγο του Frank Wear) και τον Αλέξανδρο (Alex), επιχειρηματία, στελέχους και αντιπροέδρου της Coca Cola στις ΗΠΑ.

Πέθανε στις 11 Ιουνίου 1983 και κηδεύτηκε στις 14 Ιουνίου από τον ιερό ναό των Αγίων Θεοδώρων του Πρώτου Νεκροταφείου Αθηνών.

Πηγές
-----

* Αλιπράντης και Λιγνός, *Γενεαλογικά της Σαντορίνης*, εκδόσεις "Θηραϊκά Νέα", τόμος Β΄, σελ.161

1. ↑  Το Βήμα, 8-4-1978, σελ. 10.
2. ↑  Τα Νέα, Κοινωνικά, 13-6-1983, σελ. 20.
Η **Ρουθ Κλίγκμαν** (Ruth Kligman, 25 Ιανουαρίου 1930 - 1η Μαρτίου 2010) ήταν Αμερικανίδα ζωγράφος.Γεννήθηκε στο Νιούαρκ του Νιού Τζέρσεϊ. Υπήρξε μοντέλο αλλά και σύντροφος διαφόρων διασήμων άλλων ζωγράφων, ενώ υπήρξε σύζυγος του Ισπανού ζωγράφου Κάρλος Σανσεγούνδο.

Το 1956, την περίοδο που ήταν μοντέλο αλλά και σύντροφος του Τζάκσον Πόλοκ, κατάφερε να γλιτώσει από το τροχαίο δυστύχημα στο οποίο σκοτώθηκε ο ζωγράφος. Αργότερα θα αφηγηθεί την περιπέτεια εκείνης της νύχτας στο βιβλίο της «Love Affair: A Memoir of Jackson Pollock» (1974)

Υπήρξε σύντροφος του Βίλεμ ντε Κούνινγκ, ο οποίος την απεικόνισε στο έργο του «Ruth's Zowie», ενώ πορτρέτα της έχουν δημιουργήσει και οι Ίρβινγκ Πεν και Ρόμπερτ Μάππλετχορπ. Ο Άντι Γουόρχολ την αναφέρει αρκετές φορές στα ημερολόγιά του, ενώ η ίδια είχε κάνει πρόταση γάμου στον Τζάσπερ Τζόουνς.

Εργαζόταν ως ζωγράφος στη Νέα Υόρκη, ενώ στα έργα της περιλαμβάνονται οι σειρές «Joan of Arc» και «Light and Demon».

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) *SNAC*. w6bp7zrx. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  (Αγγλικά) *Find A Grave*. 49233463. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  www.nytimes.com/2010/03/06/arts/design/06kligman.html.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 22  Μαΐου 2019.
5. 1 2 3 4  Τα Νέα Αρχειοθετήθηκε 2009-07-01 στο Wayback Machine. Δίκτυο - Έφυγε η σύντροφος του Πόλοκ (08/03/2010)
6. 1 2 3  Kennedy, Randy. "Ruth Kligman, Muse and Artist, Dies at 80," *The New York Times*, Saturday, March 6, 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* - Επίσημος ιστότοπος

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 79464429
* **Europeana**: agent/base/72627
* LCCN: n99830444
* ISNI: 0000 0001 1678 897X
* GND: 122426185
* ULAN: 500294284

 |

 |
Η **Ρενάτα Όστερμαν** (*γερμανικά: Renate Ostermann*), *Drisaldi* από το όνομα του συζύγου της, (14 Ιουνίου 1937 - 26 Δεκεμβρίου 2015), ήταν Γερμανίδα, αθλήτρια της αντισφαίρισης. 

Πρωταθλήτρια Γερμανίας στο διπλό γυναικών το 1957 με συμπαίκτρια την Γκιζέλα Λιστ, το 1959 με συμπαίκτρια την Ερίκα Λόρνετ και το 1960 με συμπαίκτρια την Brigitte Förstendorf, στο μεικτό διπλό το 1960 με συμπαίκτη τον Πέτερ Σκολ και το 1961 με συμπαίκτη τον Harald Elschenbroich. Από το 1957-1964 ήταν κάθε χρόνο στον τελικό του διπλού γυναικών και στον τελικό του απλού το 1958 και το 1960 - 1962.

Συμμετείχε στο Διεθνές πρωτάθλημα Γερμανίας από το 1957 έως το 1964 έχοντας παίξει στα προημιτελικά και τα ημιτελικά. Από το 1959 έως 1964 και έπαιξε στο Γουίμπλεντον, δύο χρονιές έπαιξε στο Ρολάν Γκαρός και μία στο αμερικανικό όπεν. Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου στο μεικτό ήταν φιναλίστ το 1958 με συμπαίκτη τον Βίλχελμ Μπούνγκερτ.

Στο Φεντ καπ έπαιξε για την Δυτική Γερμανία το 1963 σε ένα παιχνίδι στο διπλό με συμπαίκτρια την Έντα Μπάντινγκ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  800173785. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2022.
2. ↑  «Η Όστερμεν στην ITF». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2017.
3. ↑  Trauer um die Tennis-Ikone Renate Drisaldi
4. ↑  *Ελευθέριου Σκιαδά,* 100 χρόνια Όμιλος Αντισφαίρισης Αθηνών 1895-1995*, Μικρός Ρωμηός Ε.Π.Ε. ISBN 960-85466-2-1, σελ. 447*
5. ↑  «Ο Όστερμαν στο Φεντ καπ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Νοεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2017.
Ο **Ρεμίχιους φαν Λέιμπουτ** ή **Ρεμί φαν Λέιμπουτ** (Remigeus Leemput ή Remi van Leemput, βάπτιση Αμβέρσα, 19 Δεκεμβρίου 1607, ταφή Λονδίνο, 9 Νοεμβρίου 1675) ήταν Φλαμανδός ή πιθανώς Γάλλος ζωγράφος και συλλέκτης που δραστηροποιήθηκε κατά κύριο λόγο στo Λονδίνο και για πολύ μικρότερο διάστημα στην Αμβέρσα. Εξελίχθηκε σε εξέχουσα μορφή ανάμεσα στους καλλιτεχνικούς κύκλους του Λονδίνου και κατάφερε να δημιουργήσει μια εντυπωσιακή συλλογή από έργα ζωγραφικής που περιλάμβανε, μεταξύ άλλων, πίνακες του Τιτσιάνο, του Τζορτζόνε, του Κορρέτζο και του Αντρέα ντελ Σάρτο. 

Έγινε δεκτός στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά στην Αμβέρσα το 1628-29. Ως ζωγράφος απέκτησε φήμη πρωτίστως ως απομιμητής και είναι κυρίως γνωστός για τα μικρής κλίμακας αντίγραφα έργων του Άντονι βαν Ντάικ και άλλων καλλιτεχνών. Σημαντικό είναι επίσης ένα αντίγραφο τοιχογραφίας του Χόλμπαϊν του νεότερου που αναπαριστά τον Ερρίκο Ζ’, την Ελισάβετ της Υόρκης, τον Ερρίκο Η’ της Αγγλίας και την Τζέην Σέημουρ. Το αντίγραφο του Λέιμπουτ, κατά παραγγελία του Καρόλου Β’, καθώς και ένα ακόμα που φιλοτέχνησε το 1669, είναι τα μοναδικά τεκμήρια για την πρωτότυπη δημιουργία του Χόλμπαϊν, η οποία καταστράφηκε το 1698 από πυρκαγιά. 

Η συλλογή του πωλήθηκε στις 14 Μαΐου 1677 στον οίκο Σόμερσετ. Από τα παιδιά του, ο γιος του, Τζοβάννι Ρεμίτζο, απέκτησε επίσης φήμη ως απομιμητής έργων στην Ιταλία, ενώ και η κόρη του, Μαίρη, έδειξε ταλέντο στη ζωγραφική.

Δείτε επίσης
------------

Αντίγραφο της τοιχογραφίας του Χόλμπαϊν *Ερρίκος Ζ΄ της Αγγλίας, Ελισάβετ της Υόρκης, Ερρίκος Η΄ της Αγγλίας και Τζέην Σέημουρ*, που φιλοτέχνησε ο φαν Λέιμπουτ το 1667. Λάδι σε καμβά, 88,9 x 99,2 εκ. Βασιλική Συλλογή, Παλάτι του Χάμπτον Κορτ.
* Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων

Παραπομπές-σημειώσεις
---------------------

1. ↑  (Ολλανδικά) *RKDartists*. rkd.nl/explore/artists/48822. Ανακτήθηκε στις 23  Αυγούστου 2017.
2. 1 2  «Remi van Vallemput». *Biografisch Portaal*. 84049819.
3. ↑  *Artnet*. remi-van-leemput. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  «Remigius van Leemput». mp66408.
5. ↑  «Remigius van Leemput». 10007279.
6. ↑  Σε επίσημα έγγραφα σχετικά με την ταφή του καταγράφεται επίσης με το όνομα Ρεμίνχιους Φανλίμπιτ (Remigeus Vanlimpitt).
7. 1 2  Richard Jeffree. "Leemput , Remi van." *Grove Art Online. Oxford Art Online.* Oxford University Press. Web. 3 Jun. 2016.
8. 1 2  L. H. Cust, ‘Leemput, Remigius van (1607–1675)’, rev. Ann Sumner, *Oxford Dictionary of National Biography*, Oxford University Press, 2004; online edn, Jan 2008

Πηγές
-----

* Richard Jeffree. "Leemput, Remi van." *Grove Art Online. Oxford Art Online.* Oxford University Press. Web. 3 Jun. 2016.
* L. H. Cust, ‘Leemput, Remigius van (1607–1675)’, rev. Ann Sumner, *Oxford Dictionary of National Biography,* Oxford University Press, 2004; online edn, Jan 2008

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Remigius van Leemput στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 96233650
* BPN: 84049819
* ULAN: 500077724
* RKD: 48822

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Ζωγραφική
 |

 |
Η **σούπα από φωλιές χελιδονιών** είναι ένα κινέζικο έδεσμα. Για την παρασκευή του χρησιμοποιούνται οι φωλιές ενός σπηλαιόβιου πτηνού που μοιάζει με το χελιδόνι και λέγεται swiftlet. Οι φωλιές δίνουν μία ασυνήθιστη υφή στη σούπα. Οι φαγώσιμες φωλιές είναι τα ακριβότερα ζωικά προϊόντα που καταναλώνονται από ανθρώπους. Οι φωλιές χρησιμοποιούνται στην Κινεζική κουζίνα για πάνω από 400 χρόνια.

Παραγωγή
--------

Η σούπα παρασκευάζεται από πουλιά του γένους Aerodramus που ζουν στις ακτές της νότιο-ανατολικής Ασίας. Η φωλιά κατασκευάζεται αποκλειστικά από το σάλιο των πουλιών. Οι φωλιές κατασκευάζονται την περίοδο αναπαραγωγής για να είναι έτοιμες να υποδεχτούν τα αυγά. Οι φωλιές μαζεύονται από της σπηλιές ασβεστόλιθου της νήσου Βόρνεο. Σε πολλές περιοχές το οικοσύστημα των πτηνών καταστρέφεται σε τόσο μεγάλο βαθμό για τη συγκομιδή της φωλιάς όπου τα πουλιά είναι κρίσιμα απειλούμενα. Μετά τη συγκομιδή οι φωλιές μουλιάζονται και μετά βράζονται στον ατμό. Πιστεύεται ότι έχουν αφροδισιακές ιδιότητες. Τώρα τελευταία[*ασαφές*] η χρήση τεχνητών στάβλων για πουλιά swiftlet αυξάνεται. Στη Μαλαισία η εκτροφή των πτηνών γίνεται σε ειδικά κατασκευασμένες δομές με ηχεία υψηλής συχνότητας που αναπαράγουν το κάλεσμα του πτηνού για να προσελκύσουν τα swiftlet. Αυτό το είδος εκτροφής είναι απαγορευμένο σε αστικές περιοχές γιατί ο ήχος των πτηνών ενοχλεί τους κατοίκους.

παραπομπές
----------

1. 1 2  Marcone, Massimo F. (2005) "Characterization of the edible bird's nest the *Caviar of the East*". *Food Research International* 38:1125-1134.
2. ↑  Hobbs, Joseph J. (2004) "Problems in the harvest of edible birds’ nests in Sarawak and Sabah, Malaysian Borneo." *Biodiversity and Conservation* 13: 2209-2226.
3. ↑  R. Sankaran (2001) The status and conservation of the Edible-nest Swiftlet (Collocalia fuciphaga) in the Andaman and Nicobar Islands. Biological Conservation 97:283-294
4. ↑  Boyle, Joe (27 Ιανουαρίου 2011). «Welcome to Indonesia's bird nest soup factory town». BBC.
Η **Φιλοσοφία** είναι ελληνική ταινία μικρού μήκους του 1993, σε σκηνοθεσία, σενάριο και παραγωγή του Δημήτρη Αθανίτη.

Μετά τον πόλεμο στο Σεράγεβο, οι συρράξεις στα Βαλκάνια επεκτείνονται. Η ελληνική οικονομία καταρρέει. Μια λέξη εμφανίζεται στους τοίχους της Αθήνας: Φιλοσοφία. Όμως ένας ασφαλιστής επιμένει να κυκλοφορεί στα ερείπια. Όταν ο Πρόεδρος της χώρας αναγγέλλει σε τηλεοπτικό διάγγελμα την πτώχευση και προτείνει την φιλοσοφία σαν μόνη δραστηριότητα, όλα αλλάζουν.

Η *Φιλοσοφία* προβλέπει 17 χρόνια νωρίτερα την ελληνική κρίση. Είναι η πρώτη μικρού μήκους ταινία του σκηνοθέτη και αποτελεί ένα κοινωνικό, πολιτικό σχόλιο δοσμένο με παράλογο μαύρο χιούμορ. Οι τρεις χαρακτήρες της ταινίας είναι ο ασφαλιστής, ο νεόπτωχος και ο φρηκ. Ακόμη υπάρχει ο Πρόεδρος, που όμως ακούγεται μόνο από την τηλεόραση. Η ταινία γυρίστηκε στο κέντρο της Αθήνας και περιγράφει μια δυστοπική πόλη σε κατάρρευση. Ακόμη αποτελεί προάγγελο του επίσης φουτουριστικού "Καμιά Συμπάθεια Για Τον Διάβολο".

Ηθοποιοί & Συντελεστές
----------------------

* Νίκος Χατζόπουλος (ασφαλιστής)
* Νίκος Ζωιόπουλος (νεόπτωχος)
* Γιώργος Μπιλικάς (φρηκ)

Σκηνοθεσία, Σενάριο, Παραγωγή: Δημήτρης Αθανίτης, Φωτογραφία: Τάκης Βενετσανάκος, Σκηνικά, Κοστούμια: Άση Δημητρολοπούλου, Ήχος: Κώστας Ραυτόπουλος, Μοντάζ: Γιώργος Τριανταφύλλου, Παραγωγή: DNA films

Βραβεία
-------

* **Βραβείο Φανταστικού**, *Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας 1993*

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ - Φιλμογραφία - Φιλμογραφία». *www.tainiothiki.gr*. Ταινιοθήκη Της Ελλάδος. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2019.
2. ↑  «Δημήτρης Αθανίτης: Invisible: Ταξιδεύοντας στην Καρδιά του Σκοταδιού». *CultureNow.gr*. 12 Οκτωβρίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2019.
3. ↑  «Ο σκηνοθέτης Δημήτρης Αθανίτης συζητάει με τον Γιώργο Noir Παπαϊωσήφ». *InTownPost*. 19 Νοεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2019. [*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  kalytheo. «ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ (μικρού μήκους)». *Δημήτρης Αθανίτης*. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2019.
Ο **Φραντσέσκο Ρεντζέττι** (Francesco Renzetti), γεννημένος στις 22 Ιανουαρίου 1988 στο Μονακό είναι Ιταλός ποδοσφαιριστής. Αγωνίζεται ως δεξί μπακ για λογαριασμό της Τσεζένα.

Καριέρα
-------

Ο Φραντσέσκο Ρεντζέττι ξεκίνησε την καριέρα του από τα τμήματα υποδομής της Τζένοα, όπου και πρόλαβε να πραγματοποιήσει μία συμμετοχή με την πρώτη ομάδα του συλλόγου. Έπειτα από μία σεζόν ως δανεικός στην Λουκέζε (επίσης υπό καθεστώς συνιδιοκτησίας το διάστημα μεταξύ 2006 και 2008 μαζί με τον Εμανουέλε Βολπάρα, με το κόστος του καθενός να ανέρχεται στα €250.000 ευρώ η Λουκέζε τους υποδέχτηκε ως δανεικούς τον Ιανουάριο του 2006.), ο Ρεντζέττι μεταγράφηκε στην Αλμπινολέφφε σε μια συμφωνία συνιδιοκτησίας, έναντι ποσού ύψους €750.000 (η Τζένοα απέκτησε τον Ρεντζέττι από την Λουκέζε για €600.000), ως μέρος συναλλαγής κατά την οποία η Τζένοα θα πλήρωνε το υπόλοιπο 50% των δικαιωμάτων του Γκλέισον Σάντος (τον οποίο και μεταπώλησε στην Ρετζίνα) για €1 εκατομμύριο. Αφού πραγματοποίησε συνολικά 39 εμφανίσεις με την Αλμπινολέφφε στη Σέριε Β, ο Ρεντζέττι επαναποκτήθηκε από την Τζένοα για ποσό ύψους μόλις €250.000, η οποία στη συνέχεια τον πούλησε εκ νέου υπό καθεστώς συνιδιοκτησίας στο σύλλογο της Σέριε Β, Πάντοβα για ποσό ύψους €500.000. Τελικά αποκτήθηκε με πλήρη μεταγραφή από την Πάντοβα έναντι €1 εκατομμυρίου.

Στις 12 Ιουλίου 2013, ο Ρεντζέττι μεταγράφηκε στην ΑΚ Τσεζένα ως ελεύθερος.

### Διεθνής Καριέρα

Ο Ρεντζέττι πραγματοποίησε σειρά εμφανίσεων με την Ιταλία σε διάφορες ηλικιακές κατηγορίες σε επίπεδο νέων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Genoa CFC Report and Accounts on 30 June 2008
2. ↑  «UFFICIALE: due giovani genoani alla Lucchese» (στα Italian). *Tutto Mercato Web*. 10 January 2006.. Ανακτήθηκε στις 9 March 2012.
3. ↑  «Dal Genoa ecco Francesco Renzetti» (στα Italian). UC AlbinoLeffe. 11 July 2008.. Ανακτήθηκε στις 20 July 2011.
4. ↑  «IL GENOA PENSA ANCHE AL FRONTE CESSIONI» (στα Italian). Genoa CFC. 9 July 2008.. Ανακτήθηκε στις 20 July 2011.
5. ↑  «RENZETTI PASSA ALL'ALBINOLEFFE AL 50%» (στα Italian). Genoa CFC. 11 July 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-02.. Ανακτήθηκε στις 7 March 2012.
6. 1 2 3  Genoa CFC Report and Accounts on 31 December 2008
7. ↑  Genoa CFC Report and Accounts on 31 December 2009
8. ↑  «IL GIOVANE TALENTO RENZETTI ALLA CORTE DI MISTER SABATINI» (στα Italian). Calcio Padova. 13 July 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-03-05.. Ανακτήθηκε στις 9 March 2012.
9. ↑  Genoa CFC Report and Accounts on 31 December 2010
10. ↑  «Granoche e Renzetti alla corte di Mister Bisoli» (στα Italian). AC Cesena. 12 July 2013.. Ανακτήθηκε στις 27 July 2013.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ στο FIGC Αρχειοθετήθηκε 2015-04-02 στο Wayback Machine.
* Προφίλ στην ιστοσελίδα της Πάντοβα
* Προφίλ στο AIC
Ο **Χρήστος Φιλίππου** (1916-2008), του Κωνσταντίνου, ήταν Έλληνας εκπαιδευτικός και πολιτικός, ο οποίος διατέλεσε βουλευτής Καρδίτσας.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο χωριό Μεσενικόλας Καρδίτσας το 1916. Σπούδασε Μαθηματικές Επιστήμες και πολύ νωρίς εντάχθηκε στο λαϊκό κίνημα και στην μαρξιστική ιδεολογία. Εργάστηκε ως καθηγητής Μαθηματικών και υπέστη διωγμούς εξαιτίας των πολιτικών και ιδεολογικών του απόψεων. Εξελέγη βουλευτής Καρδίτσας με την ΕΔΑ το 1958. Μετά την ΕΔΑ υπερασπίστηκε τις απόψεις του ΚΚΕ, όπου παρέμεινε ως τον θάνατό του.

Απεβίωσε σε ηλικία 92 ετών τον Αύγουστο του 2008. Κατέλιπε τη σύζυγό του, Άννα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 101, αρ. 1229).(pdf)
2. ↑  Βιογραφικά στοιχεία του Φιλίππου στη στήλη Μνήμες Αγωνιστών, εφ. Ριζοπάστης, έντυπη έκδοση, φύλλο 22 Μάη 2011, σελ. 30.
3. ↑  *EΔΑ 1951-1967 το νέο πρόσωπο της Αριστεράς*, τόμοι 2, εκδόσεις «ΘΕΜΕΛΙΟ».
4. ↑  εφ. Ριζοσπάστης, Μνήμες αγωνιστών, φύλλο 10ης Αυγούστου 2008, σελ. 26
Η πόλη του **Ωρωπού** κτίστηκε από τον Σέλευκο Α΄ τον Νικάτορα στην ανατολική Συρία.

Σε αυτό συναινούν οι ιστορικοί Αππιανός (Συριακής 57), καθώς και ο Στέφανος ο Βυζάντιος (6ος αι. μ.Χ.). Ο τελευταίος στο λήμμα του για τον Ωρωπό, διευκρινίζει ότι ο μακεδονικός Ωρωπός ήταν η πατρίδα του γενάρχη της σελευκιδικής δυναστείας, συγχέοντάς τον με την ομόηχη Ευρωπό. Από το σημείο αυτό προέκυψαν προβλήματα μεταξύ διαφόρων ερευνητών για το εαν οι ελληνιστικές πόλεις της Συρίας Ευρωπός και Ωρωπός πρέπει να ταυτιστούν. Από επιγραφή όμως των *θεωροδοκών* των Δελφών προκύπτει η ύπαρξη της πόλεως Ωρωπού μεταξύ Πέλλας και Ιχνών (σημ. Κουφάλια). Εκτός αυτού πάλι ο Στέφανος ο Βυζάντιος επισημαίνει την ύπαρξη πέντε πόλεων με το όνομα αυτό στην Αργολίδα, Θεσπρωτία, Βοιωτία, Συρία και Μακεδονία. Επίσης σε άλλο σημείο αναφέρει ότι ο Μακεδών είχε δύο υιούς: τον Ευρωπό και τον Ωρωπό, κτίστες των επωνύμων πόλεών τους στην Μακεδονία. Πάντως η συριακή Ευρωπός (και αυτή κτίσμα του Σελεύκου) έχει ταυτιστεί με την παλαιότερη Καρχεμίς, σε τελείως δηλαδή διαφορετικό σημείο με τον Ωρωπό. Από τα δεδομένα αυτά προκύπτει ότι ο Ευρωπός και ο Ωρωπός ήταν δύο διαφορετικές πόλεις. Η τελευταία πιθανότατα βρισκόταν (πάντα σύμφωνα με τον Στέφανο Βυζάντιο) στην μεγάλη καμπή του Ευφράτη και πλησίον της επίσης μακεδονικής Αμφιπόλεως (η παλαιότερη Θάψακος), στην σημερινή Συρία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στο λήμμα Ωρωπός: *...κτισθείσα υπό Νικάτορος, περί ής ο Πολυΐστωρ εν τω περί Συρίας φησίν ούτως, Ξενοφών εν τας αναμετρήσεσι των ορών περί Αμφίπολιν κείσθαι πόλιν Ωρωπόν, ήν πρότερον Τελμησσόν καλείσθαι υπό των κτισάντων. Ταύτην δε φασίν υπό Σελεύκου του Νικάτορος επικτισθείσαν Ωρωπόν ωνομάσθαι από της εν τη Ελλάδι Ωρωπού.*

Πηγές
-----

* Αππιανός, *Συριακή ιστορία*.
* Στέφανος ο Βυζάντιος, *Εθνικά*.
* Johann Gustav Droysen, *«Ιστορία των επιγόνων του Μ. Αλεξάνδρου»*.
* Getzel M. Cohen, "The Hellenistic settlements in Syria, the Red Sea Basin, and North Africa".
Περιοχή εξάπλωσης των μαύρων σουδανικών φυλών
Ονομάζονται **σουδανόφωνες** ή **σουδανικές** οι εθνότητες των μαύρων Αφρικανών που καταλαμβάνουν 

* Το τμήμα της "μαύρης" Δ. Αφρικής (Σενεγάλη, Μάλι( εξ ου και το πρώην **Γαλλικό Σουδάν** [το 2ο Σουδάν της Αφρικής]), Νιγηρία, Ακτή Ελεφαντοστού, Νίγηρας, κλπ).
* Την κεντρική Αφρική βόρεια της περιοχής των Μπαντού, όπως: Ν. Τσαντ, Β. Καμερούν, Ν.Δ Σουδάν, Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, Β.Α. Λαϊκή Δημοκρατία του Κογκό, Β.Δ Ουγκάντα.

Πήλινες οικίες της φυλής Μούσγκουμ στο βόρειο Καμερούν, **σουδανικής αρχιτεκτονικής**.
Γλωσσολογικά ανήκουν στη βόρεια *Νιγηροκονγκολεζική* οικογένεια (νότιες Νιγηρο-Κονγκολεζικές είναι οι γλώσσες Μπαντού), πιο σωστά *Σουδανικές* θα τις ονομάζαμε, μαύρες γλώσσες που μέσα σ' αυτές συμπεριλαμβάνονται και κάποιες σουδανικές φυλές με γλώσσες όμως της Αφρο-Ασιατικής οικογένειας, π.χ Χάουσα, Πελ. Σημαντικά παρακλάδια των σουδανικών εθνοτήτων, είναι κατά πρώτον οι Βολταϊκές φυλές, οι φυλές δηλαδή που κατοικούν στην Μπουρκίνα Φάσο, π.χ η φυλή Μόσι, και κατά δεύτερον οι λεγόμενοι *παλαιο-σουδανικοί* πληθυσμοί από τη Γουινέα μέχρι το Τσαντ.

Πάντως, κυρίως φυλετικά, ορίζονται περισσότερο ως σουδανικές (*sudanic*), οι φυλές Αζάντε, Μαγκμπέτου, Μπάντα, Λέντου, Λουγκμπάρα, Οκέμπου, Μάαντι και άλλες μικρότερες ομάδες, που καταλαμβάνουν τα εξής κράτη: Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, Σουδάν (νοτιοδυτικό τμήμα), Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (βόρειο τμήμα), Ουγκάντα (βορειοδυτικό τμήμα). 

Σουδανόφωνες ομάδες μπορούν να οριστούν και οι φυλές του Νειλωτικού κλάδου του Σουδάν, της Κένυας, της Ουγκάντας και της βόρειας Τανζανίας.

Ο γενικός όρος **σουδάν** [που στα Αραβικά σημαίνει μαύρος], χρησιμοποιείται σήμερα στην περιγραφή: 

* κουλτούρας
* πολιτισμού
* αρχιτεκτονικής
* γης (σουδανική σαβάνα)

Γενικά αυτές οι εθνότητες διαφέρουν σε πολλά απ' τους Μπαντού, ακόμη και σε αρκετές περιπτώσεις εμφανίζουν μικρές διαφορές χαρακτηριστικών προσώπου σε σχέση με τους τελευταίους, με διαφορετικό μέτωπο, μύτη, ζυγωματικά.

Παραδείγματα σουδανικών φυλών ανά χώρα
--------------------------------------

* *Μαγκμπέτου*: Β.Α. Λαϊκή Δημοκρατία του Κογκό και Ν.Α Σουδάν,
* *Αζάντε ή Ζάντε ή Σαντέ*: Ν.Δ Σουδάν, Α. Κεντροαφρικανική Δημοκρατία και Β.Α Λαϊκή Δημοκρατία του Κογκό,
* *Χάουσα*: Β. Νιγηρία, Ν. Νίγηρας, Κ. Τσαντ, Β. Καμερούν,
* *Ουολόφ*: Σενεγάλη και Ν. Μαυριτανία,
* *Φούλμπε ή Φουλάνι ή Πελ*: κατά μήκος του Σαχέλ από τη Σενεγάλη μέχρι το Τσαντ
* *Μα'αντι*: Β.Δ Ουγκάντα (ολιγάριθμοι)

* *Μαλίγκε*: Μάλι
* *Ασάντι*: Γκάνα, κλπ.

Φωτοθήκη
--------

* Κορίτσι από τη φυλή Σάρα του ΤσαντΚορίτσι από τη φυλή **Σάρα** του Τσαντ
* Τζαμί σουδανικής αρχιτεκτονικής στο Κανί Κομπολέ στο ΜάλιΤζαμί **σουδανικής αρχιτεκτονικής** στο Κανί Κομπολέ στο Μάλι
* Το περίφημο τζαμί της Τζενέ, το χαρακτηριστικότερο δείγμα σουδανικής αρχιτεκτονικής στο ΜάλιΤο περίφημο τζαμί της Τζενέ, το χαρακτηριστικότερο δείγμα **σουδανικής αρχιτεκτονικής** στο Μάλι
* Άνδρας της φυλής των Πελ του κλάδου των ΦούλμπεΆνδρας της φυλής των **Πελ** του κλάδου των **Φούλμπε**

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια *Νέος Παγκόσμιος Άτλας*, τόμοι 7 και 8 ΑΦΡΙΚΗ, εκδόσεις Δομή, 1996
Στάδιο Τσερνομόρετς
Το **Στάδιο Τσερνομόρετς** είναι ποδοσφαιρικό στάδιο που χτίστηκε το 2011, στην Οδησσό της Ουκρανίας. Είναι απόγονος του «Κεντρικού Σταδίου της Ναυτιλιακής Εταιρίας της Μαύρης Θάλασσας», το οποίο γκρεμίστηκε το 2009. Το στάδιο έχει χωρητικότητα 34.164 ατόμων και αποτελεί έδρα της ΦΚ Τσερνομόρετες Οδησσού. Ο πρώτος αγώνας που φιλοξένησε, στις 19 Νοεμβρίου 2011, ήταν ο αγώνας μεταξύ των ΦΚ Τσερνομόρτες Οδησσού και ΦΚ Καρπάτι Λβιβ, ο οποίος έληξε με σκορ 2:2. Το στάδιο αναμενόταν να φιλοξενήσει αγώνες του Euro 2012, αλλά απέτυχε.

Πρώην στάδιο
------------

Το πρώην στάδιο χτίστηκε στον ίδιο τόπο το 1935 και το αρχικό του όνομα ήταν «Αναμνηστικό Στάδιο Κοσιόρ», το οποίο πήρε από τον Πρώτο Γραμματέα του Κομμουστικού Κόμματος στην Ουκρανική ΣΣΔ, Στανισλάβ Κοσιόρ. Όταν ο Κοσιόρ δολοφονήθηκε στην δεκαετία του 1930, το στάδιο μετονομάστηκε σε «Στάδιο-Πάρκο Σεβτσένκο». Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, το στάδιο πέρασε υπό την κατοχή του Υπουργείου Τροφής και έλαβε το όνομα «Κεντρικό Στάδιο Χαρτσόβικ». Στα τέλη της δεκαετίας του 1950, μετονομάστηκε σε «Στάδιο Αβανγκάρντ» και το 1959 σε «Κεντρικό Στάδιο της Ναυτιλιακής Εταιρίας της Μαύρης Θάλασσας».

Το στάδιο μπορούσε να χωρέσει 34.362 άτομα. Από το 2004 μέχρι το 2007 φιλοξένησε τον τελικό του Σούπερ Καπ Ουκρανίας. Στο τέλος του 2008, το στάδιο έκλεισε και το 2009 γκρεμίστηκε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 1  Ιουλίου 2019.
2. ↑  "Surkis says Odesa mayor promised much, did little with respect to Euro 2012", Kyiv Post (15 Δεκεμβρίου 2009)
3. ↑  «Looking back and future prospective in Ukraine». Consulate General of Ukraine in Chicago. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Chornomorets Central Stadium στο Wikimedia Commons
* Επίσημη ιστοσελίδα
* Βίντεο παρουσίαση του σταδίου
* Skyscrapercity.com - ODESA - Prokopenko Arena (34.858)
* Stadiony.net - Prokopenko Arena (Stadion Czornomorca)

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ποδόσφαιρο
 |

 |
Ο **Μίρζα Σαντίγκ** (αζερικά: Sadıqcan‎), γεννήθηκε με το όνομα **Σαντίγκ Ασάντογλου** (1846, Σούσα – 1902, Σούσα), ήταν Αζέρος μουσικός γνωστός για την ανάπτυξη της αζέρικης πίσσας (ή πίσσα του Καύκασου, γνωστή και ως Καυκάσια πίσσα ή πίσσα με 11 χορδές) χρησιμοποιώντας ως έμπνευση την ιρανική πίσσα.

Ζωή και φήμη
------------

Ο Σαντίγκ γεννήθηκε σε μια φτωχή οικογένεια ενός φύλακα στη Σούσα. Ως έφηβος, παρακολούθησε μαθήματα φωνητικής, αλλά έχασε τη φωνή του στην ηλικία των 18 ετών. Στη συνέχεια έπαιξε διάφορα μουσικά όργανα, καταλήγοντας στη πίσσα μετά από το καμαντσέχ. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1890 ήταν ήδη γνωστός παίκτης της πίσσας στον Νότιο Καύκασο και τις γειτονικές περιοχές. Στη δεκαετία του 1890 ίδρυσε μουσικό σύνολο που περιλάμβανε επιφανείς λαϊκούς τραγουδιστές και μουσικούς που τραγούδησαν λαϊκά τραγούδια του Αζερμπαϊτζάν, της Αρμενίας και της Γεωργίας.

Ανάπτυξη της αζέρικης πίσσας
----------------------------

Κατά τη διάρκεια της αρχές της δεκαετίας του 1870, ο Σαντίγκ χρησιμοποίησε τη παραδοσιακή περσική πίσσα για να αναπτύξουν τη νέα έκδοση αυτού του οργάνου, το οποίο αργότερα έγινε γνωστό ως Αζερική ή Καυκάσια πίσσα. Η περσική πίσσα έχει 6 χαλύβδινες χορδές. Η αζέρικη πίσσα που εφύηρε ο Σαντίγκ, έχει επιπλέον μια επιπλέον χορδή μπάσου από την πλευρά της, σε υπερυψωμένο καρύδι, και συνήθως 2 χορδές διπλής αντήχησης μέσω μικρών μετάλλινων καρυδιών στη μέση του λαιμού. Όλες αυτές οι χορδές τρέχουν δίπλα στις κεντρικές χορδές. Συνολικά, το Αζερμπαϊτζάν πίσσα έχει 11 έγχορδα και 17 τόνους.

Οι πρώτοι παίκτες της πίσσας κρατούσαν το όργανο στα γόνατά τους. Ο Σαντίγκ ανέπτυξε νέο τρόπο για να μειώσει το μέγεθος της συσκευής. Επίσης παρουσίασε για πρώτη φορά την εργασία με μια πίσσα κρατώντας τη από το στήθος. Η αζέρικη πίσσα έγινε σύμβολο της αζερικής μουσικής του 20ου αιώνα.

Η πίσσα απεικονίζεται στην εμπρόσθια όψη του αζέρικου τραπεζογραμμάτιου 1 μανάτ που εκδόθηκε το 2006.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Atlas από Νυκτά Όργανα - Μέση Ανατολή
2. ↑  (Ρωσικά) Sadigjan (1846–1902) Σφάλμα στο πρότυπο webarchive: Ελέγξτε την τιμή `|url=`. Empty.. *Axtar.az*
3. ↑  National Bank of Azerbaijan Σφάλμα στο πρότυπο webarchive: Ελέγξτε την τιμή `|url=`. Empty.. National currency: 1 manat[*νεκρός σύνδεσμος*]. – Retrieved on 27 March 2009.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 83466637
* **Europeana**: agent/base/9361
* LCCN: n2009013135

 |

 |
Το **Σαντιάγο** (πορτογαλικά: *Santiago* ή στα κρεολικά του Πράσινου ακρωτηρίου *Santiagu*) είναι το μεγαλύτερο νησί σε έκταση και πληθυσμό του Πράσινου Ακρωτηρίου. Σε αυτό είναι κτισμένη η πρωτεύουσα της χώρας Πράια και ένα από τα τέσσερα διεθνή αεροδρόμια της χώρας. Είναι το μεγαλύτερο αγροτικό κέντρο της χώρας. Χωρίζεται σε εννέα δήμους.

Ανήκει στο νησιωτικό σύμπλεγμα Σοταβέντο, το οποίο βρίσκεται στο νότιο τμήμα της χώρας, ανάμεσα στα νησιά Μάιο και Φόγκο. Το νησί ανακαλύφθηκε το 1460 και τότε ήταν ακατοίκητο, οπότε και έγινε η εγκατάσταση των πρώτων Ευρωπαίων (Πορτογάλων), οι οποίοι ίδρυσαν την Ριμπέιρα Γκράντε, τη σημερινή Σιδάδε Βέγια, η οποία ήταν η πρώτη αποικιακή ευρωπαϊκή πόλη στους τροπικούς.

Γεωγραφία
---------

Χάρτης του νησιού
Το Σαντιάγο με έκταση 991 τετραγωνικά χιλιόμετρα είναι το μεγαλύτερο νησί του Πράσινου Ακρωτηρίου. Έχει διαστάσεις 55 επί 30 χιλιόμετρα περίπου. Είναι ορεινό σε μεγάλο τμήμα του, ενώ στα νοτιοανατολικά είναι πιο επίπεδο. Ψηλότερη κορυφή είναι η Πίκο ντα Αντόνια στο κεντρικό τμήμα και έχει ηφαιστειακή πρόελευση. Άλλα σημαντικά βουνά είναι η οροσειρά Σέρρα ντα Μαλαγκουέτα στα βόρεια του νησιού με ύψος 1.064 μέτρα. Τα βουνά αυτά μπορούν να συμπυκνώσουν την υγρασία με αποτέλεσμα το ανατολικό τμήμα του νησιού να δέχεται μεγαλύτερα ύψη βροχής από το δυτικό, το οποίο είναι ξερό. Στα ανατολικά των βουνών επικρατούν συνθήκες που μπορούν να υποστηρίξουν την ύπαρξη ενός δάσους της βροχής, αλλά το περιβάλλον εξαιτίας της παρουσίας του ανθρώπου είναι υποβαθμισμένο.

Στο νησί βρίσκονται αρκετές πόλεις και κωμοπόλεις. Η Πράια βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα του νησιού και είναι η μεγαλύτερη πόλη του νησιού με 124.000 κατοίκους. Η Σιδάδε Βέλια, πρώην πρωτεύουσα, βρίσκεται 15 χιλιόμετρα δυτικά της Πράια. Είναι το μοναδικό Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO στη χώρα. Η Ασσομάδα βρίσκεται 60 χιλιόμετρα βόρεια και η Ταρραφάλ στο βόρειο άκρο του νησιού. Κοντά στην Ασσομάδα είναι η κωμόπολη Πίκος.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Santiago (Cape Verde) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Νησιά του Πράσινου Ακρωτηρίου |
| --- |
|  |
| 
* Μάιο
* Μπόα Βίστα
* Μπράνκο
* Ράζο
* Μπράβα
* Σαλ
* Σάντα Λουσία
* Σαντιάγο
* Σάντο Αντάο
* Σάο Βισέντε
* Σάο Νικολάου
* Φόγκο
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 1144648110873551492
* BNF: cb123975090 (data)

 |

 |
Οι **προσεγγιστικά φθόγγοι** είναι φθόγγοι που παρότι επιτρέπουν την ελεύθερη έλευση του αέρα από τους αρθρωτές, αυτοί δεν βρίσκονται σε τόσο στενή επαφή και επομένως δεν παράγουν την τριβή που χαρακτηρίζει τα τριβόμενα. Ακουστικά ομοιάζουν αρκετά τα φωνήεντα καθώς στα φασματογραφήματα παρουσιάζουν φωνητικές δομές. Ο όρος προσεγγιστικό (approximant) αποτέλεσε δημιούργημα του γλωσσολόγου Πίτερ Λέιντιφογκιντ τη δεκαετία του 1960.

Είδη προσεγγιστικών είναι τα **εξακολουθητικά προσεγγιστικά** (π.χ. [β̞]), τα **ημίφωνα** (π.χ. το [j]) και ορισμένα πλάγια και παλλόμενα. Στο ΔΦΑ τα εξακολουθητικά προσεγγιστικά συγχέονται με τα ημίφωνα, με αποτέλεσμα να είναι συνήθης η μεταγραφή π.χ. του προσεγγιστικού ουρανικού ως ημίφωνου, παρότι ηχητικά είναι δύο διαφοροποιημένες κατηγορίες.

Εξακολουθητικά προσεγγιστικά
----------------------------

Φωνολογικά τα εξακολουθητικά προσεγγιστικά σύμφωνα είναι σπάνια παρότι υφίστανται γλώσσες που τα διαθέτουν ως φωνήματα όπως τα ολλανδικά. Ως αλλόφωνα εμφανίζονται σε πλήθος γλωσσών όπως οι ιβηρικές όπου αποτελούν αλλόφωνα των κλειστών και στα κυπριακά όπου είναι αλλόφωνα των τριβόμενων. Τα κύρια εξακολουθητικά προσεγγιστικά είναι:

* Διχειλικό προσεγγιστικό [β̞]: ισπανικά *hablo* ['aβ̞lo]
* Χειλοδοντικό προσεγγιστικό [ʋ], φώνημα στα ολλανδικά
* Οδοντικό προσεγγιστικό [ð̞]: καταλανικά *gaudir*: [gaw'ð̞i]
* Φατνιακό προσεγγιστικό [ɹ]
* Προουρανικό προσεγγιστικό [ʒ̞]
* Ανακεκαμένο προσεγγιστικό [ɻ]
* Ουρανικό προσεγγιστικό [ʝ̞] και [j]: πρότυπα ισπανικά: aya: ['aʝ̞a]
* Υπερωικό προσεγγιστικό [ɣ̞] και [ɰ]: γαλικιανά Vigo: ['biɣ̞o]

Πλάγια προσεγγιστικά
--------------------

Πιθανότατα ο πιο συνηθισμένος πλάγιος προσεγγιστικός ήχος είναι ο φατνιακός ηχηρός [l] που υφίσταται ως φώνημα σε πολλές ομιλούμενες γλώσσες μεταξύ των οποίων και τα νέα ελληνικά. Αντίθετα, ο πλάγιος προουρανικός [ʎ] εμφανίζεται αποκλειστικά ως αλλόφωνο του φατνιακού στο περιβάλλον /l+i+ταυτοσυλαβικό φωνήεν/ (π.χ. ή**λι**ος).

Ημίφωνα
-------

Τα ημίφωνα αποτελούν φωνηεντικούς ήχους που δεν αποτελούν πυρήνα συλλαβής σε διφθόγγους ή τριφθόγγους. Στα νέα ελληνικά υφίσταται ένα ημίφωνο, το [j], αποκλειστικά σε κλειστές διφθόγγους ([aj] στο *γ**άι**δαρος*).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ladefoged, Peter (1964), *A Phonetic Study of West African Languages*, Cambridge: Cambridge University Press
2. ↑  Martínez Celdrán και Fernández Planas (2007): *Manual de fonética española*. Μαδρίτη: Ariel. σελ. 170.
3. ↑  Martínez Celdrán και Fernández Planas (2007): *Manual de fonética española*. Μαδρίτη: Ariel. σελ. 169.
4. ↑  Collins, B. y Mees I. M. (20035[1981]): *The phonetics of English and Dutch*. Leiden/Boston: Brill.
5. ↑  Arvaniti, Amalia (1999). "Cypriot Greek". *Journal of the International Phonetic Association*. 29 (2): 173–178.
6. ↑  Μποτίνης, Α. (2011): *Φωνητική της ελληνικής*. ISEL. σελ. 31.
Το **Σαντιάγο δελ Εστέρο** (ισπαν. *Santiago del Estero*, δηλαδή «Άγιος Ιάκωβος της Λιμνοθάλασσας») είναι πόλη της Αργεντινής, πρωτεύουσα της ομώνυμης Επαρχίας Σαντιάγο δελ Εστέρο. Στην απογραφή του 2010 είχε πληθυσμό 252.192 κατοίκους, όντας η δωδέκατη μεγαλύτερη πόλη της χώρας. Είναι κτισμένη στην όχθη του ποταμού Ντούλσε και πάνω στην Εθνική Οδό 9, 1.042 χιλιόμετρα μακριά από την πρωτεύουσα της χώρας Μπουένος Άιρες. Το Σαντιάγο δελ Εστέρο ήταν η πρώτη χρονικα πόλη από όσες ιδρύθηκαν από τους Ισπανούς σε έδαφος της σημερινής Αργεντινής. Για τον λόγο αυτό αποκαλείται και με το παρατσούκλι «Μητέρα των Πόλεων» («Madre de Ciudades»). Παρομοίως, έχει ανακηρυχθεί ως «λίκνο του λαϊκού πολιτισμού» της χώρας.

Στην πόλη βρίσκεται το Εθνικό Πανεπιστήμιο του Σαντιάγο δελ Εστέρο, που ιδρύθηκε το 1973, και το Καθολικό Πανεπιστήμιο (*Universidad Católica*), που ιδρύθηκε το 1960. Αξιοθέατα στην πόλη είναι μεταξύ άλλων ο καθεδρικός ναός της και το Επαρχιακό Αρχαιολογικό Μουσείο. Το αεροδρόμιο «Vicecomodoro Ángel de la Paz Aragonés» βρίσκεται μόλις 6 χιλιόμετρα βορείως της πόλεως.

Το κλίμα του Σαντιάγο δελ Εστέρο είναι υποτροπικό, με ψυχρούς και ξηρούς χειμώνες και υγρά καλοκαίρια, με μέση ετήσια βροχόπτωση 600 χιλιοστόμετρα.

Η πόλη και η περιοχή της έχουν περί τους 100 χιλιάδες ομιλητές μιας τοπικής διαλέκτου κέτσουα, καθιστώντας τις το νοτιότερο όριο της γλώσσας των Ίνκα, που είναι μία από τις λίγες ιθαγενείς γλώσσες που επιβιώνουν στη σημερινή Αργεντινή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *2022 Argentina census*.
2. ↑  www.censo.gob.ar.
3. ↑  Boletín Oficial «Archived copy» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 31 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2009.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 155933626
* LCCN: n80024380
* GND: 4290517-5

 |

 |