recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Κωνσταντίνος Δούκας Νεστόγγος** (άκμασε 1280-1307) ήταν Βυζαντινός αριστοκράτης και αυλικός.

Βιογραφία
---------

Εμφανίζεται για πρώτη φορά στις πηγές το 1280, όταν συνόδευσε τον τότε συναυτοκράτορα Ανδρόνικο Β΄ Παλαιολόγο στην εκστρατεία του εναντίον των Τούρκων στην κοιλάδα του ποταμού Μαιάνδρου. 

Την εποχή αυτή ο Κωνσταντίνος είχε το αξίωμα του *παρακοιμώμενου* της αυτοκρατορικής σφραγίδας. Διορίστηκε κυβερνήτης της Νύσσας επί του Μαιάνδρου και κράτησε τη θέση του ως την πτώση της πόλης π. το 1284. Ο Νεστόγγος αιχμαλωτίστηκε, αλλά ελευθερώθηκε ως τον Ιούνιο του 1285, οπότε εμφανίζεται ως μάρτυς σε μία Συμφωνία με τη Βενετία.

Αναφέρεται για τελευταία φορά π. το 1307, σε μία νομική διαμάχη κάποιων *παροίκων* (υποτελών που διέμεναν στα κτήματά του) κοντά στη Σμύρνη με μία μονή της περιοχής. Μερικοί συγγραφείς τον ταυτίζουν με τον "Δούκα Νεστόγγο" μεγάλο εταιρειάρχη το 1304, αλλά αυτό είναι απίθανο, διότι το αξίωμα αυτό είναι πολύ πιο κάτω του παρακοιμώμενου.

Αναφορές
--------

1. 1 2 3 4 5  PLP, 20201. Νεστόγγος, Κωνσταντῖνος ∆ούκας.

Πηγές
-----

* Trapp, Erich; Beyer, Hans-Veit; Walther, Rainer; Sturm-Schnabl, Katja; Kislinger, Ewald; Leontiadis, Ioannis; Kaplaneres, Sokrates (1976–1996). **PLP** Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit (in German). Vienna: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften. ISBN 3-7001-3003-1.
Ο **Πρόχορος Κυδώνης** (π. 1332/33 - π. 1370) ήταν αντιπαλαμίτης μοναχός, θωμιστής θεολόγος και νεοπλατωνίζων σχολασικός φιλόσοφος. Υπέρμαχος της δυτικής νεοπλατωνικώς αριστοτελίζουσας σχολαστικής στη θωμιστική της έκφραση σκέψης, μετέφρασε από τα Λατινικά έργα κυρίως σχολαστικών θεολογοφιλοσόφων. Αυτό τον έφερε σε σύγκρουση με τον Ησυχασμό, την κυρίαρχη σχολή της Ορθόδοξης νηπτικής θεολογίας, και ιδιαιτέρως με τη διδασκαλία του αγ. Γρηγορίου Παλαμά.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη γύρω στο 1332/33 και εισήλθε στη Μεγίστη Λαύρα, μονή του Όρους Άθω, σε νεαρή ηλικία. Κάποια στιγμή χειροτονήθηκε ιερομόναχος. Επηρεάστηκε βαθιά από τον Δυτικό Σχολαστικισμό.

Συνεργάστηκε με τον αδελφό του Δημήτριο Κυδώνη στη μετάφραση του μνημειώδους έργου *Summa Theologiae* (Άθροισμα Θεολογιών) του Θωμά Ακινάτη. Επίσης μετέφρασε έργα του Αυγουστίνου επισκόπου Ιππώνος και του Βοηθίου φιλοσόφου του 6ου αιώνα.

Η δική του πραγματεία "De essentia et operatione Dei" (Περί της ουσίας και της ενέργειας του Θεού) ήταν καταδίκη της μυστικής θεολογίας του Ησυχασμού, που είχε διαδοθεί από τον Παλαμά. Το 1368 η Σύνοδος της Κωνσταντινούπολης καταδίκασε τις θεολογικές του αντιλήψεις, τον καθαίρεσε από ιερέα και τον επανέφερε στην τάξη των λαικών, αλλά και τον απέκοψε από το Εκκλησιαστικό Σώμα με αναθεματισμό. Η κύρια πηγή για τη ζωή του είναι δύο έργα του Δημητρίου, που επαινεί τον αδελφό του και καταγγέλλει τον υπεύθυνο της καταδίκης του Φιλόθεο Κόκκινο Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης. Ο Πρόχορος απεβίωσε, έπειτα από σύντομη ασθένεια πιθανότατα, στην Κωνσταντινούπολη σε ηλικία λίγο μικρότερη των 40 ετών προς τα τέλη του 1370.

Πηγές
-----

* Text in PG 151, 693-716, following the edition of Dositheus in the Τόμος ἀγάπης, Bucharest 1698, Prolegomena, pp. 93–114
* Demetrios Kydones, Apologia

Παραπομπές
----------


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 56619258
* LCCN: n86094657
* ISNI: 0000 0000 8343 8219
* GND: 118741942
* SELIBR: 196710
* SUDOC: 02806593X
* BNF: cb11997554q (data)
* ICCU: RMSV039171

 |

 |
O **Στέφανος Γαβριηλόπουλος** (απεβ. 1332/33) ήταν ισχυρός ημιανεξάρτητος άρχοντας στη δυτική Θεσσαλία, που έγινε υποτελής του Βυζαντινού Αυτοκράτορα και αμείφθηκε με τον τίτλο του σεβαστοκράτορος.

Βιογραφία
---------

Το 1318 απεβίωσε ο Ιωάννης Β΄ Δούκας της Θεσσαλίας χωρίς άρρενα απόγονο και ο Αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης έσπευσε να καταλάβει το κενό εξουσίας στην περιοχή. Βυζαντινός στρατός υπό τον Ιωάννη Καντακουζηνό κατέλαβε τη βόρεια Θεσσαλία, με τους Καταλανούς του δουκάτου της Αθήνας να εισβάλλουν στην νότια Θεσσαλία. Η κεντρική Θεσσαλία έγινε πεδίο μάχης των τοπικών ηγεμόνων, που ανταγωνίζονταν ο ένας τον άλλο και καλούσαν τους δύο επικυριάρχους προς βοήθεια.

Ένας από αυτός που πρόστρεξαν στους Βυζαντινούς για υποστήριξη ήταν ο Γαβριηλόπουλος, πέμπτος στην σειρά τοπάρχης Δημητριάδος ως μέλος του Οίκου των Μελισσηνών, που κατείχε πολλά κτήματα στη δυτική Θεσσαλία και στη νοτιοδυτική Μακεδονία· οι εκτάσεις του έφθαναν από τα Τρίκαλα ως την Καστοριά. Κάποια στιγμή μεταξύ των ετών 1318 και 1325 αναγνώρισε την κυριαρχία της Κωνσταντινούπολης και σε ανταμοιβή του δόθηκε ο τίτλος του σεβαστοκράτορος. Έτσι έγινε ο ουσιαστικός κυβερνήτης μεγάλου μέρους της Θεσσαλίας, διατηρώντας αρκετή αυτονομία. Οι ιδιοκτησίες του περιλάμβαναν τις πόλεις και τα φρούρα Τρίκαλα, Φανάρι, Σταγοί (Καλαμπάκα), Δαμάσι και Ελασσόνα.

Όμως μετά το 1332/33 που απεβίωσε ο Γαβριηλόπουλος, οι κληρονόμοι του διαφώνησαν μεταξύ τους, πράγμα που οδήγησε στην εισβολή του Ιωάννη Β΄ Ορσίνι δεσπότη της Ηπείρου, ενώ ο Ανδρόνικος Γ΄ Παλαιολόγος (1328-41) κινήθηκε και εγκαθίδρυσε άμεσο έλεγχο του βορείου και ανατολικού μέρους της Θεσσαλίας. Τρία έτη μετά απεβίωσε και ο Ορσίνι και όλη η Θεσσαλία περιήλθε στον έλεγχο της Κωνσταντινούπολης.

Αναφορές
--------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
2. ↑  Fine 1994, σελ. 246.
3. ↑  Fine 1994, σελίδες 246, 253.
4. 1 2  ODB, σελίδες 813, 2074.
5. ↑  Fine 1994, σελίδες 252–253.

Πηγές
-----

* Ferjančić, Božidar (1974). Тесалија у XIII и XIV веку [Thessaly in the 13th and 14th Centuries] (in Serbian). Belgrade: Византолошког институт САНУ.
* Fine, John Van Antwerp (1994). The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest. Ann Arbor, Michigan: University of Michigan Press. ISBN 0-472-08260-4.
* (Αγγλικά) Kazhdan, Alexander, επιμ. (1991). *The Oxford Dictionary of Byzantium*. Οξφόρδη και Νέα Υόρκη: Oxford University Press. ISBN 0-19-504652-8.

Απόστολος Παπαθανασίου, «Ο σεβαστοκράτορας Στέφανος Γαβριηλόπουλος, μία κυρίαρχη μορφή της Μαγνησίας στον θεσσαλικό Μεσαίωνα του ΙΔ΄ αιώνα», Θεσσαλικό Ημερολόγιο, 25 (Λάρισα 1994)σ. 49-62.
Ο **Κωνστάντιος Δούκας** ο *πορφυρογέννητος* (1060 - 1081/1082) από τη Δυναστεία των Δουκών ήταν συν-Αυτοκράτορας το διάστημα 1060-78, δηλ. από τότε που γεννήθηκε και κατά τις βασιλείες τού πατέρα του Κωνσταντίνου Ι΄, τού Ρωμανού Δ΄ και τού αδελφού του Μιχαήλ Ζ΄.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Πορφύρα και ήταν ο τρίτος γιος τού Κωνσταντίνου Ι΄ και της Ευδοκίας Μακρεμβολίτισσας, κόρης τού Ιωάννη Μακρεμβολίτη. Μεγαλύτεροι αδελφοί του ήταν ο Μιχαήλ Ζ΄ και ο Ανδρόνικος.

Στις 24 Νοεμβρίου 1059 ο Ισαάκιος Κομνηνός, λίγο πριν παραιτηθεί, εξέλεξε τον Κωνσταντίνο Ι΄ ως διάδοχό του και τον έστεψε. Το 1060 ο πατέρας του έκανε *συμβασιλείς* τον Μιχαήλ Ζ΄ και τον Κωνστάντιο (όχι όμως τον Ανδρόνικο). Εκτός από τη βασιλεία τού πατέρα του (1060-67) κράτησε τον τίτλο κατά τη βασιλεία τού πατριού του Ρωμανού Δ΄ Διογένη (1068-71) και τού Μιχαήλ Ζ΄ (1071-78). Στις 31 Μαρτίου 1078 παραιτήθηκε ο Μιχαήλ Ζ΄ ένεκα τού ότι ήταν αντιδημοφιλής και των δύο στάσεων, τού Νικηφόρου Βοτανειάτη και Νικηφόρου Βρυεννίου τού *πρεσβυτέρου*. Ο Μιχαήλ Ζ΄ αποσύρθηκε στη μονή τού Στουδίου και επέλεξε τον Κωνστάντιο ως διάδοχό του, μια και ο Ανδρόνικος είχε αποβιώσει λίγα έτη πριν.

Ο Βοτανιάτης στη μάχη της Καλαβρύης, κοντά στη Σηλυμβρία, νίκησε τον Βρυέννιο και τον τύφλωσε. Έτσι ο Κωνστάντιος είχε να ανταγωνιστεί μόνο τον Βοτανειάτη, αλλά ήταν ξεκάθαρο ότι δεν είχε ικανότητα διοίκησης και έχασε τους υποστηρικτές του, που τον παρέδωσαν στον Βοτανειάτη. Αυτός τον έστειλε να ζήσει σε μονή στα Πριγκιπόνησα της θάλασσας τού Μαρμαρά (Προποντίδος) και διέκοψε τον αρραβώνα του με την Άννα Βσεβολόντοβνα του Κιέβου.

Όταν ανέλαβε ο Αλέξιος Α΄ Κομνηνός το 1081 τον ανακάλεσε· ο Κωνστάντιος ήταν εξάδελφος τού Ανδρονίκου, πεθερού τού Αλεξίου Α΄. Έγινε στρατηγός και απεστάλη στην εκστρατεία εναντίον των Νορμανδών, όπου σκοτώθηκε το 1082 εναντίον τους στο Δυρράχιο.

Αναφορές
--------

1. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003. I00572109. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  The Doukai: A Contribution to Byzantine Prosopography 1968. σελ. 53.
3. 1 2  Kaldellis 2017, σελ. 232.
4. ↑  Finlay 1844, σελ. 15.
5. 1 2 3 4 5  Canduci 2010, σελ. 274.
6. ↑  Norwich 1993, σελίδες 360–361.
7. ↑  Norwich 1993, σελ. 361.
8. ↑  Finlay 1844, σελ. 58.

Πηγές
-----

* Canduci, Alexander (2010), Triumph & Tragedy: The Rise and Fall of Rome's Immortal Emperors, Pier 9, ISBN 978-1-74196-598-8
* Finlay, George (1844), History of the Byzantine and Greek Empires from 1057–1453, 2, William Blackwood & Sons, OCLC 25020128
* Kaldellis, Anthony (2017). Streams of Gold, Rivers of Blood: The Rise and Fall of Byzantium, 955 A.D. to the First Crusade. Oxford University Press. ISBN 9780190253233.
* Norwich, John Julius (1993), Byzantium: The Apogee, Penguin, ISBN 0-14-011448-3

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 171151246506444130042
* GND: 1147230315

 |

 |
Οι **κωδικοί ATC B**, που περιγράφουν το *Αίμα και αιματοποιητικά όργανα* είναι ενότητα του Ανατομικού-Θεραπευτικού-Χημικού Συστήματος Ταξινόμησης, ενός συστήματος αλφαριθμητικών κωδικών που αναπτύχθηκε από τον WHO για την ταξινόμηση των φαρμάκων και άλλων ιατρικών προϊόντων.

Κωδικοί για κτηνιατρική χρήση (ATCvet codes) μπορούν να δημιουργηθούν τοποθετώντας το γράμμα Q μπροστά από τον ανθρώπινο κωδικό ATC: **QB** ...

Οι εθνικές εκδόσεις της ταξινόμησης ATC μπορούν να συμπεριλαμβάνουν πρόσθετους κωδικούς που δεν υπάρχουν σε αυτόν τον κατάλογο, οι οποίοι ακολουθούν την έκδοση WHO. 

| B Αίμα και αιματοποιητικά όργανα |
| --- |
| **B01** Aντιθρομβωτικοί παράγοντες |
| **B02** Αντιαιμορραγικά |
| **B03** Φάρμακα κατά της αναιμίας |
| **B05** Υποκατάστατα αίματος και διαλύματα έγχυσης |
| **B06** Άλλοι αιματολογικοί παράγοντες |
|  |
| A · B · C · D · G · H · QI · J · L · M · N · P · R · S · V |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ATC/DDD Index 2016: code B». WHO Collaborating Centre for Drug Statistics Methodology.
2. ↑  «ATCvet Index 2016: code QB». WHO Collaborating Centre for Drug Statistics Methodology.

Δείτε επίσης
------------

* Ανατομικό-Θεραπευτικό-Χημικό Σύστημα Ταξινόμησης
Το **GAZ-3105** είναι ένα αυτοκίνητο που κατασκευάστηκε από την Gorkovsky Avtomobilny Zavod (GAZ, Εργοστάσιο Οχημάτων στο Γκόρκι) από το 1992 έως το 1996.

Ιστορία
-------

Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 η GAZ ανέπτυξε ένα πρωτότυπο αυτοκίνητο για μελλοντική αντικατάσταση τόσο της επιχειρηματικής GAZ-3102 Volga, όσο και της μεγαλύτερης πολυτελούς λιμουζίνας GAZ-14 Chaika. Το ίδιο το GAZ-3102 είχε οραματιστεί ως ενδιάμεσο έργο που θα κάλυπτε το κενό που δημιουργήθηκε από την αποκλειστικότητα του GAZ-14 Chaika. Το νέο αυτοκίνητο θα άφηνε τη ZiL για να χειριστεί την ανώτερη κατηγορία. Η GAZ ξεκίνησε να σχεδιάζει μια νέα γενιά αυτοκινήτων με κίνηση είτε στους μπροστά, πίσω, ή και σε όλους τους τροχούς, ανάλογα με την έκδοση, που θα ονομάζονταν GAZ-3103, GAZ-3104, και GAZ-3105 αντίστοιχα, ανάλογα με τα επίπεδα εξοπλισμού. Αυτά τα οχήματα βασίστηκαν εν μέρει στο Audi 100 τρίτης γενιάς, από το οποίο διατηρήθηκε η διατομή του αμαξώματος κατά μήκος της κολόνας Β, το σχηματικό διάγραμμα της διάταξης του κιβωτίου ταχυτήτων, μαζί με ορισμένα άλλα μηχανικά μέρη. Αυτήν η νέα σειρά, δεν επρόκειτο ποτέ να αποτελέσει άμεσα μέρος της κύριας οικογένειας Volga, καθώς θα παραγόταν πιο πολύ ως διάδοχος της Chaika, και παράχθηκε στην ίδια γραμμή παραγωγής. Η παραγωγή αυτών των αυτοκινήτων ανεστάλη πολλές φορές λόγω οικονομικών δυσκολιών. 

Τα οχήματα διέθεταν αναρτήσεις MacPherson, κινητήρα V8 με ψεκασμό καυσίμου και CV εμπρός και πίσω άξονες. Μετά από πολλές προσπάθειες, μόνο το πολυτελές GAZ-3105 μπήκε στην παραγωγή και οι άλλες δύο φτηνότερες εκδόσεις εγκαταλείφτηκαν. Η παραγωγή έτσι άρχισε το 1992, αλλά οι πωλήσεις ήταν αρκετά μικρές και έτσι η παραγωγή τελείωσε το 1996.

Αρχικά προοριζόταν να παραχθεί και μια δεύτερη γενιά του GAZ-3105 και ένα πρωτότυπο παρουσιάστηκε το 1996 στην Έκθεση αυτοκινήτου της Μόσχας, αλλά χωρίς επιτυχία. Έτσι, το 1997, αναπτύχθηκε ένας νέος αντικαταστάτης, το GAZ-3111. Διατηρώντας το μεγαλύτερο μέρος της αρχιτεκτονικής του πλαισίου από το προηγούμενο όχημα, παρόλα αυτά διέθετε εντελώς νέο αμάξωμα, επηρεασμένο από με ρετρό στυλ στοιχεία από το GAZ-21.

 GAZ-3105 Volga (1992-1996) πίσω

Αναφορές
--------

1. ↑  «ГАЗ-3105 «Волга»: легковой автомобиль представительского класса». *Fishki.net*. Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2023.

εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  GAZ-3105 στο Wikimedia Commons
* Призрак перестройки: история разработки и небытия ГАЗ-3105
Ο **Γεώργιος Σερπάνος** (1907 - 27 Φεβρουαρίου 2009) του Αριστείδη και της Δήμητρας ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Παλαιός συνεργάτης του Γεωργίου Παπανδρέου, διατέλεσε βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το Κόμμα Γεωργίου Παπανδρέου (1950-51), την Ένωση Κέντρου (1964-67) και το ΠΑΣΟΚ (1977-89). Από το 1977 έως το 1981, ήταν ο εισηγητής του ΠΑΣΟΚ στη Βουλή για τα θέματα του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1907 στον Άγιο Βλάσιο Τριχωνίδας Αιτωλοακαρνανίας. Από πολύ μικρός έμεινε ορφανός από πατέρα. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών αναπτύσσοντας πολιτική δράση ήδη από τα φοιτητικά του χρόνια, ως μέλος της ένωσης φοιτητών στον νομό του και μέλος της νεολαίας του Ελευθερίου Βενιζέλου. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του εργάστηκε ως ταμειακός υπάλληλος. Πολέμησε στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940-41 ως έφεδρος ανθυπολοχαγός του Πυροβολικού και διατέλεσε γενικός γραμματέας Εφοδιασμού στην κυβέρνηση της Απελευθέρωσης του Γεωργίου Παπανδρέου το 1944-45.

Για πρώτη φορά εκλέχθηκε βουλευτής στην Αιτωλοακαρνανία με το Κόμμα Γεωργίου Παπανδρέου το 1950. Εκλέχθηκε ξανά βουλευτής με την Ένωση Κέντρου, το 1964. Ως βουλευτής της Ενώσεως Κέντρου, διαδραμάτισε σημαίνοντα ρόλο στην ίδρυση πολλών σχολείων όλων των βαθμίδων εκπαίδευσης καθώς και στην ψήφιση νόμου, το 1964, με τον οποίο καθιερώθηκε η τιμή ασφαλείας για τους καλλιεργητές καπνού. Μετά την επιβολή της χούντας των συνταγματαρχών το 1967, συνελήφθη και εξορίστηκε στη Φολέγανδρο.

Μετά τη Μεταπολίτευση εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ, με το οποίο εκλέχθηκε βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας το 1977, το 1981 και το 1985. Από το 1977 έως το 1981 ήταν ο εισηγητής του ΠΑΣΟΚ στη Βουλή για τα θέματα του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης, και πολλές εφημερίδες το 1981 ανέμεναν ότι αυτός θα αναλάμβανε το συγκεκριμένο Υπουργείο (τελικά προτιμήθηκε ο βουλευτής Ηλείας, Γιάννης Σκουλαρίκης).

Ο Γεώργιος Σερπάνος τιμήθηκε με το μετάλλιο του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και το μετάλλιο Εθνικής Αντίστασης για τη δράση του. Απεβίωσε στις 27 Φεβρουαρίου 2009, σε ηλικία 102 ετών. Μετά τον θάνατό του, ένα μεγάλο μέρος της περιουσίας του διατέθηκε (με εντολή του ιδίου) για αγαθοεργούς σκοπούς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βουλή των Ελλήνων. fd8aa03b-2444-4e5b-a971-f2ca7dc475d4. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
2. 1 2 3  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 94, αρ. 1054).(pdf)
3. 1 2 3  Βιογραφία Αρχειοθετήθηκε 2015-03-08 στο Wayback Machine. Η Νέα Εποχή, 1-5-2010, ανάκτηση 29-5-2015.
4. ↑  «Βιογραφικά στοιχεία». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2015.
5. ↑  Οι Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας από την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους Αρχειοθετήθηκε 2016-12-17 στο Wayback Machine. agrinionews.gr, 27-12-2014.
6. ↑  Αποθετήριο Ιδρύματος Κωνσταντίνου Σημίτη, «Η πλήρης σύνθεση επιτροπών ΠΑΣΟΚ σε κάθε τομέα»[*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Λέων** (περ. 1070 - 1087) από τη Δυναστεία των Διογένηδων ήταν συν-Αυτοκράτορας των Ρωμαίων μαζί με τον πατέρα του Ρωμανό Δ΄ (1068-1071). Έγινε στρατιωτικός του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Ρωμανού Δ΄ και της Ευδοκίας Μακρεμβολίτισσας. Αδέλφια του ήταν: από τον πρώτο γάμο του πατέρα του με την Άννα Αλουσιανή, ο Κωνσταντίνος και από τον δεύτερο γάμο του πατέρα του με την Ευδοκία, ο Νικηφόρος.

Κατά τη γέννησή του στέφθηκε συν-Αυτοκράτορας, όπως και ο Νικηφόρος, μαζί με τον πατέρα τους. Ο Ρωμανός Δ΄ απεβίωσε το 1072, ενώ ο Λέων ήταν ακόμη νήπιο. Η Ευδοκία είχε από τον πρώτο της γάμο γιο τον Μιχαήλ Ζ΄ Δούκα, που με τη βοήθεια των Δουκών ανέλαβε τη βασιλεία (1071-78) και εκτόπισε τους ετεροθαλείς αδελφούς του Λέοντα και Νικηφόρο σε μονή, μαζί με την Ευδοκία. Ο στρατηγός Νικηφόρος Γ΄ Βοτανειάτης στασίασε και κατέλαβε την εξουσία (1078-81), άλλη στάση όμως έφερε τον στρατηγό Αλέξιο Α΄ Κομνηνό στον θρόνο (1081-1118), ο οποίος πήρε τους δύο νέους και τους μεγάλωσε σαν δικά του παιδιά.

Ο Αλέξιος Α΄ ήταν αδελφός της Θεοδώρας, συζύγου του προαναφερθέντος Κωνσταντίνου Διογένη. Σύμφωνα με την εξιστόρηση της Άννας Κομνηνής ο Λέων ήταν πιστός υποστηρικτής του Αλεξίου Α΄, που τον παρότρυνε να επιυεθεί νωρίς στους Νορμανδούς εισβολείς και το ίδιο για τους Πετρενέγκους, που το 1087 διαπέρασαν τον Δούναβη. Σε μία κορύφωση της μάχης με τους Πετσενέγκους, ο Λέων απομακρύνθηκε από τον Αυτοκράτορα και καθώς πλησίαζε τις άμαξες του εχθρού, χτυπήθηκε και απεβίωσε στο πεδίο του πολέμου.

Αναφορές
--------

1. 1 2 3  Canduci, pg 272
2. ↑  Comnena, Book 4, Chapter 5
3. ↑  Comnena, Book 7, Chapter 2
4. ↑  Comnena, Book 7, Chapter 3

Πηγές
-----

* Canduci, Alexander (2010), Triumph & Tragedy: The Rise and Fall of Rome's Immortal Emperors, Pier 9, ISBN 978-1-74196-598-8
* Dawes, Elizabeth A. ed. (1928), The Alexiad, London: Routledge & Kegan Paul
* Skoulatos, Basile (1980). Les personnages byzantins de l'Alexiade: Analyse prosopographique et synthèse [The Byzantine Personalities of the Alexiad: Prosopographical Analysis and Synthesis] (in French). Louvain-la-Neuve: Nauwelaerts.
Το στυλό φωτός είναι μια συσκευή εισόδου υπολογιστή με τη μορφή μιας φωτοευαίσθητης ράβδου που χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με την οθόνη καθοδικού σωλήνα (CRT) ενός υπολογιστή.

Επιτρέπει στο χρήστη να δείχνει προς τα εμφανιζόμενα αντικείμενα ή να σχεδιάζει στην οθόνη με παρόμοιο τρόπο όπως μια οθόνη αφής, αλλά με μεγαλύτερη ακρίβεια θέσης. Ένα ελαφρύ στυλό μπορεί να λειτουργήσει με οποιαδήποτε οθόνη που βασίζεται σε CRT, αλλά η ικανότητά του να χρησιμοποιείται με οθόνες LCD ήταν ασαφής (αν και η Toshiba και η Hitachi παρουσίασαν μια παρόμοια ιδέα στην έκθεση "Display 2006" στην Ιαπωνία[1]).

Μια φωτεινή γραφίδα ανιχνεύει αλλαγές στη φωτεινότητα των κοντινών εικονοστοιχείων της οθόνης όταν σαρώνεται με δέσμη ηλεκτρονίων καθοδικού σωλήνα και επικοινωνεί τον χρονισμό αυτού του συμβάντος στον υπολογιστή. Εφόσον μια CRT σαρώνει ολόκληρη την οθόνη ένα pixel τη φορά, ο υπολογιστής μπορεί να παρακολουθεί τον αναμενόμενο χρόνο σάρωσης διαφόρων τοποθεσιών στην οθόνη από τη δέσμη και να συμπεράνει τη θέση της πένας από την πιο πρόσφατη χρονική σήμανση.
Ιστορία
Το πρώτο στυλό φωτός, που εκείνη την εποχή εξακολουθούσε να ονομάζεται "light gun", δημιουργήθηκε γύρω στο 1945-1955 ως μέρος του έργου Whirlwind I στο MIT, όπου χρησιμοποιήθηκε για την επιλογή διακριτών συμβόλων στην οθόνη,[2][3][2] 4][5] και αργότερα στο έργο SAGE, όπου χρησιμοποιήθηκε για τον τακτικό έλεγχο σε πραγματικό χρόνο ενός εναέριου χώρου δικτυωμένου με ραντάρ.[3]

Μία από τις πρώτες πιο ευρέως αναπτυγμένες χρήσεις ήταν στις κονσόλες Situation Display του AN/FSQ-7 για στρατιωτική επιτήρηση εναέριου χώρου. Αυτό δεν είναι πολύ περίεργο, δεδομένης της σχέσης του με τα έργα Whirlwind. Για περισσότερες λεπτομέρειες, ανατρέξτε στο Ημιαυτόματο περιβάλλον εδάφους.

Κατά τη δεκαετία του 1960, οι φωτεινές πένες ήταν κοινές σε τερματικά γραφικών όπως το IBM 2250 και ήταν επίσης διαθέσιμα για το τερματικό μόνο κειμένου IBM 3270.

Η χρήση του ελαφρού στυλό επεκτάθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1980 σε σταθμούς εργασίας μουσικής όπως το Fairlight CMI και προσωπικούς υπολογιστές όπως το BBC Micro. Συμβατές με IBM PC CGA, HGC και ορισμένες κάρτες γραφικών EGA διέθεταν επίσης μια υποδοχή συμβατή με ένα ελαφρύ στυλό, όπως και οι πρώτοι υπολογιστές Tandy 1000, [σημειώσεις 1] η οικογένεια υπολογιστών Thomson MO5, η Atari 8 bit, Commodore 8 bit, ορισμένοι MSX υπολογιστές[6] και οικιακούς υπολογιστές Amstrad PCW. Για τους υπολογιστές MSX, η Sanyo παρήγαγε μια κασέτα διασύνδεσης με ελαφρύ στυλό.[7]

Επειδή ο χρήστης έπρεπε να κρατά το χέρι του μπροστά από την οθόνη για μεγάλες χρονικές περιόδους (ενδεχομένως να προκαλεί "βραχίονα γορίλα") ή να χρησιμοποιεί ένα γραφείο που γέρνει την οθόνη, το στυλό έπεσε εκτός χρήσης ως είσοδος γενικής χρήσης συσκευή.
Συντεταγμένες: 36°41′37″N 22°29′59″E﻿ / ﻿36.69361°N 22.49972°E﻿ / 36.69361; 22.49972

Για άλλες χρήσεις, δείτε: Άγιος Βασίλειος (αποσαφήνιση).
*Για συνώνυμο οικισμό στο Νομό Λακωνίας δείτε: Άγιος Βασίλειος Αγίου Βασιλείου*  

Ο **Άγιος Βασίλειος** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Νεοχωρίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Γυθείου, του δήμου  Ανατολικής Μάνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης* 
Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Γυθείου του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.

Γεωγραφία
---------

Ο Άγιος Βασίλειος είναι πεδινός οικισμός στη νότια Λακωνία, στο βορειοανατολικό τμήμα της χερσονήσου της Μάνης, προς την ακτή του Λακωνικού κόλπου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 20. Απέχει 60 χλμ. περίπου Ν. της Σπάρτης.

Πληθυσμός
---------

Μόνιμος | Έτος | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| 1991 | 25 |
| 2001 | 26 |
| 2011 | 15 |

Πραγματικός (de facto) | Έτος | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| 1961 | 71 |
| 1971 | 23 |
| 1981 | 28 |
| 1991 | 39 |
| 2001 | 32 |
| 2011 | 15 |

(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
--------------------------------------------

Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 και προσαρτήθηκε στον δήμο Καρυουπόλεως Λακωνίας. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Λακωνικής και το 1909 επανήλθε στον νομό Λακωνίας. Το 1912 αποσπάστηκε από τον δήμο Καρυουπόλεως και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Νεοχωρίου. Το 1928 καταργήθηκε για να επανασυσταθεί το 1961. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Νεοχωρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Γυθείου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Γυθείου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ανατολικής Μάνης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ελληνικά) *Βάση δεδομένων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής*.
2. 1 2
3. 1 2
4. 1 2 3  ΠΛ 1:170
5. 1 2 3  ΠΛΜ 1:450
6. ↑  Εκδόσεις «Ελλάδα»
7. ↑  Δομή 1:212
8. ↑
9. ↑
10. ↑

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ)
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
* eetaa.gr
**Οι  κωδικοί ATC R**, που περιγράφουν το *Αναπνευστικό σύστημα* είναι ενότητα του Ανατομικού-Θεραπευτικού-Χημικού Συστήματος Ταξινόμησης, ενός συστήματος αλφαριθμητικών κωδικών που αναπτύχθηκε από τον WHO για την ταξινόμηση των φαρμάκων και άλλων ιατρικών προϊόντων.

Κωδικοί για κτηνιατρική χρήση (ATCvet codes) μπορούν να δημιουργηθούν τοποθετώντας το γράμμα Q μπροστά από τον ανθρώπινο κωδικό ATC: **QR**... 

Οι εθνικές εκδόσεις της ταξινόμησης ATC μπορούν να συμπεριλαμβάνουν πρόσθετους κωδικούς που δεν υπάρχουν σε αυτόν τον κατάλογο, οι οποίοι ακολουθούν την έκδοση WHO.

| R Αναπνευστικό σύστημα |
| --- |
| **R01** Ρινικά παρασκευάσματα |
| **R02** Παρασκευάσματα για τον λάρυγγα |
| **R03** Φάρμακα για τις αποφρακτικές παθήσεις των αεροφόρων οδών |
| **R05** Αντιβηχικά και φάρμακα κατά του κρυολογήματος |
| **R06** Αντιισταμνινικά για συστηματική χορήγηση |
| **R07** Άλλα προϊόντα του αναπνευστικού συστήματος | 

---

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| 
* A
* B
* C
* D
* G
* H
* QI
* J
* L
* M
* N
* P
* R
* S
* V
 |

 |

 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ATC/DDD Index 2016: code R». WHO Collaborating Centre for Drug Statistics Methodology.
2. ↑  «ATCvet Index 2016: code QR». WHO Collaborating Centre for Drug Statistics Methodology.

Δείτε επίσης
------------

* Ανατομικό-Θεραπευτικό-Χημικό Σύστημα Ταξινόμησης
Η **στυπτηρία** (λατ.: *potassium alum*), ή *στύψη*, είναι η κοινή ονομασία του διπλού θειϊκού άλατος του καλίου-αργιλίου KAl(SO4)2 .Η μορφή στην οποία είναι γνωστότερη είναι το ένυδρο άλας KAl(SO4)2·12H2O Είναι ένα άλας που κυρίως εξάγεται από το βωξίτη. Χρησιμοποιείται στην βαφική, βυρσοδεψία, ιατρική και χημεία.

Παρουσιάζεται με μορφή μεγάλων κρυστάλλων, διαφανών, χωρίς χρώμα, με γεύση γλυκιά, που σε λίγο γίνεται στυπτική.

Έχει πυκνότητα 1,75 και τήκεται στους 91° C. Διαλύεται λίγο στο κρύο νερό και πολύ στο ζεστό.

Διαλύεται στη γλυκερίνη και είναι αδιάλυτη στο οινόπνευμα.

Όταν θερμανθεί τήκεται στο κρυσταλλικό της νερό στους 91° C, και αν τώρα ψυχτεί μετατρέπεται σε μια μάζα, που μοιάζει σαν γυαλί. 

Αν συνεχίσουμε να την θερμαίνουμε πάνω από τους 91° C χάνει το κρυσταλλικό της νερό, γίνεται άνυδρη, διογκώνεται και μετατρέπεται σε μια ελαφριά, σπογγώδη λευκή μάζα, την **«κεκαυμένη στυπτηρία»**. 

Χρησιμοποιείται στη βαφική σαν πρόστυμμα, στη βυρσοδεψία, στη χαρτοποιία, στην παρασκευή κόλλας, στη φωτογραφική, σαν αδιαβροχοποιητικό μέσο, στον καθαρισμό του νερού κ.α. Στην ιατρική σαν στυπτικό φάρμακο, αιμοστατικό, απολυμαντικό, για γαργαρισμούς κ.ά.
Το **μοντέλο των 5 παραγόντων**, γνωστό και ως **μεγάλη πεντάδα** ή ως **μοντέλο OCEAN**, είναι μια ταξινόμηση για τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας. Όταν εφαρμόζεται ανάλυση παραγόντων (στατιστική τεχνική) στα δεδομένα της έρευνας προσωπικοτήτων, ορισμένα χαρακτηριστικά που χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν πτυχές της προσωπικότητας εμφανίζονται πιο συχνά από άλλα. Για παράδειγμα, κάποιος που περιγράφεται ως "ευσυνείδητος" είναι πιθανότερο να περιγραφεί ως "πάντα προετοιμασμένος" παρά ως "ακατάστατος". Αυτή η θεωρία βασίζεται επομένως στη συσχέτιση των χαρακτηριστικών, αλλά όχι στα νευρο-ψυχολογικά πειράματα. Αυτή η θεωρία χρησιμοποιεί περιγραφές από την κοινή γλώσσα και προτείνει πέντε ευρείες διαστάσεις που συνήθως χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν την ανθρώπινη προσωπικότητα.

### Οι 5 παράγοντες

Οι πέντε παράγοντες είναι:

* **Διαθεσιμότητα σε εμπειρίες** (εφευρετισμός / περίεργεια έναντι συνέπεια / καχυποψια)
* **Ευσυνειδησία** (αποτελεσματισμός / οργάνωση έναντι ευκολία / αμέλεια)
* **Εξωστρέφεια** (κοινωνικότητα / ενεργητικότητα έναντι μονιμότητα / απομάκρυνση)
* **Συνεργατικότητα** (φιλικότητα / παρηγορητισμός έναντι προκλητικότητας/αποστασιοποίηση)
* **Νευρωτισμός** (ευαισθησία / νευρικότητα έναντι ασφάλεια / αυτοπεποίθηση)

Οι πέντε παράγοντες αντιπροσωπεύονται από το ακρωνύμιο "OCEAN" ή "CANOE". Κάτω από κάθε προτεινόμενο καθολικό παράγοντα, υπάρχουν ορισμένοι συσχετισμένοι και πιο συγκεκριμένοι πρωτογενείς παράγοντες. Για παράδειγμα, η "εξωστρέφεια" λέγεται ότι συμπεριλαμβάνει τέτοιες σχετικές ιδιότητες όπως ή βεβαιότητα, η αναζήτηση ενθουσιασμού, η ζεστασιά, η δραστηριότητα και τα θετικά συναισθήματα.

### Μεταβολή των χαρακτηριστικών

Η οικογενειακή ζωή και ο τρόπος που μεγάλωσε κάποιος επηρεάζει εξίσου αυτά τα χαρακτηριστικά. Μελέτες δίδυμων και άλλες έρευνες έχουν δείξει ότι περίπου το ήμισυ των διαφορών μεταξύ ατόμων προκύπτει από τη γενετική τους και το ήμισυ από το περιβάλλον τους. Οι ερευνητές βρήκαν την "Ευσυνειδησία", την "Εξωστρέφεια", την "Διαθεσιμότητα σε εμπειρίες" και τον "Νευρωτισμό" ως σχετικά σταθερά από την παιδική ηλικία μέχρι την ενηλικίωση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Rothmann, S.; Coetzer, E. P. (2003-10-24). «The big five personality dimensions and job performance» (στα αγγλικά). *SA Journal of Industrial Psychology* **29** (1). doi:10.4102/sajip.v29i1.88. ISSN 2071-0763. .
2. ↑  Goldberg, Lewis R. (1993). «The structure of phenotypic personality traits.». *American Psychologist* **48** (1): 26–34. doi:10.1037/0003-066x.48.1.26. ISSN 1935-990X. .
3. ↑  Matthews, Gerald.· Whiteman, Martha C. (2003). *Personality traits* (2η έκδοση). Cambridge, U.K.: Cambridge University Press. ISBN 0511078803. 57509162.
Η **Windows Live Toolbar** είναι μία γραμμή εργαλείων, σχεδιασμένη ως μέρος της οικογένειας υπηρεσιών Windows Live της Microsoft. Είναι ο διάδοχος της ***MSN Search Toolbar***. Περιλαμβάνει το Windows Desktop Search, που εκτελείται στο παρασκήνιο και λειτουργεί ως καταχωρητής αρχείων στο ευρετήριο του υπολογιστή. Παρέχει ένα απλό περιβάλλον εργασίας αναζήτησης, που βρίσκεται στη γραμμή εργασιών και εμφανίζει τα αποτελέσματα της αναζήτησης σε μορφή λίστας όσο ο χρήστης πληκτρολογεί τον όρο αναζήτησης, καθιστώντας εύκολη την αναζήτηση σε μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, εικόνες, αρχεία κειμένου και έγγραφα.

Η Windows Live Toolbar περιλαμβάνει επίσης ένα εργαλείο αυτόματης συμπλήρωσης φορμών και παρέχει άμεση πρόσβαση στις υπηρεσίες Windows Live και MSN, όπως τα Spaces και τα Live Search Maps. Ανταγωνιστές της αποτελούν οι Google Toolbar και η Yahoo! Toolbar.

Onfolio
-------

Το Onfolio είναι ένα εργαλείο έρευνας του OneNote, που χρησιμοποιείται για τη συλλογή δεδομένων από τις ιστοσελίδες. Μετά τη δημιουργία του Onfolio από τη Microsoft, συμπεριλήφθηκε στη Windows Live Toolbar. Το μοναδικό μέσο πρόσβασης στο Onfolio είναι πλέον αυτή.

Δείτε επίσης
------------

* Wikipedia Toolbar
* Google Toolbar
* Yahoo! Toolbar

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Windows Live Toolbar (ο σύνδεσμος οδηγεί στη σελίδα λήψης του Windows Live, λόγω της μη διαθεσιμότητάς της στην ελληνική γλώσσα)

1. ↑  Error: Unable to display the reference properly. See the documentation for details.
Ο **Κίνα Φίρι** (*Kinnah Phiri*, γεννήθηκε 30 Οκτωβρίου 1954) είναι πρώην ποδοσφαιριστής από το Μαλάουι, κάτοχος του ρεκόρ διεθνών τερμάτων της εθνικής ομάδας της χώρας του με 71 γκολ.

Βιογραφία
---------

Ξεκίνησε ως κορυφαίος αθλητής που κέρδισε χρυσά μετάλλια σε αγώνες μικρής απόστασης σε σχολικούς αγώνες πριν ειδικευτεί στο ποδόσφαιρο.
Με τη σχολική ομάδα γνώρισε επιτυχία που έγινε αξιοπρόσεκτη από τους ποδοσφαιρικούς παράγοντες. Αγωνίστηκε σε δύο ομάδες κατά τη διάρκεια της καριέρας του, στη Μπιγκ Μπούλετς και στην Μανζίνι Ουόντερερς της Σουαζιλάνδης (τώρα Εσουατίνι), όπου βρέθηκε παρά τη θέληση των αρχών της χώρας που δεν επιθυμούσαν τη μεταγραφή στο εξωτερικό. Το προσωνύμια Τετράποδος Μάγος και Ελέκτρικ περιέγραψαν τον ταχύτατο ρυθμό του, και την ακρίβεια στο σκοράρισμα.

Ο Φίρι ήταν η έμπνευση πίσω από τις καλύτερες ώρες της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου του Μαλάουι στα τέλη της δεκαετίας του 1970, όταν κέρδισε δύο φορές το Τσάλεντζ Καπ Ανατολικής και Κεντρικής Αφρικής. Σημείωσε 71 γκολ σε 115 διεθνείς αγώνες.
Στη συλλογική του καριέρα κατά δική του δήλωση είχε πετύχει περισσότερα από 700 γκολ. Θεωρείται ως ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής στην ιστορία της χώρας του. Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ακολούθησε προπονητική καριέρα, αρχικά στη Σουαζιλάνδη. Μεταξύ άλλων ήταν προπονητής της πρώτης του ομάδας (2004–06) και της Εθνικής (2009–13).

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 50 ή περισσότερα διεθνή γκολ
* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Malawi - Record International Players». Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2021.
2. 1 2  «HOW KINNAH PHIRI ROSE FROM VILLAGE BOY TO MALAWI'S GREATEST LEGEND». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2021.
3. ↑  «Kinna Phiri - Century of International Appearances». Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2021.
4. ↑  «International Goals: Players with 30 or More Goals». Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2022.
5. ↑  «The top 50 men's international goalscorers». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2021.
6. ↑  «Kinna Phiri : trainer». Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2021.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Αθλητισμός
* Πύλη:Ποδόσφαιρο
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 19166108676985921527
* LCCN: n2022230733
* GND: 1273481763

 |

 |
Ο **Χρήστος Λαμπράκης** (24 Φεβρουαρίου 1934 - 21 Δεκεμβρίου 2009) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας και εκδότης, θεωρούμενος ως ο ισχυρότερος άνθρωπος στα ελληνικά ΜΜΕ επί δεκαετίες.

Βιογραφία
---------

Ο Χρήστος Λαμπράκης γεννήθηκε το 1934 στην Αθήνα και ήταν γιος του Δημητρίου Λαμπράκη, και της Ελζας Τσαουσοπούλου και ήταν ο σημαντικότερος Έλληνας εκδότης της εποχής. Σπούδασε νομικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και πολιτικές επιστήμες στο London School of Economics. Το 1954, σε ηλικία 20 ετών, ανέλαβε τη διεύθυνση του περιοδικού "Ταχυδρόμος" και το 1957, μετά τον θάνατο του πατέρα του, ανέλαβε την προεδρία του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη, που εξέδιδε, μεταξύ άλλων, τις εφημερίδες "Το Βήμα" και "Τα Νέα". Ο Χρήστος Λαμπράκης ίδρυσε επίσης την ημερήσια αθλητική εφημερίδα "Ομάδα" το 1959 και το περιοδικό "Εποχές" το 1963.

Ήταν επίσης ιδρυτής και μέτοχος του τηλεοπτικού σταθμού MEGA όπου διετέλεσε και πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του καναλιού.

Προσωπικότητα με ιδιαίτερη καλλιέργεια και μεγάλη αγάπη για την τέχνη, την μουσική και τον πολιτισμό, υπήρξε ο πρωτεργάτης της δημιουργίας του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Για την προσφορά του σ η κεντρική αίθουσα του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών φέρει το όνομα του (αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης).

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Γερμανικά) *Munzinger Personen*. 00000015793. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Στέλιος Κούλογλου Χρήστος Λαμπράκης: ο θάνατος του ηγεμόνα
3. ↑  «Το περιοδικό Εποχές και η κίνηση των ιδεών». Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2019.
4. ↑  Ο «μύθος Λαμπράκη»

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 56359019
* LCCN: no2006012741
* ISNI: 0000 0001 1511 4498
* GND: 143477323

 |

 |
Σερβιρισμένο ούγκο
Το **Ούγκο** είναι ένα ελαφρώς αλκοολούχο απεριτίφ προερχόμενο από το Άλτο Άντιτζε, αλλά ευρέως διαδεδομένο στο Τριβένετο, στην Αυστρία, στην Ελβετία και στη Γερμανία, με βάση το προσέκο, το σιρόπι σαμπούκου (ή μελισσόχορτου), το σέλτζερ (ή ανθρακούχο νερό) και τα φύλλα μέντας. Η περιεκτικότητά του σε αλκοόλ είναι περίπου 8°.

Προέλευση
---------

Όπως αναφέρεται στα περιοδικά *Mixology* και *Der Spiegel,* το Ούγκο επινοήθηκε το 2005 από τον μπάρμαν του Νατούρνο Ρόλαντ Γκρούμπερ, ως εναλλακτική στο σπριτς, και γρήγορα εξαπλώθηκε πέρα από τα σύνορα του Νοτίου Τιρόλου. Αρχικά η συνταγή περιελάμβανε τη χρήση σιροπιού μελισσόχορτου, στη συνέχεια αντικαταστάθηκε στην πράξη από σιρόπι σαμπούκου, καθώς είναι πιο εύκολα διαθέσιμο.

Το όνομα επιλέχθηκε τυχαία από τον δημιουργό του: αρχικά είχε σκεφτεί το *Όττο*, αλλά δεν του φαινόταν κατάλληλο.

Περιγραφή και σύνθεση
---------------------

Η αρχική συνταγή του Γκρούμπερ προβλέπει:

* 15 cl προσέκο
* 2 cl σιρόπι μελισσόχορτου
* μια σταγόνα σόδα
* μέντα
* για διακόσμηση: μια φέτα λάιμ

Πιο συνηθισμένη είναι η παραλλαγή με σιρόπι σαμπούκου:

* 6 cl (40%) προσέκο
* 6 cl (40%) σόδα
* 3 cl (20%) σιρόπι σαμπούκου
* φύλλα μέντας

Και στις δύο περιπτώσεις, τα υλικά χύνονται απευθείας στο ποτήρι, συνήθως ένα κύπελλο, με μερικά παγάκια.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7  «Spritzvarianten des Südens (Teil 1): Der Hugo» (στα Γερμανικά). Mixology. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιουνίου 2013. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2022.
2. 1 2  «"Hugo", lo spritz al sambuco».
3. ↑  «HUGO». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2022.
4. ↑  «Hugos bester Sommer». Der Spiegel.
5. ↑  «"Unser" Hugo-Erfinder: AK aus Naturns» (στα Γερμανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουνίου 2013. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Hugo (cocktail) στο Wikimedia Commons
Το ***Advanced Materials*** είναι διεθνές έγκριτο επιστημονικό περιοδικό, με *«τυφλό»* σύστημα κριτών (*peer-reviewed*), το οποίο καλύπτει επιστημονικά αντικείμενα της χημείας, της φυσικής, της νανοτεχνολογίας, της μεταλλουργίας και των βιοϋλικών. Το περιοδικό αυτό δημοσιεύει σύντομες ανακοινώσεις, άρθρα ανασκόπησης και ειδικά άρθρα, σε εβδομαδιαία βάση.

Ιστορικό
--------

Ιδρύθηκε το 1988 ως ένα επιστημονικό περιοδικό της χημείας, τότε υπό την ονομασία *«Angewandte Chemie»*. Ο ιδρυτής και πρώτος αρχισυντάκτης ήταν ο καθηγητής Peter Goelitz. Σήμερα, αρχισυντάκτης *(Editor in-chief)* του περιοδικού είναι ο **Dr. Jos Lender**. Η συντακτική επιτροπή του *Advanced Materials* είναι πολυπρόσωπη και αποτελείται κυρίως από πανεπιστημιακούς καθηγητές εγνωσμένης αξίας.

Δείκτης απήχησης
----------------

Σύμφωνα με το έγκυρο Journal Citation Reports, το περιοδικό *Advanced Materials*, το 2019, είχε έναν πάρα υψηλό δείκτη απήχησης (*Impact factor*), 27.398, από τους υψηλότερους για περιοδικά κύρους.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Ο **Κώστας Καρουσάκης** (Άγιος Γεώργιος Συκούσης, Χίος, 25 Δεκεμβρίου 1943) είναι Έλληνας λαϊκός τραγουδιστής, στιχουργός, συνθέτης και πρώην επιχειρηματίας.

Βιογραφία
---------

Το όνομα του τραγουδιστή συνδέθηκε με την υπόθεση του Νίκου Κοεμτζή, που συντάραξε τα ελληνικά δικαστικά χρονικά εν μέσω χούντας.

Ο Κώστας Καρουσάκης τραγουδούσε στο νυχτερινό κέντρο *Νεράιδα της Αθήνας* στην Κυψέλη. Το Σάββατο 24 Φεβρουαρίου 1973, ο Νίκος Κοεμτζής πήγε με την παρέα του και τον αδελφό του Δημοσθένη για να διασκεδάσουν. Ο αδερφός του έκανε παραγγελιά τις *Βεργούλες* του Μάρκου Βαμβακάρη και σηκώθηκε να χορέψει. Κατά τη διάρκεια του τραγουδιού δύο αστυνομικοί παρενόχλησαν επιδεικτικά τον Δημοσθένη την ώρα που χόρευε και ο Νίκος Κοεμτζής σηκώθηκε και σκότωσε με τον σουγιά τρεις ανθρώπους (τους δύο αστυνομικούς, Πεγιά και Χριστοδουλάκη, και άλλο ένα άτομο από την παρέα τους), τραυματίζοντας άλλους επτά.

Το 1974 άνοιξε το δικό του κέντρο "Καρουσάκης" στην περιοχή Τζιτζιφιές της Αττικής. Από το μουσικό σχήμα περάσαν πολλοί λαϊκοί τραγουδιστές και τραγουδίστριες της εποχής και άλλοι που βρίσκονταν στο ξεκίνημα της καριέρας τους. Μερικά από αυτά τα ονόματα είναι οι Ρένα Βιολάντη, Αντύπας, Κατερίνα Στανίση, Νάγια Τρώνη, Πίτσα Παπαδοπούλου, Κική Ασημακοπούλου, Χριστίνα Αλεξοπούλου, Μαρίνα Βλαχάκη, Κώστας Κόλλιας, Σπύρος Δεναξάς, το μπαλέτο της Έρρικα Μπρόγιερ, Τέρης Χρυσός, Άντζελα Δημητρίου και πολλοί άλλοι.

Δισκογραφία
-----------

| Έτος | Δίσκος |
| --- | --- |
| 1974 | Ποιος μπορεί λογικά ν' αγαπάει |
| 1975 | Βάλε μου να πιω |
| 1976 | Ας είναι κι έτσι |
| 1976 | Διαδόσεις |
| 1976 | Μπερδεμένα αισθήματα |
| 1977 | Περίπτωση σου λέω |
| 1978 | Τα ωραιότερα τραγούδια μου |
| 1979 | Αν δεν ερχόσουν εσύ |
| 1979 | Πάλι έχω σουξέ |
| 1980 | Πορτραίτο |
| 1981 | Όπως θέλεις πάρ' το |
| 1981 | Πως μπορείς χωρίς εμένα |
| 1982 | Τα 'μαθες τα νέα |
| 1983 | Τα τραγούδια της νύχτας |
| 1984 | Γυναίκα και ερωμένη |
| 1986 | Λαχείο είναι η γυναίκα |
| 1987 | Σ' αγαπώ για πάρτη μου |
| 1987 | Φίλος και γυναίκα |
| 1988 | Ερωτικά ξενύχτια |
| 1989 | Κοίταξέ με στα μάτια |
| 1990 | Αυτός είμαι εγώ |
| 1991 | Δεν πάω πουθενά χωρίς εσένα |
| 1993 | Θα κάνω πάρτυ |
| 1993 | Τα τραγούδια της νύχτας |
| 1994 | Αυτή η γυναίκα θα 'ναι το φινάλε μου |
| 1995 | 20 Μεγάλες επιτυχίες |
| 1995 | Κωνσταντινούπολη "Η επόμενη μέρα" |
| 1997 | Τα νησιώτικα |
| 2000 | Cult No 7 |
| 2001 | Το μήνυμα |
| 2002 | Αυτή η γυναίκα θα 'ναι το φινάλε μου |
| 2003 | Χορέψτε νησιώτικα |
| 2005 | Live |
| 2009 | Δεν καταλαβαίνω τίποτα |
| 2007 | Μη μου τη χαλάς τη νύχτα |
| 2011 | Αυτή η γυναίκα θα 'ναι το φινάλε μου |
| 2014 | Τρίποντο στον έρωτά σου |
| 2016 | Μπήκα με δύναμη και ορμή |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μποσκοΐτης, Αντώνης (29 Οκτωβρίου 2014). «Ο θρύλος της πίστας Κώστας Καρουσάκης και οι συναρπαστικές αναμνήσεις του από ένα χαμένο κόσμο». *Lifo*.
2. 1 2  Καρουσάκη, Γιούλη (2008). *Κώστας Καρουσάκης: Τα λερωμένα...τ' άπλυτα της νύχτας*. Αθήνα: Δρόμων.
Η **οικογένεια Μπενιζέλου** είναι ιστορική οικογένεια της Αθήνας.

Ιστορική αναδρομή
-----------------

Το όνομα Μπενιζέλος εμφανίζεται στην Αθήνα με τον Άγγελο Μπενιζέλο, πατέρα της Οσίας Φιλοθέης. Γενάρχης των Αθηναίων Μπενιζέλων ήταν κάποιος προερχόμενος από την Βενετία, Εβραϊκής καταγωγής, Μπενής Ζέλης, του οποίου το όνομα προέρχεται από το Βενετικό Βενέδικτος (Μπενής) και είναι βαπτιστικό όνομα των χρόνων της Τουρκοκρατίας. Το οικογενειακό όνομα Ζέλης συνηθίζονταν στην Αρκαδία. Από τη σύμπτυξη των δύο ονομάτων έγινε το νέο οικογενειακό όνομα Μπενηζέλης, από το ποίο απέρρευσαν και άλλα, το Μπενηζέλος, Μπενιζέλος, Μεντζέλος, Μεντζελόπουλος, και Βενιζέλος.

Μια ακόμη εκδοχή του επιθέτου, Benicello, παραδίδεται σε έγγραφο, που αναφέρεται σε εμπορική προστριβή του Άγγελου και Δημητρίου Μπενιζέλου με Άγγλους εμπόρους τη δεκαετία του 1640.

Κατά τη περίοδο της Επανάστασης του 1821 αναφέρονται ως προεστοί των Αθηνών ο Παλαιολόγος Μπενιζέλος και ο Προκόπιος Μπενιζέλος (1782-1850), παππούς του Ιωάννη Γεννάδιου. Στην οδό Αδριανού 96 σώζεται και είναι επισκέψιμο το αρχοντικό των Μπενιζέλων, κτίσμα του 18ου αιώνα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Kampouroglous, Dēmētrios Grēgoriou (1921). *Athēnaïkon archontologion*. ekd. Iō. N. Siderēs.

Πηγές
-----

* *Νέος Ελληνομνήμων*, 1925, τεύχος Δ΄, σσ. 320-325
* Memorial of John Hobson, English merchant, to the Resident of the King of Great Britain with the Republic of Venice in *Calendar of State Papers Relating to English Affairs in the Archives of Venice,* vol.25: 1640-1642 (1924), pp. 141-158, no 196.
Ο **Αν Νουμάν ιμπν Αμπντ αλ Αζίζ ιμπν Σουάιμπ ιμπν Ουμάρ αλ Κουρτουμπί**, γνωστός στους Βυζαντινούς ως **Ανεμάς** ήταν γιος του Αμπντ αλ Αζίζ ιμπν Σουάιμπ, τελευταίου εμίρη της Κρήτης.

Βιογραφία
---------

Μετά την πολιορκία του Χάνδακος (Ηρακλείου) και την ανακατάληψη της Κρήτης από τους Βυζαντινούς, ο Ανεμάς και ο πατέρας του αιχμαλωτίστηκαν και ακολούθησαν στον θρίαμβο, που τέλεσε ο Νικηφόρος Φωκάς στην Κωνσταντινούπολη. Όταν εγκαταστάθηκε στη Βασιλεύουσα, ο Ανεμάς μετεστράφη στον Χριστιανισμό και εισήλθε στον Βυζαντινό στρατό ως μέλος της αυτοκρατορικής σωματοφυλακής (Εταιρειάρχης).

Το 971 ο Ιωάννης Α΄ Τσιμισκής έκανε εκστρατεία εναντίον των Ρως που είχαν καταλάβει τη Βουλγαρία. Ο Ανεμάς ακολούθησε την επιχείρηση και συμμετείχε σε αρκετές συγκρούσεις κατά την πολιορκία του Δοροστόλου. Σύμφωνα με τον Λέοντα τον Διάκονο κατά τη διάρκεια μίας εφόρμησης, ο Ανεμάς σκότωσε τον Ίκμορ, υπαρχηγό των Ρως. Την επόμενη ημέρα (ο Λέων αναφέρει πως ήταν η Παρασκευή 24 Ιουλίου, αλλά η 24 Ιουλίου 971 ήταν Δευτέρα) οι Ρως ξεκίνησαν μια ολομέτωπη, τελική έφοδο κατά τη δύση του ηλίου, ελπίζοντας ότι θα διασπάσουν τον Βυζαντινό κλοιό. Ο Ανεμάς επιτέθηκε στον αρχηγό τους Σβιατοσλάβο, τον χτύπησε στο λαιμό και τον έριξε από το άλογό του. Η πανοπλία που έφερε έσωσε τον Σβιατοσλάβο· οι Ρως ήρθαν γρήγορα προς βοήθειά του και επιτέθηκαν στον Ανεμά, που σκότωσε μερικούς, τελικά όμως έπεσε ο ίδιος. Τότε με ανανεωμένη την πεποίθησή τους οι Ρως έκαναν επίθεση, αλλά απωθήθηκαν με σοβαρές απώλειες. Έτσι ο Σβιατοσλάβος συνθηκολόγησε με τον Τσιμισκή.

Τα μέλη της Οικογένειας Ανεμά, που εμφανίζονται στη Βυζαντινή αριστοκρατία τον 11ο-12ο αι. πιθανόν να είναι απόγονοί του.

Αναφορές
--------

1. ↑  Kaldellis 2017, σελ. 37.
2. ↑  Talbot & Sullivan 2005, σελ. 192.
3. 1 2 3  PmbZ, Anemas (#20421).
4. ↑  Talbot & Sullivan 2005, σελίδες 192–193.
5. ↑  Talbot & Sullivan 2005, σελ. 196.
6. ↑  Talbot & Sullivan 2005, σελίδες 196–199.

Πηγές
-----

* Kaldellis, Anthony (2017). Streams of Gold, Rivers of Blood: The Rise and Fall of Byzantium, 955 A.D. to the First Crusade. Oxford University Press. ISBN 0190253223.
* Lilie, Ralph-Johannes; Ludwig, Claudia; Pratsch, Thomas; Zielke, Beate (1998–2013). Prosopographie der mittelbyzantinischen Zeit (in German). Berlin and Boston: De Gruyter.
* Talbot, Alice-Mary; Sullivan, Dennis F. επιμ. (2005). The History of Leo the Deacon: Byzantine Military Expansion in the Tenth Century. Washington, DC: Dumbarton Oaks. ISBN 978-0-88402-324-1.
Γραμμικό διάγραμμα που καμπυλώνει σημαντικά προς τα πάνω καθώς οι τιμές του άξονα χ γίνονται μεγαλύτερες {\displaystyle {}^{n}x}, για *n* = 2, 3, 4, ...
**Tetration** (Αγγλικά), (Γερμανικά: potenzturm) είναι μαθηματική πράξη η οποία χρησιμοποιείται για την αναπαράσταση πολύ μεγάλων αριθμών και πρόκειται για μια επαναλαμβανόμενη δύναμη. Συμβολίζεται με {\displaystyle {^{n}a}} το οποίο σημαίνει {\displaystyle {a^{a^{\cdot ^{\cdot ^{a}}}}}} όπου το *n* ονομάζεται υπερεκθέτης και συμβολίζει τον αριθμό των επαναλήψεων της ύψωσης της βάσης (του αριθμού *a*) στον εαυτό της. Η συγκεκριμένη μαθηματική πράξη χρησιμοποιείται σπάνια και κυρίως σε σύνθετα μαθηματικά λόγω του ότι έχει λίγες πρακτικές εφαρμογές.

Οι τέσσερις πρώτες υπερπράξεις με την tetration να είναι η τέταρτη στη σειρά:

1. Πρόσθεση 

a
+
n
=
a
+

1
+
1
+
⋯
+
1

⏟

n

{\displaystyle a+n=a+\underbrace {1+1+\cdots +1} \_{n}}

{\displaystyle a+n=a+\underbrace {1+1+\cdots +1} _{n}}
2. Πολλαπλασιασμός 

n
×
a
=

a
+
a
+
⋯
+
a

⏟

n

{\displaystyle n\times a=\underbrace {a+a+\cdots +a} \_{n}}

{\displaystyle n\times a=\underbrace {a+a+\cdots +a} _{n}}
3. Δύναμη 

a

n

=

a
×
a
×
⋯
×
a

⏟

n

{\displaystyle a^{n}=\underbrace {a\times a\times \cdots \times a} \_{n}}

{\displaystyle a^{n}=\underbrace {a\times a\times \cdots \times a} _{n}}
4. Tetration 


n

a

=

a

a

⋅

⋅

a



⏟

n

{\displaystyle {^{n}a}=\underbrace {a^{a^{\cdot ^{\cdot ^{a}}}}} \_{n}}

{\displaystyle {^{n}a}=\underbrace {a^{a^{\cdot ^{\cdot ^{a}}}}} _{n}}

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Google Answers: addition, multiplication, exponentiation, then ???». Ανακτήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 2011.
2. ↑  Daniel Geisler. «tetration.org». Tetration. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 2011.
Ο ***Ευθύδημος*** είναι διάλογος που γράφτηκε από τον Πλάτωνα περί τα 384 π.Χ, στον οποίο ο συγγραφέας γελοιοποιεί τις λεγόμενες λογικές πλάνες των σοφιστών. Στον διάλογο, ο Σωκράτης περιγράφει στον φίλο του, Κρίτωνα, την επίσκεψη στ' αδέρφια Ευθύδημο και Διονυσόδωρο - τα αναφερόμενα πρόσωπα αποτελούν ιστορικά, καθώς ο Ευθύδημος ήταν γνωστός κατά τη διάρκεια συγγραφής του διαλόγου και αναφέρεται από τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη, ενώ ο Διονυσόδωρος αναφέρεται από τον Ξενοφώντα. Ο διάλογος παρουσιάζει την αντιπαράθεση της σωκρατικής μεθόδου διδασκαλίας και της φιλοσοφίας των σοφιστών. Στον διάλογο, οι δύο νεαροί σοφιστές προσπαθούν να παγιδεύσουν τον Σωκράτη με παραπλανητικά, εριστικά και δίχως νόημα επιχειρήματα (όπως τα παρουσιάζει ο Πλάτωνας) με σκοπό να δείξουν την ανωτερότητα της δικής τους φιλοσοφίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Sprague, R. K. (trans. and ed.), "Introduction" in *Plato: Euthydemus* (Hackett Publishing, 1993), p.vii.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* wikisource Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα: Ευθύδημος.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 181067993
* LCCN: n85002246
* GND: 4450278-3
* SUDOC: 027512800
* BNF: cb12322892j (data)
* NLA: 36513024
* BNE: XX2463478

 |

 |