recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Άρθουρ (Αρτ) Όουεν Μόλερ** (20 Δεκεμβρίου 1912 – 16 Μαρτίου 1995) ήταν Αμερικανός παίκτης μπάσκετ που αγωνίστηκε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936. 

Γεννημένος στη λίμνη Σάρανακ της Νέας Υόρκης, ήταν μέλος της εθνικής ομάδας μπάσκετ των Ηνωμένων Πολιτειών, η οποία κέρδισε το χρυσό μετάλλιο. Έπαιξε σε δύο αγώνες. 

Αργότερα, ο Μόλνερ προπόνησε το Λος Άντζελες στην Εθνική Βιομηχανική Λίγκα Μπάσκετ της Ερασιτεχνικής Αθλητικής Ένωσης (AAU) τις περιόδους 1950-1951 και 1951-1952.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  (Αγγλικά) *Basketball-Reference.com*. art-mollner-1. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
2. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ
Η **Αρσινόη** (έζησε τον 4ο ι. π.Χ.) ήταν η μητέρα τού Πτολεμαίου Α΄ Σωτήρος, βασιλιά της Αιγύπτου (323-283 π.Χ.).

Βιογραφία
---------

Αρχικά ήταν παλλακίδα τού Φιλίππου Β΄ της Μακεδονίας και λέγεται, ότι είχε δοθεί στον Λάγο, Μακεδόνα ευγενή, ενόσω ήταν ακόμη έγκυος στον Πτολεμαίο Α΄. Όμως αυτό είναι πιθανόν μετέπειτα μύθος, που κατασκευάστηκε για να δοξάσει τη Δυναστεία των Πτολεμαίων. Ο Πτολεμαίος Α΄ εθεωρείτο από τους Μακεδόνες ως γιος τού Φιλίππου Β΄.

Ο Πτολεμαίος Α΄, γιος της Αρσινόης, σε στατήρα τού 300 π.Χ. από την Κυρήνη.
Αλλά και με άλλο τρόπο οι Πτολεμαίοι θεωρούσαν τους εαυτούς τους απογόνους της Δυναστείας των Αργεαδών: ισχυριζόταν, ότι η Αρσινόη ήταν κόρη τού Μελέαγρου, γιού τού Βάλακρου, γιού τού Αμύντα, γιού τού Αλεξάνδρου Α΄ της Μακεδονίας. Πάντως σύγχρονες έρευνες δείχνουν, ότι αυτό είναι κατασκεύασμα.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε τον Λάγο ευγενή από την Εορδαία και είχε τέκνο:

* Πτολεμαίος Α΄ Σωτήρ π. 367-282 π.Χ. βασιλιάς της Αιγύπτου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ανακτήθηκε στις 25  Ιουλίου 2019.
2. 1 2  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 25  Ιουλίου 2019.

Πηγές
-----

* Smith, William (editor); Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, "Arsinoe (1)", Boston, (1867)
Συντεταγμένες: 55°43′N 38°13′E﻿ / ﻿55.717°N 38.217°E﻿ / 55.717; 38.217

Το **Ελεκτροούγκλι** (ρωσικά: *Электроу́гли*) είναι πόλη στην επαρχία Νογκίνσκι της περιφέρειας Μόσχας στη Ρωσία, που βρίσκεται στο σιδηρόδρομο Μόσχας–Νίζνι Νόβγκοροντ σιδηροδρόμων 36 χιλιόμετρα ανατολικά της Μόσχας και 18 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Νογκίνσκ, διοικητικού κέντρου της επαρχίας. Ο πληθυσμός είναι 20.136 άτομα στη απογραφή του 2010, 16.717 στην απογραφή του 2002 και 18.645 στην απογραφή του 1989.

Τοπωνύμιο
---------

Το 1899 ιδρύθηκε το εργοστάσιο «Ελεκτροούγκλι» (= «ηλεκτροκάρβουνο»), από όπου πήρε το όνομά της η πόλη.

Ιστορία
-------

Το καθεστώς αστικού τύπου χορηγήθηκε το 1935. Το καθεστώς πόλης χορηγήθηκε το 1956.

Διοικητική και δημοτική κατάσταση
---------------------------------

Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, είναι, μαζί με έξι αγροτικές περιοχές, ενσωματωμένη εντός της επαρχίας Νογκίνσκι ως η **Πόλη του Ελεκτροούγκλι**. Ως δημοτική διαίρεση, η Πόλη του Ελεκτροούγκλι είναι ενσωματωμένη στο Δημοτικό Διαμέρισμα του Ελεκτροούγκλι, ως **Αστικός Οικισμός Ελεκτροούγκλι**.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *OKTMO. 179/2016.*. www.gks.ru/free\_doc/2016/oktmo/tom1\_oktmo.rar. Ανακτήθηκε στις 21  Οκτωβρίου 2016.
2. ↑  «26. Численность постоянного населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2018 года». Federal State Statistics Service. Ανακτήθηκε στις 23  Ιανουαρίου 2019.
3. ↑  Resolution #123-PG
4. ↑  Law #82/2005-OZ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Elektrougli στο Wikimedia Commons

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ρωσία
 |

 |
Η Πολιτεία του Αχζιβλάντ είναι Μικροέθνος που διεκδικεί έδαφος στο κράτος του Ισραήλ. Παρότι το νομικό σκέλος είναι ασαφές, το Αχζιβλάντ προωθείται από το υπουργείο τουρισμού.

Ιστορία
-------

Το Αχζιβλάντ βρίσκεται κοντά στα αρχαία ερείπια Αχτσίβ απ' όπου πήρε και την ονομασία. Η κοντινότερη πόλη είναι η Ναχαρίγια, 5 χιλιόμετρα μακριά. Το μικροέθνος εξέλεξε ως πρόεδρο τον μοναδικό που έβαλε υποψηφιότητα κάτοικο, τον Έλι Αβίβι, παίρνοντας *όπως λέει το σύνταγμα, μόνο τη δική του ψήφο*. Το 1971, 6 οπλισμένοι Παλαιστίνιοι μπήκαν στο σπίτι όπου βρίσκεται η *χώρα*, ωστόσο τους σταμάτησε η γυναίκα του προέδρου, Έλι Αβίβι, ρίχνοντάς τους τα όπλα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Akhzivland». *Atlas Obscura* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2021.
Η **διατήρηση της ύλης** εφαρμόζεται σε συστήματα όπου έχουμε μετακίνηση (ροή) ύλης. Όπως όλες οι αρχές διατήρησης, (σχετικές με ενέργεια, ορμή, ηλεκτρικό φορτίο), προϋποθέτει πως στο σύστημα δεν υπάρχει εισαγωγή νέας μάζας ή εξαγωγή μάζας από το σύστημα.

Αυτό σε ένα σύστημα ρευστών δεν φαίνεται πρακτικό αλλά είναι ισοδύναμο με την εξίσωση της εισερχόμενης με την εξερχόμενη μάζα. Ορίζοντας ως όγκο ελέγχου έναν κύβο ακμής a μέσα σε ένα πεδίο ροής {\displaystyle \mathbf {u} } θα είναι:  

{\displaystyle j\_{x}=\rho (\mathbf {r} ){a^{2}}u\_{x}(x+a)-\rho (\mathbf {r} ){a^{2}}u\_{x}(x)}  

{\displaystyle j\_{y}=\rho (\mathbf {r} ){a^{2}}u\_{y}(y+a)-\rho (\mathbf {r} ){a^{2}}u\_{y}(x)}  

{\displaystyle j\_{z}=\rho (\mathbf {r} ){a^{2}}u\_{z}(z+a)-\rho (\mathbf {r} ){a^{2}}u\_{z}(x)}  

οπότε η διατήρηση της μάζας γράφεται ως:  

{\displaystyle j\_{x}+j\_{y}+j\_{z}=0}
με διαφορική μορφή ({\displaystyle a\to 0}):
{\displaystyle \nabla (\rho \mathbf {u} )=0}  

Σε υγρά θεωρούμε την πυκνότητα σταθερή ενώ σε αέρια ισχύει κάποια καταστατική εξίσωση {\displaystyle \rho (P)}. Για ιδανικά αέρια είναι: 
{\displaystyle P=\rho {RT}}
Συντεταγμένες: 40°43′12″N 29°30′0″E﻿ / ﻿40.72000°N 29.50000°E﻿ / 40.72000; 29.50000

Η **Ελενόπολις** ήταν αρχαία ρωμαϊκή και βυζαντινή πόλη της Βιθυνίας, στη Μικρά Ασία, στο νότιο τμήμα του Κόλπου του Αστακού. Aρχικά ονομαζόταν **Δρέπανον**, αλλά μετονομάστηκε σε *Ελενόπολις* από τον Μέγα Κωνσταντίνο προς τιμήν της μητέρας του, Αγίας Ελένης. Έχει ταυτοποιηθεί με το σημερινό χωριό Χερσέκ, στην περιφέρεια της Αλτίνοβα της Επαρχίας Γιάλοβας.

Ιστορία
-------

Η πόλη παραδοσιακά θεωρείται ως η γενέτειρα της Αγίας Ελένης. Σύμφωνα με τον ιστορικό του 6ου αιώνα Προκόπιο, ο Κωνσταντίνος ο Μέγας μετονόμασε το *Δρέπανον* σε *Ελενόπολιν*, για να τιμήσει τη γενέτειρα της μητέρας του Ελένης. Ωστόσο, θεωρείται πιθανό η συγκεκριμένη ονομασία να τιμούσε απλώς την ίδια, χωρίς να έχει κάποια σχέση με την γενέτειρά της. Ο Κωνσταντίνος ανήγειρε, επίσης, εκκλησία εντός της πόλης προς τιμήν του μάρτυρα Αγίου Λουκιανού. Σύντομα, η σημασία της μεγάλωσε, ενώ ο Κωνσταντίνος έζησε για αρκετό καιρό εκεί, προς το τέλος της ζωής του.

Κοντά σε αυτήν βρίσκονταν ιαματικές πηγές, ιδιαιτέρως γνωστές, που πιθανώς να ήταν εκείνες του Τερμάλ, κοντά στην Γιάλοβα. Ο Ιουστινιανός Α΄ ανήγειρε εκεί υδραγωγείο, λουτρά, καθώς και άλλα μνημεία.

Εκκλησιαστική ιστορία
---------------------

Η επισκοπική έδρα της Ελενόπολης Βιθυνίας υπαγόταν στη Μητρόπολη Νικομηδείας.

Ο Λεκιέν αναφέρει εννέα εκ των επισκόπων της. Ο Μακρίνος, ο πρώτος εξ'αυτών, φέρεται να μετείχε στην Σύνοδο της Νίκαιας (325), ωστόσο το όνομά του δεν αναφέρεται στον αυθεντικό κατάλογο των συμμετεχόντων της συνόδου. Περί το 400, η επισκοπή της Ελενόπολης είχε ως επικεφαλής τον Παλλάδιο Γαλατίας, φίλο και υπερασπιστή του Ιωάννη Χρυσοστόμου, και συγγραφέα της *Historia Lausiaca*. Ο τελευταίος γνωστός επίσκοπός της μετείχε στην Φωτιανή Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης (879). Η Ελενόπολις αναφέρεται στις *Notitiae Episcopatuum* έως τον δωδέκατο και δέκατο τρίτο αιώνα. 

Η Ελενόπολις Βιθυνίας περιλαμβάνεται στον κατάλογο των τιτουλάριων επισκοπών της Καθολικής Εκκλησίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) Cohen, Getzel M. (1996). *The Hellenistic Settlements in Europe, the Islands, and Asia Minor*. Μπέρκλεϋ & Λος Άντζελες: University of California Press. σελ. 397. ISBN 9780520914087. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2016.
2. ↑  (Αγγλικά) Jan Willem Drijvers (1992). *Helena Augusta: The Mother of Constantine the Great and her Finding of the True Cross*. Brill Publishers. σελ. 11.
3. ↑  (Αγγλικά) Harbus, Antonia. *Helena of Britain in Medieval Legend*. Rochester, NY: D.S. Brewer, 2002, σ. 12 *κ.εξ.*
4. ↑  (Γαλλικά) Pierre Maraval (1985). *Lieux saints et pèlerinages d'Orient: histoire et géographie des origines à la conquête arabe*. Cerf. σελ. 367.
5. 1 2  (Λατινικά) *Annuario Pontificio 2013*. Libreria Editrice Vaticana. 2013. σελ. 886. ISBN 978-88-209-9070-1.
6. ↑  (Λατινικά) *Oriens Christianus*, I, σ. 623.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Πηγή από την *Catholic Encyclopedia*
* Σελίδα από το *Catholic Hierarchy*
Ο  **Ελεάζαρος γιος του Σίμωνα** ή  **Ελεάζαρ μπεν Σίμων**  ήταν ο ηγέτης της παράταξης των φιλοπόλεμων  Ζηλωτών κατά τον Πρώτο Ιουδαϊκό πόλεμο.

Βεθώρα
------

Για το παρελθόν του Ελεάζαρου δεν υπάρχουν πληροφορίες. Ο Ελεάζαρ έγινε ευρύτερα γνωστός όταν κατά την  υποχώρηση του Κέστιου Γάλλου από την Ιερουσαλήμ του κατάφερε βαρύ πλήγμα κατά την  μάχη της Βεθώρα .

Ο Ελεάζαρος αναλαμβάνει τον έλεγχο της Ιερουσαλήμ
-------------------------------------------------

Οι ιουδαϊκές αρχές δεν έδωσαν κανένα αξίωμα στον Ελεάζαρο επειδή φοβήθηκαν εξ΄ αιτίας της δύναμης που είχε αποκτήσει. Ο Ελεάζαρος από την πλευρά του προσπαθούσε να πάρει με το μέρος του τον απλό λαό  προκειμένου να καταλάβει την εξουσία στην πόλη.
Αρχικά ο Ελεάζαρος περιήλθε σε δύσκολη θέση καθώς οι μετριοπαθείς κατάφεραν να τον απομονώσουν. Τα πράγματα άλλαξαν όταν έφτασε στην Ιερουσαλήμ ο Ιωάννης από τα Γίσχαλα και οι οπαδοί του (αρχές του 68). Οι δύο αρχηγοί συμμάχησαν και κατάφεραν με την βοήθεια Ιδουμαίων επαναστατών να εξοντώσουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους επιβάλλοντας στην πόλη ένα καθεστώς βίας και αίματος (καλοκαίρι 68 –χειμώνας 69).

Το τέλος του Ελεάζαρου
----------------------

Η  αποστασία των Ιδουμαίων και η συμμαχία τους με τους μετριοπαθείς οδήγησε στην πόλη έναν άλλο επαναστάτη το  Σίμωνα γιο του Γιώρα (χειμώνας του 69). Ο Ελεάζαρος και ο Ιωάννης βρέθηκαν αποκλεισμένοι στον  Ναό και λίγο αργότερα ήρθαν σε σύγκρουση μεταξύ τους. Λίγο πριν οι Ρωμαίοι επιτεθούν στην Ιερουσαλήμ ο Ελεάζαρος  δολοφονήθηκε με δόλο  από οπαδούς του Ιωάννη (τέλη Μαρτίου 70  ).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 23  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Ιώσηπος Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους. Βιβλίο Β.ΧΙΧ.8-10.σελ.195-199
3. ↑  Ιώσηπος Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους. Βιβλίο Β.XΧ.3.σελ.201-203
4. ↑  Ιώσηπος Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους. Βιβλίο Δ.XΧ.3.σελ.93-95

Δείτε επίσης
------------

* Πρώτος Ιουδαϊκός Πόλεμος
* Ιουδαϊκή εμφύλια διαμάχη

Πηγές
-----

* Ιώσηπος, *Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους. Αρχαία Ελληνική Γραμματεία «Οι ΄Ελληνες»*, Εκδόσεις Κάκτος 1997
Η αρχή των αξόνων σε ένα καρτεσιανό σύστημα συντεταγμένων
Στα μαθηματικά, η **αρχή των αξόνων** σε έναν Ευκλείδειο χώρο είναι ένα ειδικό σημείο, που συνήθως συμβολίζεται με το γράμμα *O.* Χρησιμοποιείται ως σταθερό σημείο αναφοράς για τη γεωμετρία του περιβάλλοντος χώρου.

Καρτεσιανές συντεταγμένες
-------------------------

Σε ένα καρτεσιανό σύστημα συντεταγμένων, η αρχή των αξόνων είναι το σημείο όπου οι άξονες του συστήματος τέμνονται. Η αρχή των αξόνων διαιρεί κάθε έναν από αυτούς τους άξονες στα δύο, έναν θετικό και έναν αρνητικό ημιάξονα.  Στη συνέχεια τα σημεία μπορούν να δοθούν σε σχέση με την αρχή των αξόνων, δίνοντας τις αριθμητικές τους συντεταγμένες, τις θέσεις τους δηλαδή των προβολών τους κατά μήκος κάθε άξονα, είτε στην θετική είτε στην αρνητική κατεύθυνση. Οι συντεταγμένες της αρχής των αξόνων είναι πάντα μηδέν, για παράδειγμα (0,0) σε άξονες δύο διαστάσεων και (0,0,0) σε άξονες τριών διαστάσεων.

Άλλα συστήματα συντεταγμένων
----------------------------

Στο πολικό σύστημα συντεταγμένων, η αρχή των αξόνων ονομάζεται και **πόλος**. Ο πόλος, όμως, δεν έχει καλά ορισμένες πολικές συντεταγμένες, επειδή οι πολικές συντεταγμένες ενός σημείου περιλαμβάνουν τη γωνία που σχηματίζεται από τον θετικό *x*-άξονα και την ακτίνα από την αρχή των αξόνων μέχρι ένα σημείο και η γωνία αυτή δεν είναι καλά ορισμένη για την αρχή των αξόνων.

Στην Ευκλείδεια γεωμετρία, η αρχή των αξόνων μπορεί να επιλεγεί ελεύθερα, ωε ένα οποιοδήποτε κατάλληλο σημείο αναφοράς.

Η αρχή των αξόνων του μιγαδικού επιπέδου μπορεί να αναφέρεται ως το σημείο όπου ο πραγματικός άξονας και ο φανταστικός άξονας τέμνονται μεταξύ τους. Με άλλα λόγια, είναι ο μιγαδικός αριθμός μηδέν.

Πηγές
-----

1. 1 2  Madsen, David A. (2001), *Engineering Drawing and Design*, Delmar drafting series, Thompson Learning, σελ. 120, ISBN 9780766816343,  .
2. ↑  Pontrjagin, Lev S. (1984), *Learning higher mathematics*, Springer series in Soviet mathematics, Springer-Verlag, σελ. 73, ISBN 9783540123514 .
3. ↑  Tanton, James Stuart (2005), *Encyclopedia of Mathematics*, Infobase Publishing, ISBN 9780816051243,  .
4. ↑  Lee, John M. (2013), *Axiomatic Geometry*, Pure and Applied Undergraduate Texts, **21**, American Mathematical Society, σελ. 134, ISBN 9780821884782,  .
5. ↑  Gonzalez, Mario (1991), *Classical Complex Analysis*, Chapman & Hall Pure and Applied Mathematics, CRC Press, ISBN 9780824784157 .
Ο  **Αχιλλέας Αδαμόπουλος**  (1962 - 27 Ιουνίου 2015) ήταν Έλληνας διεθνής επιθετικός ποδοσφαιριστής, ο οποίος ξεκίνησε από τον Αναγέννηση Καρδίτσας και αγωνίστηκε κυρίως σε Α.Ο. Ξάνθη, Πανιώνιο και Ιωνικό τις δεκαετίες του ’80 και ’90.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Αχιλλέας Αδαμόπουλος γεννήθηκε το 1962 στην Καρδίτσα. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στην τοπική Αναγέννηση Καρδίτσας και αγωνιζόταν στην επίθεση. Τον Ιανουάριο 1988 πήρε μεταγραφή στον Πανιώνιο, με τον οποίο έκανε ντεμπούτο στην Α΄ Εθνική. Το καλοκαίρι του 1988 πήγε στον Α.Ο. Ξάνθη, στον οποίο έπαιξε δύο σεζόν και κλήθηκε στην εθνική ομάδα. Το 1990-91 έπαιξε στον Ιωνικό και στη συνέχεια επέστρεψε στην Αναγέννηση, όπου έκλεισε την καριέρα του. Απεβίωσε από καρκίνο στα 53 του χρόνια.

Στην Εθνική
-----------

Ο Αχιλλέας Αδαμόπουλος αγωνίστηκε μία φορά με την εθνική ανδρών της Ελλάδας σε φιλικό αγώνα εκτός έδρας με τη Γιουγκοσλαβία, στις 20 Σεπτεμβρίου 1989 (σκορ: 0-3), όταν μπήκε στο 64΄ ως αλλαγή.

Καριέρα
-------

| Χρονιές | Σύλλογος | Συμμετοχές | Γκολ |
| --- | --- | --- | --- |
| 1985-86 |  Αναγέννηση Καρδίτσας | 35 | 12 |
| 1986-87 |  Αναγέννηση Καρδίτσας | 34 | 20 |
| 1987-88 (α΄) |  Αναγέννηση Καρδίτσας | 12 | 7 |
| 1987-88 (β΄) |  Πανιώνιος | 7 | 0 |
| 1988-89 |  Α.Ο. Ξάνθη | 34 | 30 |
| 1989-90 |  Α.Ο. Ξάνθη | 21 | 4 |
| 1990-91 |  Ιωνικός Νικαίας | 16 | 2 |
| 1991-92 |  Ιωνικός Νικαίας | 4 | 0 |
| 1992-93 |  Αναγέννηση Καρδίτσας | 31 | 14 |
| 1993-94 |  Αναγέννηση Καρδίτσας | 27 | 4 |
| Χρονιές | Εθνικές ομάδες | Συμμετοχές | Γκολ |
| 1989 | Ελλάδα Ελλάδα (ανδρών) | 1 | 0 |

* **Σημείωση**: Ελλιπή στοιχεία.

Πηγές
-----

* «Όλα για το ποδόσφαιρο ’91», περιοδικό Εικόνες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.transfermarkt.com/achilleas-adamopoulos/profil/spieler/196590.
2. ↑  'Έφυγε" στα 53 του χρόνια ο Αχιλλέας Αδαμόπουλος

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

*
Η Κ/Φ **Πλωτάρχης ΑΡΣΛΑΝΟΓΛΟΥ, Ρ-14** (πρώην *USS PGM-25*, πρώην *PC 1556*) του Ελληνικού Βασιλικού Ναυτικού ανήκε στην κλάση των Πι-Τζι-Εμ "PGM-9" (*Patrol Gunboat, Motor*).

Η έναρξη ναυπήγησης έγινε για λογαριασμό του Ναυτικού των ΗΠΑ στις 16 Ιουλίου του 1944 από την *Consolidated Shipbuilding Corp. New York, NΥ*. Εντάχθηκε στην κατηγορία *Motor Gunboat, PGM-25*.

Καθελκύστηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 1944 ενώ εισήλθε σε υπηρεσία στο Αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό στις 3 Φεβρουαρίου 1945. Παραχωρήθηκε από τις Η.Π.Α. στο Βασίλειο της Ελλάδος στις 6 Σεπτεμβρίου 1947, όπου και παρελήφθη από τον υποπλοίαρχο Σπ. Μουρίκη στις 11 Δεκεμβρίου του 1947 στο Νόρφολκ της Βιρτζίνιας υψώνοντας την ελληνική σημαία. Κατέπλευσε στην Ελλάδα, στο Ναύσταθμο Σαλαμίνας στις 19 Μαρτίου του 1948 όπου και εντάχθηκε "εν επισήμω τελετή" σε ελληνική υπηρεσία λαμβάνοντας επίσημο όνομα Β.Π. Κ/Φ *Πλωτάρχης ΑΡΣΛΑΝΟΓΛΟΥ* και Γραμματάριθμο *Ρ-14*, προς τιμήν του Πλωτάρχη **Βασιλείου Αρσλάνογλου** ο οποίος υπήρξε Κυβερνήτης του Υ/Β ‘ΓΛΑΥΚΟΣ’ και σκοτώθηκε από αεροπορικό βομβαρδισμό στη Μάλτα στις 27 Φεβρουαρίου 1942.

Η κανονιοφόρος ΑΡΣΛΑΝΟΓΛΟΥ ήταν αδελφό πλοίο τις κανονιοφόρους ΜΠΛΕΣΣΑΣ, ΠΕΖΟΠΟΥΛΟΣ, ΜΕΛΕΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΤΖΗΚΩΝΣΤΑΝΤΗΣ και ΛΑΣΚΟΣ.

Όλα τα παραπάνω πολεμικά πλοία - κανονιοφόροι αποδείχθηκαν ιδιαίτερα χρήσιμα στο ελληνικό πολεμικό ναυτικό. Χρησιμοποιήθηκαν εκτεταμένα την περίοδο του εμφυλίου πολέμου και στη συνέχεια ως περιπολικά κυρίως στις νήσους του Ανατολικού Αιγαίου. Το 1963 με τα πρώτα γεγονότα της Κύπρου σε όλες τις κανονιοφόρους αφαιρέθηκε το δίδυμο πυροβόλο και στη θέση του τοποθετήθηκαν εκτοξευτές βλημάτων HEDGEHOG, ενώ παράλληλα εξοπλίστηκαν με ανθυποβρυχιακές συσκευές, βόμβες βάθους και τορπιλοσωλήνες.

Τελικά η Κ/Φ ΑΡΣΛΑΝΟΓΛΟΥ παροπλίστηκε στις 10 Μαΐου 1979.

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.3ος, σελ.786.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Information On WWII PGMs
* Uboat - USS PGM-25 (PGM-25)
Συντεταγμένες: 36°2′16″N 0°7′53″E﻿ / ﻿36.03778°N 0.13139°E﻿ / 36.03778; 0.13139

Ο **ποταμός Σελίφ** (αραβικά: وادي الشلف‎) είναι ο μεγαλύτερος ποταμός της Αλγερίας, με μήκος περίπου 700 χιλιομέτρων. Πηγάζει στον Σαχαριανό Άτλαντα κοντά στην πόλη Αφλού, ρέει μέσω του Άτλαντα Τελλ και εκβάλει στη Μεσόγειο Θάλασσα βόρεια της πόλης Μοσταγκανέμ. Η στάθμη του νερού στον ποταμό παρουσιάζει συχνές διακυμάνσεις. Ο ποταμός χρησιμοποιείται για άρδευση εκτάσεων πορτοκαλεώνων, αμπελιών και δημητριακών (κυρίως στη χαμηλότερη πορεία του). Επί του ποταμού έχουν κατασκευαστεί 3 φράγματα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Chelif River | river, Algeria». *Encyclopedia Britannica* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2020.
Ο **Αρτέμ Ανατόλεβιτς Κλιμένκο** ( ρωσικά: Артём Анатольевич Клименко‎  ; γεννήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 1994) είναι Ρώσος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής της ΟΥΝΙΚΣ Καζάν του Πρωταθλήματος VTB και της Ευρωλίγκας .

Επαγγελματική σταδιοδρομία
--------------------------

Το 2011, ο Κλιμένκο εντάχθηκε στην ΜΚ Άβτοντορ Σαράτοφ .

Τον Μάρτιο του 2014, ο Κλιμένκο ανακοίνωσε τις προθέσεις του να μπει στο ντραφτ του ΝΒΑ του 2014.  Τον Μάιο του 2014, η Άβτοντορ πρόσθεσε μία ρήτρα εξαγοράς στο συμβόλαιό του και αργότερα ταξίδεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες για να παρακολουθήσει διάφορες προπονήσεις στο NBA.  Στις 26 Ιουνίου 2014, έμεινε χωρίς ομάδα στο ντραφτ του 2014.

Την περίοδο 2015–16, ο Κλιμένκο κέρδισε το βραβείο Νέου Παίχτη της Χρονιάς του Πρωταθλήματος VTB. 

Στις αρχές Δεκεμβρίου 2016, ο Κλιμένκο υπέγραψε συμβόλαιο με την ΟΥΝΙΚΣ Καζάν μέχρι το τέλος της χρονιάς 2016-2017. 

Στις 10 Ιουλίου 2018, ο Κλιμένκο υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την ΟΥΝΙΚΣ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Artem Klimenko will enter his name in the 2014 NBA Draft
2. ↑  Avtodor inserts a buyout clause on Artem Klimenko's contract
3. ↑  «Archived copy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Μαΐου 2016. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2016.
4. ↑  Unics adds size with Klimenko
5. ↑  «Artem Klimenko leaves Avtodor Saratov, signs a three-year deal with Unics Kazan». Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2018. [*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ στο Eurobasket.com
Στην ελληνική μυθολογία ο  **Αριστόμαχος των Ηρακλειδών** ήταν 3ος απόγονος του Ηρακλή. Ήταν γιος του Κλεοδαίου, που ήταν γιος του Ύλλου. Διάδοχος στην προσπάθεια των προγόνων του να επιστρέψουν στην Πελοπόννησο, ο Αριστόμαχος πήρε όπως και εκείνοι σχετικό χρησμό από το περιώνυμο Μαντείο των Δελφών. Ο χρησμός που του δόθηκε, όπως τουλάχιστον τον κατάλαβε ο ίδιος, έλεγε ότι οι θεοί θα του χάριζαν τη νίκη αν ακολουθούσε τη «σύντομη οδό». Πίστεψε ότι η φράση σήμαινε τον Ισθμό, αλλά όταν προσπάθησε να περάσει σκοτώθηκε εκεί σε μάχη και οι Ηρακλείδες επέστρεψαν στη Στερεά Ελλάδα για μια ακόμα φορά. Η Πελοπόννησος κατακτήθηκε τελικώς από τους γιους του: τον Τήμενο (ο πρωτότοκος), τον Κρεσφόντη και τον Αριστόδημο, που πέρασαν από το Αντίρριο στο Ρίο της Αχαΐας.

Πηγή
----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 188

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Βασιλείς της αρχαίας Σπάρτης |
| --- |
|  |
| Ηρακλείδες | 
* Ηρακλής
* Ύλλος
* Κλεοδαίος
* Αριστόμαχος
* Αριστόδημος
 |

 |

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 2  Οκτωβρίου 2016.
Ο **ποταμός Μπελάγια** (ρωσικά: Бе́лая, *Belaja*‎\* Μπασκίρ: Ағиҙел, *Ağiźel*,  προφορά, ταταρικά: Агыйдел, λατινικά: Ağídel, αραβικά ταταρικά: اعىدئل προφοράˌʌɣiˈdel) βρίσκεται στην δημοκρατία του Μπασκορτοστάν, στην Ρωσική Ομοσπονδία. Η πηγή του βρίσκεται στα νοτιοδυτικά Ουράλια Όρη. 

Διασχίζει μια απόσταση 1.430 χιλιομέτρων (890 μίλια).

Μερικοί οικισμοί κατά μήκος του Μπελάγια είναι το Μπελορέτσκ, το Στερλιταμάκ, την Ουφά (στη συμβολή με τον ποταμό Ουφά), και το Μπιρσκ. Ο Μπελάγια ρέει μέσα στον ποταμό Κάμα κοντά στο Νεφτεκάμσκ. 

Χάρτης της λεκάνης του Βόλγα με τον Μπελάγια επισημασμένο

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Belaya River». *Britannica.com*. Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2016.
Ο **Αρτάβαζος Α΄**  (περ: آرتابازوس , α-ε. Ἀρτάβαζος - 480-455 π.Χ) ήταν σατράπης της Φρυγίας στον Ελλήσποντο (σημερινή βορειανατολική Τουρκία), υπό την Περσική Αυτοκρατορία.

Βιογραφία
---------

Ο Αρτάβαζος Α΄, γιος του Φαρνάκη Α΄, ήταν ένας από τους στρατηγούς στην εισβολή του Ξέρξη στην Ελλάδα· ήταν υπεύθυνος για τις εφεδρικές δυνάμεις που φρουρούσαν τη διαδρομή πίσω στην Ασία και ήταν υπεύθυνος για την καταστολή μιας εξέγερσης στην Ποτίδαια. Η εισβολή έληξε με τον Μαρδόνιο, ο οποίος αγνοώντας τις συμβουλές του Αρτάβαζου και άλλων ηττήθηκε από τους Έλληνες στη μάχη των Πλαταιών το 479 π.Χ. Μετά τη νίκη τους οι Έλληνες έπλευσαν στην Ιωνία, όπου διέλυσαν τα σώματα φρουράς, με διοικητή τον Τιγράνη, στη μάχη της Μυκάλης, την ίδια μέρα. Ο Αρτάβαζος ωστόσο κατάφερε να οδηγήσει τα απομεινάρια του περσικού στρατού από την Ελλάδα πίσω στην Ιωνία.

Ως ανταμοιβή ο Αρτάβαζος Α΄ έγινε σατράπης της Φρυγίας στον Ελλήσποντο. Αυτή η θέση πέρασε στους απογόνους του. Τον διαδέχθηκε ο γιος του, Φαρνάβαζος Α΄ (περίπου 455-430 π.Χ), για τον οποίο λίγα είναι γνωστά· αυτόν διαδέχθηκε ο εγγονός τού Αρτάβαζου Α΄ και γιος τού Φαρνάβαζου Α΄, Φαρνάκης Β΄ της Φρυγίας (περ. 430-413 π.Χ), που είναι γνωστός ότι ήταν σατράπης κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου. Τον Φαρνάκη διαδέχθηκε ο γιος του, ονόματι Φαρνάβαζος Β΄ (περ. 413-373 π.Χ), γνωστός για τον συναγωνισμό του με τον Τισσαφέρνη και για τους πολέμους του κατά των Σπαρτιατών.

Οικογένεια
----------

Γιος του ήταν ο:

* Φαρνάβαζος Α΄ άκμασε 455-430 π.Χ. σατράπης της Φρυγίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ηρόδοτος 8,126-129
2. ↑  Ηρόδοτος 9,89

Πηγές
-----

* Herodotus 9,89
* Thucydides I, 109
* Diodorus XI, 74–75


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Artabazos I of Phrygia  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Συντεταγμένες: 37°58′15″N 23°43′34″E﻿ / ﻿37.97083°N 23.72611°E﻿ / 37.97083; 23.72611

Οι **Βεσπασιανές** (λατινικά: *Vespasianae* ή *Latrinae*) ήταν αρχαία δημόσια αποχωρητήρια, στη ρωμαϊκή αγορά της Αθήνας, στην Ελλάδα.

Κατάλοιπα των καθισμάτων των Βεσπασιανών.
Οι Βεσπασιανές ανεγέρθηκαν κατά τη διάρκεια του 1ου αιώνα μ.Χ. και χρησίμευαν ως δημόσια αποχωρητήρια της ρωμαϊκής αγοράς. Το συγκεκριμένο κτίριο έλαβε την ονομασία του από τον αυτοκράτορα Βεσπασιανό, ο οποίος και προχώρησε στην ανέγερση αριθμού αντίστοιχων κτιρίων κατά μήκος της αυτοκρατορίας. Για την χρήση των δημόσιων αποχωρητηρίων προβλεπόταν χρηματικό αντίτιμο, εκ του οποίου γεγονότος προήλθε και η φράση πως «το χρήμα δεν έχει μυρωδιά» (λατινικά: *pecunia non olet*).

Οι Βεσπασιανές ευρίσκονταν στο βορειοανατολικό τμήμα της αγοράς, βόρεια του Πύργου των Ανέμων. Το κτίριο ήταν τετράγωνου αρχιτεκτονικού σχήματος, ενώ ήταν επιστεγασμένο από δίρριχτη οροφή. Τα συγκεκριμένα δημόσια αποχωρητήρια αποτελούνταν από σειρά καθισμάτων με τρύπα στο μέσον τους, σε καθεμία εκ των τεσσάρων πλευρών τους, με παράλληλη παρουσία υπόγειου αποχετευτικού δικτύου. Η είσοδος εντός του κτιρίου πραγματοποιούνταν από μία πλευρά μόνο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  (Αγγλικά) «Roman Forum – Library of Hadrian». *Ancient Athens 3D*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2016.
2. ↑  (Αγγλικά) «The public latrines (Vespasianae)». *Athens City Guide*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2016.
Ο ποταμός Όνυξ που ρέει στη λίμνη Βάνδα
Συντεταγμένες: 77°25′48″S 162°45′0″E﻿ / ﻿77.43000°S 162.75000°E﻿ / -77.43000; 162.75000
Ο **ποταμός Όνυξ** είναι ρέμα που προκλήθηκε από λιώσιμο πάγων της Ανταρκτικής το οποίο ρέει δυτικά μέσω της Κοιλάδας Ράιτ από τον Κάτω Παγετώνα Ράιτ και τη λίμνη Μπράουνγουορθ στους πρόποδες του παγετώνα στη λίμνη Βάνδα, κατά τους λίγους μήνες του καλοκαιριού της Ανταρκτικής. Παρά το γεγονός ότι έχει μήκος μόνο 32 χιλιόμετρα, είναι ο μακρύτερος ποταμός της Ανταρκτικής.

Γεωγραφία
---------

Ο ποταμός Όνυξ ρέει μακριά από τον ωκεανό, παράδειγμα ενδορροϊκής λεκάνης απορροής, καθώς ο παγετώνας Ράιτ αποκλείει την είσοδο στην κοιλάδα. Έχει αρκετούς παραποτάμους και υπάρχουν αρκετοί μετεωρολογικοί σταθμοί κατά μήκος του ποταμού. Τα επίπεδα ροής είναι πολύ μεταβλητά τόσο κατά τη διάρκεια της ημέρας όσο και μεταξύ των καλοκαιριών, με τον ποταμό να μην καταφέρνει να φτάσει στη λίμνη κάποια χρόνια. Αντίθετα, μπορεί να προκαλέσει σημαντική αποσάθρωση σε χρόνια πλημμύρων, και έγινε ράφτινγκ το 1984 από ερευνητές της Νέας Ζηλανδίας. Κάποια στιγμή, η περιεκτικότητα του ποταμού έφτασε τα 20 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο.

Περιβάλλον
----------

Δεν υπάρχουν ψάρια στον ποταμό Όνυξ, αλλά εξυπηρετεί ζωή μικροοργανισμών, και η άνθιση φυτοπλαγκτού μπορεί να είναι αρκετά εκτενής. Το περιβάλλον αποτελείται κυρίως από κυανοβακτήρια και άλλα φύκια. Μερικά μικρά ζώα (νηματώδη, βραδύπορα, και τροχοφόρα) ζουν στον ποταμό. Οι γλάροι είναι επίσης περιστασιακά παρόντες στην περιοχή.

Παρακολούθηση
-------------

Ο ποταμός Όνυξ είναι ένας από τους πολλούς τόπους που μελετώνται από το Ανταρκτικό Πρόγραμμα των Ηνωμένων Πολιτειών του Εθνικού Ιδρύματος Επιστημών. Το πρόγραμμα της Νέας Ζηλανδίας της Ανταρκτικής κάποτε διατήρησε μια ημι-μόνιμη βάση στη λίμνη Βάνδα, που από τότε έχει αφαιρεθεί. Σήμερα υπάρχει ένα μικρό καταφύγιο έρευνας στη λίμνη Βάνδα στο ανατολικό άκρο της. Σε κοντινή απόσταση βρίσκεται ο σεισμικός σταθμός συνθήκης πλήρους απαγόρευσης δοκιμών στο Πέρασμα του Ταύρου (Bull Pass).

Χάρτης της Κοιλάδας Ράιτ με τον Ποταμό Όνυξ και τη Λίμνη Βάνδα

Παραπομπές
----------

1. ↑  Nick Middleton. Rivers: A Very Short Introduction. (page 26) (ISBN 9780199588671)
2. ↑ . The Antarctic Sun. 27 September 2013. Retrieved 18 April 2015
3. ↑  Diane M. McKnight, Dev K. Niyogi, Alexander S. Alger, Arne Bomblies, Peter A. Conovitz and Cathy M. Tate, "Dry Valley Streams in Antarctica: Ecosystems Waiting for Water", *Oxford Jourals*, Retrieved 2015-3-25

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* "Antarctica’s longest river", p 16, and "What the flood revealed", pp 15–21, Antarctic Sun Αρχειοθετήθηκε 2010-04-01 στο Wayback Machine. January 26, 2003
Ο **Κουνένε** (πορτογαλικά: Cunene‎) είναι ποταμός στη Μεσημβρινή Αφρική. Κυλά από τα υψίπεδα της Ανγκόλας νότια στα σύνορα με τη Ναμίμπια. Στη συνέχεια κυλά δυτικά κατά μήκος των συνόρων μέχρι να φτάσει στον Ατλαντικό Ωκεανό. Είναι ένα από τα λίγα ποτάμια διαρκούς ροής στην περιοχή. Έχει μήκος περίπου 1.050 χιλιομέτρων, με λεκάνη απορροής 106.560 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Η μέση ετήσια εκκροή του είναι 174 m3/s στις εκβολές του.Οι καταρράκτες Επούπα βρίσκονται στον ποταμό. Το φράγμα Ολουσάντια βρίσκεται σε έναν παραπόταμο του ποταμού, τον Ετάκα και συμβάλει στην παροχή νερού στο σταθμό παραγωγής ενέργειας Ρουακάνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Nakayama 2003, σελ. 9.
2. ↑  «Epupa Falls - Waterfalls of the Kunene in the north of the Kaokoveld». *www.info-namibia.com*. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2021.
3. ↑  Gauchao, Esmao (1995). *Social impact assessment of the upgrading of the Olushandja Dam in northern Namibia*.. Ανακτήθηκε στις 2021-01-24.

Πηγές
-----

* Nakayama, Mikiyasu (2003). *International Waters in Southern Africa*. United Nations University Press. ISBN 92-808-1077-4.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 315144571
* LCCN: sh90003706

 |

 |
Συντεταγμένες: 69°9′59″N 64°47′11″E﻿ / ﻿69.16639°N 64.78639°E﻿ / 69.16639; 64.78639

Ο **Ποταμός Κάρα** (ρωσ. Ка́ра) είναι ένας ποταμός της Ρωσίας στη βόρεια Σιβηρία. Με μήκος 257 χιλιόμετρα, σχηματίζεται από τη συμβολή των μικρών ποταμών Μάλαγια και Μπόλσαγια Κάρα (Μικρός και Μεγάλος Κάρα, αντίστοιχα), σε γεωγραφικές συντεταγμένες 69°10΄ βόρειο πλάτος και 64°47΄ ανατολικό μήκος. Εκβάλλει στον Αρκτικό Ωκεανό, και συγκεκριμένα στον Κόλπο Μπαϊνταράτ της Θάλασσας του Κάρα, στην οποία έδωσε το όνομά του. Είναι σήμερα μάλλον ξεχασμένος, αλλά διεδραμάτισε κάποτε σημαντικό ρόλο στην κατάκτηση της Βόρειας Σιβηρίας από τους Ρώσους. Το όνομά του προήλθε από τη μογγολική λέξη *kara*, που σημαίνει «μαύρος», αλλά και «βόρειος».

Η λεκάνη απορροής του Κάρα έχει έκταση 13.400 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Ρέει μέσα από τα όρη Πάι-Χόι στην προέκταση των Ουραλίων και σχηματίζει μέρος των συνόρων ανάμεσα στη Γιαμαλία, τη Νενετσία και τη Δημοκρατία των Κόμι. Ο μοναδικός οικισμός στις όχθες του Κάρα είναι ο Ουστ-Κάρα, κοντά στις εκβολές του ποταμού όπως υποδηλώνει και η ονομασία του.

Ο άλλος ποταμός Κάρα
--------------------

Το όνομα Κάρα φέρει και ένας άλλος, πολύ μικρότερος ποταμός της Ρωσίας, στην ανατολική Σιβηρία (Κράι Υπερβαϊκάλης), παραπόταμος του Σίλκα. Το μοναδικό αξιοσημείωτο αυτού του ποταμού είναι ότι το 1832 ανακαλύφθηκε χρυσός κοντά στις όχθες του, ένα από τα πλουσιότερα κοιτάσματα ανατολικά της Βαϊκάλης. Προκειμένου να επανδρωθεί η εξόρυξη του χρυσού, ιδρύθηκε το σύστημα φυλακών «Κάρα Κατόργκα» (= «Κάτεργα του Κάρα»), που λειτούργησε μέχρι το 1898.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Great Soviet Encyclopedia: *Кара (река)* Check `|url=` value (βοήθεια). [*νεκρός σύνδεσμος*] (slovari.yandex.ru)
2. ↑  E.M. Pospelov: *Geograficheskie nazvaniya mira*, Μόσχα 1998, σελ. 191.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Kara River  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο όρος **Βενιζελοκομμουνισμός** χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον από τους αντιβενιζελικούς και βασιλόφρονες την περίοδο του μεσοπολέμου.
Ο Ριζοσπάστης αποκάλυψε το Σύμφωνο Σοφούλη-Σκλάβαινα μεταξύ του  Παλαϊκού Μετώπου και των  Φιλελευθέρων για την υπερψήφιση του αρχηγού των Φιλελευθέρων ως προέδρου της Βουλής. 
Το Σύμφωνο Σοφούλη-Σκλάβαινα, το οποίο υπεγράφη στις 19 Φεβρουαρίου 1936 και προοριζόταν να μείνει μυστικό, ήταν μια προσπάθεια στοιχειώδους συνεννόησης ανάμεσα στους Φιλελεύθερους και στους Κομμουνιστές. Οι κομμουνιστές δεσμεύονταν να στηρίξουν την υποψηφιότητα Σοφούλη για τη θέση του προέδρου της Βουλής, με αντάλλαγμα κάποιες παραχωρήσεις που θα έκανε το κόμμα Φιλελευθέρων, όταν αυτό σχημάτιζε κυβέρνηση, οι οποίες αφορούσαν κυρίως οικονομικά και πολιτικά αιτήματα, όπως την ελάφρυνση των χρεών των φτωχότερων κοινωνικών στρωμάτων, τη μείωση της τιμής του ψωμιού, την εφαρμογή των κοινωνικών ασφαλίσεων, την κατάργηση του περίφημου  Ιδιωνύμου, όπως επίσης και της Υπηρεσίας Αμύνης του Κράτους, την παροχή γενικής πολιτικής αμνηστίας, την καταπολέμηση των φασιστικών τάσεων και των οργανώσεών τους. Η αποκάλυψη του Συμφώνου, όπως ήταν αναμενόμενο προκάλεσε την οργή των άλλων κομμάτων, ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων, όχι μόνο των αντιβενιζελικών. 

Οι εφημερίδες της εποχής έγραφαν ότι *"Η Ελλάς παραδίδεται υπό του Σοφούλη αιχμάλωτος εις τους κομμουνιστάς"*.

Πηγές
-----

1. ↑  Ο ελληνικός αντικομουνισμός στον 20αιώνα, Αναστασία Μητσοπούλου, εκδόσεις επίκεντρο, σελ 83-85
2. ↑  Η κατάρρευση της Ελληνικής Δημοκρατίας του Μεσοπολέμου: Από τις εκλογές της 26ης Ιανουαρίου 1936 έως την 4η Αυγούστου, ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΜΗΜΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ, Μεταπτυχιακή Διπλωματική Εργασία,
Δημήτρης Ντούρος
**Βασανιστήριο** ονομάζεται η σκόπιμη πρόκληση έντονου σωματικού πόνου σε έναν άνθρωπο με σκοπό τον εξαναγκασμό να ομολογήσει, να μαρτυρήσει τυχόν πληροφορίες που ξέρει για ένα συγκεκριμένο θέμα.

Βασανιστήρια έχουν εκτελεσθεί σε όλη την ανθρώπινη ιστορία, από την αρχαιότητα έως τη σύγχρονη εποχή. Η διάρκειά τους μπορεί να διαφέρει πολύ, από λίγα λεπτά έως αρκετές ημέρες ή περισσότερο. Οι λόγοι μπορεί να περιλαμβάνουν τιμωρία, εκδίκηση, εκβιασμό, σωφρονισμό, εξαναγκασμό του θύματος ή τρίτου σε κάτι, ανάκριση για την παροχή πληροφοριών ή ομολογία ανεξάρτητα από το αν είναι ψευδείς ή απλώς τη σαδιστική ικανοποίηση από τη διενέργεια ή παρατήρηση του βασανισμού. Ορισμένα άτομα αντλούν έντονη σεξουαλική ευχαρίστηση από το να βασανίζουν άλλους ή να βασανίζονται οι ίδιοι, είτε κυριολεκτικά είτε σε περίτεχνες φαντασιώσεις. Εναλλακτικά, ορισμένες μορφές βασανιστηρίων έχουν σχεδιαστεί για να προκαλούν ψυχολογικό πόνο ή να αφήνουν όσο το δυνατόν λιγότερους σωματικούς τραυματισμούς ενώ επιτυγχάνουν την ίδια ψυχολογική καταστροφή. Τα βασανιστήρια μπορεί να οδηγήσουν σε σκόπιμο θάνατο και να χρησιμεύσουν ως μορφή θανατικής ποινής. Ανάλογα με τον στόχο, ακόμη και μια μορφή βασανιστηρίων που είναι σκόπιμα θανατηφόρα μπορεί να παραταθεί για να επιτρέψει στο θύμα να υποφέρει όσο το δυνατόν περισσότερο. Σε άλλες περιπτώσεις, ο βασανιστής μπορεί να αδιαφορεί για την κατάσταση του θύματος.

Αν και τα βασανιστήρια επιβάλλονται από ορισμένα κράτη, απαγορεύονται βάσει του διεθνούς δικαίου και των εθνικών νόμων των περισσότερων χωρών. Από το άρθρο 5 της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, τα βασανιστήρια καλούνται απαράδεκτα αλλά δεν απαγορεύονται. Οι υπογράφοντες των Συμβάσεων της Γενεύης του 1949 και των Πρόσθετων Πρωτοκόλλων Ι και ΙΙ της 8ης Ιουνίου 1977 συμφωνούν επίσημα να μην βασανίζουν αιχμάλωτους σε ένοπλες συγκρούσεις, διεθνείς ή εσωτερικές. Τα βασανιστήρια απαγορεύονται από το άρθρο 7 του Ελληνικού συντάγματος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *California Penal Code Section 206: The Crime of 'Torture' in California Law*, .
Η **Επαρχία Κερμάν** (περσ. استان کرمان, *Ostān-e Kermān*) είναι η μεγαλύτερη σε έκταση από τις 31 επαρχίες του Ιράν. Βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της χώρας και πρωτεύουσά της είναι η ομώνυμη μεγάλη πόλη Κερμάν. Το 2014 η επαρχία εντάχθηκε στην «Περιφέρεια 5» του Ιράν. Η περιοχή της αναφέρεται από την αρχαιότητα ως σατραπεία των Αχαιμενιδών με την εξελληνισμένη ονομασία Καρμανία, δηλαδή διετήρησε ουσιαστικά την ίδια ονομασία ανά τους αιώνες. Σήμερα έχει έκταση 183.285 τετραγωνικά χιλιόμετρα, δηλαδή σχεδόν το 11% της χερσαίας εκτάσεως του Ιράν ή μιάμιση φορά η έκταση όλης της Ελλάδας. Ο πληθυσμός της Επαρχίας Κερμάν στην απογραφή του 2016 καταγράφηκε ως 3.164.718 κάτοικοι, αριθμός που την καθιστά ένατη στη χώρα με μέση πυκνότητα πληθυσμού 17 κατοίκων ανά τετρ. χιλιόμετρο. Υποδιαιρείται σε 23 σαχρεστάν («υποδιαιρέσεις»), εκ των οποίων το μεγαλύτερο σε έκταση ονομάζεται και αυτό «Κερμάν».

Παραπομπές
----------

1. ↑  «همشهری آنلاین-استان‌های کشور به ۵ منطقه تقسیم شدند (Provinces were divided into 5 regions)» (στα περσικά). *Hamshahri Online*. 22 June 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 June 2014. .
2. ↑  «CARMANIA». *iranicaonline.org*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4029603-9

 |

 |
Συντεταγμένες: 53°7′N 17°41′E﻿ / ﻿53.117°N 17.683°E﻿ / 53.117; 17.683

Το **Ποτουλίτσε** (πολωνικά: Potulice, γερμανικά: Potulitz‎) είναι χωριό του Πόβιατ Νάκουο, στο Βοεβοδάτο Κουγιαβίας-Πομερανίας της βορειοκεντρικής Πολωνίας. Απέχει περίπου 7 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Νάκουο ναντ Νοτέτσια και 22 χιλιόμετρα δυτικά του Μπίντγκοστς. Είναι περισσότερο γνωστό ως ο χώρος του ναζιστικού στρατοπέδου συγκέντρωσης Ποτουλίτσε του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, γνωστό και ως *Lebrechtsdorf*.

Το χωριό έχει πληθυσμό 2.100 κατοίκους.

Ιστορία
-------

 Νεκροταφείο των θυμάτων της ναζιστικής Γερμανίας
Ήταν μέρος του Βασιλείου της Πολωνίας έως ότου προσαρτήθηκε από το Βασίλειο της Πρωσίας στο δεύτερο διαμείσμό της Πολωνίας το 1793. Το 1807 ανακτήθηκε από Πολωνούς και συμπεριλήφθηκε στο βραχύβιο πολωνικό Δουκάτο της Βαρσοβίας και μετά τη διάλυσή του το 1815, προσαρτήθηκε εκ νέου από την Πρωσία. Από το 1871 αποτελούσε επίσης μέρος της Γερμανίας, έως ότου επανενσωματώθηκε στην Πολωνία, αφού ανέκτησε την ανεξαρτησία της μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το 1918.

Μετά την κοινή γερμανοσοβιετική εισβολή στην Πολωνία, η οποία πυροδότησε το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο το Σεπτέμβριο του 1939, το χωριό δέχθηκε εισβολή και στη συνέχεια καταλήφθηκε από τη Γερμανία. Η Γερμανία δημιούργησε και λειτούργησε ένα στρατόπεδο διέλευσης για τους Πολωνούς που εκδιώχθηκαν από την περιοχή, το οποίο σύντομα μετατράπηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Ποτουλίτσε. Το 1945, το χωριό απελευθερώθηκε και αποκαταστάθηκε στην Πολωνία, αν και με ένα σοβιετικό κομμουνιστικό καθεστώς, το οποίο στη συνέχεια παρέμεινε στην εξουσία μέχρι την πτώση του κομμουνισμού στη δεκαετία του 1980. Οι κομμουνιστές λειτουργούσαν το Κεντρικό Στρατόπεδο Εργασίας του Ποτουλίτσε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Κεντρική Στατιστική Υπηρεσία (ΚΣΥ) – (Εθνικό Μητρώο Εδαφικής Επιμερισμού Γης)» (στα Πολωνικά). 1 Ιουνίου 2008.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 153777442
* LCCN: n97037799
* GND: 4370845-6

 |

 |
Ο **Ποταμών ο Αυλητής** είναι ένα από τα σημαντικότερα επιτύμβια ανάγλυφα και αριστουργηματικό δείγμα Ελληνικής γλυπτικής. Βρέθηκε το 1902 στο Μοσχάτο στο κτήμα του αγρότη
Ι. Μαμάη κοντά στις παλιές σιδηροδρομικές γραμμές και φυλάγεται στο Εθνικό Μουσείο της Αθήνας.

Περιγραφή
---------

Το ανάγλυφο διακοσμεί μαρμάρινη στήλη με διαστάσεις 88 εκατοστά ύψος, 32 εκατοστά πλάτος, 0,8 εκατοστά πάχος. Το άνω άκρο λείπει. Στο κάτω άκρο υπάρχει μολύβδινη σύνδεση, η οποία το συγκρατούσε στο βάθρο.

Εικονίζει στα δεξιά γέρο πωγωνοφόρο καθισμένο σε έδρα και στα αριστερά άνδρα που στέκει όρθιος. Και οι δύο κρατούν στο αριστερό τους χέρι διπλό αυλό.

Κάτω από το ανάγλυφο υπάρχει πεντάστιχη επιγραφή, από τους οποίους στίχους οι τέσσερις έμμετροι χαράχτηκαν κατά την ίδρυση του νεκρικού μνημείου, ο δε τελευταίος είναι μεταγενέστερος, και χαράχτηκε όπως φαίνεται όταν πέθανε η γυναίκα του η Πατρόκλεια.

Η επιγραφή αποτελείται από δύο δακτυλικούς εξάμετρους και δύο πεντάμετρους πεζούς στίχους.

Ερμηνεία
--------

Από την επιγραφή μαθαίνουμε ότι η επιτύμβια αυτή στήλη ανήκε στον τάφο του Ποταμώνα από την Θήβα. Αναφέρει επίσης το όνομα του πατέρα του Ολύμπιχου, ο οποίος αναμφισβήτητα είναι εκείνος ο αυλητής Ολύμπιχος τον οποίο μνημονεύει ο Πίνδαρος.

Οι δύο άνδρες που εικονίζονται κρατούν στο χέρι αυλό, πράγμα που κατά τους κανόνες της αρχαίας τέχνης υποδεικνύει το επάγγελμά τους. Ο καθήμενος και γηραιότερος είναι ο πατέρας Ολύμπιχος, ενώ ο όρθιος και νεώτερος είναι ο γιος του, ο Ποταμών. Τόπος της συνάντησης είναι ο Άδης, όπου ο ερχόμενος νεκρός συναντάει τον ήδη επαναπαυόμενο πατέρα του.

Ιστορική τοποθέτηση
-------------------

Όπως φαίνεται από την επιγραφή, το ανάγλυφο είναι έργο των πρώτων χρόνων του 4ου π.Χ. αιώνα.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

* Αρχαιολογική Εταιρεία (1904–1905). *Εφημερίς αρχαιολογική (έτη 1903, 1904 και 1905)*. Αθήνα: Εκ του τυπογραφείου Π. Δ. Σακκελαρίου. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2010.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αττικά επιτάφια ανάγλυφα |
| --- |
|  |
| Προ των Περσικών πολέμων | 
* *Στήλη του Αριστίωνος*
* *Στήλη πολεμιστού από την Ικαρία*
* *Στήλη του Λυσέως*
* *Στήλη του Δισκοφόρου νεανία*
* *Στήλη του Έφιππου νεανία*
* *Ποταμών ο αυλητής*
 |
|  |
| Από Μηδικών ως Δημητρίου Φαληρέως | 
* *Στήλη Αχαρνών*
* *Στήλη της Αριστύλλης*
* *Στήλη του Δεξίλεω*
* *Στήλη του Ιάσονος*
* *Στήλη της οδού Αθηνάς*
* *Στήλη της Ηγησώς*
* *Μνησαρέτη*
* *Μεγάλο ανάγλυφο του Σκόπα*
 |

 |
**Προμηθευτικός Συνεταιρισμός** είναι ένα είδος συνεταιρισμού που συστήνεται με σκοπό την προμήθεια αγαθών ή υπηρεσιών. Μέλη του είναι κατά κανόνα αγοραστές ομοειδών αγαθών και σκοπός της λειτουργίας του είναι η επίτευξη οικονομιών κλίμακας (φθηνότερες τιμές και ευνοϊκότεροι όροι αγοράς λόγω μεγαλύτερων ποσοτήτων) κατά την προμήθεια των αγαθών. Με αυτό το χαρακτήρα απαντώνται πολλοί γεωργικοί συνεταιρισμοί οι οποίοι έχουν ως κύριο έργο την προμήθεια εφοδίων στους παραγωγούς για την καλλιέργεια των αγρών τους. Τα εφόδια αυτά μπορεί να είναι σπόροι, λιπάσματα, φυτοφάρμακα κ.α.

Στην Ελλάδα είναι έντονα ανεπτυγμένοι και προμηθευτικοί συνεταιρισμοί των φαρμακοποιών που είναι ιδιοκτήτες φαρμακείου ανοιχτού στο κοινό. (Η Ελλάδα είναι η χώρα με τη μικρότερη αναλογία κατοίκων ανά φαρμακείο ανάμεσα στις χώρες της Ε.Ε.. Παρόλ' αυτά, ο αριθμός των φαρμακοποιών που απασχολούνται σε ένα φαρμακείο ανοιχτό στο κοινό σε αναλογία με τον πληθυσμό είναι ίδιος με αυτόν που ισχύει στην υπόλοιπη Ε.Ε. Η διαφορά είναι ότι στην Ελλάδα, οι φαρμακοποιοί είναι ιδιοκτήτες πολλών αλλά μικρών σε οικονομικό μέγεθος επιχειρήσεων-φαρμακείων ενώ στην Ε.Ε. πολλοί φαρμακοποιοί εργάζονται με υπαλληλική σχέση στα φαρμακεία.)

Από πολύ νωρίς, πριν από το 1940, ιδρύθηκε πρώτα ο Συνεταιρισμός Φαρμακοποιών Θεσσαλίας με έδρα το Βόλο, στη συνέχεια ο Συνεταιρισμός Φαρμακοποιών Θεσσαλονίκης και αμέσως μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1946, ιδρύθηκε στη Λάρισα ο ΣΟ.Φ.ΛΑ (Συνεταιρισμός Φαρμακοποιών Λάρισας).

Κατά τη δεκαετία του '80 (και ιδίως μετά το 1986) παρατηρήθηκε έκρηξη ιδρύσεως Προμηθευτικών Συνεταιρισμών Φαρμακοποιών στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα ο αριθμός τους σήμερα να έχει φτάσει τους 27. Το σύνολο των παραπάνω συνεταιρισμών προμηθεύει φάρμακα και παραφαρμακευτικά προϊόντα σε 6.000 περίπου συνεταιρισμένα φαρμακεία. Το μερίδιο που αντιστοιχεί στους Συνεταιρισμούς Φαρμακοποιών αγγίζει το 50% της ελληνικής αγοράς φαρμάκου.

Βιβλιογραφία : Συνεταιρισμοί Φαρμακοποιών
-----------------------------------------

* Πάνος Καπώνης : Φαρμακευτικό Δίκαιο 4η αναθεωρημένη έκδοση, (Φαρμακαποθήκες-Συνεταιρισμοί Φαρμακοποιών), Αθήνα 2019, εκδόσεις Νομική Βιβλιοθήκη.
* Πάνος Καπώνης : Φαρμακευτικό Δίκαιο, τόμος Α', Αθήνα 2007, εκδόσεις Αντ.Ν. Σάκκουλα
* Πάνος Καπώνης : Φαρμακευτικό Δίκαιο (Αγορά Φαρμάκου), τόμος Β', Αθήνα 2010, εκδόσεις Αντ.Ν. Σάκκουλα
Ο **Ποταμός Ντεσαγουαδέρο** (ισπανικά: *Río Desaguadero*,  προφορά ΔΦΑ: [ˈri.o ðesaɣwaˈðeɾo]) είναι το γενικό όνομα ενός ποταμού στη δυτική Αργεντινή που λαμβάνει διαφορετικά ονόματα στην πορεία του 1.515 χιλιομέτρων, με το σημαντικότερο τμήμα του που ονομάζεται κυρίως Ντεσαγουαδέρο.

Ο ποταμός σηματοδότησε το παραδοσιακό σύνορο μεταξύ των Αντιβασιλείων του Μπουένος Άιρες και του Περού.

Χάρτης των λεκανών απορροής του ποταμού Κολοράδο (στο πορτοκαλί) και του Ποταμού Ντεσαγουαδέρο (στο κίτρινο)
Η πηγή του βρίσκεται στις Άνδεις, στα 5.500 μέτρα υψόμετρο, στη νότια κλίση του βουνού Σέρρο Μπονέτε, στο βόρειο της επαρχίας Λα Ριόχα, κοντά στο όριο με την επαρχία Καταμάρκα.

Στην Λα Ριόχα ο ποταμός ονομάζεται, σε τάξη, *Ρίο δε Όρο*, *Ρίο Μπονέτε* και *Χαγουέ*, αν και είναι κυρίως γνωστός ως *Βιντσίνα* ή *Μπερμέχο*, δημιουργώντας μερικές φορές σύγχυση με τον ποταμό Μπερμέχο που βρίσκεται βορειότερα.

Ο ποταμός συνεχίζει νότια-νοτιοανατολικά για να διασχίζει τα ανατολικά της επαρχίας του Σαν Χουάν, όπου λαμβάνει τα νερά των παραπόταμων Ποταμός Χάτσαλ και Ποταμός Σαν Χουάν.

Ο Ντεσαγουαδέρο γίνεται το φυσικό όριο μεταξύ των επαρχιών της επαρχία Μεντόσα και του Σαν Λουίς.

Ο Ντεσαγουαδέρο εισέρχεται στην επαρχία επαρχία Λα Πάμπα και λαμβάνει το όνομα του *Τσαδιλεουβού* ή *Τσαδιλέο*, λέξεις στη Μαπούτσε γλώσσα που σημαίνουν «Αλμυρός Ποταμός» (*Río Salado*), άλλο από τα ονόματα που λαμβάνει.

Κατόπιν αποκτά άλλο όνομα - *Κουρακό* ("Πέτρινο Νερό"), τελειώνοντας στον ποταμό Κολοράδο.

Πηγές
-----

1. ↑  David Marley. *Wars of the Americas: A Chronology of Armed Conflict in the Western Hemisphere, 1492 to the Present*. ABC Clio. σελ. 588.

* Universidad de Buenos Aires Estudio integral de la cuenca del Río Desaguadero-Salado-Chadileuvú-Curacó-Colorado - Τόμοι I, II και III[*νεκρός σύνδεσμος*] (Ισπανικά)
* Κυβέρνηση της επαρχίας Λα Πάμπα: Comisión del Río Desaguadero[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Υπουργείο Παιδείας της Αργεντινής: Ποταμός Ντεσαγουαδέρο Αρχειοθετήθηκε 2013-07-09 στο Wayback Machine. (Ισπανικά)
Η **Ελεονόρα των Αψβούργων-Λόθρινγκεν** (*Eleonore von Habsburg*, 28 Φεβρουαρίου 1994 -) ευρύτερα γνωστή ως **Ελεονόρα Αψβούργων** είναι μοντέλο και κόρη του τιτουλάριου αρχιδούκα της Αυστρίας και επικεφαλής του οίκου των Αψβούργων, Καρόλου των Αψβούργων.

Γεννήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1994 στο Σάλτσμπουργκ και είναι το πρώτο παιδί και κόρη του Καρόλου των Αψβούργων και της Βαρόνης Φραντσέσκα Τύσεν-Μπορνεμίσα.

Η Ελεονόρα παρακολούθησε μαθήματα στο οικοτροφείο στο Γκστάαντ πριν σπουδάσει Δίκαιο στη Ευρωπαϊκή Σχολή Επιχειρήσεων του Λονδίνου. Εργάζεται ως μοντέλο και έχει κάνει διαφημιστικές εκστρατείες και πασαρέλες για τον οίκο Dolce & Gabbana.

Συνελήφθη στο Coachella για την κατανάλωση οινοπνεύματος από ανήλικη, αλλά αργότερα οι κατηγορίες αποσύρθηκαν.

Τίτλοι
------

* **28 Φεβρουαρίου 1994 - μέχρι σήμερα**: *Η Αυτοκρατορική και Βασιλική Υψηλότητα* Αρχιδούκισσα Ελεονόρα της Αυστρίας, Βασιλική Πριγκίπισσα της Ουγγαρίας, της Βοημίας και της Κροατίας

Η Ελεονόρα δεν χρησιμοποιεί τους παραδοσιακούς αυτοκρατορικούς τίτλους της Αρχιδούκισσας της Αυστρίας και της Βασιλικής Πριγκίπισσας της Ουγγαρίας, της Βοημίας και της Κροατίας, καθώς δεν αναγνωρίζονται από την Αυστριακή και Ουγγρική κυβέρνηση.

Μερικές φορές αναφέρεται σε αυτούς τους τίτλους κοινωνικά στο εξωτερικό και στη γενεαλογική λογοτεχνία, αλλά οι τίτλοι αυτοί δεν είναι νόμιμοι από την πτώση της Αυστριακής Αυτοκρατορίας και από τότε που ο παππούς της Όθωνας των Αψβούργων παραιτήθηκε επισήμως από όλες τις αξιώσεις του αυστριακού θρόνου το 1961.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «We Are Not a Muse». The New York Times. 25 Φεβρουαρίου 2007.
2. ↑  «Interview: Francesca von Habsburg». Harpers Bazaar. 2 Οκτωβρίου 2015.
3. ↑  GmbH, news networld Internetservice (24 Ιουνίου 2014). «Habsburg reloaded - Auf den Spuren der Kaiser-Kinder». News.at.
4. ↑  «Dolce & Gabbana and Its Millennials Packed Up for Venice for Its Spring 2018 Campaign». Fashionista.
5. ↑  «Kaiser-Urenkelin Eleonore als Topmodel». *krone.at*.
6. ↑  Eube, A. (12 Ιουλίου 2016). «High Society: Das sind die heißesten Royals der Welt». Welt – μέσω www.welt.de.
7. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ελεονόρα των Αψβούργων** |
Η **Ελεονώρα-Καρλόττα** (γερμ.: *Eleonore-Charlotte von Württemberg-Montbéliard*, 20 Νοεμβρίου 1656 στο Χόμπουργκ - Απρίλιος 1743 στο Βρότσλαβ) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης, ήταν κόρη του δούκα της Βυρτεμβέργης-Μονμπελιάρ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Βυρτεμβέργης-Ελς.

Βιογραφία
---------

Ήταν η δεύτερη κόρη του Γεωργίου Β΄ δούκα της Βυρτεμβέργης-Μονμπελιάρ (1626-1699) και της Άννας (1624-1680), κόρης του Γκασπάρ Γ΄ κόμη (μετά δούκα) του Κολινύ, στρατάρχη της Γαλλίας.

Στις 7 Μαΐου 1672 παντρεύτηκε στην Ολεσνίτσα με τον Σίλβιο Β΄ Φρειδερίκο δούκα της Βυρτεμβέργης-Ελς. Ο γάμος παρέμεινε άτεκνος.

Το 1676 η Καρλόττα-Ελεονώρα απέκτησε την κυριότητα στην πόλη της Τφαρντογκούρα και μετέφερε την κατοικία της εκεί. Επέκτεινε εκτενώς την πόλη με δικά της έξοδα και υποστήριξε νέους κατοίκους. Το 1688 αντικατέστησε την εκκλησία από μία μεγαλύτερη. Έλαβε φορολογική απαλλαγή για τους κατοίκους της πόλης για 100 χρόνια από τον Λεοπόλδο Α΄ της Γερμανίας.

Το 1712 είχε μία νομική διαμάχη με την Άννα-Σοφία του Μεκλεμβούργου-Σβερίν (1647-1726), τη χήρα δούκισσα της Βυρτεμβέργης-Γιούλιουσμπουργκ. Έχασε την υπόθεση και έπρεπε να αποδώσει την Tφαρνταγκούρα στην Άννα-Σοφία.

Οικογένεια
----------

Στις 7 Μαΐου 1672 παντρεύτηκε στην Ολεσνίτσα με τον Σίλβιο Β΄ Φρειδερίκο δούκα της Βυρτεμβέργης-Ελς. Ο γάμος παρέμεινε άτεκνος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.genealogics.org/getperson.php?personID=I00022122&tree=LEO.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Friedrich-Albert Zimmermann: *Beyträge zur Beschreibung von Schlesien*, σελ. 122

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
* 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 764992
* GND: 116473991

 |

 |