recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Μιχαήλ Γαλανός** (1868 - 1948) ήταν Έλληνας πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Κάλυμνο και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του θρησκευτικού συλλόγου "Ανάπλασις", της ομώνυμης εφημερίδας του συλλόγου καθώς και μέλος της «Νομοπαρασκευαστικής Επιτροπείας προς αναθεώρησιν και σύνταξιν της εκκλησιαστικής νομοθεσίας». Διορίστηκε βασιλικός επίτροπος στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος αλλά η κυβέρνηση Γούναρη (1915) τον απάλλαξε των καθηκόντων του για να επανέλθει λίγο αργότερα από την κυβέρνηση Βενιζέλου. Τον Αύγουστο του 1917 αντικαταστάθηκε επειδή υπέγραψε το πρακτικό της Ιεράς Συνόδου για το ανάθεμα κατά του Ελευθερίου Βενιζέλου.

Στις εκλογικές αναμετρήσεις του Αυγούστου και του Νοεμβρίου του 1910 εξελέγη βουλευτής Αττικοβοιωτίας με το Κόμμα Φιλελευθέρων. Κατά τον μεσοπόλεμο διαδραμάτισε σημαντικό παρασκηνιακό ρόλο στα εκκλησιαστικά ζήτημα της εποχής επιχειρώντας να συστήσει πολιτικό εκκλησιαστικό κόμμα.

Είχε συγγράψει πλήθος εκκλησιαστικών έργων. Κόρη του ήταν η συγγραφέας Ειρήνη Γαλανού.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Τσιρώνης Θεοδόσιος, «Ο πολιτικός λόγος και ρόλος της εκκλησίας (1912-1940)», διδακτορικη διατριβή, Θεσσαλονίκη 2007, σελ. 33, 229
2. ↑  Βιογραφικό Μιχαήλ Γαλανού, από την ιστοσελίδα greekencyclopedia.com
3. ↑  Βουλή των Ελλήνων, Μητρώον Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών. 1822-1935, Αθήνα 1986, σε. 124 - 125 (pdf)
Ο **Ούγος ΙΓ΄**, γαλλ. Hugues XIII (25 Ιουνίου 1259 - 1 Νοεμβρίου 1303) από τον Οίκο των Λουζινιάν ήταν κύριος του Λουζινιάν, ως Ούγος Η΄ κόμης του Λα Μαρς και ως Ούγος Δ΄ κόμης του Ανγκουλέμ.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ούγου ΙΒ΄ κυρίου του Λουζινιάν, Ζ΄ κόμη του Λα Μαρκ και Γ΄ κόμη του Ανγκουλέμ και της Ιωάννας, κόρης και κληρονόμου του Ραούλ Γ΄ κυρίου του Φουζέρ.

Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1270. Στη σφραγίδα του παριστάνεται έφιππος με κυνηγετικό κέρας, γεράκι και σκυλί, όπως όλοι οι προκάτοχοί του, μάλλον διότι ο γενάρχης του Οίκου ως αρχικυνηγός απέκτησε το φέουδο του Λουζινιάν.

Το 1303 απεβίωσε σε ηλικία 44 ετών, άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Γκύ Α΄.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1276 τη Βεατρίκη κυρία του Γκρινιόν, κόρη του Ούγου Δ΄ δούκα της Βουργουνδίας· δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
-----

* Genealogist n.s. 21 (1905): 78–82, 163–171, 234–243.
* Schwennicke Europäische Stammtafeln n.s. 3(4) (1989): 816 (sub Lusignan).

Παραπομπές σε πηγές
-------------------

1. ↑  p50037.htm#i500361. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
Ο **Ασκουίν του Ουέσσεξ**, βασιλιάς του Ουέσσεξ (674 - 676) ήταν σύμφωνα με το Αγγλοσαξωνικό χρονικό γιος του Κένφους απο τον Οίκο του Ουέσσεξ πέμπτης γενιάς απόγονος του Κίνρικ του Ουέσσεξ, ήταν ο μοναδικός βασιλιάς του Ουέσσεξ την περίοδο που βασίλευσε. Ο Βέδας σημειώνει *"μετά τον θάνατο του Κενβάλ (672) υποβασιλείς ανέλαβαν το βασίλειο και διατήρησαν την εξουσία 10 χρόνια"*.  Η αναφορά του Βέδα για συμβασιλεία μεταξύ του Σέντγουιν και του Εσκουίν πιθανότατα να ανταποκρίνεται στις απόψεις των οπαδών του βασιλιά Ίνε του Ουέσσεξ επειδή ο Βέδας έζησε στην εποχή του. Σύμφωνα με το Αγγλοσαξωνικό χρονικό τον Κενβάλ του Ουέσσεξ διαδέχθηκε η σύζυγος του Σίξμπερ του Ουέσσεξ η οποία βασίλευσε για έναν χρόνο και στην συνέχεια ο Ασκουίν διαδέχθηκε την Σίξμπερ την περίοδο (674 - 676), άλλες πηγές αναφέρουν οτι ο πατέρας του Ασκουίν Κένφους βασίλευσε δυο χρόνια μετά την Σίξμπερ. 
Το 675 ο Ασκουίν κατόρθωσε να αποκρούσει επίθεση του Γούλφχερ της Μερκίας, τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Κενβάλ Σέντγουιν του Ουέσσεξ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p10267.htm#i102667. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Bede, Ecclesiastical History of the English People, Book IV, chapter 12.
3. ↑  Kirby, pp. 52–53.
4. ↑  Barbara Yorke, Cenwalh, Oxford Online Dictionary of National Biography, 2004
5. ↑  Rulers of Anglo-Saxon Kingdoms, Oxford Online Dictionary of National Biography, 2004
6. ↑  Kirby, D.P. (1992). The Earliest English Kings. London: Routledge. p. 52.
7. ↑  Kirby, p. 52

Πηγές
-----

* Bede, Ecclesiastical History of the English People, Book IV
* Barbara Yorke, Cenwalh, Oxford Online Dictionary of National Biography, 2004
* Kirby, D.P. (1992). The Earliest English Kings. London: Routledge

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ασκουίν

|  |
| --- |
| Ασκουίν του Ουέσσεξ **Οίκος του Ουέσσεξ** **Θάνατος:** 676 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΣίξμπερ του Ουέσσεξ | **Βασιλιάς του Ουέσσεξ**674 - 676 | ΔιάδοχοςΣέντγουιν του Ουέσσεξ |
Η **ΦΚ Σούτιεσκα** (μαυροβουνιακά: *FK Sutjeska*) είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από το Νίκσιτς του Μαυροβουνίου και αγωνίζεται στην Α κατηγορία του Μαυροβουνίου. Τα χρώματά της είναι το μπλε και το λευκό. Η ΦΚ Σούτιεσκα αποτελεί τμήμα της κοινωνίας αθλημάτων της Σούτιεσκα η οποία έχει έδρα την ομώνυμη πόλη. Όπως φαίνεται και στο έμβλημα, ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1927. Η ΦΚ Σούτιεσκα κατέκτησε το πρώτο της πρωτάθλημα στην Α κατηγορία του Μαυροβουνίου την περίοδο 2012-13.

Ιστορία
-------

Το πρώτο όνομα του συλλόγου κατά την ίδρυσή του ήταν **ΣΚ Χάιντουκ**. Αργότερα όμως (πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο), ο σύλλογος άλλαξε το όνομά του σε **ΣΚ Χερτσέγκοβατς**. Δεδομένου του ότι ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος μαινόταν στα εδάφη της Γιουγκοσλαβίας, το όνομα του συλλόγου άλλαξε το 1945 σε **Σούτιεσκα** προς τιμήν των Γιουγκοσλάβων Κομμουνιστών που σκοτώθηκαν στη Μάχη της Σούτιεσκα.

Στάδιο
------

To γήπεδο Κράι Μπίστριτσε έχει χωρητικότητα 11.000 θεατές. Η επιφάνεια του χόρτου δεν είναι τεχνητή και εμπεριέχει χώρο για αθλήματα στίβου καθώς περιβάλλεται από "ταρτάν". Γύρω από το στάδιο υπάρχει χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων. Το αθλητικό συγκρότημα δίπλα στο γήπεδο είναι ένα σύγχρονο κτίριο με αμφιθέατρο.

Η Σούτιεσκα στην Ευρώπη
-----------------------

| Περίοδος | Διοργάνωση | Φάση | Ομάδα | Εντός | Εκτώς | Σύν. |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2003 | Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ | 2003 |  Ρασίνγκ ΦΚ | 3–0 | 1–1 | 4–1 |  |
| 2003 |  Ταμπέρε Γιουνάιτεντ | 0–0 | 0–1 | 0–1 |  |
| 2009–10 | ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ | Πρώτος προκριματικός γύρος |  ΦΚ Παρτιζάν-MTZ Μινσκ | 1–1 | 1–2 (παρ.) | 2–3 |  |
| 2013–14 | ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ | Δεύτερος προκριματικός γύρος |  |  |  |  |  |
|

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η Σούτιεσκα στην ιστοσελίδα της ΟΥΕΦΑ


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα FK Sutjeska Nikšić  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Εκλογική περιφέρεια Αδριανουπόλεως** ήταν εκλογική περιφέρεια της Ελλάδος στην σημερινή Ανατολική Θράκη και την σημερινή Τουρκία. Η εκλογική περιφέρεια δημιουργήθηκε το 1920 και διατηρήθηκε μόνο για τις εκλογές της ίδιας χρονιάς αφού η περιοχή επεστράφη στην Τουρκία.

Η εκλογική περιφέρεια αντιπροσώπευε 171.306 κάτοικους της περιοχής και περιελάμβανε τους Καζάδες Αδριανούπολης, Χάφσας, Μουσταφά Πασσά, Ορτάκιοϊ και Οζούν Κιοπρού (Μακράς Γέφυρας). Στις εκλογές του 1920 συμμετείχαν στην περιφέρεια μόνο εκπρόσωποι των Φιλελευθέρων αφού κανείς δεν δέχτηκε να είναι υποψήφιος της Ηνωμένης Αντιπολιτεύσεως.

Από την περιοχή της Αδριανουπόλεως είχε σταλεί πληρεξούσιος χωρίς να γίνουν εκλογές, ο Νικόλαος Παντολέων, στην Εθνοσυνέλευση του 1862.

**Όλοι οι εκλεγμένοι βουλευτές της εκλογικής περιφέρειας Αδριανουπόλεως**| Εκλογές | Όνομα | Κόμμα - παράταξη |
| --- | --- | --- |
| 1920 | Κωνσταντίνος ΚουρτίδηςΚωνσταντίνος ΟρφανόςΧατζή Αχμέτ Ζαβέ ΧατζήΧασάν Εμί ΙμπραήμΦελή Ομέρ ΕφέντηςΓεώργιος ΤσαγρήςΜεχμέτ Ρασίτ ΙβραήμΔαυίβ Σολομών ΜετράνηςΣτέφανος ΚωστέλογλουΧαρίλαος ΘεοδωρίδηςΑ. Αντωνιάδης | Όλοι από το Κόμμα Φιλελευθέρων |
|

Παραπομπές
----------

1. ↑  ΦΕΚ 16 Σεπτεμβρίου 1920, αριθμός φύλλου 213[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. 1 2 3  Ομοσπονδία Θρακιώτικων Σωνατείων[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  Η κοινοβουλευτική παράδοση της Θράκης, Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης
4. ↑  Μητρώο πληρεξουσίων, γερουσιαστών και βουλευτών 1822-1935, Αθήνα 1986, Βουλή των Ελλήνων
Οι Κήποι της αρχαίας Ρώμης.
Οι **Κήποι της Αγριππίνας**, λατιν.: Horti Agrippinae, ήταν ένα σύνολο ιδιωτικών κήπων, που ανήκαν στην Αγριππίνα την Πρεσβύτερη, σύζυγο του Γερμανικού. Η Αγριππίνα ήταν κόρη του Αγρίππα και της Ιουλίας της Πρεσβύτερης, κόρης του Αυγούστου. Οι Κήποι βρισκόταν στη δυτική όχθη του ποταμού Τίβερη στην αρχαία Ρώμη, νότια του Ιπποδρόμου του Νέρωνα στο Βατικανό Πεδίο, νότια της Βία Κορνέλια. Βόρεια της Βία Κορνέλια ήταν οι Κήποι της Δομιτίας. Η Βία Σεπτιμιάνα, παράλληλη με τον Τίβερη, έτεμνε τους κήπους στο ανατολικό τους άκρο. Το 33 μ.Χ. απεβίωσε η Αγριππίνα η Πρεσβύτερη και τους κήπους κληρονόμησε ο γιος της Καλιγούλας. Μετά, ως μέρος της Αυτοκρατορικής ιδιοκτησίας, έγιναν το αγαπημένο μέρος αναψυχής του Νέρωνα και έπειτα του Ελαγάβαλου.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Encycolpedia Iconographica

Βιβλιογραφία
------------

*
Συντεταγμένες: 56°28′28.93″N 2°58′08.26″W﻿ / ﻿56.4747028°N 2.9689611°W﻿ / 56.4747028; -2.9689611

Το **Τάνανταϊς Παρκ** (αγγλικά: *Tannadice Park*) η αλλιώς **Τάνανταϊς** είναι στάδιο που βρίσκεται στην Οδό Τάνανταϊς της πόλης Νταντί, στη Σκωτία. Το στάδιο είναι έδρα της Νταντί Γιουνάιτεντ και διαθέτει 14.209 θέσεις θεατών. Βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το Ντενς Παρκ, την έδρα της τοπικής αντιπάλου Νταντί, παρουσιάζοντας μια μοναδική ιδιομορφία συνύπαρξης δύο αντιπάλων εδρών σε πολύ μικρή απόσταση μεταξύ τους.

Συνοπτική ιστορία
-----------------

Ο χώρος που καλύπτεται σήμερα από το Τάνανταϊς χρησιμοποιήθηκε στο ποδόσφαιρο στη δεκαετία του 1870, όταν ο περιβάλλων χώρος της πόλης ήταν κυρίως εξοχή. Η περιοχή που βρίσκεται σήμερα ανάμεσα στην Ταναντάις και την Οδό Άρκλι έγινε έδρα τους συλλόγου Νταντί Ιστ Εντ το 1883, που την ονόμασε Κλέπινγκτον Παρκ. Οι διαδοχικές αλλαγές συλλόγων από την Νταντί Βάιολετ έως την Νταντί Άουαρ Μπόις και η χρήση του χώρου από τους Τζόνστον Γουόντερερς οδήγησε στην περίφραξη του χώρου και τη διαμόρφωσή με τη χρησιμοποίηση παρακείμενης πλαγιάς για καλύτερη θέαση του αγώνα.

Τον Ιανουάριο του 1894 Οι Τζόνστον Γουόντερερς συγχωνεύθηκαν με έναν άλλο τοπικό σύλλογο, σχηματίζοντας την Νταντί Γουόντερερς, λαμβάνοντας μάλιστα μέρος στο Σκωτικό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου με πρώτο επίσημο αγώνα της Νταντί εναντίον της Μάδεργουελ. Ανακατατάξεις πολλές ως έδρα ομάδων και ανακατασκευές γνώρισε αρκετές στον 20ό αιώνα το στάδιο ως έδρα της Νταντί Χιμπέρνιαν, ενός νέου συλλόγου που αντιπροσώπευε την ιρλανδική κοινότητα της πόλης. Στη νέα του μορφή μπορούσε να φιλοξενήσει περίπου 7000 θεατές.

Εκτεταμένες αλλαγές και κατασκευαστικές βελτιώσεις έγιναν για την ασφάλεια του συγκροτήματος μετά το 1991, έτσι ώστε οι προδιαγραφές του να συμμορφώνονται με σύγχρονα στάνταρντ. Το 2009 άλλαξε ο φωτισμός με πλέον σύγχρονα και φωτεινότερα συστήματα και το 2010 τα αρχικά ξύλινα καθίσματα αντικαταστάθηκαν με πλαστικά. Το σύνολο των καθισμάτων στη σημερινή μορφή του σταδίου ανέρχεται στις 14.200 θέσεις και το ρεκόρ εισιτηρίων του είναι 28.000 θεατές στον αγώνα Νταντί Γιουνάιτεντ-Μπαρτσελόνα, το 1966.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Alan Pattullo: «Unique Tannadice ushers in century», *The Scotsman*, 18 Αυγ 2009.
2. ↑  "Dundee United A – Z (C)". Dundee United FC Αρχειοθετήθηκε 2013-09-29 στο Wayback Machine.. Ανάκτηση 2009-04-20.
3. ↑  Dundee's Footballing Victorians, Ανάκτηση 29/09/2010.
4. ↑  Smailes, Gordon (1995). *The Breedon Book of Scottish Football Records*. Derby: Breedon Books. σ. 30. ISBN 185983020X.
5. ↑  The Stadium Guide: Tannadice Park Αρχειοθετήθηκε 2010-09-04 στο Wayback Machine..

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τάνανταϊς Παρκ** |
Συντεταγμένες: 52°0′N 19°48′E﻿ / ﻿52.000°N 19.800°E﻿ / 52.000; 19.800

Το **Ντομανιεβίτσε** (πολωνικά: Domaniewice) είναι χωριό του Πόβιατ Γουόβιτς, στο Βοεβοδάτο Λοτζ της κεντρικής Πολωνίας. Είναι η έδρα της Γκμίνα Ντομανιεβίτσε. Απέχει περίπου 14 χλμ. νοτιοδυτικά του Γουόβιτς και 34 14 χλμ. βορειοανατολικά της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Λοτζ.

Ιστορία
-------

Το Ντομανιεβίτσε ήταν ιδιωτικό εκκλησιαστικό χωριό της Ρωμαιοκαθολικής Αρχιεπισκοπής του Γκνιέζνο, που βρισκόταν διοικητικά στο Βοεβοδάτο Ράβα, στην Επαρχία Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος.

Μετά την κοινή γερμανοσοβιετική εισβολή στην Πολωνία, η οποία ξεκίνησε το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το Σεπτέμβριο του 1939, το χωριό κατελήφθη από τη Γερμανία μέχρι το 1945. Τον Αύγουστο του 1944, κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης της Βαρσοβίας, οι Γερμανοί απέλασαν 3.000 Βαρσοβιανούς από το στρατόπεδο Dulag 121 στο Προύσκουφ, όπου ήταν αρχικά φυλακισμένοι, στο Ντομανιεβίτσε. Αυτοί οι Πολωνοί ήταν κυρίως ηλικιωμένοι, άρρωστοι και γυναίκες με παιδιά.

Αθλητισμός
----------

Η τοπική ποδοσφαιρική ομάδα είναι η ΛΖΣ Βάγκατ Ντομανιεβίτσε. Αγωνίζεται στις κατώτερες κατηγορίες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  bdl.stat.gov.pl/api/v1/data/localities/by-unit/051011905042-0727311?var-id=1639616&format=jsonapi. Ανακτήθηκε στις 4  Οκτωβρίου 2022.
2. ↑  «Κεντρική Στατιστική Υπηρεσία (ΚΣΥ) - Εθνικό Μητρώο Εδαφικής Κατανομής Γης)» (στα Πολωνικά). 1 Ιουνίου 2008.
3. 1 2  «Transporty z obozu Dulag 121». *Muzeum Dulag 121* (στα Πολωνικά). Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2021.
4. ↑  «LZS Vagat Domaniewice - strona klubu» (στα Πολωνικά). Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2021.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Πολωνία
 |

 |
Ο βυζαντινός ναός **Αγίου Γεωργίου Ανθηδόνος** βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του χωριού Λουκίσια και η κατασκευή του χρονολογείται τον πρώιμο 12ο αιώνα. Πιο συγκεκριμένα ο ναός βρίσκεται έξω από το χωρίο Λουκίσια στους πρόποδες του κτυπά και απέχει περίπου 15 χιλιόμετρα από τη Χαλκίδα. Το εκκλησάκι θεωρείται μέρος του χωριού και ανήκει στον νομό Ευβοίας, ενώ σύμφωνα με τα εκκλησιαστικά κριτήρια εντάσσεται στην  Ιερά Μητρόπολη Θηβών και Λεβαδείας. Τη περίοδο 2006-2009 υπό την αιγίδα του Γ' κοινοτικού πλαισίου στήριξης πραγματοποιήθηκαν έργα αναστήλωσης και αποκατάστασης του ναού στην αρχική του μορφή. .

Η αρχιτεκτονική του ναού
------------------------

Ο Άγιος Γεώργιος Ανθηδόνος κατατάσσεται στον αρχιτεκτονικό τύπο του *μονόχωρου τετράκογχου με τρούλο* και χαρακτηρίζεται για τη συμμετρία αλλά και την εξαιρετική εκμετάλλευση του χώρου, καθώς στη πραγματικότητα αναφερόμαστε σε έναν μικρό διαστάσεων ναό. Το κτίσμα διαθέτει οκταγωνικό τρούλο που ανήκει στον αθηναϊκό τύπο αρχιτεκτονικής. Εσωτερικά περιλαμβάνει τοιχογραφίες που χρονολογούνται από τον 13-14ο αιώνα, όπως επίσης και μια τοιχογραφία του Άγιου Γεωργίου μικρής έκτασης. Παράλληλα έχουν διατηρηθεί αποσπασματικά οι παραστάσεις της Σταύρωσης και της Υπαπαντής που συνοδεύονται από ξεχωριστές τοιχογραφίες αγίων σε χαμηλότερα επίπεδα. Είναι σημαντικό επίσης να αναφερθεί ότι οι τελευταίες εργασίες <<έφεραν>> στο φως ένα τμήμα του δαπέδου του ναού το οποίο αποτελείται από αδρά λαξευμένους λίθους οι οποίοι ενώνονται με χώμα, καθώς μέχρι τότε δεν υπήρχαν περισσότερες ενδείξεις για την αρχική δόμηση του δαπέδου. .

Στις αρχές του 17ου αιώνα τοποθετήθηκαν δεξιά και αριστερά του τέμπλου αντίστοιχα, οι ολόσωμες τοιχογραφίες του Αγίου Ιωάννη του Πρόδρομου και του Αγίου Γεωργίου, ο οποίος αναφέρεται ως <<Τροπαιοφόρος>>.

Η αναστήλωση του ναού
---------------------

Αν και ο ναός είχε υποστεί φθορές από φυσικά αίτια, η αρχιτεκτονική του μορφή είχε μείνει σχεδόν αναλλοίωτη με εξαίρεση κάποιες μορφολογικές αλλαγές κατά τη διάρκεια των μεταβυζαντινών ετών και τη δεκαετία του 1930. Η αποκατάσταση του ναού περιελάμβανε διάφορα έργα, όπως η ενίσχυση των στηριγμάτων με τη προσθήκη λίθων , η ολοκληρωτική ανακατασκευή κατεστραμμένων σημείων αλλά και η πλήρης αποκατάσταση της στέγης του κτίσματος. Τέλος το έργο ολοκληρώθηκε με εκτεταμένες εργασίες στον τρούλο αλλά και εργασίες συντήρησης στα λίθινα μέρη και στις τοιχογραφίες του ναού.

Δείτε επίσης
------------

* Λουκίσια Εύβοιας
* Ανθηδών

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αναστήλωση Βυζαντινού ναού Αγίου Γεωργίου, Λουκίσια Ανακτήθηκε 12 Νοεμβρίου 2021
2. ↑  Ο Άγιος Γεώργιος στα Λουκίσια Ανακτήθηκε 12 Νοεμβρίου 2021
Ο **Ρότζερ Γκριμάου Γκραζέρα** (καταλανικά: Roger Grimau Gragera (γενν. 14 Ιουλίου 1978) είναι Ισπανός επαγγελματίας προπονητής καλαθοσφαίρισης και πρώην καλαθοσφαιριστής, ο οποίος ήταν σουίνγκμαν, που μπορούσε να παίξει επίσης ως πόιντ γκαρντ. Είναι ο τωρινός προπονητής της Μπαρτσελόνα.

Σταδιοδρομία ως παίκτης
-----------------------

### Σε συλλόγους

Ο Γκριμάου βοήθησε τη Λιέιδα Μπάσκετ στην άνοδο στη Liga ACB, την κορυφαία κατηγορία. Ήταν το αναμφισβήτητο αστέρι μιας νεαρής ομάδας που κέρδισε την άνοδο στο πρωτάθλημα. Εκτός από τον τίτλο του all-star στη σεζόν ανόδου τους, κέρδισε επίσης μια μεταγραφή στην επόμενη ομάδα του, τη Μπαρτσελόνα και μαζί της, μια κλήση στην Εθνική Ισπανίας, με την οποία κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2001.

Τον Ιούλιο του 2011, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Μπιλμπάο Μπασκέτ. Έμεινε στο σύλλογο μέχρι το Σεπτέμβριο του 2014.

Τον Ιούνιο του 2015, ο Γκριμάου αποφάσισε να αποσυρθεί ως παίκτης.

### Εθνική ομάδα

Ο Γκριμάου υπήρξε μέλος της Εθνικής Ισπανίας, με την οποία κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2001 και το αργυρό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του 2003.

Σταδιοδρομία ως προπονητής
--------------------------

Ο Γκριμάου ξεκίνησε την προπονητική σταδιοδρομία του τη σεζόν 2015–16, ως βοηθός προπονητή στον ερασιτεχνικό καταλανικό σύλλογο ΚΜ Σαντ Τζουστ. Ένα χρόνο αργότερα, υπέγραψε με τον σύλλογο της Liga EBA (τέταρτη κατηγορία), ΤΑΚ Σαντς, για την πρώτη του εμπειρία ως προπονητής.

Στις 26 Ιουνίου 2023, ο Γκριμάου διορίστηκε προπονητής της Μπαρτσελόνα, αντικαθιστώντας τον Σαρούνας Γιασικέβιτσιους.

Διακρίσεις
----------

### Ως παίκτης

#### Μπαρτσελόνα

* **Ευρωλίγκα:**
	+ 2009–10
* **Πρωτάθλημα Ισπανίας:**
	+ 2003–04, 2008–09, 2010–11
* **Κύπελλο Ισπανίας:**
	+ 2007, 2010, 2011
* **Σούπερ Καπ Ισπανίας:**
	+ 2004, 2009, 2010

#### Λιέιδα

* **2η Κατηγορία Ισπανίας:**
	+ 2001

#### Εθνική Ισπανίας

* Μεσογειακοί Αγώνες 2001: 01 ! Χρυσό
* Ευρωμπάσκετ 2003: 02 ! Αργυρό

Παραπομπές
----------

1. ↑  *RealGM*. 29035. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
3. ↑  BILBAO BASKET lands Grimau.
4. ↑  «Roger Grimau dice adiós al baloncesto». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2023.
5. ↑   (στα Καταλανικά). JAC Sants official Facebook account. 26 Μαΐου 2016. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2016.  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)
6. ↑  «Γιατί η Μπαρτσελόνα επέλεξε τον Γκριμάου και έκανε στροφή 180 μοιρών μετά από τον Γιασικεβίτσιους». *sport24.gr*. 26 Ιουνίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ρότζερ Γκριμάου** |

* Προφίλ στο Euroleague.net
* Προφίλ στο Eurobasket.com
* Προφίλ Ισπανικής Λίγκας Αρχειοθετήθηκε 2014-03-28 στο Wayback Machine. αρχείο (ισπανικά)
* Προφίλ στη FIBA
Σελίδα από το Λι Σάο.
Το Λι Σάο (Κινέζικα: 離騷; πινγίν: *Lí Sāo*; μετάφραση: "**Συναντώντας την Θλίψη**") είναι ένα αρχαίο κινέζικο κείμενο. Σύμφωνα με τον Ιστορικό της Δυναστείας Χαν Σίμα Τσιέν ο Συγγραφέας ήταν ο πολιτικός και ποιητής της πολιτείας Τσου κατά την διάρκεια της περιόδου των εμπόλεμων κρατών (475 π.Χ—221 π.Χ..) ο Τσου Γιουάν (περ. 340—278 π.Χ.).

Το ποίημα περιέχει 372 στροφές και περίπου 2.400 χαρακτήρες, καθιστώντας το ένα από τα μεγαλύτερα ποιήματα που έχουν φτάσει σε εμάς από την αρχαία Κίνα. Η ακριβής ημερομηνία δημιουργίας του είναι άγνωστη, αλλά πιστεύεται ότι γράφτηκε αφού ο Τσου Γιουάν έχασε την κυβερνητική του θέση στην αυλή των Τσου και έγινε εξόριστος.

Το ποίημα είναι μια πολιτική αλληγορία στην οποία ο ποιητής περιγράφει την επιθυμία του να κάνει το κράτος του καλύτερο μέρος, αλλά απορρίπτεται από όλο τον κόσμο γύρω του. Συνεχίζει με το να κάνει ένα μυθικό ταξίδι στην Κίνα αναζητώντας την αποδοχή.

Περιεχόμενο
-----------

| Αρχικό Κείμενο στα Κλασσικά Κινέζικα | Ελληνική Μετάφραση |
| --- | --- |
| 帝高陽之苗裔兮，
朕皇考曰伯庸。
攝提貞於孟陬兮，
惟庚寅吾以降。

皇覽揆余初度兮，
肇錫余以嘉名。
名余曰正則兮，
字余曰靈均。 | Γόνος του ένδοξου Θεού-Βασιλέα Γκάο Γιάνγκ,
Τον τιμιμένο πατέρα μου, Πο γιούνγκ, τον λέγαν
Όταν το Σσε Τ’ι στράφηκε στην πρώτη ημέρα του χρόνου
Κατήλθα της μητρός την ημέρα του Γκενγκ Γιν

Αντίκρυσε ο πατέρας μου το ίνδαλμα της γέννησής μου,
Ξάστραψαν οιωνοί για να χρισθώ περίτρανα όνοματα:
Το όνομα που μου δώθηκε ήταν Δίκαιο Υπόδειγμα
Θεία Ισσοροπία - Ο τίτλος μου. |
|  | -Λι Σάο, Στροφές 1-2 (μεταφ. Α.Θωμάκος) |

Στις πρώτες στροφές ο ποιητής μας εξηγεί την υψηλή καταγωγή του.

Μεταφράσεις στα Ελληνικά
------------------------

Αντώνιος Παναγιώτου Θωμάκος: 

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 210360214
* GND: 4285724-7

 |

 |
Ο θυρεός της Σαβο:ιας.
H **Βεατρίκη**, ιταλ. Beatrice di Savoya (π. 1237 - 21 Απριλίου 1310) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν κόρη του κόμη της Σαβοΐας και με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα του Βιενουά και μετά υποκόμισσα του Μπεάρν.

Βιογραφία
---------

Ήταν το μόνο τέκνο του Πέτρου Β΄ κόμη της Σαβοΐας και της Αγνής, κόρης του Αϋμόν/Αίμωνα Β΄ κυρίου του Φωσινύ.

Ο πάππος της Αίμων Β΄ τη πάντρεψε με τον Γκιγκ Ζ΄ κόμη του Βιενουά. Διαδέχθηκε τη μητέρα της στην κυριότητα του Φωσινύ, σύμφωνα με τη διαθήκη εκείνης. Ωστόσο αναγκάστηκε να παραιτηθεί από το Τουάρ-Βιλάρ υπέρ της θείας της Βεατρίκης. Το 1268 απεβίωσε ο πατέρας της Πέτρος Β΄ και η Βεατρίκη ήταν το μόνο τέκνο του, αλλά επειδή οι γυναίκες αποκλειόταν της διαδοχής, την κομητεία της Σαβοΐας ανέλαβε ο θείος της. Αυτός υποστήριξε τη θεία της, και τη Βεατρίκη ο σύζυγός της Γκιγκ Ζ΄, πράγμα που οδήγησε σε πόλεμο. Η Βεατρίκη αιχμαλωτίστηκε και φυλακίστηκε, έτσι αναγκάστηκε να παραχωρήσει ένα μέρος της κληρονομίας της στη θεία της και να δηλώσει υποτέλεια στη Σαβοΐα (δεκαετία του 1290).

Το 1269 απεβίωσε ο Γκιγκ Ζ΄ και η Βεατρίκη ανέλαβε την επιτροπεία ως την ενηλικίωση του γιου τους Ιωάννη Α΄ για την κομητεία του Βιενουά. Αυτός νυμφεύτηκε τη Μπόνη, κόρη του Αμεδαίου Ε΄ κόμη της Σαβοΐας (εξαδέλφου της Βεατρίκης). Όμως ο γιος της έπεσε από το άλογο και απεβίωσε 18 ετών. Τον διαδέχθηκε το μόνο επιζών τέκνο της Βεατρίκης, η Άννα με τον σύζυγό της Ουμβέρτο ντε Λα Τουρ ντυ Πεν. Όλοι οι επόμενοι κόμητες του Βιενουά είναι απόγονοί τους. Έπειτα από αυτό η Βεατρίκη μετέβη στο Τανένζ με τη σορό του, όπου την εναπόθεσε εκεί και προσευχόταν για την ψυχή του στο μοναστήρι που ίδρυσε στο Μελάν.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε πρώτα το 1253 τον Γκιγκ Ζ΄ του Οίκου της Βουργουνδίας κόμη του Βιενουά και είχε τέκνα:

* Άννα 1255-1298, κόμισσα του Βιενουά, παντρεύτηκε τον Ουμβέρτο Α΄ ντε Λα Τουρ ντυ Πεν.
* Ιωάννης Α΄ 1264-1282, κόμης του Βιενουά.
* Ανδρέας 1267-π. 1270.

Το 1269 απεβίωσε ο Γκιγκ Ζ΄ και η Βεατρίκη έκανε δεύτερο γάμο το 1273 με τον Γκαστόν Ζ΄ υποκόμη του Μπεάρν και είχε τέκνα:

* Αικατερίνη απεβ. 1307 ή μετά.

Πηγές
-----

* Carrier, Nicolas (2001). La Vie Montagnard en Faucigny a la Fin du Moyen-Âge (in French). L'Harmattan.
* Cox, Eugene L. (1974). The Eagles of Savoy: The House of Savoy in Thirteenth-Century Europe. Princeton University Press.
* Cox, Eugene (1999). "The kingdom of Burgundy, the lands of the house of Savoy and adjacent territories". In Abulafia, David; McKitterick, Rosamond (eds.). The New Cambridge Medieval History: Volume 5, C.1198-c.1300. Cambridge University Press.

Παραπομπές
----------

1. ↑  gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k57154427/f39.item.r=1234.
2. ↑  «Régeste Genevois ou répertoire chronologique et analytique des documents imprimés relatifs à l'histoire de la ville et du diocèse de Genève, avant l'année 1312». *d:Q19947662*. 1866.
3. 1 2  p61956.htm#i619556. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
4. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 27157279767003300788
* GND: 1198336048

 |

 |
Ο **Σκιερνιέφκα** (πολωνικά: Skierniewka, πρώην Γεζούφκα [*Jeżówka*]) είναι ποταμός στην κεντρική Πολωνία, δεξιός παραπόταμος του Μπζούρα, μήκους 61,2 χλμ. και έκταση λεκάνης απορροής 340 χλμ². Ρέει στην Κεντρική Μασοβιανή Πεδιάδα, στο Βοεβοδάτο Λοτζ.

Ο ποταμός ρέει από τους λόφους Γούτσκιε (Łódzkie) σε δύο ρέματα: το δεξιό - Γούπια (Łupia), που θεωρείται πηγή υδάτινου ρεύματος, με πηγή κοντά στο χωριό Κροσνόβα και το αριστερό - Γεζούφκα (Jeżówka), με πηγή κοντά στο χωριό Γιασιένιν Μάουι. Εκβάλλει στον Μπζούρα κάτω από το Γουόβιτς, στην περιοχή του χωριού Μισουάκουφ.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ποταμών της Πολωνίας

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σκιερνιέφκα (ποταμός)** |

1. ↑  Jan Józeficki (1996), *Szkic dziejów parafii rzymskokatolickiej Janisławice (dekanat skierniewicki) do połowi XVI wieku*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 2169153653280855900004

 |

 |
Συντεταγμένες: 49°15′N 22°0′E﻿ / ﻿49.250°N 22.000°E﻿ / 49.250; 22.000

 Ανατολικά Μπεσκίντι, σημειώνονται με κόκκινο χρώμα και επισημαίνονται με το γράμμα C
Τα **Ανατολικά Μπεσκίντι** (ουκρανικά: Східні Бескиди‎, πολωνικά: Beskidy Wschodnie‎, ρουμανικά: Beskizii Orientali‎) είναι γεωλογική ομάδα οροσειρών των Μπεσκίντι, εντός των Εξωτερικών Ανατολικών Καρπαθίων. Ως συνέχεια των Κεντρικών Μπεσκίντι, αυτή η οροσειρά περιλαμβάνει την μακρινή νοτιοανατολική γωνία της Πολωνίας, την άπω ανατολική γωνία της Σλοβακίας, και εκτείνεται νότια μέσω των δυτικών τμημάτων της Ουκρανίας, μέχρι τα σύνορα της Ρουμανίας.

Στην πολωνική και ουκρανική ορολογία, η σειρά αποκαλείται συνήθως «Ανατολικά Μπεσκίντι» (ουκρανικά: Східні Бескиди‎, πολωνικά: Beskidy Wschodnie‎), ενώ στη Σλοβακία, ο όρος *Πεδινά Όρη* (σλοβακικά: Poloniny‎) χρησιμοποιείται επίσης. Το εύρος αυτών των όρων ποικίλλει ανάλογα με τις διαφορετικές παραδόσεις και ταξινομήσεις.

Στα τριεθνή σύνορα, τμήματα των Όρεων Μπούκοβετς της Σλοβακίας (σλοβακικά: Bukovské vrchy‎), των Όρεων Μπιεστσάντι της Πολωνίας (πολωνικά: Bieszczady Zachodnie‎),και του παρακείμενου «Εθνικού Φυσικού Πάρκου Ουζχάνσκιγι» και του Περιφερειακού Τοπικού Πάρκου Ναντσιάνσκιγι της Ουκρανίας αποτελούν το διακρατικό Καταφύγιο Βιόσφαιρας Ανατολικών Καρπαθίων.

 Δυτικά Μπιεστσάντι, Πολωνία

Δείτε επίσης
------------

* Δασώδη Καρπάθια
* Ουκρανικά Καρπάθια
* Ρουμανικά Καρπάθια
* Ευρωπαϊκό μονοπάτι μεγάλων αποστάσεων Ε8

Παραπομπές
----------

1. ↑  Encyclopedia of Ukraine: Volcanic Ukrainian Carpathians
2. ↑  Encyclopedia of Ukraine: Polonynian Beskyd

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ανατολικά Μπεσκίντι** |

* Εγκυκλοπαίδεια της Ουκρανίας: Εσωτερική Κοιλάδα των Καρπαθίων
* Εγκυκλοπαίδεια της Ουκρανίας: Borzhava
* Εγκυκλοπαίδεια της Ουκρανίας: Κράσνα
* Εγκυκλοπαίδεια της Ουκρανίας: Svydivets
* Εγκυκλοπαίδεια της Ουκρανίας: Χορνοχόρα
* Καρπάθια Όρη (χάρτης)

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ουκρανία
* Πύλη:Πολωνία
* Πύλη:Σλοβακία
 |

 |
Ο **Γιώργος Μαθάς** είναι ο πρώτος Έλληνας που ολοκληρώνει επίσημα τον διάπλου της Μάγχης τα τελευταία χρόνια, μετά τον Ιάσονα Ζηργάνο, που κολύμπησε τη Μάγχη πριν από περίπου 70 χρόνια.

Βιογραφία
---------

Ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη, είναι οικογενειάρχης και πατέρας δυο παιδιών. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του ΤΕΦΑΑ Θεσσαλονίκης και διαθέτει μεταπτυχιακό τίτλο επιπέδου Μάστερ από πανεπιστήμιο του Βελγίου. 

Ο Γιώργος ειδικεύεται στην προπόνηση αθλητών με αναπηρία, με αθλητές του να έχουν διακριθεί σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Η ενασχόλησή του, όμως, με τη μαραθώνια κολύμβηση, με την οποία ασχολείται από το 1983, του έχει χαρίσει πολλές διακρίσεις. Ο Γιώργος έχει ολοκληρώσει τον διάπλου μήκους 26 χλμ στον Τορωναίο κόλπο 14 φορές, έχει κολυμπήσει τη Λίμνη της Ζυρίχης, το γύρο του Μανχάταν, τον διάπλου του νησιού Στάρι Γκραντ στην Αδριατική, τη λίμνη Γουίντερμερ στη Βόρεια Αγγλία. Ο Γιώργος έχει συμμετάσχει στην ομάδα σκυταλοδρομίας Θεσσαλονίκης - Σκοπέλου, ομάδα Αιγαιαθλον από Σούνιο - Μήλο με Κολυμβητές ΑμεΑ και έχει λάβει μέρος σε 24ωρο αγώνα σε πισίνα στη Θεσσαλονίκη.

Ο Μαθάς διέπλευσε το στενό της Μάγχης το 1998 και για το επίτευγμά του αυτό βραβεύτηκε ως ένας από τους καλύτερους αθλητές της χρονιάς από τον ΠΣΑΤ. 

Οι Αρης Πολύζος και ο Γιώργος Μαθάς συμμετείχαν στο ICE SWIMMING BLED CUP 2015 στη Σλοβενία με μεγάλη επιτυχία. Οι δύο κολυμβητές στις 21-2-2015, μετά από πρόσκληση των διοργανωτών του αγώνα, ICE SWIMMING BLED CUP της Σλοβενίας, έγιναν οι πρώτοι Έλληνες που συμμετείχαν σε αγώνες ice swimming που είναι μια παραπάνω πρόκληση από τη χειμερινή κολύμβηση (θερμοκρασία νερού 1 έως -4 C).

2023 

Εκπληκτική εμπειρία και εικόνες ξεχωριστές… Στις γαλλικές **Άλπεις**, στο αλπικό χωριό **Samoens** έγινε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα **ice swimming** με τη συμμετοχή τεσσάρων Ελλήνων. 

**Άρης Πολύζος**, **Δημήτρης Τσίκος**, **Χάρης Θεοδόσης** και **Γιώργος Μαθάς** κολύμπησαν στους 3c βαθμούς κελσίου, θερμοκρασία νερού.Η προσπάθεια των Ελλήνων αθλητών **συνοδεύτηκε** και με αγωνιστική επιτυχία (αγωνίστηκαν σε αποστάσεις από 50 έως 1.000 m) αφού υπήρχε το αργυρό μετάλλιο του Γιώργου Μαθά στα 100μ ύπτιο (age group 60-64. 

Σκοπός της συμμετοχής τους είναι η διάδοση του συγκεκριμένου αθλήματος, το οποίο σύμφωνα με επιστημονικές έρευνες απεδείχθη ότι έχει πολύ ευεργετικές επιδράσεις στον ανθρώπινο οργανισμό, τόσο βιολογικά όσο και ψυχολογικά.

Πηγές
-----

* 
* 
* 
* 
* 
* Αρχειοθετήθηκε 2011-06-16 στο Wayback Machine.
* 
* 
* 
* Ice  Swimmers
* Novasports. gr
*
**Μακρολίδια** είναι κατηγορία αντιβιοτικών, τα μέλη της οποίας χαρακτηρίζονται από την ύπαρξη λακτονικού δακτυλίου. Τα κυριότερα μακρολίδια ειναι η ερυθρομυκίνη, η αζιθρομυκίνη, η κλαριθρομυκίνη και η ροξιθρομυκίνη. Δρουν αναστέλλοντας το βακτηριακό ριβόσωμα και αρα την παραγωγή πρωτεϊνών από τον μικροοργανισμό. Η δράση τους εντοπίζεται κυρίως κατά των θετικών κατά Γκραμ βακτηρίων, όπως των πενικιλλινών, αλλά ειναι πιο αποτελεσματικές κατά του μυκοβακτηρίου της πνευμονίας και της λεγεωνέλλας.

Προκαλούν αναστολή κάθαρσης της βαρφαρίνης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Neal 2012, σελ. 85.

Βιβλιογραφία
------------
Αγγλική έκδοση της Μεγάλης Κατήχησης
Η **Μεγάλη Κατήχηση του Λούθηρου** (γερμ.: *Der Große Katechismus*) γράφτηκε από τον Μαρτίνο Λούθηρο, και δημοσιεύθηκε τον Απρίλιο του 1529. Η Μεγάλη Κατήχηση απευθύνεται κυρίως σε εκκλησιαστικούς λειτουργούς, ως βοήθημα για τη διδασκαλία στις συναθροίσεις τους. Διαιρείται σε πέντε τμήματα: τις Δέκα Εντολές, το Σύμβολο των Αποστόλων, την Κυριακή προσευχή, το μυστήριο του Αγίου Βαπτίσματος, και το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Περιλαμβάνεται στο Βιβλίο της Ομόνοιας, το οποίο αποτελεί σε γενικές γραμμές την ομολογία πίστεως των Λουθηρανών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η Μεγάλη Κατήχηση του Λούθηρου Αρχειοθετήθηκε 2008-06-12 στο Wayback Machine.
* Η Μεγάλη Κατήχηση στο Project Wittenberg
Ο **Πασκουάλε Αντρεόλι** (ιταλικά: Pasquale Andreoli‎, Φαλκονάρα Μαρίτιμα, 1774 – Γέλα, 1837) ήταν Ιταλός πρωτοπόρος της αεροπορίας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Από πολύ νεαρή ηλικία μυήθηκε στα «νέα μορφή φυσικής» που εφαρμοζόταν για την μελέτη του «υπολογισμού των τεράστιων χώρων του ουρανού», και έγινε ένας από τους πρωτοπόρους της αεροπορίας.

Γνωρίστηκε με τον κόμη Φραντσέσκο Ζαμπεκάρι από την Μπολόνια, και μαζί πραγματοποίησαν την πρώτη απογείωση με αερόστατο κατασκευής τους στη Μπολόνια, στις 7 Οκτωβρίου 1803. Στις 18 Οκτωβρίου 1807, πραγματοποιώντας αυτή τη φορά απογείωση από τη νέα Αρένα του Μιλάνου, έφτασαν σε υψόμετρο 7.600 μέτρων με διθέσιο αερόστατο. Το 1809, στο Φορλί, σχεδιάσε και κατασκεύασε μαζί με τον Οττάβιο Αλμπιτσίνι ένα νέο αερόστατο με την ονομασία «Ελπίδα» ("La Speranza") με το οποίο πραγματοποίησαν πολλές απογειώσεις στο Φορλί, στη συνέχεια στη Μπρέσια, και σε άλλες πόλεις της Λομβαρδίας.

Πέθανε από χολέρα στο Τερρανόβα, σημερινό Γέλα της Σικελίας.

Έργα
----

* Pasquale Andreoli, Gaston Tissandier, Auguste Piccard. *Etheria ou joies et douleurs des premiers aventuriers de l'aérostat*. Tradotto da G. Lambert. Έκδοση FMR, 1993
* Pasquale Andreoli, Francesco Zambeccari. *Descrizione dell'aerostato La Speranza costruito a Forlì nell'anno 1809*. Έκδοση Dalla tipografia dipartimentale Roveri, e Casali, 1809
* Pasquale Andreoli. *Al sig. F. Du-Pré: Lettera di Pasquale Andreoli relativa al volo da lui eseguito nell'anfiteatro di Milano di giorno 18 ottobre 1807*. Έκδοση Tipografia di F. Sonzogno, 1807
* Francesco Zambeccari. *Osservazioni di Francesco Zambeccari sopra varj oggetti contenuti nella lettera del signor Pasquale Andreoli diretta per la stampe a mr. Du-Pré, membro ec. relativa al volo da esso eseguito nell'anfiteatro di Milano il giorno 18 ottobre 1807*. Sassi, 1807

Παραπομπές
----------

1. ↑  Gabici, Franco· Toscano, Fabio (2006). *Scienziati di Romagna*. Milano: Alpha Test. σελ. 303. ISBN 9788851800802.
2. 1 2  «Andreòli, Pasquale nell'Enciclopedia Treccani». *www.treccani.it*. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2017.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 8174159478267827990001
* LCCN: n85801150
* ISNI: 0000 0000 7819 4109

 |

 |
Η **Αγία Ακυλίνα** της Θεσσαλονίκης ήταν Ελληνορθόδοξη Χριστιανή Αγία του 18ου αιώνα. 

Γεννήθηκε στο Ζαγκλιβέρι, ένα χωριό κοντά στη Θεσσαλονίκη σε μια εποχή που η Ελλάδα βρισκόταν υπό την κυριαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. 

Όταν ήταν μωρό, ο πατέρας της σκότωσε έναν Μουσουλμάνο γείτονα και ασπάστηκε το Ισλάμ για να γλιτώσει την εκτέλεση. Ωστόσο, η μητέρα της Ακυλίνας την μεγάλωσε ως χριστιανή. Όταν έφτασε στα δεκαοκτώ της, οι οθωμανικές Αρχές πίεσαν τον πατέρα της να την κάνει να εξισλαμιστεί και αυτή. Όταν αρνήθηκε, συνελήφθη και ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου στις 27 Σεπτεμβρίου 1764. 

Τα λείψανά της κρύφτηκαν από χριστιανούς για να αποφύγουν τη βεβήλωση και ανακαλύφθηκαν μόλις το 2012, στην κοντινή πόλη Όσσα της Θεσσαλονίκης. 

Η μνήμη της τιμάται στις 27 Σεπτεμβρίου.

Αναφορές
--------

1. Παπαδόπουλος, Λεωνίδας· Λιζάρδος, Γεωργία (1985). *Νεομάρτυρες του Τουρκικού Ζυγού*. Τύπος Αγίου Νεκταρίου
2. Κρστιτς, Τιγιάνα (13 Μαΐου, 2011). Αμφισβητούμενες μετατροπές στο Ισλάμ: Αφηγήσεις Θρησκευτικής Αλλαγής στην Πρώιμη Σύγχρονη Οθωμανική Αυτοκρατορία. Stanford University Press. σελ. 155–156. ISBN  978-0804773171.
3. Ξανθάκη, Μαρία (2018). Αγία Ακυλίνα Ζαγκλιβερίου: Η ζωή και η εύρεση των Ιερών Λειψάνων της .
4. «Νεομάρτυς Ακυλίνα». Η Ορθόδοξη Εκκλησία στην Αμερική .
Μηχάνημα αυτόματης πώλησης σνακ που κατασκευάστηκε το 1952
 Μηχανήματα αυτόματης πώλησης εφημερίδων στο Μόναχο, Γερμανία
Ένα **μηχάνημα αυτόματης πώλησης** είναι ένα αυτοματοποιημένο μηχάνημα που διανέμει αντικείμενα όπως σνακ, ποτά, αναψυκτικά και τσιγάρα στους καταναλωτές αφού οι τελευταίοι εισάγουν μετρητά, πιστωτική κάρτα ή άλλους τρόπους πληρωμής στο μηχάνημα.  Τα πρώτα σύγχρονα μηχανήματα αυτόματης πώλησης αναπτύχθηκαν στην Αγγλία στις αρχές της δεκαετίας του 1880 και διένεμαν καρτ ποστάλ.

Ιστορία
-------

Η παλαιότερη γνωστή αναφορά σε μηχάνημα αυτόματης πώλησης βρίσκεται στο έργο του Ήρωα της Αλεξάνδρειας, ενός μηχανικού και μαθηματικού στη Ρωμαϊκή Αίγυπτο του πρώτου αιώνα μ.Χ. Το μηχάνημά του δεχόταν ένα νόμισμα και στη συνέχεια διένειμε αγιασμό.  Όταν το νόμισμα εισαγόταν μέσα στο μηχάνημα, έπεφτε επάνω σε ένα ταψί συνδεδεμένο σε ένα μοχλό. Ο μοχλός άνοιγε μια βαλβίδα η οποία άφηνε λίγο νερό να ρέει προς τα έξω. Το τηγάνι συνέχιζε να γέρνει λόγω του βάρους του κέρματος, μέχρι που έπεφτε, οπότε ένα αντίβαρο πίεζε τον μοχλό και έκλεινε τη βαλβίδα.

Μηχανήματα που λειτουργούσαν με κέρματα που διένειμαν καπνό λειτουργούσαν ήδη από το 1615 στις ταβέρνες της Αγγλίας. Τα μηχανήματα ήταν φορητά και κατασκευασμένα από ορείχαλκο.  Το 1822, ένας Άγγλος βιβλιοπώλης, ο Ρίτσαρντ Καρλάιλ, επινόησε μια μηχανή διανομής εφημερίδων για τη διάδοση απαγορευμένων έργων. Το 1867, απονεμήθηκε στον Σάιμον Ντέναμ το Βρετανικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας αρ. 706 για το μηχάνημα διανομής γραμματοσήμων του, το πρώτο πλήρως αυτόματο μηχάνημα αυτόματης πώλησης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hui, Mary (3 January 2018). «Vending machine for homeless just launched in U.K. to debut in U.S. cities». *Chicago Tribune*.. Ανακτήθηκε στις 31 May 2018.
2. ↑  Jaffe, Eric (Δεκ. 2006). «Old World, High Tech" (World's First Vending Machine, scroll down to read». *Smithsonian.com*. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2017.
3. ↑  «Automatic Vending Machines». Highbeam Business. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Φεβρουαρίου 2010.
4. ↑  Kerry Segrave (12 July 2002), *Vending Machines: An American Social History*, McFarland, ISBN 978-0-7864-8159-0,

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Vending machines στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85142620
* GND: 4187784-6
* BNF: cb12042964g (data)
* NDL: 00574648
* NKC: ph955717

 |

 |
Ο **Μιχαήλ**, Εκκλησιαστικά Σλαβονικά: Михаилъ, Βουλγαρικά: Михаил (γενν. πριν το 900) από τον Οίκο του Κρούμου ήταν πρίγκιπας διάδοχος της Βουλγαρίας. Αν και έγινε μοναχός, διεκδίκησε τον θρόνο της Βουλγαρίας.

Ο Συμεών Α΄ της Βουλγαρίας, πατέρας του Μιχαήλ.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Συμεών Α΄ της Βουλγαρίας και της πρώτης συζύγου του.

Ο πατέρας του ωστόσο προτίμησε να ορίσει διάδοχο τον νεότερο γιο του Πέτρο Α΄ για τον θρόνο, πιθανόν διότι ο Πέτρος γεννήθηκε από τη δεύτερη (και τελευταία) σύζυγό του και ο Μιχαήλ επρόκειτο να αναλάβει μοναστικούς όρκους και να γίνει μοναχός. Όμως ένοιθε παραμελημένος και ήθελε να αναλάβει τον θρόνο με τη βία.

Όταν ο Πέτρος Α΄ στέφθηκε τσάρος το 927, ο πρίγκιπας κατόρθωσε να δραπετεύσει από το μοναστήρι και να καταλάβει ένα φρούριο στην περιοχή της Μακεδονίας, όπου δήλωσε ανοικτά τους σκοπούς του. Αρχικά ο Μιχαήλ είχε κάποια επιτυχία, καθώς πολλοί Βούλγαροι ακολούθησαν την εξέγερση και τον ενίσχυσαν, όμως το αδόκητο τέλος του χάλασε τα σχέδια των υποστηρικτών του και τους έκανε να διαφύγουν από τη Βουλγαρία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* Павлов, Пламен. "Братята на цар Петър и техните заговори". Бунтари и авантюристи в средновековна България (in Bulgarian). Абагар. ISBN 954-427-423-5.
Η **Αϊσα Ντουιχί** είναι ακτιβίστρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ανήκει στην φυλή των Σαχράουι από το Μαρόκο. Είναι πρόεδρος του Παρατηρητηρίου της Σαχάρας για την Ειρήνη, τη Δημοκρατία και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, το οποίος αγωνίζεται μεταξύ άλλων για τα δικαιώματα των κρατουμένων στα στρατόπεδα του Μετώπου Πολισάριο στην επαρχία Τιντούφ της Νοτιοδυτικής Αλγερίας στα σύνορα της Δυτικής Σαχάρας. Συγκεκριμένα, η Ντουιχί δραστηριοποιείται ως εκπρόσωπος για όσους έχουν απαχθεί και αιχμαλωτιστεί στα στρατόπεδα Πολισάριο και επιδιώκει την καταπολέμηση της προπαγάνδας και της παραπληροφόρησης εναντίων ευάλωτων γυναικών. Το 2019 ήταν μεταξύ των βραβευθέντων γυναικών στο 1ο Διεθνές Φόρουμ Ηγεσίας Γυναικών που έγινε στις Βρυξέλλες υπό την αιγίδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Δράση
-----

Ως πρόεδρος του Παρατηρητηρίου της Σαχάρας, η Ντουιχί είναι υπεύθυνη για την επικοινωνία με άλλες ΜΚΟ σε συναφείς τομείς. Σε συνεργασία με το Ανεξάρτητο Δίκτυο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και τον Σύνδεσμο Σαχάρας για τη Δημοκρατία και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα η Ντουίχι εξέδωσε δήλωση που καταδικάζει τη διεθνή σιωπή σχετικά με την κατάσταση των στρατοπέδων Πολισάριο στο Τιντούφ και τη Λαχάντα, και καταγγέλλει αυθαίρετες δίκες και συλλήψεις δημοσιογράφων και ακτιβιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Το 2020 η Ντουιχί δημιούργησε ένα πρόγραμμα με τίτλο "Afgarich Sahara" (Ήρωες της Σαχάρας) που απευθύνεται σε παιδιά στην περιοχή, δίνοντάς τους την ευκαιρία να μοιραστούν τις εμπειρίες τους κατά τη διάρκεια της COVID-19, καθώς και να συμβάλουν στον πολιτισμό, την τέχνη και τη δημιουργικότητα, σε μια διαδικτυακή πλατφόρμα για τη δημιουργία θετικής ατμόσφαιρας στα νοικοκυριά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  www.linkedin.com/in/aicha-duihi-b2309794/. Ανακτήθηκε στις 3  Μαΐου 2023.
2. ↑  www.ohchr.org/Documents/Issues/Women/WRGS/DefendingRightsinthetimeofCovid-19.pdf.
3. ↑  A.E.K. «Aïcha Duihi: Le Polisario aggrave la situation des femmes dans les camps» [Aïcha Duihi: The Polisario worsens the situation of women in their camps]. *Libération* (στα Γαλλικά). Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2021.
4. ↑  «Le Parlement européen distingue 9 femmes parmi lesquelles la Djiboutienne Dagmo Ali Abdi lors du 1er forum International du Leadership féminin à Bruxelles» (στα Γαλλικά). 9 Μαρτίου 2019.
5. ↑  M.A.P. (15 Ιουνίου 2020). «Le climat de terreur instauré par le "Polisario" à Tindouf suscite l'indignation des ONG des droits de l'Homme» [The climate of terror created by the "Polisario" in Tindouf arouses the indignation of human rights NGOs]. *Al Bayane* (στα Γαλλικά). Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2020.
6. ↑  «On The Front Lines» (PDF). *United Nations Human Rights*. Δεκεμβρίου 2020.
Συντεταγμένες: 52°13′45″N 20°14′19″E﻿ / ﻿52.22917°N 20.23861°E﻿ / 52.22917; 20.23861

Το **Πόβιατ Σοχάτσεφ** (πολωνικά: powiat sochaczewski‎) είναι μονάδα εδαφικής διοίκησης και τοπικής αυτοδιοίκησης (πόβιατ) στο Βοεβοδάτο Μασοβίας, στην ανατολική-κεντρική Πολωνία. Δημιουργήθηκε την 1η Ιανουαρίου 1999, ως αποτέλεσμα των μεταρρυθμίσεων της πολωνικής τοπικής αυτοδιοίκησης που εγκρίθηκαν το 1998. Η διοικητική του έδρα και μοναδική πόλη είναι το Σοχάτσεφ, το οποίο βρίσκεται 52 χλμ. δυτικά της Βαρσοβίας.

Το πόβιατ καλύπτει έκταση 731,02 χλμ2. Το 2019, ο συνολικός πληθυσμός του ήταν 85.024 κάτοικοι, από τους οποίους ο πληθυσμός του Σοχάτσεφ ήταν 36.327 και ο επαρχιακός πληθυσμός ήταν 48.697.

Γειτονικά πόβιατ
----------------

Το Πόβιατ Σοχάτσεφ συνορεύει με το Πόβιατ Πουόνσκ στα βόρεια, το Πόβιατ Νόβι Ντβουρ Μαζοβιέτσκι στα βορειοανατολικά, το Πόβιατ Δυτικής Βαρσοβίας και το Πόβιατ Γκρόντζισκ στα ανατολικά, το Πόβιατ Ζιράρντουφ στα νοτιοανατολικά, το Πόβιατ Σκιερνιεβίτσε στα νότια, το Πόβιατ Γουόβιτς στα νότιοδυτικά, το Πόβιατ Γκοστίσιν στα δυτικά και το Πόβιατ Πουότσκ στα βορειοδυτικά.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πόβιατ Σοχάτσεφ** |

1. ↑  GUS. «Population. Size and structure and vital statistics in Poland by territorial division in 2019. As of 30th June». *stat.gov.pl* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Πολωνία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 142766760
* LCCN: n2017069580

 |

 |
Ο **Νίκος Βαρδινογιάννης** (1931 - 1973) ήταν Έλληνας αξιωματικός του πολεμικού ναυτικού και ιδρυτής των επιχειρήσεων της οικογένειας Βαρδινογιάννη.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Επισκοπή Ρεθύμνου και ήταν γιος του Ιωάννη Βαρδινογιαννή και της Χρυσής Θεοδωρουλάκη. Αποφοίτησε από τη σχολή Ναυτικών Δοκίμων το 1952. Συμμετείχε στο κίνημα του πολεμικού ναυτικού, το οποίο οργανώθηκε από συμμαθητές του στη σχολή ναυτικών δοκίμων, εξασφαλίζοντας τον ανεφοδιασμό των πλοίων σε περίπτωση εκδήλωσης κινήματος.Απεβίωσε στην Αθήνα το 1973. Ήταν παντρεμένος και είχε τέσσερα παιδιά.

Επιχειρηματικές δραστηριότητες
------------------------------

Ο Νίκος Βαρδινογιάννης παραιτήθηκε από το Πολεμικό Ναυτικό και στράφηκε στις επιχειρήσεις, θέτοντας τις βάσεις για τον επιχειρηματικό κολοσσό των Βαλκανίων που αργότερα θα ονομαζόταν όμιλος Βαρδινογιάννη.
Στα μέσα της δεκαετίας του ‘60 αποκόμισε τεράστια κέρδη, σπάζοντας το εμπάργκο καυσίμων που είχε επιβληθεί από τον ΟΗΕ στο ρατσιστικό καθεστώς της Ροδεσίας (νυν Ζιμπάμπουε). Με δικά του τάνκερ, εφοδίαζε την κυβέρνηση των λευκών του Ίαν Σμιθ με αργό πετρέλαιο, κάτω από τη μύτη των Βρετανών, που είχαν αναλάβει την επιτήρηση του ναυτικού αποκλεισμού. Στη συνέχεια δημιούργησε στην Κρήτη και την Αίγυπτο εγκαταστάσεις ανεφοδιασμού πλοίων και το 1970 ίδρυσε την Motor Oil. Μετά το θάνατο του, στη διοίκηση του ομίλου τον διαδέχτηκε ο Βαρδής Βαρδινογιάννης.

Πηγές
-----

1. 1 2  Ε΄ Ιστορικά, *Το Κίνημα του Ναυτικού και το "Βέλος", τεύχος 186, σελ. 31*
2. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Νίκος Βαρδινογιάννης στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, περίπου το 90% των ιατρικών συριγγών χρησιμοποιούνται για την ένεση φαρμάκων, το 5% χρησιμοποιείται για εμβολιασμούς και το 5% για άλλες χρήσεις όπως μεταγγίσεις αίματος.
Μια **σύριγγα** είναι απλή εναλλασσόμενη αντλία η οποία αποτελείται από ένα έμβολο το οποίο μπαίνει σφιχτά μέσα σε ένα κυλινδρικό σωλήνα που ονομάζεται βαρέλι. Το έμβολο μπορεί να είναι τραβηγμένο γραμμικά και σπρωγμένο κατά μήκος του εσωτερικού του σωλήνα, επιτρέποντας στη σύριγγα να λάβει και να απομακρύνει το υγρό ή το αέριο μέσω μιας οπής απαλλαγής στο μπροστινό (ανοιχτό) μέρος του σωλήνα. Οι σύριγγες χρησιμοποιούνται συχνά στην κλινική ιατρική για την χορήγηση ενέσεων, τον εμποτισμό ενδοφλέβιας θεραπείας στην κυκλοφορία του αίματος, για την χορήγηση κάποιου εμβολίου και για πολλές άλλες χρήσεις.

Η λέξη σύριγγα είναι μετεξέλιξη της αρχαιοελληνικής λέξης σύριγξ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  
«Disposable Needles & Syringes | Trigiene Dental | Quality Dental Supplies UK». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Μαΐου 2018. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2017.
Ο **Μιχάλης Μόσιος** (Θεσσαλονίκη, 10 Μαρτίου 1947) είναι Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου.

Βιογραφία
---------

Δημιούργησε στο θέατρο τον χαρακτήρα του γύφτου "Ταμτάκου", χαρακτήρας που τον καθιέρωσε και στον κινηματογράφο μέσα από μια σειρά ταινιών. Ξεκίνησε την καριέρα του στον κινηματογράφο το 1972 με το έργο Αν ήμουν πλούσιος.

Έπαιξε σε πάνω από πέντε τηλεοπτικές σειρές της ΕΡΤ και της ΥΕΝΕΔ, έχει πρωταγωνιστήσει σε εννέα ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες, ενώ δεκατρία άλλα έργα του έχουν κυκλοφορήσει σε βιντεοκασέτες, και έχει παίξει σε πολλές θεατρικές παραστάσεις. Μέσα από την δημιουργία του αυθόρμητου και σατιρικού "Ταμτάκου" γνωρίστηκε και αγαπήθηκε από τον κόσμο.

Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος
------------------------------

Ξεκίνησε τα πρώτα βήματα στο ελληνικό θέατρο στην Θεσσαλονίκη και στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Την περίοδο 1969-1972 συμμετείχε σε παραστάσεις αρχαίων Ελλήνων και ξένων συγγραφέων, όπως "Πλούτος" του Αριστοφάνη, "Αγαμέμνων" του Αισχύλου, "Βάτραχοι" του Αριστοφάνη, "Αντιγόνη" του Σοφοκλή, "Μάκβεθ" του Ουίλιαμ Σαίξπιρ, "Φάουστ" του Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε, "Ένα Ονειρόδραμα" του Αυγούστου Στρίντμπεργκ, "Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας" του Ουίλιαμ Σαίξπιρ, "Ερωτόκριτος" του Βιτσέντζου Κορνάρου, "Ο Βασιλικός" του Αντωνίου Μάτεση, "Το Ζευγάρωμα" του Γρηγόριου Ξενόπουλου, "Οι Πίθηκοι" του Γρηγόρη Βαφιά και "Γεωργάκης Ολύμπιος - Εμμανουήλ Παππάς - Οι ρίζες" των Γιώργου Κιτσόπουλου και Θάνου Κωτσόπουλου.

Έπειτα κατέβηκε στην Αθήνα, όπου συμμετείχε σε διάφορες παραστάσεις. Το 1972 συμμετείχε στην κινηματογραφική ταινία *"Αν Ήμουν Πλούσιος"* σε σκηνοθεσία του Στέλιου Τατασόπουλου και στην θεατρική παράσταση *"Ριχάρδος Γ'"* με τον Δημήτρη Χορν στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς*.* Την χειμερινή περίοδο 1972-1973 εμφανίστηκε στο Μοντέρνο Θέατρο και στην παράσταση "Τα Πατατάκια" του Άρνολντ Ουέσκερ, το 1973 στο Θέατρο Μινώα στην παράσταση *"Θέλω Έρωτα Όχι Πόλεμο"*, την περίοδο 1973-1974 συμμετείχε στην περιοδεία της παράστασης *"Ο Σεΐχης Της Καβάλας"* με την Ρένα Βλαχοπούλου, συνεργασία που ευδοκίμησε τα επόμενα έτη της μεταδικτατορικής Ελλάδας, όταν επέστρεψε στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς και συμμετείχε την περίοδο 1974-1975 στην παράσταση "Παπαδόπουλος και Σία" και το 1975 στο ίδιο θέατρο στην παράσταση "Η Χαρτοπαίχτρα".

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Μόσιος, Μιχάλης (Προβολή βάσης δεδομένων)». Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2013.
2. ↑  «Αν Ήμουν Πλούσιος». Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2013.

Πηγές
-----

* παρουσίαση του Μόσιου από το www.retrodb.gr