recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Μάχη του ποταμού Άντα** διεξήχθη στις 15-17 (26-28) Απριλίου 1799, στον ποταμό Άντα, παραπόταμο του Πάδου, μεταξύ Ρώσων (μαζί με τους Αυστριακούς) και Γάλλων, με αρχηγούς τον Ρώσο στρατάρχη Αλεξάντερ Βασίλεβιτς Σουβόροφ και τον Γάλλο στρατιωτικό Ζαν Βίκτορ Μόρο. Η μάχη τελείωσε με νίκη των Ρώσων και των Αυστριακών.

Γεγονότα
--------

### Πριν την μάχη

Στις 8 (19) Απριλίου άρχισε η προώθηση από το Βαλέντζι στο ποταμό Άντα των Ρώσων και των Αυστριακών, με αρχηγό τον Σουβόροφ, ο οποίος είχε στη διάθεση του 80.000 στρατιώτες. Η πρώτη σύγκρουση των συμμάχων και των Γάλλων στη Βόρεια Ιταλία έγινε στις 10 (21) Απριλίου, και είχε ως αποτέλεσμα τη κατάληψη της πόλης-οχυρού Μπρέσια. Η κατάληψη της Μπρέσια έδωσε την δυνατότητα στους συμμάχους να αρχίσουν τη πολιορκία των οχυρών Μαντούα και Πεσκέρα, και να αρχίσουν να στέλνουν τις κύριες δυνάμεις στο Μιλάνο. 

### Μάχη

Στις 15 (26) Απριλίου καταλήφθηκε η πόλη Λέκκο, στις 16 (27) Απριλίου άρχισε η μάχη στο ποταμό Άντα, η οποία διέρκησε για 2 μέρες και είχε ως αποτέλεσμα την νίκη των Ρώσων κατά των Γάλλων. Οι Γάλλοι έχασαν 3.000 στρατιώτες, ενώ άλλοι 5.000 Γάλλοι αιχμαλωτίστηκαν

Παραπομπές
----------

1. ↑  Д. Милютин. Сражение на р. Адда. 1799 г.(Ρωσικά)
2. ↑  Реляция А. В. Суворова Павлу I о ходе военных действий, сражении на р. Адде и занятии Милана(Ρωσικά)

Βιβιογραφία
-----------

* Eggenberger, David. *An Encyclopedia of Battles.* New York: Dover Publications, 1985. ISBN 0-486-24913-1
* Smith, Digby. *The Napoleonic Wars Data Book.* London: Greenhill, 1998. ISBN 1-85367-276-9

### Εξωτερικοί σύνδεσμοι

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μάχη του ποταμού Άντα** |

* The Austrians Advance by Enrico Acerbi
Ο **Μαρίνος Δάνδολος** *(ιταλικά : Marino Dandolo, πέθανε πριν το 1243)* ήταν Βενετός ιππότης, μέλος του Οίκου των Ντάντολο και κατακτητής της Άνδρου (1207 - 1239). Ο Μαρίνο Ντάντολο ήταν ανιψιός του δόγη της Βενετίας Ενρίκο Ντάντολο από τον οποίο στάλθηκε να καταλάβει από το Αιγαίο πέλαγος νησιά της καταρρέουσας Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Ξάδελφος του ήταν ο Μάρκος Σανούδος.

Κύριος της Άνδρου
-----------------

Το 1207 πήρε μέρος στην Ενετική εκστρατεία κατάληψης του Αιγαίου και κατέλαβε την Άνδρο και την έκανε φέουδο του, έκτισε μάλιστα και το Μέσα κάστρο της Άνδρου σε νησίδα μπροστά στην Χώρα που το χρησιμοποίησε για κατοικία. Αναφέρεται ότι κυρίως διοικούσε από την Βενετία και σπανίως ήταν στην Άνδρο. Η νήσος φαίνεται να γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη, το 1208 είχαν εγκατασταθεί τόσοι Φράγκοι εκεί ώστε ιδρύθηκε και Λατινική επισκοπή. 
Ο Μαρίνος Δάνδολος κυβέρνησε την Άνδρο υποτελείς του Μάρκου Σανούδου μέχρι το 1233. Ένα τμήμα της νήσου το έδωσε φέουδο στον Αδελφό του Μάρκο που σήμερα διασώζεται το τοπωνύμιο *Μακροτάνταλος* εκ παραφθοράς του ονόματος του.

Ανατροπή
--------

Ο γαμπρός του Ιερεμίας Γκίζι που είχε παντρευτεί την αδελφή του Iελίζα Δάνδολο τον ανέτρεψε και τον διαδέχθηκε στην ηγεμονία της Άνδρου (1239), ο Μαρίνο Ντάντολο πέθανε στην εξορία πριν το 1243.. 
Η Δημοκρατία της Βενετίας θα ζητήσει κατόπιν από τον σφετεριστή γαμπρό του να παραδώσει το νησί αλλά εκείνος δεν θα υπακούσει και θα κρατήσει την Άνδρο μέχρι τον θάνατο του παρά το ότι θα τιμωρηθεί με εξορία και κατάσχεση της περιουσίας του στην Βενετία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Νήσος Άνδρος-Ιστορία Αρχειοθετήθηκε 2012-09-10 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε 21 Μαΐου 2013
2. ↑  Η Καθημερινή, Ατμοσφαιρική άνοιξη στην Άνδρο κείμενο: Δέσποινα Σκλάβου Αρχειοθετήθηκε 2012-01-30 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε 21 Μαΐου 2013
3. ↑  Setton 1976, p. 430.
4. ↑  Setton 1976, p. 429.
5. ↑  Κατάλογος ηγεμόνων της Φραγκοκρατίας Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε 21 Μαΐου 2013

Πηγές
-----

* Ανέκδοτα νομίσματα και μολυβδόβουλλα των κατά τους μέσους αιώνας Δυναστών της Ελλάδος / υπό Παύλου Λάμπρου, Εν Αθήναις : Εκ του Τυπογραφείου αδελφών Πέρρη, 1880
* Hopf, Carl Hermann Friedrich Johann (1873). Chroniques Gréco-Romanes Inédites ou peu Connues. Berlin, Germany: Librairie de Weidmann.
* Loenertz, Raymond-Joseph (1970). Marino Dandolo, seigneur d'Andros, et son conflit avec l'évêque Jean in "Byzantina et Franco-Graeca". Roma.
* Miller, William (1908). The Latins in the Levant, a History of Frankish Greece (1204–1566). New York: E.P. Dutton and Company.
* Setton, Kenneth M. (1976). The Papacy and the Levant (1204–1571), Volume I: The Thirteenth and Fourteenth Centuries. Philadelphia: The American Philosophical Society.

  


|  |
| --- |
| Μαρίνο Ντάντολο **Οίκος των Ντάντολο** **Θάνατος:** πρίν το 1243 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΚατάκτηση της Άνδρου από την Λατινική Αυτοκρατορία | **Άρχοντας της Άνδρου**1207 – 1239 | ΔιάδοχοςΙερεμίας Γκίζι |
Το ***A Dictionary of the English Language*** (σε μετάφραση: *Λεξικό της Αγγλικής Γλώσσας*), μερικές φορές δημοσιευμένο ως ***Johnson's Dictionary***, από τα πιο σημαντικά λεξικά στην ιστορία της αγγλικής γλώσσας (Λεξικό Τζόνσον), δημοσιεύθηκε στις 15 Απριλίου 1755 και εκπονήθηκε από τον Σάμιουελ Τζόνσον.

Υπήρχε δυσαρέσκεια με τα λεξικά της εποχής, έτσι τον Ιούνιο του 1746 μια ομάδα βιβλιοπωλών του Λονδίνου, ανέθεσε στον Τζόνσον τη συγγραφή ενός λεξικού για το ποσό των 1.500 guineas (£ 1.575) που ισοδυναμεί με περίπου £ 210.000 το 2015. Ο Τζόνσον χρειάστηκε σχεδόν εννέα χρόνια για να ολοκληρώσει το έργο, παρόλο που ο ίδιος είχε ισχυριστεί ότι θα μπορούσε να το τελειώσει σε τρια. Αξίζει να σημειωθεί ότι το έκανε μόνος του, με μόνο εκ παραδρομής βοήθεια για να αντιγράψει τα ενδεικτικά αποσπάσματα που είχε σημειώσει στα βιβλία. Ο Τζόνσον παρήγαγε διάφορες αναθεωρημένες εκδόσεις κατά τη διάρκεια της ζωής του.

Μέχρι την ολοκλήρωση του *Oxford English Dictionary* 173 χρόνια αργότερα, το λεξικό του Τζόνσον είχε θεωρηθεί ως το κατ' εξοχήν αγγλικό λεξικό. Σύμφωνα με τον Βάλτερ Τζάκσον Μπέιτ, το Λεξικό «εύκολα κατατάσσεται ως ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της ενιαίας λογιότητας, και ίσως το μεγαλύτερο που έγινε ποτέ από ένα άτομο που δούλευε κάτω από αρκετά μειονεκτήματα σε συγκρίσιμο χρονικό διάστημα».

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Johnson, Samuel (1709–1784), author and lexicographer» (Αγγλικά) Oxford University Press. Οξφόρδη. 2004. 14918.
2. ↑  James Boswell: *The Life of Samuel Johnson (Penguin Classics 1979 edition)*. Penguin Classics. 1979. ISBN-13 978-0-14-043116-2. ISBN-10 0-14-043116-0.
3. ↑  UK CPI inflation numbers based on data available from Gregory Clark (2014), ["What Were the British Earnings and Prices Then? (New Series)" ] MeasuringWorth.
4. ↑  English language 317 Success Secrets: 317 Most Asked Questions On English language - What You Need To Know

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Downloadable copy of Johnson's Dictionary, 6th Edition, Volume 1 και Volume 2 στο Internet Archive
Η **Μάχη του Πεύκου** ήταν στρατιωτική εμπλοκή κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα της Κύπρου. Μια ομάδα ανταρτών της ΕΟΚΑ έστησαν ενέδρα σε μια Βρετανική περίπολο τεθωρακισμένων οχημάτων στον δρόμο Κυπερούντας-Χανδριάς.

Μία ημέρα αργότερα, Βρετανικά στρατεύματα σκότωσαν ένα Κύπριο στην ίδια περιοχή.

Η βία εκείνο το διάστημα βοήθησε στην κήρυξη κατάστασης έκτακτης ανάγκης στο νησί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Chapter 4 Harding strives to suppress the EOKA movement and give a political solution to the Cyprus problem but without success - Archbishop Makarios is exiled to the Seychelles (3 October 1955 - 9 March 1956)", *A history of the liberation struggle of EOKA (1955-1959)* Σφάλμα στο πρότυπο webarchive: Ελέγξτε την τιμή `|url=`. Empty. accessed 7 November 2013
2. ↑  «Shots Fired In Cyprus.». *The Central Queensland Herald* (Rockhampton, Qld.): σελ. 12. 1 December 1955.. Ανακτήθηκε στις 6 August 2014.
3. ↑  «State Of Emergency Declared In Cyprus.». *The Canberra Times*: σελ. 1. 28 November 1955.. Ανακτήθηκε στις 11 November 2015.
Η **Βενουσία (Venusia)** είναι αρκετά μεγάλος αστεροειδής, που κινείται στα εξώτατα όρια της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,39. Ανακαλύφθηκε το 1902 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από το νησί Βεν της Σουηδίας, όπου έχτισε τα αστεροσκοπεία του ο Τύχων (όπως και ο αστεροειδής 379 Χουένα).

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Βενουσίας εκτιμάται σε 81,4 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της σε 564 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι **P** (λιθώδης-ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,047 (από δεδομένα του IRAS). Η Βενουσία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 13 ώρες και 29 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 130 ως 135 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000499.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 498 Τόκιο | 499 Βενουσία | 500 Σελινούρ |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Ο **Μαρίνος Κοριαλένιος** (1830 − 1911) υπήρξε Έλληνας επιχειρηματίας, τραπεζικός και εθνικός ευεργέτης. Γεννήθηκε στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς το 1830. Καταγόταν από πλούσια οικογένεια, και γονείς του ήταν ο Σπυρίδωνας Κοργιαλένιος και η Ρεγγίνα Πήλικα. Ενώ οι οικογενειακές επιχειρήσεις είχαν ήδη χρεωκοπήσει, σε ηλικία 11 ετών έμεινε ορφανός από πατέρα. Το 1846 μετανάστευσε στη Σμύρνη και εργάστηκε ως υπάλληλος σε αγγλικά καταστήματα. Στη συνέχεια βρέθηκε στην Οδησσό της Ρωσίας, όπου μέχρι το 1858 ασχολήθηκε με το εμπόριο σιτηρών. Το 1861 παντρεύτηκε την Αγγελική Γεραλοπούλου, κόρη μεγαλεμπόρου του Λονδίνου, χωρίς να αποκτήσουν όμως απογόνους. Στη συνέχεια ίδρυσε εμπορική εταιρεία στη Μασσαλία με συνεταίρους τον Γ. Γεραλόπουλο και τον Σ. Μπαλή με μεγάλη αρχικά επιτυχία, που όμως εξαιτίας λανθασμένων επενδύσεων τελικά χρεωκόπησε. Το 1872 αποφάσισε να εγκατασταθεί μόνιμα στο Λονδίνο. Αρχικά εργάστηκε σε μία αγγλική τράπεζα, ενώ στη συνέχεια ασχολήθηκε με τη χρηματιστηριακή αγορά και ίδρυσε τη χρηματιστηριακή εταιρεία *M. Corgialegnos & Co.*. Αφού ξεπέρασε την οικονομική κρίση του 1878 χωρίς απώλειες, δημιούργησε μια μεγάλη περιουσία, την οποία επένδυσε σε έργα τέχνης, κοσμήματα και κρατικά χρεώγραφα.
Ο Μαρίνος Κοργιαλένιος υπήρξε διακεκριμένο μέλος της ελληνικής κοινότητας του Λονδίνου, ενώ κατά την περίοδο 1906-1907 διετέλεσε πρόεδρός της. Το 1876 έλαβε την αγγλική υπηκοότητα, ποτέ όμως δε διέκοψε τις σχέσεις του με την Ελλάδα. Διετέλεσε συνδιευθυντής της Αγγλογαλλικής Τράπεζας από το 1875, ενώ ίδρυσε και ο ίδιος δική του τράπεζα. Απεβίωσε στο Λονδίνο κατά τον Απρίλιο του 1911. Η σορός του μεταφέρθηκε στο Αργοστόλι, όπου και τάφηκε.

Φιλανθρωπικό έργο
-----------------

Εν ζωή δώρισε στον βασιλιά Γεώργιο γενναίο ποσό υπέρ της εθνικής οργάνωσης. Δώρισε επίσης υπέρ των νοσοκομείων της Ελλάδας και για την ανέγερση Πινακοθήκης. Κληροδότησε μετά θάνατον μεγάλο ποσό για την ίδρυση του Κοργιαλένειου Νοσοκομείου, και για την ίδρυση σχολής στα περίχωρα των Αθηνών κατά το πρότυπο των αγγλικών σχολείων. Ευεργέτησε επίσης το Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία», και προσέφερε για την ανέγερση αναμορφωτικών φυλακών στην Αθήνα και για την ίδρυση Επαγγελματικής Σχολής στο Αργοστόλι. Ίδρυσε επίσης έπαθλο υποτροφίας για σπουδές φοιτητών στο εξωτερικό.

Πηγές
-----

* *Χρυσή στήλη των ευεργετών του έθνους. Εγκυκλοπαιδικόν Ημερολόγιον*. 1912. σελίδες 139–141. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2011. [*νεκρός σύνδεσμος*]
* Δεμπόνος, Αγγελο-Διονύσης (1989). *Μαρίνος Κοργιαλένιος. Βιογραφία*. Αργοστόλι: ΝΕΛΕ Κεφαλληνίας-Ιθάκης.



1. ↑  vivl-argost.kef.sch.gr/vivliothiki\_korgialenios.php.
Η **4η Ινδική Μεραρχία Πεζικού** (αγγλικά: *4th Indian Infantry Division*) ή **Μεραρχία Κόκκινος Αετός** (Red Eagle Division), όπως είναι γνωστή, αποτελεί σχηματισμό του Ινδικού Στρατού.

Η μεραρχία ιδρύθηκε στην Αίγυπτο το 1939 και ήταν ο πρώτος ινδικός σχηματισμός που έδρασε στο εξωτερικό κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Όπως συνέβαινε με όλους τους σχηματισμούς στον Ινδικό Στρατό πριν από την ανεξαρτησία, αποτελούνταν κυρίως από Βρετανούς αξιωματικούς και δευτερευόντως Ινδούς. Ωστόσο, περιλάμβανε Ινδούς αξιωματικούς μέχρι το βαθμό του Λοχαγού και του Ταγματάρχη.

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, έλαβε μέρος στις εκστρατείες στην Ανατολική Αφρική (Ερυθραία και Σουδάν), τη Συρία, τη Βόρεια Αφρική και την Ιταλία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Das 1996, σελ. 379.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* British Military History – British Troops in The Sudan 1930 – 47


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα 4th Infantry Division (India)  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Μαρίνος**, (γεννημένος περίπου ανάμεσα στο 930 και 945 πέθανε μετά το 981), από την οικογένεια των Σεργίων, ήταν Δούκας της Νάπολης την περίοδο γύρω στο 968 έως μετά το 981.

Ο Μαρίνος ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Ιωάννη Γ΄ και της συζύγου του Θεοδώρας. Όταν ο Βυζαντινός στρατηγός Ευγένιος, ο οποίος μόλις είχε συλλάβει τον Πρίγκιπα Παντόλφο, προχώρησε προς το πριγκιπάτο του Μπενεβέντο. Ο Μαρίνος Β' παραδοσιακά υποτελής των Βυζαντινών, έσπευσε, προκειμένου να δείξει την υποταγή του, κι ενώθηκε με τους βυζαντινούς για να πάρει μέρος στη λεηλασία του Μπενεβέντο .

Όταν έφτασε στην Ιταλία ο Όθων Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας τον υποδέχτηκε με σεβασμό στη Νάπολη στις 4 Νοέμβριου 981 με στόχο να νικήσει τον περιφερειακό αντίπαλό του Μάνσον Α΄ του Αμάλφι. Λέγεται ότι παντρεύτηκε μια ανώνυμη κόρη του Σεργίου Α΄ της Αμάλφι, διάδοχος του ήταν ο γιος του Σέργιος Γ΄.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Venance Grumel, *Traité d'études byzantines: La Chronologie* les Presses universitaires de France, Paris 1958 « Ducs de Naples », p. 424
2. ↑  (Γαλλικά) Settipani, Christian (2006). *Continuité des élites à Byzance durant les siècles obscurs. Les princes caucasiens et l'Empire du VIe au IXe siècle*. Παρίσι: de Boccard. ISBN 978-2-7018-0226-8.
3. ↑  Jules Gay *L'Italie méridionale et l'Empire byzantin depuis l'avènement de Basile Πρότυπο:Ier jusqu'à la prise de Bari par les Normands (867-1071)* Albert Fontemoing éditeur, Paris 1904 , p. 314
4. ↑  Jules Gay *Op.cit* , p. 332
Για τον Έλληνα γιατρό, δείτε: Μαρίνος Γερουλάνος.  

Ο **Μαρίνος Γερουλάνος** (13 Μαΐου 1930 – 3 Μαρτίου 2018) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας και πρώην αυλικός.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στον Άλιμο Αττικής και είναι γιος του Ιωάννη Γερουλάνου και της Δέσποινας Στρέιτ. Από την πλευρά του πατέρα του είναι εγγονός του Μαρίνου Γερουλάνου ενώ από την πλευρά της μητέρας του εγγονός του Γεώργιου Στρέιτ, δισέγγονος του Στέφανου Στρέιτ, ανιψιός του Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή, ανιψιός του πρωθυπουργού Δημήτριου Μάξιμου και απόγονος του Ανδρέα Λόντου, μέλους της πατρινής οικογενείας πολιτικών.

Φοίτησε στο Κολλέγιο Αθηνών και σπούδασε στο πολυτεχνείο της Ζυρίχης. Εργάστηκε ως μηχανικός και το 1981 ίδρυσε επιχείρηση ιχθυοτροφείων στην Κεφαλλονιά. Έχει διδάξει ως επισκέπτης καθηγητής στο πανεπιστήμιο Guelf του Καναδά.

Το 1961 διορίστηκε ιδιαίτερος γραμματέας του Βασιλέως Παύλου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1964, ενώ την περίοδο 1964 - 1967 ήταν τελετάρχης του Βασιλέως Κωνσταντίνου. Την περίοδο 1967 - 1974 διετέλεσε αυλάρχης της Βασίλισσας Άννας Μαρίας. Κατά τη μεταπολίτευση διορίστηκε Γενικός Διευθυντής Περιβάλλοντος και Χωροταξίας του Υπουργείου Συντονισμού (1976 - 1981). Έχει τιμηθεί με την διάκριση "Global 500" των Ηνωμένων Εθνών. Επίσης ήταν μέλος της Διοικητικής Επιτροπής του Μουσείου Μπενάκη.

Πέθανε στην Αθήνα τον Μάρτιο του 2018. Ήταν παντρεμένος με την Αιμιλία Καλλιγά, πρόεδρο του Μουσείου Μπενάκη και έχει τέσσερα παιδιά, μεταξύ των οποίων και τον Παύλο Γερουλάνο.

Πηγές
-----

1. ↑  Το Βήμα: φ.8.11.2009
2. 1 2  Who is Who στην Ελλάδα: 2006
3. ↑  Καγκελάρη: σελ.32

Βιβλιογραφία
------------

* Καγκελάρη, Π.Δ.: *Λεξικό Ελλήνων Φιλοτελιστών*, Αθήνα 1982
* *Who is Who στην Ελλάδα*, Αθήνα 2006

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Διοικητική Επιτροπή του Μουσείου Μπενάκη
* Λεξικό Ελλήνων Φιλοτελιστών του Π.Δ.Καγκελάρη
* Το Βήμα: Οι οικογενειακές επιχειρήσεις του Παύλου Γερουλάνου
* Who is Who στην Ελλάδα
Η **Παλιζανή** (*Palisana*) είναι ένας αρκετά μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,1. Ανακαλύφθηκε το 1919 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το επώνυμο του Αυστριακού αστρονόμου Γιόχαν Παλίζα, ο οποίος είχε ανακαλύψει πολλούς αστεροειδείς. Αξιοσημείωτη είναι η μεγάλη κλίση της τροχιάς της Παλιζανής ως προς την εκλειπτική, πάνω από 25 μοίρες.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Παλιζανής εκτιμάται σε 76,62 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,094. Η Παλιζανή περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 15 ώρες και 37 λεπτά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000914.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 913 Οτίλα | 914 Παλιζανή | 915 Κοζέτ |
Η **Κόρδοβα (Corduba)** είναι ένας μεγάλος, αλλά πολύ σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,18. Ανακαλύφθηκε το 1893 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η διάμετρος της Κόρδοβας υπολογίσθηκε σε 105,9 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 1,24 τετράκις εκατομμύριο τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι **C** (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,034 (από δεδομένα του IRAS). Η Κόρδοβα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 21 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 105 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000365.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 364 Ισάρα | 365 Κόρδοβα | 366 Βικεντία |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Η εταιρεία **Betfred** είναι ένας πράκτορας στοιχημάτων που εδρεύει στο Ηνωμένο Βασίλειο και ιδρύθηκε από τον Fred και τον Peter Done. Ο κύκλος εργασιών της το 2004 ήταν πάνω από £ 3,5 δισ. με αύξηση από £ 550 εκατ. μέσα στο 2003. Έχει τα κεντρικά της γραφεία στο Birchwood, Warrington και έχει επίσης γραφεία στο Media City, Salford Quays, Salford. Ο ιστότοπος Betfred.com, ο δικτυακός τόπος για τα τυχερά παιχνίδια της εταιρείας, εδρεύει στο Γιβραλτάρ και έχει καταχωρηθεί στα μητρώα ως Petfre (Gibraltar) Limited.

Τον Σεπτέμβριο του 2017, η εταιρεία Betfred γιόρτασε το πεντηκοστό έτος της δραστηριότητάς της. Μια ταινία ντοκιμαντέρ για την ιστορία της εταιρείας κυκλοφόρησε στο επίσημο κανάλι της Betfred στο Youtube. Τον Ιούλιο 2018, η Betfred κέρδισε μια δικαστική υπόθεση κατά της HM Revenue & Customs (HMRC). Η απόφαση δηλώνει ότι η Betfred χρεώθηκε επιπλέον Φόρο Προστιθέμενης Αξίας (ΦΠΑ) και θα μπορούσε να λάβει επιστροφή 100 εκατομμυρίων λιρών.

Χορηγία
-------

### Ιπποδρομίες

Το πρακτορείο στοιχημάτων Betfred είναι ένας από τους μεγαλύτερους χορηγούς ιπποδρομιών στο Ηνωμένο Βασίλειο, με τους αγώνες διασκορπισμένους σε ιπποδρομίες σε όλη την χώρα, όπως  οι Midlands National που διεξάγονται στο Ιπποδρόμιο Uttoxeter, οι Dante Stakes και ο Ebor Handicap στο Ιπποδρόμιο της Υόρκης και ο αγώνας Betfred Cesarewitch Handicap στον αγώνα δρόμου Rowley Mile στο Ιπποδρόμιο του Newmarket.

### Ποδόσφαιρο

Η Betfred υπήρξε επίσημος συνεργάτης στοιχημάτων της Manchester United από το 2006 έως το 2009.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Fred Done | Football Betting | Bookmaking | Betting Players | Football Magazine». *web.archive.org*. 2 Δεκεμβρίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2020. CS1 maint: Unfit url (link)
2. ↑  «Remote Gambling». *Government of Gibraltar* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2020.
3. ↑  «Betfred releases documentary to mark 50th anniversary». *Prolific North* (στα Αγγλικά). 27 Σεπτεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2020.
4. ↑  «betting-on-horse.net. Betting on Horse Racing for Dummies – Secrets You Should Know in 2019». *betting-on-horse.net*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Σεπτεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2020.
5. ↑  «Bookies could be set for £1 billion VAT refund following FOBT case | Horse Racing News | Racing Post». *www.racingpost.com*. Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2020.
6. ↑  «Racehorse Owners Association | news». *www.roa.co.uk*. Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2020.
7. ↑  Week, Marketing (14 Αυγούστου 2009). «Betfair to sponsor Manchester United». *Marketing Week* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Η **Νέφθυς (Nephthys)** είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,3. Ανακαλύφθηκε το 1889 από τον Κρίστιαν Χ.Φ. Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης, και πήρε το όνομα της ομώνυμης Αιγύπτιας θεάς.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Νέφθυος υπολογίσθηκε σε 67,6 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 323 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι **S** (λιθώδης) και το άλβεδό της 0,185 (εκτίμηση από δεδομένα του IRAS). Η Νέφθυς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 36 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 95 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000287.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 286 Ικλέα | 287 Νέφθυς | 288 Γλαύκη |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Τα παλαιά Αστεροσκοπεία, μέχρι και τον 19ο αιώνα δεν είχαν ως αντικείμενο έρευνας μόνο τη σπουδή των ουρανίων σωμάτων, αλλά και εκείνη της παρακολούθησης των φαινομένων που ανάγονται σε συγγενείς προς την Αστρονομία επιστήμες. Έτσι τα μετεωρολογικά φαινόμενα καθώς και τα γεωφυσικά φαινόμενα σπουδάζονταν κατά κύριο λόγο στα αστεροσκοπεία.

Η παρακολούθηση και μελέτη π.χ. των σεισμών και των μαγνητικών μεταβολών και διαταραχών γίνονταν στα αστεροσκοπεία, σε μερικά από τα οποία η έρευνα αυτή συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Τα Αστεροσκοπεία αυτά ή ακριβέστερα τα τμήματα αυτών που ασχολούνται με την παρακολούθηση των μαγνητικών φαινομένων είναι γνωστά ως **Μαγνητικά Αστεροσκοπεία** ή *Μαγνητοσκοπεία* ή και με τη πιο σύγχρονη ονομασία "Γεωδυναμικά Αστεροσκοπεία", η δε έρευνα αυτών επί των μαγνητιών φαινομένων εκτείνεται στη παρακολούθηση των μεταβολών της μαγνητικής έγκλισης της μαγνητικής απόκλισης και της οριζόντιας μαγνητικής συνιστώσας βάσει των οποίων εκπονούνται οι μαγνητικοί χάρτες διαφόρων περιοχών.

* Το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών αρχικά ήταν ένα Μαγνητικό Αστεροσκοπείο. Σήμερα βέβαια παλαιότερο τμήμα του έχει χωρισθεί σε "Γεωδυναμικό Ινστιτούτο" που συνεχίζει να εδρεύει στον ίδιο χώρο αυτού.
Η **Μάχη του Παβόν** (ισπανικά: *Batalla de Pavón*) ήταν κρίσημη μάχη των εμφυλίων πολέμων της Αργεντινής. Έλαβε χώρα στο Παβόν της Επαρχίας Σάντα Φε, στην Αργεντινή, στις 17 Σεπτεμβρίου του 1861 μεταξύ του στρατού του Κράτους του Μπουένος Άιρες, με κυβερνήτη τον Μπαρτολομέ Μίτρε, και του στρατού της Δημοκρατίας της Συνομοσπονδίας της Αργεντινής υπό τον Χούστο Χοσέ ντε Ουρκίσα. Η απόσυρση του Ουρκίσα άφησε το πεδίο στον Μίτρε.

Οδήγησε στην διάλυση της εθνικής κυβέρνησης και την επανενσωμάτωση της Επαρχίας Μπουένος Άιρες στη Δημοκρατία της Αργεντινής ως κυρίαρχο μέλος του έθνους. Ο κυβερνήτης Μπαρτολομέ Μίτρε διετέλεσε προσωρινός Πρόεδρος, όπως επικυρώθηκε από το Εθνικό Συνέδριο και στη συνέχεια ως ο πρώτος πρόεδρος της Ηνωμένης Δημοκρατίας της Αργεντινής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σαν σήμερα το 1821 γεννήθηκε ο ελληνικής καταγωγής Αργεντίνος πολιτικός Μπαρτολομέ Μίτρε newsbomb.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Ισπανικά) Batalla de Pavón Αρχειοθετήθηκε 2010-05-26 στο Wayback Machine.
**Gamera: Guardian of the Universe** (ιαπων. **Gamera: Daikaijū Kuchu Kessen**) είναι ταινία επιστημονικής φαντασίας του 1995 σε σκηνοθεσία Σουσούκε Κανέκο και με σενάριο απο τον Καζουνόρι Ίτο. Είναι μια επανεκκίνηση της σειράς Gamera, εκτείνοντας τον χαρακτήρα και την ταινία σε μια πιο σοβαρή και πιο σκοτεινή κατεύθυνση, μακριά από το κωμικό ύφος των αρχικών ταινιών, και στοχεύει σε ένα πιο ώριμο κοινό. Είναι μια συμπαραγωγή των Hakuhodo, Daiei και της Nippon Television.

Πλοκή
-----

Ένα είδος τεράστιων σαρκοφάγων πουλιών εμφανίζεται ξαφνικά σε ένα μικρό νησάκι σκοτώνοντας τους κατοίκους του. Όμως μια ομάδα από επιστήμονες παρατηρούν ότι κάτι μεγάλο είναι κάτω από το πλοίο τους. Το γιγάντιο τέρας Gamera, το οποίο έχει αναδυθεί για να απαλλάξει τον κόσμο από αυτά τα σαρκοφάγα πουλιά.

Ηθοποιοί και Χαρακτήρες
-----------------------

* Τσουγιόσι Ιχάρα στο ρόλο του *Γιοσινάρι Γιονεμόνι*
* Αγιάκο Φουτζιτάνι στο ρόλο της *Ασάγκι Κουσανάγκι*
* Σινόμπου Νακαγιάμα στο ρόλο της *Μαγιούμι Νεγκαμίν*
* Γιουκιτζίρο Φοτάρου στο ρόλο του *Οσάκο*
* Χιροτάρο Χόντα στο ρόλο του *Σάιτο*

Box office
----------

Η ταινία πραγματοποίησε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία στην Ιαπωνία βγάζοντας ¥520.000.000. Η ταινία είναι ευρέως αναγνωρισμένη από τους κριτικούς και θεωρείται ως κλασσική του είδους της.

Κυκλοφορία
----------

Η ταινία κυκλοφόρησε σε DVD και σε τριπλό Blu-ray από τις ADV και Mill Creek Entertainment.

Συνέχειες
---------

Την επιτυχία της ταινίας ακολούθησαν δύο συνέχειες:

* Gamera 2: Attack of Legion (1996)
* Gamera 3: Revenge of Iris (1999)

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Gamera: Guardian of the Universe στο Rotten Tomatoes
* Gamera: Guardian of the Universe στο Allmovie
Ο **Ανσσάρ** και η **Κισσάρ** είναι θεϊκό ζεύγος της Μεσοποταμιακής μυθολογίας. Ανήκουν στις αρχέγονες Σουμεριακές θεότητες που συνδέονται με τον μύθο της δημιουργίας του κόσμου (Enūma Eliš). Το όνομα του Ανσσάρ μεταφράζεται ως "ολόκληρος ο ουρανός" και της Κισσάρ ως "ολόκληρη η γη".

Ο Άπσου ήταν ο θεός του ωκεανού με το γλυκό νερό και η Τιαμάτ ήταν η θεά του ωκεανού με το αλμυρό νερό. Όταν ενώθηκαν οι δύο αυτές θεότητες ξεκίνησε και η δημιουργία του σύμπαντος.

Από τον Άπσου και την Τιαμάτ γεννήθηκαν ο Λαχμού και η Λαχαμού από τους οποίους ακολούθως γεννήθηκαν ο Ανσσάρ και η Κισσάρ.

Παιδί του Ανσσάρ και της Κισσάρ είναι ο θεός του ουρανού, Άνου, ο οποίος δημιούργησε τον Ένκι.

Βιβλιογραφία
------------

* Dalley, Stephanie (1989). Myths from Mesopotamia Creation, the Flood, Gilgamesh, and Others. Oxford University Press. ISBN 9780199538362
* Heidel, Alexander (1951). The Babylonian Genesis The story of Creation. The University of Chicago Press. ISBN 0226323994

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βρετανικό Μουσείο. Πινακίδα με τον Βαβυλωνιακό μύθο της Δημιουργίας του Κόσμου
2. ↑  Dalley (1989)
3. 1 2 3  Heidel (1951)
Ο **Αντάντ απλά ιντινά** υπήρξε ο όγδοος βασιλιάς της τέταρτης δυναστείας της Βαβυλώνας ή δεύτερης δυναστείας της Ισίν (1067 - 1046 π.χ.) το όνομα του που αναφέρεται στον θεό της θύελλας σημαίνει "ο θεός Αντάντ μου έδωσε έναν διάδοχο" σύγχρονος του Ασσύριου βασιλιά Ασούρ μπέλ καλά, η εποχή του χαρακτηρίζεται ως χρυσή εποχή για την Βαβυλώνα.΄Ο σπασμένος οβελίσκος του Ασούρ μπέλ καλά επιβεβαιώνει οτι οι Ασσύριοι επιτέθηκαν στην Βαβυλώνα τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του, αναφέρεται σαν γιος του κανένα δηλαδή σφετεριστής κατά άλλες πληροφορίες το όνομα του πατέρα του ήταν Εσαγκίλ Σαντουνί σύμφωνα με πληροφορίες τοποθετήθηκε βασιλιάς από τον Ασούρ μπέλ καλά ο οποίος παντρεύτηκε την κόρη του. Στα χρονικά της βασιλείας του αναφέρονται επιθέσεις των Αραμαικών φυλών καθοδηγούμενες από έναν επαναστάτη, το **έπος του θεού της πανούκλας Ερρά** αναφέρει μεγάλη αναγέννηση της Βαβυλώνας ύστερα από πολλά χρόνια απραξίας ανακατασκεύασε τα τείχη της πόλης και πολλούς ναούς. Στην Ασσυρία είχε σημαντική συμβολή στην αντικατάσταση του γιου και διαδόχου του 
Ασούρ μπέλ καλά με τον θείο του Σαμσί Αντάντ Δ' που βρισκόταν σε εξορία στην Βαβυλώνα.

Πηγές
-----

* J. A. Brinkman, V. Donbaz (1974). "A Cylinder Fragment of Adad-apla-iddina". Journal of Cuneiform Studies 26 (3): 157. JSTOR 1359270.
* J. A. Brinkman (1998). "Adad-apla-iddina". In K. Radner. The prosopography of the Neo-Assyrian empire, vol. 1, part 1: A. Neo-Assyrian Text Corpus Project. p. 22.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Προκάτοχος:**Μαρδούκ σαπίκ ζερί** | **Βασιλιάς της Βαβυλώνας1067–1046** | Διάδοχος:**Μαρδούκ αχέ εριμπά** |
O **Αλφόνσος Δ΄**, ιταλ. *Alfonso IV*, (14 Οκτωβρίου 1634 - 16 Ιουλίου 1662) από τον Οίκο των Έστε, ήταν δούκας της Μόντενας και του Ρέτζο (1658-1662).

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο δουκικό ανάκτορο της Μόντενα και ήταν ο πρώτος γιος, από όσους επιβίωσανως την ενηλικίωση, του Φραγκίσκου Α΄ δούκα της Μόντενα και του Ρέτζο και της πρώτης συζύγου του, Μαρίας-Αικατερίνης Φαρνέζε, κόρης του Ρανούκιο Α΄ δούκα της Πάρμας. Νεότερος αδελφός του ήταν ο Ρινάλντο μετέπειτα δούκας της Μόντενα και του Ρέτζιο.

Το 1658 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Η υγεία του όμως ήταν αδύνατη: υπέφερε από ποδάγρα και φυματίωση. Νυμφεύτηκε την κόρη του καρδινάλιου Μαζαρέν· ο γάμος έγινε δι' αντιπροσώπου στη Γαλλία, στο ανάκτορο ντε Κομπιέν, όταν η Λάουρα έγινε 16 ετών· τον Αλφόνσο Δ΄ αντιπροσώπευσε ο κόμης του Σουασόν. Έτσι ενδυναμώθηκε η συμμαχία με τη Γαλλία. Το 1659 έληξε ο Γαλλο-Ισπανικός Πόλεμος και η Μόντενα αμείφθηκε για την υποστήριξή της στη Γαλλία με την πόλη Κορέτζο.

Ο Αλφόνσος Δ΄, έπειτα από τέσσερα έτη εξουσίας, απεβίωσε το 1662 σε ηλικία 27 ετών και τον διαδέχθηκε ο δύο ετών γιος του Φραγκίσκος Β΄.

Οικογένεια
----------

To 1655 νυμφεύτηκε τη Λάουρα Μαρτινότσι, ανιψιά του καρδιναλίου Μαζαρέν και είχε τέκνα:

* Μαρία 1658-1718, παντρεύτηκε τον Ιάκωβο Β΄ της Αγγλίας και Ζ΄ της Σκωτίας από τον Οίκο των Στιούαρτ.
* Φραγκίσκος Β΄ 1660-1694, δούκας της Μόντενας και του Ρέτζο.

Αναφορές
--------

1. ↑  Biographie, Deutsche. «Alfonso IV. Modena, Herzog - Deutsche Biographie». *www.deutsche-biographie.de* (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2023.
2. ↑  *Biografia universale antica e moderna ossia Storia per alfabeto della vita pubblica e privata di tutte le persone che si distinsero per opere, azioni, talenti, virtù e delitti. Opera affatto nuova compilata in Francia da una: 19*. presso Gio. Battista Missiaglia. 1824.
3. 1 2 3 4 5 6  «ALFONSO IV d'Este, duca di Modena in "Dizionario Biografico"». *www.treccani.it* (στα Ιταλικά). Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2023.
4. ↑  η ομώνυμη μητέρα της Λάουρα, Λάουρα Μαζαρίνι ήταν αδελφή του καρδιναλίου Μαζαρέν.

Πηγές
-----

* Chiappini, Luciano (2001). *Gli Estensi. Mille anni di storia*. Ferrara.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 19584350
* LCCN: nr97015798
* ISNI: 0000 0000 6131 1014
* GND: 119386437
* NKC: jo2018983189
* ICCU: MUSV001063
* RKD: 448396

 |

 |
Ο **Ανσιμούθ** ήταν βυζαντινός στρατηγός του 6ου αιώνα. Είναι γνωστός από τον βυζαντινό ιστοριογράφο Θεοφύλακτο Σιμοκάττη. Είναι άγνωστη η καταγωγή του, ήταν στρατηγός του αυτοκράτορα Μαυρίκιου κατά τους Βυζαντινο-Αβαρικούς πολέμους. 

Ο Ανσιμούθ ήταν διοικητής, έξαρχος αναφέρεται, του πεζικού που στάθμευε στη Θράκη για την προστασία της από επιδρομές των Αβάρων. Ο Ανσιμούθ φέρεται να έχασε σε κάποια μάχη από τους Αβάρους και αιχμαλωτίστηκε, μετά την ήττα του οι Άβαροι ενισχύθηκαν με νέες δυνάμεις και λεηλάτησαν όλη τη Θράκη. Αργότερα ο αυτοκράτορας Μαυρίκιος εξαγόρασε όλους τους αιχμαλώτους πληρώνοντας λύτρα, χωρίς όμως να αναφέρεται το όνομα του Ανσιμούθ ανάμεσα στους άλλους σημαντικούς αιχμαλώτους και είναι άγνωστη η τύχη του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Θεοφύλακτου, από επάρχων του Σιμοκράτους, ευρισκόμενα άπαντα
2. ↑  Κωνσταντίνος Παπαγεωργόπουλος-Περί της εποικίσεως Σλαβικών τινών φυλών εις την Πελοπόννησον
3. ↑  Μαρίλια Λικάκη (2016, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ)), Οι αιχμάλωτοι πολέμου στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία (6ος-11ος αι.): εκκλησία, κράτος, διπλωματία και κοινωνική διάσταση
**Αποτεφρωτήρας** είναι ένα θερμικό σύστημα που στοχεύει για να καταστρέψει μάζα με αποτέφρωση, δηλαδή με καύση. 

Τα πρώτα εργοστάσια της αποτέφρωσης αστικών και των εσωτερικών φυρών έχουν εμφανιστεί στο τέλος 19ου αιώνα. Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει χρησιμοποιήσει στο παρελθόν καράβια αποτεφρωτήρες, πριν αυτά απαγορευτούν με διεθνείς συμβάσεις που απαγορεύουν τις απορρίψεις των τεφρών στη θάλασσα. Τα νοσοκομεία, σφαγεία και οι Δήμοι είναι εφοδιασμένοι με αποτεφρωτήρες, που αποσκοπούν στην αποτέφρωση των βιολογικά επικίνδυνων ιατρικών αποβλήτων, ή ζωικών. Σύγχρονα συστήματα αποτέφρωσης παρέχουν μέγιστη προστασία στο περιβάλλον, αφού έχουν μηδενικές εκπομπές αερίων ρύπων που προέρχονται από την καύση των αποβλήτων. 

Ο αποτεφρωτήρας αποτελεί ένα είδος φούρνου που με τη μέθοδο της πυρόλυσης αποδομεί μοριακά τα προς καύση υλικά και στη συνέχεια τα αποτεφρώνει με την υψηλή θερμοκρασία.

Στην Ευρώπη, η Γαλλία και η Γερμανία είναι οι χώρες που στον 20ό αιώνα έχουν εφαρμόσει περισσότερο την αποτέφρωση αποβλήτων.
Το **4G** είναι η τέταρτη γενιά της τεχνολογίας ευρυζωνικών κυψελοειδών δικτύων, που διαδέχθηκε το 3G. Ένα σύστημα 4G πρέπει να παρέχει δυνατότητες που ορίζονται από την ITU στο IMT Advanced. Οι πιθανές και τρέχουσες εφαρμογές περιλαμβάνουν την τροποποιημένη πρόσβαση στο κινητό ιστό, τις IP, τις υπηρεσίες τυχερών παιχνιδιών, την κινητή τηλεόραση υψηλής ευκρίνειας, την τηλεδιάσκεψη και την τρισδιάστατη τηλεόραση.

Το πρότυπο Long Term Evolution (LTE) πρώτης έκδοσης (υποψήφιο σύστημα 4G) έχει αναπτυχθεί εμπορικά στο Όσλο και τη Στοκχόλμη από το 2009. Ωστόσο, έχει συζητηθεί εάν οι εκδόσεις πρώτης έκδοσης θα πρέπει να θεωρηθούν 4G.

Τεχνικά
-------

Τον Μάρτιο του 2008, ο Διεθνής Τηλεπικοινωνιακός Σύνδεσμος (ITU-R) καθόρισε ένα σύνολο απαιτήσεων για τα πρότυπα 4G, με την ονομασία International Advanced Mobile Telecommunications Advanced (IMT Advanced), που καθορίζει απαιτήσεις αιχμής για υπηρεσίες 4G στα 100 megabits ανά δευτερόλεπτο (Mbit/s) για επικοινωνία υψηλής κινητικότητας (όπως από τρένα και αυτοκίνητα) και 1 gigabit ανά δευτερόλεπτο (Gbit /s) για επικοινωνία χαμηλής κινητικότητας (όπως πεζοί)

Σε αντίθεση με προηγούμενες γενιές, ένα σύστημα 4G δεν υποστηρίζει την παραδοσιακή υπηρεσία τηλεφωνίας με κυκλώματα μεταγωγής, αλλά επικοινωνία βασισμένη στο πρωτόκολλο Internet IP, όπως η IP τηλεφωνία. Όπως φαίνεται, η ραδιοφωνική τεχνολογία εξάπλωσης φάσματος που χρησιμοποιείται σε συστήματα 3G εγκαταλείπεται σε όλα τα υποψήφια συστήματα 4G και αντικαθίσταται από τη μετάδοση πολλαπλών φορέων OFDMA και από άλλα συστήματα εξισορρόπησης τομέα συχνοτήτων (FDE), καθιστώντας δυνατή τη μεταφορά πολύ υψηλών ρυθμών μετάδοσης δεδομένων πολλαπλών διαδρομών διάδοσης πορειών. Ο ρυθμός bit κορυφής βελτιώνεται περαιτέρω από έξυπνες συστοιχίες κεραίας για επικοινωνίες MIMO.
Πειραματική απεικόνιση των μ.δ.γ. στο Μαγνητικό φάσμα που παρουσιάζουν ρινίσματα σιδήρου επί χάρτου υπό του οποίου φέρεται ραβδόμορφος μαγνήτης.
**Μαγνητική δυναμική γραμμή** ή απλούστερα **μαγνητική γραμμή** ενός μαγνητικού πεδίου λέγεται η νοητή γραμμή που σε κάθε της σημείο η ένταση του μαγνητικού πεδίου εφάπτεται σ΄ αυτή.

Οι μαγνητικές δυναμικές γραμμές φέρονται προσανατολισμένες και δείχνουν τη φορά της έντασης του πεδίου. Αυτές δεν περιορίζονται μόνο εντός του μαγνήτη αλλά εκχέονται και πέριξ αυτού με αφετηρία το βόρειο μαγνητικό πόλο, (του πεδίου) και "κατάληξη" στο νότιο μαγνητικό πόλο, όπου και τερματίζουν.

Πειραματικά οι μαγνητικές δυναμικές γραμμές μπορούν να γίνουν αντιληπτές στο μαγνητικό φάσμα που δημιουργείται από τη διάταξη που λαμβάνουν τα ρινίσματα του σιδήρου. Συνεπώς οι μαγνητικές γραμμές συμπίπτουν με τις τροχιές που θα μπορούσαν ν΄ ακολουθήσουν οι βόρειες μαγνητικές μάζες στη περίπτωση που θα μπορούσαν να κινηθούν ελεύθερα μέσα στο μαγνητικό πεδίο.

Ο αριθμός των μαγνητικών δυναμικών γραμμών είναι ανάλογος της έντασης του μαγνητικού πεδίου, που σημαίνει ότι όσο περισσότερες δυναμικές γραμμές διέρχονται από ένα σημείο ενός μαγνητικού πεδίου τόσο μεγαλύτερη είναι και η ένταση του πεδίου στο σημείο αυτό.  
 
Οι μαγνητικές δυναμικές γραμμές θεωρούνται κλειστές και μη τεμνόμενες. Τούτο σημαίνει πως από ένα σημείο του πεδίου διέρχεται μία μονο δυναμική γραμμή. Επίσης ο αριθμός των δυναμικών γραμμών που διέρχονται από μια επιφάνεια εμβαδού 1m² (τετρ. μέτρου) που έχει τοποθετηθεί κάθετα προς αυτές σε κάποιο σημείο του πεδίου είναι ίσος με την ένταση του πεδίου στο σημείο αυτό.

Μαγνητική δυναμική γραμμή ομοειδούς μαγνητικού πεδίου
-----------------------------------------------------

Σύμφωνα με τα παραπάνω, περί των μαγνητικών γραμμών και λαμβάνοντας υπ΄ όψη ότι η ένταση ενός ομογενούς μαγνητικού πεδίου\* είναι σε όλα του τα σημεία ίδια, εύκολα συμπεραίνεται ότι οι μαγνητικές γραμμές σ΄ ένα ομογενές πεδίο θα είναι παράλληλες και θα ισαπέχουν.

(\*) Ομογενές μαγνητικό πεδίο σχηματίζεται, για παράδειγμα, μεταξύ των πόλων ενός πεταλοειδούς μαγνήτη ή στο εσωτερικό ενός πηνίου όταν διαρρέεται αυτό από ηλεκτρικό ρεύμα.

Δείτε επίσης
------------

* Μαγνητική βελόνα
* Μαγνητική ροή
* Μαγνητική ροπή
Η **Αίγινα (Aegina)** είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,84. Ανακαλύφθηκε το 1866 από τον Γάλλο αστρονόμο Εντουάρ Στεφάν, που παρατηρούσε από τη Μασσαλία, και πήρε το όνομα του αρχαίου ελληνικού μυθικού προσώπου Αίγινα, που συνδέεται με τη σειρά του και με το ομώνυμο νησί.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Αίγινας υπολογίσθηκε σε 109,8 χλμ. ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 1,4 τετράκις εκατομμύριο τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Αίγινας εκτιμάται σε 3,07 cm/sec², ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 58 m/sec (209 χιλιόμετρα την ώρα).

Ο φασματικός τύπος της Αίγινας είναι **C** (ανθρακούχος). Το άλβεδό της είναι 0,043 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Η Αίγινα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 1,5 λεπτό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000091.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 90 Αντιόπη | 91 Αίγινα | 92 Ούντινα |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Η **4η Μεραρχία Πεζικού** (αγγλικά: *4th Infantry Division*) υπήρξε σχηματισμός του Βρετανικού Στρατού με πολύ μεγάλη ιστορία. Βρισκόταν στην ενεργό υπηρεσία κατά τον ιβηρικό πόλεμο, στους Ναπολεόντειους Πολέμους, τον Κριμαϊκό πόλεμο, τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Διαλύθηκε μετά τον πόλεμο, ανασυγκροτήθηκε στη δεκαετία του 1950 ως 4η Τεθωρακισμένη Μεραρχία (4th Armoured Division), προτού διαλυθεί και να ανασυγκροτηθεί και πάλι ως 4η Μεραρχία (4th Division), ενώ τελικά διαλύθηκε την 1η Ιανουαρίου του 2012.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Chapter XIV. The Last Square». *les miserables*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 4 Infantry Division (1944–45)


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα 4th Infantry Division (United Kingdom)  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η λεγόμενη **μαγνητική βελόνα** ή *μαγνητική βελόνη* είναι ένας πολύ λεπτός και πολύ ελαφρύς τεχνικός μαγνήτης που το σχήμα του είναι συνήθως επίμηκες οξύμορφος ρόμβος, πολύ λεπτού πάχους, που μπορεί να περιστρέφεται ελεύθερα επί κατακορύφου άξονα, από του κέντρου του.

Η μαγνητική βελόνα αποτελεί το κύριο και θεμελιώδες εξάρτημα των πάσης φύσεως "ξηρών" μαγνητικών πυξίδων.

Περί της εφαρμογής της στη ναυσιπλοΐα δείτε σχετικά το άρθρο ανεμολόγιο που είναι πολύ αρχαιότερο της μαγνητικής βελόνας πλην όμως ο συνδυασμός και των δύο αποτελούν σήμερα τον "μαγνητικό δίσκο" των πάσης φύσεως "υγρών" μαγνητικών πυξίδων.

Ιστορία
-------

Από την αρχαιότητα όταν ο άνθρωπος επιδόθηκε στη ναυτιλία παρατήρησε πως ο Πολικός Αστέρας δεν μετακινούνταν από τη θέση του στον ουράνιο θόλο με συνέπεια να χρησιμοποιεί αυτόν για πυξίδα του. Όταν όμως ο Πολικός δεν ήταν ορατός τότε χρησιμοποιούσε άλλα ουράνια σώματα όπως τον Ήλιο τη Σελήνη κ.λπ. Έτσι η έννοια της πυξίδας ως κατεύθυνση είναι πολύ παλαιά. Παρά ταύτα η καταγωγή της μαγνητικής βελόνας δεν είναι γνωστή. Το 203 π.Χ. όταν ο Αννίβας απέπλευσε από την Ιταλία λέγεται πως ο πλοηγός του έφερε το όνομα "Pelorus". Κανείς όμως δεν είναι σήμερα βέβαιος αν αυτό το όνομα ταυτιζόταν με μαγνητική βελόνα που κατ΄ άλλους υποστηρίζεται πως την έφερε (εισήγαγε) ο Μάρκο Πόλο στην Ιταλία από την Κίνα τον 13ο αιώνα. Αυτό όμως που τουλάχιστον ιστορικά είναι εξακριβωμένο είναι ότι το 1269 ο Petrus Peregrinus περιλαμβάνει στο βιβλίο του "Epistola de Magnete" αναφορά για μαγνητική βελόνα στηριζόμενη σε αξονίσκο και επιπλέουσα εντός δοχείου ύδατος και μάλιστα με **γραμμή πίστεως** προκειμένου να λαμβάνεται και διόπτευση.

Πάντως η σημερινή εμπιστοσύνη της μαγνητικής βελόνης και κατ΄ επέκταση της μαγνητικής πυξίδας ανάγεται στον Κέλβιν ο οποίος και την τελειοποίησε στη σημερινή της μορφή πριν περίπου ένα αιώνα.
Η **Μαρίε Πιντέροβα** (*λατινικό αλφάβητο : Marie Pinterová*), γεννημένη στην Στάρα Μπολεσλαβ στις 16 Αυγούστου 1946, είναι Τσεχοσλοβάκα, μέλος της Ουγγρικής μειονότητας, πρώην αθλήτρια της αντισφαίρισης. Στις διεθνείς διοργανώσεις συμμετείχε σαν εκπρόσωπος της Ουγγαρίας.

Είναι παντρεμένη με τον Ούγγρ κλωστοϋφαντουργό -μηχανικό Άντρας Πίντερ από το 1974 και έχουν ένα γιο, τον Κάριμ.

Στην καριέρα της στο WTA, κέρδισε δύο πρωταθλήματα στο απλόr και τρία τελικά στο διπλό. Πρωταθλήτρια Τσεχοσλοβακίας την περίοδο 1967-1971. Το 1971 αγωνίστηκε στους προημιτελικούς του Διεθνούς Ιταλικού πρωταθλήματος και στους ημιτελικούς το 1978. Το 1981 κατατάχθηκε 47η στο WTA για το απλό.

Έχει συμμετάσχει και στα τέσσερα τουρνουά Γκραντ σλαμ από το 1969 έως το 1982 με μεγαλύτερη επιτυχία της τα προημιτελικά του απλού το 1974 στο Γαλλικό όπεν και στα διπλά στους 16 του Γαλλικού όπεν το 1972μ 1978 και 1981 και στους 16 του Γουίμπλετον το 1974 και 1975. Μεταξύ των πολυάριθμων τίτλων της είναι: δύο στο Μπονφίγκλιο Καπς, Δύο στο διεθνείς πρωτάθλημα Τσεχίας, στο Βιρτζίνια σλιμς του Τζάκσονβιλ, στο όπεν του Καΐρου, στο Ιαπωνικό Όπεν, κι άλλα. Έχει κερδίσει 11 παγκόσμιους και 24 ευρωπαϊκούς τίτλους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *WTA website*.
2. ↑  tennisabstract.com- Marie Pinterová
3. 1 2 3  Lifetime Seniors Champions -Marie Pinterová
4. ↑  «itf tennis-Marie Pinterová». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2017.
Η **Μαρία της Βουλγαρίας, αυτοκράτειρα των Λατίνων** (1213 - 1217) ήταν κόρη του τσάρου των Βουλγάρων Καλογιάννη και της πρώτης συζύγου του Άννας των Κουμάνων. Έγινε αυτοκράτειρα των Λατίνων μετά τον γάμο της με τον Λατίνο Αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης Ερρίκο της Φλάνδρας του οποίου ήταν δεύτερη σύζυγος. Οι θείοι της Μαρίας ήταν οι τσάροι της Βουλγαρίας Πέτρος Δ΄ και Ιβάν Ασέν Α΄, αν και η γενεαλογία της βουλγαρικής βασιλικής οικογένειας των Ασέν δεν είναι βέβαιη.

Το 1213 παντρεύτηκε τον Λατίνο αυτοκράτορα Ερρίκο της Φλάνδρας ύστερα από συνθήκη την οποία συνήψε ο ίδιος ο χήρος αυτοκράτορας με τον θετό της πατέρα Μπορίλ τσάρο της Βουλγαρίας και διάδοχο του πατέρα της Καλογιάννη. Την ειρήνη ζητούσε ο ίδιος ο Ερρίκος της Φλάνδρας για να εξασφαλίσει τη Θράκη και τη Μακεδονία από τις επιδρομές των Βουλγάρων και να μπορέσει να αφοσιωθεί έτσι στους πολέμους με την Αυτοκρατορία της Νίκαιας. Ο πόλεμος παρόλα αυτά συνεχίστηκε επειδή και οι δυο -και ιδιαίτερα ο Μπορίλ- δεν ικανοποιήθηκαν, η ειρήνη όμως έβαλε ένα τέλος στην πρώτη φάση του Λατινοβουλγαρικού πολέμου.  Ο σύζυγος της πέθανε στις 11 Ιουνίου 1217. Λέγεται ότι τον δηλητηρίασε η ίδια αλλά δεν είναι γνωστές περισσότερες λεπτομέρειες.

Ο γάμος τους παρέμεινε άτεκνος. Τον Ερρίκο τον διαδέχθηκε ο σύζυγος της αδελφής του Γιολάντας Πέτρος ντε Κουρτεναί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Fine 1994, pp. 100–101.

Πηγές
-----

* Fine, John Van Antwerp (1994). The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest. Ann Arbor: University of Michigan Press.
* Marek, Miroslav. "A genealogy of the Asen, including her". Genealogy.EU.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Maria of Bulgaria, Latin Empress  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Mαρία ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν**, γαλλ.: *Μarie de La Tour d'Auvergne*, (17 Ιανουαρίου 1601 - 24 Μαΐου 1665) ήταν Γαλλίδα ευγενής. Ως σύζυγος τού Ερρίκου ντε Λα Τρεμουάλ, ήταν δούκισσα τού Τουάρ (Thouars), δούκισσα τού Λα Τρεμουάλ και πριγκίπισσα τού Ταλμόν και τού Τάραντο.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 1601 στο Τυρέν (Turenne) από τον Ερρίκο ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν δούκα τού Μπουγιόν και την Ελισάβετ τού Νάσσαου. Η ντ'Ωβέρν ήταν αδελφή τού Φρειδερίκου-Μαυρίκιου ντε Λα τουρ ντ'Ωβέρν και τού Ερρίκου ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν, υποκόμη τού Τυρέν. Μεγάλωσε από τη μητέρα της στο Σεντάν και έλαβε αυστηρή καλβινιστική εκπαίδευση. Ως παιδί, ήταν αρραβωνιασμένη με τον Ερρίκο ντε Λα Τρεμουάλ. Το συμβόλαιο γάμου τους υπογράφηκε στις 19 Ιανουαρίου 1619 και παντρεύτηκαν αργότερα, στις 18 Φεβρουαρίου εκείνου τού έτους. Είχαν έξι παιδιά, συμπεριλαμβανομένων τού Ερρίκου-Καρόλου και της Mαρίας-Καρλόττας.

Ενώ ο σύζυγός της μεταστράφηκε τον Καθολικισμό το 1628, εκείνη παρέμεινε πιστή στη Μεταρρυθμισμένη Εκκλησία.  Έπεισε τον σύζυγό της να συνεχίσει να προστατεύει τους Ουγενότους στο δουκάτο του και φιλοξένησε την εθνική σύνοδο στο Λουντύν το 1659.

Απεβίωσε στις 24 Μαΐου 1665 στο Tουάρ.  Έχει ταφεί στην εκκλησία της Nοτρ-Νταμ ντε Τουάρ.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 1619 τον Ερρίκο ντε Λα Τρεμουάλ δούκα του Τουάρ και είχε τέκνα:

* Ερρίκος-Κάρολος 1620-1672, στρατιωτικός.
* Mαρία-Καρλόττα 1632-1682, παντρεύτηκε τον Βερνάρδο Β΄ των Βέττιν δούκα της Σαξονίας-Ιένας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003. I00004127.
2. ↑  p717.htm#i7164. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. ↑  «La Trémoille». *Catalogue.bnf.fr*. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουνίου 2019.
4. ↑  «Katalog der Deutschen Nationalbibliothek». *Portal.dnb.de*. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουνίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Marie de la Tour d'Auvergne στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 145002970
* LCCN: no2012004652
* ISNI: 0000 0001 2176 8025
* GND: 141863439
* SUDOC: 148630286
* BNF: cb16580568h (data)

 |

 |