recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **αεροπορική επιδρομή στην εκκλησία του Αγίου Πορφυρίου** σημειώθηκε στις 19 Οκτωβρίου 2023 και εν μέσω της αναζωπύρωσης της ισραηλινο-παλαιστινιακής σύγκρουσης, με την επίθεση της Χαμάς σε ισραηλινά εδάφη, καταστρέφοντας μέρος του συγκροτήματος της ιστορικής Εκκλησίας του Αγίου Πορφυρίου, μια Ελληνορθόδοξη εκκλησία στην πόλη της Γάζας, στην Παλαιστίνη. Το εκκλησιαστικό συγκρότημα προστάτευε εκατοντάδες εκτοπισμένους Παλαιστίνιους κατά τη διάρκεια της αεροπορικής επίθεσης, καθώς είχε γίνει τόπος καταφυγίου για πολλούς Χριστιανούς και Μουσουλμάνους κατοίκους στη Γάζα κατά τη διάρκεια του πολέμου. Η επίθεση, σύμφωνα με το Ισραήλ, φέρεται να στόχευε σε κοντινό στόχο της Χαμάς. Ο Ελληνορθόδοξος Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος Γ΄ και οι επικεφαλής των χριστιανικών δογμάτων στα Ιεροσόλυμα, σε κοινή ανακοίνωσή τους επιβεβαίωσαν ότι από την επίθεση σκοτώθηκαν 18 άμαχοι, εννέα από τους οποίους ήταν παιδιά.

Ο Ισραηλινός στρατός επιβεβαίωσε ότι η έκρηξη προήλθε από μία από τις αεροπορικές επιδρομές του, που φέρεται να στόχευε ένα κοντινό διοικητήριο εκτόξευσης ρουκετών και όλμων της Χαμάς. Η αεροπορική επίθεση προκάλεσε ζημιές στο εξωτερικό της εκκλησίας και οδήγησε στην κατάρρευση ενός παρακείμενου κτιρίου που ανήκε στο συγκρότημα της εκκλησίας. Αρκετοί τραυματίες μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο.

Αντιδράσεις
-----------

Το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων κατήγγειλε έντονα την επίθεση, χαρακτηρίζοντάς την ως έγκλημα πολέμου και κατηγόρησε τον ισραηλινό στρατό ότι στόχευσε εκκλησίες και καταφύγια πολιτών.  Στο ίδιο πλαίσιο και οι επικεφαλής των χριστιανικών δογμάτων στα Ιεροσόλυμα, οι οποίοι υπογράμμισαν ότι παρά τις αδιάκοπες στρατιωτικές απαιτήσεις για εκκένωση των φιλανθρωπικών ιδρυμάτων και των χώρων λατρείας, τόσο ο Πατριάρχης Θεόφιλος όσο και οι ίδιοι δεν θα εγκαταλείψουν τη χριστιανική αποστολή τους, γιατί κυριολεκτικά δεν υπάρχει κανένα άλλο ασφαλές μέρος για στραφούν οι αθώοι.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Λεβίτσκι, Σβετλάνα (22 Οκτωβρίου 2023). «Πατριάρχης Θεόφιλος και Αρχηγοί Εκκλησιών στην Ιερουσαλήμ: Ιερό και ηθικό καθήκον η προσφορά βοήθειας – Δεν εγκαταλείπουμε». *orthodoxianewsagency.gr*.
2. 1 2 3  «'War crime': Israel bombs Gaza church sheltering displaced people». *Al Jazeera*.
3. 1 2  «Seventeen People Killed in Airstrike on Gaza Church». *Wall Street Journal*.
4. ↑  Al-Mughrabi, Nidal (20 October 2023). «Orthodox church says it was hit by Israeli air strike in Gaza». *Reuters*. .
5. ↑  Subramaniam, Tara; Christian Edwards; Aditi Sangal; Eric Levenson; Adrienne Vogt; Matt Meyer; Tori B. Powell and Emma Tucker (19 Οκτωβρίου 2023). «October 19, 2023 - Israel-Hamas war». *CNN* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2023.
6. ↑  «Several dead and injured by Israeli strike at church in Gaza». *The New Arab*. 20 Οκτωβρίου 2023.
7. ↑  «ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ ΤΑΣ ΙΣΡΑΗΛΙΝΑΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΑΣ ΕΠΙΘΕΣΙΕΣ ΑΙ ΟΠΟΙΑΙ ΕΠΛΗΞΑΝ ΤΟΝ ΧΩΡΟΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΙΣ ΓΑΖΑΝ». *Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων*. 19 Οκτωβρίου 2023.
Το **Πανεπιστήμιο του Νιούκασλ** (επίσημη ονομασία διά νόμου: *University of Newcastle upon Tyne*, εμπορική ονομασία: Newcastle University) είναι δημόσιο ερευνητικό πανεπιστήμιο που εδρεύει στα βορειοανατολικά της Αγγλίας. Εκτός Ηνωμένου Βασιλείου, διαθέτει πανεπιστημιουπόλεις στη Σιγκαπούρη και τη Μαλαισία. Το Νιούκασλ είναι ιδρυτικό μέλος του Ράσελ Γκρουπ (Russell Group), μιας ομάδας πανεπιστημίων που εδράζονται στο Η.Β. και έχουν ως κύριο στόχο τους την εκπόνηση έρευνας ανωτάτου επιστημονικού επιπέδου.

Τα θεμέλια της δημιουργίας του πανεπιστημίου βρίσκονται στη Σχολή Ιατρικής και Χειρουργικής που ιδρύθηκε το 1834 και στη Σχολή Φυσικών Επιστημών που ιδρύθηκε το 1871. Αυτές οι δύο σχολές σχημάτισαν το μεγαλύτερο μέρος του ομοσπονδιακού τότε Πανεπιστημίου του Ντάραμ στο οποίο άνηκε διοικητικά το Νιούκασλ. Τελικά, το 1937, οι δύο σχολές συγχωνεύτηκαν για να σχηματίσουν το Βασιλικό Κολλέγιο, το οποίο, το 1963, διαδέχθηκε με την επίσημη πλέον ίδρυση του, το Πανεπιστήμιο του Νιούκαστλ απόν Τάιν.

Το πανεπιστήμιο προσφέρει περίπου 175 προπτυχιακά και 340 μεταπτυχιακά προγράμματα διδασκαλίας και διαθέτει τρεις σχολές που έχουν ως εξής: Σχολή Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών, Σχολή Ιατρικών Επιστημών και Σχολή Θετικών Επιστημών, Επιστημών Γεωπονίας και Μηχανολογίας.

Η κλίμακα αξιολόγησης του Λέιντεν (CWTS Leiden), η οποία κατατάσσει όλα τα πανεπιστήμια ανά το παγκόσμιο με βάση την ερευνητική τους ισχύ, κατέταξε το Νιούκασλ για την περίοδο 2018 με 2021 στη 16η θέση ανάμεσα σε 64 πανεπιστήμια στο Η.Β. και στη θέση 292 στο κόσμο ανάμεσα σε 1411 πανεπιστήμια.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Integrated Annual Report 2021–22» (PDF). Newcastle University. Ανακτήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 2023.
2. 1 2  «Who's working in HE?». *www.hesa.ac.uk*.
3. 1 2 3  «Where do HE students study? | HESA». *www.hesa.ac.uk*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  University of Newcastle upon Tyne στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 273351936
* LCCN: n79093014
* ISNI: 0000 0001 0462 7212
* GND: 36211-6
* SUDOC: 027525155
* BNF: cb12154549b (data)
* BIBSYS: 90232822
* NLA: 35384722
* NKC: ko2007393137
* CiNii: DA01035667

 |

 |
Η **Δημοκρατική Συμμαχία** (πορτογαλικά: Aliança Democrática‎:, συντ: AD) είναι μια κοινοβουλευτική συμμαχία στην Πορτογαλία. Ηγέτης της συμμαχίας είναι ο Λουίς Μοντενέγκρο. Η συμμαχία αποτελείται από το Κοινωνικό Δημοκρατικό Κόμμα (PSD), το Λαϊκό Κόμμα (CDS-PP) και το Λαϊκό Μοναρχικό Κόμμα (PPM) και αποτελεί επανίδρυση της ομώνυμης συμμαχίας που υπήρχε κατά την περίοδο 1979-1983.

Ίδρυση
------

Μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2022 και για πρώτη φορά στην ιστορία, το Λαϊκό Κόμμα δεν κατάφερε να κερδίσει καμιά έδρα και εξαφανίστηκε από το κοινοβούλιο. Τον Δεκέμβριο του 2023, οι ηγέτες των παραπάνω κομμάτων Λουίς Μοντενέγκρο και Νούνο Μέλο ανακοίνωσαν μια συμμαχία για τις εθνικές εκλογές του 2024 και τις ευρωεκλογές, συμπεριλαμβανομένου του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, του Λαϊκού Κόμματος και ορισμένων ανεξάρτητων πολιτικών με το όνομα *Δημοκρατική Συμμαχία* (AD). Αρχικά, το Λαϊκό Μοναρχικό Κόμμα αρνήθηκε να ενταχθεί στην συμμαχία, επικαλούμενο "αδυναμία" και "έλλειψη οράματος" των ηγετών του, αλλά αργότερα ακύρωσε αυτή τη θέση και εντάχθηκε στο συνασπισμό. Η συμφωνία για τον συνασπισμό υπογράφηκε στις 7 Ιανουαρίου 2024 μεταξύ του Λουίς Μοντενέκγρο, του Νούνο Μέλο και του Γοντσαλό ντα Καμάρα Περέιρα, με τον Μιγκέλ Γκιουμάρα να εκπροσωπεί τους ανεξάρτητους που είναι επίσης παρόντες στην συμμαχία.

Ο συνασπισμός όρισε στο CDS-PP δύο εύκολα επιλέξιμες θέσεις και τέσσερις δυνητικά επιλέξιμες θέσεις, καθιστώντας έτσι την επιστροφή του CDS- PP στο Κοινοβούλιο μετά τις εκλογές του 2024 σχεδόν σίγουρη. Ο συνασπισμός θα ορίσει επίσης μία πιθανότατα επιλέξιμη θέση στο PPM.

Μέλη της Δημοκρατικής Συμμαχίας
-------------------------------

* Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (PPD/PSD)
* Λαϊκό Κόμμα (CDS-PP)
* Λαϊκό Μοναρχικό Κόμμα (PPM)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lusa, Jornal Económico com (21 Δεκεμβρίου 2023). «PSD e CDS-PP vão avançar com coligação pré-eleitoral para as legislativas e europeias». *O Jornal Económico* (στα Πορτογαλικά). Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2023.
2. ↑  Mesquita, Henrique Pinto de (21 Δεκεμβρίου 2023). «PPM rejeita integrar coligação pré-eleitoral com PSD e CDS, admitida por Montenegro». *PÚBLICO* (στα Πορτογαλικά). Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2023.
3. ↑  Mesquita, Henrique Pinto de (3 Ιανουαρίου 2024). «Afinal, PPM junta-se ao PSD e CDS e integra a Aliança Democrática». *PÚBLICO* (στα Πορτογαλικά). Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2024.
4. ↑  Martins, Miguel Santos Carrapatoso, Igor. «Aliança Democrática entra em campo: Melo segura a direita, Montenegro tenta seduzir o centro». *Observador* (στα Πορτογαλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2024.
5. ↑  Carrapatoso, Miguel Santos. «Aliança Democrática entra em campo: Melo segura a direita, Montenegro tenta seduzir o centro». *Observador* (στα Πορτογαλικά). Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2024.
6. ↑  «Nuno Melo confirma que coligação garante pelo menos dois deputados ao CDS». *Diário de Notícias* (στα Πορτογαλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2024.
7. ↑  Antunes, Rui Pedro. «PPM em lugar difícil de eleger na nova AD. Só há deputado monárquico se coligação chegar aos 19 deputados em Lisboa». *Observador* (στα Πορτογαλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2024.
Το **Κονγκ: Η Νήσος του Κρανίου** (αγγλικά: *Kong: Skull Island*) είναι μια μέτρια κινηματογραφική αμερικανική ταινία του 2017 σε σκηνοθεσία του Τζόρνταν Βογκτ-Ρόμπερτς. Είναι μια επανεκκίνηση του franchise του King Kong και χρησιμεύει ως η δεύτερη ταινία στο MonsterVerse της Legendary. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Τομ Χίντλστον, Σάμιουελ Λ. Τζάκσον, Τζον Γκούντμαν, Μπρι Λάρσον, Τζινγ Τιάν, Τόμπυ Κέμπελ, Τζον Όρτιζ, Κόρει Χόκινς, Τζείσον Μίτσελ, Σεί Γουίγκμαν, Τόμας Μαν, Τέρρυ Νόταρι και Τζον Κ. Ραίλι. Στην ταινία, που διαδραματίζεται στο 1973, μια ομάδα επιστημόνων και στρατιωτών του Βιετνάμ ταξιδεύουν στο άγνωστο νησί του Κρανίου και συναντούν το πανίσχυρο Κονγκ, έναν τεράστιο πίθηκο που είναι ο τελευταίος του είδους του, ακολουθούμενο και από άλλα τρομακτικά πλάσματα.

Η ταινία ανακοινώθηκε τον Ιούλιο του 2014 στο Σαν Ντιέγκο Comic-Con και ο Τζόρνταν Βογκτ-Ρόμπερτς ανακοινώθηκε ως σκηνοθέτης τον Σεπτέμβριο του 2014. Το έργο ξεκίνησε αρχικά στην Universal Pictures ως ιστορία προέλευσης, αλλά αργότερα μεταφέρθηκε στην Warner Bros. για να αναπτύξει ένα κοινό κινηματογραφικό σύμπαν με τον Godzilla και τον King Kong. Τα κύρια γυρίσματα ξεκίνησαν τον Οκτώβριο του 2015 στη Χαβάη και σε διάφορες τοποθεσίες γύρω από το Βιετνάμ και έληξαν τον Μάρτιο του 2016.

Η ταινία κυκλοφόρησε θεατρικά στις 10 Μαρτίου 2017, σε θετικά σχόλια, με επαίνους για τα οπτικά εφέ, τη δράση και τις ερμηνείες της, ιδιαίτερα των Σάμιουελ Τζάκσον και Τζον Ραίλι. Ήταν επίσης μια επιτυχία στο box office, αποφέροντας 566 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Η ταινία έλαβε μια υποψηφιότητα για τα καλύτερα οπτικά εφέ στα 90η Απονομή των Όσκαρ. Μια συνέχεια, με τίτλο *Γκοτζίλα vs Κογνκ*, κυκλοφόρησε στις 31 Μαρτίου 2021 και μια ακόμα με τίτλο Γκοτζίλα x Κονγκ: Η Νέα Αυτοκρατορία κυκλοφόρησε στις 29 Μαρτίου 2024.

Παραπομπές
----------

1. ↑  nmhh.hu/dokumentum/198182/terjesztett\_filmalkotasok\_art\_filmek\_nyilvantartasa.xlsx.
2. ↑  Williams, Trey (11 Μαρτίου 2017). «Kong: Skull Island is Step 1 in Warner Bros. reboot of 1933 classic as monster franchise». *Market Watch*. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2018.
3. ↑  Rabin, Nathan (13 Μαρτίου 2017). «The Monkey and the Metaphor: What Every King Kong Movie Is Really About». *Vanity Fair*. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2018.
4. ↑  «King Kong and Batman Lift Time Warner Above Expectations». *Fortune*. May 3, 2017.. Ανακτήθηκε στις May 4, 2017.
5. ↑  Barnes, Brooks (July 25, 2017). «Seesawing Fate of Legendary Reflects the Film Industry's Volatility». *The New York Times*.. Ανακτήθηκε στις February 10, 2019.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
* *Κονγκ: Η Νήσος του Κρανίου*   στην IMDb

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
**MonsterVerse** |
| --- |
|  |
| Ταινίες | 
* *Γκοτζίλα* (2014)
* *Κονγκ: Η Νήσος του Κρανίου* (2017)
* *Γκοτζίλα ΙΙ: Ο Βασιλιάς των Τεράτων* (2019)
* *Γκοτζίλα vs. Κονγκ* (2021)
* *Γκοτζίλα x Κονγκ: Η Νέα Αυτοκρατορία* (2024)
 |
|  |
| Τηλεοπτικές σειρές | 
* *Η Νήσος του Κρανίου*
* *Monarch: Legacy of Monsters*
 |

 |
,Ο **Τσαρλς Μάιλς Μάνσον** (αγγλικά: *Charles Milles Manson*, 12 Νοεμβρίου 1934, Σινσινάτι, Οχάιο- 19 Νοεμβρίου 2017 Μπεϊκερσφίλντ, Καλιφόρνια) ήταν Αμερικανός εγκληματίας και ηγέτης αίρεσης, ο οποίος δημιούργησε τη δεκαετία του 1960 στην Καλιφόρνια μια ομάδα που έγινε γνωστή ως Οικογένεια Μάνσον. Οι ακόλουθοι του Μάνσον διέπραξαν εννέα δολοφονίες το διάστημα μεταξύ Ιουλίου και Αυγούστου του 1969. Το 1971, βρέθηκε ένοχος για δολοφονία και για την ηθική αυτουργία στον θάνατο επτά ατόμων, μεταξύ των οποίων και η ηθοποιός Σάρον Τέιτ, υπόθεση που είχε προκαλέσει σάλο στις ΗΠΑ. Αρχικά ο Μάνσον είχε καταδικαστεί σε θανατική ποινή, αλλά τελικά η ποινή του μεταβλήθηκε σε ισόβια κάθειρξη γιατί το 1972 η πολιτεία της Καλιφόρνια κατάργησε τη θανατική ποινή. 

Ο Μάνσον πίστευσε σε αυτό που αποκαλούσε «Helter Skelter», όρο που πήρε από το ομώνυμο τραγούδι των Beatles. Το Helter Skelter, βάσει του Μάνσον, θα ήταν ένας επικείμενος αποκαλυπτικός φυλετικός πόλεμος, το οποίο περιγράφεται σε μία δικιά του έκδοση στίχων του προαναφερθέντος τραγουδιού. Κατ' επέκταση, θεωρούσε ότι οι φόνοι θα επισπεύσουν τον «επικείμενο» πόλεμο. Η κακή φήμη που απέκτησε συγκέντρωσε ακολούθους, δημιουργώντας μία ποπ μυθολογία γύρω του. Έτσι, έγινε ένα είδωλο της παράνοιας, της βίας και του μακάβριου. 

Όταν άρχισε η δημιουργία της Οικογένειας Μάνσον, ο Μάνσον ήταν άνεργος, πρώην κατάδικος. Είχε περάσει χρόνια σε σωφρονιστικά ιδρύματα εξαιτίας πληθώρας επιθέσεων. Πριν τους φόνους, ο Μάνσον, ήταν τραγουδιστής και τραγουδοποιός του περιθωρίου της μουσικής βιομηχανίας του Λος Άντζελες. Μετά τις κατηγορίες και την καταδίκη του, ηχογράφησε κάποια τραγούδια, τα οποία είχαν κάποια εμπορική επιτυχία. Αρκετοί ήταν οι μουσικοί, επίσης, που τα διασκεύασαν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Desk, Scripps National (17 Νοεμβρίου 2017). «Charles Manson's condition still unannounced».
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 17  Ιουνίου 2019.
3. ↑  Renee, Alexa (November 2, 2017). «The Manson family: Who are they and where are they now?». *KXTV*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις March 31, 2017.. Ανακτήθηκε στις November 5, 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* CharlesManson.com
* FBI file on Charles Manson
* Manson Direct

  

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 113072501
* LCCN: n79115986
* ISNI: 0000 0001 1497 1770
* GND: 11857728X
* SELIBR: 333419
* SUDOC: 067637957
* BNF: cb12314180w (data)
* BIBSYS: 4078241
* MusicBrainz: db3d7002-d9e8-4803-82c4-d85dad3f29bb
* NLA: 35326687
* NDL: 00471010
* NKC: jn20000701140
* BNE: XX1237276
* CiNii: DA07289103

 |

 |
Η **Διεθνής Ένωση Γεωδαισίας** (ΔΕΓ), International Association of Geodesy (IAG), είναι ένας διεθνής επιστημονικός οργανισμός στον τομέα της Γεωδαισίας με βασικό στόχο τη συνεργασία και έρευνα σε παγκόσμια κλίμακα συμβάλλοντας σε αυτό μέσω των διαφόρων ερευνητικών φορέων της. Αποτελεί ενεργό μέλος της Διεθνούς Ένωσης Γεωδαιτικής και Γεωφυσικής (IUGG), καθώς και μέλος του Διεθνούς Συμβουλίου για την Επιστήμη (ICSU).

Ιστορία
-------

Ο Οργανισμός αυτός είναι ένας από τους παλαιότερους διεθνείς οργανισμούς του είδους του. Φέρεται να ιδρύθηκε το 1862, μετά από πρόταση του στρατηγού φον Μπάεγιερ (J.J. Baeyer), που είχε υποβάλλει το προηγούμενο έτος, λαμβάνοντας το όνομα "Mitteleuropäische Gradmessung" σε μια προσπάθεια διεθνούς συνεργασίας σε θέματα γεωδαισίας. Πέντε χρόνια αργότερα, το 1867, έχοντας προσχωρήσει αρκετές χώρες άλλαξε η ονομασία του οργανισμού σε "Europäische Gradmessung". Το 1886 μετονομάστηκε σε "Internationale Erdmessung". Η Η γαλλική και η αγγλική μετάφραση του ονόματος αυτού είχε ως αποτέλεσμα το σημερινό της όνομα "Διεθνής Ένωση Γεωδαισίας (IAG)".  

Μέχρι το 1917 η έδρα του οργανισμού ήταν στο Πότσνταμ. Μετά τον Α' Π.Π. τα γραφεία του οργανισμού εγκαταστάθηκαν στο Παρίσι υπό την ονομασία "Association Internationale de geodesie".

Αποστολή
--------

Η αποστολή της ΔΕΓ είναι η εξέλιξη της επιστήμης της γεωδαισίας και των εφαρμογών της, στη συλλογή και ανάλυση παρατηρήσεων, μοντελοποίηση και διατήρησης βάσης δεδομένων και γενικά με την παράλληλη τεχνολογικής ανάπτυξη σε μια διεθνή συνεργασία για τη συνεκτική αναπαράσταση του σχήματος της Γης, την περιστροφή της, και το πεδίο βαρύτητάς της καθώς και των πλανητών.

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica τ.17ος, σ.16

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα IAG

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 143810498
* LCCN: n81033395
* ISNI: 0000 0001 1090 7835
* GND: 1022831-7
* SUDOC: 026467895
* NKC: kn20100615003
* ICCU: UFIV071785
* CiNii: DA03032998

 |

 |
Χώρες που χρησιμοποιούν το Φράγκο CFA  Φράγκο CFA Κεντρικής Αφρικής (XAF)  Φράγκο CFA Δυτικής Αφρικής (XOF)
Το **CFA φράγκο** είναι το όνομα δύο νομισμάτων, του Φράγκο CFA Δυτικής Αφρικής, που χρησιμοποιείται σε οχτώ χώρες της Δυτικής Αφρικής, και το Φράγκο CFA Κεντρικής Αφρικής, που χρησιμοποιείται σε έξι χώρες της Κεντρικής Αφρικής. 
Και τα δύο νομίσματα είναι εγγυημένα από το γαλλικό δημόσιο ταμείο. Αν και ξεχωριστά, τα δύο νομίσματα φράγκο CFA ήταν πάντα ισοδύναμα και είναι ουσιαστικά εναλλάξιμα. Οι κωδικοί ISO είναι **XAF** για το Φράγκο CFA Κεντρικής Αφρικής και **XOF** για το Φράγκο CFA Δυτικής Αφρικής. Στις 22 Δεκεμβρίου 2019 ανακοινώθηκε ότι το νόμισμα Δυτικής Αφρικής θα αντικατασταθεί από ένα ανεξάρτητο νόμισμα με την ονομασία Έκο.

Και τα δύο φράγκα CFA έχουν μια Σταθερή συναλλαγματική ισοτιμία με το Ευρώ: 100 φράγκα CFA = 1 πρώην Γαλλικό Φράγκο = 0.152449 ευρώ ή 1 € = 6.55957 FRF = 655.957 CFA ακριβώς.

Δημόσια συζήτηση για το τέλος του χρήματος
------------------------------------------

Στις 25 Απριλίου 2023 πραγματοποιείται η υπουργική σύνοδος της Οικονομικής και Νομισματικής Κοινότητας της Κεντρικής Αφρικής (Cemac) και της Γαλλίας. Ειδικότερα, συζητήθηκε το θέμα του φράγκου CFA. Από τη γαλλική πλευρά, η εγγύηση που παρέχεται στο φράγκο CFA και η διασφάλιση της μετατρεψιμότητάς του, εκλαμβάνεται ως φορέας οικονομικής σταθερότητας για την περιοχή. Η Γαλλία παραμένει «ανοιχτή» και «διαθέσιμη» για να προχωρήσει σε μια μεταρρύθμιση της νομισματικής συνεργασίας στην Κεντρική Αφρική, όπως ήταν σε θέση να πραγματοποιηθεί στη Δυτική Αφρική. Η Γαλλία δηλώνει έτοιμη να λάβει τις προτάσεις της CEMAC..

Δείτε ακόμη
-----------

* Φράγκο Κομορών
* Διεθνής κατάσταση και χρήση του ευρώ
* Φράγκο CFP

Παραπομπές
----------

1. ↑  «West Africa renames CFA franc but keeps it pegged to euro». Reuters. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Φράγκο CFA** |

* **History of the CFA franc**
* Franc zone information at Banque de France Αρχειοθετήθηκε 2016-12-02 στο Wayback Machine.
* Decision of the Council of Europe on 23 November 1998 regarding the CFA and Comorian francs
* "For better or worse: the euro and the CFA franc", Africa Recovery, Department of Public Information, United Nations (April 1999)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh2005000411
* GND: 4502290-2
* SUDOC: 02807355X
* BNF: cb11998142v (data)

 |

 |
To ***Ταξίδι στο κέντρο της Γης*** (τίτλος πρωτοτύπου *Vοyage au centre de la terre*), είναι ένα κλασικό μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας του Ιουλίου Βερν, που πρωτοεκδόθηκε το 1864.

Υπόθεση
-------

Το ταξίδι ξεκινά χάρη στην επιμονή του καθηγητή ορυκτολογίας Λίντενμπροκ (Otto Lidenbrock), όπως είναι το όνομα στην πρώτη γαλλική έκδοση να κατορθώσει αυτό που ποτέ κανείς δεν κατόρθωσε: να προχωρήσει και να φτάσει ως το κέντρο της γης. Μαζί του, ο ανιψιός του Άξελ, που άθελά του γίνεται πρωταγωνιστής της περιπέτειας και ένας μισθωμένος Ισλανδός οδηγός, ο Χανς. Η ανακάλυψη ξεκινά από τον κρατήρα ενός ανενεργού ηφαιστείου στην Ισλανδία. Στην πορεία τους συναντούν αλλόκοτα πλάσματα και περνούν από μυστηριώδεις υπόγειες στοές. Διασχίζουν θαλάσσιες λάβες με πολύχρωμες αποχρώσεις και κάνουν τον αναγνώστη να ζει τη στιγμή μαζί τους. Τελικά καταφέρνουν να βρουν μια έξοδο από τον υπόγειο κόσμο μέσα από ένα ηφαίστειο στην Ιταλία.

Αναφορές
--------

1. ↑  OL1099513W.
2. ↑  Project Gutenberg, Voyage au centre de la terre

2. Εφημερίδα , ΤΑ ΝΕΑ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Journey to the Center of the Earth στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 181861005
* GND: 4835489-2
* SUDOC: 089079728
* BNF: cb12342582t (data)

 |

 |
Η πρώτη σημαία (1918-1941) της Γιουγκοσλαβίας
Σημαία της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας (1945-1992)
Η τελευταία σημαία (1992-2003) της Γιουγκοσλαβίας
Ο **Γιουγκοσλαβισμός** αναφέρεται στη διεθνή βιβλιογραφία ως εθνικισμός ή πατριωτισμός που επικεντρώνεται στους Γιουγκοσλάβους, δηλαδή σε μια ταυτότητα που αναφέρεται σε μία μοναδική ενωμένη Νοτιοσλαβία με σλαβικές κατοικημένες περιοχές της νοτιοανατολικής Ευρώπης. Έχει υποστηρίξει ιστορικά την ένωση όλων των σλαβικών των νότιων κατοικημένων περιοχών που σήμερα απαρτίζουν τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Βουλγαρία, Κροατία, Μαυροβούνιο, Σερβία (και η επίμαχη περιοχή του Κοσσυφοπεδίου), τη Σλοβενία ​​και τη Βόρεια Μακεδονία.

Πολιτική ανέλιξη
----------------

Ο Γκαβρίλο Πρίντσιπ ήταν ένας γιουγκοσλαβιστής (Σέρβος εθνικιστής), μέλος της παρασκηνιακής οργάνωσης «Μαύρη χείρ», που δολοφόνησε τον αρχιδούκα Φραγκίσκο Φερδινάνδο, διάδοχο του Αυστρo-ουγγρικού θρόνου
Ο **Γιουγκοσλαβισμός** ήταν μια ισχυρή πολιτική δύναμη κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, που έγινε ευρύτερα γνωστός με τη δολοφονία του Αρχιδούκα της Αυστρίας Φραγκίσκου Φερδινάνδου από τον Γκαβρίλο Πρίντσιπ και την επακόλουθη κήρυξη πολέμου και εισβολή της Αυστροουγγαρίας στη Σερβία που προσπάθησε να συσπειρώσει τους Γιουγκοσλάβους κατά της Αυστρο-ουγγρικής αυτοκρατορικής κυριαρχίας για μια ανεξάρτητη Γιουγκοσλαβία που τελικά επιτεύχθηκε το 1918.

Στη δίκη του το 1914, ο Πρίντσιπ δήλωσε: «Είμαι ένας γιουγκοσλάβος εθνικιστικής που με ενδιαφέρει η ενοποίηση όλων των Γιουγκοσλάβων και δεν με νοιάζει τι μορφή θα έχει το κράτος αυτό, αλλά πρέπει να είναι ελεύθερο από την Αυστρία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παγκόσμια Ιστορία, σ. 234, Τόμ. 23, εκδοτική Αθηνών, 1990
2. ↑  O. Malcolm, Noel, σ. 153, Βοσνία, Μια σύντομη ιστορία, Πανεπιστήμιο Νέας Υόρκης, 1996 ISBN 0-8147-5561-5

Βιβλιογραφία
------------

* Dragnic Alex. Η πρώτη Γιουγκοσλαβία, Ινστιτούτο Hoover, ISBN 0-8179-7841-0

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Γιουγκοσλαβισμός** |


|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **γιουγκοσλαβισμός**  |

* Βρεταννική Εγκυκλοπαίδεια, Γιουγκοσλαβισμός

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh2008108302

 |

 |
Το **Κόμμα Εθνικής Σωτηρίας** - (Millî Selâmet Partisi, MSP) - ήταν τουρκικό, ισλαμικό, πολιτικό κόμμα της δεκαετίας του 1970. 

Ιδρύθηκε στις 11 Οκτωβρίου 1972, και αποτελούσε ουσιαστικά, συνέχεια του κόμματος Εθνικής Τάξης, που είχε απαγορευτεί από τις Αρχές, λόγω των πολιτικών του θέσεων (Ισλαμισμός). Αν και ουσιαστικός ηγέτης ήταν ο Νετσμετίν Ερμπακάν, ο Σουλεϊμάν Αρίφ Εμρέ, υπέγραψε ως Πρόεδρος το καταστατικό του νέου κόμματος. Ο Νετσμετίν Ερμπακάν έγινε Πρόεδρος του κόμματος στις 20 Οκτωβρίου του 1973.

Η ακμή του κόμματος, τουλάχιστον όσον αφορά, τα εκλογικά αποτελέσματα, ήταν στις εκλογές του 1973 όταν κατετάγη τέταρτο, με 11.8% και 48 βουλευτές.   

Το κόμμα συμμετείχε στη κυβέρνηση του Μπουλέντ Ετσεβίτ που σχηματίστηκε από τις εκλογές με τον Ερμπακάν να αναλαμβάνει τη θέση του Αντιπροέδρου.Το κόμμα, όπως και η πλειοψηφία των αστικών κομμάτων της Τουρκίας της περιόδου εκείνης, στήριξαν την εισβολή της Τουρκίας στη Κύπρο. Ο Ερμπακάν σαν Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης είχε δηλώσει το 1975 ότι το Κόμμα Εθνικής Σωτηρίας στηρίζει την ανακήρυξη ανεξάρτητου τουρκοκυπριακού κράτους - ως τη μόνη λύση για να προστατευτούν τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων. Η συμμαχία των δυο κομμάτων, δεν κράτησε παρά μόνο 10 μήνες, όταν στις 3 Σεπτεμβρίου 1974 ο Μπουλέντ Ετσεβίτ δήλωσε ότι οι πολιτικές θέσεις των δυο κομμάτων δεν μπορούν πλέον να συμβαδίσουν και παραιτήθηκε.

Στις επόμενες εκλογές που συμμετείχε, αυτές του 1977, σημείωσε κάμψη, συγκεντρώνοντας το 8.56% των ψήφων ενώ εξέλεξε τους μισούς βουλευτές (24). Παρόλα αυτά, κλήθηκε να συμμετάσχει και πάλι σε κυβέρνηση συνασπισμού, (1975 - 1977) (1977 - 1978) (1979 - 1980) με Πρωθυπουργό, τον Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ. 

Το κόμμα - όπως και όλα τα πολιτικά κόμματα - ανέστειλαν την λειτουργίας τους, μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1980.

Τα ερείσματα του κόμματος ήταν οι αγροτικές περιοχές και οι μικρές πόλεις της Ανατολίας, καθώς η επιρροή των θρησκευτικών ηγετών σε αυτές τις περιοχές ήταν πολύ μεγάλη. Εξάλλου, σημαντικές από άποψη επιρροής πολιτικο-θρησκευτικές ομάδες όπως το σουφιστικό τάγμα των Ναχσμπαντί (Naqshbandi), και το κίνημα των Φωτισμένων (Nur movement) υποστήριζαν το κόμμα και βοηθούσαν στη διάδοση των θέσεών του. Με βάση την πολιτική φιλοσοφία του «Εθνικού Οραμάτος», το κόμμα υπεστήριζε μεν την εκβιομηχάνιση, την οικονομική και εμπορική ανάπτυξη της Τουρκίας χωρίς όμως την υποταγή στο δυτικό τρόπο ζωής και σκέψης, και με σεβασμό στις αρχές του Ισλάμ.

Πολιτικές θέσεις
----------------

Παραπομπές
----------

1. ↑  Milli Selamet-Turkce Bilgi
2. ↑  Nesim Seker (2012). «THE DEVELOPMENT OF POLITICAL ISLAM IN TURKEY: A HISTORICAL PERSPECTIVE». Revista de Historia Actual. σελ. 137.
3. ↑
4. ↑  *Türkiye'nin 75 Yılı*, Tempo yayıncılık, İstanbul, 1998 p.248-249
5. ↑
Το βασίλειο της Δαλματίας (νούμερο 5) στον χάρτη της Αυστροουγγαρίας
Το **Βασίλειο της Δαλματίας** ήταν ένα από τα συστατικά βασίλεια - κράτη της Αυστριακής Αυτοκρατορίας και διοικητική διαίρεση της Αυστροουγγαρίας. Υφίστατο από το 1815 έως το 1918, οπότε τα εδάφη του ενώθηκαν με το Βασίλειο Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων. Περιλάμβανε εδάφη της σημερινής Κροατίας και Σερβίας και ως πρωτεύουσα είχε την πόλη Ζαντάρ.

Ιστορία
-------

Το Βασίλειο της Δαλματίας σχηματίστηκε σε εδάφη που κατέκτησαν οι Αψβούργοι από την Γαλλική αυτοκρατορία το 1815. Το βασιλείου παρέμεινε μέρος της μοναρχίας των Αψβούργων ως ειδική μονάδα έως το 1918 όπου η μεγαλύτερη επικράτεια του, εκτός από Ζαντάρ και το νησί Lastovo, έγινε μέρος του κράτους των Κροατών Σλοβένων και Σέρβων, αργότερα, το Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων, το 1929 μετονομάστηκε σε Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας.

Πηγές
-----

* *Istorija Jugoslavije*, I. Božić, S. Ćirković, M. Ekmečić, V. Dedijer, Prosveta, Beograd 1972.
Στης **27 Μαρτίου** του 1941 φιλελεύθεροι κεντροδεξιοί υπό τον φόβο για κάποιας εμπλοκής στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο διοργάνωσαν πραξικόπημα το οποίο είχε ως κύριο στόχο την ανατροπή της ακροδεξιάς ναζιστικής κυβέρνησης.

Πριν το πραξικόπημα
-------------------

Οι Γερμανοί ανησυχούσαν ήδη εδώ και πάρα πολύ καιρό για την κατάσταση στα Βαλκάνια. Γι αυτό, εκτός από τη συμμαχία με τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, είχαν ως στόχο να συνάψουν σύμφωνο μη επιθέσεως και με τη Γιουγκοσλαβία. Παρόλα αυτά, το πραξικόπημα της 27ης Μαρτίου 1941 στη χώρα αυτή δημιούργησε καινούργια δεδομένα στην περιοχή. Μια ομάδα κατώτερων στρατιωτικών υπό την καθοδήγηση του πτέραρχου Bora Mirkovic κατέλαβε τα στρατηγικά σημεία του Βελιγραδίου και φυλάκισε όσα μέλη της προηγούμενης Κυβέρνησης κατοικούσαν στην πόλη. Δεν είναι αυτοσκοπός η εμμονή της συγκεκριμένης έρευνας στις επιχειρησιακές λεπτομέρειες. Αυτές θα αναλυθούν όταν, όπου και όποτε χρειάζεται για να γίνει κατανοητό το ευρύτερο ιστορικό και πολιτικό πλαίσιο, κάτω από το οποίο ξετυλίγεται το νήμα των γεγονότων.

### Πίσω από όλα η Βρετανία

Αντιδράσεις στο εσωτερικό και στο εξωτερικό δημιουργούσαν την εντύπωση ότι πίσω από το πραξικόπημα βρίσκονταν οι Βρετανοί. Οι Σέρβοι το δέχτηκαν ενθουσιωδώς, διότι εξυπηρετούσε τις θέσεις τους. Έγιναν αντιγερμανικές εκδηλώσεις ακόμη και συλλήψεις γερμανόφιλων δημοσιογράφων, πράγμα που οδήγησε τη Γερμανική Πρεσβεία σε διαμαρτυρίες. Ο Simovic υποσχέθηκε να μην τις ανεχθεί περαιτέρω. Γενικά, ήταν προσεκτικός και ήθελε με κάθε τρόπο να αποφύγει την αντιπαράθεση με τους Γερμανούς αλλά δεν το κατάφερε. Αυτοί θεώρησαν το πραξικόπημα σαν ήττα τους. Όταν έφτασε η είδηση για το πραξικόπημα στην Αθήνα, σύμφωνα με τον Αμερικανό πρέσβη Mac Veagh, οι Έλληνες και οι Βρετανοί ήταν πολύ χαρούμενοι. Στο Λονδίνο, ο Churchill εκφώνησε έναν ενθουσιώδη λόγο όπου ανέφερε ότι το γιουγκοσλαβικό έθνος ξαναβρήκε τον αυτοπροσδιορισμό του.

Συνομιλίες του Χίτλερ με τη Βουλγαρία
-------------------------------------

Κατά τη διάρκεια των συνομιλιών του Χίτλερ με τους συμμάχους του, οι οποίες έλαβαν χώρα εκείνη τη μέρα, τα της εισβολής ετίθεντο ολοένα και περισσότερο έντονα. Στη συνάντηση με τον Ούγγρο απεσταλμένο Döme Sztöjay, την πρώτη από όλες επεσήμανε ότι οι εξελίξεις στη Γιουγκοσλαβία καθιστούν την υπόθεση "Βαλκάνια" ευκολότερη για τον Άξονα. Του πρότεινε να συμμετάσχει η Ουγγαρία στις επιχειρήσεις, με εδαφικά ανταλλάγματα, όπως και η Βουλγαρία, που θα κέρδιζε τη Μακεδονία. Υπό την προυπόθεση ότι αυτό θα το ήξερε μόνο ένας στενός κύκλος, μπορούσε ο Βούλγαρος απεσταλμένος Draganoff να το ανακοινώσει στη Σόφια. Η Κροατία θα αποκτούσε αυτονομία. Και ο Βούλγαρος απεσταλμένος εξέφρασε την ικανοποίηση του.

Πηγές
-----

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85149474

 |

 |
Το κεντρικό Πάρκο της Τσεμπαρκούλ.
Η **Τσεμπαρκούλ** (ρωσικά: Чебарку́ль‎‎
) είναι πόλη στο όμπλαστ του Τσελιάμπινσκ της Ρωσίας, στα νότια Ουράλια Όρη. 

Βρίσκεται στις όχθες της ομώνυμης λίμνης, 78 χιλιόμετρα δυτικά του Τσελιάμπινσκ, του διοικητικού κέντρου της περιφέρειας. Ο πληθυσμός της πόλης ήταν 42.844 κάτοικοι, σύμφωνα με την απογραφή του 2010 και 41.539 κάτοικοι το 2013.

Ετυμολογία
----------

Το όνομα της λίμνης, αλλά και της ομώνυμης πόλεως, προέρχεται από τα μπασκίρ και τα ταταρικά, δυο τουρκικές γλώσσες, και σημαίνει «όμορφη, πολύχρωμη λίμνη».

Ιστορία
-------

Η πόλη ιδρύθηκε το 1736 ως φρούριο στα σύνορα μεταξύ των εδαφών Ρωσίας και Μπασκίρ και αργότερα εξελίχθηκε σε μεγάλη στάνιτσα, στρατιωτικός καταυλισμός των Κοζάκων. Το φρούριο ιδρύθηκε με την άδεια του Μπασκίρ Ταρχάν Ταϊμάς Σαΐμοφ, ο οποίος ήταν ο ιδιοκτήτης των εκτάσεων αυτών. 

Το 1828 ιδρύθηκε το πρώτο σχολείο με 42 μαθητές.

Ο οικισμός απέκτησε το καθεστώς πόλης το 1951. Το 2011, η πόλη γιόρτασε τα 275 χρόνια από την ίδρυσή της.

Μετεωρίτης στο Τσελιάμπινσκ το 2013
-----------------------------------

### Μετεωρίτης στο Τσελιάμπινσκ το 2013

Τον Φεβρουάριο του 2013, ένας μετεωρίτης εξερράγη στην ατμόσφαιρα της γης και ένα κομμάτι του έπεσε στη λίμνη Τσεμπαρκούλ προκαλώντας μια τρύπα με διάμετρο 6 μέτρα στον πάγο, που καλύπτει τη λίμνη.

Διοικητικό και δημοτικό καθεστώς
--------------------------------

Στο πλαίσιο των διοικητικών διαιρέσεων, η πόλη Τσεμπαρκούλ αποτελεί διοικητικό κέντρο της περιφέρειας, παρόλο που δεν αποτελεί μέρος αυτής.  Ως διοικητική διαίρεση, ενσωματώνεται χωριστά ως **πόλη Τσεμπαρκούλ,** μια διοικητική μονάδα με καθεστώς ίσο με αυτό των περιφερειών. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη Τσεμπαρκούλ ενσωματώνεται ως Αυτόνομος Αστικός Θύλακας (οκρούγκ) Τσεμπαρκούλ.

Κλίμα
-----

Η μέση ετήσια θερμοκρασία στην πόλη είναι 2,7 ° C. Η σχετική υγρασία του αέρα είναι 67,3%.

Κοντά στην λίμνη Τσεμπαρκούλ, η περιοχή ενδείκνυται για εξοχικές κατοικίες. Η καθαρότητα και ξηρότητα του αέρα είναι κατάλληλες για ασθενείς με φυματίωση, γι' αυτό και υπάρχουν σανατόρια γύρω από τη λίμνη.

Μεταφορές
---------

Ο ομοσπονδιακός αυτοκινητόδρομος M5 «Ουράλ» περνά από το νότιο τμήμα της πόλης.

Η πόλη συνδέεται με λεωφορείο με τις πόλεις Τσελιάμπινσκ, Γεκατερίνμπουργκ, μεταξύ άλλων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «26. Численность постоянного населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2018 года». Federal State Statistics Service. Ανακτήθηκε στις 23  Ιανουαρίου 2019.
2. 1 2  *Cities and Towns of Russia Encyclopedia*, p. 510
3. ↑  Resolution #161

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Ρωσικά) Πληροφορίες για την πόλη
* (Ρωσικά) Τοπογραφικοί χάρτες
* (Ρωσικά) Ιστορία του οικόσημου της πόλης
* Επίσημος ιστότοπος της πόλης

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τσεμπαρκούλ** |
Ο **Ναπολέων Κάρολος** (γαλλ. *Napoléon Charles*, 10 Οκτωβρίου 1802 - 5 Μαΐου 1807) από τον Οίκο του Βοναπάρτη ήταν διάδοχος, πρίγκιπας της Ολλανδίας και ανιψιός του Ναπολέοντα Α΄ της Γαλλίας.

Ο Ναπολέων Κάρολος Βοναπάρτης, διάδοχος, πρίγκιπας της Ολλανδίας.

Βιογραφία
---------

Ο *Ναπολέων Λουδοβίκος Κάρολος* ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λουδοβίκου Α΄ της Ολλανδίας (αδελφού του Ναπολέοντα Α΄) και της Ορτάνς ντε Μπωαρναί, κόρης του Αλεξάντρ, Υποκόμη του Μπωαρναί, στρατηγού της Γαλλικής Επανάστασης, και της Ιωσηφίνας Τασέρ ντε Λα Παζρί (μετέπειτα συζύγου του Ναπολέοντα Α΄).

Όταν γεννήθηκε, ο διάσημος θείος του ήταν Πρώτος Ύπατος της Γαλλίας και άτεκνος. Ο Ναπολέων Κάρολος ήταν ο μεγαλύτερος ανιψιός του και εθεωρείτο δυνητικά διάδοχός του. Ωστόσο ασθένησε από κοκίτη και απεβίωσε πριν γίνει 5 ετών. Είχε δύο αδελφούς, τον Λουδοβίκο Β΄ της Ολλανδίας για 12 μέρες (βασ. 1810) και τον Ναπολέοντα Γ΄ της Γαλλίας (βασ. 1852-71).

Τίτλος και εκφώνηση
-------------------

5 Ιουλίου 1806 - 5 Μαΐου 1807: *Η Αυτού Βασιλική Υψηλότητα* ο Βασιλικός Πρίγκιπας της Ολλανδίας.

Πηγές
-----

* Napoleon Bonaparte: A Life, by Alan Schom

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 286943852
* SUDOC: 243691203

 |

 |
Η **Σιλβί Γιούνγκ** (*γαλλικά : Sylvie Jung* ) (Χάβρη, 10 Ιουλίου 1904 - Λέικ Πλάσιντ-Νέα Υόρκη, 15 Δεκεμβρίου 1970 ), ήταν Γαλλίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης. Ήταν γνωστή και με τα επώνυμα των τριών συζύγων της, *Λαφόρ*, *Ενροτίν* και *Βέλτον* (*Lafaurie, Henrotin, Welton*).

Η Γιούνγκ συμμετείχε στο Γαλλικό πρωτάθλημα από το 1928 έως το 1938 ενώ είχε συμμετάσχει πολλές φορές στο τουρνουά του Γουίμπλεντον και στο Αμερικανικό Όπεν. Στο Γαλλικό πρωτάθλημα ήταν δεύτερη το 1933 στο διπλό γυναικών με συμπαίκτρια την Κολέτ Ροζαμπέρ και το 1937 με συμπαίκτρια την Ντόροθι Άντρους. Στο διπλό μεικτό ήταν δεύτερη το 1935 και το 1936 με συμπαίκτη τον Μάρτιν Λεγκέι. Δεύτερη ήταν και στο Αμερικανικό Όπεν το 1937 στο διπλό μεικτό με συμπαίκτη την Ιβόν Πετρά. Δεύτερη ήταν και στο διπλό γυναικών του Γουίμπλεντον το 1934 με συμπαίκτρια την Αντρούς. Το 1937 ήταν πρώτη στο μονό, διπλό και μεικτό του κλειστού πρωταθλήματος των Ηνωμένων Πολιτειών.

Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου το 1934 ήταν πρώτη στο μονό, πρώτη στο διπλό γυναικών με συμπαίκτρια την Ντόροθι Άντρους, και στο διπλό μεικτό δεύτερη με συμπαίκτη τον Ρολάν Ζουρνύ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Roglo*. p=sylvie;n=jung.
2. ↑  Risultati su tennis-histoire.com
3. ↑  «Wimbledon Players Archive – Sylvia Henrotin». *www.wimbledon.com*. AELTC.
4. ↑  «Sports in Brief». *The Evening Independent*. 8 March 1937. .
5. ↑  *Αθλητικά Χρονικά, φύλο 7 Μαίου 1934 Αρχειοθετήθηκε 2021-01-08 στο Wayback Machine.*
Ο **Επίγονος** (**Ἐπίγονος Χαρίου Πεγαμηνός**) της Περγάμου ήταν ο επικεφαλής των γλυπτών της αυλής της δυναστείας των Ατταλιδών στην Πέργαμο στα τέλη του τρίτου αιώνα π.Χ.

Βιογραφία
---------

*Ο Θνήσκων Γαλάτης*, αντίγραφο ενός έργου που αποδίδεται στον Επίγονο, Παλάτσο Αλτέμπς.
Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, ο οποίος προσφέρει τον μοναδικό σωζόμενο κατάλογο των γλυπτών αυτής της σημαντικής σχολής της Περγάμου,  του αποδίδει έργα μεταξύ των γλυπτών στο μνημείο της νίκης που έστησε ο Άτταλος Α' στο ιερό της Αθηνάς στην Πέργαμο για να τιμήσει τη νίκη του επί της κατοίκων της Γαλατίας της Μικράς Ασίας (223 π.Χ.). Μεταξύ των έργων άλλων γλυπτών της Περγάμου, ο Πλίνιος αποδίδει στον Επίγονο έναν αριστοτεχνικό σαλπιγκτή και «το βρέφος που χαϊδεύει λυπημένο τη δολοφονημένη μητέρα του» και την ανδρική φιγούρα στην ομάδα του έργου, που ήταν μέρος της αφιέρωσης του Αττάλου Α΄ στην Πέργαμο. Αυτό ήταν πιθανότατα το πρωτότυπο του μαρμάρινου αντιγράφου που είναι γνωστό στη σύγχρονη εποχή ως *Ο θνήσκων Γαλάτης* (με ένα κυρτό κέλτικο κέρας στο πλάι του), στα Μουσεία Καπιτωλίου, στη Ρώμη.  Το *βρέφος που χαϊδεύει λυπημένο τη δολοφονημένη μητέρα του* «συνδέεται με το έργο «*Νεκρή Αμαζόνα»* στη Νάπολη, αντίγραφο μιας ομάδας που κάποτε ήταν μέρος της μεταγενέστερης, δεύτερης αφιέρωσης του Αττάλου για τη νίκη του επί των Γαλατών, στην Αθήνα. Από σχέδια αυτής της σύνθεσης που έγιναν στην Αναγέννηση, μαθαίνουμε ότι το παιδί αφαιρέθηκε από το μνημείο της Νάπολης κατά τον δέκατο έκτο αιώνα»  Ένα άλλο γλυπτό από το ίδιο μνημείο υπάρχει σε μαρμάρινο αντίγραφο του *Γαλάτη που σκοτώνει τη γυναίκα του και αυτοκτονεί*, που ήταν παλαιότερα στη συλλογή της Βίλας Λουντοβίζι. Οκτώ υπογεγραμμένες βάσεις  από την ακρόπολη της Περγάμου έχουν χάσει τα γλυπτά τους από πολύτιμο μπρούντζο, τα οποία αναμφίβολα κόπηκαν με κόπο για χάρη του μετάλλου και ξαναχτίστηκαν κατά τους χριστιανικούς χρόνους.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  "Αρκετοί καλλιτέχνες έχουν αναπαραστήσει τις μάχες του Αττάλου και του Ευμένη κατά των Γαλατών: Πυρόμαχος, Στρατονικός και Αντίγονος, ο οποίος έγραψε βιβλία για την τέχνη του." *Natural History* 34.84
2. ↑  Inv. No. 747
3. ↑  Seymour Howard, "Henry Blundell's *Sleeping Venus*", *The Art Quarterly* **31**.4, 1968, pp 411–12. Ο Howard περιγράφει έναν *Κοιμώμενο Ερμαφρόδιτο* με θηλάζοντα βρέφη που ευνουχίστηκε, ξανασκαλίστηκε και αποκαταστάθηκε ως Αφροδίτη, χωρίς τα βρέφη.
4. ↑  Οι αφιερωματικές επιγραφές στην Αθηνά έχουν μεταφραστεί από τον Stewart, *op. cit*.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Andrew Stewart, *One Hundred Greek Sculptors: Their Careers and Extant Works (Εκατό Έλληνες Γλύπτες: Η Καριέρα και τα Σωζόμενα Έργα τους)* T.150, T.151 ( Διαδικτυακός τόπος Perseus)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 96202885
* **Europeana**: agent/base/163806
* ULAN: 500074061

 |

 |
Ο **Φιλόξενος** ήταν γραμματικός ο οποίος γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια το α΄ μισό του 1ου π.Χ. αιώνα και ανήκει στην μεταβατική περίοδο της φιλολογίας. Έζησε στη Ρώμη την εποχή του Κικέρωνα, όπου συνδέθηκε με τον Ρωμαίο πολιτικό και συγγραφέα Τερέντιο Βάρρωνα και αναφέρεται στο λεξικό της Σούδας ως συγγραφέας πολλών γραμματικών και ετυμολογικών έργων από τα οποία όμως διασώζονται μόνο κάποια μέρη τους. Αναφέρεται ακόμα ότι συνέγραψε διάφορες πραγματείες για τα Ομηρικά Έπη αλλά και ότι επινόησε ετυμολογικό σύστημα που χρησιμοποιήθηκε για αρκετό διάστημα.

Εργογραφία
----------

Τα έργα του τα οποία αναφέρονται στη Σούδα είναι: *"Περί μονοσυλλάβων ρημάτων", "Περί σημείων των εν τη Ιλιάδι", "Περί των εις μι ληγόντων ρημάτων", "περί μέτρων", "Περί διπλασιασμού", "Περί μέτρων", "Περί της των Συρακουσίων διαλέκτου", "Περί Ελληνισμού", "Περί συζυγιών", "Περί γλωσσών", "Περί των παρ΄ Ομήρω γλωσσών", "Περί της Λακώνων διαλέκτου", "Περί της Ιάδος διαλέκτου, και των λοιπών"**.*

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Φιλόξενος (α' μισό 1ου αι. π.Χ.) - Εκδοτική Αθηνών Α.Ε.». *www.greekencyclopedia.com*. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2017.
2. ↑  *Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή*. Αθήνα: Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 257, τομ. 34.
3. ↑  Lōrentēs, Nikolaos (1 Ιανουαρίου 1837). *Lexikon tōn archaiōn mythologikōn, historikōn kai geōgraphikōn kyriōn onomatōn: chrēsimeuon hōs parartēma pantos Hellēnikou lexikou pros meletēn tōn palaiōn poiētōn kai logographōn*. Kypeiros.
4. ↑  *Syngramma periodikon*. 1 Ιανουαρίου 1875.
5. ↑  Gaisford, Thomas· Kuster, Ludolf (1 Ιανουαρίου 1834). *Suidae Lexicon post Ludolphum Kusterum ad codices manuscriptos recensuit Thomas Gaisford*. Typographeo academico.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 261548342
* LCCN: nr92016759
* ISNI: 0000 0000 7973 0823
* GND: 118594052
* SELIBR: 196881
* SUDOC: 130056669
* BIBSYS: 95004127
* ICCU: CFIV078144

 |

 |
Ο **Χουάν Ραμόν Γκονσάλες δε Μπαλκάρσε** (ισπανικά: Juan Ramón González de Balcarce‎‎, 16 Μαρτίου 1773 – 12 Νοεμβρίου 1836) ήταν Αργεντινός στρατιωτικός ηγέτης και πολιτικός.

Βιογραφία
---------

Ο Χουάν ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός του Αντόνιο Γκονσάλες δε Μπαλκάρσε και του Μάρκος Γκονσάλες δε Μπαλκάρσε. Πολέμησε κατά των Βρετανών το 1807 και στη στρατιωτική εκστρατεία του 1812-1813 στο Άνω Περού υπό τον στρατηγό Μανουέλ Μπελγράνο. Διετέλεσε κυβερνήτης του Μπουένος Άιρες από το 1818 έως το 1820. Υπό την κυβέρνηση του Χουάν Μανουέλ ντε Ρόσας, διετέλεσε υπουργός Άμυνας. Το 1832 εξελέγη και πάλι κυβερνήτης του Μπουένος Άιρες. Στις 11 Οκτωβρίου 1833, η πόλη γέμισε από ανακοινώσεις για μια δίκη εναντίον του Ρόσας. Πολλοί γκαούτσο και φτωχοί έκαναν διαδήλωση στις πύλες του νομοθετικού σώματος, επαινώντας τον Ρόσας και απαιτώντας την παραίτηση του Μπαλκάρσε. Τα στρατεύματα που είχαν οργανωθεί για να αντιμετωπίσουν τη διαδήλωση στασίασαν και προσχώρησαν σε αυτήν. Το νομοθετικό σώμα εγκατέλειψε τελικά τη δίκη, καθαίρεσε τον Μπαλκάρσε και τον αντικατέστησε με τον Χουάν Χοσέ Βιαμόντε. Ο Μπαλκάρσε φυλακίστηκε και πέθανε εξόριστος στο Κονσεπσιόν δελ Ουρουγουάη.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος αρχηγών κράτους της Αργεντινής


1. ↑  «Juan Ramón González Balcarce | Real Academia de la Historia». *dbe.rah.es*. Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2024.
Ο προύχοντας **Στασινός** ήταν ένας από τους επιφανέστερους και πλουσιότερους κατοίκους της Αρκαδίας του 17ου αιώνα με μεγάλη πολιτική ισχύ. Κατά την παράδοση η καταγωγή του ήταν από τους δεσπότες Παλαιολόγους, μάλιστα το όνομα αυτό χρησιμοποιούσε η οικογένεια ως βαπτιστικό. Αναδείχθηκε σε υπολογίσιμο προύχοντα της Άκοβας κατά τα πρώτα έτη της Ενετοκρατίας της Πελοποννήσου (1685-1715) όπου κι έλαβε το αξίωμα του συνδίκου, με το οποίο έγινε γνωστός και ως "Σύντυχος". Το όνομα αυτό έφεραν και οι απόγονοί του οι οποίοι χρίζονταν ως "μοραγιάνηδες" (αγιάνηδες του Μορέως), ακόμη και μετά την απομάκρυνση των Ενετών και την εγκατάσταση των Τούρκων.

Παντρεύτηκε την Κανέλλα Λαμπαρδοπούλου, κόρη ενός από τους πλέον έξοχους προκρίτους της Δημητσάνας του 17ου αιώνα, του Φιλόσοφου Λαμπαρδόπουλου, άνδρα πλουσιότατου και εξαιρετικής υπόληψης μεταξύ των συμπολιτών του. Με τον γάμο αυτόν και την σύνδεση των δυο επιφανών οικογενειών Στασινού-Λαμπαρδόπουλου δημιουργήθηκε ο άξονας συμμαχίας μεταξύ Δημητσάνας-Άκοβας με σπουδαία πολιτική σημασία ο οποίος διατηρήθηκε μακροχρόνια. Μετά τον γάμο ονομάζεται επισήμως πλέον "Στασινός Άκοβας, γαμπρός Φιλοσόφου" και διαθέτη μεγάλη περιουσία καθώς και γαίες στον λεγόμενο "κάμπο της Καρκαλούς", στον άξονα Δημητσάνας-Λαγκαδίων-Άκοβας.

Ο Στασινός με την Κανέλλα απέκτησαν τέσσερις κόρες (Χρυσάφη, Ευγενία, Βενετίτζα, Βελιότα) και τρεις γιους (Παναγιωτάκης, Γιαννάκης, Ασημάκης). Διάδοχος του τίτλου του Συντύχου υπήρξε ο Ασημάκης. Απέκτησε δυο κόρες οι οποίες παντρεύτηκαν δυο επιφανείς γόνους οικογενειών από την Δημητσάνα. Η νεότερη παντρεύτηκε τον Θεοφίλη από την Δημητσάνα οι οποίοι απέκτησαν γιο, τον Αναστάσιο, μετέπειτα Μητροπολίτη Ανανία Θεοφίλη.

Η οικογένεια έκτοτε έλαβε το επώνυμο Στασινόπουλος.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Τάσος Γριτσόπουλος, 1954, "Ο Στασινός της Άκοβας και η οικογένεια Λαμπαρδοπούλου της Δημητσάνης", σελ. 27-30
,
Η φωτογραφία -σε πρώτο πλάνο το άγνωστο αγόρι
Μια από τις πιο εμβληματικές φωτογραφίες της Εξέγερσης στο Γκέτο της Βαρσοβίας και του Ολοκαυτώματος είναι η φωτογραφία που απεικονίζει την παράδοση μιας ομάδας Εβραίων ανδρών, γυναικών και παιδιών, που ήταν κρυμμένη σε μια καρβουναποθήκη, στα γερμανικά στρατεύματα. 

Στο μπροστινό μέρος της φωτογραφίας βρίσκεται ένα μικρό αγόρι με τα χέρια σηκωμένα ψηλά όπως και οι υπόλοιποι Εβραίοι της φωτογραφίας ενώ λίγο πιο πίσω διακρίνεται ο SS-Rottenführer Josef Blösche με το αυτόματο στραμμένο προς το μέρος του παιδιού. Δεν είναι γνωστό το όνομα του αγοριού ούτε κάποιου από τους υπόλοιπους αιχμαλώτους. Μετά τη σύλληψη τους όλοι όσοι απεικονίζονται στη φωτογραφία οδηγήθηκαν αρχικά στην Umschlagplatz και από εκεί στα στρατόπεδα εξόντωσης Μαϊντάνεκ και Τρεμπλίνκα.

Η εν λόγω φωτογραφία θεωρείται σύμβολο των εκατομμυρίων ανθρώπων και κυρίως των παιδιών που χάθηκαν στο Ολοκαύτωμα.
Ο **Στέφαν Σφεντόφσκι** ({{lang-pl|*Stefan Szwedowski*, Πιότρκουφ, 26 Δεκεμβρίου 1891 - Βαρσοβία, 27 Μαΐου 1973) ήταν Πολωνός αναρχοσυνδικαλιστής ακτιβιστής και συμμετέχων στην Εξέγερση της Βαρσοβίας.

Βιογραφία
---------

Τον Οκτώβριο του 1939, ο Σφεντόφσκι ήταν ένας από τους ιδρυτές της Ένωσης Πολωνών Συνδικαλιστών (πολωνικά: *Związek Syndykalistów Polskich*‎‎) και από το 1943 ήταν ο γενικός γραμματέας της. Ήταν επίσης εκπρόσωπος του Συμβουλίου Ζεγκότα για τη βοήθεια των Εβραίων. Από το 1942, οργάνωσε τη μυστική Πολωνική Δυτική Ένωση. Τον Φεβρουάριο του 1944 έγινε αντιπρόεδρος του Συγκεντρωτισμός των Δημοκρατικών, Σοσιαλιστικών και Συνδικαλιστικών Κομμάτων. Πολέμησε στην Εξέγερση της Βαρσοβίας ως υπολοχαγός στις τάξεις της 104ης Διμοιρίας Συνδικαλιστών.

Μετά τον πόλεμο, εργάστηκε μαζί με άλλους συνδικαλιστές στον Εκδοτικό Συνεταιρισμό «Word» στο Λοτζ, ο οποίος λειτούργησε μέχρι το 1948, και στη συνέχεια σε άλλους συνεταιρισμούς εργατών. Το 1950, το Γραφείο Ασφαλείας ανέλαβε ερευνητικά μέτρα εναντίον του Σφεντόφσκι, για να προετοιμάσει μια δίκη για την οργάνωση μιας «συνωμοσίας στην κομμουνιστική ηγεσία κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου». Τον Ιούλιο του 1953 ελήφθη απόφαση για τη σύλληψή του. Ωστόσο, δεν υπάρχουν πληροφορίες για την παραμονή του Σφεντόφσκι στη φυλακή. Το 1973, λίγο πριν από το θάνατο του Σφεντόφσκι, το Υπουργείο Δημόσιας Ασφάλειας σκέφτηκε να λάβει μέτρα για να αναλάβει το αρχείο του συνδικαλιστικού κινήματος που ανήκε.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  psb.34107.1.
2. ↑  *Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων*. js2016920345. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.
3. ↑  *Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων*. js2016920345. Ανακτήθηκε στις 17  Δεκεμβρίου 2022.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 8  Μαρτίου 2021.
5. ↑  Ανακτήθηκε στις 9  Μαρτίου 2021.
6. ↑  Ανακτήθηκε στις 7  Ιανουαρίου 2022.
7. ↑  «Stefan Szwedowski». *Μουσείο Εξέγερσης της Βαρσοβίας* (στα Πολωνικά). Ανακτήθηκε στις 4 Αυγούστου 2022.
8. ↑  Zackiewicz 2013.

Πηγές
-----

* (Πολωνικά) Latos, Tomasz (2014). «Stefan Szwedowski». Στο: Romanowski, Andrzej, επιμ. *Polski Słownik Biograficzny*. **49**. Βαρσοβία: Πολωνική Ακαδημία Επιστημών, σσ. 469–472. ISBN 978-83-63352-25-7. OCLC 931492268.
* (Πολωνικά) Zackiewicz, Grzegorz (2013). *Syndykalizm w polskiej refleksji i rzeczywistości politycznej I połowy XX wieku*. Κρακοβία: Wydawnictwo Avalon T. Janowski. ISBN 978-83-7730-088-6.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Πόλεμος
* Πύλη:Πολωνία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 300854191
* ISNI: 0000 0004 0846 3042
* NKC: js2016920345

 |

 |
Η **Αγία Πολυξένη** είναι αγία της Ορθόδοξης και της Καθολικής Εκκλησίας.
Συνεορτάζεται με την αδελφή της Αγία Ξανθίππη στις 23 Σεπτεμβρίου και από τις δυο Εκκλησίες.

Ήταν Ισπανικής καταγωγής και έζησε στα μέσα του πρώτου αιώνα μετά Χριστόν επί Κλαύδιου Α' (41-54 μ.Χ.). Άκουσε το κήρυγμα του Αποστόλου Πέτρου και του Αποστόλου Φιλίππου στην Ελλάδα και έγινε μαθήτρια του Αποστόλου Ανδρέα, ο οποίος και την βάπτισε. Στην Ισπανία έζησε το υπόλοιπο της ζωής της μαζί με την αδελφή της Ξανθίππη, κηρύττοντας την πίστη του Χρίστου και επιτελώντας πολλά θαύματα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Οι άγιες Ξανθίππη και Πολυξένη*, diakonima.gr, 23 Σεπτεμβρίου 2010
2. ↑  Οσίες Ξανθίππη και Πολυξένη, Ορθόδοξος Συναξαριστής
3. ↑  «Ὁσίες Ξανθίππη καὶ Πολυξένη (23 Σεπτεμβρίου), Ιερά Μητρόπολις Κυθήρων, imkythiron.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2021.
Για ομώνυμα λήμματα, δείτε: Χάρων.  

Ο **Χάρων ο Ναυκρατίτης** ήταν ιστορικός της ελληνιστικής εποχής. 

Σύμφωνα με την Σούδα έγραψε:   
 - ένα έργο για την γενέτειρά του Ναύκρατη   
 - έναν κατάλογο των βασιλέων διαφόρων εθνών   
 - την ιστορία των ιερέων της Αιγύπτου και των σημαντικών γεγονότων που συνέβησαν στην εποχή τους, καθώς και κάποιες άλλες σχετικές με την Αίγυπτο πραγματείες.   

Όλα τα έργα του Χάροντα του Ναυκρατίτη έχουν ολοκληρωτικά χαθεί.

Ορισμένοι σύγχρονοι φιλόλογοι υποθέτουν ότι ο Χάρων ο Ναυκρατίτης ήταν το ίδιο πρόσωπο με τον *Χάροντα* (ή *Χάρη*) που αναφέρεται από μεταγενέστερους αρχαίους συγγραφείς ως φίλος και σχολιαστής έργων του Απολλώνιου του Ρόδιου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Perseus Project*. catalog.perseus.tufts.edu/catalog/urn:cite:perseus:author.356. Ανακτήθηκε στις 3  Ιανουαρίου 2020.
2. ↑  (Γερμανικά) *Κατάλογος της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γερμανίας*. d-nb.info/gnd/102384703. Ανακτήθηκε στις 3  Ιανουαρίου 2020.
3. ↑  *Λεξικό Σουίδα*, λήμμα: "Χάρων ο Ναυκρατίτης".
4. ↑  G. W. Mooney, *Commentary on Apollonius: Argonautica*, Λονδίνο, 1912.
5. ↑  Κάποιοι άλλοι όμως ταυτίζουν τον σχολιαστή αυτόν Χάροντα ή Χάριν με τον Χάροντα τον Καρχηδόνιο.   
 (W. Smith, *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, "Charon of Naucratis", τόμ. 1, σελ. 690. )

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 66855976
* GND: 102384703

 |

 |