recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Ιωάννης** ή **Ζαν Ερμάν** (*Johannis* ή *Johann* ή *Jean Hermann*) (\* 31 Δεκεμβρίου 1738 Μπαρ (Barr), † 4 Οκτωβρίου 1800 Στρασβούργο) ήταν Γάλλος φυσιοδίφης, γιατρός και ζωολόγος.

Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου από όπου, το 1763, έλαβε τον τίτλο του διδάκτορα με την διατριβή *Cardamomi historiam et vindicias*. Το 1969 διορίστηκε καθηγητής ιατρικής στη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Στρασβούργου, και το 1778 καθηγητής φιλοσοφίας. Τελικά, το 1778, έλαβε την έδρα της Φυσικής ιστορίας και Ιατρικής. Όταν ιδρύθηκε η σχολή ιατρικής το 1796, έγινε καθηγητής της βοτανικής και φαρμακογνωσίας. Δίδασκε σε τρεις γλώσσες -γερμανικά, λατινικά και γαλλικά.

Σημαντικότερο του έργο θεωρείται το *Tabula affinitatum animalium : olim academico specimine edita nunc uberiore commentario illustrata cum annotationibus ad historiam naturalem animalium augendam facientibus* (Πίνακας σχέσεων των ζώων)(1783). Το *Observationes zoologicae quibus novae complures* εκδόθηκε μετά τον θάνατό του, το 1804. Ο Δήμος Στρασβούργου εξαγόρασε 1804 τις συλλογές (ορυκτολογικές, ζωολογικές και άλλες) και τα έργα του Ζαν Ερμάν, για λογαριασμό του Ζωολογικού Μουσείου του Στρασβούργου όπου και εκτίθενται.

Περιέγραψε πρώτος την μεσογειακή φώκια το 1779. Προς τιμήν του Ερμάν ονομάστηκε η μεσογειακή χελώνα (*Testudo hermanni*) καθώς ο ολότυπος προερχόταν από την συλλογή του.

Κέρινο ομοίωμα του Ζαν Ερμάν μέσα στο εργαστήριό του στο *Ζωολογικό Μουσείο του Στρασβούργου*

Έργα
----

* Το πλήρες έργο ***Tabula affinitatum animalium*** (Στρασβούργο 1783) ελεύθερο για ανάγνωση στα λατινικά
* Το πλήρες έργο ***Observationes zoologicae*** (Στρασβούργο 1804) ελεύθερο για ανάγνωση στα λατινικά

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2014.
2. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb10273713z. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
3. ↑  (Αγγλικά) *SNAC*. w64t78kx. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 44288145
* LCCN: nr00014112
* ISNI: 0000 0000 4659 0414
* GND: 116738928
* SUDOC: 094832854
* BNF: cb10273713z (data)
* Botanist: Herrm.

 |

 |
Η **Ιουνία Καλβίνα**, λατιν.: *Junia Calvina* ήταν μια Ρωμαία ευγενής, που έζησε τον 1ο αι. μ.Χ.

Βιογραφία
---------

Η κόρη της Aιμιλία Λεπίδα και του Mάρκο Ιούνιο Σιλανό Τορκουάτο, υπάτου το 19, η Ι. Καλβίνα ανήκε σε δύο οίκους πατρικίων: το *γένος των Αιμιλίων* και το *γένος των Ιουνίων* αντίστοιχα. Ήταν επίσης η δισεγγονή του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Αυγούστου από την πλευρά της μητέρας της, που ήταν της Αυτοκρατορικής οικογένειας. Ως εκ τούτου, συγγένευε επίσης εξ αίματος με το *γένος των Ιουλίων*, την αριστοκρατική οικογένεια του Ρωμαίου δικτάτορα Ιουλίου Καίσαρα. Ο Τάκιτος αποκαλεί την Καλβίνα *εορταστικό κορίτσι* (festivissima puella) και ο Αυτοκράτορας Βεσπασιανός, σε ένα από τα αστεία του, την αναφέρει ότι ζούσε το 79 μ.Χ.  Ο Σενέκας την περιγράφει ως «την πιο διάσημη από όλες τις γυναίκες (αυτή που όλες αποκαλούσαν Αφροδίτη).» 

Η Καλβίνα παντρεύτηκε τον Λεύκιο Βιτέλλιο, τον αδελφό του Aύλου Βιτέλλιου, τον 1ο αι. μ.Χ. Παρά τη συγγένεια -ή μάλλον λόγω της συγγένειας- αίματος με τον πρώτο Αυτοκράτορα της Ρώμης, η στενή οικογένεια της Καλβίνας διωκόταν συχνά από τους συγγενείς τους, ιδιαίτερα τους κατ' αρχήν απόγονους της Λιβίας Δρουσίλλας, τρίτης συζύγου του Αυγούστου και πρώτης Ρωμαίας αυτοκράτειρας. Η Καλβίνα και ο Βιτέλλιος χώρισαν το 49 μ.Χ. μετά από ισχυρισμούς για αιμομιξία με τον μικρότερο αδελφό της, Λεύκιο Ιούνιο Σιλανό Τορκουάτο, ο οποίος αναγκάστηκε να αυτοκτονήσει λίγο αργότερα. Την ίδια χρονιά, ο Καλβίνα εξορίστηκε από τη Ρώμη από τον Αυτοκράτορα Κλαύδιο, για να ανακληθεί μια δεκαετία αργότερα από τον διάδοχό του, Νέρωνα.

Με την αυτοκτονία του Νέρωνα το 68 μ.Χ. η δυναστεία των Ιουλίων-Κλαυδίων κατέρρευσε και έδωσε τη θέση της στον Ρωμαϊκό εμφύλιο πόλεμο, γνωστό ως Έτος των Τεσσάρων Αυτοκρατόρων. Μέχρι τότε η Καλβίνα ήταν ένας από τους λίγους εναπομείναντες απογόνους του Αυγούστου, που επέζησαν από την πτώση της πρώτης Αυτοκρατορικής δυναστείας της Ρώμης.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Tacitus. Annals, Book XII, paragraph 4; Suetonius, Vespasian, paragraph 23
2. ↑  Seneca, Apocolocyntosis, paragraph 8.
Η **Ελληνική Αεραθλητική Ομοσπονδία** (ΕΛ.Α.Ο.) είναι ο φορέας που είναι υπεύθυνος για τα αθλήματα της αεράθλησης στην Ελλάδα.

Ιδρύθηκε το 1928 με την ονομασία «Κεντρική Αεροπορική Επιτροπή» (Κ.Α.Ε.). Συνδέθηκε επίσης με τη Διεθνή Αεροναυτική Ομοσπονδία (F.A.I.). Έπειτα, το 1931 η Κεντρική Αεροπορική Επιτροπή συγχωνεύθηκε με την Αεροπορική Ένωση Αθηνών παίρνοντας την ονομασία «Αερολέσχη Ελλάδος» (ΑΛ.Ε.).

Το 1934 η Κεντρική Αεροπορική Επιτροπή καταργήθηκε, ενώ το 1937 η Αερολέσχη Ελλάδος μετονομάστηκε σε «Βασιλική Αερολέσχη Ελλάδος» (Β.ΑΛ.Ε.). Το 1972 πήρε την ονομασία «Εθνική Αερολέσχη Ελλάδος» (Ε.ΑΛ.Ε.). Το 1999, η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού παρείχε ειδική αθλητική αναγνώριση στο σωματείο, το οποίο λειτούργησε έκτοτε ως αθλητική ομοσπονδία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Η Ελληνική Αεραθλητική Ομοσπονδία στο ert.gr – Συνέντευξη του ΓΓ της ΕΛΑΟ Αντώνη Παπαδόπουλου[*νεκρός σύνδεσμος*] ΕΡΤ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Η **Ευδοξία Επιφανεία** ήταν κόρη του Βυζαντινού αυτοκράτορα Ηράκλειου και της πρώτης συζύγου του, Φαβίας Ευδοκίας. Το όνομά της σαφώς δόθηκε προς τιμήν της πατρικής γιαγιάς της.

Παιδική ηλικία
--------------

Η μητέρα της, η αυτοκράτειρα Ευδοκία, πέθανε τον Αύγουστο του 612, λίγο μετά τη γέννηση του γιου της Ηράκλειου Κωνσταντίνου. Επειδή υπήρχε η ανάγκη μιας αυτοκράτειρας, η Επιφανεία στέφθηκε Αυγούστε με το όνομα Ευδοκίας (προφανώς στη μνήμη της μητέρας της) στις 4 Οκτωβρίου του ίδιου έτους στην τρυφερή ηλικία των 15 μηνών. Η τελετή έλαβε χώρα στην Εκκλησία του Αγίου Στεφάνου στο Μέγα Παλάτιον και πραγματοποιήθηκε από τον πατριάρχη. Όπως οι αδελφοί και οι αδελφές της από τη μητριά της Μαρτίνα, η Επιφανεία φαίνεται να έχει συνοδεύσει τον πατέρα και τη μητριά της σε εκστρατεία.

Γάμος
-----

Κατά τη διάρκεια των απαιτήσεων της περσικής εκστρατείες του, ο Ηράκλειος ήταν σε απελπιστική ανάγκη από συμμάχους, και το 626 πρότεινε την κόρη του Επιφανεία ως κατάλληλη νύφη για τον διοικητή του Καζάρ Ζιεμπέλ. Σύμφωνα με τον Θεοφάνη, ο Ζιεμπέλ έδωσε στον Ηράκλειο 40.000 στρατιώτες. Ο Νικηφόρος καταγράφει πως για να διασφαλιστεί η πίστη του χαγάνου, ο ίδιος προχώρησε έπειτα να του προσφέρει την κόρη του, δείχνοντάς του ένα πορτρέτο της Ευδοκίας, της «Ρωμαίας Αυγούστας» της οποίας η ομορφιά, εντυπωσίασε τόσο πολύ τον Ζιεμπέλ που την ερωτεύτηκε. Ο γάμος έλαβε χώρα στο το 629. Τη στιγμή του γάμου Κωνσταντίνου με την εξαδέλφη του, Γρηγορία, η Ευδοκία είχε αποσταλεί στο νέο σπίτι της στη Χαζαρία, με επίκεντρο γύρω από την περιοχή του κάτω Βόλγα. Ωστόσο, είχε γλιτώσει αυτό το σχετικά απλό τρόπο ζωής και όταν μαθεύτηκε ότι ο Ζιεμπέλ πέθανε, ο Ηράκλειος διέταξε την επιστροφή της. Η Ευδοκία μπορεί να είχε πεθάνει πριν από το τέλος της δεκαετίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Eudoxia Epiphania  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η περιοχή της Αιτωλοακαρνανίας κατά την αρχαιότητα
Οι **Δόλοπες** ήταν αρχαίο πρωτοελληνικό φύλο εγκατεστημένο γύρω από την οροσειρά των Αγράφων στην κεντρική Ελλάδα. Η περιοχή εγκαταστάσεώς τους ονομαζόταν Δολοπία και περιελάμβανε μία σημαντική έκταση με κέντρο το νοτιοανατολικό τμήμα του σημερινού νομού Καρδίτσας και το βόρειο τμήμα του νομού Ευρυτανίας. Κύρια πόλη τους ήταν η Κτιμένη, που βρισκόταν στη θέση του σημερινού χωριού Ρεντίνα Καρδίτσας. 

Οι Δόλοπες ήταν συγγενικό φύλο των Αιτωλών, με τους οποίους συνόρευαν στα νότια. Παρακλάδι τους ήταν οι Δρύοπες οι οποίοι ήταν εγκατεστημένοι λίγο νοτιότερα, στην περιοχή της μετέπειτα Δωρίδας και διασκορπίστηκαν μετά την κάθοδο των Δωριέων. Άλλα συγγενικά φύλα των Δολόπων με τα οποία είχαν κοινή ιστορία ήταν οι Αγραίοι, οι Απεραντοί και οι Αθαμάνες οι οποίοι ήταν εγκατεστημένοι στα βόρεια του σημερινού νομού Αιτωλοακαρνανίας. Συχνά αναφέρονται και αυτοί ως Δόλοπες.

Ιστορία
-------

Οι Δόλοπες φαίνεται πως μέχρι και τον 6ο αιώνα π.Χ. παρέμεναν αυτόνομοι. Ανήκαν στην Δελφική Αμφικτυονία και εκπροσωπούνταν στο αμφικτυονικό συνέδριο με δύο ψήφους. Από τον 6ο αιώνα βρίσκονταν για μεγάλες περιόδους υπό την εξουσία των ισχυρότερων γειτόνων τους, αρχικά των Θεσσαλών και αργότερα των Αιτωλών. Το 374 π.Χ. υποτάχθηκαν στον τύραννο των Φερών Ιάσονα. Τα χρόνια που ακολούθησαν υποτάχθηκαν στους Μακεδόνες και στη συνέχεια έγιναν μέρος της Αιτωλικής Συμπολιτείας μέχρι τη Ρωμαϊκή κατάκτηση το 168 π.Χ.. Όπως αναφέρει ο Παυσανίας οι Δόλοπες είχαν εξαφανιστεί ως λαός κατά τον 2ο αιώνα μ.Χ..

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Φουρνάς Αγράφων, Ιστορία
* Σμόκοβο Καρδίτσας, οι Δόλοπες
Ο **Ευάγγελος Μαλέσιος** του Νικολάου (γενν. 12 Ιανουαρίου 1951) είναι Έλληνας πολιτικός που διετέλεσε βουλευτής και υφυπουργός.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε στο Πολύδωρο Ιωαννίνων. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και εργάστηκε ως ιατρός-πνευμονολόγος. Υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ το 1974, και διετέλεσε μέλος της Επιτροπής Νεολαίας και του Τομέα Επιστημόνων του Κινήματος.

Από το 1987 μέχρι το 1989 ήταν γραμματέας Οργανωτικού του ΠΑΣΟΚ.

Εκλέχθηκε βουλευτής Ιωαννίνων με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 1993, 1996 και 2000. Ήταν βασικό στέλεχος της ομάδας των «λοχαγών» που το 1996 υποστήριξε τον Κώστα Σημίτη στη διαδοχή του Ανδρέα Παπανδρέου.

Τον Οκτώβριο του 2001 διορίστηκε υφυπουργός Δημόσιας Τάξης, αλλά παραιτήθηκε από τη θέση αυτή τον Απρίλιο του 2003 μετά το δυστύχημα στα Τέμπη με τους 21 μαθητές και μετά από συνεχείς επιθέσεις του εκδότη Γιώργου Κουρή, που εκείνη την περίοδο είχε στοχοποιήσει όλους τους υποστηρικτές του Κώστα Σημίτη στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Ο Σημίτης εξοργισμένος έστειλε το ΣΔΟΕ στον Κουρή τον Μάιο του 2003.

Παραπομπές
----------

1. ↑  281b6b95-c889-4439-b624-eaea3f3e9288. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
2. ↑  Βουλή των Ελλήνων. 281b6b95-c889-4439-b624-eaea3f3e9288. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
3. 1 2  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Φεβρουαρίου 2004. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2016.
4. ↑  Τα Νέα, 5 Μαΐου 2003
Ο **Ευάγγελος Δασκαλάκης** (1902 - 1973) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στα Περιβόλια Ρεθύμνου, γιος του Γεωργίου Δασκαλάκη. Πολέμησε στη Μικρά Ασία και ανέπτυξε αντιστασιακή δράση κατά την περίοδο της Κατοχής. Συνελήφθη και φυλακίστηκε από τους Ναζί και κατάφερε να γλιτώσει την εκτέλεση. Εξελέγη με την Εθνική Πολιτική Ένωση (Κόμμα Βενιζελικών Φιλελευθέρων) το 1946 με 4.514 ψήφους. Στην κυβέρνηση Μαξίμου υπηρέτησε ως υφυπουργός Γενικός Διοικητής Κρήτης από τις 31 Ιανουαρίου 1947 ως τις 17 Φεβρουαρίου 1947.

Επανεξελέγη βουλευτής με τον κόμμα των Φιλελευθέρων το 1950 και το 1951.

Εξάσκησε το λειτούργημα του ιατρού ως το 1964 και βοηθούσε τους ασθενείς του χωρίς να ζητά χρήματα.
Υπηρέτησε ως Δήμαρχος Ρεθύμνου από το 1964 ως την παύση του από τη χούντα, στις 31 Δεκεμβρίου 1967.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Ιστορικό Δήμου και Δημαρχίας Ρεθύμνης, δικτυακός τόπος Δήμου Ρεθύμνης.
2. ↑  ««Κυβέρνησις Δημητρίου Μαξίμου Από 24.1.1947 έως 29.8.1947»». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2015.
3. ↑  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 61, αρ. 245).(pdf)
Ο **Ευάγγελος Χαραλ. Κουρτίδης** (Δαφνώνας Ξάνθης, 12 Μαρτίου 1929 - Αλεξανδρούπολη, 16 Σεπτεμβρίου 2013) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, βουλευτής Ξάνθης από το 1989 ως το 1996 με τη Νέα Δημοκρατία.

Πολιτική καριέρα
----------------

Οι γονείς του ήταν πρόσφυγες από τον Πόντο και καπνοπαραγωγοί. Σπούδασε Νομικά στο ΑΠΘ και Οικονομικές Επιστήμες στην ΑΣΟΕΕ (με υποτροφία). Υπήρξε στενός συνεργάτης του Αλέκου Μπαλτατζή και έμεινε γνωστός για την προσφορά του στο αγροτικό και στο συνεταιριστικό κίνημα. Ήταν πρόεδρος της Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Ξάνθης επί τρεις δεκαετίες και πρόεδρος πολλών συνεταιριστικών οργανώσεων, όπως οι ΣΕΚΑΠ, η Συνεταιριστική Ένωση Καπνοπαραγωγών Ελλάδας (ΣΕΚΕ) κλπ. Με δική του πρωτοβουλία ιδρύθηκε το Κοινό Ταμείο Συμβολαίων, που αποσκοπούσε στη στήριξη των νέων δικηγόρων.

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής με τη ΝΔ στις εκλογές του Ιουνίου του 1989 και επανεξελέγη λίγους μήνες αργότερα, στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1989. Για τελευταία φορά εξελέγη στις εκλογές του 1993. 

Απεβίωσε το Σεπτέμβριο του 2013 στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο της Αλεξανδρούπολης. Ήταν παντρεμένος, με 2 παιδιά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  63a91314-0571-4259-b375-16ccd8e364a6. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
2. 1 2  Εκατοντάδες πολίτες είπαν το τελευταίο αντίο στον Βαγγέλη Κουρτίδη, Μαχητής, 17-9-2013.
3. ↑  Σύντομο βιογραφικό, Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, εκλογές 1996.
4. ↑  Απεβίωσε ο πρώην βουλευτής Ξάνθης Ευάγγελος Κουρτίδης, 16-9-2013.
5. ↑  Κοινοβουλευτική θητεία Ευάγγελου Χ. Κουρτίδη στον ιστότοπο της Βουλής των Ελλήνων.
Το **Ελληνορθόδοξο νεκροταφείο στο Σισλί** (στα τουρκικά: *Şişli Rum Ortodoks Mezarlığı*) είναι χριστιανικό νεκροταφείο στην Κωνσταντινούπολη. 

Δημιουργήθηκε το 1859 και σ’ αυτό είναι θαμμένοι εκτός από Έλληνες και ορθόδοξοι Ρώσοι, Σέρβοι, Βούλγαροι, Άραβες και Τούρκοι. Μεταξύ άλλων στο Ελληνορθόδοξο νεκροταφείο στο Σισλί είναι θαμμένος ο εθνικός ευεργέτης Γεώργιος Ζαρίφης και ο μεγαλεμπορος και αγωνιστής του 1821 Δημήτριος Δημητρακόπουλος. Ο ναός του νεκροταφείου είναι αφιερωμένος στην Μεταμόρφωση του Σωτήρος. Σύμφωνα με μια επιγραφή χτίστηκε το 1888 με έξοδα των γιων του Schilizzi Stephanovik. 

Κατά τα Σεπτεμβριανά, συμμορίες κατέστρεψαν σταυρούς και αγάλματα στο νεκροταφείο, βανδάλισαν τους τάφους και σκόρπισαν τα οστά των νεκρών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Μαρτίου 2018. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2018.
Ο **Ζούλιο Σέζαρ Σάντος Κορέια** (*Júlio César Santos Correa*, γενν. 18 Νοεμβρίου 1978), ή απλά Ζούλιο Σέζαρ, είναι Βραζιλιάνος πρώην ποδοσφαιριστής, με μακρά θητεία στα ευρωπαϊκά γήπεδα.

Σταδιοδρομία
------------

Ο Ζούλιο Σέζαρ γεννήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 1978 στο Σάο Λουίς της Βραζιλίας. Ξεκίνησε την καριέρα του από τη CD Marathon στις Ονδούρες, συνεχίζοντας για τρία χρόνια στην ισπανική Ρεάλ Βαγιαδολίδ.

Τη σεζόν 1999/00 η Ρεάλ Μαδρίτης τον απέκτησε και κατέκτησε μαζί της το UEFA Champions League.
Η ιταλική Μίλαν,η ισπανική Ρεάλ Σοσιεδάδ, η Μπενφίκα και η Αούστρια Βιέννης ήταν οι επόμενοι σταθμοί της φθίνουσας πορείας της καριέρας του.
Τη σεζόν 2004/05 αγωνίστηκε στη Μπόλτον όπου οι επιδόσεις του στο γήπεδο ήταν απογοητευτικές.Την επόμενη σεζόν μεταπήδησε στη μεξικανική Τίγκρες όπου ξαναβρήκε καλό αγωνιστικό επίπεδο δίνοντας έτσι την αφορμή στον Ολυμπιακό να τον εντάξει στο δυναμικό του τον Ιούλιο του 2006 ύστερα από ένα μικρό μεταγραφικό σίριαλ.

Με την ομάδα του Ολυμπιακού επέδειξε τον πρώτο χρόνο σταθερότητα και χωρίς να εντυπωσιάσει αναδείχθηκε σε απαραίτητο και αναντικατάστατο αμυντικό με την ευχέρεια μάλιστα να σκοράρει κυρίως με το κεφάλι.Κατά το δεύτερο χρόνο της παρουσίας του στο λιμάνι η απόδοση του έπεσε με αποτέλεσμα να μην ανανεωθεί το συμβόλαιό του.

Τίτλοι
------

* **1 ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λινγκ** (2000)
* **1 Πρωτάθλημα Αυστρίας** (2003)
* **1 Κύπελλο Αυστρίας** (2003)
* **2 Πρωταθλήματα Ελλάδας** (2007, 2008)
* **1 Κύπελλο Ελλάδας** (2008)
* **1 Σούπερ Καπ Ελλάδας** (2007)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Júlio César Transfermarkt.co.uk
2. 1 2 3  Ζούλιο Σέζαρ, επί δύο... INewsgr.com[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  Ζούλιο Σέζαρ Σάντος Κορέια 2006-2008 Sport24.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |
Επίδειξη, με ράβδους Cuisenaire, της ανεπάρκειας του αριθμού 8
Στη θεωρία αριθμών **ελλιπής αριθμός** (αγγλικά: *deficient* ή *defective number*‎) είναι ένας αριθμός ν για τον οποίο το άθροισμα των διαιρετών του είναι μικρότερο από 2ν. Αντίστοιχα, είναι ένας αριθμός για τον οποίο το άθροισμα των κατάλληλων διαιρέτων του (ή άθροισμα ομαλών διαιρετών) είναι μικρότερο από ν. Για παράδειγμα, οι κατάλληλοι διαιρέτες του 8 είναι 1, 2 και 4 και το άθροισμά τους είναι μικρότερο από 8, άρα το 8 είναι ανεπαρκής.

Δηλώνοντας με *σ*(ν) το άθροισμα των διαιρετών, η τιμή 2ν − *σ*(ν) ονομάζεται **ανεπάρκεια** του αριθμού. Όσον αφορά το άθροισμα *s*(ν), η ανεπάρκεια είναι ν − *s*(ν).

Παραδείγματα
------------

Οι πρώτοι ανεπαρκείς αριθμοί είναι

1, 2, 3, 4, 5, 7, 8, 9, 10, 11, 13, 14, 15, 16, 17, 19, 21, 22, 23, 25, 26, 27, 29, 31, 32, 33, 34, 35, 37, 38, 39, 41, 43, 44, 45, 46, 47, 49, 50, ... (ακολουθία A005100 στην OEIS)
Για παράδειγμα, σκεφτείτε τον αριθμό 21. Οι κατάλληλοι διαιρέτες του είναι το 1, το 3 και το 7 και το άθροισμά τους είναι 11. Επειδή το 11 είναι μικρότερο από το 21, ο αριθμός 21 είναι ανεπαρκής. Η ανεπάρκειά του είναι 2 × 21 - 32 = 10.

Ιδιότητες
---------

Δεδομένου ότι το άθροισμα των διαιρετών των πρώτων αριθμών είναι ίσο με 1, όλοι οι πρώτοι αριθμοί είναι ανεπαρκείς. Γενικότερα, όλοι οι περιττοί αριθμοί με έναν ή δύο διακριτούς πρώτους παράγοντες είναι ανεπαρκείς. Από αυτό προκύπτει ότι υπάρχουν απείρως πολλοί περιττοίανεπαρκείς αριθμοί. Υπάρχει επίσης ένας άπειρος αριθμός άρτιων ανεπαρκών αριθμών καθώς όλες οι δυνάμεις των δύο είναι (1 + 2 + 4 + 8 + ... + 2*x*-1 = 2*x* - 1).

Γενικότερα, όλες οι πρώτες δυνάμεις {\displaystyle p^{\kappa }}είναι ανεπαρκείς επειδή οι μόνοι κατάλληλοι διαιρέτες τους είναι {\displaystyle 1,p,p^{2},\dots ,p^{\kappa -1}} το οποίο αθροίζει σε {\displaystyle {\frac {p^{\kappa }-1}{p-1}}}, που είναι το πολύ {\displaystyle p^{k}-1}

Όλοι οι κατάλληλοι διαιρέτες των ανεπαρκών αριθμών είναι ανεπαρκείς. Επιπλέον, όλοι οι κατάλληλοι διαιρέτες των τέλειων αριθμών είναι ανεπαρκείς.

Υπάρχει τουλάχιστον ένας ανεπαρκής αριθμός στο διάστημα {\displaystyle [n,n+(\log n)^{2}]} για αρκετά μεγάλες τιμές του ν.

Σχετικές έννοιες
----------------

Στενά συνδεδεμένοι με τους ανεπαρκείς αριθμούς είναι οι τέλειοι αριθμοί με *σ*(ν) = 2ν, και υπερτέλειοι αριθμοί με *σ*(ν) > 2ν. Οι φυσικοί αριθμοί ταξινομήθηκαν αρχικά ως ανεπαρκής, τέλειοι ή άφθονοι από τον Νικόμαχο στο *Introductio Arithmetica* (περίπου το 100 μ.Χ.).

Δείτε επίσης
------------

* Σχεδόν τέλειος αριθμός
* Φιλικός αριθμός
* Κοινωνικός αριθμός
* Υπερπληθής αριθμός

Bιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

 

1. ↑  Sándor et al (2006) p.108

* Sándor, József, επιμ. (2006). *Handbook of number theory I*. Dordrecht: Springer-Verlag. ISBN 1-4020-4215-9.

Eξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* The Prime Glossary: Deficient number
* Weisstein, Eric W. "Deficient Number" από το MathWorld.
*
Ο **Ιωάννης N. Κανναβός** (1867 - 29 Απριλίου 1953) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής, γερουσιαστής και υπουργός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στη Σπερχειάδα της Φθιώτιδας και ήταν γιος του Νικολάου Κανναβού, από οικογένεια αγωνιστών του 1821. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και εργάστηκε ως δικηγόρος. Ήταν ιδρυτικό στέλεχος του Κόμματος Φιλελευθέρων και στενός συνεργάτης του Ελευθερίου Βενιζέλου. Εξελέγη βουλευτής Ναυπακτίας το 1895, το 1902, το 1905, το 1906, το 1923 και το 1928 με τους Φιλελευθέρους και επανεξελέγη βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας τον Αύγουστο του 1910, τον Νοέμβριο του 1910, το 1911, το 1912, τον Μάιο του 1915, το 1924, και 1926 και γερουσιαστής το 1932.

Υπηρέτησε ως υπουργός Ναυτικών στην κυβέρνηση Βενιζέλου από τον Ιανουάριο ως τον Μάρτιο του 1924 και Συγκοινωνίας στην κυβέρνηση Καφαντάρη από τον Φεβρουάριο του 1924 ως τον Μάρτιο της ίδιας χρονιάς.

Στην κυβέρνηση Βενιζέλου χρημάτισε υπουργός Γεωργίας, από τις 4 Ιουλίου 1928 ως τις 7 Ιουνίου 1929  και υπουργός Γενικός Διοικητής Θεσσαλονίκης στην επόμενη κυβέρνηση Βενιζέλου (και Γενικός Διοικητής Μακεδονίας από τις 29 Αυγούστου 1924 ως τις 27 Οκτωβρίου 1925).

Απεβίωσε στις 29 Απριλίου 1953.

Ήταν ο τελευταίος γόνος της οικογένειας των Κανναβαίων της Λομποτινάς.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  ΑΝΩ ΧΩΡΑ ΝΑΥΠΑΚΤΙΑΣ – Συλλογος Απανταχού Ανωχωριτών Αρχειοθετήθηκε 2016-09-10 στο Wayback Machine. Καναβαίοι, ανάκτηση 29-5-2016.
2. ↑  Ιστορία της οικογένειας των Κανναβαίων
3. ↑  Μητρώο πληρεξουσίων, γερουσιαστών και βουλευτών 1822-1935, Αθήνα 1986, Βουλή των Ελλήνων, σελ. 112 (αριθμ. 611) (pdf)
4. ↑  Ανδρέας Γ. Δημητρόπουλος (2004). *Οι Ελληνικές Κυβερνήσεις 1843-2004* (PDF). Αθήνα. σελ. 68. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 12 Αυγούστου 2011.
5. ↑  ««Κυβέρνησις Ελευθερίου Βενιζέλου, Από 4.7.1928 έως 7.6.1929»». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Σεπτεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2016.
6. ↑  Κλεπά Ναυπακτίας
Η ***Εγκυκλοπαίδεια της Κίνας*** (κινεζικά: 中国大百科全书, πινγίν: Zhōngguó Dà Bǎikē Quánshū, Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Κίνας) είναι η πρώτη μεγάλη σύγχρονη εγκυκλοπαίδεια στην Κινεζική γλώσσα. Η προετοιμασία ξεκίνησε το 1978. Δημοσιεύθηκε από τον Εκδοτικό Οίκο της Εγκυκλοπαίδειας της Κίνας, και εκδιδόταν σε ένα τόμο κάθε φορά, ξεκινώντας με ένα τόμο για την αστρονομία το 1980. Ο τελευταίος τόμος ολοκληρώθηκε το 1993. Αποτελείται από 74 τόμους, με περισσότερα από 80.000 λήμματα. Η εγκυκλοπαίδεια περιείχε 66 θέματα (μερικά θέματα καταλαμβάνουν πάνω από ένα τόμο), οι οποίοι καταλογίζονταν με το πινγίν όπως και πολλά σύγχρονα Κινέζικα λεξικά. Μια έκδοση στα Ουιγουρικά  δημοσιεύθηκε το 2015.

Μια έκδοση CD-ROM και μια συνδρομητική διαδικτυακή έκδοση είναι επίσης διαθέσιμη. Μια δεύτερη και πιο συνοπτική έκδοση του έργου δημοσιεύθηκε το 2009. Η τρίτη διαδικτυακή έκδοση υπολογίζεται να κυκλοφορήσει και να δημοσιευθεί στο τέλος του 2018, η οποία θα είναι είναι χωρίς χρέωση. Πάνω από 20.000 μελετητές συμμετέχουν σε αυτό το πρόγραμμα διαδικτυακής εγκυκλοπαίδειας το οποίο ξεκίνησε το 2011. Σε αυτούς συμπεριλαμβάνονται ορισμένοι ειδικοί από την Κινεζική Ακαδημία των Επιστημών.

Δείτε επίσης
------------

* Κινεζικές εγκυκλοπαίδειες

Παραπομπές
----------

1. ↑  «China taking on Wikipedia with online encyclopaedia» (στα αγγλικά). *South China Morning Post*.. Ανακτήθηκε στις 2017-05-02.
2. ↑  «《中国大百科全书》（维吾尔文版）新书首发仪式在乌鲁木齐举行». *news.ts.cn* (στα Chinese). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Φεβρουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2017. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
3. ↑  《中国大百科全书》第三版编纂开始攻坚 Αρχειοθετήθηκε 2018-07-25 στο Wayback Machine.. 张隽. 《 中华读书报 》（ 2017年04月19日 01 版）
4. ↑  《中国大百科全书》将触网.
5. ↑  China to launch national online encyclopaedia in 2018. China Plus.
6. ↑  China to launch own encyclopaedia to rival Wikipedia[*νεκρός σύνδεσμος*]. *AFP*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Κινέζικα) Η δεύτερη έκδοση της *Εγκυκλοπαίδειας της Κίνας*[*νεκρός σύνδεσμος*].
* (Κινέζικα) 中国大百科 Επίσημη ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2012-05-01 στο Wayback Machine..
* Εισαγωγή στην βάση δεδομένων της *Εγκυκλοπαίδειας της Κίνας*
Συντεταγμένες: 52°31′15″N 13°23′47″E﻿ / ﻿52.52083°N 13.39639°E﻿ / 52.52083; 13.39639

Η Ρωμαϊκή **διπλή στήλη του Σενέκα και Σωκράτη** που φιλοξενείται στα Αρχαιολογικά Μουσεία του Βερολίνου με αριθμό καταλόγου SK 391 (R 106) είναι έργο του 3ου αιώνα και το μοναδικό γλυπτό για το οποίο είμαστε σίγουροι ότι εικονίζει Σενέκα. Φέρει επιγραφές στα ρωμαϊκά και ελληνικά. Το δεύτερο πρόσωπο είναι του Σωκράτη.

Περιγραφή
---------

Οι δύο κεφαλές είναι ενωμένες στο πίσω κρανίο, στο σβέρκο και στην ωμοπλάτη. Οι δύο άνδρες είναι ντυμένοι επάνω από τον αριστερό ώμο με μανδύα του ρήτορα και φιλοσόφου. Ο γενειοφόρος Σωκράτης φοράει και δεύτερο ρούχο κάτω από τον μανδύα. Ο Σενέκας παρουσιάζεται χωρίς γενειάδα, φαλακρός και με ρυτιδωμένο μέτωπο.

Ερμηνεία
--------

Η διπλή στήλη συγκαταλέγεται στον δημοφιλή τύπο των Ερμών, συγκεκριμένα της διπλής στήλης που τοποθετούνταν σε δημόσιους χώρους στην Ελλάδα και σε ιδιωτικά κτίρια στην Ρώμη των αρχαίων χρόνων.

Ιστορική τοποθέτηση
-------------------

Το έργο χρονολογείται στις αρχές του 3ου αιώνα, το πρωτότυπο της κεφαλής του Σενέκα όμως πιστεύεται ότι είναι αρχαιότερο και ανέρχεται στο έτος 50 με 60, όταν ο Σενέκας ήταν ακόμα εν ζωή.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Διπλή στήλη των Σενέκα του νεώτερου και Σωκράτη (Αρχαιολογικά Μουσεία του Βερολίνου SK 391 (R 106))** |

* Max Kunze: *Doppelherme des Sokrates und Seneca*, in: Staatliche Museen zu Berlin. Preußischer Kulturbesitz. Antikensammlung (Hg.): *Die Antikensammlung im Pergamonmuseum und in Charlottenburg*. von Zabern, Mainz 1992, ISBN 3-8053-1187-7, S. 215f.
* *Socrates und Seneca*. In: Königliche Museen zu Berlin (Hrsg.), Alexander Conze (Vorarbeit): *Beschreibung der antiken Skulpturen mit Ausschluss der pergamenischen Fundstücke*. Spemann, Berlin 1891, S. 158–159. (Verzeichnis-Nr. 391)
Ο **Ιωάννης Β. Καλογεράς**  (1876 - 26 Ιουλίου 1957) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Καλογεράς γεννήθηκε στο χωριό Σπαρτιάς στην ορεινή Τριχωνίδα της Αιτωλοακαρνανίας. Ακολούθησε στρατιωτική καρριέρα, σπουδάζοντας κατά πρώτον στη Σχολή των Ευελπίδων και εν συνεχεία στην École Supérieure "De Geure" στο Παρίσι απ' όπου ως υπολοχαγός ανεκλήθη το 1912 να λάβει μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους. Τοποθετήθηκε στο επιτελείο της IV Μεραρχίας και υπό τις διαταγές του μεράρχου Μοσχοπούλου συμμετείχε στο σχεδιασμό του κυκλωτικού ελιγμού που κατέληξη στην επιτυχή έκβαση της μάχης του Σαρανταπόρου, μάχης σημαντικότατης για την έγκαιρη κατάληψη της Θεσσαλονίκης. Το Δεκέμβριο 1912 εισηγήθηκε πρώτα στον αρχιστράτηγο Σαπουντζάκη και εν συνεχεία στον αρχιστράτηγο διάδοχο Κωνσταντίνο την κατάληψη της Τσούκας, στρατηγικού λόφου δυτικά του Μπιζανίου, η οποία υπήρξε επιτυχής και άνοιξε το δρόμο για την κατάληψη στις 21 Φεβρουαρίου 1913 των Ιωαννίνων. Εν συνεχεία συμμετείχε ως λοχαγός της IV Μεραρχίας κατά τον Β Βαλκανικό πόλεμο στην μάχη και κατάληψη του Κιλκίς τον Ιούνιο 1913. Κατά τον Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος υπηρέτησε ως αντισυνταγματάρχης Επιτελάρχης ΙΙ Μεραρχίας και αργότερα υπηρέτησε ως συνταγματάρχης υπαρχηγός του εν Σμύρνη Γενικού Επιτελείου το Φεβρουάριον του 1920. Το Μάρτιο του 1920 τοποθετήθηκε ως επιτελάρχης της στρατιάς Θράκης υπό τη διοίκηση αντιστρατήγου κ. Ε. Ζυμβρατάκη, συμβάλλοντας στη συγκρότησή της και κατάληψη της Δυτικής και Ανατολικής Θράκης.

Παραιτήθηκε από τις τάξεις του στρατού τον Αύγουστο του 1923 και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου τον βρήκε το αντεπαναστατικό κίνημα που είχε ως στόχο την παλιννόστηση της μοναρχίας στην Ελλάδα. Ο Ι. Καλογεράς συμμετείχε στην κατάπνιξη του κινήματος, κηρύσσοντας εθελουσία επιστράτευση στα νησιά, δημιουργώντας σύνταγμα δυνάμεως 3000 εθελοντών στην Αθήνα, και επιτυγχάνοντας την εκκαθάριση της Μακεδονίας και της Ηπείρου και την περικύκλωση και παράδοση άνευ αιματοχυσίας στον Κιθαιρώνα του κατά των Αθηνών βαδίζοντος αντεπαναστατικού 6ου Σώματος Στρατού Πελοποννήσου. Έτσι συνετέλεσε στην πτώση της μοναρχίας και την ανακήρυξη της Β Ελληνικής Δημοκρατίας.

Εν συνεχεία ασχολήθηκε με την πολιτική, και εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Αθηνών-Πειραιώς το 1923 και συνεχώς έκτοτε (1926 με το Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων και 1928, 1932 με το Κόμμα Φιλελευθέρων) βουλευτής Αθηνών, τιμώμενος πάντοτε με το αξίωμα του προέδρου της επί των στρατιωτικών επιτροπής μέχρι του Δεκεμβρίου του 1930 οπότε διορίσθηκε Υπουργός Γενικός Διοικητής Θράκης, συντελών στην ανασυγκρότηση της Δυτικής Θράκης.

Απεβίωσε στις 2 το πρωί της 26ης Ιουλίου 1957 στην Αθήνα και κηδεύτηκε το απόγευμα της ίδιας ημέρας.

Πηγές
-----

* Λεύκωμα Θράκης - Μακεδονίας 1932[*νεκρός σύνδεσμος*]

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μητρώο πληρεξουσίων, γερουσιαστών και βουλευτών 1822-1935, Αθήνα 1986, Βουλή των Ελλήνων, σελ. 112 (αριθμ. 599) (pdf)
2. ↑  Απέθανεν ο στρατηγός Ιωάν. Καλογεράς, Μακεδονία, 27-7-1957, σελ. 5.
Στην Αρχαία Αθήνα οι **Ελληνοταμίαι** ήταν αιρετοί (εκλεγόμενοι) άρχοντες, πιθανώς δέκα, που εκλέγονταν από τους γνήσιους Αθηναίους πολίτες της τάξεως των Πεντακοσιομεδίμνων στην αρχή του κάθε έτους, όπως συμπέρανε από επιγραφές ο Γερμανός κλασικιστής Άουγκουστ Μπεκ. Το έργο τους ήταν η είσπραξη του συμμαχικού φόρου που όρισε για πρώτη φορά ο Αριστείδης όταν ιδρύθηκε η Α΄ Αθηναϊκή Συμμαχία (477-476 π.Χ.). Στην αρχή οι σύμμαχοι κατέβαλλαν 460 τάλαντα, που στη συνέχεια αυξήθηκαν σε χίλια. Τα κατέθεταν στον ναό του Απόλλωνα στη Δήλο. Αργότερα, μετά από πρόταση των Σαμίων, τα χρήματα μεταφέρθηκαν στην Αθήνα, το 454 π.Χ.. Δεν πρέπει να υπάρχει αμφιβολία ότι οι Ελληνοταμίαι όχι μόνο εισέπρατταν, αλλά είχαν και την ευθύνη για τη φύλαξη αυτών των χρημάτων, τα οποία ο Ξενοφών αποκαλεί *τα Ελληνοταμία*.

Οι Ελληνοταμίαι εισέπρατταν τις εισφορές κατά τη διάρκεια των Μεγάλων Διονυσίων και ανέγραφαν τα ποσά τους σε σανίδες. Το ένα εξηκοστό των χρημάτων το κατέθεταν στα ταμεία της θεάς Αθηνάς. Με την πάροδο των ετών, οι Αθηναίοι άρχισαν να χρησιμοποιούν για τις ανάγκες του αθηναϊκού κράτους τα χρήματα αυτά, που προορίζονταν για τους κοινούς συμμαχικούς σκοπούς, και αυτό δυσαρέστησε τους συμμάχους. Το αξίωμα (*αρχή*) των Ελληνοταμιών καταργήθηκε μετά τη διάλυση της Α΄ Αθηναϊκής Συμμαχίας στο τέλος του Πελοποννησιακού Πολέμου (404 π.Χ.). Δεν επαναθεσπίσθηκε μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Αθήνα, και αυτός είναι ένας λόγος που δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες σχετικώς με τα καθήκοντα των Ελληνοταμιών. Κατά τον Μπεκ, δεν αναλάμβαναν τα καθήκοντά τους με την αρχή του έτους, αλλά μετά τα Παναθήναια και την πρώτη *πρυτανεία*. Τα χρήματα δίνονταν κυρίως σε Αθηναίους στρατηγούς που εξεστράτευαν σε κοινές αποστολές της Συμμαχίας, αλλά καθώς οι Αθηναίοι άρχισαν να θεωρούν τα χρήματα δικά τους, οι Ελληνοταμίαι υποχρεώθηκαν να τα δίνουν για *θεωρικά*, για έργα στην Ακρόπολη, για μη συμμαχικά στρατιωτικά έξοδα, και αλλού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Θουκυδίδης, Ε΄ 18,5
2. ↑  Ξενοφών, *de Vectig.*, τόμ. 5
3. ↑  Θουκυδ. i.95
4. ↑  Πλουτάρχου *Αριστείδης*, 24-25
5. ↑  Ανδοκίδου *Περί της προς Λακεδαιμονίους ειρήνης*, 38
6. ↑  Boeckh, Philipp August: *The Public Economy of Athens*, 2η έκδ. σελ. 176
7. ↑  *Corp. Inscrip.* No. 147

Πηγές
-----

* Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 12 (1972), σελ. 200
* Smith, William (επιμ.): *Dictionary of Greek and Roman Antiquities*, εκδ. John Murray, Λονδίνο 1870
Η **Επαρχία Τεχεράνης** (περσ. استان تهران, *Ostān-e Tehrān*) είναι η μεγαλύτερη σε πληθυσμό από τις 31 επαρχίες του Ιράν, καθώς περιλαμβάνει την πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της χώρας, την Τεχεράνη. Στην απογραφή του 2016 η επαρχία είχε πληθυσμό 13.267.637 κατοίκους (για σύγκριση, η πόλη της Τεχεράνης είχε 12.893.706 κατοίκους), οπότε με έκταση 18.814 τετραγωνικά χιλιόμετρα είναι και η πλέον πυκνοκατοικημένη επαρχία του Ιράν, με πυκνότητα πληθυσμού 710 κατοίκων ανά τετρ. χιλιόμετρο. Ο πληθυσμός της αντιστοιχεί στο 18% περίπου του πληθυσμού ολόκληρης της χώρας. Το 2014 η επαρχία εντάχθηκε στην «Περιφέρεια 1» του Ιράν.

Η επαρχία βρίσκεται στο βόρειο μέρος της χώρας και συνορεύει προς βορρά με την Επαρχία Μαζανταράν, προς νότο με την Επαρχία Κομ, στα ανατολικά με την Επαρχία του Σεμνάν και στα δυτικά με την Επαρχία του Σεμνάν. Σύμφωνα με στοιχεία του 2005, η Επαρχία Τεχεράνης είχε 43 δήμους και 1.358 χωριά.

Πρόκειται για την πλουσιότερη επαρχία του Ιράν, καθώς συνεισφέρει το 29% περίπου του ΑΕΠ της χώρας. Επιπλέον είναι η πλέον εκβιομηχανισμένη επαρχία του Ιράν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «همشهری آنلاین-استان‌های کشور به ۵ منطقه تقسیم شدند (Provinces were divided into 5 regions)» (στα περσικά). *Hamshahri Online*. 22 June 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 June 2014. .

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 238777177
* GND: 4620404-0
* BNF: cb11993634d (data)

 |

 |
Ζίγκμαρ Γκάμπριελ
Ο **Ζίγκμαρ Γκάμπριελ** (*Sigmar Gabriel*, Γκόσλαρ, 12 Σεπτεμβρίου 1959) είναι Γερμανός πολιτικός. Έχει διατελέσει Αντικαγκελάριος και Υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας.

Ζωή και καριέρα
---------------

Γιος χωρισμένων γονέων (ενός δημοσίου υπαλλήλου και μιας νοσοκόμας), ο Γκάμπριελ ασκούσε το επάγγελμα του καθηγητή στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, προτού αρχίσει να ασχολείται με την πολιτική.

Στις 15 Δεκεμβρίου 1999, μετά την παραίτηση του Γκέρχαρντ Γκλογκόβσκι, ο οποίος είχε διαδεχτεί τον Γκέρχαρντ Σρέντερ στο αξίωμα, ο Γκάμπριελ έγινε Πρωθυπουργός της Κάτω Σαξονίας, θέση που διατήρησε μέχρι τις 4 Μαρτίου 2003. Αφού αποχώρησε από το συγκεκριμένο αξίωμα, έγινε "Εκπρόσωπος της Ποπ Κουλτούρας και Λόγου" του SPD την περίοδο 2003-2005, παίρνοντας μετέπειτα λόγω αυτής της θέσης το παρατσούκλι *Siggi Pop*. Την περίοδο 2005-2009 διετέλεσε *Ομοσπονδιακός Υπουργός Περιβάλλοντος, Προστασίας του Περιβάλλοντος και Πυρηνικής Προστασίας* στη διάρκεια της πρώτης θητείας στον θώκο της καγκελαρίας της Άνγκελα Μέρκελ (CDU).

Προώθησε τον Διεθνή Οργανισμό Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Χρησιμοποίησε τα κείμενα του Τίλο Σαραζίν, τον συμπολιτευτή του εντός του κόμματος, ο οποίος στα γραπτά του άσκησε κριτική στη μετανάστευση. Ο Γκάμπριελ έχει επίσης αποκαλέσει το Ισραήλ ως ένα "Καθεστώς του Άπαρτχαϊντ".

Μετά την ήττα του SPD στις γερμανικές ομοσπονδιακές εκλογές του 2009, ο Φραντς Μιντεφέρινγκ παραιτήθηκε από την ηγεσία του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος. Ο Γκάμπριελ κατέθεσε υποψηφιότητα για την διαδοχή του και εκλέχτηκε στις 13 Νοεμβρίου 2009. Επανεξελέγη ως αρχηγός του κόμματος για δύο επιπλέον χρόνια στο Συνέδριο του SPD στο Βερολίνο, στις 5 Δεκεμβρίου 2011, λαμβάνοντας ποσοστό 91.6% επί των ψήφων. Το 2017 δεχόμενος πως δεν πρόκειται το SPD να κερδίσει την καγκελαρία υπό την ηγεσία του, παρέδωσε την προεδρία του κόμματος στον Μάρτιν Σουλτς.

Προσωπική ζωή
-------------

Ο Γκάμπριελ είναι παντρεμένος με την Μουνίσε Ντεμιρέλ, με την οποία έχει μία ενήλικη πλέον κόρη, αλλά το ζεύγος έχει χωρίσει. Βρίσκεται σε σχέση με την οδοντίατρο Άνκε Στάντλερ από το 2008. Παντρεύτηκαν σε γαμήλια τελετή στα μέσα του Αυγούστου του 2012, τέσσερις μήνες μετά την γέννηση της κόρης τους Μαρί. Ο Γκάμπριελ αιτήθηκε και έλαβε άδεια πατρότητας, για τους πρώτους μήνες μετά τη γέννηση του παιδιού τους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Wir sind nicht aus Versehen Opposition?, *Die Zeit*, 02/07/2010; *>2003 wurde Gabriel SPD-Beauftragter für "Popkultur und Popdiskurs" – was ihm den Spitznamen "Siggi Pop" eintrug<*
2. ↑  *Jerusalem Post* 15/03/2012.
3. ↑  *Spiegel Online* 11/13/2009.
4. ↑  «Wind unter den Flügeln der Sozialdemokratie». Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2011.
5. ↑  «SPD-Chef wird Vater mit 52». Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2012.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 69857993
* LCCN: nr2003010409
* ISNI: 0000 0001 0984 7054
* GND: 124311903
* SUDOC: 086828797
* NKC: jo20191035456

 |

 |
**Εκτήμορος** στην αρχαϊκή Αττική ονομαζόταν ο αγρότης που καλλιεργούσε ένα κομμάτι γης το οποίο δεν του ανήκε, ενώ δικαιούνταν τα 5/6 της παραγωγής που απέδιδε αυτό το κομμάτι γης. Το υπόλοιπο 1/6 της παραγωγής όφειλε να το δώσει στο γαιοκτήμονα έναντι ενοικίου.

Ετυμολογία
----------

Η λέξη προέρχεται από το "εκτημόριο", δηλαδή το ένα έκτο (1/6) που αντιστοιχούσε στο ποσοστό της παραγωγής που όφειλε ο αγρότης στο γαιοκτήμονα.

Σύντομη ιστορική αναδρομή
-------------------------

Ο εκτήμορος ήταν ελεύθερος άνθρωπος, αλλά έχανε την ελευθερία του και μπορούσε να πουληθεί ως σκλάβος εάν είχε οφειλές προς το γαιοκτήμονα. Ωστόσο, η λέξη παύει να εμφανίζεται σε αρχαίες αναφορές μετά τον 6ο αιώνα π.Χ. Η "σεισάχθεια", οι νόμοι δηλαδή που εφάρμοσε ο Σόλωνας για τη δικαιότερη ρύθμιση των χρεών που είχαν οι φτωχοί, αποτελεί έναν ικανό λόγο που εξηγεί την εξαφάνιση της λέξης. Σημαντικό ρόλο, όμως, έπαιξε και η οικονομία της πόλης-κράτους της Αθήνας, διότι δεν ήταν οργανωμένη με τρόπο που όριζε σαφώς την παραγωγή της καλλιέργειας. Έτσι, για τις κύριες και πιο σημαντικές καλλιέργειες που ήταν το αμπέλι και η ελιά, οι μεταποιητικές εργασίες διαφοροποιούσαν την αξία της παραγωγής, αφού τα κύρια προϊόντα δεν ήταν το σταφύλι και η ελιά, αλλά το κρασί, η σταφίδα και το λάδι. Έτσι, η ίδια η οικονομία δεν μπορούσε πλέον να στηρίξει τη σχέση του εκτήμορου και του άρχοντα, καθώς οι μεταποιήσεις των προϊόντων οδήγησαν αναγκαστικά στη δημιουργία ανεξάρτητων αγροτικών επιχειρήσεων, αντίστοιχων των σημερινών αγροτικών συνεταιρισμών, που καθόριζαν την αξία του προϊόντος.
Το τρένο *UP 1982* στην Εθνική Ημέρα Τρένων το 2011 στο Σικάγο.
**Η Εθνική Ημέρα των Σιδηροδρόμων** (ΗΠΑ) είναι ημέρα προώθησης (διαφήμισης) των πλεονεκτημάτων των σιδηροδρομικών ταξιδιών έναντι άλλων μεταφορικών μέσων αλλά και επιμόρφωσης στην ιστορία του σιδηροδρόμου στις Ηνωμένες Πολιτείες.   

Η πρωτοβουλία διοργάνωσης των εκδηλώσεων ανήκει στην ""Amtrak"(D/R) (National Railroad Passenger Corporation) που από το 2008 και κάθε χρόνο το Σάββατο πλησιέστερα στις 10 Μαΐου, στην επέτειο του χτυπήματος της Xρυσής ακίδας(D/R) στο Προμόντορι της Γιούτας, η οποία σηματοδότησε την ολοκλήρωση του πρώτου διηπειρωτικού σιδηροδρόμου στις ΗΠΑ, διοργανώνει σε πολλούς σιδηροδρομικούς σταθμούς εκθέσεις με σιδηροδρομικό εξοπλισμό, βόλτες με παλαιά τρένα, και κάθε είδους επιμορφωτική δράση.

Οι μεγαλύτερες εκδηλώσεις πραγματοποιούνται στην Ουάσινγκτον, τη Φιλαδέλφεια, το Σικάγο και το Λος Άντζελες. 

Τα μεγάλα γεγονότα της Εθνικής Ημέρας Τρένων συνήθως περιλαμβάνουν επιδείξεις εξοπλισμού στους κύριους σταθμούς του συστήματος της Amtrak, *Acela Express* και *Keystone Service* στις βορειοανατολικές πόλεις καθώς και στα βαγόνια τύπου *Superliner* στο Σικάγο, το Λος Άντζελες, το Σαν Αντόνιο και τη Φλόριντα που χρησιμοποιούνται σε τρένα μεγάλων αποστάσεων σε αυτές τις περιοχές. Σε άλλες πόλεις παρουσιάζεται σιδηροδρομικός εξοπλισμός και από εμπορευματικούς σιδηροδρόμους, πρακτορεία διαμετακόμισης, μη κερδοσκοπικούς σιδηροδρομικούς οργανισμούς και ιστορικές εταιρείες.   

Εκτός από εκδηλώσεις σε ενεργούς σταθμούς της Εθνικής Σιδηροδρομικής Επιβατικής Εταιρείας, μουσεία ιστορίας σιδηροδρόμων συμμετέχουν επίσης στην Εθνική Ημέρα Τρένων με περιηγήσεις σε ιστορικά σιδηροδρομικά αυτοκίνητα και βόλτες με τρένο.

Φωτογραφίες
-----------

* Η ντιζελομηχανή Αμτράκ #406 στην Εθνική Ημέρα Τρένων το 2011.Η ντιζελομηχανή *Αμτράκ #406* στην Εθνική Ημέρα Τρένων το 2011.
* Η αμαξοστοιχία Norfolk Southern #4610 εκτίθεται στο Ρόανοκ, την Εθνική Hμέρα Tρένων, 2010.Η αμαξοστοιχία *Norfolk Southern #4610* εκτίθεται στο Ρόανοκ, την Εθνική Hμέρα Tρένων, 2010.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Amtrak readies for National Train Day». USA Today. May 4, 2008. .
2. ↑  «National Train Day at Danbury Railway Museum». www.CTVisit.com. [*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοσελίδα Εκθεσιακού τρένου Amtrak
* Ιστοσελίδα Εθνικής Ημέρας Τρένων
Το **Εκτελεστικό** ήταν το ένα από τα δύο Σώματα που συστήθηκαν και αποτέλεσαν την "Προσωρινή Διοίκηση" όπως αυτή θεσπίστηκε στη Α΄ Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου το 1822 η οποία και διακήρυξε την ανεξαρτησία της Ελλάδας.

Το Εκτελεστικό ήταν πενταμελές και κατά τους τύπους υπάγονταν στο άλλο Σώμα το Βουλευτικό τις αποφάσεις του οποίου όφειλε να εκτελεί. Ουσιαστικά όμως και καθ΄ όλη τη διάρκεια του Αγώνα αυτό είχε τη πρωτοβουλία και διόριζε τους τότε λεγόμενους "μινίστρους", σημερινούς υπουργούς. Η διάρκεια της ισχύος του αρχικά ορίσθηκε ετήσια πλην όμως ουδέποτε τηρήθηκε.

Το 1ο Εκτελεστικό, το Εκτελεστικό του 1822, εξέλεξε η Εθνική Συνέλευση της Επιδαύρου τον Ιανουάριο του 1822 με πρόεδρο τον  Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο.

Τον Απρίλιο του 1823, η Β' Εθνοσυνέλευση Άστρους όρισε το Εκτελεστικό του 1823 με πρόεδρο τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη.

Στις 6 Ιανουαρίου 1824, το Βουλευτικό απέπεμψε την προηγούμενη διοίκηση και διόρισε νέο Εκτελεστικό, το Εκτελεστικό 1824 με πρόεδρο τον Γεώργιο Κουντουριώτη.

Το Εκτελεστικό αυτό καταργήθηκε όταν η Γ' Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου πριν την διακοπή της λόγω της πτώσης του Μεσολογγίου, αντικατέστησε το Εκτελεστικό αυτό με την Διοικητική Επιτροπή της Ελλάδος με πρόεδρο τον Ανδρέα Ζαΐμη.

Το 1831, μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια έγινε μια απόπειρα ανασύνταξης του Εκτελεστικού στο Άργος που όμως απέτυχε.

Δείτε επίσης
------------

* Εκτελεστικό 1822
* Εκτελεστικό 1823
* Εκτελεστικό 1824

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κ. Παπαρρηγόπουλου, Επίτομος Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Κεφάλαιο: Διακήρυξις της εν Επιδαύρω Συνελεύσεως σελ. 655, Αρχαίος Εκδοτικός Οίκος Δημητρίου Δημητράκου, Αθήνα 1952
2. ↑  Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου, «Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν», Ελλάς, Τόμος Ζ', Έκδοσις της Εγκυκλοπαιδικής Επιθεωρήσεως «Ήλιος», Αθήναι, σελ. 360
Η **Εκτέλεση Αντιστασιακών Ξηροκρήνης** αφορά στην εκτέλεση οκτώ νεών Ελλήνων αντιστασιακών από ναζιστικό εκτελεστικό απόσπασμα, στις 11 Μαΐου 1944 στη συνοικία Ξηροκρήνη της Θεσσαλονίκης, κατά την Κατοχή της Ελλάδας.

Ιστορικό
--------

Η συνοικία της Ξηροκρήνης στη Θεσσαλονίκη.
Στην περιοχή των συνοικιών της Ξηροκρήνης και της Επταλόφου στη Θεσσαλονίκη αναπτύχθηκε από τις πρώτες μέρες της Ναζιστικής Κατοχής σημαντική αντιστασιακή δράση. Στις 15 Μαΐου 1941, μόλις έναν μήνα μετά την κατάληψη της Θεσσαλονίκης από τις ναζιστικές δυνάμεις, ιδρύεται η πρώτη αντιστασιακή οργάνωση στην Ελλάδα, η «Ελευθερία», με την ομώνυμη εφημερίδα της και το πρώτο παράνομο τυπογραφείο της πόλης στην περιοχή της Επταλόφου. Ακόμα, στην Ξηροκρήνη υπήρχε, σύμφωνα με τις μαρτυρίες παλαιών κατοίκων, κρησφύγετο αντιστασιακών, το οποίο όμως ανακαλύφθηκε από τους ναζί και καταστράφηκε.
Στις 8 Ιουλίου 1943 στην Επτάλοφο πραγματοποιείται η ιστορική διαδήλωση ενάντια στην απόπειρα επέκτασης της βουλγαρικής κατοχής στην Κεντρική Μακεδονία.

Στις 11 Μαΐου 1944 σε αντίποινα για την αντιστασιακή δράση τους, εκτελέστηκαν οκτώ νέοι Θεσσαλονικείς αντιστασιακοί από ναζιστικό εκτελεστικό απόσπασμα στην περιοχή *Καΐστρι* της Ξηροκρήνης.

Λίγους μήνες αργότερα, τον Οκτώβριο του 1944, χίλιοι και πλέον νέοι της Ξηροκρήνης συγκεντρώθηκαν σε βραδινή διαδήλωση κατά των Γερμανών κατακτητών, μετά από τις μάχες μεταξύ δυνάμεων του ΕΛΑΣ και ναζιστών ταγματασφαλιτών στις 16 του μήνα.

Η Θεσσαλονίκη απελευθερώθηκε στις 30 Οκτωβρίου 1944.

Ιστορική μνήμη
--------------

Τον Οκτώβριο του 2012 εκδόθηκε Προεδρικό Διάταγμα, σύμφωνα με το οποίο η Θεσσαλονίκη εντάχθηκε στο Δίκτυο Μαρτυρικών Πόλεων της Ελλάδας καθώς μαρτυρικές χαρακτηρίζονται οι πόλεις που είχαν υποστεί μεγάλες καταστροφές σε ανθρώπινες και υλικές ζημιές κατά την αντίσταση απέναντι στις δυνάμεις κατοχής.

Σήμερα στο σημείο της εκτέλεσης στην περιοχή Καΐστρι της συνοικίας της Ξηροκρήνης βρίσκεται μνημείο στο οποίο αναγράφονται τα ονόματα και οι ηλικίες των οκτώ εκτελεσθέντων αντιστασιακών και την 11η Μαΐου πραγματοποιείται εκδήλωση μνήμης και κατάθεση στεφάνων.

Εκτελεσθέντες Αντιστασιακοί
---------------------------

* Αναστάσιος Απταλίδης 30 ετών
* Γιώργος Ζαφειριού (Φρίγκου) 26 ετών
* Κώστας Ζαφειριού (Φρίγκου) 24 ετών
* Ζαφείρης Ζαφειριού (Φρίγκου) 20 ετών
* Μιχάλης Λεωντσίνης 26 ετών
* Χρήστος Λεωντσίνης 20 ετών
* Κώστας Ξεπαπαδάκης 20 ετών
* Ανδρέας Χοροζάκης 20 ετών

Παραπομπές
----------

1. ↑  30 Οκτωβρίου 1944: Η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, athensvoice.gr
2. ↑  Καζάνας, Γιώργος (2 Μαΐου 2020). «Η Ξηροκρήνη της Αντίστασης». *Εφημερίδα των Συντακτών*. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2020.
3. ↑  Η κατάληψη της Θεσσαλονίκης από τους Ναζί, ethniki-antistasi-dse.gr
4. ↑  Εφημερίδα Έφοδος - όργανο του Συμβουλίου Πόλης της ΕΠΟΝ, 23/10/1944
5. ↑  Η Θεσσαλονίκη στο δίκτυο μαρτυρικών πόλεων, VORIA.gr, 30/10/2012
6. ↑  Καζάνας, Γιώργος (2 Μαΐου 2020). «Η Ξηροκρήνη της Αντίστασης». *Εφημερίδα των Συντακτών*. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2020.
7. ↑  Επέτειος της Εθνικής Αντίστασης - Δήμος Αμπελοκήπων 9/12/2019[*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Αθλητικός Μορφωτικός Σύλλογος "Θησέας" Λεχόβου** (**Α.Μ.Σ. Θησέας**) ιδρύθηκε το 1926 ως αθλητικό και πολιτιστικό σωματείο με έδρα την κωμόπολη Λέχοβο Φλώρινας. Μεταπολεμικά πέρασε μια περίοδο αδράνειας. Η πυρπόληση του Λεχόβου από τους Γερμανούς το 1943 και η δύσκολη μεταπολεμική περίοδος δεν απέτρεψαν την αθλητική δραστηριότητα.

Επανιδρύθηκε το 1964 κυρίως ως ποδοσφαιρικό σωματείο. Από τη δεκαετία του '90 καλλιεργεί και το χάντμπολ και μάλιστα με επιτυχία, αφού αγωνίστηκε στη Β΄ Εθνική κατηγορία. 

Ο Θησέας αποτελεί το μοναδικό αθλητικό σωματείο της κωμόπολης. Το όνομα του δόθηκε από το ψευδώνυμο ενός Λεχοβίτη μακεδονομάχου (*καπετάν Θησέας*). Έχει χρώματα πορτοκαλί και μπλε.

Τμήμα χάντμπολ
--------------

Από τα μέσα της δεκαετίας του '90 ο Θησέας δημιούργησε τμήμα χάντμπολ, ρίχνοντας το βάρος στα τμήματα υποδομής αγοριών-κοριτσιών. Το άθλημα αυτό είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο στη Δυτική Μακεδονία και βρήκε ανταπόκριση στον κόσμο της κωμοπόλης.

Η ανδρική ομάδα του συλλόγου είναι η πιο δημοφιλής. Σύντομα άρχισε να ξεφεύγει από τα τοπικά πλαίσια και το 2006 κατέκτησε τον τίτλο στο περιφερειακό πρωτάθλημα και ανέβηκε στη Β΄ Εθνική. Το 2006-07 μετείχε στο **πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής** αλλά δεν κατάφερε να ξεχωρίσει. Υποβιβάστηκε, τερματίζοντας στην τελευταία θέση. Όμως, συνέχισε να έχει υψηλούς στόχους. Το 2008 διεκδίκησε ξανά την άνοδό της στη Β΄ Εθνική, αλλά στον αγώνα μπαράζ για την άνοδο ηττήθηκε με 27-22 από τη "Δράμα 1986". 

Ο Θησέας έχει ισχυρό τμήμα υποδομής στο χάντμπολ και το 2009 η εφηβική ομάδα έφτασε στην τελική φάση του πανελληνίου πρωταθλήματος, όπου τερμάτισε στην 8η θέση.

* **Ομάδα 2008**
	+ *Προπονητής*: Παναγιώτης Παπαζήσης.
	+ *Αθλητές*: Μισιρλής, Ρισμάνης, Βαραδίνης, Μάρκου, Μπούτσης, Ρήστας, Φωλίνας, Αβραμίδης, Μουστάκας, Κάντσης, Παναγιωτίδης, Μάτλης, Τσάμος, Πλιούμπης,Δετσκας
	+ .

### Κλειστό Γυμναστήριο

Το τμήμα χάντμπολ στεγάζεται στο *Κλειστό Γυμναστήριο Λεχόβου*, το οποίο είναι ολυμπιακών προδιαγραφών και έχει φιλοξενήσει διεθνείς αθλητικές διοργανώσεις των Ομοσπονδιών Πετοσφαίρισης, Χειροσφαίρισης και Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης, όπως τους Βαλκανικούς Αγώνες Χάντμπολ.

Τμήμα ποδοσφαίρου
-----------------

Η ομάδα ποδοσφαίρου είναι το παλιότερο τμήμα του συλλόγου και λειτουργεί επισήμως από το 1964.
Μετέχει με επιτυχία στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Φλώρινας, όπου συνήθως τερματίζει στις μεσαίες θέσεις της βαθμολογίας. 
Έχει γήπεδο με χλοοτάπητα και φωτισμό, κατάλληλο για σοβαρή αθλητική δραστηριότητα. Από τον Θησέα ξεκίνησε την καριέρα του ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής Δημήτρης Νόλης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* 
* ιστοσελίδα κοινότητας Λεχόβου