recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Μικτή Επιτροπή Ανταλλαγής** συστάθηκε το 1923 σύμφωνα με το άρθρο 11 της Σύμβασης της Λωζάνης, με έδρα την Κωνσταντινούπολη. Αποτελούνταν από έντεκα μέλη, 4 Έλληνες, 4 Τούρκους και 3 μέλη που ήταν πολίτες κρατών που διατηρούσαν ουδέτερη στάση στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-1918) των χωρών. Ήταν υπεύθυνη για τον *προσδιορισμό του τρόπου μετανάστευσης των προσφύγων* και για την *εκτίμηση των ακίνητων περιουσιών των ανταλλάξιμων προσφύγων*. Η Μικτή Επιτροπή Ανταλλαγής δεν πρέπει να συγχέεται με την Μικτή Επιτροπή που ιδρύθηκε το 1914 στην Ελλάδα, η οποία θα διευθετούσε τα ζητήματα περί ανταλλαγής προσφύγων, ωστόσο δεν λειτούργησε λόγω της συμμετοχής στην Τουρκίας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, τον Οκτώβριο του 1914.

Ανταλλαγή πληθυσμών
-------------------

Κύριο λήμμα: Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923
Η συνθήκη Ειρήνης της Λωζάνης, ύστερα από πρόταση που έγινε από τον Αντιπρόσωπο της Αγγλίας λόρδο Κάρζον και τον Πρώτο Ύπατο Αρμοστή για τους πρόσφυγες Φρίντιοφ Νάνσεν, αποφάσισε την υποχρεωτική ανταλλαγή των πληθυσμών. Εκατομμύρια Έλληνες Χριστιανοί από την Ανατολή και την Ανατολική Θράκη αλλά και Μουσουλμάνοι από την ηπειρωτική χώρα και τα νησιά του Αιγαίου εγκατέλειψαν οριστικά τα πάτρια εδάφη τους και μεταφέρθηκαν σε άγνωστους γι' αυτούς τόπους. Παρόλα αυτά, οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης και οι Μουσουλμάνοι της Δυτικής Θράκης εξαιρούνταν από αυτή την ανταλλαγή.

  

### Άρθρο 11 με διατάξεις για την Μικτή Επιτροπή Ανταλλαγής

* Σε διάστημα ενός μήνα να συσταθεί η Μικτή Επιτροπή Ανταλλαγής με έδρα την Τουρκία ή την Ελλάδα με 4 μέλη από τα Υψηλά Συμβαλλόμενα Μέρη, 3 εκλεγόμενα από το Συμβούλιο της Κοινωνίας των Εθνών που θα προέρχονται από χώρες που δεν συμμετείχαν στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.
* Η προεδρεία θα πραγματοποιείται διαδοχικά από έναν από αυτά τα 3 μέλη.
* Η Επιτροπή μπορεί να συνιστά όποτε επιθυμεί υποεπιτροπές που θα συνδράμουν στο έργο της και θα λειτουργούν με τις διαταγές της. Καθεμία από αυτές θα αποτελείται από έναν Τούρκο από έναν Έλληνα και έναν ουδέτερο πρόεδρο που θα επιλέξει η Επιτροπή.

### Άρθρο 12

1. Διευκόλυνση μετανάστευσης και εκκαθάριση της κινητής και ακίνητης περιουσίας.
2. Λειτουργία και επίλυση κάθε ζητήματος με βάση τα μέτρα της Σύμβασης.
3. Οι αποφάσεις της θα λαμβάνονται από την πλειοψηφία.

### Άρθρο 13

Η Μικτή Επιτροπή Ανταλλαγής θα εκτιμήσει σε χρυσή αξία την κινητή και ακίνητη περιουσία των προσφύγων, αφού πρώτα εξετάσει τους ενδιαφερόμενους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η Συνθήκη της Λοζάνης
* Ανταλλάξιμοι πρόσφυγες

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kvarnalis75 (2016-01-04). *3. Η Σύμβαση της Λοζάνης και η ανταλλαγή των πληθυσμών*. .
2. ↑  Μαργαρίτης, Γεώργιος (2012). *Θέματα νεοελληνικής ιστορίας- Γ' Λυκείου*. Αθήνα: ΔΙΟΦΑΝΤΟΣ. σελ. 100. ISBN 978-960-06-2418-2.
3. ↑  Newsroom. «Η υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ». *www.kathimerini.gr*. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2021.
4. 1 2 3  «Η πρώτη στην ιστορία υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών». *Cretalive*. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2021.
Προϊστορικός μικρόλιθος
Με τον όρο **μικρόλιθοι** ή **μικρολεπίδες** εννοούνται στην αρχαιολογία πολύ μικρά λίθινα εργαλεία από πυριτόλιθο ή οψιανό. Κατά την μεσολιθική διαμορφώνονταν συνήθως με γεωμετρική μορφή και χρησιμοποιούνταν κυρίως σε πλέον σύνθετα εργαλεία. Διαμορφώνονταν από πρισματικές λεπίδες με αιχμηρές πλευρικές άκρες που διευκόλυναν την κοπή. Όντας πολύ μικροί για να χρησιμοποιηθούν από μόνοι τους, οι μικρόλιθοι προσαρμόζονταν σε ξύλινες ή οστέινες λαβές διαμορφώνοντας σύνθετα εργαλεία, όπως τα δρεπάνια του Νατούφιου πολιτισμού. Οι ύστεροι μικρόλιθοι ονομάζονται γεωμετρικοί εξαιτίας του τεχνητά διαμορφωμένου σχήματός τους.

Οι μικρόλιθοι είναι παράγωγα συνήθως της τεχνικής των μικρογλυφίδων, δηλαδή παράγωγα επεξεργασίας ενός μεγαλύτερου λίθου. Οι γλυφίδες που αποσπώνται σε αυτή τη διαδικασία παράγουν λίθους μικρότερων διαστάσεων. Αν και ο όρος μικρόλιθος χρησιμοποιείται συχνά για οποιοδήποτε επεξεργασμένο εργαλείο, ένας ακριβέστερος ορισμός είναι ότι η επεξεργασία πρέπει να αφορά δύο διαδοχικές πλευρές τουλάχιστον. Για τους γεωμετρικούς μικρόλιθους αυτό σημαίνει ότι το σχήμα διαμορφωνόταν εσκεμμένα με γεωμετρική μορφή. Διαφορετικά οι φυσικά εκλεπτυσμένες λεπίδες που μπορούν να ταξινομηθούν ως τριγωνικοί μικρόλιθοι, έπαιρναν μάλλον τυχαία το τριγωνικό τους σχήμα.

Ορισμένοι τύποι μικρολίθων, όπως οι τραπεζοειδείς, χρησιμοποιήθηκαν κατά την Νεολιθική όπως επίσης και στον πολιτισμό της γραμμικής ταινιωτής κεραμικής και άλλους πολιτισμούς της Επιπαλαιολιθικής. Τυπικά έχουν μήκος περίπου 1 εκ. και πλάτος 0,5 εκ. μετά την επεξεργασία τους

Τυπολογία
---------

***Λογχοειδής μικρόλιθος***
Οι λογχοειδείς μικρόλιθοι είναι μικρόλιθοι επεξεργασμένοι ως ένα σημείο, συνήθως με πλάγια επεξεργασία. Είναι συνώνυμοι με τις «πλαγίως επεξεργασμένες αιχμές» της αγγλικής μεσολιθικής. 

***Μικρόλιθος μηνίσκος***
Οι μηνίσκοι μικρόλιθοι είναι επεξεργασμένοι σε σχήμα ημισέληνου. 

***Τριγωνικός μικρόλιθος***
Οι τριγωνικοί μικρόλιθοι, είναι μικρόλιθοι επεξεργασμένοι σε τριγωνικό σχήμα. Υποδιαιρούνται σε σκαληνά και ισοσκελή τρίγωνα.

***Τραπεζοειδής μικρόλιθος***
Οι τραπεζοειδείς μικρόλιθοι είναι μικρόλιθοι επεξεργασμένοι σε σχήμα τραπεζίου.

***Ορθογώνιος μικρόλιθος***
Οι ορθογώνιοι μικρόλιθοι είναι μικρόλιθοι επεξεργασμένοι σε ορθογώνιο σχήμα. 

***Ρομβοειδής μικρόλιθος***
Οι ρομβοειδείς μικρόλιθοι είναι μικρόλιθοι επεξεργασμένοι σε ρομβοειδές σχήμα.

* Μικροεργαλείο χάραξηςΜικροεργαλείο χάραξης
* ΤραπεζοειδήςΤραπεζοειδής
* ΤριγωνικόςΤριγωνικός
* ΜηνίσκοςΜηνίσκος

Προτεινόμενη βιβλιογραφία
-------------------------

* Crabtree, Don E. *An Introduction to Flint working. Occasional Papers of the Idaho Museum of Natural History*, Number 28. Second Edition, Pocatello, (Idaho,1982)
* Whittaker, J.C. *Flint knapping: making and understanding stone tools*, University of Texas Press, (Austin, 1994)

Δικτυακοί τόποι
---------------

* Η μεσολιθική στην Ελλάδα
* STONE AGE REFERENCE COLLECTION - University of Oslo, Norway Αρχειοθετήθηκε 2005-10-25 στο Wayback Machine.
***Μια Ζωή για τον Τσάρο*** (ρωσικά: Жизнь за царя‎, *Zhizn 'za tsarya*), ονομάζεται μια «πατριωτική-ηρωική τραγική όπερα», σε τέσσερις πράξεις με επίλογο, του Μιχαήλ Γκλίνκα. Κατά τη διάρκεια της σοβιετικής εποχής η όπερα ήταν γνωστή με το όνομα *Ιβάν Σουσάνιν* (ρωσικά: Иван Сусанин‎).

Το πρωτότυπο ρωσικό λιμπρέτο, βασισμένο σε ιστορικά γεγονότα, γράφτηκε από τους Νεστορ Κουκολνικ, Εγκόρ Φιοντόροβιτς (φον) Ροζεν, Βλαντιμίρ Σολλογούμπ και Βασίλι Ζουκόφσκι. Έκανε πρεμιέρα στις 27 Νοεμβρίου 1836 στο Ιουλιανό (9 Δεκεμβρίου στο Γρηγοριανό) στο Θέατρο Μπολσόι Καμένι στην Αγία Πετρούπολη. Η ιστορική βάση της υπόθεσης περιλαμβάνει τον Ιβάν Σουσάνιν, πατριωτικό ήρωα των αρχών του 17ου αιώνα, ο οποίος έδωσε τη ζωή του στην εκδίωξη του εισβάλλοντα πολωνικού στρατού για τον νεοεκλεγέντα Τσάρο Μιχαήλ, τον πρώτο της δυναστείας των Ρομανώφ, που εξελέγη το 1613.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Ιστορικό Αρχείο Ρικόρντι*. 326. Ανακτήθηκε στις 20  Οκτωβρίου 2021.
2. 1 2 3 4 5 6 7  Ανακτήθηκε στις 25  Απριλίου 2019.
3. 1 2 3 4 5 6 7  Ανακτήθηκε στις 9  Μαΐου 2019.
4. ↑   Osborne (2007) σελ. 143

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 273637161
* LCCN: n80125009
* GND: 300059981
* BNF: cb13943264g (data)

 |

 |
Ο **Μίλος Μοσκοβλίεβιτς** (*σερβικά : Милош Московљевић*) (1884-1968), ήταν πολιτικός του βασιλείου της Σερβίας και της Γιουγκοσλαβίας, γλωσσολόγος, εκπαιδευτικός και συγγραφέας.

Τελείωσε το δημοτικό και γυμνάσιο στο Σάμπατς, και σπούδασε σλαβική φιλολογία στο πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου όπου αποφοίτησε το 1908. Σπούδασε ρωσικά στη Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη, και πήρε το διδακτορικό του το 1928. Εργάζεται ως δάσκαλος στο γυμνάσιο του Νις και στο Βελιγράδι. Μιλούσε ρωσικά, γερμανικά, γαλλικά και αγγλικά. Είχε δημοσιεύσει 123 τεχνικές και επιστημονικές εργασίες, έκδωσε το λεξικό συγγραφέων της σερβοκροατικής γλώσσας το 1966 το οποίο περιλαμβάνει περίπου 50.000 καταχωρήσεις. Χρημάτισε καθηγητής στην παιδαγωγική ακαδημία του Βελιγραδίου από το 1938 έως το 1943, 

Ήταν πληρεξούσιος στο Όσλο και το Κάιρο, βουλευτής και υπουργός της κυβέρνησης του Βασιλείου της Σερβίας. Χρημάτισε υπουργός δασών το 1945 της λαϊκής δημοκρατίας της Σερβίας. Αναπληρωτής της ομοσπονδιακής συνέλευση της Δημοκρατίας από το 1945 έως το 1953. Έκτακτος και πληρεξούσιος πρέσβης στο Όσλο και στο Κάιρο (1947-1950).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 141142391. Ανακτήθηκε στις 17  Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  *NUKAT*. n2009137069.
3. ↑  *CONOR.SR*. 14708327.

Πηγές
-----

* Znameniti Srbi - Tvorac Grada
* Судбина једног речника, Политика
* Избор из дела: У великој Руској револуцији, М. Московљевић

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 120383278
* LCCN: nr90024522
* ISNI: 0000 0001 1008 1244
* GND: 141142391
* SUDOC: 089629264
* NKC: js20181016792

 |

 |
Το **Μοναστήρι του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου** είναι μοναστήρι της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας το οποίο βρίσκεται στο χωριό Βαγκάν (Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας). Πρόκειται για προστατευμένο κτίριο. 

Το σημερινό χρονολογείται από το 1870, αν και αναφέρεται σε αρκετά προηγούμενα ταξιδιωτικά βιβλία και χρονικά. Μετά την πτώση του Ντόμπρουν, ο μοναχός της Μονής Ντόμπρουν εγκαταστάθηκε στη γύρω περιοχή. Περίπου δώδεκα πρεσβύτεροι που ζούσαν στη μονή Ντόμπρουν έζησαν στο μοναστήρι του Βαγκάν. Το μοναστήρι έχει καεί αρκετές φορές, αλλά οι κάτοικοι της περιοχής το έχουν ανακαινίσει.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ministeri de Planificació Física, Construcció i Ecologia (2015): Modificacions del Pla territorial de la República de Srpska Αρχειοθετήθηκε 2017-09-15 στο Wayback Machine. Fins al 2025 a Banja Luka: Institut d'Urbanisme
2. ↑  Puzovic, Predrag (2004). *Diòcesi ortodoxa serbia de Dabro*. Srbinje: Acadèmia espiritual de Sv. Vasily Ostroski.
Η **ΝΚ Ντομζάλε** είναι μια σλοβενική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πόλη του Ντομζάλε. Έχει κατακτήσει από δύο φορές το Πρωτάθλημα, το Κύπελλο και το Σούπερ Καπ Σλοβενίας.

Ιστορία
-------

Αγώνας μεταξύ Ολίμπια - Ντομζάλε για τη σεζόν 2011-12 του Σλοβένικου Πρωταθλήματος στο Στάντιον Στόζιτσε.
Η ΝΚ Ντομζάλε ιδρύθηκε το 1920 και είναι μία από τις παλαιότερες ποδοσφαιρικές ομάδες στη Σλοβενία. 

Η χρυσή εποχή στην ιστορία της ομάδας ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2002, όταν προσλήφθηκε ως προπονητής ο Σλάβισα Στογιάνοβιτς. Αυτός ήταν που ανέβασε την ΝΚ Ντομζάλε στην 1.SNL. Τη σεζόν 2005–06, ξεπέρασε τους δύο πρώτους προκριματικούς γύρους του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, προτού αποκλειστεί στον πρώτο γύρο από την Στουτγκάρδη. Αγωνίστηκε στα προκριματικά της σεζόν 2006–07, αλλά αποκλείστηκε από τη Χάποελ Τελ Αβίβ. Μετά από μια εκτός έδρας νίκη με 4–0 επί της Πρίμοριε, στις 13 Μαΐου, η Ντομζάλε εξασφάλισε την κατάκτηση του τίτλου του πρωταθλητή για πρώτη φορά στην ιστορία της. Αυτή η κατάκτηση καθιστά την ομάδα μόλις την πέμπτη που πετυχαίνει κάτι τέτοιο από τη δημιουργία του ανεξάρτητου πρωταθλήματος της Σλοβενίας, τη σεζόν 1991–92. Το 2007 ως πρωταθλήτρια αγωνίστηκε στον τελικό του εγχώριου Σούπερ Καπ και το κατέκτησε. Την επόμενη χρονιά η ομάδα κέρδισε και πάλι το πρωτάθλημα. Τρία χρόνια αργότερα, το 2011, στέφθηκε Κυπελλούχος Σλοβενίας, κάτι που επανέλαβε το 2017.

Έδρα
----

Το σημερινό της γήπεδο, το *Športni Park*, κατασκευάστηκε το 1948. 

Ανακαινίστηκε και εκσυγχρονίστηκε το 1997 και το 1999. Εργασίες στη νέα δυτική κερκίδα ξεκίνησαν τον Οκτώβριο του 2003 και τελείωσαν τον Απρίλιο του 2004. Στις 29 Ιουνίου 2006, προστέθηκαν νέοι προβολείς στο γήπεδο, τοποθετημένοι πάνω σε τέσσερις πύργους, ο καθένας εκ των οποίων βρισκόταν σε μια από τις τέσσερις γωνίες του σταδίου. Υπάρχουν συνολικά 120, κάτι που επιτρέπει τη διεξαγωγή αγώνων τα απογεύματα.

Οπαδοί
------

Υπάρχουν δύο κύριες λέσχες οπαδών της ΝΚ Ντομζάλε. Η πρώτη, και παλαιότερη, είναι μια λέσχη φίλων της ομάδας με έτος ίδρυσης το 1988, η οποία έχει την ονομασία *Ravbarji*. Η δεύτερη λέσχη, με έτος ίδρυσης τα τέλη του 2006, έχει την ονομασία *Ultras Domžale*.

Τίτλοι
------

* **Πρωτάθλημα Σλοβενίας (2) :** 2007, 2008
* **Β΄ Κατηγορία Σλοβενίας (1):** 2003
* **Κύπελλο Σλοβενίας (2) :** 2011, 2017
	+ **Φιναλίστ (1) :** 2010
* **Σούπερ Καπ Σλοβενίας (2) :** 2007, 2011
	+ **Φιναλίστ (1) :** 2008
*

Παραπομπές
----------

1. ↑  Domžale take Slovenian title.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **ΝΚ Ντομζάλε** |

* (Σλοβενικά) Επίσημη Ιστοσελίδα
Το **Μια άβολη αλήθεια** (**An Inconvenient Truth**) είναι ένα κινηματογραφικό ντοκυμαντέρ του 2006 από τον Ντέιβις Γκουγκενχάϊμ σχετικά με την παγκόσμια θέρμανση, βασισμένη σε παρουσίαση του πρώην αντιπροέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Αλ Γκορ. Η ταινία συνοδεύτηκε από το βιβλίο του Αλ Γκορ *Μια άβολη αλήθεια: Η πλανητική έκτακτη ανάγκη της παγκόσμιας θέρμανσης και τι μπορούμε να κάνουμε για αυτήν* *An Inconvenient Truth: The Planetary Emergency of Global Warming and What We Can Do About It*, το οποίο έφτασε στην πρώτη θέση των βιβλίων μη-μυθοπλασίας του καταλόγου New York Times bestseller στις 2 Ιουλίου 2006. Η ταινία κέρδισε Όσκαρ για το Καλύτερο Ντοκυμαντέρ και για το Καλύτερο Πρωτότυπο Τραγούδι.

Η ταινία είχε παγκόσμια επιτυχία και έκανε εισπράξεις 49 εκατομμυρίων δολαρίων σε όλο τον κόσμο, παίρνοντας την πέμπτη πιο υψηλή θέση ταινιών ντοκυμαντέρ από το 1992 μέχρι την έκδοσή της, μετά τις ταινίες *Fahrenheit 9/11*, *Η πορεία του αυτοκράτορα*, *Γη (ταινία του 2007)* και *Sicko*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.boxofficemojo.com/news/?id=2932.
2. ↑  «Winner: Documentary Feature, *An Inconvenient Truth*». Academy of Motion Picture Arts and Sciences. 25 Φεβρουαρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2007.
3. ↑  «New York Times Bestsellers: Paperback Nonfiction». The New York Times. 2006-07-02.. Ανακτήθηκε στις 2007-03-17.
4. ↑  «NY Times: An Inconvenient Truth». *NY Times*. Ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2008.
5. ↑  «Documentary 1982–Present (film rankings by lifetime gross)». Box Office Mojo.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  An Inconvenient Truth στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 316754247
* LCCN: n2010039120
* GND: 7624384-9
* BIBSYS: 8004975
* BNE: XX5595083

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
 |

 |
Ο **Λογοθέτης του Δρόμου** ήταν αξιωματούχος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας από τον 6ο αιώνα και μετέπειτα, ο οποίος είχε έδρα την Κωνσταντινούπολη. Έγινε βαθμιαία ο πρώτος αξιωματούχος της αυτοκρατορίας, ένα είδος πρωθυπουργού. Ήταν αρμόδιος για το οδικό δίκτυο, τις μετακινήσεις μέσα στη βυζαντινή επικράτεια, και κατ΄ επέκταση για τις μετακινήσεις πρεσβευτών, τη διπλωματική και την εξωτερική πολιτική.Ζωτικής σημασίας για την αυτοκρατορία ήταν" η υπηρεσία του δρόμου",η οποία εξασφάλιζε την επικοινωνία του κέντρου και των επαρχιών,την μεταβίβαση κρατικών λειτουργών και την διαβίβαση κυβερνητικών εντολών.ο λογοθέτης του δρόμου βρισκόταν σε επαφή με τους πρεσβευτές που διεκινούντο στο αυτοκρατορικό έδαφος,επιτηρούσε τις ξένες διπλωματικές αποστολές και συνέλεγε πληροφορίες.Επίσης ο λογοθέτης είχε τον έλεγχο των εσόδων και δαπανών των ταχυδρομείων,των δαπανών υποδοχής των πρεσβευτών,των κάθε μορφής αγγαρειών,σχετικών με την λειτουργία των συγκοινωνιών.Η μεγαλύτερη ακμή του λογοθεσίου του δρόμου χρονολογείται τον 10ο αιώνα μ.χ .Από τον 11ο αιωνα μ.χ και στο εξής η σημασία του μειώνεται.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στουραϊτης, Ιωάννης (25 Ιουλίου 2005). «Θέματα». *Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού - Μικρά Ασία*. Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού. Ανακτήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2018.
Το **Μπαλαγέ** (στα καταλανικά, *Balaguer*)είναι μια πόλη της Καταλονίας, πρωτεύουσα της κομητείας της Νογέρα και δεύτερο μεγαλύτερο αστικό κέντρο της επαρχίας της Λιέιδα. Ιστορικά αποτέλεσε πρωτεύουσα της μεσαιωνικής Κομητείας του Ουρζέλ ενώ βρέχεται από τον ποταμό Σέγρε.

Μεσαιωνική ιστορία
------------------

Είναι πιθανόν να υπήρχε στην πόλη ιβηρικός ή ρωμαϊκός οικισμός. Ωστόσο η πρώτη γραπτή αναφορά της πόλης είναι του 868, όπου αναφέρεται ως *Balagium*, τοποθεσία όπου ξεκουράστηκαν κάποιοι μοναχοί στον δρόμο τους από την Σαραγόσα προς τη Μπέργα. Ως οικισμός, μάλλον αναπτύχθηκε γύρω από ένα φρούριο που προστάτευε μια γέφυρα στον ποταμό Σέγρε.

Σύμφωνα με τον Abū Ahmad Ibn, το Μπαλαγέ απέκτησε δύναμη κατά την περίοδο των Μπανού Κάσι, όταν ο κύριος της Λιέιδα, και υπεύθυνος για το χτίσιμο του κάστρου της το 862, Λιοπ Ιμπν Αχμάντ, έκτισε και το φρούριο του Μπαλαγέ το 877. 

Η πόλη αντιστάθηκε στις προσπάθειες του Αρνάου Μιρ δε Τοστ να την καταλάβει, έπεσε για ένα χρόνο στα χέρια του Γκεράου δε Καβρέρα, ευγενούς υπό τις διαταγές του Ερμενγκόλ Ε’ του Ουρζέλ, το 1100, για να περάσει οριστικά στην κατοχή της Κομητείας του Ουρζέλ το 1105 μετά την επίθεση του Ραϋμόνδου Βερεγγάριου Γ’ της Βαρκελώνης και του Πέδρο Ανσούρεθ, αντικόμη του Ερμενγκόλ Στ’. Μετά την κατάκτηση οι κόμητες του Ουρζέλ μετέφεραν την κατοικία τους στο κάστρο της πόλης, γνωστό ως *Castell Formós* («όμορφο κάστρο»). Εκκλησιαστικά, τα εδάφη και η πόλη του Μπαλαγέ τέθηκαν κάτω από την Επισκοπή του Ουρζέλ. 

Στη συνέχεια η πόλη συμμετείχε στην εξέγερση των ευγενών και του κόμη του Ουρζέλ, Ερμενγκόλ Ι’, εναντίον του Ιακώβου Α’, έζησε την απορρόφηση της κομητείας του Ουρζέλ από τον Φερδινάνδο της Αντεκέρα ενώ εκεί έστησε την βάση επιχειρήσεών του ο Ιωάννης Β’ κατά τον Καταλανικό Εμφύλιο.

Σημεία ενδιαφέροντος
--------------------

Η πόλη κυριαρχείται από την παρουσία ενός λόφου που ορθώνεται μπροστά στον ποταμό Σέγρε. Στην κορυφή του λόφου βρίσκονται τα κύρια μνημεία της πόλης, η εκκλησία γοτθικού ρυθμού της Αγίας Μαρίας, τα απομεινάρια του κάστρου της πόλης και τα μεσαιωνικά της τείχη. Μεταξύ του λόφου και του ποταμού απλώνεται το κύριο σώμα της πόλης, όπου εντοπίζεται η πλατεία του Μερκαδάλ και το Μουσείο του Χρυσού, αφιερωμένο στην εκμετάλλευση του χρυσού των νερών του ποταμού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικών της Ισπανίας: «Municipal Register of Spain of 2022» 16  Μαΐου 2022. σελ. 1,235.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πληροφορίες της Ζενεραλιτάτ της Καταλονίας
* Χάρτης του Μπαλαγέ του 17ου αιώνα στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας
* Ιστοσελίδα του Μουσείου της Νογέρα

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 130221393
* LCCN: n83048323

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ευρώπη
* Πύλη:Ισπανία
 |

 |
Το *Codex Assemanius*, ένα πρώιμο δείγμα Παλαιού Σλαβονικού κειμένου γραμμένου με το γλαγολιτικό αλφάβητο, το οποίο πιθανώς να συνεγράφη στην Λογοτεχνική Σχολή της Οχρίδας.
Η **Λογοτεχνική Σχολή της Οχρίδας** ή αλλιώς Λογοτεχνική Σχολή της Αχρίδας, ήταν ένα από τα δύο σημαντικότερα πολιτισμικά κέντρα της πρώτης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας, μαζί με την Λογοτεχνική Σχολή της Πρεσλάβας (ή αλλιώς Λογοτεχνική Σχολή της Πλίσκα). Η σχολή ιδρύθηκε στην Οχρίδα (σημερινή Βόρεια Μακεδονία) το 886 από τον Άγιο Κλήμη της Οχρίδας κατόπιν αιτήματος του Μπόρις Α΄ της Βουλγαρίας, ταυτόχρονα ή λίγο καιρό μετά την Λογοτεχνική Σχολή της Πρεσλάβας. Μετά την χειροτόνηση του Κλήμη ως Επίσκοπο της Ντρέμπιτσα (Βέλικα) το 893, η θέση του επικεφαλής της σχολής ανατέθηκε στον Ναούμ της Πρεσλάβας. Η Λογοτεχνική Σχολή της Οχρίδας χρησιμοποίησε το γλαγολιτικό αλφάβητο από την ίδρυσή της έως και τον 12ο αιώνα και το κυριλλικό από τα τέλη του 9ου αιώνα κι έπειτα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Steven Runciman, *A history of the First Bulgarian Empire*, Appendix IX - The Cyrillic and Glagolitic alphabets, (G. Bell & Sons, London 1930)

Δείτε επίσης
------------

* Ιστορία της Βουλγαρίας
* Λογοτεχνική Σχολή του Πρέσλαβ
* Κουτμιτσέβιτσα

Συντεταγμένες: 41°06′45″N 20°47′27″E﻿ / ﻿41.1125°N 20.7909°E﻿ / 41.1125; 20.7909
Οι πόλεις της κοιλάδας του Νέκαρ
Ο **Νέκαρ** (γερμ. *Neckar*) είναι ποταμός στη Γερμανία. Είναι παραπόταμος του Ρήνου και πηγάζει από τον Μέλανα Δρυμό. Έχει συνολικό μήκος 367 χλμ. και ρέει κυρίως μέσω της νοτιοδυτικής πολιτείας της Βάδης-Βυρτεμβέργης, διατρέχοντας για λίγο και την Έσση και καταλήγοντας στο Ρήνο μόλις βόρεια του Μάνχαϊμ. Ο Νέκαρ διασχίζει τις ακόλουθες πόλεις: Ρόττενμπουργκ αμ Νέκαρ, Τύμπιγκεν, Έσλινγκεν, Στουτγκάρδη, Μάρμπαχ αμ Νέκαρ, Χαϊλμπρόν, Χαϊδελβέργη, Μάνχαϊμ.

Το όνομα Νέκαρ προήλθε από τα ονόματα *Nicarus* και *Neccarus*, που με τη σειρά τους προέρχονται από την Κέλτικη λέξη *Nikros*, που σημαίνει "άγριο ​​νερό" ή "άγριος τύπος". Ο ποταμός είναι πολύ σημαντικός από εμπορική άποψη, καθώς ήδη από τον 10ο αιώνα από εδώ κατέβαινε η ξυλεία του Μέλανα Δρυμού προς την Ολλανδία και τα παράλια της Βαλτικής για την κατασκευή πλοίων. Είναι επίσης πλωτός και δίνει πρόσβαση στη θάλασσα στις μεγάλες πολεις της Στουτγκάρδης, του Μάνχαϊμ, της Χαϊδελβέργης αλλά και του Χαϊλμπρόν, έκτης μεγαλύτερης πόλης της Βυρτεμβέργης. Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα τα ατμόπλοια χρησιμοποιούσαν μια αλυσίδα μήκους 155 χιλιομέτρων απλωμένη μέσα στο ποτάμι για να ανεβαίνουν το ρεύμα. Ο αστεροειδής 1223 Νέκαρ (*325 Neckar*), που ανακαλύφθηκε το 1931, πήρε το όνομά του από το ποταμό.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Neckar στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 238988802
* GND: 4041522-3
* SUDOC: 027641546
* BNF: cb119639725 (data)
* NKC: ge371038

 |

 |
Ο **Νέβουλος** ήταν Σλάβος, μεταξύ αυτών που εγκαταστάθηκαν από τον Ιουστινιανό Β' στη Βιθυνία, ύστερα από την εναντίον τους νίκη, κατά την εκστρατεία του προς Θεσσαλονίκη (688 μ.Χ.)..

Διορισμός του Νεβούλου ως στρατιωτικού αρχηγού των Σλάβων της Βιθυνίας
----------------------------------------------------------------------

Ο Ιουστινιανός Β', για να αντιμετωπίσει τους Άραβες, επιστράτευσε τριάντα χιλιάδες από τους Σλάβους που είχε εγκαταστήσει στη Βιθυνία, βάζοντας επί κεφαλής τους τον Νέβουλο.
Πλαισιώνοντας το θεωρούμενο ως «επίλεκτο» αυτό σώμα με άλλα ιππικά και στρατιωτικά τμήματα, ο Ιουστιανός Β' παρεβίασε τη συνθήκη ειρήνης που είχε συνάψει με τους Άραβες και επιτέθηκε εναντίον τους..

Μάχη στη Σεβαστούπολη της Αρμενίας
----------------------------------

Παρά τις προσπάθειες των Αράβων να διατηρήσουν την ειρήνη, ο Ιουστινιανός παρέμεινε ανενδοτος. Οι Άραβες αντεπιτέθηκαν, υψώνοντας μάλιστα ως "φλάμουλον" (=σημαία, λάβαρο) το έγγραφο της συνθήκης ειρήνης (την οποία είχε καταπατήσει ο Ιουστινιανός Β'), και η κρίσιμη μάχη συνάφθηκε στην Σεβαστούπολη της Αρμενίας, το 692 μ.Χ. ..

Δωροδοκία του Νεβούλου και αυτομολία του προς τους Άραβες
---------------------------------------------------------

Η μάχη διεξάχθηκε με σκληρότητα και διάρκεσε πολύ. Αρχικώς νικούσαν οι Βυζαντινοί, αλλά οι Άραβες δωροδόκησαν τον Νέβουλο ("διά κουκούρου γέμοντος νομισμάτων"), ο οποίος αυτομόλησε προς αυτούς, ακολουθούμενος από είκοσι χιλιάδες (20.000) Σλάβους στρατιώτες. Η αυτομολία ενός τόσο μεγάλου τμήματος του στρατεύματος οδήγησε σε ήττα των Βυζαντινών, οι οποίοι δεν μπόρεσαν να αντιμετωπίσουν τους συνενωμένους Άραβες και Σλάβους και τράπηκαν σε φυγή..

Σκληρή τιμωρία των Σλάβων της Βιθυνίας από τον Ιουστιανιανό Β'
--------------------------------------------------------------

Η οργή του Ιουστινιανού Β' στράφηκε κατά των οικογενειών των αυτομόλων Σλάβων που είχαν εγκατασταθεί στη Βιθυνία, πολλών από τους οποίους διέταξε τη θανάτωση με πνιγμό στον κόλπο της Νικομηδείας..

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ι. Καραγιαννόπουλος, Ιστορία του Βυζαντινού Κράτους, τ. Β', σελ. 98
2. 1 2 3  Ι. Καραγιαννόπουλος, Ιστορία του Βυζαντινού Κράτους, τ. Β', σελ. 99
3. ↑  Ι. Καραγιαννόπουλος, Ιστορία του Βυζαντινού Κράτους, τ. Β', σελ. 99-100

Βλέπε επίσης
------------

Ιουστινιανός Β'

Πηγές
-----

Ι. Καραγιαννόπουλος: Ιστορία του Βυζαντινού Κράτους, τ. Β', σελ. 98-101.
Συντεταγμένες: 08°27′34″N 81°13′46″E﻿ / ﻿8.45944°N 81.22944°E﻿ / 8.45944; 81.22944

Ο **Μαχαβέλι** (σιναλέζικα: මහවැලි ගඟ, κυριολεκτικά «Μεγάλος αμμώδης ποταμός», ταμίλ: மகாவலி ஆறு [μαχαβάλι γκανγκάι]), είναι ο μεγαλύτερος ποταμός στη Σρι Λάνκα και έχει μήκος 335 χλμ. Έχει λεκάνη απορροής 10.448 τ.χλμ. τη μεγαλύτερη στη χώρα, η οποία καλύπτει σχεδόν το ένα πέμπτο της συνολικής έκτασης του νησιού. Η πραγματική αρχή του Μαχαβέλι ξεκινά από το Πολβαθούρα (στην περιοχή Μαχαβίλα), ένα απομακρυσμένο χωριό της περιοχής Νουβάρα Ελίγια της επαρχίας Κάντι. Ο ποταμός εκβάλλει στον κόλπο της Βεγγάλης στη νοτιοδυτική πλευρά του κόλπου του Τρινκομάλε. Ο κόλπος περιλαμβάνει το πρώτο από τα υποβρύχια φαράγγια, καθιστώντας το Τρινκομάλε ένα από τα καλύτερα λιμάνια βαθέων υδάτων στον κόσμο.

Στο πλαίσιο του προγράμματος Ανάπτυξης του Μαχαβέλι, ο ποταμός και οι παραπόταμοι του φράχτηκαν σε διάφορες τοποθεσίες για να γίνει δυνατή η άρδευση στην ξηρά ζώνη, σε σχεδόν 1.000 τ.χλμ. αρδευόμενης γης. Η παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας από έξι φράγματα του συστήματος Μαχαβέλι προμηθεύει περισσότερο από το 40% των αναγκών ηλεκτρικής ενέργειας της Σρι Λάνκα. Μία από τις πολλές πηγές του ποταμού είναι ο Κοτμάλε Όγια.

Υπάρχει μια λανθασμένη αντίληψη στη Σρι Λάνκα ότι ο Μαχαβέλι ξεκινά από την Κορυφή του Αδάμ. Ο Μαχαβέλι πηγάζει από τις πεδιάδες του Χόρτον στην Kirigalpoththa και την οροσειρά Thotupola .

Παραπομπές
----------

1. ↑  Room, Adrian (1 Μαΐου 2001). *Placenames of the World*. McFarland & Company. ISBN 0-7864-1814-1.
2. ↑  «Sri Lanka. Water Report 37, 2012». *Aquastat* (στα Αγγλικά). FAO. 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2019.
3. ↑  Stoddart, David (26 Δεκεμβρίου 1996). *Process and Form in Geomorphology*. Routledge (UK). ISBN 0-415-10527-7.
4. ↑  Barry, D. (7 Ιουνίου 2001). *Knowledge of the Land*. Oxford University Press. ISBN 0-19-829601-0.
5. ↑  Mahaweli Ganga
6. ↑  «Horton Plains National Park». International Water Management Institute. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Αυγούστου 2010. Ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2009.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 315526606
* LCCN: sh85079840
* BNF: cb11963810b (data)

 |

 |
Συντεταγμένες: 41°58′19.783″N 45°46′3.727″E﻿ / ﻿41.97216194°N 45.76770194°E﻿ / 41.97216194; 45.76770194

Ερείπια του μοναστηριούΜικρή εκκλησίαΜικρή εκκλησίαΘολωτή εκκλησίαΚελάρι κρασιώνΣχεδιάγραμμα
Το **Νέκρεσι** ( γεωργιανά: ნეკრესი) είναι μια ιστορική πόλη που βρίσκεται κοντά στο χωριό Σίλντα, στο σύγχρονο δήμο Κβαρέλι, στο μχάρε Καχέτι της Γεωργίας. Το Μοναστήρι του Νέκρεσι είναι αναγνωρισμένο ως Αμετακίνητο Μνημείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Γεωργίας.

Ιστορία
-------

Η πόλη ιδρύθηκε από τον Βασιλιά Παρνατζόμ γύρω στον 2ο-1ο αιώνα π.Χ. Τον 4ο αιώνα μ.Χ. ο Βασιλιάς Τιριδάτης της Ιβηρίας έχτισε μια εκκλησία σε αυτό το μέρος. Αυτή η εκκλησία έγινε το καταφύγιο ενός από τους Ασσύριους Πατέρες, του Άμπιμπος, στα τέλη του 6ου αιώνα. Ο Άμπιμπος δραστηριοποιήθηκε προς διάδοση του Χριστιανισμού στη Μεσαιωνική Γεωργία. Εκείνη την περίοδο ιδρύθηκε η Επισκοπή του Νέκρεσι, η οποία υπήρχε μέχρι τον 19ο αιώνα. Το Νέκρεσι από την αρχή ήταν σημαντικό κέντρο πολιτιστικών και εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων, υπό την πολιτική και πολιτιστική επιρροή του Κάρτλι.

Τοιχογραφίες του μοναστηριού

Μοναστήρι του Νέκρεσι
---------------------

Το μοναστηριακό συγκρότημα του Νέκρεσι περιλαμβάνει αρκετά μνημεία της Γεωργιανής αρχιτεκτονικής.

Ο μικρός καθεδρικός ναός που χρονολογείται από το δεύτερο μισό του 4ου αιώνα είναι μία από τις παλαιότερες εκκλησίες της Γεωργίας. Χτίστηκε επί βασιλείας του Μίριαν Γ' της Ιβηρίας. Είναι πέτρινος, ψηλός και στενός, με διαστάσεις 4,6 x 3,8 μ. Φαίνεται πως έχει ανακαινιστεί αρκετές φορές.

Η μεγάλη ορθογώνια, τριμερής βασιλική κατασκευάστηκε στις αρχές του 7ου αιώνα. 

Η θολωτή εκκλησία χρονολογείται του 8ου-9ου αιώνα, και βρίσκεται στα δυτικά του συγκροτήματος. Το επισκοπικό παλάτι, που κατασκευάστηκε την ίδια περίοδο, είναι τώρα ερειπωμένο. Τον 16ο αιώνα κατασκευάστηκε ένας τετραόροφος πύργος στο μοναστήρι. 

Στα κτίρια του συγκροτήματος περιλαμβάνονται ερείπια από το οχυρωματικό τείχος, οινοποιείο, κελάρια κρασιών, λουτρά, οικήματα και άλλες δομές. 

Στα αρχαιολογικά ευρήματα από έρευνες στην περιοχή περιλαμβάνονται Γεωργιανές επιγραφές του 1ου-3ου αιώνα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «ნეკრესი». *saunje.ge*. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2019.
2. ↑  ვ. ბერიძე, *ძველი ქართული ხუროთმოძღვრება*, თბ. 1974
3. ↑  გ. ჩუბინაშვილი, *ქართული ხელოვნების ისტორია*, ტ. 1, ტფ. 1936
4. ↑  ი. ელიზბარაშვილი, "ნეკრესი", თბ. 1986
5. ↑  «From Nekresi of Early Christianity» (PDF).
Η **Μικρή συλλαβή** είναι όρος που χρησιμοποιείται κυρίως στην περιγραφή των γλωσσών Μον-Χμερ, όπου μια λέξη που συνήθως αποτελείται από μια μειωμένη (μικρή) συλλαβή που ακολουθείται από μια πλήρη τονική ή τονισμένη συλλαβή. Η μικρή συλλαβή μπορεί να είναι της μορφής [[[Βοήθεια:Οδηγός προφοράς IPA|/Cə/]]] ή [[[Βοήθεια:Οδηγός προφοράς IPA|/CəN/]]], με μειωμένο φωνήεν, όπως στα καθομιλούμενα Χμερ, ή της μορφής [/CC/] χωρίς φωνήεν, όπως στο Μλαντρικό [/kn̩diːŋ/] "ομφαλό" (μικρή συλλαβή [/kn̩/]) και [/br̩poːŋ/] "κάτω" (μικρή συλλαβή [/br̩/]), και το *kyndon* στα Κάζι [/kn̩dɔːn/] "κανόνας" (μικρή συλλαβή [/kn̩/]), *syrwet* [/sr̩wɛt̚/] "σημάδι" (μικρή συλλαβή [/sr̩/]), *kylla* [/kl̩la/] "μετασχηματισμός" (μικρή συλλαβή [/kl̩/]), *symboh* [/sm̩bɔːʔ/] "σπόρος" (μικρή συλλαβή [/sm̩/]) και *tyngkai* [/tŋ̩kaːɪ/] "διατήρηση" (μικρή συλλαβή [/tŋ̩/]). Αυτό το ιαμβικό μοτίβο είναι μερικές φορές ονομάζεται εξαμισοσυλλαβικό (κυριολεκτικά "ένα και ένα μισό συλλαβές"), ένας όρος που επινοήθηκε από τον Αμερικανό γλωσσολόγο Τζέιμς Μάτισοφ στο 1973:86. Έξω από τα Μον-Χμερ, οι μικρές συλλαβές βρίσκονται στα βιρμανικά, όπου σε αντίθεση με τις πλήρεις συλλαβές έχουν τη μορφή [/Cə/], όπου δεν επιτρέπονται συμπλέγματα συμφώνων στην συλλαβική έναρξη, κανένα συλλαβικό κόντα και ήχος. Πρόσφατες αναπαραστάσεις των Πρωτο-Τάι και των Παλαιών Κινεζικών περιλαμβάνουν επίσης εξαμισοσυλλαβικές ρίζες με μικρές συλλαβές, ως μεταβατικές μορφές μεταξύ πλήρως δισυλλαβικών λέξεων και μονοσύλλαβων λέξεων που βρίσκονται στις σύγχρονες γλώσσες Τάι και τα σύγχρονα Κινεζικά.

Δείτε επίσης
------------

* Γλώσσα Χμερ

Παραπομπές
----------

* Matisoff, James A. (1973). 'Tonogenesis in Southeast Asia'. In Larry M. Hyman (ed.), *Consonant Types and Tone* (Southern California Occasional Papers in Linguistics No. 1), pp. 73–95. Los Angeles: Linguistics Program, University of Southern California.
* Thomas, David (1992). 'On Sesquisyllabic Structure'. *The Mon-Khmer Studies Journal*, Vol. 21, pp. 206–210.
Ο **Μίλος Σέστιτς** (γεννήθηκε 8 Αυγούστου 1956 στη πόλη Μιλοσάβτσι της Γιουγκοσλαβίας) είναι πρώην Γιουγκοσλάβος (από τη Σερβία) διεθνής επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε στα πρωταθλήματα της σημερινής Σερβίας καθώς και της Ελλάδας. Αν και βραχύσωμος (1,68 μέτρα ύψος), διακρινόταν για το ποδοσφαιρικό του θράσος, τις διεισδύσεις και το δυνατό του σουτ.

Καριέρα
-------

Ο Μίλος Σέστις έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στις ακαδημίες του Ερυθρού Αστέρα. Με την ομάδα του Βελιγραδίου υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1973, αφού προηγουμένως προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα της σερβικής ομάδας, σε ηλικία μόλις 17 ετών. Ο Σέστιτς παρέμεινε στον Ερυθρό Αστέρα για έντεκα χρόνια και συγκεκριμένα από το 1973 μέχρι το 1984 έχοντας καταφέρει να κατακτήσει τρία πρωταθλήματα Γιουγκοσλαβίας (1977, 1980, 1981) καθώς και ένα Κύπελλο Γιουγκοσλαβίας (1982). Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στον Ερυθρό Αστέρα, ο Μίλος Σέστιτς πραγματοποίησε 216 συμμετοχές, ενώ κατάφερε να πετύχει και 44 γκολ.

Το Δεκέμβριο του 1984, ο Ολυμπιακός Πειραιώς κατέθεσε επίσημη πρόταση για την απόκτηση του Σέστις, η οποία και έγινε αποδεκτή τόσο από τη διοίκηση του Ερυθρού Αστέρα, όσο και από τον ίδιο τον παίκτη. Ο Μίλος Σέστιτς παρέμεινε στον Ολυμπιακό για περίπου δύο χρόνια. Δεν κατάφερε να κατακτήσει με την ελληνική ομάδα κάποιο τίτλο, πρόλαβε όμως να πραγματοποιήσει 50 εμφανίσεις και να πετύχει 11 γκολ.

Μετά το πέρασμά του από τον Ολυμπιακό Πειραιώς, ο Μίλος Σέστιτς επέστρεψε στη Σερβία, σε ομάδες της οποίας αγωνίστηκε μέχρι το τέλος της καριέρας του, καθώς δεν έφυγε ποτέ ξανά εκτός της χώρας. Αρχικά, αγωνίστηκε για δύο χρόνια στη Βοϊβοντίνα, με την οποία πραγματοποίησε συνολικά 60 συμμετοχές, ενώ κατάφερε να πετύχει και 9 γκολ. Στη συνέχεια και συγκεκριμένα το 1989, μεταπήδησε στη Ζέμουμ, περισσότερο γνωστή στην Ελλάδα και ως ΦΚ Σεμλίνο. Στην ομάδα του Σεμλίνο αγωνίστηκε για ένα μόλις χρόνο πραγματοποιώντας συνολικά 18 εμφανίσεις.

Τη διετία 1990-92, ο Μίλος Σέστις αγωνίστηκε αρχικά στην ΟΦΚ Βελιγραδίου και έπειτα στη Βόζντοβατς. Μετά το τέλος της περιόδου 1991-92 και όντας 36 ετών, ο Σέστιτς αποφάσισε να κρεμάσει τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια και να βάλει τέλος στην πολυετή επαγγελματική του καριέρα.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Μίλος Σέστις ήταν μόνιμο στέλεχος της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Γιουγκοσλαβίας από το 1979, μέχρι και το 1985, έχοντας πραγματοποιήσει συνολικά 21 συμμετοχές και έχοντας καταφέρει να πετύχει 2 γκολ.

Μεταξύ άλλων, έχει συμμετάσχει με την εθνική Γιουγκοσλαβίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 1982 καθώς και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου του 1984.

Τίτλοι
------

* 3 Πρωταθλήματα Γιουγκοσλαβίας: 1977, 1980, 1981
* 1 Κύπελλο Γιουγκοσλαβίας: 1982

Πηγές
-----

* Αφιέρωμα του Olympiacos24.gr στον Μίλος Σέστιτς
* Το προφίλ του Μίλος Σέστιτς στο national-football-teams
* Το προφίλ του Μίλος Σέστιτς στο transfermarkt
**Μονοβάπορη** εταιρεία είναι η πιο διαδεδομένη μέθοδος οργάνωσης των ναυτιλιακών επιχειρήσεων. Βασίζεται στην αρχή ότι σε κάθε εταιρεία αντιστοιχεί η κυριότητα ενός μόνο πλοίου, το οποίο αποτελεί και το μοναδικό περιουσιακό της στοιχείο. Η τακτική του για κάθε πλοίο και μια ξεχωριστή ανώνυμη εταιρεία ήταν έμπνευση του Αριστοτέλη Ωνάση που είχε δώσει και τη σχετική εντολή στη νομική του υπηρεσία. Αυτή η μορφή οργάνωσης των επιχειρήσεων είναι αρρύθμιστη στο νόμο και προσφέρει πλήθος πλεονεκτημάτων για τους μετόχους και κινδύνων για τους δανειστές της εταιρείας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Christodoulou, Dimitrios Ph. (2000). *The single ship company. The legal consequences from its use and the protection of its creditors*. ANT. N. SAKKOULAS, GREECE. σελ. 3. ISBN 9601502033.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

Ναυτικό Δίκαιο-Μονοβάπορη εταιρεία (Έφη Παλαιολόγου-Δημήτρης Σκουτέλης).pdf

Άρειος Πάγος 2/2013
Μονοκοτυλήδονο (αριστερά) και δικοτυλήδονο (δεξιά) φυτό
**Μονοκοτυλήδονο** είναι το φυτό του οποίου ο σπόρος ή το έμβρυο έχει μόνο ένα εμβρυακό φύλλο ή *κοτυληδόνα*. Τα μονοκοτυλήδονα ή *μονοκότυλα* φυτά είναι η δεύτερη μεγαλύτερη κλάση των αγγειόσπερμων φυτών· η άλλη είναι τα δικοτυλήδονα.

Η κοτυληδόνα στα μονοκοτυλήδονα φυτά χρησιμεύει για την πρόσληψη χρήσιμων ουσιών από το ενδοσπέρμιο.

Τα περισσότερα μονοκοτυλήδονα φυτά είναι μικρά και ποώδη, ενώ λίγα είναι θάμνοι ή δέντρα. Τα φύλλα τους είναι γραμμοειδή ή ελλειπτικά και συνήθως φέρουν κολεό, έχουν παράλληλη νεύρωση και οι βλαστοί τους έχουν διάσπαρτες αγγειώδεις δεσμίδες. Το περιάνθιο είναι ομοιόχρωμο με τον ανθό, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις δεν υπάρχει. Η ρίζα τους έχει μικρή διάρκεια ζωής και αντικαθίσταται από άλλα ριζώματα. Οι βλαστοί τους δεν αυξάνονται δευτερογενώς κατά πάχος και η διάκριση του φλοιού είναι δύσκολη ακόμα και στις περιπτώσεις που αυτός είναι κούφιος, όπως στο καλάμι.

Τα μονοκοτυλήδονα είναι φυτά εξαιρετικά χρήσιμα στον άνθρωπο γιατί δίνουν τροφή (σιτηρά, κρεμμύδι, σκόρδο, φοίνικες), έλαια, κλωστικές ίνες ενώ είναι και όμορφα καλλωπιστικά φυτά (ορχιδέα, ζουμπούλι, τουλίπα κ.λ.π.). Ανάμεσα στις διάφορες ταξινομίες και υποοικογένειες των μονοκοτυλήδονων, υπάρχουν και φυτά εξαιρετικά μεγάλων διαστάσεων όπως το Amorphophallus titanum της Σουμάτρας στην Ινδονησία.

Ταξινόμηση
----------

### Συστηματική κατά Wettstein

Στο σύστημα του Wettstein (1935), η ομοταξία των μονοκοτυλήδονων φυτών (classis Monocotyledones) διαιρείτο σε 9 τάξεις :

1. Ελόβια (ordo Helobiae),
2. Κυπειρώδη (ordo Cyperales),
3. Γύνανδρα (ordo Gynandrae),
4. Σκιταμινώδη (ordo Scitamineae),
5. Πανδανώδη (ordo Pandanales),
6. Λειριανθή (ordo Liliiflorae),
7. Λεπυρανθή (ordo Glumiflorae),
8. Σπαδικανθή (ordo Spadiciflorae), και
9. Φαρινώδη (ordo Farinales ή Enantioblastae).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Συστηματική κατά Wettstein (1935)
Ο **Μίλος Μπογκίσεβιτς** (*σερβικά : Милош Богићевић*) (Λοζνίτσα 1811 - Σάμπατς 20 Οκτωβρίου 1844) ήταν Σέρβος στρατιωτικός, πολιτικός, δήμαρχος της πόλης του Βελιγραδίου.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο νεότερος γιος του Άντα Μπογκίσεβιτς που ήταν από τους ηγέτες της πρώτης Σερβικής εξέγερσης και πέθανε το 1813. Το 1829 έγινε γραμματέας του πρίγκιπα Μίλος Ομπρένοβιτς για να παραιτηθεί το 1832. Ανέλαβε κι άλλες δημόσιες θέσεις και στις 28 Μαΐου 1840 έγινε Δήμαρχος Βελιγραδίου έως τις 24 Σεπτεμβρίου 1840 όπου ανέλαβε υπηρεσία στο υπουργείο Εσωτερικών, όπου υπηρέτησε ως βοηθός υπουργός. Την ίδια χρονιά από ταγματάρχης προήχθη σε αντισυνταγματάρχη.

Όταν το 1842 ανατράπηκε η δυναστεία των Ομπρένοβιτς ακολούθησε τον πρώην πρίγκιπα στο Ζεμούν που τότε ανήκε στην επικράτεια της Αυστριακής Αυτοκρατορίας, στη συνέχεια στάλθηκε στο Νόβι Σαντ όπου ήταν επικεφαλής του γραφείου του Πρίγκιπα. Το 1843 του δόθηκε αμνηστία κι επέστρεψε στη Σερβία. Το 1844 πήρε μέρος σε αποτυχημένη εξέγερση κατά του πρίγκιπα της δυναστείας Καραγιώργεβιτς πέρασε από στρατοδικείο και καταδικάστηκε σε θάνατο.

Πηγές
-----

* Божовић, Бранислав (2011), *Управа и управници града Београда (1839-1944)*, Beograd: Просвета, ISBN 987-86-07-01910-6.
Σύμφωνα με την θεωρία του **μονογονισμού**, οι διάφορες ανθρώπινες φυλές προέρχονται από το ίδιο αρχικό πρόγονο και οι διαφορές τους δημιουργήθηκαν αργότερα από δευτερογενή αίτια.

Η αντίθετη θεωρία
-----------------

Η αντίθετη θεωρία είναι ο πολυγονισμός, που υποστηρίζει ότι οι ανθρώπινες φυλές κατάγονται από ισάριθμους πιθηκοειδείς προγόνους διαφορετικών τύπων, βασισμένη σε επιχειρήματα από την συγκριτική ανατομική.

Σήμερα έχει αποδειχθεί, ότι οι ανατομικές αποδείξεις είναι λαθεμένες. Περισσότερο δεκτό είναι ό,τι μπορεί να υποστηριχτεί μόνο από τον μονογονισμό, ότι δηλ. το ανθρώπινο γένος έχει μόνο έναν κοινό πρόγονο με τα άλλα ανθρωποειδή και με δευτερογενή διαφοροποίηση έδωσε πολλές ομάδες, τις διάφορες φυλές. Με άλλα λόγια, υπάρχει ανθρώπινος κλάδος μονοφυλετικός.
Ο **Μιροκλής** ή **Μεροκλής** ήταν ο έκτος επίσκοπος Μεδιολάνων, περίπου πριν από το 313 έως το 316. Τιμάται από την Καθολική Εκκλησία ως Άγιος στις 3 Δεκεμβρίου.

Βιογραφία
---------

Εξελέγη επίσκοπος Μεδιολάνων πριν από το 313 και η θητεία του διήρκεσε μέχρι το 316 περίπου. Ίσως γεννήθηκε σε οικογένεια της Παβίας, στην οποία θα γεννηθεί και ο Επιφάνιος. Κατά την θητεία του εξεδόθη το Έδικτο των Μεδιολάνων που διακήρυξε τη θρησκευτική ανοχή στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Μετά το Διάταγμα ο Μιροκλής ξεκίνησε την ανέγερση της βασιλικής που ήταν ο πρώτος καθεδρικός ναός της πόλης και που τοποθετείτε στην περιοχή που σήμερα καταλαμβάνει ο σημερινός Καθεδρικός Ναός του Μιλάνου.

Πηγές καταγράφουν την παρουσία του Μιροκλή στη σύνοδο του Λατερανού που πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 313 στη Ρώμη υπό τον Πάπα Μιλτιάδη, η οποία καταδίκασε τον Δονατισμό. Ο Μιροκλής συμμετείχε επίσης στην ακόλουθη σύνοδο όλων των δυτικών επισκόπων που πραγματοποιήθηκε στην Αρλ την 1η Αυγούστου 314, η οποία επιβεβαίωσε την καταδίκη του Δονάτου και αποφάνθηκε για το κανονικό δίκαιο.

Ο Μιροκλής ίδρυσε επίσης την *εκκλησία του Αγίου Βιτόριο Κόρπο* προς τιμήν του αγίου Βίκτωρ Μαύρου, ο οποίος μαρτύρησε κατά τη βασιλεία του αυτοκράτορα Διοκλητιανού το 303.

Ο Μιροκλής πέθανε στις 30 Νοεμβρίου του 316 περίπου και η εορτή του ορίστηκε στις 3 Δεκεμβρίου. Ετάφη στην εκκλησία του Αγίου Βιτόριο Κόρπο στο Μιλάνο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ruggeri, Fausto (1991). *I Vescovi di Milano*. Milano: NED. σελ. 9. ISBN 88-7023-154-2. (Ιταλικά)
2. 1 2 3  Cazzani, Eugenio (1996). *Vescovi e arcivescovi di Milano*. Milano: Massimo. σελίδες 13–14. ISBN 88-7030-891-X. (Ιταλικά)
3. ↑  Pasini, Cesare (1990). «Materno di Milano, santo (sec. IV)». *Dizionario della Chiesa Ambrosiana*. **4**. Milano: NED, σελ. 2255–2258. ISBN 88-7023-102-X. (Ιταλικά)

  


| τίτλοι της Καθολικής Εκκλησίας |
| --- |
| ΠροκάτοχοςΜόνας | **Επίσκοπος Μεδιολάνων**αρχές 4ου αιώνα | ΔιάδοχοςΜατέρνος |
Ο **Μίλοβαν Γκρίμποβιτς** (σερβικά: *Милован Грбовић*), ήταν ένας από τους ηγέτες της πρώτης σερβικής επανάστασης.

Ακόμη και πριν από την εξέγερση αναφέρετια ότι πήρε μέρος στο πλευρό του πατέρα του Νικόλα Γκρίμποβιτς στο νεχαγιέ του Βάλιεβο κατά των προσπαθειών του Οσμάν Πασβάλογλου να καταλάβη το Σαντζάκι του Σμεντέρεβο.

Από την έναρξη της εξέγερσης τέθηκε επικεφαλής του στρατού της περιοχής Κολουμπάρα και στη συνέχεια έγινε αρχηγός. Συμμετείχε στις μάχες για την απελευθέρωση της Βάλιεβο, στην πολιορκία του Βελιγραδίου το 1804, και στις περισσότερες μάχες που έγιναν στο ποταμό Ντρίνα.

Αναφορές
--------

* И. Стојшић,: Једна заборављена породица, Наша нахија (алманах), Београд 1926. стр 62—76
Η **Μιροσλάβα "Μίρκα" Βάβρινετς** (*λατινικό αλφάβητο : Miroslava "Mirka" Vavrinec*), γεννημένη στην Τσεχοσλοβακία στις 1 Απριλίου 1978, είναι Ελβετή πρώην αθλήτρια της αντισφαίρισης.

Καριέρα
-------

Η Βάβρινετς γεννήθηκε στο Μποϊνίτσε της Τσεχοσλοβακίας, σήμερα Σλοβακία αλλά η οικογένεια της μετανάστευσε στην Ελβετία όταν ήταν δύο ετών. Το 1987, όταν ήταν εννιά, ο πατέρας της την πήγε για να παρακολουθήσει ένα τουρνουά αντισφαίρισης στη Γερμανία η Μίρκα συναντήθηκε εκεί με τη Μαρτίνα Ναβρατίλοβα και αποφάσισε να ασχοληθεί με την αντισφαίριση. Η Ναβρατιλόβα αργότερα της έστειλε μια ρακέτα και κανόνισε το πρώτο της μάθημα τένις.

Το 2002 συνεργάστηκε με τον Ρότζερ Φέντερερ στο Κύπελλο Χόπμαν. Με την Ελβετία αγωνίστηκε στα Φεντ καπ του 1994 και του 2000 με ρεκόρ 2 ήττες σε δύο αγώνες. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 2000 όπου συμμετείχε για την Ελβετία αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο στο απλό αλλά και στο διπλό με συμπαίκτρια την Εμμανουέλα Γκαγκλιαρντί.

Η καλύτερη επίδοση της σε τουρνουά Γκραμ σλαμ ήταν το 2001, όταν έφτασε στον τρίτο γύρο του Αμερικανικού όπεν.
Ωστόσο, ένας επαναλαμβανόμενος τραυματισμός στο πόδι την εμπόδισε να προχωρήσει περαιτέρω υποχρεώνοντας την να εγκαταλείψει το επαγγελματικό τένις το 2002. Μετά την αποχώρησή της, ανέλαβε το ρόλο του διευθυντή δημοσίων σχέσεων του συζύγου της, ταξιδεύοντας μαζί του σε περιοδείες.

Προσωπική ζωή
-------------

Η Μίρκα παντρεύτηκε τον Ρότζερ Φέντερερ στις 11 Απριλίου 2009, είχαν γνωριστεί στους Ολυμπιακούς αγώνες του 2000. Τον Ιούλιο του 2009 απέκτησαν δίδυμα κορίτσια, την Μύλα Ρόουζ και την Τσάρλεν Ρίβα και τον Απρίλιο του 2014 δίδυμα αγόρια αγόρια που ονόμασαν Λεό και Λενάρτ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Roglo*. p=miroslava;n=vavrinec. Ανακτήθηκε στις 17  Φεβρουαρίου 2023.
2. 1 2 3  (Αγγλικά) *Olympedia*. 94263. Ανακτήθηκε στις 17  Φεβρουαρίου 2023.
3. ↑  "Roger Federer: A smashing guy" Αρχειοθετήθηκε 2007-12-31 στο Wayback Machine. Brian Viner, *The Independent*, 2 July 2005
4. ↑  «Η Μιροσλάβα Βάβρινετς στο Φεντ Καπ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2017.
5. ↑  «Η Μιροσλάβα Βάβρινετς στο Olympics at Sports-Reference.com». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Απριλίου 2009. Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2017.
6. ↑  «Martina set up mixed doubles». *The Times* (London). 24 August 2003.. Ανακτήθηκε στις 12 May 2010.
7. ↑  Roger Federer,. «News Detail». Roger Federer. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Μαΐου 2010. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2010.
8. ↑  «Roger Federer and wife are proud parents of twins». OneIndia. 24 Ιουλίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2009.
9. ↑  «Roger Federer: Mirka and I couldn't be happier with twin boys – and now we know how to cope with babies on tour». *The Guardian*. 13 May 2014.. Ανακτήθηκε στις 13 May 2014.
Ο **Μάριο Μουτς** (γερμανικά: Mario Mutsch) (γενν. 3 Σεπτεμβρίου 1984) είναι Λουξεμβούργιος-Βέλγος πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός μέσος Γεννημένος στο Βέλγιο, εκπροσώπησε την Εθνική Λουξεμβούργου.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους
-------------------------

Ο Μουτς ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στις βελγικές ομάδες κατώτερων πρωταθλημάτων Σπα και Κέλμις, προτού μετακινηθεί στη Γερμανία για να παίξει για την Αλεμάνια Άαχεν. Το καλοκαίρι του 2007 εντάχθηκε στην ελβετική ΦΚ Άαραου μετά από πρόταση του πρώην προπονητή της εθνικής ομάδας Τζεφ Σαϊμπένε, ο οποίος ήταν βοηθός προπονητή στην ΦΚ Άαραου.

Στις 16 Ιουλίου 2009, ανακοινώθηκε ότι ο Μουτς είχε υπογράψει με τη γαλλική ΦΚ Μετς της Λιγκ 2 με ελεύθερη μεταγραφή. Το 2011, εντάχθηκε στην ελβετική ΦΚ Σιόν για μία μόνο σεζόν και το 2012 μετακόμισε στην ΦΚ Ζανκτ Γκάλεν. Τα έτη 2017–2019 αγωνίστηκε στην ΦΚ Προγκρές Νίντερκορν από το Λουξεμβούργο και στη συνέχεια αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.

Εθνική ομάδα
------------

Ο Μουτς έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Λουξεμβούργου σε έναν αγώνα για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006 τον Οκτώβριο του 2005 εναντίον της Ρωσίας και μέχρι τον Ιούνιο του 2019 είχε κερδίσει 102 συμμετοχές, σκοράροντας 4 γκολ. Έχει παίξει σε 11 αγώνες για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Ο Μουτς αποσύρθηκε τόσο από το συλλογικό όσο και από το διεθνές ποδόσφαιρο μετά την 102η διεθνή συμμετοχή του για το Λουξεμβούργο (όπου είναι ο κορυφαίος παίκτης σε συμμετοχές στην εθνική ομάδα), εναντίον της Μαδαγασκάρης στις 2 Ιουνίου 2019.

Προσωπική ζωή
-------------

Ο Μουτς γεννήθηκε και μεγάλωσε στη γερμανόφωνη κοινότητα του Βελγίου. Ο πατέρας του είναι Λουξεμβούργιος που μεγάλωσε στο Ανατολικό Βέλγιο και η μητέρα του είναι Βελγίδα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 40878. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *FBref.com*. c0bcda8a.
3. ↑  (Ισπανικά) *Argentine Soccer Database*. 47682.
4. ↑  «Metz : Signature de Mutsch (Luxembourg)». *Foot National*. 16 Ιουλίου 2009.
5. ↑  «St.Gallen verpflichtet Mario Mutsch» [St. Gallen acquire Mario Mutsch]. Tagblatt. 14 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2016.
6. ↑  Record at FIFA Tournaments - FIFA
7. ↑  National football team to face Madagascar in historical first - RTL Today
8. ↑  Elvinger, Dan· Junker, Christophe (31 Μαΐου 2019). «Ciao, Mario! Rekordnationalspieler beendet am Sonntag gegen Madagaskar seine Karriere». *Tageblatt* (στα Γερμανικά). Editpress Luxembourg s.a. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «Player profile - FC Aarau» (στα Γερμανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Φεβρουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2009.
* Μάριο Μουτς στην ιστοσελίδα National-Football-Teams.com
* Στατιστικά στο T-Online.de (γερμανικά)
* «Profile - FC Metz». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2014.
* Προφίλ παίκτη στο Transfermarkt.com

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Ποδόσφαιρο
 |

 |
Ο αντιστράτηγος **Λεωνίδας Σμόλεντς** ή **Σμόλενιτς** ή **Σμολένσκης** (όπως αναφερόταν σε υπουργικές αποφάσεις που υπέγραφε) (1806 - 1882) ήταν ελληνικής καταγωγής αξιωματικός του αυστριακού στρατού που έζησε στην Ελλάδα μετά το 1830, στρατιωτικός και δυο φορές Υπουργός Στρατιωτικών της Ελλάδας.

Βιογραφία
---------

Ο Σμόλεντς καταγόταν από βλάχικη οικογένεια που είχαν μεταναστεύσει από τη Μοσχόπολη της Ηπείρου και ήταν αξιωματικός από την Ουγγαρία, ο οποίος ήλθε στην Ελλάδα το 1825. Υπηρέτησε στον Ελληνικό Στρατό ως βαθμοφόρος στις περιόδους του Κυβερνήτη Καποδίστρια, της Αντιβασιλείας και της Απόλυτης Μοναρχίας του Όθωνα. Μετά την ανατροπή της απόλυτης μοναρχίας παρέμεινε στο στράτευμα γιατί εξαιρέθηκε από το τον γενικό όρο της απομάκρυνσης των Βαυαρών και εν γένει Στρατιωτικών.

Έγινε Υπουργός Στρατιωτικών δυο φορές, το 1855 στην Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη και το 1863 στην κυβέρνηση Βάλβη.

Παντρεύτηκε στην Αθήνα την Μαρία Αξιώτη, κόρη του οπλαρχηγού Κωνσταντίνου Αξιώτη. Παιδιά του ήταν ο Νικόλαος Σμόλενιτς, στρατιωτικός και μετέπειτα Υπουργός Στρατιωτικών και ο Κωνσταντίνος Σμολένσκη, στρατιωτικός, ήρωας του Ελληνοτουρκικού πόλεμου του 1897 και επίσης Υπουργός Στρατιωτικών (δυο φορές).

Πέθανε στην Αθήνα το 1882.

Πηγές
-----

* Λήμμα Σμόλεντς, *Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Ελευθερουδάκη*, Τόμος Ενδέκατος, 1931, Αθήνα
* Οι Εκλογές στην Ελλάδα από το 1844 εως το 1900 Νικητάκη Σοφία, Προπτυχιακή Εργασία, Συνταγματικό Δίκαιο Εξάμηνο, Καθηγητής : Αν.Δημητρόπουλος.
* Γ. Δρουγολίνος, επιμ. (13 Μαΐου 1882). *Έσπερος, Τομ. 2, Έτος Β', τεύχ. 25*. Λειψία. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Νοεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2010.