recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 43°15′N 25°00′E﻿ / ﻿43.250°N 25.000°E﻿ / 43.250; 25.000

Η υψηλότερη κορυφή του *Αίμου*: Βράχος Μπότεφ ή Γιουμρούκ
Ο **Αίμος** ή **Βαλκάνια** είναι οροσειρά στα βορειανατολικά της Ελληνικής χερσονήσου, από την οποία ονομάστηκε Χερσόνησος του Αίμου η Βαλκανική χερσόνησος, καθώς οι Τούρκοι ονόμασαν την οροσειρά *Μπαλκάν*.

Σύμφωνα με την παράδοση, οφείλει το όνομα του στο αίμα του τιτάνα Τυφώνα τον οποίο πλήγωσε ο Δίας όταν εξαπέλυσε κεραυνό εναντίον του ή από τον Αίμο, μυθικό βασιλιά της Θράκης.

Γενικά στοιχεία
---------------

Είναι σύμπλεγμα βουνών, με υψηλότερη κορυφή τα 2.376 μέτρα (κορυφή *Γιουμρούκ* ή *Βράχος Μπότεφ*), που αρχίζει από τις Σιδηρές Πύλες (Ντεμίρ Καπού) του ποταμού Δούναβη και φτάνει μέχρι την κοίτη του ποταμού Τίμοκ (Τίμακου), παραπόταμου του Δούναβη, κατευθύνεται ανατολικά και καταλήγει στον Εύξεινο Πόντο.

Διακρίνεται σε:

1. Δυτικός Αίμος (Στάρα Πλάνινα: *Παλαιό Όρος*) με ψηλότερη κορυφή το Μιντζόρ στα 2.186 μέτρα.
2. Κεντρικός Αίμος με υψηλότερη κορυφή το Γιουμρούκ ή Βράχος Μπότεφ στα 2.376 μέτρα.
3. Ανατολικός Αίμος με ψηλότερη κορυφή την Κουτλέγκα στα 1.046 μέτρα.

Το μήκος της φτάνει τα 600 χλμ. ενώ το μέσο πλάτος κυμαίνεται μεταξύ 21-45 χιλιόμετρα και αποτελεί τη φυσική προέκταση των Καρπαθίων και των Τρανσυλβανικών Άλπεων ενώ οι γεωλόγοι υποστηρίζουν ότι έχει γεωλογική σχέση με τον Καύκασο και τα Κριμαϊκά όρη. Τα πετρώματα του αντιπροσωπεύουν όλες τις γεωλογικές εποχές και το κλίμα στα νότια τμήματά της είναι εύκρατο και στα βόρεια ψυχρό.

Ιστορία
-------

Τις διαβάσεις του Αίμου χρησιμοποίησαν από την αρχαιότητα διάφοροι λαοί για τις μεταναστεύσεις τους και τις επιδρομές τους στη Βαλκανική. Την εξερεύνησαν οι Έλληνες από τη Μυκηναϊκή εποχή ενώ στην ιστορική εποχή έφτασαν στην περιοχή οι περιηγητές και γεωγράφοι Ελλάνικος, Εκαταίος, Διονύσιος και Φερεκύδης, από τα έργα των οποίων σώθηκαν μονάχα αποσπάσματα, όμως συστηματική περιγραφή μας έδωσε ο Ηρόδοτος, που συγκέντρωσε όλες τις μελέτες των προγενέστερων.

Η εξερεύνηση του συνεχίστηκε κατά την εκστρατεία του Φιλίππου Β΄ εναντίον των Σκυθών, ενώ ο Μέγας Αλέξανδρος ανέβηκε στα φαράγγια και τις κορυφές του, στον πόλεμό του εναντίον των Θρακών.

Πανίδα και Χλωρίδα
------------------

Είναι οροσειρά απότομη με πυκνά δάση και άγρια πανίδα που την αποτελούν λύκοι, αρκούδες, αγριόχοιροι και άλλα ζώα, ενώ βελανιδιές, οξιές και έλατα είναι τα δέντρα των δασών της.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. -74312.

Πηγές
-----

* Livepedia, Αίμος \Όρη Αρχειοθετήθηκε 2016-04-07 στο Wayback Machine.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Stara planina στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 107146153220005252739
* GND: 4069099-4
* NKC: ge899809

 |

 |
Η **Μαγκιντανάον**είναι αυστρονησιακή γλώσσα που ομιλείται από την πλειονότητα του πληθυσμού της επαρχίας Μαγκιντανάο στις Φιλιππίνες. Ομιλείται επίσης από μεγάλες μειονότητες σε διαφορετικά μέρη του Μιντανάο, όπως τις πόλεις Ζαμποάνγκα, Νταβάο και Τζένεραλ Σάντος. Ομιλείται επίσης στις ακόλουθες επαρχίες: Βόρειο Κοταμπάτο, Σουλτάν Κουνταράτ, Νότιο Κοταμπάτο, Σαρανγκάνι, Ζαμποάνγκα ντελ Σουρ, Ζαμποάνγκα Σιμπουγκάι και στο Μέτρο Μανίλα. Επίσης ήταν γλώσσα του ιστορικού Σουλτανάτου του Μαγκιντανάο, που υπήρξε πριν και κατά τη διάρκεια της ισπανικής αποικιακής περιόδου, από το 1500 έως το 1888.

Δείτε επίσης
------------

* Γλώσσες των Φιλιππίνων

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hammarström, Harald· Forkel, Robert· Haspelmath, Martin· Bank, Sebastian, επιμ. (2016). «Maguindanao». *Glottolog 2.7*. Jena: Max Planck Institute for the Science of Human History.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Λεξικό της γλώσσας Μαγκιντανάο
Ο **Μπαλ(λ)ίστα'*, λατιν.:* Bal(l)ista**, (απεβ. π. 261), επίσης γνωστός στις πηγές με το όνομα "Κάλλιστος",  ήταν ένας από τους Τριάντα Τυράννους της -όχι πολύ αξιόπιστης- *Ιστορίας των Αυγούστων* και υποστήριξε την εξέγερση των Mακριανών εναντίον του Αυτοκράτορα Γαλλιηνού.

Ιστορία
-------

 Ο Μπαλίστα ως Pius Felix AVGustus από την "Πινακοθήκη εικόνων διασήμων (Promptuarii iconum insigniorum)"
Ο Μπαλίστα ήταν ο πραιτοριανός έπαρχος υπό τον Βαλεριανό. Αφού η Περσική Αυτοκρατορία νίκησε και συνέλαβε αυτόν τον Αυτοκράτορα στη μάχη της Έδεσσας, ένα σώμα Ρωμαϊκών στρατευμάτων συγκεντρώθηκε από έναν αξιωματικό των οικονομικών, τον Mακριανό τον Πρεσβύτερο και τον Μπαλίστα. Μαζί, σύμφωνα με ορισμένες αναφορές, με τον Οδαίναθο, τον *κύριο της Παλμύρας*, κατατρόπωσαν τον Περσικό στρατό, που επέστρεφε από επιδρομή στην Κιλικία.   Τότε ο Μακριανός ο Πρεσβύτερος ανακήρυξε αυτοκράτορες τους γιους του, τον Μακριανό τον Νεότερο και τον Κουίετο. 

Έμεινε με τον Κουίετο στην Ανατολή, ενώ ο Μακριανός και ο μεγαλύτερος γιος του κινήθηκαν με το στρατό εναντίον της Δύσης. Στα Βαλκάνια, ο Μακριανός κατατροπώθηκε από τον διοικητή του ρωμαϊκού ιππικού, Αυρέολο, στρατηγό πιστό στον Γαλλιηνό, και σκοτώθηκε. Στη συνέχεια, σύμφωνα με ορισμένες μαρτυρίες, ο Γαλλιηνός κάλεσε τον Οδαίναθο να στραφεί εναντίον των πρώην συμμάχων του, Μπαλίστα και Κουίετου. Ούτε ο χρόνος, ούτε ο τρόπος τού τέλους τού Μπαλίστα μπορεί να εξακριβωθεί με βεβαιότητα, αλλά πιστεύεται ότι συνέβη περίπου τον Νοέμβριο του 261, και ότι εκτελέστηκε από τον Oδαίναθο.  Μία άλλη πρόταση είναι, ότι σκοτώθηκαν από τους δικούς τους άνδρες στην Έμεσα.

Στον λαϊκό πολιτισμό
--------------------

Ο Μπαλίστα, με το όνομα **Marcus Clodius Balista** είναι ο ήρωας της σειράς Πολεμιστής της Ρώμης του Χάρυ Σάιντμποτομ.

Σημειώσεις
----------

1. 1 2 3  D.S.Potter (2004), p.256
2. 1 2  D.S.Potter (2004), p.259
3. ↑  J. Bray (1997), p.145

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* W. Plate (1870). "Balista". In Smith, William (ed.). Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. Vol. I. p. 459 .
* Bray, John. Gallienus : A Study in Reformist and Sexual Politics, Wakefield Press, Kent Town, 1997, ISBN 1-86254-337-2
* Körner, Christian, "Usurpers in the east: The Macriani and Ballista", s.v. "Usurpers under Gallienus", De Imperatoribus Romanis
* Potter, David S. The Roman Empire at Bay AD 180–395, Routledge, Oxon, 2004. ISBN 0-415-10058-5
Ο **Σαντέρνο** (ιταλ. *Santerno*) είναι ποταμός στην Περιφέρεια Εμίλια-Ρομάνια της βόρειας Ιταλίας, αν και τα πρώτα λίγα χιλιόμετρα του ρου του βρίσκονται γεωγραφικώς στην Τοσκάνη. Με μήκος 103 χιλιόμετρα, αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους παραπόταμους του ποταμού Ρένο. Κατά τη ρωμαϊκή εποχή ήταν γνωστός ως **Βατρένος** (*Vatrenus*, δηλαδή «μικρός Ρένο»), ωστόσο στον Πευτιγγεριανό Πίνακα αναφέρεται ήδη και ως *Santernus*.

Ο Σαντέρνο πηγάζει κοντά στην ορεινή Διάβαση Φούτα, σε υψόμετρο 1.222 μέτρα, στα όρη των Βόρειων Απεννίνων απέναντι από το οροπέδιο της Φιρεντσουόλα, στην πρώην Επαρχία της Φλωρεντίας. Μετά το οροπέδιο, ρέει προς τα βορειοανατολικά, διασχίζοντας την Επαρχία της Μπολόνια και περνώντας κοντά από το Καστέλ ντελ Ρίο, όπου υπάρχει μια ονομαστή μεσαιωνική γέφυρα, η «Πόντε ντελλι Αλιντόζι». Κατόπιν περνά δίπλα στο Φοντανέλιτσε, το Μπόργκο Τοσινιάνο, το Καζαλφιουμανέζε και (όντας πια στην Κοιλάδα του Πάδου) από την Ίμολα. Εκεί για κάποιο μήκος του ρου του ο Σαντέρνο αποτελεί το σύνορο ανάμεσα στην Επαρχία της Μπολόνια και στην Επαρχία της Ραβέννας, προτού εισέλθει στη δεύτερη. Εκεί εκβάλλει στον Ρένο κοντά στην πόλη Αρτζέντα, σε σημείο με γεωγραφικές συντεταγμένες 45°34′03΄΄ Βόρειο πλάτος και 11°57′50΄΄ Ανατολικό μήκος.

Η λεκάνη απορροής του Σαντέρνο έχει έκταση 700 τετραγωνικά χιλιόμετρα, ενώ η μέση παροχή του είναι 16 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο.

Είναι πιθανόν ότι κατά την αρχαιότητα ο ποταμός έρρεε ανατολικώς του Μπανιακαβάλλο, όπως υποδεικνύει η ύπαρξη ενός δημοτικού διαμερίσματος (*frazione*) της Ραβέννας που ονομάζεται «Σαντέρνο». Εκείνη την εποχή, μετά την Ίμολα, το ποτάμι χωριζόταν σε δύο κλάδους, ο ένας από τους οποίους στρεφόταν προς τη Ραβέννα στα βορειοανατολικά, ενώ ο άλλος συνέχιζε προς τα βόρεια και χυνόταν στον Πάδο. Ο κλάδος της Ραβέννας εξαλείφθηκε, το πιθανότερο κατά τον όγδοο αιώνα μ.Χ.. Από εκεί και μετά, προτού ο ρους του τροποποιηθεί τεχνητά και γίνουν προστατευτικά έργα τη δεκαετία του 1880, ο Σαντέρνο ήταν πολύ γνωστός για τις μεγάλες πλημμύρες του. Χαρακτηριστικά, 14 τέτοιες καταγράφηκαν μέσα στην εκατονταετία από το 1679 μέχρι το 1778.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *The Times Comprehensive Atlas of the World* (13 έκδοση). Λονδίνο: Times Books. 2011. σελ. 76 L6. ISBN 9780007419135.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 315134786
* LCCN: sh95001725

 |

 |
Ο **Χοακίν Σιμφοριάνο δε Χεσούς Κρέσπο Τόρες** (*Joaquín Sinforiano de Jesús Crespo Torres*, 22 Αυγούστου 1841 – 16 Απριλίου 1898) ήταν Βενεζουελάνος πολιτικός και στρατιωτικός, που διετέλεσε Πρόεδρος της Βενεζουέλας δύο φορές, από το 1884 έως το 1886 και από το 1892 έως το 1898.

Ο Κρέσπο ανήκε στο «Μέγα Φιλελεύθερο Κόμμα της Βενεζουέλας». Το σημαντικότερο γεγονός της προεδρίας του στάθηκε η Βενεζουελανή κρίση του 1895, δηλαδή η κορύφωση της μακρόχρονης διενέξεως της χώρας με τη Μεγάλη Βρετανία σχετικώς με την κυριαρχία του εδάφους της Γκουαγιάνα Εσεκίβα, την οποία οι Βρετανοί διεκδικούσαν ως μέρος της αποικίας τους της Βρετανικής Γουιάνας. Κύρια αιτία της αντιδικίας ήταν η ύπαρξη χρυσωρυχείων στην επίμαχη περιοχή. Ο Κρέσπο εξασφάλισε την υποστήριξη των ΗΠΑ με την παραπομπή του θέματος σε διεθνή επιτροπή διαιτησίας, της οποίας η απόφαση εκδόθηκε μετά τον θανατό του.

Το 1897 ο Κρέσπο δεν έθεσε υποψηφιότητα για τρίτη προεδρική θητεία, παρά υποστήριξε τον υποψήφιο Ιγκνάθιο Ανδράδε κατά του Χοσέ Μανουέλ Χερνάντεθ. Ο Ανδράδε κέρδισε τις εκλογές και ανέλαβε την προεδρία στις 28 Φεβρουαρίου 1898, αλλά ο Χερνάντεθ δεν δέχθηκε το αποτέλεσμα ως προϊόν νοθείας και, ως στρατηγός που ήταν, κατέφυγε στην ένοπλη ανταρσία. Ηττήθηκε γρήγορα, όμως ο πολιτικός αναβρασμός και οι αψιμαχίες που προκάλεσε κράτησαν για καιρό. Ο Κρέσπο, που παρέμενε υποστηρικτής του νέου προέδρου ως στρατιωτικός, σκοτώθηκε σε μάχη με δυνάμεις του στρατηγού Χερνάντεθ στη Μάτα Καρμελέρα, σε ηλικία 56 ετών.

Ο Χοακίν Κρέσπο ήταν έγγαμος. Συζυγός του από τις 18 Σεπτεμβρίου 1864 ήταν η Χαθίντα Παρέχο (Jacinta Parejo, 1845-1914). Σε ταραχές στη Βενεζουέλα το 2018 ο τάφος του ζεύγους λεηλατήθηκε από βανδάλους, που άφησαν τα οστά εκτεθειμένα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. 103477631.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
3. 1 2  «Ignacio Andrade». *www.biografiasyvidas.com*. Biografias y Vidas. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2016.
4. ↑  Shaw, Albert (1898). «Obituaries». *The American Monthly Review of Reviews* (Νέα Υόρκη: The Review of Reviews Co.): 539. .
5. ↑  «Diputado Richard Blanco denuncia destrozos en el panteón de Joaquín Crespo en el Cementerio General del Sur (video)». *La Patilla* (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Joaquín Crespo  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 21338433
* LCCN: n92086453
* ISNI: 0000 0000 8341 3820
* GND: 1057202304
* BNF: cb103477631 (data)

 |

 |
*Να μη συγχέεται με τον γιο του Φλάβιο Αντιοχειανό.*
Ο **Φλάβιος Αντιοχειανός**, λατιν.: Flavius Antiochianus (απεβ. Μάρτιο του 222) ήταν Ρωμαίος από την τάξη των ιππέων, που άκμασε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αυτοκράτορα Σεπτίμιου Σεβήρου και των γιων του. Διορίστηκε σε μία σειρά Αυτοκρατορικών αξιωμάτων, με πιο σημαντικό αυτό του έπαρχου του πραιτωρίου (praetorian prefect) επί του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Ελαγάβαλου.

Βιογραφία
---------

Ο Φλ. Αντιοχειανός υπηρέτησε ως έπαρχος μίας βοηθητικής κοόρτης στην Άνω Γερμανία το 211 και στη συνέχεια μίας άλλης στην Καισαρική Μαυριτανία. Επέστρεψε στη Ρώμη, για να υπηρετήσει ως έπαρχος του πραιτωρίου πριν από το 222, τη χρονιά που δολοφονήθηκε ο Ελαγάβαλος. Σύμφωνα με την Ιστορία των Αυγούστων, ο Αντιοχειανός υπερασπίστηκε τον Ελαγάβαλο εναντίον των πραιτόρων που σκόπευαν να τον σκοτώσουν, και αντιμετώπισε τους στρατιώτες που έψαχναν τον Αυτοκράτορα στους κήπους των Παλαιών Ελπίδων υπενθυμίζοντάς τους τον όρκο τους στον Αυτοκράτορα· έτσι τους έπεισε να μην τον σκοτώσουν.  Ίσως να ήταν ένας από τους συνεργάτες του Ελαγάβαλου, που δολοφονήθηκαν μετά το τέλος εκείνου.

Οικογένεια
----------

Από την αγνώστου ονόματος σύζυγό του είχε τέκνο:

* Φλάβιος Αντιοχειανός άκμασε τον 3ο αι. ύπατος και έπαρχος της πόλης. Νυμφεύτηκε την Πομπωνία Ουμιδία, κόρη του Πομπώνιου Βάσου συγκλητικού.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  *Historia Augusta*, "Antoninus Heliogabalus", 14.8
2. ↑  Cassius Dio, *Romaike Historia*, lxxx.21.1
Ο ποταμός Καρκώτης όπως φαίνεται από την παλιά γέφυρα της Ευρύχου
Ο **Καρκώτης** είναι ποταμός στην Κύπρο, ο οποίος είναι επίσης γνωστός ως **Κλάριος**. Έχει μήκος 24,75 χιλιόμετρα και οι πηγές του βρίσκονται στις βορειοανατολικές πλαγιές των βουνών του Τροόδους. Διασχίζει την κοιλάδα της Σολέας και εκβάλει στον κόλπο της Μόρφου. Κατά μήκος του ποταμού υπάρχουν τεχνητά κανάλια, μέσω των οποίων το νερό οδηγείται στα χωριά της κοιλάδας. Ο Καρκώτης είναι ο μόνος ποταμός της Κύπρου που δεν έχει διαλείπουσα ροή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  River Klarios in Solea Valley tourism website
2. ↑  Article in the Cypriot newspaper "Politis" about the flooding of Karkotis river in January 2019

Συντεταγμένες: 35°09′29″N 32°51′57″E﻿ / ﻿35.15818°N 32.86585°E﻿ / 35.15818; 32.86585
Το φαράγγι του ποταμού Μοράτσα
Ο **Μοράτσα** (στο Μαυροβουνιακό αλφάβητο: **Морача**, λατινική ονομασία: **Oriundus**) είναι ποταμός που διασχίζει την πρωτεύουσα του  Μαυροβουνίου, Ποντγκόριτσα. 

Έχει μήκος 99,5 χιλ. πηγάζει κάτω από τα βουνά Rzača, στο βόρειο Μαυροβούνιο και η λεκάνη απορροής του έχει έκταση 3.257 τετ. χιλ.  Στο μεγαλύτερο μήκος του είναι ποτάμι πλατύ και ρηχό και γι’ αυτό δεν είναι πλεύσιμο. Βόρεια της Ποντγκόριτσα δημιουργεί ένα φαράγγι και ενώνεται με το μεγαλύτερο παραπόταμό του, το Ζέτα. Στη συνέχεια ρέει στη πεδινές εκτάσεις του Μαυροβουνίου και τελικά χύνεται στη Λίμνη Σκόρδα. 

Στο βόρειο τμήμα του φαραγγιού βρίσκεται το Μοναστήρι του Μοράτσα. Χτίστηκε το 1252 από το Στέφαν Νέμαζιτς, το γιο του βασιλιά του Πριγκηπάτου της Ζέτας, Βούκαν Νέμαζιτς (Vukan Nemanjić). 

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μοράτσα** |

Παραπομπές
----------

1. ↑
Η **Μακόμα Λεκαλακάλα** (αφρικάανς: *Makoma Lekalakala*) είναι Νοτιοαφρικανή οικολογική ακτιβίστρια, διευθύντρια του κλάδου της Earthlife Africa στο Γιοχάνεσμπουργκ.

Στράτευση
---------

Το 2018, έλαβε, μαζί με τη Λιζ ΜακΝταιντ, το Περιβαλλοντικό Βραβείο Γκόλντμαν έπειτα από τον δικαστικό αγώνα τον οποίον έδωσαν από κοινού προκειμένου να σταματήσουν την επανεκκίνηση του νοτιοαφρικανικού εθνικού πυρηνικού προγράμματος. Τον Απρίλιο του 2017, το δικαστήριο του Κέιπ Τάουν τελικώς ανέστειλε τη συμφωνία συνεργασίας η οποία είχε υπογραφεί από τη Νότια Αφρική με τη Ρωσία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Νότια Κορέα σχετικά με το συγκεκριμένο πρόγραμμα ανέγερσης μεταξύ έξι και οκτώ πρόσθετων πυρηνικών σταθμών (η Νότια Αφρική διέθετε, ήδη, τους δύο μοναδικούς πυρηνικούς σταθμούς της αφρικανικής ηπείρου, στο Κόεμπεργκ) ·  ·. 

Λίγο καιρό νωρίτερα, τον Μάρτιο του 2017, η οργάνωση Earthlife Africa είχε πετύχει εκ μέρους του δικαστηρίου της Πρετόρια την απόφαση υποχρεωτικής σοβαρής μελέτης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων προ της ανέγερσης θερμικού σταθμού με καύση άνθρακα με παραγώμενη τιμή ενέργειας της τάξεως των 1200 MW εντός της Επαρχίας του Λιμπόπο, στα βόρεια της χώρας.

Οι Μακόμα Λεκαλακάλα και Λιζ ΜακΝταιντ είχαν, και οι δύο τους, υπάρξει κατά το παρελθόν ακτιβίστριες εναντίον του καθεστώτος του απαρτχάιντ, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2019.
2. ↑  (Αγγλικά) Afika Adezweni (24 Απριλίου 2018). «Our Nuclear Deal Heroes Have Won a Huge International Prize». *Marie Claire (νοτιοαφρικανική έκδοση)*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-04-03.. Ανακτήθηκε στις 2018-12-22.
3. ↑  (Αγγλικά) «Goldman prize awarded to South African women who stopped an international nuclear deal». *The Guardian*. 23 Απριλίου 2018. .
4. ↑  (Αγγλικά) Nosmot Gbadamosi (24 Απριλίου 2018). «Goldman Prize: Two South African Activists Win For Halting Russian Nuclear Deal». *CNN*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-07-29.. Ανακτήθηκε στις 2018-12-22.
5. ↑  (Γαλλικά) «Afrique du Sud : coup d’arrêt pour le futur programme nucléaire». *Jeune Afrique*. 26 Απριλίου 2017. .
6. ↑  (Γαλλικά) «Afrique du Sud : les écologistes bloquent la construction d’une centrale à charbon». *Le Monde*. 9 Μαρτίου 2017. .
7. ↑  (Αγγλικά) Sally Sara (24 Απριλίου 2018). «South African activists awarded Goldman Environmental Prize for fight against nuclear power deal». *Australian Broadcasting Corporation*. .

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Νότια Αφρική
* Πύλη:Ενέργεια
 |

 |
**Ιστορικό**

Η περιοχή των Σιδηροκαυσίων περιλαμβάνει τις περιοχές των Σταγείρων, της Στρατονίκης και των πέριξ αυτών και αφορά κυρίως στον βόρειο ορεινό όγκο ( Όρος Στριμπινίκος ή Αργυρόλοφος ), έως το χωριό Νεοχώρι, του νομού Χαλκιδικής. Τον 9ο αιώνα γίνετε για πρώτη φορά αναφορά στο τοπωνύμιο των Σιδηροκαυσίων και έκτοτε χρησιμεύει για να ορίσει μια περιοχή εκμετάλλευσης και εξόρυξης κοιτασμάτων χρυσού και άργυρου. Η εκμετάλλευση αρχίζει από την εποχή της Ρωμαιοκρατίας, συνεχίζει την εποχή της Τουρκοκρατίας και καταλήγει στις μέρες μας, ως Μεταλλεία Χαλκιδικής. 

Όταν οι Οθωμανοί κατέκτησαν την Ελλάδα, από τα πρώτα κιόλας χρόνια κατασκεύασαν μεταλλεία, στην ευρύτερη περιοχή των σημερινών Σταγείρων. Από στοιχεία και αναφορές που διέθεταν, γνώριζαν για την ύπαρξη αρχαίων μεταλλείων και τη εξόρυξη πολύτιμων μετάλλων όπως ο άργυρος και ο χρυσός. Σύμφωνα με τον Belon που επισκέφτηκε την περιοχή, υπήρχαν 500 ή 600 φούρνοι για τήξη, διασκορπισμένοι πάνω και κάτω στο βουνό. Τα μέταλλα αποτελούνταν από χρυσοφόρο πυρίτη, από γαληνίτη και θειούχο μόλυβδο. Τα φυσερά λειτουργούσαν με νερόμυλους και η μέθοδος διαχωρισμού του χρυσού από το ασήμι ήταν η ίδια όπως ακριβώς ασκείται τώρα στην Ουγγαρία, μέσα από το νιτρώδες οξύ. Περίπου 6.000 εργάτες είχαν προσληφθεί στα ορυχεία.

Σε όλη τη περιοχή σώζονται μέχρι σήμερα, ερείπια οχυρωματικών έργων, όπως πύργοι και φρούρια. Επίσης βρέθηκαν εργαστήρια, κατοικίες,λουτρά και οθωμανικά τεμένη. Σε πολλές τοποθεσίες της περιοχής και κυρίως κοντά σε ποτάμια, έχουν βρεθεί μεγάλες ποσότητες σκουριάς, η οποία προερχόταν από την επεξεργασία και των καθαρισμό των μετάλλων. Στο σημερινό πάρκο του Αριστοτέλη, που βρίσκεται στα όρια του χωριού των Σταγείρων, υπάρχει ένας εκ των δυο μισογκρεμισμένων μεσαιωνικών πύργων της περιοχής. Ο άλλος βρίσκεται στη βόρεια πλευρά των Σταγείρων (Κάστρο). Τον 15ο αιώνα δημιουργείται το Νομισματοκοπείο των Σιδηροκαυσίων, ενώ η παραγωγή των μεταλλείων μειώνεται κατά τον 17ο και 18ο αιώνα με αποτέλεσμα το κλείσιμο του νομισματοκοπείου. Μετά από μια προσπάθεια οικονομικής ανόρθωσης της περιοχής και επικέντρωσης κυρίως στην εξόρυξη αργύρου, τα Σιδηροκαύσια μαζί με τα γύρω χωριά, τα γνωστά Μαντεμοχώρια αποτελούν το "Κοινόν του Μαδεμίου". Προσθέτουμε ότι η λέξη "μαντέν" στα τούρκικα σημαίνει σίδηρος. Πρόκειται για 12 χωριά που διοικούνταν από τον Μαδέμ Αγά, ο οποίος εκτός του ότι ήταν υπεύθυνος για την απρόσκοπτη λειτουργία των μεταλλείων, συνέλεγε και τις ετήσιες εισφορές από την φορολογία των κατοίκων. Τα Μαντεμοχώρια είναι: η Γαλάτιστα (Ανθέμους), ο Βάβδος, η Ριανά, ο Στανός, η Βαρβάρα, η Λιαρέγκοβα (Αρναία), το Νοβόσελο (Νεοχώρι), ο Ίσβορος (Στρατονίκη), η Χωρούδα, τα Ρεβενίκια (Μεγ. Παναγία), η Ιερισσός και ο Μαχαλάς (Στάγειρα) που ήταν και η πρωτεύουσα των Μαντεμοχωρίων. Την εποχή αυτή, η περιοχή γνωρίζει μεγάλη ακμή και οι Οθωμανοί επιτρέπουν στους Χριστιανούς, την ανέγερση δύο ναών. Του Αγίου Νικολάου Στρατονίκης (1813) και Γέννησης της Θεοτόκου Σταγείρων (Παναγούδα, 1813-14). Όμως κατά την επανάσταση του 1821 η περιοχή καταστρέφεται ολοσχερώς από τους Τούρκους. Μεταλλεία, εγκαταστάσεις και οικισμοί. Οι Μαντεμοχωρίτες που επέζησαν της σφαγής βρήκαν καταφύγιο στο Άγιον Όρος.
Ο **Ποταμός Τζιχάι** είναι ποταμός στην περιοχη Γκαζνί, στο κεντρικό Αφγανιστάν και πιο συγκεκριμένα στην επαρχία Ναβούρ, στο πέρασμα της κοιλάδας Ατζριστάν. Είναι η μόνη πηγή νερού των κατοίκων, καθώς η περιοχή πλήττεται από σοβαρή ξηρασία. Τα φράγματα στο ποταμό έχουν μια ιστορία πρόκλησης σοβαρών ατυχημάτων και θανάτου.

Η μικρή πόλη Σανγκάρ, πρωτεύουσα της επαρχίας Αρτζιστάν, βρίσκεται στη κοιλάδα του ποταμού Τζιχάι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ghazni Province». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιουλίου 2007. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2007.
2. ↑  «Dam burst swamps Ghazni city of Afghanistan». Pakistan Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Νοεμβρίου 2005. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2007.
Η **ζαχαρόπαστα** είναι μια πολύ γλυκιά βρώσιμη ζύμη ζάχαρης, που συνήθως γίνεται από ζάχαρη και γλυκόζη. Μερικές φορές αναφέρεται ως κόμμι ζάχαρης ή πάστας, αλλά δεν πρέπει να μπερδευτεί με το φοντάν (είδος γλάσου, αγγ. fondant). Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να καλύψει τούρτες, να σχηματίσει χαρακτηριστικά, να δημιουργήσει διακοσμητικά για κέικ, και για πολλές άλλες χρήσεις. Η ζαχαρόπαστα πωλείται σε λευκό και σε άλλα χρώματα. Η λευκή έκδοση μπορεί εύκολα να χρωματιστεί με χρώματα ζαχαροπλαστικής. Σχεδόν κάθε χρώμα μπορεί να επιτευχθεί με αυτόν τον τρόπο.

Η ζαχαρόπαστα θα σκληρύνει εντελώς, έτσι είναι ιδανική για τη δημιουργία των μεγαλύτερων διακοσμητικών για τούρτες που στέκονται επάνω στα κέικ, ή για τα μεγαλύτερα λουλούδια. Αντίθετα, το φοντάν θα παραμείνει πιο ήπιο πάνω στο κέικ, και είναι ιδανικό για μικρότερα σχέδια.

Ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα των εμπορικών ποικιλιών είναι ότι συνήθως μπορούν να αποθηκευτούν για μακρύτερες χρονικές περιόδους. Ανάλογα με το πόσο φρέσκο ​​είναι το προϊόν, μπορεί να αποθηκευτεί μέχρι και για ένα χρόνο. Τα μειονεκτήματα της σπιτικής εκδοχής είναι ότι δεν αποθηκεύεται για τόσο χρονικό διάστημα όσο η εμπορική έκδοση, και είναι πολύ δύσκολο να γίνει μια καθαρή λευκή πάστα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η ζύμη θα είναι χρωματισμένη έτσι και αλλιώς, οπότε αυτό δεν είναι πρόβλημα. Επίσης η εμπορική έκδοση είναι συνήθως πιο εύκολη να εργαστείς, αν και τα αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν με την σπιτική εκδοχή είναι αρκετά επαρκή. Ωστόσο, η σπιτική ζαχαρόπαστα είναι πολύ πιο φθηνή επιλογή, και για μια μεγάλη παραγωγή κέικ είναι πολύ πιο οικονομική.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «9+1 Tips για τη Χρήση Ζαχαρόπαστας σε Τούρτες». *The Cakery by Jeny*. 6 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2022.
Η **Web Entertainment** είναι μια δισκογραφική εταιρεία με βάση το Ντιτρόιτ που διοικείται από τους Bass Brothers. Είναι περισσότερο γνωστή για την παραγωγή και των δυο ανεξάρτητων άλμπουμ του Eminem (Marshall Mathers), *Infinite* και *The Slim Shady EP* demo, προτού υπογράψει στην Aftermath Entertainment του Dr. Dre και επίσης κυκλοφόρησε το *The Slim Shady LP* και πιό πρόσφατα το *Recovery* υπό την Web. Η Web Entertainment έχει συντελέσει και πιστωθεί στα άλμπουμ κυρίων δισκογραφικών εταιρειών του Eminem, καθώς οι Bass Brothers έχουν κάνει παραγωγή και συμπαραγωγή σε αρκετά από τα τραγούδια του. Έχουν κάνει επίσης την παραγωγή ενός άλμπουμ από τον King Gordy, ενός ανερχόμενου ράπερ από το Ντιτρόιτ, που ονομάζεται *The Entity*. Έπειτα κυκλοφόρησαν το άλμπουμ του Gordy Xerxes The God-King. Το 2010 η Web Entertainment κυκλοφόρησε ένα EP από τον κωφό ράπερ από το Ντιτρόιτ Sean Forbes ονομαζόμενο "I'm Deaf" το 2010 με ένα μουσικό βίντεο που ονομάζεται επίσης "I'm Deaf" το οποίο έχει λάβει εθνική αναγνώριση από τον Mitch Albom στο περιοδικό Parade. Το 2011 η Web Entertainment κυκλοφόρησε στα iTunes ακόμη ένα σίνγκλ, το "Let's Mambo". Αυτή την περίοδο δεν δέχονται demo από καλλιτέχνες και παραγωγούς χωρίς συμβόλαιο.

Καλλιτέχνες
-----------

* Eminem
* King Gordy
* Sean Forbes
* Dina Rae
* Frogg
* B.o.B

Δισκογραφία
-----------


| Καλλιτέχνης | Άλμπουμ | Λεπτομέρειες |
| --- | --- | --- |
| Eminem | *Infinite* | * Κυκλοφόρησε: 12 Νοεμβρίου 1996
 |
| Eminem | *The Slim Shady EP* | * Κυκλοφόρησε: 6 Δεκεμβρίου 1997
 |
| Eminem | *The Slim Shady LP* | * Κυκλοφόρησε: 23 Φεβρουαρίου 1999
* Θέση στα charts: 2 (U.S.)
* Πιστοποίηση RIAA: 6× Πλατινένιος
 |
| King Gordy | *The Entity* | * Κυκλοφόρησε: 24 Ιουνίου 2003
 |
| The Romantics | *61/49* | * Κυκλοφόρησε: Σεπτέμβριος 2003
 |
| Eminem | *Recovery* | * Κυκλοφόρησε: 21 Ιουνίου 2010
* Θέση στα charts: 1 (U.S.)
 |

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος δισκογραφικών εταιρειών

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2012.
2. ↑
3. ↑  Billboard, "2001" *Billboard.com*
4. ↑  "Gold & Platinum: Searchable Database – Dr. Dre 2001" Αρχειοθετήθηκε 2015-09-24 στο Wayback Machine.. Recording Industry Association of America. Ανακτήθηκε 10 Σεπτεμβρίου 2010.

Εξωτερικοί συνδέσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
Συντεταγμένες: 35°03′N 32°25′E﻿ / ﻿35.050°N 32.417°E﻿ / 35.050; 32.417

Ο **Σταυρός της Ψώκας** είναι ένας ποταμός στην Επαρχία Πάφου στη δυτική Κύπρο. Είναι παραπόταμος του ποταμού Χρυσοχούς. Ρέει μέσα από το Δάσος Πάφου. Στην πορεία του ποταμού κατασκευάστηκε φράγμα το οποίο οδήγησε στη δημιουργία της Τεχνητής Λίμνης Ευρέτου, η οποία παρέχει νερό άρδευσης σε μια μεγάλη περιοχή.

Κατά μήκος τους ποταμού βρίσκεται ένας δασικός σταθμός.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Φράγματα της Κύπρου* (PDF). Λευκωσία: Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων. 2009. σελ. 90. ISBN 978-9963-38-680-2. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2019. CS1 maint: Unfit url (link)
2. ↑  Council of Europe (1999). *Workshop on the Control and Eradication of Non-Native Terrestrial Vertebrates: Malta, 3-5 June 1999*. Council of Europe. σελ. 46. ISBN 978-92-871-4154-5. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2012.
Ο **Λειβάδι** είναι ποταμός στην επαρχία Πάφου. Στην πορεία του ποταμού κατασκευάστηκε φράγμα το οποίο οδήγησε στη δημιουργία της Τεχνητής Λίμνης Πωμού, η οποία παρέχει νερό άδρευσης σε μια μεγάλη περιοχή. Έχει μήκος 15 χιλιόμετρα. Πηγάζει από υψόμετρο 1040 μέτρων, στο δάσος της Πάφου. Εκβάλει βόρεια της κοινότητας Πωμού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Φράγματα της Κύπρου* (PDF). Λευκωσία: Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων. 2009. σελ. 54. ISBN 978-9963-38-680-2. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2019. CS1 maint: Unfit url (link)
2. ↑  «Λειβάδι». *www.polignosi.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιανουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2020.
Το «Μάννα» ανακατευθύνει εδώ. Για άλλες χρήσεις, δείτε: Μάννα (αποσαφήνιση).
 Ο φλοιός του δέντρου Φράξινος ο όρνος, με κοινή ονομασία Φράξος ή Μελιάδι, από τον οποίο προέρχεται η ουσία μάννα.
Η **μάννα** (αγγλικά: *manna*‎) είναι φυσική ουσία που προέρχεται κυρίως από το δέντρο Φράξινος ο όρνος (*Fraxinus Ornus*), με κοινή ονομασία Φράξο ή Μελιάδι, καθώς και από διάφορα είδη, όπως ο Φράξινος ο ψηλός (*Fraxinus Excelsior*).

Εξάγεται με κάθετη εγχάραξη του φλοιού του δέντρου, κατά το δέκατο έτος της ηλικίας του, και λαμβάνεται στον αέρα με τη μορφή ασπροκίτρινων μικρών κομματιών. Ο χυμός που εκρέει είναι μείγμα από νερό, οργανικά οξέα, σάκχαρα, μαννίτες (μαννιτόλη) και ιξώδεις ουσίες. Στην παιδιατρική χρησιμοποιείται ως ελαφρό καθαρκτικό.

Αναφέρεται ακόμα και η **μάννα κανελάτα** (αγγλικά: *manna canelata*‎), η οποία λαμβάνεται από τον φλοιό του δέντρου Φράξου (*Fraxinus Ornus* ή *Fraxinus Excelsior*) και είναι ένα προϊόν με φαρμακευτικές ιδιότητες για τους ανθρώπους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Εγκυκλοπαίδεια Δομή*, τόμος 10, σελ. 104, Αθήνα 1999

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Εγχειρίδιον της Φαρμακολογίας*, Ξ. Λανδερέρ, Εν Αθήναις, 1845
* Μάννα κανελάτα
Ο **Ασπροπόταμος** (βουλγαρικά: Бяла река *Μπιάλα ρέκα*) είναι ποταμός της ιστορικής και γεωγραφικής περιοχής της Θράκης στην οροσειρά της Ροδόπης στη νότια Βουλγαρία, και αποτελεί τον μεγαλύτερο παραπόταμο του Ερυθροποτάμου.

Ο ποταμός πηγάζει κοντά στο χωριό Τσερνίτσεβο, πλησίον των ελληνικών συνόρων και στη συνέχεια ρέει προς μια κατεύθυνση γενικώς προς τα ανατολικά μέχρι να εκβάλει στον Ερυθροπόταμο κοντά στο Σιβ Κλάντενετς ακριβώς επί των ελληνικών συνόρων.

Ο ποταμός είναι γνωστός για τους μαιάνδρους στη μέση της πορείας του που αποτελούν μέρος της προστατευόμενης περιοχής «Μαίανδροι του Ασπροποτάμου» καθώς και για τους Ακτινοπτερυγίους ιχθύες, *Cobitis rhodopensis*, που ανακαλύφθηκαν το 1998 και είναι το μόνο ενδημικό σπονδυλωτό στη Βουλγαρία.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  «Animals and Plants Unique to Bulgaria».
3. ↑  «Културните коридори на Югоизточна Европа : Резултати от търсенето». *www.bg.seecorridors.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2011.
Η **Ευρωπαϊκή Γεωργία** **– Κίνημα για την Ελευθερία** (γεωργιανά: ევროპული საქართველო) είναι ένα πολιτικό κόμμα στη Γεωργία. Ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 2017 από εξέχοντα πρώην μέλη του Ηνωμένου Εθνικού Κινήματος, και έχει έδρα στην Τιφλίδα. Πρόεδρος του κόμματος είναι ο Γεωργιανός πολιτικός και διπλωμάτης Νταβίντ Μπακράτζε.

Ιστορία
-------

Η Ευρωπαϊκή Γεωργία σχηματίστηκε με διάσπαση από το Ενωμένο Εθνικό Κίνημα. Στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2016 το Ενωμένο Εθνικό Κίνημα συγκέντρωσε το 27,11% των ψήφων και τις 27 από τις 150 έδρες του Κοινοβουλίου της Γεωργίας, και ήταν το κυρίαρχο κόμμα της αντιπολίτευσης. Λίγο αργότερα, την 12η Ιανουαρίου 2017, μετά από εσωτερικές αντιπαραθέσεις, μία κοινοβουλευτική ομάδα 21 μελών εγκατέλειψαν το ΕΕΚ και σχημάτισαν το κόμμα Ευρωπαϊκή Γεωργία, στο οποίο πέρασαν οι 19 από τις έδρες του κοινοβουλίου.

Στο πρώτο συνέδριο του κόμματος, που πραγματοποιήθηκε την 27η Μαΐου, εξελέγη Πρόεδρος του κόμματος ο Νταβίντ Μπακράτζε και Γενικός Γραμματέας ο Γκιόργκι Ουγκουλάβα. Επίσης, εγκρίθηκε η μετονομασία του κόμματος σε *Ευρωπαϊκή Γεωργία - Κίνημα για την Ελευθερία*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «UNM’s Parliamentary Faction Changes its Head, Name». *Civil Georgia*. 2017-01-13.. Ανακτήθηκε στις 2017-01-14.
2. ↑  Civil.ge (2017-01-12). «United National Movement Splits». Civil.ge. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2017-05-16.. Ανακτήθηκε στις 2017-06-09.
3. ↑  «Former UNM Members Unveil Political Plans, Change Party Name». 2017-01-30. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2017-08-06.. Ανακτήθηκε στις 2017-06-09.
4. ↑
5. ↑  «European Georgia Selects Chairman, Secretary General, and Political Council Chair at Convention». *Tabula*. 27 May 2017.. Ανακτήθηκε στις 28 May 2017.
**Ο Άγιος Γερμανός του Μαν** (Μανξ: *Carmane* περ. 410 μ.Χ, Βρετάνη - περ. 474, Νορμανδία), γνωστός και ως Άγιος Γερμανός του Πηλ, ήταν ο πρώτος επίσκοπος της Νήσου του Μαν.

Γεννημένος στη Βρετάνη στις αρχές του πέμπτου αιώνα, ταξίδεψε στην Ιρλανδία για να σπουδάσει με τον Άγιο Πατρίκιο, που μπορεί να ήταν θείος του. Ο Γερμανός αργότερα πέρασε λίγο χρόνο στο αββαείο του Αγίου Ιλτουδίου στη νότια Ουαλία πριν επιστρέψει στην Ιρλανδία για να χειροτονηθεί από τον Πατρίκιο και να σταλεί στη Νήσο του Μαν ως επίσκοπος. Θεωρείται ότι πέθανε στη Νορμανδία στα τέλη του πέμπτου αιώνα.

Το 2012 ανακαλύφθηκε μια επισκοπική σφραγίδα θαμμένη σε ένα χωράφι στα βόρεια του Μαν, που έφερε την επιγραφή, «Ας βοηθήσουν οι προσευχές στον Θεό του Γερμανού και του Πατρικίου».

Η κύρια γιορτή του είναι στις 3 Ιουλίου, αν και σε ορισμένα μέρη γιορτάζεται στις 31 Ιουλίου. Στο Πηλ, η Ημέρα του Αγίου Γερμανού γιορτάζεται δέκα ημέρες μετά την κύρια γιορτή του στις 13 Ιουλίου, πιθανώς λόγω της τήρησης της παλιάς Ιουλιανής ημερομηνίας μετά τη μετάβαση στο Γρηγοριανό ημερολόγιο (την εποχή εκείνη διαφορά δέκα ημερών). Ο Άγιος Γερμανός είναι πολιούχος του καθεδρικού ναού του νησιού.

Υπάρχει κάποια ιστορική σύγχυση με τον Άγιο Γερμανό της Οσέρ, (εορτή 31 Ιουλίου).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Germanus of Man».
2. ↑  «Bishop's seal found in field on display at museum».

Δείτε επίσης
------------

* Άγιος Πατρίκιος
* Άγιος Κατάλδος
* Νήσος του Μαν
* Νησιά εξαρτώμενα από το στέμμα
* Βαϊλάτο του Γκέρνζι
Το **Θρόνιον** ήταν ελληνική πόλη που ίδρυσαν έποικοι από την Εύβοια και την Αρχαία Λοκρίδα. Η περιοχή στην οποία κατοικούσαν οι Αμαντιείς βρισκόταν ανάμεσα στην Ιλλυρία και στην Ήπειρο στην σημερινή βόρειο Ήπειρο. Το Θρόνιον βρισκόταν πολύ κοντά στην ομώνυμη πόλη των Αμαντιείων Αμάντια, κάπου στα νότια του Αυλώνος, ανάμεσα στον ποταμό Πολύανθο και τη θάλασσα. Πολλοί ιστορικοί όπως ο Χασάν Τσέκα και ο Νίκολας Χάμοντ έχουν προτείνει ως επικρατέστερη θέση την σημερινή Κανίνα. Οι ιδρυτές της πόλης ήταν Ευβοείς Άβαντες και κάτοικοι από την ομώνυμη πόλη Θρόνιον της Λοκρίδας που έφτασαν στην περιοχή όταν έληξε ο Τρωικός Πόλεμος. Στα μετέπειτα ιστορικά χρόνια κατακτήθηκε από κατοίκους της γειτονικής Απολλωνίας και προσαρτήθηκε στην επικράτειά τους, όπως φαίνεται από ένα επίγραμμα που αναγράφεται σε αφιερωματική προσφορά των Απολλωνίων στην Ολυμπία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  The Copenhagen Polis Centre for the Danish National Research Foundation. An Inventory of Archaic and Classical Poleis: An Investigation Conducted, 2005, σ. 322
2. ↑  The Copenhagen Polis Centre for the Danish National Research Foundation. *An Inventory of Archaic and Classical Poleis: An Investigation Conducted*, 2005, (ISBN 0-19-814099-1), p. 322. "...expansion of Apollonia is implied in the dedication at Olympia of spoils from the destruction of the Euboian-Lokrian settlement at Thronion."
3. ↑  Chapinal-Heras, D. (2021). Experiencing Dodona: The Development of the Epirote Sanctuary from Archaic to Hellenistic Times. De Gruyter, σ. 178
4. ↑  Garland, R. (2016). Wandering Greeks: The Ancient Greek Diaspora from the Age of Homer to the Death of Alexander the Great. Princeton University Press, σ. 276
5. ↑  Perparimi. NGBG Rilindja. 1972. σ. 997
6. ↑  [6]Παυσανίας. «*Ελλάδος περιήγησις*». Ελλάδος περιήγησις. **5.22.3**. . 
, 4.

Πηγές
-----

* Chapinal-Heras, D. (2021). Experiencing Dodona: The Development of the Epirote Sanctuary from Archaic to Hellenistic Times. De Gruyter
* Garland, R. (2016). Wandering Greeks: The Ancient Greek Diaspora from the Age of Homer to the Death of Alexander the Great. Princeton University Press