recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 13°55′N 89°51′W﻿ / ﻿13.917°N 89.850°W﻿ / 13.917; -89.850

Η **Κοχουτεπέκε** (ισπανικά: Cojutepeque) είναι η δέκατη τέταρτη μεγαλύτερη πόλη του Ελ Σαλβαδόρ. Είναι η πρωτεύουσα του διαμερίσματος Κουσκατλάν. Έχει πληθυσμό 70.000 κατοίκων (2006).

Γεωγραφία
---------

Η Κοχουτεπέκε βρίσκεται κεντρο-δυτικά του Ελ Σαλβαδόρ και νοτιοανατολικά του Κουσκατλάν. Βρίσκεται νότια της Κολόνια Χαρδίνες δε Λας Πάβας, νοτιοανατολικά της Κουσκατλάν και βορειοανατολικά της Λίμνης Ιλοπάνγκο.

Ιστορία
-------

Αρχικά η πρωτεύουσα του Διαμερίσματος Κουσκατλάν ήταν η Σουτσιοτότο, αλλά στις 2 Νοεμβρίου 1861 έγινε η Κοχουτεπέκε.

Δημογραφία
----------

Η Κοχουτεπέκε είχε, σύμφωνα με την απογραφή του 2006, 70.000 κατοίκους. Είναι η δέκατη τέραρτη μεγαλύτερη πόλη του Ελ Σαλβαδόρ μετά το Σαν Σαλβαδόρ, την Σάντα Άνα, το Σογιαπάνγκι, το Σαν Μιγκέλ, την Απόντα, το Μεχικάνος, τη Σιουδάδ Ντελγάδο, την Σάντα Τέκλα, το Ιλοπάνγκο, το Σαν Μαρτίν, το Κουσκατανσίνγκο, την Αουατσαπάν και τη Σονσονάτε.

Οικονομία
---------

Η κύριες παραγωγές της Κοχουτεπέκε είναι τα δημητριακά, η ζάχαρη, το ζαχαροκάλαμο, ο καφές, ο καπνός και τα φρούτα.

Διοικητική διαίρεση
-------------------

Ο δήμος της Κοχουτεπέκε διαιρείται σε 7 καντόνια:

* Σάντα Λουσία
* Καλβάριο
* Σαν Νικολάς
* Σαν Χοσέ
* Σαν Χουάν
* Κονσεπσιόν

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος πόλεων του Ελ Σαλβαδόρ

Παραπομπές
----------

1. ↑  *2007 census of El Salvador*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Cojutepeque στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Δήμοι του Κουσκατλάν |
| --- |
|  |
| 
* Ελ Κάρμεν
* Ελ Ροσάριο
* Καντελάρια
* Κοχουτεπέκε
* Μόντε Σαν Χουάν
* Ορατόριο δε Κονσεπσιόν
* Σαν Κριστόμπαλ
* Σαν Μπαρτολομέ Περουλαπία
* Σαν Πέδρο Περουλαπάν
* Σαν Ραφαέλ Σέδρος
* Σαν Ραμόν
* Σαν Χοσέ Γκουαγιαμπάλ
* Σάντα Κρους Αναλκίτο
* Σάντα Κρους Μιτσάπα
* Σουτσιτότο
* Τενανσίνγκο
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 146656597
* LCCN: n85331945

 |

 |
Το **ϗ** στη μικρογράμματη γραφή του Μεσαίωνα
Το σύμβολο όπως εμφανίζεται στις γραμματοσειρές New Athena Unicode και TITUS Cyberbit Basic
Το **ϗ** είναι τυπογραφικό ή καλλιγραφικό σύμπλεγμα (λιγατούρα), που χρησιμοποιείται στην ελληνική καθώς και στην κοπτική γραφή ως συντομογραφία του συνδέσμου **και**. Μαζί με το *ου* απαντώνται και μετά τον 17ο αι. 

Η ονομασία του στο σύστημα κωδικοποίησης Unicode είναι *03D7 GREEK KAI SYMBOL*.

Στο λατινικό αλφάβητο την ίδια χρήση έχει ο χαρακτήρας **&**, που αποτελεί συντομογραφία της λέξης *et*.

Σημειώσεις-παραπομπές
---------------------

1. ↑  «*The Unicode Standard 5.1*» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 20 Σεπτεμβρίου 2004. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2008.
Το **Κοχ Γουάι** (Χμερ: កោះពូលូវៃ) επίσης γνωστό ως **Πούλο Γουάι** ή **νησιά Γουάι**, είναι μια ομάδα από δύο μικρά δασώδη και ακατοίκητα νησιά στον Κόλπο του Σιάμ. Τα νησιά βρίσκονται μακριά από την ακτή, 95 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά των ακτών της επαρχίας Πρέαχ Σιχάνουκ στη Καμπότζη. Διοικητικά ανήκει στην επαρχία Κάμποτ. Στα χμερ η κοχ (កោះ), σημαίνει "νησί" στα ελληνικά. Το Πούλο Γουάι είναι μαλαϊκής προέλευσης.

Και τα δύο νησιά έχουν μήκος 5 χιλιομέτρων περίπου με μέγιστο πλάτος περίπου 1.5 χιλιομέτρων. Βρίσκονται σε απόσταση 1.4 χιλιομέτρων το ένα από το άλλο, που χωρίζονται από ένα κανάλι πλάτους 1.2 χιλιομέτρων. Το βάθος του καναλιού είναι περίπου 12.2 μέτρα. Το δυτικό νησί έχει υψόμετρο περίπου 100 μέτρων στο νοτιοδυτικό άκρο. Το ανατολικότερο νησί είναι γύρω στα 61 μέτρα υψόμετρο και είναι βραχώδες.

Ιστορία
-------

Τα νησιά αυτά ήταν μέρος της βάσης των επικαλυπτόμενων εδαφικών διεκδικήσεων μεταξύ της Καμπότζη, της Ταϊλάνδης και του Βιετνάμ. Τα τρία έθνη χρησιμοποίησαν διαφορετικές μεθόδους μέτρησης της έκτασης των χωρικών υδάτων από τα νησιά.

Τον Μάιο του 1975, η περιοχή γύρω από αυτά τα νησιά και τα κοντινά Κοχ Τανγκ ήταν η περιοχή του συμβάντος του Μαγιάγκουεζ, η τελευταία πολεμική δράση στον Πόλεμο του Βιετνάμ, η οποία αφορούσε την διάσωση του πληρώματος του ΣΣ Μαγιάγκουεζ.
Ένα μήνα αργότερα, δυνάμεις του Βιετναμέζικου Λαϊκού Στρατού κατέλαβαν τα νησιά και εκεί έγινε μάχη μεταξύ των στρατευμάτων των Ερυθρών Χμερ και του Βιετνάμ για τον έλεγχο των νησιών. Τέλος, το Βιετνάμ εκκένωσε το Κοχ Γουάι τον Αύγουστο.

Τα νησιά Κοχ Γουάι ήταν για μεγάλο χρονικό διάστημα εκτός ορίων για τους τουρίστες, αλλά τώρα μπορεί κανείς να τα επισκεφθεί σε οργανωμένες εκδρομές. Δεδομένου ότι το ταξίδι είναι πάρα πολύ μεγάλο για να πάνε και να γυρίσουν την ίδια μέρα, οι επισκέπτες συνήθως διανυκτερεύουν σε ένα από τα νησιά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Poulo Wai
2. ↑  «List of Islands». Cambodia islands – Island Species Cambodia. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Μαΐου 2015. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2017.
3. ↑  «Archived copy» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 13 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2014.
4. ↑  Βιετνάμ είναι η Πρώτη Θαλάσσια Όρια Συμφωνίας
5. ↑  Wetterhahn, Ralph (2002). *The Last Battle: The Mayaguez Incident and the end of the Vietnam War*. Plume. σελ. 25. ISBN 0-452-28333-7.
6. ↑  Το CBS Evening News για την παρασκευή, 13 Ιουν. 1975 - Τίτλος: το Νότιο Βιετνάμ, της Καμπότζης Κομμουνιστές / Poulo Wai Νησί / Thai Μάχη της Καμπότζης
7. ↑  Sihanoukville, Νησιά

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ανησυχία πάνω από το Όριο Υποθέσεων Αρχειοθετήθηκε 2012-02-07 στο Wayback Machine.
* Grand Tour για Έντονο Δύτες - Wai Poulo
* Καμπότζη Νησιά
Ο **Ζοζέφ Αγκούμπ** (*Joseph Agoub*, 1795-1832) ήταν Γάλλος ανατολιστής.

Ο Αγκούμπ γεννήθηκε στο Κάιρο της Αιγύπτου και σπούδασε στη Μασσαλία. Το 1820, σε ηλικία μόλις 25 ετών, διορίσθηκε καθηγητής της αραβικής γλώσσας στο Παρίσι. Συνέγραψε πολλές μελέτες με θέμα την ιστορία και τη φιλολογία των Αράβων, που δημοσιεύθηκαν όμως μόνο σε διάφορα επιστημονικά περιοδικά. Το μοναδικό βιβλίο του το έγραψε μαζί με τον Φελίξ Μενζέν, έμπορο και συγγραφέα χωρίς ανώτερες σπουδές, και είχε τίτλο *Histoire de l'Égypte sous le gouvernement de Mohammed-Aly* (= «Ιστορία της Αιγύπτου υπό τη διακυβέρνηση του Μοχάμεντ Άλη», εκδ. Edme-François Jomard, 1823). Το 1830 ο Αγκούμπ απολύθηκε από την εργασία του, παρά τις διαμαρτυρίες των φίλων του, και επέστρεψε ψυχικά τραυματισμένος για την απόλυσή του στη Μασσαλία, όπου και πέθανε δύο χρόνια αργότερα, σε ηλικία 37 ετών.

Πηγές
-----

* Το λήμμα «Αγκουμπ Ιωσήφ» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελ. 562

Βιβλιογραφία
------------

* Henry Guys: *Notice historique sur la vie et les ouvrages de M. Joseph Agoub*, 1861
|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **σπειροχαίτη**  |

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **τρεπόνημα**  |

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  ***pallidus***  |

Η **ωχρά σπειροχαίτη** (***Spirochaeta pallida***) ή ***Τρεπόνημα το ωχρόν*** (***Treponema pallidum***) είναι βακτήριο του γένους *Treponema*.

Αποτελεί μικροοργανισμό λεπτό, μεγάλου μήκους, σπειροειδούς σχήματος, κινούμενο με ελικοειδείς κινήσεις. Μεταφράστηκε ως «ωχρά» διότι δε χρωματίζεται καλά με τις συνήθεις χρωστικές για μικροσκόπηση.

Έχει την ισχυρότερη λοιμογόνο δράση σε σχέση με τα υπόλοιπα παθογόνα τρεπονήματα και την ικανότητα να προσβάλλει πρακτικά κάθε σύστημα του οργανισμού. Μεταδίδεται με τη σεξουαλική επαφή και προκαλεί τη σύφιλη. Τα συμπτώματα και στους άντρες και στις γυναίκες είναι τα ίδια. Περίπου 3 εβδομάδες μετά τη μόλυνση, στο 1ο στάδιο, εμφανίζεται στο πέος, στον κόλπο ή στον πρωκτό, μια ανώδυνη σκληρή πληγή, η οποία περιέχει πολυάριθμα μικρόβια και γι' αυτό είναι πολύ μολυσματική. Η πληγή αυτή εξαφανίζεται σε λίγες εβδομάδες, αλλά η νόσος εξελίσσεται, και μέσα σε 3 μήνες φτάνει στο 2ο στάδιο.

Αναφορές στη σύγχρονη κουλτούρα
-------------------------------

Το Αθηναϊκό έντεχνο αναρχικό συγκρότημα Ωχρά Σπειροχαίτη χρησιμοποιεί ως όνομα την ονομασία του βακτηρίου την οποία πιθανότατα εμπνεύστηκε από το ομώνυμο ποίημα του Κώστα Καρυωτάκη.

Αναφορές
--------

1. ↑  
Δημητρακόπουλος, Γ. Οδ. (1954). «Κεφάλαιο 15: Τρεπόνημα το ωχρό». *Μικροβιολογία II*. Αθήνα: Ευγενίδιου Ιδρύματος. σελίδες 93–95.

Βιβλιογραφία
------------

* Αντωνιάδης Α. και συν. "Ιατρική Μικροβιολογία", 3η έκδοση, εκδόσεις Π.Χ. Πασχαλίδης, Βιβλίο Βιολογίας Α λυκείου , 2005, ISBN 960-399-333-6
Πλάκα εντοιχισμένη στην Εκκλησία Ταξιαρχών Αιγίου στην οποία αναφέρεται ως δωρητής και ο Κ. Γκόφας

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Φτέρη Αιγίου.Ήταν γιος του Δημητρίου Γκόφα και αδελφός του Χρήστου Γκόφα. Συνεργαζόταν με τους Πετμεζαίους και κατάφερε να διασωθεί από τους διωγμούς των Τούρκων κατα των κλεφτών το 1806. Όταν ξέσπασε η Επανάσταση του 1821 ακολούθησε τον Δημήτριο Μελετόπουλο και πολέμησε σε αρκετές μάχες της Πελοποννήσου. Συγκεκριμένα έλαβε μέρος στην Πολιορκία τής Πάτρας, της Κορίνθου, την άλωση της Τρίπολης, στις μάχες της Ακράτας κατά του Δράμαλη, στη Μεσσηνία, στα Δολιανά και στις 27-8-1827 στον/η Καυκαριά. Διακρίθηκε για την γενναιότητά του ενώ τραυματίστηκε δυό φορές, στη Μάχη των Δερβενακίων και, το 1825, στην Μάχη του Κρομμυδίου, κοντά στην Πυλία. 

Για τις πράξεις του αυτές τιμήθηκε με το Χάλκινο Αριστείο. Επίσης για τις υπηρεσίες του προς στην Επανάσταση απευθύνθηκε στην "επί των εκδουλώσεων των Αγωνιστών Επιτροπή" και με αίτησή του στις 27 Μαίου 1865 εξηγεί ότι δεν έλαβε καμία αμοιβή για τις υπηρεσίες που προσέφερε στον Ιερό Αγώνα του Έθνους, τόσο αυτός όσο και ο αποβιώσας πατέρας του, Δημήτριος Γκόφας που ως αξιωματικός επλήρωσε "ικανά" για τους μισθούς και την τροφοδοσία των στρατιωτών. Στην αίτησή του επισυνάπτει βεβαίωση από το 1846 του Δημήτριου Μελετόπουλου στην οποία σημειώνονται οι υπηρεσίες τόσο του Κωνσταντίνου Γκόφα όσο και του πατέρα του, "στέρξας καθ'όλο αυτό το διάστημα ... γενναιότητα και άκρα υποταγή στους ανωτέρους του" στις μάχες. Έτσι προικοδοτήθηκε με εκτάσεις γης από το νεοσύστατο Ελληνικό Κράτος. Από το 1825 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Φτέρη και κατέλαβε σημαντική κοινωνική θέση μεταξύ των οικοκυραίων της πόλης. Μαζί με τον Σπήλιο Πατρινό έγινε ανακαινιστής του Ιερού Ναού των Ταξιαρχών, όπως μαρτυρεί η εκεί εντοιχισμένη πλάκα. 

Άφησε έξι υιούς: τον Θεμιστοκλή Γκόφα, μεγαλοκτηματία που απέθανε νωρίς, τον Μιχαήλ Γκόφα, έμπορο αποικιακών, που χρημάτισε επί σαράντα χρόνια Α' Πάρεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, τον Πανάγο Γκόφα  για πολλά χρόνια Πρόξενο της Ελλάδας στην Τυφλίδα και στο Βατούμ καθώς και τους Σπυρίδωνα Γκόφα, Βασίλειο Γκόφα και Λεωνίδα Γκόφα, των οποίων σώζονται πολλοί απόγονοι.

Πηγές
-----

1. 1 2 3  Παπαγεωργίου Γεώργιος, *Η ιστορία της Φτέρης Αιγίου*, Αθήνα 1968, σελ. 16 - 17
2. 1 2 3  Παπαγεωργίου Γεώργιος, *Η ιστορία της Φτέρης Αιγίου*, Αθήνα 1968, σελ. 20
3. ↑  Παπαγεωργίου Γεώργιος, *Η ιστορία της Φτέρης Αιγίου*, Αθήνα 1968, σελ.19
4. ↑  Τρακαδα Περικλή, *Αγωνιστές του 1821 από το Δήμο Αιγίου*, εκδόσεις Concept, σελ.195

Βιβλιογραφία
------------

* *Ιστορία της Πόλεως του Αιγίου, Αριστ. Σταυρόπουλου, Εκδ. "Αγγ. Κουλουμπή", Πάτραι, 1954.*
* *Η Ιστορία της Φτέρης του Αιγίου*, Γεωργίου Παπαγεωργίου, Αθήνα 1968.
* *Ιστορικό Αρχείο της Εθνικής Βιβλιοθήκης", Φάκελλος "Κ.Γκόφας εκ Φτέρης Αιγίου".*
Στην ανατομία με τον όρο **χιτώνας** ονομάζεται γενικά οποιοσδήποτε υμενώδης σχηματισμός που περιβάλλει ένα αυτούσιο όργανο συγκρατώντας έτσι το τοίχωμα αυτού, κατά το σχήμα του οργάνου. Οι χιτώνες οργάνων λαμβάνουν πρόσθετες διακριτές ονομασίες ανάλογα της θέσης τους. 

Για παράδειγμα τέτοιοι χιτώνες είναι αυτοί των αγγειακών τοιχωμάτων, που διακρίνονται σε έξω, μέσους και έσω χιτώνες, ή εκείνοι του βολβού του οφθαλμού (σκληρός, χοριοειδής και αμφιβληστροειδής), ή ακόμη των όρχεων (δαρτός και ελυτροειδής).

Εξ αυτής της κατασκευής προσδιορίζεται κατά τη Συστηματική και η σπουδαία υποσυνομοταξία των χιτωνοζώων, της συνομοταξίας των Χορδωτών ζώων, που καλύπτει περίπου 1500 γνωστά είδη.

Σημείωση
--------

Στην αγγλική και κατ΄ επέκταση στη διεθνή ορολογία φέρονται οι ακόλουθοι όροι διευκρινιστικά:

* *Tunic*, ή *tunica* που αποδίδεται σ΄ αυτό το άρθρο.
* *Integumen*, που αποδίδεται στο άρθρο Χιτώνα (βοτανική), και
* *Pallium*, που αφορά αφενός τον περιοστέϊνο χιτώνα στα μαλάκια και αφετέρου τον χιτώνα του εγκεφάλου των σπονδυλωτών.

Δείτε επίσης
------------

* Χιτώνας (βοτανική)

Πηγές
-----

* «Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα» τομ. 61ος, σελ. 160
* «Λεξικό Βιολογίας» Collns
O **Λέσεκ Β΄** ο *Μέλας*, πολων. Leszek Czarny (π. 1241 - 30 Σεπτεμβρίου 1288) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας τού Σέρατς (1261-), της Ουεντίτσα (1267-), Ινόβροτσλαφ (1273-78), Σαντόμιερς και υψηλός δούκας της Πολωνίας (1279-). Το προσωνύμιό του *Μέλας* οφείλεται μάλλον στα μαύρα μαλλιά του.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Καζιμίρ Α΄ δούκα της Κουγιάβια και της Κωνσταντίας των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης τού Ερρίκου Β΄ τού *Ευσεβούς* δούκα της Σιλεσίας. Το προσωνύμιό του *Μέλας* αναφέρεται για πρώτη φορά τον 14ο αι. στο *Κρόνικα Ντζέζβι*.

Το 1257 απεβίωσε η μητέρα του και σύντομα ο πατέρας του νυμφεύτηκε για τρίτη φορά με την Ευφροσύνη των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρη τού Καζιμίρ Α΄ δούκα τού Οπόλε. Η μητριά του γρήγορα προκάλεσε συγκρούσεις στην οικογένεια, προσπαθώντας τα δικά της τέκνα -όπως ο Βλάντισλαφ Α΄ ο Βραχύς- να αποκτήσουν εδαφικά οφέλη, εις βάρος τού Λέσεκ και τού αμφιθαλούς αδελφού του Ζιεμόμισλ. Μερικά χρονικά την κατηγορούν, ότι προσπάθησε ακόμη και να δηλητηριάσει τους δύο πρίγκιπες, αλλά αυτό δεν έχει αποδειχθεί.

Οι δύο αδελφοί εξεγέρθηκαν εναντίον τού πατέρα τους και της μητριάς τους το 1261 (αν και η συμμετοχή τού Ζεμόμισλ είναι συζητήσιμη στην ιστοριογραφία). Η στάση απέτυχε αρχικά, διότι οι τοπικοί ευγενείς, δυσαρεστημένοι από την περιπετειώδη πολιτική τους, απέσυραν την υποστήριξή τους. Τελικά με την υποστήριξη των Μπολέσλαφ Ε΄ δούκα τού Σαντομίερς, Σιεμόβιτ Α΄ της Μαζοβίας και Μπολέσλαφ τού *Ευσεβούς* δούκα της Μεγαλύτερης Πολωνίας, ο Λέσεκ Β΄ ανάγκασε τον πατέρα του να τού δώσει την περιοχή τού Σέρατς ως ξεχωριστό δουκάτο.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1265 τη Γκρυφίνα/Αγριππίνα των Ρουρικιδών, κόρη του Ροστισλάβ Μιχαήλοβιτς πρίγκιπα του Νόβγκοροντ, Γαλικίας, Λουτσκ, Τσερνίγκοβ. Έζησαν χωριστά και η Γκρυφίνα τον κατηγόρησε για ανικανότητα. δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
-----

* *Leszek II Czarny* in: poczet.com

1. 1 2  dw.1172.
2. ↑  p11466.htm#i114657.
3. ↑  «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) *IdRef*. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Ανακτήθηκε στις 10  Μαΐου 2020.
4. ↑  p11466.htm#i114657. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
5. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 60005504
* ISNI: 0000 0000 1447 9383
* GND: 124003087
* SUDOC: 130636843

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Leszek II the Black  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Αλμυρίκια σε παραλία στη Βόρεια Κύθνο
Η χλωρίδα της Κύθνου χαρακτηρίζεται από μεγάλο εύρος τύπων βλάστησης και ειδών. Λιβάδια, χαμηλοί και δενδροειδής θαμνότοποι, καθώς και θαλάσσιες εκτάσεις Ποσειδωνίας έχουν κοινή παρουσία στο νησί. Στο νησί επιπλέον εντοπίζεται το είδος *Silene cythnia* και υποείδος *Fritillaria obliqua subsp. tuntasia*, η παρουσία των οποίων περιορίζεται σε μερικά νησιά του Αιγαίου.

Βλάστηση
--------

Ένα πολύ μεγάλο ποσοστό της επιφάνειας του νησιού καλύπτεται από λιβάδια και αραιά ξυλώδη βλάστηση, με βάση το χάρτη βλάστησης και χρήσεων γης που έχει δημοσιεύσει η Γενική Διεύθυνση Δασών και Δασικού Περιβάλλοντος. Σημαντικές εκτάσεις επίσης καλύπτονται από γεωργικές καλλιέργειες, αλλά και από θαμνότοπους.

Η βλάστηση στην περιοχή Natura της Κύθνου, συγκεκριμένα, κυριαρχείται από φρύγανα (τύπος οικοτόπου: «Φρύγανα *Sarcopoterium spinosum*», κωδικός: 5420), δηλαδή χαμηλούς, ακανθώδεις σχηματισμούς από ημισφαιρικούς θάμνους, που συνήθως αναπτύσσονται σε ρηχά ασβεστολιθικά εδάφη. Σημαντικές εκτάσεις επίσης καλύπτονται από Αρκεύθους και Σχίνους (τύπος οικοτόπου: «Δενδροειδή *matorrals* με *Juniperus* spp.», κωδικός: 5420).

Στο θαλάσσιο τμήμα της προστατευόμενης περιοχής, καθώς και στο υπόλοιπο μέρος του νησιού, καταγράφονται εκτάσεις Ποσειδωνίας (*Posidonia oceanica*).

Είδη
----

Οι γνώσεις μας για τα είδη χλωρίδας της Κύθνου επικεντρώνονται στη περιοχή Natura του νησιού, όπου αναφέρονται ως σημαντικά τα εξής είδη: *Silene cythnia*, *Fritillaria obliqua* *subsp. tuntasia*, *Anthyllis aegaea*, *Campanula laciniata* και *Muscari pulchellum ssp. clepsydroides*.

Το είδος *Silene cythnia* εντοπίζεται αποκλειστικά στις Κυκλάδες και σε νησιά το Ανατολικού Αιγαίου.

Το υποείδος *Fritillaria obliqua subsp. tuntasia* είναι ενδημικό των Δ. Κυκλάδων (Κύθνος, Γυάρος, Σέριφος) και χαρακτηρίζεται ως Τρωτό (Vulnerable) με βάση το Βιβλίο Ερυθρών Δεδομένων των Σπάνιων και Απειλούμενων Φυτών της Ελλάδας.

Στα φρύγανα, κυριαρχεί η Αστοιβίδα (*Sarcopoterium spinosum*), ενώ σημαντική είναι και η παρουσία της Κενταύριας της ακανθώδους (*Centaurea spinosa*). Στους δενδροειδής θαμνότοπους, τα πιο κοινά είδη είναι η Φοινικική άρκευθος (*Juniperus phoenicea*) και ο Σχίνος (*Pistacia lentiscus*).

Στις παραλίες του νησιού εντοπίζονται Αλμυρίκια (*Tamarix* spp.) και στο θαλάσσιο τμήμα Ποσειδωνίες.

Γκαλερί
-------

* Ποσειδωνία στην Παραλία Κολώνα
* Αλμυρίκια σε παραλία στη Βόρεια Κύθνο
* Δενδροειδής θαμνότοποι στον Προφήτη Ηλία
* Φρύγανα στο Όρος Κακόβολο
* Πευκόδεντρα στην Παναγία Κανάλα

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Χάρτης βλάστησης και χρήσεων γης - Γενική Διεύθυνση Δασών και Δασικού Περιβάλλοντος».
2. ↑  K. Kougioumoutzis , A. Tiniakou , O. Georgiou & T. Georgiadis (2014). «CONTRIBUTION TO THE FLORA OF THE SOUTH AEGEAN VOLCANIC ARC: KIMOLOS ISLAND (KIKLADES, GREECE)». *Edinburgh Journal of Botany*. doi:10.1017/S0960428614000055. .
3. ↑  Φοίτος, Δ. Κωνσταντινίδης, Θ. & Καμάρη, Γ. 2009. σελ. 46

Βιβλιογραφία
------------

* Φοίτος, Δ. Κωνσταντινίδης, Θ. & Καμάρη, Γ. 2009. *Βιβλίο Ερυθρών Δεδομένων των Σπάνιων και Απειλούμενων Φυτών της Ελλάδας.* Τόμος 2 (Ε–Ζ). Ελληνική Βοτανική Εταιρεία, Πάτρα. ISBN 978-960-9407-11-3.
Ο **Κωνσταντίνος Δαρειώτης** ήταν Έλληνας πολιτικός. Σε αυτόν οφείλεται η φράση "έχει μπάρμπα στην Κορώνη".

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ήταν ανηψιός του Γεωργίου Μπάστα. Όταν ο τελευταίος εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1847 παραιτήθηκε από τον δημαρχιακό θώκο του δήμου Κολωνίδων με έδρα την Κορώνη. Θέλοντας να τον αντικαταστήσει ο ανηψιός του, Κωνσταντίνος Δαρειώτης, έστειλε στο λιμάνι της Κορώνης ένα πολεμικό πλοίο εκβιάζοντας τους κατοίκους. Έτσι ο Δαρειώτης εξελέγη δήμαρχος και έμεινε η παροιμιώδης φράση "Έχω μπάρμπα στην Κορώνη". 

Εξελέγη βουλευτής Πυλίας στις εκλογές του 1847 και επανεξελέγη σε αυτές εκλογές του 1850, του 1853 και του 1875. Μετά την αποδημία του, αντικαταστάθηκε από τον Νικόλαο Δαρειώτη.

Στην κυβέρνηση Μπενιζέλου Ρούφου διετέλεσε υπουργός επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας εκπαίδευσης.

Απεβίωσε τον Ιανουάριο του 1877 εν ενεργεία βουλευτής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βουλή των Ελλήνων, Μητρώον Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών. 1822-1935, Αθήνα 1986, σελ. 48, 102 - 103 (pdf)
Ο **κυανοτριχίτης** (αγγλ. cyanotrichite, γαλλ. Cuivre Velouté) είναι ένυδρο θειικό ορυκτό του χαλκού και του αργιλίου. Έλαβε το όνομά του από το χρώμα του (κυανό) και τις συσσωματώσεις που θυμίζουν έντονα ατημέλητα μαλλιά (τρίχες).

Εμφάνιση, παραγενέσεις
----------------------

Ανευρίσκεται ως δευτερογενές, μάλλον σπάνιο, ορυκτό σε ζώνες οξείδωσης θειούχων μεταλλευμάτων του χαλκού.

Σχετίζεται με μαλαχίτη, αζουρίτη, βροσαντίτη, σμιθσονίτη, χαλκοφυλλίτη και ολιβινίτη.

Απαντά σε αρκετές περιοχές της Γης κύρια σε ζώνες οξείδωσης ορυχείων μεταλλευμάτων χαλκού. Πολύ όμορφα δείγματά του απαντούν στη Μολδαβία, στο ορυχείο Cap Garonne στη Γαλλία, σε αρκετά ορυχεία της Κορνουάλλης Βρετανία), στη Σαρδηνία, τα Ουράλια όρη στη Ρωσία, στην Αυστρία, την Καταλωνία (Ισπανία), τη Βεστφαλία (Γερμανία), το Καζακστάν, στις ΗΠΑ (Πολιτείες Αριζόνα Νέο Μεξικό, Γιούτα, Νεβάδα) και την Ατακάμα της Χιλής.

Στην Ελλάδα ανευρίσκονται όμορφα δείγματά του στα περισσότερα μεταλλεία Λαυρίου.

Πηγές
-----

* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Galleries.com
* Webmineral.com

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών
* Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Στον ιστοχώρο Webmineral αναφέρεται ότι δεν εμφανίζει πλεοχρωισμό
Οι **Θέρμες του Κόμμοδου** ή του Κλεάνδρου, λατιν. Thermae Comodiane vel Cleandri ήταν αρχαία λουτρά στη Ρώμη της Ιταλίας. 

Το κτήριο που φαίνεται μεταξύ των Περιοχών Ι και ΧΙΙ είναι οι Θέρμες του Αντωνίνου Καρακάλλα· εκεί κοντά ήταν και οι Θέρμες του Κομμόδου.
Το συγκρότημα βρισκόταν στη 1η Περιοχή (Region I), μάλλον νότια ή νοτιοανατολικά των Θερμών του Αντωνίνου Καρακάλλα. Αν και αναφέρονται από αρκετούς αρχαίους συγγραφείς, δεν έχουν διασωθεί αρχαιολογικά ευρήματα.

Θέση
----

Βρισκόταν νότια της Ρώμης, μεταξύ των Σερβίων Τειχών και των Αυρηλιανών Τειχών. Βόρεια ήταν ο Καίλιος λόφος, βορειοδυτικά ο Μέγας Ιππόδρομος και δυτικά ο Αβεντίνος λόφος με τις Θέρμες του Δέκιου επάνω του.

Κτίστηκαν από τον Μάρκο Αυρήλιο Κλέανδρο (απεβ. 190) απελεύθερο και ευνοούμενο του Καρακάλλα. Εγκαινιάστηκαν (*αφιερώθηκαν*) κατά το 4ο έτος της βασιλείας του Αυτοκράτορα, ήτοι το 183. Περιελάμβαναν Γυμναστήριο *Γυμνάσιο*.

Οι Θέρμες του Κομμόδου ήταν νότια της Ρώμης, μεταξύ των Σερβίων και των Αυρηλιανών τειχών.

Αναφορές
--------

1. ↑  Historia Augusta, Commodus 17; Chron. 147; Hieron a. Abr. 2199; Chronicon Paschale I, 226; Herodian I, 12.4.
2. ↑  Samuel Ball Platner, A Topographical Dictionary of Ancient Rome, Oxford University Press, London, 1929 (completed and revised by Thomas Ashby), on: Bill Thayer's LacusCurtius.
3. ↑  Samuel Ball Platner, A Topographical Dictionary of Ancient Rome, Oxford University Press, London, 1929 (completed and revised by Thomas Ashby), on: Bill Thayer's LacusCurtius.
4. ↑  Lodovico Antonio Muratori, Annali d'Italia del principio dell'era volgare sino all'ano 1750, Giuntini, 1762, pag. 387.
5. ↑  Scheda 243429, Census of Antique Works of Art and Architecture Known in the Renaissance, Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften and Humboldt-Universität zu Berlin (accessed 26-03-2014).
6. ↑  Lodovico Antonio Muratori, Annali d'Italia del principio dell'era volgare sino all'ano 1750, Giuntini, 1762, pag. 387.

Πηγές
-----

* Samuel Ball Platner, A Topographical Dictionary of Ancient Rome, Oxford University Press, London, 1929 (completed and revised by Thomas Ashby), on: Bill Thayer's LacusCurtius.

Εξωτερικές πηγές
----------------

* The Area of the Baths of Commodus - Historical Dioramas
* Scheda 243429, *Census of Antique Works of Art and Architecture Known in the Renaissance*, Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften and Humboldt-Universität zu Berlin (last accessed 26-03-2014).
Για τον Μακεδόνα οπλαρχηγό, δείτε: Κωνσταντίνος Γκούτας.  

Ο **Κωνσταντίνος Γούδας** (1936 - 26 Αυγούστου 2015) ήταν καθηγητής και πολιτευτής Αχαΐας.

Βιογραφία
---------

Απέκτησε το διδακτορικό του στο University of Manchester (Ηνωμένο Βασίλειο) υπό την επίβλεψη του καθηγητή Znedek Kopal το 1961 και ο τίτλος της διατριβής του ήταν "Three-dimensional periodic orbits in the restricted three-body problem and their stability". Ήταν από τους πρώτους καθηγητές φυσικομαθηματικής του πανεπιστημίου Πατρών (εκλέχθηκε σε ηλικία 29 ετών το 1965) καθώς και από τους πιο δραστήριους, αφού έχει διοργανώσει πολλά διεθνή συνέδρια. Το 1975 διετέλεσε πρύτανης του πανεπιστημίου ενώ στη συνέχεια ασχολήθηκε με την πολιτική. Το 1986 έθεσε υποψηφιότητα με τη Νέα Δημοκρατία για τον δημαρχιακό θώκο της Πάτρας χωρίς επιτυχία. Συγκεκριμένα έχασε στον Β΄ γύρο από τον Ανδρέα Καράβολα με 57,26% έναντι 42,74% που συγκέντρωσε ο ίδιος. Επίσης είχε κατέλθει και ως υποψήφιος βουλευτής με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας χωρίς όμως να εκλεγεί.

Εγκαταστάθηκε στο Κάτω Καστρίτσι, του δήμου Ρίου όπου και πέθανε. Εξέδωσε αρκετά βιβλία με θέμα την επιστήμη της φυσικομαθηματικής.

Ήταν παντρεμένος με 3 γιους.

Βιβλία του
----------

* *Μαθήματα μηχανικής, τόμος Β΄*, Πάτρα 1983
* *Μαθήματα μηχανικής, τόμος Α΄*
* *Σχεδίαση και Υλοποίηση Εφαρμογών*, Βιβλίο ΤΕΕ , (μαζί με τούς Χ. Κοίλια, Ε. Κρητικό, Ι. Τσιτσίμη, Κ. Γιαλελή)

Παραπομπές
----------

1. ↑  *NUKAT*. n02726328.
2. ↑  (Πολωνικά) *MAK*. 9810595630705606.
3. ↑  «Astronomy Tree - Constantine Goudas». *academictree.org*. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2020.
4. ↑  «26 Αυγούστου 2015: Κωνσταντίνος Γούδας, ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών». *patramou.gr*. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2020. [*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  Κηδεύεται ο ομότιμος καθηγητής του πανεπιστημίου Πατρών Κ. Γούδας, Ζούγκλα, 29-8-2015.
6. ↑  Αχαΐα: «Εφυγε» από τη ζωή ο ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών Κωνσταντίνος Γούδας, πατέρας τριών γιατρών Αρχειοθετήθηκε 2015-08-27 στο Wayback Machine. Δυτικά Νέα, 27-8-2015.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 11148663
* **BiblioNet**: **24812**
* LCCN: n80093634
* ISNI: 0000 0000 6680 3579
* GND: 128200731
* SUDOC: 169751805
* NLA: 35233095

 |

 |
Ο ποταμός **Ευρυμέδων** ή Ευρυμέδοντας (Köprüçay στα τουρκικά) είναι ποτάμι της Μικράς Ασίας και εκβάλλει στη Μεσόγειο, στον κόλπο της Αττάλειας. Είναι γνωστός από την αρχαιότητα τόσο για το μήκος και εύρος που του έδωσαν και το όνομά του, όσο και για την μάχη που δόθηκε εκει μεταξύ Ελλήνων και Περσών το 467 π.Χ. Η ονομασία του στα τουρκικά σημαίνει το ποτάμι με τά γεφύρια, επειδή έχει μεγάλο μήκος αλλά και φαράγγια και χρειάστηκε ήδη από την αρχαιότητα να οικοδομηθούν σε πολλά σημεία του γέφυρες. Κατά μήκος του σώζονται και σήμερα δύο ρωμαϊκές γέφυρες.

Ονομασία
--------

Η ονομασία του προήλθε από τη σύνθεση τού επιθέτου "ευρύς" και του ρήματος "μέδω" που σήμαινε βασιλεύω, εκτείνομαι, κυριαρχώ. Ως Ευρυμέδων όμως αναφέρεται και μυθολογικός ήρωας που σύμφωνα με μια παράδοση απέκτησε με την Ήρα τον Προμηθέα. Πιθανόν ο ποταμός να ονομάστηκε έτσι και από τον ήρωα της μυθολογίας.

Χαρακτηριστικά
--------------

Πηγάζει από την οροσειρά του Ταύρου στα νοτιοανατολικά της λίμνης Εγιρντίρ και έχει μήκος 184 χιλιόμετρα. Στην αρχαιότητα ήταν πλωτός μέχρι την πόλη της Ασπένδου -και γι αυτό στη ναυμαχία Ελλήνων και Περσών οι Πέρσες υποχώρησαν με το στόλο τους στα ενδότερα, χρησιμοποιώντας τον πλωτό ποταμό, για να φτάσουν σχεδόν μέχρι την Άσπενδο.

Ο Ευρυμέδων εκβάλλει στον κόλπο της Παμφυλίας, που τώρα λέγεται κόλπος της Αττάλειας

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Στην περιοχή δόθηκαν διάφορες μάχες, μνημονεύονται όμως κυρίως δύο. Η μία μάχη που είναι γνωστή ως μάχη στον Ευρυμέδοντα έγινε ανάμεσα στους Ελληνες υπό τον Κίμωνα και τους Πέρσες. Ο Κίμωνας νίκησε τόσο στη ναυμαχία όσο στην αναμέτρηση στο πεζικό και αυτή η νικη απομάκρυνε τον περσικό κινδυνο από την Ιωνία για περίπου 20 χρόνια. Για τη χρονολογία της αναμέτρησης αυτής δεν υπάρχει ομοφωνία και άλλοι ιστορικοί την τοποθετουν στο 469 π.Χ. ενώ άλλοι στο 466 π.Χ. Η επόμενη γνωστή ναυμαχία δόθηκε εκεί το 190 π.Χ. μεταξύ των Ρωμαίων και των Σελευκιδών -νίκησε ο ρωμαϊκός στόλος.
**Η Απαγωγή** (αγγλικά: *Ransom*) είναι μια αμερικανική περιπέτεια παραγωγής 1996 σε σκηνοθεσία Ρον Χάουαρντ. Πρωταγωνιστεί ο Μελ Γκίμπσον στο ρόλο του Τομ Μάλεν, έναν επιχειρημαία του οποίος ο γιος πέφτει θύμα απαγωγής. Ο Τομ αρχικά είναι πρόθυμος να πληρώσει τα λύτρα αλλά στην πορεία αποφασίζει να αντιστρέψει τα πράγματα. Στην ταινία επίσης συμμετέχουν οι Ρενέ Ρούσο, Γκάρι Σινίζ, Ντιλρόι Λίντο, Λιβ Σράιμπερ, Λίλι Τέιλορ, Έβαν Χάντλερ και Ντόνι Γουόλμπεργκ.

Ο Γκίμπσον έλαβε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα α' ανδρικού ρόλου και η ταινία ήταν η 5η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία του 1996 στην Αμερική και η 7η παγκοσμίως.

Πλοκή
-----

Ο Τομ Μάλεν είναι ένας εκατομμυριούχος που έχτισε την τύχη του δουλεύοντας σκληρά. Έχει μια πολύ όμορφη οικογένεια αλλά μια μέρα ο γιος του πέφτει θύμα απαγωγής. Είναι πρόθυμος να πληρώσει τα λύτρα, αλλά αποφασίζει να καλέσει το FBI, το οποίο κατορθώνει να πάει στο σπίτι του κρυφά. Όταν πηγαίνει να κάνει την ανταλλαγή, κάτι πηγαίνει στραβά. Ο απαγωγέας τον καλεί πάλι και ξαναπρογραμματίζει τη συνάντηση. Στο δρόμο ο Τομ αποφασίζει να μην πάει και εμφανίζεται στην τηλεόραση λέγοντας ότι τα λύτρα πρόκειται να τα δώσει ως ανταμοιβή σε αυτόν που θα βρει τον απαγωγέα.

Ηθοποιοί και Χαρακτήρες
-----------------------

* Μελ Γκίμπσον στο ρόλο του *Τομ Μάλεν*
* Γκάρι Σινίζ στο ρόλο του *Ντετέκτιβ Τζίμι Σέικερ*
* Ρενέ Ρούσο στο ρόλο της *Κέιτ Μάλεν*
* Μπρόουλι Νόλτε στο ρόλο του *Σον Μάλεν*
* Ντιλρόι Λίντο στο ρόλο του *Πράκτορα Λόνι Χόκινς*
* Λίλι Τέιλορ στο ρόλο της *Μαρίς Κόνερ*
* Λιβ Σράιμπερ στο ρόλο του *Κλαρκ Μπαρνς*
* Ντόνι Γουόλμπεργκ στο ρόλο του *Κάμπι Μπαρνς*
* Έβαν Χάντλερ στο ρόλο του *Μάιλς Ρόμπερτς*

Box Office
----------

* Προϋπολογισμός: 70.000.000 δολάρια
* Θέση ανοίγματος: 1η
* Πρεμιέρα (άνοιγμα τριημέρου): 34.200.000 δολάρια
* Εισπράξεις στην Αμερική: 136.400.000 δολάρια
* Παγκόσμιες εισπράξεις: 309.400.000 δολάρια

Βραβεία & Υποψηφιότητες
-----------------------

| Οργάνωση | Κατηγορία | Υποψήφιος | Αποτέλεσμα |
| --- | --- | --- | --- |
| Χρυσές Σφαίρες | Α' Ανδρικού Ρόλου - Δράμα | Μελ Γκίμπσον | Υποψηφιότητα |
|

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  «Η Απαγωγή στο Box Office Mojo». *Box Office Mojo*. Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2011.
2. ↑  «Η Απαγωγή στο The Numbers». *The Numbers*. Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2011.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Η Απαγωγή στο IMDb
Η **Χάραξ** ήταν μια αρχαία πόλη της Μηδίας.

Η πόλη αναφερόταν από τον Αλεξανδρινό γεωγράφο Πτολεμαίο, μεταξύ των πόλεων της Κυρουπόλεως και του Κάνδυος, στα παράλια της Κασπίας θάλασσας. Βρισκόταν στην γη του λαού των Καδουσίων (προς το σημερινό Αζερμπαϊτζάν). Εκ του ονόματος πιθανόν να υπήρξε ελληνιστική αποικία, όπως και η ομώνυμη πόλη στην Παρθία. 

Πολύ πιθανόν -όπως και ο παρθικός Χάραξ- η μηδική αυτή παράλια πόλη να ιδρύθηκε από τον **Σέλευκο** που έδειξε ενδιαφέρον για τα παράλια της Κασπίας θάλασσας, είτε από τον στρατηγό του **Πατροκλή** που έκανε εκτεταμένες έρευνες στην θάλασσα αυτή, μετονομάζοντάς την σε *Σελεύκου* ή *Αντιόχου θάλασσα*.

Πολύ πιθανόν να βρισκόταν στην επαρχία Gilan του βορειοδυτικού Ιράν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κλαυδίου Πτολεμαίου Γεωγραφική υφήγησις, βιβλίο 6ο: Ἡ Μηδία περιορίζεται ἀπὸ μὲν ἄρκτων μέρει τῆς Ὑρκανίας θαλάσσης κατὰ περιγραφὴν τοιαύτην· μετὰ τὸ εἰρημένον πρὸς τῇ Ἀρμενίᾳ πέρας τοῦ Ἀράξου ποταμοῦ,
Καδουσίων Χάραξ
2. ↑  Johann Gustav Droysen: Ιστορία των Επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, εκδ. ελεύθερη σκέψις
Ωάρια φυτών: Αριστερά γυμνόσπερμου που φέρει ένα χιτώνα, και δεξιά αγγειόσπερμου που φέρει διπλό εσωτερικό χιτώνα (integuments)
Στη Βοτανική και ειδικότερα στα ανθοφόρα φυτά με την ονομασία **χιτώνας** (integument), φέρεται το καθένα από τα δύο περιβλήματα του σπερματικού πυρήνα των ανθέων εντός του οποίου φέρεται ο εμβρυϊκός σάκκος, στη σπερματοβλάστη (ωάριο φυτών).

Τα περισσότερα ανθοφόρα φυτά έχουν δύο χιτώνες, τον εσωτερικό και τον εξωτερικό που, όταν σκληραίνουν, σχηματίζουν την φλούδα του σπόρου.

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.61ος, σελ.160
* "Λεξικό Βιολογίας" Collins.
Ο **Εμίλ Νελλιγκάν** ή **Νελιγκάν** (γαλλικά: *Émile Nelligan*, Μόντρεαλ, Καναδάς, 24 Δεκεμβρίου 1879 – Μόντρεαλ, Καναδάς, 18 Νοεμβρίου 1941) ήταν Καναδός γαλλόφωνος ποιητής. 

Ο πατέρας του, υπάλληλος των καναδικών ταχυδρομείων, ήταν αγγλόφωνος ιρλανδικής καταγωγής και η μητέρα του γαλλόφωνη Κεμπεκιώτισσα. 

Ο Νελλιγκάν έδειξε το ποιητικό ταλέντο από πολύ νέος και δημοσίευσε τα πρώτα του ποιήματα μόλις σε ηλικία 16 ετών. Οπαδός του συμβολισμού, επηρεάστηκε κυρίως από ποιητές της εποχής του όπως οι Γάλλοι Σαρλ Μπωντλαίρ, Πωλ Βερλαίν και Μωρίς Ρολλινά, ο Βέλγος Ζωρζ Ροντενμπάχ, και ο Αμερικανός Έντγκαρ Άλλαν Πόε. 

Το 1897, ο Νελλιγκάν αποφάσισε να αφοσιωθεί στην ποίηση. Μπήκε σε λογοτεχνικούς κύκλους του Μόντρεαλ και εγκατέλειψε τις σπουδές του. Ο πατέρας του δεν συμμερίστηκε αυτή την απόφαση του νεαρού Εμίλ και τον επόμενο χρόνο τον έστειλε μετά βίας στην Αγγλία, για να μάθει να εργάζεται. Ο Εμίλ επέστρεψε στο Μόντρεαλ μόνον λίγες εβδομάδες αργότερα και ο πατέρας του τού βρήκε μία θέση λογιστή, εργασία που ο Εμίλ εγκατέλειψε μέσα σε δύο εβδομάδες. Το 1899, ο Νελλιγκάν έπαθε νευρικό κλονισμό, από τον οποίο δεν συνήλθε ποτέ. Τον Αύγουστο του 1899, οι γονείς του τον έκλεισαν σε ψυχιατρικό άσυλο, όπου και πέθανε σαράντα δύο χρόνια αργότερα. 

Ο Νελλιγκάν ποτέ δεν ολοκλήρωσε το ποιητικό του έργο. Τα σκόρπια ποιήματά του, τα οποία τα είχε απαγγείλει σε διάφορες κοινωνικές και λογοτεχνικές συγκεντρώσεις, δημοσιεύθηκαν το 1904 χάρη στην φροντίδα ενός φίλου του. Ο ίδιος ο Νελλιγκάν δεν έμαθε ποτέ την επιτυχία που είχαν τα ποιήματά του.

Μετά τον θάνατό του, η ποίησή του έγινε εξαιρετικά δημοφιλής — κυρίως στο Κεμπέκ. Η ζωή του έλαβε διαστάσεις λαϊκού θρύλου και έγινε αντικείμενο μουσικής όπερας. Το 1979 καθιερώθηκε το *Βραβείο Εμίλ Νελλιγκάν* που δίνεται κάθε χρόνο σε έναν ταλαντούχο νεαρό γαλλόφωνο ποιητή της Βορείου Αμερικής.

Τα ποιήματα του Νελλιγκάν έχουν μεταφραστεί σε άλλες γλώσσες, αλλά όχι στα ελληνικά. Τα πιο γνωστά ποιήματά του είναι *Το χρυσό καράβι* (*Le Vaisseau d'or*), και ο *Έρωτας του κρασιού* (*Romance du vin*).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ανθολογία ποιημάτων του Νελλιγκάν από την Βιβλιοθήκη και τα Αρχεία του Καναδά.

Αναφορές
--------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12174823w. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
2. 1 2  «Émile Nelligan». (Ισπανικά) *Enciclopedia de la Literatura en México*. 25378.
3. 1 2  «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Emile-Nelligan. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 7432345
* LCCN: n82004954
* ISNI: 0000 0001 2119 3751
* GND: 118785869
* SUDOC: 030304563
* BNF: cb12174823w (data)
* MusicBrainz: e0c0d90c-de99-432a-944a-6ef71ece35cf
* NLA: 35504273
* NKC: xx0019667
* ICCU: LO1V143800

 |

 |
Ο **Κρις Καλαντζής** είναι παλαίμαχος Ελληνοαυστραλός ποδοσφαιριστής, πρώην διεθνής με την εθνική Αυστραλίας και νυν βοηθός προπονητή στη Σίδνεϊ Ολύμπικ. 

Ο Κρις Καλαντζής γεννήθηκε στις 27 Ιουλίου 1967 και ξεκίνησε την καριέρα του από την Σίδνεϊ Ολύμπικ το 1982. Το 1987 τον απέκτησε ο Παναθηναϊκός μέσα από τα χέρια του Ολυμπιακού. Στον Παναθηναϊκό έμεινε μέχρι τον Δεκέμβριο του 1992 όταν και τελικά μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό όπου και παρέμεινε για 5 χρόνια, σκοράροντας μάλιστα το 1994 με εκπληκτικό τρόπο κατά της πρώην ομάδας του. Το 1997 έφυγε στα μισά της σαιζόν για να επιστρέψει στην Σίδνεϊ Ολύμπικ. Έκλεισε την καριέρα του το 2001 στην Σαιν Τζορτζ Σαιντς. Αγωνίστηκε από το 1985 έως το 1987 15 φορές με την εθνική Αυστραλίας, πετυχαίνοντας 1 τέρμα σε φιλικό αγώνα με την Κίνα το 1986. Το 2000 σε γκάλοπ μεταξύ των Αυστραλών φιλάθλων αναδείχθηκε 8ος καλύτερος όλων των εποχών στη θέση του δεύτερου επιθετικού. Ο 17χρονος γιος του Τζέιμς, θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα του αυστραλιανού ποδοσφαίρου.

Καριέρα
-------

| Έτος | Σύλλογος | Εμφανίσεις (Γκολ) |
| --- | --- | --- |
| 1983-87 |  Ολυμπίκ Σίντνεϊ | 80 (13) |
| 1987-93α |  ΠΑΟ | 127 (11) |
| 1993β-97 |  Ολυμπιακός | 81 (7) |
| 1997-00 |  Ολυμπίκ Σίντνεϊ | 49 (9) |

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* 
*
Ο **Κωνσταντίνος "Κον" Μπλάτσης** (αγγλικά: *Con Blatsis*, 1977) είναι Αυστραλός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως κεντρικός αμυντικός.

Καριέρα
-------

Ο Μπλάτσης γεννήθηκε στις 6 Ιουλίου του 1977 στη Μελβούρνη και είναι ελληνικής καταγωγής. Ξεκίνησε την καριέρα του ως επαγγελματίας το 1995 από τη Σάουθ Μέλμπουρν. Το 2000 αποκτήθηκε από τη Ντέρμπι Κάουντι όμως τέθηκε σύντομα εκτός πλάνων του συλλόγου. Ακολούθως παραχωρήθηκε με τη μορφή δανεισμού στη Σέφιλντ Γουένσντεϊ και αποδεσμεύτηκε τον Φεβρουάριο του 2002. Ακολούθησε ένα σύντομο πέρασμα από την Κόλτσεστερ και κατόπιν αγωνίστηκε για δύο σεζόν στην τουρκική Κοτσαέλισπορ. Το 2005, αφού ενδιάμεσα αγωνίστηκε για λίγο στην ιρλανδική Σεντ Πάτρικς Αθλέτικ, επέστρεψε στη Σάουθ Μέλμπουρν και τον Ιούνιο του 2009 ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την ενεργό δράση εξαιτίας μιας σειράς σοβαρών και συνεχόμενων τραυματισμών.

Ο Μπλάτσης έχει διατελέσει 2 φορές διεθνής με την Εθνική Αυστραλίας από το 2000 ως το 2001. Παράλληλα, ήταν μέλος της Ολυμπιακής ομάδας της Αυστραλίας που συμμετείχε στο τουρνουά ποδοσφαίρου των Ολυμπιακών Αγώνων του Σίδνεϊ.

Στατιστικά
----------

| Έτος | Σύλλογος | Εμφανίσεις (Γκολ) |
| --- | --- | --- |
| 1995-00 |  Σάουθ Μέλμπουρν | 104 (4) |
| 2000-01 |  Ντέρμπι Κάουντι | 2 (0) |
| 2000-01 |  Σέφιλντ Γουένσντεï | 6 (0) |
| 2001-02 |  Κόλτσεστερ | 7 (0) |
| 2002-04 |  Κοτσαέλισπορ | 11 (1) |
| 2004 |  Σεντ Πάτρικς Αθλέτικ ΦΚ | 0 (0) |
| 2005-09 |  Σάουθ Μέλμπουρν | 26 (0) |

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 16700. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *FBref.com*. 78671ba0.
3. ↑  *TFF Info Bank*. 29919. Ανακτήθηκε στις 5  Απριλίου 2022.
4. 1 2 3  Kyrou, John (3 Ιουνίου 2009). «Con Blatsis announces retirement». *smfc.com.au* (στα Αγγλικά). Official Website of South Melbourne FC. Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2019.
5. 1 2  Ρουσάκης, Γιώργος (18 Σεπτεμβρίου 2000). «Οι... άλλοι Έλληνες». *tanea.gr*. ΤΑ ΝΕΑ. Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2019.
6. ↑  Watson, Chris (8 Σεπτεμβρίου 2019). «Albentosa to Blatsis - 12 of Derby County's most bizarre signings». *derbytelegraph.co.uk* (στα Αγγλικά). Derbyshire Live. Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2019.
Χάρτης της αρχαίας Ηπείρου
Οι **Ευρυμενές** (αρχαία ελληνικά: Έυρυμεναί) ήταν ελληνική πόλη της Μολοσσίας στην αρχαία Ήπειρο. Στην πόλη κατοικούσε η φυλή των Αρκτανών. Ανήκε στο κοινό των Μολοσσίων. 

Η θέση των Ευρυμενών βρίσκεται πιθανώς κοντά στην σύγχρονη Καστρίτσα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  An Inventory of Archaic and Classical Poleis: An Investigation Conducted by The Copenhagen Polis Centre for the Danish National Research Foundation by Mogens Herman Hansen, 2005, page 345
2. ↑  (Αγγλικά) Lund University. «Digital Atlas of the Roman Empire». *Digital Atlas of the Roman Empire*. .
 Το συγκεκριμένο λήμμα περιλαμβάνει περιεχόμενο από πηγή, η οποία αποτελεί, πλέον, κοινό κτήμα:   
(Αγγλικά) Smith, William, επιμ. (1854–1857). «Eurymenae». *Dictionary of Greek and Roman Geography*. Λονδίνο: John Murray.
Η **κύλιξ με σκηνή Σατύρου** που φιλοξενείται στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Βοστώνης είναι αρχαίο ελληνικό έργο τέχνης.

Ιστορικό του ευρήματος
----------------------

Βρέθηκε στο Ορβιέτο της Ούμπρια. Ήταν μέρος της συλλογής Bourguignon στη Νάπολη. Το 1910 αγοράστηκε από το Μουσείο Καλών Τεχνών της Βοστώνης, όπου φιλοξενείται μέχρι σήμερα.

Περιγραφή
---------

Το εξωτερικό της κύλικος είναι άκοσμο. Το εσωτερικό κοίλο είναι διακοσμημένο με ερυθρόμορφη αγγειογραφία ενός ιθυφαλλικού Σάτυρου που χορεύει εκστατικά. Φοράει στεφάνι από κισσό στα μαλλιά και λουράκι στον αριστερό αστράγαλο. Στο έδαφος πίσω από τον Σάτυρο ένας άδειος αμφορέας. Σύμφωνα με άλλη ερμηνεία, ο Σάτυρος κάθεται επάνω στον ξαπλωμένο Αμφορέα. 

Το αγγείο φέρει τις επιγραφές «*ΑΘΕΝΟΔΟΤΟΣ ΚΑΛΟΣ*», «*ΛΕΑΓΡΟΣ ΚΑΛΟΣ*» και «*ΚΑΛΟΣ*». Η εικόνα περιβάλλεται από μαίανδρο.

Αξιολόγηση του έργου
--------------------

Η αρχαϊκή αγγειογραφία του 500 - 480 π.Χ. είναι ύψιστο δείγμα αρχαίας ελληνικής τέχνης. Οι λεπτομέρειες του σώματος και των κινήσεων του Σατύρου αποδεικνύουν ότι οι αρχαίοι Έλληνες είχαν βαθιά γνώση της ανατομίας του σώματος και απέδιδαν τους μυς και τα μέλη του σώματος με μεγάλη σαφήνεια.

Πηγές
-----

* Πάουλ Γιόνας Μάιερ (1857-1946) (1886). Έντουαρντ Γκέρχαρντ (1795 - 1867), επιμ. *Archäologische Zeitung*. Berlin: Georg Reimer. σελίδες 179-186 και πίνακας 10. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* παρουσίαση του αγγείου από το Μουσείο Καλών Τεχνών της Βοστώνης
* παρουσίαση του αγγείου από το πανεπιστήμιο TUFTS
Ο **Ζότο**, **Zotto,** **Zotton** ή **Zottone** (άκμασε 571- 591) ήταν ο στρατιωτικός αρχηγός (λατινικά: dux‎) των Λομβαρδών στη Νότια Ιταλία.

Βιογραφία
---------

Γενικά θεωρείται ο ιδρυτής του δουκάτου του Μπενεβέντο το 571 και ο πρώτος δούκας του : "Υπήρχε επίσης ο πρώτος αρχηγός των Λογγοβάρδων στο Μπενεβέντο, ονόματι Ζότο, ο οποίος κυβέρνησε σε αυτό για μία πορεία είκοσι ετών" (Fuit autem primus Langobardorum dux in Benevento nomine Zotto, qui in ea principatus est per curricula viginti annorum), Παύλου του διακόνου Ιστορία των Λομβαρδών - βιβλίο 3ο. 

Με τα στρατεύματά του διείσδυσε στην Καμπανία τον Αύγουστο του 570 επιτιθέμενος στους Βυζαντινούς, τους οποίους νίκησε με συνέπεια. Εγκατέστησε το στρατόπεδό του στο Μπενεβέντο, το οποίο έγινε η πρωτεύουσα του νέου δουκάτου. Προσπάθησε να καταλάβει τη Νάπολη, αλλά απέτυχε και αναγκάστηκε να άρει την πολιορκία (581).

Ως δούκας ήταν σχεδόν ανεξάρτητος, καθώς το βόρειο τμήμα της χερσονήσου ήταν υπό τον έλεγχο του Λομβαρδού βασιλιά Aυθάριου, ο οποίος είχε μικρή επιρροή στο νότο. Τελικά υποτάχθηκε στη βασιλική εξουσία το 589.

Απεβίωσε το 591 και τον διαδέχθηκε ο Αρέχις Α΄.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  "Pauli Diaconi Historiae Langobardorum - Liber Tertius"

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (in Italian) Ducato (570 ca.-774) et Principato di Benevento (774-1077) Αρχειοθετήθηκε 2012-02-16 στο Wayback Machine.
* (in Italian) I Longobardi del Sud
Ο **Ζόρδι Έβολε Ρεκένα** (**Jordi Évole Requena**, Κορνελιά ντε Λιοβρεγάτ, Καταλονία, 21 Ιουλίου 1974), επίσης γνωστός ως *El Follonerο* είναι ένας Ισπανός δημοσιογράφος. Από το 2008 παρουσιάζει την εκπομπή *Salvados* στο ισπανικό τηλεοπτικό κανάλι *La Sexta* και αρθρογραφεί στην πολιτική εφημερίδα *El Periódico* και στην αθλητική *El Mundo Deportivo*. Έχει κερδίσει αρκετά βραβεία στον χώρο της τηλεόρασης.

Βιογραφία
---------

Γεννημένος στο Κορνελιά ντε Λιοβρεγάτ, η μητέρα του είναι από τη Γρανάδα και ο πατέρας του από την Εξτρεμαδούρα. Σπούδασε Δημοσιογραφία στο Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης και ξεκίνησε να δουλεύει ως σπίκερ σε τοπικά παιχνίδια ποδοσφαίρου για το *Ràdio Barcelona*. Επίσης δούλεψε στα δελτία ειδήσεων του τηλεοπτικού καναλιού *Telecinco* και *Cadena SER*.

### El Terrat

To 2000 εργάστηκε ως σεναριογράφος για την εκπομπή *La Cosa Nostra* του γνωστού καταλανού κωμικού Andreu Buenafuente στο καταλανικό κανάλι TV3. Από τότε ανήκει στην επιχειρηματική ομάδα παραγωγής θεάματος *El Terrat*. Συμμετείχε και στην ομώνυμη χιουμοριστική εκπομπή *Buenafuente* στο κανάλι La Sexta, από όπου κι έμεινε γνωστός με το παρατσούκλι *El Follonero*.

### Salvados

Η δουλειά του στην εκπομπή *Buenafuente* του επέτρεψε να παρουσιάσει την δική του εκπομπή στο ίδιο κανάλι. Η εκπομπή ονομάστηκε *Salvados* (δηλ. "σωσμένοι") και παρότι στην πρώτη της σαιζόν αποτέλεσε μια κατεξοχήν θεματική εκπομπή (π.χ. περί Εκκλησίας, περί Ταυρομαχιών), με την έναρξη της δεύτερης σαιζόν ξεκίνησε η εβδομαδιαία της παρουσία. Σήμερα αποτελεί μια σημαντική αναφορά που επικεντρώνεται στα σύγχρονα προβλήματα της ισπανικής κοινωνίας.

### Άλλα έργα

Πέραν της αρθρογραφίας του στην πολιτική εφημερίδα *El Periódico* και στην αθλητική *El Mundo Deportivo*, στις 23 Φεβρουαρίου του 2014 πρόβαλε το ψευδο-ντοκιμαντέρ *Operación Palace* που παρουσίασε το αποτυχημένο πραξικόπημα της 23 Φεβρουαρίου του 1981 ως εκ των προτέρων καθοδηγημένο από τους πολιτικούς της Ισπανίας της εποχής και τον βασιλιά, με σκοπό την οριστική σταθεροποίηση του νέου ισπανικού δημοκρατικού συστήματος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.premiosondas.com/historia\_2009-2000-08.php.
2. ↑  www.premiosondas.com/historia\_2019-2010-11.php.
3. ↑  «Ο Ζόρδι Έβολε στο Imdb.com». Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2014.
4. ↑  «Η βιογραφία του Ζόρδι Έβολε στην La Sexta». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Μαρτίου 2014. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2014.
5. ↑  «Todo sobre el programa de Salvados». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2014.
6. ↑  «Operación Palace, el falso documental de Jordi Évole». Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2014.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 305116153
* ISNI: 0000 0004 1725 6344
* GND: 1223560732
* BNE: XX1799790

 |

 |
Ο **Ζόρντι Αρέσε** (*λατινικό αλφάβητο : Jordi Arrese i Castañé*), γεννημένος στην Βαρκελώνη στις 29 Αυγούστου 1964, είναι Ισπανός πρωταθλητής της αντισφαίρισης και Ολυμπιονίκης. Στο απλό ήταν No. 23 στον κόσμο στις 4 Νοεμβρίου 1991 και στα διπλά No. 62 στις 14 Αυγούστου 1995.

Στο κύπελλο Ντέιβις έπαιξε για την Ισπανία το 1989 και το 1992 με ρεκόρ 2 νίκες και μία ήττα.

Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1992 κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στο απλό. Στον τελικό έχασε από τον Μαρκ Ροσέ με 7–6, 6–4, 3–6, 4–6, 8–6.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *ATP website*.
2. ↑  «Enciclopèdia de l'esport català» (Καταλανικά) Grup Enciclopèdia. 2012. 392.
3. ↑  Ο Αρέσε στο κύπελλο Ντέιβις, (Αγγλικά)
4. ↑  OLYMPICS / Barcelona 1992: Tennis: Rosset barrier to Arrese's dream, (Αγγλικά)
Ο **Ευρυφών ο Κνίδιος** (*Εὐρυφῶν*) ήταν διάσημος στην εποχή του αρχαίος Έλληνας ιατρός από την Κνίδο της Καρίας, ο οποίος γεννήθηκε πιθανότατα κατά το πρώτο μισό του 5ου αιώνα π.Χ. καθώς ο Σωρανός ο Εφέσιος γράφει ότι ήταν σύγχρονος του Ιπποκράτους, αλλά μεγαλύτερος στην ηλικία. Ο Σορανός αναφέρει επίσης ότι ο Ευρυφών και ο Ιπποκράτης κλήθηκαν στην αυλή του Μακεδόνα βασιλιά Περδίκκα Β', ωστόσο αυτό θεωρείται πολύ αμφίβολο. Ο Ευρυφών μνημονεύεται επίσης σε ένα φθαρμένο απόσπασμα (σπάραγμα) έργου του κωμωδιογράφου Πλάτωνος, που διασώθηκε από τον Γαληνό. Ο Γαληνός αναφέρει τον Ευρυφώντα πολλές φορές, γράφοντας ότι τον θεωρούσαν συγγραφέα του αρχαίου έργου ιατρικής που επιγραφόταν *Κνίδιαι γνῶμαι* και ότι ορισμένοι του απέδιδαν αρκετά ακόμα έργα της «Ιπποκρατικής Συλλογής».

Από ένα απόσπασμα του Καιλίου Αυρηλιανού φαίνεται ότι ο Ευρυφών γνώριζε τη διαφορά ανάμεσα στις αρτηρίες και τις φλέβες. Από τα έργα του δεν σώζονται παρά λίγα μόνο αποσπάσματα, εκτός και αν πράγματι είναι ο συγγραφέας των έργων της «Ιπποκρατικής Συλλογής» (δηλαδή των επισήμως θεωρούμενων έργων του Ιπποκράτους) που του αποδίδονταν.

Έργα
----

* Κνίδιαι γνώμαι

* του αποδίδονται έργα της Ιπποκρατικής Συλλογής (η οποία θεωρείται ότι γράφτηκε από τον Ιπποκράτη), συγκεκριμένα:
	+ Περί διαίτης υγιεινής
	+ Περί διαίτης
	+ Περί Νούσων
	+ Περί γυναικείις φύσιος

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σορανού *Vita Hippocr.*
2. ↑  Γαληνού, *Comment. in Hippocr. Aphor.*, vii. 44, τόμος xviii. pt. i
3. ↑  Γαληνού, *Comment. in Hippocr. De Morb. Vulgar. VI.*, i. 29, τόμ. xvii. pt. i
4. ↑  Γαληνού, *Comment. in Hippocr. De Humor.*, i. προοίμιον τόμ. xvi.
5. ↑  Caelius Aurelianus, *de Morb. Chron.*, ii. 10
6. ↑  A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology. By various writers. Ed. by William Smith. Illustrated by numerous engravings on wood, Smith, William, Sir, ed. 1813-1893, σελ. 112
Κύναγχον το οξύφυλλο (*Cynanchum acutum*), 22-8-2021, Ποταμός Επανομής, Ν. Θεσσαλονίκης
Το **Κύναγχον το οξύφυλλο** (*Cynanchum acutum*), με κοινή ονομασία **περικοκλάδι** και **σαρμασάκι**, ανήκει στην οικογένεια των Ασκληπιαδιδών. Είναι είδος με μεσογειακή κυρίως κατανομή που εκτείνεται στη βόρεια Ευρώπη μέχρι την νοτιανατολική Ρωσία. Κατανέμεται σχεδόν σ’ όλη την Ελλάδα, σε περιοχές που συγκρατούν υγρασία, σε φράχτες και σε θάμνους, σε όχθες ποταμών, σε αμμώδεις παραλίες, καθώς και κοντά σε ακτές. Είναι πολυετές, αναρριχώμενο φυτό με φύλλα αντίθετα, καρδιοειδή, γλαυκόχρωμα. Τα άνθη είναι λευκό-ρόδινα και ανθίζει από τον Ιούνιο μέχρι τις αρχές Οκτωβρίου. Ο καρπός είναι μακρύς και γραμμοειδής. Είναι φυτό δηλητηριώδες με γαλακτώδη χυμό που περιέχει την τοξική ουσία κυναγχίνη. Συχνά, διακρίνονται δύο υποείδη: *Cynanchum acuminata* subsp. *acutum*, με κατανομή στην Ευρώπη, Αφρική, δυτική Ασία και το *Cynanchum acuminata* subsp. *sibiricum* με κατανομή στην Ασία.

Πηγές
-----

Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, Flowers of Greece (Vol. II)

Pignatti S. 1982, Flora d’ Italia (Vol. II).

Tutin et al. 2005, Flora Europaea Vol 3, Cambridge University Press

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* greekflora.gr
* cybertaxonomy.org
* luomus.fi

Παραπομπές
----------