«ΚΡΩΒ.- Να που δεν είναι διόλου φοβερό, όπως νόμιζες, Κόριννα, το να γίνει μια παρθένα γυναίκα. Το έμαθες τώρα που πλάγιασες μ΄ ένα όμορφο αγόρι και μου΄φερες το πρώτο μισθό σου: μια μνα. Μ΄αυτήν θα σου αγοράσω περιδέραιο.  

ΚΟΡ.- Ναι, μανούλα. Και νά΄χει και πετράδια κατακόκκινα (*ψήφους τινάς πυραυγείς)*, όπως το περιδέραιο της Φιλαινίδας.   

ΚΡΩΒ.-Τέτοιο θά΄ναι. Άκου με όμως τώρα να σου μάθω τι πρέπει να κάνεις και πως να φέρεσαι στους άντρες. Άλλο μέσο να ζήσουμε, κόρη μου, όπως ξέρεις, δεν έχουμε. Είναι δύο χρόνια τώρα που πέθανε ο μακαρίτης ο μπαμπάς σου, και καταλαβαίνεις τι τραβήξαμε! Όσο ζούσε εκείνος, είχαμε και του πουλιού το γάλα. Ήταν χαλκιάς, όνομα ξακουστό στο Πειραιά· αφού και τώρα μπορεί ν΄ακούσεις τους πάντες να παίρνουν όρκο, πως μετά το Φίλινο δεν θα ξαναγίνει άλλος τέτοιος τεχνίτης! Όταν λοιπόν εκείνος πέθανε, στην αρχή πούλησα για δύο μνες τις μασιές του, το αμόνι και το σφυρί, κι΄ έτσι ζήσαμε. Ύστερα, τη μια υφαίνοντας, την άλλη γνέθοντας και κλώθωντας το στημόνι, είδα κ΄ έπαθα να κερδίζω το ψωμί μας. Είχα εσένα όμως, κόρη μου, και σ΄ ανάσταινα και ζούσα με την ελπίδα.  

ΚΟΡ.- Μιλάς για τη μνά;   

ΚΡΩΒ.- Όχι, αλλά λογάριαζα πως, άμα μεγαλώσεις, θα με θρέψεις βέβαια κ΄εμένα, θα αποχτήσεις όμως κ΄εσύ δίχως κόπο στολίδια και πλούτη και ολοπόρφυρα ρούχα και υπηρέτριες.   

ΚΟΡ.- Τι θες νας πεις, μαμμά. Πως θα γίνει κάτι τέτοιο πράμα;   

ΚΡΩΒ.- Φτάνει να κάνεις παρέα με νεαρούς, να πίνεις και να κοιμάσαι μαζί τους με πληρωμή.   

ΚΟΡ.-Όπως, να πούμε, η κόρη της Δαφνίδας η Λύρα.  

ΚΡΩΒ.-Ακριβώς.   

ΚΟΡ.- Μα η Λύρα είναι εταίρα!  

ΚΡΩB.Και τι μ΄αυτό; Σάμπως είναι τίποτε φοβερό; Θα πλουτίσεις κι΄εσύ όπως εκείνη και θάχεις μάτσο εραστές. Γιατί δάκρυσες, παιδί μου; Δε βλέπεις τι πολλές και τι σπουδαίες είναι οι εταίρες και πως βγάζουν παραδάκι με τη σέσουλα; Τη Δαφνίδα, χρυσό μου, την ξέρω. Κουρέλια φορούσε, πριν μεστώση η κόρη της. Τώρα τη βλέπεις πως καλοπερνάει; Χρυσαφικά, λαμπρά φορέματα και τέσσερες υπηρέτριες». 
Παναγιώτης Μουλάς, Λουκιανού: Εταιρικοί και νεκρικοί διάλογοι σ. 121, Γαλαξίας 1967.

Η **Κρωβύλη και Κόριννα** είναι ένας από τους δεκαπέντε εταιρικούς διαλόγους που δημιούργησε ο Λουκιανός που αναφέρονται όχι στις λίγες μεγαλόσχημες αλλά στις πολλές άσημες εταίρες που τις δέρνει η φτώχεια· κι αυτό άσχετα από τα γνωστά ή άγνωστα ονόματα με τα οποία τις παρουσιάζει.

Γενικά
------

Πρόκειται για κοινωνική σάτιρα που δεν είναι καθόλου ένα σκανδαλιστικό και πορνογραφικό κείμενο. Οι εταίρες του συμπληρώνουν την παρουσίαση των καημών και των εξευτελισμών της φτωχολογιάς των χρόνων εκείνων. Πρέπει να συμπεράνουμε με ασφάλεια ότι την εποχή αυτή η πορνεία είχε σημειώσει μεγάλη διάδοση. Για την καταπολέμησή της ο Δίων ο Χρυσόστομος 1ος αι. είχε αναλάβει ολόκληρη εκστρατεία εκφωνώντας πύρινους λόγους. Αλλά ο Λουκιανός δεν έχει τις ίδιες προθέσεις. Ούτε επιδιώκει να φρονηματίσει, ούτε προσπαθεί να διορθώσει έναν καταδικασμένο κόσμο. Οι εταίρες θα του προσφέρουν μόνο μιαν ακόμη ευκαιρία να χαριτολογήσει, να διαγράψει ανθρώπινους χαρακτήρες, να σοκάρει και να σαρκάσει. Τίποτε περισσότερο.

Νεανίας πληρώνει Εταίρα. Ερυθρόμορφη πελίκη, του  Πολυγνώτου (Αθήνα, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο).)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ph. Renault - Catalogue des oeuvres de Lucien». Ανακτήθηκε στις 15  Απριλίου 2018.
2. ↑  Βάγγος Παπαϊωάννου, Λουκιανός «Ο μεγαλύτερος σατυρικός της αρχαιότητας», σ. 230, Θεσσαλονίκη 1976
3. ↑  Παναγιώτης Μουλάς Εταιρικοί και νεκρικοί διάλογοι σ. 131, Γαλαξίας 1967

Βιβλιογραφία
------------

* Άπαντα Λουκιανού «Νεκρικοί διάλογοι, Εταιρικοί διάλογοι», τόμ. 12, αριθμ. 268, Εκδόσεις Κάκτος.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:  **Κρωβύλη και Κόριννα** |

* Εταιρικοί διάλογοι

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εταιρικοί διάλογοι Λουκιανού |
| --- |
|  |
| Εταιρικοί διάλογοι | 
* Γλυκέρα και Θαΐς
* Μύρτιον και Παμφίλης και Δωρίς
* Μήτηρ και Φιλίννα
* Μελίττα και Βακχίς
* Κλωνάριον και Λέαινα
* Κρωβύλη και Κόριννα
* Μήτηρ και Μουσάριον
* Αμπελίς και Χρυσίς
* Δορκάς και Παννυχίς και Φιλόστρατος και Πολέμων
* Χελιδόνιον και Δροσίς
* Τρυφωνία και Χαρμίδης
* Ιόεσσα και Πυθίας και Λυσίας
* Λεόντιχος και Χηνίδα και Ύμνις
* Δωρίων και Μυρτάλη
* Κοχλίς και Παρθένις
 |

 |