recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Νταραϊσούνγκ Γκουντέν Χαν** (1520-1557) ή **Νταραγισούνγκ Γκουντένγκ Χαν** ήταν μογγόλος χάνος της βόρειας Δυναστείας Γιουάν με έδρα τη Μογγολία. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Μπόντι Αλάγκ Χαν, του πατέρα του και προκάτοχό του στον θρόνο. 

Στην περίοδο διακυβέρνησης του, ο Αλτάν Χαν έγινε πιο δυνατός και σεβόταν λιγότερο τον Μέγα Χάνο και ο Νταραϊσούνγκ Χαν δεν κέρδιζε στις μάχες μεταξύ των στρατών τους. Ο Αλτάν Χαν τον έπεισε να μετακινήσει την πρωτεύουσά του ανατολικότερα. Το 1551, έκανε μια συμφωνία όπου αποδεχόταν την εξουσία του Αλτάν, με αντάλλαγμα των τίτλο ''Γκεγκέεν Χαν'' στον Νταραϊσούνγκ. Αποτέλεσμα ήταν να μεταφέρει την πρωτεύουσά του κοντά στη Μαντζουρία, δηλαδή ανατολικότερα και η δύναμή του έπεφτε. Οι πιο πολλοί Μογγόλοι ευγενείς τον αναγνώριζαν ως αρχηγό, αλλά ήταν πιο πολύ ως εθιμοτυπικό και δύο ευγενείς Μπορτζίν ανακήρυξαν τους εαυτούς τους ως χάνους. 

Με την πτώση του ενιαίου Μογγολικού κράτους, ο δισέγγονος του, ο Λίγκντεν Χαν, ο τελευταίος χάνος Μπορτζιγκίν της Μογγολίας, γνωστός και ως ο Λίγκντεν του Τσαχάρ, υποτάχτηκε στην δυναστεία Τσινγκ.
Για την Ναυμαχία της Άνδρου του 1825, δείτε: Ναυμαχία της Άνδρου (1825).  
Η **Ναυμαχία της Άνδρου** σημειώθηκε επί τουρκοκρατίας στις 17 Μαΐου του 1790 στον πορθμό του Καφηρέα, (Εύβοιας - Άνδρου) παρά τους ακραίους ΒΔ. όρμους της Άνδρου, εξ ου και η ονομασία της. 

Σ΄ αυτήν την ναυμαχία ενεπλάκησαν τα 9 πλοία του Λάμπρου Κατσώνη με τουρκική μοίρα 15 πλοίων στην οποία προσέτρεξε προς βοήθειά της και μια αλγερινή αποτελούμενη επίσης από 15 πλοία. Παρά τον άνισο σε αριθμό εχθρικών πλοίων ο Κατσώνης δεν δείλιασε να ναυμαχήσει. Κατά τη ναυμαχία αυτή που συνεχίστηκε και την επόμενη ημέρα ο Κατσώνης έχασε 5 πλοία (2 που καταλήφθηκαν από Αλγερινούς και 3 που αυτοπυρπολήθηκαν από τους κυβερνήτες τους για να μη γίνουν λάφυρα του εχθρού) καθώς και 565 άνδρες αξιωματικούς και ναύτες νεκρούς και 53 τραυματίες. Από τους Τούρκους και Αλγερινούς βεβαιώνονταν ότι φονεύθηκαν περί τους 3.000.

Στη συνέχεια ο Κατσώνης ανασυγκροτώντας το υπόλοιπο του στόλου του κατέφυγε στο Πόρτο Κάγιο στο Ακρωτήριο Ταίναρο.

Την εποχή εκείνη ο στόλος του Λάμπρου Κατσώνη είχε χαρακτηριστεί από τις ναυτικές Μεγάλες Δυνάμεις ως πειρατικός πλην όμως είχε την κάλυψη και την υποστήριξη της Αυτοκράτειρας της Ρωσίας Αικατερίνης της Μεγάλης.

Από αυτή τη ναυμαχία βγήκε η παροιμία: "Αν σ' αρέσει Μπάρμπα-Λάμπρο ξαναπέρνα από την Άνδρο".
Το **Οθωμανικό Τηλεγραφικό Πρακτορείο** ήταν τουρκικό ανεξάρτητο ειδησεογραφικό πρακτορείο, το οποίο ιδρύθηκε το 1909 και απορροφήθηκε, το 1923, από το Πρακτορείο Αναντολού.

Ιστορία
-------

Το Οθωμανικό Τηλεγραφικό Πρακτορείο ιδρύθηκε το 1909, λίγο καιρό μετά την επανάσταση της 24ης Ιουλίου 1908, εντός μίας χώρας όπου οι ειδήσεις παρέχονταν, ακόμη, σχεδόν αποκλειστικά από το Πρακτορείο Αβάς, γαλλικών συμφερόντων, και το Πρακτορείο Κωνσταντινούπολη, αυστριακών συμφερόντων. Ιδρυτής του, πρόεδρος και ιδιοκτήτης, ήταν ο «πρίγκιπας» Σαλίχ Γκουρντζί, καταγόμενος από μία εκ των 500 σεφαρδιτικών εβραϊκών οικογενειών, οι οποίες, κατά την διάρκεια του 17ου αιώνα, ασπάστηκαν το Ισλάμ, ο οποίος είχε πραγματοποιήσει σπουδές δικαίου στο Παρίσι, όπου κατέστη ως ένας εκ των ηγετών του κινήματος των Νεότουρκων, πολιτικού και επαναστατικού κόμματος το οποίο επιθυμούσε την αποκατάσταση του Οθωμανικού Συντάγματος του 1876. 

Το Οθωμανικό Τηλεγραφικό Πρακτορείο αντικαταστάθηκε το 1914 με το Οθωμανικό Εθνικό Πρακτορείο. Από τις απαρχές του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο ιδρυτής του υποχρεώθηκε σε εξορία στη Γενεύη, καθώς αρνήθηκε να θέσει το ειδησεογραφικό πρακτορείο του στην υπηρεσία του Ηπειρωτικού Πρακτορείου και των Γερμανών, οι, εκείνη την περίοδο, ήλεγχαν την Τουρκία. Απεβίωσε το 1919.

Μετά το πέρας του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τον Οκτώβριο του 1922, το Οθωμανικό Τηλεγραφικό Πρακτορείο συνεργάστηκε με τα ειδησεογραφικά πρακτορεία Αβάς και Ρόιτερς. Ωστόσο, το Πρακτορείο Αναντολού, το οποίο διαδέχτηκε το, ιδρυθέν το 1920 από τον Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, «κεμαλικό γραφείο τύπου», απορρόφησε το πρακτορείο, μέσω συμφωνίας η οποία υπεγράφη τον Οκτώβριο του 1923, έτος του θανάτου του, κατά την διάρκεια της ίδιας περιόδου όπου ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ προχώρησε στην εκδίωξη των Δυτικών από την χώρα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Γαλλικά) "Un siècle de chasse aux nouvelles : de l'Agence d'information Havas à l'Agence France-presse (1835-1957)", Pierre Frédérix – 1959, σ. 342

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τύπος
* Πύλη:Τουρκία
* Πύλη:Επιχειρήσεις
 |

 |
Το **Νταρ Πατού** είναι οικία στο Σιντί Μπου Σαΐντ, στα βορειοανατολικά της Τύνιδας, στην Τυνησία.

Ιστορία
-------

Αποτελεί το προϊόν συνεργασίας τριών αρχιτεκτόνων: Ζακ Μαρμέ, Μικαέλ Πατού (υιός του Πιερ Πατού) και Πωλ Ερμπέ. Χρονολογούμενη από την περίοδο μεταξύ 1945-1948, διακρίνεται από την πρόσοψή της, η οποία διαθέτει δύο παράθυρα με κάγκελα ανδαλουσιάνικου τύπου, καθώς και μια κατάσπαρτο πόρτα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Γαλλικά) Bilas, Charles (2010). *Tunis, l'orient de la modernité*. Παρίσι: Éditions de l'Éclat. σελ. 298. ISBN 978-2-84162-206-1.
2. ↑  (Γαλλικά) Mauad Editora (1995). *Archives d'architecture du XXe siècle*. **1**. Βρυξέλλες: Éditions Mardaga. σελ. 243. ISBN 978-2870094464.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχιτεκτονική
* Πύλη:Τυνησία
 |

 |
Τα **Οζίζαλα** ή Όζζαλα (αρχ.: Ὁζιζαλα, Ὁζζαλα) ήταν ένα αρχαίο χωριό στο βυζαντινό Θέμα της Καππαδοκίας, στη σημερινή Τουρκία και αντιστοιχεί στο σημερινό χωριό Üzengilik. Βρίσκεται περίπου 40 χλμ από την βυζαντινή πόλη Κολώνεια (σημερινό Ακσαράι).

Ιστορία
-------

Ο άγιος Αμφιλόχιος Ικονίου.
Στα Οζίζαλα μόνασε ως ερημίτης σε κτήμα στο βουνό, κοντά στον πατέρα του, ο Αμφιλόχιος, με τροφή του μόνο λαχανικά και βρώσιμα βότανα. Μετέπειτα ο Αμφιλόχιος χειροτονήθηκε επίσκοπος Ικονίου από το 370 έως το 373 μ.Χ. Μαζί με ένα φίλο του ονόματι Ηρακλείδη θέλησαν να μονάσουν. Ο Ηρακλείδης προηγήθη του Αμφιλόχιου και ο πρώτος προσκάλεσε τον δεύτερο στην μοναστική κοινότητα του Μεγάλου Βασιλείου, τη *Βασιλειάδα*.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Friedrich Hild, "Kappadokien ", 252
2. ↑  Παναγιώτης Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία,τομ Δ, περίοδος θεολογικής ακμής Δ'και Ε' αιώνες, εκδ.Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη, 2006,σελ.219

Βιβλιογραφία
------------

* TIB 2: Friedrich Hild και Marcell Restle, *Kappadokien*, 1981, ISBN 3-7001-0401-4
Ο **Μπαϊράμ Ρετζέπι** (*Бајрам Реџепи*, 3 Ιουνίου 1954 - 21 Αυγούστου 2017) ήταν Κοσοβάρος πολιτικός και ο πρώτος μεταπολεμικός πρωθυπουργός του Κοσσυφοπεδίου. Ήταν μέλος του δεύτερου μεγαλύτερου πολιτικού κόμματος του Κοσσυφοπεδίου, του Δημοκρατικού Κόμματος του Κοσσυφοπεδίου.

Καριέρα
-------

Γεννήθηκε στη Μιτρόβιτσα του Κοσσυφοπεδίου το 1954.

Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Πρίστινα και ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Ζάγκρεμπ το 1985. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του εργαζόμενος ως χειρουργός. 

Στις γενικές εκλογές του Νοεμβρίου του 2001 στο Κοσσυφοπέδιο, ο Ρετζέπι και το κόμμα του κέρδισαν το 25,7% των ψήφων, δεύτεροι μετά το κόμμα του Ιμπραήμ Ρουγκόβα τη Δημοκρατική Ένωση του Κοσσυφοπεδίου και ο Ρετζέπι ορίστηκε πρωθυπουργός από τη Συνέλευση του Κοσσυφοπεδίου, στις 4 Μαρτίου 2002. Στις επόμενες γενικές εκλογές, που διεξήχθησαν στις 24 Οκτωβρίου 2004, το Δημοκρατικό Κόμμα του Κοσσυφοπεδίου, ήρθε δεύτερο και κέρδισε 30 έδρες στο Κοινοβούλιο. 

Ο Ρετζέπι θεωρούνταν μετριοπαθής πολιτικός και ένας από τους σημαντικότερους στόχους του είναι «η ενίσχυση της εθνικής συμφιλίωσης και της ανοχής».

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. 16007985c.
2. 1 2  (Γερμανικά) *Munzinger Personen*. 00000024124. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.

Πηγές
-----

* Βιογραφία του Ρετζέπι

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Bajram Rexhepi στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 85963253
* ISNI: 0000 0000 5895 0384
* BNF: cb16007985c (data)

 |

 |
Μεταμορφισμός εκ συγκρούσεων της Ορογένεσης της Κούουνγκα με κόκκινο *(570 με 530 Ma)*, και επέκταση της Ορογένεσης της Ανατολικής Αφρικής με μπλε *(620 με 550 Ma)*.
Η **Ορογένεση της Κούουνγκα** (από τα Σουαχίλι "ενώνομαι") ήταν μία ορογένεση που πραγματοποιήθηκε στην Νοτιοανατολική Αφρική μεταξύ της Εδιακρανικής και της Κάμβριας περιόδου. Αποτελούμενη από τρεις διαφορετικές ζώνες ορογένεσης *(Νταμάρα, Ζαμπέζι και Λούριο)*, οι οποίος είναι ελαφρώς νεότερες από την Ορογένεση της Ανατολικής Αφρικής. Η Ορογένεση Κούουνγκα σηματοδοτεί τη σύγκρουση και τη συγχώνευση της Ανατολικής και της Δυτικής Γκοντβάνα, ή την περιοχή όπου βρίσκεται σήμερα η Γη της Βασίλισσας Μοντ στην Ανταρκτική και η βόρεια Μοζαμβίκη στην Αφρική.

Το όνομα προτάθηκε το 1995 από τον J. G. Meert, τον R. van der Voo, αλλά και τον S. Ayub.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Meert 2003, σελ. 32
2. ↑  Grantham και άλλοι 2013, Introduction,p. 86
3. ↑  Meert, J. G.; van der Voo, R.; Ayub, S. (1995). «Paleomagnetic investigation of the Neoproterozoic Gagwe lavas and Mbozi complex, Tanzania and the assembly of Gondwana». *Precambrian Research* **74** (4): 225–244. doi:10.1016/0301-9268(95)00012-T. .
Η **διοικητική περιφέρεια Ντύσσελντορφ** (γερμ. *Regierungsbezirk Düsseldorf*) είναι μια από τις πέντε διοικητικές περιφέρειες του γερμανικού ομόσπονδου κρατιδίου της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Έχει 5.197.679 κατοίκους (31 Δεκεμβρίου 2021) και έκταση 5290,46 χμ².

Γεωγραφία
---------

Η διοικητική περιφέρεια Ντύσσελντορφ βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Είναι η πληθυσμιακά μεγαλύτερη και περισσότερο πυκνοκατοικημένη διοικητική περιφέρεια της Γερμανίας. Η δομή της περιοχής είναι κυρίως αστική. Δέκα ανεξάρτητες αστικές περιφέρειες (*Kreisfreie Städte*) βρίσκονται στην έκτασή της. Εντούτοις το 52% της εκτάσεως χρησιμοποιείται γεωργικά, ενώ περίπου 14% είναι δασική έκταση.

Γειτονικές περιφέρειες και χώρες
--------------------------------

Η διοικητική περιφέρεια Ντύσσελντορφ συνορεύει προς βορρά με την διοικητική περιφέρεια Μύνστερ, ανατολικά με την διοικητική περιφέρεια Άρνσμπεργκ και προς νότο με την διοικητική περιφέρεια Κολωνίας. Δυτικά έχει σύνορα με την Ολλανδία.

Διοικητική διαίρεση
-------------------

Από την 1η Ιανουαρίου 1975 η διοικητική περιφέρεια Ντύσσελντορφ διαιρείται σε πέντε επαρχίες (*Kreise*), οι οποίες συμπεριλαμβάνουν συνολικά 56 δήμους. Πέραν αυτών υπάρχουν δέκα ανεξάρτητες αστικές περιφέρειες (*kreisfreie Städte*), ανεξάρτητες των επαρχιών.

| Επαρχίες | Ανεξάρτητες αστικές περιφέρειες |
| --- | --- |
| * Βέζελ
* Κλέβε
* Μέτμαν
* Ρηνανική επαρχία Νόις
* Φίρζεν
 | * Βούπερταλ
* Έσσεν
* Κρέφελντ
* Μενχενγκλάντμπαχ
* Μύλχαϊμ
* Ντύσσελντορφ
* Ντούισμπουργκ
* Όμπερχαουζεν
* Ρέμσαϊντ
* Ζόλινγκεν
 |

Πηγές
-----

1. ↑  «Πληθυσμός των δήμων της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας στις 31 Δεκεμβρίου 2021· Επικαιροποίηση της πληθυσμιακής κατάστασης με βάση την απογραφή της 9ης Μαΐου 2011». 2022.. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ντύσσελντορφ (διοικητική περιφέρεια)** |

* Επίσημος ιστότοπος Αρχειοθετήθηκε 2009-06-06 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Διοικητικές περιφέρειες της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας |
| --- |
|  |
| 
* Άρνσμπεργκ
* Ντέτμολντ
* Ντύσσελντορφ
* Κολωνία
* Μύνστερ
 | Σημαία της Βόρειας Ρηνανίας Βεστφαλίας |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 140751981
* GND: 4013261-4

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ευρώπη
* Πύλη:Γερμανία
 |

 |
Ο **Μενέλαος της Πελαγονίας** ήταν τοπικός άρχοντας της Πελαγονίας, που τιμήθηκε ως ευεργέτης της Αθήνας το 363 π.Χ. επειδή βοήθησε τους Αθηναίους στον πόλεμο κατά της Αμφίπολης και τη Χαλκιδική Συμμαχία. Στο διάταγμα αναφέρεται ότι όχι μόνο ο ίδιος ο Μενέλαος αλλά και οι πρόγονοί του ήταν ευεργέτες της Αθήνας. Αμέσως μετά, πιθανότατα κατέφυγε στην Αθήνα και έλαβε την αθηναϊκή υπηκοότητα ονομάζοντας τον «Μενέλαος, γιος του Αρραβαίου» που τιμάται ως Αθηναίος πρόξενος στην Τροία (~ 359 π.Χ.) και ο Μενέλαος, διοικητής του ιππικού κατά του Φίλιππου Β' της Μακεδονίας που αναφέρει ο Δημοσθένης.

Παραπομπές
----------

* IG II² 110 Athens 363 BC
* IMT Skam/NebTaeler Ilion 359 BC
* *Greek Historical Inscriptions, 404-323 BC* by P. J. Rhodes (2007), Robin Osborne, pages 192–196, ISBN 0-19-921649-5
Το **Ολυμπιακό Κέντρο Κανόε/Καγιάκ Σλάλομ Ελληνικού** βρίσκεται στο Ολυμπιακό Συγκρότημα Ελληνικού. Στο χώρο διεξήχθησαν οι αγώνες κανόε σλάλομ για τους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004. Αποτελείται από τη διαγωνιστική διαδρομή, μια δευτερεύουσα προπονητική διαδρομή, μια λίμνη προθέρμανσης φυσικής δομής τα οποία καταλαμβάνουν συνολική έκταση 27.000 τετραγωνικών μέτρων. Η συνολική έκταση του χώρου ανέρχεται στα 288.000 τετραγωνικά μέτρα. Η χωρητικότητα της εγκατάστασης είναι 7.600 θέσεις, αν και στους Ολυμπιακούς Αγώνες διατέθησαν οι 6.700. Το Ολυμπιακό Κέντρο Κανόε/Καγιάκ Σλάλομ είναι μοναδικό μιας και χρησιμοποιείται θαλασσινό νερό, παρά γλυκό για την παροχή της πίστας.

Από τον Αύγουστο του 2014 η εγκατάσταση είναι σε αχρηστία, με την πίστα να έχει αποξηραθεί.

Παραπομπές
----------

* Επίσημες καταγραφές Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2004. Αρχειοθετήθηκε 2008-08-19 στο Wayback Machine. Έκδοση 2. σ. 291.
* Προφίλ - Ολυμπιακά Ακίνητα ΑΕ (Αγγλικά) & (Ελληνικά)

1. ↑  «Olympics: Athens venues lie empty as tenth anniversary nears». *BBC Sport*. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2016.

Συντεταγμένες: 37°54′04″N 23°44′06″E﻿ / ﻿37.901°N 23.735°E﻿ / 37.901; 23.735
Ο **Μπγιέρν Σβέντσεν**, δαν.: **Bjørn Svendsen**, (π. 1062 – 1100 Ρέντσμπουργκ ) ήταν ένας από τους πολλούς νόθους γιους του βασιλιά Σβεν Β΄ της Δανίας.

Βιογραφία
---------

Δυστυχώς γι 'αυτόν ήταν ένας από τους νεότερους από αυτούς τους γιους, που τον έβαλε πολύ κάτω στη λίστα των διαδόχων του θρόνου της Δανίας. Ο Μπγιέρν διορίστηκε σε διάφορες θέσεις εξουσίας κατά τη διάρκεια της βασιλείας των μεγαλύτερων αδελφών του, και ποτέ δεν δημιούργησε κανένα πρόβλημα, αλλά ήταν ικανοποιημένος με αυτά που είχε. Το 1099 σε ηλικία περίπου 37 ετών διορίστηκε στην πολύ ισχυρή θέση του γιαρλ του Nόρνταλμπίνγκιεν. Έκανε οχυρώσεις στο νησί, όπου βρίσκεται η πόλη Ρέντσμπουργκ. Σκοτώθηκε (με μία λόγχη), ενώ προήδρευε στη Συνέλευση (Thing) το επόμενο έτος, από έναν αγρότη ή ευγενή που είχε αναστατωθεί από την κυριαρχία του Μπγέρν.  Ο μακρινός εξάδελφός του Χάκον Σούνιβασον τελικά εκδικήθηκε τη δολοφονία του Μπγιέρν και έγινε έμπιστος γιαρλ τού αδελφού τού Μπγιέρν, βασιλιά Έρικ Α΄ της Δανίας.

Ο Μπγιέρν δεν είχε γνωστά παιδιά.

Ο προ-προπάππος του Μπγιέρν ονομαζόταν επίσης Μπγιέρν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.
3. ↑  Brenner, S. Otto: *Nachkommen Gorms des Alten (König von Dänemark -936-) I.-XVI. Generation*, Stuttgart, 1965. p. 5 & 250
4. ↑  Bricka, C. F. επιμ. (1888). *Dansk Biografisk Leksikon, II. Bind (Beccau–Brandis)*. Copenhagen: Gyldendalske Boghandels Forlag. σελ. 356.
Ορνιθώνας
Ο **ορνιθώνας** ή **κοτέτσι** είναι ένα μικρό σπίτι όπου οι κότες είναι ασφαλείς. Υπάρχουν φωλιές που βρίσκονται μέσα στα κοτέτσια για τοποθέτηση αυγών και κούρνιες πάνω στις οποίες μπορούν να κοιμηθούν τα πουλιά. Μια κότα έχει συνήθως ένα εσωτερικό χώρο όπου μπορεί να γεννήσει τα αυγά και να κοιμηθεί. Επίσης υπάρχει ένας εξωτερικός χώρος, όπου τα κοτόπουλα ταΐζονταιν και περνούν το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας. Το κοτέτσι πρέπει να καθαρίζεται κάθε δύο, τρεις εβδομάδες, και τα απορρίμματα να μετατοπίζονται καθημερινά. Ένα κοτέτσι θα πρέπει να κλειδώνεται τη νύχτα με όλα τα κοτόπουλα μέσα του, έτσι ώστε τα κοτόπουλα να προστατεύονται από τα αρπακτικά ζώα και πουλιά.

Σκοπός
------

Ο σκοπός ενός ορνιθώνα είναι να προστατεύει τις κότες από κακές καιρικές συνθήκες και από τους θηρευτές. Μία μέθοδος για την προστασία των κοτών είναι η τοποθέτηση ενός υλικού απομόνωσης μεταξύ δύο στρωμάτων ξύλου ή τούβλων. Επειδή στις κότες δεν αρέσει η θερμότητα, τα παράθυρα θα πρέπει να προσανατολίζονται κατά τέτοιο τρόπο ώστε να αποφεύγεται η υπερθέρμανση. Ο σωστός εξαερισμός είναι επίσης σημαντικός για την προστασία των κοτών από την υπερθέρμανση και τη λοιμώδη βρογχίτιδα. Ένας άλλος σκοπός για τα κοτέτσια είναι η προστασία των κοτών από τα αρπακτικά - ιδιαίτερα τις αλεπούδες και τις γάτες. Οι όρνιθες μπορούν να βγουν έξω από το κοτέτσι τη ημέρα, αλλά θα πρέπει να κλειδώνονται στο κοτέτσι το βράδυ.

Παραπομπές
----------
Η **Οροσειρά Ακαδημίας Επιστημών** (ρωσ. Хребет Академии Наук, τατζ. *Qatorkuhi Akademiyai Fanho*) είναι οροσειρά της Ασίας, μέρος (υπο-οροσειρά) της μεγάλης οροσειράς Παμίρ στο Τατζικιστάν. Η διεύθυνσή της είναι στον άξονα βορρά-νότου και θεωρείται ο «πυρήνας» του ορεινού συστήματος του Παμίρ. Πήρε το όνομά της προς τιμή της τότε Σοβιετικής (σήμερα και πριν Ρωσικής) Ακαδημίας Επιστημών.

Γεωγραφία
---------

Η υψηλότερη κορυφή της οροσειράς είναι η Ισμοΐλ Σομόνι, που υπήρξε η υψηλότερη σε ολόκληρη τη Σοβιετική Ένωση (για τον λόγο αυτόν έφερε μέχρι το 1998 την ονομασία «Κορυφή Κομμουνισμός»), με υψόμετρο 7.495 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Το μήκος της Οροσειράς είναι περίπου 110 χιλιόμετρα. Η κορυφογραμμή της έχει αλπικού τύπου ανάγλυφο, με 24 κορυφές με υψόμετρο μεγαλύτερο των 6 χιλιάδων μέτρων. Η χαμηλότερη ορεινή διάβαση (σάγμα) είναι το **Καμαλογιάκ** (Камалояк), σε υψόμετρο 4.340 μέτρα.

Η οροσειρά αποτελείται από ιζηματογενή και μεταμορφωσιγενή πετρώματα του Παλαιοζωικού Αιώνα, καθως και από γρανίτες. Το μεγαλύτερο μέρος της καλύπτεται από αιώνια χιόνια, με τη χιονόπτωση να τροφοδοτεί πολλούς και μεγάλους παγετώνες. Η συνολική έκταση που καταλαμβάνουν οι παγετώνες ανέρχεται σήμερα σε λίγο λιγότερο από 1.500 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Στην ανατολική πλευρά της οροσειράς, στο όρος Γκάρμο, βρίσκεται ο περίφημος παγετώνας Φενττσένκο, ο μακρύτερος στον κόσμο εκτός των πολικών ζωνών με μήκος 77 χιλιόμετρα.

Σε διάφορα μέρη της οροσειράς, κυρίως σε κορυφές και παγετώνες, έχουν εγκατασταθεί, ήδη από τη σοβιετική εποχή, αυτόματοι μετεωρολογικοί σταθμοί

Ιστορία
-------

Η Οροσειρά Ακαδημίας Επιστημών χαρτογραφήθηκε για πρώτη φορά από τον Ρώσο γεωγράφο και εξερευνητή του Παμίρ Νικολάι Κορζενέφσκυ και έλαβε τη σημερινή ονομασία της το 1927. Εξερευνήθηκε από το 1928 μέχρι το 1933 από ειδική αποστολή της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών.

Δείτε επίσης
------------

* Κορυφή Ισμοΐλ Σομόνι
* Κορυφή Κορζενέφσκαγια

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Big Soviet Encyclopedia*, έκδοση on-line, στη ρωσική

Πηγές
-----

* Το λήμμα «Ακαδημίας Επιστημών Ε.Σ.Σ.Δ. οροσειρά» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 3, σελ. 206
Συντεταγμένες: 16°30′S 27°00′E﻿ / ﻿16.500°S 27.000°E﻿ / -16.500; 27.000

Η **Νότια Επαρχία** (αγγλικά: *Southern Province*) είναι μια από τις 9 επαρχίες της Ζάμπιας. Πρωτεύουσα είναι η Λίβινγκστον. Έχει πληθυσμό 1.212.124 κατοίκων (απογραφή 2000). Έχει έκταση 85.283 τ.χλμ.. Βρίσκεται νότια της Ζάμπιας, από όπου και το όνομα. 

Η Νότια Επαρχία διαιρείται σε 11 συνοικίες: Τσόμα, Γκουέμπε, Ιτέζι-Τέζι, Καλόμπ, Καζουνγκούλ, Λίβινγκστον, Μαζαμπούκα, Μόνζε, Ναμουάλα, Σιαβόνγκα και Σιναζόνγκουε.

Γεωγραφία
---------

Η Νότια Επαρχία είναι η νοτιότερη επαρχία της Ζάμπιας, από όπου και το όνομα. Καλύπτει όλη την νότια πλευρά της χώρας. Συνορεύει στα ανατολικά με τη Δυτική Επαρχία, στα βορειοανατολικά με την Κεντρική Επαρχία, στα βορειοδυτικά με την Λουσάκα, στα νότια με τη Ζιμπάμπουε και στα νοτιοανατολικά με τη Ναμίμπια. 

Έχει συνολική έκταση 85.283 τ.χλμ..

Συνοικίες
---------

Οι συνοικίες της Νότιας Επαρχίας
Η Νότια Επαρχία διαιρείται σε 11 συνοικίες:

1. Τσόμα
2. Γκουέμπε
3. Ιτέζι-Τέζι
4. Καλόμπ
5. Καζουνγκούλ
6. Λίβινγκστον
7. Μαζαμπούκα
8. Μόνζε
9. Ναμουάλα
10. Σιαβόνγκα
11. Σιναζόνγκουε

Δημογραφία
----------

Σύμφωνα με την απογραφή του 2000, η Νότια Επαρχία έχει 1.212.124 κατοίκους.

Πάρκα και Προστατευμένες Περιοχές
---------------------------------

Τα κυριότερα πάρκα της Νότιας Επαρχίας είναι τα ακόλουθα:

* Εθνικό Πάρκο της Κάφουε - Το μισό από αυτό.
* Εθνικό Πάρκο του Λοτσινβάρ
* Εθνικό Πάρκο Καταρρακτών Βικτωρίας
* Λίμνη Καρίμπα

Δείτε επίσης
------------

* Επαρχίες της Ζάμπιας

Παραπομπές
----------

1. ↑  VVAA; *Fertilizer use on smallholder farms in Southern Province, Zambia*. Ed. Intl Food Policy Res Inst (1993). ISBN 978-0-89629-097-6.

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Επαρχίες της Ζάμπιας |
| --- |
|  |
| 
* Ανατολική
* Βόρεια
* Βορειοδυτική
* Δυτική
* Κεντρική
* Κόππερμπελτ
* Λουαπούλα
* Λουσάκα
* Νότια
 |

 |
Η **Μι ελάσσονα** (ή **Μι μινόρε**, στα αγγλικά: E minor) είναι ελάσσονα κλίμακα με τονική τη νότα μι, που αποτελείται από τους εξής φθόγγους: Μι, Φα#, Σολ, Λα, Σι, Ντο και Ρε. Είναι η πρώτη ελάσσονα στη σειρά των διέσεων (έχοντας τη φα) και η σχετική της μείζονα κλίμακα είναι η Σολ μείζονα, ενώ η ομώνυμή της είναι η Μι μείζονα.

Η συγκεκριμένη κλίμακα είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στην κλασσική κιθάρα (λόγω των 4 ανοιχτών χορδών που χρειάζεται η συγχορδία για να παιχτεί), αλλά και στη heavy metal μουσική.

Η φυσική Μί ελάσσονα είναι η εξής: 

 {
\override Score.TimeSignature #'stencil = ##f
\relative c' {
  \clef treble \key e \minor \time 7/4 e4^\markup "E natural minor scale" fis g a b c d e d c b a g fis e2 \clef bass \key e \minor
} }

Audio playback is not supported in your browser. You can download the audio file.
Η αρμονική Μι ελάσσονα είναι η εξής: (η Ρε γίνεται Ρε#)

 {
\override Score.TimeSignature #'stencil = ##f
\relative c' {
  \clef treble \key e \minor \time 7/4
  e4^\markup "E harmonic minor scale" fis g a b c dis e dis c b a g fis e2
} }

Audio playback is not supported in your browser. You can download the audio file.
Η μελωδική Μι ελάσσονα είναι η εξής:

 {
\override Score.TimeSignature #'stencil = ##f
\relative c' {
  \clef treble \key e \minor \time 7/4
  e4^\markup "E melodic minor scale (ascending and descending)" fis g a b cis dis e d! c! b a g fis e2
} }
Audio playback is not supported in your browser. You can download the audio file.
Ο **Ντέγιαν Μπόγιοβιτς** (γεννημένος στις 3 Απριλίου 1983) είναι Σέρβος, βουλγαρικής καταγωγής, πρώην διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,98 μ. και αγωνιζόταν στη θέση του διαγώνιου.

Καριέρα
-------

Ο Ντέγιαν Μπόγιοβιτς έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στις ακαδημίες του Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου, ο οποίος έμελλε να αποτελέσει και την ομάδα με την οποία υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο. 

Στην ομάδα του Ερυθρού Αστέρα παρέμεινε μέχρι το 2005 έχοντας καταφέρει να κατακτήσει το εγχώριο πρωτάθλημα Σερβίας το 2003. Το 2005 μεταπήδησε στη Βοϊβοντίνα Νόβι Σαντ, ομάδα επίσης της Σερβίας, στην οποία παρέμεινε μέχρι το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2005-06 κατακτώντας παράλληλα και ένα εγχώριο κύπελλο.

Το 2006 βρέθηκε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο χωρίς να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Στη συνέχεια μεταπήδησε στην Ιταλία στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο αγωνιζόμενος με τη φανέλα Γκαμπέκα Μοντικιάρι.

Το 2008, ο Μπόγιοβιτς αποφάσισε να αφήσει την Ευρώπη και να ταξιδέψει στην Ασία με προορισμό την Ιαπωνία και συγκεκριμένα τους Τορέϊ Άρροους. Με την ομάδα της Ιαπωνίας σημείωσε αρκετές ομαδικές αλλά και ατομικές διακρίσεις.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Ντέγιαν Μπόγιοβιτς ήταν διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Σερβίας για αρκετά χρόνια έχοντας πραγματοποιήσει δεκάδες επίσημες συμμετοχές. 

Μεταξύ άλλων, έχει συμμετάσχει στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2005 και στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα του 2005 και του 2008.

Τίτλοι
------

* 1 Πρωτάθλημα Σερβίας: 2003
* 1 Κύπελλο Σερβίας: 2006
* 1 Πρωτάθλημα Ιαπωνίας: 2009
* 1 Κύπελλο Ιαπωνίας: 2011

Πηγές
-----

* Το βιογραφικό του Νέγιαν Μπόγιοβιτς
Το **Μπαϊλούντο** (πορτογαλικά: Bailundo‎, πριν από το 1975 Βίλα Τεϊσέιρα ντα Σίλβα/Vila Teixeira da Silva) είναι δήμος, με πληθυσμό 294.494 κατοίκους (2014), και πόλη, με πληθυσμό 70.481 κατοίκους (2014), στην επαρχία Χουάμπο της Ανγκόλας.

Στη δεκαετία του 1990, το Μπαϊλούντο ήταν η έδρα του αρχηγού της UNITA Ζόνας Σαβίμπι.

Στις 19 Ιανουαρίου 2008, ένα Beechcraft B200 Super King Air της Gira Globo Aeronáutica το οποίο προσέγγιζε το αεροδρόμιο του Χουάμπο συνετρίβη σε ένα βουνό κοντά στο Μπαϊλούντο, σκοτώνοντας και τους 13 επιβαίνοντες.

Ο βασιλιάς του Μπαϊλούντο, Εκουίκι Δ΄, πέθανε στις 13 Ιανουαρίου 2012. Τον διαδέχθηκε ο Βασιλιάς Εκουίκι Ε΄ Αρμίντο Φρανσίσκο Καλουπετέκα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. -2858115.
2. ↑  Citypopulation.de
3. ↑  «IRIN Update 377 for 18 Mar 98.3.18». *www.africa.upenn.edu*. Ανακτήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 2021.
4. ↑  Ranter, Harro. «ASN Aircraft accident Beechcraft B200 Super King Air D2-FFK Bailundo». *aviation-safety.net*. Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2021.
5. ↑  «MPs Pay Tribute to King Ekuikui IV». AllAfrica.com. 2012-01-22.. Ανακτήθηκε στις 2021-02-28.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Bailundo στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 138436742
* LCCN: n85080019

 |

 |
Μωρίς Κοτενέ
Ο **Μωρίς Κοτενέ** ήταν Γάλλος ποδοσφαιριστής. Γεννήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 1895 στο Ραινσί και πέθανε στις 11 Απριλίου 1972. Αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα.

Βιογραφία
---------

Ο Κοτενέ ξεκίνησε την ενασχόληση με το ποδόσφαιρο από την Ζαν-ντ'Αρκ Σπορ, όμως η Ολιμπίκ ντε Παρί κατάφερε να τον αρπάξει από τα χέρια της Ραινσί. Στην Εθνική Γαλλίας, κλήθηκε να αντικαταστήσει τον Σαιριγκές.

Αγωνίστηκε διαδοχικά στις Ζαν-ντ'Αρκ Σπορ, Ραινσί Σπορ, Ολιμπίκ ντε Παρί, ΑΣ Κάννες (1926-1927), Ρασίνγκ Ουνιβερσιταίρ ντ'Αλζέ και ΑΣ Μπον (Αλγερία). 

Μετρούσε, συνολικά, 18 διεθνείς συμμετοχές με την Εθνική Γαλλίας, εκ των οποίων οι δύο ως αρχηγός. Δέχτηκε, συνολικά, 69 τέρματα στη διάρκεια των 18 του διεθνών συμμετοχών εκ των οποίων 9 στο ντεμπούτο του με τους *Bleus* απέναντι στην Ιταλία. Στις 12 Ιουνίου 1927 στην Ουγγαρία, η Γαλλία ηττήθηκε με σκορ 13-1. Δήλωσε, τότε, μετά την λήξη της αναμέτρησης: *"Θεωρώ ότι έχει έρθει η ώρα να σταματήσω την καριέρα μου. Το καλύτερο είναι να αποχωρείς από την ενεργό δράση με το κεφάλι ψηλά"*. Αυτή ήταν και η τελευταία του αναμέτρηση με τα χρώματα της Γαλλίας.

Μετά το πέρας της αγωνιστικής του καριέρας, εργάστηκε ως προπονητής στην Σταντ Μαλέρμπ ντε Καέν για την σεζόν 1936-1937. Εργάστηκε, επίσης, ως γυμναστής της Εθνικής Γαλλίας στη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1938.

Διακρίσεις
----------

* Φιναλίστ του Κυπέλλου Γαλλίας της σεζόν 1920-1921.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικός Σύνδεσμος
--------------------

* Προφίλ του Μωρίς Κοτενέ[*νεκρός σύνδεσμος*] στο FFF.fr

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |
*Παναγία και Βρέφος*, 1490, Πινακοθήκη Μπρέρα, Μιλάνο .
Ο **Μπερναρντίνο Μπουτινόνε** (Bernardino Butinone, 1435 ή 1436 – 1507 ή 1508) ήταν Ιταλός ζωγράφος της Αναγέννησης, που δραστηριοποιήθηκε κυρίως στο Μιλάνο.

Γεννημένος στο Τρεβίλιο της Λομβαρδίας, ήταν γιος του Γιάκοπο ντα Τρεβίλιο (Jacopo da Treviglio), επίσης γνωστό ως *Bernardo da Treviglio* .

Μαθητής του Βιντσέντσο Φόππα, ήταν δάσκαλος του Μπραμαντίνο και συνεργάστηκε με τον Μπερνάρντο Τσενάλε (Bernardo Zenale). Άλλοι ισχυρίστηκαν ότι εκπαιδεύτηκε με τον Βιντσέντσο Τσιβέρκιο (Vincenzo Civerchio), με τον οποίο εργάστηκε στο Μιλάνο.  Από το 1491 έως το 1493 ζωγράφιζαν το θησαυροφυλάκιο του παρεκκλησίου Grifi στο *San Pietro in Gessate* στο Μιλάνο. Το κύριο έργο τους είναι το πολύπτυχο του Αγίου Μαρτίνου στο Τρεβίλιο, το οποίο τους παραγγέλθηκε το 1485.

Τα πιο ελκυστικά έργα του Μπουτινόνε είναι μια σειρά από μικρά πάνελ που ζωγράφισε απεικονίζοντας τη ζωή του Χριστού, τα οποία σήμερα βρίσκονται διασκορπισμένα σε διάφορες συλλογές. Σε αυτά περιλαμβάνονται η *λατρεία των βοσκών* (Εθνική Πινακοθήκη, Λονδίνο), η *Λατρεία των Μάγων* (Μουσείο Τέχνης του Μπρούκλιν), η *Σφαγή των αθώων* (Ινστιτούτο Τεχνών του Ντιτρόιτ), η *Φυγή στην Αίγυπτο* και η *Αποκαθήλωση* (Ινστιτούτο Τέχνης του Σικάγο), ο *Χριστός μεταξύ των Πατέρων* (Εθνική Πινακοθήκη της Σκωτίας, Εδιμβούργο) και το *Δείπνο στη Βηθανία* (Μουσείο Τέχνης Blanton, Πανεπιστήμιο του Τέξας, Ώστιν).

Επίσης, τοιχογράφησε τις τετράγωνες στήλες της Σάντα Μαρία ντέλλε Γκράτσιε του Μιλάνου.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος Ιταλών ζωγράφων

Παραπομπές - Πηγές
------------------

1. ↑  M. Farquhar

* Farquhar, Maria (1855). Ralph Nicholson Wornum, επιμ. *Biographical catalogue of the principal Italian painters*. Woodfall & Kinder, Angel Court, Skinner Street, London; Digitized by Googlebooks from Oxford University copy on June 27, 2006. σελ. 38.
* Βιογραφία - γκαλερί τέχνης

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 22948710
* **Europeana**: agent/base/6009
* LCCN: nr91014275
* ISNI: 0000 0000 4582 3298
* GND: 119325683
* ULAN: 500020947
* RKD: 14475

 |

 |
Ο **μηχανικός σχεδιασμού προϊόντος** ή **βιομηχανικός σχεδιαστής** συμβάλλει στο να παράγονται προϊόντα μαζικής παραγωγής που προορίζονται για κατανάλωση, τα οποία να είναι λειτουργικά και υψηλής αισθητικής, να έχουν δηλαδή με αυτόν τον τρόπο το πλεονέκτημα στον ανταγωνισμό έναντι παρόμοιων προϊόντων.Σύμφωνα με την IDSA (Industrial Design Society of America) ο Βιομηχανικός Σχεδιασμός είναι η επαγγελματική υπηρεσία της δημιουργίας και εξέλιξης ιδεών και χαρακτηριστικών που βελτιώνουν τον τρόπο λειτουργίας, την αξία και την αισθητική εμφάνιση των προϊόντων και συστημάτων προϊόντων, με σκοπό την εξίσου μέγιστη ωφέλεια τόσο του χρήστη όσο και του κατασκευαστή. Ο βιομηχανικός σχεδιασμός (Industrial Design ή Product Design) δημιουργήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα με τον καταμερισμό της εργασίας στην βιομηχανία.

Ο σχεδιασμός προϊόντων είναι λοιπόν μια δημιουργική δουλειά που σκοπό του έχει να ορίσει τις διάφορες ποιότητες των προϊόντων ή συστημάτων προϊόντων και αποτελεί τον κεντρικό παράγοντα ώστε να γίνει το προϊόν ελκυστικό σε αυτόν που απευθύνεται προς χρήση. Ο μηχανικός σχεδίασης προϊόντων ασχολείται είτε με τον σχεδιασμό νέων προϊόντων ή με την βελτίωση αυτών που ήδη παράγονται.Συχνά οι άνθρωποι που ασχολούνται με τον βιομηχανικό σχεδιασμό (design), είναι αρχιτέκτονες ή επαγγελματίες σε άλλες οπτικές τέχνες και ανήκουν συνήθως σε μία ευρύτερη δημιουργική ομάδα. Το έργο τους περιλαμβάνει γραφικές τέχνες, όπως την διαφήμιση και την συσκευασία προϊόντος με την εταιρική εικόνα και το λογότυπο. Ασχολείται λοιπόν με τις προδιαγραφές που πρέπει να έχει ένα νέο ή ένα προς βελτίωση προϊόν. Λαμβάνοντας πάντα υπόψιν το κόστος παραγωγής- βελτίωσης του προϊόντος, προβαίνει στον σχεδιασμό του και κατασκευάζει δείγμα αυτού.Ο μηχανικός σχεδιασμού προϊόντων έχει πάντα ως στόχο να συνδυάζει την υψηλή ποιότητα των προϊόντων με την ελκυστική εμφάνιση και το χαμηλότερο δυνατό κόστος και να καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος του φάσματος, του καταναλωτικού κοινού στο οποίο απευθύνονται τα προϊόντα. 

Όπως σε κάθε βιομηχανία, έτσι και στη σοκολατοβιομηχανία ο μηχανικός σχεδιασμού προϊόντος αναλαμβάνει να σχεδιάσει 1) τη μορφή και το σχήμα του προϊόντος που στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι η σοκολάτα, 2) τη συσκευασία της και 3) αφίσες για τη διαφημιστική καμπάνια.
Συντεταγμένες: 43°35′38″N 21°56′0″E﻿ / ﻿43.59389°N 21.93333°E﻿ / 43.59389; 21.93333

Το όρος **Ντέβιτσα** (σερβικά κυριλλικά: *Девица*, σερβικά λατινικά: *Devica*) είναι βουνό στα ανατολικά της Σερβίας. Κορυφή του αποτελεί το Τσάμπλινατς, το οποίο βρίσκεται σε υψόμετρο 1.138 μέτρων και το οποίο βρίσκεται εντός του νοτιότερου τμήματος των Σερβικών Καρπαθίων.

Γεωγραφία
---------

Το όρος Ντέβιτσα βρίσκεται βορειοανατολικά του Αλέκσινατς και νότια της Σόκομπανια. Περιτριγυρίζεται, καθώς και γειτνιάζει, από τα όρη Ρόζανι στα βορειοδυτικά και Ρτάνι στα βόρεια, μέσω του όρους Όζρεν, με το οποίο αποτελεί από κοινού ορεινό όγκο, στα δυτικά και από τον ποταμό Μοράβιτσα στα βόρεια.

Δείτε επίσης
------------

* Σερβικά Καρπάθια
* Κατάλογος βουνών της Σερβίας

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) «Capljinac, Serbia and Montenegro». *www.traveljournals.net*. Ανακτήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2009. [*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  (Σερβικά) (Αγγλικά) *Serbia and Montenegro road map*. ISBN 963-00-8053-2.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Σερβία
 |

 |
Ο **Ολιβιέ Σορλέν** είναι Γάλλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, γεννημένος στις 9 Απριλίου 1979 στην πόλη Σαιντ-Ετιέν. Ο Σορλέν αγωνιζόταν ως μέσος στην ομάδα του ΠΑΟΚ.Απο το καλοκαίρι του 2010 ανήκει στη Γαλλική Εβιάν.

Καριέρα
-------

Ο Σορλέν αγωνίστηκε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του στη Γαλλία έχοντας αγωνιστεί με τις ομάδες Βαλένς, Μονπελιέ, ΑΣ Μονακό και Ρεν. Τον Ιανουάριο του 2008 ήρθε ως δανεικός στον ΠΑΟΚ από τη Ρεν όπου εντυπωσίασε με την απόδοση του. Το Ιούνιο του 2009 υπέγραψε διετές συμβόλαιο συνεργασίας με την ομάδα της Θεσσαλονίκης που τον απέκτησε με μεταγραφή από τη Ρεν. Στις 29 Αυγούστου 2010, ο Σορλέν ζήτησε να συναντηθει με τον προεδρο του ΠΑΟΚ. Στη συνάντηση που είχαν του ανακοινωσε ότι αντιμετωπίζει πολύ σοβαρά οικογενειακά προβληματα τα οποία τον αναγκάζουν να επιστρέψει στη Γαλλία και ζήτησε να λυθεί το συμβόλαιο του. Συνέχισε την καρίερα του στην ποδοσφαιρικη ομάδα του Εβιάν, η οποία αγωνίζεταν στη Β' Γαλλίας στο τέλος της σεζόν 2010-11 πανηγύρισε την άνοδο με την ομάδα στη μεγάλη κατηγορία στο Γαλλικό πρωτάθλημα.

Πηγές-Συνδέσεις
---------------

* Τα στατιστικά του Ολιβιέ Σορλέν στο Γαλλικό πρωτάθλημα
* Τα στατιστικά του Σορλέν στο Ελληνικό πρωτάθλημα

  

  

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Αυτό το λήμμα σχετικά με το **γαλλικό** ποδόσφαιρο χρειάζεται επέκταση. Βοηθήστε τη Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το!*. |
χάρτης παραλιακής ζώνης
Τα **Νότια Προάστια** των Αθηνών είναι ένα συγκρότημα δήμων, οικοδομημένων νότια του κέντρου της Αθήνας, ανάμεσα στον Υμηττό και το  Σαρωνικό. Αρχικά ξεκίνησε η οικοδομική δραστηριότητα με αφορμή την εγκατάσταση του αεροδρομίου του  Ελληνικού, αλλά σύντομα διαμόρφωσαν ένα ιδιαίτερο ύφος δόμησης, συνδυάζοντας βουνό και θάλασσα. 
Σήμερα το αεροδρόμιο λειτουργεί ως εκθεσιακό πάρκο(μετά την εγκατάσταση του Διεθνούς Αερολιμένος Ελευθέριος Βενιζέλος στα Σπάτα).
Τις υψηλότερες αξίες συγκεντρώνει η παραλιακή ζώνη, με μεγάλες αποκλίσεις από τη μέση αξία σε αρκετούς δήμους (π.χ. η παραλιακή της Καλλιθέας συγκεντρώνει στο αντικειμενικό σύστημα τιμές της τάξης των *1.700*ε/τ.μ. δόμησης, το Μοσχάτο επίσης). Το δίκτυο του μετρό φτάνει μέχρι το Ελληνικό, με ενδιάμεσες στάσεις τον Άγιο Δημήτριο, την Ηλιούπολη, τον Άλιμο και την Αργυρούπολη.

Παραλιακή Αθηνών
----------------

Η **παραλιακή** ζώνη των Αθηνών εκτείνεται από ΝΔ. μέχρι ΝΑ. του κέντρου της. Ξεκινάει από το Νέο Φάληρο, συνεχίζει από Μοσχάτο και Καλλιθέα (παραλιακά) και καταλήγει στα υπόλοιπα νότια προάστια. Κύρια διαδρομή της είναι η δια της λεωφόρου Ποσειδώνος και αφού περάσει ο επισκέπτης από το Παλαιό Φάληρο, τον Άλιμο, το Καλαμάκι και το Ελληνικό, διέρχεται από τη Γλυφάδα και τη Βούλα, το Καβούρι και τη Βουλιαγμένη μέχρι να καταλήξει στη Βάρκιζα Βάρης και στην Σαρωνίδα.  

Η παραλιακή ζώνη αποτελεί οικιστικά την πιο ακριβή περιοχή των Αθηνών μαζί με τα βόρεια προάστια, χάρη στην πλούσια νυχτερινή ζωή, τα πολυτελή καταστήματα και ξενοδοχεία, τις παραλίες και την σχετικά κοντινή απόστασή της από το κέντρο της πρωτεύουσας.  

Επίσης συναγωνίζεται το ιστορικό κέντρο των Αθηνών (Πλάκα, Ηρώδου Αττικού) και το Σύνταγμα σε υψηλές αξίες. Συγκεντρώνει πληθώρα κόσμου το καλοκαίρι και εξυπηρετείται από το τραμ με αφετηρίες το Νέο φάληρο και την Πλατεία Συντάγματος και τέρμα το Ασκληπείο Βούλας, παράλληλα με το υφιστάμενο δίκτυο λεωφορειοδρόμων.

Οικονομικά στοιχεία
-------------------

Στην πιο ακριβή περιοχή της παραλιακής αναδείχθηκε το 12μηνο του 2007 η Βάρκιζα
, σύμφωνα με έρευνα του τμήματος στατιστικής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, με μέση τιμή τα *3.958* ευρώ/τ.μ. και το 25% των προσφερόμενων κατοικιών να συγκεντρώνει τιμή πώλησης που υπερέβη τα *4.202* ευρώ/τ.μ. Η οικονομικότερη ζώνη εντοπίζεται στην Καλλιθέα, με μέση τιμή τα *1.725* ευρώ/τ.μ.

Οι δήμοι αυτοί, μαζί με τα ανατολικά προάστια απαρτίζουν τη ζώνη Γ των Αθηνών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Συγκοινωνιακό ΔίκτυοTRAM
* Έρευνα για την κτηματαγορά το 2006: Καθημερινή
Ο **Μωρίς Τάμπετ** (*λατινικό αλφάβητο: Maurice Jacques Tabet, αραβικά :موريس تابت*), γεννημένος την 1 Φεβρουαρίου 1919 στη Βηρυτό, ήταν Λιβανέζος επιχειρηματίας, διπλωμάτης, νομικός, σκοπευτής, χιονοδρόμος, αντισφαιριστής, και αθλητής της επιτραπέζιας αντισφαίρισης.

Βιογραφία
---------

Ο Τάμπετ σπούδασε νομικά στη Γαλλία κι έπειτα στον Λίβανο, για μερικά χρόνια εργάστηκε σε εφημερίδες και έντυπα έως ότου εισήλθε στο διπλωματικό σώμα του Λιβάνου από το 1945 ως το 1961 που επέστρεψε στον Λίβανο κι ασχολήθηκε με επιχειρήσεις. Ήταν πρόεδρος της ομοσπονδίας αντισφαίρισης και της ομοσπονδίας σκοποβολής του Λιβάνου. Αδελφός του ήταν ο επίσης πρωταθλητής της αντισφαίρισης Τζόι Τάμπετ.

Αθλητική καριέρα
----------------

Αρχικά ήταν πρωταθλητής Λιβάνου στο αλπικό σκι και το σλάλομ, αναφέρεται η ασχολία του από το 1935, αργότερα της αντισφαίρισης και της επιτραπέζιας αντισφαίρισης, τέλος της σκοποβολής όπου συμμετείχε και σε Ολυμπιακούς αγώνες. Πρωτοπόρος στις χιονοδρομίες στον Λίβανο, το 1934 ήταν ιδρυτικό μέλος του πρώτου συλλόγου στη χώρα, του "The Lebanese Club". 

### Σκοποβολή

Σαν σκοπευτής ήταν 13 φορές πρωταθλητής του Λιβάνου και πρωταθλητής Ευρώπης το 1956 και το 1957. Συμμετείχε και στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1955 όπου πλασαρίστηκε σε καλές θέσεις. Συμμετείχε για τον Λίβανο στους Μεσογειακούς αγώνες του 1959 και τους Μεσογειακούς αγώνες του 1963.

Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1960 στη Ρώμη ήταν 24ος παίζοντας στην τελική φάση. Ήταν 54ος στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1972 στο Μόναχο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Sports-Reference.com*. www.sports-reference.com/olympics/athletes/ta/maurice-tabet-1.html. Ανακτήθηκε στις 26  Ιανουαρίου 2016.
2. ↑  (Αγγλικά) *Olympics.org athletes database*. maurice-tabet. Ανακτήθηκε στις 6  Απριλίου 2022.
3. ↑  *Embassy of Lebanon in Switzerland, ανακτήθηκε 14 Ιανουαρίου 2018, (Αγγλικά)*
4. 1 2 3 4 5 6 7  *sports reference-Maurice Tabet Αρχειοθετήθηκε 2009-02-02 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε 14 Ιανουαρίου 2018, (Αγγλικά)*
5. 1 2  *Tennis Au Liban, ανακτήθηκε 14 Ιανουαρίου 2018, (Αγγλικά)*
6. ↑  *Ομοσπονδία σκι του Λιβάνου-Ιστορία, ανακτήθηκε 14 Ιανουαρίου 2018, (Αγγλικά)*
Ο **Μωρίς Λωρέ** (*Maurice Lauré*, 24 Νοεμβρίου 1917 – 20 Απριλίου 2001) ήταν Γάλλος οικονομολόγος, που είναι κυρίως γνωστός από το ότι επινόησε και εισήγαγε στη χώρα του τον φόρο προστιθέμενης αξίας (γαλλ. *taxe sur la valeur ajoutée*, TVA), αν και η γενικότερη ιδέα είχε ήδη προταθεί από τον Γερμανό βιομήχανο δρα. Γκέοργκ Βίλχελμ φον Ζήμενς το 1918.

Ο Λωρέ γεννήθηκε στο Μαρακές, στο τότε γαλλικό προτεκτοράτο του Μαρόκου, όπου υπηρετούσε ο πατέρας του. Ο Μωρίς πήρε πτυχίο μηχανικού από την École Polytechnique και εργάσθηκε για χρόνια στο σώμα μηχανικών της γαλλικής κρατικής Υπηρεσίας Ταχυδρομείων, Τηλεγράφου και Τηλεφώνου (PTT). Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο προσλήφθηκε ως επιθεωρητής της γαλλικής Εφορίας και το 1952 υποδιευθυντής της νέας διευθύνσεως δημόσιων εσόδων, της *Direction générale des impôts*, στη δημιουργία της οποίας είχε συντελέσει.

Το 1954 εισηγήθηκε τον έμμεσο φόρο στην κατανάλωση, που έγινε γνωστός ως Φόρος Προστιθέμενης Αξίας (ΦΠΑ). Η εισήγησή του υιοθετήθηκε γρήγορα, επειδή υποχρέωνε τους φορολογούμενους σε όλα τα επίπεδα της διαδικασίας παραγωγής αγαθών να επιβάλλουν και να αποδίδουν τον φόρο μόνοι τους, αντί χρειάζονται για τη βεβαίωσή του οι φορολογικές αρχές. Ο νέος φόρος επιβλήθηκε αρχικώς δοκιμαστικά το 1954 στην Ακτή Ελεφαντοστού, τότε γαλλική αποικία, και το 1958 και στη μητροπολιτική Γαλλία.

Αργότερα στη ζωή του ο Λωρέ διετέλεσε μέλος των διοικητικών συμβουλίων αρκετών ιδιωτικών επιχειρήσεων, όπως της τράπεζας Société Générale και των «Nouvelles Galeries». Πέθανε σε ηλικία 83 ετών στο Νεϊγί-συρ-Σεν.

Δεν πρέπει να δημιουργείται σύγχυση από το ότι με την ονομασία «Φόρος Λωρέ» («Taxe Lauré») δεν εννοείται ο ΦΠΑ, αλλά ένας άλλος φόρος-δασμός, που πρότεινε να επιβάλλεται σε εισαγόμενα αγαθά, προερχόμενα από χώρες που διατηρούν άνισο πλεονέκτημα εξαιτίας χαμηλών μισθών και κακών συνθηκών εργασίας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11911301g. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
2. 1 2 3  deces.matchid.io/id/bes\_In7n6PWT.
3. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11911301g. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2019.
5. ↑  *Czech National Authority Database*. mub20231184663. Ανακτήθηκε στις 26  Απριλίου 2023.

Πηγές
-----

* Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 17, σελ. 149

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 22144459
* LCCN: n83032562
* ISNI: 0000 0000 8100 5743
* GND: 170732525
* SUDOC: 026968991
* BNF: cb11911301g (data)
* NKC: mub20231184663

 |

 |
Ο **Μηχανισμός Στήριξης Έκτακτης Ανάγκης** (αγγλικά:**Emergency Liquidity Assistance**) είναι μηχανισμός των κεντρικών τραπεζών του Ευρωσυστήματος.

Μέσω αυτού, οι κεντρικές τράπεζες μπορούν να χορηγούν προσωρινά στήριξη ρευστότητας σε πιστωτικά ιδρύματα έναντι εγγυήσεων, υπό την προϋπόθεση ότι η φερεγγυότητα των ιδρυμάτων εξακολουθεί να είναι εγγυημένη. Η απόφαση για μια τέτοια ενίσχυση είναι βασικά στη διακριτική ευχέρεια της αντίστοιχης εθνικής κεντρικής τράπεζας, η οποία φέρει επίσης τους άμεσους κινδύνους και το κόστος του μέτρου. Σύμφωνα με το Reuters, το επιτόκιο για τη στήριξη ρευστότητας έκτακτης ανάγκης εκτιμάται ότι είναι περίπου 1 έως 1,5 ποσοστιαίες μονάδες πάνω από το ανώτατο επιτόκιο δανεισμού της ΕΚΤ.

Συνήθως, τα πιστωτικά ιδρύματα αναχρηματοδοτούνται είτε μέσω διατραπεζικών συναλλαγών είτε μέσω διευκολύνσεων από την κεντρική τράπεζα. Εάν τα πιστωτικά ιδρύματα δεν μπορούν πλέον να παρέχουν ασφάλεια που είναι αποδεκτή από άλλα πιστωτικά ιδρύματα ή την ΕΚΤ, μπορούν να υποβάλουν αίτηση στην κεντρική τους τράπεζα για παροχή βοήθειας από τον ELA. 

Κατά την Ελληνική οικονομική κρίση, η ΕΚΤ ενέκρινε πολλαπλές αυξήσεις στα πιστωτικά όρια έκτακτης ανάγκης της Τραπέζης της Ελλάδος προς τα ελληνικά πιστωτικά ιδρύματα το 2015, που κυμαινόταν από 60 δισεκατομμύρια ευρώ στις 5 Φεβρουαρίου 2015 σε περίπου 90 δισεκατομμύρια ευρώ στις 23 Ιουνίου 2015. Υπό τον φόβο του Grexit, σταμάτησε τη ρευστότητα και η τότε κυβέρνηση αναγκάστηκε να προβεί στο κλείσιμο των τραπεζών και την επιβολή capital controls.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ECB Financial Stability Review, Dezember 2006, S. 171f (PDF; 2,7 MB)
2. ↑  «Reuters: Factbox – How ECB's Emergency Liquidity Assistance works». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Μαρτίου 2013. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2022.
Ο **Ντέγιαν**, *σερβικά: Дејан* (π. 1310 - πριν τον Δεκέμβριο του 1371) ήταν Σέρβος ευγενής της Σερβικής αυτοκρατορίας, ο ιδρυτής του Οίκου των Ντεγιάνοβιτς, ο οποίος είχε τους τίτλους του *σεβαστοκράτορα* και του *δεσπότη* και κυβερνούσε μία περιοχή γύρω από το Κουμάνοβο και το Βελμπάζντ.

Η προέλευσή του είναι άγνωστη, όπως και το υπόλοιπο όνομά του. Μετά τον γάμο του με τη Θεοδώρα των Νεμάνιτς απέκτησε τον τίτλο του *σεβαστοκράτορα*, ο οποίος αναφέρεται τελευταία φορά το 1355. Μετά από αυτό τού απονεμήθηκε ο τίτλος του *δεσπότη*. Η σύζυγός του είχε καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη, καθώς ήταν κόρη της Μαρίας Παλαιολογίνας, κόρης του καίσαρα Ιωάννη, που ήταν εγγονός του Μιχαήλ Η΄. 

Απολάμβανε μεγάλη φήμη στη Σερβία. Μία αποστολή τού πάπα στη Σερβία τον Μάιο του 1355 για το σκοπό της ένωσης της χριστιανικής εκκλησίας και κοινή δράση ενάντια στους Οθωμανούς, διαπραγματεύτηκε με τον Ντέγιαν.

Η περιοχή που κυβερνούσε περιελάμβανε το Κουμάνοβο και το Πρέσεβο. Αργότερα εξαπλώθηκε στην περιοχή γύρω από την πόλη Βελμπάζντ και στον άνω ρου του ποταμού Στρυμόνα, καθώς και την περιοχή γύρω από το Μελένικο.

Πιστεύεται ότι ο Ντέγιαν πέθανε πριν από το 1371. Δεν είναι γνωστό με βεβαιότητα αν πριν από τον θάνατό του αποσύρθηκε και έγινε μοναχός.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Θεοδώρα των Νεμάνιτς, κόρη του Στεφάνου Ούρου Γ΄ *Ντέτσαν(σκ)ι*, βασιλιά της Σερβίας και είχαν τρία παιδιά: 

* τον Ιωάννη Δραγάση π.1343-π.1378, δεσπότη.
* τον Κωνσταντίνο Δραγάση 1355-1395, πατέρα της:
	+ Ελένης Δραγάση 1372-1450, παντρεύτηκε τον Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.
* τη Θεοδώρα Δραγάση, παντρεύτηκε πρώτα τον Ζάρκο και μετά τον Τζούρατζ Α΄ Μπάλσα πρίγκιπα της Ζέτας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  Група аутора, Родословне таблице и грбови српских династија и властеле (према таблицама Алексе Ивића) (друго знатно допуњено и проширено издање), Београд 1991. ISBN 86-7685-007-0
2. 1 2 3 4  Група аутора, Историја српског народа I, Београд 1981
Στην σωματιδιακή φυσική ο **μηχανισμός Χιγκς** (Higgs mechanism), είναι ο τρόπος που εξηγεί πως τα στοιχειώδη σωματίδια, συμπεριλαμβανομένου και του σωματιδίου Χιγκς αποκτούν μάζα.

Ο μηχανισμός επίσης αναφέρεται και ως μηχανισμός Brout–Englert–Higgs, μηχανισμός Englert–Brout–Higgs–Guralnik–Hagen–Kibble και μηχανισμός Anderson–Higgs.

Βάσει της θεωρίας που περιγράφει τον μηχανισμό αυτό τα στοιχειώδη σωματίδια αποκτούν μάζα αλληλεπιδρώντας με το πεδίο Χιγκς (Higgs Field) το οποίο «διαποτίζει» όλο τον χώρο.
Πιο συγκεκριμένα, ο μηχανισμός Χιγκς παρέχει μποζόνια βάσει της θεωρίας βαθμίδας (gauge theory) σε μάζα με την απορρόφηση μποζονίων Nambu-Goldstone που προκύπτουν από αυθόρμητο σπάσιμο της συμμετρίας.[*ασαφές*]

Η απλούστερη θεώρηση του μηχανισμού προσθέτει ένα επιπλέον πεδίο Χιγκς στην θεωρία βαθμίδας (gauge theory).
Το αυθόρμητο σπάσιμο της συμμετρίας της υποκείμενης τοπικής συμμετρίας ενεργοποιεί τη μετατροπή των συστατικών αυτού του πεδίου Χιγκς σε μποζόνια Goldstone τα οποία αλληλεπιδρούν με (τουλάχιστον ορισμένους από) τους άλλους τομείς της θεωρίας, ώστε να παράγουν μάζα. Αυτός ο μηχανισμός μπορεί επίσης να αφήσει υπολείμματα στοιχειώδη βαθμωτό (spin-0) σωματίδια, γνωστά ως μποζόνια Χιγκς.

Δείτε επίσης
------------

* Πεδίο Χιγκς
* Σωματίδιο Χιγκς

Πηγές
-----

* Πως αποκτούν μάζα τα σωμάτια με τον μηχανισμό Higgs;
* Μποζόνιο Higgs, η επόμενη μέρα.
* Βίντεο στο YouTube όπου ο θεωρητικός φυσικός John Ellis, απαντά στο ερώτημα "Τι είναι το Higgs boson?"
Ο **Νικόλαος Μπουντούρης** (1805 - 6 Ιανουαρίου 1868) ήταν Έλληνας αγωνιστής της επανάστασης του 1821, κτηματίας και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Ύδρα και ήταν γιος του Βασιλείου Μπουντούρη, πρόκριτου, πλοιοκτήτη και μέλους της ναυτικής οικογένειας Μπουντούρη. Συμμετείχε στις ναυτικές επιχειρήσεις Αγίου Όρους, Σάμου, Γέροντα, Νεοκάστρου και Σούδας με τα υδραίικα πολεμικά πλοία "Θεμιστοκλής" και "Αχιλλέας". Στη συνέχεια υπηρέτησε ως δημογέροντας της Ύδρας και ακολούθησε καριέρα στο δημόσιο καταλάμβανοντας θέσεις στην δημόσια διοίκηση. Υπηρέτησε ως υγειονόμος στο Τελωνείο Πειραιά και ως γενικός επιθεωρήτης των υγειονομίων αλλά απολύθηκε το 1847 λόγω της συμμετοχής του σε κίνημα εναντίον του Όθωνα. Έναν χρόνο αργότερα αμνηστεύθηκε για την συμμετοχή του από τον Όθωνα.

Ο Νικόλαος Βουδούρης είχε κληρονομήσει από τον πατέρα του τεράστιες εκτάσεις στο Βατώντα και το Μαντούδι Ευβοίας, τις οποίες και καλλιεργούσε συστηματικά αποφέροντάς του σημαντικό εισόδημα για την εποχή. Στο κτήμα του Βατώντα διατηρούσε έπαυλη, όπου και υπάρχει και το οικογενειακό ταφικό μνήμα. Είχε τιμηθεί με τον Αργυρό και τον Χρυσό Σταυρό του Σωτήρος (1840, 1866), με το Αριστείο 3ης Σεπτεμβρίου (1844) καθώς και με το δίπλωμα ευεργέτη της εν Αθήναις Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας (1846).

Απεβίωσε στην Χαλκίδα στις 6 Ιανουαρίου 1868. Ήταν παντρεμένος με την Βασιλική Γιουρδή, αδερφή του Λάζαρου Γιουρδή, και είχαν αποκτήσει επτά παιδιά μεταξύ των οποίων την Σκευώ, σύζυγο του αρεοπαγίτη Θεόδωρου Βώκου, τον Βασίλειο, επιχειρηματία και πολιτικό, την Μαρούσα, σύζυγο του γιατρού Πέτρου Καλογερόπουλου, την Πετρούλα, σύζυγο του αξιωματικού Ανδρέα Στράτου, τον Δημήτριο και τον Σταμάτη, αμφότερους αξιωματικούς του Πολεμικού Ναυτικού. Εγγονοί του ήταν οι πρωθυπουργοί Νικόλαος Στράτος και Νικόλαος Καλογερόπουλος.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής στις εκλογές του 1853 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1856, του 1862 και του 1865. Χρημάτισε τρείς φορές υπουργός ναυτικών στις κυβερνήσεις Διομήδη Κυριακού (1863), Μπενιζέλου Ρούφου (1863 & 1865, απ'όπου παραιτήθηκε το 1866). Παράλληλα ασχολήθηκε με την τοπική αυτοδιοίκηση εκλεγόμενος πρώτος δημαρχιακός πάρεδρος του δήμου Χαλκίδας το 1853 και εν συνεχεία, το 1855, δήμαρχος Χαλκίδας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1857.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  Αρχείο οικογένειας Μπουντούρη Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. από το Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο
2. 1 2  Μητρώο βουλευτών, από την ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων