recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Οι **αντι-ΝΑΤΟϊκές αναταραχές στην Ισλανδία** στις 30 Μαρτίου του 1949, είναι από τις πιο διάσημες αναταραχές στην Ισλανδική ιστορία. Αφορμή στάθηκε η απόφαση του Αλθίνγκι, της Ισλανδικής βουλής, να ενταχθεί η Ισλανδία στο νεοσυσταθέν ΝΑΤΟ, εμπλέκοντας έτσι άμεσα τη χώρα στον ψυχρό πόλεμο. Αυτό σήμαινε πως η χώρα θα αντιτίθονταν στη Σοβιετική Ένωση, και θα εισερχόταν σε μια διαδικασία εκ νέου στρατικοποίησης.

Οι διαδηλωτές αρχικά συγκεντρώθηκαν πίσω από το Miðbæjarskóli , ένα σχολείο στο κέντρο του Ρέικιαβικ και έπειτα βάδισαν μέχρι το Austurvöllur, ένα μικρό πάρκο μπροστά από το κτήριο της βουλής, όπου ένα άλλο πλήθος είχε σχηματίσει ανθρώπινη αλυσίδα ανάμεσα στους διαδηλωτές και το κτήριο της βουλής, με πρόθεση να το υπερασπιστεί. Αρχικά επικράτησε ηρεμία, αλλά όταν ένα ηγετικό στέλεχος του Σοσιαλιστικού κόμματος δήλωσε πως ο αρχηγός του κόμματος του κρατούνταν όμηρος εντός του κτηριακού συμπλέγματος του κοινοβουλίου, τα πράγματα πήραν άσχημη τροπή. Πέτρες εκτοξεύθηκαν εναντίον του κτηρίου και του προέδρου της Βουλής, μέχρι την επέμβαση της αστυνομίας του Ρέικιαβικ, η οποία με τη βοήθεια εθελοντών του Κόμματος Ανεξαρτησίας απώθησε τους διαδηλωτές, ρίχνοντας δακρυγόνα στο πλήθος.

Δεν υπάρχει επίσημη εκτίμηση του αριθμού των συμμετεχόντων, αλλά φωτογραφίες που πάρθηκαν κατά το γεγονός υποδεικνύουν ότι χιλιάδες πήραν μέρος.

Επακόλουθα
----------

Οι λεπτομέρειες του γεγονότος μένουν αδιαφανείς λόγω της διάστασης απόψεων και της έλλειψης αντικειμενικότητας κατά τις συζητήσεις. Παρά τις αναταραχές και την εκτεταμένη αντιπαράθεση προς την απόφαση της κυβέρνησης, η είσοδος της Ισλανδίας στο ΝΑΤΟ οριστικοποιήθηκε. Από τον καιρό των αναταραχών υπήρξαν συχνές διαδηλώσεις ενάντια στο ΝΑΤΟ. Ένα πολύ δημοφιλές σύνθημα που προέκυψε είναι το «η Ισλανδία έξω από το ΝΑΤΟ και ο στρατός μακριά»("Ísland úr NATO og herinn burt"), που έχασε όμως το «νόημά» του όταν πλέον το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ εγκατέλειψε την στρατιωτική βάση που διατηρούσε στο αεροδρόμιο του Κέφλαβικ.

Δείτε επίσης
------------

* Αλθίνγκι

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Μια φωτογραφία από τα επεισόδια
Ο **Αμαεθών** (ουαλ. *Amaethon fab Dôn*) ήταν θεός της κελτικής μυθολογίας και ειδικότερα της ουαλικής μυθολογίας, γιος της θεάς Ντον και αδελφός του Γκγουίντγιον. Το όνομά του σημαίνει «εργάτης» ή «οργώνων» και πράγματι ήταν ο θεός της γεωργίας, που είχε διδάξει στους ανθρώπους πώς να καλλιεργούν τη γη. Ως προστάτης και της βλαστήσεως αναφέρεται ως ο υπεύθυνος για τη «Μάχη των δένδρων» ανάμεσα στον άρχοντα του άλλου κόσμου Άραουν και στα τέκνα της Ντον.

Μνείες
------

Η βασική αναφορά στον Αμαεθόντα εμφανιζεται στη μεσαιωνική ουαλική πεζή ιστορία *Κουλχούχ και Ολγουέν*, όπου ήταν ο μόνος που μπορούσε να οργώσει έναν συγκεκριμένο αγρό, κατόρθωμα το οποίο ήταν ένας από τους άθλους που είχαν ορισθεί στον Κουλχούχ.

Στο πολύ λιγότερο γνωστό παλαιότερο ουαλικό ποίημα «Cad Goddeu» («μάχη των δένδρων»), μια πιθανή αναφορά στον Αμαέθονα/Αμαθάονα, αλλά οι σχετικοί στίχοι είναι δυσερμήνευτοι. Μία πιθανή ερμηνεία είναι ότι κλέβει έναν σκύλο, έναν χαραδριό και ένα ζαρκάδι από τον βασιλιά Άραουν, προκαλώντας έτσι μια μάχη μεταξύ του Άραουν και των τέκνων της Ντον. Ο Γκγουίντγιον (εξελληνισμένα Γοβαννών) μεταμόρφωσε με τη μαγική του μαγκούρα δέντρα σε πολεμιστές, που βοήθησαν να νικήσουν τα τέκνα της Ντον.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Cotterell, *The Encyclopedia of Mythology*, σελ. 97, Hermes House, 2007
2. 1 2  «Celtic Deities, A to C» στο *Celtic World*
3. ↑  «Cad Goddau: The Battle of the Trees». μετάφρ. Charlotte Guest Αρχειοθετήθηκε 2011-06-08 στο Wayback Machine. το ουαλικό πρωτότυπο Αρχειοθετήθηκε 2017-12-29 στο Wayback Machine. στην *Jones' Celtic Encyclopaedia*

Πηγές
-----

* Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελ. 608

Βιβλιογραφία
------------

* MacKillop, James: *Dictionary of Celtic Mythology*, Oxford University Press, Οξφόρδη 1998, ISBN 0-19-280120-1
* Wood, Juliette: *The Celts: Life, Myth, and Art*, Thorsons Publishers, 2002, ISBN 0-00-764059-5

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κελτικές θεότητες Αρχειοθετήθηκε 2009-01-30 στο Wayback Machine.
Ο **Κέντρικ Λαμάρ** (αγγλικά: *Kendrick Lamar*, 17 Ιουνίου 1987) είναι Αμερικανός ράπερ και τραγουδιστής. Μεγάλωσε στο Κόμπτον της Καλιφόρνιας και ξεκίνησε τη μουσική του καριέρα ως έφηβος με το όνομα K-Dot, κυκλοφορώντας ένα mixtape που συγκέντρωσε την τοπική προσοχή και οδήγησε στην υπογραφή συμβολαίου με την δισκογραφική εταιρεία, *Top Dawg Entertainment*.

Ξεκίνησε να κερδίζει δημοτικότητα το 2010 μετά το *Overly Dedicated*. Την επόμενη χρονιά κυκλοφόρησε το πρώτο του στούντιο άλμπουμ, Section.80, το οποίο περιελάμβανε το σινγκλ, *HiiiPoWeR*. Μέχρι εκείνη την εποχή, είχε συγκεντρώσει ένα αρκετά μεγάλο διαδικτυακό κοινό και συνεργάστηκε με διάφορους εξέχοντες καλλιτέχνες στη βιομηχανία της χιπ χοπ, όπως τον The Game, Busta Rhymes και Snoop Dogg.

Το άλμπουμ του *good kid,* m.A.A.d city*, κυκλοφόρησε το 2012 από την* TDE*,* Aftermath *και την* Interscope Records *και ήταν εμπορική επιτυχία. Έκανε το ντεμπούτο του στο νούμερο δύο των αμερικάνικων τσαρτς και στη συνέχεια πιστοποιήθηκε πλατινένιο στην χώρα. Το τρίτο του άλμπουμ,* To Pimp a Butterfly *(2015), περιείχε φανκ, σόουλ και προφορικό λόγο. Έκανε το ντεμπούτο του στην κορυφή των τσαρτς σε ΗΠΑ και Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ στην 58η τελετή των Γκράμι, κέρδισε βραβείο Γκράμι στην κατηγορία* Καλύτερο Ραπ Άλμπουμ*. Το 2016, κυκλοφόρησε το* Untitled Unmastered*, μια συλλογή από ακυκλοφόρητα δοκιμαστικά άλμπουμ που ηχογραφήθηκαν κατά την διάρκεια του* To Pimp a Butterfly*. Κυκλοφόρησε το τέταρτο στούντιο άλμπουμ το 2017, DAMN. όπου το πρώτο σινγκλ, Humble, κατέκτησε τα τσαρτς της Αμερικής και κέρδισε Βραβείο Πούλιτζερ, κάνοντας τον Λαμάρ τον πρώτο ράπερ με τέτοιο βραβείο.*

Παραπομπές
----------

1. ↑  espn.go.com/olympics/trackandfield/story/\_/id/10760391/prosecutor-criticizes-behavior.
2. ↑  www.bbc.co.uk/music/artists/381086ea-f511-4aba-bdf9-71c753dc5077.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
4. ↑  *Montreux Jazz Festival Database*. 4424. Ανακτήθηκε στις 28  Σεπτεμβρίου 2020.
5. ↑  www.pulitzer.org/prize-winners-by-category/225.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Kendrick Lamar στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 228084643
* **Europeana**: agent/base/125366
* LCCN: no2012001286
* ISNI: 0000 0003 6290 7030
* GND: 1038428041
* SUDOC: 193386089
* BNF: cb16666005f (data)
* MusicBrainz: 381086ea-f511-4aba-bdf9-71c753dc5077
* NKC: osa2016908199

 |

 |
Συντεταγμένες: 42°40′00″N 21°10′00″E﻿ / ﻿42.666667°N 21.166667°E﻿ / 42.666667; 21.166667

Σχολή Μηχανικών
Σχολή Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών
Σχολή Νομικών και Οικονομικών επιστημών
Το **Πανεπιστήμιο της Πρίστινα** (αλβανικά: Universiteti i Prishtinës‎‎) είναι ένα δημόσιο ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που βρίσκεται στην Πρίστινα του Κοσσυφοπεδίου. Είναι το μεγαλύτερο Πανεπιστήμιο της χώρας του. Περιλαμβάνει 14 Σχολές στις οποίες φοιτούν 42.006 σπουδαστές. Απασχολεί προσωπικό 1230 ατόμων εκ των οποίων τα 900 άτομα είναι διδακτικό προσωπικό και τα 300 άτομα είναι διοικητικοί υπάλληλοι. Το 2019 κατατάχθηκε στη θέση 126 μεταξύ των Πανεπιστημίων της Ανατολικής Ευρώπης και στη θέση 725 μεταξύ των Πανεπιστημίων παγκόσμια.

Ιστορία
-------

Το Πανεπιστήμιο της Πρίστινα ιδρύθηκε με το Νόμο για την Ίδρυση του Πανεπιστημίου της Πρίστινα της Συνέλευσης της Σοσιαλιστικής Αυτόνομης Επαρχίας του Κοσσυφοπεδίου της 18ης Νοεμβρίου 1969. Την 15η Φεβρουαρίου 1970 πραγματοποιήθηκε η έναρξη της λειτουργίας του Πανεπιστημίου με την πρώτη επίσημη Συνεδρίαση η οποία έκτοτε ονομάστηκε ως η Ημέρα του Πανεπιστημίου της Πρίστινα. 

Το νεοσυσταθέν Πανεπιστήμιο περιλάμβανε τις Σχολές Φιλοσοφίας, Ιατρικής, Μηχανικών, Νομική και Οικονομικά.

Στην πόλη Κόσοβσκα-Μιτρόβιτσα στεγάζεται προσωρινά από το 2001 μέρος του Πανεπιστημίου της Πρίστινα καθώς κατά τη διάρκεια του πολέμου καθηγητές και φοιτητές που διδάσκονταν στα σερβικά εκδιώχθηκαν από την περιοχή. Το πανεπιστήμιο αρχικά μεταφέρθηκε στο Κρούσεβατς και σε άλλες πόλεις και το 2001 με απόφαση της σερβικής κυβέρνησης η έδρα του πανεπιστημίου μεταφέρθηκε στη Μιτρόβιτσα. Σήμερα στο πανεπιστήμιο φοιτούν περίπου 10.000 σπουδαστές.

Πανεπιστημιούπολη

Οργάνωση
--------

Το Πανεπιστήμιο περιλαμβάνει τις Σχολές:

1. Σχολή Φιλοσοφίας
2. Σχολή Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών
3. Σχολή Φιλολογίας
4. Νομική Σχολή
5. Σχολή Οικονομικών
6. Σχολή Πολιτικών Μηχανικών και Αρχιτεκτόνων
7. Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Πληροφορικής
8. Σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών
9. Ιατρική Σχολή
10. Σχολή Τεχνών
11. Γεωργική Σχολή
12. Τμήμα Φυσικής Αγωγής
13. Παιδαγωγική Σχολή

Αναφορές
--------

1. ↑  «University of Pristina budget 2019» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 10 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2019.
2. ↑  «Universiteti i Prishtinës». *www.uni-pr.edu*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2019.
3. ↑  «University of Prishtina, Prishtina report». *www.scimagoir.com*. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2019.
4. 1 2  «Universiteti i Prishtinës». *www.uni-pr.edu*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Μαΐου 2020. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2019.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 145260336
* ISNI: 0000 0000 9804 9646
* SUDOC: 192244418
* BNF: cb17761781k (data)

 |

 |
Η **Βουλγαρία του Βόλγα** ήταν ένα μεσαιωνικό πολυφυλετικό κρατικό μόρφωμα της Ανατολικής Ευρώπης, στην περιοχή του Μέσου Βόλγα - εκεί όπου σήμερα εκτείνεται το ρωσικό Διαμέρισμα Πριβόλζκυ (κυρίως στο Ταταρστάν και την Τσουβασία). Κυρίαρχη εθνότητα ήταν οι Βούλγαροι απόγονοι της ορδής του Χαν Κοτράγ, η οποία γύρω στο 660 είχε εγκαταλείψει την Αζοφική Θάλασσα κυνηγημένη από τους Χαζάρους. Σε αντίθεση με τους βαλκάνιους συγγενείς τους, οι Βούλγαροι του Βόλγα διατήρησαν τα τουρανικά χαρακτηριστικά τους.

Ιστορική διαδρομή
-----------------

Η οριστική ηγεμονία των Βουλγάρων στην περιοχή φαίνεται πως εγκαθιδρύθηκε στα τέλη του 9ου αιώνα, όταν έπαυσε η επεκτατικότητα του Χαζαρικού Χαγανάτου από τα νότια (είχε μπει σε φάση παρακμής, εμπλεκόμενο σε σειρά πολέμων με τους Ρως). Την ίδια περίοδο ίδρυσαν την πρωτεύουσά τους Μπολγάρ στις όχθες του Βόλγα και θεμελίωσαν μια σειρά φρουρίων κατά μήκος του ποταμού που εξελίχθηκαν σε ιστορικές πόλεις, όπως το Καζάν. Λίγες δεκαετίες αργότερα (922/3) ασπάσθηκαν τον ισλαμισμό μέσω του Πέρση λόγιου Αχμάντ ιμπν Φαντλάν.

Ελέγχοντας την ναυσιπλοΐα στον Βόλγα, οι Βούλγαροι κυριάρχησαν σε έναν από τους σημαντικότερους εμπορικούς δρόμους του Μεσαίωνα, την Εμπορική Οδό του Βόλγα. Το Μπολγάρ γνώρισε εξαιρετική ακμή και μπορούσε να συναγωνισθεί σε μέγεθος και πλούτο τις μεγάλες πόλεις του ισλαμικού κόσμου. Αυτό προκάλεσε το ενδιαφέρον των Ρως (ήλεγχαν ήδη την κίνηση αγαθών στο Δνείπερο), που με ορμητήριο το Βλαντίμιρ πραγματοποίησαν συνεχείς επιδρομές κατά τον 11ο και 12 αιώνα, εξαναγκάζοντας τους Βουλγάρους να μετακινήσουν την πρωτεύουσα στο ανατολικότερο Μπιλέρ.

Το τέλος της Βουλγαρίας του Βόλγα ήλθε στο ξεκίνημα του 13ου αι. όταν μια νέα υπερδύναμη, η Μογγολική Αυτοκρατορία του Τζενγκίς Χαν, πέρασε τις στέπες του Καζακστάν και ξεχύθηκε στην ανατολική Ευρώπη. Η πρώτη απόπειρα των Μογγόλων έγινε το 1223 και αποκρούσθηκε - ήταν ίσως η πρώτη ήττα του Τζενγκίς Χαν. Οι διάδοχοί του όμως επέστρεψαν το 1236 και μέσα σε μια πενταετία κατέκτησαν ολόκληρη τη χώρα, διαμοιράζοντας τα εδάφη της σε διάφορα ημιαυτόνομα χανάτα υπαγόμενα στη Χρυσή Ορδή.

Η ανάμειξη των Βουλγάρων με τους Τουρκομογγόλους της Χρυσής Ορδής δημιούργησε ένα νέο έθνος, τους Τατάρους, οι οποίοι έως και σήμερα είναι το δεύτερο πολυπληθέστερο έθνος της Ρωσίας μετά τους Σλάβους. Οι δε Τσουβάσιοι, ένας κλάδος των Τατάρων που καταγράφεται χωριστά στις στατιστικές και αριθμεί πάνω από ενάμιση εκατομμύριο μέλη, θεωρείται πως έλκουν απευθείας την καταγωγή τους από τους Βουλγάρους του Βόλγα.
Το **σελίνι** είναι το νόμισμα της Κένυας. Ο κωδικός του ISO 4217 είναι *KES*. Επίσης, συχνά χρησιμοποιείται το σύμβολο *KSh*. Το σελίνι της Κένυας αντικατέστησε το σελίνι της Ανατολικής Αφρικής το 1966 και είχε ίδια αξία με αυτό.

Καθώς το σελίνι της Κένυας είναι το ισχυρότερο και πιο σταθερό νόμισμα στην Ανατολική Αφρική, χρησιμοποιείται έξω από τη χώρα κυρίως σε ασταθείς περιοχές, όπως η Σομαλία και το νότιο Σουδάν.

Κέρματα
-------

Κέρμα των 10 σελινίων.
Τα πρώτα κέρματα κυκλοφόρησαν το 1966 σε ονομαστικές αξίες των 5, 10, 25 και 50 σεντς, 1 και 2 σελινίων. Έπειτα από το 1969 σταμάτησε η κοπή των κερμάτων των 25 σεντς με τα κέρματα των 2 σελινίων να βγαίνουν από το νομισματοκοπείο το 1971. Το 1985 εισήχθησαν τα κέρματα των 5 σελινίων που ακολουθήθηκαν από εκείνα των 10 σελινίων το 1994 και των 20 το 1998.

Μεταξύ του 1966 και του 1978 το πορτρέτο του πρώτου Προέδρου της Κένυας, του Γιόμο Κενυάτα εμφανιζόταν στην πίσω όψη των κερμάτων της αφρικανικής χώρας. Το 1980 το πορτρέτο αντικαταστάθηκε από τη μορφή του επόμενου Προέδρου, του Ντάνιελ Αράπ Μόι. Αυτό ίσχυσε μέχρι το 2005, οπότε και επαναφέρθηκε το πορτρέτο του Κενυάτα. Το ίδιο ίσχυσε και στα χαρτονομίσματα αναφορικά με τις μορφές των ηγετών. Τα κέρματα των 50 σεντς και του 1 σελινιού είναι από ανοξείδωτο χάλυβα. Επίσης, τα 5, 10 και 20 σελίνια είναι διμεταλλικά κέρματα. Το 2003 κυκλοφόρησε ένα διμεταλλικό αναμνηστικό κέρμα των 40 σελινίων με το πορτρέτο του Προέδρου Μουάι Κιμπάκι, με αφορμή τη συμπλήρωση 40 ετών από την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Κένυας, το 1963.

Τραπεζογραμμάτια
----------------

Το 1966 τυπώθηκαν από την Κεντρική Τράπεζα της Κένυας χαρτονομίσματα αξίας των 5, 10, 20, 50 και 100 σελινίων. Τα χαρτονομίσματα των 5 σελινίων αντικαταστάθηκαν από κέρματα ίσης αξίας το 1985 και το αυτό συνέβη με τα τραπεζογραμμάτια των 10 και 20 σελινίων το 1994 και το 1998. Το 1986 εισήχθησαν χαρτονομίσματα των 200 σελινίων, το 1988 των 500 και το 1994 των 1000 σελινίων.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Χαρτονομίσματα της Κένυας
* Κέρματα της Κένυας
Σκιάποδας από το *«Χρονικό της Νυρεμβέργης»* (1493).
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σκιάποδες** είναι γνωστός ένας μυθικός λαός που ζούσε στην Ινδία ή στην Αιθιοπία. Οι Σκιάποδες, οφείλουν την ονομασία τους στον θρύλο ότι είχαν ένα μεγάλο και πολύ χοντρό πόδι που, στα τροπικά κλίματα στα οποία ζούσαν, τους χρησίμευε ως εξής: Κατά τις θερμές ημέρες ξάπλωναν, σήκωναν το πόδι τους και αυτό τους έκανε σκιά σαν να ήταν δέντρο. Συνώνυμα είναι οι όροι «Μονόποδες» και «Μονόκωλοι».

Οι Σκιάποδες στον Πλίνιο
------------------------

Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος στη «Φυσική Ιστορία» περιγράφει τις αναφορές προγενέστερων περιηγητών για τους Σκιάποδες και μνημονεύει ως την αρχαιότερη πηγή πληροφοριών γι' αυτούς τον Κτησία, ο οποίος τους τοποθετεί στην Ινδία: *«... κάνει λόγο και για μια άλλη φυλή ανθρώπων, που είναι γνωστοί ως Monocoli και έχουν μόνο ένα πόδι, αλλά μπορούν να πηδούν με εκπληκτική ευκινησία. Οι ίδιοι ονομάζονται και Sciapodae, επειδή συνηθίζουν να ξαπλώνουν ανάσκελα σε συνθήκες ακραίας ζέστης και να προστατεύονται από τον ήλιο με τη σκιά του ποδιού τους.»*

Ο θρύλος των Σκιαπόδων επέζησε μέχρι και τον Μεσαίωνα. Ο Ισίδωρος της Σεβίλλης τους αναφέρει στο έργο του *Etymologiae*.

Οι Σκιάποδες στη νεότερη λογοτεχνία
-----------------------------------

Ο C. S. Lewis υιοθέτησε τον μύθο των Σκιαπόδων στο έργο του *The Voyage of the Dawn Treader*, τμήμα των «Χρονικών της Νάρνια», όπου το πόδι τους έχει μήκος περίπου ένα μέτρο και τους σκιάζει όταν κοιμούνται. Ο Ουμπέρτο Έκο στο μυθιστόρημά του *Μπαουντολίνο* περιγράφει ένα Σκιάποδα ονόματι Γκαβαγκάι (Gavagai).

Πιθανή προέλευση του μύθου
--------------------------

Είναι πιθανό ότι ο μύθος των Σκιαπόδων προήλθε από παραποιημένη αφήγηση της πρακτικής των Ινδών γιόγκι να διαλογίζονται κάποιες φορές πάνω στο ένα τους πόδι. Μπορεί επίσης το στοιχείο για ένα πολύ χοντρό πόδι να συνδέεται με την τροπική ασθένεια ελεφαντίαση.

Υπάρχει ένας θρύλος της Νότιας Αμερικής για μία μονόποδη γυναίκα, την «Patasola».

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Monopod (creature)  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το **Σώμα Δίωξης Υπερηρώων** (πρωτότυπη γλώσσα:*The Boys*) είναι μια αμερικανική τηλεοπτική υπερηρωική σειρά που δημιουργήθηκε από τον Έρικ Κριπκ για το Amazon Prime Video. Είναι βασισμένη στο ομώνυμο κόμικ των Γκαρθ Ένις και Ντάρικ Ρόμπερτσον, και ακολουθεί την ομώνυμη ομάδα επαγρύπνησης η οποία πολεμάει υπερδύναμα άτομα που καταχρώνται τις υπερφυσικές ικανότητές τους. Στη σειρά συμμετέχουν οι Καρλ Ούρμπαν, Τζακ Κουέιντ, Άντονι Σταρ, Έριν Μοριάρτι, Τζένσεν Ακλς, Τσέις Κρόφορντ, Λαζ Αλόνσο και Ελίζαμπεθ Σου.

Αρχικά, το σενάριο προοριζόταν να είναι μια κινηματογραφική ταινία μεγάλου μήκους, με την προσαρμογή της συγκεκριμένης σειράς κόμικ να ξεκινάει την ανάπτυξή της το 2008, με τον Άνταμ ΜακΚέι να σκηνοθετεί την ταινία. Το έργο εγκαταλείφθηκε λόγω δημιουργικών διαφορών μεταξύ του συνεργείου και των στούντιο που πήραν την ταινία, με αποτέλεσμα το έργο να εγκαταλειφθεί. Η εξέλιξη για το έργο αναβίωσε το 2016 από την Cinemax, η οποία ανακοίνωσε ότι θα το προσαρμόσει σε μορφή τηλεοπτικής σειράς. Ο Kripke προσελήφθη για να είναι ο showrunner της σειράς, ενώ ο Σεθ Ρόγκεν και ο Έβαν Γκόλντμπεργκ προσελήφθησαν ως εκτελεστικοί παραγωγοί. Το Amazon Prime Video απέκτησε τα δικαιώματα για την εκπομπή τον Νοέμβριο του 2017, με τα γυρίσματα να ξεκινούν την άνοιξη του 2018. Τα γυρίσματα της σειράς έγιναν στο Τορόντο.

Ο πρώτος κύκλος της σειράς έκανε πρεμιέρα με τα πρώτα οκτώ επεισόδια στις 26 Ιουλίου 2019.Ο δεύτερος κύκλος έκανε πρεμιέρα στις 4 Σεπτεμβρίου 2020, με τον τρίτο κύκλο να ακολουθεί στις 3 Ιουνίου 2022. Τον Ιούνιο του 2022, η σειρά ανανεώθηκε για τέταρτη σεζόν. Ως μέρος ενός κοινού σύμπαντος, μια spin-off σειρά, Seven on 7, έκανε πρεμιέρα τον Ιούλιο του 2021,καθώς και μια σειρά ανθολογίας κινουμένων σχεδίων, Diabolical, έκανε πρεμιέρα τον Μάρτιο του 2022. Η σειρά έχει λάβει θετικές κριτικές και επαίνους για το σενάριο, την ιστορία, το χιούμορ και τις ερμηνείες των πρωταγωνιστών της. Η σειρά έχει προταθεί για έξι βραβεία Emmy, συμπεριλαμβανομένου του βραβείου καλύτερης δραματικής σειράς το 2021.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The Boys». *Amazon*. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2020.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* *Σώμα Δίωξης Υπερηρώων* στο Amazon Prime Video
* *Σώμα Δίωξης Υπερηρώων* στο IMDb
Ο **Στάθης Τσάντζος** (Αμαλιάδα Ηλείας, 6 Φεβρουαρίου 1961- 13 Ιουλίου 2004) ήταν έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίσθηκε με ιδιαίτερη επιτυχία στη μεσαία γραμμή ως ηγετικός χαφ και διακρινόταν για το σπουδαίο ταλέντο του. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τα τμήματα υποδομής (τότε "τσικό") της ΑΕΚ και σε ηλικία μόλις 14 ετών υπέγραψε στην ομάδα του Άρη Πετρούπολης. Το καλοκαίρι του 1983 μεταγράφηκε στο Λεβαδειακό, πραγματοποιώντας την εμφάνιση του σε Εθνική κατηγορία (Β΄ Εθνική). Με το σύλλογο της Βοιωτίας έγινε πανελλήνια γνωστός, αλλά κάποια προβλήματα που αντιμετώπισε με την υγεία του φρέναραν την παραπάνω εξέλιξή του. Αναλυτικά είχε 29 συμμετοχές - 11 γκολ την πρώτη του χρονιά (1983 - 84), 28 συμμετοχές - 11 γκολ τη δεύτερη (1984-85), 17 συμμετοχές - 3 γκολ την τρίτη (1985-86) και 16 συμμετοχές την τέταρτη (1986-87). Στο Κύπελλο Ελλάδος έλαβε μέρος σε 11 αναμετρήσεις, σκοράροντας 6 τέρματα. Συνολικά, με τα χρώματα του Λεβαδειακού πήρε μέρος σε 101 επίσημους αγώνες (Πρωταθλήματος και Κυπέλλου), επιτυγχάνοντας 31 γκολ. Έπαιξε επίσης, σε χαμηλότερες κατηγορίες, με τα χρώματα της Α.Ε. Μεσολογγίου, του Παναιγιαλείου, της ΑΕΚ Λιοσίων, του Ασκληπιού Κάτω Επιδαύρου (το 1991 - 92, στη Δ' Εθνική) και του Πανασιναϊκού Αργολίδας, ενώ επέστρεψε και έκλεισε την καριέρα του στον Άρη Πετρούπολης. Για την αξία του Τσάντζου αναφέρθηκε δημόσια και ο Βασίλης Χατζηπαναγής, κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής εκπομπής του Οκτωβρίου 2012 στο ιδωτικό κανάλι 'ΤΕΛΕ-ΑΣΤΥ'. Τη Δευτέρα 24 Μαρτίου του 2014 και με αφορμή τη συμπλήρωση 10 ετών από το θάνατό του, διοργανώθηκε στη μνήμη του φιλικός αγώνας μεταξύ παλαιμάχων

Καριέρα
-------

Πηγές
-----

* Αθλητικές εφημερίδες εποχής ("Αθλητική Ηχώ", "ΦΩΣ των Σπορ", "Φίλαθλος").
* Ληξιαρχείο του Δήμου Πετρούπολης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Φύλλο εφημερίδας "*Αθλητική Ηχώ*" της 22 Ιουνίου 1991, σελ. 6, "*Ο Ασκληπιός Επιδαύρου στη Δ΄Εθνική*"
2. ↑  Αγώνας στην Πετρούπολη στη μνήμη του Στάθη Τσάντζου

  


| Χρονιές
 | Σύλλογος
 | Συμμετοχές
 | Γκολ
 |
| --- | --- | --- | --- |
| 1977-83
 | Α.Σ. Άρης Πετρούπολης Αθηνών |
|
|
| 1983-84
 | Λεβαδειακός | 29
 | 11
 |
| 1984-85
 | Λεβαδειακός | 28
 | 11
 |
| 1985-86
 | Λεβαδειακός | 17
 | 3
 |
| 1986-87
 | Λεβαδειακός | 16
 | 0
 |
| 1987-89
 | ΑΕΚ Λιοσίων (ΕΠΣΑ)
 |
|
|
| 1989-90
 | Α.Ε. Μεσολογγίου | 26
 | 7
 |
| 1990-91
 | Α.Ε. Μεσολογγίου | 9
 | 1
 |
| 1990-91
 | Πανναυπλιακός |
|
|
| 1991-92
 | Παναιγιάλειος Γ.Σ. |
|
|
| 1992-93
 | ΑΕΚ Λιοσίων |
|
|
|
Ο Αντιστράτηγος **Σερ Ρόμπερτ Φούλτον** (Sir Robert Fulton) είναι στρατιωτικός καριέρας από τη Βρετανία και χρημάτισε Κυβερνήτης του Γιβραλτάρ από το Σεπτέμβριο του 2006 ως το 2009. Τιμήθηκε από τη Βασίλισσα της Αγγλίας με το Τάγμα της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (KBE).

Καριέρα
-------

Γεννήθηκε το 1948 και σπούδασε στο Κολλέγιο Ήτον και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Αγγλίας. Ο Φούλτον κατατάχθηκε στους Βασιλικούς Πεζοναύτες το 1972. Για αρκετά χρόνια υπηρέτησε εκεί ως κατώτερος αξιωματικός και στη συνέχεια διορίστηκε στο Επιτελείο του Γουορμίνστερ (Staff College). Την περίοδο από το 1983-1985 ήταν Διοικητής (Company Commander) στην Ταξιαρχία 42 Commando. Συνακόλουθα, ανέλαβε και άλλα διοικητικά καθήκοντα στο Υπουργείο Άμυνας. Το 1995 υπηρέτησε στη Δύναμη Ταχείας Επέμβασης του ΟΗΕ (UNPROFOR) προτού παραδώσει την εξουσία στην IFOR. 

Το 1998 ανέλαβε Γενικός Διοικητής των Βασιλικών Πεζοναυτών και το 2001 μεταφέρθηκε στο Υπουργείο Άμυνας ως υπεύθυνος για τον εξοπλισμό. Το 2003 προήχθη σε Αντιστράτηγο. Είναι παντρεμένος με 2 γιους. 

Το Σεπτέμβριο του 2006 ανέλαβε Κυβερνήτης του Γιβραλτάρ. Το 2007 άρχισε έρευνα για τις συνθήκες αιχμαλώτισης 15 Βρετανών στρατιωτών από δυνάμεις του Ιράν εκείνη τη χρονιά.

Τον διαδέχθηκε ως κυβερνήτης ο Σερ Άντριαν Τζονς.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Companies House*. yArFpxhkYzd6fy-L5ggC4BGPv0o. Ανακτήθηκε στις 21  Αυγούστου 2021.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 9  Ιουλίου 2022.
3. ↑  «Gibraltar Receives New Governor». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Σεπτεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2009.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Robert Fulton  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το **Κοιμητήριο Νοβοντέβιτσι** (ρώσικα: Новодевичье кладбище) στην Αγία Πετρούπολη είναι ιστορικό νεκροταφείο στο νοτιοδυτικό μέρος της πόλης, δίπλα στην Αψίδα Θριάμβου της Μόσχας. Το νεκροταφείο πήρε το όνομά του από το την Ιστορική Μονή Νοβοντέβιτσι. Κατά τον 19ο αιώνα ήταν το δεύτερο σημαντικότερο νεκροταφείο της Ρωσίας μετά το Κοιμητήριο Τίχβιν στο Μοναστήρι Αλεξάνδρου Νιέφσκι.

Το νεκροταφείο άρχισε να λειτουργεί το 1845 όταν μεταφέρθηκε εκεί η Μονή Σμόλνι. Η πρώτες ταφές χρονολογούνται το 1849. Το 1929 η εκκλησία του κοιμητηρίου κατεδαφίστηκε από τις Σοβιετικές αρχές και πολλοί τάφοι καταστράφηκαν, ενώ άλλοι μεταφέρθηκαν στο Κοιμητήριο Τίχβιν. Το 1989 έγιναν μεγάλες αποκαταστάσεις στο νεκροταφείο.

Μεταξύ των σημαντικών ανθρώπων που είναι θαμένοι στο Κοιμητήριο Νοβοντέβιτσκι περιλαμβάνονται οι ποιητές Νικολάι Νεκράσοφ και Φιόντορ Τιούτσεφ, ο ζωγράφος Μιχαήλ Βρούμπελ, ο αρχιτέκτονας Λέον Μπενουά, ο συνθέτης Νικολάι Ρίμσκι-Κορσάκοφ, ο φιλόλογος Γιακόφ Γκροτ, ο σκακιστής Μιχαήλ Τσιγκόριν, ο πολιτικός Βιάτσεσλαβ Πλέβε και ο εξερευνητής Γκενάντι Νεβέλσκοϊ.

Το κοιμητήριο δεν πρέπει να συγχέεται με το ομώνυμό του στη Μόσχα.

Συντεταγμένες: 59°53′53″N 30°19′30″E﻿ / ﻿59.898°N 30.325°E﻿ / 59.898; 30.325


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Novodevichy Cemetery (Saint Petersburg)  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 28  Ιουνίου 2019.
**Οι διαρρήκτες** (γαλλικά: Le Casse) είναι αστυνομική ταινία Γαλλικής και ιταλικής συμπαραγωγής 1971 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Ανρί Βερνέιγ, βασισμένο στην νουβέλα του Ντέιβιντ Γκοντίς "Οι διαρρήκτες" με την μουσική της ταινίας να υπογράφει ο Ένιο Μορικόνε. Πρωταγωνιστούν οι Ζαν Πολ Μπελμοντό, Ομάρ Σαρίφ, Ρομπέρ Οσέν, Νικόλ Καλφάν, Ρενάτο Σαλβατόρι και η Νταϊάν Κάνον.

Πλοκή
-----

Το 1970 θα φθάσει στη Αθήνα μια ομάδα από επαγγελματίες διαρρήκτες με επικεφαλής τον Αζάντ με σκοπό να κλέψουν μια συλλογή από πανάκριβα σμαράγδια, που ανήκει σε έναν πάμπλουτο Έλληνα έμπορο, τον κύριο Τάσκο. Οι διαρρήκτες θα φθάσουν στην Βίλα του Έλληνα έμπορου την νύχτα και αφού αναισθητοποιήσουν τον φύλακα, θα μπούνε μέσα και με υπερσύγχρονα μηχανήματα θα ανοίξουν το χρηματοκιβώτιο και θα αφαιρέσουν την συλλογή σμαραγδιών. Κατά την διάρκεια της κλοπής, θα εμφανιστεί ένας περαστικός Έλληνας αστυνόμος, ο Άμπελ Ζαχαρίας ο οποίος Θα δει το αμάξι των διαρρηκτών παρκαρισμένο έξω από την βίλα του Τάσκο και θα το θεωρήσει ύποπτο. Ο Αζάντ θα αντιληφθεί τον Έλληνα αστυνόμο και θα πάει στο αυτοκίνητο προσποιούμενος ότι υπέστη μηχανική βλάβη και ότι είχε πάει να καλέσει για βοήθεια. Ο αστυνόμος Ζαχαρία θα προσποιηθεί ότι τον πίστεψε και θα τους αφήσει να ολοκληρώσουν την κλοπή των σμαραγδιών. 

Τελικά ο αστυνόμος Ζαχαρίας θα αποδειχθεί ότι είναι διεφθαρμένος και ότι θέλει τα σμαράγδια για τον εαυτό του και δεν τον πολυενδιαφέρει να συλλάβει τους διαρρήκτες. Ένα κυνηγητό σαν την γάτα με το ποντίκι θα αρχίσει, και ο Αζάντ θα ξεγλιστράει συνεχώς από την πίεση που θα δέχεται από τον Ζαχαρία για να του παραδώσει τα κλεμμένα σμαράγδια.

Διανομή ρόλων
-------------

* Ζαν Πολ Μπελμοντό ως Αζάντ
* Ομάρ Σαρίφ ως Άμπελ Ζαχαρία
* Ρομπέρ Χοσέιν ως Ραλφ
* Νικόλ Καλφάν ως Ελέν
* Νταϊάν Κάνον ως Λένα
* Ρενάτο Σαλβατόρι ως Ρένζι
* Χοσέ Λουίς ντε Βιλαλόνγκα ως Κος Τάσκο
* Μίριαμ Κολόμπι ως Ιζάμπελ Τάσκο

Υποδοχή
-------

### Box office

Οι «διαρρήκτες» πέτυχαν σημαντική εμπορική επιτυχία, με συνολικά 4.410.120 εισιτήρια στη Γαλλία, συμπεριλαμβανομένων 1.202.011 εισιτηρίων στο Παρίσι, όπου παρέμεινε στην κορυφή του box office για τέσσερις εβδομάδες..

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.imdb.com/title/tt0068347/. Ανακτήθηκε στις 22  Ιουνίου 2016.
2. 1 2 3 4 5  www.allocine.fr/film/fichefilm\_gen\_cfilm=38379.html. Ανακτήθηκε στις 22  Ιουνίου 2016.
3. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Οι διαρρήκτες*   στην IMDb

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
 |

 |
Ο **Φερδινάνδος-Αλβέρτος Α΄** (22 Μαΐου 1636 - 23 Απριλίου 1687) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Μπέβερν (1666-1687), που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τρίτος γιος του Αυγούστου Β΄ πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ και της 3ης συζύγου του Ελισάβετ-Σοφίας, κόρης του Ιωάννη-Αλβέρτου Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Γκύστροβ. Το 1666 απεβίωσε ο πατέρας του και οι τρεις αδελφοί φιλονίκησαν για την κληρονομιά. Τελικά συμφώνησαν να πάρουν οι δύο μεγαλύτεροι τη διοίκηση του Βοόλφενμπυτελ και ο Φερδινάνδος-Αλβέρτος Α΄ το ανάκτορο του Μπέβερν, φεουδαλικά δικαιώματα και ένα ποσό χρημάτων αντί των αξιώσεών του στο Βόλφενμπυτελ.

Γινόταν όλο και πιο εκκεντρικός και οι αδελφοί του έπρεπε να στείλουν δύναμη ανδρών για να αποκαταστήσουν την τάξη στο ανάκτορό του. Συνέλεγε πολλά έργα τέχνης, που μετά απετέλεσαν από τον εγγονό του μέρος του *Μουσείου δούκα Άντον Ούλριχ*. Απεβίωσε το 1687 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Φερδινάνδος-Αλβέρτος Β΄.

Οικογένεια
----------

Το 1667 νυμφεύτηκε τη Χριστίνα, κόρη του Φρειδερίκου λαντγκράβου της Έσσης-Έσβεγκε και είχε τέκνα:

* Σοφία-Ελεονόρα 1674-1711, απεβίωσε 37 ετών.
* Αύγουστος-Φερδινάνδος 1677-1704, απεβίωσε 27 ετών.
* Φερδινάνδος-Αλβέρτος Β΄ πρίγκιπας του Μπέβερν.
* Φερδινάνδος-Χριστιανός 1682-1706, απεβίωσε 24 ετών.
* Ερνέστος-Φερδινάνδος 1682-1746.
* Ερρίκος-Φερδινάνδος 1684-1706, απεβίωσε 22 ετών.

Πηγές
-----

* www.Welfen.de
* Allgemeine Deutsche Bibliographie, τόμ. 6, σελ. 679-681

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 78622585
* LCCN: nr89000296
* ISNI: 0000 0000 5540 2649
* GND: 11883732X
* SUDOC: 030231434
* BNF: cb12169135z (data)
* NKC: xx0048811
* RKD: 485273

 |

 |
Το **ψεύτικο βάσιμο** (eng
: faux-bourdon ή false bordone) είναι μια παραλλαγή του Ντισκάντους. Αναφέρεται πρώτη φορά σε αγγλικά συγγράμματα του 15ου αιώνα, αλλά είναι όπως φαίνεται παλαιότερης εποχής. Το χαρακτηριστικό του γνώρισμα είναι οι παράλληλες τρίτες.

Επίδραση
--------

Με την κίνηση αυτή στο ψεύτικο βάσιμο ελευθερώνεται η μουσική από τα δεσμά που σίγουρα θα σταματούσαν την εξέλιξη της πολυφωνίας. Χρειάστηκε, ωστόσο, αγώνας για να επιβληθεί στο τραγούδι το διάστημα της τρίτης, το οποίο σήμερα τραγουδάμε χωρίς καμία ενόχληση (οι γνωστές σε εμάς δεύτερες).

Ονομασία
--------

Το Ψεύτικο Βάσιμο λεγόταν έτσι διότι γραφόταν διαφορετικά απ' ό,τι ακουγόταν. Ουσιαστικά, ο τραγουδιστής σκεπτόταν (δίχως να την γράφει, αφού το ψεύτικο βάσιμο ήταν αυτοσχεδίαστο) την κάτω τρίτη της κύριας μελωδίας, αλλά την τραγουδούσε μία οκτάβα ψηλότερα, σχηματίζοντας έτσι διάστημα έκτης με την κύρια μελωδία.

Δίφωνο Ψεύτικο Βάσιμο
Τρίφωνο Ψεύτικο Βάσιμο
Γενικά, όμως, το ψεύτικο βάσιμο ήταν τρίφωνο. Εκτός από την κάτω τρίτη, (που τραγουδιόταν μια οκτάβα ψηλότερα), προσέθεταν και μια άλλη ακόμα φωνή, σε διάστημα τρίτης από την κύρια μελωδία.

Ιστορία
-------

Το ψεύτικο βάσιμο διατηρήθηκε πολύ καιρό στην εκκλησιαστική μουσική. Μέχρι και σήμερα ακόμα στη Ρώμη ψέλνουν με αυτόν τον τρόπο. Δεν πρόκειται όμως πια για το παλιό ψεύτικο βάσιμο, αλλά μάλλον για απλά πολυφωνικά ρετσιτατίβα.

Παραπομπές
----------

* Nef, K. (1960a) ‘Nτισκάντους - Ψεύτικο Βάσιμο’, in *Ιστορία της Μουσικής*. 1st edn. Αθήνα, Ελλάδα: Εκδόσεις Απόλλων (1), pp. 135–137.

Βλέπε επίσης
------------

* Ντισκάντους
Ο **Κώστας Κωνσταντινίδης** (1888-1970) ήταν καπνεργάτης, συνδικαλιστής και βουλευτής του ΚΚΕ το 1926.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Κώστας Κωνσταντινίδης, ψευδώνυμο Μερκουρίου γεννήθηκε το 1888 στη Δράμα και ήταν καπνεργάτης. Ασχολήθηκε με το καπνεργατικό συνδικαλισμό και ανήλθε στην ηγεσία καπνεργατικών οργανώσεων. Παράλληλα, εντάχθηκε στο ΣΕΚΕ και αργότερα στο ΚΚΕ.

Στο 3ο Έκτακτο Συνέδριο του ΣΕΚΕ τον Δεκέμβριο του 1924 εκλέχθηκε αναπληρωματικό μέλος της Κεντρικής Επιτροπής.

Στις εκλογές του Νοεμβρίου 1926, τις πρώτες που έγιναν μετά την ανατροπή της δικτατορίας του Πάγκαλου, εξελέγη βουλευτής Δράμας με το Ενιαίο Μέτωπο Εργατών Αγροτών και Προσφύγων, που ήταν εκλογικός συνασπισμός με κορμό το ΚΚΕ.

Στην εσωκομματική πάλη που ακολούθησε μετά το 3ο Τακτικό Συνέδριο του ΚΚΕ τον Μάρτιο του 1927, τάχθηκε με την πλευρά των λεγόμενων *Λικβινταριστών* του Παντελή Πουλιόπουλου.

Το 1928 διεγράφη από το ΚΚΕ μαζί με πολλά ακόμη μέλη του κόμματος ως *Λικβινταριστής*.

Μετά τη διαγραφή του αποσύρθηκε από την πολιτική και ιδιώτευσε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σταυρίδης (1988), σελ. 391
2. ↑  Ελεφάντης (1976), σελ. 118
3. ↑  Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ 1918-1949, (2012), σελ.149-153
4. ↑  "Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ (2012), σελ. 180
5. ↑  Ελεφάντης (1976), σελ. 418 κ.ε
6. ↑  "Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ (2012), σελ. 185-190
7. ↑  Ελεφάντης (1976), σελ. 418 κ.ε

Πηγές
-----

1. Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ, Α΄ τόμος 1919-1949, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2012
2. Άγγελος Ελεφάντης "Η επαγγελία της αδύνατης επανάστασης", Εκδόσεις Θεμέλιο, Αθήνα 1976
Το **Διεθνές Πρότυπο Aναγνωριστικό Ονόματος** ή **International Standard Name Identifier** (**ISNI**) είναι αναγνωριστικό για τη μοναδική αναγνώριση των δημόσιων ταυτοτήτων των συνεισφερόντων σε περιεχόμενο μέσων ενημέρωσης, όπως βιβλία, τηλεοπτικά προγράμματα, και άρθρα εφημερίδων. Ένα τέτοιο αναγνωριστικό αποτελείται από 16 αριθμητικά ψηφία χωρισμένα σε τέσσερις ενότητες.  

Αναπτύχθηκε υπό την αιγίδα του Διεθνούς Οργανισμού Τυποποίησης (ISO) ως Σχέδιο Διεθνούς Προτύπου 27729. Το έγκυρο πρότυπο, δόθηκε στη δημοσιότητα στις 15 Μαρτίου 2012. Η ISO τεχνική επιτροπή 46, υποεπιτροπή 9 (TC 46/SC 9) είναι υπεύθυνη για την ανάπτυξη του προτύπου.

Το ISNI μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αποσαφήνιση ονομάτων που θα μπορούσαν αλλιώς να προκαλέσουν σύγχυση, και συνδέει τα δεδομένα για τα ονόματα που συλλέγονται και χρησιμοποιούνται σε όλους τους τομείς της βιομηχανίας των μέσων ενημέρωσης.

Χρήσεις ενός ISNI
-----------------

Το ISNI επιτρέπει μια ενιαία ταυτότητα (όπως το ψευδώνυμο ενός συγγραφέα ή το αποτύπωμα που χρησιμοποιείται από έναν εκδότη) να προσδιορίζεται χρησιμοποιώντας ένα μοναδικό αριθμό. Αυτός ο μοναδικός αριθμός μπορεί στη συνέχεια να συνδεθεί με οποιοδήποτε από τα πολυάριθμα άλλα αναγνωριστικά που χρησιμοποιούνται σε όλη την βιομηχανία των μέσων ενημέρωσης για τον εντοπισμό ονομάτων και άλλων μορφών ταυτότητας.

Ένα παράδειγμα της χρήσης ενός τέτοιου αριθμού είναι ο προσδιορισμός ενός μουσικού εκτελεστή ο οποίος είναι επίσης ένας συγγραφέας τόσο μουσικής όσο και ποιημάτων. Εκεί που αυτός ή αυτή μπορεί σήμερα να εντοπιστεί σε πολλές διαφορετικές βάσεις δεδομένων χρησιμοποιώντας πολυάριθμα ιδιωτικά και δημόσια συστήματα αναγνώρισης, στο πλαίσιο του συστήματος ISNI, αυτός ή αυτή θα έχει συνδεδεμένη μια απλή εγγραφή ISNI. Οι πολλές διαφορετικές βάσεις δεδομένων θα μπορούν στη συνέχεια να ανταλλάσσουν δεδομένα για τη συγκεκριμένη ταυτότητα, χωρίς να καταφεύγουν σε ακατάστατες μεθόδους, όπως τη σύγκριση συμβολοσειρών κειμένου. Ένα συχνά αναφερόμενο παράδειγμα στον στην ελληνική γλώσσα είναι η δυσκολία που αντιμετωπίζεται κατά τον προσδιορισμό ενός «Ιωάννη Παπαδόπουλου» σε μια βάση δεδομένων. Ενώ μπορεί να υπάρχουν πολλές εγγραφές για «Ιωάννη Παπαδόπουλου», δεν είναι πάντα σαφές ποιες εγγραφές αναφέρονται στο συγκεκριμένο «Ιωάννη Παπαδόπουλο» που αναζητείται.

Εάν ένας συγγραφέας έχει δημοσιεύσει με πολλά διαφορετικά ονόματα ή ψευδώνυμα, κάθε τέτοιο όνομα θα λάβει το δικό του ISNI.

Το ISNI μπορεί να χρησιμοποιηθεί από βιβλιοθήκες και αρχεία όταν μοιράζονται πληροφορίες καταλόγου, για πιο ακριβή αναζήτηση πληροφοριών στο διαδίκτυο και σε βάσεις δεδομένων, και μπορεί να βοηθήσει τη διαχείριση των δικαιωμάτων πέρα ​​από τα εθνικά σύνορα και στο ψηφιακό περιβάλλον.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Η **κύκας** είναι γυμνόσπερμο φυτό της οικογένειας των Κυκαδοειδών με 160 είδη. Το πιο γνωστό είδος είναι το *Cycas revoluta* (*Κύκας η περιεστραμμένη*), το οποίο καλλιεργείται ευρέως με το όνομα "*Φοίνικας Σάγκο*" ή *Σαγούτο* λόγω της φοινικοειδούς εμφάνισης, παρόλο που δεν είναι πραγματικός φοίνικας.

Το γένος είναι ιθαγενές του *Παλαιού κόσμου*, με τα είδη να είναι συγκεντρωμένα στους τροπικούς και τους υποτροπικούς. Είναι ιθαγενές της ανατολικής και νοτιοανατολικής Ασίας, συμπεριλαμβανομένων των Φιλιππίνων, με 10 είδη (9 εκ των οποίων είναι ενδημικά), της ανατολικής Αφρικής (συμπεριλαμβανομένης της Μαδαγασκάρης), της Βόρειας Αυστραλίας, της Πολυνησίας και Μικρονησίας. Η Αυστραλία έχει 26 είδη, ενώ η περιοχή της Ινδοκίνας 30. Το πιο βόρειο είδος *Cycas revoluta* (*Κύκας η περιεστραμμένη*) βρίσκεται στη νότια Ιαπωνία, ενώ το πιο νότιο στην νοτιοανατολική Κουήνσλαντ της Αυστραλίας.

Η **κύκας** είναι δίοικο φυτό, έχει δηλαδή ξεχωριστά άτομα για κάθε φύλο. Τα περισσότερα είδη σχηματίζουν εμφανείς κορμούς, αλλά σε κάποια είδη ο κύριος κορμός μπορεί να είναι υπόγειος με ένα στέμμα από φύλλα να εμφανίζεται να ανεβαίνει κατευθείαν από το εδάφος. Τα φύλλα είναι φτερωτά, σκληρά, σπειροειδούς μορφής. Είναι φυτά γνωστά για την αντοχή τους. Ο κορμός τους είναι ανθεκτικός, μπορούν να αναπτυχθούν σε άμμο, σε μέρη με και χωρίς ηλιοφάνεια και είναι ανεκτικά με το αλάτι.

Η **κύκας** συχνά θεωρείται *ζωντανό απολίθωμα*, αφού τα πρώτα απολιθώματα του γένους Cycas εμφανίστηκαν στην Πέρμια περίοδο, 280 εκατομμύρια χρόνια πριν, και γνώρισαν τη μέγιστη εξάπλωση το Μεσοζωϊκό αιώνα.

Το φυτό μεγαλώνει πολύ αργά και είναι ικανό να αναπαραχθεί μετά από 10 χρόνια.

  

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Cycas revoluta - Museum specimen*Cycas revoluta* - Museum specimen


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Cycas revoluta  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

  


|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κύκας** |
Συντεταγμένες: 38°2′12.12″N 23°48′9.00″E﻿ / ﻿38.0367000°N 23.8025000°E﻿ / 38.0367000; 23.8025000

Το **Ινστιτούτο Επεξεργασίας του Λόγου** (ΙΕΛ) είναι ελληνικό μη κερδοσκοπικό ινστιτούτο, που αποτελεί μέρος του Ερευνητικού Κέντρου Καινοτομίας στις Τεχνολογίες της Πληροφορίας, των Επικοινωνιών και της Γνώσης «Αθηνά». Το ινστιτούτο ιδρύθηκε το 1991 με έδρα την Αθήνα ως ανεξάρτητο Ινστιτούτο και λειτουργεί υπό την αιγίδα της Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Καινοτομίας του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων. Παράρτημα του ινστιτούτου λειτουργεί στα Κιμμέρια της Ξάνθης.

Αποστολή και στόχοι
-------------------

Βασικός στόχος του ΙΕΛ είναι να συμβάλει στην ανάπτυξη του τομέα της γλωσσικής τεχνολογίας στην Ελλάδα μέσα από τη συνεργασία επιστημόνων υψηλής εξειδίκευσης που ασχολούνται με μια ευρεία γκάμα γνωστικών αντικειμένων όπως είναι η υπολογιστική γλωσσολογία, η πληροφορική, η μηχανική μάθηση, η επεξεργασία σημάτων, η ψυχογλωσσολογία, η γνωσιακή επιστήμη και η στατιστική.

Έρευνα
------

Στο παραπάνω πλαίσιο, το ΙΕΛ δραστηριοποιείται στην έρευνα πάνω στους παρακάτω κύριους ερευνητικούς άξονες:

* Επεξεργασία φυσικής γλώσσας
* Τεχνολογία φωνής και μουσικής
* Τεχνολογικά υποβοηθούμενη γλωσσική εκμάθηση
* Επεξεργασία πολύγλωσσου περιεχομένου
* Επεξεργασία ενσώματης γλώσσας
* Τεχνολογίες νοηματικής γλώσσας
* Επεξεργασία πολυμέσων
* Γλωσσική ανάπτυξη και αξιολόγηση
* Ψηφιακές πολιτιστικές συλλογές

Το ΙΕΛ είναι οργανισμός πιστοποιημένος κατά ISO 9001:2000 στη διαχείριση έργων, στην ανάπτυξη λογισμικού και στην ανάπτυξη εκπαιδευτικών εφαρμογών.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ερευνητικών κέντρων στην Ελλάδα

Παραπομπές
----------

1. 1 2  grid.424851.e.
2. ↑  «Ινστιτούτο Επεξεργασίας του Λόγου (ΙΕΛ) | Ερευνητικό κέντρο "Αθηνά"». *www.athena-innovation.gr*. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2021.
3. 1 2  «Οργανωτική δομή – ΙΕΛ». Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2021.
4. ↑  GGEK. «Γενική Γραμματεία Έρευνας και Καινοτομίας (ΓΓΕΚ): Επίσημος διαδικτυακός τόπος». *www.gsrt.gr*. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2021.
5. ↑  «Ινστιτούτο Επεξεργασίας του Λόγου / ΕΚ Αθηνά - Corallia». *www.corallia.org*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Ιουλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2021.
6. ↑  «Αποστολή – ΙΕΛ». Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2021.
7. 1 2  «Αντικείμενο – ΙΕΛ». Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
* Προφίλ στο Twitter
* Προφίλ στο LinkedIn

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 137709286
* LCCN: nb2015008804
* ISNI: 0000 0004 0393 5338

 |

 |
**Ξυλώδεις ίνες** (αγγλ. *wood fibres*), γνωστές επίσης ως *ίνες ξύλου*, είναι κυτταρινικές ίνες που εξάγονται από το ξύλωμα (ξύλο) και οι οποίες αξιοποιούνται για την παραγωγή χαρτιού, χαρτονιού και διαφόρων τύπων ινοσανίδων, όπως MDF.

Τα τελικά προϊόντα από χαρτί, που είναι άθροισμα ξυλωδών ινών συνήθως από δασικά είδη κατά 90%, ή ίνες από αγροτικά είδη (βλ. στελέχη σιταριού, κριθαριού, ρυζιού) είναι χαρτοσανίδες, χαρτοκιβώτια, χαρτόνια, χαρτί συσκευασίας, χαρτί περιτυλίγματος, χαρτί υγείας κ.α. Η ποιότητά τους και οι ιδιότητές τους εξαρτώνται από τη χημική, μηχανική ή μικτή πολτοποίηση που υφίσταται το ξύλο, όπως κι από τις συνθήκες χειρισμού και χημικής επεξεργασίας του.

Το μήκος της ξυλώδους ίνας (fibre length) είναι ένα κρίσιμο χαρακτηριστικό, το οποίο επηρεάζει τις μηχανικές ιδιότητες του χαρτιού και των χαρτονιών, όπως και των ινοσανίδων. Το στοιχείο αυτό αποτελεί κριτήριο για τη χρησιμοποίηση ειδών ξύλου στην παραγωγή συγκεκριμένων τύπων χαρτιού ή ινοσανίδων. Μακρύϊνα είδη, που προτιμούνται, είναι η ερυθρελάτη, η ελάτη και τα πεύκα, κυρίως η ακτινωτή πεύκη (radiata pine). 

Για εμπορικούς λόγους, δηλ. για καλλιέργεια *τεχνητών δασών*, με σκοπό την παραγωγή φυσικών ξυλωδών ινών, χρησιμοποιούνται ευρέως δασοπονικά είδη που έχουν πολύ υψηλή ταχύτητα ανάπτυξης του ξυλώματος. Τέτοια είναι στον πλανήτη σήμερα είναι ο ευκάλυπτος, η λεύκη, και ένα είδος πεύκου (*Pinus radiata*). Eίναι σημαντική η μελέτη των παραγόντων που επηρεάζουν το μήκος και τη φυσική και χημική ανάπτυξη των ινών (βλ. ξυλεία από δασικές φυτείες -forest plantations- αποκλειστικά για παραγωγή ξυλωδών ινών), όπως επίσης και η έρευνα για τις δυνατότητες γενετικής βελτίωσης του ξυλώματος.

Χαρτί
-----

Οι ξυλώδεις ίνες παράγονται από ξύλο, συνήθως μετά την προσθήκη χημικών αντιδραστηρίων σε ξυλοτεμαχίδια. Η λεγόμενη *χημική πολτοποίηση* Kraft είναι αλκαλική (καυστικό νάτριο & θειούχο νάτριο), και η πλέον διαδεδομένη στον πλανήτη. Το παραγόμενο προϊόν αυτής λέγεται *χαρτοπολτός*, και είναι ένα *ρευστό υλικό* (ύδατος – ινών) το οποίο δίνει τελικά το χαρτί, μετά από συμπίεση.

Δομικά πάνελ
------------

Δομικά πάνελ από ξυλώδεις ίνες μπορούν επίσης να παραχθούν για να αντικαταστήσουν τη συμπαγή ξυλεία ή το κόντρα-πλακέ σε κάποιες χρήσεις

Σύνθετα προϊόντα
----------------

Ξυλώδεις ίνες δύναται να αναμιχθούν με ίνες πλαστικού (*πολυαιθυλένιο – πολυπροπυλένιο*) και να δώσουν *θερμοπλαστικά* (*thermoplastics*) για εξωτερικές χρήσεις ή χρήσεις με υψηλή υγρασία, όπως decks, έπιπλα κήπου, επενδύσεις κτιρίων (βλ. WPC)

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑  *Sustainable Building - Design Manual: sustainable building design practices*. The Energy and Resources Institute (TERI). 1 Ιανουαρίου 2004. σελίδες 104–. ISBN 978-81-7993-053-3.
7. ↑  Caroline Baillie (8 Μαρτίου 2005). *Green Composites: Polymer Composites and the Environment*. CRC Press. σελίδες 94–. ISBN 978-0-8493-2576-2.
Ο **Επικεφαλής Γραμματέας Διοίκησης**, κοινώς γνωστός ως **Επικεφαλής Γραμματέας του Χονγκ Κονγκ**, είναι ο ανώτερος κύριος αξιωματούχος της κυβέρνησης της Ειδικής Διοικητικής Περιφέρειας του Χονγκ Κονγκ. Ο Επικεφαλής Γραμματέας είναι επικεφαλής της Κυβερνητικής Γραμματείας που εποπτεύει τη διοίκηση της Περιφέρειας στην οποία ανήκουν όλοι οι άλλοι υπουργοί και είναι υπόλογος για τις πολιτικές και τις ενέργειές του στον Κυβερνήτη και στο Νομοθετικό Συμβούλιο. Σύμφωνα με το άρθρο 53 του Βασικού Νόμου, η θέση είναι γνωστή ως «Διοικητικός Γραμματέας». Ως ο δεύτερος υψηλότερος δημόσιος αξιωματούχος στο Χονγκ Κονγκ, ο Επικεφαλής Γραμματέας ενεργεί ως Αναπληρωτής Κυβερνήτης όταν ο Κυβερνήτης απουσιάζει.

Ο Επικεφαλής Γραμματέας διαμορφώνει και εφαρμόζει την κυβερνητική πολιτική, παρέχει συμβουλές στον Κυβερνήτη ως μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου και είναι υπεύθυνος για τη διαχείριση της σχέσης της κυβέρνησης με το Νομοθετικό Συμβούλιο και την κατάρτιση του νομοθετικού προγράμματος της κυβέρνησης. Το γραφείο («Τμήμα Διοίκησης» σύμφωνα με το άρθρο 60 του Βασικού Νόμου) ασκεί επίσης ορισμένες καταστατικές λειτουργίες, όπως ο χειρισμός προσφυγών από ορισμένους δημόσιους φορείς.

Πριν από τη μεταβίβαση της κυριαρχίας του Χονγκ Κονγκ το 1997, το γραφείο ήταν γνωστό απλώς ως "Αρχιγραμματέας", και πριν από τις 27 Αυγούστου 1976, "Αποικιακός Γραμματέας". Μέχρι την εισαγωγή του Συστήματος Λογοδοσίας των Κύριων Υπαλλήλων το 2002, ο Επικεφαλής Γραμματέας ήταν δημόσια υπηρεσία και με αυτή την ιδιότητα, επικεφαλής της δημόσιας υπηρεσίας. Το 2005, ο Χένρι Τανγκ έγινε το πρώτο άτομο που δεν ήταν δημόσιος υπάλληλος που διορίστηκε στο γραφείο του Επικεφαλής Γραμματέα.

Από τη δεκαετία του 1870 έως το 1902 ο Αποικιακός Γραμματέας ήταν ο de facto Αντικυβερνήτης του Χονγκ Κονγκ, θέση την οποία κάποτε κατείχε ο Διοικητής των Βρετανικών Δυνάμεων στο Χονγκ Κονγκ πριν από τη δεκαετία του 1870. Μετά το 1902 ο τίτλος εξαφανίστηκε από τη χρήση καθώς η δεύτερη υψηλότερη θέση μεταφέρθηκε στον Γραμματέα της Αποικίας και αργότερα στον Επικεφαλής Γραμματέα.

Κατάλογος Επικεφαλής Γραμματέων του Χονγκ Κονγκ (1997-σήμερα)
-------------------------------------------------------------

| Επικεφαλής Γραμματέας | Θητεία | Κυβερνήτης |
| --- | --- | --- |
| # | Πορτρέτο | Ονοματεπώνυμο | Έναρξη | Λήξη | Διάρκεια |
| 1 |  | Άνσον Τσαν | 1 Ιουλίου 1997 | 30 Απριλίου 2001 | 3 χρόνια, 304 ημέρες | Τουνγκ Τσι-χουα |
| 2 |  | Ντόναλτ Τσανγκ | 1 Μαΐου 2001 | 31 Μαΐου 2005 | 4 χρόνια, 31 ημέρες |
| 3 |  | Ραφαέλ Χούι | 30 Ιουνίου 2005 | 30 Ιουνίου 2007 | 2 χρόνια | Ντόναλτ Τσανγκ |
| 4 |  | Χένρι Τανγκ | 1 Ιουλίου 2007 | 30 Σεπτεμβρίου 2011 | 4 χρόνια, 91 ημέρες |
| 5 |  | Στέφεν Λαμ | 30 Σεπτεμβρίου 2011 | 30 Ιουνίου 2012 | 275 ημέρες |
| 6 |  | Κέρι Λαμ Σενγκ | 1 Ιουλίου 2012 | 16 Ιανουαρίου 2017 | 4 χρόνια, 200 ημέρες | Λενγκ Τσου-γινγκ |
| 7 |  | Μάθιου Τσονγκ | 16 Ιανουαρίου 2017 | 25 Ιουνίου 2021 | 4 χρόνια, 161 ημέρες | Κέρι Λαμ |
| 8 |  | Τζον Λι | 25 Ιουνίου 2021 | 7 Απριλίου 2022 | 287 ημέρες |
| 9 |  | Έρικ Τσαν | 1 Ιουλίου 2022 | *Σημερινός κάτοχος* | *Εν ενεργεία* | Τζον Λι |
Η **Οριάνθη Παναγάρη** (αγγλική γλώσσα: *Orianthi Panagaris*, 22 Ιανουαρίου 1985) είναι Αυστραλή κιθαρίστρια και μουσικός από την Αδελαΐδα, με ελληνική καταγωγή.

Βιογραφικό
----------

Η Οριάνθη γεννήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 1985 στην Αδελαΐδα στη Νότια Αυστραλία. Άρχισε να μαθαίνει μουσική και πιάνο από τριών ετών, να παίζει ακουστική κιθάρα από έξι χρονών και άρχισε ηλεκτρική κιθάρα όταν ήταν 11 ετών. Λέει η ίδια:

«Οι κιθάρες του πατέρα μου βρίσκονταν ένα γύρω μέσα στο σπίτι, άκουγα δίσκους με κιθάρα στο στέρεο και προσπαθούσα να μεταφέρω τους ήχους από το πιάνο στην κιθάρα».

Στα 15 άφησε το σχολείο και επικεντρώθηκε στη σύνθεση και παρουσίαση τραγουδιών. Ήδη από τα 14 έπαιζε σε διάφορα γκρουπ της Αδελαΐδας. Η πρώτη της δημόσια εμφάνιση ως προπομπός σε συναυλία ήταν για τον Ιταλοαμερικανό κιθαρίστα και τραγουδιστή Στιβ Βάι, στα 15 της. Στα 14 ηχογράφησε τον πρώτο της δίσκο "Under the Influence", με δικές της εκτελέσεις κομματιών από μουσικούς που την είχαν επηρεάσει. Είχε την τύχη να συναντήσει και να παίξει με τον Κάρλος Σαντάνα στα 18 της, στην πατρίδα της. Αυτός την προσκάλεσε να ανέβει να παίξει μαζί του στη συναυλία και έπειτα την κράτησε να τον συνοδεύσει σε όλο το κονσέρτο. Η Οριάνθη υπέγραψε με την αμερικανική δισκογραφική εταιρία Geffen Records, ζει στο Λος Άντζελες και ετοιμάζει δίσκο.

Ως τώρα έχει παίξει με τον Πρινς, έχει κάνει περιοδεία με τον Στιβ Βάι, έχει δημιουργήσει βιντεοκλίπ, έδωσε ένα τραγούδι της στην ταινία «Bratz», έπαιξε στο Φεστιβάλ του Έρικ Κλάπτον «Crossroads Guitar Festival» και είχε μια παρουσίαση στην εφημερίδα The New York Times για την προώθηση κιθάρων φιλικών προς το περιβάλλον. Επίσης, εμφανίστηκε στο σόου της απονομής των 51ων Βραβείων Γκράμι μαζί με την τραγουδίστρια κάντρι Κάρι Άντεργουντ (Carrie Underwood). Μάλιστα, η Άντεργουντ την προσκάλεσε να γίνει μέλος της μπάντας της. Προοριζόταν να αντικαταστήσει την Τζένιφερ Μπάτεν (Jennifer Batten) στην μπάντα του Μάικλ Τζάκσον για τη μεγάλη περιοδεία που ετοίμαζε και είχε κάνει σχετικές πρόβες μαζί του πριν από το θάνατό του στις 25 Ιουνίου 2009.

Έχει ηχογραφήσει το πρώτο προσωπικό της άλμπουμ το 2007, το «Violet Journey».

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουλίου 2009.

Άλμπουμ
-------

* "Under the Influence", 1999.
* "Violet Journey", 2007.
* "Believe",2009.
* "Believe II",2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Οριάνθη** |

* 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 83623404
* **Europeana**: agent/base/116058
* LCCN: no2009043945
* ISNI: 0000 0001 0802 3408
* GND: 142810487
* MusicBrainz: 15674cab-ca9c-4704-b15f-c601d2f4409b
* NKC: xx0114806

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Orianthi  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |