Ο **Λορέντσο Γκουερίνι** (ιταλικά: *Lorenzo Guerini*, γεννημένος στις 21 Νοεμβρίου 1966) είναι ένας Ιταλός πολιτικός και μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος. Ο Γκουερίνι κατέχει από τις 5 Σεπτεμβρίου του 2019 το αξίωμα του υπουργού Άμυνας, αρχικά επί πρωθυπουργίας του Τζουζέπε Κόντε και μετέπειτα του Μάριο Ντράγκι. Τον Μάρτιο του 2014, διορίστηκε από τον Γραμματέα του Δημοκρατικού Κόμματος, Ματέο Ρέντσι, Αναπληρωτής Γραμματέας μαζί με την Ντέμπορα Σερακιάνι, μια θέση που κατείχε μέχρι τον Μάιο του 2017. Από το 2005 έως το 2012 διετέλεσε Δήμαρχος του Λόντι, της γενέτειράς του.

Βιογραφία
---------

Ο Γκουερίνι γεννήθηκε στο Λόντι της Λομβαρδίας το 1966. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970 φοίτησε στο Ινστιτούτο Αγκοστίνο Μπάσι του Λόντι. Αργότερα σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Καθολικό Πανεπιστήμιο της Ιερής Καρδιάς στο Μιλάνο.

### Πολιτική σταδιοδρομία

Ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα στις αρχές της δεκαετίας του 1990, εντασσόμενος στο κόμμα της Χριστιανικής Δημοκρατίας. Εξελέγη δύο φορές δημοτικός σύμβουλος στο Λόντι, έχοντας την κομματική σημαία της Χριστιανικής Δημοκρατίας, και άσκησε τα καθήκοντα του δημοτικού συμβούλου, αρμόδιου για τις κοινωνικές υπηρεσίες. Το 1994 επιλέχθηκε ως τοπικός συντονιστής του νεοσύστατου Ιταλικού Λαϊκού Κόμματος, διάδοχου κόμματος της Χριστιανικής Δημοκρατίας.

Τον Μάιο του 1995, ο Λορέντσο Γκουερίνι εξελέγη πρόεδρος της Επαρχίας του Λόντι, εκπροσωπώντας έναν κεντροαριστερό συνασπισμό, και έγινε ο νεότερος επαρχιακός πρόεδρος στην Ιταλία (είχε ηλικία 28 έτη). Τον Ιούνιο του 1999 κέρδισε μια δεύτερη θητεία, κατά τη διάρκεια της οποίας απέκτησε σημαντικό ρόλο στο νέο πολιτικό φορέα με την ονομασία «Η Δημοκρατία είναι Ελευθερία – Η Μαργαρίτα». Στο μεταξύ το Ιταλικό Λαϊκό Κόμμα έπαψε να υφίσταται.

Στις περιφερειακές εκλογές του 2005, ο Λορέντσο Γκουερίνι εξελέγη δήμαρχος του Λόντι ως μέλος της κεντροαριστεράς, λαμβάνοντας το 54,1% των έγκυρων ψήφων στον πρώτο γύρο. Επελέγη επίσης πρόεδρος του τμήματος Λομβαρδίας της Εθνικής Ένωσης Ιταλικών Δήμων, μεταξύ του 2005 και του 2010. Μαζί με την πλειοψηφία των μελών του κόμματος *Μαργαρίτα*, εντάχθηκε το 2007 στο Δημοκρατικό Κόμμα, το νέο κεντροαριστερό κόμμα, που γεννήθηκε από την ένωση της Μαργαρίτας με τους Δημοκρατικούς της Αριστεράς.

Στις περιφερειακές εκλογές του 2010 εξελέγη και πάλι δήμαρχος στον πρώτο γύρο των εκλογών, εξασφαλίζοντας το 53,7% των ψήφων. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στο δημαρχικό αξίωμα απολάμβανε μια ευρύτερη λαϊκή αποδοχή. Στις 31 Δεκεμβρίου του 2012 ο Λορέντσο Γκουερίνι παραιτήθηκε από τη θέση του, προκειμένου να προετοιμάσει την υποψηφιότητά του για τις επερχόμενες κοινοβουλευτικές εκλογές του Φεβρουαρίου του 2013.

### Κοινοβουλευτική πορεία

Αφού κέρδισε τις ειδικές προκριματικές εκλογές που οργανώθηκαν από το Δημοκρατικό Κόμμα, ο Λορέντσο Γκουερίνι συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο των υποψηφίων βουλευτών για την εκλογική περιφέρεια της Γ΄ Λομβαρδίας και εξελέγη βουλευτής. Το 2013 στήριξε τον Ματέο Ρέντσι στις εκλογές για την ηγεσία του κόμματος. Ο Ρέντσι τον διόρισε μέλος της εθνικής γραμματείας του κόμματος, με ρόλο εκπροσώπου Τύπου. Τον Φεβρουάριο του 2014 συνεργάστηκε με τον νεοδιορισθέντα πρωθυπουργό Ματέο Ρέντσι στη διεξαγωγή θεσμικών διαβουλεύσεων για τον σχηματισμό της νέας κυβέρνησης.

Στις 14 Ιουνίου 2014 η γενική συνέλευση του Δημοκρατικού Κόμματος ενέκρινε τον διορισμό του Λορέντσο Γκουερίνι ως αναπληρωτή γραμματέα του κόμματος, μαζί με την Ντέμπορα Σερακιάνι. Μετά τις εσωκομματικές εκλογές για την ηγεσία του κόμματος, οι δύο αναπληρωτές γραμματείς έπαψαν να ασκούν τα καθήκοντά τους στις 7 Μαΐου 2017, αντικαθιστάμενοι από τον Μαουρίτσιο Μαρτίνα. Ωστόσο, ο Γκουερίνι κράτησε μια κεντρική θέση στο Δημοκρατικό Κόμμα και έγινε συντονιστής της εθνικής γραμματείας.

Στις βουλευτικές εκλογές του 2018 ο Γκουερίνι επανεξελέγη βουλευτής στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Στις 18 Ιουλίου του ίδιου έτους έγινε πρόεδρος της κοινοβουλευτικής Επιτροπής για την Ασφάλεια της Δημοκρατίας (*COPASIR*), ενός οργάνου του ιταλικού κοινοβουλίου εξουσιοδοτημένο να ερευνά και να επιβλέπει τις δραστηριότητες των ιταλικών υπηρεσιών πληροφοριών.

### Υπουργείο Άμυνας

Τον Αύγουστο του 2019 η Λέγκα του Βορρά υπέβαλε μία πρόταση μομφής εναντίον της κυβέρνησης του Τζουζέπε Κόντε, οδηγώντας στην πτώση της κυβέρνησης συνασπισμού. Ωστόσο, το εθνικό συμβούλιο του Δημοκρατικού Κόμματος ενέκρινε τη δυνατότητα συμμετοχής σε μία νέα κυβέρνηση συνασπισμού, οι οποία θα είχε ως αρχή τον φιλοευρωπαϊσμό, την πράσινη οικονομία, τη βιώσιμη ανάπτυξη, την καταπολέμηση της οικονομικής ανισότητας και μια νέα μεταναστευτική πολιτική. Το κόμμα αποδέχθηκε τον Κόντε ως επικεφαλής της κυβέρνησης. Έτσι, στις 5 Σεπτεμβρίου, ο Λορέντσο Γκουερίνι διορίστηκε ως νέος υπουργός Άμυνας της Ιταλίας.

Τον Φεβρουάριο του 2021, ο Τζουζέπε Κόντε παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία, μετά την αποχώρηση του κόμματος Ιτάλια Βίβα από την κυβέρνηση. Ο πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Μάριο Ντράγκι, προσκλήθηκε από τον Ιταλό πρόεδρο Σέρτζιο Ματαρέλα να σχηματίσει μία κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Η κυβέρνηση που σχηματίστηκε στις 13 Φεβρουαρίου, εξακολουθούσε να περιλαμβάνει στο υπουργείο Άμυνας τον Λορέντσο Γκουερίνι ως επικεφαλής του.

Λίγο μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, το 2019, ο Γκουερίνι ανακοίνωσε ότι η ιταλική κυβέρνηση θα προχωρούσε σε ένα επενδυτικό πρόγραμμα για την προμήθεια μαχητικών αεροσκαφών Lockheed Martin F-35 Lightning II. Υπό την υπουργία του, τον Ιούνιο του 2020, ιδρύθηκε επίσημα η Διοίκηση Διαστημικών Επιχειρήσεων (*Comando delle operazioni spaziali*), ενός οργανισμού των Ιταλικών Ενόπλων Δυνάμεων για τον συντονισμό της διαστημικής στρατηγικής της Ιταλίας.

Μετά την αντεπίθεση των Ταλιμπάν τον Αύγουστο του 2021, η ιταλική κυβέρνηση αναμίχθηκε ενεργά με την εκκένωση των πολιτών και στρατιωτικών από το Αφγανιστάν. Υπό τον συντονισμό του Λορέντσο Γκουερίνι διεξήχθη η επιχείρηση «Άκουιλα Όμνια» με την οποία 5.011 πολίτες, συμπεριλαμβανομένων 4.890 Αφγανών, μεταφέρθηκαν από τις Ιταλικές Ένοπλες Δυνάμεις στην Ιταλία.

Στις 11 Φεβρουαρίου 2022, εν μέσω της Ρωσο-Ουκρανικής Κρίσης, κατά τη διάρκεια ενός συνεδρίου στη Ρίγα, ο Γκουερίνι ζήτησε «έναν εποικοδομητικό διάλογο» με τη Ρωσία για να αμβλυνθούν οι εντάσεις. Μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, ο Γκουερίνι ήταν από τους ισχυρότερους υποστηρικτές της αποστολής στρατιωτικής βοήθειας στην Ουκρανία. Ωστόσο, τόνισε ότι μια ζώνη απαγόρευσης πτήσεων πάνω από την Ουκρανία δεν ήταν μία βιώσιμη επιλογή. Στις 3 Μαρτίου χαρακτήρισε τον ουκρανικό λαό «ηρωικό», προσθέτοντας ότι ο Πούτιν ενήργησε ως «αλαζονικός» ηγέτης. Στις 16 Μαρτίου, ως απάντηση στην αυξανόμενη ένταση με τη Ρωσία, το ιταλικό κοινοβούλιο ψήφισε υπέρ της αύξησης του στρατιωτικού προϋπολογισμού στο 2% του ΑΕΠ, μια κίνηση που υποστήριξε ο ίδιος ο Γκουερίνι. Στις 19 Μαρτίου ο Αλεξέι Παραμόνοφ, αξιωματούχος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, επιτέθηκε στον Λορέντσο Γκουερίνι, περιγράφοντάς τον ως «πολεμικό γεράκι» και «εμπνευστή μίας αντιρωσικής εκστρατείας».

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Governo Conte bis: ecco la lista completa dei ministri». *Repubblica.it*. 4 Σεπτεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2019.
2. ↑  Biografia di Lorenzo Guerini
3. ↑  Curriculum vitae di Lorenzo Guerini
4. ↑  «Lorenzo Guerini, il braccio destro di Renzi». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 3 Μαΐου 2014.
5. ↑  «Archivio Corriere della Sera». *Archivio.corriere.it*. Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2019.
6. ↑  Lorenzo Guerini (Unione) subito eletto: "Combatterò lo smog" *Corriere della Sera*, 6 April 2005, p. 52.
7. ↑  Vespa, Bruno (2010). *Il Cuore e la Spada: Storia politica e romantica dell'Italia unita, 1861-2011*. Mondadori. σελ. 650. ISBN 9788852017285.
8. ↑  Augusto, Giuliano (8 December 2013), «De profundis per il Pd», *Rinascita*,
9. ↑  Matteo Brunello, Il sindaco dà le dimissioni dal Broletto, *Il Cittadino*, 2 January 2013, p. 7.
10. ↑  Il braccio destro di Renzi nel Pd, Lorenzo Guerini a Padova
11. ↑  Horowitz, Jason (20 August 2019). «Italy's Government Collapses, Turning Chaos Into Crisis». *The New York Times*. .
12. ↑  Giuffrida, Angela (20 Αυγούστου 2019). «Italian PM resigns with attack on 'opportunist' Salvini» – μέσω www.theguardian.com.
13. ↑  «Governo, Zingaretti: "I 5 punti per trattare con il M5S. No accordicchi, governo di svolta"». *Repubblica.it*. 21 Αυγούστου 2019.
14. ↑  «Conte wins crucial support for new Italian govt coalition». *Washington Post*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-08-28. .
15. ↑  «Il Presidente Mattarella ha conferito l'incarico al Prof. Conte di formare il Governo». *Quirinale* (στα Ιταλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2019.
16. ↑  Lorenzo Guerini Ministro della Difesa
17. ↑  «Mattarella invites Draghi to form a new government». 2 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2021 – μέσω Il Fatto Quotidiano.
18. ↑  Johnson, Miles· Ghiglione, Davide (3 Φεβρουαρίου 2021). «Mario Draghi accepts mandate to form new Italian government». Financial Times. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2021.
19. ↑  Governo Draghi, Lorenzo Guerini confermato ministro della Difesa, *la Stampa*
20. ↑  Francesca Piscioneri (28 November 2019), Italy approves second phase of F-35 investment program: minister *Reuters*.
21. ↑  Il Garibaldi lancerà in orbita satelliti, *Difesa Online*
22. ↑  «The Italian Space Operations Command is getting ready». 27 Φεβρουαρίου 2021.
23. ↑  Un po’ di numeri sull’evacuazione italiana degli afghani da Kabul, *Il Post*
24. ↑  Esercito Italiano nell'Operazione "Aquila Omnia", *Esercito Italiano*
25. ↑  Afghanistan, sono 4.832 gli afghani evacuati in Italia con l’operazione ‘Aquila Omnia’, *Agenzia Dire*
26. ↑  «Ucraina-Russia, Guerini in Lettonia: "Incoraggiare il dialogo con Mosca"» [Ukraine-Russia. Guerini in Latvia: "Foster the dialogue with Moscow"]. *Quotidiano Nazionale* (στα Ιταλικά). 11 Φεβρουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2022.
27. ↑  Ucraina, Guerini: "La no-fly zone non è un’opzione percorribile", *Agenzia Dire*
28. ↑  Guerini: "Ucraini eroici. Putin ora si fermi, Cremlino arrogante", *la Repubblica*
29. ↑  Spesa militare record di oltre 25 miliardi di euro per il 2022: i dati dell’Osservatorio Mil€x, *Fanpage*
30. ↑  "La spesa militare arrivi al 2% del Pil". La Camera vota sì, la sinistra protesta, *la Repubblica*
31. ↑  Guerra Ucraina, Mosca: "Guerini falco e ispiratore campagna anti Russia", *Adnkronos*