recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Δοϊράνη.
 Ένα μικρό σπίτι στη λίμνη Δοϊράνη και ένα αλιευτικό σκάφος
Η **Δοϊράνη** (σλαβομακεδονικά: Дојран‎ /ˈdɔjran/ ( ακούστε)) ήταν μια πόλη στη δυτική ακτή της Λίμνης Δοϊράνης στο νοτιοανατολικό μέρος της Βόρειας Μακεδονίας. Σήμερα είναι ένα συλλογικό όνομα για δύο χωριά: τη Νέα Δοϊράνη και τη Παλαιά Δοϊράνη. Η Δοϊράνη απέχει 170 χλμ. από τα Σκόπια, 59 χλμ. από τη Στρώμνιτσα και 30 χλμ. από τη Γευγελή. Το κοντινότερο αεροδρόμιο είναι ο Διεθνής Κρατικός Αερολιμένας Θεσσαλονίκης «Μακεδονία» και το Αεροδρόμιο Σκοπίων.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* dojran.info

Συντεταγμένες: 41°10′45″N 22°43′29″E﻿ / ﻿41.1792°N 22.7247°E﻿ / 41.1792; 22.7247

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Δοϊράνη (Βόρεια Μακεδονία)** |
Ο **Διονύσης Μενύχτας** (Φιλιατρά, 1904 - Αθήνα, 1966) του Κωνσταντίνου, ήταν ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ, δήμαρχος Σερρών το 1934, βουλευτής του Παλλαϊκού Μετώπου το 1936 και αντιστασιακός.

Βιογραφικό
----------

### Νεανικά χρόνια - Δράση με το ΚΚΕ

Ο Διονύσης Μενύχτας γεννήθηκε το 1904 στα Φιλιατρά ή τη Μάνη και ήταν λογιστής. Από τα νεανικά του χρόνια εντάχθηκε στο συνδικαλιστικό κίνημα και έγινε μέλος του ΚΚΕ. Στις δημοτικές εκλογές του 1934 εκλέχτηκε δήμαρχος Σερρών, ο δεύτερος κομμουνιστής δήμαρχος στην ιστορία της Ελλάδας μαζί με τον Μήτσο Παρτσαλίδη στην Καβάλα. Όμως η αστική κυβέρνηση του Π. Τσαλδάρη τον καθαίρεσε από δήμαρχο μετά από τέσσερις μήνες με την αιτιολογία ότι «μετέτρεψε το δημαρχείο σε κομμουνιστικό άντρο». Επίσης «κρίθηκε επωφελές διά την κοινωνικήν ευταξίαν όπως παυθεί και εκτοπισθεί». Εκτοπίστηκε με τον Ιδιώνυμο νόμο του 1929 στον Αη Στράτη.

Στις βουλευτικές εκλογές του 1936 εκλέχτηκε βουλευτής Σερρών του ΚΚΕ με το Παλλαϊκό Μέτωπο, όντας εξόριστος.

### Δικτατορία του Μεταξά - Κατοχή - Αντίσταση

Από τις πρώτες κιόλας μέρες που εγκαθιδρύθηκε η Δικτατορία του Μεταξά ο Μενύχτας συνελήφθη από την Ασφάλεια μαζί με εκατοντάδες άλλα άτομα. Κρατήθηκε σε διάφορα μέρη και τελικά φυλακίστηκε στο Στρατόπεδο Κρατουμένων Κομμουνιστών Ακροναυπλίας. Στη διάρκεια της κατοχής μεταφέρθηκε στο Στρατόπεδο συγκέντρωσης Χαϊδαρίου, απ' όπου απέδρασε το 1944 και εντάχθηκε στο ΕΑΜ. Το 1944 εκλέχτηκε εθνοσύμβουλος Σερρών της ΠΕΕΑ (Πολιτικής Επιτροπής Εθνικής Απελευθέρωσης.

### Μετά τον εμφύλιο

Το καλοκαίρι του 1947 εξορίστηκε στην Ικαρία και στη συνέχεια στη Μακρόνησο. Το 1950 μεταφέρθηκε στον Αη Στράτη, όπου ήταν στην καθοδήγηση των εκτοπισμένων εκεί κομμουνιστών. 
Στις εκλογές του 1951 ήταν υποψήφιος βουλευτής της ΕΔΑ, αφού το ΚΚΕ ήταν εκτός νόμου. Τα επόμενα χρόνια ήταν ενταγμένος στην ΕΔΑ. Το 1963 στις εκλογές υποστήριξε την Ένωση Κέντρου.

Απεβίωσε σε ηλικία 62 ετών το 1966. Ήταν παντρεμένος με τη Μαριάνθη Μενύχτα και απέκτησαν παιδιά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Νικόλαος Χρ. Χρηστίδης, *Οι δρόμοι των Σερρών & η ονοματολογία των*, Σέρρες 2012, σελ. 105.
2. ↑  Βασίλης Γ. Μπαρτζιώτας, *Στις φυλακές και τις εξορίες*, εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 1978, σελ. 88.
3. ↑  Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ 1918-1949 (2012), σελ. 266.
4. ↑  Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ 1918-1949 (2012), σελ. 292
5. ↑  Λιναρδάτος (1967), σελ.51
6. ↑  Ιστορία της Αντίστασης 1940-45 (1979), σελ.206-208
7. ↑  Ιστορία της Αντίστασης 1940-45 (1979), σελ. 1206
8. ↑  Αντώνης Φλούντζης (1976), σελ. 98
9. 1 2  40θήμερο μνημόσυνο στον ιερό ναό Ευαγγελιστρίας Νέων Λιοσίων για Διονύση Κ. Μενύχτα, Το Βήμα, 2-7-1966, σελ. 4.

Πηγές
-----

1. *Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ*, Α΄ τόμος, *1919-1949*, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2012
2. *Ιστορία της Αντίστασης 1940-45*, Εκδόσεις Αυλός, Αθήνα 1979
3. *Ακροναυπλία (θρύλος και πραγματικότητα)*, Γιάννης Μανούσακας, εκδόσεις ΔΩΡΙΚΟΣ, Αθήνα 1978
4. *Η 4η Αυγούστου*, Σπύρος Λιναρδάτος, Πολιτικές και Λογοτεχνικές Εκδόσεις, Αθήνα 1967
5. *Στο στρατόπεδο του Αη Στράτη 1950-1962*, Αντώνης Φλούντζης, εκδόσεις Κ. Καπόπουλος, Αθήνα 1976
Ο **Βολοντάρ Ροστισλάβιτς**, ρωσ. Володарь Ростиславич (απεβ. 1124) από τον Οίκο των Ρουρικιδών-Γαλικίας ήταν πρίγκιπας τού Περεμίσλ (1092-1124) και Ζβενιχορόντ (1085-92).

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Ροστισλάβ πρίγκιπα τού Τμουταρακάν και της Άννας των Άρπαντ, κόρης τού Μπέλα Α΄ της Ουγγαρίας.

Αναμείχθηκε ενεργά με τα Πολωνικά πράγματα. Έκανε πόλεμο με τον Σβιατοπόλκ Β΄ μεγάλο πρίγκιπα τού Κιέβου και τον γιο του Γιαροσλάβ. Το 1121 ο Βολοντάρ φυλακίστηκε στην Πολωνία, αλλά ελευθερώθηκε από τον αδελφό του Βασίλκο.

Μαζί με τον Βασίλκο συμμετείχε στο ομοσπονδιακό Συμβούλιο στο Λίουμπετς το 1097. Έκανε δύο εκστρατείες το 1099: εναντίον του Κυίβ (κοντά στο Ζολοτσίβ) και της Ουγγαρίας το 1099 (κοντά στο Περεμίσλ).

Στην εποχή μας υπάρχουν δύο πόλεις με το όνομα Ζβένιχοροντ, μία ανατολικά της Γαλικίας (νομός Τερνοπίλ), όπως δείχνει χάρτης τού 1190 και μία βόρεια της Γαλικίας (νομός Λβιβ), που η επίσημη Ουκρανική ιστοριογραφία ισχυρίζεται ότι ήταν και η παλαιά.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε μία πριγκίπισσα της Πομερανίας και είχε τέκνα:

* Βολοντιμίρκο 1104-1152, πρίγκιπας της Γαλικίας.
* Ροστισλάβ.
* Ειρήνα.

Πηγές
-----

* Volodar Rostyslavych in the Internet Encyclopedia of Ukraine, vol. 5 (1993)
* Profile of Volodar at hrono.ru


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Volodar of Peremyshl  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
O **Γεώργιος Μιχαήλοβιτς**, γερμ. Georg Mikhailovich (γενν. 13 Μαρτίου 1981) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν είναι πρίγκιπας της Πρωσίας (από τον πατέρα του) και μέγας δούκας της Ρωσίας και διάδοχος της μητέρας του Μαρίας Βλαντημίροβνας τιτουλάριας αυτοκράτειρας της Ρωσίας.

Βιογραφία
---------

Είναι ο μόνος γιος του Φραγκίσκου-Γουλιέλμου πρίγκιπα της Πρωσίας και της Μαρίας Βλαδημίροβνας τιτουλάριας αυτοκράτειρας της Ρωσίας, κόρης του Βλαδήμιρου Κυρίλλοβιτς τιτουλάριου αυτοκράτορα της Ρωσίας.

Γεννήθηκε στη Μαδρίτη και βαπτίσθηκε εκεί Ορθόδοξος στις 6 Μαΐου 1981 με ανάδοχο τον Κωνσταντίνο Β΄ της Ελλάδας. Αρχικά είχε τον τίτλο του "πρίγκιπα της Πρωσίας". Το 1986 οι γονείς του διαζεύχθηκαν και ο Γεώργιος έζησε στη Γαλλία με τη μητέρα του στο σπίτι της ετεροθαλούς αδελφής της Ελένης-Λουίζας Κίρμπυ κόμισσας Ντβίνσκαγιας, η οποία είχε σημαντική περιουσία από τον πατέρα της Σούμνερ-Μουρ Κίρμπυ. Η μητέρα του ζήτησε από τις Γαλλικές αρχές την αλλαγή του ονόματός του σε "μεγάλο δούκα της Ρωσίας".

Επέστρεψε στη Μαδρίτη, όπου σπούδασε στο εκεί Κολλέγιο Ρούννυμεδε και μετά στο Κολλέγιο Ντ'Όβερμπροεκ της Οξφόρδης και στο Σαιντ Μπένετ'ς Χωλλ της Οξφόρδης. Στις Βρυξέλλες εργάστηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ως βοηθός του Λογιόλα δε Παλάθιο, πρώην Ευρωπαίου Επιτρόπου Μεταφορών και Ενέργειας. Αργότερα μετακόμισε στο Λουξεμβούργο, όπου εργάστηκε στη Γενική Διεύθυνση Ατομικής Ενέργειας & Ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Το 2008 διορίστηκε βοηθός του Γενικού Διευθυντή της ΜΜC Norilsk Nickel, που είναι μία μεγάλη ρωσική εταιρεία εξόρυξης νικελίου. Το 2012 διορίστηκε διευθύνων σύμβουλος του Metal Trade Overseas, που είναι ο κύριος κόμβος πωλήσεων της Norilsk Nickel στην Ελβετία. Το 2011 ίδρυσε τη δική του εταιρεία "Romanoff & Partners" στις Βρυξέλες.

Πηγές
-----

* Massie, Robert K. (1995). The Romanovs The Final Chapter. Jonathan Cape. ISBN 0-224-04192-4.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p10155.htm#i101546.
2. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
Ο **Διονύσιος**, επίσκοπος Μενδενίτσης, ήταν Έλληνας επίσκοπος, αγωνιστής του 1821.

Βιογραφία
---------

Ο Διονύσιος ήταν εξαιρετικά μορφωμένος κληρικός και το 1810, για λίγο χρονικό διάστημα, είχε διατελέσει επίσκοπος Σαλώνων. Με την έκρηξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, ως επίσκοπος τότε Μενδενίτσης, συντάχθηκε με τους επαναστάτες, ιδιαίτερα μετά τον απαγχονισμό του Πατριάρχη Γρηγορίου του Ε΄, στην οποία συμμετείχε ενεργά.

Ειδικότερα, μαζί με τον επίσκοπο Ταλαντίου Νεόφυτο (μετέπειτα επίσκοπο Αθηνών Νεόφυτο), και τον Νέγρη συμμετείχαν στη συνέλευση των Σαλώνων όπου και κατάρτισαν τον «Άρειο Πάγο της Ανατολικής Ελλάδας».

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.6ος, σελ.95.
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.21ος, σελ.141.
Συντεταγμένες: 38°58.21′N 21°29.42′E﻿ / ﻿38.97017°N 21.49033°E﻿ / 38.97017; 21.49033

Η **Γέφυρα Τατάρνας** ήταν μια μονοκάμαρη γέφυρα στον Αχελώο με μεγάλο άνοιγμα, που το ένα της άκρο πατούσε στο Βάλτο Αιτωλοακαρνανίας και το άλλο στην Ευρυτανία. Η τεχνική της κατασκευής της ήταν πραγματικά αξιοθαύμαστη. Η ημερομηνία κατασκευής της γέφυρας είναι άγνωστη. Πιθανότατα κτίστηκε στα μέσα του 17ου αιώνα από πρωτομάστορες της περιοχής. Την ονομασία «Τατάρνα» έλαβε από την κοντινή μονή Παναγία της Τατάρνας (ιδρυθείσα το 1556). Δίπλα ακριβώς από τη γέφυρα ήταν η μεγαλύτερη πηγή του Αχελώου, γνωστή ως *Μαρδάχα*. Το καλοκαίρι ελάχιστο νερό έφτανε από τα ορεινά της Πίνδου. Ο κύριος όγκος του νερού πήγαζε από τη Μαρδάχα. Δυστυχώς η γέφυρα σήμερα βρίσκεται μέσα στα νερά της τεχνητής λίμνης των Κρεμαστών, μετά την κατασκευή του ομώνυμου φράγματος τη δεκαετία του 1960. Στη θέση της υπάρχει σύγχρονη γέφυρα, που σχεδίασε ο πολιτικός μηχανικός Αρίσταρχος Οικονόμου που για την τεχνική της κατασκευής της κέρδισε τρία διεθνή βραβεία. Η κατασκευή της πρωτοποριακής αυτής γέφυρας ξεκίνησε το 1965 και ολοκληρώθηκε το 1970. Η γέφυρα διαθέτει τρεις καμάρες, από τις οποίες η μεγαλύτερη έχει πλάτος 196 μέτρων.

Στο ιστορικό γεφύρι της Τατάρνας δόθηκε το 1821 η πρώτη μάχη των Ελλήνων της Ρούμελης εναντίον των Τούρκων. Σε ανάμνηση αυτού του γεγονότος κατ΄ έτος στις αρχές Ιουνίου γίνονται διάφορες εκδηλώσεις (θεία λειτουργία, επιμνημόσυνη δέηση, κατάθεση στεφάνων) στο μνημείο πεσόντων που βρίσκεται στη παρακείμενη θέση «Λαχανόκηπος».

Από τη νέα γέφυρα διέρχεται επαρχιακή οδός που συνδέει το νομό Ευρυτανίας με το νομό Αιτωλοακαρνανίας.

Δείτε επίσης
------------

* Τριπόταμο Ευρυτανίας

Βιβλιογραφία
------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Γέφυρα Τατάρνας** |

* Βασιλείου Πάνου, *Το μοναστήρι της Τατάρνας*, Εκδόσεις Πάπυρος, Αθήνα 1979
* Παπαϊωάννου Κώστας, *Αλευράδα (Λαογραφική έρευνα)*, Αθήνα 2007 (ISBN 978-960-631-817-7)
Η **γέφυρα της Νορμανδίας** (γαλ. *Pont de Normandie*) είναι καλωδιωτή οδογέφυρα επί του ποταμού Σηκουάνα, η οποία ενώνει τις πόλεις Χάβρη και Ονφλέρ της Νορμανδίας, στη βόρειο Γαλλία. Το συνολικό της μήκος φτάνει τα 2.143,21 μ. ενώ το μακρύτερο «άνοιγμα» μεταξύ των πείρων της μετρά 856 μ. κάνοντάς την μία από τις μεγαλύτερες σε μήκος καλωδιωτές γέφυρες του κόσμου. Η χρήση της είναι οδική, διαθέτει ωστόσο μια επιπλέον λωρίδα ανά κατεύθυνση αποκλειστικά για πεζούς και ποδηλάτες, χωρίς να υπόκεινται σε τέλη διοδίων.

Τεχνικά στοιχεία
----------------

Η γέφυρα σχεδιάστηκε από τον Μισέλ Βιρλοζέ (Michel Virlogeux), με την αρχιτεκτονική συνδρομή των Φρανσουά Ντουαγιέλ (François Doyelle) και Σαρλ Λαβίν (Charles Lavigne). Η κοινοπραξία υπεύθυνη για την κατασκευή της ξεκίνησε τις εργασίες το 1988, ο οποίες διήρκεσαν περί τα επτά χρόνια, με τα εγκαίνια της γέφυρας να λαμβάνουν χώρα στις 20 Ιανουαρίου 1995.

Την εποχή που κατασκευάστηκε, η γέφυρα της Νορμανδίας ήταν η μακρύτερη καλωδιωτή γέφυρα του κόσμου και επίσης είχε το μακρύτερο άνοιγμα μεταξύ πείρων απ' οποιαδήποτε άλλη γέφυρα. Το ρεκόρ μακρύτερης γέφυρας κατακτήθηκε το 2004 με την ολοκλήρωση της γέφυρας Ρίου-Αντιρρίου (2883 μ.), ενώ το ρεκόρ μεγαλύτερου ανοίγματος μεταξύ πείρων το 1999 με τη Γέφυρα Τατάρα στην Ιαπωνία.

Ο λόγος που επιλέχθηκε καλωδιωτή αντί κρεμαστής γέφυρας ήταν τόσο η μεγαλύτερη αντοχή της σε δυνατούς ανέμους, αλλά και το γεγονός ότι κόστιζε λιγότερο. Το συνολικό κόστος για την κατασκευή της, καθώς και για συμπληρωματικά στοιχεία και εργασίες έφτασε τα 352 εκ. ευρώ, με το κόστος της γέφυρας αυτής καθαυτής να αγγίζει τα 233 εκ. ευρώ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 15975. Ανακτήθηκε στις 31  Ιουλίου 2018.
2. ↑  20000048.
3. ↑  The Normandy bridge: The bridge in figures
4. ↑  «Construction Facts - The Sourcebook of Statistics, Records and Resources», *Engineering News Record* (McGraw Hill) **251, Number 20a**, November 2003, ανακτήθηκε στις 9 August 2014

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Γέφυρα της Νορμανδίας** |

* Επίσημη ιστοσελίδα της Γέφυρας της Νορμανδίας (Γαλλικά)
* Επίσημη ιστοσελίδα της διαχειρίστριας εταιρείας της γέφυρας (Γαλλικά)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 247377857
* GND: 4515304-8
* BNF: cb12173534g (data)

 |

 |
Γλυπτό που απεικονίζει τον Πάνα να διδάσκει στο Δάφνι πως να παίζει τον αυλό
Ο **Δάφνις** ήταν νεαρός βοσκός (φερόμενος σαν εφευρέτης της ποιμενικής ποίησης), γιος του Ερμή και μιας νύμφης. 

Όταν γεννήθηκε, εκτέθηκε σε μια κοιλάδα, σ' ένα δάσος από δάφνες, από εκεί και το όνομά του. Όταν μεγάλωσε έγινε πολύ όμορφος και η νύμφη Λύκη (φωτεινή, το φως) τον ερωτεύθηκε. Ο Δάφνις της υποσχέθηκε ότι δεν θα αγαπούσε καμία άλλη και η Λύκη τον απείλησε ότι αν παραβεί την υπόσχεσή του θα τον τυφλώσει. Αν και για πολύ καιρό ο Δάφνις κρατήθηκε μακριά από άλλους έρωτες, μια μέρα μια πριγκίπισσα τον μέθυσε και κατάφερε να γευτεί την ομορφιά του. Έτσι η Λύκη τον τύφλωσε και αυτός κάποια μέρα έπεσε από ένα ψηλό βράχο. Οι νύμφες του δάσους που τον αγάπησαν, τον ενταφίασαν με όλες τις πρέπουσες τιμές.

Ο αρχαίος συγγραφέας Λόγγος έγραψε το έργο *Δάφνις και Χλόη* στο οποίο περιγράφονται οι περιπέτειες και ο έρωτας ανάμεσα σε δύο παιδιά, τον Δάφνι και τη Χλόη, που μεγαλώνοντας και περνώντας πολλά βάσανα τελικά παντρεύονται.

Το όνομα του έχει δοθεί σε έναν από τους δορυφόρους του Κρόνου.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 8187699
* LCCN: no2019085956
* GND: 118975021

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Μυθολογία
* Πύλη:Ελληνική μυθολογία
 |

 |
Η **Γέφυρα** ήταν οικισμός ρωμαϊκής και υστερο-ρωμαϊκής περόδου, στη βόρεια Συρία. 

Βρισκόταν στα ανατολικά της Αντιόχειας, προς τη σημερινή λίμνη Αμίκ (Amik), εκεί που εκβάλλει ο παραπόταμος του Ορόντη Αφρίν (Afrin, αρχ. Οινοπάρας). Ανήκε στην επαρχία της Αντιοχίδος και στην ευρύτερη επαρχία της Σελευκίδος. Στο σημείο εκείνο υπάρχουν σήμερα αξιόλογα ερείπια. Η πόλη πολύ πιθανόν να ιδρύθηκε από Μακεδόνες αποίκους από την ομώνυμη πόλη στα σύνορα Βοττιαίας -Ημαθίας. Μνημονεύεται από τον Πτολεμαίο στην *Γεωγραφική Υφήγησίν* του. 

Από τη Σελεύκεια μέχρι τη Γέφυρα, ο ποταμός Ορόντης ήταν πλωτός και έτσι έρχονταν τα εμπορεύματα στην σελευκιδική πρωτεύουσα, Αντιόχεια. Εν συνεχεία από τη Γέφυρα η επικοινωνία συνεχιζόταν με εμπορικές οδούς που έφταναν στον Ευφράτη ποταμό.

Η σημερινή τοποθεσία της πόλεως είναι το Jisr al-Hadid (ή Demirköprü) της Τουρκίας, στα σύνορα με τη Συρία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Nigel Pollard, *Soldiers, Cities, and Civilians in Roman Syria*, University of Michigan Press, 2000, ISBN 0-472-11155-8, σσ. 60, 185.
2. ↑  *Barrington Atlas of the Greek and Roman World*, Map by map directory, Map 67 Antioch, σ. 1031.

Πηγές
-----

* Johann Gustav Droysen *Ιστορία των Επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου*, εκδ. ελεύθερη σκέψις.
Συντεταγμένες: 39°51′30″N 19°23′12″E﻿ / ﻿39.85833°N 19.38667°E﻿ / 39.85833; 19.38667

Η **Δάφνη** είναι χωριό στην περιοχή της Άνω Πάντας, στο νησί των Οθωνών. Θεωρείται ένας από τους αρχικούς οικισμούς του νησιού. Πριν από τη μαζική μετανάστευση προς το τέλος του εικοστού αιώνα, η Δάφνη θεωρούταν το πιο πυκνοκατοικημένο χωριό του νησιού με τουλάχιστον 250 κατοίκους στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Παρόλο που σήμερα ο οικισμός εγκαταλείπεται σε μεγάλο βαθμό από τους μόνιμους κατοίκους, η Δάφνη έχει τη μεγαλύτερη συγκέντρωση κατοικιών στο νησί των Οθωνών. Οι περισσότερες από αυτές χτίστηκαν στα τέλη του 18ου αιώνα μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα και έχουν ξεχωριστή τοπική αρχιτεκτονική. Τα τελευταία χρόνια έχει υπάρξει κάποια αποκατάσταση αυτών των σπιτιών από ντόπιους και άλλους. Τα σπίτια είναι ξεχωριστά χτισμένα και διασκορπισμένα μέσα σε αιωνόβιους ελαιώνες με θέα προς την Αδριατική και το Ιόνιο Πέλαγος. Η εκκλησία της Παναγίας και το συνοδευόμενο νεκροταφείο της είναι ένα ξεχωριστό μνημείο στην περιοχή. Χτίστηκε στην κορυφή ενός λόφου το 1600 και είναι εντυπωσιακά καλά διατηρημένο σήμερα. Υπάρχει επίσης ένα μονοπάτι από τη Δάφνη μέχρι την ακτή του Φυκιού.

Ο όρμος Φύκι
Χάρτης των Οθωνών

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Visit Greece | Othonoi». Visitgreece.gr. Ανακτήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2016.
2. ↑  «Othoni Island - Info in Greek». Omogenia.com. Ανακτήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2016.
Στην ελληνική μυθολογία ο **Δέκελος** ήταν ήρωας από τον οποίο πήρε το όνομά του ο αρχαίος αττικός δήμος Δεκέλεια.

Την εποχή που για πρώτη φορά εισέβαλαν στην Αττική οι Διόσκουροι για να βρουν την αδελφή τους την Ελένη, που την είχε απαγάγει ο Θησέας, ο Δέκελος τους απεκάλυψε ότι η Ελένη κρυβόταν στις Αφίδνες. Σε ένδειξη ευγνωμοσύνης για την πληροφορία αυτή, η Σπάρτη παραχώρησε στους Δεκελείς την «ατέλεια» και την «προεδρία». Εξαιτίας του μυθολογικού αυτού συνδέσμου ο δήμος της Δεκελείας δεν καταστράφηκε από τους Σπαρτιάτες κατά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο.

Πηγή
----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
Το εθνόσημο της Νήσου Αναλήψεως.
Το **εθνόσημο της Νήσου Αναλήψεως** εγκρίθηκε τον Αύγουστο του 2012. Κύριο σύμβολό του είναι δύο χελώνες, οι οποίες γεννούν τα αυγά τους στο νησί.  Για επίσημες περιστάσεις χρησιμοποιούνταν πριν από το σημερινό εθνόσημο το Εθνόσημο του Ηνωμένου Βασιλείου.

Περιγραφή
---------

Το εθνόσημο αποτελείται από έναν θυρεό που έχει κύματα λευκού-μπλε (εναλλάξ) χρώματος, με ένα πράσινο βέλος που βλέπει προς τα πάνω, όπου πετούν δύο πουλιά (σαν γλάροι) και ένα ακόμα ίδιο πτηνό, αλλά λίγο μεγαλύτερο σε μέγεθος από τα άλλα δύο, στη βάση του θυρεού. Τα πουλιά είναι ζωγραφισμένα μέσα στα μπλε κύματα. Στην κορυφή του θυρεού βρίσκεται μια γαλάζια περικεφαλαία και πάνω της ένα τρικάταρτο ιστιοφόρο πλοίο, με τη σημαία της Αγγλίας καρφωμένη στα δεξιά του. Πάνω από το καράβι (το οποίο φαίνεται να είναι πάνω σε κύματα) βλέπουμε ένα τρίγωνο πράσινου χρώματος. Το θυρεό στηρίζουν δύο όρθιες χελώνες, που κοιτούν αμφότερες προς την περικεφαλαία και βρίσκονται επάνω σε δύο βράχους, όπου έχουν φυτρώσει πράσινα φυτά (χόρτα). Κάθε χελώνα κάθεται πάνω σε έναν τέτοιο βράχο.

Ιστορικό
--------

Η πρόταση για ένα νέο σχέδιο εθνοσήμου με σκοπό να χρησιμοποιείται στα νησιά έγινε από το Συμβούλιο των Όπλων (College of Arms) στο Λονδίνο και κατατέθηκε στο Παλάτι του Μπάκιγχαμ. Οι κάτοικοι του νησιού ρωτήθηκαν για το τι ήθελαν να περιλαμβάνεται στο εθνόσημο και επικράτησε η πρόταση να συμπεριληφθούν οι χελώνες.

Δείτε επίσης
------------

* Σημαία της Νήσου Αναλήψεως

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2014.
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2014.
3. ↑  Flags of the World
Ο **Γεώργιος Μαυροκορδάτος** (1839-1902) ήταν συλλέκτης και ιστοριοδίφης.

Γεννήθηκε στις 23 Απριλίου του 1839 στην Αθήνα και ήταν το έκτο παιδί του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου και της Χαρίκλειας Αργυροπούλου. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και στο Παρίσι. Ασχολήθηκε με την συλλογή σπάνιων βιβλίων και χειρογράφων και στην οικία του στο Παρίσι διατηρούσε πλούσια βιβλιοθήκη. Το 1880 διορίστηκε πρεσβευτής στη Ρώμη, αλλά ένα μόλις μήνα αργότερα ανακλήθηκε, εξαιτίας παραιτήσεως της κυβέρνησης Τρικούπη. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του χρηματοδοτούσε διαφόρους ιστορικούς, μεταξύ των οποίων και τον Κωνσταντίνο Σάθα, οι οποίοι ασχολούντο με την ιστορία της οικογενείας του, αλλά και γενικότερα με την ελληνική ιστορία. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η επιστολή του προς τους γονείς του τον Μάιο του 1860, με την οποία τους ανακοινώνει την αποτυχία του στις εξετάσεις νομικής και ότι τίθεται όλος στις διαταγές τους.

Απεβίωσε άτεκνος στο Παρίσι στις 8 Ιανουαρίου του 1902. Ήταν νυμφευμένος με την Ειρήνη Σίνα, κόρη του βαρόνου Σίμωνος Σίνα, γεγονός που του επέτρεπε να έχει οικονομική άνεση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γεώργιος Μαυροκορδάτος συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
2. 1 2 3  Νίκα Πολυχρονοπούλου Κλαδά, *Γεώργιος Αλεξ. Μαυροκορδάτος, μελέτη της ιστοριογραφίας*, σελ.12-35

Δείτε επίσης
------------

* Οικογένεια Μαυροκορδάτου
Γενικά με τον όρο **εμπορεύματα** (goods ή merchandise) χαρακτηρίζονται τα πάσης φύσεως αντικείμενα του εμπορίου τα οποία πωλεί ή αγοράζει ο παραγωγός και τα οποία στη συνέχεια πωλούνται ή μεταπωλούνται σε ενδιάμεσους εμπόρους ή σε τελικούς καταναλωτές με σκοπό το οικονομικό κέρδος. Τα εμπορεύματα μεταφέρονται με τα πάσης φύσεως μέσα μεταφοράς οχήματα τρένα, πλοία και αεροπλάνα.

Τα εμπορεύματα ανάλογα της παραγωγής τους διακρίνονται βασικά σε αγαθά πρωτογενούς παραγωγής (π.χ. αγροτικά, κτηνοτροφικά, μεταλλευτικά κ.λπ. προϊόντα) και σε δευτερογενούς παραγωγής (π.χ. όλα τα βιομηχανικά ή βιοτεχνικά προϊόντα). Άλλες διακρίσεις των εμπορευμάτων είναι ανάλογα των μέτρων που έχουν θεσπιστεί ανά Χώρα όπως απαγορευμένα (prohibited goods) ή του είδους τους ή της επικινδυνότητάς τους λεγόμενα επικίνδυνα εμπορεύματα (dangerous goods). Από τελωνειακής άποψης τα εμπορεύματα διακρίνονται επίσης και σε δεσμευμένα, ή εμπορεύματα ελεύθερα ή διαμετακόμισης (bonded goods).

Η φόρτωση των εμπορευμάτων στα μέσα μεταφοράς ακολουθεί ορισμένο τρόπο φόρτωσης (ανάλογα του προορισμού τους) και καλής στοιβασίας καθώς και ειδικών μέτρων ασφαλείας (ανάλογα του είδους των), τόσο για την ασφαλή μεταφορά τους όσο και για την ασφάλεια του μέσου μεταφοράς. Η δε συσκευασία των μεταφερομένων εμπορευμάτων ποικίλλει ανάλογα του είδους τους. Από το είδος ακόμη αυτών χαρακτηρίζονται και τα μέσα μεταφοράς όπως π.χ. φορτηγά πλοία, τρένα, αεροπλάνα και οχήματα.

Δείτε επίσης
------------

* Εμπορευματοκιβώτιο
Το **εμπόριο οργάνων** είναι η αγοραπωλησία ανθρώπινων οργάνων με τελικό σκοπό τη μεταμόσχευσή τους σε αρρώστους. Η πρακτική είναι παράνομη στις περισσότερες χώρες, ωστόσο η πώληση του ενός νεφρού στο Ιράν, με σκοπό το κέρδος, επιτρέπεται, ενώ στην Κίνα συνηθίζεται να λαμβάνονται όργανα από νεκρούς ή εκτελεσμένους φυλακισμένους. Οι νεφροί είναι το πιο κοινό αντικείμενο του εμπορίου οργάνων, καθώς ο ανθρώπινος οργανισμός διαθέτει δυο από αυτούς και έτσι κάποιος που βρίσκεται σε ένδεια μπορεί να πωλήσει τον έναν. Τα χρήματα που λαμβάνουν οι δότες νεφρού αυτής της κατηγορίας κυμαίνονται από 800-10.000 δολάρια, ενώ ο λήπτης του οργάνου καταβάλει αρκετά περισσότερα χρήματα. Επίσης υπάρχουν κίνδυνοι για την υγεία τόσο του δότη όσο και του λήπτη, λόγω μετεγχειρητικών επιπλοκών ή ανοσολογικής ασυμβατότητας.

Το φαινόμενο έχει παρουσιαστεί επειδή η ζήτηση οργάνων προς μεταμόσχευση από ασθενείς είναι μεγαλύτερη από την προσφορά είτε από ζωντανούς είτε από νεκρούς δότες. Έτσι, το εμπόριο οργάνων ανθεί ειδικά στις αναπτυσσόμενες χώρες, όπως στην Ινδία, το Πακιστάν, τη Βραζιλία και τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, που θεωρούνται "εξαγωγείς" οργάνων, ενώ κυριότεροι λήπτες ("εισαγωγείς") είναι χώρες όπως οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, η Αυστραλία κ.α.· σε ορισμεσωτερικό τους. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται "τουρισμός μεταμοσχεύσεων", όρος που περιγράφει τη μετακίνηση είτε του δότη, είτε του λήπτη είτε και των δυο στο εξωτερικό προκειμένου να λάβει χώρα η μεταμόσχευση. Στη Βραζιλία και τη Νότια Αφρική έχει διαπιστωθεί ότι δραστηριοποιούνται κυκλώματα διακίνησης ανθρώπων (*trafficking*) με σκοπό το παράνομο εμπόριο οργάνων.

Δείτε επίσης
------------

* Μεταμόσχευση
* Δωρεά οργάνων

Πηγές
-----

* The state of the international organ trade, Yosuke Shimazono, ΠΟΥ, 2007.
* The new cannibalism, Nancy Scheper-Hughes, Organs Watch, Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια.
Η **Ενέ Έργκμα** (γεννημένη στις 29 Φεβρουαρίου 1944, στο Ράκβερε) είναι Εσθονή πολιτικός, μέλος του Εσθονικού Κοινοβουλίου (κοινοβούλιο της Εσθονίας) και επιστήμονας. Ήταν μέλος του πολιτικού κόμματος Union of Pro Patria και Res Publica και πριν από τη συγχώνευση των δύο κομμάτων, μέλος του κόμματος Res Publica. Την 1η Ιουνίου 2016, η Έργκμα ανακοίνωσε την παραίτησή της από το κόμμα, επειδή το κόμμα είχε χάσει την ταυτότητά του και είχε γίνει λαϊκιστικό.

Εκπαίδευση και επιστημονική σταδιοδρομία
----------------------------------------

Η Έργκμα έλαβε το δίπλωμα της μετ' επαίνων (ισοδύναμο BSc / MSc) στην αστρονομία και διδακτορικό στη φυσική και τα μαθηματικά από το κρατικό πανεπιστήμιο Λομονόσοφ της Μόσχας και πτυχίο DSc από το Ινστιτούτο Διαστημικής Έρευνας της Μόσχας. Πριν ασχοληθεί με την πολιτική, εργάστηκε ως καθηγήτρια Αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο Τάρτου της Εσθονίας (από το 1988). Το 1994, εξελέγη στην Εσθονική Ακαδημία Επιστημών. Το μεγαλύτερο μέρος της επιστημονικής της έρευνας έχει γίνει για την εξέλιξη των συμπαγών αντικειμένων (όπως λευκοί νάνοι και αστέρια νετρονίων) και επίσης εκρήξεις ακτίνων γάμμα.

Πολιτική καριέρα
----------------

Από τον Μάρτιο του 2003 έως τον Μάρτιο του 2006, η Έργκμα ήταν Πρόεδρος του εσθονικού κοινοβουλίου. Από τον Μάρτιο του 2006 έως τον Απρίλιο του 2007, ήταν η δεύτερη Αντιπρόεδρος του κοινοβουλίου. Στις 2 Απριλίου 2007 επανεκλέχθηκε Πρόεδρος της βουλής και παρέμεινε στη θέση μέχρι τον Μάρτιο του 2014.

Η Έργκμα ήταν η μόνη υποψήφια στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών του 2006 στο κοινοβούλιο, στις 28 Αυγούστου 2006. Συγκέντρωσε 65 ψήφους, 3 ψήφους λιγότερες από τις τουλάχιστον 2/3 των ψήφων που είναι απαραίτητες για την εκλογή.

Διεκδίκησε, επίσης, μαζί με τον Volli Kalm και τον Birute Klaas την προεδρία του Πανεπιστημίου του Τάρτου, αλλά δεν εξελέγη.

Είναι η πρόεδρος της Επιτροπής Διαστημικής Έρευνας του κοινοβουλίου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  Allan Alaküla: «Kes on kes? Eesti 2000». (Εσθονικά) *Kes on kes? Eesti 2000*. Τάλιν. 2000. ISBN-13 978-9985-60-789-3. ISBN-10 9985-60-789-9.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 8  Ιουλίου 2019.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2019.
4. ↑  www.riigikogu.ee/tutvustus-ja-ajalugu/riigikogu-ajalugu/xii-riigikogu-koosseis/juhatus-ja-liikmed/.
5. ↑  Ανακτήθηκε στις 28  Νοεμβρίου 2022.
6. ↑  www.ordens.presidencia.pt?idc=154.
7. ↑  «Former Riigikogu president Ene Ergma leaves IRL». ERR. 3 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2016.
8. ↑  «Riigikogu juhatus». *Riigikogu*.
9. ↑  esa. «Estonia accedes to ESA Convention». *European Space Agency*. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2017.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 302871986
* LCCN: n2016022535
* ISNI: 0000 0004 0936 0045
* GND: 1103504169

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Μαθηματικά
 |

 |
Το **Ελληνογαλλικό Εκπαιδευτήριο Ν.Δ.Μέλα** ήταν ιδιωτικό εκπαιδευτήριο στην Κωνσταντινούπολη.

Ίδρυση
------

Η σχολή ιδρύθηκε από τον Ν. Δ. Μέλα το 1884. Βρισκόταν στο Σταυροδρόμι, στην ενορία Εισοδίων της Παναγίας και από το 1914 στεγαζόταν σε νέο κτήριο. Είναι η μοναδική πολυτάξια μικτή σχολή στην Κωνσταντινούπολη, δηλαδή η μοναδική σχολή όπου συνδιδάσκονται αγόρια και κορίτσια μέχρι και την 7η τάξη.

Ανθρωπογεωγραφία του σχολείου
-----------------------------

Έμποροι είναι το 29, 1% των γονέων των μαθητών και το 25,3% υπάλληλοι. Η σχολή έχει την καλύτερη αναλογία μαθητών ανά δάσκαλο (από 15 έως 9,2)

Οικονομικά
----------

Οι μισθοί του διδακτικού προσωπικού ήσαν οι χαμηλότεροι εντός της Αρχιεπισκοπής. Τα μισά εκ των εσόδων του σχολείου χρησίμευαν για την κάληψη των δαπανών του προσωπικού. Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος είχε σημαντικό αντίκτυπο στο σχολείο, καθώς εκείνη την περίοδο μειώθηκε ο αριθμός των μαθητών του. Παράλληλα, η μεταφορά του σχολείου σε άλλο κτίριο οδήγησε σε αύξηση των εξόδων του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παλάσκας 2001, σελ. 141
2. ↑  Παλάσκας 2001, σελ. 142

Πηγές
-----

* Παλάσκας, Σωτήρης (2001). *Η ελληνική εκπαίδευση στην Κωνσταντινούπολη των αρχών του 20ου αιώνα: οι δημοτικές και αστικές σχολές αρρένων και οι αντίστοιχες μικτές (1900-1915)*. Ιστορικό Αρχείο Νεοελληνικής Εκπαίδευσης. Θεσσαλονίκη: Εκδόσεις Αφοί Κυριακίδη. σελ. 375. ISBN 9789603435440.
Την ονομασία "**Εθνική Επανάσταση**", (Révolution Nationale - προφέρεται Ρεβολυσιόν Νασιονάλ), έφερε το κίνημα που εξάγγειλε ο στρατάρχης Φιλίπ Πεταίν στις 10 Ιουλίου του 1940 , όταν το Γαλλικό Κοινοβούλιο του παραχώρησε απόλυτες εξουσίες αναλαμβάνοντας πρόεδρος, μετά την παραίτηση του Πωλ Ρεϊνώ.

Υπό την ονομασία αυτή φερόταν ουσιαστικά το ιδεολογικό υπόβαθρο της αναγκαιότητας της εθνικής συσπείρωσης των Γάλλων μετά τα δραματικά γεγονότα που είχαν προηγηθεί και τα οποία κατέληξαν στη συνομολόγηση της ανακωχής και συνθηκολόγησης πρώτα με τους Γερμανούς, στις 22 Ιουνίου του 1940, και δύο ημέρες αργότερα με τους Ιταλούς.  
 
Βασική ιδέα και σύνθημα αυτής της Εθνικής Επανάστασης ήταν η ρήση "Εργασία, Οικογένεια, Πατρίδα όπου γύρω από τις έννοιες αυτές στρεφόταν και όλο το κυβερνητικό πρόγραμμα του Φ. Πεταίν.
Οι απόλυτες όμως εξουσίες, εκτελεστικές και δικαστικές, που του παραχωρήθηκαν πολύ γρήγορα μετέβαλαν την κατάσταση σ΄ ένα απολυταρχικό καθεστώς που δεν υπήρξε προηγούμενο σε έκτροπα διώξεων, εκτός της περιόδου της Γαλλικής Επανάστασης, ούτε επί εποχών των λεγομένων απόλυτων μοναρχιών.

Είναι γεγονός πως οποιοσδήποτε λαός αν βρεθεί, ανεξάρτητα αιτιών, κάτω από ιδιαίτερες πιέσεις και ειδικότερα σε θέματα που αγγίζουν ελευθερία, αξιοπρέπεια, οικονομία, κ.λπ. να παρουσιάζει μια ιδιαίτερη εθνική έξαρση προς αποτίναξη των όποιων πιέσεων, που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να χαρακτηριστεί κατακριτέα. Εν προκειμένω το "καθεστώς Βισύ" όπως ονομάστηκε από την πόλη που κατέστησε έδρα της κυβέρνησής του ο Πεταίν και του "Γαλλικού Κράτους", όπως συστάθηκε τότε η Γαλλία, θα μπορούσε να δικαιολογήσει απόλυτα τα μέτρα που έλαβε προωθώντας παραδοσιακές αξίες, όπως το τρίπτυχο του συνθήματος, αν πραγματικός στόχος θα ήταν η συνέχεια της αντίστασης ή τουλάχιστον, υπό την πίεση της συνθηκολόγησης, μιας απόλυτης ουδετερότητας.  
 
Στη πράξη όμως και στην έκταση που συνέβησαν οι διώξεις κάθε ανεπιθύμητου ή ακόμα και υποθετικά αντιφρονούντα απεδείχθη ότι στόχος συνέχιζε να ήταν η πολιτική του κατευνασμού, αυτή τη φορά στο πάθος του γαλλικού λαού καθώς και η συνεργασία που ζήτησε ο Χίτλερ, έναντι της οποίας αποκλείονταν οποιεσδήποτε αντιδράσεις.

Έτσι έφθασε η κυβέρνηση του Βισύ να μείνει στην ιστορία με το στίγμα του αυταρχισμού, της ξενοφοβίας, του αντισημιτισμού, και άλλων μορφών ρατσισμού, πολιτικού ρεβανσισμού και κομμουνιστοφοβίας καταδιώκοντας μετανάστες, κομμουνιστές, πολιτικούς αντιπάλους της Γ' Γαλλικής Δημοκρατίας, Εβραίους, Μασόνους, κ.ά. κοινωνικές τάξεις, για τις διώξεις των οποίων και συστήθηκαν ειδικά έκτακτα δικαστήρια και στρατοδικεία με πρωτοφανείς στερήσεις νομικών δικαιωμάτων που έμειναν παροιμιώδεις στα νομικά χρονικά ως "*έκτακτες δικαστικές εξουσίες του Βισύ*".

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.14ος, σελ.379.
* "Ιστορία του 20ου Αιώνος" (6 τόμοι) Έκδ. Παρνελ - Χρυσός Τύπος Αθήνα 1979, τομ.4ος, σελ.1739.
Το **εθνόσημο της Γκάνας** καθιερώθηκε από την Ελισάβετ Β΄ στις 4 Μαρτίου 1957.

Αποτελείται από έναν θυρεό με γαλάζιο φόντο, ο οποίος χωρίζεται από τον πράσινο σταυρό του Αγίου Γεωργίου, στη μέση του οποίου βρίσκεται το χρυσό λιοντάρι, σύμβολο του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας. Αυτό είναι σύμβολο της στενής σχέσης της χώρας με τη Βρετανική Κοινοπολιτεία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Στα τέσσερα άκρα του σταυρού απεικονίζεται ένα παραδοσιακό ξίφος οκγιεάμε (εκπροσωπεί τις περιφερειακές κυβερνήσεις στη χώρα), το οποίο χρησιμοποιείται σε επίσημες τελετές (πάνω αριστερά), ένα κάστρο στη θάλασσα και το Προεδρικό Μέγαρο στην Ακρά στον Κόλπο της Γουινέας (πάνω δεξιά, συμβολίζει την κεντρική κυβέρνηση), ένα κακαόδεντρο, σύμβολο του γεωργικού πλούτου (κάτω αριστερά) και ένα ορυχείο χρυσού, σύμβολο του ορυκτού πλούτου της Γκάνας (κάτω δεξιά). Στο κάτω μέρος του εθνόσημου ξετυλίγεται ένα πανό, που φέρει το εθνικό σύνθημα της χώρας «Ελευθερία και Δικαιοσύνη», γραμμένο στην αγγλική γλώσσα. Στην κορυφή του θυρεού βρίσκεται ένα μαύρο πεντάκτινο αστέρι με χρυσές άκρες -σύμβολο της αφρικανικής ελευθερίας-, που στηρίζεται σε μια πολύχρωμη χάντρα, με τα εθνικά χρώματα της χώρας (αυτά που έχει και η σημαία της). Το θυρεό βαστούν δύο χρυσοί αετοί, των οποίων το ένα πόδι στηρίζεται στις άκρες του πανό που φέρει το εθνικό ρητό. Οι αετοί έχουν περασμένα στο λαιμό τους μαύρα αστέρια σε λωρίδα με τα εθνικά χρώματα της χώρας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  National Symbols of Ghana

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνόσημα των χωρών της Αφρικής |
| --- |
|  |
| Ανεξάρτητα κράτη | 
* Ανγκόλα
* Αίγυπτος
* Αιθιοπία
* Ακτή Ελεφαντοστού
* Αλγερία
* Γκάμπια
* Γκαμπόν
* Γκάνα
* Γουινέα
* Γουινέα-Μπισσάου
* Δυτική Σαχάρα1
* Ερυθραία
* Εσουατίνι
* Ζάμπια
* Ζιμπάμπουε
* Ισημερινή Γουινέα
* Καμερούν
* Κεντροαφρικανική Δημοκρατία
* Κένυα
* Κομόρες
* Δημοκρατία του Κονγκό
* Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό
* Λεσότο
* Λιβερία
* Λιβύη
* Μαδαγασκάρη
* Μαλάουι
* Μάλι
* Μαρόκο
* Μαυρίκιος
* Μαυριτανία
* Μοζαμβίκη
* Μπενίν
* Μποτσουάνα
* Μπουρκίνα Φάσο
* Μπουρούντι
* Ναμίμπια
* Νίγηρας
* Νιγηρία
* Νότια Αφρική
* Νότιο Σουδάν
* Ουγκάντα
* Πράσινο Ακρωτήριο
* Ρουάντα
* Σάο Τομέ και Πρίνσιπε
* Σενεγάλη
* Σεϋχέλλες
* Σιέρα Λεόνε
* Σομαλία
* Σουδάν
* Τανζανία
* Τζιμπουτί
* Τόγκο
* Τσαντ
* Τυνησία
 |
|  |
| Εξαρτημένα Εδάφη | 
* Νήσος Αγίας Ελένης
* Θέουτα
* Κανάριες Νήσοι
* Μαγιότ
* Μελίγια
* Πουντλάνδη
* Ρεϋνιόν
* Σοκότρα
* Σομαλιλάνδη
 |
|  |
| 
1. Αναγνωρίζεται από 46 χώρες |

 |
Η **εθνική ομάδα κρίκετ της Ελλάδας** εκπροσωπεί την Ελλάδα σε διεθνείς αγώνες κρίκετ. Η ομάδα συντονίζεται από την Ελληνική Ομοσπονδία Κρίκετ, η οποία έγινε συνδεδεμένο μέλος του Διεθνούς Συμβουλίου Κρίκετ το 1995.

Η Ελλάδα έδωσε τον πρώτο της διεθνή αγώνα στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο Κρίκετερ του 1990 στο Γκέρνσεϊ και έχει συμμετάσχει τακτικά σε ευρωπαϊκά τουρνουά από τότε. Το κρίκετ στη χώρα παίζεται κυρίως στο νησί της Κέρκυρας. Αυτή η ισχυρή παράδοση κρίκετ οφείλεται στην 50ετή βρετανική κυριαρχία των Ιονίων νήσων κατά την απελευθέρωση της Ελλάδας από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Οι προσπάθειες βρίσκονται σε εξέλιξη για την επέκταση του παιχνιδιού εκτός της Κέρκυρας.

Ιστορία
-------

Η ελληνική ομάδα κρίκετ εμφανίστηκε σε κάθε διοργάνωση του Ευρωπαϊκού Τρόφι από το 1999 έως το 2005, φιλοξενώντας και κερδίζοντας το τουρνουά το 1999. Αυτό της επέτρεψε να μετέχει στη 2η Κατηγορία του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος το 2000, φτάνοντας στην έκτη θέση. Για άλλη μια φορά μετείχε στο τουρνουά το 2006, αλλά αυτή τη φορά υπήρξε διαμάχη. Αφού κέρδισε και τα τρία παιχνίδια του πρώτου γύρου, φαίνονταν να είναι το φαβορί για το τουρνουά και την άνοδο στην 1η Κατηγορία. Ωστόσο, αποκαλύφθηκε ότι είχαν αγωνιστεί δύο παίκτες που δεν είχαν το δικαίωμα και οι νίκες τους ακυρώθηκαν. Στη συνέχεια, επέλεξαν να μην ταξιδέψουν στην RAF Lossiemouth για να παίξουν με το Ισραήλ στο όγδοο πλέι-οφ, παρά την πλήρη επίγνωση του γεγονότος ότι θα έχαναν το παιχνίδι στα χαρτιά και θα υποβιβάζονταν.

Το Σεπτέμβριο του 2009 η Ελλάδα συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κρίκετ του 2009 στην Κέρκυρα. Η εθνική ομάδα κέρδισε τη διοργάνωση με πέντε νίκες στα πέντε παιχνίδια.

Στάδιο
------

Τα γήπεδα κρίκετ της ομοσπονδίας είναι τρια και βρίσκονται στη Μαρίνα Γουβιών, στην Εσπιανάδα και στη Μεσογγή της Κέρκυρας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Other matches played by Greece Αρχειοθετήθηκε 2016-03-08 στο Wayback Machine. – CricketArchive. Retrieved 8 October 2015.
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Σεπτεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ελλάδα Εθνικές αθλητικές ομάδες της Ελλάδας |
| --- |
|  |
| 
* Α1
* Αντισφαίριση
	+ Ντέιβις Καπ
	+ Φεντ Καπ
	+ Χόπμαν Καπ
* Άρση βαρών
	+ Α
	+ Γ
* Καλαθοσφαίριση
	+ Α
	+ Γ
* Κόρφμπολ
* Κρίκετ
* Μπέιζμπολ
* Μπολ χόκεϊ
* Πετοσφαίριση
	+ Α
	+ Γ
* Ποδόσφαιρο
	+ Α
	+ Γ
* Ποδόσφαιρο σάλας
* Ποδόσφαιρο άμμου
* Ράγκμπι γιούνιον
	+ A
	+ A7
* Ράγκμπι λιγκ
* Σκουός
* Υδατοσφαίριση
	+ Α
	+ Γ
* Χειροσφαίριση
	+ Α
	+ Γ
* Χόκεϊ επί πάγου
* Παράκτια Χειροσφαίριση
	+ Α
	+ Γ
 |
|  |
| 
* Ολυμπιακοί Αγώνες
* Παραολυμπιακοί Αγώνες
* Μεσογειακοί Αγώνες
 |

 |
Ο **Γ.Σ. Κεραυνός Κρηνίδων** είναι αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Με έτος ίδρυσης το 1945, αποτελεί ένα από τα παλαιότερα ποδοσφαιρικά σωματεία στο νομό Καβάλας. Εδρεύει στις Κρηνίδες και διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες του στο γήπεδο Κρηνίδων, χωρητικότητας 3.000 θεατών. Τα χρώματα της ομάδας είναι το *κόκκινο* και το *άσπρο*. Επίσης διαθέτει τμήματα παιδικό, τζούνιορ, προπαιδικό και προτζούνιορ.

Ιστορία
-------

Ο «Γυμναστικός Σύλλογος Κεραυνός Κρηνίδων» ιδρύθηκε το 1945. Τα περισσότερα χρόνια έχει αγωνιστεί στις τοπικές κατηγορίες της Ε.Π.Σ. Καβάλας και κυρίως στην Α΄ Κατηγορία. Στο παρελθόν αγωνίστηκε στη Δ΄ Εθνική τη διετία 1984-1986 και από την περίοδο 2006–07, όταν και τερμάτισε στην 7η θέση του βαθμολογικού πίνακα με 43 βαθμούς. Την επόμενη περίοδο, τερμάτησε στην 8η θέση συγκεντρώνωντας 46 βαθμούς.

Την περίοδο 2008–09 κατέλαβε την 5η θέση με 57 βαθμούς, ενώ στην ίδια θέση τερμάτησε και την αμέσως επόμενη περίοδο συγκεντρώνωντας 50 βαθμούς. Την περίοδο 2010–11 τερμάτησε στη 15η θέση συγκεντρώνωντας 46 βαθμούς και γνωρίζοντας έτσι τον υποβιβασμό στις τοπικές κατηγορίες.

Η διαχρονική πορεία
-------------------

* 2006–07: Δ΄ Εθνική
* 2007–08: Δ΄ Εθνική
* 2008–09: Δ΄ Εθνική
* 2009–10: Δ΄ Εθνική
* 2010–11: Δ΄ Εθνική

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ιστορία epskavalas.gr
2. ↑  Στη Γ' Εθνική Δόξα Κρανούλας και Επανωμή contra.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Συντεταγμένες: 35°7′29.58582″N 33°56′29.23364″E﻿ / ﻿35.1248849500°N 33.9414537889°E﻿ / 35.1248849500; 33.9414537889

Αυτό το λήμμα αφορά τον δήμο της ΤΔΒΚ.  Για τον δήμο της Κυπριακής Δημοκρατίας, δείτε: Δήμος Αμμοχώστου.  
Ο **Δήμος Γκαζιμαγούσα** είναι παράνομος δήμος της επαρχίας Γκαζιμαγούσα στην μη αναγνωρισμένη Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος του δήμου ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Δήμος Αμμοχώστου. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, ο δήμος δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

Στην Δήμο Γκαζιμαγούσα περιλαμβάνεται η περιοχή της Παλαιάς Αμμοχώστου. Όταν οι Οθωμανοί κατέλαβαν την Κύπρο το 1571 δεν επέτρεπαν σε χριστιανούς να κατοικούν μέσα στην Αμμόχωστο, δηλαδή στην εντός των ενετικών τοίχων πόλη (Παλαιά Αμμόχωστο). Οι χριστιανοί άρχισαν να κατοικούν έξω από την Παλαιά Αμμόχωστο, σε νοτιότερο σημείο, δημιουργώντας ένα προάστιο. Η τουρκική λέξη για το προάστιο είναι *βαρούς,* από την οποία προέκυψε η ονομασία της περιοχής, τα *Βαρώσια* ή *Βαρώσι*. Η περιοχή αυτή αποτέλεσε την νέα Αμμόχωστο, η οποία γνώρισε, έως το 1974, σημαντική τουριστική ανάπτυξη.

Έως το 1974, στην Παλαιά Αμμόχωστο κατοικούσαν οι Τουρκοκύπριοι ενώ στα Βαρώσια οι Ελληνοκύπριοι. Μετά το 1974, οι Τουρκοκύπριοι συνέχισαν να κατοικούν στην Παλαιά Αμμόχωστο και στις γύρω περιοχές, ενώ τα Βαρώσια είναι περίκλειστα από τον τουρκικό στρατό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ». *www.famagusta.org.cy*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2018.

Πηγές
-----

* «Famagusta/Ammochostos». *www.prio-cyprus-displacement.net*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2018.
Ο **Γιαν φαν Καλλ** (Jan van Call, 1655–1703) ήταν καλλιτέχνης που γεννήθηκε, σύμφωνα με τον Ντεκάμπ (Descamps), στο Ναϊμέχεν το 1655. Λέγεται ότι απέκτησε σημαντική ικανότητα στη ζωγραφική χωρίς τη βοήθεια Δασκάλου. Οι πρώτες του προσπάθειες έγιναν με την αντιγραφή των τοπίων των Γιαν Μπρίγκελ του πρεσβύτερου, Πάουλ Μπριλ και Βίλλεμ φαν Νιούλαντ και μελέτησε προσεκτικά τις αρχές της προοπτικής και της αρχιτεκτονικής. Στη συνέχεια, ταξίδεψε μέσω Ελβετίας στην Ιταλία, και, κατά τη διάρκεια μερικών ετών διαμονής στη Ρώμη, δημιούργησε μεγάλη συλλογή σχεδίων από την πιο γραφική θέα στα περίχωρα της πρωτεύουσας. Επέστρεψε μέσω Γερμανίας στην πατρίδα του και εγκαταστάθηκε στη Χάγη, όπου πέθανε το 1703. Τα σχέδιά του χαίρουν μεγαλύτερης εκτίμησης από τους πίνακές του. αγοράζονται σε σημαντικές τιμές στην Ολλανδία, όπου βρίσκονται στις πιο εκλεκτές συλλογές. Πιστεύεται ότι κατά καιρούς εργάστηκε σε συνδυασμό με τονΛούντολφ Μπακχάουζεν. Μια σειρά από απόψεις από τα σχέδιά του, που αντιπροσωπεύουν κυρίως σκηνές στον Ρήνο, έχουν δημοσιευτεί από τον Σενκ (Schenk). Ήταν επίσης επιδέξιος ως χαράκτης, καθώς οι πλάκες του ήταν κυρίως τοπία από δικά του σχέδια.

Δείτε επίσης
------------

* Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής
* Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  *Ολλανδικό Ίδρυμα Ιστορίας της Τέχνης*. rkd.nl/en/explore/artists/14800. Ανακτήθηκε στις 12  Δεκεμβρίου 2018.
2. ↑  rkd.nl/explore/artists/14800. Ανακτήθηκε στις 15  Οκτωβρίου 2016.
3. ↑  *Εθνική Βιβλιοθήκη της Ολλανδίας*. www.kb.nl/themas/atlassen/viervoudig-schouwspel-van-wonderen. Ανακτήθηκε στις 23  Μαρτίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Vermeer and The Delft School, ένας πλήρης κατάλογος έκθεσης από το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, ο οποίος περιέχει υλικό για τον Γιαν φαν Καλλ

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 88564439
* **Europeana**: agent/base/38827
* LCCN: no2017083024
* ISNI: 0000 0001 1683 0736
* SUDOC: 202897206
* BPN: 29692333
* ULAN: 500027535
* NKC: mzk2009511026
* RKD: 14800

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Ζωγραφική
 |

 |
Υπάρχουν δύο τύποι εθνόσημων στο Βέλγιο.

Μεγάλο εθνόσημο
---------------

Μικρό εθνόσημο
Το **εθνόσημο του Βασιλείου του Βελγίου** περιέχει δύο λιοντάρια (Leo Belgicus), τα οποία είναι εθνικά σύμβολα του κράτους. Στο κέντρο υπάρχει ένας θυρεός με ένα παραδοσιακό σύμβολο με λιοντάρια. Το εθνόσημο αποτελείται από έναν μανδύα, που
Συμβολίζει τη μοναρχία, μέσα στο οποίο βρίσκονται τα προαναφερθέντα λιοντάρια και ένα πανό με το εθνικό σύνθημα. Το εθνικό σύνθημα είναι είτε το *L'union fait la force* (γαλλικά) ή *Eendracht maakt macht* (ολλανδικά), που σημαίνει *Η δύναμη βρίσκεται στην ενότητα*. Το κάθε λιοντάρι κρατάει τη σημαία του Βελγίου, ενώ οι αρχικές σημαίες των εννέα επαρχιών του Βελγίου (σήμερα είναι 10) ξεδιπλώνονται πίσω από το βασιλικό ένδυμα. Στην κορυφή του εθνόσημου υπάρχει ένα στέμμα.
Το μεγάλο εθνόσημο υιοθετήθηκε στις 17 Μάη του 1837.

Μικρό εθνόσημο
--------------

Μικρό εθνόσημο
Το μικρό εθνόσημο χρησιμοποιείται από τη βελγική ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Αποτελείται από έναν μαύρο θυρεό που περιέχει ένα κίτρινο λιοντάρι και στο πάνω μέρος ένα στέμμα. Κάτω από το θυρεό βρίσκεται το εθνικό σύνθημα πάνω σε μεταλλικό περιλαίμιο. Δύο σταυρωτά σκήπτρα βρίσκονται πίσω από το θυρεό. Το ένα σκήπτρο έχει στο πάνω μέρος του ένα χέρι, ενώ το άλλο έχει ένα λιοντάρι.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Εθνόσημο του Βελγίου** |

* Σημαίες του Κόσμου:Βέλγιο

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνόσημα των χωρών της Ευρώπης |
| --- |
|  |
| Ανεξάρτητα κράτη | 
* Άγιος Μαρίνος
* Αλβανία
* Ανδόρρα
* Αρμενία
* Αυστρία
* Βατικανό
* Βέλγιο
* Βοσνία και Ερζεγοβίνη
* Βόρεια Μακεδονία
* Βουλγαρία
* Γαλλία
* Γερμανία
* Γεωργία
* Δανία
* Ελβετία
* Ελλάδα
* Εσθονία
* Ηνωμένο Βασίλειο
* Ιρλανδία
* Ισλανδία
* Ισπανία
* Ιταλία
* Κροατία
* Κύπρος
* Λετονία
* Λευκορωσία
* Λιθουανία
* Λίχτενσταϊν
* Λουξεμβούργο
* Μάλτα
* Μαυροβούνιο
* Μολδαβία
* Μονακό
* Νορβηγία
* Ολλανδία
* Ουγγαρία
* Ουκρανία
* Πολωνία
* Πορτογαλία
* Ρουμανία
* Ρωσία
* Σερβία
* Σλοβακία
* Σλοβενία
* Σουηδία
* Τουρκία
* Τσεχία
* Φινλανδία
 |
|  |
| Κτήσεις | 

|  |  |
| --- | --- |
| Ηνωμένο Βασίλειο | 
* Γιβραλτάρ
* Γκέρνσεϊ
* Τζέρσεϊ
* Νήσος Μαν
 |
|  |
| Δανία | 
* Νήσοι Φερόες
* Γροιλανδία
 |
|  |
| Φινλανδία | 
Ώλαντ |
|  |
| Νορβηγία | 
Σβάλμπαρντ |

 |
|  |
| Μη αναγνωρισμένα κράτη | 
* Αμπχαζία
* Κόσοβο
* ΤΔΒΚ
* Ναγκόρνο-Καραμπάχ
* Νότια Οσσετία
* Υπερδνειστερία
 |

 |
Το εθνόσημο της Βραζιλίας.
Το **εθνόσημο της Βραζιλίας** υιοθετήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 1889, τέσσερις μέρες μετά την ανακήρυξη της Δημοκρατίας της Βραζιλίας. Το εθνόσημο καθιερώθηκε στη σημερινή μορφή του στις 28 Μαΐου του 1968, με νόμο. Αποτελείται από το κεντρικό έμβλημα, το οποίο περιβάλλεται από κλαδιά καφέ (στα αριστερά) και καπνού (στα δεξιά), τα οποία είναι βασικά γεωργικά προϊόντα της χώρας. Στον μπλε κύκλο βρίσκεται στο κέντρο ο Σταυρός του Νότου και γύρω από αυτόν βρίσκεται ένα δαχτυλίδι με 27 αστέρια, που συμβολίζουν τις 26 πολιτείες της Βραζιλίας και 1 ομοσπονδιακή επαρχία. Η μπλε κορδέλα περιέχει το επίσημο όνομα της Βραζιλίας (*República Federativa do Brasil* - Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Βραζιλίας) στην πρώτη της σειρά. Στη δεύτερη σειρά βρίσκεται η ημερομηνία ανακήρυξης της δημοκρατίας (15 Νοεμβρίου 1889).

Η εθνική σφαγίδα
Εκτός από το εθνόσημο, η Βραζιλία έχει και δική της εθνική σφραγίδα, η οποία χρησιμοποιείται σε ορισμένα επίσημα έγγραφα. Σε αυτήν απεικονίζονται οι 9 αστερισμοί που απεικονίζονται και στη σημαία της. Επίσης απεικονίζεται το εθνικό σύνθημά της, *Ordem e Progresso*, δηλαδή τάξη και πρόοδος. Τέλος απεικονίζεται το επίσημο όνομά της, *República Federativa do Brasil*, δηλαδή Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Βραζιλίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Εθνόσημο της Βραζιλίας** |

* Το εθνόσημο της Βραζιλίας στο Flagspot

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνόσημα των χωρών της Νότιας Αμερικής |
| --- |
|  |
| Ανεξάρτητα Κράτη | 
* Αργεντινή
* Βενεζουέλα
* Βολιβία
* Βραζιλία
* Γουιάνα
* Ισημερινός
* Κολομβία
* Ουρουγουάη
* Παναμάς
* Παραγουάη
* Περού
* Σουρινάμ
* Χιλή
 |  |
|  |
| Εξαρτημένα εδάφη | 

|  |  |
| --- | --- |
| Γαλλία | 
* Γαλλική Γουιάνα
 |
|  |
| Ολλανδία | 
* Αρούμπα
* Κουρασάο
* Μποναίρ
 |
|  |
| Ηνωμένο Βασίλειο | 
* Νήσοι Φώκλαντ
* Νότιος Γεωργία και Νότιοι Σάντουιτς Νήσοι
 |

 |

 |