recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 34°0′N 21°0′E﻿ / ﻿34.000°N 21.000°E﻿ / 34.000; 21.000Το **συμβάν της ανατολικής Μεσογείου** ήταν μία μεγάλης ισχύος έκρηξη που συνέβη στις 6 Ιουνίου 2002 σε μεγάλο ύψος πάνω από την ανατολική Μεσόγειο θάλασσα σε συντεταγμένες 34ºN 21ºE (κατά προσέγγιση) ανάμεσα στη Λιβύη και την Κρήτη.

Η έκρηξη υπολογίστηκε ότι είχε ισχύ 26 κιλοτόνων - ήταν, δηλαδή, διπλάσια από αυτήν της Χιροσίμα και παρόμοιας ισχύος με αυτήν στο Ναγκασάκι. Αν είχε συμβεί πάνω από κατοικημένη περιοχή οι συνέπειες θα ήταν καταστροφικές.

Οφείλεται σε έναν δυνητικώς επικίνδυνο αστεροειδή (PHA – Potentially Hazardous Asteroid) ο οποίος δεν εντοπίστηκε καθώς πλησίαζε τη Γη. Την έκρηξη κατέγραψαν δορυφόροι και σεισμογραφικά κέντρα.

Ο αστεροειδής είχε διάμετρο 5-10 μέτρων. Όπως και στο συμβάν της Τουνγκούσκα, η έκρηξη οφείλονταν στην τριβή και τις υψηλές θερμοκρασίες κατά την είσοδο του αντικειμένου στην ατμόσφαιρα της Γης. Το αντικείμενο διαλύθηκε πλήρως και δεν διασώθηκαν ίχνη του. Παράλληλα, επειδή δεν έφτασε μέχρι την επιφάνεια της Γης, δεν δημιουργήθηκε κρατήρας ούτε τσουνάμι, όπως αν είχε καταπέσει στη θάλασσα.

Την ίδια εποχή η Ινδία και το Πακιστάν, χώρες που διαθέτουν πυρηνικά όπλα, ήταν σε κατάσταση αυξημένης επιφυλακής λόγω της μεταξύ τους έντασης. Υποστηρίζεται ότι αν η έκρηξη είχε συμβεί στην ευρύτερη περιοχή των δύο χωρών θα μπορούσε να γίνει αφορμή για έναν πόλεμο που ενδεχομένως θα ήταν και πυρηνικός (με πιθανούς απολογισμούς πάνω από 10 εκατομμύρια θύματα) αφού η μία από τις δύο πλευρές θα είχε εκλάβει την έκρηξη σαν επίθεση.

Αυτό δεν είναι απίθανο αφού το διαφιλονικούμενο Κασμίρ βρίσκεται στο ίδιο γεωγραφικό ύψος με τη Μεσόγειο και η έκρηξη, αν είχε συμβεί λίγες ώρες νωρίτερα λόγω της περιστροφής της Γης, θα τοποθετούνταν πάνω από την συγκεκριμένη περιοχή.

Δείτε επίσης
------------

* Συμβάν του Βιτίμ
* Συμβάν του Κάντο
* Συμβάν της Τουνγκούσκα

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Speech by Gen. Simon Worden: "Military Perspectives on the Near-Earth Object (NEO) Threat"». United States Space Command. 15 Ιουλίου 2002. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Οκτωβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2007.
2. ↑  «Cambridge Conference Correspondence». 15 Ιουλίου 2002. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαΐου 2013. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2007.
3. ↑  Whitehouse, David (9 Σεπτεμβρίου 2002). «Near-Earth objects dangerous, general says». BBC. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2007.
Ο **αιγαγρός μαρκόρ** (*Capra falconeri)* είναι είδος άγριας κατσίκας που απαντάται στα όρη της Κ. Ασίας, που ανήκει στο γένος Capra. Διακριτικό του είναι τα στριφτά κέρατα που φέρει στην κορυφή του κεφαλιού του. Είναι εθνικό ζώο του Πακιστάν. Απειλείται με εξαφάνιση.

 Αιγαγρός μαρκόρ

Αναφορές στον πολιτισμό
-----------------------

Το μαρκόρ είναι το εθνικό ζώο του Πακιστάν. Είναι μεταξύ των 72 ειδών που το ΠΤΦ τίμησε με αναμνηστικό κέρμα το 1976. Επίσης, μαριονέτες του μαρχόρ χρησιμοποιούνται στο αφγανικό θέατρο μαριονετών μπουζ-μπαζ. Το μαρχόρ έχει αναφερθεί στην πακιστανική παιδική ταινία Ο Αλλαχιάρ και ο Θρύλος του Μαρχόρ.

Το 2018, ο εθνικός αερομεταφορέας του Πακιστάν, Pakistan International Airlines, προσέθεσε το μαρχόρ στα αεροπλάνα του.

Υποείδη
-------

* Astor or Astore markhor (*Capra falconeri falconeri*)
* Bukharan markhor (*Capra falconeri heptneri*)
* Kabul markhor (*Capra falconeri megaceros*)
* Kashmir markhor (*Capra falconeri cashmiriensis*)
* Suleiman markhor (*Capra falconeri jerdoni*)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πρότυπο:Cite iucn
2. ↑  Taus-Bolstad, Stacy (2003). *Pakistan in Pictures*. Twenty-First Century Books. σελ. 15. ISBN 978-0822546825. Ανακτήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 2012.
3. ↑
Ο **λοφόκηβος (μάνγκαμπυ) της Ουγκάντας** (***Lophocebus ugandae***, κοινώς *mangabey*) είναι είδος από μαϊμούδες του Παλαιού Κόσμου, που ζουν μόνο στην Ουγκάντα και στο Δασικό Καταφύγιο Μινζίρο της Τανζανίας (το οποίο επίσης βρίσκεται δίπλα στα σύνορα με την Ουγκάντα), από όπου και η ονομασία του. Παλαιότερα το είδος αυτό πιστευόταν ότι αποτελεί απλώς έναν πληθυσμό του είδους *Lophocebus albigena* («γκριζομάγουλος λοφόκηβος»). Αλλά το 2007 ο Κόλιν Γκρόουβς το αναβάθμισε στο νέο είδος *Lophocebus ugandae*, καθώς είναι σημαντικά μικρότερο σε μέγεθος, με βραχύτερο κρανίο και μικρότερο πρόσωπο, από ό,τι το *L. albigena*. Ενώ το *L. albigena* κατατάσσεται στα «είδη ελάχιστης ανησυχίας» από τη Διεθνή Ένωση Προστασίας της Φύσεως (2008), ο λοφόκηβος της Ουγκάντας κατατάχθηκε στα «εκτεθειμένα στον κίνδυνο αφανισμού» ή «τρωτά» είδη.

Περιγραφή
---------

Οι λοφόκηβος της Ουγκάντας κατεβαίνει στο έδαφος για να διασχίσει δρόμους, να αναζητήσει τροφή και να κοινωνικοποιηθεί.
Ο λοφόκηβος της Ουγκάντας είναι αρκετά μικρότερος από τον «γκριζομάγουλο λοφόκηβο» (είδος *L. albigena*), με μικρότερο κρανίο, και παρουσιάζει μικρότερο φυλετικό διμορφισμό. Οι λοφόκηβοι της ανατολικής Ουγκάντας έχουν καφεκίτρινο χρώμα, ενώ αυτοί της δυτικής χώρας είναι λίγο πιο σκουρόχρωμοι, με καφέ-γκρίζα απόχρωση. Η χαίτη και το στήθος έχουν χλωμό σοκολατί χρώμα, που έρχεται σε αντίθεση με το χρώμα του υπόλοιπου σώματος περισσότερο από όσο τα αντίστοιχα μέρη στο είδος λοφόκηβος του Τζόνστον (*Lophocebus johnstoni*).

Γεωγραφική κατανομή και ενδιαίτημα
----------------------------------

Οι γνωστότεροι τόποι διαβιώσεως του λοφόκηβου της Ουγκάντας είναι τα δάση στη βόρεια και τη βορειοδυτική όχθη της Λίμνης Βικτόρια, μεταξύ των οποίων και το Δάσος Μαμπίρα, στο οποίο περιγράφηκε ως είδος για πρώτη φορά, τα δάση Μπουτζούκο και Μπουκάσα, και η περιοχή κοντά στο ψαροχώρι Σάνγκο Μπέυ της Λίμνης Βικτόρια. Συναντάται επίσης κοντά στο Κιμπαάλε, στα ανατολικά της Αλβέρτειας Ρηξιγενούς Κοιλάδας. Είναι δενδρόβιο είδος, που ζει τόσο σε πρωτογενή όσο και σε δευτερογενή δάση, περνώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στο υψηλότερο τμήμα των δένδρων. Εκεί τρέφεται με καρπούς και σπόρους, με προτιμώμενους τους καρπούς των δένδρων πύκνανθος της Αγκόλας, αρτόκαρπος ο ευτραφής και της χουρμαδιάς, τους καρπούς και σπόρους των ειδών του *Erythrophleum*, καθώς και τους καρπούς του ελαιοφοίνικα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Groves, Colin (2007). «The Endemic Uganda Mangabey, *Lophocebus ugandae*, and Other Members of the *albigena*-Group (*Lophocebus*)». *Primate Conservation* **22**: 123-128. doi:10.1896/052.022.0112. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2008-07-27.. Ανακτήθηκε στις 2021-12-20.
2. 1 2  Πρότυπο:Cite iucn
Η **σειρά Bedford M** είναι μια σειρά επαγγελματικών οχημάτων, οι πρώτες παραλλαγές της οποίας κατασκευάστηκαν το 1939 από την Bedford. Είναι ένα "μουρωτό" φορτηγό 4 τροχών σχεδιασμένο να μεταφέρει φορτία 2-3 τόνων. Προσφέρονταν δύο μήκη μεταξονίου – 10' 0" ή 11' 11" - και το καθένα ήταν εξοπλισμένο με τον τυπικό 6 κύλινδρο 76 βενζινοκινητήρα ιππών. Ένα κιβώτιο ταχυτήτων 4 ταχυτήτων με συμπλέκτη μονής ξηρής πλάκας παρείχε ισχύ σε έναν πλωτό πίσω άξονα με σπειροειδή λοξότμητη τελική μετάδοση κίνησης. Τα φρένα ήταν υδραυλικού τύπου Lockheed και με υποβοήθηση κενού που λειτουργούσαν και στους τέσσερις τροχούς. Η σειρά M αντικατέστησε την προηγούμενη σειρά W, η οποία ήταν μια αντιγραφή του Αμερικάνικου Chevrolet LQ, και αν και είχε ένα τελείως νέο αμάξωμα για τότε, χρησιμοποιούσε πολλά εσωτερικά εξαρτήματα από το προηγούμενο όχημα.

Διάφορες άλλες εκδόσεις της σειράς M με διαφορετικά μεταξόνιο και συνολικά βάρη επίσης παράχθηκαν ως σειρές K και O, εκτός από την συνηθισμένη M.

Παραλλαγές
----------

Bedford MLZ φορτηγό μεταφοράς του 1947
Bedford M Series φορτηγό του 1952
### Φορτηγό

Προσφέρθηκαν επτά παραλλαγές του πλαισίου της σειράς M. Οι ονομασίες τους ήταν:

MS - κοντό (10'0") μεταξόνιο
* MSZ : μόνο σασί
* MSC : πλαίσιο και καμπίνα
* MSD : φορτηγό
* MST : ανατρεπόμενο φορτηγό

ML - μακρύ (11'11") μεταξόνιο
* MLZ : μόνο σασί
* MLC : πλαίσιο και καμπίνα
* MLD : φορτηγό

### Λεωφορείο

Στα χρόνια μεταξύ της διαγραφής του μικρού λεωφορείου WHB στα μέσα της δεκαετίας του 1930 και της εισαγωγής του Bedford CA, η περιορισμένη ζήτηση λεωφορείων 12-16 θέσεων καλύφθηκε από παραδείγματα της σειράς M, είτε MLC είτε MLZ. Η Plaxton μετέτρεψε μερικά από τα τελευταία σε "χωρίς μούρη" λεωφορεία στη δεκαετία του 1950 χρησιμοποιώντας το ίδιο μειωμένο σώμα Consort όπως τοποθετήθηκε σε παρόμοια λεωφορεία Austin ή Karrier, ενώ ένα MLC που μετατράπηκε σε σχολικό λεωφορείο 12 θέσεων από τη Lee Motors για το Συμβούλιο της κομητείας του Ντόρσετ διατηρείται.

Αναφορές
--------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Bedford M-Series** |

1. ↑

εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* The Bedford Truck Legend Register
Η **Ειρήνη Νταϊφά** είναι η κόρη του Σταύρου Νταϊφά, δημοτική σύμβολος πολιτισμού στον δήμο Πειραιά, CEO του Stavros Daifas Maritime Corporation και η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της Ναυτιλιακής Λέσχης Πειραιά.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Σπούδασε κοινωνιολογία στο Πανεπιστήμιο Deree, ενώ προσάρμοσε στον κύκλο σπουδών της μαθήματα ψυχολογίας αλλά και διοίκησης επιχειρήσεων. Αποφοίτησε από εκεί το 1985.  Υπήρξε πρόεδρος στις Stavros Daifas Marine Enterprises και Silver Lake Shipping Co.. Αυτή τη στιγμή είναι η CEO της νεοσύστατης εταιρείας της με το όνομα "Stavros Daifas Maritime Corporation".

Τα τελευταία 10-15 χρόνια εκτελούσε χρέη ειδικής γραμματέως του διοικητικού συμβουλίου της HELMEPA. Το 2020, με την επανεκλογή του διοικητικού συμβουλίου της HELMEPA, έγινε η γενική γραμματέας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αντιδήμαρχοι – Εντεταλμένοι Δημ. Σύμβουλοι peireus.gov.gr
2. 1 2  Reward today’s heroines! | Judge Daifas Irene expresses her views on GIWA GIWA.
3. ↑  Διοικητικό Συμβούλιο marine-club.gr
4. 1 2 3  Irene S. Daifas D ‘85 First Woman President of Piraeus Marine Club acg.edu.
5. ↑  Διοικητικό συμβούλιο helmepa.gr
|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **Τριγκία**  |

Η **Τριγγία** είναι ορεινό συγκρότημα της νότιας Πίνδου στο δυτικό τμήμα του Νομού Τρικάλων. Το όνομά της το έχει λάβει από την ομώνυμη υψηλότερη κορυφή της (2.204 μέτρα). Συνδέεται με το γειτονικό της συγκρότημα της Νεράιδας μέσω του αυχένα *Γκολέμι* (1.700 μ.) και με το συγκρότημα Δοκίμι μέσω του αυχένα *Ορθή Πέτρα* (Κιάτρα Μπροάστα στα βλάχικα, 1.400 μ.). Άλλες σημαντικές κορυφές του συγκροτήματος είναι το Δίκορφο ή Μπισερτσάου (2.096 μ.), η Μπερετούλα (1.980 μ.), ο Πιτσιλούς (1.917 μ.), η Πλαγιά ή Γκιόναλι (1.913 μ.), και η Τσατσούλη (1.912 μ.), Μύτικας (1.836 μ.), Ξεροβούνι (1.805 μ.), Παπανίκας (1.726 μ.), Κόκκινο Λιθάρι (1.706 μ.), Αμμούτζελος (1.525 μ.).

Η Τριγγία είναι κατάφυτη από μεγάλα δάση ελάτης, ενώ σε χαμηλότερο υψόμετρο κυριαρχούν φυλλοβόλα είδη, όπως η βελανιδιά, ο σφένδαμος και ο ψευτοπλάτανος. Σε υψόμετρο πάνω από τα 1.700 μέτρα υπάρχουν εκτεταμένα αλπικά λειβάδια, όπου γίνεται συστηματική βόσκηση κατά τη θερινή περίοδο. Οι άφθονες πηγές της Τριγγίας τροφοδοτούν μερικούς από τους πρώτους σημαντικούς παραποτάμους του άνω ρου του Αχελώου, του επονομαζόμενου και Ασπροποτάμου. Οι βόρειες και ανατολικές κλιτύες του συγκροτήματος ανήκουν στη λεκάνη απορροής του ποταμού Πηνειού.

Στις πλαγιές της Τριγγίας βρίσκονται τα χωριά Ελάφι (Δήμος Καστανιάς), Κρανιά και Δολιανά (Διευρυμένη Κοινότητα Ασπροποτάμου), Κλεινός, Καλογριανή και Παλαιοχώρι (Δήμος Κλεινοβού). Στη θέση *Ανοιξιάτικα* σε υψόμετρο 1.450 μέτρων, κοντά στο χωριό Κλεινός, υπάρχει ορειβατικό καταφύγιο χωρητικότητας 35 ατόμων. Στην τοποθεσία αυτή οργανώθηκε το 1999 η 59η Πανελλήνια Ορειβατική Συγκέντρωση της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ορειβασίας - Αναρρίχησης. Η περιοχή έχει πλέον καταστεί δημοφιλής ορειβατικός και χιονοδρομικός (ορειβατικό σκι) προορισμός.

Live Camera
-----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Όρος Τριγγία-Κορυφή 2.204 μ. στο .
* Η πεζοπορική διαδρομή: Παλαιοχώρι - Γολέμι - Τριγγία 2.204 μ. στον ιστότοπο

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.wondergreece.gr/v1/en/Regions/Trikala\_Prefecture/Nature/Mountains/3642-South\_Pindos.
2. ↑  «Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, Νομός Τρικάλων» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 24 Ιανουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2012.
3. ↑  *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα*. **58**. Εκδοτικός Οργανισμός Πάπυρος. 1996. σελ. 70.
4. ↑  «Καταφύγια Κατάλογος (Ορειβατικά, Ανάγκης και Κυνηγετικά)».
5. ↑  «59η Πανελλήνια Ορειβατική Συγκέντρωση, Τριγγία 18/7/1999». *library.eooa.gr*. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2023.
Το Αμφιθέατρο της Καπούας
Η **Καπούα** (λατινικά: **Capŭa**, ελληνικά: **Καπύη**) ήταν μια από τις μεγαλύτερες πόλεις στην αρχαιότητα, στην Ιταλία. Βρισκόταν στο μέρος όπου σήμερα βρίσκεται η πόλη Σάντα Μαρία Καπούα Βετέρε, στη Καμπανία, στη νότια Ιταλία. 

Δεν είναι γνωστό πότε ακριβώς ιδρύθηκε. Σύμφωνα με αρχαιολογικά ευρήματα από την περιοχή, οι Ετρούσκοι βρίσκονταν εκεί ήδη από το 10ο–8ο αιώνα π.Χ. Ο Κάτων τοποθετεί την ίδρυση της Καπούας 260 χρόνια πριν την κατάκτησή της από τους Ρωμαίους, δηλαδή τον 7ο αιώνα π.Χ ενώ ο Ρωμαίος ιστορικός Βελλήιος Πατέρκουλος γύρω στο 800 π.Χ. Νεότεροι ιστορικοί εκτιμώντας διαφορετικά τα λεγόμενα του Κάτωνα τοποθετούν την ίδρυση της Καπούας αργότερα, τον 6 αιώνα π.Χ.

Η Καπούα καταστράφηκε τον 9ο αιώνα μ.Χ από τους Σαρακηνούς και οι περισσότεροι κάτοικοί της κατέφυγαν στο γειτονικό Κασιλίνουμ (*Casilinum*), όπου σήμερα βρίσκεται η σύγχρονη πόλη Κάπουα.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Capua (ancient town) στο Wikimedia Commons
Η **Τατιάνα Μαμάκη - Βαρούτη** (*Тетяна Мамакі*, Μάρτιος 1921 - 23 Ιανουαρίου 2007) ήταν Ελληνίδα χορογράφος. Γεννήθηκε στο Κίεβο της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Ουκρανίας τον Μάρτιο του 1921. Σπούδασε χορογραφία στην Αθήνα, στη σχολή μπαλέτου της Μαντάμ Ρεϋμόν, και στη συνέχεια στη Βαρσοβία όπου έλαβε δίπλωμα χορού και εμφανίσθηκε ως χορεύτρια στην Όπερα της πόλης. Από τη Βαρσοβία συνέχισε σπουδές στο Λονδίνο και το Παρίσι. Με την επιστροφή της στην Ελλάδα υπήρξε πρώτη χορεύτρια της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (1939 - 1949) και του Βασιλικού θεάτρου.

To 1949 μετέβη στο Παρίσι με υποτροφία της γαλλικής κυβέρνησης όπου παρακολούθησε ιδιαίτερα μαθήματα στη σχολή Πρεομπραζέσκα. Με την επιστροφή της εργάσθηκε πλέον ως χορογράφος Έχει χορογραφήσει τις περισσότερες τραγωδίες αλλά και θεατρικές παραστάσεις, όπερες και οπερέτες καθώς και κινηματογραφικές ταινίες. Συνεργάσθηκε σε τακτικές εκπομπές της ραδιοφωνίας και τηλεόρασης. Σημαντικότερη χορογραφία της θεωρήθηκε εκείνη της παράστασης «Νόρμα» με τη Μαρία Κάλλας που δόθηκε το 1960 στην Επίδαυρο.

Η Γαλλία την τίμησε με ανώτερο παράσημο τέχνης.

Η Τατιάνα Μαμάκη πέθανε στην Αθήνα στις 23 Ιανουαρίου του 2007 και κηδεύτηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.

Πηγές
-----

* «Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα» τόμ. 13ος, σελ. 313
***Το Motomami*** είναι το τρίτο στούντιο άλμπουμ της Ισπανίδας τραγουδίστριας Rosalía, που κυκλοφόρησε στις 18 Μαρτίου 2022 από την Columbia Records. Η Rosalía συνεργάστηκε με τους παραγωγούς Noah Goldstein, Michael Uzowuru, Dylan Wiggins και Pharrell Williams καθώς και τον επί χρόνια συνάδελφό της el Guincho για να δημιουργήσουν ένα άλμπουμ για τα συναισθήματά της τα τελευταία τρία χρόνια, συμπεριλαμβανομένων προβληματικών εποχών με τη διασημότητα, νοσταλγίας αλλά και απομόνωσης με μια μορφή 'κολλάζ' των μουσικών επιρροών της τραγουδίστριας, ιδιαίτερα όμως την λάτιν μουσική. Χωρισμένο σε δύο μέρη, περιλαμβάνει φωνητικά από τον Καναδό τραγουδιστή The Weeknd και την Δομινικανή Ράπερ Tokischa και παρουσιάζεται ως το «πιο προσωπικό και εξομολογητικό άλμπουμ της Rosalía μέχρι στιγμής». 

Η κυκλοφορία του άλμπουμ προηγήθηκε από την κυκλοφορία τεσσάρων σίνγκλς. Το "Hentai" υπήρξε άλμπουμ προώθησης, το "La Fama" το οποίο γνώρισε σημαντική εμπορική επιτυχία κυκλοφόρησε στις 11 Νοεμβρίου, 2021, ως το κυρίως κομμάτι του άλμπουμ. Το τραγούδι έφτασε στο νούμερο δύο στην Αμερικανική κατάταξη ισπανικών τραγουδιών και έφτασε στην πρώτη δεκάδα στη Γαλλία, το Ελ Σαλβαδόρ, την Ισπανία και τον Παναμά. Το "Saoko "και το "Chicken Teriyaki "κυκλοφόρησαν ως το δεύτερο και τρίτο σινγκλ αντιστοίχως, φτάνοντας και τα δύο στην πρώτη εικοσάδα στην Ισπανία. Η Rosalía ξεκίνησε την παγκόσμια περιοδεία της 'Motomami World Tour' από τον Ιούλιο έως τον Δεκέμβριο του 2022, ταξιδεύοντας σε όλη την Ευρώπη και την Αμερική. Το ντελούξ βερσιόν του άλμπουμ, με τίτλο *Motomami +*, κυκλοφόρησε στις 9 Σεπτεμβρίου με πέντε επιπλέον κομμάτια, συμπεριλαμβανομένου του σινγκλ "Despechá ". 


1. ↑  Taylor, Trey (22 Φεβρουαρίου 2022). «Rosalía on sex, new music, and what comes after pop stardom». *i-D*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Φεβρουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2022.
Ο **Μιγκέλ Ροντρίγκες Ορεχουέλα** (15 Αυγούστου, 1943) είναι Κολομβιανός ναρκέμπορας και πρώην αρχηγός του Καρτέλ του Κάλι. Είναι νεότερος αδελφός του Γιλμπέρτο Ροντρίγκεζ Ορεχουέλα. 

Οι αδελφοί Ροντρίγκες Ορεχουέλα και ο Χοσέ Σαντακρούζ Λοντόνιο δημιούργησαν την δεκαετία του 1970 το Καρτέλ του Κάλι. Την δεκαετία του 1980 ξεκίνησαν να δραστηριοποιούνται στην διακίνηση κοκαΐνης και υπολογίζεται ότι είσηγαγαν το 80% και 90% της κοκαΐνης στις ΗΠΑ και την Ευρώπη αντίστοιχα.

Στις 6 Αυγούστου 1995, η αστυνομία της Κολομβίας τον συνέλλαβε. Στις 11 Μαρτίου 2005 εκδόθηκε στις ΗΠΑ και καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης τριάντα ετών, αφού πρώτα ομολόγησε τις πράξεις του με αντάλλαγμα να μην ασκηθούν νέες διώξεις στα μέλη της οικογένειάς του.

Είναι παντρεμένος με την Μάρτα Λουσία Ετσεβέρυ, η οποία είχε ανακηρυχθεί Μις Κολομβία 1974.

Στην τηλεοπτική σειρά Narcos (2015), ο Μιγκέλ ενσαρκώνεται από τον Φρανσίσκο Ντένις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «"El Señor" (Spanish). Revista Semana». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2022.
2. ↑  Los Jinetes de la Cocaína (Spanish). Chapter 3
3. ↑  Elaine Shannon (1991-07-01). «New Kings of Coke». Times Magazine.
4. ↑  «Colombian drug lords jailed in Panama». *BBC News*. September 27, 2006.. Ανακτήθηκε στις May 12, 2010.
5. ↑  «La maldición de ser Miss en Latinoamérica - S Moda EL PAÍS» (στα es-ES). *S Moda EL PAÍS*. 2014-11-21.. Ανακτήθηκε στις 2017-09-15.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Miguel Rodríguez Orejuela στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 36327322
* LCCN: n2005057092
* ISNI: 0000 0001 1441 8369
* GND: 131589148

 |

 |
Ο **Υπς** (γερμ. *Ybbs*) είναι ποταμός της Κάτω Αυστρίας με μήκος 133,9 χιλιόμετρα, παραπόταμος του Δούναβη. Η λεκάνη απορροής του έχει έκταση 1.291 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Η πηγή του βρίσκεται σε υψόμετρο 1.350 μέτρα πάνω από τη στάθμη της θάλασσας, στην ορεινή διάβαση Τσέλεραϊν (*Zellerrain*), κοντά στην κωμόπολη Μαρίατσελ. Στην αρχή το ποτάμι αποκαλείται Βάισε Όις και πιο κάτω, από το σύνορο μεταξύ Κάτω Αυστρίας και Στυρία μέχρι το Λουντς αμ Ζέε, αποκαλείται Όις. Από εκεί μέχρι το τέλος του ρου του, στο Υπς αν ντερ Ντονάου, ονομάζεται Υπς.

Ο ρους του Υπς είναι πολύ μαιανδρικός, αλλά η γενική του κατεύθυνση είναι προς βορρά. Κατά μήκος του υπάρχουν πολλά εργοστάσια ξυλείας και μετάλλου.

Οι σημαντικότεροι οικισμοί επί του Υπς είναι οι Λουντς αμ Ζέε, Γκέστλινχ αν ντερ Υπς, Χόλενσταϊν αν ντερ Υπς, Όππονιτς, Ίπσιτς, Βάιντχοφεν αν ντερ Υπς, Αμστέτεν και τέλος το Υπς αν ντερ Ντονάου.

Η κοιλάδα του Υπς (αποκαλούμενη στα γερμανικά *Ybbsfeld*, δηλαδή «πεδιάδα του Υπς») έγινε το 788 μ.Χ. τόπος διεξαγωγής μιας μάχης, ανάμεσα στο Βασίλειο των Φράγκων και στους Αβάρους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Flächenverzeichnis der Flussgebiete: Donaugebiet von der Enns bis zur Leitha» (PDF). *Beiträge zur Hydrografie Österreichs Heft 62*. Δεκέμβριος 2014. σελ. 42.
2. ↑  Pohl 2018, σελίδες 378.

Πηγές
-----

* Pohl, Walter (2018). *The Avars: A Steppe Empire in Central Europe, 567-822*. Ithaca & Λονδίνο: Cornell University Press. ISBN 9781501729409.
Τα Γάλγαλα κοντά στο χωριό Γιαφίτ
Τα **Γάλγαλα** (εβραϊκά: גִּלְגָּל *Γκιλγκάλ*), επίσης γνωστά ως **Γαλγαλάτοκαι Δωδεκαλίθων**, είναι μία ή περισσότερες τοποθεσίες στην Εβραϊκή Βίβλο, καθώς δηλαδή και στην Παλαιά Διαθήκη. Τα Γάλγαλα αναφέρονται 39 φορές, ιδιαίτερα στο Βιβλίο του Ιησού του Ναυή, ως το μέρος όπου κατασκήνωσαν οι Ισραηλίτες αφότου διέσχισαν τον ποταμό Ιορδάνη (Ιησούς του Ναυή 4:19 – 5:12). Ο εβραϊκός όρος Γάλγαλα πιθανότατα σημαίνει «κύκλος από λίθους». Το όνομά τους εμφανίζεται στα ελληνικά στον Μηδαβηνό Χάρτη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kotter, Wade R. (1990). "Gilgal (Place)". In David Noel Freedman, ed. *Anchor Yale Bible Dictionary*. Volume 2, p. 1022-1024.
2. ↑  Piccirillo, Michele (September 21, 1995). «A Centenary to be celebrated (Μια εκατονταετηρίδα που θα εορταστεί)» (στα αγγλικά). *Jordan Times*. Franciscan Archaeology Institute.. Ανακτήθηκε στις 18 January 2019.
Η **Τατιάνα Καραπαναγιώτη** (1971) είναι Ελληνίδα πολιτικός, παραγωγός τηλεοπτικών εκπομπών και φωτογράφος.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι κόρη του Λέοντα Καραπαναγιώτη, δημοσιογράφου, και της Ελένης Βαλαωρίτη. Από την πλευρά του πατέρα της έχει καταγωγή από γνωστή οικογένεια της Μυτιλήνης και ειδικότερα του χωριού Μόρια της Λέσβου, που βρίσκεται πολύ κοντά στην πόλη της Μυτιλήνης. Είναι εγγονή του Βύρωνα Καραπαναγιώτη, στενού συνεργάτη του Ελευθέριου Βενιζέλου, που χρημάτισε τότε, βουλευτής Λέσβου και υπουργός των κυβερνήσεων Ελ. Βενιζέλου, ενώ συμμετείχε επίσης και στο κίνημα Νικολάου Πλαστήρα. Από την πλευρά της μητέρας της κατάγεται από την παλιά οικογένεια Βαλαωρίτη και είναι εγγονή του υπουργού Αριστοτέλη Ι. Βαλαωρίτη, δισέγγονη του πολιτικού & τραπεζικού Ιωάννη Βαλαωρίτη καθώς και τρισέγγονη του ποιητή Αριστοτέλη Βαλαωρίτη. Φοίτησε στη Σχολή Μωραΐτη και σπούδασε στο Λονδίνο. Εργάζεται ως παραγωγός ταινιών, τηλεοπτικών εκπομπών (Οι Φάκελοι, 2004 - 2008) και ντοκυμαντέρ και έχει διατελέσει πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου. Σήμερα είναι παραγωγός των τηλεοπτικών εκπομπών "Έρευνα" του Παύλου Τσίμα και "Πρωταγωνιστές" του Σταύρου Θεοδωράκη. Παράλληλα συνεργάζεται με εκδοτικούς οίκους ως φωτογράφος.

Στις βουλευτικές εκλογές του 2009 τοποθετήθηκε στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ, χωρίς να εκλεγεί. Τον Φεβρουάριο του 2012, όμως, κλήθηκε να αντικαταστήσει τη Μάγια Τσόκλη, που είχε παραιτηθεί, με αποτέλεσμα να καταλάβει τη βουλευτική έδρα. Στις 17 Μαΐου 2012 διορίστηκε υπηρεσιακή Υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού στην Κυβέρνηση Πικραμμένου. Διετέλεσε μέλος του εποπτικού συμβουλίου της ΝΕΡΙΤ.

Κατοικεί στην Αθήνα.

Πηγές
-----

1. ↑  a0b0ec36-77bb-4e0a-9254-662364632705. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
2. ↑  www.culture.gov.gr/en/ministry/SitePages/cv.aspx?cID=4. Ανακτήθηκε στις 26  Απριλίου 2020.
3. ↑  Βουλή των Ελλήνων. a0b0ec36-77bb-4e0a-9254-662364632705. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
4. 1 2 3 4 5  Βιογραφικό Καραπαναγιώτη Αρχειοθετήθηκε 2012-02-15 στο Wayback Machine. από την ιστοσελίδα του ΠΑΣΟΚ
5. ↑  Τατιάνα Καραπαναγιώτη, από την ιστοσελίδα Βιβλίονετ
6. ↑  Αντικατάσταση Μάγιας Τσόκλή, από την ιστοσελίδα news247.gr

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 49522871
* **BiblioNet**: **40815**
* LCCN: no2012048872
* ISNI: 0000 0000 0210 4904
* SUDOC: 180364332
* BNF: cb151178871 (data)

 |

 |
Η **Σηλώ**, γνωστή επίσης ως **Σιλώ** ή **Σηλώμ** (εβραϊκά: שִׁילֹה), ήταν αρχαία πόλη στην Σαμάρεια του Ισραήλ. Σύμφωνα με την Εβραϊκή Βίβλο, η Σηλώ ήταν ένα από τα κύρια κέντρα λατρείας των Ισραηλινών κατά την προμοναρχική περίοδο, πριν χτιστεί ο Πρώτος Ναός στην Ιερουσαλήμ. Μετά την κατάκτηση της Χαναάν από τους Ισραηλίτες, η Σκηνή του Μαρτυρίου μεταφέρθηκε στη Σηλώ και παρέμεινε εκεί κατά την περίοδο των Κριτών.

Η Σηλώ έχει αναγνωριστεί ως η τοποθεσία του σημερινού Χιρμπέτ Σεϊλούν, ένα τελλ γνωστό στα σύγχρονα εβραϊκά ως Τελ Σιλό. Βρίσκεται 31 χιλιόμετρα βόρεια της Ιερουσαλήμ, στη Δυτική Όχθη, στα δυτικά του σύγχρονου ισραηλινού οικισμού Σιλό και βόρεια της παλαιστινιακής πόλης Τουρμούς Αγιά. Συγκριτικά με άλλους αρχαιολογικούς χώρους, βρίσκεται νότια της βιβλικής πόλης Λεβωνά και 16 χιλιόμετρα βόρεια της Βαιθήλ. Ο Τζορτζ Φουτ Μουρ έχει προτείνει την ταυτοποίηση των Κλαυθμώνων ως την Σηλώ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Shiloh, Israel's Capital for 400 Years, Being Uncovered," Gil Ronen, July 28, 2010, *Jerusalem Post*.
2. ↑  Gomes, *The Sanctuary of Bethel*, p. 117.
Το **Omegle** ήταν διαδικτυακός ιστότοπος συνομιλίας που επιτρέπει στους χρήστες να συναναστρέφονται με άλλους χωρίς να χρειάζεται να εγγραφούν. Η υπηρεσία αντιστοιχίζει τυχαία τους χρήστες σε chatrooms ένας προς έναν όπου συνομιλούν ανώνυμα χρησιμοποιώντας τα ονόματα "You" και "Stranger". Ο ιστότοπος δημιουργήθηκε από τον 18χρονο Leif K-Brooks από το Brattleboro του Βερμόντ και ξεκίνησε στις 25 Μαρτίου 2009. Σε λιγότερο από έναν χρόνο, το Omegle συγκέντρωνε περίπου 150.000 προβολές ημερησίως, και τον Μάρτιο του 2010 ο ιστότοπος εισήγαγε τη δυνατότητα τηλεδιάσκεψης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Brooks, Leif (30 Μαρτίου 2009). «Welcome to the Omegle blog!». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Απριλίου 2009.
2. ↑  «Omegle chat program can help you find love anonymously». 14 Απριλίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Απριλίου 2009. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2009.
3. ↑  Quenqua, Douglas (2009-04-26). «Tired of Old Web Friends? A New Site Promises Strangers». *The New York Times*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-09-09.. Ανακτήθηκε στις 2017-02-25.
To **Reuters** (ελληνικά: Ρόιτερς) είναι παγκόσμιο ειδησεογραφικό πρακτορείο, το οποίο εδρεύει στο Λονδίνο του Ηνωμένου Βασιλείου, και ανήκει στην εταιρία Τόμσον Ρόιτερς. Μέχρι την απόκτηση του από τη The Thomson Corporation το 2008, το πρακτορείο ειδήσεων Reuters αποτελούσε μέρος μιας ανεξάρτητης εταιρείας, της Reuters Group PLC, η οποία ήταν επίσης πάροχος χρηματοοικονομικών πληροφοριών, με τις ειδήσεις να αποφέρουν λιγότερο από το 10% των εσόδων της εταιρείας. Όλες οι οικονομικές δραστηριότητες στην αγορά δεδομένων από την Thomson Reuters συνδυάζονται τώρα σε μια Ενιαία Αγορά, της οποίας το πρακτορείο ειδήσεων Reuters αποτελεί ένα μέρος.

Λογότυπο
--------

Το λογότυπο του πρακτορείου όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.

* Έως το 2008Έως το 2008
* 2008–σήμερα2008–σήμερα

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Company History». Thomson Reuters. 13 Δεκεμβρίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2014.
2. ↑  «Reuters — About Reuters — Investor Relations». *Market Update & News Provided by Reuters.com*. .

Πηγές
-----

* Δημήτρης Ψυχογιός, Τα έντυπα μέσα επικοινωνίας. Από τον πηλό στο δίκτυο, εκδ. Καστανιώτης, Αθήνα, 2004, σελ.616-618

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Ο **Πάπυρος του Βερολίνου νούμερο 6619**, ή κοινώς γνωστός ως **Πάπυρος του Βερολίνου**, είναι ένας αρχαίος αιγυπτιακός πάπυρος από το Μέσο βασίλειο. Ο πάπυρος βρέθηκε στη αρχαία τοποθεσία ταφής της Σακκάρα στις αρχές του 19ου αιώνα μ.Χ.

Ο πάπυρος είναι μία από τις κυριότερες πηγές που έχουμε για τα αρχαία αιγυπτιακά μαθηματικά και την ιατρική, μεταξύ των οποίων και η πρώτη γνωστή καταγραφή που αφορά στην διαγνωστική εγκυμοσύνης, κατατάσσοντάς τον έτσι στους αιγυπτιακούς ιατρικούς παπύρους.

Ο Πάπυρος του Βερολίνου περιέχει ένα πρόβλημα που διατυπώνεται, "το εμβαδόν ενός τετραγώνου πλευράς 100 είναι ίσο με αυτό δύο μικρότερων τετραγώνων. Η πλευρά του ενός είναι το 1/2 + 1/4 της πλευράς του άλλου". Το ενδιαφέρον είναι ότι το πρόβλημα μπορεί να υποδηλώνει κάποια γνώση του Πυθαγόρειου θεωρήματος, αν και ο πάπυρος έχει μόνο μία λύση σε μία δευτεροβάθμια εξίσωση με ένα άγνωστο. Στη γλώσσα των σύγχρονων μαθηματικών, το σύστημα εξισώσεων *x*2 + *y*2 = 100 και *x* = (3/4)*y* καταλήγουν σε μία εξίσωση με το *y*: ((3/4)*y*)2 + *y*2 = 100, που δίνει τις λύσεις *y* = 8 and *x* = 6.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Lumpkin, Beatrice, *The Mathematical Legacy of Ancient Egypt - A Response to Robert Palter*, 2004. National Science Foundation. p17» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 28 Φεβρουαρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2012.
2. ↑  Corinna Rossi, *Architecture and Mathematics in Ancient Egypt*, Cambridge University Press 2004, p.217
3. ↑  Marshall Clagett (1999). *Ancient Egyptian Science*. **3**.
4. ↑  Williams, Scott, Egyptian Mathematical Papyri, SUNY-Buffalo
5. ↑  Richard J. Gillings, *Mathematics in the Time of the Pharaohs*, Dover, New York, 1982, 161.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Simultaneous equation examples from the Berlin papyrus
* Two algebra problems compared to RMP algebra
* Two suggested solutions
* Αρχειοθετήθηκε 2012-09-24 στο Wayback Machine. The Berlin Papyrus and RMP 69
Ο Πιέρ Γκρενγκουάρ σε παράσταση μωρίας στις αρχές του 16ου αιώνα
***Μωρία*** (γαλλικά: sotie ή sottie) ήταν σύντομο σατιρικό κωμικό θεατρικό έργο πολύ δημοφιλές στη Γαλλία τον 15ο και τον 16ο αιώνα. Ο όρος προέρχεται από τους *Μωρούς* (sots=τρελοί, ανόητοι), που εμφανίζονταν ως κύριοι χαρακτήρες στο έργο.

Χαρακτηριστικά
--------------

Οι διάφορες αδελφότητες Μωρών που εμφανίσθηκαν μετά από το 1300 βάσιζαν το σύστημα σάτιρας τους στην υπόθεση ότι όλη η κοινωνία αποτελείται από τρελούς. Ο σκοπός αυτών των παραστάσεων ήταν να σατιρίσουν τα κακώς κείμενα στα ήθη, τη θρησκεία, την πολιτική κλ, παρουσιάζοντας έναν κόσμο ανεστραμμένο, κυρίως με τους τρελούς ως φορείς σοφίας και γνώσης. Οι Μωροί ήταν ντυμένοι με γκρίζες φορεσιές και φορούσαν κουκούλα με αυτιά γαϊδάρου.

Στα έργα, οι Μωροί πρωταγωνιστές σχολίαζαν και αντάλλασσαν σκέψεις για γεγονότα και άτομα που απασχολούσαν την εποχή τους, έχοντας κατά κάποιο τρόπο το ακαταλόγιστο. Τα μικρότερα έργα, που μερικές φορές αναφέρονται ως παράτες, δεν είχαν πλοκή, αλλά βασίζονταν σε μεμονωμένους διαλόγους. Το είδος έχει την προέλευσή του από τη Γιορτή των Τρελών και από άλλες γιορτές που σχετίζονται με το Καρναβάλι. 

Μαζί με τις Φάρσες αποτελούσαν το κοσμικό μεσαιωνικό θέατρο, απαλλαγμένα από τον θρησκευτικό χαρακτήρα των Μυστηρίων και των Ηθικών αλληγοριών. Η μωρία θεωρείται ξεχωριστό είδος από τη φάρσα ή την ηθική αλληγορία, καθώς είχε αναπτύξει ορισμένα μοναδικά χαρακτηριστικά. Ενώ οι χαρακτήρες στις φάρσες ήταν συγκεκριμένα πρόσωπα με ονόματα, οι χαρακτήρες στις μωρίες ήταν καθαρά αλληγορικοί και είχαν ονόματα όπως Πρώτος τρελός και Δεύτερος τρελός, ή Κάποιος, Προσκυνητής κ.λπ. με έναν αρχηγό, που ονομαζόταν *Μάνα των τρελών* (Mère Sotte). Παραπλήσιοι αλληγορικοί πρωταγωνιστές υπήρχαν επίσης στις και ηθικές αλληγορίες, αλλά σε αντίθεση με αυτό το είδος που είχε ηθικό δίδαγμα, οι μωρίες προορίζονταν καθαρά για την ψυχαγωγία. Τα έργα είχαν επίσης εξαιρετικά πολύπλοκα σχήματα ομοιοκαταληξίας και περίπλοκες δομές στίχων.

Ο πιο γνωστός θεατρικός συγγραφέας μωριών είναι ο Πιέρ Γκρενγκουάρ με το *Έργο του πρίγκιπα των τρελών* (*Jeu du prince des sots*) θεατρικό έργο του 1511. Σ' αυτό το έργο, η *Μάνα των τρελών* αντιπροσωπεύει τον παπισμό και γι' αυτό η σάτιρα έγινε ανεκτή από τον Γάλλο βασιλιά Λουδοβίκο ΙΒ΄. Αργότερα τον 16ο αιώνα, οι μωρίες, έχοντας ξεπεράσει τα επιτρεπτά όρια πολιτικής σάτιρας και αμφισβήτησης, απαγορεύτηκαν.

Ο όρος έχει χρησιμοποιηθεί και για σύγχρονα έργα. Ο συγγραφέας του 20ου αιώνα Αντρέ Ζιντ αναφέρθηκε στο μυθιστόρημά του *Τα υπόγεια του Βατικανού* του 1914 ως μωρία.

Παραπομπές
----------

1. ↑ . «larousse.fr/dictionnaires/francais/sottie».
2. ↑ . «universalis.fr/encyclopedie/sottie-sotie/».
3. ↑ . «cairn.info/revue-poetique-La sottie : une divina commedia».
4. ↑ . «cnrtl.fr/definition/sottie».
5. ↑ . «lepetitlitteraire.fr/analyses-litteraires/andre-gide/les-caves-du-vatican».

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh96008870
* GND: 4181883-0
* BNF: cb14610694s (data)

 |

 |
Οι **2οι Βαλκανικοί Αγώνες καλαθοσφαίρισης** διεξήχθησαν από τις **15-19 Ιουνίου 1960** στη Σόφια, Βουλγαρίας. Μετείχαν πέντε χώρες και νικήτρια αναδείχθηκε η Βουλγαρία για δεύτερη συνεχόμενη φορά. Εκτός συναγωνισμού οι διοργανωτές Βούλγαροι συμμετείχαν και με την Εθνική ομάδα εφήβων, με τα αποτελέσματα της να μην υπολογίζονται στην επίσημη κατάταξη.

Μεταλλιούχοι
------------

| Κατηγορία
 
  | Χρυσό
 
  | Αργυρό
 
  | Χάλκινο |
| --- | --- | --- | --- |
| Ανδρών |  Βουλγαρία |  Γιουγκοσλαβία |  Ρουμανία |

Τα αποτελέσματα
---------------

15.06 Βουλγαρία-Αλβανία 2-0 (α.α)
  

15.06 Γιουγκοσλαβία-Τουρκία 82-51(35-27)
  

15.06 Ρουμανία-Βουλγαρία νέοι 89-58(46-28)
  

16.06 Γιουγκοσλαβία-Βουλγαρία νέοι 85-58(49-33)
  

16.06 Βουλγαρία-Τουρκία 84-51(42-36) 
  

16.06 Ρουμανία-Αλβανία 90-27(47-15)
  
 
17.06 Τουρκία-Αλβανία 60-49(28-23)
  

17.06 Γιουγκοσλαβία-Ρουμανία 74-62(31-34)
  

17.06 Βουλγαρία-Βουλγαρία νέοι 74-62(36-26)
  

18.06 Βουλγαρία-Γιουγκοσλαβία 88-75(42-36)
  

18.06 Ρουμανία-Τουρκία 81-49(36-28)
  

18.06 Βουλγαρία νέοι-Αλβανία 64-49(42-26)
  

19.06 Γιουγκοσλαβία-Αλβανία 89-37(49-21) 
  

19.06 Βουλγαρία-Ρουμανία 81-62(44-28)
  

19.06 Τουρκία-Βουλγαρία νέοι 74-60(31-27)

Η βαθμολογία
------------

| Θέση | Ομάδα | ΑΓ | Ν | Η | ΠΥ | ΠΚ | ΔΙΑΦ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Βουλγαρία Βουλγαρία  | 4 | 4 | 0 | 255 | 188 | +67 |
| 2 | Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας Γιουγκοσλαβία  | 4 | 3 | 1 | 320 | 238 | +82 |
| 3 |  Ρουμανία | 4 | 2 | 2 | 295 | 231 | +64 |
| 4 |  Τουρκία  | 4 | 1 | 3 | 211 | 296 | -85 |
| 5 | Αλβανία Αλβανία  | 4 | 0 | 4 | 113 | 241 | -128 |
|

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τι έγινε στις 20 προηγούμενες βαλκανιάδες - Αθλητική Ηχώ 14/9/1979, σελ.5[*νεκρός σύνδεσμος*]
* 
* 
* Αρχειοθετήθηκε 2019-11-14 στο Wayback Machine.
* 
* 
*

Πηγές
-----

* Durupınar, Mehmet. *Türk Basketbolunun 100 yıllık tarihi, (2009)*. Efes Pazarlama ve Dağıtım Ticaret A.Ş. (ISBN 978-975-00995-1-9)
* Milivoje Karalejić, Saša Jakovljević, Žarko Kandić, Vladimir Stanković, Milan Tasić, Ivica Mihajlović.  *Košarkaška enciklopedija 1946-2000 : muške reprezentacije (2001)* (ISBN 978-86-82989-03-5)
Οι **23οι Βαλκανικοί Αγώνες καλαθοσφαίρισης** διεξήχθησαν από τις **2-6 Δεκεμβρίου 1981** στη Σόφια, Βουλγαρίας. Μετείχαν πέντε χώρες και νικήτρια αναδείχθηκε η Τουρκία για πρώτη φορά στην ιστορία της. Το αργυρό και χάλκινο μετάλλιο κρίθηκαν στην διαφορά πόντων καθώς υπήρξε τριπλή ισοβαθμία μεταξύ Ελλάδας, Ρουμανίας και Γιουγκοσλαβίας. Εκτός συναγωνισμού οι διοργανωτές Βούλγαροι
συμμετείχαν και με δεύτερη ομάδα, με τα αποτελέσματα της να μην υπολογίζονται στην επίσημη κατάταξη. Πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης αναδείχθηκε ο Ερμάν Κουντέρ με 117 πόντους.

Νικητές
-------

| Κατηγορία
 
  | Χρυσό
 
  | Αργυρό
 
  | Χάλκινο |
| --- | --- | --- | --- |
| Ανδρών |  Τουρκία |  Βουλγαρία |  Ελλάδα |

Τα αποτελέσματα
---------------

02/12 Ελλάδα-Γιουγκοσλαβία 90-77(41-45)
  

02/12 Τουρκία-Βουλγαρία 83-69(50-33)
  

02/12 Ρουμανία-Β΄Βουλγαρία 91-83(50-48)
  

03/12 Ελλάδα-Βουλγαρία 63-60(34-29)
  

03/12 Τουρκία-Ρουμανία 87-82(46-38)
  

03/12 Β΄Βουλγαρία-Γιουγκοσλαβία 82-131(30-66)
  

04/12 Ελλάδα-Β΄Βουλγαρία 88-75(49-29)
  

04/12 Τουρκία-Γιουγκοσλαβία 93-81(51-41)
  

04/12 Βουλγαρία-Ρουμανία 106-95(56-42)
  

05/12 Ελλάδα-Τουρκία 80-93(31-42)
  

05/12 Βουλγαρία-Β΄Βουλγαρία 101-81(54-31)
  

05/12 Γιουγκοσλαβία-Ρουμανία 89-98(41-55)
  

06/12 Ελλάδα-Ρουμανία 83-88(42-46)
  

06/12 Τουρκία-Β΄Βουλγαρία 74-85(41-43)
  

06/12 Βουλγαρία-Γιουγκοσλαβία 90-87(46-43)

Η βαθμολογία
------------

| Θέση | Ομάδα | ΑΓ | Ν | Η | ΠΥ | ΠΚ | ΔΙΑΦ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Τουρκία  | 4 | 4 | 0 | 356 | 312 | -33 |
| 2 | Βουλγαρία Βουλγαρία  | 4 | 2 | 2 | 325 | 328 | -23 (+8) |
| 3 | Ελλάδα Ελλάδα | 4 | 2 | 2 | 316 | 318 | -16 (-2) |
| 4 |  Ρουμανία | 4 | 2 | 2 | 363 | 365 | +8 (-6) |
| 5 | Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας Γιουγκοσλαβία  | 4 | 4 | 0 | 334 | 371 | +64 |
|

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Όλοι οι αγώνες της Εθνικής Ελλάδος στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα
* 
* Αρχειοθετήθηκε 2019-11-14 στο Wayback Machine.
* 
* 
* 
*

Πηγές
-----

* Durupınar, Mehmet. *Türk Basketbolunun 100 yıllık tarihi, (2009)*. Efes Pazarlama ve Dağıtım Ticaret A.Ş. (ISBN 978-975-00995-1-9)
* Milivoje Karalejić, Saša Jakovljević, Žarko Kandić, Vladimir Stanković, Milan Tasić, Ivica Mihajlović.  *Košarkaška enciklopedija 1946-2000 : muške reprezentacije (2001)* (ISBN 978-86-82989-03-5)
* 100 χρόνια Μπάσκετ 1891-1991, Περιοδικό Τρίποντο, 1991
Ο **Σταύρος Τσακίρης** (1958 - ) είναι Έλληνας σκηνοθέτης και καθηγητής πανεπιστημίου.

Βιογραφία
---------

Γεννημένος το 1958, ο Σταύρος Τσακίρης ακολούθησε σπουδές θεάτρου στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου.

Μετά το πέρας των σπουδών του, ακολούθησε μακρά σταδιοδρομία ως σκηνοθέτης με συνεργασίες τόσο εντός όσο και εκτός Ελλάδας, με φορείς όπως, μεταξύ άλλων, το Εθνικό Θέατρο, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου, το Εθνικό Θέατρο Ινδιών και το Εθνικό Θέατρο Ισλανδίας, καθώς και συμμετοχές σε φεστιβάλ, όπως, μεταξύ άλλων, το Φεστιβάλ Αθηνών-Επιδαύρου.

Ως καλλιτεχνικός διευθυντής έχει συνεργαστεί, μεταξύ άλλων, με το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Καλαμάτας, το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Κομοτηνής, καθώς και το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Πάτρας.

Παράλληλα, έχει διατελέσει καθηγητής στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Σταύρος Σ. Τσακίρης». *Βιβλιοnet*. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2023.
2. 1 2 3 4  «Τσακίρης, Σταύρος». *Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος*. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2023.
3. ↑  «Ο σκηνοθέτης Σταύρος Τσακίρης είναι ο νέος καλλιτεχνικός διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας». *LiFO*. 27 Δεκεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2023.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Θέατρο
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Οι **3οι Βαλκανικοί Αγώνες καλαθοσφαίρισης** διεξήχθησαν από τις **22-24 Δεκεμβρίου 1961** στα Σκόπια, Γιουγκοσλαβίας. Μετείχαν τέσσερις χώρες και νικήτρια αναδείχθηκε η γηπεδούχος Γιουγκοσλαβία για πρώτη φορά. Πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης αναδείχθηκε ο Ραντιβόι Κόρατς με 62 πόντους

Μεταλλιούχοι
------------

| Κατηγορία
 
  | Χρυσό
 
  | Αργυρό
 
  | Χάλκινο |
| --- | --- | --- | --- |
| Ανδρών |  Γιουγκοσλαβία |  Βουλγαρία |  Ρουμανία |

Τα αποτελέσματα
---------------

22/12 Γιουγκοσλαβία-Τουρκία 70-56(32-12)
  

22/12 Βουλγαρία-Ρουμανία 63-61(57-57,29-26)
  

23/12 Γιουγκοσλαβία-Ρουμανία 84-72(50-28)
  

23/12 Βουλγαρία-Τουρκία 40-39(20-19)
  

24/12 Γιουγκοσλαβία-Βουλγαρία 72-56(30-21)
  

24/12 Ρουμανία-Τουρκία 51-48(26-22)

Η βαθμολογία
------------

| Θέση | Ομάδα | ΑΓ | Ν | Η | ΠΥ | ΠΚ | ΔΙΑΦ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας Γιουγκοσλαβία  | 3 | 3 | 0 | 226 | 184 | +42 |
| 2 | Βουλγαρία Βουλγαρία  | 3 | 2 | 1 | 159 | 172 | -13 |
| 3 |  Ρουμανία | 3 | 1 | 2 | 184 | 195 | -11 |
| 4 |  Τουρκία  | 3 | 0 | 3 | 143 | 161 | -18 |
|

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τι έγινε στις 20 προηγούμενες βαλκανιάδες - Αθλητική Ηχώ 14/9/1979, σελ.5[*νεκρός σύνδεσμος*]
* 
* Αρχειοθετήθηκε 2019-11-14 στο Wayback Machine.
* 
* 
*

Πηγές
-----

* Durupınar, Mehmet. *Türk Basketbolunun 100 yıllık tarihi, (2009)*. Efes Pazarlama ve Dağıtım Ticaret A.Ş. (ISBN 978-975-00995-1-9)
* Milivoje Karalejić, Saša Jakovljević, Žarko Kandić, Vladimir Stanković, Milan Tasić, Ivica Mihajlović.  *Košarkaška enciklopedija 1946-2000 : muške reprezentacije (2001)* (ISBN 978-86-82989-03-5)
Ο **Νικόλαος Παπαθεοδώρου** (10 Φεβρουαρίου 1886 - 28 Δεκεμβρίου 1944) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Λιμενικού Σώματος που διετέλεσε αρχηγός αυτού.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 10 Φεβρουαρίου 1886 και ήταν ξάδερφος του Αθανάσιου Σπανίδη. Ακολούθησε σταδιοδρομία στο Πολεμικό Ναυτικό, από το οποίο, όμως, μετατάχθηκε το 1919, με τον βαθμό του υποφροντιστή, στο Λιμενικό Σώμα. Την περίοδο 1925 - 1927 διετέλεσε λιμενάρχης Πειραιά ενώ το 1940 ήταν παρών στον τορπιλισμό της Έλλης ως επόπτης των μέτρων ασφαλείας του Λ.Σ. στην Τήνο. Κατά την έκρηξη του ελληνοιταλικού πολέμου έφερε τον βαθμό του πλοιάρχου ενώ για ένα μικρό διάστημα (26 Οκτωβρίου - 24 Νοεμβρίου) διετέλεσε Αρχηγός του Λιμενικού Σώματος. Έφτασε μέχρι τον βαθμό του Υποναυάρχου.

Κατά τη διάρκεια των Δεκεμβριανών, στις 28 Δεκεμβρίου 1944 δολοφονήθηκε στον Πειραιά από μέλη του ΚΚΕ.

Πηγές
-----

1. 1 2 3  Ι. Θ. Μαλακάσης, Το Λιμενικό Σώμα κατά τη διάρκεια του Πολέμου Αρχειοθετήθηκε 2017-03-29 στο Wayback Machine. σελ. 132, 143
2. 1 2  *Ιστορία του Λιμενικού Σώματος*, Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Λιμενικού Σώματος, 1999
IFA F9/EMW 309
Το **IFA F9**, γνωστό αργότερα ως **EMW 309**, ήταν ένα συμπαγές αυτοκίνητο σεντάν που κατασκευάστηκε μεταξύ 1950 και Απριλίου 1956, με παραγωγή συνολικά 40.663 μονάδες. Αρχικά κατασκευάστηκε στο εργοστάσιο του Τσβίκαου στην τότε Ανατολική Γερμανία που ανήκε στο παρελθόν στην Auto Union, η παραγωγή μεταφέρθηκε το 1953 στο EMW, το πρώην εργοστάσιο παραγωγής της BMW στο Άιζεναχ, όπου παρήχθη με το όνομα *EMW 309* μέχρι το 1956. Ο σχεδιασμός του αυτοκινήτου προήλθε από το DKW F8, διαθέσιμο από το 1939 έως το 1942, και ακολούθησε στενά τη σχεδίαση του πρωτοτύπου DKW F9. Το F9 διέθετε δίχρονο κινητήρα 910 cc, τρικύλινδρο, απόδοσης 28 έως 30 ίππων, και ήταν εξοπλισμένο με χειροκίνητο κιβώτιο 4 ταχυτήτων. Το αυτοκίνητο ήταν σημαντικά ελαφρύτερο από το αντίστοιχο Auto Union της δυτικής κατασκευής λόγω της χρήσης πλαστικών πάνελ στην κατασκευή του αμαξώματος, ειδικά μετά την παραγωγή του στο Eisenach το 1953.

Τα υποστρώματα του IFA F9 επηρέασαν αργότερα τη σχεδίαση του Wartburg 311. Το αυτοκίνητο αρχικά συναρμολογήθηκε χρησιμοποιώντας τον πιο σύγχρονο τρικύλινδρο κινητήρα από το πρωτότυπο F9 του 1938, μια σημαντική απόκλιση από τον δικύλινδρο κινητήρα που χρησιμοποιήθηκε στη σειριακή παραγωγή του 1942. Τα σωζόμενα μοντέλα του F9 περιορίζονται σε μεγάλο βαθμό σε εκδόσεις σεντάν, αν και κατασκευάστηκαν και εκδόσεις σπορ και καμπριολέ. Η διαμόρφωση του κινητήρα του F9, με το ψυγείο να βρίσκεται πίσω από τον κινητήρα, ήταν ασυνήθιστη αλλά αντικατόπτριζε τη σχεδίαση που βρέθηκε στο DKW F91.

Παραπομπέςές
------------

1. 1 2  «IFA F9». *motorbase.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 29 Φεβρουαρίου 2008.
2. ↑  Gloor, Roger (2007). *Alle Autos der 50er Jahre 1945 - 1960* (1. έκδοση). Stuttgart: Motorbuch Verlag. ISBN 978-3-613-02808-1.
3. ↑  «Modell-Palette». *edwfc.de*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 29 Φεβρουαρίου 2008.
Το πρόγραμμα της παράστασης
Εφημερίδα εποχής
Ως **Ορεστειακά** έμειναν γνωστά τα αιματηρά επεισόδια που ξέσπασαν στην Αθήνα από τις 6 μέχρι τις 9 Νοεμβρίου του 1903, από υποκινούμενος φοιτητές μετά την πρεμιέρα (1 ή 3/11/1903) της τριλογίας Ορέστειας από το Βασιλικό Θέατρο.

Ιστορικό
--------

Αφορμή στάθηκε η πεζή μετάφραση σε συντηρητική δημοτική του Γεωργίου Σωτηριάδη, η οποία προκάλεσε την μήνιν των καθαρολόγων της εποχής, των γλωσσαμυντόρων όπως λέγονταν τότε οι οπαδοί της αττικίζουσας γλώσσας. Κύριος υποκινητής των επεισοδίων αυτών ήταν ο καθηγητής Γλωσσολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Γεώργιος Μιστριώτης, φανατικός υπέρμαχος της αρχαΐζουσας γλώσσας, πού ξεσήκωσε φοιτητές και προσκείμενες εφημερίδες, ώστε να συμμετάσχει και ο αθηναϊκός λαός σε συλλαλητήρια.

Όμως τότε η Κυβέρνηση Δ. Ράλλη δεν απεδέχθη το αίτημα του Γ. Μιστριώτη, που πρέσβευε οι παραστάσεις των αρχαίων δραμάτων να γίνονται στη γλώσσα που γράφτηκαν, και ακολούθησαν συμπλοκές. Το δε βράδυ της 8ης Νοεμβρίου διατάχθηκε ο στρατός να επιβάλει τη τάξη. Κατά τις συμπλοκές που ακολούθησαν, στη διάλυση των διαδηλωτών κάποιοι στρατιώτες -από φόβο προσβολής τους- πυροβόλησαν κατά του πλήθους, με συνέπεια να φονευτούν δύο πολίτες και να τραυματιστούν επτά. Μετά από το γεγονός αυτό οι διαδηλωτές διαλύθηκαν, οι οχλαγωγίες σταμάτησαν και η αναταραχή τερματίσθηκε, ακριβώς λόγω της σθεναρής στάσης της Κυβέρνησης.

Το αξιοπερίεργο φαινόμενο βίαιων ταραχών με αφορμή γλωσσικά θέματα είχε παρουσιαστεί για πρώτη φορά το 1901, επίσης στην Αθήνα, με τα αποκαλούμενα Ευαγγελικά, που αφορούσαν τη μετάφραση του Ευαγγελίου στη δημοτική, γεγονότα που εντάσσονται σε μία ευρύτερη διαμάχη γύρω από το το γλωσσικό ζήτημα και την ιστορία του στην Ελλάδα.

Πηγές
-----

* Ευαγγελικά 1901 - Ορεστειακά 1903, νεωτερικές πιέσεις και κοινωνικές αντιστάσεις, Σχολή Μωραΐτη, ISBN 960-259-115-3
* ΕΛΙΑ:«Θλιβερά επεισόδια» με αφορμή το γλωσσικό: τα «Ευαγγελικά» και τα «Ορεστειακά»
* Ορεστειακά,100 χρόνια μετά, του Γ. Γιατρομανωλάκη, το Βήμα, 2/11/03
* Nεκροί σε πολέμους της γλώσσας, του Μ. Πιμπλή, Τα Νέα, 31/10/03
* Σαν σήμερα: Τα Ορεστειακά
Η **Ολυμπία Δαμάσκου** (Ταταύλα Κωνσταντινούπολης 1878-Αθήνα 1951) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός, το γένος Αλέξη Φωκαέα, σύζυγος του επίσης ηθοποιού Ευάγγελου Δαμάσκου.

Βιογραφία
---------

Πρωτοεμφανίστηκε στη θεατρική σκηνή στη Καβάλα το 1894 με τον θίασο Λαλαούνη. Στην αρχή εμφανίσθηκε ως κωμωδός της πρόζας και αργότερα μεταπήδησε στην οπερέτα όπου και διακρίθηκε ιδιαίτερα από την ωραία της φωνή. Είχε συνεργαστεί με τον Κωνσταντίνο Χρηστομάνο στη Νέα Σκηνή καθώς και στο τότε Βασιλικό Θέατρο.

Η Δαμάσκου πρωταγωνιστούσε στην *Γκόλφω*, την πρώτη γνωστή μεγάλου μήκους βωβή ταινία του ελληνικού κινηματογράφου. 

Το 1929 συμπληρώνοντας 30 χρόνια συνεχούς θεατρικής παρουσίας αποχώρησε του χώρου μαζί με τον σύζυγό της.

Πηγές
-----

* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη" τομ.Η΄, σελ.845, τομ.Β΄ συμπλ. σελ.583.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ολυμπία Δαμάσκου - retroDB». *www.retrodb.gr*. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2022.
*Να μη συγχέεται με τον Χρήστο Σαμαρά*.
Ο **Χρήστος Ξάνθος Σαμάρας** ήταν αγωνιστής και μέλος της ΕΟΚΑ.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στο χωριό Λιοπέτρι, της επαρχίας Αμμοχώστου, στις 12 Φεβρουαρίου 1925 και ήταν παντρεμένος με την Μαρία Σαμάρα και είχε τέσσερα παιδιά τους Παύλο, Μόδεστο, Ελένη και Χριστοφόρα.

Φοίτησε στο δημοτικό σχολείο του χωριού του και ήταν ένας από τους ιδρυτές της  ΟΧΕΝ Λιοπετρίου. Τον Ιανουάριο του 1955 συνδέθηκε με το Γρηγόρη Αυξεντίου και ανέλαβε την ΕΟΚΑ Λιοπετρίου και στρατολογούσε μέλη για την ΕΟΚΑ. Με την έναρξη της ένοπλης δράσης ο Χρήστος Σαμάρας πήρε μέρος στην επίθεση που έγινε στη Δεκέλεια με την ομάδα του  Γρηγόρη Αυξεντίου και επικηρύχθηκε με το ποσό των 5.000 λιρών. Τον Αύγουστο του 1958 ο Ανδρέας Κάρυος μαζί με τους  Φώτη Πίττα,  Ηλία Παπακυριακού και Χρήστο Σαμάρα βρίσκονταν στο Λιοπέτρι μετά από εντολή για να εκπαιδεύσουν τα μέλη της ΕΟΚΑ στην περιοχή.

Θάνατος
-------

Στις 2 Σεπτεμβρίου το χωριό περικυκλώθηκε από Άγγλους στρατιώτες. Οι τέσσερις αγωνιστές προσπάθησαν να διαφύγουν αρχικώς με ένα αυτοκίνητο χωρίς να τα καταφέρουν. Κατέφυγαν έτσι σε παρακείμενο αχυρώνα του Παναγιώτη Καλλή για να προστατευτούν. Μετά από σκληρή μάχη με τους Άγγλους στρατιώτες, οι τέσσερις αγωνιστές σκοτώνονται από τα πυρά των Άγγλων αφού πραγματοποιούν έξοδο από τον φλεγόμενο αχυρώνα. Στο σημείο της μάχης έχουν στηθεί οι ανδριάντες των αγωνιστών της ΕΟΚΑ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνομάρτυρες του Κυπριακού Έπους 1955-59, Εκδόσεις Αδελφότητας Θεολόγων "Ο Σωτήρ", Νικ. Βασιλειάδη