recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Οι **Δημοκράτες για την Ανδόρρα** (καταλανικά: Demòcrates per Andorra‎, DA) είναι το κυβερνών κεντροδεξιό πολιτικό κόμμα στην Ανδόρρα. 

Το κόμμα ιδρύθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2011 ως άμεσος διάδοχος του Μεταρρυθμιστικού Συνασπισμού που ήταν υποψήφιο στις εκλογές του 2009.  Ως αξιωματική αντιπολίτευση στις εκλογές του 2011, οι Δημοκράτες για την Ανδόρρα έλαβαν 20 από τις 28 έδρες του Γενικού Συμβουλίου, τη μεγαλύτερη πλειοψηφία από την ψήφιση του Συντάγματος το 1993.

Το κόμμα δημιουργήθηκε από συγχώνευση του Φιλελεύθερου Κόμματος της Ανδόρρας και του Νέου Κέντρου, με στοιχεία του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, και υποστηρίζονται από τα κόμματα Λωρεντιανή Ένωση και Ανδόρρα για Αλλαγή.

Το κόμμα βρίσκεται υπό την ηγεσία του Αντόνι Μαρτί, ο οποίος υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της Ανδόρρας μεταξύ 2011 και 2019.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Nordsieck, Wolfram (2019). «Andorra». *Parties and Elections in Europe*. Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2020.
2. 1 2 3 4  Lansford, Tom (2013). *Political Handbook of the World 2013*. California: SAGE Publications. σελ. 37. ISBN 978-1-4522-5825-6.
3. ↑  «Toni Martí obté una victòria aclaparadora amb 21 escons». *Diari d'Andorra*. 2011-04-03. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2011-04-06.. Ανακτήθηκε στις 2020-09-06.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
Ο **Γοδεφρείδος ΦιτςΚλάρενς**, αγγλ. Geoffrey FitzClarens (18 Ιουλίου 1859 - 2 Φεβρουαρίου 1902) από τον Οίκο του Αννοβέρου ήταν 3ος κόμης του Μάνστερ (Munster).

Βιογραφία
---------

Ο Γοδεφρείδος-Γεώργιος-Γκόρντον ήταν ο πρωτότοκος (επιζήσας) γιος του Γουλιέλμου ΦιτςΚλάρενς 2ου κόμη του Μάνστερ και της Βιλελμίνας Κέννεντυ-Έρσκιν, κόρης του Τζον Κέννεντυ-Έρσκιν. Ο Γουλιέλμος ήταν εξάδελφος της Βιλελμίνας· οι δύο τους ήταν εγγόνια του Γουλιέλμου Δ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. 

Εισήλθε στον Βρετανικό στρατό ως υπολοχαγός της 2ης ταξιαρχίας Τυφεκιοφόρων και έλαβε μέρος στον Β΄ Αγγλο-Αφγανικό Πόλεμο (1879-80), όπου μετά τη μάχη του Αχμέντ-Κεΰλ εκστράτευσαν στην Κανταχάρ. Επίσης συμμετείχε στον Α΄ Πόλεμο των Μπόερς το 1881. Έγινε λοχαγός το 1888 και αποσύρθηκε 7 έτη μετά. Το 1896 έγινε λοχαγός των Σκώτων και τιμητικά ταγματάρχης. Με το τάγμα αυτό έλαβε μέρος στον Β΄ Πόλεμο των Μπόερς, όπου οι ανδραγαθίες του αναφέρθηκαν στους ανωτέρους του και τιμήθηκε με τη διάκριση του Τάγματος των Διακεκριμένων Υπηρεσιών. Εκεί στη Νότιο Αφρική διαδέχθηκε τον πατέρα του ως 3ος κόμης του Μάνστερ, υποκόμης του ΦιτςΚλάρενς και βαρόνος του Τιούκσμπουρυ. 

Δεν πρόλαβε να επιστρέψει, καθώς εννέα μήνες μετά έπαθε δυστύχημα στο Λέις Μάινς και απεβίωσε σε ηλικία 43 ετών. Ήταν άγαμος και τον διαδέχθηκε ο επόμενος επιζών αδελφός του Ώμπρεϋ.

Αναφορές σε Πηγές
-----------------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p2992.htm#i29918.
2. ↑  (Αγγλικά) *Hansard 1803–2005*.
3. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
4. ↑   "The War - Embarcation of Troops" *The Times* (London). Saturday, 3 March 1900. (36080), σελ. 9.

Πηγές
-----

* "Obituary - Earl of Munster". The Times (36682). London. 4 February 1902. p. 8.

  


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Geoffrey FitzClarence, 3rd Earl of Munster  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **δήμος Βισαλτίας** του προγράμματος Καποδίστριας ήταν δήμος που λειτούργησε την περίοδο 1999-2010. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Το 2010 καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Βισαλτίας, υποβιβαζόμενος σε **δημοτική ενότητα Βισαλτίας**. Βρισκόταν στο δυτικό τμήμα του νομού. Ο δήμος αποτελείτο από 8 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 8.563 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν το Δημητρίτσι.

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς.

 **Δ.δ. Δημητριτσίου**  -- το Δημητρίτσι [ 1.461 ]
 **Δ.δ. Αγίας Παρασκευής**  -- η Αγία Παρασκευή [ 986 ]
 **Δ.δ. Αμπέλων**  -- οι Άμπελοι [ 945 ]
 **Δ.δ. Βέργης**  -- η Βέργη [ 1.279 ]
 **Δ.δ. Λυγαριάς**  -- η Λυγαριά [ 617 ]
 **Δ.δ. Νικοκλείας**  -- η Νικόκλεια [ 1.316 ]
 **Δ.δ. Σησαμίας**  -- η Σησαμία [ 996 ]
 **Δ.δ. Τριανταφυλλιάς**  (Τριανταφυλλιών) -- η Τριανταφυλλιά (τ. οι Τριανταφυλλιές) [ 963 ]
Μέχρι το 2001 μέρος του δήμου ήταν και οι οικισμοί, οι οποίοι καταργήθηκαν:

* Εξοχή και
* Μεσάδα

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.

Δείτε επίσης
------------

* Δήμος Βισαλτίας (η κατάσταση του Δήμου μετά το 2011)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Διοικητικές μεταβολές / ΟΤΑ Δ. Βισαλτίας Ν. Σερρών». Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουλίου 2011. [*νεκρός σύνδεσμος*]

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Σερρών |
| --- |
|  |
| Δήμοι | 
* Σερρών
* Αλιστράτης
* Αμφίπολης
* Αχινού
* Βισαλτίας
* Εμμανουήλ Παππά
* Ηρακλείας
* Μητρουσίου
* Κερκίνης
* Κορμίστας· Λευκώνα
* Νέας Ζίχνης
* Νιγρίτας
* Πετριτσίου
* Πρώτης
* Ροδολίβους
* Σιδηροκάστρου
* Σκοτούσσας
* Σκουτάρεως
* Στρυμωνικού· Στρυμώνα
* Τραγίλου
 |
|  |
| Κοινότητες | 
* Αγκίστρου
* Άνω Βροντούς
* Αχλαδοχωρίου
* Ορεινής
* Προμαχώνος
 |

 |
Συντεταγμένες: 36°24′48″N 28°09′19″E﻿ / ﻿36.4133°N 28.1552°E﻿ / 36.4133; 28.1552

Ο **Δήμος Ιαλυσού** ήταν ένας από τους δέκα δήμους στους οποίους διαιρούνταν διοικητικά η Ρόδος, την περίοδο που ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας. Λειτούργησε την περίοδο 1999-2010 (και για πρώτη φορά το 1990) οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ρόδου. Βρισκόταν στα βορειοδυτικά του νησιού και συνόρευε με τους δήμους Ροδίων, Καλλιθέας και Πεταλούδων. Ο δήμος αποτελούνταν από ένα δημοτικό διαμέρισμα και είχε συνολικό πληθυσμό 10.107 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η Ιαλυσός.

### Διατελέσαντες πρόεδροι της κοινότητας και δήμαρχοι

#### Κοινοτάρχες

Η Κοινότητα είχε την ονομασία Τριάντα συστάθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1948 με έδρα τον οικισμό Τριάντα, με το όνομα να αλλάζει σε Ιαλυσός στις 10 Μαρτίου 1976. Η κοινότητα λειτούργησε ως τις 18 Μαΐου 1990, οπότε αναγνωρίστηκε σε δήμο. Ο δήμος λειτούργησε ως την κατάργησή του το 2010 και την προσάρτησή του στον δήμο Ρόδου.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| **Από** | **Έως** | **Όνομα** (γέννηση-θάνατος) | **Σημειώσεις** |
| 1942 | 2008 | 1942 - 2008 | - |
| 1979 | 1986 | Νικόλαος Τσίκκης | Εξελέγη πρόεδρος με ποσοστό 34% το 1978. Επανεξελέγη το 1982 με ποσοστό 55,8%. |
| 1987 | 31 Δεκεμβρίου 1990 | Νικόλαος Τσίκκης | Τελευταίος πρόεδρος της Κοινότητας ως την κατάργησή της και την αναγνώριση σε δήμο. |

#### Δήμαρχοι

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| **Από** | **Έως** | **Όνομα** (γέννηση-θάνατος) | **Σημειώσεις** |
| 1991 | 1994 | Κωνσταντίνος Παπαεμμανουήλ (1935-2015) | Δάσκαλος. Πρώτος δήμαρχος Ιαλυσού. Εξελέγη το 1990 με ποσοστό 58,5%. |
| 1995 | 1998 | Νικόλαος Τσίκκης | Οικονομολόγος - Επιχειρηματίας |
| 1999 | 2010 | Στέργιος Στάγκας | Τελευταίος δήμαρχος. Επανεξελέγη για τρίτη θητεία το 2006. |

Παραπομπές
----------

1. ↑  ΕΕΤΑΑ, Διοικητικές μεταβολές των ΟΤΑ, ανακτήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2020.
2. 1 2  Αποτελέσματα εκλογών Κοινότητας και Δήμου Ιαλυσού από το 1978 ως το 2006, ΕΕΤΑΑ.
3. ↑  «Έφυγε» ο πρώην δήμαρχος Ιαλυσού, Κ. Παπαεμμανουήλ,rodiaki.gr, 27 Οκτωβρίου 2015, ανακτήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2020.
Ο **Δήμος Θέρμης** του προγράμματος Καποδίστριας ήταν δήμος που λειτούργησε την περίοδο 1999-2010. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση του παλαιότερου δήμου Θέρμης και των γειτονικών του παλαιότερων κοινοτήτων, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Το 2010 καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Θέρμης. Βρίσκόταν στο νότιο τμήμα του νομού. Αποτελούταν από 4 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 16.546 κατοίκους (σύμφωνα με την απογραφή του 2001). Έδρα του δήμου ήταν η Θέρμη.

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (σε αγκύλες ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):

 **Δ.δ. Θέρμης**  -- η Θέρμη [ 11.360 ]
 **Δ.δ. Νέας Ραιδεστού**  -- η Νέα Ραιδεστός [ 1.922 ]
 **Δ.δ. Νέου Ρυσίου**  -- το Νέον Ρύσιον [ 2.341 ]
 **Δ.δ. Ταγαράδων**  -- οι Ταγαράδες [ 923 ]

Αθλητισμός
----------

Στο Δήμο Θέρμης δραστηριοποιούνται 10 αθλητικά σωματεία  τα οποία είναι:

* Α.Π.Ο. Θερμαϊκός Θέρμης
* Μ.Α.Σ. Ατρόμητος Τριαδίου
* Α.Μ.Σ. Αναγέννηση Νέου Ρυσίου
* Αστέρας Νέας Ραιδεστού
* Κ.Α.Σ. Νέα Ραιδεστός
* Θρίαμβος Ταγαράδων
* Παράσχος Μπόρας
* Α.Γ.Ε. Θέρμης «Η Θεσσαλονίκη»
* Α.Ο.Θ. Θερμαίος
* Αμφιτρίτη

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αθλητικές Υποδομές, επίσημη ιστοσελίδα Δήμου Θέρμης

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Υπουργείο εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.
Ο **Γουλιέλμος Β΄ του Ε** (περί το 1058 - 1096) από τον Οίκο της Νορμανδίας-Ε, ήταν κόμης του Ε. Ήταν Άγγλο-Νορμανδός ευγενής, που έγινε βαρόνος του Χέιστινγκς.

Βιογραφία
---------

Σύμφωνα με τις περισσότερες πηγές ο Γουλιέλμος Β΄ ήταν γιος και διάδοχος του Ροβέρτου κόμη του Ε και της συζύγου του Βεατρίκης του Φαλαίζ. Ο Γουλιέλμος του Ε είχε περίπου 77 βίλες στα δυτικά της Αγγλίας και ήταν ένας από τους επαναστάτες απέναντι στον βασιλιά Γουλιέλμο Ρούφο (1088). Αν και έκλεισε ειρήνη με τον βασιλιά, αργότερα συνωμότησε ξανά με τον ανεψιό της συζύγου του Γουλιέλμο του Αντρί, τον Ρογήρο του Λέισι και τον Ρομπέρ ντι Μόουμπρι. Στόχος τους ήταν να δολοφονήσουν τον βασιλιά και να τον αντικαταστήσει ο εξάδελφός του Στέφανος του Ωμάλ.

Οι επαναστάτες δέσμευσαν 4 Νορβηγικά πλοία και αρνήθηκαν να δώσουν στον βασιλιά το εμπόρευμα. Ο βασιλιάς Γουλιέλμος Ρούφος τους έκανε αιφνίδια επίθεση στο Νιούκασλ και κατέλαβε ένα ισχυρό οχυρό των επαναστατών στο Νορθάμπερλαντ· πολιόρκησε τους επαναστάτες στο *"κάστρο του Μπάμπουργκ"* και οικοδόμησε απέναντι ένα ισχυρό οχυρό. Ο Γουλιέλμος Β΄ του Ε κατηγορήθηκε τον Ιανουάριο του 1096 για προδοσία, δικάστηκε με δοκιμή και ηττήθηκε από τον πρώην υψηλό σερίφη του Γιόρκσιρ, κατόπιν τυφλώθηκε και ακρωτηριάστηκε. Απεβίωσε λίγο αργότερα την ίδια χρονιά και τάφηκε στο Χέιστινγκς. Ο γιος του Ερρίκος κληρονόμησε την κομητεία του Ε και έγινε κύριος του Χέιστινγκς.

Οικογένεια
----------

Με την πρώτη του σύζυγο Βεατρίκη, κόρη του Ρογήρου Α΄ βαρόνου του Τίκχιλ απέκτησε :

* Ερρίκος Α΄, βαρόνος του Χέιστινγκς (απεβ. 1140).

Παραπομπές
----------

1. ↑  p65459.htm#i654584. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. ↑  p46659.htm#i466582. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
4. ↑  Sanders 1960, σ. 119
5. ↑  Barlow 2000, σ. 357
6. ↑  Cownie 1998, σ. 213
7. ↑  Barlow 2000, σ. 357
8. ↑  Sanders 1960, σ. 119
9. ↑  Sanders 1960, σ. 147
10. ↑  Sanders 1960, σ. 119

Πηγές
-----

* Barlow, Frank (2000). William Rufus. Yale University Press.
* Cownie, Emma (1998). Religious Patronage in Anglo-Norman England, 1066-1135. Royal Historical Society.
* Sanders, I.J. (1960). English Baronies: A Study of their Origin and Descent 1086-1327. Oxford at the Clarendon Press.


|  |
| --- |
| Γουλιέλμος Β΄ του Ε **Οίκος της Νορμανδίας****Γέννηση:** περί το 1058 **Θάνατος:** 1096 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΡοβέρτος του Ε | **Κόμης του Ε**1093 - 1096 | ΔιάδοχοςΕρρίκος Α΄ |
Μαθητές ορκίζονται στην σημαία των ΗΠΑ.
Η **Δέσμευση πίστης** αποτελεί έκφραση υπακοής στη σημαία των Ηνωμένων Πολιτειών. Ένας τέτοιος όρκος συνετάγη για πρώτη φορά, διαφορετικός από τον σημερινό, από τον George Thatcher Balch, αξιωματικό του Στρατού των Ομόσποδων κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου και αργότερα δάσκαλος πατριωτισμού στα σχολεία της Νέας Υόρκης  Η παρούσα μορφή βασίζεται σε μεγάλο βαθμό από αυτήν του Francis Bellamy το 1892 που εγκρίθηκε από το Κογκρέσο το 1942. Η επίσημη ονομασία υιοθετήθηκε το 1945 και η τελευταία προσθήκη έγινε το 1954.

Ο όρκος
-------

### Πρωτότυπο κείμενο

> Pledge of Allegiance  
> 
> 
> 
>   
> 
> 
> 
> I pledge allegiance to the Flag of the United States of America, and to the Republic for which it stands, one Nation under God, indivisible, with liberty and justice for all.
> 
> 

### Απόδοση στα Ελληνικά

> Δέσμευση πίστης  
> 
> 
> 
>   
> 
> 
> 
> Ορκίζομαι πίστη στη σημαία των Ηνωμένων Πολιτειών, και τη δημοκρατία που είναι, ενός έθνους, υπό του Θεού, αδιαιρέτου, με ελευθερία και δικαιοσύνη για όλους
> 
>

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kirkpatrick, Melanie. «One Nation, Indivisible». *The Wall Street Journal*. ISSN 0099-9660.. Ανακτήθηκε στις 2019-12-28.
2. ↑  «Society & Community. Faith in America: The Legal Dilemma». *Now with Bill Moyers*. Public Broadcasting Service. 29 Ιουνίου 2002.
Συντεταγμένες: 45°45′11″N 21°12′57″E﻿ / ﻿45.75306°N 21.21583°E﻿ / 45.75306; 21.21583

Το **Εγιαλέτι ή Πασαλίκι της Τεμεσβάρ** (τουρκικά: *Eyâlet-i Temeşvar*) ήταν διοικητική διαίρεση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, διοικητικό κέντρο του ήταν η πόλη "Τεμεσβάρ", σημερινή πόλη της Ρουμανίας Τιμισοάρα, όπου οφείλει και το όνομα του.

Ιστορία
-------

Το εγιαλέτι δημιουργήθηκε το 1552 όταν η περιοχή κατακτήθηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, περιελάμβανε εδάφη της σημερινής Σερβίας, Ρουμανίας, και Ουγγαρίας. Στην περιοχή εισέβαλε και την κατέκτησε στο όνομα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ο εξισλαμισμένος Σέρβος Μεχμέτ Πασάς Σοκόλοβιτς, και έπειτα προχώρησε και στην κατάκτηση του Βανάτου.

Το εγιαλέτι υπήρξε μέχρι το 1716 όταν οι Τούρκοι εκδιώχθηκαν και η περιοχή και πέρασε υπό την κυριαρχία των Αψβούργων μέχρι το 1718. Η Αυστροουγγαρία στην περιοχή δημιούργησε μια νέα επαρχία που ονομαζόταν Βανάτο Ταμίσκι.

Διοικητικές διαιρέσεις
----------------------

Το 1552 αναφέρονται τα εξής σαντζάκια :
* Σαντζάκι της Τεμεσβάρ
* Σαντζάκι της Λίποβα
* Σαντζάκι της Σανάντ
* Σαντζάκι του Γκιούλα
* Σαντζάκι του Μοράβα
* Σαντζάκι της Γιάνοβα
* Σαντζάκι του Μπεκερέκ
* Σαντζάκι του Λουγκόσι
* Σαντζάκι της Καρασέμπες
* Σαντζάκι του Βελίκι Βαραντίν
* Σαντζάκι της Κάσας

Το 1660 αποσπάστηκαν τα Σαντζάκια του Βελίκι Βαραντίν, Λουγκόσι, Κάσας, Μπεσλέκ και Γιάνοβας στο νέο Βιλαέτι του Βαραντίν.
Το 1699 αποτελείται από τα εξής Σαντζάκια:

* Σαντζάκι της Τεμεσβάρ
* Σαντζάκι της Λίποβα
* Σαντζάκι της Σανάντ
* Σαντζάκι του Γκιούλα
* Σαντζάκι του Πάντσεβο
* Σαντζάκι της Γιάνοβα
* Σαντζάκι του Μπεκερέκ
* Σαντζάκι του Λουγκόσι

Αναφορές
--------

* Др Душан Ј. Поповић, *Срби у Војводини, књига 1*, Нови Сад, 1990.
* Милан Тутуров, *Банатска рапсодија*, Нови Сад, 2001.
Ο **Γοδεφρείδος Δ΄**, γαλλ.: Geoffrei IV comte de Perche (απεβ. 5 Απριλίου 1202) ήταν κόμης του Περς από το 1191 μέχρι το τέλος του.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Ροτρού Δ΄ κόμη του Περς και της Ματθίλδης των Μπλουά, κόρης του Θεοβάλδου Β΄ κόμη της Καμπανίας. 

Συνόδευσε τον πατέρα του στην Γ΄ Σταυροφορία και συμμετείχε στην Πολιορκία της Άκρας , όπου σκοτώθηκε ο πατέρας του.  Επιστρέφοντας από τους Αγίους Τόπους πώλησε και άλλη γη στις μονές, για να αναπληρώσει τα οικονομικά του που είχαν εξαντληθεί από τη συμμετοχή του στη Σταυροφορία. Στη συνέχεια πολέμησε τον Ριχάρδο Α΄ της Αγγλίας κάτω από τη σημαία του Φιλίππου Β΄ της Γαλλίας και το 1194 κατάφερε να ανακτήσει την κώμη τού Μπονμουλέν, που είχε δώσει ο πατέρας του στον Ερρίκο Β΄.

Όταν ο Ριχάρδος Α΄ ο *Λεοντόκαρδος* έστειλε έναν στρατό για να ανακτήσει τον έλεγχο της Νορμανδίας, ο Γοδεφρείδος Γ΄, ως Γάλλος διοικητής του στρατού, βοήθησε να νικηθεί ο Ριχάρδος Α΄. Ο Ιωάννης ο *Ακτήμων*, αδελφός και διάδοχος του Ριχάρδου Α΄, αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τη διεκδίκηση της Αγγλίας για τη Νορμανδία το 1204.

Το 1202 ο Γοδεφείδος Γ΄ και ο αδελφός του Στέφανος αποφάσισαν να συμμετάσχουν στη Δ΄ Σταυροφορία, αλλά ο πρώτος απεβίωσε στο Σουασόν κατά τη διάρκεια της Τεσσαρακοστής, πριν μπορέσει να ξεκινήσει. Στον καθεδρικό ναό του Σαρτρ έγινε μία λειτουργία για την ψυχή του στις 5 Απριλίου· πιθανώς να είναι η ημερομηνία του τέλους του. 

Τον Γοδεφρείδο Γ΄ διαδέχτηκε, μετά το τέλος του, ο γιος του Θωμάς ως κόμης του Περς.

Οικογένεια
----------

Η πρώτη σύζυγος του Γοδεφρείδου Γ΄ είναι η Ματθίλδη, για την οποία τίποτε δεν είναι γνωστό. 

Η δεύτερη σύζυγός του ήταν η Mατθίλδη των Γουέλφων, κόρη του Ερρίκου του *Λέοντα*, Γ΄ δούκα της Σαξονίας και ΙB΄ δούκα της Βαυαρίας,. Παντρεύτηκαν το 1189 στη Ρουέν και ο βασιλιάς Ριχάρδος Α΄ ο Λεοντόκαρδος, θείος της νύφης (η Ματθίλδη των Γουέλφων ήταν κόρη του Ερρίκου Β΄ της Αγγλίας και αδελφή του Ριχάρδου Α΄), τους παραχώρησε γη στις επαρχίες Σάφολκ, Έσσεξ και Κεντ, που ανήκαν προηγουμένως στον Ερρίκο του Έσσεξ. Ο Γοδεφρείδος Γ΄ και η δεύτερη σύζυγός του Mατθίλδη είχαν παιδιά:

* Γοδεφρείδος .
* Θωμάς, κόμης του Περς .

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  p794.htm#i7936.
2. ↑  p794.htm#i7936. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. 1 2 3  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 3  Οκτωβρίου 2016.
5. ↑  Thompson 2013, σελ. 110.
6. ↑  Thompson 2013, σελ. 115.
7. ↑  Thompson 2013, σελ. 113.
8. ↑  Longnon 1978, σελ. 104.
9. ↑  Baldwin 2002, σελ. 46.
10. 1 2  Thompson 2013, σελ. 6.
Ο **Γοδεφρείδος Δ΄**, γαλλ.: Geoffroi IV compte de Châteaudun (απεβ. 1176) από τον Οίκο του Σατωντάν και του Περς ήταν υποκόμης του Σατωντάν.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Ούγου Ε΄ υποκόμη του Σατωντάν και της Mαργαρίτας του Σαιν-Καλαί, κόρης του Συλβέστρου του Σαιν-Καλαί

Δεν είναι σαφές ότι ο Γοδεφρείδος Δ΄ ήταν κάποτε υποκόμης του Σατωντάν, αλλά ορισμένες ιστορίες τον περιγράφουν ως τέτοιον. Οι μόνες καταγραφές σε αυτόν είναι διάφορα καταστατικά, που επιβεβαιώνουν δωρεές σε εκκλησίες της περιοχής. Μία ενδιαφέρουσα αναφορά είναι η συγκατάθεσή του να απελευθερώσει τους άνδρες της εκκλησίας της Νοτρ-Νταμ-ντε-Μοντουμπλώ, κατά την οποία, σύμφωνα με τον Μπωβαί ντε Σαιν-Πωλ, απελευθέρωσε τους υπηρέτες της ενορίας από τη δουλεία τους.

Δεν είναι γνωστό αν ο Γοδεφρείδος Δ΄ νυμφεύτηκε ή είχε απογόνους.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Beauvais de Saint-Paul (1837). *Essai historique et statistique sur le canton et la ville de Mondoubleau*.
* Settipani, Christian (2000). *Les vicomtes de Châteaudun et leurs alliés, dans Onomastique et Parenté dans l'Occident médiéval*. Oxford, Linacre: Unit for Prosopographical Research.
* *Les Vicomtes de Châteaudun*. Europäische Stammtafeln (European Family Trees) (στα Γερμανικά). **III**.
* Cawley, Charles, *CENTRAL FRANCE*, Foundation for Medieval Genealogy,
Στη φυσική και την οπτική, οι **γραμμές Φραουνχόφερ** είναι ένα σύνολο φασματικών γραμμών που πήραν το όνομά τους από τον γερμανό φυσικό Γιόζεφ φον Φράουνχοφερ (*Joseph vοn Fraunhofer*, 1787-1826). Οι γραμμές παρατηρήθηκαν αρχικά ως σκοτεινά χαρακτηριστικά σημάδια (γραμμές απορρόφησης) στο οπτικό φάσμα του ήλιου. Ο άγγλος φαρμακοποιός Ουίλιαμ Χάιντ Ουόλαστον ήταν το 1802 ο πρώτος που παρατήρησε την εμφάνιση διάφορων σκοτεινών χαρακτηριστικών γραμμών στο ηλιακό φάσμα. Το 1814, Φραουνχόφερ ανακάλυψε και αυτός ανεξάρτητα τις γραμμές και άρχισε τη συστηματική μελέτη και προσεκτική μέτρηση του μήκους κύματος αυτών των χαρακτηριστικών γραμμών. Τελικά, κατέγραψε πάνω από 570 γραμμές, και υπέδειξε τα κύρια χαρακτηριστικά τους γνωρίσματα με τα γράμματα Α μέχρι Κ, και τις πιο αδύνατες γραμμές με άλλα γράμματα.

Όταν αργότερα ανακαλύφθηκε από τον Κίρχοφ και τον Μπούνσεν ότι κάθε χημικό στοιχείο συνδεόταν με ένα συγκεκριμένο σύνολο φασματικών γραμμών, προέκυψε το συμπέρασμα ότι οι σκοτεινές γραμμές στο ηλιακό φάσμα προκλήθηκαν από την απορρόφηση από εκείνα τα στοιχεία στα ανώτερα στρώματα του ήλιου. Έτσι, έγινε δυνατός ο καθορισμός της χημικής σύστασης της αντίστοιχης περιοχής του ήλιου. Μερικές από τις χαρακτηριστικές γραμμές προκαλούνται επίσης από την απορρόφηση στα μόρια της γήινης ατμόσφαιρας.

Γραμμές Φράουνχοφερ
Η **Εθνική Βιβλιοθήκη για την Εκπαίδευση** (αγγλικά: National Library of Education (United States)) είναι εθνική βιβλιοθήκη των Ηνωμένων Πολιτειών που λειτουργεί ως βασικό αποθετήριο γνώσεων για την εκπαίδευση. 

Η βιβλιοθήκη ιδρύθηκε το 1995 αλλά η αρχική της συλλογή χρονολογείται από το 1872.

Συλλογές
--------

Η βιβλιοθήκη παρέχει συλλογές και υπηρεσίες πληροφόρησης στο κοινό, καθώς και στην εκπαιδευτική κοινότητα και σε άλλες κυβερνητικές υπηρεσίες σχετικά με τρέχοντα και ιστορικά εκπαιδευτικά προγράμματα, δραστηριότητες και εκδόσεις του Υπουργείου Παιδείας των ΗΠΑ. 

Η σημερινή συλλογή της βιβλιοθήκης, σε έντυπη και ηλεκτρονική μορφή, επικεντρώνεται στην εκπαίδευση και περιλαμβάνει θέματα όπως η οικονομία, το δίκαιο, η ψυχολογία και η κοινωνιολογία, όπως αυτά συνδέονται με την εκπαίδευση.

Η βιβλιοθήκη διατηρεί μια ιστορική συλλογή περίπου 16.000 κυβερνητικών εκθέσεων για την εκπαίδευση που χρονολογούνται από το 1870, περιοδικά και μονογραφίες για την εκπαίδευση και περίπου 16.000 εγχειρίδια για διάφορα θέματα.

Τοποθεσία
---------

Η βιβλιοθήκη βρίσκεται στο κτίριο του Υπουργείου Παιδείας Lyndon Baines Johnson, το οποίο λειτουργεί ως έδρα του Υπουργείου Παιδείας, στη Ουασινγκτον.

Βιβλιογραφία
------------

* *Access for all: a new national library for tomorrow's learners: the report of the National Library of Education, Advisory Task Force*, Washington, D.C.: U.S. Dept. of Education, 1997,   (fulltext)

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών
* Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη
* Europeana
* Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Εθνική Βιβλιοθήκη Ηνωμένων Πολιτειών για την Εκπαίδευση** |

* Επίσημη ιστοσελίδα

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Pressler nominates librarians to task force». *Argus Leader* (Sioux Falls, South Dakota): σελ. 2D. March 2, 1995.. Ανακτήθηκε στις April 28, 2019.
2. ↑  «Books and More». *The Atlanta Journal-Constitution*: σελ. B3. April 25, 1995.. Ανακτήθηκε στις April 28, 2019.
3. ↑  «National Library of Education». *National Library of Education*. Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2018.
4. ↑  «LBJ Building Architecture Gallery». *gsa.gov*. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2019.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 168833561
* LCCN: no96017071
* GND: 5311643-4
* NKC: kn20080210031

 |

 |
Ο **Γοδεφρείδος**, ιταλ. Godefroy (μετά το 1055 - μετά το 1096 και πριν το 1120) από τον Οίκο των Ωτβίλ, (ιταλ. d' Altavilla), ήταν κόμης της Ραγκούζα.

Ο θυρεός των Ωτβίλ.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος (νόθος;) γιος τού Ρογήρου Α΄ κόμη της Σικελίας και μίας ερωμένης του ή της 1ης συζύγου του Ζούντιθ των Εβρέ ή της 2ης Ερεμβούργας τού Μορταίν.

Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο νόθος Ιορδάνης (απεβ. 1092) και μικρότεροί του οι εξής: από τη 2η σύζυγο τού πατέρα του Ερεμβούργα, ο Μωζέ κόμης της Τρόινα (απεβ. μετά το 1098)· από την 2η σύζυγο, ο Σίμων κόμης της Σικελίας (1101-05) και ο Ρογήρος Β΄ κόμης (1105-30) μετά βασιλιάς (1130-54) της Σικελίας.

Ο Γοδεφρείδος ασθένησε από λέπρα (morbus elephantinus) ή κάποια όμοια νόσο και έτσι αποκλείστηκε από τη διαδοχή. Παρ' όλα αυτά ο πατέρας του, που τον αγαπούσε, τού παραχώρησε την κομητεία της Ραγκούζα. Ο Γοδεφρείδος αποσύρθηκε σε μονή και έζησε εκεί την υπόλοιπη ζωή του. Απεβίωσε το διάστημα 1096-1120.

Οικογένεια
----------

Μνηστεύθηκε μία από τον Οίκο των Αλεράμιτσι-ντελ Βάστο, κόρη τού Βονιφατίου μαργράβου της Δυτικής Λιγουρίας, αλλά δεν νυμφεύτηκε ποτέ.

Πηγές
-----

* Houben, Hubert (translated by Graham A. Loud and Diane Milburn). Roger II of Sicily: Ruler between East and West. Cambridge University Press, 2002.
* Curtis, Edmund. Roger of Sicily and the Normans in Lower Italy 1016-1154. G.P. Putnam's Sons: London, 1912.
Ο **Γκίλμπερτ Άρθουρ α Μπέκετ** (αγγλικά: Gilbert Arthur à Beckett‎, Χάμερσμιθ, 1837 - 15 Οκτωβρίου 1891) ήταν Άγγλος συγγραφέας.

Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του δημόσιου υπαλλήλου και κωμικογράφου Γκίλμπερτ Άμποτ α Μπέκετ και της συνθέτριας Μαίρη Ανν α Μπέκετ. Ένας από τους αδελφούς του ήταν ο Άρθουρ Ουίλιαμ α Μπέκετ. Αποφοιτώντας από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης το 1860, εντάχθηκε στο δικαστήριο του Λονδίνου, Λίνκολνς Ιν, αλλά η προσοχή του στράφηκε στο θέατρο, ανεβάζοντας το *Diamonds and Hearts* (*Διαμάντια και Καρδιές*) στο Θέατρο Χέιμαρκετ το 1867. Το έργο αυτό ακολουθήθηκε από διάφορες ελαφρές κωμωδίες.

Τα έργα του Μπέκετ περιλαμβάνουν έργα σάτιρας και παντομίμας, το λιμπρέτο του *Savonarola* (*Σαβοναρόλα*, Αμβούργο, 1884) και του *The Canterbury Pilgrims* (*Οι προσκυνητές του Κάντερμπερι*, Druy Lane, 1884) σε μουσική γραμμένη από τον Τσαρλς Βίλιερς Στάνφορντ. Το *The Happy Land* (*Η ευτυχισμένη χώρα*, Royal Court Theatre, 1873), μια τολμηρή πολιτική και σαρκαστική σάτιρα του έργου *The Wicked World* (*Ο κακός κόσμος*) του μακρινού ξαδέλφου του Γουίλιαμ Σενκ Γκίλμπερτ, γράφτηκε από κοινού με τον Γκίλμπερτ (ο οποίος εργαζόταν με το ψευδώνυμο F. L. Tomline). Με τον συνθέτη Άλφρεντ Σέλλιερ, ο Μπέκετ έγραψε την οπερέτα Two Foster Brothers (St George's Hall, 1877).

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν επικεφαλής του περιοδικού *Punch* (*Γροθιά*), και ήταν ο εμπνευστής μιας από τις πιο επιτυχημένες πρωτοβουλίες για τα κόμικ του περιοδικού.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) *SNAC*. w6c25nmr. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  *Faceted Application of Subject Terminology*. 136959. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  *International Music Score Library Project*. Category:Beckett,\_Gilbert\_Arthur\_à. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. 1 2 3  «À Beckett, Gilbert Arthur (1837–1891), playwright and satirist». *Oxford Dictionary of National Biography* (στα Αγγλικά). doi:10.1093/ref:odnb/27. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2022.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 33370287
* LCCN: n83060560
* ISNI: 0000 0000 2666 4439
* GND: 1056134283

 |

 |
Η **Πανηπειρωτική Διάσκεψη του Δέλβινου** υπήρξε σειρά συσκέψεων των εκπροσώπων της Βορείου Ηπείρου που επικύρωσε την αυτονομία της περιοχής. Πραγματοποιήθηκε στην πόλη Δέλβινο της Βορείου Ηπείρου (σημερινή νοτία Αλβανία) την περίοδο Ιουνίου-Ιουλίου 1914 και επικύρωσε τους όρους του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας Το συγκεκριμένο Πρωτόκολλο αναγνώριζε τον ελληνικό χαρακτήρα της Βορείου Ηπείρου και σειρά δικαιωμάτων στον τοπικό ελληνικό πληθυσμό, εντός των συνόρων του νεοσύστατου αλβανικού κράτους.

Στη διάσκεψη συμμετείχαν εκπρόσωποι από όλοι τη Βόρεια Ήπειρο και ξεκίνησε την 23 Ιουνίου, με πέρας την 26 Ιουλίου 1914. Αρχικά είχαν διατυπωθεί από διάφορους βορειοηπειρώτες αντιπρόσωπους ισχυρές ενστάσεις για τη βιωσιμότητα του Πρωτοκόλλου. Κυβερνητικοί κύκλοι από την Ελλάδα και ιδιαίτερα ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος, επέμειναν στην επικύρωση ως μοναδική λύση για την ασφάλεια και την ειρήνη στην περιοχή, ενώ από την άλλη πλευρά οι εκπρόσωποι της Χειμάρρας, παράκτιας περιοχής της Βορείου Ηπείρου, επέμειναν στην ένωση με την Ελλάδα ως μόνη ουσιαστική λύση για την περιοχή. Τελικά πραγματοποιήθηκε η επικύρωση των όρων του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας, που είχε υπογραφεί τον προηγούμενο Μάιο μεταξύ της βορειοηπειρωτικής και της αλβανικής κυβέρνησης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Κόντης, Βασίλειος (1976). *Greece and Albania: 1908-1914*. Θεσσαλονίκη: Institute for Balkan Studies, New York University. σελίδες 131–132.

Πηγές
-----

* Ο Βορειοηπειρωτικός Αγώνας. Γενικό Επιτελείο Στρατού, Διεύθυνση Ιστορία Στρατού, (1997).
Συντεταγμένες: 35°14′N 24°38′E﻿ / ﻿35.233°N 24.633°E﻿ / 35.233; 24.633

Ο **Δήμος Σιβρίτου** ή **Συβρίτου** ήταν δήμος του νομού Ρεθύμνου που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Αμαρίου. Βρισκόταν στον νομό Ρεθύμνου, σε απόσταση 33 χιλιομέτρων από το Ρέθυμνο στο κέντρο του νομού, και είχε πληθυσμό 3.158 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η Αγία Φωτεινή. Το όνομα του δήμου αναφέρεται στην αρχαία μινωική πόλη Σίβριτος που βρισκόταν στην περιοχή.

Οικισμοί
--------

Οι οικισμοί και ο αντίστοιχος πληθυσμός τους που απαρτίζουν τον δήμο είναι οι παρακάτω:

 **Δ.δ. Αποστόλων**  [ 289 ]
* η Αγία Φωτεινή [ 89 ]
* οι Απόστολοι [ 171 ]
* η Γέννα [ 29 ]

 **Δ.δ. Αμαρίου**  [ 288 ]
* το Αμάριον [ 222 ]
* ο Οψιγιάς [ 66 ]

 **Δ.δ. Άνω Μέρους**  [ 358 ]
* το Άνω Μέρος [ 301 ]
* οι Δρυγιές [ 39 ]
* το Χωρδάκιον [ 18 ]

 **Δ.δ. Βισταγής**  [ 262 ]
* η Βισταγή [ 239 ]
* η Μονή Ασωμάτων [ 23 ]

 **Δ.δ. Βρυσών**  [ 168 ]
* οι Βρύσες [ 127 ]
* το Καρδάκιον [ 41 ]

 **Δ.δ. Βωλεώνων**  -- οι Βωλεώνες [ 170 ]
 **Δ.δ. Γερακαρίου**  -- το Γερακάριον [ 409 ]
 **Δ.δ. Ελενών**  [ 188 ]
* οι Ελένες [ 91 ]
* τα Μεσονήσια [ 97 ]

 **Δ.δ. Θρόνου**  [ 128 ]
* ο Θρόνος [ 83 ]
* το Κλησίδιον [ 45 ]

 **Δ.δ. Καλογέρου**  -- ο Καλόγερος [ 160 ]
 **Δ.δ. Μέρωνα**  -- ο Μέρωνας [ 374 ]
 **Δ.δ. Μοναστηρακίου**  -- το Μοναστηράκιον [ 209 ]
 **Δ.δ. Παντανάσσης**  -- η Παντάνασσα [ 309 ]
 **Δ.δ. Πατσού**  -- ο Πατσός [ 200 ]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Δήμος Σιβρίτου** |

Επιπλέον υλικό
--------------

* Πληροφορίες και χάρτης του δήμου Σιβρίτου
* Εκδηλώσεις του Δήμου Σιβρίτου
* Στοιχεία για τον δήμο Σιβρίτου από το Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης Αρχειοθετήθηκε 2007-11-03 στο Wayback Machine.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο «Καλλικράτης»: Διοικητική διαίρεση του νομού Ρεθύμνης |
| --- |
|  |
| 
Δήμοι Ανωγείων · Μυλοποτάμου · Αμαρίου · Αγίου Βασιλείου · Ρεθύμνης |

 |
Η **διάσκεψη του Καΐρου** (10 Αυγούστου – 13 Σεπτεμβρίου 1943) ήταν μία διαπραγματευτική επαφή που πραγματοποιήθηκε στο Κάιρο της Αιγύπτου μεταξύ των εκεί ευρισκομένων μελών της λεγόμενης εξόριστης ελληνικής κυβέρνησης υπό τον Εμμανουήλ Τσουδερό και εκπροσώπων των τριών μεγαλύτερων αντιστασιακών οργανώσεων που δρούσαν στην κατεχόμενη Ελλάδα, αναγνωρισμένες ως "συμμαχικά τμήματα, μαχόμενα σε εχθρικό έδαφος". Τους εκπροσώπους (Ανδρέα Τζήμα, Πέτρο Ρούσσο, Ηλία Τσιριμώκο και Κωνσταντίνο Δεσποτόπουλο του ΕΑΜ, Κομνηνό Πυρομάγλου του ΕΔΕΣ και Γεώργιο Καρτάλη της ΕΚΚΑ) συνόδευσε ο επικεφαλής της συμμαχικής αποστολής στην Ελλάδα, Έντι Μάγιερς, ο οποίος μετά το πέρας των συνομιλιών διατάχτηκε να μην επιστρέψει πίσω και αντικαταστάθηκε, έκτοτε, από τον έως τότε υπαρχηγό του, Κρις Γούντχαουζ.
Οι εκπρόσωποι έθεσαν στη διάθεση των παραγόντων της κυβέρνησης Τσουδερού ένα υπόμνημα - μνημόνιο που είχαν συντάξει για την κατάσταση στη μεταπολεμική Ελλάδα, ενώ συναντήθηκαν και με τον αυτό-εξόριστο μονάρχη, Γεώργιο Β’. Στον τελευταίο, δήλωσαν ότι δε θα ήταν διατεθειμένοι να συμφωνήσουν για πιθανή επιστροφή του στην απελευθερωμένη χώρα, εάν αυτό δεν εγκρινόταν, προηγουμένως, από τον ελληνικό λαό, που θα εξέφραζε τη βούλησή του με ελεύθερο και αδιάβλητο δημοψήφισμα. Ο βασιλιάς απέφυγε να δώσει απάντηση επί του συγκεκριμένου ζητήματος.

Πηγές
-----

* Ωντέ, Ντομινίκ, «Οι Καπετανέοι», σελ. 105
Ο **δήμος Νέας Ζίχνης** του προγράμματος Καποδίστριας ήταν δήμος που λειτούργησε την περίοδο 1999-2010. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Το 2010 καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Νέας Ζίχνης, υποβιβαζόμενος σε **δημοτική ενότητα Νέας Ζίχνης**. Βρισκόταν στο ανατολικό τμήμα του νομού, στα σύνορα με το νομό Δράμας. Ο δήμος αποτελούταν από 14 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 10.952 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η Νέα Ζίχνη.

Διαίρεση
--------

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (σε αγκύλες ο πληθυσμός στην απογραφή του 2001).

 **Δ.δ. Νέας Ζίχνης**  -- η Νέα Ζίχνη [ 2.421 ]
 **Δ.δ. Αγίου Χριστοφόρου**  -- ο Άγιος Χριστόφορος [ 390 ]
 **Δ.δ. Αγριανής**  -- η Αγριανή [ 448 ]
 **Δ.δ. Αναστασίας**  -- η Αναστασία [ 362 ]
 **Δ.δ. Γαζώρου**  -- ο Γάζωρος [ 1.666 ]
 **Δ.δ. Δήμητρας**  -- η Δήμητρα [ 490 ]
 **Δ.δ. Δραβήσκου**  -- ο Δραβήσκος [ 1.660 ]
 **Δ.δ. Θολού**  -- ο Θολός [ 918 ]
 **Δ.δ. Μαυρολόφου**  -- ο Μαυρόλοφος [ 652 ]
 **Δ.δ. Μεσορράχης**  -- η Μεσορράχη [ 420 ]
 **Δ.δ. Μυρκίνου**  -- ο Μύρκινος [ 370 ]
 **Δ.δ. Μυρρίνης**  -- η Μυρρίνη [ 318 ]
 **Δ.δ. Νέας Πέτρας**  -- η Νέα Πέτρα [ 389 ]
 **Δ.δ. Σφελινού**  -- ο Σφελινός [ 448 ]

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Σερρών |
| --- |
|  |
| Δήμοι | 
* Σερρών
* Αλιστράτης
* Αμφίπολης
* Αχινού
* Βισαλτίας
* Εμμανουήλ Παππά
* Ηρακλείας
* Μητρουσίου
* Κερκίνης
* Κορμίστας· Λευκώνα
* Νέας Ζίχνης
* Νιγρίτας
* Πετριτσίου
* Πρώτης
* Ροδολίβους
* Σιδηροκάστρου
* Σκοτούσσας
* Σκουτάρεως
* Στρυμωνικού· Στρυμώνα
* Τραγίλου
 |
|  |
| Κοινότητες | 
* Αγκίστρου
* Άνω Βροντούς
* Αχλαδοχωρίου
* Ορεινής
* Προμαχώνος
 |

 |
Ο **δήμος Σκουτάρεως** της Βόρειας Θράκης σήμερα έχει χωριστεί σε Βουλγαρία και Τουρκία.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Παλιότερα, αποτελούνταν από 14 χωριά, εκ των οποίων τα 3 σήμερα ανήκουν στην Τουρκία. Πρωτεύσουσα ήταν το Σκούταρι (=ασπίδα) με 1.000 Έλληνες κατοίκους, οι οποίοι ήρθαν ως πρόσφυγες το 1922-25 στο Αρδάνιο Έβρου, στο Σκούταρι Σερρών και αλλού. Τα αμιγώς ελληνικά χωριά ήταν τα εξής:

* Σκούταρι
* Δημητράκιοϊ ή Δημητρίκιοϊ
* Λεύκα
* Τατάρκιοϊ
* Μιχαλίτσι
* Οχλανλή

Το 1919 θα απελευθερώνονταν από τον ελληνικό στρατό αλλά επειδή ήταν σε βουλγαρική έκταση, αλλά και σύμφωνα με εγραφα από τη Φιλιππούπολη ανήκαν στη Βόρεια Θράκη δεν απελευθερώθηκαν. Έτσι με την Συνθήκη του 1924 αλλά και νωρίτερα με τη Μικρασιατική Καταστροφή άρχισαν οι πρώτοι να αναχωρούν για την Ελλάδα.

Ο δήμος Σκουτάρεως περιελάμβανε τα χωριά 

* εν Βουλγαρία: Τατάρκιοϊ (Radonets), Μιχαλίτσι (Mihalich), Σκούταρι (Shtit), Λεύκα (Levka), Δημητράκιοϊ ή Δημητρίκιοϊ (Dimitrovche), Οχλα νλή (Mamkovo), Χεμπίπτστσε(Lyubimets), Σαλιχλέρ(Branitsa), Ιζβόροβο(Iznorovo), Μουσταφά Πασά(Svilengrad) και Αλβάν Ντερέ(Malko Gradishte),
* εν Τουρκία: Κεμάλ (Kemal), Αχλή (Ahi), Μπουγιουκαϊσμαλσί ή Μπουγιούκ Σμαλσί (Bϋyϋkismailce).

Παραπομπές
----------
Με την επωνυμία **Διεθνής Διαφάνεια - Ελλάς** (ΔΔ-Ε) συγκροτήθηκε στην Αθήνα, (Ελλάδα) στις 28 Νοεμβρίου του 1996 σωματείο ως παράρτημα της διεθνούς μη κυβερνητικής οργάνωσης Διεθνής Διαφάνεια που είχε δημιουργηθεί τρία χρόνια πριν στο Βερολίνο από τον Πήτερ Έιγκεν, πρώην διευθυντή της Παγκόσμιας Τράπεζας.

Γενικά
------

Επικεφαλής της ομάδας των Ελλήνων που συγκρότησαν την ελληνική οργάνωση ήταν η Βιργινία Τσουδερού, τ. υφυπουργός εξωτερικών, πλαισιούμενη από πολιτικούς, δικαστικούς, επιχειρηματίες, στρατιωτικούς, δικηγόρους, ιδιωτικούς υπαλλήλους κ.ά. περίπου 26 ιδρυτικά μέλη, που υπέγραψαν και το καταστατικό. Το πρώτο Διοικητικό Συμβούλιο το αποτελούσαν τα ακόλουθα πρόσωπα, Πρόεδρος: η Βιργινία Τσουδερού, Αντιπρόεδρος: ο Θεόδωρος Παπαλεξόπουλος, Γραμματέας: ο Στέλιος Τσέγκας, Ταμίας: η Αναστασία Αθήνη-Τσούνη και Μέλη: οι Χρήστος Μουστάκης, Γιώργος Παπαθανασόπουλος και Ηλίας Φιλιππακόπουλος.

Στόχοι
------

Βασικοί στόχοι της ΔΔ-Ε συναθροίζονται στη καταπολέμηση της διαφθοράς με συστηματική εφαρμογή νέων θεσμών με διαφανείς μεθόδους. Η ευαισθητοποίηση των πολιτών απέναντι στους κινδύνους διαφθοράς που υπονομεύει τη Δημοκρατία και τη λειτουργία της, την κοινωνική δικαιοσύνη και την αλληλεγγύη σ΄ ένα διαρκή αγώνα με παράλληλη προώθηση συνεργασίας τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο προκειμένου να πεισθούν οι κυβερνήσεις να λαμβάνουν και να εφαρμόζουν κατάλληλα μέτρα.

Έργο
----

Στο έργο της οργάνωσης αυτής συμπεριλαμβάνονται πολλές κατά καιρούς παρεμβάσεις και υποβολές προτάσεων σε θέματα που αφορούν χρηματοδοτήσεις πολιτικών και κομμάτων, κρατικές προμήθειες, θεσπίζοντας κώδικες δεοντολογίας μέχρι και πρόταση στην αναθεώρηση του Συντάγματος του 2006.

Δήλωση Αθηνών 2002
------------------

Μεγαλύτερη συμβολή της σε διεθνές επίπεδο ήταν το έτος 2002 όταν με πρωτοβουλία της "Διεθνής Διαφάνεια-Ελλάς" εκπρόσωποι από 11 Εθνικά Παραρτήματα της Διεθνούς Διαφάνειας (αλφαβητικά: Γαλλία, Γερμανία, Δανία, Ελβετία, Ελλάδα, Ηνωμένο Βασίλειο, Ισλανδία, Ισπανία, Ιταλία, Νορβηγία και Τουρκία) προέβησαν στην "Απόφαση των Αθηνών για την Πολιτική Διαφθορά" (Athens Statement on Political Corruption), σύμφωνα με την οποία αναγνωρίστηκε η σημασία της διαφάνειας στις οικονομικές δραστηριότητες των πολιτικών κομμάτων και επισημάνθηκε η ανάγκη εφαρμογής μέτρων για την εξάλειψη της διαφθοράς.

Δείτε επίσης
------------

* Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας (Βουλή των Ελλήνων)

Πηγές
-----

* Εφημερίδα Το Παρασκήνιο φ.16-12-2012 σελ.29.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* "Διεθνής Διαφάνεια-Ελλάς", επίσημη ιστοσελίδα
Η **Διεθνής Αστροναυτική Ομοσπονδία** (International Astronautical Federation, **IAF**) είναι μία διεθνής μη κυβερνητική οργάνωση για την προαγωγή της αστροναυτικής με έδρα το Παρίσι, όπου ιδρύθηκε το 1951.

Η Διεθνής Αστροναυτική Ομοσπονδία έχει σήμερα περισσότερα από 270 μέλη από 64 διαφορετικές χώρες. Τα μέλη αυτά είναι διαστημικές υπηρεσίες (κρατικές ή ιδιωτικές) και οργανισμοί, επιστημονικές εταιρείες και επαγγελματικές ενώσεις. Τα μέλη αυτά καταβάλλουν μία ετήσια συνδρομή σε ελβετικά φράγκα. Συνδέεται με τη Διεθνή Ακαδημία Αστροναυτικής (IAA) και με το Διεθνές Ινστιτούτο Διαστημικού Δικαίου (IISL, επίσης με έδρα το Παρίσι), μαζί με τα οποία η IAF διοργανώνει το ετήσιο Διεθνές Αστροναυτικό Συνέδριο (IAC).

Στο συνέδριο αυτό η Ομοσπονδία απονέμει κάθε χρόνο τρία βραβεία: το «Βραβείο στη μνήμη του Allan D. Emil», το «Μετάλλιο Αστροναυτικής Franck J. Malina» και το «Βραβείο Luigi G. Napolitano».

Εργαζόμενη σε στενή συνεργασία με τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, η Διεθνής Αστροναυτική Ομοσπονδία διοργανώνει επίσης το Εργαστήριο Διαστήματος για τις Αναπτυσσόμενες Χώρες (Space Workshop for Developing Nations). Από κοινού με την Επιτροπή Διαστημικών Ερευνών (COSPAR) και με το Διεθνές Ινστιτούτο Διαστημικού Δικαίου, η IAF συντάσσει επίσης μία ετήσια επισκόπηση των εξελίξεων της διαστημικής για λογαριασμό του ΟΗΕ.

### Δημοσιεύσεις

Η Διεθνής Αστροναυτική Ομοσπονδία εκδίδει τα πρακτικά του Διεθνούς Αστροναυτικού Συνεδρίου σε ηλεκτρονική μορφή, καθώς και ενημερώσεις για τις εξελίξεις στον χώρο της αστροναυτικής υπό τη μορφή αναφορών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «About Us». *Iafastro website*. Iaf. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Μαρτίου 2014. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2014.
2. ↑  «Iaf». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Διεθνής Αστροναυτική Ομοσπονδία** |

* Ο επίσημος ιστότοπος της Ομοσπονδία
* Το Διεθνές Αστροναυτικό Συνέδριο του 2014

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 140259797
* LCCN: n50075980
* ISNI: 0000 0001 1956 9537
* GND: 1016447-9
* SUDOC: 07046295X
* BNF: cb118663277 (data)
* BIBSYS: 90374514
* CiNii: DA04561065

 |

 |
Ο **Δήμος Νεάπολης** ήταν δήμος του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Αγρινίου. Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα του νομού και είχε πληθυσμό 5.052 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του Δήμου Αγρινίου ήταν 93.930

Ο Δήμος Νεάπολης, βρίσκεται ακριβώς δίπλα στην πόλη του Αγρινίου της οποίας αποτελεί ουσιαστικά προέκταση. Προέκυψε από τη συνένωση διάφορων χωριών με κυριότερα τη Νεάπολη, τα Τριανταίικα, τη Μεγάλη Χώρα και τη Σπολάιτα. Η περιοχή γύρω από τη Μεγάλη Χώρα είναι γνωστή και σαν *Ζαπάντι* και παλαιότερα αποτελούσε τμήμα του δήμου Αγρινίου το οποίο ο κόσμος έλεγε *Ζαπαντοβράχωρο* (Βραχώρι είναι η παλιά ονομασία του Αγρινίου). Εκεί υπάρχει σήμερα ο μιναρές ενός παλιού τζαμιού, ενώ στην περιοχή έχουν γίνει και ανασκαφές που φανέρωσαν τμήματα του αρχαίου Αγρινίου.

Διαίρεση
--------

Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:

 **Δ.δ. Ελαιοφύτου**  [1.631]
* το Ελαιόφυτο [218]
* τα Τριανταίικα [1.413]

 **Δ.δ. Μεγάλης Χώρας**  -- η Μεγάλη Χώρα [1.256]
 **Δ.δ. Νεάπολης**  -- η Νεάπολη (τ.Ρουσσαίικα) [1.356]
 **Δ.δ. Σπολάιτης**  [809]
* η Σπολάιτα [721]
* τα Αλώνια [88]

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του Νομού Αιτωλοακαρνανίας |
| --- |
|  |
| 
Αγγελοκάστρου · Αγρινίου · Αιτωλικού · Αλυζίας · Αμφιλοχίας · Ανακτορίου · Αντιρρίου · Αποδοτίας · Αρακύνθου · Αστακού · Θέρμου · Θεστιέων · Ινάχου · Κεκροπίας · Μακρυνείας · Μεδεώνος · Μενιδίου · Μεσολογγίου · Ναυπάκτου · Νεάπολης · Οινιάδων · Παναιτωλικού · Παραβόλας · Παρακαμπυλίων · Πλατάνου · Πυλήνης · Στράτου · Φυτειών · Χάλκειας |

 |
Το πρωί της 3ης Αυγούστου 2019 ένας άντρας άνοιξε πυρ μέσα σε πολυκατάστημα στο Ελ Πάσο, στο Τέξας, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους είκοσι δύο άνθρωποι και να τραυματιστούν άλλοι είκοσι τέσσερις.

Ο δράστης, ο 21χρονος Πάτρικ Κρούσιους, συνελήφθη από την αστυνομία. Σύμφωνα με την αστυνομία η επίθεση είχε ρατσιστικό χαρακτήρα καθώς ο δράστης πριν την επίθεση δημοσίευσε στο διαδίκτυο ένα μανιφέστο με αναφορές σε θεωρίες συνωμοσίας για γενοκτονία της λευκής φυλής και στην ανάμιξη των φυλών ενώ φέρεται να εμπνεύστηκε την επίθεση από την επίθεση στο Κράιστσερτς, στη Νέα Ζηλανδία, στις 15 Μαρτίου 2019, κατά την οποία 49 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
Το ***γκρέυ***, σύμβολο Gy, είναι μονάδα μέτρησης της απορρόφησης ενέργειας που προέρχεται από ιονίζουσα ακτινοβολία (π.χ. ακτίνες χ) από την ύλη. Ισούται με την απορρόφηση ενέργειας ενός τζάουλ από ύλη με μάζα ένα χιλιόγραμμο.

{\displaystyle 1\ \mathrm {Gy} =1\ {\frac {\mathrm {J} }{\mathrm {kg} }}=1\ \mathrm {m} ^{2}\cdot \mathrm {s} ^{-2}}
Συνήθως στη πράξη χρησιμοποιείται το mGy (μίλι-γκρέυ; ένα χιλιοστό του γκρέυ) και το μGy (μίκρο-γκρέυ; ένα εκατομμυριοστό του γκρέυ).

Επίδραση στους ζωντανούς οργανισμούς
------------------------------------

Η επίδραση στους ζωντανούς οργανισμούς μπορεί να διαφέρει ανάλογα με το είδος της ακτινοβολίας (από τα ραδιοκύματα στο ένα άκρο του φάσματος ως τις ακτίνες γ) και άλλες παραμέτρους της έκθεσης και για την αποτίμηση των επιδράσεων σε ζωντανούς οργανισμούς χρησιμοποιείται η μονάδα Sievert (Sv) αντί της Gy. Για ακτίνες x οι δύο μονάδες μέτρησης είναι ίσες ως προς τη φυσική ποσότητα ενέργειας ανά μάζα. Οι βιολογικές επιδράσεις διαφέρουν ανάλογα με το όργανο, το είδος της ακτινοβολίας, το χρόνο της έκθεσης και άλλες παραμέτρους. Για παράδειγμα για το στομάχι 1 mGy ισούται με 0,12 mSv ενώ για το δέρμα 1 mGy ισούται με 0,01 mSv. Ενώ για παράδειγμα αν απορρόφηση 1 mGy από ακτινοβολία φωτονίων αντιστοιχίζεται σε 1 mSv, τότε η ίδια ενέργεια από σωματίδια άλφα αντιστοιχίζεται σε 20 mSv (20 φορές πάνω).

Διάφορες τιμές απορρόφησης
--------------------------

Η φυσιολογική ακτινοβολία στο περιβάλλον (στην επιφάνεια της γης) διαφέρει από τόπο σε τόπο αλλά είναι της τάξης των 2.4 mGy/έτος περίπου .

Η απορρόφηση από μία ακτινογραφία είναι της τάξης των 1.4 mGy.

Το ετήσιο ανώτατο επιτρεπτό όριο για το ανθρώπινο σώμα είναι της τάξης των 0.05 Sv και της τάξης των 0.5 Sv αν αυτή περιορίζεται σε ένα μόνο όργανο ή ιστό. 

Στην ακτινοθεραπεία για τον καρκίνο η συνολική απορρόφηση είναι της τάξης των 45 - 60 Gy (σε πολλές μικρότερες δόσεις που εστιάζονται στο σημείο του κακοήθους όγκου).

Για απότομη (δηλαδή απορρόφηση σε σύντομο χρονικό διάστημα, π.χ. μέσα σε μία ώρα) και μη ελεγχόμενη έκθεση σε ακτινοβολία (π.χ. από πυρηνικό ατύχημα) 1 Sv προκαλεί ναυτία, 2 με 5 Sv τριχόπτωση και αιμορραγία και σε πολλές περιπτώσεις θάνατο. Πάνω από 3 Sv οδηγεί σε θάνατο σε 50% των περιπτώσεων εντός 30 ημερών, ενώ από τα 8 Sv και μετά είναι πάντα θανατηφόρο.

Σχετικά
-------

* Μπεκερέλ
* Ραντ (μονάδα)
* Sievert

Παραπομπές
----------

1. ↑  Report of the United Nations Scientific Committee on the Effects of Atomic Radiation to the General Assembly Αρχειοθετήθηκε 2009-02-05 στο Wayback Machine. (pdf)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Διεθνές σύστημα μονάδων (SI) |
| --- |
|  |
| Βασικές Μονάδες | 
* Αμπέρ (A)
* Γραμμομόριο (mol)
* Δευτερόλεπτο (s)
* Καντέλα (cd)
* Κέλβιν (Κ)
* Μέτρο (m)
* Χιλιόγραμμο (kg)
 |  |
|  |
| Μονάδες με ξεχωριστά ονόματα και σύμβολα | 
* ακτίνιο
* Ανρί
* βαθμός Kελσίου
* Βατ
* Βέμπερ
* Βολτ
* Γκρέυ
* Ζίμενς
* κατάλ
* Κουλόμπ
* Λούμεν
* Μπεκερέλ
* Νιούτον
* Πασκάλ
* στερακτίνιο
* Τέσλα
* Τζάουλ
* Φαράντ
* Χερτζ
* Ωμ
* lux
* sievert
 |

 |
Ο **Γουλιέλμος Β΄**, ολλανδ.: Willem II heer van Egmont (π. 1230 - 30 Μαρτίου 1304) από τον Οίκο του Έχμοντ ήταν κύριος του Έχμοντ.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Γκέραρντ κυρίου του Έχμοντ και μίας άγνωστης μητέρας, πιθανώς της Βεατρίκης κόρης του Βάλτερ (ολλανδ.: Wouter) του Χάρλεμ, ή της Mαμπίλια. Έγινε κύριος του Έχμοντ μετά το τέλος τού πατέρα του γύρω στα Χριστούγεννα του 1242. Επειδή ήταν ακόμη ανήλικος, κηδεμονεύτηκε από έναν επίτροπο, τον 2ο εξάδελφό του Βάλτερ/Wouter το *Stoutkind* (Άτακτο παιδί) φαν Έχμοντ έως το 1248.

Το 1258 μετέφερε την κυριότητα (ambachtsheerlijkheden) των Σπάνμπεκ, Ούντεντροπ, Ούντκαρσπελ και Βάντεβεϊ στον Φλόρις Ε΄ κόμη της Ολλανδίας. Σε αντάλλαγμα του δόθηκε το φέουδο του Βάρμχουιτσεν. Αγόρασε κάποια περιοχή στα βόρεια του Έχμοντ, κοντά στο Χούισντουινεν και το Μπέρχεν και άρχισε να αναπτύσσει αυτή την περιοχή τα επόμενα χρόνια.

Ο Γουλιέλμος συμμετείχε σε μία εκστρατεία κατά της Φρίσλαντ το 1282 και ανταμείφθηκε με φόρο 10% από την κυριότητα (heerlijkheid) του Χέμερτ. Ο Ιωάννης Α΄ κόμης της Ολλανδίας τον προσκάλεσε στο γάμο του με την Eλισάβετ του Ρούντλαν το 1297. Αργότερα μέσα στο έτος απεβίωσε η σύζυγος του Γουλιέμου, και ο μόνος γιος του Γκέραρντ απεβίωσε το 1300. Έτσι μετά το τέλος του το 1304 τον διαδέχθηκε ο εγγονός του Γουλιέλμος Γ΄.

Οικογένεια
----------

Ο Γουλιέλμος ήταν νυμφευμένος με την Άντα. Είχαν τουλάχιστον δύο παιδιά:

* Γκέραρντ (π.1260 – 1300), παντρεύτηκε την Ελισάβετ φαν Στίεν. Μεταξύ των απογόνων τους ήταν:
	+ Γουλιέλμος Γ΄ (1281 - 1312), κύριος του Έχμοντ.
	+ Βάλτερ Β΄ (1283 - 1321), κύριος του Έχμοντ.
* Χαλεβίνα (γενν. π.1285), παντρεύτηκε τον Ερρίκο του Κούικ, μπουργκράβο του Λάιντεν.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος κυρίων και κομήτων του Έχμοντ

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Willem II van Egmond στο www.slotkapel-egmond.nl
* Heren van Egmond, με αναφορές σε πρωτογενείς πηγές
* Johannes a Leydis : Opusculum de gestis regalium abbatum monasterii sancti Athalberti ordinis sancti Benedicti in Egmonda , γραμμένο μεταξύ 1477 και 1484
* Willem Procurator: *Chronicle*, μετάφραση από τους M. Gumbert-Hepp και JP Gumbert (ed. ), Uitgeverij Verloren, Hilversum, 2001

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  p58607.htm#i586070. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
Ο **Γουλιέλμος Β΄**, ιταλ. Guglielmo II (απεβ. π. 961) από τον Οίκο των Αλεράμιτσι ήταν μαρκήσιος τού Μομφερράτου μαζί με τον πατέρα του.

Βιογρραφία
----------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Αλεράμο μαρκησίου του Μομφερράτου και της Αδελαΐδας. Έλαβε το όνομα τού πάππου του Γουλιέλμου Α΄ μαρκησίου τού Μομφερράτου και προπάτορα τού Οίκου.

Φαίνεται πως κυβέρνησε μαζί με τον πατέρα του και προαπεβίωσε αυτού. Η μόνη αναφορά τού ονόματος τού Γουλιέλμου Β΄ είναι σε ένα έγγραφο ίδρυσης αββαείου από τον Αλεράμο: "pro anime nostre et quondam Gulielmi qui fuit filius et filiaster atque germanus noster seu parentum nostrum mercede".

Πηγές
-----

* Merlone, Rinaldo. *Prosopografia Aleramica (secolo X e prima metà del XI)*.
* Marchesi di Monferrato: Guglielmo II.