recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Τα **διαφημιστικά εμπορεύματα** είναι προϊόντα που φέρουν λογότυπο ή σύνθημα και διανέμονται με ελάχιστο ή καθόλου κόστος για την προώθηση μάρκας, εταιρικής ταυτότητας ή εκδήλωσης. Αυτά τα προϊόντα, τα οποία συχνά ονομάζονται ανεπίσημα swag ή freebies χρησιμοποιούνται στο μάρκετινγκ και τις πωλήσεις. Διανέμονται ή πωλούνται για την προώθηση μιας εταιρίας, εταιρικής εικόνας, μάρκας ή εκδήλωσης. Συχνά διανέμονται ως ενημερωτικά δελτία σε εμπορικές εκθέσεις, σε διασκέψεις, σε κλήσεις πωλήσεων (δηλαδή επισκέψεις σε εταιρείες που αγοράζουν ή μπορούν να αγοράσουν) και ως στοιχεία μπόνους σε παραγγελίες που έχουν αποσταλεί. Χρησιμοποιούνται συχνά σε εκστρατείες μάρκετινγκ.

Τα διαφημιστικά εμπορεύματα χρησιμοποιούνται παγκοσμίως για την προώθηση μαρκών, προϊόντων και εταιρικής ταυτότητας. Χρησιμοποιούνται επίσης ως δώρο σε εκδηλώσεις, όπως εκθέσεις και εγκαινιάσεις προϊόντων. Τα διαφημιστικά προϊόντα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς για να προωθήσουν την αιτία τους, καθώς και για την προώθηση ορισμένων γεγονότων που κατέχουν, όπως βόλτες ή οποιοδήποτε άλλο γεγονός που αυξάνει τα χρήματα για μια αιτία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «schwag». *Dictionary.com Unabridged*. Random House.. Ανακτήθηκε στις February 25, 2017.
Ο **δρόμος των 10.000 μέτρων** είναι αγώνισμα του στίβου που διεξάγεται εντός του σταδίου σε όλες τις μεγάλες διοργανώσεις, όπου αντιστοιχεί σε 25 στροφές για στίβο κανονικών διαστάσεων. Το ίδιο αγώνισμα όταν διεξάγεται σε δημόσια οδό αναφέρεται συχνά διεθνώς ως «δρόμος 10 χιλιομέτρων». Σε αμφότερες τις περιπτώσεις κατατάσσεται στους δρόμους μεγάλων αποστάσεων («δρόμοι αντοχής»). Διεξάγεται λιγότερο συχνά σε μικρότερες συναντήσεις (μίτινγκ) στίβου, εξαιτίας της μεγάλης του διάρκειας. 

Τα 10.000 μέτρα είναι η μεγαλύτερη καθιερωμένη διαδρομή εντός σταδίου που αντιστοιχεί σε αγώνισμα. Οι περισσότεροι από τους αθλητές που τρέχουν σε αυτή, αγωνίζονται επίσης σε αγώνες σε δημόσιες οδούς, ημιμαραθωνίους και διοργανώσεις κρος-κάντρι.

Από τότε που το αγώνισμα προστέθηκε στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων, στη διοργάνωση του 1912, αθλητές από τη Φινλανδία, γνωστοί και με το προσωνύμιο «Ιπτάμενοι Φινλανδοί», κυριαρχούσαν σε αυτό μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1940. Από το 1960 και μετά, Αφρικανοί δρομείς άρχισαν να έρχονται στο προσκήνιο. Το αντίστοιχο αγώνισμα για τις γυναίκες διεξάγεται σε Ολυμπιακούς Αγώνες μόλις από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988 στη Σεούλ.

Ο Taisto Mäki καταρρίπτει το «φράγμα» των 30 λεπτών στον δρόμο των 10.000 μέτρων στο Ελσίνκι στις 17 Σεπτεμβρίου 1939.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Olympics Men's 10 KM Winners - List of Gold, Silver & Bronze Medalists at Olympic Games». *olympics.india-server.com*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Δρόμος 10.000 μέτρων** |
Οι **ελληνικές βουλευτικές εκλογές του 1853** έγιναν στις 23 Σεπτεμβρίου. Οι εκλογές έγιναν από την φιλοβασιλική κυβέρνηση Κριεζή, η οποία συγκέντρωσε την απόλυτη πλειοψηφία (138 έδρες).

Οι προηγούμενες εκλογές είχαν λάβει χώρα το 1850 και πάλι από την Κυβέρνηση του ναυάρχου Αντωνίου Κριεζή. Το 1853 οι εκλογές έγιναν σε μια περίοδο έντασης των σχέσεων της Ελλάδας με την Τουρκία, στο πλαίσιο του Κριμαϊκού Πολέμου που άρχιζε εκείνες τις ημέρες. Οι Έλληνες πολιτικοί και ο Όθωνας ήλπιζαν σε νίκη της Ρωσίας, ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και τους συμμάχους της Αγγλία και Γαλλία, αλλά δεν πήραν μέρος στον πόλεμο μετά από έντονες πιέσεις Αγγλίας και Γαλλίας.

Για τις εκλογές, οι εφημερίδες «Πανελλήνιον» και «Αθήνα» περιέγραψαν ότι έλαβε χώρα σημαντική νοθεία

Δεδομένου ότι οι εκλογές κερδήθηκαν από τους υποστηρικτές της κυβέρνησης Κριεζή, δεν έγινε κάποια σημαντική αλλαγή στο κυβερνητικό σχήμα μετά τις εκλογές, εκτός από την αντικατάσταση των υπουργών επί των Στρατιωτικών και επί των Οικονομικών στις 5 Οκτωβρίου 1853. Ο Σκαρλάτος Σούτσος έγινε ο νέος υπουργός επί των Στρατιωτικών και ο Κωνσταντίνος Προβελέγγιος επί των Οικονομικών.

Αναφορές
--------

1. ↑  Επίτομο Λεξικό της Ελληνικής Ιστορία, Πρόσωπα-Γεγονότα-Ημερομηνίες-Χάρτες-Συνθήκες, Έκδοση: ΤΟ ΒΗΜΑ, 2004. Επιμέλεια: Βαγγέλης Δρακόπουλος - Γεωργία Ευθυμίου
2. ↑  Nohlen, D & Stöver, P (2010) *Elections in Europe: A data handbook*, σελ. 829 ISBN 978-3-8329-5609-7
3. ↑  Στις 3 Σεπτεμβρίου 1843 κλείνει ο κύκλος της απόλυτης μοναρχίας και η Ελλάδα αποκτά το πρώτο Σύνταγμα και την πρώτη κοινοβουλευτική κυβέρνηση, παράγραφος Οι εκλογές του 1853, ΤΟ BHMA, 15/09/2007

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εκλογές και Δημοψηφίσματα στην Ελλάδα |
| --- |
|  |
| Βουλευτικές | 
* 1843
* 1844
* 1847
* 1850
* 1853
* 1856
* 1859
* 1861
* 1862
* 1865
* 1868
* 1869
* 1872
* 1873
* 1874
* 1875
* 1879
* 1881
* 1885
* 1887
* 1890
* 1892
* 1895
* 1899
* 1902
* 1905
* 1906
* 1910 Α
* 1910 Β
* 1912
* 1915 Α
* 1915 Β
* 1920
* 1923
* 1926
* 1928
* 1932
* 1933
* 1935
* 1936
* 19441
* 1946
* 1950
* 1951
* 1952
* 1956
* 1958
* 1961
* 1963
* 1964
* 19672
* 1974 Α3
* 1974 Β
* 1977
* 1981
* 1985
* 1989 Α
* 1989 Β
* 1990
* 1993
* 1996
* 2000
* 2004
* 2007
* 2009
* 2012 Α
* 2012 Β
* 2015 Α
* 2015 Β
* 2019
* 2023 Α
* 2023 Β
 |  |
|  |
| Γερουσιαστικές | 
* 1929
 |
|  |
| Ευρωεκλογές | 
* 1981
* 1984
* 1989
* 1994
* 1999
* 2004
* 2009
* 2014
* 2019
* 2024
 |
|  |
| Δημοψηφίσματα | 
* 1862
* 1920
* 1924
* 1935
* 1946
* 1968
* 1973
* 1974
* ~~2011~~4
* 2015
 |
|  |
| Αυτοδιοικητικές | 
* 1834
* 1835
* 1837
* 1841
* 1847
* 1850
* 1866
* 1870
* 1874
* 1879
* 1883
* 1887
* 1891
* 1895
* 1899
* 1903
* 1907
* 1914
* 1925
* 1929
* 1934
* 1951
* 1954
* 1959
* 1964
* 1975
* 1978
* 1982
* 1986
* 1990
* 1994
* 1998
* 2002
* 2006
* 2010
* 2014
* 2019
* 2023
 |
|  |
| 
1 Εκλογές της ΠΕΕΑ την περίοδο της κατοχής σε περιορισμένο τμήμα της επικράτειας 2 Δεν έγιναν λόγω της Χούντας 3 Ματαιώθηκαν λόγω του κινήματος του Δημητρίου Ιωαννίδη 4 Εξαγγέλθηκε αλλά ματαιώθηκε |

 |
Βόρεια Μακεδονία
  ΕλλάδαΗ Βόρεια Μακεδονία και οι βαλκάνιοι γείτονες της (η Ελλάδα στο νότια με γκρίζο):  Βόρεια Μακεδονία  Αλβανία  Βουλγαρία  Κοσσυφοπέδιο  ΣερβίαΟ **Διασυνοριακός φραγμός της Βόρειας Μακεδονίας** είναι ένας διασυνοριακός φραγμός ο οποίος κατασκευάστηκε από τη Βόρεια Μακεδονία στα σύνορα της με την Ελλάδα. Κατασκευάστηκε ως απάντηση στην Ευρωπαϊκή μεταναστευτική κρίση. Η κατασκευή του φραγμού ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 2015, σύμφωνα με τον Διασυνοριακό φραγμό της Ουγγαρίας. Έχει μήκος 30 χλμ.

Δείτε ακόμη
-----------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Βόρεια Μακεδονία | Πύλη Βόρεια Μακεδονία |

* Σχέσεις Ελλάδας και Βόρειας Μακεδονίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  John Hall. European refugee crisis: Macedonia builds 10ft-high razor-topped fence along Greek border. International Business Times. January 10, 2016.
2. ↑  John Stevens. Macedonia reveals plans to build 200 mile long fence on its border with Greece protected by guards armed with Tasers ahead of EU summit on how to deal with the migrant crisis. Published on March 6, 2016. Mail Online

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Greece-North Macedonia border barrier στο Wikimedia Commons
*Το σήμα του Β8*
Ο **B8** είναι ένας κύριος δρόμος της Κύπρου. Ενώνει την πόλη της Λεμεσού με την ορεινή περιοχή του Τροόδους. Αν και είναι ένας πολύ καλά διατηρημένος δρόμος, έχουν πολλά ατυχήματα σε αυτόν, ειδικά σε μια μεγάλη στροφή κοντά στο χωριό Μονιάτης, η οποία ονομάζεται «στροφή του θανάτου». Λόγω της μεγάλης κυκλοφοριακής συμφόρησης που συμβαίνει κατά τη διάρκεια των ωρών αιχμής ακριβώς έξω από την αστική περιοχή της Λεμεσού, βρίσκονται σε εξέλιξη σχέδια για ένα νέο αυτοκινητόδρομο 4 λωρίδων, ο οποίος θα συνδέει το πρόσφατα ανακαινισμένο τμήμα του δρόμου δίπλα από το Αθλητικό Κέντρο Σπύρος Κυπριανού με το χωριό Σαϊττάς, περίπου 15 χιλιόμετρα νότια του Τροόδους. Η κατασκευή του έργου αναμένεται το 2014.

Παραπομπές
----------

1. ↑  To 2014 αρχίζουν τα έργα στο δρόμο Λεμεσού- ΣαΪττά

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αυτοκινητόδρομοι και δρόμοι στην Κύπρο |
| --- |
|  |
| Αυτοκινητόδρομοι | 
* Α1
* Α2
* Α3
* Α5
* Α6
* Α7
* A8
* Α9
* Α22
 |  |
|  |
| Κύριο δρόμοι | 
* Β1
* Β2
* Β3
* Β4
* Β5
* Β6
* Β7
* Β8
* Β9
* Β10
* Β13
* Β16
* B17
* B18
* B20
* B22
 |

 |
**Διατσέντα** (τρισύλλαβο: δjatsénda), ελληνικό γυναικείο κύριο όνομα (βαφτιστικό όνομα).

Ετυμολογία του ονόματος
-----------------------

Το όνομα προέρχεται από το *διατσέντα* και *διατσέντο* ή *διατσίντο*, αρχικά *γιατσέντο* και *γιατσίντο*, το φυτό και το αρωματικό άνθος τού *υάκινθου* (*Hyacinthus orientalis* / *Υάκινθος o ανατολικός*), το οποίο αποδίδει το ιταλικό *giacinto* «υάκινθος», από το λατινικό *hyacinthus*, από το αρχαιοελληνικό *ὑάκινθος*.

Ανήκει στα ονόματα που προέρχονται από παρομοιώσεις με φυτά. Η άνθιση και η τρυφερότητα της διατσέντας, το πανέμορφο χρώμα και άρωμα του άνθους της είναι χαρίσματα της φύσης που οι άνθρωποι αποδίδουν σε ανθρώπους για λόγους επαινετικούς. Σημασιολογικά ταυτίζεται με τα ονόματα Υακίνθη και Ζουμπουλιά.

Ονομαστική εορτή
----------------

Συμβατικά, συνήθως στις 3 Ιουλίου, ημέρα κατά την οποία η Ορθόδοξη Εκκλησία και η Καθολική Εκκλησία τιμούν τη μνήμη του μάρτυρα Υακίνθου.

Διάδοση του ονόματος
--------------------

Ασυνήθιστο όνομα, που επιχωριάζει στα Επτάνησα, τα νησιά του Αιγαίου και στη δυτική Πελοπόννησο.

Πρόσωπα με το όνομα Διατσέντα
-----------------------------

* Διατσέντα (Υακίνθη) Σταθακοπούλου, γυναίκα του Γεώργιου Σισίνη (1769–1831)
* Διατσέντα Παρίση, εικονογράφος παιδικών βιβλίων

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Διατσέντα», *Flora Cytherea*, ανακτήθηκε 7.vi.2015
2. ↑  Νίκος Σαραντάκος, *Λέξεις που χάνονται*, Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου, Αθήνα 2011, «διατσέντο». ISBN 978-960-8219-77-9
3. ↑  *Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού*, Εκδόσεις Δόμος, Αθήνα 2005

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **Διατσέντα**  |
Στην ελληνική μυθολογία ο **Δρύοπας** (***Δρύοψ***) ήταν ο ηγεμόνας και γενάρχης μιας πανάρχαιας προ-ελληνικής φυλής που κατοικούσε στην αρχαία Ελλάδα. Η φυλή αυτή ήταν οι Δρύοπες, που έλαβαν το όνομά τους από αυτόν. Ο Δρύοπας αναφέρεται άλλοτε ως γιος του ποτάμιου θεού - ποταμού Σπερχειού και της Πολυδώρας (κόρης του Δαναού), ενώ άλλοτε ως γιος του θεού Απόλλωνα και της Κίας, κόρης του Λυκάονα. Ως κόρη του **Δρύοπα** αναφέρεται η Δρυόπη.

Ο **Δρύοπας** και ο λαός του αρχικά κατοικούσαν στην περιοχή ανάμεσα στα βουνά Οίτη και Παρνασσός, μία άγονη γη που ήταν γνωστή ως **Δρυοπίς**. Εκδιώχθηκαν όμως από τον Ηρακλή και τους Μαλιείς, που κατέλαβαν την οχυρωμένη πόλη τους στον Παρνασσό, οπότε στη συνέχεια διασκορπίσθηκαν στην Εύβοια, στις Κυκλάδες, στην Πελοπόννησο, ακόμα και στην Κύπρο.

Δείτε επίσης
------------

* Με το όνομα **Δρύοπας** αναφέρονται εξάλλου ένας από τους 50 γιους του Πριάμου και ένας από τους συντρόφους του Αινεία.
* Στην Εντομολογία, *δρύοπας* (dryops) είναι ένα γένος από σκαθάρια που ανήκει σε ομώνυμη οικογένεια (δρυοπίδες).

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
Ο **Ζαμανμπέκ Καλαμπαγιούλι Νουρκαντίλοφ** (καζακικά: Заманбек Қалабайұлы Нұрқаділов, 15 Ιανουαρίου 1944 – 11 Νοεμβρίου 2005) ήταν Σοβιετικός και μετέπειτα Καζάκος πολιτικός. Υπηρέτησε ως Δήμαρχος του Αλμάτι και ως Υπουργός Έκτακτων Καταστάσεων από το 2001 έως τον Μάρτιο του 2004, στην κυβέρνηση του Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ. Τον Μάρτιο του 2004, άρχισε να επικρίνει έντονα τον πρόεδρο Ναζαρμπάγιεφ. Στις 11 Νοεμβρίου του 2005, κάποιος τον πυροβόλησε δύο φορές στο στήθος και μία στο κεφάλι. Η Κυβέρνηση του Καζακστάν ισχυρίστηκε ότι αυτοκτόνησε, ενώ το *Radio Free Europe* ισχυρίζεται ότι έπεσε θύμα δολοφονίας. Μετά από την δολοφονία, αρκετοί άνθρωποι πίστεψαν ότι ο πρόεδρος Ναζαρμπάγιεφ ήταν υπεύθυνος για την δολοφονία.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 15 Ιανουαρίου του 1944, στο Κεγκέν, στην επαρχία Ναρινκόλ, της σημερινής περιφέρειας Αλμάτι. Η σύζυγός του ήταν η Μακπάλ Ζουνούσοβα Μουχαμεντγιάροβνα. Υπηρέτησε ως Ακίμ της περιφέρειας Αλμάτι από τον Δεκέμβριο του 1997 έως τον Μάιο του 2001. Ο προκάτοχός του ήταν ο Σερίκ Ουμπέτοφ, ενώ τον διαδέχτηκε ο Σαλμπάι Κουλμαχάνοφ.

Δείτε επίσης
------------

* Αλτινμπέκ Σαρσενμπαγιούλι

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2022.
2. ↑  Kazakhstan's fallen opposition RadioFreeEurope/RadioLiberty
3. ↑  Ex-Kazakh official who made a threat found slain The New York Times

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 2104162608714149820002
* LCCN: n00086371
* GND: 1236481372

 |

 |
Υπάρχουν περιορισμένα στοιχεία για τη διοργάνωση αυτή, συγκεκριμένα μόνον ότι τη διεξαγωγή ανέλαβε ο σύλλογος Πειραϊκή Ένωσις και την εποπτεία η Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων (ΕΟΑ, πλέον ΕΟΕ), ότι οι αναμετρήσεις χαρακτηρίστηκαν επίσημες και ότι συμμετείχαν ομάδες *"στρατιωτικής φύσεως"*. Νικητής φέρεται ο Αθηναϊκός Σύλλογος Ποδοσφαιρίσεως..

Οι στρατιωτικοί ποδοσφαιρικοί αγώνες
------------------------------------

Στις 27 Μαρτίου 1916 η εφημερίδα *Εμπρός* αναφέρει: *"Σήμερον Κυριακήν και ώραν 4ην απογευματινήν άρχονται εν τω Ποδηλατοδρόμιον Νέου Φαλήρου οι προαγγελθέντες υπό της Πειραϊκής Ποδοσφαιρικής Ενώσεως προκηρυσσόμενοι επίσημοι ποδοσφαιρικοί αγώνες μετά των Στρατιωτικής φύσεως ποδοσφαιρικών ομάδων. Εις την τέλεσιν των αγώνων τούτων, οίτινες διατελούσιν υπό την εποπτείαν και της Επιτροπής των Ολυμπιακών Αγώνων, θέλει παρίσταται Ελλανοδικός επιτροπή δια τα τεχνικά εν γένει ζητήματα. Τους αγώνας τούτους θέλει τιμήσει η Α.Β.Υ. ο Διάδοχος, οι κ.κ. υπουργοί, ο Δήμαρχος μετά του Διοικητικού Συμβουλίου, τα μέλη της Ολυμπιακής Επιτροπής, οι Διοικηταί των Συνταγμάτων. Καθ' όλην την διάρκειαν των αγώνων θέλει παιανίζει η μουσική του Ορφανοτροφείου."*

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στρατιωτικοί ποδοσφαιρικοί αγώνες[*νεκρός σύνδεσμος*], εφημ. *ΕΜΠΡΟΣ*, 27.03.1916, σελ. 2

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |
Η **Ιουλία Μαίσα** (*Iulia Maesa*, 7 Μαΐου 165 - 3 Αυγούστου 224) ήταν Ρωμαία ευγενής, κόρη του Γάιου Ιούλιου Βασσιανού, ιερέα της ηλιακής θεότητας Ηλιογάβαλου, προστάτη θεού της Έμεσας (σημερινής Χομς) στη ρωμαϊκή επαρχία της Συρίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν αδελφή της Ιουλίας Δόμνας, συζύγου του Αυτοκράτορα Σεπτίμιου Σεβήρου, και γιαγιά -από την πλευρά της μητέρας τους- των Αυτοκρατόρων Ηλιογάβαλου και Αλέξανδρου Σεβήρου.

Όταν ο Μακρίνος έγινε Αυτοκράτορας, η Ιουλία Μαέίσα κατάφερε να τον εκθρονίσει, για να γίνει Αυτοκράτορας ο εγγονός της Ηλιογάβαλος· η ίδια ανακηρύχθηκε Αυγούστα. Μετά τη δολοφονία του Ηλιογάβαλου, ο δεκατετράχρονος εγγονός της Αλέξανδρος έγινε Αυτοκράτορας. Η Ιουλία παρέμεινε στην εξουσία μέχρι το τέλος της το 224.

Οικογένεια
----------

Η Ιουλία παντρεύτηκε έναν ύπατο, τον Γάιο Ιούλιο Άβιτο Αλεξιανό, με τον οποίο είχε δύο κόρες:

* Ιουλία Σοαιμιάς π. 180-222, παντρεύτηκε τον Σέξτο Βάριο Μάρκελλο έφορο (procurator) υδραγωγείων. Γιος τους ήταν ο:
	+ Ηλιογάβαλος 203-222, Αυτοκράτορας των Ρωμαίων.
* Ιουλία Αβίτα Μαμαία μετά το 180-235, παντρεύτηκε τον Μάρκο Ιούλιο Γέσσιο Μαρκιανό προμάγιστρο. Γιος τους ήταν ο:
	+ Αλέξανδρος Σεβήρος 208-235, Αυτοκράτορας των Ρωμαίων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Mammaea» (Ρωσικά)
2. ↑  «Маммея» (Ρωσικά)
3. 1 2  Ivan Greaves: «Юлии сирийские» (Ρωσικά)
4. ↑  Julia Maesa Livius
5. ↑

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 55482864
* LCCN: n81152361
* ISNI: 0000 0000 2333 2375
* GND: 123946301

 |

 |
O **Ιουλιανός** (Publilius Caeionius Iulianus) ( - 363) ήταν πολιτικός και στρατιωτικός της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Ο Ιουλιανός επιβεβαιώνεται από τις πηγές ως θείος του ομώνυμου αυτοκράτορα Ιουλιανού. Ήταν αδελφός της Βασιλίνας, σύζυγος του Ιούλιου Κωστάντιου και μητέρα του αυτοκράτορα, και γιος του Ιούλιου Ιουλιανού, εξέχοντος πολιτικού που κατείχε επίσης τη θέση του προξένου το 325. Είχε χριστιανή σύζυγο.

Είχες καλή σχέση με τον ρήτορα Λιβάνιο, ο οποίος του έστειλε πολλές επιστολές. Ήταν ο Ιουλιανός που παρουσίασε τον Λιβάνιο στον αυτοκράτορα.

Το 362 ήταν κυβερνήτης της Φρυγίας τότε ο ανιψιός του τον ανέβασε στη θέση του Κόμη της εώας. Ο Ιουλιανός ήταν Χριστιανός, αλλά κατά τη διάρκεια της βασιλείας του ανιψιού του μετατράπηκε σε παγανιστή, και έκανε ότι μπορούσε για να το διαδώσει, επαινέθηκε από τον Λιβάνιο για την αποκατάσταση του ναού του Απόλλωνα στη Δάφνη. Απέκτησε τις περιουσίες της εκκλησίας της Αντιόχειας, αλλά πέθανε λίγο μετά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Henry Fynes Clinton, Fasti Romani: Appendix. From the death of Augustus to the death of Heraclius, 1850
2. ↑  Gulielmus Adolfus CART, 1868, Quaestiones Ammianeae. Dissertatio inauguralis, etc
3. ↑  Thierry Ruinart, Acta martyrum - σελ. 559

Πηγές
-----

* «Iulianus 12», The Prosopography of the Later Roman Empire, Vol. I, pp. 470–1.
Το εθνόσημο της Ρουάντα.
Το σημερινό κυκλικό **εθνόσημο της Ρουάντα** έλαβε νέα μορφή το 2001 ώστε να ταιριάζει με το σχέδιο της σημαίας της αφρικανικής χώρας. Στη κορυφή του φέρεται κίτρινη ταινία με το επίσημο όνομα της Χώρας "Δημοκρατία της Ρουάντα". Στο κέντρο φέρονται συμβολικές παραστάσεις της γεωργικής και βιομηχανικής ανάπτυξης προασπιζόμενα με δύο αντιτακτές αφρικανικές ασπίδες. Τα κεντρικά εργαλεία των φυλών αποτελούν σημαντικό στοιχείο στο εθνόσημο και βρίσκονται στην κέντρο επί ενός βιομηχανικού τροχού. Ολόκληρο το έμβλημα φέρεται εντός λευκού κύκλου που ορίζεται από πράσινο σχοινί του οποίου τα άκρα ενώνονται στο κάτω μέρος σε μορφή σταυρόκομπου. Τέλος στο κάτω μέρος του εθνοσήμου φέρεται σε ταινία το ρητό: "Ενότητα, Εργασία, Πατριωτισμός" στη γλώσσα Κινιαρουάντα.

Προηγούμενο εθνόσημο
--------------------

Το προηγούμενο εθνόσημο που χρονολογούνταν από τη δεκαετία του 1960 είχε τα χρώματα πράσινο, κίτρινο και κόκκινο , τα οποία συμβόλιζαν την ειρήνη, την ελπίδα και τη δύναμη για τη μελλοντική ανάπτυξη του λαού και της χώρας.

Η ίδια η σημαία και το εθνόσημο άλλαξαν εξαιτίας του γεγονότος που είχε συνδεθεί με την κτηνωδία της γενοκτονίας στη Ρουάντα, και του εμφύλιου που ακολούθησε, μετά τη κατάρριψη του Προεδρικού αεροπλάνου.

Πινακοθήκη
----------

* Εθνόσημο της Ρουάντα-Ουρούντι.Εθνόσημο της Ρουάντα-Ουρούντι.
* Εθνόσημο του Βασιλείου της Ρουάντα (1959-1962).Εθνόσημο του Βασιλείου της Ρουάντα (1959-1962).
* Εθνόσημο της Ρουάντα (1962 - 2001).Εθνόσημο της Ρουάντα (1962 - 2001).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Σημαίες του Κόσμου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Σεπτεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2007.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνόσημα των χωρών της Αφρικής |
| --- |
|  |
| Ανεξάρτητα κράτη | 
* Ανγκόλα
* Αίγυπτος
* Αιθιοπία
* Ακτή Ελεφαντοστού
* Αλγερία
* Γκάμπια
* Γκαμπόν
* Γκάνα
* Γουινέα
* Γουινέα-Μπισσάου
* Δυτική Σαχάρα1
* Ερυθραία
* Εσουατίνι
* Ζάμπια
* Ζιμπάμπουε
* Ισημερινή Γουινέα
* Καμερούν
* Κεντροαφρικανική Δημοκρατία
* Κένυα
* Κομόρες
* Δημοκρατία του Κονγκό
* Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό
* Λεσότο
* Λιβερία
* Λιβύη
* Μαδαγασκάρη
* Μαλάουι
* Μάλι
* Μαρόκο
* Μαυρίκιος
* Μαυριτανία
* Μοζαμβίκη
* Μπενίν
* Μποτσουάνα
* Μπουρκίνα Φάσο
* Μπουρούντι
* Ναμίμπια
* Νίγηρας
* Νιγηρία
* Νότια Αφρική
* Νότιο Σουδάν
* Ουγκάντα
* Πράσινο Ακρωτήριο
* Ρουάντα
* Σάο Τομέ και Πρίνσιπε
* Σενεγάλη
* Σεϋχέλλες
* Σιέρα Λεόνε
* Σομαλία
* Σουδάν
* Τανζανία
* Τζιμπουτί
* Τόγκο
* Τσαντ
* Τυνησία
 |
|  |
| Εξαρτημένα Εδάφη | 
* Νήσος Αγίας Ελένης
* Θέουτα
* Κανάριες Νήσοι
* Μαγιότ
* Μελίγια
* Πουντλάνδη
* Ρεϋνιόν
* Σοκότρα
* Σομαλιλάνδη
 |
|  |
| 
1. Αναγνωρίζεται από 46 χώρες |

 |
Ο **Ιμαντεντίν Ζενγκί** (*I. İmadeddin Zengi*, 1085 - 14 Σεπτεμβρίου 1146), ήταν Τούρκος ατάμπεης της Μοσούλης, του Χαλεπιού, της Χάμας και της Έδεσσας Μεσοποταμίας, πόλεων-εμιράτων που αποτελούσαν τμήματα της Αυτοκρατορίας των Σελτζούκων. Υπήρξε ο ιδρυτής της περίφημης δυναστείας των Ζενγκιδών.

Πρώτα χρόνια
------------

Ο πατέρας του, Ακ Σουκούρ αλ-Χατζίμπ, ήταν εμίρης του Χαλεπίου υπό τον σάχη  Μαλίκ Α΄ (ο σάχης Μαλίκ ήταν σουλτάνος στην ουσία, αλλά η τουρκική στρατιωτική αριστοκρατία που κυβερνούσε πλέον τους Άραβες και εξαραβισμένους-εξισλαμισμένους πληθυσμούς της Συρίας, Μεσοποταμίας, Περσίας, διατηρούσε τον ιρανικό τίτλο του σάχη για τον ανώτατο πολιτικο-στρατιωτικό ηγεμόνα για λόγους κύρους-σύνδεσης με το ένδοξο παρελθόν όταν κυρίαρχοι στον μουσουλμανικό κόσμο ήταν οι περσικές και αραβικές ελίτ) και αποκεφαλίστηκε ως ένοχος προδοσίας το 1094. Μετά το θάνατό του, ο Ιμαντεντίν ανατράφηκε από τον Κερμπογκά, αταμπέκο της Μοσούλης. Γιος του ήταν ο περίφημος Νουρεντίν Ζενγκί, μεγάλη μορφή στην ιστορία της μουσουλμανικής Ανατολής.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Στην αραβική γλώσσα: Ιμάντ αντ-Ντιν Ζενγκί, τουρκική γλώσσα: Ιμαντεντίν Ζενγκί

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 53526197
* LCCN: n2003064256
* ISNI: 0000 0004 1644 4212
* GND: 129503460
* SELIBR: 257663
* SUDOC: 19928346X
* BNF: cb170755694 (data)

 |

 |
Συντεταγμένες: 39°48′12″N 22°20′30″E﻿ / ﻿39.80333°N 22.34167°E﻿ / 39.80333; 22.34167

Τα **Δελέρια** είναι χωριό του δήμου Τυρνάβου του νομού Λάρισας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 655 κατοίκους. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 70 μέτρων. Απέχει 19 χιλιόμετρα από τη Λάρισα και 6 χιλιόμετρα από τον Αμπελώνα.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Τα Δελέρια αποτελούνται στην Οθωμανική εποχή από τρία χωριά γνωστά ως Δελέ, Κουτάφ και Εβερνάζ. Το 1881, με τη συνθήκη του Αγίου Στεφάνου, τα Δελέρια έγιναν τμήμα της Ελλάδας και σε αυτό εγκαταστάθηκαν άτομα από την Κρυόβρυση, την Ελασσόνα, την Καρυά και τη Συκαμινέα. Τις 6 Απριλίου 1897, μια μέρα μετά την έναρξη του Ελληνοτουρκικού πολέμου, τα τουρκικά στρατεύματα υπό τον Ετάμ Πασά επιτέθηκαν στην Μελούνα και κατάφεραν να κάμψουν την αντίσταση των Ελλήνων, με αποτέλεσμα να υποχωρήσουν στη γραμμή Λουσφάκι - Δελέρια. Εκεί δόθηκε μάχη, η οποία έληξε με την υποχώρηση του ελληνικού στρατού στη Λάρισα.

Τα Δελέρια ή Δελιλέρ προσαρτήθηκαν το 1883 στον δήμο Τυρνάβου. Το 1912, με την κατάργηση του δήμου, ορίστηκαν έδρα ομώνυμης κοινότητας το 1919. Η κοινότητα διατηρήθηκε μέχρι το 1997, οπότε και προσαρτήθηκε στον δήμο Αμπελώνα με το πρόγραμμα Καποδίστριας και το 2010 στον δήμο Τυρνάβου.

### Απογραφές πληθυσμού

Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:

| Απογραφή | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| 1928 | 501 |
| 1940 | 925 |
| 1951 | 957 |
| 1961 | 1.048 |
| 1971 | 1.013 |
| 1981 | 1.020 |
| 1991 | 1.002 |
| 2001 | 866 |
| 2011 | 655 |

Σημεία ενδιαφέροντος
--------------------

Στο κέντρο του χωριού βρίσκεται ο ναός του Αγίου Δημητρίου, ο οποίος κτίστηκε το 1898. Στο χωριό βρίσκεται επίσης η ανακατασκευασμένη εκκλησία της Παναγίας, η οποία καταστράφηκε στον πόλεμο του 1897 από τους Τούρκους και ξαναχτίστηκε τη δεκαετία του 1980. Στην είσοδο του χωριού βρίσκεται το εξωκκλήσι του Αγίου Αθανασίου, του 1968.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  Σταματελάτος, Μιχαήλ· Βάμβα-Σταματελάτου, Φωτεινή (2006). *Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας*. Αθήνα: Ερμής. σελ. 185. ISBN 9603201332.
2. 1 2 3  «Δελέρια». *www.tirnavos.gr*. Δήμος Τυρνάβου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουνίου 2021.
3. ↑  «Δελέρια (Λαρίσης)». *Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών - Αναλυτικά*. ΕΕΤΑΑ-Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης Α.Ε. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2021.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Τυρνάβου |
| --- |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Αμπελώνος | 
* Αμπελώνας
* Βρυότοπος
* Δελέρια
* Κόρδεσι
* Μικρόλιθος
* Ροδιά
 | Χάρτης των δημοτικών ενοτήτων (πρώην δήμων και κοινοτήτων) του Δήμου Τυρνάβου. |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Τυρνάβου | 
* Αγία Σοφία
* Άνω Αργυροπούλι
* Αργυροπούλι
* Βοτανοχώρι
* Δαμάσι
* Δαμασούλι
* Δένδρα
* Κριτήρι
* Λυγαριά
* Περίχωρα
* Πλατανούλια
* Τύρναβος
 |
|  |
| 
* Έδρα: Τύρναβος
* Ιστότοπος: tirnavos.gr
 |

 |
Η ελικηδόν γραφή στο δίσκο της Φαιστού
Ο όρος **ελικηδόν** είναι αρχαίο ελληνικό επίρρημα που σημαίνει κίνηση της έλικας. Ελικηδόν έχει χαρακτηρισθεί κάποια ιδιάζουσα αρχαία ελληνική γραφή όπου η σειρά των γραμμάτων σχηματίζει ελικοειδή γραμμή και της οποίας η ανάγνωση άρχιζε συνηθέστερα από την περιφέρεια πρός το κέντρο της διάταξης.

Τέτοιου τύπου γραφή βρέθηκε σε επιγραφές του 7ου και 6ου αιώνα π.Χ. κατά τις αρχαιολογικές έρευνες σε διάφορα μέρη του ελληνικού χώρου όπως στη Σαντορίνη, την Ολυμπία κ.α. Επίσης ελικηδόν γραφή φέρουν πολλά δακτυλίδια, αρχαία νομίσματα και δίσκοι.

* Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα όμοιας γραφής είναι η γραφή επί του προϊστορικού Δίσκου της Φαιστού.

Δείτε επίσης
------------

* Βουστροφηδόν
Ο **Ιμπραχίμ Ναζίρ** (Ibrahim Nasir Rannabandeyri Kilegefan, KCMG, NGIV) ήταν πολιτικός από τις Μαλδίβες, που υπήρξε πρωθυπουργός (1957-68) όταν ακόμα η χώρα ήταν σουλτανάτο και μετέπειτα πρώτος πρόεδρος της Δεύτερης Δημοκρατίας από το 1968 ως το 1978.

Γενεαλογικό δέντρο
------------------

Γεννήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου του 1926 και κατάγεται από τη βασιλική οικογένεια των προηγούμενων Σουλτάνων των Μαλδίβων. Γιος του Αϊσάτ Ντίντι, του οποίου το γενεαλογικό δέντρο φθάνει στη βασιλική δυναστεία των Ντιγιαμαγκιλί.

Πολιτική καριέρα
----------------

Ο Ναζίρ ως πρόεδρος, την περίοδο από το 1968 ως το 1978 συνέβαλε στην ανασυγκρότηση της νησιωτικής χώρας και στο άνοιγμά της προς τον έξω κόσμο. Ανάμεσα στα άλλα, μερίμνησε για την είσοδο της χώρας στον ΟΗΕ και προχώρησε στον εκσυγχρονισμό της αλιευτικής βιομηχανίας με μηχανοκίνητα πλεούμενα, όπως επίσης και τη βελτίωση της τουριστικής υποδομής. Στον εκπαιδευτικό τομέα, εισήγαγε την αγγλική γλώσσα στο αναλυτικό πρόγραμμα των δημόσιων σχολείων. Επίσης, επί των ημερών του λειτούργησε ο πρώτος τηλεοπτικός *Television Maldives* και ο πρώτος ραδιοφωνικός *Radio Maldives* σταθμός στις Μαλδίβες. Μερίμνησε επίσης για την κατασκευή διεθνούς αεροδρομίου, στη Μαλέ.

Κριτική
-------

Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Ναζίρ, ο πολιτικός ήρθε αντιμέτωπος με κατηγορίες για αυταρχισμό και καταστολή. Ιδιαίτερα, επικρίθηκε για τις μεθόδους *σιδερένιας πυγμής*, με τις οποίες αντιμετώπισε την εξέγερση των κατοίκων στις ατόλες του Τιναντού, του Αντού και του Χουβαντού. Οι τελευταίοι σχημάτισαν αυτόνομη κυβέρνηση (Ηνωμένη Δημοκρατία των Σουβαδίβων), συνάπτοντας δεσμούς με τη Βρετανία.

Διαδοχή
-------

Τον Ναζίρ, ο οποίος δε δέχτηκε να είναι υποψήφιος και για τρίτη προεδρική θητεία, διαδέχθηκε στο προεδρικό αξίωμα το 1978 ο Μαουμούν Αμπντούλ Γκαγιούμ, Υπουργός Μεταφορών και πρώην μόνιμος αντιπρόσωπος των Μαλδίβων στα Ηνωμένα Έθνη. Ο ίδιος ο Ναζίρ έφυγε στη Σιγκαπούρη. Το 1980 κατηγορήθηκε για σχεδιασμό απόπειρας πραξικοπήματος κατά του διαδόχου του, πράγμα που ο Ναζίρ το αρνήθηκε. Οι προσπάθειες για έκδοσή του από τη Σιγκαπούρη απέτυχαν και τελικά τον Ιούλιο του 1990 ο ίδιος ο Γκαγιούμ απένειμε χάρη στο Ναζίρ, επειδή συμμετείχε στον αγώνα για την ανεξαρτησία.

Τελευταία χρόνια
----------------

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, που έζησε στη Σιγκαπούρη, υπέφερε από προβλήματα στα νεφρά. Πέθανε στο νοσοκομείο Μάουντ Ελίζαμπεθ της Σιγκαπούρης, στις 22 Νοεμβρίου του 2008.

Πηγές
-----

* Βιογραφικό στο rulers.org

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) *Find A Grave*. 31708568. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  www.minivannews.com/news\_detail.php?id=5533.
3. ↑  Lang, Olivia (2008-11-22). «Former President Nasir Dies». *Minivannews*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2009-01-26.. Ανακτήθηκε στις 22-11-2008.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Ibrahim Nasir στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 2873154329457426970004
* GND: 1171719639

 |

 |
Στη γεωμετρία, το **δεκαπεντάγωνο** (από τις ελληνικές λέξεις *δεκαπέντε* και *γωνία*) είναι ένα οποιοδήποτε πολύγωνο σχήμα με 15 πλευρές και 15 κορυφές. Οι εσωτερικές γωνίες οποιουδήποτε κυρτού δεκαπενταγώνου έχουν άθροισμα 2340 μοίρες (°). Το σύμβολο Schläfli του δεκαπενταγώνου είναι {15}.

Κανονικό δεκαπεντάγωνο
----------------------

Συνήθως ο όρος δεκαπεντάγωνο αναφέρεται σε ένα κανονικό δεκαπεντάγωνο, στο οποίο όλες οι πλευρές και όλες οι γωνίες είναι ίσες μεταξύ τους. Σε ένα τέτοιο δεκαπεντάγωνο, οι εσωτερικές γωνίες είναι ίσες με 156° η καθεμιά.

Το εμβαδό (E) ενός κανονικού δεκαπενταγώνου με μήκος πλευράς *α* δίνεται από τη σχέση:

{\displaystyle {\begin{aligned}E&={\frac {15}{4}}a^{2}\cot {\frac {\pi }{15}}\\&={\frac {15a^{2}}{8}}\left({\sqrt {3}}+{\sqrt {15}}+{\sqrt {2}}{\sqrt {5+{\sqrt {5}}}}\right)\\&\simeq 17,6424\,a^{2}.\end{aligned}}}

  

### Κατασκευή

Το κανονικό δεκαπεντάγωνο είναι δυνατό να κατασκευασθεί με κανόνα και διαβήτη:

Κατασκευή ενός κανονικού δεκαπενταγώνου
Η κατασκευή ενός κανονικού δεκαπενταγώνου αποτελεί την Πρόταση 16 (XVI) του Τέταρτου Βιβλίου των *Στοιχείων* του Ευκλείδη.

### Δεκαπενταγράμματα

Υπάρχουν τρία κανονικά αστεροειδή πολύγωνα, τα {15/2}, {15/4}, {15/7}, που κατασκευάζονται από τις ίδιες 15 κορυφές ενός κανονικού δεκαπενταγώνου, ενώνοντας μεταξύ τους κάθε δεύτερη, τέταρτη ή έβδομη κορυφή, αντιστοίχως.

### Πολύγωνα Petrie

Το κανονικό δεκαπεντάγωνο είναι το πολύγωνο Πέτρι για ένα πολύτοπο περισσότερων διαστάσεων, που παρατίθεται παρακάτω σε ορθογώνια προβολή:

|  |
| --- |
| 14-simplex (14D) |

Παραπομπές
----------

1. ↑  William Dunham: *Journey Through Genius: The Great Theorems of Mathematics*, Penguin 1991, ISBN 014014739X, σελ. 65.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Κανονικά πολύγωνα |
| --- |
|  |
| 1–20 πλευρών | 
* Μονόγωνο
* Δίγωνο
* Ισόπλευρο τρίγωνο
* Τετράγωνο
* Πεντάγωνο
* Εξάγωνο
* Επτάγωνο
* Οκτάγωνο
* Εννεάγωνο
* Δεκάγωνο
* Ενδεκάγωνο
* Δωδεκάγωνο
* Δεκατριάγωνο
* Δεκατετράγωνο
* Δεκαπεντάγωνο
* Δεκαεξάγωνο
* Δεκαεπτάγωνο
* Δεκαοκτάγωνο
* Δεκαεννεάγωνο
* Εικοσάγωνο
 |
|  |
| Μεγαλύτερα των 20 πλευρών | 
* Εικοσιμονόγωνο
* Εικοσιτετράγωνο
* Εικοσιπεντάγωνο
* Τριακοντάγωνο
* Τριακοντάδίγωνο
* Τετράκονταγωνο
* Πεντάκονταγωνο
* Εξακοντάγωνο
* Επτακοντάγωνο
* Οκτακόνταγωνο
* Εννεάκονταγωνο
* Εκατοντάγωνο
* 257-γωνο
* Χιλιάγωνο
* Μυριάγωνο
* 65537-γωνο
* Δεκακιςμυριάγωνο
* Μεγάγωνο
* Απειρόγωνο
 |
|  |
| Αστεροειδή 5–12 πλευρών | 
* Πεντάγραμμα
* Εξάγραμμα
* Επτάγραμμα
* Οκτάγραμμα
* Εννεάγραμμα
* Δεκάγραμμα
* Ενδεκάγραμμα
* Δωδεκάγραμμα
 |

 |
Το **Δε Κομπινέισον** (αγγλικά: *The Combination*) ήταν πρωτάθλημα στις πρώτες μέρες του αγγλικού ποδοσφαίρου. Είχε δύο συγκροτήσεις. Η πρώτη πραγματοποιήθηκε μόνο για την περίοδο 1888–89 για ομάδες σε ολόκληρη τη Βόρεια Αγγλία και τα Μίντλαντς, και διαλύθηκε πριν ολοκληρωθεί. Η δεύτερη πραγματοποιήθηκε την περίοδο 1890–91, αλλά διαλύθηκε το 1911. Το πρωτάθλημα περιελάμβανε ομάδες κυρίως από τη Βορειοδυτική Αγγλία και αργότερα από την Ουαλία.

Το πρωτάθλημα δεν πρέπει να συγχέεται με το άλλο πρώην Δε Φούτμπολ Κομπινέισον, μία διοργάνωση για αναπληρωματικές ομάδες από τη Νότια Αγγλία, ή με το Λάνκασαϊρ Κομπινέισον, ένα άλλο μικρό πρωτάθλημα που διεξάγονταν το ίδιο χρονικό διάστημα.

Δείτε επίσης
------------

* Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Αγγλίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  «England - The Combination». *RSSSF*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «Sharpe's Card c 1890 depicting Jack Powell as captain of Newton Heath». Flickr.
Το **Ιμπ** (αραβικά: إِبّ) είναι πόλη στην Υεμένη, η πρωτεύουσα του Κυβερνείου Ιμπ, η οποία βρίσκεται περίπου 117 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Μόχα και 194 χιλιόμετρα νότια της Σαναά. Εμπορική πόλη και διοικητικό κέντρο που αναπτύχθηκε κατά την Οθωμανική Αυτοκρατορία, αποτελεί μία από τις σημαντικότερες μεσαίου μεγέθους πόλεις της χώρας. Βρίσκεται σε μια κορυφογραμμή βουνού, που περιβάλλεται από εύφορη γη. Από το 2005, είχε 160.000 κατοίκους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Carter, Terry· Dunston, Lara (2007). *Oman, UAE & Arabian Peninsula*. Lonely Planet. σελ. 484. ISBN 978-1-74104-546-8.
2. ↑  Wald, Peter (1996). *Yemen*. Pallas Athene. σελ. 179. ISBN 978-1-873429-11-2.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Ibb στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 151346726
* LCCN: n85346784
* GND: 7605356-8

 |

 |
Ο **ιμπεριαλισμός** (γνωστός και ως επεκτατισμός) αποτελεί πολιτική επέκτασης του ελέγχου ή της εξουσίας που ασκείται σε ξένες οντότητες ως μέσο απόκτησης και/ή διατήρησης μιας αυτοκρατορίας. Αυτό συμβαίνει είτε μέσω άμεσης εδαφικής κατάκτησης ή εποικισμού είτε με έμμεσες μεθόδους άσκησης ελέγχου στα πολιτικά και/ή τα οικονομικά δρόμενα άλλων κρατών. Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται συχνά για να περιγράψει την πολιτική επικυριαρχίας ενός έθνους σε άλλες χώρες, ανεξάρτητα από το αν το έθνος θεωρεί τον εαυτό του μέρος της αυτοκρατορίας. Η «Εποχή του Ιμπεριαλισμού» συνήθως αναφέρεται στην περίοδο του Νέου Ιμπεριαλισμού που ξεκίνησε το 1860, όταν κυρίαρχα ευρωπαϊκά κράτη ξεκίνησαν τον αποικισμό άλλων ηπείρων.

Ετυμολογικά, ο όρος *ιμπεριαλισμός* προέρχεται από τη λατινική λέξη *imperium* (*αυτοκρατορία*) και αρχικά αποτέλεσε νεολογισμό στη γαλλική γλώσσα (*impérialisme*), κατά τα τέλη του 1800 , για να περιγράψει την πολιτική κάποιων κρατών, όπως οι επεκτάσεις της Βρετανίας και της Γαλλίας στην Αφρική και την Αμερική. 

Στο έργο του *Ιμπεριαλισμός, το Ανώτατο Στάδιο του Καπιταλισμού* ο Λένιν υποστήριξε ότι ο καπιταλισμός στις αρχές του 20ού αιώνα πέρασε σε ένα νέο στάδιο, τον ιμπεριαλισμό, αποσκοπώντας στην εύρεση νέων αγορών και πόρων. Η θεωρία της μετάβασης του καπιταλισμού στο νέο στάδιο, τον ιμπεριαλιστικό καπιταλισμό υποστηρίχτηκε επίσης από τη Ρόζα Λούξεμπουργκ. Το βασικό χαρακτηριστικό του ιμπεριαλισμού σε σχέση με την προηγούμενη ποιότητα του καπιταλισμού είναι κατά το Λένιν "το πέρασμα από την κατάκτηση των εδαφών στο μοίρασμα και ξαναμοίρασμα των αγορών ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα. Μοίρασμα των αγορών σημαίνει και εξαγωγή των καπιταλιστικών κοινωνικών σχέσεων στις αποικίες".

Έκτοτε, ο όρος αυτός έχει επεκταθεί από τους Μαρξιστές διανοούμενους ώστε να αποτελεί συνώνυμο της καπιταλιστικής διεθνούς αγοράς και του τραπεζικού συστήματος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *The American Heritage Dictionary of the English Language*
2. ↑  *Ιμπεριαλισμός, το Ανώτατο Στάδιο του Καπιταλισμού*, στην αγγλική εδώ
3. ↑  Β.Ι. Λένιν: Ιμπεριαλισμός Αρχειοθετήθηκε 2012-05-25 στο Wayback Machine.
4. ↑  *Ιμπεριαλισμός, το Ανώτατο Στάδιο του Καπιταλισμού*, κεφ. 7, Ο Ιμπεριαλισμός ως Ειδικό Επίπεδο του Καπιταλισμού, στην αγγλική εδώ.

Δείτε επίσης
------------

Αποικισμός

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **ιμπεριαλισμός**  |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85064628
* GND: 4026651-5
* BNF: cb119320677 (data)
* NDL: 00572763
* NKC: ph121038
* BNE: XX4576305

 |

 |
Ο **Ελικών** ήταν δεκαπενθήμερο «φιλολογικόν περιοδικόν ομώνυμου Φιλολογικού ομίλου φοιτητών» της Πάτρας. Κυκλοφόρησαν εννέα τεύχη του κατά το 1919. Μεταξύ των συνεργατών συγκαταλέγονταν ο νεαρός τότε Παναγιώτης Κανελλόπουλος καθώς και άλλες προσωπικότητες των γραμμάτων της τοπικής κοινωνίας (Λεωνίδας Ζώης, Νικόλαος Κυπαρίσσης, Μάκης Αθανασίου, Τέλης Τουρνάς κ.ά.). 

Το περιεχόμενο και των εννέα τευχών έχει ψηφιοποιηθεί και ευρετηριαστεί στη ψηφιακή συλλογή «Δανιηλίς» στο πλαίσιο σχετικής συνεργασίας της Βιβλιοθήκης & Κέντρου Πληροφόρησης του Πανεπιστημίου Πατρών και της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Πατρών.

Πηγές
-----

* Νίκος Ε. Πολίτης (2008). *Εγκυκλοπαίδεια του Ελληνικού Τύπου, 1784-1974*. Αθήνα: Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών/Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών. σελ. 125.

Δικτυακοί τόποι
---------------

* Ψηφιακή Συλλογή Δανιηλίς: Ψηφιακά Τεκμήρια Δημοτικής Βιβλιοθήκης Πατρών - Βιβλιοθήκη & Κέντρο Πληροφόρησης, Πανεπιστήμιο Πατρών[*νεκρός σύνδεσμος*] -*Ανοικτή Πρόσβαση στο πλήρες κείμενο των άρθρων του περιοδικού*
Ο **Ιναγιατουλάχ Χαν Σεράτζ** (20 Οκτωβρίου 1888 – 12 Αυγούστου 1946) ήταν Βασιλιάς του Αφγανιστάν για τρεις ημέρες τον Ιανουάριο του 1929. Ήταν γιος του πρώην Εμίρη του Αφγανιστάν, Χαμπιμπουλάχ Χαν. Η σύντομη βασιλεία του Ιναγιατουλάχ ολοκληρώθηκε με την εκθρόνισή του.

Τα μεσάνυχτα της 14ης Ιανουαρίου 1929, ο Αμανουλάχ Χαν διαβίβασε τη διακυβέρνηση του βασιλείου στον αδελφό του Ιναγιατουλάχ Χαν και προσπάθησε κρυφά να διαφύγει από την Καμπούλ στην Κανταχάρ. Ο Χαμπιμπουλάχ Καλακανί και οι ακόλουθοί του καταδίωξαν τη Rolls Royce του Αμανουλάχ έφιπποι, αλλά ο Αμανουλάχ κατάφερε να διαφύγει.

Με τον Αμανουλάχ να έχει διαφύγει, ο Καλακανί έστειλε τελεσίγραφο στον βασιλιά Ιναγιατουλάχ ώστε αυτός να παραιτηθεί ή να προετοιμαστεί για πόλεμο. Η αντίδραση του Ιναγιατουλάχ ήταν πως ο ίδιος δε ζήτησε ποτέ ούτε επιθυμούσε να είναι βασιλιάς και συμφώνησε να εκθρονιστεί και να ανακηρύξει τον Καλακανί ως βασιλιά στις 18 Ιανουαρίου 1929. Ο Ιναγιατουλάχ αποχώρησε από το Αφγανιστάν με αεροσκάφος της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας του Ηνωμένου Βασιλείου και πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του σε εξορία, αρχικά στις Βρετανικές Ινδίες και έπειτα στην Τεχεράνη μέχρι τον θάνατό του το 1946.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ιναγιατουλάχ Χαν** |

1. ↑  Tucker, Spencer C. (2017). *Modern Conflict in the Greater Middle East: A Country-by-Country Guide*. Santa Barbara: ABC-CLIO. σελ. 4. ISBN 9781440843617.
2. ↑  Inc, Inb (2013). *Afghanistan Country Study Guide Volume 1 Strategic Information and Developments*. Washington: Int'l Business Publications. σελ. 70. ISBN 9781438773728.
3. ↑  Baker, Anne· Ivelaw-Chapman, Sir Ronald (1975). *Wings Over Kabul: The First Airlift*. London: Kimber. σελ. 124. ISBN 9780718301842.

| Βασιλικοί τίτλοι |
| --- |
| ΠροκάτοχοςΑμανουλάχ Χαν | **Δυναστεία των ΜπαρακζάιΒασιλιάς του Αφγανιστάν**1929 | ΔιάδοχοςΧαμπιμπουλάχ Καλακανί |
|
Συντεταγμένες: 35°29′12″N 23°47′13″E﻿ / ﻿35.48667°N 23.78694°E﻿ / 35.48667; 23.78694

 Η ελιά των Βουβών το 2018
Η **Ελιά των Βουβών** είναι δέντρο ελιάς στο χωριό Άνω Βούβες της δημοτικής ενότητας Κολυμβαρίου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Πιθανώς είναι ένα από τα παλαιότερα ελαιόδεντρα στον κόσμο που παράγει ελιές ακόμα και σήμερα.

Η ακριβής ηλικία του δέντρου δεν μπορεί να προσδιοριστεί. Η χρήση ραδιοϊσοτόπων δεν είναι δυνατή, καθώς το εγκάρδιο του ξύλου έχει χαθεί ανά τους αιώνες, ενώ η ανάλυση δακτυλίων δέντρου έδειξε ότι το δέντρο είναι τουλάχιστον 2.000 ετών. Στην άλλη άκρη της κλίμακας, επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Κρήτης υπολόγισαν ότι είναι 4.000 ετών. Ένας πιθανός δείκτης της ηλικίας του είναι τα δύο νεκροταφεία της Γεωμετρικής Περιόδου που ανακαλύφθηκαν κοντά στο δέντρο. Η τρέχουσα έρευνα στην Κρήτη και στο εξωτερικό δείχνει ότι οι προηγούμενες εκτιμήσεις για την ηλικία των ελαιόδεντρων πρέπει να συζητηθούν όσον αφορά την ακρίβειά τους. Δεν υπάρχει ακόμη μια συμφωνημένη επιστημονική μέθοδος για τον προσδιορισμό της ηλικίας των ελαιόδεντρων. Στην περίπτωση της ελιάς των Βουβών, θα μπορούσε να είναι πολύ νεότερη από παλαιότερες εκτιμήσεις ή ακόμη και μεγαλύτερη από το αιωνόβιο δέντρο στο Φοίνικα (Σφακιά).

Το δέντρο παραμένει παραγωγικό μέχρι σήμερα, αφού έχει μπολιαστεί με την ποικιλία «Τσουνάτη». Ο κορμός έχει περίμετρο 12,5 μέτρα και διάμετρο 4,6 μέτρα.

Το 1997, το δέντρο ανακηρύχθηκε διατηρητέο μνημείο της φύσης και τον Οκτώβριο του 2009, εγκαινιάστηκε το Μουσείο της Ελιάς των Βουβών σε ένα κοντινό σπίτι του 19ου αιώνα, όπου παρουσιάζονται τα παραδοσιακά εργαλεία και η διαδικασία της ελαιοκαλλιέργειας. Κλαδιά από το δέντρο χρησιμοποιήθηκαν για την ύφανση στεφάνων νικητών για τους νικητές των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004 και των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου το 2008.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος των μακροβιότερων βιολογικών οργανισμών

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  Σκαράκη, Αλεξάνδρα (8 Οκτωβρίου 2014). «Η γηραιά Ελιά των Βουβών, σημαντικό αξιοθέατο του νομού Χανίων». Η Καθημερινή.. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2014.
2. ↑  O. Rackham, J. Moody, *The Making of the Cretan Landscape*, 1996, cited in F. R. Riley (2002). Olive Oil Production on Bronze Age Crete: Nutritional properties, Processing methods, and Storage life of Minoan olive oil. *Oxford Journal of Archaeology* 21 (1): 63–75
3. ↑  «Crete Lore». CreteWest.com. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Μουσείο Ελιάς των Βουβών
* MNN.com - «Τα 10 γηραιότερα ζωντανά δέντρα του κόσμου»
* Φωτογραφία από το Flickr - «φωτογραφία της παλαιότερης ελιάς στον κόσμο, Άνω Βούβες»
Αμερικανικό Ελικοπτεροφόρο
Με τον όρο **Ελικοπτεροφόρο** (*Helicopter carrier*) χαρακτηρίζεται τύπος σύγχρονου πολεμικού πλοίου ειδικά ναυπηγημένου για μεταφορά ελικοπτέρων αλλά και πολεμικών αεροσκαφών περιορισμένου αριθμού. Τέτοια πλοία διαθέτουν μεγάλοι στόλοι που διαπλέουν σε μεγάλες αποστάσεις και η αεροπορική τους κάλυψη κρίνεται αναγκαία. Συνήθως τα πλοία αυτά συμπεριλαμβάνονται σε αποβατικές ή αμφίβιες επιχειρήσεις ως συνοδά πλοία των κυρίως αποβατικών σκαφών.

Τα ελικοπτεροφόρα χαρακτηρίζονται από το μεγάλο συνεχές κατάστρωμα για τις προσνηώσεις ή απονηώσεις κυρίως ελικοπτέρων. Υφίστανται σήμερα διάφοροι τύποι επιμέρους ελικοπτεροφόρων με συνεχές κατάστρωμα από πλώρη μέχρι πρύμνη (όπως των ΗΠΑ ή ευρωπαϊκών χωρών) με πλευρικό υπερστέγασμα (συνήθως δεξιό) ή το μισό του μήκους του πλοίου, από το μεσόστεγο μέχρι πρύμνη (όπως τα ρωσικά). Έτσι τα μεν πρώτα έχουν μεγαλύτερη αξιοποίηση χώρων για ανάγκες αερομεταφερομένων δυνάμεων έναντι των δεύτερων που υπερτερούν όμως σε δύναμη πυρός αφού το πρωραίο τμήμα τους φέρει ενισχυμένο πυροβολικό και πυραυλικές εγκαταστάσεις, δίνοντάς τους περισσότερη ανεξαρτησία κινήσεων και αυτοδυναμία επιχειρήσεων. Επίσης τα πλοία αυτά φέρουν υποκαταστρώματα στα οποία με ειδικούς αναβατήρες μεταφέρονται και φυλάσσονται τα ελικόπτερα.

Η Ελλάδα δεν διαθέτει τέτοιο τύπο πολεμικού πλοίου, κρινόμενο ως μη αναγκαίου στα επιχειρησιακά αμυντικά δόγματα των ενόπλων δυνάμεών της. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν δύναται ν' αποκτήσει κατόπιν μετασκευής άλλου τύπου πλοίου και σε σχετικά πολύ σύντομο χρονικό διάστημα.

Δείτε επίσης
------------

* Ελικοπτεροφόρο Σάιπαν
* Αεροπλανοφόρο
Ο **Εμμανουήλ**, γερμ. Emanuel (22 Οκτωβρίου 1908 - 18 Οκτωβρίου 1987) από τον Οίκο του Λίχτενσταϊν ήταν εξάδελφος του Φραγκίσκου-Ιωσήφ Β΄ πρίγκιπα του Λίχτενσταϊν. Έγινε γενικός διαχειριστής και πρόεδρος της διοίκησης της μετοχικής εταιρείας *Λόμα*.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη και της Γαβριέλλας Ανντράσυ, κόρη του Γκίζα Ανντράσυ κόμη του Κίκσεντ-Κιράλυ & Κράσναχόρκα.

Εισήλθε στην κίνηση των Προσκόπων το 1933 και συμμετείχε στο 4ο Παγκόσμιο Πανηγύρι Προσκόπων στο Γκέντελε της Ουγγαρίας. Υπηρέτησε ως Αρχιπρόσκοπος στο Σώμα Προσκόπων του πριγκιπάτου τού Λίχτενσταϊν *Αγ. Γεώργιος* το διάστημα 1935-71. Το 1971 έγινε επίτιμος Αρχιπρόσκοπος.

Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο κράτησε επαφή με τον *Δακτύλιο Μπάντενερ*, μία μυστική ομάδα Προσκόπων και Αρχηγών Προσκόπων από την Αυστρία και τις Κάτω Χώρες, που έδρευε στην Αυστρία. Η ομάδα είχε επαφές με Γάλλους Αιχμάλωτους του Πολέμου από τους Περιπλανώμενους Προσκόπους και αρχηγούς προσκόπων σε όλη την Αυστρία. Τους μοίραζε ξένα περιοδικά Προσκόπων. Επίσης πληροφόρησε τους Αυστριακούς Προσκόπους για την αποβίωση του Μπάντεν-Πόβελλ το 1941. Ο Εμμανουήλ ήταν υποψήφιος ηγέτης στο Λίχτενσταϊν για το 7ο Παγκόσμιο Πανηγύρι Προσκόπων στο Μπαντ Ισλ. Το 1959, μαζί με τους Αυστριακούς Περιπλανόμενους Μαθητές Πρόσκοπους από τη Βιέννη, βοήθησε πρόσφυγες έπειτα από την Ουγγρική Επανάσταση του 1956. Συνάντησε τον Φραντς Πόσπιζιλ, Αρχιπρόσκοπο της Αυστρίας αρκετές φορές. Το 1958 προσκάλεσε τις Βιενέζικες Προσκοπικές ομάδες 56 και 57 στο Λίχτενσταϊν· η πρώτη θερινή κατασκήνωσή τους σε ξένη χώρα έγινε στο Βάντουτς. Έλαβαν μέρος στην εορτή των γενεθλίων του. Το 1961 έδωσε άδεια στη Βιενέζικη Προσκοπική ομάδα 21 να φέρει το όνομα *Λίχτενσταϊν*. Βραβεύτηκε με μία από τις πιο υψηλές τιμές του Αυστριακού Προσκοπισμού, τον *Αργυρό Αιγόκερω*.

Το 1969 επανίδρυσε την ομάδα προσκόπων στο Μπάλτσερς, που είναι ενεργή ως σήμερα.

Έγινε Κύριος Προσκοπικής Ομάδας για την ομάδα του Τρήζεν το 1974-87. Υποστήριξε την προσκοπική αυτή ομάδα για πολλά έτη. Απεβίωσε το 1987 σε ηλικία 79 ετών. Οι πρόσκοποι από όλες τις Προσκοπικές ομάδες του Λίχτενσταϊν έλαβαν μέρος στην κηδεία. Τάφηκε στο κοιμητήριο του Γκάμπριν-Μπένντερν.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p9946.htm#i99457.
2. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* "Karl Emanuel Johannes Gabriel Maria Josef, Prinz von und zu Liechtenstein" (in German). Retrieved 2008-01-30.
Ο **Βερίλλης Δομήνικος** είναι Έλληνας πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε Δήμαρχος Καρδίτσας από τον Ιανουάριο του 2007 έως τον Δεκέμβριο του 2010. Στις εκλογές του 2019 ήταν υποψήφιος βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Καρδίτσας με τον ΣΥΡΙΖΑ χωρίς όμως να επιτύχει να εκλεγεί .

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Καρδίτσα. Οι γονείς του, Κωνσταντίνος και Παναγιώτα, ήταν εκπαιδευτικοί σε δημοτικά σχολεία της Καρδίτσας και διετέλεσαν διευθυντές μέχρι την συνταξιοδότησή τους. Είναι παντρεμένος με την Δήμητρα Κωστάκη με την οποία αποκτήσανε δυο παιδιά, τον Κωνσταντίνο και την Μαίρη.

Σπούδασε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης στο Τμήμα Μηχανολόγων και Ηλεκτρολόγων Μηχανικών. Ως φοιτητής ασχολήθηκε ενεργά με τα κοινά διατελώντας επί 5 χρόνια μέλος στο Φοιτητικό Διοικητικό Συμβούλιο των Μηχανολόγων Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Γενικός Γραμματέας του Συλλόγου Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Α.Π.Θ.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Εξελέγη για πρώτη φορά Νομαρχιακός Σύμβουλος στο Νομό Καρδίτσας την περίοδο 1995-1998 και διετέλεσε Αντινομάρχης Έργων (1997). Από το 1999 εως το 2006 εκλέγονταν Δημοτικός Σύμβουλος στο Δήμο Καρδίτσας (1999-2002, 2003-2006). Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2006 εξελέγη Δήμαρχος Καρδίτσας, όπου και διετέλεσε από τον Ιανουάριου του 2007 εως τον Δεκέμβριο του 2010. Την περίοδο από το 2011 εώς το 2014 ήταν Δημοτικός Σύμβουλος στον καποδιστριακό Δήμο Καρδίτσας και Γενικός Γραμματέας της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Θεσσαλίας.

Κατα την πολιτική του σταδιοδρομία διετέλεσε επίσης Πρόεδρος της Νομαρχιακής Επιτροπής του Τεχνικού Επιμελητηρίου Καρδίτσας και του Πανελληνίου Συλλόγου Τεχνικών Υπουργείου Εσωτερικών και των Τεχνικών Υπηρεσιών Δήμων & Κοινοτήτων της χώρας. Υπήρξε επίσης ήταν μέλος της Αντιπροσωπείας του ΤΕΕ Κεντρικής και Δυτικής Θεσσαλίας, του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης Μηχανικών Δημοσίων Υπαλλήλων Θεσσαλίας και της Πανελλήνιας Αντιπροσωπείας ΕΜΔΥΔΑΣ.

Πολιτιστική δραστηριότητα
-------------------------

Στα κοινωνικά δρώμενα είναι ενεργός ιδρύοντας τους Συλλόγους Φίλων Ιστορίας Νομού Καρδίτσας και Φίλων Σιδηροδρόμου Καρδίτσας, όπου διατελεί Πρόεδρος των Συλλόγων. Ταυτόχρονα, είναι μέλος της Ένωσης Επιστημόνων του Νομού Καρδίτσας και του Φυσιολατρικού Ομίλου Καρδίτσας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Η ιστοσελίδα του Βερίλλη Δομήνικου

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ιστορικά Στοιχεία της Αυτοδιοίκησης». *Δήμος Καρδίτσας*. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2019.
2. ↑  Εθνικές εκλογές – Ιούλιος 2019/Εκλογική Περιφέρεια Καρδίτσας Ιστοσελίδα του Υπουργείου Εσωτερικών με τα αποτελέσματα των εκλογών.