recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το βεγγαλικό γράμμα **ক** (διαβάζεται κα ή κο) προέρχεται από το Σιντχαμικό  και χαρακτηρίζεται από μια παρόμοια οριζόντια γραμμή στη κορυφή, αλλά με λιγότερο γεωμετρικό σχήμα σε σύγκριση με το αντίστοιχο γράμμα του Ντεβανάγκαρι, το क. Το εγγενές φωνήεν στα Βεγγαλικά σύμφωνα είναι το /ɔ/, οπότε το γράμμα ক από μόνο του μερικές φορές μεταγράφεται ως "κο" αντί για "κα". Προστέθοντας το οκάρ, το σημάδι φωνήεντος του "ο", το কো, δίνει το /ko/.

Όπως όλα τα Ινδικά σύμφωνα, το ক μπορεί να τροποποιηθεί με σημάδια για να δείξει ένα άλλο (ή όχι) φωνήεν από το εγγενές "α". Παρακάτω ακολουθεί ένας πίνακας που περιλαμβάνει όλα τα σημάδια που μπορούν να τροποποιήσουν το γράμμα:

Το γράμμα σε άλλες γλώσσες
--------------------------

Το ক χρησιμοποιείται ως βασικό σύμφωνο σε όλες τις μεγάλες ορθογραφίες που χρησιμοποιούν το βεγγαλικό αλφάβητο, συμπεριλαμβανομένων των Βεγγαλικών και των Ασσαμικών. Επίσης χρησιμοποιείται με νούκτα, που δίνει το ক়, για εξωτερικά δάνεια με το /q/.

Συμπλέγματα
-----------

Το βεγγαλικό γράμμα ক περιέχει συμπλέγματα, όπως συνηθίζεται στα Ινδικά αλφάβητα, με μια τάση προς τα στοιβασμένα δίγραφα.

* Το ক্ + ষ [ʃ] μας δίνει το ακανόνιστο δίγραφο kʃa. Το σύμπλεγμα λειτουργεί ως ανεξάρτητη επιστολή στην Ασσαμική ορθογραφία, με διαφορετική προφορά από το Βεγγαλικό δίγραφο του ক্ + ষ.

* Το ক্ + স [s] διατηρεί το ক, αλλά μειώνει το স, δίνοντας

* Το ক্ + ক δίνει ένα στοιβασμένο σύμπλεγμα

* Το ঙ্ [n] + ক δίνει επίσης ένα στοιβασμένο σύμπλεγμα με κάπως ακανόνιστη μορφή

* Το ক্ + র [ɾ] δίνει ένα πλήρως αλλαγμένο (ανώμαλο) σύμπλεγμα

Δείτε επίσης
------------

* Κα (Ινδικά αλφάβητα)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The Bengali Alphabet» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 28 Σεπτεμβρίου 2013.
Συντεταγμένες: 11°36′32″N 85°21′03″W﻿ / ﻿11.6089°N 85.3508°W﻿ / 11.6089; -85.3508

Η **Λίμνη Νικαράγουα**, που τοπικά ονομάζεται **Κοσίμπολκα** (= γλυκό νερό), είναι η μεγαλύτερη λίμνη της Δημοκρατίας της Νικαράγουας, αλλά και της κεντρικής Αμερικής. Βρίσκεται σε υψόμετρο 33 μέτρα, στο νοτιοδυτικό τμήμα της χώρας, και χωρίζεται από τον Ειρηνικό ωκεανό με τον ισθμό Ρίβας.

Έχει σχήμα ωοειδές, μήκος 162 χιλιόμετρα, πλάτος 71 χιλιόμετρα, βάθος έως 70 μέτρα και συνολική επιφάνεια 9.583 τ.χλμ. Από το νοτιοανατολικό άκρο της πηγάζει ο ποταμός Σαν Χουάν, που χύνεται στην Καραϊβική Θάλασσα. Αντιδιαμετρικά αντίθετα, το βορειοδυτικό άκρο της συνδέεται με τη λίμνη Μανάγουα μέσω του ποταμού Τιπιτάπα.

Στη λίμνη Νικαράγουα υπάρχουν πολλά νησιά, μεγαλύτερο των οποίων είναι το Ομετέπε, επί του οποίου υπάρχουν δύο ηφαίστεια, καθώς και η Σαπατέρα.

Κυριότερες παραλίμνιες πόλεις της λίμνης Νικαράγουα είναι η Γρανάδα και η «Σαν Κάρλος» (Άγιος Κάρολος) που βρίσκεται κοντά στις πηγές του Σαν Χουάν. Από την παραλίμνια πόλη Σαν Κάρλος και σε απόσταση 2 ώρες με το λιμναίο φεριμπότ βρίσκεται το λιμναίο αρχιπέλαγος Σολεντινάμε.

Η λίμνη Νικαράγουα ή Κοσίμπολκα είναι σήμερα μεγάλος τουριστικός πόλος έλξης.

Δείτε επίσης
------------

* Λίμνη Νικαράγουα

Πηγές
-----

* Πληροφορίες για τη λίμνη.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Lake Nicaragua στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 239178174
* LCCN: no2005051056
* GND: 4404128-7
* BNE: XX4916467

 |

 |
Αφιξοαναχώρηση στο λιμάνι του Πειραιά
**Κατάπλους** (arrival) ονομάζεται γενικά η άφιξη πλοίου σε ένα λιμένα. Για τα πλοία που εκτελούν κυκλικά ταξίδια επιβατηγά πλοία, κρουαζιερόπλοια, φορτηγά συγκεκριμένων γραμμών (λάινερς) κλπ, ο όρος κατάπλους αφορά κυρίως τον τερματικό λιμένα που συνήθως είναι ο λιμένας απόπλου χαρακτηριζόμενοι έτσι οι ενδιάμεσοι κατάπλοι ως *προσεγγίσεις*.

Ο χρόνος κατάπλου διαφέρει από τύπο σε τύπο πλοίου που για μεν τα επιβατηγά πλοία είναι ο χρόνος έναρξης της αποεπιβίβασης ή της φορτοεκφόρτωσης οχημάτων, για δε τα κρουαζιερόπλοια και φορτηγά πλοία μπορεί να είναι και ο χρόνος άφιξης στον προλιμένα χώρο ή στο αγκυροβόλιο (ράδα) "εν αναμονή" πλοηγού, ιδιαίτερα τα καταπλέοντα από εξωτερικό. Για τα πλοία αυτά, που προέρχονται από το εξωτερικό, χορηγείται ειδική τελωνειακή άδεια που ονομάζεται "σιπς κλήρανς" (ship's clearence inwards), η οποία εκδίδεται από την οικεία τελωνειακή Αρχή, βάσει δηλωτικού του πλοίου (entry inwards), περί του μεταφερόμενου φορτίου και ειδικά του προς εκφόρτωση φορτίου ή δηλωτικού κενού φορτίου. Η άδεια αυτή καθώς και εκείνη της ελευθεροκοινωνίας καταχωρούνται στο τηρούμενο βιβλίο κατάπλων (arrivals book) από την οικεία αρμόδια Λιμενική Αρχή. Σε πολλά ναυλοσύμφωνα ως χρόνος κατάπλου χαρακτηρίζεται ο χρόνος έκδοσης - χορήγησης της άδειας ελευθεροκοινωνίας.

Κατά τον κατάπλου ή αμέσως μετά, μικρότερων σκαφών όπως θαλαμηγοί, αλιευτικά κ.λπ. απαραίτητη είναι η προσκόμιση των ναυτιλιακών εγγράφων στην οικεία Λιμενική Αρχή για θεώρησή τους.

Σημείωση
--------

Επειδή ο κατάπλους αποτελεί σημαντικό όρο στη καταβολή ναυτικών τελών η προσέγγιση πλοίων εξωτερικού στο θαλάσσιο χώρο ή αγκυροβόλιο λιμένος Χώρας που γίνεται μόνο για προμήθεια εφοδίων ή αλλαγή μελών πληρώματος ή "εν αναμονή οδηγιών" για νέο πλου, κλπ. χωρίς άλλη εμπορική πράξη, δεν χαρακτηρίζεται κατάπλους αλλά "**τράνζιτ διέλευση**" και απαλλάσσονται της καταβολής τελών πλην κάποιων εξαιρέσεων. Επίσης δεν χαρακτηρίζεται κατάπλους η προσωρινή προσέγγιση πλοίου σε όρμο καταφυγής λόγω καιρικών συνθηκών. 

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **κατάπλους**  |
Η **Κλίμαξ Θείας ανόδου**, **Κλίμακα του Ιωάννου** ή και απλά **Κλίμακα** (λατ.: *Scala Paradisi*) ονομάζεται σημαντικό βιβλίο γραμμένο κατα τον 5ο - 6ο αιώνα από τον Άγιο Ιωάννη τον Σιναΐτη το οποίο ευρέως χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα και θεωρείται ένα από τα αριστουργήματα της Εκκλησιαστικής Γραμματείας.

Ιστορία
-------

Ο Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης ήταν γνωστός για την ασκητική του ζωή και την βαθιά πνευματικότητά του, ασκήτεψε αρκετά χρόνια στην έρημο ως Ερημίτης και διετέλεσε και Ηγούμενος της Μονής του Σινά. Όταν ήταν Ηγούμενος, έλαβε γράμμα από τον Ιωάννη, Ηγούμενο της Μονής Ραϊθού το οποίο ζητούσε από τον Άγιο Ιωάννη Σιναΐτη λόγους πνευματικούς και συμβουλές για την ασκητική ζωή.

Ο Άγιος Ιωάννης τότε, σε απάντηση αυτού του αιτήματος από τον Ιωάννη της Ραϊθού, έστειλε ένα σύγγραμμα το οποίο ονόμασε "*Κλίμαξ Θείας Ανόδου*". Αυτός ο *Λόγος ο Ασκητικός ο επονομαζόμενος "Πλάκες Πνευματικές"* είναι οι συμβουλές του Ιωάννου του Σιναΐτου προς τον Ιωάννη Ραϊθού και τους Μοναχούς του. Αυτό το σύγγραμμα παραμένει και στις μέρες μας ένας φάρος για τους Μοναχούς αλλά και για όλους τους Χριστιανούς που θέλουν να φτάσουν στον Θεό.

Δομή
----

Κλίμακα του Ιωάννη
Το βιβλίο είναι διαιρεμένο σε τριάντα κεφάλαια - «Λόγους» οι οποίοι εξηγούν τις διάφορες αρετές, και ξεκινώντας από τα χαμηλότερα, ανεβάζουν κλιμακωτά στα ψηλότερα. Κάθε κεφάλαιο - Λόγος είναι σαν βαθμίδα (σκαλοπάτι) η οποία ανεβάζει τον Χριστιανό ολοένα και πιο ψηλά στην κλίμακα των αρετών. Τα τριάντα αυτά κεφάλαια έχουν ως εξής:

### Λόγοι

Τα τριάντα κεφάλαια ονομάζονται «Λόγοι» και οδηγούν από τα γήινα στα ουράνια. Οι τριάντα Λόγοι είναι ως ακολούθως:

* 1. Περί αποταγής
* 2. Περί απροσπαθείας
* 3. Περί ξενιτείας
* 4. Περί υπακοής
* 5. Περί μετανοίας
* 6. Περί μνήμης θανάτου
* 7. Περί του χαροποιού πένθους
* 8. Περί αοργησίας
* 9. Περί μνησικακίας
* 10. Περί καταλαλιάς
* 11. Περί πολυλογίας και σιωπής
* 12. Περί ψεύδους
* 13. Περί ακηδίας
* 14. Περί γαστριμαργίας
* 15. Περί αγνείας
* 16. Περί φιλαργυρίας
* 17. Περί αναισθησίας
* 18. Περί ύπνου και προσευχής
* 19. Περί αγρυπνίας
* 20. Περί δειλίας
* 21. Περί κενοδοξίας
* 22. Περί υπερηφανείας
* 23. Περί λογισμών βλασφημίας
* 24. Περί πραότητος και απλότητος
* 25. Περί ταπεινοφροσύνης
* 26. Περί διακρίσεως
	+ 1. Περί διακρίσεως λογισμών και παθών και αρετών
	+ 2. Περί διακρίσεως ευδιακρίτου
	+ 3. Σύντομος ανακεφαλαίωσις των προηγουμένων
* 27. Περί ησυχίας
	+ 1. Δια την ιεράν "ησυχίαν", την ψυχικήν και την σωματικήν
	+ 2. Περί διαφοράς και διακρίσεως ησυχιών
* 28. Περί προσευχής
* 29. Περί απαθείας
* 30. Περί αγάπης, ελπίδος και πίστεως

Το Κείμενο
----------

Το αρχαίο πρωτότυπο, με κάποιες ελλείψεις όμως, βρίσκεται στην Πατρολογία του Μιγνίου τόμος 88, από σελ. 596 (302 σε έγγραφο). Το σαρωμένο κείμενο σαν βιβλίο PDF και στη Βικιθήκη.

Η μετάφραση στην κοινή νεοελληνική γλώσσα από τη Μονή Παρακλήτου βρίσκεται σε ηλεκτρονική μορφή στο διαδίκτυο στους κάτωθι ιστοτόπους:

* , .
* Ακουστικό βιβλίο

Υπάρχει και η Νέα Κλίμαξ - ένα ποίημα του αγ. Νικοδήμου του Αγιορείτου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Orthodox Wiki - The Ladder of Divine Ascent
Ο **Λεωνίδας Στρίγκος** (1900 - 1983) ήταν Κύπριος, πολιτικός, ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ και αντιστασιακός.

Βιογραφία
---------

Ο Λεωνίδας Στρίγκος γεννήθηκε στην Λεμεσό της Κύπρου το 1900. Από τα νεανικά του χρόνια ασπάστηκε την κομμουνιστική ιδεολογία και μαζί με ορισμένους άλλους πρωτοπόρους ίδρυσαν τον πρώτο μαρξιστικό πυρήνα στη Λεμεσό το 1922. Εργαζόταν στην Κύπρο ως υπάλληλος, ενώ στη συνέχεια ήρθε στην Ελλάδα και έγινε μέλος του ΚΚΕ.

### Στην ηγεσία του ΚΚΕ

Το 1931, μετά την καθαίρεση της ΚΕ του ΚΚΕ από την Κομμουνιστική Διεθνή λόγω της φραξιονιστικής πάλης χωρίς αρχές, έγινε μέλος του Πολιτικού Γραφείου. Στα Συνέδρια που ακολούθησαν, στο 5ο Συνέδριο (1934) και στο 6ο Συνέδριο (1935) εξελέγη μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ.

Μετέβη στη Μόσχα και φοίτησε στις κομματικές σχολές ΚUTV. Όλα αυτά τα χρόνια μέχρι τη σύλληψή του από τη Δικτατορία του Μεταξά, ήταν στην ηγετική ομάδα του Νίκου Ζαχαριάδη.

Συνελήφθη από τη Δικτατορία του Μεταξά και εκτοπίστηκε στη Γαύδο, από την οποία απέδρασε τον Μάιο του 1941, μεταβαίνοντας στην Κρήτη και αργότερα στην Αθήνα.

### Κατοχή-Αντίσταση-Εμφύλιος

Με εντολή της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ τον Φεβρουάριο του 1942 έγινε γραμματέας του Μακεδονικού Γραφείου του ΚΚΕ στην Θεσσαλονίκη. Στη θέση αυτή παρέμεινε όλη τη διάρκεια της κατοχής.

Στον εμφύλιο πόλεμο ήταν μέλος του Γενικού Στρατηγείου του ΔΣΕ. Επίσης, ήταν μέλος της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης ως υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Επισιτισμού.

Μετά την ήττα του ΔΣΕ έζησε ως πολιτικός πρόσφυγας στις ανατολικές χώρες, παραμένοντας στην ΚΕ και στο ΠΓ του ΚΚΕ κατά διαστήματα.

Μεταπολιτευτικά επέστρεψε στην Ελλάδα και ήταν υπεύθυνος διαφώτισης της ΚΕ του ΚΚΕ. 
Πέθανε το 1983 στην Αθήνα.

Πηγές
-----

1. Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ, Α΄ τόμος 1919-1949, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2012
2. Κώστας Γκριτζώνας "Κόκκινοι δραπέτες 1920-1944", Εκδόσεις Γλάρος, Αθήνα 1985
3. Άγγελος Ελεφάντης: "Η επαγγελία της αδύνατης επανάστασης", Εκδόσεις Θεμέλιο, Αθήνα 1976
4. Γρηγόρης Φαράκος "Β' Παγκόσμιος Πόλεμος: Σχέσεις του ΚΚΕ και Διεθνούς Κομμουνιστικού Κέντρου", εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 2004

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ (2012), σελ.265 & 286
3. ↑  Γκριτζώνας (1985), σελ.118-128
4. ↑  Φαράκος (2004), σελ.450
5. ↑  Φαράκος (2004), σελ.449-450
Ο **Λεωνίδας Τζανής** του Γεωργίου (Αερινό Μαγνησίας, 7 Σεπτεμβρίου 1955 - Βόλος, 4 Οκτωβρίου 2012) ήταν Έλληνας δικηγόρος και βουλευτής Μαγνησίας.

Νομική και πολιτική σταδιοδρομία
--------------------------------

Σπούδασε Νομικά στο ΑΠΘ. Στις δημοτικές εκλογές του 1986 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Νέας Ιωνίας και αργότερα ανέλαβε υπεύθυνος Τύπος της Ν.Ε. ΠΑΣΟΚ. Ήταν πρόεδρος της Εξεταστικής Επιτροπής για τη διερεύνηση της υπόθεσης του καζίνου του Φλοίσβου και από το 1998 ως το 1999 ήταν κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ. Ήταν πρόεδρος του Αθλητικού Οργανισμού, αντιδήμαρχος Νέας Ιωνίας (1990-92) και πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου από τον Ιανουάριο του 1993 ως τις 30 Οκτωβρίου του ιδίου έτους.

Βουλευτής
---------

Για πρώτη φορά εισήλθε στο Κοινοβούλιο με το ΠΑΣΟΚ έπειτα από τις εκλογές του 1993. Επανεξελέγη στις εκλογές του 1996 και του 2000.
Στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Σημίτη διετέλεσε υφυπουργός Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης από τις 19 Φεβρουαρίου 1999 ως τις 13 Απριλίου 2000 και ξανά από τις 13 Απριλίου 2000 ως τις 24 Οκτωβρίου 2001.

Θάνατος
-------

Ο Λεωνίδας Τζανής βρέθηκε από τη σύζυγό του κρεμασμένος με καλώδιο τηλεόρασης στο γκαράζ της οικίας του στο Βόλο. Το όνομα του πολιτικού βρισκόταν στη λίστα του ΣΔΟΕ με 36 βουλευτές που ελέγχονταν για παράνομο πλουτισμό, όμως σύμφωνα με το e-volos, στο ΣΔΟΕ Κεντρικής Μακεδονίας δεν βρισκόταν σε εξέλιξη καμία έρευνα σε βάρος του πρώην υφυπουργού, πράγμα που γνώριζε και ο ίδιος. Ο θάνατός του ήταν αυτοκτονία και μάλιστα ο ίδιος σε τηλεφωνική επικοινωνία με φιλικά πρόσωπα είχε εκφράσει την πρόθεσή του να δώσει τέλος στη ζωή του επειδή δεν άντεχε "να διασυρθεί άδικα το όνομά του για δεύτερη φορά", όπως είχε πει ο ίδιος. Κηδεύτηκε από τον ιερό ναό του Αγίου Νικολάου στην πρωτεύουσα της Μαγνησίας.

Ήταν παντρεμένος και πατέρας 2 παιδιών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κοινοβουλευτική θητεία, δικτυακός τόπος Βουλής των Ελλήνων, ανάκτηση 5-10-2013.
2. ↑  «Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Γ. Σημίτη (Από 25.9.1996 έως 13.4.2000)». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 2013.
3. ↑  Αυτοκτόνησε ο υφυπουργός Λεωνίδας Τζανής, Zougla.gr, 4-10-2012.
4. 1 2  «Κρεμάστηκε με καλώδιο τηλεόρασης ο πρώην υφυπουργός Λ. Τζανής». Πρώτο Θέμα (ηλεκτρονική έκδοση). 6 Οκτωβρίου 2012.
Σχέδιο με μελάνι της β' σκηνής της δεύτερης Πράξης του *Χειμωνιάτικου παραμυθιού*: η Παυλίνα παρακαλεί τον Λεόντιο να δείξει έλεος στην κόρη του, την Περντίτα. Η εικονογράφηση σχεδιάστηκε για μια έκδοση από 1918
του *Tales from Shakespeare* (1807) των Charles και Mary Lamb.
Ο **βασιλιάς Λεόντιος** είναι φανταστικός χαρακτήρας στο έργο του Σαίξπηρ *Το χειμωνιάτικο παραμύθι*. Είναι πατέρας του Μαμίλιου και σύζυγος της βασίλισσας Ερμιόνης. Παθαίνει εμμονή με την πεποίθηση ότι η σύζυγός του έχει σχέση με τον Πολύξενο, τον παιδικό του φίλο και βασιλιά της Βοημίας. Εξαιτίας αυτού, προσπαθεί να δηλητηριάσει τον φίλο του, βάζει τη γυναίκα του στη φυλακή και διατάζει να διώξουν τη μικρή του κόρη. Η κόρη της, η Περντίτα, επιβιώνει ωστόσο όταν ανακαλύπτεται στο καλάθι της στις ακτές της Βοημίας από βοσκούς που την υιοθετούν και την μεγαλώνουν. Ο νεαρός γιος του πεθαίνει από τη θλίψη του για τη δυσχερή θέση της μητέρας του και η Ερμιόνη λιποθυμά στο άκουσμα των ειδήσεων και δηλώνεται νεκρή. Ο Λεόντιος καταλαβαίνει τα λάθη του και γεμίζει τύψεις για την κακομεταχείριση της βασίλισσάς του. Στο τέλος του έργου, επανενώνεται με την κόρη και τη σύζυγό του, η οποία επιστρέφει από το θάνατο στο μυστηριώδες φινάλε του έργου.

Ο κριτικός λογοτεχνίας Χάρολντ Μπλουμ έχει αποκαλέσει τον Λεόντιο ως την καλύτερη αναπαράσταση του Σαίξπηρ για τη ζήλια της ανδρικής καρδιάς. Η απεικόνιση του Σαίξπηρ είναι αμφισβητήσιμη, καθώς θεωρείται ως ένας ζηλιάρης τύραννος, από πολλές απόψεις ένας πραγματικός κακός, αν και υπάρχει επίσης μια ευρέως διαδεδομένη άποψη ότι ο Σαίξπηρ ήθελε σκόπιμα να παρουσιάσει έναν παιδαριώδη, επιπόλαιο άνθρωπο.

Στους ηθοποιούς που έχουν δώσει αξιόλογες ερμηνείες ως Λεόντιος περιλαμβάνονται οι Τζόνστον Φορμπς-Ρόμπερτσον, Χένρι Ένλεϊ, Τζον Γκίλγκουντ, Τζέρεμι Άιρονς, Πάτρικ Στιούαρτ και Άντονι Σερ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Winter's Tale: Entire Play Αρχειοθετήθηκε 2008-01-25 στο Wayback Machine.
2. ↑  Harold Bloom - An interview with author
Ο **Λεωσθένης** ήταν ρήτορας και πολιτικός των Αθηνών. 

Το 361 π.Χ. στάλθηκε σε αποστολή για την απελευθέρωση της νήσου Πεπαρήθου (της σημερινής Σκοπέλου) που την πρωτεύουσά της Πάνορμο πολιορκούσε ο Αλέξανδρος ο Φεραίος.

Ο Αλέξανδρος ηττήθηκε από τον Λεωσθένη και αναγκάστηκε να κλειστεί στην ακρόπολη (φρούριο). Αργότερα ο Αλέξανδρος, επωφελούμενος από την ελάττωση της αθηναϊκής δύναμης λόγω αποστολής μοίρας σε άλλο προορισμό και της χαλάρωσης των μέτρων επιτήρησης των πολιορκητών, επιχείρησε νικηφόρο έξοδο και ανακατέλαβε το νησί.

Οι Αθηναίοι θεώρησαν υπεύθυνο τον Λεωσθένη και τον καταδίκασαν σε θάνατο, εκείνος όμως κατέφυγε στη Μακεδονία και λέγεται ότι πέθανε στην αυλή του βασιλιά Φιλίππου της Μακεδονίας.
Ο **Λεωνίδας Φιλίππου Λεωνίδου** (γεν. 13 Οκτωβρίου 1947) είναι Κύπριος συγγραφέας και ερευνητής με επίκεντρο την κυπριακή ιστορία.

Βιογραφία
---------

Ο Λεωνίδου γεννήθηκε στον Άγιο Θεόδωρο στη χερσόνησο της Καρπασίας της Κύπρου στις 13 Οκτωβρίου 1947.  Αποφοίτησε από το Ελληνικό Γυμνάσιο Αμμοχώστου το 1965 και τα επόμενα δύο χρόνια υπηρέτησε στην Εθνική Φρουρά Κύπρου. Από το 1967 έως το 1971 σπούδασε φυσική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ της Ουαλίας με μεταπτυχιακό στην ηλεκτρονική. Ο Λεωνίδου κατοικεί στο Λονδίνο.

Καριέρα
-------

Τον Ιανουάριο του 1974 ο Λεωνίδου επέστρεψε στην Κύπρο και εργάστηκε για το NCR ως αναλυτής συστημάτων μέχρι την τουρκική εισβολή στην Κύπρο τον Ιούλιο του 1974 κατά την οποία υπηρέτησε στο 386 Τάγμα της Κυπριακής Εθνικής Φρουράς. Μετά την αποστράτευσή του τον Σεπτέμβριο του 1974 επέστρεψε στη Βρετανία και εντάχθηκε στην ATV και στη συνέχεια στην British Telecom. Εργάστηκε στο ερυνητικό τμήμα μικροηλεκτρονικής της εταιρείας για την ανάπτυξη δικτύων και στη συνέχεια διηύθυνε το τμήμα πληροφορικής της στην περιοχή του ευρύτερου Λονδίνου και της Νοτιοανατολικής Αγγλίας. Αργότερα έγινε σύμβουλος σε εταιρείες του ίδιου κλάδου.

Ο Λεωνίδου υπήρξε πρόεδρος φοιτητικών οργανώσεων και αργότερα οργανώσεων της ελληνικής διασποράς και συμμετείχε ενεργά στην εκστρατεία *Δικαιοσύνη για την Κύπρο.* Από το 1978 ασχολήθηκε με την ελληνική εκπαίδευση στο Ηνωμένο Βασίλειο και ερεύνησε εκτενώς τη σύγχρονη ιστορία της Κύπρου.

Συγγραφή
--------

Ο Λεωνίδου είναι συγγραφέας πολλών βιβλίων μεταξύ των οποίων το βραβευμένο βιβλίο *Άγιος Θεόδωρος Καρπασίας, Τόπος και άνθρωποι* (1986), το τετράτομο έργο *Γεώργιος Γρίβας Διγενής - Βιογραφία, Μακράσυκα, Τόπος και Άνθρωποι, Διά πυρός και σιδήρου - Τα εγκλήματα της εισβολής του Αττίλα και η εθνοκάθαρση της κατεχόμενης Κύπρου, Ο τελευταίος δραπέτης - Αργυρός Κυριάκου και συναγωνιστές του, Επτακώμη, τόπος και άνθρωποι, British Politicians supporting Self-Determination and Human Rights in Cyprus in the 1950’s, Χρονολόγιον αγώνος ΕΟΚΑ*.   Πολλά άρθρα του δημοσιεύτηκαν σε εφημερίδες και περιοδικά στην Κύπρο, την Ελλάδα και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Λεωνίδας Φ. Λεωνίδου». *leonidasleonidou.org*. Ανακτήθηκε στις 1 Φεβρουαρίου 2022.
2. ↑  «Leonidas Ph. Leonidou». *www.nostos.com*. Ανακτήθηκε στις 1 Φεβρουαρίου 2022.
3. ↑  «Leonidas P Leonidou - Academia.edu». *independent.academia.edu*. Ανακτήθηκε στις 1 Φεβρουαρίου 2022.

  

* Προσωπικός ιστότοπος
*Να μη συγχέεται με τον Αυτοκράτορα Λεόντιο (βασ. 695-698).*

Ο **Λεόντιος** (απεβ. 488) ήταν στρατηγός της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που διεκδίκησε τον θρόνο της Κωνστανινούπολης, ηγούμενος μίας εξέγερσης εναντίον του Ζήνωνα.

Βιογραφία
---------

Ήταν Συριακής καταγωγής, προερχόμενος από την Δαλισανδό της Καππαδοκίας. Υπό τον Ζήνωνα έγινε *μάγιστρος του στρατού της Θράκης* (magister militum per Thracias).

To 484 ο Ρωμαίος στρατηγός Ίλλος διέκοψε τη σχέση του με τον Ζήνωνα. Τότε ο Αυτοκράτορας έστειλε τον Λεόντιο με στρατό εναντίον του Ίλλου, αλλά ο Ίλλος κατάφερε να πείσει τον Λεόντιο να πάει με το μέρος του. Ο Ζήνωνας δεν ήταν δημοφιλής στον λαό της Κωνσταντινούπολης, μίας κρίσιμης περιοχής της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, διότι ήταν Ίσαυρος και ως τέτοιος εθεωρείτο βάρβαρος· για τον λόγο αυτόν είχε εξεγερθεί και ο Βασιλίσκος το 475/476. Ο Ίλλος, που επίσης ήταν ένας Ίσαυρος, αποφάσισε να μη διεκδικήσει για τον εαυτό του τον θρόνο, αλλά να ανεβάσει τον Λεόντιο.

Η στέψη του Λεόντιου έγινε στην Ταρσό στις 19 Ιουλίου 484: η ημέρα επιλέχθηκε, έπειτα από τη συμβουλή μερικών αστρολόγων, ως ευνοϊκή. Έγινε στα χέρια της Βηρίνας, χήρας του Λέοντα Α΄, η οποία έστειλε επιστολές στη διοίκηση Ανατολής και στη διοίκηση Αιγύπτου με την υπόδειξη να δεχθούν τον σφετεριστή ως αυτοκράτορα. Ο Λεόντιος αναγνωρίστηκε στην Αντιόχεια, όπου εισήλθε στις 27 Ιουλίου και σε μερικά άλλα μέρη. Είχε χρόνο να ονομάσει αξιωματούχους και να κόψει νομίσματα, πριν αντιμετωπίσει την αντίδραση του Ζήνωνα.

Ο στρατός του Ζήνωνα, από Ρωμαίους και Οστρογότθους υπό τη διοίκηση του Θεοδώριχου του Αμάλ και του Ιωάννη του Σκύθη νίκησε τον εξεγερθέντα στρατό κοντά στην Αντιόχεια (8 Αυγούστου). Ο Ίλλος και ο Λεόντιος αναγκάστηκαν να βρουν καταφύγιο μέσα στο φρούριο Παπύριο, όπου οι εξεγερμένοι κράτησαν για 4 έτη. Το 488 μετά από προδοσία, το φρούριο έπεσε· ο Λεόντιος εκτελέστηκε και αποκεφαλίστηκε στη Σελεύκεια την παρά τω Καλυκαδνώ, ενώ το κεφάλι του στάλθηκε στον Ζήνωνα.

Μια και ο Ίλλος και ο Λεόντιος ακολουθούσαν τη Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο της Χαλκηδόνας, έλαβαν την υποστήριξη του Καλενδίωνα Πατριάρχη της Αντιόχειας και μικρή υποστήριξη από άλλους. Επίσης μερικοί *εθνικοί* (παγανιστές) υποστήριξαν την εξέγερση, μεταξύ των οποίων ο ποιητής, φιλόσοφος και μάντης Παμπρέπιος.

Πηγές
-----

* Hugh, Elton, "Leontius (AD 484-488)", De Imperatoribur Romanis
* Smith, William, "Illus", Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology.
* Warren T. Treadgold (1997). A History of the Byzantine State and Society. Stanford University Press. pp. 161–164. ISBN 0-8047-2630-2.
* Trombley, Frank R. and John W. Watt, The Chronicle of Pseudo-Joshua the Stylite, Liverpool University Press, 2000, ISBN 0-85323-585-6, p. 14.
* Williams, Stephen, The Rome That Did Not Fall: the survival of the East in the fifth century, Routledge, 1999, ISBN 0-415-15403-0, p. 195.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 73147663105460552307

 |

 |
Κερατινοκύτταρα (πράσινα) στο δέρμα ενός ποντικιού 
Το **κερατινοκύτταρο** είναι ο κυριότερος (άνω του 90%) κυτταρικός τύπος που εμφανίζεται στην επιδερμίδα. Αυτός ο τύπος κυττάρων παράγει κερατίνη και διαφοροποιείται κατά την πορεία της κερατινοποίησης, καθώς μετακινείται από το κάτω στρώμα της επιδερμίδας στα ανώτερα στρώματα (τα οποία αντιμετωπίζουν τον εξωτερικό κόσμο). Από αυτό αναπτύσσεται σαν τελικό στάδιο το **κερατοκύταρρο** (συνώνυμο: το **κορνεοκύταρρο**). 

 Ιστολογία ενός στρώματος επιδερμίδας που αποτελείται από το χόριο και τα διαφορετικά στρώματα των κερατινοκυττάρων

Προέλευση και ανάπτυξη
----------------------

Τα κερατινοκύτταρα προέρχονται από επιδερμικά βλαστοκύτταρα που βρίσκονται στην περιοχή της *βασικής στοιβάδας* ή στην περιοχή της εξωτερικής ριζικής θήκης των Τριχοθυλάκων. Μεταναστεύουν μέσω διαφόρων σταδίων ανάπτυξης καθώς ωθούνται από τα κύτταρα των απογόνων μέχρι να σχηματίσουν ένα στρώμα πεπλατυσμένων νεκρών κερατοειδών στην *κεράτινη στιβάδα*. 

Ο χρόνος μεταξύ της διαφοροποίησης στο *Stratum Basale* και της απολέπισης ως *κορνεοκύτταρο* στο *Stratum disjunctum* υπολογίζεται περίπου στον ένα μήνα, μπορεί όμως σε κάποιες δερματικές παθήσεις π.χ. Ψωρίαση το χρονικό διάστημα να είναι συντομευμένο. 

Κατά τη διάρκεια αυτής της διαφοροποίησης, τα κερατινοκύτταρα αλλάζουν διαρκώς το σχήμα και τον γεωμετρικό προσανατολισμό τους. Στο *Stratum Basale* , τα κερατινοκύτταρα προκύπτουν από επιδερμικά βλαστικά κύτταρα και έχουν περίπου κυλινδρικό σχήμα. Στο *Stratum spinosum*, η αναδιαμόρφωση των κυττάρων αρχίζει με μια αύξηση του όγκου και μια αλλαγή στον κυτταρικό άξονα σε μια πιο οριζόντια κατεύθυνση. Οι κόκκοι κερατοϊαλίνης σχηματίζονται και οι διαδικασίες μετατροπής προχωρούν γρήγορα. Υπάρχει ισοπέδωση των κυττάρων, απώλεια του κυτταρικού πυρήνα, και συρρίκνωση λόγω απώλειας υγρών, όπου η κερατινοποίηση να έχει φθάσει στο τελικό στάδιο της. Δεν μπορούν να ανιχνευθούν κερατινοκύτταρα στην ακόλουθη *Stratum corneum* (στρώση του κέρατου). Στο τέλος αυτής της διαδικασία τα κερατινοκύτταρα μεταλλάσσονται σε κερατοκύτταρα.

Χρησιμότητα
-----------

To *Stratum corneum* σχηματίζει ένα φράγμα που εμποδίζει ξένα σώματα και μικρόβια και προστατεύει το σώμα από την αφυδάτωση. 

Τα κερατινοκύτταρα εμπλέκονται ενεργά στην ανοσοαπόκριση, στις φλεγμονώδεις διεργασίες και στην επούλωση πληγών. Μπορούν να παράγουν μια ποικιλία κυτοκινών, αυξητικών παραγόντων, ακόμα και συμπληρωματικών παραγόντων. Πολλές χρόνιες φλεγμονώδεις δερματικές ασθένειες απελευθερώνουν TNF-άλφα και IL-1 συγκεκριμένα, αλλά επίσης πολλές άλλες ιντερλευκίνες και χημειοκίνες. 

Τα κερατινοκύτταρα συμβάλλουν στην προστασία από την υπεριώδη ακτινοβολία με την κατάποση μελανοσωμάτων ( κυστίδια που περιέχουν μελανίνη) από μελανοκύτταρα. Η μελανίνη φυλάσσεται γύρω από τον πυρήνα του κυττάρου και την προστατεύει από βλάβες που σχετίζονται με την υπεριώδη ακτινοβολία.
Η **κερατόσφαιρα** είναι εκφυλιστική μη φλεγμονώδης πάθηση του ματιού, στην οποία δομικές αλλαγές εντός του κερατοειδούς προκαλούν την υπερβολική λέπτυνση και την αλλαγή του σε ένα πιο σφαιρικό σχήμα από το κανονικό ομαλό καμπυλωτό. Προκαλεί λέπτυνση του κερατοειδούς, κυρίως στα περιθώρια, με αποτέλεσμα ένα σφαιρικό και ελαφρώς διογκωμένο μάτι. 

Μερικές φορές εξισώνεται με το «μεγαλοκερατοειδή».

Παθοφυσιολογία
--------------

Η κερατόσφαιρα είναι μια ελάχιστα κατανοητή νόσος με αβέβαιη αιτία και η εξέλιξή της μετά από τη διάγνωση της είναι απρόβλεπτη. Εάν προσβληθούν και τα δύο μάτια, η επιδείνωση της όρασης μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα του ασθενούς να οδηγεί αυτοκίνητο ή να διαβάζει. Ωστόσο, δεν οδηγεί στην τύφλωση καθαυτή.

Θεραπεία
--------

Η θεραπεία περιλαμβάνει τη χρήση προστατευτικών γυαλιών. Υπάρχει επίσης ένας αριθμός χειρουργικών επιλογών.

Η περαιτέρω πρόοδος της νόσου συνήθως οδηγεί στην ανάγκη για μεταμόσχευση κερατοειδούς, λόγω της ακραίας λέπτυνσης του κερατοειδούς. Κυρίως, προτιμάται η μεγάλου βαθμού διεισδυτική κερατοπλαστική. Πρόσφατες προσθήκες τεχνικών ειδικά για τον κερατοειδή περιλαμβάνουν τη «διαδικασία εισχώρησης», κατά την οποία λαμβάνεται ένα μόσχευμα δότη κερατοειδούς 12 mm και κόβεται στα εξωτερικά του άκρα. Ένας θύλακας υποδοχής σχηματίζεται στο περιθώριο και ο ιστός του δότη «μπαίνει» στο θύλακα υποδοχής.

Πρόγνωση
--------

Η κερατόσφαιρα εξακολουθεί να είναι μία κάπως μυστηριώδης ασθένεια, αλλά μπορεί να αντιμετωπιστεί επιτυχώς με ποικίλες κλινικές και χειρουργικές τεχνικές. Ο ασθενής διατρέχει κίνδυνο διάτρησης του σφαιρικού ιστού, επειδή ο λεπτυσμένος κερατοειδής είναι εξαιρετικά αδύνατος.

Επιδημιολογία
-------------

Είναι μία πολύ σπανιότερη κατάσταση από τον κερατόκωνο, που είναι η πιο συνηθισμένη δυστροφία του κερατοειδούς χιτώνα. Παρομοίως με τον κερατόκωνο, συνήθως διαγιγνώσκεται στα εφηβικά έτη του ασθενούς και φθάνει στην πιο σοβαρή κατάσταση κατά τη δεύτερη και τρίτη δεκαετία του ασθενούς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πρότυπο:DorlandsDict
2. 1 2  Wallang, BS; Das, S (September 2013). «Keratoglobus.». *Eye (London, England)* **27** (9): 1004–12. doi:10.1038/eye.2013.130. PMID 23807384.
3. ↑  «"Tuck In" Lamellar Keratoplasty (TILK) for corneal ectasias involving corneal periphery». *Br J Ophthalmol* **92** (2): 286–90. February 2008. doi:10.1136/bjo.2007.124628. PMID 18227208. . [*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  «Archived copy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαρτίου 2007. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2006.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------
Συντεταγμένες: 35°2′17″N 32°23′37″E﻿ / ﻿35.03806°N 32.39361°E﻿ / 35.03806; 32.39361

Το **Λατσί**, επίσης γνωστό ως **Λακκί**, με τον παραλιακό πεζόδρομο του είναι το γραφικό λιμανάκι της Πόλης Χρυσοχούς, γνωστό για το φρέσκο ψάρι του στην Κύπρο. Υπάγεται στον δήμο της Πόλης Χρυσοχούς.

Υψόμετρο
--------

Το **Λατσί** βρίσκεται σε υψόμετρο 7 μέτρων πάνω από τη στάθμη της θάλασσας.

Ιστορικά
--------

Παλιά ήταν ένα μικρό λιμάνι εξαγωγής κυρίως χαρουπιών. Οι παλιές πετρόκτιστες αποθήκες χαρουπιών έχουν τώρα μετατραπεί σε εστιατόρια, ψαροταβέρνες και χώρους αναψυχής. Από το Λατσί ξεκινούν μικρές κρουαζιέρες για τον Ακάμα. Επίσης, πρόσφατα επεκτάθηκε και φιλοξενεί 220 σκάφη αναψυχής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «GeoNames.org». *www.geonames.org*. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2019.
2. ↑  «Forecast for Latchi». *yr.no* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2019.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Κύπρος
 |

 |
Ο **Λοντρίζιο Βισκόντι** (ιταλ.: *Lodrisio Visconti*, 1280 - 1364) ήταν Ιταλός κοντοτιέρος από τον Οίκο των Βισκόντι.

βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Πιέτρο Βισκόντι από το Μιλάνο και της Αντιόχειας Κριβέλι. Έπειτα από τη στρατιωτική εκπαίδευση που είχε από τον πατέρα του, βοήθησε τον θείο του Ματτέο Α΄ Βισκόντι και τον γιο αυτού Γκαλεάτσο Α΄ για την ανακατάληψη του Μιλάνου από τον αντίπαλο Οίκο των Τορριάνι. Αργότερα όμως βοήθησε τον Μάρκο, αδελφό του Γκαλεάτσο Α΄ και ήταν επιδέξιος στο να φυλακίσουν τον Γκαλεάτσο Α΄ και τον γιο αυτού Ατσόνε στη Μόντσα. Όταν μετά ελευθερώθηκαν, διέφυγε στην περιοχή του στο Σέπριο.

Ο Ατσόνε τον καταδίωξε και αφού πολιόρκησε το κάστρο του, το κατεδάφισε. Ο Λοντρίζιο διέφυγε στη Βιτσέντσα, όπου μπήκε ως μισθοφόρος στην υπηρεσία του Μαστρίνο Β΄ κυρίου της Βερόνας. To 1339 συγκέντρωσε στρατό, κυρίως από τη Γερμανία: 2500 ιππείς, 800 πεζικάριους και 200 τοξότες και με το όνομα *Εταιρεία του Αγ. Γεωργίου* έφτιαξε την πρώτη Εταιρεία μισθοφόρων που είχε Ιταλός κοντοτιέρος.

Εισέβαλε στα περίχωρα του Μιλάνου, αλλά μετά ηττήθηκε στη μάχη του Παραμπιάγκο. Αιχμαλωτίστηκε και μαζί με τον γιο του Αμπρότζιο φυλακίστηκε σε σιδερένιο κλουβί στο κάστρο του Αγ. Κολομπάνο. Έμεινε έτσι για δέκα έτη και ελευθερώθηκε από τον Τζοβάννι Βισκόντι νέο κυβερνήτη του Μιλάνου. Ο ανιψιός του τελευταίου Γκαλεάτσο Β΄ Βισκόντι τον έθεσε διοικητή του στρατού και υπερασπίστηκε το Πιεμόντε. Διακρίθηκε εκεί στη μεγάλη νίκη του 1356 εναντίον της αντίθετης με τους Βισκόντι Ένωσης, που είχε προσλάβει τον μισθοφόρο Κόνραντ φον Λαντάου της *Μεγάλης Εταιρείας*. 

Έζησε στην Αυλή του Γκαλεάτσο Β΄ ώσπου απεβίωσε το 1364.

Αναφορές
--------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 1  Φεβρουαρίου 2021.
2. ↑  «Dizionario Biografico degli Italiani». (Ιταλικά) *Dizionario Biografico degli Italiani*. 1960.
3. ↑  Axelrod, Alan. *Mercenaries*, CQ Press, 2014 (ISBN 9781483364667)
Η **Κιάινγκ Κιάινγκ** (ကြိုင်ကြိုင်) είναι η πρώην Πρώτη Κυρία της Μιανμάρ, σύζυγος του πρώην Πρωθυπουργού Ταν Σουέ, αρχηγού κράτους, της Βιρμανίας, από το 1992 έως το 2011, ως Πρόεδρος του Κρατικού Συμβουλίου Ειρήνης και Ανάπτυξης. Έγινε η Πρώτη Κυρία της χώρας, όταν ο σύζυγος της έγινε αρχηγός του Κράτους και της Κυβέρνησης.

Η Κιάινγκ γεννήθηκε στον δήμο Κάου Κιάικ, στην πολιτεία Καγίν της Μιανμάρ. Είναι Πα-Ο, κόρη των Κιου Τιν και Φουάρ Μάι μιας εθνικής οικογένειας. Ο πατέρας της, Κιου Τιν, είναι Κινέζος και η μητέρα της είναι Πα-Ο. Είναι η είναι η πέμπτη κόρη ανάμεσα σε εννέα αδέλφια. Έλαβε εκπαίδευση στο Μουλμέιν. Έχουν πέντε κόρες, τις Άγιε Άγιε Τιτ Σούε, Ντέουα Σουέ, Χιν Πιόνε Σουέ, Κι Κι Σουέ και Ταντάρ Σουέ, και τρεις γιους, τους Κιάινγκ Σαν Σουέ, Θαντ Ζάου Σουέ και Χτουν Νάινγκ Σουέ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ill Kyaing Kyaing Absent at State Dinner Celebrating Independence» (στα αγγλικά). *The Irrawaddy*. 8 January 2008.. Ανακτήθηκε στις 21 August 2017.
2. ↑  «Delhi rolls out red carpet for Myanmar dictator» (στα αγγλικά). *Rediff News*. 27 July 2010.. Ανακτήθηκε στις 21 August 2017.
3. ↑  «Daw Kyaing Kyaing breaks leg» (στα αγγλικά). *ButmaNet News*. 17 December 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2017-08-21.. Ανακτήθηκε στις 21 August 2017.
4. ↑  «First Lady Daw Kyaing Kyaing» (στα αγγλικά). *The New Light of Myanmar News Paper*. 27 November 2004.. Ανακτήθηκε στις 21 August 2017.
5. ↑  «The Faces of Burma 2005» (στα αγγλικά). *The Irrawaddy*. 6 December 2005.. Ανακτήθηκε στις 21 August 2017.
6. ↑  «Than Shwe's daughter wedding». *YouTube*.. Ανακτήθηκε στις 21 August 2017.
Ο **Λιλιάν Μπερνάρ Πιερ Λαλίς** (γεννημένος στις 29 Σεπτεμβρίου 1971) είναι Γάλλος πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος. Γεννημένος στο Νοζάν-συρ-Μαρν, αγωνίστηκε στην Λιγκ 1 με τα χρώματα των Καέν, Γκανγκάμπ, Χάβρη και Μπαστιά, στη Σέριε Α με τα χρώματα της Κιέβο, στην Πρέμιερ Λιγκ με τα χρώματα της Λέστερ Σίτι, καθώς και στην Αγγλική Φούτμπολ Λιγκ με τα χρώματα των Λέστερ, Σέφιλντ Γιουνάιτεντ, Κόβεντρι Σίτι, Πλύμουθ Αργκάιλ και Σουίντον Τάουν.

Καριέρα
-------

Ο Ναλίς ξεκίνησε την καριέρα του από την γενέτειρά του, Γαλλία, αγωνιζόμενος για λογαριασμό σειράς γαλλικών συλλόγων όπως οι Χάβρη, Καέν, Γκανγκάμπ και Μπαστιά. Έπειτα από παρουσία για διάστημα τριών σεζόν στην Μπαστιά, ο Ναλίς μετακόμισε στην ιταλική Κιέβο.

Έπειτα από μια κακή αγωνιστική παρουσία με τα χρώματα της Κιέβο, ο Ναλίς πωλήθηκε στην αγγλική Λέστερ Σίτι το 2003, η οποία είχε μόλις προβιβαστεί στην Πρέμιερ Λιγκ. Παρά το γεγονός πως η Λέστερ υποβιβάστηκε άμεσα στην Φούτμπολ Λιγκ Τσάμπιονσιπ, ο Ναλίς παρέμεινε στην ομάδα. Το μοναδικό του τέρμα όσο αγωνίστηκε στην Πρέμιερ Λιγκ με τα χρώματα της Λέστερ, ήταν ένα σουτ στην κίνηση από απόσταση 23 μέτρων σε αναμέτρηση με αντίπαλο την Λιντς Γιουνάιτεντ το 2003.

Κατά την διάρκεια της θερινής μεταγραφικής περιόδου του 2005, ο Ναλίς μεταγράφηκε στην Σέφιλντ Γιουνάιτεντ, ωστόσο καθώς έχασε την θέση του ως βασικό στέλεχος κατά τις απαρχές της σεζόν, παραχωρήθηκε ως δανεικός στην Κόβεντρι Σίτι, προτού, τον Ιανουάριο του 2006, μεταγραφεί στην Πλύμουθ Αργκάιλ. Ο Ναλίς ψηφίστηκε ως ο αγαπημένος παίκτης των φιλάθλων για την σεζόν 2006-07, υπογράφοντας, στην συνέχεια, μονοετή ανανέωση του συμβολαίου του με τον σύλλογο.

Τον Απρίλιο του 2008, έγινε γνωστό πως ο Ναλίς, μετά την λήξη του συμβολαίου του με την Πλύμουθ Αργκάιλ, τον Ιούνιο, θα έμενε ελεύθερος.

Στις 31 Ιουλίου 2008, ο Ναλίς υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την Σουίντον Τάουν, έπειτα από σύντομης διάρκειας δοκιμαστική περίοδο.

Μετά το πέρας της τελευταίας του σεζόν στην Αγγλία, ο Ναλίς επέστρεψε στη Γαλλία, όπου και υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την, με έδρα την Κορσική, ΣΑ Μπαστιά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) Hugman, Barry J. επιμ. (2009). *The PFA Footballers' Who's Who 2009–10*. Edinburgh: Mainstream Publishing. σελ. 301. ISBN 978-1-84596-474-0.
2. ↑  (Γαλλικά) «Lilian Nalis». L'Équipe. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2013.
3. ↑  (Αγγλικά) Leicester 4-0 Leeds, BBC Sport, 15 Σεπτεμβρίου 2003, Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2007
4. ↑  (Αγγλικά) "Nalis on trial with Robins" *BBC Sport*, 23 Ιουλίου 2008. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2008
5. ↑  (Γαλλικά) CA Bastia : Le point sur le mercato Αρχειοθετήθηκε 2009-08-23 στο Wayback Machine.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Λιλιάν Ναλίς Στατιστικά καριέρας στο Soccerbase
Ο **Λεοπόλδος Γεώργιος**, γερμ. Leopold Georg (25 Οκτωβρίου 1654 - 26 Φεβρουαρίου 1675) από τον Οίκο της Έσσης-Ντάρμστατ ήταν διάδοχος της Έσσης-Χόμπουργκ.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Μπίνγκενχαϊμ και ήταν ο μόνος γιος του Γουλιέλμου Χριστόφορου, λαντγράβου της Έσσης-Χόμπουργκ.

Το 1669 ο πατέρας του πώλησε το μεγαλύτερο μέρος του Χόμπουργκ στον μικρότερο αδελφό του Γεώργιο Χριστιανό. Κράτησε μόνο το Μπίνγκενχαϊμ και έγινε λανγράβος του. Τότε ο Λεοπόλδος Γεώργιος έγινε διάδοχος της Έσσης-Χόμπουργκ-Μπίνγκενχαϊμ.

Απεβίωσε το 1675 σε ηλικία 21 ετών, ενώ το 1681 απεβίωσε και ο πατέρας του. Ο Λεοπόλδος Γεώργιος δεν είχε προλάβει να νυμφευτεί.

Αναφορές σε πηγές
-----------------

1. 1 2  www.genealogics.org/getperson.php?personID=I00021327&tree=LEO.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 300874937

 |

 |
Η **Λιλάντα Λυκιαρδοπούλου** (12 Φεβρουαρίου 1941 - 31 Μαρτίου 1988) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια.

Βιογραφικό
----------

Σπούδασε στο Ωδείο Αθηνών και στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Έπαιξε σε πολλές Ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες και θεατρικά έργα.

Επίσης συμμετείχε στους δίσκους Λιτανεία των Γρηγόρη Σουρμαΐδη (μουσική) και Φίλωνος Αρία (στίχοι) και Παράσταση του Μίμη Πλέσσα (μουσική) και στίχους διαφόρων στιχουργών.

Παρουσίασε και εκπομπές στην τηλεόραση, όπως οι "Μικρές νυχτερινές μουσικές" (ΕΡΤ, 1979) και τελευταία η μουσική εκπομπή Πρόβα, η οποία μεταδιδόταν κάθε Σάββατο μετά το βραδινό δελτίο ειδήσεων.

Θάνατος
-------

Λίγο πριν τα Χριστούγεννα του 1987, εισήλθε στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός προκειμένου να κάνει ορισμένες εξετάσεις, οι οποίες έδειξαν πως είχε προσβληθεί από καρκίνο. Μόλις βγήκε από το νοσοκομείο, ξαναπήγε στο Στούντιο της εκπομπής "Πρόβα" και συνέχισε κανονικά την παρουσίασή της. Στις 16 Μαρτίου του 1988 όμως, η κατάστασή της επιδεινώθηκε και αναγκάστηκε να μπει και πάλι στον Ευαγγελισμό, όπου νοσηλεύτηκε μέχρι το θάνατό της. Οι δυο τελευταίες εκπομπές της "Πρόβας" (στις 19 και 26 Μαρτίου 1988), μεταδόθηκαν χωρίς κανέναν παρουσιαστή. Μετά το θάνατό της η εκπομπή δεν ξαναμεταδόθηκε.

Κηδεύτηκε στο Α' Νεκροταφείο της Αθήνας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τραγούδια της
* RetroDB

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αρχείο Εθνικού Θεάτρου
Ο **Λεοπόλδος** (12 Οκτωβρίου 1752 - 27 Απριλίου 1787) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν στρατηγός του Πρωσικού στρατού.

Βιογραφία
---------

Ο Μαξιμιλιανός-Ιούλιος-Λεοπόλδος γεννήθηκε στο Βολφενμπύτελ και ήταν τριτότοκος γιος του Καρόλου Α΄ πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ και της Φιλιππίνας-Καρλότας των Χοεντσόλερν, κόρης του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου βασιλιά της Πρωσίας.

Το 1780 ήταν 28 ετών όταν απεβίωσε ο πατέρας του. Τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος αδελφός του Κάρολος-Γουλιέλμος-Φερδινάνδος. Ο Λεοπόλδος, ως νεότερος γιος, δεν περίμενε διαδοχή και έκανε σταδιοδρομία στο στρατό, όπως οι θείοι του Άντον-Ούλριχ στρατηγός στη Ρωσία, Λουδοβίκος-Ερνέστος στρατηγός στην Ολλανδία και Φερδινάνδος στρατηγός στην Πρωσία.

Έγινε στρατηγός, όπως και ο δευτερότοκος αδελφός του Φρειδερίκος-Αύγουστος, στο στρατό της Πρωσίας. Όπως και οι αδελφοί του Φρειδερίκος-Αύγουστος και Γουλιέλμος-Αδόλφος, ήταν ελευθεροτέκτονας. Μάλιστα ο πρώτος είχε υψηλό αξίωμα στη Στοά του Βερολίνου. Ο Λεοπόλδος απεβίωσε το 1787 στη Φραγκφούρτη, στην Πρωσία, σε ηλικία 35 ετών, χωρίς να έχει νυμφευτεί.

Πηγές
-----

* Οίκος των Γουέλφων[*νεκρός σύνδεσμος*]

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 5738365
* LCCN: nr2001005829
* ISNI: 0000 0000 4788 9741
* GND: 119303108
* SUDOC: 161499317
* NKC: jo2014806957

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Leopold of Brunswick-Wolfenbüttel  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Στις 29 Μαΐου του 1999 έγινε η πρώτη λεωφορειοπειρατεία με κράτηση ομήρων που σημειώθηκε στην Ελλάδα στο Σχολάρι Θεσσαλονίκης, που έληξε στο Ελμπασάν της Αλβανίας με τον θάνατο του θύτη και ενός ομήρου από την Αλβανική αστυνομία.

Ιστορικό
--------

Στις 29 Μαΐου του 1999, ένας Αλβανός υπήκοος που ζούσε και εργαζόταν στην Ελλάδα, ο 25χρονος Φλαμούρ Πίσλι, οπλισμένος με μια χειροβομβίδα κατέλαβε λεωφορείο του ΚΤΕΛ με εννέα επιβάτες στο Κάτω Σχολάρι Θεσσαλονίκης, διαμαρτυρόμενος για αδικίες που είχε υποστεί από τον εργοδότη του, αλλά και για ψευδείς κατηγορίες σε βάρος του (σύμφωνα με τον ισχυρισμό του) για παράνομη κατοχή όπλων.

Ο Αλβανός ζήτησε να του παραδοθούν χρηματικά λύτρα ύψους 50 εκατομμυρίων δραχμών και τρία τουφέκια τύπου Καλάσνικοφ, καθώς επίσης και να εξασφαλισθεί η διαφυγή στη χώρα του.
Οι ελληνικές αστυνομικές αρχές, φοβούμενες μια κατάληξη παρόμοια της περίπτωσης της ομηρείας στη οδό Νιόβης στην Αθήνα που είχε προηγηθεί (όταν ο ρουμάνος κακοποιός Σορίν Ματέι είχε προκαλέσει το θάνατο της Αμαλίας Γκινάκη), κατέβαλαν τα λύτρα και παρέδωσαν τρία όπλα στον απαγωγέα, τα οποία όμως αυτός δεν δέχτηκε με το αιτιολογικό πως δεν ήταν της μάρκας που επιθυμούσε.

Στη συνέχεια και καθ'όλη τη διάρκεια της νύχτας, το λεωφορείο ακολούθησε διαδρομή προς τα ελληνοαλβανικά σύνορα επιτηρούμενο από αστυνομικό όχημα όπου επέβαιναν άνδρες των ΕΚΑΜ και υπό την κάλυψη των εγχώριων ΜΜΕ, γεγονός που προκάλεσε μεγάλη αναστάτωση στους τηλεθεατές. Σύμφωνα με μαρτυρίες, ο Πίσλι σκόπευε να παραδοθεί ή στην πλατεία της γενέτειράς του ή στην πρωτεύουσα Τίρανα, ωστόσο όταν το λεωφορείο έφτασε στο Ελμπασάν, εκδηλώθηκε επέμβαση των αλβανικών αρχών που είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο αφενός του απαγωγέα, αφετέρου του Έλληνα επιβάτη Γεώργιου Κουλούρη, 28 ετών, ο οποίος φαίνεται πως παρουσίαζε μια σχετική φυσιογνωμική ομοιότητα μαζί του.

Το ελληνικό Υπουργείο Δημόσιας Τάξης, επισημαίνοντας ότι οι αλβανικές αρχές δεν επέτρεψαν την επέμβαση των ελλήνων αστυνομικών, επέρριψε την αποκλειστική ευθύνη στην ηγεσία της αστυνομίας της γειτονικής χώρας. Οι συγγενείς του Γεώργιου Κουλούρη προσέφυγαν στη δικαιοσύνη, ωστόσο οι αλβανικές υπηρεσίες έθεσαν την έρευνά τους στο αρχείο, δίχως να αποδώσουν ευθύνες για το θάνατο του Έλληνα επιβάτη.

Το συμβάν δραματοποιήθηκε στην ταινία *Όμηρος* του Κωνσταντίνου Γιάνναρη το 2005.

Παραπομπές
----------

1. ↑  1999: Η πρώτη λεωφορειοπειρατεία σε ελληνικό έδαφος

Πηγές
-----

* Θανάσης Τζιμούρτος,«ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ», *ΦΩΣ των Σπορ*, Πέμπτη 29 Μαΐου 2014, σελ. 4
* Istorima, Όμηρος σε πειρατεία λεωφορείου, *ΕΡΤ echo*, Κυριακή 30 Απριλίου 2023
Συντεταγμένες: 50°25′56″N 2°50′00″E﻿ / ﻿50.4322°N 2.8333°E﻿ / 50.4322; 2.8333

Η **Λανς** (γαλλικά:*Lens*) είναι κοινότητα του νομού Πα-ντε-Καλαί (Pas-de-Calais), στη βόρεια Γαλλία.

Μητροπολιτική περιοχή
---------------------

Η Λανς ανήκει στην κοινότητα του Lens-Liévin, η οποία αποτελείται από 36 δήμους, με συνολικό πληθυσμό 250.000 κατοίκων. Η Λανς, μαζί με το Ντουαί (Douai), αποτελεί τη μητροπολιτική περιοχή Ντουαί-Λανς, της οποίας ο πληθυσμός κατά την απογραφή του 1999 ήταν 552.682.

Ιστορία
-------

Από τις αρχές του 1520, η Λανς ήταν μέρος των Ισπανικών Κάτω Χωρών, μέχρι και το 1659 όταν πέρασε πάλι υπό τη γαλλική κυριαρχία. Το 1849, ανακαλύφθηκε άνθρακας και καθώς ήταν ένα από τα κύρια αστικά κέντρα της ανθρακοφόρου λεκάνης του Νορ-Πα-ντε-Καλέ, η πόλη επεκτάθηκε και έγινε σημαντικό βιομηχανικό κέντρο. Η εξόρυξη άνθρακα τερματίστηκε στην δεκαετία του 1960.

Επίσης, η πόλη είναι έδρα της επαγγελματικής ποδοσφαιρική ομάδας, ΡΚ Λανς.

Φωτογραφικό υλικό
-----------------

* Καθεδρικός ναόςΚαθεδρικός ναός
* Κύρια εμπορική περιοχήΚύρια εμπορική περιοχή
* ΠανεπιστήμιοΠανεπιστήμιο

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Λανς (Πα-ντε-Καλαί)** |

* Επίσημη ιστοσελίδα (Γαλλικά)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 154779701
* LCCN: n81071951
* GND: 4300089-7
* SUDOC: 034257934
* BNF: cb15268939w (data)
* NKC: xx0033046

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ευρώπη
* Πύλη:Γαλλία
 |

 |
Ο **Λεωνίδας Στεργίου** (λατινικό αλφάβητο: *Leonidas Stergiou*, γενν. στις 3 Μαρτίου 2002) είναι Ελβετός ελληνικής και σερβικής καταγωγής διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για τη Ζανκτ Γκάλεν.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους
-------------------------

Ο Στεργίου έκανε το επίσημο ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα της Ζανκτ Γκάλεν το Φεβρουάριο του 2019, στη νίκη με 3-1 επί της Ζυρίχης.

Διεθνής σταδιοδρομία
--------------------

Ο Στεργίου έχει αγωνιστεί με τι Εθνικές Ελβετίας U15, U16, U17 και U19.

Σε επίπεδο ανδρών, είναι επιλέξιμος να αγωνιστεί στην Εθνική Ελβετίας, λόγω γέννησης στη χώρα, είτε στην Εθνική Ελλάδας, λόγω καταγωγής. Το Μάρτιο του 2020, αναφέρθηκε πως ο Στεργίου είναι στα πλάνα του προπονητή της Ελλάδας, Τζον φαν'τ Σχιπ.

Στις 12 Ιουνίου 2022, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του ως διεθνής με την Εθνική Ελβετίας, εισερχόμενος στον αγωνιστικό χώρο ως αλλαγή στο 79ο λεπτό εντός έδρας αναμέτρησης με αντίπαλο την Πορτογαλία, στη Γενεύη, στο πλαίσιο του Πρωταθλήματος Εθνών ΟΥΕΦΑ.

Προσωπική ζωή
-------------

Ο Στεργίου γεννήθηκε στο Βατβίλ στην περιοχή Τόγκενμπουργκ της Ελβετίας. Η μητέρα του είναι Σέρβα και ο πατέρας του είναι Έλληνας. Μέχρι στιγμής, έχει περάσει ολόκληρη τη ζωή του στη χώρα της γέννησής του, όπου εντάχθηκε στις ακαδημίες της Ζανκτ Γκάλεν σε νεαρή ηλικία και στη συνέχεια προχώρησε μέσω των ηλικιακών ακαδημιών μέχρι την πρώτη ομάδα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) Προφίλ Λεωνίδας Στεργίου στο Soccerway
2. ↑  Schweizerischer Fussballverband - U-15, football.ch
3. ↑  Schweizerischer Fussballverband - U-16, football.ch
4. ↑  «National team career». *www.transfermarkt.com*.
5. ↑  «Εθνική: Σε ανοιχτή γραμμή για την Ανδρών ο Στεργίου». *www.sport24.gr*. 9 Μαρτίου 2020.
6. ↑  «Ποιός είναι ο Έλληνας Λεωνίδας Στεργίου, που έκανε ντεμπούτο με την εθνική Ελβετίας». *Το Βήμα*. 13 Ιουνίου 2022. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2022.
7. ↑  Leonidas Stergiou, die Perle aus dem Toggenburg, nzz.ch, 6 Φεβρουαρίου 2019
8. ↑  St. Gallens Juwel im Interview - Leonidas Stergiou: «Irgendwann zum Fuchs werden», srf.ch, 16 Δεκεμβρίου 2019

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Λεωνίδας Στεργίου[*νεκρός σύνδεσμος*] στον ιστότοπο της Ζανκτ Γκάλεν
* Λεωνίδας Στεργίου στο SFV (U17)
* Προφίλ στο Transfermarkt.com
Η **Λεωφόρος Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ’** βρίσκεται στο κέντρο της Λευκωσίας. Όταν η Κύπρος ήταν αποικία των Βρετανών ονομαζόταν οδός Πλούτο (Pluto Street) και ήταν ο βασικός δρόμος που οδηγούσε στη Λεμεσό.

Σήμερα η Λεωφόρος Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ’ ξεκινά από τη Λεωφόρο Ευαγόρα και τελειώνει στη Λεωφόρο Αγλαντζιά ενώ παράλληλοί της δρόμοι είναι η οδός Στασικράτους και η Λεωφόρος Θεμιστοκλή Δέρβη. Έχει μήκος 2 χιλιόμετρα και στις δυο πλευρές της υπάρχουν εκατοντάδες μαγαζιά και διάφορα πολυκαταστήματα, μεταξύ των οποίων το City Plaza, που είναι το μεγαλύτερο πολυκατάστημα στο κέντρο της κυπριακής πρωτεύουσας. Στη Λεωφόρο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ’ βρίσκεται επίσης η Έπαυλη Λυσσιώτη, που χτίστηκε το 1928, και στην οποία στεγάζεται η Τράπεζα της Ελλάδας, στην Κύπρο καθώς και το Μέγαρο Γαλαξίας, με μπαρ, εστιατόρια και άλλα καταστήματα.

Φωτογραφίες
-----------

* Η Λεωφόρος  Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ’Η Λεωφόρος Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ’
* 
* 
* Η Έπαυλη Λυσιώτη, που στεγάζε την Τράπεζα της Ελλάδας στη Λευκωσία. Χτίστηκε το 1928-29.Η Έπαυλη Λυσιώτη, που στεγάζε την Τράπεζα της Ελλάδας στη Λευκωσία. Χτίστηκε το 1928-29.
* Ουρανοξύστης στη Λεωφόρο Μακαρίου Γ’Ουρανοξύστης στη Λεωφόρο Μακαρίου Γ’
Συντεταγμένες: 38°54′32″N 17°01′24″E﻿ / ﻿38.90889°N 17.02333°E﻿ / 38.90889; 17.02333

Το **Λε Καστέλα** (*Le Castella*) είναι μία παραθαλάσσια τουριστική κωμόπολη στο Ιόνιο Πέλαγος το οποίο είναι διάσημο για το 16ου αιώνα Αραγονέζικο κάστρο. Ανήκει στο Δήμο Νήσος Κάπο Ριτσούτο της επαρχίας του Κροτόνε στην Καλαβρία.

Ταινίες
-------

Στην τοποθεσία αυτή έχουν γυριστεί οι ιταλικές ταινίες *Οι γενναίοι του Μπρανκαλεόνε* (Ιταλικά: L'armata Brancaleone) του Mario Monicelli (1966) και *Το Ευαγγέλιο κατά Ματθαίον* (Ιταλικά: Il vangelo secondo Matteo) του Πιέρ Πάολο Παζολίνι (1964). Επίσης από το 1999 μέχρι σήμερα γυρίστηκαν όλα τα επεισόδια της τηλεοπτικής σειράς Παιχνίδια χωρίς σύνορα.

### Κιλίτζ Αλή Πασάς

Κύριο λήμμα: Κιλίτζ Αλή Πασάς
Ο Κιλίτζ Αλή Πασάς (1497-1587) ήταν Τούρκος περιώνυμος ναύαρχος. Γεννήθηκε στην Le Castella και ονομάστηκε Giovanni Dionigi Galeni. Υπηρέτησε υπό τον Σουλτάνο Σελίμ Β΄' με το όνομα Ουλούτς. Προάχθηκε γρήγορα και το 1570 όταν απέκρουσε και επεδίωξε τους Ισπανούς από το Αλγέρι έλαβε από το Σουλτάνο τον τίτλο του Μπεηλέρμπεη του Αλγερίου. Στη Ναυμαχία της Ναυπάκτου ο Κιλίτζ Αλή ήταν αρχηγός της αριστερής πτέρυγας του οθωμανικού στόλου.

Φωτογραφίες
-----------

Πανοραμική εικόνα Αραγονέζικου κάστρου Le Castella μέσα στην θάλασσα όπως φαίνεται από την πόλη.
* Le Castella.Le Castella.
* Le Castella.Le Castella.
* Le Castella.Le Castella.
* Άγαλμα του Τούρκου Κιλίτζ Αλή Πασά (1497-1587 σε κεντρικό σημείο της πόλης.Άγαλμα του Τούρκου Κιλίτζ Αλή Πασά (1497-1587 σε κεντρικό σημείο της πόλης.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Λε Καστέλα** |
Ο **Καρλ Βιρτ** (*Carl Veart*, 21 Μαΐου 1970) είναι παλαίμαχος διεθνής Αυστραλός ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στο χώρο της επίθεσης.

Γεννήθηκε στις 21 Μαΐου του 1970 στην Γουαϊάλλα της Νότιας Αυστραλίας και ξεκίνησε την καριέρα του το 1989 από την Αντελάιντ Σίτυ όπου παρέμεινε ως το 1994 κατακτώντας 3 πρωταθλήματα *NSL* και 2 κύπελλα.

Το 1994 μετακινείται στην αγγλική Σέφιλντ Γιουνάιτεντ όπου έμεινε επί μια διετία. Στη συνέχεια ακολούθησαν η Κρίσταλ Πάλας και ένα σύντομο πέρασμα από τη Μίλγουολ ΦΚ έτσι το 1998 ο Βιρτ επιστρέφει στην Αυστραλία και την Αντελάιντ Σίτυ.Το 2005 μεταγράφηκε στην Αντελάιντ Γιουνάιτεντ με την οποία συμμετείχε για 2 σαιζόν στη νεοσύστατη *A-League* μέχρι το 2007 όταν και αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.

Με την Εθνική Αυστραλίας αγωνίστηκε 18 φορές από το 1992 μέχρι το 2000 πετυχαίνοντας 7 τέρματα.

Καριέρα
-------

| Έτος | Προηγούμενοι σύλλογοι | Εμφανίσεις (Γκολ) |
| --- | --- | --- |
| 1989-94 |  Αντελάιντ Σίτυ | 132 (54) |
| 1994-96 |  Σέφιλντ Γιουνάιτεντ | 66 (15) |
| 1996-97 |  Κρίσταλ Πάλας | 59 (6) |
| 1997-98 |  Μίλγουολ ΦΚ | 8 (1) |
| 1998-04 |  Αντελάιντ Σίτυ | 172 (23) |
| 2005-07 |  Αντελάιντ Γιουνάιτεντ | 44 (11) |

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 43111. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *FBref.com*. 4074e2e0.