recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Δήλωση ετοιμότητας** (ΔΕΠ), ή κατά τον διεθνή όρο "Notice of Readiness" \*(NOR), είναι η δήλωση που κάνει ο Πλοίαρχος του προς φόρτωση πλοίου προς τον ναυλωτή ή φορτωτή με την οποία και γνωστοποιεί ότι το πλοίο βρίσκεται στην θέση (φόρτωσης) που ορίσθηκε στο ναυλοσύμφωνο και είναι έτοιμο προς φόρτωση.

Η Δήλωση ετοιμότητας έχει σημαντικό οικονομικό χαρακτήρα διότι από του χρόνου της επίδοσής της αρχίζει να υπολογίζεται ο χρόνος αναμονής, δηλαδή οι λεγόμενες σταλίες, που είναι αρκετά επιβαρυντικές για τον φορτωτή στη περίπτωση που το προς φόρτωση φορτίο καθυστερεί να φορτωθεί από οποιαδήποτε αιτία.

Βέβαια στη πράξη την επίδοση της δήλωσης αυτής επιχειρούν για λογαριασμό του πλοιάρχου ή της πλοιοκτήτριας εταιρείας ή του εφοπλιστή ο κατά τόπο, όριζόμενος από τους παραπάνω, ναυτικός πράκτορας.

* Σε περίπτωση που γίνει η παραπάνω δήλωση προ του καθορισμένου χρόνου στο ναυλοσύμφωνο και ο φορτωτής είναι έτοιμος και αρχίσει η φόρτωση τότε εκπίπτει αντίστοιχο χρονικά μέρος του ναύλου που συνομολογήθηκε για τη μεταφορά, υπέρ του φορτωτή.
Η **Εναλλακτική θέση** (Αγγλικά:**Third position**), επίσης γνωστή ως Τρίτη Θέση, είναι μια ακροδεξιά πολιτική ιδεολογία, στενώς συνδεδεμένη με τον φασισμό, αφού θεωρείται μορφή συνέχειας αυτού, που ξεκίνησε στη Δυτική Ευρώπη μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αναπτύχθηκε στο πλαίσιο του ψυχρού πολέμου και έλαβε το όνομά της μέσω του ισχυρισμού ότι αντιπροσωπεύει μια τρίτη, εναλλακτική, θέση μεταξύ του καπιταλισμού του δυτικού μπλοκ και του σοσιαλισμού του ανατολικού μπλοκ. Ο όρος επίσης χρησιμοποιείται για να περιγράψει καθολικά τις μορφές του φασισμού και νεοφασισμού. 

Μεταξύ της δεκαετίας του 1920 και της δεκαετίας του 1940, διάφορες φασιστικές ομάδες παρουσιάστηκαν ως μέρος ενός κινήματος που διακρίνεται τόσο από τον καπιταλισμό όσο και από τον μαρξιστικό σοσιαλισμό. Αυτή η ιδέα αναβιώνει από ακροδεξιές ομάδες μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η ρητορική της "Εναλλακτικής Θέσης" αναπτύχθηκε μεταξύ της Terza Posizione στην Ιταλία και της Troisième Voie στη Γαλλία και στη δεκαετία του '80. Αυτές οι ομάδες τονίζουν την αντίθεση τόσο στον κομμουνισμό όσο και στον καπιταλισμό. Οι υποστηρικτές της πολιτικής της Τρίτης Θέσης τυπικά παρουσιάζονται ως "πέρα από την αριστερά και τη δεξιά" ενώ ταυτόχρονα συνδέουν ιδέες από κάθε άκρο του πολιτικού φάσματος, συνήθως αντιδραστικές δεξιές πολιτιστικές απόψεις και ριζοσπαστικές αριστερές οικονομικές απόψεις.

Δείτε επίσης
------------

* Ένοπλοι Επαναστατικοί Πυρήνες
* CasaPound
* Νεοφασισμός
Μνημειακός λίθος για τον Γκύντερ Λίτφιν
Ο **Γκύντερ Λίτφιν** (γερμ.: *Günter Litfin*, 19 Ιανουαρίου 1937 - 24 Αυγούστου 1961) ήταν το πρώτο θύμα του Τείχους του Βερολίνου. 

Ο Λίτφιν, ράφτης από τη συνοικία του Βερολίνου Βάϊσενζεε ήταν μέλος της παράνομης οργάνωσης του συντηρητικού κόμματος του Δυτικού Βερολίνου CDU. Εργαζόταν στη Δύση, στην περιοχή του Ζωολογικού Κήπου, και είχε βρει κατοικία στο δυτικό τμήμα της πόλης. Ήδη από την 12η Αυγούστου είχε μεταβεί με τον αδερφό του στο Σαρλόττενμπουργκ για να επιπλώσει το νέο του διαμέρισμα. Όμως η οικοδόμηση του τείχους το επόμενο πρωί έθεσε τέρμα στα σχέδιά του να μετακομίσει στο δυτικό τομέα. Γι’ αυτό το λόγο αποτόλμησε απόπειρα απόδρασης περίπου στις τέσσερις η ώρα την 24η Αυγούστου, που είχε ως αποτέλεσμα το θανάσιμο τραυματισμό του. 

Ο Λίτφιν σχεδίαζε, ξεκινώντας από την περιοχή Χούμπολτχαφεν στο κέντρο του Βερολίνου, να διασχίσει κολυμπώντας το κανάλι του ποταμού Σπρέε και να διαφύγει στο Δυτικό Βερολίνο. Όμως εντοπίστηκε από την αστυνομία και καθώς σήκωσε τα χέρια του από το νερό πυροβολήθηκε από τους φρουρούς και τραυματίστηκε θανάσιμα. 

Στη μνήμη του Γκύντερ Λίτφιν και των άλλων θυμάτων του τείχους στήθηκε το 1992 μία αναμνηστική πλάκα στη οδό Ινβαλίντεν του Βερολίνου. Επίσης, μία οδός στη συνοικία Βάϊσενζεε πήρε το όνομά του.

Βιβλιογραφία
------------

* Jürgen Litfin 2006, *Tod durch fremde Hand. Das erste Maueropfer in Berlin und die Geschichte einer Familie*. Verlag der Nation, Husum

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Γκύντερ Λίτφιν** |

* Ιστότοπος αφιερωμένος στη μνήμη του Γκύντερ Λίτφιν Αρχειοθετήθηκε 2008-09-22 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 52881730
* GND: 13358206X

 |

 |
Επιτάφια πλάκα από το χειρόγραφο *Ιερή μνήμη των απογόνων του διαπρεπούς Οίκου της Βυρτεμέργης* του 1583.
Η **Ελισάβετ**, γερμ.: Elizabeth von Brandenburg-Ansbach (29 Νοεμβρίου 1451, Άνσμπαχ – 28 Μαρτίου 1524, Νύρτινγκεν) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα Βυρτεμβέργης.

Βιογραφία
---------

Ήταν η δεύτερη κόρη του Αλβέρτου Γ΄ Αχιλλέα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου από τον πρώτο γάμο του με τη Μαργαρίτα, κόρη του Ιακώβου μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν.

Τον Απρίλιο ή τον Μάιο του 1467 παντρεύτηκε στη Στουτγάρδη τον Έμπερχαρτ Β΄ κόμη της Βυρτεμβέργης (1447-1504). Μέσω του γάμου της κόρης του, ο Αλβέρτος Γ΄ Αχιλλέας μπόρεσε να ασκήσει σημαντική επιρροή στον γαμπρό του.  Ο σύζυγος τής Ελισάβετ ανήλθε σε δούκα της Βυρτεμβέργης το 1496. Ο γάμος ήταν άτεκνος και καθόλου ευτυχισμένος. Η Ελισάβετ πέρασε πολύ χρόνο στην Αυλή του πατέρα της. Ο Έμπερχαρντ Β΄ παραιτήθηκε στις 11 Ιουνίου 1498 στο Χορμπ αμ Νέκαρ υπέρ του ανιψιού του Ούλριχ στο δουκάτο, με τη συμφωνία ότι ο Ούλριχ θα παρείχε στην Eλισάβετ ένα εισόδημα που θα ταίριαζε στη δούκισσα. 

Σε αντίθεση με τον σύζυγό της, η Ελισάβετ δεν απελάθηκε από τη Βυρτεμβέργη, αλλά η συμφωνία που υπεγράφη στο Χορμπ αμ Νέκαρ έθετε την υποχρέωση του νέου κυβερνήτη να φροντίσει για τη συντήρησή της. Αποσύρθηκε το 1499 ως χήρα στην έδρα της στο κάστρο Nύρτινγκεν, όπου έζησε μία ευσεβή και με φιλανθρωπίες ζωή. Έκανε πολλά για να βοηθήσει στην ανοικοδόμηση της πόλης Nύρτινγεν, η οποία είχε καεί είκοσι χρόνια νωρίτερα.

Υποσημειώσεις
-------------

1. 1 2  www.genealogics.org/getperson.php?personID=I00013442&tree=LEO.
2. ↑  p4068.htm#i40676. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. ↑  Carl Pfaff: *Fürstenhaus und Land Württemberg nach den Hauptmomenten, von der ältesten bis auf die neueste Zeit*, Schweizerbart, 1849, p. 70
4. ↑  Ludwig F. Heyd, Karl Pfaff: *Ulrich, Herzog zu Württemberg: Ein Beitrag zur Geschichte Württembergs und d. dt. Reichs im Zeitalter d. Reformation*, Fues, 1841, p. 32

Αναφορές και πηγές
------------------

* Dieter Stievermann, σε: Sönke Lorenz, Dieter Mertens, Volker Press (εκδόσεις ): *Das Haus Württemberg.* *Ein biographisches Lexikon*, Kohlhammer Verlag, Στουτγκάρδη, 1997,(ISBN 3-17-013605-4), σελ. 100
* Χρ. Dinkel: *Chronik und Beschreibung der Stadt Nürtingen*, P. Frasch, 1847, σελ. 77

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 9690148269833505230001
* GND: 1122233035

 |

 |
**Ενέργεια ακτινοβολίας** ονομάζεται η ενέργεια που περιέχεται στα ηλεκτρομαγνητικά κύματα (ή φωτόνια, αναλόγως του τρόπου που μετράμε την ακτινοβολία αυτή) που εκπέμπονται από μια πηγή ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας τα οποία διαδίδονται στον κενό χώρο με την ταχύτητα του φωτός.

Η ενέργεια αυτή μεταδίδεται κυρίως στο κενό καθώς και μέσα από διάφορα υλικά, αν η ύλη επιτρέπει στη συγκεκριμένη συχνότητα του ηλεκτρομαγνητικού κύματος να την διαπεράσει, όπως π.χ. το φως μπορεί και περνά από το διαφανές γυαλί. Όταν προσπαθεί να διέλθει μέσα από ύλη, η ακτινοβολία είτε σκεδάζεται, είτε απορροφάται και μετατρέπεται σε άλλης μορφής ενέργεια όπως η θερμότητα ή η ηλεκτρική ενέργεια, είτε απορροφάται και επανεκπέμπεται (φθορισμός) ή απλά διέρχεται μέσα από την ύλη χωρίς φαινομενικά να αλληλεπιδρά με αυτήν, αν και η ταχύτητα διέλευσης αλλάζει σε σχέση με την ταχύτητα στο κενό. Στην περίπτωση του φθορισμού έχουμε απώλεια ενέργειας καθώς το υλικό κατακρατεί ενέργεια και η ακτινοβολία που επανεκπέμπεται είναι μικρότερης συχνότητας από την προσπίπτουσα.

Πηγή ακτινοβολίας μπορεί να είναι μια φωτιά, ο Ήλιος, ένα αναμμένο ηλεκτρικό σίδερο, μια κεραία εκπομπής ενός ραδιοφωνικού ή τηλεοπτικού σταθμού, ένα ραδιενεργό υλικό που εκπέμπει ακτίνες γ, ένας αστέρας νετρονίων που εκπέμπει ακτίνες χ, ένα ρήγμα στη Γη την ώρα ενός σεισμού κλπ.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Μορφές ενέργειας |
| --- |
|  |
| Μηχανική | 
Έργο  · Κινητική ενέργεια  · Δυναμική ενέργεια  · Δυναμικό  · Μηχανική ενέργεια  · Δυναμικό βαρυτικού πεδίου  · Ενέργεια ελατηρίου |
|  |
| Θερμοδυναμική και χημεία | 
Θερμική ενέργεια  · Θερμότητα  · Εσωτερική ενέργεια  · Ενθαλπία  · Χημική ενέργεια |
|  |
| Ηλεκτρομαγνητισμός | 

|  |
| --- |
| 
Ηλεκτρικό δυναμικό  · Μαγνητικό δυναμικό  · Ηλεκτρική ενέργεια  · Ενέργεια ακτινοβολίας |
|  |
| Ηλεκτρική τάση | 
Κανονικό δυναμικό οξειδοαναγωγής  · Δυναμικό ενέργειας  · Δυναμικό Nernst  · Επαγωγική τάση |

 |
|  |
| Κβαντική φυσική | 
Ενέργεια ιονισμού  · Πυρηνική ενέργεια  · Ενέργεια μηδενικού σημείου |
|  |
| Σχετικές έννοιες | 
Ελαστικότητα  · Διαφορά δυναμικού  · Σκοτεινή ενέργεια (υποθετική μορφή)  · Εντροπία |
|  |
| Αρχές και νόμοι | 
Αρχή διατήρησης της ενέργειας  · Ισοδυναμία μάζας-ενέργειας  · Πρώτος θερμοδυναμικός νόμος  · Δεύτερος θερμοδυναμικός νόμος |

 |
Η **Εύα Φερνάντεθ Μπρουγκές** (*λατινικό αλφάβητο : Eva Fernández Brugués)*), γεννημένη στην Φιγέρες στις 5 Μαΐου 1986, είναι πρώην Ισπανίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης και σήμερα προπονήτρια. Μέλος του Real Club de Tenis της Βαρκελώνης.

Στις 19 Οκτωβρίου 2009, έφτασε στην υψηλότερη κατάταξή της στην WTA το Νο 185 στον κόσμο. Κέρδισε 7 τουρνουά της ITF στο απλό και 2 στο διπλό.

Πήρε ένα χρυσό και ένα χάλκινο μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες της Πεσκάρα το 2009.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *WTA website*.
2. ↑  «Enciclopèdia de l'esport català» (Καταλανικά) Grup Enciclopèdia. 2012. 5466.
3. ↑  Eva Fernández Brugués' Biography-International Tennis Federation Αρχειοθετήθηκε 2016-03-10 στο Wayback Machine. (Αγγλικά)
Γκουατιμάκ, Αρχαιολογικό Μουσείο του Πουέρτο ντε λα Κρουθ
Το **Γκουατιμάκ** (ισπανικά: *Guatimac*) είναι προϊστορικό γλυπτό που σχετίζεται με τον πολιτισμό Γουάντσε. Το μικρό πήλινο ειδώλιο μεγέθους 6,4 εκ. βρέθηκε το 1885, τυλιγμένο σε κατσικίσιο δέρμα, σε μια σπηλιά στα νοτιοανατολικά του νησιού της Τενερίφης, των (Κανάριων Νήσων της Ισπανίας).

Δεν είναι γνωστό τι συμβολίζει, αλλά φαίνεται να σχετίζεται με τον θρησκευτικό κόσμο των Αβοριγίνων. Πιστεύεται ότι αντιπροσωπεύει έναν ηγέτη της εποχής, κάποια ιδιοφυΐα ή κάποιο πνεύμα, αν και άλλες ερμηνείες υποστηρίζουν ότι συμβολίζει ένα ιερό ζώο τοτέμ ή, ενδεχομένως, μια κουκουβάγια. Το φορούσαν στο λαιμό με σχοινάκι για φυλαχτό.

Σήμερα το ειδώλιο εκτίθεται σε μια από τις αίθουσες του Αρχαιολογικού Μουσείου του Πουέρτο ντε λα Κρουθ, στο βόρειο τμήμα της Τενερίφης. Είναι σπάνιο προϊστορικό εύρημα με σημαντική ανθρωπολογική σημασία.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Guatimac, TodoTenerife.es

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αρχαιολογικού Μουσείου του Πουέρτο ντε λα Κρουθ, Επίσημη ιστοσελίδα
* Las manifestaciones artísticas prehispánicas y su huella
Τα **εναγίσματα** ήταν σπονδές και θυσίες προς τιμή των νεκρών, που ουσιαστικά εντάσσονται στο ευρύτερο ελληνικό ταφικό έθος. Επάνω στον διακοσμημένο με κορδέλες και στεφάνια από σέλινο τάφο, οι συγγενείς του νεκρού χύνουν άνθη και μύρο, καθώς και την σπονδή «μελίκρατον», από μέλι, γάλα και κρασί, και καίνε στον βωμό αποξηραμένα άνθη ή στάχυα, σπάζοντας πήλινα αγγεία που αφήνονται επάνω στον τάφο. 

Η πρώτη θυσία (η λεγόμενη «τρίτα») γίνεται την τρίτη ημέρα από την εκφορά και καύση / ταφή του νεκρού. Την ένατη ημέρα («ένατον») γίνονται οι επίσημες αποδόσεις των νεκρικών τιμών με κορύφωσή τους ένα νεκρικό δείπνο. Ίδιες ιεροπραξίες με εκείνες του «ενάτου» τελούνται και κατά την «τριακάδα» (δηλαδή κατά την τριακοστή ημέρα) και την «ετησία» (δηλαδή ένα ακριβώς έτος μετά από την ταφή).

Δείτε επίσης
------------

* Κηδεία
* Μνημόσυνο
Ως **εναέρια παρατήρηση** χαρακτηρίζεται οποιαδήποτε παρατήρηση που διενεργείται από αέρος σε αντίθεση με την **επίγεια παρατήρηση** συμπεριλαμβανομένων της επιθαλάσσιας, ή της υπόγειας, ή υποθαλάσσιας.

Η εναέρια παρατήρηση όπως και οι εξ αντιθέτου παρατηρήσεις υπάγονται στη γενικότερη κατηγορία της παρατήρησης του ανοικτού χώρου. Αν η παρατήρηση αυτή διενεργείται με προληπτικό χαρακτήρα τότε χαρακτηρίζεται εναέρια επιτήρηση. Ανάλογα των φορέων που διενεργούν εναέρια παρατήρηση αυτή διακρίνεται βασικά σε:

1. **Στρατιωτική εναέρια παρατήρηση**, που διενεργείται από στρατιωτικούς και σε
2. **Πολιτική εναέρια παρατήρηση**, που διενεργείται από επιστήμονες, τεχνικούς, διάφορες αρχές, ελεγκτικές ή διωκτικές κ.ά.

Στη μάχη του Fleurus , 26 Ιουνίου 1794, πραγματοποιήθηκε η πρώτη στρατιωτική εναέρια παρατήρηση με αερόστατο που είχε καθοριστική επίδραση στην έκβαση της μάχης.
Η Στρατιωτική εναέρια παρατήρηση εμφανίστηκε με την εφεύρεση του αερόστατου, όπου το 1794 και εισήχθηκε στη στρατιωτική τακτική ως μέθοδος κατόπτευσης στρατιωτικών θέσεων, εγκαταστάσεων, μετακινήσεων κ.λπ. Η εναέρια παρατήρηση με αερόστατα γενικεύθηκε ιδιαίτερα στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο καθώς και με υδροπλάνα που εκτοξεύονταν με ειδικό καταπέλτη από θωρηκτά, ακόμα και από υποβρύχια, γεγονός που αποκαλύπτει και την ιδιαίτερη σπουδαιότητα αυτής καθεαυτής της παρατήρησης.  

Στη σύγχρονη εποχή η στρατιωτική εναέρια παρατήρηση πραγματοποιείται με πλείστα ιπτάμενα μέσα, επανδρωμένα και μη επανδρωμένα με στόχους ακόμα και συλλογή πληροφοριών. Χαρακτηριστικότερα όλων είναι τα σύγχρονα ιπτάμενα ραντάρ.

Ένα C-130 της International Ice Patrol στον Αρκτικό Ωκεανό
Η Πολιτική εναέρια παρατήρηση άρχισε να αναπτύσσεται κυρίως μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο πρωτίστως για επιστημονικούς σκοπούς π.χ. μετεωρολογικούς, τοπογραφικούς κ.λπ. Μετά δε τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο αναπτύχθηκε περισσότερο με την κατασκευή και διάδοση των ελικοπτέρων. Έτσι άρχισαν να δημιουργούνται διάφορες κρατικές υπηρεσίες και ιδιωτικές εταιρίες εναέριας παρατήρησης εφοδιαζόμενες με ελικόπτερα και μικρά αεροσκάφη, με χαρακτηριστικότερη τη Διεθνή Περιπολία Πάγων.

Σήμερα η εναέρια παρατήρηση είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη από διωκτικές αρχές, αστυνομικές, ακτοφυλακές, τελωνοφυλακές, πυροφυλακές κ.λπ. σε μορφή επιτήρησης. Σημαντικότερη εξ όλων των επιστημονικών εναέριων παρατηρήσεων είναι αυτή που διενεργείται σήμερα για μετεωρολογικούς σκοπούς από τεχνητούς δορυφόρους με τηλε-φωτογραφήσεις της ατμόσφαιρας.

Πηγές
-----

* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΘ΄, σελ.671.
Η επαρχία Ναυπακτίας
Η **Ναυπακτία** ήταν μία από τις πέντε επαρχίες της Αιτωλοακαρνανίας. Καταλάμβανε το ανατολικό τμήμα του νομού και συνόρευε στα ανατολικά με την επαρχία Δωρίδας και στα δυτικά με τις επαρχίες Τριχωνίδας και Μεσολογγίου, καθώς και βόρεια με την επαρχία Ευρυτανίας. Έδρα της ήταν η Ναύπακτος.

Διοικητικές μεταβολές
---------------------

Δημιουργήθηκε αρχικά με την διοικητική διαίρεση του 1833 ως μία από τις τέσσερις αρχικά επαρχίες του νομού Αιτωλίας και Ακαρνανίας. Καταργήθηκε στη συνέχεια με τη διοικητική διαίρεση του 1836 -η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα- και επανασυστάθηκε το 1848. Η επαρχία στη συνέχεια παρέμεινε αμετάβλητη μέχρι την κατάργησή της το 1997 σύμφωνα με το διοικητικό σχέδιο «Καποδίστριας». Στη θέση της δημιουργήθηκαν οι δήμοι Ναυπάκτου, Αποδοτίας, Πυλήνης, Πλατάνου, Χάλκειας και Αντιρρίου. Με το διοικητικό σχέδιο «Καλλικράτης» από τον Ιανουάριο του 2011 και έκτοτε τα εδάφη της πρώην επαρχίας αποτέλεσαν πάλι αυτοδιοικούμενη μονάδα ως δήμος Ναυπακτίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Εφετηρίς του Βασιλείου της Ελλάδας δια το έτος 1837*. 1837. σελίδες 178–180.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Επαρχίες της Στερεάς Ελλάδας |
| --- |
|  |
| Νομός Αιτωλοακαρνανίας | 
* Επαρχία Βάλτου
* Επαρχία Μεσολογγίου
* Επαρχία Ναυπακτίας
* Επαρχία Τριχωνίδας
* Επαρχία Ξηρομέρου
 |
|  |
| Νομός Αττικής1 | 
* Επαρχία Αίγινας
* Επαρχία Αττικής
* Επαρχία Μεγαρίδας
* Επαρχία Πειραιώς
 |
|  |
| Νομός Βοιωτίας | 
* Επαρχία Θηβών
* Επαρχία Λεβαδείας
 |
|  |
| Νομός Ευβοίας | 
* Επαρχία Ιστιαίας
* Επαρχία Καρυστίας
* Επαρχία Χαλκίδας
 |
|  |
| Νομός Ευρυτανίας | 
Επαρχία Ευρυτανίας |
|  |
| Νομός Φθιώτιδας | 
* Επαρχία Δομοκού
* Επαρχία Λοκρίδας
* Επαρχία Φθιώτιδας
 |
|  |
| Νομός Φωκίδας | 
* Επαρχία Δωρίδας
* Επαρχία Παρνασσίδας
 |
|  |
| 
1Αναφέρονται μόνο οι επαρχίες που βρίσκονται γεωγραφικά στην Στερεά Ελλάδα. Στον νομό Αττικής ανήκουν επίσης οι επαρχίες Κυθήρων, Τροιζηνίας και Ύδρας |

 |
Η **Τρίτη Δημοτικού** είναι το τέταρτο έτος της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στις περισσότερες χώρες. Είναι η τρίτη σχολική χρονιά του δημοτικού σχολείου. Οι μαθητές είναι συνήθως 8-9 ετών. Σε ορισμένες περιοχές, είναι το τελευταίο έτος του δημοτικού σχολείου.

Οι σπουδαστές της τρίτης τάξης μαθαίνουν πώς να εργάζονται σε έργα με δική τους πρωτοβουλία και με άλλους. Αυτό μπορεί να ξεκινήσει ήδη από τη δεύτερη και την πρώτη τάξη. Οι κοινωνικές δεξιότητες, η ενσυναίσθηση και η ηγεσία θεωρούνται από ορισμένους εκπαιδευτικούς ότι είναι εξίσου σημαντικές για την ανάπτυξη με τις ακαδημαϊκές δεξιότητες της ανάγνωσης, της γραφής και της αριθμητικής.

Στην Ελλάδα
-----------

Στην Ελλάδα, για να φοιτήσει ένα παιδί, πρέπει να έχει ολοκληρώσει την Πρώτη και Δευτέρα Δημοτικού και να έχει συμπληρώσει το όγδοο έτος της ηλικίας του. Για παράδειγμα ένα παιδί το 2012 πρέπει να έχει γεννηθεί το 2004 για να φοιτήσει στη Τρίτη Δημοτικού. Μία συνηθισμένη μέρα το μάθημα στην Τρίτη Δημοτικού ξεκινάει στις 8:15 και τελειώνει στις 13:15 όλη την εβδομάδα. Οι διδακτικές ώρες την μέρα είναι έξι και την εβδομάδα 30. Τα παιδιά διδάσκονται: 8 ώρες γλώσσα τη βδομάδα, 4 ώρες Μαθηματικά, 3 ώρες Μελέτη Περιβάλλοντος, 1 ώρα Θρησκευτικά, 2 ώρες Ιστορία, 3 ώρες Αγγλικά, 1 ώρα μουσική, Εικαστικά και Πληροφορική, 2 ώρες Γυμναστική και 3 ώρες Ευέλικτη Ζώνη.

Ηνωμένο Βασίλειο
----------------

Την ίδια ηλικία, οι μαθητές της Σκωτίας και της Ουαλίας βρίσκονται στο τέταρτο έτος της υποχρεωτικής εκπαίδευσής τους. Στη Βόρειο Ιρλανδία οι μαθητές βρίσκονται στο πέμπτο έτος της υποχρεωτικής εκπαίδευσής τους.
Στην Αγγλία, το σχολείο που είναι της ίδιας ηλικίας με την 3η τάξη είναι το 4ο έτος, το οποίο είναι το τέταρτο έτος της υποχρεωτικής εκπαίδευσης.

Στον Καναδά
-----------

Στον Καναδά, το έτος ονομάζεται Βαθμός 3.

Γαλλία
------

Στη Γαλλία, παιδιά ηλικίας 8 ετών εισέρχονται στο CE2 ("Cours élémentaire deuxième année"), το τρίτο σχολικό έτος του δημοτικού σχολείου. Παλιά ονομαζόταν "neuvième" (ένατο έτος πριν από το Terminale, το έτος "baccalauréat").

Ινδία
-----

Στην Ινδία τα παιδιά εισέρχονται στην κατηγορία 3 ή 4 σε ηλικίες 8 έως 9.

Στην Ιρλανδία
-------------

Στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας είναι η Τρίτη Τάξη ή το Rang a trí (για παιδιά ηλικίας 9-10 ετών) που είναι το πέμπτο έτος του Δημοτικού Σχολείου.

Νέα Ζηλανδία
------------

Στη Νέα Ζηλανδία, αυτό το επίπεδο τάξης ονομάζεται Πρότυπο 2 ή Έτος 4. Τα παιδιά γενικά ξεκινούν αυτό το επίπεδο μεταξύ των οκτώ και εννέα ετών

Πορτογαλία
----------

Στην Πορτογαλία, η τρίτη τάξη (terceiro ano, 3.º ano) είναι το τρίτο έτος του τετραετούς κύκλου 1.º Ciclo do Ensino Básico που περιλαμβάνει επίσης την πρώτη τάξη, τη δεύτερη και την τέταρτη τάξη.

Ισπανία
-------

Στην Ισπανία, φοιτούν τα παιδιά από 8 έως 9 ετών. Επίσης είναι ο τρίτος χρόνος της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης (el año tercero de la educación primaria). Επίσης, η πρωτοβάθμια εκπαίδευση υποδιαιρείται σε 3 στάδια, δύο έτη το καθένα. Αυτό είναι το πρώτο έτος στο δεύτερο στάδιο.
Ο **Ευθύμιος Τσιμικάλης** (1879–1943) ήταν Έλληνας αξιωματικός, που έφτασε έως το βαθμό του αντιστρατήγου. Ξεχώρισε ιδιαίτερα για το ρόλο του στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και στα ελληνικά πολιτικά πράγματα του Μεσοπολέμου.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 17 Ιουνίου 1879 στο Αγρίνιο. Εισήχθη στη Σχολή Ευελπίδων, από την οποία αποφοίτησε στις 16 Ιουλίου 1900 ως Ανθυπολοχαγός Πεζικού. Κατόπιν συνέχισε τις σπουδές του για δύο χρόνια στη Γαλλία.

Κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων 1912-13 υπηρέτησε ως διοικητής λόχου και στη συνέχεια τάγματος στο 6ο Σύνταγμα Πεζικού, και τραυματίστηκε στη μάχη του Σαραντάπορου. Τον Αύγουστο 1916 συμμετέσχε στην Προσωρινή Κυβέρνηση Εθνικής Αμύνης του Ελευθερίου Βενιζέλου στη Θεσσαλονίκη, και του ανατέθηκε η οργάνωση και διοίκηση του 5ου Συντάγματος της Μεραρχίας Αρχιπελάγους. Ο Τσιμικάλης ηγήθηκε του συντάγματος στο Μακεδονικό Μέτωπο το Μάιο του 1917, όπου πολέμησε με διάκριση, ειδικώς στη μάχη του Σκρα το Μάιο του 1918, όπου το 5ο Σύνταγμα Αρχιπελάγους ηγήθηκε της κύριας επίθεσης στις βουλγαρικές θέσεις.

Μετά τη νίκη στο Σκρα, τοποθετήθηκε φρούραρχος της Αθήνας. Το Σεπτέμβρη 1920 ανέλαβε τη διοίκηση της Μεραρχίας Κρητών στο Μικρασιατικό Μέτωπο, αλλά μετά την ήττα του Ελευθερίου Βενιζέλου και των Φιλελευθέρων στις εκλογές του Νοεμβρίου 1920, αποτάχθηκε από το στράτευμα από τους νικητές των εκλογών φιλοβασιλικούς ως βενιζελικός το Φεβρουάριο του 1921, και ετέθη σε διαθεσιμότητα.
Ανακλήθηκε στην ενεργό υπηρεσία μετά το Κίνημα της 11ης Σεπτεμβρίου 1922 και ανέλαβε τη διοίκηση της 10ης Μεραρχίας Πεζικού στη Στρατιά του Έβρου (1922–23), και κατόπιν το Δ΄ Σώμα Στρατού μέχρι το 1925, οπότε και ετέθη ξανά σε διαθεσιμότητα. Επανήλθε ξανά στην ενεργό υπηρεσία μετά το τέλος της δικτατορίας του Θεόδωρου Πάγκαλου, αναλαμβάνοντας έκτοτε τη διοίκηση σωμάτων στρατού και ανώτερων διοικήσεων. Ως σωματάρχης αποτελούσε μέλος του Ανωτάτου Στρατιωτικού Συμβουλίου της χώρας.

Το Μάρτιο 1933 αποτέλεσε μέλος της έκτακτης "Κυβέρνησης των Αντιστρατήγων" υπό τον Αλέξανδρο Οθωναίο, που ανέλαβε την εξουσία για ν΄ αντιμετωπίσει την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος υπό τον Νικόλαο Πλαστήρα. Στη μεταβατική και βραχύβια αυτή κυβέρνηση διετέλεσε στα πόστα του υπουργού Εσωτερικών (6–10 Μαρτίου 1933) και υπουργού Οικονομικών (6–7 Μαρτίου 1933).

Απεβίωσε το 1943. Σε μια οδό στη γενέτειρά του Αγρίνιο έχει τιμητικώς δοθεί το όνομά του.
Οι **Γύρω Γύρω** είναι ελληνικό συγκρότημα ηλεκτρονικής Ροκ μουσικής από την Πάτρα.

Τα μέλη του συγκροτήματος είναι ο *Σταύρος Γασπαράτος*, η *Ουρανία Γουσέτη*, ο *Γιάννης Κατσάφαρος* και ο *Αλέξανδρος Τσιλφίδης*. Γνωρίστηκαν το 1996 όταν σπούδαζαν στην Πάτρα και ξεκίνησαν παίζοντας σε διάφορες μικρές μουσικές σκηνές της πόλης. Ο πρώτος τους δίσκος, *Γύρω γύρω* εκδόθηκε το 2000 με την βοήθεια του *Dreamie* πρώην ντράμερ των Raining Pleasure, και με τη συμμετοχή του *Blaine L. Reininger* πρώην μέλος των Tuxedomoon. Έχουν δώσει πολλές συναυλίες στην Ελλάδα και είναι από τα πιο γνωστά συγκροτήματα στο χώρο τους.. Επίσης έχουν συνεργαστεί με τον Νίκο Κυπουργό παίζοντας μουσικά κομμάτια για το θέατρο και τον κινηματογράφο.

Δισκογραφία
-----------

* Γύρω γύρω, 2000
* η αγάπη είναι ένα πορτοκάλι (συμμετοχή με 2 τραγούδια), 2001
* Θυμάμαι τα πάντα , 2002
* Destroy all brains, 2004

Εξωτερικές συνδέσεις - πηγές
----------------------------

* Κριτική για τον δίσκο *Γύρω Γύρω*
* Βιογραφικό τους στο musical
* Βιογραφικό τους στο sound.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]

Αναφορές
--------

1. ↑  Το Βήμα 5 Ιανουαρίου 2003[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Το Βήμα 4 Ιανουαρίου 2004[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  «e-city.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Νοεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2007.
4. ↑  «sigmatropic.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Οκτωβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2007.
Η **ζαργάνα** (βελονίδα, αραφίδα, βελόνι, σακοράφα) είναι πελαγικό ψάρι της οικογένειας των βελονίδων που ζει σε θαλάσσια και υφάλμυρα ύδατα του Ατλαντικού Ωκεανού, της Μεσογείου και της |Μαύρης Θάλασσας. Το ψάρι κολυμπάει κοντά στην επιφάνεια του νερού. Είναι μακρύ και λεπτό ψάρι με μήκος που κυμαίνεται μεταξύ των 20 εκατοστών και φτάνει το 1,5 μέτρο με ανάλογο βάρος από 50 γραμμάρια έως και 3,5-4 κιλά. Μεταναστεύει από την Βόρεια Θάλασσα σε πιο ρηχά νερά τον Απρίλιο και τον Μάιο. Αναπαράγονται τον Μάιο και τον Ιούνιο σε περιοχές με φύκια. Το φθινόπωρο επιστρέφουν στην ανοιχτή θάλασσα από όπου ξεκίνησαν. 

Οι ζαργάνες τρέφονται με μικρότερα ψάρια. Είναι ωοτόκα και γεννούν τα αυγά τους σε αντικείμενα που επιπλέουν στο νερό. Οι ζαργάνες έχουν ασυνήθιστα πράσινα κόκαλα τα οποία αποθαρρύνουν πολλούς ανθρώπους από το να τις τρώνε, αλλά το πράσινο χρώμα είναι ακίνδυνο. 
Αλιεύονται σχεδόν αποκλειστικά με παράκτιες τεχνικές, από τις οποίες οι αποτελεσματικότερες για το ψάρεμα τις ζαργανας είναι το "εγγλέζικο" και το "lrf", ενώ ψαρεύονται και με spinning[*ασαφές*] και ελαφριά συρτή αφρού με αισθητά λιγότερες όμως συλλήψεις. Τρώγονται τηγανιτές, ψητές ή καπνιστές.

Είναι αγαπημένη τροφή πολλών πελαγίσιων θηρευτών όπως : 

* Βασιλικές ζαργάνες
* Κυνηγούς
* Μαγιάτικα
* Γοφάρια
* Λίτσες
* Λαβράκια
* Συναγρίδες
* Τόνους
* Ακόμα και μεγαλύτερες Ζαργάνες

Τα πυελικά πτερύγια του βρίσκονται σε οπίσθια θέση όπως και τα ουραία και τα ραχιαία. Είναι τοποθετημένα έτσι για οπίσθια κάμψη του σώματος.

|  |  |
| --- | --- |
| Wikispecies logoWikispecies logo | Τα Βικιείδη έχουν πληροφορίες για το θέμα:   **Ζαργάνα** |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ζαργάνα** |
Συντεταγμένες: 38°42′40″N 22°12′52″E﻿ / ﻿38.711233°N 22.214355°E﻿ / 38.711233; 22.214355

Ο **Δήμος Καλλιέων** ήταν δήμος του νομού Φωκίδας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Δελφών. Είχε πληθυσμό 2.328 κατοίκους. Διέθετε μέσο υψόμετρο 1009 μ. και η έκταση που καταλάμβανε ήταν 192.000 στρέμματα. 

Έδρα του δήμου ήταν το Μαυρολιθάρι με πληθυσμό 575 κατοίκους. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 1.140 μ. ανάμεσα στα Βαρδούσια, την Γκιώνα και την Οίτη, με πολλούς παραθεριστές το Καλοκαίρι.

Διοικητική διαίρεση
-------------------

Ο δήμος αποτελούταν από τα παρακάτω χωριά και δημοτικά διαμερίσματα:

 **Δ.δ. Μαυρολιθαρίου**  -- το Μαυρολιθάρι [575]
 **Δ.δ. Αθανασίου Διάκου**  -- ο Αθανάσιος Διάκος [634]
 **Δ.δ. Καστριωτίσσης**  -- η Καστριώτισσα [225]
 **Δ.δ. Μουσουνίτσης**  -- η Μουσουνίτσα [195]
 **Δ.δ. Πανουργιά**  -- ο Πανουργιάς [329]
 **Δ.δ. Πυράς**  -- η Πυρά [169]
 **Δ.δ. Στρόμης**  -- η Στρώμη [201]

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Η πρώτη φορά που δημιουργήθηκε δήμος με το όνομα δήμος Καλλιέων στην περιοχή ήταν το 1870. Ο δήμος αυτός προέκυψε με την με την μετονομασία του παλαιότερου δήμου Κυτινίας σε δήμο Καλλιέων. Διατηρήθηκε μέχρι το 1912 οπότε και διαχωρίστηκε στις κοινότητες Μαυρολιθάρι, Αθανάσιος Διάκος, Καστριώτισσα, Μουσουνίτσα, Πανουργιάς, Πυρά και Στρώμη. Ο δήμος Καλλιέων δημιουργήθηκε ξανά με το σχέδιο Καποδίστριας το 1997 με την συνένωση των παραπάνω κοινοτήτων. Με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης το 2010 εντάχθηκε στον δήμο Δελφών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Δήμος Καλλιέων, διοικητική ιστορία του Δήμου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δήμος Καλλιέων
* Ιστοσελίδα του Νομού Φωκίδος Αρχειοθετήθηκε 2010-02-08 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Φωκίδας |
| --- |
|  |
| 
Άμφισσας · Δελφών · Δεσφίνας · Ευπάλιου · Γαλαξειδίου · Γραβιάς · 
Ιτέας · Καλλιέων · Λιδωρικίου · Παρνασσού · Τολοφώνα · Βαρδουσιων |

 |
Ο Δημήτριος (Μητρούσης) Γκογκολάκης
Ο **Δήμος Κ. Μητρουσίου** ήταν δήμος του νομού Σερρών. Βρίσκονταν στο δυτικό τμήμα του νομού. Ο δήμος αποτελούνταν από 6 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 6.402 κατοίκους. Έδρα του δήμου είναι ο Προβατάς. Ονομάστηκε προς τιμήν του Έλληνα μακεδονομάχου Δημήτριου Γκογκολάκη, που είναι γνωστός στην ιστοριογραφία ως *Καπετάν Μητρούσης*, που καταγόταν από το σημερινό οικισμό Μητρούσι (τότε *Χομονδό*) της περιφερειακής ενότητας Σερρών. Με την διοικητική μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης του σχεδίου Καλλικράτης, ενσωματώθηκε στον διευρυμένο δήμο Σερρών, υποβιβαζόμενος σε **δημοτική ενότητα Καπετάν Μητρούση**.

Ο δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς.

 **Δ.δ. Προβατά**  -- ο Προβατάς [ 1.344 ]
 **Δ.δ. Αναγεννήσεως**  -- η Αναγέννηση [ 990 ]
 **Δ.δ. Άνω Καμήλας**  -- η Άνω Καμήλα [ 746 ]
 **Δ.δ. Βαμβακιάς**  -- η Βαμβακιά [ 700 ]
 **Δ.δ. Μητρουσίου**  [ 2.224 ] 
* το Μητρούσι [ 1.569 ]
* το Κάτω Μητρούσι [ 655 ]

 **Δ.δ. Μονοκκλησιάς**  -- η Μονοκκλησιά [ 398 ]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* www.dkmitrousi.gr, επίσημη ιστοσελίδα του Δήμου (δεν είναι ενεργή σήμερα, ο σύνδεσμος δείχνει σε αρχείο από την wayback machine)
* Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.

Πηγές
-----

* Διοικητικές μεταβολές των ΟΤΑ, Δ. Μητρουσίου Ν. Σερρών
* ΦΕΚ A 244/1997, σελ. 8827 (ΦΕΚ δημιουργίας του δήμου)
* ΦΕΚ A 87/2010, σελ. 1793 (ΦΕΚ κατάργησης του δήμου)

Παραπομπές
----------

1. ↑  ΦΕΚ A 244/1997, σελ. 8827

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Σερρών |
| --- |
|  |
| Δήμοι | 
* Σερρών
* Αλιστράτης
* Αμφίπολης
* Αχινού
* Βισαλτίας
* Εμμανουήλ Παππά
* Ηρακλείας
* Μητρουσίου
* Κερκίνης
* Κορμίστας· Λευκώνα
* Νέας Ζίχνης
* Νιγρίτας
* Πετριτσίου
* Πρώτης
* Ροδολίβους
* Σιδηροκάστρου
* Σκοτούσσας
* Σκουτάρεως
* Στρυμωνικού· Στρυμώνα
* Τραγίλου
 |
|  |
| Κοινότητες | 
* Αγκίστρου
* Άνω Βροντούς
* Αχλαδοχωρίου
* Ορεινής
* Προμαχώνος
 |

 |
Ο **Δήμος Καρλοβασίων** λειτούργησε σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας ως δήμος του  νομού Σάμου από το 1999 έως το 2010 με έδρα το Καρλόβασι. 

Ήταν ένας από τους τέσσερις δήμους, στους οποίους διαιρείτο διοικητικά η Σάμος και ένας από τους οκτώ του νομού. Βρισκόταν στα βορειοδυτικά του νησιού και περιελάμβανε την δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του νησιού, το Καρλόβασι. Ο δήμος Καρλοβασίων περιελάμβανε δέκα δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 9.590 κατοίκους. 

Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 (Σχέδιο Καλλικράτης), από 1 Ιανουαρίου 2011 εντάχθηκε στο νέο διευρυμένο  Δήμο Σάμου της  Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου.

Ο δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:

 **Δ.δ. Καρλοβασίων**  [ 6.798 ]
* το Νέο Καρλόβασι [ 6.662 ]
* η Μονή Προφήτου Ηλιού [ 73 ]
* το Ποτάμι [ 19 ]
* τα Σακκουλαίικα [ 16 ]
* οι Σουρήδες [ 28 ]

 **Δ.δ. Αγίων Θεοδώρων**  -- οι Άγιοι Θεόδωροι [ 140 ]
 **Δ.δ. Δρακαίων**  [ 129 ] 
* οι Δρακαίοι [ 118 ]
* ο Όρμος Αγίου Ισιδώρου [ 11 ]

 **Δ.δ. Καστανέας**  -- η Καστανιά [ 211 ]
 **Δ.δ. Κονταίικων**  -- τα Κονταίικα [ 505 ]
 **Δ.δ. Κοντακαίικων**  [ 904 ] 
* τα Κοντακαίικα [ 578 ]
* ο Άγιος Δημήτριος [ 146 ]
* ο Άγιος Ηλίας [ 64 ]
* ο Άγιος Νικόλαος [ 33 ]
* οι Βρύσες [ 83 ]
* οι Χατζησταμούληδες [ 0 ]

 **Δ.δ. Κοσμαδαίων**  [ 181 ] 
* οι Κοσμαδαίοι [ 152 ]
* οι Νικολούδες [ 29 ]

 **Δ.δ. Λέκας**  [ 528 ] 
* η Λέκα [ 510 ]
* ο Άγιος Παντελεήμων [ 18 ]

 **Δ.δ. Πλατάνου**  -- ο Πλάτανος [ 577 ]
 **Δ.δ. Υδρούσσης**  -- η Υδρούσσα [ 520 ]

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΦΕΚ 630, Τεύχος Β', 20-3-2013. «DeFacto Πληθυσμός της Χώρας, σύμφωνα με την απογραφή του 2011».Δημοτική κοινότητα Καρλοβασίων. σ.327» (PDF). *Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης*. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2017.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Δήμος Καρλοβασίου, Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Σάμου |
| --- |
|  |
| 
* Αγίου Κηρύκου
* Βαθέος
* Ευδήλου
* Καρλοβασίων
* Μαραθοκάμπου
* Πυθαγορείου ·
* Ραχών
* Φούρνων Κορσεών
 |

 |
Στον Παναμά διεξάγονται γενικές **εκλογές** κάθε τέσσερα χρόνια. Το πολίτευμα της χώρας είναι Προεδρική αντιπροσωπευτική δημοκρατία, με τον Πρόεδρο εκτός από αρχηγός κράτους να είναι και αρχηγός της κυβέρνησης. Το Σύνταγμα του 1972 έχει αναθεωρηθεί τα έτη 1978, 1983, 1993, 1994 και 2004.

Ο Πρόεδρος εκλέγεται από το λαό για 4 χρόνια, όπως και η 71μελής Εθνοσυνέλευση που αποτελείται από ένα σώμα. Ο Παναμάς στέλνει αντιπροσωπεία από 20 βουλευτές και στο Κοινοβούλιο της Κεντρικής Αμερικής.

Η ψηφοφορία είναι υποχρεωτική για όλες και όλους που είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.

Πρόσφατες εκλογές
-----------------

Κύριο λήμμα: Γενικές εκλογές του Παναμά (2019)
### 2004

Στις 2 Μαΐου 2004 έγιναν γενικές εκλογές. Πρόεδρος εξελέγη ο Μαρτίν Τορίχος με ποσοστό 47% έναντι 31% για τον Γκιγέρμο Εντάρα. Ο Τορίχος ορκίστηκε και ανέλαβε καθήκοντα την 1η Σεπτεμβρίου 2004.

  

### 2009

Κύριο λήμμα: Γενικές εκλογές του Παναμά (2009)
Στις γενικές εκλογές του 2009 νικητής αναδείχθηκε ο Ρικάρδο Μαρτινέλι, ο οποίος ορκίστηκε πρόεδρος τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς.

### 2014

Κύριο λήμμα: Γενικές εκλογές του Παναμά (2014)
Οι εκλογές του 2014 έγιναν στις 4 Μαΐου. Πρόεδρος εξελέγη ο Χουάν Κάρλος Βαρέλα.

Δημοψηφίσματα
-------------

Στον Παναμά έχουν διενεργηθεί 6 συνολικά δημοψηφίσματα.

### 1940

Στις 15 Δεκεμβρίου 1940 οι ψηφοφόροι ενέκριναν ένα νέο Σύνταγμα σε ποσοστό 98,7%.

1977
----

Στο δημοψήφισμα που διεξήχθη στις 23 Οκτωβρίου 1977 οι ψηφοφόροι ενέκριναν (γύρω στο 67% υπέρ) τις συνθήκες με τις ΗΠΑ με βάση τις οποίες το 1999 ο Παναμάς ανέλαβε τον έλεγχο της Διώρυγας του Παναμά. Η συμμετοχή στο δημοψήφισμα ήταν 97,3%.

1983
----

Το 87,8% των ψηφισάντων σε δημοψήφισμα που έγινε εκείνη τη χρονιά ενέκρινε τις τροποποιήσεις στο Σύνταγμα του 1972. Η συμμετοχή ήταν 66,8%.

1992
----

Το Νοέμβριο του 1992 οι πολίτες καταψήφισαν (με 67,1%) την πρόταση για νέα αναθεώρηση του συντάγματος του 1972, περιορίζοντας την εξουσία του στρατού. Υπέρ της πρότασης τάχθηκε μόνο το 32,8%.

1998
----

Σε ένα ακόμα δημοψήφισμα στις 30 Αυγούστου 1998, οι ψηφοφόροι καταψήφισαν (63,7%) την αλλαγή στο Σύνταγμα του 1972, με βάση την οποία θα μπορούσε ο Πρόεδρος να διεκδικήσει και 2η συνεχή θητεία.

2006
----

Σε δημοψήφισμα που έγινε στις 22 Οκτωβρίου 2006 οι πολίτες υπερψήφισαν σε ποσοστό 77,8% την πρόταση για επέκταση της διώρυγας του Παναμά..

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πρότυπο:Country study
2. ↑  «Not his father's son? Panama's new president.(Martin Torrijos)». *The Economist*. 8 Μαΐου 2004. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2012.  (απαιτείται συνδρομή)
3. 1 2 3 4  Nohlen, D (2005) *Elections in the Americas: A data handbook, Volume I*, p518 ISBN 978-0-19-928357-6
4. ↑  Panama, 15-11-1992: Constitutional reform Direct Democracy (Γερμανικά)
5. ↑  Panamanians Vote to Expand Canal *The New York Times*
Ο **Ελληνικός λισσοτρίτωνας**, *Lissotriton graecus* (Wolterstorff, 1906) είναι ένα είδος τρίτωνα στην οικογένεια Salamandridae. Αποτελεί ένα από τα δύο είδη λισσοτρίτωνα στην Ελλάδα.

Περιγραφή
---------

Πρόκειται για μικρού μεγέθους τρίτωνα, που φτάνει τα 11cm ολικό μήκος. Εκτός αναπαραγωγικής περιόδου η διάκριση αρσενικών και θηλυκών ατόμων είναι δύσκολη, καθώς και και τα δύο φύλα έχουν παρόμοιο μέγεθος και χρωματισμό. Κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγικής περιόδου, τα αρσενικά γίνονται πιο σκουρόχρωμα και σχηματίζουν ένα λοφίο κατά μήκος της ράχης, με μαύρες κηλίδες να καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος του σώματος. Τα θηλυκά επίσης έχουν κηλίδες, αλλά εντοπίζονται κυρίως στο κοιλιακό μέρος του σώματος.

Βιολογία
--------

Τα θηλυκά γεννούν 60-300 αυγά τα οποία τυλίγουν με φύλλα υδρόβιων φυτών. Ζευγαρώνουν αμέσως μετά την χειμερία νάρκη σε στάσιμα ή ελαφρώς ρέοντα νερά.

Γεωγραφική κατανομή
-------------------

Απαντάται στη Βαλκανική χερσόνησο (Αλβανία, Βόρεια Μακεδονία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Ελλάδα, Κροατία και Μαυροβούνιο). Στην Ελλάδα απαντάται σε όλη την ηπειρωτική Ελλάδα (εκτός από Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, όπου αντικαθίσταται από τον ανατολικό λισσοτρίτωνα), την Πελοπόννησο και τα Ιόνια νησιά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «.:| herpetofauna.gr |:. ..Ελληνική Ερπετοπανίδα». *www.herpetofauna.gr* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2018.
2. ↑  Wielstra, Ben; Canestrelli, Daniele; Cvijanović, Milena; Denoël, Mathieu; Fijarczyk, Anna; Jablonski, Daniel; Liana, Marcin; Naumov, Borislav *και άλλοι*. (2018). «The distributions of the six species constituting the smooth newt species complex (Lissotriton vulgaris sensu lato and L. montandoni) – an addition to the New Atlas of Amphibians and Reptiles of Europe». *Amphibia-Reptilia* **39** (2): 252–259. doi:10.1163/15685381-17000128. ISSN 0173-5373. .
3. ↑  Speybroeck, J. Beukema, W. Bok, B. Van Der Voort, J. (2016). *Field Guide to the Amphibians and Reptiles of Britain and Europe.*. San Diego, USA: Bloomsbury Natural History.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh88000596
* GND: 4184604-7

 |

 |
Ο **Ζαρμανοχηγάς**, σύμφωνα με τον Στράβωνα , ή **ο Ζάρμαρος**, σύμφωνα με τον Ντίο Κάσσιο  ήταν γυμνόσοφος (γυμνός φιλόσοφος), μοναχός της παράδοσης Σραμάνα (πιθανώς, αλλά όχι απαραίτητα βουδιστής) που, σύμφωνα με αρχαίους ιστορικούς όπως ο Στράβων και ο Dio Cassius, συνάντησαν τον Νικόλαο του Δαμασκηνού στην Αντιόχεια, ενώ ο Αύγουστος κυβερνούσε τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, και λίγο αργότερα πήγε στην Αθήνα όπου αυτοχείρησε.   Υπολογίζεται ότι πέθανε το 19 π.Χ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «LacusCurtius • Strabo's Geography — Book XV Chapter 1 (§§ 39‑73)». *penelope.uchicago.edu*. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
2. ↑  Strabo, xv, 1, on the immolation of the Sramana in Athens (Paragraph 73).
3. ↑  Dio Cassius, liv, 9.
Ο **Ερνστ Μόραβετς** υπήρξε διάσημος Αυστριακός βιολίστας, κορυφαίος της Φιλαρμονικής της Βιέννης και διακεκριμένος καθηγητής βιολιού και βιόλας.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Μπάντεν, κοντά στη Βιέννη, στις 15 Ιουνίου το 1874. Πρωτοδιδάχτηκε βιολί από τον μεγαλύτερο αδελφό του και μετά στη Μουσική Ακαδημία της Βιέννης από τους Ροζέ και Στάινερ. Αφού πήρε το δίπλωμα της Ακαδημίας μαθήτευσε δίπλα στο μεγάλο δάσκαλο Ότοκαρ Σέφσικ, του οποίου η Σχολή είχε ήδη αναδείξει ολόκληρες γενεές μουσικών. 

Από τις πρώτες του εμφανίσεις ο Μόραβετς αναγνωρίζεται ως εξαιρετικό ταλέντο, του απονέμονται βραβεία και μεταξύ αυτών ένα ανεκτίμητο παλιό ιταλικό βιολί. 

Στρατευμένος στον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο, αναλαμβάνει τη διεύθυνση της στρατιωτικής συμφωνικής ορχήστρας με τα 100 όργανα, στην οποία πολλές φορές παίζει ως σολίστ.

Όταν τέλειωσε ο πόλεμος προσλαμβάνεται στην Κρατική Όπερα και λίγο αργότερα, ως κορυφαίος, στη Φιλαρμονική της Βιέννης. Εκεί συνεργάζεται με σημαντικούς μαέστρους και σολίστες, όπως ο Αρτούρο Τοσκανίνι, ο Χούμπερμαν, ο Κράισλερ, ο Ρίχαρντ Στράους.

Το 1929 συμμετέχει, παράλληλα με την ορχήστρα, στο Κουαρτέτο Μάιρεκερ, με το οποίο περιοδεύει στην Ευρώπη και την Αμερική, σημειώνοντας πολλή επιτυχία. Ύστερα και ως το 1951, ήταν μέλος του φημισμένου «Κουαρτέτου Σνάιντερχαν». Το Κουαρτέτο αυτό, είχε γράψει ο γνωστός κριτικός Χανς Βάιγκελ, «*είναι το τέλειο υπόδειγμα της διαυγέστερης βιεννέζικης Σχολής εγχόρδων, στην οποία το πνεύμα της φιλαρμονίας βρίσκεται κυριολεκτικώς σ’ αυτήν*». 

Σε αναγνώριση της σημαντικής προσφοράς του Ερνστ Μόραβετς στο χώρο της μουσικής τιμήθηκε με πολλές διακρίσεις, όπως τον Χρυσό Σταυρό με το στεφάνι της Αυστρίας, το Δακτυλίδι της Φιλαρμονικής, τον Χρυσό και Αργυρό Φοίνικα της Γαλλίας και το Χρυσό Μετάλλιο Τέχνης του Πανεπιστημίου του Μπουένος Άιρες.

Το 1964 ο Δήμαρχος της Βιέννης Φραντς Ιόνας (ο μετέπειτα Πρόεδρος της Δημοκρατίας), του απονέμει το Μετάλλιο Τιμής της αυστριακής πρωτεύουσας, λέγοντάς του: «*Σας διαβεβαιώ, αξιότιμε Κύριε Καθηγητά, ότι η εκτίμησή μας για σας είναι απεριόριστη, καθώς και η ευγνωμοσύνη μας*»

Ο Ερνστ Μόραβετς πέθανε στη Βιέννη το 1981.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 949145857938523021022
* GND: 1085682064
* MusicBrainz: f8e5d5c1-46ff-408a-b38f-632fb9db067b

 |

 |

1. 1 2 3 4  «Wien Geschichte Wiki» (Γερμανικά) Βιέννη. 11  Σεπτεμβρίου 2014.
Ο **Δήμος Καλλικράτειας** ήταν Δήμος του Νομού Χαλκιδικής που συστάθηκε το 1993 και διευρύνθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας με τη συνένωση των γειτονικών κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα Δημοτικά Διαμερίσματα του Δήμου. Καταργήθηκε το 2011 με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο Δήμο Νέας Προποντίδας. Βρισκόταν στο Νομός Χαλκιδικής. Είχε (πραγματικό) πληθυσμό 7.881 κατοίκους. Τελευταίος δήμαρχος ήταν ο Ιωάννης Γεωργαλάς.

Θέση
----

Στο δυτικό άκρο της Χαλκιδικής, σε επαφή με το Νομό Θεσσαλονίκης βρίσκεται η περιοχή του σημερινού Δήμου Καλλικράτειας, στον οποίο υπάγονται τα χωρια Νέα Καλλικράτεια (Καλλικράτεια), Νέα Ηράκλεια, Άγιος Παύλος, Λάκκωμα, Νεοχωράκι, Νέα Γωνιά, *Ροδόκηπος*, Νέα Σίλατα, Σωζόπολη και Βεργιά, τα οποία σήμερα είναι ομαδοποιημένα σε πέντε Δημοτικά Διαμερίσματα.

Δημοτικά Διαμερίσματα
---------------------

Στο δήμο περιλαμβάνονταν:

 **Δ.Δ. Νέας Καλλικράτειας**  -- η Νέα Καλλικράτεια [ 6.204 ]
 **Δ.δ. Αγίου Παύλου**  [ 1.297 ]
* ο Άγιος Παύλος [ 599 ]
* η Νέα Ηράκλεια [ 698 ]

 **Δ.Δ. Λακκώματος**  -- το Λάκκωμα [ 1.311 ]
 **Δ.δ. Νέας Γωνιάς**  [ 480 ]
* η Νέα Γωνιά [ 454 ]
* το Νεοχωράκι [ 26 ]

 **Δ.δ. Νέων Σιλάτων**  [ 1.589 ]
* τα Νέα Σίλατα [ 808 ]
* ο Ροδόκηπος [ 48 ]
* η Σωζόπολη [ 733 ]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δήμος Καλλικράτειας

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Χαλκιδικής |
| --- |
|  |
| 
Πολυγύρου · Ανθεμούντα · Αρναίας · Ζερβοχωρίων · Καλλικράτειας · Κασσάνδρας · Μουδανιών · Ορμύλιας · Παλλήνης · Παναγίας · Σιθωνίας · Σταγείρων-Ακάνθου · Τορώνης · Τρίγλιας |

 |
Διάγραμμα που δείχνει τη γλυκερίνη (**1**) και όλους τους πιθανούς οξικούς εστέρες της γλυκερίνης (**2**-**6**)
Στην οργανική χημεία η **γλυκερόλυση** αναφέρεται σε οποιαδήποτε διεργασία στην οποία σπάζουν χημικοί δεσμοί μέσω αντίδρασης με γλυκερίνη. Ο όρος αναφέρεται σχεδόν αποκλειστικά στην αντίδραση μετεστεροποίησης της γλυκερόλης με τα τριγλυκερίδια (λίπη/έλαια) για τον σχηματισμό μειγμάτων μονο - και δι- γλυκεριδίων. Αυτές έχουν μια ποικιλία χρήσεων, όπως γαλακτωματοποιητές τροφίμων (π. χ. E471), μαγειρικά έλαια "χαμηλά σε λιπαρά",  (π.χ. περιέχει διακυλογλυκερόλη) και σε επιφανειοδραστικές ουσίες (όπως μονολαυρίνη).

Η διεργασία της μετεστεροποίησης δίνει ένα σύνθετο μείγμα των προϊόντων, ωστόσο δεν είναι όλα αυτά  ισοδύναμα χρήσιμα.[1] Αυτό οδήγησε στην ανάπτυξη βελτιστοποιημένων μεθόδων ικανών να παράγουν προϊόντα καλύτερα προσδιορισμένα, ιδίως με τη χρήση ενζύμων,[2] αντιδράσεων σε υπερκρίσιμο διοξείδιο του άνθρακα και με αντιδράσεις συνεχούς ροής.[3] Η παραγωγή διγλυκεριδίων (συχνά αποκαλούμενων διακυλογλυκερόλες ή DAG) έχει μελετηθεί εκτενώς λόγω της χρήσης τους σε τρόφιμα, με συνολικές ετήσιες πωλήσεις περίπου 200 εκατ. δολαρίων στην Ιαπωνία από την εισαγωγή του στα τέλη της δεκαετίας του 1990 μέχρι το 2009.[4]

Δείτε επίσης
------------

* Υδρόλυση
* Σαπωνοποίηση
* Μετεστεροποίηση

Αναφορές
--------

1. ↑  Sonntag, Norman O. V. (1982). «Glycerolysis of fats and methyl esters — Status, review and critique». *Journal of the American Oil Chemists Society* **59** (10): 795A–802A. doi:10.1007/BF02634442. ISSN 0003-021X.
2. ↑  Phuah, Eng-Tong; Tang, Teck-Kim; Lee, Yee-Ying; Choong, Thomas Shean-Yaw; Tan, Chin-Ping; Lai, Oi-Ming (2015). «Review on the Current State of Diacylglycerol Production Using Enzymatic Approach». *Food and Bioprocess Technology* **8** (6): 1169–1186. doi:10.1007/s11947-015-1505-0. ISSN 1935-5130.
3. ↑  Junior, Ivaldo I.; Flores, Marcela C.; Sutili, Felipe K.; Leite, Selma G. F.; de M. Miranda, Leandro S.; Leal, Ivana C. R.; de Souza, Rodrigo O. M. A. (2012). «Lipase-Catalyzed Monostearin Synthesis under Continuous Flow Conditions». *Organic Process Research & Development* **16** (5): 1098–1101. doi:10.1021/op200132y. ISSN 1083-6160.
4. ↑  Lo, Seong-Koon; Tan, Chin-Ping; Long, Kamariah; Yusoff, Mohd. Suria Affandi; Lai, Oi-Ming (2008). «Diacylglycerol Oil—Properties, Processes and Products: A Review». *Food and Bioprocess Technology* **1** (3): 223–233. doi:10.1007/s11947-007-0049-3. ISSN 1935-5130.
Η **Ελένη Ζέτου** είναι Ελληνίδα πρώην διεθνής πετοσφαιρίστρια, η οποία γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη και αγωνίστηκε στην ομάδα του Άρη από το 1972 ως το 1985.

Καριέρα
-------

Η Ζέτου ξεκίνησε τον αθλητισμό από την παιδική της ηλικία, αγωνιζόμενη στο άλμα εις μήκος και την σφαιροβολία στην ομάδα του Ηρακλή. Στην συνέχεια, ασχολήθηκε με την καλαθοσφαίριση και κυρίως με την πετοσφαίριση, όταν το 1972 εντάχθηκε στο κλιμάκιο της Βορείου Ελλάδος. Παράλληλα, υπέγραψε δελτίο στον Άρη, του οποίου διετέλεσε αρχηγός μέχρι το 1985. Με την ομάδα των "κίτρινων" έπαιξε δύο φορές στο κύπελλο Συνομοσπονδίας και παρέμεινε στην πρώτη τετράδα του ελληνικού πρωταθλήματος για έντεκα συνεχόμενες χρονιές.

Το 1973, αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την εθνική Ελλάδας, της οποίας υπήρξε βασικό μέλος μέχρι το 1977, όταν η ελληνική εθνική ομάδα σταμάτησε την λειτουργία της. Επανήλθε το 1982, συνεχίζοντας μέχρι το 1984.

Το 1977, αναδείχθηκε από την ΕΟΠΕ ως η καλύτερη αθλήτρια της χρονιάς και παράλληλα πήρε το πτυχίο της από την γυμναστική ακαδημία Θεσσαλονίκης. Μέχρι το 1983, εργάστηκε ως καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής σε ιδιωτικά σχολεία της Θεσσαλονίκης, πριν διοριστεί στην δημόσια εκπαίδευση. Από το 1985 ως το 2001 δίδασκε πετοσφαίριση στο ΤΕΦΑΑ, ενώ στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του '80 υπήρξε προπονήτρια του κλιμακίου κορασίδων της Βόρειας Ελλάδας.

Από το 1988 ως το 1998, υπήρξε προπονήτρια της ομάδας του ΠΑΟ Διοικητηρίου, πριν αναλάβει την εθνική Ελλάδος νεανίδων και κορασίδων για έναν χρόνο. Από το 1999 και έπειτα υπήρξε προπονήτρια της ομάδας γυναικών και κορασίδων του Εαρινού Καλαμαριάς, ενώ τρία χρόνια νωρίτερα είχε αναλάβει την θέση του Γενικού Γραμματέα του Συνδέσμου Ελλήνων Προπονητών Πετοσφαίρισης.

Έχει συμμετάσχει σε πέντε συλλογικά έργα πάνω στην φυσική αγωγή και την πετοσφαίριση, ενώ έγραψε και το βιβλίο "*Ψυχολογική προετοιμασία στην πετοσφαίριση*", το οποίο εκδόθηκε το 2011.

Από το καλοκαίρι του 2015, έως το καλοκαίρι του 2016 ήταν προπονήτρια των ακαδημιών του Αίαντα Ευόσμου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ΒΙΒΛΙΟ: Ψυχολογική προετοιμασία στην πετοσφαίριση
2. ↑  Πετοσφαίριση (Βόλεϊ) Βιβλία απο Ζέτου Ελένη ebooks.gr
3. ↑  Ξεκίνησαν οι εγγραφές στον Αία Ευόσμου με Ελένη Ζέτου[*νεκρός σύνδεσμος*]

Πηγές
-----

* *"Αθλητικός Σύλλογος Άρης • 1914-2004"*, σελ. 172, συλλογικό έργο (επιστημονική τεκμηρίωση Αν. Στεφανίδης - Ελ. Τσιομπανούδη - Δ. Κυρίτσης), έκδοση *Κέντρο Ιστορίας Δήμου Θεσσαλονίκης*, Θεσσαλονίκη 2005, ISBN 960-8734-48-7
* .:BiblioNet : Ζέτου, Ελένη
Το 7ο **Ευρωπαϊκό Πρωτάθλήμα Ενόργανης Γυμναστικής**, πραγματοποιήθηκε από τις 19 έως τις 23 Απριλίου 2017 στο Κλουζ[1]. Ήταν η δεύτερη έκδοση που φιλοξενήθηκε στη Ρουμανία, μετά την γυναικεία μορφή το 1957, που πραγματοποιήθηκε στην Αίθουσα Φλορέασκα. 

Η Ρουμανία υπέβαλε επιτυχή υποψηφιότητα για την διεξαγωγή του πρωταθλήματος το 2017, κερδίζοντας την υποψηφιότητα του Όντενσε στη Δανία. Στο διαγωνισμό συμμετείχαν 297 αθλητές (178 άνδρες, 119 γυναίκες) από 37 χώρες[2]. Η Νάντια Κομανέτσι ονομάστηκε επίσημος Πρέσβης του πρωταθλήματος[3]. 

Το Πρωτάθλημα πραγματοποιήθηκε στο Πολυχρηστικό στάδιο του Κλουζ με χωρητικότητα 7.700 θέσεων. [4]

Η διοργανώτρια Ρουμανία κέρδισε συνολικά 4 μετάλλια: 2 χρυσά, ένα ασήμι και ένα χάλκινο. Για την Ελλάδα, ο Λευτέρης Πετρούνιας κέρδισε χρυσό μετάλλιο στους κρίκους.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Federația Română de Gimnastică - "300 de gimnaști și gimnaste la startul Campionatului European"
3. ↑  Sport în Cluj - "Nadia Comăneci, nominalizată drept ambasador al Campionatelor Europene de Gimnastică Artistică de la Cluj"
4. ↑  TVR a prezentat, în exclusivitate, medaliile care se vor acorda la Campionatele Europene de Gimnastică de la Cluj, tvr.ro, 13 aprilie 2017.