recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο Ολεγκέρ Πρέσας ι Ρενόμ (καταλανικά: Oleguer Presas i Renom) [γεννημένος στις 2 Φεβρουαρίου 1980 στο Σαβαδέλ (μία μικρή πόλη 20 χιλιόμετρα ΒΔ της Βαρκελώνης, στην Καταλονία)] είναι ένας ακτιβιστής Καταλανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην ΑΦΚ Άγιαξ από το 2008. Έχει ύψος 1.87 , ζυγίζει 82 κιλά και αγωνίζεται στη θέση του δεξιού οπισθοφύλακα ή του κεντρικού αμυντικού, πάντα με την φανέλα Νο 23. Παράλληλα με τις ποδοσφαιρικές ασχολίες του είναι και φοιτητής στο Οικονομικό Τμήμα του Αυτόνομου Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης.  

Η καριέρα του ξεκίνησε στην Λεπάντο (Lepanto), έναν μικρό σύλλογο της γενέτειρας του. Το 1997 μεταγράφηκε στην UDA Gramenet και το 2001 στην Β' ομάδα της Μπαρτσελόνα (FC Barcelona B). Γρήγορα το ταλέντο του τον έκανε να ξεχωρίσει και το 2002, με προπονητή τον Ολλανδό Φαν Γκαάλ, έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα της Μπαρτσελόνα σε έναν αγώνα του Τσάμπιονς Λιγκ κόντρα στην Γαλατασαράι. Την περίοδο 2002-03 αγωνίζονταν άλλοτε με την πρώτη και άλλοτε με την δεύτερη ομάδα της Μπαρτσελόνα αλλά από την σεζόν 2003-04 εντάχθηκε πλήρως στην πρώτη ομάδα και έπαιξε σημαντικό ρόλο στην κατάκτηση του πρωταθλήματος του 2005.  

Στις 17 Μαΐου 2006 αγωνιζόμενος ως βασικός με την φανέλα της ομάδας του στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ κόντρα στην Άρσεναλ, κατέκτησε το τρόπαιο.   

Πέρα από τις αθλητικές του επιδόσεις, ο Ολεγκέρ είναι ευρύτατα γνωστός για το σθένος και την τόλμη του να υποστηρίζει τις απόψεις του ακόμη και όταν αναγκάζεται να πάει κόντρα στο σύστημα. Ένθερμος υποστηρικτής της Καταλανικής εθνικής ταυτότητας, αγωνίζεται με πάθος για την υπόθεση της ανεξαρτησίας, αρχικά αθλητικά και αργότερα και πολιτικά, της Καταλονίας. Στην κατάκτηση του πρωταθλήματος του 2006 εμφανίστηκε να πανηγυρίζει τυλιγμένος με τη σημαία της Καταλονίας ενώ αμέτρητες φορές έχει καυτηριάσει τις συντηρητικές πολιτικές των Ισπανικών κυβερνήσεων, τόσο σε θέματα εξωτερικής πολιτικής (Ιράκ, παγκοσμιοποίηση) όσο και στα εσωτερικά ζητήματα.

* Το μοναδικό γκολ της επαγγελματικής καριέρας του το αφιέρωσε σε έναν 14χρονο από το Σαβαδέλ που συνελήφθη σε διαμαρτυρία κατά του Δημάρχου της πόλης.
* Κατηγορείται ότι συμμετείχε σε μεγάλη συμπλοκή με αστυνομικούς σε μπαρ του Σαβαδέλ το 2003.
* Τον Οκτώβριο του 2007 κλήθηκε να δώσει εξηγήσεις διότι συμμετείχε ως συνοδηγός στο Ράλι Καταλωνίας, παραβιάζοντας τον εσωτερικό κανονισμό της ομάδας που απαγορεύει στους εν ενεργεία αθλητές του συλλόγου να μετέχουν σε εκδηλώσεις που μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο την σωματική τους ακεραιότητα.
**Ολίμπια Βενάδο Τουέρτο**
Η **Ολίμπια Βενάδο Τουέρτο** (*Olimpia Venado Tuerto*) είναι αθλητικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης, με έδρα την πόλη Βενάδο Τουέρτο που βρίσκεται στο Σάντα Φε της της Αργεντινής.

Αγωνίζεται στο Στάδιο Ολίμπια και τα χρώματα της ομάδας είναι το μαύρο και το κόκκινο.

Ιστορία
-------

Η Ολίμπια ιδρύθηκε το 1940. Το 1995 αναδείχθηκε δεύτερη στο πρωτάθλημα Αργεντινής. Ένα χρόνο αργότερα το 1996 κατάφερε να κατακτήσει το πρωτάθλημα Αργεντινής αλλά και Πρωτάθλημα Νοτίου Αμερικής. Διεκδίκησε το Διηπειρωτικό Κύπελλο καλαθοσφαίρισης 1996 απέναντι στον Παναθηναϊκό. Το 1997 αγωνίστηκε στα ημιτελικά του Πρωταθλήματος Νοτίου Αμερικής. Σήμερα αγωνίζεται στη Β΄Εθνική του πρωταθλήματος Αργεντινής.

Μεγάλοι καλαθοσφαιριστές
------------------------

Τη φανέλα της Ολίμπια έχουν φορέσει αθλητές που έχουν κατακτήσει τίτλους όπως το χρυσό Ολυμπιακό μετάλιο, το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ενώ ορισμένοι έχουν αγωνιστεί στο ΝΒΑ.

* Βάλτερ Χερμάν
* Αντρές Νοτσιόνι
* Λεονάρδο Γκουτιέρρες
* Αλεχάντρο Μοντέκια
* Λούκας Βικτοριάνο
* Κάρλος Ντελφίνο
* Τοντ Τζάντλοου
* Μάικ Ουίλσον

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* basketpedya.com[*νεκρός σύνδεσμος*]
* latinbasket.com
* Ιστορία
Η πρόποση της Ολίβιας, Χάμιλτον. Πίνακας βασισμένος στη *Δωδέκατη Νύχτα*
**Ολίβια**, γυναικείο κύριο όνομα.

Ετυμολογία
----------

Προέρχεται από το λατινικό *oliva* "ελιά". Το όνομα έγινε δημοφιλές για πρώτη φορά από τον χαρακτήρα του Ουίλιαμ Σαίξπηρ στη *Δωδέκατη Νύχτα*, αλλά στην πραγματικότητα, το όνομα εμφανίζεται στην Αγγλία ήδη από τον δέκατο τρίτο αιώνα.

Δημοτικότητα
------------

Το όνομα Ολίβια ήταν το δεύτερο πιο δημοφιλές όνομα στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2018. Από το 2014, η Ολίβια ήταν το πιο δημοφιλές όνομα στα κορίτσια στο Ηνωμένο Βασίλειο για τέσσερα συνεχόμενα χρόνια.

Ονομαστική γιορτή
-----------------

* Στις 29 Μαΐου, ημέρα κατά την οποία η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμούν τη μνήμη του Αγίου Ολβιανού επισκόπου πόλεως Ανέου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Rotulorum Originalium in Curia Scaccarii Abbreviatio*. 1: Temporibus Regum Hen. III (1, 2 έκδοση). Command of His Majesty King George III. 1805. σελ. 95b.
2. ↑  «Most popular baby names of 2017». *babycenter*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Φεβρουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2018.
Ο **Δημήτριος (Τάκης) Παπαβασιλείου** (Πολυδάμειο Φαρσάλων, 1945 - Λάρισα, 28 Φεβρουαρίου 2012), του Κωνσταντίνου, ήταν Έλληνας εκπαιδευτικός και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως βουλευτής Λάρισας από το 1994 ως το 1995.

Βιογραφία
---------

Σπούδασε οικονομικά στο ΑΠΘ και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο ίδιο πανεπιστήμιο. Ξεκίνησε να διδάσκει Οικονομικές Επιστήμες στο ΤΕΙ της Λάρισας το 1977 ως έκτακτος και επτά χρόνια μετά άρχισε να διδάσκει στο τμήμα λογιστικής ως μόνιμος καθηγητής. Ασχολήθηκε με την πολιτική και κατά την πρώτη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ διορίστηκε περιφερειάρχης Θεσσαλίας και Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.
Εξελέγη βουλευτής Λάρισας με το ΠΑΣΟΚ στις 31 Δεκεμβρίου 1994 σε αντικατάσταση του Ιωάννη Φλώρου, που έγινε Νομάρχης Λάρισας. Στις 13 Δεκεμβρίου 1995 αντικαταστάθηκε στην έδρα του από τον Ιωάννη Καραμπάτσα.
Όταν πέθανε, έπειτα από δωδεκαήμερη νοσηλεία στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο, το 2012, δίδασκε ως αναπληρωτής καθηγητής στο ΤΕΙ της Λάρισας.

Ο Παπαβασιλείου άφησε και συγγραφικό (επιστημονικό) έργο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Πέθανε ο π. βουλευτής Τάκης Παπαβασιλείου[*νεκρός σύνδεσμος*], thessalianews.gr, 28-2-2012, ανάκτηση 28-2-2016.
2. ↑  Εφυγε ο Τάκης Παπαβασιλείου, paidis, 28-2-2012, ανάκτηση 28-2-2016.
3. ↑  Κοινοβουλευτική θητεία, δικτυακός τόπος Βουλής των Ελλήνων, ανάκτηση 28-2-2016.
Ο **Τάκης (Δημήτρης) Συνετόπουλος** (25 Δεκεμβρίου 1948 - 30 Νοεμβρίου 2013) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής.

Γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 1948 στον Βόλο. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στον Ολυμπιακό Βόλου και το 1970 πήρε μεταγραφή για τον Ολυμπιακό Πειραιά κι ενώ τον διεκδίκησαν τόσο η ΑΕΚ όσο και ο Παναθηναϊκός. Στον Ολυμπιακό έμεινε μέχρι το 1978 και εν συνεχεία επέστρεψε στον Ολυμπιακό Βόλου. Το καλοκαίρι του 1983 μεταγράφηκε στον Α.Σ. Λαμία, όπου με τη φανέλα της ομάδας της Λαμίας αγωνίστηκε για μια χρονιά και τερμάτισε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία. Αγωνίστηκε 16 φορές με την Εθνική Ελλάδας.

Με την εθνική ενόπλων κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1969.

Επίσης, αγωνίστηκε με την Εθνική Νέων στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα 1965 σε δύο αγώνες και στους δύο προκριματικούς αγώνες το 1966.

Απεβίωσε στις 30 Νοεμβρίου 2013, σε ηλικία 64 ετών.

Τα τελευταία χρόνια βρισκόταν ανελλιπώς δίπλα στην αγαπημένη του ομάδα τον Ολυμπιακό Βόλου, μέχρι να παρουσιαστούν τα προβλήματα στην υγεία του.

Τίτλοι
------

* Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1969
* Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1973, 1974 και 1975
* Κύπελλα Ελλάδας: 1971, 1973 και 1975

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* *Η Ιστορία του Ολυμπιακού*, Έκδοση *Γ.Χ. Αλεξανδρής*, Αθήνα 1996
* *Θρύλος πορεία μέσα στο χρόνο*, Έκδοση *Ηλιότροπο*, Αθήνα 1997 ISBN 569-584-365-2
* *Χρυσός Θρύλος* Έκδοση *Art Press,Εκδοτική Α.Ε.*, Αθήνα 1997
* *Ολυμπιακός ένα αρχείο μια ιστορία* Β. Καρδάσης, Μίλητος 1997

Παραπομπές
----------

1. ↑  *"Ο Συνετόπουλος θα συνεχίσει στη Λαμία"*, εφ. Αθλητική Ηχώ, φύλλο 4ης Αυγούστου 1983, σελ. 3
2. ↑  "Έφυγε" ο Τάκης Συνετόπουλος.sport-fm.gr
Οι **Ταζ**(ρωσικά: *πληθυντικός* Тазы, μεταγράφεται ως Tazy) ζουν κατά κύριο λόγο στη Ρωσία. Δημιουργήθηκαν στη δεκαετία του 1890 από μεικτούς γάμους μεταξύ των Ουντέγκε, των Νανάι και των Κινέζων. Οι Ταζ μιλούν ρωσικά και τη γλώσσα Ταζ (μια βορειοανατολική μανδαρινική ποικιλία με μερικές λέξεις από τις γλώσσες Ουντέγκε και Νανάι). Στη δεκαετία του 1880 υπήρχαν 1.050 ομιλητές της γλώσσας Ταζ ενώ στις μέρες μας ομιλείται μόνο από ηλικιωμένους.

Σύμφωνα με τη Ρωσική απογραφή του 2002, οι Ταζ αριθμούσαν 276 άτομα, όλοι ομιλητές της ρωσικής γλώσσα. Μεταξύ αυτών

* οι 131 ήταν άνδρες (53 σε πόλεις, 78 στην επαρχία) και 145 γυναίκες (57 και 88 αντίστοιχα)

* οι 110 ήταν ζούσαν σε αστικές περιοχές (53 άνδρες, 57 γυναίκες) και 166 ζούσαν στην ύπαιθρο (78 άνδρες, 88 γυναίκες)

Στο Μπασκορτοστάν, τέσσερις άνθρωποι αυτοπροσδιορίζονταν ως Ταζ.

Στο Κράι Χαμπάροφσκ, τρεις άνθρωποι αυτοπροσδιορίζονταν ως Ταζ (ένας άνδρας και δύο γυναίκες). Και οι τρεις ζούσαν σε αστικές περιοχές.

Σύμφωνα με τη Ρωσική απογραφή του 2010, ο αριθμός των Ταζ μειώθηκε στα 274 άτομα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Russian Census 2010: Population by ethnicity Αρχειοθετήθηκε April 24, 2012, στο Wayback Machine. (Ρωσικά)
2. ↑  [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  [*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑
5. ↑
6. ↑  . Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Αυγούστου 2005. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2006.  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)
7. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιουνίου 2007. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουνίου 2017.
8. ↑  «Russian Census 2010: Population by ethnicity». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Δεκεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουνίου 2017.
**Οχυρωτική** και, σπάνια, **οχυρωματική** χαρακτηρίζεται η τέχνη της οργάνωσης μιας τοποθεσίας κατά την οποία οι αμυνόμενοι σ' αυτή να μπορούν να ανθίστανται κατά εχθρού συνήθως πολυαριθμότερου. Συνεπώς πρόκειται για στρατιωτική τέχνη αμυντικού χαρακτήρα που υπάγεται γενικότερα στη στρατιωτική τακτική.

Είδη
----

Η οχυρωτική διακρίνεται αναλόγως της έκτασης και του τύπου των έργων σε μόνιμη οχυρωτική, σε οχυρωτική εκστρατείας και σε ημιμόνιμη οχυρωτική.

Στη μόνιμη οχυρωτική εκτελούνται συνήθως μεγάλα έργα, τα λεγόμενα οχυρά, με χρήση σήμερα βιομηχανικών προϊόντων π.χ. σκυροδέματος, χάλυβα, σιδηρόβεργες κ.λπ. ικανά να αντέξουν σε πυρά βαρέος πυροβολικού και αεροπορικών προσβολών. Διά της οχυρωτικής οργανώνονται ιδιαίτερα εδαφικά σημεία που επιλέγονται κυρίως προς παρεμπόδιση προέλασης ή και ανακοπή εχθρικών δυνάμεων αλλά και ταυτόχρονα την προστασία του χώρου για προέλαση ή χρήση αυτού από φίλιες δυνάμεις.

Αντίθετα η οχυρωτική εκστρατείας περιλαμβάνει έργα που συνήθως πραγματοποιούνται στο πεδίο της μάχης προς ενίσχυση των κατεχομένων θέσεων των στρατευμάτων, τα λεγόμενα οχυρώματα. Η αξία των τελευταίων είναι ανάλογη του διατιθέμενου χρόνου, των διατιθεμένων μέσων καθώς και του τακτικού σκοπού τον οποίο πρόκειται να εξυπηρετήσουν.

Τέλος η ημιμόνιμη οχυρωτική περιλαμβάνει περιορισμένα οχυρωματικά έργα, μικρότερα των οχυρωμάτων, όπως είναι τάφροι, ημίφρακτα πυροβολεία, παρατηρητήρια, φυλάκια κ.λπ. των οποίων κύρια χαρακτηριστικά είναι η προσωρινή άμυνα και ο περιορισμένος χώρος ανάπτυξης αυτών.

Η εκτέλεση τέτοιων έργων και στους τρεις τύπους οχυρωτικής ονομάζεται οχύρωση, ενώ το έργο οχυρό, δευτερεύοντα έργα που περιλαμβάνουν κάποια αμυντήρια (αμυντικά) κωλύματα πέριξ των οχυρών λέγονται οχυρωτικά και συνηθέστερα οχυρωματικά έργα. Όταν αυτά αναπτύσσονται σε πολύ μεγάλο μήκος, είτε αυτούσια είτε με ενδιάμεσα βοηθητικά αμυντικά έργα, ονομάζονται οχυρωματική γραμμή. Η μεγαλύτερη τέτοια οχυρωματική γραμμή που έγινε παγκοσμίως είναι το σινικό τείχος. Σπουδαίες επίσης γραμμές ήταν η γραμμή Μαζινό στη Γαλλία, καθώς και η γραμμή Μεταξά στην Ελλάδα.

Παραπομπές
----------
Ο **Πάμφιλος ο Αλεξανδρεύς** ήταν Έλληνας γραμματικός και ιατρός του 1ου αι. μ.Χ. της σχολής του Αριστάρχου του Γραμματικού. Συνέγραψε γλωσσικό λεξικό σε 95 βιβλία με ξένες ή σπάνιες λέξεις, μία ιδέα του γραμματικού Ζωπυρίωνα, στον οποίο αποδίδεται και η σύνταξη των 4 πρώτων βιβλίων αυτού του μεγάλου έργου, που επιγραφόταν *«Περί γλωσσών, ήτοι λέξεων»*. Το ίδιο το έργο αυτό χάθηκε, αλλά μία επιτομή του από τον Διογενιανό τον 2ο αιώνα απετέλεσε τη βάση για το λεξικό του Ησύχιου.

Ο Πάμφιλος επίσης συνέγραψε τα έργα *«Κρητική τέχνη»* και *«Λειμών»*. Το τελευταίο (ο τίτλος σημαίνει «λιβάδι» και οφείλεται στην ποικιλία των περιεχομένων) είχε έξι βιβλία και περιείχε πολλούς ελληνικούς μύθους και θαύματα, ενώ πιστεύεται ότι ίσως αποτελούσε ένα συμπλήρωμα του λεξικού του.

Ο Πάμφιλος αποτελεί μία από τις κυριότερες πηγές που χρησιμοποιεί ο Αθήναιος στους *Δειπνοσοφιστές* του. Το Λεξικό του Σουίδα αποδίδει σε κάποιον άλλο Πάμφιλο, τον οποίο περιγράφει απλώς ως «φιλόσοφο», έναν αριθμό έργων, ορισμένα από τα οποία πιθανότατα γράφτηκαν από τον Πάμφιλο τον Αλεξανδρέα.

Πηγές
-----

* Ιωάννη Κακαβούλια: *Ελληνική Γραμματολογία (Αρχαία και βυζαντινή)*, εκδ. «Νικόδημος», Αθήνα, χ.χ.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 59476140
* GND: 102401373

 |

 |
Ο **Ντμίτρι Πιότροβιτς Μπαγκρατιόν,** ρωσικά: Дмитрий Петрович Багратион‎, (13 Ιουνίου 1863 – 21 Οκτωβρίου 1919) ήταν Ρώσος στρατηγός και στρατιωτικός συγγραφέας. Γόνος της Γεωργιανής βασιλικής οικογένειας Μπαγκρατιόνι - Μουχράνι, υπηρέτησε υπό την Αυτοκρατορική, την Προσωρινή και τη Σοβιετική Κυβέρνηση.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην οικογένεια τού πρίγκιπα Πιότρ Μπαγκρατιόν και της Γελιζαβέτα Ροτζιάνκο. Ήταν δισεγγονός τού στρατηγού Κίριλ Μπαγκρατιόν, εγγονού τού Γεωργιανού μονάρχη Ιεσσαί τού Κάρτλι, τού κλάδου Μουχράνι των Μπαγκρατιόνι.  Ο Ντμίτρι εκπαιδεύτηκε ως αξιωματικός ιππικού και έγραφε επίσης για τον στρατιωτικό Τύπο. Κατά τη διάρκεια τού Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, διορίστηκε διοικητής της 1ης Ταξιαρχίας της Άγριας Μεραρχίας το 1914. Διετέλεσε δύο φορές εν ενεργεία διοικητής της μεραρχίας και έγινε αντιστράτηγος το 1916. Μετά την πτώση της ρωσικής μοναρχίας στην Επανάσταση τού Φεβρουαρίου, ο Μπαγκρατιόν έπαιξε ρόλο στην υπόθεση Kορνίλοφ τον Αύγουστο του 1917, στην οποία αποχώρησε από την υποστήριξη της προγραμματισμένης πορείας τού στρατηγού Aλεξάντρ Κρύμοβ κατά της ρωσικής Προσωρινής Κυβέρνησης στην Πετρούπολη.  Σύντομα, ο Μπαγκρατιόν απολύθηκε από τη διοίκηση πεδίου στην εφεδρεία τού στρατού. Υπό τη σοβιετική διοίκηση, εντάχθηκε στον Κόκκινο Στρατό τον Δεκέμβριο του 1918. Το 1919 διηύθυνε την Ανώτατη Σχολή Ιππικού και έλαβε μέρος στην οργάνωση μονάδων ιππικού τού Κόκκινου Στρατού. Απεβίωσε την ίδια χρονιά και τάφηκε στη Λαύρα Aλεξάντερ Νέφσκι.

Οικογένεια
----------

Νυμφευτηκε τη Βέρα Ζαχαρίνα (1883–1947), και απέκτησαν μία κόρη, τη Νίνα. Ο αδελφός του Αλέξανδρος (1862–1920), ο οποίος είχε αποσυρθεί από τη στρατιωτική θητεία ως υποστράτηγος το 1916, εκτελέστηκε από τη σοβιετική κυβέρνηση, ενώ βρισκόταν σε υπηρεσία. Με τον θάνατο των αδελφών Μπαγκρατιόν, η ανώτερη, βασιλική γραμμή των Μπαγκρατιόνι-Μουχράνι εξέλιπε σε άρρενα μέλη.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2  Dumin, S.V. επιμ. (1996). (στα Russian). Moscow: Linkominvest. σελ. 53.  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
2. ↑  Mayzel, Matitiahu (1979). *Generals and Revolutionaries: The Russian General Staff During the Revolution*. Biblio-Verlag. σελίδες 89, 122. ISBN 3764811161.
3. ↑  «князь Багратион Дмитрий Петрович [Prince Bagration, Dmitry Pyetrovich». *Русская армия в Первой мировой войне [Russian Army in World War One]* (στα Russian). Ανακτήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2013. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
4. ↑  Багратион Дмитрий Петрович 1863-1919 некрополь Александро-Невской Лавры
Ο **Ντμίταρ/Ντίμιτριε**, σερβ. Дмитар Немањић (13ος αι.) από τον Οίκο των Νέμανιτς ήταν πρίγκιπας στη Σερβία. Είναι ο άγιος Δαυίδ Νέμανιτς με τον τίτλο τού σεβάσμιου (prepodobni) της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Σερβίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Βούκαν πρίγκιπα της Πομόριε (παράκτιας Σερβίας). Θείος του ήταν ο Στέφανος ο Πρωτόστεπτος της Σερβίας. Αδελφοί του ήταν ο Τζόρτζε πρίγκιπας της Διόκλειας/Ζέτας, που είχε αυτοανακηρυχθεί βασιλιάς της και ο Στέφαν πρίγκιπας.

Τον Απρίλιο τού 1271 ζήτησε από τον Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγο να δωρήσει στη μονή Χιλανδαρίου μία ιδιοκτησία στον ποταμό Στρυμώνα. Έπειτα ανέλαβε μοναστικούς όρκους με το όνομα Δαυίδ. Τον Αύγουστο τού 1281 έκτισε το μοναστήρι Νταβίντοβιτσα κοντά στο Μπρόνταρεβο, στον ποταμό Λιμ. Αναφέρεται το 1286, όταν ταξίδευσε για προσκύνημα στην Ιερουσαλήμ. 

Γιος του ήταν ο Βράτισλαβ. Ο εγγονός του Βράτκο είναι ο πατέρας της πριγκίπισσας Μίλιτσας. Ο Δαυίδ εορτάζεται στις 24 Σεπτεμβρίου (Ν.Η.: 7 Οκτωβρίου) από τον Ορθόδοξη Εκκλησία της Σερβίας.

Η δωρεά του είναι το μοναστήρι Νταβίντοβιτσα.

Οικογένεια
----------

Είχε τέκνο:

* Βράτισλαβ. Γιος του ήταν ο:
	+ Βράτκο άκμασε 1325-1355, πολεμιστής. Κόρη του ήταν η:
		- Μιλίτσα π.1335-1405, παντρεύτηκε τον Λάζαρο της Σερβίας.

Πηγές
-----

* Fine, John Van Antwerp (1994), The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest, University of Michigan Press, ISBN 978-0-472-08260-5
* Ćorović, Vladimir (1941). "Історија српског народа (Istorija srpskog naroda)". Internet, 2001) (in Serbian). Пројекат Растко: Библиотека српске културе; Projekat Rastko: Biblioteka srpske kulture.
Ο **Οργανισμός Κεντρικής Συνθήκης** (**CENTO**), αρχικά γνωστός ως **Σύμφωνο της Βαγδάτης** ή **Οργανισμός της Συνθήκης της Μέσης Ανατολής** (**METO**), ήταν μια στρατιωτική συμμαχία κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Συστάθηκε το 1955 από το Ηνωμένο Βασίλειο, το Ιράν, το Ιράκ, το Πακιστάν και την Τουρκία, και διαλύθηκε το 1979. Θεωρείται σε γενικές γραμμές ως μία από τις λιγότερο επιτυχημένες συμμαχίες του Ψυχρού Πολέμου.

Οι πιέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών και οι υποσχέσεις για στρατιωτική και οικονομική βοήθεια ήταν καίριας σημασίας στις διαπραγματεύσεις που οδήγησαν στην επίτευξη της συμφωνίας, αν και οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν εντάχθηκαν στη συμμαχία. Ο Τζον Φόστερ Ντάλες, ο οποίος συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις ως Υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών υπό την προεδρία του Ντουάιτ Αϊζενχάουερ, ισχυρίστηκε ότι αυτό οφειλόταν στο ισραηλινό «λόμπι» και στη δυσκολία να λάβει την έγκριση του Κογκρέσου. Άλλοι ισχυρίστηκαν ότι ο λόγος ήταν καθαρά τεχνικός και αφορούσε τις διαδικασίες προϋπολογισμού. Το 1958, οι Ηνωμένες Πολιτείες εντάχθηκαν στη στρατιωτική επιτροπή της συμμαχίας.

Η έδρα της οργάνωσης βρισκόταν από το 1955 έως το 1958 στη Βαγδάτη του Ιράκ και στη συνέχεια από το 1958 έως το 1979 στην Άγκυρα.

Γενικοί Γραμματείς
------------------

Ένας Γενικός Γραμματέας, ο οποίος διοριζόταν με συμφωνία των πέντε κρατών, επέβλεπε τις δραστηριότητες του CENTO για μια περίοδο τριών ετών. Οι διατελέσαντες γενικοί γραμματείς ήταν οι εξής:

| Όνομα | Κράτος | Περίοδος |
| --- | --- | --- |
| Αουνί Χαλίντι |  Ιράκ | 1955 – 31 Δεκ. 1958 |
| Οσμάν Αλί Μπαΐγκ | Πακιστάν ! Πακιστάν | 1 Ιαν. 1959 – 31 Δεκ. 1961 |
| Αμπάς Αλί Χαλατμπαρί |  Ιράν | Ιαν. 1962 – Ιαν. 1968 |
| Τουργκούτ Μενεμεντσιόγλου | Τουρκία ! Τουρκία | Ιαν. 1968 – 1 Φεβ. 1972 |
| Νασίρ Ασάρ |  Ιράν | 1 Φεβ. 1972 – Ιαν. 1975 |
| Ουμίτ Χαλούκ Μπαγιουλκέν | Τουρκία ! Τουρκία | Ιαν. 1975 – 1 Αυγ. 1977 |
| Σιντάρ Χασάν Μαχμούντ | Πακιστάν ! Πακιστάν | Αυγ. 1977 – Μαρ. 1978 |
| Καμουράν Γκιουρούν | Τουρκία ! Τουρκία | 31 Μαρ. 1978 – 1979 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Martin, Kevin W. (2008). «Baghdad Pact». Στο: Ruud van Dijk, επιμ. *Encyclopedia of the Cold War*. New York: Routledge, σσ. 57. ISBN 978-0-415-97515-5.. Ανακτήθηκε στις 2009-01-30. *«Thus, the Baghdad Pact is widely considered the least successful of the Cold War schemes engendered by the Anglo-American alliance.»*.
2. ↑  Selwyn Lloyd; *Suez 1956: A Personal account*
3. ↑  Hadley, Guy. *CENTO: The Forgotten Alliance* ISIO Monographs, University of Sussex, UK (1971): 2.
4. ↑  Dimitrakis, Panagiotis, The Value to CENTO of UK Bases on Cyprus", *Middle Eastern Studies*, Volume 45, Issue 4, July 2009, pp 611–624
5. ↑  
From Encyclopedia Iranica.  Αρχειοθετήθηκε 2013-11-17 στο Wayback Machine.
6. ↑  Cahoon, Ben. «International Organizations A-L». *www.worldstatesmen.org*.
*Να μην συγχέεται με την γνωστή ελληνική λέξη.*

Το **σύμπλεγμα της Αντλίας** (ή **Abell S0636)** είναι ένα σύμπλεγμα γαλαξιών που βρίσκεται στο υπερσμήνος Ύδρα-Κένταυρος. Το σύμπλεγμα της Αντλίας είναι το τρίτο πλησιέστερο στην Τοπική Ομάδα μετά το Σύμπλεγμα της Παρθένου και το Σύμπλεγμα Φορνά.  Η απόσταση της Αντλίας από τη Γη είναι 40.5 μεγαπαρσέκ έως 40.9 μεγαπαρσέκ και μπορεί να παρατηρηθεί από τη Γη στον αστερισμό Αντλίας. Το σύμπλεγμα της Αντλίας δεν πρέπει να συγχέεται με τον νάνο γαλαξία Αντλία.

Ο εν λόγω αστερισμός ταξινομείται ως ένα σπάνιο σύμπλεγμα Μπάουτς-Μόργκαν *τύπου ΙΙΙ*  το οποίο σημαίνει ότι δεν έχει κάποιον κυρίαρχο φωτεινό γαλαξία, που να ξεχωρίζει.  Ωστόσο, στο σύμπλεγμα κυριαρχούν δύο τεράστιοι ελλειπτικοί γαλαξίες, ο NGC 3268 και ο NGC 3258, και περιέχει συνολικά περίπου 234 γαλαξίες. Το σύμπλεγμα είναι πολύ πυκνό σε σύγκριση με άλλα σμήνη όπως της Παρθένου και το Φορνά, περιέχοντας έτσι γαλαξίες πρώιμου τύπου και ένα μεγάλο τμήμα ελλειπτικών νάνων.   Το σμήνος χωρίζεται σε δύο ομάδες γαλαξιών, *η υποομάδα του Βορρά* έλκεται γύρω από το NGC 3268 και *η υποομάδα του Νότου* επικεντρώνεται στο NGC 3258.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «NASA/IPAC Extragalactic Database». *Results for NGC 7424*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2008.
2. ↑  Smith Castelli, Analía V.; Bassino, Lilia P.; Richtler, Tom; Cellone, Sergio A.; Aruta, Cristian; Infante, Leopoldo (June 2008). «Galaxy populations in the Antlia cluster - I. Photometric properties of early-type galaxies». *Monthly Notices of the Royal Astronomical Society* **386** (4): 2311–2322. doi:10.1111/j.1365-2966.2008.13211.x. Bibcode: 2008MNRAS.386.2311S.
3. ↑  Hopp, U.; Materne, J. (July 1985). «The Antlia cluster of galaxies and its environment - The Hydra I-Centaurus supercluster». *Astronomy and Astrophysics Supplement Series* **61**: 93–106. ISSN 0365-0138. Bibcode: 1985A&AS...61...93H.
4. ↑  Guthrie, B. N. G. (July 1974). «Radio emission associated with the brightest galaxies in clusters». *Monthly Notices of the Royal Astronomical Society* (MNRAS) **168**: 15–20. doi:10.1093/mnras/168.1.15. A&AA ID: AAA012.160.002. Bibcode: 1974MNRAS.168...15G. .
Ο ΣΒΚΘ ή Σ.Β.Κ.Θ.  (ακρωνύμιο της «Σύνδεσμος Βετεράνων Καλαθοσφαιριστών Θεσσαλονίκης») αποτελεί τον επίσημο εκφραστή του maxibasketball στην περιοχή του Νομού της Θεσσαλονίκης.

Ήταν Απρίλιος του 2000 (Απρίλιος) κατά τη κατά τη διάρκεια του FinalFour της Euroleague, όπου και διεξήχθη αγώνας μεταξύ των βετεράνων της Θεσσαλονίκης και της Μικτής Ευρώπης. 

Το ετήσιο **τουρνουά Χριστουγέννων** θεσπίστηκε από το 2001 και από τότε διεξάγεται κάθε χρόνο κατά την εορταστική περίοδο, με πολύ μεγάλη επιτυχία.

Τον Αύγουστο του 2001, η πρώτη συμμετοχή μελών του Συνδέσμου σε δραστηριότητες της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Βετεράνων – Maxibasketball (FIMBA) στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στη Λιουμπλιάνα της Σλοβενίας.

Ο Σύνδεσμος από το 2002 συμμετέχει και οργανωτικά στις διεθνείς διοργανώσεις , με τη διεξαγωγή του 2ου Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Maxibasketball 13-20/7/2002 στην Αθήνα, με συμμετοχή 49 ομάδων. 

Στο 2ο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Maxibasketball συμμετείχαν δυο ομάδες βετεράνων από τη Θεσσαλονίκη (κατηγορίες ανδρών 35+, 50+) και ακόμη τέσσερις ελληνικές ομάδες. Από τότε η συμμετοχή Ελληνικών ομάδων θεωρείται σχεδόν δεδομένη σε κάθε μεγάλο διεθνές γεγονός που διοργανώνεται από τη FIMBA.

To 2013 αποτελεί ξεχωριστή χρονιά για τον ΣΒΚΘ, διοργανώνει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βετερανων Maxibasketball Θεσσαλονίκη 2013 , σε 11 γήπεδα της πόλης, δημιουργώντας ρεκόρ συμμετοχών ομάδων και αθλητών.

Στο 22ο πρωτάθλημα που διοργάνωσε ο Σύνδεσμος Βετεράνων Καλαθοσφαιριστών Θεσσαλονίκης(Μάϊος - Ιούνιος 2015), 0 0ο Ηρακλής επικράτησε με 84-71 του Αετού στον τελικό της κατηγορίας 47+ ενώ στην κατηγορία 37+ ο Αετός επιβλήθηκε με 85-57 του ΣΑΠΚ Νεάπολης 0.

Το 0 023ο πρωτάθλημα με ημερομηνία έναρξης 09.05.2016, με 3 ηλικιακές κατηγορίες κατηγορίες πλέον αυτές των Ανδρών : Μ35+, Μ45+ και Μ55+ 0

Διοργανώσεις
------------

Ο Σύνδεσμος διοργανώνει τα παρακάτω Πρωταθλήματα - εκδηλώσεις: 

* Πρωτάθλημα Βετεράνων Ανδρών (κάθε χρόνο Μάϊο - Ιούνιο)
* MAXIDAY
* Ετήσιο Χριστουγεννιάτικο τουρνουά

Επιπροσθέτως διεξάγονται φιλικοί αγώνες και με του λοιπούς Συνδέσμους Βετεράνων Καλαθοσφαιριστών της χώρας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα Σ.Β.Κ.Θ.
* Αποτελέσματα, Βαθμολογίες Πρωταθλημάτων ΣΒΚΘ. 2015-16[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Διοικητικό Συμβούλιο Σ.Β.Κ.Θ.[*νεκρός σύνδεσμος*]
* FIMBA

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Το επίσημο site του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Βετεράνων Θεσσαλονίκη 2013» Αρχειοθετήθηκε 2016-05-07 στο Wayback Machine. επίσημο ιστότοπο του maxibasketballthessaloniki2013
2. ↑   «22o ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΒΕΤΕΡΑΝΩΝ | H ημέρα των τελικών», άρθρο στον επίσημο ιστότοπο του Σ.Β.Κ.Θ. 24 Ιουνίου 2015
3. ↑   «ΔΕΥΤΕΡΑ 9 ΜΑΙΟΥ ΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΞΕΚΙΝΑ», άρθρο στον επίσημο ιστότοπο του Σ.Β.Κ.Θ. 08 Μαϊου 2016
Η **επιτύμβια στήλη νεαρού πολεμιστή με γυναίκα** που φιλοξενείται στη συλλογή του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης στην Νέα Υόρκη με αριθμό ευρετηρίου 29.54 είναι έργο αρχαίας ελληνικής τέχνης.

Περιγραφή
---------

Είναι από ασβεστόλιθο. Εικονίζει έναν νεαρό άνδρα και μια γυναίκα μπροστά σε ένα βωμό. Ανάμεσά τους μία λήκυθος για την σπονδή. Στον τοίχο είναι κρεμασμένη μια πολεμική στολή, κράνος και ένα σπαθί.

Ερμηνεία
--------

Ο Τάραντας στα παράλια της Μεγάλης Ελλάδας γνώρισε μεγάλη άνθιση, αφού ήταν κεντρικός κόμβος των θαλάσσιων εμπορικών δρόμων στη Μεσόγειο. Είναι πολλά τα επιβλητικά ταφικά μνημεία που κτίστηκαν στην πόλη αυτή τον 4ο αιώνα π.Χ. Είχαν σχήμα ναΐσκου και ήταν διακοσμημένα με ζωγραφισμένα αγάλματα. Το ανάγλυφο ετούτο ίσως να ανήκε στο διάκοσμο ενός τέτοιου μνημείου. Έχει εκφραστεί η εικασία ότι η σκηνή είναι εμπνευσμένη από μια τραγωδία.

Ιστορική τοποθέτηση
-------------------

Είναι έργο στα τέλη του 4ου αιώνα, περίπου 325-300 π.Χ.

Πηγές
-----

* Παρουσίαση της στήλης από το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης
Η **σκοτεινή ακτινοβολία** (επίσης **σκοτεινός ηλεκτρομαγνητισμός**) είναι ένα υποτιθέμενο είδος ακτινοβολίας που μεσολαβεί στις αλληλεπιδράσεις της σκοτεινής ύλης.

Κατ ' αναλογία με τον τρόπο που τα φωτόνια μεσολαβούν στις ηλεκτρομαγνητικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ των σωματιδίων στο καθιερωμένο Μοντέλο (που ονομάζεται *βαρυονική ύλη* στην κοσμολογία), η σκοτεινή ακτινοβολία προτείνεται ότι μεσολαβεί στις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των σωματιδίων της σκοτεινής ύλης. Παρόμοια με τα σωματίδια της σκοτεινής ύλης, η υποθετική σκοτεινή ακτινοβολία δεν αλληλεπιδρά με τα σωματίδια του καθιερωμένου Πρότυπου.

Δεν υπήρξε καμία αξιοσημείωτη απόδειξη για την ύπαρξη της εν λόγω ακτινοβολίας, αλλά από τότε που απεδείχθη ότι η βαρυονική ύλη περιέχει πολλαπλά αλληλεπιδρώντα είδη σωματιδίων, είναι λογικό να υποθέσουμε ότι η σκοτεινή ύλη το κάνει επίσης. Επιπλέον, έχει επισημανθεί πρόσφατα ότι τα δεδομένα της κοσμικής ακτινοβολίας υποβάθρου φαίνεται να δείχνουν ότι ο αριθμός των αποτελεσματικών  βαθμών ελευθερίας των νετρίνων είναι περισσότεροι από 3,046 τιμή η οποία είναι ελαφρώς μεγαλύτερη από την τυπική υπόθεση για τρεις τύπους νετρίνων. Αυτός ο πρόσθετος βαθμός ελευθερίας θα μπορούσε να προκύψει από μια μη-τετριμμένη ποσότητα της σκοτεινής ακτινοβολίας στο σύμπαν. Ένας πιθανός υποψήφιος για τη σκοτεινή ακτινοβολία είναι το αποστειρωμένο νετρίνο.

Δείτε επίσης
------------

* Σκοτεινό φωτόνιο
* Πέμπτη δύναμη

Αναφορές
--------

1. ↑  Ackerman, Lotty (2008). *Dark Matter and Dark Radiation*. doi:10.1103/PhysRevD.79.023519. Bibcode: 2009PhRvD..79b3519A. .
2. ↑  «The Case for Dark Radiation» (PDF). Maria Archidiacono. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2012.
Ο **Σαμ Βαν Ρόσομ** (γεννήθηκε στις 3 Ιουνίου 1986) είναι Βέλγος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής της Βαλένθια της 1ης Ισπανίας. Εκπροσωπεί επίσης την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης του Βελγίου. Έχει ύψος 1,88 μέτρων  και παίζει στη θέση του πόιντ γκαρντ .

Πρώιμη ζωή
----------

Από την ηλικία των 6 έως τα 16 του, ο Βαν Ρόσομ έπαιξε για τους Μπόμπκατ Γκεντ, Γκεντ Γιουνάιτεντ και Μπλακ Μπίαρς Γκεντ.

Επαγγελματική σταδιοδρομία
--------------------------

Αφού έπαιξε με την ΜΜΚ Ντε Πίντε στην τρίτη και δεύτερη κατηγορία του Βελγίου για τρεις χρονιές, ο Βαν Ρόσομ πήρε μία θέση στην σύνθεση της ΜΚ Οστάνδης το 2005. Την αγωνιστική περίοδο 2007–08, συνέβαλε σημαντικά στην Οστάνδη, καθώς είχε μέσο όρο 11,5 πόντους και 3,2 ασίστ ανά παιχνίδι.

Το 2008 ο Βαν Ρόσομ υπέγραψε με την ιταλική Σκαβολίνι Πέζαρο. Μετά από δύο χρόνια στην Ιταλία, πήγε στην Ισπανία για να παίξει με την ΚΑΪ Σαραγόσα.  Το συμβόλαιό του επεκτάθηκε μετά την πρώτη του χρονιά.  Το 2013 υπέγραψε συμβόλαιο τριετούς διάρκειας με τη Βαλένθια Μπάσκετ. 

Τον Σεπτέμβριο του 2017, υπέγραψε ξανά με τη Βαλένθια για μία ακόμη χρονιά.  Στις 11 Ιουλίου 2020 ο Βαν Ρόσομ ανανέωσε το συμβόλαιό του για έναν ακόμη χρόνο, με την επιλογή μίας ακόμη αγωνιστικής περιόδου.

Διεθνής πορεία
--------------

Ο Βαν Ρόσομ αγωνίζεται με την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης του Βελγίου από το 2006. Εκπροσώπησε το Βέλγιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2015 όπου έχασε από την Ελλάδα στην Φάση των 16 με 75–54.  Σε 6 παιχνίδια στην διοργάνωση, είχε μέσο όρο 12,2 πόντους, 3,7 ριμπάουντ και 4,5 ασίστ σε 43,5 % στα σουτ εντός πεδιάς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  VAN ROSSOM, SAM HEIGHT: 1.88.
2. ↑  «AI Zaragoza signs Sam Van Rossom to a one-year contract». Sportando.com. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2014.
3. ↑  «Sam Van Rossom extends with CAI Zaragoza». Sportando.com. 16 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2014.
4. ↑  «Basketballer Sam Van Rossom trekt voor drie jaar naar Valencia». HLN.be. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2014.
5. ↑  «Sam Van Rossom re-signs with Valencia Basket». *Sportando.com*. 25 September 2017.. Ανακτήθηκε στις 25 September 2017.
6. ↑  «Valencia re-sign Sam Van Rossom». *Sportando*. July 11, 2020.. Ανακτήθηκε στις July 11, 2020.
7. ↑  «GREECE TOO MUCH FOR BELGIUM». *eurobasket2015.org*. 12 September 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 September 2015.. Ανακτήθηκε στις 12 September 2015.
8. ↑  «Sam Van Rossom». *eurobasket2015.org*. FIBA Europe. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σαμ Βαν Ρόσομ** |

* Ο Σαμ Βαν Ρόσομ Αρχειοθετήθηκε 2016-03-03 στο Wayback Machine. στο acb.com
* Ο Σαμ Βαν Ρόσομ στο draftexpress.com
* Ο Σαμ Βον Ρόσομ στο eurobasket.com
* Ο Σαμ Βαν Ρόσομ στο euroleague.net
Ο Aλτσίντε ντε Γκάσπερι.
Το **σύμφωνο Ντε Γκάσπερι-Γκρούμπερ**, το οποίο υπεγράφει στο Παρίσι, στις 5 Σεπτεμβρίου 1946 ανάμεσα στον Ιταλό υπουργό εξωτερικών Αλτσίντε ντε Γκάσπερι και τον Αυστριακό, Κάρλ Γκρούμπερ, είχε ως στόχο να προστατεύσει τα δικαιώματα της γερμανόφωνης μειονότητας του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε και έθεσε τις βάσεις για την αυτόνομη άσκηση της νομοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας, στις επαρχίες του Μπολτσάνο και του Τρέντο.

Η συνθήκη υποστηρίχθηκε έντονα από τους Συμμάχους, οι οποίοι νωρίτερα είχαν απορρίψει το αίτημα της Αυστρίας για ένα λαϊκό δημοψήφισμα στο Άλτο Άντιτζε, σχετικά με την επιστροφή των εν λόγω περιοχών στην Αυστρία (στην οποία ανήκαν πριν τις συνθήκες ειρήνης του Α' Παγκοσμίου Πολέμου).

Τα αίτια του Συμφώνου.
----------------------

Οι κυριότεροι λόγοι πίσω από την παρούσα συνθήκη, ήταν τα εθνικιστικά μέτρα της προηγούμενης φασιστικής κυβέρνησης, τα οποία είχαν σοβαρές επιπτώσεις, ιδιαίτερα στο γερμανόφωνο πληθυσμό. Η φασιστική κυβέρνηση οργάνωσε μια σημαντική εκστρατεία για την κοινωνικο-πολιτιστική εδραίωση της ιταλικής κουλτούρας στη περιοχή, απαγόρευσε την ομιλία άλλων γλώσσων πλην της ιταλικής, άλλαξε τα γερμανικά επίθετα των κατοίκων με ιταλικά και ακολούθησε μια πολιτική υπονόμευσης της δημογραφικής ισορροπίας με τη μεταφορά Ιταλών πολιτών απο άλλες περιοχές της χώρας.

Η μη συμμόρφωση της Ιταλίας, στα όσα υπεγράφησαν οδήγησε , το 1960, στο ψήφισμα 1497 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και ένα χρόνο αργότερα στο ψήφισμα 1661.

Bιβλιογραφία
------------

* (Γερμανικά) Rolf Steininger, *Autonomie oder Selbstbestimmung? Die Südtirolfrage 1945/46 und das Gruber-De Gasperi-Abkommen* (Innsbrucker Forschungen zur Zeitgeschichte, 2), Innsbruck-Vienna-Bolzano, Studien-Verlag, 2006. ISBN 978-3-7065-4332-3

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 60 χρόνια απο το Σύμφωνο Ντε Γκάσπερι-Γκρούμπερ.

  



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Accordo De Gasperi-Gruber  της Ιταλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Συντεταγμένες: 52°52′59″N 23°42′37″E﻿ / ﻿52.88306°N 23.71028°E﻿ / 52.88306; 23.71028

Η **Οκουλίνκα** (πολωνικά: Okulinka) ή **Μπακουλάνκα** (Bakulanka) είναι ρέμα, αριστερός παραπόταμος του Ναρέφκα, με μήκος 6 χλμ. και έκταση λεκάνης απορροής 12,22 τ.χλμ. Ρέει στην περιοχή της Γκμίνα Ναρέφκα στο Βοεβοδάτο Ποντλάσκιε.

Η Οκουλίνκα ξεκινά από το χωριό Σκουπόβο και στη συνέχεια ρέει σχεδόν εξ ολοκλήρου μέσα από το Πρωτογενές Δάσος Λάντζκα. Υπάρχουν δύο σιδηροδρομικές γέφυρες πάνω από το ρεύμα - στις σιδηροδρομικές γραμμές 31 και 911.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ποταμών της Πολωνίας

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  ,
2. ↑   *Αρχειοθετημένο αντίγραφο*, ανακτήθηκε στις 2022-10-22
Δείγμα εξαιρεθέντος οισοφάγου, λόγω καρκίνου**Οισοφαγεκτομή** ονομάζεται μία πολύπλοκη και ιδιαίτερα αιματηρή χειρουργική επέμβαση, με την οποία το σύνολο ή μέρος του οισοφάγου αφαιρείται κυρίως για θεραπευτικό σκοπό και προκειμένου να σωθεί η ζωή του ασθενή, π.χ. σε περίπτωση που αυτός έχει προσβληθεί από καρκίνο, ενώ σπανιότερα εφαρμόζεται σε ανατομικές βλάβες (π.χ. οισοφάγος Barrett, ατροφία ή αχαλασία οισοφάγου), τραύματα ή εγκαύματα. Διακρίνεται σε ολική ή μερική οισοφαγεκτομή. Στην πρώτη περίπτωση εξαιρείται ολόκληρο το όργανο, ενώ στη δεύτερη παραμένει ένα μικρό του τμήμα (κολόβωμα). Εν συνεχεία, ο αφαιρεθείς οισοφάγος αντικαθίσταται από τμήμα (μόσχευμα) του στομάχου ή του εντέρου του πάσχοντα (αναστόμωση).

Η κυριότερη τεχνική αφαίρεσης του οισοφάγου επιτυγχάνεται με θωρακοτομή, όμως αρκετά συχνά αυτή μπορεί να αποφευχθεί και να υπάρξουν μόνο δύο τομές, διαμέσου των οποίων γίνεται η αφαίρεση και αντικατάσταση του οργάνου. Μετά την χειρουργική επέμβαση, είναι δυνατόν να ακολουθήσει λεμφαδενικός καθαρισμός της περιοχής και πιθανώς, χημειοθεραπεία. Λόγω της δυσκολίας της επέμβασης, αρκετές φορές παρατηρούνται μετεγχειρητικές επιπλοκές, οι οποίες είναι πιθανόν να θέσουν σε κίνδυνο ακόμη και τη ζωή του εγχειρισμένου ατόμου. Ο πρώτος ιατρός που ασχολήθηκε με τη χειρουργική του οισοφάγου ήταν ο Γερμανός καθηγητής χειρουργικής Θεόδωρος Μπίλλροτ (Christian Albert Theodor Billroth, 1829 - 1894)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εμμανουήλ Ζαχαράκης :«Οισοφαγεκτομή: Πώς αποφεύγεται η μετεγχειρητική επανανοσηλεία;» Ανακτήθηκε στις 20/8/2019
2. ↑  Παναγιώτης Α. Γιαννόπουλος: «Οισοφαγεκτομή και οισοφαγοπλαστική» Ανακτήθηκε στις 20/8/2019
3. ↑  Γρηγόρης Τσιώτος: «Καλύτερη αντιμετώπιση του καρκίνου του οισοφάγου με νέα χειρουργική τεχνική» Ανακτήθηκε στις 20/8/2019
4. ↑  Π. Ενεπεκίδης στο φύλλο της εφημερίδας "Μακεδονία" της 12 Σεπτεμβρίου, 1980, σελ. 11: "Ο Μπραμς και ο γιατρός του, Μπίλλροτ" Ανακτήθηκε από την ιστοσελίδα της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδας στις 20/8/2019
Ο **Τζέιμς Μάθιου "Τζίμυ" Μεχτά** (*λατινικό αλφάβητο : James Matthew "Jimmy" Mehta*), (14 Νοεμβρίου 1904 - 16 Απριλίου 2000), ήταν Ινδός πρωταθλητής της αντισφαίρισης.

Ήταν νικητής στην Βομβάη το 1939, στο πρωτάθλημα ανατολικής Ινδίας το 1940 και το 1944, φιναλίστ στην Βομβάη το 1937, στο πρωτάθλημα Ανατολικής Ινδίας το 1940, στα προημιτελικά του πρωταθλήματος Δυτικής Αγγλίας το 1947. Με συμπαίκτη τον Σουμάντ Μίσρα έφτασαν στα προημιτελικά του Γουίμπλεντον το 1947.

Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν φιναλίστ στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον Μπρούκ Έντουαρντς, φιναλίστ επίσης και στο μεικτό με συμπαίκτρια την Κλάρα Σόμογκι. 

Μετά το τέλος της καριέρας του έγινε γραμματέας κι έπειτα αντιπρόεδρος της Ινδικής ομοσπονδίας αντισφαίρισης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *ATP website*. MR54. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2022.
2. 1 2  Tennis Arrchives-James Matthew (Jimmy) Mehta Αρχειοθετήθηκε 2016-03-25 στο Wayback Machine. (Αγγλικά)
3. ↑  Previewing Tennis nationals 2010 The Indian invasion! Αρχειοθετήθηκε 2018-06-28 στο Wayback Machine. by Revata S. Silva, (Αγγλικά)
4. ↑  Ελευθέριου Σκιαδά, *100 χρόνια Όμιλος Αντισφαίρισης Αθηνών 1895-1995*, Μικρός Ρωμηός Ε.Π.Ε. ISBN 960-85466-2-1, σελ. 406
5. ↑  Misra was the first star of Indian tennis, (Αγγλικά)
Γενικά στη στρατιωτική τακτική και ειδικότερα του ιππικού καθώς και στους ελάτες του πυροβολικού, ως **άνιππος** χαρακτηρίζεται ο ανήκων μεν σ΄ αυτά τα όπλα άνδρας, στερούμενος όμως ίππου (αλόγου) για διάφορους λόγους, είτε γιατί φονεύθηκε, είτε γιατί δεν του είχε χορηγηθεί εξ αρχής, είτε γιατί η ειδικότητά του να μη δικαιολογεί ίππο κ.λπ..

Παλαιότερα συγκροτούνταν μαχητικές ομάδες ανίππων ανδρών όπου στις περισσότερες των περιπτώσεων αποκτούσαν ίππους από εχθρική λεία, είτε μετά από μάχη, είτε με ζωοκλοπές από εχθρικό έδαφος, είτε με μεμονωμένες παγίδες, ιδίως έφιππων ταχυδρόμων. 

Όταν ξεκίνησε ο Ελληνοτουρκικός Πόλεμος (1897) συστάθηκε επίσημα για πρώτη φορά ελληνικό "**Τάγμα ανίππων ιππέων**", όπως αποκλήθηκε, το οποίο τον Μάιο του 1897 στάλθηκε στη Φθιώτιδα. Το αξιοπερίεργο ήταν ότι ενώ όλη η ελληνική γραμμή μετώπου υποχωρούσε, ακολουθώντας μόνο τακτική άμυνας, οι άνδρες του τάγματος αυτού κινούμενοι από εγωισμό και εφευρετικότητα βρέθηκαν στο τέλος να είναι όλοι έφιπποι, έχοντας αποκτήσει άλογα κατά παράδοξους τρόπους.

Στους νεότερους χρόνους η άνιππη αυτή δράση του ιππικού είτε σε μάχη είτε οπουδήποτε αλλού έλαβε την ονομασία "πεζή δράση" ιππικού, τα δε τμήματα του ιππικού για "πεζή δράση" ονομάστηκαν "πεζή ιππικό", ή "πεζό ιππικό", ή ακόμα πεζοπόρο ιππικό.

Πηγές
-----

* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.Δ΄, σελ.779.
Η **ΠΦΚ ΤΣΣΚΑ Σόφιας** (βουλγαρικά: ПФК ЦСКА София, αγγλικά: *PFC CSKA Sofia*) είναι επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πρωτεύουσα της Βουλγαρίας, Σόφια. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάντιον Μπαλγκάρσκα Άρμια, χωρητικότητας 22.990 θεατών.

Στις 5 Μαΐου 1948 ιδρύθηκε η ποδοσφαιρική ομάδα του βουλγαρικού στρατού και ήταν μέρος του *Κεντρικού Αθλητικού Συλλόγου του Στρατού* (ΤΣΣΚΑ) *Σόφιας* (βουλγαρικά: Централен спортен клуб на армията - ЦСКА, *Centralen Sporten Klub na Armiyata*), μετέπειτα ΟΣΚ ΤΣΣΚΑ Σόφιας (ОСК ЦСКА - 1948). Πλέον η ομάδα δεν έχει καμία σχέση με το βουλγαρικό στρατό. Η έδρα της ομάδας είναι το στάδιο «Μπαλγκάρσκα Άρμια» χωρητικότητας 22.015 θέσεων.

Το 2015, λόγω χρεών, η ομάδα δεν κατάφερε να πάρει αδειοδότηση από την αρμόδια ποδοσφαιρική αρχή της χώρας, με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί στο ερασιτεχνικό Νότιο-Δυτικό Ε Γκρουπ (3η κατηγορία του βουλγαρικού ποδοσφαίρου). Το 2016, πήρε τη θέση της Λίτεξ Λόβετς στην κορυφαία κατηγορία της χώρας.

Ονόματα
-------

Η ΤΣΣΚΑ Σόφιας άλλαξε αρκετά ονόματα μέχρι να καταλήξει στο σημερινό της όνομα. Ξεκίνησε με το ονόματα *Σεπτέμβρι πρι ΣΔΒ* το οποίο είχε από το 1948 που ιδρύθηκε και ολόκληρη την περίοδο 1948/49. Το 1950 ονομαζόταν *Ναρόντνα Βόισκα* δηλαδή *Λαϊκός Στρατός*. Το 1951 και το 1953 ονομαζόταν *ΣΔΝΒ Σόφιας* όπου τα αρχικά σημαίνουν κεντρικό σπίτι του λαϊκού στρατεύματος. Το 1954 έως το 1962 το όνομα της ομάδας ήταν *ΣΔΝΑ Σόφιας* δηλαδή κεντρικό σπίτι του λαϊκού στρατού. Το 1962 έως το 1985 ονομαζόταν *ΤΣΣΚΑ* όπως και τώρα. Ενώ για ένα μικρό διάστημα από το 1985 εως το 1989 ονομαζόταν *ΣΦΚΑ Σρέντετς* δηλαδή κεντρική ποδοσφαιρική ομάδα του στρατού Σρέντετς. Τέλος το σημερινό όνομα σημαίνει Κεντρική αθλητική ομάδα του στρατού.

Οι τίτλοι
---------

Η ΤΣΣΚΑ Σόφιας είναι η ομάδα που έχει κατακτήσει τους περισσότερους τίτλους στη Βουλγαρία: 31 φορές το πρωτάθλημα, 10 φορές το κύπελλο και 3 φορές το Σούπερ καπ Βουλγαρίας. Tέλος έχει κατακτήσει 13 φορές το κύπελο του Σοβιετικού Στράτου.

* **Πρωταθλήματα Βουλγαρίας: 31**
	+ 1948, 1951, 1952, 1954, 1955, 1956, 1957, 1958, 1959, 1960, 1961, 1962, 1966, 1969, 1971, 1972, 1973, 1975, 1976, 1980, 1981, 1982, 1983, 1987, 1989, 1990, 1992, 1997, 2003, 2005, 2008

* **Κύπελλα Βουλγαρίας: 11**
	+ 1981, 1983, 1985, 1987, 1988, 1989, 1993, 1997, 1999, 2006, 2011, 2016

* **Σούπερ Καπ Βουλγαρίας: 4**
	+ 1989, 2006, 2008, 2011

* **Κύπελλα του Σοβιετικού Στράτου: 13**
	+ 1951, 1954, 1955, 1961, 1965, 1969, 1972, 1973, 1974, 1985, 1986, 1989, 1990

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.transfermarkt.com/zska-sofia/mitarbeiterhistorie/verein/208.
2. ↑  «Съобщение на Лицензионната комисия» (στα Bulgarian). 29 Ιουνίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2015. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
3. ↑  «First Division Clubs in Europe» (PDF). *uefa.com*. UEFA. σελ. 21. Ανακτήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Επίσημος ιστότοπος
Ο **Ονώριος Γ΄** (γαλλικά: *Honoré III*) του Οίκου των Γκριμάλντι ήταν πρίγκιπας του Μονακό για σχεδόν εξήντα χρόνια από το 1733 ως το 1793.

Βιογραφία
---------

|  |
| --- |
| Ο Ονώριος (πρώτος από αριστερά) με τα αδέλφια του. |

Ο *Ονώριος Κάμιλλος Ελεωνόριος* ήταν γιος του Ιακώβου Α΄ του Μονακό και της Λουίζας Ιππολύτης του Μονακό.

Το 1731 η μητέρα του Ονώριου πέθανε από ευλογιά και ο πατέρας του Ιάκωβος ανέβηκε στο θρόνο. Ωστόσο, ο Ιάκωβος μη όντας ικανός να κυβερνήσει και εξαιτίας αντιδράσεων στο πριγκιπάτο το εγκατέλειψε το Μάιο του 1732 και παρέδωσε στον Ονώριο το θρόνο. Ο Ονώριος ακολούθησε τον πατέρα του στο Παρίσι και παρέμεινε εκεί για μισό αιώνα.

Το 1751 παντρεύτηκε την Γενοβέζα αριστοκράτισσα Μαρία Κατερίνα Μπρίνιολε (1737–1813). Μαζί της απέκτησε δύο παιδιά, τον Ονώριο Δ΄ και τον Ιωσήφ.

Τα καθήκοντά του στο Μονακό τα ανέλαβε ο ξάδελφός του Αντώνιος, Ιππότης Γκριμάλντι, μεταξύ των ετών 1732 ως 1784. Το 1789 ξέσπασε η Γαλλική Επανάσταση. Ως συνέπεια αυτής ο Ονώριος εκτελέστηκε στις 21 Μαρτίου 1795, ενώ το Μονακό καταλήφθηκε από τα επαναστατικά στρατεύματα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3
2. 1 2 3 4 5
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Μαρτίου 2015. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2015.
4. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Honoré III, Prince of Monaco στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 98151302918448661760
* GND: 1278698744
* SUDOC: 220263949
* RKD: 453408

 |

 |
Ο **Πάολο Ναβιγαγιόζο**, λατιν.: Paolo Navigajoso, (απεβ. το 1277) ήταν γόνος της ευγενούς βενετσιάνικης οικογένειας Navigajosi και τρίτος Λατίνος ηγεμόνας τού νησιού της Λήμνου (Stalimene) στην Ελλάδα.

Βιογραφία
---------

Ο Πάολο ήταν ο μεγαλύτερος γιος και κληρονόμος τού Λεονάρντο Ναβιγαγιόζο. Μετά το τέλος τού πατέρα του το 1260 κληρονόμησε τη μισή Λήμνο, καθώς και τον τίτλο τού *μεγαδούκα* της Λατινικής αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης, τον οποίο συνέχισε να χρησιμοποιεί, παρόλο που η Λατινική αυτοκρατορία περιήλθε στην Αυτοκρατορία της Νίκαιας το 1261. Μαζί με τους δύο αδελφούς του, Φίλιππο και Νικόλαο, και τα εξαδέλφια του, Τζιοβάνι Φοσκάρι και Φιλόκαλο Γκραντενίγκο, που έλεγχαν το άλλο μισό του νησιού, εναντιώθηκε στους Βυζαντινούς, όταν επιτέθηκαν στο νησί το 1276 υπό τον Λικάριο. Ωστόσο ο Λικάριος επέμεινε και σταδιακά κατέλαβε το νησί, καθώς οι Λατίνοι πρίγκιπες έπεσαν στη μάχη ένας ένας. Παρόλα αυτά το κύριο φρούριο τού Κάστρου συνέχισε να αντιστέκεται: μετά το τέλος τού Πάολο το 1277, η χήρα του Μαρία Σανούδο, κόρη του Άγγελου Α΄ Σανούδο, συνέχισε να το υπερασπίζεται, μέχρι που τελικά αναγκάστηκε να το παραδώσει το 1278.
Η **Τζινέβρα**, ιταλ.: Ginevra d'Este (24 Μαρτίου 1419 - 12 Οκτωβρίου 1440) από τον Οίκο των Έστε ήταν Ιταλίδα ευγενής γυναίκα, κόρη του μαρκησίου της Φερράρα και με τον γάμος της έγινε κυρία του Ρίμινι.

Βιογραφία
---------

Αυτή και η δίδυμη αδελφή της Λουτσία (απεβ. 1437) ήταν κόρες του Νικολό Γ΄ των Έστε και της δεύτερης συζύγου του Παριζίνας Μαλατέστα. Eίχαν επίσης έναν μικρότερο αδερφό, ο οποίος απεβίωσε σε ηλικία μερικών μηνών. 

Η μητέρα της κατηγορήθηκε για απιστία με τον προγονό της Ούγκο των Έστε, τον νόθο, ετεροθαλή αδελφό της Τζινέβρα και αυτός και η Παριζίνα καταδικάστηκαν σε θάνατο από τον Νικολό Γ΄, όταν η Τζινεβρα ήταν 6 ετών. Πέντε χρόνια αργότερα, ο Νικολό Γ΄ νυμφεύτηκε ξανά τη Ριχάρδα του Σαλούτσο, δίνοντας στη Τζινέβρα δύο άλλους ετεροθαλείς αδελφούς, τον Έρκολε και τον Σιγισμόνδο, εκτός από τα άλλα 10 νόθα παιδιά του πατέρα της.

Με το τέλος της το 1440 τάφηκε στο Τέμπιο Μαλατεστιάνο.  Το 1461 ο πάπας Πίος Β΄ κατηγόρησε τον Πάντολφο για πολλά εγκλήματα, συμπεριλαμβανομένης της δολοφονίας της Τζινέβρας και τον αφόρισε.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε τον Σιγισμόνδο-Παντόλφο Μαλατέστα, κύριο του Ρίμινι, στο Ρίμινι τον Φεβρουάριο του 1434.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Cawley, Charles, *MODENA, FERRARA*, Foundation for Medieval Genealogy,
2. ↑  Primo Casalini. «Agostino di Duccio a Rimini». *arengario.net*. Ανακτήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 2015.
3. ↑  Mattioli Service Provider. «La Signoria dei Malatesta». *gradara.com*. Ανακτήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 2015.
Ο **Σάμουελ Ράιαν Γιάκομπσο**ν, ή απλώς **Σαμ Γιάκομπσον** (γεννημένος στις 22 Ιουλίου 1975) είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,93 μ. και αγωνιζόταν τόσο ως σούτινγκ γκαρντ όσο και ως σμολ φόργουορντ.

Κολλεγιακή καριέρα
------------------

Ο Σαμ Γιάκομπσον εισήχθη στο πανεπιστήμιο της Μιννεσότα το 1994 και αγωνίστηκε στο Κολλεγιακό πρωτάθλημα με την ομάδα μπάσκετ του Πανεπιστημίου, τους Γκόλντεν Γκόφερς. Από το Πανεπιστήμιο της Μιννεσότα αποφοίτησε το 1998.

Επαγγελματική καριέρα
---------------------

Ο Σαμ Γιάκομπσον συμμετείχε στα Ντραφτς του ΝΒΑ το 1998 και εξασφάλισε συμβόλαιο συνεργασίας με τους Λος Άντζελες Λέικερς.

Εκτός των Λος Άντζελες Λέικερς, ο Σαμ Γιάκομπσον πέρασε και από άλλες ομάδες του ΝΒΑ και συγκεκριμένα τους (Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς και Μινεσότα Τίμπεργουλβς).

Το 2000, πραγματοποίησε ένα σύντομο πέρασμα από την Ελλάδα και συγκεκριμένα τον Ολυμπιακό.

Άλλες ευρωπαικές ομάδες στις οποίες έχει αγωνιστεί ο Σαμ Γιάκομπσον είναι η ιταλική Αντρέα Κόστα Ιμόλα και η γαλλική Σολέ Μπασκέτ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *College Basketball at Sports-Reference.com*. Ανακτήθηκε στις 28  Ιουλίου 2020.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
3. ↑  *RealGM*. 581. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.

Πηγές
-----

*