recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Άποψη του Σπιν Γκαρ.
Το **Σπιν Γκαρ** (παστού: سپين غر), «λευκό βουνό», γνωστό και ως **Σαφέντ Κοχ** (περσικά/ουρντού: سفید کوه), ή **Ινδικός Καύκασος** μέχρι τον 19ο αιώνα, αλλά και **οροσειρά Μόργκα**, είναι οροσειρά στο ανατολικό Αφγανιστάν, η οποία εκτείνεται στο Χαϊμπέρ Παχτούνκουα του Πακιστάν. Βρίσκεται ανατολικά του «Ντρα Χεμπάρ». Η υψηλότερη κορυφή του, το όρος Σικαράμ, έχει υψόμετρο 4.761 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Ο ποταμός Καμπούλ περνά από μία στενή κοιλάδα ανάμεσα από το Σπιν Γκαρ και κυλά ανατολικά προς τον Ινδό ποταμό. Η οροσειρά συνδέεται άμεσα με το Σαντούρ Τοπ, παρακλάδι του συστήματος του Χίντου Κους.

Το πέρασμα Χαϊμπέρ βρίσκεται επί της οροσειράς αυτής. Το δεύτερο πέρασμα, κοντά στο όρος Σικαράμ, ονομάζεται Πιεβάρ-Κοτάλ, και συνδέει την πόλη Παρατσινάρ με την κοιλάδα Αρυόμπ της Πακτιά στο Αφγανιστάν. Από την υψηλότερη κορυφή του όρους Σικαράμ (Σικαράμ Σαρ) προς ανατολικά, περνά βόρεια του Πιεβάρ, του Αλιζάι, του Ταρί Μανγκάλ, του Χεβάς, του Σιλαβζάν, του Λουκμάν Χελ, του Μαϊκάι, του ξενώνα Τσάπρι, του Ζεράν, του Παρατσαμκάνι και του Άνω Χαϊμπέρ. Οι πλησιέστερες πόλεις στο Σπιν Γκαρ είναι η Τζαλαλαμπάντ στα βόρεια, η Γκαρντέζ στα δυτικά και οι Παρατσινάρ και Χοστ νότια.

Πάνω από τις σχεδόν άγονες πλαγιές, αναπτύχθηκαν δάση πεύκων και κέδρων στην κύρια οροσειρά, αλλά οι καταστροφές κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου του Αφγανιστάν μείωσαν τις πηγές ξυλείας. Οι κοιλάδες υποστηρίζουν ακόμη κάποιου είδους γεωργία.

Σύμφωνα με τις στρατιωτικές αρχές των ΗΠΑ, πολλοί μαχητές της Αλ Κάιντα, συμπεριλαμβανομένου του Οσάμα Μπιν Λάντεν, διέσχισαν το Σπιν Γκαρ για να δραπετεύσουν στο Πακιστάν κατά την επίθεση του Τόρα Μπόρα το 2001. Μετά το 2004, η οροσειρά του Σπιν Γκαρ ήταν κεντρικό σημείο και χώρος διεξαγωγής πολλών μαχών που διεξάγονταν μεταξύ των αλλοδαπών μαχητών της Αλ Κάιντα και της κοινής Διοίκησης του πακιστανικού στρατού, με τον τελευταίο να προσπαθεί να αποτρέψει την εισβολή ξένων μαχητών στο Πακιστάν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  National Geospatial-Intelligence Agency - GeoNames Search - Site Internet:
2. ↑   Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Safed Koh» *Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα* **23** (11η έκδοση) Cambridge University Press, σσ. 994–995
3. 1 2  Safīd Mountain Range στην Encyclopædia Britannica, 2009
4. ↑  Topich, William J. (2018). *Pakistan: The Taliban, al Qaeda, and the Rise of Terrorism*. Santa Barbara, California: ABC-CLIO. σελ. 61. ISBN 9781440837616.

Συντεταγμένες: 33°58′N 70°22′E﻿ / ﻿33.967°N 70.367°E﻿ / 33.967; 70.367
Η **Φάλανθος** ήταν πολίχνη της αρχαίας Αρκαδίας.

Βρισκόταν στους πρόποδες του ομωνύμου όρους και ανάμεσα στις Θυραίο και Μεθύδριο, την εποχή που πέρασε από εκεί ο Παυσανίας ήταν είδη ερειπωμένη και εγκαταλελειμμένη. Οικιστής της ήταν ο Φάλανθος .

Η θέση της αρχαίας πολίχνης δεν έχει βρεθεί αλλά σύμφωνα με τις μαρτυρίες του Παυσανία προσδιορίζεται κοντά στην *Αλωνίσταινα* και στον σημερινό Δήμο Φαλάνθου.

Αναφορές
--------

* Πέδρο Ολάγια: Ευδαίμων Αρκαδία

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ἀνεμῶσά τέ ἐστι χωρίον καὶ ὄρος Φάλανθον, ἐν αὐτῷ δὲ ἐρείπιά ἐστι Φαλάνθου πόλεως: Ἀγελάου δὲ τοῦ Στυμφήλου παῖδα εἶναι τὸν Φάλανθον λέγουσιν.Παυσανία Αρκαδικά
Ο **Σπόρος ο εκ Νικαίας** (γενν. 240, Νίκαια - 300) ήταν Αρχαίος Έλληνας μαθηματικός και αστρονόμος, πιθανότατα από τη Νίκαια της αρχαίας περιοχής της Βιθυνίας (σήμερα Ιζνίκ), η οποία ανήκει στη σημερινή Τουρκία.

Ο Σπόρος ο εκ Νικαίας ήταν μαθητής του Φίλωνα εκ Γαδάρων. Με τη σειρά του, ο Σπόρος δίδαξε τον Πάππο τον Αλεξανδρέα, από του οποίου τα κείμενα γνωρίζουμε για αυτόν, σε συνδυασμό με τα γραπτά του Ευτοκίου του Ασκαλωνίτη. Ασχολήθηκε κυρίως με τα κλασικά προβλήματα της Αρχαίας Ελλάδας, όπως τον διπλασιασμό του κύβου, στο οποίο η λύση του είναι παρόμοια με αυτή του Διοκλή, παρόλο που αποφεύγει τη χρήση του κισσοειδούς του Διοκλή και αντ' αυτού, κάνει χρήση ενός θεωρήματος που είναι παρόμοιο με την ολοκλήρωση, αλλά και τον τετραγωνισμό του κύκλου.

Συνεισφορές
-----------

Εκτός από τις λύσεις του στα διάφορα άλυτα, πλέον, προβλήματα της αρχαιότητας, ο Σπόρος ο εκ Νικαίας πραγματοποίησε κριτικές σε έργα κι έρευνες άλλων μαθηματικών, από τις οποίες οι δύο είναι γνωστές:

* **Κριτική στη μέθοδο τετραγωνισμού του κύκλου με χρήση της τετραγωνίζουσας του Ιππία του Ηλείου**

Ο Σπόρος ορθά έγραψε πως για να πραγματοποιήσει κανείς τον σχεδιασμό της τετραγωνίζουσας που χρησιμοποιείται στην κατασκευή του Ιππία του Ηλείου, είναι απαραίτητο να γνωρίζει την αναλογία της ακτίνας του κύκλου με την περιφέρειά του.

* **Κριτική στον Αρχιμήδη διότι δεν παρήγαγε ακριβή προσέγγιση του π**

Ο Σπόρος επέκρινε τον Αρχιμήδη, καθώς δεν παρήγαγε ακριβή αριθμό της σταθεράς π. Ο Ευτόκιος ο Ασκαλωνίτης, ωστόσο, υποστηρίζει τον Αρχιμήδη και σε ένα έργο του γράφει:

> "[Αρχιμήδης] το αντικείμενο σε αυτό το βιβλίο ήταν να βρεθεί μία κατάλληλη (προσέγγιση του π), κατάλληλη για τη χρήση στην καθημερινή ζωή. Ως εκ τούτου δεν μπορούμε να θεωρήσουμε βάσιμη την κριτική του Σπόρου εκ Νικαίας, που φαίνεται να χρεώνει τον Αρχιμήδη με την αποτυχία να καθοριστεί με τόση ακρίβεια το μήκος της ευθείας γραμμής που είναι ίση με την περιφέρεια του κύκλου. Για να κρίνουμε από τη μετάβασή του στη Καρία (έργο-βιβλίο του Σπόρου) όπου ο Σπόρος παρατηρεί ότι ο δάσκαλός του (εννοεί ο Φίλων εκ Γαδάρων) υπολόγισε ακριβέστερη αριθμητική τιμή από αυτή του Αρχιμήδη..."
> 
> — Ευτόκιος ο Ασκαλωνίτης σε μετάφραση *Heath*

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Sporus - Biography». *Maths History* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2022.
2. ↑  «Sporus of Nicaea». *www.hellenicaworld.com*. Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2022.
3. ↑  «Ancient Greece Reloaded». *www.ancientgreecereloaded.com*. Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2022.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 4359147270649035700008
* GND: 102406553
* SUDOC: 243233493

 |

 |
Οι **Τσεχο-Καζακικές σχέσεις**είναι οι διμερείς σχέσεις μεταξύ της Τσεχικής Δημοκρατίας και τουΚαζακστάν.

Ιστορία
-------

Οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ της Τσεχικής Δημοκρατίας και του Καζακστάν εγκαθιδρύθηκαν στις 1 Ιανουαρίου 1993. Το 2012, ο πρόεδρος του Καζακστάν, ο Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ συνάντησε τον πρόεδρο της Τσεχίας Βάτσλαβ Κλάους κατά την διάρκεια επίσημης επίσκεψης στην Τσεχία και την Αυστρία, και συζήτησαν την εμβάθυνση της οικονομικής συνεργασίας. Το 2014, ο Ναζαρμπάγιεφ συνάντησε τον πρόεδρο Μίλος Ζέμαν, συζήτησαν για την εμβάθυνση της διμερής οικονομικής συνεργασίας και την τσεχική βοήθεια για την διαφοροποίηση της οικονομίας του Καζακστάν.

Εμπόριο και οικονομία
---------------------

Η οικονομική συνεργασία μεταξύ της Τσεχίας και του Καζακστάν βασίζεται σε διάφορες διμερείς συμφωνίες μεταξύ των δύο χωρών το 1996, 1998 και 2004. Το διμερές εμπόριο έχει αυξηθεί από 200 εκατομμύρια δολάρια το 2009 σε 1.2 δισεκατομμύρια δολάρια το 2014. Λόγω των αρνητικών συνεπειών της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και την πτώση των τιμών του πετρελαίου, μειώθηκε στα 666 εκατομμύρια δολάρια το 2015. Το 2015, το περισσότερο εμπόριο από τις τσεχικές επιχειρήσεις ήταν στους κλάδους της υψηλής τεχνολογίας, των οργάνων, της γεωργίας και της βιομηχανίας του κινηματογράφου.

Διπλωματικές αποστολές
----------------------

Πρεσβεία του Καζακστάν στην Πράγα
* Η Τσεχική Δημοκρατία έχει πρεσβεία στην Αστάνα και ένα γραφείο-παράρτημα στο Αλμάτι.
* Το Καζακστάν έχει πρεσβεία στην Πράγα και ένα επίτιμο προξενείο στο Γιαρομέρ.

Δείτε επίσης
------------

* Διεθνείς σχέσεις της Τσεχίας
* Διεθνείς σχέσεις του Καζακστάν
* Σχέσεις Καζακστάν-Ευρωπαϊκής Ένωσης
* Κατάλογος των διπλωματικών αποστολών της Τσεχίας
* Κατάλογος των διπλωματικών αποστολών του Καζακστάν

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2017.
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2017.
3. ↑
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2017.
5. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2017.
6. ↑
7. ↑  «Czech embassy in Astana». Mzv.cz. 30 Απριλίου 2010. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2011.
8. ↑  «Kazakh embassy in Prague». Kazembassy.cz. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2011.
Σπήλαιο Κάψια
Το **Σπήλαιο Κάψια** βρίσκεται 15 χιλιόμετρα μακριά από την Τρίπολη και 1,5 χιλιόμετρο από το χωριό Κάψια. Οι ειδικοί το έχουν κατατάξει στον κατάλογο των 10 πιο αξιόλογων σπηλαίων της ελληνικής επικράτειας. Βρίσκεται στην περιφέρεια της κλειστής γεωλογικής λεκάνης του Μαντινειακού οροπεδίου και συνδέεται με το περίπλοκο σύστημα από φυσικές καταβόθρες που χαρακτηρίζουν τον υδροφόρο ορίζοντα. Ανάμεσα στα ευρήματα του σπηλαίου συγκαταλέγονται ανθρώπινα οστά και πήλινα καθημερινά σκεύη.

Το σπήλαιο ερευνήθηκε πρώτη φορά από το Γάλλο αρχαιολόγο Γουσταύο Φουζέρ το 1887 στο πλαίσιο των ανασκαφών του στη Μαντίνεια Αρκαδίας. Το 1911 γίνεται η επίσημη ανακοίνωση για τον σπηλαιολογικό αυτό θησαυρό και αποτελεί γεγονός που σηματοδοτεί το παγκόσμιο ενδιαφέρον για την ελληνική κρυφή γη. Το 1974 ανακαλύπτεται και νέο τμήμα του σπηλαίου, προκαλώντας ρίγη συγκίνησης στους φυσιοδίφες και τους ρέκτες. Το σπήλαιο αποδεικνύεται βιβλίο καταγραφής γεωλογικών συμβάντων. Πάνω του έχει αφήσει πιστοποιημένα ίχνη μια μεγάλη πλημμύρα. Και ταυτόχρονα έρχονται στο φως μέσα από τα βάθη της γης λυχνάρια, εργαλεία, δαλυχόποδα (γρύλος των σπηλαίων), θραύσματα οστών που διηγούνται την ιστορία της επιβίωσης.

Ένας από τους χώρους του σπηλαίου της Κάψιας έχει το όνομα «Αίθουσα των Θαυμάσιων». Χρώματα εκρηκτικά, κόκκινα και κίτρινα και γαλάζια δημιουργούν ένα έργο τέχνης απαράμιλλης ομορφιάς φτιαγμένο από την ίδια τη φύση.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σπήλαιο Κάψια** |

Ιστοσελίδα traveltripolis, Δήμου Τρίπολης Αρχειοθετήθηκε 2014-08-03 στο Wayback Machine.

Σύνδεσμοι
---------

Επίσημη ιστοσελίδα σπηλαίου Κάψια
Οι **νήσοι Φάρκουαρ** είναι συστάδα νήσων του Δυτικού Ινδικού Ωκεανού που ανήκουν σήμερα στις Σεϋχέλλες.

Πρόκειται για 13 κοραλλιογενή νησιά - ατόλες - που βρίσκονται ΝΔ. της πρωτεύουσας Βικτώρια, των Σεϋχελλών. Η ονομασία της συστάδας των νήσων αυτών προήλθε από την ομώνυμη, μεγαλύτερη και βορειότερη εξ αυτών, την Φάρκουαρ ατόλη, σε σχήμα πετάλου. Άλλες νήσοι είναι νοτιότερα η Προβιντάνς επίσης ατόλη, μακρόστενη, η νησίδα Άγιος Πέτρος και άλλες πολύ μικρότερες που εκτείνονται σε μία έκταση περίπου 300 τ.χλμ.. Κατοικήσιμες είναι οι δύο πρώτες επί των οποίων και υφίστανται ανά ένας οικισμός.

Οι νησίδες αυτές αρχικά υπάγονταν στη νήσο του Μαυρικίου και στη συνέχεια στις Σεϋχέλες. Το 1965 μέχρι το 1976 ανήκαν στο Βρετανικό Εδαφικό Διαμέρισμα του Ινδικού Ωκεανού. Από το 1976 αποτέλεσαν εδαφικό τμήμα της Δημοκρατίας των Σεϋχελλών υπαγόμενες στις εξωτερικές νήσους.

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Laarousse Britannica" τομ.59ος, σελ.167.
Συντεταγμένες: 44°10′00″N 40°00′00″E﻿ / ﻿44.16667°N 40.00000°E﻿ / 44.16667; 40.00000

Το **σπήλαιο Μεσμάισκαγια** (ρωσ. Пещера Мезмайская) είναι αρχαιολογική θέση στην επαρχία Κρασνογιάρσκ στη Ρωσία. Βρέθηκαν απολιθωμένα υπολείμματα ανθρώπων του Νεάντερταλ και κόκκαλα ζώων.

Ιστορικό της ανακάλυψης
-----------------------

Το σπήλαιο ανακαλύφθηκε το 1987 από την αρχαιολόγο Λούμποβ Γκολοβάνοβα.

Περιγραφή
---------

Το σπήλαιο έχει ύψος 10 μέτρα, πλάτος 25 μέτρα και βάθος 35 μέτρα. Στην θέση αυτή βρέθηκαν οστά από έξι χιλιάδες μικρά θηλαστικά σε επτά στρώματα.

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. ↑  Hajdinjak, Mateja; Fu, Qiaomei; Hübner, Alexander; Petr, Martin; Mafessoni, Fabrizio; Grote, Steffi; Skoglund, Pontus; Narasimham, Vagheesh *και άλλοι*. (2018). «Reconstructing the genetic history of late Neanderthals». *Nature*. doi:10.1038/nature26151. ISSN 0028-0836.
Τα **μήλα των εσπερίδων** που φιλοξενείται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ολυμπίας είναι ανάγλυφη μετόπη από τον Ναό του Διός.

Ιστορικό του ευρήματος
----------------------

Το ανάγλυφο βρέθηκε στις 19 Απριλίου 1876 στις γερμανικές αρχαιολογικές ανασκαφές που διενήργησαν οι Ερνστ Κούρτιους (1814–1896), Φρίντριχ Άντλερ (1827–1908) και Γκούσταβ Χίρσφελντ (1847–1895). Ήταν θαμμένη σε βάθος μισού μέτρου κάτω από ένα τρίγλυφο, και 60 εκατοστά πάνω από το αρχαίο κράσπεδο του ναού.

Περιγραφή
---------

Σώζεται σχεδόν ολόκληρη. Λείπει η κάτω δεξιά γωνία που έσπασε κατά την πτώση της. Είναι σπασμένη σε τρια κομμάτια από το τρίγλυφο που είχε πέσει επάνω της, και το οποίο καταθρυμμάτισε την γωνία του αναγλύφου. 
Το ανάγλυφο εικονίζει την Αθηνά, τον Ηρακλή και τον Άτλαντα. Ο Ηρακλής κρατάει τον ουρανό στους ώμους του, με μαλακό μαξιλάρι. Η Αθηνά τον ανακουφίζει με το αριστερό της χέρι. Ο Άτλας έχει επιστρέψει από τον κήπο των Εσπερίδων προσκομίζοντας τα τρία χρυσά μήλα.

Αξιολόγηση
----------

Είναι η καλύτερα διατηρημένη μετόπη του Ναού του Διός και η μοναδική που σώζεται σχεδόν ολόκληρη κατά μήκος και πλάτος.

Ιστορική τοποθέτηση
-------------------

Είναι η αρχαιότερη μνημειακή απόδοση με θέμα τον ενδέκατο άθλο του Ηρακλή.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο αρχαιολογία | Πύλη αρχαιολογία |

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο τέχνη | Πύλη τέχνη |

* Γεωργία Χατζή  (2008). *Το Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας*. Αθήνα: ΟΛΚΟΣ, ISBN 978-960-89339-3-4. σελίδες 264-271. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Δεκεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2012.
* Ερνστ Κούρτιους (1814 - 1896) (1876). *Mitteilungen des Deutschen Archäologischen Instituts, Athenische Abteilung*. Αθήνα: Καρλ Βίλμπεργκ. σελίδες 206-215 και πίνακας ΧΙ. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2012.
Ο **Φάρουα ιμπν Άμρ αλ Τζουδαμί** (Farwa ibn Amr al-Judhami), ήταν άραβας φύλαρχος και βυζαντινός διοικητής κατά τα τέλη του 6ου αρχές 7ου αιώνα.

Ο Φάρουα ήταν αρχηγός της αραβικής φυλής Μπανού Τζουδάμ στην επικράτεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και στην επαρχία της Παλαιστίνης. Η περιοχή που κατοικούσαν ήταν τότε το σύνορο της αυτοκρατορίας, και η σημερινή περίπου περιοχή του Κυβερνείου Μαάν στην Ιορδανία. 

Η φυλή του Φάρουα ήταν χριστιανοί και ο ίδιος φύλαρχος, από τους βυζαντινούς είχε τον τίτλο του "αρχηγού" και ήταν ο κυβερνήτης της περιοχής. Ο Φάρουα άκουσε τις θρησκευτικές πεποιθήσεις του Μωάμεθ και πείσθηκε να αλλαξοπιστήσει και να γίνει μουσουλμάνος, μάλιστα έστειλε απεσταλμένο στον ίδιο τον Μωάμεθ με δώρα να του ζητήσει να προσχωρήσει στο στρατόπεδο του. Μαθαίνοντας οι Βυζαντινοί τις ενέργειες του του πρόσφεραν δώρα και αξιώματα να γυρίσει στην χριστιανική θρησκεία. Ο Φάρουα αρνήθηκε και με εντολή του αυτοκράτορα εκτελέστηκε με σταύρωση.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  Τζίμα, Ιωάννα, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ)), Περί αυτομολιών: προσχωρήσεις από το βυζαντινό στο αραβικό στρατόπεδο (7ος - 10ος αι.), 2014, που διανέμεται με άδεια (CC BY-SA 4.0), σελ. 83, ανακτήθηκε 9 Ιανουαρίου 2019
Ο **Τομά Τσιορμπά** (ρουμανικά: Toma Ciorbă, 15 Ιανουαρίου 1864 – 30 Δεκεμβρίου 1936) ήταν Βεσσαράβιος Ρουμάνος γιατρός και διευθυντής νοσοκομείου.

Γεννήθηκε στο Κισινάου, τότε πρωτεύουσα του κυβερνείου Βεσσαραβίας της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Ήταν το πρώτο από τα έξι παιδιά. Ο πατέρας του ήταν στρατιώτης. Το 1875, μπήκε στο κορυφαίο λύκειο της Βεσσαραβίας και το 1885 ξεκίνησε τις σπουδές του στην ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου του Κιέβου. Το 1893 μετά την αποφοίτησή του επέστρεψε στη γενέτειρά του για να εργαστεί ως ιατρός.

Το 1896 σχεδίασε και άνοιξε ένα νοσοκομείο μολυσματικών ασθενειών το οποίο διεύθυνε. Ήταν η πρώτη εξειδικευμένη κλινική στην επαρχία. Ο Τσιορμπά εργάστηκε επίσης ως βακτηριολόγος και δάσκαλος για τους νέους νοσηλευτές και τις μαίες. Συνάντησε αντίσταση, τόσο από τις αρχές όσο και από τον αυξανόμενο αριθμό των ιδιωτών γιατρών και ήταν δύσκολο να αγοράσει εξοπλισμό και φάρμακα. Ζούσε λιτά και δεν χρέωνε τους φτωχούς ασθενείς. Πράγματι, συχνά πλήρωνε για τα φάρμακά τους ή τους έστελνε τα ξύλα για τις σόμπες. Είχε προσκληθεί για να εργαστεί στην Αγία Πετρούπολη αλλά αρνήθηκε.

Προώθησε ένα εμβόλιο κατά της ευλογιάς, δημιούργησε ένα εργαστήριο για να εφαρμόσει το πρόγραμμα του και άρχισε πρόγραμμα για τον υποχρεωτικό εμβολιασμό των παιδιών έναντι της νόσου. Επιπλέον, εισήγαγε την εμβολιακή θεραπεία για το εμβόλιο της διφθερίτιδας. Στο Ρωσοϊαπωνικό Πόλεμο, υπηρέτησε ως στρατιωτικός γιατρός στο Αυτοκρατορικό Ρωσικό Στρατό. Στη συνέχεια ξεκίνησε μια επαρχιακή κοινωνία για τους νοσηλευτές του Ερυθρού Σταυρού και διαχειριζόταν τη κλινική του Ερυθρού Σταυρού. Συνταξιοδοτήθηκετο 1932. Σήμερα, τόσο το Νοσοκομείο Λοιμωδών Νοσημάτων του Κισινάου και ένας κοντινός δρόμος φέρει το όνομά του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  (Ρουμανικά) Toma Ciorbă Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. at the Toma Ciorbă Chișinău Infectious Disease Hospital
2. 1 2  Andrei Brezianu, ο Vlad Spânu, *Ιστορικό Λεξικό της Μολδαβίας*, σελ. 85-6. Scarecrow Press, 2007,
3. ↑  Iurie Colesnic, *Chișinău: Enciclopedie*, p. 150. Editura Museum, 1997, (ISBN 978-997-590-616-6)
Το **Δημοτικό Στάδιο Καλλονής** «**Κώστας Κεντέρης**» κατασκευάστηκε το 2000, στο πλαίσιο της διοργάνωσης των Αιγαιοπελαγίτικων Αγώνων Στίβου εκείνης της χρονιάς. Πήρε την ονομασία του από τον Λέσβιο ολυμπιονίκη Κώστα Κεντέρη, που κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 200μ στους Αγώνες του Σίδνεϊ το 2000.

Έχει χωρητικότητα 750 θέσεων, διαθέτει φυσικό χλοοτάπητα, ταρτάν στίβου έξι διαδρομών και προβολείς ηλεκτροφωτισμού. Αποτελεί έδρα των ομάδων του Λεκανοπεδίου Καλλονής, Απόλλωνα Δαφίων και Ατρόμητου Ανεμώτιας, ενω είχε χρησιμοποιηθεί ως έδρα και από την ΑΕΛ Καλλονής. Φιλοξένησε επίσης τους Αιγαιοπελαγίτικους Αγώνες στίβου το 2016.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το Δημοτικό Στάδιο Καλλονής "Κώστας Κεντέρης" στο stadia.gr
Το **Φάρμινγκτον** (*Farmington*) είναι η τέταρτη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη στην πολιτεία Νέο Μεξικό των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Βρίσκεται στην Κομητεία Σαν Χουάν, της οποίας αποτελεί τη μεγαλύτερη πόλη. Το 2019 ο πληθυσμός της εκτιμήθηκε σε 44.372 κατοίκους. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος του Νέου Μεξικού.

Το Φάρμινγκτον είναι κτισμένο στη συμβολή των ποταμών Σαν Χουάν, Άνιμας και Λα Πλάτα, Υψίπεδο του Κολοράντο και δεν υπάρχουν άλλες πόλεις κοντά του. Η πόλη αποτελεί το κέντρο του εμπορίου του βορειοδυτικού Νέου Μεξικού, καθώς βρίσκεται κοντά στη διασταύρωση τριών σημαντικών αυτοκινητοδρόμων: του U.S. Highway 550, του U.S. Highway 64, και του Highway 371 του Ν. Μεξικού.

Η οικονομία του Φάρμινγκτον (και όλης της κομητείας Σαν Χουάν) βασίζεται στην παραγωγή πετρελαίου, φυσικού αερίου και γαιάνθρακα. Τα μεγαλύτερα ανθρακωρυχεία είναι τα «Ναβάχο» και «Σαν Χουάν», σε απόσταση 24 έως 31 χιλιομέτρων νοτιοδυτικά του Φάρμινγκτον, και ο γαιάνθρακας που εξορύσσεται από αυτά χρησιμεύει αποκλειστικά ως καύσιμο σε δύο γειτονικούς σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Gazetteer Files – 2020». United States Census Bureau. Ανακτήθηκε στις 19  Δεκεμβρίου 2021.
2. ↑  «Explore Census Data – Farmington city, New Mexico». United States Census Bureau. Ανακτήθηκε στις 19  Δεκεμβρίου 2021.
3. ↑  *Απογραφές των Ηνωμένων Πολιτειών 2020*. data.census.gov/cedsci/table?t=Populations+and+People&g=0100000US%2C%241600000&y=2020. Ανακτήθηκε στις 1  Ιανουαρίου 2022.
4. ↑  «Population and Housing Unit Estimates». Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος του Δήμου
* Γραφείο Συνεδρίων και Επισκεπτών

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 152451144
* LCCN: n81032215

 |

 |
Η **υιοθεσία** είναι μια διαδικασία κατά την οποία ένα ενήλικο άτομο ή ένα ζευγάρι αναλαμβάνει τη γονική μέριμνα ενός ανήλικου τέκνου, από τον βιολογικό ή νομικό γονέα (ορφανοτροφείο) αυτού του ατόμου και με αυτόν τον τρόπο μεταβιβάζει μόνιμα όλα τα δικαιώματα και τις ευθύνες μαζί με τη συγγένεια από τον βιολογικό γονέα ή γονείς στους θετούς. 

Σε αντίθεση με την κηδεμονία, η υιοθεσία έχει σκοπό να επιφέρει μόνιμη αλλαγή του καθεστώτος και ως εκ τούτου απαιτεί την κοινωνική αναγνώριση, είτε με νόμιμη είτε με θρησκευτική κύρωση. Ιστορικά, ορισμένες κοινωνίες έχουν θεσπίσει συγκεκριμένους νόμους που διέπουν την υιοθεσία. Άλλοι μέθοδοι προσπάθησαν να επιτύχουν την υιοθεσία μέσω λιγότερο επίσημων μέσων, ιδίως μέσω συμβάσεων που καθόριζαν τα δικαιώματα κληρονομικής διαδοχής και τις γονικές ευθύνες χωρίς συνοδευτική μεταβίβαση. Τα σύγχρονα συστήματα υιοθεσίας, που προκύπτουν τον 20ό αιώνα, τείνουν να διέπονται από εκτεταμέ καταστατικά και κανονισμούς.

Στην περίπτωση που το παιδί διαμένει σε κράτος διαφορετικό από αυτό που διαμένει ο υποψήφιος θετός γονέας και απαιτείται η μετακίνησή του με την ολοκλήρωση της υιοθεσίας η υιοθεσία ονομάζεται «διακρατική». Οι διακρατικές υιοθεσίες καλούνται και «διεθνείς υιοθεσίες» όταν το υποψήφιο θετό παιδί έχει διαφορετική ιθαγένεια από εκείνη του υποψήφιου θετού γονέα.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85000980
* GND: 4000522-7
* BNF: cb119654937 (data)
* HDS: 025619
* NKC: ph118259

 |

 |
Ροτόντα της Μόστα,Μάλτα

Ο **Τομάσο Ντίνγκλι** ήταν γνωστός αρχιτέκτονας και κύριος τεχνίτης που γεννήθηκε στην πόλη Αττάρντ της Μάλτας στις 22 Δεκεμβρίου του 1951, Μια από τις πιο σημαντικές του κατασκευές είναι η ενοριακή εκκλησία στη γενέτειρα πόλη του,Αττάρντ χτισμένη το 1613 και πιθανώς μια από τις καλύτερες αναγεννησιακές εκκλησίες της χώρας. Σημαντική ήταν και η συμβολή του στην ''παλιά'' εκκλησία της Μπιρκιρκάρα, η οποία χτίστηκε από τον Βιτόριο Κασάρ.

Βιογραφία
---------

Ο Τόμας γεννήθηκε λίγο μετά το τέλος της Μεγάλης Πολιορκίας του 1565 όταν το νησί υπέφερε από έντονη ανάγκη οχύρωσης.Ο πατέρας του ήταν γλύπτης και λεγόταν Γκάμπγκου και η μητέρα του Κατερίνα Ντίνγκλι. Ο θείος του ήταν επίσης γνωστός αρχιτέκτονας, με το όνομα Αντρεά Ντίνγκλι. Οι οικογενειακές του ρίζες φαίνεται ότι τον επηρέασαν σε μεγάλο βαθμό να ακολουθήσει αυτό το επάγγελμα. Μετά τα χρόνια της διαμόρφωσης του,βοήθησε τον Τζιοβάνι Ατάρντ στην κατασκευή των υδραγωγείων Wignacourt(1610-14) και το σχεδιασμό του Porta Reale ως νέα πύλη εισόδου στη Βαλέτα, ο Ντίνγκλι έλαβε αρκετές προμήθειες για να σχεδιάσει μια σειρά ενοριακών εκκλησιών. Ο Μαλτέζος αρχιτέκτονας πέθανε στις 28 Ιανουαρίου του 1666 στην ηλικία των 74 χρονών και θάφτηκε στην εκκλησία της Αττάρντ που ο ίδιος σχεδίασε.

Εκκλησίες που αποδίδονται στον Ντίνγκλι
---------------------------------------

* Η ''παλιά'' εκκλησία(πρόσοψη και θόλο) της Μπιρκιρκάρα που χτίστηκε από τον Βιτόριο Κασάρ.

* Το 1614 - η παλιά εκκλησία της Μόστα,γνωστή ως Ναός Κοίμησης της Θεοτόκου

* Το 1616 - η εκκλησία του Ναξάρ

* Το 1632 - η εκκλησία του Ζέμπουγκ.

* Το 1638 - η εκκλησία του Γκαργκούρ

* Το 1641 - η εκκλησία του Ζαμπάρ

* Το 1656 - η εκκλησία του Γκούντζα

Μόνο η εκκλησία της Αττάρντ υπάρχει όπως ακριβώς τη σχεδίασε ο Τόμας. Οι υπόλοιπες έχουν κατεδαφιστεί- όπως η παλιά εκκλησία του Μόστα- ή έχουν αλλοιωθεί κατά κάποιον τρόπο. Οι εκκλησίες του Τομάσο Ντίνγκλι είναι ιδιαίτερα όμορφες για την ομορφια του σκαλίσματος της πέτρας τους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Ιουνίου 2019.
2. 1 2 3 4  «Tumas Dingli». *web.archive.org*. 11 Αυγούστου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Αυγούστου 2015. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2020. CS1 maint: Unfit url (link)
3. ↑  Eyewitness, D. K. (6 Φεβρουαρίου 2020). *DK Eyewitness Top 10 Malta and Gozo*. Dorling Kindersley Limited. ISBN 978-0-241-45169-4.
4. 1 2 3  Thake, Conrad (2013). *Influences of the Spanish Platersque on Maltese Ecclesiastical Architecture*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-07-28.. Ανακτήθηκε στις 14.4.2020.
Ο **Τόμας Σμιντ** (*λατινικό αλφάβητο : Tomáš Šmíd*), γεννημένος στην Πίζεν της Τσεχοσλοβακίας στις 20 Μαΐου 1956, είναι πρώην Τσεχοσλοβάκος, σήμερα Τσέχος, πρωταθλητής της αντισφαίρισης.

Στην καριέρα του κέρδισε εννέα τίτλους στο απλό, ενώ στο διπλό κέρδισε 54 τίτλους και ήταν νο 1 στον κόσμο, στα διπλά, από τις 17 Δεκεμβρίου 1984 έως τις 11 Αυγούστου 1985. Έφτασε στην υψηλότερη κατάταξή του απλού στην ATP Νο 11 στον κόσμο τον Ιούλιο του 1984. 

Ο Σμιντ συμμετείχε με την εθνική Τσεχοσλοβακίας σε 31 διοργανώσεις του κυπέλλου Ντέιβις από το 1977 έως το 1989, καταγράφοντας ένα ρεκόρ 20-10 στα διπλά και ένα ρεκόρ 22-15 στο απλό. Στο κύπελλο Ντέιβις με την εθνική ομάδα ήταν νικητής το 1979,1980, και φιναλίστ το 1978.

Ήταν πρώτος στο Ρολάν Γκαρός, στο διπλό αντρών, το 1986 με συμπαίκτη τον Τζον Φιτζέραλντ και δεύτερος το 1984 με συμπαίκτη τον Πάβελ Σλόζιλ, δεύτερος ήταν και στο Αμερικανικό όπεν με συμπαίκτη τον Τζον Φιτζέραλντ. Στο απλό ήταν στα προημιτελικά του Αυστραλιανού όπεν το 1983 και του Γουίμπλετον το 1984.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *ATP website*.
2. 1 2  *Czech National Authority Database*. xx0148664. Ανακτήθηκε στις 23  Νοεμβρίου 2019.
3. 1 2 3  «Evidence zájmových osob StB (EZO)». *Records of persons of interest*.
4. 1 2 3  Ο Σμιντ στο κύπελλο Ντειβις
5. ↑  Ο Σμιντ στην ΑΤΡ
6. 1 2  «Ο Σμιντ στην ITF». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2017.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 238827674
* NKC: xx0148664

 |

 |
Ο **σεισμός της Αθήνας** που έγινε το 420 π.Χ. και κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου αναφέρεται από τον Θουκυδίδη και τον Πλούταρχο..

Στοιχεία για το σεισμό
----------------------

Ο σεισμός σημειώθηκε την άνοιξη του 420 π.Χ. στην Αθήνα. Συνέπεσε μάλιστα με μια από τις σπουδαιότερες εκκλησίες του αθηναϊκού δήμου, κατά την οποία ο νεαρός Αλκιβιάδης αντιτάχθηκε στα σχέδια και τις ενέργειες του Νικία. Ο Νικίας με αφορμή της πρότινος συναφθείσης συμμαχίας των Σπαρτιατών με τους Βοιωτούς και την άρνηση των Βοιωτών να παραδώσουν των φρουρίων της Πανάκτου και της Αμφίπολης στους Αθηναίους, είχε σκοπό να διαπραγματευτεί συμμαχία αντιπερισπασμού με τους Αργείους και τους συμμάχους των. Στην Αθήνα είχανε δε καταφτάσει την άνοιξη του 420 π.Χ. πρέσβεις των Αργείων. Οι Αθηναίοι ήταν πρόθυμοι και έτοιμοι να δεχτούν τους όρους της συμμαχίας, όταν η γη ξαφνικά άρχισε να τρέμει και οι εκκλησία διακόπηκε.

Το μέγεθος του σεισμού δεν ήταν μεγάλο. Λόγος λοιπόν της διάλυσης της εκκλησίας δεν ήταν ο τρόμος ή ο πανικός, αλλά το φαινόμενο αυτό καθεαυτό του σεισμού που θεωρήθηκε ως θεϊκό σημάδι (διοσημία) και επέβαλε την διάλυση της συγκέντρωσης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Θουκυδίδης Ε' 45
2. ↑  Πλούταρχος Νικ 10

Πηγές
-----

* Παύλος Διομήδης, επιμ. (1881). *Εικονογραφημένη Εστία*. Ιανουάριος - Ιούνιος 1881. Αθήνα: Γεώργιος Δροσίνης, Τυπογραφείο της Εστίας. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2010.
Από το 2008 ο ασφαλιστικός φορέας των υγειονομικών (ιατροί, οδοντίατροι, φαρμακοποιοί και κτηνίατροι) είναι το Ενιαίο Ταμείο Ανεξάρτητα Απασχολούμενων (Ε.Τ.Α.Α.) και πιο συγκεκριμένα ο "Τομέας Υγειονομικών".

Σκοπός του είναι η παροχή συντάξεων γήρατος, θανάτου, ανικανότητας, περιοδικών μηνιαίων βοηθημάτων, εξόδων κηδείας, προσθέτων αποζημιώσεων, εφάπαξ χρηματικών βοηθημάτων ή οικονομικών ενισχύσεων, εφάπαξ κλάδου πρόνοιας, ιατροφαρμακευτικής, οδοντιατρικής και νοσοκομειακής περίθαλψης. Επίσης, η χορήγηση δανείων πρώτης επαγγελματικής εγκατάστασης, η φιλοξενία παιδιών ασφαλισμένων σε κατασκηνώσεις και η φιλοξενία συνταξιούχων στη Στέγη Υγειονομικών.

Τα γραφεία της Κεντρικής Υπηρεσίας βρίσκονται στην οδό Αχαρνών 27, στην Αθήνα ενώ υπάρχουν και τοπικά υποκαταστήματα σε αρκετές πρωτεύουσες νομών όλης της χώρας.

Ταμείο Συντάξεων και Αυτασφάλισης Υγειονομικών
----------------------------------------------

Πριν τη συγχώνευση των ταμείων, οι υγειονομικοί ήταν ασφαλισμένοι στο Ταμείο Συντάξεων και Αυτασφάλισης Υγειονομικών (ΤΣΑΥ).
Το ΤΣΑΥ αποτελούσε Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου εποπτευόμενο από το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα Τομέα Υγειονομικών ΕΤΑΑ
**Τομέας d:** O τομέας d περιλαμβάνει χημικά στοιχεία των οποίων το τελευταίο ηλεκτρόνιο, κατά την ηλεκτρονιακή δόμηση των ατόμων τους, τοποθετείται σε υποστιβάδα d. Ο τομέας αυτός περιλαμβάνει τα στοιχεία μετάπτωσης. Η υποστιβάδα d χωράει 10 ηλεκτρόνια γι’ αυτό και ο τομέας d έχει 10 ομάδες (δευτερεύουσες ομάδες). Αυτές ονομάζονται:

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| με βάση τους τομείς : | *d1* | *d2* | *d3* | *d4* | *d5* | *d6* | *d7* | *d8* | *d9* | *d10* |
| με την κλασική αρίθμηση : | IIIB | IVB | VB | VIB | VIIB | VIIIB | VIIIB | VIIIB | IB | IIB |
| με τη νέα αρίθμηση ομάδων : | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |

Δηλαδή, το άτομο του σιδήρου ανήκει στον τομέα d, επειδή με βάση την ηλεκτρονιακή δομή (1s2 2s2 2p6 3s2 3p6 3d6 4s2 ) το τελευταίο του ηλεκτρόνιο βρίσκεται στην υποστιβάδα d. Επίσης μπορούμε να πούμε, ότι ο σίδηρος ανήκει στην ομάδα d6 ή με βάση τον παλαιό τρόπο αρίθμησης των ομάδων στις τριάδες (VIIIB) ή με το νέο τρόπο αρίθμησης στην 8.


| π • σ • εΠεριοδικός πίνακας |
| --- |
| 1 | H |   | He |
| 2 | Li | Be |   | B | C | N | O | F | Ne |
| 3 | Na | Mg |   | Al | Si | P | S | Cl | Ar |
| 4 | K | Ca |   | Sc | Ti | V | Cr | Mn | Fe | Co | Ni | Cu | Zn | Ga | Ge | As | Se | Br | Kr |
| 5 | Rb | Sr |   | Y | Zr | Nb | Mo | Tc | Ru | Rh | Pd | Ag | Cd | In | Sn | Sb | Te | I | Xe |
| 6 | Cs | Ba | La | Ce | Pr | Nd | Pm | Sm | Eu | Gd | Tb | Dy | Ho | Er | Tm | Yb | Lu | Hf | Ta | W | Re | Os | Ir | Pt | Au | Hg | Tl | Pb | Bi | Po | At | Rn |
| 7 | Fr | Ra | Ac | Th | Pa | U | Np | Pu | Am | Cm | Bk | Cf | Es | Fm | Md | No | Lr | Rf | Db | Sg | Bh | Hs | Mt | Ds | Rg | Cn | Nh | Fl | Mc | Lv | Ts | Og |
|  | 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Αλκαλιμέταλλα | Αλκαλικές γαίες | Λανθανίδες | Ακτινίδες | Στοιχεία μετάπτωσης | Άλλα μέταλλα | Μεταλλοειδή | Άλλα αμέταλλα | Αλογόνα | Ευγενή Αέρια |

 |
Συντεταγμένες: 40°37′N 23°16′E﻿ / ﻿40.61°N 23.27°E﻿ / 40.61; 23.27

Το επίκεντρο του σεισμού σε γεωμορφολογικό χάρτη της ΕλλάδαςΤο επίκεντρο του σεισμού σε γεωμορφολογικό χάρτη της ΕλλάδαςΤο επίκεντρο του σεισμού
Οι δείκτες του ρολογιού στη στοά Μαλακοπή έχουν σταματήσει να κινούνται από το βράδυ του σεισμού του 1978.
Ο **σεισμός της Θεσσαλονίκης** σημειώθηκε την Τρίτη 20 Ιουνίου 1978 και ώρα 23:03, με επίκεντρο 35 χιλιόμετρα ανατολικά-βορειοανατολικά της πόλης και συγκεκριμένα στο χωριό Στίβος, που βρίσκεται ανάμεσα στις λίμνες Κορώνεια και Βόλβη.

Γενικά στοιχεία
---------------

Η σεισμική δραστηριότητα ξεκίνησε στις 8 Μαΐου 1978 με ισχυρότερους προσεισμούς αυτών της 24ης Μαΐου (ώρα 02:34) με μέγεθος 5,8 Ρίχτερ και της 19ης Ιουνίου με μέγεθος 5,3 Ρίχτερ. Ο κύριος σεισμός της 20ης Ιουνίου ήταν μεγέθους 6,5 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, είχε εστιακό βάθος 10 χιλιομέτρων, διάρκεια 10 δευτερολέπτων και έγινε αισθητός σε όλη τη Βόρεια Ελλάδα, τη Γιουγκοσλαβία και τη Βουλγαρία. Υπήρξε ο πρώτος που έπληξε μεγάλο αστικό κέντρο στην Ελλάδα σε σύγχρονους χρόνους και θεωρείται η μεγαλύτερη σεισμική δραστηριότητα στη γύρω περιοχή από το 1932, όταν και σημειώθηκε ο σεισμός της Ιερισσού στη Χαλκιδική. Ακολούθησε επίσης σειρά ισχυρών μετασεισμών με μεγαλύτερο εκείνο της 5ης Ιουλίου, μεγέθους 5 Ρίχτερ και με μετακινημένο επίκεντρο δυτικά της λίμνης Κορώνειας στα 7-10 χιλιόμετρα από τη πόλη.

Το μέγεθος των καταστροφών που προκάλεσε, εκτιμήθηκε στο επίπεδο VIII (8) στη 12-βάθμια κλίμακα Μερκάλι, ήταν δηλαδή «καταστροφικός». Επίσης προκάλεσε συνολικά 49 θανάτους ανθρώπων, εκ των οποίων οι περισσότεροι (37) ήταν ένοικοι οκταόροφης πολυκατοικίας που κατέρρευσε στην πλατεία Ιπποδρομίου. Τραυματίστηκαν 220 άνθρωποι, ενώ χιλιάδες έμειναν άστεγοι σε όλο τον νομό Θεσσαλονίκης. Οι υλικές ζημιές, οι οποίες όμως αποκαταστάθηκαν σύντομα, έφτασαν τα 1,2 δισεκατομμύρια ευρώ, σε σημερινές τιμές.

Εντοπίστηκαν συνολικά 3.170 (4,5%) κτίρια με σοβαρές και επικίνδυνες βλάβες (κόκκινα), 13.918 (21,0%) κτίρια με μέσης ή και μικρής κλίμακας βλάβες (κίτρινα) και 49.071 (74,5%) κτίρια χωρίς βλάβες (πράσινα). Tην αποκατάσταση των σεισμοπαθών ανέλαβε η Υ.Α.Σ.Β.Ε. (Υπηρεσία Αποκατάστασης Σεισμοπλήκτων Βορείου Ελλάδας). Εντοπίστηκαν εκτεταμένες βλάβες στα μνημεία της πόλης (Ροτόντα, Αχειροποίητο κ.τ.λ.) που οφείλονταν πιο πολύ στην επιδείνωση υφισταμένων βλαβών από δεκαετίες ή και αιώνες.

Αναφορές
--------

1. ↑  *100+1 Years of Greece*. Volume 2. Athens: Maniateas Publishing. 1999. σελίδες 210–211.
2. ↑   Αρχειοθετήθηκε 2017-02-10 στο Wayback Machine. Ενημερωτικό έντυπο, Οργανισμός Αντισεισμικού Σχεδιασμού και Προστασίας, σελ. 36
3. ↑  Βίντεο του Εθνικού Πρακτορείου για τα 30 χρόνια από τον σεισμό Αρχειοθετήθηκε 2011-11-29 στο Wayback Machine. - ΑΠΕ/ΜΠΕ μέσω Ναυτεμπορικής

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* TV100 (ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΕΙΣΜΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 1978)
* Βίντεο στα Αγγλικά του Associated Press με τη μορφή επίκαιρων
* Βίντεο του Associated Press από την επομένη του σεισμού, εστιασμένο στην οικοδομή που κατέρρευσε
Γενικά **τετραλογία** ονομάζεται η φιλολογική παρουσία που συγκροτείται από τέσσερα ξεχωριστά πλην όμως συναφή μέρη.

Γενικά
------

Ο όρος αυτός χρησιμοποιήθηκε από τους αρχαίους Έλληνες ποιητές, ιδιαίτερα στη Δραματική ποίηση η οποία περιελάμβανε μία παρουσία τριών τραγωδιών και ενός σατυρικού δράματος από τον ίδιο ποιητή. Σημειώνεται ότι και τα τέσσερα έργα μιας τετραλογίας παρουσιάζουν κάποιο κοινό στοιχείο που μπορεί να είναι είτε συγκεκριμένος ήρωας είτε κάποιο κοινό γεγονός, που αποτελεί και την προϋπόθεση του χαρακτηρισμού αυτού.

Ιστορία
-------

Πρώτος που έκανε χρήση αυτού του όρου ήταν ο Αριστοτέλης στο έργο του *Διδασκαλίες* καταγράφοντας τα έργα τα οποία παρουσίαζαν οι αρχαίοι ποιητές στους δραματικούς τους αγώνες στην αρχαία Αθήνα.  

Ειδικότερα η τετραλογία ως ενότητα παρουσίασης έργων φαίνεται να διδάσκονταν στα Διονύσια. Κορυφαίος δημιουργός τέτοιων ενοτήτων ήταν ο Αισχύλος όπου το 472 π.Χ. βραβεύτηκε επί τούτου στη τετραλογία που παρουσίασε τότε την οποία και συγκροτούσαν οι τρεις τραγωδίες του: *Φοινεύς*, *Πέρσαι* και *Γλαύκος ο Ποτνιεύς* των οποίων ακολουθούσε το σατυρικό έργο του, *Προμηθεύς ο Πυρκαεύς*. Τέσσερα χρόνια μετά, το 468 π.Χ. ο Αισχύλος παρουσίασε την νέα του τετραλογία τη λεγόμενη «Οιδιπόδεια» με τα επιμέρους έργα του (δράματα): *Λάιος*, *Οιδίπους*, *Επτά επί Θήβας* και το σατυρικό *Σφιγξ*.  
 
Από τότε και μετά επειδή το τέταρτο έργο του κάθε φορά συνέβη να μην έχει διασωθεί φέρουν το όνομα τριλογίες, όπως η παρουσία του στους δραματικούς αγώνες του 458 π.Χ. που παρουσίασε την τετραλογία *Ορέστεια*, που την συγκροτούσαν τα έργα του *Αγαμέμνων*, *Χοηφόροι*, *Ευμενίδες* και το σατυρικό *Πρωτεύς*, που δεν διασώθηκε με συνέπεια η Ορέστεια να χαρακτηρίζεται τριλογία.

Αλλά και οι άλλοι δύο σπουδαίοι τραγικοί ποιητές της αρχαιότητας, ο Σοφοκλής και ο Ευριπίδης, προσπάθησαν να μιμηθούν τον Αισχύλο, πλην όμως δεν κατάφερναν να συνδέσουν τα έργα τους με κάποιο κοινό στοιχείο. Αντίθετα, άξιος συνεχιστής του Αισχύλου φάνηκε τελικά ο ανεψιός του Φιλοκλής, που με την τετραλογία του *Πανδιονίς* κέρδισε τη νίκη από τον Σοφοκλή.  

Τετραλογία επίσης είχε συνθέσει-παρουσιάσει και ο γιος του Φρυνίχου, ο Πολυφράδμων, το 468 π.Χ. που έφερε την ονομασία *Λυκούργεια*, τον οποίο νίκησε ο Αισχύλος στον ίδιο αγώνα παρουσιάζοντας την *Οιδιπόδεια*.

Τον όρο τετραλογία όπως εμφανίσθηκε στη δραματική ποίηση και θεατρική παρουσία, στη συνέχεια μιμήθηκαν στα έργα τους και διάφοροι αρχαίοι γραμματικοί που συνέγραψαν τετραλογίες πεζών συγγραμμάτων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο Θρασύβουλος που περιέλαβε τα περί φυσικής συγγράμματα του Δημόκριτου, καθώς και εκείνα των διαλόγων του Πλάτωνα, σε τετραλογίες.

Στους νεότερους χρόνους τετραλογίες συνέγραψαν και οι μεγάλοι μουσουργοί όπως ο Βάγκνερ με την περίφημη τετραλογία του *Το Δαχτυλίδι των Νιμπελούνγκεν*, αλλά και σύγχρονοι ακόμα ποιητές συνεχίζουν να δημιουργούν και να παρουσιάζουν τα έργα τους σε τετραλογίες.

Πηγές
-----

* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα* τ.57, σελ. 98.
Πινακίδα που δηλώνει χώρο στάθμευσης
**Στάθμευση** ονομάζεται η πράξη της ακινητοποίησης και αποδέσμευσης ενός οχήματος και της παραμονής του χωρίς επιβάτες. Συχνά επιτρέπεται η στάθμευση στη μία ή και στις δύο πλευρές ενός δρόμου, αν και μερικές φορές με περιορισμούς. Ορισμένα κτίρια διαθέτουν χώρο στάθμευσης για χρήση από τους κατοίκους των κτιρίων. Οι εθνικές κυβερνήσεις και η τοπική αυτοδιοίκηση συχνά θέτουν κανόνες για τον σχεδιασμό και τη χρήση χώρων στάθμευσης.

Οι χώροι στάθμευσης περιλαμβάνουν αμφότερους εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους, ως χώρος μίας πολυκατοικίας ή δημοτικό πάρκινγκ, πυλωτή πολυκατοικίας. Στην Ελλάδα, η στάθμευση πραγματοποιείται ως επί το πλείστον στην άκρη του δρόμου ή το κράσπεδο του πεζοδρομίου. Στις ΗΠΑ, αφού άνοιξε ο πρώτος δημόσιος χώρος στάθμευσης για οχήματα στη Βοστώνη, 24 Μαΐου 1898, οι στάβλοι στα αστικά κέντρα άρχισαν να μετατρέπονται σε χώρους στάθμευσης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Roads in the Neo-Assyrian Empire (ca. 700 BC) bore signs stating "Royal Road. Let no man lessen it." The penalty for illegal use was "death by impalement on a stake." Lay, M. G. (1992). *Ways of the World: A History of the World's Roads and of the Vehicles That Used Them*. United States: Rutgers University Press. σελ. 184.
2. ↑  Shannon Sanders McDonald: The parking garage. Design and evolution of a modern urban form, Washington 2007, p. 7-21
Ο **σεισμός στην Κωνσταντινούπολη του 1509** έλαβε χώρα στη θάλασσα του Μαρμαρά στις 10 Σεπτεμβρίου 1509 περίπου στις 10 το βράδυ. Η ένταση του σεισμού εκτιμάται στους 7.3 βαθμούς της κλίμακας Ρίχτερ. Τον σεισμό ακολούθησε τσουνάμι και 45 μέρες μετασεισμών. Ο ακριβής αριθμός θανάτων από τον σεισμό ποικιλεί ανάλογα με την εκτίμηση, με διάφορες εκτιμήσεις να ορίζουν τις ανθρώπινες απώλειες από 1.000 έως 13.000 θύματα. 

Γκραβούρα του 1529 δείχνει την ζημιά στο Τέμενος Φατίχ

Ζημιές
------

Η περιοχή που υπέστη σημαντικές ζημιές εκτίνεται από το Τσορλού στα δυτικά μέχρι τη Νικομήδεια στα ανατολικά. Ο Γαλατάς και το Μπουγιουκτσέκμετζε υπέστησαν σοβαρές ζημιές. Στην Κωνσταντινούπολη κατέρρευσαν πολλά σπίτια και άλλα κτήρια. Το νεόκτιστο τζαμί Βεγιαζήτ Β΄ έπαθε σοβαρές ζημιές. Η κύρια δομή και ένας μιναρές κατέρρευσαν. Το Τέμενος Φατίχ υπέστη σημαντικές ζημιές, ενώ η Αγία Σοφία επιβίωσε χωρίς ιδιαίτερη ζημιά (κατέρρευσε ένας μιναρές). Εντός της Αγίας Σοφίας, το υλικό που έκρυβε τις χριστιανικές εικόνες κατέρρευσε, αποκαλύπτοντας τες.

Ο αριθμός των νεκρών και τραυματισμένων είναι δύσκολο να εκτιμηθεί, με τις πηγές να θέτουν τον αριθμό τους από 1.000 έως 13.000. Πιστεύεται ότι μεταξύ των θυμάτων συμπεριλαμβάνονται μέλη της Οθωμανικής δυναστείας. Μετασεισμοί συνέχισαν για 45 μέρες και οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να επιστρέψουν στις οικίες τους για 2 μήνες.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Ambraseys, N. N. (December 2001). «The Earthquake of 1509 in the Sea of Marmara, Turkey, Revisited». *Bulletin of the Seismological Society of America* **91** (6): 1397–1416. doi:10.1785/0120000305. Bibcode: 2001BuSSA..91.1397A.
Ο **Τζον Μίτσελ Νάταλ** (John Mitchell Nuttall) (21 Ιουλίου 1890 - 28 Ιανουαρίου 1958) ήταν Άγγλος φυσικός, γεννημένος στο Τοντμόρντεν. Αναγνωρίζεται καλύτερα για το έργο του με τον φυσικό Χανς Γκάιγκερ, ο οποίος κατέληξε στο νόμο Geiger-Nuttall για τη ραδιενεργό διάσπαση.

Ο Νάταλ αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ το 1911 και διορίστηκε Βοηθός Λέκτορας Φυσικής στο Πανεπιστήμιο του Ληντς. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, υπηρέτησε ως λοχαγός στο Βασιλικό Σώμα Μηχανικών. Το 1921 έγινε Βοηθός Διευθυντής των Εργαστηρίων Φυσικής του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, θέση που κατείχε μέχρι το 1955.

Αναφορές
--------

1. ↑  The National Archives. «The Discovery Service». *www.nationalarchives.gov.uk* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2018.
2. ↑  G. D. Rochester, *John Mitchell Nuttall* (1890–1958), *Nuclear Physics*, volume 6, March–May 1958, Pages 541-542
Ο **Σπυρίδων Κουμουνδούρος** (1858-1924) ήταν Έλληνας πολιτικός, δευτερότοκος γιος του Πρωθυπουργού Αλέξανδρου Κουμουνδούρου και ετεροθαλής αδελφός του Κωνσταντίνου Κουμουνδούρου.

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ολοκλήρωσε τις νομικές του σπουδές στη Γερμανία. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα ασχολήθηκε με την πολιτική και εκλέχθηκε αρχικά βουλευτής Οιτύλου στις εκλογές της 3ης Μαΐου του 1892 και στη συνέχεια εκλέγονταν βουλευτής Μεσσηνίας, (τότε Μεσσήνης), κατά τις περιόδους ΙΕ΄ (1899), ΙΣτ΄ (1902), ΙΖ΄ (1905), ΙΗ΄(1906), Α΄ αναθεωρητική βουλή (1910), ΚΑ΄ (1915) και στη Γ΄ Εθνοσυνέλευση (1920).

Ο Σπυρίδωνας Κουμουνδούρος επί κυβερνήσεως Γ. Θεοτόκη διετέλεσε για ένα χρόνο υπουργός των Ναυτικών, από 6 Δεκεμβρίου 1903 μέχρι 16 Δεκεμβρίου του 1904, μετά από παραίτησή του.

Πέθανε στην Αθήνα το 1924, τον ίδιο χρόνο που πέθανε και ο αδελφός του. Είχε υιοθέτησει τον γιό της αδερφής του, Αλέξανδρο Εμπειρίκο - Κουμουνδούρο.

Πηγές
-----

* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τομ. 11ος, σελ.380.
Συντεταγμένες: 45°42′N 73°38′W﻿ / ﻿45.700°N 73.633°W﻿ / 45.700; -73.633

Το **Τερμπόν** (γαλλικά: *Terrebonne*) είναι προάστιο του Μόντρεαλ, έξω από το νησί του Μόντρεαλ, στο δυτικό Κεμπέκ του Καναδά. Βρίσκεται στις βόρειες ακτές του ποταμού Μιλ-Ιλ και του ποταμού Πραιρί, βόρεια του Μόντρεαλ και του Λαβάλ.

Η πόλη αυτή χωρίζεται σε τρεις τομείς, ονομαστικά: Λασεναί, Λα Πλαιν και Τερμπόν. Στο παρελθόν, αυτοί οι τομείς ήταν ξεχωριστές πόλεις, παρ' όλα αυτά, στις 22 Αυγούστου 2001 συγχωνεύθηκαν υπό την ονομασία του *Τερμπόν*. Σύμφωνα με την Καναδική Απογραφή του 2011, το Τερμπόν είχε πληθυσμό 111.575 κατοίκους, καθιστώντας το ως το τέταρτο μεγαλύτερο προάστιο του Μόντρεαλ.

Αδελφοποιήσεις
--------------

* Βιτρέ, Γαλλία (1983)

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 43808. Ανακτήθηκε στις 6  Αυγούστου 2018.
2. ↑  www12.statcan.gc.ca/census-recensement/2016/dp-pd/prof/details/page.cfm?Lang=F&Geo1=CSD&Code1=2464008&Geo2=CD&Code2=2464&Data=Count&SearchText=Terrebonne&SearchType=Begins&SearchPR=01&B1=All&TABID=1.
3. ↑  www150.statcan.gc.ca/t1/tbl1/fr/tv.action?pid=9810000201.
4. ↑  Statistics Canada, 2016 Census of Population

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Κεμπέκ
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 151202933
* LCCN: n82254849
* BNF: cb119646539 (data)

 |

 |
Ο **στάμνος του Συρίσκου** φιλοξενείται στο Μουσείο «Μάρτιν φον Βάγκνερ» του Πανεπιστημίου του Βίρτσμπουργκ. Η προέλευσή του δεν είναι γνωστή. Είναι μέλος της «Συλλογής Φέολι».

Περιγραφή
---------

Ο στάμνος ύψους 35 εκατοστών είναι διακοσμημένος με δύο ερυθρόμορφες αγγειογραφίες με θέμα την δολοφονία του τυράννου Ιππάρχου από το χέρι του Αρμόδιου και Αριστογείτωνα. Είναι σπασμένος και ξανασυγκολλημένος, ενώ ο συντηρητής του επικάλυψε τις ρωγμές με το ερυθρόμορφο χρώμα της αγγειογραφίας. Στην πίσω όψη ένα κεφάλι είναι νέο. 

### Μπροστινή αγγειογραφία

Η αγγειογραφία της μπροστινής όψης εικονίζει μια σκηνή δολοφονίας. Ένας μεσήλικας γενειοφόρος και ένας έφηβος άνδρας επιτίθενται με τα σπαθιά τους σε έναν επίσης γενειοφόρο μεσήλικα και από τις δύο πλευρές και τον σκοτώνουν. Ο άνδρας αριστερά τον έχει ήδη τρυπήσει με το σπαθί του, ενώ ο έφηβος έχει υψώσει το σπαθί του για να τον χτυπήσει. Ο νεαρός φοράει ιμάτιο και στεφάνι μυρτιάς, το σύμβολο του αθάνατου έρωτα. Κρατάει τη θήκη του σπαθιού του στο αριστερό χέρι. Ο γενειοφόρος στη μέση που δέχεται την επίθεση προσπαθεί να ξεφύγει προς τα αριστερά. Φοράει δάφνινο στεφάνι στα μαλλιά και κρατάει στο αριστερό χέρι το μεγάλο σκήπτρο του τυράννου. Με το δεξί προσπαθεί μάταια να απωθήσει τον δολοφόνο του, που τον περίμενε για να τον σκοτώσει. Είναι και αυτός στεφανωμένος και ντυμένος με ιμάτιο και χιτώνα. 

### Πίσω αγγειογραφία

Η πίσω αγγειογραφία είναι μικρότερου μεγέθους. Εικονίζει τρεις άνδρες, δύο έφηβους και έναν ηλικιωμένο, που προφανώς γίνονται μάρτυρες του αιματηρού περιστατικού, και τρομαγμένοι σπεύδουν προς βοήθεια. Είναι και αυτοί ντυμένοι με κοντό ή μακρύ ιμάτιο και στεφανωμένοι, ενώ κρατούν μακρυά ράβδο στο χέρι.

Ερμηνεία
--------

Η μπροστινή αγγειογραφία εικονίζει την δολοφονία του Ιππάρχου από τον γηραιότερο Αρμόδιο και τον νεαρό εραστή του, τον Αριστογείτονα, ενώ στην πίσω όψη βλέπουμε τους πολίτες της Αττικής και θεατές των Παναθηναίων αγώνων, που ως γνωστό τελούνταν όταν ξαφνικά συνέβη η επίθεση.

Καλλιτεχνική ερμηνεία
---------------------

Το έργο είναι αξιόλογο για την επιτυχημένη σύνθεση και απόδοση των γραμμών και χρωμάτων. Εκτός αυτού είναι αξιόλογο για την διάσωση του ιστορικού γεγονότος που αναφέρει. Είναι σίγουρα επηρεασμένο από το δημοφιλές σύμπλεγμα των Τυραννοκτόνων.

Δείτε επίσης
------------

* Παναθηναϊκός αμφορέας (Βρετανικό Μουσείο αρ. 605)

Πηγές
-----

* Deutsches Archäologisches Institut (1884). *Archäologische Zeitung*. Berlin: Druck und Verlag G. Reimer. σελίδες 215-222 και πίνακας 12. Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2012.
* Beat Schweizer (2009). *... da den Tyrannen sie erschlugen, gleiches Recht den Athenern schufen*. σελίδες 254. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιανουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2012.

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |
Ο **Σπύρος Παλιούρας** (Καρπενήσι 1875 – Πειραιάς 1957) ήταν διακεκριμένος Έλληνας ζωγράφος.

Βιογραφία
---------

Ο Σπύρος Παλιούρας γεννήθηκε στην Ευρυτανία το 1875. Νεότατος εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου εξάσκησε διάφορα βιοποριστικά επαγγέλματα. Αργότερα πήγε στο Παρίσι και μετά στη Μασσαλία όπου δούλεψε και ειδικεύθηκε μηχανουργός. Τότε επιδόθηκε ως αυτοδίδακτος στη ζωγραφική. Οι Δ. Πικιώνης, Μ. Τόμπρος, Ν. Χατζηκυριάκος, Γκίκας και Φ. Κόντογλου εκτιμήσανε το έργο του και το παρουσίασαν σε ατομική έκθεση το 1929. Το 1939 ο Σπύρος Παλιούρας εγκαταστάθηκε μόνιμα στον Πειραιά όπου και πέθανε το 1957.

Αναδρομική έκθεση των πινάκων του έγινε το 1962 στο φουαγιέ του Δημοτικού Θεάτρου του Πειραιά με οργανωτές το Λύκειο «Πλάτων» και τον Όμιλο «Πλάτων». Το έργο του διακρίνεται για τον πρωτογονισμό του, το αυθόρμητο των θεμάτων, την αφέλεια και τη λαϊκότητά του.

Πηγές
-----

* «Πειραϊκόν Ημερολόγιον» Αρχείο Πειραϊκών Σπουδών (1966) τομ. 1ος σελ. 70
Ένα άγαλμα σερινδιανής τέχνης του Βούδα από το Τουμσούκ του Σιντζιάνγκ. Χρονολογείται από τον 5ο αιώνα. 
Το **Τουμσούκ** ή **Τουμουσούκε** (απλοποιημένα Κινέζικα: 图木舒克, παραδοσιακά Κινέζικα: 圖木舒克, πινγίν: Túmùshūkè, Ουιγουρικά: تۇمشۇق, Тумшуқ‎, Ουιγουρικό Λατινικό Αλφάβητο: Tumshuq, Ουιγουρικό Νέο Αλφάβητο: Tumxuk̡, επίσης γνωστή ως Τουμουσούκ, Τούμσουκ) είναι πόλη υπο-νομαρχιακού επιπέδου στο Σιντζιάνγκ της Κίνας, η οποία περιβάλλεται από τον νομό Κασγκάρ.

Γεωγραφία
---------

Το Τουμσούκ καλύπτει έκταση 1.927 τετραγωνικών χιλιομέτρων και βρίσκεται 1.222 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Ουρούμτσι. 

Είναι προγραμματισμένη η εξυπηρέτηση της πόλης από το Αεροδρόμιο του Τουμσούκ. Είναι υπό κατασκευή και βρίσκεται 15 χιλιόμετρα από την πόλη. Μόλις ολοκληρωθεί θα εξυπηρετεί επίσης τις κομητείες Μαραλμπεσί και Καλπίν.

Δείτε επίσης
------------

* Σώμα Παραγωγής και Κατασκευής του Σιντζιάνγκ
* Χάρτης Μακάν

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.163.com/dy/article/GL4TJ9RN0536UF6H.html.
2. ↑  The official spelling is "Tumxuk" according to *Zhōngguó dìmínglù* 中国地名录 (Πεκίνο, *SinoMaps Press]* 中国地图出版社 1997); (ISBN 7-5031-1718-4); p. 312.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοσελίδα της Κυβέρνησης του Τουμσούκ (Κινέζικα)
Ο **Σπυρίδων Δ. Καφεντζής** (1902 - 10 Σεπτεμβρίου 1955) ήταν Έλληνας δικηγόρος και νομάρχης.

Σταδιοδρομία
------------

Διορίστηκε Νομάρχης Πρέβεζας τον Σεπτέμβριο του 1949 και παρέμεινε νομάρχης επί 4,5 χρόνια. Ήταν νομάρχης όταν ξεκίνησε το έργο της ανέγερσης του Μνημείου του Ζαλόγγου στην Πρέβεζα. Απολύθηκε από την υπηρεσία το 1954. Πέθανε το 1955 σε ηλικία 53 ετών και κηδεύτηκε στις 11 Σεπτεμβρίου από τον ιερό ναό Αγίου Ισιδώρου (Β΄ Νεκροταφείο Πατησίων). Ήταν παντρεμένος με την Βασιλική και είχαν έναν γιο, τον Δημήτριο, και μία κόρη, τη Γιούλα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ΓΑΚ Πρέβεζας, ανάκτηση 8-10-2015.
2. ↑  Καθημερινή, Κοινωνικά, 11-9-1955, σελ. 2.
3. ↑  Το Βήμα, Κηδείαι, φύλλο 11-9-1955, σελ. 2.