recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **Ευρωπαϊκό Κέντρο Μετάφρασης Λογοτεχνίας και Επιστημών** είναι μη κερδοσκοπικός οργανισμός. Ιδρύθηκε το 2001 με επιδίωξή του να αναδείξει μια νέα γενιά μεταφραστών και να συμβάλει στη βελτίωση της ποιότητας της λογοτεχνικής μετάφρασης και των επιστημών του ανθρώπου. Για αυτό το λόγο λειτουργεί ένα διετές κέντρο σπουδών με τμήματα από τα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά και ισπανικά προς τα ελληνικά και αντιστρόφως. Επίσης σε συνεργασία με τα Ινστιτούτα της Αθήνας (Ελληνοαμερικανική Ένωση, Ινστιτούτο Γκαίτε, Ινστιτούτο Θερβάντες και Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο) απονέμει τα Βραβεία Λογοτεχνικής Μετάφρασης σε μεταφραστές της αγγλόφωνης, γερμανικής, ισπανόφωνης, ιταλικής και γαλλόφωνης λογοτεχνίας.

Πηγές
-----

* ΔΗΜΗΤΡΑ ΡΟΥΜΠΟΥΛΑ, Περικοπές και εννέα απολύσεις[*νεκρός σύνδεσμος*], Έθνος, 20/5/2010
* ΒΑΣΙΛΗΣ Κ. ΚΑΛΑΜΑΡΑΣ, Μεταφραστικό καλοκαίρι με σπουδαίες συνεργασίες, Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 27 Ιουνίου 2011
* Ekemel, [ Αρχειοθετήθηκε 2021-02-12 στο Wayback Machine. Ευρωπαϊκό Κέντρο Μετάφρασης
Ο **Δαυίδ Α΄,** γεωργιανά: დავით I, (1569 – 21 Οκτωβρίου 1602), της δυναστείας των Μπαγκρατίων, ήταν βασιλιάς του Καχέτι στην ανατολική Γεωργία από τον Οκτώβριο του 1601 έως τον θάνατό του τον Οκτώβριο του 1602.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Αλεξάνδρου Β΄ τού Καχέτι από τη σύζυγό του Tινατίν Αμιλαχβάρι. Στα μέσα τού 1601, εκμεταλλεύτηκε την ασθένεια τού πατέρα του και απέκτησε αποτελεσματικό έλεγχο της κυβέρνησης, παραμερίζοντας τον μικρότερο αδελφό του Γεώργιο. Όταν ο Αλέξανδρος ανάρρωσε, ο Δαβίδ αρνήθηκε να παραιτηθεί από τις εξουσίες του και ανάγκασε τον πατέρα του να παραιτηθεί τον Οκτώβριο του 1601. Ο Δαβίδ στέφθηκε βασιλιάς τού Καχέτι, αλλά ο αδελφός του, Γεώργιος, ήταν ο εγκέφαλος μίας συνωμοσίας, που γρήγορα κατέρρευσε και οδήγησε σε καταστολές. Ο Δαβίδ έβαλε τον Γεώργιο στη φυλακή, ενώ δεκαεπτά από τους υποστηρικτές εκείνου εκτελέστηκαν.

Η εξωτερική πολιτική τού Δαβίδ ήταν συνέχεια της γραμμής τού πατέρα του. Το 1602 δέχθηκε μία ρωσική πρεσβεία και επιβεβαίωσε την πίστη του στον τσάρο. Στη συνέχεια βάδισε εναντίον τού Nουγκζάρ, τού προκλητικού άρχοντα των Aράγκβι και τον ανάγκασε σε υποταγή.

Ο Δαβίδ απεβίωσε ξαφνικά στις 21 Οκτωβρίου 1602 και ο Αλέξανδρος Β΄ ανέκτησε το στέμμα. Ο Δαβίδ μνημονεύεται επίσης ως μεταφραστής ενός τμήματος των Ιστοριών τού Καλίλα και τού Δίμνας από τα περσικά.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε π. το 1581, την Kετεβάν, κόρη του Aσοτάν Α΄ πρίγκιπα τού Μουκράνι.

Ήταν γονείς των πριγκίπων:

* Τεϊμουράζ Α΄, βασιλιάς τού Καχέτι.
* Βαχτάνγκ (απεβ. το 1604).
* Ελένη δόθηκε σε γάμο με τον Αμπάς Α΄ της Περσίας.
* Μάρτα παντρεύτηκε τον Αμπάς Α΄ της Περσίας.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Mikaberidze, Alexander (ed. 2007). David I (of Kakheti) Αρχειοθετήθηκε 2022-10-23 στο Wayback Machine. *Dictionary of Georgian National Biography*. Accessed October 5, 2007.
Ο **Ευθάρχιος**, γερμ. Eutharic, λατιν. Flavius Eutharicus Cillica (απεβ. 522) ήταν (μάλλον πρίγκιπας των Οστρογότθων) από την Ιβηρική, όπου κατά τον 6ο αι. υπηρέτησε ως Ρωμαίος ύπατος (consul) και filius per arma (γιος για το όπλα) μαζί με τον Ιουστίνο Α΄ μετέπειτα Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Έγινε γαμπρός -και έτσι πιθανός διάδοχος- του Θεοδώριχου βασιλιά των Οστρογότθων, αλλά απεβίωσε το 522 σε ηλικία 42 ετών, πριν μπορέσει τον διαδεχθεί. Ο Θεοδώριχος ισχυριζόταν ότι ο Ευθάριχος ήταν απόγονος του Γοτθικού Οίκου των Αμάλ, βασιλικής οικογένειας των Οστρογότθων. Ο Θεοδώριχος ήθελε με τον γάμο αυτόν της κόρης του Αμαλασούνθας να ενώσει τα Γοτθικά βασίλεια, ιδρύοντας δυναστεία και να ενδυναμώσει τη Γοτθική κατοχή επί της Ιταλίας. 

Κατά το έτος 519 της υπατείας του, έληξε το 2ο από τα Ακακιανά σχίσματα και άκμασαν οι σχέσεις με την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Αν και ο Ευθάριχος ήταν πολιτικός και στρατιωτικός της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ήταν Αρειανιστής και οι απόψεις του συγκρούστηκαν με την Ορθόδοξη πλειοψηφία. Ως ύπατος ενίσχυσε την πολιτική ανοχής προς τους Εβραίους, έτσι εισέπραξε τη δυσαρέσκεια από τους Ορθοδόξους του τόπου, που οι παραδόσεις τους ήταν λιγότερο ανεκτικές. Έπειτα από τις αναταραχές στη Ραβέννα, όταν οι Ορθόδοξοι έκαψαν τελείως έναν αριθμό συναγωγών, πήρε το μέρος των Εβραίων, πράγμα που αναφέρει με δυσαρέσκεια ένα χρονικό της εποχής του, που σώθηκε αποσπασματικά.

Λίγο καιρό μετά το τέλος του Ευθάριχου, ο γιος του Αθαλάριχος έγινε βασιλιάς των Οστρογότθων σε ηλικία 18 ετών, για οκτώ έτη. Έπειτα από το τέλος και του Αθαλάριχου, η Αμαλασούνθα μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη, όπου περαιτέρω προσπάθειες εγκαθίδρυσης της δυναστείας της απέτυχαν.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε την Αμαλασούνθα, κόρη του Θεοδώριχου του Μεγάλου βασιλιά των Οστρογότθων της Ιταλίας και είχε τέκνα:

* Αθαλάριχος 516-534, βασιλιάς των Οστρογότθων (βασ. 526-534).
* Ματασούνθα άκμασε 550, παντρεύτηκε πρώτα τον Ουίτιγι βασιλιά των Οστρογότθων (βασ. 536-540) και μετά τον στρατηγό Γερμανό, εξάδελφο του Ιουστινιανου Α΄.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Амаласонта» (Ρωσικά)
2. ↑  «Амалазунта» (Ρωσικά)

Πηγές
-----

* Burns, A History of the Ostrogoths, p. 92
* Bury, History of the Later Roman Empire, p. 151.
* Amory, People and Identity in Ostrogothic Italy, 489–554, p. 58 & p. 451
* Bradley, The Goths from the Earliest Times to the End of the Gothic Dominion in Spain, p. 176

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 80357417
* GND: 135924111

 |

 |
Η **ΕΒΓΑ** είναι ελληνική γαλακτοβιομηχανία με έδρα την Αθήνα.

Ονομασίες
---------

Ιδρύθηκε το 1934 και τα αρχικά της ονομασίας της άλλαξαν τέσσερις φορές μέσα στο χρόνο:

* 1934 έως 1936: **Ε**θνική **Β**ιομηχανία **Γά**λακτος
* 1936 έως 1999: **Ε**λληνική **Β**ιομηχανία **Γά**λακτος
* 1999 έως 2002: **Ε**λληνική **Β**ιομηχανία **Γ**άλακτος και **Α**λεύρου
* 2003 έως 2019: **Ε**υρωπαϊκή **Β**ιομηχανία **Γ**άλακτος και **Α**λεύρου
* 2019 έως σήμερα: **EMFI**.

Ιστορικό
--------

Η γαλακτοβιομηχανία ιδρύθηκε το 1934 από τους αδερφούς Σουραπά, με καταγωγή από τα Βέρβενα, οι οποίοι κυκλοφόρησαν στην Ελλάδα το πρώτο παγωτό ξυλάκι το οποίο έκανε θραύση στην αγορά και είχε γεύση βανίλια.

Ήταν η πρώτη του είδους της στην Ελλάδα. Η ΕΒΓΑ παρήγαγε για πρώτη φορά παστεριωμένο γάλα, τυποποιημένο παγωτό (είχε την ευρεσιτεχνία της παραγωγής του παγωτού «ξυλάκι»), γιαούρτι σε κεσεδάκια και βούτυρο σε πακέτο. Ως τότε η διακίνηση γαλακτοκομικών προϊόντων γινόταν κατά κύριο λόγο με τη μορφή της «χύμα» πώλησης. Μεγάλη ανάπτυξη γνώρισε η γαλακτοβιομηχανία κατά τη δεκαετία του 1950, καθώς επεκτείνεται με εκατοντάδες σημεία πώλησης με τη μορφή γαλακτοπωλείων και μικρών ζαχαροπλαστείων που λαμβάνουν την ονομασία της και λανσαρίστηκαν ως *«Η ΕΒΓΑ της γειτονιάς»*.

Την ίδια εποχή η παραγωγή της επεκτείνεται και στην παραγωγή σοκολάτας. Το 1964 η ΕΒΓΑ υπήρξε από τις πρώτες γαλακτοβιομηχανίες της Ευρώπης που αλλάζει τη συσκευασία του γάλακτος από γυάλινη σε πλαστική μίας χρήσης.

Διαφημιστική καταχώριση της ΕΒΓΑ στον ημερήσιο Τύπο (1959).
Το ιδιοκτησιακό της καθεστώς από την ίδρυση της άλλαξε συνολικά τρεις φορές. Το 1971 πέρασε στην ιδιοκτησία του Κάρολου Πολίτη και αρχίζει σταδιακά να αποσύρεται από αρκετά προϊόντα τής ως τότε παραγωγής, επικεντρωμένη κατά κύριο λόγο στην παραγωγή παγωτού. Από το 1988 ανήκει στον επενδυτικό όμιλο Κυριάκου Φιλίππου (όπου μεταξύ άλλων ανήκει και η γαλακτοβιομηχανία ΦΑΓΕ Α.Ε.).

Από το 1991 η ΕΒΓΑ ξεκίνησε να δραστηριοποιείται και στην παραγωγή φρουτοχυμών (*Refresh*), ενώ το 1999 και μετά τη συγχώνευσή της με την εταιρεία παραγωγής κρουασάν *Folie* και την παραγωγή αρτοσκευασμάτων, άλλαξε το αρκτικόλεξο της σε *Ελληνική Βιομηχανία Γάλακτος και Αλεύρου*. Το 2001 εξαγόρασε και την ελληνική βιοτεχνία παγωτού και γλυκισμάτων *Ιglοο*. Η ΕΒΓΑ έχει πιστοποιηθεί με τα πρότυπα ποιότητας ISO 9001:2000, ασφάλειας τροφίμων ISO 22000:2005 και περιβαλλοντικής διαχείρισης ISO 14001:2004.

Το εργοστάσιο της βρίσκεται στον Βοτανικό, στο ίδιο σημείο από την ίδρυση του το 1934. Τον Σεπτέμβριο του 2009 υπέστη σοβαρές ζημιές από εκδήλωση πυρκαγιάς.

Λογότυπα
--------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 1934-1985 | 1985-2006 | 2006-σήμερα |

Παραπομπές
----------

1. ↑  ΕΒΓΑ: Τέλος εποχής - Γιατί μετονομάστηκε σε EMFI

Πηγές
-----

* Η επίσημη ιστοσελίδα της ΕΒΓΑ
* Το Βήμα: «Η ΕΒΓΑ μετά την καταστροφή»
* Έθνος: Πυρκαγιά στην ΕΒΓΑ
Ο **Δαβίδ** Μπαγκρατιόνι, γεωργιανά: დავით ბაგრატიონი, γνωστός και ως **Δαβίδ ο αντιβασιλιάς** ( γεωργιανά: დავით გამგებელი *Νταβίτ Γκαμγκεμπέλι*, (1 Ιουλίου 1767 στην Τιφλίδα, Γεωργία – 13 Μαΐου 1819 στην Αγία Πετρούπολη, Ρωσία), ήταν βασιλικός πρίγκιπας (batonishvili) της Γεωργίας, συγγραφέας και λόγιος, και αντιβασιλιάς τού βασιλείου τού Kάρτλι-Καχέτι (κεντρική και ανατολική Γεωργία) από τις 28 Δεκεμβρίου 1800 έως τις 18 Ιανουαρίου 1801.

Βιογραφία
---------

Ως ο πρωτότοκος γιος τού τελευταίου βασιλιά Γεωργίου ΙΒ΄ τού Κάρτλι-Καχέτι από την πρώτη του σύζυγο Kετεβάν Αντρονικασβίλι, σπούδασε στη Ρωσία (1787–1789) και υπηρέτησε εκεί ως συνταγματάρχης τού ρωσικού στρατού από το 1797 έως το 1798. Ανακηρύχτηκε ως κληρονομικός διάδοχος από τον πατέρα του στις 22 Φεβρουαρίου 1799 και επιβεβαιώθηκε από τον Ρώσο Τσάρο Παύλο, επίσημο προστάτη της Γεωργίας, στις 18 Απριλίου 1799. Το 1800 προσπάθησε να εκσυγχρονίσει τη νομοθεσία και τη διοίκηση. Την ίδια χρονιά έγινε αντιστράτηγος.

Μετά το τέλος τού πατέρα του, τον Δεκέμβριο του 1800, ο Δαβίδ έγινε επικεφαλής τού βασιλικού Οίκου των Μπαγκρατιόνι, αλλά δεν τού επετράπη να ανέλθει στον θρόνο τού Κάρτλι-Καχέτι. Ο Δαβίδ κυβέρνησε για λίγο μεταξύ τού τέλους τού πατέρα του (28 Δεκεμβρίου 1800) και της άφιξης τού στρατηγού Kνόρινγκ (24 Μαΐου 1801). Τον Νοέμβριο τού 1800 ο Ρώσος Τσάρος τού είχε απαγορεύσει να το κάνει αυτό χωρίς τη ρωσική συναίνεση. Στις 18 Ιανουαρίου 1801 έμεινε έκπληκτος από ένα διάταγμα του Παύλου, που κήρυξε την προσάρτηση τού βασιλείου στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Προσπάθησε να παραμείνει στην εξουσία ως de facto αρχηγός τού κράτους. Τον Μάιο τού 1801 ο Ρώσος στρατηγός Καρλ-Χάινριχ Κνόρινγκ τον απομάκρυνε από την εξουσία και ίδρυσε μία προσωρινή κυβέρνηση με επικεφαλής τον στρατηγό Iβάν Πετρόβιτς Λαζάρεφ. Ο πρίγκιπας Δαβίδ μεταφέρθηκε στην Αγία Πετρούπολη υπό στρατιωτική συνοδεία στις 18 Φεβρουαρίου 1803. Από το 1812 έως το 1819, κατείχε έδρα στη Γερουσία της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1800 την πριγκίπισσα Eλένη Αμπαμελίκ (1770-1836) και απεβίωσε άτεκνος το 1819. Κηδεύτηκε στη Μονή Αλεξάνδρου Νιέβσκι.

Επηρεασμένος από τις ιδέες τού Γαλλικού Διαφωτισμού ήταν ο πρώτος Γεωργιανός μεταφραστής τού Βολταίρου. Ήταν επίσης συγγραφέας μίας έρευνας για την ιστορία της Γεωργίας ( στα γεωργιανά, 1814), *της Επιθεώρησης τού Γεωργιανού Νόμου* (στα ρωσικά, 1811-1816), τού *Συνοπτικού Εγχειριδίου Φυσικής* (στα γεωργιανά, 1818) και πολλών ποιημάτων.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 60859846
* LCCN: n98057202
* ISNI: 0000 0001 0906 7680
* GND: 137653603

 |

 |
Το **Έκθεμα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου με αριθμό Π81** είναι χρυσή νεκρική ζυγαριά που βρέθηκε στις Μυκήνες.

Περιγραφή
---------

Αποτελείται από χρυσά ελάσματα, τα οποία σχηματίζουν ζυγαριά. Στο κέντρο της ράβδου είναι προσαρμοσμένη θηλιά. Δεξιά και αριστερά της ράβδου είναι αναρτημένοι δύο δίσκοι. Οι δίσκοι είναι στολισμένοι με έκτυπο συμμετρικό ανθό με έξι πέταλα, εγγεγραμμένο σε κανονικό εξάγωνο. Στο κενό ανάμεσα στα πέταλα παριστάνεται μια χάντρα.

Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση
--------------------------------

Πρόκειται για νεκρικό ζυγό «ψυχοστασίας», δηλαδή σύμβολο του ζυγίσματος της ψυχής μετά τον θάνατο. Κατασκευάστηκε τον 16ο αιώνα π.Χ.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

* Νικόλαος Καλτσάς: *Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο: Τα γλυπτά*, Αθήνα, Καπόν 2001, ISBN 960-7037-09-X
Συντεταγμένες: 39°36′41″N 19°54′58″E﻿ / ﻿39.611356°N 19.916006°E﻿ / 39.611356; 19.916006

Το **Κλειστό γήπεδο Κέρκυρας** είναι μέρος του Εθνικού Αθλητικού Κέντρου (Ε.Α.Κ.) της Κέρκυρας. Αποτελεί έδρα ομάδων Καλαθοσφαίρισης ,Πετοσφαίρισης , Χειροσφαίρισης Πυγμαχίας κ.α. Ανήκει στη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού που υπάγεται στο αρμόδιο Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού.
Το κλειστό γυμναστήριο βρίσκεται δίπλα από το αεροδρόμιο της πόλης, στην περιοχή της Γαρίτσας και εξυπηρετεί τις ανάγκες των αθλητικών σωματείων της πόλης. 
Στις 24/4/1984 φιλοξενήθηκε ο τελικός κυπέλλου ανάμεσα στον Παναθηναϊκό και τον Άρη όπου επικράτησε ο Παναθηναϊκός με 80-76.

Παραπομπές
----------
Ο **Δαγοβέρτος Γ΄**, Dagobert III (699 - 715) από τον Οίκο των Μεροβιγγείων ήταν Βασιλιάς των Φράγκων (711 - 715).

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Χιλδεβέρτου Γ΄ των Φράγκων και της Εντόννε· το όνομα της μητέρας του είναι μεταγενέστερη φαντασία.

Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 711 στα τρία Φραγκικά βασίλεια: η Νευστρία-Βουργουνδία και η Αυστρασία είχαν ήδη ενοποιηθεί μετά από τη νίκη τού Πεπίνου τού Χέρσταλ το 687 στο Τερτύ. Ήταν 12ετής και την πραγματική εξουσία ασκούσε ο Πεπίνος τού Χέρσταλ μαγιορδόμος των Φράγκων. Αυτός απεβίωσε το 714· ακολούθησε διαφωνία, ανοικτά μερικές φορές, των κληρονόμων του με τους ευγενείς της Νευστρίας, οι οποίοι εξέλεξαν μαγιορδόμους. Το επόμενο έτος απεβίωσε και ο Δαγοβέρτος Γ΄· η *Ιστορία των Φράγκων* αναφέρει, ότι απεβίωσε από ασθένεια, δεν περιγράφει πάντως τις πράξεις ή τον χαρακτήρα του.

Ενώ η προσοχή επικεντρώθηκε στις μάχες με του Φρισίους στο βορρά, οι περιοχές στο νότο άρχισαν να αποσχίζονται κατά τη σύντομη βασιλεία του: ο Σαβέρικ επίσκοπος τού Ωσέρ ήταν μαχητικός και υπέταξε τις πόλεις Ορλεάνη, Νεβέρ, Αβαλλόν και Τοννέρ. Επίσης ο Εύδης ο Μέγας στην Τουλούζη της Ακουιτανίας και ο Αντενόρ στην Προβηγκία ήταν στην πραγματικότητα ανεξάρτητοι μεγιστάνες.

Οικογένεια
----------

Γιος του ήταν ο:

* Θευδέριχος Δ΄ π. 712-737, βασιλιάς των Φράγκων.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 119-120. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
2. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 102435146. Ανακτήθηκε στις 15  Οκτωβρίου 2015.
3. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003. I00688182.
4. ↑  Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 120-126. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
5. ↑  Monumenta Germaniae Historica, Scriptores rerum Merovingicarum, vol. II, σσ. 324-326
6. ↑

Πηγές
-----

* Monumenta Germaniae Historica, Scriptores rerum Merovingicarum, vol. II, pp. 324-326

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 261634073
* ISNI: 0000 0003 8166 9111
* GND: 102435146

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Dagobert III  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

|  |
| --- |
| Δαγοβέρτος Γ΄ **Μεροβίγγειοι****Γέννηση:** 699 **Θάνατος:** 715 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΧιλδεβέρτος Γ΄ | **Βασιλιάς των Φράγκων**711-715 | ΔιάδοχοςΧιλπέριχος Β΄ |
Ο **Δαβίδ του Ντινάν** (David de Dinant; 1160 - 1217) ήταν Γάλλος σχολαστικός πανεπιστημιακός, γεννημένος στο Βέλγιο.

Προσπαθώντας να εφαρμόσει στην εκκλησιαστική διδασκαλία τις αριστοτελικές αρχές (από τα πρόσφατα τότε μεταφρασμένα από τα αραβικά στα λατινικά «Φυσικά»), κατέληξε εκτός Χριστιανισμού σε έναν υλιστικό Πανθεϊσμό, όπου δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ «δημιουργού» και «δημιουργήματος» και ο Θεός ταυτίζεται με την αρχική υλική υπόσταση του κάθε όντος (ως «materia prima» σε μία τρισυπόστατη πραγματικότητα «ύλη» - «νους» - «Θεός » στην οποία η τρίτη υπόσταση εμπεριέχει όλες τις άλλες).

Για αυτές τις θέσεις του, που θεωρήθηκαν «ειδωλολατρικές», αφορίστηκε το 1209 από την Καθολική Εκκλησία. Το επόμενο έτος, που επίσης κάηκαν ζωντανοί δεκάδες πανθεϊστές Αμαλρικιανοί ή «Αμαυριανοί» (οπαδοί του φιλόσοφου Αμαλρίκου - Amalric de Bena), απαγορεύθηκε στο Παρίσι με παπική Βούλα η οποιαδήποτε ασχολία με την φιλοσοφία του Αριστοτέλους και καταστράφηκαν σε δημόσια πυρά τα βιβλία «Quaternuli» και «De Tomis, seu Divisionibus» του Δαβίδ του Ντινάν που είχε φύγει από την χώρα για να γλιτώσει την ζωή του και έκτοτε κανείς δεν γνωρίζει γι’ αυτόν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Αυγούστου 2021.
2. 1 2 3  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. 15846380t. Ανακτήθηκε στις 16  Μαρτίου 2023.

Πηγές
-----

* George Leonard, «The Encyclopedia of Heresies and Heretics», London, 1995

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 59151776733018010821
* LCCN: no2010156336
* ISNI: 0000 0000 6208 6373
* GND: 102432732
* SUDOC: 09515048X
* BNF: cb15846380t (data)
* ICCU: SBLV006954

 |

 |
**Ολική έκλειψη ηλίου** θα σημειωθεί στις 21 Απριλίου 2088. 

Η ολική έκλειψη ηλίου θα γίνει ορατή αρχικά από τον Ατλαντικό Ωκεανό, στη συνέχεια από τη Βορειοδυτική Αφρική, θα διασχίσει τη Μεσόγειο περνώντας πάνω από τη Μάλτα (όπου η ολικότητα εκεί θα φτάσει στη μέγιστη διάρκεια της, 3 λεπτά και 58 δευτερόλεπτα), αλλά και από τα νότια τμήματα της Σικελίας, καθώς και από την Ελλάδα. Στην συνέχεια θα εισέλθει στην Ασία και θα γίνει ορατή από την Κωνσταντινούπολη και την Προύσα, στη συνέχεια από τη νότια Μαύρη Θάλασσα, τη Γεωργία, τη νότια Ρωσία, την Κασπία Θάλασσα, το Καζακστάν, το Ουζμπεκιστάν, την Κιργιζία και θα ολοκληρωθεί κατά το ηλιοβασίλεμα στο εσωτερικό της Κίνας.

Θα είναι η δεύτερη ολική έκλειψη ηλίου που θα σημειωθεί στον Κωνσταντινούπολη μέσα σε μία επταετία, καθώς αναμένεται να βρεθεί στο μονοπάτι της ολικότητας και στην έκλειψη της 3ης Σεπτεμβρίου 2081. Άλλες μεγάλες πόλεις που θα γίνει ορατή η ολική έκλειψη θα είναι: Η Σφαξ στην Τυνησία, η Πάτρα στην Ελλάδα, το Βλαντικαφκάς και η Μαχτσκαλά στη Ρωσία, ενώ για λίγα χιλιόμετρα θα χάσουν την ολική έκλειψη, η Αθήνα και το Μπισκέκ.

Στην Ελλάδα
-----------

Η συγκεκριμένη ολική έκλειψη θα είναι η πρώτη στην Ελλάδα, από τις 29 Μαρτίου 2006, αλλά και η τελευταία σε βάθος περίπου 150 ετών, αφού δεν προβλέπεται άλλη σε ελληνικό έδαφος μέχρι τις 21 Δεκεμβρίου 2234. Η μέγιστη διάρκεια της ολικής έκλειψης στον Ελλαδικό χώρο, θα σημειωθεί στη δυτική Κεφαλονιά (3 λεπτά και 57 δευτερόλεπτα), ενώ η ολική φάση θα γίνει ορατή επίσης από τους νομούς Λευκάδας, Ζακύνθου, Άρτας, Πρέβεζας, απ'όλη τη Στερεά Ελλάδα πλην της Αττικής, από την Ηλεία, την Αχαΐα και ένα τμήμα της Κορινθίας, από το μεγαλύτερο μέρος της Θεσσαλίας, την κεντρική και βόρεια Εύβοια, τις Σποράδες, τον Άγιο Ευστράτιο, τη Λήμνο, τη Σαμοθράκη, την Ίμβρο,την Τένεδο, τη βόρεια Λέσβο και τα ακρωτήρια των "ποδιών" της Χαλκιδικής.

Στην υπόλοιπη Ελλάδα, η έκλειψη θα γίνει ορατή ως μερική.

Παρακάτω οι μεγάλες πόλεις όπου θα συμβεί η ολική έκλειψη, καθώς και η ώρα(σε τοπική) και η διάρκεια της ολικότητας.

| Πόλεις | Ώρα έναρξης Ολικής φάσης | Ώρα Λήξης Ολικής φάσης | Διάρκεια Ολικής φάσης |
| --- | --- | --- | --- |
| Αγρίνιο | 1:44:07 | 1:47:59 | 3 λεπ. 52 δευτ. |
| Πάτρα | 1:44:37 | 1:48:13 | 3 λεπ. 36 δευτ. |
| Πύργος | 1:44:57 | 1:45:41 | 44 δευτ. |
| Άρτα | 1:45:10 | 1:46:08 | 58 δευτ. |
| Λαμία | 1:46:25 | 1:50:19 | 3 λεπ. 54 δευτ. |
| Καρδίτσα | 1:46:39 | 1:48:44 | 2 λεπ. 5 δευτ. |
| Βόλος | 1:48:00 | 1:51:28 | 3 λεπ. 28 δευτ. |
| Λάρισα | 1:48:29 | 1:49:16 | 47 δευτ. |
| Θήβα | 1:49:04 | 1:50:21 | 1 λεπ. 18 δευτ. |
| Χαλκίδα | 1:49:28 | 1:51:19 | 1 λεπ. 51 δευτ. |

Δείτε επίσης
------------

Κατάλογος ηλιακών εκλείψεων ορατών από την Ελλάδα
Στην ελληνική μυθολογία η **Δαορθώ** ήταν επώνυμη ηρωίδα των Δαορθών, από την οποία πήρε την ονομασία της και η εθνότητα των Δαορσίων. 

Από γενεαλογικής απόψεως, η Δαορθώ ήταν θυγατέρα του Ιλλυριού, εγγονή του Σικελού Κύκλωπα Πολυφήμου και της Γαλάτειας. 

Η Δαορθώ αναφέρεται ως αδελφή πολλών επώνυμων ηρώων και ηρωίδων των ιλλυρικών φυλών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αππιανού Ρωμαϊκά, Ιλλυρική, παρ. 2». *el.wikisource.org*. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2023.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Μυθολογία
* Πύλη:Ελληνική μυθολογία
 |

 |
Ηλιακό δυναμικό των περιοχών της Κύπρου
Η **ηλιακή ενέργεια στην Κύπρο** είναι πιο διαθέσιμη από σχεδόν όλη την υπόλοιπη Ευρώπη. Ο στόχος που έχει θέσει η Κύπρος για την παραγωγή ενέργειας από ηλιακή ενέργεια (συμπεριλαμβανομένων των φωτοβολταϊκών και της συγκεντρωμένης ηλιακής ενέργειας) ανέρχεται στο 7% για το 2020, ένα από τα μεγαλύτερα ποσοστά στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η μόνη χώρα με στόχο μεγαλύτερο της Κύπρου είναι η Ισπανία (8%), ενώ συγκριτικά η Γερμανία έχει στόχο 7%, η Ελλάδα 5%, η Πορτογαλία 4% και η Μάλτα 1%.

Η ηλιακή θέρμανση είναι η χρήση της ηλιακής ενέργειας για σκοπούς θέρμανσης νερού ή του χώρου. Η ηλιακή θέρμανση κατά κεφαλή στη Κύπρο ήταν η υψηλότερη στην ΕΕ το 2010: 611 βατ ανά κάτοικο. Το 2010 η χωρητικότητα ηλιακής ενέργειας ήταν η χαμηλότερη στην ΕΕ, ωστόσο υπάρχει μεγάλο δυναμικό ανέλιξης της ηλιακής ενέργειας στην Κύπρο ως μια από τις σημαντικότερες πηγές ενέργειας.

**Εγκατεστημένα φωτοβολταϊκά**| Έτος | Εγκατεστημένη χωρητικότητα(MWp) | Συνολική χωρητικότητα(MWp) | Παραγωγή(GWh) |
| --- | --- | --- | --- |
| 2009 | 1.1 | 3.3 | 2.9 |
| 2010 | 2.9 | 6.2 | 5.6 |
| 2011 | 3.8 | 10.1 | 12.0 |
| 2012 | 7.2 | 17.3 | 20.0 |
| 2013 | 17.5 | 34.8 | 45.8 |
| 2014 | 30.0 | 64.8 | 104.0 |
| *Πηγή*: Βαρόμετρο Φωτοβολταϊκών |

Παραπομπές
----------

1. ↑  EWEA March 2011
2. 1 2  Photovoltaic energy barometer 2011 Αρχειοθετήθηκε 2020-01-14 στο Wayback Machine. – EurObserv’ER
3. ↑  Photovoltaic Barometer 2012
4. ↑  
EUROBSER'VER (Απριλίου 2015). «Photovoltaic Barometer - installations 2013 and 2014» (PDF). *energies-renouvelables.org*. σελίδες 7–10. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 6 Μαΐου 2015.
Η **Ηλιάνα Ιακωβίδου** (25 Μαρτίου 1995, Θεσσαλονίκη) είναι Ελληνίδα διεθνής αθλήτρια πετοσφαίρισης, η οποία αγωνίζεται με τη φανέλα του Άρη Θεσσαλονίκης στο Πρωτάθλημα Βόλεϊ Λιγκ της Ελλάδας ως λίμπερο.

Καριέρα
-------

Η Ηλιάνα Ιακωβίδου ξεκίνησε την καριέρα της από τις ακαδημίες της Ελπίδας Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης σε ηλικία οκτώ ετών. Το 2012 μεταγράφηκε στον Αίαντα Ευόσμου, με τον οποίον αγωνίστηκε στην Α2 κατηγορία του ελληνικού πρωταθλήματος. Επέστρεψε στην Ελπίδα Αμπελοκήπων για δύο περιόδους από το 2013 έως το 2015, καταλαμβάνοντας την 4η θέση του Γ' ομίλου της Α2 την πρώτη χρονιά και την 3η θέση τη δεύτερη.

Το Καλοκαίρι του 2015, μεταγράφηκε στον Άρη Θεσσαλονίκης, αγωνιζόμενη για πρώτη φορά στην Α1 εθνική κατηγορία. και την επόμενη χρονιά αφήνει τη γενέτειρά της εντασσόμενη στον Α.Ο. Μαρκοπούλου για την περίοδο 2016-17.

Οι εμφανίσεις της στο Πρωτάθλημα του 2016-17 κινούν το ενδιαφέρον του Πανναξιακού, που συνεχίζει την προσπάθεια παραμονής στην κορυφή της ελληνικής γυναικείας πετοσφαίρισης. Έτσι η Ηλιάνα Ιακωβίδου τον Αύγουστο του 2017 παίρνει το πλοίο για τη Νάξο, ελπίζοντας να βοηθήσει την κυκλαδίτικη ομάδα στους νέους της στόχους. Με τον Πανναξιακό κατέκτησε το Ασημένιο μετάλλιο του Κυπέλλου Ελλάδας 2018.  

Τον Ιούνιο του 2019 η Ηλιάνα Ιακωβίδου επέστρεψε στον Άρη Θεσσαλονίκης.

Διεθνής καριέρα
---------------

Η Ηλιάνα Ιακωβίδου κλήθηκε στην Εθνική Νεανίδων για πρώτη φορά το 2013 για τους προκριματικούς του αντίστοιχου Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, και το 2014 στη μεγάλη Εθνική για τους προκριματικούς του Παγκοσμίου πρωταθλήματος Γυναικών. Το Καλοκαίρι του 2016, συμμετείχε στους αγώνες της Ευρωπαϊκής Λίγκας που διεξήχθησαν στη Μεγαλόπολη, στους οποίους η Ελλάδα έφτασε μέχρι τους ημιτελικούς.

Συλλογικοί τίτλοι - διακρίσεις
------------------------------

### Εθνικά Κύπελλα

* **2η Θέση**: Κύπελλο Ελλάδας 2018 (Πανναξιακός Α.Ο. Νάξου)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Α2 γυναικών - Γ΄ όμιλος - Πρόγραμμα - Αποτελέσματα 2013-14 www.volleynews.gr
2. ↑  Α2 γυναικών - Γ΄όμιλος - Πρόγραμμα - Αποτελέσματα 2014-15 www.volleynews.gr
3. ↑  Η Ιακωβίδου στον Άρη Θεσσαλονίκης www.volleyplanet.gr
4. ↑  Και επίσημα η Ιακωβίδου στο Μαρκόπουλο www.volleyplanet.gr
5. ↑  Επιστροφή της Ιακωβίδου στον Άρη Θεσσαλονίκης www.volleyplanet.gr
6. ↑  Εθνική Ελλάδος Νεανίδων 2013 www.cev.eu
7. ↑  Εθνική Ελλάδας Γυναικών 2014 www.cev.eu
8. ↑  Ιακωβίδου, Χαντάβα τα νέα πρόσωπα στην Εθνική Γυναικών www.sport24.gr
9. ↑  Ευρωπαϊκή Λίγκα 2016 www.cev.eu

Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
----------------------------

* Ηλιάνα Ιακωβίδου - Παρουσίαση greekvolley.eu
* Εθνική Ελλάδας 2016 www.cev.eu
* Ηλιάνα Ιακωβίδου - Διεθνείς συμμετοχές www.cev.eu
* Η Ιακωβίδου στον Πανναξιακό www.sportcyclades.gr
* Ηλιάνα Ιακωβίδου: Παρουσίαση - Ατομκά στοιχεία - Ομάδες - Διακρίσεις women.volleybox.net
Μια **ολική ηλιακή έκλειψη συνέβη στις 31 Ιουλίου 1981**. Η ολική φάση έγινε ορατή σε ηπειρωτικό έδαφος μόνο εντός της Σοβιετικής Ένωσης, σε εδάφη που ανήκουν σήμερα στη Γεωργία, στο Καζακστάν και στη Ρωσία. Το νότιο τμήμα του όρους Ελμπρούς, (το υψηλότερο βουνό της Ευρώπης), βρέθηκε επίσης στο "μονοπάτι" της ολικότητας. 

Η ολική έκλειψη στη συνέχεια εισήλθε στον Ειρηνικό Ωκεανό, όπου ολοκληρώθηκε εκεί κατά το ηλιοβασίλεμα.

Η μερική έκλειψη έγινε ορατή στην ανατολική Ευρώπη, στην Ασία, στον Ειρηνικό Ωκεανό, στη Βόρεια Αμερική και στην Αρκτική.

Στην Ελλάδα
-----------

Η έκλειψη ήταν ορατή για λίγο από τη Θράκη με την ανατολή του ηλίου. Στην Ορεστιάδα, η κάλυψη του ηλιακού δίσκου από τη Σελήνη, έφτασε το 7.5%. Στην υπόλοιπη Ελλάδα, η έκλειψη ήταν αόρατη.

Δείτε επίσης
------------

Κατάλογος ηλιακών εκλείψεων ορατών από την Ελλάδα
Ο **Ευστάθιος** (Eustathius), ήταν ο τελευταίος βυζαντινός κυβερνήτης του Δουκάτου της Ρώμης. 

Ο Ευστάθιος είναι γνωστός από επιγραφή στον ναό Παναγίας των στολιδιών (Santa Maria in Cosmedin) όπου αναφέρεται ότι έδωσε στην ενορία πολλά κτήματα γύρω από την Ρώμη. Είναι άγνωστο ποιο αξίωμα ή τίτλο έφερε, η επιγραφή δεν γράφει κάτι, πιστεύεται ότι ήταν χαμηλό αξιώμα αφού αυτή την εποχή τη κυβέρνηση του δουκάτου την είχε ο πάπας και ο δουξ ήταν κυρίως τυπικός. Αναφέρεται ότι ήταν πιστός του πάπα, το 756 στάλθηκε μαζί με άλλους πρεσβεία στην Ραβέννα που ανήκε στους Λομβαρδούς για να ασκήσουν την παπική εξουσία εκεί.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4   e duché byzantin de Rome. Origine, durée et extension géographique, Bernard Bavant, Mélanges de l'école française de Rome, Année 1979, 91-1, pp. 41-88, σελ. 86
Συντεταγμένες: 32°N 100°W﻿ / ﻿32°N 100°W﻿ / 32; -100

Η Ζώνη του Ήλιου, σκιαγραφημένη με κόκκινο.
Η **Ζώνη του Ήλιου** είναι μια ευρύτερη περιοχή των νότιων ΗΠΑ, που γενικά θεωρείται ότι απλώνεται κατά πλάτος των Νότιων και Νοτιοδυτικών Πολιτειών. Ένα γενικό όριο της περιοχής αυτής είναι ο χώρος νότια του 37ου ή του 38ου παραλλήλου, βόρειο γεωγραφικό πλάτος. 

Η Ζώνη του Ήλιου έχει δεχτεί σημαντική αύξηση πληθυσμού στις πρόσφατες δεκαετίες, εφοδιασμένος από ήπιους χειμώνες· ένα κύμα σε συνταξιοδοτούμενους baby boomers που μεταναστεύουν τοπικά· καθώς και η εισροή μεταναστών, και νόμιμων και παρανόμων. Επίσης, κατά τις περισσότερες παρελθοντικές δεκαετίες, ο κλιματισμός έχει κάνει ευκολότερο για τους ανθρώπους να αντιμετωπίσουν την ζέστη σε τμήματα κατά την διάρκεια του καλοκαιριού.

Επισκόπηση
----------

Η Ζώνη του Ήλιου είναι γνωστή ως η νοτιότερη βαθμίδα των ΗΠΑ, και περιλαμβάνει τις ακόλουθες πολιτείες της Αλαμπάμα, της Αριζόνα, της Φλόριντα, της Τζόρτζια, της Λουιζιάνα, του Αρκάνσας, του Κολοράντο, της Γιούτα, του Μισισίπι, της Οκλαχόμα, της Νεβάδα, του Νέου Μεξικού, του Τενεσσί, του Τέξας, της Βόρειας Καρολίνας, της Νότιας Καρολίνας, και εκτείνεται τόσο βόρεια όσο είναι η Βιρτζίνια. Η Ζώνη της Βίβλου καταλαμβάνει πολύ από τον ίδιο γεωγραφικό τόπο της Ζώνης του Ήλιου, με εξαίρεση τα νοτιοδυτικά.

Αναφορές
--------

1. ↑  Sun Belt - FREE Sun Belt information | Encyclopedia.com: Facts, pictures, information!
2. ↑

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Περιοχές "ζώνες" των ΗΠΑ |
| --- |
|  |
| 
* Ζώνη της Βίβλου
* Ζώνη των Μαύρων
* Ζώνη της Σούπας "Μπορστ"
* Ζώνη του Καλαμποκιού
* Ζώνη του Βαμβακιού
* Ζώνη του Παγετού
* Ζώνη των Φρούτων
* Ζώνη του Μολύβδου
* Ζώνη του Jell-O
* Ζώνη των Πεύκων
* Ζώνη του Ρυζιού
* Ζώνη της Σκουριάς
* Ζώνη του Αλατιού
* Ζώνη του Χιονιού
* Ζώνη της Αποπληξίας
* Ζώνη του Ήλιου
* Μη Θρησκευόμενη Ζώνη
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 245736031

 |

 |
Ο **Ευστράτιος Αθανασάκος** ήταν αγωνιστής στην Ελληνική Επανάσταση του 1821, καταγόμενος από την Άρνα της Λακωνίας, όπου γεννήθηκε περί το 1785. Νεαρός ακόμα, ο Αθανασάκος συνεργάστηκε με τον Καπετάν Ζαχαριά και πήρε μέρος σε εχθροπραξίες εναντίον των Τούρκων. Κατά τον διωγμό των κλεφταρματολών το 1804, ο Αθανασάκος κρύφτηκε και γλίτωσε. Μετά από αυτό αφοσιώθηκε σε γεωργικές εργασίες, μέχρι που άρχισε η Επανάσταση του 1821, οπότε έσπευσε να πολεμήσει, στην αρχή ως απλός στρατιώτης και αργότερα ως οπλαρχηγός υπό τις διαταγές των Ανδρέα και Σωτήρη Ζαχαρόπουλου.

Ο Ευστράτιος Αθανασάκος διακρίθηκε για την ανδρεία του ως οπλαρχηγός σε πολλές μάχες εναντίον του Δράμαλη και του Ιμπραήμ και για τον λόγο αυτό κατά τα τελευταία χρόνια της Επανάστασης προάχθηκε σε πεντακοσίαρχο.

Πηγές
-----

* Το λήμμα «Αθανασάκος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 2, σελ. 341
Αναμνηστική πλάκα στο στρατιωτικό μουσείο του Βελιγραδίου
Η **Σφαγή των Κνέζων**, (*Σερβικά : Сеча кнезова / Seča knezova*), αναφέρεται σε μια σφαγή που διαπράχθηκε τον Ιανουάριο του 1804 στην κεντρική πλατεία της πόλης Βάλιεβο της σημερινής Σερβίας. Θύματα ήταν οι πλέον εξέχοντες ευγενείς της Σερβίας, με τον τίτλο Κνέζες (Knezes) («τοπικοί άρχοντες»), του Πασαλικίου του Βελιγραδίου. Εκτελέστηκαν από τους Γενίτσαρους που κυβέρνησαν τη Σερβία εκείνη την εποχή.

Οι Γενίτσαροι είχαν καταλάβη την εξουσία στο πασαλίκι του Βελιγραδίου κατά παράβαση του Σουλτάνου και φοβούνταν ότι ο Σουλτάνος θα χρησιμοποίηση τούς Σέρβους για να τους εκδιώξουν. Για να αποφευχθεί αυτό, αποφάσισαν να εκτελέσουν όλους τους ευγενείς Σέρβους σε όλη τη Σερβία. Αξιοσημείωτα θύματα ήταν ο Αλέξα Νενάντοβιτς και ο Ίλια Μπιρκάνιν. Το γεγονός πυροδότησε μια εκτεταμένη εξέγερση η οποία τελικά εξελίχθηκε στη πρώτης σερβικής επανάσταση, με στόχο να θέσει τέρμα στα 300 χρόνια της Τουρκοκρατίας. Σύμφωνα με τις σύγχρονες πηγές στο Βάλιεβο , τα αποκεφαλισμένα κεφάλια των δολοφονημένων ανδρών τέθηκαν σε δημόσια εμφάνιση στην κεντρική πλατεία για να χρησιμεύσουν ως παραδειγματισμό για όποιον σκεφτόταν να τους πολεμήσει.

Οι Κνεζες ήταν οι αντίστοιχοι με τον ελλαδικό χώρο προύχοντες ή προεστοί κάθε χωριού που συνήθως ήταν ντόπιοι. Το πασαλίκι του Βελιγραδίου είχε λίγο μουσουλμανικό πληθυσμό που δεν έφτανε για να τον χρησιμοποιήση ο Πασάς, είχε την επιλογή είτε να προσλάβει μισθοφόρους ή από τον Ορθόδοξο χριστιανικό πληθυσμό. Το 1797 ο Πασάς είχε προγραμματίσει να αυξήσει τους φόρους, αλλά οι Κνέζοι είχαν διαμαρτυρηθεί και τον έπεισαν να στηριχθεί πάνω τους για να οργανώσουν τον τοπικό πληθυσμό. Οι Κνέζες ήταν ικανοί να μαζέψουν στρατιωτική δύναμη πάνω από 10.000 άνδρες. Στη περίπτωση αυτή οι αρχές στην Κωνσταντινούπολη ήταν πολύ αδύναμες για την αντιμετώπιση των Γενιτσάρων και οι ντόπιοι Κνέζες ήταν το προφανές μέσο για την Κωνσταντινούπολη για την εκδίωξη των Γενιτσάρων. 

Οι Κνέζοι που αποκεφαλίστηκαν ήταν πάνω από εκατό ανάμεσά τους και αρκετοί κληρικοί. Πολλοί Κνέζοι κατάφεραν να ξεφύγουν και ήταν οι μετέπειτα ηγέτες της εξέργεσης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  History of Servia and the Servian Revolution-Leopold von Ranke,tran:Louisa Hay Ker p 119-20
2. ↑  Dušan Pantelić, Prilike u Beogradskom Pašaluku Prvi Srpski ustanak 1794-1804 P122
3. ↑  Dušan Pantelić, Prilike u Beogradskom Pašaluku προβλ Prvi Srpski ustanak 1794-1804 P123

Πηγές
-----

* Prilike u Beogradskom Pašaluku 1790-1804. godine i pocetak Prvog srpskog ustanka (Σερβικά)
* The slaughter of the knezes: the Serbian Uprisings and the Ottoman Empire, 1804-30 from "The Balkans: The Balkans Nationalism, War and the Great Powers, 1804-1999 "by Misha Glenny
* Jovan Janićijević , [url= cultural treasury of Serbia (2 ed.)], (1998).


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Slaughter of the Knezes  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Για άλλα άτομα με το ίδιο όνομα, δείτε: Εχίων (αποσαφήνιση).  
Για τον γλύπτη του 3ου αιώνα π.Χ. δείτε: Αετίων.  

| Αρχαίοι Έλληνες ζωγράφοι |
| --- |
| * Αγάθαρχος
* Αναξάνδρα
* Ανδροκύδης
* Αντίφιλος
* Απελλής
* Απολλόδωρος
* Αριστείδης
* Κίμων
* Εχίων
* Ευφράνωρ
* Εύπομπος
* Μελάνθιος
* Νεάλκης
* Νικόμαχος
* Πάμφιλος
* Πάναινος
* Παρράσιος
* Παυσίας
* Πολύειδος
* Πολύγνωτος
* Πρωτογένης
* Θέων
* Τιμάνθης
* Τιμαρέτη
* Τιμόμαχος
* Ζεύξις
 |
| π • σ • ε
 |

Ο **Εχίων** ή **Αετίων**, ήταν διάσημος αρχαίος Έλληνας ζωγράφος ο οποίος μνημονεύεται από τον Λουκιανό, όπου περιγράφεται ένα από τα έργα ζωγραφικής του, που αναπαριστά τον γάμο του Μεγάλου Αλεξάνδρου και της Ρωξάνης. Ο πίνακας αυτός προκάλεσε τέτοιο θαυμασμό όταν εκτέθηκε κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών αγώνων, ώστε ο Προξενείδας, ένας από τους κριτές, πρόσφερε το χέρι της κόρης του στον Εχίωνα με σκοπό τον γάμο. 

Ο Ιταλός ζωγράφος της Αναγέννησης τον 15ο αιώνα, ο Ιλ Σοντόμα (Il Sodoma), αναπαρήγαγε το έργο αυτό ως διακόσμηση στη Βίλα Φαρνεζίνα, στηριζόμενος στις περιγραφές του Λουκιανού. Άλλο έργο του με ίδια θεματολογία είναι και ο γάμος του Αλεξάνδρου με τη Στατείρα, ρωμαϊκό αντίγραφο του οποίου έχει βρεθεί στην Πομπήια. 

* Η αναπαράσταση του Ιλ Σοντόμα, βάσει των πληροφοριών του Λουκιανού για το αντίστοιχο έργο του Εχίωνα σχετικά με το γάμο του Αλεξάνδρου με τη ΡωξάνηΗ αναπαράσταση του Ιλ Σοντόμα, βάσει των πληροφοριών του Λουκιανού για το αντίστοιχο έργο του Εχίωνα σχετικά με το γάμο του Αλεξάνδρου με τη Ρωξάνη
* Ο γάμος του Αλεξάνδρου και της Στατείρας, ρωμαϊκό αντίγραφο του 1ου αιώνα μ.Χ. Πομπηία*Ο γάμος του Αλεξάνδρου και της Στατείρας*, ρωμαϊκό αντίγραφο του 1ου αιώνα μ.Χ. Πομπηία

Αναφέρεται πως ο Εχίων κατείχε υψηλή τεχνική ως προς τη μίξη και τη στρώση των χρωμάτων του. Είχε υποτεθεί πως έζησε κατά τον καιρό του Αλεξάνδρου προς τα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ. αλλά τα γραφόμενα του Λουκιανού δείχνουν πως πρέπει να έζησε κατά την εποχή του Αδριανού(1ος αιώνας μ.Χ.). 

Υποστηρίζεται πως το όνομα *Αετίων* προέκυψε ως παραφθορά του ονόματος *Εχίων*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lucian, *De Merced. Cond.* 42, *Herod*, or *Aëtion*, 4, &c. *Imag.* 7.
2. ↑  Gesch. d. Bild. Kunste, w.265—268.
3. ↑  Mason, Charles Peter (1870), «Aetion (2)», στο: Smith, William, επιμ. *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, **1**, Boston, MA, σελ. 51, ανακτήθηκε στις 2015-02-18

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 96287812
* GND: 139466177
* ULAN: 500084186

 |

 |
Ο **Διονύσης Λέντερης** (1936 - 9 Απριλίου 2001), ενίοτε αναφερόμενος ως Σάκης Λέντερης, ήταν Έλληνας καραγκιοζοπαίκτης.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1936 στο Βαρθολομιό Ηλείας. Πρωτοείδε Καραγκιόζη σε ηλικία οκτώ ετών από τον σπουδαίο Ντίνο Θεοδωρόπουλο, κοντά στον οποίο μαθήτευσε στην ηλικία των δεκαπέντε ετών για έναν χρόνο. Συνέχισε την μαθητεία του κοντά στον Βασίλαρο, επί δύο χρόνια, ενώ θεωρούσε δε τον Βασίλαρο τον μεγαλύτερο καραγκιοζοπαίκτη όλων των εποχών. Η μαθητεία του Διονύση ολοκληρώνεται κοντά στον Αντώναρο, του οποίου ήταν το δεξί χέρι από το 1954 ως το 1958, οπότε και έστησε τον δικό του μπερντέ. Το 1973 έχασε σε τροχαίο ατύχημα το αριστερό του πόδι, με αποτέλεσμα να υποχρεωθεί να απομακρυνθεί από τον Καραγκιόζη για πέντε χρόνια. Το 1978 ξαναμπήκε στον χώρο του θεάτρου σκιών, αναζητώντας πλέον κάποιον μόνιμο χώρο, λόγω του κινητικού του προβλήματος. Αυτό έγινε πραγματικότητα το 1991, όταν ξεκίνησε η συνεργασία του με τον Δήμο Λουτρακίου. Κάθε καλοκαίρι μέχρι τον θάνατο του, την Μεγάλη Δευτέρα του 2001, ψυχαγωγούσε καθημερινά τους θαμώνες του θεάτρου, παρουσιάζοντας μεγάλο μέρος του ρεπερτορίου του θεάτρου σκιών. Λίγο αργότερα άρχισε να εργάζεται και στην τηλεόραση, στο κανάλι *HIGH TV* σε δύο σαιζόν (1994-1995 και 2000). Καρπός αυτής της συνεργασίας ήταν 120 μονόωρες παραστάσεις, οι οποίες εξακολουθούν να παίζονται μέχρι σήμερα, ενώ αρκετές έχουν κυκλοφορήσει και σε DVD από την Leon Film. Επίσης συμμετείχε στην τηλεοπτική παραγωγή της ΕΡΤ *Και μιλάει...και λαλάει*, όπου ερμήνευσε τις ημίωρες παραστάσεις **Τα καλλιστεία του Καραγκιόζη** και **Ο τρομερός κουρσάρος**.

Έργα του Διονύση Λέντερη
------------------------

Εκτός από σημαντικό μέρος του κλασσικού ρεπερτορίου, το οποίο ερμήνευε, ο Διονύσης έγραψε και δικά του έργα, μεταξύ άλλων η κωμωδία **Ο κορμός του δέντρου** και τα έργα μυστηρίου **Το στοιχειωμένο σπίτι** και **Ο τρομερός λυκάνθρωπος**. Όλα τα προαναφερόμενα έργα ερμηνεύτηκαν από τον ίδιο στο HIGH TV το 2000.

Συνεργάτες και μαθητές
----------------------

Ο Διονύσης είχε συνήθως βοηθό την γυναίκα του, Άννα Λέντερη. Επίσης μαθήτευσαν κοντά του ο Τάσσος Γεωργίου, ο οποίος και τον διαδέχτηκε στο HIGH TV το 2006 και το 2010 στο θερινό θέατρο του Λουτρακίου, και ο Αντώνης Παντιώρας.

Βιβλιογραφία
------------

* Ιστοσελίδα  (βλ. συγκεκριμένα , καταγραφή προφορικής μαρτυρίας του ιδίου)
Η ***Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια***, συντομογραφικά ***ΘΗΕ***, είναι μια 12τομη εγκυκλοπαίδεια, αποτέλεσμα συνεργασίας ακαδημαϊκών, πανεπιστημιακών και άλλων συγγραφέων στο διάστημα από το 1962 ως το 1968. Αποτελεί το πρώτο ολοκληρωμένο έργο εγκυκλοπαιδικής συλλογής πληροφοριών στο χώρο της Θεολογίας μετά τις ανολοκλήρωτες *Θρησκευτική και Χριστιανική Εγκυκλοπαίδεια* (1934, 3 τόμοι μόνο) και *Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια του Χριστιανισμού* (1954, 1 τόμος μόνο). 

Εκδότης της *ΘΗΕ* ήταν ο φιλόλογος, δημοσιογράφος και διευθυντής περιοδικών και άλλων εντύπων Αθανάσιος Μαρτίνος (1907-1985).

Σύμφωνα με τον πρόλογο της εγκυκλοπαίδειας, περιέχονται άρθρα *"ηγγυημένης επιστημονικότητας"* ενώ στα σημεία της θεολογικής διαπραγματεύσεως δίνεται βάρος στη *μαρτυρία* της Ορθόδοξης Θεολογίας. Για το λόγο αυτό, οι Αγιογραφικές παραπομπές των άρθρων στηρίζονται στη μετάφραση της Π. Διαθήκης από τους Εβδομήκοντα και στο εγκεκριμένο από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως κείμενο της Καινής Διαθήκης, ενώ συμπληρωματικά, όπου υπάρχει ιδιαίτερος επιστημονικός λόγος, γίνονται παραπομπές και στο μασοριτικό κείμενο.

Το συνολικό έργο πραγματοποιήθηκε υπό την εποπτεία ακαδημαϊκών και πανεπιστημιακών που αποτέλεσαν το Γενικό και το Εποπτικό Συμβούλιο της εγκυκλοπαίδειας. Ανάμεσα σε άλλους, συμμετείχαν οι:

* Αλιβιζάτος Αμίλκας - Ακαδημαϊκός, Καθηγητής Πανεπιστημίου
* Δημητρόπουλος Παν. - Καθηγητής Πανεπιστημίου
* Θεοδώρου Ευάγγ. - Καθηγητής Πανεπιστημίου
* Ιωαννίδης Βασ. - Καθηγητής Πανεπιστημίου
* Καρμίρης Ιωάννης - Καθηγητής Πανεπιστημίου
* Κονιδάρης Γερ. - Καθηγητής Πανεπιστημίου
* Κοτσώνης Ι. Ιερών. - Καθηγητής Πανεπιστημίου
* Μπρατσιώτης Παν. - Ακαδημαϊκός, Καθηγητής Πανεπιστημίου
* Μπόνης Κωνστ. - Καθηγητής Πανεπιστημίου
* Μωραΐτης Δημ. - Καθηγητής Πανεπιστημίου
* Πουλίτσας Παναγιώτης - Ακαδημαϊκός
* Σωτηρίου Γ. - Ακαδημαϊκός, Καθηγητής Πανεπιστημίου
* Τρεμπέλας Παναγιώτης - Καθηγητής Πανεπιστημίου
* Τωμαδάκης Νικόλας - Καθηγητής Πανεπιστημίου
* Χρήστου Παν. - Καθηγητής Πανεπιστημίου

Κάθε τόμος αποτελεί προϊόν συνεργασίας άνω των εκατό συντακτών διαφόρων ειδικοτήτων, που ποικίλουν ανάλογα με τις απαιτήσεις των άρθρων κάθε τόμου. Εκτός των προαναφερομένων πανεπιστημιακών, στη σύνταξη συμμετείχαν επίσης οι:

* Αγουρίδης Σάββας
* Γαλίτης Γ.
* Γρατσέας Γεώργιος
* Γριτσόπουλος Τ.
* Θεοδώρου Ανδρ.
* Καλοκύρης Κ.
* Καραβιδόπουλος Ιωάννης
* Καρακόλης Χ.
* Ματσούκας Ν.
* Μεταλληνός Γεώργιος
* Μπούμης Παναγιώτης
* Πανώτης Α.
* Παπαδόπουλος Στυλ.
* Σφυρόερας Βασίλειος
* Φειδάς Βλάσιος

και πολλοί άλλοι.

Τα άρθρα της *ΘΗΕ* χωρίζονται σε αυτοτελή και σπονδυλωτά, τα τμήματα των οποίων, οι σπόνδυλοι, εκλαμβάνονται ως αυτοτελή άρθρα, συχνά γραμμένα από διαφορετικούς συντάκτες. Η αρίθμησή της γίνεται αντί σελίδων, κατά στήλες (κάθε σελίδα δύο στήλες). Επίσης, στο τέλος κάθε άρθρου (ή και σπονδύλου αν είναι αναγκαίο) παρατίθεται βιβλιογραφικό σημείωμα.

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  Κυρίως Θεολόγοι, Ιστορικοί, Βυζαντινολόγοι, Φιλόλογοι, αλλά και Αρχαιολόγοι, Λαογράφοι, Νομικοί, Κοινωνιολόγοι, Ψυχολόγοι, Διδάκτορες Φιλοσοφίας, Ζωγράφοι, Μουσικολόγοι κ.ά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Ο **Διονύσης Τσάμης** (Αγρίνιο, 21 Μαΐου 1951) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος.

Καριέρα
-------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα τα έκανε στην ομάδα της ιδιαίτερης πατρίδας του, τον Παναιτωλικό, όπου αγωνίσθηκε μέχρι το 1972. Στη συνέχεια διακρίθηκε με τα χρώματα της ΑΕΚ, στην οποία μεταγράφηκε το 1972 αγωνίστηκε όμως από την επόμενη χρονιά (λόγω μη έκδοσης δελτίου) και συνολικά επί μία επταετία (1973-1980). Κορυφαία στιγμή στην πολύχρονη καριέρα του με τη φανέλα των κιτρινόμαυρων, ήταν η συμμετοχή του στα ημιτελικά του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ της περιόδου 1976-77 όταν έφτασε μέχρι τα ημιτελικά της διοργάνωσης, καθώς και η κατάκτηση δύο πρωταθλημάτων (1977-78, 1978-79) και ενός κυπέλλου (1977-78).

Την περίοδο 1980-81 αγωνίσθηκε στην ομάδα της Κορίνθου όπου και έκλεισε την καριέρα του στην Α΄ Εθνική, έναν χρόνο αργότερα. Σε χαμηλότερο επίπεδο, έπαιξε στην Αναγέννηση Άρτας το 1983-84.

### Στις εθνικές ομάδες

Με την Ελλάδα είχε συνολικά δύο συμμετοχές. Αν και τον Απρίλιο του 1974 υπήρξε μέλος της αποστολής τελικά δεν αγωνίστηκε με την ομάδα που αντιμετώπισε τη Βραζιλία στο στάδιο Μαρακανά (0-0) και το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε έναν χρόνο αργότερα, την 1η Απριλίου 1975 στην εκτός έδρας νικηφόρα με 2-1 φιλική αναμέτρηση εναντίον της Κύπρου, ενώ στις 10 Νοεμβρίου 1976 πραγματοποίησε τη δεύτερη του συμμετοχή στον εντός έδρας φιλικό αγώνα με αντίπαλο την Αυστρία. Υπήρξε επίσης διεθνής με την εθνική Νέων.

Σήμερα ζει ως συνταξιούχος γυμναστής στο Αγρίνιο.

Τίτλοι
------

### ΑΕΚ

* Πρωταθλήματα Ελλάδας: 2 (1977-78, 1978-79)
* Κύπελλο Ελλάδας: 1 (1977-78)

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Βιβλίο "Οι Κορυφαίοι των Γηπέδων", Εκδοση ΟΠΑΠ, Αθήνα 2008, σελίδα 361
2. ↑  Η πορεία της ΑΕΚ στο ΟΥΕΦΑ το '77, www.uefa.com
3. ↑  Ο Διονύσης Τσάμης στο epo.gr
4. ↑  Κύπρος - Ελλάδα 1.4.1975, www.epo.gr
5. ↑  Ελλάδα - Αυστρία 10.11.1976, www.epo.gr

Πηγές
-----

* Διονύσης Τσάμης ο... Πίρλο της ΑΕΚ, www.enwsi.gr
* Διονύσης Τσάμης από τον Παναιτωλικό στο Μαρακανά, www.agrinionews.gr Αρχειοθετήθηκε 2014-09-26 στο Wayback Machine.
* Σαν παλιό σινεμά, www.enet.gr
Ο **Θωμάς Χούτας** (1939-2017) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Αμφιλοχία στις 15 Ιουλίου 1939 και ήταν γιος του πρώην βουλευτή και υπουργού, Στυλιανού Χούτα.
Υπηρέτησε ως γενικός γραμματέας στο υπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας από τον Μάιο του 1980 έως τον Μάιο του 1981.
Στις εκλογές του 1981 εξελέγη πρώτος επιλαχών βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τη Νέα Δημοκρατία, καταλαμβάνοντας την έδρα του Χριστόφορου Στράτου έπειτα από τον αδόκητο θάνατο του τελευταίου, τον Απρίλιο του 1982. Επανεξελέγη βουλευτής Αιτωλίας και Ακαρνανίας με την Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 1985, όμως έπειτα από επαναληπτική καταμέτρηση των ψήφων η ΝΔ έχασε μία έδρα από το ΠΑΣΟΚ και βουλευτής εξελέγη στη θέση του Χούτα ο Αθανάσιος Δημητρακόπουλος.

Το 2007 στήριξε στις εκλογές την Δημοκρατική Αναγέννηση του Στέλιου Παπαθεμελή και το 2012 πολιτεύτηκε με το κόμμα Ανεξάρτητοι Έλληνες στην Αιτωλοακαρνανία, χωρίς επιτυχία.

Πέθανε στο νοσοκομείο "Ερυθρός Σταυρός" στην Αθήνα στις 26 Σεπτεμβρίου 2017 και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίου Νικολάου στο Μαρούσι. Η ταφή του έγινε στις 29 Σεπτεμβρίου στην Αμφιλοχία.

Πηγές
-----

1. 1 2  «Έφυγε» από τη ζωή ο Θωμάς Στ. Χούτας[*νεκρός σύνδεσμος*], agrinionews.gr, 27-9-2017.
2. ↑  Έφυγε από τη ζωή ο Θωμάς Στ. Χούτας, sinidisi.gr, 27-9-2017.
3. ↑  Κοινοβουλευτική θητεία Χριστόφορου Στράτου, από την ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων.
4. ↑  Τιμής ένεκεν, ο Θωμάς Χούτας, με τους «Ανεξάρτητους Ελληνες»,katoynanews 12-4-2012.
Ένα **ειδησεογραφικό πρακτορείο** ή **πρακτορείο ειδήσεων** ή **πρακτορείο Τύπου** είναι ένας οργανισμός δημοσιογράφων με σκοπό την παροχή ειδήσεων σε ειδησεογραφικούς οργανισμούς: εφημερίδες, περιοδικά και ραδιοτηλεοπτικούς παραγωγούς.

Ιστορία
-------

Τον 19ο αιώνα η πληροφόρηση παγκοσμιοποιείται χάρη στις τεχνικές προόδους και στην αύξηση της περιέργειας ενός μεγαλύτερου μέρους του κοινού. Την ίδια εποχή τα όργανα του Τύπου, λόγο των τεράστιων οικονομικών εξόδων, σταματούν να στέλνουν αποστολές τους σε άλλα μέρη του κόσμου. Έτσι τον 19ο αιώνα δημιουργούνται τα πρακτορεία τύπου και αποκτούν τεράστια σημασία.

### Αρχή-Γαλλία

Την αυλαία άνοιξε ο γάλλος Charles Havas όπου ίδρυσε στο Παρίσι το 1835 το ομώνυμο πρακτορείο ειδήσεων. Στην αρχή πρόκειται για ένα γραφείο μετάφρασης ξένου τύπου που εξυπηρετεί τις καθημερινές εφημερίδες. Πολύ γρήγορα όμως ο Havas συλλαμβάνει την ιδέα να αναπτύξει ένα δίκτυο ανταποκριτών και να πουλά τις πληροφορίες τους. Η ανάπτυξη του πρακτορείου στηρίχθηκε σε δύο κύριες βάσεις. Πρώτον: ένας μικρός στόλος από ταξιδιωτικά περιστέρια πετάει κάθε μέρα για να μεταφέρει στον Havas τις τιμές του χρηματιστηρίου του Λονδίνου. Μετά ακολούθησε ο πόλεμος, μια εποχή πολλών συγκρούσεων. Ο Havas στέλνει μερικούς δυναμικούς ανταποκριτές στην Κριμαία, στην Ιταλία, στο Μεξικό, στις Ηνωμένες πολιτείες, κ.τ.λ.

### Αγγλία & Γερμανία

Στη Γερμανία κυριάρχησε το πρακτορείο Wolff. Αξιοσημείωτο είναι φυσικά το γεγονός ότι τα δύο μεγάλα πρακτορεία, το γερμανικό και το Αγγλικό, τα ίδρυσαν παλαιοί μαθητές του Havas. Πρόκειται για τον Bernard Wolff που ίδρυσε το πρακτορείο του το 1849 στο Βερολίνο, και το Julius Reuter, ο οποίος ίδρυσε το 1851 στο Λονδίνο το ομώνυμο πρακτορείο. Το Reuter ευνοήθηκε εκ των πραγμάτων λόγω του ότι είχε έδρα το Λονδίνο, την κυριότερη από οικονομική και εμπορική άποψη πόλη του κόσμου από την οποία σε λίγο θα ξεκινήσουν τα πιο πυκνά διεθνή ηλεκτρικά καλωδιακά δίκτυα.

### Η καθιέρωση & η εξάπλωση του φαινομένου στις Η.Π.Α

Τα τρία αυτά ευρωπαϊκά πρακτορεία εξασφάλισαν στις χώρες τους σχεδόν μονοπωλιακό καθεστώς. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Associated Press ιδρύθηκε τον Μάιο του 1848, αναγκάστηκε να λειτουργήσει διαφορετικά, διότι οι ανταγωνίστριες εφημερίδες σε κάθε πόλη αρνούνται να γίνουν συνδρομήτριες στο ίδιο πρακτορείο, έτσι ακολουθεί η ίδρυση άλλων πρακτορείων, όπως του United Press τη δεκαετία του 1880.

Ο προϋπολογισμός των πρακτορείων είναι μεγάλος εξαιτίας του κόστους της συλλογής και μετάδοσης των ειδήσεων, σε αυτό οφείλεται ότι σύντομα αρχίζουν να κάνουν μεταξύ τους συμφωνίες με σκοπό να αποφύγουν τον μεγάλο ανταγωνισμό. Μοιράζονται την αγορά ανταλλάσσοντας διεθνείς ειδήσεις για τις εθνικές τους αγορές. Η πρώτη συμφωνία τέτοιου τύπου υπογράφτηκε μεταξύ του Havas, του Wolff και του Reuter, το 1859. Το Associated Press συνενώθηκε με τους άλλους το 1872.

Βιβλιογραφία
------------

* Jean-Noel Jeaanneney (2005), Η ιστορία των μέσων μαζικής ενημέρωσης, Αθήνα: εκδόσεις Παπαδήμα.
* Γιώργος Ν. Σκλαβούνης (1995), Ιστορία του τύπου, Αθήνα: Έλλην

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ειδησεογραφικό πρακτορείο** |