recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Νότια Πικηνική εξοχή στο Τέραμο
Η **Νότια Πικηνική γλώσσα** είναι εξαφανισμένη ιταλική γλώσσα, η οποία ανήκει στην Σαβελλική υποοικογένεια. Η SIL International θεωρεί ότι ανήκει στην Οσκο-ουμβριανή ομάδα, αν και στη μακρά ιστορία της προσπάθειάς ταξινόμησης έχει τοποθετηθεί σε υψηλότερο επίπεδο, παράλληλα με την Οσκανή και την Ουμβριακή γλώσσα εντός των Σαβελλικών, ή ακόμα υψηλότερα παράλληλα με τα σαβελλικά στα ιταλικά. Είναι προφανώς άσχετη με την ομώνυμη Βόρεια Πικηνική. Τα κείμενα στη γλώσσα ήταν αρχικά σχετικά μη ευανάγνωστα, παρόλο που ορισμένες λέξεις ήταν σαφώς ινδοευρωπαϊκές. Η ανακάλυψη του 1983 για το ότι δύο από τα φαινομενικά περιττά σημεία στίξης ήταν στην πραγματικότητα απλουστευμένες επιστολές οδήγησε σε μια βαθμιαία βελτίωση της κατανόησης και μιας πρώτης μετάφρασης το 1985. Οι δυσκολίες παραμένουν.

Επιγραφές
---------

Επιγραφή του Λόρο Πιτσένο
Επιγραφή του Μολιάνο
Επιγραφή του Σερβιλιάνο
Το σύνολο των επιγραφών της Νότιας Πικηνικής αποτελείται από 23 επιγραφές από πέτρα ή χαλκό που χρονολογούνται από τον 6ο αιώνα π.Χ. μέχρι και τον 4ο αιώνα π.Χ. Η χρονολόγηση υπολογίζεται σύμφωνα με τα χαρακτηριστικά των επιστολών και σε ορισμένες περιπτώσεις με το αρχαιολογικό πλαίσιο. Καθώς η ιστορία των Πικηνών δεν ξεκινάει μέχρι την υποταγή τους στη Ρώμη τον 3ο αιώνα π.Χ. οι επιγραφές ανοίγουν ένα προγενέστερο παράθυρο στην κουλτούρα τους ήδη από το ύστερο Ρωμαϊκό Βασίλειο. 

Σε μια τυπική επιγραφή περιέχεται η αναπαράσταση του προσώπου ή της μορφής του νεκρού με την επιγραφή σε μια σπείρα γύρω από αυτό ή κάτω από αυτό που διαβάζει κατά τη φορά των δεικτών του ωρολογίου, ή βουστροφηδόν, ή κάθετα. Επιγραφές έχουν βρεθεί στο Ασκόλι Πιτσένο, Κιέτι, Τέραμο, Φάνο, Λόρο Πιτσένο, Κούρες, το Αμπρούτσι ανάμεσα στο Τρόντο και Ατέρνο-Πεσκάρα, και το Καστελντιέρι και Κρέκιο νότια της Ατέρνο-Πεσκάρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Watkins 1996, σελ. 131
2. ↑  Salmon, Edward Togo (1988). «The Iron Age: the Peoples of Italy». Στο: Boardman, John; Hammond, NGL; Lewis, DM και άλλοι, επιμ. *The Cambridge Ancient History*. **Volume IV: Persia, Greece and the Western Mediterranean c.525–479 BC**. Cambridge; New York: Cambridge University Press, σελ. 697.

Βιβλιογραφία
------------

* Stuart-Smith, Jane (2004). *Phonetics and philology: sound change in Italic*. Oxford: Oxford University Press.
* Watkins, Calvert (1996). *How to Kill a Dragon: Aspects of Indo-European Poetics*. New York; Oxford: Oxford University Press.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* de Vaan, Michiel. 2008. *Etymological dictionary of Latin and the other Italic languages.* Leiden, The Netherlands: Brill.
* Poultney, James. 1951. "Volscians and Umbrians." *American Journal of Philology* 72: 113–27.
* Wallace, Rex E. 2007. *The Sabellic languages of ancient Italy.* Languages of the World: Materials 371. Munich: LINCOM.
* Watkins, Calvert. 1995. *How to kill a dragon: Aspects of Indo-European poetics.* Oxford: Oxford University Press.
Η **Βαβέλ** ήταν ελληνικό μηνιαίο περιοδικό κόμικς που κυκλοφόρησε από τον Φεβρουάριο του 1981 μέχρι τον Ιούνιο του 2008.

Υπόβαθρο
--------

Ο συμβολισμός του τίτλου του περιοδικού παρέπεμπε σε μια ισότιμη συνάντηση ανθρώπων ετερόκλητων ως προς τις ιδέες και τα καλλιτεχνικά τους ενδιαφέροντα. Το περιοδικό δημιουργήθηκε με πρότυπο το ιταλικό Linus ενώ συνέχιζε το πείραμα του βραχύβιου περιοδικού *Κολούμπρα* που είχε προηγηθεί με ανάλογη θεματική.

Κυκλοφορία
----------

Αν και τυπικά μηνιαίο, στους 324 μήνες κυκλοφορίας του εξέδωσε μόλις 246 τεύχη. Οι εκδότες των πρώτων 43 τευχών ήταν οι Γιώργος Μπαζίνας, Σταύρος Τσελεμέγκος και Νίκη Τζούδα. Η τελευταία ήταν εκδότρια και για τα υπόλοιπα τεύχη. Πολύ σημαντικό πρόσωπο του περιοδικού ήταν και ο Γιώργος Σιούνας, ο οπόίος εισήλθε στα πράγματα το 1985.

Φεστιβάλ
--------

Το φθινόπωρο του 1996, της 15ης επετείου από την πρώτη κυκλοφορία της Βαβέλ, διοργανώθηκε το πρώτο φεστιβάλ της στην Τεχνόπολη. Ακολούθησαν άλλα δεκατρία φεστιβάλ, το τελευταίο εκ των οποίων διοργανώθηκε στη Διπλάρειο Σχολή. Η ιδέα για την διοργάνωση φεστιβάλ υπήρχε από το 1992, αλλά υπήρχε αρχικά δυσκολία στην εξασφάλιση χορηγών.

Πηγές
-----

* Ηλίας Κανέλλης, «Βαβέλ. Περιοδικό κόμικς- και όχι μόνο», Η Ελλάδα στη δεκαετία του '80. Κοινωνικό, πολιτικό και πολιτισμικό λεξικό, εκδ.Επίκεντρο, Αθήνα, 2014, σελ.55-57.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «The ISSN portal» (Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Simplified Chinese, Αραβικά) ISSN International Centre. Παρίσι. 1105-0748.
2. ↑  Ρηγοπούλου, Δημήτρης (13 Ιουλίου 2008). «Στον αέρα το φεστιβάλ της «Βαβέλ»». *Η Καθημερινή*. Καθημερινές Εκδόσεις. Ανακτήθηκε στις 21 Απριλίου 2022.
3. ↑  Παπαδόπουλος, Γιάννης (27 Φεβρουαρίου 2021). «Η Ελλάδα χωρίς τη Βαβέλ». *The Books' Journal*. Ηλίας Κανέλλης & ΣΙΑ. Ανακτήθηκε στις 21 Απριλίου 2022.
Το "**Killing in the Name**" είναι το πρώτο σινγκλ των Rage Against the Machine από το ομώνυμο άλμπουμ, και είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά του συγκροτήματος. Στις 31 Αυγούστου το 1999, επανακυκλοφόρησε με δυο επιπλέον ανέκδοτα τραγούδια τα "Darkness Of Greed" και "Clear The Lane". Αξίζει να αναφερθεί ότι το όνομα δεν είναι "Killing in the Name *of*", ένα συνηθισμένο λάθος.

Οι στίχοι υπονοούν ότι κάποια μέλη του νομοθετικού σώματος στις Η.Π.Α. είναι επίσης μέλη της Κου Κλουξ Κλαν. Αυτό φαίνεται κυρίως από την επαναλαμβανόμενη φράση-επωδό: "Some of those that work forces are the same that burn crosses"(*Κάποιοι από αυτούς που καθορίζουν τους νόμους είναι οι ίδιοι που καίνε σταυρούς*), που αναφέρεται στην τελετουργική καύση σταυρών στις συγκεντρώσεις της ρατσιστικής αυτής οργάνωσης.

Το εξώφυλλο του σινγκλ είναι η αμφιλεγόμενη φωτογραφία του Θικ Κουάνγκ Ντουκ, να αυτοπυρπολείται διαμαρτυρόμενος για την αντιμετώπιση των Βουδιστών από την κυβέρνηση του Νοτίου Βιετνάμ.

Περιεχόμενα
-----------

1. "Killing in the Name"
2. "Darkness of Greed"
3. "Clear the Lane"
Στα μαθηματικά, **δυαδική πράξη** είναι η πράξη (ή ο τελεστής) που περιλαμβάνει δύο ορίσματα (ή τελεσταίους). Με άλλα λόγια, η πράξη που έχει τάξη δύο. Οι δυαδικές πράξεις μπορούν να συμβολίζονται είτε με μια δυαδική συνάρτηση ή με ένα δυαδικό τελεστή. Οι δυαδικές πράξεις μπορεί να αναφέρονται ενίοτε και περιγραφικά ώς "πράξεις (τελεστές) με δυο ορίσματα (τελεσταίους)", για την αποφυγή σύγχυσης με τις πράξεις στο δυαδικό σύστημα αρίθμησης και στην άλγεβρα Μπουλ. Παραδείγματα είναι οι συνήθεις αριθμητικές πράξεις, η πρόσθεση, η αφαίρεση, ο πολλαπλασιασμός και η διαίρεση.

Πιο συγκεκριμένα, μια δυαδική πράξη σε ένα σύνολο *S* είναι μια δυαδική σχέση που αντιστοιχεί στοιχεία του καρτεσιανού γινομένου *S* × *S* σε στοιχεία του *S*:

{\displaystyle \,f\colon S\times S\rightarrow S.}
Αν η *f* δεν είναι συνάρτηση, αλλά μερική συνάρτηση, τότε λέγεται **μερική πράξη**. Για παράδειγμα, η διαίρεση πραγματικών αριθμών είναι μερική συνάρτηση, αφού δεν γίνεται διαίρεση με το μηδέν: τα 1/0 και 0/0 δεν ορίζονται.

Μερικές φορές, ειδικά στην επιστήμη υπολογιστών, ο όρος χρησιμοποιείται για κάθε δυαδική συνάρτηση. Το ότι η *f* έχει τιμές στο ίδιο σύνολο *S* από όπου προέρχονται τα ορίσματά της, είναι η ιδιότητα της κλειστότητας.

Οι δυαδικές πράξεις είναι κλειδί για τις αλγεβρικές δομές που μελετώνται στην άλγεβρα: αποτελούν μέρος των ομάδων, μονοειδών, ημιομάδων, δακτυλίων και άλλων.
Γενικά, ένα *μάγμα* είναι ένα σύνολο μαζί με κάποια δυαδική πράξη που ορίζεται πάνω του.

Πολλές ενδιαφέρουσες δυαδικές πράξεις, τόσο στην άλγεβρα όσο και στην τυπική λογική είναι μεταβατικές ή προσεταιριστικές.
Ακόμα, πολλές έχουν μοναδιαίο στοιχείο και αντίστροφο στοιχείο.
Τυπικά παραδείγματα δυαδικών πράξεων είναι η πρόσθεση (+) και ο πολλαπλασιασμός (×) αριθμών, και πινάκων, όπως και η σύνθεση συναρτήσεων πάνω σε ένα σύνολο.
Ο **Κάτσα (Kacha)** είναι ένας αστεροειδής που κινείται τον περισσότερο χρόνο έξω από τα εξωτερικά (προς τον Δία) όρια της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,04. Ανακαλύφθηκε το 1980 από τη Σοβιετική (Ουκρανή) αστρονόμο Λιουντμίλα Βασίλιεβνα Ζουράβλεβα, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του από την ομώνυμη κωμόπολη του δήμου Σεβαστούπολης, όπου υπήρχε κέντρο εκπαιδεύσεως αστροναυτών.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος του Κάτσα εκτιμάται σε 57,9 ± 5,0 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι **X** (κατά Tholen), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0508 ± 0,010. Ο Κάτσα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 13 ώρες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
--------------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αστεροειδείς| 2759 Ιδομενεύς | 2760 Κάτσα | 2761 Έντινγκτον |
Η **Μπιργκίτα (Birgitta)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 14,78. Ανακαλύφθηκε το 1975 από τον Σουηδό αστρονόμο Κλάες-Ίνγκβαρ Λάγκερκβιστ, που παρατηρούσε από το Κβίσταμπεργκ της Σουηδίας. Ο αστεροειδής πήρε το όνομά του από το όνομα της κόρης του Λάγκερκβιστ, της *Anna Birgitta Angelica Lagerkvist*. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον αστεροειδή 450 Μπριγκίτα.

Εξαιτίας της πολύ μεγάλης εκκεντρότητας της τροχιάς της η Μπιργκίτα κοντά στο περιήλιό της βρίσκεται έξω από την Κύρια Ζώνη και διασχίζει την τροχιά του πλανήτη `Αρη.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Ο φασματικός τύπος της Μπιργκίτα είναι **S** (λιθώδης). Η Μπιργκίτα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 59,6 λεπτά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 2743 Τσενγκντού | 2744 Μπιργκίτα | 2745 Σαν Μαρτίν |
Η αρχή του πρώτου νυχτερινού, καθώς και το δεύτερο θέμα του.
Τα **Nocturnes, Op. 55** είναι δύο νυχτερινά του Φρεντερίκ Σοπέν, που γράφτηκαν μεταξύ το 1842 και το 1844 και που δημοσιεύτηκαν πρώτη φορά το 1844. Το πρώτο διαρκεί περίπου 5 λεπτά και είναι γραμμένο σε Φα ελάσσονα, με τέμπο *andante*, 4/4. Μερικοί εκ των μεγαλύτερων πιανιστών το έχουν ερμηνεύσει, όπως ο Βλαντίμιρ Χόροβιτς, το 1968, στην πρώτη του τηλεοπτική εμφάνιση. Το δεύτερο μέρος διαρκεί περίπου 7 λεπτά και είναι γραμμένο σε Μι ύφεση μείζονα, με τέμπο *lento sostenuto*, 12/8.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Nocturnes, Op. 55 στο IMSLP.org

  

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Νυχτερινά του Φρεντερίκ Σοπέν |
| --- |
|  |
| 
* 3 Νυχτερινά, Op. 9
* 3 Νυχτερινά, Op. 15
* 2 Νυχτερινά, Op. 27
* 2 Νυχτερινά, Op. 32
* 2 Νυχτερινά, Op. 37
* 2 Νυχτερινά, Op. 48
* 2 Νυχτερινά, Op. 55
* 2 Νυχτερινά, Op. 62
* Νυχτερινό σε Μι ελάσσονα, Op. posth. 72
* Νυχτερινό σε Ντο δίεση ελάσσονα, Op. posth.
* Νυχτερινό σε Ντο ελάσσονα, Op. posth.
 |

 |
Η **Λουτγκάρδη**, γερμ.: Lutgardis von Luxemburg, επίσης γνωστή ως Liutgardis, Liutgarde και Lutgard, (955 - π. 1005 ή ενδεχομένως αργότερα) από τον Οίκο του Αρντέν-Λουξεμβούργου ήταν κόρη του κόμη του Λουξεμβούργου και με τον γάμο της έγινε κόμισσα της Ολλανδίας. Ήταν επίτροπος της Ολλανδίας από το 993 έως το 1005 κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητας του γιου της.

Bιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Ζήγκφρηντ κόμη του Λουξεμβούργου και της Χέντβιχ του Νόρντγκαου. Αδελφή της ήταν η αγία Κουνιγούνδη του Λουξεμβούργου. 

Παντρεύτηκε τον Αρνούλφο κόμη της Ολλανδίας.

Μετά το τέλος τού συζύγου της το 993, έγινε επίτροπος της Ολλανδίας κατά την ανηλικιότητα του γιου της Ντιρκ Γ΄. Διατήρησε τον έλεγχο της κομητείας με την υποστήριξη του πρώην γαμπρού της Ερρίκου Β΄ της Γερμανίας. Στις 20 Σεπτεμβρίου 993 η Λιουτγάρδη δώρισε τις ιδιοκτησίες της στο Ρύγκε στο αβαείο του Αγ. Πέτρου στη Γάνδη, για την ψυχή του συζύγου της. Σύμφωνα με το *Χρονικό* του Τήτμαρ, πιθανώς τον Ιούνιο του 1005 έκανε ειρήνη με τους Δυτικούς Φρίσιους μέσω της διαμεσολάβησης του Ερρίκου Β΄ της Γερμανίας.  Ο γιος της κηρύχθηκε ανήλικος το 1005, έτσι έληξε η επιτροπεία της.

Η ημερομηνία τέλους της Λουτγάρδης δεν είναι ξεκάθαρη, καθώς οι πηγές αλληλοσυγκρούονται, συμπεριλαμβανομένης των *Χρονικών* του Εγκμουντάνι: μπορεί να ήταν το 1005 ή ακόμα και αργότερα. Τάφηκε στο Έχμοντ.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε τον Αρνούλφο κόμη της Ολλανδίας και είχε τέκνα:

* Ντίρκ Γ΄ π.982-1039, κόμης της Ολλανδίας, για τον οποίο ενήργησε ως επίτροπος από το 993 έως το 1005
* Ζήγκφρηντ (985–1030), παντρεύτηκε την Tέτμπουργκα (γενν. 985).
* Aδελίνα π.990-π.1045, παντρεύτηκε πρώτα τον Βαλδουίνο Β΄ κόμη του Μπουλόν και μετά τον Ανγκυεράν Α΄ κόμη του Ποντιέ.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  p15049.htm#i150485. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. ↑  Thietmar 6.19 (in Latin). Retrieved 3 February 2009.
Συντεταγμένες: 49°58′30″N 32°59′10″E﻿ / ﻿49.97500°N 32.98611°E﻿ / 49.97500; 32.98611

Το **Τερνί** *(ουκρανικά: Терни́)* είναι χωριό στην Ουκρανία, στην περιφέρεια της Πολτάβας, στην περιοχή Λουμπνί.

Гεωγραφία
---------

Άποψη του χωριού από το νότο
Άποψη του χωριού από το βορρά
Το χωριό βρίσκεται στη δεξιά όχθη του ποταμού Σουλά σε απόσταση 200 χιλιομέτρων ανατολικά του Κίεβου και 150 χιλιομέτρων δυτικά της Πολτάβα. Συνορεύει με τη πόλη Λουμπνί στα βόρεια, το χωριό Βιαζιβόκ στα νότια, με τα χωριά Ζασούλλια και Σολονίτσα στα ανατολικά και με τα χωριά Κονονίβκα και Τσουντνιβτσί στα δυτικά.

Θρησκεία
--------

Στο χωριό βρίσκεται η ορθόδοξη εκκλησία του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου ( ο ναός χτίστηκε το 2011). Η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων του χωριού είναι οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί.

Ιστορία
-------

Σε απογραφή του 1781 είχε 30 σπίτια, το 1787 είχε 134 κατοίκους.
Το 1903 είχε 335 κατοίκους.

Διάσημοι άνθρωποι
-----------------

Στο Τερνί γεννήθηκε η ουκρανή ποιήτρια Νατάλια Μπακλάι (*ουκρανικά: Наталія Баклай*)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Описи Київського намісництва 70–80 років XVIII ст.: Описово-статист. джерела / АН УРСР. Археогр. комісія; Ін-т історії та ін.; Редкол.: П. С. Сохань (відп. ред.) та ін. – К.: Наук. думка, 1989. – 389 с.
2. ↑  Милорадович В.П. Средняя Лубенщина. – КС, 1903 г. № 9, с. 245 – 296; № 10, с. 1 – 36; № 11, с. 209 – 240; № 12, с. 518 – 539. Окр.: К.: 1904 г. – 141 с.
Ο **Νετσερβάν Ίντρις Μπαρζανί** (21 Σεπτεμβρίου 1966-) είναι Κούρδος πολιτικός, Πρόεδρος του Ιρακινού Κουρδιστάν από τις 10 Ιουνίου 2019 και νωρίτερα πρωθυπουργός της περιφερειακής κυβέρνησης του Ιρακινού Κουρδιστάν από το 2006 ως το 2009 και από το 2012 ως το 2019.

Πρώιμα χρόνια
-------------

Ο Μπαρζανί γεννήθηκε το 1966 στην περιοχή Μπαρζάν του Ιρακινού Κουρδιστάν. Το 1975, η οικογένειά του εξορίστηκε στο Ιράν. Συνόδευε συχνά τον πατέρα του, Ίντρις, για επίσημες επισκέψεις στη Μέση Ανατολή και τις ευρωπαϊκές χώρες, ένας προπομπός της μελλοντικής πολιτικής του σταδιοδρομίας. Μετά τον ξαφνικό θάνατο του πατέρα του, ανέλαβε ενεργό ρόλο στην κουρδική πολιτική.

Πολιτική δραστηριότητα
----------------------

Ο Μπαρζανί εξελέγη στην κεντρική επιτροπή KDP στο 10ο συνέδριό της το 1989 και επανεξελέγη στο 11ο Συνέδριο, το 1993, όταν ανέλαβε μια θέση στο πολιτικό γραφείο. Μετά τον πόλεμο του κόλπου συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις με την ιρακινή κυβέρνηση. Το 1996, διορίστηκε αναπληρωτής πρωθυπουργός του Κουρδικού Δημοκρατικού Κόμματος ελεγχόμενη περιοχή στο ιρακινό Κουρδιστάν. Το 2006 επιλέχθηκε ως πρωθυπουργός. Η θητεία του θα ολοκληρωνόταν το 2008, όμως παρατάθηκε για άλλον έναν χρόνο με απόφαση του κοινοβουλίου, ως το 2009. Από τον Σεπτέμβριο του 2009 ως τον Ιανουάριο του 2012 πρωθυπουργός ήταν ο Μπαρχάμ Σαλίχ. Ως μέρος συμφωνίας με τον κυβερνώντα συνασπισμό, ο Μπαρζανί επαναδιορίστηκε στην πρωθυπουργία τον Μάρτιο του 2012, υπηρετώντας ως τις 31 Μαΐου 2019.

Στις 28 Μαΐου 2019, επί συνόλου 81 παρόντων βουλευτών, ο Μπαρζανί εξελέγη Πρόεδρος του Ιρακινού Κουρδιστάν με 68 ψήφους. Ορκίστηκε και ανέλαβε καθήκοντα στις 10 Ιουνίου 2019.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Rubin, Michael (Οκτώβριος 2002). «Interview: Nechervan Idris Barzani». *Middle East Intelligence Bulletin* **4** (10).. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2012.
2. ↑  Razzouk, Nayla (5 Μαρτίου 2012). «Nechirvan Barzani to Take Over as Iraq Kurd Premier on March 7». *Bloomberg*. .
3. ↑  «Nechirvan Barzani elected president of Iraq's Kurdish region». *www.aljazeera.com*.
H **Αλ-Ιζιλίγια ιμπντ αλ Αζιλί** ( αραβικά: العجلية بنت العجلي‎‎ ) ήταν κατασκευαστής αστρολάβων του 10ου αιώνα που δραστηριοποιήθηκε στο Χαλέπι, στη σημερινή βόρεια Συρία. 

Σε σύγχρονα κείμενα είναι γνωστή και ως **Μαριάμ αλ-Αστρολάμπια (Mariam al-Asṭurlābiyya)** ( αραβικά: مريم الأسطرلابي‎‎), αλλά το υποτιθέμενο πρώτο όνομα «Μαριάμ» δεν αναφέρεται καθόλου στη μοναδική πηγή που έχουμε για τη ζωή της.

Βίος
----

Σύμφωνα με τον Άραβα ερευνητή Ιμπν αλ-Ναντίμ (ibn al-Nadim), ήταν η κόρη ενός κατασκευαστή αστρολάβων γνωστού ως al-ʻIjliyy. Μαζί με τον πατέρα της ήταν μαθητευόμενοι (*tilmīthah*) του Νάστουλου (Nasṭūlus), ενός κατασκευαστή αστρολάβων από τη Βαγδάτη. 

Η Al-'Ijliyyah κατασκεύαζε αστρολάβoυς, ένα αστρονομικό εργαλείο, κατά τη διάρκεια του 10ου αιώνα. Δούλευε για τον πρώτο Εμίρη του Χαλεπίου, τον Σαΐφ αλ-Ντάουλα, που βασίλεψε από το 944 έως το 967. 

Δεν υπάρχουν περαιτέρω πληροφορίες για την Al-'Ijliyyah. Ακόμα και το υποτιθέμενο όνομά της, «Μαριάμ», δεν υποστηρίζεται από πηγές της εποχής της, ενώ η φράση «αλ-Αστρολάμπι» ("al-Asturlabiyy") στα ονόματα με τα οποία είναι γνωστή αυτή και ο πατέρας της σημαίνει απλά "δημιουργός αστρολάβων" και υποδεικνύει το επάγγελμά τους (οι αστρολάβοι ήταν από καιρό γνωστοί στην εποχή της).

Κληρονομιά
----------

Ο αστεροειδής κύριας ζώνης 7060 Al-'Ijliya, που ανακαλύφθηκε από τον Henry E. Holt στο Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ το 1990, πήρε το όνομα αυτό προς τιμήν της. Η ονομασία δημοσιεύτηκε στις 14 Νοεμβρίου 2016. 

Η Al-'Ijliyyah ενέπνευσε έναν χαρακτήρα του βραβευμένου βιβλίου του 2015, *Binti*.  Αποκαλέστηκε μια αξιοσημείωτη γυναίκα από το περιοδικό Islamic Golden Age της οργάνωσης 1001 Inventions.

Δείτε επίσης
------------

* Η Αστρονομία στον μεσαιωνικό ισλαμικό κόσμο
* Λίστα μουσουλμάνων αστρονόμων
* Λίστα γυναικών αστρονόμων
* Χρονοδιάγραμμα των γυναικών στην επιστήμη

Παραπομπές
----------

1. ↑  Emmet Asher-Perrin (2 Ιουνίου 2016). «The Inspiration for Nnedi Okorafor's Binti is a Muslim Scientist From the 10th Century» (στα Αγγλικά). Tor.com. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  «Extraordinary Women from the Golden Age of Muslim Civilisation». 1001 Inventions. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Astrolabe: το iPhone του 13ο αιώνα - Daily Sabah
* Το GPS και η ισλαμική καταγωγή του, The Star Online, 3 Οκτωβρίου 2013

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Το **Focke-Wulf *Flitzer*** ήταν μονοκινητήριο αεριωθούμενο μαχητικό το οποίο σχεδιάστηκε στη Γερμανία στα καταληκτικά στάδια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Δεν ολοκληρώθηκε κανένα αεροσκάφος αυτού του τύπου, που παρέμεινε στο στάδιο του σχεδιασμού και της κατασκευής ορισμένων υποσυστημάτων.

Περιγραφή
---------

Το σχέδιο, που έφερε επίσης την ονομασία ***Entwurf VI***, ομοίαζε ως προς τη γενική του διάταξη με το σύγχρονό του de Havilland Vampire, έχοντας μάλιστα ουραίο «*twin boom*».

Αρχικά είχε τους αεραγωγούς του εκατέρωθεν του ρύγχους, ακριβώς κάτω από το κόκπιτ, όμως η εκτιμώμενη μέγιστη ταχύτητά του σε οριζόντια πτήση δεν κρίθηκε ικανοποιητική με συνάπεια να μεταφερθούν στις ρίζες των πτερύγων. Η άτρακτός του επανασχεδιάστηκε προκειμένου να γίνει στενότερη και πιο αεροδυναμική, ενώ βελτιώθηκε και η καλύπτρα του κόκπιτ. Προκειμένου να βελτιωθεί ο ρυθμός ανόδου, δημιουργήθηκε ο πυραυλοκινητήρας υγρών καυσίμων Walter HWK 109-509 που θα παρείχε ώση επικουρικά.

Κατασκευάστηκε ένα πλήρες ομοίωμα και ολοκληρώθηκαν όλα τα μηχανολογικά σχέδια κατασκευής και συναρμολόγησης, όμως το αεροσκάφος δεν έγινε αποδεκτό από το Υπουργείο Αεροπορίας του Ράιχ (γερμ. *Reichsluftfahrtministerium*, RLM). Πρέπει επίσης να σημειωθεί πως παρόλο που σε ορισμένες πηγές αναφέρεται ως **Fw 272**, το Flitzer δεν έλαβε ποτέ επίσημη ονομασία από το Υπουργείο Αεροπορίας.

Δείτε επίσης
------------

Συγκρίσιμα αεροσκάφη
* de Havilland Vampire
* Saab 21R

Παραπομπές
----------

1. ↑  Myhra, David (1998). *Secret Aircraft Designs of the Third Reich*. Atglen: Schiffer. σελίδες 141–42.
2. ↑  Lens, K.· H. J. Nowarra (1964). *Die Deutschen Flugzeuge*. Munich: J F Lehmans Verlag.
3. ↑  Nowarra, Heinz (1983). *Die deutsche Luftrüstung 1933–1945*. Bonn: Bernard and Graefe. σελίδες Teil 2, p.117.
4. ↑  Dan Sharp, 2020. *Secret Projects of the Luftwaffe: Jet Fighters 1939-1945*, Mortons.

Βιβλιογραφία
------------

* Masters, David (1982). *German Jet Genesis*. London: Jane's Publishing.
* Schick, Walter· Ingolf Meyer (1997). *Luftwaffe Secret Projects: Fighters 1939–1945*. Hinckley: Midland Publishing. σελίδες 143–44.
* Smith, J. R. (1973). *Focke-Wulf: An Aircraft Album*. London: Ian Allan.
* Smith, J. R.· A. Kay (1972). *German Aircraft of the Second World War*. London: Putnam.
* Wagner, Wolfgang (1980). *Kurt Tank: Konstruckteur und Test Pilot bei Focke-Wulf*. Munich: Bernard and Graefe.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Focke-Wulf Flitzer στο Wikimedia Commons

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αεροπορία
* Πύλη:Πόλεμος
* Πύλη:Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος
 |

 |
Με τη βοήθεια της **διαστατικής ανάλυσης** συσχετίζονται μεταξύ τους διαφορετικές φυσικές ποσότητες, ταυτοποιώντας τα θεμελιώδη μεγέθη τους (όπως η μάζα, ο χρόνος, το μήκος κ.τ.λ.) και τις μονάδες μέτρησης (όπως τα μέτρα, τα χιλιόγραμμα ή τις λίβρες κ.τ.λ.), και παρακολουθώντας αυτές τις διαστάσεις στους υπολογισμούς ή τις συγκρίσεις, που εκτελούνται. Η διαστατική ανάλυση εφαρμόζεται ευρέως στις φυσικές επιστήμες και τη μηχανική ως τεχνική μετατροπής μονάδων μέτρησης με κανόνες της άλγεβρας.

Η ιδέα των φυσικών διαστάσεων εισήχθη το 1822 από τον Ζοζέφ Φουριέ. Ομοειδείς φυσικές ποσότητες έχουν τις ίδιες διαστάσεις και μπορούν να συγκριθούν άμεσα μεταξύ τους, σε ίδιες μονάδες, ακόμη και αν αρχικά εκφράζονται σε διαφορετικές μονάδες μέτρησης (π.χ. μέτρα ή πόδια). Αντίθετα, φυσικές ποσότητες διαφορετικών διαστάσεων δε μπορούν να εκφραστούν με ίδιες μονάδες και επομένως να συγκριθούν. Λόγου χάρη, το να συγκριθεί ένα χιλιόγραμμο με ένα λεπτό της ώρας δεν έχει απολύτως κανένα φυσικό νόημα.

Οποιαδήποτε ισότητα (και ανισότητα) με φυσικό νόημα οφείλει να έχει ίδιες διαστάσεις στο δεξί και αριστερό μέλος, μια ιδιότητα γνωστή ως *διαστατική ομοιογένεια*. Ο έλεγχος της διαστατικής ομοιογένειας είναι μια κοινή εφαρμογή της διαστατικής ανάλυσης, που εξυπηρετεί στον έλεγχο ορθότητας των παραγόμενων υπολογισμών και εξισώσεων. Επίσης, χρησιμεύει ως οδηγός και περιοριστής των παραγόμενων εξισώσεων, που περιγράφουν ένα φυσικό σύστημα, ελλείψει πιο αυστηρής παραγωγής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Goldberg, David (2006). *Fundamentals of Chemistry* (5th έκδοση). McGraw-Hill. ISBN 978-0-07-322104-5.
2. ↑  Ogden, James (1999). *The Handbook of Chemical Engineering*. Research & Education Association. ISBN 978-0-87891-982-6.
3. ↑  «Dimensional Analysis or the Factor Label Method». *Mr Kent's Chemistry Page*.
4. ↑  Fourier, Joseph (1822), *Theorie analytique de la chaleur*, Παρίσι: Firmin Didot,
Η **Τζιν Χάρλοου** (αγγλ.: *Jean Harlow*, πραγματικό όνομα: *Harlean Harlow Carpenter;*, 3 Μαρτίου 1911 - 7 Ιουνίου 1937) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός του κινηματογράφου και σύμβολο του σεξ κατά τη δεκαετία του 1930. 

Η καριέρα της ξεκίνησε αφού υπέγραψε συμβόλαιο με τον σκηνοθέτη και παραγωγό Χάουαρντ Χιουζ, ο οποίος της προσέφερε τον πρώτο της σημαντικό ρόλο στην ταινία του 1930 *Άγγελοι της κολάσεως (Hell's Angels)*, μετά από την οποία όμως ακολούθησε μια σειρά αποτυχημένων ταινιών (όπως *Ο εχθρός της κοινωνίας (Public Enemy, 1931)* με τον Τζέιμς Κάγκνεϊ και *Ξανθός Πειρασμός (Platinum Blonde, 1931)* του Φρανκ Κάπρα) μέχρι και τη στιγμή που υπέγραψε συμβόλαιο με την εταιρία παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer. Για λογαριασμό της Metro η Χάρλοου γύρισε μια σειρά από επιτυχημένες ταινίες όπως: *Μια γυναίκα πειρασμός (Red Dust, 1932)*, *Δείπνο στις οκτώ (Dinner at Eight, 1933)*, *Μες την αγκαλιά του (Hold Your Man, 1933)*, *Κυνηγημένη πεταλούδα (Reckless, 1935)*, *Γάμος με επιφυλάξεις (Libeled Lady, 1935)* και *Σούζι (Suzy, 1936)*. Η Χάρλοου συμπρωταγωνίστησε με τους: Σπένσερ Τρέισι, Κλαρκ Γκέιμπλ και Γουίλιαμ Πάουελ.

Η δημοτικότητά της απείλησε και σύντομα ξεπέρασε εκείνες των Τζόαν Κρόφορντ και Νόρμα Σίρερ, που ήταν συνάδελφοί της στην Metro-Goldwyn-Mayer. Κατά τα μέσα της δεκαετίας του '30 ήταν μια από τις διασημότερες ηθοποιούς στον κόσμο. Ήταν γνωστή ως *Η ξανθή σεξοβόμβα* ή *Ξανθιά πλατίνα*.

Πέθανε το 1937, από νεφρική ανεπάρκεια ενώ βρισκόταν στα γυρίσματα της ταινίας *Σαρατόγκα (Saratoga)*, η οποία ολοκληρώθηκε με τη χρήση σωσία της Χάρλοου και προβλήθηκε ένα μήνα μετά το θάνατο της ηθοποιού. Το 1999, το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου την κατέταξε στην 22η θέση στη λίστα με τις 25 μεγαλύτερες σταρ όλων των εποχών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 6  Ιουνίου 2021.
4. ↑  «AFI's 100 Years...100 Stars». *American Film Institute*. Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2006.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τζιν Χάρλοου, σελίδα στον ιστότοπο Cine.gr (Ελληνικά).
* Τζιν Χάρλοου, σελίδα στον ιστότοπο της Internet Movie Database (Αγγλικά).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 69115663
* LCCN: n85151803
* ISNI: 0000 0000 8149 0654
* GND: 11854599X
* SELIBR: 237536
* SUDOC: 143360523
* BNF: cb13894965v (data)
* MusicBrainz: 5d11ba53-1594-429f-bd2e-2f70c5a6b80a
* NDL: 00620789
* NKC: xx0122811
* BNE: XX1055666

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
 |

 |
Ο **Χρήστος Καραγιάννης** (1954-2022) ήταν Έλληνας φαρμακοποιός, ο οποίος διετέλεσε δήμαρχος στον καποδιστριακό Δήμο Ελασσόνας από το 1999 έως το 2006.

Βιογραφία
---------

### Πρώτα χρόνια και σπουδές

Γεννήθηκε το 1954 στο Ασπρόχωμα (Κοκκινοπηλός) Ελασσόνας.

Το 1972 αποφοίτησε από το Λύκειο Ελασσόνας και εισήχθη στη Φυσικομαθηματική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ). Επί σειρά ετών διετέλεσε βοηθός - συνεργάτης στο τμήμα Μετεωρολογίας του ΑΠΘ. Στο 4ο έτος σπουδών μεταπήδησε στη Φαρμακευτική Σχολή, λαμβάνοντας πτυχίο φαρμακοποιού.

### Πολιτευτής

Υπήρξε υποψήφιος βουλευτής τα έτη 1985 και 1993 με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. 

### Αυτοδιοικητική πορεία

Στις δημοτικές εκλογές του 1998 κέρδισε στο δεύτερο γύρο τον υποψήφιο δήμαρχο Ηρακλή Λιόλιο, ενώ στις δημοτικές εκλογές του 2002 κέρδισε από τον πρώτο γύρο με ποσοστό 50,02% τον υποψήφιο δήμαρχο Ζήση Γιώτσα, ο οποίος συγκέντρωσε το 44,52% των ψήφων. Στις δημοτικές εκλογές του 2006 για τον καποδιστριακό Δήμο Ελασσόνας ηττήθηκε στον πρώτο γύρο από τον υποψήφιο δήμαρχο Βασίλη Φαρμάκη και στις δημοτικές εκλογές του 2010 για τον ενιαίο καλλικρατικό Δήμο Ελασσόνας ηττήθηκε στο δεύτερο γύρο από τον υποψήφιο δήμαρχο Γιώργο Πασχόπουλο. Παρέμεινε δημοτικός σύμβουλος στον ενιαίο Δήμο Ελασσόνας έως τον Ιούνιο του 2011, οπότε παραιτήθηκε παραδίδοντας τη θέση του στον επιλαχόντα σύμβουλο του συνδυασμού "Δήμος Ελασσόνας - Ανεξάρτητη Αυτοδιοίκηση" Νίκο Μπίζιο. 

### Οικογένεια

Ο Χρήστος Καραγιάννης απεβίωσε στις 9 Ιουνίου 2022. Κατέλιπε τη σύζυγό του, την Χρηματοοικονομική Σύμβουλο - Ασφαλίστρια Γκέλυ Μπίκια και μια κόρη, τη Θώμη. Η οικογένειά του διατηρεί φαρμακείο στην Ελασσόνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Δημοτικές - Νομαρχιακές Εκλογές 2006». *ekloges-prev.singularlogic.eu*. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2016.
2. ↑  «Δημοτικές - Νομαρχιακές Εκλογές 2006». *ekloges-prev.singularlogic.eu*. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2016.
3. ↑  «Παραιτήθηκε από δημοτικός σύμβουλος ο Χρήστος Καραγιάννης – ELASSONA LEUKIPOLI». *www.leukipoli.com*. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2016. [*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  "Έφυγε" από τη ζωή ο πρώην Δήμαρχος Ελασσόνας Χρήστος Καραγιάννης, elassonanews.gr, 9 Ιουνίου 2022.
Θέση κατά προσέγγιση της περιοχής Βέρνικε (τονισμένη με γκρίζο)

Η **Περιοχή Βέρνικε** είναι μέρος του εγκεφάλου που αποτελεί κομμάτι του φλοιού, στον οπίσθιο τομέα της Άνω Κροταφικής Έλικας, η οποία περιβάλλει τον *ακουστικό φλοιό*, πάνω στην Πλάγια Σχισμή του Sylvius (το μέρος του εγκεφάλου που αποτελεί όριο ανάμεσα στον Κροταφικό και τον Βρεγματικό Λοβό). Μπορεί να περιγραφεί επίσης ως το άνω μέρος της *περιοχής Μπρόντμαν 22*, και, στους περισσότερους ανθρώπους, τοποθετείται στο Αριστερό Ημισφαίριο, αφού το Αριστερό Ημισφαίριο έχει εξέχοντα ρόλο ως προς τη γλωσσική ικανότητα. Φράγμα της μέσης εγκεφαλικής αρτηρίας σε τυχόν χτύπημα είναι δυνατόν να επηρεάσει τη σωστή λειτουργία της περιοχής Βέρνικε.

Η περιοχή Βέρνικε πήρε το όνομά της από τον Καρλ Βέρνικε, Γερμανό νευρολόγο και ψυχίατρο, ο οποίος, το 1874, ανακάλυψε ότι βλάβη στην περιοχή αυτή ήταν ικανή να προκαλέσει ένα συγκεκριμένο τύπο αφασίας, γνωστό πλέον ως *αφασία του Βέρνικε* ή *δεκτική αφασία*.

Αυτή η κατάσταση οδηγεί σε μείζονα εξασθένηση της γλωσσικής κατανόησης, και σε ομιλία που, ενώ παρουσιάζει φυσικό ρυθμό στην ακοή και σχετικά ομαλή σύνταξη, είναι στο μεγαλύτερό της μέρος άνευ σημασίας (κατάσταση που ονομάζεται ενίοτε *ευχερής αφασία*).

Το έργο του Βέρνικε αποτέλεσε το εφαλτήριο επιστημονικής μελέτης της περιοχής αυτής και του ρόλου που διαδραματίζει στην ομιλία. Συγκεκριμένα, είναι γνωστό ότι συνδέεται με την κατανόηση του εκφωνούμενου λόγου.

Συνδέεται με την *περιοχή του Μπροκά* μέσω της *τοξοειδούς δέσμης*, μία νευρική δίοδος, και με τον οπτικό φλοιό μέσω της *γωνιακής έλικας*. Έχει επίσης συνδέσμους με το *βασικό ακουστικό φλοιό*, κάτι που αποδεικνύει το ρόλο του στην κατανόηση των εκφωνουμένων λέξεων.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Περιοχή Βέρνικε** |



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Wernicke's area  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Στα μαθηματικά **οιονεί τέλειος αριθμός** (αγγλικά: *quasiperfect number*‎‎) είναι ένας φυσικός αριθμός ν για τον οποίο το άθροισμα όλων των διαιρετών του (η συνάρτηση διαιρέτη *σ*(ν)) είναι ίσο με 2ν + 1. Αντίστοιχα, το ν είναι το άθροισμα των μη τετριμμένων διαιρέτων του (δηλαδή όλων των διαιρετών του εκτός από το 1 και το ν). Μέχρι στιγμής δεν έχουν βρεθεί οιονειτέλειοι αριθμοί.

Οι οιονειτέλειοι αριθμοί είναι οι άφθονοι αριθμοί ελάχιστης αφθονίας (που είναι 1).

Θεωρήματα
---------

Εάν υπάρχει ένας οιονειτέλειος αριθμός, πρέπει να είναι μονός τετραγωνικός αριθμός μεγαλύτερος του 1035 και να έχει τουλάχιστον επτά διακριτούς πρώτους συντελεστές.

Σχετίζεται με
-------------

Υπάρχουν αριθμοί όπου το άθροισμα όλων των διαιρετών *σ*(ν) είναι ίσο με 2ν + 2: 20, 104, 464, 650, 1.952, 130.304, 522.752 ... (ακολουθία A088831 στην OEIS). Πολλοί από αυτούς τους αριθμούς είναι της μορφής 2ν−1 (2ν − 3), όπου 2ν − 3 είναι πρώτος (αντί για 2ν − 1 με τέλειους αριθμούς). Επιπλέον, υπάρχουν αριθμοί όπου το άθροισμα όλων των διαιρετών *σ*(ν) είναι ίσο με 2ν − 1, όπως οι δυνάμεις του 2.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Hagis, Peter; Cohen, Graeme L. (1982). «Some results concerning quasiperfect numbers». *J. Austral. Math. Soc. Ser. A* **33** (2): 275–286. doi:10.1017/S1446788700018401. MR 0668448.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Brown, E.; Abbott, H.; Aull, C.; Suryanarayana, D. (1973). «Quasiperfect numbers». *Acta Arith.* **22** (4): 439–447. doi:10.4064/aa-22-4-439-447. MR 0316368. .
* Kishore, Masao (1978). «Odd integers *N* with five distinct prime factors for which 2−10−12 < σ(*N*)/*N* < 2+10−12». *Mathematics of Computation* **32** (141): 303–309. doi:10.2307/2006281. ISSN 0025-5718. MR 0485658. Zbl 0376.10005. .
* Cohen, Graeme L. (1980). «On odd perfect numbers (ii), multiperfect numbers and quasiperfect numbers». *J. Austral. Math. Soc. Ser. A* **29** (3): 369–384. doi:10.1017/S1446788700021376. ISSN 0263-6115. MR 0569525. Zbl 0425.10005. .
* James J. Tattersall (1999). *Elementary number theory in nine chapters*. Cambridge University Press. σελίδες 147. ISBN 0-521-58531-7.
* Guy, Richard (2004). *Unsolved Problems in Number Theory, third edition*. Springer-Verlag. σελ. 74. ISBN 0-387-20860-7.
* Sándor, József, επιμ. (2006). *Handbook of number theory I*. Dordrecht: Springer-Verlag. σελίδες 109–110. ISBN 1-4020-4215-9.
Η **Πριγκίπισσα Αικατερίνη Καρατζά** ή **Αικατερίνη Ταμπακοπούλου** (1815-1893) ήταν η σύζυγος του Κωνσταντίνου Καρατζά, Πρίγκιπα της Κωνσταντινούπολης, δεύτερου γιου του Ηγεμόνα της Βλαχίας, Ιωάννη Καρατζά και της Ελένας Σκανάβη.

Γέννηση
-------

Η πριγκίπισσα Αικατερίνη Καρατζά γεννήθηκε το 1815 στη Βυτίνα, Αρκαδίας και ήταν κόρη του τραπεζίτη της Κωνσταντινούπολης και μέλους της Φιλικής Εταιρείας, Γεώργιου Ταμπακόπουλου, και της Ελισάβετ Δηλιγιάννη. Είχε μία αδελφή, την Ελένη Πλαπούτα και έναν αδελφό, τον Ιωάννη Ταμπακόπουλο.

Ήταν απόγονος της ιστορικής προυχοντικής οικογένειας των Ταμπακόπουλων της Αρκαδίας και εκ μητρός της οικογένειας Παπαγιαννόπουλων - Δεληγιάννη.

Οικογένεια
----------

Ήταν η δεύτερη σύζυγος του πρίγκιπα Κωνσταντίνου Ι. Καρατζά με τον οποίο παντρεύτηκε στην Κωνσταντινούπολη γύρω στα 1848. Το ζευγάρι είχε δύο παιδιά και δύο εγγόνια: 

* Γεώργιος (1850-1871), πρίγκιπας Κωνσταντινουπόλεως. Σκοτώθηκε στο πεδίο της μάχης το 1871 κατά το Γαλλοπρωσικό Πόλεμο, πολεμώντας για τη Γαλλία.
* Μαρία (1854-1910), πριγκίπισσα Κωνσταντινουπόλεως. Παντρεύτηκε το 1878 στο Παρίσι τον Ναθάνιελ Δ' Τζόνστον, βουλευτής της Γαλλίας και διάσημος οινοπαραγωγός του Μπορντώ (ιδιοκτήτης των περίφημων κτημάτων *Château Latour, Château Ducru-Beaucaillou* και *Château Dauzac*)*.* Είχαν δύο παιδιά τον Αρθούρο-Γεώργιο-Κωνσταντίνο Τζόνστον (1879-1972), παντρεύτηκε την Valentine Guestier, και την Αικατερίνη-Φάνη Τζόνστον (1884-1971), σύζυγος του Robert Davis.

Η πριγκίπισσα Αικατερίνη Καρατζά ήταν συγγενής του Κολίνου Θ. Κολοκοτρώνη, του Σπ. Τρικούπη, του Π. Ποταγού, του Π. Τριανταφυλλίδη, του Ανδ. Ζυγομαλά και του Νικ. Π. Δηλιγιάννη.

Πέθανε στις 13 Απριλίου του 1893 στη Γαλλία (Παρίσι) και η νεκρώσιμη ακολουθία εψάλη στον ορθόδοξο καθεδρικό ναό του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι στο Παρίσι. Στην κηδεία της παρευρέθηκαν μεταξύ άλλων ο Ναθάνιελ Δ’ Τζόνστον, ο πρίγκιπας Ιωάννης Κ. Καρατζάς και ο Νικόλαος Π. Δηλιγιάννης. Η αναγγελία θανάτου δημοσιεύτηκε στις εφημερίδες της Γαλλίας *Le Journal*, *Le Gaulois*, *Le Matin* και *Le Figaro.*

Παραπομπές
----------

1. ↑  Reverend, Albert. *Annuaire de la noblesse de France*. **50**. Γαλλία: Au Bureau de la publication. σελ. 595.
2. ↑  Poll, Galen. *The Last Princess of Constantinople - Maria Caradja*. ΗΒ: PhiloDao. σελ. 24-48.
3. ↑  Hensel, Lowenthal· Strachwitz, Sigrid. *Europa im Porträt : A-L*. Γερμανία: Gebr Mann. σελ. 93-94.
4. ↑  Poll, Galen. *The Last Princess of Constantinople - Maria Caradja*. ΗΒ: PhiloDao. σελ. 46-48.
Η **Εκκλησία της Σουηδίας** (σουηδικά: *Svenska kyrkan*) είναι η μεγαλύτερη Χριστιανική εκκλησία στη Σουηδία. Ανήκει στη Λουθηρανική Χριστιανική πίστη και έχει ως δογματική βάση της την Αγία Γραφή, το Σύμβολο Νικαίας/Κωνσταντινουπόλεως, το Σύμβολο των Αποστόλων, το Σύμβολο του Αθανασίου, και την Ομολογία της Αυγούστας.

Μέχρι το 2012 ήταν η επίσημη θρησκεία της Σουηδίας. Με 6,357,508 βαπτισμένα μέλη, αποτελεί τη μεγαλύτερη Λουθηρανική εκκλησία στον κόσμο, αν και στις εκκλησίες που είναι μέλη στην Ευαγγελική Εκκλησία της Γερμανίας, υπάρχουν περισσότεροι Λουθηρανοί. Αν και το 65.9% ανήκει στην εκκλησία, μόνο το 2% παρακολουθεί τακτικά τις Κυριακάτικες λειτουργίες.

Μετά τους σεισμούς του 1953, η Εκκλησία της Σουηδίας ανέλαβε την ανακατασκευή του Μαντζαβινάτειου Νοσοκομείου στο Ληξούρι.

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  Svenska kyrkan i siffror Svenska kyrkan
2. ↑  medlemsutveckling 2012

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη σελίδα (στα αγγλικά)
Ο **Γιώργος Λάππας** (1950-2016) ήταν Έλληνας γλύπτης και πανεπιστημιακός καθηγητής.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1950 στο Κάιρο της Αιγύπτου από Έλληνες γονείς και σε ηλικία 8 χρονών εγκαταστάθηκε με την οικογένεια του στην Αθήνα. Σπούδασε ψυχολογία στις ΗΠΑ όπου εργάστηκε εθελοντικά σε διάφορα ιδρύματα, κέρδισε υποτροφία και πέρασε ένα χρόνο στην Ινδία μελετώντας ναούς και κατόπιν σπούδασε αρχιτεκτονική στο Λονδίνο. Από το 1977 μέχρι το 1982 πραγματοποίησε σπουδές γλυπτικής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με καθηγητές τους Γιάννη Παππά και Γιώργο Νικολαΐδη, συνεχίζοντας με υποτροφία στην Εθνική Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού. Από το 1992 δίδασκε γλυπτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Πέθανε στην Αθήνα, στις 25 Ιανουαρίου 2016. Ήταν παντρεμένος με τη γλύπτρια και καθηγήτρια της ΑΣΚΤ, Αφροδίτη Λίτη.

Ασχολήθηκε με γλυπτά, κατασκευές και εγκαταστάσεις, κυρίως μεγάλου μεγέθους αλλά και μικρών διαστάσεων. Από τη δεκαετία του ‘90 τα έργα του διακρίνονται για τις ανθρώπινες φιγούρες και τη χρήση του κόκκινου χρώματος. Παρουσίασε το έργο του σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, συμμετέχοντας ακόμα στη Μπιενάλε Νέων του Παρισιού, στα Europalia και στις Μπιενάλε της Βενετίας και του Σάο Πάολο. Έργα του βρίσκονται σε μουσεία και ιδιωτικές συλλογές.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  dp.iset.gr/en/artist/view.html?id=11. Ανακτήθηκε στις 6  Νοεμβρίου 2020.
2. 1 2  «Λάππας Γιώργος». *Εθνική Πινακοθήκη*. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2023.
3. 1 2 3 4  «Ψηφιακή Πλατφόρμα ΙΣΕΤ : Καλλιτέχνες - Λάππας Γιώργος». *dp.iset.gr*. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2023.
4. ↑  Σταγκουράκη, Ρουμπίνη (25 Ιανουαρίου 2016). «Πέθανε ο σπουδαίος γλύπτης και καθηγητής στην ΑΣΚΤ Γιώργος Λάππας». *ertnews.gr*. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2023.
5. 1 2  IEFIMERIDA.GR, NEWSROOM (6 Μαΐου 2019). «Oι παράλληλες πορείες του Γιώργου Λάππα και της συντρόφου του Αφροδίτης Λίτη -Από την γκαλερί CITRONNE». *iefimerida.gr*. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2023.
6. ↑  «Γλυπτική στις 5 το πρωί». *AthensVoice*. 17 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2023.
7. ↑  «Λάππας, Γιώργος». *Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης*. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2023.
8. ↑  «Λάππας, Γιώργος (1950-)». *Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Φλώρινας*. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

«Λάππας Γιώργος». *Εθνική Πινακοθήκη*. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2023.

«Ψηφιακή Πλατφόρμα ΙΣΕΤ : Καλλιτέχνες - Λάππας Γιώργος». *dp.iset.gr*. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2023.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 67561601
* **ΕΒΕ**: 22644
* LCCN: nr89018046
* ISNI: 0000 0000 1729 160X
* GND: 130011673
* SUDOC: 185641164
* ULAN: 500194390
* RKD: 390795

 |

 |
Ο **Ματσάντο (Machado)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,0. Ανακαλύφθηκε το 1980 από τον Βέλγο αστρονόμο Ανρί Ντεμπεόν, που παρατηρούσε από το Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο, στην κορυφή Λα Σίγια των χιλιανών Άνδεων, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αργεντινού αστρονόμου Λουίς Εδουάρδο ντα Σίλβα Ματσάδο (*Luiz Eduardo da Silva Machado*).

Εξαιτίας της μεγάλης εκκεντρότητας της τροχιάς του ο Ματσάντο κοντά στο αφήλιο βρίσκεται πέρα από τα εξώτατα όρια της Κύριας Ζώνης, προς την πλευρά της τροχιάς του Δία.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Ματσάντο είναι άγνωστα. Ο Ματσάντο περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 23 ως 40 ώρες περίπου, μία μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
--------------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αστεροειδείς| 2542 Καλπουρνία | 2543 Ματσάντο | 2544 Γκουμπάρεφ |
Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία το 1025 μ.Χ. έτος θανάτου του Βασιλείου του Βουλγαροκτόνου (Βασιλείου Β΄)
Η μεσαιωνική Βυζαντινή Αυτοκρατορία υπέστη μια αναγέννηση υπό την βασιλεία της δυναστείας των Μακεδόνων (867-1057) κατά την διάρκεια του τέλους του 9ου αιώνα, του 10ου αιώνα και των αρχών του 11ου αιώνα, όπου απέκτησε τον έλεγχο εδαφών στην Αδριατική Θάλασσα, την Νότια Ιταλία και υπέταξε τη Βουλγαρία. 

Οι πόλεις της αυτοκρατορίας επεκτάθηκαν και στα θέματα της αυτοκρατορίας υπήρξε μια ευημερία, λόγω της νεοανακαλυφθείσας ασφάλειας. Ο πληθυσμός αυξήθηκε, η παραγωγή αυξήθηκε και έτσι δημιουργήθηκε νέα ζήτηση, βοηθώντας στην ανάπτυξη του εμπορίου. 

Πολιτιστικά, υπήρξε σημαντική άνοδος στην εκπαίδευση και την εκμάθηση (Μακεδονική Αναγέννηση). Τα αρχαία κείμενα διατηρήθηκαν και αντιγράφησαν υπομονετικά. Η βυζαντινή τέχνη άνθισε και θαυμάσια μωσαϊκά διακόσμησαν πολλές από τις νέες εκκλησίες.

Παρόλο που η αυτοκρατορία ήταν σημαντικά μικρότερη από την βασιλεία του Ιουστινιανού, ήταν επίσης ισχυρότερη, καθώς οι επικράτειες της αυτοκρατορίας ήταν λιγότερο διεσπαρμένες γεωγραφικά και πιο ενσωματωμένες πολιτικά και πολιτισμικά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Norwich, John Julius (1998). *A Short History of Byzantium*. Penguin. ISBN 0-14-025960-0.
Ο **Πάτναμ (Putnam)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,5. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τους Αμερικανούς αστρονόμους Μπράιαν Σκιφ και Νόρμαν Τόμας, που παρατηρούσαν από την Άντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ). Ο αστεροειδής πήρε το όνομά του προς τιμή του Αμερικανού ερασιτέχνη αστρονόμου Ρότζερ Πάτναμ (*Roger Putnam*), ανεψιού του Πέρσιβαλ Λόουελ και στελέχους του Αστεροσκοπείου Λόουελ. Επίσης, προς τιμή του γιου του Ρότζερ, του Μάικλ Πάτναμ (*Michael C. J. Putnam*).

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Πάτναμ είναι άγνωστα. Ο Πάτναμ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 35,7 ώρες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
--------------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αστεροειδείς| 2556 Λουίζ | 2557 Πάτναμ | 2558 Βιβ |
Η Δομινικανή Δημοκρατία είναι αντιπροσωπευτική δημοκρατία, με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να είναι και αρχηγός της Κυβέρνησης. Η νομοθετική εξουσία ασκείται από το Κογκρέσο, το οποίο αποτελείται από την 150μελή Βουλή και τη Γερουσία, με 32 μέλη. Η δικαστική εξουσία είναι ανεξάρτητη από την εκτελεστική και τη νομοθετική εξουσία.

Εκτελεστική εξουσία
-------------------

Η Εκτελεστική Εξουσία κυριαρχεί στο δομινικανό σύστημα διακυβέρνησης. Ο Πρόεδρος της Δομινικανής Δημοκρατίας είναι αρχηγός κράτους, της κυβέρνησης και διοικητής των ενόπλων δυνάμεων της χώρας.

Στα καθήκοντά του συνεπικουρείται από το υπουργικό συμβούλιο ("Secretarios de Estado" που ο ίδιος διορίζει. Ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος εκλέγονται ταυτόχρονα από το λαό για θητεία 4 ετών. Με την αναθεώρηση του συντάγματος του 2010 επιτρέπεται να διεκδικήσει και δεύτερη θητεία ο πρόεδρος ή ο αντιπρόεδρος. Οι εκλογές διεξάγονται σε έτη που διαιρούνται ακριβώς με το 4.

Νομοθετική εξουσία
------------------

Το Κογκρέσο (*Congreso de la República*) αποτελείται από δύο σώματα. Η άνω βουλή ή Γερουσία (*Senado*) αριθμεί 32 μέλη, που εκλέγονται για 4ετή θητεία σε μονοεδρικές περιφέρειες. Η κάτω βουλή ή Βουλή των Αντιπροσώπων (*Cámara de Diputados*) απαρτίζεται από 178 μέλη, που εκλέγονται επίσης για θητεία 4 ετών με το σύστημα της απλής αναλογικής ανάλογα με την κάθε περιφέρεια: ανά 50.000 κατοίκους εκλέγεται ένας βουλευτής και όχι λιγότεροι από 2 σε κάποιες περιπτώσεις.

Δικαστική εξουσία
-----------------

Το ανώτατο όργανο που απονέμει τη δικαιοσύνη είναι το 16μελές Ανώτατο Δικαστήριο. Αυτό διορίζεται από το Εθνικό Συμβούλιο Εισαγγελέων, το οποίο συστάθηκε με τη συνταγματική αναθεώρηση του 1994 με σκοπό τη διασφάλιση της ανεξαρτησίας για τη δικαιοσύνη.

Δημοτικές και τοπικές εκλογές
-----------------------------

Καθεμιά από τις 31 επαρχίες της χώρας διοικείται από έναν κυβερνήτη, ο οποίος διορίζεται από τον πρόεδρο. Δήμαρχοι και δημοτικά συμβούλια εκλέγονται από το λαό στο Σάντο Ντομίνγκο και σε 103 δημοτικά διαμερίσματα.

Εκλογές
-------

Κύριο λήμμα: Εκλογές στη Δομινικανή Δημοκρατία
Στη χώρα διεξάγονται γενικές εκλογές, για πρόεδρο και για κοινοβούλιο (Βουλή, Γερουσία), κάθε 4 χρόνια στις 16 Μαΐου.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοσελίδα του Κογκρέσου
* Προεδρία
* Ανώτατο Δικαστήριο
* *Island Thresholds*, Peabody Essex Museum’s interactive feature, showcases the work of contemporary Caribbean artists and their exploration of identity, culture, and social justice.
* Political Database of the Americas - Dominican Constitution
Ο **Περιγένης** ήταν χριστιανός Επίσκοπος που χρημάτισε Επίσκοπος Πατρών και Επίσκοπος Κορίνθου τον 5ο αιώνα. Συνοδικός διασώζεται η υπογραφή του σε οικουμενικές συνόδους που έλαβε μέρος.

Ο Περιγένης, πιθανότατα Κορίνθιος στην καταγωγή, ήταν ιερέας στην Κόρινθο, ήταν μορφωμένος και φημιζόταν για την ηθική του προσωπικότητα. Ο τότε Επίσκοπος Κορίνθου Αλέξανδρος τον προόριζε για την Επισκοπή Πατρών.

Τον 5ο αιώνα οι επισκοπές αυτές (Πατρών και Κορίνθου) ανήκαν στην δικαιοδοσία του Επίσκοπου της Ρώμης και η Επισκοπή της Πάτρας στην δικαιοδοσία αυτής της Κορίνθου. Το 418 ο Περιγένης χειροτονήθηκε επίσκοπος Πατρών από τον Κορίνθου Αλέξανδρο αλλά ο λαός δεν τον αναγνώριζε στην θέση αυτή, άγνωστο για ποιο λόγο. Ο Πάπας Βονιφάτιος Α΄ βλέποντας την άρνηση του λαού της Αχαΐας να τον αποδεχτεί τον μετέθεσε στην Επισκοπή Κορίνθου.

Ως Επίσκοπος Κορίνθου προσπάθησε να ανεξαρτητοποιήσει την Επισκοπή του από την Παπική Εξαρχία της Θεσσαλονίκης. Τάχτηκε εναντίον του Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης, που ήταν και ο έξαρχος, αναμφισβήτισε το κύρος του αλλά γνώρισε ισχυρή αντίδραση από τον Επίσκοπο Ρώμης. Πήρε μέρος στην Γ΄ Οικουμενική Σύνοδο της Εφέσου το 431.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6  Στέφανος Κομμέτας, Ἐπιτομος Ἐκκλησιαστικη Ἱστορια ... Ἐκδοσις Βʹ. ὑπο Σ. Χ. Ραφτανη ... ἐπαυξηθεισα δια προσεισαγωγης και ἀναπληρωσεως ὑπο Π. Χιωτου, etc, 1881, σελ. 307
2. 1 2  Τάσος Αθανασίου Γριτσόπουλος,Εκκλησιαστική Ιστορία και Χριστιανικά Μνημεία της Κορινθίας, 1973, σελ. 95 και 97
3. ↑  Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, Βίκτωρ Δουσμάνης, 1927, σελ. 179
4. ↑  Πελοποννησιακά, τόμος 9, 1972, σελ. 97
Ο **Τόρο (Toro)** είναι ένας αστεροειδής με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 14. Ανακαλύφθηκε το 1948 από τον Αμερικανό αστρονόμο Καρλ Βιρτάνεν, που παρατηρούσε από το Όρος Χάμιλτον της Καλιφόρνια (Αστεροσκοπείο Λικ), και πήρε το όνομά του από το όνομα της Μπετούλια Τόρο (*Betulia Toro*), συζύγου του Αμερικανού αστρονόμου και μαθηματικού Σάμιουελ Χέρικ, όπως και ο αστεροειδής 1580 Μπετούλια.

Τροχιά
------

Ο Τόρο ανήκει στην ομάδα των Απολλώνειων αστεροειδών (είναι ο τρίτος Απολλώνειος που ανακαλύφθηκε) και, εξαιτίας των παρέλξεων που ασκούνται επάνω του επί εκατομμύρια χρόνια από τους πλανήτες Γη και Αφροδίτη, η τροχιά του έχει «κλειδωθεί» σε τροχιακό συντονισμό 8:5 (8 προς 5) με τη Γη και 13:5 με την Αφροδίτη. Δηλαδή ο Τόρο συμπληρώνει 5 πλήρεις περιφορές γύρω από τον `Ηλιο στον ίδιο χρόνο που η Γη συμπληρώνει 8. Εξαιτίας αυτής της ασυνήθιστης τροχιάς, έχει αποκληθεί «ο δεύτερος δορυφόρος της Γης».

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος του Τόρο εκτιμάται σε 3,4 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι **S** (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,31. Ο Τόρο περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 10 ώρες 11 λεπτά και 58 δευτερόλεπτα.

Μητρικό σώμα μετεωρίτη
----------------------

Με βάση τροχιακούς υπολογισμούς, ο Τόρο είναι ο πιθανότερος υποψήφιος ως το σώμα από το οποίο προήλθε, ως θραύσμα του, ο μετεωρίτης του Σιλικόγκα, ο οποίος έπεσε στην Αλαμπάμα το 1954 και είναι ο μόνος μετεωρίτης που είναι βέβαιο πως τραυμάτισε άνθρωπο κατά την πτώση του.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 1684 Ιγκουασού | 1685 Τόρο | 1686 Ντε Σίτερ |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα (1685) Toro  της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
{{WikidataCoord}} – missing coordinate data

Το **Βζοσούφκα** (πολωνικά: *Wrzosówka*, προφέρεται: [vʐɔˈsufka]) είναι πολωνικό χωριό της γκμίνα του Τσόσνουφ, στο πόβιατ του Νόβι Ντβουρ Μαζοβιέτσκι του Βοεβοδάτου της Μασοβίας, στα κεντροανατολικά της Πολωνίας.

Ιστορία
-------

Κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ 1975 και 1998, το χωριό υπαγόταν διοικητικά στο Βοεβοδάτο της Βαρσοβίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Πολωνικά) «Lista plików predefiniowanych». *Κεντρική Στατιστική Υπηρεσία Πολωνίας*. 1 Ιουνίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2014.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Πολωνία
 |

 |