Το **ιωδοξυλομεθάνιο** ή **υπιωδιώδης μεθυλεστέρας** ή **υπιωδιώδες μεθύλιο** είναι ο απλούστερος εστέρας του υπιωδιώδους οξέος (HOΙ), δηλαδή θεωρητικά παράγεται με εστεροποίηση του τελευταίου με μεθανόλη. Σύμφωνα με το χημικό τύπο του, CH3OI, έχει ένα ισομερές θέσης, τη ιωδομεθανόλη (ICH2OH), που είναι μια ασταθής αλαλκανόλη που αφυδριωδιώνεται γρήγορα σχηματίζοντας μεθανάλη.

Δομή
----

Η δομή του ομοιάζει γεωμετρικά με αυτήν της μεθανόλης με χλώριο αντί υδρογόνου στο υδροξύλιο:

Δεσμοί | Δεσμός | τύπος δεσμού | ηλεκτρονική δομή | Μήκος δεσμού | Ιονισμός |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| {\displaystyle {\ce {C-H}}} | σ | 2sp2-1s | 107 pm | 3% C- H+ |
| {\displaystyle {\ce {C-O}}} | σ | 2sp3-2sp3 | 150 pm | 19% C+ O- |
| {\displaystyle {\ce {O-I}}} | σ | 2sp2-5sp3 | 209,2 pm | 14% O- I+ |

Στατιστικό ηλεκτρικό φορτίο | {\displaystyle {\ce {O}}} | -0,33 |
| {\displaystyle {\ce {C}}} | -0,10 |
| {\displaystyle {\ce {H (C-H)}}} | +0,03 |
| {\displaystyle {\ce {I}}} | +0,14 |
|

Παραγωγή
--------

Με την επίδραση ιωδίου (I2) σε μεθανόλη (CH3OH) παράγεται ασταθές διάλυμα ιωδοξυμεθανίου:

{\displaystyle \mathrm {CH\_{3}OH+I\_{2}{\xrightarrow {}}CH\_{3}OI+HI} }

Χημική συμπεριφορά και παράγωγα
-------------------------------

Αποτελεί ηλεκτρονιόφιλο αντιδραστήριο θετικού ιωδίου (I+) σε συνδυασμό με το πυρηνόφιλο αρνητικό μεθοξύλιο (CH3O-).

### Αυτοδιάσπαση

Το πρόβλημα σταθερότητας στο ιωδοξυμεθάνιο είναι ότι η στερεοχημική εγγύτητα του υδρογόνου και ιωδίου στο ίδιο μόριο σημαίνει ότι σύντομα το μόριο αφυδροιωδιώνεται παράγοντας μεθανάλη και υδριρώδιο:

{\displaystyle \mathrm {CH\_{3}OI{\xrightarrow {}}HCHO+HI} }

### Αντιδράσεις υποκατάστασης

#### Υποκατάσταση σε υδροξύλιο

Με επίδραση ιωδοξυμεθανίου σε υδροξείδια, π.χ. σε υδροξείδιο του νατρίου (NaOH), παράγεται μεθανολικό νάτριο και υποιωδιώδες οξύ, :

{\displaystyle \mathrm {CH\_{3}OI+NaOH{\xrightarrow {}}CH\_{3}ONa+HOI} }

#### Υποκατάσταση σε αλκοξύλιο

Με επίδραση ιωδοξυμεθανίου σε αλκοολικό άλας, π.χ. αλκοολικό νάτριο (RONa), παράγεται μεθανολικό νάτριο και ακυκλοιωδίδιο: 

{\displaystyle \mathrm {CH\_{3}OI+RONa{\xrightarrow {}}CH\_{3}ONa+ROI} }

#### Υποκατάσταση από αλκινύλιο

Με επίδραση ιωδοξυμεθανίου σε αλκινικό άλας, π.χ. αλκινικό νάτριο (RC≡CNa), παράγεται μεθανολικό νάτριο και 1-ιωδαλκίνιο: 

{\displaystyle \mathrm {CH\_{3}OI+RC\equiv CNa{\xrightarrow {}}RC\equiv CI+CH\_{3}ONa} }

#### Υποκατάσταση από κυάνιο

Με επίδραση ιωδοξυμεθανίου σε κυσνιούχο άλας, π.χ. κυανιούχο νάτριο (NaCN), παράγεται μεθανολικό νάτριο και ιωδοκυάνιο: 

{\displaystyle \mathrm {CH\_{3}OI+NaCN{\xrightarrow {}}ICN+CH\_{3}ONa} }

#### Υποκατάσταση από αλκύλιο

Με επίδραση ιωδοξυμεθανίου σε οργανομεταλλική ένωση, π.χ. αλκυλολίθιο (RLi), παράγεται μεθανολικό νάτριο και ιωδαλκάνιο: 

{\displaystyle \mathrm {CH\_{3}OI+RLi{\xrightarrow {}}RI+CH\_{3}OLi} }

#### Υποκατάσταση από σουλφυδρίλιο

Με επίδραση ιωδοξυμεθανίου σε όξινο θειούχο νάτριο (NaSH) παράγεται μεθανολικό νάτριο και ιωδυδρόθειο: 

{\displaystyle \mathrm {CH\_{3}OI+NaSH{\xrightarrow {}}CH\_{3}ONa+ISH} }

#### Υποκατάσταση από σουλφαλκύλιο

Με επίδραση ιωδοξυμεθανίου σε θειολικό νάτριο (RSNa) παράγεται μεθανολικό νάτριο και ιωδοθειομεθάνιο: 

{\displaystyle \mathrm {CH\_{3}OI+RSNa{\xrightarrow {}}CH\_{3}ONa+RSI} }

#### Υποκατάσταση από ιώδιο

1. Με επίδραση ιωδοξυμεθανίου σε άλας άλλου αλογόνου, π.χ. NaΙ, παράγεται μεθανολικό νάτριο και ιώδιο: 

{\displaystyle \mathrm {CH\_{3}OI+NaI{\xrightarrow {}}CH\_{3}ONa+I\_{2}} }

2. Με επίδραση ιωδοξυμεθανίου σε αλκυλαλιωδίδιο (RI) παράγεται μεθοξυαλκάνιο και ιώδιο: 

{\displaystyle \mathrm {CH\_{3}OI+RI{\xrightarrow {}}CH\_{3}OR+I\_{2}} }

#### Υποκατάσταση από αμινομάδα

Με επίδραση ιωδοξυμεθανίου σε αμμωνία (NH3) παράγεται μεθανόλη και ιωδαμίνη:

{\displaystyle \mathrm {CH\_{3}OI+NH\_{3}{\xrightarrow {}}CH\_{3}OH+NH\_{2}I} }

#### Υποκατάσταση από αλκυλαμινομάδα

Με επίδραση ιωδοξυμεθανίου σε πρωυτοταγή αμίνη (RNH2) παράγεται μεθανόλη και N-ιωδοαλκαναμίνη:

{\displaystyle \mathrm {CH\_{3}OI+RNH\_{2}{\xrightarrow {}}CH\_{3}OH+RNHI} }

#### Υποκατάσταση από διαλκυλαμινομάδα

Με επίδραση ιωδοξυμεθανίου σε δευτεροταγή αμίνη (R'NHR) παράγεται μεθανόλη και Ν-αλκυλο-N-ιωδοαλκαναμίνη:

{\displaystyle \mathrm {CH\_{3}OI+R{\acute {}}\;NHR{\xrightarrow {}}R{\acute {}}\;N(I)R+CH\_{3}OH} }

#### Υποκατάσταση από φωσφύλιο

Με επίδραση ιωδοξυμεθανίου σε φωσφίνη σχηματίζει μεθανόλη και ιωδοφωσφίνη:

{\displaystyle \mathrm {CH\_{3}OI+PH\_{3}{\xrightarrow {}}CH\_{3}OH+PH\_{2}I} }

#### Υποκατάσταση από σιλύλιο

Με επίδραση ιωδοξυμεθανίου σε σιλάνιο, παρουσία τριφθοριούχου βορίου, παράγεται υδροχλώριο και σιλοξυμεθάνιο:

{\displaystyle \mathrm {CH\_{3}OI+SiH\_{4}{\xrightarrow {BF\_{3}}}HI+CH\_{3}OSiH\_{3}} }

#### Υποκατάσταση από υδρίδιο

Με επίδραση ιωδοξυμεθανίου σε υδρίδιο μετάλλου, π.χ. σε υδρίδιο του λιθίου (LiH), παράγεται υδροχλώριο και μεθανολικό λίθιο (ή το αντίστοιχο άλας του άλλου μετάλλου, αν είχαμε άλλο υδρίδιο):

{\displaystyle \mathrm {CH\_{3}OI+LiH{\xrightarrow {}}HI+CH\_{3}OLi} }

#### Ηλεκτρονιόφιλη αρωματική υποκατάσταση

Με επίδραση ιωδοξυμεθανίου π.χ. σε βενζόλιο παράγεται ιωδοβενζόλιο και μεθανόλη:

{\displaystyle \mathrm {PhH+CH\_{3}OI{\xrightarrow {}}PhI+CH\_{3}OH} }

### Αντιδράσεις προσθήκης

1. Προσθήκη σε διπλούς δεσμούς C-C. Π.χ. με αιθένιο δίνει 1-μεθοξυ-2-ιωδαιθάνιο:

{\displaystyle \mathrm {CH\_{2}=CH\_{2}+CH\_{3}OI{\xrightarrow {}}ICH\_{2}CH\_{2}OCH\_{3}} }

2. Προσθήκη σε τριπλούς δεσμούς C-C. Π.χ. με αιθίνιο δίνει 1-μεθοξυ-2-ιωδαιθένιο:

{\displaystyle \mathrm {HC\equiv CH+CH\_{3}OI{\xrightarrow {}}ICH=CHOCH\_{3}} }

3. Προσθήκη σε συζηγείς διπλούς δεσμούς C-C. Π.χ. με βουταδιένιο-1,3 δίνει 1-μεθοξυ-4-ιωδοβουτένιο-2:

{\displaystyle \mathrm {CH\_{2}=CHCH=CH\_{2}+CH\_{3}OI{\xrightarrow {}}ICH\_{2}CH=CHCH\_{2}OCH\_{3}+4H\_{2}O} }

4. Προσθήκη σε ενώσεις με τριμελείς ή τετραμελείς ισοκυκλικούς δακτυλίους. Π.χ. με κυκλοπροπάνιο δίνει 1-μεθοξυ-3-ιωδοπροπάνιο:

κυκλοπροπάνιο {\displaystyle \mathrm {+CH\_{3}OI{\xrightarrow {}}ICH\_{2}CH\_{2}CH\_{2}OCH\_{3}} }

5. Προσθήκη σε ενώσεις με καρβονύλιο. Π.χ. με μεθανάλη δίνει μεθοξυιωδοξυμεθάνιο:

{\displaystyle \mathrm {HCHO+CH\_{3}OI{\xrightarrow {}}CH\_{3}OCH\_{2}OI} }

6. Προσθήκη σε ιμίνες. Π.χ. με μεθανιμίνη δίνει N-ιωδο-1-μεθοξυμεθαναμίνη:

{\displaystyle \mathrm {CH\_{2}=NH+CH\_{3}OI{\xrightarrow {}}CH\_{3}OCH\_{2}NHI} }

7. Προσθήκη σε ενώσεις με τριμελείς ή τετραμελείς ετεροκυκλικούς δακτυλίους. Π.χ. με το εποξυαιθάνιο δίνει εκρηκτικό υπεροξείδιο 2-ιωδοξυ-1-μεθοξυαιθάνιο:

 {\displaystyle \mathrm {+CH\_{3}OI{\xrightarrow {}}CH\_{3}OCH\_{2}CH\_{2}OI} }

8. Προσθήκη σε ενώσεις με αζωτούχους τριμελείς ή τετραμελείς ετεροκυκλικούς δακτυλίους. Π.χ. με το επαζαιθάνιο δίνει 2-μεθοξυ-Ν-ιωδοαιθαναμίνη:

 {\displaystyle \mathrm {+CH\_{3}OI{\xrightarrow {}}CH\_{3}OCH\_{2}CH\_{2}NHI} }

### Παρεμβολή μεθυλενίου

Με επίδραση μεθυλενίου ([:CH2]) σε ιωδοξυμεθάνιο παράγεται ιωδοξυαιθάνιο:

{\displaystyle \mathrm {CH\_{3}OI+CH\_{3}I+KOH{\xrightarrow {}}CH\_{3}CH\_{2}OI+KI+H\_{2}O} }

Παραπομπές και σημειώσεις
-------------------------

1. ↑  Διαδικτυακός τόπος ChemSpider
2. ↑  Τα δεδομένα προέρχονται από τους πίνακες δεδομένων των στοιχείων άνθρακα, πυριτίου και υδρογόνου και τις πηγές« Table of periodic properties of the Ellements», Sagrent-Welch Scientidic Company και «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982»
3. ↑  Υπολογισμένο βάση του ιονισμού από τον παραπάνω πίνακα
4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13  Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 186, §7.3.1.
5. ↑  Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 267, §11.3.Α1, R = I, X = CH3O.
6. ↑  Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991, σελ. 291-293, §19.1.
7. ↑  Ν. Αλεξάνδρου, Α. Βάρβογλη, Δ. Νικολαΐδη: Χημεία Ετεροχημικών Ενώσεων, Θεσσαλονίκη 1985, §2.1. σελ. 16-17, εφαρμογή γενικής αντίδρασης για Nu = CH3O.
8. ↑  Ν. Αλεξάνδρου, Α. Βάρβογλη, Δ. Νικολαΐδη: Χημεία Ετεροχημικών Ενώσεων, Θεσσαλονίκη 1985, §2.3. σελ. 22-25.
9. ↑  Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 155, §6.7.3.

Πηγές
-----

* Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, *Οργανική Χημεία*, Αθήνα 1972
* Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
* SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
* Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
* Διαδικτυακός τόπος JOC (Journal of Organic Chemisrty).