recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο Κεολγούλφ του Ουέσσεξ (*Ceolwulf of Wessex*, ... - 611) βασιλιάς του Ουέσσεξ (597 - 811) μέλος του Οίκου του Ουέσσεξ ήταν γιος του Κάθα, μικρότερου γιου του Κίνρικ του Ουέσσεξ, διάδοχος του αδελφού του Κέολ του Ουέσσεξ. Το Αγγλοσαξωνικό χρονικό δίνει σε αυτόν μια περίοδο βασιλείας 14 ετών, το Γενεαλογικό δέντρο των Δυτικό Σαξόνων του δίνει αντίστοιχα περίοδο βασιλείας 17 ετών αλλά φαίνεται να στηρίζεται σε σφάλμα. Όταν πέθανε ο αδελφός του ο ανιψιός του Κινεγκίλς του Ουέσσεξ ήταν ανήλικος και ανίκανος να αναλάβει την εξουσία γι'αυτό βασιλιάς στέφθηκε ο Κεολγούλφ, ο Κινεγκίλς τον διαδέχθηκε μετά τον θάνατο του. 
Σύμφωνα με το Αγγλοσαξωνικό χρονικό "πολεμούσε ασταμάτητα εναντίον των Άγγλων, των Βρετανών, των Πίκτων και των Σκωτσέζων" αλλά η μόνη καταγεγραμμένη μάχη ήταν αυτή εναντίον των Νότιων Σκωτσέζων (607) για τον έλεγχο της Νήσου Γουάιτ και του νότιου Χαμσάιρ. Προσπάθησε να αποκτήσει υπεροχή απέναντι στα υπόλοιπα βασίλεια της Δυτικής Σαξονίας αποκτώντας σταδιακά την κυριαρχία. 
Μερικοί συγγραφείς αναφέρουν ότι ο ανιψιός και διάδοχος του Κινεγκίλς ήταν δικός του γιος.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
2. 1 2 3  «Kindred Britain»
3. ↑  «Oxford Dictionary of National Biography» (Αγγλικά) Oxford University Press. Οξφόρδη. 2004.
4. ↑  Kirby, p. 46; Yorke, 'Ceolwulf'
5. ↑  Yorke, Ceolwulf; Kirby, p. 46
6. ↑  Kirby, p. 43; Yorke, Kings and Kingdoms, pp. 134–135

Πηγές
-----

* Kirby, D. P. (2000). The Earliest English Kings (revised ed.). Routledge. ISBN 0-415-24211-8.
* Yorke, Barbara (1990). Kings and Kingdoms of Early Anglo-Saxon England. Routledge. ISBN 0-415-16639-X.
* Yorke, Barbara (2004). "Ceolwulf (d. 611?), king of the Gewisse". Oxford Dictionary of National Biography. Oxford University Press.

|  |
| --- |
| Κέολγουλφ του Ουέσσεξ **Οίκος του Ουέσσεξ** **Θάνατος:** 611 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΚέολ του Ουέσσεξ | **Βασιλιάς του Ουέσσεξ**597 - 611 | ΔιάδοχοςΚινεγκίλς του Ουέσσεξ |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Ceolwulf of Wessex  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Συντεταγμένες: 41°04′07″N 24°55′13″E﻿ / ﻿41.06861°N 24.92028°E﻿ / 41.06861; 24.92028

Ο **Αυξεντίου** είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης.

Γεωγραφία - Ιστορία
-------------------

Ο Αυξεντίου βρίσκεται στο κέντρο της πεδιάδας της Ξάνθης με υψόμετρο 30 μέτρα σε απόσταση 4 χλμ. Α.-ΝΑ. από τη Γενισέα (έδρα του δήμου) και 9 χλμ. Ν.-ΝΑ. από την πόλη της Ξάνθης. Βορειοδυτικά του χωριού περνάει η Εγνατία Οδός και βορειοανατολικά η ΕΟ Ξάνθης - Κομοτηνής. Δίπλα και δυτικά είναι ο οικισμός Αλκυόνη, ενώ δίπλα και βορειοδυτικά το Παλαιό Κατράμι, το οποίο προϋπήρχε από την εποχή της τουρκοκρατίας με την ονομασία *Καρά-κιοϊ*. Το 1926 διασκορπισμένοι Μικρασιάτες πρόσφυγες της ευρύτερης περιοχής της Θράκης εγκαταστάθηκαν σε κτήματα που τους παραχωρήθηκαν και ίδρυσαν το Νέο Κατράμι, ονομασία που διατηρήθηκε μέχρι το 1957 οπότε μετονομάστηκε προς τιμή του Ελληνοκύπριου ήρωα και αγωνιστή της ΕΟΚΑ, Γρηγόρη Αυξεντίου. 
Αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, ως Νέον Κατράμιον το 1928 όταν προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Χιονίστρας και το 1957 με το ΦΕΚ 253Α - 14/12/1957 μετονομάστηκε σε Αυξεντίου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τη Διομήδεια, τον Νέο Ζυγό, το Παλαιό Κατράμιο, τον Πετεινό και τη Φελώνη αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Διομηδείας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα  Βιστωνίδος του Δήμου Αβδήρων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 264 κατοίκους.

Πληθυσμός
---------

Μόνιμος | Έτος | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| 1991 | 237 |
| 2001 | 250 |
| 2011 | 264 |

Πραγματικός (de facto) | Έτος | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| 1961 | 303 |
| 1971 | 244 |
| 1981 | 251 |
| 1991 | 231 |
| 2001 | 247 |
| 2011 | 266 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. -824717.
2. ↑  *Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή*. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 38, τομ. 6.
3. ↑  «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10497 (σελ. 23 του pdf)
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑  ΠΛ 3:878
8. ↑  ΠΛΜ 12:241
9. ↑

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Αβδήρων |
| --- |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Αβδήρων | 
* Άβδηρα
* Γκιώνα
* Ερωδιός
* Λάγος
* Λεύκιππος
* Λουτρά Ποταμιάς
* Μάνδρα
* Μυρωδάτο
* Νέα Κεσσάνη
* Παιδικές Κατασκηνώσεις
* Πεζούλα
* Ποταμιά
* Σκάλα Αβδήρων
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Βιστωνίδας | 
* Αλκυόνη
* Αυξεντίου
* Βαφαίικα
* Γενισέα
* Διομήδεια
* Κουτσό
* Μαγικό
* Νέος Ζυγός
* Παλαιό Κατράμιο
* Παλαιός Ζυγός
* Πετεινός
* Πηγάδια
* Πολύσιτος
* Σέλινο
* Σούνιο
* Συδινή
* Φελώνη
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Σελέρου | 
* Άκαρπο
* Άνω Πολύσιτο
* Βελοχώρι
* Γρήγορο
* Λευκόπετρα
* Ρύμη
* Σέλερο
* Σήμαντρα
* Φίλια
 |
|  |
| 
* Έδρα: Γενισέα - Ιστορική έδρα: Άβδηρα
* \* (Οικισμοί με μη μόνιμο πληθυσμό)
 |

 |
Το **μανάτ** (manat) είναι το νόμισμα του Τουρκμενιστάν και εισήχθη την πρώτη Νοεμβρίου του 1993, αντικαθιστώντας το ρωσικό ρούβλι σε ισοτιμία του 1 μανάτ προς 500 ρούβλια. Ο κωδικός του ISO 4217 είναι *TMΤ* και υποδιαιρείται σε 100 τένεσι (ή τένγκε). Μερικές φορές χρησιμοποιείται η βραχυγραφία **m**. Για παράδειγμα, 25.000 m είναι 25.000 μανάτ. Η ονομασία *"μανάτ"* προέρχεται από τη ρωσική λέξη "μονέτα" που σημαίνει "κέρμα".

Από την 1η Ιανουαρίου του 2009 χρησιμοποιείται το «Νέο μανάτ» που αντικαθιστά το παλιό (με κωδικό TMM). Τα παλιά χαρτονομίσματα και κέρματα θα παραμείνουν στην κυκλοφορία μέχρι το τέλος του 2009.

Κέρματα
-------

Το 1993 κυκλοφόρησαν κέρματα σε ονομαστικές αξίες των 1, 5, 10, 20 και των 50 τένεσι. Έπειτα από περίοδο που σημειώθηκε υψηλός πληθωρισμός, κόπηκαν νέα κέρματα των 500 και 1000 μανάτ και τέθηκαν στην κυκλοφορία το 1999.

* 1 τένεσι1 τένεσι
* 5 τένεσι5 τένεσι
* 10 τένεσι10 τένεσι
* 20 τένεσι20 τένεσι
* 50 τένεσι50 τένεσι

Τραπεζογραμμάτια
----------------

Το 1993 κυκλοφόρησαν και χαρτονομίσματα σε αξίες των 1, 5, 10, 20, 50, 100 και των 500 μανάτ. Αυτά ακολουθήθηκαν από τραπεζογραμμάτια των 1000 μανάτ το 1995 και των 5.000 και 10.000 μανάτ το 1996. Το 2005 κυκλοφόρησε μια νέα σειρά σε αξίες των 50, 100, 500, 1000, 5.000 και των 10.000 μανάτ. Όλα τα χαρτονομίσματα φέρουν το πορτρέτο του Σαπαρμουράτ Νιγιαζόφ.

Νέες αξίες
----------

Τον Οκτώβριο του 2007 ο ιστότοπος της Αντιπολίτευσης Γκουντογκάρ μετέδωσε ότι την 1η Ιανουαρίου του 2009 το Τουρκμενιστάν σχεδιάζει να εισαγάγει νέες ονομαστικές αξίες στο μανάτ, εξαιτίας του πληθωρισμού.. Μόνο το μεγαλύτερο σε αξία χαρτονόμισμα, αυτό των 500 μανάτ θα φέρει το πορτρέτο του Νιγιαζόφ, ενώ τα υπόλοιπα θα φέρουν πιθανά φωτογραφίες από κτήρια στην Ασγκαμπάτ και άλλα πορτρέτα προσωπικοτήτων της Ιστορίας του Τουρκμενιστάν. Οι νέες αξίες θα είναι:

* **1 μανάτ** = 5.000 παλαιά μανάτ
* **5 μανάτ** = 25.000
* **10 μανάτ** = 50.000
* **20 μανάτ** = 100.000
* **50 μανάτ** = 250.000
* **100 μανάτ** = 500.000
* **500 μανάτ** = 2.500.000

  

Τα κέρματα θα έχουν τις εξής ονομαστικές αξίες:

* **1 τένγκε** = 50 παλαιά μανάτ
* **2 τένγκε** = 100
* **5 τένγκε** = 250
* **10 τένγκε** = 500
* **20 τένγκε** = 1.000
* **50 τένγκε** = 2.500

Σημειώσεις και παραπομπές
-------------------------

1. ↑  Turkmenistan Redenominates Currency, Further Dismantles Personality Cult - Radio Free Europe / Radio Liberty © 2009
2. ↑  Ιστότοπος
3. ↑  Манаты без Туркменбаши, Аскар Турсунбаев, Гундогар Αρχειοθετήθηκε 2017-11-16 στο Wayback Machine. (Ρωσικά)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κέρματα των πρώην σοβιετικών δημοκρατιών[*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Liu Kang** (Ελληνικά: Λιού Κανγκ) είναι ένας χαρακτήρας από το franchise του *Mortal Kombat* της Midway Games και της NetherRealm Studios. Απεικονιζόμενος ως ο σπουδαιότερος μαχητής και πρωταθλητής του Earthrealm, είναι ο πρωταγωνιστής της σειράς. Έκανε το ντεμπούτο του στο αρχικό παιχνίδι του 1992 ως ένας μοναχός Σαολίν με ξεχωριστές κινήσεις, οι οποίες είχαν σκοπό να είναι οι ευκολότερες που μπορούσαν να εκτελέσουν οι παίκτες. Από το ντεμπούτο του μέχρι σήμερα, ο Λιού Κανγκ έχει εμφανιστεί σε όλα τα κύρια παιχνίδια εκτός από το *Mortal Kombat: Deadly Alliance* (2002). Είναι επίσης και ένας από τους πρωταγωνιστές του spin-off δράσης-περιπέτειας *Mortal Kombat: Shaolin Monks* (2005).

Η ιστορία του χαρακτήρα στα δύο πρώτα παιχνίδια είναι να γίνεται ο νικητής στα τουρνουά Mortal Kombat σώζοντας το Earthrealm από κατάκτηση από τις αντίπαλες δυνάμεις του Outworld. Και στην αρχική και στην εναλλακτική χρονική αλληλουχία ο Λιού Κανγκ κάποια στιγμή πηγαίνει στη πλευρά των κακών με το να γίνετε ζόμπι στην αρχική σειρά των βιντεοπαιχνιδιών (1992 - 2006), και στην εναλλακτική (2011 - 2019) αναστένεται από τον Quan Chi και διοικεί το Netherrealm. Επιστρέφει στη πλευρά των καλών στο Mortal Kombat 11 (2019) όπου γίνεται στο τέλος ο Θεός της Φωτιάς.

Εμφανίσεις
----------

### Βιντεοπαιχνίδια Mortal Kombat

#### Σε παιχνίδια της Midway Games

O Λιού Κανγκ εισάγεται στο αρχικό *Mortal Kombat* παιχνίδι ως ένας Κινέζος μοναχός Σαολίν κουνγκ φου. Παίρνει μέρος στο τουρνουά ώς εκπρόσωπος των μοναχών Σαολίν με σκοπό να νικήσει τον μοχθηρό μάγο Σανγκ Τσουνγκ, τον διοργανωτή του τουρνουά. Τελικά νικά τον μέγα πρωταθλητή Goro και τον Σανγκ Τσουνγκ, με αποτέλεσμα να γίνεται ο νέος πρωταθλητής του Mortal Kombat και οι Σαολίν να ξαναπαίρνουν τον έλεγχο του τουρνουά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Midway Games (1992). Mortal Kombat. Midway Games. Level/area: Liu Kang biography
2. ↑  Midway Games (1993). *Mortal Kombat II*. Midway Games. Level/area: Attract mode screens. ("By seizing control of the Shaolin Tournament he tried to tip the scales of order towards chaos. Only seven warriors survived the battles and Shang Tsung's scheme would come to a violent end at the hands of Liu Kang.")
Συντεταγμένες: 38°00′39″N 23°39′59″E﻿ / ﻿38.01083°N 23.66639°E﻿ / 38.01083; 23.66639

Το Δημαρχείο Χαϊδαρίου
Το νέο **Δημαρχείο Χαϊδαρίου** βρίσκεται σε ένα από τα πιο κομβικά σημεία της πόλης. Έχει οπτική προβολή επί της Εθνικής Οδού Αθηνών–Κορίνθου και βρίσκεται σε άμεση γειτνίαση με τον Ιστορικό Πύργο Παλατάκι, όπου στεγάζονται οι υπηρεσίες του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Χαϊδαρίου. Το κτίριο βρίσκεται στην απόληξη του κεντρικού δρόμου της πόλης, της Στρατάρχου Καραϊσκάκη.

Ιστορικά, το έργο έχει περάσει από πολλές φάσεις για να φτάσει στη σημερινή του μορφή.
Τον Ιανουάριο του 1983, αποτράπηκε η δημιουργία νεκροταφείου αυτοκινήτων που επιχειρήθηκε να γίνει στο εκεί οικόπεδο, με κατάληψη του χώρου που διήρκεσε για αρκετές εβδομάδες. Η συμμετοχή των κατοίκων και η αποφασιστικότητα των ιθυνόντων, απέτρεψαν την απώλεια του σημαντικού αυτού χώρου.
Το 1990, διενεργήθηκε Πανελλήνιος Αρχιτεκτονικός Διαγωνισμός, για τη βέλτιστη αρχιτεκτονική επιλογή του νέου Δημαρχείου της πόλης. Στην Επιτροπή του Διαγωνισμού, συμμετείχαν και εκπρόσωποι του ΣΑΔΑΣ[*ασαφές*] , του ΤΕΕ[*ασαφές*], του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου.
Σύμφωνα με το αποτέλεσμα του Αρχιτεκτονικού διαγωνισμού και την απονομή του Α' βραβείου στις αρχιτέκτονες **Μυρσίνη Σπαρτιώτη** και **Σπυριδούλα Τσορβά**, το 1994 ολοκληρώθηκε από τις ίδιες και παραδόθηκε στο Δήμο η μελέτη εφαρμογής για το νέο Δημαρχείο. 
Το 1999 το έργο εντάχθηκε προς χρηματοδότηση σε Πρόγραμμα του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) και μετά τη δημοπράτησή του υπογράφηκε η πρώτη σύμβαση τον Οκτώβριο του 2000.
Το 2004 υπήρξε αποβολή του αναδόχου του έργου, αφού είχε υλοποιηθεί το μεγαλύτερο μέρος του έργου.
Τον Αύγουστο του 2006, και αφού το εργοτάξιο έμενε κλειστό για 2 χρόνια, υπογράφηκε νέα σύμβαση με νέο ανάδοχο, για την εκτέλεση του υπολειπόμενου έργου, αλλά και για την μερική ανακατασκευή τμημάτων του έργου.
Το 2006 εντάχθηκε το έργο, κατά ένα μέρος του, στο Πρόγραμμα «ΘΗΣΕΑΣ» του Υπουργείου Εσωτερικών, ενώ το 2007 εξασφαλίστηκε η πλήρης χρηματοδότηση του έργου από το ίδιο Πρόγραμμα.
Σήμερα, το έργο έχει ολοκληρωθεί και μέσα στο κτίριο στεγάζονται όλες οι συσχετιζόμενες με την Διοίκηση του Δήμου υπηρεσίες.

Μέσα από την ιστορική αυτή διαδρομή προκύπτει ότι η κατασκευή του Δημαρχείου έχει αποτελέσει μία από τις πρώτες προτεραιότητες όλων των Διοικήσεων του Δήμου μέχρι την τελική κατασκευή του. Το καλοκαίρι του 2010 ολοκληρώθηκε η εγκατάσταση όλων των υπηρεσιών Διοίκησης του Δήμου Χαϊδαρίου.

Πηγές
-----

* Ιστοσελίδα Δήμου Χαϊδαρίου
Ο **Ιωάννης Γρηγορόπουλος** ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Κρήτη. Έφυγε πρόσφυγας στην Ιταλία. Αποτέλεσε μέλος της Αλδιανής Ακαδημίας, της οποίας τον κανονισμό συνέταξε από κοινού με τον Σκηπίωνα τον Καρτερομάχο.

Συγγράμματα
-----------

* Έγραψε στα Ελληνικά επίγραμμα στην υπό Ζαχαρία Καλλιέργη έκδοση του Μεγάλου Ετυμολογικού που έγινε το 1499.

Ο Μουσούρος είχε διευθύνει επιστολή στον λόγιο αυτόν συμπατριώτη του.

Πηγές
-----

Κωνσταντίνος Σάθας (1868). *Νεοελληνική Φιλολογία: Βιογραφία των εν τοις γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων, από της καταλύσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μέχρι της Ελληνικής εθνεγερσίας (1453-1821)*. Αθήνα: Τυπογραφείο των τέκνων Ανδρέου Κορομηλά. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2009. }
Το **Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας** είναι ελληνική ταινία του 1999, σε σκηνοθεσία, σενάριο και παραγωγή του Δημήτρη Αθανίτη με τους Χρήστο Σολωμό, Κώστα Καζανά, Μαριάννα Κάλμπαρη, Λένα Κιτσοπούλου, Δημήτρη Αλεξανδρή .

Ένας ηθοποιός σχηματίζει ένα νεανικό θίασο για να ανεβάσει με τον εαυτό του σαν σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή το "Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας" του Σαίξπηρ, σε μια θεατρική παράσταση. Μια οντισιόν γίνεται, ηθοποιοί επιλέγονται, οι πρόβες ξεκινούν. Σύντομα οι ερωτικές ίντριγκες του έργου αρχίζουν να συγχέονται με την πραγματική ζωή των νεαρών ηθοποιών του θιάσου. Ο μόνος που συνεχίζει να ζει μέσα σε ένα όνειρο, είναι ο πρωταγωνιστής και σκηνοθέτης. Αυτός θα ξυπνήσει τελευταίος.

Βραβεία
-------

* Βραβείο Καλύτερης Ελληνικής Ταινίας, 3ο Πανόραμα Ανεξάρτητων Δημιουργών, Θεσσαλονίκη 2001
* Διάκριση Ποιότητας ΥΠΠΟ 2000

Η ταινία γυρίστηκε στο Θέατρο Τεχνοχώρος της Αθήνας και στα σπίτια των ηθοποιών και του σκηνοθέτη. Όλοι οι ηθοποιοί παίζουν με τα πραγματικά τους ονόματα. Είναι η μόνη μέχρι σήμερα Ελληνική ταινία που στηρίζεται και διασκευάζει θεατρικό έργο του Σαίξπηρ. Συμπεριελήφθη από τον Mark Burnette στο βιβλίο του "Shakespeare and world cinema", έκδοση του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Για τον ίδιο λόγο αποτέλεσε μέρος στην πανεπιστημιακή μελέτη "Σαίξπηρ και Ελληνικό σινεμά" της Αικατερίνης Πέκη, το 2016, στο ΑΠΘ.

Διανομή
-------


|  |  |
| --- | --- |
| 
* Χρήστος Σολωμός (Όμπερον)
* Μαριάννα Κάλμπαρη (Τιτάνια)
* Λένα Κιτσοπούλου (Ελένη)
* Κώστας Καζανάς (Δημήτριος)
* Δημήτρης Αλεξανδρής (Λύσανδρος)
* Κατερίνα Λυπηρίδου (Ερμεία)
* Κωνσταντίνα Τάκαλου (Πουκ)
* Γιάννης Στεφόπουλος (Υφαντής)

 | 
* Νίκος Κατής (μάστορας)
* Σταύρος Μαυρίδης (μάστορας)
* Θοδωρής Γράμψας (παραγωγός)
* Νέστωρ Κοψιδάς (βοηθός)
* Γιάννης Αλμπάνης (πατέρας Ερμείας)
* Μαρία Λεκάκη (ηθοποιός στην οντισιόν)
* Θεοδώρα Τζήμου (φίλη Ελένης)

 |

### Συντελεστές

Σενάριο, Σκηνοθεσία, Παραγωγή: Δημήτρης Αθανίτης, Φωτογραφία: Παναγιώτης Θεοφανόπουλος, Ήχος: Γιώργος Μπιλικάς, Μοντάζ: Κώστας Ραφτόπουλος, Art direction: Δημήτρης Αθανίτης, Κοστούμια: Έλλη Παπακωνσταντίνου, Παραγωγή: DNA films με την στήριξη ΕΚΚ

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΟΝΕΙΡΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗΣ ΝΥΧΤΑΣ - Φιλμογραφία - Φιλμογραφία | Ταινιοθήκη Της Ελλάδος». *www.tainiothiki.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2019.
2. ↑  kalytheo. «Σαίξπηρ και Ελληνικό Σινεμά». *Δημήτρης Αθανίτης*. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2019.
3. ↑  kalytheo. «ΣΑΙΞΠΗΡ ΚΑΙ ΣΙΝΕΜΑ, M. Burnette». *Δημήτρης Αθανίτης*. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2019.
4. ↑  kalytheo. «Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας». *Δημήτρης Αθανίτης*. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

*
Ο χάρτης των νησιών Ίζου, στο κέντρο του Τριγώνου του Δράκου
 Ο χάρτης της νήσου Μιγιάκι
Το **Τρίγωνο του Δράκου** (αγγλικά: Dragons Triangle) ή αλλιώς γνωστό και ως **Θάλασσα του διαβόλου**, και επίσης ως "το Τρίγωνο των Βερμούδων του Ειρηνικού Ωκεανού", είναι μια θαλάσσια περιοχή που βρίσκεται 60 ναυτικά μίλια νότια του Τόκιο και μεταξύ της ανατολικής ακτής των Φιλιππινών και της δυτικής ακτής της νήσου Γκουάμ (ΗΠΑ).

Η ονομασία Τρίγωνο του Δράκου προέρχεται από έναν θρύλο των ντοπιών ψαραδών που χρονολογείται από το 1000 π.χ. Σύμφωνα με την κινεζική λαογραφία, ένας τεράστιος δράκος έχτισε μια φορά το παλάτι του κάτω από τα κύματα, παρασύροντας ανυποψίαστα θύματα και όλα τα πλοία στους υδάτινους τάφους τους.

Ο συγγραφέας των βιβλίων "Το τρίγωνο των Βερμούδων (1974)" και "Το τρίγωνο του δράκου (1989)" Τσαρλς Μπερλίτς αναφέρει ότι αυτήν η περιοχή θεωρείται επικίνδυνη ζώνη στους ιαπωνικούς χάρτες. Επίσης ο Μπερλίτς λέει ότι μεταξύ του 1950 και 1952 πέντε πολεμικά πλοία της Ιαπωνίας εξαφανιστήκαν στο τρίγωνο του δράκου, με συνολικό πλήρωμα κάπου στα 700 άτομα.
Η Ιαπωνική κυβέρνηση θα ξεκινήσει ένα ερευνητικό πρόγραμμα με πάνω από 100 επιστήμονες, με στόχο να ανακαλύψει την αιτία για τις εξαφανίσεις των πλοίων, στέλνοντας το πλοίο Καγιό Μαρού Νο5, αλλά και το πλοίο αυτό εξαφανίστηκε μαζί με το πλήρωμά του, των 31 ναυτικών, και από τότε είναι επισήμως επικίνδυνη ζώνη.

Το Τρίγωνο του Δράκου είναι μια σεισμογενής ζώνη που είναι ενεργή ακόμη και σήμερα με συχνούς κυκλώνες. Σύμφωνα με τους επιστήμονες οι εξαφανίσεις πλοίων και ανθρώπων οφείλονται στα ηλεκτρομαγνητικά πεδία.

παραπομπές
----------

1. 1 2  Devils Sea history στο grunge.com (αγγλικά, ανακτήθηκε 18 Μαρτίου 2018)
2. ↑  The Dragon Triangle στην Paranormal Encyclopedia.com (αγγλικά, ανακτήθηκε 18 Μαρτίου 2018)
3. ↑  «Ανεξήγητα μυστήρια: Θάλασσα του διαβόλου». Marineinsight.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2019.  (Αγγλικά)
Το **Chrysler LHS** ήταν μεγάλο πολυτελές τετράθυρο σεντάν αυτοκίνητο που παρήχθη από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Chrysler από τον Μάιο του 1993 έως το 2001. Αντικατέστησε το Chrysler Imperial στον ρόλο της ναυαρχίδας της εταιρείας. Μεταγενέστερα, το LHS συνεχίστηκε με το ίδιο ντιζάιν από τη σεζόν (model year) του 2002 και μετά, ως Concorde Limited.

Εξαγωγές στην Ευρώπη
--------------------

Chrysler LHS του 1994, ευρωπαϊκών προδιαγραφών
Η πρώτη γενιά του LHS, διατέθηκε και στην Ευρώπη κατόπιν ειδικής παραγγελίας, αλλά ως **Chrysler New Yorker**, από τη σεζόν (model year) του 1994 έως τη σεζόν του 1999, αν και ειδικότερα στο Ηνωμένο Βασίλειο διατήρησε την ονομασία LHS. Τα μοντέλα ευρωπαϊκών προδιαγραφών έφεραν πίσω φλας χρώματος πορτοκαλί αντί για κόκκινα, πίσω φώτα ομίχλης και λίγο διαφορετική διάταξη στις εσωτερικές λάμπες στα μπροστινά φώτα. Επίσης, έφεραν μπροστινούς αερόσακους οδηγού και συνοδηγού που άνοιγαν με λιγότερη δύναμη από τους αμερικανικούς, λόγω των τότε διαφορετικών προδιαγραφών των αερόσακων για τα μοντέλα που κυκλοφορούσαν στη Βόρεια Αμερική (μόλις τη σεζόν του 1998 η νομοθεσία των ΗΠΑ τροποποιήθηκε και επετράπη κάποια μείωση της ταχύτητας που ανοίγουν οι 2 μπροστινοί αερόσακοι).

Αναφορές
--------

1. ↑  «Used Chrysler LHS Luxury Cars». intellichoice. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Οκτωβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2014.
2. ↑  «2002 Chrysler Concorde Sedan». Edmunds. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2014.
3. ↑  Donaldson, Jessica. «1999 Chrysler LHS». *Concept Carz*. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2021.
4. ↑  «Chrysler New Yorker 3.5i V6 24V (1996)». *Autoweek NL*. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2021.  Unknown parameter `|lang=` ignored (`|language=` suggested) (βοήθεια)
5. ↑  «Chrysler New Yorker (1999)». *Autoweek NL*. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2021.  Unknown parameter `|lang=` ignored (`|language=` suggested) (βοήθεια)

Βιβλιογραφία
------------

* *Haynes Repair Manual – Chrysler LHS, Concorde, 300M, Dodge Intrepid, 1998–2004*. Haynes. 15 Μαρτίου 2009. ISBN 9781563927324.
* Flammang, James M./Kowalke, Ron: Standard Catalog of American Cars 1976–1999, Krause Publications, Iola 1999. ISBN 0-87341-755-0.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Chrysler LHS** |

* https://consumerguide.com/ 1993-1997 Chrysler Concorde / New Yorker / LHS
* https://consumerguide.com/ 1999-2004 Chrysler 300M / LHS
Ο **Αγάπιος ο νεότερος** (κατά κόσμον Αντώνιος Αντωνόπουλος, Δημητσάνα, 1753 - 1812), γνωστός και ως **Αγάπιος Παπαντωνόπουλος** ήταν Έλληνας κληρικός και άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στη Δημητσάνα του νομού Αρκαδίας. Φοίτησε στη Δημητσάνα με δασκάλους τους Αγάπιο Λεονάρδο και τον Γεράσιμο Γούνα. Όταν με τα γεγονότα των Ορλωφικών η σχολή έκλεισε, ο Αγάπιος ακολούθησε τον Γεράσιμο Γούνα στη Σμύρνη, όπου συνέχισε τις σπουδές του στη φημισμένη σχολή της πόλης, με σχολάρχη τον Ιερόθεο Δενδρινό. Αργότερα έγινε μοναχός, με το όνομα Αγάπιος.

Έπειτα πήγε στη Χίο και στη συνέχεια επέστρεψε στη Δημητσάνα, όπου το 1781, ανέλαβε τη διεύθυνση της σχολής. Στην σχολή υπηρέτησε 32 χρόνια ως σχολάρχης. Μετά το τέλος της ζωής το 1812 σε ηλικία 59 ετών, ανακηρύχθηκε άγιος από την Ορθόδοξη Εκκλησία. Η μνήμη του τιμάται στις 24 Δεκεμβρίου.

Παραπομπές
----------
Ο **Δημήτρης Σπεντζόπουλος** είναι παλαίμαχος Έλληνας ποδοσφαιριστής, που αγωνίστηκε κυρίως την δεκαετία του ’70 με μεγάλη επιτυχία στη θέση του κεντρικού επιθετικού.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε στις 8 Μαρτίου 1950 στην Καλαμάτα. Ξεκίνησε την καριέρα του στην ομάδα της γεννέτειράς του, Π.Σ. Καλαμάτα, με την οποία το 1972 κατέκτησε το Πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής. Τη σεζόν 1972-73 αγωνίστηκε στην Α΄ Εθνική.

Στο τέλος της σεζόν η Καλαμάτα υποβιβάστηκε και ο Σπεντζόπουλος πήρε μεταγραφή για την Παναχαϊκή. Στην ομάδα της Πάτρας έπαιξε για πολλά χρόνια γνωρίζοντας μεγάλες στιγμές, με κορυφαία την κατάκτηση της τέταρτης θέσης τη σεζόν 1973-74, που είχε ως αποτέλεσμα τη συμμετοχή της Παναχαϊκής στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, κάτι πρωτοφανές για το σωματείο και τα δεδομένα των ελληνικών επαρχιακών ομάδων.

Η συμμετοχή στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ το φθινόπωρο του 1974 συνοδεύτηκε από μια ιστορική πρόκριση της Παναχαϊκής στο β΄ γύρο της διοργάνωσης. Οι κοκκινόμαυροι απέκλεισαν την αυστριακή Γκρατς με σκορ 2-1 (εντός) και 1-0 (εκτός), με το Σπεντζόπουλο να πετυχαίνει από ένα γκολ σε κάθε ματς.

Ο Σπεντζόπουλος πέτυχε συνολικά 73 γκολ στην Α΄ Εθνική Κατηγορία: 67 με την Παναχαϊκή και 6 με την Καλαμάτα. 

Ήταν σπεσιαλίστας στο σκοράρισμα με το κεφάλι. Στην Α΄ Εθνική πέτυχε συνολικά 25 γκολ με κεφαλιές και είναι το όνομα του βρίσκεται στην πρώτη εικοσάδα της σχετικής λίστας.

Καριέρα
-------

| Χρονιές | Σύλλογος | Συμμετοχές | Γκολ |
| --- | --- | --- | --- |
| ;–1972 | Π.Σ. Καλαμάτα (Β΄ Εθνική) | ; | ; |
| 1972–73 | Π.Σ. Καλαμάτα (Α΄ Εθνική) | 33 | 6 |
| 1973–74 | Παναχαϊκή (Α΄ Εθνική) | 29 | 4 |
| 1974–75 | Παναχαϊκή (Α΄ Εθνική) | 33 | 7 |
| 1975–76 | Παναχαϊκή (Α΄ Εθνική) | 22 | 9 |
| 1976–77 | Παναχαϊκή (Α΄ Εθνική) | 34 | 5 |
| 1977–78 | Παναχαϊκή (Α΄ Εθνική) | 30 | 13 |
| 1978–79 | Παναχαϊκή (Α΄ Εθνική) | 28 | 9 |
| 1979–80 | Παναχαϊκή (Α΄ Εθνική) | 30 | 15 |
| 1980-81 | Παναχαϊκή (Α΄ Εθνική) | 28 | 4 |
| 1981-82 | Παναχαϊκή (Β΄ Εθνική) |  |  |
| 1982-83 | Παναχαϊκή (Α΄ Εθνική) | 4 | 0 |
| **Σύνολο** | **Α΄ Εθνική** | **271** | **72**  |
|

* **Σημείωση** : τα στοιχεία προέρχονται από
Η **Βανέσα Χέσλερ** (*Vanessa Hessler*, 21 Ιανουαρίου 1988) είναι Ιταλίδα ηθοποιός και φωτομοντέλο. Ξεκίνησε την καριέρα της στο μόντελινγκ σε ηλικία 15 ετών και έχει εμφανιστεί σε αναρίθμητες φωτογραφίσεις κυρίως σε Γερμανία και Ιταλία.

Βιογραφία - Σταδιοδρομία
------------------------

Η Βανέσα γεννήθηκε στην Ρώμη στις 21 Ιανουαρίου 1988 από μητέρα Ιταλίδα και πατέρα Αμερικανό. Έζησε στη Ρώμη μέχρι τα 8 της χρόνια και μετά μετακόμισε στην Ουάσιγκτον όπου ο πατέρας της εργάζονταν σαν ανταποκριτής σε Ιταλικές εφημερίδες. Επέστρεψε στην Ιταλία το 2002 και άρχισε να εργάζεται σαν μοντέλο. Ακολούθησαν εμφανίσεις σε επιδείξεις μόδας, περιοδικά, διαφημίσεις και στην τηλεόραση. Έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό χάρη στη διαφήμιση της «*Alice*», μιας εταιρείας παροχής υπηρεσιών ευρυζωνικού ίντερνετ, θυγατρικής της Telecom Italia.

To 2005 έκανε την πρώτη της εμφάνιση στον κινηματογράφο με την κωμωδία *Natale a Miami*. Η επόμενη ταινία της είναι το *Astérix aux Jeux Olympiques* (2008) όπου θα υποδυθεί το ρόλο της πριγκίπισσας Ειρήνης, δίπλα στους Ζεράρ Ντεπαρντιέ, Κλοβίς Κορνιγιάκ και Αλέν Ντελόν.

Αυτή την εποχή ζει ανάμεσα σε Ρώμη και Ουάσιγκτον και είναι το κεντρικό πρόσωπο στις διαφημιστικές καμπάνιες εταιρειών όπως Baby Star, Nara Camicie και Gilli. Στο παρελθόν είχε εμφανιστεί στις καμπάνιες εταιρειών όπως οι Calvin Klein, Giorgio Armani, L'Oréal και Ferrero.Η Βανέσα Χέλσερ πρωταγωνίστησε το 2011 ως Ορορα στην ταινια Cenerentola.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 106183350X. Ανακτήθηκε στις 16  Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  *filmportal.de*. 789d58745f594abdbe3d4add39c817df. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  (Αγγλικά) *The Fashion Model Directory (FMD)*. vanessa\_hessler. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Βανέσα Χέσλερ** |

* Η Βανέσα στην IMDb
* Επίσημη Ιστοσελίδα

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 220708243
* LCCN: no2011194955
* ISNI: 0000 0003 6016 1570
* GND: 106183350X

 |

 |
Οι **Στρατηγικές Δυνάμεις Πυραύλων** (ρωσικά: Ракетные войска стратегического назначения, РВСН) είναι στρατιωτικός κλάδος των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων που ελέγχει τους χερσαίους διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους (МБР) της Ρωσίας. Οι Στρατηγικές Δυνάμεις Πυραύλων συγκροτήθηκαν για πρώτη φορά στις Σοβιετικές Ένοπλες Δυνάμεις και το 1991, ουσιαστικά μετονομάστηκαν από Σοβιετικές σε Ρωσικές Στρατηγικές Δυνάμεις Πυραύλων.

Οι Στρατηγικές Δυνάμεις Πυραύλων δημιουργήθηκαν στις 17 Δεκεμβρίου του 1959, ως η κύρια σοβιετική δύναμη με σκοπό την επίθεση με πυρηνικά όπλα εναντίων του εχθρού, με στρατιωτικές εγκαταστάσεις και βιομηχανικές υποδομές. Διαθέτει όλα τα σοβιετικά επίγεια πυρηνικά σε διηπειρωτικό επίπεδο, διηπειρωτικού βεληνεκούς βαλλιστικούς πυραύλους και μεσαίου βεληνεκούς βαλλιστικούς πυραύλους με εμβέλεια πάνω από 1.000 χιλιόμετρα. Συμπληρωματικές στρατηγικές δυνάμεις στο εσωτερικό της Ρωσίας είναι η Αεροπορία Μεγάλου Βεληνεκούς και τα υποβρύχια βαλλιστικών πυραύλων του Ρωσικού Πολεμικού Ναυτικού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Личный состав ракетных войск РФ будет сокращён до 60 тыс. человек top.rbc.ru

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Strategic Missile Troops  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Πλαστικός αποπυρηνωτής μήλου
Modern Apple CorerΣύγχρονος ανοξείδωτος αποπυρηνωτής μήλου
Ο **Aποπυρηνωτής μήλου** είναι εργαλείο αφαίρεσης του πυρήνα και των κουκουτσιών μήλου. Τοποθετείται πάνω στο μήλο και πιέζεται ώστε να το διαπεράσει. Ο πυρήνας με το κουκούτσι παγιδεύονται στο εσωτερικό του εργαλείου, που με τράβηγμα αφαιρείται, αφήνοντας ένα καθαρό μήλο. Είναι πλαστικός ή ανοξείδωτος μεταλλικός. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για άλλους τύπους φρούτων, όπως αχλάδια.

Βιβλιογραφία
------------

1. ↑  «Αποπυρηνωτής μήλου, λευκή λαβή Νο 107 | kouzinika.gr». *www.kouzinika.gr*. Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2018.
2. ↑  «Top 5 Best Apple Corers of 2018 (Aug. 2018) - Buying Guide & Reviews» (στα αγγλικά). *Healthy Kitchen 101*. 2018-05-31. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2020-09-27.. Ανακτήθηκε στις 2018-08-15.
3. ↑  gastronomos (2012-02-16), *Πώς βγάζουμε εύκολα τα κουκούτσια από τα μήλα;*, ανακτήθηκε στις 2018-08-15
Ο **Μπέορνρεντ της Μερκίας** (Αρχ. Αγγλικά: *Beornræd*) βασιλιάς της Μερκίας (757) διαδέχθηκε για σύντομο χρονικό διάστημα τον Έθελμπαλντ της Μερκίας αλλά ανατράπηκε την ίδια χρονιά από τον Όφα της Μερκίας και αναγκάστηκε να δραπετεύσει από την χώρα. Οι πληροφορίες και οι πηγές για την βασιλεία του ήταν ελάχιστες επειδή ήταν πολύ σύντομη.
Το Αγγλοσαξωνικό χρονικό για το έτος 757 αναφέρει : *"Ο Έθελμπαλντ που βασίλευσε στην Μερκία 41 χρόνια δολοφονήθηκε στο Σέκινγκτον και το σώμα του μεταφέρθηκε στο Ρέπτον. Τον διαδέχθηκε στον θρόνο ο Μπέορνρεντ αλλά η βασιλεία του ήταν πολύ ατυχής, την ίδια χρονιά ο Όφα τον ανέτρεψε τον διαδέχθηκε στον θρόνο της Μερκίας στον οποίο παρέμεινε 39 χρόνια ..."*

Παραπομπές
----------

1. ↑  ASC manuscript E, 755 (757); translated by Michael Swanton, The Anglo-Saxon Chronicle, 1996.

Πηγές
-----

* ASC manuscript E, 755 (757); translated by Michael Swanton, The Anglo-Saxon Chronicle, 1996.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Μπέορνρεντ Αρχειοθετήθηκε 2020-10-20 στο Wayback Machine.

|  |
| --- |
| Μπέορνρεντ της Μερκίας **Δυναστεία "Β"** |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΈθελμπαλντ της Μερκίας | **Βασιλιάς της Μερκίας**757 | ΔιάδοχοςΌφα της Μερκίας |
**Οι Μάγισσες** (αγγλικά: *The Craft*) είναι αμερικανική μεταφυσική ταινία τρόμου, παραγωγής 1996, σε σκηνοθεσία Άντριου Φλέμινγκ. Πρωταγωνιστούν οι Ρόμπιν Τάννεϊ, Φαϊρούζα Μπαλκ, Νεβ Κάμπελ και Ρέιτσελ Τρου. Η ταινία εστιάζει σε τέσσερα νέα κορίτσια που αρχίζουν να εξασκούν μαγεία χρησιμοποιώντας την προς όφελός τους και σύντομα έρχονται αντιμέτωπα με τις συνέπειες.

Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 3 Μαΐου 1996. Με προϋπολογισμό 15 εκατομμύρια δολάρια κατάφερε να συγκεντρώσει 55,6 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως και να αποδειχθεί επιτυχημένη. Έλαβε μικτά σχόλια από τους κριτικούς, με τους περισσότερους να επαινούν τις ερμηνείες των πρωταγωνιστριών, τη σκηνοθεσία και την παραγωγή και άλλους να κριτικάρουν το σενάριο και τον τόνο της ταινίας. Στα χρόνια που ακολούθησαν η ταινία θεωρείται καλτ. 

Μια συνέχεια με τίτλο *The Craft: Legacy* κυκλοφόρησε στις 28 Οκτωβρίου 2020.

Πλοκή
-----

Η Σάρα, μια 16χρονη έφηβη κοπέλα με τάσεις αυτοκτονίας και παραισθήσεις, μετακομίζει στο Λος Άντζελες με τον πατέρα της και τη μητριά της για να ξεκινήσουν μια καινούρια ζωή. Η Σάρα γράφεται στο Καθολικό σχολείο όπου θα γίνει φίλη με τρεις κοπέλες, τη Νάνσι, την Μπόνι και τη Ροσέλ. Οι κοπέλες έχουν η καθεμία τα προβλήματά τους και επιθυμούν να κάνουν τις ζωές τους καλύτερες. Οι τρεις τους εξασκούν μαγεία και όταν προσέχουν ότι η Σάρα έχει τις δυνάμεις μιας μάγισσας, την πείθουν να πάρει μέρος στη σύναξή τους. Αφού η Σάρα συμφωνήσει, συνηδειτοποιούν ότι με μια τέταρτη μάγισσα, μπορούν να κάνουν ξόρκια που δεν μπορούσαν πριν και να αρχίσουν να καλυτερεύουν κάποια πράγματα στη ζωή τους. Όμως όπως όλα τα πράγματα στη ζωή, υπάρχει ένα τίμημα. Οι δυνάμεις τους σύντομα θα τις συνεπάρουν και θα στραφεί η μία ενάντια στην άλλη.

Ηθοποιοί και Χαρακτήρες
-----------------------

* Ρόμπιν Τάννεϊ στο ρόλο της *Σάρα*
* Φαϊρούζα Μπαλκ στο ρόλο της *Νάνσι*
* Νεβ Κάμπελ στο ρόλο της *Μπόνι*
* Ρέιτσελ Τρου στο ρόλο της *Ροσέλ*
* Ασάμπτα Σέρνα στο ρόλο της *Λίριο*
* Σκιτ Όλριτς στο ρόλο του *Κρις*
* Κριστίν Τέιλορ στο ρόλο της *Λόρα*

Box office
----------

Με προϋπολογισμό 15.000.000 δολάρια, η ταινία άνοιξε στην 1η θέση με 6,7 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 24,8 εκατομμύρια δολάρια και 30,9 εκατομμύρια δολάρια στον υπόλοιπο κόσμο. Συνολικά απέφερε 55,6 εκατομμύρια δολάρια. Καταλαμβάνει την 11η θέση στη λίστα με τις μεγαλύτερες εισπρακτικές επιτυχίες με θέμα τη μαγεία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Box office / business for The Craft». *IMDb*. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2011.
2. 1 2  «Οι Μάγισσες στο Box Office Mojo». *Box Office Mojo*. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2011.
3. 1 2  «Οι Μάγισσες στο The Numbers». the-numbers.com. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2011.
4. ↑  «Genres Witch 1980-Present». *Box Office Mojo*. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Οι Μάγισσες στο IMDb
Τα **23α Βραβεία της Εθνικής Ένωσης Κριτικών των ΗΠΑ**, που δόθηκαν στις 9 Ιανουαρίου 1989, τίμησαν την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1988.

Νικητές
-------

### Καλύτερη Ταινία

1. ***Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι***

2. *Γυναίκες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης*3. *Τα φτερά του έρωτα*3. *Ένας κόσμος χωριστά*

### Καλύτερος Σκηνοθέτης

1. **Φίλιπ Κάουφμαν – *Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι***

2. Κρις Μένγκες – *Ένας κόσμος χωριστά*3. Βιμ Βέντερς – *Τα φτερά του έρωτα*

### Καλύτερος Ηθοποιός

1. **Μάικλ Κίτον – *Ο Σκαθαροζούμης* και *Ο νικητής***2. Τζιν Χάκμαν – *Ο Μισσισσιπής καίγεται*3. Ντάστιν Χόφμαν – *Ο άνθρωπος της βροχής*3. Μαξ φον Σίντοφ – *Πελέ, ο κατακτητής*

### Καλύτερη Ηθοποιός

1. **Τζούντι Ντέιβις – *High Tide***2. Κάρμεν Μάουρα – *Γυναίκες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης*3. Μέλανι Γκρίφιθ – *Εργαζόμενο κορίτσι*3. Μπάρμπαρα Χέρσεϊ – *Ένας κόσμος χωριστά*

### Καλύτερος Β' Ανδρικός Ρόλος

1. **Ντιν Στόκγουελ – *Η γυναίκα του γκάγκστερ* και *Τάκερ: Ο άνθρωπος και το όνειρό του***

2. Άλεκ Γκίνες – *Little Dorrit*

3. Τιμ Ρόμπινς – *Η κυρία και ο ταύρος*

### Καλύτερος Β' Γυναικείος Ρόλος

1. **Μερσέντες Ρούελ – *Η γυναίκα του γκάγκστερ***

2. Λένα Όλιν – *Η αβάστακτη ελαφρότητα του είναι*

3. Μισέλ Φάιφερ – *Επικίνδυνες σχέσεις*

### Καλύτερο Σενάριο

1. **Ρον Σέλτον – *Η κυρία και ο ταύρος***

2. Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ και Νόρμαν Σνάιντερ – *Οι διχασμένοι*

3. Σον Σλόβο – *Ένας κόσμος χωριστά*

### Καλύτερη Φωτογραφία

1. **Χένρι Άλεκαν – *Τα Φτερά του Έρωτα***

2. Σβεν Νίκβιστ – *Η αβάστακτη ελαφρότητα του είναι*

3. Φιλίπ Ρουσλό – *Επικίνδυνες σχέσεις*

3. Βιτόριο Στοράρο – *Τάκερ: Ο άνθρωπος και το όνειρό του*

### Καλύτερο Ντοκιμαντέρ

1. ***Η λεπτή, γαλάζια γραμμή***

2. *Hôtel Terminus: The Life and Times of Klaus Barbie*3. *Η Ολυμπιάς του Τόκιο*

### Ειδικό Βραβείο

* Πέδρο Αλμοδόβαρ

Παραπομπές
----------

1. ↑  «'Unbearable Lightness' Gets Film Prize». *The New York Times*. 9 January 1989.. Ανακτήθηκε στις 3 January 2018.
2. ↑  Kehr, Dave (9 January 1989). «'Unbearable Lightness' Named Best Film Of '88 By Critics Group». *Chicago Tribune*.. Ανακτήθηκε στις 3 January 2018.
3. ↑  Carr, Jay (9 January 1989). «National Critics choose 'Lightness'». *The Boston Globe*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 March 2016.. Ανακτήθηκε στις 3 January 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προηγούμενα Βραβεία
Η **Γκρινεβία (Grinevia)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,0. Ανακαλύφθηκε το 1978 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της προς τιμή του Ρώσου συγγραφέα Αλεκσάντρ Σ. Γκρινέφσκι, γνωστού με το ψευδώνυμο Αλέξανδρος Γκριν.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά της Γκρινεβίας είναι άγνωστα. Η Γκρινεβία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 2 ώρες και 55 λεπτά (Klinglesmith III κ.ά 2013), μία πολύ γρήγορη περιστροφή, ακόμα και για αστεροειδή.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
--------------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αστεροειδείς| 2785 Σεντόφ | 2786 Γκρινεβία | 2787 Ταβαρίστς |
Οι **3rei Sud Est** (γράφονται επίσης **3 Sud Est** ή **3SE**) είναι ρουμανικό μουσικό συγκρότημα της χορευτικής μουσικής. Δημιουργήθηκαν το 1997. Κυκλοφόρησαν περίπου 10 δισκογραφικές δουλειές και μάξι σινγκλ, σε ρουμανικά και σε αγγλικά. Στα πρώτα χρόνια της καριέρας τους απόλαυσαν γρήγορη επιτυχία. Τραγούδια τους που έγιναν γνωστά είναι τα αγγλόφωνα «Don’t say I love You» και «Miracle».

Προφίλ
------

Το συγκρότημα συναποτελούν τρεις Ρουμάνοι τραγουδιστές : ο Βιορέλ Σίπος (Viorel Sipos), ο Λαουρέντσιου Ντούτσα (Laurenţiu Duţă) και ο Μιχάι Μπουντεάνου (Mihai Budeanu) σόλο τραγουδιστής και οι άλλοι δύο χόρευαν και έκαναν χορογραφία.

Το πρώτο τους άλμπουμ , με τίτλο *Ai plecat* κυκλοφόρησε το 1997 και σηματοδότησε τον ήχο τους, ο οποίος είναι χαρακτηριστικός. Το άλμπουμ αυτό σημείωσε αμέσως επιτυχία. Το είδος αυτό ηλεκτρονικής μουσικής επηρέασε και άλλους Ρουμάνους καλλιτέχνες, όπως το συγκρότημα Andre, τους Animal X και την Κριστιάνα Ραντούτα. Ο Μπουντεάνου έχει κυκλοφορήσει επίσης ένα δικό του άλμπουμ εκτός του συγκροτήματος.

Δισκογραφία
-----------

### Singles

* Vorbe care dor (2008)
* Don't Say I Love You (2007)
* N-ai crezut in mine (2007)
* Iubire (2006)
* Alaturi de ingeri (2004)

### Albums

* Iubire (2007)
* Cu capu-n nori (2004)
* Symbol (2003)
* Top (2002) (EP)
* Sentimental (2001)
* Te Voi Pierde (2001) - Maxi single
* Discul 3rei Sud Est (2000) - EP
* Îmi Plac Ochii Tăi (2000) – EP
* Mileniul III (1999) - EP
* Visul Meu (1999) - deluxe edition
* Visul Meu (1999)
* 3rei Sud Est Mix (1998) - Maxi single
* 3rei Sud Est (1998)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος των ν3rei Sud Est (στα ρουμανικά)
Ο **Κέβιν Ουέιν Τζίτερ** (αγγλικά: *Kevin Wayne Jeter*, επαγγελματικά γνωστός ως ***K. W. Jeter***, γεννηθείς στις 26 Μαρτίου 1950) είναι Αμερικανός συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας και τρόμου, γνωστός για το λογοτεχνικό συγγραφικό του ύφος, τη σκοτεινή θεματολογία και τους παρανοϊκούς, αντιπαθείς χαρακτήρες του. Έχει συγγράψει μυθιστορήματα που διαδραματίζονται στα σύμπαντα των *Σταρ Τρεκ* και *Ο Πόλεμος των Άστρων* και έχει γράψει τρεις συνέχειες του *Μπλέιντ Ράνερ*. Ο Τζίτερ επινόησε τον όρο «ατμοπάνκ».

Βιογραφία
---------

Πήγε στο Λύκειο Μπουένα Παρκ. Ο Τζίτερ φοίτησε στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο Καλιφόρνιας, Φούλλερτον όπου και έγινε φίλος με τον Τζέιμς Π. Μπλέιλοκ και τον Τιμ Πάουερς, και μέσω αυτών, με τον Φίλιπ Κ. Ντικ. Ο Τζίτερ ήταν στην πραγματικότητα η έμπνευση για τον «Κέβιν» στο ημιαυτοβιογραφικό μυθιστόρημα του Ντικ, το *VALIS*. Πολλά από τα βιβλία του Τζίτερ εστιάζουν στην υποκειμενική φύση της πραγματικότητας με τρόπο που θυμίζει αυτήν του Ντικ.

Ο Φίλιπ Κ. Ντικ συνέστησε με ενθουσιασμό από τα πρώτα μυθιστορήματα του Τζίτερ, το *Dr. Adder*, το οποίο περιέχει κυβερνοπάνκ θεματολογία. Λόγω του βίαιου και σεξουαλικά προκλητικού περιεχομένου του, χρειάστηκε στον Τζίτερ περίπου δέκα χρόνια για να βρει έναν εκδότη για αυτό. Ο Τζίτερ επινόησε επίσης τον όρο ατμοπάνκ, σε αναφορά του κυβερνοπάνκ σε μια επιστολή στο περιοδικό *Locus* τον Απρίλιο του 1987, προκειμένου να περιγράψει τα έργα εναλλακτικής ιστορίας με ατμοτεχνολογία που δημοσίευσε παράλληλα με τους φίλους του, Μπλέιλοκ και Πάουερς. Τα μυθιστορήματα θεματολογίας ατμοπάνκ του Τζίτερ είναι το *Morlock Night*, το *Infernal Devices*, και οι συνέχειες τους *Fiendish Schemes (2013)* και *Grim Expectations (2017)*.

Εκτός από τα δικά του πρωτότυπα μυθιστορήματα, ο Τζίτερ έχει γράψει τρία εξουσιοδοτημένα σίκουελ μυθιστορημάτων για την διακεκριμένη κινηματογραφική ταινία του 1982, *Μπλέιντ Ράνερ*, η οποία διασκευάστηκε από το μυθιστόρημα του Φίλιπ Κ. Ντικ, *Το Ηλεκτρικό Πρόβατο*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Summary Bibliography: K. W. Jeter». *www.isfdb.org*.
2. ↑  Beschizza, Rob (1 Μαρτίου 2011). «The Birth of Steampunk». *Boing Boing* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2021.
3. ↑  Sutin, Lawrence (1989). *Divine Invasions*. New York City: Carol Publishing Group. σελ. 258. ISBN 0-8065-1228-8.
4. ↑  «The Birth of Steampunk». BoingBoing. Μαρτίου 2011.
Ο **Ραμ Μπαράν Γιαντάβ** (*रामवरण यादव*, 4 Φεβρουαρίου 1948 - ...) είναι πολιτικός του Νεπάλ. Γενικός Γραμματέας του κόμματος του Κογκρέσου του Νεπάλ. Εξελέγη πρώτος πρόεδρος της χώρας, τον Ιούλιο του 2008 από τη Συντακτική Συνέλευση.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Σαφάχι της επαρχίας Ντανούσα, στις 4 Φεβρουαρίου του 1948. Γιος του Τάνι και της Ραμράτι Γιαντάβ, σπούδασε Ιατρική στην Καλκούτα της Ινδίας. Χρημάτισε Υπουργός Υγείας το 1991. Παντρεύτηκε και απέκτησε τρία παιδιά συνολικά. Η σύζυγός του απεβίωσε το 1983.

Πολιτική καριέρα
----------------

### Βουλευτής και υπουργός

Εξελέγη βουλευτής στην Pratinidhi Sabha στις βουλευτικές εκλογές του 1999 με το κόμμα του Κογκρέσου του Νεπάλ. Έπειτα από την εκλογή, ανέλαβε Υπουργός Υγείας. Στις εκλογές του 2008 κατήλθε υποψήφιος στην εκλογική περιφέρεια της γενέτειράς του και κέρδισε μία έδρα στη Συντακτική Συνέλευση, με 10.392 ψήφους. Το Μάιο του 2007, έγινε επίθεση από εξτρεμιστές στην οικία του στο Τζανακπούρ. Οι δράστες ανήκαν στην οργάνωση *Janatantrik Terai Mukti Morcha* (JTMM), οι οποίοι άφησαν σημείωμα στο σπίτι, ύψωσαν τις σημαίες τους και πυροδότησαν μια βόμβα.

### Εκλογή στην προεδρία

Ο Γιαντάβ εξελέγη ο πρώτος Πρόεδρος της ασιατικής χώρας στις 21 Ιουλίου του 2008, καθώς εξασφάλισε 308 επί συνόλου 590 ψήφων στη Συντακτική Συνέλευση κερδίζοντας τον υποψήφιο του Κομμουνιστικού Κόμματος (Μαοϊστών), Ραμ Ραγιά Πρασάντ Σινγκ.

Η ορκωμοσία του έγινε στο Κατμαντού στις 23 Ιουλίου του 2008. Παρέμεινε στην προεδρία της χώρας μέχρι τις 29 Οκτωβρίου 2015, οπότε και τον διαδέχτηκε η Μπίντια Ντεβί Μπαντάρι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Introduction». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιουλίου 2008. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2008.
2. ↑  «Εκλογική επιτροπή του Νεπάλ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Οκτωβρίου 2006. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2008.
3. ↑  Ca Election report
4. ↑  Tribune India
5. ↑  «Xinhua.net». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2008.
6. ↑  thehimalayantimes.com, Yadav Sworn-in as First President of Nepal[*νεκρός σύνδεσμος*]
7. ↑  «Bidhya Devi Bhandari elected Nepal's first female president». BBC. 29 Οκτωβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2015.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 106891625
* LCCN: no2010009404
* ISNI: 0000 0000 7635 7509
* GND: 1034996746
* SUDOC: 194606627

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Ram Baran Yadav  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Νυφικό "καβάι" από την Κάρπαθο. Τέλη 19ου αι. Συλλογή ΠΛΙ, Ναύπλιο
Το **καβάδι** είναι μακρύ ένδυμα το οποίο είναι ανοικτό κατακόρυφα ή σταυρωτό. Τα μανίκια του ποικίλλουν, άλλοτε είναι στενά και άλλοτε πλατιά. Φοριόταν κατά τα παλιότερα χρόνια, συνήθως πάνω από τη βράκα και το πουκάμισο και ήταν φτιαγμένο από ριγωτό βαμβακερό ή στολισμένο με χρυσάφι ύφασμα. Συνοδευόταν από ένα εξωτερικό ύφασμα το οποίο διέφερε ανάλογα με το μέρος ( π.χ. συνοδευόταν από τζουμπέ στην Αθήνα, πιρπιρί στα Ιωάννινα, γιλέκο στην Κερασούντα του Πόντου, τσόχα στη Λιούντζη της Βόρειας Ηπείρου, σαγιά στους Σοφάδες της Θεσσαλίας κλπ ).

Το καβάδι, αν και ανατολίτικης προέλευσης, εισήχθη στον ελλαδικό και μικρασιατικό χώρο από τη βυζαντινή περίοδο και κατά το παρελθόν ενσωματώθηκε στις παραδοσιακές ενδυμασίες αρκετών περιοχών, όπως στα Δωδεκάνησα, στην Αττική, στη Μακεδονία, στον Πόντο, στην Καππαδοκία κλπ. Μάλιστα, σε ορισμένες περιπτώσεις όπως στην Κάλυμνο, η τοπική παραδοσιακή ενδυμασία έπαιρνε το όνομά της από τον συγκεκριμένο επενδύτη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ελληνικές Φορεσιές, Συλλογή Εθνικού Ιστορικού Μουσείου, Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος, β' έκδοση, Αθήνα 2005, σελ. XXVII - XXVIII και 160.
2. ↑  Open Archives: Καβάδι , ο "εσωτερικός σαγιάς "της περιοχής Σοφάδ..[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  «Open Archives: Το καβάδι φοριέται κάτω από τον σαγιά και πάνω από.». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2015.
4. ↑  Ιματιοθήκη: Ποντιακές Φορεσιές
5. ↑  «Ιωάννα Παπαντωνίου: Χαρακτηριστικά των ενδυμασιών της Μ. Ασίας και Πόντου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2015.
6. ↑  Παπαντωνίου, Ιωάννα (1996). *Ελληνικές τοπικές ενδυμασίες*. Ναύπλιο: Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα. σελ. 113.
7. ↑  «Open Archives:Λυώνιο καβάδι». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2015.
Ως **γιορτινή φορεσιά της Σαλαμίνας** αναφέρεται η γυναικεία ενδυμασία που φοριόταν από τον γυναικείο πληθυσμό της Σαλαμίνας κατά τις επίσημες περιστάσεις (γιορτές, γάμοι, κλπ).

Περιγραφή
---------

Η συγκεκριμένη φορεσιά παρουσιάζει αρκετές ομοιότητες και παρόμοια εξέλιξη με την αντίστοιχη φορεσιά των Μεγάρων αν και σταδιακά ο τύπος της φορεσιάς μετεξελίχθηκε από αγροτικού τύπου σε νησιωτικού. Κύρια χαρακτηριστικά της είναι οι έντονες αντιθέσεις των χρωμάτων και τα ανάγλυφα κεντήματα. Η φορεσιά αποτελείται από το μεταξωτό ή βαμβακερό λευκό πουκάμισο (παλιότερα χρησιμοποιούνταν κεντημένα πουκάμισα και μάλλινα σεγκούνια όπως σε άλλα μέρη της Αττικοβοιωτίας τα οποία όμως με τα χρόνια εγκαταλείφθηκαν), τον τζάκο (κοντός και εφαρμοστός μπούστος), το βελούδινο ζιπούνι, το αμάνικο φουστάνι, την ποδιά με κεντήματα τα οποία διαφοροποιούνται ανάλογα με την οικογενειακή κατάσταση της γυναίκας και το μεγάλο γιορντάνι ( κόσμημα περιλαίμιο ή επιστήθιο ). 

Για το στολισμό του κεφαλιού χρησιμοποιούνται το φεσάκι (συχνά συνοδευόμενο από ένα δισκοειδές κόσμημα της κεφαλής γνωστό ως τ*άσι*) και το μαύρο σταμπωτό μαντήλι. Χαρακτηριστικό εξάρτημα είναι η *σκέπη (*μπόλια από ολομέταξο διαφανές ύφασμα με πλατύ κέντημα) που χρησιμοποιείται ως νυφικός κεφαλόδεσμος.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Europeana: Γυναικεία ενδυμασία Σαλαμίνας».
2. 1 2  «Huffington Post Greece: Από την Κρήτη ως την Ήπειρο: Οι παραδοσιακές ελληνικές φορεσιές που έγιναν γραμματόσημα και ταξίδεψαν σε ολo τον κόσμο».
3. ↑  Παπαντωνίου, Ιωάννα (2000). *Η ελληνική ενδυμασία από την αρχαιότητα ως τις αρχές του 20ού αιώνα*. Αθήνα: Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος. σελ. 200. ISBN 960-7059-10-7.
4. 1 2  *Ελληνικές Φορεσιές*, Συλλογή Εθνικού Ιστορικού Μουσείου, Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος, β' έκδοση, Αθήνα 2005, 14.
Τα **24α Βραβεία της Εθνικής Ένωσης Κριτικών των ΗΠΑ**, που δόθηκαν στις 8 Ιανουαρίου 1990, τίμησαν την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1989.

Νικητές
-------

### Καλύτερη Ταινία

1. ***Φαρμακείο Cowboy***2. *Εχθροί, μια ερωτική ιστορία*3. *Απώλειες πολέμου*

### Καλύτερος Σκηνοθέτης

1. **Γκας Βαν Σαντ – *Drugstore Cowboy***2. Πολ Μαζούρσκι – *Εχθροί, μια ερωτική ιστορία*

3. Σπάικ Λι – *Κάνε το σωστό*

### Καλύτερος Ηθοποιός

1. **Ντάνιελ Ντέι-Λιούις – *Το αριστερό μου πόδι***

2. Μόργκαν Φρίμαν – *Ο σοφέρ της κυρίας Ντέιζι*

3. Τομ Κρουζ – *Γεννημένος την 4η Ιουλίου*

### Καλύτερη Ηθοποιός

1. **Μισέλ Φάιφερ – *Σχέσεις πάθους***

2. Τζέσικα Τάντι – *Ο σοφέρ της κυρίας Ντέιζι*

3. Άντι Μακ Ντάουελ – *Σεξ, ψέματα και βιντεοταινίες*

### Καλύτερος Β' Ανδρικός Ρόλος

1. **Μπο Μπρίτζες – *Σχέσεις πάθους***

2. Ντένζελ Ουάσινγκτον – *Glory*

### Καλύτερος Β' Γυναικείος Ρόλος

1. **Αντζέλικα Χιούστον – *Εχθροί, μια ερωτική ιστορία***

2. Λένα Ολίν – *Εχθροί, μια ερωτική ιστορία*

3. Μπρέντα Φρίκερ – *Το αριστερό μου πόδι*

### Καλύτερο Σενάριο

1. **Γκας Βαν Σαντ και Ντάνιελ Γιοστ – *Drugstore Cowboy***

2. Στίβεν Σόντερμπεργκ – *Σεξ, ψέματα και βιντεοταινίες*

3. Στιβ Κλόβς – *Σχέσεις πάθους*

### Καλύτερη Φωτογραφία

* Μάικλ Μπόλχαους – *Σχέσεις πάθους*

### Καλύτερο Ντοκιμαντέρ

* *Ο Ρότζερ κι εγώ*

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Critics' Award to 'Drugstore Cowboy'». *The New York Times*. 8 January 1990.. Ανακτήθηκε στις 3 January 2018.
2. ↑  Kehr, Dave (8 January 1990). «U.s. Film Critics Pick `Drugstore` Cowboy` As Best». *Chicago Tribune*.. Ανακτήθηκε στις 3 January 2018.
3. ↑  Carr, Jay (8 January 1990). «'Cowboy' the favorite for National Critics». *The Boston Globe*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 March 2016.. Ανακτήθηκε στις 3 January 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προηγούμενα Βραβεία