recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ελληνική τριήρης (με φανταστική απεικόνιση εμβόλου)
Το **ναυτικό δάνειο**, λεγόμενο και **ναυτοδάνειο**, είναι ένα ιδιαίτερο είδος δανειακής συναλλαγής που ουδεμία σχέση έχει με το κοινό δάνειο. Η ουσιαστική νομική διαφορά του είναι ότι το δανειζόμενο χρηματικό ποσό συνδέεται είτε με το πλοίο, είτε με το μεταφερόμενο φορτίο πλοίου - εμπόρευμα, είτε και με τα δύο (μικτό), ακολουθώντας την τύχη αυτών, όπου και χαρακτηρίζεται αντίστοιχα σε "θαλασσοδάνειο", ή "φορτοδάνειο" (περίπτωση μόνο για φορτίο).  
 
Σημαντική επίσης διαφορά είναι ότι η εξόφληση αυτού δεν εξαρτάται από την παρέλευση κάποιου προκαθορισμένου χρόνου, αλλά αντίθετα από την αίσια άφιξη του πλοίου. ή του φορτίου ή πλοίου και φορτίου στον λιμένα προορισμού της ναυτικής δανειακής σύμβασης.

Το ναυτοδάνειο ήταν ήδη γνωστό από την αρχαιότητα, ακολουθώντας την ανάπτυξη της ναυτιλίας των αρχαίων Ελλήνων όπου και φέρεται ιστορικά ως δική τους επινόηση. Η πλήρης διαμόρφωσή του συνέβη στην κλασική περίοδο όπως τούτο αποκαλύπτεται από τους λόγους Ελλήνων ρητόρων της εποχής όπως στη του Δημοσθένη προς Ζηνόθεμιν παραγραφή στην οποία γίνεται παρουσίαση του θεσμού "*ναυτικά δανείσματα*". Ακολουθεί η παρουσία του στο Νόμο των Ροδίων για να μεταλαμπαδευτεί στο Ρωμαϊκό Δίκαιο όπου από τους Πανδέκτες πέρασε στους μεσαιωνικούς κώδικες και στις νεότερες ευρωπαϊκές νομοθεσίες.

Σημειώνεται ότι κατά την ελληνική αρχαιότητα η χρήση του ναυτοδανείου ήταν ευρύτατα διαδεδομένη καθώς ο θεσμός της ασφάλισης ήταν ακόμα άγνωστος ακόμα και μέχρι τον μεσαίωνα με συνέπεια τούτο να αποτελεί τη σπουδαιότερη πράξη του κατά θάλασσα εμπορίου και παρά την τότε σημειούμενη αντίδραση της Καθολικής Εκκλησίας στην είσπραξη τόκων.  

Στη σύγχρονη όμως εποχή με την ανάπτυξη της ασφάλισης ως τελείως ανεξάρτητης σύμβασης άρχισε να υποχωρεί ο θεσμός του ναυτικού δανείου στην έκταση που αυτό συνομολογούταν. Παρά ταύτα μέχρι τον προηγούμενο αιώνα συνέχιζε να υφίσταται, ειδικότερα όταν ο Πλοίαρχος του πλοίου έπρεπε να βρει χρήματα για να αντιμετωπίσει μια έκτακτη ανάγκη (π.χ. επισκευή, αντικατάσταση υλικών κ.λπ.) σε ξένο λιμένα, μακριά από τους πλοιοκτήτες και φορτωτές όπου και η επικοινωνία μ΄ αυτούς ήταν αδύνατη.

Στην ελληνική νομοθεσία το ναυτικό δάνειο προβλεπόταν στα άρθρα 451-462 του παλαιού Εμπορικού Νόμου, καθώς και στο νόμο "Περί θαλασσίας εμπορίας" όπως είχε τροποποιηθεί με τον ν. ΓΨΙΖ/1910 που επέτρεπε τη σύναψή του εκ μέρους του πλοιάρχου. Από της εφαρμογής όμως του Κ.Ι.Ν.Δ. που επικυρώθηκε δια του ν.3816/1958, τούτο καταργήθηκε (η σύναψη από τον πλοίαρχο). Αντ΄ αυτού θεσπίστηκαν ως όργανα ναυτικής πίστης: α) την πιστωτική μεταβίβαση της κυριότητας του πλοίου, β) την ναυτική υποθήκη και γ) το ναυτικό δάνειο της πλοιοκτησίας, αντί του πλοιάρχου "*ως ουδένα πλέον εξυπηρετούν σκοπόν*", όπως αναφέρθηκε στην εισηγητική έκθεση της συντακτικής επιτροπής του Κ.Ι.Ν.Δ.

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.19ος, σελ.379.
* Κωνσταντίνος Καραβάς, Ελληνικόν Ναυτικόν Δίκαιον, τόμ. Α΄Θεσσαλονίκη 1956
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.Γ΄ (συμπλήρωμα), σελ.797.
Ο **Κώστας Χατζηανδρέου** είναι Έλληνας, πρώην ποδοσφαιριστής γεννημένος στη 1 Ιανουαρίου του 1946 στη Νίκαια. Η πρώτη του ομάδα ήταν ο Πειραϊκός. Αγωνίστηκε στην ομάδα του Παναθηναϊκού από το 1969 έως το 1971 και αναδείχθηκε Πρωταθλητής Ελλάδας το 1970 και Φιναλίστ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1971. Στο Πρωτάθλημα Ελλάδος είχε με την ομάδα του Παναθηναϊκού 7 συμμετοχές και σημείωσε 3 γκολ. Αγωνίστηκε στο Κύπελλο Πρωταθλητριών στον ημιτελικό απέναντι στον Ερυθρό Αστέρα στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας κατά τον οποίο ο Παναθηναϊκός προκρίθηκε στον Τελικό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ΠΑΟ: Η «εποποιία» του Γουέμπλεϊ - www.sansimera.gr
Η *Εθνική Ένωση Επαγγελματικών Σωματείων Μπέιζμπολ* (αγγλικά: *National League of Professional Baseball Clubs*), γνωστή απλά ως **Νάσιοναλ Λιγκ** (*National League*, NL), είναι η παλαιότερη από τις δύο ενώσεις που διαμορφώνουν το αμερικανικό πρωτάθλημα μπέιζμπολ (MLB) στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά και η παλαιότερη εν ενεργεία επαγγελματική αθλητική ένωση στον κόσμο.

Ιδρύθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1876, με σκοπό να αντικαταστήσει την *Εθνική Ομοσπονδία Επαγγελματιών Παικτών Μπέιζ Μπολ* (National Association of Professional Base Ball Players), ενώ μερικές φορές αποκαλείται *Senior Circuit*, σε αντίθεση με την έτερη ένωση του MLB, την Αμέρικαν Λιγκ, η οποία ιδρύθηκε 25 χρόνια αργότερα. Και οι δύο ενώσεις αποτελούνται από 15 σωματεία.

Οι δύο πρωταθλήτριες των ενώσεων του 1903 αγωνίστηκαν μεταξύ τους στην εναρκτήρια Παγκόσμια Σειρά. Μετά την αποτυχία των πρωταθλητριών του 1904 να καταλήξουν σε παρόμοια συμφωνία, οι δύο ενώσεις συμφώνισαν στην καθιέρωση της Παγκόσμιας Σειράς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The Almanac – weekly». January 27, 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις June 7, 2011.. Ανακτήθηκε στις February 10, 2009.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 144215810
* LCCN: n50063073

 |

 |
Ο **Κώστας Χαρίσης** (Αθήνα, 12 Νοεμβρίου 1979) είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,12 μέτρα και αγωνίζεται στη θέση του σέντερ.

Σταδιοδρομία
------------

Ο Κώστας Χαρίσης ξεκίνησε τη μπασκετική του καριέρα το 1998, όταν και υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την ομάδα του Παπάγου Αθηνών, στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο.

Το 1999, εισήχθη στο πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνια και αγωνίστηκε στο κολλεγιακό πρωτάθλημα με τους USC Τρόγιανς, ομάδα που εκπροσωπούσε το πανεπιστήμιο αυτό. Συμμετείχε σε 83 αγώνες με μέσους όρους 1,9 πόντων και 2,5 ριμπάουντ. Από το πανεπιστήμιο της Νοτίου Καλιφόρνιας αποφοίτησε το 2003, έτος κατά το οποίο επέστρεψε στην Ελλάδα και υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον Ολυμπιακό Πειραιώς.

Την σεζόν 2004-05 αγωνίστηκε στον Ηλυσιακό, ενώ από το 2005 μέχρι και το 2007, ο Χαρίσης αγωνίστηκε με τη φανέλα της Ολυμπιάδος Πάτρας.

Τη σεζόν 2007-08 αγωνίστηκε με τη φανέλα της ΑΕΚ, ενώ από το 2008 μέχρι και το καλοκαίρι του 2012 αγωνίστηκε στον Κολοσσό Ρόδου.

Τον Αύγουστο του 2012, ο Κώστας Χαρίσης υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον Άρη Θεσσαλονίκης, για τον οποίο αγωνιζόταν μέχρι το καλοκαίρι του 2015, συμμετέχοντας στον τελικό του κυπέλλου του 2013-14.

Συνέχισε στην ομάδα του Ιπποκράτη από την Κω για το πρωτάθλημα της τρίτης εθνικής κατηγορίας. Το 2019 παρέμεινε στην ομάδα έχοντας παράλληλα και το πόστο του υπεύθυνου μάρκετινγκ.

Εθνική ομάδα
------------

Έχει τρεις συμμετοχές με την ελληνική εθνική ομάδα, παίζοντας στο Τουρνουά Ακρόπολις του 2002 στη νίκη της Ελλάδας επί της Λιθουανίας με 78-44, ενώ πραγματοποίησε δύο ακόμη συμμετοχές σε διεθνές τουρνουά που έλαβε χώρα στην Ιταλία τον Ιούνιο του 2002.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kostas Charissis Stats | College Basketball at Sports-Reference
2. ↑  Red Zone: Ολυμπιακός 2003-04: πειράματα χημείας
3. ↑  Νίκες για Ολυμπιάδα, Απόλλωνα Πατρών Πανελλήνιο και Μαρούσι στην Α1 μπάσκετ
4. ↑  Λι και Κ. Χαρίσης! | μπασκετ , basket league σκρατς , αεκ[*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  O Κώστας Χαρίσης στον Κολοσσό - Α.Ο. ΚΟΛΟΣΣΟΣ ΡΟΔΟY
6. ↑  Επίσημα ο Χαρίσης στον Άρη - Άρης - SPORT 24
7. ↑  Στον Άρη για άλλα δύο χρόνια ο Χαρίσης - VORIA.gr
8. ↑  Παναθηναϊκός - Άρης 90-53 - Contra.gr - Live Sports Magazine
9. ↑  «Ο Κώστας Χαρίσης στον Ιπποκράτη Κω! - Sportit.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 5 Μαΐου 2016.
10. ↑  «Συνεχίζει στον Ιπποκράτη Κω με αυξημένες αρμοδιότητες ο Χαρίσης!». *Basketworld.net* (στα Αγγλικά). 16 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2021.
11. ↑  ΤΟΥΡΝΟΥΑ ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ 2002 16-06-2002 / ΜΑΡΟΥΣΙ ΕΛΛΑΔΑ 78 - 44 ΛΙΘΟΥΑΝΙΑ
12. ↑  ΔΙΕΘΝΕΣ ΤΟΥΡΝΟΥΑ 22-06-2002 / ΑΛΑΣΙΟ ΕΛΛΑΔΑ 77 - 78 ΙΤΑΛΙΑ
13. ↑  ΔΙΕΘΝΕΣ ΤΟΥΡΝΟΥΑ 21-06-2002 / ΑΛΑΣΙΟ ΕΛΛΑΔΑ 75 - 56 ΤΣΕΧΙΑ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κώστας Χαρίσης, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά).
* Konstantinos Charisis, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Euroleague Basketball (Αγγλικά).
* ΧΑΡΙΣΗΣ Κώστας - Παίκτης - Ε.Σ.Α.Κ.Ε.
Ο **Κωνσταντίνος Δωρανίτης** ήταν Βυζαντινός Έλληνας αριστοκράτης και στρατιωτικός ηγέτης της Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας. Εξέχων μέλος της αριστοκρατικής οικογένειας των Δωρανιτών από την Τραπεζούντα, η δράση του Κωνσταντίνου Δωρανίτη έλαβε χώρα στα πλαίσια του εμφυλίου πολέμου ο οποίος διατάραξε την Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας στην διάρκεια του 14ου αιώνα. 

Το 1340-41, ο Κωνσταντίνος Δωρανίτης συμμετείχε στον εμφύλιο πόλεμο ευρισκόμενος υπό την ηγεσία του μέγα στρατοπεδάρχη Σεβαστού Τζανίχη, ο οποίος αντιτάχθηκε στην Αυτοκράτειρα Ειρήνη Παλαιολογίνα. Η Σύγκρουση έληξε με την ήττα του μέγα στρατοπεδάρχη. Η έπειτα δράση του Δωρανίτη παραμένει ασαφής έως και το 1341/2, όταν και διέφυγε στην Κωνσταντινούπολη μαζί με τους Νικήτα Σχολάρη και Γρηγόριο Μειτζομάτη. Εκεί, έπεισαν τον Ιωάννη Μέγα Κομνηνό να επιστρέψει στην Τραπεζούντα, όπου και στέφθηκε αυτοκράτορας τον Σεπτέμβριο του 1342. Το 1344, κατά την άνοδο στον θρόνο του Αυτοκράτορα Μιχαήλ Μέγα Κομνηνού, έλαβε το αξίωμα του πρωτοβεστιάριου. Το 1351, ήταν κεφαλατικεύων (επαρχιακός κυβερνήτης) των Λιμνίων, ενώ εξεγέρθηκε εναντίον του Αλέξιου Γ΄ Μέγα Κομνηνού, χωρίς επιτυχία.

Ήταν αδερφός του Θεόδωρου Πιλέλη Δωρανίτη, πιθανώς υψηλόβαθμου αυλικού αξιωματούχου της Τραπεζούντας, ενώ είχε και έναν υιό, τον Ιωάννη, ο οποίος και έλαβε τον αυλικό τίτλο του πιγκέρνη το 1344.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Francois Bredenkamp: «The Dronatines Family of the 14th Century Byzantine Empire of Trebizond», *Byzantaka*, τόμος **19** (1999), σσ. 245 κ.ε.
3. 1 2  PLP, 5890. Δωρανίτης Κωνσταντῖνος.
4. ↑  PLP, 5887. Δωρανίτης Θεόδωρος Πιλέλης; 5888. <Δωρανίτης> Ἱωάννης; 5890. Δωρανίτης Κωνσταντῖνος.

Πηγές
-----

* Λαμψίδης, Ο. (εκδ.), «Ο Μιχαήλ του Παναρέτου περί των Μεγάλων Κομνηνών», *Αρχείον Πόντου*, τόμος **22** (1958), σσ. 1–124.
* Trapp, Erich; Beyer, Hans-Veit; Walther, Rainer; Sturm-Schnabl, Katja; Kislinger, Ewald; Leontiadis, Ioannis; Kaplaneres, Sokrates (1976–1996) (στα γερμανικά). *Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit*. Βιέννη: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften. ISBN 3-7001-3003-1.
* Βουγιουκλάκη, Πηνελόπη (24 Οκτωβρίου 2003). «Κωνσταντίνος Δωρανίτης». *Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού - Μικρά Ασία*. Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2023.
Η **Νάσιοναλ Πρέμιερ Σόκερ Λιγκ** (αγγλικά: *National Professional Soccer League*, NPSL) αποτελούσε τη διοργανώτρια αρχή του ομώνυμου ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος της Νότιας Αφρικής, μεταξύ 1971 και 1995. Κατά τη διάρκεια αυτών των ετών, το πρωτάθλημα είχε τρεις εντελώς διαφορετικές μορφές.

Στη συνέχεια, συγχωνεύθηκε με την NFL, η οποία είχε προηγουμένως οργανωθεί μόνο για τους λευκούς παίκτες της Νότιας Αφρικής το διάστημα 1959–77. Τα δύο πρωταθλήματα σχημάτισαν μαζί ένα νέο «μη φυλετικό» πρωτάθλημα ποδοσφαίρου το διάστημα 1978–84 (που ονομάστηκε επίσης NPSL), όπου οι «λευκές ομάδες» είχαν τη δυνατότητα να διαθέτουν μέχρι τρεις μαύρους παίκτες.

Το Φεβρουάριο του 1985, ανακοινώθηκε ότι οι συλλόγοι που επιθυμούσαν να αποχωρήσουν είχαν οργανώσει χορηγίες με την South African Breweriers, χορηγό της NPSL, ενώ η νεοσυσταθείσα NSL ξεκίνησε τη λειτουργία της στις 23 Φεβρουαρίου σύμφωνα με τις αρχές κατά του απαρτχάιντ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «South African National Championships». rsssf.com. Ανακτήθηκε στις 3 Μαΐου 2010.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 129015600
* LCCN: n81078567

 |

 |
Η Οκρούγκ Οχρίδας στον χάρτη της Γιουγκοσλαβίας
Η **Οκρούγκ Οχρίδας** (*σερβικά : Охридски округ*) ήταν διοικητική διαίρεση του Βασιλείου της Σερβίας και του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων από τις 20 Νοεμβρίου 1913 έως το 1915 και από το 1918 έως το 1929.

Η περιοχή προσαρτήθηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία στο Βασίλειο της Σερβίας με την Συνθήκη του Βουκουρεστίου το 1913 μετά τον Α΄ Βαλκανικό πόλεμο. Αρχικά η περιοχή της Οχρίδας διοικητικά εντάχτηκε στο Οκρούγκ Μπίτολας αλλά αποσπάστηκε σε νέα επαρχία με πρωτεύουσα την Οχρίδα και μεγαλύτερες πόλεις την Στρούγγα και την Ντέμπαρ.

Το 1916 όλη η Σερβία θα καταληφθεί από τις δυνάμεις της Αυστροουγγαρίας, Γερμανίας και τέλος της Βουλγαρίας όπου θα καταλάβει την περιοχή της Οχρίδας. Η Βουλγαρία θα δημιουργήσει μία νέα επαρχία λίγο μεγαλύτερη βασισμένη πάνω στην Σερβική. Το 1918 με την απελευθέρωση της Σερβίας θα επανέλθει η προηγούμενη διοικητική διαίρεση έως το 1929 στα πλαίσια του Βασίλειου της Γιουγκοσλαβίας θα αποτελέσει τμήμα της Μπανόβινας του Βαρδάρη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  *охрид во времето на балканските војни Αρχειοθετήθηκε 2014-03-05 στο Wayback Machine.*
2. 1 2  *Σταύρου Καρκαλέτση, Ελληνικό κέντρο Ευρωπαϊκών & διεθνών αναλύσεων, Η άγνωστη ιστορία του Ελληνισμού στα Σκόπια Αρχειοθετήθηκε 2013-10-17 στο Wayback Machine.*
Το **Νάσιοναλ Λιγκ Σίστεμ** (αγγλικά: *National League System - ΝLS* που σημαίνει *Εθνικό Σύστημα Πρωταθλημάτων*) περιλαμβάνει τα επτά επίπεδα (5 έως 11) του συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Αγγλίας, τα οποία βρίσκονται κάτω από τα επίπεδα της Πρέμιερ Λιγκ (Premier League) και της Φούτμπολ Λιγκ (Football League). Εμπεριέχει 91 αγώνες πρωταθλήματος και πάνω από 1.600 ποδοσφαιρικούς συλλόγους. Λειτουργεί υπό τη δικαιοδοσία της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (The Football Association). Το Νάσιοναλ Λιγκ Σίστεμ (ΝLS) έχει ιεραρχική μορφή με προβιβασμό και υποβιβασμό μεταξύ των πρωταθλημάτων σε διαφορετικά επίπεδα.

Πρόσφατα, το σύστημα υπέστη μια αναδιάταξη. Η πρώτη φάση τέθηκε σε λειτουργία το 2004-05. Κατά την έναρξη της αγωνιστικής περιόδου 2006-07, η δεύτερη φάση εισήχθη, και μια επιπλέον τρίτη φάση την περίοδο 2007-08 ξεκίνησε με την εισαγωγή ενός δεύτερου "Βήματος 4" (Step 4) στο βόρειο τμήμα της Αγγλίας.

Χάρτες
------

Παρακάτω εμφανίζονται χάρτες με την κατανομή των πρωταθλημάτων και των κατηγοριών από το επίπεδο 5 έως και το επίπεδο 11 τα οποία απαρτίζουν το Νάσιοναλ Λιγκ Σίστεμ (ΝLS).

* Οι περιοχές που καλύπτονται από τις Κόνφερενσις Νορθ και Σάουθ (επίπεδα 5 και 6).Οι περιοχές που καλύπτονται από τις Κόνφερενσις Νορθ και Σάουθ (επίπεδα 5 και 6).
* Οι περιοχές που καλύπτονται από τις κατηγορίες των επιπέδων 7 έως 11Οι περιοχές που καλύπτονται από τις κατηγορίες των επιπέδων 7 έως 11

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα

  



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα National League System  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Οι διοικητικές περιοχές (Οκρούγκ ή Ζουπανίες) του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων 1918-1922
Η **Οκρούγκ Μπεράνσκι** (*σερβικά : Берански округ*) ήταν διοικητική περιοχή, Διοικητική διαίρεση του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων από το 1918 έως το 1929. Διοικητικό της κέντρο ήταν η πόλη Μπεράνε όπου οφείλει και το όνομα της, καταργήθηκε οριστικά το 1929.

Πληθυσμός
---------

Σύμφωνα με την απογραφή του 1921 η διοικητική περιοχή είχε 23.864 κατοίκους από τους οποίους 19.970 Ορθόδοξοι, 71 καθολικοί και οι υπόλοιποι μουσουλμάνοι.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «PDF Raška oblast u jugoslovenskoj državi - Архив Југославије». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2014.
Ο **Ντέιβ Γουίτενμπεργκ** (αγγλικά:*Dave Wittenberg*, που μερικές φορές γράφεται κι ως Dave Lelyveld) είναι Αμερικανός ηθοποιός φωνής και σεναριογράφος. 

Ο Γουίτενμπεργκ γεννήθηκε στο Γιοχάνεσμπουργκ της Νότιας Αφρικής. Μεγάλωσε στην περιοχή του Λος Άντζελες.

Ο Γουίτενμπεργκ έδωσε τη φωνή του στον Kakashi Hatake στο Naruto, τον Michael Lee στο Witch Hunter Robin, Cerberus από την δεύτερη ταινία του Cardcaptor Sakura,Bash Johnson στο Randy Cunningham: 9th Grade Ninja, The Vision στο Marvel Heroes και Time Baby στο Gravity Falls. Στα βιντεοπαιχνίδια, έδωσε τη φωνή στους Trigger Happy από τη σειρά Skylanders, τον Mad Doctor από το Epic Mickey και τον Buddy Alexander από το Resident Evil: Damnation.

Άλλες σειρές anime που έχει δώσει τη φωνή του είναι Babel II: Beyond Infinity Koichi Kamiya / Babel II,
Ys, The Twelve Kingdoms, .hack//Legend of the Twilight, Eureka Seven κλπ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 22  Μαΐου 2019.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 71605034
* LCCN: no2011171524
* ISNI: 0000 0000 0137 7986

 |

 |
Ο **Οκτάβιος**, ιταλ. Ottavio (20 Οκτωβρίου 1598 - 1643) από τον Οίκο των Φαρνέζε ήταν Ιταλός ευγενής, κύριος των Borgo San Donnino, Fiorenzuola, Val di Nure, Leonessa, Cittaducale, Montereale, Penne, Campli, Ortona, Altamura, Castellamare και Roccaguglielma.

Βιογραφία
---------

Ήταν νόθος γιος τού Ρανούτσο Α΄ δούκας της Πάρμας, Πλακεντίας & Κάστρο και της ερωμένης του Μπρισέιντε Τσερέτολι, που ήταν άγαμη, κόρη τού Οττάβιο Τσερέτολι, διοικητή που απεβίωσε στη Φλάνδρα ακολουθώντας τον Αλέξανδρο δούκα της Πάρμας. Το ζεύγος είχε ένα ακόμη τέκνο, την Ισαβέλλα.

Το 1600 ο Ρανούτσιο Α΄ νυμφεύτηκε τη Μργαρίτα Αλντομπρανντίνι, εγγονή τού πάπα Κλήμη Η΄. Αργούσε να κάνει τέκνα, έτσι το 1605 ο δούκας νομιμοποίησε τον Οκτάβιο και τον αναγνώρισε ως διάδοχό του με σκοπό να εξασφαλίσει τη διαδοχή στο δουκάτο. Το διάστημα 1607-20 ο Οκτάβιος έγινε κύριος των Borgo San Donnino, Fiorenzuola, Val di Nure, Leonessa, Cittaducale, Montereale, Penne, Campli, Ortona, Altamura, Castellamare και Roccaguglielma.

Το 1610 ο Ρανούτσο Α΄ απέκτησε γιο τον Αλέξανδρο, που όμως ήταν κωφός και ανίκανος να τον διαδεχθεί· απεβίωσε την ίδια ημέρα. Όμως το 1612 απέκτησε τον Οδοάρδο, μετά δύο κόρες και έναν γιο ακόμη. Δώδεκα έτη μετά τον γάμο του είχε τώρα νόμιμο διάδοχο, τον οποίο αναγνώρισε ως κληρονόμο του αντί τού Οκτάβιου. Τότε ο Οκτάβιος οργάνωσε συνωμοσία εναντίον τού πατέρα του, αλλά απέτυχε. Του αφαιρέθηκαν οι ιδιοκτησίες και φυλακίστηκε το 1621 στην Πάρμα. Απεβίωσε 21 έτη μετά, μάλλον από επιδημία πανώλης.

Οικογένεια
----------

Η υπόθεση ότι νυμφεύτηκε τη Σωφρονία Σανβιτάτε, κόρη τού Τζιρόλαμο μαρκησίου της Σάλα Μπαγκάντσα & Κολόρνο είναι πλαστή· η γυναίκα αυτή δεν υπήρξε ποτέ.

Βιβλιογραφία
------------

* Dario Busolini (1995) FARNESE, Ottavio. Dizionario Biografico degli Italiani, Volume 45 (in Italian). Rome: Istituto della Enciclopedia Italiana. Accessed May 2013.
* Raissa Teodori (2007) MARGHERITA Aldobrandini, duchessa di Parma e Piacenza. Dizionario Biografico degli Italiani, Volume 70 (in Italian). Rome: Istituto della Enciclopedia Italiana. Accessed May 2013.

Παραπομπές σε πηγές
-------------------

1. 1 2 3  «Dizionario Biografico degli Italiani». (Ιταλικά) *Dizionario Biografico degli Italiani*. 1995. ottavio-farnese. Ανακτήθηκε στις 2  Ιουνίου 2022.
2. 1 2 3 4  «OPAC SBN» (Ιταλικά) SBNV034151. Ανακτήθηκε στις 2  Ιουνίου 2022.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 30399752
* ISNI: 0000 0000 1612 4279
* GND: 121703029
* ICCU: SBNV034151

 |

 |
Η **Ουράβα Ρεντ Ντάιαμοντς** (ιαπωνικά 浦和レッドダイヤモンズ, Urawa Reddo Daiyamonzu), είναι μια επαγγελματική, ιαπωνική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πόλη Σαϊτάμα, η οποία βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή του Τόκιο. Το όνομά της ομάδας προέρχεται από τον προγενέστερο οικισμό Ουράβα, σημερινό τμήμα της Σαϊτάμα. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1950 και ήταν επίσης γνωστή κι ως Μιτσουμπίσι Ουράβα (από τον Απρίλιο του 1992 εως τον Ιανουάριο του 1996). Έδρα της ομάδας είναι το Saitama Stadium 2002, χωρητικότητας 63.700 θεατών. Συμμετέχει στην J. League Division 1, την ανώτατη κατηγορία της Ιαπωνίας. 

Το όνομα Ρεντ Ντάιμοντς (Κόκκινα διαμάντια) παραπέμπει στη μητρική εταιρεία **Μιτσουμπίσι** της προ-επαγγελματικής εποχής του συλλόγου. Το λογότυπο της εταιρείας αποτελείται από τρία κόκκινα διαμάντια, ένα από τα οποία παραμένει στο σημερινό σήμα του συλλόγου. 
Τα κύρια χρώματα της ομάδας είναι το κόκκινο, το μαύρο και το άσπρο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ουράβα Ρεντ Ντάιαμοντς** |

* (Ιαπωνικά) Urawa Red Diamonds Official Site
* (Αγγλικά) Urawa Red Diamonds Official Site
* (Ιαπωνικά) Urawa Red Diamonds Supporters Media Site
Ο **Κωνσταντίνος Χρήστου Ζάππας** (Κάτω Λάμποβο Τεπελενίου, 1814 – Μαντ-λα-Ζολί, Γαλλία, 1892) ήταν διαπρεπής Έλληνας επιχειρηματίας, φιλάνθρωπος και εθνικός ευεργέτης. Μαζί με τον ξάδελφό του Ευάγγελο Ζάππα διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1814 στο Κάτω Λάμποβο Τεπελενίου της τότε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, εντός της ιστορικής περιοχής της Βόρειας Ηπείρου. Μετά τον θάνατο του Ευάγγελου Ζάππα, διαχειρίστηκε την περιουσία του ξαδέλφου του και ορίστηκε επικαρπωτής της «Επιτροπής των Ολυμπίων», της επιτροπής δηλαδή που είχε σκοπό την αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων. 

Ο Ανδριάντας του Κ. Ζάππα
Το 1881 αγόρασε μεγάλα τσιφλίκια στη Θεσσαλία, μερίμνησε για την ανέγερση (1874-1888) του καλλιμάρμαρου Ζαππείου Μεγάρου στην Αθήνα. Με επιδοτήσεις από την προσωπική περιουσία του κτίστηκε το πρότυπο Ζάππειο Παρθεναγωγείο Κωνσταντινουπόλεως με πρώτη διευθύντρια την Καλλιόπη Κεχαγιά, που καταγόταν από την Προύσα και ήταν πρωτοπόρος εκπαιδευτικός και φεμινίστρια του 19ου αιώνα..

Ακόμη με χορηγία του ανεγέρθηκαν πολλά άλλα εκπαιδευτήρια σε πολλές πόλεις και κωμοπόλεις της Ηπείρου και της Θράκης και συστήθηκαν υποτροφίες για τη μετεκπαίδευση σπουδαστών στις γεωργικές σχολές της Δυτικής Ευρώπης.

Πέθανε το 1892 στην πόλη Μαντ (*Mantes-la-Jolie*) της Γαλλίας. Ανδριάντας του έχει ανεγερθεί στην Αθήνα μπροστά από το Ζάππειο Μέγαρο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Κ.Π. Ζαβιτσιάνου, *Αρχεία Εθνικών Ευεργετών*, μηνιαίον περιοδικόν σύγγραμμα, μέρος Α', τεύχος Ε', Αθήναι 1930, σ. 212.
2. ↑  *Νεολόγου Εβδομαδιαία Επιθεώρησις*, τόμος Α', αρ. φ. 25, 1892, σ. 388.[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  Η παιδαγωγός Καλλιόπη Κεχαγιά (1839-1905). Προσεγγίσεις στη ζωή και το έργο της. Ξυνογαλάς Θεόδωρος Κωνσταντίνου, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών, Παιδαγωγική ισότητας δύο φύλων, 2011
4. ↑  Ζάππειο Παρθεναγωγείο : Ένα σημαντικό σχολείο της Πόλης χρειάζεται να σωθεί

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κωνσταντίνος Ζάππας** |

* Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα 1985
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος - Λαρούς - Μπριτάνικα, τομ. 25, σελ. 363.
Το **οκταβοράνιο(12)** [ αγγλικά: *octaborane(12)*] είναι ανόργανη δυαδική ένωση με μοριακό τύπο **B8H12**. Η πρώιμη (χημική) βιβλιογραφία περιείχε αρκετές αναφορές πιθανής ύπαρξης οκταβορανίου(12), αλλά μόλις το 1964 πρωτοαπομονώθηκε αυτή η ένωση, ως αποτέλεσμα ηλεκτρικής εκκένωσης σε μείγμα διβορανίου(6), πενταβορανίου(9) και υδρογόνου. Ωστόσο, αυτή η μέθοδος δεν είναι ικανή να παράξει επεξεργάσιμες ποσότητες οκταβορανίου(12), εξαιτίας της χαμηλής της απόδοσης, αλλά και της συμπαραγωγής πολλών άλλων βορανίων, που απαιτούν δύσκολο και ανιαρό διαχωρισμό. Μόνο μια άλλη ένωση έχει απομονωθεί, που αποτελεί θυγατρικό παράγωγο του οκταβορανίου(12): Πρόκειται για την ένωση με μοριακό τύπο EtNHB8H11NH2Et [που πρακτικά αποτελεί σύμπλοκο οκταβορανίου(12) και αιθυλαμίνης]. Πιο σύγχρονες μέθοδοι επέτρεψαν την παραγωγή κάποιων γραμμαρίων οκταβορανίου(12), με ταχύ διαχωρισμό του παραγώμενου μείγματος της παραπάνω αναφερόμενης αντίδρασης, επιτρέποντας έτσι την έρευνα των ιδιοτήτων αυτού του ελάχιστα γνωστού βορανίου.

Πατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές
--------------------------------------

1. ↑  Υπολογίστηκε από τα ατομικά βάρη των στοιχείων που το αποτελούν και το χημικό τύπο της ένωσης.
2. ↑   .  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ενώσεις, κράματα και ορυκτά του βορίου |
| --- |
|  |
| Ανόργανες ενώσεις | 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Ανόργανα βοράνια | 

|  |  |
| --- | --- |
| Μη κυκλικά βοράνια(χωρίς ετεροάτομα) | 
BH3  · B2H4  · B2H6  · B3H5  · B3H7  · B4H10  · B5H9  · B5H11  · B6H10  · B6H12  · B7H5  · B8H12  · B8H14 |
|  |
| Αλοβοράνια | 
BF3  · B2F4  · BBr3  · ΒΙ3 |
|  |
| Ισοκυκλικά βοράνια | 
Τριβοριράνιο(3) |
|  |
| Ετεροκυκλικά βοράνια | 
Οξαδιβοριράνιο |

 |
|  |
| Βορίδια | 
ScB12 |
|  |
| Ανόργανα σύμπλοκα | 
LiBH4  · Be(BH4)2 |

 |
|  |
| Οργανικές ενώσεις | 

|  |
| --- |
|  |
| Αλειφατικές ενώσεις | 
CH3BH2 |
|  |
| Ετεροκυκλικές ενώσεις | 
C2H5B  · CH2B2  · C4H9B  · C4H9BO  · C4H5B  · C4H4B2 |

 |
|  |
| Ορυκτά του βορίου | 
Βόρακας  · Βακερίτης  · Ουλεξίτης |

 |
Το **Νότιο Νησί** (αγγλικά: **South Island**) είναι ένα από τα δυο μεγάλα νησιά της Νέας Ζηλανδίας. Το άλλο μεγάλο νησί αποκαλείται Βόρειο Νησί. Το όνομα του νησιού στη γλώσσα των Μαορί είναι Te Wai Pounamu που σημαίνει ο «Το Νερό του Νεφρίτη», ή Te Waka a Māui που σημαίνει «Το Κανό του Μάουι».

Τον 19ο αιώνα, μερικοί χάρτες ονόμαζαν το Νότιο Νησί ως Μέσο Νησί (ή Νέο Ούλστερ), και το όνομα Νότιο Νησί (ή Νέο Λέινστερ) αποδιδόταν στο σημερινό Νησί Στιούαρτ/Ρακιούρα. 

Έχει έκταση 151.215 τ.χλμ, γεγονός που το καθιστά το 12ο μεγαλύτερο νησί στον κόσμο. Κατά μήκος της δυτικής του ακτής διατρέχεται από την οροσειρά των Νοτίων Άλπεων. Το υψηλότερο σημείο είναι το Αοράκι/Όρος Κουκ, στα 3.754 μ. πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. 

Το Νότιο Νησί αποκαλείται συχνά Ηπειρωτική Χώρα (Mainland) (κάπως χιουμοριστικά) επειδή είναι μεγαλύτερο από το Βόρειο Νησί, και επειδή σύμφωνα με τον αντίστοιχο θρύλο των Μαορί υπήρξε πρώτο. Ωστόσο, το Βόρειο Νησί είναι πολυπληθέστερο, όντας η έδρα των τριών από τα τέσσερα εκατομμύρια των Νεοζηλανδών. 

Αρκετές ταινίες έχουν γυριστεί (κατά μεγάλο μέρος) στο νησί αυτό, συμπεριλαμβανομένων των ταινιών Ο Άρχοντας των Δακτυλιδιών και Το Χρονικό της Νάρνια: Το Λιοντάρι, η Μάγισσα και η Ντουλάπα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  South Island, New Zealand στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 248142231
* LCCN: sh2003011232
* GND: 4210770-2
* NKC: ge501376

 |

 |
Η **Κωνσταντία**, ιταλ. Constanza, γαλλ. Constance από τον Οίκο του Κλερμόν/Κιαραμόντε γεννήθηκε ως κόρη του κόμη της Μόντικα και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Καλαβρίας & πριγκίπισσα της Αχαΐας. Όταν διαζεύχθηκε, ο σύζυγός της έγινε βασιλιάς της Νάπολης.

Ο Λαδίσλαος, σύζυγος της Κωνσταντίας Κιαραμόντε.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Μανφρέντι Κιαραμόντε κόμη της Μόντικα & Μάλτας και κυρίου αρκετών περιοχών στη Σικελία. Ήταν ισχυρός άνδρας στο Παλέρμο.

Ο γάμος της σχεδιάστηκε για να φέρει οικονομική και στρατιωτική υποστήριξη στην οικογένειά της. Η Κωνσταντία παντρεύτηκε στη Γκαέτα όταν ήταν 13 ετών τον συνομήλικο Λαδίσλαο, τότε δούκα του Δυρραχίου. Όμως ο πατέρας της απεβίωσε το 1391 και το επόμενο έτος ο αδελφός της Ανδρέας κυβερνήτης του Παλέρμου συνελήφθη και αποκεφαλίστηκε από τον Αραγωνικό στρατό του Μαρτίνου, που ανακηρύχθηκε βασιλιάς της Σικελίας. Με την τροπή αυτή της τύχης ο Λαδίσλαος έλαβε ακύρωση του γάμου του με απόφαση τού πάπα Βονιφατίου Θ΄. Το 1392 ο επίσκοπος της Γκαέτα και ο καρδινάλιος Ατσιαϊουόλι ανακήρυξαν τη λύση του γάμου στην εκκλησία και έλαβαν το δακτυλίδι του γάμου πίσω. Η υποτιθέμενη αιτία ήταν η μικρή ηλικία του ζεύγους ή η κατηγορία ότι η μητέρα της Κωνσταντίας ζούσε άσωτα, ως παλλακίδα.

Το επόμενο έτος η Κωνσταντία πιέστηκε να παντρευτεί τον Ανδρέα της Κάπουα, 4ο κόμη της Αλταβίλα (γιο του Βαρθολομαίου), πρωτονοτάριο του βασιλείου, που έμενε στο ανάκτορο Μαριλιάνο της Νάπολης. Κατά τη δημόσια τελετή του γάμου της λέγεται ότι η Κωνσταντία του είπε: "να είσαι υπερήφανος, που έχεις τη βασίλισσα της Νάπολης ως παλλακίδα". Η τραγική ιστορία της περιγράφτηκε από συγγραφείς και ποιητές· είναι ένα παράδειγμα υποκρισίας της Εκκλησίας για την ιερότητα του γάμου. Το 1386 ο Λαδίσλαος έγινε βασιλιάς της Νάπολης· νυμφεύτηκε δύο φορές ακόμη.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε πρώτα το 1390 τον Λαδίσλαο των Καπετιδών-Ανζού τότε δούκα του Δυρραχίου & πρίγκιπα της Αχαϊας. Δεν απέκτησαν απογόνους και ο γάμος ακυρώθηκε το 1392. Ο Λαδίσλαος έγινε μετά βασιλιάς της Νάπολης.

Το 1393 παντρεύτηκε για 2η φορά, με τον Ανδρέα της Κάπουα, 4ο κόμη της Αλταβίλα, πρωτονοτάριο του βασιλείου της Νάπολης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  p11454.htm#i114536. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. 1 2  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.

Πηγές
-----

* Encyclopedia Treccani, entry on Costanza, by Salvatore Fodale, Dizionario Biografico degli Italiani, Volume 30 (1984).
* Leggende E Tradizioni Patrie: Per la Prima Volta Raccolte in ... Volumes 1-2, by Tommaso Aurelio de Felici, 1853, page 309-337.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 253488788

 |

 |
Ο **Νικόλαος Α΄ του Σαιντ-Ομέρ** (γαλλ. Nicolás de Saint-Omer, απεβ. το 1212/14 ή μετά το 1217) από τον Οίκο του Σαιντ-Ομέρ ήταν ιππότης, που μετά την Δ΄ Σταυροφορία έγινε κύριος των Θεσπιών στη Θήβα, φέουδου που ανήκε στο δουκάτο των Αθηνών.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πέμπτος γιος του Γουλιέλμου Δ΄, κυρίου του Σαιντ-Ομέρ, και της Ίντα των Αβέν, κόρης του Νικολάου, κυρίου του Αβέν.

Ο αδελφός τής Ίντα είχε λάβει μέρος στη Δ΄ Σταυροφορία (1203-04) και ακολούθησε τον Βονιφάτιο τον Μομφερρατικό στην επακόλουθη κατάληψη και διανομή της Ελλάδας. Αμοίφθηκε με κτήσεις στην Εύβοια, αλλά απεβίωσε σύντομα, το 1204/05. Ο Νικόλαος έμεινε στην πατρίδα του ως περίπου το 1209, οπότε, μαζί με τον τρίτο αδελφό του Ιάκωβο, ήλθαν οι δύο τους στην Ελλάδα και έλαβαν ένα φέουδο στο «Ερημόκαστρο», τις αρχαίες Θεσπιές της Βοιωτίας. Σύμφωνα με τον ιστορικό Φίλιπ φαν Τριχτ, πιθανότατα το φέουδο αυτό αποτελούσε μέρος των εκτάσεων των Ναϊτών ιπποτών που κατείσχε περί το 1209 ο Ερρίκος της Φλάνδρας, λατίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης. Το 1210, το όνομά του αναφέρεται μεταξύ των βαρόνων που υπέγραψαν το κονκορδάτο με την Λατινική Εκκλησία στην δεύτερη σύνοδο της Ραβέννικα.

Το έτος του θανάτου του Νικολάου είναι άγνωστο. Παραδοσιακά τοποθετείται το 1212 ή το 1214, αλλά ο φαν Τριχτ θεωρεί, ότι νυμφεύτηκε μετά το 1217, άρα απεβίωσε μερικά έτη κατόπιν.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Μαργαρίτα των Άρπαντ, κόρη του Μπέλα Γ΄ της Ουγγαρίας και ήδη χήρα δις: του Ισαακίου Β΄ Αγγέλου και του Βονιφάτιου Μομφερρατικού. Ο ιστορικός Φίλιπ φαν Τριχτ εκτιμά, ότι ο γάμος έγινε μετά το 1217. Είχε τέκνα:

* Μπέλα άκμασε το 1240, κύριος τύυ 1/2 της Θήβας, ως σύζυγος της Μπόνης των Λα Ρος, αδελφής του Γκυ Α΄, Κύρη των Αθηνών.
* Γουλιέλμος μετά το 1212/17-1242, κύριος στη Συρμία & Μακσό της Ουγγαρίας-Κροατίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.
2. 1 2  Van Tricht 2011, σελ. 163 (σημ. 26).
3. 1 2  Giry 1875, σελ. 97.
4. 1 2  Longnon 1949, σελ. 119.
5. ↑  Van Tricht 2011, σελ. 163.
6. ↑  Longnon 1949, σελ. 123.
7. 1 2  Perra 2011, Οικογένεια Σεντ Ομέρ.
8. 1 2 3  Bon 1969, σελ. 707.
9. 1 2  Van Tricht 2011, σελίδες 381–382 (σημ. 112).

Πηγές
-----

* Bon, Antoine (1969). *La Morée franque. Recherches historiques, topographiques et archéologiques sur la principauté d’Achaïe* (στα Γαλλικά). Παρίσι: De Boccard.
* Giry, Arthur (1875). «Les châtelains de Saint-Omer (1042–1386) (deuxième article)» (στα γαλλικά). *Bibliothèque de l'école des chartes* **36**: 91–117. doi:10.3406/bec.1875.446625. .
* Longnon, Jean (1949). *L'empire latin de Constantinople et la principauté de Morée* (στα Γαλλικά). Παρίσι: Payot.
* Πέρρα, Φωτεινή (2011). «Οικογένεια Σεντ Ομέρ». *Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού, Βοιωτία*. Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού.
* Van Tricht, Filip (2011). *The Latin* Renovatio *of Byzantium: The Empire of Constantinople (1204–1228)* (στα Αγγλικά). Λάιντεν: Brill. ISBN 978-90-04-20323-5.
Ο **Κωνσταντίνος Σταρίδας** (8 Δεκεμβρίου 1967 - 7 Οκτωβρίου 2016) γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στις σχολές του Εθνικού Θεάτρου και του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος.

Η πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο έγινε το 1996 στους *Απόντες* του Νίκου Γραμματικού, ταινία για την οποία βραβεύτηκε μαζί με τους υπόλοιπους ηθοποιούς της ταινίας με το βραβείο Β’ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Έπαιξε σε ταινίες μεγάλου και μικρού μήκους, συμμετείχε θεατρικές παραστάσεις και τηλεοπτικές σειρές και εκπροσώπησε την Ελλάδα σε διεθνή φεστιβάλ κινηματογράφου. Το 2002 έγραψε και σκηνοθέτησε μαζί με τον Δημήτρη Μπαβέλλα την ταινία μικρού μήκους *Φώτα*. Εργάστηκε επίσης ως Διευθυντής Παραγωγής και ασχολήθηκε με το ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολείτο με την φωτογραφία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Για την παλιά μαγκιά του Κωνσταντίνου Σταρίδα...». Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  «Ενα βραβείο για έξι!». Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  «Κωνσταντίνος Σταρίδας, Ηθοποιός». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Δεκεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  «Προβολή και πάρτι στη μνήμη του ηθοποιού Κωνσταντίνου Σταρίδα». IN.GR:Ψυχαγωγία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «Κωνσταντίνος Σταρίδας». RetroDB. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2017.
Η **κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση** είναι ουρολοίμωξη. Είναι νόσος κυρίως της νεαράς ηλικίας.

Συμπτώματα
----------

Υψηλός πυρετός εμφανίζεται πρωί και βράδυ που πέφτει με χλιαρό λουτρό και την λήψη αντιμικροβιακών ενός ευρέως φάσματος ή βάσει του αντιβιογράμματος.

Ίαση
----

Η χορήγηση των φαρμάκων για την ίαση γίνεται αφού διερευνηθεί το ουροποιητικό σύστημα. Γίνεται ανιούσα κυστεογραφία με σκιαγραφικό ενδοφλεβίως, με απλή ακτινογράφηση κοιλίας σε νεφρά, ουρητήρα και κύστες (ΝΟΚ). Η δεύτερη λήψη γίνεται προ της ούρησης και η τρίτη λήψη γίνεται μετά την ούρηση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Amar, A.D. (1972). «Femiliar vesicoureteral reflux». *Journal of Urology* (108): 969 - 971.
2. ↑  Burger, R.H. (1971). «Familiar and hereditary vesicoureteral reflux». *JAMA* (216): 680-681.

Πηγές
-----

* Ινστιτούτο Μελέτης Ουρολογικών Παθήσεων, Κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση
Το **Λιβάδι** ή **Λιβάδ** κατά την τοπική λαϊκή διάλεκτο, είναι ένα Ελληνικό χωριό της περιοχής Τσάλκα στην Γεωργία.

Ιστορία
-------

Οι κάτοικοι του χωριού με το ίδιο όνομα προήλθαν από την περιοχή της Τραπεζούντας το 1830. Στην αρχή είχαν εγκατασταθεί στην περιοχή Τσάλκα στο χωριό Ολιάνκ, στη συνεχεία όμως έφυγαν από εκεί και δημιούργησαν το χωριό Λιβάδ.

Το 1833, το χωριό αποτελούνταν από 19 οικογένειες. Τα κύρια επίθετα που αποτελούσαν τον οικισμό ήταν Αραβίδης, Ποζίδης, Κουρτίδης, Σταματίδης, Δεμουρτζίδης, Παναγκασίδης και άλλοι.

Το 1855, στον οικισμό είχε χορηγηθεί το καθεστώς της επίσημης αναγνώρισης του οικισμού στο έδαφος της περιοχής Τσάλκας. Από εκείνη τη στιγμή η κοινότητα αποφάσισε να συγκεντρώσει χρήματα μεταξύ των κατοίκων, δωρεά για την κατασκευή της πέτρινης εκκλησίας του Αγίου Παντελεήμονα. Η κατασκευή του άρχισε την άνοιξη του 1860, για να ολοκληρωθεί και να γίνουν τα εγκαίνια το 1862. Στην είσοδο του ναού πάνω είχε τοποθετηθεί ένας μαρμάρινος λίθος που είχε Ελληνική επιγραφή, ο όποιος αναφέρονταν στην αφιέρωση του ναού στον Άγιο Παντελεήμονα. Από την ημερομηνία έναρξης της εκκλησίας του Αγίου Παντελεήμονα, η λειτουργία γίνονταν στην ελληνική γλώσσα. Στη συνέχεια όμως λόγω της Σοβιετικής Ένωσης που απαγορεύτηκαν αυτά, οι κάτοικοι στην πορεία ξέχασαν τα ελληνικά και αφομοίωσαν την Αζέρικη προφορά, μαζί με τα Ρώσικα και τα Γεωργιανά όπου διδάσκονταν στα σχολεία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Το Λιβάδ' στην Τραπεζούντα». *www.pontos-news.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2014.
2. ↑  Папунидис, Панкратис. «Ливад - Село Цалкского района». *papounidis.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2015.
Η **κυτοσίνη** είναι μία από τις πέντε αζωτούχες βάσεις που απαρτίζουν τα μόρια των νουκλεικών οξέων. Χημικά είναι παράγωγο της πυριμιδίνης και σχηματίζει με την πουρινική βάση του DNA γουανίνη, τρεις δεσμούς υδρογόνου. 

Ο μοριακός της τύπος είναι C4H5N3Ο και η κατά IUPAC ονομασία της 4-αμινο-1H-πυριμιδίνη-2-ένα. Το μοριακό της βάρος είναι 111,3. 

Ανακαλύφθηκε το 1894 από τον Γερμανό χημικό Άλμπρεχτ Κόσελ (Albrecht Kossel). Το 1903 επιτεύχθηκε συνθετική της παρασκευή και αποσαφηνίστηκε η χημική της δομή, η οποία είχε προταθεί επίσης το 1903.. Το νουκλεοσίδιό της (με ριβόζη ως πεντόζη) ονομάζεται κυτιδίνη, το οποίο μπορεί να φωσφορυλιωθεί δίνοντας μονο-, δι- ή τρι-φωσφορική κυτιδίνη. Τα νουκλεοσίδια αυτά παίζουν σημαντικό ρόλο στο μεταβολισμό του κυττάρου: Η τριφωσφορική κυτιδίνη δρα ως συνένζυμο στο μεταβολισμό λιπιδίων και υδατανθράκων, επειδή μπορεί εύκολα να αποδώσει τη μία φωσφορική της ρίζα στο αντίστοιχο νουκλεοσίδιο της αδενίνης, τη διφωσφορική αδενοσίνη, προς σχηματισμό τριφωσφορικής αδενοσίνης, μόριο που αποτελεί το "ενεργειακό νόμισμα" των ζωντανών οργανισμών.

Χημικά, η κυτοσίνη είναι σχετικά ασταθής και να υποστεί τυχαία απαμίνωση, οπότε και μετατρέπεται σε ουρακίλη. Αυτή η διαδικασία οδηγεί σε σημειακή μετάλλαξη, η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις αποτρέπεται από την παρέμβαση των επανορθωτικών ενζύμων του DNA.

Πηγές- Παραπομπές
-----------------

1. ↑  Answers.com
Η **κορνουαλική γλώσσα** είναι μια νοτιοδυτική Κέλτικη Βρυθονική γλώσσα που ιστορικά μιλιόταν από τους Κερνοβίτες. Η γλώσσα βρίσκεται σε αναβίωση τις τελευταίες δεκαετίες και θεωρείται ως σημαντικό μέρος της κορνουαλικής ταυτότητας, κουλτούρας και κληρονομιάς. Έχει αναγνωριστεί ως μειονοτική γλώσσα στο Ηνωμένο Βασίλειο. Προστατεύεται από τον Ευρωπαϊκό Χάρτη για τις Τοπικές ή Μειονοτικές Γλώσσες και έχει ένα αυξανόμενο αριθμό ομιλητών.

Μαζί με τα Ουαλικά και τα Βρετονικά, η Κορνουαλική κατάγεται άμεσα από την κοινή Βρυθονική που μιλιόταν σε ολόκληρη την Βρετανία πριν την επικράτηση της Αγγλικής γλώσσας. Ήταν η κύρια γλώσσα της Κορνουάλης μέχρι που κινήθηκε πιο δυτικά λόγω της αγγλικής γλώσσας. Η Κορνουαλική συνέχισε ως κοινοτική γλώσσα για την Κορνουάλη έως τα τέλη του 18ου αιώνα και συνέχισε να ομιλείται στο σπίτι από κάποιες οικογένειες μες τον 19ο αιώνα και πιθανόν τον 20ο. Η διαδικασία για την αναβίωση της γλώσσας άρχισε στις αρχές του 20ου αιώνα με μια σειρά από ορθογραφικά συστήματα σε χρήση έως ότου μια σταθερή μορφή γραφής οριστικοποιήθηκε το 2008. Το 2010 η Ουνέσκο ανακοίνωσε ότι η προηγούμενη κατάταξη της γλώσσας ως εξαφανιζόμενη δεν πρέπει να θεωρείται πια ως έγκαιρη.

Έπειτα από την αναβίωση της γλώσσας πολλά κείμενα και έργα της λογοτεχνίας έχουν εκδοθεί στην Κορνουαλική και υπάρχει αυξανόμενος αριθμός ανθρώπων που μελετούν την γλώσσα. Πρόσφατες εξελίξεις είναι η κορνουαλική μουσική, οι ανεξάρτητες ταινίες και τα παιδικά βιβλία. Ένας μικρός αριθμός ανθρώπων έχει μεγαλώσει ως δίγλωσσοι και η γλώσσα διδάσκεται σε πολλά σχολεία.

Κατά τον 13ο αιώνα αριθμούσε 39.000 ομιλητές, όμως μετά από αυτόν τον αιώνα άρχισε η εξασθένηση της γλώσσας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

WikipediaWikipedia
**Έκδοση της Βικιπαίδειας στην Κορνουαλική γλώσσα**

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κορνουαλική γλώσσα** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85032849
* GND: 4258760-8
* BNF: cb11959109f (data)
* NDL: 00566611
* NKC: ph276809

 |

 |
Σχέδιο ανθρώπινης οδοντοστοιχίας
**Οδοντοστοιχία** ή **οδοντικός φραγμός** είναι ανατομικός όρος που αναφέρεται στην τοξοειδή σειρά δοντιών που υπάρχουν τόσο στις γνάθους του ανθρώπινου είδους, όσο και στα περισσότερα από τα θηλαστικά (αλλά και σε πολλά είδη ψαριών) του ζωϊκού βασιλείου. Οι οδοντοστοιχίες διακρίνονται στην άνω και την κάτω, που αντίστοιχα, εδράζονται στις ομώνυμες γνάθους. Στον άνθρωπο, η φυσική οδοντοστοιχία αποτελείται από είκοσι («νεογιλή οδοντοστοιχία», η οποία διαμορφώνεται κατά την νηπιακή ηλικία 0,5 – 2,5 ετών) έως και τριάντα δύο δόντια (μόνιμος φραγμός, παρατηρείται στους ενήλικες). Κατά τη διαδικασία της –σταδιακής- απόπτωσης των νεογιλών δοντιών (συνήθως 6-12 ετών) και αντικατάστασής τους από τα ανατέλλοντα μόνιμα δόντια (συνήθως 12-18 ετών), ο φραγμός ονομάζεται «μεικτός».

Τεχνητές οδοντοστοιχίες
-----------------------

Σε περίπτωση απώλειας αρκετών δοντιών από το στόμα (μερική ή ολική «νωδότητα») τότε ο ασθενής προσφεύγει στον οδοντογιατρό προς αποκατάσταση του προβλήματος, με την κατασκευή προσθετικών (τεχνητών) οδοντοστοιχιών, που διακρίνονται σε ολικές («μασέλα») ή μερικές («μηχανάκι») οδοντοστοιχίες. Αυτές, αποτελούνται συνήθως από ακρυλικό υλικό («ρητίνη»), μέσα στο οποίο είναι εμφυτευμένα τα τεχνητά δόντια, επίσης φτιαγμένα από ακρυλικό. Οι τεχνητές οδοντοστοιχίες, μετά από την όλη προπαρασκευή και τις σχετικές καταγραφές του οδοντίατρου, δημιουργούνται στο εργαστήριο, μερίμνη του οδοντοτεχνίτη (συνεργάτη του οδοντογιατρού) με τη διαδικασία της «όπτησης». Στις μερικές οδοντοστοιχίες και ως υποστηρικτικό υπόστρωμα (για να ενισχυθεί η ανθεκτικότητά τους στις ισχυρά αναπτυσσόμενες δυνάμεις της μάσησης), χρησιμοποιείται πλέγμα από μέταλλο. Σύμφωνα με αρχαιολογικά ευρήματα, τεχνητές οδοντοστοιχίες ή και μεμονωμένα τεχνητά δόντια κατασκευάζονταν από πολλές χιλιάδες χρόνια πριν. Ως υλικά, χρησιμοποιήθηκαν ο λίθος, το ξύλο, το ελεφαντοστό κ.α.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ««Γενικά στοιχεία οδοντικού φραγμού και δοντιών» Ανακτήθηκε στις 24/1/2020» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 19 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2022.
2. ↑  «Full Mouth Oral Rehabilitation» Ανακτήθηκε στις 24/1/2022
3. ↑  «Πληροφορίες για τις Ολικές Οδοντοστοιχίες» Ανακτήθηκε στις 24/1/2022
4. ↑  Φύλλο εφημερίδας ‘Έθνος», της 24 Ιανουαρίου του 1932, σελ. 2: «Μία συλλογή τεχνητών οδόντων»
Ο **Οδυσσέας Δημητριάδης** (1908–2005) ήταν Ρώσος μουσικός ελληνικής καταγωγής, τιμημένος ως «Καλλιτέχνης του Λαού της ΕΣΣΔ» το 1958.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στις 7 Ιουλίου 1908 στο Μπατούμι της Ρωσίας (σήμερα στη Γεωργία), από Πόντιους γονείς. Ο πατέρας του, Αχιλλέας, ήταν έμπορος και είχε καταγωγή από την Τραπεζούντα, ενώ η μητέρα του Καλλιόπη Ευφραιμίδη ασχολούνταν με τα οικιακά. Άρχισε να ασχολείται με τη μουσική από νεαρή ηλικία, σπουδάζοντας βιολί, πιάνο και μουσική σύνθεση στην Τιφλίδα (1930), και διεύθυνση ορχήστρας στο Ωδείο Λένινγκραντ (1936). Το 1934 γνωρίστηκε με τον Δημήτρη Μητρόπουλο στον οποίο εξέφρασε την επιθυμία του να μετακομίσει στην Ελλάδα με το πέρας των σπουδών του. Ωστόσο η απάντηση του Μητρόπουλου τον έπεισε να μείνει στη Σοβιετική Ένωση.

Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, το 1937, ανέλαβε αρχιμουσικός και διευθυντής της όπερας του Μπαλέτου της Τυφλίδας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1965. Παράλληλα, την περίοδο 1947–1952 υπήρξε αρχιμουσικός της Κρατικής Συμφωνικής Ορχήστρας της Γεωργίας και αργότερα από το 1965 έως το 1973 αρχιμουσικός της Ορχήστρας του Θεάτρου Μπολσόι. Το 1980 η σοβιετική κυβέρνηση τον όρισε επίσημο αρχιμουσικό των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1980. Τελικά το 1994 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου συχνά εμφανιζόταν σε παραστάσεις που πραγματοποιούνταν στην Εθνική Λυρική Σκηνή. Πέθανε στην Τιφλίδα στις 28 Απριλίου 2005.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Η Μεγάλη Ρωσική Εγκυκλοπαίδεια. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28  Σεπτεμβρίου 2015.
2. ↑  Agtzidēs, Vlasēs (2001). *Ατλας της Ελληνικης διασπορας*. Εκδοσεις Αλεξανδρος. Οδυσσέας Δημητριάδης (Βατούμι Καυκάσου, 1908)
3. ↑  Лециос, Дēмēтрēс· филологии, Санкт-Петербургский государственный университет Отделение византийской и новогреческой (2008). *Санкт-Петербург и Греция: прошлое и настоящее : материалы Международной конференции, 26-29 октября 2006 г*. Aleteĭi︠a︡. σελ. 7. Οδυσσέα Δημητριάδη (1908-2006)
4. ↑  «Δημητριάδης, Οδυσσέας (Βατούμ Καυκάσου, 1908)». *Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό*. **3**. Εκδοτική Αθηνών.. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2018.
5. 1 2  «Οδυσσέας Δημητριάδης: 1908 – 2005». *www.sansimera.gr*. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Οδυσσέας Δημητριάδης στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 32187904
* **Europeana**: agent/base/6949
* LCCN: n86872445
* ISNI: 0000 0000 7839 2084
* GND: 122975138
* SUDOC: 172664217
* BNF: cb13939624k (data)
* MusicBrainz: 4931fc9c-40d8-4dc5-bdf9-ff65dba66233

 |

 |
Ο **Κουκκούννις** (Kukkunni) ήταν αρχαίος βασιλιάς της Βιλούσας περ. τα μέσα του 14ου αιώνα π.Χ. και, προς το παρόν, είναι ο παλαιότερος γνωστός βασιλιάς της πόλης. Μετά τον θάνατό του γίνεται αναφορά σε αυτόν στην συνθήκη συμμαχίας του Αλαξάντου, η οποία συνάφθηκε γύρω στο 1280 π.Χ. μεταξύ του Αλαξάντου και του Μουβατάλι Β' και όριζε την υποτέλεια της Βιλούσας στους Χετταίους. Στη συνθήκη αναφέρεται πως κατά την εξέγερση της Αρζάβας ο βασιλιάς Κουκκούνις της Βιλούσας δεν συμμάχησε με τα υπόλοιπα κράτη της συνομοσπονδίας, αλλά παρέμεινε σύμμαχος του παλαιότερου Χετταίου βασιλιά Σουπιλουλιούμα Α΄ συνεχίζοντας την αποστολή φόρων στους Χετταίους.

Η βασιλεία του στην πόλη ταυτίστηκε με μια περίοδο ειρήνης και ευημερίας, φανερή στα αρχαιολογικά ευρήματα της Τροίας της συγκεκριμένης εποχής. Έχει προταθεί πως το ελληνικό όνομα "Κύκνος" μπορεί να αποτελεί εξελληνισμένη μορφή του ονόματός του, παρόλα αυτά η προέλευση του ονόματος ανάγεται συχνότερα σε πρώτο-ινδοευρωπαϊκή ρίζα \*ḱewk (λευκός).

Δείτε επίσης
------------

* Αλαξάντου
* Βιλούσα
* Τροία

Παραπομπές
----------

1. ↑  J.Latacz: Troy and Homer. Trattato di Alaksandu, pag 106.
2. ↑  Bryce, Trevor (2005). *The Trojans and their Neighbours*. Taylor & Francis. σελ. 59. ISBN 978-0-415-34959-8.
3. ↑  Jablonka, Peter (2012). «Troy». *The Oxford Handbook of the Bronze Age Aegean*. Oxford University Press. doi:10.1093/oxfordhb/9780199873609.013.0063.
4. ↑  Watkins, Calvert (1986). «The language of the Trojans». *Troy and the Trojan War: a Symposium Held at Bryn Mawr College*. Bryn Mawr Commentaries. .
5. ↑  Κύκνος
Το **Κουκλοθέατρο της Θείας Λένας** ήταν ένα κουκλοθέατρο το οποίο δημιούργησε η γνωστή Ελληνίδα παιδαγωγός Αντιγόνη Μεταξά και είχε έδρα την Αθήνα.

Σύντομο ιστορικό σημείωμα
-------------------------

Το κουκλοθέατρο ιδρύθηκε το 1940 και μέχρι το 1964 δεν είχε μόνιμη στέγη. Στο κουκλοθέατρο αυτό η Θεία Λένα παρουσίασε διάφορα παραμύθια καθώς και 2 κωμωδίες με πρωταγωνιστές το Φασουλή και τον Περικλή. Την 1η Οκτωβρίου του 1964 το κουκλοθέατρο αυτό εγκαταστάθηκε μόνιμα για τους Χειμερινούς μήνες στο Αμφιθέατρο της ΧΕΝ στην οδό Αμερικής 11 στην περιοχή της Πλατείας Συντάγματος. Εκεί παρέμεινε μέχρι και την 1η Οκτωβρίου του 1970 οπότε κι έφυγε επειδή τότε εγκαταστάθηκε εκεί το Κουκλοθέατρο Αθηνών. Το κουκλοθέατρο αυτό ξεκινούσε τις παραστάσεις του στο Αθηναϊκό κοινό το 2ο Σάββατο του Οκτωβρίου κάθε έτους και τις ολοκλήρωνε την Κυριακή των Βαΐων του επόμενου επειδή μετά το Πάσχα ξεκινούσε τις περιοδείες στην επαρχία. Μετά τον θάνατο της Θείας Λένας στις 16 Οκτωβρίου του 1971, το κουκλοθέατρο αυτό το λειτούργησε 2,5 περίπου χρόνια ακόμα η κόρη της Λήδα Κροντηρά. Στις 7 Απριλίου του 1974 το κουκλοθέατρο αυτό τερμάτισε οριστικά τη λειτουργία του μετά από 34 χρόνια επειδή η Λήδα Κροντηρά είχε κουραστεί. Τέλος, αυτά τα παραμύθια της Θείας Λένας την ημερομηνία που εγκαταστάθηκε το κουκλοθέατρο μόνιμα στο Αμφιθέατρο της ΧΕΝ ξεκίνησαν να εκδίδονται σε μικρούς δίσκους οι οποίοι στη 2η πλευρά τους είχαν διάφορα τραγούδια για παιδιά τα οποία σχεδόν όλα τους ήταν σε μουσική του συνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλου και στίχους του γνωστού δημοσιογράφου και στιχουργού Λευτέρη Παπαδόπουλου. Αυτοί οι μικροί δίσκοι εκδόθηκαν μέχρι και τις 21 Απριλίου του 1967 που επιβλήθηκε η Στρατιωτική Δικτατορία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Με το ψευδώνυμο αυτό έμεινε γνωστή η Αντιγόνη Μεταξά.
2. ↑  Εκείνη την ημερομηνία έπεσε η Κυριακή των Βαΐων εκείνου του έτους.