Αγαλματίδιο του θεού Ινσουσινάκ
Ο **Ινσουσινάκ** (Σε Σουμεριακή γλώσσα: *""*Ιν-Σουσίν-Ακ¨΄ *δηλαδή* "κύριος των Σούσων) ήταν ένας από τους κορυφαίους Ελαμίτες θεούς και ο προστάτης-πολιούχος των Σούσων. Σε μερικές επιγραφές αποκαλείται ως *"ο μέγιστος των θεών"*. Χρονολογείται όπως οι περισσότεροι Ελαμίτες θεοί από την εποχή που κυβερνούσε η Ακκαδική αυτοκρατορία με τον Ναράμ-Σιν. Ο θεός είχε κυρίαρχο ρόλο σε όλες τις Ελαμίτικες δυναστείες, μερικοί βασιλείς από την Δυναστεία των Σουκκαλμάχ (20ος αιώνας π.Χ.) αποκαλούσαν τον εαυτό τους *"βοσκός του θεού Ινσουσινάκ"*. Οι περισσότεροι βασιλείς έκαναν αφιερώσεις στον θεό με την φράση *"για όλη μου την ζωή"*. Η Δυναστεία των Σουτρουκιδών (12ος αιώνας π.Χ.) χρησιμοποιούσε συχνά τον τίτλο *"βασιλιάς του οποίου το βασίλειο ο Ινσουσινάκ αγαπούσε"*. Είχε πολλές ομοιότητες με τον θεό των Σουμερίων Ούτου, στα έγγραφα πολλές φορές μοίραζε τους ρόλους του τόσο με τον Ουτού όσο και με τον θεό των Ελαμιτών Σιμούτ. Ο Ινσουσινάκ αναφέρεται πολλές φορές στην ζωή μετά τον θάνατο σε έγγραφα, ένας από τους ναούς του λεγόταν *"Τάφος"*. Η πεποίθηση αυτοί για το ζύγισμα των ψυχών μετά τον θάνατο δεν σχετίζεται με τους Σημίτες και την Μεσοποταμία, πιθανότατα οφείλεται σε επίδραση με την Αίγυπτο. Ο αρχαιολόγος Νέιθαν Βάσερμαν το απέρριψε, η πληροφορία αυτή όπως εξηγεί προέρχεται από εσφαλμένη μετάφραση της πινακίδας.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Sahala, Aleksi: Sumerian phonology – Current state of its study. Μέρος 1: Vowels (σ. 4)
3. ↑   W. M. F. Henkelman, The Other Gods who are: Studies in Elamite-Iranian Acculturation Based on the Persepolis Fortification Texts, 2008, σ. 357
4. ↑  M. Jahangirfar, The Elamite Triads: Reflections on the Possible Continuities in Iranian Tradition, Iranica Antiqua 53, 2018, σ. 110
5. ↑  F. Malbran-Labat, Elamite royal inscriptions [in] J. Álvarez-Mon, G. P. Basello, Y. Wicks (eds), The Elamite World, 2018, σ. 467
6. ↑  F. Malbran-Labat, Elamite royal inscriptions [in] J. Álvarez-Mon, G. P. Basello, Y. Wicks (eds), The Elamite World, 2018, σ. 467
7. ↑  F. Malbran-Labat, Elamite royal inscriptions [in] J. Álvarez-Mon, G. P. Basello, Y. Wicks (eds), The Elamite World, 2018, σσ. 468=469
8. ↑  F. Malbran-Labat, Elamite royal inscriptions [in] J. Álvarez-Mon, G. P. Basello, Y. Wicks (eds), The Elamite World, 2018, σ. 470
9. ↑  W. M. F. Henkelman, Šimut [in:] Reallexikon der Assyriologie und vorderasiatischen Archäologie Τομ. 12, 2011, σ. 511
10. ↑  M. Jahangirfar, The Elamite Triads: Reflections on the Possible Continuities in Iranian Tradition, Iranica Antiqua 53, 2018, σ. 106
11. ↑  W. M. F. Henkelman, The Other Gods who are: Studies in Elamite-Iranian Acculturation Based on the Persepolis Fortification Texts, 2008, σ. 330
12. ↑  J. Tavernier, Unterwelt, Unterweltsgottheiten B. In Susa · Netherworld, gods of the netherworld B. In Susa [in:] Reallexikon der Assyriologie und vorderasiatischen Archäologie vol. 14, 2014, σ. 345
13. ↑  N. Wassermann, The Susa Funerary Texts: A New Edition and Re-Evaluation and the Question of Psychostasia in Ancient Mesopotamia, Journal of American Oriental Society 139, 2019, σσ. 859–891

Πηγές
-----

* M. Jahangirfar, The Elamite Triads: Reflections on the Possible Continuities in Iranian Tradition, Iranica Antiqua 53, 2018.
* Sahala, Aleksi: Sumerian phonology – Current state of its study.
* W. M. F. Henkelman, The Other Gods who are: Studies in Elamite-Iranian Acculturation Based on the Persepolis Fortification Texts, 2008.