recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Χάρτης της Λυκίας Οδού
Η **Λυκία Οδός** είναι μονοπάτι μεγάλου μήκους στην Τουρκία κατά μήκος μέρους της ακτής της αρχαίας Λυκίας. Έχει μήκος περίπου 540 χιλιόμετρα και εκτείνεται από το Ολουντενίζ (Ölüdeniz), κοντά στη Μάκρη, στο Γκεγίκμπαϊρί (Geyikbayırı), περίπου 20 χιλιόμετρα από την Αττάλεια. Έχει σήμανση με κόκκινες και λευκές λωρίδες, κατά σύμβαση Grande Randonnee.

Η Λυκία Οδός περνάει από την Κοιλάδα των Πεταλουδών
Οι παράλληλες κόκκινες και λευκές γραμμές δείχνουν το δρόμο στους περιπατητές. Κατά μήκος της Λυκίας Οδού υπάρχουν πολλά τέτοια σημάδια σε βράχους και δέντρα.
Από το 2010 διοργανώνεται στην ιστορική οδό ένας διεθνής πολυήμερος ορεινός υπερμαραθώνιος, που ονομάζεται Υπερμαραθώνιος Λυκίας Οδού. Η εκδήλωση τρέχει προς τα ανατολικά, σε μια διαδρομή περίπου 220-240 χιλιομέτρων από το Ολούντενίζ στην Αττάλεια μέσα σε έξι μέρες.

Δείτε επίσης
------------

* Τουρκική Ριβιέρα

Αναφορές
--------

1. ↑  «Rota» (στα Turkish). Likya Yolu Ultramaratonu. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2013. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
2. ↑  «Hakkında» (στα Turkish). Likya Yolu Ultramaratonu. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2013. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βάση δεδομένων αναφοράς και GPS εφαρμογές Αρχειοθετήθηκε 2015-02-24 στο Wayback Machine.
* Πεζοπορία στην Τουρκία πληροφορίες
* Η ιστοσελίδα του οργανισμού που διαχειρίζεται το μονοπάτι
* Ταξιδιωτικός οδηγός για το θέμα Λυκία Οδός από τα Βικιταξίδια
* Lycian Ultramarathon

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 233909783

 |

 |
Συντεταγμένες: 36°47′N 66°50′E﻿ / ﻿36.783°N 66.833°E﻿ / 36.783; 66.833

Η **Κυρούπολις** ήταν αρχαία πόλη που ίδρυσε ο Κύρος ο Μέγας το 544 π.Χ. για να οριοθετήσει τα βορειοανατολικά σύνορα της Αχαιμενιδικής αυτοκρατορίας του. Ταυτίζεται με τη μεσαιωνική και σύγχρονη πόλη Χουτζάντ του βόρειου Τατζικιστάν.

Ιστορία
-------

Ήταν μια από τις επτά μεγάλες πόλεις της Σογδιανής, ο Μέγας Αλέξανδρος την πολιορκούσε με δυσκολίες το 329 π.Χ. αλλά άλλες πηγές, όπως του Αρριανού αναφέροντας τον Πτολεμαίο, γράφουν ότι η πόλη παραδόθηκε από την αρχή. Σύμφωνα με τον Αριστόβουλο, ο τόπος είχε δεχτεί επίθεση και όλοι είχαν σφαγιαστεί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Arrien, *The Campaigns of Alexander*, Londres, Penguin Books, 1971, σ. 204
Το ***Ίδρυμα Τζένη Καρέζη*** είναι φιλανθρωπικός μη κυβερνητικός οργανισμός με τη νομική μορφή της αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας που έχει ως αποστολή τη διάδοση της ολοκληρωμένης και εξειδικευμένης ανακουφιστικής φροντίδας σε χρόνιους πάσχοντες, καρκινοπαθείς και μη. Ιδρύθηκε το 1992 στη μνήμη της Τζένης Καρέζη με πρωτοβουλία της ιατρού της και καθηγήτριας της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κυριακής Μυστακίδου και του συζύγου της Καρέζη Κώστα Καζάκου και με τη συμμετοχή συγγενών, φίλων και επώνυμων ανθρώπων της επιστήμης, των γραμμάτων και των τεχνών, για να υλοποιηθεί η επιθυμία της ηθοποιού για την ανάπτυξη της ανακουφιστικής φροντίδας στην Ελλάδα. Έκτοτε, υπηρετεί το σκοπό του μέσα από επιστημονικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις και δραστηριότητες.

Υπηρεσίες
---------

Σε ότι αφορά στο ιατροφαρμακευτικό σκέλος των παρεμβάσεών του, το Ίδρυμα συνεργάζεται από την ίδρυσή του με τη Μονάδα Ανακουφιστικής Αγωγής του Α’ Ακτινολογικού Εργαστηρίου του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών του Αρεταίειου Νοσοκομείου. Από το 2003, η Μονάδα αυτή, που σήμερα ονομάζεται «Τζένη Καρέζη», μεταφέρθηκε από το Αρεταίειο και λειτουργεί σε κατάλληλα διαμορφωμένους χώρους δύο ορόφων (εξωτερικά ιατρεία και ημερήσια νοσηλεία) στην έδρα του Ιδρύματος, στους Αμπελόκηπους. Η μονάδα στα πλαίσια της ολοκληρωμένης και εξειδικευμένης ανακουφιστικής φροντίδας παρέχει ανακούφιση των σωματικών συμπτωμάτων που προκαλούν οι χρόνιες παθήσεις καθώς και οι παρενέργειες των θεραπειών τους (πόνος, δύσπνοια, ανορεξία, καχεξία, αναιμία, άγχος, αδυναμία - κόπωση, κατάθλιψη, κλπ). Επίσης παρέχει ψυχολογική στήριξη στους ασθενείς και στους συγγενείς ή και φροντιστές τους, καθώς και ψυχολογική υποστήριξη-παρέμβαση στην οικογένεια κατά τη διάρκεια του πένθους, συμπληρωματικές θεραπείες (ρεφλεξολογία, μεσοθεραπεία, βελονισμός, TENS) και 24ωρη τηλεφωνική επικοινωνία. Οι υπηρεσίες της Μονάδας Ανακουφιστικής Φροντίδας παρέχονται εντελώς δωρεάν σε όποιον ασθενή τις έχει ανάγκη.

Το Ίδρυμα Τζένη Καρέζη στεγάζεται από το 1998 σε 5όροφο κτίριο επί της οδού Κορινθίας 27 στους Αμπελόκηπους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δωρεάν ανακουφιστική και παρηγορητική αγωγή στο Ίδρυμα «Τζένη Καρέζη», zougla.gr, 8 Φεβρουαρίου 2011
* «Η Τζένη Καρέζη πέθανε στα χέρια μου…», peoplegreece.com, 27/04/2014
* SOS εκπέμπει το Ιδρυμα Τζένη Καρέζη, 26 Μαρτίου, 2013
* Συναυλία Ιδρύματος «Τζένη Καρέζη» 27/6 – Φεστιβάλ "Στην Σκιά των Βράχων 2018", 12 Ιουνίου 2018

Αναφορά
-------

1. ↑  1945-, Niarchos, Thanasēs Th. (2012). *Tzenē Karezē : 20 chronia meta* (1. ekd έκδοση). Athēna: Hidryma Tzenē Karezē. ISBN 9786188030602. 854711808.
2. ↑  Μυστακίδου, Κυριακή (2005). *Ολιστική Αγωγή Ασθενών με Χρόνιες και Καταληκτικές Παθήσεις*. Αθήνα: Γερολυμάτος. ISBN 960-6608-35-2.
Χάρτης της αρχαίας Συρίας. Η Κυρρηστική φαίνεται επάνω αριστερά ("Cyrrhestica")
Η **Κυρρηστική** ήταν αρχαία χώρα στη περιοχή της Συρίας που εκτεινόταν μεταξύ του όρους Αμανού, δυτικά, της Κομμαγηνής, βόρεια, του Ευφράτη (ανατολικά) και της Χαλκιδικής της Συρίας και του ποταμού *Ορόντη*, (νότια).

Κυριότερες πόλεις της Κυρρηστικής πολλών από τις οποίες έχουν διασωθεί και νομίσματα, ήταν η Κύρρος, πρωτεύουσα αυτής, από την οποία και ονομάσθηκε η χώρα, η Βέροια Συρίας, (το σημερινό Χαλέπι), η Ιερόπολις ή Ιεράπολη Συρίας, (η παλαιά Βαμβύκη), η Ηράκλεια που απείχε περί τα 4 χλμ. από το αρχαίο ιερό της Κυρρηστίδος Αθηνάς που λατρεύονταν ιδιαίτερα στη περιοχή, καθώς και άλλες μικρότερες πόλεις όπως ο Εύρωπος, η Νικατορίς, το Ζεύγμα (παρά τον Ευφράτη) και ο Μελεάγρου Χάραξ.

Κατά τους χρόνους του Μ. Αλεξάνδρου της χώρας αυτής και ιδιαίτερα της πόλης Βαμβύκης δυνάστευε ο Αρχιερέας Αβδ Χαδάδ (ή Αμπντ. Χαντάντ) στο όνομα του οποίου είχαν κοπεί νομίσματα. Στην εποχή των Επιγόνων Βασιλείς της περιοχής ήταν οι Σελευκίδες. Στη χώρα αυτή συνελήφθη το 286 π.Χ. ο Δημήτριος ο Πολιορκητής από τον Σέλευκο.

Οι Κυρρηστές, όπως αναφέρονταν οι κάτοικοι της χώρας θεωρούνταν από τους πλέον απείθαρχους υπηκόους των Σελευκιδών. Αυτό αποκαλύπτεται από την μεγάλη στάση τους, επί Αντιόχου Γ΄ του Μεγάλου, που τελικά καταβλήθηκε με τακτική μάχη, όταν υποκινούμενοι από τον Αχαιό, αρνήθηκαν να ακολουθήσουν τον Ηγεμόνα τους στην κατά Βαβυλώνα εκστρατεία του. Επί Αντιόχου του Γρυπού τύραννος της Κυρρηστικής ήταν ο Ηρακλείων και μετά τον θάνατο αυτού η σύζυγός του Λαοδίκη Δ' της Συρίας και στη συνέχεια ο γιος του Διονύσιος. 
Κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους η Κυρρηστική καταλήφθηκε και κατέστη επαρχία της Ασίας. Αργότερα η χώρα αυτή περιήλθε στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία από την οποία και την κατέλαβαν οι Άραβες περί τον 7ο αιώνα (μ.Χ.).

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  *Νέα Δομή*. Τόμος 19, σελ 158
2. ↑  Historia tes Hellados, *Γεωγραφία της Ελλάδος*, ΙΘ
3. ↑  Carl Ritter, *Erdkunde*, vol. x. p. 928.

Πηγές
-----

* Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου τ.11ος, σ.810.
* Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια τ.ΙΕ΄, σ.495-496
* Νέα Δομή. Τόμος 19, σελ 158
Η **Έθιχα** (στα ισπανικά: Écija) είναι δήμος και πόλη που βρίσκεται στην επαρχία της Σεβίλλης στην Ανδαλουσία. Είναι από τις παλαιότερες πόλεις της Ανδαλουσίας, με την ίδρυσή της δίπλα στον ποταμό Χενίλ υπό την ονομασία Astigi να ανάγεται στου Ταρτήσσιους κατά τον 8ο π.Χ. αιώνα. Ο εκρωμαϊσμός της κατά τον δεύτερο αιώνα π.Χ. είδε την ίδρυση της Colonia Augusta Firma Astigi από την οποία περνούσε η Αυγούστεια Οδός. Επί Βησιγότθων ήταν επίσης σημαντικό περιφερειακό κέντρο μια πραγματικότητα που συνεχίστηκε και επί Αράβων. Κατακτήθηκε το 1230 από τον Φερδινάνδο Γ΄ της Καστίλης κι ενσωματώθηκε στο βασίλειο της Σεβίλλης. 

Σήμερα είναι γνωστή ως το «τηγάνι της Ανδαλουσίας» λόγω της ακραίας ζέστης που επικρατεί εκεί κατά τους θερινούς μήνες Ενώ οικονομικά παίζει τον ρόλο της «αγροτόπολης», δηλαδή το αστικό κέντρο αναφοράς της αγροτικής της ενδοχώρας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ιστορία της Έθιχα». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Αυγούστου 2015.
2. ↑  La Caixa, *La economía de Andalucía, diagnóstico estratégico.* Βαρκελώνη, 2008. σελ. 23.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 159542725
* LCCN: n87883963
* GND: 4235701-9

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ευρώπη
* Πύλη:Ισπανία
 |

 |
Πως γίνεται αντιληπτή η κυρτότητα σε διάφορους τομείς. Προσοχή τα σήματα του ΚΟΚ είναι κατά προσέγγιση!
**Κυρτό** σχήμα στη γεωμετρία ονομάζεται κάθε σχήμα το οποίο δεν διαθέτει ευθύγραμμο τμήμα το οποίο να έχει και τα δύο του άκρα μέσα στο σχήμα, και κάποια σημεία του εκτός σχήματος. Διαφορετικά, το σχήμα ονομάζεται **μη κυρτό**. Από τα επίπεδα πολύγωνα (αυτά στα οποία όλα τους τα σημεία είναι συνεπίπεδα), όλα τα τρίγωνα είναι κυρτά, ενώ από τα τετράπλευρα και πάνω υπάρχουν και μη κυρτά σχήματα. Για ευκολία, χωρίζουμε τα μη κυρτά σχήματα σε κυρτά με κατάλληλο διαμερισμό. Έτσι, χρειάζεται να μελετήσουμε μόνο τα κυρτά σχήματα, όπως συμβαίνει στη μελέτη των τετράπλευρων. Οι κωνικές τομές, όπως ο κύκλος, είναι κυρτές, εκτός από τη δίκλαδη υπερβολή. 

Στη μαθηματική ανάλυση, μία πραγματική συνάρτηση μιας πραγματικής μεταβλητής, ορίζεται ως 'κυρτή', αν η παράγωγος συνάρτηση είναι αύξουσα, δηλαδή αν η γραφική της παράσταση 'κάνει ή τείνει να κάνει κύρτωμα προς τα κάτω' ή 'κρατάει νερό', όπως η συνάρτηση φ(χ)=χχ. Αντίθετη έννοια είναι η 'κοίλη'.
Στην οπτική κυρτοί φακοί και κάτοπτρα, είναι αυτά τα οποία τείνουν να εξέχουν προς την πηγή των ακτίνων. Και εδώ αντίθετη είναι η έννοια της κοιλότητας.

Στον κώδικα οδικής κυκλοφορίας ως κυρτότητα αναφέρεται εξόγκωμα του δρόμου, ενώ ως κοιλότητα το βαθούλωμα.

Ιδιότητες κυρτών σχημάτων
-------------------------

Στην επιπεδομετρία κάθε εφαπτομένη σε κάθε σημείο του ορίου του σχήματος διαχωρίζει το επίπεδο σε δύο ημιεπίπεδα. Αν το σχήμα είναι κυρτό, τότε βρίσκεται εξ ολοκλήρου σε ένα ημιεπίπεδο.

Στη Στερεομετρία, ένα πολύεδρο όταν είναι κυρτό, το επίπεδο της κάθε έδρας αφήνει ολόκληρο το πολύεδρο στον έναν ημιχώρο. Αντίθετα, αν υπάρχουν κορυφές του πολυέδρου που βρίσκονται εκατέρωθεν του επιπέδου μιας τουλάχιστον έδρας, τότε το πολύεδρο είναι μη κυρτό. Με πιο απλά λόγια, ένα στερεό σώμα είναι κυρτό, όταν δεν παρουσιάζει εσοχές στην επιφάνειά του.
Το **Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού** (ΙΜΕ) με έδρα την Αθήνα (αγγλικά *Foundation of the Hellenic World*) είναι ένας κοινωφελής, μη κερδοσκοπικός οργανισμός με απώτερο σκοπό τη διατήρηση και παρουσίαση μέσω τεχνολογιών της ιστορίας και του πολιτισμού του Ελληνισμού εκτός και εντός Ελλάδας.

Αποτελεί έμπνευση του επιχειρηματία Λάζαρου Εφραίμογλου (1932-2013), ο οποίος και το χρηματοδότησε. Η ίδρυσή του κυρώθηκε το 1993 με νόμο της Βουλής των Ελλήνων.

Σκοπός του Ιδρύματος είναι να διατηρήσει ζωντανή την ιστορική μνήμη και την ελληνική παράδοση, και να προάγει την οικουμενική διάσταση του Ελληνισμού. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιεί σύγχρονες μεθόδους, όπως τρισδιάστατα γραφικά, εφαρμογές εικονικής πραγματικότητας και αλληλεπιδραστικές εκθέσεις.

Μεταξύ των δραστηριοτήτων του συγκαταλέγεται το Κέντρο Πολιτισμού και Μουσείο «Ελληνικός Κόσμος» (Πειραιώς 254, Ταύρος) (το οποίο περιλαμβάνει εκθεσιακούς χώρους, το θέατρο εικονικής πραγματικότητας «Θόλος», δύο θεατρικές αίθουσες συνολικής χωρητικότητας 1400 θεατών καθώς και άλλους εκπαιδευτικούς χώρους), αναπαραστάσεις εικονικής πραγματικότητας αρχαίων ελληνικών πόλεων και μνημείων καθώς και η Εγκυκλοπαίδεια του Μείζονος Ελληνισμού.

Πηγές
-----

* περ. *Τα νέα του Ελληνικού Κόσμου*

Παραπομπές
----------

1. ↑  ιστοσελίδα ΙΜΕ[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Επίσημη ιστοσελίδα «Ελληνικού Κόσμου»
3. ↑  H «Θόλος» του «Ελληνικού Κόσμου»
4. ↑  Το «Θέατρον» του «Ελληνικού Κόσμου»
5. ↑  Οι 3D αναπαραστάσεις εικονικής πραγματικότητας αρχαίων ελληνικών πόλεων και μνημείων από το ΙΜΕ
6. ↑  Εγκυκλοπαίδεια του Μείζονος Ελληνισμού
7. ↑  Τα νέα του Ελληνικού Κόσμου
Η βραχονησίδα Κουλούκι στη κατάληξη του ακρωτηρίου Μουτσούνα, όπως φαίνεται από Σταυρό Κεραμωτής. Στο βάθος η νησίδα "Στρογγυλό" των Μακάρων.

Με το όνομα **Κουλούκι** φέρεται βραχονησίδα που βρίσκεται εγγύτατα και περί το μέσον της ανατολικής ακτής της Νάξου. Η Βραχονησίδα αυτή αποτελεί το ακραίο απόθραυσμα του ακρωτηρίου Μουτσούνα της Νάξου που αποκλίνει βόρεια σχηματίζοντας αγκάλη. Η βραχονησίδα αυτή αποτελεί ταυτόχρονα και το ανατολικότερο σημείο του όρμου Αζαλά Νάξου.

Το όνομα αυτό πιθανόν να δόθηκε από την ιδιωματική λέξη *κουλούκι* που σημαίνει στη ροδίτικη, την ναξιακή και κρητική διάλεκτο μικρό σκυλάκι. Εξ ου και το ρήμα *κουλουκιάζω* που σημαίνει συσπειρώνομαι σαν τον σκύλο. Στη Λακωνική διάλεκτο κουλούκι σημαίνει ο νόθος, το έκθετο.

Εκφράσεις
---------

Συνήθης σχετική δημώδης ναξιακή έκφραση είναι: "*Ήντα κάουζα! Κουλούκιασε κειά, και μη μιλείς!*" = Τι στεναχώρια! Κάτσε στην άκρη (στη γωνιά) και μη μιλάς!.
**Κύριο κατάστρωμα** (main deck) ή *κατάστρωμα ύψους εξάλων* (free-board deck) χαρακτηρίζεται το κατάστρωμα του πλοίου μέχρι του οποίου μετριέται το ύψος εξάλων. Το κατάστρωμα αυτό, που είναι συνεχές, είναι το ουσιωδέστερο ενός πλοίου ή σκάφους. Επ΄ αυτού φέρονται οι διάφορες υπερκατασκευές και υπερστεγάσματα, που αποτελούν και μέρη αυτού, (πρόστεγο, μεσόστεγο και επίστεγο). Επίσης επί του κυρίου καταστρώματος φέρονται τα ανοίγματα των κυτών και διάφορα άλλα ανοίγματα που διαθέτουν μόνιμα μέσα κλεισίματος.

Εκτός από τη σιμότητα, στην οποία υπόκειται το κύριο κατάστρωμα, τούτο παρουσιάζει και τη λεγόμενη κύρτωση ή καμπύλη καταστρώματος.

Σε πολλά πλοία ανάλογα του τύπου τους κύριο κατάστρωμα είναι ο χώρος φόρτωσης όπως π.χ. σε πορθμεία ανοικτού τύπου, οχηματαγωγά,(κοινώς παντόφλες), Δεξαμενόπλοια τύπου "λιφτ", πλωτές δεξαμενές κ.λπ. αλλά και εκείνο των πολεμικών πλοίων που φέρονται τα βαρέα πυροβόλα, όπου σ΄ αυτές τις περιπτώσεις κατασκευάζεται με πρόσθετες ενισχύσεις.

* Πλοία - σκάφη στερούμενα τέτοιου καταστρώματος είναι τα υποβρύχια, τα βαθυσκάφη, οι ανοικτές φορτηγίδες καθώς και λέμβοι (βάρκες).

Δείτε επίσης
------------

* Τεχνολογία πλοίου
* Πρότυπο σκάφος Νηογνωμόνων
Η **Λεγανές** (ισπανικά: Leganés) είναι πόλη και δήμος της Κοινότητας της Μαδρίτης στην Ισπανία. Αποτελεί τον πέμπτο μεγαλύτερο δήμο της Μητροπολιτικής Περιοχής της ισπανικής πρωτεύουσας, με πληθυσμό 188.000, η οποία βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της, σε μια απόσταση 11χμ από αυτή, μεταξύ των περιφερειακών οδών Μ40 και Μ50.

Την διαπερνά το ρυάκι Μπουτάρκε, παραπόταμος του ποταμού Μανθανάρες και συνορεύει στα βόρεια με τις γειτονιές Λατίνα και Καραβαντσέλ της Μαδρίτης, στα δυτικά με την Αλκορκόν, στα ανατολικά με τη Χετάφε και το διαμέρισμα Μπιγιαβέρδε και στα νότια με τη Φουενλαβράδα.

Παρότι υφίσταται ως οικισμός από τον 14ο αιώνα, ιδρυθείς σε λιμνώδη περιοχή (εξ ου και το αρχικό της όνομα Legamar) η αγροτική έξοδος του δεύτερου τρίτου του 20ού αιώνα από τον ισπανικό νότο προς την πρωτεύουσα υπήρξε η αιτία ανάδειξής της σε έναν από τους κύριους δήμους της μητροπολιτικής περιοχής της Μαδρίτης, λειτουργώντας αρχικά ως πόλη κοιτώνας και αναπτύσσοντας σταδιακά μια αυτόνομη ύπαρξη. Ιστορικά υπήρξε έδρα του πρώτου ψυχιατρείου της χώρας ενώ είναι έδρα και της ομώνυμης ποδοσφαιρικής ομάδας.

Συνδέεται με την πρωτεύουσα και με τις γειτονικές πόλεις με τη γραμμή 12 του μητροπολιτικού σιδηροδρόμου της Μαδρίτης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικών της Ισπανίας: «Municipal Register of Spain of 2022» 16  Μαΐου 2022. σελ. 1,235.
2. ↑  «Leganés: Distribución por distritos» Αρχειοθετήθηκε 2017-04-27 στο Wayback Machine.. Ayuntamiento de Leganés.
3. ↑  «El hospital de Leganés, un manicomio en ruinas». *El País*. 18 de marzo de 1984.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Leganés στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 158324701
* GND: 1248069-1
* SUDOC: 13578347X
* BNF: cb158418893 (data)

 |

 |
Ο **Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αταλάντη**, γνωστός και συντετμημένα ως **Α.Π.Ο. Αταλάντη**, είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα την Αταλάντη Φθιώτιδας και επίσημο έτος ίδρυσης το 1968. Δραστηριοποιείται από ιδρύσεως του στο άθλημα του ποδοσφαίρου και διατηρεί τμήμα ποδοσφαίρου. Ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας και κορυφαίες στιγμές στην ιστορία του είναι οι συμμετοχές του στην Δ΄ Εθνική κατηγορία. 

Από τη σεζόν 2019-20 αγωνίζεται στην Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία, 4η τη τάξει κατηγορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Έδρα του Α.Π.Ο. Αταλάντη αποτελεί το Δημοτικό γήπεδο Αταλάντης.

Ιστορικό
--------

Στις 13 Ιουνίου του 1968 ιδρύθηκε επίσημα ο **Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος «η Αταλάντη»**, έπειτα από συγχώνευση του «Αίαντα Λοκρός» που ιδρύθηκε το 1928 με τμήματα ποδοσφαίρου και στίβου και του «Ολυμπιακού Αταλάντης» που ιδρύθηκε το 1931 με τμήμα ποδοσφαίρου. Από την ίδρυση του αγωνίζεται επίσημα στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας.

Τη σεζόν 1982-83 αγωνίστηκε στο Εθνικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα, πρώτη του παρουσία σε εθνική κατηγορία. Τη σεζόν 1984-85 έφτασε για πρώτη φορά στον τελικό του κυπέλλου Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας, όπου και ηττήθηκε από τον Α.Π.Ο.Κ. Βελούχι. Τη σεζόν 1992-93 έφτασε για δεύτερη φορά στην ιστορία της στον τελικό, όπου επικρατώντας του Α.Ο. Μαλεσίνας με 2-1 αναδείχθηκε για πρώτη φορά κυπελλούχος Φθιώτιδας, για να αναδειχθεί ξανά κυπελλούχος τη σεζόν 1995-96 νικώντας στον τελικό τον Ολυμπιακό Ανθήλης.

Το 1992 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Φθιώτιδας για πρώτη φορά στην ιστορία της και κέρδισε την άνοδο στην Δ΄ Εθνική κατηγορία, όπου αγωνίστηκε συνεχώς τις χρονιές 1992-93, 1993-94 και 1994-95, με τελευταία παρουσία τη σεζόν 2002-03. Το 2019 και έπειτα από 27 χρόνια κατέκτησε για δεύτερη φορά στην ιστορία της το πρωτάθλημα Φθιώτιδας και κέρδισε την άνοδο στην Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία, ενώ έκανε το νταμπλ κατακτώντας παράλληλα το κύπελλο Φθιώτιδας για τρίτη φορά στην ιστορία της.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Καταγραφή αθλητικών σωματείων, ιστότοπος ΓΓΑ
2. ↑  ΑΠΟ Αταλάντης: 50 χρόνια ιστορίας! lamiasports.com
3. ↑  ἐν Λοκροῖς: Λοκρίδα, ο τόπος του Λοκρού...γιού του Διός lokris9.webnode.gr
4. ↑  ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙΌλοι οι πρωταθλητές Φθιώτιδας! lamiaole.gr
5. ↑  Κύπελλο ΕΠΣΦ: Η Αταλάντη το νταμπλ lamiareport.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Επίσημη σελίδα facebook του Α.Π.Ο. Αταλάντη
Η **Ίγκμπο**  (μερικές φορές **Ντι Ίγκμπο** ή Ίμπο), είναι εθνική ομάδα της Αφρικής και μία από τις τρεις μεγαλύτερες εθνικές ομάδες της
Νιγηρίας, οι οποία συναντάται κυρίως στο νοτιανατολικό τμήμα της χώρας και είναι κατακερματισμένη σε διάφορες υποομάδες

Ίγκμπο μπορεί επίσης να βρεθούν στο Καμερούν και την Ισημερινή Γουινέα, καθώς και σε άλλες αφρικανικές χώρες σε μικρότερο βέβαια αριθμό. Απαντώνται πλέον και σε άλλες χώρες λόγω μετανάστευσης και του ατλαντικού δουλεμπορίου. Ο ακριβής αριθμός των Ίγκμπο που ζουν εκτός της Αφρικής δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί.

Οι Ίγμπο μιλούν τη γλώσσα Ίγκμπο, η οποία περιλαμβάνει εκατοντάδες διαφορετικές διαλέκτους.

Το 1967 μία ομάδα αυτονομιστών Ίγκμπο ανακήρυξε την ανεξαρτησία της και σχημάτισε το κράτος της Μπιάφρας. Η ενέργεια τους αυτή προκάλεσε εμφύλιο πόλεμο, ο οποίος διήρκεσε μέχρι το 1970 και στοίχισε τη ζωή σε περισσότερο από ένα εκατομμύριο ανθρώπους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Νιγηρία:δικαστήριο επέτρεψε την αποφυλάκιση με περιοριστικούς όρους ενός αυτονομιστή ηγέτη που θέλει να αναβιώσει την ιδέα της ανεξαρτησίας της Μπιάφρας. Αρχειοθετήθηκε 2008-05-18 στο Wayback Machine. Express.gr, 17 Μαΐου 2008, ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2008
2. ↑  Μπιάφρα: 40 χρόνια μετά Αρχειοθετήθηκε 2012-03-09 στο Wayback Machine. skai.gr, 31 Μαΐου 2008, ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2008

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Igbo στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85064199
* SUDOC: 027356663
* BNF: cb11941639m (data)
* NKC: ph323773

 |

 |
Ο **Έρως και Ψυχή** που φιλοξενείται στα Μουσεία του Καπιτωλείου είναι ρωμαϊκό αντίγραφο αρχαιότερου έργου ελληνικής τέχνης του 1ου αιώνα π.Χ..

Προέλευση του ευρήματος
-----------------------

Το έργο βρίσκεται σε ιδιωτική συλλογή από το έτος 1749.

Περιγραφή
---------

Παρουσιάζει μια τρυφερή σκηνή μεταξύ δύο παιδιών που αγκαλιάζονται με αγάπη και ανταλλάσσουν ένα φιλί. Το αγοράκι είναι εντελώς γυμνό, ενώ το κοριτσάκι φοράει μανδύα που είναι δεμένος κόμπο στη μέση της. Τα δύο παιδιά στέκουν όρθια, το αγοράκι με το αριστερό πόδι μπροστά, το κοριτσάκι με το δεξί γόνατο μπροστά. Οι κορμοί και των δύο είναι στραμμένοι προς τον θεατή, ενώ οι ώμοι και τα πρόσωπα είναι στραμμένα προς αλλήλους για χάρη της κοινής συνάντησης. Η τρυφερή σκηνή γίνεται εντονότερη από τη στάση των χεριών, αφού το κοριτσάκι αγκαλιάζει το αγόρι και με τα δύο χέρια, ενώ αυτός με το δεξί της χαϊδεύει το μάγουλο, και το κεφάλι με το αριστερό.

Ερμηνεία
--------

Το έργο είναι παραλλαγή του μύθου του Έρωτα και της Ψυχής του Απουλήιου, αν και η συνηθισμένη εκδοχή θέλει τους δύο χαρακτήρες με φτερούγες, τον Έρωτα με φτερά πουλιού, την Ψυχή με φτερά πεταλούδας. Επειδή τα εικονιζόμενα πρόσωπα εδώ είναι άπτερα, αρχικά το έργο ερμηνεύτηκε ως απλή σκηνή παιδικού έρωτα. Σήμερα επικρατεί η ερμηνεία του Έρωτα και της Ψυχής, διότι είναι γνωστά και άλλα παρόμοια αντίγραφα, στα οποία τα φτερά δεν λείπουν.

Η παιδική παραλλαγή ετούτη ερμηνεύεται ως αλληγορική εικόνα της λύτρωσης της ψυχής δια της αγάπης. Η χρήση της παιδικής ηλικίας λειτουργεί ως μεταφορικό μέσο της ιδέας της ιδανικής αγνότητας και αθωότητας που αντικατοπτρίζεται στην αγάπη, σύμφωνα με τον μύθο της ψυχής όπως μας τον παρουσιάζει ο Πλάτωνας στον Φαίδρωνα του 4ου αιώνα π.Χ.

Ιστορική τοποθέτηση
-------------------

Το έργο είναι κατασκευή κάποιου Ρωμαίου γλύπτη που αντέγραψε κάποιο αρχαιότερο ελληνικό γνήσιο. Το ελληνικό γνήσιο χρονολογείται στα τέλη του 2ου με αρχές του 1ου αιώνα π.Χ.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Έρως και Ψυχή (Μουσεία Καπιτωλίου αρ. 408)** |


|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

* Τόμας Λόχμαν (2010). *Skulptur des Montats Januar 2010: Amor und Psyche* (PDF). Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2011.
Ο **Κωνσταντίνος Χαδηνός** (άκμασε 1258-1274) ήταν ανώτερος αξιωματούχος της Βυζαντινής αυτοκρατορίας.

Βιογραφία
---------

Αναφέρεται για πρώτη φορά, όταν ο Θεόδωρος Β΄ Βατάτζης (1254-58) τον έστειλε στη Θεσσαλονίκη να συλλάβει τον Μιχαήλ Παλαιολόγο, που συνωμότησε εναντίον του Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. 

Τότε είχε τη θέση του *κόμη των βασιλικών ίππων*. Όταν ο Παλαιολόγος ανήλθε στο θρόνο ως Μιχαήλ Η΄, ο Κωνσταντίνος απεστάλη για να εγγράψει τους μεγάλους γαιοκτήμονες της Μικράς Ασίας στον Αυτοκρατορικό στρατό και να κατάσχει το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας τους. Την ίδια περίπου περίοδο ορίστηκε Έπαρχος της Κωνσταντινούπολης.

Το 1269 καταγράφεται να κατέχει τη θέση του *μεγάλου λογαριαστή* (για τα Οικονομικά), το αξίωμα του *οικείου* του Αυτοκράτορα και από το 1274 του *πρωτοϊερακαρίου* (πρώτου κυνηγού με γεράκια).

Πηγές
-----

1. 1 2  Guilland 1967, σελ. 471.
2. 1 2 3 4  PLP, 30346. Χαδηνὸς Κωνσταντῖνος.
Η **Λευκοθέα** ήταν αρχαία ελληνική πόλη στην Αραβία. 

Η πόλη αναφέρεται στο έργο του Αντιγόνου *Ιστοριών παραδόξων συναγωγή*, καθώς και από έναν άλλο συγγραφέα ονόματι Αμώμητο, του οποίου η αξιοπιστία αμφισβητείται. Πάντως από το όνομα προκύπτει ότι ίσως να κτίστηκε από τον Λεύκωνα, γιο του Πτολεμαίου Α΄, ο οποίος είχε ιδρύσει και άλλη Λευκοθέα στην Κύπρο. Εξ άλλου οι Πτολεμαίοι είχαν ιδρύσει συστάδα αποικιών κατά μήκος των αραβικών ακτών, προκειμένου να ελέγχουν το στενό του Άντεν για το εμπόριο με την Ινδία. 

Άγνωστη η σημερινή της τοποθεσία.

Πηγές
-----

* Johann Gustav Droysen Ιστορία των Επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, εκδ. ελεύθερη σκέψις.
Ο **Αλέξανδρος Κουντουριώτης** (1931) είναι Έλληνας διπλωμάτης και πρώην πρέσβης της ελληνικής πρεσβείας στις ΗΠΑ.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στη Λωζάννη και είναι γιος του πρέσβη Ανδρέα Κουντουριώτη και της Ελένης Δελλαπόρτα. Ακολούθησε σταδιοδρομία στο διπλωματικό σώμα φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του πληρεξούσιου υπουργού. Διετέλεσε για χρόνια σύμβουλος της ελληνικής πρεσβείας στην Ουάσινγκτον καθώς και πρέσβης αυτής (1979).

Είναι παντρεμένος με την Μαρία Παπατσώνη, κόρη του ποιητή Τάκη Παπατσώνη, και έχουν αποκτήσει τρία παιδιά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδοτικός Οργανισμός Πάπυρος, Αθήνα, Αθήνα 2001, τόμος 35, λήμμα: Κουντουριώτης Ανδρέας
2. ↑  Διατελέσαντες πρέσβεις, από την ιστοσελίδα της ελληνικής πρεσβείας στις ΗΠΑ
Η **Λόνι Σάντερς** (*Loni Sanders*, 12 Ιανουαρίου 1958) είναι Αμερικανίδα πορνοστάρ. Ο πατέρας της είναι Αμερικανός ενώ η μητέρα της Γιαπωνέζα και εκεί οφείλεται η εξωτική εμφάνιση της.

Σταδιοδρομία
------------

Ξεκίνησε την καριέρα της σαν φωτομοντέλο και εμφανίστηκε σε πολλά ανδρικά περιοδικά όπως τα *Genesis*, *Swank* και *Gallery*. Οι περισσότεροι την θυμούνται με το ψευδώνυμο *Haiku*, από την φωτογράφιση της για το περιοδικό Πέντχαουζ τον Απρίλιο του 1980. Την ίδια χρονία γνώρισε τον πορνοστάρ (και μέλοντικό σύζυγο της) Michael Ranger και ξεκίνησε να συμμετέχει σε πορνογραφικές ταινίες. Με το μικροκαμωμένο κορμί της (ύψος 1,60 μ.), την εξωτική ομορφία της και τις παθιασμένες ερμηνείες της γρήγορα ξεχώρισε. Μερικές από τις πιο σημαντικές της ταινίες ήταν τα φιλμ *Kiss and Tell* (1980), *Sexboat* (1980), *From 8 to 4* (1981), *Summer of '72* (1982) και *Beauty* (1982).

Υπήρξε μια από τις σπάνιες εκείνες περιπτώσεις πορνοστάρ που διέθεταν και αξιόλογες υποκριτικές ικανότητες. Η όποια φήμη της, αν και συμμετείχε σε λίγες συγκριτικά ταινίες, οφείλεται στο οτι οι ταινίες που έπαιξε ήταν ακριβές και καλλιεχνικά άρτιες παραγωγές που σήμερα θεωρούνται κλασσικές του είδους.

Το 1985 εγκατέλειψε τη θέση της μπροστά από τις κάμερες για να γίνει διευθύντρια παραγωγής για την εταιρεία Vivid, εντούτοις έκανε κάποιες μικρές εμφανίσεις σε ταινίες της Τζίντζερ Λιν. Έκτοτε δεν έχει απασχολήσει τη δημοσιότητα. Η Λόνι σήμερα ζεί στο Λος Άντζελες ένω έχει περιληφθεί στη λίστα με τις πιο σημαντικές προσωπικότητες της βιομηχανίας του πορνό (AVN Hall of Fame).

Επιλεγμένη Φιλμογραφία
----------------------

* *Blue Confessions* (1984)
* *Nightlife* (1983)
* *Sensuous Moments* (1983)
* *Blonde Goddess* (1982)
* *A Brief Affair* (1982)
* *Summer of '72* (1982)
* *8 to 4* (1981)
* *Beauty* (1981)
* *Never So Deep* (1981)
* *Nightdreams* (1981)
* *Same Time Every Year* (1981)
* *Sex Boat* (1981) (με το όνομα Terry Galko)
* *Sound of Love* (1981)
* *Dream Lover* (1980)
* *Kiss and Tell* (1980)

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Memories of Loni Sanders (Ιστοσελίδα θαυμαστών)
* H Λόνι στην IAFD
Ο **Αθλητικός Ροδιακός Σύλλογος** (Α.Ρ.Σ. ή Ροδιακός) είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα την πόλη της Ρόδου. Στη σύγχρονή του μορφή ιδρύθηκε το 1960 και δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου.

Ιστορία
-------

Ο Ροδιακός ιδρύθηκε το 1960 μετά από συγχώνευση των ομάδων της Ρόδου «Ατρόμητος Κάστρου» και «Α.Ε. Πανωγιαννίων» και μετονομασία της ΑΕΠ. Η Α.Ε.Π. είχε κατακτήσει το πρωτάθλημα ΕΠΣΔ και συμμετείχε στην πρώτη άτυπη διοργάνωση της Β΄ Εθνικής. Σαν Ροδιακός πια, πρωταγωνιστώντας στο πρωταθλημα Δωδεκανήσου, συμμετείχε και στις επόμενες δυο διοργανώσεις για την άνοδο στην Α΄ Εθνική το 1961 και το 1962, φτάνοντας μάλιστα το 1962 ως την τελική φάση. Πολύ κοντά στην άνοδο στην Α΄ Εθνική έφτασε και την επόμενη περίοδο 1962-63 που η Β΄ Εθνική πια μονιμοποιήθηκε. Αγωνίστηκε στη Β΄ Εθνική ως το 1967 με εξαίρεση την περίοδο 1965-66 που αγωνίστηκε και κατέκτησε το πρωτάθλημα ΕΠΣ Δωδεκανήσου. Το 1968 ουσιαστικά εξαναγκάστηκε από την χούντα σε συγχώνευση με τον Διαγόρα και το Δωριέα για τη δημιουργία του Α.Σ. Ρόδος. Με την μεταπολίτευση ο Ροδιακός επανιδρύθηκε, χωρίς όμως να καταφέρει ξανά να ξεφύγει από τα επίπεδα του πρωταθλήματος της ΕΠΣΔ. Από την σεζόν 2013-14 έως και την σεζόν 2015-16 αγωνιζόταν στην Β'ΕΠΣΔ, αλλά υποβιβάστηκε την τελευταία σεζόν στην Γ'ΕΠΣΔ όπου την σεζόν 2016-17 τερμάτισε 7η στον όμιλο με 19 βαθμούς,αφού προηγήθηκαν κάποιες εσωτερικές διοικητικές διαταραχές.

Διακρίσεις
----------

* (**2**) Πρωταθλήματα ΕΠΣΔ (1961-62, 1965-66)
* (**5**) Κύπελλα ΕΠΣΔ (1960-61, 1961-62, 1963-64, 1966-67, 1985-86)
* (**1**) 2η θέση στη Β΄ Εθνική (1962-63)

Πορεία στα Εθνικά Πρωταθλήματα
------------------------------

| Περίοδος | Κατηγορία | Θέση |
| --- | --- | --- |
| 1961 | Β΄ Εθνική | 5η (Όμιλος Πειραιά) |
| 1962 | Β΄ Εθνική | 1η (Α΄ Όμιλος Νότου), 3η (Τελική Φάση:Νότιος Όμιλος) |
| 1962-63 | Β΄ Εθνική | 2η (Α΄ Όμιλος) |
| 1963-64 | Β΄ Εθνική | 8η (Α΄ Όμιλος) |
| 1964-65 | Β΄ Εθνική | 13η (Α΄ Όμιλος)  |
| 1966-67 | Β΄ Εθνική | 14η (B΄ Όμιλος)  |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ο Θρύλος του Θρύλου» , *Εφημερίδα Ροδιακή* , 27 Οκτ 2014, Συνέντευξη του ποδοσφαιριστή των *ΑΕ Πανωγιαννίων*, *Ροδιακού* και *Ολυμπιακού Π.* **Ορέστη Παυλίδη**
2. ↑  «Γιώργος Αχιολάς» *news12.gr* , Αφιέρωμα στον παίκτη της ΑΕΠ, Ροδιακού και ΑΣ Ροδος
3. ↑  «Απ' τη Β' Εθνική στο Περιφερειακό: οι απαρχές(1960)» Αρχειοθετήθηκε 2016-03-14 στο Wayback Machine. *Νίκος Νικολαΐδης*
4. ↑  «Όταν η χούντα εκτέλεσε το ποδόσφαιρο» gazzetta.gr
5. ↑  «Γ' Κατηγορία Δωδεκανήσου, ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ Βαθμολογία - Βαθμολογίες πρωταθλημάτων Δωδεκανήσου - www.12sports.gr». *www.12sports.gr* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2017.
6. ↑  «: *Εμφύλιος* στο Ροδιακό!». *www.12sports.gr* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2017.
Συντεταγμένες: 46°21′34″N 6°25′19″E﻿ / ﻿46.35944°N 6.42194°E﻿ / 46.35944; 6.42194

Ο **Λίθος των Θυσιών** (γαλλικά: *Pierre des Sacrifices*) είναι μεγάλιθος ευρισκόμενος στο Τονόν-λε-Μπαιν της Γαλλίας.

Προέλευση
---------

Ο συγκεκριμένος μεγάλιθος ήταν, αρχικά, ένας ασταθής ογκόλιθος, επί του οποίου είναι ορατές οπές.

Τοποθεσία
---------

Ο λίθος ευρίσκεται επί των όχθων της Λίμνης Λεμάν, στο Αντί-συρ-Λεμάν, εντός της κοινότητας του Τονόν-λε-Μπαιν, στον νομό της Άνω Σαβοΐας.

Κατάταξη
--------

Ο Λίθος των Θυσιών κατηγοριοποιήθηκε ως ιστορικό μνημείο στις 28 Ιανουαρίου 1907.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «base Mérimée» (Γαλλικά) Υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας.
2. ↑  (Αγγλικά) Inventory of the Chablais Geosites[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  «Notice no PA00118462». Base Mérimée, ministère français de la Culture.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία της Σαβοΐας
* Πύλη:Ιστορικά Μνημεία
* Πύλη:Γεωλογία
* Πύλη:Μεγαλιθισμός
 |

 |
Ως αρχαιολογική θέση η **Αβώνου τείχος**, μεταγενέστερα **Ιωνόπολις**, είναι πόλη που πιθανώς ιδρύθηκε από Ίωνες, στην αφιλόξενη ακτή της Παφλαγονίας κατά μήκος της Μαύρης θάλασσας (Εύξεινου Πόντου). Το *status* της ως *πόλις* το πέτυχε τον 1ο αι. οπότε και μετονομάστηκε σε Ιονόπολι υπό τον Μάρκο Αυρήλιο. Το όνομα γνωρίζει ο Μαρκιανός Ηρακλείας και ο Ιεροκλής και απαντάται σε νομίσματα της εποχής του Αντωνίνου και του Λεύκιου Βέρου *Ἰωνοπολιτῶν* και *Ἀβωνοτειχιτῶν*. Έγινε διάσημη στην εποχή της ανάπτυξή της ως έδρα του μαντείου του θεωρούμενου τσαρλατάνου Αλέξανδρου, τουλάχιστον στις επιστολές του Λουκιανού. Ίχνη των αρχαίων τειχών βρέθηκαν στην ακρόπολη, ενώ η πόλη είναι διάσπαρτη από αρχιτεκτονικά μέλη. Η σύγχρονη ονομασία της Ινεμπολού (İnebolu) είναι προφανώς παραφθορά του ονόματος Ιονόπολις].

Σημειώσεις παραπομπές
---------------------

1. ↑  Λουκιανός ο Σαμοσατεύς '*Ψευδομάντις*, § 58
2. ↑  *Περίπλους* 72.
3. ↑  Ιεροκλής, σ. 696.
4. ↑  Λουκιανός, *Ψευδομάντις*.
5. ↑  Στέφανος, s. v. Ἀβώνου τεῖχος.

Βιβλιογραφία
------------

* Jacopi G. 1936, *Dalla Paflagonia alla Commagene*, 8.
Το **αβρόκομα** (***Abrocoma***) είναι γένος τρωκτικών ζώων, που ανήκουν στην ομώνυμη οικογένεια αβροκομίδες και ζουν στις Άνδεις της Νότιας Αμερικής, από το νότιο Περού μέχρι την κεντρική Χιλή. Το γένος περιλαμβάνει οκτώ είδη, τα περισσότερα από τα οποία ζουν σε απομονωμένα βουνά στη βορειοδυτική Αργεντινή. Τα αρχαιότερα απολιθώματα καβιόμορφων θηλαστικών είναι απολιθώματα αβροκομάτων και χρονολογούνται στο ανώτερο Ηώκαινο και το πρώιμο Ολιγόκαινο, δηλαδή πριν από 37,5 έως 31,5 εκατομμύρια έτη.

Περιγραφή και ονομασίες
-----------------------

Το αβρόκομα έχει πυκνό τρίχωμα (γούνα), απαραίτητο για να αντιμετωπίζει το κρύο στα ορεινά μέρη όπου ζει. Το τρίχωμά του, με χρώμα γκρι-ασημί, είναι μαλακό σαν μετάξι (από όπου και η ονομασία του, από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις *αβρός* = μαλακός και *κόμη* = τρίχωμα, μαλλιά), ανήκει άλλωστε στην ίδια υπεροικογένεια με το τσιντσιλά, γνωστό για την πανάκριβη γούνα του. Το αβρόκομα μοιάζει όμως στο σχήμα του σώματός του με αρουραίο με κοντή ουρά, αν και η ουρά του, αντίθετα με εκείνη των αρουραίων, είναι επίσης καλυμμένη με πυκνό τρίχωμα. Μια κοινή ονομασία του γένους είναι εξαιτίας αυτού **«αρουραίος τσιντσιλά»**

Είδη
----

* *Abrocoma bennettii* (αβρόκομα του Bennett)
* *Abrocoma boliviensis* (αβρόκομα της Βολιβίας)
* *Abrocoma budini* (αβρόκομα του Budin)
* *Abrocoma cinerea* (αβρόκομα το τεφρό)
* *Abrocoma famatina*
* *Abrocoma shistacea* (αβρόκομα της Σιέρα δελ Τοντάλ), έως το 2002 θεωρούμενο ως υποείδος του A. cinerea
* *Abrocoma uspallata*
* *Abrocoma vaccarum*

Επιπροσθέτως, το είδος *Cuscomys oblativus* ταξινομείτο παλαιότερα στο γένος, ως *Abrocoma oblativus*, αλλά όχι πλέον.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Gallardo, Milton; Kirsch, John (Μάρτιος 2001). «Molecular relationships among Octodontidae». *Journal of Mammalian Evolution* **8** (1): 73-89. doi:10.1023/A:1011345000786.
2. ↑  «Giant Furry Pets Of The Incas»

Πηγές
-----

* Το λήμμα «αβροκόμα» στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, έκδ. 2006, τόμ. 1, σελ. 142

Βιβλιογραφία
------------

* Braun, J.K. & M.A. Mares: «Systematics of the *Abrocoma cinerea* species complex (Rodentia: Abrocomidae), with a description of a new species of *Abrocoma*» *Journal of Mammalogy*, τόμ. 83 (έτος 2002), σσ. 1-19
**Αγά Χαν** (Āqā Xān, επίσης *Aqa Khan* και *Agha Khan*), είναι ο κληρονομικός τίτλος του Ιμάμ του μεγαλύτερου κλάδου των Ισμαηλιτών ακολούθων της σιιτικής πίστης. Ανήκουν στο Ιμαμάτο των απογόνων του Ισμαήλ ιμπν Τζαφάρ, πρεσβύτερου γιου του Ιμάμη Τζα'φαρ αλ-Σαντίκ, ενώ ο μεγαλύτερος κλάδος του Σιιτισμού των Δωδεκαδιτών ακολουθεί τον Μουζά αλ-Καζίμ μικρότερο αδελφό του Ισμαήλ και τους διαδόχους του. Οι Δωδεκαδίτες Ισμαηλίτες ακολουθούν επίσης τους γιους του Αμπντουλά Τζαφάρ μπιν Μουχάμαντ Ας-Σαντίκ (Abdullah Jafar bin Muhammad As-Sadiq), Ισμαήλ μπιν Τζαφάρ και Αμπούλ Χασάν Μούσα μπιν Τζαφάρ. Ένας τρίτος γιος, επίσης Ισμαήλ μπιν Τζαφάρ πέθανε σε παιδική ηλικία, χωρίς ποτέ να εισέλθει στη διαδικασία της διαδοχής. Το βασίλειο των Φατιμιδών κυβερνάτο από επτά διαδόχους, μετά τους οποίους ξέσπασε διαφωνία ανάμεσα σε δύο πρίγκιπες — του Νιζάρ και του Μουσταλί η οποία κατέληξε στην ήττα των Νιζαρί και τη φυγή αρκετών από το Ιράν στην Αίγυπτο.

Σύμφωνα με τον Φαρχάντ Νταφτάρυ στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα όταν οι Νιζαρί Ιμάμ ζούσαν ακόμη στο Ιράν ο τιμητικός τίτλος του "Αγά Χαν" αποδόθηκε στον Αγά Χασάν Αλί Σαχ, τον 46ο Ιμάμ των Ισμαηλιτών από τον Πέρση βασιλέα Φαθ-Αλί Σαχ Καζάρ, Σάχη της Περσίας.

Διαδοχή στον 19ο αιώνα
----------------------

1. Αγά Χαν Α΄ - Χασάν Αλί Σαχ Μεχαλατί Αγά Χαν Α΄ (Hasan Ali Shah Mehalatee Aga Khan I) (1800–1881), 46ος Ιμάμ (1817–1881)
2. Αγά Χαν Β΄ - Αλή Σαχ Αγά Χαν Β΄ (Ali Shah Aga Khan II) (1830–1885), 47ος Ιμάμ (12 Απριλίου 1881–1885)
3. Αγά Χαν Γ΄ - Σερ Σουλτάν Μοχάμεντ Σαχ (Sir Sultan Mohamed Shah) (1877–1957), 48ος Ιμάμης (17 Αυγούστου 1885–1957)
4. Αγά Χαν Δ΄ - Πρίγκιπας Καρίμ Αλ Χουσεϊνί (Prince Karim Al Husseini) (γεν. 1936), 49ος Ιμάμ των Ισμαηλιτών (11 Ιουλίου 1957–παρόν)

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. ↑  Daftary, Farhad (2007). *The Ismailis: Their History and Doctrines Second Ed*. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-511-35561-5.
2. ↑  «The Institute of Ismaeli Studies». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Μαΐου 2013. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2014.
3. ↑  Daftary, Farhad 2004, *Ismaili Literature: A Bibliography Of Sources And Studies*. Institute of Ismaili Studies. ISBN 978-1-850-43439-9.

Διαδίκτυο
---------

* Aga Khan and the Ismailis - FILM
* Aga Khan article at SIPA (Columbia University) Αρχειοθετήθηκε 2006-06-19 στο Wayback Machine.
* Interview on NPR, 25 September 2006: "Aga Khan Speaks Out on Understanding of Muslims" \*Speech at University of Alberta on 9th of June, 2009 - Honorary Degree recipient and speech to 2009 graduands
Ο **Αγησίστρατος** ήταν σπουδαίος αρχαίος Σπαρτιάτης μαθηματικός και μηχανικός. Άκμασε περί τον 2ο αιώνα π.Χ.. Υπήρξε μαθητής του Απολλωνίου του Περγαίου.

Ο Αγησίστρατος ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τις πολεμικές οχυρώσεις και με τις κατασκευές πολεμικών μηχανών. Συνέγραψε το έργο "*Πολιορκητικές μηχανές*" που αναφέρονταν χαρακτηριστικά σε "μείζονες καταπέλτες". Συγκεκριμένα ο Αγησίστρατος κατασκεύασε τον μεγαλύτερο καταπέλτη της αρχαιότητας του οποίου το δραστικό βεληνεκές βολής ακοντίου, μήκους 1,85 μ. έφθανε τα 4 στάδια, περίπου τα 750 μ. στα οποία διαπερνούσε κυριολεκτικά οποιαδήποτε ασπίδα μετά φερόμενου θώρακα πίσω απ΄ αυτή. Θεωρείται ότι το όριο αυτό καμία άλλη πολεμική μηχανή της αρχαιότητας δεν μπόρεσε να υπερβεί.  

Σημειώνεται ότι σε σύγχρονη προσπάθεια ανακατασκευής αυτού του καταπέλτη με βολή βέλους 0.88 εκατ. (έναντι ακοντίου που χρησιμοποίησε ο Αγησίστρατος), το βεληνεκές δεν ξεπέρασε τα 375 μ.

Το σύγγραμμα του Αγησίστρατου δεν σώζεται. Αναφέρεται όμως το έργο του από τον μαθητή του, επίσης μαθηματικό και μηχανικό, τον Αθήναιο τον Τακτικό καθώς και από τον Ρωμαίο αρχιτέκτονα Βιτρούβιο.

Πηγές
-----

* Αθήναιος ο Τακτικός "Περί μηχανημάτων"
* Βιτρούβιος "De Architectura" Βιβλίο VII - 160, 4
* Κ. Γεωργακόπουλος: "Αρχαίοι Έλληνες επιστήμονες", σελ.29, εκδ. Γεωργιάδη (1995).
Ο **Κωνσταντίνος Γκοβόστης** (1904 – 20 Ιανουαρίου 1958) ήταν Έλληνας εκδότης. Ίδρυσε το 1926 τον ομώνυμο εκδοτικό οίκο.

Η ζωή του
---------

Ο πατέρας του ήταν ζαχαροπλάστης, ενώ η μητέρα του νοικοκυρά. Το 1916 απέτυχε στις εισαγωγικές εξετάσεις του «Ελληνικού» Σχολείου (σημερινό γυμνάσιο), επειδή είχε κάνει λάθος αντιγραφή στα θέματα, λόγω προβλήματος με την όρασή του. Για την ίδια αιτία δεν πήγε στο στρατό. Εργάστηκε αρχικά ως εμποροϋπάλληλος υφασμάτων και από τότε άρχισε να ασχολείται με το βιβλίο. Η πρώτη του έκδοση ήταν το ολιγοσέλιδο *Χρονικό ενός Γελοίου* του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι (1926).Το 1936 μεταφέρει το βιβλιοπωλείο του σε κεντρικό σημείο της Αθήνας. Το 1940, έχοντας υποστεί διώξεις από τη δικτατορία του Ιωάννη Μεταξά, μετέφερε το βιβλιοπωλείο του στην οδό Πεσμαζόγλου. Μετά την απελευθέρωση από τη γερμανική Κατοχή επιδόθηκε στην έκδοση πολλών βιβλίων. Το 1951 υπέστη την πρώτη του καρδιακή προσβολή όμως συνεχίζει τις πρωτοποριακές εκδόσεις. Την περίοδο εκείνη εξέδωσε το πρώτο βιβλίο σε μονοτονικό σύστημα στην Ελλάδα, που ήταν *Το παιδί μου δεν μεγάλωσε ποτέ* της Περλ Μπακ, πυροδοτώντας αρχικά αντιδράσεις από φανατικούς που απείλησαν να καταστρέψουν το βιβλιοπωλείο.

Απεβίωσε από συγκοπή καρδιάς στο σπίτι που έμενε, στην οδό Σολωμού 12, στις 20 Ιανουαρίου 1958. Μετά το θάνατο του Κωνσταντίνου, τα ηνία του εκδοτικού οίκου ανέλαβε ο γιος του, Γιάννης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  80 χρόνια «Γκοβόστης», kathimerini.gr, 6-5-2007, ανάκτηση 22-4-2015.
2. ↑  εφ. Ελευθερία, Πέθανε χθες ο εκδότης Κ. Γκοβόστης, φύλλο 21-1-1958, σελ. 6

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστορία των εκδόσεων Γκοβόστη (pdf)
*Με το όνομα Αβυδηνός, Αβυδηνή αναφέρονται οι καταγόμενοι από την πόλη Άβυδο*

Ο **Αβυδηνός** ήταν αρχαίος έλληνας ιστορικός, και ο συγγραφέας της *Ιστορίας των Χαλδαίων και των Ασσυρίων*, από την οποία μερικά θραύσματα σώζονται από τον Ευσέβιο στην *Praeparatio Evangelica*, και από τον Κύριλλο Αλεξανδρείας στο έργο του κατά του Ιουλιανού. Διάφορα άλλα θραύσματα σώζονται από τον Γεώργιο Σύγγελο. Αυτά ήταν ιδιαίτερα πολύτιμα για την χρονολόγηση. Ένα σημαντικό κομμάτι, το οποίο ξεκαθαρίζει κάποιες δυσκολίες στην Ασσυριακή ιστορία, έχει ανακαλυφθεί στην αρμενική μετάφραση του *Χρονικού* του Ευσέβιου.

Είναι αβέβαιο το πότε έζησε, αλλά θα πρέπει να διακρίνεται από τον Παλαίφατο, ο οποίος έζησε την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, γιατί αυτός ο Αβυδηνός αναφέρει τον Βηρωσσό, που έζησε σε μια μεταγενέστερη περίοδο. Μάλλον έγραφε γύρω στο 200 π. χ. και, όπως αναφέρει ο Κύριλλος, στην Ιωνική διάλεκτο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Χένρι Λίντελ, Ρόμπερτ Σκοτ, Χένρυ Στιούαρτ Τζόουνς: «A Greek-English Lexicon». (Αγγλικά) *Μεγάλο λεξικό της ελληνικής γλώσσας*. Oxford University Press. 1819.

Αναφορές
--------

* Smith, William (1867), «Abydenus», στο: Smith, William, επιμ. *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, **1**, σελ. 4, ανακτήθηκε στις 2016-11-19

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 44692181
* GND: 102377847

 |

 |

*Αυτό το άρθρο περιέχει κείμενο από το έργο General Biography του John Aikin, μια δημοσίευση που είναι Κοινό κτήμα.*

*Αυτό το άρθρο περιέχει κείμενο από το Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology που είναι Κοινό κτήμα*
Ο Κόσμος **634** ήταν σοβιετικός τεχνητός δορυφόρος ο οποίος εκτοξεύτηκε το 1974 στα πλαίσια του προγράμματος Ντνιεπροπετρόφσκ Σπούτνικ. Ήταν μάζας 400 kg και κατασκευάστηκε από το Σχεδιαστικό Γραφείο Yuzhnoye για χρήση σαν στόχος για τη διαμέτρηση (αγγλ. *calibration*) ραντάρ αντιβαλλιστικών συστημάτων.

Αποστολή
--------

Εκτοξεύτηκε στις 5 Μαρτίου 1974 (16:05 UTC) από το κοσμοδρόμιο του Πλεσέτσκ με πύραυλο Κόσμος-2Ι. Όταν τέθηκε σε χαμηλή περιγήινη τροχιά έλαβε αριθμό στο σύστημα ονοματοδοσίας "Κόσμος" καθώς και τον διεθνή προσδιοριστή 1974-012A. Επίσης έλαβε τον αριθμό 07211 στον Κατάλογο Δορυφόρων της NORAD.

Ο Κόσμος 634 ήταν ο εξηκοστός ένατος από τους 79 δορυφόρους τύπου DS-P1-Yu που εκτοξεύτηκαν, καθώς και η εξηκοστή τρίτη επιτυχημένη αποστολή τέτοιου σκάφους. Λειτουργούσε σε τροχιά με περίγειο 266 χλμ. απόγειο 464 χλμ. κλίση 70,9 μοιρών και τροχιακή περίοδο 91,9 λεπτών Παρέμεινε στο διάστημα μέχρι και την 9η Οκτωβρίου 1974, οπότε και επανήλθε στην ατμόσφαιρα.

Δείτε επίσης
------------

* Διαστημικές αποστολές το 1974

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Wade, Mark. «DS-P1-Yu». Encyclopedia Astronautica. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιανουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2009.
2. ↑  McDowell, Jonathan. «Launch Log». Jonathan's Space Page. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2009.
3. ↑  Wade, Mark. «Kosmos 2». Encyclopedia Astronautica. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2009.
4. ↑  «Cosmos 634». *NSSDC Master Catalog*. US National Space Science Data Center. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2009.
5. ↑  Krebs, Gunter. «DS-P1-Yu (11F618)». Gunter's Space Page. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2009.
6. 1 2  McDowell, Jonathan. «Satellite Catalog». Jonathan's Space Page. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2009.

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Διάστημα
 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Kosmos 634 (έκδοση 599162250) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Αβρεττηνή** (**Αβρεττανή** στο λεξικό Σούδα) ήταν περιοχή της βόρειας Μυσίας στη Μικρά Ασία, που βρισκόταν στα νότια του όρους Όλυμπος της Βιθυνίας (το σημερινό όρος Ουλού νταγ στη βορειοδυτική Τουρκία). Η Αβρεττηνή αναφέρεται από τον Στράβωνα και από τον Πλίνιο

Ο Στράβων γράφει ότι μετά τη Ναυμαχία του Ακτίου το 31 π.Χ. δυνάστης της Αβρεττηνής και αρχιερέας του «Αβρεττηνού Διός Μυσίου Θεού» έγινε ο ληστής Κλέων από το Γόρδιον, με την υποστήριξη του Οκταβιανού Αυγούστου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Γεωγρ.*, ΙΒ΄ 574-576
2. ↑  *Hist. nat.*, 5, 123

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, έκδ. 2006, τόμος 1, σελίδα 142
Το Κύπελλο Εθνών Αφρικής του **1957** ήταν η πρώτη διοργάνωση του ποδοσφαιρικού κυπέλλου της Αφρικής. Έγινε στο Σουδάν από τις 10 έως τις 16 Φεβρουαρίου του 1957 και συμμετείχαν τέσσερις χώρες: το Σουδάν, η Αίγυπτος, η Αιθιοπία και η Νότια Αφρική που αποσύρθηκε τελικά. 

Στον τελικό συμμετείχε η Αίγυπτος και η Αιθιοπία με τους πρώτους να επικρατούν με 4 - 0.

Ομάδες
------

 Σουδάν (διοργανωτής)  

 Αίγυπτος  

 Αιθιοπία  

 Νότια Αφρική (αποσύρθηκε)

Ημιτελικοί
----------


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 10 Φεβρουαρίου 1957 |  Σουδάν | 1 – 2 |  Αίγυπτος | Σταντ Μιουνισιπάλ, ΧαρτούμΘεατές: 30.000Διαιτητής: Γκουεμπεγιεχού Ντουμπέ (Αιθιοπία) |
| Σεντίκ Μανζούλ  58' |  | Ρααφάτ Ατέγια  21' (πέν.)Μοχάμεντ Αντ-Ντίμπα  72' |

---


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 10 Φεβρουαρίου 1957 |  Αιθιοπία | Η Ν. Αφρική αποσύρθηκε |  Νότια Αφρική | Στάδιο Municipal, Χαρτούμ |
|  |  |  |

Τελικός
-------


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 16 Φεβρουαρίου 1957 |  Αίγυπτος | 4 - 0 |  Αιθιοπία | Στάδιο Municipal, ΧαρτούμΘεατές: 30.000Διαιτητής: Mohammed Youssef (Σουδάν) |
| Mohamed Ad-Diba  |  |  |

Σκόρερ
------

### 5 Τέρματα

* Mohamed Ad-Diba

### 1 Τέρμα

* Raafat Ateya
* Seddik Manzul

Πηγή
----

*

Παραπομπή
---------

1. ↑   (αγγλικά)
Η **Αβρώ** ήταν η σύζυγος του αρχαίου βασιλιά της Λυδίας Κανδαύλη. Καθώς αναφέρει ο Ηρόδοτος, ο Κανδαύλης, περήφανος για την ομορφιά της γυναίκας του, θέλησε να τη δει γυμνή ο αρχηγός της βασιλικής φρουράς Γύγης, χωρίς να το γνωρίζει η Αβρώ. Μόλις η Αβρώ το αντιλήφθηκε, αισθανόμενη οργή και ταπείνωση από την πράξη του συζύγου της, παρεκίνησε τον Γύγη να δολοφονήσει τον Κανδαύλη, όπως και έγινε. Μετά τη δολοφονία, η Αβρώ παντρεύτηκε τον Γύγη και βασίλευσε μαζί του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ηροδότου *Ιστορίαι* Ι, 7-13

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, έκδ. 2006, τόμος 1, σελ. 144
Ο **Ίβιτσα Ντίκιτς (Ivica Đikić)** είναι Βόσνιος Κροάτης συγγραφέας και δημοσιογράφος. Ο Ίβιτσα Ντίκιτς ζει και εργάζεται στο Ζάγκρεμπ της Κροατίας .

Καριέρα
-------

### Δημοσιογραφική σταδιοδρομία

Εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε λίγες κροατικές εφημερίδες και άφησε τον μεγαλύτερο αντίκτυπο στην άκρα αριστερή εφημερίδα *Feral Tribune* από το Σπλιτ, όπου εργάστηκε το 1996. Άρχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος από τα 16 του, ήταν επίσης ενεργός στη *Slobodna Dalmacija*. Από το 2001 έχει εκδώσει λίγα κροατικά περιοδικά όπως η «*λίστα Νόβι»* .

### Καριέρα ως συγγραφέας

Δημοσίευσε το πρώτο του μυθιστόρημα το 2003 με τίτλο Τσίρκο Κολούμπια (*Cirkus Columbia)*, το οποίο εκδόθηκε από τη *Feral Tribune*. Του απονέμεται επίσης το βραβείο Μέσα Σελίμοβιτς για αυτό το μυθιστόρημα. Η ταινία του 2010 *Τσίρκο Κολούμπια (Cirkus Columbia)* βασίζεται στο μυθιστόρημά του. Το μυθιστόρημα βρίσκεται στη γενέτειρα του συγγραφέα Τομισλάβγκραντ, μια μικρή πόλη στην Ερζεγοβίνη στις αρχές της δεκαετίας του 1990, λίγο πριν από τον Βοσνιακό πόλεμο. Το 2004 ο Ντίκιτς δημοσίευσε την πολιτική βιογραφία του πρώην προέδρου της Κροατίας Στίπε Μέσιτς με τίτλο *Εγχώριο Φυτό* (*Domovinski obrat)* αγγλικά: Homeland reversal‎), που εκδόθηκε από την VBZ από το Ζάγκρεμπ. Το 2007 ο Ντίκιτς έγραψε το δεύτερο μυθιστόρημά του με τίτλο *Τίποτα σε χρώμα μολόχας* (*Ništa sljezove boje)* ( αγγλικά: Nothing in Marshmallow Colour‎), που εκδόθηκε από την *Feral Tribune*. Αυτό το νέο μυθιστόρημα αποτελείται από τρεις ιστορίες, *Πράσινο Κάστρο* (*Zeleni dvorac)* ( αγγλικά: Green Castle‎), *Προσπαθήστε να κοιμηθείτε, σε παρακαλώ* (*Probaj zaspati, molim te)* ( αγγλικά: Please, Try to Sleep‎) και *Σαν να μην είχε συμβεί τίποτα* (*Kao da ništa nije bilo)* ( αγγλικά: Like Nothing Happened‎). Είναι επίσης ο κύριος συγγραφέας της τηλεοπτικής σειράς *Novine*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  XX5088597. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  *CONOR.SI*. 256899939. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  *filmportal.de*. 5cafdf5d904f422187e992e778bed795. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: «BnF catalogue général» (Γαλλικά) Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας. Παρίσι.
5. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Slobodna Dalmacija*. Ivica Đikić novi glavni urednik "Novosti". October 22, 2010, (στα κροατικά).
* *Jutarnji list*. Glavni urednik Novog lista Ivica Đikić podnio ostavku Αρχειοθετήθηκε 2016-03-03 στο Wayback Machine.. March 30, 2010, (στα κροατικά).

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 14157181
* **Europeana**: agent/base/127777
* LCCN: n2004026339
* ISNI: 0000 0000 4007 2843
* GND: 1037151917
* SUDOC: 123460956
* BNF: cb16626526z (data)
* NKC: jo2014824187
* BNE: XX5088597

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
 |

 |