recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού** (**Ε.Ε.Α.**) αποτελεί ανεξάρτητη αρχή και ελεγκτικό όργανο. Την επιτροπή εποπτεύει ο εκάστοτε Υπουργός Πολιτισμού. Πραγματοποιεί οικονομικούς και διαχειριστικούς ελέγχους σε Αθλητικές Ανώνυμες Εταιρίες (Α.Α.Ε.) και Τμήματα Αμειβομένων Αθλητών (Τ.Α.Α.). Είναι, επίσης, επιφορτισμένη με τη χορήγηση πιστοποιητικών για τη συμμετοχή αθλητικών ομάδων σε επαγγελματικά πρωταθλήματα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  newsroom, sport-fm. «Η… ερασιτεχνική επιτροπή επαγγελματικού αθλητισμού». *sport-fm.gr*. Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2024.
2. ↑  «ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ». *gga.gov.gr*. Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2024.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Γενική Γραμματεία Αθλητισμού – Επίσημος ιστότοπος

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αθλητισμός
* Πύλη:Ποδόσφαιρο
* Πύλη:Καλαθοσφαίριση
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Η **Μαρία Αντωνία της Πάρμα** (ιταλ. *Maria Antonia di Borbone-Parma*, 28 Νοεμβρίου 1774 - 20 Φεβρουαρίου 1841) ήταν πριγκίπισσα της Πάρμας.

Βιογραφία
---------

Η *Μαρία Αντωνία Ιωσηφίνα Βαλπουργία Άννα Λουίζα Θηρεσία Βικεντία Μαργαρίτα Αικατερίνη* γεννήθηκε στην Πάρμα. Ήταν το τρίτο παιδί και η δεύτερη κόρη του Φερδινάνδου της Πάρμα και της της Μαρίας Αμαλίας της Αυστρίας. Σε αντίθεση με την κοινή γνώμη, το όνομά της δεν προήλθε από τη θεία της, βασίλισσα Μαρία Αντουανέτα της Γαλλίας, που δεν ήταν νονά της. Ανάδοχοί της ήταν ο εκ μητρός θείος της Ιωσήφ Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και η θεία του πατέρα της, Μαρία Αντωνία Φερδινάνδη της Ισπανίας, από την οποία πήρε το όνομα η πριγκίπισσα. Μεγάλωσε με τον αδελφό και τις αδελφές της στο δουκάτο της Πάρμα, όπου ήταν γνωστή ως *Τονίνα*. Ήταν μία ταλαντούχα ζωγράφος.

Το 1796 η Πάρμα κατελήφθη από τη Γαλλία. Ενώ οι γονείς τους είχαν τη δυνατότητα να παραμείνουν στον θρόνο τους, η 22χρονη Μαρία Αντωνία και η αδελφή της, Καρλόττα Μαρία, ήταν ελεύθερες, καθώς δεν είχαν καμιά πολιτική σημασία. Οι αδελφές παρέμειναν στο πλευρό των γονιών τους και τους υποστήριξαν κατά τη διάρκεια της γαλλικής κατοχής. Και οι δύο θεωρείτο ότι είχαν τη θρησκευτική πίστη του πατέρα τους και τη δυναμικότητα της μητέρας τους. Ενώ η Καρλόττα αναγνωρίστηκε ως πριγκίπισσα από τη Γαλλία και της δόθηκε σύνταξη για να είναι σε θέση να ζήσει σύμφωνα με τη θέση της, η Αντωνία περιγράφεται ως υπερβολικά έντονη και κρατήθηκε σε επιφυλακή. Κατά το τέλος του πατέρα τους τον Οκτώβριο του 1802, οι αδελφές και η μητέρα τους Μαρία Αμαλία, συμμετείχαν στην επίσημη κρατική κηδεία του. Όταν η μητέρα τους εξορίστηκε μετά την κηδεία, τη συνόδευσαν στην Πράγα, όπου έμειναν κοντά της μέχρι το τέλος της. Κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στην Πράγα, αυτή και η αδελφή της περιγράφηκαν ως ταπεινές και ξεχασμένες, περνώντας τον χρόνο τους στην προσευχή.

Ένα ήσυχο άτομο, η Μαρία Αντωνία δεν παντρεύτηκε ποτέ και έγινε δόκιμη μοναχή το 1802. Στις 22 Απριλίου του 1803, έγινε επισήμως μοναχή και άλλαξε το όνομά της σε "αδελφή Λουίζα Μαρία". Μετά το τέλος της μητέρας της το 1804, η αδελφή της μεταφέρθηκε στη Ρώμη. Η Αντωνία παρέμεινε στην Πράγα μέχρι την πτώση του Ναπολέοντα Βοναπάρτη, μετά την οποία επέστρεψε στην Πάρμα. Κατά τα επόμενα χρόνια έζησε μία ήσυχη και συγκρατημένη ζωή σε ένα μοναστήρι στην Πάρμα. Στις 9 Μαΐου του 1831, μετακινήθηκε στη Μονή της Αγίας Αγάθης στη Ρώμη, όπου και απεβίωσε το 1841.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p8714.htm#i87137. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑   Patrick van Kerrebrouck, Nouvelle Histoire Généalogique de l'Auguste Maison de France", (1987) p. 433.
3. ↑   Justin C. Vovk: In Destiny's Hands: Five Tragic Rulers, Children of Maria Theresa (2010)
4. ↑   Justin C. Vovk: In Destiny's Hands: Five Tragic Rulers, Children of Maria Theresa (2010)
5. ↑   Justin C. Vovk: In Destiny's Hands: Five Tragic Rulers, Children of Maria Theresa (2010)
6. ↑   Justin C. Vovk: In Destiny's Hands: Five Tragic Rulers, Children of Maria Theresa (2010)
7. ↑   Justin C. Vovk: In Destiny's Hands: Five Tragic Rulers, Children of Maria Theresa (2010)
8. ↑
Ο **Ραμόν Μοντόγια** (2 Νοεμβρίου 1879, Μαδρίτη,Ισπανία - 20 Ιουλίου 1949, Μαδρίτη, Ισπανία) ήταν κιθαρίστας και συνθέτης του φλαμένκο.

Βιογραφία
---------

Γεννημένος σε μια οικογένεια εμπόρων βοοειδών από το Γιτάνο (Ρομά), ο Ραμόν Μοντόγια, αξιοποίησε τα κέρδη του από το εμπόριο για να αγοράσει την πρώτη του κιθάρα. Ξεκίνησε να παίζει σε μουδικά καφενεία προτού καν κλείσει τα είκοσί του χρόνια.

Συνεργάστηκε με το σημαντικό τραγουδιστή του φλαμένκο Αντόνιο Τσακόν. Η συνεργασία τους ξεκίνησε το 1912 και διήρκεσε περισσότερο από μια δεκαετία. Και οι δύο συμμετείχαν στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Φλαμένκο (Concurso de Cante Jondo), ο οποίος διεξήχθη το 1922 στη Γρανάδα. Αυτοί οι δύο ήταν σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνοι για την καθιέρωση της μορφής των διαφόρων παραδοσιακών τραγουδιών φλαμένκο τα οποία αναγνωρίζονται σήμερα.

Στο παραδοσιακό φλαμένκο, η κιθάρα είχε υποβιβαστεί σε βοηθητικό ρόλο. Το τραγούδι και ο χορός αποτελούσαν τα βασικά σημεία, τα οποία ερχόταν να υποστηρίξει η κιθάρα. Ο Μοντόγια αποτέλεσε έναν από τους πρώτους που αμφισβήτησαν το ρόλο αυτό. Το δυναμικό του παίξιμο συχνά υπερίσχυε συχνά από τον τραγουδιστή που συνοδεύει. Τελικά έκανε το επόμενο λογικό άλμα και ξεκίνησε να παίζει σόλο ως βασικός εκτελεστής σε συναυλίες. Οι ιστορικοί του φλαμένκο πιστοποιούν ευρέως τις επιδόσεις του ως την καθιέρωση της κιθάρας φλαμενκό σε αυτόν τον ρόλο.

Απετέλεσε τον κιθαρίστα φλαμέγκο με την μεγαλύτερη επιρροή για τον 20ο αιώνα. Οι καινοτομίες του κατέστησαν εφικτές τις σόλο καριέρας των μεταγενέστερων σημαντικών μουσικών όπως ο Σαμπίκας , ο Μανιτάς ντε Πλάτα και ο Μανουέλ Μολίνα.

Είναι ο θείος του επίσης κιθαρίστα φλαμένκο Κάρλος Μοντόγια. Η εγγονή του, Ρόζα Μοντόγια, είναι κυρίως γνωστή για την εισαγωγή του χορού φλαμένκο στο μεγαλύτερο μέρος της Καλιφόρνιας με το στούντιο της να βρίσκεται στο Σαν Φρανσίσκο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Cf. D. E. Pohren, *Lives and Legends of Flamenco* (Madrid 1964, 1988) at 273-277.

* *Κάρμεν, Λα ντε Τριάνα* (1938)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφία και δισκογραφία του Ραμόν Μοντόγια
* Αξιοσημείωτοι σόλο κιθαρίστες
* Βιογραφία των κιθαριστών Flamenco
* Γνωστοί τσιγγάνοι καλλιτέχνες φλαμένκο
Η **Λίνκολν Ρεντ Ιμπς ΦΚ** είναι επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα του Γιβραλτάρ. Συμμετέχει στο 1η Κατηγορία του Πρωταθλήματος του Γιβραλτάρ. Έδρα της ομάδας είναι το Βικτόρια Στέιντιουμ, χωρητικότητας 5.000 θεατών. Έχει τα περισσότερα πρωταθλήματα του Γιβραλτάρ, 25 συνολικά, με 12 από αυτά να είναι συνεχόμενα. Το 2014 έγινε η πρώτη ομάδα που εκπροσώπησε το Γιβραλτάρ στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ, συμμετέχοντας στα προκριματικά του θεσμού. Την περίοδο 2021-22 νίκησε εντός έδρας στα πλέι-οφ του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ την πρωταθλήτρια της Λετονίας, Ρίγα, με 3-1 στην παράταση και σε συνδιασμό με το 1-1 εκτός έδρας προκρίθηκε για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκούς ομίλους και συγκεκριμένα στους ομίλους του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ καθιστώντας την τη μόνη ομάδα από το Γιβραλτάρ που έχει προκριθεί σε ευρωπαϊκούς ομίλους.

Τίτλοι
------

* **Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Γιβραλτάρ: 25**

1989–90, 1990–91, 1991–92, 1992–93, 1993–94, 1999–00, 2002–03, 2003–04, 2004–05, 2005–06, 2006–07, 2007–08, 2008–09, 2009–10, 2010–11, 2011–12, 2012–13, 2013–14, 2014-15, 2015-16, 2017-18, 2018-19, 2020–21, 2021-22, 2022-23
* **Κύπελλο Γιβραλτάρ : 19**

1985–86, 1989–90, 1992–93, 1993–94, 2001–02, 2003–04, 2004–05, 2005–06, 2006–07, 2007–08, 2008–09, 2009–10, 2010–11, 2013–14, 2014-15, 2015-16, 2020-21, 2021-22, 2023-24
* **Σούπερ Καπ: 13**

2000, 2001, 2002, 2004, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2014, 2015, 2017, 2022

Ευρωπαϊκές συμμετοχές
---------------------

### Ανά παιχνίδι αναλυτικά

| Περίοδος | Διοργάνωση | Γύρος | Ομάδα | Εντός | Εκτός | Συνολικό σκορ | Πρ. |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2014-15 | ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ | Α΄ γύρος |  Χάβναρ Μπόλτφελαγκ | 1–1 | 2–5 | **3–6** |  |
| 2015-16 | ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ | Α΄ γύρος |  ΦΚ Σάντα Κολόμα | 0–0 | 2–1 | **2–1** |  |
| Β΄ γύρος |  ΦΚ Μίντιλαντ | 0–2 | 0–1 | **0–3** |  |
| 2016-17 | ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ | Α΄ γύρος |  Φλόρα Τάλιν | 2–0 | 1–2 | **3–2** |  |
| Β΄ γύρος |  Σέλτικ ΦΚ | 1–0 | 0–3 | **1–3** |  |

### Συνοπτικά

| Competition | Pld | W | D | L | GF | GA | GD |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ | 21 | 6 | 3 | 12 | 24 | 35 | -11 |
|
| ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ | 10 | 1 | 3 | 6 | 8 | 22 | -14 |
|
| ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ | 12 | 1 | 1 | 10 | 7 | 27 | -20 |
|
| Συνολικα  | 43 | 8 | 7 | 28 | 39 | 84 | -45 |
|

Παραπομπές
----------

1. ↑  UEFA Profile
2. ↑  «Hanssen leveller denies Lincoln dream start». uefa.com. 2 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουλίου 2014.
3. ↑  «Gibraltar – List of Champions». RSSSF. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουλίου 2014.
4. ↑  «Gibraltar – List of Cup Winners». RSSSF. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουλίου 2014.
5. ↑  {{Cite
web|title=Gibraltar - List of Cup
Winners|url= July 2014}}

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
* UEFA profile
Στην θεωρία γράφων, η **ακτίνα** ενός γράφου {\displaystyle G=(V,E)} είναι η ελάχιστη εκκεντρότητα {\displaystyle \epsilon (v)} από όλες τις κορυφές {\displaystyle v\in V}, δηλαδή:9:35:21

{\displaystyle \mathrm {rad} (G)=\min \_{v\in V}\epsilon (v)}.
Ισοδύναμα, ορίζεται ως

{\displaystyle \mathrm {rad} (G)=\min \_{v\in V}\max \_{u\in V}d(u,v)},
όπου {\displaystyle d(u,v)} είναι η απόσταση των κορυφών {\displaystyle u} και {\displaystyle v} στον γράφο {\displaystyle G}, δηλαδή το μήκος του συντομότερου μονοπατιού μεταξύ τους (ή {\displaystyle \infty } αν δεν υπάρχει).

Κάθε κορυφή {\displaystyle v\in V} για την οποία {\displaystyle \epsilon (v)=\mathrm {rad} (G)} λέγεται **κεντρική** και το σύνολο αυτών των κορυφών λέγεται κέντρο του {\displaystyle G}.

Παραδείγματα
------------

* Η ακτίνα του παρακάτω γράφου είναι {\displaystyle 2}, καθώς οι εκκεντρότητες είναι {\displaystyle \epsilon (v\_{1})=3}, {\displaystyle \epsilon (v\_{2})=3}, {\displaystyle \epsilon (v\_{3})=4}, {\displaystyle \epsilon (v\_{4})=2}, {\displaystyle \epsilon (v\_{5})=2}, {\displaystyle \epsilon (v\_{6})=3}, {\displaystyle \epsilon (v\_{7})=4}, {\displaystyle \epsilon (v\_{8})=3}.

Αριστερά ο αρχικός γράφος και δεξιά οι αποστάσεις σε κόκκινο από την κορυφή {\displaystyle v\_{5}}, που δίνει την ελάχιστη εκκεντρότητα.
* Ο κύκλος {\displaystyle C\_{n}} έχει ακτίνα {\displaystyle \lfloor n/2\rfloor }.

Αριστερά ο αρχικός γράφος και δεξιά οι αποστάσεις σε κόκκινο για μία από τις κορυφές του κύκλου {\displaystyle C\_{7}}.
* Ο πλήρης γράφος έχει ακτίνα {\displaystyle 1}, καθώς όποια κορυφή και να διαλέξουμε οι αποστάσεις τις προς όλες τις κορυφές είναι {\displaystyle 1}.

Αριστερά ο αρχικός γράφος και δεξιά οι αποστάσεις σε κόκκινο για μία από τις κορυφές του πλήρους γράφου {\displaystyle K\_{6}}.

Δείτε επίσης
------------

* Απόσταση (θεωρία γράφων)
* Εκκεντρότητα (θεωρία γράφων)
* Διάμετρος (θεωρία γράφων)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Diestel, Reinhard. *Graph theory* (3η έκδοση). Berlin Heidelberg: Springer. ISBN 9783540261834.
2. ↑  Δημήτριος Μ. Θηλυκός. «Σημειώσεις στη θεωρία γραφημάτων» (PDF). Εθνικόν και Καποδιστριακόν Πανεπιστήμιον Αθηνών. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2024.
3. ↑  Συμβώνης, Α. «Θεωρία Γραφημάτων: 3η Διάλεξη» (PDF). Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2024.
4. ↑  Καβρουδάκης, Δημήτρης. «Εισαγωγή στην θεωρία γράφων» (PDF). Τμήμα Γεωγραφίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2024.
Ο **Ευάγγελος Γαρουφαλιάς** (1866 - 5 Ιουλίου 1935) ήταν Έλληνας νομικός και πολιτικός, ο οποίος υπήρξε δήμαρχος και βουλευτής.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Άρτα το 1866, γιος του εμπόρου και βουλευτή, Πέτρου Ε. Γαρουφαλιά. Έκανε αγώνες για την αγροτική απαλλοτρίωση. Ολοκλήρωσε το Γυμνάσιο στην Αθήνα, όπου σπούδασε νομικά. Άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου στην ιδιαίτερη πατρίδα του.

Εξελέγη δήμαρχος Άρτας το 1895. Στη διάρκεια της δημαρχίας του μεταξύ άλλων έργων κατασκεύασε την Πλατεία Σκουφά, μερίμνησε για διορισμούς δασκάλων και εκπόνησε ρυμοτομικό σχέδιο.  Στις αρχές του 1899 παραιτήθηκε από δήμαρχος και εξελέγη βουλευτής Άρτας με το κόμμα του Επαμεινώνδα Δεληγεώργη. Το 1902 τερματίστηκε η θητεία του ως βουλευτή και επέστρεψε στο δικηγορικό λειτούργημα. Τον Σεπτέμβριο του 1903 εξελέγη ξανά δήμαρχος και πραγματοποίησε έργα όπως διάνοιξη οδών και φωτισμούς.

Το 1910 εξελέγη ξανά βουλευτής με το κόμμα του Γεωργίου Θεοτόκη τον Αύγουστο και με το Κόμμα Φιλελευθέρων τον Νοέμβριο της χρονιάς εκείνης. Συνέχισε να εκλέγεται βουλευτής το 1915 με τον ενιαίο κυβερνητικό συνδυασμό και το 1920 με το Λαϊκόν Κόμμα.

Απέτυχε να επανεκλεγεί στις εκλογές του 1926 και του 1928 με το Κόμμα Ελευθεροφρόνων.

Ήταν παντρεμένος με την Ουρανία Σιμάκη. Απέκτησαν 2 γιους και 4 θυγατέρες. Οι γιοι του, Πέτρος (1901-1984) και Δημήτριος (1904-1978), ήταν επίσης βουλευτές.

Αρθρογράφησε στην εφημερίδα "Ακρόπολις" του Βλάση Γαβριηλίδη με τον οποίον ήταν προσωπικός φίλος.

Ο Ευάγγελος Γαρουφαλιάς απεβίωσε στις 5 Ιουλίου 1935.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Απέθανεν ο Ευαγγ. Γαρουφαλιάς». *Ηπειρωτικός Αγών* (Αρ.Φύλλου 2547): σελ. 4. 6 Ιουλίου 1935.. *«Απεβίωσεν ο πολιτευτής Ευάγγελος Γαρουφαλιάς διατελέσας πολλάκις Βουλευτής και Δήμαρχος, πατήρ δε του πρώην Βουλευτού του Αγροτικού Δημοκρατικού Κόμματος κ. Πέτρου Γαρουφαλλιά.»*
2. ↑  Εγκυκλοπαίδεια Υδρία, τ. 16, σελ. 449.
3. 1 2 3  Κώστας Γκέτσης, ΟΙ ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΔΕΣ Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine. άρθρο του Χρυσόστομου Μποκογιάννη, Η Γνώμη, ηλεκτρονική έκδοση, 22-3-2012, ανάκτηση 10-9-2015.
4. ↑  Μητρώο πληρεξουσίων, γερουσιαστών και βουλευτών 1822-1935, Αθήνα 1986, Βουλή των Ελλήνων, σελ. 101 (αριθμ. 253) (pdf)
5. ↑  Σταμάτης, Κωνσταντίνος (19 Ιουλίου 1935). «Νεκρολογία - Ευάγγελος Π. Γαρουφαλιάς». *Εφημερίδα "Ηπειρωτικό Μέλλον"* (Αρ.Φύλλου 19): σελ. 3. .

Βιβλιογραφία
------------

* Δημήτριος Καρατζένης, « Ευάγγελος Π. Γαρουφαλιάς»
* Γεώργιος Ι. Κούρτης, *Η Κοινοβουλευτική πορεία της Πρέβεζας (1915-2005)*, Αθήνα 2005.
Ο **Σύνδεσμος του Άουγκσμπουργκ** ήταν ένας ευρωπαϊκός συνασπισμός που αποτελούσε (σε διάφορες εποχές) την Αυστρία, τη Βαυαρία, το Βρανδεμβούργο, την Ολλανδική Δημοκρατία, την Αγγλία, την Ιρλανδία, το Παλατινάτο του Ρήνου, την Πορτογαλία, τη Σαβοΐα, τη Σαξονία, τη Σκωτία, την Ισπανία και τη Σουηδία. Η οργάνωση, η οποία ιδρύθηκε το 1686, ήταν γνωστή ως **Μεγάλη Συμμαχία** μετά την ένταξη της Αγγλίας και της Σκωτίας (το 1689). Διαμορφώθηκε σε μια προσπάθεια αναχαίτισης των επεκτατικών πολιτικών του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «League of Augsburg». Encyclopædia Britannica, Inc. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2014.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4143476-6

 |

 |
Ο **Μορφωτικός Αθλητικός Σύλλογος Κίτρους η Πύδνα** ήταν ελληνικό ποδοσφαιρικό σωματείο το οποίο έδρευε στο Κίτρος Πιερίας. Χρώματά του ήταν το μωβ και το λευκό. Έδρα της ομάδας αποτελούσε το Δημοτικό Γήπεδο Κίτρους.

Η ομάδα μετείχε στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής κατηγορίας τη δεκαετία του 2000, ενώ την επόμενη δεκαετία έλαβε μέρος στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής ερασιτεχνικής κατηγορίας. Σημαντική στιγμή για το σύλλογο υπήρξε η κατάκτηση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών την περίοδο 2015–16.

Ιστορία
-------

Ο Μορφωτικός Αθλητικός Σύλλογος Κίτρους η Πύδνα ιδρύθηκε το 1977. Η ποδοσφαιρική ομάδα μετείχε στις διοργανώσεις της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πιερίας. Την περίοδο 2004–05 η ομάδα κατέκτησε το τοπικό πρωτάθλημα της ΕΠΣ Πιερίας και προβιβάστηκε στη Δ΄ Εθνική. Την επόμενη περίοδο κατέκτησε το τοπικό κύπελλο της ΕΠΣ Πιερίας, ενώ παράλληλα μετείχε στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής, στο οποίο παρέμεινε για τέσσερις συνεχείς περιόδους έως και το 2007–08, όταν υποβιβάστηκε στα τοπικά πρωταθλήματα της ΕΠΣ Πιερίας.

Η ομάδα κατάφερε να κατακτήσει το τοπικό πρωτάθλημα και κύπελλο της Ε.Π.Σ. Πιερίας την περίοδο 2014–15, γεγονός που της έδωσε το δικαίωμα συμμετοχής στο ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου του 2015 και συγκεκριμένα στον 6ο Όμιλο, όπου τερμάτισε στην πρώτη θέση και προβιβάστηκε στη Γ΄ Εθνική. Την περίοδο 2015–16 κατέκτησε το Κύπελλο Ερασιτεχνών, ενώ παράλληλα μετείχε στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής στο οποίο αγωνίστηκε για δύο συνεχόμενες περιόδους.

Το καλοκαίρι του 2017, έπειτα από πρωτοβουλία του Δημάρχου Βόλου Αχιλλέα Μπέου, και συμφωνία με τον πρόεδρο του Μ.Α.Σ. Πύδνα, Γιάννη Ντούμο, η Πύδνα Κίτρους μετέφερε την έδρα της στον Βόλο, εγγράφηκε στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας και μετονομάστηκε σε «Βόλος Νέος Ποδοσφαιρικός Σύλλογος». Το ίδιο διάστημα, δημιουργήθηκε ένας νέος σύλλογος με έδρα στο Κίτρος Πιερίας, με την επωνυμία «Πυδναϊκός 2017» με ίδιο σήμα και την αναγραφή του έτους ίδρυσης 2017 σε αυτό.

Διακρίσεις
----------

* Κύπελλο Ερασιτεχνών:
	+ Κυπελλούχος (1): 2015–16
* Κύπελλο Ε.Π.Σ. Πιερίας:
	+ Κυπελλούχος (1): 2016
* A΄ Ε.Π.Σ. Πιερίας (2): 2005, 2015
* B΄ Ε.Π.Σ. Πιερίας (2): 1991, 2014
* Γ΄ Ε.Π.Σ. Πιερίας (1): 2013

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Περαίωση Πρωταθλήματος 2004-05» (PDF). ΕΠΣ Πιερίας.
2. ↑  Η Πύδνα Κίτρους «γεννά» την Volos FC! onsports.gr
3. ↑  taxydromos.gr (18 Ιουλίου 2017). «Μέλη της ΕΠΣΘ και με τη... βούλα». *taxydromos.gr*. [*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  «Απόφαση Διαιτητικού Δικαστηρίου 8-9-2017». *www.epo.gr*. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2019.
5. ↑  Και εγένετο ο Πυδναϊκός 2017! sportsup.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Μ.Α.Σ. Πύδνα Κίτρους, επίσημος λογαριασμός στο Facebook.
Συντεταγμένες: 50°03′50″N 14°25′12″E﻿ / ﻿50.064°N 14.42°E﻿ / 50.064; 14.42

Άποψη του Βισέχραντ από τον ποταμό Μολδάβα.
Το **Βίσεχραντ** (τσεχικά: Vyšehrad) είναι ένα φρούριο στην πρωτεύουσα της Τσεχίας, Πράγα, χτισμένο σε ένα λόφο δίπλα στον ποταμό Μολδάβα. Το ίδιο το όνομά του σημαίνει «μεγάλο κάστρο» (τσεχικά *vyše* = μεγάλο, υψηλό, *hrad* = κάστρο). Η τοποθεσία περιλαμβάνει τον καθεδρικό ναό των Αγίων Πέτρου και Παύλου, καθώς και το κοιμητήριο του Βίσεχραντ, στο οποίο αναπαύονται σπουδαίες ιστορικές προσωπικότητες της Τσεχίας. 

Το κάστρο χτίστηκε αρχικά τον 10ο αιώνα. Σύμφωνα με τον θρύλο, εκεί κατοικούσε η Λιμπούσε, πρόγονος της δυναστείας των Πρεμυσλίδων, και με αφετηρία εκείνο τον λόφο στη συνέχεια θα ίδρυε την πόλη της Πράγας.

Αργότερα, η δυναστεία των Πρεμυσλίδων είχε σαν έδρα της το Κάστρο της Πράγας κι έτσι το Βίσεχραντ πέρασε σε δεύτερη μοίρα. Στην αρχή των Πολέμων των Χουσσιτών, καταλήφθηκε από τους Χουσσίτες, ενώ τον 17ο αιώνα ανακαινίστηκε και αποτέλεσε κέντρο εκπαίδευσης για τον αυστριακό στρατό, όταν οι Αψβούργοι πήραν υπό την εξουσία τους τα εδάφη της Τσεχίας με τη λήξη του Τριακονταετούς Πολέμου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Vladimír Čtverák, Michal Lutovský, Miloslav Slabina, Lubor Smejtek: «Encyklopedie hradišť v Čechách» (Τσεχικά) 2003. ISBN-10 80-7277-173-6.
2. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 10843. Ανακτήθηκε στις 31  Ιουλίου 2018.
3. ↑  *Památkový katalog NPÚ*. pamatkovykatalog.cz/soupis/podle-relevance/1/seznam?katCislo=1000001769. Ανακτήθηκε στις 14  Φεβρουαρίου 2019.
4. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. Ανακτήθηκε στις 30  Ιουλίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Vyšehrad στο Wikimedia Commons
* Επίσημη ιστοσελίδα

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4076320-1

 |

 |
Η **Ανωτάτη Σχολή Οικονομικών Πράγας' *τσεχικά: Vysoká škola ekonomická v Praze‎‎, VŠE***) είναι ένα προσανατολισμένο προς τα οικονομικά και τις επιχειρήσεις δημόσιο Πανεπιστήμιο στην Πράγα, Τσεχία. Είναι το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο στα οικονομικά, στις επιχειρήσεις και στην τεχνολογία της πληροφορίας στη Τσεχία, με 15000 φοιτητές.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ανωτάτη Σχολή Οικονομικών Πράγας** |

* Επίσημη ιστοσελίδα

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 138229339
* LCCN: n50068348
* ISNI: 0000 0001 1956 7785
* GND: 1045371-4
* SUDOC: 165624450
* BNF: cb12363838t (data)
* BIBSYS: 90906569
* NKC: kn20010709403
* CiNii: DA08278918

 |

 |
Το έμβλημα του Δήμου
Η **Μπαράγιεβο** (*σερβικά : Барајево*) είναι πόλη της Σερβίας κι ένας από τους 17 δήμους της πόλης του Βελιγραδίου. Ο δήμος καλύπτει μια έκταση 213 τετραγωνικών χλμ και περιλαμβάνει 13 μεγάλους οικισμούς κι πολλούς μικρότερους. Βρίσκεται στο χαμηλό τμήμα της Σουμανδίας, νοτιοανατολικά του Βελιγραδίου, με υψόμετρο που εκτείνεται από 140 έως 364 μέτρα. Το μεγαλύτερο μέρος του δημοτικού εδάφους ανήκει στην λεκάνη απορροής του ποταμού Τουρίγια, παραπόταμο του Πεστάν όπου με τη σειρά του εκβάλλει στον Κολουμπάρα.

Ιστορία
-------

Ο Δήμος δημιουργήθηκε το 1956 και αμέσως έγινε διοικητικά μέρος της ευρύτερης περιοχής του Βελιγραδίου. Το 1957 ο κοντινός δήμος Μπελγίνα προσαρτήθηκε στην Μπαράγιεβο, και το 1960 προσάρτησε τα χωριά χωριά Μελγάκ και Βράνιτς).

Τοποθεσία και Πληθυσμός
-----------------------

Η Μπαράγιεβο στον χάρτη του Βελιγραδίου
Ο Δήμος στατιστικά χαρακτηρίζεται ως αγροτικός με αυξανόμενο πληθυσμό απογραφή σε απογραφή.

* 1921: 2.330
* 1953: 3.361
* 1971: 3.486
* 1981: 4.225
* 1991: 6.093
* 2002: 8.325
* 2005: 9.231

Πολλοί οικισμοί και χωριουδάκια που ανήκουν στο Μπαράγιεβο μεγαλώνουν και απλώνονται προς όλες τις κατευθύνσεις κάνοντας μία συνεχή οικιστική περιοχή.

Αναφορές
--------

* *Mala Prosvetina Enciklopedija*, Third edition (1985); Prosveta; ISBN 86-07-00001-2
* Jovan Đ. Marković (1990): *Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije*; Svjetlost-Sarajevo; ISBN 86-01-02651-6
* *Srpska porodična enciklopedija*, Vol. II (2006); Narodna knjiga and Politika NM; ISBN 86-331-2731-8

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μπαράγιεβο** |

* Δήμος Μπαράγιεβο Αρχειοθετήθηκε 2012-08-25 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4843593-4

 |

 |
Ο **Σόνικ ο Σκαντζόχοιρος** είναι ένας χαρακτήρας που δημιουργήθηκε από τους Ιαπωνικούς προγραμματιστές βιντεοπαιχνιδιών Γιούτζι Νάκα και Ναότο Οσίμα. Είναι ο πρωταγωνιστής της σειράς *Σόνικ ο Σκαντζόχοιρος* και η μασκότ της εταιρείας βιντεοπαιχνιδιών Sega. Ο Σόνικ είναι ένας ανθρωπόμορφος μπλε σκαντζόχοιρος που κατέχει υπερφυσική ταχύτητα. Συνοδεύεται από δευτερεύοντες χαρακτήρες, όπως τον κολλητό του τον Μάιλς «Τέιλς» Πράουερ, την κοπέλα του Έιμι Ρόουζ και τον σύμμαχό του Νάκλς η Έχιδνα. Σε πολλά από τα παιχνίδια της σειράς, βασικός ανταγωνιστής είναι ο Δόκτορας Αυγένιος.

Ο Σόνικ έκανε την πρώτη του εμφάνιση σε ένα παιχνίδι arcade *Rad Mobile* (1990) πριν πρωταγωνιστεί στο *Sonic the Hedgehog*, ένα παιχνίδι πλατφόρμας για το Sega Mega Drive, το 1991. Η Sega αναζήτησε έναν χαρακτήρα μάσκοτ για να ανταγωνιστεί τον Mario της Nintendo, και ο Οσίμα σχεδίασε τον Σόνικ με βάση ένα πρωτότυπο που προγραμματίστηκε από τον Νάκα. Το σχέδιο του Σόνικ επηρεάστηκε από διάφορες πηγές, συμπεριλαμβανομένων του Φέλιξ της Γάτας, του Μίκυ Μάους, του Μάικλ Τζάκσον και του Άι Βασίλη. Η χρωστική του μορφή επιλέχθηκε για να ταιριάζει με το μπλε λογότυπο της Sega. Ο Σόνικ ανασχεδιάστηκε από τον Γιούτζι Ουεκάουα για *Το Sonic Adventure* (1998) για να ταιριάζει στην μετάβαση του franchise σε τρισδιάστατα γραφικά, με μια πιο ώριμη εμφάνιση σχεδιασμένη για να προσελκύσει τους μεγαλύτερους σε ηλικία παίκτες. H αγγλική του φωνή έχει παρέχεται από τον Ράιαν Ντράμμοντ, τον Τζέισον Γκρίφιθ και τον Ροτζέρ Κρέιγκ Σμιθ. 

Έχει εμφανιστεί σε πάνω από 100 βιντεοπαιχνίδια, εκτός από προσκεκλημένες του εμφανίσεις σε άλλα παιχνίδια της Sega και σε παιχνίδια crossover όπως στη σειρά *Super Smash Bros.* της Nintendo. Έχει εμφανιστεί σε κόμικς, κινούμενα σχέδια και ταινίες, συμπεριλαμβανομένου δύο ταινιών ζωντανής δράσης διανομής Paramount Pictures, στις οποίες εκφωνείται από τον Mπέν Σβάρτζ. 

Όντας ένα καθιερωμένο είδωλο της ποπ κουλτούρας, ο Σόνικ θεωρείται ευρέως ένας από τους πιο διάσημους χαρακτήρες βιντεοπαιχνιδιών στην ιστορία. Η δημοτικότητα του ενέπνευσε ένα κύμα μιμητών, και η εικόνα του έχει εμφανιστεί σε εμπορεύματα και χορηγίες της Sega. Η σειρά Σόνικ είναι μία από τις σειρές βιντεοπαιχνιδιών με τις καλύτερες πωλήσεις και ένας από τους βασικούς λόγους για την επιτυχία της Sega κατά τη διάρκεια της εποχής των βιντεοπαιχνιδιών 16 bit στη δεκαετία του 1990.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Σόνικ ο Σκαντζόχοιρος στην IMDb
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Αστέρας (αθλητικός σύλλογος).

Ο **Μικρασιατικός Αστέρας Καισαριανής** (ή αλλιώς **Αστέρας Καισαριανής**) είναι αθλητικό σωματείο που εδρεύει στην Καισαριανή, προάστιο της Αθήνας. Έδρα του αποτελεί το Δημοτικό Γήπεδο Καισαριανής «Μιχάλης Κρητικόπουλος».

Σήμερα αγωνίζεται στη τοπική Α΄ Κατηγορία Ε.Π.Σ. Αθηνών.

Ιστορία
-------

Το καλοκαίρι του 2022 ο ιστορικός Εθνικός Αστέρας συγχωνεύτηκε με τον Μικρασιατικό Καισαριανής (έτος ιδρύσεως 1971) που αγωνιζόταν στην Α' ΕΠΣΑ και μετονομάστηκε σε «**Μικρασιατικός Εθνικός Αστέρας Α.Ο. Καισαριανής**». Τη σεζόν 2022-23, πριν ακόμα συγχωνευτεί με τον Εθνικό Αστέρα, ο **Μικρασιατικός** κατέκτησε για πρώτη φορά το Κύπελλο ΕΠΣΑ, νικώντας τον Άρη Πετρούπολης, ομάδα Γ΄ Εθνικής, με 1-0 στον τελικό στο γήπεδο «Γεώργιος Καμάρας», ενώ παράλληλα έχασε την είσοδο του στο ειδικό πρωτάθλημα στην ισοβαθμία με το Χαϊδάρι.

Το καλοκαίρι του 2023, συγχωνεύτηκε με τον Γ.Σ. Καισαριανής και μετονομάστηκε σε **Α.Ο.Μ.** **Αστέρας Καισαριανής.**

Αγωνιστική πορεία
-----------------

| Περίοδος | Κατηγορία |
| --- | --- |
| **2022-23** | Α΄ ΕΠΣΑ |
| **2023-24** |

Τίτλοι και Διακρίσεις
---------------------

* Πρωτάθλημα ΕΠΣΑ (1): 2023-24 (1ος όμιλος)
* Κύπελλο ΕΠΣΑ (1): 2022-23

Χρώματα και έμβλημα
-------------------

Τα επίσημα χρώματα του συλλόγου είναι το μπλε, το ερυθρό και το λευκό και έμβλημά του ένα κόκκινο αστέρι.

Ρόστερ
------

Το ρόστερ για την σεζόν 2023-24: 

  

**Τερματοφύλακες** :

Θανάσης Μιχέλης

Νίκος Φουτράκης

Γιάννης Παραγιουδάκης

  

**Αμυντικοί :**

Παναγιώτης Κουτσουπιάς

Τάσος Χασιώτης

Μιχάλης Γρυπάρης

Παύλος Μουσταφίδης

Χαράλαμπος Μαραγκουδάκης

Αντώνης Μαχαίρας

Γιάννης Βουτυράς

Πέτρος Λεβέντης

Γιώργος Σμυρνάκης

  

**Μέσοι :**

Βασίλης Τζέλη

Παναγιώτης Γεραγωτέλλης

Κωνσταντίνος Σταμούλης

Μάνος Τσιμπριμάνης

Παύλος Γκλεζάκος

Νικήτας Πάλμος

Λευτέρης Παπούλιας

Rafael Zelo

Βάιος Ψαραδέλης

Μάρκος Θεοδώρου

Κωνσταντίνος Κουκοβίνης

**Επιθετικοι :**

Σταμάτης Σαπαλίδης

Κωνσταντίνος Κραψίτης

Χαράλαμπος Ρέντζης

Αλέξανδρος Αμπντέλ - Ραχήμ

Γιώργος Παληγεώργος

Παραπομπές
----------

1. ↑  epsath.gr
2. ↑  ΚAI ΕΓΕΝΕΤΟ "ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΑΣΤΕΡΑΣ", kaisariani.gr
3. ↑  Τελικός Κυπέλλου ΕΠΣΑ: Το σήκωσε με Σαπαλίδη ο Μικρασιατικός Αστέρας, 1-0 τον Άρη Πετρούπολης στην παράταση, gazzetta.gr
4. ↑  Και εγένετο… Αστέρας Καισαριανής!!!, stoplekto.gr
5. ↑  «Αστέρας Καισαριανής - Προφίλ ομάδας». *www.transfermarkt.gr*. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Η σελίδα του Αστέρα Καισαριανής στο Facebook
Ο **Γιάννης Λαγουδάκος** είναι πολιτικός και συνδικαλιστής και δήμαρχος Περάματος, γεννημένος στο Πέραμα την 1η Μαΐου 1971, και μόνιμος κάτοικος του Περάματος. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου. Παράλληλα έχει δύο μεταπτυχιακές εξειδικεύσεις: α) στην «Οργάνωση Διοίκησης Τοπικής Αυτοδιοίκησης», και β) στην «Εφαρμοσμένη Ψυχολογία». Έχει καταγωγή από τη Μάνη

Εκλέχθηκε Δηναρχος Περάματος 2002-2006 έχοντας ήδη από τότε χρόνια ως Σύμβουλος Αντιπολίτευσης και ξανά Δήμαρχος στις εκλογές του 2023 στο Πέραμα. 

Όλα αυτά τα ενδιαμεσα χρόνια ήταν επικεφαλής της Μειζονος Αντιπολίτευσης και Ανωτερος Υπάλληλος Ελληνικού Κοινοβουλίου

Πορεία προς τον δημαρχιακό θώκο και άσκηση καθηκόντων Δημάρχου
--------------------------------------------------------------

Υποστηριζόμενος από τη ΝΔ και την Πολιτική Άνοιξη, διετέλεσε Δήμαρχος την τετραετία 2002-2006 στο Πέραμα, ως επικεφαλής του συνδυασμού «ΠΕΡΑΜΑ - ΝΕΑ ΕΛΠΙΔΑ», εκλέχθηκε δε στο δημαρχιακό θώκο σε ηλικία μόλις 31 ετών. Στη θητεία του, το Σεπτέμβριο του 2003, ως Δήμαρχος είχε απασχολήσει τα ΜΜΕ, με την ενέργειά του να προβεί σε διήμερη απεργία πείνας και στην κατάληψη του 4ου νηπιαγωγείου Περάματος, διαμαρτυρόμενος για την μεγάλη καθυστέρηση στην αποπεράτωση του νηπιαγωγείου. Είχε επίσης απασχολήσει τα ΜΜΕ με το «κλείσιμο δρόμων» και με κινητοποιήσεις, προκειμένου να βρεθεί λύση στο χρόνιο πρόβλημα δυσοσμίας των βοθρολυμάτων της Ψυττάλειας.

Σήμερα
------

Σήμερα εξακολουθεί να ασχολείται με τα κοινά, ως δημοτικός σύμβουλος και κατέχει το αξίωμα του επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης στο Δήμο Περάματος. Δημοτικός σύμβουλος είχε διατελέσει και κατά τις τετραετίες 1998-2002 και 2006-2010.

Επαγγελματική σταδιοδρομία
--------------------------

Πριν και μετά τη θητεία του ως Δημάρχου εργάστηκε σε Δημόσια ΙΕΚ ως καθηγητής, διδάσκοντας Συνταγματικό Δίκαιο και Εφαρμοσμένη Ψυχολογία. Από το 2009 ασκεί το λειτούργημα του δημοσίου υπαλλήλου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 29/09/2003 «Γεφύρι της Άρτας» το νηπιαγωγείο, σε απεργία πείνας ο δήμαρχος[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  «ΈΘΝΟΣ - Μας πνίγει η δυσοσμία». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Σεπτεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2010.
3. ↑  ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - Πάει για «καμπάνα» 100.000 ευρώ η ΕΥΔΑΠ λόγω λάσπης[*νεκρός σύνδεσμος*]
Τλατσένκα
Η **τλατσένκα** είναι η τσεχική και σλοβακική ποικιλία κεφαλότυρου παρόμοιο με το πολωνικό *σαλτσέσον*. Το τσεχικό ανοιχτόχρωμο τλατσένκα παρασκευάζεται σε μια σειρά από είδη[*ασαφές*]. Παρασκευάζεται με χοιρόδερμα και διάφορους συνδυασμούς κομματιών κρέατος (δηλαδή αρθρώσεων, κεφάλι), εντόσθια (γλώσσα, καρδιά, ήπαρ) και λίπους με μπαχαρικά (αλάτι και διάφοροι συνδυασμοί μπαχαρικών - μαντζουράνα, σκόρδο, κύμινο, πιπέρι, γαρύφαλλο, μπαχάρι κλπ.). Μια άλλη εκδοχή - η σκούρη τλατσένκα - παρασκευάζεται με προσθήκη αίματος.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Tlačenka στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4445218-4

 |

 |
Η **Κοραλία Ανδρειάδη** (5 Μαΐου 1935 - 18 Δεκεμβρίου 1976) περισσότερο γνωστή ως **Κοραλία Θεοτοκά** με το επώνυμο του συζύγου της Γιώργου Θεοτοκά ήταν Ελληνίδα ποιήτρια και πεζογράφος με τη δική της διαδρομή στον χώρο της ελληνικής λογοτεχνίας.

Βιογραφικά Στοιχεία
-------------------

Η Κοραλία, κόρη του Δημητρίου Ανδρειάδη (1896–1970) και της Ελένης Στεφάνου (1905–1993), από την Κωνσταντινούπολη και τον Πόντο (Σαμψούντα) αντίστοιχα, γεννήθηκε στο Νέο Φάληρο στις 5 Μαΐου 1935. Τελείωσε το γυμνάσιο στη Σχολή Χατζιδάκη και σπούδασε στην Πάντειο Σχολή Πολιτικών Επιστημών. Παράλληλα, με τη βοήθεια του πατέρα της, ασχολήθηκε με την εισαγωγή ινδικών ταινιών και ταξίδεψε στην Ινδίες αλλά και στην Ευρώπη. Το 1962 πήρε δίπλωμα ξεναγού και εργάστηκε ως ξεναγός για μικρό διάστημα.

Το 1963 εκδόθηκε η πρώτη ποιητική της συλλογή με τίτλο *Απόπειρες*, ενώ ποιήματά της είχαν ήδη δημοσιευτεί στο περιοδικό *Νέα Εστία*. Στις 11 Ιουλίου 1966 παντρεύτηκε τον Γιώργο Θεοτοκά, ο οποίος πέθανε λίγους μήνες αργότερα, στις 30 Οκτωβρίου του ίδιου χρόνου. Έκτοτε αφοσιώθηκε στην φροντίδα του εκδιδομένου και ανέκδοτου έργου του Θεοτοκά. 

Το 1967 εξέδωσε την δεύτερη συλλογή ποιημάτων της *Σε άλλο φως*, αλλά αρνήθηκε τη διακίνησή της στο εμπόριο λόγω της μεσολάβησης της δικτατορίας. Από την ίδια χρονιά ως το 1974 υπήρξε μέλος της Εταιρείας Μελέτης Ελληνικών Προβλημάτων (Ε.Μ.Ε.Π.). Από το 1969 ως το 1973 παρακολούθησε τη σειρά μαθημάτων Ιστορίας της Τέχνης από τον Παντελή Πρεβελάκη, στη Σχολή Καλών Τεχνών. Το 1971 εκδόθηκε η συλλογή της *Η ταυτότητα* και το 1975 η σύνθεση *Οι μεγάλες διαδικασίες*. Από το 1974 ήταν μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Συμπαράστασης Κυπρίων, προσφέροντας βοήθεια σε κύπριους πρόσφυγες. Το Σάββατο 18 Δεκεμβρίου 1976 αυτοκτόνησε, πέφτοντας από την ταράτσα του σπιτιού της, στην οδό Βασιλίσσης Σοφίας 90, στην Αθήνα.

Έργα
----

* *Απόπειρες*. Αθήνα: Φέξης. 1963.
* *Σε άλλο φως*. Αθήνα: Ίκαρος. 1967.
* *Η ταυτότητα*. Αθήνα: Ίκαρος. 1971.
* *Οι μεγάλες διαδικασίες*. Αθήνα: Ίκαρος. (1975).  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: `|year=` (βοήθεια)

Παραπομπές
----------

1. ↑  greekarchivesinventory.gak.gr/index.php/amf5-mksm-7p9a.
2. ↑  Χουρδάκη, Ανδρομάχη Ε. (6 Δεκεμβρίου 2021). «Πράξεις ποιητών: Κοραλία Ανδρειάδη–Θεοτοκά (1935-1976)». *Χανιώτικα Νέα* (Χανιά).. Ανακτήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2022.

Βιβλιογραφία
------------

* Θεοτοκά, Κοραλία (1977). Ανδρειάδου-Σταμπουλοπούλου, Τζούλια, επιμ. *Κοραλία Θεοτοκά: Τα κείμενά της, τα κείμενα για το έργο της*. Αθήνα: Βιβλιοπωλείον της Εστίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κοραλία Θεοτοκά στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
* ‘Ιστός... ιστολόγιο’

### Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ

* Παρασκήνιο, Κοραλία Θεοτοκά (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 66369076
* **ΕΒΕ**: 19055
* **AA**: 134675
* LCCN: nr96038496
* ISNI: 0000 0000 4984 1127

 |

 |
Γλουτοί
Οι **γλουτοί** είναι δύο στρογγυλεμένα τμήματα της ανατομίας που βρίσκονται στο οπίσθιο μέρος της πυελικής περιοχής των πρωτευόντων θηλαστικών (συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων) και σε πολλά άλλα δίποδα ή τετράποδα και περιλαμβάνουν ένα στρώμα λίπους που τοποθετείται επάνω στους μεσαίους μυς. Φυσιολογικά, οι γλουτοί επιτρέπουν το βάρος να αφαιρείται από τα πόδια ενώ κάθεστε. Σε πολλούς πολιτισμούς παίζουν ρόλο στη σεξουαλική έλξη. Ορισμένες κουλτούρες, όπως αυτή της βικτοριανής Αγγλίας, χρησιμοποίησαν επίσης τους γλουτούς ως πρωταρχικό στόχο της σωματικής τιμωρίας, καθώς το στρώμα υποδόριου λίπους των γλουτών προσφέρει προστασία από τραυματισμούς, ενώ ταυτόχρονα επιτρέπει την πρόκληση πόνου.

Ανατομία
--------

Οι γλουτοί σχηματίζονται από τις μάζες των γλουτιαίων μυών που υπερτίθενται από ένα στρώμα λίπους. Η ανώτερη όψη του γλουτού τελειώνει στη λαγόνια κορυφή και η κατώτερη όψη σκιαγραφείται από την οριζόντια πτυχή του γλουτιαίου. 

Οι γλουτοί επιτρέπουν στα πρωτεύοντα να κάθονται όρθια χωρίς να χρειάζεται να στηρίξουν το βάρος τους στα πόδια τους, όπως κάνουν τα τετράποδα ζώα. Οι θηλυκοί μπαμπουίνοι έχουν γλουτούς που κοκκινίζουν για να προσελκύσουν τους αρσενικούς. Στην περίπτωση των ανθρώπων, τα θηλυκά τείνουν να έχουν αναλογικά ευρύτερους και παχύτερους γλουτούς, λόγω του υψηλότερου υποδόριου λίπους και των αναλογικά ευρύτερων γοφών.
Το **Καστρί** είναι τοποθεσία και οικισμός στα βόρεια προάστια της Αθήνας που βρίσκεται μεταξύ Εκάλης, Πολιτείας και Νέας Ερυθραίας. Η περιοχή ανήκε διοικητικά στην κοινότητα Κηφισιάς μέχρι το 1934, χρονιά που υπήχθη στην κοινότητα Νέας Ερυθραίας. Το 1937 όμως πέρασε ξανά στην κοινότητα Κηφισιάς. Το 1948 πέρασε εκ νέου στην κοινότητα Νέας Ερυθραίας. Το 1951 η περιοχή αναγνωρίστηκε επίσημα ως οικισμός του Δήμου Κηφισιάς. Το 1960 ο οικισμός καταργήθηκε και προσαρτήθηκε στη Νέα Ερυθραία. Σήμερα υπάγεται πλέον στον ενιαίο καλλικρατικό Δήμο Κηφισιάς, που απορρόφησε την Εκάλη και τη Νέα Ερυθραία από το 2010.

Στο Καστρί διαμένουν πολλοί πρώην και νυν πολιτικοί, γνωστοί καλλιτέχνες και επιχειρηματίες σε κατοικίες υψηλού επιπέδου. Απέκτησε ιδιαίτερη φήμη ως τόπος κατοικίας του Γεωργίου Παπανδρέου. Ο *Γέρος της Δημοκρατίας* στις αρχές της δεκαετίας του 1930 αγόρασε μία μεγάλη έκταση στην οποία οικοδόμησε την γνωστή *βίλα Γαλήνη* στην οποία ζούσε, ενώ αργότερα στο συγκρότημα Παπανδρέου προστέθηκαν και άλλα οικήματα και μεζονέτες γύρω από τη βίλα. Σήμερα σε ένα από αυτά τα οικήματα πέριξ της βίλας ζει ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, ενώ σε μία μεζονέτα η αδελφή του Σοφία. Η ίδια η βίλα Γαλήνη έχει ανακηρυχθεί από το υπουργείο Πολιτισμού *ακίνητο μεγάλης ιστορικής αξίας*.

Tο 2014 μεγάλο δημοσιογραφικό ενδιαφέρον προκάλεσε το γεγονός ότι η Σοφία Παπανδρέου νοίκιασε μία από τις μεζονέτες στον Πρίγκιπα Νικόλαο, γιο του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου.

Ιστορικά γεγονότα
-----------------

Στην βίλα Γαλήνη φιλοξενήθηκε το Υπουργικό Συμβούλιο κατά τη διάρκεια των Δεκεμβριανών. Τότε μάλιστα μέλη της ΟΠΛΑ προσπάθησαν να εισβάλουν στο σπίτι με χειροβομβίδα, αλλά απέτυχαν λόγω της αντίδρασης της ισχυρής αστυνομικής φρουράς.

Στο Καστρί φιλοξενήθηκαν κατά καιρούς πολλοί διάσημοι παγκόσμιοι ηγέτες, όπως ο Ουίνστον Τσώρτσιλ, ο Φρανσουά Μιτεράν κ.ά.

Πηγές
-----

1. 1 2  Βύρων Πολύδωρας, Η μείζων Αθήνα, 2002
2. 1 2
3. 1 2
4. ↑
5. 1 2 3
6. ↑
7. ↑  Φοίβος Ν. Γρηγοριάδης, *Ιστορία του Εμφυλίου Πολέμου, 1945-49: Το δεύτερο αντάρτικο*

Συντεταγμένες: 38°05′45″N 23°49′28″E﻿ / ﻿38.09577°N 23.82448°E﻿ / 38.09577; 23.82448
Η **Μαρία Θηρεσία της Σαβοΐας** (ιταλ. *Maria Teresa di Savoia*, 19 Σεπτεμβρίου 1803 - 16 Ιουλίου 1879) ήταν πριγκίπισσα της Σαβοΐας και δούκισσα της Πάρμα.

Βιογραφία
---------

Η *Μαρία Θηρεσία Φερδινάνδα Φιλικητάτη Γαϊτανή Πία* γεννήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 1803 στο Παλάτσο Κολόννα στη Ρώμη και ήταν το πέμπτο παιδί και η τέταρτη κόρη του Βίκτωρα Εμμανουήλ Α΄ της Σαρδηνίας και της Μαρίας Θηρεσίας της Αυστρίας-Έστε. Ήταν η δίδυμη αδελφή της αυτοκράτειρας Μαρίας Άννας. Η Μαρία Θηρεσία ήταν όμορφη, ψηλή, με βασιλική ευγένεια και μελαγχολική έκφραση.

Στις 5 Σεπτεμβρίου 1820 παντρεύτηκε τον Κάρολο Λουδοβίκο, Πρίγκιπα της Λούκκα. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά:

* *Λουίζα* Φραγκίσκη ντι Πάολα Θηρεσία Μαρία Άννα Κλοτίλδη Βεατρίκη (1821 - 1823).
* Κάρολος Γ΄ (1823 - 1854), Δούκας της Πάρμα.

Ήταν μια βαθιά θρησκευόμενη γυναίκα, αφοσιωμένη στην Καθολική πίστη της. Αυτή και ο άνδρας της, έζησαν το μεγαλύτερο μέρος του γάμου της μακριά ο ένας από τον άλλο. Η Μαρία Θηρεσία, παραμελημένη από τον σύζυγό της που είχε πολυάριθμες σχέσεις, στράφηκε όλο και περισσότερο προς τη θρησκεία, ενώ μεγάλωνε η περιφρόνησή της για τη ζωή και τις ψυχαγωγικές δραστηριότητες της Αυλής, στις οποίες είχε συνηθίσει εκείνος. Η σχέση τους ήταν ψυχρή από την αρχή και επιδεινώθηκε γρήγορα με το χρόνο.

Απεβίωσε στις 16 Ιουλίου 1879 από εγκεφαλική αρτηριοσκλήρωση στο Σαν Μαρτίνο του Βινιάλε κοντά στη Λούκκα σε ηλικία 75 ετών. Είναι θαμμένη στο κοιμητήριο Βεράνο στη Ρώμη, ντυμένη με ενδυμασία του Τρίτου Τάγματος του Αγίου Δομινίκου.

Παραπομπές
----------

* Mateos Sainz de Medrano. Ricardo. *Changing Thrones: Duke Carlo II of Parma*. Published in Royalty History Digest, Vol 3, N 1. July 1993.

1. ↑  Noel S. McFerran, *Museo di Roma* (A Jacobite Gazetteer, Rome)
2. ↑  Sainz de Medrano, *Changing Thrones: Duke Carlo of Parma*, p. 99

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μαρία Θηρεσία της Σαβοΐας (1803-1879)** |

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* **Dizionario biografico degli Parmigiani**
* *Tenuta Maria Teresa Duchessa di Lucca*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 4482159035168001380000

 |

 |
Τα **Υβριστικά** ήταν γιορτή των Ελλήνων του αρχαίου Άργους, με θυσίες και διάφορες τελετές, στις οποίες καθένας ντυνόταν με την ανάλογη ενδυμασία του αντιθετου φύλου πρός τιμή της Αφροδίτης και την ανδρόγυνη φύση της. Τα Υβριστικά γιορτάζονταν στο Άργος, με την νέα σελήνη του *Ερμαίου* μήνα, όπως τον ονόμαζαν οι Αργείτες. Στην γιορτή, οι γυναίκες που ντύνονταν σαν άντρες, συνήθιζαν να προσβάλλουν τους συζύγους τους και να τους αντιμετωπίζουν ως κατώτερους, στην μνήμη της άμυνας του Άργους από γυναίκες με επικεφαλής την ποιήτρια Τελεσίλλα, εναντίον του Κλεομένη Α΄ και του Δημάρατου, των Σπαρτιατών. 

Ο Πλούταρχος παρατηρεί ότι η λέξη *υβριστικά*, που προέρχεται από την λέξη *ύβρις* σημαίνει *θράσος, προσβολή*, και προσθέτει ότι έγινε συνήθεια οι γυναίκες να χορεύουν με μανδύες, ενώ οι άνδρες με μεσοφόρια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bell, John (1790). «Hybristica». *Bell's New pantheon*. London. .

*Το παρόν άρθρο περιέχει μέρος από το άρθρο του John Bell, Bell's New Pantheon (1790), "Hybristica", μία έκδοση που είναι πια ελευθέρας χρήσεως.*
Ο **Γιάννης Καλλιάνος** (Αθήνα, 5 Νοεμβρίου 1978) είναι Έλληνας παρουσιαστής μετεωρολογικών δελτίων, μαθηματικός και πολιτικός, βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στο Νότιο Τομέα της Β' Αθηνών.

Κατάγεται από το Δρέπανο Αργολίδας. Έχει εργαστεί στην ΕΤ1, την ΝΕΤ και το OPEN TV, αλλά και στους ραδιοφωνικούς σταθμούς Βήμα Fm, Πρώτο Θέμα, Παραπολιτικά κτλ.. Επιπλέον, έχει εργαστεί ως καθηγητής μαθηματικός στην ιδιωτική εκπαίδευση. Σήμερα, εργάζεται στο Mega Channel.

Τον Σεπτέμβριο του 2021 επικρίθηκε από πολιτικά κόμματα και μέσα ενημέρωσης για ανάρτησή του σχετικά με δικαστική υπόθεση που αφορούσε βιασμό ανηλίκου. Τα σχόλιά του ερμηνεύτηκαν ως σεξιστικά και προσβλητικά προς το φερόμενο θύμα, ενώ υπονόησε πως έχει παρακολουθήσει πορνογραφικό υλικό ανηλίκων. Με νέα δήλωση του ισχυρίστηκε ότι τα λόγια του παρερμηνεύτηκαν.

Στις 16 Οκτωβρίου 2021, ο βουλευτής έγινε στόχος εμπρηστικής επίθεσης στο πολιτικό του γραφείο στην Αργυρούπολη. Από την έκρηξη του εμπρηστικού μηχανισμού προκλήθηκαν υλικές ζημιές στην είσοδο της πολυκατοικίας. Σε ανάρτησή του στο Facebook, ο βουλευτής χαρακτήρισε τους δράστες εχθρούς της δημοκρατίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Εργαζόμενοι της ΕΡΤ έδιωξαν τον μετεωρολόγο Γιάννη Καλλιάνο -«Πήγαινε να φας -Οταν ήμασταν άνεργοι εσύ δούλευες»». 11 Μαΐου 2015, σελ. iefimerida.gr.. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2019.
2. ↑  «Γιάννης Καλλιάνος / Απίστευτες χυδαιότητες σε βάρος της 17χρονης για την υπόθεση Σεμέδο». *avgi*.
3. ↑  «Διευκρινίσεις Καλλιάνου για την υπόθεση Σεμέδο -Μετά την προαναγγελία προσφυγής από τον Κούγια». *iefimerida*.
4. 1 2  «Επίθεση με εμπρηστικό μηχανισμό στο πολιτικό γραφείο του Γιάννη Καλλιάνου». *ΣΚΑΪ* (Πειραιάς). 16 Οκτωβρίου 2021.. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2021.
5. ↑  «Εχθροί της Δημοκρατίας προσπάθησαν να…». Facebook. 16 Οκτωβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2021.
Στιγμιότυπο από τον εορτασμό του Μπάκλα Χοράνι
Το **Μπάκλα Χοράνι** ή **Μπάκλαχοράνι** ή **Ταταυλιανή Αποκριά** είναι καρναβάλι που εορτάζεται από τους Έλληνες της Κωνσταντινουπόλεως. Εορτάζεται πριν από τη Μεγάλη Σαρακοστή και ομοιάζει στις ελληνικές απόκριες. Τον Μάρτιο 2011 εορτάσθηκε μετά από 70 χρόνια τούρκικης απαγορεύσεως στη δημοσιότητα.

Στα πέρσικα, το «Μπάκλα Χοράνι» σημαίνει «τρώμε φασόλια».

Παραπομπές
----------

1. ↑  Der Tagesspiegel, 10. März 2011

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Λεξιλογικός ορισμός του μπάκλα χοράνι  στο Βικιλεξικό

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Πολιτισμός
* Πύλη:Τουρκία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο **Νίκος Ασημακόπουλος** είναι δημοσιογράφος - αθλητικός συντάκτης. Υπήρξε για πολλά χρόνια -και μέχρι το 2011- ο βασικός σχολιαστής σε αθλητικά θέματα, με μόνιμη στήλη στην εφημερίδα "Ελευθεροτυπία". Από το 2012 ήταν επικεφαλής του αθλητικού ρεπορτάζ στην "Εφημερίδα των Συντακτών" και αργότερα στον "Φιλελεύθερο". Συνεργάστηκε επίσης κατά καιρούς με την "Αθλητική Ηχώ" απ όπου ξεκίνησε την σταδιοδρομία του, το "Φως των Σπορ", το "SporTime" και τα περιοδικά "Men", "Status", "Κλικ", "Playboy".

Σημαντικό κεφάλαιο στην πορεία του αποτελεί το ραδιόφωνο. Ξεκίνησε από τον πρώτο ελεύθερο ελληνικό ραδιοφωνικό σταθμό, το "Κανάλι 15" του Ρούσου Κούνδουρου, και αργότερα μετακόμισε στο δημοτικό "Κανάλι 1" του Πειραιά. Στη συνέχεια εργάστηκε στον "Planet 104,5". Από το 2001 συνέδεσε το όνομά του με την επταετία άνθησης της ΕΡΑ Σπορ, εκτοξεύοντας την ακροαματικότητά της στις πρώτες θέσεις της σχετικής λίστας. Εκπομπές έκανε και στον Sentra FM".

Ιδιαίτερος σταθμός, η εκπομπή της σειράς "Ντοκουμέντο" της ΕΡΤ με θέμα το επαγγελματικό ποδόσφαιρο, τις στρεβλώσεις και τις παθογένειές του. Η έρευνα, μαζί τον δημοσιογράφο Κώστα Γεωργιάδη και με σκηνοθέτη τον Νίκο Παπαθανασίου, κράτησε έξι μήνες και συμπυκνώθηκε σε τέσσερα ωριαία επεισόδια. Η εκπομπή κόπηκε με "άνωθεν εντολή", μία μέρα πριν από την προγραμματισμένη προβολή του πρώτου επεισοδίου. Το περιεχόμενό της δημοσιεύτηκε σε συνέχειες και για ένα μήνα περίπου στην εφημερίδα "Ελευθεροτυπία", αυξάνοντας τη κυκλοφορία της κατά 35% σ αυτό το διάστημα. Επίσης κυκλοφόρησε σε βιβλίο με τίτλο "Μυστική Επιχείρηση Ποδόσφαιρο" (εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, 1988) και έγινε μπεστσέλερ. Ο Νίκος Ασημακόπουλος έγραψε ένα ακόμη βιβλίο με τίτλο "Ζήτω το Ελληνικό Ποδόσφαιρο" (εκδόσεις Ταξιδευτής, 2014). Από το το 2020 διατηρεί ελεύθερη συνεργασία ως σχολιαστής με τη αθλητική εφημερίδα "Live Sport".
Ο **Δημήτριος Λαντζούνης** (1909-1991), του Ιωάννη και της Ευγενίας, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Μεσσηνίας επί δύο δεκαετίες.

Πρώτα χρόνια
------------

Γεννήθηκε στον Μελιγαλά Μεσσηνίας στις 11 Ιουλίου 1909. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και άσκησε το δικηγορικό λειτούργημα στην Καλαμάτα από το 1934 ως το 1950.

### Κοινοβουλευτική δραστηριότητα

Η πολιτική του δραστηριοποίηση ξεκίνησε το 1946, όταν για πρώτη φορά κατήλθε ως υποψήφιος βουλευτής Μεσσηνίας με τον συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Λαϊκό Κόμμα) και συγκέντρωσε 7.635 ψήφους στις εκλογές εκείνης της χρονιάς.

Στις εκλογές του 1950 εξελέγη βουλευτής για πρώτη φορά με το Λαϊκό Κόμμα, με 4.269 ψήφους και επανεξελέγη το 1951 και το 1952 με τον Ελληνικό Συναγερμό και στη συνέχεια με την ΕΡΕ το 1956, 1958, 1963 και 1964. Διατέλεσε Γενικός Γραμματέας της Βουλής το 1956-58.

Θάνατος
-------

Ο Δημήτριος Λαντζούνης απεβίωσε σε ηλικία 82 ετών, στις 28 Οκτωβρίου 1991 και κηδεύθηκε την επομένη από τον ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννου, στον Μελιγαλά. Κατέλιπε τη σύζυγό του, Βούλα Αποστολάκη, και τα παιδιά του, Άλκη και Εύη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Ελληνικόν Who's Who 1965, Εκδοτικός Οργανισμός Ελληνικών Who's Who, Αθήνα 1965, σελ. 316
2. ↑  ΕΚΛΟΓΕΣ 1946 - ΟΙ 1.538 ΠΟΛΙΤΕΥΤΕΣ, 7 Μαΐου 2012, ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2020.
3. ↑  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 94, αρ. 1067) (pdf)
4. ↑  Αλκιβιάδης Προβατάς: «Πολιτική Ιστορία της Ελλάδας από το 1821 μέχρι και 1980: εκτελεστικά και νομοθετικά σώματα», εκδόσεις Παπαχρυσάνθου 1980, σελ. 211
5. 1 2  "Κηδείες", εφ. *Τα Νέα*, φύλλο 29ης Οκτωβρίου 1991, σελ. 95.
Στον **Άγιο Ευστάθιο** διεξάγονται εκλογές και έχουν διεξαχθεί και δημοψηφίσματα.

Γενικές εκλογές
---------------

### Πρόσφατες (2023)

Στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 15 Μαρτίου 2023, εξελέγησαν τα μέλη του Νησιωτικού Συμβουλίου. Το Προοδευτικό Εργατικό Κόμμα κέρδισε το 55,7% των ψήφων και 3 από τις 5 έδρες, ενώ το Δημοκρατικό Κόμμα απέσπασε το 37,7% (2 έδρες).

  

### 2011

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν το 2011, έναν χρόνο μετά τη διάλυση των Ολλανδικών Αντιλλών.

### 2015

Κύριο λήμμα: γενικές εκλογές του Αγίου Ευστάθιου (2015)
### 2020

Κύριο λήμμα: Γενικές εκλογές του Αγίου Ευστάθιου (2020)

Δημοψηφίσματα
-------------

Τα δημοψηφίσματα που διεξήχθησαν αφορούν το καθεστώς (status) του Αγίου Ευστάθιου. Το πρώτο τέτοιο δημοψήφισμα έγινε το 1994 και σε αυτό υπερψηφίστηκε η διατήρηση του καθεστώτος (να παραμείνει ο Άγιος Ευστάθιος τμήμα των Ολλανδικών Αντιλλών). Το 2000 το νησί υιοθέτησε και τον ύμνο των Ολλανδικών Αντιλλών. Ακολούθησε το δημοψήφισμα του 2005 και πιο πρόσφατα του 2014.

### 2005

Το δημοψήφισμα διεξήχθη στις 8 Απριλίου 2005. Με ποσοστό 76,5% οι ψηφοφόροι υπερψήφισαν την πρόταση να παραμείνει το νησί τμήμα των Ολλανδικών Αντιλλών. Η συμμετοχή ήταν 55,98%.

| Επιλογή | Ψήφοι | % |
| --- | --- | --- |
| **Παραμονή ως τμήμα των Ολλανδικών Αντιλλών** | **605** | **76,58** |
| Απευθείας συνταγματικοί δεσμοί με την Ολλανδία | 163 | 20,63 |
| Ενσωμάτωση στην Ολλανδία | 17 | 2,15 |
| Ανεξαρτησία | 5 | 0,63 |
| Άκυρα/λευκά |  | – |
| Σύνολο | 790 | 100 |
| *Εγγεγραμμένοι/συμμετοχή* | *1.411* | *55,98* |
| Πηγή: Direct Democracy |

### 2014

Το πιο πρόσφατο δημοψήφισμα για το στάτους του Αγίου Ευσταθίου διεξήχθη στις 17 Δεκεμβρίου 2014. Η απόφαση για τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος εγκρίθηκε από το Νησιωτικό Συμβούλιο στις 8 Οκτωβρίου και υποστηρίχθηκε από το Ενωτικό Κόμμα του Λαού του Αγίου Ευσταθίου, το Κίνημα Φιλελεύθερης Δράσης και τον ανεξάρτητο βουλευτή Ρούμπεν Μέρκμαν. Παρότι η πλειοψηφία των ψηφισάντων υπερψήφισε την πρόταση για αυτονομία εντός του Βασιλείου των Κάτω Χωρών, η συμμετοχή ήταν πολύ χαμηλή, κάτω από 60%, με αποτέλεσμα να μην είναι δεσμευτικό το δημοψήφισμα.

| Επιλογή | Ψήφοι | % |
| --- | --- | --- |
| Αυτονομία εντός του Βασιλείου των Κάτω Χωρών | 747 | 65,53 |
| Δημόσιο σώμα (status quo) [διοικητική διαίρεση της Ολλανδίας] | 374 | 32,81 |
| Ενσωμάτωση στην Ολλανδία | 14 | 1,23 |
| Ανεξαρτησία | 5 | 0,44 |
| Άκυρα/λευκά | 16 | – |
| **Σύνολο** | **1.156** | **100** |
| Εγγεγραμμένοι/συμμετοχή | 2.546 | 45,40 |
| Πηγή: Saba News |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Κυβέρνηση του Αγίου Ευσταθίου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2023.
2. ↑  Referendum on constitutional status Statia on December 17 Αρχειοθετήθηκε 2014-10-28 στο Wayback Machine. Saba News, 28-10-2014
3. ↑  Insufficient voters referendum Statia Αρχειοθετήθηκε 2014-12-22 στο Wayback Machine. Saba News, 18-12-2014