recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Χούντ Σεχζάντε** (Οθ. Τούρκικα:خوند شاهزادہ‎) (Τούρκικα: *Hund Şehzade*, γεννημένη ως Φατιμά Σεχζάντε *Fatima Şehzade*, 1422 - Ιούλιος 1455) ήταν εγγονή του Σουλεϊμάν Τσελεμπή και δισέγγονη του σουλτάνου Βαγιαζήτ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1422, και ήταν κόρη του Ορχάν Τσελεμπή. Το 1433, η Χούντ και ο αδελφός της Σουλεϊμάν κατέφυγαν στο Κάιρο. Ο Μαμελούκος Σουλτάνος Μπαρσμπέη τους αντιμετώπισε γενναιόδωρα και απέρριψε τα αιτήματα του ξαδέλφου Μουράτ Β΄ για παράδοσή τους.

Το 1436, ο Ιμπραήμ Β΄ του Καραμάν, επιτέθηκε στους Δουλκαδιρίδες και κατέλαβε την αμφισβητήσιμη πόλη Καϊσερί και άλλα φρούρια στην περιοχή. Ωστόσο, οι Δουλκαδιρίδες πήραν το Καϊσερί και τη γύρω ύπαιθρο από τους Καραμανίδες τον Δεκέμβριο του 1436 με την οθωμανική βοήθεια. Μόλις έλαβε αυτά τα νέα, ο Μπαρσμπέη τον Μάρτιο του 1437, συνέλεξε το συμβουλευτικό του συμβούλιο και αποφάσισε να στείλει τους κυβερνήτες της Συρίας για να βοηθήσει τον Ιμπραήμ Μπέη.

Ωστόσο, πριν κλιμακωθεί η κρίση και μετατραπεί σε στρατιωτική σύγκρουση, τόσο οι Οθωμανοί όσο και οι Μαμελούκοι Σουλτάνοι διευθέτησαν τις διαφορές τους δύο μήνες αργότερα τον Μάιο. Μια ειρηνευτική συμφωνία διευθετήθηκε, με το γάμο του Μπαρσμπέη με την Χούντ.

Μετά το θάνατο του Μπαρσμπέη το 1438, ο διάδοχός του Σουλτάνος Σεφ-αλ-Ντιν Τζάκμακ παντρεύτηκε την Χούντ , προκειμένου να εδραιώσει τις καλές σχέσεις με τους Οθωμανούς. Στις 5 Ιανουαρίου 1447, έκανε προσκύνημα με την προίκα που έλαβε κατά τον γάμο της με τον Τζάκμακ. Μαζί απέκτησαν τέσσερις γιους. Όλοι τους πέθαναν από πανούκλα στο Κάιρο στις 26 Μαρτίου 1449. Ο μεγαλύτερος που ονομαζόταν Αχμέτ ήταν επτά ετών. Ο Τζάκμακ την χώρισε στις 25 Δεκεμβρίου 1450.

Μετά το διαζύγιο με τον Τζάκμακ, εγκαταστάθηκε σε ένα νέο σπίτι στο αλ-Ζουνταρία και παντρεύτηκε τον Σαχίμπ-αλ-Χουτζάμπ Μπαρσμπέη Μπουζασί.

Πέθανε τον Ιούλιο του 1455 στο Κάιρο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  The Rise of the Turks and the Ottoman Empire Αρχειοθετήθηκε 2012-06-28 στο Wayback Machine. Retrieved on 2007-09-16
2. ↑  Uzunçarşılı, İsmail Hakkı· Karal, Enver Ziya (1947). *Osmanlı tarihi, Volume 1*. Türk Tarih Kurumu Basımevi. σελ. 455. ISBN 978-9-751-60010-3.
3. ↑  Uzunçarşılı, İsmail Hakkı (1976). *İsmail Hakkı Uzunçarşılı'ya armağan*. Türk Tarih Kurumu. σελίδες xxxv.

Πηγές
-----

* Peirce, Leslie P. The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
* Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları *(Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications)*, 15th Ed. 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
* *Belleten, Volume 17, Issues 65-68*. Türk Tarih Kurumu Basımevi. 1953.
* Shai Har-El (1995). *Struggle for Domination in the Middle East: The Ottoman-Mamluk War, 1485-91*. BRILL. ISBN 978-9-004-10180-7.
Η λίμνη Απανάς
Η λίμνη **Απανάς** (*Apanás*), επισήμως **Λίμνη Απανάς-Αστούριας**, είναι τεχνητή λίμνη, που βρίσκεται στη βόρεια Νικαράγουα, στο διαμέρισμα Χινοτέγα, κοντά στα σύνορα με την Ονδούρα. Δημιουργήθηκε από το Φράγμα Μανκοτάλ στον ποταμό Τούμα, παραπόταμο του Ρίο Γκράντε δε Ματαγάλπα. Η λίμνη Απανάς έχει μέση έκταση 45,90 τετραγωνικά χιλιόμετρα και είναι η μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη στη Νικαράγουα. Από τις 8 Νοεμβρίου 2001 αποτελεί «Υγροβιότοπο Διεθνούς Σημασίας» που προστατεύεται από τη Σύμβαση Ραμσάρ.

Το νερό από τη λίμνη παράγει μεγάλο μέρος της υδροηλεκτρικής ενέργειας της Νικαράγουας.

Παραπομπές
----------

1. ↑   (στα ισπανικά) ﻿Anuario Estadístico 2015﻿ (Report). Nicaragua National Institute of Information Development (INIDE). Φεβρουάριος 2016, p. 6. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2017-12-15.. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2017.
Η **Ζαγκουέμπιε Βάουμπζιχ** (πολωνικά: *Zagłębie Wałbrzych*) είναι πολωνικός πολυαθλητικός σύλλογος, που βρίσκεται στη νοτιοδυτική πόλη Βάουμπζιχ. Ο σύλλογος, που βρίσκεται στη συνοικία *Bialy Kamien* (*Μπιάουι Κάμιεν*) του Βάουμπζιχ, είναι πιο διάσημος για την ποδοσφαιρική ομάδα του.

Ιστορία
-------

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1945, όταν η πρώην γερμανική πόλη *Waldenburg* (Βάλντενμπουργκ) έγινε μέρος της Πολωνίας. Οι ιδρυτές του ήταν Πολωνοί μετανάστες από τη Γαλλία και το Βέλγιο, οι οποίοι ονόμασαν τον σύλλογο *Thorez* (Τορέζ), από τον Μωρίς Τορέζ, έναν Γάλλο κομμουνιστή ηγέτη. Το όνομα δεν άρεσε στους περισσότερους οπαδούς και άλλαξε το 1968 σε Ζαγκουέμπιε, που σημαίνει *λεκάνη άνθρακα* στα πολωνικά, καθώς το Βάουμπζιχ ήταν ένα σημαντικό κέντρο μεταλλευτικής.

Το 1968, η Ζαγκουέμπιε Βάουμπζιχ κέρδισε την άνοδο στην Εκστρακλάσα και στη σεζόν 1970-1971 τερμάτισε στην 3η θέση, πίσω από τις Γκούρνικ Ζάμπζε και Λέγκια Βαρσοβίας. Η Ζαγκουέμπιε συμμετείχε στους αγώνες του Κυπέλλου UEFA, όπου προκρίθηκε στον δεύτερο γύρο. Στον πρώτο γύρο, νίκησε την τσεχοσλοβακική ομάδα ΦΚ Τέπλιτσε (1-0, 3-2) και στον δεύτερο γύρο αποκλείστηκε από τη ρουμανική ομάδα ΦΚ ΟΤΑ Αράντ (1-1, 1-2). Ο πιο διάσημος παίκτης της ομάδας ήταν ο τερματοφύλακας Μάριαν Σέγια, ο οποίος συμμετείχε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972.

Μετά τη σεζόν του 1974, η Ζαγκουέμπιε υποβιβάστηκε από την Εκστρακλάσα και δεν επέστρεψε ποτέ. Μια δύσκολη οικονομική κατάσταση των αθλητικών συλλόγων στο Βάουμπζιχ σήμαινε ότι στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ο σύλλογος συγχωνεύτηκε με τη «μισητή» αντίπαλο της, Γκούρνικ Βάουμπζιχ, μια απόφαση σοκ για τους οπαδούς και των δύο ομάδων μετά από 40 χρόνια αντιπαλότητας. Η νέα συγχωνευθείσα ομάδα έγινε τότε «KP Wałbrzych» (ΚΠ Βάζουμπζιχ) και στη συνέχεια «KP Górnik/Zagłębie Wałbrzych» (ΚΠ Γκούρνικ/Ζαγκουέμπιε Βάουμπζιχ). Οι αγώνες διεξάγονταν στο γήπεδο της Ζαγκουέμπιε, αλλά τελικά το τμήμα Ζαγκουέμπιε αποσύρθηκε από το όνομα και ο σύλλογος *de facto* έπαψε να υπάρχει.

Στις 6 Απριλίου 2006 δημιουργήθηκε η «Stowarzyszenie GKS Zagłębie Wałbrzych» (Στοβαζισένιε ΓΚΣ Ζαγκουέμπιε Βάουμπζιχ), ενεργοποιώντας εκ νέου το τμήμα ποδοσφαίρου του συλλόγου. Από το 2008, η ομάδα συμμετέχει στους περιφερειακούς αγώνες της Κάτω Σιλεσίας.

Διακρίσεις
----------

* 3η θέση στη Εκστρακλάσα: 1970-1971
* 2x προημιτελικοί Κυπέλλου Πολωνίας: 1962-63, 1992-93
* 1/16 του Κυπέλλου UEFA: 1971/72

Ευρωπαϊκό ρεκόρ
---------------

| Σεζόν | Διοργάνωση | Γύρος | Αντίπαλος | Εντός | Εκτός | Σύνολο |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1971 | Κύπελλο Ιντερτότο UEFA | Φάση Ομίλων (6ος όμιλος) | Γερμανία Άιντραχτ Μπράουνσβαϊγκ | 0–1 | 0–1 | **3η θέση** |
| Σουηδία Μάλμε ΦΦ | 2–0 | 0–4 |
| Ελβετία Γιανγκ Μπόις Βέρνης | 0–2 | 1–0 |
| 1971-72 | Κύπελλο UEFA | 1ος γύρος | Τσεχοσλοβακία ΦΚ Τέπλιτσε | 1–0 | 3–2 | **4–2** |
| 2ος γύρος | 1965 ΦΚ ΟΤΑ Αράντ | 1–1 | 1–2 (Παρ.) | **2–3** (Παρ.) |

Διακεκριμένοι παίκτες
---------------------

Οι Μάριαν Σέγια, Γιόαχιμ Σταχούουα και Στανίσουαφ Πάζντζιορ έχουν αγωνιστεί στην Εθνικής Πολωνίας ανδρών.

Παραπομπές
----------

1. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Ο **Λάμος** (λατινικά: Lamus· τουρκικά: Limonlu **Λιμόνλου**) είναι ποταμός της αρχαίας Κιλικίας, στη σημερινή επαρχία Μερσίνης της Τουρκίας.

Ο ποταμός υψώνεται στο Όρος Γιουγλούκ στην οροσειρά του Ταύρου και ρέει μέσα από βαθιά φαράγγια προς τα νοτιοδυτικά μέχρι να φτάσει στη Μεσόγειο Θάλασσα στη Λιμόνλου (την αρχαία Αντιόχεια Λαμωτίδος και βυζαντινή Λαμουσία) στην περιοχή του Ερντεμλί. Περίπου στα μισά της πορείας του δέχεται τον Σουσάμα από τα δυτικά ως παραπόταμο.

Στην πόλη Λιμόνλου, περίπου 500 μέτρα δυτικά της εκβολής του ποταμού σε έναν επίπεδο λόφο στη δεξιά όχθη βρίσκεται το Μεσαιωνικό Κάστρο του Λάμου. Κάτω από το κάστρο μια ύστερη οθωμανική γέφυρα διασχίζει τον ποταμό, πιθανότατα στη θέση μιας παλαιότερης ρωμαϊκής γέφυρας. Βόρεια της πόλης βρίσκονται τα ερείπια ενός υδραγωγείου, το οποίο μετέφερε νερό από τον ποταμό δυτικά στις αρχαίες πόλεις Ελαιούσα Σεβαστή και Κώρυκος.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Lamos River στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 315166605

 |

 |
«Η παράδοση του Σαμψών στους Φιλισταίους από τη Δαλιδά», πίνακας του Ζακ Αμάν (1755)
Ο **Ζακ-Φρανσουά Αμάν** (γαλλ. *Jacques-François Amand*, 1730-1769) ήταν Γάλλος ζωγράφος που ζωγράφισε κυρίως πίνακες με θέματα από την ιστορία.

Ο Αμάν γεννήθηκε στο χωριό Γκω, κοντά στην πόλη Μπλουά της κεντρικής Γαλλίας, και μαθήτευσε στον ζωγράφο Πιερ Λ' Ανφάν (1704-1787, τον πατέρα του Πιερ Σαρλ Λ' Ανφάν). Το 1755 ο Αμάν κέρδισε την κορυφαία υποτροφία «Βραβείο της Ρώμης» χάρη στο έργο του «Η παράδοση του Σαμψών στους Φιλισταίους από τη Δαλιδά». Εκμεταλλεύθηκε την υποτροφία αργότερα, εγκαθιστάμενος στη Ρώμη το 1759, προκειμένου να μελετήσει την ιταλική ζωγραφική. Το 1767 το έργο του «Ο Αννίβας ζητεί τη συμπαράσταση της Καρχηδονικής Συγκλήτου» άνοιξε στον ζωγράφο τις πύλες της Ακαδημίας Καλών Τεχνών. Πέθανε όμως δύο μόλις χρόνια αργότερα, σε ηλικία 39 ετών. Το ταλέντο του ήταν αξιόλογο και ο πρόωρος θάνατός του άφησε ένα κενό στον γαλλικό εικαστικό κόσμο της εποχής του.

Είχε προλάβει να εκθέσει πολυάριθμα έργα του στο «Σαλόν» με θεματα από την αρχαία ιστορία και μυθολογία. Επιπλέον, δημιούργησε χαρακτικά πολλών από τις συνθέσεις του. Εκτός των προαναφερθέντων, σημαντικοί πίνακές του είναι οι εξής:

* «Ο Ερμής σκοτώνει τον Άργο»
* «Η οικογένεια του Δαρείου»
* «Ο Ιωσήφ και τα αδέλφια του»
* «Τανκρέδος και Ερμίνια»
* «Σουλτάνα»
* «Κεφαλή γέροντα»
* «Σουλεϊμάν ο Β΄ και Ευρωπαίες σκλάβες»

Ως χαράκτης, ο Αμάν έδωσε μερικές καλές χαλκογραφίες, από τις οποίες σημαντικότερες είναι οι:

* «Η νεαρή μητέρα»
* «Οι καλές συμβουλές»
* «Το μάθημα διακόπτεται»

Αρκετά από τα έργα του βρίσκονται στα Μουσεία του Λούβρου, της Γκρενόμπλ και της Μπεζανσόν, καθώς και σε ιδιωτικές συλλογές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ολλανδικά) *RKDartists*. rkd.nl/explore/artists/1447. Ανακτήθηκε στις 23  Αυγούστου 2017.
2. 1 2  «Jacques-François Amand». (Αγγλικά) *Union List of Artist Names*. 500022581.
3. 1 2  «Jacques Fran?ois Amand». *British Museum person-institution thesaurus*. 17235.
4. ↑  www.geneanet.org/archives/ouvrages?action=detail&book\_type=livre&livre\_id=1597860&page=631&name=AMAND&with\_variantes=1&tk=8859a4085110a1da.
5. ↑  «Amand, Jacques-François». 22884.
6. ↑  rkd.nl/explore/artists/1447. Ανακτήθηκε στις 15  Οκτωβρίου 2016.
7. ↑  (Ολλανδικά) *RKDartists*. rkd.nl/explore/artists/1447. Ανακτήθηκε στις 2  Ιουλίου 2020.

Πηγές
-----

* Το λήμμα «Αμάν, Ιάκωβος - Φραγκίσκος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελ. 638
* Michael Bryan: το λήμμα «AMAND, Jacques François» στο *Bryan's Dictionary of Painters and Engravers*, 3η έκδ. επιμ. Robert Edmund Graves, εκδόσεις George Bell & Sons, Λονδίνο 1886

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 66738261
* **Europeana**: agent/base/48842
* ISNI: 0000 0000 6635 067X
* SUDOC: 129343439
* BNF: cb14968322k (data)
* ULAN: 500022581
* RKD: 1447

 |

 |
Η **Λεονφόρτε** είναι Δήμος της Ιταλικής επαρχίας Έννας στην αυτόνομη Ιταλική Περιφέρεια Σικελία στη νότια Ιταλία. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 14.046 κάτοικοι, βρίσκεται σε απόσταση 22 χιλιόμετρα από την Έννα, σε υψόμετρο 600 μέτρα.
Στην αρχαιότητα υπήρχε στη θέση της ο οικισμός Ταβάκα, την εποχή που κυβέρνησαν τη Σικελία η Βυζαντινή αυτοκρατορία και οι Άραβες οικοδομήθηκε στη θέση της ένα κάστρο. Στην περιοχή εγκαταστάθηκαν αρδευτικά συστήματα με πολλούς μύλους που εκμεταλλεύτηκαν την αφθονία νερού που υπήρχε. Ο Νικολό Πλάθιντο Μπραντσιφόρτι ίδρυσε μια πόλη (1610) που της έδωσε το όνομα *"Λεονφόρτε"* για να τιμήσει τα σύμβολα της οικογένειας του, ένα λιοντάρι να κρατά μία πινακίδα που γράφει τη φράση *"η ισχύς είναι η δύναμη σου"*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Superficie di Comuni Province e Regioni italiane al 9 ottobre 2011». Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ιταλίας. Ανακτήθηκε στις 16  Μαρτίου 2019.
2. ↑  «Popolazione Residente al 1° Gennaio 2018». Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ιταλίας. Ανακτήθηκε στις 16  Μαρτίου 2019.
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* ISTAT Αρχειοθετήθηκε 2021-02-13 στο Wayback Machine.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 132715143
* LCCN: n2001028742
* GND: 1026227003

 |

 |
Ο **Κωνσταντίνος Β΄,** γεωργιανά: კონსტანტინე II, (απεβ. στις 28 Δεκεμβρίου 1732) επίσης γνωστός ως *Μαχμάντ Κουλί Χαν* (მაჰმად ყული-ხანი) στο Ιράν, ήταν βασιλιάς του Kαχέτι (ανατολική Γεωργία) τού Οίκου των Μπαγκρατιόνι από το 1722 έως το 1732.

Βιογραφία
---------

Γιος του Ηρακλή Α΄ από παλλακίδα, γεννήθηκε και μεγάλωσε ως μουσουλμάνος στο Ισπαχάν, τη βασιλική πρωτεύουσα τού Σαφαβιδικού Ιράν. Το 1703, ο σάχης του Ιράν Σουλτάν Χουσεΐν τον διόρισε darugha (έπαρχο) της πρωτεύουσάς του. Το 1722, επιβεβαιώθηκε από τον σάχη ως βασιλιάς τού Καχέτι μετά το τέλος τού αδελφού τού Κωνσταντίνου, Δαβίδ Β' (Imām Qulī Khan). Ταυτόχρονα, τού απονεμήθηκε η διακυβέρνηση τού Εριβάν, της Γκάντζα και τού Καραμπάχ. Συχνά διαπληκτιζόταν με τον δυτικό γείτονα και συγγενή του, Βαχτάνγκ ΣΤ΄ τού Κάρτλι, ο οποίος ανακηρύχθηκε από την περσική κυβέρνηση έκπτωτος το 1723. Με εντολή του σάχη, ο Κωνσταντίνος βάδισε για να πάρει τον έλεγχο της πρωτεύουσας τού Βαχτάνγκ, την Τιφλίδα. Στις 4 Μαΐου 1723 κατέλαβε την πόλη, αλλά δεν κατάφερε να εκδιώξει τον Βαχτάνγκ ΣΤ΄ και τον γιο του Μπακάρ από την επαρχία Σίντα Κάρτλι. Εν τω μεταξύ, ο Οθωμανικός στρατός εισέβαλε στα γεωργιανά εδάφη για να εξαλείψει την εκεί περσική ηγεμονία. Ο Κωνσταντίνος προσπάθησε να διαπραγματευτεί με τον Οθωμανό διοικητή Ιμπραήμ-Πασά και παρέδωσε την Τιφλίδα στις 12 Ιουνίου 1723. Ωστόσο, ο Βαχτάνγκ ΣΤ΄ κατάφερε να δωροδοκήσει τον Ιμπραήμ-Πασά, που τοποθέτησε τον πρίγκιπα Μπακάρ ως κυβερνήτη τού Κάρτλι και συνέλαβε τον Κωνσταντίνο. Σύντομα, ο Μπακάρ συνωμότησε με τον Κωνσταντίνο, τον πρώην αντίπαλό του, ενάντια στους Οθωμανούς άρχοντες και τον βοήθησε να καταφύγει στις κτήσεις του στο Καχέτι. Ωστόσο, μία εξέγερση απέτυχε και ο Μπακάρ έπρεπε να ενωθεί με τον πατέρα του Βαχτάνγκ ΣΤ΄ στη Ρωσική εξορία το 1724. Ο Κωνσταντίνος αποσύρθηκε στα βουνά, από όπου ηγήθηκε της αντίστασης κατά των Τούρκων. Το 1725, κατόρθωσε να επανεγκατασταθεί στο Καχέτι και έκανε ειρήνη με τους Οθωμανούς, οι οποίοι τον αναγνώρισαν ως βασιλιά σε αντάλλαγμα τη μεταστροφή του στο σουνιτικό Ισλάμ και την πληρωμή ενός ετήσιου φόρου.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1730, καθώς ο Nαντέρ Χαν Αφσάρ ώθησε την προσπάθειά του να αναβιώσει την περσική αυτοκρατορία, ο Κωνσταντίνος έκανε μία μοιραία προσπάθεια να έρθει σε ρήξη με τους Τούρκους. Δολοφονήθηκε στο Μπεζανμπάγκ στις 28 Δεκεμβρίου 1732, κατά τις διαπραγματεύσεις με τον Γιουσούφ Πασά τού Αχαλτσίχε, τον διοικητή των οθωμανικών στρατευμάτων εισβολής. Οι Τούρκοι έδωσαν τον θρόνο του στον Χριστιανό αδελφό του, Τεϊμουράζ Β΄. 

Νυμφεύτηκε την Περέγιαν Μπεγκούμ, κόρη του σαμκάλ, και είχε έναν γιο, τον Bαγράτ, για την μετέπειτα μοίρα του οποίου δεν είναι κάτι γνωστό.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Dumin, S.V. επιμ. (1996). (στα Russian). Moscow: Linkominvest. σελ. 68.  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)

Πηγές
-----

* Mikaberidze, Alexander (2015). *Historical Dictionary of Georgia* (2 έκδοση). Rowman & Littlefield. σελίδες 237–238. ISBN 978-1442241466.
Η **Θεωρία Λίντε** ή **Μοντέλο του σύμπαντος-φυσαλίδα** είναι μια παραλλαγή του πληθωριστικού μοντέλου της Μεγάλης Έκρηξης, η οποία επιχειρεί να εξαλείψει ορισμένα προβληματικά σημεία του κοσμολογικού μοντέλου της Μεγάλης Έκρηξης.

Η θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης, παρά τις πειραματικές της επιβεβαιώσεις, αφήνει κάποια φυσικά και φιλοσοφικά ερωτήματα αναπάντητα, τα βασικότερα εκ των οποίων είναι:

1. Προβλέπει ένα μικρότερο Σύμπαν από αυτό που υπάρχει σήμερα.
2. Δεν εξηγεί την Κοσμολογική Αρχή αλλά την δέχεται αξιωματικά, πράγμα ασυμβίβαστο με την μαθηματική ανάλυση.
3. Τι υπήρχε πριν; Πώς από το τίποτα προήλθαν τα πάντα;
4. Γιατί ισχύουν οι συγκεκριμένοι φυσικοί νόμοι και όχι κάποιο άλλοι; γιατί για παράδειγμα ο χωρόχρονος είναι τετραδιάστατος;

Ο Αμερικάνος αστροφυσικός καθηγητής του ΜΙΤ Άλαν Γκουθ προσπάθησε να δώσει μια απάντηση στο πρώτο ερώτημα προσθέτοντας στην θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης την ιδέα ότι στην αρχή της δημιουργίας του σύμπαντος η διαστολή γινόταν με ταχύτητα μεγαλύτερη από του φωτός.

Ο Ρώσος φυσικός Αντρέι Λίντε διατύπωσε τη θεωρία ότι θα μπορούσαμε να έχουμε διαστολή του σύμπαντος χωρίς η προϋπόθεση της κοινής αρχής από σημείο μεγάλης πυκνότητας και θερμοκρασίας να είναι αναγκαία. Εξέφρασε την ιδέα ενός αυτοαναπαραγόμενου και διαστελλόμενου σύμπαντος το οποίο αναπτύσσεται σαν φράκταλ. Σχηματικά παρουσιάζει το Σύμπαν σαν φυσαλίδα που η οποιαδήποτε διαταραχή δημιουργεί νέα συμπαντική φυσαλίδα. Οι φυσαλίδες περιορίζονται αρχικά και ύστερα επεκτείνονται με ταχύτητες κοντά στην ταχύτητα του φωτός. Άρα στο μοντέλο αυτό το Σύμπαν μας, δεν είναι παρά μια φυσαλίδα σε ένα υπερσύμπαν φυσαλίδων. Αυτή η θεωρία είναι γνωστή ως Θεωρία Λίντε.

Βιβλιογραφία
------------

* Μανώλης Δανέζης και Στράτος Θεοδοσίου, *"Το Σύμπαν που Αγάπησα, Εισαγωγή στην αστροφυσική"*, Τόμος Β', 1999, Εκδόσεις Δίαυλος, ISBN 960-531-063-5
* A. Linde, *Particle Physics and Inflationary Cosmology*, Harwood Academic Publishers, Chur, Switzerland, 1990.
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Θεσπρωτός** ήταν εγγονός του γενάρχη των Ελλήνων Πελασγού, ένας από τους 50 γιους του Λυκάων της Αρκαδίας και της Μελίβοιας ή της Νύμφης Κυλλήνη (μυθολογία). Ο Θεσπρωτός εγκατέλειψε την γενέτειρα του και μετανάστευσε βόρεια, στην σημερινή Θεσπρωτία που πήρε το όνομα του, απόγονοι του θεωρούνται οι Θεσπρωτοί. Ο γιος του ήταν ο Άμβρακας επώνυμος στην Αρχαία Αμβρακία. Σύμφωνα με μερικές παραδόσεις είχε καταφύγει στον Θεσπρωτό ο Θυέστης. Ο Θεσπρωτός μα τον πατέρα του και τους αδελφούς του έμειναν γνωστοί για ένα ανοσιούργημα που διέπραξαν απέναντι στον Δία. Ο μέγιστος θεός είχε ενοχληθεί από την ανεμελιά τους και αποφάσισε να τους δοκιμάσει, τους επισκέφτηκε σαν χωρικός. Ο Λυκάων και οι γιοι του έσφαξαν ένα βρέφος και το πρόσφεραν σαν δείπνο στον Δία, ο ίδιος το αναγνώρισε αμέσως και εξοργισμένος τους θανάτωσε με έναν κεραυνό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς, *"Ρωμαικές αρχαιότητες"* 1.13.1
2. ↑  Παυσανίας, 8.17.6
3. ↑  Βιβλιοθήκη Απολλόδωρου, 3.8.1
4. ↑  Βιβλιοθήκη Απολλόδωρου, 3.8.1

Πηγές
-----

* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica*, τομ. 28ος, σελ.83.
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
Ο **Ζακ-Εντουάρ Αλεξίς** (*Jacques-Édouard Alexis*, 21 Σεπτεμβρίου 1947) είναι πολιτικός και χρημάτισε πρωθυπουργός της Αϊτής από το 1999 ως το 2001 και επίσης από το 2006 ως το 2008.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Γκονάιβες στις 21 Σεπτεμβρίου του 1947. Έκανε σπουδές Αγρονομικής και Κτηνιατρικής στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της χώρας του. Υπήρξε πρώτος πρύτανης του Πανεπιστημίου της Κουίσκεγια, την περίοδο 1990-1995.

Πρωθυπουργίες
-------------

Χρημάτισε Υπουργός Εθνικής Παιδείας και επί θεμάτων Νεολαίας και Αθλητισμού. Ήταν Πρωθυπουργός από τις 26 Μαρτίου του 1999 ως τις 7 Φεβρουαρίου του 2001. Το 2001 τον διαδέχθηκε ο Ζαν Μ. Σερεστάλ. Διορίστηκε ξανά στην πρωθυπουργία από τον Πρόεδρο Ρενέ Πρεβάλ στις 21 Μαΐου του 2006. Ο ίδιος και η κυβέρνησή του ορκίστηκαν στις 9 Ιουνίου του 2006. Το κυβερνητικό σχήμα αποτελείται από υπουργούς προερχόμενους από έξι συνολικά κόμματα, μεταξύ των οποίων το κόμμα Lespwa του Ρενέ Πρεβάλ και το Fanmi Lavalas του Ζαν-Μπερτράντ Αριστίντ.

Την άνοιξη του 2008 η κυβέρνησή του ήρθε αντιμέτωπη με ταραχές που ξέσπασαν αναφορικά με τις υψηλές τιμές σε βασικά είδη διατροφής. Επισήμως σκοτώθηκαν πέντε άτομα. Στις 12 Απριλίου του 2008 η Γερουσία με 16 ψήφους υπέρ ψήφισε υπέρ της αποπομπής του Αλεξίς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Associated Press[*νεκρός σύνδεσμος*]
Το **Λέθμπριτζ** (αγγλικά: Lethbridge) είναι πόλη στην επαρχία της Αλμπέρτας του Καναδά. Με καταγεγραμμένο πληθυσμό 101.482 κατοίκων στην δημοτική απογραφή του 2019 το Λέθμπριτζ έγινε η τέταρτη πόλη της Αλμπέρτας που ξεπέρασε τους 100.000 ανθρώπους. Τα πλησίον καναδικά βραχώδη όρη συνεισφέρουν στα ζεστά καλοκαίρια της πόλης, τους ήπιους χειμώνες και το ανεμώδες κλίμα. Το Λέθμπριτζ βρίσκεται νοτιοανατολικά του Κάλγκαρι στον ποταμό Όλντμαν.

Το Λέθμπριτζ είναι το εμπορικό, οικονομικό, μεταφορικό και βιομηχανικό κέντρο της νότιας Αλμπέρτας. Η οικονομία της πόλης αναπτύχθηκε από την εξόρυξη άνθρακα στα τέλη του 19ου αιώνα και τη γεωργία στις αρχές του 20ου αιώνα. Το ήμισυ του εργατικού δυναμικού απασχολείται στον τομέα της υγείας, της εκπαίδευσης, του λιανικού εμπορίου και της φιλοξενίας και οι πέντε κύριοι εργοδότες είναι κυβερνητικοί. Το μόνο πανεπιστήμιο στην Αλμπέρτα νότια του Κάλγκαρι βρίσκεται στο Λέθμπριτζ και δύο από τα τρία κολέγια στη νότια Αλμπέρτα έχουν πανεπιστημιουπόλεις μέσα στην πόλη. Οι πολιτιστικοί χώροι στην πόλη περιλαμβάνουν θέατρα τέχνης, μουσεία και αθλητικά κέντρα. Ήταν η τοποθεσία της ARCHES, της πιο πολυάσχολης μονάδας χρήσης φαρμάκων της Βόρειας Αμερικής από τον Μάρτιο του 2018 έως τον Αύγουστο του 2020, στην οποία δόθηκε η προσωνυμία «νέο ορόσημο» από το *The Star*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Population and dwelling counts, for Canada, provinces and territories, and census subdivisions (municipalities), 2016 and 2011 censuses – 100% data». 20  Φεβρουαρίου 2019.
2. ↑  *Canada 2021 Census*.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 146040880
* LCCN: n84195546
* GND: 4293298-1
* NKC: ge446075

 |

 |
Το **Κόμοβι** (*σερβικά : Комови*) είναι βουνό εκτείνεται στο ανατολικό Μαυροβούνιο μεταξύ των ποταμών Λιμ, Τάρα και Ντρίτσκο και περιβάλλεται από βουνά Προκλετίε, Πλανίνιτσα και Μπιελασίτσα. Αποτελεί τμήμα των Δειναρικών Άλπεων. 

Στις κοιλάδες των ποταμών καλλιεργούνται λαχανικά, φρούτα, δημητριακά και καπνός, ένα κεντρικό μέρος του βουνού καλύπτεται με δάση οξιάς, ελάτης, πεύκο και άλλα. Τα λιβάδια και τα βοσκοτόπια εκτείνονται σε ορεινές περιοχές. Οι γυμνές κορυφές του Κόμοβι είναι άγονες, σκληρές, έρημες κι απότομες ως αποτέλεσμα της έντονης διάβρωσης.

Οι τρεις κορυφές είναι οι εξής : Κίτσκι κομ με 2.487 μέτρα, η Βασοϊβορέτσκι κόμ με 2,460 μέτρα και η Λιεβορέτσκι κομ με 2,453 μέτρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. -84957.

Αναφορές
--------

* *Мала енциклопедија Просвета*, Треће издање (1985); Београд: „Просвета"; ISBN 86-07-00001-2
* Јован Ђ. Марковић (1990): *Енциклопедијски географски лексикон Југославије* Сарајево: „Свјетлост"; ISBN 86-01-02651-6

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Komovi στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 315160552

 |

 |
Η **Χειροφιλία** ή **φετιχισμός χεριών** είναι ένα σεξουαλικό φετίχ για τα χέρια. Στο φετίχ αυτό, μπορεί να εκδηλώνεται σεξουαλική έλξη για μια συγκεκριμένη περιοχή όπως τα δάκτυλα, τη παλάμη ή τα νύχια, ή έλξη για μια συγκεκριμένη πράξη που εκτελείται με τα χέρια η οποία συνηθίζεται να θεωρείται ως μη σεξουαλική, όπως το πλύσιμο και το στέγνωμα πιάτων. Ο φετιχισμός χεριών μπορεί να υποδηλώνει μια επιθυμία για σωματική αλληλεπίδραση, ή σεξουαλική φαντασίωση. 

Επίσης, το φετίχ των χεριών είναι γνωστό στη βιομηχανία πορνό, ωστόσο πέρα από τον αντρικό αυνανισμό που πραγματοποιείται με τα χέρια από άλλο άτομο (handjob), είναι ένα από τα λιγότερο συνηθισμένα φετίχ, σε αντίθεση με τη ποδολαγνεία που είναι το πιο κοινό.

Χαρακτηριστικά
--------------

Ο φετιχισμός των χεριών είναι η σεξουαλική έλξη για τα χέρια. Η έλξη αυτή εκφράζεται συνήθως με δακτύλωμα , handjobs ρούφηγμα δακτύλων και γλείψιμο παλαμών.

Συχνότητα
---------

Το 2007, πραγματοποιήθηκε μια μελέτη από το Πανεπιστήμιο της Μπολόνια σε περίπου 5000 φετιχιστές συμμετέχοντες, για να δουν την επικράτηση του συγκεκριμένου φετίχ. Το περιεχόμενο της μελέτης αναλύθηκε και διαπιστώθηκε ότι μόνο 669 συμμετέχοντες αναφέρονταν στα νύχια, μια επέκταση του φετιχισμού των χεριών. Αυτό δεν αναφερόταν ειδικά στα νύχια και το ποσό των 669 ήταν λιγότερο από το 1% των συμμετεχόντων.

Στα μέσα μαζικής ενημέρωσης
---------------------------

Στην anime/manga σειρά *Bizarre Adventure του JoJo*, ο βασικός κακοποιός του τέταρτου τόξου Yoshikage Kira, είναι ένας σειριακός δολοφόνος που δολοφονεί τις γυναίκες για να βγει ραντεβού με τα χέρια τους τα οποία είχαν αποκοπεί, ξεκίνησε διάφορες συζητήσεις και το φετίχ αυτό συγκέντρωσε προσοχή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Griffiths, Mark (22 Ιανουαρίου 2016). «Handy crafts: A brief look at fingernail fetishes». Ανακτήθηκε στις 8 Ιουλίου 2016.
Μεσαιωνικό Χειρόγραφο στα λατινικά -Η φυσική του Αριστοτέλη
Ένα **χειρόγραφο** είναι καθετί που γράφεται με το χέρι, σε αντίθεση με το έντυπο που είναι γραμμένο με τεχνικά μέσα.

Ιστορία
-------

Κατά την αρχαία εποχή τα βιβλία γράφονταν με το χέρι πάνω σε μεμβράνη από πάπυρο. Από τον 2ο π.Χ. αιώνα σαν γραφική ύλη χρησιμοποιούσαν την περγαμηνή. Το χειρόγραφο από πάπυρο λεγόταν βιβλίο, τα φύλλα του είχαν ορθογώνιο σχήμα. Επάνω σ' αυτά έγραφαν σε γραμμές χαραγμένες με το χάρακα. Μετά τα συγκολλούσαν όλα μαζί και τα τύλιγαν σε σχήμα κυλίνδρου, ο οποίος, όταν ξετυλιγόταν, έφτανε συχνά το μήκος των 12 μέτρων. Υπήρξαν όμως και αιγυπτιακοί παπύροι μήκους 45 μέτρων. Τα φύλλα χωρίζονταν σε στήλες που αντιστοιχούσαν στις σημερινές σελίδες. Στο τελευταίο κολλημένο φύλλο προσαρμοζόταν ένα ραβδί, γύρω από το οποίο τυλιγόταν όλο το χειρόγραφο. Τα άκρα του ραβδιού στολίζονταν συχνά με μέταλλο ή με ελεφαντόδοντο και ονομάζονταν *ομφαλοί*. Πάνω σ' αυτά κολλούσαν ένα κομμάτι περγαμηνής με τον τίτλο του έργου. Ο αναγνώστης κρατούσε το χειρόγραφο με το δεξί χέρι και το ξετύλιγε με το αριστερό, ενώ με το ίδιο χέρι τύλιγε πάλι το μέρος που είχε διαβάσει.

Όταν άρχισαν να χρησιμοποιούν την περγαμηνή, έκοβαν τα φύλλα και τα έραβαν σε σχήμα τετραδίου. Τα τετράδια αυτά λέγονταν κώδικες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Schmid, Rudolf; Hopkins, D. J.; Merriam-Webster (1998-05). «Merriam-Webster's Geographical Dictionary». *Taxon* **47** (2): 535. doi:10.2307/1223820. ISSN 0040-0262. .

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85080672
* GND: 4126273-6
* NDL: 00571802
* NKC: ph116084

 |

 |
Το ***Θάνατος κάποιου*** (γαλλικός τίτλος: *Mort de quelqu'un*) είναι μυθιστόρημα του Ζυλ Ρομαίν που εκδόθηκε το 1911.

Παρουσίαση
----------

Μια ανοιξιάτικη μέρα, ο Ζακ Γκοντάρ, άτεκνος χήρος και συνταξιούχος μηχανικός των Γαλλικών σιδηροδρόμων που ζούσε απομονωμένος και μοναχικός, είχε την ιδέα να ανέβει στην κορυφή του Πάνθεον. Η έκπληξη που νιώθει με την απροσδόκητη ποικιλομορφία του Παρισιού τον κάνει να αγνοήσει τον δυνατό άνεμο που φυσάει. Έτσι, κρυώνει, αρρωσταίνει βαριά και δέκα μέρες αργότερα ο θυρωρός του κτιρίου του τον βρίσκει νεκρό. Πέθανε όπως έζησε τα τελευταία του χρόνια: μόνος. 

Η είδηση ​​του θανάτου του διαδίδεται μεταξύ των ενοίκων του κτιρίου, στη γειτονιά, στο χωριό του Βελαί, όπου ζουν ακόμη οι υπερήλικες γονείς του... Έτσι, σχηματίζεται μια ομάδα γύρω του, μια ομόφωνη (ουνανιμιστική) ομάδα. Σαν να μαγνήτισε τις σκέψεις όσων τον γνώριζαν και για τους οποίους, ζωντανός, έμοιαζε να μην υπάρχει, αυτές τις λίγες μέρες, μεταξύ του θανάτου του και της κηδείας, ο Γκοντάρ φαίνεται να υπάρχει περισσότερο από όταν ζούσε, μέσα από όλους αυτούς τους ανθρώπους που στιγμιαία βγαίνουν από την αδιαφορία τους και τον σκέφτονται.

Σχόλια
------

«Μια ευρηματικά συνηθισμένη ιστορία με έναν ανθρωπισμό που δεν μπορεί να χαθεί». Ο *Θάνατος κάποιου* είναι ένα μυθιστόρημα χωρίς πλοκή: είναι μάλλον η περιγραφή της γέννησης μιας ομάδας που αγνοούσε την ύπαρξή της. Είναι μια τέλεια απεικόνιση του ρεύματος του ουνανιμισμού, του οποίου ο Ζυλ Ρομαίν ήταν ο ιδρυτής και κύριος εκπρόσωπος, ένα βασικό έργο του συγγραφέα, που επαινέθηκε ιδιαίτερα από τον Στέφαν Τσβάιχ. Μπορεί επίσης να δει κανείς σε αυτό έναν προβληματισμό για την ανάπτυξη των όντων.

Ο Ζυλ Ρομαίν ήταν περήφανος για αυτό το πρώιμο έργο, που έγραψε σε ηλικία 25 ετών: «Το έργο εκπέμπει ένα σχεδόν θρησκευτικό συναίσθημα παρόμοιο με αυτά που δίνουν ορισμένες συμφωνίες». 

Τα επτά κεφάλαια του μυθιστορήματος παρουσιάζουν την καθημερινή ζωή της εποχής στην απομακρυσμένη επαρχία της Ωβέρνης καθώς και μιας λαϊκής συνοικίας του Παρισιού και προσφέρουν την ευκαιρία για σκέψεις γύρω από τον θάνατο, τη ζωή και γενικότερα την ανθρώπινη ύπαρξη.

Το μυθιστόρημα *Θάνατος κάποιου* θεωρείται ένα από τα έργα που επηρέασε το Νέο μυθιστόρημα στα μέσα της δεκαετίας του 1950.

Παραπομπές
----------

1. ↑ . «maremurex.net/Mort de quelqu'un, Jules Romains, 1911».
2. ↑ . «babelio.com/livres/Romains-Mort-de-quelquun».
3. ↑  R. Arcos, *Hommage à Jules Romains*, Flammarion, 1945
4. ↑  D. Memmi, *Jules Romains ou la Passion de parvenir*, la Dispute, 1998, p.12
5. ↑  Jules Romains, *Ai-je fait ce que j'ai voulu ?*, Wesmael-Charlier, 1964, p.56
Η **Κρίστι Μακ** γεννήθηκε τον Μάϊο του 1991 στο Ιλινόις του Σικάγο και είναι Αμερικανίδα ηθοποιός ερωτικών ταινιών.

Παιδικά χρόνια
--------------

Η Κρίστι Μακ γεννήθηκε ως Κριστίν Μάκιντέι στις 9 Μαΐου 1991, στο Chicago Heights του Ιλινόις. Αποφοίτησε από το Columbus North High School του Κολόμπους της Ιντιάνα το 2009 και η πρώτη της δουλειά ήταν ως χορεύτρια με κοστούμι για τα καταστήματα Sprint. Στη συνέχεια, στην ηλικία των 18 ετών, άρχισε να ασχολείται με το μόντελινγκ και ένα χρόνο αργότερα άρχισε να δραστηριοποιείται ως μοντέλο φετίχ.

Καριέρα
-------

Η σταδιοδρομία της στην βιομηχανία του πορνό ξεκίνησε το 2012 με την συμμετοχή της σε φωτογραφήσεις για περιοδικά όπως Rebel Ink και Inked Girls αλλά και για ιστοσελίδες πορνό όπως τις Brazzers, BangBros και Naughty America. Από το 2012, η Κρίστι Μακ έχει πρωταγωνιστήσει σε πολυάριθμες ταινίες κυρίως της κατηγορίας hardcore ενώ έχει επίσης συμμετάσχει και σε παρωδίες διαφόρων ταινιών όπως την Rambone: A Dream Zone Parody και την Dark Knight XXX. Τον Ιούλιο του 2013, η Κρίστι Μακ συμμετείχε στην ταινία Wanderlust, με σκηνοθέτη την επίσης ηθοποιό ερωτικών ταινιών Stormy Daniels. Την ίδια χρονιά, κυκλοφόρησε και το δικό της fleshlight με το όνομα Attack and Booty.

Προσωπική ζωή
-------------

Η Κρίστι Μακ ήταν στο παρελθόν σε σχέση με τον μαχητή MMA, Jonathan Koppenhaver AKA "Machine Machine". Στις 8 Αυγούστου 2014, δημοσιεύτηκε ότι η Κρίστι και ένας φίλος της δέχτηκαν επίθεση από το War Machine, στο σπίτι του στο Λας Βέγκας. Και οι δυο μεταφέρθηκαν αμέσως στο νοσοκομείο, με την Κρίστι Μακ να νοσηλεύετε 18 σπασμένα οστά, με σπασμένη μύτη, ένα σπασμένο πλευρό, ένα σπασμένο ήπαρ και μώλωπες στον μηρό, τόσο βαθιές με αποτέλεσμα να μην μπορούσε να περπατήσει για μερικές εβδομάδες. Σύμφωνα με την Κρίστι, ο War Machine προσπάθησε επίσης να τη βιάσει. Στις 15 Αυγούστου, ο War Machine συνελήφθη στην κοιλάδα Simi από τους στρατιώτες των Η.Π.Α. και την αστυνομία της Simi Valley και στις 5 Ιουνίου 2017, o War Machine καταδικάστηκε σε φυλάκιση 36 χρόνων.

Πηγές
-----

*

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. nm5194612. Ανακτήθηκε στις 9  Ιανουαρίου 2016.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 1510158005991602100006
* GND: 1203169663

 |

 |
Στα μαθηματικά, η **θεωρία αναπαραστάσεων** είναι μια τεχνική για την ανάλυση των αφηρημένων ομάδων όσον αφορά τις ομάδες των γραμμικών μετασχηματισμών. Αυτό το άρθρο ασχολείται με την θεωρία αναπαραστάσεων των ομάδων **που έχουν ένα πεπερασμένο αριθμό στοιχείων**.

Basic definitions
-----------------

Όλες οι γραμμικές αναπαραστάσεις σε αυτό το άρθρο είναι πεπερασμένης διάστασης και θεωρείται ότι είναι μιγαδικές, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά. Μια αναπαράσταση του G είναι μία ομάδα ομομορφισμού ρ: G → GL (n, C) από το G στη γενική γραμμική ομάδα GL (n, C). Έτσι, για να καθορίσετε μια αναπαράσταση, απλώς ορίζετε ένα τετραγωνικό πίνακα για κάθε στοιχείο της ομάδας, με τέτοιο τρόπο ώστε οι πίνακες να συμπεριφέρονται με τον ίδιο τρόπο όπως και τα στοιχεία της ομάδας, όταν πολλαπλασιάζονται μαζί. 

 Λέμε ότι η ρ είναι μια πραγματική απεικόνιση του G αν οι πίνακες είναι πραγματικοί, δηλαδή αν ρ (G) ⊂ GL (n, R).

Άλλα σκευάσματα
---------------

 Μία ρ αναπαράσταση: G → GL (n, C) ορίζει μια δράση ομάδας του G στον διανυσματικό χώρο του Cn. Επιπλέον, η δράση αυτή καθορίζει εντελώς την ρ. Ως εκ τούτου, για να καθορίσετε μια αναπαράσταση είναι αρκετό να καθορίσετε πώς λειτουργεί στον αντίστοιχο διανυσματικό χώρο του.

 Εναλλακτικά, η δράση μιας ομάδας G σε ένα μιγαδικό διανυσματικό χώρο V επάγει μια αριστερή δράση της ομάδας άλγεβρας C [G] επί του διανυσματικού χώρου V, και αντίστροφα. Ως εκ τούτου, οι αναπαραστάσεις είναι ισοδύναμες προς τις αριστερές C [G]-μονάδες.  Η ομάδα άλγεβρας C [G] είναι | G | -διάστατη άλγεβρα στους μιγαδικούς αριθμούς, στο οποίο το G δρα. Στην πραγματικότητα η C [G] είναι μια αναπαράσταση για τον G × G. Πιο συγκεκριμένα, αν G1 και G2 είναι στοιχεία του G και h είναι ένα στοιχείο της C [G] που αντιστοιχεί στο στοιχείο h του G,                (g1,g2)[h]=g1 h g2−1Η C [G] μπορεί επίσης να θεωρηθεί ως μια αναπαράσταση του G με τρεις διαφορετικούς τρόπους: 
* Σύζευξη:g[h] = g h g−1
* Ως αριστερή δράση:g[h] = g h
* Ως δεξιά δράση: g[h] = h g−1. Επίσης όλα αυτά «βρίσκονται» στο εσωτερικό της δράσης G × G.

(*g*1,*g*2)[*h*]=*g*1 *h* *g*2−1.
Η **Επισκοπή Νεαπόλεως** είναι μια επισκοπή που ανήκει εκκλησιαστικά στην Εκκλησία της Κύπρου. Γνωστός επίσκοπος της επισκοπής υπήρξε ο άγιος Λεόντιος, ο οποίος έζησε όταν αυτοκράτορας ήταν ο Μαυρίκιος (582-602). Άλλος γνωστός επίσκοπος ήταν και ο Τυχικός, ο οποίος μαζί με τους άλλους τότε επισκόπους συνέβαλε στη διάδοση και εδραίωση του Χριστιανισμού στην Κύπρο.

Ιστορία και σημερινή εποχή
--------------------------

Σήμερα, η επισκοπή Νεαπόλεως δεν έχει επισκοπική περιφέρεια, καθώς έχει κατά κάποιον τρόπο αντικατασταθεί από τη Μητρόπολη Λεμεσού, ίσως και επειδή η σημερινή τοποθεσία της πόλεως Λεμεσού να είναι η περιοχή στην οποία παλαιά υπήρχε η πόλις Νεάπολη. Η Επισκοπή Λεμεσού συστάθηκε το 1973 παίρνοντας περιοχές από την Επισκοπή Κιτίου, και μαζί της ανασυστάθηκαν και οι πάλαι ποτέ διαλαμψάσες Επισκοπές Αμαθούντος και Κουρίου.

Η Επισκοπή Νεαπόλεως ανεσυστάθη τον Οκτώβριο του 2007, κατόπιν εισηγήσεως του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Χρυσοστόμου Β΄ και είναι Χωρεπισκοπή. Ο Χωρεπίσκοπος είναι βοηθός του Αρχιεπισκόπου Κύπρου και η έδρα της Χωρεπισκοπής βρίσκεται μέσα στην Αρχιεπισκοπή Κύπρου. Σημερινός Επίσκοπος Νεαπόλεως είναι ο Θεοφιλέστατος Χωρεπίσκοπος Νεαπόλεως κ. Πορφύριος, ο οποίος είναι ο απεσταλμένος αντιπρόσωπος Ιεράρχης της Εκκλησίας της Κύπρου στις Βρυξέλλες.

Κάπου [σε κάποια ιστορικά] αναφέρεται και η Επισκοπή *Θεοδοσιανής* για την οποία πιστεύεται ότι ίσως να πρόκειται περί της Επισκοπής Νεαπόλεως.

Σύνδεσμοι
---------

* Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου Αρχειοθετήθηκε 2021-07-20 στο Wayback Machine.
* Εκκλησία της Κύπρου
* Ιερά Μητρόπολις Λεμεσού
* Μητροπόλεις Εκκλησίας της Κύπρου
Τα ερείπιά του επισκοπικού ναού της Πριήνης
Η **Επισκοπή Πριήνης** είναι πρώην εκκλησιαστική επαρχία του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Βρισκόταν στην Επαρχία Ασίας έπειτα στις επαρχίες Θρακησίων και Σάμου, της Μικράς Ασίας με έδρα την πόλη Πριήνη, που απέχει 79 χλμ από την Έφεσο. Εκκλησιαστικά ανήκε στην Μητρόπολη Εφέσου. Ο επίσκοπος έφερε τον τίτλο *Επίσκοπος Πριηνέων πόλεως των Ασιανών επαρχίας*.

Η επισκοπή αναφέρεται στα τακτικά εώς τον 13ο αιώνα, όπου και σταδικά καταργήθηκε μετά την κατάκτηση της πόλης από τους Οθωμανούς και την εγκατάλειψή της.

Σύγχρονες ανασκαφικές έρευνες έχουν δείξει ότι στην Πριήνη είχε χτιστεί ο παλιότερος χριστιανικός ναός στην ευρύτερη περιοχή. Από αυτό φαίνετε ότι στην πόλη εισήρθε πολύ νωρίς ο χριστιανισμός. Το επισκοπικό μέγαρο της πόλης είχε στο κέντρο περιστύλιο όπου γύρω από αυτό βρίσκονταν τα υπόλοιπα δωμάτια.

Η Ρωμαιοκαθολική εκκλησία απονέμει τιμητικά τον τίτλο του Επισκόπου Πριήνης από το 1727, από το 1966 η έδρα χειρεύει.

### Επισκοπικός κατάλογος

| Όνομα | Έτη | Σημειώσεις |
| --- | --- | --- |
| Θεοσέβιος  | 5ο αιώνας | πήρε μέρος στην Γ΄ Οικουμενική σύνοδο |
| Ισίδωρος  | 8ος αιώνας |  |
| Ιγνάτιος  | 8ος αιώνας |  |
| Νείλος | το έτος σψξζ |  |
| Νεόφυτος |  |  |
| Ιωάννης | 12ος αιώνας | γνωστός από σφραγίδα του 12ου αιώνος |

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Ραγιά, Ευθυμία (2004, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ)), Η κοιλάδα του Μαιάνδρου (7ος-13ος αι.): γεωγραφία και ιστορία, σελ. 165
2. ↑  Μάρκος Μάρκου, Μητρόπολη Εφέσου
3. ↑  Ερείπια παλαιοχριστιανικού ναού στην Πριήνη της Μικράς Ασίας
4. ↑  Επισκοπικά Μέγαρα στη Μ. Ασία, Εγκυκλοπαίδεια Μείζωνος Ελληνισμού
5. ↑  CatholiC Hierarchy-Priene
6. ↑  Theodor Wiegand, Hans Schrader, σελ 476
7. ↑  Franz Miklosich, Joseph M. Ller, Acta et Diplomata Graeca Medii Aevi Sacra et Profana, σελ. 80
8. ↑  Studies in Byzantine Sigillography, Τόμος 8, σελ. 297
9. ↑  John bishop of Priene (eleventh century) - Dumbarton Oaks
Η **θεωρία Μορς** αποτελεί τμήμα της διαφορικής γεωμετρίας, καθώς και της διαφορικής τοπολογίας στον κλάδο των μαθηματικών. Μέσω της συνάρτησης Μορς μελετάται η μορφή μιας διαφορικής πολλαπλότητας μέσα απο το πλήθος και το είδος των κρισίμων σημείων μιας συνάρτησης. Η θεωρία του Μορς αναδεικνύει την σχέση ανάμεσα στην τοπολογία της πολλαπλότητας στην οποία ορίζεται η συνάρτηση και το πλήθος των εμφανιζόμενων μη εκφυλισμένων κρίσιμων σημείων της.

Πριν από τον Μορς ο Άρθουρ Κέιλι (Arthur Cayley) και ο Τζέιμς Κλερκ Μάξγουελ (James Clerk Maxwell) ανέπτυξαν ορισμένες από τις ιδέες της θεωρίας Μορς στο πλαίσιο της τοπογραφίας. Ο Μορς εφαρμοστεί αρχικά την θεωρία του για την γεωδαιτική (κρίσιμα σημεία). Οι τεχνικές αυτές χρησιμοποιούνται στην απόδειξη του Ραούλ Μποτ (Raoul Bott) στο θεώρημα της περιοδικότητας. Ανάλογη της θεωρίας Morse για πολύπλοκες πολλαπλότητες είναι η θεωρία Picard-Lefschetz.

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. ↑  Milnor, John. «Differential Topology» (PDF). Princeton University. Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2017.
2. ↑  Behtash, Alireza et al (12 Οκτ 2015). «Toward Picard-Lefschetz Theory of Path Integrals, Complex Saddles and Resurgence». *JHEP*.. Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2017. [*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Bott, Raoul (1988). Morse Theory Indomitable. *Publications Mathématiques de l'IHÉS.* **68**, 99–114.
* Cayley, Arthur (1859). "On Contour and Slope Lines". *The Philosophical Magazine* **18** (120), 264–268.
* Guest, Martin (2001). arXiv abstract *Morse Theory in the 1990's*.
* Maxwell, James Clerk (1870). "On Hills and Dales". *The Philosophical Magazine* **40** (269), 421–427.
* Milnor, John (1965). Lectures on the h-cobordism theorem – scans available here
Η **Επισκοπή της Λιέγης** ή *Πριγκηπική Επισκοπή της Λιέγης* ήταν κράτος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στο σημερινό Βέλγιο. Επικεφαλής της ήταν ο Πρίγκηπας-Επίσκοπος της Λιέγης. Η περιοχή της περιελάμβανε τις σημερινές Βελγικές επαρχίες της Λιέγης και της Λιμβουργίας, και μερικά άλλα μέρη στο Βέλγιο και την Ολλανδία. Πρωτεύουσά της ήταν η Λιέγη. 

Ο επίσκοπος της Λιέγης έλαβε κοσμικές δυνάμεις πάνω σε μέρος της επισκοπικής της Λιέγης τον 10ο αιώνα. Η επισκοπή επεκτάθηκε με την κομητεία του Μπουιγιόν το 1096 (παραχωρήθηκε στη Γαλλία το 1678), την κομητεία του Λόον (στα Γαλλικά: *Looz*) το 1366 και την κομητεία του Ορνέ το 1568. Η επισκοπή της Λιέγης δεν ήταν μέρος των Δεκαεπτά Επαρχιών ή των Νοτίων Κάτω Χωρών, αλλά οι πολιτικές της επηρεάζονταν από τους δούκες της Βουργουνδίας και αργότερα από τους Αψβούργους. 

Η επισκοπή διαλύθηκε το 1795, όταν κατακτήθηκε από τη Γαλλία. Η περιοχή της χωρίστηκε στα διαμερίσματα Μέουζ-Ινφεριούρ και Ούρτε. 

Οι σημαντικότερες πόλεις (bonnes villes) της επισκοπής ήταν οι: *Liège, Beringen, Bilzen, Borgloon, Bree, Châtelet, Ciney, Couvin, Dinant, Fosses-la-Ville, Hamont, Hasselt, Herk-de-Stad, Huy, Maaseik, Peer, Sint-Truiden, Stokkem, Thuin, Tongeren, Verviers, Visé* και *Waremme.*

Η πόλη του Μάαστριχτ υπόκειτο στη διπλή δικαιοδοσία της Πριγκηπικής-Επισκοπής της Λιέγης και του Δούκα του Μπραμπάντ.

Παραπομπές
----------

* Άρθρο Λιέγη της Καθολικής Εγκυκλοπαίδειας (1910)
* Επισκοπική της Λιέγης στο www.catholic-hierarchy.org
Ο άγιος **Θεωνάς** (Κουρνέλα Πλωμαρίου Λέσβου - Γαλάτιστα ;) ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

ο άγιος Θεωνάς (δεύτερος κτήτωρ) και η αγία Θεοφανώ (πρώτη κτητόρισσα), της Μονής Αγίας Αναστασίας Φαρμακολύτριας στα Βασιλικά Θεσσαλονίκης - ψηφιδωτό στο υπέρθυρο της Μονής.
Γεννήθηκε στην Κουρνέλα Πλωμαρίου Λέσβου. Έγινε μαθητής του οσιομάρτυρα Ιακώβου, κατά σύσταση του οποίου διορίστηκε το 1520 ηγούμενος στην μονή της Αιτωλοακαρνανίας στην Τρεκεβίστη. Μετά το μαρτυρικό τέλος του οσιομάρτυρα, ο Θεωνάς και οι υπόλοιποι μαθητές αναχώρησαν από την Τρεκεβίστη και ήλθαν στο Άγιο Όρος, όπου κατοίκησαν κοντά σε ένα μετόχιο της Μονής Σίμωνος Πέτρας. Από εκεί πήγε στην Γαλάτιστα Χαλκιδικής, όπου βρήκε μια μικρή παλαιά μονή, τη Μονή Αγίας Αναστασίας Φαρμακολύτριας, την οποία ανακαίνισε και εκεί κατοίκησε μαζί με τους συμμαθητές του. Μέσα σε λίγο διάστημα συγκεντρώθηκαν εκεί περί τους εκατό μοναχούς, που τον εξέλεξαν ηγούμενο.

Αργότερα ο Θεωνάς έγινε μαθητής του Θεοφάνη Ελεάβουλου και προχειρίστηκε αρχιεπίσκοπος Παροναξίας. Το 1560 ονομάστηκε πατριαρχικός έξαρχος. Ύστερα έγινε μητροπολίτης Θεσσαλονίκης, και ως τούτος υπογράφει το 1565 την καθαίρεση του Πατριάρχη Ιωάσαφ. Κατά το Νέο Μαρτυρολόγιο μετά θάνατον ο Θεωνάς καταλέγεται στην χορεία των αγίων.

Ο Δωρόθεος Μονεμβασίας στον Χρονογράφο καταλέγει τον Θεωνά μεταξύ των θαυμαστών μαθητών του Θεοφάνη. Ο Δημήτριος ο Θεσσαλονικεύς γράφοντας το 1560 προς τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως αποκαλεί τον Θεωνά «άνδρα σοφό, και ταληθές κρίναι δυνάμεον».

Συγγράμματα
-----------

* Έγραψε επιστολή που δημοσιεύτηκε από τον Κρούσιο στην Τουρκογραικία.
* Έγραψε επίσης το προοίμνιο στις διδαχές του Ραρτούρου που τυπώθηκε το 1560 στη Βενετία

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ιερά Μονή Δαμανδρίου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Απριλίου 2018.
2. ↑  Ορθόδοξος Συναξαριστής, Όσιος Θεωνάς

Πηγές
-----

* Κωνσταντίνος Σάθας (1868). *Νεοελληνική Φιλολογία: Βιογραφία των εν τοις γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων, από της καταλύσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μέχρι της Ελληνικής εθνεγερσίας (1453-1821)*. Αθήνα: Τυπογραφείο των τέκνων Ανδρέου Κορομηλά. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2009.
Η **Εύα Γιοχάνες** (*γερμανικά: Eva Johannes*), (Δρέσδη, 8 Οκτωβρίου 1934 - 4 Δεκεμβρίου 2015), ήταν Γερμανίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης στην Ανατολική Γερμανία. 

Γεννήθηκε ως *Εύα Mannschatz*, Γιοχάνες ήταν το όνομα του συζύγου της, άρχισε την αντισφαίριση με τη μεγαλύτερη αδελφή της στον σύλλογο *TC Bad Weisser Hirsch*.
Μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της είναι οι εμφανίσεις της στα διεθνή τουρνουά της Αιγύπτου. Το 1959 κέρδισε το απλό, το 1960 έπαιξε και στις τρεις διοργανώσεις στον τελικό του Καΐρου, απλό διπλό και μεικτό, αλλά θα μπορούσε να «μόνο» μαζί με τον Horst Stahlberg κερδίσει τις μικτό διπλό. 

Λόγω της απαγόρευσης του καθεστώτος μπορούσε να συμμετάσχει σε ελάχιστα τουρνουά, πήρε μέρος σε μερικά στη Δυτική Γερμανία πριν την ανέγερση του Τείχους του Βερολίνου. Το 1959 κέρδισε το τουρνουά του Αμβούργου, επίσης το τουρνουά του Zinnowitz το 1957 και το 1962 στο απλό. 

Ήταν πρωταθλήτρια Ανατολικής Γερμανίας στο απλό το 1953, 1954, 1957, 1958, 1959, 1960, 1961, 1962, 1963 και το 1964, στο διπλό το 1959, 1960, 1961, 1962, 1963, 1964, 1965 και το 1968 και στο μεικτό το 1959, 1960, 1961, 1963, 1964 και το 1965.

Μετά το τέλος της καριέρας της εργάστηκε ως δάσκαλος γυμνάστρια. Η Γερμανική ένωση αντισφαίρισης (DTB) την τιμήσε το 1999 ως "Προπονητής της Χρονιάς". Με την επανένωση της Γερμανίας συμμετείχε σε πολλά διεθνή τουρουά παλιμάχων, ήταν πρωταθλήτρια ευρώπης στο μεικτό και διπλό.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Ανακτήθηκε στις 29  Αυγούστου 2020.
2. ↑  www.dnn.de/Sport/Regionalsport/DDR-Rekordmeisterin-Eva-Johannes-gestorben. Ανακτήθηκε στις 10  Δεκεμβρίου 2015.
3. ↑  sport-komplett.de

Πηγές
-----

* R. Streppelhoff: *Tennis als Leistungssport in der DDR.* In: *Stadion. Internationale Zeitschrift für Geschichte des Sports.* 23 (2007), 2, S. 243-264
Το ***Η αγελάδα που έπεσε από τον ουρανό*** (πρωτότυπος τίτλος: ***Un cuento chino***) είναι αργεντίνικη ταινία του 2011 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Σεμπαστιάν Μπορενζτάιν.

Πλοκή
-----

Η ταινία ξεκινάει με τον Τζουν στην Κίνα, ο οποίος βρίσκεται σε μια βάρκα με την αρραβωνιαστικιά του. Ξαφνικά, μία αγελάδα πέφτει από μεγάλο ύψος και την σκοτώνει.

Στη συνέχεια, στο Μπουένος Άιρες, ζει ένας σιδηροπώλης, ο Ρομπέρτο, που είναι παράξενος και μονόχνωτος. Μία από τις αγαπημένες του συνήθειες είναι να μαζεύει εφημερίδες και να κόβει τα άρθρα με τις πιο περίεργες ειδήσεις, κρατώντας τις σε αρχείο. Επίσης, είχε μία σύντομη σχέση στο παρελθόν με τη Μαρί, μία γυναίκα που ζει στην ύπαιθρο και είναι ακόμα ερωτευμένη μαζί του.

Μία μέρα, ο Ρομπέρτο βλέπει τον Τζουν να τον διώχνουν βιαίως από ένα αμάξι. Τότε, τον βοηθά και προσπαθεί να καταλάβει τι συμβαίνει, όμως ο Τζουν δεν ξέρει ισπανικά. Μετά από λίγο, μαθαίνει ότι ο Τζουν βρίσκεται στην Αργεντινή για να βρει τον θείο του. Ο Ρομπέρτο απευθύνεται στην αστυνομία, στην κινεζική πρεσβεία και στην κινεζική κοινότητα, όμως δεν καταφέρνει να τον βοηθήσει. 

Έτσι, ο Τζουν μένει για αρκετές μέρες στο σπίτι του και τον βοηθά στις δουλειές. Μία μέρα, ο Τζουν τον ρωτά γιατί μαζεύει αποκόμματα εφημερίδων και ο Ρομπέρτο του λέει πως ο πατέρας του παραλάμβανε κάθε Κυριακή την εφημερίδα L' Unita, ώσπου μια μέρα είδε τον Ρομπέρτο στο εξώφυλλο να κρατά ένα όπλο, επειδή ήταν στρατιώτης στον πόλεμο των Φώκλαντ. Του λέει πως η εμπειρία αυτή του άλλαξε την κοσμοθεωρία για τη ζωή. Έπειτα, του λέει πως είχε κρατήσει μία είδηση από την Κίνα, όπου κάποιοι έκλεβαν ζώα και τα έβαζαν σε αεροπλάνο. Όμως, οι χωρικοί τους κατάλαβαν και τους κυνήγησαν με όπλα και οι κλέφτες αναγκάστηκαν να ανοίξουν τις πόρτες του αεροπλάνου και μία από τις δύο αγελάδες να πέσει σε μία βάρκα και να σκοτώσει μία γυναίκα. Τότε, ο Τζουν του λέει πως αυτή η ιστορία είναι η δική του. 

Το επόμενο πρωί, κάποιος καλεί το Ρομπέρτο και του λέει πως ο θείος του Τζουν ζει στη Μεντόσα. Ο Ρομπέρτο τον πηγαίνει στο αεροδρόμιο και οι δύο φίλοι αποχαιρετιούνται. Στο τέλος, ο Ρομπέρτο παίρνει το αμάξι του και πηγαίνει στο μέρος που ζει η Μαρί και την βλέπει να φροντίζει μία αγελάδα.

Διανομή
-------

| Ηθοποιός | Ρόλος |
| --- | --- |
| Ρικάρντο Νταρίν | Ρομπέρτο |
| Ιγνάσιο Χουάνγκ | Τζουν |
| Μούριελ Σάντα Άνα | Μαρί |
|

Βραβεία/Διακρίσεις
------------------

Η ταινία κέρδισε το Βραβείο Γκόγια Καλύτερης Ιβηροαμερικανικής Ταινίας το 2012.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.imdb.com/title/tt1705786/. Ανακτήθηκε στις 16  Απριλίου 2016.
2. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. www.imdb.com/title/tt1705786/releaseinfo. Ανακτήθηκε στις 19  Αυγούστου 2016.
3. ↑  ««Η αγελάδα που έπεσε από τον ουρανό»». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2017.
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Λάμος** (από τη λέξη *λάμος* = χάσμα) είναι γνωστός ο ομηρικός βασιλιάς των Λαιστρυγόνων και θεμελιωτής της πόλης τους, της Τηλεπύλου. Κατά τον Ευστάθιο και τους αρχαίους, ο Λάμος ήταν γιος του θεού Ποσειδώνα (πρβλ. και τις *Μεταμορφώσεις* του Οβιδίου, 14:23). Ο Λάμος αναφέρεται στην *Οδύσσεια* (ραψωδία κ, στίχος 81).

Κάποιοι από τους αρχαίους και νεότερους ερμηνευτές της *Οδύσσειας* θεώρησαν λανθασμένα ότι «Λάμος» ονομαζόταν η πόλη, από το *«Λάμου αιπύ πτολίεθρον»* κατά το *«Τροίης ιερόν πτολίεθρον»*. Αλλά η πόλη είναι η Τηλέπυλος.

Πηγή
----

* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 517