recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η Δήμητρα, ο μεγαλύτερος αστεροειδής, είναι τύπου G
Ο **αστεροειδής τύπου G** είναι ένας σχετικά σπάνιος τύπος ανθρακούχων αστεροειδών, που αποτελεί περίπου το 5% του συνόλου. Ο πιο αξιοσημείωτος αστεροειδής σε αυτή την κατηγορία είναι η 1 Δήμητρα.

Γενικά τα αντικείμενα αυτού του τύπου είναι παρόμοια με τα αντικείμενα τύπου C, αλλά έχουν το γνώρισμα της ισχυρής απορρόφησης του υπεριώδους κάτω από τα 0,5 μm. Το χαρακτηριστικό απορρόφησης γύρω στα 0,7 μm μπορεί επίσης να είναι παρόν, το οποία είναι ενδεικτικό των φυλοσιλικονούχων μετάλλων, όπως η άργιλος ή η μαρμαρυγία.

Στην ταξινόμηση SMASS, ο **τύπος G** αντιστοιχεί στους τύπους Cgh και Cg , ανάλογα με την παρουσία ή την απουσία (αντίστοιχα) του χαρακτηριστικού απορρόφησης στα 0,7 μm. Ο τύπος G, ο τύπος C και ορισμένα σπάνια είδη τύπων, μερικές φορές συγκαταλέγονται μαζί σε έναν ευρύτερο τύπο C ανθρακούχων αστεροειδών.

Δείτε επίσης
------------

* Φασματικοί τύποι αστεροειδών
Ο **Αστερίξ** (*Astérix*) είναι ο πρώτος γαλλικός δορυφόρος, ο οποίος εκτοξεύτηκε στις 26 Νοεμβρίου του 1965 με τον πύραυλο Diamant-A από το Χαμαγκίρ της Αλγερίας.

Ιστορικό
--------

Την Παρασκευή 26 Νοεμβρίου του 1965, η Γαλλία έγινε η έκτη χώρα, μετά την Ε.Σ.Σ.Δ. τις Η.Π.Α. το Ηνωμένο Βασίλειο, τον Καναδά και την Ιταλία, που απέκτησε δορυφόρο στο Διάστημα, θέτοντας σε τροχιά τον *Αστερίξ* ή, αλλιώς, *Α-1*. Το όνομα *Αστερίξ* δόθηκε προς τιμήν του χαρακτήρα Αστερίξ.

Προϊόν 100% γαλλικής τεχνολογίας και βάρους μόλις 42 κιλών, ο Α-1 μεταφέρθηκε στο Διάστημα από τον επίσης γαλλικής κατασκευής πύραυλο *Diamant-A* ή, αλλιώς, *Αδάμας*, ο οποίος εκτοξεύτηκε από το κέντρο πυραυλικών δοκιμών του Χαμαγκίρ, στην καρδιά της αλγερινής Σαχάρας. Ο έλεγχος του τριώροφου γαλλικού πυραύλου -προϊόντος εντατικών ερευνών τεσσάρων χρόνων- ήταν ο κύριος επιστημονικός και τεχνολογικός στόχος του εγχειρήματος, αφού ο δορυφόρος δεν προβλεπόταν να χρησιμοποιηθεί σε ιδιαίτερες ερευνητικές δραστηριότητες. Η εκτόξευση του δορυφόρου ανέβασε το διεθνές γόητρο της Γαλλίας, που επέμενε να υπογραμμίζει την ανεξάρτητη έναντι του ΝΑΤΟ και των Η.Π.Α. πορεία της. Το διαστημικό επίτευγμα επιχειρήθηκε να αποδειχθεί πολιτικά εκταμιεύσιμο από τον πρόεδρο Σαρλ ντε Γκωλ, εν όψει των προεδρικών εκλογών της 5ης Δεκεμβρίου του 1965, οι οποίες προκάλεσαν την επίσπευση της εκτόξευσης, καθώς ο αρχικός προγραμματισμός ήταν για την Πρωτοχρονιά του 1966.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Οι ήρωες που κατέκτησαν όλο τον κόσμο[*νεκρός σύνδεσμος*] Έθνος
2. ↑  *Η Γαλλία στο κλαμπ του Διαστήματος*, Ιστορικό Λεύκωμα 1965, σελ. 133, Καθημερινή (1997)
Επιγραφή στο αβαείο της Ουέρτα, που επαινεί τον ιδρυτή της, Πέδρο Μανρίκε, και καταγράφει το τέλος του το 1202. Ο Αϊμέρυ επισκέφτηκε το μοναστήρι εκείνη τη χρονιά για να επιβεβαιώσει τις επιχορηγήσεις του πατέρα του σε αυτό. Η επιγραφή μπορεί να είχε στηθεί κατά την επίσκεψή του.
Ο **Αϊμέρυ (Αϊμέρικ) Γ΄**  (απεβ. Φεβρουάριος 1239), γνωστός στα ισπανικά ως *Aimerico Pérez de Lara*, ήταν ο υποκόμης του Ναρμπόν από το 1194 μέχρι το τέλος του. Ήταν μέλος του Οίκου της Λάρα. Καθ 'όλη τη διάρκεια της βασιλείας του έπρεπε να διεκδικήσει ανταγωνιστικές αξιώσεις επικυριαρχίας επάνω του και μέχρι το 1223 η βασιλεία του κυριαρχήθηκε από τον Οσιτανικό Πόλεμο. Συμμετείχε χωρίς ενθουσιασμό στο πλευρό των σταυροφόρων, αλλά διατήρησε την υποκομητεία του, την οποία μεταβίβασε στον γιο του.

Ο Αϊμέρυ και ο πατέρας του
--------------------------

Μετά την παραίτηση της υποκόμισσας Ερμενγάρδης το 1192, ο ανιψιός και κληρονόμος της, Πέδρο Μανρίκε δε Λάρα, ένας ευγενής από την Καστίλη, ταξίδεψε στο Nαρμπόν (Νarbonne) για να λάβει την υποκομητεία και στη συνέχεια να την παραχωρήσει στον δεύτερο γιο του, Aϊμέρυ, μαζί με την επικυριαρχία επί της υποκομητείας Μπεζιέρ (1194). Μόνο το κάστρο του Μονπεσά και η γύρω περιοχή του προοριζόταν για τον Πέδρο ως βάση βόρεια των Πυρηναίων. Ο Αϊμέρυ αναγνώρισε αμέσως την επικυριαρχία του Ραϋμόνδου Ε' κόμη της Τουλούζης και έλαβε τον φόρο υποτέλειας των δικών του υποτελών.

Σταυροφορίες στη νότια Γαλλία και την Ισπανία
---------------------------------------------

 Η εντύπωση του σύγχρονου καλλιτέχνη από την Πολιορκία της Τουλούζης, στην οποία ήταν παρών ο Έιμερι.

Αποκατάσταση της ειρήνης
------------------------

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Antonio Sánchez de Mora, *La nobleza castellana en la plena Edad Media: el linaje de Lara (SS. XI–XIII)*, Doctoral Thesis (University of Seville, 2003), 344. For the medieval concepts of suzerainty, homage, fealty, fiefs and vassalage, see feudalism.
Ο **Βόηθος ο ελεγειογράφος** (1ος αιώνας π.Χ.) ή **Βόηθος ο Ταρσεύς**, ήταν αρχαίος Έλληνας επιγραμματοποιός από την Ταρσό στη Μικρά Ασία.

Ένα από τα επιγράμματα του αφορά τον Πυλάδη ο οποίος ήταν διάσημος μίμος της εποχής. Το επίγραμμά του αυτό ήταν μέρος του Στεφάνου του Φιλίππου που σώζεται στην Παλατινή Ανθολογία. Ο Στράβωνας περιγράφει τον Βόηθο ως ένα κακό πολίτη και κακό ποιητή, ο οποίος κέρδισε την εύνοια του Μάρκου Αντωνίου με μερικούς στίχους που έγραψε αυτοσχεδιάζοντας για τη μάχη των Φιλίππων, και ως ανταμοιβή του έδωσε τη διεύθυνση του γυμνάσιου και της τέλεσης των δημοσίων αγωνισμάτων στην Ταρσό (ο Στράβων αναφέρει ότι στην Ταρσό τότε ήταν δημοφιλείς καλλιτέχνες που έφτιαχναν ποιήματα αυτοσχεδιάζοντας, όπως ο Βόηθος αλλά και ο τραγικός ποιητής Διογένης ο Ταρσεύς). Στο πόστο αυτό βρέθηκε ένοχος για υπεξαίρεση χρημάτων, αλλά κατάφερε να γλιτώσει κολακεύοντας τον Αντώνιο. Μετά από κάποιο καιρό όμως απελάθηκε από την Ταρσό από τον Αθηνόδωρο με τη σύμφωνη γνώμη και του Αντωνίου πλέον.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2019.
2. 1 2  (Αγγλικά) «Boethus Tarsensis 1. Jh. v. Chr./1. Jh. n. Chr - Perseus Catalog». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Οκτωβρίου 2015.
3. ↑  Βόηθος ο ελεγειογράφος (1ος αι. π.Χ.) - Εκδοτική Αθηνών
4. ↑  Παλατινή Ανθολογία, 9ο βιβλίο, επίγραμμα 248 - AP IX.248
5. ↑  Στράβων *xiv. σελ. 674*
6. ↑  (Αγγλικά) Poet and Audience in the Argonautica of Apollonius, Robert V. Albis, εκδ. Rowman & Littlefield, 1996, σελ. 2
7. ↑  (Αγγλικά) Boe'thus - A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology, William Smith, Ed.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 5317580
* ISNI: 0000 0003 7145 9161
* GND: 10238326X

 |

 |
Συντεταγμένες: 40°37′53.5″N 22°56′43.1″E﻿ / ﻿40.631528°N 22.945306°E﻿ / 40.631528; 22.945306

To **"Ιωάννης Βελλίδης"** ή **Βελλίδειο** είναι συνεδριακό κέντρο στη Θεσσαλονίκη. Βρίσκεται συμβολή της Λεωφόρου Στρατού και της 3ης Σεπτεμβρίου. Έχει χωρητικότητα 2400 ατόμων και αποτελεί το μεγαλύτερο συνεδριακό κέντρο της Ελλάδας.

Πληροφορίες
-----------

Διακρίνεται για την λειτουργικότητά του και τη δυνατότητά του να φιλοξενεί κάθε είδους εκδηλώσεις. Ονομάζεται *Βελλίδειο* προς τιμήν του Ιωάννη Βελλίδη ο οποίος ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, εκδότης και επιχειρηματίας, από τους σημαντικότερους Θεσσαλονικείς του 20ού αιώνα.

Το Βελλίδειο διαθέτει πέντε αίθουσες, βοηθητικούς χώρους και χώρους υποδοχής με τον πιο σύγχρονο εξοπλισμό. Το σύνολο των χώρων του είναι έχει κλιματισμό, ενώ διαθέτει σύγχρονο οπτικοακουστικό εξοπλισμό που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες μεταγλώττισης 11 γλώσσων. Στο συνεδριακό κέντρο υπάρχει η δυνατότητα οργάνωσης τριών παράλληλων εκδηλώσεων. Υπάρχει επίσης roof garden δυναμικότητας 1.000 ατόμων για δεξιώσεις, ενώ στο υπόγειο πάρκινγκ έχει δυναμικότητα 430 θέσεων αυτοκινήτων για στάθμευση.

Το «Ιωάννης Βελλίδης» λειτουργεί όλο το χρόνο και φιλοξενεί διάφορες εκδηλώσεις όπως συνέδρια, ημερίδες, συμπόσια, σεμινάρια, ομιλίες, συνεντεύξεις Τύπου, εταιρικές παρουσιάσεις, συναυλίες κλασικής και σύγχρονης μουσικής και θεατρικές παραστάσεις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ανοιχτό το συνεδριακό κέντρο "Ιωάννης Βελλίδης" για τις μέρες του καύσωνα». Μακεδονία. 27 Ιουλίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Αυγούστου 2015. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2015.
2. 1 2  «ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΕΚΘΕΣΕΩΝ, ΣΥΝΕΔΡΙΩΝ & ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Αυγούστου 2011.

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **Βελλίδειο**  |
Ο **Αυτοκινητόδρομος Α2** της πΓΔΜ είναι ο αυτοκινητόδρομος που αρχίζει από το αεροδρόμιο (Σκόπια) και τελειώνει στο κέντρο "The Q" (Τέτοβο).

Διαδρομή
--------

Ξεκινώντας από το αεροδρόμιο των Σκοπίων στον αυτοκινητόδρομο αυτοκινητόδρομο Α1, συνδέει τον προαναφερόμενο αυτοκινητόδρομο με την πόλη Τέτοβο, σχηματίζοντας μια μερική ζώνη γύρω από τα Σκόπια. Η ζώνη των Σκοπίων είναι επίσης τμήμα του αυτοκινητοδρόμου Μ4, ο οποίος ακολουθεί μια άλλη διαδρομή μετά από αυτήν. Αφήνοντας τα Σκόπια, συνεχίζει προς το Τέτοβο. Το Γκόστιβαρ βρίσκεται περίπου 19χλμ. νότια και είναι εύκολα προσβάσιμο με το τμήμα ταχείας κυκλοφορίας του αυτοκινητοδρόμου. Αυτό το τμήμα είναι ακριβώς όπως το υπόλοιπο του A2, αλλά δεν διαθέτει λωρίδα έκτακτης ανάγκης και δεν πληροί κάποιες άλλες απαιτήσεις για αυτοκινητόδρομους.

Μελλοντικά σχέδια
-----------------

Ο υφιστάμενος δρόμος Κίτσεβο-Οχρίδας με δύο λωρίδες θα μετατραπεί σε αυτοκινητόδρομο με 4 λωρίδες κυκλοφορίας. Αυτή η ενότητα βρίσκεται υπό κατασκευή. Μετά την ολοκλήρωση, θα αποτελέσει μέρος του Α2.
Ο **Βασίλης Τσιπίδης** (Μπατούμι Καυκάσου 1946 - 20 Ιουλίου 2013)  ήταν ηθοποιός του θεάτρου του κινηματογράφου και της τηλεόρασης και εμβληματική μορφή της επαναστατικής αριστεράς στην Ελλάδα. Γιος Πόντιων προσφύγων από τη Μικρασιατική Καταστροφή, μετακόμισε με την οικογένειά του στην Ελλάδα το 1956. 

Έγινε περισσότερο γνωστός από την καριέρα του στον κινηματογράφο όπου έπαιξε σε ταινίες σημαντικών σκηνοθετών όπως ο Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο Νίκος Κούνδουρος και η Τώνια Μαρκετάκη. Μέχρι και το 2011 διατηρούσε μουσική σκηνή στα Εξάρχεια με το όνομα "Το μπαράκι του Βασίλη" το οποίο υπήρξε στέκι και φυτώριο νέων καλλιτεχνών και χώρος καλλιτεχνικών εκδηλώσεων. Αρχικά, ο χώρος φιλοξενήθηκε σε κτήριο της οδού Ζωοδόχου Πηγής και αργότερα μετακόμισε στην οδό Διδότου λόγω ζημιών από τον σεισμό του 1999 που υπέστη το πρώτο κτήριο.   Ο Βασίλης Τσιπίδης ήταν απόφοιτος της δραματικής σχολής Κατσέλη.

Πέθανε στις 20 Ιουλίου 2013 και κηδεύτηκε στο Νεκροταφείο του Αμαρουσίου.

Συμμετοχή σε ταινίες
--------------------

Οι σημαντικότερες ταινίες στις οποίες έχει εμφανιστεί ο Βασίλης Τσιπίδης είναι:

* *Λάβετε θέσεις* του Θόδωρου Μαραγκού, 1973
* *Οι κυνηγοί* του Θόδωρου Αγγελόπουλου, 1977
* *Happy day* του Παντελή Βούλγαρη, 1977.
* *1922* του Νίκου Κούνδουρου, 1978.
* *Θανάση σφίξε κι άλλο το ζωνάρι* του Θόδωρου Μαραγκού, 1980.
* *Ξαφνικός έρωτας* - του Γιώργου Τσεμπερόπουλου, 1984
* *Ένας ερωδιός για τη Γερμανία* του Σταύρου Τορνέ, 1987.
* *Όνειρο αριστερής νύχτας* των Ντίνου Κατσουρίδη και Νίκου Καλογερόπουλου, 1987
* *Υπόθεση Παγκρατίδη (αθώος ή ένοχος;)* του Δημήτρη Αρβανίτη, 1989.
* *Ζωή χαρισάμενη* του Πατρίς Βιβανκό, 1993.
* *Ιππείς* *της Πύλου* του Νίκου Καλογερόπουλου, 2011

Πηγές
-----

* 
* 
* 
*

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΣΙΠΙΔΗΣ». *Έλληνες - Ελληνίδες Ηθοποιοί*. 14 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2022.
2. 1 2  «Πέθανε ο Βασίλης Τσιπίδης». *Αυγή*. 23 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2022.
3. ↑  «Βασίλης Τσιπίδης (Μπαράκι του Βασίλη)». *Ρεμπέτικο Φόρουμ*. 28 Αυγούστου 2013. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2022.
4. ↑  Stavrianopoulou, Sofia (3 Οκτωβρίου 2018). «Νέο αρχιτεκτονικό αφιέρωμα: το ιστορικό κτίριο στην οδό Ζωοδόχου Πηγής και Ισαύρων». *inexarchia.gr*.
*Secret Maryo Chronicles*, ένα βιντεοπαιχνίδι side-scrolling

|  |
| --- |
|  |
| Μέρος σειράς στο: |
| Γραφικά βιντεοπαιχνιδιού |
| Τύποι
* Οπτική 2.5D & 3/4
* Πρώτο πρόσωπο (βιντεοπαιχνίδια)
* Fixed 3D
* Βιντεοπαιχνίδι full motion video
* Στερεοσκοπικό βιντεοπαιχνίδι
* Ισομετρικά γραφικά στα βιντεοπαιχνίδια και τέχνη εικονοστοιχείων
* Βιντεοπαιχνίδι side-scrolling
* Βιντεοπαιχνίδι κειμένου
* Οπτική τρίτου προσώπου
* Βιντεοπαιχνίδι με πλακίδια
* Οπτική εκ των άνω προς τα κάτω
* Διανυσματικό παιχνίδι
 |
| Θέματα
* 2D γραφικά υπολογιστή
	+ Parallax scrolling
	+ Pixel art
	+ Sprite
	+ Tile set
* 3D γραφικά υπολογιστή
	+ 3D απόδοση
	+ Πολύγωνο
	+ Pre-rendering
* Animation
	+ Cel-shaded animation
	+ Ψηφιοποίηση
	+ Rotoscoping
* Γραφικά υπολογιστή
	+ Πραγματικού χρόνου
* Game art design
* Μηχανή παιχνιδιού
	+ Μηχανή βολών πρώτου προσώπου
	+ Tile engine
* Skybox
* Σύστημα ψηφιακής κάμερας
* Voxel
* Κατηγορία:Γραφικά βιντεοπαιχνιδιού
 |
| * π
* σ
* ε
 |

Ένα **βιντεοπαιχνίδι με πλάγια κύλιση** (side-scrolling), είναι ένα παιχνίδι στο οποίο η δράση προβάλλεται από μία γωνία κάμερας πλάγιας όψης (side-view) και η οθόνη ακολουθεί τον παίκτη καθώς κινείται αριστερά ή δεξιά. Το άλμα από τα γραφικά μιας οθόνης ή τα γραφικά με αναστροφή στα κυλιόμενα γραφικά κατά τη χρυσή εποχή των παιχνιδιών arcade ήταν ένα κρίσιμο άλμα στον σχεδιασμό των παιχνιδιών, συγκρίσιμο με τη μετάβαση στα γραφικά 3D κατά την πέμπτη γενιά.

Η υποστήριξη υλικού για ομαλή κύλιση του φόντου είναι ενσωματωμένη σε πολλά συστήματα arcade και σε ορισμένες κονσόλες παιχνιδιών και οικιακούς υπολογιστές, συμπεριλαμβανομένων κονσολών 8-bit όπως η οικογένεια Atari 8-bit και το Nintendo Entertainment System και κονσόλες 16-bit όπως το Super Nintendo Entertainment System και Το Sega Genesis πρόσθεσε πολλαπλά επίπεδα τα οποία μπορούν να μετακινηθούν ανεξάρτητα για ένα εφέ κύλισης παράλλαξης .

Χρήση πλευρικής κύλισης
-----------------------

Μια κοινή χρήση της μορφής side-scrolling είναι στα παιχνίδια πλατφόρμας. Τα παιχνίδια *Super Mario Bros.* (1985) και *Terraria* (2011) είναι από τα πιό διάσημα side-scrollers αυτού του τύπου. 

Η μορφή side-scrolling είναι επίσης δημοφιλής μεταξύ των beat'em ups, όπως η σειρά *Battletoads*. Συχνά στα beat'em ups, η οθόνη κλειδώνει στη θέση της μέχρι να νικηθούν οι εχθροί στην οθόνη.

Δείτε επίσης
------------

* 2,5Δ
* Αναστροφή οθόνης
* Παράλλαξη κύλιση
* Κύλιση
* Κάθετη κύλιση βιντεοπαιχνιδιού

Παραπομπές
----------

1. ↑  IGN Presents the History of SEGA: Coming Home , IGN
2. ↑  «The Best Side-Scrolling Games of All Time». *Ranker* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 2022.
Ο **Αυτοκινητόδρομος Α2 στη Ρουμανία**, γνωστός και ως Αυτοκινητόδρομος του Ήλιου, είναι ένας αυτοκινητόδρομος που συνδέει την πρωτεύουσα της Ρουμανίας, Βουκουρέστι με την Κωνστάντζα, μία σημαντική τουριστική και εμπορική πόλη. Έχει μήκος 204 χιλιομέτρων (128 μίλια).  Ο αφού ξεκινήσει από το Βουκουρέστι κινείται ανατολικά, και διέρχεται από διάφορες μεγάλες πόλεις της Ρουμανίας όπως τη Φετέστι, Τσερνανόντα και Μεντίδια. Στο τέλος καταλήγει στην Κωνστάντζα. Ένα αυτοκίνητο μπορεί να διατρέξει τη διαδρομή του Α2 μέσα σε 1 ώρα και 45 λεπτά με 2 ώρες.

Η ιδέα κατασκευής του αυτοκινητοδρόμου ανάγεται ήδη από την κομουνιστική περίοδο της Ρουμανίας. Μάλιστα το καθεστώς του Νικολάου Τσαουσέσκου είχε αρχίσει την κατασκευή του αυτοκινητοδρόμου, ένα μικρό μέρος του οποίου ολοκληρώθηκε το 1987. Μετά την πτώση του κομουνισμού αν και η κατασκευή του συνεχίζεται για ένα μικρό χρονικό διάστημα, τελικά αυτή σταματάει το 1993, λόγω έλλειψης οικονομικών πόρων. Μετά από κάποια χρόνια διακοπής, η κατασκευή ξαναξεκινάει το 1998, και ολοκληρώθηκε το 2012. Ο αυτοκινητόδρομος έχει δεχθεί κριτική για την έλλειψη υπηρεσιών.

Ο αυτοκινητόδρομος Α2 είναι σημαντικός για την οικονομία της Ρουμανίας καθώς συνδέει δύο σημαντικά οικονομικά κέντρα, το Βουκουρέστι και την Κωνστάντζα. Συγκεκριμένα η Κωνστάντζα διαθέτει έναν σημαντικό εμπορικό λιμένα, ενώ κάθε χρόνο δέχεται χιλιάδες τουρίστες μέσω του αυτοκινητοδρόμου.

Εικόνες
-------

* Ο Α2 ανάμεσα στις σιδηροδρομικές γραμμέςΟ Α2 ανάμεσα στις σιδηροδρομικές γραμμές
* Άποψη του αυτοκινητοδρόμου Α2Άποψη του αυτοκινητοδρόμου Α2
* Ο Α2 κατά τη δύση του ηλίουΟ Α2 κατά τη δύση του ηλίου
* Ξανά η δύση στον αυτοκινητόδρομοΞανά η δύση στον αυτοκινητόδρομο
* Και ξανά...Και ξανά...
* Ο Α2 μπλοκαρισμένος από μία ομάδα προβάτωνΟ Α2 μπλοκαρισμένος από μία ομάδα προβάτων
* Ο Α2 στον χάρτη της Ρουμανίας. Με την αριστερή κόκκινη βούλα σημειώνεται το Βουκουρέστι, ενώ με τη δεξιά η ΚωνστάντζαΟ Α2 στον χάρτη της Ρουμανίας. Με την αριστερή κόκκινη βούλα σημειώνεται το Βουκουρέστι, ενώ με τη δεξιά η Κωνστάντζα

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αυτοκινητόδρομος Α2 (Ρουμανία)** |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «A2 (Romania) - Hitchwiki: the Hitchhiker's guide to Hitchhiking». *hitchwiki.org*. Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2021.
2. ↑  nationh (27 Φεβρουαρίου 2018). «A2 motorway (Romania)». *National Highway* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2021. [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  «Romania A2 highway». *www.highwaymaps.eu*. Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2021.
4. ↑  «A2 motorway (Romania)». *Academic Dictionaries and Encyclopedias* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2021.
5. ↑  «Outdoor advertising on A2 (The Sun Motorway) on the way to Romanian Seaside». *www.wizard-media.ro*. Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2021.
Ο **Βλαδίσλαος Α΄**, τσεχ. Vladislav I (π. 1065 - 12 Απριλίου 1125) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν δούκας της Βοημίας (1109-17, 1120-25).

Ήταν ο τρίτος γιος του Βρατίσλαου Β΄ βασιλιά της Βοημίας και της Σβιετοσλάβας (ή Σβατάβας) Πιάστ, κόρης του Καζιμίρ Α΄ της Πολωνίας.

Ο μεγαλύτερος αδελφός του Μποζιβόι Β΄ δούκας της Βοημίας από το 1101, εκτοπίστηκε από τον εξάδελφό του Σβατοπλούκ το 1107 με τη βοήθεια του Βλαδίσλαου Α΄. Το 1109 ο Σβατοπλούκ απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο Βλαδίσλαος Α΄. Το επόμενο έτος ο Μποριβόι Β΄, που ζούσε εξόριστος στην Πολωνία, επέστρεψε να διεκδικήσει τη Βοημία με τη βοήθεια του Μπολέσλαφ Γ΄ της Πολωνίας, αλλά σε μάχη που δόθηκε ηττήθηκε και φυλακίστηκε. Με παρέμβαση του Ερρίκου Ε΄ Σάλιου της Γερμανίας ο Μποριβόι εξορίστηκε πάλι. Παρά τη νίκη του ο Βλαδισλάβ Α΄ έμεινε υπό Πολωνική πίεση και πιέστηκε να αναγνωρίσει τον μικρότερο αδελφό του Σομπιέσλαφ Α΄ υποτελή κυβερνήτη της Μοραβίας στο Ζνόιμο το 1111. Το 1117 τυπικά παραιτήθηκε υπέρ του Μποζιβόι Β΄, αλλά ουσιαστικά κράτησε αρκετή εξουσία.

Το 1120 ο Μποριβόι καθαιρέθηκε και του παραχωρήθηκε το Ζνόιμο, ενώ ο Βλαδίσλαος Α΄ επέστρεψε στο θρόνο που τον κράτησε ως το 1125. Κυβέρνησε σε δύσκολη εποχή με επιτυχία. Αν και συνέχισε να αναγνωρίζει την επικυριαρχία της Γερμανίας, ωστόσο ξεπέρασε τις επεμβάσεις της Πολωνίας και τις αντιπαραθέσεις με τα αδέλφια του. Επιτέθηκε στην Πολωνία και στην Αυστρία. Το 1110-11 συνόδευσε τον Ερρίκο Ε¨ στην εκστρατεία του στην Ιταλία· ενθάρρυνε τη συνεχή αποίκιση των Γερμανών στις παραμεθόριες περιοχές.

Απεβίωσε το 1125 και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Σομπεσλάβ Α΄.

Οικογένεια
----------

Πριν το 1111 νυμφεύτηκε τη Ριτσέζα, κόρη του Ερρίκου Α΄ κόμη του Μπεργκ και είχε τέκνα:

* Σβατάβα
* Βλαδίσλαος Β΄ π. 1110-1174, βασιλιάς της Βοημίας.
* Ντιεπόλτ/Θεοβάλδος Α΄, απεβ. 1167, αντιβασιλιάς.
* Γίντριχ.

Αναφορές
--------

* A. Thiele, Erzählende genealogische Stammtafeln zur europäischen Geschichte, Band I:1, Fischer, 1991.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 100573013
* GND: 139287647

 |

 |
Ο **Γκρούμπεσα Μπρανισλαβλίεβιτς** (πέθανε το 1125) ήταν πρίγκιπας και ηγεμόνας της Διόκλειας του Μπαρ και της Ζέτας, υποτελής της Βυζαντινής αυτοκρατορίας με τον τίλο του **προνιάριου** από το 1118 έως το 1125. 

Αφού η Βυζαντινή Αυτοκρατορία νίκησε τον σέρβο βασιλιά Τζόρτζε Μπόντινοβιτς το 1118 κατέλαβε πολλές περιοχές, διόρισε στην Αρχοντία της Διόκλειας *άρχων* τον Γκρούμπεσα. Οι Βυζαντινοί του έδωσαν στρατό για να αντιμετωπίσει τον Τζόρτζε Μπόντινοβιτς όταν διεκδικούσε εκ νέου την περιοχή. Ο Γκρούμπεσα βασίλευσε μέχρι το θάνατό του το 1125, όταν ηττήθηκε από τον Τζόρτζε όπου ανακατέλαβε την Διόκλεια. Είναι θαμμένος στην Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο Μπαρ. Αργότερα αδελφός του Γκράντινια κατέλαβε από τον Τζόρτζε την Διόκλεια εκ μέρους των Βυζαντινών και διοίκησε την περιοχή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γκαρτζονίκα, Έλενα (2018, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων), Κοινωνία και κρατικές δομές στη Βαλκανική Χερσόνησο (13ος-15ος αι.): η Σερβία των Νεμάνια και η Βουλγαρία των Ασέν, που διανέμεται με άδεια (CC BY-SA 4.0
2. ↑  Živković, Tibor (2008). *Forging unity: The South Slavs between East and West 550-1150*. Belgrade: The Institute of History, Čigoja štampa.

Πηγές
-----

* Кунчер, Драгана (2009). *Gesta Regum Sclavorum*. **1**. Београд-Никшић: Историјски институт, Манастир Острог.
* Живковић, Тибор (2009). *Gesta Regum Sclavorum*. **2**. Београд-Никшић: Историјски институт, Манастир Острог.
Διάφορες μορφές βιντεοταινίας
Η **βιντεοταινία** είναι μια καταγραφή εικόνων και ήχων σε μαγνητική ταινία, σε αντίθεση με το φιλμ που χρησιμοποιείται στην κινηματογράφηση. Βιντεοταινίες χρησιμοποιούνται επίσης για την αποθήκευση επιστημονικών ή ιατρικών δεδομένων, όπως τα δεδομένα που παράγονται από ένα ηλεκτροκαρδιογράφημα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, μια ελικοειδής κεφαλή σάρωσης βίντεο περιστρέφεται κατά την κινούμενη ταινία για να καταγράψει τα δεδομένα σε δύο διαστάσεις, διότι τα τηλεοπτικά σήματα έχουν ένα πολύ υψηλό εύρος ζώνης, και οι στατικές κεφαλές θα απαιτούσαν εξαιρετικά υψηλές ταχύτητες της ταινίας. Βιντεοταινία χρησιμοποιείται στις συσκευές εγγραφής βιντεοταινίας (VTRs) και πιο συχνά και πιο πρόσφατα, στις συσκευές εγγραφής βιντεοκασέτας (VCR) και στις βιντεοκάμερες. Η ταινία αποτελεί μια γραμμική μέθοδο για την αποθήκευση πληροφοριών και δεδομένου ότι σχεδόν όλες οι εγγραφές βίντεο που γίνονται στις μέρες μας, είναι ψηφιακή απευθείας εγγραφής δίσκων (DDR), η βιντεοκασέτα αναμένεται να χάσει σταδιακά τη σημασία της, καθώς οι μη-γραμμικές/τυχαίας-προσπέλασης μέθοδοι αποθήκευσης ψηφιακών δεδομένων βίντεο, γίνονται πιο συχνές.

Οι αποθηκευμένες πληροφορίες μπορεί να είναι υπό τη μορφή αναλογικού ή ψηφιακού σήματος.

Οικιακά φορμά (format)
----------------------

Κύριο λήμμα: Βίντεο
Η είσοδος του βίντεο στους οικιακούς καταναλωτές δημιούργησε μια περίοδο έντονου ανταγωνισμού, για ασύμβατα μεταξύ τους μοντέλα, για το καταναλωτικού επιπέδου αναλογικό βίντεο με βιντεοκασέτα καθώς και τις συσκευές εγγραφής βιντεοκασέτας (VCR), στο τέλος του 1970 και του 1980, κυρίως μεταξύ των φορμά Betamax και VHS. Το VHS τελικά αναδείχθηκε ως το κατεξοχήν φορμά.

Βιντεοκασέτα
------------

Η βιντεοκασέτα είναι μια θήκη που περιλαμβάνει μια βιντεοταινία. Υπάρχουν πολλά ήδη βινετοκασέτας, για επαγγελματική χρήση όπως τα U-matic της Sony και τα MII της Panasonic ή για οικιακή χρήση όπως το VHS ή το DV.

### VHS

Κύριο λήμμα: VHS
Το VHS (Video Home System) ή οικιακό σύστημα βίντεο, είναι ένα καταναλωτικού επιπέδου πρότυπο, αναλογικής εγγραφής βιντεοταινίας σε κασέτα, που ανέπτυξε η Ιαπωνική εταιρία JVC.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The Betamax vs VHS Format War, Author: Dave Owen, Originally published: 2005». Mediacollege.com. Ανακτήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2012.
2. ↑  IEEE History Center: Development of VHS, αναφορα στο αρχικό όνομα ως "Video Home System", από άρθρο του Yuma Shiraishi, έναν από τους εφευρέτες. Retrieved December 28, 2006.
3. ↑  Popular Science Magazine, November 1977, page 81
4. ↑  Boucher, Geoff (2008-12-22). «VHS era is winding down». Articles.latimes.com.. Ανακτήθηκε στις 2011-07-11.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Βιντεοταινία** |
Η **Γκρυφίνα**/Αγριππίνα, ρωσ. Грыфина Галицкая (π. 1248 - 1305-09) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν κόρη του πρίγκιπα του Νόβγκοροντ, Γαλικίας, Λουτσκ, Τσερνίγκοβ και με τον γάμο της έγινε υψηλή δούκισσα της Πολωνίας. Μετά έγινε μοναχή και ηγουμένη.

Βιογραφία
---------

Ήταν η τρίτη κόρη ττου Ροστισλάβ Μιχαήλοβιτς πρίγκιπα του Νόβγκοροντ, Γαλικίας, Λουτσκ, Τσερνίγκοβ και της Άννας των Άρπαντ, κόρης του Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας και της Μαρίας Λασκαρίνας.

Όταν ο Ροστισλάβ έχασε τον θρόνο της Γαλικίας/χάλιτς, μετέβη στην Ουγγαρία, όπου τον δέχθηκε ο πεθερός του Μπέλα Δ΄. Αυτός του έδωσε τη διοίκηση της Σλαβονίας, μίας από τις πιο σπουδαίες περιοχές της τότε Ουγγαρίας. Η Γκριφίνα γεννήθηκε στην Ουγγαρία, όπου μεγάλωσε με τις αδελφές της. Η αδελφή της Κουνιγκούντα παντρεύτηκε τον Ότακαρ Β΄ της Βοημίας.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 1265 (17 ετών) τον Λέσεκ Β΄ των Πιαστ-Μαζοβίας υψηλό δούκα της Πολωνίας (Κρακοβίας). Το διάστημα 1271-74 έζησαν χωριστά και η Γκρυφίνα τον κατηγόρησε για ανικανότητα. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  p11466.htm#i114658. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* RUSSIAN RURIKID, Medieval Lands.
* Oswald Balzer, Genealogia Piast, Kraków 2005, p. 582

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Agrippine of Halych στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 53151776752518011402

 |

 |
Η **Ασπίδα της Κριμαίας** (γερμανικά: *Krimschild*, ρωσικά: Щит «За Крым») ήταν αναμνηστικό βραβείο της Ναζιστικής Γερμανίας. Δημιουργήθηκε για να τιμήσει τους στρατιώτες, και ειδικά αυτούς της 11ης Στρατιάς της Βέρμαχτ, για την κατάληψη της Κριμαίας κατά την διάρκεια της Πολιορκίας της Σεβαστούπολης.

Ιστορικό
--------

Η Ασπίδα της Κριμαίας δημιουργήθηκε στις 25 Ιουλίου του 1942, για να δείξει την σημασία της κατάληψης της Σεβαστούπολης, η οποία προκάλεσε σημαντικά προβλήματα στην άμυνα της ΕΣΣΔ. Συνολικά, μέχρι το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, έγιναν 250.000 απονομές.

Δείτε επίσης
------------

* Πολιορκία της Σεβαστούπολης
Ο **Αυτοκύονας ο Καράμαλλος** ήταν Βυζαντινός ηθοποιός, διάσημος στην εποχή του, μίμος και χορευτής την εποχή του αυτοκράτορα Ζήνωνα στο δεύτερο μισό του 5ου αιώνα.

Ο Αυτοκύονας αναφέρεται ότι ήρθε στην Κωνσταντινούπολη να δώσει παραστάσεις, σαν εκπρόσωπος της παράταξης των Πράσινων, μαζί με άλλους τρεις ηθοποιούς, τους καλύτερους τέσσερις της αυτοκρατορίας. Ήταν ορχηστής, μίμος και χορευτής ταυτόχρονα, που έδινε ιδιαίτερες παραστάσεις χορεύοντας.

>  **Μαλάλας, Χρονογραφία  :** [...] ὁμοίως δέ καί ὁ Λογγῖνος ὁ ἀδελφός τοῦ βασιλέως ἐγένετο στρατηλάτης πραισέντου καί ὕπατος, καί παρέσχεν εἷς τά τέσσαρα μέρη Κωνσταντινουπόλει ὀρχηστάς ἐμμάλους μικρούς τέσσαρας, ἦσαν γάρ οι ὀρχούμενοι ἐν Κωνσταντινουπόλει εὕφημοι παλαιοί, καί ἐποίησεν αὐτοῦς λῦσαι χαρισάμενος αὐτοῖς. ἔδωκε δέ τοῖς Πρασίνοις ἐμμαλόν τόν Αὑτοκύονα τόν λεγόμενον Καράμαλλον ἀπό Αλεξανδρείας τῆς μεγάλης[...]
> 
>

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Παπακυριακού, Χριστίνα, Τα δημόσια θεάματα στο Aνατολικό Ρωμαϊκό Kράτος κατά την ύστερη αρχαιότητα: οι μαρτυρίες των γραπτών πηγών και των αρχαιολογικών ευρημάτων από την Αντιόχεια, την Έφεσο και την Κωνσταντινούπολη, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ). Σχολή Φιλοσοφική. Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας. Τομέας Βυζαντινής Αρχαιολογίας, 2013, σελ. 295, ανακτήθηκε 31 Δεκεμβρίου 2018
Ο **Γκρόσαχε** (Großache) είναι ποταμός μήκους 79 χλμ. στα ανατολικά του αυστριακού ομόσπονδου κρατιδίου του Τυρόλου και της βαυαρικής περιοχής Χίμγκαου.

Ονομασίες και γεωγραφικά στοιχεία
---------------------------------

Ο ποταμός είναι γνωστός με τέσσερα διαφορετικά ονόματα και το καθένα αναφέρεται σε διαφορετικό τμήμα της πορείας του. Πάνω από το Κίτσμπυχελ ονομάζεται *Γιόχμπεργκερ Άχε* (*Jochberger Ache*), από το Κίτσμπυλ έως το Σανκτ-Γιόχαν ονομάζεται *Κίτσμπυλερ Άχε* (*Kitzbüheler Ache*), στο μέσο της πορείας του ονομάζεται *Γκρόσαχε* και το κάτω τμήμα του στη Γερμανία ονομάζεται *Τιρόλερ Άχεν* (*Tiroler Achen*). Πηγάζει κοντά στο ορεινό πέρασμα Τουρν σε υψόμετρο 1.270 μέτρων, στο κρατίδιο του Σάλτσμπουργκ, φτάνει στο σύνορο του κρατιδίου Τυρόλου έχοντας διανύσει μόνο 400 μέτρα και στα γερμανικά σύνορα έχοντας διανύσει 55 χλμ. Έπειτα διανύει άλλα 24 χλμ. και εκβάλλει στη λίμνη Χίμζεε.

Πορεία
------

Η κανονική πηγή του ποταμού βρίσκεται σε υψόμετρο 1.270 μέτρων, στο πέρασμα Τουρν. Οι κοιλάδες του ποταμού περιβάλλονται από τις Άλπεις Κίτσμπυλ. Ο ποταμός σχηματίζει το ανατολικό σύνορο του Κάιζεργκεμπίργκε. Λίγο μετά το Σανκτ-Γιόχαν, μέσα στην κοιλάδα Λόυκενταλ, βρίσκονται τα χωριά Κίρχντορφ και Έρπφεντορφ. Ανάμεσα στο Καίσσεν και στη βαυαρική κοιλάδα ο ποταμός διαπερνά τις Άλπεις Χίμγκαου διαρρέοντας ένα στενό φαράγγι, το Έντενλοχ. Κοντά στο Γκρασάου ο Τιρόλερ Άχεν φτάνει τους πρόποδες των Άλπεων (Άλπενφόρλαντ).

Ο ποταμός τελικά εκβάλλει στη λίμνη Χίμζεε και μέσω του ποταμού Αλτς καταλήγει στον Ινν, αποτελώντας έτσι το δεξιό ποτάμιο σύστημα του Ινν. Οι κύριοι παραπόταμοί του είναι οι Κίτσμπυλερ, Φίμπερμπρουννερ και Ράιτερ Άχε.

Έργα και συντήρηση
------------------

Η αυξανόμενη κατοίκηση στις κοιλάδες Λόυκεν και Άχεν, τις κάτω κοιλάδες του ποταμού, από το 1960 επέφεραν στον Γκρόσαχε τεράστια μόλυνση κυρίως λόγω των απόβλητων των υπονόμων που κατέληγαν εκεί. Το 1970 η ποιότητα του νερού χαρακτηρίστηκε "πολύ κακή και επικίνδυνη". Μόνο όταν οι εγκαταστάσεις κατά μήκος του ποταμού εφοδιάστηκαν με καλύτερα συστήματα υπονόμων και δημιουργήθηκαν υποδομές για βιολογικό καθαρισμό στις περιοχές αυτές μπόρεσε να μειωθεί σημαντικά η μόλυνση στον ποταμό.

Πηγές
-----

* 
* Αρχειοθετήθηκε 2013-08-30 στο Wayback Machine.
*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Γκρόσαχε** |

* (Γερμανικά)
* (Γερμανικά)
Η Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το Εμπόριο και την Ανάπτυξη (UNCTAD 1992) κατατάσσει τους λιμένες σε τρεις διαφορετικές **γενιές λιμένων**:

1. Πρώτη Γενιά: Οι ενδιάμεσοι σταθμοί μεταξύ χερσαίων και θαλάσσιων μεταφορικών μέσων.
2. Δεύτερη Γενιά: Διεύρυνση της γκάμας των παρεχόμενων υπηρεσιών με αποτέλεσμα να προστίθεται αξία στο μεταφερόμενο προϊόν.
3. Τρίτη Γενιά: Τα λιμάνια πλέον λειτουργούν ως κρίκοι στη συνολική μεταφορική αλυσίδα, ικανοποιώντας εξειδικευμένες απαιτήσεις των χρηστών στηριζόμενα σε σύγχρονες παραγωγικές διαδικασίες υψηλής τεχνολογίας.

Πρόσφατα διατυπώθηκε και η άποψη για την ύπαρξη λιμένων και τέταρτης γενιάς, γεγονός που προδίδει και την ταχεία εξέλιξη που σημειώνεται στον κλάδο της λιμενικής βιομηχανίας. Το βασικό τους χαρακτηριστικό είναι η συνεργασία, οι «γέφυρες» που δημιουργούνται μεταξύ του λιμένα τέταρτης γενιάς και των συνεργατών του. Τα λιμάνια της τέταρτης γενιάς λειτουργούν ως κρίκοι των εφοδιαστικών αλυσίδων (logistics) και στηρίζονται στην χρήση συστημάτων υψηλής τεχνολογίας, αυτοματισμών και εφαρμοσμένης καινοτομίας, ενώ συχνά εγκολπώνουν ναυτιλιακά clusters .

Το μοντέλο έχει δεχθεί κριτική ως προς την ακρίβειά του, καθώς η εξέλιξη των λιμένων θεωρείται συνεχής και πολυεπίπεδη και δύσκολα μπορούν να εντοπιστούν διακριτές φάσεις.

Πηγές
-----

* Verhoeven, P. (2010). «A review of port authority functions: towards a renaissance?». *Maritime Policy & Management* **37** (3): 247-270. doi:10.1080/03088831003700645.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Paixio, 2003
2. ↑  Ουρανία Ροδίτη (2017). Μελέτη προϋποθέσεων δημιουργίας οργανωμένου ναυτιλιακού πλέγματος (cluster) στην ευρύτερη περιοχή του Πειραιά. Μεταπτυχιακή Διατριβή. Πανεπιστήμιο Πειραιά. pp 17.
Ο **Ασούρ ρες ισί Α'**, ήταν βασιλιάς της Ασσυρίας (1133 π.Χ. - 1115 π.Χ.), γιος και διάδοχος του βασιλιά της Ασσυρίας Μουτακίλ Νουσκού. Στη διάρκεια της βασιλείας του ένας Βαβυλώνιος πρίγκηπας, ο Ναβουχοδονόσορ Α΄, επαναστάτησε αποτινάσσοντας από τη Βαβυλώνα τον ζυγό των Ελαμιτών (1126), αναφέρεται εκστρατεία του στα βουνά του Ζάγρος στο Ιράν. Στην αρχή ο Ασούρ ρες ισί Α' είχε καλές σχέσεις με τον Ναβουχοδονόσορα αλλά αργότερα χάλασαν όταν ο Ναβουχοδονόσορας πολιόρκησε το Ασσυριακό φρούριο του Ζανκί. Τότε εξεστράτευσε εναντίον του και τον ανάγκασε να υποχωρήσει, σε νέα εκστρατεία εναντίον του. Λίγο αργότερα ο Βαβυλωνιακός στρατός του Ναβουχοδονόσορα γνώρισε μεγάλη συντριβή, ο Ασούρ ρες ισί Α' ξανάκτισε την Ασσούρ όπως επίσης και τους ναούς του Ανού και της Ιστάρ.

Πηγές
-----

* *B. Newgrosh (1999). "The Chronology of Ancient Assyria Re-assessed"*
* *Leonard W. King, A. Kirk Grayson (2001). "The Palace of Ashur-Resha-Ishi I at Nineveh". Iraq 63: 169–170.*
* *A. K. Grayson (1975). Assyrian and Babylonian chronicles. J. J. Augustin. p. 176.*


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Προκάτοχος:**Μουτακίλ Νουσκού** | **Βασιλιάς των Ασσυρίων1133 π.Χ.–1115 π.Χ.** | Διάδοχος:**Τιγκλάθ Πιλεσέρ Α΄** |
**Γενικές εκλογές** διεξήχθησαν στα Νησιά Κέιμαν στις 24 Μαΐου 2017. Ήταν οι πρώτες εκλογές που διενεργήθηκαν έπειτα από την έγκριση των μεταρρυθμίσεων στο εκλογικό σύστημα των νησιών σε δημοψήφισμα το 2012. Με εκείνο το δημοψήφισμα εισήχθησαν οι μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες.

Το Προοδευτικό Κίνημα του Λαού παρέμεινε το μεγαλύτερο κόμμα, κερδίζοντας τις 7 από τις συνολικά 19 έδρες. Ωστόσο, οι ανεξάρτητοι αναδείχθηκαν ως η μεγαλύτερη ομάδα στη Νομοθετική Συνέλευση με 9 έδρες.

Αποτελέσματα
------------


| Κόμμα | Ψήφοι | % | Έδρες | +/– |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Προοδευτικό Κίνημα του Λαού | 4.909 | 31,23 | 7 | –2 |
| Δημοκρατικό Κόμμα των Κέιμαν | 3.786 | 24,08 | 3 | 0 |
| Ανεξάρτητοι | 7.026 | 44,69 | 9 | +7 |
| **Σύνολο** | **15.721** | **100** | **19** | **+1** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/συμμετοχή | 21.228 | 74,06 | – | – |
| Πηγή: Elections Office Αρχειοθετήθηκε 2020-03-29 στο Wayback Machine. |

Σχηματισμός κυβέρνησης
----------------------

Αρχικά ανακοινώθηκε ο σχηματισμός κυβέρνησης συνασπισμού ανάμεσα στους Προοδευτικούς, στο Δημοκρατικό Κόμμα των Κέιμαν και σε ανεξάρτητους. Με βάση τη συμφωνία εκείνη, ο Άλντεν Μακλάφλιν θα παρέμενε πρωθυπουργός και ο ΜακΚίβα Μπους θα γινόταν πρόεδρος της νομοθετικής συνέλευσης. Όμως, αργότερα το Δημοκρατικό Κόμμα των Κέιμαν και όλα τα ανεξάρτητα μέλη εκτός ενός συμφώνησαν για τον σχηματισμό μιας κυβέρνησης εθνικής ενότητας στην οποία ο ΜακΚίβα Μπους θα γινόταν πρωθυπουργός. Η απάντηση του Μακλάφλιν ήταν ότι η επερχόμενη κυβέρνηση θα μπορούσε να καταστεί "σιδηροδρομικό δυστύχημα" και ότι "δεν περίμενε να έχει μεγάλη διάρκεια εκείνη η κυβέρνηση".

Στη συνέχεια αποκάλυψε ότι η συμφωνία μεταξύ του CDP και των ανεξάρτητων είχε αποτύχει, και ότι ήταν σε εξέλιξη διαβουλεύσεις με όλα τα κόμματα για το σχηματισμό κυβέρνησης.

Τελικά, συμφωνήθηκε να σχηματιστεί η κυβέρνηση συνασπισμού που αρχικά είχε προταθεί, ανάμεσα στους Προοδευτικούς, το Δημοκρατικό Κόμμα των Κέιμαν και σε ανεξάρτητους. Η κυβέρνηση, με πρωθυπουργό τον Μακλάφλιν, ορκίστηκε στις 31 Μαΐου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  24 May 2017 named election date Αρχειοθετήθηκε 2016-11-10 στο Wayback Machine. Cayman Report, 10-5-2016
2. ↑  9 independents win as 2017 general elections come to a close Αρχειοθετήθηκε 2017-06-30 στο Wayback Machine. Cayman 27, 25-5-2017
3. ↑  EARLIER: McLaughlin, Bush announced agreement to form new government Cayman Compass, 26-5-2017
4. ↑  BREAKING: Bush strikes deal with independents to become premier Cayman Compass, 26-5-2017
5. ↑  Update: CDP, independents deal off; CDP executive resigns after initial Progressives deal axed Αρχειοθετήθηκε 2017-07-06 στο Wayback Machine. Cayman 27, 28-5-2017
6. ↑  Smooth swearing-in for Progressives-led national unity government Αρχειοθετήθηκε 2017-06-25 στο Wayback Machine. Cayman 27, 31-5-2017

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Electoral district map Cayman 27
* Cayman Islands Elections 2017 Αρχειοθετήθηκε 2017-10-08 στο Wayback Machine. | Cayman Legislative Assembly Full Results
Στο σκάκι, το **γκροτέσκο** (στα ελληνικά αποδίδεται ως τραγελαφικό) είναι θέμα για σκακιστικά προβλήματα ή σπουδή φινάλε, η οποία διαθέτει μια ιδιαίτερα απίθανη αρχική θέση, στην οποία ειδικά τα λευκά μάχονται με πολύ μικρή δύναμη ενάντια σε έναν πολύ μεγαλύτερο στρατό των μαύρων. Τα γκροτέσκο προορίζονται γενικά να είναι χιουμοριστικά.

Παράδειγμα
----------

**Τίγκραν Γκοργκίεβ** (1971)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | α | β | γ | δ | ε | ζ | η | θ |  |
| 8 | α8
β8
γ8
δ8
ε8
ζ8
η8
θ8
α7
β7
γ7
δ7
ε7
ζ7
η7
θ7
α6
β6
γ6
δ6
ε6 λευκός ίππος
ζ6
η6
θ6
α5
β5
γ5
δ5
ε5 λευκή βασίλισσα
ζ5
η5
θ5
α4
β4 μαύρο πιόνι
γ4 μαύρο πιόνι
δ4
ε4
ζ4
η4
θ4
α3
β3 μαύρο πιόνι
γ3
δ3
ε3
ζ3 λευκός ίππος
η3
θ3
α2 μαύρος αξιωματικός
β2 μαύρο πιόνι
γ2 μαύρη βασίλισσα
δ2 μαύρο πιόνι
ε2
ζ2 μαύρο πιόνι
η2
θ2
α1 μαύρος ίππος
β1 μαύρος πύργος
γ1 μαύρος βασιλιάς
δ1 μαύρος πύργος
ε1 μαύρος αξιωματικός
ζ1 λευκός βασιλιάς
η1
θ1
 | 8 |
| 7 | 7 |
| 6 | 6 |
| 5 | 5 |
| 4 | 4 |
| 3 | 3 |
| 2 | 2 |
| 1 | 1 |
|  | α | β | γ | δ | ε | ζ | η | θ |  |

Παίζουν τα λευκά και ισοπαλία.

Ο συνθέτης που είναι στενότερα συνδεδεμένος με το γκροτέσκο είναι μάλλον ο Τίγκραν Γκοργκίεβ (Tigran Gorgiev). Ένα από τα προβλήματά του, δημοσιευμένο στο περιοδικό *EG* τον Ιούλιο του 1971, εμφανίζεται στο διάγραμμα δεξιά, όπου παίζουν τα λευκά και παίρνουν ισοπαλία.

Αυτό επιτυγχάνεται με τη θυσία των περισσότερων κομματιών τους, από την ήδη μικρή δύναμή τους, για να υποχρεώσουν τα μαύρα σε επανάληψη κινήσεων. Η λύση του είναι:

**1. Ιζ4 Βδ3+** (αλλιώς το 2.Ιε2+ οδηγεί σε ματ)
**2. Ι:δ3+ γ:δ3**
**3. Βγ3+ β:γ3**
**4. Ιε5 Ργ2**
**5. Ιγ4 Ργ1**
**6. Ιε5** (και το μαύρα δεν έχουν τίποτα περισσότερο από μια ισοπαλία με επανάληψη θέσης)
Σημειώστε ότι μόνο τα τετράγωνα γ4 και ε5 μπορεί να προσεγγίσει ο λευκός ίππος, διότι:

* αν τα λευκά παίξουν για παράδειγμα 4.Ιδ4, ακολουθεί το 4...Ιγ2 που επιτρέπει στα μαύρα να απελευθερωθούν, ενώ κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατό με τον ίππο στο ε5 λόγω του Ι:δ3#,
* επίσης αν παίξουν 5.Ιγ6, τότε τα μαύρα μπορούν να απελευθερωθούν με 5...Πβγ1 ή 5...Πδγ1, ενώ κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν με τον ίππο στο γ4, λόγω του Ια3# και Ιε3# αντίστοιχα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  *EG* (1971), τεύχος 25.

### Πηγές

* Gorgiev, Tigran (Ιούλιος 1971). «Study Economy and 'Grotesque' Positions». *EG* (25).

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σκακιστικά προβλήματα |
| --- |
|  |
| Ορολογία | 
* Καλλιτεχνικό σκάκι (Σκάκι φαντασίας
* Ετερόδοξο σκάκι
* Μυθικό σκάκι)
* Σκακιστική γραφή
* Αποδεικτική ανάλυση
* Κλειδί
* Σπουδή
* Τσούκτσβανγκ
* Φάση
 |  |
|  |
| Θέματα | 
* Ορθόδοξο
* Αντίστροφο
* Βοηθητικό (Ντούπλεξ)
* Γκροτέσκο
* Δίδυμα
* Εξέλσιορ
* Κίρκη
* Μαντράζι
* Μαξιμούμερ
* Μέρεντιθ
* Μινιατούρα
* Μπαταρία
* Μπρίστολ
* Ρεφλέξ-ματ
 |
|  |
| Διατομές | 
* Γκρίμσο (Πίκαμπις)
* Νοβότνι
* Χολτσχάουζεν (Βίρτσμπουργκ-Πλαχούτα (Πλαχούτα))
 |
|  |
| 
**Κύριο λήμμα:** Σκάκι |

 |
«Στη μάχη». Έργο του Βιτ. Πιζάνι
Ο **Βιττόριο Πιζάνι** (Κέρκυρα, 13 Οκτωβρίου 1899 - Φάρρα ντ' Αλπάγκο, 27 Απριλίου 1974) ήταν Ιταλός ζωγράφος. Υπήρξε ο δημιουργός των περίφημων εξώφυλλων της εβδομαδιαίας επιθεώρησης *Λα Τριμπούνα Ιλλουστράτα* που μ’ εκείνα της *Ντομένικα ντελ Κορριέρε* απετέλεσαν σταθμό στην ιστορία του περιοδικού τύπου της Ιταλίας.

Γεννήθηκε από Ιταλό πατέρα και μητέρα Ελληνίδα. Ο πατέρας του, Σπύρος Πιζάνης, ήταν κι αυτός γνωστός ζωγράφος, όπως επίσης ο παππούς του κι ο θείος του. 

Σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Ρώμης. 

Από το 1924 συνεργάστηκε με την *Τριμπούνα Ιλλουστράτα* εικονογραφώντας εκεί τα επίκαιρα τοπικά και διεθνή γεγονότα. Εξάλλου, είχε σχεδιάσει τα εμβλήματα πολλών Σωμάτων του ιταλικού στρατού και κυρίως εκείνα του εθελοντικού Σώματος της Εθνικής Ασφάλειας.

Αντιπροσωπευτικό έργο του είναι η σύνθεση *Η καταβύθιση του αυστριακού θωρηκτού Viribus Unitis*, για την οποία τιμήθηκε με μεγάλο κρατικό βραβείο.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του έφυγε από τη Ρώμη που διέμενε και πήγε στη Φάρρα ντ' Αλπάγκο, στην περιφέρεια του Βένετο, τόπο καταγωγής της συζύγου του, όπου και πέθανε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. 16629680r.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 316737887
* ISNI: 0000 0004 5098 5477
* GND: 120283888X
* BNF: cb16629680r (data)
* ICCU: BVEV052776

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Ζωγραφική
 |

 |
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Αυτολύτη** αναφέρεται η σύζυγος του Μεταποντίου, χωρίς παιδιά η ίδια. Στον Μεταπόντιο είχε παραδώσει την Άρνη, κόρη του Αιόλου (γιου του Ιππότη), ο πατέρας της Αίολος, όταν η Άρνη είχε γεννήσει νόθα παιδιά με τον Ποσειδώνα. Τα παιδιά αυτά, ο Αίολος (ο νεότερος) και ο Βοιωτός, τα οποία είχε υιοθετήσει ο Μεταπόντιος, όταν μεγάλωσαν δολοφόνησαν την Αυτολύτη επειδή φιλονικούσε με την Άρνη. Στη δολοφονία αυτή συμμετέσχε και η ίδια η Άρνη. Μετά από αυτό, τα παιδιά της Άρνης αναγκάσθηκαν να φύγουν.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 222

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Μυθολογία
* Πύλη:Ελληνική μυθολογία
 |

 |
Η **Αυτονομία του Αλάς** (καζακικά: Алаш автономиясы, στο λατινικό αλφάβητο: *Alaş awtonomïyası*, ρωσικά: Алашская автономия, στο λατινικό αλφάβητο: *Alašskaya avtonomiya*) ήταν Καζακικό κράτος που υπήρξε από τις 13 Δεκεμβρίου 1917 έως τις 26 Αυγούστου 1920. Καταλάμβανε το έδαφος της σημερινής Δημοκρατίας του Καζακστάν. Η πρωτεύουσα ήταν το Σεμέι, τότε γνωστό ως *Αλάς-καλά*. 

Ο Βασίλε Μπαλαμπάνοφ διορίστηκε κυβερνήτης και διαχειριστής του Καζακστάν (τότε γνωστό ως Ρωσικό Τουρκεστάν) το 1905 και έμεινε στην θέση αυτή μέχρι το 1920. Έφυγε από τον Ρωσικό Κόκκινο Στρατό, πηγαίνοντας στην Κίνα. Εκείνη την εποχή, η Κίνα τον θεωρούσε ως τον νόμιμο κυβερνήτη του Καζακστάν. 

Η Αυτονομία του Αλάς του 1917 υπήρξε μόνο κατ'όνομα. Το Καζακστάν ελεγχόταν από τον αντικομμουνιστικό Λευκό Στρατό και τον διορισμένο διαχειριστή, μέχρι το 1920, όταν κατελήφθη από τον Κόκκινο Στρατό. 

Η Αυτονομία του Αλάς ανακηρύχθηκε τον Δεκέμβριο του 1917. Οι ηγέτες του Αλάς ίδρυσαν το Αλάς Ορντά, μία καζακική κυβέρνηση η οποία ευθυγραμμίστηκε με το Λευκό Στρατό και πολέμησαν εναντίον των Μπολσεβίκων. Η πρώτη νομοθεσία της κυβέρνησης Αλάς, στις 11 με 24 Ιουνίου 1918, είναι η ακόλουθη: «Συμφωνήθηκε να ακυρωθούν όλα τα διατάγματα που εκδόθηκαν από τις Σοβιετικές αρχές στην επικράτεια του αυτόνομου Αλάς». Επίσης, ο πρόεδρος ήταν ο Αλιχάν Μποκεϊχάνοφ, ενώ τα μέλη ήταν ο Μουχαμεντζάν Τινισπάγιεφ Τινισπάγιεβιτς και ο Γκαμπάσοφ. Το 1919, όταν οι Λευκές Δυνάμεις έχαναν, η κυβέρνηση της Αυτονομίας του Αλάς άρχισε τις διαπραγματεύσεις με τους Μπολσεβίκους. Την περίοδο 1919-20 οι Μπολσεβίκοι κέρδισαν τις Λευκές Ρωσικές δυνάμεις στην περιοχή και κατέλαβαν το Καζακστάν. Στις 26 Αυγούστου του 1920, η Σοβιετική κυβέρνηση κατήργησε την Αυτονομία του Αλάς, και ίδρυσε την Κιργιζική Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία, ενώ μετονομάστηκε ως Καζακική Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία το 1925 και το 1936 ως Καζακική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία.

Δείτε επίσης
------------

* Κόμμα Αλάς
* Ορεινή Δημοκρατία του Βόρειου Καυκάσου
* Αυτονομία του Τουρκεστάν
* Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Τουρκεστάν
* Καζακική Αυτόνομη Σοβιετική Δημοκρατία

Αναφορές
--------

* Peimani, Hooman. *Conflict and Security in Central Asia and the Caucasus*. Santa Barbara: ABC-CLIO, 2009, σελίδα 124
* Galick, David. *Responding to the Dual Threat to Kazakhness: The Rise of Alash Orda and its Uniquely Kazakh Path*, Vestnik: The Journal of Russian and Asian Studies (29 Μαρτίου 2014)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Alash Autonomy στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 247431415
* LCCN: sh85071823

 |

 |
Το **Βιτζαϊναγκάρ** είναι ο πιο απομακρυσμένος *Κύκλος* (Τεχσίλ) της επαρχίας Τσανγκλάνγκ στη βορειοανατολική πολιτεία Αρουνάτσαλ Πραντές στην Ινδία.

Τοποθεσία
---------

Περιβάλλεται στις τρεις πλευρές από τη Μιανμάρ, ενώ η άλλη πλευρά πλαισιώνεται από την μεγάλη έκταση πυκνού δάσους του Εθνικού Πάρκου Ναμντάφα. Οι κοντινές πόλεις είναι η Μιάο (157 χλμ. 7 μέρες με τα πόδια), η Χαγιουλιάνγκ και η Τεζού στην Ινδία. Η Πουτάο (40 χλμ.) είναι η πλησιέστερη πόλη στη Μιανμάρ.

Μεταφορές
---------

Δεν υπάρχει οδική σύνδεση με την γύρω περιοχή. Το χωριό έχει ένα αεροδρόμιο, αλλά οι πτήσεις δεν λειτουργούν στο μεγαλύτερο μέρος του έτους. Η Μιάο, η πλησιέστερη πόλη στην Ινδία, απέχει 150 χλμ. μακριά.

Το Βιτζαϊναγκάρ έχει οριστεί να είναι το ανατολικό τέλος στην προτεινόμενη εθνική οδό των Συνόρων του Αρουνάτσαλ Πραντές Σύνορα, η οποία θα είναι μια διαδρομή 2.000 χλμ. από την Γραμμή Μακμέιχον προς το Μάγκο και το Θίνγκμπου στη δύση. Ένας χάρτης της προτεινόμενης διαδρομής υπάρχει εδώ και εδώ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Top officials to meet to expedite road building along China border». *Dipak Kumar Dash*. timesofindia.indiatimes.com. Ανακτήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2014.
2. ↑  «Narendra Modi government to provide funds for restoration of damaged highways». www.dnaindia.com. Ανακτήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2014.
3. ↑  «Indian Government Plans Highway Along Disputed China Border». *Ankit Panda*. thediplomat.com. Ανακτήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2014.
4. ↑  «Govt planning road along McMohan line in Arunachal Pradesh: Kiren Rijiju». Live Mint. Ανακτήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2014.
5. ↑  «China warns India against paving road in Arunachal». *Ajay Banerjee*. tribuneindia.com. Ανακτήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2014.
**Αυτοφωτογραφία** ή και **selfie** είναι η φωτογράφιση του παρουσιαστικού μας από εμάς τους ίδιους, μέσω κινητών τηλεφώνων ή ψηφιακών φωτογραφικών μηχανών.
Οι selfies κοινοποιούνται συχνά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όπως το Facebook, το Twitter, το Snapchat και το Instagram.

Εφαρμογές μέσων κοινωνικής δικτύωσης όπως το Instagram και το Snapchat ενθαρρύνουν τους ανθρώπους να τραβούν selfies με λειτουργίες όπως Geofilters, σύνδεση με hashtag σχετικών θεμάτων και stories. Τα Geofilters επιτρέπουν στους χρήστες να βγάζουν selfies με επικαλύψεις που μπορεί να είναι κωμικές, αλλάζοντας την εικόνα της selfie με τη δυνατότητα να δείχνουν πού βρίσκεται ο εικονιζόμενος. Τον Σεπτέμβριο του 2017, το Instagram είχε 500 εκατομμύρια ενεργούς χρήστες καθημερινά στην εφαρμογή αυτοπροβολής, κοινής χρήσης selfie και 800 εκατομμύρια μηνιαίους ενεργούς χρήστες. Το Snapchat αναφέρει 178 εκατομμύρια ενεργούς χρήστες καθημερινά. Οι selfies είναι δημοφιλείς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

ΤΜια έρευνα του 2015 από την Erie Insurance Group διαπίστωσε ότι το 4% όλων των οδηγών παραδέχθηκαν ότι έβγαλαν selfie ενώ οδηγούσαν.

Η εμμονική λήψη selfies και η ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχει βρεθεί ότι συνδέονται με πολλά συμπτώματα κοινά σε ψυχικές διαταραχές. Αυτά περιλαμβάνουν ναρκισσισμό, χαμηλή αυτοεκτίμηση, μοναξιά, εγωκεντρισμό και συμπεριφορές αναζήτησης προσοχής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Statista Instagram statistics». *CNBC*. 25 Σεπτεμβρίου 2017.
2. ↑  «Snap Inc» (PDF). [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  Dubois, Lou (2 Νοεμβρίου 2013). «The selfie won't die – in fact, it just got its own social network». *NBC News*. Ανακτήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2014.
4. ↑  Ashley Halsey III (30 Μαρτίου 2015). «Flossing, selfies, romantic encounters: Driving distractions, by the numbers». *Washington Post*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2016.
5. ↑  Kaur, Satinder. «Selfie and mental health issues: An overview». *Indian Journal of Health and Wellbeing*. .