Συντεταγμένες: 22°55′42.6″N 5°28′18.5″E﻿ / ﻿22.928500°N 5.471806°E﻿ / 22.928500; 5.471806

Περίγραμμα της κύριας ροής του **Ταμανρασσέτ** μαζί με το ακόμη ενεργούς ποταμούς Νείλο, Σενεγάλη, Νίγηρα, Σανάγκα και Κονγκό.
Ο **ποταμός Ταμανρασσέτ** είναι τεράστιος παλαιοποταμός που θεωρείται ότι έρεε στη Δυτική Αφρική μόλις πριν από 5.000 χρόνια. Η λεκάνη του ποταμού Ταμανρασσέτ πιστεύεται ότι ήταν συγκρίσιμη με τη σημερινή λεκάνη απορροής του ποταμού Γάγγη-Βραχμαπούτρα στην Ασία.

Περιγραφή
---------

Ο Ταμανρασσέτ θεωρείται ότι έρεε κατά μήκος της Σαχάρας στην αρχαιότητα από πηγές στο νότιο τμήμα της οροσειράς του Άτλαντα και τα υψίπεδα του Χογκάρ στην περιοχή της σημερινής Αλγερίας.

Πιστεύεται ότι ο ποταμός είχε τις εκβολές του στο Φαράγγι Καπ Τιμιρίς, που βρίσκεται στην ακτή της Μαυριτανίας. Το φαράγγι έχει βάθος 3 χιλιομέτρων και έχει πλάτος 2,5 χιλιόμετρα σε ορισμένα σημεία.

Η παρουσία του ποταμού θεωρείται ότι έχει σημαντικές επιπτώσεις στην ανθρώπινη μετανάστευση από την Κεντρική Αφρική στη Μέση Ανατολή, την Ευρώπη και την Ασία. Προηγουμένως, η αφιλόξενη έρημος της Σαχάρας λέγεται ότι έκανε τη δυτική πορεία μετανάστευσης προς την Ευρώπη ακατόρθωτη.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι ο αρχαίος ποταμός Ταμανρασσέτ είχε ενεργοποιηθεί κατά την Αφρικανική Υγρή Περίοδο, κατά τις κλιματικές ταλαντώσεις που προκαλούνται από την μεταπτωτική τροχιά της Γης γύρω από τον Ήλιο.

Ο παλαιοποταμός ανακαλύφθηκε μέσω ιαπωνικού τροχιακού δορυφορικού συστήματος με την ονομασία Phased Array type L-band Synthetic Aperture Radar (PALSAR). Χρησιμοποιώντας την ανίχνευση μικροκυμάτων, το PALSAR μπορεί να δει κάτω από την άμμο της Σαχάρας και να εντοπίσει το ορυκτό νερό που ρέει ακόμα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Skonieczny, C.; Paillou, P.; Bory, A.; Bayon, G.; Biscara, L.; Crosta, X.; Eynaud, F.; Malaizé, B. *και άλλοι*. (2015-11-10). «African humid periods triggered the reactivation of a large river system in Western Sahara». *Nature Communications* **6**. doi:10.1038/ncomms9751. ISSN 2041-1723. PMID 26556052. PMC 4659928. .
2. ↑  Klokočník, Jaroslav; Kostelecký, Jan; Cílek, Václav; Bezděk, Aleš; Pešek, Ivan (2017-05). «A support for the existence of paleolakes and paleorivers buried under Saharan sand by means of "gravitational signal" from EIGEN 6C4» (στα αγγλικά). *Arabian Journal of Geosciences* **10** (9): 199. doi:10.1007/s12517-017-2962-8. ISSN 1866-7511. .
3. 1 2 3  Sample, Ian (2015-11-10). «Ancient river network discovered buried under Saharan sand» (στα αγγλικά). *The Guardian*. ISSN 0261-3077.. Ανακτήθηκε στις 2020-05-31.
4. 1 2  «A Vast River Network Once Crisscrossed the Sahara». *Gizmodo* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2020.
5. 1 2  Ferreira, Becky (10 Νοεμβρίου 2015). «There's a Long-Lost 'Paleo-River' Beneath the Sahara Desert Nobody Knew Existed». *Vice* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2020.
6. ↑  Johnson, Scott K. (10 Νοεμβρίου 2015). «Beneath the Saharan sands, a river valley». *Ars Technica* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2020.
7. ↑  Krastel, S.; Hanebuth, T. J. J.; Antobreh, A. A.; Henrich, R.; Holz, C.; Kölling, M.; Schulz, H. D.; Wien, K. *και άλλοι*. (2004). «CapTimiris Canyon: A newly discovered channel system offshore of Mauritania» (στα αγγλικά). *Eos, Transactions American Geophysical Union* **85** (42): 417–423. doi:10.1029/2004EO420001. ISSN 2324-9250. . [*νεκρός σύνδεσμος*]
8. ↑  Coulthard, Tom J.; Ramirez, Jorge A.; Barton, Nick; Rogerson, Mike; Brücher, Tim (11 Σεπ 2013). «Were Rivers Flowing across the Sahara During the Last Interglacial? Implications for Human Migration through Africa» (στα αγγλικά). *PLOS ONE* **8** (9): e74834. doi:10.1371/journal.pone.0074834. ISSN 1932-6203. PMID 24040347. PMC PMC3770569. .
9. ↑  «Rivers may have once criss-crossed the Sahara, say scientists». *Christian Science Monitor*. 2015-11-12. ISSN 0882-7729.. Ανακτήθηκε στις 2020-05-31.
10. ↑  Fleagle, John G. (2010). *Out of Africa I : the first hominin colonization of Eurasia* (PDF). Dordrecht: Springer. ISBN 978-90-481-9036-2.
11. ↑  «Desert Pasts - Prehistory and Human Evolution in the Sahara». *www.human-evol.cam.ac.uk*. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2020.