recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **Σαλαμίς** ήταν ένα μερικώς κατασκευασμένο θωρηκτό πλοίο που παραγγέλθηκε για το Ελληνικό Ναυτικό από το ναυπηγείο AG Vulcan στο Αμβούργο της Γερμανίας το 1912. Παραγγέλθηκε ως μέρος Πρόγραμμα επανεξοπλισμού του ελληνικού ναυτικού (συγχρόνως με την παραγγελία των 6 τορπιλοβόλων τύπου ‘ΑΙΓΛΗ’ (‘ΑΙΓΛΗ’, ‘ΑΛΚΥΟΝΗ’, ‘ΑΡΕΘΟΥΣΑ’, ‘ΔΑΦΝΗ’, ‘ΔΩΡΙΣ’ και ‘ΘΕΤΙΣ’) που αποσκοπούσε στον εκσυγχρονισμό του στόλου, ως απάντηση στην οθωμανική ναυτική επέκταση μετά τον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897. Το Σαλαμίς και πολλά άλλα θωρηκτά –από τα οποία κανένα δεν παραδόθηκε σε κανένα ναυτικό– αντιπροσώπευαν το αποκορύφωμα μιας ναυτικής κούρσας εξοπλισμών μεταξύ των δύο χώρες που είχαν σημαντικές επιπτώσεις στον Α' Βαλκανικό Πόλεμο και στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το σκάφος θα είχε εκτόπισμα 13.000 τόνων, ταχύτητα : 21 κόμβους. Ο oπλισμός περιλάμβανε έξι πυροβόλα 14 ιντσών (356 mm) σε τρεις πυργίσκους με δυο πυροβόλα έκαστος. Οι εργασίες άρχισαν αμέσως, όμως το Δεκέμβριο του 1912 διατυπώθηκαν απόψεις από το περιβάλλον του Ναυτικού ότι θα έπρεπε να αποκτήσει ο Ελληνικός Στόλος ένα πραγματικό θωρηκτό τύπου ‘ΝΤΡΕΤΝΩΤ’ καθώς η Τουρκία είχε ήδη προχωρήσει σε ανάλογη παραγγελία δύο παρόμοιων πλοίων στην Αγγλία. Μετά από αυτό οι εργασίες στο ‘ΣΑΛΑΜΙΣ’ ανεστάλησαν και επανεκκινήθηκαν μετά από ριζικό επανασχεδιασμό του πλοίου. Το νέο πλοίο θα ήταν εκτοπίσματος 19.500 τόνους με οπλισμό οκτώ πυροβόλων 14 ιντσών σε τέσσερις πυργίσκους. Το πλοίο έπρεπε να είχε τελική ταχύτητα 23 κόμβων (43 km/h, 26 mph), υψηλότερη από εκείνη των άλλων θωρηκτών της περιόδου. Κόστος κατασκευής : 1,693,000 λίρες. Οι εργασίες κατασκευής συνεχίστηκαν μέχρι τον Δεκέμβριο του 1914, όμως τα Γερμανικά Ναυπηγεία έδωσαν προταιρεότητα στην εκτέλεση των παραγγελιών της Γερμανικής Κυβέρνησης, λόγω του Α'ΠΠ – διέκοψαν αυτεπάγγελτα την κατασκευή του ‘ΣΑΛΑΜΙΣ’. Μετά το τέλος του πολέμου και με το Τουρκικό ναυτικό αποδεκατισμένο, η Ελλάδα δεν δέχτηκε να παραλάβει το σκαρί και έτσι τα ναυπηγεία κατέθεσαν αγωγή το 1923. Μετά από διαιτησία που ολοκληρώθηκε το 1932 (!) η Ελλάδα πλήρωσε £30.000 επιπλέoν των £450.000 που είχε ως τότε πληρώσει για απλήρωτες εργασίες που είχαν γίνει και το πλοίο παρέμεινε ιδιοκτησία των ναυπηγείων(!)  Το ποσό της προκαταβολής των 11.548.690 δραχμών χάθηκε.

Διαλύθηκε στη Βρέμη την ίδια χρονιά, και ενώ είχαν υπάρξει και κάποιες σκέψεις να ολοκληρωθεί για το ανασυσταθέν γερμανικό Π.Ν. με το όνομα ΤΙRPITZ.

Τα πυροβόλα του ΣΑΛΑΜΙΣ που είχαν κατασκευασθεί στις ΗΠΑ, πήγαν στη Μ.Βρετανία και εγκαταστάθηκαν σε Βρετανικά monitor της κλάσης "Abercrombie".

Πηγές
-----

* Conway's All the World's Fighting Ships 1906-1922
* Naval warfare, 1815-1914 (Lawrence Sondhaus) - σελίδα 220

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό
* www.naval-history.net
* www.battleships-cruisers.co.uk

Αναφορές και σημειώσεις
-----------------------

1. ↑  Gardiner & Gray, p. 384

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Θωρηκτά του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού |
| --- |
|  |
| 
* *Κιλκίς*
* *Λήμνος*
* *Σαλαμίς*
* *Βασιλεύς Κωνσταντίνος*
 |

 |
Ο **Διονύσης Ηλιάδης** (22 Ιανουαρίου 1983) είναι Έλληνας πρωταθλητής του τζούντο, με διεθνείς διακρίσεις. Κατάγεται από την περίφημη οικογένεια Ηλιάδη, που έχουν δώσει σημαντικούς αθλητές του τζούντο, με ολυμπιακές και διεθνείς διακρίσεις.

Καριέρα
-------

Γεννήθηκε στις 22 Ιανουαρίου του 1983 στη Γεωργία και η πρώτη του μεγάλη διάκριση ήταν το 2001 στη Βουδαπέστη. Τη χρονιά εκείνη κατέκτησε και το αργυρό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα για αθλητές ηλικίας κάτω των 20 ετών. Δύο χρόνια μετά, το 2003 ο Ηλιάδης πήρε και χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα για αθλητές ηλικίας κάτω των 23 ετών, στην Αρμενία. Στην αντίστοιχη διοργάνωση του 2005 στο Κίεβο ο Διονύσης Ηλιάδης ήταν 5ος, όπως και στο Ευρωπαϊκό των εφήβων στην Ολλανδία, το έτος 2002.

Το 2007 διακρίθηκε και στο Παγκόσμιο Κύπελλο στο Μπέρμιγχαμ, όπου ήταν τρίτος στην κατηγορία των 100 κιλών, στις 22 Σεπτεμβρίου 2007.

Στο 2ο Τουρνουά Ακρόπολις, που διεξήχθη στο Λουτράκι, ο Ηλιάδης κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα -100 κιλά.

Στα τέλη Ιουνίου του 2008 στο διεθνές τουρνουά της Κωνσταντινούπολης, ο Ηλιάδης κατέλαβε την 5η θέση στα -100 κιλά.

Το Μάιο του 2009 κατέλαβε την 5η θέση στην κατηγορία των -100 κιλών στο Γκραν Σλαμ που έγινε στη Μόσχα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνοσπόρ[*νεκρός σύνδεσμος*], *Τζούντο: «Χρυσός» στο «Ακρόπολις» ο Δ. Ηλιάδης*, 
 14 Ιουνίου 2008
2. ↑  in.gr Αρχειοθετήθηκε 2008-07-01 στο Wayback Machine. *«Χρυσός» στην Πόλη ο Ελληνας τζουντόκα, Ηλίας Ηλιάδης*, 30 Ιουνίου 2008
3. ↑  No 4 στον κόσμο η Μπoυκουβάλα, Ελεύθερος Τύπος, 1η Ιουνίου 2009.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η βιογραφία του τζουντόκα
Το **Mercedes-Benz 170 S** είναι αυτοκίνητο πολυτελείας το οποίο παρήχθη από την Mercedes-Benz μεταξύ 1949 και 1955 υπό διάφορες μορφές με βενζινοκινητήρες και πετρελαιοκινητήρες. Βοήθησε σημαντικά στην ανάκαμψη της εταιρείας μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Αρχικώς, βρισκόταν υπό πώληση με έκδοση 1,8 λίτρων του τετρακύλινδρου εν σειρά κινητήρα M136 των 1,7 λίτρων ο οποίος χρησιμοποιούνταν στον ελαφρώς μικρότερο τύπο παραγωγής 170 V. Υπήρξε το πρώτο μοντέλο της Mercedes-Benz το οποίο έφερε στο όνομά του την κατάληξη «S», το οποίο σήμαινε *Sonder modell* ή, στα ελληνικά, «Ειδικό μοντέλο», γεγονός το οποίο και υποδήλωνε ανώτερο επίπεδο άνεσης και ποιότητας. Ως εκ τούτου, η αγορά στην οποία απευθυνόταν αποτελείτο από επιτυχημένους επιχειρηματίες και διευθυντές εταιρειών.

Το 170 S τέθηκε προς πώληση κατά τη διάρκεια του Μαΐου του 1949, αρχικώς μοιραζόμενο τον ίδιο αριθμό πλαισίου με το W136 170 V, ενώ διέθετε στενή ομοιότητα με το τελευταίο. Ωστόσο, από πολλές απόψεις, επρόκειτο για εμφανή βελτίωση συγκρκτικά με την εξακύλινδρη Mercedes-Benz 230, την οποία η εταιρεία είχε κατασκευάσει, αν και σε περιορισμένο αριθμό, κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ 1938 και 1943.

Η πρώτη αναβάθμιση του 170 S έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια του Ιανουαρίου του 1952, περαιτέρω διαφοροποιούμενη από το 170 V και διαθέτοντας, πλέον, δικό του αριθμό πλαισίου, πιο συγκεκριμένα το **W191**. Η εισαγωγή, έναν χρόνο νωρίτερα, εκ μέρους της Mercedes του πολυτελούς μοντέλου 220 του Mercedes-Benz W187, εξακύλινδρου 2,2 λίτρων κινητήρα M180, τοποθετημένου μεταξύ του 170 S και της ναυαρχίδας της εταιρείας, του 3,0 λίτρων Mercedes-Benz W186 *Adenauer*, το οποίο και υπονόμευσε την πολυτελή θέση του τετρακίλυνδρου 170 S.

Η άφιξη του ολοκαίνουργιου μοντέλου 1,8 λίτρων, Mercedes-Benz W120 180 «Ponton», το 1953, οδήγησε στη διακοπή παραγωγής του 170 S. Παράλληλα, παρουσιάστηκε το 170 S-V, το οποίο και χρησιμοποιούσε τον συγκριτικά μεγαλύτερου μεγέθους κινητήρα του, από κοινού, ωστόσο, με τον ελαφρώς μικρότερου μεγέθους σκελετό του 170 V. Επιστρέφοντας στον αριθμό πλαισίου του W136, το μοντέλο S-V έπαυσε, γενικότερα, να παράγεται το 1955.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Noesis | Αυτοκίνητο Mercedes 170s». *archive.noesis.edu.gr*. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2023.
2. 1 2  Oswald 2001, σελ. 12.
3. ↑  Oswald 2001, σελ. 14.
4. ↑  Oswald 2001, σελ. 13.

Πηγές
-----

* (Γερμανικά) Oswald, Werner (2001). *Deutsche Autos 1945-1990, Band (vol) 4*. Στουτγκάρδη: Motorbuch Verlag. ISBN 3-613-02131-5.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γερμανία
 |

 |
Οι εορτασμοί του Ποχέλα Μποϊσάχ στην Ντάκα
Το **Παχέλα Μπαϊσάχ** (βεγγαλικά: পহেলা বৈশাখ) ή **Βεγγαλική πρωτοχρονιά** (βεγγαλικά: বাংলা নববর্ষ, *Bangla Nôbobôrsho*), επίσης γνωστό ως **Ποχέλα Μποϊσάχ**, είναι η πρώτη ημέρα του Βεγγαλικού Ημερολογίου. Γιορτάζεται στις 14 Απριλίου ως εθνική αργία στο Μπανγκλαντές και στις 14 ή 15 Απριλίου στις ινδικές πολιτείες της Δυτικής Βεγγάλης και της Τριπούρα και αλλού από τους ανθρώπους με Βεγγαλική κληρονομιά, ανεξαρτήτως θρησκευτικής πίστης.

Η ημερομηνία του φεστιβάλ καθορίζεται σύμφωνα με το Βεγγαλικό ημερολόγιο ως πρώτη ημέρα του πρώτου μήνα Μπαϊσάχ. Ως εκ τούτου σχεδόν πάντα πέφτει στις ή κοντά στις 14 Απριλίου κάθε χρόνο στο Γρηγοριανό ημερολόγιο. Η ίδια ημέρα εορτάζεται και αλλού ως το παραδοσιακό ηλιακό νέο έτος και ως φεστιβάλ συγκομιδής από τους Ινδουιστές και τους Σιχ και είναι γνωστό με άλλα ονόματα όπως το Βαϊσάχι στην κεντρική και βόρεια Ινδία, το Βισού στην Κεράλα και το Πουθαντού στο Ταμίλ Ναντού.

Το φεστιβάλ γιορτάζεται με πομπές, εκθέσεις και οικογενειακό χρόνο. Ο παραδοσιακός χαιρετισμός για το Βεγγαλικό νέο έτος είναι ο Σούμπο Ναμπομπάρσο (শুভ নববর্ষ, κυριολεκτικά σημαίνει "Ευτυχισμένο το Νέο Έτος"). Το εορταστικό Μανγκάλ Σομπατζάτρα διοργανώνεται στο Μπαγκλαντές. Το 2016, η UNESCO κήρυξε αυτή την γιορτή που διοργάνωσε το Πανεπιστήμιο της Ντάκα ως πολιτιστική κληρονομιά της ανθρωπότητας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kapila D. Silva· Amita Sinha (2016). *Cultural Landscapes of South Asia: Studies in Heritage Conservation and Management*. Taylor & Francis. σελίδες 159–162. ISBN 978-1-317-36592-1.
2. 1 2  Kapila D. Silva· Amita Sinha (2016). *Cultural Landscapes of South Asia: Studies in Heritage Conservation and Management*. Taylor & Francis. σελίδες 161–168. ISBN 978-1-317-36592-1. , Quote: "Pohela Boishakh is celebrated on the first day of Boishakh, the first month of the Bengali calendar. It falls on 14 April in the Gregorian calendar, and it coincides with similar Vedic calendar-based New Year celebrations (...)"
3. ↑  Robin Rinehart (2004). *Contemporary Hinduism: Ritual, Culture, and Practice*. ABC-CLIO. σελ. 139. ISBN 978-1-57607-905-8.
4. ↑  Mangal Shobhajatra on Pahela Baishakh, UNESCO
Συντεταγμένες: Sky map 15h 10m 56.1s, +05° 44′ 41″

Ο **IC 1101** (ή UGC 9752) είναι γιγαντιαίος γαλαξίας. Ανήκει στη μορφολογική κατηγορία E-S0 και επομένως είναι ελλειπτικός-φακοειδής γαλαξίας. Ανακαλύφθηκε στις 19 Ιουνίου 1790 από τον Γερμανοβρετανό αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ.

Όπως και άλλοι γιγαντιαίοι ελλειπτικοί γαλαξίες, ο IC 1101 βρίσκεται στο κέντρο ενός μεγάλου σμήνους γαλαξιών, του Abell 2029  στον αστερισμό του Όφεως, κοντά στα όρια με τον αστερισμό της Παρθένου. Απέχει 1,07 δισεκατομμύριο έτη φωτός και με διάμετρο 6 περίπου εκατομμυρίων ετών φωτός είναι ένας από τους μεγαλύτερους γνωστούς γαλαξίες, αν όχι ο μεγαλύτερος, αποτελούμενος από περίπου 100 τρισεκατομμύρια αστέρες. Θεωρείται ότι ο IC 1101 σχηματίστηκε από τις συγχωνεύσεις πολλών μικρότερων γαλαξιών .

Αναφορές
--------

1. 1 2 3 4 5 6 7  «NASA/IPAC Extragalactic Database». *Results for IC 1101*. Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2006.
2. ↑   [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Οκτωβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2010.
5. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουνίου 2009. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2010.
6. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο IC 1101 στο *wikisky*

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Συντεταγμένες: 40°38′47.4″N 21°29′42.2″E﻿ / ﻿40.646500°N 21.495056°E﻿ / 40.646500; 21.495056

Το **Μουσείο Αργυροχρυσοχοΐας, Λαογραφίας και Ιστορίας Νυμφαίου** είναι εθνογραφικό μουσείο στο χωριό Νυμφαίο της Δυτικής Μακεδονίας, στην Ελλάδα. Το μουσείο άνοιξε στις 10 Σεπτεμβρίου 2000 και εγκαινιάστηκε από τον Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο, πρόεδρο της Ελλάδας εκείνη τη χρονιά.

Περιγραφή
---------

Το Νυμφαίο είναι ένα παραδοσιακό μακεδονικό χωριό με αρμάνικη κληρονομιά, που έχει μετατραπεί σε θέρετρο. Το μουσείο βρίσκεται σε ένα τριώροφο αρχοντικό στο κέντρο του χωριού σε παραδοσιακό στυλ γνωστό ως *Σπίτι των Χρυσοχόων της Νεβέσκα* (Νέβεσκα είναι το παλιό όνομα του Νυμφαίου). Το μοντέρνο κτήριο είναι διακοσμημένο με παλιές τοιχογραφίες και επιπλωμένο με αυθεντικά έπιπλα και οικιακές ανέσεις ενός σπιτιού του 19ου αιώνα.

Το μουσείο διαθέτει προθήκες με δύο σετ σπάνιων εργαλείων χρυσοχόου και μια συλλογή έργων χρυσοχόου (συμπεριλαμβανομένων ανδρικών και γυναικείων κοσμημάτων, εκκλησιαστικών αντικειμένων, πόρπες, ζώνες, ταμπακιέρες και οικιακά σκεύη). Υπάρχουν επίσης προθήκες με αυθεντικές γυναικείες ενδυμασίες καθώς και φωτογραφίες και άλλα αναμνηστικά του Μακεδονικού Αγώνα, συμπεριλαμβανομένων πρωτότυπων επιστολών που γράφτηκαν από τους ηγέτες του Μακεδονικού Αγώνα όπως ο Παύλος Μελάς, ο Ευθύμιος Καούδης, ο Γερμανός Καραβαγγέλης, ο Γεώργιος Κατεχάκης και ο Στρατηγός Παπούλας και έγγραφα από το αρχείο των Ευθυμίου Καούδη και Νικολάου Μέρτζου.

Εικόνες
-------

* Άποψη του εξωτερικούΆποψη του εξωτερικού
* Άποψη του εσωτερικούΆποψη του εσωτερικού
* Άποψη του εσωτερικούΆποψη του εσωτερικού

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Museums of Macedonia

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πληροφορίες στο i-lovegreece.com
Ο **Ολύμπιος** ήταν ένα από τους Εξάρχους της Ραβέννας. Υπήρξε επικεφαλής του αυτοκρατορικού κοιτώνα (αυτοκρατορικός αρχιθαλαμηπόλος). Το 649 ο αυτοκράτορας Κώνστας Β΄ τον διέταξε να συλλάβει τον Πάπα Μαρτίνο Α΄. την περίοδο εκείνη ήταν ήδη έξαρχος, αλλά δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι για την ακριβή ημερομηνία διορισμού του ως Εξάρχου Ραβέννας. Σύμφωνα με τις πηγές ο Πάπας Μαρτίνος κατηγορείτο γιατί δεν είχε ζητήσει την έγκριση του αυτοκράτορα μετά την εκλογή του. Τα πραγματικά βέβαια αίτια ήταν η στάση του Μαρτίνου έναντι του Μονοθελητισμού, που ερχόταν σε αντίθεση με την αυτοκρατορική πολιτική. Όταν ο Ολύμπιος μπήκε στη Ρώμη βρισκόταν σε εξέλιξη σύνοδος με τη συμμετοχή και του Μαξίμου του Ομολογητή για την καταδίκη του Μονοθελητισμού. Τελικά μετά την είσοδό του στη Ρώμη και τη συνάντηση του με τον Πάπα αποφάσισε να συνταχθεί μαζί του και να αυτοανακηρυχθεί αυτοκράτορας. Αργότερα κατευθύνθηκε στη Σικελία, στην οποία, αφού την κατέλαβε, εγκατέστησε την έδρα του. Λίγο μετά, το 652 πέθανε από κάποια μεταδοτική ασθένεια που είχε προσβάλει και το στράτευμα του. Μετά το θάνατό του το Εξαρχάτο της Ραβένα επανήλθε ομαλά στον έλεγχο του νέου αυτοκρατορικού Εξάρχου και την προσαγωγή του Πάπα και του Μαξίμου σε δίκη για προδοσία στην Κωνσταντινούπολη.
Ο **Παύλος** ήταν βυζαντινός αξιωματούχος, πατρίκιος, διοικητής του Θέματος Σικελίας, και Έξαρχος Ραβένας από το 723 έως το 727. Σύμφωνα με τον Τζον Τζούλιους Νόριτς (John Julius Norwich), το πρόσωπο που παραδοσιακά αναγνωρίζεται ως ο πρώτος δόγης της Βενετίας, ο Πάολο Λούτσιο Αναφέστο, ήταν στην πραγματικότητα ο Έξαρχος Παύλος. Επιπλέον το ίδιο πρόσωπο είναι και ο διάδοχος του Αναφέστο, Μαρτσέλλο Τεγκαλλιάνο, μιας και υπάρχουν αμφιβολίες για τη γνησιότητα του εν λόγω δόγη, καθώς έφερε την ίδια ονομασία, στα ιταλικά, με τον τίτλο του Παύλου που ήταν "magister militum".

Το 717 στάλθηκε στη Σικελία να καταστείλει την εξέγερση των Σέργιου και Ονομάγουλου. Στο 727, στο Εξαρχάτο της Ραβέννας ξεσηκώθηκαν κατά της αυτοκρατορικής επιβολής λόγω της εικονομαχίας από τον αυτοκράτορα Λέων Γ΄ (717-741). Ο στρατός της Ραβένας και του Δουκάτου της Πενταπόλεως στασίασαν, καταγγέλλοντας τόσο τον Έξαρχο Παύλο όσο και τον αυτοκράτορα Λέων Γ ', και ανέτρεψαν όσους αξιωματικούς παρέμεναν πιστοί. Ο Παύλος συγκέντρωσε τις δυνάμεις που του απέμειναν πιστές και προσπάθησε να αποκαταστήσει την τάξη, αλλά σκοτώθηκε. Ο στρατός συζήτησε την εκλογή δικό του αυτοκράτορα και ξεκίνησε να βαδίσει στην Κωνσταντινούπολη, αλλά όταν ζήτησαν τη συμβουλή του Πάπα Γρηγορίου Β΄, αυτός τους αποθάρρυνε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
2. ↑  Norwich, 1982, p 13
3. ↑  Richards, 1979, p 220

Πηγές
-----

* Norwich, John Julius (1982). *A History of Venice*. New York, New York: Alfred A. Knopf Incorporated. ISBN 0-394-52410-1.
* Richards, Jeffrey (1979). *The Popes and the Papacy in the Early Middle Ages, 476–752*. London, United Kingdom and Boston, Massachusetts: Routledge & Kegan Paul. ISBN 0-7100-0098-7.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Paul (exarch)  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Αλεξάντερ Στεφάνοφ Σαλαμάνοφ** (βουλγαρικά: Александър Cтефанов Шаламанов‎) (4 Σεπτεμβρίου 1941 – 25 Οκτωβρίου 2021) ήταν Βούλγαρος ποδοσφαιριστής και επαγγελματίας αθλητής της αλπικής χιονοδρομίας. Είναι γνωστός ως ο μοναδικός Βούλγαρος που έχει συμμετάσχει στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες (στην αλπική χιονοδρομία το 1960) και στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου. Ήταν εφεδρικός παίκτης της εθνικής ομάδας πετοσφαίρισης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1964, αλλά δεν αγωνίστηκε σε κάποιον αγώνα.

Ο Σαλαμάνοφ ξεκίνησε την καριέρα του ως αμυντικός με την ΤΣΣΚΑ Σόφιας το 1960–61, αλλά μετακόμισε στη Σλάβια Σόφιας το 1961 για να παραμείνει εκεί μέχρι το 1974, όταν αποσύρθηκε μετά από 263 αγώνες στο Πρωτάθλημα Βουλγαρίας, τρία τρόπαια Κυπέλλου Βουλγαρίας (1963, 1964 και 196) και έναν ημιτελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων το 1967. Ο Σαλαμάνοφ επιλέχθηκε δύο φορές ως Καλύτερος Βούλγαρος Ποδοσφαιριστής, το 1963 και το 1966, και δύο φορές ως Καλύτερος Βούλγαρος Αθλητής, το 1967 και το 1973. Έκανε 42 συμμετοχές με την Εθνική Βουλγαρίας, με την οποία συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1966 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970.

Στις 26 Οκτωβρίου 2021, μια μέρα μετά τον θάνατό του, η Σλάβια Σόφιας ανακοίνωσε ότι το γήπεδο της θα μετονομαστεί προς τιμήν του σε Στάδιο Αλεξάντερ Σαλαμάνοφ.

Προσωπική ζωή
-------------

Ο γιος του Σαλαμάνοφ, Στέφαν Σαλαμάνοφ (γεν. 1970), έγινε αθλητής της αλπικής χιονοδρομίας και εκπροσώπησε τη Βουλγαρία σε δύο αγωνίσματα στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988 στο Κάλγκαρι του Καναδά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 234636. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *FBref.com*. 1aaa2cdd.
3. ↑  «Почина Александър Шаламанов».
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2019.
5. ↑  «Aleksandar Shalamanov Bio, Stats, and Results | Olympics at Sports-Reference.com». 18 Απριλίου 2020. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Απριλίου 2020.
6. ↑  «Славия кръщава стадиона си на Александър Шаламанов | Професионален Футболен Клуб СЛАВИЯ». *www.pfcslavia.com*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 69727124
* GND: 118867040

 |

 |
*Για άλλες έννοιες της λέξης, δείτε Θάψος*
**Θάψος** ή **Θαψία** ονομαζόταν από τους αρχαίους Έλληνες ένα φυτό που χρησίμευε για παρασκευή κίτρινης βαφής, προέλευσης από την πόλη Θάψο της Σικελίας.

Η θάψος αναφέρεται από τον σχολιαστή του Θεόκριτου:

*Χρως ομοίος θάψω. Θάψος γάρ έστι ξύλον τι, ό καλείται Σκυθάριον, ήγουν Σκυθικόν ξύλον, ώς φησι καί Σαπφώ. Τούτω δέ τά έρια βάπτουσι, και ποιούσι μήλινα, και τας τρίχας ξανθίζουσιν. Έστι δε το παρ' ημίν λεγόμενον χρυσόξυλον* κτλ
Ο Αδαμάντιος Κοραής, το 1832, καταγράφει ότι σύμφωνα με τον Spon αναφέρεται από τους κατοίκους της Πελοποννήσου ως **χρυσόξυλο**, ενώ το συνδέει με το γαλλικό fustet και την επιστημονική ονομασία Thapsia Asclepium.

Από τον ίδιο αναφέρεται ότι η Thapsia Asclepium αναφέρεται στα ελληνικά σε αγγλική έκδοση του Θεοφράστου ως **αγλήγορα**, ενώ σε κείμενο του 1999, αναφέρεται ότι το φυτό φύεται σε χώρες της Μεσογείου και στο νησί Μαδέρα, ενώ στην Ελλάδα οι δύο του ποικιλίες, η θαψία ή το Ασκληπιείο ονομάζεται κοινά αγλήγορα, ενώ η ποικιλία θαψία η γαργαρική (Thapsia gorganica) στη Ζάκυνθο ονομάζεται πολύκαρπος.

Αργότερα, στο Μέγα Λεξικό Όλης της Ελληνικής γλώσσης του Δημητράκου αναφέρεται και το όνομα του φυτού **ρους ο κότινος**

Αναφορές
--------

1. ↑  A Copious Greek-English Vocabulary: Compiled from the Best Authorities, σελ. 433, The University Press, 1850
2. 1 2 3  Άτακτα, Τόμος Τέταρτος, Μέρος πρώτον, Αλφάβητον Δεύτερον Α-Π, Εν Παρισίοις, εκ της τυπογραφίας Κ. Εβεράρτου, se trouve chez F. Didot, frères, 1832
3. ↑  Θεόκριτος, 2, 88 (ο Κοραής αναφέρει ότι η θάψος αναφέρεται και στο «Νικ. Αλεξ. 570»)
4. ↑  Voyage de la Grèce II, σελ. 43
5. ↑  Προσεγγίσεις στον Αριστοτέλη, Παναγιώτης Κων. Μητροπέτρος, Δήμος Κερατσινίου, 1999, σελ. 339
6. ↑  λήμμα *Θάψος (η)*, Μέγα Λεξικό Όλης της Ελληνικής γλώσσης, Δημητράκου
Το άρθρο αυτό είναι ανεπαρκώς ανεπτυγμένο ή ανολοκλήρωτο. Η βοήθειά σας είναι καλοδεχούμενη!

Ο **Ρενέ Ιγκίτα** (*René Higuita*, γεννήθηκε 27 Αυγούστου 1966) είναι Κολομβιανός πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας. Έχει το παρατσούκλι "Ελ Λόκο" (ο Τρελός) για το στυλ παιχνιδιού του, το οποίο περιελάμβανε συχνές εξόδους από το καρέ και κατοχή μπάλας με τα πόδια, καθώς και τη ροπή που είχε προς το δραματικό. Έχοντας πετύχει 41 γκολ, είναι ένας από τους δέκα τερματοφύλακες με τα περισσότερα γκολ.

Ο τρόπος παιχνιδιού του παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο παγκόσμιο κοινό κατά τη διάρκεια του Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990, και κρίθηκε πρωτοποριακός, εμπνέοντας τους τερματοφύλακες να δώσουν περισσότερο έμφαση και να αναλάβουν περισσότερες ευθύνες όταν είναι μακριά από το τέρμα. Ο τρόπος παιχνιδιού του βοήθησε την Κολομβία να περάσει στο τους ομίλους, όμως στους "16" απέναντι στο Καμερούν, ενώ βρισκόταν μακριά από το τέρμα, προσπάθησε να ντριπλάρει ανεπιτυχώς τον Ροζέ Μιλά, με αποτέλεσμα να χάσει την μπάλα και ο Ροζέ Μιλά να σκοράρει, δίνοντας την πρόκριση στο Καμερούν.

Επίσης, θεωρείται ότι εφηύρε το λεγόμενο "χτύπημα του σκορπιού", όπου ο τερματοφύλακας βουτάει προς τα εμπρός φέρνοντας τα πόδια πάνω από το κεφάλι και στην πορεία αποκρούει και την μπάλα με δύο πόδια του. Στην πράξη είναι διασημότερο όταν το χρησιμοποίησε σε ένα φιλικό αγώνα με την Εθνική Αγγλίας το 1995 αποκρούοντας μία σέντρα του Τζέιμι Ρέντναπ.

Σε επίπεδο συλλόγων έχει αγωνιστεί σε πολλές ομάδες, αλλά τις περισσότερες συμμετοχές τις είχε στην Ατλέτικο Νασιονάλ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «It's a Brand New Game».
2. ↑  www.buscabiografias.com/biografia/verDetalle/260/Rene%20Higuita.
3. 1 2  «Colombia 'scorpion kick' keeper Higuita runs for mayor». *BBC News*. 19 March 2011. .
4. ↑  Bailey, Ryan. «The 10 Best Goalscoring Goalkeepers». *Bleacher Report* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2019.
5. ↑  Tim Vickery (10 February 2010). "The Legacy of Rene Higuita" Αρχειοθετήθηκε 2014-09-20 στο Wayback Machine.. BBC. Retrieved 11 June 2014
6. ↑  Shaw, Phil (16 February 1998). «Schmeichel slices into fixture». *The Independent*. .

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  René Higuita στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 51560446
* LCCN: nr93010273
* ISNI: 0000 0000 4937 707X

 |

 |
Το **Mushoku Tensei: Jobless Reincarnation** (ιαπωνικά: 無職転生 〜異世界行ったら本気だす〜) - (κατά Χέπμπορν: Mushoku Tensei: Isekai Ittara Honki Dasu), είναι εικονογραφημένη νουβέλα του Rifujin Na Magonote. Ανήκει στο γιαπωνέζικο είδος των Isekai και στην κατηγορία των "light novels" («ελαφρές νουβέλες)». 

Το θέμα της είναι η ζωή, ο θάνατος και η μετενσάρκωση ενός 34χρονου άνεργου και απελπισμένου άντρα, που πεθαίνοντας μεταφέρεται σε ένα φανταστικό σύμπαν, όπου διατηρώντας τις επίγειες αναμνήσεις του, αποφασίζει να περάσει μια νέα, διαφορετική ζωή με το όνομα *Rudeus Greyrat*.

Το έργο πρωτοδημοσιεύτηκε στο διαδίκτυο, στον ιστότοπο διαδικτυακών μυθιστορημάτων "Shōsetsuka ni Narō" τον Δεκέμβριο του 2012, και σημείωσε εξαιρετική επιτυχία.. Το 2013 κυκλοφόρησε στην έντυπη έκδοση από την εκδοτική εταιρεία Media Factory's. Το 2014, η νουβέλα, διασκευάστηκε σε συνέχειες από το περιοδικό μάνγκα, "Monthly Comic Flapper", ενώ το 2021 διασκευάστηκε και σε άνιμε από το "Studio Bind". Η άνιμε διασκευή θεωρήθηκε από τις καλύτερες άνιμε διασκευές για το 2021.

Παραπομπές
----------

1. ↑
Χάρτης των επιχειρήσεων
Η **Επιχείρηση Σταυροφόρος** ("*Operation Crusader*"), ήταν μια εκτεταμένη, η τρίτη κατά σειρά έπειτα από δυο ανεπιτυχείς που προηγήθηκαν, στρατιωτική επιχείρηση που εξαπέλυσαν οι βρετανικές δυνάμεις στο μέτωπο της Βορείου Αφρικής κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου εναντίον των γερμανικών στρατευμάτων του στρατάρχη Έρβιν Ρόμελ ('Άφρικα κορπς'), με στόχο την προστασία του Τομπρούκ. Η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε από τις 18 Νοεμβρίου του 1941 έως τις αρχές Δεκεμβρίου του ίδιου έτους και αρχικά στέφθηκε από επιτυχία, καθώς στις 7 Δεκεμβρίου οι γερμανικές δυνάμεις συμπτύχθηκαν στην περιοχή της Ελ Αγκέιλα. Ωστόσο, ο Ρόμελ σύντομα ανέλαβε την πρωτοβουλία των κινήσεων και περνώντας στην αντεπίθεση, υποχρέωσε τους Συμμάχους να κλειστούν στο Τομπρούκ, το οποίο πολιόρκησε και τελικά κατέλαβε στις 6 Ιουνίου του 1942.

Αντίπαλες δυνάμεις
------------------

Την επιχείρηση Σταυροφόρος είχε αναλάβει να φέρει εις πέρας ο Βρετανός στρατηγός Σερ Κλωντ Ώκινλεκ, ο οποίος είχε αντικαταστήσει στην ηγεσία των βρετανικών δυνάμεων τον στρατηγό Σερ Άρτσιμπαλντ Ουέιβελ. Ο Ώκινλεκ είχε στη διάθεσή του περίπου 700 άρματα μάχης Αμερικανικής ('M3 Stuart') και βρετανικής προέλευσης ('Crusader II'), 600 πεδινά πυροβόλα, 200 αντιαρματικά πυροβόλα, 650 αεροσκάφη και συνολικά 118.000 άνδρες. Στον αντίποδα, ο Ρόμελ διέθετε 119.000 άνδρες με 400 άρματα μάχης (εκ των οποίων τα 150 ήταν ιταλικής κατασκευής, 'M 13/40', υποδεέστερης μαχητικής αξίας).

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Επιχείρηση Σταυροφόρος** |

* Γεώργιος Ζουρίδης, "*Μια άγνωστη απόπειρα δολοφονίας του Ρόμμελ*", στο περιοδικό "*Ιστορικά Θέματα*", περιόδου Β΄, τεύχος 98, Ιανουάριος 2011, σελ. 28-45.
Ο **Γεώργιος Κίτσος** ήταν αγωνιστής του 1821.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Πατέρας του ήταν ο Κίτσος Κονταξής, έγκριτος της κωμόπολης Πλεσίβιτσα Φιλιατών. Αδελφή του ήταν η περίφημη Κυρά Βασιλική τελευταία σύζυγος του Αλή Πασά. 

Μετά θάνατο του πατέρα του έγινε προύχοντας της κοινότητας Πλεσίβιτσα και είχε σημαντική θέση στην Αυλή του Πασά, ο οποίος όμως ζήλευε και μισούσε τον αδελφό της Βασιλικής, φοβούμενος όμως να τον καταδώσει στα φανερά, προσπαθούσε να τον φονεύσει με δόλο. Αποπειράθηκε να τον δηλητηριάσει, αλλά απέτυχε χάρη στην βοήθεια του ιατρού του Αλή Πασά Ιωάννη Κωλέττη. Αργότερα, σε κυνήγι που ο Αλή Πασάς είχε καλέσει τον Κίτσο, διέταξε δυο ανθρώπους του να πυροβολήσουν πάνω του. Ο Κίτσος τραυματίστηκε βαριά και θα πέθαινε, σώθηκε όμως χάρη της αδελφής του που απαίτησε την θεραπεία του, απειλώντας ότι θα αυτοκτονήσει η ίδια.

Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, ο Αλή Πασάς είχε κάνει τον Κίτσο αρχηγό των Φιλιατών, αλλά ο Κίτσος κατηγορήθηκε από μερικούς Τούρκους ότι επιβουλευόταν την τιμή του Μουσουλμάνου. Ο Αλής τότε από την οργή του έστειλε δολοφόνο για να τον εξοντώσει. Ο Κίτσος τραυματίστηκε ελαφρά, και η αδελφή του τον μετέφερε στα Γιάννενα όπου ο χειρουργός τον θεράπευσε.

Στην Επανάσταση του 1821 ο Κίτσος ήταν αρχηγός των Ηπειρωτών και πολέμησε στην πολιορκία του Μεσολογγίου. Ο ακουσμένος προμαχώνας της *Λουνέτας* ήταν η θέση του καπετάνιου σε όλη την διάρκεια της πολιορκίας. Συμμετείχε στην έξοδο της φρουράς, και κατόρθωσε να σωθεί.

Πέθανε το 1840 στην Αθήνα.

* Μαρμάρινη προτομή του Γεώργιου Κίτσου. Φιλοτεχνήθηκε από τον γλύπτη Αντώνιο Σώχο. Κήπος Ηρώων, Μεσολόγγι.Μαρμάρινη προτομή του Γεώργιου Κίτσου. Φιλοτεχνήθηκε από τον γλύπτη Αντώνιο Σώχο. Κήπος Ηρώων, Μεσολόγγι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, ΙΒ΄, σελ. 273.
2. ↑  «Πανδέκτης: Κίτσιος Γεώργιος». *pandektis.ekt.gr*. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2020.

Βιβλιογραφικές Πηγές
--------------------

* Κωστής Παλαμάς (1896). Κ. Μάισνερ και Ν. Καργαδούρης, επιμ. *Η Ελλάς κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνας του 1896*. Αθήνα: Εκ του Τυπογραφείου της Εστίας. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2010.
* Συλλογικό Έργο, Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Τόμος ΙΒ

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 47595077
* GND: 12054976X

 |

 |
Ο **Ρόχους Μις** (γερμ. Rochus Misch, 29 Ιουλίου 1917 - 5 Σεπτεμβρίου 2013) ήταν μέλος της 1ης Μεραρχίας των SS, Leibstandarte SS Adolf Hitler με βαθμό Επιλοχία Β΄. Υπηρέτησε ως αγγελιαφόρος, σωματοφύλακας και τηλεφωνητής για τον Αδόλφο Χίτλερ. Ο Μις ήταν ο τελευταίος εναπομείνας αυτόπτης μάρτυρας εν ζωή των γεγονότων της αυτοκτονίας του Χίτλερ, της γυναίκας του, Εύας Μπράουν και της οικογένειας του Γιόζεφ Γκαίμπελς το 1945 στο Καταφύγιο του Χίτλερ.

Ο Ρόχους Μις γεννήθηκε στο Αλτ Σβάλκοβιτς (Alt Schalkowitz) του Όπελν (Oppeln). Ήταν ελαιοχρωματιστής, εντάχθηκε στα SS σε ηλικία 20 ετών. Τραυματίστηκε στην Πολωνία και όταν ανάρρωσε διορίστηκε στην καγκελαρία. Από το 1940 και για τα επόμενα πέντε χρόνια ήταν ο σωματοφύλακας, τηλεφωνητής και αγγελιαφόρος του Αδόλφου Χίτλερ. 

Στα 27 του χρόνια ήταν ένας από τους τελευταίους στρατιώτες που έφυγαν, στις 2 Μαΐου 1945, από το υπόγειο καταφύγιο του Βερολίνου όπου κρυβόταν ο Χίτλερ και ένας από τους ελάχιστους που είδαν το πτώμα του μετά την αυτοκτονία του. Ο Μις αιχμαλωτίστηκε από τους Σοβιετικούς στρατιώτες και πέρασε οκτώ χρόνια σε στρατόπεδα στο Καζακστάν και τη Σιβηρία. 

Επέστρεψε στο Βερολίνο το 1953 και ξανάρχισε να εργάζεται ως ελαιοχρωματιστής. Δεν πήρε ποτέ αποστάσεις από τον εθνοσοσιαλισμό και συνέχιζε μέχρι τέλους να περιγράφει τον Αδόλφο Χίτλερ ως «φιλικό» και «ευγενικό» άνθρωπο. Eίχε υποστηρίξει ότι η ζωή στο καταφύγιο κυλούσε «ομαλά» και ότι ο Χίτλερ, που τον αποκαλούσε «αφεντικό», ήταν «πολύ ήρεμος». Ο Μις είχε παραμείνει στο καταφύγιο ακόμη και αφού ο Χίτλερ διέταξε τους υπόλοιπους να το εγκαταλείψουν, λίγο πριν αυτοκτονήσει στις 30 Απριλίου 1945. «Ήμουν προετοιμασμένος για αυτό και περίμενα τη στιγμή» είχε πει διευκρινίζοντας ότι έμεινε γιατί «αυτό ήταν το καθήκον του ως στρατιώτη. Πέθανε το 2013 σε μεγάλη ηλικία μετά από καρδιακό επεισόδιο σε ηλικία 93 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Misch 2014, σελ. 212.
2. ↑  Misch 2014, σελ. 123.
3. ↑  Misch 2014, σελίδες 209, 213.

Βιβλιογραφία
------------

* Rochus Misch: *Der letzte Zeuge. Ich war Hitlers Telefonist, Kurier und Leibwächter*. Mit einem Vorwort von Ralph Giordano, 3. Auflage, Zürich und München 2008, ISBN 978-3-86612-194-2
* HÖRBUCH - Rochus Misch: *Der letzte Zeuge. Ich war Hitlers Telefonist, Kurier und Leibwächter*. Gesprochen von Frank Engelhardt, audio media verlag, München. ISBN 978-3-86804-060-9

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 22428086
* LCCN: no2008123638
* ISNI: 0000 0000 7142 4426
* GND: 131725807
* SUDOC: 105028606
* BNF: cb15063430v (data)
* NDL: 01070395
* NKC: xx0061731
* BNE: XX1714621

 |

 |
Ο **Γιώργος Σουρλής** (γεν. 4 Μαρτίου 1968) είναι παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως μέσος και νυν προπονητής ποδοσφαίρου.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Αιγάλεω, αλλά ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την ομάδα του Ηλυσιακού.
Το καλοκαίρι του 1993 μεταγράφηκε στον Εθνικό Πειραιώς και τον Ιανουάριο του 1997 βρέθηκε στον Αιγάλεω Α.Ο. όπου διετέλεσε και αρχηγός επί σειρά ετών. 
Αναδείχθηκε πρωταθλητής Γ΄Εθνικής το 1999, καλύτερος ποδοσφαιριστής της Β΄ Εθνικής το 2000, σύμφωνα με 
τα Ποδοσφαιρικά βραβεία ΠΣΑΠ και πρωταθλητής Β΄ Εθνικής το 2001. Τερμάτισε την αγωνιστική του σταδιοδρομία το 2003 με τα χρώματα του Πανελευσινιακού στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα.  
Ως προπονητής εργάσθηκε σε αρκετές ομάδες. Για αρκετά χρόνια ήταν τεχνικός της ΑΕ Αιγάλεω (Ζέφυρος Αιγάλεω), στα πρωταθλήματα της (ΕΠΣΑ).
Την Πέμπτη 28 Νοεμβρίου του 2013 ανέλαβε τεχνικός του Αιγάλεω. Στο Αιγάλεω εργάσθηκε και την περίοδο 2015 - 16.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Θέμης Σινάνογλου. «Γιώργος Σουρλής, ο βετεράνος ποδοσφαιριστής του Αιγάλεω». *fosonline.gr*. .

Πηγές
-----

* Εφημερίδες "ΦΩΣ των Σπορ", "Αθλητική Ηχώ", "Σπόρταϊμ" και "Φίλαθλος"
* Γεώργιος Παγιωτέλης, "Το Έπος της Α΄Εθνικής" (ένθετο περιοδικού "ΟΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ", εκδόσεως Κλεομένη Γεωργαλά Ε.Π.Ε. τεύχη ετών 1994-1998)
* Διεθνής αθλητική ιστοσελίδα
* Εφημερίδα "ΠΡΟΠΟΡΑΜΑ", "40 Χρόνια Ποδόσφαιρο & ΠΡΟ-ΠΟ", έκδοση 2000
Το **Εθνικό Πάρκο Οροσειράς Ροδόπης** είναι εθνικό πάρκο στην Ελλάδα, στις Περιφερειακές Ενότητες Δράμας και Ξάνθης, στο κεντρικό και δυτικό τμήμα της οροσειράς της Ροδόπης. Το πάρκο έχει συνολική έκταση 1.731.150 στρέμματα. Απλώνεται από τις βορειοανατολικές πλαγιές του όρους Φαλακρού και στη συνέχεια βόρεια του ποταμού Νέστου μέχρι τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα και την ορεινή περιοχή της Ξάνθης.

Το Εθνικό Πάρκο ιδρύθηκε το 2009 για την προστασία της πλούσιας πανίδας και χλωρίδας που προστατεύεται από την Οδηγία των Οικοτόπων. Η έδρα του φορέα διαχείρισης του εθνικού πάρκου βρίσκεται στο χωριό Μεσοχώρι του δήμου Παρανεστίου στην περιφερειακή ενότητα Δράμας.

Χλωρίδα
-------

Μέσα στο όρια του Εθνικού Πάρκου βρίσκεται το **Παρθένο Δάσος του Φρακτού**, ενός από τα πέντε σημαντικότερα παρθένα δάση της Ευρώπης. Σημαντικοί προστατευταίοι βιότοποι είναι το παραποτάμιο δάσος μικρόφυλλου, ή γκρίζου σκλήθρου (Alnus incana) στην θέση Βαθύρεμα, οι καταρράκτες του Αχλαδορέματος, το δάσος της Τσίχλας και της Χαϊντούς και ο καταρράκτης του Λειβαδίτη. Το ποσοστό δασοκάλυψης φτάνει το 85% και υπάρχουν πολλά ρυάκια και ρέματα τα οποία διαρρέουν τις δασοσκεπείς πλαγιές του πάρκου. Στα χαμηλά υψόμετρα βλασταίνουν οι θαμνώνες με πουρνάρια (Quercus coccifera) και μεικτά δρυοδάση με άλλα φυλλοβόλα. Σε μεγαλύτερα υψόμετρα φυτρώνουν τα μαυρόπευκα (Pinus nigra), τα έλατα (Abies borisii-regis), οι οξιές (Fagus sp.), η μακεδονική ή βαλκανική πεύκη (Pinus peuce), η ερυθρελάτη (Picea abies), η δασική πεύκη (Pinus sylvestris) και η σημύδα (Betula sp.).

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  *World Database on Protected Areas*. 392912.
2. ↑  «Εθνικό Πάρκο Οροσειράς Ροδόπης». *mythotopia.eu*. Ινστιτούτο Επεξεργασίας του Λόγου. Ανακτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2023.
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2021.
4. ↑  Εθνικό Πάρκο οροσειράς Ροδόπης στο Eco Thraki
Η **Ανατολική Ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών** εκτείνεται κατά μήκος του Ατλαντικού Ωκεανού. Το όνομα προκύπτει από το γεγονός ότι, σε γενικές γραμμές, το κράτος των ΗΠΑ καθορίζεται από δύο ακτές, μία στο ανατολικό και μία στο δυτικό του άκρο, του Ατλαντικού και Ειρηνικού Ωκεανού αντίστοιχα. Άλλες ονομασίες της Ανατολικής Ακτής είναι "Ανατολικά παράλια", "Ακτές του Ατλαντικού" και "Παράλια του Ατλαντικού".

Δεκατέσσερις από τις Πολιτείες των ΗΠΑ βρίσκονται στα παράλια της Ανατολικής Ακτής. Αυτές είναι, από το βορρά προς το νότο, οι: Μέιν, Νιου Χάμσαϊρ, Μασαχουσέτη, Ρόουντ Άιλαντ Κονέκτικατ, Νέα Υόρκη, Νιου Τζέρσεϊ, Πενσυλβάνια, Ντέλαγουερ, Μέριλαντ, Βιρτζίνια, Βόρεια Καρολίνα, Νότια Καρολίνα, Τζόρτζια και Φλόριντα. Οι δώδεκα από τις Πολιτείες αυτές ήταν παλαιότερα μεταξύ των Δεκατριών αποικιών, των πρώτων που δημιούργησαν οι Βρετανοί στη Βόρεια Αμερική. Η Ανατολική Ακτή ήταν το μέρος από το οποίο ξεκίνησε η εξάπλωση των Ευρωπαίων στον χώρο που σήμερα αποτελεί τις ΗΠΑ.

Κλίμα και γεωμορφολογία
-----------------------

Υπάρχουν τρεις βασικές περιφέρειες του κλίματος στην Ανατολική Ακτή, από βορρά προς νότο:

Η περιοχή από το βόρειο Μέιν έως περίπου το κεντρικό Κονέκτικατ έχει ηπειρωτικό κλίμα, με ζεστά καλοκαίρια και κρύους και χειμώνες με αρκετό χιόνι. Η περιοχή από το νότιο Κονέκτικατ μέχρι περίπου τη Βιρτζίνια έχει ήπιο κλίμα με ζεστά καλοκαίρια και κρύους χειμώνες. Η περιοχή από τη νοτιοανατολική Βιρτζίνια έως την κεντρική Φλόριντα έχει υγρό υποτροπικό κλίμα, με μεγάλα ζεστά καλοκαίρια και ήπιους χειμώνες.

Δημογραφικά
-----------

Το 2010, ο πληθυσμός των κρατών που έχουν στην Ανατολική Ακτή εκτιμήθηκε σε 112.642.503 (36% του συνολικού πληθυσμού της χώρας).

Δείτε επίσης
------------

* BosWash
* Διάδρομος BosWash

Παραπομπές
----------

1. ↑  2010 Census: Resident Population Data Αρχειοθετήθηκε October 19, 2013, στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 315125596
* LCCN: sh85009190

 |

 |
Ο **Αθανάσιος Μπεκιάρης** (1904 - 1953) ήταν Έλληνας δρομέας και βαλκανιονίκης.

Βιογραφία
---------

Καταγόταν από τη Βέργη Σερρών.
Από μικρός έδειξε ικανότητες στον αθλητισμό και κυρίως στους δρόμους μεγάλων αποστάσεων. Εντάχθηκε στο αθλητικό τμήμα του Ορφέα Σερρών.

Ασχολούνταν με αγροτικές και κτηνοτροφικές εργασίες ως απλός εργάτης. Λόγω φημολογούμενου κατορθώματός του στο τρέξιμο, ενημερώθηκαν στην κοινότητα της Νιγρίτας για την διεξαγωγή του Μαραθωνίου στην Αθήνα και τον έστειλαν να πάρει μέρος. Ο Μπεκιάρης αρνήθηκε φοβούμενος ότι θα χανόταν, καθότι αγράμματος, οπότε τον συνόδευσε ο εργοδότης του, μαζί με έναν ακόμη συγχωριανό του. Την ημέρα του αγώνα ο Μπεκιάρης μπήκε πρώτος στο Καλλιμάρμαρο και ολοκλήρωσε τον αγώνα.

Αναδείχθηκε Βαλκανιονίκης στους δρόμους 10.000 μέτρων και 5.000 μέτρων. Πήρε μέρος σε πολλούς ελληνικούς και διεθνείς αγώνες. Τα μετάλλια που κατέκτησε για τις νίκες του στους αγώνες ανέρχονται σε 55 και εκτίθενται στον Ορφέα Σερρών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Χρηστίδης, Νικόλαος Χρ. (2012). *Oι δρόμοι των Σερρών & η ονοματολογία των* (PDF). Σέρρες: Τυπογραφείο Αφοί Χαραλαμπίδη. σελ. 113.
Το **GameRankings** είναι ένας ιστότοπος ο οποίος συλλέγει βαθμολογίες από online και offline πηγές για να δώσει μια μέση βαθμολογία σε βιντεοπαιχνίδια. Έχει γύρω στα 315,000 άρθρα τα οποία σχετίζονται με περισσότερα από 14,500 βιντεοπαιχνίδια. Το GameRankings ανήκει στην CBS Interactive. Παρόμοιοι ιστότοποι αποτελούν τα GameStats, Metacritic (το οποίο επίσης ανήκει στην CBS Interactive), MobyGames και TopTenReviews.

Βαθμολογίες
-----------

Το GameRankings συλλέγει και συνδέει σε αξιολογήσεις από άλλους ιστότοπους και περιοδικά, και υπολογίζει συγκεκριμένα από αυτά. Παρόλο που χιλιάδες αξιολογήσεις απαριθμούνται, μόνο αυτές που θεωρούνται σημαντικές από το GameRankings χρησιμοποιούνται για τη βαθμολογία. Βαθμολογήσεις εκλέγονται από πολλές Αμερικάνικες και Ευρωπαϊκές πηγές. Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί ένα ποσοστό βαθμού για όλες τις βαθμολογήσεις για να υπολογιστεί μια μέση βαθμολογία. Ωστόσο, επειδή δε χρησιμοποιούν τα ίδιο σύστημα βαθμολόγησης (κάποιοι βαθμολογούν σε 5 ή 10, ενώ άλλοι χρησιμοποιούν ένα βαθμό γραμμάτων), το GameRankings αλλάζει όλα τα άλλα είδη βαθμολόγησης σε ποσοστά χρησιμοποιώντας μια σχετικά απλή διαδικασία μετατροπής.

Όταν ένα παιχνίδι έχει αποκτήσει συνολικά 20 κριτικές, δέχεται μια αξιολόγηση σε σύγκριση με άλλα παιχνίδια στον ιστότοπο και μια αξιολόγηση σε σύγκριση σε άλλα παιχνίδια στη κονσόλα του. Το παιχνίδι με την υψηλότερη βαθμολογία είναι το Super Mario Galaxy, με βαθμολογία 97.64%.

### Κανόνες ένταξης ιστότοπων

Υπάρχουν ορισμένοι κανόνες που ακολουθεί το GameRankings για να αποφασίζει ποιοι ιστότοποι χρησιμοποιούνται για να υπολογίσουν το σκορ ενός παιχνιδιού. Αυτοί οι κανόνες είναι:

* Οι ιστότοποι πρέπει να έχουν τουλάχιστον 300 αρχειοθετημένες αξιολογήσεις για πολλαπλών συστημάτων/πολλαπλών ειδών ιστότοπους, ή 100 αξιολογήσεις για ενός συστήματος ή είδους ιστότοπων.
* Οι ιστότοποι πρέπει να δημοσιεύουν τουλάχιστον 15 αξιολογήσεις τον μήνα.
* Οι ιστότοποι πρέπει να έχουν μια επαγγελματική, ελκυστική εμφάνιση.
* Οι ιστότοποι πρέπει να αξιολογούν πια ποικιλία παιχνιδιών.
* Οι ιστότοποι πρέπει να έχουν ένα ειδικό όνομα τομέα με επαγγελματική φιλοξενία.
* Οι αξιολογήσεις πρέπει να γράφονται σωστά.
* Ένας ιστότοπος πρέπει να συμπεριφέρεται με επαγγελματικό τρόπο.

Ωστόσο, κάποιοι ιστότοποι που ακολουθούν αυτούς τους κανόνες δεν συμπεριλαμβάνονται, όπως ιστότοποι που δεν γράφονται στην Αγγλική γλώσσα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «GameRankings.com WHOIS, DNS, & Domain Info - DomainTools». *WHOIS*. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2016.
2. ↑  «Alexa Ranking». Alexa Internet. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2016.
3. 1 2  «GameRankings Help». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2016.
4. ↑  «GameRankings». *PC Magazine*. 25 Μαρτίου 2003. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2008-05-12.. Ανακτήθηκε στις 2016-11-16.
5. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2016.
6. ↑  Super Mario Galaxy for Wii - GameRankings
Το **ορειβατικό πυροβόλο Σνάιντερ-Δαγκλή** ήταν ρυμουλκούμενο πυροβόλο διαμετρήματος 75 χιλιοστών, λυόμενο για την ευκολότερη μεταφορά του με μεταγωγικά ζώα, και για αυτό ιδιαιτέρως κατάλληλο για μονάδες ορεινού πυροβολικού.

Η ιδέα ενός λυόμενου πυροβόλου για το ορειβατικό πυροβολικό ανάγεται σε δυο αξιωματικούς του Ελληνικού Στρατού, τον τότε Ταγματάρχη Μηχανικού Λυκούδη το 1891, που έκανε την πρώτη σχετική πρόταση, και μετέπειτα στον τότε Ταγματάρχη Πυροβολικού Παναγιώτη Δαγκλή, που υπέβαλε το δικό του σχέδιο το 1893. Κατόπιν προσωπικών ενεργειών του Δαγκλή, η ιδέα του υιοθετήθηκε, δοκιμάστηκε, και παρήχθη από την γαλλική βιομηχανία οπλικών συστημάτων Σνάιντερ (Schneider), η οποία πρωταγωνίστησε στην Ευρώπη κατά την τριακονταετία (1910-1945) των μεγάλων πολέμων του 20ου αιώνα.

Ιδιότητες
---------

Η ξεχωριστή ιδιότητα του πυροβόλου αυτού ήταν πως μπορούσε να λυθεί σε περισσότερα κομμάτια, κάνοντας έτσι πιο εύκολη την μεταφορά του στην περιοχή αναπτύξεως. Το συνολικό βάρος του πυροβόλου ήταν 627 κιλά. Το μεγαλύτερο βάρος αντιπροσώπευε o σωλήνας (207 κιλά) και η θωράκισή του (111 κιλά). Το μέγιστο βεληνεκές του ήταν τα 5.800 μέτρα με σημαντικό παράγοντα το προωθητικό γέμισμα που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί. Οι τροχοί του έφταναν τα 58 κιλά και ήταν κατασκευασμένοι απο το ίδιο υλικό με τα υπόλοιπα εξαρτήματα.

Η διαμάχη μεταξύ δημιουργών
---------------------------

Ο τότε ομοιόβαθμος του Δαγκλή, Λυκούδης, είχε παραδώσει το σχέδιο του πυροβόλου στη γερμανική βιομηχανία Krupp, ενώ ο Δαγκλής στην γαλλική Σνάιντερ. Όταν ο Ελληνικός Στρατός έψαχνε να εφοδιάσει με νέο οπλισμό το Πυροβολικό, ο Λυκούδης ανέφερε στο Γενικό Επιτελείο Στρατού πως το σχέδιό του ήταν το ίδιο με αυτό του Δαγκλή. Ύστερα όμως από δοκιμές, η σχεδίαση του Δαγκλή αποδείχτηκε ανώτερη του Λυκούδη, και το πυροβόλο υιοθετήθηκε από τον Ελληνικό Στρατό, με το οποίο πολέμησε από τους Βαλκανικούς Πολέμους ως τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Παραλλαγή του στο διαμέτρημα των 76 χιλιοστών χρησιμοποιήθηκε από τον ρωσικό στρατό κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Το θρυλικό πυροβόλο Σνάιντερ- Δαγκλή». Νεότερη Ελληνική Ιστορία. 12 Μαΐου 2013. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2016.
2. ↑  «Ιστορικό εξοπλισμών Ελληνικού Πυροβολικού». Γενικό Επιτελείο Στρατού. 9 Οκτωβρίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2016.
3. ↑  «"The Russian Army in the First World War" - Nik Cornish». Nik Cornish. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2016.

Πηγές
-----

* Λευκοπαρίδης, Ξενοφών, επιμ. (1965). «Ἡ ἐφεύρεση τοῦ πυροβόλου». *Στρατηγοῦ Π. Γ. Δαγκλῆ: Ἀναμνήσεις-Ἒγγραφα-Ἀλληλογραφία. Το Ἀρχείον του*. **A**. Αθήναι: Βιβλιοπωλείον Ε. Γ. Βαγιονάκη. σελίδες 250–309.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Schneider-Δαγκλής 75 χλστ. Υπόδειγμα1906/1912[*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **αντιαυταρχισμός** είναι αντίθεση στον αυταρχισμό, ο οποίος ορίζεται ως «μια μορφή κοινωνικής οργάνωσης που χαρακτηρίζεται από υποταγή στην εξουσία», «υπέρ της πλήρους υπακοής ή της υπαγωγής στην εξουσία σε αντίθεση με την ατομική ελευθερία»  και στην αυταρχική κυβέρνηση. Οι αντιεξουσιαστές συνήθως πιστεύουν στην πλήρη ισότητα ενώπιον του νόμου και στις ισχυρές πολιτικές ελευθερίες. Μερικές φορές ο όρος αυτός χρησιμοποιείται εναλλακτικά με τον αναρχισμό, μια ιδεολογία που συνεπάγεται την αντίθετη εξουσία ή την ιεραρχική οργάνωση στη συμπεριφορά των ανθρώπινων σχέσεων, συμπεριλαμβανομένου του κρατικού συστήματος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Roget’s II: The New Thesaurus (1995). «authoritarianism». Houghton Mifflin Company. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιουνίου 2008. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2008.
2. ↑  "anti-authoritarian" at dictionary.com
3. ↑  "antiauthoritarian" at The Free Dictionary
4. ↑  "Anarchists do reject the state, as we will see. But to claim that this central aspect of anarchism is definitive is to sell anarchism short."*Anarchism and Authority: A Philosophical Introduction to Classical Anarchism* by Paul McLaughlin. AshGate. 2007. pg. 28
5. ↑  «IAF principles». International of Anarchist Federations. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιανουαρίου 2012. The IAF - IFA fights for : the abolition of all forms of authority whether economical, political, social, religious, cultural or sexual.
Η **Βασιλεία Καραχάλιου** είναι Ελληνίδα αθλήτρια της ιστιοπλοΐας με αρκετές διακρίσεις σε Πανευρωπαϊκό και Παγκόσμιο επίπεδο από το 2010. Στο Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 2017 πήρε το χάλκινο μετάλλιο. Τον Αύγουστο του 2018 προκρίθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 του Τόκιο, όπου κατετάγη ένατη στο αγώνισμα μονού σκάφους, κλάσης Laser Radial. Τον Ιανουάριο του 2022 αποφάσισε να αλλάξει εθνικά χρώματα λόγω έλλειψης υποστήριξης από την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή και την Ελληνική Ιστιοπλοϊκή Ομοσπονδία. Πλέον αγωνίζεται με τα χρώματα της Πορτογαλίας, αν και μεσολάβησε μια συμμετοχή με τα χρώματα της Ακτής Ελεφαντοστού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ελληνική Ιστιοπλοϊκή Ομοσπονδία - ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΑ». *www.eio.gr*. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2022.
2. ↑  «Η Καραχάλιου κατέκτησε πρόκριση για Ολυμπιακούς - We Love Sports». *We Love Sports*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-08-18.. Ανακτήθηκε στις 2018-09-05.
3. ↑  «Vasileia KARACHALIOU». *Olympics.com*. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2022.
4. ↑  «Ιστιοπλοΐα – Καραχάλιου: Αλλάζει τα εθνικά χρώματα στα πανιά της». Η Καθημερινή. 2 Ιαν. 2022. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2022.
Η **Επιχείρηση Αστικών Συγκοινωνιών**(γνωστή με το ακρωνύμιο **ΕΑΣ**) ήταν ο κρατικός φορέας λεωφορείων της Αθήνας και του Πειραιά απ' τις 14 Αυγούστου 1977 μέχρι τις 27 Ιουλίου 1992. 

Πριν τον Αύγουστο του 1977 τα λεωφορεία της Αθήνας και του Πειραιά ήταν ιδιωτικά, δηλαδή τα είχαν διάφοροι λεωφορειούχοι και οι φορείς στους οποίους ανήκαν ήταν το **Ενοποιημένο Κοινό Ταμείο Εισπράξεων Λεωφορείων (ΕΚΤΕΛ)** και η Κρατική εταιρεία **Αστικές Συγκοινωνίες Περιοχής Αθηνών (ΑΣΠΑ)**. 

Τον Αύγουστο του 1977 η Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή αποφάσισε να τα κάνει κρατικά εξ ολοκλήρου. Έτσι έδωσε εντολή να αφαιρεθούν οι άδειες από τους λεωφορειούχους και να ιδρυθεί στη θέση του ΕΚΤΕΛ και της ΑΣΠΑ η ΕΑΣ. Το Μάρτιο του 1981 καθιερώθηκε η νέα αρίθμηση των λεωφορείων και χωρίστηκαν σε εννέα τομείς. Αποφασίστηκε πως οι αριθμοί των λεωφορείων θα ήταν τριψήφιοι και το πρώτο ψηφίο θα σήμαινε τον τομέα στον οποίο ανήκε ο δήμος ή η κοινότητα όπου βρισκόταν το τέρμα της διαδρομής και τα υπόλοιπα δύο τον αριθμό της γραμμής στο συγκεκριμένο τομέα.

Η ΕΑΣ διατηρήθηκε μέχρι τις 27 Ιουλίου 1992 και καταργήθηκε με απόφαση της Κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.

Ωστόσο, από την 1η Ιουλίου 1994, όταν πρωθυπουργός της χώρας για τρίτη φορά ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου,οι αστικές συγκοινωνίες στην Αθήνα πέρασαν ξανά στο Δημόσιο αυτήν την φορά μέσω του διαδόχου σχήματος της ΕΘΕΛ.

Πηγές
-----

* Ιστορία - ΟΑΣΑ Αρχειοθετήθηκε 2018-03-31 στο Wayback Machine.
* Αστικές Συγκοινωνίες - YME.gr
Ο **Αρτούρ Μικαελιάν** (*Արթուր Միքայելյան*, γενν. 8 Μαρτίου 1970) είναι Ελληνοαρμένιος πρώην αθλητής πυγμαχίας.

Γεννήθηκε στην Αρμενία στις 8 Μαρτίου 1970. Αγωνίστηκε με την ΑΕΚ και είναι ένας από τους σημαντικότερους πυγμάχους που ανέδειξε. Ο Μικαελιάν κατέκτησε το Πανελλήνιο πρωτάθλημα το 1997 και το 1998 στα 54 κιλά. Το 2001, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας στο Μπέλφαστ της Ιρλανδίας, κατέκτησε την 4η θέση στα 54 κιλά, ενώ το 2002 στο διεθνές Τουρνουά Ακρόπολις με συμμετοχή 22 κρατών, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο. Με την Εθνική Ελλάδος αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ.

Σήμερα είναι προπονητής της ομάδας πυγμαχίας της Α.Ε.Κ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ο προπονητής». Τμήμα Πυγμαχίας ΑΕΚ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2011.
2. ↑  «Artour Mikaelian». sports-reference.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2011.
3. ↑  «Πανελλήνιο πρωτάθλημα πυγμαχίας 1997». Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* archive.sport.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]