recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Στέφανο Ατρούια** (γεννήθηκε στην Τεργέστη, στις 4 Ιουνίου 1969) είναι ένας Ιταλός πρώην καλαθοσφαιριστής.

Σταδιοδρομία
------------

Έχοντας μητέρα από την Τεργέστη αλλά με καταγωγή από το Σκαφάτι και πατέρα Καμερουνέζο, μεγάλωσε στα νεανικά τμήματα του Ντον Μπόσκο Τριέστε .

Ήταν ένας Πλέι μέικερ καλής ευκινησίας και πονηρός και έπαιξε, περιπλανώμενος λίγο παντού, με τους Βιόλα Ρέτζιο Καλάμπρια, Βίρτους Ρόμα, Λιμπερτάς Παλακανέστρο Λιβόρνο, Παλακανέστρο Φορλί, AEK, Φορτιτούντο Μπολόνια, Σκαβολίνι Πέζαρο, Ρεάλ Μαδρίτης, Ολίμπια Μιλάνο, Βίρτους Μπολόνια, και Παλακανέστρο Ρετζιάνα .

Την περίοδο 2005-06 τερμάτισε στα μισά του πρωταθλήματος στην Έβερλαστ Φιρέντσε στη *3η Ιταλίας (Β1)* .

Πραγματοποίησε κάποιες εμφανίσεις, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, στην εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης της Ιταλίας .

Τίτλοι
------

* Κύπελλο Κόρατς: 1

Βίρτους Ρόμα: 1991-92
* Κύπελλο Ιταλίας: 1

Φορτιτούντο Μπολόνια: 1998

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Στέφανο Ατρούια-Προφίλ Ιταλικού Πρωταθλήματος Αρχειοθετήθηκε 2019-04-10 στο Wayback Machine.
* Basketball-reference.com, Sports Reference LLC
* ΦΙΜΠΑ, archive.fiba.com
* eurobasket.com, Eurobasket Inc
* realgm.com, RealGM LLC
* acb.com, Liga ACB[*νεκρός σύνδεσμος*]
Η **Απάμεια Ραγιανή** ήταν ελληνιστική πόλη, η οποία, κατά τον Στράβωνα, απείχε 500 στάδια από τις Κασπίες πύλες (περ. 15 χλμ.) και βρισκόταν νοτιοανατολικά των Ραγών - Ευρωπού. 

Κτίσθηκε από τους δύο πρώτους Σελευκίδες βασιλείς (ή τον Σέλευκο Α΄ ή τον Αντίοχο Α΄) επί της παλαιοτέρας περσικής Χωάρα (**Choara** ή **Khuvar**), (έδρας της επαρχίας Χωαρηνής), όπου ο σατράπης Βήσσος δολοφόνησε τον Δαρείο Γ΄ Κοδομανό. Κατά την παρθική περίοδο μετονομάστηκε σε *Αρσάκη*. Την πόλη αναφέρει και ο Ρωμαίος Αμμιανός Μαρκελλίνος (xxiii, 6) και τοποθετείται, λογικά στο Ιράν, μεταξύ των σημερινών πόλεων Ahuan και Qosheh, από όπου, κατά την αρχαιότητα, περνούσε ο εμπορικός δρόμος του μεταξιού. 

Υπάρχει μάλιστα η πιθανότητα να είναι η σύγχρονη Aradan του Ιράν της επαρχίας Σεμνάν, η οποία Aradan ήταν η αρχαία Χωάρα των Αχαιμενιδών.

Πηγές
-----

* Από την wikipedia στο λήμμα Apamea Ragiana.
* Livius.org Αρχειοθετήθηκε 2009-08-22 στο Wayback Machine.
* Johann Gustav Droysen *Ιστορία των επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου*, εκδ. Ελεύθερη Sκέψις.
* Π. Δρανδάκη, *Μεγάλη ελληνική εγκυκλοπαίδεια*.
Η **Κινεζική αγριόγατα των βουνών** (*Felis bieti*), επίσης γνωστή και ως **Κινεζική αγριόγατα της ερήμου** ή ως **Κινεζική αγριόγατα της στέπας**, είναι μία αγριόγατα της δυτικής Κίνας, που έχει χαρακτηριστεί ως «ευάλωτη» από την IUCN από το 2002, καθώς ο πληθυσμός της, ενδέχεται να είναι μικρότερος από 10.000 άτομα.

Έχει χαρακτηριστεί, από το 2007, ως υποείδος της αγριόγατας, (*Felis silvestris bieti*) με βάση την γενετική ανάλυση.

Περιγραφή
---------

Η κινεζική αγριόγατα των βουνών έχει αμμώδες χρώμα με σκουρόχρωμες τρίχες.Αχνές σκούρες ρίγες διέρχονται από το πρόσωπό και τα πόδια της.Τα αυτιά της έχουν μυτερές άκρες. Έχει ένα σχετικά ευρύ κρανίο και τα πόδια της, στο κάτω μέρος τους, είναι ιδιαίτερα τριχωτά. Το χρώμα της κοιλιάς, των ποδιών και της ουράς της είναι υπόλευκο. Η άκρη της ουράς της είναι μαύρη.Το μήκος του σώματός της κυμαίνεται από 69 έως 84 cm, με 29 έως 41 cm το μήκος της μακριάς ουράς της. Τα ενήλικα ζώα ζυγίζουν από 6,5 έως 9 κιλά.

Κατανομή και οικότοποι
----------------------

Ο χάρτης κατανομής της Κινεζικής αγριόγατας των βουνών
Οι κινεζικές αγριόγατες των βουνών είναι ενδημικές στην Κίνα και ζουν στο βορειοανατολικό άκρο του οροπεδίου του Θιβέτ.

Ζουν σε στέπες με λιβάδια, σε αλπικά λιβάδια, σε αλπικές θαμνώδεις εκτάσεις και σε δάση κωνοφόρων, μεταξύ 2.500 και 5.000 μέτρων.Δεν έχει επιβεβαιωθεί αν ζουν σε ερήμους ή σε δασικές εκτάσεις.

Οικολογία και συμπεριφορά
-------------------------

Οι κινεζικές αγριόγατες δραστηριοποιούνται κυρίως κατά τη διάρκεια της ημέρας και κυνηγούν τρωκτικά και πτηνά. Η περίοδος αναπαραγωγής είναι μεταξύ Ιανουαρίου και Μαρτίου.Τα θηλυκά γεννούν από 2 έως 4 γατάκια κάθε φορά.

Μέχρι το 2007 το είδος ήταν γνωστό μέσω 6 αγριόγατων που ζουν σε κινεζικούς ζωολογικούς κήπους, αλλά και από μερικές γούνες σε μουσεία.

Απειλές
-------

Οι αγριόγατες απειλούνται εξαιτίας των δηλητηρίων που χρησιμοποιούνται σε τρωκτικά. Τα δηλητήρια χρησιμοποιούνται είτε για να τα σκοτώσουν, είτε για να μειώσουν τη λεία τους.

Υποείδη
-------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κινεζική αγριόγατα των βουνών** |


|  |  |
| --- | --- |
| Wikispecies logoWikispecies logo | Τα Βικιείδη έχουν πληροφορίες για το θέμα:   **Κινεζική αγριόγατα των βουνών** |

Ορισμένοι μελετητές, υποστηρίζουν ότι η Κινεζική Αγριόγατα των βουνών, έχει δύο υποείδη:

* *Felis bieti chutuchta*
* *Felis bieti vellerosa*


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Chinese mountain cat  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Σελεύκεια** ήταν αρχαία ελληνική πόλη στη Συρία, στις όχθες του Αξιού ποταμού.

Την πόλη ανέφερε ο Κλαύδιος Πτολεμαίος και ο Πλίνιος ως **Σελεύκεια** ή **Σέλευκο ο προς Βήλω**. Παράλληλα ο Στέφανος ο Βυζάντιος αναφέρει στην ίδια περιοχή δύο πόλεις με το ίδιο όνομα, πιθανώς συγχέοντας τις δύο ονομασίες της πόλεως. Βρισκόταν στα νότια περίχωρα της Σελευκίδος, στην επαρχία της Απαμηνής, μερικά χιλιόμετρα δυτικά της Απάμειας. Στα χρόνια που ακολούθησαν η ονομασία άλλαξε σε **Σελευκόπολις** ή **Σελευκόβηλος**.

Κτίστηκε από τον Σέλευκο Α΄ Νικάτορα γύρω στο 300 π.Χ. στους νότιους πρόποδες μιας οροσειράς από ασβεστόλιθο. Την οροσειρά αυτή έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες Βήλο (ίσως από τη φοινικική θεότητα Βάαλ), εξ ου και το προσωνύμιο της πόλης.

Η θέση της πόλης ήταν άριστα επιλεγμένη: Βρισκόταν στη δυτική όχθη του Ορόντη, κοντά στις πηγές του ποταμού, του οποίου οι εκβολές βρίσκονταν στη Λαοδίκεια. Ως εκ τούτου, μέσω της Σελεύκειας, το διά ξηράς εμπόριο έφτανε στα μεσογειακά παράλια. Κατά τη διάρκεια του απογείου της Σελευκιδικής εποχής, η πόλη ανήκε στις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές της Απαμηνής, με συνολικό πληθυσμό της επαρχίας πάνω από μισό εκατομμύριο.

Σε αυτήν την πόλη κατά τον άγιο Θεοδώρητο, μόνασε ο Μέγας Βασίλειος. Εκεί μάλιστα ίδρυσε μοναστήρι για να τιμήσει τον πνευματικό του διδάσκαλο άγιο Μαρκιανό.

Κατά τον 19ο αιώνα, ιδρύθηκε οικισμός με την παραφθαρμένη αραβική ονομασία Al-Suqaylabiyah (السقيلبيه), μερικά χιλιόμετρα νότια της αρχαίας Σελεύκειας, επί της ανατολικής όχθης του Ορόντη. Ακόμη και σήμερα είναι έδρα ρωμαιοκαθολικής επισκοπής και ο επίσκοπος Σελευκείας προσφωνείται *Seleucobelitanus episcopus* ήδη από την πρώτη σύνοδο της Κωνσταντινουπόλεως.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στεφάνου Βυζαντίου εθνικά στο λήμμα Σέλευκος: *πόλις περί τη εν Συρία Απαμεία, αρσενικώς λεγομένη. Ο πολίτης Σελευκηΐτης.* Και αμέσως μετά στο λήμμα Σελευκόβηλος: *πόλις Συρίας πλησίον. Ο πολίτης Σελευκοβηλίτης και Σελευκοβηλαίος. Λέγεται και Σελευκεύς προς τω Βήλω. Ούτω γαρ Παυσανίας εν τω περί Αντιοχείας φησί.*

Πηγές
-----

* ENCYCLOPÉDIE OU DICTIONNAIRE RAISONNÉ DES SCIENCES, DES ARTS ET DES MÉTIERS[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Μαρκιανός ο ερημίτης της Συρίας.
* Λεξικό της αρχαίας γεωγραφίας του Alexander MacBean και Samuel Johnson
* Compendium of ancient geography, Τόμος 1Από τον/την Jean Baptiste Bourguignon d' Anville
Υπάρχουν δύο νόμοι του Άντολφ Φικ και αφορούν τη διάχυση. Γενικά, όταν η συγκέντρωση ύλης δεν είναι ομοιόμορφη σε ένα χώρο, τότε αυτή ρέει σε αυτόν τον χώρο. Το αποτέλεσμα της ροής είναι να μεταβάλλεται η συγκέντρωση μέχρις ότου να δημιουργηθεί μια δυναμική ισορροπία, δηλαδή να μη μεταβάλλεται η συγκέντρωση (αλλά εξακολουθούν να υπάρχουν ροές οι οποίες αλληλοεξουδετερώνονται). Οι νόμοι του Φικ περιγράφουν την τάση να διαμορφεί μια ομογενής κατανομή στο χώρο. Υπάρχουν και ροές ύλης που οφείλονται σε πεδία δυνάμεων, οι οποίες δεν περιγράφονται από τους νόμους του Φικ.

Πρώτος νόμος του Φικ
--------------------

  

Έστω ένας χώρος διατομής Α. Έστω x η συντεταγμένη που είναι κάθετη στη διατομή. Η συγκέντρωση c της ύλης είναι μια συνάρτηση της x (θεωρώντας ότι η διατομή είναι απειροστή). Τότε:

{\displaystyle J=-D{\frac {\partial c}{\partial x}}}

Όπου J η ποσότητα της ύλης που διέρχεται ανά μονάδα επιφάνειας, {\displaystyle {\frac {\partial c}{\partial x}}} η μεταβολή της συγκέντρωσης ανά μονάδα απόστασης και D η σταθερά διάχυσης.

Το J εκφράζει τη διάχυση δια μέσου της διατομής Α, η D την ευκολια διέλευσης της ύλης από τη διατομή. Ο παράγοντας {\displaystyle {\frac {\partial c}{\partial x}}} εκφράζει την ανομοιομορφία της κατανομής στο συγκεκριμένο σημείο.

Σύμφωνα με το νόμο, η διάχυση είναι τόσο έντονη, όσο πιο ανομοιόμορφη είναι η συγκέντρωση στα διάφορα μέρη του χώρου.

Δεύτερος νόμος του Φικ
----------------------

  

Έστω ένας χώρος διατομής Α. Έστω x η συντεταγμένη που είναι κάθετη στη διατομή. Η συγκέντρωση c της ύλης είναι μια συνάρτηση της x (θεωρόντας ότι η διατομή είναι απειροστή). Τότε:

{\displaystyle {\frac {\partial c}{\partial t}}=-{\frac {\partial J}{\partial x}}={\frac {\partial (D{\frac {\partial c}{\partial x}})}{\partial x}}}

Όπου J η ποσότητα της ύλης που διέρχεται ανά μονάδα επιφάνειας, {\displaystyle {\frac {\partial c}{\partial x}}} η μεταβολή της συγκέντρωσης ανά μονάδα απόστασης, D η σταθερά διάχυσης (η οποία μπορεί να είναι διαφορετική από σημείο σε σημείο), t ο χρόνος.

Το {\displaystyle {\frac {\partial c}{\partial t}}} εκφράζει το ρυθμό μεταβολής της συγκέντρωσης σε ένα σημείο, το {\displaystyle {\frac {\partial J}{\partial x}}} εκφράζει τη ροή ύλη από ή προς το συγκεκριμένο σημείο. Το άλλο μέρος της ισότητας προκύπτει από απλή αντικατάσταση με τον πρώτο νόμο του Φικ.

Κάθε σημείο του χώρου μπορεί να έχει μια διαφορετική ροή. Ο ρυθμός μεταβολής της συγκέντρωσης είναι ανάλογος της διαφοράς της ροής από το ένα μέρος του χώρου σε ένα άλλο μέρος του χώρου. Το μείον εκφράζει ότι όταν υπάρχει ροή τέτοια που αποσπά ύλη από ένα σημείο, τότε η συγκέντρωση της ύλης σε αυτό το σημείο μειώνεται, ενώ αντίστροφα όταν η ροή προσθέτει ύλη σε ένα σημείο, τότε η συγκέντρωση αυξάνεται.

Αναφορές
--------

1. 1 2 3 4  Δέρβος, Κωνσταντίνος· Βασιλείου Παναγιώτα (2009). «5.2 Μακροσκοπικές κινήσεις ατόμων. Οι νόμοι του Fick για τη διάχυση.». *ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΑ ΥΛΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ*. 5ο Κεφάλαιο, Διάχυση στα Στερά. Αθήνα: Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο. σελ. 332.
Η λατινική φράση **mea culpa** (culpa = σφάλμα) αποδίδεται στην ελληνική γλώσσα ως ομολογία: "*λάθος μου*", ή "*δικό μου λάθος*", και εμφατικά "*λάθος μου μεγάλο*".

Χρησιμοποιείται κυρίως σε αυτοκριτική που μπορεί να κάνει κάποιο άτομο σε αναγνώριση λάθους ή σειρά λαθών επιλογής του και να το ομολογήσει δημόσια. Η φράση αυτή είναι θρησκευτική ρήση που προέρχεται από χριστιανική προσευχή ομολογίας αμαρτιών της Καθολικής Εκκλησίας.

Στη νεότερη ελληνική πολιτική ιστορία η φράση αυτή έχει χρησιμοποιηθεί, μεταξύ άλλων, από τον Ανδρέα Παπανδρέου και από τον Κώστα Καραμανλή αλλά η πιο γνωστή ίσως χρήση της ήταν από τον Μιλτιάδη Έβερτ, που είπε **μέγκα κούλπα**, το οποίο αφορούσε σε υπαινιγμό περί του τηλεοπτικού παιγνιδιού Μέγκα Μπάνκα.

Από τότε η χρήση της φράσης αυτής γίνεται κατ΄ επανάληψη δημοσιογραφικά ως χαρακτηρισμός και μόνο της όποιας αναγνώρισης κυρίως πολιτικού λάθους ή σε δημόσια έκφραση συγγνώμης, ανεξάρτητα αν δεν ειπώθηκε αυτή από επίσημα χείλη, όπως π.χ. χαρακτηρίστηκε δημοσιογραφικά η συγγνώμη του προέδρου των ΗΠΑ για τις υπηρεσίες ασφαλείας τον Ιανουάριο του 2010, ή για τη δημόσια συγγνώμη του Πάπα για θέματα παιδεραστίας κ.ά. Με την αυτή έννοια, ομοίως του χαρακτηρισμού, αποδίδεται η φράση αυτή και από τα ξένα πρακτορεία ειδήσεων και τους τηλεοπτικούς σταθμούς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κούσης, Γιώργος (31 Δεκεμβρίου 2009). «Πατήρ, υιός και mea culpa». *Ελευθεροτυπία*.. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2011.
2. ↑
*Oecophylla smaragdina*
Βασίλισσα, σε μια αποικία μυρμηγκιών, είναι ένα ενήλικο θηλυκό μυρμήγκι, ικανό να αναπαραχθεί. Αυτή πρόκειται να είναι η μητέρα όλων των άλλων μυρμηγκιών της αποικίας. Κάποια θηλυκά μυρμήγκια δε χρειάζεται να ζευγαρώσουν για να παραγάγουν απογόνους, καθώς αναπαράγονται μέσω ασεξουαλικής παρθενογένεσης ή κλωνοποίησης και τα μυρμήγκια που γεννιούνται είναι όλα θηλυκα. Στα περισσότερα είδη τα νεαρά μυρμήγκια εξελίσσονται από προνύμφες με συγκεκριμένη διατροφή ώστε να γίνουν σεξουαλικά ώριμα.

Ανατομία
--------

Ανατομικά η βασίλισσα μοιάζει πολύ με τα άλλα μυρμήγκια του είδους της, είναι ωστόσο αρκετά μεγαλύτερη από τα υπόλοιπα μυρμήγκια της αποικίας. Οι βασίλισσες, όπως και τα άλλα μυρμήγκια έχουν ένα σκληρό εξωτερικό περίβλημα που λέγεται εξωσκελετός και τα σώματά τους αποτελούνται από τρία κύρια μέρη: το κεφάλι, το θώρακα και και την κοιλιά. Έχουν ένα ζευγάρι αρθρωτών κεραιών που μπορούν να τις επιμηκύνουν όταν επεξεργάζονται ένα αντικείμεννο. Αντίθετα όμως με τα άλλα μυρμήγκια οι νεαρές βασίλισσες έχουν τέσσερα φτερά. Αυτά χρησιμοποιούνται μόνο για την πτήση του ζευγαρώματος, και αργότερα αποκολλούνται είτε από την ίδια τη βασίλισσα είτε από του εργάτες της που τα αφαιρούν ροκανίζοντάς τα. Επίσης οι βασίλισσες και τα αρσενικά μυρμήγκια των περισσότερων ειδών έχουν τρία μάτια που θυμίζουν χάντρες στο κέντρο του πίσω μέρους του κεφαλιού τους επιπρόσθετα των σύνθετων ματιών τους.
Ο **Εμμανουήλ Εμμανουηλίδης** (1867 - 1943) υπήρξε Έλληνας πολιτικός του 20ού αιώνα, βουλευτής και υπουργός.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Καισάρεια της Μικράς Ασίας. Σπούδασε νομικά και έγινε δικηγόρος στη Σμύρνη και στην Αθήνα. Διετέλεσε πολλές φορές δημογέροντας της Σμύρνης και βουλευτής Αϊδινίου και Σμύρνης στις εκλογές του 1908, του 1912 και του 1914, στην Οθωμανική βουλή. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή κατέφυγε στην Αθήνα, όπου και εκλέχτηκε πληρεξούσιος Αθηνών - Πειραιώς στις βουλευτικές εκλογές του 1923. Υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων από τις 6 Νοεμβρίου 1927 ως τις 9 Ιουλίου 1928. 
Έγινε βουλευτής στο κόμμα του Ελευθέριου Βενιζέλου και διετέλεσε υπουργός Υγιεινής Προνοίας και Αντιλήψεως στις κυβερνήσεις Βενιζέλου του 1928 καθώς και στις κυβερνήσεις Ιουνίου 1929 και Δεκεμβρίου 1929. Υπήρξε επίσης Νομάρχης Ροδόπης και Νομάρχης Κοζάνης την περίοδο 1920-22.

Απεβίωσε στην Αθήνα τον Ιούνιο του 1939. Προς τιμή του ονομάστηκε δρόμος στη Νέα Σμύρνη.

Η χήρα του, Ελένη (1880-1980), απεβίωσε αιωνόβια τον Δεκέμβριο του 1980.

Συγγράμματα
-----------

Έγραψε πολλά αξιόλογα συγγράμματα. Το πιο αξιόλογο έργο του είναι 

* Τελευταία έτη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βιογραφία στη Βιβλιο Νετ.
2. ↑
3. ↑  Δημοσθένη Κούκουνα, Οι Έλληνες πολιτικοί 1926-1949, εκδόσεις Μέτρον 1999, σελ. 62.
4. ↑  Τα Νέα, φύλλο 12ης Δεκεμβρίου 1980, σελ. 4.

Πηγές
-----

* Αλεξάνδρα Δεσποτοπούλου, Μαρία Φουντουλάκη (Φεβρουάριος 2004). *Οδωνυμικά της Νέας Σμύρνης: οι ονομασίες των οδών*. Αθήνα: Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο. σελίδες 85-86. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2012.
**Το MAZ-200** ήταν ένα σοβιετικό φορτηγό που κατασκευάστηκε στο εργοστάσιο αυτοκινήτων του Μινσκ. Ήταν το πρώτο σοβιετικό φορτηγό με κινητήρα ντίζελ. Το MAZ-200 κατασκευάστηκε αρχικά από την YaAZ (Εργοστάσιο Αυτοκινήτων του Γιαροσλάβλ) μεταξύ 1947 και 1950, μετά την οποία η παραγωγή μεταφέρθηκε στη MAZ. Το φορτηγό βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό σε μια βαρέα έκδοση από τα φορτηγά της GMC από την δεκαετία του 1930-1940. Εκτός από το πλαίσιο και τα μηχανικά μέρη, ωστόσο, το αμάξωμα δεν είχε καμία σχέση με το φορτηγό GM και ήταν ένα απλοποιημένο μεταλλικό αμάξωμα τυπικού σοβιετικού στυλ εκείνων των χρόνων.

  

Εκτός από την χώρα προσέλευσής του, οπού αποδείχτηκε αρκετά δημοφιλές, οι πωλήσεις των φορτηγών σε άλλες χώρες του Ανατολικού Μπλοκ ήταν αρκετά μέτριες.

Το 1962, το όχημα επανασχεδιάστηκε με τη μηχανή YaMZ-236 V6 ντίζελ. 

  

Παράχθηκαν περίπου 230,000 οχήματα, μέχρι που η παραγωγή τελείωσε οριστικά το 1965, αν και αρκετά οχήματα συνέχιζαν να χρησιμοποιούνται μέχρι την δεκαετία του 1980, αφού ήταν αρκετά αξιόπιστα και ανθεκτικά. Στο Nizhny Novgorod, ένα μικρό νούμερο από YaAZ-200 εξακολουθεί να χρησιμοποιείται από την υπηρεσία έκτακτης ανάγκης της Rostelecom. Μια γεννήτρια είναι τοποθετημένη στο σασί της.

Παραλλαγές
----------

* MAZ-200: Τυπική έκδοση παραγωγής.
	+ MAZ-200D: Έκδοση καμπίνας-σασί.
	+ MAZ-200G: Έκδοση μεταφοράς στρατευμάτων. Παραγωγής 1951-1958.
	+ MAZ-200P: Ως MAZ-200 εκτός από τον κινητήρα YaMZ-236.
	+ MAZ-200V: Έκδοση τρακτέρ-τρέιλερ. Παραγωγής 1952-1966.
		- MAZ-200M: Ως MAZ-200V εκτός από τον κινητήρα YaMZ-236.
		- MAZ-200R: MAZ-200V με υδραυλικά συστήματα για τον έλεγχο των ρυμουλκούμενων ανατρεπόμενων.
* MAZ-205: Έκδοση ανατρεπόμενου φορτηγού. Παραγωγής 1947-1965.
* MAZ-501: Έκδοση φορτηγού υλοτομίας. Παραγωγής 1955-1965.
	+ MAZ-501B: MAZ-501 εξοπλισμένο με τον κινητήρα YaMZ-236.
	+ MAZ-501V: Έκδοση τρακτέρ-ρυμουλκούμενου του MAZ-501.
* MAZ-502: Τετρακίνητη έκδοση. Παραγωγής 1957-1965.
	+ MAZ-502V: Έκδοση τρακτέρ-ρυμουλκούμενου MAZ-502.
* NAMI-020: Πρωτότυπο 6×6 τροποποίηση του MAZ-200. Αργότερα κατασκευάστηκε ως Ural-375 .
* NAMI-021: Πρωτότυπο 6×6 τροποποίηση του MAZ-200. Αργότερα κατασκευάστηκε ως Ural-375H.

 MAZ-502 (4x4)

εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------
Στη Βοτανική με τον όρο **αγγειακά φυτά** (αγγλ. vascular plants) ή **ανώτερα φυτά** (αγγλ. higher plants), επίσης γνωστά ως **Τραχειόφυτα** (Tracheophyta), χαρακτηρίζονται όλα εκείνα τα φυτά που ο πολλαπλασιασμός τους γίνεται με σπέρματα και τα οποία καλούνται σήμερα σπερματόφυτα.

Τα φυτά αυτά, ο Σουηδός βοτανολόγος Κάρολος Λινναίος (1707 - 1778), στην προσπάθειά του στην ταξινόμηση των φυτών, τα ονόμασε "*φανερόγαμα*" σε αντιδιαστολή προς τα βακτήρια, τα φύκη, τους μύκητες, τα βρυόφυτα και τα πτεριδόφυτα τα οποία ονόμασε "*κρυπτόγαμα*" επειδή ακόμα στην εποχή του ήταν άγνωστος ο τρόπος της αναπαραγωγής τους. Σημειώνεται ότι τα κρυπτόγαμα προηγήθηκαν στη βιολογική εξέλιξη των φανερογάμων κατά πολλά εκατομμύρια χρόνια, δηλαδή ενώ τα πρώτα άρχισαν να εμφανίζονται στην πρωτεροζωική εποχή (προ 600 εκατ. ετών), τα δεύτερα άρχισαν να εμφανίζονται μόλις στη μεσοζωική εποχή (προ 150 εκατ. χρόνια).  

Τα Σπερματόφυτα τα οποία και ονομάζονται ανθόφυτα διαιρούνται σε δύο μεγάλες βασικές κατηγορίες: τα γυμνόσπερμα και τα αγγειόσπερμα.

Σήμερα το φυτικό βασίλειο περιλαμβάνει περίπου 170.000 διαφορετικά είδη ανωτέρων φυτών. 

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4019654-9
* NDL: 00564013
* NKC: ph114278

 |

 |
***Ο δολοφόνος αγαπούσε πολύ*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική αστυνομική δραματική ταινία του 1960 σε σκηνοθεσία του Ίωνα Νταϊφά και σενάριο των Νταϊφά και Νίκου Φώσκολου (πιστώνεται ως Κώστας Μαίανδρος). Πρωταγωνιστούν οι Δημήτρης Μυράτ, Ελένη Χατζηαργύρη, Βύρων Πάλλης, Νάντια Χωραφά, Γκίκας Μπινιάρης, Σπύρος Μουσούρης, Κώστας Παπαχρήστος, Σπύρος Καλογήρου και ο Γιάννης Γκιωνάκης.

Η υπόθεση της ταινίας περιστρέφεται γύρω από την νεαρή Αλίκη Λοΐζου (Νάντια Χωραφά), η οποία είναι ερωτευμένη με τον ηθοποιό Πέτρο Ζαβέρδη (Βύρωνα Πάλλη) που έχει εν τω μεταξύ προφυλακιστεί για τη δολοφονία του δημοσιογράφου Μάρκου. Η Αλίκη πιστεύει ότι ο αγαπημένος της είναι αθώος και ζητάει από τον διακεκριμένο γιατρό και προστάτη της Αλέξη Καράτο (Δημήτρη Μυράτ), που στη διάρκεια της Κατοχής διηύθυνε μια αντιστασιακή ομάδα – μέλη της οποίας ήταν ο Ζαβέρδης και ο Μάρκου–, να τη βοηθήσει προκειμένου να αποδείξει την αθωότητά του. Αποδεικνύεται ότι ο Καράτος είναι ο πραγματικός δολοφόνος του Μάρκου και τον σκότωσε επειδή αυτός θα ξεκίνουσε μια έρευνα για όλους όσους έπαιξαν βρώμικα παιχνίδια κατά την περίοδο του πολέμου. Ο Καράτος στη συνέχεια κατέστησε τον Ζαβέρδη βασικό ύποπτο, για να διαλύσει το δεσμό του με την Αλίκη, όντας ερωτευμένος ο ίδιος μαζί της. Η υπόθεση θα πάρει περίεργη τροπή όταν ο Ζαβέρδης θα αποδράσει από τη φυλακή χάρις στη βοήθεια που θα του προσφέρει η τραγουδίστρια Ντόρα Φλερ (Ελένη Χατζηαργύρη). Η εξέλιξη αυτή θα οδηγήσει την αστυνομία να βρει τον αληθινό ένοχο τον Καράτο, ο οποίος στο μεταξύ προκειμένου να καλύψει τα ίχνη του, θα διαπράξει άλλες δύο δολοφονίες, περιπλέκοντας ακόμη περισσότερο την υπόθεση.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 4 Απριλίου 1960 στις κινηματογραφικές αίθουσες Ηλύσια, Πάνθεον, Ριβόλι και Σελέκτ στην Αθήνα, ενώ προβλήθηκε και στους κινηματογράφους Αλέξανδρος της Θεσσαλονίκης και Αγγέλικα της Νάουσας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «*Ο δολοφόνος αγαπούσε πολύ*». *tainiothiki.gr*. Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2023.
2. ↑  «*Η ζωή της πόλεως*» (PDF). *Ψηφιακό Αρχείο Εφημερίδων και Περιοδικού Τύπου - Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος*. Εφημερίδα Ελευθερία. 3 Απριλίου 1960. σελ. 2η. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2023.
3. ↑  «*Μακεδονικά ημερονύκτια*» (PDF). *Ψηφιακό Αρχείο Εφημερίδων και Περιοδικού Τύπου - Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος*. Εφημερίδα Μακεδονία. 13 Δεκεμβρίου 1960. σελ. 2η. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2023.
4. ↑  «*Μακεδονικά ημερονύκτια*» (PDF). *Ψηφιακό Αρχείο Εφημερίδων και Περιοδικού Τύπου - Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος*. Εφημερίδα Μακεδονία. 27 Ιανουαρίου 1961. σελ. 2η. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Ο δολοφόνος αγαπούσε πολύ*   στην IMDb
* *Ο δολοφόνος αγαπούσε πολύ* στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Οι **Κατάλογοι Hipparcos** και **Tycho** (Tycho-1) είναι δύο αστρονομικοί κατάλογοι αστέρων που αποτελούν τα βασικά προϊόντα της αστρομετρικής διαστημικής αποστολής HIPPARCOS του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος. Ο τεχνητός αυτός δορυφόρος της Γης, που λειτούργησε επί 4 έτη, έδωσε επιστημονικά δεδομένα υψηλής ποιότητας από τον Νοέμβριο 1989 μέχρι τον Μάρτιο 1993.

Ο κατάλογος *Hipparcos* περιέχει λίγους περισσότερους από 118.000 αστέρες με ακρίβεια Αστρομετρίας της τάξεως του χιλιοστού του δευτερολέπτου, ενώ ο κατάλογος *Tycho* πάνω από 1.050.000 αστέρες.

Αμφότεροι οι κατάλογοι περιέχουν μεγάλο όγκο αστρομετρικών και φωτομετρικών δεδομένων πολύ υψηλής ποιότητας. Επιπλέον, υπάρχουν παραρτήματα με δεδομένα μεταβλητότητας και διπλών/πολλαπλών αστέρων, όπως επίσης και αστρομετρικές και φωτομετρικές μετρήσεις για το Ηλιακό Σύστημα. Τα κυριότερα μέρη είναι διαθέσιμα τόσο σε τυπωμένη, όσο και σε ηλεκτρονική-ψηφιακή μορφή.

Η ανάλυση των γενικών δεδομένων, που έδωσε τους τελικούς καταλόγους μέσα από σχεδόν 1 τεραμπίτ πρωτογενών δεοδμένων, ήταν μία μακρόχρονη και πολυσύνθετη διαδικασία. Την ανέλαβαν από κοινού το NDAC και το αμερικανικό «Ίδρυμα για την Προαγωγή της Επιστήμης και Τεχνολογίας» (Foundation for the Advancement of Science and Technology, FAST). Επιπλέον, το INCA Consortium ήταν υπεύθυνο για τη σύνταξη του προγράμματος παρατηρήσεων του HIPPARCOS, και τη συγκέντρωση των καλύτερων διαθέσιμων δεδομένων για τους επιλεγμένους αστέρες πριν την εκτόξευση στον λεγόμενο "HIPPARCOS Input Catalogue".

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η διαστημική αστρομετρική αποστολή HIPPARCOS
* Η πύλη του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος
Ο **Τέρι Άλαν Κρους** (30 Ιουλίου 1968) είναι Αμερικανός ηθοποιός και πρώην ποδοσφαιριστής. Υποδύθηκε τον Τζούλιος Ροκ στην τηλεοπτική σειρά *Everybody Hates Chris* (2005–2009) και τον Τέρι Τζέφορντςς στην τηλεοπτική σειρά *Brooklyn Nine-Nine* (2013–2021). Ο Κρους πρωταγωνίστησε στην reality σειρά *The Family Crews* (2010–2011), και παρουσίασε την Αμερικανική έκδοση της εκπομπής *Who Wants to Be a Millionaire* από το 2014 μέχρι το 2015. Ο Κρους έχει επίσης εμφανιστεί σε αρκετές ταινίες, όπως τα *Ξανθιές Γκόμενοι* (2004), *Οι Αναλώσιμοι* (2010), *Οι Αναλώσιμοι 2* (2012), *Οι Αναλώσιμοι 3* (2014) και *Rumble* (2021). Από το 2019, ο Κρους παρουσιάζει την εκπομπή *America's Got Talent*, αφότου είχε τον ίδιο ρόλο στην spin-off σειρά *America's Got Talent: The Champions*. Ο Κρους είναι επίσης υποστηρικτής των δικαιωμάτων των γυναικών και ακτιβιστής κατά του σεξισμού. Το 2017 έγινε το πρόσωπο της χρονιάς στο περιοδικό *Time*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Terry Crews Goes Undercover on Reddit, YouTube and Twitter | GQ | Ghostarchive». *ghostarchive.org*. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2023.
2. ↑  «Terry Crews Stats, News and Video - LB». *NFL.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2023.
3. ↑  «Terry Crews: Me Too Movement 'Is The Emancipation Proclamation'». *HuffPost* (στα Αγγλικά). 16 Μαΐου 2018. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τέρι Κρους στην IMDb
Διάγραμμα πίεσης-όγκου κύκλου Otto
Ένας **κύκλος Όττο** είναι ένας εξιδανικευμένος θερμοδυναμικός κύκλος που περιγράφει τη λειτουργία ενός τυπικού κινητήρα με έμβολο ανάφλεξης με σπινθήρα. Είναι ο θερμοδυναμικός κύκλος που συναντάται συχνότερα σε κινητήρες αυτοκινήτων. 

Ο κύκλος Όττο είναι μια περιγραφή του τι συμβαίνει σε ένα αέριο καθώς υπόκειται σε αλλαγές πίεσης, θερμοκρασίας, όγκου, προσθήκης θερμότητας και αφαίρεσης θερμότητας. Το αέριο που υπόκειται σε αυτές τις αλλαγές ονομάζεται σύστημα. Το σύστημα, στην περίπτωση αυτή, ορίζεται ότι είναι το ρευστό (αέριο) μέσα στον κύλινδρο. Περιγράφοντας τις αλλαγές που λαμβάνουν χώρα μέσα στο σύστημα, θα περιγράψει επίσης αντίστροφα την επίδραση του συστήματος στο περιβάλλον. Στην περίπτωση του κύκλου Otto, το αποτέλεσμα θα είναι να παράγει αρκετό καθαρό έργο από το σύστημα ώστε να προωθήσει ένα αυτοκίνητο και τους επιβάτες του στο περιβάλλον.

Ο κύκλος Όττο κατασκευάζεται από:

Πάνω και κάτω μέρος του βρόχου: ένα ζεύγος αδιαβατικών μεταβολών
Αριστερή και δεξιά πλευρά του βρόχου: ένα ζεύγος παράλληλων ισοχωρικών διεργασιών.

Μεταβολές
---------

Οι μεταβολές όπως φαίνονται στο σχήμα: []

* Μεταβολή 1–2: Είναι μια αδιαβατική (ισεντροπική) συμπίεση του αερίου καθώς το έμβολο κινείται από το κάτω νεκρό σημείο ( *BDC* ) στο πάνω νεκρό σημείο ( *TDC* ).
* Μεταβολή 2–3: Είναι μια ισόχωρη θέρμανση του αερίου από μια εξωτερική πηγή (π.χ. σπινθήρας) ενώ το έμβολο βρίσκεται στο πάνω νεκρό σημείο. Αυτή η διαδικασία προορίζεται να αντιπροσωπεύει την ανάφλεξη του μίγματος καυσίμου-αέρα και την επακόλουθη ταχεία καύση.
* Μεταβολή 3–4: Είναι μια αδιαβατική (ισεντροπική) εκτόνωση.
* Μεταβολή 4–1: Ολοκληρώνει τον κύκλο με μια διαδικασία σταθερού όγκου κατά την οποία η θερμότητα απορρίπτεται ενώ το έμβολο βρίσκεται στο κάτω νεκρό σημείο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Wu, Chih. *Thermodynamic Cycles: Computer-aided Design and Optimization*. New York: M. Dekker, 2004. page 99
2. ↑  Moran, Michael J. and Howard N. Shapiro. *Fundamentals of Engineering Thermodynamics*. 6th ed. Hoboken, N.J. : Chichester: Wiley ; John Wiley, 2008. Print.
Τα **Public** είναι ελληνική αλυσίδα καταστημάτων λιανικής πώλησης προϊόντων τεχνολογίας, πολιτισμού και επικοινωνίας, η οποία ιδρύθηκε το 2005. Η αλυσίδα είναι θυγατρική εταιρεία του Ομίλου Εταιρειών Olympia συμφερόντων Πάνου Γερμανού. Διαθέτει καταστήματα σε Ελλάδα και Κύπρο και συνεργάζεται με παρόχους κινητής τηλεφωνίας και εταιρείες ηλεκτρονικών ειδών για την αποκλειστική διάθεση των προϊόντων της. Επιπλέον, τα Public προσφέρουν την υπηρεσία αγοράς εισιτηρίων θεάτρου, συναυλιών και άλλων διεθνών παραστάσεων είτε τηλεφωνικά, είτε από το δίκτυο καταστημάτων.

Ιστορία
-------

Η εταιρεία Retail World Α.Ε ξεκίνησε τη λειτουργία της στην ελληνική αγορά το Νοέμβριο του 2005, δημιουργώντας το πρώτο της κατάστημα Public στο εμπορικό κέντρο Mediterranean Cosmos της Θεσσαλονίκης. Το δεύτερο κατάστημα της αλυσίδας άνοιξε το Δεκέμβριο του 2006 στον Βόλο, ενώ το τρίτο άνοιξε Σεπτέμβριο του 2007 στην Κύπρο. Τον Δεκέμβριο του 2007 άνοιξε το τέταρτο συνολικά, στην Πλατεία Συντάγματος, στο Μέγαρο Πάλλη. Τα κεντρικά γραφεία της εταιρείας, στα οποία μετακόμισε το Σεπτέμβριο του 2013, βρίσκονται στην Κηφισιά.

Το 2019 ο όμιλος Olympia, στον οποίο ανήκει η Public, ήρθε σε συμφωνία με την Ceconomy, μητρική της Media Markt, για την ανάληψη των δραστηριοτήτων της γερμανικής αλυσίδας ηλεκτρονικών ειδών στην Ελλάδα. Από τη συμφωνία προέκυψε μια νέα κοινή εταιρεία λιανικής πώλησης, που διατήρησε και τα δύο σήματα και η οποία στα τέλη του 2019 διέθετε συνολικά 67 φυσικά και 4 online καταστήματα σε Ελλάδα και Κύπρο.

Στα μέσα του 2020,άνοιξαν 2 καταστήματα Public-Mediamarkt, σε Συγγρού & Σταυρούπολη, με το κατάστημα της Συγγρού, να είναι το μεγαλύτερο Public, σε Ελλάδα & Κύπρο, και στα τέλη του 2021, στο κατάστημα της MediaMarkt, στο Μαρούσι. Το Καλοκαίρι του 2022, το κατάστημα MediaMarkt Γέρακα, μεταονομάζεται σε Public, χωρίς την ύπαρξη του brand MediaMarkt. Από τα μέσα του 2023, τα υπόλοιπα 10 καταστήματα, της MediaMarkt (μαζί με τα 3 Public-Mediamarkt), μεταονομάζονται σε Public-Mediamarkt,ενώ στα καταστήματα στεγάζονται, η αδερφή αλυσίδα της Public,iRepair & η πολωνική αλυσίδα PEPCO, ενώ τελικά και τα 13 καταστήματα MediaMarkt, από τα μέσα του 2023, μεταονομάζονται σε Public+home, με την αποχώρηση της MediaMarkt, ενώ από το 2022, η Public εισήλθε, στην αγορά των οικιακών συσκευών, απορροφώντας και το μερίδιο της MediaMarkt, στην ελληνική αγορά των οικιακών συσκευών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Τα Public γίνονται 10 χρόνων και τα γιορτάζουν με μεγάλες προσφορές - NEWS - Fortunegreece.com». *Fortunegreece.com*. 2015-10-22.. Ανακτήθηκε στις 2018-07-27.
2. ↑  Α.Ε. tovima.gr — Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη. «tovima.gr - Το πρώτο Public της Αθήνας στο Σύνταγμα». *TO BHMA*. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
Η **Carrefour Market** είναι μια γαλλική αλυσίδα σούπερ μάρκετ που δημιουργήθηκε το 2007 και ανήκει στον διεθνή όμιλο λιανικής Carrefour και έχει επί του παρόντος καταστήματα στη Γαλλία και σε πολλές άλλες χώρες.

Τα καταστήματα της Carrefour Market κυμαίνονται γενικά από 1000 έως 4000 τ.μ.

Ιστορία
-------

Η Carrefour Market δημιουργήθηκε το 2007, για να αντικαταστήσει τελικά τα παλαιότερα σούπερ μάρκετ του Ομίλου Carrefour όπως τσ Champion (διεθνώς), το GB Supermarkets (Βέλγιο) και το GS (Ιταλία).
Από το 2011, ο όμιλος Carrefour αποφάσισε να αναπτύξει διεθνώς τα σούπερ μάρκετ της Carrefour Market.

Τα Carrefour σε όλο τον κόσμο
-----------------------------

Στο Βέλγιο, όλα τα σούπερ μάρκετ της Carrefour GB και τα υπόλοιπα σούπερ μάρκετ Champion (Βαλλονία) έγιναν τελικά μια αγορά Carrefour. Από τον Απρίλιο του 2013, υπάρχουν 354 καταστήματα Carrefour Market.

Στην Αίγυπτο, ο Όμιλος Carrefour διαθέτει 5 καταστήματα Carrefour Market στη χώρα.

Στην Ιταλία, η πρώτη αγορά Carrefour άνοιξε τον Νοέμβριο του 2008.

Στη Μαλαισία, το πρώτο κατάστημα της Carrefour Market άνοιξε τον Νοέμβριο του 2009. Όλα τα σούπερ μάρκετ καταργήθηκαν το 2013.

Στο Μαρόκο, από τις 30 Ιουλίου 2011, όλα τα σούπερ μάρκετ Label'Vie καταστήθηκαν ως "Carrefour Market-Label'Vie"'
Στην Κίνα από τις 24 Οκτωβρίου 2006 όλα τα σούπερ μάρκετ Carrefour έγιναν Carrefour Spain το 2007, τον Ιούνιο του 2011 όλα τα καταστήματα Carrefour Έγιναν Dia. 

Στη Ρουμανία, από τις 16 Σεπτεμβρίου 2014, υπάρχουν 81 καταστήματα Carrefour Market.

Στην Ισπανία, τα πρώτα σούπερ μάρκετ Carrefour Express μεταμορφώθηκαν και έγιναν Carrefour Market το 2011.

Στην Τυνησία, όλα τα καταστήματα Champion έγιναν Carrefour Market.

Στην Τουρκία, από το 2010 πολλά καταστήματα σούπερ μάρκετ έγιναν καταστήματα Carrefour Market.

Στην Ελλάδα
-----------

Τα Carrefour Market εισήλθαν στην Ελλάδα το 2007 έπειτα από την εξαγορά της Champion. Έπειτα από την εξαγορά της Μαρινόπουλος Α.Ε. από τον Σκλαβενίτη, η Carrefour αποχώρησε από την Ελλάδα.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Carrefour |
| --- |
|  |
| Υπεραγορές | 
* Carrefour Planet (κατηργημένη)
* Atacadão
 |
|  |
| Σούπερ μάρκετ | 
* Carrefour Market
* Carrefour GB
 |
|  |
| Παντοπωλεία | 
* Carrefour City
* Carrefour Express
* Marché Plus
 |
|  |
| Εκπτωτικά καταστήματα, Discount | 
* Dia
	+ Schlecker
* Ed
* Supeco
 |
|  |
| Πρώην αλυσίδες | 
* Champion
* Euromarché
 |
|  |
| Άλλα | 
* Μαρινόπουλος Α.Ε.
 |

 |
Το ***Ο Χριστός ξανασταυρώνεται*** (γαλλικά: **Celui qui doit mourir**‎‎) είναι μια γαλλοϊταλική ταινία του 1957 σε σκηνοθεσία Ζυλ Ντασέν. Η ταινία βασίζεται στο μυθιστόρημα *Ο Χριστός ξανασταυρώνεται* του Νίκου Καζαντζάκη.

Πλοκή
-----

Σε ένα τουρκοκρατούμενο ελληνικό χωριό με το όνομα Λυκόβρυση, λίγο μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι χωρικοί ετοιμάζουν μια αναπαράσταση των θείων παθών, με απλούς ανθρώπους να παίρνουν τους ρόλους του Χριστού, του Πέτρου, του Ιούδα κ.λπ. Όταν ένα γειτονικό χωριό καταστρέφεται από τους Τούρκους και οι κάτοικοί του αναζητούν στη Λυκόβρυση καταφύγιο, οι τοπικές αρχές, μεταξύ των οποίων οι προύχοντες και ο παπάς του χωριού, αρνούνται να προσφέρουν βοήθεια. Τότε, με αφορμή την εκδήλωση που βρίσκεται στο στάδιο της προετοιμασίας, οι κάτοικοι της Λυκόβρυσης που υποδύονται τους ρόλους του Χριστού (Πιερ Βανέκ), της Μαρίας Μαγδαληνής (Μελίνα Μερκούρη) και άλλοι βοηθούν τους πρόσφυγες και οδηγούνται σε εθνικό ξεσηκωμό με τρόπο που θυμίζει την ιστορία του Χριστού.

Διανομή
-------

* Πιερ Βανέκ ως Μανωλιός
* Ζαν Σερβέ ως παπα-Φώτης
* Φερνάρ Λεντούς ως παπα-Γρηγόρης
* Καρλ Μένερ ως Λουκάς
* Γκρεγκουάρ Ασλάν ως Αγάς
* Γκερτ Φρέμπε ως προεστός
* Τέντι Μπίλης ως Χατζηνικολής
* Ρενέ Λεφέβρ ως Γιαννακός
* Λισιέν Ρεμπούρ ως Κωσταντής
* Μελίνα Μερκούρη ως Κατερίνα
* Δήμος Σταρένιος ως Λαδάς
* Νικόλ Μπέργκερ ως Μαριωρή
* Μορίς Ρονέ ως Μιχελής
* Τζο Ντασέν ως πρόσφυγας Μπένος

Υποδοχή και προβολές
--------------------

Η ταινία έλαβε γενικά θετική ανταπόκριση. Πήρε ευνοϊκές κριτικές από τα περιοδικά *Time* και *The New Yorker,* έλαβε βραβεία Ανατολικό Μπλοκ (ο Ντασέν ήταν γνωστός για τις αριστερές του απόψεις) και επαινέθηκε ακόμη και από ορισμένους φιλελεύθεροτς καθολικούς.  Η αμερικανική εφημερίδα *New York Times* περιέγραψε την ταινία ως "βάναυσα ρεαλιστική", επαινώντας την "τολμηρή ειλικρίνεια και τον "αδυσώπητο τρόπο" με τον τρόπο που εκτελεί τη λογική της πλοκής, προσθέτοντας επίσης επαίνους για όλο το καστ. 

Το *Ο Χριστός ξανασταυρώνεται* συμμετείχε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 1957,  όπου έλαβε ειδική μνεία.  Το 2007, η ταινία προβλήθηκε στο 48ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης στο πλαίσιο του αφιερώματος *Έτος Νίκου Καζαντζάκη.*

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  (Τσεχικά) *Česko-Slovenská filmová databáze*. 2001.
2. 1 2  «Festival de Cannes: He Who Must Die». *festival-cannes.com*. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2009.
3. 1 2  Berube, Maurice R. (2002). *Beyond Modernism and Postmodernism: Essays on the Politics of Culture*. σελ. 114. ISBN 9780897898058.
4. 1 2 3 4  Ράμμου, Ελένη (2007). *48ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης*. Αθήνα: Υπουργείο Πολιτισμού. σελ. 263.
5. ↑  Crowther, Bosley (29 December 1958). «Movie Review: He Who Must Die (1957) Screen: Greek Passion; 'He Who Must Die' Opens at Beekman».. Ανακτήθηκε στις 19 February 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Ο Χριστός ξανασταυρώνεται*   στην IMDb

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 305885683
* BNF: cb14661270z (data)

 |

 |
Το **Ο Τελευταίος Πειρασμός** είναι έργο ιστορικής μυθοπλασίας του Νίκου Καζαντζάκη. Εκδόθηκε το 1955 και περιέχει συνολικά 506 σελίδες. Το βιβλίο εκδόθηκε αρχικά στη Νορβηγία και Σουηδία. Στο βιβλίο βασίζεται η ομώνυμη ταινία του 1988 σε σκηνοθεσία Μάρτιν Σκορσέζε. Επίσης, το βιβλίο έχει λογοκριθεί και προκάλεσε διαμάχες.

Το έργο γράφτηκε σε μια πρώτη μορφή το 1942 στην Αίγινα, με τίτλο «*Τ' απομνημονεύματα του Χριστού*». Η τελική μορφή του ολοκληρώθηκε στην Αντίμπ το 1950-1951. Το μυθιστόρημα αφιερώνεται στη «Μαρία Βοναπάρτη, συγγραφέα, την πριγκίπισσα Γεωργίου της Ελλάδος».

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ο τελευταίος πειρασμός». *biblionet.gr*.
2. ↑  «Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ». *athinorama.gr*.
3. ↑  «Ο «Τελευταίος πειρασμός» που έφερε τον Καζαντζάκη ένα βήμα πριν τον αφορισμό». *newsbeast.gr*.
4. ↑  «Μουσείο Καζαντζάκη». *Μουσείο Καζαντζάκη* (στα gr). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2018. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
{{WikidataCoord}} – missing coordinate data

Ο **Βούκα** (*κροατικά: Vuka*) είναι ποταμός της Ανατολικής Κροατίας, δεξιός παραπόταμος του Δούναβη.

Έχει μήκος 112 χιλιόμετρα και λεκάνη απορροής με έκταση 644 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Εκβάλλει στο Δούναβη στην πόλη του Βούκοβαρ, η οποία πήρε το όνομά της από τον ποταμό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Geographical and meteorological data» (PDF). *Statistical Yearbook*. Croatian Bureau of Statistics. 2009. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2011.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Vuka (river)  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Οι **Βαλκανικοί ποδοσφαιρικοί αγώνες 1946** ήταν η πρώτη μεταπολεμική προσπάθεια αναβίωσης του θεσμού του Βαλκανικού Κυπέλλου που είχε διακοπεί μετά το 1936. Ήταν η όγδοη διοργάνωση στη σειρά αν συνυπολογιστεί και το Βαλκανικό Κύπελλο Εθνών 1931 το οποίο δεν συμπεριλαμβανόταν στην επίσημη αρίθμηση. Διοργανώθηκε από τις τέσσερις φιλοσοβιετικές λαϊκές δημοκρατίες: Αλβανία, Γιουγκοσλαβία, Βουλγαρία και Ρουμανία χωρίς να ερωτηθούν η Ελλάδα και η Τουρκία που ανήκαν στο δυτικό στρατόπεδο, με συνέπεια να μην την αναγνωρίσουν ως συνέχεια της προπολεμικής διοργάνωσης. Διεξήχθη στα Τίρανα από τις 7 ως τις 13 Οκτωβρίου 1946 παράλληλα με τους βαλκανικούς αθλητικούς αγώνες στίβου και το κατέκτησε η **Αλβανία**, για πρώτη και μοναδική φορά στην ιστορία του θεσμού.

Η διοργάνωση
------------

Στις αρχές Ιανουαρίου 1946 οι αθλητικοί αντιπρόσωποι των τεσσάρων βορειοβαλκανικών χωρών διοργάνωσαν αθλητικό συνέδριο στη Σόφια, στο οποίο αποφάσισαν να προχωρήσουν στη διεξαγωγή μέσα στο 1946 βαλκανικών αθλητικών αγώνων σε διάφορα σπορ αγνοώντας την Ελλάδα και την Τουρκία. Μεταξύ άλλων προγραμμάτισαν να οργανώσουν και βαλκανικό πρωτάθλημα στο ποδόσφαιρο στο Βουκουρέστι για το Μάρτιο του 1946. Τελικά οι αγώνες ποδοσφαίρου έγιναν στα Τίρανα τον Οκτώβριο παράλληλα με τη διεξαγωγή των βαλκανικών αγώνων στίβου.

Οι «Βαλκανικοί ποδοσφαιρικοί αγώνες», όπως αποκλήθηκαν, διεξηχθησαν με το καθιερωμένο σύστημα του βαλκανικού κυπέλλου. Δηλαδή, οι ομάδες αγωνίστηκαν σε ενιαίο όμιλο με βαθμολογία 2-1-0, σε ένα γύρο (τρία ματς) που έγινε στην ίδια πόλη. Η διοργάνωση ολοκληρώθηκε σε επτά μόλις ημέρες. Νικήτρια αναδείχθηκε η Αλβανία, η οποία νικώντας στον τελευταίο αγώνα τη Ρουμανία που ήταν το φαβορί, ισοβάθμισε με τη Γιουγκοσλαβία και πήρε την πρώτη θέση λόγω καλύτερης διαφοράς τερμάτων, αν και είχε ηττηθεί στο μεταξύ τους ματς.

Πρώτοι σκόρερ με 2 γκολ αναδείχθηκαν τέσσερις ποδοσφαιριστές.

Η βαθμολογία
------------

| Χώρα | Αγ. | Ν. | Ισ. | Ήτ. | Γκολ | Βαθμοί |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **Αλβανία Αλβανία**  | **3** | **2** | **0** | **1** | **6-4** | **4** |
| Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας Γιουγκοσλαβία  | 3 | 2 | 0 | 1 | 6-5 | 4 |
|  Ρουμανία | 3 | 1 | 1 | 1 | 4-4 | 3 |
| Βουλγαρία Βουλγαρία  | 3 | 0 | 1 | 2 | 4-7 | 1 |

Τα αποτελέσματα
---------------

Όλοι οι αγώνες έγιναν στο Στάδιο Τιράνων.

* 7/10/1946: Γιουγκοσλαβία - Αλβανία: 3-2
* 8/10/1946: Ρουμανία - Βουλγαρία: 2-2
* 9/10/1946: Αλβανία- Βουλγαρία: 3-1
* 11/10/1946: Ρουμανία - Γιουγκοσλαβία: 2-1
* 12/10/1946: Γιουγκοσλαβία - Βουλγαρία: 2-1
* 13/10/1946: Αλβανία- Ρουμανία:1-0

Οι σκόρερς
----------

| Γκολ | Σκόρερς |
| --- | --- |
|  **2** |  Λόρο Μπορίτσι Κιαμίλ Τελίτι Νικολάε Ρόιτερ   Μπόζινταρ Σάντιτς |

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* RSSSF

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αθλητική Ηχώ, 14/1/1946.[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  «Ριζοσπάστη», 15/10/1946.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Βαλκανικό Κύπελλο Εθνών Ποδοσφαίρου |
| --- |
|  |
|  | 
* 1929-31
* 1931
* 1932
* 1933
* 1934-35
* 1935
* 1936
* 1946
* 1947
* 1948
* 1973-76
* 1977-80
 |

 |
Ο **Όθων Β΄ του Μπράουνσβαϊχ-Χάρμπουργκ** (*Otto II. von Braunschweig-Harburg*, 25 Σεπτεμβρίου 1528 - 26 Οκτωβρίου 1603), ο επονομαζόμενος *ο Νεότερος* ή *ο Διάσημος*, ήταν δούκας του Μπράουνσβαϊχ-Χάρμπουργκ από το 1549 μέχρι τον θάνατό του.

Βιογραφία
---------

Προερχόταν από τον Οίκο των Γουέλφων. Ήταν ο μόνος γιος (που επέζησε της ενηλικίωσης) του Όθωνα Α΄ του πρεσβύτερου, πρίγκιπα του Χάρμπουργκ και της Μέτα φον Κάμπεν. Η μητέρα του ήταν κατώτερης θέσης και τα παιδιά, από τον μοργανατικό αυτόν γάμο, δεν μπορούσαν να διαδεχθούν τον Όθωνα Α΄. Έτσι, αν και ο Όθων Β΄ μορφώθηκε ως πρίγκιπας, όταν το 1549 απεβίωσε ο πατέρας του, οι συγγενείς του Γουέλφοι δεν αναγνώριζαν τη διαδοχή. Τότε ο Όθων Β΄ έκανε κατ' επανάληψη αιτήματα στον Φερδινάνδο Α΄ των Αψβούργων, που τον υποστήριξε επιβεβαιώνοντας τελικά τη διαδοχή του το 1560.

Επεξέτεινε την περιοχή του με την απόκτηση του Μόιζμπουργκ. Συνέχισε το οικοδομικό σχέδιο του πατέρα του και το μετέτρεψε σε ανάκτορο, στο οποίο εγκαταστάθηκε από το 1551. Το 1560 ξεκίνησε την κατασκευή παρεκκλησίου. Για να χρηματοδοτήσει τις δραστηριότητές του αύξησε τους φόρους και επέβαλε άλλους, ειδικούς φόρους, που οδήγησαν σε δυσαρέσκεια. Ως συνέπεια της επιδημίας πανώλης το διάστημα 1561-77, ο πληθυσμός ελαττώθηκε. Δεν επέτρεπε σε Εβραίους και χριστιανούς άλλων δογμάτων να εγκατασταθούν στη χώρα του.

Έκτισε αποθήκη άλατος για την προαγωγή της εμπορίας του, αλλά δεν είχε την προσδοκώμενη επιτυχία. Απεβίωσε το 1603 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Γουλιέλμος-Αύγουστος που όταν απεβίωσε το 1642 χωρίς απογόνους, εξέλιπε ο κλάδος Γουέλφων-Χάρμπουργκ. Το πριγκιπάτο μοίρασαν τα 2α εξαδέλφια του Αύγουστος Β΄ του Βολφενμπύτελ και Φρειδερίκος Δ΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πρώτα το 1551 τη Μαργαρίτα, κόρη του Ιωάννη-Ερρίκου κόμη του Σβάρτσμπουργκ-Λιούτενμπεργκ και είχε τέκνα:

* Ελισάβετ 1553-1618, παντρεύτηκε τον Έρικ-Μπράχε κόμη του Βίσινγκσμποργκ.
* Όθων-Ερρίκος 1555-1591, διάδοχος. Απεβίωσε πριν τον πατέρα του.
* Ιωάννης-Φρειδερίκος 1557-1619, παραιτήθηκε του δικαιώματος να κυβερνήσει.

Το 1559 απεβίωσε η Μαργαρίτα και το 1562 ο Όθων Β΄ νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά, τη Χέντβιχ των Σίρκσενα, κόρη του Έννο Β΄ κόμη της ανατολικής Φρισίας και είχε τέκνα:

* Γουλιέλμος-Αύγουστος 1564-1642, πρίγκιπας του Χάρμπουργκ.
* Έννο 1565-1600, απεβίωσε 35 ετών.
* Άννα-Μαργαρίτα 1567-1643, βοηθός ηγουμένη (provost) του αβαείου του Κέτλινμπουργκ.
* Χέντβιχ 1569-1620, απεβίωσε 51 ετών.
* Χριστόφορος 1570-1606, συγκυβερνήτης του Χάρμπουργκ.
* Όθων Γ΄ 1572-1641, συγκυβερνήτης του Χάρμπουργκ.
* Ιωάννης 1573-1625, απεβίωσε 52 ετών.
* Αικατερίνη-Σοφία 1577-1665, παντρεύτηκε τον Ιάκωβο-Χέρμαν κόμη του Σάουμπουργκ.
* Φρειδερίκος 1578-1605, απεβίωσε 27 ετών σε μάχη.

Πηγές
-----

* Vaterländisches Archiv für hannoverisch-braunschweigische Geschichte, Herold & Wahlstab, 1835, p. 96
* 

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 47609656
* GND: 121110877

 |

 |
Η **Goodyear Tire & Rubber Company** είναι αμερικανική πολυεθνική εταιρεία κατασκευής ελαστικών που ιδρύθηκε το 1898 από τον Φρανκ Σαϊμπέρλινγκ και εδρεύει στο Άκρον του Οχάιο. Η Goodyear κατασκευάζει ελαστικά για αυτοκίνητα, εμπορικά οχήματα, ελαφρά φορτηγά, μοτοσικλέτες, SUV, αγωνιστικά αυτοκίνητα, αεροπλάνα, γεωργικά μηχανήματα και βαρέα οχήματα.

Η εταιρεία πήρε την επωνυμία της από τον αμερικανό Τσαρλς Γκούντγιαρ, εφευρέτη του βουλκανισμένου καουτσούκ. Αν και η Goodyear ήταν επιφορτισμένη με την κατασκευή αερόπλοιων και αερόστατων από τις αρχές του 1900, το ​​πρώτο διαφημιστικό αερόστατο της Goodyear πέταξε το 1925. Σήμερα είναι μία από τις πιο αναγνωρίσιμες διαφημιστικές εικόνες στην Αμερική. Η εταιρεία είναι η πιο επιτυχημένη προμηθευτής ελαστικών στην ιστορία της Formula One, με περισσότερες εκκινήσεις, νίκες και πρωταθλήματα κατασκευαστών από κάθε άλλο προμηθευτή ελαστικών. Αποχωρήσει από το άθλημα μετά το 1998. Είναι ο μοναδικός προμηθευτής ελαστικών για τη σειρά NASCAR.

Η Goodyear είναι πρώην συστατικό του Dow Jones Industrial Average. Η εταιρεία εγκαινίασε ένα νέο κτίριο ως παγκόσμια έδρα της στο Άκρον το 2013.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «2010 Form 10-K, The Goodyear Tire and Rubber Company». United States Securities and Exchange Commission.
2. ↑  Terdiman, Daniel. «Goodyear bids goodbye to blimps, says hello to zeppelins». *CNET*. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2014.
3. ↑  «FormulaSPEED2.0». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2011.
4. ↑  «History of DJIA, globalfinancialdata.com». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2006. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Goodyear Tire and Rubber Company** |

* Επίσημος ιστότοπος

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 125361464
* LCCN: n50052164
* ISNI: 0000 0001 2151 7250
* GND: 271087-0
* SUDOC: 033365997
* BNF: cb12405284r (data)
* NKC: ntk20191042565

 |

 |
Ο πρίγκιπας **Κωνσταντίνος Καρατζάς** (1799-1860) ήταν ο δεύτερος γιος του ηγεμόνα της Βλαχίας Ιωάννη Καρατζά (1754-1844).

Η οικογένεια Καρατζά έχει καταβολές από το Βυζάντιο και αποτελεί μία από τις χαρακτηριστικότερες και πλέον διακεκριμένες περιπτώσεις φαναριώτικων οίκων.

Ο Κωνσταντίνος Ι. Καρατζάς γεννήθηκε το 1799 στην Κωνσταντινούπολη. Το 1819 μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία και τον Ιούλιο του 1821 αποβιβάστηκε στο Νεόκαστρο της Πελοποννήσου μεταφέροντας πολεμοφόδια και χρήματα, καθώς και ξένους αξιωματικούς. Στις 27 Δεκεμβρίου του 1821 εκλέγεται στην εθνική βουλή στην Α' Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου.

Η πρώτη σύζυγος του Κωνσταντίνου Ι. Καρατζά ονομαζόταν Αδελαΐδα Κόντο-Ντάντολο (1814-1890), απόγονος οικογένειας Δόγηδων της Βενετίας, με την οποία απέκτησε έναν γιο τον πρίγκιπα Ιωάννη (Ιωάννης-Κωνσταντίνος-Αλέξανδρος-Όθων) (1835-1894).

Η δεύτερη σύζυγος του Κωνσταντίνου Ι. Καρατζά ήταν η Αικατερίνη Ταμπακοπούλου (Catherine Tabacopoulo), απόγονος της ιστορικής οικογένειας των Ταμπακόπουλων της Βυτίνας, με την οποία απέκτησε έναν γιο, τον πρίγκιπα Γεώργιο (1850-1871) και μία κόρη την πριγκίπισσα Μαρία (1854-1910). Ο Κωνσταντίνος Καρατζάς πέθανε στη Χάγη το 1860. 

Συγγενείς του Κωνσταντίνου Καρατζά ήταν οι Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, Δημήτριος Υψηλάντης, Σπυρίδων Τρικούπης και ο γιος του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, Κολίνος-Κωνσταντίνος.

Ο εγγονός του Κωνσταντίνου Ι. Καρατζά, Κωνσταντίνος (Constantin Karadja) (1889-1950), ήταν διπλωμάτης της Ρουμανίας και κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου διέσωσε 51.000 Εβραίους (άνδρες, γυναίκες και παιδιά) από απέλαση και εξόντωση στα ναζιστικά στρατόπεδα και το 2005 έλαβε τον τίτλο του «Δικαίου των Εθνών» από το Γιαντ Βασσέμ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.nationaalarchief.nl/onderzoeken/archief/2.02.32/invnr/891ED.6/file/00028906.PDF.
2. ↑  Μάμουκας, Ανδρέας. *Τα κατά την αναγέννησιν της Ελλάδος, ήτοι συλλογή των περί την αναγεννωμένην Ελλάδα συνταχθέντων πολιτευμάτων, νόμων και άλλων επισήμων πράξεων από του 1821 μέχρι τέλους του 1832. Τόμος Α*. Πειραιάς: Η Αγαθή Τύχη. σελ. 124.
3. ↑  «Annuaire de la noblesse de France» (στα Γαλλικά). *Au Bureau de la publication* (50): 595. 1894.
4. ↑  «Yad Vashem». *Karadja Constantin* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2023.
5. ↑  «"Minutes of the Sub-Commission for the Recognition of the "Righteous Among the Nations "». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2023.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* The Léonore id LH//423/53 is not valid.

 |

 |
Ο **Μιχαήλ (Μιχαλάκης) Ρωσσίδης** ήταν Κύπριος αθλητής, πρωταθλητής Ελλάδος και Κύπρου στο αγώνισμα των 100 μέτρων, και πρωταθλητής Κύπρου σε πολλά αγωνίσματα ακόμα. Ήταν αθλητής του συλλόγου Γ.Σ. Ολύμπια Λεμεσού του οποίου ήταν από τα ιδρυτικά μέλη το 1897.

Ο Ρωσίδης ήταν πρωταθλητής Κύπρου, 1ος, στα Παγκύπρια πρωταθλήματα του 1898 στα 100 και 800 μέτρα, του 1899 στα 100,, 200 μέτρα και στο τριπλούν, και το 1900 στα 100 μ 400 μ. τριπλούν κι στη λιθοβολία. 

Με τον σύλλογο του πήρε μέρος στους Πανελλήνιους αγώνες του 1901 όπου στα 100 μέτρα αντρών ήταν πρώτος με χρόνο 12".

Συμμετείχε με τα εθνικά χρώμματα της Ελλάδος στην Μεσολυμπιάδα του 1906 όπου συμμετείχε χωρίς επιτυχία στον μαραθώνιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πολυγνώση, «Ολύμπια» Γυμναστικός Σύλλογος
2. ↑  Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου, Βιβλιοθήκη και Υπηρεσία Πληροφορικής
3. ↑  Σκριπ φύλο 7 Απριλίου 1901
4. ↑  Η ιστορία της Κύπρου στους Ολυμπιακούς Αγώνες