recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Διατροφή** (**Δίαιτα**) είναι το σύνολο των τροφίμων (και ροφημάτων) που επιλέγει να καταναλώσει κάποιος για τη διατήρησή του στη ζωή.

Τροφή ονομάζεται κάθε οργανική ή ανόργανη ουσία που μπορεί να χρησιμοποιηθεί από έναν οργανισμό για τη θρέψη του. Θρέψη είναι η διαδικασία κατά την οποία τα τρόφιμα μεταβολίζονται από τον οργανισμό, δηλαδή περιλαμβάνει την πρόσληψη της τροφής, την απορρόφηση, την αφομοίωση, τη βιοσύνθεση, τον καταβολισμό και την απέκκρισή της. Τα τρόφιμα είναι όλα τα προϊόντα φυτικής ή ζωικής προέλευσης που με επεξεργασία ή χωρίς καταναλώνονται από τον ανθρώπινο οργανισμό για την ανάπτυξη, διατήρηση και ανάπλαση των ιστών του, καθώς περιέχουν ενέργεια και θρεπτικά συστατικά.

Η διατροφή αποτελειιιιιί πλέον μια επιστήμη της βιοϊατρικής και συχνά συνδέεται με την πρόληψη. Δεν πρέπει να συγχέεται με τη δίαιτα. Γενικά η δίαιτα και τα διάφορα ειδικά σχεδιασμένα διαιτολόγια έχουν κάποιον συγκεκριμένο στόχο συνήθως την απώλεια ή πρόσληψη βάρους την αντιμετώπιση ή θεραπεία κάποιας ασθένειας. Ισορροπημένη διατροφή είναι η διατροφή που εξασφαλίζει ποικιλία και μέτρο. Ποικιλία στη διατροφή υπάρχει όταν αυτή περιέχει διαφορετικά τρόφιμα από όλες τις ομάδες καθημερινά. Το μέτρο αφορά τα τρόφιμα που λαμβάνονται να είναι στην κατάλληλη ποσότητα και αναλογία ώστε να αντιστοιχούν στις ανάγκες του ατόμου που την ακολουθεί. Οι ανάγκες κάθε ατόμου εξαρτώνται από διάφορους παράγοντες, όπως σωματικό βάρος, ύψος, σύσταση σώματος, φύλο, ηλικία, επίπεδο φυσικής δραστηριότητας, κατάσταση υγείας, κοκ. Η εφαρμογή της ισορροπημένης διατροφής έχει σαν αποτέλεσμα τη διατήρηση σταθερού φυσιολογικού βάρους και την προστασία της υγείας. Γνωστό παράδειγμα ισορροπημένης διατροφής είναι η μεσογειακή διατροφή. Αντίθετα η κακή διατροφή μπορεί να αποβεί επιζήμια για τον οργανισμό προκαλώντας είτε ασθένειες ανεπάρκειας (π.χ. αναιμία, σκορβούτο) είτε οδηγώντας σε καταστάσεις που απειλούν την υγεία, όπως παχυσαρκία και μεταβολικό σύνδρομο. Υποθρεψία είναι η χρόνια κατάσταση κατά την οποία δεν καλύπτονται οι ενεργειακές ή και θρεπτικές ανάγκες ενός ατόμου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Nutrition». *www.who.int* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2023.
2. ↑  «Living well with HIV/AIDS». *www.fao.org*. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2023.
3. ↑  «IDF WORLDWIDE DEFINITION OF THE METABOLIC SYNDROME». IDF. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2016.
Το **αρχοντικό Λάζαρου Κουντουριώτη** στην Ύδρα είναι παράρτημα του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου.

Ιστορικό
--------

Κατασκευάστηκε για λογαριασμό του Λάζαρου Κουντουριώτη στα τέλη του 18ου αιώνα και αποτελεί ιδιαίτερα σημαντικό δείγμα αρχιτεκτονικής. Έχει δύο ορόφους (ισόγειο - α΄ όροφος) και ένα υπόγειο και δεσπόζει στην δεξιά πλευρά του όρμου της Ύδρας. Το αρχοντικό κληρονομήθηκε από τον γιο του Λάζαρου, Παντελή Κουντουριώτη, διατηρώντας το ως μόνιμη κατοικία. Το 1979 ο δισέγγονός του Λάζαρου, Παντελής Λ. Κουντουριώτης, το δώρισε στην Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος με τον όρο να λειτουργήσει ως μουσείο. Την μελέτη αποκατάστασης του αρχοντικού πραγματοποίησε ο αρχιτέκτονας Αλέκος Καλλιγάς. Το 1999 πραγματοποιήθηκε η μετατροπή του αρχοντικού σε μουσείου, η οποία χρηματοδοτήθηκε από το ευρωπαϊκό πρόγραμμα "Τουρισμός - Πολιτισμός".

Το τελευταίο άνοιξε τις πύλες του το 2001 ως παράρτημα του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου.

Εκθέματα
--------

Στο ισόγειο του αρχοντικού διατηρούνται αντικείμενα που περιήλθαν στο Μουσείο από την δωρεά του Παντελή Λ. Κουντουριώτη και περιέχει αρκετές ολόσωμες ελαιογραφίες και προσωπογραφίες μελών της οικογένειας Κουντουριώτη, φιλοτεχνημένες από τους Ανδρέα Κριεζή, Διονύσιο Τσόκο, Περικλή Βυζάντιο κ.α. καθώς και έπιπλα, φωτογραφίες, γραφεία και προσωπικά αντικείμενα αυτών. Στον πρώτο όροφο βρίσκεται η λαογραφική συλλογή με παραδοσιακές ενδυμασίες, κεντήματα, ξυλόγλυπτα, κοσμήματα και κεραμικά.

Στις τρεις αίθουσες του υπογείου φιλοξενούνται έργα των ζωγράφων Περικλή και Ντίκου Βυζάντιου, τα οποία δωρήθηκαν από την κόρη του Περικλή, Μαριλένα Λιακοπούλου, και τον γιό της, Αλέξανδρο Λιακόπουλο. Ο Περικλής Βυζάντιος ήταν παντρεμένος με την Ευφροσύνη Σκουμπουρδή, δισεγγονή της Μαρίας Λαζάρου Κουντουριώτη και του Δημήτριου Βούλγαρη. Η συλλογή έργων έχει υδραϊκή θεματολογία (1951 - 1971).

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Συλλογικό έργο, *Η ιστορική οικία Λάζαρου Κουντουριώτη*, άρθρο του Φίλιππου Μαζαράκη - Αινιάν, *Η αρχιτεκτονική της οικίας*, Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος, Αθήνα 2002, σελ. 28
2. 1 2 3 4 5  *Η ιστορική οικία Λάζαρου Κουντουριώτη*, άρθρο του Ιωάννη Μαζαράκη - Αινιάν, *Το αρχοντικό Λάζαρου Κουντουριώτη*, ο.π. σελ. 5 - 6
Ο **Γιάννης Φάκας** (16 Μαρτίου 1964, Βουνοπλαγιά Ιωαννίνων) είναι Έλληνας προπονητής πετοσφαίρισης και παλαίμαχος διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 196εκ και αγωνιζόταν στη θέση του ακραίου.

Καριέρα
-------

Ο Γιάννης Φάκας έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στις ακαδημίες του ΑΓΣ Ιωαννίνων, με τον οποίο μάλιστα υπέγραψε και το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο συνεργασίας.

Στην ομάδα των Ιωαννίνων παρέμεινε μέχρι το 1983, χρονιά κατά τη διάρκεια της οποίας μετεγγράφη στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Στην ομάδα του Πειραιά έκανε μεγάλη καριέρα, διατέλεσε για πέντε χρόνια αρχηγός από τα δώδεκα που παρέμεινε συνολικά στους ερυθρόλευκους και κατέκτησε οκτώ πρωταθλήματα Ελλάδας (1987, 1988, 1989, 1990, 1991, 1992, 1993, 1994), τέσσερα κύπελλα (1989, 1990, 1992, 1993) και ένα Λιγκ Καπ (1994).

Το 1995 μετεγγράφη στην ΑΕΚ στην οποία παρέμεινε για τέσσερα χρόνια, ενώ στη συνέχεια μεταπήδησε στον Πανελλήνιο, ο οποίος έμελλε να αποτελέσει την τελευταία ομάδα στην επαγγελματική του καριέρα.

Προπονητική καριέρα
-------------------

Ο Γιάννης Φάκας έχει διατελέσει προπονητής σε αρκετούς συλλόγους της Ελλάδας αλλά και χωρών του εξωτερικού, ενώ παράλληλα έχει διατελέσει και προπονητής τόσο της Εθνικής Ενόπλων όσο και της ελληνικής Εθνικής ομάδας των ανδρών.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Γιάννης Φάκας έχει πραγματοποιήσει συνολικά 103 συμμετοχές με την εθνική ομαδα πετοσφαίρισης της Ελλάδας ενώ έχει αγωνιστεί με τα γαλανόλευκα και ως αθλητης μπιτς βόλει.

Τίτλοι
------

* 8 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1987, 1988, 1989, 1990, 1991, 1992, 1993, 1994
* 4 Κύπελλα Ελλάδας: 1989, 1990, 1992, 1993
* 1 Λιγκ Καπ: 1994

Πηγές
-----

* Στον Ολυμπιακό ο Γιάννης Φάκας[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Συνέντευξη του Γιάννη Φάκα στον Β. Γυφτόπολο (Μικρό βιογραφικό) www.fosonline.gr Αρχειοθετήθηκε 2022-01-23 στο Wayback Machine.
Το IXS Enterprise είναι το όνομα ενός θεωρητικού ταχύτερου-από-το-φως (FTL) διαστημοπλοίου σχεδιασμένο από τον επιστήμονα της NASA Δρ. Χάρολντ Γουάιτ, το οποίο αποκαλύφθηκε στο SpaceVision 2013, για τον σκοπό πραγματοποίησης ταξιδιού σε ταχύτητα δίνης. Το θεωρητικό αστρόπλοιο υποτίθεται ότι είναι μια τροποποιημένη εκδοχή της προώθησης Alcubierre. Ο Δρ. Γουάιτ χρησιμοποιεί τον παρεμβολέα πεδίου δίνης Γουάιτ-Τζουντέι στο πείραμα που πραγματοποιεί ώστε να αναπτύξει μια απόδειξη της θεωρίας ταξιδιού με ταχύτητα δίνης σε στυλ Alcubierre, αν είναι δυνατόν.

Παρ'όλο που η θεωρία ήταν γνωστή από το 2013, το σχέδιο του IXS Enterprise έγινε γνωστό τον Ιούνιο του 2014 μετά από μια σειρά γεγονότων των ΜΜΕ τα οποία ανέφεραν το σχέδιο που ολοκληρώθηκε από τον Ολλανδό καλλιτέχνη Μαρκ Ρέιντμέικερ σε συνεργασία με τη NASA. Σύμφωνα με τον Ρέιντμεικερ, χρειάστηκαν πάνω από 1600 ώρες δουλειάς πάνω στο σχέδιο που δημιούργησε.

Η ενέργεια που χρειάζεται για να τροφοδοτήσει την ταχύτητα δίνης, σύμφωνα με τον Γουάιτ, είναι περίπου η *αρνητική* (χρειάζεται αρνητική ενέργεια για να λειτουργήσει η
προώθηση Alcubierre) *ισοτιμία μάζας - ενέργειας του Βόγιατζερ 1*, το οποίο ζυγίζει ~ 700 κιλά. Χρησιμοποιώντας την εξίσωση E=mc2 τα - 700 κιλά μάζας γίνονται ~ - 65 exajoule (-65 \* 10^18) ενέργειας (αυτός ο αριθμός δεν είναι οριστικός κι είναι δυνατό να μειωθεί). Το πλοίο έχει δύο παχιά εξωτερικά δαχτυλίδια (για να μειωθεί η απαραίτητη ενέργεια), τα οποία παράγουν το *πεδίο δίνης* - συστολή του διαστήματος μπροστά του και διαστολή του διαστήματος στο πίσω μέρος του. Ο χώρος μέσα στα δαχτυλίδια βελιστοποιείται για να αντέχει κι άλλο χώρο για φορτίο, πλήρωμα κι εξοπλισμό.

Πηγές
-----

  



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα IXS Enterprise  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Βασίλης Χριστόπουλος** (γενν. 25 Μαΐου 1975, Μόναχο) είναι Έλληνας διευθυντής ορχήστρας και ομποΐστας. Το 2005 ανέλαβε τα καθήκοντα του κορυφαίου αρχιμουσικού της Φιλαρμονικής Ορχήστρας της Νοτιοδυτικής Γερμανίας, θέση που διατήρησε μέχρι το Από τον Μάιο του 2011 έως τον Μάιο του 2014 διετέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών, ενώ από το 2005 ανέλαβε τα καθήκοντα του κορυφαίου αρχιμουσικού της Φιλαρμονικής Ορχήστρας της Νοτιοδυτικής Γερμανίας. Το 2023 διορίστηκε κορυφαίος αρχιμουσικός της Όπερας του Γκρατς.

Βιογραφία
---------

Ο Χριστόπουλος γεννήθηκε στις 25 Μαΐου 1975 στο Μόναχο. Πατέρας του είναι ο Ευάγγελος Χριστόπουλος, ομποΐστας και παιδαγωγός, και μητέρα του η Γιούλη Παπαθεοδώρου, επικοινωνιολόγος και πρώην υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου.

Δισκογραφία
-----------

* *Skalkottas, N.: Concerto for 2 Violins / Concertino for 2 Pianos / Morceau Characteristique* (BIS Records, 2008)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σαρηγιάννης, Γεώργιος (11 Ιανουαρίου 2006). «BAΣIΛHΣ XPIΣTΟΠΟYΛΟΣ Στο «τιμόνι» της ορχήστρας από τα 23!». *www.tanea.gr*. Τα Νέα. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2024.
2. ↑  «Γιούλη Παπαθεοδώρου». *Καλλιτεχνικός Σύλλογος Δημοτικής Μουσικής «Δόμνα Σαμίου»*. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2024.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
* Σελίδα στο Operabase
* Κανάλι στο YouTube
* Σελίδα στο Instagram
* Σελίδα στο Spotify
* Σελίδα στο iTunes
Το **νέκταρ** στην Ελληνική μυθολογία μαζί με την αμβροσία ήταν οι τροφές που έπαιρναν οι δώδεκα θεοί του Ολύμπου, εννοώντας πως μ' αυτά αποκτούν την αθανασία τους αλλά και τη δύναμή τους. Το νέκταρ είναι το ποτό που έπιναν οι θεοί το όποιο είναι δώδεκα φορές πιο γλυκό από το μέλι. Αυτό, μαζί με την αμβροσία, αποτελούσε την κύρια τροφή τους.

Nέκταρ είναι μια λέξη σύνθετη από το «νέκυς» (νεκρός) και το θέμα «ταρ» του ρήματος «τείρω» που σημαίνει εξαντλώ, καταβάλλω, δηλαδή ένα ποτό που κατανικά τον θάνατο. Άλλη εκδοχή, επειδή οι γλωσσολόγοι αρέσκονται να παίζουν με τις ετυμολογίες, λέει ότι παράγεται από το αρνητικό μόριο «νε» (νη) και το «κτέαρ» (κτήμα), επειδή δεν το απέκτησαν ποτέ οι θνητοί, ή ακόμα από το «νέος» και «κτέαρ» ότι δηλαδή αυτοί που το πίνουν δεν γερνάνε.

Αυτό το ποτό, που περιγράφεται ως ένα είδος ερυθρού και ευωδιάζοντος οίνου, ήταν περίεργο για να το χρησιμοποιούν οι θεοί και να μην μπορούν να το παραγάγουν και να το απολαμβάνουν και οι άνθρωποι.
**Η Carol Creighton Burnett** (γεννημένη στις 26 Απριλίου 1933) είναι Αμερικανίδα κωμικός, ηθοποιός και τραγουδίστρια. Η κωμωδία-ποικιλία της εκπομπής *The Carol Burnett Show*, η οποία προβλήθηκε αρχικά στο CBS, ήταν από τις πρώτες που φιλοξενήθηκε από γυναίκα.   Έχει παίξει στο Μπρόντγουεϊ, στην τηλεόραση και σε ταινίες διαφόρων ειδών, συμπεριλαμβανομένων δραματικών και κωμικών ρόλων. Έχει λάβει πολλές διακρίσεις, συμπεριλαμβανομένων επτά βραβείων Primetime Emmy, ενός βραβείου Tony, ενός βραβείου Grammy και επτά βραβείων Χρυσής Σφαίρας. Ο Μπέρνετ τιμήθηκε με το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας το 2005, το Βραβείο Μαρκ Τουέιν για το αμερικανικό χιούμορ το 2013 και το Βραβείο Screen Actors Guild Life Achievement το 2015. 

Η Μπέρνετ γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Σαν Αντόνιο του Τέξας, μέχρι που η οικογένειά της μετακόμισε στο Χόλιγουντ, ζώντας ένα τετράγωνο μακριά από τη λεωφόρο Χόλιγουντ.  Παρακολούθησε το Λύκειο του Χόλιγουντ και τελικά σπούδασε θέατρο και μουσική κωμωδία στο UCLA. Αργότερα, εμφανίστηκε σε νυχτερινά κέντρα της Νέας Υόρκης και είχε μια μεγάλη επιτυχία στο Μπρόντγουεϊ το 1959 στο *Once Upon a Mattress*, για το οποίο έλαβε υποψηφιότητα για το βραβείο Tony. Σύντομα έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο, εμφανιζόμενη τακτικά στο *The Garry Moore Show* για τα επόμενα τρία χρόνια και κέρδισε το πρώτο της βραβείο Emmy το 1962. Η Μπέρνετ έκανε το ιδιαίτερο τηλεοπτικό της ντεμπούτο το 1963 όταν πρωταγωνίστησε ως Calamity Jane στην παραγωγή του Dallas State Fair Musicals του *Calamity Jane* στο CBS. 

Ο Burnett έχει γράψει και αφηγηθεί πολλά απομνημονεύματα, κερδίζοντας υποψηφιότητες για Grammy σχεδόν για όλα, συμπεριλαμβανομένης της νίκης για *το In Such Good Company*.   Το 2019, οι Χρυσές Σφαίρες της ονόμασαν ένα βραβείο για την καριέρα της στην τηλεόραση, το βραβείο Carol Burnett και η Burnett έλαβε το πρώτο της βραβείο. Τιμήθηκε με ένα ειδικό του NBC *Carol Burnett: 90 Years of Laughter + Love* γιορτάζοντας τα 90α γενέθλιά της.




1. ↑  Spencer, Amy (22 Ιανουαρίου 2016). «Carol Burnett: First Woman of Comedy». *Parade*. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουλίου 2018.
2. ↑  Herman, Karen (29 Απριλίου 2003). «Interview: Carol Burnett». Archive of American Television. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2021.
3. ↑   (November 9, 2005). *Citations for Recipients of the 2005 Presidential Medal of Freedom*. Δελτίο τύπου.
4. ↑  «Betty White on The Carol Burnett Show | FULL Episode: S10 Ep.12». Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2023.
5. ↑   *Billboard*. **75**. July 29, 1963, σελ. 24.
6. ↑  «Artist Carol Burnett». The Recording Academy. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2018.
7. ↑  «2017 Grammy Awards: Complete list of nominees». *Los Angeles Times*. February 12, 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις January 14, 2017.. Ανακτήθηκε στις August 1, 2018.
Η **σχολική παιδαγωγική** είναι ένα θεματικό πεδίο της παιδαγωγικής (επιστήμες της αγωγής). Ως επιστημονικός τομέας, η σχολική παιδαγωγική ασχολείται σε θεωρητικό και πρακτικό επίπεδο με την ανάπτυξη και την αλληλεπίδραση επιστημονικών εννοιών που αφορούν την οργάνωση της σχολικής ζωής και της διδασκαλίας. Η σχολική παιδαγωγική, ως τομέας που άπτεται των προαναφερθεισών λειτουργιών, υπάρχει σε λίγες μόνο ευρωπαϊκές Χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας.

Η σχολική παιδαγωγική
---------------------

### Κατηγοριοποίηση του πλαισίου της θεματικής

Η σχολική παιδαγωγική αποτελεί μέρος των επιστημών της αγωγής. Ασχολείται με όλες τις εκφάνσεις της διδασκαλίας και της σχολικής μάθησης στις κρατικές σχολικές μονάδες. Περιγράφει τα πολυάριθμα πεδία μιας σχολικής μονάδας και τις επιστημονικές βάσεις της διδασκαλίας και της μάθησης σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα οργανωμένο με γνώμονα την κοινωνία και το κράτος. Καθορίζει επίσης τις δυνατότητες μάθησης και διδασκαλίας για εκπαιδευτικούς και μαθητές, έχοντας ως στόχο την αύξηση των πιθανοτήτων επιτυχίας στο χώρο του σχολείου.

Το δίλημμα με το οποίο έρχεται αντιμέτωπη η σχολική παιδαγωγική είναι ότι δεν μπορεί να φέρει ιδέες και καινοτόμα σχέδια στα σχολεία, αντιθέτως πρέπει πάντα να ξεπερνάει τα εμπόδια της σχολικής γραφειοκρατίας και της εκπαιδευτικής πολιτικής που έχουν συντηρητικές τάσεις. Οι περιορισμοί αυτοί εξηγούν επίσης το γεγονός ότι η σχολική παιδαγωγική κατά τις τελευταίες δεκαετίες, έχει ελάχιστα διαφοροποιηθεί. Στόχος είναι να αποτελέσει μια περιγραφική επιστήμη με την περιγραφή των φαινομένων του σχολείου και την ανάπτυξη μιας συγκεκριμένης ορολογίας και θεωρητικών βάσεων. Εντούτοις είναι επίσης στόχος να αποτελέσει εποικοδομητικό επιστημονικό τομέα, στο πλαίσιο του οποίου αναπτύσσονται μοντέλα, μέθοδοι και έννοιες που θα έπρεπε να εξασφαλίζουν υψηλότερες πιθανότητες επιτυχίας στους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές στο χώρο του σχολείου. Προκειμένου να επιτευχθεί κάτι τέτοιο, γίνεται επίσης χρήση εμπειρικών ερευνών η οποίες θα έπρεπε να παρέχουν σχετικές πληροφορίες.

### Θεωρία και πράξη

Η μέχρι σήμερα αξιωματική παραδοχή της ενότητας θεωρίας και πράξης (Τζανκ/Μάγερ 2002) ή, με άλλα λόγια, "ως η επιστήμη της πράξης για την πράξη" (Κρον. 2004, σελ. 31) δεν είναι πλέον αποδεκτή. Κρύβει στην πραγματικότητα τις θεμελιώδεις διαφορές μεταξύ των θεωρητικών παραδοχών και της διδακτικής δράσης σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο στο εσωτερικό μιας κρατικής οργάνωσης και ενός κοινωνικού πλαισίου (βλ. Kosel 2007). Η πιο προφανής διαφορά είναι ότι σε θεωρητικό επίπεδο μπορεί να δημιουργηθεί οτιδήποτε με τρόπο λογικό, χωρίς να χρειάζεται να ληφθούν υπόψη οι συνέπειες για ό,τι έχει δημιουργηθεί. Στη διδακτική δράση αξίζει μόνο το "εδώ και τώρα", χωρίς να μπορεί να ανατραπεί μια απόφαση που έχει ληφθεί. Αργά ή γρήγορα, οι συνέπειες αυτής της δράσης θα πρέπει, συνεπώς, να ληφθούν υπόψη.
Ο **Ντόναλντσον Ρόμιο** (Donaldson Romeo, 1962-) ήταν ο πρωθυπουργός του Μοντσερράτ από το 2014 ως το 2019. Ανέλαβε στο αξίωμα μετά την εκλογική νίκη του Λαϊκού Δημοκρατικού Κινήματος (PDM) τον Σεπτέμβριο του 2014. Έχοντας εργαστεί στο παρελθόν ως καλλιτέχνης και δημοσιογράφος, εξελέγη για πρώτη φορά στο κοινοβούλιο ως ανεξάρτητος το 2011.

Βιογραφία
---------

Ο Ρόμιο γεννήθηκε στο Σάλεμ του Μοντσεράτ , το 1962. Φοίτησε στο Δημοτικό Σχολείο του Σάλεμ και στο σχολείο Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης του Μοντσερράτ, πριν φοιτήσει στο Σχολείο Τζορτζ στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αν και ξεκίνησε να σπουδάζει ιατρική στο Πανεπιστήμιο Τεμπλ, επέστρεψε στο Μοντσερράτ έπειτα από έναν χρόνο για να βοηθήσει τον πατέρα του με την επιχείρησή του (λογισμικό). Το 1984 μετακόμισε στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου έγινε καλλιτέχνης. Αν και είχε εντολή απέλασης, με την υποστήριξη των βoυλευτών Κεν Λίβινγκστον και Τζον Καρλάιλ και της Εθνικής Πινακοθήκης Πορτρέτων, η διαταγή ακυρώθηκε για τεχνικούς λόγους.

Μετά την απόφαση του δικαστηρίου, ο Ρόμιο επέστρεψε στο Μοντσερράτ και συνέχισε να εργάζεται ως καλλιτέχνης, πριν ξαναεργαστεί στην οικογενειακή εταιρεία λογισμικού. Μετά την έκρηξη του ηφαιστείου Σουφριέρ στα μέσα της δεκαετίας του 1990, έγινε δημοσιογράφος.

### Πολιτική καριέρα

Ο Ρόμιο ήταν υποψήφιος του Δημοκρατικού Κόμματος στις γενικές εκλογές του 2006. Κατήλθε στις εκλογές του 2009 ως ανεξάρτητος, και εξελέγη. Το 2011 έγινε αρχηγός της αντιπολίτευσης. Στις 30 Απριλίου 2014 ο Ρόμιο ίδρυσε το Λαϊκό Δημοκρατικό Κίνημα (PDM), προκειμένου να συμμετάσχει στις εκλογές εκείνης της χρονιάς. Τον Σεπτέμβριο του 2014 έγιναν οι εκλογές και το PDM κέρδισε επτά από τις εννέα έδρες στο Νομοθετικό Συμβούλιο και έγινε το κυβερνών κόμμα.

Τελικά ο Ρόμιο έφυγε από το κόμμα του και στις εκλογές του 2019 κατήλθε ως ανεξάρτητος, πετυχαίνοντας να εκλεγεί βουλευτής. Στην πρωθυπουργία τον διαδέχθηκε τον Νοέμβριο του 2019 ο Ίστον Τέιλορ-Φάρελ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 14  Δεκεμβρίου 2021.
2. ↑  "MONTSERRAT VOTES: Premier-elect Romeo thanks voters" Αρχειοθετήθηκε 2014-09-12 στο Wayback Machine.. Government of Montserrat.
3. ↑  "Montserrat profile", BBC News, 23 Μαΐου 2017.
4. ↑  Donaldson Romeo Αρχειοθετήθηκε 2014-09-12 στο Wayback Machine. 
 Montserrat Democratic Party
5. ↑  Montserrat Election Results Election Passport
6. ↑  Donaldson Romeo Αρχειοθετήθηκε 2014-09-12 στο Wayback Machine. People's Democratic Movement
7. ↑  "New Political Party ‘PDM’ Launched" Αρχειοθετήθηκε 2014-07-28 στο Wayback Machine. *Montserrat Reporter*, 2 Μαΐου 2014.
8. ↑  "People’s Democratic Movement(PDM) to form next Montserrat government" Αρχειοθετήθηκε 2017-02-26 στο Wayback Machine.. Government of Montserrat
Ο **Πολιτιστικός Φιλαθλητικός Όμιλος Πανόπουλου** (Π.Φ.Ο. Πανόπουλου) ήταν ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Πανόπουλο (Χάνια Πανόπουλου) του δήμου Αρχαίας Ολυμπίας, χωριό της ορεινής Ηλείας με πληθυσμό 216 κατοίκους (2011). Χρώματα της ομάδας είναι το πράσινο και άσπρο. Αγωνίζονταν σε ιδιόκτητο γήπεδο με φυσικό χλοοτάπητα στα Χάνια Πανόπουλου. Η ομάδα ιδρύθηκε το 2007 από τον Γιώργο Πανόπουλο, ο οποίος δραστηριοποιείται επιχειρηματικά στην περιοχή της ορεινής Ηλείας.

Αγωνιστική πορεία
-----------------

Στη σύντομη ιστορία του έχει κατακτήσει 3 φορές το Κύπελλο Ε.Π.Σ. Ηλείας (2011, 2012, 2013) και μια φορά το πρωτάθλημα (2011). Ξεκίνησε από την Γ΄ κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος και κάθε χρονιά ανέβαινε κατηγορία: από τη Γ΄ στη Β΄, στην Α1΄ και στην Α΄. Έχει αγωνιστεί δύο χρονιές στη Δ' Εθνική (2011-12, 2012-13). Τη σεζόν 2012-13 αναδείχθηκε πρωταθλητής στον όμιλό του και προκρίθηκε να αγωνιστεί για πρώτη φορά στη νέα Γ' Εθνική Ερασιτεχνική για το 2013-14. 

Tελικά αποφασίστηκε η συγχώνευση με τον Αστέρας Αμαλιάδος και ετσι η νεα ομαδα **Αστέρας Αμαλιάδος/Πανόπουλο**, που έχει έδρα την Αμαλιάδα και τα χρώματα-έμβλημα του Αστέρας Αμαλιάδος, ήταν αυτη που αγωνίστηκε στην Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική.

Πορεία αναλυτικά
----------------

| **Aγων. περίοδος** | Κατηγορία | Θέση | Βαθμοί | Ν - Ι - Η |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2007–2008 | Γ Ε.Π.Σ. Ηλείας | 1η (Άνοδος) | 67 |  |
| 2008–2009 | Β Ε.Π.Σ. Ηλείας | 1η (Άνοδος) | 63 |  |
| 2009–2010 | Α2 Ε.Π.Σ. Ηλείας | 1η (Άνοδος) | 83 |  |
| 2010–2011 | Α1 Ε.Π.Σ. Ηλείας | 1η (Άνοδος) | 78 |  |
| 2011–2012 | Δ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών | 2η | 60 |  |
| 2012–2013 | Δ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών | 1η | 44 |  |

Τίτλοι-διακρίσεις
-----------------

* Πρωταθλητής ΕΠΣ Ηλείας: 2011.
* Κυπελλούχος ΕΠΣ Ηλείας: 2011, 2012, 2013.
* Συμμετοχές στη Δ΄ Εθνική:
	+ 2011-12 (6ος όμιλος): δευτεραθλητής (60β/26 αγώνες).
	+ 2012-13 (6ος όμιλος): **πρωταθλητής** (44β/18 αγ.), άνοδος στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική (δεν δήλωσε συμμετοχή).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Panopoulo FC στο Wikimedia Commons
* Επίσημος ιστότοπος

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ποδόσφαιρο
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο **Αθλητικός Όμιλος Καμένα Βούρλα** (*ΑΟΚΒ*) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στη Καμένα Βούρλα της Φθιώτιδας. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1966 και έχει χρώματα μπλε-λευκό και έμβλημα έναν αναμμένο πυρσό. Ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας και την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2023-2024 αγωνίζεται στην Β΄ Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας. Εδρεύει στο γήπεδο Καμένων Βούρλων. 

Έχει κατακτήσει 2 πρωταθλήματα και 1 κύπελλα Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας. Έχει παρουσία στην Δ΄ Εθνική κατηγορία, στην οποία αγωνίστηκε 2 φορές συνολικά και συγεκριμένα τις περιόδους 1990-91, 2011-12. Τη σεζόν 1989-90 κατέκτησε το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας για πρώτη φορά και προκρίθηκε στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ανόδου για την ιστορική άνοδο στην Δ΄ Εθνική.

Ιστορία
-------

Ο Α.Ο Καμένων Βούρλων ιδρύθηκε το 1966 κάνοντας το ντεμπούτο του στην Β'ΕΠΣ Φθιώτιδας τη σεζόν 1966-67. Μολίς 9 χρόνια μετά κατάφερε να περάσει στον τελικό του κυπέλλου Φθιώτιδας εναντίον στο Φωκικό Άμφισσας. Ο αγώνας τελείωσε με μία ταπεινωτική ήττα για τα Καμένα Βούρλα με 4-0 υπέρ της Άμφισσας. Τη σεζόν 1989-90 ο **Α.Ο Καμένων Βούρλων** κατέκτησε για πρώτη φορά στην ιστορία του το Α' Ερασιτεχνικο πρωτάθλημα Φθιώτιδας. Έτσι προβιβάστηκε στην Δ'εθνική για την σεζόν 1990-91.

Στη συνέχεια, η ομάδα κατάφερε να κατακτήσει το δεύτερο Α' Ερασιτεχνικό πρωτάθλημα Φθιώτιδας, και κατάφεραν προβιβαστούν ξανά στην Δ'εθνική για την σεζόν 2011-12. Δυστυχώς, υποβιβάστηκαν ξανά αφού βρίσκονταν στην τελευταία θέση με μόνο 10 βαθμούς. Ταυτόχρονα, κατάφερε να φτάσει για δεύτερη φορά στην ιστορία του τον τελικό του κυπέλλου Φθιώτιδας , αυτή τη φορά εναντίον του Λιανοκλαδίου. Όμως απέτυχε πάλι να κατακτήσει το κύπελλο με το 1-0 υπέρ του Λιανοκλαδίου. Τη σεζόν 2014-15κατάφεραν να κερδίσουν το Κύπελλο Φθιώτιδας το 2015, μετά από αγώνα έναντι του Οπούντιου Μαρτίνου με 1-0 υπέρ των Καμένων Βούρλων.

Τη σεζόν 2019-20 ο Α.Ο Καμένων Βούρλων αποχώρησε από το πρωτάθλημα για 3 χρόνια.

Τίτλοι
------

**2** Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ Φθιώτιδας:

•1989-90,2010-11

**1** Κύπελλο Ε.Π.Σ Φθιώτιδας:

•2014-15
Συντεταγμένες: 42°15′49″N 21°57′13″E﻿ / ﻿42.26361°N 21.95361°E﻿ / 42.26361; 21.95361

Το **Κόκινο** (Кокино) είναι σημαντική αρχαιολογική θέση και μεγαλιθικό παρατηρητήριο που ανακαλύφθηκε το 2001 από τον αρχαιολόγο Γιόβιτσα Στανκόβσκι στη βορειοανατολική Βόρεια Μακεδονία, περίπου 30χλμ από την πόλη Κουμάνοβο, κοντά στο χωριό Στάρο Ναγκορίτσανε Πλάτος: 42.260000N Μήκος: 21.850000E. Οι ακριβείς συντεταγμένες της τοποθεσίας είναι 42.263546N, 21.953629E. Βρίσκεται 1030 μ. πάνω από τη στάθμη της θάλασσας στην κορυφή Τάτικιεφ Κάμεν και καλύπτει κυκλική περιοχή ακτίνας 100 μ.

Η αρχαιολογική θέση είναι αρχαιότερη των 3.800 ετών. Τα αρχαιότερα αρχαιολογικά ευρήματα χρονολογούνται από την πρώιμη εποχή του χαλκού. Τα περισσότερα από τα ευρήματα ανήκουν στη μέση εποχή του χαλκού (κυρίως κεραμεικά αγγεία, μυλόπετρες και λιγοστά καλούπια). Επίσης, ανακαλύφθηκαν πολλές συσσωρεύσεις από την εποχή του σιδήρου. Η αρχαιοαστρονομική έρευνα έγινε από τον αρχαιολόγο Γιόβιτσα Στανκόβσκι.

Τον Μάρτιο του 2010, έγινε δεκτή η πρόταση συμπερίληψης του μνημείου στα μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς από την UNESCO.

Το παρατηρητήριο
----------------

Το Κόκινο συντίθεται από δύο τμήματα. Περιλαμβάνει ειδικούς λίθινους δείκτες που χρησιμοποιούνταν για την παρακολούθηση του ήλιου και της Σελήνης στον ανατολικό ορίζοντα. Το παρατηρητήριο χρησιμοποιούσε τη μέθοδο της στατικής παρατήρησης, με την παράλληλη σημείωση των θέσεων του Ήλιου κατά τα Ηλιοστάσια και τις Ισημερίες.

Η NASA περιέλαβε την αρχαιολογική αυτή θέση στον κατάλογό της για τα αρχαία παρατηρητήρια το 2005.

1. Αμπού Σιμπέλ, Αίγυπτος
2. Στόουνχεντζ, Μεγάλη Βρετανία
3. Άνγκορ Βατ, Καμπότζη
4. **Κόκινο**, Βόρεια Μακεδονία
5. Κύκλος του Γκόσεκ, Γερμανία

Ο πολιτισμός του Κόκινο
-----------------------

Μετά την ανακάλυψη ενός δικτύου 10 ναών στις βουνοκορφές της περιοχής Κουμάνοβο-Κράτοβο είναι πιθανή η ανακάλυψη ενός διακριτού πολιτισμού, που χρονολογείται στον 20ο-18ο αι, ΠΚΕ. Υπάρχουν σχεδιάσματα στους λίθους ιδιαίτερα αυτά του αετού και της χελώνας. Ανακαλύφθηκαν επίσης τουλάχιστον δέκα ζωόμορφα και ανθρωπόμορφα ειδώλια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Megalithic Observatory Kokino at *Invest in Macedonia*». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Απριλίου 2009. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2019.
2. ↑   Αρχειοθετήθηκε 2012-03-14 στο Wayback Machine..
3. ↑  «MakFax». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2012.
4. ↑  «Timeless Knowledge (Άχρονη Γνώση)» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 22 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2012.

Διαδίκτυο
---------

* Kokino, The official website of the observatory
* Kokino, Student project
* Kokino, Creative Direction by Gjoko Muratovski
* Kokino - Rock Outcrop in Macedonia
* Megalithic Observatory Kokino
* Kokino observatory should be protected
* Ancient Observatories: Timeless Knowledge by NASA (pdf, 736 KB)
* Macedonia's Megalithic Kokino Observatory Places 4th on NASA List (SETimes.com)
* Pictures from Kokino

  


|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Βόρεια Μακεδονία | Πύλη Βόρεια Μακεδονία |
Ο **Ούγος ΣΤ΄** (γαλλ.: *Hugues VI vicomte de Châteaudun*, γνωστός ως ο *Έξυπνος*, λατιν.: *Callidus*, απεβ. 1191) από τον Οίκο του Σατωντάν και του Περς ήταν υποκόμης του Σατωντάν.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Ούγου Ε΄ υποκόμη του Σατωντάν και της Μαργαρίτας του Σαιν-Καλαί, κόρης του Συλβέστρου του Σαιν-Καλαί.

Κατά πάσα πιθανότητα διαδέχθηκε τον αδελφό του Γοδεφρείδο Δ΄ ως υποκόμης του Σατωντάν το 1176, αν και δεν είναι βέβαιο ότι ο Γοδεφρείδος Δ΄ ήταν ποτέ υποκόμης. Πολύ λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του, εκτός από το ότι πώλησε τη δασική έκταση Βαντόμ "μεταξύ Romilliacum και Calviniacum" (μεταξύ Ρομιλύ-συρ-Αιγκρ και Σωβινύ) στην κώμη του Mαρμουτιέ το 1175. Ο Ούγος Ε΄ συμμετείχε στη Γ΄ Σταυροφορία, φτάνοντας στην Παλαιστίνη με το στρατό των Ανζού τον Ιούνιο του 1191, αλλά απεβίωσε στην πολιορκία της Άκρας.

Τον Ούγο ΣΤ΄ διαδέχτηκε, μετά το τέλος του, ο γιος του Γοδεφρείδος Ε΄ ως υποκόμης του Σατωντάν.

Οικογένεια
----------

Ο Ούγος ΣΤ΄ νυμφεύτηκε την Ιωάννα ντε Πρεγύ, κόρη του Γκοσμπέρ ντε Πρεγύ, κυρίου του Μπουσέ & Γκερς, και της Αδέλας ντε Βαντόμ. Ο Γκοσμπέρ ήταν γιος του Εσκιβάρ ντε Πρεγύ, ο οποίος με τη σειρά του ήταν ο γιος του Γοδεφρείδου Β΄ κόμη του Βαντόμ και της συζύγου του Eυφροσύνης. Ο Ούγος και η Ιωάννα είχαν παιδιά:

* Γοδεφρείδος Ε΄ απεβ. 1218, υποκόμης του Σατωντάν.
* Aγνή (απεβ. μετά τον Φεβρουάριο 1200).

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
3. ↑  Ambroise, The History of the Holy War, translated by Marianne Ailes, Boydell Press, 2003, l.4717

Πηγές
-----

Settipani, Christian, *Les vicomtes de Châteaudun et leurs alliés, dans Onomastique et Parenté dans l'Occident médiéval*, Oxford, Linacre, Μονάδα για την Προοπτική Έρευνα, 2000
Η **γκαγκαουζική γλώσσα** (γκαγκαουζικά: *gagauzça*‎‎) είναι γλώσσα η οποία ομιλείται από τους Γκαγκαούζους.

Γεωγραφική κατανομή
-------------------

Τα γκαγκαούζικα (Gagauz dili) είναι μια τουρκογενής γλώσσα που μιλιέται από τους Γκαγκαούζηδες κυρίως στη Γκαγκαουζία της Μολδαβίας αλλά και στα Νότια βαλκάνια, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας. Έχει δύο διαλέκτους, τα μπουλγκάρικα και τα θαλασσινά γκαγκαούζικα. Οι Γκακαούζηδες ήταν τουρκόφωνοι χριστιανοί που εκδιώχθηκαν από την Ανατολική Θράκη. Αυτή η γλώσσα δεν πρέπει να συγχέεται με τη Γκαγκαβούζικη γλώσσα της Θράκης.

Аλφάβητο
--------

Αρχικά χρησιμοποιούνταν το ελληνικό αλφάβητο για τη γραφή των γκαγκούζικων μέχρι το 1957.Από το 1975 έως το 1991 υιοθετήθηκε το κυριλλικό το οποίο με τη σειρά του αντικαταστάθηκε από το λατινικό. Το λατινικό αλφάβητο βασίζεται σε μια έκδοση του τουρκικού αλφαβήτου με την προσθήκη δύο επιπλέον γραμμάτων το ‹ ä › για τον ήχο [æ] και το ‹ ţ › για τον ήχο [ts].

Το λατινικό αλφάβητο της γκαγκαουζικής γλώσσας:

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| А а | Ä ä | B b | C c | Ç ç | D d | Е е | Ê ê |
| F f | G g | Η h | I ı | İ i | J j | K k | L l |
| M m | N n | Ο o | Ö ö | Р р | R r | S s | Ş ş |
| T t | Ţ ţ | U u | Ü ü | V v | Y y | Z z |

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τα γκαγκαούζικα και το αλφάβητό τους

WikipediaWikipedia
**Έκδοση της Βικιπαίδειας στην Γκαγκαουζική γλώσσα**

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γλώσσα
* Πύλη:Μολδαβία
* Πύλη:Καζακστάν
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4239763-7
* NKC: ph835848

 |

 |
Η τελευταία εκτέλεση πολίτη που πραγματοποιήθηκε στην Αλβανία ήταν με απαγχονισμό στις 29 Ιουνίου 1995. Ενώ η θανατική ποινή καταργήθηκε για φόνο στις 1 Οκτωβρίου 2000, διατηρήθηκε ακόμα για προδοσία και στρατιωτικά αδικήματα. Ο λόγος για την κατάργηση της θανατικής ποινής στην Αλβανία καθώς και σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες είναι η υπογραφή του Πρωτοκόλλου Αρ. 6 της ΕΣΔΑ. Στην Αλβανία, αυτό τέθηκε σε ισχύ την 1η Οκτωβρίου 2000.

Υπό τον κομμουνισμό, η Αλβανία διατηρούσε τη θανατική ποινή και χρησιμοποιήθηκε συχνά το 1941-1985.

Το 2007, η Αλβανία επικύρωσε το Πρωτόκολλο Αρ. 13 του ΕΣΔΑ, καταργώντας τη θανατική ποινή υπό όλες τις περιστάσεις, αντικαθιστώντας την με ισόβια κάθειρξη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Varja e Havzi Nelës, PD zbardh vendimin dhe firmën e Kristaq Ramës». Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016.
2. ↑  «KLOSI – Poeti disident Havzi Nela...». *Klosi News*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2018.
Με τον όρο **επιδημία οπιοειδών** ή **κρίση οπιοειδών** εννοούμε την υπερβολική χρήση ή κατάχρηση εθιστικών οπιοειδών φαρμάκων με σημαντικές ιατρικές, κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες, συμπεριλαμβανομένου του θανάτου από υπερβολική δόση.

Οπιοειδή
--------

Τα οπιοειδή είναι μια ευρεία κατηγορία σχετικά ισχυρών αναλγητικών, όπως η οξυκωδόνη (συνήθως πωλείται με τις εμπορικές ονομασίες OxyContin και Percocet), υδροκωδόνη (Vicodin, Norco) και ενός πολύ ισχυρού αναλγητικού, της φεντανύλης, τα οποία δημιουργούνται συνθετικά για να μοιάζουν με άλλα οπιούχα όπως η μορφίνη και η ηρωίνη. Η ισχύς και η διαθεσιμότητα αυτών των ουσιών, παρά τον υψηλό κίνδυνο εθισμού και υπερδοσολογίας, τις έχουν καταστήσει δημοφιλείς τόσο ως ιατρικές θεραπείες όσο και ως ναρκωτικά ψυχαγωγικής χρήσης. Λόγω της ηρεμιστικής τους επίδρασης στο τμήμα του εγκεφάλου που ρυθμίζει την αναπνοή, το αναπνευστικό κέντρο του προμήκους μυελού, τα οπιοειδή σε υψηλές δόσεις παρουσιάζουν το ενδεχόμενο αναπνευστικής καταστολής και μπορεί να προκαλέσουν αναπνευστική ανεπάρκεια και θάνατο.

Νομική διαμάχη
--------------

Η επιδημία οπιοειδών ξεκίνησε από τις ΗΠΑ. Από το 1999 έως το 2016, περισσότεροι από 453.300 Αμερικανοί πέθαναν από υπερβολική δόση συνταγογραφούμενων ή παράνομων οπιοειδών. Οι φαρμακοβιομηχανίες που είναι κυρίως υπεύθυνες για τη διάθεση οπιοειδών στις ΗΠΑ, Johnson & Johnson, Teva, Endο και Allergan, αντιμετωπίζουν δυνητικές αποζημιώσεις 50 δις δολαρίων. Επίσης, αλυσίδες φαρμακείων αντιμετωπίζουν κατηγορίες ότι δεν έλεγχαν αν οι ιατρικές συνταγές ήταν έγκυρες και πλημμύρισαν την κοινότητα με εθιστικά χάπια.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Το νέο ναρκωτικό που θερίζει τη νεολαία - Είναι 50 φορές πιο ισχυρό από την ηρωίνη». *in.gr*. 10 Αυγούστου 2022. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2022. Πάνω από 80.000 άνθρωποι πέθαναν από υπερβολική δόση οπιοειδών την περασμένη χρονιά, στην πλειονότητά τους από συνθετικές ουσίες, όπως η φαιντανύλη. Ο αριθμός αυτός είναι επταπλάσιος και πλέον απ’ ό,τι δέκα χρόνια πριν.
2. ↑  «Opioids». *Drugs of Abuse* (στα Αγγλικά). National Institute on Drug Abuse. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2019.
3. ↑  «Information sheet on opioid overdose». *Management of Substance Abuse*. World Health Organization. Νοεμβρίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Δεκεμβρίου 2014.
4. ↑  «The Opioid Epidemic Might Be Much Worse Than We Thought». *The Atlantic*. February 27, 2020. .
5. ↑  «The Crime of the Century: To ντοκιμαντέρ για την επιδημία των οπιοειδών στις Ηνωμένες Πολιτείες, που δεν πρέπει να χάσεις». *in.gr*.
6. ↑  «Σταματά την πώληση οπιοειδών η Johnson & Johnson - Θα πληρώσει 230 εκατ. δολάρια». *in.gr*. 26 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2021.
7. ↑  «Μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες στο εδώλιο για την «επιδημία οπιοειδών» στις ΗΠΑ». *in.gr*.
8. ↑  «Οπιοειδή – Μεγάλα φαρμακεία κρίθηκαν ένοχα για την επιδημία θανάτων». *in.gr*.
Το **Σιδηροδρομικό δυστύχημα στο Δοξαρά** συνέβη το απόγευμα της 16ης Ιανουαρίου 1972 στη σιδηροδρομική γραμμή ανάμεσα στους σταθμούς Ορφανών Καρδίτσας και Δοξαρά Λάρισας όπου συγκρούστηκαν η αμαξοστοιχία «*Ακρόπολις Εξπρές*», που εκτελούσε το δρομολόγιο Μόναχο –Αθήνα και μια αμαξοστοιχία (που έκανε πολλές στάσεις και ήταν γνωστή ως «πόστα» γιατί μετέφερε και το ταχυδρομείο), η οποία κατευθυνόταν από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη. Από τη σύγκρουση σκοτώθηκαν 19 άνθρωποι και τραυματίστηκαν 44. Πρόκειται για ένα από τα πιο πολύνεκρα σιδηροδρομικά δυστυχήματα που έχουν συμβεί στην Ελλάδα.

Το δυστύχημα συνέβη λόγω της έλλειψης συνεννόησης μεταξύ των σταθμαρχών των δύο σταθμών σε συνδυασμό με το γεγονός ότι το δίκτυο ήταν μονής γραμμής και δεν υπήρχαν σύγχρονες μέθοδοι ενδοεπικοινωνίας. Οι δυο σταθμάρχες διαφωνούσαν ποια από τις δυο αμαξοστοιχίες θα έπρεπε να είχε προτεραιότητα και, παρά την παρέμβαση του ρυθμιστή κίνησης τρένων από την Αθήνα, τόσο το «Ακρόπολις Εξπρές» όσο και η πόστα διήλθαν κανονικά από το σταθμό του Δοξαρά και των Ορφανών αντίστοιχα με αποτέλεσμα να συγκρουστούν στη διαδρομή, στις 16:55. Από τη σύγκρουση που ήταν σφοδρή, επειδή το «Ακρόπολις Εξπρές» είχε αναπτύξει μεγάλη ταχύτητα, τα τρία πρώτα βαγόνια της πόστας διαλύθηκαν.

Εναντίον των δύο σταθμαρχών και του ρυθμιστή κίνησης ασκήθηκαν κατηγορίες για ανθρωποκτονίες από αμέλεια και διατάραξη της ασφάλειας των συγκοινωνιών και στη δίκη σε πρώτο βαθμό, που έγινε τον Νοέμβριο του 1972 στην Καρδίτσα, καταδικάστηκαν σε ποινές φυλάκισης από 3 έως 5 έτη. Οι ποινές δεν είχαν ανασταλτικό αποτέλεσμα. Τον Ιανουάριο του 1973 στο εφετείο στη Λάρισα, καταδικάστηκε σε φυλάκιση 5 ετών ο σταθμάρχης των Ορφανών ενώ οι άλλοι δύο κατηγορούμενοι αθωώθηκαν.

Πηγές
-----

* 
* 
*
Η **εθνική ομάδα χόκεϊ επί χόρτου γυναικών της Ολλανδίας** αποτελεί το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Ολλανδίας στο διεθνές χόκεϊ επί χόρτου. Τελεί υπό τον έλεγχο της Βασιλικής Ολλανδικής Ομοσπονδίας Χόκεϊ. Η Ολλανδία είναι η πιο επιτυχημένη ομάδα στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου, έχοντας κερδίσει τον τίτλο επτά φορές. Έχει κατακτήσει επίσης οκτώ ολυμπιακά μετάλλια.

Επιτυχίες
---------

*Τελευταία ενημέρωση: 13 Ιουλίου 2017*
* **Παγκόσμιο Κύπελλο**

Νικήτρια (7): 1974, 1978, 1983, 1986, 1990, 2006, 2014
* **Χόκεϊ Γουόρλντ Λιγκ**

Νικήτρια (1): 2012–13

Παραπομπές
----------

1. ↑  H μυστική συνταγή της επιτυχίας των "οράνιε" contra.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Ο ***Ακροβολβός*** (*Acrobolbus*) είναι γένος μικρών πρωτόγονων φυτών της ομάδας που αποκαλείται ηπατικά (αγγλ. *liverworts*) και επιστημονικά αντιστοιχεί στη συνομοταξία *Μαρχαντιόφυτα* *(Marchantiophyta)*, παρόμοια με τα βρύα). Το γένος αυτό περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Γερμανό βιολόγο Κρίστιαν Γκότφρηντ Ντάνιελ Νέες φον Έζενμπεκ στο έργο *Synopsis Hepaticarum* (τόμος 5, έτος 1844).

Τα είδη του ακροβολβού αναπτύσσονται σε υγρά εδάφη. Ο βλαστός τους φέρει δύο σειρές ραχιαίων φύλλων, τη μία απέναντι από την άλλη, καθώς και μία σειρά κοιλιακών φύλλων. Τα αρχεγόνια και η σποριόκαψα σκεπάζονται από ένα κάλυμμα, το *μαρσύπιο*, το οποίο βγάζει ριζοειδή μόλις έρθει σε επαφή με το έδαφος. Αυτός είναι και ο βασικότερος τρόπος πολλαπλασιασμού του φυτού.

Σήμερα αναγνωρίζονται γενικά τα παρακάτω 12 είδη ακροβολβού:

* *Acrobolbus bispinosus*
* *Acrobolbus bustillosii*
* *Acrobolbus campylodontus*
* *Acrobolbus ciliatus*
* *Acrobolbus cinerascens*
* *Acrobolbus excisus*
* *Acrobolbus lophocoleoides*
* *Acrobolbus ochrophyllus*
* *Acrobolbus saccatus*
* *Acrobolbus surculosus*
* *Acrobolbus tenellus*
* *Acrobolbus titibuensis*

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 3, σελ. 414
Η **ρεζιστίνη** (*Αγγλ.* resistin) (~12,5kDa) είναι μια ορμόνη που εκκρίνεται από το λιπώδη ιστό.

Ανακάλυψη
---------

Η ρεζιστίνη ανακαλύφθηκε το 2001 από τον Mitchell A. Lazar και την ομάδα του στην ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια των ΗΠΑ. Ονομάστηκε ρεζιστίνη λόγω της αντίστασης στην ινσουλίνη που εμφάνιζαν ποντίκια που είχαν ενεθεί με αυτή (*Αγγλ.* resist = *Ελλ.* αντιστέκομαι).

Γενικά
------

Η ρεζιστίνη είναι επίσης γνωστή ως "*serine/cysteine-rich adipocyte-specific secretory factor*" (ADSF ή FIZZ3) (*Ελλ.* εκκριτικός παράγοντας ειδικός των λιποκυττάρων πλούσιος σε σερίνη/κυστεϊνη). Στον άνθρωπο, το προ-πεπτίδιο της ρεζιστίνης αποτελείται από 108 αμινοξέα (στον ποντικό και τον αρουραίο είναι 114 αμινοξέα), το οποίο έπειτα από επεξεργασία μετατρέπεται στο ώριμο πεπτίδιο των 92 αμινοξέων. Στο αίμα η ρεζιστίνη κυκλοφορεί ως ομοδιμερές με τα δύο ώριμα πεπτίδια να συνδέονται μέσω δισουλφιδικού δεσμού.

Φυσιολογικός ρόλος
------------------

Ο ακριβής φυσιολογικός ρόλος της ρεζιστίνης δεν είναι ακόμα γνωστός.

Ρόλος σε ασθένειες
------------------

Αρχικές μελέτες σε ποντίκια έδειξαν ότι πιθανότατα υπάρχει συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα και της συγκέντρωσης της ρεζιστίνης. Έτσι, η ρεζιστίνη θεωρήθηκε ως ο συνδετικός κρίκος μεταξύ παχυσαρκίας και διαβήτη τύπου ΙΙ (Steppan 2001).

Παρόλα αυτά, νεότερες μελέτες δεν έδειξαν αυξημένα επίπεδα ρεζιστίνης στο αίμα σε παχύσαρκα άτομα που έπασχαν από διαβήτη (Lee 2003 and Heilbronn 2004).

Υπάρχουν ακόμα πολλά κενά σχετικά με τη σημασία και τον ακριβή ρόλο της ρεζιστίνης στο σώμα και η έρευνα συνεχίζεται.

Βιβλιογραφία
------------

* Meier U, Gressner AM. *Endocrine regulation of energy metabolism: Review of pathobiochemical and clinical chemical aspects of leptin, ghrelin, adiponectin and resistin. Clinical Chemistry 2004;50(9):1511-1525. PMID 15265818*
* Heilbronn LK, Rood J, Janderova L, Albu JB, Kelley DE, Ravussin E, Smith SR. *Relationship between serum resistin concentrations and insulin resistance in nonobese, obese, and obese diabetic subjects.* J Clin Endocrinol Metab 2004;89(4):1844-8. PMID 15070954.
* Lee JH, Chan JL, Yiannakouris N, Kontogianni M, Estrada E, Seip R, Orlova C, Mantzoros CS. *Circulating resistin levels are not associated with obesity or insulin resistance in humans and are not regulated by fasting or leptin administration: cross-sectional and interventional studies in normal, insulin-resistant, and diabetic subjects.* J Clin Endocrinol Metab 2003;88(10):4848-56. PMID 14557464.
* Steppan CM, Bailey ST, Bhat S, Brown EJ, Banerjee RR, Wright CM, Patel HR, Ahima RS, Lazar MA. *The hormone resistin links obesity to diabetes.* Nature 2001;409:307-312. PMID 11201732.
Ο **Νίκος Αλαβάντας** (Κριός Ορεστιάδας, 13 Απριλίου 1959) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως δεξιός ακραίος αμυντικός.

Καριέρα
-------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο το 1978 στον ΠΑΟΚ όπου και παρέμεινε για δώδεκα ολόκληρα χρόνια, γνωρίζοντας μεγάλες στιγμές με τη σπουδαία εκείνη την περίοδο ομάδα του "Δικεφάλου του Βορρά". Κορυφαία όλων υπήρξε η κατάκτηση του πρωταθλήματος την περίοδο 1984-85. Συμπαίκτες του όλα αυτά τα χρόνια υπήρξαν, μεταξύ άλλων, οι Γιώργος Κούδας, Κώστας Ιωσηφίδης, Χρήστος Τερζανίδης, Σταύρος Σαράφης, Γιάννης Γούναρης, Γιώργος Κωστίκος και Γιώργος Σκαρτάδος.

Το 1989 μεταπήδησε στη νεοφώτιστη τότε στην Α' Εθνική Skoda Ξάνθη, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε μέχρι το 1992, όταν και σε ηλικία 33 ετών κρέμασε τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια.

### Με την εθνική Ελλάδας

Το ντεμπούτο του με την Ελλάδα πραγματοποιήθηκε στις 15 Μαΐου 1983 στην εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση με την Ουγγαρία. Με τη "γαλανόλευκη" φανέλα αγωνίστηκε από το 1983 μέχρι και το 1987, καταγράφοντας 31 συνολικά παρουσίες.

Πηγές
-----

* Η καριέρα του Νίκου Αλαβάντα στο National Football Teams
* Το προφίλ του Νίκου Αλαβάντα στο transfermarkt
Η **Ασσούρ** ή **Ασσώρεια** (σουμεριακά: 𒀭𒊹𒆠 AN.ŠAR2KI, ασσυριακή σφηνοειδής γραφή:  *Aš-šurKI*, «Πόλη του Θεού Ασσούρ»· συριακά: ܐܫܘܪ‎‎ *Āšūr*; Αρχαία περσικά 𐎠𐎰𐎢𐎼 *Aθur*, περσικά: آشور‎‎: *Āšūr*; εβραϊκά: אַשּׁוּר‎‎, *ʾAššūr*, αραβικά: اشور‎‎) ήταν η πρωτεύουσα της Παλαιάς Ασσυριακής πόλης-κράτους (2025–1364 π.Χ.), της Μέσης Ασσυριακής Αυτοκρατορίας (1363–912 π.Χ.) και για ένα διάστημα, της Νεοασσυριακής Αυτοκρατορίας (911–609 π.Χ.). Τα ερείπια της πόλης βρίσκονται στη δυτική όχθη του ποταμού Τίγρη, βόρεια της συμβολής με τον παραπόταμό του, τον Μικρό Ζάβο, στο σημερινό Ιράκ, πιο συγκεκριμένα στην περιοχή αλ-Σιρκάτ του Κυβερνείου Σαλαντίν.

Η πόλη κατοικούνταν συνεχώς για περίπου 3.000 χρόνια, από την Πρώιμη Δυναστική Περίοδο έως τα μέσα του 3ου αιώνα μ.Χ. όταν λεηλατήθηκε από την Αυτοκρατορία των Σασσανιδών. Ο τόπος αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς, έχοντας προστεθεί στον κατάλογο των τοποθεσιών σε κίνδυνο αυτού του οργανισμού το 2003 ύστερα από τη σύγκρουση που ξέσπασε μετά την αμερικανική εισβολή στο Ιράκ το 2003 και ως αποτέλεσμα ενός προτεινόμενου φράγματος που θα πλημμύριζε μέρος της τοποθεσίας. Η Ασσούρ βρίσκεται 65 χιλιόμετρα νότια της Νιμρούντ και 100 χιλιόμετρα νότια της Νινευής.

Ηρακλέους Βωμοί
---------------

Σύμφωνα με τον Αλεξανδρινό γεωγράφο Κλαύδιο Πτολεμαίο στα χρόνια των Διαδόχων του Μεγάλου Αλεξάνδρου πάνω στην παλαιότερη Ασσούρ ιδρύθηκε η αποικία Ηρακλέους Βωμοί. Ονομάστηκε έτσι προφανώς για να τιμηθεί η ελληνική θεότητα του Ηρακλέους, τον οποίο Ηρακλή προέβαλλε σαν πρόγονό του ο Μέγας Αλέξανδρος. Από ανασκαφές που έγιναν στο μέρος, ανακαλύφθηκε μια στήλη αφιερωμένη στον Έλληνα ημίθεο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Επίσης φωνητικά 𒀀𒇳𒊬 *a-šur4*
ή 𒀸𒋩 *aš-šur* Λήμμα σουμεριακού λεξικού Aššur (GN)
2. ↑  Pongratz-Leisten, Beate (2015). *Religion and Ideology in Assyria* (στα Αγγλικά). Walter de Gruyter GmbH & Co KG. σελ. 110. ISBN 978-1-61451-426-8.
3. ↑  Radner 2015, σελ. 2.
4. ↑  Ἡ Μεσοποταμία περιορίζεται ἀπὸ μὲν ἄρκτων τῷ ἐκτεθειμένῳ μέρει τῆς Μεγάλης Ἀρμενίας, ἀπὸ δὲ δύσεως τῷ ἐκτεθειμένῳ παρὰ τὴν Συρίαν τοῦ Εὐφράτου ποταμοῦ μέρει, ἀπὸ δὲ ἀνατολῶν τῷ παρὰ τὴν Ἀσσυρίαν μέρει τοῦ Τίγριδος ποταμοῦ τῷ ἀπὸ τοῦ πρὸς τῇ Ἀρμενίᾳ τμήματος μέχρι τῶν τοῦ **Ἡρακλέους Βωμῶν**

Πηγές
-----

* Κλαυδίου Πτολεμαίου *Γεωγραφική υφήγησις*.
* Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Assur (city) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 316431576
* LCCN: sh85008605
* GND: 4003281-4
* SUDOC: 027846040
* BNF: cb119799975 (data)
* NKC: ge518194

 |

 |
Η **Αγχιάλη** ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Κιλικίας, στη Μικρά Ασία, παρά του ποταμού Αγχιαλέως. Σύμφωνα με την παράδοση την πόλη αυτή την είχε κτίσει ο Βασιλιάς των Ασσυρίων Σαρδανάπαλος, για τον οποίο μάλιστα λέγονταν πως είχε ταφεί σ΄ αυτή την πόλη. 

Πολλοί ιστορικοί ισχυρίζονταν ότι πρόκειται για την ίδια την πόλη που ονομάσθηκε αργότερα Ταρσός. Κατά μία όμως άλλη παράδοση φέρεται ότι τόσο η Αγχιάλη όσο και η Ταρσός κτίσθηκαν από τον ίδιο Βασιλιά τον Σαρδανάπαλο και μάλιστα μέσα σε μια και μόνο ημέρα. Όπως δε σημειώνει ο Στράβων και άλλοι αρχαίοι συγγραφείς υπήρχε στην περιοχή μαρμάρινη επιγραφή στην οποία και αναφέρονταν τα ακόλουθα: "*Σαρδανάπαλος ο Κυνδαράξεω παίς Αγχιάλην και Ταρσόν έδειμεν*, (=έκτισε), *εν ημέρα μιά*".

Κατά την ελληνιστική περίοδο σημαντική υπήρξε η Βασίλισσα της Αγχιάλης Άβα που όμως δεν καρποφόρησαν οι προσπάθειές της να διατηρήσει το Βασίλειό της έξω από τη Ρωμαϊκή επικυριαρχία.

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.1ος, σελ.384.
Η **Πυραμίδα του Λούβρου** είναι μια μεγάλη γυάλινη και μεταλλική πυραμίδα (μαζί με τρεις μικρότερες) που βρίσκεται στην αυλή του Ναπολέοντα (*Cour Napoléon*) του Μουσείου του Λούβρου στο Παρίσι. Η μεγαλύτερη χρησιμοποιείται ως η κύρια είσοδος του μουσείου. Η κατασκευή της ολοκληρώθηκε το 1989, εγκαινιάστηκε στις 4 Μαρτίου και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της πόλης.

Σχέδιο και κατασκευή
--------------------

Ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Μιτεράν ανέθεσε το 1983 στον σινοαμερικανό αρχιτέκτονα Ι.Μ. Πέι την κατασκευή της πυραμίδας. Η κατασκευή, η οποία αποτελείται μονάχα από γυάλινα μέρη, φθάνει σε ύψος 21,6 μ. Η βάση της έχει πλευρές 35 μέτρων. Αποτελείται από 666 ρόμβους και 70 γυάλινα τριγωνικά κομμάτια.

Η πυραμίδα αλλά και ο προθάλαμος κατασκευάστηκαν εξαιτίας των μεγάλων προβλημάτων που αντιμετώπιζε το μουσείο, καθώς η παλαιά είσοδος ήταν αδύνατο να δεχθεί το μεγάλο αριθμό επισκεπτών σε καθημερινή βάση. Οι επισκέπτες μετά την είσοδό τους στην πυραμίδα και τον προθάλαμο ανεβαίνουν στα κυρίως κτίρια του μουσείου.

Συντεταγμένες: 48°51′39″N 2°20′09″E﻿ / ﻿48.860854°N 2.335812°E﻿ / 48.860854; 2.335812Παραπομπές
-----------------------------------------------------------------------------------------------

1. ↑  (Αγγλικά) «ESG’s Top 10 Favourite Glass Buildings Αρχειοθετήθηκε 2017-04-15 στο Wayback Machine.» από glassonweb.com. Δημοσιεύθηκε 11 Απρ.2017. 15 Απρ.2017. Ανακτήθηκε 19 Φεβρ.2018

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* (Αγγλικά) «"Pyramid" Project Launch. The Musée du Louvre is improving visitor reception (2014-2016)» από louvre.fr. Δημοσιεύθηκε 2014-09-18. Αρχειοθετήθηκε 2017-04-07. Ανακτήθηκε 2018-02-19.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4292642-7
* BNF: cb12119366r (data)

 |

 |
Συντεταγμένες: 41°06′54.11″N 25°24′28.93″E﻿ / ﻿41.1150306°N 25.4080361°E﻿ / 41.1150306; 25.4080361

Ο **Ναός Αγίου Γρηγορίου του Φωτιστή** (Αρμενική γλώσσα: Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի) είναι ένας Χριστιανικός Αρμένικος Ναός ο οποίος εγκαινιάστηκε στις 25 Νοεμβρίου 1834 στην Κομοτηνή. Ο Ναός βρίσκεται στην ιστορικά γνωστή περιοχή της Κομοτηνής με το όνομα *Αρμενιό*, λόγω του ότι στην περιοχή αυτή κατοικούσε η Αρμένικη κοινότητα Κομοτηνής (το "Αρμενιό" είναι η περιοχή δυτικά του σημερινού Δημαρχείου Κομοτηνής και ανατολικά του Ξενοδοχείου "Ξενία".

Ιστορία
-------

Ο ναός χτίστηκε σε οικόπεδο της αρμένικης κοινότητας Κομοτηνής και σήμερα σώζεται η κτητορική επιγραφή, όπου φαίνεται το έτος κατασκευής και το ποσό που χρησιμοποιήθηκε για την ανέγερση του ναού. Η εκκλησία είναι αφιερωμένη στον άγιο Ιάκωβο και υπαγόταν διοικητικά στην αρχιεπισκοπή Αδριανούπολης. Σύμφωνα με την Αρμένικη θρησκευτική παράδοση, στην Κομοτηνή υπήρξε επιδημία πανούκλας και έγινε τάμα στον άγιο Ιάκωβο, με αποτέλεσμα η πανούκλα να παρέλθει. Τότε η κοινότητα διατήρησε ετήσιο "μαντάγ" (αρμένικο "κουρμπάνι/τάμα") στο σωτήριο άγιο, αλλά όταν αργότερα το ετήσιο "μαντάγ" λησμονήθηκε νέα επιδημία σάρωσε την Κομοτηνή. Οι πιστοί τότε επικαλέστηκαν εκ νέου τη βοήθεια του αγίου και σήμερα κάθε δεύτερη Κυριακή του Δεκέμβρη τιμάται στην εκκλησία ο άγιος Ιάκωβος για τη σωτηρία της πόλης .

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ναός Αγίου Γρηγορίου του Φωτιστή (Κομοτηνή)** |

1. ↑   Κωνσταντίνος Ζατζόπουλος (2009). *Οι Αρμένιοι της Κομοτηνής*. Κομοτηνή: Εκπολιτιστικός Μορφωτικός Όμιλος Αρμενίων Κομοτηνής. σελίδες 117–121. ISBN 978-960-86488-4-5.
2. ↑   Κωνσταντίνος Ζατζόπουλος (2009). *Οι Αρμένιοι της Κομοτηνής*. Κομοτηνή: Εκπολιτιστικός Μορφωτικός Όμιλος Αρμενίων Κομοτηνής. σελίδες 227–8. ISBN 978-960-86488-4-5.