recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **ανάγλυφη πλάκα με παράσταση θεότητας που ανεβαίνει σε άρμα** στόλιζε άλλοτε τη ζωφόρο του παλιού ναού της Ακρόπολης και φιλοξενείται σήμερα στο Μουσείο Ακρόπολης με αριθμό καταλόγου 1342. Τα δύο κομμάτια που σώζονται βρέθηκαν κοντά στην Κλεψύδρα το 1822 και στην ανατολική πλευρά του Παρθενώνα τα έτη 1859 και 1860 αντίστοιχα.

Περιγραφή
---------

Είναι κατασκευασμένα από νησιώτικο μάρμαρο. Βρέθηκαν δύο κομμάτια του και ανασυγκολλήθηκε αφήνοντας κενό την επάνω δεξιά γωνία. Η όλη επιφάνεια παρουσιάζει σοβαρές φθορές τόσο από καιρική διάβρωση, όσο και από βίαια επίδραση. 

Το ανάγλυφο εικονίζει έναν αναβάτη να μπαίνει σε τέθριππο άρμα με το αριστερό πόδι. Είναι στραμμένος προς τα δεξιά. Στα χέρια που είναι παρατεταμένα με φυσικό τρόπο προς τα εμπρός κρατάει τα ινία. Το κεφάλι και το επάνω μέρος του σώματος έχουν ελαφρά κλίση προς τα εμπρός. Από το τέθριππο εικονίζονται οι ουρές και τα πίσω πόδια των τεσσάρων ίππων, ο κάδος του άρματος που φέρει κιγκλίδωμα με βοηθητική χειρολαβή, καθώς και ο τροχός. Ο επιβάτης του είναι ντυμένος με χιτώνα ιωνικού ρυθμού, με κόλπο και παρυφή, και ιμάτιο ριγμένο σαν κασκόλ επάνω στους ώμους. Η κόμη καταλήγει σε αλογουρά σιγμοειδούς σχήματος, τον λεγόμενο κρόβυλο ή κόρυμβο. Το πρόσωπο είναι άμουσο.

Ερμηνεία
--------

Το θέμα του αναβάτη σε άρμα είναι γνωστό από την αρχαιότητα. Γνωστή είναι η απεικόνιση του Αμφιάρραου στη σαρκοφάγο του Κύψελου. 

Λόγω της φθοράς στο πρόσωπο, ο αναβάτης ερμηνεύτηκε ως Θεά Αθηνά, Νίκη, Απόλλων, ή ακόμα και νικητής των Παναθηναίων. Τα γενικά χαρακτηριστικά του σώματος όμως δείχνουν περισσότερο ανδρικά, ενώ η χαρακτηριστική κόμη είναι γνωστή και από άλλα έργα γλυπτικής που εικονίζουν άνδρες.

Ιστορική τοποθέτηση
-------------------

Εκτιμάται ότι το έργο ετούτο κατασκευάστηκε στις αρχές του 5ου αιώνα π.Χ. Πιστεύεται ότι η ανάγλυφη πλάκα ήταν μέρος της ζωφόρου του αρχαίου ναού της Ακρόπολης, ενώ ο Χανς Σράντερ υποστήριξε ότι ήταν μέρος της ζωφόρου του Εκατομβηδώνα, ναός που επέζησε της Περσικής επιδρομής και συνέχισε να υπάρχει για πολλούς αιώνες στην Ακρόπολη.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

* Guy Dickens, Μουσείον Ακροπόλεως (1912). *Catalogue of the Acropolis museum*. Cambridge: at the University Press. σελίδες 275-278. Ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2011.
* Ισμήνη Τριάντη (1998). *Το Μουσείο Ακροπόλεως*. Αθήνα: ΟΛΚΟΣ. σελ. 76. ISBN 960-7169-84-0. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2011. CS1 maint: Unfit url (link)
* Γουόλτερ Γούντμπερν Χάιντ (1871-1966) (1921). *Olympic victor monuments and Greek athletic art (1921)*. Ουάσιγκτον: Carnegie Institution of Washington. σελίδες 269-271. Ανακτήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 2011.
Το σήμα του αυτοκινητοδρόμου 1
Ο χάρτης του αυτοκινητοδρόμου 1
Ο **αυτοκινητόδρομος 1** γνωστός και ώς **αυτοκινητόδρομος Αλβανίας-Κοσόβου** είναι ο αυτοκινητόδρομος που συνδέει την Αλβανία με το Κόσοβο. Ο δρόμος είχε 4 λωρίδες κυκλοφορίας και ολοκληρώθηκε το 2007. Είναι μέρος του **Πανευρωπαϊκού άξονα Χ**. Είχε ονομαστεί και ως **πατριωτικός δρόμος** καθώς συνδέει τις δύο χωρές με την μεγαλύτερη παρουσία αλβανικού πληθυσμού.

Φωτογραφίες
-----------

* 
* 
* 
* 

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αυτοκινητόδρομοι της Αλβανίας |
| --- |
|  |
| 
Ολοκληρωμένοι, υπό κατασκευή και σχεδιαζόμενοι |
|  |
| Αυτοκινητόδρομοι | 
Α1 | Α2 | Α3 |  |
|  |
| Εθνικές οδοί | 
SH1 | SH2 | SH3 | SH4 | SH5 | SH6 | SH7 | SH8 |

 |
Η **Aσκληπιγένεια** (Ἀσκληπιγένεια, άκμασε το 430–485 μ.Χ.) υπήρξε Αθηναία φιλόσοφος και μυστικίστρια. Πατέρας της ήταν ο Πλούταρχος ο Aθηναίος, επικεφαλής της Aκαδημίας, την οποία είχε ιδρύσει ο Πλάτωνας. Aυτός δίδαξε στην κόρη του στα μυστικά της θεουργίας -όρος που σήμαινε «θείο έργο, θαύμα», αλλά και την τέχνη του να προκαλείς θαύματα. Οι πληροφορίες γι’ αυτήν προέρχονται κυρίως από το έργο *Πρόκλος* του Mαρίνου, που ήταν ενθουσιώδης μαθητής του φιλοσόφου και διάδοχός του στη διεύθυνση της Ακαδημίας.

Mαθητής της Ασκληπιγένειας ήταν ο Πρόκλος, ένας από τους πιο γνωστούς νεοπλατωνικούς, ο οποίος ανέλαβε τη διεύθυνση της αθηναϊκής σχολής μετά τον Πλούταρχο και το Συριανό. Εκείνη του αποκάλυψε παλαιές μυστηριακές τελετές (τα ιερά «Ὄργια») και τον μύησε στη θεουργία και τις παραδόσεις των Χαλδαίων. Ήταν η μόνη που κατείχε τις γνώσεις αυτές από τότε που πέθανε ο πατέρας της, ο οποίος τις είχε διδαχτεί από το δικό του πατέρα, τον Νεστόριο, σύμφωνα με τον Μαρίνο.

O φιλόσοφος, μετά τη μαθητεία του κοντά της, απόκτησε, όπως λέγεται, την ικανότητα να βλέπει θεία οράματα, να προκαλεί βροχή, να προβλέπει το μέλλον, ακόμη και να θεραπεύει ανίατες ασθένειες. Αναφέρεται μάλιστα ότι γιάτρεψε την κόρη του φίλου του Aρχιάδα, η οποία λεγόταν επίσης Aσκληπιγένεια, προκαλώντας την άμεση παρέμβαση του Aσκληπιού.

Ο Πρόκλος πέθανε την άνοιξη του 485, όμως η Aσκληπιγένεια εξακολούθησε να διδάσκει και μετά το θάνατό του. Συγχρόνως, συνεργαζόταν με αρκετές άλλες γυναίκες ώστε η σχολή των Αθηνών να συνεχίσει απρόσκοπτα τη λειτουργία της.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Boissonade, Jean François (ed.) (1814). *Marini Vita Procli*. Lipsia: Weigel. σελ. 22. CS1 maint: Extra text: authors list (link)
2. ↑  Marinus of Samaria. «The Life of Proclus or Concerning Happiness». *Early Church Fathers - Additional Texts*. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2017.
3. ↑  «Asclepigenia». *Encylopaedia Brittanica*. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2017.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Asclepigenia  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Ασκενάζ** ή **Ασχανάζ** υπήρξε Βιβλικό πρόσωπο, που μνημονεύεται στα βιβλία της Γένεσης (10:3), 1ο Χρονικών/Παραλειπομένων Α' (1:6) και του Ιερεμία (51:27).

Συγκεκριμένα ο Ασκενάζ φέρεται ως γιος του Γόμερ («Γαμέρ», *Ο'*), γιου του Ιάφεθ. Συνεπώς, σύμφωνα με τις Εβραϊκές Γραφές, πρόκειται για γενάρχη κάποιου λαού περί του οποίου κανείς δεν μπόρεσε να προσδιορίσει με βεβαιότητα ποίου λαού. Σύμφωνα δε με το Ταλμούδ, τόσο το ιεροσολυμητικό όσο και το βαβυλωνιακό, Ασκενάζ λέγονταν η Ασία. Κατά δε τον Ιώσηπο ο Ασκενάζ υπήρξε πατέρας των Ασκεναζαίων οι οποίοι κατά τους χρόνους του οι Έλληνες τους αποκαλούσαν "*Ρηγίνες*" για τους οποίου επίσης παραμένει άγνωστο ποιος λαός νοείται.

Κατά τους λογίους Ιουδαίους του Μεσαίωνα απόγονοι του Ασκενάζ θεωρούνται οι Γερμανοί. Σημειώνεται πως ακόμη και σήμερα οι Γερμανοεβραίοι αποκαλούν τους εαυτούς τους **Ασκεναζί** (Ασκεναζίτες ή Ασκεναζείμ). Πολλές πιθανότητες έχει υπέρ αυτής της γνώμης πολλών νεότερων κριτικών που σύμφωνα με την ταλμουδική παράδοση το Ασκενάζ αναζητείται στη Μικρά Ασία και μάλιστα στη Βιθυνία όπου η περιοχή έφερε άλλοτε το όνομα Ασκανία και την κατοικούσαν Φρύγες και Μυσοί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «בְּרֵאשִׁית» (Εβραϊκά της Βίβλου)
Ο **Ασκληπιάδης ο Προυσαεύς** (ή ***Βιθυνός***, ή ***Κιανός*** ή ***Προυσιεύς***) (1ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας φυσιολόγος και ιατρός, που καταγόταν είτε από την Προύσα είτε από την Κίο (ή *Προυσιάδα*) της Βιθυνίας, στη Μικρά Ασία.

Ο Ασκληπιάδης σπούδασε αρχικώς στην πατρίδα του και στη συνέχεια ταξίδεψε στην Αθήνα, όπου παρακολούθησε την επικούρεια διδασκαλία «περί της εξ ατόμων συστάσεως του κόσμου», της οποίας έγινε οπαδός. Κατόπιν επισκέφθηκε το Πάριο, όπου άκουσε τις παραδόσεις του διάσημου φαρμακολόγου Κλεοφάντου.

Ο Ασκληπιάδης απέκτησε με τον καιρό τεράστια δημοτικότητα, οπότε προσκλήθηκε στην αυλή του Μιθριδάτη, αλλά προτίμησε τη Ρώμη, ενώ στον βασιλιά έστειλε απλώς τα συγγράμματά του. Στη Ρώμη ο Ασκληπιάδης ίδρυσε τη «μεθοδική ιατρική σχολή», η οποία συνιστούσε τη φυσιοθεραπεία, τη δίαιτα και τα λουτρά, ενώ αντιθέτως απέφευγε τη χορήγηση φαρμάκων. Την ίδια μέθοδο εφάρμοζε στον εαυτό του, λέγοντας μάλιστα ότι αν ασθενούσε ποτέ δεν θα έπρεπε να αποκαλείται γιατρός. Πραγματικά, έφθασε ως τα βαθιά γεράματα και σκοτώθηκε πέφτοντας από μία σκάλα.

Διαφωνούσε σε πολλά θέματα με τον Ιπποκράτη και ιδιαίτερα στα περί «κριτικών ημερών», στην αλλαγή της δίαιτας στους ασθενείς και άλλα. Θεωρείται ότι ο Ασκληπιάδης καθιέρωσε τη διάκριση των ασθενειών σε χρόνιες και οξείες, και των σπασμών σε τονικούς και κλονικούς. Η φήμη του έφθασε στο μέγιστο όταν διέκρινε και διέσωσε μία περίπτωση νεκροφάνειας. Επίσης, εφάρμοζε την τραχειοτομία σε περιπτώσεις κινδύνου ασφυξίας, όντας γενικώς οπαδός της χειρουργικής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Επίκουρος. Επιστημονικός Ανθρωπισμός και Ευδαιμονία, Χρήστος Γιαπιτζάκης – 24γράμματα, Εκδοτικός Οίκος» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2020.

Πηγές
-----

* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* (Χάρη Πάτση)

Βιβλιογραφία
------------

* Γιαπιτζάκης Χ, Μπαρτσακούλια Μ, Πατρινός ΓΠ. "Ιπποκράτης, ο πατέρας της κλινικής Ιατρικής και Ασκληπιάδης, ο πατέρας της μοριακής Ιατρικής". Αρχεία Ελληνικής Ιατρικής 30(1): 88-96, 2013.

Δείτε επίσης
------------

* Ανώνυμος του Λονδίνου

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 89202304
* LCCN: n85800836
* ISNI: 0000 0001 0823 4854
* GND: 118646060
* SUDOC: 07371609X
* BNF: cb10563297r (data)
* BIBSYS: 90689427
* BNE: XX1609425

 |

 |
Ο **Αχιλλέας Κούππας** (1852-1937) ήταν Έλληνας βιομήχανος.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη και ήταν γιος του Σπυρίδωνα Κούππα, υπαλλήλου σε ελληνικούς εμπορικούς οίκους με καταγωγή από την Κεφαλλονιά, και της Αικατερίνης Καλογερά, με καταγωγή από τη Λέσβο. Αδέρφια του ήταν οι Επαμεινώνδας και Γρηγόριος Κούππας. Μεγάλωσε στη Μυτιλήνη αλλά μαζί με την οικογένειά του εγκαταστάθηκε στην Αθήνα προκειμένου να σπουδάσει. Παρακολούθησε μαθήμα στο πρακτικό τμήμα της Σχολής Καλών Τεχνών και εν συνεχεία εγκαταστάθηκε στο Λίβερπουλ, όπου παρέμεινε για επτά χρόνια μαθητεύοντας σε μεταλλουργικές επιχειρήσεις. Το 1877 επιστρέφει στην Ελλάδα και έναν χρόνο αργότερα προσλαμβάνεται ως μηχανικός στη γαλλική εταιρείων των Μεταλλείων Λαυρίου. 

Το 1882 με την οικονομική υποστήριξη των αδερφών του ίδρυσε, σε ιδιόκτητο οικόπεδο στον Πειραιά, μηχανουργείο με την επωνυμία "Η Εργάνη Αθηνά". Σύντομα το μηχανουργείο εξελίχθηκε σε ένα εκ των σημαντικότερων του Πειραιά παραμένοντας σε λειτουργία μέχρι το 1987, οπότε και έκλεισε λόγω οικονομικών προβλημάτων. Με την παραγωγή του προμήθευε την ελληνική αγορά αλλά και αυτή της Μέσης Ανατολής. Το 1906 η περιουσία του υπολογιζόταν σε ένα με τρία εκατομμύρια δραχμές.

Στο Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο φυλάσσεται το αρχείο Γρηγορίου Κούππα, το οποίο μεταξύ άλλων περιέχει την αλληλογραφία του με τον αδερφό του, Αχιλλέα. Το αρχείο του μηχανουργείου Κούππα φυλάσσεται εν μέρει στην Κεντρική Υπηρεσία των Γενικών Αρχείων του Κράτους στο Ψυχικό (κυρίως προπολεμικό υλικό) και εν μέρει στο Ιστορικό Αρχείο ΔΕΗ (μεταπολεμικό υλικό, φάκελοι μεγάλων έργων). Το υλικό είχε αρχικά δωρηθεί στο Κέντρο Νεοελλη­νικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών από τους απογόνους Μιχάλη και Αχιλλέα Μητσό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κρεμμυδά, Ευγενία (2016). *Μια ιστορία για τα ελληνικά μηχανήματα του Μηχανουργείου Κούππα (1882-1940)*. Αθήνα: Gutenberg. σελ. 1-267. ISBN 978-960-01-1734-9. 972344181.
2. 1 2 3  Οικογένεια Κούππα, από το Ίδρυμα Μείζωνος Ελληνισμού
3. 1 2 3 4 5  Ευγενία Κρεμμυδά, *Έλληνες μηχανικοί στα τέλη του 19ου αιώνα, φορείς και δίκτυα διάδοσης της νέας τεχνολογίας την εποχή της εκβιομηχάνισης[*νεκρός σύνδεσμος*]*, σελ. 46 - 47
4. ↑  Γιάννης Γιαννιτσιώτης, *Η κοινωνική ιστορία του Πειραιά, η συγκρότηση της αστικής τάξης*, εκδόσεις Νεφέλη, Αθήνα 2006, σελ. 66
5. ↑  Αρχείο Γρηγορίου Κούππα, από την ιστοσελίδα του Ελληνικού Λογοτεχνικού και Ιστορικού Αρχείου
6. ↑  «Αρχείο Μηχανοποιείου Αχιλλεύς Σ. Κούππας και Σια Α.Ε. -». *greekarchivesinventory.gak.gr*. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2023.
7. ↑  Ευγενία Κρεμμυδά, *Το προπολεμικό υλικό τον αρχείου Κούππα. Βασικές σειρές βιβλίων Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine.*
Ο **Ιούλιος Ασκληπιόδοτος** (λατ.: *Iulius Asclepiodotus*) ήταν Ρωμαίος πραιτοριανός έπαρχος επί Αυρηλιανού, Πρόβου και Διοκλητιανού και ύπατος το έτος 292.

Ιστορία
-------

Το 296, συνέβαλε στην επαναφορά της Ρωμαϊκής κυριαρχίας στην επαρχία της Βρετανίας με διαταγή του Καίσαρα Κωνστάντιο Χλωρό υστέρα από τον σφετερισμό του Καραύσιου και του Αλλέκτου.
Αφού ο Αλλέκτος δολοφόνησε τον Καραύσιο το 293, παρέμεινε στην εξουσία στη Βρετανία μέχρι το 296, όταν ο Κωνστάντιος έστησε μια εκστρατεία για να επανέλθει το νησί υπό ρωμαϊκό έλεγχο. 
Ενώ ο Κωνστάντιος σάλπαρε από την Βονονία (σημερινή *Boulogne* της Γαλλίας) ο Ασκληπιόδοτος πήρε ένα τμήμα του στόλου και των λεγεώνων από το λιμάνι της σημερινής Χάβρης (*Le Havre*) της Γαλλίας. Φτάνοντας πιθανόν στο σημερινό Σαουθάμπτον της Αγγλίας, ο Ασκληπιόδοτος εντόπισε τα πλοία του Αλλέκτου και τα έκαψε. Ο Αλλέκτος αποπειράθηκε να υποχωρήσει από την ακτή, όμως τον πρόλαβε ο Κωνστάντιος και έτσι οι δυνάμεις του ηττήθηκαν.

Θρύλος
------

Ο Ασκληπιόδοτος εμφανίζεται και σε ένα θρύλο της μεσαιωνικής Αγγλίας ως Δούκας της Κορνουάλλης που ζει στα χρόνια του Ρωμαίου κατακτητή Αλλέκτου που καταπιέζει το λαό της Βρετανίας στο έργο του Τζέφρι του Μόνμαουθ *Ιστορία των Βασιλέων της Βρετανίας* (1136). Ο θρύλος λέει ότι ο Ασκληπιόδοτος σκότωσε και νίκησε τον Αλλέκτο και κατόπιν άφησε τους Ρωμαίους, που είχαν παραδοθεί, να εγκαταλείψουν ασφαλείς το νησί. Ωστόσο δέχτηκαν επίθεση από ένα κελτικό φύλο, τους *Venedoti* που ήταν σύμμαχοι του Ασκληπιοδότου. Τους έκοψαν τα κεφάλια τα οποία και έριξαν σε ένα ποτάμι. 

Ύστερα, ο Ασκληπιόδοτος ανήλθε στο θρόνο και βασίλεψε δίκαια για δέκα χρόνια. Όμως η βασιλεία του συμπίπτει χρονικά με τους διωγμούς του Διοκλητιανού και ο Τζέφρι χρονολογεί τη μαρτυρία του Αγίου Αλβανού (*St. Alban*) εκείνη την περίοδο. Ο Κόουλ, δούκας του Κόλτσεστερ αντιδρώντας στις κτηνωδίες προς τους Χριστιανούς ηγήθηκε μιας εξέγερσης, σκότωσε τον Ασκληπιόδοτο και του πήρε τον θρόνο.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 172793143
* GND: 1013664337
* HDS: 010338

 |

 |
Συντεταγμένες: 39°57′0″N 22°27′0″E﻿ / ﻿39.95000°N 22.45000°E﻿ / 39.95000; 22.45000
Η **Ασκουρίδα** (ή Ασκουρίς ή Ασκυρίδα, παλαιότερα Νεζερός) είναι αποξηραμένη λίμνη της Θεσσαλίας, που βρισκόταν στις νότιες πλαγιές του Ολύμπου, νότια του χωριού Καλλιπεύκη. Αποξηράνθηκε το 1911 με σκοπό την δημιουργία καλλιεργήσιμης γης, άλλα και την εξάλειψη της ελονοσίας που ταλαιπωρούσε τον τοπικό πληθυσμό. Η λίμνη πριν την αποξήρανσή της καταλάμβανε έκταση 5.500 στρεμμάτων.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Η λίμνη αναφέρεται από την αρχαιότητα με το όνομα Ασκουρίς ή Ασκυρίς. Ο Ρωμαίος ιστορικός Τίτος Λίβιος κάνει λόγο για το Έλος της Ασκυρίδος («Ascuridem paludem») αναφερόμενος στα περάσματα που χρησιμοποιούσαν οι Ρωμαίοι προς την Θεσσαλία. Κατά τον Μεσαίωνα η λίμνη απέκτησε το Σλαβικό όνομα Νεζερός, όνομα που διατηρείται ακόμα από τον τοπικό πληθυσμό. Το 1911 πραγματοποιήθηκε η αποξήρανση της λίμνης. Η αποξήρανση επιτεύχθηκε με κατασκευή αποστραγγιστικής τάφρου αλλά και σήραγγας που διοχέτευσε τα νερά της λίμνης στην περιοχή των Γόννων. Στη θέση της απέμεινε ένα εύφορο οροπέδιο που αποδόθηκε στον τοπικό πληθυσμό για γεωργική εκμετάλλευση.

Ανασύσταση της λίμνης
---------------------

Τα τελευταία χρόνια γίνεται συζήτηση για επανασύσταση της λίμνης. Η γεωργική εκμετάλλευση της αποξηραμένης έκτασης δεν απέφερε τα προσδοκώμενα οικονομικά οφέλη για την περιοχή. Αιτίες γι' αυτό ήταν η σταδιακή υποβάθμιση της γονιμότητας του εδάφους και η έλλειψη επαρκών υδάτινων πόρων για την άρδευση της καλλιεργήσιμης έκτασης. Η ανασύσταση της λίμνης αναμένεται να ενισχύσει οικονομικά την περιοχή, δημιουργώντας προοπτικές για ανάπτυξη του τουρισμού. Επίσης θα τροφοδοτήσει τον υδροφόρο ορίζοντα της βόρειας Θεσσαλίας, που βρίσκεται σε πολύ χαμηλά επίπεδα τα τελευταία χρόνια.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Περιφέρεια Θεσσαλίας, ανασύσταση λίμνης Ασκουρίδας[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. 1 2  Έθνος[*νεκρός σύνδεσμος*] Πλημμύρα ζωής για δύο αποξηραμένες λίμνες
3. ↑  Ελασσώνα, Ιστορία, Τοπογραφία Περραιβικής Τρίπολης
Η **Αναπτυξιακή Σύγκληση του Μάλι** (Γαλλικά: *Convergence pour le développement du Mali),* με ακρωνύμιο ΑΝΣΥΜ (Γαλλικά: *CODEM)* είναι ένα πολιτικό κόμμα στο Μάλι. Ιδρύθηκε το 2008 από τον Χουσεΐνι Αμιόν Γκίντο, που έγινε και ο πρώτος πρόεδρος του κόμματος.

Το σύμβολο του κόμματος είναι μία ηλακάτη.

Ιστορικό
--------

Η Αναπτυξιακή Σύγκληση του Μάλι ιδρύθηκε το 2008 από τον Χουσείνι Αμιόν Γκίντο, που τότε ήταν βουλευτής στη Σικασσό. Εκείνο τον χρόνο είχε πέντε βουλευτές στην Εθνοσυνέλευση. Στις 21 Φεβρουαρίου 2010 το ΑΝΣΥΜ συγχωνεύτηκε με το Κόμμα Ελευθερίας, Αλληλεγγύης και Δικαιοσύνης. Στις βουλευτικές εκλογές του 2013 το ΑΝΣΥΜ ήρθε πέμπτο, κερδίζοντας τις 5 από τις 147 έδρες της Εθνοσυνέλευσης. Το 2014-2017 ο Αμιόν Γκίντο ήταν Υπουργός Αθλητισμού, ενώ το 2019 έγινε Υπουργός Περιβάλλοντος, Υγιεινής και Αειφόρου Ανάπτυξης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Coqueini Amion Guindo: "Mali must bet on its youth to eradicate bad governance! "».
2. ↑  «The CODEM and the LSJ join hands for the construction of Mali: "There is no activist of the first hour nor of the second hour at the CODEM" dixit Poulo».
3. ↑  «IPU PARLINE database: MALI (Assemblée Nationale), Last elections». *archive.ipu.org*. Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2020.
Ο **Γεωμαγνητισμός** (Geomagnetics) είναι επιστημονικός κλάδος της Γεωφυσικής, με κύριο αντικείμενο έρευνας και μελέτης το γεωμαγνητικό πεδίο και οτιδήποτε έχει σχέση μ΄ αυτό. Η δε ονομασία του αποτελεί συναίρεση των όρων γεωλογία και μαγνητισμός. Πολλά εγχειρίδια ταυτίζουν τον κλάδο αυτόν με το αντικείμενο της μελέτης του.

Γενικά ο Γεωμαγνητισμός, ως επιστημονικός κλάδος, δεν περιορίζεται μόνο στην υπάρχουσα κατάσταση του γεωμαγνητικού πεδίου αλλά και στην προέλευση, τις μεταβολές στο χρόνο, τον τρόπο που εκδηλώνεται, την μορφή των πόλων, τη μαγνήτιση των πετρωμάτων, την εκπόνηση και έκδοση γεωμαγνητικών χαρτών, καθώς επίσης και στις λεγόμενες μαγνητικές ανωμαλίες, τοπικές ή περιφερειακές, για τις οποίες ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στη θεωρία των τεκτονικών πλακών καθώς και σε κάποια άλλα φαινόμενα.  

Ειδικότερα για τις γεωμαγνητικές ανωμαλίες, αυτές φέρονται ν΄ αντανακλούν σημαντικές διαφορές μεταξύ των θεωρητικών και πραγματικών τιμών μαγνητικής έντασης σε πολλά σημεία μέτρησης με συνέπεια ν΄ αποτελούν βάση συμπερασμάτων για πιθανή υπο-επιφανειακή δομή και σύνθεση.

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica τ.17ος, σ.41-42

  

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Γεωλογία |
| --- |
|  |
| Περιληπτικά | 
* Περίγραμμα της γεωλογίας
* Ευρετήριο των άρθρων γεωλογίας
 |
|  |
| Ιστορία της Γεωλογίας | 
* Γεωχρονολόγηση
* Γεωλογικός χρόνος
 |
|  |
| Σύσταση και δομή | 
* Γεωχημεία
* Κρυσταλλογραφία
* Ορυκτολογία
* Πετρογραφία
* Πετρολογία
* Ιζηματολογία
 |
|  |
| Ιστορική γεωλογία | 
* Στρωματογραφία
* Παλαιοντολογία
* Παλαιοκλιματολογία
* Παλαιογεωγραφία
 |
|  |
| Κίνηση | 
* Τεκτονική Γεωλογία
* Γεωδυναμική
* Τεκτονικές πλάκες
* Γεωμορφολογία
* Ηφαιστειολογία
 |
|  |
| Νερό | 
* Παγετωνολογία
* Υδρογεωλογία
* Ωκεανογραφία
 |
|  |
| Γεωφυσική | 
* Γεωδαισία
* Γεωμαγνητισμός
* Γεωφυσική καταγραφή
* Μαθηματική γεωφυσική
* Σεισμολογία
* Τεκτονοφυσική
 |
|  |
| Εφαρμοσμένη | 
* Οικονομική Γεωλογία
* Τεχνική Γεωλογία
* Περιβαλλοντική Γεωλογία
* Πλανητική Γεωλογία
* Γεωθερμία
* Γεωβιολογία
 |

 |
Συντεταγμένες: 46°18′43″N 16°21′40″E﻿ / ﻿46.312°N 16.361°E﻿ / 46.312; 16.361

Το **Βάραζντιν** (Κροατικά: Varaždin) είναι πόλη της Κροατίας, 81 χλμ. βόρεια του Ζάγκρεμπ με πληθυσμό 46.946 (2011), επί του Δράβου ποταμού, πολύ κοντά στα σύνορα με τη Σλοβενία. Είναι γνωστή για τα κτίρια σε στυλ μπαρόκ και τις βιομηχανίες υφασμάτων, τροφίμων και πληροφορικής.

Ιστορία
-------

Το Κροατικό Εθνικό Θέατρο του Βάραζντιν
Η πόλη πρωτοαναφέρεται το 1181 σε έγγραφο του βασιλιά Μπέλα Γ' της Ουγγαρίας και έγινε οικονομικό και στρατιωτικό κέντρο της βόρειας Κροατίας. Οχυρώθηκε για να αντισταθεί στις τουρκικές επιδρομές και στις αρχές του 13ου αιώνα εγκαταστάθηκαν στην πόλη του Ιππότες του Αγίου Ιωάννη (Οσπιτάλιοι ή Οσπιταλιέρι), που έχτισαν εκκλησία και μοναστήρι.

To 1756 το Βάραζντιν έγινε πρωτεύουσα της Κροατίας, όταν μετέφερε την έδρα του εκεί ο Μπαν Φράνιο Ναντάσντι. Μια φωτιά το 1776 κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος της πόλης και πρωτεύουσα έγινε ξανά το Ζάγκρεμπ.

Στον 20ο αιώνα το Βάραζντιν εξελίχθηκε σε βιομηχανικό κέντρο της βορειοδυτικής Κροατίας. Στον πόλεμο της ανεξαρτησίας της Κροατίας από τη Γιουγκοσλαβία το 1991, η πόλη δεν υπέφερε, επειδή η στρατιωτική βάση της περιοχής παραδόθηκε γρήγορα.

Παλάτια Μπαρόκ
--------------

Υπάρχουν αρκετά παλάτια της εποχής Μπαρόκ στην πόλη. Ένα από αυτά στεγάζει το Δημαρχείο.

Οικονομία
---------

Η οικονομία της πόλης δεν επηρεάστηκε από τον πόλεμο του 1991. Υπάρχουν σημαντικές βιομηχανίες όπως η *Varteks* (υφάσματα), η *Vindija* (τρόφιμα), μεταλλουργικές και κατασκευαστικές εταιρείες, εταιρείες πληροφορικής και οικονομικού-τραπεζικού τομέα.

Τουρισμός
---------

Δρόμος του Βάραζντιν
Το Βάραζντιν είναι δημοφιλής προορισμός για τουρίστες το καλοκαίρι, ιδιαίτερα κατά το Σπάντσιρ Φεστ (Špancir Fest) που διαρκεί 10 ημέρες (τέλος Αυγούστου-αρχές Σεπτεμβρίου).

Αδελφοποιημένες πόλεις
----------------------

* Γκιμαράες, Πορτογαλία
* Ζάλαεγκερσεγκ (Zalaegerszeg), Ουγγαρία
* Κόμπλεντς, Γερμανία
* Μοντάλε (Montale), Ιταλία
* Μπαντ Ράντκερσμπουργκ (Bad Radkersburg), Αυστρία
* Οσέρ, Γαλλία
* Πούλα, Κροατία
* Πτούι, Σλοβενία
* Ράβενσμπουργκ (Ravensburg), Γερμανία
* Τρνάβα, Σλοβακία

Αθλητισμός
----------

Το στάδιο της ΝΚ Βαρτέκς
Στο Βάραζντιν υπάρχουν πολλές αθλητικές ομοσπονδίες, επαγγελματικές και ημιεπαγγελματικές. Το 2009 έγιναν εκεί αγώνες για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Χάντμπολ Ανδρών, σε νέο αθλητικό κέντρο δίπλα στον ποταμό Δράβο.

Εκπαίδευση
----------

Το Βάραζντιν έχει δύο πανεπιστημιακές σχολές (τη Σχολή Οργάνωσης και Πληροφορικής και τη Γεωτεχνική Σχολή), ως παράρτημα του Πανεπιστημίου του Ζάγκρεμπ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Register of spatial units of the State Geodetic Administration of the Republic of Croatia*. dgu.gov.hr/registar-prostornih-jedinica-172/172.
2. ↑  Επίσημος πίνακας απογραφής 2011 του Βάραζντιν.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Varaždin στο Wikimedia Commons
* Βάραζντιν
* Νυχτερινή άποψη του Βάραζντιν

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 313030481
* GND: 4118989-9
* NKC: ge200791

 |

 |
Οι **Ασιατικοί Αγώνες 2018**, επίσημα γνωστοί ως οι **18οι Ασιατικοί Αγώνες** και επίσης γνωστοί ως **Τζακάρτα Πάλεμπανγκ 2018**, είναι μια πανασιατική αθλητική διοργάνωση που πραγματοποιήθηκε από τις 18 Αυγούστου έως τις 2 Σεπτεμβρίου 2018 στις ινδονησιακές πόλεις της Τζακάρτα και του Παλεμπάνγκ. 

Για πρώτη φορά, οι Ασιατικοί Αγώνες φιλοξενήθηκαν σε δυο πόλεις, την πρωτεύουσα της Ινδονησίας, την Τζακάρτα (η οποία φιλοξενεί τους Αγώνες για πρώτη φορά από το 1962) και το Παλεμπάνγκ, που είναι η πρωτεύουσα της Νότιας Σουμάτρας. Οι Αγώνες πραγματοποιήθηκαν στο εσωτερικό και στα περίχωρα των δυο πόλεων, μεταξύ των οποίων στο Μπαντούνγκ και στις επαρχίες της Δυτικής Ιάβας και του Μπάντεν. Οι τελετές έναρξης και λήξης των Αγώνων πραγματοποιήθηκαν στο στάδιο Γκελόρα Μπουνγκ Κάρνο στην Τζακάρτα.

Επιπλέον, για πρώτη φορά, το eSports και το πόλο κανόε διαγωνίστηκαν ως αθλήματα. Το eSports αναμένεται να γίνει ένα άθλημα μεταλλίων στους Ασιατικούς Αγώνες του 2022 που θα πραγματοποιηθούν στο Χανγκτσόου της Κίνας.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος (Αγγλικά)
Η **αναπάλη** ήταν αρχαίος ελληνικός χορός, παρόμοιος με τη γυμνοπαιδική όπως αναφέρεται από τον Αθήναιο τον Ναυκρατίτη, Έλληνα του 2ου - 3ου αι. μ.Χ. από την Ναυκράτιδα της Αιγύπτου.

Η αναπάλη χορευόταν από γυμνά αγόρια ή εφήβους και οι χορευτές τους απομιμούνταν γυμναστικές κινήσεις και σχήματα.
Στο 14ο βιβλίο του βιβλίου του Αθήναιου Δειπνοσοφιστές αναφέρεται το εξής χωρίο: "έοικε δέ η γυμνοπαιδική τηι καλουμένηι αναπάληι παρά τοις παλαιοίς· γυμνοί γάρ ορχούνται οι παίδες πάντες" (Αθήναιος ΙΔ' 631Β, 30). 
Η γυμνοπαιδική έμοιαζε με το χορό, που στους αρχαίους ονομαζόταν αναπάλη. Ο χορός είχε μέσα και έντονα τα στοιχεία της πάλης μεταξύ των χορευτών.

Πηγές
-----

* Πάνθεον - Αρχαιογνωστικός Οδηγός, Αναπάλη
Ο **Βάουτερ Αμπτς** (φλαμανδικά:**Wouter Abts** γαλλικά: **Gautier Abts**) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, ο οποίος γεννήθηκε στο Λιρ του Βελγίου, κοντά στην Αμβέρσα, πιθανόν το 1582.

Διετέλεσε μαθητής του ζωγράφου Βίλλεμ ντε Φος. Δεν έχουν ακόμη γίνει γνωστές λεπτομέρειες για τη ζωή του, εκτός του ότι έγινε δεκτός στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας το 1604-1605. Ζωγράφισε κατά κύριο λόγο ρωπογραφίες αλλά του έχει αποδοθεί και ένας πίνακας που απεικονίζει χειμωνιάτικο τοπίο. Μαθητές του διετέλεσαν οι Άντριεν ντε Μπι και Λένερτ Κόομανς (Lenaert Coomans).

Απεβίωσε στην Αμβέρσα το 1642-43.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *ECARTICO*. 432. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  (Ολλανδικά) *RKDartists*. rkd.nl/explore/artists/310979. Ανακτήθηκε στις 3  Σεπτεμβρίου 2022.
3. ↑  Meyer, Julius (1872). *Allgemeines Künstler-Lexikon, Vol 1*. W. Engelmann. σελίδες 35–36.
4. ↑  «Wouter Abts, alias: Gautier Abs / Aps / Apts». *Ecartico*. University of Amsterdam. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2015.
5. ↑  Kramm, Christiann. «De levens en werken der Hollandsche en Vlaamsche kunstschilders, beeldhouwers, graveurs en bouwmeesters, van den vroegsten tot op onzen tijd». *DBNL*. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2015.
6. ↑  «Wouter Abts». *RDK Netherlands Institute for Art History*. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2015.
7. ↑  Bryan,1886-9

Πηγές
-----

Στο λήμμα εμπεριέχεται κείμενο από το λήμμα "ABTS, Wouter" από το βιβλίο *Bryan's Dictionary of Painters and Engravers* του Michael Bryan, επιμ. Robert Edmund Graves και Sir Walter Armstrong, έκδοση του 1886–1889, σήμερα κοινό κτήμα.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **Europeana**: agent/base/35672
* BPN: 97160597
* RKD: 310979

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Ζωγραφική
 |

 |
Ένα ασιατικό αγριόσκυλο (*Cuon alpinus alpinus*)
Το **ασιατικό αγριόσκυλο** (*Cuon alpinus*), επίσης ονομασμένο **ινδικό αγριόσκυλο**, **κόκκινος σκύλος** και **ορεινός λύκος**, είναι κυνίδης που προέρχεται από την κεντρική, νότια και νοτιοανατολική Ασία. Είναι γενετικά συγγενής σε είδη του γένους Κύων(Fig. 10) αλλά ξεχωρίζει ενώπιον διαφόρων ανατομικών φυσιογνωμιών: το κρανίο του είναι κυρτό και όχι κοίλο στην πλάγια όψη του προσώπου, δεν διαθέτει τρίτο κάτω γομφίο και οι άνω γομφίοι παρουσιάζoυν μόνο ένα φύμα σε αντίθεση μεταξύ δύο και τεσσάρων. Κατά τη διάρκεια του Πλειστόκενου, το ασιατικό αγριόσκυλο επεκτάθηκε σε ολόκληρη την Ασία, την Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, αλλά περιορίστηκε στην ιστορική του περιοχή 12.000-18.000 χρόνια πριν.

Το ασιατικό αγριόσκυλο είναι σε μεγάλο βαθμό κοινωνικό ζώο, που ζει σε μεγάλες φυλές χωρίς αυστηρή ιεραρχική κυριαρχία και περιέχουν πολλαπλά αναπαραγωγικά θηλυκά. Τέτοιες φυλές συνήθως αποτελούνται από 12 ασιατικά αγριόσκυλα, ωστόσο γνωστές είναι και ομάδες άνω των 40. Είναι ημερήσιος αγελαίος κυνηγός, ο οποίος προτιμησιακά στοχεύει μεσαία και μεγάλα σε μέγεθος οπληφόρα ζώα. Στα τροπικά δάση, το ασιατικό αγριόσκυλο ανταγωνίζεται με τις τίγρεις και τις λεοπαρδάλεις, στοχεύοντας κάπως διαφορετικά είδη-θηράματα, εντούτοις έχοντας σημαντικά διατροφικά κοινά στοιχεία.

Είναι καταγεγραμμένο ως Απειλούμενο από την IUCN, καθώς οι πληθυσμοί μειώνονται και εκτιμώνται σε λιγότερα από 2.500 ενήλικα. Παράγοντες που συμβάλλουν σε αυτήν την πτώση είναι η απώλεια βιότοπων, η απώλεια θηραμάτων, ο ανταγωνισμός με άλλα είδη, οι διώξεις λόγω της θήρας του ζωικού κεφαλαίου και η μεταφορά ασθενειών από τους κατοικίδιους σκύλους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lindblad-Toh, K.; Wade, C.M.; Mikkelsen, T.S.; Karlsson, E.K.; Jaffe, D.B.; Kamal, M. *και άλλοι*. (2005). «Genome sequence, comparative analysis, and haplotype structure of the domestic dog». *Nature* **438** (7069): 803–819. doi:10.1038/nature04338. PMID 16341006. Bibcode: 2005Natur.438..803L.
2. ↑  Clutton-Brock, J.; Corbet, G. G.; Hills, M. (1976). «A review of the family Canidae, with a classification by numerical methods». *Bulletin of the British Museum of Natural History* **29**: 179–180. .
3. ↑  Heptner, V.G.; Naumov, N.P. (1998). *Mammals of the Soviet Union*. **II**. USA: Science Publishers, Inc. Part 1a, Sirenia and Carnivora (Sea cows; wolves and bears), pp. 566–586. ISBN 1-886106-81-9. .
4. ↑  Zhang, H.; Chen, L. (2010). «The complete mitochondrial genome of dhole Cuon alpinus: Phylogenetic analysis and dating evolutionary divergence within canidae». *Molecular Biology Reports* **38** (3): 1651–1660. doi:10.1007/s11033-010-0276-y. PMID 20859694.
5. ↑  Durbin, L.S.· Venkataraman, A.· Hedges, S.· Duckworth, W. (2004). «Dhole *Cuon alpinus* (Pallas 1811)». Στο: Sillero-Zubiri, C.· Hoffmann, M.· Macdonald, D.W. *Canids: Foxes, Wolverhampton Wanderers F.C. Jackals, and Dogs: Status Survey and Conservation Action Plan* (PDF). Gland, Switzerland; Cambridge, UK.: IUCN/SSC Canid Specialist Group. σελίδες x, 210–219.
Ο **Απόστολος** ή **Γιαυράκος** ήταν Έλληνας ιατρός και αγωνιστής της Επαναστάσεως του 1821. Ήταν από την Λεβέτσοβα της Λακεδαιμονίας και πρακτικός γιατρός. Μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία και μύησε ένδεκα πλοιάρχους και δέκα εμπόρους στις Σπέτσες και στην Σπάρτη. Πρόσφερε τον Απρίλιο του 1821 τέσσερις χιλιάδες γρόσια στο κοινό των Σπετσών. Πήρε μέρος στην πολιορκία της Μονεμβασίας ως πολεμικός αρχιχειρούργος. Εγκαταστάθηκε στις Σπέτσες και θεράπευε δωρεάν όλους τους τραυματίες από όλο το Αιγαίο. Υπηρέτησε πολλές φορές ιατρός σε πλοία και διέθετε το μερίδιό του υπέρ του κοινού ταμείου για τους άπορους ναυτικούς. Όταν έπεσε η Μονεμβασιά εγκαταστάθηκε εκεί και ίδρυσε νοσοκομείο, έγινε δε έφορος του Κάστρου της Μονεμβασιάς. Απεβίωσε κατά την επιδρομή του Ιμπραήμ.

Συγγράμματα
-----------

Κατέγραψε ημερολόγιο καθ' όλη την διάρκεια της υπηρεσίας του όπου αναφέρεται στατιστική των θεραπειών του, περιγράφοντας τα μέσα της τότε χειρουργικής και τα θεραπευτικά αποτελέσματα, ώστε να επέρχονται όσο το δυνατόν λιγότεροι θάνατοι.

Πηγές
-----

* *Μεγάλη Στρατιωτική και Ναυτική Εγκυκλοπαιδεία Α-Γ*. Αθήναι: Έκδοσις Μεγάλης Στρατιωτικής και Ναυτικής Εγκυκλοπαιδείας. σελ. 25. Ανακτήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2009.
**Απόσταξη** ονομάζεται η μέθοδος με την οποία απομονώνεται ένα υγρό συγκεκριμένου σημείου βρασμού από ένα μείγμα.

Με τη μέθοδο αυτή θερμαίνεται ένα μείγμα που περιέχει υγρό μέχρι το υγρό να βράσει, οπότε σχηματίζει ατμούς. Οι ατμοί αυτοί οδηγούνται σε σχετική διάταξη ενός μέσου που λέγεται συμπυκνωτής όπου εκεί ψύχονται και μετατρέπονται σε «καθαρότερη μορφή υγρού».

**Κλασματική απόσταξη** ονομάζεται η ίδια μέθοδος με τη διαφορά ότι σ΄ αυτή επιχειρείται απόσταξη υγρών (με διαφορετικά σημεία βρασμού), που βρίσκονται στο ίδιο μείγμα. Έτσι στην κλασματική απόσταξη κάθε υγρό βράζει σε διαφορετική θερμοκρασία, γεγονός που επιτρέπει τη συγκέντρωση - και αντίστοιχα συμπύκνωση - των ατμών τους ξεχωριστά. Είναι ευνόητο ότι η απομόνωση υγρών με κλασματική απόσταξη ξεκινά από το υγρό που έχει το χαμηλότερο σημείο βρασμού. Η μέθοδος αυτή χρησιμοποιείται κατά κύριο λόγο στη βιομηχανία του πετρελαίου, για το διαχωρισμό του αργού πετρελαίου στα συστατικά του.

Σημειώνεται ότι ορισμένα μείγματα υγρών είναι αδύνατο να διαχωριστούν με αυτή τη μέθοδο, καθώς και τα δύο συστατικά ζέουν στην ίδια θερμοκρασία. Ένα τέτοιο μείγμα ονομάζεται **αζεοτροπικό**. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αζεοτροπικού μίγματος αποτελεί το μείγμα 95% αιθυλικής αλκοόλης και 5% νερού.

Απόσταξη υπό κενό
-----------------

Απόσταξη υπό κενό είναι μία μέθοδος απόσταξης στην οποία η πίεση είναι μικρότερη από την τάση ατμών του υγρού μίγματος (συνήθως μικρότερη από την ατμοσφαιρική). Επειδή η θερμοκρασία βρασμού μιας ουσίας είναι ανάλογη της πίεσης, το πτητικό συστατικό θα εξατμιστεί σε χαμηλότερη θερμοκρασία.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Φυσικές μέθοδοι διαχωρισμού μιγμάτων |
| --- |
|  |
| 
* Ελεύθερη πτώση
* Κοσκίνισμα
* Διαλογή
* Μαγνητικός διαχωρισμός
* Ηλεκτρικός διαχωρισμός
* Εκχύλιση
* Απόχυση
* Διήθηση
* Αντίστροφη ώσμωση
* Εξάτμιση
* Απόσταξη
* Φυγοκέντριση
* Χρωματογραφία
* Διαπίδυση
* Επίπλευση
 |

 |

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **απόσταξη**  |
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Αναξιθέα** ή **Αναξιβίη** (κατά τη *Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου*) αναφέρεται μία από τις 50 κόρες του Δαναού, δηλαδή μία από τις Δαναΐδες. Ως μητέρα της Αναξιθέας αναφέρεται η ανώνυμη Αιθιοπίδα με την οποία είχε σχέση ο Δαναός. Επομένως η Ανθήλεια ήταν ομοθαλής αδελφή του Δωρίου, της Ευίππης, της Μνήστρας, της Νηλούς, της Πειρήνης και της Φάρτιδας.

Από την ένωση της Αναξιθέας με τον Δία γεννήθηκε ο Ώλενος, ο πρώτος κατά τον μύθο βασιλιάς της ομώνυμης πόλεως της αρχαίας Αχαΐας. Η Αναξιθέα παντρεύτηκε τον γιο του Αιγύπτου Αρχέλαο και τον δολοφόνησε με μαχαίρι την πρώτη νύχτα του γάμου τους, όπως έπραξαν με τους συζύγους τους και οι άλλες 48 από τις Δαναΐδες.

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 431
Ο **Απόστολος Γεραλής** (20 Αυγούστου 1886 - 26 Νοεμβρίου 1983) ήταν Έλληνας ζωγράφος του 20ού αιώνα. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο επίσης ζωγράφος Λουκάς.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1886 στον Τρύγονα, κοντά στο Πλωμάρι της Λέσβου και πραγματοποίησε τις σπουδές του στην αρχή (1903) στο Σχολείο των Καλών Τεχνών στην Αθήνα κοντά στους Δ. Γερανιώτη, Σπ. Βικάτο, Γ. Ροϊλό και τον επίσης Λέσβιο Γ. Ιακωβίδη. Εκεί επηρεάστηκε από την τεχνοτροπία της Σχολής του Μονάχου. Το διάστημα 1910-15 διορίστηκε ως καθηγητής στο Παγκύπριο Γυμνάσιο Λευκωσίας. Το 1919 πήρε την Αβερώφειο υποτροφία και για ενάμιση χρόνο συμπλήρωσε τις σπουδές του στην *Académie Julian* στο Παρίσι.. Μετά την εγκατάστασή του στην Αθήνα καλλιέργησε έναν υπαιθρισμό, με θέματα παρμένα από την καθημερινή ζωή. Παρουσίασε τα έργα του σε διάφορες εκθέσεις τις Ελλάδας, αλλά και του εξωτερικού. Πέθανε το 1983 στην Αθήνα.

Έργο
----

Ο Γεραλής στα έργα του συνδύαζε την τεχνοτροπία της Σχολής του Μονάχου με στοιχεία του γαλλικού υπαιθρισμού. Τα έργα του περιλαμβάνουν σκηνές από την καθημερινή ζωή, τοπία και εσωτερικούς χώρους. Από ένα σημείο και μετά απέβαλε τα στοιχεία της ακαδημαϊκής ζωγραφικής, με αποτέλεσμα να γίνει εμφανέστερη η επίδραση της γαλλικής τοπιογραφίας στο έργο του.

Μερικά από τα έργα του είναι ο *Ιερέας αναγιγνώσκων* (1917), ο *Σεβνταλής* (1917), το *Πότισμα* (1933), τα *Κατσίκια στους βράχους* (1934) κλπ.. Η αξιόλογη απόδοση των θεμάτων του τον κατατάσσει ανάμεσα στους αξιόλογους ζωγράφους της εποχής του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Benezit Dictionary of Artists» (Αγγλικά) Oxford University Press. 2006. B00072558. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017. ISBN-13 978-0-19-977378-7.
2. 1 2  *Artnet*. apostolos-geralis. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. 1 2  *mutualart.com*. B3F1CFBE9D708025. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  «Γεραλής Απόστολος (1886 Λέσβος - 1983 Αθήνα)». Εθνική Πινακοθήκη Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου - Ίδρυμα Ευριπίδη Κουτλίδη. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιουλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουλίου 2015.
5. 1 2  *Πινακοθήκη Ε. Αβέρωφ, Μέτσοβο*. Αθήνα: Ίδρυμα Ευάγγελου Αβέρωφ-Τοσίτσα. σελ. 114.
6. ↑  «Apostolos Geralis». psatharis-auctions.com.cy.
7. ↑  «Γεραλής Απόστολος – Geralis Apostolos [1886-1983] paletaart».
Συντεταγμένες: 28°35′46″N 83°49′13″E﻿ / ﻿28.59611°N 83.82028°E﻿ / 28.59611; 83.82028

Annapurna South από το Χιουντσούλι
Η **Αναπούρνα** (στο λατινικό αλφάβητο: **Annapurna**, σανσκριτικά, νεπαλεζικά, νεβάρι: अन्नपुर्ण) είναι ορεινός όγκος στο βόρειο κεντρικό Νεπάλ, τμήμα των Ιμαλαΐων. Η ψηλότερη κορυφή του ορεινού όγκου είναι η Αναπούρνα Ι, ύψους 8.093 μέτρων, η οποία είναι η 10η ψηλότερη στο κόσμο. Ο ορεινός όγκος περιλαμβάνει 13 κορυφές άνω των 7.000 μέτρων και άλλες 16 άνω των 6.000 μέτρων. Ο ορεινός όγκος έχει μήκος 55 χιλιόμετρα και οριοθετείται από το φαράγγι Κάλι Καντάκι στα δυτικά, το ποταμό Μαρσιάνγκντι στα βόρεια και ανατολικά και τη κοιλάδα Ποκάρα στα νότια. Το Κάλι Καντάκι περνά ανάμεσα στο Αναπούρνα και το Νταουλαγκίρι, το οποίο βρίσκεται 34 χιλιόμετρα δυτικά, και θεωρείται το βαθύτερο φαράγγι στη Γη.

Η Αναπούρνα Ι ήταν η πρώτη κορυφή 8.000 μ.+ που κατακτήθηκε. Ο Μορίς Ερζόγκ και ο Λουί Λασενάλ, μέλη γαλλικής αποστολής, έφτασαν στη κορυφή τις 3 Ιουνίου 1950. Η κορυφή του Αναπούρνα ήταν το υψηλότερο σημείο στο οποίο είχε αναρριχηθεί άνθρωπος, μέχρι την ανάβαση στο Έβερεστ το 1953. Οι κορυφές του Αναπούρνα είναι ανάμεσα στις πιο επικίνδυνες στο κόσμο για τους αναρριχητές, αλλά με βάση τα στατιστικά από το 1990 και μετά, το Κανγκτσενγιούνγκα έχει μεγαλύτερο ποσοστό θνητότητας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  H. Adams Carter (1985). «Classification of the Himalaya». *American Alpine Journal* (American Alpine Club) **27** (59): 127–9.. Ανακτήθηκε στις 2011-05-01.
2. ↑  «Stairway to heaven». The Economist. 29 Μαΐου 2013.. Ανακτήθηκε στις 2013-05-30.
3. ↑  «Complete ascent — fatalities statistics of all 14 main 8000ers». 8000ers.com. 19 Ιουνίου 2008. Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2013.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Herzog, Maurice, *Annapurna*, Jonathan Cape, 1952.
* Ohmori, Koichiro, *Over the Himalaya*, Cloudcap Press, 1998. ISBN 0-938567-37-3
* Neate, Jill *High Asia: An Illustrated History of the 7000 Metre Peaks*, Mountaineers Books, ISBN 0-89886-238-8
* Terray, Lionel, *Conquistadors of the Useless*, Chapter 7, Victor Gollancz Ltd. 1963 ISBN 0-89886-778-9

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Annapurna στο Wikimedia Commons
* Annapurna on Summitpost
* Annapurna on Himalaya-Info.org (German)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Κορυφές οκτώ χιλιάδων μέτρων |
| --- |
|  |
| 
* Έβερεστ
* Κ2
* Κανγκτσενγιούνγκα
* Λότσε
* Μακαλού
* Τσο Ογιού
* Νταουλαγκίρι
* Μανασλού
* Νάνγκα Παρμπάτ
* Αναπούρνα
* Γκασερμπρούμ Α΄
* Μπρόουντ Πικ
* Γκασερμπρούμ Β΄
* Σισαπάνγκμα
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 315526271
* NKC: ge161070

 |

 |
Με τον όρο **απόσταση** (distance, dist.) στη ναυσιπλοΐα και γενικά στη ναυτιλία χαρακτηρίζεται το μήκος της συντομότερης και ασφαλούς γραμμής που συνδέει δύο τόπους. Και αν μεν, δεν μεσολαβούν φυσικά εμπόδια ή ναυτιλιακοί κίνδυνοι, παρίσταται ως ευθεία γραμμή, διαφορετικά ως τεθλασμένη.

Στην επιφάνεια και υπό την επιφάνεια της θάλασσας η απόσταση μετριέται σε ναυτικά μίλια, ενώ σε ποταμούς, διώρυγες και λίμνες σε χιλιόμετρα και στατικά μίλια. Η απόσταση στη ναυσιπλοΐα προσδιορίζεται με τα δρομόμετρα ή με τη ταχύτητα πλοίου σε συνάρτηση του χρόνου παρατήρησης ή με σύγχρονο ραντάρ ή με τις γνωστές ηλεκτρονικές συσκευές θέσης (GPS).

Η απόσταση μεταξύ των κυριοτέρων λιμένων του κόσμου δίδεται από ειδικούς πίνακες αποστάσεων που ονομάζονται διεθνώς "distance tables". Τέτοιους πίνακες παρέχουν πλείστα ναυτιλιακά βοηθήματα καθώς και οι αστρονομικές εφημερίδες όπως και τα διάφορα "Nautical Almanacs". Για τις αποστάσεις των εσωτερικών λιμένων των Χωρών εκδίδονται ιδιαίτεροι πίνακες των Υδρογραφικών Υπηρεσιών τους.
Ο **αστερίσκος (\*)** είναι ένα τυπογραφικό σύμβολο σε σχήμα αστεριού, ανυψωμένο σε σχέση με το υπόλοιπο κείμενο, που χρησιμοποιείται ευρύτατα σε όλο τον κόσμο κυρίως για παραπομπές ενός κειμένου. Οι ακτίνες του αστερίσκου είναι συνήθως πέντε ή έξι στον αριθμό, ενώ χειρόγραφα μπορεί να περιλαμβάνει και οκτώ ακτίνες.

Προέλευσης ονόματος
-------------------

Ο όρος προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη ἀστερίσκος, μικρός αστέρας, αστεράκι, αφού πρόκειται για μια αποτύπωση της συμβατικής εικόνας ενός μικρού αστεριού.[1][2][3]

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  "asterisk", American Heritage Dictionary
3. ↑  ἀστερίσκος, Henry George Liddell, Robert Scott, *A Greek-English Lexicon*, on Perseus
Συντεταγμένες: 40°57′30″N 14°15′30″E﻿ / ﻿40.95833°N 14.25833°E﻿ / 40.95833; 14.25833

Η **Ατέλλα** είναι μια πόλη Οσκανικής καταγωγής, μια από τις παλαιότερες στην Καμπανία και μια από τις πρώτες που απέκτησαν τη ρωμαϊκή υπηκοότητα. Είναι γνωστή από τα χάλκινα νομίσματα που έκοψε τον 3ο αιώνα π.Χ. Πήρε μέρος στην επανάσταση εναντίον της Ρώμης την εποχή του Αννίβα και γι' αυτό τιμωρήθηκε αυστηρά το 211 π.Χ. και έπαψε να κόβει νομίσματα. Τα νομίσματα εικονίζουν το κεφάλι του Δία ή την προτομή του Ήλιου, ενώ η πίσω όψη εικονίζει τον Δία που οδηγεί τέθριππο συνοδευόμενος από την Νίκη ή πολεμιστές ή έναν ελέφαντα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «LA GRANDE ANTICA CITTA' DI ATELLA». *Cose di Napoli* (στα Ιταλικά). 14 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2022.

Πηγές
-----

* Ιωάννης Σβορώνος: Ιστορία των νομισμάτων, Ήτοι εγχειρίδιον ελληνικής νομισματικής, Εν Αθήναις, Τύποις Π. Δ. Σακελλαρίου, 1898.
Η μοναδική πληροφορία για την πόλη της **Αντιγονείας** προέρχεται από τον Στέφανο τον Βυζάντιο (*Αντιγόνεια... έστι και φρούριον της Κυζικηνής, απέχον της προσεσπέρου θαλάσσης ως σταδίους ν΄*). Απείχε δηλαδή 50 στάδια (περίπου 10 χιλιόμετρα) από την θάλασσα (που κοιτάζει στην δυτική Προποντίδα;) στην Κυζικηνή, επαρχία της Κυζίκου. Η τοποθεσία της πόλεως δεν είναι γνωστή. Ο Droysen συσχετίζει το φρούριο αυτό με την κοντινή νήσο Αντιγόνη στα νοτιοανατολικά της Χαλκηδόνος.

Πηγές
-----

* Στεφάνου Βυζαντίου *εθνικά*.
* Johann Gustav Droysen *Ιστορία των Επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου* τόμος Β΄, εκδ. ελεύθερη σκέψις.
Χρονολόγιο των γενιών
Η **Γενιά Χ** είναι δημογραφική κοόρτη η οποία ακολουθεί τους μπέιμπι μπούμερ και προηγείται των μιλένιαλ. Ερευνητές και δημοφιλή μέσα γενικά χρησιμοποιούν τα έτη γεννήσεων μεταξύ 1963 και 1980 για να ορίσουν τη γενιά Χ, αν και κάποιες πηγές χρησιμοποιούν έτη γέννησης από το 1960 και που τελειώνουν κάπου ανάμεσα στο 1977 και το 1985. Με βάση αυτόν τον ορισμό, υπήρχαν περίπου 65,2 εκατομμύρια μέλη της γενιάς Χ στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2020. Τα περισσότερα μέλη της γενιάς Χ είναι παιδιά της Σιωπηλής Γενιάς ή των πρώτων μπούμερ. Η γενιά Χ είναι συνήθως γονείς των μιλένιαλ ή της γενιάς Ζ.

Ως παιδιά τις δεκαετίας του 1970 και του 1980, μια περίοδο αλλαγής των κοινωνικών αξιών, η γενιά Χ είχε μειωμένη επιτήρηση από ενήλικες σε σχέση με προηγούμενες γενιές. Αυτό ήταν αποτέλεσμα αυξημένου αριθμού διαζυγίου και αυξημένης συμμετοχής των μητέρων στο χώρο της εργασίας, πριν την ευρεία διαθεσιμότητα δομών φροντίδας των παιδιών εκτός σπιτιού. Ως έφηβοι και νεαροί ενήλικοι τις δεκαετίες 1980 και 1990, η γενιά Χ αναφερόταν ως γενιά του MTV, αναφορά στο μουσικό κανάλι, και μερικές φορές χαρακτηρίζονταν ως κυνικοί, δυσαρεστημένοι και τεμπέληδες. Κάποιες από τις πολιτιστικές επιρροές της γενιάς Χ ήταν τα μουσικά είδη της γκραντζ και της χιπ χοπ και οι ανεξάρτητες ταινίες. Κατά το μέσο της ζωής τους έχουν χαρακτηριστεί ως ενεργοί, χαρούμενοι και ότι έχουν πετύχει ισορροπία δουλειάς και κοινωνικής ζωής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Gen Xer». *Lexico*. Oxford Dictionaries. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2019.
2. ↑  Fry, Richard (28 Απριλίου 2020). «Millennials overtake Baby Boomers as America's largest generation». *Pew Research Center*. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2020.
3. 1 2  Strauss, William· Howe, Neil (2000). *Millennials Rising: The Next Great Generation*. Cartoons by R.J. Matson. New York: Vintage Original. σελ. 54. ISBN 978-0375707193. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2013.
4. ↑  Williams, Alex (18 September 2015). «Move Over, Millennials, Here Comes Generation Z». *The New York Times*.. Ανακτήθηκε στις 8 April 2016.
Το **Αστροφυσικό Αστεροσκοπείο του Αζιάγκο** (ιταλ. *Osservatorio Astrofisico di Asiago*) είναι αστεροσκοπείο στη βόρεια Ιταλία, που ανήκει και διευθύνεται από το Πανεπιστήμιο της Πάδοβας. Ιδρύθηκε το 1942 και βρίσκεται κοντά στην κωμόπολη Αζιάγκο, από όπου πήρε και το όνομά του.

Δεδομένα
--------

Το αστεροσκοπείο βρίσκεται σε υψόμετρο 1.045 μέτρα και σε γεωγραφικές συντεταγμένες 45°51′59΄΄ Βόρειο πλάτος και 11°31′35΄΄ Ανατολικό μήκος, στην Επαρχία Βιτσέντσα, στο οροπέδιο του Αζιάγκο, 90 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από την Πάδοβα. Το βασικό του τηλεσκόπιο είναι το κατοπτρικό τηλεσκόπιο «Γκαλιλέο», διαμέτρου 1,22 μέτρου, που σήμερα χρησιμεύει μόνο για φασματοσκοπικές παρατηρήσεις (δεν πρέπει να συγχέεται με το πολύ μεγαλύτερο ιταλικό «Εθνικό Τηλεσκόπιο Γαλιλαίος», που βρίσκεται στα Κανάρια νησιά).

Αστρονομικός σταθμός Τσίμα Έκαρ
-------------------------------

Ο γειτονικός Αστρονομικός σταθμός Τσίμα Έκαρ (ιταλ. *Stazione osservativa di Asiago Cima Ekar*), που υπάγεται στο Αστεροσκοπείο του Αζιάγκο, βρίσκεται σε απόσταση από αυτό περίπου 3,8 χιλιόμετρα προς τα νοτιοανατολικά, στην κορυφή του όρους Έκαρ, και έχει το μεγαλύτερο/ισχυρότερο τηλεσκόπιο που βρίσκεται σε ιταλικό έδαφος (διάμετρος 1,82 μέτρο). Συμμετέχει στην Επισκόπηση Αστεροειδών Asiago-DLR, ένα διεθνές πρόγραμμα για την ανακάλυψη και παρακολούθηση αστεροειδών και κομητών, με ιδιαίτερη έμφαση στα γεωπλήσια αντικείμενα.

Δείτε επίσης
------------

* Εθνικό Τηλεσκόπιο Γαλιλαίος (TNG) στα Κανάρια νησιά, το μεγαλύτερο ιταλόκτητο τηλεσκόπιο (διάμετρος 3,58 μ.)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Indagine sui musei e le istituzioni similari». *d:Q112132470*. 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η ιστοσελίδα του Αστεροσκοπείου

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 124902606
* LCCN: n85021489

 |

 |
Συνάντηση του Αυλικού Συμβουλίου, περίπου του 1700.
Το **Αυλικό Συμβούλιο** (από το λατινικό *aula*, δικαστήριο στη φεουδαρχική γλώσσα) ήταν αρχικά ένα εκτελεστικό-δικαστικό συμβούλιο στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Γνωστό στα γερμανικά ως **Reichshofrat** (κυριολεκτικά σημαίνει Δικαστικό Συμβούλιο της Αυτοκρατορίας) ήταν ένα από τα δύο ανώτατα δικαστήρια της αυτοκρατορίας, ενώ το άλλο ήταν το Αυτοκρατορικό Δικαστικό Επιμελητήριο (γερμανικά: *Reichskammergericht*). Είχε όχι μόνο συντρέχουσα αρμοδιότητα με το τελευταίο αυτό δικαστήριο, αλλά σε πολλές περιπτώσεις αποκλειστική δικαιοδοσία, σε όλες τις φεουδαρχικές διαδικασίες, και σε ποινικές υποθέσεις, έναντι των φοιδεράτων του αυτοκράτορα και σε υποθέσεις που αφορούσαν την αυτοκρατορική κυβέρνηση.

Δημιουργημένο κατά τον Ύστερο Μεσαίωνα ως έμμισθο Συμβούλιο του Αυτοκράτορα, οργανώθηκε στη μεταγενέστερη μορφή του από τον Μαξιμιλιανό Α' το 1497, ως αντίπαλο προς το Δικαστήριο του Αυτοκρατορικού Επιμελητηρίου, το οποίο του είχε επιβληθεί από την Αυτοκρατορική Δίαιτα. Αποτελούνταν από έναν πρόεδρο, έναν αντιπρόεδρο, ένα πρύτανη, και 18 συμβούλους, οι οποίοι ήταν όλοι επιλεγμένοι και πληρώνονταν από τον αυτοκράτορα, με εξαίρεση τον πρύτανη, ο οποίος διοριζόταν από τον Εκλέκτορα του Μάιντς. Από τους 18 συμβούλους, οι έξι ήταν Προτεστάντες, των οποίων οι ψήφοι, όταν ήταν ομόφωνοι, ήταν ένα αποτελεσματικό βέτο, έτσι ώστε διατηρούνταν σε κάποιο βαθμό μια θρησκευτική ισοτιμία. Η έδρα του Αυλικού Συμβουλίου ήταν στην Αυτοκρατορική κατοικία, στην Βιέννη. Μετά το θάνατο του Αυτοκράτορα, το Συμβούλιο διαλύονταν και έπρεπε να ανασυσταθεί από τον διάδοχό του.
Τα κέρδη του Ναπολέοντα μετά την μάχη του Άουστερλιτς και την Ειρήνη του Πρέσμπουργκ κορυφώθηκαν με το τέλος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, και το Αυλικό Συμβούλιο έπαψε να υφίσταται το 1806. Ένα πολεμικό συμβούλιο με το ίδιο όνομα δημιουργήθηκε στην Αυστριακή Αυτοκρατορία.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Barker, Ernest (1911). «Aulic Council». *Encyclopædia Britannica* **2**.. Ανακτήθηκε στις 2015-12-02.
2. 1 2 3 4 5  Gilman, D. C. Thurston, H. T. Colby, F. M. επιμ. (1905). «Aulic Council». *The New International Encyclopaedia* **2**: 253.. Ανακτήθηκε στις 2015-12-02.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Διάταγμα του Αυλικού Συμβουλίου της 16ης Μαρτίου 1654, πλήρες κείμενο (Γερμανικά)

Πηγές και αναφορές
------------------

* Το παρόν λήμμα ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Gilman, D. C. Thurston, H. T. Colby, F. M. επιμ. (1905). "Aulic Council". New International Encyclopedia (1η έκδοση). Νέα Υόρκη: Dodd, Mead.
* Το παρόν λήμμα ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Aulic Council» *Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα* (11η έκδοση) Cambridge University Press

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 261656186
* LCCN: n81033289
* NKC: kn20130503009

 |

 |