recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο Επίσκοπος Δρυϊνουπόλεως **Βασίλειος** (κοσμικό όνομα Βασίλειος Παπαχρήστου, 1858-1936), υπήρξε από τις σημαντικότερες θρησκευτικές μορφές που συμμετείχαν στην προσωρινή Κυβέρνηση της Βορείου Ηπείρου το 1914.

Γεννήθηκε στο χωριό Άνω Λάμποβο (ή Λάμποβο του Σταυρού), ανατολικά του Αργυροκάστρου, και αναδείχτηκε γρήγορα ως σημαντική πνευματική μορφή της περιοχής. Το 1913, όταν ο ελληνικός στρατός προήλασε και εισήλθε στο περιοχή της Βορείου Ηπείρου, ο ίδιος ήταν που υποδέχτηκε στο Αργυρόκαστρο ως Επίσκοπος της περιοχής τους επικεφαλής του στρατού.

Στις 28 Φεβρουαρίου 1914 όταν αποφασίστηκε από τις Μεγάλες Δυνάμεις ότι η περιοχή πρέπει να επιδικαστεί στην Αλβανία, ο Βασίλειος συμμετείχε ενεργά στην ανακήρυξη της προσωρινής Κυβέρνησης της Βορείου Ηπείρου και μετά τελετή υποστολής της ελληνικής και έπαρσης της αυτονομιστικής ηπειρώτικης σημαίας δήλωσε:

> Για λόγους επείγουσας εθνικής ανάγκης, υποστήλαμε την γαλανόλευκη ημών και των προγόνων μας. Όμως στη θέση της αναρτήσαμε όχι μια ξένη σημαία, αλλά την "κόρη" αυτής, την ηπειρώτικη, προορισμένη να θριαμβεύσει κατά της αλβανικής ημισελήνου.
> 
> 

Κατά τις επόμενες μέρες ο Βασίλειος ανέλαβε καθήκοντα Υπουργού Θρησκευτικών και Δικαιοσύνης, υπό την προεδρεία του Γεωργίου Χρηστάκη-Ζωγράφου

Το 1916 όταν ο ιταλικός στρατός εισήλθε στην περιοχή και στις 22 Σεπτεμβρίου του ίδιου χρόνου απέλασε τον Βασίλειο, καθώς τον θεώρησε εμπόδιο στην ανθελληνική πολιτική που είχε χαράξει τότε η ιταλική πολιτική.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
2. ↑  Σακελλαρίου, Μιχαήλ Β. (1997). *Ήπειρος: 4000 χρόνια Ελληνικής Ιστορίας και Πολιτισμού*. Ιστορικοί ελληνικοί χώροι. Εκδοτική Αθηνών. σελ. 379. ISBN 978-960-213-371-2. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2019.
3. ↑  (Αγγλικά) Ruches, P.J. (1965). *Albania's Captives*. [Chicago essays on world history and politics]. Argonaut. σελ. 83. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2019.
Η έκφραση **Αττικόν άλας** είναι αρχαία ελληνική που συνηθίζονταν να λέγεται συνήθως στην Αθήνα και κατ΄ επέκταση στην Αττική.

Η έκφραση αυτή λεγόταν, σε αντιστοιχία με το αλάτι που νοστιμίζει το φαΐ, για κάθε γραφόμενο ή λεγόμενο με "αττικό πνεύμα". Είναι αρκετά γνωστό πως μπορεί να διαφέρουν ομιλίες δύο ανθρώπων για το ίδιο θέμα, έτσι ώστε ο μεν ένας να το παρουσιάζει ανιαρό ενώ ο άλλος ευτράπελο και εύκολα αποδεκτό και ευχάριστο, ή όπως το ίδιο συμβαίνει με δύο μαγείρους που παρασκευάζουν το ίδιο φαγητό.  
 
Πολλοί φιλόλογοι προσπάθησαν ν΄ αποδώσουν την έκφραση "αττικόν άλας" με τη σύγχρονη διεθνή λέξη χιούμορ πλην όμως η διαφορά των δύο αυτών εννοιών είναι μεγάλη. Το μεν χιούμορ είναι αστείο ή και ειρωνεία. Αντίθετα το "αττικό άλας" παραμένει έκφραση που δεν μπορεί ν΄ αποδοθεί παρά μόνο σε περίπτωση εξειδικευμένου λόγου που συνδυάζει ευστροφία πνεύματος, ευφράδεια, έμφυτη ευγένεια και που απευθύνεται σε καλλιεργημένους πνευματικά ανθρώπους που μπορούν να το κατανοήσουν.  
 
Το **αττικόν άλας** ασφαλώς και δεν αποτελεί σύμπτωση, ότι προέρχεται από την Αττική την πατρίδα του ανθρώπινου πνεύματος.
Ο Αντιστράτηγος **Έντουαρντ (Εντ) Γκραντ Μάρτιν Ντέιβις**, CB, CBE (γεννημένος στις 13 Φεβρουαρίου 1963) είναι ένας ανώτατος αξιωματικός των Βασιλικών Πεζοναυτών. Ήταν ο Γενικός Διοικητής των Βασιλικών Πεζοναυτών από το Δεκέμβριο του 2011 ως τον Ιούνιο του 2014. Υπήρξε, επίσης, Υποδιοικητής της Χερσαίας Συμμαχικής Διοίκησης του ΝΑΤΟ στη Σμύρνη της Τουρκίας. Τον Ιανουάριο του 2016 έγινε Κυβερνήτης του Γιβραλτάρ.

Πρώιμα χρόνια
-------------

Ο Ντέιβις γεννήθηκε στο Χέρεφορντ του Χέρτφορντσαϊρ. Σπούδασε στο Ακαδημαϊκό Ινστιτούτο Κολρέιν της Κομητείας Λοντοντέρι στη Βόρεια Ιρλανδία, καθώς και στο King's College του Λονδίνου (Αμυντικές Επιστήμες).

Στρατιωτική καριέρα
-------------------

Ο Ντέιβις κατετάγη στους Βασιλικούς Πεζοναύτες το 1981 και εντάχθηκε στο 40 Σώμα Καταδρομών, ενώ υπηρέτησε έξι μήνες στα Νησιά Φώκλαντ και έξι μήνες στην Κύπρο. Το 1996 παρακολούθησε τον κύκλο σπουδών Στρατιωτική Διοίκηση και Προσωπικό του Κολλεγίου Σταφ στο Κάμπερλι. Το ίδιο έτος έγινε Αρχηγός της Ομάδας Υποστήριξης Υπηρεσιών Πολέμου, συμμετέχοντας με αυτή του την ιδιότητα στον Πόλεμο της Βοσνίας.

Το 2007 διορίστηκε Αρχηγός Επιτελείου της Διοίκησης Αμφίβιων Δυνάμεων του Ηνωμένου Βασιλείου και υπηρέτησε στο Αφγανιστάν ως Επικεφαλής των Κοινών Δράσεων της Διεθνής Δύναμης Αρωγής για την Ασφάλεια. Διορίστηκε Διοικητής της 3ης Ταξιαρχίας Καταδρομών τον Ιανουάριο του 2010 και εστάλη ξανά στο Αφγανιστάν, όπου υπήρξε Διοικητής της Ομάδας Κρούσης Χέλμαντ. Το Δεκέμβριο του 2011 διορίστηκε Γενικός Διοικητής των Βασιλικών Πεζοναυτών.

Προήχθη σε Υποστράτηγο στις 10 Ιανουαρίου 2012, με αναδρομική ισχύ από τις 28 Νοεμβρίου 2011. Ο Ντέιβις διαδέχτηκε τον Αντιστράτηγο Γκόρντον Μέσεντζερ ως Υποδιοικητής της Χερσαίας Συμμαχικής Διοίκησης του ΝΑΤΟ στη Σμύρνη τον Ιούλιο του 2014.

Πολιτική καριέρα
----------------

Στις 1 Οκτωβρίου 2015, μετά την παραίτηση του Τζέιμς Ντάτον, το Βρετανικό Υπουργείο Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας ανακοίνωσε ότι ο Ντέιβις θα αναλάβει τη θέση του Κυβερνήτη του Γιβραλτάρ. Η ανάληψη των καθηκόντων του έγινε στις 
19 Ιανουαρίου 2016.

Διακρίσεις και βραβεία
----------------------

* 14 Ιουνίου 1996 – Ορίστηκε Μέλος του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (MBE)
* 31 Δεκεμβρίου 2005 – Προήχθη σε Αξιωματικό του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (OBE)
* 23 Μαρτίου 2012 – Προήχθη σε Διοικητή του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (CBE) "ως αναγνώριση των υπηρεσιών που προσέφερε στο Αφγανιστάν από τον Απρίλιο του 2011 ως το Σεπτέμβριο του 2011".
* 14 Ιουνίου 2014 – Ορίστηκε Φίλος του Τάγματος του Λουτρού (CB).
* 5 Αυγούστου 2016 – Ορίστηκε Ιππότης του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη από τη Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  «Change of Governor of Gibraltar». *Gov.uk*. Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2015.
3. ↑  London Gazette, 54427, 14 Ιουνίου 1996, 5
4. ↑  London Gazette, 57855, 31 Δεκεμβρίου 2005, 4
5. ↑  London Gazette, 60095, 23 Μαρτίου 2012, 5847
6. ↑  «Operational Honours and Awards List». Ministry of Defence. 23 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2012.
7. ↑  London Gazette, 60895, 14 Ιουνίου 2014, b3
8. ↑  London Gazette, 61667, 16991, 5 Αυγούστου 2016
Το **πριγκιπάτο της Αλβανίας** (αλβανικά: *Principata e Shqipërisë*) αναφέρεται στη βραχύβια μοναρχία στην Αλβανία, με επικεφαλής τον Γουλιέλμο, πρίγκηπα της Αλβανίας, που διήρκεσε από τη Συνθήκη του Λονδίνου (1913), με την οποία έλαβε τέλος ο Πρώτος Βαλκανικός Πόλεμος, τις εισβολές της Αλβανίας κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και τις επακόλουθες διαμάχες για την ανεξαρτησία της Αλβανίας κατά τη Συνιάσκεψη Ειρήνης του Παρισιού του 1919, μέχρι το 1925, όταν καταργήθηκε η μοναρχία και ανακηρύχθηκε η Αλβανική Δημοκρατία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Albania and King Zog: independence, republic and monarchy 1908-1939 Volume 1 of Albania in the twentieth century, Owen Pearson Volume 1 of Albania and King Zog, Owen Pearson Author Owen Pearson Edition illustrated Publisher I.B.Tauris, 2004 (ISBN 1-84511-013-7), (ISBN 978-1-84511-013-0)

Επιπλέον ανάγνωση
-----------------

* Austin, Robert Clegg (2012). *Founding a Balkan State: Albania's Experiment With Democracy, 1920-1925*. Toronto: University of Toronto Press. ISBN 9781442644359.
* Tallon, James N. "Albania's Long War, 1912-1925" *Studia Historyczne* (Volume 4, 2014): 437-455
Με τον όρο **εκπαραθύρωση** χαρακτηρίζεται γενικά η απόρριψη οτιδήποτε από παράθυρο. Ειδικότερα όμως χαρακτηρίζεται η εκούσια ρίψη ανθρώπου από παράθυρο με σκοπό τον φόνο του, που πρόκειται για εγκληματική πράξη. Αν για οποιοδήποτε λόγο δεν επέλθει τελικά φόνος του θύματος, υφίσταται η απόπειρα φόνου. Σημειώνεται, αφενός, ότι το θύμα θα πρέπει πριν την εκπαραθύρωσή του να είναι εν ζωή και αφετέρου η πράξη να είναι εκούσια, διαφορετικά, (αν είναι ακούσια) κρίνεται ως αυτοκτονία ή προσπάθεια διάσωσης λόγω κάποιου κινδύνου, χωρίς και να αποκλείεται περίπτωση έκρηξης όπου η πράξη να είναι παράγωγη ωστικού κύματος.

Ο όρος εκπαραθύρωση προήλθε μετά από επιτυχή μετάφραση στην ελληνική του γαλλικού όρου "'*defenestration*" που καθιερώθηκε από τρία ιστορικά γεγονότα, που συνέβησαν και τα τρία στην ίδια πόλη, την Πράγα, χαρακτηριζόμενα με το έτος του συμβάντος:

1. η Εκπαραθύρωση της Πράγας (1419),
2. η Εκπαραθύρωση της Πράγας (1618) και
3. η Εκπαραθύρωση της Πράγας (1948) η οποία και αμφισβητείται αν τελικά ήταν αυτοκτονία.

Σημειώνεται ότι στην Αθήνα στη δεκαετία του 1970 σημειώθηκε μία εκπαραθύρωση νεαρής κοπέλας από παράθυρο ξενοδοχείου κοντά στην πλατεία Ομονοίας. Από την ιατροδικαστική όμως έρευνα διαπιστώθηκε ότι ο θάνατος στο θύμα είχε επέλθει προηγουμένως συνεπεία πνιγμού που είχε υποστεί από μοιραία ερωτική στάση, γεγονός που δημιούργησε πανικό στον σύντροφό της ο οποίος και την έριξε στη συνέχεια από το παράθυρο ώστε να φανεί ως αυτοκτονία.

Πηγές
-----

* Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια τομ.Β΄ (συμπλήρωμα), σελ.805.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **εκπαραθύρωση**  |
Γενικά με τον όρο **Εκστρατεία** χαρακτηρίζεται το σύνολο, μεγάλης σχετικής κλίμακας, στρατιωτικών επιχειρήσεων που αποσκοπούν σε συγκεκριμένο σκοπό, με επιθετικό συνήθως χαρακτήρα και η επίτευξη του οποίου προϋποθέτει μετακίνηση στρατιωτικών δυνάμεων. Στους στρατιωτικούς κυρίως κύκλους ο όρος εκστρατεία χρησιμοποιείται πολλές φορές με την έννοια αυτή του πολέμου, χωρίς βέβαια αυτό να είναι και πάντοτε ορθό, διότι ένας πόλεμος μπορεί να περιλαμβάνει περισσότερες εκστρατείες ή το αντίθετο μια εκστρατεία πολλούς πολέμους π.χ. Περσικοί πόλεμοι, Ναπολεόντειοι πόλεμοι, αμφότεροι με πολλές εκστρατείες, ή όπως η Μικρασιατική εκστρατεία με επιμέρους πολέμους κ.λπ.

Ειδικότερα ο όρος *εκστρατεία* σημαίνει την εκτός των ορίων της Χώρας και μάλιστα μακράν των συνόρων της, μετακίνηση στρατιωτικών δυνάμεων προς κατάκτηση ή και προς διεξαγωγή αμυντικού χαρακτήρα στρατιωτικών επιχειρήσεων σε ξένη περιοχή. Στην παγκόσμια ιστορία αναφέρονται πολλές και μεγάλες εκστρατείες όπως η Αργοναυτική εκστρατεία (στην Ελληνική Μυθολογία), ή των Περσών κατά των Ελλήνων, του Μ. Αλεξάνδρου στην Ανατολή και αργότερα των Ρωμαίων, των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων κ,λπ.  

Στην πιο πρόσφατη ιστορία σημαντικές ήταν οι εκστρατείες των συμμάχων στη Β. Αφρική, στη Σικελία και Ιταλία με αποκορύφωμα την απόβαση στη Νορμανδία, ή και των Γερμανών στη Νορβηγία, στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς και της Κορέας και του Περσικού τελευταία.

Εκφράσεις
---------

Σήμερα ο στρατιωτικός αυτός όρος έχει περάσει και σε γενικότερη ειρηνική χρήση με περισσότερο κοινωνιολογικό χαρακτήρα προκειμένου να χαρακτηρισθεί οποιαδήποτε οργανωμένη κίνηση π.χ. κοινωνικού, πολιτιστικού, εθνικού, θρησκευτικού, αλλά και προπαγανδιστικού χώρου και περιεχομένου.

Πηγές
-----

* "*Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου*" τ.6ος, σ.493

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Military campaigns στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh87007553
* GND: 4201729-4
* SUDOC: 030879752
* BNF: cb12220732r (data)
* NKC: ph152823

 |

 |
Ο **Βασίλειος Δημητρίου** από τη Λήμνο (γεν. 1806) υπήρξε Έλληνας στρατιωτικός. Πολέμησε σε πολλές μάχες στα τελευταία χρόνια της επανάστασης ως υπαξιωματικός. Παρασημοφορήθηκε με "χαλκούν" και "αργυρούν αριστείον ανδρείας". Μεταπολεμικά έζησε στη Φωκίδα.

Η δράση του
-----------

Ο Βασίλειος Δημητρίου γεννήθηκε το 1806 στη Λήμνο. Συμμετοχή του στην Επανάσταση αναφέρεται το Σεπτέμβριο 1828, όταν υπηρετούσε ως στρατιώτης στο τάγμα του Τσάμη Καρατάσου. Τον επόμενο μήνα τον βρίσκουμε πένταρχο στην 6η εκατονταρχία της Ε΄ χιλιαρχίας του Νικολάου Κριεζώτη. Το Δεκέμβριο του 1830 κατατάσσεται ως στρατιώτης στον 4ο λόχο στο ΙΒ΄ Τάγμα του συμπατριώτη του Τριαντάφυλλου Τζουρά και σε έναν χρόνο έχει γίνει λοχίας.

Το 1831-1832 ακολούθησε το τάγμα στην Πελοπόννησο, για την καταστολή των ταραχών που ακολούθησαν τη δολοφονία του Καποδίστρια. Το 1835-1836 υπηρετούσε ως υπαξιωματικός στο Σώμα Εθνοφυλακής του Κίτσου Τζαβέλλα, στις παραμεθόριες περιοχές της Στερεάς Ελλάδος. Το 1836 κρίθηκε άξιος του χάλκινου αριστείου ανδρείας για τις υπηρεσίες του. Το Μάιο του 1844 έλαβε νέο παράσημο, το "αργυρούν αριστείον, ως εκπληρώσας καθήκοντα αξιωματικού", αν και ήταν μόνο υπαξιωματικός. Την εποχή αυτή ήταν κάτοικος Φωκίδας. Δεν υπάρχουν άλλα στοιχεία για τη δράση του και τη ζωή του. Δεν είναι γνωστό αν ήταν συγγενείς του οι επίσης Λήμνιοι αγωνιστές του '21 Κωνσταντίνος Δημητρίου, και Νικόλαος Δημητρίου, με τους οποίους συνυπηρέτησε κάποιες φορές.

### Τιμητικές δικρίσεις

* Αργυρούν αριστείον ανδρείας: 1844.
* Χαλκούν αριστείον ανδρείας: 1836.

Πηγές
-----

* Τάσος Καψιδέλης, "Η Λήμνος στην επανάσταση του 1821", Αθήνα 1986.
Το **Βασίλειο του Καζάν** (ρωσικά: *Казанское царство*), επίσης αναφερόμενο ως *Έδαφος του Καζάν* (ρωσικά: *Земля Казанская*), ήταν κρατικό μόρφωμα, ενωμένο με το Βασίλειο της Ρωσίας.

Ιστορία
-------

Σφραγίδα του Τάγματος του Καζάν εντός του Τιτουλάριου του Τσάρου, χρονολογούμενο από το 1672.
Έπειτα από σειρά ανεπιτυχών προσπαθειών για τον ορισμό Χάνου θετικά διακείμενου προς τη Μόσχα ως επικεφαλή στο Καζάν, ο Ιβάν Δ΄ της Ρωσίας ξεκίνησε σειρά στρατιωτικών εκστρατειών. Οι δύο πρώτες εκστρατείες είχαν ανεπιτυχή έκβαση, ενώ, το 1552, ο Τσάρος της Ρωσίας προχώρησε σε, εκ νέου, για τρίτη φορά πολιορκία της πρωτεύουσας του χανάτου. Έπειτα από την ανατίναξη μέρους των τειχών της πόλης, μέσω υπόγειας εναπόθεσης πυρίτιδας στα θεμέλιά τους, το Καζάν κατελήφθη έπειτα από του ρωσικού στρατού, με σημαντικό μέρος του πληθυσμού να σφαγιάζεται και την ίδια την πόλη να πυρπολείται. Το Χανάτο του Καζάν έπαυσε να υφίσταται, ενώ η ευρύτερη περιοχή του Μέσου Βόλγα προσαρτήθηκε σε μεγάλο βαθμό από τη Ρωσία. Στο πλαίσιο των εορτασμών της κατάληψης του Καζάν, καθώς και της διάλυσης του Χανάτου του Καζάν, κατόπιν σχετικών διαταγών του Ιβάν του Τρομερού, ανεγέρθηκε ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Βασιλείου, επί της Κόκκινης Πλατείας, στη Μόσχα.

Με σημείο εκκίνησης την κατάληψη της πόλης και έως και την εδαφική διοικητική μεταρρύθμιση του Πέτρου Α΄ το 1708, το καταληφθέν Χανάτο του Καζάν μετατράπηκε στο επονομαζόμενο **Βασίλειο του Καζάν**, ως τμήμα του Βασιλείου της Ρωσίας, υπό την ηγεσία του Τσάρου της Ρωσίας, ο οποίος, παράλληλα, έλαβε τον τίτλο του *«Τσάρου του Καζάν»*, ενώ η διακυβέρνησή του πραγματοποιούνταν από το επονομαζόμενο Τάγμα του Καζάν, το οποίο έδρευε στη Μόσχα. Επίσης, η νεοϊδρυθείσα Αρχιεπισκοπή του Καζάν, εντός συντόμου χρονικού διαστήματος, ορίστηκε ως η τρίτη σημαντικότερη εντός της ιεραρχίας της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Στις 17 Δεκεμβρίου 1708, μέσω σχετικού διατάγματος, ο Πέτρος Α΄ της Ρωσίας, στο πλαίσιο εδαφικής διοικητικής μεταρρυθμίσεως του Βασιλείου της Ρωσίας την οποία ο ίδιος σχεδίασε, προχώρησε στη δημιουργία του Κυβερνείου του Καζάν.

Δείτε επίσης
------------

* Άλωση του Καζάν

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ρωσικά) Нольде, Борис (2013). *История формирования Российской империи*. Αγία Πετρούπολη: Издательство "Дмитрий Буланин". σελ. 850. ISBN 9785860077287. OCLC 873931874.
2. ↑  (Ρωσικά) «Казанская губерния - Территориальная история». *Тематические проекты Руниверс*. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Ρωσικά) Российская национальная библиотека. «Царство Казанское с Окольными Провинциями и Частью Реки Волги». *Виртуальные выставки. Российская национальная библиотека*.
* (Ρωσικά) Гилязов, Искандер (5 Μαΐου 2017). ««Казанская земля»: как царский воевода тренировался на казанцах, совмещая гражданскую и военную власть». *Реальное время*.


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ρωσία
 |

 |
Ο **πολιτικός θάνατος** (λατινικά: *Civiliter mortuus*) είναι ένας όρος που αναφέρεται στην απώλεια του συνόλου ή σχεδόν του συνόλου των ατομικών δικαιωμάτων από ένα πρόσωπο, λόγω καταδίκης για κακούργημα (ή για έγκλημα που τιμωρείται με περισσότερο από ένα χρόνο φυλάκιση) ή για πράξη προερχόμενη από την κυβέρνηση μιας χώρας που έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια των δικαιωμάτων των πολιτών. Συνήθως αναφέρεται σε πρόσωπα που έχουν καταδικαστεί για εγκλήματα κατά του κράτους ή σε περιπτώσεις ενηλίκων καταδικασθέντων όπου αποφασίζεται από το δικαστήριο ο καταδικασθείς να μην έχει νομικά δικαιώματα λόγω ψυχικής αναπηρίας.

Στη μεσαιωνική Ευρώπη, οι εγκληματίες έχαναν όλα τα πολιτικά τους δικαιώματα. Αυτός ο πολιτικός θάνατος οδηγούσε συνήθως σε φυσικό θάνατο, καθώς οποιοσδήποτε θα μπορούσε να σκοτώσει το πρόσωπο που δεν είχε νομική υπόσταση, μένοντας ατιμώρητος. Στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, ένα πολιτικά νεκρό πρόσωπο ονομαζόταν "vogelfrei" (*ελεύθερο πουλί*) και θα μπορούσε ακόμη και να σκοτωθεί καθώς θεωρούταν εντελώς εκτός νόμου. Ιστορικά, η κήρυξη ενός προσώπου εκτός νόμου, ήταν η πιο κοινή μορφή του πολιτικού θανάτου.

Στην Ελλάδα ο πολιτικός θάνατος ήταν σε ισχύ από τη σύσταση του νέου κράτους μέχρι και την εποχή του Βασιλιά Όθωνα. Καταργήθηκε με βασιλικό διάταγμα του Γεωργίου Α' το 1864.
Ως **Πορεία πλοίου** ή **πλεύση** (course) χαρακτηρίζεται η κατεύθυνση που κινείται ένα πλοίο υπό ορισμένη γωνία, που ορίζεται από τον Βορρά και της κεντρικής γραμμής του διαμήκους του πλοίου που λέγεται γραμμή πλώρης ή ιθύνουσα γραμμή (lubber's line).

Στους ναυτικούς χάρτες η πορεία που πρέπει ν΄ ακολουθήσει ένα πλοίο από ένα τόπο σε άλλο παρίσταται ως ευθεία γραμμή που συνδέει τους δύο τόπους, αν και εφόσον στο μεταξύ θαλάσσιο χώρο δεν παρεμβάλονται φυσικά εμπόδια ή άλλοι κίνδυνοι, διαφορετικά παριστάνεται ως τεθλασμένη.

Είδη πορειών πλοίου
-------------------

Σχηματική παράσταση πορείας πλοίου (ερυθρό χρώμα η γραμμή πλώρης), **Nc**: Βορράς πυξίδας,**Nm**: Μαγνητικός Βορράς, **Nv**: Αληθής Βορράς, **d**: Παρεκτροπή πυξίδας, **D**: Απόκλιση, **Cc**: Πορεία πυξίδας και **Cv**: Αληθής πορεία
Οι πορείες των πλοίων χαρακτηρίζονται ανάλογα με τον Βορρά που προσδιορίζονται, δηλαδή τον αληθή, τον μαγνητικό ή τον Βορρά πυξίδας. Συνεπώς οι πορείες είναι:

1. Αληθής πορεία (true course), γωνία μεταξύ αληθούς Βορρά και της γραμμής πλώρης. Στους υπολογισμούς\* συμβολίζεται ως **ζλ**
2. Μαγνητική πορεία (magnetic course), γωνία μεταξύ μαγνητικού Βορρά και της γραμμής πλώρης. Συμβολίζεται συνήθως ως **ζμ**, και
3. Πορεία πυξίδας (compass course), γωνία μεταξύ Βορρά πυξίδας και της γραμμής πλώρης. Συμβολίζεται συνήθως ως **ζπ**.

(\*) Στους υπολογισμούς των Ελλήνων ναυτικών.

Μέτρηση πορειών
---------------

Σήμερα οι πορείες των πλοίων μετρούνται και αποδίδονται αποκλειστικά σε μοίρες από 000° μέχρι 360° και πάντα κατά την **ολοκυκλική** διαίρεση του ανεμολογίου αρχίζοντας από τα δεξιά της κατεύθυνσης του Βορρά και πάντοτε με τρεις αριθμούς π.χ. ζλ= 185°, ή 005°, ή 356°.  

Παλαιότερα αποδίδονταν με **τεταρτοκυκλική** μέτρηση των πορειών με διψήφιο αριθμό από 00°-90° με αρχή μέτρησης τον Βορρά ή το Νότο, προς Απηλιώτη (Ανατολή), ή Ζέφυρο (Δύση). Έτσι η απόδοση σε τεταρτοκυκλική τιμή χρησιμοποιούνταν επιπλέον γράμματα στην αρχή και στο τέλος. Τα παραπάνω παραδείγματα τεταρτοκυκλικά είναι αντίστοιχα: Ν05°Ζ, Β05°Α, Β04°Ζ. Ο τρόπος αυτός σήμερα έχει εγκαταλειφθεί.

Δείτε επίσης
------------

* Ιστιοδρομία
* Λοξοδρομία
* Ορθοδρομία
* Περίπλους
Αρχιλαούτο
Το **αρχιλαούτο** είναι χορδόφωνο νυκτό μουσικό όργανο, το οποίο εντάσσεται στην οικογένεια του λαούτου και η χρήση του οποίου άνθισε κατά την Ευρωπαϊκή Αναγέννηση (περ. 1600). Η επινόησή του τέθηκε στα πλαίσια του συγκερασμού δύο συγγενών οργάνων, αφενός της θεόρβης -η οποία λόγω μεγέθους δυσχέραινε την κατά μόνας (σόλο) εκτέλεση- και αφετέρου του αναγεννησιακού λαούτου, το οποίο από κατασκευής δεν ήταν ικανοποιητικό στη χαμηλόφωνη περιοχή. Συμπερασματικά, το αρχιλαούτο είναι ένα *τενόρο* αναγεννησιακό λαούτο με μια επέκταση ταστιέρας, παρόμοια (αλλά μικρότερη) με αυτή της θεόρβης. Διαθέτει 14 χορδές με χόρδισμα παρόμοιο μ' αυτό του λαούτου (βλ. διάγραμμα παρακάτω) και χρησιμοποιούνταν κυρίως για σολιστικό ρεπερτόριο, καθώς ο ρόλος του νυκτού στο συνεχές βάσιμο εκπληρώνεται κυρίως από την ηχητικά πιο πλούσια θεόρβη.

Εντούτοις, υπάρχει ένα μεγάλο μέρος του ρεπερτορίου όπου εμφανίζεται το αρχιλαούτο σε συνοδευτικό ρόλο, αποδίδοντάς του το ρόλο του οργανικού μπάσου, πολλές φορές μάλιστα καλούμενο να συμπληρώσει το μουσικό του μέρος με συγχορδίες. Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι εκτελεστές της εποχής μπορούσαν να παίξουν τόσο το ένα όσο και το άλλο όργανο, κάτι που προκύπτει και από τα οργανογράμματα (*instrumentarium*) σε παρτιτούρες της εποχής· τυπικά παραδείγματα αυτής της πρακτικής είναι η όπερα *Ιούλιος Καίσαρ* (1724) του Χαίντελ, όπου στο μέρος του *κοντίνουο* αναγράφει *arciliuto ο tiorba* (αρχιλαούτο ή θεόρβη), αλλά και οι τριοσονάτες 1 και 3 του Αρκάντζελο Κορέλλι, όπου το ανάλογο οργανικό μέρος αναγράφει *violone o arciliuto* (βιολόνε ή αρχιλαούτο). Όσον αφορά στο σολιστικό του ρεπερτόριο πάντως, η μουσική καταγράφεται με το συμβολογραφικό σύστημα γνωστό ως ταμπλατούρα.

Ρεπερτόριο
----------

Το σολιστικό ρεπερτόριο του αρχιλαούτου προέρχεται ως επί τω πλείστω από την Ιταλία, όπου ο όρος *liuto* (λαούτο) στην πραγματικότητα αναφέρεται στο *arciliuto* (αρχιλαούτο), καθώς το πρώτο είχε ήδη υποπέσει σε αχρηστία. Οι σημαντικότεροι συνθέτες που έγραψαν για αρχιλαούτο ήταν ο Αλεσσάντρο Πιτσινίνι και ο Τζιοβάννι Τσαμπόνι, οι 12 σονάτες (1718, Λούκα) του οποίου θεωρούνται σημείο αναφοράς για το εν λόγω όργανο. Άλλοι σημαντικοί συνθέτες περιλαμβάνουν τους Antonio Scotti, Melchiorre Chiesa, Antonio Tinazzoli, Giuseppe Vaccari και Lodovico Fontanelli.

Πηγές
-----

* Baines, A. *The Oxford companion to musical instruments*, λήμματα *Archlute* και *Lute*, Οξφόρδη, 1992 ISBN 0-19-311334-1

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κιταρρόνε, θεόρβη και αρχιλαούτο από τον Robert Spencer
* Αρχιλαούτο του David Tecchler, ca. 1725, Ρώμη στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης
* Έργα (ή μεταγραφές) για αρχιλαούτο, από το κανάλι του Francescovedremo (YouTube videos)


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Archlute  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **εισβολή στο Αλγέρι το 1830**, αναφερόμενη και ως **αποστολή στο Αλγέρι** (γαλλικά: *expédition d'Alger*), ήταν στρατιωτική εκστρατεία που κράτησε από τον Ιούνιο μέχρι τον Ιούλιο του 1830 από τη Γαλλία κατά του εγιαλετίου του Αλγερίου. Το Αλγέρι ήταν, το δέκατο ένατο αιώνα, αυτόνομη επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, που καταλήφθηκε από τον Μπαρμπαρόσα το 1516.

Ο βασιλιάς της Γαλλίας, Κάρολος Ι΄ και ο Πρόεδρος του Συμβουλίου, ο πρίγκιπας ντε Πολινιάκ, αποφάσισαν να πραγματοποιήσουν στρατιωτική εκστρατεία στη Βόρεια Αφρική την άνοιξη του 1830, το αργότερο ως τις 11 Απριλίου, ημερομηνία εντολής διορισμού του αρχηγού της εκστρατευτικής δύναμης, του κόμη του Μπουρμόντ. Η απόφαση αυτή βασίστηκε σε λόγους που αφορύσαν τόσο την εσωτερική πολιτική του Βασιλείου της Γαλλίας όσο και την επιδείνωση των σχέσεών του με το εγιαλέτι του Αλγερίου.

Η αποστολή ξεκίνησε στις 14 Ιουνίου, όταν η γαλλική εκστρατευτική δύναμη έφτασε στη χερσόνησο της Σιντί-Φερούχ. Η εκστρατεία έλαβε τέλος 21 ημέρες αργότερα, στις 5 Ιουλίου, όταν, μετά από αρκετές μάχες, ο Χουσεΐν, εκ μέρους του Αλγερίου, υπέγραψε στο Ελ Μπιαρ πράξη παράδοσης, τη συνθηκολόγηση του Αλγερίου. Στη συνέχεια, τα γαλλικά στρατεύματα εισήλθαν στην πόλη στις 9 Ιουλίου, ημερομηνία κατάληψης του Αλγερίου.

Η εκστρατεία αποτέλεσε το πρώτο επεισόδιο της κατάκτησης της Αλγερίας από τη Γαλλία. Ο οθωμανικός στρατός ήταν ιδιαίτερα απροετοίμαστος για τη γαλλική εισβολή, διότι υπερεκτιμώντας τη δική του δύναμη, έκανε έκκληση μόνο στα μισά από στρατεύματα που διέθετε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Conquête d'Alger ou pièces sur la conquête d'Alger et sur l'Algérie». 1 Ιανουαρίου 1831 – μέσω Google Books.
2. 1 2  Jean Garrigues· Philippe Lacombrade (Μάιος 2015) [2003]. Armand Colin, επιμ. «La France au XIXème siècle: 1814-1914». Histoire (3 έκδοση). Paris. σελ. 93. ISBN 978-2-200-60003-7. OCLC 911056815. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2015.
3. ↑  Jean-Claude Caron· Michel Vernus (22 Απριλίου 2015) [1996]. Armand Colin, επιμ. «L'Europe au 19e siècle: Des nations aux nationalismes (1815-1914)». Histoire (3η έκδοση). Παρίσι. σελ. 67. ISBN 978-2-200-60006-8. OCLC 908338724. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2015.
4. ↑  Imprimerie royale (επιμ.). *Ordonnance du 11 avril 1830 qui nomme général en chef de l'armée d'expédition d'Afrique M. le comte de Bourmont, ministre de la Guerre*. Paris: Bulletin des lois. σελ. bulletin no 350, texte no 14036, σ. 241. .
5. 1 2  notice BnF no FRBNF11934725 : *Algérie – 1830 (Expédition française)*. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2015.
6. ↑  Sylvain Venayre. «Prise d'Alger (1830)». *universalis.fr*. Encyclopædia Universalis. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «Bibliothèque du Congrès».
Συντεταγμένες: 38°03′31″N 22°58′15″E﻿ / ﻿38.05861°N 22.97083°E﻿ / 38.05861; 22.97083

*Για τον οικισμό με ίδιο όνομα στην Κορινθία, δείτε: Ασπρόκαμπος Σικυωνίων Κορινθίας*

O **Ασπρόκαμπος** είναι οικισμός της δημοτικής κοινότητας Λουτρακίου Περαχώρας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Λουτρακίου-Περαχώρας, του δήμου Λουτρακίου-Περαχώρας-Αγίων Θεοδώρων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κορινθίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία και νομό Κορινθίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.

Γεωγραφία
---------

Ο Ασπρόκαμπος είναι οικισμός στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού Κορινθίας, από την πλευρά της Στερεάς Ελλάδας. Βρίσκεται στις βόρειες παρυφές της κορυφής «Φλιντζανέζα» (562 μ.) των Γερανείων και πάνω από τον κόλπο των Αλκυονίδων, βόρεια της Περαχώρας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 80. Απέχει 28 χλμ. περίπου Β. ΒΑ. της Κορίνθου.

Πληθυσμός
---------

Μόνιμος 
| Έτος | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| 1991 | 9 |
| 2001 | 7 |
| 2011 | 2 |

Πραγματικός (de facto) | Έτος | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| 1971 | 7 |
| 1981 | 30 |
| 1991 | 7 |
| 2001 | 7 |
| 2011 | 2 |

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
--------------------------------------------

Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στον δήμο Λουτρακίου-Περαχώρας του νομού Κορινθίας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Λουτρακίου-Περαχώρας και προσαρτήθηκε στον δήμο Λουτρακίου-Αγίων Θεοδώρων, ο οποίος το 2014 μετονομάστηκε σε δήμο Λουτρακίου-Περαχώρας-Αγίων Θεοδώρων.

Αξιοθέατα
---------

* Το εκκλησάκι της Ζωοδόχου Πηγής στη βόρεια είσοδο του οικισμού
* Το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία, βορειοδυτικά του οικισμού

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ελληνικά) *Βάση δεδομένων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής*.
2. 1 2
3. 1 2
4. 1 2 3  ΠΛΜ 11:442
5. ↑  Google Earth
6. ↑  «Ανάβαση»
7. ↑
8. ↑
9. ↑
10. ↑

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996 (ΠΛΜ)
* Χάρτες «Ανάβαση» (Κιθαιρώνας-Πατέρας-Γεράνεια 1:25.000)
* Google Earth
* eetaa.gr

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Λουτρακίου - Περαχώρας - Αγίων Θεοδώρων |
| --- |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Αγίων Θεοδώρων | 
* Άγιοι Θεόδωροι
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Λουτρακίου - Περαχώρας | 
* Αγία Σωτήρα
* Άγιος Χαράλαμπος
* Αλκυόνα
* Αλκυονίδες (νησίδες)
* Ασπρόκαμπος
* Βαμβακές
* Γέφυρα Ισθμού
* Ειρήνη
* Ισθμία
* Κάβος
* Καλλιθέα
* Κυράς Βρύση
* Λίμνη Βουλιαγμένης
* Λουτράκι
* Μαυρολίμνη
* Μονή Αγίου Ιωάννου
* Μονή Οσίου Παταπίου
* Παλαιό Καλαμάκι
* Παράδεισος
* Περαχώρα
* Πίσια
* Σκάλωμα
* Σκαλωσιά
* Στέρνα
* Σχίνος
 |
|  |
| 
* Έδρα: Λουτράκι Ιστορική έδρα: \* Περαχώρα
 |

 |
Με την επωνυμία **Ασσίζες της Ιερουσαλήμ** αναφέρεται συλλογή νόμων των βασιλείων της Ιερουσαλήμ και της Κύπρου. Κατά την παράδοση ο Γοδεφρείδος ντε Μπουγιόν κάλεσε σοφούς άνδρες, οι οποίοι με βάση το φεουδαλικό δίκαιο της Γαλλίας και τοπικά έθιμα της Παλαιστίνης και των χωρών προελεύσεως των σταυροφόρων. Η συλλογή αυτή νόμων αποτέλεσε το πλαίσιο λειτουργίας του σταυροφορικού βασιλείου της Ιερουσαλήμ. 

Στην πραγματικότητα οι Ασσίζες διαμορφώθηκαν κατά τον 12ο αιώνα με βάση τις παραδόσεις και τα έθιμα των κατοίκων του βασιλείου. Καταγράφηκαν για πρώτη φορά στα Γαλλικά κατά τον 13ο αιώνα, κατά την παράδοση από τον Ζάν Ντ' Υμπελέν και τον Φίλιππο της Ναβάρρας.

Οι Ασσίζες συντάχθηκαν και στα Ελληνικά κατά τον 13ο αιώνα, για λογαριασμό του βασιλείου της Κύπρου και κάποιων φραγκοκρατούμενων περιοχών της Ελλάδας.
Οι **28οι Βαλκανικοί Αγώνες καλαθοσφαίρισης** διεξήχθησαν από τις **25-27 Δεκεμβρίου 1986** στη Σόφια, Βουλγαρίας. Μετείχαν τέσσερις χώρες και νικήτρια αναδείχθηκε η Ελλάδα για δεύτερη φορά στην ιστορία της. Πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης αναδείχθηκε ο Νίκος Γκάλης με 117 πόντους.

Νικητές
-------

| Κατηγορία
 
  | Χρυσό
 
  | Αργυρό
 
  | Χάλκινο |
| --- | --- | --- | --- |
| Ανδρών |  Ελλάδα |  Βουλγαρία |  Ρουμανία |

Τα αποτελέσματα
---------------

25/12 Ελλάδα-Γιουγκοσλαβία 98-84(52-37)
  

25/12 Ρουμανία-Βουλγαρία 101-116(61-58)
  

26/12 Γιουγκοσλαβία-Ρουμανία 93-98(53-48)
  

26/12 Ελλάδα-Βουλγαρία 107-100(53-49)
  

27/12 Ελλάδα-Ρουμανία 99-89(59-48)
  

27/12 Γιουγκοσλαβία-Βουλγαρία 77-85(40-52)

Η βαθμολογία
------------

| Θέση | Ομάδα | ΑΓ | Ν | Η | ΠΥ | ΠΚ | ΔΙΑΦ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Ελλάδα Ελλάδα | 3 | 3 | 0 | 304 | 273 | +31 |
| 2 | Βουλγαρία Βουλγαρία  | 3 | 2 | 1 | 301 | 285 | +16 |
| 3 |  Ρουμανία | 3 | 1 | 2 | 288 | 308 | -20 |
| 4 | Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας Γιουγκοσλαβία  | 3 | 0 | 3 | 254 | 281 | -27 |
|

Πηγές
-----

* Milivoje Karalejić, Saša Jakovljević, Žarko Kandić, Vladimir Stanković, Milan Tasić, Ivica Mihajlović.  *Košarkaška enciklopedija 1946-2000 : muške reprezentacije (2001)* (ISBN 978-86-82989-03-5)
* 100 χρόνια Μπάσκετ 1891-1991, Περιοδικό Τρίποντο, 1991
Τα **προστριβόμενα σύμφωνα** είναι φθόγγοι των ανθρώπινων γλωσσών που παράγονται με μια αρχική φραγή του καναλιού αέρα και την επακόλουθη απελευθέρωση των αρθρωτών στον ίδιο τόπο άρθρωσης. Αποτελούνται επομένως από δύο μέλη, ένα κλειστό κι ένα τριβόμενο, που παράγονται στο χρονικό διάστημα που χονδρικά αντιστοιχεί σε έναν φθόγγο. Στη νέα ελληνική γλώσσα οι προστριβόμενοι ήχοι είναι οι φατνιακοί [t͡s] και [d͡z] αν και η φωνολογική τους διάσταση αποτελεί αντικείμενο συζήτησης με τις δύο εναλλακτικές να είναι είτε η αποδοχή τους ως αυτούσια φωνήματα /t͡s/ και /d͡z/, κάτι που απορρέει από τις αισθητές διαφορές τους σε σχέση με τα συμφωνικά συμπλέγματα [ks] ή [ps], είτε ως συμφωνικά συμπλέγματα /ts/ και /dz/. Συμβολίζονται με τις ακολουθίες <τσ/τς> και <τζ>.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μποτίνης, Α. (20112): *Φωνητική της ελληνικής*. ISEL. σελ. 126.
Με τον όρο **προστατίτιδα** είναι γνωστή η φλεγμονή του προστάτη, η οποία μπορεί να είναι οξεία ή χρόνια. Η οξεία μπορεί να εμφανισθεί με έντονα συμπτώματα, όπως υψηλό πυρετό, δυσουρία ως κι επίσχεση ούρων. Η χρόνια προστατίτιδα χαρακτηρίζεται από πιο ήπια συμπτώματα, όπως πόνο στο περίνεο ή σε κάποιον όρχι, συχνουρία και άλλα. Η χρόνια προστατίτιδα χωρίζεται σε βακτηρική και μη βακτηριακή. Όλες οι μορφές προστατίτιδας επηρεάζουν το σπέρμα και κατ' επέκταση τη γονιμότητα , γι' αυτό και ο νεαρός άνδρας θα πρέπει από την αναπαραγωγική ηλικία να εξετάζεται από ουρολόγο. 

Στους όρχεις παράγεται το σπέρμα, το οποίο και κατά την εκσπερμάτωση διελαύνει την προστατική ουρήθρα κι εξέρχεται στο επίπεδο του σπερματικού λοφιδίου. Εκεί ο προστάτης αδένας εμπλουτίζει το σπέρμα με διάφορες ουσίες, οι οποίες και το καθιστούν γόνιμο. Όταν λοιπόν υπάρχει προστατίτιδα είναι σχεδόν σίγουρο πως θα συνυπάρχει ανδρική υπογονιμότητα.
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Προσφορά και Ζήτηση.

Γενικά η λέξη **προσφορά** σημαίνει παροχή, δωρεά, τιμή καθώς και προτεινόμενη υπηρεσία. 

Ειδικότερα όμως στη λειτουργική **προσφορά** ή **λειτουργιά**, ή κατά τη δημώδη ονομασία **πρόσφορο**, λέγεται κυρίως ο άρτος καθώς και ο οίνος και το έλαιο που προσφέρονται από τους πιστούς ώστε να τελεστεί, κατά την Ορθόδοξη Εκκλησία, το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, η τελετή της αρτοκλασίας κ.ά. Συγκεκριμένα ο προσφερόμενος άρτος και οίνος αποτελούν τα λεγόμενα **«Τίμια Δώρα»**.

Ο άρτος αυτός κατά τους, προ της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης, χρόνους είχε σχήμα τετράγωνο. Στη περίοδο της τουρκοκρατίας καθιερώθηκε το στρογγυλό σχήμα του. Από παλαιότερες ακόμη εποχές αποτυπώνονταν στους άρτους αυτούς της προσφοράς, με ειδική ξύλινη σφραγίδα, (αρτοσφραγίδα), διάφορα τετράγωνα ή τρίγωνα σχήματα και γράμματα σε σταυροειδή κυρίως διάταξη ή τεταρτημόρια.

Συνηθέστερα τέτοια γράμματα ήταν ΙC - ΧC, ΝΙ - ΚΑ (= ΙΗCΟΥC ΧΡΙΣΤΟC ΝΙΚΑ) ή και ΙΣ - ΧΣ, ΝΙ - ΚΑ (=ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΝΙΚΑ)  

Κάθε ένα δε τεταρτημόριο κομμένο σε βάθος αποδίδει ίδιο τεμάχιο, μορφής κύβου άρτου, ο λεγόμενος «αμνός» που αρκεί για τη τέλεση της Θείας Ευχαριστίας. Το δε υπόλοιπο κόβεται σε μικρά τεμάχια όπου και μοιράζεται στο τέλος της λειτουργίας στους πιστούς, το λεγόμενο αντίδωρο (= εκ των Τιμίων Δώρων).  

Συνηθίζεται επίσης να κόβονται και μεγαλύτερα κομμάτια, μεγέθους αμνού, που τότε λέγονται άρτοι και μοιράζονται μετά την ευλογία τους κατά τη τέλεση της αρτοκλασίας, συνηθέστερα στους εσπερινούς της προηγουμένης της εορτής Αγίων της Εκκλησίας. Κάποια εξ αυτών φέρονται τυλιγμένα έκαστο σε χαρτί με σφραγίδα του Ναού, το λεγόμενο «ύψωμο» που δίδεται από τους ιερουργούντες σε τιμώμενα πρόσωπα, (σε δοξολογίες), ή σε αρρώστους σε νοσοκομεία, στρατόπεδα, πολεμικά πλοία, κ.ά. καθώς επίσης και στα οικεία πρόσωπα νεκρού κατά τις νεκρώσιμες ακολουθίες.

Η Ιερουργία της αρτοκλασίας.
* Σημειώνεται ότι το πρόσφορο φέρεται από τους πιστούς κατά τον όρθρο, ενώ για τη τέλεση της αρτοκλασίας απαιτούνται πέντε άρτοι, μεγαλύτεροι σε μέγεθος της προσφοράς, τοποθετημένοι σε μικρή τράπεζα προ της Ωραίας Πύλης, οι τέσσερις σταυροειδώς και ο πέμπτος στο μέσον υπεράνω αυτών που φέρει επτά κεριά. Οι άρτοι αυτοί που συνοδεύονται και από δύο μικρές φιάλες οίνου και ελαίου, σε αντίθεση της προσφοράς, δεν φέρουν αρτοσφράγισμα.

Δείτε επίσης
------------

* Προσκομιδή
Ο όρος «**Πλατωνισμός**» αναφέρεται στις ιδέες του Πλάτωνα. Στον πυρήνα της φιλοσοφίας του, όμως, υπάρχει μία εντυπωσιακά πρωτότυπη μεταφυσική θεωρία που δέχεται την ύπαρξη μιας σφαίρας από αιώνιες και αμετάβλητες πραγματικότητες, διαχωρισμένη από τον μεταβαλλόμενο κόσμο της καθημερινής εμπειρίας. Αυτές οι οντότητες είναι το αίτιο των πάντων και η πηγή κάθε αξίας και νοήματος, και η διερεύνηση της υπερβατικής φύσης τους και του τρόπου με τον οποίο τις γνωρίζουμε είναι το πιο χαρακτηριστικό μέρος του Πλατωνισμού. Έτσι, αυτή η πλευρά του έργου του είναι που μπορεί να χαρακτηριστεί πιο σωστά «πλατωνική», και κατ’ επέκταση από αυτή την ιδιόμορφη σύλληψη της υπέρτατης πραγματικότητας ο όρος «πλατωνισμός» χρησιμοποιείται μερικές φορές και για άλλες θεωρίες, που είναι ρεαλιστικές (ιδεαλιστικές) στον χαρακτήρα τους. Αυτές συνήθως υποστηρίζουν ότι οι αφηρημένες οντότητες, ιδιαίτερα οι μαθηματικές, υπάρχουν έξω από τον χώρο και τον χρόνο, ανεξάρτητα από το εάν εμείς τις αντιλαμβανόμαστε ή τις βιώνουμε.

Η θεωρία των ιδεών
------------------

Το κίνητρο του ακραίου ρεαλισμού του Πλάτωνα είναι η δυσαρέσκεια του με την υποτιθέμενη γνώση του κόσμου γύρω μας, στον οποίο τα πάντα είναι ατελή και μεταβλητά. Πώς μπορούμε να ξέρουμε τι σημαίνει «ψηλός», όταν ένας ψηλός άνθρωπος είναι κοντός σε ένα ψηλό δένδρο; Ή, τι είναι το κόκκινο, όταν ένα μήλο που φαίνεται κόκκινο στο φως της ημέρας δείχνει μαύρο στο σκοτάδι; Αυτά τα πράγματα συμπεραίνει ο Πλάτων, δεν είναι αντικείμενα γνώσης αλλά γνώμης και εικασίας. Το γνωστό πρέπει να είναι τέλειο, αιώνιο και αμετάβλητο και, αφού τίποτε στην καθημερινή μας εμπειρία (στη «σφαίρα του γίγνεσθαι») δεν ικανοποιεί αυτή την περιγραφή, πρέπει να υπάρχει μια υπερβατική «σφαίρα του είναι» όπου υπάρχουν τέλεια και αμετάβλητα υποδείγματα. Όλες οι ηθικές αξίες αποτελούν Ιδέες: η αρετή, η δικαιοσύνη, η ανδρεία, η σωφροσύνη, η ευσέβεια και όλες οι άλλες αντίστοιχες. Ιδέες είναι ακόμη οι μαθηματικές έννοιες και οντότητες: η ισότητα, η ενότητα, η πολλαπλότητα, ο αριθμός, το σημείο, η γραμμή, το γεωμετρικό σχήμα, το στερεό.

Παραπομπές
----------

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85103327
* GND: 4046303-5
* NKC: ph124111

 |

 |
Το **Αϊτουτάκι** (*Aitutaki*), γνωστό και με τις παραδοσιακές ονομασίες **Αράουρα** και **Ουτατάκι** (*Utataki*), είναι το πέμπτο σε έκταση και το δεύτερο σε πληθυσμό νησί του αρχιπελάγους και κράτους των Νήσων Κουκ, βόρεια του κυριότερου νησιού Ραροτόνγκα. Ο πληθυσμός του νησιού είναι περίπου δύο χιλιάδες κάτοικοι (1.928 σύμφωνα με την τελευταία απογραφή) και ο κυριότερος οικισμός είναι το χωριό Αρουτάνγκα, στη δυτική ακτή.

Γεωγραφία
---------

Το Αϊτουτάκι χαρακτηρίζεται μερικές φορές ως «σχεδόν ατόλη», επειδή αποτελείται από νησί και γύρω του λιμνοθάλασσα με περιβάλλοντες αυτή υφάλους, αλλά και με σημαντική έκταση υψηλότερου εδάφους στη μία πλευρά: έχει μέγιστο υψόμετρο πάνω από τη μέση επιφάνεια της θάλασσας περίπου 123 μέτρα, στον λόφο Μαούνγκα Που, κοντά στο βόρειο άκρο του. Η χερσαία έκταση του νησιού είναι 18,05 τετραγωνικά χιλιόμετρα, από τα οποία η κυρίως νήσος καταλαμβάνει τα 16,8. Η χερσόνησος Οότου, που εξέχει προς τα ανατολικά και νότια από το βόρειο άκρο της κυρίως νήσου, καταλαμβάνει 1,75 τετρ. χιλιόμετρο. Η λιμνοθάλασσα καταλαμβάνει έκταση μεταξύ 50 και 74 τετρ. χιλιομέτρων, σύμφωνα με διάφορες πηγές.

Ο κοραλλιογενής ύφαλος που σχηματίζει τη βάση του Αϊτουτάκι έχει χαρακτηριστικό σχήμα σχεδόν ισόπλευρου τριγώνου, με πλευρές μήκους 12, 13 και 15 χιλιομέτρων. Το χείλος της νότιας πλευράς του τριγώνου βρίσκεται βυθισμένο κάτω από την επιφάνεια του ωκεανού, ενώ η ανατολική πλευρά αποτελείται από ένα κομπολόι νησίδων, όπως οι Μανγκέρε, Ακαϊάμι και Τεκόπουα.

Η δυτική πλευρά της ατόλης περιλαμβάνει πολλά από τα σημαντικά χαρακτηριστικά του Αϊτουτάκι, όπως μία εκβαθυσμένη δίοδο μήκους ενός χιλιομέτρου για μικρά πλοία μέσα από τον κοραλλιογενή ύφαλο. Επιπλέον στη νότια πλευρά υπάρχει μία φυσική δίοδος στον ύφαλο.

Το κυρίως νησί διαθέτει εύφορο ηφαιστειογενές έδαφος, όπου καλλιεργούνται τροπικά φρούτα και λαχανικά. Οι δύο από τις 15 νησίδες («μότου») του κοραλλιογενούς υφάλου του Αϊτουτάκι είναι επίσης ηφαιστειογενή, ενώ τα υπόλοιπα είναι κοραλλιογενή.

Το Αεροδρόμιο του Αϊτουτάκι, που κατασκευάσθηκε κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, βρίσκεται κατά μήκος της χερσονήσου Οότου.

* Στο Αϊτουτάκι γεννήθηκε και μεγάλωσε ο πρωθυπουργός των Νήσων Κουκ Χένρι Πούνα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Discoverers of the Cook Islands and the Names They Gave: 1. Aitutaki». *www.nzetc.org*. Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2019.
2. ↑  Atoll Research Bulletin, 190. "Almost-Atoll of Aitutaki: Reef Studies in the Cook Islands", D.R. Stoddard, P.E. Gibbs (επιμ.) Αρχειοθετήθηκε 2009-09-18 στο Wayback Machine. 13 Αυγούστου 1975 (12.5 MB)
3. ↑  Barott, K.L.; Caselle, J.E.; Dinsdale, E.A.; Friedlander, A.M.; Maragos, J.E.; Obura, D.; Rohwer, F.L.; Sandin, S.A. *και άλλοι*. (2010). «The lagoon at Caroline/Millennium atoll, Republic of Kiribati: natural history of a nearly pristine ecosystem». *PLoS One* **5**: e10950. doi:10.1371/journal.pone.0010950. PMID 20539746.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το Αϊτουτάκι στον ιστότοπο των Νήσων Κουκ
* Ιστότοπος από κάτοικο
* Φωτογραφίες
* «Aitutaki – One of the World's favourite islands...»], από την αεροπορική εταιρεία Air Rarotonga
Ουαλία περί το 1050: το βασίλειο του Γκουίνεθ στο βορειοδυτικό άκρο.
Το **Βασίλειο του Γκουίνεθ** (Αγγλικά: *Kingdom of Gwynedd*, μεσαιωνικά Ουαλικά: *Guynet*) ήταν Ουαλική επικράτεια (5ος αιώνας - 1216) που αναδύθηκε στα πρώην ρωμαϊκά εδάφη της Βρετανίας μετά την έξοδο των Ρωμαίων από το νησί και παράλληλα με την άφιξη των Αγγλοσαξόνων κατά τον 5ο αιώνα μ.Χ. Κατά καιρούς οι ηγεμόνες του Γκουίνεθ διεκδικούσαν προσωρινά τον τίτλο του «βασιλιά των Βρετανών» μέχρι να χάσουν την εξουσία τους από εμφυλίους ή εισβολές. Από τα μέσα του 11ου αιώνα το βασίλειο του Γκουίνεθ αποδυναμώθηκε μετά από συγκρούσεις με τους Αγγλοσάξονες και τους Νορμανδούς, αλλά ο βασιλικός οίκος των Άμπερφραου σταδιακά αποκαταστάθηκε και επιβίωσε και στον επόμενο αιώνα. Έως τις αρχές του 13ου αιώνα ο βασιλιάς Λιουέλιν ο Μέγας κατάφερε να επεκτείνει τα εδάφη του Γκουίνεθ και να θέσει υπό τον έλεγχό του το μεγαλύτερο μέρος της ουαλικής επικράτειας. Σε συγκέντρωση των Ουαλών πριγκήπων το 1216 ο Λιουέλιν ανακήρυξε την ενοποίηση των εδαφών και την ίδρυση του Πριγκιπάτου της Ουαλίας. To 1218 υπέγραψε την Συνθήκη του Ουόρστερ με τον Ερρίκο Γ΄ της Αγγλίας, με την οποία αναγνωρίστηκε επίσημα η επικυριαρχία του στα νέα εδάφη.

Εικόνες
-------

* Ουαλία (1217). Το Γκουίνεθ υπό άμεση εξουσία του Λιουέλιν σε κίτρινο, υποτελείς ηγεμόνες του Λιουέλιν σε γκρι, βασίλειο της Αγγλίας σε πράσινο.Ουαλία (1217). Το Γκουίνεθ υπό άμεση εξουσία του Λιουέλιν σε κίτρινο, υποτελείς ηγεμόνες του Λιουέλιν σε γκρι, βασίλειο της Αγγλίας σε πράσινο.
* Θυρεός του οίκου των Άμπερφραου και του Λιουέλιν.Θυρεός του οίκου των Άμπερφραου και του Λιουέλιν.
* Ο κόκκινος δράκος, σύμβολο του Γκουίνεθ και της Ουαλίας από τον 7ο αιώνα.Ο κόκκινος δράκος, σύμβολο του Γκουίνεθ και της Ουαλίας από τον 7ο αιώνα.

Δείτε επίσης
------------

* Αρχαίοι Βρετανοί
* Πριγκιπάτο της Ουαλίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  *1. Ancient Celtic Kingdoms*. Edinburgh University Press. 1 Μαΐου 1997. σελίδες 1–25.
2. ↑  Maund, Kari L. (2006). *The Welsh Kings: Warriors, Warlords, and Princes*. *searchworks.stanford.edu* (3rd ed.). Tempus Publishing. ISBN 978-0-7524-2973-1.
3. ↑  Parry, Thomas (1959). "Gruffudd ap Cynan (c. 1055 – 1137), king of Gwynedd". *Dictionary of Welsh Biography*. National Library of Wales.
4. ↑  Pierce, Thomas Jones (1959). "LLYWELYN ap IORWERTH". *Dictionary of Welsh Biography*. National Library of Wales.
Αναπαράσταση του πλατεόσαυρου του Ένγκελχαρτ
Ο **πλατεόσαυρος** είναι γένος πλατεοσαυριδού δεινόσαυρου που έζησε κατά τα τέλη της Τριαδικής περιόδου, περίπου 214 με 204 εκατομμύρια χρόνια πριν, στη σημερινή Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη, τη Γροιλανδία, τη Βόρεια Αμερική. Ο πλατεόσαυρος είναι βασικός πρώιμος σαυροποδόμορφος δεινόσαυρος που ονομάζεται προσαυρόποδο. *Τ*ο 2011, αναγνωρίζονταν δύο είδη: το είδος *P. engelhardti* και ο ελαφρώς νωρίτερος *P. gracilis* από το χαμηλότερο. Ωστόσο, άλλοι έχουν προστεθεί στο παρελθόν, και δεν υπάρχει ευρεία συναίνεση σχετικά με την ταξινόμηση ειδών των πλατεοσαυρειδών δεινοσαύρων. Ομοίως, υπάρχει μια πληθώρα συνωνύμων στο επίπεδο γενών.

Το γένος ανακαλύφθηκε το 1834 από τον Γιόχαν Φρίντριχ Ένγκελχαρτ και περιγράφηκε τρία χρόνια αργότερα από τον Χέρμαν φον Μέγιερ. Ο πλατεόσαυρος είναι το πέμπτο όνομα γένους δεινοσαύρων που εξακολουθεί να θεωρείται έγκυρο. Έχουν βρεθεί πάνω από 100 σκελετοί, ενώ κάποιοι είναι ολοκληρωμένοι. Η αφθονία των απολιθωμάτων στη Σουηβία, της Γερμανίας οδήγησε στο παρατσούκλι *Schwäbischer Lindwurm*.

Η ουρά του πλατεόσαυρου ήταν συνήθως δεινοσαυρική, μυώδης και με υψηλή κινητικότητα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Το Μάλισον, H. (2010). "Η ψηφιακή *Plateosaurus* ΙΙ: αξιολόγηση του εύρους κίνησης των άκρων και της σπονδυλικής στήλης και των προηγούμενων αναπαραστάσεις χρησιμοποιώντας μια ψηφιακή σκελετικών τοποθετεί". *Acta Palaeontologica Polonica*. **55** (3): 433-458. doi:10.4202/app.2009.0075.
**Εκλογές** διεξήχθησαν στην Αϊτή για την ανάδειξη των μελών της Γερουσίας , με τον πρώτο γύρο, στις 20 Νοεμβρίου του 2016, και ένα δεύτερο στις 29 Ιανουαρίου 2017. Ο πρώτος γύρος διεξήχθη ταυτόχρονα με τις προεδρικές εκλογές και με τον δεύτερο γύρο των βουλευτικών εκλογών που είχε ακόμα έναν τελικό γύρο να εκκρεμεί σε ορισμένες εκλογικές περιφέρειες από το 2015.

Στις 10 Αυγούστου 2016 αρχές δημοσίευσαν τον κατάλογο των υποψηφίων για την ανανέωση για του ενός τρίτου της Γερουσίας.

Αρχικά προγραμματισμένες για τις 9 Οκτωβρίου, οι εκλογές αναβλήθηκαν μέχρι τις 20 Νοεμβρίου 2016 εξαιτίας του τυφώνα Μάθιου, και ορίστηκε νέα ημερομηνία για τη διεξαγωγή τους.

Αποτελέσματα
------------

Δύο υποψήφιοι εξελέγησαν στον πρώτο γύρο των εκλογών καθώς έλαβαν την απόλυτη πλειοψηφία ή διαφορά ή περισσότερο από 25% σε σχέση με τον αμέσως επόμενό τους αντίπαλο. Ήταν οι Ουανίκ Πιερ (PHTK) στη Βόρεια Ανατολική περιφέρεια και Ζοζέφ Λαμπέρ (KONA) στη Νοτιοανατολική περιφέρεια. Στις υπόλοιπες 8 εκλογικές περιφέρειες οι εκλεγέντες γερουσιαστές αποφασίστηκαν σε τελικό γύρο. Τα πρώτα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν στις 3 Φεβρουαρίου. Τα τελικά αποτελέσματα ανακοινώθηκε ότι θα είναι διαθέσιμα έπειτα από δύο εβδομάδες και το χειρισμό πιθανών προσφυγών εναντίον των αποτελεσμάτων ή της διαδικασίας.

Αναφορές
--------

1. ↑  «Electoral Timetable 2016-2017 - Official». Haiti Libre. 6 Ιουνίου 2016.
2. ↑  «Haiti - Elections : Final list of approved candidates Senators». *Haiti-Libre*. 10 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 12 Αυγούστου 2016.
3. ↑  «Haïti: nouvelles dates pour les élections». Le Figaro. 14 Οκτωβρίου 2016.
4. ↑  «Haiti - FLASH : The elections of October 9 postponed». *Haiti Libre*. 5 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2016.
5. ↑  «Haiti - FLASH : Results of elections 1/3 senate, complementary legislative...». *HaitiLibre*. 5 Δεκεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2016.
6. ↑  «Haiti Flash Perliminary Results - 2nd Round Elections». Haiti Libre.
Η **Ελέω θεού** (Dei Gratia) είναι έκφραση που φανερώνει δύναμη και στήριξη του θεού ως προς κάποια ανθρώπινη ενέργεια. Η φράση είναι ένα εισαγωγικό κομμάτι του πλήρους ύφους ενός μονάρχη που ιστορικά θεωρείται ότι κυβερνάει από ελέω θεού δικαίωμα, όχι ένα τίτλο από μόνο του. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, για παράδειγμα, η φράση προστέθηκε στο βασιλικό τίτλο το 1521 και συνεχίζει να χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα. Σύμφωνα με την Βασιλική Διακήρυξη της 29ης Μαΐου 1953, η οποία είναι η τελευταία τέτοια αλλαγή του βασιλικού τίτλου, ο πλήρης τίτλος της Ελισάβετ Β΄ είναι ο παρακάτω:

> Ελισάβετ Β΄, «ελέω Θεού» βασίλισσα του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας και των άλλων κτήσεων και κρατών της, Υπερασπίστρια της Πίστεως.
> 
> 

Σε άλλες κτήσεις της Κοινοπολιτείας, χρησιμοποιούνται παραλλαγές του τίτλου, προσδιορίζοντας τη συγκεκριμένη κτήση και μεταβάλλοντας κάποια από τα άλλα στοιχεία του τίτλου.

Γνωστή είναι μάλιστα η έκφραση «ελέω θεού βασιλεύς» κατά την οποία ένας ηγείται επί ενός κράτους και λαμβάνει δύναμη από τον θεό. Ο τίτλος χρησιμοποιήθηκε και στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Ιστορία (B Γενικού Λυκείου - Γενικής Παιδείας): Ηλεκτρονικό Βιβλίο». *ebooks.edu.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουνίου 2019.
Η **Πλατφόρμα Θυμάτων της Υποθήκης** (ισπανικά: *Plataforma de Afectados por la Hipoteca*), είναι κοινωνικό κίνημα που δημιουργήθηκε τον Φεβρουάριο του 2009 στην Βαρκελώνη. 

Σκοπός του κινήματος η προστασία των δανειοληπτών που κινδύνευαν με κατάσχεση οικιών από τις τράπεζες καθώς οι Ισπανοί πολίτες δεν είχαν τη δυνατότητα αποπληρωμής των τραπεζικών ενυπόθηκων δανείων τους. Ο λόγος της οικονομικής τους αδυναμίας ήταν η παγκόσμια οικονομική κρίση που πρώτα έπληξε τις χώρες του νότου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η διαδικτυακή πλατφόρμα του κοινωνικού κινήματος είναι στην ισπανική γλώσσα. 

Τα τρία κύρια αιτήματα της PAH είναι::

1. Η ακύρωση του χρεωστικού ενυπόθηκου δανείου κατά την παράδοση του ακινήτου στην τράπεζα

2. Η άμεση διακοπή των εξώσεων

3. Η μετατροπή των σπιτιών στα χέρια των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων σε κοινωνικά ενοίκια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2018.
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* H διαδικτυακή πλατφόρμα του PAH.
* Πληροφορίες για το κίνημα PAH.
Μια **πλατφόρμα δημοπρασιών** (ή ηλεκτρονική πλατφόρμα αγοροπωλησιών, ηλεκτρονική πλατφόρμα διεξαγωγής δημοπρασιών) είναι μια ιστοσελίδα που προσφέρει υπηρεσίες δημοπρασίας και πωλήσεων. Για να συμμετέχει κάποιος πρέπει να γραφτεί μέλος. Συνήθως η συμμετοχή είναι δωρεάν, ενώ πολλές φορές ο πολίτης θα πληρώσει προμήθεια στην εταιρία που προσφέρει την υπηρεσία. Ορισμένες πλατφόρμες προσφέρουν και ηλεκτρονικά καταστήματα για εμπόρους που είναι συνδεδεμένα με την πλατφόρμα.

Σε πολλές χώρες η πιο ισχυρή είναι το eBay, σε κάποιες Ευρωπαϊκές είναι το ricardo και στην Κίνα το TaoBao. Τον Δεκέμβριο του 2007, ιδρύθηκε η ricardo Internet Ελλάς, ως πρώτη Ελληνική πλατφόρμα δημοπρασιών.