recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το ***Edge*** είναι περιοδικό βιντεοπαιχνιδιών που εκδόθηκε από τη Future plc στο Ηνωμένο Βασίλειο, και εκδίδει 13 τεύχη ετησίως.

Ιστορία
-------

Το περιοδικό κυκλοφόρησε για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 1993 από τον Steve Jarratt, χρόνια δημοσιογράφο βιντεοπαιχνιδιών, που εξέδωσε αρκετά άλλα περιοδικά για την Future.

Την εικονογράφηση του εξωφύλλου του 100ού τεύχους δημιουργήθηκε ειδικά από τον Σιγκέρου Μιγιαμότο. Το 200ό τεύχος κυκλοφόρησε το Μάρτιο του 2009 με 200 διαφορετικά εξώφυλλα, τιμώντας ένα και μόνο παιχνίδι. Υπήρξαν 199 εξώφυλλα διαφόρων παιχνιδιών που κυκλοφόρησαν γενικότερα, και ένα αποκλειστικό μόνο για τους συνδρομητές.

Τον Οκτώβριο του 2003, ο τότε επιμελητής του *Edge*, João Diniz-Sanches, αποχώρησε από το περιοδικό με βοηθό επιμελητή τον David McCarthy και άλλους συντάκτες. Μετά την αποχώρηση, την αρχισυνταξία του περιοδικού ανέλαβε ο Tony Mott, ο οποίος ήταν επιμελητής πριν τον Diniz-Sanches. Το μόνο μέλος της ομάδας που παρέμεινε ήταν η Margaret Robertson, η οποία το 2006 αντικατέστησε τον Mott ως επιμελήτρια. Το Μάιο του 2007, η Robertson αποσύρθηκε από επιμελήτρια, και αντικαταστάθηκε από τον Tony Mott, αναλαμβάνοντας ως επιμελητής για τρίτη φορά.

Μεταξύ των ετών 1995 και 2002, μέρος του περιεχομένου του περιοδικού από την εκδοχή για το Ηνωμένο Βασίλειο κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες ως *Next Generation*.

Το *Edge* έχει επανασχεδιαστεί τρεις φορές από την κυκλοφορία του. Ο πρώτος επανασχεδιασμός έγινε το 1999, ο δεύτερος το 2004 και ο τρίτος το 2011. Ο πρώτος άλλαξε τις διαστάσεις του περιοδικού, έτσι ώστε να είναι πιο πλατύ από το γνήσιο σχήμα. Ο τελευταίος άλλαξε ξανά τις διαστάσεις, και σύστησε τη χρήση χαρτιού υψηλότερης ποιότητας από αυτό που χρησιμοποιούνταν πριν.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «The ISSN portal» (Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Simplified Chinese, Αραβικά) ISSN International Centre. Παρίσι. 1350-1593.
2. ↑  «Internet Archive Wayback Machine». 11 Ιανουαρίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιανουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2017. CS1 maint: Unfit url (link)
3. ↑  «Senior EDGE staff quit». *GamesIndustry.biz*.. Ανακτήθηκε στις 2017-01-13.
4. ↑  «Margaret Robertson appointed Editor of Edge». *GamesIndustry.biz*.. Ανακτήθηκε στις 2017-01-13.
5. ↑  «Edge editor quits». *GamesIndustry.biz*.. Ανακτήθηκε στις 2017-01-13.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
* *Edge* score database Αρχειοθετήθηκε 2016-04-11 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 123069763

 |

 |
Αρχιτεκτονική κάτοψη των ερειπίων του Μεγάρου της Δήμητρας
Το **Μέγαρο της Δήμητρας** που βρίσκεται στα Γάγγηρα του Σελινούντα της Σικελίας είναι αρχαιολογικός χώρος που χρονολογείται από τον 7ο αιώνα π.Χ.

Ιστορικό του ευρήματος
----------------------

Ο ναός ανακαλύφθηκε τον Μάρτιο του 1874 από τον Καβαλλάρι. Ακολούθησαν αρχαιολογικές ανασκαφές. Οι ανασκαφές συνεχίστηκαν το 1888 και το 1889. Ο σηκός βρέθηκε στις 18 Απριλίου 1889. Η όλη αποκάλυψη του Μεγάρου ολοκληρώθηκε την άνοιξη του 1894 από τον Αντονίνο Σαλίνας.

Περιγραφή
---------

Το Μέγαρο της Δήμητρας αποτελείται από έναν μεγάλο αρχαϊκό βωμό, σηκό και μεταγενέστερα Προπύλαια του 4ου αιώνα π.Χ. Ο περίβολος των Προπυλαίων είναι δωρικού ρυθμού που σχηματίζει αίθουσα μεγάλων διαστάσεων. Ο ναός είναι κτισμένος με κατεύθυνση προς ανατολικά. Αποτελείται από έναν κλειστό πρόναο και άδυτο.

Πηγές
-----

* Ρόμπερτ Κόλντεβαϊ (1855-1925), Όττο Πούχσταϊν (1899). *Die griechischen Tempel in Unteritalien und Sicilien*. Berlin: Asher. σελίδες 82-90. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2012.

1. 1 2  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 74360. Ανακτήθηκε στις 14  Δεκεμβρίου 2018.
Η **Μάγια (Maja)** είναι ένας μεγάλος σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,36. Ανακαλύφθηκε το 1861 από τον Αμερικανό αστρονόμο Χόρας Παρνέλ Τατλ, ο οποίος παρατηρούσε από τις ΗΠΑ και της έδωσε το όνομα της Μαίας, της μικρότερης από τις Πλειάδες στην αρχαία ελληνική μυθολογία.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Μάγιας υπολογίσθηκε σε 72,8 χλμ. ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 400 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Μάγιας είναι 2,03 cm/sec² (482 φορές μικρότερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 38,5 m/sec (139 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός τύπος της Μάγιας είναι **C** (ανθρακούχος). Το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,062 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 102 βαθμούς C κάτω από το μηδέν.

Η Μάγια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες 44 λεπτά και 6 δευτερόλεπτα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000066.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 65 Κυβέλη | 66 Μάγια | 67 Ασία |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
To **El Preso Número 9** (ισπ. *ο φυλακισμένος υπ' αριθμόν 9*) είναι δημοφιλές τραγούδι της Λατινικής Αμερικής σε στίχους και μουσική του Ροβέρτο Καντοράλ.

Ερμηνεύτηκε από πλήθος τραγουδιστών, κυρίως στην Αμερική και στην Λατινική Αμερική, μεταξύ των άλλων και από τους Τζόαν Μπαέζ και Γιώργο Νταλάρα, και έγινε τμήμα της εθνικής συνείδησης.

Στοίχοι και ερμηνεία
--------------------

Το τραγούδι συγκαταλέγεται στο λαϊκό ηθοπλαστικό είδος. Ο πρωταγωνιστής του τραγουδιού είναι ένας απλός άνθρωπος που βρίσκεται αντιμέτωπος με την συνείδησή του. Η πράξη του είναι ενάντια στο νόμο, αλλά ελπίζει η δευτέρα παρουσία να του αποδώσει το δίκαιο που του ανήκει.
Ο **Μανουήλ Κομνηνός Ραούλ Ασάνης**, από την Οικογένεια Ασάνη, ήταν βυζαντινός στρατηγός του 14ου αιώνα.

Ο Μανουήλ ήταν γιος του Ανδρόνικου Ασάν και αδελφός των Ιωάννη, Ελένης, και Ελένης. Ήταν εγγονός του Βούλγαρου του τσάρου Μίτσο Ασέν και της Ειρήνης Παλαιολογίνας, κόρη του βυζαντινού αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου. Το 1342 διορίσθηκε από τον Ιωάννη Καντακουζηνό στρατηγός όλων των στρατευμάτων στο Διδυμότειχο. Τα στρατεύματα στο Διδυμότειχο ήταν 1000 ιππείς και 8.000 τοξότες.

Το 1332 πήρε μέρος στην μάχη του Ρουσόκαστρου κατά των Βουλγάρων και Ταρτάρων, κατά τον δεύτερο εμφύλιο φυλακίστηκε αλλά τον απελευθέρωσε ο Ιωάννης Καντακουζηνός. Έπειτα διορίσθηκε *άρχων* της Βιζύης όπου είχε κτήματα η γυναίκα του, κόρη του Θεόδωρου Συναδηνού, η Άννα. Αργότερα πήρε από τον Καντακουζηνό τον τίτλο του σεβαστοκράτορα και του Δεσπότη. Στον Βενετογενουάτικο πόλεμο το 1351 πήρε μέρος ως στρατηγός.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά) *Προσωπογραφικό λεξικό της εποχής των Παλαιολόγων*. 1976. ISBN-13 978-3-7001-3003-1.
2. 1 2  (Γερμανικά) *Προσωπογραφικό λεξικό της εποχής των Παλαιολόγων*. 1976. ISBN-13 978-3-7001-3003-1.
3. 1 2 3 4 5 6 7 8  Ζαφειρίου, Γερακίνα (2000, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ)), Η νοτιοδυτική Θράκη κατά τους 13ο και 14ο αιώνες, σελ. 130 - 131]
Ο **Αναγνώστης Πετιμεζάς** (1765 - 12 Αυγούστου 1822) ήταν αγωνιστής της Επανάστασης του 1821.

Βιογραφία
---------

Ο Αναγνώστης Πετιμεζάς γεννήθηκε στα Σουδενά Καλαβρύτων και καταγόταν από την ιστορική οικογένεια των Πετιμεζάδων. Ήταν γιος του Σωτήρη Πετιμεζά, αδελφού του Αθανασίου Πετιμεζά που φονεύθηκε στη Βυσωκά Καλαβρύτων το 1769. Μετά το θάνατο του θείου του, μαζί με τον άλλο θείο του Κωνσταντίνο Πετιμεζά κατέφυγε στη Ζάκυνθο, όπου υπηρέτησε στα ελληνικά τάγματα που οργάνωσαν οι Ρώσοι στα Επτάνησα. 

Μετείχε στην Αγία Λαύρα στη κήρυξη της Επανάστασης και έλαβε μέρος στις μάχες των Καλαβρύτων, στην Ακροκόρινθο, στην Τρίπολη υπό τις διαταγές του Κολοκοτρώνη. Πολέμησε επίσης στη μάχη των Δερβενακίων.  Σκοτώθηκε μαζί με τον γιο του Σωτήρη Πετιμεζά (ηλικίας δεκαεπτά χρονών) και τον παπα-Καλομοίρη στο Βασιλικό της Σικυώνας, κοντά στην Κόρινθο, στις 12 Αυγούστου 1822 σε τουρκική ενέδρα ενώ προσπαθούσε να σταματήσει τα υπολείμματα του στρατού του Δράμαλη, που επιχειρούσαν αντεπίθεση από την Κόρινθο.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Πίνακας ζωγραφικής με τον θάνατο του Πετμεζά του Πέτερ φον Ες (*Peter Von Hess*) από την Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας & Πολιτισμού
* Η μάχη στο Βασιλικό

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Πετιμεζάς, Αναγνώστης (Σουδενά Καλαβρύτων, 1765 - Βασιλικά Κορινθίας, 1822) - Εκδοτική Αθηνών Α.Ε.». *www.greekencyclopedia.com*. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2017.
2. 1 2 3  *Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή*. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 38, τομ. 28.
3. ↑  «PDF pager». *anemi.lib.uoc.gr*. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2017. [*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  Ιστορία του Ελληνικού Έθνους - Η Ελληνική Επανάσταση (1821-1832). ΙΒ΄. Αθήνα: Εκδοτική Αθηνών, σελ. 260.
5. ↑  «Ἡ μάχη στό Βασιλικό Κορινθίας (12 Αὐγούστου 1822)». *ΑΒΕΡΩΦ*. 12 Αυγούστου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Σεπτεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2017.

Πηγές
-----

* 
* 
* 
* 
*
Ο **Μανουήλ Βυζάντιος** (θάν. 1819) έζησε μεταξύ 18ου και 19ου αιώνα. Ήταν πρωτοψάλτης και υμνογράφος.

Βίος
----

Υπήρξε μαθητής του Γεώργιου του Κρητός και του Ιακώβου Πρωτοψάλτου. 

Διακρίθηκε για το σοβαρό εκκλησιαστικό του ύφος, το οποίο μιμήθηκε πιστότατα και ο κατόπιν Πρωτοψάλτης Κωνσταντίνος ο Βυζάντιος. Εκλήθη στη θέση της Πρωτοψαλτείας στον Ιερό Ναό Αγίας Κυριακής Κοντοσκαλίου Κωνσταντινουπόλεως λόγω της απαράμιλλης καλλιφωνίας και της εμπειρίας του στη μουσική. Όταν εκοιμήθη, την 21η Ιουνίου 1819, τον διαδέχθηκε ο Γρηγόριος ο Λευίτης.

Υμνογραφικό έργο
----------------

Μελοποίησε τρεις σειρές Χερουβικά έντεχνα, Κοινωνικά, μαθήματα του Μαθηματαρίου, τα κατ΄ ήχον Αντίφωνα κατά το μικτό είδος, σύντομες Δοξολογίες σε διάφορους ήχους, τις στιχολογίες των κεκραγαρίων των οκτώ ήχων, τους μακαρισμούς του βαρέως ήχου και του πρωτοβαρέως. 

Δημιούργησε την κατ' αγωγή στιχολογία των μεγαλυναρίων της Υπαπαντής, συνέπτυξε το μακρό μάθημα «Μακάριος ἀνήρ» του Πέτρου Πελοποννησίου, συνέγραψε και συλλογή ιδιόμελων, διάφορα Κοντάκια και Απολυτίκια κατά το ύφος της Μεγάλης Εκκλησίας.

Παραπομπές
----------

Πηγές
-----

* Σ. Σάββας: «Βυζάντιος Μανουήλ», *Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια*, τόμ. 4(1964), στ. 91
* Μανουὴλ ὁ Βυζάντιος Ἄρχων Πρωτοψάλτης τῆς Μ.τ.Χ.Ἐ.
Σφραγίδα του Κωνσταντίνου, Αναγραφέα στο Θέμα Βουλγαρίας
Ο **αναγραφεύς** (πολυτ. ἀναγραφεύς) ήταν Βυζαντινός δημοσιονομικός υπάλληλος.

Ο τίτλος δεν εμφανίζεται στους καταλόγους των αξιωμάτων (*Τακτικά*), αλλά σε σε σφραγίδες και καταστατικά μοναστηριών. Η πρώτη εμφάνιση του αξιώματος καταγράφεται περί το 750 – 850 ενώ η τελευταία το 1189. Ο Φρανζ Ντόγκλερ πίστευε ότι το αξίωμα συνέχισε να υπάρχει μέχρι το 1204, όταν και αντικαταστάθηκε από τον *απογραφέα*. Τα καθήκοντά αναγραφέα σχετίζονταν με την αναθεώρηση του κτηματολογίου. Κάθε αναγραφέας συνήθως αναλάμβανε ένα συγκεκριμένο θέμα. Σύμφωνα με το *Βυζαντινό Λεξικό της Οξφόρδης*, «οι αρμοδιότητές του δεν διέφεραν από τις αντίστοιχες των Εποπτών».

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Kazhdan 1991, σελ. 84.

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) Kazhdan, Alexander, επιμ. (1991). «Anagrapheus». *The Oxford Dictionary of Byzantium*. Οξφόρδη και Νέα Υόρκη: Oxford University Press, σελ. 84. ISBN 0-19-504652-8.
Ο **Μέγας Καμεράριος της Γαλλίας** ήταν ένας εκ των μεγάλων αξιωματούχων του Στέμματος της Γαλλίας κατά την περίοδο του Παλαιού Καθεστώτος. Επρόκειτο για ένα από τα αξιώματα που παραχωρούνταν υπό κληρονομούμενη μορφή σε συγγενείς πρώτου βαθμού από την ημέρα ανάληψης των καθηκόντων από μέρους τους.

Ο Μέγας Καμεράριος ήταν επικεφαλής της κάμαρας του βασιλέα. Κατά την περίοδο των πρώτων Καπετιανών, ο Μέγας Καμεράριος διαχειριζόταν τον Βασιλικό Θησαυρό (ή *Θησαυρό του Βασιλέα*) μαζί με τον Μέγα Οινοχόο, προτού η Κάμαρα των Λογαριασμών, δημιουργηθείσα από τον Φίλιππο Δ΄ *τον Ωραίο* και τον Αξιωματούχο επί των Οικονομικών, εμφανισθείσα το 1311, τους αντικαταστήσει ως προς το συγκεκριμένος καθήκον.

Ο αξιωματούχος αυτός διέθετε ένα από τα συνολικά πέντε μεγάλα αξιώματα του Στέμματος. Είχε όχι μόνο καθήκοντα διαφορετικά του Μεγάλου Αυλάρχη, αλλά και ήταν, κατά κάποιον τρόπο, σημαντικότερος του τελευταίου βάσει του μεγέθους της εξουσίας του. Υπέγραφε τις χάρτες και λοιπές σημαντικές επιστολές. Για αρκετό καιρό, υπερίσχυε του Κοντόσταυλου, και απέδιδε δικαιοσύνη μαζί με τα Μέλη της Βουλής των Ομοτίμων της Γαλλίας.

Το αξίωμα αυτό καταργήθηκε το 1545.

Κατάλογος των Μεγάλων Καμεράριων της Γαλλίας
--------------------------------------------

* 1061-1108: Γκαλεράν ντε Σανλίς (Μπλανσάρ Σιλβανεκτενσίς)
* 1108-1121: Γκι ντε Σανλίς
* 1121-1130: Γκιγιώμ ντε Σανλίς
* 1130-1150;: Αλμπερίκ ντε Μελό-Νταμαρτέν
* 1151-1175: Ματιέ Β΄ ντε Μπωμόν
* 1178-1191: Αντάμ Α΄ ντε Μπωμόν-Γκατιναί
* 1190-1207: Ματιέ Γ΄ ντε Μπωμόν-συρ-Ουάζ
* 1208-1237: Μπαρτελεμί ντε Ρουά
* 1240-1256: Ζαν Α΄ ντε Μπωμόν-Γκατιναί
* 1260-1270: Αλφόνς ντε Μπριέν
* 1270-1277: Εράρ ντε Βαλερί
* 1277-1306: Ροβέρτος Β΄ της Βουργουνδίας
* 1312-1342: Λουί Α΄ ντε Μπουρμπόν
* 1434-1456: Σαρλ Α΄ ντε Μπουρμπόν, (° 1401 - † 1456)
* 1458-1488: Ζαν Β΄ ντε Μπουρμπόν

Δείτε επίσης
------------

* Μεγάλα αξιώματα του Στέμματος της Γαλλίας
* Μοναρχία
* Βασίλειο της Γαλλίας
* Μέγας Αυλάρχης της Γαλλίας

Πηγές
-----

* Nicolas Viton de Saint-Allais: *Dictionnaire encyclopédique de la noblesse de France* — Paris, 1816

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βασίλειο της Γαλλίας
* Πύλη:Δίκαιο
* Πύλη:Πολιτική της Γαλλίας
 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Grand chambrier de France  της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Συντεταγμένες: 5°20′11″N 4°1′36″W﻿ / ﻿5.33639°N 4.02667°W﻿ / 5.33639; -4.02667

Το **Αμπιτζάν** (γαλλικά: Abidjan) είναι η μεγαλύτερη πόλη της Ακτής Ελεφαντοστού και η τρίτη μεγαλύτερη γαλλόφωνη πόλη, μετά το Παρίσι και την Κινσάσα. Ήταν η παλαιά πρωτεύουσα της χώρας, ωστόσο, πολλά κυβερνητικά κτήρια στεγάζονται ακόμα εκεί.

Όνομα
-----

Το όνομα της πόλης προήλθε ύστερα από μια ασυνεννοησία μεταξύ των Γάλλων κατακτητών και κάποιων ντόπιων γυναικών. Όταν εκείνοι ρώτησαν για το όνομα της περιοχής, εκείνες απάντησαν "απλά μαζεύω φύλλα" (στην τοπική διάλεκτο: T'chan m'bi djan).

Ιστορία
-------

Το κέντρο του Αμπιτζάν.
Το Αμπιτζάν είναι η τρίτη πόλη που έγινε πρωτεύουσα της Ακτής Ελεφαντοστού μετά το Γκραν-Μπασσάμ και την Μπιγκερβίλ, η οποία είναι σήμερα προάστιο της πόλης. Η Μπιγκερβίλ ήταν πρωτεύουσα της πόλης από το 1909 μέχρι το 1934, όπου πρωτεύουσα έγινε το Αμπιτζάν, όπου είχε ξεκινήσει να αναπτύσσεται οικονομικά, λόγω της στρατηγικής της θέσης. Στις δεκαετίες του 1940 και του 1950, η πόλη έγινε πόλος έλξης για πολλούς εγκληματίες, όπως το Κάιρο, η Ταγγέρη και η Κωνσταντινούπολη. Το 1951, ύστερα από εντολή των Γάλλων κατακτητών, δημιουργήθηκε ένα κανάλι για τη διευκόλυνση της μεταφοράς των προϊόντων και των εμπορευμάτων. Το 1960, λίγο μετά την ανεξαρτησία της χώρας, το Αμπιτζάν έγινε η έδρα για τον πρόεδρο της χώρας. Κατά τη δεκαετία του 1980, η πόλη άκμασε σημαντικά, οικονομικά και πολιτιστικά, και έτσι πήρε το προσωνύμιο "Παρίσι της Αφρικής", αλλά έγινε επίσης η ασφαλέστερη πόλη της Αφρικής, ωστόσο, το 1983, η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στο Γιαμουσσουκρό, μια πόλη που δημιουργήθηκε από την αρχή έτσι ώστε να γίνει πρωτεύουσα της χώρας, ακολουθώντας το παράδειγμα στην Μπραζίλια στη Βραζιλία. Τέλος, το 2006, 10,000 κάτοικοι έχασαν τη ζωή τους εξαιτίας της μόλυνσης του νερού από τις χωματερές που βρίσκονταν στις φτωχότερες συνοικίες του Αμπιτζάν.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Abidjan στο Wikimedia Commons

Δείτε επίσης
------------

* Εθνική Βιβλιοθήκη της Ακτής Ελεφαντοστού

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.demographia.com/db-worldua.pdf.
2. ↑  Britannica,
Abidjan Αρχειοθετήθηκε 10 July 2019 στο Wayback Machine. britannica.com, USA, accessed on 7 July 2019

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 150094020
* LCCN: n80060455
* GND: 4000153-2
* SUDOC: 02660406X
* BNF: cb12330572t (data)

 |

 |
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Λυγκεύς** ήταν βασιλιάς στο Άργος, διαδέχθηκε στον θρόνο τον πεθερό του Δαναό. Ο βασιλιάς της Αιγύπτου Βήλος είχε δύο δίδυμους γιους τον Δαναό και τον πατέρα του Λυγκέως Αίγυπτο, ο Αίγυπτος είχε από διάφορες γυναίκες 50 γιους τους Αιγυπτιάδες και ο Δαναός αντίστοιχα 50 κόρες τις Δαναΐδες. Ο Λυγκεύς ήταν αδελφός του Πρωτέως , του Βούσιρις, του Εγκέλαδου του Λύκου του Δαΐφρων και πολλών άλλων, η μητέρα του καταγράφεται ως Αργυφίη μια γυναίκα με βασιλικό αίμα. Με την Δαναΐδα σύζυγο του Υπερμνήστρα απέκτησε τον διάδοχο του Άβαντα. Ο πατέρας του Αίγυπτος προσπάθησε να τακτοποιήσει τους γάμος των γιων του με τις κόρες του Δαναού αλλά εκείνος αρνήθηκε και δραπέτευσε με τις κόρες του στο Άργος που ήταν βασιλιάς ο Πελασγός. 

Ο Αίγυπτος και οι γιοι του ήταν βέβαιοι για μάχη όπου η νίκη τους ήταν βέβαιη, ο Δαναός ωστόσο φοβήθηκε, συνθηκολόγησε και δέχτηκε τον γάμο των θυγατέρων του με τους γιους του Αιγύπτου. Ο Δαναός έδωσε εντολή στις κόρες του να θανατώσουν τους συζύγους τους στο κρεβάτι την πρώτη νύχτα του γάμου, υπάκουσαν όλες εκτός από την Υπερμνήστρα, τον συγχώρησε επειδή δέχτηκε την πρόταση της να μην έρθουν σε ερωτική επαφή. Η Υπερμνήστρα εκδιώχθηκε από τον πατέρα της για την ανυπακοή αλλά σώθηκε με επέμβαση της Αφροδίτης. Ο Λυγκεύς εκδικήθηκε αφού θανάτωσε τον πεθερό του και τον διαδέχθηκε στον θρόνο, σύμφωνα με άλλες πηγές συμφιλιώθηκε μαζί του, ίδρυσε την Αργείτικη δυναστεία των Δαναών. Οι Δαναΐδες εκτός από την Υπερμνήστρα τιμωρήθηκαν στον Άδη για τα εγκλήματα τους, κουβαλούσαν μόνιμα στάνες με νερό από τις οποίες το νερό εξερχόταν από τις τρύπες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βιβλιοθήκη Απολλόδωρου, 1.8.2, 1.9.16, 3.9.2 & 3.10.3
2. ↑  Απολλώνιος ο Ρόδιος, *"Αργοναυτικά"*, 1.151-155
3. ↑  Οβίδιος, Μεταμορφώσεις, 8.304

Πηγές
-----

* Konrad Seeliger: Lynkeus 1. In: Wilhelm Heinrich Roscher (Hrsg.): Ausführliches Lexikon der griechischen und römischen Mythologie. Band 2,2, Leipzig 1897, Sp. 2206 f. (Digitalisat).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh2002007529

 |

 |
Συντεταγμένες: 00°24′N 173°52′E﻿ / ﻿0.400°N 173.867°E﻿ / 0.400; 173.867

|  |
| --- |
|  |
| **Αμπεμάμα** |
|  |
| **Θέση** | Ειρηνικός Ωκεανός Νησιά Γκίλμπερτ |
| **Συντεταγμένες** | 00°24′N 173°52′E﻿ / ﻿0.400°N 173.867°E﻿ / 0.400; 173.867 |
| **Χώρα** | Κιριμπάτι |
| **Έκταση (χμ²)** | 16 |
| **Πληθυσμός** | 3.608 (2005) |

Η **Αμπεμάμα** (επίσης *Αμπαμάμα*, *Απαμάμα*, *Ντούντας*, *Χόππερ Νήσος*, *Ρότζερ Σίμπσον Νήσος* ή *Σίμπσον Νήσος*) είναι μια ατόλλη στο κεντρικό τμήμα της Συστάδας Κιριμπάτι (Γκίλμπερτ), 176 χμ νοτιοανατολικά της Ταράουα και μόλις βόρεια του ισημερινού.

Γεωγραφία
---------

Έχει έκταση 16 χμ² και ο πληθυσμός της υπολογίζεται στα 3.608 άτομα. Οι νησίδες περιβάλλουν μια βαθιά λιμνοθάλασσα. Το ανατολικό τμήμα της ατόλλης Αμπεμάμα ενώνεται με υπερυψωμένους δρόμους, και η κυκλοφορία των αυτοκινήτων είναι εφικτή μεταξύ των διαφορετικών νησίδων. Τα εξωτερικά νησιά Αμπατίκου και Μπίκε βρίσκονται στην νοτιοδυτική πλευρά της ατόλλης. 

Το χωριό Καριατεμπίκε εξυπηρετεί ως κυβερνητικό κέντρο για την ατόλλη και περιλαμβάνει ένα κτήριο διοίκησης, το αστυνομικό τμήμα και ένα ξενοδοχείο. Ένας αεροδιάδρομος βρίσκεται στο βόρειο άκρο της Αμπεμάμα κοντά στο χωριό Ταμπιάνγκ.

Ιστορία
-------

Η Αμπεμάμα είναι γνωστή ως το νησί όπου έγινε η Διακήρυξη του Βρετανικού Προτεκτοράτου από τον Καπετάνιο Ντέηβις των Συντηρητικών στις 27 Μαΐου 1892. Το 1889 υπήρξε το σπίτι του Ρόμπερτ Λούις Στήβενσον. Κοντά στο Ταμποντεμπίκε βρίσκεται ο τάφος του τύραννου - αρχηγού Τεμ Μπινόκα, που απαθανατίστηκε από τον Στήβενσον στην νουβέλα του "Στις Νότιες Θάλασσες".

Οικισμοί
--------

Μπινοϊνάνο, Καμπανγκάκι, Ταμπιάνγκ, Ταμπονούα, Τεμπάνα.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ατόλες και Νησιά του Κιριμπάτι |
| --- |
|  |
| Νησιά Γκίλμπερτ | 
* Μακίν
* Μπουταριτάρι
* Μαρακέι
* Αμπαϊάνγκ
* Ταράουα
* Μαϊάνα
* Αμπεμάμα
* Κουρία
* Αρανούκα
* Νονούτι
* Ταμπιτεουέα
* Μπέρου
* Νικουνάου
* Ονοτόα
* Ταμάνα
* Αροράε
 |
|  |
| Δυτικά των Γκίλμπερτ | 
Μπανάμπα |
|  |
| Νησιά Φοίνικα | 
* Αμπαριρίνγκα
* Εντέρμπουρυ
* Μπίρνι
* ΜακΚήν
* Ραουάκι
* Μάνρα
* Ορόνα
* Νικουμαρόρο
 |
|  |
| Νησιά Γραμμής Ισημερινού | 
* Τεράινα
* Ταμπουαεράν
* Κιριτιμάτι
* Μάλντεν
* Στάρμπακ
* Βοστόκ
* Καρολίνα
* Φλιντ
 |
|  |
| Ύφαλοι | 
* Γουίνσλοου
* Καροντελέτ
* Φίλιππο
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 240540832
* GND: 4597762-8

 |

 |
Η **Μαρία Ζεφυρίνα της Γαλλίας** (γαλλ. *Marie Zéphyrine de France*, 1750-1755) γεννήθηκε στο Παλάτι των Βερσαλλιών ως κόρη του Λουδοβίκου Φερδινάνδου, Δελφίνου της Γαλλίας, και της συζύγου του, Μαρίας Ιωσηφίνας της Σαξονίας. Το ασυνήθιστό της όνομα προέρχεται από τον Ζέφυρο, το ελληνικό όνομα για τον δυτικό άνεμο που της δόθηκε επειδή γεννήθηκε στις 26 Αυγούστου, τη γιορτή του Καθολικού Αγίου Ζεφυρίνου.

Ζωή
---

Η γέννησή της αντιμετωπίστηκε με προσοχή. Κατά τα προηγούμενα δύο χρόνια, το 1748 και το 1749, η Μαρία Ιωσηφίνα είχε υποστεί αποβολές και η υγεία της ήταν εύθραυστη. Ωστόσο, ο Λουδοβίκος ΙΕ΄ ήλπιζε για έναν αρσενικό κληρονόμο.

Ως κόρη του Δελφίνου, ονομάστηκε *αυτοκρατορικό παιδί της Γαλλίας* και ξεπέρασε τις κόρες του βασιλιά, δηλαδή τις θείες της. Αυτές περιλαμβάνουν τη Δούκισσα της Πάρμας, την κυρία Ινφάντα και τη δίδυμη της, Εριέττα μεταξύ άλλων. Ως μέλος της βασιλικής οικογένειας, η Ζεφυρίνα είχε το δικαίωμα στην ζωή της βασιλικής ανωτερότητας, αλλά στο βασίλειο ήταν γνωστή ως Αυτοκρατορική Κυρία ή «*η Μικρή Κυρία*». Η μητέρα της ήθελε να παντρευτεί τον πρώτο της ξάδερφο, Αντώνιο, εκλεγμένο πρίγκιπα της Σαξονίας.

Ανατράφηκε από την Μαρί Ιζαμπελ, Δούκισσα του Ταλλάρ.

Η Μαρία Ζεφυρίνα λέγεται ότι έμοιαζε με τη μητέρα της, παρότι δεν επέζησε στην παιδική ηλικία. Ο πιο διάσημος αδελφός της, ο μελλοντικός Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ της Γαλλίας, γεννήθηκε στις 23 Αυγούστου 1754. Ο μελλοντικός Λουδοβίκος ΙΗ΄ της Γαλλίας γεννήθηκε το Νοέμβριο του 1755, δύο μήνες μετά το θάνατό της στις Βερσαλλίες.

Η Μαρία Ζεφυρίνα πέθανε στις Βερσαλλίες από σπασμούς. Πέθανε τις πρώτες πρωινές ώρες την 1η Σεπτεμβρίου, αφού είχε βαφτιστεί μόλις λίγες μέρες πριν.

Η Μαρία Ζεφυρίνα δεν θρηνήθηκε ούτε επίσημα. Στις Βερσαλλίες μια πριγκίπισσα θα μπορούσε να θρηνηθεί μόνο αν ήταν πάνω από την ηλικία των 7 ετών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9
Συντεταγμένες: 37°29′39″N 24°53′59″E﻿ / ﻿37.49417°N 24.89972°E﻿ / 37.49417; 24.89972
Ο **Μέγας Λάκκος** είναι άβατη παραλία που βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του νησιού της Σύρου. Η παραλία δεν είναι προσβάσιμη με αυτοκίνητο και δεν διαθέτει υποδομές.

Η πρόσβαση γίνεται είτε μέσω θαλάσσης (καΐκια πραγματοποιούν τακτικά δρομολόγια από το χωριό Κίνι προς τις άβατες βορειοδυτικές παραλίες κατά τους καλοκαιρινούς μήνες), είτε μέσω μονοπατιών από τις βόρειες περιοχές του νησιού.

Σε κοντινή απόσταση και με τους ίδιους τρόπους πρόσβασης, βρίσκονται οι παραλίες Γράμματα, Γριά Σπηλιά, Μαρμάρι (βόρεια) και Λία (νότια).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Μέγας Λάκκος στο επίσημο τουριστικό portal του Δήμου Σύρου - Ερμούπολης
* Δήμος Σύρου - Ερμούπολης
Το **Αμπερύστουιθ** (ουαλικά: Aberystwyth) είναι παραθαλάσσια πόλη στο Κερεντίγκιον της Ουαλίας. Είναι η μεγαλύτερη πόλη στο Κερεντίγκιον και απέχει 47 χιλιόμετρα από το Αμπεράιρον, το διοικητικό κέντρο της κομητείας. Το 2011, ο πληθυσμός της πόλης ήταν 15.935 κάτοικοι.

Βρίσκεται στην ιστορική κομητεία του Κάρντιγκανσιρ, ενώ *Αμπερύστουιθ* σημαίνει «το στόμιο του Ύστουιθ». Αποτέλεσε σημαντική εκπαιδευτική τοποθεσία στην Ουαλία από την ίδρυση του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου της Ουαλίας το 1872, το σημερινό Πανεπιστήμιο Αμπερύστουιθ.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Aberystwyth στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 148932214
* LCCN: n81055395
* GND: 4079607-3
* SUDOC: 027458466
* NKC: ge399175

 |

 |
Το **21** είναι το δεύτερο άλμπουμ της Αγγλίδας τραγουδίστριας και τραγουδοποιού Αντέλ. Κυκλοφόρησε στις 21 Ιανουαρίου 2011 στην Ευρώπη και στις 22 Φεβρουαρίου 2011 στη Βόρεια Αμερική από τις δισκογραφικές εταιρείες XL Recordings και Columbia Records. Η ονομασία του άλμπουμ προκύπτει από την ηλικία στην οποία βρισκόταν η ερμηνεύτρια την περίοδο των ηχογραφήσεων. 

Η διαδικασία δημιουργίας του δίσκου ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2009, όταν ακόμα η Αντέλ βρισκόταν στη σχέση που ουσιαστικά αποτέλεσε έμπνευση για ολόκληρο το δίσκο. Αρχική της πρόθεση υπήρξε η διαφοροποίηση της από την στενάχωρη φιγούρα που είχε προβάλει μέσω του πρώτου της δίσκου. Η προσπάθεια της, όμως, για συγγραφή τραγουδιών μουσικά αναβαθμισμένων και περισσότερο εύθυμων από τα πρώτα δεν απέδωσε καρπούς και έτσι η διαδικασία της παραγωγής διακόπηκε. Η παραγωγή συνεχίστηκε, μετά τον τερματισμό της σχέσης που διατηρούσε εκείνη την περίοδο, αποτελώντας έτσι και το βασικό θέμα του καινούριου της άλμπουμ. Η Αντέλ συνεργάστηκε με διάφορους συνθέτες και μουσικούς παραγωγούς, όπως ο συμπρόεδρος της Columbia Records Ρικ Ρούμπιν, ο Πολ Έπγορθ, ο Ράιαν Τέντερ, ο Τζιμ Άμπις και ο Νταν Γουίλσον.
Η **Μάχη του Ανίου** διεξήχθη μεταξύ των δυνάμεων του Βαχράμ Παχλαβουνί κι εκείνων της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας το 1042. Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία ηττήθηκε συντριπτικά, με τις απώλειές της να φθάνουν τους 20.000 νεκρούς.

Πλαίσιο
-------

Ο Βαχράμ επέλεξε στρατιωτικό σώμα αποτελούμενο από 30.000 πεζικάριους και 20.000 ιππείς, οι οποίοι αποτελούσαν τρεις μεραρχίες, οι οποίες και πολέμησαν εναντίον των Βυζαντινών. Μια μάχη ακολούθησε στην διάρκεια της οποίας οι εισβολείς τράπηκαν σε φυγή και σφαγιάστηκαν. Η μάχη ήταν τέτοιας αγριότητας που το αίμα που χυνόταν και έρεε ως τον Ποταμό Αχουριάν λέγεται πως έβαψε τα νερά του κόκκινα.

Οι Βυζαντινοί άφησαν πίσω τους αριθμό 20.000 νεκρών. Η νίκη αυτή έδωσε την δυνατότητα στον Βαχράμ Παχλαβουνί, μαζί με τον Καθολικό Πετρός Γκεταντάρτς, να στέψουν τον Γκαγκίκ Β΄ ως Βασιλέα της Αρμενίας και στη συνέχεια να προχωρήσουν στην κατάληψη του φρουρίου του Ανί, το οποίο ευρισκόταν στα χέρια του Βεστ Σαρκίς.

Δείτε επίσης
------------

* Βυζαντινή Αυτοκρατορία

Παραπομπές
----------

1. ↑  Macler, p. 165.
2. 1 2 3  History of Armenia by Father Michael Chamich from B.C. 2247 to the Year of Christ 1780, or 1229 of the Armenian era, Mik'ayel Ch'amch'yants', p. 124

Πηγές
-----

* F. Macler. *Armenia, The Kingdom of the Bagratides*. The Cambridge Ancient History, Vol. IV.
Η μέλισσα ***Apis mellifera ruttneri*** ή άλλως **μέλισσα της Μάλτας**, είναι υποείδος της δυτικής μέλισσας. Προέρχεται από τη Μάλτα όπου είναι ιθαγενής.

Ετυμολογία
----------

Ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Καθηγητή *Friedrich Ruttner* (15 Μαΐου 1914 – 3 Φεβρουαρίου 1998), ο οποίος ήταν Αυστριακός Ναζί, ζωολόγος και μελιττολόγος.

Καταγωγή
--------

Η μέλισσα είναι υποείδος της δυτικής μέλισσας, η οποία έχει εγκλιματιστεί και προσαρμοσθεί στο περιβάλλον των νήσων της Μάλτας. Αναπτύχθηκε ως ένα διαφορετικό υποείδος όταν τα νησιά της Μάλτας αποκόπηκαν από την ηπειρωτική Ευρώπη. Η μέλισσα της Μάλτας πιθανότατα συνέβαλε στην ονομασία των νησιών, καθώς οι αρχαίοι Έλληνες ονόμαζαν το νησί Μελίτη (*Melitē*) που σημαίνει "γλυκό μέλι".

Χαρακτήρας και συμπεριφορά
--------------------------

Η μέλισσα είναι σχετικά μαύρου χρώματος. Είναι καλά προσαρμοσμένη για υψηλές θερμοκρασίες, ξηρά καλοκαίρια και δροσερούς χειμώνες. Οι αποικίες στα νησιά, έχουν γόνο καθ' όλη την διάρκεια του έτους και με καλή ανταπόκριση στις εποχές. Καθαρίζουν καλά την κυψέλη. Τείνουν να σμηνουργούν ή να αντικαθιστούν τη βασίλισσα όταν υπάρχουν αρκετά αποθέματα (γενικά σμηνουργούν κατά την άνοιξη και αντικαθιστούν κατά το φθινόπωρο). Είναι ένα πολύ αμυντικό υποείδος ενάντια σε σφήκες, ποντίκια, σκαθάρια και μπορεί να είναι πολύ επιθετικό εναντίον των μελισσοκόμων και των καταπατητών. Οι αποικίες έχουν επίσης κάποια αντίσταση στην Βαρρόη (*Varroa*).

Ιστορία υποείδους
-----------------

Το υποείδος θεωρείται ότι επέστρεψε στη Μάλτα το 1992, μετά από την εισαγωγή της Βαρρόας (*Varroa*). Την εποχή εκείνη εισήχθησαν από το εξωτερικό, αποικίες μελισσών προκειμένου να αντισταθμιστεί η απώλεια των εντοπίων αποικιών. Το 1997, αναγνωρίστηκε ως υποείδος. Αναπαράγεται καλά με το Ιταλικό υποείδος έχοντας την τάση να υπερασπίζεται καλά εναντίον της *Varroa*, έχοντας μια καλή απόδοση μελιού και δεν είναι τόσο επιθετική, αν και αυτό θέτει σε κίνδυνο το υποείδος της *Apis mellifera ruttneri* ως μια γενετικά διακριτή οντότητα· ωστόσο μετά από μερικές γενεές επιστρέφει στη φυσική επιθετική της κατάσταση.

Δείτε επίσης
------------

* Αφρικανοποιημένη μέλισσα
* Μελισσοκομία
* Μουσείο Μελισσοκομίας και Φυσικής Ιστορίας της Μέλισσας
* *Apis mellifera adami*
* *Apis mellifera cecropia*
* *Apis mellifera macedonica*
* *Apis mellifera anatoliaca*
* *Apis mellifera cypria*

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Πρόκειται για μικροσκοπικό ακάρεα που είναι εξουθενωτικό παράσιτο της μέλισσας, προκαλώντας απώλεια στην παραγωγή μελιού.

Παραπομπές σημειώσεων

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kuhlmann, M. (2014). «*Apis mellifera adami*». *IUCN Red List of Threatened Species* **2014**: e.T4410A21426160. doi:10.2305/IUCN.UK.2014-1.RLTS.T4410A21426160.en.
2. ↑  μέλι. Liddell, Henry George· Scott, Robert· *A Greek–English Lexicon* στο Perseus Project.
3. ↑  «Types of Bee». *archive.org*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Ιανουαρίου 2010. CS1 maint: BOT: original-url status unknown (link)
Η **Μάχη της Χαριούπολης** έγινε το 1051 ανάμεσα στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και τους Πετσενέγους στην Χαριούπολη της Ανατολικής Θράκης, σημερινό Χαΐράμπολου της Τουρκίας. 

Το 1051 οι Πετσενέγοι λεηλατούσαν το Θέμα Μακεδονίας και έφτασαν μέχρι τη Θράκη κοντά στην Κωνσταντινούπολη, τότε ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Θ´ ο Μονομάχος έστειλε εναντίον τους τον Μιχαήλ Ακόλουθο. Επίσης ανακάλεσε από τα ανατολικά αλλά και τα Συριακά σύνορα τους Βάραγγους και μισθοφορικά στρατεύματα, περίπου 20.000 , οριζοντάς τους αρχηγό τον Βρυέννιο και τους έστειλε να συναντήσουν τον Μιχαήλ Ακόλουθο. 

Ο Ακόλουθος μέχρι να ενωθεί με τον Βρυέννιο αντιμετώπισε αρχικά σε μικρές συγκρούσεις τους Πετσενέγους σημειώνοντας και ανάλογες νίκες. Οι Πετσενέγοι απέφευγαν τη μάχη με τους βυζαντινούς οι οποίοι πέρασαν νύχτα κοντά από την Αδριανούπολη και συνάντησαν τους Πετσενέγους στη Χαριούπολη οι οποίοι αποσύρονταν προς τα εδάφη τους. Οι Βυζαντινοί έχοντας αιφνιδιάσει τους Πετσενέγους, που δεν περίμεναν να κάνουν πορεία νύχτα χωρίς να στρατοπεδεύσουν, τους επιτέθηκαν σημειώνοντας μεγάλη νίκη και βαριές απώλειες από την πλευρά των Πετσενέγων οι οποίοι τράπηκαν σε άτακτη φυγή.

Έπειτα ο Ακόλουθος συνέχισε την εκστρατεία και σημείωσε νέες νίκες εναντίον των Πετσενέγων, έως το 1053 και την Μάχη της Μεγάλης Πρεσλάβας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  rosopography of the Byzantine World, Michael, akolouthos and commander of the army M XI[*νεκρός σύνδεσμος*]
Η μέλισσα ***Apis mellifera macedonica*** (κοινώς, **μακεδονική μέλισσα**), είναι ένα υποείδος των μελισσών που διανέμουν στη βορειοανατολική Ελλάδα (Μακεδονία και Θράκη), τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και (ίσως) τμήμα της πρώην ΕΣΣΔ. 

Αρχικά, το υποείδος αυτό όπως και οι φυλές της *Apis mellifera adami, Apis mellifera cecropia* και *Apis mellifera cypria*, περιγράφεται από τον *Friedrich Ruttner*, με βάση τους μορφολογικούς της χαρακτήρες.

Οι πληθυσμοί των μελισσών από τη Θράκη, τη Μακεδονία, την Κεντρική Ελλάδα και την Πελοπόννησο, είναι εντελώς διακριτοί από εκείνους της νήσου Κρήτης. 

Το 2005 η Δρ. Βιολόγος Μ.Μπουγά μελέτησε τους πληθυσμούς των μελισσών από διάφορες περιοχές της Ελλάδας (Ικαρία, Κάσος, Κύθηρα, Φθιώτιδα), καθώς και από τη Βόρεια Μακεδονία και την Κύπρο). 

Αναλύοντας τμήματα του μιτοχονδριακού *DNA* και βρίσκοντας τις διαφορές του με το ένζυμο περιορισμού, κατέληξε ότι οι *Apis mellifera adami, Apis mellifera cecropia* και *Apis mellifera cypria* έχουν τον απλότυπο που διαφέρει από τον απλότυπο της *Apis mellifera macedonica*, κάνοντας αυτό το υποείδος το πιο μακρινό από όλα.

Εορτασμός
---------

Η μέλισσες εορτάζονται κατά την Παγκόσμια Ημέρα της Μέλισσας, στις 20 Μαΐου. Η 20ή Μαΐου, συμπίπτει με τα γενέθλια του Σλοβένου *Anton Janša*, ο οποίος κατά τον 18ο αιώνα πρωτοστάτησε στις σύγχρονες τεχνικές μελισσοκομίας στην πατρίδα του και εγκωμίαζε τις μέλισσες για την ικανότητά τους να εργάζονται τόσο σκληρά, ενώ χρειάζονται τόσο λίγη φροντίδα.

Δείτε επίσης
------------

* Μέλισσα
* Μελισσοκομία
* Μουσείο Μελισσοκομίας και Φυσικής Ιστορίας της Μέλισσας
* *Apis mellifera adami*
* *Apis mellifera cecropia*
* *Apis mellifera cypria*

Εικόνες
-------

* Μέλισσα.Μέλισσα.
* Το πίσω πόδι της Apis mellifera, (εξωτερική πλευρά).Το πίσω πόδι της *Apis mellifera*,  
 (εξωτερική πλευρά).
* Το πίσω πόδι της Apis mellifera, (εσωτερική πλευρά).Το πίσω πόδι της *Apis mellifera*,  
 (εσωτερική πλευρά).
* 'Νεκταροσυλλέκτρια' μέλισσα.'Νεκταροσυλλέκτρια' μέλισσα.

Σημειώσεις
----------

1. ↑   Η ονομασία *«macedonica»*, είναι φόρος τιμής στην περιοχή που συναντάται.

Παραπομπές σημειώσεων

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kuhlmann, M. (2014). «*Apis mellifera adami*». *IUCN Red List of Threatened Species* **2014**: e.T4410A21426160. doi:10.2305/IUCN.UK.2014-1.RLTS.T4410A21426160.en.
2. ↑  «World Bee Day 20 May / Why this date?». United Nations. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2019.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Apis mellifera macedonica (έκδοση 67307466) της Ισπανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Αυτό το λήμμα αφορά τον αρχαίο ποιητή από τη Μεσσηνία.  Για άλλα πρόσωπα με το ίδιο όνομα, δείτε: Αλκαίος.  

Ο **Αλκαίος ο Μεσσήνιος** ήταν αρχαίος Έλληνας επιγραμματοποιός. Ήταν σύγχρονος του Φιλίππου Ε΄ της Μακεδονίας (220-178 π.Χ.), τον οποίο στην αρχή εξεθείαζε για τους αγώνες του υπέρ των Ελλήνων. Μετά όμως στράφηκε εναντίον του. Είναι ο μόνος πολιτικός ποιητής της Παλατινής Ανθολογίας. Σώθηκαν σ΄αυτήν 22 επιγράμματά του από την ανθολογία (*Στέφανο*) του Μελεάγρου. Πρόκειται για τα επιγράμματα V 10, VI 218, VII 1, 5 (αποδιδόμενο και σε άγνωστο ποιητή), 55, 247, 412, 495, IX 518, 519, 588, ΧΙ 12, ΧΙΙ 29, 30, 64, ΧVΙ 5, 7, 8, 196, 226. Τα επιγράμματα VII 429 και 536 της Ανθολογίας αποδίδονται στον Αλκαίο τον Μυτιληναίο αλλά ο Pierre Waltz πιθανολογεί ότι πρόκειται περί εσφαλμένης γραφής του ονόματος του Μεσσήνιου.

Αναφορές στον Αλκαίο
--------------------

Το όνομά του ήταν πάντα σεβαστό στα Γράμματα, ενώ οι στίχοι του συγκίνησαν τους ανθρώπους. Τα έργα του, αληθινά διαμάντια της Ελληνικής ποίησης, δείχνονται σαν επιγραμματοποιού ιάμβου και σαν χλευαστικών ποιημάτων. Θεωρείται και σπουδαίος επικούρειος φιλόσοφος. Τα χαρακτηριστικά στην ποιητική του δημιουργία είναι πλούσιος γλωσσικός θησαυρός, απλότητα στη φράση και επιγραμματικότητα, τέλεια γνώση της στιχουργικής και δυναμικότητα στην έκφραση. Διαπραγματεύεται τα θέματά του με ευγενική κομψότητα και χαρίζει στους αναγνώστες του ευχάριστα συναισθήματα. Ο Φίλιππος για να τον εκδικηθεί τον τιμώρησε για μοιχό με την ποινή της Ραφανιδώσεως. Παραμένει ένας δροσερός ποιητής, καυστικός στις επιθέσεις του, εκλεκτός στη φράση του, ζωντανός στα αιώνια θέματα του έρωτα και της χαράς και χαριτωμένος στη διατύπωση. Γράφουν για αυτόν, ο Γερμανός καθηγητής Ριχάρδος Ρα'ι'ντσεστάιν, ο Πλούταρχος (Φλαμινίνος 9) και ο Ευσέβιος (10, 223). .

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:  **Συγγραφέας:Αλκαίος ο Μεσσήνιος** |

* Σίμος Μενάρδος, Στέφανος, εκδ. Ι.Ν.Σιδέρης, Αθήνα, 1924, σελ. 117.
* Μεσσηνιακά 1969/70 εκδόσεις "αριστομένης" αθήνα 1972, σελ. 240-241.
* Βασίλης Λαζανάς, Αρχαία ελληνικά επιγράμματα εμπνευσμένα από την Κόρινθο και την περιοχή της, Αθήνα, 1971, σ. 130.
* Pierre Waltz, Anthologie Grecque, ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, vol. II, p. 141 και III, p. 183.
* Peter Jay, The Greek Anthology, ed. Allen Lane, 1973, p. 119.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Perseus Project*. catalog.perseus.org/catalog/urn:cite:perseus:author.50. Ανακτήθηκε στις 30  Αυγούστου 2019.
2. ↑  Μεσσηνιακά 1969/70 εκδόσεις "αριστομένης" αθήνα 1972

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 49613672
* **ΕΒΕ**: 316164
* **BiblioNet**: **77021**
* GND: 102378606

 |

 |
Το **αλκαϊκό μέτρο** είναι ποιητικό μέτρο, το οποίο θεωρείται οτι δημιούργησε ο Λέσβιος λυρικός ποιητής Αλκαίος, τον 6ο π.Χ. αιώνα. Το αλκαϊκό μέτρο μαζί με το σαπφικό μέτρο, αποτελούν προσωπικές εκδοχές του βασικού Αιολικού μέτρου και είναι τα δύο σημαντικότερα μέτρα στην αρχαία ελληνική Λυρική ποίηση.

Εξάπλωση του αλκαϊκού μέτρου
----------------------------

Ο Λατίνος λυρικός ποιητής Οράτιος (γενν.το 65 π.Χ.) υιοθέτησε το αλκαϊκό μέτρο στις 'Ωδές του' το οποίο όμως προσάρμοσε στο λατινικό στυλ. Πολύ αργότερα τον ακολούθησαν Άγγλοι και Γάλλοι ποιητές κατά την Αναγέννηση. Δείγματα αλκαϊκού μέτρου συναντώνται και στην Ουγγρική ποίηση διαχρονικά.

Τύποι
-----

**Ελληνική εκδοχή:**

```
    ¯ ˘ ¯ : ¯ ˘ ˘ ¯ ˘ ¯ 
    ¯ ˘ ¯ : ¯ ˘ ˘ ¯ ˘ ¯ 
    ¯ ˘ ¯ : ¯ ˘ ¯ ¯ 
   ¯ ˘ ˘ ¯ ˘ ˘ ¯ ˘ ¯ ¯ 
```

**Λατινική εκδοχή:**

```
_ _ u _ _ : _ u u _ u _
_ _ u _ _ : _ u u _ u _
_ _ u _ _ _ u _ _
_ u u _ u u _ u _ _
```
Το **αναδενδράδιο** (*αναδενδράδιον*) ήταν τύπος δενδροφυτευμένης πλατείας στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία.

Ο όρος «αναδενδράδιον» συναντάται συχνά στο έργο του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Πορφυρογέννητου *`Εκθεσις της Βασιλείου τάξεως*, το οποίο αναφέρεται στον βυζαντινό πολιτισμό, την κυβέρνηση και τις τελετουργίες στην αυτοκρατορική Αυλή και το Μέγα Παλάτιον, που απαρτιζόταν, εκτός των κυρίως κτηρίων, από διάφορα περίπτερα (με την έννοια του ανεξάρτητου οικίσκου). Μπροστά λοιπόν από κάθε περίπτερο υπήρχε μία δενδροφυτευμένη πλατεία, το αναδενδράδιο.

Το πιο ονομαστό από τα αναδενδράδια ήταν εκείνο της Μαγναύρας, το οποίο στις μεγάλες τελετές, π.χ. για την υποδοχή ξένων ηγεμόνων, στολιζόταν με ό,τι πιο πολύτιμο διέθεταν οι ναοί, τα ανάκτορα και τα καλλιτεχνικά εργαστήρια της Κωνσταντινούπολης σε χρυσά και αργυρά αντικείμενα, πολυκάνδηλα, χαλιά, κεντητά υφάσματα και κομψοτεχνήματα άριστης τεχνικής.

Πηγές
-----

* Το λήμμα «αναδενδράδιον» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 343
Ο κομήτης τον Απρίλιο του 2006
Το κομμάτι Β όπως το παρατήρησε το διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ το 2006
Ο **73P/Σβάσμαν-Βάτσμαν** (*73P/Schwassmann–Wachmann*), γνωστός και ως **Σβάσμαν-Βάτσμαν 3**, είναι περιοδικός κομήτης του Ηλιακού Συστήματος, ο οποίος βρίσκεται σε φάση διάσπασης. Η τροχιακή περίοδός του είναι 5,44 έτη.

Ο κομήτης ανακαλύφθηκε στις 2 Μαΐου 1930 από τους Φρίντριχ Καρλ Άρνολντ Σβάσμαν και Άρνο Άρτους Βάτσμαν στο αστεροσκοπείο του Αμβούργου, Γερμανία. Ο κομήτης είχε τότε μέγεθος +9,5 και έφτασε μέχρι μέγεθος +6, στις 31 Μαΐου, όταν πέρασε μόλις 0,0616 ΑΜ από τη Γη. Η περίοδος εκτιμήθηκε σε 5,43 με 5,46 χρόνια. Ο κομήτης στη συνέχεια χάθηκε και παρατηρήθηκε ξανά το 1979. Κατά το πέρασμα του 1995 ο κομήτης παρατηρήθηκε να είναι πολύ λαμπρότερος από το αναμενόμενο, φτάνοντας σε μέγεθος +6 παρά ότι βρισκόταν σε απόσταση περίπου 1,3 ΑΜ από τη Γη. Το Δεκέμβριο του 1995 παρατηρήθηκε ότι ο πυρήνας του κομήτη είχε διασπαστεί σε 4 κομμάτια (A, B, C και D). Το μέγεθος των τριών πρώτων κομματιών υπολογίστηκε σε περίπου 1,5 χιλιόμετρο. Το κομμάτι C ήταν το μεγαλύτερο. Το 2006 ο κομήτης παρατηρήθηκε από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ, το οποίο αποκάλυψε πολλά περισσότερα κομμάτια.

Ο κομήτης συσχετίζεται με τη βροχή μετεώρων γνωστή ως Ταυ Ηρακλείδες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «73P/Schwassmann-Wachmann 3». *cometography.com*. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2022.
2. ↑  Sanzovo, G.C.; de Almeida, A.A.; Misra, A.; Miguel Torres, R.; Boice, D.C.; Huebner, W.F. (Σεπτέμβριος 2021). «Mass-loss rates, dust particle sizes, nuclear active areas and minimum nuclear radii of target comets for missions STARDUST and CONTOURP». *Monthly Notices of the Royal Astronomical Society* **326** (3): 852–868. doi:10.1046/j.1365-8711.2001.04443.x.
3. ↑  «Hubble Provides Spectacular Detail of a Comet's Breakup». *HubbleSite.org* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2022.
4. ↑  Wiegert, P. A.; Brown, P. G.; Vaubaillon, J.; Schijns, H. (2005-09). «The τ Herculid meteor shower and Comet 73P/Schwassmann-Wachmann 3» (στα αγγλικά). *Monthly Notices of the Royal Astronomical Society* **361** (2): 638–644. doi:10.1111/j.1365-2966.2005.09199.x. ISSN 0035-8711. .
Διάταξη αλκαλιμετρίας
Η **αλκαλιμετρία** αποτελεί είδος ογκομετρικής ανάλυσης κατά την οποία προσδιορίζεται η περιεκτικότητα ενός διαλύματος που περιέχει οξύ, π.χ. υδροχλωρικό οξύ (HCl), οξικό οξύ (CH3COOH), κ.ά. βάση ή άλας του οποίο το κατιόν δρα ως οξύ π.χ. χλωριούχο αμμώνιο (NH4Cl), με τη χρήση πρότυπου διαλύματος βάσης π.χ. υδροξείδιο του νατρίου συγκεκριμένης και με ακρίβεια μετρημένης συγκέντρωσης π.χ. 0,1 Μ ή 0,01 Μ ή 1 Μ κ.ά..   

Το διάλυμα του οξέος βρίσκεται σε κωνική φιάλη και αναδεύεται συνεχώς, π,χ. με μαγνητικό αναδευτήρα. Το πρότυπο διάλυμα βάσης βρίσκεται σε προχοΐδα.   

Το «τελικό σημείο» της ογκομέτρησης, στο οποίο έχουν αντιδράσει πλήρως μεταξύ τους το οξύ και η βάση, προσδιορίζεται με τη χρήση κατάλληλης χρωστικής ουσίας που ονομάζεται «δείκτης» (π.χ. φαινολοφθαλεΐνη, ηλιανθίνη κ.ά.). Όταν ένα διάλυμα αντιδρά αλκαλικά η φαινολοφθαλεΐνη χρωματίζεται κόκκινη, όταν αντιδρά όξινα αυτή παραμένει άχρωμη. Έτσι παραθέτοντας στο αλκαλικό διάλυμα ολίγον κατ΄ ολίγον οξύ φθάνουμε στο σημείο ο δείκτης να αποχρωματίζεται.

Αντίθετα γίνεται η μέτρηση των οξέων με διάλυμα γνωστής περιεκτικότητας καυστικού αλκαλίου, μέχρι της εμφάνισης κόκκινης χρώσης του δείκτη. Αυτή η μέθοδος λέγεται οξυμετρία.

Ως αναλυτικοί δείκτες χρησιμοποιούνται κυρίως διάφορες χρωστικές, όπως το βάμμα ηλιοτροπίου, η φαινολοφθαλεΐνη, η ηλιανθίνη, κ.λπ..
◄◄ |
◄ |
9ος αιώνας |
**10ος αιώνας**
| 11ος αιώνας
| ►
| ►►  

◄◄◄ |
◄◄ |
◄ |
970 |
971 |
972 |
973 |
**974**
| 975
| 976
| 977
| 978
| ►
| ►►
| ►►►



*Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 974 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο* 

Η 1η εκστρατεία του Βυζαντινού αυτοκράτορα Ιωάννη Τσιμισκή κατά των μουσουλμάνων στη Μεσοποταμία. Κατά την 1η εκστρατεία ο Ιωάννης Τσιμισκής κατέλαβε την Άμιδα (σημερινή Ντιγιαρμπακίρ), τη Μαγιαφαρικίν και τη Νίσιβη ανακτώντας τη Μεσοποταμία. Έφτασε μέχρι τη Βαγδάτη. Επίσης υπογράφηκε και η συνθήκη ειρήνης μεταξύ Αρμενίων και Βυζαντινών.

Γεννήσεις
---------

Παγκόσμιος κατάλογος γεννήσεων το 974 (από τα  Wikidata)
* Μπρούνο, Γερμανός ιεραπόστολος

Θάνατοι
-------

Παγκόσμιος κατάλογος θανάτων το 974 (από τα  Wikidata)
Ο **Αμεινίας ο Θηβαίος** (ή **Αμινίας**) ήταν αρχαίος Έλληνας επικός και σατυρικός ποιητής, που έζησε κατά την αλεξανδρινή εποχή. Τα σατυρικά του δράματα παίχθηκαν στον καιρό του με επιτυχία, αλλά σύντομα μετά λησμονήθηκαν. Τα έργα αυτά είχαν εξασφαλίσει στον δημιουργό τους νίκες και διακρίσεις κατά τη διάρκεια διάφορων θρησκευτικών εορτών της αρχαίας Ελλάδας, όπως τα Χαριτήσεια στον Ορχομενό και τα Αμφιαράεια στον Ωρωπό. Ο Αμεινίας ο Θηβαίος, καθώς και οι σύγχρονοί του δημιουργοί Σοφοκλής ο νεώτερος και Δωρόθεος ο Ταραντίνος, έγιναν γνωστοί από μία επιγραφή της 245ης Ολυμπιάδας (200 π.Χ.), που ανακαλύφθηκε στον Ορχομενό.

Πηγές
-----

* Πετρής, Τάσος Ν.: Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελίδα 722
Η **Κλωθώ (Klotho)** είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,63. Ανακαλύφθηκε το 1868 από τον Γερμανό αστρονόμο Βίλχελμ Τέμπελ, που παρατηρούσε από τη Μασσαλία, και πήρε το όνομα της μιας από τις Μοίρες της ελληνικής μυθολογίας. Υπήρξε ο τελευταίος αστεροειδής που ανεκάλυψε ο Τέμπελ.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Κλωθούς υπολογίσθηκε σε 82,8 χλμ. ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 590 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Κλωθούς εκτιμάται σε 2,31 cm/sec², ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 43,8 m/sec.

Ο φασματικός τύπος της Κλωθούς είναι **M** (από τους πιο σκουρόχρωμους αυτού του τύπου, πράγμα που αποκλείει μια κυρίως μεταλλική σύσταση). Το άλβεδό της είναι 0,229 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 103 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Η Κλωθώ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 35 ώρες και 9 λεπτά, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000097.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 96 Αίγλη | 97 Κλωθώ | 98 Ιάνθη |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
◄◄ |
◄ |
9ος αιώνας |
**10ος αιώνας**
| 11ος αιώνας
| ►
| ►►  

◄◄◄ |
◄◄ |
◄ |
971 |
972 |
973 |
974 |
**975**
| 976
| 977
| 978
| 979
| ►
| ►►
| ►►►



*Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 975 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο* 

Η δεύτερη εκστρατεία του Βυζαντινού αυτοκράτορα, Ιωάννη Τσιμισκή στη Συρία. Εκεί κατέστρεψε ολοκληρωτικά τα κράτη των Μουσουλμάνων στη Συρία και το Ισραήλ, βρήκε τα σανδάλια του Ιησού Χριστού καθώς και τις τρίχες της κόμης του Ιωάννη του Βαπτιστή. Ο Ιωάννης Τσιμισκής έφτασε μέχρι έξω από την Τρίπολη Λιβάνου και κατέστρεψε επίσης το χαλιφάτο του Μουιζ.

Γεγονότα
--------

* Βάπτιση της Ρωσίδας Όλγας και εκχριστιάνιση των Ρώσων

Γεννήσεις
---------

Παγκόσμιος κατάλογος γεννήσεων το 975 (από τα  Wikidata)
* Κορράδος Α', δούκας της Καρινθίας
* Σοφία Α΄, Ηγουμένη του Γκάντερσχαϊμ

Θάνατοι
-------

Παγκόσμιος κατάλογος θανάτων το 975 (από τα  Wikidata)
* 8 Ιουλίου - Έντγκαρ Α' ο Ειρηνικός, βασιλιάς της Αγγλίας
* Θεοβάλδος Α΄ του Μπλουά
Ο **Αναστάσιος Πετρόπουλος** είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.

Διετέλεσε Υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης στην κυβέρνηση Αλέξη Τσίπρα.

Βιογραφικά Στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στα Κρέστενα του Νομού Ηλείας το 1960 όταν τελείωσε και το εξατάξιο γυμνάσιο το 1977 και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και εργάσθηκε τον πρώτο καιρό σε τράπεζα ως κλητήρας. Το το 1983 αφού τελείωσε το στρατιωτικό του ξεκίνησε τις σπουδές του και το 1988 αποφοίτησε από το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης της Νομικής Σχολής.

Τον Δεκέμβριο 1988 τον Φεβρουάριο 1989 τοποθετείται διευθυντής στο γραφείο του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου Υγείας Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, στην οποία θέση έμεινε μέχρι και το 1991. Από το 1992 ασκεί μάχιμη δικηγορία σε θέματα εργατικού και κοινωνικοασφαλιστικού δικαίου. 

Το έτος 1998 προσελήφθη ως Μεσολαβητής του Οργανισμού Μεσολάβησης και Διαιτησίας (Ο.ΜΕ.Δ.) και το έτος 2004 ως Διαιτητής ασκώντας τα σχετικά καθήκοντα μέχρι το Νοέμβριο του 2011.

Από το έτος 2008 είναι διαχειριστής της δικηγορικής εταιρείας «Αναστάσιος Π. Πετρόπουλος και Συνεργάτες».

Είναι μέλος της εκπαιδευτικής ομάδας για την υλοποίηση σχεδίου επιμορφωτικών δράσεων του Κοινωνικού Πολύκεντρου για την ενίσχυση της διοικητικής ικανότητας των μελών Νομαρχιακών Τμημάτων και Ομοσπονδιών της ΑΔΕΔΥ στο Πρόγραμμα «Διοικητική Μεταρρύθμιση 2007 – 2013».

Διετέλεσε Πρόεδρος του Διεθνούς Κέντρου Μίκης Θεοδωράκης από  το έτος 2006 και εργάστηκε για την εγκατάσταση ομώνυμου Μουσείου στη Ζάτουνα Αρκαδίας, όπου η Χούντα είχε εξορίσει τον Μίκη Θεοδωράκη το 1968.

Άρθρα του σχετικά με εργασιακά και κοινωνικοασφαλιστικά θέματα δημοσιεύονται τακτικά στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο καθώς και σε νομικά περιοδικά. Είναι αρθρογράφος και συνεργάτης της Εφημερίδας των Συντακτών και διετέλεσε μέλος της συντακτικής ομάδας του κοινωνικοπολιτικού περιοδικού ΜΌΝΟ.

Στη δεύτερη κυβέρνηση Τσίπρα ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του Υφυπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης με αρμοδιότητα τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις.

Στις εκλογές Ιουλίου 2019 ήταν υποψήφιος βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ στον Βόρειο Τομέα της Β' Αθηνών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Το βιογραφικό του υφυπουργού αρμόδιου για θέματα Κοινωνικών Ασφαλίσεων». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2016.
2. ↑  «Κυβέρνησις ΑΛΕΞΙΟΥ Π. ΤΣΙΠΡΑ». Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2016.
3. ↑  *www.newsit.gr*. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2020.  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)