recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Χέντβιχ της Σαξονίας** (*Hadwig von Sachsen*, περί το 914 – 10 Μαΐου 965), μέλος της δυναστείας των Οθωνιδών, δούκισσα των Φράγκων και κόμισσα των Παρισίων ήταν η μικρότερη κόρη του Ερρίκου Α΄ του Ορνιθοθήρα και της δεύτερης συζύγου του Ματθίλδης, κόρης του Ντήτριχ κόμη του Ρίνγκελχαϊμ. Τα αδέλφια της ήταν ο Όθων Α΄ της Γερμανίας, ο Ερρίκος Α΄ της Βαυαρίας, η Γκέρμπεργκα της Σαξονίας σύζυγος του Λουδοβίκου Δ΄ της Γαλλίας και ο Μπρούνο ο Μέγας αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας. Παντρεύτηκε τον πρίγκιπα από την δυναστεία των Ροβερτιανών Ούγο τον Μέγα, με τον θάνατο του συζύγου της διετέλεσε κηδεμόνας του μεγαλύτερου γιου τους Ούγου Καπέτου, ιδρυτή της δυναστείας των Καπετιδών. Όταν ήρθε στην εξουσία ο αδελφός της αυτοκράτορας Όθων τακτοποίησε τον γάμο της αδελφής του Χέντβιχ με τον δούκα των Δυτικών Φράγκων Ούγο τον Μέγα για να δηλώσει την υποστήριξη του στους Ροβερτιανούς οι οποίοι ήταν σε διαμάχη με τον Λουδοβίκο Δ΄ της Γαλλίας. Η Χέντβιχ ήταν η τρίτη σύζυγος του Ούγου του Μέγα, μαζί του απέκτησε :

* Βεατρίκη της Γαλλίας 912-978, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Α΄ δούκα της Άνω Λωρραίνης.
* Ούγος *Καπέτος* π.939-996, δούκας & βασιλιάς των Φράγκων.
* Έμμα 943-968, παντρεύτηκε τον Ριχάρδο Α΄ του Οίκου της Νορμανδίας κόμη του Ρουέν.
* Όθων 944-965, δούκας της Βουργουνδίας.
* Ερρίκος Α΄ 946-1002, κόμης του Νεβέρ & δούκας της Βουργουνδίας.

Όταν πέθανε ο σύζυγος της, ο μεγαλύτερος γιος τους Ούγος Καπέτος ήταν ακόμα ανήλικος (956), η Χέντβιχ έγινε κηδεμόνας του στις κτήσεις του πατέρα του που κληρονόμησε.  Ο αδελφός της Μπρούνο, αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας έγινε και εκείνος αντιβασιλιάς και κηδεμόνας για λογαριασμό του Ούγου Καπέτου.  Ο Μπρούνο ήταν επίσης κηδεμόνας του άλλου του ανιψιού Λοθαρίου της Φραγκίας, γιου της αδελφής του Γκερμπέργκας, η κηδεμονία των δυο πριγκίπων έκανε τον Μπρούνο έναν από τους πιο ισχυρούς ευγενείς στο βασίλειο των Δυτικών Φράγκων. Η Χέντβιχ υποστήριξε τον αδελφό της στην σύγκρουση του με τον Ρεντζινάρ Γ΄ του Αινώ και ήταν διαιτητής στην διαμάχη ανάμεσα στον γιο της Ούγο Καπέτο και τον αδελφό της Λοθάριο, αναφέρεται για τελευταία φορά σε έγγραφο το 958.

Παραπομπές
----------

1. ↑  p398.htm#i3973. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. ↑  Detlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Neue Folge, Band II (Verlag von J. A. Stargardt, Marburg, Germany, 1984), Tafeln 10-11
3. ↑  Riché, The Carolingians, p. 264
4. ↑  Michelet, History of France, p. 146

Πηγές
-----

* W. Glocker, Die Verwandten der Ottonen und ihre Bedeutung in der Politik. Studien zur Familienpolitik und zur Genealogie des sächsischen Kaiserhauses (1989).
* J. Michelet, History of France, Vol. I, trans. G. H. Smith (New York: D. Appleton, 1882).
* P. Riché, The Carolingians; A Family Who Forged Europe, trans. Michael Idomir Allen (Philadelphia: University of Pennsylvania Press, 1993).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 90997200
* GND: 138741182

 |

 |
Το **τούρμπο-φολκ** είναι μουσικό υποείδος που δημιουργήθηκε στα Βαλκάνια. 

Παρόλο που έχει στενό δεσμό με τους Σέρβους ερμηνευτές (έχει χαρακτηριστεί και ως το σάουντρακ του πολέμου στη Σερβία), ο ήχος του είναι αρκετά δημοφιλής στη Ελλάδα, τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, την Κροατία, τη Βόρεια Μακεδονία και το Μαυροβούνιο. Το στιλ του είναι ένα είδος λαϊκής μουσικής με παραδοσιακό χορό και ποπ στοιχεία της κάθε χώρας. Παρόμοιο στιλ στην Ελλάδα αποτελεί το λαϊκό τραγούδι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Andric, Gordana (15 Ιουνίου 2011). «Turbo-folk Keeps Pace with New Rivals». *Balkan Insight* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2023.
Η θέση της πόλεως Άνδηλος (*ANDELO*) στην περιοχή των Βασκόνων
Η **Άνδηλος** ήταν αρχαία πόλη των Βασκόνων (*Οὐασκόνων*), προγόνων των Βάσκων, στη Βασκονία, στη σημερινή βορειοανατολική Ισπανία. Βρισκόταν ανάμεσα στον ποταμό Ίβηρο και στην οροσειρά των Πυρηναίων, σύμφωνα με τον Κλαύδιο Πτολεμαίο, ο οποίος παραθέτει τα ονόματα 15 πόλεων των Βασκόνων. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος προσθέτει ότι οι κάτοικοι της πόλεως Ανδήλου ονομάζονταν *Andolonenses* ή *Andologenses*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πτολεμαίου *Γεωγραφική Υφήγησις*, ΙΙ, 6, 66
2. ↑  Πλινίου *Naturalis historia*, III, 24

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελίδα 547
Η **Λουίζα Ερριέττα** (*Louise-Henriette de Bourbon*, 20 Ιουνίου 1726 - 9 Φεβρουαρίου 1759) ή *δεσποινίς του Κοντί*, από τον Οίκο των Βουρβόνων-Κοντέ, ήταν κόρη του Πρίγκιπα του Κοντί και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Ορλεάνης (1752-1759) και δούκισσα του Σαρτρ (1743-1752).

Ήταν κόρη του Λουδοβίκου Αρμάνδου Β΄ του Κοντί και της Λουίζα Ελισάβετ των Βουρβόνων, κόρης του Λουδοβίκου Γ΄ του Κοντέ. Ο ευσεβέστατος πεθερός της -πριν κλειστεί στο μοναστήρι- είχε ένα σωρό δυσκολίες στο πρόβλημά τού να βρει μία κατάλληλη νύφη για τον γιο του. Επέλεξε την Λουίζα Ερριέττα, αν και δεν ανήκε σε υψηλή οικογένεια, λόγω του ότι πίστευε ότι είναι πιστή Χριστιανή. Σύντομα όμως αυτή παρεκτράπη και έπεσε σε ασταμάτητα σκάνδαλα.

Η Λουίζα Ερριέττα πέθανε πρόωρα, κάτι που ανάγκασε τον σύζυγό της να καταφύγει σε δεύτερο γάμο.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 1743 τον Λουδοβίκο Φίλιππο Α΄ της Ορλεάνης, παιδιά της ήταν:

* κόρη (12/13 Ιουλίου 1745 - 14 Δεκεμβρίου 1745).

* Λουδοβίκος Φίλιππος Β΄ (1747 - 1793), Δούκας της Ορλεάνης.
* Ματθίλδη (1750 - 1822), παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Ερρίκο Β΄ του Κοντέ.

Αναφορές
--------
Η **Βεατρίκη της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα, Δούκισσα της Γκαλιέρα** (1884 - 1966), ήταν μέλος της βρετανικής βασιλικής οικογένειας ως κόρη του Αλφρέδου, δούκα του Εδιμβούργου, και της Μαρίας Αλεξάνδροβνα, μεγάλης δούκισσας της Ρωσίας.

Η *Βεατρίκη Λεοπολδίνη Βικτωρία* γεννήθηκε στις 20 Απριλίου 1884 στο Ίστγουελ Παρκ του Κεντ και βαπτίσθηκε στις 17 Μαΐου 1884 από τον Ουίλιαμ Λόιντ (εφημέριο του πατέρα της). Πέρασε μεγάλο μέρος των παιδικών της χρόνων στη Μάλτα, τότε βρετανική αποικία, όπου ο πατέρας της υπηρετούσε στο Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό.

Το 1902 η Πριγκίπισσα Βεατρίκη είχε ένα ειδύλλιο με τον Ρώσο εξάδελφό της Μεγάλο Δούκα Μιχαήλ, νεότερο αδελφό του Νικολάου Β΄. Ωστόσο παρεμποδίστηκε να τον παντρευτεί, καθώς η Ορθόδοξη Εκκλησία απαγορεύει το γάμο μεταξύ πρώτων εξαδέλφων.

Το 1906 γνώρισε τον εξάδελφο του Αλφόνσου ΙΓ' της Ισπανίας, τον Αλφόνσο της Γκαλιέρα, με τον οποίο συνήψε σχέση. Εξαιτίας του γεγονότος ότι η Βεατρίκη δεν ήταν Καθολική, το ζευγάρι δέχθηκε προειδοποίηση από τον Ισπανό μονάρχη, ότι θα έπρεπε να ζήσει στην εξορία. Παρ' όλα αυτά η Βεατρίκη και ο Αλφόνσος παντρεύτηκαν στις 15 Ιουλίου 1909 με μια Ρωμαιοκαθολική και μια Λουθηρανική τελετή στο Κόμπουργκ. Το ζευγάρι εγκαταστάθηκε στο Κόμπουργκ, έως ότου το 1912 τους επιτράπηκε να επιστρέψουν στην Ισπανία. Τον Αύγουστο του 1913 η Βεατρίκη μεταστράφηκε στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.

Το 1916 ο Αλφόνσος ΙΓ' εξόρισε για οκτώ χρόνια τη Βεατρίκη και την οικογένειά της στην Ελβετία, υποστηρίζοντας ότι επρόκειτο για αποστολή που είχε ανατεθεί στον Πρίγκιπα Αλφόνσο. Ωστόσο ο πραγματικός λόγος της εξορίας ήταν το κλίμα που είχε διαμορφωθεί στο παλάτι εναντίον του ζευγαριού. Η οικογένεια κατέφυγε στην Αγγλία, όπου τα τρία τους παιδιά εκπαιδεύτηκαν στο Κολέγιο Ουίντσεστερ. Μετά από οκτώ χρόνια επέστρεψαν στην Ισπανία και εγκαταστάθηκαν στην πόλη Σανλούκαρ δε Μπαραμέδα. Εκεί η Βεατρίκη απεβίωσε στις 13 Ιουλίου 1966.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 1909 τον Αλφόνσο, δούκα της Γκαλιέρα, και είχε τέκνα:

* Αλβάρο 1910-1997, δούκας της Γκαλιέρα
	+ Αλφόνσος 1941-1975, διάδοχος της Γκαλιέρα
		- Αλφόνσος γενν. 1968, δούκας της Γκαλιέρα.
* Αλφόνσος 1912-1936.
* Αταούλφος 1913-1974.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιανουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2016.
2. ↑
3. ↑
4. 1 2
5. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13
6. ↑
7. ↑
8. ↑
9. ↑
Ο **Γιώργος Κωτσός** (Αργιθέα, 2 Ιουνίου 1964) είναι Έλληνας πολιτικός, εκλεγμένος βουλευτής Καρδίτσας με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Αργιθέα Καρδίτσας το 1964. Σπούδασε στο ΤΕΦΑΑ Θεσσαλονίκης, είναι καθηγητής φυσικής αγωγής και έχει ασχοληθεί επίσης με την δημοσιογραφία, έχοντας συνεργαστεί με επαρχιακές εφημερίδες, και ιστοσελίδες για δέκα χρόνια.

Ασχολείται με την πολιτική από το 1994, όταν και εξελέγη νομαρχιακός σύμβουλος της Καρδίτσας. Το 1998 εξελέγη δήμαρχος Αργιθέας και το 2003 εξελέγη δήμαρχος Μουζακίου. Επανεξελέγη τρεις φορές και παρέμεινε δήμαρχος μέχρι και το 2019. Είναι επίσης διαιτητής ποδοσφαίρου, χειροσφαίρισης και κριτής στίβου.

Το 2019 στις εθνικές εκλογές εξελέγη -για πρώτη φορά- βουλευτής ν. Καρδίτσας με τη Νέα Δημοκρατία, συγκεντρώνοντας 14.508 σταυρούς. Το 2023 είναι επίσης υποψήφιος για βουλευτής με την ΝΔ.

Είναι νυμφευμένος με την Σπυριδούλα Πούλιου και έχουν αποκτήσει δύο τέκνα, την Χρυσούλα και την Κωνσταντίνα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  «Βιογραφικά στοιχεία». *hellenicparliament.gr*. Ανακτήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2019.
2. ↑  «Εκλογική περιφέρεια Καρδίτσας | Εθνικές εκλογές - Ιούλιος 2019». *ekloges.ypes.gr*. 8 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2019.
3. ↑  «Βιογραφικά Στοιχεία». *ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ*. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2023.
4. ↑  «Γιώργος Κωτσός: «Όλοι μαζί δίνουμε δύναμη στην Καρδίτσα»». *ΝΕΟΣ ΑΓΩΝ*. 18 Φεβρουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προσωπική ιστοσελίδα του Γιώργου Κωτσού
Ο **Jorge Zarou** (πραγματικό όνομα: **Γεώργιος Ζαρουχλιώτης**), είναι Έλληνας εικαστικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

### Πρώτα χρόνια και εικονογραφία

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Όντας τελειόφοιτος της Σχολής Εμποροπλοιάρχων, αποφασίζει να ασχοληθεί ουσιαστικά με τη ζωγραφική. Το 2006 εγγράφεται στον ΑΚΤΟ όπου παρακολουθεί μαθήματα στον κλάδο του σκίτσου, του κόμικς και του καρτούν, όπου αποφοίτησε με άριστα, λαμβάνοντας μάλιστα έπαινο και υποτροφία. Στη συνέχεια συμπληρώνει τις σπουδές του παρακολουθώντας σεμινάρια ζωγραφικής και εικονογράφησης. Έκτοτε, έχει πολλές δημιουργίες στο ενεργητικό του, ενώ ορισμένα έργα του έχουν πωληθεί. Το 2010 εργάζεται σ' ένα πρότζεκτ της εταιρίας Coffeeway, δημιουργώντας εικαστικά θέματα για φλιτζάνια, κούπες, κουτιά φύλαξης, αφίσες κ.α. Παράλληλα συνεργάζεται και με άλλες εταιρίες δημιουργώντας λογότυπα καθώς και storyboards για διάφορα διαφημιστικά σποτς. Το Νοέμβριο του 2010 η Ολλανδή ποιήτρια Ίνα Ντιστελμπέργκε (Ina Dijstelberge) εμπνέεται από ένα έργο του και συγγράφει το ποίημα "Η δέκατη τρίτη μέρα" ("Deze Dertiende Dag"). Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας, δημιούργησε πίνακες κατ' εξοχήν εμπνευσμένους από την Ελλάδα, αλλά και το εξωτερικό, τους οποίους, μετά το πέρας της θητείας του, δώρισε στη μονάδα του πεζικού όπου υπηρέτησε .

Σήμερα συνεργάζεται με αρκετές αίθουσες τέχνης (Γκαλερί), ενώ πολλά από τα έργα του έχουν αποσπάσει αρκετές θετικές κριτικές παγκοσμίως.

### Μουσικός παραγωγός

Στο χώρο της μουσικής, ασχολείται με την ηλεκτρονική σκηνή στην Ελλάδα, τόσο σαν παραγωγός, αλλά και σαν διοργανωτής μουσικών εκδηλώσεων σε συνεργασία με άλλους μουσικούς παραγωγούς. Το 2011, συνεργάζεται με τη δισκογραφική *Inner Lotus Records* με το ψευδώνυμο "Jorg3" όπου εκδίδει και το πρώτο του cd.

Δισκογραφία
-----------

01. 2011 - (VA)Solarise Vol. 1 - Inner Lotus Records

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Paintings I Love». *FormsPal* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2024.
2. ↑   Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. Ιστοσ. anderbenik.nl deze-dag]/
3. ↑  «Paintings I Love». *FormsPal* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2024.
4. ↑  «Luxury fashion & independent designers | SSENSE». *www.ssense.com*. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2024.
5. ↑  «We Heart it | Create dynamic edits, curate your gallery and immerse yourself in inspiring and motivating content». *weheartit.com*. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2024.
6. ↑  Περιοδικό Freez τεύχος 35 σελ. 24
7. ↑  Ιστοσ. imusiciandigital.com/inc\_de/artistdetails.php?artist=5314[*νεκρός σύνδεσμος*]
8. ↑
9. ↑  [*νεκρός σύνδεσμος*]
Η **Ανσγκάρδη της Βουργουνδίας** βασίλισσα της Ακουιτανίας αλλά ποτέ των Δυτικών Φράγκων ήταν κόρη του Αρντουέν της Βουργουνδίας. Παντρεύτηκε μυστικά τον διάδοχο του θρόνου των Δυτικών Φράγκων Λουδοβίκο τον Τραυλό, γιοι τους ήταν οι μετέπειτα βασιλείας Λουδοβίκος Γ΄ της Γαλλίας και Καρλομάνος Β΄.
Ο πεθερός της Κάρολος ο Φαλακρός είχε στόχο να παντρέψει τον γιο του με την Αδελαΐδα των Παρισίων, ζήτησε διαζύγιο, το πέτυχε και πάντρεψε τον Φεβρουάριο του 875 τον Λουδοβίκο και την Αδελαΐδα. Μετά το διαζύγιο η Ανσγκάρδη αποσύρθηκε αλλά όταν πέθανε ο Λουδοβίκος ο Τραυλός (879) αποφάσισε να ανεβάσει στον θρόνο των Δυτικών Φράγκων τους γιους της, ζήτησε από τον αρχιεπίσκοπο της Ρενς να ακυρώσει το διαζύγιο. Η Αδελαΐδα γέννησε όμως σε λίγους μήνες γιο, ο μελλοντικός βασιλιάς Κάρολος ο Απλός, η κληρονομιά των γιων της Ανσγκάρδης βρισκόταν σε κίνδυνο. Η Ανσγκάρδη κατηγόρησε την Αδελαΐδα για μοιχεία, ανέβασε στον θρόνο τους γιους της σαν συμβασιλείς, ωστόσο πέθαναν και οι δυο μαζί σχεδόν πρόωρα χωρίς απογόνους. Η Αδελαΐδα μετά από πολλούς κόπους και προσπάθειες ανέβασε στον θρόνο τον γιο της Κάρολο (893) που ήταν ο νόμιμος διάδοχος του πατέρα του. Η Ανσγκάρδη μετά το επεισόδιο αυτό εξαφανίστηκε, είναι άγνωστη η ημερομηνία που πέθανε.

Οικογένεια
----------

Με τον σύζυγο της Λουδοβίκο τον Τραυλό απέκτησε ː

* Λουδοβίκος Γ΄ της Γαλλίας, βασιλιάς των Δυτικών Φράγκων
* Καρλομάνος Β΄, βασιλιάς των Δυτικών Φράγκων
* Χίλντεγκαρντ
* Γκιζέλα (865 – 884), παντρεύτηκε τον Ροβέρτο, κόμη του Τρουά.
* Ερμεντρούδη

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 313-315. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
2. ↑  p10322.htm#i103219. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. ↑  Rosamond McKitterick, The Frankish Kingdoms under the Carolingians, (Pearson Education Limited, 1999), 258
4. ↑  Rosamond McKitterick, The Frankish Kingdoms under the Carolingians, (Pearson Education Limited, 1999), 258
5. ↑  Rosamond McKitterick, The Frankish Kingdoms under the Carolingians, (Pearson Education Limited, 1999), 258

Πηγές
-----

* Rosamond McKitterick, The Frankish Kingdoms under the Carolingians, (Pearson Education Limited, 1999)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 316448691
* BNF: cb16296790c (data)

 |

 |
Η **Πρώτη Μάχη του Άντερναχ** μεταξύ του βασιλιά της Δυτικής Φραγκίας Καρόλου του Φαλακρού και του βασιλιά της Ανατολικής Φραγκίας Λουδοβίκου του νεότερου έγινε στις 8 Οκτωβρίου 876 κοντά στο Κέττινγκ νοτιοανατολικά του Άντερναχ, και είχε ως αποτέλεσμα την ολοκληρωτική ήττα του Καρόλου.

Πρώιμο
------

Ο Λουδοβίκος Γ΄ (ο Νεότερος), ήταν ο γιος του βασιλιά της Ανατολικής Φραγκίας Λουδοβίκου του Γερμανικού, ο οποίος το 865 είχε μοιράσει στους γιους του το βασίλειό του της Ανατολικής Φραγκίας. Ο Λουδοβίκος πήρε το μεγαλύτερο μέρος της Ανατολικής Φραγκίας, και οι αδελφοί του πήραν τη Βαυαρία και τη Βόρεια Ιταλία. Με τη Συνθήκη του Μέρσεν πήρε επιπλέον το ανατολικό κομμάτι της Μέσης Φραγκίας. Ο Κάρολος ο Φαλακρός, βασιλιάς της Δυτικής Φραγκίας, προσπάθησε να καταλάβει όλη τη Μέση Φραγκία πριν τη συνθήκη, στην οποία περιλήφθηκε λόγω της στρατιωτικής πίεσης. Μετά το θάνατο του Λουδοβίκου του Γερμανικού, ο Κάρολος προσπάθησε πάλι να επεκτείνει την επικράτεια της Δυτικής Φραγκίας προς τα ανατολικά ως τον ποταμό Ρήνο. Για αυτόν τον σκοπό συναντήθηκε με τον ανιψιό του Λουδοβίκο τον Νεότερο στο Σίνζινγκ, αλλά ο Λουδοβίκος δεν συναίνεσε στα σχέδιά του.

Μάχη
----

Ο Κάρολος προσπάθησε να καταλάβει την περιοχή στην αριστερή όχθη του Ρήνου. Στις 8 Οκτωβρίου 876 η εκστρατεία του κλιμακώθηκε σε μάχη στην πεδιάδα κοντά στο Άντερναχ, η οποία κατέληξε σε αποφασιστική νίκη του Λουδοβίκου, και έβαλε τέλος στις προσπάθειες του Καρόλου να κατακτήσει τη Μέση Φραγκία. Ο Κάρολος κατέφυγε στην Ιταλία, και πέθανε σχεδόν ακριβώς ένα χρόνο μετά τη μάχη στο Αβριό του Σαβοΐ, Γαλλία.

Ως αποτέλεσμα της μάχης, το Άντερναχ και η Ρηνανία παρέμειναν μέρος της Ανατολικής Φραγκίας και της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η οποία ήταν η εξέλιξη της Ανατολικής Φραγκίας. Τα σύνορα έμειναν σχεδόν σταθερά μέχρι τον ύστερο Μεσαίωνα. 

Στη Συνθήκη του Ριμπεμόν το 880 μεταξύ του Λουδοβίκου του Νεότερου και των εγγονών του Καρόλου Λουδοβίκου Γ΄ και Καρλομάν Β΄, η Ανατολική Φραγκία κέρδισε το δυτικό μέρος της Μέσης Φραγκίας, περιλαμβανομένων των εκβολών του Ρήνου, Μόσα και Σχέλντε, καθώς και τις πόλεις Μετς, Στρασβούργο, Τουλ, Βερντέν, Καμπρέ και Αντβέρμπ.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Battle of Andernach (876)  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

Βιβλιογραφία
------------

* Janet L. Nelson: *Charles the Bald*. Longman Publisher, London 1992; ISBN 0-582-05585-7; ISBN 0-582-05584-9
Το Εθνογραφικό Μουσείο Ιωαννίνων αποτελεί έναν πολιτιστικό θησαυρό στα Ιωάννινα, Ελλάδα. 

Βρίσκεται στο ιστορικό Κάστρο της πόλης, στο αρχοντικό τζαμί Ασλάν Πασά, γνωστό και ως Τζαμί του Αλή Πασά, από το 1933. Η κατασκευή του τζαμιού χρονολογείται το 1618, ενώ το 1993 υποστήκει ανακαίνιση, αποκτώντας τη σημερινή του μορφή. 

Το μουσείο φιλοξενεί μια μόνιμη συλλογή που περιλαμβάνει αγγεία, εικόνες και άλλα παραδοσιακά διακοσμητικά αντικείμενα. Στη συλλογή περιλαμβάνονται επίσης κοσμήματα, υφάσματα, χειροποίητα όπλα, ξυλόγλυπτα έπιπλα, καθώς και προσωπικά αντικείμενα που ανήκαν σε ιστορικές προσωπικότητες.

Εκτός από τα παραπάνω, το μουσείο παρουσιάζει πρώιμες φωτογραφίες και πίνακες που σχετίζονται με την απελευθέρωση της πόλης των Ιωαννίνων. Προσφέρει επίσης εκθέσεις με ιστορικά θέματα και συλλογές τέχνης, προσδίδοντας έναν πλούτο πληροφοριών και εμπειριών στους επισκέπτες του.

εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  στο Wikimedia Commons
* www.about-ioannina.gr
* www.ioannina-portal.gr
* www.n-ioanninon.gr (in Greek, see Μουσεία)
* www.ipeirorama.gr (in Greek)[*νεκρός σύνδεσμος*]

Συντεταγμένες: 39°40′24.8″N 20°51′36.9″E﻿ / ﻿39.673556°N 20.860250°E﻿ / 39.673556; 20.860250
Το **Μέγαρο Στάιν** είναι το όνομα ενός ιστορικού κτηρίου στην πλατεία Ελευθερίας, στην Θεσσαλονίκη.

Χτισμένο το 1906, ήταν το μοναδικό κτίριο της πλατείας που δεν καταστράφηκε από τη Μεγάλη Πυρκαγιά της Θεσσαλονίκης το 1917. Σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Ερνστ Λέβη για την αυστριακή μάρκα λιανικής πώλησης ρούχων "Stein's Oriental Stores Ltd", η οποία είχε επίσης πολυκαταστήματα και στην Αίγυπτο.

Αργότερα στέγασε τα Ελληνικά Ταχυδρομεία, ενώ μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο υπέστη αρχιτεκτονικές παρεμβάσεις που κατέστρεψαν τον αρχικό σχεδιασμό του.

Φωτοθήκη
--------

* Eleftherias Square in 1914. The building is recognized by the globe of glass on the roofΗ Πλατεία Ελευθερίας το 1914. Το κτίριο αναγνωρίζεται από τη γυαλίνη υδρόγειο στην οροφή του
* The Stein's Department Store building during the Axis occupation (1941–44)Το κτίριο του πολυκαταστήματος Στάιν κατά τη διάρκεια της κατοχής του Άξονα (1941–44)
* The building todayΤο κτίριο σήμερα

Παραπομπές
----------

Πηγές
-----

* Μέγαρο Στάιν

1. ↑  Μέγαρο Στάιν
2. ↑  Θεσσαλονίκη: Ένα διεθνές ταξίδι πάνω στη γυάλινη σφαίρα του μεγάρου Στάιν
Ο **Πρατίνας** υπήρξε από τους πρώτους ποιητές της αρχαίας Ελλάδας. Έδρασε την εποχή γύρω στην 70ή Ολυμπιάδα και θεωρείται ο εισηγητής του σατυρικού δράματος.

Βιογραφία
---------

Λίγα είναι γνωστά για την ζωή και το έργο του. Γεννήθηκε στους Φλειούς στην βορειοδυτική Αργολίδα. Ήταν σύγχρονος του Χοιρίλου και του Αισχύλου όταν ο Αισχύλος ξεκινούσε την καριέρα του. Είναι αμφίβολο αν ο Πρατίνας ήταν τραγικός ποιητής. Ίσως να ήταν κωμικός, αλλά σίγουρα ήταν ο πρώτος που δημιούργησε έργα που χαρακτηρίζονται ως *σατυρικό δράμα* με χοντρά αστεία και εξωτικούς χορούς των σατύρων. Σύμφωνα με την μαρτυρία δύο επιγραμμάτων περί του Σοφοκλή γνωρίζουμε ότι ο Πρατίνας εκτιμούσε τον σατυρικό χορό. Φέρεται να έγραψε 18 τραγωδίες και 32 σατυρικά δράματα, αλλά τα έργα του έχουν χαθεί σχεδόν όλα. Εκτός των έργων του έγραψε και διθύραμβους και ωδές, τα λεγόμενα *υπορχήματα*. Ένα σημαντικό απόσπασμα διασώθηκε από τον Αθήναιο.

Γιος του Πρατίνα ήταν ο Αριστέας, προς τιμή του οποίου οι κάτοικοι των Φλοιών του είχαν στήσει ανδριάντα, επειδή πατέρας και γιος θεωρούνταν ως οι μεγαλύτεροι ποιητές μετά τον Αισχύλο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Βαγγέλης Δρακόπουλος, Γεωργία Ευθυμίου: Επίτομο Λεξικό της Ελληνικής Ιστορίας, Αρχαία Ελλάδα/Μέρος 4ο, Δημοσιογραφικός Όμιλος Λαμπράκη, σ. 6.
2. ↑  Athenaeus, lib 11
3. ↑  Athenaeus, xiv. 617

Πηγές
-----

* John William Donaldson, George Paddison, Peter Elmsley, επιμ. (1838). *Synopsis of the Greek Drama* (στα Αγγλικά). Λονδίνο: W. Tower. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2009. CS1 maint: Πολλαπλές ονομασίες: editors list (link)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 24990802
* GND: 102404291
* SUDOC: 234027363

 |

 |
Με κίτρινο οι επαρχίες της Βόρειας και της Νότιας Ολλανδίας
Η **Ολλανδία** (ολλανδικά: *Holland*) είναι περιοχή και πρώην επαρχία, στη δυτική ακτή των Κάτω Χωρών. Η ονομασία *Ολλανδία* χρησιμοποιείται επίσης συχνά στα Ελληνικά για να περιγράψει ανεπίσημα το σύνολο της ομώνυμης χώρας. Ο συγκεκριμένος τρόπος χρήσης του όρου είναι κοινώς αποδεκτός σε άλλες χώρες, και όχι εξ ολοκλήρου ασυνήθιστος μεταξύ των ίδιων των Ολλανδών, αν και ορισμένοι κάτοικοι της χώρας και συγκεκριμένα σε άλλες περιοχές της χώρας μπορούν να τον εκλάβουν ως ανεπιθύμητο, παραπλανητικό ή προσβλητικό.

Από το 10ο έως τον 16ο αιώνα, η Ολλανδία ήταν ενοποιημένη πολιτική περιοχή εντός της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, της οποίας διοικητής ήταν ο εκάστοτε Κόμης της Ολλανδίας. Μέχρι το 17ο αιώνα, η Ολλανδία είχε γίνει παγκόσμια ναυτική και οικονομική δύναμη, η οποία κυριαρχούσε στις άλλες επαρχίες της νέας ανεξάρτητης Ολλανδικής Δημοκρατίας.

Η περιοχή της πρώην επαρχίας της Ολλανδίας συμπίπτει περίπου με τις δύο σημερινές επαρχίες της χώρας, τη Βόρεια Ολλανδία και τη Νότια Ολλανδία, οι οποίες περιλαμβάνουν τις τρεις μεγαλύτερες πόλεις της χώρας: η *de jure* πρωτεύουσα Άμστερνταμ, το Ρότερνταμ, με το μεγαλύτερο λιμάνι της Ευρώπης, και η Χάγη, στην οποία εδρεύει η κυβέρνηση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Holland or the Netherlands?». Dutch Embassy in Sweden. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2012.
2. ↑  σελ. 248, "Amsterdam: guida città", Ryan Ver Berkmoes, EDT srl (Lonely Planet)
Ιερώνυμος Μπος, «*Ecce homo*», 1476 ή μεταγενέστερο. 
Με τη φράση αυτή **Ίδε ο άνθρωπος!** ή, στα λατινικά, **Ecce homo!** (*Έκε χόμο*), ο Πόντιος Πιλάτος παρουσίασε στον Ιουδαϊκό λαό τον Ιησού Χριστό φέροντα ακάνθινο στέφανο και περιβεβλημένο με στρατιωτικό ρωμαϊκό πορφυρό χιτώνα. Τούτο αναφέρεται από τον Ευαγγελιστή Ιωάννη (19:5).

Σήμερα με τον αυτό «όρο» καταδεικνύεται στα Ιεροσόλυμα η «Αψίδα του Ίδε ο Άνθρωπος» ή και «Καμάρα του Πιλάτου» όπως επίσης λέγεται, στην οποία έλαβε χώρα το γεγονός αυτό, κατά μεταγενέστερη παράδοση.

Τέχνες
------

Το έργο «Ίδε ο Άνθρωπος» ("Ecce Homo") του Αντόνιο Τσίζερι (1821-91).
Η ευαγγελική αυτή σκηνή αποδόθηκε από διάφορους ζωγράφους άλλοτε με πολυάνθρωπες συνθέσεις, άλλοτε παρουσιάζοντας τον Ιησού μόνο με τον Πιλάτο, άλλοτε τον Ίδιον με τους δημίους Του και άλλοτε περιβεβλημένο με το πορφυρό χιτώνα και τον ακάνθινο στέφανο κρατώντας καλάμι ως σκήπτρο.

Μεταξύ των μεγάλων ζωγράφων που απέδωσαν το «**Ίδε ο άνθρωπος!**» είναι ο Κορρέτζο, ο Τιτσιάνο, ο Τιντορέττο, ο Άλμπρεχτ Ντύρερ, ο Φράνκεν, ο Τσίζερι, ο Ρούμπενς, ο Βαν Ντάικ κ.ά.

Η ίδια φράση αποτελεί τίτλο έργου του φιλόσοφου Φρήντριχ Νίτσε
Η **Ιατρική Σχολή των Τιράνων** (αλβανικά : Universiteti i Mjekësisë, Tiranë) είναι δημόσιο Πανεπιστήμιο των ιατρικών επιστημών και με έδρα τα Τίρανα της Αλβανίας.

Ιστορία
-------

Η Ιατρική Σχολή έχει τις ρίζες της στην ίδρυση των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων στην Αλβανία, με τη δημιουργία του Ανώτατου Ινστιτούτου Ιατρικής το 1952. Το 1957, το Ανώτατο Ινστιτούτο Ιατρικής και άλλα πέντε Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ινστιτούτα σχημάτισαν το Κρατικό Πανεπιστήμιο των Τιράνων. Με την ευκαιρία αυτή δημιουργήθηκε η Ιατρική Σχολή, ως το κύριο ίδρυμα αναφοράς για την αλβανική Ιατρική. Λόγω του υψηλότερου βαθμού εξειδίκευσης και επαγγελματισμού, στις 23 Ιανουαρίου 2013, η Ιατρική Σχολή προήχθη με το καθεστώς του Πανεπιστημίου, ιδρύοντας το Πανεπιστήμιο Ιατρικής των Τιράνων (Universiteti i Mjekësisë, Tiranë). Το UMT κληρονόμησε τη Σχολή Ιατρικής και Τεχνικών Ιατρικών Επιστημών από το Πανεπιστήμιο των Τιράνων και δημιούργησε ως εκ τούτου τη Φαρμακευτική Σχολή, την Οδοντιατρική Σχολή και τη Σχολή Δημόσιας Υγείας. Ο πρώτος πρύτανης του Ιατρικού Πανεπιστημίου Τιράνων ήταν ο καθηγητής Jera Kruja. Από την αναδιοργάνωσή του, στις 30 Μαρτίου 2016, το Ιατρικό Πανεπιστήμιο Τιράνων αποτελείται από τρεις Σχολές: Σχολή Ιατρικής, Σχολή Τεχνικών Ιατρικών Επιστημών, Σχολή Οδοντιατρικής.

Σπουδές
-------

Το Ιατρικό Πανεπιστήμιο Τιράνων είναι ένα από τα σημαντικότερα πανεπιστήμια της Αλβανίας. Το UMT αποτελείται από τρεις Σχολές, 21 ακαδημαϊκά τμήματα.

Τα προγράμματα σπουδών χωρίζονται σε τρία ακαδημαϊκά επίπεδα: Bachelor, Master of Sciences/Professional, Integrated Master of Sciences και διδακτορικό. Το UMT προσφέρει επίσης προγράμματα σπουδών ειδίκευσης για την ιατρική πρακτική στην Ιατρική Σχολή και στην Οδοντιατρική Σχολή (2-4 έτη).

Το Ιατρικό Πανεπιστήμιο Τιράνων αποτελείται από πάνω από 300 μέλη ακαδημαϊκού προσωπικού, 78 τακτικούς καθηγητές και περίπου 7.500 φοιτητές εγγεγραμμένους στα τρία επίπεδα σπουδών Bachelor (Bsc), Master (MP και Msc) και διδακτορικό δίπλωμα (Phd).

Η πανεπιστημιούπολη του Ιατρικού Πανεπιστημίου Τιράνων βρίσκεται στην αστική περιοχή, κοντά στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομειακό Κέντρο "Μητέρα Τερέζα".

Παραπομπές
----------

1. ↑   [*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* University of Medicine, Tirana (in Albanian)
Η **Βάσια Τριφύλλη** (πραγματικό όνομα: Βασιλική Ελευθερίου, Αθήνα 1 Ιουνίου 1943) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφία
---------

Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου (1969). Η πρώτη της εμφάνιση έγινε με το θίασο των Κώστα Βουτσά - Μάρως Κοντού - Νίκου Ρίζου (1969 - 1970). Στον κινηματογράφο έκανε την πρώτη της εμφάνιση το 1970 με την ταινία *Ο δασκαλάκος ήταν λεβεντιά*.

Είχε συμμετοχές σε ταινίες στο πλευρό του Θανάση Βέγγου, όπως: *Ο παλαβός κόσμος του Θανάση*, *Ο φαλακρός μαθητής* κ.ά. Χάρισε τη φωνή της στη μεταγλώττιση της σειράς κινουμένων σχεδίων *Μάγια η μέλισσα*. Είναι, επίσης, η ελληνική φωνή της Γκλεν Κλόουζ ως Κρουέλλα Ντε Βιλ, στις ταινίες *Τα 101 Σκυλιά της Δαλματίας* (1996) & *Τα 102 σκυλιά της Δαλματίας* (2000). Αξέχαστη θα μείνει η συμμετοχή της στους *Αυθαίρετους* (1989).

Έχει παρουσιάσει με αρκετά μεγάλη επιτυχία, διάφορα τηλεπαιχνίδια, με κυριότερο το *Ραντεβού στα τυφλά*. Έχει τιμηθεί με το έπαθλο *Παναθήναια* για την προσφορά της στην επιθεώρηση την περίοδο 2000 - 2002.

Είναι δημοτική σύμβουλος Αθηναίων. Συμμετείχε στον τρίτο κύκλο του *Dancing with the stars* όπου κατέκτησε την όγδοη θέση.

Φιλμογραφία
-----------

### Κινηματογράφος

| Έτος | Τίτλος | Ρόλος |
| --- | --- | --- |
| 1970 | *Εγώ ρεζίλεψα τον Χίτλερ* |  |
| *Ο δασκαλάκος ήταν λεβεντιά* | Ματίνα |
| 1972 | *Ναι μεν, αλλά* | γυναίκα σε κωμωτήριο |
| 1979 | *Ο φαλακρός μαθητής* | Βάσω Χατζηαθανασοπούλου |
| *Ο παλαβός κόσμος του Θανάση* | Ελένη |
| 1980 | *Βέγγος, ο τρελός καμικάζι*  | Τασία |
| 1986 | *Ο Θανάσης και το καταραμένο φίδι* | Φρόσω Χατζηθανάση |

Πηγές
-----

1. ↑  Θεόδωρος Έξαρχος, *Έλληνες Ηθοποιοί* (1941 - 1950) Εκδ. "Γκόνης"
2. ↑  «Βάσια Τριφύλλη (Ηθοποιός)». *Φίνος Φιλμ*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιανουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2023.
3. 1 2 3  «Βάσια Τριφύλλη ταινίες στις οποίες έχει πάρει μέρος. - Athinorama.gr». *Αθηνόραμα*. Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2023.
4. ↑  «Ο ΠΑΛΑΒΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΣΗ πληροφορίες για την ταινία». *Αθηνόραμα*. Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2023.
Η **Τζοάν Μαρί Λάουρερ**, (αγγλικά:*Joan Marie Laurer*, 27 Δεκεμβρίου 1969 - 17 Απριλίου 2016), περισσότερο γνωστή ως **Chyna** (*Τσάινα*), ήταν Αμερικανίδα παλαίστρια, πορνοστάρ και μπόντιμπιλντερ.

Επαγγελματική Πάλη
------------------

Είναι περισσότερο γνωστή για την καριέρα της στο WWE, όταν εργαζόταν εκεί ήταν γνωστό ως World Wrestling Federation (WWF). Δούλεψε για την εν λόγω εταιρεία από το 1997 ως το 2001. Εκεί, λόγω της εξωπραγματικής για τα γυναικεία δεδομένα σωματικής της διάπλασης, χαρακτηρίστηκε ως το "Ένατο Θαύμα του Κόσμου", αφού το όγδοο ήταν ο Αντρέ ο Γίγαντας. Ξεκίνησε ως σωματοφύλακας του Τριπλ Έιτς και οι δύο ήταν ζευγάρι στην πραγματικότητα εκείνη την περίοδο. Ήταν και οι δύο μέλη της D-Generation X, μαζί με άλλους παλαιστές ως το 1999. Αποχώρησε από την εταιρεία το 2001, αφότου είχε αρκετές διακρίσεις. Η σχέση του Τριπλ Έιτς με την Στέφανι Μακμάν ήταν ένας λόγος που έφυγε. Το 2004 ανακοίνωσε την απόσυρσή της, αλλά το 2011, επέστρεψε για λίγο διάστημα στην δράση για το Total Nonstop Action Wrestling.

### Διακρίσεις

Ήταν και είναι η μόνη γυναίκα που αγωνιζόταν στην κατηγορία των ανδρών. Ήταν η πρώτη γυναίκα που αγωνίστηκε σε αγώνα Royal Rumble, σε τουρνουά King of the Ring και σε αγώνα για το Πρωτάθλημα WWE. Το 1999 έγινε η πρώτη και η μοναδική γυναίκα που κατακτά το Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα WWE, και μάλιστα δύο φορές. Έχει κατακτήσει επίσης το Αυθεντικό Πρωτάθλημα Γυναικών.

Εκτός πάλης
-----------

Εκτός της επαγγελματικής πάλης, η Λάουρερ έχει εμφανιστεί σε περιοδικό του Playboy δύο φορές, όπως και σε πάρα πολλές τηλεοπτικές σειρές, τηλεοπτικά σόου και ριάλιτι, καθώς και σε ταινίες. Έχει πρωταγωνιστήσει επίσης και σε ταινίες πορνό.

Βρέθηκε νεκρή στην κατοικία της στην Καλιφόρνια στις 20 Απριλίου 2016.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Find A Grave*. 161427834. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  www.nbcnews.com/news/us-news/legendary-professional-wrestler-chyna-joanie-laurer-dies-45-n559576.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
4. ↑  641.
5. ↑  Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2019.
6. ↑  «Former American professional WWE wrestler and porn star Chyna dies aged 45». *bbc.com*. Ανακτήθηκε στις 22 Απριλίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 117316041
* LCCN: n00049313
* ISNI: 0000 0004 3984 0832
* MusicBrainz: e1ee267b-d784-490d-a784-2c52a85bc024

 |

 |
Ο **Θέμης Καλαποθαράκος** (1963 - 25 Ιουλίου 2000) ήταν Έλληνας νονός της νύχτας.  Είχε το προσωνύμιο «Βασιλιάς της παραλιακής» καθώς θεωρείται ότι ήλεγχε, μέσω εκβιασμών και προστασίας, μεγάλο μέρος των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνταν κατά μήκος του σαρωνικού κόλπου.

Βιογραφία
---------

Ο Καλαποθαράκος ξεκίνησε τη δράση του στις αρχές της δεκαετίας του 1980 πουλώντας προστασία σε νυχτερινά κέντρα του Μενιδίου, μαζί με τον Θεόδωρο Καλλιμώρο. Είχε κατηγορηθεί ­ ως ηθικός αυτουργός ­ για την δολοφονία του διαχειριστή νυχτερινού κέντρου Βαγγέλη Παρασχιάκου, καθώς και για την απαγωγή του κακοποιού Ηλία Ορφανού. Ωστόσο, δεν αποδείχθηκε τίποτα εις βάρος του.

Μετά την δολοφονία του Καλλιμώρου στις 2 Αυγούστου 1991 στη Σαρωνίδα, ο Καλαποθαράκος αναχώρησε για την Γερμανία για να αποφύγει τα αντίποινα καθώς θεωρήθηκε ότι ήταν αυτός που έδωσε την εντολή για τον φόνο. Εκεί γνώρισε τον διαβόητο σέρβο παραστρατιωτικό Ζέλικο Ρασνάτοβιτς, γνωστό και ως Αρκάν, με τον οποίο συνεργάστηκε. Λίγα χρόνια αργότερα έχοντας επιστρέψει στην Ελλάδα, στις 5 Ιουλίου 1996 θα τραυματιστεί από σφαίρες ενός αστυνομικού, όπου θα πέσει νεκρός ο συνεργάτης του, επίσης νονός της νύχτας, Γιώργος Φραγκογιάννης. 

Το βράδυ της 25ης Ιουλίου 2000, ο Καλαποθαράκος ενώ γύριζε στην Αθήνα από την πολυτελή βίλα του στον Σχοινιά, στην Λεωφόρο Ποσειδώνος έπεσε σε ένεδρα όπου τον περίμεναν δύο εκτελεστές, οι οποίοι επέβαιναν σε μια μοτοσυκλέτα. Από την ανταλλαγή πυροβολισμών που ακολούθησε, οκτώ σφαίρες τραυμάτισαν θανάσιμα τον Καλαποθαράκο στον θώρακα και στην κοιλιά. Στην δικογραφία που σχηματίστηκε, ως φυσικοί αυτουργοί της δολοφονίας του Καλαποθαράκου θεωρήθηκαν ο Γιάννης Γαβάκης (δολοφονήθηκε το 2006) και ο Στέλιος Χατζηδάκης (αγνοείται) ενώ την εντολή φέρεται να έδωσε ο Βασίλης Στεφανάκος (δολοφονήθηκε το 2018) 

Η δολοφονία του Θέμη Καλαποθαράκου, έγινε δέκα μέρες μετά από αυτήν του Βασίλη Γρηγοράκου και πιστεύεται ότι ήταν αντίποινα για τη δολοφονία τού πρώην αρχηγού της συμμορίας, Θεμιστοκλή Παπαμάλη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «*Σε ενέδρα σκότωσαν νονό της νύχτας*». tanea.gr. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2024.
2. ↑  «*Αστυνομικοί εκτέλεσαν «νονό» με συμβόλαιο θανάτου*». tovima.gr. Ανακτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2023.
3. ↑  «*Οι διασυνδέσεις των ανθρώπων της νύχτας με το οργανωμένο έγκλημα*». tanea.gr. Ανακτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2023.
4. ↑  
«*Μεγαλώνει η λίστα θανάτου στον πόλεμο των συμμοριών*». Τα Νέα. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2024.
5. ↑  «*Ποιος ήταν ο «νονός των νονών» Β. Στεφανάκος που γάζωσαν με καλάσνικοφ*». athensvoice.g. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2024.
6. ↑  «*Περίμενε και τη δική του σειρά στο συμβόλαιο του θανάτου*». tanea.gr. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2024.
7. ↑  Νεσφυγέ, Λία (27 Σεπτεμβρίου 2002). «*Κρύβεται, αλλά μιλάει στα κανάλια*». Τα Νέα. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2024.
Η Αιθιοπία, ως μεσόγειο κράτος (δηλαδή κράτος που δεν βρέχεται από θάλασσα), δεν έχει κάποιο νησί στην ανοιχτή θάλασσα. Αντίθετα, στην χώρα υπάρχουν κάποια μικρά νησιά στις λίμνες της, με τα περισσότερα να βρίσκονται στην λίμνη Τάνα, στην οποία υπάρχουν 21 συνολικά νησιά. Τα περισσότερα από τα νησιά των λιμνών είναι ακατοίκητα, αλλά σε επτά από τα νησιά της Τάνα καθώς και στο νησί Τούλο Γκούντο της Λίμνης Ζβάι έχουν αναπτυχθεί μοναστικές κοινότητες. Το νησί Τάνα Κιρκός στη λίμνη Τάνα θεωρείται ιερό νησί από τους πιστούς στην Αιθιοπία, καθώς σύμφωνα με την τοπική παράδοση της Εκκλησίας της Αιθιοπίας, εκεί φυλασσόταν η Κιβωτός της Διαθήκης, πριν μεταφερθεί στο Αξούμ. Οι πιο πυκνοκατοικημένο νησί είναι το Ντεκ της ίδιας λίμνης, ενώ στα νησιά (αλλά και στην ακτή) της Ζβάι κατοικούν και μέλη της φυλής Γκουράζ (Gurage). Το μεγαλύτερο νησί της Λίμνης Αμπάγια είναι το Αρούρο, ενώ της Τάνα το νησί Ντεκ. 

Αυτή είναι μια λίστα με τα μεγαλύτερα νησιά της Αιθιοπίας.

Λίμνη Αμπάγια
-------------

* Aghise Island
* Alge Island
* Αρούρο
* Darato Island
* Gatame Island
* Gidicho Island
* Ugayo Island

Λίμνη Αφρέρα
------------

* Franchetti Island

Λίμνη Σάλα
----------

* Πέλικαν

Λίμνη Τάνα
----------

* Daga Island
* Ντεκ
* Gelila Zakarias
* Kebran Island
* Mitraha Island
* Rema Island
* Τάνα Κιρκός

Λίμνη Ζβάι
----------

* Bird Island
* Debre Sina
* Funduro
* Galila
* Tadecha
* Τούλο Γκούντο

Αναφορές
--------

* Robert Mepham, R. H. Hughes, and J. S. Hughes, *A directory of African wetlands*, (Cambridge: IUCN, UNEP and WCMC, 1992)
* R.E. Cheesman, "Lake Tana and Its Islands", *Geographical Journal*, (1935)
Συντεταγμένες: 38°15′24″N 40°05′01″E﻿ / ﻿38.25661099°N 40.083666°E﻿ / 38.25661099; 40.083666

Χάρτης του βασιλείου της Αρμενίας και των υποτελών του, με τη θέση της πόλης Αρκαθιόκερτα - Επιφάνεια
Τα **Αρκαθιόκερτα** ήταν αρχαία πόλη της Μικράς Ασίας, στην περιοχή της αρχαίας Σωφηνής (Βασίλειο της Σωφηνής). 

Την πόλη αναφέρει και ο Στέφανος Βυζάντιος ως *Επιφάνεια.... κατά Τίγριν, ήτις εκλήθη και Αρκεσίκερτα, ο έστιν Αρκεσίου κτίσμα*. Ο Κλαύδιος Πτολεμαίος την αναφέρει ως *Αρτασίγαρτα*, στη *Γεωγραφικήν Υφήγησίν* του. Αναφέρεται επίσης με το όνομα *Καρκαθιόκερτα* από τον Στράβωνα ο οποίος την αποκαλεί βασιλική πρωτεύουσα της Σωφηνής, και τον Πλίνιο. Κατά την ύστερη αρχαιότητα, η πόλη έφερε επίσης και τα εναλλακτικά ονόματα *Βασιλέων Φρούριον* (Προκόπιος), *Βάρας* και *Ίγγιλα*. 

Η πόλη μετονομάστηκε σε Επιφάνεια από τον Αντίοχο Δ΄ Επιφανή, το 165 π.Χ. όταν νίκησε και συνέλαβε τον Αρμένιο βασιλιά Αρταξία Α΄.

Η θέση της είναι στη σημερινή κωμόπολη Εγίλ (Eğil) της ανατολικής Τουρκίας. Παλιότερα είχε ταυτιστεί με την πόλη Χαρπούτ, συνέχεια της οποίας είναι η σημερινή τουρκική πόλη Έλαζιγ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στράβων, *Γεωγραφικά*, 9.14.2(Αγγλικά)
2. ↑  S.), Lightfoot, C. S. (Chris (1982-01-01). *The eastern frontier of the Roman Empire with special reference to the reign of Constantius II*, σελ. 220. .
3. 1 2  Barrington Atlas, Map by Map Directory, Map 89 (Armenia), ISBN 9780691049458, σελ. 1270. Εναλλακτικά, βλ. Kroll, S. M. Roaf, St J. Simpson, T. Sinclair. «Places: 874348 (\*Arkathiokerta/'Artagigarta'/Baras/Basileon Phrourion/Ingila)». Pleiades. Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2016. CS1 maint: Πολλαπλές ονομασίες: authors list (link) .
4. ↑  «Dictionary of Greek and Roman Geography (1854), CARCATHIOCERTA». *www.perseus.tufts.edu*. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2016.

Βιβλιογραφία
------------

* Στέφανος Βυζάντιος, *Εθνικά*.
* L. Dillemann, *Haute Mésopotamie orientale et pays adjacentes. Contribution à la géographie historique de la région, du Ve s. avant l' ère chrétienne au VIe s. de cette ère*, BAH 72, Paris, 1962.
* *Anatolica: studies in Strabo* των Ronald Syme και Anthony Richard Birley.
* Johann Gustav Droysen *Ιστορία των επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου*, εκδ. ελεύθερη σκέψις.
Η **Όπε ΙΦ** (σουηδικά: *Ope IF*) είναι αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου και βρίσκεται στο Όπε κοντά στο Έστερσουντ στο Γέμτλαντ.

Ιστορία
-------

Η Όπε Ιντροτσφερένινγκ είναι αθλητικός σύλλογος κοντά στο Έστερσουντ που ιδρύθηκε στις 30 Ιανουαρίου 1922. Το ποδόσφαιρο είναι η κύρια δραστηριότητα του σήμερα αλλά στο παρελθόν ο σύλλογος διέθετε επίσης τμήματα σκανδιναβικού σκι, μπάντυ και γυμναστική. Το τμήμα μπάντυ ανεξαρτητοποιήθηκε ως ξεχωριστός σύλλογος το 1974, με την ονομασία Έστερσουντ ΜΣ.

Προσέλευση
----------

Το 1972 οη Όπε αγωνίστηκε με τη Μάντσεστερ Σίτι σε φιλικό στο Χόφβαλεν μπροστά σε 5.500 θεατές. Το 2010 στις κερκίδες παρακολούσθησαν 679 θεατές τον αγώνα ντέρμπι με την ΙΦΚ Έστερσουντ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ope IF – Fotboll Klubb». Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2010.
2. ↑  «Lokalfotbollen.se – Ope IF». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Αυγούστου 2010. Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 316033280

 |

 |
Η **Ελισάβετ Αβραμίδου Γκράνλουντ** (29 Ιουλίου 1990) επαγγελματικά γνωστή ως **Έλλι ΆβρΡαμ**, είναι Ελληνοσουηδή ηθοποιός με έδρα τη Βομβάη της Ινδίας. Είναι γνωστή για τη συμμετοχή της στη ταινία του Μπόλυγουντ Kis Kisko Pyaar Karoon. Έγινε γνωστή μετά τη συμμετοχή της στο ριάλιτι *Bigg Boss*.

Πρώτα χρόνια
------------

Η Έλλη Αβραμίδου γεννήθηκε στη Στοκχόλμη στις 29 Ιουλίου 1990 και μεγάλωσε στη κοινότητα Τιρεσέ, της Στοκχόλμης. Ο έλληνας πατέρας της, ο Γιάννης Αβραμίδης, είναι μουσικός που κατοικεί στη Σουηδία, Η μητέρα της, Μαρία Γκράνλουντ, είναι διάσημη ηθοποιός και έχει παίξει στην ταινία Φάνι και Αλεξάντερ του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν. Η Αβραμίδου παρακολούθησε το λύκειο Φρανς Σάρταου της Στοκχόλμης, στο οποίο αποφοίτησε με πτυχίο στην κοινωνία-οικονομικά. Είχε αναπτύξει ενδιαφέρον για το πατινάζ, το τραγούδι και το χορό. Έλαβε εκπαίδευση στην υποκριτική από τη μητέρα της και τον θείο της που διατηρεί θέατρο στη κομητεία Σκώνε. Η ΆβρΡαμ ένιωσε μια σύνδεση με την Ινδία από τα παιδικά της χρόνια, ενώ στη σουηδική εφημερίδα *Mitt i* δηλώνει: "Ακόμη και όταν ήμουν πέντε ετών, εντυπωσιάστηκα από τον ινδικό χορό και τα πολύχρωμα ρούχα." Επειδή ο πατέρας της είναι έλληνας μουσικός, βρήκε μερικές ελληνικές μελωδίες που ομοίαζαν με ινδικές. Επίσης, ονειρευόταν να γίνει ηθοποιός του Μπόλυγουντ από την εφηβεία της. Στη Στοκχόλμη υπήρχε ένα μέρος που πωλούσε ταινίες στα Χίντι, απ'όπου συχνά αγόραζε ταινίες από εκεί. Επίσης συνήθιζε να παρακολουθεί ταινίες του Μπόλυγουντ στο YouTube.

Καριέρα
-------

Στα 17, η ΆβρΡαμ έγινε μέλος της Pardesi Dance Group του Σούντμπιμπεργκ (Στοκχόλμη), και έδωσε συναυλίες χορού, κυρίως σε τραγούδια του Μπόλυγουντ.

Η ΆβρΡαμ συμμετείχε σε μερικά πρότζεκτ στη Σουηδία, με πιο γνωστή τη ταινία Förbjuden Frukt του Δεκεμβρίου 2008, όπου έπαιξε τον ρόλο της Σέλεν, της συντρόφου του πρωταγωνιστικού χαρακτήρα. Σε αυτή τη ταινία ερωτεύεται ένα αγόρι με βαρύ ποινικό μητρώο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Έλλη Αβραμίδου στην IMDb
* Elli Avram, επίσημος λογαριασμός στο Twitter.
* Elli Avram, επίσημος λογαριασμός στο Facebook.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «You are hereBiggboss 7 > Housemates > Elli Avram». In.com India - A web18 Venture. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιανουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2013.
2. ↑  De Villiers, Pierre. «Swedish actress Elli AvrRam is breaking new ground - by starring in an upcoming Bollywood film». Norwegian Air Shuttle ASA. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2013.
3. ↑
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Νοεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2019.
5. 1 2 3 4  Carlsson, Anders. «Från Tyresö till Bollywood». Mitt i Stockholm AB. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Οκτωβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2013.
6. ↑  «Pardesi Dance Group». Pardesi Dance Group on Youtube. Ανακτήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2013.
7. ↑  «Förbjuden Frukt (2008) Official trailer. starring Elli Avram, Gguveli, Haisem Ali, Arif Karadeniz». Ali Gohari. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2013.
Ο **Ιερόθεος** (κατά κόσμον Αριστάρχης ή Αριστάρχου) ήταν Έλληνας επίσκοπος τον 19ο αιώνα.

Καταγόταν από τη Ζαγορά Πηλίου. Διετέλεσε επίσκοπος Βονδίτσης, υπαγόμενος στον Μητροπολίτη Ιωαννίνων, μέχρι πριν τον Μάιο του 1817. Το Φεβρουάριο του 1820, επί Πατριαρχίας Γρηγορίου του Ε΄ (ο οποίος τον χαρακτηρίζει «πρᾶον, σώφρονα, ἱεροπρεπή, κόσμιον καί τῆς καθ' ἡμᾶς ἱερᾶς παιδείας καί τῆς θύραθεν ἀποχρώντως μεμυημένο») εξελέγη Μητροπολίτης Παροναξίας.

Μυήθηκε στη Φιλική Εταιρία και δέχθηκε με ενθουσιασμό την Επανάσταση του 1821. Εξήγειρε τους Ναξίους κατά των Τούρκων και στις 6 Μαΐου 1821 ύψωσε τη σημαία της Επανάστασης στο Μητροπολιτικό Ναό Νάξου ενώπιον 2.000 Ναξίων. Συγκρότησε στρατιωτικό σώμα, στο οποίο συμμετείχε και ο ίδιος, λαβαίνοντας μάλιστα μέρος, φορώντας στρατιωτική στολή, στις μάχες της Ακρόπολης Αθηνών και της Πελοποννήσου. Το 1833 μετατέθηκε στην Επισκοπή Επιδαύρου Λιμηράς.

Το 1841 εξελέγη επίσκοπος Ακαρνανίας, ενώ μετά την ενσωμάτωση της επισκοπής Καλλιδρόμης μετονομάστηκε σε Ακαρνανίας και Αιτωλίας. Στις 7 Μαρτίου 1847 κρίθηκε από την Ιερά Σύνοδο της (ακόμη μη αναγνωρισμένης από το Οικουμενικό Πατριαρχείο) Εκκλησίας της Ελλάδος παραβάτης ορισμένων κανόνων και καθαιρέθηκε από το αρχιερατικό του αξίωμα. Πραγματικός λόγος της καθαίρεσής του αναφέρεται πάντως η σύγκρουσή του με τον τότε πρωθυπουργό Ιωάννη Κωλέττη. Μετά την καθαίρεσή του εγκαταστάθηκε στη Ζάκυνθο και στις αρχές του 1851, αφού αναγνωρίστηκε κανονικώς το αυτοκέφαλο της Εκκλησίας της Ελλάδος, επέστρεψε στην Αθήνα. Εκεί απεβίωσε την 1η Ιουλίου 1851. Την ίδια ημέρα συνήλθε εκτάκτως η Ιερά Σύνοδος, ήρε την καθαίρεσή του και τον αποκατέστησε στον βαθμό του, για να ταφεί ως Αρχιερέας. Σύμφωνα όμως με ρητή επιθυμία του κηδεύτηκε ως απλός μοναχός.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Μητροπολίτες έως το 1821». Ιερά Μητρόπολις Παροναξίας. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουλίου 2022.
2. 1 2  Μπακογιώργος 2022, σελ. 41.
3. 1 2  Μπακογιώργος 2022, σελ. 42.
4. 1 2  Μάρκου, Μάρκος. «Ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Ακαρνανίας και Αιτωλίας Ιερόθεος. (;-1851)». Ανακτήθηκε στις 18 Ιουλίου 2022.

Πηγές
-----

* Ιερά Μητρόπολις Παροναξίας
* Μπακογιώργος, Νικόλαος (2022). *Η Επισκοπή Βονίτσης* (PDF). Θεσσαλονίκη.

  


| τίτλοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας |
| --- |
| ΠροκάτοχοςΠορφύριος | **Επίσκοπος Ακαρνανίας και Αιτωλίας**1841-1847 | ΔιάδοχοςΘεόφιλος (Βλαχοπαπαδόπουλος) |
Ο **Τιμόθεος** (κατά κόσμον Σταύρος Ματθαιάκης) του Εμμανουήλ ήταν θεολόγος και επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Αθήνα τον Μάιο του 1914. Σπούδασε θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, από όπου και έλαβε το πτυχίο το 1935. Εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Πεντέλης. Τον Αύγουστο του 1937 χειροτονήθηκε διάκονος στον Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής Ακαδημίας από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χρυσόστομο Α'. Στις 13 Απριλίου 1940 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος στον ίδιο ναό από τον Επίσκοπο Ταλαντίου Παντελεήμονα και τοποθετήθηκε Πρόεδρος του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου του Ιερού Ναού Αγίας Ειρήνης οδού Αιόλου.

Στις 28 Οκτωβρίου 1940 επιστρατεύθηκε και υπηρέτησε ως έφεδρος στρατιωτικός ιερέας και επανήλθε στα καθήκοντά του στον Ιερό Ναό Αγίας Ειρήνης, ενώ τον Δεκέμβριο του 1941 μετετέθηκε στον Ιερό Ναό Προφήτου Ηλιού Παγκρατίου. Επίσης υπηρέτησε ως Εφημέριος και παιδαγωγός των Τεχνικών Σχολών Λέρου (1949 - 1950), Αρχιερατικός Επίτροπος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου και γραμματέας, προϊστάμενος και εν συνέχεια Διευθυντής της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος. Διετέλεσε επίσης Πρόεδρος του Χριστιανικού Ομίλου Νέων Αθηνών και διαφόρων άλλων ευαγών ιδρυμάτων. Το έτος 1948 ταξίδεψε στο Ηνωμένο Βασίλειο με ειδική αποστολή, ενώ έλαβε μέρος ως εκπρόσωπος της Εκκλησίας της Ελλάδος στο Πατριαρχείο Αντιοχείας, Ιεροσολύμων και στη Α΄ Πανορθόδοξη Διάσκεψη Ρόδου.

Στις 28 Φεβρουαρίου 1951 εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος Επίσκοπος (της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής) Μυρέων, Βοηθός Επίσκοπος της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης. Στις 26 Μαρτίου 1954 εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροπολίτης Μαρωνείας και Κομοτηνής και στις 25 Μαΐου 1974 Μητροπολίτης Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας. 

Τιμήθηκε με ανώτερα παράσημα, ανώτερο Ταξιάρχη του Φοίνικα, καθώς και των Οικουμενικού Πατριαρχείων, Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων. Ομιλούσε την αγγλική γλώσσα. Απεβίωσε στις 14 Φεβρουαρίου 1992 στη Νέα Ιωνία.

Συγγράμματα
-----------

Στο συγγραφικό του έργο περιλαμβάνονται πολλά βιβλία με λόγους και ομιλίες, θεολογικές μελέτες και διάφορα θρησκευτικά άρθρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μπουγας, Ιωαννης Π (24 Ιουλίου 2019). «ENOTHTA: ΕνΘρόνιση Μητροπολίτου Μαρωνείας και Μητροπολίτου Μυτιλήνης Εκκλησιαστικές φωτογραφίες του 20ου αιώνος. ανάρτηση 11η». *ENOTHTA*. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2019.
Συντεταγμένες: 51°59′00″N 22°47′00″E﻿ / ﻿51.9833°N 22.7833°E﻿ / 51.9833; 22.7833

Το **Μιεντζίζετς Ποντλάσκι** (πολωνικά: Międzyrzec Podlaski) είναι πόλη του νομού Μπιάλα Ποντλάσκα της επαρχίας Λουμπλίν στην Πολωνία. Το 2004 είχε 17.283 κατοίκους.

Ιστορία
-------

Η πρώτη επίσημη αναγνώριση της Μιεντζίρζετς Ποντλάσκι ως πόλη έγινε το έτος 1477. Από το 16ο αιώνα είχε σημαντικό εβραϊκό πληθυσμό. Το 1795, η πόλη κυριεύτηκε από την Αυστρία. Ανήκε στο δουκάτο της Βαρσοβίας από το 1809 μέχρι το 1815, όταν συμπεριελήφθηκε στα Πολωνικά εδάφη που παραχωρήθηκαν στη Ρωσία από το Συνέδριο της Βιέννης. 

Άποψη από την πόλη
Στο τέλος της δεκαετίας του 1930 περίπου 12.000 άνθρωποι, ή 3% του πληθυσμού, ήταν Εβραίοι. Στο τέλος του Σεπτεμβρίου του 1939, ο Κόκκινος Στρατός κατέλαβε την πόλη, αλλά στις αρχές του Οκτωβρίου η Σοβιετική Ένωση παρέδωσε την πόλη στη Γερμανία ως τμήμα του Σύμφωνου Μολότοφ-Ρίμπεντροπ. Μετά από την παράδοση, περίπου 2.000 από τους Εβραίους της πόλης την εγκατέλειψαν, με προορισμό τη κατειλημμένη από τους Σοβιετικούς ζώνη. Οι Γερμανοί δημιούργησαν ένα γκέτο στην πόλη, στο οποίο συγκεντρώθηκαν περίπου 20.000 κρατούμενοι.

Στις 17 Ιουλίου 1943, το γκέτο διαλύθηκε όταν εκτελέστηκαν οι τελευταίοι 160-200 κρατούμενοι του. Η πόλη κηρύχτηκε τότε επίσημα "ελεύθερη από Εβραίους" (*judenfrei*). Λιγότερο από το 1% του εβραϊκού πληθυσμού της πόλης επέζησε της γερμανικής κατοχής.

Οικονομία
---------

Από τους περίπου 4.900 εργαζόμενους πολίτες, περίπου το 36% δουλεύει στον βιομηχανικό τομέα, το 19% ασχολείται με το εμπόριο και το 11% με την εκπαίδευση. Το ποσοστό ανεργίας στην πόλη ήταν 22% τον Οκτώβριο του 2005.

Αξιοθέατα
---------

Αξιοθέατα της πόλης είναι η αγορά και η Εκκλησία του Αγίου Νικολάου, η οποία χτίστηκε το έτος 1477. Το τοπικό νοσοκομείο ανεγέρθηκε μεταξύ των ετών 1846 και 1950 και ο σιδηροδρομικός σταθμός που χτίστηκε το 1867, όταν ο σιδηρόδρομος ήρθε στην πόλη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  bdl.stat.gov.pl/api/v1/data/localities/by-unit/060610901011-0922159?var-id=1639616&format=jsonapi. Ανακτήθηκε στις 4  Οκτωβρίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Międzyrzec Podlaski στο Wikimedia Commons
* Ο ιστότοπος της πόλης

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 156809038
* LCCN: n81070527
* GND: 4757982-1
* BNF: cb150254237 (data)
* NKC: ge1132088

 |

 |