recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
O **Μαρσελίνος** (λατινικά] : Marcellinus) ήταν πολιτικός και στρατιωτικός της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, του 4ου αιώνα, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Β΄ (περ. 337–361). 

Σύμφωνα με δύο νόμους του Θεοδοσιανού κώδικα της 3ης Οκτωβρίου 349 (XII.2.1 + XV.1.6) ο Μαρσελίνος υπηρέτησε ως κόμης της Ανατολής. Ίσως μπορεί να ταυτιστεί με το ομώνυμο Μαρσελίνο που υπηρετούσε στο δικαστήριο που έκρινε τον Φωτεινό στο Σίρμιο το 351. Σύμφωνα με τους συγγραφείς του  *Prosopography of the Later Roman Empire*, ήταν αναμφίβολα Χριστιανός.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παρθένα Κυριακίδου, διατριβή, Η στάση του Λιβανίου έναντι των Χριστιανών, Θεσσαλονίκη, 2013, σελ. 12
2. ↑  Martindale, J. R.; A. H. M. Jones (1971). «Marcellinus 7». The Prosopography of the Later Roman Empire, Vol. I AD 260-395. Cambridge e Nova Iorque: Cambridge University Press, σελ. 546
Χάρτης του βασιλείου Μπούγιο
Το **Μπούγιο**, ή **Πούγιο** (Κορεατικά: 부여, Χάντσα: 夫餘, κορεατική προφορά: [pu.jʌ]), ήταν αρχαίο βασίλειο που βρισκόταν σε μια περιοχή που αντιστοιχεί στη σημερινή κεντρική επαρχία Τζιλίν στην Μαντσουρία της Κίνας. Το βασίλειο υπήρχε ως ανεξάρτητη οντότητα για 6 αιώνες, από τα τέλη του 2ου αιώνα π.Χ. έως τα μέσα του 4ου αιώνα μ.Χ.

Το κράτος είχε επίσημες διπλωματικές σχέσεις με την Ανατολική Δυναστεία Χαν στα μέσα του 1ου αιώνα μ.Χ.. Ήταν σημαντικός σύμμαχος για τους Χαν, καθώς μπορούσαν να παράσχουν βοήθεια ενάντια στις απειλές των Σιανμπέι και Κογκουριό. Μετά από μια καταστροφική επίθεση από τους Σιανμπέι το 285, το Μπούγιο αποκαταστάθηκε με τη βοήθεια της δυναστείας Τζιν. Ωστόσο, αυτό σηματοδότησε την αρχή μιας περιόδου παρακμής. Μια δεύτερη επίθεση των Σιανμπέι το 346 κατέστρεψε το κράτος, εκτός από μερικά υπολείμματα που επιβίωσαν ως υποτελείς των Κογκουριό μέχρι την τελική προσάρτηση τους το 494.

Το Κογκουριό και το Μπέκτζε, δύο από τα τρία βασίλεια της Κορέας, θεωρούσαν τους εαυτούς τους ως διάδοχα βασίλεια του Μπούγιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Byington, Mark E. (2016). *The Ancient State of Puyŏ in Northeast Asia: Archaeology and Historical Memory*. Cambridge (Massachusetts) and London: Harvard University Asia Center. σελίδες 11, 13. ISBN 978-0-674-73719-8.
2. ↑  Byington, Mark E. (2016). *The Ancient State of Puyŏ in Northeast Asia: Archaeology and Historical Memory*. Cambridge (Massachusetts) and London: Harvard University Asia Center. σελ. 12. ISBN 978-0-674-73719-8.
3. ↑  Warren I. Cohen (2000) *East Asia at the Center: Four Thousand Years of Engagement With the World*. Columbia University Press.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 317109726
* LCCN: no2015103343
* GND: 1119470250

 |

 |
Ο **Τζον "Μπατζ" Έντουαρντ Πάτι** (*αγγλικά : John "Budge" Edward Patty* ), γεννημένος στις 11 Φεβρουαρίου 1924 στο Φορτ Σμιθ του Αρκάνσας, ήταν αμερικανός πρωταθλητής της αντισφαίρισης.

Μεγαλύτερη επιτυχία του το 1950 όπου κέρδισε τον τίτλο στο απλό αντρών στο γαλλικό πρωτάθλημα όπου νίκησε τον τελικό τον Γιάροσλαβ Ντρόμπνι. Λίγες εβδομάδες αργότερα κέρδισε επίσης το πρωτάθλημα του Γουίμπλετον σε τετραπλή νίκη επί του Αυστραλού Φρανκ Σίντγκαν. Μόνο δύο αμερικανοί άνδρες παίκτες πέτυχαν ξανά αυτή τη διπλή νίκη, ο Ντον Μπατζ το 1938 και ο Τόνι Τρέιμπερτ το 1955. Ήταν επίσης πρώτος στο μεικτό του Ρολάν Γκαρός το 1946 με συμπαίκτρια την Πολίν Μπετς, πρώτος στο διπλό του Γουίμπλετον το 1957 με συμπαίκτη τον Γκάρντναρ Μαλόι, και φιναλίστ στο Αμερικάνικο Όπεν το 1957 με συμπαίκτη τον Γκάρντναρ Μαλόι.

Αγωνίστηκε με τις ΗΠΑ στο Κύπελλο Ντέιβις το 1951 με ρεκόρ 2 νίκες σε δύο αγώνες.

Ο Πάτι κατέλαβε την πρώτη θέση παγκοσμίως το 1950 σύμφωνα με τον John Olliff της The Daily Telegraph. Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου το 1956 ήταν δεύτερος στο απλό και πρώτος στο διπλό με συμπαίκτη τον Σβεν Ντάβινσον.

Εισήχθη στη Διεθνή αίθουσα τένις της φήμης το 1977. Ο Πάτι παρακολούθησε το γυμνάσιο του Λος Άντζελες. Ζούσε στη Λωζάνη της Ελβετίας με τη σύζυγό του Μαρκίνα, όπου και πέθανε στις 3  Οκτωβρίου 2021.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Lance Tingay: «100 years of Wimbledon» (Αγγλικά) Guinness Superlatives. London Borough of Enfield. 1977. σελ. 203.
2. 1 2  www.nytimes.com/2021/10/08/sports/tennis/budge-patty-dead.html.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
4. ↑  Bud Collins: «The Bud Collins History of Tennis» (Αγγλικά) New Chapter Press. Νέα Υόρκη. 2010. σελ. 625. ISBN-13 978-0-942257-70-0.
5. ↑  «Tennis Grand Slam Winners – Tennis – ESPN». *ESPN*. go.com. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2010.
6. ↑  Budge Patty at the Davis Cup
7. ↑  United States Lawn Tennis Association (1972). *Official Encyclopedia of Tennis* (First Edition), p. 426.
8. ↑  *Ελευθερία, Φύλλο: 4/9/1956, Σελίδα: 4*
9. ↑  «Tennis Hall of Fame – John Edward Patty "Budge"». International Tennis Hall of Fame. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2012.
Η **μάχη του Κρόκιου Πεδίου** πραγματοποιήθηκε το 353 π.Χ. ανάμεσα στους Μακεδόνες, τους Θεσσαλούς, τους Φωκείς και τους Αθηναίους στο Κρόκιο πεδίο της Θεσσαλίας που ήταν μια μάχη του Γ' Ιερού πολέμου.

Προοίμιο
--------

Ο Γ' Ιερός πόλεμος ξεκίνησε το 356 π.Χ. και κράτησε δέκα χρόνια (346 π.Χ) λόγω της απαγωγής μια πλούσιας Βοιωτής κόρης από τους Φωκαείς. Τότε απειλήθηκαν με πόλεμο από το αμφικτιονικό συμβούλιο. Τότε οι Φωκείς με αρχηγούς τους Φιλόμηλο και Ονόμαρχο επιτέθηκαν στους Δελφούς και τους κατέλαβαν. Το 355 π.Χ. συγκλήθηκε αμφικτιονικό συμβούλιο όπου αποφασίστηκε η καταπολέμηση των Φωκαέων. Το 354 π.Χ. όμως ο Φιλόμηλος νίκησε τους Λοκρούς και τους Θεσσαλούς σε μια μάχη. Αλλά τότε ήρθαν για βοήθεια οι Βοιωτοί, οι οποίοι έγειραν την πλάστιγγα της νίκης υπέρ του στρατού της Δελφικής Αμφικτυονίας. Ακόμα ο Φιλόμηλος τραυματίστηκε και αυτοκτόνησε και τη θέση του την πήρε ο Ονόμαρχος, ο οποίος δημιούργησε μεγάλο και ισχυρό μισθοφορικό στρατό. Το 353 π.Χ. οι Φωκαείς κατέστρεψαν τον Ορχομενό και ο Ονόμαρχος επιτέθηκε κατά της Χαιρώνειας, όμως απωθήθηκε από τους Βοιωτούς. Οι Θεσσαλοί ζήτησαν τη βοήθεια του Φίλιππου, ο οποίος βρήκε την ευκαιρία να εμπλακεί στα θέματα της κεντρικής και της νότιας Ελλάδας, λόγω των επιθέσεων του Λυκόφρωνα, του τυράννου των Φερών. Όμως οι σύμμαχοι του τυράννου, οι Φωκαείς, με τον Ονόμαρχο με 20.000 μισθοφόρους απώθησαν το Φίλιππο, ο οποίος αποχώρησε και κατέκτησε τις Παγασές και έθεσε υπό έλεγχό του τον Παγασητικό κόλπο. Ακόμα ο Ονόμαρχος δέχθηκε βοήθεια από το Χάρη, έναν στρατηγό της Αθήνας.

Η μάχη
------

Το 353 π.Χ. οι Μακεδόνες με τους Θεσσαλούς και οι Φωκαείς με τους Αθηναίους συναντήθηκαν στο Κρόκιο πεδίο ή αλλιώς Κροκοπέδιο. Οι πρώτοι είχαν αρχηγό τον Φίλιππο της Μακεδονίας με 20.000 άνδρες πεζικό και 3.000 ιππείς και οι δεύτεροι τον Ονόμαρχο και το Χάρη με τα πλοία του. Ο Φίλιππος έστειλε τους άνδρες του στη μάχη φορώντας στεφάνι δάφνης. Στη μάχη που ακολούθησε ο Φίλιππος πέτυχε μια συντριπτική νίκη κατά των Φωκαέων. Οι τελευταίοι έτρεχαν προς τη θάλασσα να επιβιβαστούν στα πλοία του Χάρη. Όμως ο αριθμός των νεκρών τους είναι τεράστιος: 6.000 νεκροί ανάμεσα τους και ο Ονόμαρχος και 3.000 αιχμάλωτοι.

Μετά τη μάχη
------------

Μετά τη μάχη ο Φίλιππος που αναδείχθηκε νικητής παρουσιάστηκε ως νικητής ενάντια της ιεροσυλίας των Φωκαέων και έγινε άρχοντας της Θεσσαλίας. Επίσης με αφορμή την πρόσφατη γέννηση της κόρης του, της έδωσε το όνομα Θεσσαλονίκη της Μακεδονίας, με την σημειολογία να είναι "νίκη των Θεσσαλών".

Σύνδεσμοι
---------

* Γ' Ιερός πόλεμος
Η **Μάχη του Μπιαουίστοκ–Μινσκ** ήταν μια γερμανική στρατηγική επιχείρηση που διεξήγαγε η Ομάδα Στρατιών Κέντρου της Βέρμαχτ υπό τον στρατάρχη Φέντορ φον Μποκ κατά τη διάρκεια της διείσδυσης στη παραμεθόρια περιοχή της Σοβιετικής Ένωσης, στα πρώτα βήματα της επιχείρησης Μπαρμπαρόσα. Διήρκεσε από τις 22 Ιουνίου έως τις 9 Ιουλίου 1941.

Η 2η Ομάδα Πάντσερ υπό τον στρατηγό Χάιντς Γκουντέριαν και η 3η Ομάδα Πάντσερ υπό τον συνταγματάρχη Χέρμαν Χοτ αποδεκάτισαν την άμυνα των Σοβιετικών, νίκησε σε όλες τις σοβιετικές αντεπιθέσεις και περικύκλωσε τέσσερις στρατιωτικές ομάδες του Δυτικού Μετώπου του Κόκκινου Στρατού κοντά στο Μπιαουίστοκ και το Μινσκ μέχρι τις 30 Ιουνίου. Η πλειοψηφία του Δυτικού Μετώπου περικυκλώθηκε και η επιχείρηση τελείωσε στις 9 Ιουλίου. Ο Κόκκινος Στρατός είχε τεράστιες απώλειες, καθώς έχασε 420.000 άνδρες. Η Βέρμαχτ είχε περίπου 12.157 απώλειες.

Οι Γερμανοί διαπέρασαν το Σοβιετικό Δυτικό Μέτωπο σε 18 ημέρες και προήλασαν 460 χιλιόμετρα εντός σοβιετικού εδάφους. Λόγω της γρήγορης προώθησης των Γερμανών πολλοί Γερμανοί πίστευαν ότι η χώρα τους είχε κερδίσει αποτελεσματικά τον πόλεμο με την Σοβιετική Ένωση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Liedtke 2016.
2. ↑  Mark Sołonin (2007). *22 czerwca 1941 czyli Jak zaczęła się Wielka Wojna ojczyźniana* (στα Πολωνικά). Μτφρ. Tomasz Lisiecki (1η έκδοση). Poznań, Poland: Dom Wydawniczy Rebis. σελίδες 528–529. ISBN 978-83-7510-130-0.
3. ↑  Liedtke 2016, σελ. 127.
Ο **Μαρσέλο Λέιτε Περέιρα** ή **Μαρσελίνιο** (πορτογαλικά: Marcelo Leite Pereira) είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής, γεννημένος στις 22 Ιουνίου 1987, που αγωνίζεται στη ΦΚ Πούνε Σίτι.

Ποδοσφαιρική καριέρα
--------------------

Ο Μαρσέλο Λέιτε Περέιρα, γνωστός σαν Μαρσελίνιο, έχει αγωνιστεί στην δεύτερη ομάδα της Ατλέτικο Μαδρίτης και της Χετάφε. Τον Ιανουάριο του 2007 πήγε σαν μεταγραφή στην πορτογαλική ομάδα Βιτόρια Γκιμαράες, όπου δεν αγωνίστηκε καθόλου, ενώ τελευταία εμφανίζεται στο ρόστερ της Τομπένσε. Το 2008 επι εποχής Μαντζουράκη αποκτήθηκε στη Skoda Ξάνθη αλλά δόθηκε για ένα χρόνο δανεικός στη Π.Σ. Καλαμάτα που είχε μια καλή σεζόν. Η θέση του είναι επιτελικός μέσος. Ένα από τα δυνατά του σημεία είναι η ντρίμπλα. Σε παιχνίδι απέναντι στον Μ.Γ.Σ. Πανσερραϊκό έβαλε ένα πολύ ωραίο γκολ που ψηφίστηκε σαν BEST GOAL για την 11η αγωνιστική της ελληνικής Super League. Έπειτα, πήρε μεταγραφή στην Μπανιάς, μια ποδοσφαιρική ομάδα στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα όπου πήρε 11 συμμετοχές. Το 2015 η Μπανιάς έδωσε τον Μαρσελίνιο στην Ιταλική Κατάνια. Από εκεί, κατέληξε πίσω στην Ελλάδα για χάρη του Ατρόμητου Αθηνών. Στον Ατρόμητο δεν έμεινε και πολύ, καθώς την ίδια χρονιά, πήγε στην βραζιλιάνικη Ανάπολις. Δυστυχώς, ούτε εκεί έμεινε για πολύ διότι πάλι την ίδια χρονιά κατέληξε στην Ινδία, για λογαριασμό της Ντέλχι Ντάιναμος. Το 2017 μεταφέρθηκε στην Αβαϊ και από εκεί τελικά βρέθηκε στην Πούνε Σίτι.

Επιτεύγματα
-----------

Ο Μαρσελίνιο σαν επαγγελματίας ποδοσφαιριστής δεν κατάφερε να κερδίσει κάποιο τρόπαιο εκτός από το 2015/2016 Indian Super League Top Scorer.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «AS Monaco - Club profile». *www.transfermarkt.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2021.
2. ↑  «Anápolis Futebol Clube» (στα αγγλικά). *Wikipedia*. 2021-08-17. .
3. ↑  «FC Pune City (diss.) - Club profile». *www.transfermarkt.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2021.
4. ↑  «2015 Indian Super League season» (στα αγγλικά). *Wikipedia*. 2021-08-27. .
5. ↑  «Indian Super League 2015 - Top Scorer». *worldfootball.net* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2021.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Scoda Ξάνθη
* onsports
* Marcelinho Leite
* Marcelinho
* FC Baniyas
* Catania F.C.
* Anápolis Futebol Clube
Η **μάχη του Μεσικλή** έγινε το 1263 μ.Χ στον *"τόπο του Μεσικλή"* κοντά στα Σεργιανά Ηλείας, άγνωστο σήμερα που βρισκόταν η τοποθεσία, της Πελοποννήσου, μεταξύ των Φράγκων του Πριγκιπάτου της Αχαΐας και την Βυζαντινή Αυτοκρατορία.

Σύμφωνα με το χρονικό του Μορέως πηγής του γεγονότος έγινε πριν την μάχης της Πρινίτσας, ο φράγκικος στρατός ήταν λιγότερος των Βυζαντινών, τα πλάγια και οι κάμποι γέμισαν φουσάτα όπως αναφέρει. Το βράδυ οι δύο στρατοί στρατοπέδευσαν και το πρωί της άλλης ημέρας παρατάχθηκαν για μάχη. Πρώτοι έκαναν έφοδο οι Βυζαντινοί με τον στρατηγό τους Μιχαήλ Κατακουζηνό να επελαύνει τρέχοντας καβάλα στο άλογο του ανάμεσα στους Φράγκους και να αλλάζει άλογο όταν αυτό κουράστηκε να τρέχει. Αναφέρεται ότι σε κάποια στιγμή της μάχης το άλογο αφηνίασε διπλώθηκε σε έναν βάτο κι έπεσε σκοτώνοντας τον στρατηγό. Βλέποντας αυτό ο Βυζαντινός στρατός πήραν την σορό του Μιχαήλ κι υποχώρησαν.

Πηγές
-----

* Το Χρονικόν του Μωρέως
|  |
| --- |
| Τοποθεσία: |
| Κέρκυρα |

|  |  |
| --- | --- |
| Περιφέρεια > Νομός: |  |
| Ιόνιοι Νήσοι
Ν.Κέρκυρας |
| Δήμος > Πόλη ή Χωριό: |
| Δ.Κεντρικής Κέρκυρας
• Κέρκυρα |
| Υψόμετρο: |
| Υψόμετρο ≈ 20 m |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Χρόνος Κατασκευής |  | Προέλευση |
| 1576-1645 |  | ΕΝΕΤΙΚΟ |
| Τύπος Κάστρου |  | Κατάσταση |
| Νεότερο Φρούριο |  | Καλη


 |

Το ιστορικό κέντρο της πόλης της Κέρκυρας οριοθετείται από δύο φρούρια: στα Ανατολικά το Παλιό Φρούριο και στα δυτικά το Νέο Φρούριο. Στο παρελθόν τα δύο φρούρια ενώνονταν από τείχη που περιέκλειαν την κατοικημένη πόλη.

To νεώτερο από τα δύο εννοείται πως είναι το **Νέο Φρούριο** (ή Fortezza Nuova), κτισμένο τον 16ο αιώνα από τους Βενετσιάνους, στο λόφο του Αγίου Μάρκου.

---

Ιστορία
-------

Το Νέο Φρούριο της Κέρκυρας (Fortezza Nuova), που δεσπόζει στο λόφο του Αγίου Μάρκου, χτίστηκε από τους Βενετσιάνους το 16ο αιώνα, όταν έγινε επιτακτική η ανάγκη προστασίας της πόλης, την ασφάλεια της οποίας δεν μπορούσε πλέον να εξασφαλίσει το Παλιό Φρούριο.

Η οικοδόμηση του ξεκίνησε το 1576 και δεν ολοκληρώθηκε παρά το 1645, μολονότι γνώρισε αρκετές ανακατασκευές και επεκτάσεις από τότε. Είναι χτισμένο σε δύο επίπεδα προκειμένου να ανταποκρίνεται στο διπλό του ρόλο: την προστασία του λιμανιού και τον έλεγχο της ενδοχώρας.

Ο Βενετσιάνος αρχιτέκτονας **Francisco Vitelli** προκειμένου να βρει τα οικοδομικά υλικά που απαιτούνταν χρειάστηκε να κατεδαφίσει περισσότερα από 2.000 οικήματα, στην πλειοψηφία τους κατοικίες και εκκλησίες. Ωστόσο ανάμεσα στις καταστροφές συγκαταλέγεται και μια από τις ομορφότερες Πύλες της πόλης, η Porta Reale.

Τo Φρούριο δέχτηκε πολλά πλήγματα κατά τη διάρκεια των αιώνων. Οι ίδιοι οι Κερκυραίοι αναγκάστηκαν να καταστρέψουν μεγάλο τμήμα τους, όπως και τα περισσότερα τείχη, που το ένωναν με το Παλιό Φρούριο, και τα οποία περιέβαλλαν την πόλη, μετά από απαίτηση των Μεγάλων Δυνάμεων, τις παραμονές της ένωσης των Επτανήσων με την Ελλάδα το 1864. Ωστόσο διατηρούνται μέχρι σήμερα, χωρίς να είναι προσβάσιμες στο κοινό, οι σήραγγες που το ένωναν με το Παλιό Φρούρο.

Το Νέο Φρούριο δέχτηκε σφοδρές επιθέσεις και κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, οπότε και έπαθε σοβαρές ζημιές.

Δομικά, Αρχιτεκτονικά, Οχυρωματικά Στοιχεία
-------------------------------------------

Πρόκειται για ένα στιβαρό αυστηρό οικοδόμημα, το οποίο στέκεται επιβλητικό πάνω από το Παλιό Λιμάνι, απ’ όπου έχει και πρόσβαση, και προσφέρει μια μοναδική πανοραμική θέα της πόλης και της ανοιχτής θάλασσας.

Η Πύλη του είναι διακοσμημένη με έναν υπέροχο ανάγλυφο Λέοντα του Αγίου Μάρκου, το έμβλημα της Βενετίας.Τα σημάδια τους άφησαν και οι Εγγλέζοι: δύο αγγλικοί στρατώνες, ο ένας δίπλα στην Πύλη και ο άλλος στο δεύτερο επίπεδο ενώ υπάρχει και ένας ναός, πιθανότατα του 17ου αιώνα, η Παναγία η Σπηλαιώτισσα.

Σήμερα εκτός από εγκαταστάσεις του Πολεμικού Ναυτικού, το Νέο Φρούριο φιλοξενεί εκθέσεις φωτογραφίας, ζωγραφικής κ.α. ενώ στους χώρους του βρίσκουν στέγη μουσικές συναυλίες αλλά και άλλες καλλιτεχνικές δραστηριότητες.
Η **Μάρτα Μάτραϊ** (Márta Mátrai) (γεννημένη στις 22 Φεβρουαρίου 1948)  είναι Ουγγαρέζα νομικός και πολιτικός, που έχει υπηρετήσει ως μέλος της Εθνοσυνέλευσης (MP) από τον Περιφερειακό Κατάλογο της κομητείας Σόμογκι του Φίντες- Ουγγρική Συμμαχία Πολιτών (Fidesz) από το 1998.  Εξελέγη ως η Πρώτη Αξιωματούχος της Εθνοσυνέλευσης το 2013, θέση η οποία επανιδρύθηκε μετά από 64 χρόνια κενής θέσης.

Πολιτική καριέρα
----------------

Η Μάρτα Μάτραϊ ήταν η ιδρύτρια του παραρτήματος Καποσβάρ της Fidesz το 1989 και το 1990. Ως μεμονωμένη υποψήφια στις τοπικές εκλογές Σεπτεμβρίου – Οκτωβρίου 1990 εξελέγη στη Γενική Συνέλευση του Σζομπαθέλι της οποίας ήταν μέλος μέχρι τον Οκτώβριο του 1998. Ήταν νομική σύμβουλος από το 1994 έως το 1998. Μετά την κατάργηση του ορίου ηλικίας εντάχθηκε στη Fidesz και ήταν επικεφαλής του υποκαταστήματος της πόλης από το 1994. Είναι μέλος του Νομαρχιακού και Εθνικού Συμβουλίου από το 1995. Μετά τη μετατροπή σε λαϊκό κόμμα το 2003 της απονεμήθηκε η προεδρία της εκλογικής περιφέρειας Καποσβάρ.

Έλαβε μέρος στις βουλευτικές εκλογές του 1994. Εξασφάλισε τη θέση της στο Κοινοβούλιο στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 1998 από τον περιφερειακό κατάλογο της κομητείας Σόμογκι του Fidesz. Διετέλεσε αναπληρώτρια επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας και στέλεχος της κοινοβουλευτικής ομάδας της Fidesz από τον Ιούνιο του 1998 έως το τέλος της θητείας. Δραστηριοποιήθηκε στην Επιτροπή Συντάγματος και Δικαστικών Υποθέσεων και στην Επιτροπή Άμυνας, της οποίας ήταν αναπληρωτής πρόεδρος. Στις βουλευτικές εκλογές του 2002 έγινε βουλευτής από την Περιφερειακή Λίστα της κομητείας Σόμογκι. Έγινε ξανά μέλος της Επιτροπής Συντάγματος και Δικαστικών Υποθέσεων και πρόεδρος της Επιτροπής Κοινωνικών και Οικογενειακών Υποθέσεων. Υπήρξε και πάλι αναπληρωτής επικεφαλής της κοινοβουλευτικής παράταξης από τις 15 Μαΐου 2002. Στις γενικές εκλογές, που διεξήχθησαν το 2006, εξελέγη από τον περιφερειακό κατάλογο της κομητείας Σόμογκι. Υπήρξε μέλος της Επιτροπής Συνταγματικών, Δικαστικών και Διαρκών Διατάξεων από το 1998 έως το 2014. Έγινε μέλος της Νομοθετικής Επιτροπής τον Μάιο του 2014

Προσωπική ζωή
-------------

Η Μάρτα Μάτραϊ είναι χωρισμένη και έχει έναν γιο, τον Ταμάς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Συνέλευση της Ουγγαρίας: *Parliamentary Information System*. m006. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
2. 1 2  «*Biography*» (PDF). Országgyűlés.
3. 1 2  «*Register*». Országgyűlés.
4. ↑  «Mátrai Mártát jelöli háznagynak Kövér László». Origo.hu.
5. ↑  «MÁTRAI MÁRTA - FIDESZ - 2015-ÖS VAGYONNYILATKOZAT - September 1, 2016». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Δεκεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2023.
6. ↑  Nikoletta Sereg - Na de ki ez a nő? Titokzatos asszony a Fidesz listáján - A Fidesz a negyedik helyen indítja az eddig nem túl aktív Mátrai Márta képviselőt

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Márta Mátrai στο Wikimedia Commons
Η **Μαρία Παλαιολογίνα** ήταν Βυζαντινή πριγκίπισσα, Χατούν της χρυσής ορδής ή Δέσποινα Χατούν του Ιλχανάτου, νόθα κόρη του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β´ Παλαιολόγου.

Η Μαρία δόθηκε γυναίκα από τον πατέρα της στον χάνο της Χρυσής ορδής Τοκτά, ο γάμος έγινε 1299. Η Μαρία είχε πάει και το 1297 στο χανάτο αλλά τότε ο Τοκτά αποφάσισε να αναβάλει τον γάμο και να την στείλει πίσω στην Κωνσταντινούπολη λόγω του πολέμου με το Ιλχανάτο της Περσίας. Είναι γνωστή μία κόρη τους η Μαρία των Μπορίτζιν σύζυγος του Ναριμάντα μεγάλου δούκα του Νόβγκοροντ. Ο σύζυγος της πιστεύεται ότι είχε βαπτιστεί χριστιανός, και ο γάμος ήταν μία προσπάθεια σύσφιξης της συμμαχίας μεταξύ της Βυζαντινής αυτοκρατορίας και του Χανάτου της Χρυσής ορδής στην περιοχή του Καυκάσου. Η Μαρία κατά την άφιξη της στο Χανάτο έφερε μαζί της πολλά εκκλησιαστικά σκεύη, εικόνες και υφάσματα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βασιλοπούλου, σελ. 70
2. ↑  Hamad Subani - 2013 -The Secret History of Iran - σελ. 130
3. ↑  Βασιλοπούλου, σελ. 94
4. ↑  Βασιλοπούλου, σελ. 125

Πηγές
-----

* Βασιλοπούλου, Ναυσικά (2015, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ)), Τα βασιλικά συνοικέσια κατά την εποχή των Παλαιολόγων (1258-1453): πολιτικές προσεγγίσεις που διανέμεται με άδεια (CC BY-SA 4.0), ανακτήθηκε 16 Ιανουαρίου 2019
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Νήριτος** είναι γνωστός ένας Ιθακήσιος, γιος του Πτερελάου και αδελφός του Ίθακου και του Πολύκτορα. Σύμφωνα με τη μυθική παράδοση, το βουνό της Ιθάκης Νήριτος πήρε το όνομά του από τον Νήριτο. Ο Νήριτος αναφέρεται στην *Οδύσσεια* του Ομήρου (ραψωδία ρ, στίχος 207) ως ένας από τους τρεις δημιουργούς (οι άλλοι δύο ήταν οι αδελφοί του) της χτιστής βρύσης που βρισκόταν κοντά στην πρωτεύουσα του νησιού, από όπου υδρεύονταν οι κάτοικοι.

Πηγές
-----

* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελίδα 599
H **Μάρτζορι, κόμισσα του Κάρικ** (περί το 1253 - 9 Νοεμβρίου 1292) κόμισσα του Κάρικ (1256 - 1292) ήταν κόρη του Νηλ, κόμητος του Κάρικ και της Μαργαρίτας Στιούαρτ, η μητέρα του θρυλικού βασιλιά Ροβέρτου Μπρους. Παντρεύτηκε στον πρώτο της γάμο τον Άνταμ ντε Κιλκονκουάρ που έπεσε σε μάχη στην Η΄ Σταυροφορία (1271), ένας νεαρός πανέμορφος άντρας από την συνοδεία του Άνταμ ο Ρόμπερτ ντε Μπρους, 6ος λόρδος του Άναντεϊλ ήρθε να αναγγείλει στην Μάρτζορι τα νέα για τον θάνατο του συζύγου της. Η Μάρτζορι εντυπωσιάστηκε τόσο πολύ από τον νεαρό άντρα που αποφάσισε να τον κρατήσει αιχμάλωτο στο κάστρο του Τούρνμπερι μέχρι την στιγμή που αποφασίσει να την παντρευτεί (1271). Ο Ρόμπερτ ντε Μπρους μετά τον γάμο έγινε ΄΄κόμης του Κάρικ *στο όνομα της συζύγου του, μαζί απέκτησαν :*

* Ισαβέλλα Μπρους
* Χριστίνα Μπρους
* Ροβέρτος Α΄ της Σκωτίας
* Νηλ ντε Μπρους
* Εδουάρδος Μπρους
* Μαρία Μπρους
* Μαργαρίτα Μπρους
* Τόμας ντε Μπρους
* Αλέξανδρος ντε Μπρους
* Ελισσάβετ Μπρους
* Μαώ Μπρους

H Μαργαρίτα Μπρους που παντρεύτηκε τον Σερ Γουίλιαμ του Καρλάιλ πιθανότατα δεν ήταν παιδί τους. Ανεπιβεβαίωτες φήμες λένε ότι ο Τόμας Ράντολφ, 1ος κόμης του Μόρεϊ είχε μητέρα μια κόρη της Μάρτζορι από τον πρώτο της γάμο με τον Άνταμ επειδή ο Τόμας Ράντολφ περιγράφεται σαν *ανιψιός του Ροβέρτου Μπρους*. Δεν είναι αληθές επειδή καμιά κόρη του Άνταμ ντε Κιλκονκουάρ δεν θα μπορούσε να αποκτήσει Γαλατικό τίτλο όπως η Μάρτζορι από τον δικό της πατέρα. Εξετάζεται και η πιθανότητα να είναι η μητέρα του Τόμας Ράντολφ κόρη του πατέρα του Ροβέρτου Μπρους από τον δεύτερο γάμο του.
Η Μάρτζορι πέθανε πριν τον Νοέμβριο του 1292 την ίδια εποχή που ο σύζυγος της μετέφερε στον μεγαλύτερο γιο τους Ροβέρτο την κομητεία του Κάρικ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  famouskin.com/family-group.php?name=5213.
2. ↑  «Dictionary of Women Worldwide» (Αγγλικά) Gale, Yorkin Publications. Ντιτρόιτ. 2006. ISBN-13 978-0-7876-7585-1.
3. 1 2  «Kindred Britain»
4. 1 2  p10248.htm#i102473. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
5. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
6. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
7. ↑  Dunbar, Sir Alexander (1899): 67
8. ↑  Dunbar, Sir Alexander (1899): 67
9. ↑  Gordon Donaldson Scottish Historical Documents, « 1315-1318 Settlement of Succession » p. 51-54,
10. ↑  G.W.S. Barrow Op.cit p. 495

Πηγές
-----

* Duncan, A. A. M. (2004). "Brus [Bruce], Robert (VI) de". Oxford Dictionary of National Biography. Oxford University Press.
* G.W.S. Barrow Robert Bruce and the Community of the Realm E.U.P 4e réédition (Edinburgh 2005)
* Scott, Ronald McNair. Robert the Bruce: King of Scots
Η **Μέθοδος Σίλβα** είναι μία μέθοδος προσωπικής ανέλιξης που ιδρύθηκε από τον Χοσέ Σίλβα. Πρόκειται για ένα σύστημα όπου ισχυρίζεται ότι βοηθάει στην ανάπτυξη των δυνάμεων του νου μέσα από τον διαλογισμό, την θετική σκέψη, την φαντασία και τον οραματισμό.

Ίδρυση
------

Η έρευνα του Χοσέ Σίλβα, πάνω στον ανθρώπινο νου και τις δυνατότητές του, ξεκίνησε τη δεκατία του 1940 όταν μέσα από ένα τυχαίο γεγονός του δημιουργήθηκε η ανάγκη να μελετήσει την ψυχιατρική και την ύπνωση. Το 1966 κατόπιν έρευνας και επιστημονικών πειραμάτων τα ευρήματά του δημοσιεύτηκαν, μέσω της διδασκαλίας της Μεθόδου Σίλβα γνωστή και ως Μέθοδος Ελέγχου του Νου, στην Αμερική.

Σεμινάρια
---------

Από το 1966 διεξάγονται σεμινάρια της Μεθόδου Σίλβα σε όλο τον κόσμο με σκοπό την αυτοβελτίωση και τον έλεγχο του νου.

Βιβλία
------

### Από τον Χοσέ Σίλβα

* Μέθοδος Silva για τον έλεγχο του νου
* Πως θα πάρετε βοήθεια από την άλλη σας πλευρά με τη μέθοδο Silva

### Από άλλους συγγραφείς

* Αυτή είναι η Μέθοδος Σίλβα *Μεταξάτος Παναγιώτης.*
* Η Μέθοδος Σίλβα για το 2000 *Πάουελ Τ.-Πάουελ Τζ.*

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Silva Method Greece» (στα αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-10-13.. Ανακτήθηκε στις 2018-10-09.
2. ↑  «Μέθοδος Σίλβα, σκέψου και θα γίνει – ATHENS PRESS». *www.athenspress.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2018.
Μακρύρρυγχο Μπάντικοτ - Long-nosed Bandicoot
**Μπαντικότς, Μπάντικουτς** ή **Μπαντικότες** είναι μια οικογένεια με πάνω από 20 είδη μικρού ή μεσαίου μεγέθους, χερσαίων, σε μεγάλο βαθμό νυχτόβιων παμφάγων μαρσιποφόρων που ανήκουν στην τάξη των πηραμελόμορφων (Peramelemorphia). Είναι ενδειμικά της περιοχή της Αυστραλίας και της Νέα Γουινέας, συμπεριλαμβανομένου του αρχιπελάγους του Μπίσμαρκ στα ανατολικά και των νησιών Σέραμ και Χαλμαχέρα στα δυτικά.

Χαρακτηριστικά
--------------

Τα μπάντικοτς φθάνουν το μήκος των 30 έως 80 εκατοστών, συμπεριλαμβανομένου της ουράς των 0 έως 30 εκατοστών. Στο σώμα είναι εύσωμα συνήθως με πυκνό τρίχωμα. Το ρύγχος τους είναι κωνικό και τα πίσω τους άκρα είναι μακρύτερα από τα μπροστινά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «bandicoot».
Η **Μέθοδος Ισοδυναμίας με την Βεβαιότητα** (Αγγλ:certainty equivalent approach) είναι μία από τις πιο διαδεδομένες μεθόδους ενσωμάτωσης του κινδύνου στον προϋπολογισμό επενδύσεων κεφαλαίου. Απορροφά τον κίνδυνο των αναμενόμενων πρόσθετων ταμειακών ροών ενός επενδυτικού προγράμματος και τις μετατρέπει σε βέβαιες ταμειακές ροές. Ακολούθως προεξοφλεί τις ταμειακές ροές στο παρόν με ένα επιτόκιο χωρίς κίνδυνο (risk-free rate of return).

Υπολογισμός
-----------

Οι πρόσθετες ταμειακές ροές ενός επενδυτικού προγράμματος απαλλάσσονται από τον κίνδυνο με το να πολλαπλασιαστούν με έναν συντελεστή ισοδυναμίας με την βεβαιότητα (αt), ο οποίος μετατρέπει τις ταμειακές ροές με κίνδυνο σε ισοδύναμες ταμειακές ροές χωρίς κίνδυνο.

Τεχνικές λεπτομέρειες
  
Ο αt λαμβάνει τιμές μεταξύ του μηδενός (όταν υπάρχει πολύ μεγάλος κίνδυνος) και της μονάδας (όταν δεν υπάρχει κίνδυνος). Ο συντελεστής ισοδυναμίας με την βεβαιότητα αt (certainty equivalent coefficient) είναι ο λόγος του βέβαιου αποτελέσματος προς το αποτέλεσμα με κίνδυνο.

++++

Έχοντας λοιπόν προσαρμόσει τις ταμειακές ροές με κίνδυνο, πολλαπλασιάζοντας αυτές με αt, σε ταμειακές ροές χωρίς κίνδυνο εφαρμόζουμε μία από τις μεθόδους αξιολόγησης επενδυτικών προγραμμάτων

Εναλλακτικά
  
Εάν γνωρίζουμε το επιτόκιο με κίνδυνο (ρ) ο συντελεστής ισοδυναμίας με την βεβαιότητα αt υπολογίζεται ως εξής:

at=
Η **Μέγκαν Γκέιλ** (αγγλ.: *Megan Kate Gale*, γενν. 7 Αυγούστου 1975) είναι Αυστραλή ηθοποιός, σχεδιάστρια μόδας και μοντέλο.

Βιογραφία
---------

Η Γκέιλ γεννήθηκε το 1975 στο Περθ της Δυτικής Αυστραλίας από Άγγλο πατέρα, ενώ η μητέρα της είναι μισή Μαορί. Είναι η νεότερη από τα τρία παιδιά με δύο μεγαλύτερα αδέρφια.

Σταδιοδρομία
------------

Η Γκέιλ σε ηλικία 18 ετών κέρδισε ένα διαγωνισμό μοντέλων στο Περθ, και μετά από αρκετά χρόνια στο μοντελινγκ, το 1999 θα άρχισει να εμφανίζεται σε μια σειρά από διαφημίσεις για την ιταλική εταιρεία τηλεπικοινωνιών, Omnitel (σημερινή Vodafone Italia), μέχρι το 2006. 
Από το 2003 η Αυστραλιανή Τουριστική Επιτροπή είχε την Γκέιλ ως «το πρόσωπό τους από την Αυστραλία στην Ιταλία». 
Η Γκέιλ έχει κοσμήσει τα εξώφυλλα πολλών περιοδικών της Αυστραλίας και της Ιταλίας, μεταξύ άλλων το Marie Claire, Grazia, Gioia, GQ, καθώς επίσης τα ιταλικά Maxim, Vogue Italia και τα Αυστραλιανά InStyle και Cosmopolitan.

Η Μέγκαν Γκέιλ έχει δουλέψει με αρκετούς ιταλικούς οίκους μόδας, όπως του Τζιανφράνκο Φερέ, Genny, Gai Mattiolo, Mariella Burani και Angelo Marani στην εβδόμαδα μόδας του Μιλάνου. Η Γκέιλ έχει επίσης συνεργαστεί με πολλούς Αυστραλούς σχεδιαστές, όπως η Κολέτ Ντινίγκαν, Κιρίλι Τζόνστον, Λίζα Χο, και Αλεξ Πέρι. Το 2006, ήταν η σχολιάστρια μόδας για τα Αυστραλιανά τηλεοπτικά βραβεία.

Τον Ιανουάριο του 2008 η Γκέιλ ανακοίνωσε την αποχώρησή της από το μοντελινγκ μετά από 15 χρόνια και περπάτησε στην πασαρέλα για τελευταία φορά μόνο εβδομάδες αργότερα, στην έναρξη της χειμερινής κολεξιόν του Ντέιβιντ Τζόουνς στο Σίδνεϊ. Τον Μάρτιο του 2011, η Γκέιλ επέστρεψε στη πασαρέλα για να κλείσει το Φεστιβάλ Μόδας στη Μελβούρνη.

Προσωπική ζωή
-------------

Τον Ιανουάριο του 2011, η Γκέιλ συνήψε σχέση με τον ποδοσφαιριστή του AFL Σων Χάμπσον. Στις 13 Μαΐου 2014, η Γκέιλ γέννησε το γιο τους, τον Ρίβερ Άλαν Τόμας Χάμπσον. Τον Σεπτέμβριο του 2017 γέννησε και την κόρη τους Ρόζυ Μέι Ντι Χάμπσον.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *The Fashion Model Directory (FMD)*. megan\_gale. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2019.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Η Μέγκαν Γκέιλ στην IMDb (Αγγλικά)
Η **μέθοδος Βόλβιλ** είναι χημική διεργασία βιομηχανικής κλίμακας, η οποία χρησιμοποιείται για τον εξευγενισμό του χρυσού στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο καθαρότητας (99,999%), μέσω της εφαρμογής ηλεκτρικής τάσης σε ένα διάλυμα τετραχλωροχρυσικού οξέος. Η μέθοδος αυτή ανακαλύφθηκε το 1874 στο Αμβούργο από τον Αιμίλ Βόλβιλ. Αυτή η ηλεκτροχημική μέθοδος περιλαμβάνει τη χρήση μίας χυτής ράβδου χρυσού, η οποία αποκαλείται συχνά και ράβδος Ντορέ, περιεκτικότητας 95%+ σε χρυσό η οποία αναλαμβάνει τον ρόλο της ανόδου. Χρυσός χαμηλότερης περιεκτικότητας δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί καθώς θα επηρεάσει την αντίδραση, ειδικά αν περιέχει ασήμι, λευκόχρυσο ή κάποιο άλλο ευγενές μέταλλο. Οι κάθοδοι για αυτή την αντίδραση είναι μικρά φύλλα καθαρού χρυσού (24 καρατίων) ή ανοξείδωτο ατσάλι. Με την παροχή ρεύματος στο σύστημα, ο ηλεκτρισμός περνάει μέσα από το διάλυμα του τετραχλωροχρυσικού οξέος. Χρυσός και άλλα μέταλλα διαλύονται στην άνοδο και ταυτόχρονα καθαρός χρυσός (ο οποίος έρχεται από το διάλυμα του τετραχλωροχρυσικού οξέος μέσω ανταλλαγής ιόντων) εναποτίθεται στην κάθοδο (επίσης από καθαρό χρυσό). Όταν η άνοδος διαλυθεί εντελώς η κάθοδος μαζί με τον προσκολλημένο σε αυτήν χρυσό από το διάλυμα αφαιρείται και λιώνεται ή επεξεργάζεται με κάποιον άλλον τρόπο ώστε να είναι κατάλληλη για πώληση. Ο χρυσός που προκύπτει είναι καθαρός κατά 99,999% και ανώτερης ποιότητας από αυτόν που παράγεται από την άλλη κοινή μέθοδο εξευγενισμού, δηλαδή τη μέθοδο Μίλερ, από την οποία παράγεται χρυσός με καθαρότητα 99,995%.

Η μέθοδος Βόλβιλ είναι απαραίτητη για την παραγωγή καθαρού χρυσού σε μεγάλη κλίμακα, ο οποίος έχει πολλές εφαρμογές κυρίως στον χώρο των ηλεκτρονικών συσκευών. Ωστόσο επειδή στις περισσότερες περιπτώσεις δεν είναι αναγκαία η χρήση χρυσού τόσο υψηλής καθαρότητας, ο χρυσός συνήθως εξευγενίζεται με την μέθοδο Μίλερ, η οποία είναι πιο εύκολη, πιο απλή, πιο φτηνή, πιο γρήγορη και δεν απαιτεί τη παραγωγή μεγάλων ποσοτήτων τετραχλωροχρυσικού οξέος, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε περισσότερα προβλήματα.

Δείτε επίσης
------------

* Κατεργασία του χρυσού
* Βασιλικόν ύδωρ

Παραπομπές
----------

1. ↑  Noyes, Robert (1993). *Pollution prevention technology handbook*. William Andrew. σελ. 342. ISBN 0-8155-1311-9.
2. ↑  Pletcher, Derek and Walsh, Frank (1990). *Industrial electrochemistry*. Springer. σελ. 244. ISBN 0-412-30410-4. CS1 maint: Πολλαπλές ονομασίες: authors list (link)
Η **μάχη στα Σπήλια** δόθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1955 έξω από το χωριό Σπήλια της κεντρικής Κύπρου, κατά την διάρκεια του αγώνα της ΕΟΚΑ, ανάμεσα σε ομάδες της και στις βρετανικές δυνάμεις που τις καταδίωκαν. Τελικά οι ομάδες της ΕΟΚΑ κατάφεραν να διαφύγουν, ενώ λίγοι Βρετανοί στρατιώτες τραυματίστηκαν ελαφρά από φίλια πυρά.

Η μάχη
------

Στις 8 Δεκεμβρίου, ο Βρετανός Κυβερνήτης Τζων Χάρντινγκ, είχε ξεκινήσει μεγάλη επιχείρηση με χίλιους άντρες για να εντοπίσουν αγωνιστές της ΕΟΚΑ στα βουνά. Είχαν την πληροφόρηση ότι ο Γεώργιος Γρίβας ήταν κοντά στα Σπήλια. Πράγματι, εκεί ήταν ο Γρίβας για μερικές μέρες, ο οποίος είχε μαζέψει 30 άνδρες τους οποίους χώρισε σε τρεις ομάδες, με επικεφαλής τους Γρηγόρη Αυξεντίου, Ρένο Κυριακίδη και Ανδρέα Τσιάρτα. Την ημέρα της μάχης όμως μόνο 18 αγωνιστές από τους 30 βρίσκονταν στα κρησφύγετα των Σπηλιών καθώς η ομάδα του Τσιάρτα μετακινήθηκε σε άλλη περιοχή. Στις 11 Δεκεμβρίου το πρωί, ο σκοπός ξύπνησε τον Γρίβα επειδή παρατήρησε να προσεγγίζουν το χωριό αγγλικά φορτηγά. Ο Γρίβας αρχικά νόμισε πως ήταν απλή περίπολος, όταν όμως αργότερα παρατήρησε λαγωνικά, κατάλαβε πως οι Άγγλοι ήθελαν να τον κυκλώσουν. Διέταξε τον Αυξεντίου να καταλάβει ένα μονοπάτι στα νότια της κοιλάδας, με διαταγή να πυροβολήσουν αν οι Άγγλοι προσέγγιζαν αρκετά. Έτσι και έγινε, όταν έφτασαν σε απόσταση βολής, ο Αυξεντίου και οι άντρες του άνοιξαν πυρ ενώ παράλληλα έφευγαν προς το μέρος του Γρίβα. Επειδή τους ακολουθούσαν σκυλιά, αποφάσισαν να χωρίσουν, αλλά όλοι να κατευθυνθούν προς τους ορεινούς όγκους της Κακοπετριάς. Λόγω της πυκνής ομίχλης, οι δυο βρετανικές ομάδες πυροβόλησαν η μια την άλλη, με αποτέλεσμα τον ελαφρύ τραυματισμό τριών βρετανών στρατιωτών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ρίχτερ 2011, σελ. 386.

Βιβλιογραφία
------------

* Ρίχτερ, Χάιντς Α. (2011). *Ιστορία της Κύπρου*. B΄ **(1950-1959)**. Mετάφραση: Χαράλαμπος Παπαχρήστου. Αθήνα: Βιβλιοπωλείον της Εστίας. ISBN 978-960-05-1502-2.
* Βαρνάβα, Ανδρέας (2002). *Ιστορία του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ*. Λευκωσία: Ίδρυμα ΕΟΚΑ. ISBN 9963-576-99-0.
Οι **Μπανού αλ-Μουνατζίμ**, ήσαν Ιρανική οικογένεια Αββασιδών αξιωματούχων η ύπαρξη της οποίας επιβεβαιώνεται, βάση πηγών, στην διάρκεια του 9ου και του 10ου αιώνα. Ισχυρίζονταν πως κατάγονταν από την Δυναστεία των Σασσανιδών, ενώ είχαν στενή συγγένεια με τους Αββασίδες χαλίφηδες μέσω επιγαμιών.

Ιστορία
-------

Σύμφωνα με τον Ιμπν αλ-Ναντίμ, οι Μπανού αλ-Μουνατζίμ κατάγονταν από τον Μιχρ-Γκουσνάσπ, υιό του ύστατου Σασσανίδη βασιλέα, Ισδιγέρδη Γ΄ (βασίλευσε μεταξύ 632-651). Η οικογένεια αναφέρεται για πρώτη φορά στην διάρκεια του 9ου αιώνα, όταν ο επώνυμος πρόγονος, Αμπού Μανσούρ αλ-Μουνατζίμ (αρχικώς ονομαζόμενος Αμπάν-Γκουσνάσπ), εργάστηκε στην αυλή του δεύτερου Αββασίδη χαλίφη, αλ-Μανσούρ (βασίλευσε μεταξύ 754-775) ως αστρολόγος (*αλ-μουνατζίμ*). Ο υιός του, Γιαχιά, εργάστηκε στην αυλή των Αββασιδών κατά την περίοδο βασιλείας του αλ-Μαμούν (βασίλευσε μεταξύ 813-833), ενώ αργότερα μεταστράφηκε από τον Ζωροαστρισμό στο Ισλάμ. Ο Γιαχιά απέκτησε τέσσερις υιούς, τους Αλί, Σαΐντ, Αμπνταλάχ και Χασάν. Όπως ο πατέρας τους, και οι τέσσερεις εργάστηκαν στην αυλή των Αββασιδών. Ο Αλί, μάλιστα, αποτέλεσε φίλο του χαλίφη αλ-Μουταουάκιλ (βασίλευσε μεταξύ 847-861), ενώ ο υιός του, Γιαχιά αποτέλεσε, επίσης, φίλο του αλ-Μούαφακ, *de facto* αντιβασιλέα για λογαριασμό του αδερφού του, αλ-Μουάταμιντ (βασίλευσε μεταξύ 870-892). Ένας άλλος εκ των υιών του Αλί, ο Χαρούν, επίσης εργάστηκε στην αυλή των Αββασιδών. Ο Χαρούν είχε έναν υιό ο οποίος ονομαζόταν Αλί, ο οποίος υπηρέτησε κατά την περίοδο βασιλείας των Μπουγιδών, όταν οι τελευταίοι κατέστησαν κυρίαρχοι της Βαγδάτης. Αποτελεί το τελευταίο γνωστό μέλος της οικογένειας.

Πηγές
-----

* D. Pingree. "Banu Monajjem". *Encyclopaedia Iranica.* Ed. Ehsan Yarshater. Columbia University. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2014.
* «Banū al-Munajjim». *" Encyclopaedia Islamica.*. Leiden and New York: BRILL. 2013. ISBN 9789004246911. .


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Banu al-Munajjim  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Χοσέ Ιγνάθιο Ροδίγια Χιλ** ( γεννήθηκε στις 12 Μαρτίου 1974 στη Λιρία της Βαλένθια ) είναι πρώην Ισπανός καλαθοσφαιριστής που έπαιξε για 13 χρόνια ως επαγγελματίας. Είχε ύψος 1,92 μέτρων και έπαιζε στη θέση του πόιντ γκαρντ .

Σταδιοδρομία
------------

Έκανε την πρώτη εμφάνισή του στην 1η Ισπανίας στις 21 Σεπτεμβρίου 1991 όταν ήταν μόλις 17 ετών.

Τον Φεβρουάριο του 1998, κέρδισε το Κύπελλο Ισπανίας και ονομάστηκε Πολυτιμότερος Παίχτης (MVP) της διοργάνωσης. 

Τον Απρίλιο του 2003, ανακηρύχθηκε νικητής του ULEB Cup της περιόδου 2002-03. 

Οδήγησε την Παμέσα Βαλένθια στον πρώτο της ευρωπαϊκό τελικό (Κύπελλο Σαπόρτα, το οποίο έχασε από την Μπενετόν Τρεβίζο του Ζέλικο Ρέμπρατσα) και στην πρώτη της ήττα στον τελικό του πρωταθλήματος από την Μπαρτσελόνα. Η αποχώρησή του από τον σύλλογο από την πίσω πόρτα άφησε άσχημη γεύση στους οπαδούς. Μετά από ένα χρόνο στη Λέριδα, έπαιξε ένα χρόνο στην Αιρ Αβελίνο (1η Ιταλίας) και τον τελευταίο στη Βίρτους Μπολόνια.

Ο Νάτσο Ροδίγια φόρεσε τον αριθμό 11 για εννιά χρόνια στην Παμέσα Βαλένθια .

### Εθνική ομάδα

### Μετά την ενεργό δράση

Ο αριθμός 11 κρεμάστηκε στην κορυφή του γηπέδου της Παμέσα και κανένας παίκτης του συλλόγου δεν θα τον ξαναφορέσει. Αυτό ήταν η πρώτη εμφάνιση που αποσύρθηκε στην ιστορία της ομάδας της Βαλένθια. 

Μετά την αποχώρησή του εργάστηκε ως Βοηθός Τεχνικός Διευθυντής Εκπαίδευσης στην Παμέσα Βαλένθια μέχρι την περίοδο 2007-2008, όταν έγινε προπονητής της ΚΜ Λίρια .

Υπήρξε διευθυντής της ομάδας νέων της Φουενλαμπράδα και προπονητής της ομάδας δοκίμων "Α" της Μπαλονθέστο Φουενλαμπράδα (Μόντακιτ Φουενλαμπράδα).

Είναι επίσης αθλητικός σχολιαστής στην τηλεόραση.

Σύλλογοι
--------

* Λίρια Φέρις ( 1η Ισπανίας ): 1991 - 1993
* ΚΜ Λίρια Καμπ δε Τούρια (2η Ισπανίας): 1993 - 1994
* Παμέσα Βαλένθια (1η Ισπανίας): 1994 - 1995
* Παμέσα Βαλένθια ( 4η Ισπανίας ): 1995 - 1996
* Παμέσα Βαλένθια (1η Ισπανίας): 1996 - 2003
* Καπράμπο Λέιδα (1η Ισπανίας): 2003 - 2004
* Αιρ Αβελίνο (1η Ιταλίας): 2003 - 2004
* Βίρτους Μπολόνια (1η Ιταλίας): 2004 - 2005

Τίτλοι
------

### Εθνική ομάδα

* 2η θέση Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης κάτω των 22 (1996)
* 1η θέση Μεσογειακοί Αγώνες - Εθνική Ισπανίας - (1997)
* 2η θέση Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης 1999

### Σύλλογοι

* Κυπελλούχος Ισπανίας (1998)
	+ Πολυτιμότερος Παίχτης (MVP) Κυπέλλου Ισπανίας (1998)
* Νικητής ULEB Cup 2002-03

Παραπομπές
----------

1. ↑  El Pamesa Valencia se proclama campeón por primera vez en su historia. Nacho Rodilla fue nombrado Mejor Jugador de la Fase Final elmundo.es, 3 de febrero de 1998
2. ↑  El Pamesa Valencia se lleva la Copa ULEB al vencer al Novo Mesto por 78-76 elpais.com/, 24 de abril de 2003
3. ↑  encancha.com La Fonteta dirá adiós el domingo al ‘11’ de Nacho Rodilla[*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ παίκτη στο acb.com
Μακέτα του Βιμινάκιου
Οι **μάχες του Βιμινάκιου** ήταν μια σειρά από τρεις μάχες που έγιναν σε σύντομο χρονικό διάστημα μεταξύ των Αβάρων και Σλάβων συμμάχων τους και της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας το 599. Οι Βυζαντινοί πέτυχαν μία καθοριστική νίκη όπου έπειτα τους επέτρεψε να εισβάλουν στην Παννονία, την καρδιά του Αβάρικου κρατιδίου. 

Το καλοκαίρι του 599 ο αυτοκράτορας Μαυρίκιος έστειλε τους στρατηγούς του Πρίσκο και Κομεντίολο σε εκστρατεία εναντίον των Αβάρων. Οι στρατηγοί ένωσαν τις δυνάμεις τους στην Σιγγιδών και προωθήθηκαν από κοινού κατά μήκος του Δούναβη στο Βιμινάκιον. 

Εν τω μεταξύ ο Άβαρος χαγάνος Βαϊανός μαθαίνοντας ότι οι Βυζαντινοί είχαν έρθει αποφασισμένοι να παραβιάσουν την ειρήνη, διέσχισε τον Δούναβη στο Βιμινάκιον και εισέβαλε στην Άνω Μοισία ενώ ανέθεσε μια μεγάλη δύναμη στους τέσσερις γιους του, οι οποίοι έλαβαν την εντολή να φρουρούν τον Δούναβη και να εμποδίσουν τους βυζαντινούς να τον διασχίσουν. Παρά την παρουσία των Αβάρων η Βυζαντινή στρατιά διέσχισε με σχεδίες τον Δούναβη και έστησε στρατόπεδο στην αριστερή του πλευρά, ενώ οι δύο διοικητές έμειναν στην πόλη του Βιμινάκιου, ο οποία διαμορφώθηκε σε νησί στον ποταμό. Εδώ ο Κομεντιόλος αρρώστησε έτσι ώστε να μη μπορεί να αναλάβει περαιτέρω δράση, και ο Πρίσκος ανέλαβε τη διοίκηση όλου του στρατού. 

Ενώ οι δύο στρατηγοί απουσίαζαν από το Βυζαντινό στρατόπεδο βρισκόμενοι στο Βιμινάκιο, οι Άβαροι επιτέθηκαν στο στρατόπεδο, μετά την μάχη οι Βυζαντινοί είχαν 300 νεκρούς και οι Άβαροι περίπου 4.000. Μέσα στις επόμενες 10 ημέρες έγιναν άλλες δύο μάχες όπου η στρατηγική του Πρίσκου και η τακτική του Βυζαντινού στρατού ήταν εξαιρετικά επιτυχής. Στην πρώτη, εννέα χιλιάδες Αβάροι και οι Σλάβοι σύμμαχοί τους υποχώρησαν, ενώ η δεύτερη ήταν μοιραία για δεκαπέντε χιλιάδες Άβαρους και Σλάβους, εκ των οποίων ανάμεσά τους ήταν και οι τέσσερις γιοι του χαγάνου, χάθηκαν στα νερά στου Δούναβη.

Ο Πρίσκος στη συνέχεια εισέβαλε στην Παννονία, όπου κέρδισε μια σειρά μαχών, φτάνοντας στις όχθες του ποταμού Τίσα καταδιώκοντας τον ίδιο τον χαγάνο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Theophylactus, Bekke, σελ. 315
2. ↑  Theophylactus, Bekke, σελ. 316
3. ↑  Theophylactus, Bekke, σελ. 317
4. 1 2  Theophylactus, Bekke, σελ. 318

Πηγές
-----

* Theophylactus Simocatta, Immanuel Bekke, Corpus scriptorum historiae byzantinae: Theophylacti Simocattae Historiarum ...

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Bury, John Bagnell (1889), *A History of the Later Roman Empire, from Arcadius to Irene (395 A.D. to 800 A.D.), Volume 2*, London: Macmillan and Co. σελ. 140–141,
* Whitby, Michael· Whitby, Mary (1986). *The History of Theophylact Simocatta*. Oxford, United Kingdom: Claredon Press. σελίδες 194–214. ISBN 978-0-19-822799-1.
* Walter Pohl: *Die Awaren*, 2 Aufl, München 2002.
Συντεταγμένες: 35°0′N 63°45′E﻿ / ﻿35.000°N 63.750°E﻿ / 35.000; 63.750

Το **Μπαντγκίς** ή **Μπαντγκισάτ** είναι μία από τις 34 διοικητικές περιφέρειες (νομούς) του Αφγανιστάν. 

Βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα της Χώρας, στα σύνορα με το Τουρκμενιστάν. Κατοικείται κυρίως από Τατζίκους αγρότες και χειροτέχνες. Το όνομα Μπατγκίς, ή Μπαντκισάτ, ή ακόμη και Μπατγκιστάν σημαίνει στα περσικά «Χώρα των ανέμων». Καταλαμβάνει έκτασή περίπου 20.500 τ.χλμ, και ο πληθυσμός της, κατ΄ εκτίμηση, το 1980 αριθμούσε περί τους 250.000 κατοίκους ενώ το 2006 ξεπέρασε τους 420.000 κατοίκους. Περιλαμβάνει σήμερα 7 επαρχίες μετά το χωρισμό μιας παλαιότερης. Επικρατούσα γλώσσα στη περιοχή είναι η περσική νταρνί.  

Πρωτεύουσα του νομού είναι η Καλ-έχγιε-Νόου, ή Καλ εχ-γιε Νόου ή Καλά-ι-Νάου, ανάλογα των γλωσσικών ιδιωμάτων.

Στη περιοχή αυτή κατοικούν κυρίως Τατζίκοι, Τουρκμένοι ή Τουρκμάνοι και Πέρσες. Και αυτή η περιοχή υπήρξε προβληματική από τη δράση των Ταλιμπάν ή Ταλεμπάν (Σουνίτες Ισλαμιστές =«μαθητές του Αλλάχ»)

Επαρχίες
--------

Οι 7 υπαγόμενες επαρχίες στο νομό Μπαντγκίς, κατ΄ αλφαβητική σειρά, είναι: η Αμπ Καμαρί, η Γκόρμαχ, η Καντίς, η Κάλα-ι-Νάου, όπου και η πρωτεύουσα του νομού, η Μουγκράμπ, η Μουκούρ και η Τζαβάντ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «د هېواد د وګـړو اټکل ۱۳۹٩» National Statistics and Information Authority.

Πηγές
-----

* «Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα» τ.12ος, σ.377

  


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Περιφέρειες του Αφγανιστάν |
| --- |
|  |
| 
* Βαρντάκ
* Γκαζνί
* Γκοούρ
* Ζάμπουλ
* Καμπούλ
* Κανταχάρ
* Καπίσα
* Κουνάρ
* Κουντούζ
* Χοστ
* Λαγκμάν
* Λογκάρ
* Μπαγκλάν
* Μπαλχ
* Μπαμιάν
* Μπανταχσάν
* Μπαντγκίς
* Νανγκαράρ
* Νιμρούζ
* Νουρεστάν
* Ντεϊκούντι
* Ορουζγκάν
* Πακτιά
* Πακτίκα
* Παντζίρ
* Παρβάν
* Σαμανγκάν
* Σαρ-έ Πολ
* Ταχάρ
* Τζοουζτζάν
* Φαράχ
* Φαρυάμπ
* Χελμάντ
* Χεράτ
 |  |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 239226955
* LCCN: n85281890
* GND: 7525409-8

 |

 |
Η **Ναϊτζέλλα Λούση Λώσον** (Nigella Lucy Lawson) (6 Ιανουαρίου 1960) είναι Αγγλίδα δημοσιογράφος, παρουσιάστρια, τηλεοπτική προσωπικότητα και συγγραφέας βιβλίων μαγειρικής. Είναι η κόρη του Νάιτζελ Λώσον, πρώην υπουργός Οικονομικών, και της Βανέσα Λώσον, της οποίας η οικογένεια ήταν ιδιοκτήτρια της επιχείρησης J. Lyons and Co.

Παρακολούθησε το σχολείο Godolphin and Latymer School στο Λονδίνο. Μετά την αποφοίτησή της από το Lady Margaret Hall του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, η Λώσον άρχισε να εργάζεται ως αναθεωρητής βιβλίων και κριτικός εστιατορίων. Αργότερα, το 1986, θα γίνει αναπληρωτής λογοτεχνικός συντάκτης στην εφημερίδα The Sunday Times. Στη συνέχεια ξεκίνησε μια καριέρα ως ανεξάρτητος δημοσιογράφος, γράφοντας για αρκετές εφημερίδες και περιοδικά. Το 1998 εκδόθηκε το πρώτο της βιβλίο μαγειρικής, με τίτλο *How To Eat*, και πούλησε 300.000 αντίτυπα με αποτέλεσμα να γίνει best-seller. Το 2000, εκδόθηκε το δεύτερο βιβλίο της, με τίτλο *How to Be a Domestic Goddess*, κερδίζοντας έτσι το Βρετανικό Βραβείο Βιβλίου για τον Συγγραφέα της Χρονίας.

Το 1999 φιλοξένησε τη δική της σειρά μαγειρικής, με τίτλο *Nigella Bites*, στο Channel 4, συνοδευόμενη από ένα ακόμα best-seller βιβλίο μαγειρικής. Η Λώσον, με τη τηλεοπτική εκπομπή *Nigella Bites*, κέρδισε το Guild of Food Writers Award. Το 2005 η πρωινή τηλεοπτική της εκπομπή, με τίτλο *Nigella*, που φιλοξενούσε το κανάλι ITV, ήρθε αντιμέτωπη με αρνητική κριτική και ακυρώθηκε αφού σημείωσε χαμηλή βαθμολογία. Το 2006 φιλοξένησε την εκπομπή *Nigella Feasts*, στο Food Network, στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ακολούθησε η τριμερής σειρά, *Nigella's Christmas Kitchen*, στο BBC Two, στο Ηνωμένο Βασίλειο, που οδήγησε, το 2007, στην ανάθεση της εκπομπής *Nigella Express* στο BBC Two. Η δικιά της σειρά μαγειρικών σκευών, *Living Kitchen*, έχει αξία 7 εκατομμυρίων λιρών στερλίνας, και έχει πουλήσει περισσότερα από 3 εκατομμύρια βιβλία μαγειρικής παγκοσμίως μέχρι σήμερα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb14488807m. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  «Charles Saatchi in Person Page».
3. ↑  «Hon. Nigella Lucy Lawson».
4. ↑  thebookerprizes.com/the-booker-library/judges/nigella-lawson.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Nigella Lawson στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 97991407
* LCCN: n96070313
* ISNI: 0000 0001 1000 4265
* GND: 124550630
* SELIBR: 265161
* SUDOC: 171444418
* BNF: cb14488807m (data)
* BIBSYS: 2089852
* NKC: xx0046149

 |

 |
Η **Νάσουα** (αγγλ. **Nashua**) είναι μια πόλη στην κομητεία Χίλσμπορο (Hillsborough) του Νιου Χάμσαϊρ στις Ηνωμένες Πολιτείες. Από την απογραφή του 2010, η Νάσουα είχε συνολικό πληθυσμό 86.494 κατοίκων, καθιστώντας τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στην πολιτεία μετά το Μάντσεστερ. Από το 2016 ο πληθυσμός είχε αυξηθεί σε περίπου 87.882 κατοίκους.
Χτισμένο γύρω από την πλέον απομακρυσμένη κλωστοϋφαντουργία, τις τελευταίες δεκαετίες έχει σαρωθεί στην οικονομική ανάπτυξη του νότιου Νιου Χάμσαϊρ, ως τμήμα της περιοχής της Βοστόνης. Η Νάσουα ονομάστηκε δύο φορές ως «Καλύτερο μέρος για να ζήσεις στην Αμερική» στις ετήσιες έρευνες του περιοδικού Money. Είναι η μόνη πόλη που έλαβε την πρώτη θέση στην κατάταξη δύο φορές - το 1987 και το 1998.

Γεωγραφία
---------

Η Νάσουα βρίσκεται στη νοτιοανατολική περιοχή Χίλσμπορο στις 42 ° 45'04 "N 71 ° 28'51" Δ (42.751038, -71.480817). Συνορεύει νότια με την κομητεία Middlesex της Μασαχουσέτης.
Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής Ηνωμένων Πολιτειών, η πόλη έχει συνολική έκταση 82,6 τ.χλμ. εκ των οποίων τα 79,9 χλμ. Το νερό, περιλαμβάνει το 3,25% της πόλης. Το ανατολικό όριο της Νάσουα σχηματίζεται από τον ποταμό Merrimack και η πόλη περιλαμβάνεται από τον ποταμό Νάσουα και το Brook Salmon, τους παραπόταμους του Merrimack. Το Pennichuck Brook αποτελεί το βόρειο όριο της πόλης. Το υψηλότερο σημείο της Νάσουα είναι ο λόφος Gilboa στο νότιο τμήμα της πόλης, σε υψόμετρο 130 μ. 
Η πόλη συνορεύει στα ανατολικά με τον ποταμό Merrimack, απέναντι από τον οποίο βρίσκεται η πόλη Χούντσον, στη Νέα Χάμπσφιρ.

Κλίμα
-----

Η Νάσουα έχει ένα υγρό ηπειρωτικό κλίμα τεσσάρων εποχών (Köppen Dfb), με μακρινούς, κρύους, χιονισμένους χειμώνες και πολύ ζεστά και κάπως υγρά καλοκαίρια. Η άνοιξη και το φθινόπωρο είναι σχετικά σύντομες μεταβατικές εποχές. Η μηνιαία μέση ημερήσια θερμοκρασία κυμαίνεται από -5,2°C τον Ιανουάριο έως 21,6°C τον Ιούλιο. Κατά μέσο όρο, υπάρχουν 9,4 ημέρες υψηλών θερμοκρασιών 32°C και 8,7 ημέρες χαμηλότερων θερμοκρασιών από -18°C. Οι χιονοπτώσεις, οι βαρύτερες από τις οποίες συνήθως οφείλονται στον βορειοανατολικό υπερτροπικό κυκλώνα, έχουν κατά μέσο όρο περίπου 140 εκατοστά ανά εποχή, αλλά μπορούν να διαφέρουν σημαντικά από έτος σε έτος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.nashuanh.gov/148/Mayors-Office. Ανακτήθηκε στις 8  Ιουνίου 2022.
2. ↑  United States Census Bureau: «2016 U.S. Gazetteer Files» (Αγγλικά) United States Census Bureau. Ουάσινγκτον. 2016.
3. ↑  United States Census Bureau: «2010 U.S. Gazetteer Files» (Αγγλικά) United States Census Bureau. Ουάσινγκτον. 2010. Ανακτήθηκε στις 9  Ιουλίου 2020.
4. ↑  data.census.gov/cedsci/table?t=Populations+and+People&g=0100000US%2C%241600000&y=2020. Ανακτήθηκε στις 1  Ιανουαρίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Nashua, New Hampshire στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 134865352
* LCCN: n80072556
* GND: 10046831-7
* NKC: ge1047490

 |

 |