recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**iTaukei**, γνωστοί με την νόμιμη ονομασία **Φιτζιανοί**είναι οι μεγαλύτεροι αυτόχθονες κάτοικοι των Φίτζι και ζουν σε μία περιοχή που ανεπίσημα ονομάζεται Μελανησία.
Οι αυτόχθονες Φιτζιανοί πιστεύεται ότι έχουν φτάσει στο Φίτζι από τη δυτική Μελανησία περί τα 3.500 χρόνια πριν.

Όνομα
-----

Τον Αύγουστο του 2008 ανακοινώθηκε μια πρόταση για αλλαγή στο όνομα των πολιτών των Φίτζι. Εάν η πρόταση υιοθετείτο, όλοι οι πολίτες των Φίτζι, ανεξάρτητα από την εθνικότητά τους, θα καλούνταν "φιτζιανοί" ("Fijians"). Η λέξη σήμερα δεν υποδηλώνει εθνικότητα και αναφέρεται αποκλειστικά στους αυτόχθονες Φιτζιανούς. Οι πολίτες των Φίτζι αναφέρονται ως "Fiji Islanders". Η πρόταση θα άλλαζε το αγγλικό όνομα των αυτοχθόνων φιτζιανών από "Fijians" σε *itaukei*, που είναι η λέξη για τους ιθαγενείς κατοίκους των Φίτζι στη γλώσσα Φίτζι. Ο ανατραπείς πρωθυπουργός Λαϊσένια Καράσε αντέδρασε τονίζοντας ότι η ονομασία "Fijian" ανήκε αποκλειστικά στους ιθαγενείς Φιτζιανούς. Το υπουργικό συμβούλιο ενέκρινε την τροποποίηση του διατάγματος για τα ζητήματα των Φίτζι στις 30 Ιουνίου 2010 (Fijian Affairs Amendment Decree 2010). Με τη νέα νομοθεσία αντικαταστάθηκε η λέξη ‘Fijian’ ή ‘indigenous’ 'η ‘indigenous Fijian’ με τη λέξη ‘iTaukei’ σε όλη τη γραπτή νομοθεσία, ενώ όλα τα επίσημα έγγραφα όταν γίνεται αναφορά στους αυτόχθονες κατοίκους των Φίτζι. Σήμερα όλοι οι κάτοικοι των Φίτζι καλούνται ‘Φιτζιανοί’

Παραπομπές
----------

1. ↑  Από το 2010, η ονομασία "Fijian" (Φιτζιανός) υποδηλώνει νόμιμα και όχι εθνικότητα.
2. ↑  "The Name "Fijian" Belongs to Indigenous - Qarase", FijiVillage, 8-8-2008
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2015.
Το **Φεστιβάλ του Βερμπιέ** είναι ετήσιο διεθνές φεστιβάλ μουσικής που λαμβάνει χώρα για δύο εβδομάδες στα τέλη του Ιουλίου και στις αρχές του Αυγούστου στο ορεινό θέρετρο Βερμπιέ στην Ελβετία.

Ιδρύθηκε το 1994 από τον Μάρτιν Ένγκστρομ και έκτοτε έχει προσελκύσει σολίστες παγκοσμίου φήμους όπως ο Πιότρ Αντερσέφσκι, ο Λάιφ Ουβ Αντσνές, ο Εμάνουελ Αξ, η Λέρα Άουερμπαχ, η Μάρτα Άργκεριτς, η Γιούτζα Γουάνγκ, ο Τζούλιαν Λόιντ Γουέμπερ, ο Λεωνίδας Καβάκος, ο Τόμας Κβάστχοφ, ο Γεβγκένι Κίσιν, η Μαγκνταλένα Κόζενα, ο Λανγκ Λανγκ, ο Μίσα Μάισκι, ο Σεργκέι Μπαμπαγιάν, η Κάτια Μπουνιατισβίλι, ο Λόρενς Πάουερ, ο Μιχαήλ Πλετνιόφ, ο Τζούλιαν Ράχλιν, η Άντρεα Ροστ, ο Μπριν Τέρφελ, ο Ντανιίλ Τρίφονοφ, ο Σενγκ Τζιν Τσο, η Ανούσκα Σανκάρ, ο Άντρας Σιφ και η Χίλαρι Χαν.

Το Φεστιβάλ, επίσης, προωθεί την εξέλιξη των νεαρών μουσικών και τους εκπαιδεύει στην ακαδημία και στις τρεις ορχήστρες που διαθέτει: την Ορχήστρα του Φεστιβάλ του Βερμπιέ, την Ορχήστρα Μουσικής Δωματίου του Φεστιβάλ του Βερμπιέ και την Ορχήστρα Νέων του Φεστιβάλ του Βερμπιέ, παλαιότερα γνωστή ως Ορχήστρα της Μουσικής Κατασκήνωσης του Φεστιβάλ του Βερμπιέ.

Οι δραστηριότητες του Φεστιβάλ, συμπεριλαμβανομένων των συναυλιών τζαζ μουσικής και των περιπάτων στην περιοχή του Βερμπιέ, είναι με ελεύθερη είσοδο προς το κοινό καθόλη τη διάρκεια του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Seong-Jin Cho at the Verbier Festival: Debussy, Schumann, Chopin | mezzo.tv». *www.mezzo.tv* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Σελίδα στο medici.tv
*Να μην συγχέεται με τον γιο του, τον Δαλμάτιο καίσαρα.*

O **Φλάβιος Δαλμάτιος**, λατιν. Flavius Dalmatius (απεβ. 337) από τη Δυναστεία του Κωνσταντίνου ήταν τιμητής το 333.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Κωνστάντιου Α΄ του Χλωρού και της 2ης συζύγου του Φλαβίας Μαξιμιανής Θεοδώρας. Ετεροθαλής αδελφός του ήταν ο Κωνσταντίνος Α΄ Αυτοκράτορας των Ρωμαίων.

Πέρασε τη νεανική του ζωή στην Τολόσα της Γαλατίας. Μάλλον εκεί γεννήθηκαν οι δύο γιοί του Δαλμάτιος και Αννιβαλιανός. Περί το 325 επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη στην Αυλή του Κωνσταντίνου Α΄ και διορίστηκε ύπατος (consul) και τιμητής (censor) το 333.

Στην Αντιόχεια ο Φλ. Δαλμάτιος ήταν υπεύθυνος για την ασφάλεια των ανατολικών συνόρων της Αυτοκρατορίας. Κατά την περίοδο αυτή εξέτασε την περίπτωση του Αθανασίου Πατριάρχη Αλεξανδρείας, σημαντικού αντιπάλου του Αρειανισμού, που κατηγορήθηκε για φόνο. Το 334 ο Φλ. Δαλμάτιος κατέστειλε την εξέγερση του Καλόκαιρου, ο οποίος στην Κύπρο είχε αυτοαναγορευθεί Αυτοκράτορας. Το επόμενο έτος έστειλε μερικούς στρατιώτες στο συνέδριο της Τύρου για να σώσει τη ζωή του Αθανασίου.

Οι δύο γιοί του ανέλαβαν σημαντικά αξιώματα υπό τη διακυβέρνηση τού Κωνσταντίνου Α΄, αλλά ο Φλάβιος Δαλμάτιος και οι γιοί του σκοτώθηκαν στις εκκαθαρίσεις, που ακολούθησαν τον θάνατο του Αυτοκράτορα τον Μάιο του 337.

Οικογένεια
----------

Είχε τέκνα:

* Δαλμάτιος απεβ. 337, Καίσαρ (335-337).
* Αννιβαλιανός απεβ. 337, είχε τον τίτλο του *ευγενέστατου (nobilissimus)*. Νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Κωνσταντίνα, κόρη τού Κωνσταντίνου Α΄.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Dalmatius» (Ρωσικά)

Πηγές
-----

* Roman Emperors DIR
Το Καζίνο του Σαν Ρέμο όπου φιλοξενήθηκε ο διαγωνισμός
Το Θέατρο Άριστον
Το **Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο** είναι διαγωνισμός τραγουδιού της Ιταλίας, που διεξάγεται από το 1951 στο Σαν Ρέμο. Θεωρείται ο προπομπός του Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision.

Για κάποια χρόνια (από το 1953 ως το 1971, με εξαίρεση το 1956), κάθε τραγούδι παρουσιαζόταν δύο φορές από τους ερμηνευτές. Επιπλέον, από το 1956 ως το 1966, το 1972 έως το 1997, το 2015 και μετά το νικητήριο τραγούδι οριζόταν ως η ιταλική συμμετοχή για την Eurovision.

2021
----

Το **71ο Φεστιβάλ** πραγματοποιήθηκε στο θέατρο Άριστον του Σανρέμο από τις 2 έως τις 6 Μαρτίου 2021. Οι Ζλάταν Ιμπραχίμοβιτς και Ακίλε Λάουρο ήταν προσκεκλημένοι της εκδήλωσης 

Όπως και το 2019, ο διαγωνισμός είχε δύο κύριες κατηγορίες: μια *κατηγορία διάσημων καλλιτεχνών* που αποτελείται από 26 τραγουδιστές και μια *κατηγορία νέων καλλιτεχνών* αποτελούμενη από 8 τραγουδιστές.  .

Τον διαγωνισμό κέρδισαν οι Måneskin με το τραγούδι *Zitti e buoni* στο τμήμα των διάσημων καλλιτεχνών και από τον Gaudiano με το τραγούδι *Polvere da sparo* για το τμήμα *των νέων καλλιτεχνών.* Ως εκ τούτου, οι Måneskin κέρδισαν το δικαίωμα να εκπροσωπήσουν την Ιταλία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2021, με αποτέλεσμα να στεφθούν νικητές και να επαναφέρουν στην Ιταλία τη νίκη του ευρωπαϊκού φεστιβάλ τραγουδιού 31 χρόνια μετά το τελευταίο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Milan, Amadeus annuncia: "Ibrahimovic sarà ospite fisso al Festival di Sanremo 2021"».
2. ↑  «Un'anteprima del Festival #Sanremo2021, Amadeus: 26 big in gara».
Η κινηματογραφική ταινία **Γδύσου και μη μιλάς** είναι κωμωδία γυρισμένη το 1980, σε συμπαραγωγή Ιταλίας και Γαλλίας, και έχει διάρκεια 108 λεπτά. (Πρωτότυπος Ιταλικός τίτλος: **SONO FOTOGENICO**).

Υπόθεση
-------

Ο Antonio (*Renato Pozzetto*) ζει στο Laveno, στις όχθες της λίμνης Maggiore, και στη ζωή του έχει ένα πάθος: το σινεμά. Μεγάλη του φιλοδοξία είναι να γίνει ηθοποιός, όπως τα είδωλά του που παρακολουθεί ανελλιπώς στη μεγάλη οθόνη. Αποφασίζει να κάνει το μεγάλο βήμα και να πάει στη Ρώμη, όπου ερωτεύεται μια καλλονή, την Cinzia (Έντβιτζε Φένεκ), μα γρήγορα διαπιστώνει ότι ο κόσμος του κινηματογράφου δεν είναι όπως τον είχε φανταστεί. Ο Antonio, αναζητώντας τη δόξα, θα θέσει από νωρίς ως στόχο το Hollywood, μα δεν θα αργήσει να καταλάβει πως το Laveno είναι το πιο κατάλληλο μέρος για αυτόν...

Βασικοί συντελεστές
-------------------

Πρωταγωνιστούν: Renato Pozzetto, Edwige Fenech, Aldo Maccione, Julien Guiomar, Michel Galabru, Livia Ermolli
Σενάριο: Massimo Franciosa, Marco Risi, **Dino Risi** - Σκηνοθεσία: **Dino Risi**

Trivia
------

Στα αξιοσημείωτα της ταινίας είναι οι σύντομες εμφανίσεις, σε κάποιες σεκάνς της, μεγάλων ονομάτων του ιταλικού σινεμά. Πρόκειται για τους: Barbara Bouchet, Vittorio Gassman, Ugo Tognazzi, Mario Monicelli, κ.α.. Προφανώς ο σπουδαίος σκηνοθέτης της ταινίας αξιοποίησε τις γνωριμίες του μαζί τους, λόγω της κοινής τους πορείας στον χώρο της 7ης τέχνης. Άλλωστε η εν λόγω ταινία αποτελεί μια σάτιρα για τα τεκταινόμενα στον χώρο του ιταλικού σινεμά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.imdb.com/title/tt0081536/. Ανακτήθηκε στις 1  Ιουλίου 2016.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15  www.cinematografo.it/cinedatabase/film/sono-fotogenico/14899/. Ανακτήθηκε στις 1  Ιουλίου 2016.
3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22  www.imdb.com/title/tt0081536/fullcredits. Ανακτήθηκε στις 1  Ιουλίου 2016.
4. ↑  (Τσεχικά) *Česko-Slovenská filmová databáze*. 2001.
5. ↑  *Unifrance*. 1946. Ανακτήθηκε στις 4  Ιουνίου 2019.
Η **Βανέσα Τζέιν Κίρμπι** (αγγλικά: Vanessa Nuala Kirby‎,  γεννημένη 18 Απριλίου 1988)  είναι Βρετανίδα ηθοποιός. Είναι αποδέκτης πολλών διακρίσεων, οι οποίες περιλαμβάνουν ένα Βραβείο Τηλεόρασης της Βρετανικής Ακαδημίας, ένα Βραβείο Volpi Cup, εκτός από υποψηφιότητες για Όσκαρ, Χρυσή Σφαίρα, Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης και δύο βραβεία Σωματείου Ηθοποιών.

Γεννημένη στο Γουίμπλεντον του Λονδίνου, κόρη του επιφανούς ουρολόγου Ρότζερ Κίρμπι, η Κίρμπι σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Έξιτερ. Μετά την αποφοίτησή της, έκανε το επαγγελματικό της ντεμπούτο στη σκηνή με μια παραγωγή του Άρθουρ Μίλερ *Ήταν όλοι τους παιδιά μου* (2010), και ακολούθησε με αναγνωρισμένες ερμηνείες στα έργα: *Όνειρο Θερινής Νυκτός* (2010), *As You Like It* (2010), *Women Beware Women* (2011), *Τρεις αδελφές* (2012) και ως Στέλα Κοβάλσκι στο *Λεωφορείο ο Πόθος* (2014), κερδίζοντας τα βραβεία Ίαν Τσάρλσον για αυτές τις παραστάσεις με το *Variety* να την περιγράφει ως «την εξαιρετική ηθοποιό του θεάτρου της γενιάς της, ικανή για τις πιο απροσδόκητες επιλογές». 

Η Κίρμπι έκανε το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο με έναν μικρό ρόλο στο αστυνομικό δράμα *The Rise* (2012) και έγινε διεθνώς γνωστή με την ερμηνεία της ως πριγκίπισσα Μαργαρίτα, κόμισσα του Σνόουντον, στη δραματική σειρά του Netflix *The Crown* (2016–2017), για την οποία κέρδισε το τηλεοπτικό βραβείο της Βρετανικής Ακαδημίας Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας και έλαβε μια υποψηφιότητα για το Βραβείο Έμμι Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης για την Εξαιρετική Β' Γυναικεία Ερμηνεία σε Δραματική Σειρά. Κέρδισε ευρύτερη αναγνώριση με τους ρόλους της στις ταινίες δράσης *Επικίνδυνη Αποστολή: Η Πτώση* (2018) και *Hobbs & Shaw* (2019). Άλλοι εξέχοντες κινηματογραφικοί της ρόλοι περιλαμβάνουν το *About Time* (2013), *The World to Come* (2020) και την ερμηνεία της ως μια νεαρή γυναίκα με θλίψη στο *Τα θραύσματα μιας γυναίκας* (2020) για το οποίο η Κίρμπι έλαβε υποψηφιότητα για το Όσκαρ Καλύτερης Ηθοποιός .

Παραπομπές
----------

1. ↑  88140. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  (Πολωνικά) *MAK*. 9811471811305606.
3. ↑  (Γερμανικά) *Deutsche Synchronkartei*. 59703. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 23  Μαΐου 2019.
5. ↑  January 8, undefined Editors |· 2021. «10 Things You Never Knew About Vanessa Kirby | Anglophenia | BBC America». *www.bbcamerica.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2022.
6. ↑  «Vanessa Jane KIRBY». *Companies House service*. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2021.
7. ↑  Trueman, Matt (17 February 2016). «London Theater Review: 'Uncle Vanya' at the Almeida Theatre». *Variety*.. Ανακτήθηκε στις 27 January 2017.
8. ↑  «Venice Film Festival 2020 Winners: "Nomadland" Takes Golden Lion, Vanessa Kirby Is Best Actress». *IndieWire*. Ανακτήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2020.
9. ↑  «Oscar Nominations 2021».

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 306387815
* LCCN: no2014019365
* GND: 1195240422
* SUDOC: 203612787
* BNF: cb16939819z (data)

 |

 |
Ο **Γέλιος Μάξιμος** (λατιν.: *Gellius Maximus*) ήταν Ρωμαίος σφετεριστής, ο οποίος το 219 μ.Χ. επαναστάτησε εναντίον τού Αυτοκράτορα Ελαγάβαλου. Η εξέγερσή του καταπνίγηκε γρήγορα και ο ίδιος εκτελέστηκε.

Ιστορία
-------

Ο Γέλιος Μάξιμος ήταν γιος τού Λεύκιου Γέλιου Μάξιμου, ο οποίος είχε υπηρετήσει ως ιατρός στον ιατρό τού Αυτοκράτορα Καρακάλλα. Για τις υπηρεσίες του, ο Λεύκιος Γέλιος έλαβε τον βαθμό του επαρχιακού *επιμελητή* (procurator), καθιστώντας τον επικεφαλής οικονομικού λειτουργού της επαρχίας του. Ο ίδιος δεν πέτυχε τον βαθμό τού συγκλητικού, αλλά μόνο τον βαθμό της τάξης των ιππέων, αυτόν του *επιμελητή*.

Το έτος της εξέγερσης τού Γέλιου Μαξίμου, το 219 μ.Χ. εμφανίστηκαν και αρκετοί άλλοι σφετεριστές, χρησιμοποιώντας ποικίλες δικαιολογίες για τη νομιμοποίησή τους. Μεταξύ αυτών ήταν ο Σείος Κάρος, λόγω της αριστοκρατικής κληρονομιάς, ο Aλεξιανός και ο Καστίνος, λόγω της σχέσης τους (ή της σχέσης που ισχυρίζονται) με μία αυτοκρατορική οικογένεια, και ο Βέρος, λόγω της στρατιωτικής του δύναμης. Ο Γέλιος Μάξιμος χρησιμοποίησε επίσης τη στρατιωτική του δύναμη ως δικαιολογία για την αυτοκρατορική νομιμότητα.

Πριν από την εξέγερσή του, ο Γέλιος Μάξιμος ήταν συγκλητικός τριβούνος (δεύτερος στη διοίκηση της λεγεώνας) της Λεγεώνας *IV Scythica*. Κατά τη διάρκεια της διοίκησής του στη Λεγεώνα *IV Σκυθική*, τα στρατεύματά του κατέλαβαν τον Διαδουμενιανό, τον γιο τού προηγούμενου Αυτοκράτορα Μακρίνου. Μετά από αυτή την επιτυχία, ένας ανώνυμος εκατόνταρχος στην ΙV *Σκυθική* κέρδισε την ευγνωμοσύνη τού Ελαγάβαλου για τη διοίκησή του, ενώ ο Γέλιος Μάξιμος αγνοήθηκε και παρέμεινε στην αρχηγία του στο Ζεύγμα. Η αγνόησή του από τον Eλαγάβαλο μπορεί να ενέπνευσε την εξέγερσή του.

Εξεγέρθηκε στην Κοίλη Συρία, το 219 μ.Χ. Η εξέγερσή του καταπνίγηκε γρήγορα, λόγω της αποφασιστικής δράσης τού λεγάτου της Λεγεώνας *XVI Flavia Firma*, η οποία σταύθμευε στην κοντινή πόλη Σαμόσατα, και του οποίου το όνομα διατηρείται μόνο εν μέρει, με το τέλος του ονόματός του να καταγράφεται ως "-atus". Στη συνέχεια, ο Γέλιος Μάξιμος εκτελέστηκε από τον Ελαγάβαλο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lavan & Mulryan 2015, σελ. 313.
2. ↑  Nutton 2013, σελ. 262.
3. ↑  Saller 2002, σελ. 64.
4. ↑  McHugh 2017, σελ. 59.
5. 1 2  McHugh 2017, σελ. 55.
6. ↑  Mennen 2011, σελ. 31.

Βιβλιογραφία
------------

* Lavan, Luke· Mulryan, Michael (2015). *Field Methods and post-excavation techniques in late antique archaeology*. Brill. ISBN 978-9004309777.
* McHugh, John S. (2017). *Emperor Alexander Severus: Rome's Age of Insurrection, AD222-235*. Pen and Sword. ISBN 9781473845848.
* Mennen, Inge (2011). *Power and status in the Roman Empire, AD 193-284*. Brill. ISBN 9789004203594.
* Nutton, Vivian (2013). *Ancient Medicine*. Routledge. ISBN 9780415520942.
* Saller, Richard P. (2002). *Personal Patronage Under the Early Empire*. Cambridge University Press. ISBN 9780521893923.
Η **Γέργιθα** ήταν αρχαία ελληνική πόλη στη Μυσία της Μικράς Ασίας. 

Η μοναδική αναφορά για την πόλη γίνεται από τον Στράβωνα στα *Γεωγραφικά* του (13,1,70). Η πόλη βρισκόταν κοντά στις πηγές του ποταμού Καΐκου. Όταν ο Άτταλος Α΄ εξεστράτευσε στην Τρωάδα το 218 π.Χ. μετοίκησε τους κατοίκους της πόλεως Γέργιθος (ον. Γέργις) που βρισκόταν στην περιοχή της Λαμψάκου, σε μιαν άλλη περιοχή κατά πολύ ανατολικότερα. Ωστόσο στο χωρίο αυτό του Στράβωνος υπάρχει κάποια σύγχυση, με την έννοια ότι υπάρχουν δύο Γέργιθες στην Μυσία: η μια το Γεργίθιον είναι κοντά στην Λάμψακο και η άλλη Γέργις κοντά στην Τροία. Επομένως δεν έχει εξακριβωθεί ποια Γέργιθα κατέστρεψε ο Άτταλος. Η νέα Γέργιθα ήταν γεγονός με οικιστή τον Άτταλο. 

Στην θέση της αρχαίας πόλεως βρίσκεται η σημερινή Yirce, στο μέσον της κοιλάδος του Καΐκου. Εκεί ανακαλύφθηκε απόσπασμα τιμητικής επιγραφής της ελληνιστικής περιόδου, όπου διαβάζει κανείς το εθνικό Μακεδόν[α].

Πηγές
-----

* *The Hellenistic settlements in Europe, the Islands, and Asia Minor*, του Getzel M. Cohen.
Το **Αρχαιόφωνο** (Archéophone) είναι μια σύγχρονη συσκευή βασισμένη στο τρόπο λειτουργίας των φωνογράφων των αρχών του 20ού αιώνος. Η σύλληψη και η κατασκευή του έγινε στη Γαλλία από τον Ανρί Σαμού (Henri Chamoux) το 1998.

Περιγραφή
---------

Το Αρχαιόφωνο μπορεί να διαβάσει κάθε είδους φωνογραφικού κυλίνδρου είτε κέρινου είτε από κυτταρίνη (*celluloïd*), ανάλογα με τον τρόπο κατασκευής του, μεταξύ 1888 και 1920. Δύο ειδών βύσματα τύπου RCA του επιτρέπουν να συνδέεται με ένα προενισχυτή.

Το Αρχαιόφωνο χρησίμευσε και χρησιμεύει παγκοσμίως στην αντιγραφή και διατήρηση παλαιών ηχογραφήσεων όπως στη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου των ΗΠΑ η στην Εθνική βιβλιοθήκη της Γαλλίας, αλλά και σε πολλές άλλες δημόσιες και ιδιωτικές βιβλιοθήκες και αρχεία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστοχώρος
Συντεταγμένες: 41°39′32″N 27°28′24″E﻿ / ﻿41.65889°N 27.47333°E﻿ / 41.65889; 27.47333

*Δήλωσις Εκκαθαρίσεως Κινητής και Ακινήτου Περιουσίας* κατά την ανταλλαγή ελληνοτουρκικών πληθυσμών (1923-1927) από την Γέννα προς την ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης (16/12/1927).
Η **Γέννα** (τουρκικά: *Kaynarca*, *Καϊναρτζά*) είναι κωμόπολη στην επαρχία Σαράντα Εκκλησιών στην Τουρκία. Βρίσκεται στην ιστορική περιοχή της Ανατολικής Θράκης.

Μέχρι την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 πλειοψηφούσε το ελληνικό στοιχείο. Στις 500 ελληνικές οικογένειες αντιστοιχούσαν 100 τουρκικές και 50 βουλγαρικές. Κοντά στην έξοδο του χωριού σωζόταν μέχρι τη δεκαετία του 1960 ο παλιός βυζαντινός ναός της, τον οποίο αποκαλούσαν *παλαιό μοναστήρι*, χωρίς όμως να πρόκειται πραγματικά για μοναστηριακό ναό. Επίσης σωζόταν το παλιό βυζαντινό κάστρο, το οποίο είχε ανακαινιστεί από τους Οθωμανούς κατά τον 16ο αιώνα. Η κωμόπολη υπαγόταν στη νομαρχία (*καζάς*) Βουνάρ-Χισάρ, σήμερα υπάγεται στη διοίκηση Πινάρχισαρ (Pinarhisar), της επαρχίας (*σαντζάκι*) Σαράντα Εκκλησιών. Φημιζόταν για τα άφθονα νερά και παλαιότερα λειτουργούσαν στην περιοχή της πολλοί νερόμυλοι.


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τουρκία
 |

 |
Ο **Σερ Τσαρλς Άντρομπας** (*Sir Charles James Antrobus*, 14 Μαΐου 1933 - 3 Ιουνίου 2002), αξιωματικός του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, Μεγαλόσταυρος Ιππότης του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ και του Αγίου Γεωργίου ήταν Γενικός Κυβερνήτης του Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων από το 1996 ως το θάνατό του. Υπήρξε ο μοναδικός Γενικός Κυβερνήτης που υπηρέτησε επί τριών διαφορετικών πρωθυπουργών (Τζέιμς Μίτσελ, Άρνχιμ Γιούστας και Ραλφ Γκονσάλβες).

Κυβερνήτης
----------

Γεννήθηκε στο Ολντ Μοντρόουζ στις 14 Μαΐου του 1933. Εργάστηκε στην εταιρεία *Cable and Wireless* σε διάφορες χώρες και έφτασε στο βαθμό του Διευθυντή. Τη δεκαετία του 1980 υπηρέτησε στην κυβέρνηση Μίτσελ σε διάφορα πόστα. Έγινε Κυβερνήτης την 1η Ιουνίου του 1996 διαδεχόμενος τον αποβιώσαντα Σερ Ντέιβιντ Τζακ. Πέθανε εν ενεργεία, ενώ έκανε θεραπεία στον Καναδά στις 3 Ιουνίου του 2002. Τον διαδέχθηκε προσωρινά η Μόνικα Ντέικον.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 18  Οκτωβρίου 2022.
2. ↑  Επίσημη βιογραφία Αρχειοθετήθηκε 2008-12-31 στο Wayback Machine. στον ιστότοπο της κυβέρνησης
3. ↑  OAS, *HEMISPHERIC ASSEMBLY IN BARBADOS REMEMBERS LATEST.VINCENT AND THE GRENADINES GOVERNOR GENERAL*, 4-6-2002.
Ο **Φράνκι Κινγκ** (Μπάξλεϊ της Τζόρτζια, 6 Ιουνίου 1972), είναι Αμερικάνος πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,85 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση του πόιντ γκαρντ.

Σταδιοδρομία
------------

Ο Κινγκ ξεκίνησε να αγωνίζεται στο λύκειο Άπλινγκ Κάουντι του Μπάξλεϊ, τη γενέτειρα του στην Τζόρτζια. Φοίτησε στο πανεπιστήμιο του Μπρούνσγουικ από το 1991 ως το 1993 και συνέχισε για δύο ακόμη χρόνια στο πανεπιστήμιο της δυτικής Καρολίνας, όπου σε 56 αγώνες είχε μέσους όρους 26,7 πόντων, 7,4 ριμπάουντ, και 2,7 ασίστ.

Επιλέχθηκε στην 37η θέση του ντραφτ του 1995 από τους Λος Άντζελες Λέικερς και μετά από επτά παιχνίδια στο USBL με τους Μέμφις Φάιρ, συμμετείχε στους Λέικερς για το υπόλοιπο της σεζόν 1995-96, όπου έπαιξε σε έξι αγώνες με μέσο όρο 1,2 πόντων. Την επόμενη χρονιά, φόρεσε τη φανέλα της ισπανικής Γρανάδα, πριν υπογράψει και πάλι στο ΝΒΑ, αυτή τη φορά με της ομάδα των Φιλαδέλφεια 76ερς, όπου σε επτά ματς είχε 2,9 πόντους και 2,0 ριμπάουντ.

Τη σεζόν 1997-98, αγωνίστηκε στο ελληνικό πρωτάθλημα με την ομάδα του Πανιωνίου, καταλαμβάνοντας την πέμπτη θέση. Την επόμενη χρονιά, συμφώνησε με τον ΠΑΟΚ, με τον οποίο κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδος, κερδίζοντας στον τελικό την ΑΕΚ με 71-54, όπου ήταν πρώτος σκόρερ της ομάδας του με 21 πόντους.

Το 1999-00, κατέκτησε το πρωτάθλημα Γερμανίας με την Άλμπα Βερολίνου, χάνοντας το νταμπλ στον τελικό του κυπέλλου από τους Σκάιλαϊνερς Φρανκφούρτης. Την επόμενη σεζόν, φόρεσε τη φανέλα της γαλλικής Ρασίνγκ Παρί, καταλαμβάνοντας την όγδοη θέση στο πρωτάθλημα Γαλλίας.

Το 2001-02, επέστρεψε στην Ελλάδα με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, τερματίζοντας έκτος σκόρερ, πέμπτος στις ασίστ και δεύτερος στα κλεψίματα στο ελληνικό πρωτάθλημα. Μετά από μία ακόμη χρονιά στη Γαλλία με την Γκραβελίν, γύρισε στην πατρίδα του παίζοντας με τους Γκάρι Στίλχεντς για το CBA.

Μετά από ένα σύντομο πέρασμα από την Τουρκία και τη Βενεζουέλα, αγωνίστηκε στην ΑΕΛ Λεμεσού από το 2004 ως το 2006, κατακτώντας δύο φορές το πρωτάθλημα Κύπρου. Ολοκλήρωσε την καριέρα του στην ομάδα του ΑΠΟΕΛ, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε τη σεζόν 2006-07.

Τίτλοι
------

### Συλλογικοί

* Κύπελλο Ελλάδας: 1999
* 2x Πρωταθλήματα Κύπρου: 2005, 2006

Παραπομπές
----------

1. ↑  «King honored at ACHS Jersey Retirement Ceremony». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2016.
2. ↑  Frankie King Stats | College Basketball at Sports-Reference.com
3. ↑  1995-96 Season - All Things Lakers - Los Angeles Times
4. ↑  Frankie King - PG for the Philadelphia 76ers | FOX Sports
5. ↑  ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ Με ηγέτη τον Φράνκι Κινγκ
6. ↑  ΠΑΟΚ - ΑΕΚ 71-54 - SPORTS - SPORT 24
7. ↑  «Ewige Spieler-/Trainerliste: ALBA BERLIN Basketballteam». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2016.
8. ↑  «Βασιλιάς» στον Άρη - Ομάδα - Επικαιρότητα - Τα Νέα Οnline
9. ↑  Former Catamount Hoops Star Frankie King Signs With Gary Steelheads[*νεκρός σύνδεσμος*]
10. ↑  Frankie King | EuroCup (2006) | FIBA Europe
11. ↑  Apoel BC Apoel BC Players

Πηγές
-----

* Frankie King Stats - ESPN
* Frankie King NBA Stats | Basketball-Reference.com
* Frankie King Basketball Player Profile
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Γεράσα.
Η **Γέρασα** ήταν αρχαία ελληνική πόλη στην Πετραία Αραβία. 

Η πόλη αναφέρεται μονάχα από τον Κλαύδιο Πτολεμαίο στην *Γεωγραφικήν υφήγησίν* του. Λεγόταν αλλιώς και Ράσα. Βρισκόταν στα νοτιοδυτικά της πασίγνωστης Πέτρας και ήταν μεταξύ των πόλεων Γυψαρία και Βερενίκη (Άκαμπα). Πολύ πιθανόν να ιδρύθηκε από τον Αντίοχο Δ΄ όταν εξεστράτευσε εναντίον της πτολεμαϊκής Αιγύπτου, ή από τον επίτροπό του Νουμήνιο όταν κατατρόπωσε τους αποστατήσαντες Πέρσες. Λογικά θα έστειλε *κατοίκους* (=στρατιωτικούς αποίκους κατά την σελευκιδική ορολογία) από τα Γέρασα της Κοίλης Συρίας. 

Άγνωστη η σημερινή της τοποθεσία, αλλά βρισκόταν βορείως του σταθμού *εις Αρτέμιδαν* (ad Dianam, το σημερινό Yotvata του Ισραήλ).

Πηγές
-----

* Γεωγραφία του Σινά.
* Johann Gustav Droysen *Ιστορία των Επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου*, εκδ. ελεύθερη σκέψις.
* Κλαυδίου Πτολεμαίου *Γεωγραφική υφήγησις*.
Ο **Βασίλης Ιμπροχώρης** του Τρύφωνα είναι Έλληνας θεατρικός συγγραφέας.

Γεννήθηκε στην Αθήνα τον Αύγουστο του 1918. Πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1935 διορίστηκε υπάλληλος στο Υπουργείο Συγκοινωνιών και το 1942 στην Εθνική Τράπεζα Ελλάδος απ΄ όπου και αποχώρησε το 1960, προκειμένου να επιδοθεί αποκλειστικά στο θέατρο.  
 
Υπήρξε τακτικός συνεργάτης του ΕΙΡ (1949-1960) και της ΥΕΝΕΔ (1953-1960) με διάφορα φιλολογικά και μορφωτικά προγράμματα.

Την περίοδο 1966-1967 είχε εκλεγεί Πρόεδρος του Οργανισμού Ελληνικού Θεάτρου Αμερικής στη Νέα Υόρκη όπου και ανέπτυξε εκεί έντονη πνευματική και καλλιτεχνική δράση. Έγραψε πολλά θεατρικά έργα τα οποία πρωτο-ανεβάστηκαν σε αθηναϊκά θέατρα όπως: "Το γεροντοπαλίκαρο" (1944), "Ο άπιστος Θωμάς" (1948), "Η Ντόρα τα μπέρδεψε" (1960), "Το υπόγειο της Λέλας" (1964), "Ο τύραννος" (1974), "Σου χαρίζω τη γυναίκα μου" (1977) κ.ά.  
 
Δημοσίευσε επίσης πολλά χρονογραφήματα και θεατρικά κείμενα σε εφημερίδες και περιοδικά της εποχής.

Ο Βασίλης Ιμπροχώρης είναι μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων καθώς και του Ελληνικού Κέντρου Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου. Επίσης διετέλεσε, το 1957, αντιπρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Συγγραφέων και Σκηνοθετών Ραδιοφώνου. Εκτός από τις ελληνικές διακρίσεις τιμήθηκε ιδιαίτερα με Χρυσό Μετάλλιο του Παναγίου Τάφου (1957) και Χρυσό Σταυρό του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων (1958).

Ο Βασίλης Ιμπροχώρης ομιλεί επίσης αγγλικά και γαλλικά και είναι μόνιμος κάτοικος Γλυφάδας Αθήνα.

Πηγές
-----

* "Who's Who 1979" σ.219

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **ΕΒΕ**: 19235

 |

 |
Ο  **Βασίλης Γεωργόπουλος**  (γεννήθηκε το 1956 στην Καλαμάτα) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής μέσος ποδοσφαιριστής, ο οποίος ξεκίνησε από τον Καλαμάτα και αγωνίστηκε κυρίως σε Παναχαϊκή, ΠΑΟΚ, Πανιώνιο, τις δεκαετίες του ’70 και ’80 και νυν προπονητής.

Ποδοσφαιρική καριέρα
--------------------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στην Καλαμάτα την περίοδο 1976-77, αγωνιζόμενος στη μεσαία γραμμή. Το 1977 πήρε μεταγραφή στην Παναχαϊκή, με την οποία έκανε ντεμπούτο στην Α΄ Εθνική την επόμενη χρονιά. Το 1980 πήγε στον ΠΑΟΚ, στον οποίο αγωνίστηκε τέσσερις περιόδους, συμμετέχοντας στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας 1981. Ο ΠΑΟΚ έφτασε και στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος 1983 αλλά ο ίδιος δεν έλαβε μέρος. Στη συνέχεια αγωνίστηκε για δύο χρόνια (1984 ως 1986) στον Πανιώνιο, μισή περίοδο στην ΑΕΚ χωρίς να είναι βασικός και δύο χρόνια στην Καλαμάτα, όπου ολοκλήρωσε την αγωνιστική του σταδιοδρομία.

### Στην εθνική ομάδα

Το 1974 και σε ηλικία 18 ετών κλήθηκε στην Εθνική Νέων. Το 1984 κλήθηκε στην εθνική ομάδα και αγωνίστηκε δυο συνολικά φορές σε φιλικούς αγώνες. Στις 18 Ιανουαρίου 1984 στο α΄ ημίχρονο με την Πολωνία στο Στάδιο Καραϊσκάκη (σκορ: 1-0) και στις 15 Φεβρουαρίου 1984 με την Ανατολική Γερμανία στο ΟΑΚΑ, όταν μπήκε ως αλλαγή στο 80΄ (σκορ: 1-3).

Προπονητική καριέρα
-------------------

Μετά την ολοκλήρωση της ποδοσφαιρικής του καριέρας ακολούθησε αυτήν του προπονητή. Έχει εργαστεί κατά καιρούς σε διάφορα σωματεία μικρότερων κατηγοριών ενώ τα τελευταία χρόνια βρίσκεται στο προπονητικό επιτελείο της ΕΠΟ, κυρίως ως βοηθός στις μικρότερες εθνικές ομάδες και από το 2014 ως πρώτος προπονητής στην τεχνική ηγεσία της εθνικής Παίδων.

Τίτλοι-Διακρίσεις
-----------------

ΠΑΟΚ:

* Κύπελλο Ελλάδας (φιναλίστ): 1981.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Φύλλο εφημερίδας "Αθλητική Ηχώ", της 5ης Μαρτίου 1974, σελ. 1: "*Ο Γεωργόπουλος στην Εθν. Νέων*"
2. ↑  Προπονητής στην Παίδων ο Γεωργόπουλος, www.taklin.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]

Πηγές - Εξωτερικοί σύνδεσμοι
----------------------------

* «Όλα για το ποδόσφαιρο ’91», περιοδικό Εικόνες.
* Ο Βασίλης Γεωργόπουλος στο national-football-teams
* Το προφίλ του Βασίλη Γεωργόπουλου στο transfermarkt
* Προφίλ στο epo.gr

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |
Ο **Βερνάρδος** ο *Ευκίνητος/Λιγερός*, πολων. Bernard *Zwinny* Lwówecki (π. 1253/57 - 25 Απριλίου 1286) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας του Λβόβεκ/Λέβενμπεργκ (από το 1278, με συγκυβερνήτη τον αδελφό του ως το 1281) και του Γιάβορ/Γιάουερ (1278-81 με συγκυβερνήτη τον αδελφό του).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τρίτος γιος του Μπόλεσλαφ Β΄ του *Φαλακρού*, δούκα του Βρόκλαφ & Λεγκνίτσα και της Χέντβιχ των Ασκάνια, κόρης του Ερρίκου Α΄ κόμη του Άνχαλτ.

Το 1265 εστάλη από τον πατέρα του με την εισφορά της δεκάτης (1/10) στον επίσκοπο Θωμά, άρα θα πρέπει να ήταν ενήλικος, που την εποχή εκείνη ήταν τα 12 έτη. Ώστε θα πρέπει να γεννήθηκε το 1253. Υποστήριξε την πολιτική του πατέρα του και των μεγαλύτερων αδελφών του Ερρίκου Ε΄ και Μπόλκο Α΄. Συμμετείχε στη νικηφόρο μάχη του Στόλετς. Έπειτα από το τέλος του Μπολέσλαφ Β΄ το 1278 ο Ερρίκος Ε΄ έδωσε στους μικρότερους αδελφούς του τα δουκάτα του Λβόβεκ και Γιάβορ να κυβερνούν οι δύο τους μαζί σε αυτά. Τρία έτη μετά όμως, το 1281, ο Βερνάρδος και ο Μπόλκο Α΄ μοίρασαν τα δύο δουκάτα: ο Βερνάρδος έλαβε το Λβόβεκ. 

Λίγα γνωρίζουμε για την περίοδο αυτή της ζωής του. Σύμφωνα με τα χρονικά, προώθησε και προστάτευσε τους ιππότες, μία κοινή πρακτική μεταξύ των πριγκίπων του μεσαίωνα. Αυτό μάλλον δικαιολογεί και το κολακευτικό παρωνύμιο του *Ευκίνητου*. Το Λβόβεκ έχει ιδιαίτερη ευγνωμοσύνη σε αυτόν, καθώς ο Βερνάρδος υποστήριξε το μοναστήρι των Ιωαννιτών ιπποτών στη Σιλεσία, όπου ήταν ένας γενναίος ευεργέτης, δίνοντάς τους μεταξύ άλλων το 1281 την κώμη Τσιεπλίτσε. 

Απεβίωσε άγαμος περίπου 31 ετών και τάφηκε στη Δομινικανή εκκλησία της Λεγκνίτσα. Τις γαίες του κληρονόμησε ο Μπόλκο Α΄.

Παραπομπές
----------

1. ↑  dw.1157.

Πηγές
-----

* "History: Cieplice Health Resort". Retrieved 13 July 2016.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 313471029
* GND: 1066273693

 |

 |
Ο **Βασίλης Μπράβος** (1912-24 Δεκεμβρίου 1947) ήταν Έλληνας κομμουνιστής.

Γεννήθηκε το 1912 στο Μελιγαλά της Μεσσηνίας. Έγινε στέλεχος του ΚΚΕ και τον καιρό της κατοχής του ΕΛΑΣ και της ΟΠΛΑ. Διετέλεσε λαϊκός επίτροπος στο ανταρτοδικείο που δίκασε το δωσίλογο δήμαρχο Καλαμάτας το Σεπτέμβριο του 1944 και, μαζί με τον επίσης δικηγόρο Γιάννη Καραμούζη, επικεφαλής της επιτροπής που οργάνωσε τις εκτελέσεις μετά τη μάχη του Μελιγαλά. Το 1945 στάλθηκε από το ΚΚΕ στην Γιουγκοσλαβία και συγκεκριμένα στο Μπούλκες, όπου παρέμεινε ως τον Ιούλιο του 1947, όταν είχε ξεκινήσει ο εμφύλιος. Ως μέλος μιας 15μελούς αποστολής Πελοποννήσιων στελεχών του ΚΚΕ, ανάμεσα στους οποίους και ο Κώστας Κανελλόπουλος, στάλθηκε στην Πελοπόννησο για να αναλάβει πολιτικός επίτροπος της 3ης Μεραρχίας του ΔΣΕ. Μαζί με το Λάκωνα δικηγόρο Γκίκα Φράγκο συνελήφθησαν από τη Χωροφυλακή καθ' οδόν προς την Πελοπόννησο στα Πεντεόρια της Φωκίδας, βασανίστηκαν και αποκεφαλίστηκαν στις 24 Δεκεμβρίου 1947. Την επομένη τα σώματά τους τάφηκαν στην Αγία Ευθυμία Φωκίδας.

Υποσημειώσεις
-------------

1. 1 2  «ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ». *Ριζοσπάστης*. 06-01-2015.. Ανακτήθηκε στις 01-08-2019.
2. ↑  Ο ΙΟΣ (11-09-2005). «Η μαύρη εθνική Πηγάδα». *Ελευθεροτυπία*.. Ανακτήθηκε στις 01-08-2019.
Ο όρος **Ψυχολογικός πόλεμος** χρησιμοποιείται "για να δηλώσει οποιαδήποτε ενέργεια που ασκείται κυρίως με ψυχολογικές μεθόδους με στόχο να προκαλέσει μια προγραμματισμένη ψυχολογική αντίδραση σε άλλα άτομα".

Χρησιμοποιούνται διάφορες τεχνικές που αποσκοπούν στο να επηρεάσουν το σύστημα αξιών, τα συναισθήματα, τα κίνητρα, το σκεπτικό ή τη συμπεριφορά του στόχου. Χρησιμοποιείται επίσης για να καταστρέψει το ηθικό του στόχου.

Υπάρχουν στοιχεία ψυχολογικού πολέμου σε όλη τη γραπτή ιστορία. Στη σύγχρονη εποχή, οι τακτικές ψυχολογικού πολέμου έχουν χρησιμοποιηθεί εκτενώς. Τα Μέσα μαζικής ενημέρωσης επιτρέπουν την άμεση επικοινωνία, και, ως εκ τούτου, ευνοούν στην άσκηση τέτοιων πρακτικών.

Δείτε επίσης
------------

* Ad hominem
* Red herring
* Κοινωνική υπονόμευση
* Κουλτούρα του φόβου
* Ρητορική μίσους
* Σαλαμοποίηση
* Στρατηγική της έντασης

Παραπομπές
----------

1. ↑  Szunyogh, Béla (1955). *Psychological warfare; an introduction to ideological propaganda and the techniques of psychological warfare*. United States: William-Frederick Press. σελ. 13. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2015.
2. ↑  Chekinov, S. C.; Bogdanov, S. A.. «The Nature and Content of a New-Generation War». *Military Theory Monthly = Voennaya Mysl* (United States: Military Thought): 16. ISSN 0869-5636. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2015-02-20.. Ανακτήθηκε στις 2015-02-11.
3. ↑  Doob, Leonard W. "The Strategies Of Psychological Warfare." Public Opinion Quarterly 13.4 (1949): 635–644. SocINDEX with Full Text. Web. 20 Feb. 2015.
Το λογότυπο του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ.
Ο **Αρκτούρος** είναι μια ελληνική μη κυβερνητική και μη κερδοσκοπική οικολογική οργάνωση που ιδρύθηκε το 1992, για την προστασία της άγριας χλωρίδας και πανίδας, με δράσεις έρευνας πεδίου, επιστημονικής μελέτης, ευαισθητοποίησης κοινού, περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και εθελοντισμού για την προστασία της άγριας ζωής, την ενίσχυση της βιοποικιλότητας και της αειφορίας στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Ο Αρκτούρος υλοποιεί εθνικά και διασυνοριακά προγράμματα για την προστασία των ορεινών οικοσυστημάτων με έμφαση στα μεγάλα θηλαστικά με στόχο την ολοκληρωμένη διαχείριση των Προστατευόμενων Περιοχών και την παροχή ειδικής τεχνογνωσίας για τις επεμβάσεις στο φυσικό περιβάλλον.

Ονομασία
--------

Στα αρχαία ελληνικά Ἀρκτοῦρος σημαίνει «φύλακας των αρκούδων», από το ἄρκτος και το οὖρος (=φύλακας, προστάτης).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη Ιστοσελίδα ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ
* Blog ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ
* Δημοσιεύσεις ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ
Οι **Αρκτίδες** (*Ursids*, URS) είναι μια βροχή διαττόντων (μετεώρων) που διαρκεί ετησίως περίπου από τις 17 έως και τις 25 ή 26 Δεκεμβρίου. Το ακτινοβόλο σημείο τους βρίσκεται κοντά στον αστέρα β Μικράς Άρκτου (Κοτσάμπ) στον αστερισμό της Μικράς Άρκτου. Προκαλούνται από τον κομήτη 8P / Τατλ.

Ιστορία
-------

Οι Αρκτίδες πιθανότατα ανακαλύφθηκαν από τον Γουίλιαμ Φ. Ντένινγκ που τις παρακολούθησε επί αρκετά χρόνια στις αρχές του 20ού αιώνα. Ενώ υπήρχαν σποραδικές παρατηρήσεις και μετέπειτα, οι πρώτες συντονισμένες μελέτες της βροχής δεν ξεκίνησαν έως ότου ο Δρ A. Bečvář παρατήρησε ένα ξέσπασμα 169 μετεώρων ανά ώρα το 1945. Περαιτέρω παρατηρήσεις στη δεκαετία του 1970 και μετέπειτα έχουν συσχετίσει τη βροχή με τον κομήτη 8P / Τατλ. Οι Πίτερ Τζένισκενς και Έσκο Λίτσινεϊν ανακάλυψαν ότι τα ξεσπάσματα μπορούν να συμβούν όταν ο κομήτης Τατλ βρίσκεται στο αφήλιο, καθώς ορισμένα μετέωρα παγιδεύονται στον τροχιακό συντονισμό 7/6 με τον Δία.

Τεχνικές πληροφορίες
--------------------

Παλαιότερες παρατηρήσεις περιέγραψαν ένα μέσο ακτινοβόλο σημείο με ορθή αναφορά RA = 217 μοίρες και απόκλιση DEC = + 76 μοίρες, με το μέγιστο να συμβαίνει σε ηλιακό μήκος 270,66 μοιρών (περίπου στις 22 Δεκεμβρίου), με διάρκεια 17-24 Δεκεμβρίου. 

Οι Αρκτίδες έχουν ένα ιδιαίτερα στενό ρεύμα, με αποτέλεσμα η καλύτερη παρατήρηση να είναι δυνατή εντός 12 ωρών από την κορύφωση.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7  Gary W. Kronk. «Observing the Ursids». Meteor Showers Online. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2012.
2. 1 2  Moore, Patrick; Rees, Robin (2011), *Patrick Moore's Data Book of Astronomy* (2nd έκδοση), Cambridge University Press, σελ. 275, ISBN 0-521-89935-4,
3. ↑  IMO Meteor Shower Calendar: Ursids (URS)
Ο **Βασίλης Ντερτιλής** (1949 - 24 Νοεμβρίου 2012) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ήταν γιος του αξιωματικού του στρατού και ηγετικού στελέχους της Χούντας Νικολάου Ντερτιλή και εγγονός του αντιστρατήγου Βασίλειου Ντερτιλή. Αποφοίτησε από την Σχολή Ναυτικών Δοκίμων. Την περίοδο 1991 - 1993 διετέλεσε κυβερνήτης του πλοίου γενικής υποστηρίξεως "ΑΞΙΟΣ".

Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του σταδιοδρομίας ανέλαβε την διεύθυνση αρκετών ειδικών αποστολών στο εξωτερικό. Συγκεκριμένα την περίοδο 1993 - 1994 ηγήθηκε της εγκαταστάσεως των ελληνικών δυνάμεων, υπό την Αιγίδα του ΟΗΕ, στη Σομαλία όπως και τον επαναπατρισμό αυτών στην Ελλάδα ενώ το 1993 ανέλαβε την διοίκηση της αποστολής με την κωδική ονομασία "Χρυσόμαλλο Δέρας". Η τελεύταια προέβλεπε την αποστολή επιβατηγού πλοίου στο Σοχούμι, συνοδευόμενο από στελέχη της Ομάδας Υποβρυχίων Καταστροφών (ΟΥΚ) με επικεφαλής τον Ντερτιλή, με σκοπό να παραλάβει τους 1013 Έλληνες κατοίκους της Αμπχαζίας, οι οποίοι πλήττονταν από τις πολεμικές διαμάχες μεταξύ Γεωργίας και Αμπχαζίας. Η επιχείρηση άρχισε στα μέσα Ιουλίου και ολοκληρώθηκε στις 18 Αυγούστου 1993 με επιτυχία. Το 1995 στάλθηκε στην Γιουγκοσλαβία ως στρατιωτικός σύνδεσμος. Το 1996 αποχώρησε από το Πολεμικό Ναυτικό ως αρχιπλοίαρχος ε.α. Μετά την αποχώρησή του εργάστηκε σε επιχειρήσεις του ομίλου Στασινόπουλου στο Βελιγράδι.

Απεβίωσε στις 24 Νοεμβρίου 2012 στο Λιντς της Αυστρίας, όπου και κατοικούσε, και ενταφιάστηκε στο νεκροταφείο Σαλαμίνας. Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει παιδιά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* ρεπορταζ για την αποστολή "Χρυσόμαλλο Δέρας" Αρχειοθετήθηκε 2013-01-12 στο Wayback Machine.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Αυτοί που έφυγαν το 2012 Αρχειοθετήθηκε 2013-01-28 στο Wayback Machine. από την ιστοσελίδα του Ενώσεως Αποστράτων Αξιωματικών Ναυτικού]
2. ↑  Στοιχεία του ΠΓΥ ΑΞΙΟΣ Αρχειοθετήθηκε 2013-05-18 στο Wayback Machine. από την ιστοσελίδα του Πολεμικού Ναυτικού
3. 1 2 3 4  Βιογραφικό Βασιλείου Ντερτιλή, από την ιστοσελίδα iefimerida.gr
4. 1 2  Βιογραφικό Βασιλείου Ντερτιλή Αρχειοθετήθηκε 2013-01-28 στο Wayback Machine. από την εφημερίδα "ΤΟ Έθνος"
**Φυλή** (ή **ράτσα**) είναι μια ομάδα ζώων του ίδιου είδους, τα οποία βάσει της καταγωγής τους, ορισμένων μορφολογικών και φυσιολογικών χαρακτηριστικών τους και της χρησιμοποίησής τους από τον άνθρωπο παρουσιάζουν στενή ομοιότητα μεταξύ τους. Οι σημαντικότεροι μηχανισμοί δημιουργίας και εξέλιξης μιας φυλής είναι η γεωγραφική απομόνωση πληθυσμών από άλλους, η φυσική και η τεχνητή επιλογή, η μετανάστευση και η γενετική παρέκκλιση. Η σύζευξη μεταξύ ατόμων διαφορετικών φυλών ονομάζεται *διασταύρωση* και το αποτέλεσμα αυτής λέγεται υβρίδιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ρογδάκης, Ε. (2006). *Γενική Ζωοτεχνία*. Αθήνα: Εκδόσεις Σταμούλη. σελ. 81. ISBN 960-351-674-0.
Σήμα
Προσωπικοί μεταφορείς της Segway, οι οποίοι δοκιμάστηκαν από την Αστυνομία του Σάαρλαντ το καλοκαίρι του 2006
Περιπολικό Peugeot της Αστυνομίας του Σάαρλαντ με το παλαιό άσπρο και πράσινο χρώμα
Η **Αστυνομία του Κρατιδίου του Σάαρλαντ** (γερμανικά: Landespolizei des Saarlandes‎) είναι μία από τις μικρότερες γερμανικές αστυνομικές δυνάμεις με περίπου 2.700 αστυνομικούς. Όπως και στην Έσση και Ρηνανία-Παλατινάτο, η αστυνομία του Σάαρλαντ καταργεί τις κατατάξεις του «πράσινου αστεριού», που σημαίνει ότι οι νέοι αστυνομικοί αρχίζουν να εργάζονται στο δρόμο ως κομισάριοι. Η μεταρρύθμιση αυτή αποσκοπεί στο να καταστήσει το αστυνομικό επάγγελμα ελκυστικότερο και να βελτιώσει τις ευκαιρίες προώθησης.

Οργάνωση
--------

Η κρατιδιακή αστυνομία υπάγεται στη δικαιοδοσία του Υπουργείου Εσωτερικών του Σάαρλαντ και έχει δύο βασικές αστυνομικές αρχές, την Λαντεσπολιτσάιντιρεκσιον (Landespolizeidirektion, LPD), το οποίο είναι το αρχηγείο της αστυνομίας του κρατιδίου και το κρατιδιακό γραφείο ερευνών (Landeskriminalamt ή LKA) τα οποία εδρεύουν στο Σααρμπρύκεν. 

Η Λαντεσπολιτσάιντιρεκσιον (Landespolizeidirektion) αποτελείται από τέσσερα τμήματα, την ομάδα υποστήριξης, (Bereitschaftspolizei), τις υπηρεσίες, την τροχαία και το τμήμα ερευνών. Η Ομάδα Υποστήριξης της Αστυνομίας αποτελείται από τις δυνάμεις άμεσης παρέμβασης, τ τμήμα αστυνομικών σκυλιών, το αστυνομικό συγκρότημα και το ποτάμιο αστυνομικό τμήμα στο Μπέκινγκεν που περιπολεί τον Ζάαρ και τον Μοζέλα στη Σάαρλαντ. Οι αστυνομικοί σταθμοί βρίσκονται στο Μέρτσιχ-Βάντερν, το Ζανκτ Βέντελ, το Νοϊνκίρχεν, το Σάαρπφαλτς-Κράις, το Σάαρλουις, την επαρχία Σααρμπρύκεν και την πόλη Σααρμπρύκεν.

Περίπου. 400 ερευνητές και ιατροδικαστές εργάζονται για το Κρατιδιακό Γραφείο Ερευνών.

Οχήματα
-------

Στο Σάαρλαντ, το οποίο βρίσκεται δίπλα και είναι ιστορικά στενά συνδεδεμένο με τη Γαλλία, τα αστυνομικά οχήματα μεταξύ άλλων παράγονται από γαλλικές εταιρείες (Peugeot κτλ.) καθώς και την ευρωπαϊκή Ford. Η αστυνομία του Σάαρλαντ, για κάθε νέο αστυνομικό αυτοκίνητο που αποκτά, δίνει αριθμό κυκλοφορίας SAL 4 - XXXX. Το SAL αντιπροσωπεύει το Saarland Landesregierung (κρατική κυβέρνηση του Σάαρλαντ), το 4 σημαίνει αστυνομία και το XXXX είναι ένας συνδυασμός τεσσάρων αριθμών.

Στολές
------

Αρχικά, η κρατική κυβέρνηση του Σάαρλαντ δεν σκόπευε να μεταστραφεί στις γαλάζιες αστυνομικές στολές όπως συμβαίνει σε άλλα κρατίδια και έτσι το Σάαρλαντ θα ήταν ένα από τα δύο γερμανικά κρατίδια που κρατούσαν την πράσινη στολή, με το άλλο κρατίδιο να είναι η Βαυαρία. Ωστόσο, λόγω της μικρής ποσότητας προμηθευτών για πράσινες στολές, η αστυνομία του Σάαρλαντ αλλάζει τις στολές της από πράσινο σε μπλε και πήρε το πρότυπο της αστυνομίας της Έσσης το 2014.

Παραπομπές
----------

1. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα, στα γερμανικά

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 145285474
* GND: 10356426-3

 |

 |
Οι **γενικές εκλογές του Οντάριο του 2018** διενεργήθηκαν στις 7 Ιουνίου 2018, προκειμένου να εκλεγούν τα 124 μέλη του 42ου Κοινοβουλίου της επαρχίας Οντάριο του Καναδά. Το Προοδευτικό Συντηρητικό Κόμμα του Οντάριο, με αρχηγό τον Νταγκ Φορντ, κέρδισε τις εκλογές και σχημάτισε αυτοδύναμη κυβέρνηση, με 76 από τις συνολικά 124 έδρες της Βουλής. Το Νέο Δημοκρατικό Κόμμα του Οντάριο, με αρχηγό την Άντρια Χόργουαθ, έγινε επίσημη αντιπολίτευση. Οι Φιλελεύθεροι της πρωθυπουργού Κάθλιν Γουάιν είχαν την χειρότερη ήττα στην 161χρονη ιστορία τους και είχαν τα χαμηλότερα ποσοστά που κατέγραψε ένα κυβερνών κόμμα σε εκλογές στην επαρχία του Οντάριο. Το Κόμμα Πρασίνων του Οντάριο μπήκε στη Βουλή, για πρώτη φορά στην ιστορία του.

Αποτελέσματα
------------

↓| **76** | **40** | **7** | **1** |
| **Προοδευτικό Συντηρητικό Κόμμα** | **Νέο Δημοκρατικό** | **Φιλελεύθερο** | **Πράσινο** |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ferguson, Rob (19 Οκτωβρίου 2016). «Ontario moves election date to June 7, 2018». *Toronto Star*.. Ανακτήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Elections Ontario
Η **Χριστιανική Οργάνωση Ειρήνης** (**ΧΟΕ**) είναι μια χριστιανική ορθόδοξη ομάδα, που ιδρύθηκε από τον Στυλιανό Γιαννετάκη το 1959. Η ομάδα λειτουργεί ακόμα και σήμερα υπό την εποπτεία της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Η Χ.Ο.Ε. μέσα από τα αυθεντικά κείμενά της παρουσίασε στο παρελθόν, σύμφωνα με τη Διαρκή Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, "σοβαρές δογματικές αποκλίσεις" από την Ορθόδοξη Εκκλησία "αναφερόμενες κυρίως στο Χριστολογικό, το Σωτηριολογικό και το Εσχατολικό δόγμα". Ανάμεσα σε άλλες αποκλίσεις, μοναδική ανάμεσα σε όλες τις χριστιανικές ομολογίες ήταν η πίστη στη δυνατότητα "αφθαρτοποίησης" του σώματος, δηλαδή ο ισχυρισμός ότι με την "πνευματικοποιημένη επιστήμη" ο πιστός έχει τη δυνατότητα να μην πεθάνει βιολογικά.

Σύμφωνα με τον Ορθόδοξο θεολόγο Γεώργιο Ψαλτάκη, οι άνθρωποι της Χ.Ο.Ε. παρουσιάζονταν ως Ορθόδοξοι, με σκοπό να αποκρύψουν τις κακοδοξίες τους. Σε εγκύκλιο της Ιεράς Μητροπόλεως Σερρών και Νιγρίτης αναφερόταν ότι αποστολή της οργάνωσης είναι "η επανίδρυση της Εκκλησίας της Αποκαλύψεως, η συμπλήρωση των 144.000 εκλεκτών του Θεού και η δημιουργία των αξιωματούχων, που χρειάζονται για να ιδρυθεί το κράτος του Θεού πάνω στη γη".

Η Χ.Ο.Ε. ισχυρίζεται ότι οι αντίθετες με το δόγμα της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας συμπεριφορές και διδασκαλίες οφείλονταν σε προσωπικές απόψεις. Το 2003, η Γενική Συνέλευση της οργάνωσης διά αποφάσεώς της υπέβαλε συγγνώμη στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, αποκηρύσσοντας τις κακοδοξίες της και διακηρύσσοντας ότι εγκολπώνεται όλα τα δόγματα της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και ότι αποδέχεται την εποπτεία των εκκλησιαστικών αρχών της. Η Ιερά Σύνοδος με την ίδια εγκύκλιο όρισε υπέυθυνους για την δογματική και εκκλησιολογική εποπτεία της Χ.Ο.Ε. τους κατά τόπους Μητροπολίτες.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εγκύκλιος 2490/7.7.1989 Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος
2. ↑  Ψαλτάκης, Γεώργιος. *Απειλή για την Ορθοδοξία μας*. Αδελφότης Θεολόγων ο Σωτήρ.
3. ↑  Εγκύκλιος 479/24.3.1986 Ιεράς Μητροπόλεως Σερρών και Νιγρίτης
4. 1 2  «Εγκύκλιος 1555/21.5.2004 της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Η χημική δομή της φουρανεόλης
Η **φουρανεόλη** ή **φουρανόνη** φράουλας είναι μια οργανική ένωση που χρησιμοποιείται στη βιομηχανία αρωμάτων. Είναι τυπικά παράγωγο του φουρανίου. Είναι ένα λευκό ή άχρωμο στερεό που είναι διαλυτό σε νερό και οργανικούς διαλύτες.

Αν και δύσοσμη σε υψηλές συγκεντρώσεις, παρουσιάζει ένα γλυκό άρωμα φράουλας όταν αραιώνεται. Βρίσκεται στις φράουλες και σε διάφορα άλλα φρούτα και είναι εν μέρει υπεύθυνη για τη μυρωδιά του φρέσκου ανανά. Είναι επίσης σημαντικό για την οσμή του φαγόπυρου και της ντομάτας.

Η φουρανεόλη έχει δύο εναντιομερή, την (R) - (+) - φουρανοόλη και (S) - (-) - φουρανοόλη. Η (R) -μορφή είναι κυρίως υπεύθυνη για τη μυρωδιά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Zabetakis, I.; Gramshaw, J. W.; Robinson, D. S. (1999). «2,5-Dimethyl-4-hydroxy-2H-furan-3-one and its derivatives: analysis, synthesis and biosynthesis - a review». *Food Chemistry* **65**: 139-151. doi:10.1016/S0308-8146(98)00203-9. .
2. ↑  Ulrich, D. et al. 1995. Analysis of strawberry flavour - Quantification of the volatile components of varieties of cultivated and wild strawberries. Z. Lebensm. UNters. Forsch. 200:217-220
3. ↑  «Odor-active constituents in fresh pineapple (*Ananas comosus* [L.] Merr.) by quantitative and sensory evaluation». *Biosci. Biotechnol. Biochem.* **69** (7): 1323–30. 2005. doi:10.1271/bbb.69.1323. PMID 16041138.
4. ↑  «Identification of buckwheat (*Fagopyrum esculentum* Moench) aroma compounds with GC-MS». *Food Chemistry* **112**: 120. 2008. doi:10.1016/j.foodchem.2008.05.048.
5. ↑  Buttery, R.G. et al. 2001. Analysis of furaneol in tomato using dynamic headspace sampling with sodium sulfate. J. Agric. Food Chem. 49:4349-4351
6. ↑  John C. Leffingwell: Chirality & Odour Perception - The Furaneols.
Ο **Αρθουρίτης** είναι θειικό, αρσενικικό και φωσφορικό ορυκτό του σιδήρου και του χαλκού. Έλαβε το όνομά του προς τιμή των Βρετανών ορυκτολόγων Άρθουρ Ράσελ (Sir Arthur Edward Ian Montagu Russell, 1878 – 1964) και Άρθουρ Κίνγκσμπερι (Arthur William Gerald Kingsbury, 1906–1968) για τη συμβολή τους στην ορυκτολογία.

Αποτελεί χαρακτηριστικό ορυκτό (type locality, TL) στο ορυχείο *Hingston Down Consols* κοντά στο Gunnislake στην Κορνουάλη, (Ηνωμένο Βασίλειο), όπου και πρωτοεντοπίστηκε το 1964.

Εμφάνιση, παραγενέσεις
----------------------

Είναι σπάνιο δευτερογενές ορυκτό εμφανιζόμενο σε ζώνες οξείδωσης ορισμένων χαλκούχων αποθέσεων, σχηματιζόμενο από την εξαλλοίωση του αρσενοπυρίτη ή του εναργίτη.

Ορυκτά με τα οποία συνδέεται είναι ο φαρμακοσιδηρίτης, ο σκοροδίτης, ο χαλκοφυλλίτης, ο σενεβεξίτης, ο βροσαντίτης και ο χαλαζίας.

Εκτός από την Κορνουάλη σημαντικές εμφανίσεις του είναι, επίσης, στο ορυχείο Clara του Μέλανος Δρυμού (Γερμανία), στην Πορτογαλία (εντός πηγματιτών), στην Αλμερία της Ισπανίας, στη νότια Αυστραλία, στην Ατακάμα της Χιλής και στις Πολιτείες Νεβάδα, Γιούτα και Μοντάνα των ΗΠΑ.

Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου και συγκεκριμένα στα ορυχεία "Χριστιάνα" και "km-3".

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών
* Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Όνομα εγκεκριμένο από την ΙΜΑ το 1964

Πηγές
-----

* Handbook of Mineralogy
* Mindat
* Webmineral
Ο **Φρειδερίκος Α΄** ο *καθολικός*, γερμ. Friedrich I der Katholische (π. 1175 - 16 Απριλίου 1198) από τον Οίκο των Μπάμπενμπεργκ ήταν δούκας της Αυστρίας (1195-98).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λεοπόλδου Ε΄, δούκα της Αυστρίας και της Ελένης των Άρπαντ, κόρης του Γκέζα Β΄ της Ουγγαρίας.

Το 1192 δόθηκαν στον Λεοπόλδο Ε΄ και στον Φρειδερίκο Α΄ ως φέουδα τα δουκάτα της Αυστρίας και της Στυρίας. Ο νεότερος αδελφός του Λεοπόλδος ΣΤ΄ δεν θα λάμβανε κάτι. Στην επιθανάτιο κλίνη του όμως ο Λεοπόλδος Ε΄ προς έκπληξη όλων παραχώρησε τη Στυρία στον Λεοπόλδο ΣΤ΄ με την συγκατάθεση του Ερρίκου ΣΤ΄ της Γερμανίας. Κανείς δεν ήγειρε ένσταση και έτσι τα δουκάτα δόθηκαν χωριστά. Ο Φρειδερίκος Α΄ δεν έλαβε το φέουδό του προσωπικά από τον βασιλιά, αλλά έστειλε ως αντιπρόσωπό του τον Βόλφγκερ της Έρλα, επίσκοπο του Πάσσαου.

Ασθένησε καθώς επέστρεφε από την Παλαιστίνη και απεβίωσε στην Άκρα. Παρόντες στις τελευταίες του στιγμές ήταν οι σύντροφοί του: ο Μάινχαρντ Β΄, κόμης της Γκορίτσια, ο Βόλφγκερ, ο Έμπερχαρντ, κόμης του Ντόρνμπεργκ, ο Ούλριχ του Έππαν και οι πιο έμπιστοι ακόλουθοί του. Δεν είχε νυμφευτεί. Αγαπήθηκε από τον λαό του, ενώ ο ποιητής Βάλτερ φον ντερ Φόγκελβαϊντε τον θρήνησε ξεχωριστά· αντιθέτως ο Λεοπόλδος ΣΤ΄ τον υποδέχθηκε λιγότερο εγκάρδια στην Αυλή του.

Οι άρχοντες που απεβίωναν στην Παλαιστίνη επιθυμούσαν να ταφούν στην πατρίδα τους, έτσι αφαιρείτο η σάρκα και τα οστά επέστρεφαν για ταφή. Η διαδικασία, που ονομαζόταν *Τευτονικό έθος*, εκτελέστηκε από τον Βόλφγκερ και έτσι ο Φρειδερίκος Α΄ τάφηκε δίπλα στον πατέρα του στο αββαείο του Τιμίου Σταυρού (Στιφτ Χάιλιγκενκροϊτς), όπου βρίσκεται ως σήμερα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 138740674. Ανακτήθηκε στις 16  Οκτωβρίου 2015.
2. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* Beller, Steven (2007). A Concise History of Austria. New York: Cambridge University Press. ISBN 978-0521478861.
* Brooke, Z. N. (1938). A History of Europe: From 911 to 1198. London: Methuen & Company Ltd. ISBN 978-1443740708.
* Dopsch, Heinz (1999). Österreichische Geschichte 1122-1278. Vienna: Ueberreuter. ISBN 3-8000-3973-7.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 90996768
* GND: 138740674

 |

 |