Η τοποθεσία της Μίρας απέναντι από την Σάμο και τα γειτονικά βασίλεια
Η **Μίρα** (περί το 1330 π.Χ.-1190 π.Χ.) ήταν την νεότερη εποχή του χαλκού ένα ημι-αυτόνομο Υποτελές κράτος που δημιουργήθηκε μετά την ήττα της Αρζάβα και την διαίρεση της από τον κορυφαίο βασιλιά των Χετταίων Σουπιλουλιούμας Α΄. Ένας άλλος σημαντικός οικισμός με το όνομα Αρζάβα εξακολουθούσε να βρίσκεται στην Έφεσο με την Μίρα στα ανατολικά. Τα βόρεια σύνορα της Μίρας ήταν η Γη του Ποταμού Σεχά όπως προτείνει ο ιστορικός Χανς Γκουστάβ Γκίτερμποκ (1975) και επιβεβαιώνει ο Τζον Ντέιβιντ Χόκινς σύμφωνα με μιά επιγραφή που βρέθηκε στο ανάγλυφο (1998). Τα νότια σύνορα με τα εδάφη της Λούκκα βρίσκονταν κοντά στην σημερινή Μύλασα, τα ανατολικά με την Καβαλία και την αυτοκρατορία των Χιττιτών τοποθετούνται στην Αφιόν Καραχισάρ. Τα σύνορα με άλλες γειτονικές περιοχές κατά καιρούς δείχνουν ότι το βασίλειο της Μίρα βρισκόταν πιο κοντά στο βασίλειο των Χετταίων από όλα τα υπόλοιπα βασίλεια των Αρζάβα. Η αρχαιότερη ιστορική αναφορά για την Μίρα είναι συνδεδεμένη με την εκστρατεία του κορυφαίου βασιλιά των Χετταίων Σουπιλουλιούμας Α΄ τον 14ο αιώνα π.Χ. δεν φαίνεται ωστόσο πουθενά ότι η Μίρα και η ευρύτερη περιοχή της Αρζάβα ανήκαν στους αντιπάλους του. Η κόρη του Σουπιλουλιούμας Α΄ Μουβάττι παντρεύτηκε τον Μασουιλούβα που ήταν ένας από τους ανώτατους άρχοντες των Αρζάβα. 

Ο γιος και διάδοχος του Σουπιλουλιούμας Α΄ Μουρσίλις Β΄ μετά από επανάσταση προχώρησε σε εκστρατεία και κατέλαβε την Μίρα, τοποθέτησε ως υποτελή βασιλιά τον γαμπρό του Μασουιλούβα με μια φρουρά 600 ανδρών, δεν είναι σαφής η έκταση του βασιλείου της Μίρα. Το βασίλειο της Μίρα επεκτεινόταν στις ακτές του Αιγαίου και η πρωτεύουσα του ήταν η μετέπειτα Έφεσος. Ο Μασουιλούβα κατηγορήθηκε ωστόσο σύντομα για προδοσία και δραπέτευσε στην γη των Μασά, ο Μουρσίλις Β΄ απείλησε να επιτεθεί στην γη των Μασά αλλά ο Μασουιλούβα παραδόθηκε και μεταφέρθηκε στην Χαττούσα. Με συνθήκη που υπεγράφη κατόπιν ο θρόνος της Μίρας κληρονομήθηκε από τον θετό γιο και ανεψιό του Μασουιλούβα Κουπούντα Κουρούντα. Την εποχή που ήταν βασιλιάς των Χετταίων τον 13ο αιώνα ο μικρότερος γιος του Μουρσίλις Β΄ Χατουσίλις Γ΄ φαίνεται ότι υπήρξε διαφωνία ανάμεσα στους Χετταίους και στο βασίλειο της Μίρας για το άσυλο το οποίο παρείχε ο ίδιος ο Κουπάντα Κουρούντα σε έναν δραπέτη. Η τελευταία γνωστή αναφορά για την Μίρα ήταν η συνθήκη που υπέγραψε στα τέλη του 13ου αιώνα ο γιος και διάδοχος του Χατουσίλις Γ΄ Τουδαλίγιας Δ΄, καταγράφεται κάποιος βασιλιάς της Μίρα ο Αλανταλλί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  J. David Hawkins, "Tarkasnawa, King of Mira: 'Tarkondemos', Boğazköy sealings and Karabel," Anatolian Studies 48, 1998, σσ. 1–31
2. ↑  Horst Ehringhaus: Götter, Herrscher, Inschriften – Die Felsreliefs der hethitischen Großreichszeit in der Türkei, von Zabern 2005, σ. 91
3. ↑  Susanne Heinhold-Krahmer: Mira in Erich Ebeling, Bruno Meissner, Dietz-Otto Edzard: Reallexikon der Assyriologie und Vorderasiatischen Archäologie, Walter de Gruyter, 1997 σσ. 218–220
4. ↑  Susanne Heinhold-Krahmer: Mira in Erich Ebeling, Bruno Meissner, Dietz-Otto Edzard: Reallexikon der Assyriologie und Vorderasiatischen Archäologie, Walter de Gruyter, 1997 σσ. 218–220
5. ↑  Charles Allen Burney: Historical dictionary of the Hittites. Scarecrow Press, 2004 S. 202
6. ↑  Horst Klengel: Geschichte des hethitischen Reiches. Brill 1999, σ. 194
7. ↑  Susanne Heinhold-Krahmer: Mira in Erich Ebeling, Bruno Meissner, Dietz-Otto Edzard: Reallexikon der Assyriologie und Vorderasiatischen Archäologie, Walter de Gruyter, 1997 σσ. 218–220

Πηγές
-----

* J. David Hawkins, "Tarkasnawa, King of Mira: 'Tarkondemos', Boğazköy sealings and Karabel," Anatolian Studies 48, 1998.
* Horst Ehringhaus: Götter, Herrscher, Inschriften – Die Felsreliefs der hethitischen Großreichszeit in der Türkei, von Zabern 2005.
* Susanne Heinhold-Krahmer: Mira in Erich Ebeling, Bruno Meissner, Dietz-Otto Edzard: Reallexikon der Assyriologie und Vorderasiatischen Archäologie, Walter de Gruyter, 1997.
* Horst Klengel: Geschichte des hethitischen Reiches. Brill 1999.