recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **Μάρκαμ** (αγγλικά: Markham) είναι πόλη στον Περιφερειακό Δήμο του Γιορκ στο Νότιο Οντάριο του Καναδά. Απέχει περίπου 30 χλμ. βορειοανατολικά από το κέντρο του Τορόντο. Στην απογραφή του 2016, το Μάρκαμ είχε πληθυσμό 328.940 κατοίκους κατατάσσοντας την πόλη αυτή ως τη μεγαλύτερη στην Περιφέρεια Γιορκ, τέταρτη μεγαλύτερη στην ευρύτερη περιοχή του Τορόντο (Greater Toronto Area / GTA) και 16ο μεγαλύτερη στον Καναδά.

Η πόλη απέκτησε το όνομά της από τον πρώτο υπολοχαγό-κυβερνήτη του Άνω Καναδά, Τζον Γκρέιβς Σίμκοου (στην αρχηγία 1791–1796), ο οποίος έδωσε το όνομα στην περιοχή από το φίλο του, Ουίλιαμ Μάρκαμ, Αρχιεπίσκοπο του Γιορκ από το 1776 έως το 1807. Ο πρώτος ευρωπαϊκός οικισμός στο Μάρκαμ συνέβη όταν ο Ουίλιαμ Μπέρζι, Γερμανός καλλιτέχνης και εργολάβος, οδήγησε μια ομάδα περίπου εξήντα τεσσάρων γερμανικών οικογενειών στη Βόρεια Αμερική. Ενώ σχεδίαζαν να εγκατασταθούν στη Νέα Υόρκη, οι διαφορές σχετικά με τα οικονομικά και την ιδιοκτησία γης οδήγησαν τον Μπέρζι να διαπραγματευτεί με τον Σίμκοου για 64.000 στρέμματα στην Κοινότητα του Μάρκαμ το 1794. Από τη δεκαετία του 1970, το Μάρκαμ γρήγορα μετατράπηκε από γεωργική κοινότητα σε βιομηχανικό δήμο λόγω της αστικής επέκτασης από το γειτονικό Τορόντο. Το Μάρκαμ άλλαξε την κατάσταση από κωμόπολη (town) σε μεγαλούπολη (city) την 1η Ιουλίου 2012.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Statistics Canada*. www12.statcan.gc.ca/census-recensement/2016/dp-pd/prof/details/page.cfm?Lang=E&Geo1=CSD&Code1=3519036&Geo2=PR&Code2=01&Data=Count&SearchText=victoria&SearchType=Begins&SearchPR=01&B1=All.
2. ↑  «Census Profile, 2016 Census: Markham, City [Census subdivision], Ontario». Statistics Canada. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2020.
3. ↑  «Markham Demographics 2016» (PDF). [*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  Tuckey, Bryan (24 July 2015). «Why Markham is the next highrise community». *Toronto Star*.. Ανακτήθηκε στις 12 April 2016.
5. ↑  
«A history of the town of Markham». *City of Markham*. The Corporation of the City of Markham. 2012. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2013. In May 1794, Berczy negotiated with Simcoe for 64,000 acres in Markham Township, soon to be known as the German Company Lands.The Berczy settlers, joined by several Pennsylvania German families, set out for Upper Canada.Sixty-four families arrived that year [...]
6. ↑  
«A history of the town of Markham». *City of Markham*. The Corporation of the City of Markham. 2012. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2013.
7. ↑  "Markham to change from town to city". CBC News, May 30, 2012.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 151451103
* LCCN: n98068444

 |

 |
Συντεταγμένες: 43°27′N 80°29′W﻿ / ﻿43.450°N 80.483°W﻿ / 43.450; -80.483

Το **Κίτσενερ** (αγγλικά: Kitchener) είναι πόλη στην καναδική επαρχία του Οντάριο. Είναι μια από τις τρεις πόλεις που αποτελούν τον Περιφερειακό Δήμο του Γουότερλου και αποτελεί περιφερειακή έδρα. Το Κίτσενερ βρίσκεται περίπου 100 χλμ. δυτικά του Τορόντο. Το Κίτσενερ παλαιότερα ήταν γνωστό ως Μπερλίν μέχρι το 1916. Η πόλη καλύπτει έκταση 136,86 τετραγωνικών χιλιομέτρων και είχε πληθυσμό 256.885 κατοίκων, σύμφωνα με την απογραφή του 2021.

Ο Περιφερειακός Δήμος του Γουότερλου έχει 575.847 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2021, καθιστώντας τον τη δέκατη μεγαλύτερη Μητροπολιτική Περιοχή Απογραφής (CMA) στον Καναδά και την τέταρτη μεγαλύτερη Μητροπολιτική Περιοχή Απογραφής στο Οντάριο. Το Κίτσενερ και το Γουότερλου θεωρούνται «δίδυμες πόλεις» που συχνά αναφέρονται από κοινού ως «Κίτσενερ-Γουότερλου» (K-W), αν και έχουν ξεχωριστές δημοτικές κυβερνήσεις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Canada 2021 Census*.
2. ↑  «Kitchener Zip Codes: Canada». Ανακτήθηκε στις 20  Αυγούστου 2023.
3. ↑  «Census Profile, 2021 Census of Population». Στατιστική Υπηρεσία Καναδά. 29 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2023.
4. ↑  «Census Profile, 2021 Census of Population». Στατιστική Υπηρεσία Καναδά. 29 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2023.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 130899477
* LCCN: n82108099
* ISNI: 0000 0004 0416 4256
* GND: 4272430-2

 |

 |
Το **Έντμουντστον** (γαλλικά: Edmundston) είναι πόλη στην Κομητεία Μανταβάσκα του Νιου Μπράνσγουικ στον Καναδά.

Γεωγραφία
---------

Το Έντμουντστον τοποθετείται στην αρχή της λωρίδας του Νιου Μπράνσγουικ, που βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα των Απαλάχιων Όρεων στη διασταύρωση των ποταμών Άγιος Ιωάννης και Μανταβάσκα στο βορειοδυτικό τμήμα της επαρχίας.

Το Έντμουντστον βρίσκεται σε στρατηγική τοποθεσία μόλις λίγα χιλιόμετρα από τα σύνορα με το Κεμπέκ και στα σύνορα με τις Ηνωμένες Πολιτείες, απέναντι από την πόλη Μανταβάσκα του Μέιν, με την οποία συνδέεται με τη γέφυρα Έντμουντστον–Μανταβάσκα.

Πανοραμική θέα του Έντμουντστον, που προβάλλει τα τοπία και τα χαρακτηριστικά της πόλης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  www.citypopulation.de/en/canada/cities/newbrunswick/?cityid=16303.
2. ↑  New Brunswick Provincial Archives - Edmundston

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Edmundston, New Brunswick στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 122602480
* LCCN: n85077839
* BNF: cb124540066 (data)

 |

 |
Το **Μάουντ Περλ** (αγγλικά: *Mount Pearl*) είναι ο τρίτος μεγαλύτερος οικισμός και η δεύτερη μεγαλύτερη μεγαλούπολη στη Νέα Γη και Λαμπραντόρ του Καναδά. Η πόλη βρίσκεται νοτιοδυτικά του Αγίου Ιωάννη, στο ανατολικό άκρο της χερσονήσου Άβαλον στο νησί της Νέας Γης. Το Μάουντ Περλ αποτελεί μέρος της μητροπολιτικής περιοχής του Αγίου Ιωάννη, της 20ής μεγαλύτερης μητροπολιτικής περιοχής του Καναδά.

Δημογραφικά στοιχεία
--------------------

Η πόλη βρίσκεται στη Διαίρεση 1 της απογραφής της Νέας Γης.

Ιστορική εξέλιξη πληθυσμού| Έτος | Πληθ.   | ±%   |
| --- | --- | --- |
| 1956 | 1.979 | —     |
| 1961 | 2.785 | +40.7% |
| 1966 | 4.428 | +59.0% |
| 1971 | 7.211 | +62.9% |
| 1976 | 10.193 | +41.4% |
| 1981 | 11.543 | +13.2% |
| 1986 | 20.293 | +75.8% |
| 1991 | 23.689 | +16.7% |
| 1996 | 25.531 | +7.8% |
| 2001 | 24.964 | −2.2% |
| 2006 | 24.671 | −1.2% |
| 2011 | 24.284 | −1.6% |
| 2016 | 23.120 | −4.8% |

Το 2016 το Μάουντ Περλ αποτελούνταν από 92,7% λευκούς, 5,6% Αβορίγινες και 1,7% άλλους. Η μέση ηλικία ήταν 44,5 το 2016 και 41,6 το 2011. Το μέσο εισόδημα ήταν 78.232$ πριν τους φόρους το 2016, με μέσο εισόδημα 67.055$ μετά τους φόρους το 2016.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Mount Pearl, CY [Census subdivision], Newfoundland and Labrador and Newfoundland and Labrador [Province] (table). Census Profile». *Stats Canada*. Stats Canada. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2020.
Η αρχαία πόλη του **Θάρρους** βρίσκεται στις δυτικές ακτές της Σαρδηνίας και ειδικότερα στο ακρωτήρι του Σαν Μάρκο, στον Κόλπο του Οριστάνο, κοντά στο χωριό San Giovanni di Sinis, στην επαρχία του Οριστάνο. 

Σύμφωνα με τις ανασκαφές που έχουν γίνει στην περιοχή, η πόλη του Θάρρους φαίνεται πώς ιδρύθηκε από τους Φοίνικες κατά τον 8ο αιώνα π.Χ. Όμως στην πόλη βρέθηκε και ένας βυθισμένος μώλος και επειδή στην περιοχή η στάθμη της θάλασσας φέρεται πώς ανέβηκε γύρω στο 1200 π.Χ. πιθανόν η περιοχή να κατοικήθηκε και νωρίτερα. Επίσης στην κορυφή του λόφου Su Muru Mannu, που βρίσκεται κοντά στον αρχαιολογικό χώρο, έχουν βρεθεί τα ερείπια ενός νουραγικού χωριού και ένα tophet, δηλαδή ένας ανοιχτός ιερός χώρος, που απαντάται συχνά στις εγκαταστάσεις των Φοινίκων στη δυτική Μεσόγειο. Αναφορά στο Θάρρος κάνει ο Πτολεμαίος καθώς και το Antonine Itinerary.

Μετά τους Φοίνικες το Θάρρος κατοικήθηκε από τους Καρχηδόνιους και στη συνέχεια από τους Ρωμαίους. Από τον 9ο αιώνα μ.Χ. και μέχρι το 1070 (όταν ο Orzocorre I υπό την πίεση των Σαρακηνών εισβολέων εγκαταστάθηκε στο Οριστάνο) ήταν η πρωτεύουσα του Guidicato of Arborea. Τη χρονιά εκείνη ή λίγο αργότερα το Θάρρος εγκαταλείφθηκε.

Σήμερα στον αρχαιολογικό χώρο του Θάρρους οι επισκέπτες μπορούν να δουν τα θεμέλια του ναού, τα λουτρά, το tophet καθώς και τα θεμέλια σπιτιών και μαγαζιών, κυρίως από τη Ρωμαϊκή εποχή και τα πρώτα χριστιανικά χρόνια. Τα περισσότερα από τα τεχνουργήματα που βρέθηκαν στη διάρκεια των ανασκαφών στο Θάρρος, εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο στο Κάλιαρι, στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Κάμπρας (Cabras) αλλά και στο Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο.

Φωτογραφίες από τον αρχαιολογικό χώρο του Θάρρους στη Σαρδηνία
--------------------------------------------------------------

* 
* 
* 
*

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  *dati.beniculturali.it*.
2. 1 2  «Indagine sui musei e le istituzioni similari». *d:Q112132470*. 2022.
3. ↑  Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ιταλίας: «Indagine sui musei e le istituzioni similari». *d:Q112194636*. 28  Νοεμβρίου 2013.
4. ↑  Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ιταλίας: *d:Q113576238*. 2017. www.istat.it/it/archivio/167566.
5. ↑

Βιβλιογραφία
------------

* Zucca, r. (1984) Tharros. Giovanni Corrias editore.
* Bartoloni, p. (2009) Archeologia fenicio-punica in Sardegna. Introduzione allo studio. Cagliari: CUEC Editrice.
* Acquaro, E.; C. Finzi (1986). Tharros. Sassari.
* Osborne R. and B. Cunliffe, ed. (2005). Mediterranean Urbanization 800-600 BC. New York.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Θάρρος (αρχαία πόλη)** |

* 
* 

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 235656600
* GND: 4441371-3

 |

 |
Η **Γκαλλούρα** ήταν ιστορική περιοχή στο βορειοανατολικό άκρο της Σαρδηνίας στην Ιταλία. Οι πρώτες ανθρώπινες εγκαταστάσεις στην Γκαλλούρα προσδιορίζονται το 30.000 π.Χ. όπου ανθρώπινοι πληθυσμοί διέσχισαν το στενό ανάμεσα στην Σαρδηνία και την Τοσκάνη στην Εποχή του Λίθου. Σύμφωνα με αμέτρητες πηγές πολλοί έποικοι ήρθαν στην Γκαλλούρα από το βορινότερο νησί της Κορσικής σε ιστορικούς χρόνους. Ο Πολιτισμός της Αρτσακένα προέρχεται από την πόλη της Σαρδηνίας Αρτσακένα, το βασικό χαρακτηριστικό της ήταν οι μεγαλιθικές κατασκευές, οι χαρακτηριστικοί κυκλικοί μεγαλιθικοί τάφοι και τα Μενίρ. O σημαντικότερος Μεγαλιθικός οικισμός, ο αρχαιότερος στην Σαρδηνία εντοπίζεται στην Νεκρόπολη του Λι Μουρί.

Από το 1700 π.Χ. μέχρι το παλιότερο Ρωμαϊκό Βασίλειο κυριαρχούσε στο νησί ο Νουραγικός πολιτισμός, έμεινε γνωστός για τα τεράστια Μεγαλιθικά κτίσματα, τα μεγαλύτερα σε όλη την Ευρώπη, αποτελούν μέχρι και σήμερα το σύμβολο της Σαρδηνίας. Οι Φοίνικες εγκαταστάθηκαν στην περιοχή και ίδρυσαν την πόλη Όλμπια, κυριάρχησαν μέχρι την εποχή που οι Ρωμαίοι κατέκτησαν την Όλμπια με ολόκληρη την Γκαλλούρα (238 π.Χ.). Στον Μεσαίωνα η Γκαλλούρα ήταν μία από τις 4 *"Δικαιοδοσίες"* στην οποία μοιράστηκε η Σαρδηνία. Η πρωτεύουσα της Δικαιοδοσίας της Γκαλλούρας ήταν η Όλμπια, περιείχε την περιοχή της Γκαλλούρας και την περιοχή της Όλμπιας, ήταν έδρα επισκοπής. Μετά τον τελευταίο *"Διοικητή-Δικαστή"* Νίνο Βισκόντι η Δημοκρατία της Πίζας κατέλαβε την Δικαιοδοσία. Οι πειρατές από την Βόρεια Αφρική λεηλάτησαν τις ακτές της Γκαλλούρας και οι κάτοικοι δραπέτευσαν στα υψόμετρα στο εσωτερικό. Την περίοδο 1300-1800 ακολούθησε μεγάλη μετανάστευση στην Γκαλλούρα από το γειτονικό νησί της Κορσικής, ακόμα και σήμερα η περιοχή έχει διαφορετική διάλεκτο από το υπόλοιπο νησί. Στα τέλη του 18ου αιώνα ο πληθυσμός μετακινήθηκε ξανά στις ακτές

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Giovanni Ugas, L'alba dei Nuraghi (2005) σ. 14
3. ↑  A. Sinclair & J. Bradbury; Megaliths and their Mysteries; 1979; MacMillan Publishing, σσ. 104-108

Πηγές
-----

* A. Sinclair & J. Bradbury; Megaliths and their Mysteries; 1979; MacMillan Publishing.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* NKC: ge436359

 |

 |
Νήσος Βράνγκελ
Η **Νήσος Βράνγκελ ή Ράνγκελ** (Ρώσικα: о́стров Вра́нгеля) είναι νησί στον Αρκτικό Ωκεανό, εντός του Αρκτικού Κύκλου, ανάμεσα στην Θάλασσα Τσούκτσι και στην Ανατολική Σιβηρική Θάλασσα και ένας από τους πιο απομακρυσμένους προστατευόμενους δρυμούς σε ολόκληρη τη Ρωσία.

Το νησί έχει έκταση 7.608 τετραγωνικών χιλιομέτρων και βρίσκεται πάνω στον 180ο μεσημβρινό -στο σημείο που ενώνεται το ανατολικό και το δυτικό ημισφαίριο- και το χωρίζει σε δύο σχεδόν ίσα μέρη. Πρόκειται για το βορειότερο δίδυμο των νησιών Γκαλαπαγκός. Παρά το δριμύ κλίμα αλλά και χάρη σ’ αυτό, το νησί εξακολουθεί να είναι μια μοναδική όαση άγριας ζωής. Βιολογική ποικιλία ανάλογη με αυτή του νησιού Βράνγκελ δεν υπάρχει πουθενά στα αρκτικά νησιωτικά εδάφη. Στο νησί αυτό συναντάται ο μεγαλύτερος αριθμός πολικών αρκούδων στην Γη. Φιλοξενεί επίσης τον μεγαλύτερο πληθυσμό θαλασσίων ίππων παγκοσμίως, και παράλληλα είναι ο μοναδικός ασιατικός αναπαραγωγικός βιότοπος της λευκής χήνας (πολική χήνα).

Σύμφωνα με τους παλαιοντολόγους, το νησί Βράνγκελ ήταν το τελευταίο καταφύγιο των μαλλιαρών μαμούθ. Σχετικές έρευνες απέδειξαν ότι εδώ έζησε ένα νανοειδές υποείδος των μαμούθ 6.000 χρόνια μετά την εξαφάνισή τους από όλα τα άλλα μέρη του κόσμου. Ολόκληρο το νησί είναι διάσπαρτο με σπειροειδείς χαυλιόδοντες μαμούθ.

Προστασία
---------

Το μεγαλύτερο μέρος του νησιού Βράνγκελ (Ράνγκελ) καθώς και το κοντινό νησί Χέρλαντ (Έραλντ) προστατεύονται επίσημα ως καταφύγιο άγριας ζωής από το Υπουργείο Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος της Ρωσίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Natural System of Wrangel Island Reserve».
2. ↑  «Natural System of Wrangel Island Reserve». 2004.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Wrangel Island στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 315526357
* GND: 4066984-1
* SUDOC: 080092187
* NKC: ge1152876

 |

 |
Ο **Παναγιώτης Ασημάκης** (Αθανάσιος Διάκος Φωκίδας, 1933 – Αθήνα, 15 Μαΐου 2020) ήταν Έλληνας αθλητής της πάλης , εκπαιδευτής στον ελληνικό στρατό και στη χωροφυλακή, ηθοποιός του σινεμά (έλαβε μέρος σε 4 ταινίες)  και συγγραφέας (εξέδωσε την αυτοβιογραφία του, με τίτλο «Η Ζωή μου και το Κατς»). Ο Ασημάκης σε ηλικία 13 ετών έφτασε στην Αθήνα, όπου απασχολήθηκε σε διάφορες εργασίες, ενώ παράλληλα ξεκίνησε να προπονείται στο γυμναστήριο του Πανελληνίου Γ.Σ. Υπό την καθοδήγηση του Τζιμ Μπόρα άρχισε να λαμβάνει μέρος σε αγώνες και στην αρχή της δεκαετίας του ’60 πέτυχε την πρώτη του σημαντική νίκη, επί του διεθνή Τούρκου πρωτοπαλαιστή Κασίμ Ασλάμ. Επί σειρά τουλάχιστον 40 ετών εργάσθηκε ως προϊστάμενος υπάλληλος του θυρωρείου υποδοχής και κλητήρας στο Υπουργείο Οικονομικών.
Ο αδελφός του, Κώστας Ασημάκης υπήρξε πρωταθλητής Ελλάδας και βαλκανιονίκης στην ελληνορωμαϊκή πάλη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Απεβίωσε ο Παναγιώτης Ασημάκης» Ανακτήθηκε στις 10/7/2020
2. ↑  «Γιώργος Τρομάρας: Αν ανοίξω το στόμα μου, θα παρεξηγηθώ...» Ανακτήθηκε στις 10/7/2020
3. ↑  «Ιστορίες: Θερινό θέαμα το κατς στα γεμάτα Αθηναϊκά Στάδια!» Ανακτήθηκε στις 10/7/2020
4. ↑  Ο Παναγιώτης Ασημάκης στο pinterest Ανακτήθηκε στις 10/7/2020
5. ↑  Γεωργία Αθ. Σκιτζή, Περιοδικό Crash, #5 (Μάιος 2011), σελ. 108-109: «Ένας κατσέρ, ξεμοναχιάζει την Τρόικα στο ασανσέρ» Ανακτήθηκε από τον κόμβο issuu στις 10/7/2020
Ο **Ετχέμ πασάς** ήταν ελληνικής καταγωγής Μέγας Βεζίρης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας .

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Χίο από Έλληνες γονείς. Μετά την καταστροφή της Χίου μεταφέρθηκε με άλλα γυναικόπαιδα στη Κωνσταντινούπολη όπου τον ανέλαβε πλούσια οικογένεια και ανατράφηκε ως μουσουλμάνος. Όταν ο αρχηγός της οικογένειας Κοτζά Μεχμέτ πασάς που τον είχε αναλάβει διορίστηκε μέγας βεζίρης, ο Εντχέμ, ή Ιμπραήμ Ετχέμ, εισήλθε σε κυβερνητική υπηρεσία, όπου τότε και έμαθε την αλήθεια περί της καταγωγής του. Ο Ετχέμ όμως χάρη στην εφυΐα του και τις ικανότητές του κέρδισε την εμπιστοσύνη και τον θαυμασμό της Υψηλής Πύλης η οποία αναγνωρίζοντας την αξία του τον διόρισε υπουργό των Δημοσίων Έργων με το τίτλο του Πασά. Τον Φεβρουάριο του 1877 ανέλαβε Μέγας Βεζίρης, θέση που διατήρησε ένα χρόνο, και στη συνέχεια το 1878 πρέσβης στη Βιέννη και ακολούθως Υπουργός των Εσωτερικών.

Κατά την άσκηση των δημοσίων αξιωμάτων του υπήρξε φιλικότατος προς τους Έλληνες και ιδιαίτερα προς τη Χίο. Πέθανε το 1873.  
 
Και οι δυό γιοί του σπούδασαν αρχαιολογία, όπου ο πρωτότοκος **Χαμντή-Μπεης** ανέλαβε διευθυντής του αρχαιολογικού μουσείου της Κωνσταντινούπολης, μετά τον θάνατο του οποίου τη θέση του ανέλαβε ο δευτερότοκος αδελφός του **Χαλίλ-Μπεης**.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος Μεγάλων Βεζίρηδων

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Faceted Application of Subject Terminology*. 1478782. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  www.biolex.ios-regensburg.de/BioLexViewview.php?ID=994.
3. ↑  www.nationaalarchief.nl/onderzoeken/archief/2.02.32/invnr/891ED.13/file/00042300.PDF.

Πηγές
-----

* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΑ΄, σελ. 689.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 77764989
* LCCN: n85258459
* ISNI: 0000 0000 8271 7224
* GND: 1127897683
* SUDOC: 236288555

 |

 |
Η ***Πίσω πόρτα*** είναι η τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του Γιώργου Τσεμπερόπουλου η οποία είναι ταινία εποχής και η ιστορία της διαδραματίζεται τη δεκαετία του 1960 στην Ελλάδα. Το σενάριο το έγραψε ο ίδιος μαζί με τον Ντένη Ηλιάδη.

Στην ταινία πρωταγωνιστεί ο 12χρονος Κωνσταντίνος Παπαδημητρίου. Στους υπόλοιπους ρόλους παίζουν οι: Aλεξανδριανή Σικελιανού, Xάρης Σώζος, Αντρέας Κοντόπουλος, Iεροκλής Mιχαηλίδης, Aντώνης Kαφετζόπουλος, Ελισάβετ Μουτάφη, Έφη Παπαθεοδώρου, Μαρία Σολωμού, Κατερίνα Τσάβαλου, Ελένη Κοκκίδου, Ακίνδυνος Γκίκας.

Την διεύθυνση φωτογραφίας έκανε ο Πλάτων Aνδρονίδης, σκηνογράφος ήταν ο Aντώνης Δαγκλίδης, και τη μουσική της ταινίας συνέθεσε ο Μάριος Στρόφαλης ενώ το τραγούδι τον τίτλων το ερμηνεύει ο Χρήστος Θηβαίος σε στίχους του Σωτήρη Κακκίση. Τα κοστούμια ανέλαβε η Μαρία Κοντοδήμα. Το μοντάζ έκανε ο Tάκης Γιαννόπουλος. Παραγωγοί της ταινίας ήταν οι: Φένια Κοσοβίτσα, Αμάντα Λιβανού & Ηρακλής Μαυροειδής ενώ συμπαραγωγοί οι: Ideefixe LTD, Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, JBA Productions (France), Alpha TV, Netmed, Filmiki Productions, Filmex (Romania), ο Γιώργος Τσεμπερόπουλος, με την υποστήριξη της European Script Fund & Eurimages.

Η ταινία έκανε μια ειδική προβολή στο Cine Αφροδίτη στις 29 Μαίου 2000 και η επίσημη προβολή της ήταν τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους στα πλαίσια του Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Νύχτες Πρεμιέρας.

Περίληψη
--------

Στον ανήσυχο κόσμο της δεκαετίας του 1960, ο 13χρονος Δημήτρης ωριμάζει απότομα μέσα από τις απρόβλεπτες αλλαγές της προσωπικής του ζωής. Γίνεται μάρτυρας των ηλεκτρισμένων γεγονότων, αλλά και της τρέλας μιας παράδοξης εποχής. Νιώθει τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα. Αποκτά τις πρώτες εμπειρίες, πειραματίζεται, ψάχνει λύσεις και απαντήσεις. Αντιδρά στον κυνικό κόσμο των ενηλίκων με την τόλμη και τη φαντασία της πρώιμης εφηβείας του.

Προβολές στο εξωτερικό
----------------------

Η *Πίσω πόρτα* συμμετείχε σε πολλά φεστιβάλ του εξωτερικού. Στο πρώτο φεστιβάλ που συμμετείχε ήταν το Διεθνές Φεστιβάλ του Τόκιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.imdb.com/title/tt0263868/. Ανακτήθηκε στις 14  Απριλίου 2016.
2. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. tt0263868.
3. ↑  «Ταινιοθήκη της Ελλάδος». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιανουαρίου 2017.
4. ↑  «Ταινιοθήκη της Ελλάδος». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιανουαρίου 2017.
5. ↑  «Official website».
6. ↑  «Official website».
Το απόγευμα της 18ης Αυγούστου 2017 πραγματοποιήθηκε **τρομοκρατική επίθεση στο κέντρο του Τουρκού**, στη νοτιοδυτική Φινλανδία, με δύο νεκρούς και οκτώ τραυματίες. 

Ο δράστης της επίθεσης ήταν ο 22χρονος Μαροκινός Abderrahman Bouanane, που συνελήφθη κοντά στο σημείο της επίθεσης από την Φινλανδική αστυνομία. Το 2018 καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη.

Η επίθεση
---------

Το μεσημέρι της 18ης Αυγούστου 2017 ο Bouanane, έχοντας μαζί του δύο κουζινομάχαιρα, παρακολούθησε την προσευχή στο τζαμί δίπλα στον ποταμό Aura, στο κέντρο του Τουρκού. Στη συνέχεια, και αφού διένειμε σε ένα chat group ένα μανιφέστο με θρησκευτικό περιεχόμενο, αναφορές στους Δυτικούς απίστους και προτροπές προς τους Μουσουλμάνους, που ο Bouanane υποστήριζε ότι καταπιέζονταν, για το πώς θα πρέπει να αντιδράσουν, κατευθύνθηκε σε στάση λεωφορείου με σκοπό να επιτεθεί σε έναν στρατιώτη που βρισκόταν εκεί. Καθώς όμως εμφανίστηκαν στην στάση και άλλοι άνθρωποι ο Bouanane έφυγε από τη στάση χωρίς να επιτεθεί στον στρατιώτη και κατευθύνθηκε στην Πλατεία Αγοράς του Τουρκού. Λίγο μετά τις 16.00 επιτέθηκε με τα μαχαίρια αρχικά σε 4 ανθρώπους στη δυτική γωνία της πλατείας και στη συνέχεια σε άλλους 6 φωνάζοντας *Allahu akbar* και στη συνέχεια έτρεξε προς την πλατεία Puutori. Περαστικοί προσπάθησαν να τον σταματήσουν και τελικά τον ακινητοποίησαν αστυνομικοί με την χρήση taser και πυροβολώντας τον στον μηρό.

Από την επίθεση έχασαν τη ζωή τους δύο Φινλανδές 66 και 31 ετών. Άλλοι 8 άνθρωποι τραυματίστηκαν εκ των οποίων οι τρεις έφεραν πολύ σοβαρά τραύματα και ήταν σε κρίσιμη κατάσταση. Μεταξύ των τραυματιών ήταν ένας Βρετανός, μια Ιταλίδα, ένας Σουηδός και ένα κορίτσι 15 χρονών από τη Συρία, που ήταν πολιτικός πρόσφυγας στην Φινλανδία. Ένας Βρετανός διασώστης που ζούσε στη Σουηδία, ο Hassan Zubier, ενώ προσπαθούσε να βοηθήσει μια γυναίκα που αιμορραγούσε δέχτηκε πολλαπλά χτυπήματα με το μαχαίρι από τον Bouanane και τραυματίστηκε σοβαρά στην σπονδυλική στήλη με αποτέλεσμα πλέον να κινείται με αναπηρικό αμαξίδιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
Ο **ζ (ζήτα) Μονόκερω** (*Zeta Monocerotis*, συντομογραφικά *ζ Mon*) είναι ο 4ος σε φωτεινότητα (όπως φαίνεται από τη Γη) αστέρας στον αστερισμό Μονόκερω. Ως αστέρας τέταρτου μεγέθους είναι σχετικώς εύκολα ορατός με γυμνό μάτι από σκοτεινές τοποθεσίες, στο ανατολικό άκρο του αστερισμού (μόλις 40΄ περίπου από το σύνορο με τον αστερισμό Ύδρα). Η παράλλαξη του αστέρα, όπως αυτή μετρήθηκε από τη διαστημική αποστολή *HIPPARCOS*, είναι 3,08 χιλιοστά του 1΄΄ (δευτερολέπτου της μοίρας), τιμή από την οποία προκύπτει ότι απέχει από τη Γη περίπου 320 παρσέκ ή χίλια εξήντα έτη φωτός.

Το φάσμα του ζ Μονόκερω αντιστοιχεί σε κίτρινο υπεργίγαντα. Η μάζα του εκτιμάται σε 6,2 φορές τη μάζα του Ήλιου και η πραγματική του λαμπρότητα σε 2,2 χιλιάδες φορές μεγαλύτερη της ηλιακής (απόλυτο μέγεθος −3,18). Ο δείκτης χρώματος (B−V) του αστέρα, +0,97, αντιστοιχεί σε επιφανειακή θερμοκρασία 5.289 K. Ο κυρίως αστέρας ζ Μονόκερω **A** έχει τρεις αστέρες φαινομενικά πολύ κοντά του: τον μεγέθους 10,32 **ζ Μονόκερω B** σε γωνιακή απόσταση 33΄΄, τον μεγέθους 9,68 **ζ Μονόκερω C** σε γωνιακή απόσταση 65΄΄ και τον μεγέθους 13,4 **ζ Μονόκερω D** σε γωνιακή απόσταση 38΄΄.

Ο ζ Μονόκερω απομακρύνεται από τη Γη και το Ηλιακό Σύστημα με μέση ταχύτητα 29,8 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (107.000 χιλιόμετρα την ώρα).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Van Leeuwen, F. (2007): «Validation of the new Hipparcos reduction», *Astronomy and Astrophysics*, τόμ. **474** (2), σελ. 653
2. ↑  Mason, Brian D.; Wycoff, Gary L.; Hartkopf, William I.; Douglass, Geoffrey G.; Worley, Charles E. (2001). «The 2001 US Naval Observatory Double Star CD-ROM. I. The Washington Double Star Catalog». *The Astronomical Journal* **122** (6): 3466. doi:10.1086/323920. Bibcode: 2001AJ....122.3466M. .  Vizier catalog entry
3. ↑  Gontcharov, G.A. (2006): «Pulkovo Compilation of Radial Velocities for 35.495 Hipparcos stars in a common system», *Astronomy Letters*, τόμ. 32 (11), σελ. 759
**Πλανητικοί δακτύλιοι** ονομάζονται οι δακτύλιοι γύρω από έναν πλανήτη που αποτελούνται από στερεό υλικό όπως σκόνη ή/και φεγγάρια, και είναι ένα κοινό συστατικό των δορυφορικών συστημάτων γύρω από γιγάντιους πλανήτες. Ένα σύστημα δακτυλίου γύρω από έναν πλανήτη είναι επίσης γνωστό ως σύστημα πλανητικών δακτυλίων.

Οι πιο διάσημοι πλανητικοί δακτύλιοι στο Ηλιακό μας σύστημα είναι εκείνοι γύρω από τον Κρόνο, αλλά οι άλλοι τρεις γιγαντιαίοι πλανήτες (Δίας, Ουρανός και Ποσειδώνας) έχουν επίσης συστήματα πλανητικών δακτυλίων. Πρόσφατα στοιχεία δείχνουν ότι δακτύλιοι μπορεί επίσης να βρεθούν γύρω από άλλους τύπους αστρονομικών αντικειμένων, συμπεριλαμβανομένων μικρών πλανητών, φεγγαριών και καφέ νάνων, καθώς επίσης και των διαπλανητικών χώρων μεταξύ πλανητών όπως η Αφροδίτη και ο Ερμής.

Δημιουργία
----------

Υπάρχουν τρεις τρόποι που έχουν προταθεί από τους επιστήμονες για να σχηματιστούν παχύτεροι πλανητικοί δακτύλιοι (οι δακτύλιοι γύρω από τους πλανήτες): από υλικό του πρωτοπλανητικού δίσκου που ήταν εντός του ορίου Roche του πλανήτη και επομένως δεν μπορούσε να συνενωθεί για να σχηματίσει φεγγάρια, από τα συντρίμμια ενός φεγγαριού που είχε διαταραχθεί από μεγάλο αντίκτυπο ή από τα συντρίμμια ενός φεγγαριού που διαταράχθηκε από παλιρροιακές πιέσεις όταν πέρασε εντός του ορίου Roche του πλανήτη. Τα περισσότερα δαχτυλίδια θεωρήθηκαν ασταθή και εξαφανίστηκαν κατά τη διάρκεια δεκάδων ή εκατοντάδων εκατομμυρίων ετών, αλλά τώρα φαίνεται ότι τα δαχτυλίδια του Κρόνου μπορεί να είναι αρκετά παλιά, που χρονολογούνται στις αρχές του Ηλιακού μας συστήματος.

### Τι θα απογίνουν

Υπάρχουν διάφορα σενάρια για το πώς θα καταλήξει ένας δακτύλιος. Αυτά είναι τα πιο πιθανά:

#### Να παραμείνουν έτσι

Το πρώτο είναι να παραμείνουν έτσι.

#### Να ξεφύγουν από το βαρυτικό πεδίο

Είναι πιθανό να ξεφύγουν από το μαγνητικό πεδίο του πλανήτη και να αφεθούν ελεύθερα στο απέραντο διάστημα.

#### Να συγκρουστούν στον πλανήτη

Μπορεί να υπάρξει μία διαταραχή ή να καταστραφεί το μαγνητικό πεδίο που τα συγκρατεί σε τροχιά και να πέσουν επάνω στον πλανήτη.

#### Να δημιουργηθεί ένας φυσικός δορυφόρος

Το σενάριο να ενωθούν τα σώματα αυτά και να αποτελέσουν έναν φυσικό δορυφόρο, όπως η Σελήνη, είναι απολύτως εφικτό. Για την ακρίβεια, οι επιστήμονες θεωρούν πως έτσι δημιουργήθηκε η Σελήνη. Όταν σχηματιζόταν η Γη (πριν περίπου 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια) συγκρούστηκε με έναν πλανήτη, που είχε το ίδιο μέγεθος με τον Άρη. Από τη σύγκρουση σχηματίστηκαν δακτύλιοι, από τους οποίους σταδιακά σχηματίστηκε η Σελήνη.

### Δορυφορικοί δακτύλιοι

Έχουν ανακαλυφθεί και δακτύλιοι γύρω από φυσικούς δορυφόρους πλανητών

Δακτύλιοι στο ηλιακό μας σύστημα
--------------------------------

* δακτύλιοι του Δία
* δακτύλιοι του Κρόνου
* Δακτύλιος G Κρόνου
* Δακτύλιοι του Ουρανού
* Δακτύλιοι του Ποσειδώνα
* Δακτύλιος της Ανθής (Η Ανθή είναι δορυφόρος του Κρόνου)

Παραπομπές
----------

1. 1 2  NASA (12 Μαρτίου 2019). "What scientists found after sifting through dust in the solar system". EurekAlert!.
2. ↑  "Saturn's Rings May Be Old Timers". NASA

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
 |

 |
Η **Επιτροπή Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων** (**Ε.Ε.Ε.Π.**) αποτελεί ανεξάρτητη διοικητική αρχή. Ιδρύθηκε αρχικά το 2004 ως «Επιτροπή Εποπτείας και Ελέγχου Τυχερών Παιχνιδιών» (Ε.Ε.Ε.Τ.Π.), ενώ πήρε τη σημερινή της ονομασία το 2011. Είναι επιφορτισμένη με τον έλεγχο, τη ρύθμιση και την εποπτεία των παιγνίων τα οποία λαμβάνουν χώρα στην Ελλάδα.

Η ΕΕΕΠ καταρτίζει επίσης τη λεγόμενη «μαύρη λίστα», στην οποία περιλαμβάνονται ιστότοποι παροχής υπηρεσιών τυχερών παιγνίων, οι οποίοι δεν διαθέτουν την απαιτούμενη άδεια λειτουργίας στην Ελλάδα. Η ΕΕΕΠ έπειτα από συνεχείς ελέγχους ανανεώνει συχνά την blacklist. Η σύνθεση του συμβουλίου αποφασίζεται από τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για απόσπαση στη Ε.Ε.Ε.Π[*νεκρός σύνδεσμος*] ktpae.gr
2. ↑  Η μαύρη λίστα του παράνομου τζόγου zougla.gr
3. ↑ . . Ανακτήθηκε στις 2017-07-11.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Το **τικόδενδρο(ν)** (λατινική και επιστημονική ονομασία *Ticodendron*) είναι γένος δικοτυλήδονων φυτών, που ανήκει στη δική του, ξεχωριστή οικογένεια, τα **τικοδενδροειδή** (*Ticodendraceae*), της οποίας αποτελεί το μοναδικό γένος. Με τη σειρά του, το τικόδενδρο έχει μόνο ένα είδος, το **Τικόδενδρον το άγνωστον** (*Ticodendron incognitum*). Η οικογένειά του συγγενεύει γενετικώς περισσότερο με τα φυτά της οικογένειας της σημύδας, τα σημυδοειδή.

Το τικόδενδρο ανακαλύφθηκε μόλις το 1989 στην Κόστα Ρίκα, μη έχοντας γίνει αντιληπτό νωρίτερα εξαιτίας του ενδιαιτήματός του σε ανεπαρκώς εξερευνημένα δάση νεφών, αλλά και εξαιτίας της πολύ «συνηθισμένης» του όψης. Περαιτέρω έρευνες έδειξαν ότι η γεωγραφική κατανομή του εκτείνεται από το νότιο Μεξικό (πολιτείες Βερακρούς, Οαχάκα και Τσιάπας) σε όλη την Κεντρική Αμερική μέχρι και τον Παναμά.

Το φυτό είναι δέντρο με ύψος από 20 έως 30 μέτρα σε πλήρη ανάπτυξη, που μοιάζει εκ πρώτης όψεως με σκλήθρα. Τα φύλλα του είναι εναλλασσόμενα, απλά, με μήκος 5 έως 12 εκατοστά και οδοντωτό χείλος (περίμετρο). Είναι φυτό δίοικο, δηλαδή υπάρχουν ξεχωριστά αρσενικά και θηλυκά φυτά.

Απολιθώματα
-----------

Απολιθωμένοι καρποί του εξαφανισμένου είδους †*Ferrignocarpus bivalvis* από το Μέσο Ηώκαινο, που ανακαλύφθηκαν στο Όρεγκον αλλά και σε στρώματα από το κατώτερο Ηώκαινο της νότιας Αγγλίας (Άργιλοι του Λονδίνου), είναι πολύ παρόμοιοι μορφολογικώς και ανατομικώς με τους καρπούς του σημερινού τικόδενδρου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Angiosperm Phylogeny Group (2009). «An update of the Angiosperm Phylogeny Group classification for the orders and families of flowering plants: APG III». *Botanical Journal of the Linnean Society* **161** (2): 105-121. doi:10.1111/j.1095-8339.2009.00996.x.
2. ↑  Kew Checklist of Selected Plant Families
3. ↑  Nelson Sutherland, C.H. (2008): *Catálogo de las plantes vasculares de Honduras*, Espermatofitas: 1-1576, SERNA/Guaymuras, Tegucigalpa, Honduras.
4. ↑  Gómez-Laurito, Jorge & Gómez P. Luis Diego: «*Ticodendron*: A new tree from Central America», *Annals of Missouri Botanical Garden*, τόμ. 76(4), έτος 1989, σσ. 1148-1151
5. ↑  Ulloa Ulloa, C.: «Ticodendraceae» στο *Flora de Nicaragua* της σειράς «Monographs in systematic botany from the Missouri Botanical Garden», τόμ. 85(3), έτος 2001, σελ. 2452
6. ↑  Kubitzki, K. (1993). «Ticodendraceae». *Flowering Plants · Dicotyledons*. σελίδες 594–596. doi:10.1007/978-3-662-02899-5\_72. ISBN 978-3-642-08141-5.
7. ↑  Manchester, Steven R. (Νοέμβριος 2011). «Fruits of Ticodendraceae (Fagales) from the Eocene of Europe and North America». *International Journal of Plant Sciences* **172** (9): 1179-1187. doi:10.1086/662135.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το τικόδενδρο στη «Βάση δεδομένων οικογενειών νεοτροπικών φυτών» (www.lacistemataceae.org/NPFD)
* Χάρτης γεωγραφικής κατανομής
Το **Γκαζιπούρ** (βεγγ. গাজীপুর, αγγλ. *Gazipur*) είναι μεγάλη πόλη του κεντρικού Μπανγκλαντές, πολύ κοντά στην πρωτεύουσα Ντάκα (απόσταση 25 χιλιόμετρα), με την οποία είναι σχεδόν ενωμένο πλέον οικιστικά. Υπάγεται ωστόσο σε ξεχωριστή, ομώνυμη επαρχία (Επαρχία Γκαζιπούρ). Ο πληθυσμός του Γκαζιπούρ είχε εκρηκτική αύξηση τις τελευταίες δεκαετίες, από 222.801 κατοίκους το 2001 σε 913.061 το 2011 και σε 2.674.697 κατοίκους σε εκτίμηση του 2022, αριθμός που την κατατάσσει ως τρίτη μεγαλύτερη πόλη του Μπανγκλαντές, μετά την Ντάκα και την Τσιταγκόνγκ. (Ολόκληρη η Επαρχία Γκαζιπούρ σύμφωνα με την ίδια εκτίμηση είχε 5.263.474 κατοίκους.) Η βασική αιτία είναι ότι έχει αναδειχθεί σε μεγάλη βιομηχανική πόλη, στο κέντρο δραστηριότητας της μπανγκλαντεσιανής υφαντουργίας και βιομηχανίας ενδυμάτων. Τα τρία τέταρτα όλων των βιομηχανιών ενδυμάτων της χώρας βρίσκονται στην πόλη. Από το 2013 είναι μία από τις ένδεκα πόλεις του Μπανγκλαντές που αυτοδιοικούνται στο υψηλότερο επίπεδο (*city corporation*), με τη συνένωση των πρώην Δήμων Γκαζιπούρ και Τόνγκι, καθώς και αγροτικών περιοχών (κοινότητες *Bashan, Gachha, Kashimpur, Kayaltia, Konabari* και *Pubail*). Η νέα αυτή διοικητική οντότητα έχει έκταση 329,53 τετραγωνικά χιλιόμετρα, με μεσοσταθμικό υψόμετρο 34 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 23° 59′ Βόρειο και μήκος 90° 22′ 30′′ Ανατολικό.

Στην απογραφή του 2011 το 96,13% του πληθυσμού του Γκαζιπούρ δήλωσε ως θρησκεία του το Ισλάμ, το 3,52% τον Ινδουισμό και μόλις το 0,35% οποιαδήποτε άλλη θρησκεία ή άθρησκοι. Στο έδαφος του σημερινού *city corporation* απογράφηκαν το 2011 398.164 νοικοκυριά, ποσοστό αναλφαβητισμού 32,61% και αναλογία 858 γυναικών ανά χίλιους άνδρες, η οποία το 2022 βελτιώθηκε σε 889 γυναίκες ανά χίλιους άνδρες.

Το city corporation του Γκαζιπούρ υποδιαιρείται σήμερα σε 57 δημοτικά διαμερίσματα και 31 συνοικίες (*mahallas*, «μαχαλάδες»).

Τα επίπεδα της ατμοσφαιρικής ρυπάνσεως στο Γκαζιπούρ είναι πολύ υψηλά. Το 2020 ο μέσος ετήσιος όρος μικροσωματιδίων PM2,5 στον αέρα του Γκαζιπούρ ήταν 94,6 µg/m³, σχεδόν 19 φορές το όριο κατά την οδηγία του Π.Ο.Υ. για τα PM2,5 (τα 5 µg/m³ από τον Σεπτέμβριο του 2021). Αυτά τα επίπεδα εκτιμάται ότι μειώνουν το προσδόκιμο ζωής του μέσου κατοίκου του Γκαζιπούρ κατά 8,8 έτη.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος πόλεων του Μπανγκλαντές

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bangladesh Bureau of Statistics (BBS), *Household and Population of Statistical Metropolitan Areas in Bangladesh*,
2. ↑   *Population and Housing Census 2011 - Volume 3: Urban Area Report*, Bangladesh Bureau of Statistics, Αύγουστος 2014, σελ. ix, xii, 24–26, 167,
3. ↑  «গাজীপুর সিটি কর্পোরেশন».
4. ↑  «Bangladesh Population and Housing Census 2011 Community Report – Gazipur» (PDF). *bbs.gov.bd*. Bangladesh Bureau of Statistics.
5. ↑  *Population and Housing Census 2022: Preliminary Report*. Bangladesh Bureau of Statistics. Αύγουστος 2022. σελίδες viii, 29, 38, 45. ISBN 978-984-35-2977-0.
6. 1 2  «The Air Quality Life Index (AQLI)». *AQLI*. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2022.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 123277212

 |

 |
Το **Νόρφοκ** ή **Νόρφουκ** (*Norfolk*) είναι πόλη στην πολιτεία Βιρτζίνια των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, ο πληθυσμός της ήταν 242.803 κάτοικοι και ο ίδιος περίπου είναι και σήμερα, γεγονός που την καθιστά την τρίτη μεγαλύτερη πόλη στη Βιρτζίνια, μετά τη γειτονική Βιρτζίνια Μπιτς και το Τσέζαπηκ, και την 91η μεγαλύτερη των ΗΠΑ. Η πόλη είναι μία από τις παλαιότερες της περιοχής και θεωρείται το ιστορικό, πολιτιστικό και οικονομικό κέντρο της.

Το Νόρφοκ βρίσκεται στον πυρήνα της μητροπολιτικής περιοχής που περιβάλλει φυσικό λιμάνι Χάμπτον Ρόουντς, στην έξοδο του Κόλπου Τσέσαπηκ. Είναι μία από τις εννέα πόλεις και επτά κομητείες που συναποτελούν τη Μητροπολιτική περιοχή Χάμπτον Ρόουντς (επισήμως «Βιρτζίνια Μπιτς - Νόρφοκ - Νιούπορτ Νιουζ, VA-NC MSA»). Η πόλη βρέχεται στα δυτικά από τον ποταμό Ελίζαμπεθ και στα βόρεια από τον Κόλπο Τσέσαπηκ. Από ξηράς συνορεύει με τις πόλεις Τσέσαπηκ στα νότια και Βιρτζίνια Μπιτς στα ανατολικά.

Καθώς η πόλη περιβάλλεται από διαφορετικά σώματα νερού, έχει πολλά χιλιόμετρα προκυμαίας και παραλιών στον Κόλπο Τσέσαπηκ. Οι παραλιακές ζώνες της είναι σημαντικές για την οικονομία της. Η μεγαλύτερη ναυτική βάση στον κόσμο, ο Ναύσταθμος του Νόρφοκ, βρίσκεται εδώ, όπως και το ένα από τα δύο Αρχηγεία Στρατηγικής Διοικήσεως του ΝΑΤΟ. Το Νόρφοκ είναι η έδρα της ναυτιλιακής εταιρείας «Maersk Line, Ltd.», που διοικει τον μεγαλύτερο εμπορικό στόλο αμερικανικής σημαίας. Από την άλλη, οι παραλιακές υποδομές είναι πολύ τρωτές στην άνοδο της στάθμης της θάλασσας, καθώς η στάθμη αυτή αναμένεται να υψωθεί περισσότερο από 1,7 μέτρο μέχρι το τέλος του 21ου αιώνα.

Η πόλη έχει μακρά ιστορία ως στρατιωτικό και μεταφορικό στρατηγικό μέρος, από το οποίο ξεκινούσαν πολλές σιδηροδρομικές γραμμές. Συνδέεται με τα γειτονικά της μέρη με ένα εκτεταμένο δίκτυο αυτοκινητόδρομων, γεφυρών, σηράγγων και τριών συνδυασμών γεφυρών-σηράγγων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.norfolk.gov/3515/Mayor-Kenneth-Cooper-Alexander-PhD. Ανακτήθηκε στις 19  Φεβρουαρίου 2023.
2. ↑  United States Census Bureau: «2016 U.S. Gazetteer Files» (Αγγλικά) United States Census Bureau. Ουάσινγκτον. 2016.
3. ↑  «United States Census 2010». *2010 United States Census*. Ανακτήθηκε στις 9  Ιουλίου 2020.
4. ↑  *Απογραφές των Ηνωμένων Πολιτειών 2020*. data.census.gov/cedsci/table?t=Populations+and+People&g=0100000US%2C%241600000&y=2020. Ανακτήθηκε στις 1  Ιανουαρίου 2022.
5. ↑  «State & County QuickFacts». United States Census Bureau. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιανουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2014.
6. ↑ . American FactFinder QuickFacts Retrieved September 12, 2018

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Norfolk, Virginia στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 153554752
* LCCN: n79128945
* ISNI: 0000 0004 0391 0333
* GND: 4252545-7

 |

 |
Συντεταγμένες: 11°56′30″N 108°26′18″E﻿ / ﻿11.94167°N 108.43833°E﻿ / 11.94167; 108.43833

Νταλάτ
Το **Νταλάτ**, με πληθυσμό 206.105 το 2009 (βιετν. Đà Lạt) είναι η πρωτεύουσα της Επαρχίας Λαμ Ντονγκ στο Βιετνάμ. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.500 μέτρων και αποτελεί δημοφιλή τουριστικό προορισμό.

Αξιοθέατα της πόλης είναι τα δάση με πεύκα και κατιφέδες που ανθίζουν κατά το χειμώνα. Το εύκρατο κλίμα της περιοχής έρχεται σε αντίθεση με το γενικότερο τροπικό κλίμα του Βιετνάμ. Η πόλη είναι επίσης γνωστή για την επιστημονική έρευνα στον τομέα της βιοτεχνολογίας και της πυρηνικής φυσικής.

Λόγω του κλίματός του, το Νταλάτ εφοδιάζει με αγροτικά προϊόντα όλο το Βιετνάμ, όπως για παράδειγμα το λάχανο και το κουνουπίδι, ενώ η ανθοβιομηχανία περιλαμβάνει κυρίως υδραγεία (βιετν. cẩm tú cầu) και ελίχρυσον (βιετν. hoa bất tử). Η βιομηχανία ζαχαροπλαστικής προσφέρει μια ευρεία ποικιλία mứt, γλυκίσματος από φρούτα όπως φράουλες, μούρα, γλυκοπατάτες και τριαντάφυλλο.

Ιστορία
-------

Κατά τη δεκαετία του 1890, εξερευνητές της περιοχής, συμπεριλαμβανομένου του γνωστού βακτηριολόγου Αλεξάντρ Γιερσέν, προστατευόμενου του Λουί Παστέρ, ζήτησαν από το Γάλλο κυβερνήτη στρατηγό Πολ Ντουμέρ, να δημιουργήσουν ένα θέρετρο στα υψίπεδα, κάτι το οποίο ενέκρινε ο ίδιος. Το 1907 χτίστηκε το πρώτο ξενοδοχείο και η πολεοδομία ήταν έργο του Έρνεστ Χεμπράρ.

Οι Γάλλοι κόσμησαν την πόλη με βίλες και βουλεβάρτα. Ο Χεμπράρ συμπεριέλαβε το απαιτούμενο σύστημα ύδρευσης, πάρκα, σχολεία, γήπεδο του γκολφ, κατοικίες, αλλά καθόλου βιομηχανία. Οικοτροφεία φιλοξενούσαν παιδιά από ολόκληρη την Ινδοκίνα υπό τη διδασκαλία Γάλλων ιερέων και μοναχών, ενώ εκπατρισμένοι Γάλλοι διέμεναν στην περιοχή μέχρι το τέλος της γαλλικής κυριαρχίας. Η διακεκριμένη κλειστή Βιετναμέζικη Εθνική Στρατιωτική Ακαδημία έβγαλε τους πρώτους αποφοίτους της το 1950. Στο αεροδρόμιο Καμ Λι υπήρχε Σχολή Αεροπορίας.

Κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, το Νταλάτ ήταν η πρωτεύουσα της Ομοσπονδίας της Ινδοκίνας από το 1939 ως το 1945. Στα μέσα της δεκαετίας του '50, η Ένωση Προσκόπων Βιετνάμ ίδρυσε το εθνικό της πεδίο εκπαίδευσης στην πόλη.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Crossette, Barbarạ The Great Hill Stations of Asia. Boulder, CO: Westview Press, 1998. pp 207-219.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 133829822
* LCCN: n91076786
* GND: 7618636-2
* SUDOC: 034303553
* BNF: cb125072414 (data)
* NKC: ge717761
* BNE: XX5746993

 |

 |
Παράδειγμα γραφικής παράστασης εξισώσεων ευθειών.
Η **εξίσωση ευθείας** ή **γραμμική εξίσωση** είναι μία αλγεβρική εξίσωση στην οποία κάθε όρος είναι είτε σταθερός ή γινόμενο σταθερού όρου επί μίας απλής μεταβλητής (μέχρι την πρώτη δύναμή της).

Η εξίσωση της ευθείας μπορεί να έχει μία ή περισσότερες μεταβλητές. Η εξίσωση της ευθείας έχει την μορφή x=aλ+b και y=cλ+d. Απαλείφοντας τις σταθερές προκύπτει ισομορφισμός της εξίσωσης της ευθείας, ιδέα που την είχε προτείνει ο Albert Einstein και την απέδειξε ο Riemann.

Εξίσωση ευθείας δύο μεταβλητών
------------------------------

Μία μορφή εξίσωσης ευθείας δύο μεταβλητών *x* και *y* είναι

y=mx+b\,
όπου *m* και *b* είναι σταθερές. Η προέλευση του ονόματος "γραμμική" προέρχεται από το γεγονός ότι το σύνολο των λύσεων μιας τέτοιας εξίσωσης σχηματίζει μια ευθεία γραμμή στο επίπεδο. Στη συγκεκριμένη εξίσωση, ο συντελεστής m καθορίζει την κλίση ή κλίση της ευθείας αυτής, καθώς και ο σταθερό όρος "b" προσδιορίζει το σημείο στο οποίο η ευθεία τέμνει τον άξονα y.

### Γενική Μορφή

Ax + By + Γ = 0,
όπου *A και* *B δεν είναι συγχρόνως ίσα με το μηδέν*. Η γραφική παράσταση της εξίσωσης είναι μία ευθεία γραμμή, και κάθε ευθεία γραμμή του επιπέδου μπορεί να παρασταθεί από την παραπάνω εξίσωση της ευθείας.

### Εξίσωση ευθείας που δίνεται σημείο της και ο συντελεστής διεύθυνσης

y-y\_{0}=m(x-x\_{0})\,
όπου *m* είναι ο συντελεστής διεύθυνσης της ευθείας και (*x0*,*y0*) είναι ένα σημείο της.

### Εξίσωση ευθείας που δίνονται δύο σημεία της

y-y\_{1}={\frac {y\_{2}-y\_{1}}{x\_{2}-x\_{1}}}(x-x\_{1})
όπου (x\_{1},y\_{1}) and (x\_{2},y\_{2}) είναι δύο σημεία της ευθείας με x\_{2} ≠ x\_{1}. Αυτή η μορφή είναι ισοδύναμη με την παραπάνω, καθώς ο συντελεστής διεύθυνσης *m* δίνεται από τη σχέση

m={\frac {y\_{2}-y\_{1}}{x\_{2}-x\_{1}}}
### Πολική μορφή εξίσωση ευθείας

r={\frac {mr\cos \theta +b}{\sin \theta }}
όπου m είναι ο συντελεστής διεύθυνσης και b ο σταθερός όρος. Όταν *θ = 0* τότε δεν ορίζεται η πολική μορφή της εξίσωσης τη ευθείας. 
Η εξίσωση μπορεί να πάρει τη μορφή:

r\sin \theta =mr\cos \theta +b\,
### Ειδικές περιπτώσεις

y=b\,
Αυτή η μορφή παράγεται από τη γενική μορφή της εξίσωσης της ευθείας όταν *A* = 0 και *B* = 1. Η γραφική της παράσταση είναι μια οριζόντια ευθεία (παράλληλη με τον άξονα x) που τέμνει το άξονα *y* στο *b*.

x=a\,
Αυτή η μορφή παράγεται από τη γενική μορφή της εξίσωσης της ευθείας όταν *A* = 1 και *B* = 0. Η γραφική της παράσταση είναι μια κατακόρυφη ευθεία (παράλληλη με τον άξονα y) που τέμνει το άξονα *x* στο *a*. Ο συντελεστής διεύθυνσης της ευθείας δεν ορίζεται.

Δείτε επίσης
------------

* Γραμμή
* Δευτεροβάθμια εξίσωση
* Τριτοβάθμια εξίσωση
* Εξίσωση τέταρτου βαθμού

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Algebraic Equations at EqWorld: The World of Mathematical Equations.
* Video tutorial on solving one step to multistep equations
Περιγραφή
---------

Δενδρώδη κάκτος, κυρίως στήλες σχηματισμό που πηγαίνει διακλάδωση προς την ανάπτυξη, ένα ενιαίο βασικό κορμό, φθάνοντας να έχουν μια ακατάσχετη στέμμα έως και τρία μέτρα σε διάμετρο, με διαφορετικά ύψη, ανάλογα με τη ζώνη και το μικροκλίμα, από 1.5 έως 6 m ύψος, πολύ παρακλάδια. 10 έως 16 ribes, φαρδύ και χαμηλό. Έχει μακρύ ευέλικτο και υπάκουο αγκάθια, μερικές φορές ισχυρή, 10-16 στο περιθώριο του areolas, 1 ή 2 μονάδες 10-20 εκατοστά. Τα άνθη του είναι μεσαίου μεγέθους, μικρή πέταλα και ροζ σε λευκό.

Αναφορές
--------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  *Eulychnia acida* στο Wikimedia Commons
Εξωτερική άποψη της Αγίας Σοφίας (2013)
Υπάρχουν τουλάχιστον **δύο ρουνικές επιγραφές** στα μαρμάρινα στηθαία της **Αγίας Σοφίας**. Μπορεί να χαράχθηκαν από μέλη της Βαραγγείου Φρουράς στην Κωνσταντινούπολη κατά την Εποχή των Βίκινγκ .

Η επιγραφή Χάλφνταν
-------------------

 Η "Επιγραφή Χάλφνταν" - 2014
 Μεταγραφή των αναγνωρίσιμων ρούνων Χάλφνταν
Η ανακάλυψη της πρώτης ρουνικής επιγραφής συνέβη το έτος 1964 σ' ένα στηθαίο στον τελευταίο όροφο του νοτίου εξώστη. Τούτη η ανακάλυψη δημοσιεύτηκε από την Ελισάβετ Σβέρντστρομ στο ακαδημαϊκό περιοδικό *Φορνβάνεν*, το έτος 1970. Η επιγραφή έχει φθορές, γι' αυτό σήμερα μπορεί να διαβαστεί αποκλεστικά *το -φταν*, το οποίο είναι το σκανδιναβικό όνομα *Χάλφνταν*. Η υπόλοιπη επιγραφή είναι δυσανάγνωστη, αλλά πιθανολογείται ότι ακολούθησε τον κοινό τύπο «Η NN έκανε το χάραγμα τούτων των επιγραφών».

Η δεύτερη επιγραφή
------------------

Μια δεύτερη επιγραφή ανακαλύφθηκε από τον Φολκ Χόγκμπεργκ από την Ουψάλα το 1975. Ανακαλύφθηκε σε μια κόγχη στο βόρειο τμήμα του ίδιου εξώστη με την πρώτη επιγραφή. Η ανακάλυψη αναφέρθηκε στο Τμήμα Ρούνων στη Στοκχόλμη το 1984, αλλά δεν δημοσιεύτηκε. Ο αρχαιολόγος Ματς Λάρσον ανακάλυψε εκ νέου τις επιγραφές το 1988 και δημοσίευσε το εύρημά του στο *Φορνβάνεν* το 1989. Διάβασε *αρι:κ* και το ερμήνευσε ως πιθανό «Ο Άρι έ(φτιαξε)» ή «Ο Άρι έ(φτιαξε τις επιγραφές)». Εξαιτίας των δυσκολιών στην ανάγνωση, η επιγραφή δεν καταχωρήθηκε στο περιοδικό *Nytt om runer 4* του 1989. 

Ο Χόγκμπεργκ είχε κάνει μια διαφορετική ανάγνωση από τον Λάρσον το 1975, την οποία υποστήριξε ο Σβεν Ίντρελιντ, που διδάσκει αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο του Μπέργκεν, το έτος 1997. Η ανάγνωση των Χόγκμπεργκ και Ίντρελιντ είναι το όνομα του άνδρα *Άρνι* και θεωρούν ότι η επιγραφή είναι καθαρό γκράφιτι, σε αντίθεση με τον Λάρσον. Ο τελευταίος πληροφορήθηκε για την ερμηνεία του Χόγκμπεργκ το 1989, αλλά υπερασπίστηκε τη δικιά του.

Περισσότερες επιγραφές
----------------------

Ο καθηγητής Ίντρελιντ δημιούργησε αντίγραφα πέντε πιθανών ρουνικών επιγραφών στο στηθαίο και τα παρέδωσε στο Νορβηγικό Ρουνικό αρχείο το 1997. Ίσως υπάρχουν επιπλέον ρουνικές επιγραφές που περιμένουν να βρεθούν στους τοίχους και σε άλλα μέρη της Αγίας Σοφίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  James E. Knirk, *Runer i Hagia Sofia i Istanbul*, Nytt om runer 14 (1999), 26-27. (στα νορβηγικά)

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* James E. Knirk, Runer *i Hagia Sofia i Istanbul*, Nytt om runer 14 (1999), 26-27 (αρχειοθετημένο)
* Relics Of The Varangians - Γκράφιτι στην Αγία Σοφία Αρχειοθετήθηκε 2010-01-15 στο Wayback Machine. (με εικόνες)
Ο **Σταμάτης Συρίγος** (γεν. Πειραιάς, 21 Ιουνίου 1974) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν σαν αμυντικός μέσος.

Έχει κάνει πολυετή καριέρα στην Α΄Εθνική και στις υπόλοιπες κατηγορίες, με τα χρώματα 14 διαφορετικών ομάδων, ενώ συνολικά έχει ξεπεράσει τις **300** συμμετοχές σε επίσημους αγώνες πρωταθλήματος.

Είναι γιος του παλαίμαχου τερματοφύλακα Βαγγέλη Συρίγου, τον οποίο μιμήθηκε σε αγωνιστική μακροβιότητα.

Πλέον, ο Σταμάτης Συρίγος ασχολείται με τα ποδοσφαιρικά κοινά, καθώς έχει εκλεγεί και προσφέρει στο χώρο σαν Ειδικός Γραμματέας του Π.Σ.Α.Π.

Καριέρα
-------

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στην εφηβική ομάδα του ΟΣΦΠ και το 1993-94 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με τους ερυθρόλευκους στην Α΄Εθνική.

Συνέχισε στην Παναχαϊκή (1996 & 1997, 51 συμμετοχές), τον Παναιτωλικό (26 συμ. 1 γκολ), τον Άγιο Νικόλαο, τον Εθνικό Πειραιά (25 συμ.), τον Αχαρναϊκό (23 συμ. 5 γκολ), τον Παναιγιάλειο (19 συμ. 1 γκολ), τον Π.Α.Σ. Γιάννινα, τη Θύελλα Πατρών, τον Π.Α.Ο. Αγίου Δημητρίου (72 συμ. 3 γκολ), τη Ρόδο (12 συμ.), τον Κεραυνό Κερατέας (13 συμ. 1 γκολ), τον Απόλλωνα Σμύρνης με τον οποίο κατάκτησε την άνοδο στη Γ΄Εθνική και την Προοδευτική, όπου στα 38 του χρόνια ήταν από τους βασικότερους παίκτες της ομάδας στο πρωτάθλημα της Football League 2 (Νότος) (2011-12).

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* *Ο Σταμάτης Συρίγος στο Myplayer.gr*
* *Το ηλεκτρονικό αρχείο της εφημερίδας "Αθλητική Ηχώ*"
* *Η ιστοσελίδα OnSports.gr*

Παραπομπές
----------

1. ↑  Δημοσίευμα της επίσημης ισοσελίδας του Π.Σ.Α.Π.
Ο **Φάνης (Θεοφάνης) Κοφινάς** (γενν. 5 Σεπτεμβρίου 1960, ύψος 1,81 μ.) είναι Έλληνας παλαίμαχος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, που διακρινόταν στη θέση του τερματοφύλακα και έκανε πολυετή καριέρα.

Αγωνίστηκε αρκετές φορές στην εθνική ομάδα των ελπίδων, ενώ φόρεσε τη φανέλα της ΑΕΚ στο πρωτάθλημα της Α΄Εθνικής κατηγορίας.

Καριέρα
-------

Ο Κοφινάς ξεκίνησε τον αθλητισμό από το ερασιτεχνικό σωματείο του χωριού του (Λυκοποριά) και ακολούθως αποκτήθηκε από το σύλλογο του Πέλοπα Κιάτου (όπου καθιερώθηκε χάρις στον προπονητή του Θανάση Σούλη) με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Β΄Εθνικής την περίοδο 1980-81 (όμιλος νότου-31 συμμετοχές) και στο πρωτάθλημα της Εθνικής ερασιτεχνικής κατηγορίας την περίοδο 1981-82. 

Το καλοκαίρι του 1982 μετεγγράφηκε στην ΑΕΚ. Συνέχισε σαν δανεικός στον Α.Π.Σ. Κόρινθος από το 1983 έως το 1985, στον Ιωνικό Νικαίας από το 1985 έως το 1987 και από το 1987-88 έως και το 1992 ήταν ξανά στέλεχος της "Ένωσης". Ακολούθως αγωνίστηκε για 2 χρονιές μέχρι και το 1994 στον Αιγάλεω Α.Ο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Φύλλο εφημερίδας "*Αθλητική Ηχώ*" της 15 Ιουνίου 1984, σελ. 4: "*Κοφινάς, ένα ταλέντο στη σκιά του Στέφα*"
2. ↑  Φύλλο εφημερίδας "*Αθλητική Ηχώ*" της 24 Ιουλίου 1982, σελ. 5

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* "40 Χρόνια Ποδόσφαιρο και ΠΡΟ-ΠΟ"-Έκδοση εφημερίδας "ΠΡΟΠΟΡΑΜΑ" (2000)
* Γεώργιος Παγιωτέλης, "Το έπος της Α΄Εθνικής" (ένθετο περιοδικού "Οι Παγκόσμιοι", έκδοση "Κλ. Γεωργαλάς Ε.Π.Ε.")
* Διεθνής αθλητική ιστοσελίδα
* Ανδρέας Μπόμης, "Αλμανάκ Ποδοσφαίρου" 1991 (έκδοση περιοδικού "Εικόνες"), Τόμος 3ος, σελ. 11.