Ο **Ανδρόνικος** (π. 1057 - μετά το 1081) από τη Δυναστεία των Δουκών ήταν συν-Αυτοκράτορας των Ρωμαίων (1068-δεκαετία τού 1070), μαζί με τον πατριό του Ρωμανό Δ΄ Διογένη. Δεν αναμείχθηκε με την πολιτική της εποχής του.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Κωνσταντίνου Ι΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και της Ευδοκίας Μακρεμβολίτισσας, κόρης τού Ιωάννη Μακρεμβολίτη και μίας ανιψιάς τού Πατριάρχη Μιχαήλ Α΄ Κηρουλάριου.

Σπούδασε υπό τον Μιχαήλ Ψελλό και αρκετά έργα επέζησαν, που συντέθηκαν από εξέχοντες λογίους της εποχής του για να τον βοηθήσουν στις σπουδές του: μία διατριβή *Περί Γεωμετρίας* τού Ψελλού και δύο φιλοσοφικά δοκίμια τού Ιωάννη τού Ιταλού. Ο Ψελλός συνέταξε μία πανηγυρική μονωδία για τον Ανδρόνικο, όταν εκείνος απεβίωσε.

Αντίθετα με τους άλλους δύο αδελφούς του Μιχαήλ Ζ΄ και Κωνστάντιο, δεν αξιώθηκε από τον πατέρα του στη θέση τού *συμβασιλέως*. Όταν απεβίωσε ο πατέρας του ακολούθησε σύντομη αντιβασιλεία της μητέρας του και των δύο άλλων αδελφών του. Την Ευδοκία νυμφεύτηκε ο Ρωμανός Δ΄ Διογένης, ο οποίος τον έκανε *συμβασιλέα*, ίσως με αίτημα της Ευδοκίας. Αλλά αυτό δεν είχε μεγάλη σημασία, μια και συμβασιλείς ήταν και οι δύο αδελφοί του και τα δύο τέκνα τού Ρωμανού Δ΄ με την Ευδοκία, πέντε συνολικά. Σύντομα μετά την ανάρρησή του ο Ρωμανός Δ΄ άφησε την Κωνσταντινούπολη για την εκστρατεία του στην Ανατολή· μαζί του πήρε και τον Ανδρόνικο, ουσιαστικά ως όμηρο.

Κατά τη βασιλεία τού μεγαλύτερου αδελφού του Μιχαήλ Ζ΄, ο Ανδρόνικος συνέχισε να είναι συν-Αυτοκράτορας, μάλλον σε προτεραιότητα από τον μικρότερο Κωνστάντιο. Ήταν προφανής η έλλειψη ικανότητάς του και η θέση του ήταν απλά διακοσμητική, ωστόσο περιλαμβάνεται σε μερικούς καταλόγους Αυτοκρατόρων, μεταξύ τού Ρωμανού Δ΄ και τού Μιχαήλ Ζ΄. Δεν γνωρίζουμε πότε απεβίωσε· ο Δ. Πολέμης κρίνει ότι αυτό έγινε μετά το 1081, αλλά ο Τόμας Κόνλεϋ θεωρεί ότι απεβίωσε στις αρχές τού 1077, καθώς δεν αναφέρεται στην επίθεση τού Νικηφόρου Βοτανειάτη στην Κωνσταντινούπολη το ίδιο έτος.

Οικογένεια
----------

Σύμφωνα με τη μονωδία τού Ψελλού, ο Ανδρόνικος νυμφεύτηκε μία, που δεν γνωρίζουμε το όνομά της, η οποία απεβίωσε λίγο μετά από αυτόν. Δεν είχαν αποκτήσει απογόνους.

Αναφορές
--------

1. ↑  Polemis 1968, σελ. 46; Kazhdan 1991, σελ. 656.
2. ↑  Polemis 1968, σελίδες 47–48; Conley 1998, σελ. 52.
3. ↑  Polemis 1968, σελ. 47; Garland 1999, σελ. 171.
4. ↑  Polemis 1968, σελ. 47; Garland 1999, σελίδες 173–174, 176; Conley 1998, σελ. 52.
5. ↑  Polemis 1968, σελ. 47.
6. ↑  Polemis 1968, σελ. 46.
7. ↑  Conley 1998, σελ. 52.
8. ↑  Polemis 1968, σελ. 48.

Πηγές
-----

* Conley, Thomas (1998). "The Alleged 'Synopsis' of Aristotle's Rhetoric by John Italos and. Its Place in the Byzantine Reception of Aristotle.". In Dahan, Gilbert; Rosier-Catach, Irène. La rhétorique d'Aristote: traditions et commentaires de l'Antiquité au XVIIe siècle. Paris: Vrin. pp. 49–64. ISBN 2-7116-1307-0.
* Garland, Lynda (1999). Byzantine Empresses: Women and Power in Byzantium, AD 527–1204. New York, New York and London, United Kingdom: Routledge. ISBN 978-0-415-14688-3.
* Kazhdan, Alexander Petrovich, ed. (1991). The Oxford Dictionary of Byzantium. New York, New York and Oxford, United Kingdom: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-504652-6.
* Polemis, Demetrios I. (1968). The Doukai: A Contribution to Byzantine Prosopography. London, United Kingdom: The Athlone Press. OCLC 1756113.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 96342384
* GND: 129036334X
* ULAN: 500090680

 |

 |