recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Τα **53α Ετήσια Βραβεία Γκράμι** απονεμήθηκαν σε τελετή στις 13 Φεβρουαρίου, 2011, στο Στέιπλες Σέντερ του Λος Άντζελες. Μεταδόθηκαν τηλεοπτικά από το CBS και τα παρακολούθησαν 26,6 εκατ. τηλεθεατές. Η Μπάρμπαρα Στρέιζαντ τιμήθηκε ως MusiCares Person of the Year δύο βραδιές πριν την τηλεοπτική απονομή στις 11 Φεβρουαρίου. Οι υποψηφιότητες ανακοινώθηκαν την 1η Δεκεμβρίου 2010 και παρουσιάστηκαν συνολικά 109 βραβεία. Η περίοδος για τις υποψηφιότητες ήταν ως και τις 30 Σεπτεμβρίου 2010.

Το συγκρότημα των Arcade Fire κέρδισαν το Γκράμι για το Άλμπουμ της Χρονιάς για το *The Suburbs*  το οποίο έγινε το πρώτο ίντι τραγούδι που κέρδισε το εν λόγω βραβείο, και εξέπληξε πολλούς τηλεθεατές και κριτικούς. Για πρώτη φορά τιμήθηκαν μουσικοί που έγραψαν ένα τραγούδι για ένα βιντεοπαιχνίδι. Το τραγούδι Baba Yetu που συνέθεσε και ενορχήστρωσε ο Κρίστοφερ Τιν κέρδισε το βραβείο Καλύτερης ενορχήστρωσης σε ορχηστρικό κομμάτι με συνοδεία τραγουδιστή. Η Εσεράνσα Σπάλντινγκ τιμήθηκε με το Γκράμι καλύτερου πρωτοεμφανιζόμενου καλλιτέχνη. Οι Lady Antebellum κέρδισαν πέντε βραβεία, ανάμεσα στα οποία εκείνα του Γκράμι για τον Δίσκο της Χρονιάς και του Γκράμι για το Τραγούδι της Χρονιάς με το "Need You Now". Περισσότερα από ένα Γκράμι απέσπασαν επίσης οι: Ντέιβιντ Φροστ (παραγωγός), Τζον Λέτζεντ, Lady Gaga, Jay-Z και Τζεφ Μπεκ με τρία βραβεία ο καθένας. Το συγκρότημα The Black Keys, ο Eminem, ο Χέρμπι Χάνκοκ, η Αλίσια Κιζ, οι The Roots, ο Usher, ο Κρίστοφερ Τινς και ο BeBe Winans κέρδισαν από δύο βραβεία ο καθένας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «53rd GRAMMY Awards Slated For Feb. 13, 2011». *Grammy.com*. 13 Απριλίου 2010. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2017.
2. ↑  «The GRAMMYs' Indie Jones». *Grammy.com*. 16 Φεβρουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2017.
3. ↑  «Arcade Fire Win the Album of the Year Grammy - Pitchfork». *pitchfork.com*. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2017.
4. ↑  «Ladies Antebellum And Gaga, Jeff Beck, David Frost, John Leg». *Grammy.com*. 13 Φεβρουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2017.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Βραβείο Γκράμι |
| --- |
|  |
| 
* 1959 (Μάιος)
* 1959 (Νοέμβριος)
* 1961
* 1962
* 1963
* 1964
* 1965
* 1966
* 1967
* 1968
* 1969
* 1970
* 1971
* 1972
* 1973
* 1974
* 1975
* 1976
* 1977
* 1978
* 1979
* 1980
* 1981
* 1982
* 1983
* 1984
* 1985
* 1986
* 1987
* 1988
* 1989
* 1990
* 1991
* 1992
* 1993
* 1994
* 1995
* 1996
* 1997
* 1998
* 1999
* 2000
* 2001
* 2002
* 2003
* 2004
* 2005
* 2006
* 2007
* 2008
* 2009
* 2010
* 2011
* 2012
* 2013
* 2014
* 2015
* 2016
* 2017
* 2018
* 2019
* 2020
 |

 |
Ο **Δαβίδ Β΄**, (άκμασε 1089 - 1113) από τον Οίκο των Βαγρατιδών της Αρμενίας (Μπαγκρατούνι) διαδέχθηκε τον πατέρα του Γεώργιο Β΄ στο θρόνο τού βασιλείου τού Tασίρ-Ντζοραγκέτ (= Λορί). Κυβέρνησε μαζί με τον αδελφό του Αμπάς Α΄. Αντιμέτωπος με την επέκταση των Σελτζούκων Τούρκων και των Βαγκρατιδών της Γεωργίας, μετέφερε την πρωτεύουσά του στο Mατσναμπέρντ το 1111, όπου κυβέρνησε μέχρι το 1118.

Βιογραφία
---------

Τον διαδέχθηκαν ο γιος του Γεώργιος Γ΄ και μετά ο γιος αυτού Αμπάς Β΄. Ωστόσο, δεν είχαν το κύρος ή τη δύναμη των προγόνων τους. Μετά το τέλος τού Αμπάς Β΄, η αδελφή του Μπορίν μεγάλωσε τον γιο της Αγκσαρτάν ως κληρονόμο. Αυτός με τη σειρά του έγινε πατέρας τού τελευταίου μέλους της οικογένειας, τού Γεωργίου Δ΄, ο οποίος απεβίωσε χωρίς διαδόχους.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Richard G. Hovannisian (1997). *The Armenian People from Ancient to Modern Times, V. 1*. New York: St. Martin's Press. σελίδες 172.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Akopyan, Alexander; Vardanyan, Aram (2015). «A Contribution to Kiurikid Numismatics: Two Unique Coins of Gagik, King of Kakhet'i and of David II of Loři (Eleventh Century)». *The Numismatic Chronicle* **175**: 211-215.
Ο **δήμος Δράμας** του προγράμματος Καποδίστριας ήταν δήμος που λειτούργησε την περίοδο 1999-2010. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση του παλαιότερου δήμου Δράμας και των γειτονικών του παλαιότερων κοινοτήτων, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Το 2010 καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Δράμας. Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα του νομού. Αποτελούταν από δεκατρία δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 55.632 κατοίκους.

Διαίρεση
--------

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς.

 **Δ.δ. Δράμας**  [ 43.485 ] 
* η Δράμα [ 42.501 ]
* τα Αμπελάκια [ 335 ]
* η Νέα Σεβάστεια [ 480 ]
* οι Ταξιάρχες [ 169 ]

 **Δ.δ. Καλλιφύτου**  [ 1.149 ] 
* η Καλλίφυτος [ 1.083 ]
* το Πανόραμα [ 66 ]

 **Δ.δ. Καλού Αγρού**  -- ο Καλός Αγρός [ 1.216 ]
 **Δ.δ. Κουδουνίων**  -- τα Κουδούνια [ 885 ]
 **Δ.δ. Λιβαδερού**  [ 146 ] 
* το Λιβαδερό [ 100 ]
* τα Δενδράκια [ 46 ]

 **Δ.δ. Μακρυπλαγίου**  [ 84 ] 
* το Μακρυπλάγιο [ 74 ]
* ο Πολύκαρπος [ 10 ]

 **Δ.δ. Μαυροβάτου**  -- ο Μαυρόβατος [ 714 ]
 **Δ.δ. Μικροχωρίου**  -- το Μικροχώρι [ 598 ]
 **Δ.δ. Μοναστηρακίου**  [ 866 ] 
* το Μοναστηράκιον [ 781 ]
* ο Βαθύλακκος [ 85 ]

 **Δ.δ. Μυλοποτάμου**  -- ο Μυλοπόταμος [ 778 ]
 **Δ.δ. Νικοτσάρας**  (της πρώην κοινότητας Αργυρουπόλεως) -- ο Νικοτσάρας [ 309 ]
 **Δ.δ. Ξηροποτάμου**  [ 2.777 ] 
* ο Ξηροπόταμος [ 2.601 ]
* η Μεταμόρφωσις Σωτήρος [ 176 ]

 **Δ.δ. Χωριστής**  -- η Χωριστή [ 2.625 ]

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Νομός Δράμας, πληροφορίες για τον δήμο Δράμας[*νεκρός σύνδεσμος*]

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Δράμας |
| --- |
|  |
| Δήμοι | 
* Δράμας
* Δοξάτου
* Καλαμπακίου
* Κάτω Νευροκοπίου
* Νικηφόρου
* Παρανεστίου
* Προσοτσάνης
* Σιταγρών
 |
|  |
| Κοινότητες | 
Σιδηρόνερου |

 |
Οι **Ντανισμεντίδες** ή **Δανισμενδίδες** (*Τανισμάνιοι* στις βυζαντινές πηγές) υπήρξαν τούρκικη δυναστεία που κυριάρχησε στην κεντρική και ανατολική Μικρά Ασία, κατά την περιόδο 1071-1178 μ.Χ. Ήταν χωρισμένη σε δύο μεγάλους κλάδους: της Σεβάστειας (1071-1174) και της Μελιτηνής (1142-1178). Ήταν οι πρώτοι που οργάνωσαν μουσουλμανικό κράτος στη Μικρά Ασία με την ονομασία «Ρουμ» (δηλαδή χώρα των Ρωμαίων) και κυριάρχησαν κατά διαστήματα και στις πόλεις: Καισάρεια της Καππαδοκίας και Κασταμονή του Πόντου. Ύστερα από πολυετείς συγκρούσεις με το Βυζάντιο και με τους Σελτζούκους του Ικονίου, υποτάχτηκαν το 1178 στους τελευταίους, που είχαν ηγέτη τον Κιλίτζ Αρσλάν Β'.

Τα εδάφη που κατείχαν οι Ντανισμεντίδες το 1097
Αξιόλογη υπήρξε η δράση των πρώτων εμίρηδων, των γαζήδων Ντανισμέντ (1071-1104) και Γκιουμιουστιγκίν (1104-1134), που σημείωσαν στρατιωτικές επιτυχίες κατά των Σταυροφόρων, των Σελτζούκων και των Αρμενίων της Κιλικίας. Μετά την κατάκτηση της Καισάρειας, της Άγκυρας και της Κασταμονής, ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας, Ιωάννης Β' αναγκάστηκε να αναλάβει δράση εναντίον τους, με δύο εκστρατείες το 1130-1135 και το 1139-1140. Το 1131 οι Βυζαντινοί ανακατέλαβαν την Κασταμονή, που όμως ξανάπεσε στα χέρια των Δανισμενδιδών. Ο εμίρης Μοχάμεντ (1134-1142) οχύρωσε την Καισάρεια και κατά τη δεύτερη εκστρατεία του ο Ιωάννης Β' αναγκάστηκε να προωθηθεί μέχρι τη Νεοκαισάρεια του Πόντου, την οποία απέτυχε να ανακαταλάβει. Το 1139-1140 ο Ιωάννης Β' κατάφερε να εκδιώξει τους Δανισμενδίδες από τη Βιθυνία και την Παφλαγονία, απωθώντας τους ώς τη Χαλδία του Πόντου. Το 1141 όμως, οι βυζαντινές δυνάμεις υπέστησαν σοβαρές απώλειες από τον Μοχάμεντ, ο οποίος το επόμενο έτος πέθανε. Ο θάνατος του σήμανε την διαίρεση του εμιράτου του στις δυναστείες της Σεβάστειας και της Μελιτηνής, που σε λίγες δεκαετίες υποτάχτηκαν στους Σελτζούκους.

Όπως και οι Σελτζούκοι του Ρουμ έτσι και οι Δανισμενδίδες είχαν σημαντικές πολιτιστικές επιρροές από το Βυζάντιο και τον ελληνικό πολιτισμό εν γένει. Σε σωζόμενα νομίσματά τους, ο εκάστοτε ηγέτης τους αναφέρεται ως: «εμίρης και σουλτάνος Ρωμανίας».

Δείτε επίσης
------------

* Τουρκομανικά εμιράτα
* Σελτζούκοι
* Σελτζούκοι του Ρουμ
* Χαζάροι

Πηγές
-----

* Παγκόσμια Ιστορία. Εκδοτική Αθηνών. Αθήνα 1990. ISBN 960-213-127-6.
Στις 11 Οκτωβρίου 1993 έλαβε χώρα **δημοψήφισμα για το καθεστώς** των Παρθένων Νήσων των Ηνωμένων Πολιτειών. Αφού το Κογκρέσο τροποποίησε τον αναθεωρημένο βασικό νόμο για τις Παρθένες Νήσους, κανονίστηκε δημοψήφισμα για το 1989, ωστόσο η ημερομηνία διεξαγωγής μεταβλήθηκε αρκετές φορές μέχρι το 1993. Οι επιλογές για τους ψηφοφόρους ήταν: ενσωμάτωση στις Ηνωμένες Πολιτείες, μετατροπή σε επικράτεια των Ηνωμένων Πολιτειών και ανεξαρτησία.

Αν και το 82% ψήφισε υπέρ του καθεστώτος της επικράτειας εντός των ΗΠΑ, η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν κάτω από το όριο του 50% και το αποτέλεσμα δεν είχε ισχύ.

Αποτελέσματα
------------

| Επιλογή | Ψήφοι | % |
| --- | --- | --- |
| Επικράτεια των ΗΠΑ | 8,629 | 81.60 |
| Ενσωμάτωση στις ΗΠΑ. | 1,421 | 13.44 |
| Ανεξαρτησία | 525 | 4.96 |
| Άκυρες ψήφοι | 157 | – |
| **Συνολικά** | **10,732** | **100** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/προσέλευση | 39,046 | 27.49 |
| Πηγή: Άμεση Δημοκρατία |

Παραπομπές
----------

1. 1 2  United States Virgin Islands, 11 October 1993: Status Direct Democracy (Γερμανικά)
2. ↑  U.S. Insular Areas: Application of the U.S. Constitution Αρχειοθετήθηκε 2020-02-29 στο Wayback Machine. United States General Accounting Office
Ο **Γρηγόρης Ζαριφόπουλος** είναι Έλληνας μηχανολόγος μηχανικός, πολιτικός και διετέλεσε υφυπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη 2019.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Γρηγόρης Ζαριφόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 24 Σεπτεμβρίου 1971 και μεγάλωσε στο Παγκράτι. Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά.

Πήγε σχολείο στο Κολλέγιο Αθηνών και αποφοίτησε από τη Σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών του Imperial College του Λονδίνου. Απέκτησε μεταπτυχιακό μηχανολόγου μηχανικού από το Stanford University και MBA από το Kellogg School of Management – Northwestern University.

Επαγγελματική σταδιοδρομία
--------------------------

Έχει εργαστεί για τη Seagate Technology, κατασκευάστρια εταιρεία σκληρών δίσκων στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ, την εταιρεία συμβούλων McKinsey & Company στο Λονδίνο και στην Αθήνα και την ΙΚΕΑ Ελλάδας. Επίσης κατείχε τη θέση του Γενικού Διευθυντή της Gap για την Ελλάδα, την Κύπρο και τα Βαλκάνια. 

Εργάστηκε στην Google από το 2012 έως το 2019, αρχικά ως Industry Head και μετέπειτα ως Περιφερειακός Διευθυντής Νοτιοανατολικής Ευρώπης και Γενικός Διευθυντής Ελλάδας, Βουλγαρίας, Κύπρου και Μάλτας.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

### Υφυπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης

Από τις 9 Ιουλίου 2019 έως τις 4 Ιανουρίου 2021 διετέλεσε υφυπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης με αρμοδιότητες την Ψηφιακή Στρατηγική και την Προσέλκυση Επενδύσεων, στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη, που προέκυψε από τις εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019. .

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ανασχηματισμός: Το νέο κυβερνητικό σχήμα που αποφάσισε ο Μητσοτάκης - Όλες οι αλλαγές». *ΣΚΑΪ*. Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2021.
2. ↑  «Γενική Γραμματεία Νομικών και Κοινοβουλευτικών Θεμάτων | ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΚΥΡΙΑΚΟΥ». *www.ggk.gov.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοσελίδα στο Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης Αρχειοθετήθηκε 2019-11-01 στο Wayback Machine.
Το ***Βοστόκ 1*** (*ВΟCΤOK-1*) ήταν η πρώτη διαστημική πτήση του προγράμματος Βοστόκ και η πρώτη επανδρωμένη διαστημική πτήση στην ιστορία. Το διαστημικό σκάφος *Βοστόκ 3ΚΑ* εκτοξεύθηκε στις 12 Απριλίου του 1961 με τον Σοβιετικό κοσμοναύτη Γιούρι Γκαγκάριν, ο οποίος έγινε ο πρώτος άνθρωπος που ταξίδεψε στο Διάστημα.

Η διαστημική πτήση περιλάμβανε μία τροχιά γύρω από τη Γη και ως αποτέλεσμα είναι και η συντομότερη επανδρωμένη τροχιακή πτήση που έχει πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, η διαστημική πτήση διήρκεσε 108 λεπτά από την εκτόξευση μέχρι την προσγείωση. Όπως είχε προγραμματιστεί, ο Γκαγκάριν έπεσε με αλεξίπτωτο στο έδαφος χωριστά από το διαστημικό σκάφος του, αφού εκτινάχθηκε σε ύψος 7.000 μέτρων. Λόγω της μυστικότητας του σοβιετικού διαστημικού προγράμματος εκείνη την εποχή, όμως, πολλά στοιχεία της διαστημικής πτήσης ήρθαν στο φως χρόνια αργότερα και πολλές λεπτομέρειες που είχαν δημοσιευθεί στον Τύπο αποδείχθηκαν ότι ήταν ψευδείς.

Παραπομπές
----------


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πρόγραμμα Βοστόκ |
| --- |
|  |
| Αποστολές | 

|  |  |
| --- | --- |
| Μη επανδρωμένες | 
* Σπούτνικ 4
* Σπούτνικ 5
* Σπούτνικ 6
* Σπούτνικ 9
* Σπούτνικ 10
 |
|  |
| Επανδρωμένες | 
* Βοστόκ 1
* Βοστόκ 2
* Βοστόκ 3
* Βοστόκ 4
* Βοστόκ 5
* Βοστόκ 6
 |

 |
|  |
| 
* Κατηγορία Κατηγορία
* Commons page Κοινά
 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Διάστημα
 |

 |
Οι **Δάρνακες** είναι Folk Rock/Balkan/Progressive συγκρότημα από τις Σέρρες που σχηματίστηκε το Μάρτιο του 2002 στη Θεσσαλονίκη. Αρχικά το συγκρότημα περιλάμβανε δύο αδέρφια που έπαιρναν μέρος σε υπαίθρια φεστιβάλ. Σήμερα, το συγκρότημα απαρτίζεται από τους/τις: Φώτης Δούσος (λαούτο, κιθάρα, φωνητικά), Γιώργος Δούσος (φλάουτο, κλαρινέτο), Γιώργος Αγγελάκης (ακορντεόν, τρομπόνι), Λευτέρης Μουτσινάς (ηλεκτρική κιθάρα), Γιάννης Αρτζόγλου (μπάσο), Γιώργος Παναγώπουλος (τύμπανα), Αλέξανδρος Παναγώπουλος (κρουστά), Λίνα Σωπιάδου (φωνητικά), Παύλος Μέτσιος (τρομπέτα, φωνητικά), Όθωνας Κόκκινος, Πάρης Φράγκος, ενώ έχουν συνεργαστεί με τους: Σπύρος Θεοδωρίδης, Γιάννης Πούλιος, Αποστόλης Σιταράς.Οι Δάρνακες συχνά τραγουδούν εν χορώ (όπως συνέβαινε, παραδοσιακά και στα Νταρνακοχώρια (Δαρνακοχώρια) Σερρών, από όπου πήραν και το όνομά τους).

Στις αρχές, η μουσική τους ήταν κυρίως παραδοσιακή, ενώ με τον καιρό οι συνθέσεις τους εμπλουτίστηκαν αρκετά και με άλλα στυλ μουσικής, καθώς τα μέλη του συγκροτήματος άλλαζαν. Το 2006 η μουσική τους εκτός από τις επιρροές του ρεμπέτικου και της μεσογειακής μουσικής, εμπλουτίστηκε από τη Balkan music. Οι καλλιτέχνες που τους έχουν εμπνεύσει είναι: Tool, Calexico, The Prodigy, the Clash, Manu Chao και  Goran Bregovic.

Δισκογραφία
-----------

Ο πρώτος τους δίσκος εκδόθηκε το 2005, με τον τίτλο «Virgo».

Στο δίσκο αυτό συμπεριλαμβάνονται δύο παραδοσιακά τραγούδια της Θράκης, το «Κάτω στη Ρόιδο» και το «Κυρά Δασκάλισσα»  και μια ορχηστρική διασκευή βασισμένη στο παραδοσιακό τραγούδι «Κανελόριζα», από τη Μ.Ασία.

Ο δεύτερος τους δίσκος εκδόθηκε το 2010, με τον τίτλο «Libra (το προξενιό της Αντιγόνης)».

Ο δίσκος αυτός χαρακτηρίζεται, από τον Φώτη Δούσο ως πιο δυναμικός και εξωστρεφής από τον πρώτο τους και συμπεριλαμβάνει δύο ισπανόφωνα κομμάτια που αλλάζουν κάπως το στυλ της μπάντας.

Ο τρίτος τους δίσκος εκδόθηκε το 2013, με τον τίτλο «Scorpio»

  

### Εξωτερικοί σύνδεσμοι

1. ↑  «Οι ΔΑΡΝΑΚΕΣ στο Πέτρινο του Μύλου». *GOTHESS.GR*. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2020.
2. ↑  «Δάρνακες (Darnakes)». *Progressive Rock News Portal | Reviews - News - Live Reports*. 13 Νοεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2020.
3. ↑  «Δάρνακες live». *art&life*. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2020.
4. ↑  «Δάρνακες – Rockap.gr». Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2020.
5. ↑  «Δάρνακες (Darnakes)». *Progressive Rock News Portal | Reviews - News - Live Reports*. 13 Νοεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2020.
6. ↑  «Δάρνακες». *Discogs* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2020.
Η **Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Λάρισας**, ιδρύθηκε το 1940 και φέρει το όνομα «Κωνσταντίνος Κούμας», του Έλληνα διδασκάλου του Γένους και πρωτεργάτη του νεοελληνικού διαφωτισμού, ο οποίος γεννήθηκε στη Λάρισα. Οι πρώτες προσπάθειες για τη δημιουργία βιβλιοθήκης ξεκινούν το 1891, δέκα χρόνια μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλίας από τους Τούρκους.

Τοποθεσία
---------

Η αρχική βιβλιοθήκη, κατά την ίδρυσή της, στεγάστηκε στο παλιό τούρκικο τζαμί. Αργότερα η βιβλιοθήκη μεταστεγάστηκε σε άλλο Δημοτικό κτήριο. Το 1972 έγινε Δημόσια και από Δημοτική χαρακτηρίστηκε ως Κεντρική. Το 1976 μεταφέρθηκε σε ενοικιαζόμενο κτήριο και πολύ αργότερα (2012) σε καινούριο ιδιωτικό κτήριο, στην οδό 28ης Οκτωβρίου 9. Η Βιβλιοθήκη αποτελεί πλέον ένα χώρο δημιουργικότητας και απασχόλησης για παιδιά και ενηλίκους.

Περιεχόμενο
-----------

Περιλαμβάνει 61.000 τόμους βιβλίων διαφόρων κατηγοριών και η θεματολογία της καλύπτει όλους τους τομείς της ανθρώπινης γνώσης. Δέχτηκε μεγάλες δωρεές βιβλίων κατά τα πρώτα έτη της λειτουργίας της, όπως τη δωρεά Πιπινοπούλου, τη δωρεά Λογιωτάτου και τη δωρεά του Ομίλου Διανοούμενων. Στις δύο πρώτες δωρεές περιλαμβάνονταν βιβλία του 16ου και 19ου αιώνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  vivl-laris.lar.sch.gr?page\_id=9.
2. ↑  Η ιστορία της Βιβλιοθήκης - Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Λάρισας - ΥΠΠΟ
3. ↑  «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΛΑΡΙΣΑΣ».

Πηγές
-----

* Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Λάρισας - ΥΠΠΟ
* Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Λάρισας - Ψηφιακό αποθετήριο Αργώ
Το **βαριούχο γεύμα** είναι ακτινολογική μέθοδος εξέτασης του στομάχου που χρησιμοποιεί απολύτως καθαρό θειϊκό βάριο. Η μέθοδος, μάλιστα, της διπλής σκιαγραφικής αντίθεσης αποτελεί για αρκετά χρόνια την ακτινολογική μέθοδο εκλογής για τη μελέτη των παθήσεων του οργάνου.

Προϋποθέσεις
------------

Απαραίτητες προϋποθέσεις για τη διενέργεια μιας υψηλής ποιότητας εξέτασης βαριούχου γεύματος διπλής σκιαγραφικής αντίθεσης είναι: 1) η συνεργασία του εξεταζόμενου, 2) η παντελής έλλειψη υγρών και τροφών από το στόμαχο, 3) η χρήση υψηλής πυκνότητας θειϊκού βαρίου, 4) η χορήγηση σκευασμάτων για την απελευθέρωση μεγάλων ποσοτήτων διοξειδίου του άνθρακα ώστε να διαταθεί ο στόμαχος, 5) η ενδοφλέβια χορήγηση σπασμολυτικών όταν κριθεί απαραίτητο, 6) η ταχεία λήψη των ακτινογραφιών με ακτινολογική λυχνία υψηλής ευκρίνειας.

Προετοιμασία
------------

Εφόσον ο ασθενής έχει αποφύγει τροφή, υγρά και άλλες ουσίες για 8 ώρες, του χορηγείται μικρή ποσότητα θειϊκού βαρίου το οποίο απομακρύνει το στρώμα βλέννας που υπάρχει στην επιφάνεια του βλεννογόνου του στομάχου και επαλείφει τον βλεννογόνο. Στη συνέχεια, με τη βοήθεια μικρής ποσότητας νερού, ο ασθενής καταπίνει ένα σκεύασμα που περιέχει σόδα και κιτρικό οξύ (βοηθούν στην απελευθέρωση διοξειδίου του άνθρακα που αναφέρεται παραπάνω).

Τεχνική
-------

Αφού έχει ολοκληρωθεί η κατάλληλη προετοιμασία του ασθενούς, τοποθετείται σε κατακεκλιμένη θέση και μετά από 1-2 περιστροφές λαμβάνονται ακτινογραφίες σε ύπτια και δεξιά πρόσθια λοξή θέση. Αυτές είναι οι καλύτερες ακτινογραφίες για τη λεπτομερή απεικόνιση του βλεννογόνου του στομάχου. Χωρίς καθυστέρηση χορηγείται μία επιπλέον γουλιά θειϊκού βαρίου σε πρηνή θέση ("μπρούμυτα") και λαμβάνονται ακτινογραφίες για την απεικόνιση του κατώτερου τμήματος του οισοφάγου. Στη συνέχεια λαμβάνονται εικόνες του δωδεκαδακτύλου καθώς επίσης και ακτινογραφίες ολόκληρου του στομάχου σε όρθια θέση.

Βιβλιογραφία
------------

* Βλάχος Λ. "Σύγχρονη διαγνωστική απεικόνιση", τόμος 3ος, Ιατρικές εκδόσεις Χρ. Βασιλειάδης, (c)2000.
Ένα ποτήρι γρεναδίνη
Η **γρεναδίνη** είναι ευρέως χρησιμοποιούμενο μη αλκοολούχο σιρόπι που χαρακτηρίζεται από το βαθύ κόκκινο χρώμα του. Είναι δημοφιλές συστατικό κοκτέιλ γνωστό για τη γεύση του καθώς και για την ικανότητά του να δίνει μια κοκκινωπή ή ροζ απόχρωση σε ανάμεικτα ποτά. Η γρεναδίνη παρασκευάζεται παραδοσιακά από ρόδι.

Ετυμολογία και προέλευση
------------------------

Το όνομα «γρεναδίνη» προέρχεται από τη γαλλική λέξη *grenade*, που σημαίνει ρόδι, από τη λατινική *grānātum* «σπόρος». Η γρεναδίνη παρασκευάστηκε αρχικά από χυμό ροδιού, ζάχαρη και νερό. Δεν σχετίζεται με το αρχιπέλαγος των Γρεναδίνων, το οποίο πήρε το όνομά του από τη Γρενάδα, η οποία ονομάστηκε από τη Γρανάδα της Ισπανίας.

Σύγχρονες και εμπορικές παραλλαγές
----------------------------------

Καθώς η γρεναδίνη υπόκειται σε ελάχιστες ρυθμίσεις, το βασικό της γευστικό προφίλ μπορεί εναλλακτικά να ληφθεί από ένα μείγμα χυμού φραγκοστάφυλου και άλλων χυμών φρούτων, με τη γεύση φραγκοστάφυλου να κυριαρχεί.

Για να μειώσουν το κόστος παραγωγής, οι κατασκευαστές έχουν αντικαταστήσει ευρέως τις βάσεις φρούτων με τεχνητά συστατικά. Η μάρκα της Mott's "Rose's" είναι μακράν η πιο κοινή μάρκα γρεναδίνης που πωλείται στις Ηνωμένες Πολιτείες, και παρασκευάζεται από (κατά σειρά συγκέντρωσης): σιρόπι καλαμποκιού υψηλής περιεκτικότητας σε φρουκτόζη, νερό, κιτρικό οξύ, κιτρικό νάτριο, βενζοϊκό νάτριο, FD&C Red #40, φυσικές και τεχνητές γεύσεις και FD&C Blue #1.

Χρήση σε κοκτέιλ
----------------

Η γρεναδίνη χρησιμοποιείται συνήθως για την ανάμειξη μοντέρνων και κλασικών κοκτέιλ, όπως:

* Ελ Πρεσιντέντε - ρούμι, πορτοκάλι κουρασάο, βερμούτ και γρεναδίνη.
* Mary Pickford - λευκό ρούμι, χυμός ανανά και γρεναδίνη.
* Queen Mary - μπύρα και γρεναδίνη.
* Singapore Sling - ένα κοκτέιλ με βάση το τζιν.
* Τεκίλα σανράιζ - τεκίλα, χυμός πορτοκαλιού και γρεναδίνη.
* Ζόμπι - ένα κοκτέιλ με βάση το ρούμι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Dictionnaire Universel de Cuisine Pratique : Encyclopédie Illustrée D'Hygiène Alimentaire*, Joseph Favre, Paris, 1905, pp. 1088.
2. ↑  *Fodor's Barbados, St. Lucia, St. Vincent, the Grenadines & Grenada*. Fodor's Travel. 28 Δεκεμβρίου 2010. ISBN 9780307928030.   
  
- «Grenadines Island Group (Grenada)». UNESCO World Heritage Centre.
3. ↑  Food and Drug Administration (10 Ιανουαρίου 1980). «Sec. 550.400 Grenadine». *CPG 7110.11*. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2009.
4. ↑  «Media Release: Cadbury Schweppes to Acquire Snapple Beverage Group for an Enterprise Value of $1,450 Million». Cadbury Schweppes. 18 Σεπτεμβρίου 2000. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιουνίου 2004. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2008.
5. ↑  «Wegmans - Rose's Grenadine Ingredients». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Νοεμβρίου 2010.
**Δημόσια Οικονομική** ή **Οικονομικά** (ή **τα οικονομικά του δημόσιου τομέα**) είναι η μελέτη της πολιτικής της κυβέρνησης από την άποψη της οικονομικής αποτελεσματικότητας και της ισότητας.

Στο πιο βασικό επίπεδο, η Δημόσια Οικονομική παρέχει ένα πλαίσιο θεώρησης, για το αν ή όχι η κυβέρνηση θα πρέπει να παρεμβαίνει στην αγορά και σε ποιο βαθμό. Το κάνει αυτό μέσω της
μικροοικονομικής θεωρίας μελετώντας το κατά πόσον μια αγορά μπορεί να είναι αποτελεσματική υπό την απουσία κυβερνητικών παρεμβάσεων. Πρόκειται για μελέτη που ως εκ της φύσεώς της περιλαμβάνει την ανάλυση των κρατικών εσόδων δια τηςφορολογίας και των κρατικών δαπανών. Η Δημόσια Οικονομική περιλαμβάνει επιπλέον μια σειρά άλλων θεμάτων, συμπεριλαμβανομένων  των εξωτερικών οικονομιών, τις αποτυχίες της αγοράς, και την κατάστρωση και εφαρμογή της κυβερνητικής πολιτικής. Η Δημόσια Οικονομική βασίζεται στην θεωρία των οικονομικών της ευημερίας (Γενική Οικονομική Ισορροπία και Ευημερία) που τελικά χρησιμοποιείται ως εργαλείο για την βελτίωση της κοινωνικής ευημερίας.

Δημόσια Οικονομική Υπηρεσία (Δ.Ο.Υ)
-----------------------------------

Η Εφορία είναι δημόσια υπηρεσία που εξυπηρετεί τον κόσμο. Ο κάθε ένας μας ανάλογα με την περιοχή που μένει, ανήκει και σε μία τέτοια δημόσια υπηρεσία.

**Τμήματα:**

* Τμήμα Δικαστικού
* Τμήμα Αυτοκινήτων
* Τμήμα Εξόδων
* Τμήμα Εσόδων
* Τμήμα Κ. Β.Σ
* Τμήμα Κεφαλαίου
* Τμήμα Μητρώου
* Τμήμα Ελέγχου
* Τμήμα Μηχανοργάνωσης
* Τμήμα Φορολογίας Εισοδήματος
* Τμήμα Παρακαταθηκών & Δανείων
* Τμήμα Φ.Π.Α
* Τμήμα ΤΑΧΙS

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ

ΠΡΟΙΣΤΑΜΕΝΟΣ

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ

ΕΠΟΠΤΗΣ ΕΛΕΝΧΟΥ

Δ.O.Y. ΜΕΓΑΛΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ

Δ.Ο.Υ. ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ΑΝΩΝΥΜΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ

Δ.Ο.Υ. KATOIKΩN EΞΩTEPIKOY

* 
* 
*

Σημειώσεις
----------
Η **βαρκαρόλα**, ή **βαρκαρόλλα** (από την ιταλική λέξη *barca* = βάρκα), ή επί το ελληνικότερο **λεμβωδία**, είναι είδος τραγουδιού ή οργανικής μουσικής, που συσχετίζεται με τη βαρκάδα, ειδικότερα δε αυτήν σε βενετσιάνικη γόνδολα. Από το ρεπερτόριο της κλασικής μουσικής, ξεχωρίζει η βαρκαρόλα από την όπερα "Τα Παραμύθια του Χόφμαν" του Ζακ Όφενμπαχ, καθώς και η "Βαρκαρόλα σε φα δίεση μείζονα", έργο για πιάνο του Φρεντερίκ Σοπέν.

Το κύριο χαρακτηριστικό της βαρκαρόλας δεν είναι άλλο από τη ρυθμική αγωγή της, η οποία σχεδόν απαρέγκλιτα είναι σε μέτριας ταχύτητας 6/8, θυμίζοντας το λίκνισμα της γόνδολας κατά την κωπηλασία. Αν και το είδος ήταν γνωστό κατά τον 18ο αιώνα, τα πλέον γνωστά δείγματα προέρχονται από τη Ρομαντική περίοδο. Καθώς η θεματολογία της υπήρξε ιδιαίτερα πρόσφορη για τα οπερατικά κείμενα της εποχής (λιμπρέτι), οι άριες σε ύφος βαρκαρόλας αποτελούν σημαντικό μέρος των οπερατικών έργων του Ρομαντισμού. Πλήθος συνθετών, όπως ο Τζοακίνο Ροσσίνι, ο Βάγκνερ, ο Γκαετάνο Ντονιτσέττι κ.α. έχουν ενσωματώσει λεμβωδίες στα έργα τους, ιδιαιτέρως σε σκηνές που σχετίζονται με τη Βενετία, ή τις βαρκάδες εν γένει. Από την οργανική μουσική, ξεχωρίζουν οι βαρκαρόλες του Φέλιξ Μέντελσον και του Τσαϊκόφσκι, καθώς και άλλα έργα γραμμένα τόσο για σολιστικά όργανα όσο για ορχήστρα. Στον 20ο αιώνα το είδος μεταπήδησε από την όπερα στο μιούζικαλ, μέσα από τα ευρύτερα γνωστά έργα του Τζωρτζ Γκέρσουιν, του Λέοναρντ Μπερνστάιν του Στέφεν Σόντχάιμ κ.α.

Πηγές
-----

* Brown M. "Barcarolle", *The New Grove Dictionary of Music and Musicians* ed. Stanley Sadie, Λονδίνο 1995
Το **πήλινο ακροκέραμο με μορφή Γοργόνειου** είναι αρχαιολογικό εύρημα από τον Παρθενώνα.

Ιστορία του ευρήματος
---------------------

Βρέθηκε το 1836 σε αρχαιολογικές ανασκαφές του Λουδοβίκου Ρος στην Ακρόπολη. Ήταν θαμμένο βαθιά κάπου μεταξύ της νοτιοδυτικής γωνίας του στερεοβάτη και των τειχών του Κίμωνα μέσα σε μπάζα που προέρχονται από κτίρια αρχαιότερα του Παρθενώνα.

Περιγραφή
---------

Είναι κεραμικό ακρωτήριο στέγης. Βρέθηκε σπασμένο στα δύο και ανασυγκολλήθηκε. Ομοιάζει με την μέδουσα της μετόπης του ναού του Σελινούντα. Η μελανόμορφη κόμη αποτελείται από πυκνούς βοστρύχους. Η μύτη είναι φαρδιά και πλατιά. Το στόμα φαρδύ και ανοικτό με κτηνώδη οδοντοστοιχία και χαυλιόδοντες. Η κόκκινη γλώσσα είναι φαρδιά και προτεταμένη. Δεξιά και αριστερά του πηγουνιού ελίσσονται δύο μαύρα πωγωνοφόρα φίδια με μακρύ και λεπτό σώμα. Τα χρώματα του γοργόνειου έχουν ξεθωριάσει.

Ερμηνεία
--------

Ήταν αρχιτεκτονικό διακοσμητικό στοιχείο της οροφής κάποιου κτιρίου. Από τις στάχτες που βρέθηκαν μέσα στα μπάζα συμπεραίνουμε ότι η οροφή του κτιρίου αποτεφρώθηκε. Ίσως το υπόλοιπο κτίριο να έμεινε ανέπαφο, ή τα υπόλοιπα υλικά του να χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή νέου οικοδομήματος.

Πηγές
-----

* Λούντβιγκ Ρος (1855). *Archäologische Aufsätze (Band 1): Griechische Gräber. Ausgrabungsberichte aus Athen. Zur Kunstgeschichte und Topographie von Athen und Attika*. Leipzig: B. G. Teubner. σελίδες 109-110 και πίνακας VIII. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2016.
* Άντολφ Μιχαέλις (1871). *Der Parthenon*. Leipzig: Breitkopf und Härtel. σελ. 113. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2016.
* Άουγκουστ Μπάουμαϊστερ (1887). *Denkmäler des klassischen Altertums, zur Erläuterung des Lebens der Griechen und Römer in Religion, Kunst und Sitte, Τόμος Β'*. München: R. Oldenbkourg. σελίδες 908-909. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2016.

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |
Εξώφυλο του ελληνικού διαβατηρίου
Εσωτερικές σελίδες διαβατηρίου με σφραγίδες
Το **διαβατήριο** είναι ταξιδιωτικό έγγραφο, που εκδίδεται από κρατική αρχή και χρησιμεύει για τη μετάβαση του κατόχου του σε χώρες του εξωτερικού και ως αποδεικτικό στοιχείο ταυτότητας και ιθαγένειας του κατόχου.

Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τύποι διαβατηρίων, ανάμεσά τους το απλό διαβατήριο, το υπηρεσιακό διαβατήριο και το διπλωματικό διαβατήριο.

Πολλές χώρες εκδίδουν πλέον βιομετρικά διαβατήρια, που περιέχουν μικροτσιπ με ψηφιακή φωτογραφία του κατόχου ή/και δακτυλικά αποτυπώματα. Στην Ελλάδα, βιομετρικά διαβατήρια εκδίδονται ήδη από το 2006 με ψηφιακή φωτογραφία, από τα τέλη του Ιουνίου 2009 περιέχουν και δακτυλικό αποτύπωμα του κατόχου. Εκδίδονται μέσα σε λίγες ημέρες από την αίτηση.

Σήμερα, για να ταξιδέψει ένας πολίτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε άλλη χώρα της Ένωσης αρκεί η αστυνομική ταυτότητα και δεν απαιτείται η έκδοση και κατοχή διαβατηρίου.

Ιστορία των διαβατηρίων
-----------------------

Μια από τις πρώτες αναφορές για διαβατήρια έχουμε τον 7ο αι.μ.Χ. από τον Φράγκο μοναχό Marculf στο έργο του *Formules de droit*. Επίσης στα 870 μ.Χ. ο Γάλλος μοναχός Bernard αναφέρει πως πριν φύγουν από το Μπάρι το οποίο τελούσε υπό την κατοχή των Σαρακηνών, εφοδιάστηκαν με δύο έγγραφα με μορφή επιστολής : στο πρώτο περιγραφόταν τα χαρακτηριστικά των προσώπων των ταξιδιωτών και στο δεύτερο που απευθυνόταν στους ηγεμόνες της Αλεξάνδρειας και της Βαβυλώνας αναφερόταν ο σκοπός του ταξιδιού τους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βιομετρικά χαρακτηριστικά, Διεύθυνση Διαβατηρίων & Εγγράφων Ασφαλείας
2. ↑  Τι κρύβουν τα νέα βιομετρικά διαβατήρια Αρχειοθετήθηκε 2012-04-30 στο Wayback Machine. Το Βήμα online
3. ↑  Κυριάκος Σιμόπουλος, Ξένοι ταξιδιώτες στην Ελλάδα 333 μ.Χ.-1700, τομ.Α, Αθήνα, 2001,σελ.36

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **διαβατήριο**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Διαβατήριο** |

* Διεύθυνση διαβατηρίων
* Πληροφορίες σχετικά με την μεταναστευτική νομοθεσία και την απόκτηση δεύτερης ιθαγένειας

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85098541
* GND: 4049302-7
* BNF: cb119804269 (data)
* NDL: 00569844

 |

 |
**Διαβάθρα** (παράγωγο εκ της αποβάθρας) είναι η επίσημη ονομασία της κοινώς λεγόμενης «σανιδόσκαλας» ή «μαδερόσκαλας» ή του προπολεμικά λεγόμενου «πασαδούρου». Αποτελεί γεφυροειδή κατασκευή από δοκούς ή σανίδες παράπλευρης αρμολόγησης, ακόμη και σιδερένια πολυσύνθετης κατασκευής, δια της οποίας πραγματοποιείται η από-επιβίβαση των επιβατών στα πλοία.

**Κεκλιμένες διαβάθρες** κοινώς «σκάλες» είναι μεγαλύτερες κατασκευές από τις οποίες γίνεται η από-επιβίβαση των επιβατών από το κύριο κατάστρωμα του πλοίου στη προβλήτα και που άλλοτε αυτές φέρονται από τα πλοία, και άλλοτε αποτελούν εξοπλισμό των λιμένων, (σήμερα χρησιμοποιούνται μόνο από κρουαζιερόπλοια και πολεμικά πλοία).

Οι διαβάθρες (σήμερα), για πληρέστερη ασφάλεια, υποχρεούνται να φέρουν εκατέρωθεν στυλίδια στήριξης και προφυλακτικά δίκτυα.

Παλαιότερα που τα επιβατηγά πλοία πλαγιοδετούσαν (σε αντίθεση με τα σημερινά πορθμεία (φέρυ-μπωτ) που δένουν κάθετα στην αποβάθρα) δηλαδή που πρυμνοδετούν, λόγω του ότι το καθένα είχε διαφορετικό ύψος καταστρώματος από την προβλήτα, το κάθε πλοίο διατηρούσε σε κάθε λιμένα προσέγγισής του και δική του σκάλα (διαβάθρα).

Επίσης παλαιότερα σε πολλά νησιά, ακόμα και το σημείο που προσέγγιζε το πλοίο, ή που λόγω αβαθών η αποεπιβίβαση γινόταν απ' αυτό με βάρκες ("λάντζες"), έπαιρνε την ονομασία "Σκάλα" (διαβάθρα), και εξ αυτής παρέμεινε το κοινό τοπωνύμιο "Σκάλα" όπως π.χ. το επίνειο της Χώρας Πάτμου, η Σκάλα Πάτμου.

  

Σημείωση: Χαρακτηριστική υπήρξε η σκηνή σε ελληνική κινηματογραφική ταινία με την Αλίκη Βουγιουκλάκη που της έπεφταν κεφτέδες στο κατάστρωμα και στη διαβάθρα του πλοίου στο λιμένα του Πειραιά, σκηνή που γυρίστηκε τρεις ή τέσσερις φορές μέχρι να κριθεί επιτυχής.
Το Βιβλικό Κολλέγιο της Βαιθήλ
Το **Βιβλικό Κολλέγιο της Βαιθήλ** (αγγλ.: *Bethel Bible College* ή *Bethel Gospel School*), ιδρύθηκε από τον Κάρολο Πάρχαμ στο Τοπέκα του Κάνσας τον Οκτώβριο του 1900. Σαράντα σπουδαστές (συμπεριλαμβανομένης και της Αγνής Όζμαν) είχαν συμμετοχή για να μάθουν τις σημαντικότερες αρχές του Αγιαστικού κινήματος από τον Πάρχαμ. Ο Πάρχαμ αναρωτήθηκε για τα στοιχεία της Καινής Διαθήκης σε σχέση με το βάπτισμα στο Άγιο Πνεύμα. Έφυγε σε ένα ταξίδι τριών ημερών ζητώντας από τους σπουδαστές του να συλλογιστούν για το θέμα αυτό. Αυτοί κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η Γλωσσολαλιά ήταν απόδειξη ότι ένα άτομο έχει λάβει το Άγιο Πνεύμα. Αυτό έγινε το επίσημο δόγμα διάφορων εκκλησιών που επισημαίνουν τις αρχές τους στην εμπειρία της Αγνής Όζμαν και του σχολείου του Πάρχαμ. Το κολλέγιο έκλεισε το 1901 μετά από λιγότερο από δύο χρόνια λειτουργίας.
Βρουκούντα, το καμπαναριό του Άη Γιάννη.
Η **Βρυκούς** (Βρυκοῦς) ήταν μία από τις τέσσερις αρχαίες πόλεις της νήσου Καρπάθου που όλες μαζί αποτελούσαν την Καρπαθιακή τετράπολη. Βρισκόταν στη βόρεια ακτή του νησιού στη σημερινή χερσόνησο της Βρουκούντας (ακριβέστερα χερσόνησο του Νεππορείου). Στη χερσόνησο αυτή υπάρχει νεκρόπολη και ερείπια αρχαιοελληνικού και ελληνιστικού οικισμού, ενώ έχουν βρεθεί και πολλές επιγραφές. 

Σύμφωνα με ψήφισμα του Δήμου των Βρυκουντίων στην πόλη τελούνταν αγώνες αφιερωμένοι στον Ασκληπιό όπου συμμετείχαν και οι τέσσερις Καρπαθιακές πόλεις. Η Βρυκούς πιστεύεται ότι εγκαταλείφθηκε τον 7ο αιώνα μ.Χ. λόγω των αραβικών επιδρομών ή ότι καταστράφηκε από σεισμό. 

Η πιο γνωστή επιγραφή που έχει βρεθεί είναι το λεγόμενο "Δωρικό" ψήφισμα το οποίο αναφέρεται στον Σάμιο γιατρό Μηνόκριτο γιο του Μητρόδωρου που είχε ασκήσει την ιατρική στη Βρυκούντα για περισσότερα από είκοσι χρόνια. Σύμφωνα με το ψήφισμα αυτό ο Μηνόκριτος τιμήθηκε για τις καλές του υπηρεσίες προς τον Δήμο με δημόσιο έπαινο και με χρυσό στεφάνι, ενώ του δινόταν το δικαίωμα να συμμετέχει στις ιερές τελετές και στις γιορτές της πόλης. Τέλος μαρμάρινη στήλη που έφερε εγχάρακτο το ψήφισμα αυτό τοποθετήθηκε στον περίβολο του ναού του Πορθμίου Ποσειδώνος που εκτιμάτα ότι βρισκόταν στην Καρπαθιακή ακτή του στενού της Σαρίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  dodekanisa.net Ιστορία της Ολύμπου Αρχειοθετήθηκε 2010-05-12 στο Wayback Machine.
2. ↑  holiday.gr
3. ↑  «Εφημερίδα ΡΟΔΙΑΚΗ».

Βιβλιογραφικές Πηγές
--------------------

* Εμμανουήλ Μανωλακάκη, *Καρπαθιακά*, Εκ του τυπογραφείου Α. Καλαράκη, Εν Αθήναις 1896

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Το **Δίκτυο Μουσείων Μάνης** στοχεύει στην υποστήριξη μιας περιοχής με σημαντική ιστορία, πλούτο μνημείων και υψηλή επισκεψιμότητα, μέσα από την παρουσίαση του πολιτισμού της κατά τη βυζαντινή και τη μεταβυζαντινή περίοδο.

Ιστορικά κτίσματα
-----------------

Για την εγκατάσταση του Δικτύου έχουν επιλεγεί κτίσματα που αποτελούν και σημαντικά ιστορικά μνημεία:

* Το Οχυρό συγκρότημα των Μούρτζινων-Τρουπάκηδων στην Καρδαμύλη, όπου σχολιάζονται οι μανιάτικοι οικισμοί.
* Ο Πύργος Πικουλάκη στην Αρεόπολη, αφιερωμένη στη θρησκευτικότητα των Μανιατών.

Σκοπός
------

Σε κάθε σταθμό του Δικτύου παρουσιάζονται σημαντικά στοιχεία της πολιτιστικής ιδιοσυστασίας της Μάνης, ενώ και οι δύο σταθμοί παραπέμπουν και στα μνημεία της περιοχής, ώστε ο επισκέπτης να μπορεί να προγραμματίζει την περιήγηση του στον ευρύτερο χώρο, αναλόγως προς τα ενδιαφέροντα του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Δίκτυο Μουσείων Μάνης» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 13 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2016.
Ο **Γρηγόριος** ήταν Ναπολιτάνος αριστοκράτης, από την οικογένεια των Σεργίων, δουξ της Νάπολης από το 839/840 έως το 864.

Ο Γρηγόριος Γ΄ ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Σέργιου δουξ της Νάπολης, που από το 850 τον έκανε αντιβασιλέα προετοιμάζοντας τον για αντικαταστάτη του, ενώ ο μικρότερος αδελφός του Αθανάσιος ανέβηκε στον θρόνο της επισκοπής της Νάπολης, ο άλλος αδελφός Καισάριος ανέλαβε, τη διοίκηση του στόλου και ο τελευταίος αδελφός, ο Στέφανος γίνεται επίσκοπος του Σορέντο. Αυτή η ειρηνική μεταβίβαση του θρόνου και αυτή η κατανομή των εξουσιών μεταξύ των αδελφών έρχεται σε αντίθεση με τις αναρχικές και αιματηρές διαδοχές των γειτονικών αρχηγών της Λομβαρδίας. Ο αυτοκράτορας Λοθάριος Α΄ χρησιμοποίησε επίσης τη διαμεσολάβηση του Γρηγορίου για να αποκαταστήσει την ειρήνη μεταξύ του πριγκιπάτου του Μπενεβέντο και εκείνου του Σαλέρνο.

Ο Γρηγόριος στέλνει ένα στρατό 7.000 ανδρών που διοικούσε ο αδελφός του Καισάριος για να επιτεθεί στο πριγκιπάτο της Κάπουα, όπου οι Ναπολιτάνοι ηττήθηκαν στις 8 Μαΐου 859 από τον Λάντο, το 860 ο Καισάριος συνελήφθη από τους άντρες του και στάλθηκε στην Κάπουα. Ο επίσκοπος Αθανάσιος ήταν υποστηρικτής της συμμαχίας με τον αυτοκράτορα Λουδοβίκο και όταν ο Γρηγόριος διαδέχθηκε τον πατέρα του το 864, προσπάθησε να διατηρήσει μια πολιτική ισορροπίας μεταξύ Καρολίνιας Αυτοκρατορίας, Πάπα και τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Συνόδευσε τον Βασιλιά της Ιταλίας στις εκστρατείες του εναντίον της Κάπουα, του Σαλέρνο και του Αμάλφι, το 867 ανανεώνει το υποτελές του δουκάτου του έναντι του Έλληνα αυτοκράτορα Βασιλείου Α΄. Ο Γρηγόριος Γ΄ μιλούσε ελληνικά και λατινικά, προς τα μέσα της δεκαετίας 860-870 διόρισε προσωρινά τον γιο του και διάδοχο του Σέργιο ως διοικητή του Αμάλφι .

Από μια άγνωστη σύζυγο, ο Γρηγόριος απέκτησε τρία παιδιά:

* Σέργιο
* Αθανάσιο επίσκοπος της Νάπολης το 875 και μετά δούκας.
* Ιωάννης

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
2. ↑  Venance Grumel, *Traité d'études byzantines: La Chronologie*, les Presses universitaires de France , Paris 1958 « Ducs de Naples », p. 424
3. ↑  Jules Gay, *L'Italie méridionale et l'Empire byzantin depuis l'avènement de Basile jusqu'à la prise de Bari par les Normands (867-1071)* Albert Fontemoing éditeur, Paris 1904, p. 56
4. ↑   Jules Gay *Op.cit*, p. 73
5. ↑   Jules Gay *Op.cit*, p. 137 note n°2
6. ↑   Jules Gay *Op.cit*, p. 248
7. ↑  (Γαλλικά) Settipani, Christian (2006). *Continuité des élites à Byzance durant les siècles obscurs. Les princes caucasiens et l'Empire du VIe au IXe siècle*. Παρίσι: de Boccard. ISBN 978-2-7018-0226-8.

Πηγές
-----

* (Λατινικά)*Historia Langabardorvm Beneventarnorvm*.
* (Ιταλικά) Enciclopedia Treccani: *Gregorio III di Napoli*
* (Αγγλικά) Medieval Lands: *Dukes of Naples*
Ο **Δημήτρης Στεφάνου** (1968-2014) ήταν Έλληνας πολιτικός. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1968 και εργάστηκε ως διευθύνων επιμελητής στο Ινστιτούτο για το Γερμανικό και Ευρωπαϊκό Δίκαιο των Πολιτικών Κομμάτων στο Πανεπιστήμιο του Χάγκεν.

Διετέλεσε επιστημονικός συνεργάτης στο Γραφείο του Νομικού Συμβούλου του Πρωθυπουργού, επί πρωθυπουργίας Κώστα Σημίτη και στο Κέντρο Ανάλυσης και Σχεδιασμού του Υπουργείου Εξωτερικών, επί υπουργίας Γιώργου Παπανδρέου, μετέχοντας στις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό και την ένταξη της Κύπρου καθώς και για το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα. Έως το 2009 είχε την ευθύνη της Γραμματείας του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ και διετέλεσε Γενικός Γραμματέας του υπουργείου Εσωτερικών (2009 - 2011), Γενικός Γραμματέας Μέσων Ενημέρωσης (2011-2012) και Γενικός Γραμματέας του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης (2012-2014).

Στις 28 Ιουλίου 2014, ο Δημήτρης Στεφάνου απεβίωσε σε ηλικία 46 ετών από καρκίνο.

Προς τιμήν του, στις 31 Ιουλίου 2019 η κεντρική αίθουσα συνεδριάσεων του υπουργικού συμβουλίου στο Μέγαρο Μαξίμου ονομάστηκε «Δημήτρης Στεφάνου».

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Πέθανε σε ηλικία 46 ετών ο γγ του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης Δημήτρης Στεφάνου».
2. ↑  «Δημήτρης Στεφάνου: Υπερδραστήριος μέχρι το τέλος».
3. ↑  ««Δημήτρης Στεφάνου» ονομάστηκε η αίθουσα των συνεδριάσεων του υπουργικού συμβουλίου».
4. ↑  «Ομιλία του Πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη στην τελετή ονοματοδοσίας της αίθουσας «Δημήτρης Στεφάνου»».
Το **Δίκτυο για τη Φωνή των Προσφύγων** ήταν ένα διεθνές δίκτυο προσφύγων που υποστήριζε τη συμπερίληψη της φωνής των προσφύγων στις παγκόσμιες αποφάσεις για την προσφυγική πολιτική. Έχει έκτοτε αντικατασταθεί από το Global Refugee-Led Network.

Ιδρυτικό
--------

Το Δίκτυο για τις Φωνές των Προσφύγων ιδρύθηκε επίσημα το 2017, μετά την άτυπη οργάνωσή του το 2016.

Μέλη
----

Οι ιδρυτές ήταν δώδεκα νέοι, κυρίως Σύριοι πρόσφυγες συνήγοροι και ακτιβιστές, τα μέλη ήταν τόσο πρόσφυγες όσο και οργανώσεις που καθοδηγούνταν από πρόσφυγες. Η οργάνωση δεν έδωσε έμφαση σε αυστηρά κριτήρια ή δομή μελών.

Στόχοι και δραστηριότητες
-------------------------

Ο στρατηγικός στόχος του δικτύου ήταν η μεταρρύθμιση των παγκόσμιων προσπαθειών προστασίας των προσφύγων, ώστε να γίνουν οι πρόσφυγες ενεργά συμμετέχοντες στις πολιτικές αποφάσεις και να τοποθετηθούν οι πρόσφυγες ως εμπειρογνώμονες που μπορούν να επηρεάσουν τη χάραξη παγκόσμιας πολιτικής.

Οι συγκεκριμένες δραστηριότητες που αναλήφθηκαν για την επίτευξη αυτού του στόχου ήταν να επηρεάσουν το Παγκόσμιο Σύμφωνο των Ηνωμένων Εθνών για τη Μετανάστευση και το Παγκόσμιο Σύμφωνο για τους Πρόσφυγες και να συμμετάσχουν στο επερχόμενο πλαίσιο της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες για τον δίκαιο καταμερισμό της ευθύνης. Από τις τρεις δραστηριότητες, το Παγκόσμιο Σύμφωνο για τους Πρόσφυγες ήταν η υψηλότερη προτεραιότητα.

Άλλες δραστηριότητες περιλάμβαναν ευρύτερη συνηγορία για τη βελτίωση της εκπροσώπησης των προσφύγων στα τοπικά και παγκόσμια καθεστώτα προστασίας των προσφύγων. Αυτές οι προσπάθειες συνηγορίας οδήγησαν σε αυξημένη ευαισθητοποίηση του δικτύου και μεγαλύτερη επιρροή, συμπεριλαμβανομένης της συμμετοχής στην Παγκόσμια Σύνοδο Κορυφής για τους Πρόσφυγες τον Ιούνιο του 2018 στη Γενεύη.

Οι φιλοδοξίες του δικτύου εκφράζονται με μεγαλύτερη σαφήνεια σε ένα απόσπασμα που χρησιμοποίησε ο Haqqi Bahram στην εργασία του 2020 "Between Tokenism and Self-Representation": «Ήμασταν πολύ εκδηλωτικοί στο να μην λέμε τίποτα για εμάς χωρίς εμάς, και αυτό γιατί εμείς είμαστε οι άνθρωποι που επηρεάζονται από την πολιτική για τους πρόσφυγες και γι' αυτό πρέπει να συμμετέχουμε σε αυτήν».

Το Δίκτυο για τις Φωνές των Προσφύγων αντικαταστάθηκε από το Παγκόσμιο Δίκτυο με επικεφαλής τους πρόσφυγες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Who We Are». *NETWORK FOR REFUGEE VOICES* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
Συντεταγμένες: 52°14′41″N 17°05′27″E﻿ / ﻿52.24472°N 17.09083°E﻿ / 52.24472; 17.09083

Η **Βιβλιοθήκη του Κούρνικ** (πολωνικά: *Biblioteka Kórnicka*) είναι εκ των παλαιότερων βιβλιοθηκών στην Πολωνία. Ιδρύθηκε το 1826 στο Κούρνικ από τον Τίτους Ντζιαουίνσκι, ενώ βρίσκεται εντός του Κάστρου του Κούρνικ. Σήμερα, αποτελεί μία εκ των πέντε μεγαλύτερων βιβλιοθηκών της χώρας, ενώ διαθέτει συλλογή, περίπου, 350.000 τόμους, μεταξύ των οποίων 30.000 παλαιές γκραβούρες και 15.000 χειρόγραφα (μεταξύ άλλων, εκείνα των Άνταμ Μιτσκιέβιτς και Γιούλιους Σουοβάτσκι). Η Βιβλιοθήκη του Κούρνικ αποτελεί τμήμα της Εθνική Βιβλιοθήκη της Πολωνίας, ενώ διαχειριστής της, από το 1953, είναι η Πολωνική Ακαδημία Επιστημών.

Δείτε επίσης
------------

* Κάστρο του Κούρνικ

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Πολωνικά) Polska Akademia Nauk Biblioteka Kórnicka. «Biblioteka Kórnicka  » Zbiory». *www.bkpan.poznan.pl*. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουλίου 2019.
2. ↑  (Πολωνικά) Polska Akademia Nauk Biblioteka Kórnicka. «Biblioteka Kórnicka  » Biblioteka». *www.bkpan.poznan.pl*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουλίου 2019.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Πολωνία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 125483035
* LCCN: n80009819
* ISNI: 0000 0001 2107 7021
* GND: 504759-6
* SUDOC: 028139003
* BNF: cb12003247c (data)
* ULAN: 500300986
* NKC: kn20020321350
* CiNii: DA10383697

 |

 |
Η **Δάφνη Σίνεϊ** (*λατινικό αλφάβητο: Daphne Seeney*), γεννημένη στις 2 Φεβρουαρίου 1933, είναι πρώην Αυστραλέζα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης.

Η Σίνεϊ ήταν φιναλίστ στο διπλό του Γουίμπλεντον το 1956 όπου με συμπαίκτρια τη Φέι Μύλερ νικήθηκαν στον τελικό από την Άλθεα Γκίμπσον και την Άντζελα Μπούξτον. Το 1957 παντρεύτηκε τον τραπεζίτη από τη Νότια Αφρική Trevor Fancutt στο Γιοχάνεσμπουργκ. Τέσσερα χρόνια αργότερα μετακόμισαν στη Μπρίσμπεϊν και άνοιξαν το Fancutts Tennis Center. Τον Ιανουάριο του 1995 η Σίνεϊ έλαβε το βραβείο του Μέλους του Βραβείου Τάξης Αυστραλίας (AM) "σε αναγνώριση της υπηρεσίας για το άθλημα της αντισφαίρισης ως παίκτης και προπονητής". Τον Σεπτέμβριο του 2000 έλαβε το αυστραλιανό αθλητικό μετάλλιο.

Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου το 1951 ήταν φιναλίστ στο μεικτό με συμπαίκτη τον Ίαν Βέρμακ.

Τελικοί σε τουρνουά Γκραντ σλαμ
-------------------------------

### Διπλό γυναικών

| Κατάταξη | Έτος | Διοργάνωση | Συμπαίκτρια | Αντίπαλοι | Σκορ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Φιναλίστ | 1956 | Γουίμπλεντον | Αυστραλία Φέι Μύλερ | Μεγάλη Βρετανία Άντζελα Μπούξτον Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Άλθεα Γκίμπσον | 1–6, 6–8 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.tennis.com.au/news/2020/09/19/remembering-daphne-fancutt.
2. ↑  (Αγγλικά) *Australian Honours Search Facility*. honours.pmc.gov.au/honours/awards/886727.
3. ↑  «Wimbledon players archive – Daphne Fancutt (Seeney)». AELTC.
4. ↑  Bernie Pramberg (24 Αυγούστου 2015). «Love of the Game: Fancutts farewell iconic Brisbane tennis centre». *www.news.com.au*. The Courier-Mail.
5. ↑  «Australian Honours». Australian Government. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2017.
6. ↑  «Australian Honours». Australian Government. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2017.
Ο Ντάνιελ Σπόφορντ, ο κατηγορούμενος της δίκης.Η **δίκη για μαγεία του Σέιλεμ το 1878**, γνωστή επίσης ως **δίκη για μαγεία του Ίπσουιτς** και **δεύτερη δίκη μαγισσών του Σέιλεμ**, ήταν αμερικανική δίκη η οποία έλαβε χώρα τον Μάιο του 1878 στο Σέιλεμ της Μασσαχουσέτης, στην οποία η Λουκρέτια Λ. Σ. Μπράουν, ακόλουθος της θρησκείας της Χριστιανικής Επιστήμης, κατηγόρησε τον ομόθρησκό της Ντάνιελ Χ. Σπόφορντ ότι προσπαθεί να την βλάχει με τις μεσμερικές ψυχικές δυνάμεις του. Το 1918, ήδη θεωρούταν ως η τελευταία δίκη μαγισσών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έλαβε την κάλυψη των μέσων λόγω της κατηγορίας και το ότι το 1692 είχε ξαναγίνει δίκη μαγισσών στο Σέιλεμ. Οι δικαστές δεν απέδωσαν κάποια ποινή φυλάκισης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Salem witchcraft trial (1878)» (στα αγγλικά). *Wikipedia*. 2019-11-09. .
2. ↑  Sattinger, Michael. (c. 2016). *Income distribution : an Edward Elgar Research Review*. Edward Elgar Publishing Limited. ISBN 9781785360831. 988120817.
3. ↑  «Salem witchcraft trial (1878)» (στα αγγλικά). *Wikipedia*. 2019-11-09. .
4. ↑  Salem. *Salem*. Geiger. ISBN 9783865952639. 300460471.
Δάφνη η γνίδιος (*Daphne gnidium*), Περιοχή Αργαλαστής, Πήλιο, Μαγνησία, 19-9-2009
Το είδος **Δάφνη η γνίδιος** (*Daphne gnidium*) με κοινό όνομα χολόχορτο ή χολοκούκκι, ανήκει στην οικογένεια Θυμελείδες (Thymelaceae) και αποτελεί είδος με στενομεσογειακή κατανομή. Στην Ελλάδα κατανέμεται στο βόρειο και κεντρικό τμήμα της και είναι χαρακτηριστικό είδος, σε ξηρούς αμμώδεις θαμνότοπους της μακκίας βλάστησης, σε υψόμετρο 0-800 μ. Το *Daphne oleoides* είναι μικρός αειθαλής θάμνος μέχρι 2 μ. που ανθίζει από τον Ιούλιο μέχρι και το Νοέμβριο. Τα άνθη του είναι λευκά εύοσμα και ο καρπός του σαρκώδης πορτοκαλοκόκκινος. Όλα τα μέρη του φυτού θεωρούνται ιδιαίτερα δηλητηριώδη.

Πηγές
-----

Καββαδάς Σ. 1956, Εικονογραφημένον Βοτανικόν - Φυτολογικόν Λεξικόν: Τόμος Γ΄, Εκδόσεις Πελεκάνος

Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, Flowers of Greece (Vol. I).

Pignatti S. 1982, Flora d’ Italia (Vol. III).

Strid A. 1980, Φυτά του Ολύμπου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

http://www.greekflora.gr/el/flowers/1560/Daphne-gnidium http://portal.cybertaxonomy.org/flora-greece/cdm\_dataportal/taxon/a022420a-6bf2-49dc-a578-988f459608af

http://euromed.luomus.fi/euromed\_map.php?taxon=321720&size=medium

https://en.wikipedia.org/wiki/Daphne\_gnidium

http://www.ygeiaonline.gr/component/k2/item/14299-dafnh

Παραπομπές
----------
Το διάσημο ξενοδοχείο Σαβόι επί της Λεωφόρου Ηρώων Πολυτεχνείου στην συνοικία του Βρυώνη
Η **συνοικία Βρυώνη**, ορίζεται γεωγραφικά πέριξ της αρχής της λεωφόρου Ηρώων Πολυτεχνείου ανάμεσα στην Τερψιθέα και τα Υδραίικα, γειτνιάζει με τα Υδραίικα, την Τερψιθέα και την Φρεαττύδα.

Θέση
----

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Βορειοδυτικά: Υδραίικα | Βόρεια: Τερψιθέα | Βορειοανατολικά: Ζέα |
| Δυτικά: Υδραίικα | **Τερψιθέα** | Ανατολικά: Φρεαττύδα |
| Νοτιοδυτικά: Καλλίπολη | Νότια: Καλλίπολη | Νοτιοανατολικά: Φρεαττύδα |

Συνορεύει στα βόρεια με την Τερψιθέα με όριο την Οδό Χαρίλαου Τρικούπη, στα δυτικά με τα Υδραίικα με όριο την Οδό Σαχτούρη, στα ανατολικά με την Φρεαττύδα με όριο την Οδό Αλκιβιάδου, και στα νότια με την Καλλίπολη στην πλατεία Πηγάδα.

Χαρακτηριστικά
--------------

Σημείο αναφοράς της συνοικίας υπήρξαν τα δυο Μέγαρα της οικογενείας Βρυώνη, τα οποία βρίσκονταν επί της λεωφόρου Σωκράτους (μετέπειτα Βασιλέως Κωνσταντίνου και νυν Ηρώων Πολυτεχνείου) στη συμβολή με την οδό Κανθάρου. Η εύπορη εμπορική οικογένεια Βρυώνη εγκαταστάθηκε στον Πειραιά στα τέλη του 19ου αιώνα και οικοδόμησε τα δυο αυτά Μέγαρα, ένα εκ των οποίων διέθετε ένα πολύ χαρακτηριστικό Ρολόι στην στέγη με 4 όψεις από το οποίο μπορούσαν οι ναυτικοί να διαβάσουν από μακριά την ώρα σε όλες τις κατευθύνσεις. Αμφότερα κτίρια έχουν κατεδαφιστεί την δεκαετία του 1970 και στη θέση τους υπάρχουν νεόκτιστες πολυκατοικίες.

Πηγές
-----

* "Αναζητώντας το χθες του Πειραιώς", Ιακώβου Γ. Βαγιάκη, "Συλλογές", Αθήνα 2005
* Μεγάλο Πειραϊκό Λεύκωμα, Χρήστου Πατραγά, Εκδόσεις Μυτιληναίος, Πειραιάς, 2004

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η Συνοικία Βρυώνη
* Οδηγός Πόλης Πειραιά

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Συνοικίες και περιοχές του Δήμου Πειραιώς |
| --- |
|  |
| 
* Αγιά Σοφιά (Μανιάτικα)
* Άγιος Βασίλειος
* Άγιος Νείλος
* Βούρλα
* Βρυώνη
* Βώκος
* Γούβα του Βάβουλα
* Δημοτική αγορά
* Ευαγγελίστρια
* Ζέα (Πασαλιμάνι)
* Ηλεκτρικός (Λεμονάδικα)
* Καμίνια
* Καλλίπολη
* Καρβουνιάρικα
* Κοπή
* Καστέλλα
* Λεύκα
* Μικρολίμανο
* Νέο Φάληρο
* Ξαβέρη
* Παλαιά Κοκκινιά
* Παλιατζήδικα
* Παπαστράτος
* Πειραϊκή
* Πηγάδα
* Καστέλλα (Προφ. Ηλίας)
* Ταμπούρια
* Τερψιθέα
* Τρούμπα
* Υδραίικα
* Φρεαττύδα
* Χατζηκυριάκειο
* Ψυττάλεια
 |

 |