Η **ακουστική εύρεση διαδρομής** είναι η πρακτική της χρήσης του ακουστικού συστήματος για τον προσανατολισμό και την πλοήγηση στο φυσικό χώρο. Χρησιμοποιείται συνήθως από άτομα με προβλήματα όρασης, επιτρέποντάς τους να διατηρήσουν την κινητικότητά τους χωρίς να βασίζονται σε οπτικές ενδείξεις από το περιβάλλον τους.

Μέθοδος
-------

Η ακουστική εύρεση διαδρομής περιλαμβάνει τη χρήση μιας ποικιλίας ακουστικών ενδείξεων για τη δημιουργία ενός νοητικού χάρτη του περιβάλλοντος. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει μια σειρά από τεχνικές: πλοήγηση με ήχους από το φυσικό περιβάλλον, όπως σήματα διάβασης πεζών, ηχοεντοπισμό ή δημιουργία ηχητικών κυμάτων (χτυπώντας με το μπαστούνι τυφλών ή κάνοντας θορύβους κλικ) για τον προσδιορισμό της θέσης και του μεγέθους των γύρω αντικειμένων και απομνημόνευση των μοναδικών ήχων σε ένα δεδομένο χώρο για να τον αναγνωρίσει ξανά αργότερα. Για τα άτομα με προβλήματα όρασης, αυτές οι ακουστικές ενδείξεις γίνονται το κύριο υποκατάστατο για οπτικές πληροφορίες σχετικά με την κατεύθυνση και την απόσταση των ανθρώπων και των αντικειμένων στο περιβάλλον τους.

 Άτομο με προβλήματα όρασης που χρησιμοποιεί μπαστούνι για να περιηγηθεί σε δρόμο της πόλης.
Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένα κοινά εμπόδια στις τεχνικές ακουστικής εύρεσης διαδρομής: τα θορυβώδη εξωτερικά περιβάλλοντα μπορούν να αμφισβητήσουν την ικανότητα ενός ατόμου να αναγνωρίζει χρήσιμους ήχους, ενώ σε εσωτερικούς χώρους, η αρχιτεκτονική μπορεί να μην παρέχει ακουστική απόκριση που είναι χρήσιμη για τον προσανατολισμό και τον προορισμό. Μεταξύ των πιο δύσκολων περιβαλλόντων για πλοήγηση για άτομα που βασίζονται στην ακουστική εύρεση διαδρομής είναι πολυσύχναστα μέρη όπως πολυκαταστήματα, σταθμοί συγκοινωνίας και λόμπι ξενοδοχείων ή ανοιχτοί χώροι όπως χώροι στάθμευσης και πάρκα, όπου λείπουν διακριτές ηχητικές ενδείξεις. Αυτό σημαίνει ότι, στην πράξη, τα άτομα που πλοηγούνται κυρίως με ακουστική εύρεση διαδρομής πρέπει επίσης να βασίζονται σε μια σειρά από άλλες αισθήσεις - συμπεριλαμβανομένης της αφής, της όσφρησης και της υπολειπόμενης όρασης - για να συμπληρώσουν τα ακουστικά σημάδια. Αυτές οι διαφορετικές μέθοδοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν ταυτόχρονα. Για παράδειγμα, τα άτομα με προβλήματα όρασης χρησιμοποιούν συχνά ένα λευκό μπαστούνι, όχι μόνο για να εντοπίσουν φυσικά εμπόδια μπροστά τους, αλλά και για να αποκτήσουν ακουστικά μια αίσθηση του ποια μπορεί να είναι αυτά τα εμπόδια. Χτυπώντας το μπαστούνι, δημιουργούν επίσης ηχητικά κύματα που τους βοηθούν να μετρήσουν τη θέση και το μέγεθος των κοντινών αντικειμένων.

Σημασία στην αρχιτεκτονική
--------------------------

Αρχιτέκτονες και ακουστικοί έχουν αρχίσει να αντιμετωπίζουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι που βασίζονται κυρίως στην ακουστική εύρεση διαδρομής για την πλοήγηση στους αστικούς χώρους. Η κύρια εργασία σχετικά με τις αρχιτεκτονικές επιπτώσεις της ακουστικής εύρεσης προέρχεται από μια συνεργασία μεταξύ του Κρίστοφερ Ντάουνι, ενός αρχιτέκτονα που τυφλώθηκε το 2008 και έκτοτε εργάστηκε για τη βελτίωση του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού για άτομα με προβλήματα όρασης και του Τζόσουα Κούσνερ, ο οποίος ηγείται μιας εταιρείας σχεδιασμού ακουστικών μηχανικών στο Σαν Φρανσίσκο. Η δουλειά τους επικεντρώνεται στο πώς να σχεδιάσουν νέες εγκαταστάσεις ώστε να περιλαμβάνουν λογικά συστήματα ηχητικών δεικτών και αρχιτεκτονικούς χώρους που παρέχουν προσανατολισμό μέσω ακουστικών ενδείξεων. Στις 20 Σεπτεμβρίου 2011, το τμήμα του Σαν Φρανσίσκο του Αμερικανικού Ινστιτούτου Αρχιτεκτόνων διοργάνωσε μια ακουστική πεζοπορική συζήτηση και περιήγηση, με επικεφαλής τους Κρίστοφερ Ντάουνι και Τζόσουα Κούσνερ. Σκοπός της περιοδείας ήταν να επισημανθούν οι τρόποι με τους οποίους τα άτομα με προβλήματα όρασης συσχετίζουν τους ήχους με συγκεκριμένα κτίρια και τοποθεσίες, δημιουργώντας «ηχητικούς δείκτες» που τους βοηθούν να βρουν τη διαδρομή τους στο δρόμο ή σε εσωτερικούς χώρους και να συζητήσουν την εφαρμογή πιο μοναδικών ηχητικών δεικτών σε έργα αστικού σχεδιασμού.

Δείτε επίσης
------------

* Ανθρώπινος ηχοεντοπισμός

Παραπομπές
----------

1. ↑  Reginald G. Golledge· Robert John Stimson (1997). *Spatial behavior: a geographic perspective*. Guilford Press. σελ. 508. ISBN 978-1-57230-050-7.
2. ↑  Juval Portugali (1996). *The construction of cognitive maps*. Springer. σελ. 230. ISBN 978-0-7923-3949-6.
3. ↑  Barry Truax (2001). *Acoustic communication*. Greenwood Publishing Group. σελ. 21. ISBN 978-1-56750-536-8.
4. ↑  Arthur, Paul and Romedi Passini (1992). *Wayfinding: people, signs, and architecture*. McGraw-Hill Book Co. ISBN 0-07-551016-2.
5. ↑  McGray, Douglas (Οκτωβρίου 2010). «Design Within Reach: A blind architect relearns his craft». The Atlantic Monthly Group. Ανακτήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2011.
6. ↑  Britt, Aaron (5 Σεπτεμβρίου 2011). «SF's Architecture and the City». Dwell Media LLC. Ανακτήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2011.