recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Γιάννης Αγγελάκης** (Αθήνα, 2 Νοεμβρίου 1970 - Αθήνα, 30 Απριλίου 2016) ήταν Έλληνας κομμωτής, make-up artist και ηθοποιός.

Βιογραφία
---------

Ήταν απόφοιτος τεχνικού λυκείου όπου σπούδασε αρχιτεκτονικό σχέδιο. Σπούδασε επίσης μακιγιάζ και κομμωτική. Από την αρχή της καριέρας του είχε την τύχη να συνεργαστεί με μεγάλα ονόματα της ελληνικής showbiz όπως την Ρούλα Κορομηλά, την Καίτη Γαρμπή, την Ναταλία Γερμανού, την Πέγκυ Ζήνα, την Άντζελα Γκερέκου, την Στέλλα Γεωργιάδου κ.ά. ενώ για οκτώ χρόνια ήταν ο προσωπικός μακιγιέρ της Άννας Βίσση. Έχει μακιγιάρει σχεδόν όλη την ελληνική showbiz (ηθοποιούς, τραγουδιστές, μοντέλα κ.ά.).

Το 1999 αρχίζει να εμφανίζεται μπροστά από τις κάμερες με τον πρώτο πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία του Πάνου Κούτρα *Η επίθεση του γιγαντιαίου μουσακά* με την οποία προτάθηκε για βραβείο 1ου ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Επίσης συμμετείχε στην ταινία του ΑΝΤ1 *Αδελφές ψυχές* μαζί με τη Σοφία Αλιμπέρτη. Εργάστηκε ως ηθοποιός στον κινηματογράφο και την τηλεόραση.

Παράλληλα έκανε μαθήματα φωνητικής και το 2003 ξεκίνησε να τραγουδαει, επαγγελματικά πλέον, σε διάφορα μαγαζιά. Το 2006 συμμετέχει στην εκπομπή του Star channel *Super Star* με τη Χριστίνα Λαμπίρη, ενώ κυκλοφόρησε την πρώτη του δισκογραφική δουλειά με τίτλο *Γιάννης Αγγελάκης #1* . Τα τελευταία χρόνια έκανε show στο μαγαζί Shamone του Φώτη Σεργουλόπουλου.

Πέθανε αιφνιδίως σε ηλικία μόλις 46 ετών το Μεγάλο Σάββατο της 30ης Απριλίου του 2016 από ανακοπή.

Φιλμογραφία
-----------

### Τηλεόραση

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| **Έτος** | **Τίτλος** | **Κανάλι** | **Ρόλος** |
| 1992 | *Αχ Ελένη* | MEGA | Ζήσης |
| 1999 | *Αδελφές ψυχές* | ANT1 | Αντώνης |
| 2004 | *10η εντολή* | ALPHA | Γιάννης |
| 2008 | *Το 10* | Κώστας |
| 2013 | *Αποκαλυπτικά* | E Channel | Make-up artist |
| 2015 | *Namaste* | Κομμωτής |

### Κινηματογράφος

| **Έτος** | **Τίτλος** | Ρόλος |
| --- | --- | --- |
| 1999 | *Η επίθεση του γιγαντιαίου μουσακά* | τηλεθεατής / Τάρα |
| 2003 | *Η Λίζα και όλοι οι άλλοι* | Εσμεράλδα |
| 2011 | *Satsang, συντροφιά με την αλήθεια* |  |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Γιάννης Αγγελάκης: Αυτή ήταν η ζωή του | NEWS». *fthis.gr*. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2024.
2. ↑  «Πέθανε ο μακιγιέρ και σόουμαν Γιάννης Αγγελάκης | LiFO». *www.lifo.gr*. 30 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2024.
3. ↑  admin (1 Μαΐου 2016). «Γιάννης Αγγελάκης: Από τι πέθανε, αιτία θανάτου. Σπαρακτικό μήνυμα». *Φήμες*. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2021.
Για άλλα πρόσωπα με το όνομα Μάναιχμος ή Μέναιχμος, δείτε: Μέναιχμος.  
Ο **Μάναιχμος**, σύμφωνα με τη Σούδα, ήταν πλατωνικός φιλόσοφος από την Αλωπεκόννησο της Θράκης ή, κατ' άλλους, την Προκόννησο και είχε γράψει διάφορα φιλοσοφικά έργα, καθώς και ένα υπόμνημα τριών βιβλίων στην *Πολιτεία του Πλάτωνος*.

Αν εξαιρέσουμε την ψευδο-Ευδοκία (που προφανώς αντλεί τις πληροφορίες της κατευθείαν από τη Σούδα), καμιά άλλη αρχαία ή βυζαντινή πηγή δεν αναφέρεται στον φιλόσοφο Μάναιχμο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Λεξικόν Σουΐδα*, λήμμα: «Μάναιχμος Ἀλωπεκοννήσιος».
2. ↑  Ευδοκία η Μακρεμβολίτισσα, *Ἰωνιά (Violarium)*, "Περὶ Μαναίχμου τοῦ φιλοσόφου", σελ. 494, Λειψία, 1880.
3. ↑  Παλαιότερα ορισμένοι μελετητές ταύτισαν τον φιλόσοφο Μάναιχμο με τον μαθηματικό και φίλο του Πλάτωνος Μέναιχμο - άποψη που σήμερα έχει, ως φαίνεται, οριστικά εγκαταλειφθεί.   
 (R. Goulet, *Dictionnaire des philosophes antiques*, "Manaichmos d’Alopéconnèse", vol. IV, p. 246, C.N.R.S. Éditions, 2005.)

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Φιλοσοφία
* Πύλη:Αρχαιότητα
 |

 |
Με τον όρο **κρετινισμός** χαρακτηρίζεται ενδοκρινής πάθηση κατά την οποία αναστέλλεται η καλή ανάπτυξη του οργανισμού (υποθυρεοδεισμός, σύνδρομο ανεπάρκειας ιωδίου).

Αφορά κυρίως το νευρικό σύστημα και εμφανίζει σημαντική μείωση αντίληψης καθώς και διανοητικών λειτουργιών. Κύρια αιτία της παθολογίας αυτής θεωρείται είτε η δυσλειτουργία του θυρεοειδή αδένα ή και η έλλειψή του. Ετυμολογικά προέρχεται κατά επικρατούσα άποψη, από περιοχή «κρετίν» των Άλπεων απ΄ όπου και θεσπίστηκε ως ιατρικός όρος τον 19ο αιώνα. Άλλη άποψη τον συνδέει με το chrétien (\*χριστιανός) ή και με το Christ (Χριστός), με την έννοια ενός καλόβουλου και αθώου ατόμου ("καλός χριστιανός").

Γενικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα της πάθησης αυτής είναι η δυσμορφία του προσώπου, δίνοντας την εντύπωση πρησμένου, μύτη πεπλατυσμένη, μάτια απομακρυσμένα με βλέμμα άτονο, κεφαλή ογκώδη, μέτωπο χαμηλό ή προέχον, γλώσσα παχιά, μάγουλα πλαδαρά και συνηθέστερα στόμα ανοικτό με έντονη σιελόρροια. Η κίνηση είναι άτονη που επιβεβαιώνει την πνευματική δυσκινησία που όμως διακρίνεται σε διάφορους βαθμούς.

Εκτός από την παραπάνω πάθηση υπάρχει και ο καλούμενος ενδημικός κρετινισμός που απαντάται κυρίως σε κατοίκους μεγάλου υψομέτρου (Γερμανία, Ελβετία) που προσδίδει και αυτός χαρακτηριστικά συμπτώματα με κυρίαρχο το νανώδες ανάστημα, πρώιμη οστέωση της κρανιακής βάσης, ρινική καθίζηση, με προβολή του μετώπου. Η πάθηση αυτή αντιδιαστέλλεται με την παραπάνω του κρετίνου διότι οφείλεται μόνο σε δυσλειτουργία του θυρεοειδή, ειδικότερα στην έλλειψη ιωδίου, και ουδέποτε στην έλλειψή του αδένα, χαρακτηριζόμενη πάντα από ενδημική αιτιολογία, εξ ου και η ονομασία του ενδημικός.

Για την θεραπεία των παραπάνω παθήσεων χορηγούνται, δια βίου και παρατεταμένα, διάφορα σκευάσματα του θυρεοειδούς, π.χ. θυροξίνη,. Άτομα πάσχοντα από τέτοια πάθηση χαρακτηρίζονται γενικά ως άτομα ειδικών αναγκών που υφίστανται δυσμενείς κοινωνικές διακρίσεις.

Στην καθομιλούμενη ο όρος έχει υποτιμητικό ή και υβριστικό χαρακτήρα ως συνώνυμο του "ηλίθιος". Δεν χρησιμοποιείται πλέον στην ιατρική για να δηλώσει τη σχετική ασθένεια.

Δείτε επίσης
------------

* Βρογχοκήλη
* Ανεπάρκεια ιωδίου

Πηγές
-----

* Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου, τομ.11ος, σελ.471.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Cretinism, Congenital iodine deficiency syndrome στο Wikimedia Commons
* Λεξιλογικός ορισμός του κρετινισμός  στο Βικιλεξικό

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh89000883
* GND: 4363717-6
* BNF: cb11971099f (data)
* HDS: 022716

 |

 |
Με τον όρο **Ευρωκεντρισμός** εννοείται η συνειδητή έμφαση σε ζητήματα ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος, στον πολιτισμό και τις ηθικές αξίες που αναπτύχθηκαν στην ευρωπαϊκή ήπειρο και ο ταυτόχρονος αποκλεισμός ή απαξίωση των αξιών που προέρχονται από άλλους πολιτισμούς. Στην έννοια ευρωκεντρισμός περιλαμβάνεται σήμερα ο αποκαλούμενος δυτικός κόσμος σχεδόν στο σύνολό του, καθώς αντλεί τις εκπαιδευτικές, κοινωνικές και θρησκευτικές βάσεις του από την ευρωπαϊκή ήπειρο. Στην πραγματικότητα ο ευρωκεντρισμός είναι μία περίπτωση του εθνοκεντρισμού, που αποκτά ιδιαίτερη δυναμική με την οικονομική και πολιτική ενδυνάμωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

Πιθανώς ένα από τα χαρακτηριστικότερα δείγματα ευρωκεντρικής σκέψης διατυπώθηκε από τον Σάμιουελ Χάντιγκτον στο γνωστό άρθρο του «Σύγκρουση πολιτισμών;», που δημοσιεύτηκε στο *Foreign Affairs*. Σύμφωνα με την άποψή του «οι δυτικές αντιλήψεις διαφέρουν θεμελιακά από τις αντιλήψεις άλλων πολιτισμών. Οι δυτικές ιδέες της εξατομίκευσης, του φιλελευθερισμού, της συνταγματικότητας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ισότητας, της ελευθερίας, της δικαιοσύνης, της ελεύθερης αγοράς, του διαχωρισμού εκκλησίας και κράτους έχουν μικρή απήχηση στον Ισλαμικό, Κομφουκιανικό, Ιαπωνικό, Ινδουϊστικό, Βουδιστικό ή Ορθόδοξο πολιτισμό».

Παραπομπές-σημειώσεις
---------------------

1. ↑  Huntington 1993, 40

Βιβλιογραφία
------------

* Samuel Huntington 1993, "A Clash of Civilizations?", στο *Foreign Affairs*, Summer.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Λεξιλογικός ορισμός του ευρωκεντρισμός  στο Βικιλεξικό

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh93003735
* GND: 4200132-8
* NKC: ph736359

 |

 |
Συντεταγμένες: 37°34′23″N 23°04′25″E﻿ / ﻿37.57306°N 23.07361°E﻿ / 37.57306; 23.07361

Το **Αδάμι** (επίσημη ονομασία *Αδάμιον*) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ασκληπιείου, του δήμου Επιδαύρου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Αργολίδας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*.  Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Ναυπλίας του νομού Αργολίδος, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.

Γεωγραφία
---------

Το Αδάμι είναι ημιορεινός οικισμός στο κεντροανατολικό τμήμα του νομού Αργολίδας. Βρίσκεται στις βόρειες απολήξεις της κορυφής «Μαυροβούνι» (αρχ. όρος Κορυφάον 825 μ.), πάνω στην επαρχιακή οδό Λυγουριού-Πόρτο Χελίου και κοντά στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 480. Απέχει 30 χλμ. περίπου Α. του Ναυπλίου.

Τοπική κοινότητα
----------------

Η τοπική κοινότητα Αδαμίου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 54,014 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Άγιος Νικόλαος και Δημοσιά.

Πληθυσμός
---------

Ο πληθυσμός του Αδαμίου γνώρισε σημαντική πληθυσμιακή αύξηση απο το 1879 μέχρι και το 1971 αλλά έκτοτε έχει μειωθεί. 

Ιστορική εξέλιξη πληθυσμού| Έτος | Πληθ.   | ±%   |
| --- | --- | --- |
| 1879 | 212 | —     |
| 1889 | 272 | +28.3% |
| 1896 | 342 | +25.7% |
| 1907 | 388 | +13.5% |
| 1920 | 431 | +11.1% |
| 1928 | 432 | +0.2% |
| 1940 | 507 | +17.4% |
| 1951 | 555 | +9.5% |
| 1961 | 654 | +17.8% |
| 1971 | 462 | −29.4% |
| 1981 | 326 | −29.4% |
| 1991 | 337 | +3.4% |
| 2001 | 333 | −1.2% |
| 2011 | 302 | −9.3% |
| 2021 | 253 | −16.2% |

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
--------------------------------------------

Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1834 και προσαρτήθηκε στον δήμο Λήσσης του τέως νομού Αργολίδος & Κορινθίας. Το 1840 προσαρτήθηκε στον δήμο Επιδαύρου. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Αργολίδος, αλλά 1909 ξαναπέρασε στον νομό Αργολίδος & Κορινθίας. Το 1949 υπήχθη οριστικά στον νομό Αργολίδος. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Αδαμίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ασκληπιείου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ασκληπιείου και προσαρτήθηκε στον δήμο Επιδαύρου.

Αξιοθέατα
---------

* Ο ναός του Αγίου Γεωργίου στο κέντρο του οικισμού

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ελληνικά) *Βάση δεδομένων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής*.
2. 1 2
3. 1 2
4. 1 2  ΠΛ 1:316
5. 1 2  ΠΛΜ 2:280
6. ↑  Εκδόσεις «Ελλάδα»
7. ↑  Δομή 1:384
8. ↑  «Διακοπές», σ. 434

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ. 2010
* eetaa.gr
Ο όρος **ρεφορμισμός** (γαλλ.: reformisme, λατιν.: reformo) είναι όρος της πολιτικής με τον οποίον, από τα τέλη του 19ου αιώνα, στο πλαίσιο του σοσιαλιστικού κινήματος, χαρακτηρίστηκε κάθε πολιτική τάση εγκατάλειψης της επαναστατικής ανατροπής του κεφαλαιοκρατικού καθεστώτος (*επαναστατικός σοσιαλισμός*) και αντικατάσταση αυτής με προσπάθεια επίτευξης μεταρρυθμίσεων μέσα από τους κόλπους του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος και της, συνδεδεμένης με αυτό, φιλελεύθερης δημοκρατίας (π.χ. μέσω κοινοβουλευτικής δράσης περιοριζόμενης από το αστικό σύνταγμα). Έτσι οι ελευθεριακοί και οι λενινιστές σοσιαλιστές αποκαλούν συνήθως ρεφορμιστές τους σοσιαλδημοκράτες. Ορισμένες φορές ο όρος επεκτείνεται και για να περιγράψει τον ευρωκομμουνισμό, λόγω της δέσμευσής του στον σταδιακό και ομαλό σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας μέσα από τους θεσμούς της αστικής δημοκρατίας.

Επιπλέον ορισμός
----------------

Επιπρόσθετα ο όρος «ρεφορμισμός» από πολιτική άποψη, σημαίνει την ενσωμάτωση της στρατηγικής κομμουνιστικών και γενικότερα αριστερών κομμάτων και οργανώσεων στις ανάγκες του αστικού καπιταλιστικού συστήματος, καθώς απεμπολείται η προοπτική ολικής ρήξης με την αστική εξουσία. Ανεξάρτητα από τους διακηρυγμένους στόχους και τη φρασεολογία που χρησιμοποιεί ο ρεφορμισμός, η εγκατάλειψη της στρατηγικής της ανατροπής της αστικής εξουσίας περιλαμβάνει την υιοθέτηση της αντίληψης περί «εργασιακής ειρήνης» (ομαλής διεξαγωγής των παραγωγικών δραστηριοτήτων σε συνθήκες ιδιωτικής ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής και ιεραρχικών ταξικών σχέσεων), ειρηνικής συνύπαρξης της αστικής και της εργατικής τάξης, τα συμφέροντα των οποίων όμως είναι αντίθετα κατά τη σοσιαλιστική θεωρία. Επιπλέον ο όρος αναφέρεται στην υιοθέτηση αστικών τακτικών, αντιλήψεων και συμπεριφορών, τόσο στην εσωτερική λειτουργία μίας αριστερής οργάνωσης όσο και στην εξωστρεφή δράση της. Ο όρος είναι παρόμοιος με τον ρεβιζιονισμό.

Σήμερα
------

Σήμερα ο όρος *ρεφορμισμός* μπορεί να χρησιμοποιείται και έξω από τα στενά πλαίσια του ιστορικού σοσιαλισμού, αλλά με παρόμοια χροιά. Ενδεικτικά, στο οικολογικό κίνημα, οι κοινωνικοί οικολόγοι, οι οικοσοσιαλιστές ή οι οικοαναρχικοί αποκαλούν ορισμένες φορές ρεφορμιστικά τα πράσινα κόμματα της πολιτικής οικολογίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Λεξιλογικός ορισμός του ρεφορμισμός  στο Βικιλεξικό

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4381502-9

 |

 |
Ο **σολιψισμός** (από το λατινικό solus ipse = ο ίδιος μόνο) ή **εγωμονισμός** είναι ιδεαλιστική υποκειμενική θεωρία, σύμφωνα με την οποία δεν υπάρχει τίποτε άλλο στον κόσμο εκτός από το υποκείμενο, τον άνθρωπο και τη συνείδησή του. Όλα τα άλλα μέσα στο σύμπαν, ακόμα και το γένος των άλλων ανθρώπων, δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα, αλλά μόνο στη συνείδηση του υποκειμένου και η ύπαρξή τους δεν είναι παρά ένα παράγωγο της συνείδησής του.
Έτσι το υποκειμενικό "Εγώ" μαζί με το συνειδησιακό του περιεχόμενο γίνεται το μοναδικό ον, ενώ όλα τα άλλα Εγώ είναι απλά ιδέες του "δικού μου Εγώ". Ως θεωρία βρίσκεται κοντά στον υποκειμενικό ιδεαλισμό.

Ο σολιψισμός είναι η πιο ακραία μορφή του γνωσιολογικού ιδεαλισμού. Θεωρεί τις παραστάσεις αυθαίρετες και κενές από κάθε περιεχόμενο αφού δεν αντιστοιχούν σε αντικειμενικές πραγματικότητες ενώ παραδέχεται τη μοναδικότητα του ανθρώπινου υποκειμένου αρνούμενος τη σωματικότητά του και το περιβάλλον μέσα στο οποίο ζει.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αθήνα 1963, Εκδόσεις Κ.Αναγνωστίδη, Πλήρες Μικρό Φιλοσοφικό Λεξικό, Μ.Ροζενταλ - Π.Γιουντιν, Σολιψισμός
2. ↑  Αθήνα 1980, Αστήρ, Λεξικό Φιλοσοφικών Όρων, Αγησίλαος Σπ.Ντόκας, Σολιψισμός
3. ↑  Αθήνα, 1982, Εκδόσεις Φελέκη, Φιλοσοφικό Λεξικό, Σ.Γκίκα, Εγωμονισμός

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Λεξιλογικός ορισμός του σολιψισμός  στο Βικιλεξικό

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85124666
* GND: 4138306-0
* BNF: cb11959288v (data)

 |

 |
Ο **Στέφανος (Ιστβάν) Πόνγκρατς** (ουγγρ. *Pongrácz István*, 1584-1619) ήταν Ούγγρος Ιησουίτης ιερέας, που μαρτύρησε και ανακηρύχθηκε στα τέλη του 20ού αιώνα άγιος από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.

Βίος
----

Ο Πόνγκρατς γεννήθηκε στο Κάστρο του Άλβινκ ή Άλβιντς, το σημερινό Βίντσου ντε Ζος της Ρουμανίας, στο τότε Πριγκιπάτο της Τρανσυλβανίας. Κατέστη μέλος της Εταιρείας του Ιησού το 1602 και σπούδασε στη Βοημία και την Αυστρία. Τέσσερα έτη μετά τη χειροτονία του, στάλθηκε στην Κάσσα, το σημερινό Κόσιτσε της Σλοβακίας, που τότε ανήκε στο Βασίλειο της Ουγγαρίας μαζί με έναν ακόμα Ιησουίτη, τον Μελχιόρ Γκροντέτσκι.

Οι δύο Ιησουίτες εργάζονταν σε μικρές πόλεις και κώμες, όταν άκουσαν ότι μια στρατιά Καλβινιστών προέλαυνε προς την Κάσσα σε έναν από τους επεκτατικούς πολέμους του Γαβριήλ Μπέτλεν, τότε πρίγκιπα της Τρανσυλβανίας. Οι Πόνγκρατς και Γκροντέτσκι επέστρεψαν στην Κάσσα, όπου ήλθε να μείνει μαζί τους ένας ιερέας της τοπικής μητροπόλεως, ο πατήρ Μάρκος Κριζεφτσάνιν ή Κριζίν. Ο τρανσυλβανικός στρατός κατέλαβε την πόλη στις 5 Σεπτεμβρίου 1619 και αμέσως έθεσε τους τρεις ιερείς υπό περιορισμό στο κατάλυμα των Ιησουιτών. Πριν την αυγή της 7ης Σεπτεμβρίου, στρατιώτες εισέβαλαν εκεί και απαίτησαν από τους τρεις να γίνουν Καλβινιστές. Οι ιερείς αρνήθηκαν και τότε οι στρατιώτες άρχισαν να τους βασανίζουν και τελικώς τους αποκεφάλισαν.

Τα σώματα των μαρτύρων ανακτήθηκαν μετά από διαπραγματεύσεις με τον Μπέτλεν και θάφτηκαν κοντά στην Κάσσα. Το 1636 έγινε η μετακομιδή τους στο Ναγκυσόμπατ, τη σημερινή Τρνάβα της Σλοβακίας.

Αγιοποίηση
----------

Το αίτημα για την αγιοποίηση των μαρτύρων του 1619 πρωτοδιατυπώθηκε το 1628, ωστόσο τελικώς αγιοποιήθηκαν στις 2 Ιουλίου 1995 στο Κόσιτσε από τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄. Η μνήμη τους εορτάζεται στις 7 Σεπτεμβρίου, αλλά οι Ιησουίτες τους τιμούν και στις 19 Ιανουαρίου, κατά την ομαδική ημέρα μνήμης που τηρούν για τους «Μάρτυρες από τη Μεταρρύθμιση στην Ευρώπη».

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Jesuit saints and blesseds». 11 Οκτωβρίου 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Οκτωβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2018.
2. ↑  «Cygański Las – Parafia NMP Królowej Świata w Bielsku-Białej». *www.parafiacyglas.pl* (στα Πολωνικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2018.
3. ↑  Επισκοπή Bielsko-Żywiecka
4. ↑  Ημερολόγιο από το *JesuitInstitute.org*, ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2020

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 69738508
* ISNI: 0000 0001 1666 7166
* GND: 119416557
* NKC: jn20000701430

 |

 |
Η Εκκλησία και το Μοναστήρι των Ανυποδήτων Καρμελιτών στο Μάιερλινγκ.
**Το Μάιερλινγκ** είναι ένα μικρό χωριό (πληθ. 200) στην Κάτω Αυστρία που ανήκει στον δήμο του Άλλαντ στην περιφέρεια του Μπάντεν. Βρίσκεται στον ποταμό Σβέχατ, στην οροσειρά του Δρυμού της Βιέννης (*Βίνερβαλντ*) των Βορείων Άλπεων, 24 χλμ. νοτιοδυτικά της Βιέννης. Από το 1550 ήταν στην κατοχή της Μονής του Χάιλιγκενκροϊτς (*Ιερού Σταυρού*).

Το περιστατικό Μάιερλινγκ
-------------------------

Το 1886 ο πρίγκιπας Ροδόλφος της Αυστρίας, μοναδικός γιος του αυτοκράτορα Φραγκίσκου Ιωσήφ της Αυστρίας και της αυτοκράτειρας Ελισάβετ και διάδοχος του Αυστροουγγρικού στέμματος, απέκτησε την έπαυλη και την μετέτρεψε σε κυνηγετικό περίπτερο. Ήταν σε αυτό το κτίριο όπου στις 30 Ιανουαρίου 1889 βρέθηκε νεκρός, μαζί με την ερωμένη του βαρόνη Μαρία Βετσέρα, ως αποτέλεσμα αυτοκτονίας τους. 

Είναι άγνωστο τι ακριβώς συνέβη, αλλά στις 31 Ιουλίου 2015 η Αυστριακή Εθνική Βιβλιοθήκη έδωσε στη δημοσιότητα αντίγραφα τριών αποχαιρετιστηρίων επιστολών της Μαρία Βετσέρα προς τη μητέρα της και άλλα μέλη της οικογένειάς της. Τα γράμματα -γραμμένα στο Μάιερλινγκ λίγο πριν τον θάνατό τους— δηλώνουν σαφώς και κατηγορηματικά ότι η Μαρία ετοιμαζόταν να αυτοκτονήσει μαζί με τον Ροδόλφο, "*από αγάπη*".

Μετά τον θάνατο του Ροδόλφου και της Μαρία, ο αυτοκράτορας Φραγκίσκος Ιωσήφ, ο οποίος ήθελε να ιδρύσει μια νέα εκκλησία, μετέτρεψε το κτίριο σε μοναστήρι, στο οποίο εγκαταστάθηκαν μοναχές του Τάγματος των Ανυπόδητων Καρμελιτών. Οι επισκέπτες μπορούν να δουν το άγαλμα της Παναγίας στον γυναικωνίτη της εκκλησίας. Έχει το πρόσωπο της αυτοκράτειρας Ελισάβετ και ένα στιλέτο στην Άμωμη Καρδιά. Η θέση του κυρίου σταυρού στο παρεκκλήσι υποτίθεται ότι βρίσκεται στο σημείο όπου βρισκόταν το κρεβάτι του Ροδόλφου και της Μαρία.

Σήμερα το κτίριο είναι μουσείο και τουριστικό αξιοθέατο. Οι μοναχές λένε ακόμη προσευχές για την ανάπαυση της ψυχής του Πρίγκιπα Ροδόλφου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 10652. Ανακτήθηκε στις 6  Αυγούστου 2018.
2. ↑  Austrian National Library (31 July 2015). *Αρχειοθετημένο αντίγραφο*. Δελτίο τύπου.  Ανακτήθηκε στις 2018-06-06. Αρχειοθετήθηκε 2015-07-31 στο Wayback Machine. «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Ιουλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Mayerling στο Wikimedia Commons
* Ταξίδι στην Αυστρία
* Πληροφορίες για το Μάιερλινγκ

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Αυστρία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 130169867
* LCCN: n79017812
* GND: 4038132-8

 |

 |
Στην Αυστριακή πολιτική, η **Ομοσπονδιακή Καγκελαρία** (γερμανικά: Bundeskanzleramt‎‎ - ομοσπονδιακή καγκελαρία, συντομογραφία BKA, ιστορικά γνωστή και ως Hofkanzlei και Staatskanzlei) είναι το αυστριακό υπουργείο με επικεφαλής το καγκελάριο. Από την ίδρυση της Πρώτης Αυστριακής Δημοκρατίας το 1918, το κτίριο της καγκελαρίας χρησιμοποιείται και για συνόδους του αυστριακού υπουργικού συμβουλίου. Βρίσκεται στο Μπάλχαουσπλατς του κέντρου της Βιέννης.

Ευθύνες
-------

Η κύρια λειτουργία της καγκελαρίας είναι οι πολιτικές και οι δημόσιες σχέσεις της Ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Εξυπηρετεί τους εκτελεστικούς σε ομοσπονδιακό επίπεδο σε θέματα του αυστριακού συντάγματος και σε διεθνή δικαστήρια. 

Είναι υπεύθυνη για τα δικαιώματα των γυναικών και την ισότητα των φύλων, την αστική υπηρεσία, την δημόσια διοίκηση και διαχείριση, χαρτοφυλάκιο που ανήκει στην Ίνες Στίλινγκ, ομοσπονδιακή υπουργός και μέλος του αυστριακού υπουργικού συμβουλίου. Είναι υπεύθυνη για θέματα εθνικής ασφαλείας – εάν αυτά δεν υπάγονται στο χαρτοφυλάκιο του Υπουργείου Εσωτερικών –, το απόρρητο της πληροφορίας και την κοινωνία της πληροφορίας, σε θέματα μέσων μαζικής ενημέρωσης και φωτορεπορτάζ, βιοηθική, σχέσεις με τον ΟΟΣΑ και δικαιώματα των μειονοτήτων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Adamovich 1947, σελίδες 7, 45.
2. ↑  Hoke 1996, σελ. 232.
3. ↑  Adamovich 1947, σελ. 190.
4. ↑  Brauneder 2009, σελ. 200.
5. ↑  B-VG, Art. 77 (3).
6. ↑  BMinG, §1.
7. ↑  Berka 2016, Rz 716.
8. ↑  Öhlinger 2007, Rz 511.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Federal Chancellery (Austria) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αυστρία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 144894871
* LCCN: n80132107
* ISNI: 0000 0001 2375 2553
* GND: 2029382-3
* SUDOC: 061095966

 |

 |
Ο **Στέφανος Μιχαήλ** (Καλαβασός Λάρνακας, 27 Αυγούστου 1990) είναι Ελληνοκύπριος ηθοποιός.

Βιογραφία
---------

Ξεκίνησε να σπουδάζει δασονόμος. Δοκίμασε να πάει για σπουδές στην Αυστρία, γιατί η μητέρα του κατάγεται από εκεί, αλλά στους δύο μήνες επέστρεψε. Η ευκαιρία να ασχοληθεί με την υποκριτική του δόθηκε όταν γνώρισε τον Κούλη Νικολάου. Προηγουμένως είχε παίξει σε κάποια διαφημιστικά και όταν τον ρώτησε, αν θα τον ενδιέφερε να κάνει δοκιμαστικά για τα την κυπριακή σειρά «Άσπρα Μπαλόνια», του απάντησε θετικά. Μετά την πρώτη σειρά, τη σεζόν 2013-2017 ήρθε το «Μπρούσκο» στον ANT1 που είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Τη σεζόν 2017-2019 πρωταγωνιστεί στη δραματική σειρά του ALPHA «Το Τατουάζ» δίπλα σε πολύ γνωστούς ηθοποιούς όπως η Εβελίνα Παπούλια, η Μυρτώ Αλικάκη, ο Απόστολος Γκλέτσος και άλλοι. Τη σεζόν 2019-2021 έχει έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στη σειρά ΣΚΑΪ, 8 λέξεις. Τη σεζόν 2021 έκανε μερικές εμφανίσεις στην κωμική σειρά της Κύπρου Κάμπινγκ. Τη σεζόν 2022-2023 τον απολαύσαμε στη σειρά του ΣΚΑΪ ως Άρη στη σειρά Άγρια Γη με την υπογραφή της Μαρίας Γεωργιάδου. Η πλέον πρόσφατη συμμετοχή του είναι στην δραματική τηλεοπτική σειρά του Mega Channel, *Famagusta* (2024), στον ρόλο του Θοδωρή Πανάγου.*και στη σειρά Η Γη της Ελιάς του MEGA στο ρόλο του Μιχάλης Χατζής*

Εξωτερική σύνδεσμοι
-------------------

* Στέφανος Μιχαήλ στην IMDb
Ο **Δημήτριος Καλούδης** του Σπυρίδωνος και της Βαρβάρας (27 Μαΐου 1929 - 8 Δεκεμβρίου 2016) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στον Αρίλλα Εσπερίων Κέρκυρας. Οι γονείς του ήταν κτηματίες αγρότες με καταγωγή από την Κέρκυρα. Τελειώνοντας τη βασική και μέση παιδεία στην Κέρκυρα, μετέβη στην Αθήνα όπου και εργαζόμενος σε διάφορες δουλειές λόγω των οικονομικών δυσχερειών της εποχής, κατάφερε και τελείωσε την Νομική σχολή Αθηνών και στη συνέχεια το οικονομικό τμήμα της ίδιας σχολής. Παντρεύτηκε την Ειρήνη Κουτσούρη του Ιωάννου το 1964 με την οποία απέκτησε δύο γιούς τον Σπύρο και τον Γιάννη Καλούδη. Διορίστηκε Δικηγόρος στον Σύλλογο Αθηνών και προήχθη σε Δικηγόρο Αρείου Πάγου το 1969.

Το 1974 με την μεταπολίτευση στην Ελλάδα εκλέχθηκε βουλευτής Κερκύρας με τη Νέα Δημοκρατία και το ίδιο συνέβη και το 1977. Στη Βουλή των Ελλήνων υπήρξε εισηγητής δεκάδων νομοσχεδίων αλλά και πρώτος σε αριθμό ομιλιών από τους βουλευτές της Ν.Δ. τα πρώτα πέντε χρόνια της θητείας του. Το 1981 ήλθε 2ος σε σταυρούς προτίμησης και δεν προσέφυγε στο εκλογοδικείο για να ακυρώσει την εκλογή του πρώτου που εκλέχθηκε, λόγω κωλύματος εκλογιμότητας ως προϊσταμένου του συντονιστικού Επιτελείου του Υπουργείου Δημόσιας Τάξεως (θέση που επηρέαζε σε σταυρό προτίμησης τα σώματα ασφαλείας). Υπήρξε ένας εκ των λίγων πολιτικών που έφυγε φτωχότερος εξερχόμενος από την πολιτική ζωή του τόπου. Επέστρεψε στη δικηγορία που με συνέπεια υπηρέτησε μέχρι και την συνταξιοδότησή του το 1997 μετά από 45 χρόνια ασφάλισης στο Ταμείο Νομικών. 

Διέμενε στον Αρίλλα της βορειοδυτικής Κέρκυρας, γράφοντας και δημοσιεύοντας άρθρα κατά βάση πολιτικού περιεχομένου σε διάφορες εφημερίδες, πνευματικά δραστήριος και στοχαζόμενος σε θέματα πολιτικής, φιλοσοφίας και πραγματικής ζωής.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
* 


1. ↑  e2cfb5ef-d066-41a9-96ec-4a335e1db60f. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
2. ↑  Βουλή των Ελλήνων. e2cfb5ef-d066-41a9-96ec-4a335e1db60f. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
Δύο γρανάζια εμπλοκής που μεταδίδουν περιστροφική κίνηση. Παρατηρήστε ότι το μικρότερο γρανάζι περιστρέφεται ταχύτερα. Εφόσον το μεγαλύτερο γρανάζι περιστρέφεται λιγότερο γρήγορα, η ροπή του είναι αναλογικά μεγαλύτερη. Μία λεπτομέρεια αυτής της συγκεκριμένης διάταξης είναι ότι η γραμμική ταχύτητα στη διάμετρο βήματος είναι η ίδια και στις δύο ταχύτητες.
Το **γρανάζι** είναι προσαρμοσμένο σε μια άτρακτο. Συνήθως τα γρανάζια λειτουργούν ανά ζεύγη. Ένα γρανάζι δηλαδή συμπλέκεται με έναν άλλο με σκοπό την αλλαγή κατεύθυνσης ή ταχύτητας σε ευρύτερους μηχανισμούς μετάδοσης κίνησης. Πρόκειται δηλαδή για εξάρτημα μιας μηχανής, που απαντά σε διάφορους τύπους και διαστάσεις. Σκοπός του είναι η μετάδοση της κίνησης. Τα γρανάζια τα βρίσκουμε σε κάθε μηχανή που έχει ως σκοπό την κίνηση, όπως τα ποδήλατα, οι μοτοσικλέτες, τα αυτοκίνητα και πολλοί άλλοι μηχανισμοί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *National Geographic - Η μεγάλη μαθητική εγκυκλοπαίδεια, τόμος 7*. Αθήνα: Τέσσερα Πι. 2010–2011. σελ. 122.

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **γρανάζι**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Γρανάζι** |
Η **Πολίν ("Πολα") Μαρί Κόμισα του Κένιγκσεγκ-Άουλεντορφ**, γεν. Κόμισσα του Μπέλγκαρντ (\* 2 Απριλίου 1830 στη Βιέννη † 27. Μαΐου 1912 στο Μόναχο ήταν μια αυστριακή κυρία των τιμών.

Ζωή
---

Η Πολίν Κόμισα του Μπέλεγκαρντε ήταν η κόρη του Αυγούστου Κόμη του Μπέλεγκαρντε (1795–1873) και της Τζούλι, γεν. Βαρόνη του Γκούντεχαους (1795-1865). Στις 15 Απριλίου 1857 παντρεύτηκε τον αυστριακό αυλικό και αξιωματικό Άλφρεντ Κόμη του Κένιγκσεγκ στο Άουλεντορφ. Το 1862 την διόρισε η αυτοκράτειρα Ελισάβετ ως Κυρία επί των ενδυμάτων. Ομοίως, ο σύζυγός της έγινε αρχιθαλαμηπόλος της αυτοκράτειρας. Ως αποτέλεσμα, το ζευγάρι κατέλαβε την πρώτη θέση στην αυλή της αυτοκράτειρας.

Οι διορισμοί προκάλεσαν κάποια ανησυχία στην αυλή: αφενός, επειδή οι Κένιγκσεγκ δεν ανήκαν στο κόμμα της κυρίαρχης αυτοκράτειρας Μητέρας Αρχιδούκισσας Σοφίας, η οποία έτσι έχασε την επιρροή της. Από την άλλη πλευρά, επειδή η Κόμισσα Κένιγκσεγκ - σε αντίθεση με τον προκάτοχό της, η Κόμισσα Εστερχάιζ-Λιχτενστάιν - ανήκε στην (πρώην κυρίαρχη) ευγενή αριστοκρατία από το γάμο, αλλά όχι από τη γέννηση της, που κυριαρχούσε απολύτως στη βιεννέζικη αυλή, αλλά παρ' όλα αυτά μέσω του νέου της γραφείου κατέταξε όλες οι κυρίες της αυλής, μεταξύ των οποίων οι πριγκίπισσες και οι πρώην κυβερνώσες κόμισσες, το οποίο τις ενόχλησε σημαντικά  .

Στην Πολίν Κένιγκσεγκ απονεμήθηκε το Τάγμα του Έναστρου Σταυρού και θεωρήθηκε έμπιστη της νέας αυτοκράτειρας στα πρώτα της χρόνια στη Βιέννη. Ωστόσο, σύντομα ήρθε σε σύγκρουση με τις ουγγρικές κυρίες των τιμών, την Ίντα Φερένζυ και την Μαρί Φεστέτικς, τις οποίες ευνόησε η αυτοκράτειρα και υπέρ των οποίων γρήγορα αντικαταστάθηκε. Σε γενικές γραμμές, ήταν εχθρική προς τους Ούγγρους φίλους της Σίσι και δεν μιλούσε Ουγγρικά  .

Απόγονοι
--------

Η Πολίν Κόμισσα Μπελεγκάρντε και ο Άλφρεντ Κόμης Κένιγκσεγκ απέκτησαν έναν γιο:

* *Φρανς Χαβιέρ Γιόχαν Μπάπτιστ Γιουσέμππιους Κόμης του Κένιγκσεγκ στο Άουλεντορφ* (1858–1927)

Πηγές
-----

* *Εγχειρίδιο αυλής και κράτους της αυστριακής αυτοκρατορίας*. Manz, Βιέννη 1868, σελ. 25.
* *Το Γοτθικό γενεαλογικό βιβλίο τσέπης των Όικων των Κομήτων*. Justus Perthes, Gotha 1893.

Βιβλιογραφία
------------

* Brigitte Hamann : *Elisabeth.* *Απρόθυμη αυτοκράτειρα*. Amalthea, Βιέννη 1982.
* Karin Amtmann: *Elisabeth της Αυστρίας: Η πολιτική επιχείρηση της αυτοκράτειρας*. Friedrich Pustet, Ρέγκενσμπουργκ 1998.

Διαδικτυακοί σύνδεσμοι
----------------------

* Pauline von Bellegarde στο links.org[*νεκρός σύνδεσμος*]

Αναφορές
--------

1. ↑  Vgl. Hamann, S. 164, Amtmann, S. 33.
2. ↑  Vgl. Hamann, S. 237, 251.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 7173165871001364270007
* GND: 126313646X

 |

 |
Ο **Νόμος και η Δικαιοσύνη** (κροατικά: Pravo i Pravda‎‎) είναι ένα λαϊκιστικό πολιτικό κόμμα στην Κροατία. Ιδρύθηκε ως συγχώνευση των: Το Κλειδί της Κροατίας (KLJUČ, γνωστό ως Ανθρώπινη Ασπίδα), Ας αλλάξουμε την Κροατία (PH) και του Ανεξάρτητου Λίστας του Μισλάφ Κολακούσιτς.

Το κυρίαρχο κόμμα επιδιώκει να πολεμήσει την διαφθορά, την παγκοσμιοποίηση, την Μετανάστευση και την "ιδεολογία φύλου". Το ίδιο όνομα και παρόμοια εμπορική σήμα έχει το πολωνικό κόμμα Νόμος και Δικαιοσύνη.

Ο πρόεδρος του κόμματος είναι ο Μίσλαβ Κολακούσιτς, ενώ οι ηγέτες των πρώην κομμάτων που συγχωνεύθηκαν στο PiP, Ιβάν Βίλιμπορ Σιντσιτς (KLJUČ) και Ιβάν Λοβρινόβιτς (PH) είναι Αντιπρόεδροι.

Συμμετέχει στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2024 σε συμμαχία με το Κίνημα Πατρίδας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «O Pravu i Pravdi». *pravoipravda.hr*. Pravo i Pravda. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2024.
2. ↑  «Kolakušić i Sinčić udružili snage: Osnovali novu stranku u borbi za produljenje mandata u Europskom parlamentu». *dnevnik.hr*. Nova TV. 16 Μαρτίου 2024. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2024.
3. ↑  «Sprema se nova suradnja na desnici: "Jako smo blizu dogovora..."». *dnevnik.hr*. Nova TV. 22 Μαρτίου 2024. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2024.
4. ↑  Kolar, Helena (27 Μαρτίου 2024). «DP i Kolakušić predstavili liste: 'Molim sve one sa zrnom soli u glavi da glasaju za nas i ne rasipaju glasove. Otići će HDZ-u'» [DP and Kolakušić presented the lists: 'I am asking all those with a grain of salt in their heads to vote for us and not waste their votes. They will go to HDZ']. *Telegram* (στα Κροατικά). Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2024.

Εξωτερικοί σύνδρσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα ((in κροατική))
Η Ρηνιώ Κυριαζή είναι ελληνίδα ηθοποιός και σκηνοθέτις. Έχει καταγωγή από τα Γιάννενα και τη Λέσβο.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Γιάννενα. Σπούδασε Υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου ενώ είναι απόφοιτη και του Τμήματος Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία του Πανεπιστήμιου Αθηνών. Έχει σπουδάσει συστηματικά τη μέθοδο φωνής της Μίρκας Γεμεντζάκη, τη μέθοδο "freeing the natural voice" της Kristin Linklater στο Columbia University of New York και τη μέθοδο του Roy Hart με τον Jonathan Hart στο New York University και στο Roy Hart centre. Διδάσκει στην Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης Αρχή της Νέλλης Καρρά, στην Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης του Ωδείου Αθηνών και στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου ενώ έχει διδάξει επίσης και στην Δραματική Σχολή Αθηνών Γ. Θεοδοσιάδη καθώς και στο Τμήμα Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Σταδιοδρομία
------------

Ως ηθοποιός έχει συνεργαστεί, μεταξύ άλλων, με τους σκηνοθέτες Dimiter Gotscheff, Λευτέρη Βογιατζή, Γιάννη Χουβαρδά, Θοδωρή Γκόνη, Άννα Κοκκίνου, Αύρα Σιδηροπούλου, Νίκο Καμόντο, Δημήτρη Μπίτο, Νίκο Χατζηπαπά, Άννα Συνοδινού, Ρεγγίνα Καπετανάκη, Ελένη Γεωργοπούλου, Έκτορα Λυγίζο, Βασίλη Μαυρογεωργίου. Έχει παρουσιάσει την παράσταση *Φεύγουσα κόρη* σε σκηνοθεσία Μίρκας Γεμεντζάκη, βασισμένη στο διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη *Μια ψυχή* και στη μελέτη, έρευνα και καταγραφή που έχει πραγματοποιήσει πάνω σε παραμύθια, νανουρίσματα και μοιρολόγια της Ηπείρου. Για την παράσταση αυτή προτάθηκε για το βραβείο Μελίνα Μερκούρη το 2006 .

Ως σκηνοθέτις έχει σκηνοθετήσει τις παραστάσεις της Εταιρείας Θεάτρου *Άλκη*: *Βάκχες, το σώμα δίχως σώμα* (2021), *Ανάμεσα στα ερείπια των ελεύθερων πολιορκημένων* (2021)*, Αντιγόνη, μετέωρη* (2022)*, Σαπφώ καταστερωμένη* (2023). 

Έχει γράψει το θεατρικό έργο *Η μεγάλη άρκτος* το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Το Ροδακιό.

Στον κινηματογράφο έχει έχει παίξει στην ταινία του Τώνη Λυκουρέση *Σκλάβοι στα δεσμά τους*, *Common birds* (διασκευή των Ορνίθων του Αριστοφάνη) των Sylvia Maghoni- Gream Thomson, στον *Ανεμιστήρα* του Δημήτρη Μπίτου και στο *Μαξιλάρι* του Κωνσταντίνου Κακογιάννη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Newsroom (7 Μαρτίου 2007). «Βραβείο Μελίνα Μερκούρη για νέες ηθοποιούς». *Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ* (στα greek). Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2024. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
Η **γκουτνική** *(σουηδικά: gutniska ή gutamål)* είναι η αρχική γλώσσα που ομιλείται σε μέρη των νησιών *Gotland* και *Fårö*. Οι διαφορετικές διάλεκτοι της γκουτνικής, ενώ προέρχονται από την ποικιλία της παλαιάς γκουτνικής *(σουηδικά: Forngutniska)* που προέρχεται από την πρωτο-γερμανική, μερικές φορές θεωρούνται μέρος της σύγχρονης σουηδικής γλώσσας.

Η γκουτνική υπάρχει σε δύο παραλλαγές, την υπειρωτική γκουτνική *(Storlandsgutamål ή Storlandsmål)*, που ομιλείται κυρίως στο νότιο και νοτιοανατολικό τμήμα της *Gotland*, όπου η διάλεκτος *Lau* έγινε η τυπική μορφή στο Κύριο Νησί *(Lau Gutnish → Laumål)* και την γκουτνική *Fårö : Faroymal· σουηδικά: Fårömål)*, που ομιλείται στο νησί *Fårö*. Η UNESCO ορίζει τη γκουτνική ως μια «ορώς απειλούμενη γλώσσα» από το 2010.

Γίνονται σημαντικές προσπάθειες για την αναβίωση της παραδοσιακής εκδοχής της σύγχρονης γκουτνικής και η *Gutamålsgillet*, η γκουτνική γλωσσική συντεχνία, διοργανώνει μαθήματα και συναντήσεις για ομιλητές της παραδοσιακής γκουτνικής.

Παραδείγματα
============

> *Nätt'l för manfolk u kungvall för kune.*
> 
> 
> *Neie slags örtar för ymsedere.*
> 
> 
> *Svalk di bei saudi, styrk di me dune*
> 
> 
> *um däu jär djaupt i naudi nere!*
> 
> 
> *Vävald pa raini, rindlaug i hagen*
> 
> 
> *täusen sma kluckar gynnar ljaude.*
> 
> 
> *Die aimar fran marki u rydmen av dagen*
> 
> 
> *slucknar langum för livnes u daude.*
> 
> 
> 
> — Gustaf Larsson, *Um kvälden*
> 
> 

> *Staingylpen gärdä bryllaup,*
> 
> 
> *langhalu bigravdä läik,*
> 
> 
> *tra torkä di däu sigderäivarä*
> 
> 
> *va fyrä komst däu intä däit?*
> 
> 
> 
> — Nach P.A. Säve, *Staingylpen*
> 
> 

Πηγές
-----

* UNESCO, Άτλαντας των υπο εξαφάνιση γλωσσών
Ο **Έντερσον Σαντάνα ντε Μοράες** (γεννήθηκε στις 31 Φεβρουαρίου 1993), γνωστός κυρίως ως **Έντερσον** (Πορτογαλικά Βραζιλίας: ˈɛdɛɾsõ), είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται για την αγγλική ομάδα Μάντσεστερ Σίτι και την εθνική Βραζιλίας ως τερματοφύλακας. Σύμφωνα με το Διεθνές Κέντρο Αθλητικών Μελετών, θεωρείται ως ο ακριβότερος τερματοφύλακας στον κόσμο για το 2018.

Ξεκίνησε την καριέρα του στην Σάο Πάουλο ΦΚ το 2008, πριν ενταχθεί στην πορτογαλική Μπενφίκα όπου αγωνίστηκε εκεί για δύο χρόνια. Το 2012 έφυγε από την Ριμπεϊράο και μετακόμισε στην Ρίο Άβε της πρώτης κατηγορίας Πορτογαλίας. Το 2015 επέστρεψε στην Μπενφίκα και πιο συγκεκριμένα στην Μπενφίκα Β. Λίγο αργότερα προβιβάστηκε στην κύρια ομάδα όπου πέρασε 2 σεζόν και κέρδισε τέσσερις τίτλους από διάφορες διοργανώσεις. 

Για την σεζόν 2017-18, ο Έντερσον υπέγραψε με την Μάντσεστερ Σίτι. Η αγορά του κόστισε 35 εκατομμύρια λίρες και έγινε ο ακριβότερος τερματοφύλακας όλων των εποχών σε όρους ονομαστικής αξίας σε λίρες κατά την περίοδο της μεταφοράς του. Μαζί με την Μάντσεστερ Σίτι κέρδισε την Πρέμιερ Λιγκ και το Λιγκ Καπ, ενώ την επόμενη σεζόν πέτυχε εγχώριο τρεμπλ. 

Ο Έντερσον έκανε το ντεμπούτο του στην κύρια εθνική ομάδα της Βραζιλίας το 2017, αφού αγωνίστηκε προηγουμένως για την ομάδα Κ23. Συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018 ως μέλος της εθνικής Βραζιλίας. Ύψος 1,85

Παραπομπές
----------

1. ↑  Poli, Raffaele· Besson, Roger· Ravenel, Loïc (5 Νοεμβρίου 2018). «Updated transfer valuations: Mbappé takes the lead». International Centre for Sports Studies (CIES). Ανακτήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  «Ederson Moraes:Manchester City sign goalkeeper from Benfica for £35 million». 8 June 2017.. Ανακτήθηκε στις 8 June 2017.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Μάντσεστερ Σίτι  - τρέχουσα σύνθεση |
| --- |
|  |
| 
* 2 Γουόκερ
* 3 Ντίας
* 5 Στόουνς
* 6 Ακέ
* 7 Στέρλινγκ
* 8 Γκουντογκάν
* 9 Ζεσούς
* 10 Γκρίλις
* 11 Ζιντσένκο
* 13 Στέφεν
* 14 Λαπόρτ
* 16 Ρόντρι
* 17 Ντε Μπρόινε
* 20 Σίλβα
* 21 Τόρες
* 22 Μεντί
* 25 Φερναντίνιο Αρχηγός
* 26 Μαρέζ
* 27 Κανσέλο
* 31 Έντερσον
* 33 Κάρσον
* 47 Φόντεν
* Προπονητής: Πεπ Γκουαρδιόλα
 |

 |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνική Βραζιλίας – Μουντιάλ 2018 |
| --- |
|  |
|  | 
* 1 Άλισον
* 2 Τιάγκο Σίλβα
* 3 Μιράντα
* 4 Ζερομέλ
* 5 Καζεμίρο
* 6 Φιλίπε Λουίς
* 7 Κόστα
* 8 Αουγκόστο
* 9 Ζεσούς
* 10 Νεϊμάρ
* 11 Κουτίνιο
* 12 Μαρσέλο
* 13 Μαρκίνιος
* 14 Ντανίλο
* 15 Παουλίνιο
* 16 Κάσιο
* 17 Φερναντίνιο
* 18 Φρεντ
* 19 Γουίλιαν
* 20 Φιρμίνο
* 21 Τάισον
* 22 Φάγκνερ
* 23 Έντερσον
* Προπονητής: Τίτε
 |

 |
Ο **Ιωάννης Λευίτης** (αναφέρεται στις πηγές και ως **Ιωάννης Λεβίδης**, 1881 - Αύγουστος 1972) ήταν πρωτοπόρος της γεωπονικής επιστήμης στην Πιερία, εθνοσύμβουλος Κατερίνης από τον Απρίλιο έωα τον Νοέμβριο του 1944, δήμαρχος Κατερίνης το 1944. Επίσης, χρημάτισε επί μακρόν διευθυντής της Ενώσεως Γεωργικών Συνεταιρισμών της Κατερίνης.

Βιογραφία
---------

Γιος ιερέα, καταγόταν από πατριαρχική οικογένεια της Τραπεζούντας (από το χωριό Κογκά, όπου είχαν φυτείες λεπτοκαρυάς) και σπούδασε Γεωπονία στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Στη συνέχεια επιδόθηκε σε γεωργικές και κτηνοτροφικές επιχειρήσεις στον Καύκασο και επανήλθε στην Τραπεζούντα όταν ετέθη υπό ρωσική Κατοχή, όπου εργάστηκε ως αγρονόμος. Το 1922 εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα και εργάστηκε ως υπάλληλος του Εποικισμού. Έπειτα από τη διάλυση του τελευταίου κατέστησε το γεωπονικό του κλήρο στην Κατερίνη ως πρότυπο επιστημονικής καλλιέργειας.

Υπήρξε διευθυντής της Ενώσεως Γεωργικών Συνεταιρισμών της Κατερίνης από την ίδρυσή της μέχρι την παραίτησή του, με σκοπό να πολιτευθεί με το κόμμα Δημοκρατική Ένωση του Παπαναστασίου στην εκλογική περιφέρεια Κατερίνης-Βεροίας-Ναούσης. Στις εκλογές του 1926 συγκέντρωσε 167 ψήφους και δεν εκλέχθηκε βουλευτής.
Επίσης, διετέλεσε αντιπρόσωπος της Ελληνικής Εταιρείας Λιπασμάτων.

Το 1944 υπηρέτησε ως Δήμαρχος Κατερίνης, διαδεχόμενος τον Αθανάσιο Βασιλειάδη. Ως δήμαρχος η θητεία του υπήρξε σύντομη, όμως στην κρίσιμη χρονική περίοδο κατάφερε να αποσοβήσει εντάσεις.

Τον διαδέχθηκε στη δημαρχία ο Χαράλαμπος Σιδηρόπουλος.

Ο Ιωάννης Λευίτης πέθανε σε ηλικία 91 ετών και κηδεύτηκε στις 3 Αυγούστου 1972 στη Θεσσαλονίκη. Σύζυγός του ήταν η Νίνα Λευίτου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Νεκρολογία για τον Ιωάννη Λευίτη στη Νέα Εποχή, φύλλο 16-9-1972, σελ. 3,μέσω ΓΑΚ - Αρχεία Νομού Πιερίας Αρχειοθετήθηκε 2014-09-24 στο Wayback Machine.
2. 1 2  Κοινοτάρχες Κατερίνης Αρχειοθετήθηκε 2014-06-27 στο Wayback Machine. στον δικτυακό τόπο του Δήμου Κατερίνης, ανάκτηση 3-8-2014.
3. ↑  ΕΚΛΟΓΕΣ 1926 - ΟΙ 2.010 ΠΟΛΙΤΕΥΤΕΣ, 9-5-2012, ανάκτηση 3-8-2014.
4. ↑  Καζταρίδης Ιωάννης (2006). *Κατερίνη: από τη μικρή κώμη στην πολύτροπη πόλη*. εκδ. Μάτι. σελ. 293. ISBN 960-8042-72-0.
5. ↑  Μακεδονία, Κοινωνικά, φύλλο 4-8-1972, σελ. 3.
Ο Άγιος **Ιωάννης ο Σιναΐτης** (περ. 525-605) ή αλλιώς γνωστός και ως **Ιωάννης της Κλίμακος**, είναι άγιος της Ορθόδοξης και της Καθολικής Εκκλησίας. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 30 Μαρτίου.

Είναι γνωστός για το έργο του **Κλίμακα** η κοινώς γνωστή και ως "*Κλίμακα του Ιωάννου*". Υπήρξε Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Όρους Σινά.

Γενικά βιογραφικά στοιχεία
--------------------------

Ο τόπος γέννησής του δεν είναι γνωστός, αλλά υπάρχουν διάφορες εκδοχές. Είναι γνωστό όμως ότι σε ηλικία 16 ετών έγινε δόκιμος Μοναχός στην Ιερά Μονή του Σινά και ασκήθηκε στην υπακοή κοντά στον Αββά Μαρτύριο. Μετά από τέσσερα χρόνια εκάρη Μοναχός και πήρε το όνομα Ιωάννης, ενώ στη συνέχεια χειροτονήθηκε Ιεροδιάκονος και Ιερομόναχος για τις ανάγκες της Μονής. Έμεινε στην αδελφότητα της Μονής Σινά για 19 χρόνια αφότου και αποβίωσε ο Γέροντάς του. 

Τότε, σε ηλικία 35 ετών μετά από ένα σύντομο εποικοδομητικό προσκυνηματικό ταξίδι στα πνευματικά κέντρα της εποχής του, αποσύρθηκε σε ερημική τοποθεσία στους πρόποδες του βουνού Σινά όπου ασκήθηκε αυστηρά στην ησυχία και τη μελέτη Πατερικών πνευματικών συγγραμμάτων. Η φήμη του ως αγίου πνευματικού ανδρός εξαπλώθηκε και έτσι μετά από 40 χρόνια άσκησης στην έρημο, δηλαδή σε ηλικία πλέον 75 ετών έγινε ηγούμενος της ιστορικής Μονής του Σινά ακούσια και κατόπιν πιέσεων. Έμεινε στη Μονή για 4 έτη ως ηγούμενος καθοδηγώντας την εκεί αδελφότητα και κατόπιν, αφήνοντας αντικαταστάτη του τον αδελφό του Γεώργιο, αποσύρθηκε πίσω στην έρημο για μικρό χρονικό διάστημα, έως ότου απεβίωσε σε ηλικία περίπου 80 χρόνων.

Έργο
----

Θεωρείται πως ο Άγιος Ιωάννης έφθασε σε υψηλά μέτρα αγιότητας με την άσκησή του, την υπακοή και τη βαθιά μελέτη των Πατερικών κειμένων. Ως βαθιά πνευματικός άνθρωπος καθοδήγησε πλήθος ψυχών στις μέρες του. Μέχρι σήμερα τα συγγράμματά του τυγχάνουν ευρείας χρήσης από τους πιστούς. Είναι ιδιαίτερα γνωστός για το έργο του Κλίμακα, από το οποίο πολλές φορές ονομάζεται "*Ιωάννης της Κλίμακος*". Η Κλίμακα είναι ένα βιβλίο που θεωρείται ότι έχει βοηθήσει πολλές ψυχές διαμέσου των αιώνων και μέχρι σήμερα διαβάζεται από τους πιστούς και ιδιαίτερα από τους Ορθόδοξους μοναχούς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων*. skuk0003210. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.
2. ↑  *CONOR.SI*. 189439843.
3. 1 2  *Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων*. skuk0003210. Ανακτήθηκε στις 8  Ιουνίου 2022.

Βιβλιογραφία
------------

* π. **Ευαγγέλου Κ. Πριγκιπάκη**, *Νηστεία και Πνευματική Ζωή. Η συμβολή της Νηστείας στην καλλιέργεια της Πνευματικής Ζωής κατά τον Όσιο Ιωάννη της Κλίμακος*, Ρέθυμνο 2002, σσ. 24 (όπου και περισσότερη βιβλιογραφία)

Πηγές
-----

* Πού βρίσκεται το κείμενο της Κλίμακος
* Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΣΙΝΑΪΤΟΥ Αρχειοθετήθηκε 2010-11-15 στο Wayback Machine.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Orthodox Wiki - John Climacus
* Μυριοβίβλος
* Δ΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ - ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΣΙΝΑΪΤΟΥ (Μονή Πετράκη)
Ο **Ιωάννης Καραμπάτσας** του Κωνσταντίνου (1932-2024) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1932 στο Γερακάρι Λάρισας και σπούδασε νομικά στο τμήμα Νομικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Εργάστηκε ως δικηγόρος στη Λάρισα, από τις 12 Νοεμβρίου 1961 όταν και διορίσθηκε Δικηγόρος στο Πρωτοδικείο Λάρισας έως και τις 11 Απριλίου 2024. 

Εκλέχθηκε βουλευτής Λάρισας με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 1981, του 1985 και του 1993.

Την 5η Σεπτεμβρίου 1963 υπέβαλε ως δικηγόρος και υιός εκτελεσθέντος αίτηση προς το Υπουργείο των Εξωτερικών της Ελλάδας, αίτημα να αναγνωρισθούν ως εγκληματίες πολέμου οι Φορλί Ροτζέρο Τζούνιο και Αντωνέλο Γκρίφο, οι οποίοι μεταξύ των εκατοντάδων Ελλήνων, τους οποίους φόνευσαν, βασάνισαν ή φυλάκισαν, φόνευσαν και τον πατέρα του Κωνσταντίνο Ευ. Καραμπάτσα, ο οποίος ήταν ο πρώτος αντιστασιακός εκτελεσθείς στην επαρχία Αγιάς Λάρισας στις 5 Ιανουαρίου 1943.

Μετά από την ανωτέρω αίτησή του εκδόθηκε η από 18 Νοεμβρίου 1963 και με αρ. πρωτ. Η82192-4 απάντηση του Υπουργείου Εξωτερικών στη οποία αναφέρεται ότι: «….το παρά τη Εισαγγελία Εφετών Αθηνών αρμόδιον Γραφείον Εγκληματιών Πολέμου, κατά των Φορλί Ροτζέρο Τζούνιο και Αντωνέλο Γκρίφο ησκήθη ποινική δίωξις ως εγκληματιών πολέμου, πλην όμως δεν εξεδόθη εισέτι παραπεμπτικόν Βούλευμα, ως δε προκύπτει εκ του τηρουμένου Αρχείου, η Υπηρεσία Εγκλημάτων Πολέμου διά του υπ΄αριθμ. 1137 από 3-9-1947 εγγράφου της διαβίβασε προς την εν Λονδίνω εδρεύουσαν Επιτροπήν Ηνωμένων Εθνών τα υπ. Αριθμ. 364 και 417 δελτία αναζητήσεων αφορώντα τους ανωτέρω, άτινα και ενέκρινε και κατέταξεν αυτούς ως εγκληματίας Πολέμου».

Ήταν νυμφευμένος με την Ελένη Καραμπάτσα - Ριζούλη και είχε τρία παιδιά.

Απεβίωσε στις 11 Απριλίου 2024 πλήρης ημερών.

**Πολιτική σταδιοδρομία**

Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ, και ήταν για πρώτη φορά υποψήφιος με το ΠΑΣΟΚ στις Εθνικές εκλογές του 1977, όπου και εκλέχθηκε πρώτος επιλαχών βουλευτής Λάρισας. Στις εθνικές εκλογές το 1981 εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής Λάρισας με το ΠΑΣΟΚ και επανεκλέχθηκε το 1985 και το 1993. 

Ήταν μέλος της Εξεταστικής επιτροπής της Βουλής των Ελλήνων στην υπόθεση του "Φακέλου Της Κύπρου" και μέλος της εξεταστικής Επιτροπής στην υπόθεση του "σκανδάλου Κοσκωτά".

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Πρόσωπα στο Προσκήνιο και εκλογές ΄85, εκδόσεις «*Ορίζων*», σελίδα 241
Ο **Παΐσιος Αγιαποστολίτης** υπήρξε μητροπολίτης Ρόδου.

Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο μεταξύ των ετών 1540 και 1550 στην εύπορη οικογένεια των Αγιαποστολιτών και έλαβε καλή μόρφωση. Ήταν μαθητής του Μελέτιου Πηγά, όταν αυτός παρέμεινε στη Ζάκυνθο επιστρέφοντας από την Ιταλία. Ήταν ευφυής και φιλεργατικός και πολύ καλός γνώστης της γλώσσας.

Έγινε ιερομόναχος στη Μονή Σινά. Εξελέγη μητροπολίτης Ρόδου το 1597. Ο Μελέτιος Πηγάς ως Πατριάρχης Αλεξανδρείας το 1600 έγραψε σε κάποιον Καστελοριζίτη που ζήτησε πληροφορίες για τους «επτά βαθμούς γάμου», και του απάντησε να ρωτήσει τον μητροπολίτη Ρόδου Παΐσιο. Καθαιρέθηκε τον Δεκέμβριο του 1603 επί Πατριαρχίας Ραφαήλ Β΄. Μετά την καθαίρεσή του, αποσύρθηκε στη Μονή της Πάτμου, όπου και πέθανε στις 4 Ιουνίου 1609.

Συγγράμματα
-----------

Μεταξύ των ετών 1577 και 1592, ο Παΐσιος έγραψε το έργο «Ιστορία του όρους Σινά και των περιχώρων αυτού». Έγραψε επίσης τα «Στίχοι εκλεγέντες εκ του Ψαλτηρίου», «Ασκητικόν Συνταγμάτιον», επιγράμματα, ομιλίες και συναξάριο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σαρμάνης 2002, σελ. 19.
2. ↑  Σαρμάνης 2002, σελ. 20.
3. ↑  Σαρμάνης 2002, σελ. 21.
4. ↑  Ατέσης, Βασίλειος Γ. (1984). «Συμβολὴ εἰς τοὺς ἐπισκοπικοὺς καταλόγους ἐπαρχιῶν τινων ἔξω τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας». *Θεολογία* **ΝΕ΄** (1): 21.. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2024.
5. ↑  Σαρμάνης 2002, σελ. 33.

Πηγές
-----

* Νέος Ποιμήν, 1921, τεύχος 1-2, σσ. 74-75.
* Σαρμάνης, Αρχιμ.Ευτύχιος (2002). *Παΐσιος, Μητροπολίτης Ρόδου, Αγιαποστολίτης. Συμβολή στη μελέτη του έργου ενός λόγιου του ΙΣΤ΄ αιώνα*. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ).