recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Νεφθαλί** (εβρ.:*נַפְתָּלִי*) υπήρξε Βιβλικό πρόσωπο και πατριάρχης του λαού Ισραήλ.

Ήταν ο έκτος γιος του Ιακώβ, δεύτερος από τη Βαλλά, όπου ήταν δούλη της συζύγου του, Ραχήλ (Γένεση 30:7,8). Γιοι του Νεφθαλί ήταν ο Ιασιήλ (Ιαχσεήλ), ο Γουνί, ο Ιεσέρ (Ιέσερ) και ο Σιλλήμ. Αυτοί αποτέλεσαν τη φυλή Νεφθαλί (Γένεση 46:24). Ο Νεφθαλί με τους γιους του κατέβηκαν και κατοίκησαν στην Αίγυπτο, μαζί με τον πατέρα του Ιακώβ και τους άλλους αδερφούς του. Στην Αγία Γραφή δεν αναφέρονται περισσότερα στοιχεία γι αυτόν τον πατριάρχη. Ακόμα και η διήγηση της ευλογίας του πατέρα του είναι σύντομη και ακαθόριστη (Γένεση 49:21).

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 267151246607744132891
* GND: 1147227918

 |

 |
Η **Μπιντσαρόβα** (πολωνικά: *Binczarowa*, ρουθηνικά: Білцарьова, ουκρανικά: Більцарева) είναι χωριό στο Πόβιατ Νόβι Σοντς, στο Βοεβοδάτο Ελάσσονος Πολωνίας στη νότια Πολωνία. Βρίσκεται παράλληλα με το ρέμα γνωστό ως *Μπιντσάρτσε* (*Binczarce*).

Ιστορία
-------

Η Μπιντσαρόβα αναφέρθηκε για πρώτη φορά στην ιστορία της Πολωνίας το 1365, σε ένα διάταγμα του Καζίμιρ Γ΄ του Μέγα, με το όνομα Bibyczareban (Μπιμπιτσαρέμπαν), το οποίο ανάγκασε την πόλη Γκρίμπουφ να παραιτηθεί από τα δικαιώματά της στο γύρω δάσος. Το 1531, ο Ρουθήνιος Ίβαν Τρουχανόβιτς (πολωνικά: Iwan Truchanowicz) απέκτησε την πόλη και την πολωνική αριστοκρατία από τον Σιγισμούνδο Α΄ της Πολωνίας.

Μετά τον πρώτο διαμελισμό της Πολωνίας το 1772, ήταν μέρος της γαλικιανής συνοικίας του Γκρίμπουφ και μέρος της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας. Ήταν η γενέτειρα του Γιαρόσλαφ Καρμάρτσικ (1885-1944), προέδρου της Λεμκικής Δημοκρατίας, και του Μετόντι Τρουχανόφσκι (1885-1947), ο οποίος δημοσίευσε μια λεμκική γραμματική. Ήταν για λίγο ανεξάρτητη από τις 5 Δεκεμβρίου 1918 έως τον Μάρτιο του 1920, ως τμήμα της Λεμκικής Δημοκρατίας (Ruska Narodna Respublika Lemkiu, ή Ruska Lemkivska Respublyka).

Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο πληθυσμός μειώθηκε δραματικά από την πολωνική κυβέρνηση στην Επιχείρηση Βιστούλας το 1947.

Γεωγραφία
---------

Η Μπιντσαρόβα είναι ένα λέμκικο χωριό στη δυτική Λεμκίστσινα. Καταλαμβάνει μια ορεινή κοιλάδα στην πολωνική Γκμίνα Γκρίμπουφ, στο Πόβιατ Νόβι Σοντς του Βοεβοδάτου Ελάσσονος Πολωνίας. Βρίσκεται κατά μήκος ενός ρέματος που είναι γνωστό ως Μπιντσάρτσε, παραπόταμος του Πόπραντ. Βρίσκεται μεταξύ των πόλεων Φλορίνκα στα ανατολικά και Μπογκούσα στα δυτικά.

Αξιοθέατα
---------

Η πόλη είναι η τοποθεσία της Εκκλησίας του Αγίου Δημητρίου, που χτίστηκε το 1760 και ενός μεγάλου νεκροταφείου του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όπου είναι ενταφιασμένοι 120 στρατιώτες (60 Ρώσοι και 60 Αυστροούγγροι).

Παραπομπές
----------

1. ↑  bdl.stat.gov.pl/api/v1/data/localities/by-unit/011212210042-0426822?var-id=1639616&format=jsonapi. Ανακτήθηκε στις 4  Οκτωβρίου 2022.
2. 1 2  «Dusza Łemka» [Λεμκική ψυχή] (στα Πολωνικά). Ανακτήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 2009.
3. ↑  Πιεκοσίνσκι, Φραντσίσεκ, επιμ. (1876). *Kodeks dyplomatyczny Małopolski/ Codex Diplomaticus Poloniae Minoris* (στα Λατινικά). **3**. Κρακοβία.
4. ↑  «[Monthly Heraldic]» (στα πολωνικά) *Miesięcznik heraldyczny*. 1911, σελ. 176. OCLC 32011930. .
5. ↑  Σταντνίτσκι, Αλεξάντερ (1848). «1531 Bielczarowa». *O wsiach tak zwanych wołoskich na północnym stoku Karpat* (στα Λατινικά και Πολωνικά). σελίδες 88–90.
6. ↑  Best, Paul J.· Μόκλακ, Γιαρόσουαφ (2002). *The Lemko Region, 1939-1947 : war, occupation and deportation*. Κρακοβία, Νιού Χέβεν: Historia Iagellonica Press and Carpatho-Slavic Studies Group.
7. ↑  «Cmentarz wojenny nr 127 Binczarowa» [Πολεμικό νεκροταφείο Μπιντσαρόβα No. 127]. *pamietam.pl* (στα Πολωνικά).
Ο **Νικόλαος Λιανόπουλος** (1886- 1974) ήταν πολλές φορές υπουργός εσωτερικών υπηρεσιακών κυβερνήσεων της Ελλάδας, πρόεδρος του Ανωτάτου Συμβουλίου Δημοσίων Υπαλλήλων και ανώτατος υπάλληλος του υπουργείου εσωτερικών.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στις Κονίστρες Ευβοίας και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, του οποίου υπήρξε και διδάκτωρ Το 1910 διορίστηκε στο υπουργείο εσωτερικών, στο οποίο ανήλθε μέχρι και την θέση του γενικού διευθυντή (1954). Το 1951 τοποθετήθηκε πρόεδρος του Ανωτάτου Συμβουλίου Δημοσίων Υπαλλήλων. 

Συμμετείχε σε τέσσερεις υπηρεσιακές κυβερνήσεις κατά τη διάρκεια των δεκαετιών 1950 και 1960. Ειδικότερα διετέλεσε υπουργός Εσωτερικών στις υπηρεσιακές κυβερνήσεις Ιωάννου Θεοτόκη, Κωνσταντίνου Καραμανλή και Κωνσταντίνου Δόβα καθώς και υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Γεωργακόπουλου. Είχε συγγράψει έργα διοικητικού περιεχομένου.

Ήταν παντρεμένος και γιος του είναι ο Γεώργιος Λιανόπουλος, βουλευτής και υφυπουργός. Ένας δρόμος στις Κονίστρες φέρει το όνομά του.

Πηγές
-----

1. ↑  Rulers, Greece, Ministries, etc.
2. 1 2 3 4  Βιογραφικό Λιανόπουλου Αρχειοθετήθηκε 2012-05-05 στο Wayback Machine. από την ιστοσελίδα servitoros.gr
3. ↑  κυβέρνηση Θεοτόκη, από την ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Κυβέρνησης
4. ↑  κυβέρνηση Καραμανλή Αρχειοθετήθηκε 2014-03-24 στο Wayback Machine. από την ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Κυβέρνησης
5. ↑  κυβέρνηση Δόβα, από την ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Κυβέρνησης
6. ↑  κυβέρνηση Γεωργακόπουλου, από την ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Κυβέρνησης
Συντεταγμένες: 49°2′15″N 7°15′8″E﻿ / ﻿49.03750°N 7.25222°E﻿ / 49.03750; 7.25222

Το **Μπινίνγκ** (γερμανικά: Μπίνινγκεν‎, Φραγκονικά της Λωρραίνης: *Μπάινινγκε*) είναι μια κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιοχής Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.

Το χωριό ανήκει στην διακοινοτική περιοχή του Παιΰ ντε Μπιτς.

Γεωγραφία
---------

Το χωριό βρίσκεται σε κεκλιμένο έδαφος στα σύνορα μεταξύ δασών και ανοιχτών περιοχών, στο κέντρο του πρώην καντονιού Ρορμπάκ-λε-Μπιτς.

Ιστορία
-------

Δέκα περίπου αρχαιολογικοί χώροι δείχνουν ότι η περιοχή έχει καταληφθεί από την Γαλλορωμαϊκή περίοδο. Το Μπινίνγκ αναφέρθηκε το 1351 ως *Μπίνινγκεν*, μετά το όνομα *Μπίνο*, ένα γερμανικό ανδρικό όνομα. Το χωριό αποτελούσε μέρος της έπαυλης του Μπιτς, και στα μέσα του 14ου αιώνα, παραχωρήθηκε ως φέουδο στον Ζεράρ ντε Ουαρσμπέργκ. 

Μέσα στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, το χωριό οργανώθηκε ως μία παραφυαδική ενορία του Ρορμπάκ, στην οποία διορίστηκε ένας Αρχιεπίσκοπος το 1821. Η εκκλησία Μπινίνγκ, που είναι αφιερωμένη στην Γέννηση της Παρθένου, κατασκευάστηκε λίγο αργότερα, προκειμένου να αντικαταστήσει το παρεκκλήσι του 18ου αιώνα, αν και το καμπαναριό προστέθηκε μόλις το 1846. 

Το χωριό βομβαρδίστηκε τον Δεκέμβριο του 1944 και τον Ιανουάριο του 1945, αν και εξακολουθεί να περιέχει αρκετές αρχαίες κατοικίες και πολυάριθμους μνημειακούς σταυρούς, συμπεριλαμβανομένου ενός στην παρυφή του *Σεμάν ντε Σμιττβιλλέρ* που είναι ο παλαιότερος στο Παιΰ ντε Μπιτς, που χρονολογείται από το 1629.

Πληθυσμός
---------

Ιστορική εξέλιξη πληθυσμού| Έτος | Πληθ.   | ±%   |
| --- | --- | --- |
| 1793 | 869 | —     |
| 1800 | 898 | +3.3% |
| 1806 | 912 | +1.6% |
| 1821 | 811 | −11.1% |
| 1836 | 1.246 | +53.6% |
| 1841 | 1.205 | −3.3% |
| 1861 | 1.177 | −2.3% |
| 1866 | 1.173 | −0.3% |
| 1871 | 1.151 | −1.9% |
| 1875 | 1.149 | −0.2% |
| 1880 | 1.054 | −8.3% |
| 1885 | 1.043 | −1.0% |
| 1890 | 1.068 | +2.4% |
| 1895 | 1.050 | −1.7% |
| 1900 | 1.064 | +1.3% |
| 1905 | 1.101 | +3.5% |
| 1910 | 1.100 | −0.1% |
| 1921 | 1.110 | +0.9% |
| 1926 | 1.113 | +0.3% |
| 1931 | 1.075 | −3.4% |
| 1936 | 1.087 | +1.1% |
| 1946 | 948 | −12.8% |
| 1954 | 1.035 | +9.2% |
| 1962 | 1.119 | +8.1% |
| 1968 | 1.129 | +0.9% |
| 1975 | 1.106 | −2.0% |
| 1982 | 1.117 | +1.0% |
| 1990 | 1.168 | +4.6% |
| 1999 | 1.156 | −1.0% |
| 2006 | 1.179 | +2.0% |
| 2009 | 1.207 | +2.4% |

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος κοινοτήτων της Μοζέλ

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Base officielle des codes postaux» La Poste. 1  Οκτωβρίου 2018.
2. ↑  (Γαλλικά) *Code INSEE*.
3. ↑  «Populations légales 2020» Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής και Οικονομικών Μελετών. 29  Δεκεμβρίου 2022.
4. ↑  *répertoire géographique des communes*. Institut national de l'information géographique et forestière. Ανακτήθηκε στις 26  Οκτωβρίου 2015.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Στατιστικά στοιχεία του INSEE

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* BNF: cb15265593v (data)

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ευρώπη
* Πύλη:Γαλλία
 |

 |
**Νηολόγος** (Registrar) οναμάζεται εκείνος που τηρεί το νηολόγιο. Στην Ελλάδα νηολόγοι είναι αξιωματικοί του Λιμενικού Σώματος που είναι επιφορτισμένοι με τη καλή και ορθή τήρηση των νηολογίων και που συνήθως είναι οι Λιμενάρχες των λιμένων που τηρούνται νηολόγια, πλην του Κεντρικού Λιμεναρχείου Πειραιά, όπου τα καθήκοντα Νηολόγου ασκεί έτερος υπό τον Κεντρικό Λιμενάρχη, Αξιωματικός του Λ.Σ.

Ο Νηολόγος (αξιωματικός) κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του τελεί επίσης και υπό την εποπτεία του Εισαγγελέα Πρωτοδικών της περιφερείας του, όπου και οφείλει να συμμορφώνεται προς τις οδηγίες εκείνου. Για τα, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του αυτών, σφάλματα ή παραλείψεις εκτός των ποινικών και πειθαρχικών κυρώσεων ευθύνεται και στην αποκατάσταση της όποιας προξενηθείσας ζημίας.

Δείτε επίσης
------------

* Νηολόγηση
* Κυριότητα πλοίου
Συντεταγμένες: 29°34′29″N 31°13′30″E﻿ / ﻿29.5747°N 31.225°E﻿ / 29.5747; 31.225

Κάτοψη του σχεδίου της πυραμίδας.
Η **πυραμίδα του φαραώ Αμενεμχέτ Α´** βρίσκεται σε έναν λόφο κοντά στην αρχαία αιγυπτιακή πόλη Ίτι-Τάουι. Έχει μήκος πλευράς 84 μέτρα, ύψος 55 μέτρα και κλίση 54 μοίρες και 27 λεπτά.

Ιστορική αναδρομή
-----------------

Ο φαραώ Αμενεμχέτ Α' ήταν ιδρυτής της 12ης δυναστείας. Μετέφερε την πρωτεύουσα του κράτους προς τον βορά και την ονόμασε Ίτι Τάουι, που σημαίνει «κατακτητής των δύο χωρών», εννοώντας τις δύο περιοχές, οι οποίες αποτελούσαν την αρχαία Αίγυπτο. Στην πρωτεύουσα αυτή έκτισε την πυραμίδα του, σύμφωνα με την οικοδομική παράδοση του Παλαιού Βασιλείου.

Περιγραφή της πυραμίδας
-----------------------

Η πυραμίδα είναι κατασκευασμένη από λίθους ασβεστόλιθου, με προέλευση τα γειτονικά λατομεία. Χρησιμοποιήθηκε επίσης υλικό της πυραμίδας του Χέοπα και της πυραμίδας του Χεφρήνου. Στο εσωτερικό της είναι γεμισμένη με άμμο, πλίνθους και πέτρες. Εξωτερικά είναι καλυμμένη με επένδυση από ασβεστόλιθο.

Το άνοιγμα της εισόδου της πυραμίδας βρίσκεται στην βορεινή πλευρά, στο ίδιο ύψος με το έδαφος. Επάνω από την είσοδο βρίσκονταν ένας ναός με ανάγλυφη παράσταση πύλης από γρανίτη. Από την είσοδο ξεκινάει λοξός διάδρομος, που οδηγεί στο κέντρο της πυραμίδας και καταλήγει σε έναν χώρο υποδοχής, ο οποίος περιέχει μια κατακόρυφη καταπακτή, η οποία καταλήγει σε πηγάδι με νερό. Το πηγάδι αυτό είναι μέρος της νεκρικής αίθουσας, η οποία προς το παρόν δεν έχει εξερευνηθεί.

Γύρω από την πυραμίδα υπήρχαν δύο τείχη. Το εσωτερικό τείχος ήταν κατασκευασμένο από ασβεστόλιθο και περιείχε την πυραμίδα και έναν ναό, ο οποίος ήταν κτισμένος επάνω σε ευθυγραμμισμένο πλάτωμα. Ο ναός έχει καταστραφεί εντελώς, εκτός από ένα ανάγλυφο πόρτας και τον βωμό που βρέθηκαν. Ο βωμός είναι διακοσμημένος με σκηνή πομπής θυσίας. Ένας δρόμος οδηγούσε από την ναό της πεδιάδας στον νεκρικό ναό. Ο δρόμος αυτό ήταν ακάλυπτος, και ήταν περιστοιχισμένος με τοίχους από ασβεστόλιθο, και πλούσια διακοσμημένος με ανάγλυφες παραστάσεις, στο καλλιτεχνικό ρυθμό του παλαιού βασιλείου. Ο ναός της πεδιάδας είναι πλημμυρισμένος από νερό και προς το παρόν δεν έχει εξερευνηθεί.

Το εξωτερικό τείχος είναι κτισμένο από πλίνθινα τούβλα και περιέχει την πυραμίδα, τον νεκρικό ναό, μερικούς μασταμπάδες, και 22 τάφους. Στους τάφους αυτούς τοποθετήθηκαν τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας και η αυλή του παλατιού.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πυραμίδα του Αμενεμχέτ Α'** |

* Miroslav Verner: *Die Pyramiden.* Rowohlt, Reinbek 1999, ISBN 3499608901, S. 434–437.
Συντεταγμένες: 51°32′48″N 6°36′02″E﻿ / ﻿51.546667°N 6.60055651°E﻿ / 51.546667; 6.60055651

Το **Ράινμπεργκ** (γερμ.: *Rheinberg*) είναι πόλη στην περιφέρεια Βέζελ της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας στη Γερμανία. Βρίσκεται στην αριστερή όχθη του Ρήνου, περίπου 10 χιλιόμετρα βόρεια από το Μερς και 15 χιλιόμετρα νότια του Βέζελ.

Αποτελείται από τα δημοτικά διαμερίσματα του Rheinberg, Borth, Budberg και Orsoy. Έχει έκταση περίπου 75 τ. χλμ. και πληθυσμό 30.610 κατοίκων το 2013.

Ο Πρίγκηπας Ρούπερτ του Ρήνου έλαβε εδώ μέρος στις πρώτες του μάχες, συμμετέχοντας στην πολιοιρκία του Ράινμπεργκ στο πλευρό του Πρίγκηπα Φρειδερίκου της Οράγγης, στα 1633. Περίπου έναν αιώνα αργότερα, στις 12 Ιουνίου 1758, διεξήχθη η Μάχη του Ράινμπεργκ κατά τη διάρκεια του Επταετούς πολέμου.

Το Ράινμπεργκ είναι η πατρίδα του μοντέλου Κλάουντια Σίφερ, που ενίοτε διαμένει στο Ξάντεν, μια ιστορική πόλη που βρίσκεται περίπου 15 χιλιόμετρα μακριά από το Ράινμπεργκ. Είναι επίσης πατρίδα της Ιζαμπέλ Βερτ, η οποία είναι αθλήτρια της ιππασίας, παγκόσμια πρωταθλήτρια του ντρεσάζ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά) *register of German municipalities (4th quarter 2022)*. Federal Statistical Office. 12  Ιανουαρίου 2023. www.destatis.de/DE/Themen/Laender-Regionen/Regionales/Gemeindeverzeichnis/Administrativ/Archiv/GVAuszugQ/AuszugGV4QAktuell.html. Ανακτήθηκε στις 12  Φεβρουαρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ράινμπεργκ** |

* Επίσημη σελίδα (Γερμανικά)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 155419669
* LCCN: n90610607
* GND: 4049744-6
* NKC: ge763194

 |

 |
Η ιστορία αναφέρεται στον μυθικό βασιλιά της Κύπρου Πυγμαλίωνα και αναφέρει ότι κάποτε ερωτεύθηκε ένα γυναικείο άγαλμα της Αφροδίτης από ελεφαντόδοντο. Ζήτησε λοιπόν, τελικά, από τη θεά Αφροδίτη να του χαρίσει μια αληθινή γυναίκα όμοια με το άγαλμα. Μετά από λίγο, ο Πυγμαλίων είδε με έκπληξή του ότι το άγαλμα ήταν πια μια ζωντανή γυναίκα, η Γαλάτεια. Την νυμφεύθηκε και από τον Γάμο αυτόν γεννήθηκε ο Πάφος, πατέρας του Κινύρα. Αυτά αναφέρει η *Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου*. Σύμφωνα με τον Απολλόδωρο κόρη του ήταν και η Μεθάρμη που παντρεύτηκε τον Κινύρα. Υιός του Πυγμαλίωνα και της Γαλάτειας αναφέρεται ο Πάφος επώνυμος και ιδρυτής της Πάφου.

Pygmalion et Galatée, A-L. Girodet, 1819 - Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι (Γαλλία).
Ο Οβίδιος στις *Μεταμορφώσεις* του (βιβλίο Χ) διηγείται την ιστορία με κάποια παραλλαγή: εδώ ο Πυγμαλίων είναι γλύπτης, όχι βασιλιάς, και το άγαλμα δικό του δημιούργημα.

Μεταγενέστερες χρήσεις του μύθου
--------------------------------

Κατά τον Μεσαίωνα ο Πυγμαλίων αναφερόταν ως παράδειγμα των υπερβολών της ειδωλολατρίας, ίσως με κίνητρο την εκδοχή του Κλήμη του Αλεξανδρέως ότι ο Πυγμαλίων είχε φιλοτεχνήσει ένα άγαλμα της ίδιας της Αφροδίτης. Ο 18ος αιώνας ωστόσο βρίσκει τον μύθο ως διαδεδομένη αισθηματική ιστορία και ο Ρουσσώ δημιουργεί μία μουσική της παράσταση. Τον 19ο αιώνα κυριαρχούν εκδοχές στις οποίες το άγαλμα που ζωντάνεψε απορρίπτει τον Πυγμαλίωνα. Πρβλ. και το παραμύθι «Πινόκιο».

Παραπομπές
----------

1. ↑  
	* *[...]ἐγέννησε Κινύραν. οὗτος ἐν Κύπρῳ, παραγενόμενος σὺν λαῷ, ἔκτισε Πάφον, γήμας δὲ ἐκεῖ Μεθάρμην, κόρην Πυγμαλίωνος Κυπρίων βασιλέως [...]*, Απολλόδωρου Βιβλιοθήκη Γ΄
2. ↑  John Lemprière, *Lempriere's Classical Dictionary for Schools and Academies: Containing Every Name and All that is Either Important Or Useful in the Original Work*, έκδοση Towar & Hogan, 1832, σελίδα 275.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σ. 656
* Το αντίστοιχο άρθρο της αγγλόγλωσσης Wikipedia

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 54940935
* LCCN: no2021078453
* GND: 118597213
* SUDOC: 02730860X
* BNF: cb11937905c (data)
* NKC: jo2016908800
* BNE: XX547251

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ελληνική μυθολογία
 |

 |
Θραύσμα μάζας 27,7 γραμμαρίων του μετεωρίτη του Καράνκας, που ανακτήθηκε αρκετές ημέρες μετά την πτώση. Ο κύβος κλίμακας έχει πλευρά 1 εκατοστομέτρο.
Το **συμβάν προσκρούσεως του Καράνκας** (*Carancas impact event*) αναφέρεται στην πτώση ενός χονδρίτη μετεωρίτη στις 15 Σεπτεμβρίου 2007 κοντά στο χωριό Καράνκας του Περού, πολύ κοντά στα σύνορα με τη Βολιβία και στη λίμνη Τιτικάκα, σε θέση με υψόμετρο άνω των 3.800 μέτρων και γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 16°39′52″ Ν και μήκος 69°02′38″ Δ.. Η πτώση δημιούργησε έναν κρατήρα και μαύρισε το έδαφος γύρω του. Ο τοπικός αξιωματούχος Marco Limache δήλωσε ότι «νερό που έβραζε άρχισε να βγαίνει από τον κρατήρα, και κομματάκια βράχου και στάχτες βρέθηκαν εκεί κοντά», ενώ «δύσοσμα αέρια» εκτοξεύονταν από τον κρατήρα.

Μετά την πρόσκρουση, χωρικοί που είχαν προσεγγίσει το σημείο αρρώστησαν από μία ανεξήγητη και άγνωστη ασθένεια, με μεγάλη ποικιλία συμπτωμάτων. Δύο ημέρες αργότερα Περουβιανοί επιστήμονες επιβεβαίωσαν ότι υπήρξε πράγματι πτώση μετεώρου, διαψεύδοντας την ευρύτατα διαδεδομένη φήμη ότι επρόκειτο για γεωφυσικό και όχι ουράνιας προελεύσεως γεγονός. Το νερό του εδάφους στην τοποθεσία αυτή είναι γνωστό ότι περιέχει ενώσεις του αρσενικού και η ασθένεια των ντόπιων πιστεύεται σήμερα ότι προκλήθηκε από δηλητηρίαση από αυτές τις ενώσεις, εξαιτίας της εισπνοής των ατμών του βραστού νερού που τις περιείχε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Planetario Max Schreier "Meteorito por el Desaguadreo" Αρχειοθετήθηκε 19 September 2007[Date mismatch] στο Wayback Machine.. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2007.
2. ↑  Teresa Cespedes, Reuters, "Peruvians get sick from apparent meteorite crater", 18 Σεπτεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2007.
3. ↑  BBC News, "Scores ill in Peru meteor crash", 18 Σεπτεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2007.
4. ↑  Lester Haines, The Register, "Peruvian 'meteorite' strike provokes noxious gas attack", 18 Σεπτεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2007.
5. ↑  Australian Broadcasting Corporation, "Locals fall sick after meteorite lands in Peru", 18 Σεπτεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2007.
6. ↑  José Orozco, National Geographic News, "Meteor Crash in Peru Caused Mysterious Illness".

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Περιγραφή του γεγονότος και φωτογραφίες
Η **Μυγδονία** ήταν όνομα που είχε δοθεί κατά την ελληνιστική εποχή στο βορειοανατολικό τμήμα της Μεσοποταμίας, στο άκρο του σημερινού Ιράκ.

Η περιοχή έλαβε το όνομά της, σύμφωνα με την τότε διαδεδομένη συνήθεια, από προϋπάρχον μακεδονικό τοπωνύμιο, δηλαδή τη Μυγδονία της Μακεδονίας, κοντά στη σημερινή Χαλκιδική, το μέρος πέρα από τον Αξιό ποταμό όπου κατοικούσε το θρακικό φύλο των Μυγδόνων, όπως ανέφερε ο Πλίνιος. Σύμφωνα με τον ίδιο, η ονοματοδοσία έγινε επειδή οι στρατιώτες του Αλεξάνδρου αναγνώρισαν ομοιότητα στον τόπο με τη μακεδονική Μυγδονία. Ο Πλίνιος τοποθετεί τη Μυγδονία στη βορειοδυτική Μεσοποταμία, ως την ευρύτερη χώρα γύρων από τα Γαυγάμηλα και τα Άρβηλα (Αρμπίλ).

Στη Μυγδονία της Μεσοποταμίας υπήρχε μια Αλεξάνδρεια και μια Αντιόχεια, γνωστή και ως Νίσιβις. Κατά τους σχολιαστές του 19ου αι. η εν λόγω Αντιόχεια ήταν η πρωτεύουσα της Μυγδονίας, βρισκόταν κοντά σε περιοχή που παλιότερα λεγόταν Nisibin, στον ποταμό Μυγδόνιο, τον αναφερόμενο μετέπειτα ως Nahral Huali, παραπόταμο τότε (το 19ο αι.) του Ευφράτη. Στη Μυγδονία της Μεσοποταμίας βρισκόταν και η αρχαία Νινευή, η πόλη που υπήρξε πρωτεύουσα της Ασσυρίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βλ. Bousdroukis, Apostolos (2004). *Recherches sur la toponymie, la topographie et l'histoire des fondations macédoniennes du Proche-Orient hélénistique*. Διδακτορική διατριβή. Παρίσι: École pratique des hautes études. σελίδες 40 κ.εξ.
2. ↑  Κατά τον Ουίλλιαμ Σμιθ ήταν δίπλα από την Επαρχία Σιντζάρ (πρωτεύουσα η πόλη Σιντζάρ) του Ιράκ. Βλ. το λήμμα «Mygdonia». *Dictionary of Greek and Roman Geography*. Λονδίνο: Walton and Maberly - John Murray, 1854. *perseus.tufts.edu*. Ανακτήθηκε στις 27.06.2017.
3. ↑  Barbantani, Silvia (2014). «"Attica in Syria". Persian War Reenactments and Reassessments of the Greek-Asian Relationship: a Literary Point of View». *Erga-Logoi* **2.1**: σελ. 54.. Ανακτήθηκε στις 28.06.2017.
4. ↑  Πλίνιου, *Naturalis historia* (ΙV.17), στο: Pliny the Elder, *The Natural History*. Επιμέλεια: John Bostock και H.T. Riley. Λονδίνο: Taylor & Francis, 1855. *perseus.tufts.edu*. Ανακτήθηκε στις 28.06.2017.
5. 1 2 3  Πλίνιου, *Naturalis historia* (VI.16), στο: Pliny the Elder, *The Natural History* (1855). Ανακτήθηκε στις 28.06.2017.
**Μυθοπλασία** (από τα μύθος + πλάθω) ονομάζεται η κατάταξη οποιασδήποτε ιστορίας που πηγάζει από τη φαντασία και, έτσι, δεν βασίζεται στην ιστορία ή τα γεγονότα. Η μυθοπλασία μπορεί να εκφραστεί με μία πληθώρα μέσων, συμπεριλαμβανομένων των γραπτών, των ζωντανών εκτελέσεων, των προγραμμάτων της τηλεόρασης, των ταινιών, των κινουμένων σχεδίων, των άνιμε, των stop motion, των βιντεοπαιχνιδιών, των παιχνιδιών. Ο όρος μυθοπλασία απαρτίζεται από τη δημιουργία ενός έργου με προέλευση τη δημιουργικότητα, πράγμα που κάνει τη μυθοπλασία να κρατά συνήθως απόσταση από την πραγματικότητα. Το περιεχόμενο της μυθοπλασίας είναι γενικά ανοικτό για ερμηνεία, λόγω της ελευθερίας της να απέχει από την πραγματικότητα. Ωστόσο, τυχαίνει κάποια έργα της μυθοπλασίας να ισχυρίζονται ή να προωθούνται ως ιστορικά ή πραγματικά ακριβή. Το γεγονός αυτό, κάνει πιο περίπλοκο τον παραδοσιακό διαχωρισμό της μυθοπλασίας από τη μη-μυθοπλασία. Η μυθοπλασία είναι η κατάταξη ή κατηγοριοποίηση, παρά ένα συγκεκριμένο είδος ή μορφή, εκτός από την περίπτωση όπου χρησιμοποιείται με μία πιο περιορισμένη αίσθηση, ως συνώνυμο για μία συγκεκριμένη μορφή εκπαιδευτικής μορφής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Definition of FICTION». *www.merriam-webster.com*. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2016.
2. ↑  Sageng, John Richard· Fossheim, Hallvard J. (10 Ιουλίου 2012). *The Philosophy of Computer Games*. Springer Science & Business Media. ISBN 9789400742499.
3. ↑  William Harmon, C. Hugh Holman (1990). *A Handbook to Literature (7th edition)*. Νέα Υόρκη: New York: Prentice Hall. σελ. 212.
4. ↑  Farner, Geir (30 Ιανουαρίου 2014). *Literary Fiction: The Ways We Read Narrative Literature*. Bloomsbury Publishing USA. ISBN 9781623564261.
5. ↑  Culler, Jonathan (2000). *Literary Theory: A Very Short Introduction*. Oxford University Press. σελ. 31. Non-fictional discourse is usually embedded in a context that tells you how to take it: an instruction manual, a newspaper report, a letter from a charity. The context of fiction, though, explicitly leaves open the question of what the fiction is really about. Reference to the world is not so much a property of literary [i.e. fictional] works as a function they are given by interpretation.
6. ↑  Abrams, M. H. (1999). *A Glossary of Literary Terms (7th edition)*. TX: Harcourt Brace. σελ. 94.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Kate Colquhoun on the blurred boundaries between fiction and non-fiction
* Example of a Serial Blog/Short Story Magazine
* Subhasis Chattopadhyay, 'Claiming the Domain of the Literary: Mourning the Death of Reading Fiction, *Prabuddha Bharata or Awakened India* 121 (6) (June 2016): 505-11

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85048070
* GND: 4192723-0
* BNF: cb119570802 (data)
* NKC: ph120174

 |

 |
Σύμφωνα με τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, τα **μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας** είναι τα πέντε κυρίαρχα κράτη που κατέχουν επ' αόριστον μία θέση στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Τα κράτη αυτά είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, η Ρωσία, η Κίνα, η Γαλλία, και το Ηνωμένο Βασίλειο. Κάθε μόνιμο μέλος έχει επίσης την δυνατότητα να ασκήσει αρνησικυρία (βέτο) σε οποιαδήποτε απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Και τα πέντε κράτη ήταν Σύμμαχοι και νικήτριες δυνάμεις στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Επίσης όλα τα μόνιμα μέλη κατέχουν πυρηνικά όπλα. 

Κατά καιρούς έχουν υπάρξει προτάσεις για συμπερίληψη και άλλων μεγάλων κρατών στα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας (όπως Ιαπωνία, Ινδία, Γερμανία ή Βραζιλία), οι οποίες όμως έχουν πέσει στο κενό, εν μέρει λόγω αντιδράσεων άλλων κρατών με αξιόλογη δύναμη (Πακιστάν, Αργεντινή, Νότια Κορέα και άλλες).

Τα πέντε κράτη που είναι μόνιμα μέλη στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Current Members | United Nations Security Council». *www.un.org*. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2023.
2. ↑  «United Nations Charter (full text)». *United Nations* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2023. Chapter V: The Security Council
3. ↑  «The Five Permanent Members of the UN Security Council». *WorldAtlas* (στα Αγγλικά). 1 Φεβρουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2023.
Η **Μπιουτ** (αγγλικά: **Butte, Montana**) είναι συγχωνευμένη πόλη-κομητεία και η έδρα της Κομητείας Σίλβερ Μπόου, στην Μοντάνα των ΗΠΑ. Το 1977, οι κυβερνήσεις της πόλης και της κομητείας συγχωνεύτηκαν για να σχηματίσουν τη μοναδική οντότητα της Μπιουτ-Σίλβερ Μπόου. Η πόλη καλύπτει 1.860 τετραγωνικά χιλιόμετρα και, σύμφωνα με την απογραφή του 2020, έχει πληθυσμό 34.494 κατοίκους, καθιστώντας την την πέμπτη μεγαλύτερη πόλη της Μοντάνα. Εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο Μπερτ Μούνι με κωδικό αεροδρομίου BTM.

Η Μπιουτ ιδρύθηκε το 1864 ως καταυλισμός ανθρακωρύχων στα βόρεια Βραχώδη Όρη στον Ηπειρωτικό Υδροκρίτη. Γνώρισε ταχεία ανάπτυξη στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα και ήταν η πρώτη μεγάλη βιομηχανική πόλη της Μοντάνα. Στην άνθησή της μεταξύ του τέλους του δέκατου ένατου και των αρχών του εικοστού αιώνα, ήταν μία από από τις μεγαλύτερες ταχύτατα αναπτυσσόμενες πόλεις εξόρυξης χαλκού στην αμερικανική Δύση. Οι ευκαιρίες απασχόλησης στα ορυχεία προσέλκυσαν πλήθος Ασιατών και Ευρωπαίων μεταναστών, ιδιαίτερα Ιρλανδών· από το 2017, η Μπιουτ έχει τον μεγαλύτερο κατά κεφαλήν πληθυσμό Ιρλανδών Αμερικανών από οποιαδήποτε άλλη πόλη στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  United States Census Bureau: «2016 U.S. Gazetteer Files» (Αγγλικά) United States Census Bureau. Ουάσινγκτον. 2016.
2. ↑  «United States Census 2010». *2010 United States Census*. Ανακτήθηκε στις 9  Ιουλίου 2020.
3. ↑  *Απογραφές των Ηνωμένων Πολιτειών 2020*. data.census.gov/cedsci/table?t=Populations+and+People&g=0100000US%2C%241600000&y=2020. Ανακτήθηκε στις 1  Ιανουαρίου 2022.
4. ↑  «History & Culture». *The City and County of Butte-Silver Bow, Montana*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Νοεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 2017.
5. ↑  McMahon, Paul (November 20, 1988). «Electricity sparked Montana city's rise». *The Bulletin* ((Bend, Oregon)): σελ. B4. .

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 140587607
* LCCN: n81068043
* GND: 4080599-2

 |

 |
Άποψη του Begovo Pole, από την κορυφή της Σολούνσκα Γκλάβα.
Το **Μπεγκοβό Πόλε** (σλαβομακεδονικά: Бегово Поле‎) (που σημαίνει *το πεδίο του Μπέη*) είναι ένα καρστικό πεδίο στο όρος Γιακούπιτσα, στη βόρεια πλευρά της κορυφής της Σολούνσκα Γκλάβα, που βρίσκεται στην κεντρική Βόρεια Μακεδονία.

Το πεδίο έχει μήκος 1,5 χλμ. και πλάτος 500 έως 1000 μ. και είναι ελαφρώς κεκλιμένο προς τα δυτικά. Υπάρχει ένα μικρό ρεύμα που ρέει μέσα από αυτό σχηματίζοντας λίγες καρστικές λίμνες και στη συνέχεια χάνεται. Το νερό που χάνεται στο Μπεγκοβό Πόλε εμφανίζεται στις πηγές του ποταμού Μπαμπούνα στην άλλη πλευρά της Σολούνσκα Γκλάβα.

Παραπομπές
----------

Συντεταγμένες: 41°43′37″N 21°24′50″E﻿ / ﻿41.72694°N 21.41389°E﻿ / 41.72694; 21.41389

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Βόρεια Μακεδονία | Πύλη Βόρεια Μακεδονία |
Το **Νεόκαστρο** (*βουλγαρικά : Новград Крепост*) είναι ερειπωμένο βυζαντινό κάστρο στην Βόρεια Βουλγαρία κοντά στο Ρούσε. Βρίσκεται χτισμένο σε λόφο στις όχθες του ποταμού Γιάντρα κοντά στις εκβολές του στον Δούναβη.

Ιστορία
-------

Χτίστηκε από τους Βυζαντινούς με την ονομασία Νεόκαστρο σε ιδιαίτερα στρατηγική θέση, από τον λόφο εποπτεύει όλη την περιοχή. Αργότερα κατακτήθηκε από τους Βούλγαρους και κράτησε την ίδια ονομασία αλλά στα Βουλγαρικά, Νόβγκραντ. Το 1388 καταστράφηκε από τους Οθωμανούς και όσοι κάτοικοι επέζησαν δημιούργησαν το κοντινό σημερινό χωριό Νόβγκραντ.

Περιγραφή
---------

Το κάστρο είχε τριγωνικό σχήμα με ένα μεγάλο τείχος στα ανατολικά και τάφρο, είχε μήκος 200 μέτρα και πλάτος 96 μέτρα. Η είσοδος ήταν στα ανατολικά που ήταν το μόνο προσβάσιμο σημείο του, οι υπόλοιπες πλευρές του ήταν μεγάλος βράχος.

Πηγές
-----

* Bulgarian Castles, Късноантична и средновековна крепост "Неокастро" / "Новград" Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine.
Η **πακιστανική ρουπία** (Ουρντού: روپیه / ALA-LC: Rūpiyah, υπογραφή: ₨ · κωδικός: συντομογραφία PKR) είναι το επίσημο νόμισμα του Πακιστάν από το 1948.

Τα κέρματα και τα χαρτονομίσματα εκδίδονται και ελέγχονται από την κεντρική τράπεζα του Πακιστάν. Πριν από την διαίρεση της Ινδίας το 1947, τα κέρματα και τα χαρτονομίσματα ελέγχονταν από την κεντρική τράπεζα της Βρετανικής Ινδίας, δηλαδή την Τράπεζα Αποθεμάτων της Ινδίας.

Εκτός από το Πακιστάν, η ρουπία χρησιμοποιείται ανεπίσημα και στο Αφγανιστάν.

Στην πακιστανική αγγλική γλώσσα, μεγάλα χρηματικά ποσά εκφρασμένα σε ρουπία Πακιστάν υπολογίζονται σε λαχ (100.000), κρορ (10.000.000), αράμπ (1 δισεκατομμύριο) και χαράμπ (100 δισεκατομμύρια).
Ο **πρισματικός αστρολάβος** είναι ένα αστρονομικό όργανο αλλά και ναυτιλιακό καθώς επίσης και τοπογραφικό.  

Ως ναυτιλιακό ή τοπογραφικό όργανο χρησιμοποιείται στον καθορισμό γεωγραφικών συντεταγμένων ενός τόπου καθώς επίσης και της ακριβούς ώρας και των συντεταγμένων των αστέρων. 
Ως αστρονομικό όργανο, χρησιμοποιείται για τον ακριβή προσδιορισμό του ύψους ενός ουράνιου σώματος στην ουράνια σφαίρα. Περιλαμβάνει ένα ισόπλευρο πρίσμα (με μια από τις επιφάνειες του κάθετα τοποθετημένη), το οποίο βρίσκεται ακριβώς μπροστά από τον αντικειμενικό φακό του αστρολάβου και πάνω από ένα οριζόντιο κάτοπτρο, που σχηματίζεται από έναν δίσκο υδράργυρου. Η εικόνα του ουράνιου αντικειμένου καθώς και η αντανάκλαση του στο κάτοπτρο αντανακλώνται στην εσωτερική επιφάνεια του πρίσματος. Οι δυο εικόνες που δημιουργούνται συγκλίνουν όταν η γωνιώδης απόσταση του αντικειμένου από το ζενίθ (ζενίθια απόσταση) σχηματίζει γωνία ίση με το μισό της γωνίας της ηγούμενης άκρης του πρίσματος.

Με το όργανο αυτό επιτυγχάνεται ακρίβεια μετρήσεων παρόμοια με εκείνη που παρέχουν τα μεσημβρινά τηλεσκόπια. Όμως το όργανο αυτό, ο «πρισματικός αστρολάβος», είναι γεγονός ότι πλεονεκτεί του μεσημβρινού τηλεσκοπίου κατά το ότι δεν απαιτεί μόνιμη εγκατάσταση.

Δείτε επίσης
------------

* Αστρολάβος
Ο **Ρουμπέν Περπεριάν** ήταν Κύπριος με αρμενική καταγωγή ποδοσφαιριστής και προπονητής ποδοσφαίρου.

Γεννήθηκε στην Ταρσό της Μικράς Ασίας, το 1916. Μετά την μικρασιατική καταστροφή βρέθηκε πρόσφυγας στη Λάρνακα, σε ηλικία πέντε ετών. Ο πατέρας του ήταν αξιωματικός του γαλλικού στρατού. Φοίτησε στην Αμερικανική Ακαδημία Λάρνακας, όπου σε ηλικία 15 ετών άρχισε να ασχολείται με τον αθλητισμό και το ποδόσφαιρο.

Άρχισε την ποδοσφαιρική του καριέρα στην ομάδα της Αμερικανικής Ακαδημίας Λάρνακας. Συνέχισε στον Γυμναστικό Σύλλογο Ζήνων και αργότερα στον Αθλητικό Μουσικό Σύλλογο Λάρνακας (ΑΜΟΛ), στον Πεζοπορικό Λάρνακας, στην ΕΠΑ Λάρνακας και στην Αλκή Λάρνακας (της οποίας ήταν και ιδρυτικό μέλος). Σταμάτησε το ποδόσφαιρο σε ηλικία 48 ετών. Επιπλέον, είχε αγωνιστεί και στην αρμενική Καϊτζάκ (1930-31). Με την ΕΠΑ κατέκτησε 2 πρωταθλήματα και 2 κύπελλα Κύπρου (1944-45, 1945-46).

Στη συνέχεια, με δική του πρωτοβουλία ιδρύθηκε ο Σύνδεσμος Διαιτητών Κύπρου. Ακολούθως, διετέλεσε προπονητής σε πολλές ομάδες της Λάρνακας και της Αμμοχώστου (π.χ. Νέα Σαλαμίνα, ΑΣΙΛ). Επίσης, ήταν και διαιτητής ποδοσφαίρου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πάμπος Στυλιανού, Νεόφυτος Γεωργίου: «Νέα Σαλαμίνα, 40 χρόνια πρωτοπόρας αθλητικής πορείας» (Ελληνικά) Κύπρος. 1988. σελ. 126.
2. 1 2 3 4 5  «Ρουμπέν Περπεριάν: Ογδόντα χρόνια γεμάτα φουρτούνες». *Ο Φιλελεύθερος*: σελ. 17. 1995-02-17.
3. ↑  «Η «αθάνατη» επέστρεψε για να μείνει στα σαλόνια». *dialogos.com.cy*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Σεπτεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 2017.
4. ↑  Μελετίου 2011, σελ. 37
5. ↑  Μελετίου 2011, σελ. 102

Πηγές
-----

* «Ρουμπέν Περπεριάν: Ογδόντα χρόνια γεμάτα φουρτούνες». *Ο Φιλελεύθερος*: σελ. 17. 1995-02-17.

Βιβλιογραφία
------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Μελετίου, Γιώργος (2011). *Κυπριακό ποδόσφαιρο 1900-1960*. Λευκωσία: Power Publishing. ISBN 978-9963-688-87-6.
Το **Πρινς Ρούπερτ** (αγγλικά: Prince Rupert) είναι πόλη λιμάνι στην επαρχία της Βρετανικής Κολομβίας του Καναδά. Βρίσκεται στο νησί Κάιεν κοντά στη στενή λωρίδα γης της Αλάσκας. Η πόλη αυτή αποτελεί κόμβο χερσαίων, αεροπορικών και θαλάσσιων μεταφορών στη Βόρεια Ακτή της Βρετανικής Κολομβίας και έχει πληθυσμό 12.220 κατοίκους από το 2016.

Γεωγραφία
---------

Το Πρινς Ρούπερτ βρίσκεται στο νησί Κάιεν (περίπου 770 χλμ. βορειοδυτικά του Βανκούβερ), ακριβώς βόρεια από τις εκβολές του ποταμού Σκήνα και συνδέεται με μια μικρή γέφυρα με την ηπειρωτική χώρα. Η πόλη βρίσκεται κατά μήκος της βορειοδυτικής ακτής του νησιού, μπροστά στο λιμάνι του Πρινς Ρούπερτ.

Στο δευτερεύον δυτικό άκρο του Υπερκαναδικού Αυτοκινητοδρόμου 16 (ο αυτοκινητόδρομος Γέλοουχεντ), το Πρινς Ρούπερτ βρίσκεται περίπου 16 χλμ. δυτικά του Πορτ Έντουαρντ, 144 χλμ. δυτικά του Τέρρας και 715 χλμ. δυτικά του Πρινς Τζορτζ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 25  Φεβρουαρίου 2023.
2. ↑  www12.statcan.gc.ca/census-recensement/2016/dp-pd/prof/index.cfm?Lang=E.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 136879902
* LCCN: n81089894

 |

 |
Ο **Ρίκζιγκ της Νορθουμβρίας**, βασιλιάς της Νορθουμβρίας (872 - 876) ανέβηκε στον θρόνο της Νορθουμβρίας μετά την ανατροπή του προκατόχου του Εγβέρτου Α΄ της Νορθουμβρίας και του Γούλφχερ, αρχιεπισκόπου της Γιορκ οι οποίοι αναγκάστηκαν να δραπετεύσουν στην Μερκία.

Ο Ρίκζιγκ ήταν επιλογή των Βίκινγκ και υποτελής τους, το Αγγλοσαξωνικό χρονικό αναφέρει ότι ο μεγάλος στρατός των Βίκινγκ βάδισε βόρεια την περίοδο 873 - 874. Ο Χάλφνταν Ράγκναρσον ένας από τους γιους του Ράγκναρ Λόθμπροκ κατέλαβε από τους Δανούς την νότια Νορθουμβρία η οποία αντιστοιχούσε στο παλαιότερο βασίλειο της Ντέιρα ή το Δανικό βασίλειο της Γιόρβικ που βρισκόταν ανάμεσα στους ποταμούς Χάμπερ και Τι.
Ο διάδοχος της Ρίκζιγκ Εγβέρτος Β΄ της Νορθουμβρίας διατήρησε υπό τον έλεγχο του την Βερνικία η οποία βρισκόταν ανάμεσα στους ποταμούς Τι και Φόρθ, στην Ντέιρα τον διαδέχθηκε ο Χάλφνταν. Ο Ρογήρος του Γουεντόβερ αναφέρει ότι ο Ρίκζιγκ *"πέθανε από ανακοπή καρδιάς μετά από την διαίρεση του βασιλείου του"*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* Kirby, D.P. The Earliest English Kings. London: Unwin, 1991.
* Higham, N.J. The Kingdom of Northumbria AD 350-1100. Stroud: Sutton, 1993.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ρίκζιγκ

|  |
| --- |
| Ρίκζιγκ της Νορθουμβρίας  |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΕγβέρτος Α΄ | **Βασιλιάς της Νορθουμβρίας**872 - 876 | ΔιάδοχοςΕγβέρτος Β΄ της Νορθουμβρίας Στην Βερνικία |
| ΔιάδοχοςΧάλφνταν ΡάγκναρσονΣτην Ντέιρα |
Συντεταγμένες: 13°51′S 172°06′W﻿ / ﻿13.850°S 172.100°W﻿ / -13.850; -172.100

| Salua Σάλουα |
| --- |
|
| Συνταγμένες: | 13°51′Ν 172°06′Δ |
|
| Χώρα: | Σαμόα |
|
| Νησί: | Μανόνο |
|
| Διαμέρισμα: | Αϊγκα-ι-λε-Τάι |
|
| Πληθυσμός (2006): | 201 κάτ. |

Η **Σάλουα** (σαμόα: Salua) είναι ένα χωριό των νησιών Σαμόα. Είναι το δεύτερο μικρότερο χωριό του νησιού Μανόνο, μετά το Απάι. Ανήκει στο Αϊγκα-ι-λε-Τάι. Έχει πληθυσμό μόνο 201 κατοίκων (2006).

Το Μανόνο συμπεριλάμβάνει μόνο τέσσερα χωριά: Λεπουιά'ι, Φαλέου, Απάι και την Σάλουα.

Γεωγραφία
---------

Η Σάλουα βρίσκεται βόρεια του νησιού.

Δημογραφία
----------

Η Σάλουα έχει πληθυσμό 201 κατοίκων (2006). Είναι το δεύτερο μικρότερο από τα τέσσερα χωριά του Μανόνο, μετά το Απάι.

Δείτε επίσης
------------

* Μανόνο
* Κατάλογος πόλεων των Σαμόα
* Κατάλογος πόλεων της Αϊγκα-ι-λε-Τάι

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Population» (PDF). *Samoa Bureau of Statistics*. Ιούλιος 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 21 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2009.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πόλεις του Αϊγκα-ι-λε-Τάι |
| --- |
|  |
| 
Πρωτεύουσα: Μουλιφάνουα |
|  |
| 
* Απάι
* Σάλουα
* Λεπουιάι
* Φαλέου
* Απολίμα-Τάι
* Απολίμα Ούτα
* Σατουϊμαλουφιλούφι
* Φουαϊλόλο'ο
* Μανόνο Ούτα
* Παεπαεάλα
 |

 |
Η Νάρεν Σάμμο (**Nareen Shammo**), γεννημένη το 1986 στη Μπασίκα του Ιράκ, είναι Γιαζίντι δημοσιογράφος και ερευνήτρια, καθώς και γνωστή για το έργο της ως υπερασπίστρια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Βιογραφία
---------

Σπούδασε Αγγλική λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο Αλ-Χάντμπα της Μοσούλης, εργάστηκε ως δημοσιογράφος και τηλεοπτική παραγωγός και επί του παρόντος ασχολείται με εκστρατείες υπέρ των ανθρώπινων δικαιωμάτων των γυναικών Γιαζίντι.

Το 2017 κέρδισε το βραβείο ακτιβισμού Γιο Ντόνα. Νωρίτερα, το 2014, η Σάμμο εγκατέλειψε την εργασία της ως δημοσιογράφος, όταν έμαθε ότι το Ισλαμικό Κράτος συστηματικά απαγάγει και υποδουλώνει γυναίκες και κορίτσια στο Ιράκ. Λόγω αυτού, ξεκίνησε να δραστηριοποιείται στην απελευθέρωση των αιχμάλωτων κοριτσιών και γυναικών Γιαζίντι, καταγγέλλοντας την γενοκτονία των Γιαζίντι.

Η Σάμμο είναι η πρώτη γυναίκα που μίλησε για τις καταχρήσεις κατά των γυναικών Γιαζίντι στο Κούρδικο Περιφερειακό Κοινοβούλιο και έπειτα ζήτησε την παρέμβαση τους.

Το 2015 βραβεύτηκε με το Βραβείο Γυναικών Κλάρα Τσέτκιν (Clara-Zetkin-Frauenpreis) του γερμανικού κόμματος Η Αριστερά για το εξαιρετικό της έργο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Vogel, Sonja (2015-03-09). «Verbrechen an jesidischen Frauen: „Wir sind im Irak nicht sicher"» (στα γερμανικά). *Die Tageszeitung: taz*. ISSN 0931-9085.. Ανακτήθηκε στις 2019-04-14.
2. ↑  Rose, Emily. «Ex-journalist is lonely lifeline for Yazidis sold into sex slavery». *www.timesofisrael.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2019.
3. ↑  Welle (www.dw.com), Deutsche. «Kampf um Sindschar: Kurden schlagen zurück | DW | 20.12.2014». *DW.COM* (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2019.
4. ↑  «Yazidi sex slaves 'forced to donate blood' to wounded Isis fighters». *The Independent* (στα Αγγλικά). 13 Ιανουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2019.
5. ↑  «ISIS Captives Tell Of Rapes And Beatings, Plead For Help». *NPR.org* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2019.
6. ↑  «Nareen Shammo: One Woman vs. the Islamic State». *Pink Jinn* (στα Αγγλικά). 5 Ιουνίου 2015. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2019.
Συντεταγμένες: 52°43′55.6″N 24°20′27.2″E﻿ / ﻿52.732111°N 24.340889°E﻿ / 52.732111; 24.340889

Ο **Νάρεφ** (πολωνικά: Narew, λευκορωσικά: Нараў‎, ουκρανικά: Нарва‎, λιθουανικά: *Narevas*, σουδοβιανά: *Naura,* παλαιά γερμανικά: *Nare*) είναι ποταμός μήκους 499 χιλιομέτρων, κυρίως, στη βορειοανατολική Πολωνία, ο οποίος είναι επίσης παραπόταμος του Βιστούλα. Είναι ο πέμπτος μεγαλύτερος ποταμός της Πολωνίας και ένα από τα λίγα πλεγμένα ποτάμια της Ευρώπης, ο όρος που σχετίζεται με τα μπλεγμένα κανάλια που μοιάζουν με πλεγμένα μαλλιά. Περίπου 57 χιλιόμετρα του ποταμού ρέουν μέσω της δυτικής Λευκορωσίας.

Ετυμολογία
----------

Το όνομα του ποταμού προέρχεται από μια πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *\*nr* που σχετίζεται κυρίως με το *νερό* (συγκρίνετε Νερέτβα, Νερίς, Νερ και Νουρ) ή από ένα ρήμα της λιθουανικής γλώσσας *nerti*, που σχετίζεται κυρίως με την *κατάδυση* και την *πλημμύρα*.

Γεωγραφία
---------

Ο Νάρεφ διασχίζει τη γεωγραφική περιοχή της Ευρώπης, γνωστή ως *Wysoczyzny Podlasko – Bialoruskie* (Υψίπεδο Ποντάλάσιε-Λευκορωσίας) που βρίσκεται εντός του Βοεβοδάτου Ποντλάσκιε και του Βοεβοδάτου Μασοβίας της Πολωνίας και του Όμπλαστ Γκρόντνο της Λευκορωσίας.

| Χώρα | Μήκος | Περιοχή λεκάνης |
| --- | --- | --- |
| Λευκορωσία | 57 χιλιόμετρα |  |
| Πολωνία | 443 χιλιόμετρα | 53.846 χλμ2 |
| **Σύνολο** | 499 χιλιόμετρα | 74.527 χλμ2 |

 Άποψη από το δρόμο κατά μήκος της δεξαμενής ΣΙεμιανούφκα κοντά στο χωριό Μποντάρι, στο Βοεβοδάτο Ποντλάσκιε στην Πολωνία
 Συμβολή του Νάρεφ και του Βιστούλα στο Μόντλιν

Δείτε επίσης
------------

* Εθνικό Πάρκο Νάρεφ
* Πάρκο Τοπίου Νάρεφ
* Γεωγραφία της Πολωνίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βίτολντ Μάντσακ (1999). *Wieża Babel* (στα Πολωνικά). Βρότσουαφ: Ossolineum. ISBN 83-04-04463-3.
2. ↑  «Narew». *mazowsze.szlaki.pttk.pl*. Ανακτήθηκε στις 13 Αυγούστου 2018.
3. 1 2  Statistical Yearbook of the Republic of Poland 2017, Στατιστική Υπηρεσία Πολωνίας, σελ. 85-86

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Νάρεφ** |

* Φυσικός τουρισμός (παρατήρηση πουλιών) στο Εθνικό Πάρκο Νάρεφ

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Πολωνία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 245388748
* GND: 4383507-7

 |

 |
Ο **Νείλος Καβάσιλας** ήταν λόγιος κληρικός του 14ου αιώνα, θείος του Νικολάου Καβάσιλα.

Ξέρουμε ελάχιστα για την ζωή του. Επί μακρόν συγχεόταν με τον ανιψιό του, πιθανότατα επειδή και το δικό του κοσμικό όνομα ήταν Νικόλαος και το όνομα Νείλος το έλαβε κατά τη χειροτονία του. Πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής του στη Θεσσαλονίκη, όπου ήταν δάσκαλος του ανιψιού του, αλλά και του Δημητρίου Κυδώνη. Στη συνέχεια μπήκε, όπως και οι δύο τελευταίοι, στην υπηρεσία του Ιωάννη Καντακουζηνού. Το 1361 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, διαδεχόμενος τον Γρηγόριο Παλαμά, αλλά δεν είναι σίγουρο ότι ενθρονίστηκε πριν από τον θάνατο του τελευταίου.

Άνθρωπος με μεγάλη φιλοσοφική παιδεία, ο Νείλος, σύμφωνα με μαρτυρία του Δημητρίου Κυδώνη, ήταν ενθουσιώδης αναγνώστης των έργων του Θωμά Ακινάτη. Εντούτοις, συστρατεύτηκε στον ησυχασμό, που καταγγέλλεται από τους αριστοτελικούς ως αντίθετος στη λογική, καθώς και στην αντιλατινική παράταξη, αναδεικνυόμενος σε δεινό πολέμιο του Πάπα και των λατινικών καινοτομιών.

Το κυριότερο έργο του είναι η πραγματεία *Περὶ τῆς τοῦ Άγίου Πνεύματος ἐκπορεύσεως κατὰ Λατίνων*, σε πέντε ομιλίες, η οποία έχει αναχθεί σε κλασική αναφορά για τη θέση της Ορθόδοξης Εκκλησίας σε αυτή τη διαμάχη. Απαντά εκεί στα επιχειρήματα που ανέπτυξε ο Θωμάς Ακινάς στις δύο *Συνόψεις* του (*Summa contra gentiles* και *Summa theologica*) καθώς και στο *De rationibus fidei contra Saracenos, Græcos et Armenos ad cantorem Antiochenum*, όλα μεταφρασμένα στα ελληνικά από τον Δημήτριο Κυδώνη. Σώζεται επίσης μια πραγματεία του σε δύο τόμους σχετικά με το Παπικό πρωτείο, που αναπαράγεται στην Patrologia Graeca (PG 149: 699-730).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
2. ↑  Αμφισβητούμενο σημείο, καθώς ο Συμεών Θεσσαλονίκης (15ος αι.) και ο ιστορικός Γεώργιος Σφραντζής δίνουν αντικρουόμενες πληροφορίες.
3. ↑  *Apologie III*, στο έργο του Giovanni Mercati, *Notizie di Procoro e Demetrio Cidone...*, Studi e Testi, Biblioteca apostolica vaticana, 1931, σελ.365.

Πηγές
-----

* Ανδρόνικος Δημητρακόπουλος (1872). *Ορθόδοξος Ελλάς : ήτοι περί των Ελλήνων των γραψάντων κατά Λατίνων και περί των συγγραμμάτων αυτών*. Εν Λειψίαι: Τύποις Μέτζγερ και Βίττιγ. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2010.
* Emmanuel Candal, *Nilus Cabasilas et theologia S. Thomæ de Processione Spiritus Sancti*, Studi e testi 116, Città del Vaticano, 1945.
* Marie-Hélène Congourdeau, *Nil Cabasilas et les projets de concile œcuménique pour l’union des Églises* στο  *Réduire le schisme ? Ecclésiologies et politiques de l’Union entre Orient et Occident (XIIIe-XVIIIe siècles)*, εκδ. MH Blanchet et F. Gabriel (Monographies 39), Paris, ACHCByz, 2013, σελ. 75-82.
Ο **Νικόλαος Μέξης** ήταν Έλληνας αγωνιστής στην επανάσταση του 1821 και πολιτικός που διετέλεσε δήμαρχος Σπετσών, γερουσιαστής και υπουργός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στις Σπέτσες και ήταν γιος του Χατζηγιάννη Μέξη. Ήταν μέλος της ισχυρής οικογένειας Μέξη και αδέλφια του ήταν οι Νικόλαος και Παναγιώτης Μέξης. Συμμετείχε σε αρκετές ναυμαχίες κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα και συμμετείχε ως πλοίαρχος στις πολεμικές επιχειρήσεις του ελληνικού στόλου στην Συρία.

Μετά την απελευθέρωση διορίστηκε πρώτος δήμαρχος Σπετσών. Το 1845 διορίστηκε γερουσιαστής, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1861, ενώ διετέλεσε και τρείς φορές αντιπρόεδρος της Γερουσίας. Στην κυβέρνηση Κολοκοτρώνη (1862) διετέλεσε Υπουργός Ναυτικών.

Ήταν παντρεμένος με την Μάρω Γιάννουζα, κόρη της Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας, και είχαν αποκτήσει αρκετά παιδιά μεταξύ των οποίων και τις Λασκαρίνα Μέξη, σύζυγο Παναγιώτη Σέκερη, και Ελένη Μέξη, σύζυγο Αναστασίου Ορλάνδου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γαλλέτας Ηλίας, Μπουζουμπάρδη Μαρίκα, *Σπέτσες, Ιστορία - Λαογραφία*, Ένωση Σπετσιωτών, 2004, τόμος Α΄, σελ. 314
2. ↑  Βουλή των Ελλήνων, Μητρώον Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών. 1822-1935, Αθήνα 1986, σελ. 62 - 63, 67 (pdf)
Χάρτης της νήσου
Η **Νήσος Πατέ** (*Pate*) είναι νησί της Κένυας στο Αρχιπέλαγος Λαμού στον Ινδικό Ωκεανό στη βόρεια ακτή της χώρας. Το νησί έχει μήκος 24 χλμ και περίπου 12 χλμ πλάτος. Στα βόρεια, φτάνει σε ύψος 46 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας.

Στο Πατέ τον 7ο και 8ο αιώνα εγκαταστάθηκαν άραβες μουσουλμάνοι έμποροι. Στα νοτιοανατολικά του νησιού υπάρχει η ερειπωμένη πόλη Σάνγκα, μία άλλη ερειπωμένη σήμερα πόλη είναι η Φάζα. Οι νησιωτικές πόλεις πολέμησαν κατά διαστήματα με τη Λαμού για την υπεροχή στο αρχιπέλαγος και ο Σουλτάνος του Ομάν το 1847 έληξε η διαμάχη υπέρ της Λαμού. Από τον 16ο αιώνα προσέλκυσε πολλούς μουσουλμάνους από το Κέρας της Αφρικής οπαδούς της τάξης των Σούφι. Το 1598 κατακτήθηκε από τους Πορτογάλους, ήρθαν και ιεραπόστολοι χωρίς επιτυχία. Το νησί παρέμεινε υπό την πορτογαλική κατοχή έως ότου κατακτήθηκε από τον σουλτάνο του Ομάν το 1698. Το 1728 οι Πορτογάλοι επέστρεψαν και έχτισαν το φρούριο του Πατέ. Τον 17ο αιώνα αποτέλεσε οικονομικό και θρησκευτικό κέντρο της περιοχής. 

Στο νησί δεν υπάρχουν οχήματα, το μόνο όχημα από το 2004 ήταν ένα ασθενοφόρο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Tactical Pilot Chart TPC M-5B, 1991

Αναφορές
--------

* Randall L. Pouwels: *The East African Coast, C. 780 to 1900 C.E.* In: Nehemia Levtzion und Randall L. Pouwels: *The History of Islam in Africa.* Ohio University Press, Athens (Ohio) 2000, σελ. 259–261


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Pate (Insel)  της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |