recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Λιμάνι της Μαρσασλόκκ
Το **Μάρσασλοκκ** (**Marsaxlokk**) είναι ένα παραδοσιακό ψαροχώρι στη νοτιοανατολική Μάλτα. Το Μάρτιο του 2014 είχε πληθυσμό 3.534 κατοίκους. Το όνομα του χωριού προέρχεται από το αραβικό *marsa* που σημαίνει λιμάνι και το μαλτέζικο *xlokk*, που είναι μια τοπική ονομασία για τη λέξη νοτιοανατολικός άνεμος. Στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν νεολιθικά μνημεία της εποχής της 3ης χιλιετίας π.Χ. (Φάση Ταρσίν - Tarxien phase). Τον 9ο αιώνα π.Χ. το λιμάνι του Μαρσασλόκκκ ήταν Φοινικική αποικία. Σήμερα σε μικρή απόσταση από το χωριό υπάρχει τερματικός σταθμός εμπορευματοκιβωτίων (container terminal) καθώς και σταθμός παραγωγής ενέργειας. Χαρακτηριστικό του Μαρσασλόκκκ είναι οι παραδοσιακές ψαρόβαρκες (luzzu) με διπλά τοιχώματα, ανθεκτικές στην κακοκαιρία, βαμμένες με έντονα χρώματα και με ζωγραφισμένο ένα ζευγάρι μάτια στα δεξιά και τα αριστερά της πλώρης (όπως στις αρχαίες ελληνικές παραστάσεις πλοίων). Οι βάρκες αυτές θεωρείται ότι έχουν σχεδίαση που κατάγεται από το Φοινικικό παρελθόν της Μάλτας.

Αθλητισμός
----------

Το χωριό διαθέτει τοπική ποδοσφαιρική ομάδα, την Μαρσασλόκκ ΦΚ.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μαρσασλόκκ** |

Παραπομπές
----------

1. ↑  localgovernmentdivisioncms.gov.mt/en/DLG/Department%20for%20Local%20Government/Pages/Commitees.aspx#:~:text=to%20increase%20to%206%20Regional%20Councils%20in%20November%202021.
2. ↑  legislation.mt/eli/cap/363/eng.
3. ↑  «Estimated Population by Locality 31st March, 2014». Government of Malta. 26 Ιουνίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιουνίου 2015. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ναυτιλιακή Αρχή Μάλτας[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Αναφορές και φωτογραφίες (Γερμανικά)
Вид на Нефтекамск с вертолета
Το **Νεφτεκάμσκ**(ρωσικά: Нефтека́мск‎\*, Μπασκίρ: Нефтекама, λατινικό: *Neftekama*) είναι πόλη στη δημοκρατία του Μπασκορτοστάν στη Ρωσία. Βρίσκεται στον ποταμό Κάμα, 220 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πρωτεύουσας της δημοκρατίας, την Ουφά. Είναι ένα μεγάλο βιομηχανικό και πολιτιστικό κέντρο της δημοκρατίας. Πληθυσμός: 121,733 (απογραφή 2010)

Ετυμολογία
----------

Το όνομα της πόλης προέρχεται από τον ποταμό Κάμα και το πετρέλαιο (нефть, *neft* στα ρωσικά).

Γεωγραφία
---------

Η πόλη συνορεύει με τις επαρχίες Κρασνοκάμσκι και Γιαναούλσκι. Ένα οδικό δίκτυο συνδέει την πόλη με την Ουφά, το Μπιρσκ, το Γιαναούλ, το Αγκιντέλ, το Οκτιάμπρσκι, το Ιζέφσκ, το Περμ και το Καζάν. Ο πλησιέστερος υπεραστικός σιδηροδρομικός σταθμός είναι ο Άμζια, 15 χιλιόμετρα μακριά. Υπάρχει τοπικό τρένο που συνδέει το Νεφτεκάμσκ με το Γιαναούλ μέσω της Άμζια. Το αεροδρόμιο του Νεφτεκάμσκ εξυπηρετεί την πόλη.

Ιστορία
-------

Ιδρύθηκε το 1957 μετά την ανακάλυψη κοιτασμάτων πετρελαίου στην επαρχία Κρασνοκάμσκι. Πόλη έγινε επίσημα το 1963.

Διοικητικές και δημοτικής κατάστασης
------------------------------------

Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη του Νεφτεκάμσκ είναι ενσωματωμένη ως το *Αστικό Οκρούγκ Νεφτεκάμσκ*.

Δημογραφικά στοιχεία
--------------------

Η πόλη κατατάσσεται τέταρτη στον πληθυσμό μετά την Ουφά, το Στερλιταμάκ και το Σαλαβάτ.

Οικονομία
---------

Η κύρια βιομηχανίας της πόλης είναι το εργοστάσιο αυτοκινήτων του Νεφτεκάμσκ, από τους μεγαλύτερους παραγωγούς επιβατηγών λεωφορείων στη Ρωσία.
Το ***Resonance of Fate***, γνωστό ως *End of Eternity* στην Ιαπωνία (ιαπωνικά: エンド オブ エタニティ, Χέπμπορν: *Endo Obu Etaniti*), είναι βιντεοπαιχνίδι δράσης ρόλων που αναπτύχθηκε από την tri-Ace και κυκλοφόρησε στις 28 Ιανουαρίου του 2010 από τη Sega και για τα PlayStation 3 και Xbox 360. Στις 16 Μαρτίου κυκλοφόρησε στη Βόρεια Αμερική, στις 18 Μαρτίου στην Αυστραλία και στις 26 Μαρτίου του ίδιου μήνα και έτους στην Ευρώπη. Στις 18 Οκτωβρίου του 2018 επανακυκλοφόρησε από την tri-Ace για το PlayStation 4 και τα Windows ως HD Remaster. Το παιχνίδι δέχθηκε θετικές κριτικές για το σύστημα μάχης και τη μουσική του, ωστόσο πούλησε 0,8 εκατομμύρια κομμάτια.

Πλοκή
-----

### Υπόβαθρο

Το *Resonance of Fate* τοποθετείται στη Γη, στο μακρινό μέλλον. Τα υψηλά επίπεδα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης έχουν προκαλέσει τεράστιες περιβαλλοντολογικές αλλαγές, κάνοντας τον κόσμο εχθρικό για την ανθρώπινη ζωή. Όντας στο χείλος της καταστροφής, δημιουργεί το Basel, ένα γιγάντιο τέχνασμα που καθαρίζει τον αέρα υπό τον έλεγχο του Zenith System. Καθώς η κατάσταση χειροτέρευε στη χώρα γύρω από το Basel, οι εναπομείναντες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν γύρω του και ίδρυσαν μια μεγάλη πόλη στη βάση του πύργου Zenith. Ενώ το Basel το Zenith System ελέγχει το τριγύρω περιβάλλον ώστε να το κάνει κατοικήσιμο για τους ανθρώπους, ελέγχει επίσης και τον ανθρώπινο πληθυσμό: κάθε άτομο έχει καθορισμένη την κοινωνική του διάταξη με τη γέννα, και το ακριβές προσδόκιμο ζωής του ελέγχεται μέσω κρυστάλλων χαλαζία που προγραμματίζονται μέσω του Zenith. Με το πέρασμα αμέτρητων χρόνων, το Basel έχει γίνει μια κοινωνία που ως βάση της έχει την κοινωνική κατάταξη των κατοίκων του, και αυτοί ξεχνά τα πάντα για το παρελθόν του Basel. Αυτοί που κατοικούν στην κορυφή του πύργου είναι οι αρχηγοί της πόλης, με τον τίτλο Cardinals, και κάνουν κατήχηση στο λαό για μία θρησκεία που θεοποιεί το Zenith System.

Παραπομπές
----------

1. ↑  McWhertor, Michael (18 Σεπτεμβρίου 2018). «Resonance of Fate remaster coming to PS4, Steam». *Polygon*. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2018.
2. ↑  Brudvig, Erik (23 Μαρτίου 2010). «Resonance of Fate Review». *IGN* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2018.
3. ↑  «Resonance of Fate Review for PlayStation 3 (PS3)». *www.cheatcc.com*. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2018.
4. ↑  Hetfeld, Malindy (21 Οκτωβρίου 2018). «Resonance of Fate - a gem that deserves a second chance». *Eurogamer* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2018.
5. ↑  «Review: Resonance of Fate». *www.thesixthaxis.com*. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2018.
6. ↑  Dylan (17 Αυγούστου 2012). «10 Reasons Why Resonance of Fate 2 Will Happen [Updated]». *Arcadian Rhythms* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2018.
7. ↑  «Resonance of Fate». *www.vgchartz.com*. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2018.
8. ↑  Shea, Cam (13 Οκτωβρίου 2009). «Resonance of Fate Interview». *IGN* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
Ο **Σαμουήλο Γιακόβλεβιτς** (*σερβικά: Самуило Јаковљевић*) (Νόβι Παζάρ 7 Δεκεμβρίου 1760 - Κωνσταντινούπολη 26 Αυγούστου 1824) ήταν Σέρβος, Αρχιμανδρίτης Στουντενίσκι και αγωνιστής της Σερβικής επανάστασης.

Ήταν γιος του Γιάκοβ και της Τζούρτζια Ομπρένοβιτς, ο πατέρας του ήταν αδελφός του πρίγκιπα Μίλος Ομπρένοβιτς. Αδέλφια του ήταν ο Πέταρ που σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της εξέγερσης και ο Τζόρτζε.

Με το ξέσπασμα της πρώτης Σερβικής εξέγερσης το 1804 πολέμησε στις τάξεις των εξεγερμένων Σέρβων. Το 1815 με την ήττα των επαναστατών έφυγε στο Σρεμ της Αυστροουγγαρίας. Έπειτα επέστρεψε στη Σερβία στο μοναστήρι Κάλενιτς. Με την ανακήρυξη του Πριγκιπάτου της Σερβίας διορίσθηκε σε επαρχιακές διοικήσεις. Το 1820 στάλθηκε σε διπλωματική αποστολή στην Κωνσταντινούπολη, κατά την παραμονή του εκεί ξέσπασε η Ελληνική επανάσταση και φυλακίστηκε έως το 1824 που πέθανε στις φυλακές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Текст Живана Сечанског управника Архива САНУ, Сремски Карловци, Београд у Енциклопедија Југославије ЈЛЗ Загреб 1988. књига 5, pp. 756
2. ↑  «Обреновићи». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Απριλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2014.
3. ↑  Милош Обреновић, князь Сербїи; или грађа за Српску историjу нашега времена
4. ↑  Учешће свештенства у Првом србском устанку[*νεκρός σύνδεσμος*]

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Самуило Јаковљевић  της Σερβικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το **Οριστάνο** (ιταλικά: *Oristano*‎, ςαρδηνιακά: *Aristanis*, ελληνικά: *Αριστάνις*‎) είναι Ιταλική πόλη και κοινότητα, πρωτεύουσα της της Ιταλικής επαρχίας του Οριστάνο, βρίσκεται στην κεντροδυτική Σαρδηνία στα βόρεια της πεδιάδας του Καμπιντάνο. Η έκταση της πόλης είναι 84.57 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο πληθυσμός 31.671 κάτοικοι σύμφωνα με Απογραφή (1 Ιανουαρίου 2018). Η οικονομία της πόλης στηρίζεται στον τουρισμό, στην γεωργία και στις μικρές βιομηχανίες.

Ιστορία
-------

Το Οριστάνο ιδρύθηκε από Φοίνικες δίπλα από την αρχαία Φοινικική αποικία της Οθόκα (σημερινή Σάντα Γκιούστα), στην Βυζαντινή αυτοκρατορία ήταν γνωστό σαν *"Αριστάνις"*. Οι Σαρακηνοί έκαναν σκληρές επιδρομές στην πόλη τον 9ο - 10ο αιώνα και ο αρχιεπίσκοπος Τορκοτορίο την έκανε έδρα επισκοπής (1070), μετέφερε την επισκοπή της γειτονικής παραλιακής πόλης Θάρρος. Έγινε η πρωτεύουσα της *"Δικαιοδοσίας της Αρμπορέας"*, σχεδιάστηκαν ισχυρές οχυρώσεις που τελικά πραγματοποιήθηκαν όταν ανέβηκε στην εξουσία ο *"Δικαστής" Μαριάνο Β΄.*

Το Οριστάνο έγινε η ισχυρότερη πόλη της Σαρδηνίας τον Μεσαίωνα, ακολούθησαν πολλοί πόλεμοι ανάμεσα στην *"Δικαιοδοσία της Αρμπορέας"* και τα υπόλοιπα βασίλεια της Σαρδηνίας. Οι συγκρούσεις έφτασαν στο αποκορύφωμα όταν ο βασιλιάς Μαριάνος Δ΄ (1347 - 1375) και στην συνέχεια ο γιος του Ούγος Γ΄ (1376 - 1383) και η κόρη του Ελεονώρα (1383 - 1404) προσπάθησαν να κατακτήσουν ολόκληρο το νησί. Η Δικαιοδοσία της Αρμπορέα παρέμεινε το τελευταίο Σαρδηνιακό βασίλειο και διαλύθηκε περίπου δέκα χρόνια μετά την ήττα του στην *"μάχη του Σανλουρί"* (1420), στην συνέχεια πέρασε μαζί με το υπόλοιπο Βασίλειο της Σαρδηνίας στο Στέμμα της Αραγωνίας. Οι Αραγωνέζοι την μετέτρεψαν στην υποτελή *"Μαρκησία της Αρμπορέα"*, κυριεύθηκε από τα Καταλανικά στρατεύματα στην *"μάχη του Μάκομερ"* μετά την εξέγερση του τελευταίου μαρκησίου Λεονάρντο Αλαγκόν. Το Οριστάνο πέρασε στην Ισπανική αυτοκρατορία, στο Πεδεμόντιο (1720) και τελικά στην Ιταλική ενοποίηση (1861). Τον Απρίλιο του 1921 πολλοί Βετεράνοι αξιωματικοί του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ίδρυσαν το *"Πολιτικό κόμμα της Σαρδηνίας"*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Superficie di Comuni Province e Regioni italiane al 9 ottobre 2011». Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ιταλίας. Ανακτήθηκε στις 16  Μαρτίου 2019.
2. ↑  «Popolazione Residente al 1° Gennaio 2018». Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ιταλίας. Ανακτήθηκε στις 16  Μαρτίου 2019.
3. ↑  Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής (Ιταλία) (9 Οκτωβρίου 2011)
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2019.

Πηγές
-----

* Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής (Ιταλία)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Οι επαρχίες της Σαρδηνίας Αρχειοθετήθηκε 2019-06-30 στο Wayback Machine.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Oristano  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 247705690
* LCCN: n83216615
* GND: 4216670-6
* NKC: ge664116

 |

 |
Η **Κρηνίτσα** είναι πεδινός οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Τρικάλων στη Θεσσαλία σε υψόμετρο περίπου 106 μέτρα. Στα βόρειοανατολικά της βρίσκεται ο Παλαιόπυργος, στα βόρεια το Αρδάνι, νότια το Λογγάκι, στα δυτικά η Περδικοράχη και στα ανατολικά η Ζηλευτή. Το όνομα είναι Σλαβικής προέλευσης και σημαίνει πηγάδι (το μαρτυρά και η ύπαρξη πολλών πηγαδιών στην ευρύτερη περιοχή). Το χωριό αριθμεί 896 κατοίκους βάση της απογραφής του 2021. Οι εκκλησίες του είναι ο Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου, ο Ιερός Ναός Αγίων Κωνσταντίνου & Ελένης που είναι και ο πολιούχος, ο Ιερός Ναός του Αγίου Νικολάου με σπάνιες αγιογραφίες του 17 ου αιώνα και τέλος το ξωκλήσι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος. Από το 2011 η περιοχή έχει ενσωματωθεί στα Τρίκαλα. 

Κατά την διάρκεια των εργασιών του αυτοκινητόδρομου *Ε-65* στη θέση «Ντρογκάρι» Κρηνίτσας ήρθαν στο φως κατάλοιπα (δόμοι) λατομικής περιοχής, που αποτελεί το μοναδικό σωζόμενο δείγμα εξόρυξης λίθων στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλίας. Λόγω έλλειψης αρχαιολογικών ευρημάτων, η θέση δεν δύναται να χρονολογηθεί.

Υπάρχουν μαρτυρίες από τους κώδικες των Μοναστηριών των Μετεώρων για κατοίκους της Κρηνίτσας αφιερωτές των Μονών από τον 15ο αιώνα.

Κατά την περίοδο του Β Παγκοσμίου πολέμου έπεσαν ηρωικά 2 άτομα και για τη μνήμη τους υπάρχει μνημείο στο Παλαιό σχολείο του χωριού όπου ο πρόεδρος του χωριού καταθέτει στεφάνι στις εθνικές εορτές.

Στην περιοχή εκτός των άλλων καλλιεργειών ευδοκιμεί η καλλιέργεια αμπέλου και ελιάς.

Στο χωριό δραστηριοποιείται ο Μορφωτικός Σύλλογος Κρηνίτσας,το Ε.Π.Ο.Σ.

Στις 20 Μαΐου γίνεται αναβίωση του παλαιού πανηγυριού του Αγίου Κωνσταντίνου.

Παραπομπές
----------


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Τρικκαίων |
| --- |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Εστιαιώτιδας | 
* Λόγγος
* Μεγαλοχώρι
* Πατουλιά
* Χρυσαυγή
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Καλλιδένδρου | 
* Αμμουδιά
* Βαλτινό
* Δενδροχώρι
* Εξάλοφος
* Κάτω Ελάτη
* Ματσουκιώτικα
* Μέλιγος
* Φωτάδα
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Κόζιακα | 
* Ανταλλάξιμα
* Γενέσι
* Γοργογύρι
* Δίλοφο
* Ξυλοπάροικο
* Κόρη\*
* Πρίνος
* Πρόδρομος
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Μεγάλων Καλυβίων | 
* Αγία Κυριακή
* Γλίνος
* Μεγάλα Καλύβια
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Παληοκάστρου | 
* Αγρελιά
* Αρδάνι
* Ζηλευτή
* Κοκκόνα
* Κρηνίτσα
* Λαγκαδιά
* Λιόπρασο
* Παλαιόπυργος
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Παραληθαίων | 
* Άγιος Νικόλαος
* Ελληνόκαστρο
* Πλάτανος
* Ράξα
* Ρίζωμα
* Σπαθάδες
* Χαϊδεμένη
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Τρικκαίων | 
* Απόστολοι
* Περδικορράχη
* Τρίκαλα
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Φαλωρείας | 
* Διαλεκτό
* Διπόταμος
* Καλονέρι
* Κεφαλόβρυσο
* Μέγα Κεφαλόβρυσο
* Μεγάρχη
* Ουρανός
* Ρόγκια
 |
|  |
| 
* Έδρα: Τρίκαλα
* \* (Οικισμοί με μη μόνιμο πληθυσμό)
 |

 |
Ιστορικό
--------

Η «**Αθλητική Ένωσις Κωνσταντινουπολιτών Πειραιώς**» γνωστή και σε σύντμηση ως «**ΑΕΚ Πειραιώς**» ιδρύθηκε το 1926 και το 1927 εντάχθηκε στην Ε.Π.Σ. Πειραιώς. Αναγνωρίστηκε από την Ε.Π.Ο. με Αριθμό Μητρώου Ε.Π.Ο. 32, αποτελώντας από τα πρώτα αναγνωρισμένα σωματεία της. Μετείχε ανελλιπώς στα πρωταθλήματά της ως τη σεζόν 1967-68. Ένας από τους πρώτους ποδοσφαιριστές που έπαιξαν στην ομάδα ήταν ο μετέπειτα σπουδαίος γκολτζής του Ολυμπιακού Γιάννης Βάζος, το 1931. Στις 6 Σεπτεμβρίου 1931 έδωσε φιλικό αγώνα με την ΑΕΚ Αθηνών εκτός έδρας και ηττήθηκε με 1-8. Στο ματς αυτό με την ΑΕΚ Πειραιώς αγωνίστηκαν οι: Υψηλάντης (46΄ Γιάμαλης της ΑΕΚ Αθήνας), Λαζαρίδης, Μαύρος, Κυπριώτης, Καραγιάννης, Δέρβος, Ρουμπάνης, Χατζόπουλος, Σταυράκης, Φυλακτός, Αρτόπουλος.

Μια άλλη σπουδαία ποδοσφαιρική φυσιογνωμία που αγωνίστηκε προπολεμικά στην ΑΕΚ Πειραιώς ήταν ο διεθνής αμυντικός Γιώργος Γάσπαρης, ο οποίος ήρθε στην ομάδα το 1935 από τον Απόλλωνα Αθηνών και αγωνίστηκε με την ΑΕΚ Πειραιώς τη σεζόν 1935-36 στο πρωτάθλημα της Α΄ Πειραιώς, πριν πάρει μεταγραφή για την ΑΕΚ Αθηνών. Μάλιστα κλήθηκε στην Εθνική Ελλάδος και αγωνίστηκε ως βασικός στις 19/06/1936 στο φιλικό ματς: Αίγυπτος-Ελλάδα: 3-1. Υπήρξε ο μοναδικός διεθνής ποδοσφαιριστής στην ιστορία της ΑΕΚ Πειραιά.

Μεταπολεμικά η ΑΕΚ Πειραιώς συνέχισε να μετέχει στα πρωταθλήματα της ΕΠΣ Πειραιά, στη Β΄ ή Γ΄ κατηγορία. Από τα μέσα της δεκαετίας του '50, που ο Αιολικός Φαλήρου μετονομάστηκε σε «ΑΕ Κεντρικού Φαλήρου» («ΑΕΚ Φάληρου»), άρχισε να δημιουργείται μια σύγχυση ανάμεσα στις δυο ομάδες. Έτσι το 1960 η «ΑΕ Κωνσταντινουπολιτών Πειραιώς» («ΑΕΚ Πειραιώς») μετονομάστηκε σε «**ΑΟ Ελλήνων Κωνσταντινουπολιτών**» (**«ΑΟΕΚ.»**), ονομασία με την οποία αγωνίστηκε ως τη σεζόν 1967-68 στις μικρές κατηγορίες της ΕΠΣΠ. Στη συνέχεια διαλύθηκε.

Σημαντικοί Ποδοσφαιριστές
-------------------------

* Γιώργος Γάσπαρης, διεθνής το 1936.
* Γιάννης Βάζος.

Τίτλοι-διακρίσεις
-----------------

* **Κύπελλο καλής εμφάνισης ΕΠΣ Πειραιά**: 1929

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

Αναφορές
--------

1. ↑  Αθλητική Ηχώ, 23/3/1951.
2. ↑  "*ΑΙ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΑΙ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΑΙ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΠΙΣΗΜΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΑΘΗΝΩΝ-ΠΕΙΡΑΙΩΣ-ΕΠΑΡΧΙΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΟ*", εφ. Αθλητισμός, 7 Ιανουαρίου 1939, σελ. 4 (ψηφ. σελ. 18)[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  «ΑΜ ΕΠΟ συλλόγων των τριών αρχαιότερων Ενώσεων epslarissa.wordpress.com». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2021.
4. ↑  Ηλ. Λέκκα, "Η Εποποιία του ελληνικού ποδοσφαίρου", "Αθλητική Ηχώ", 5/9/1974.[*νεκρός σύνδεσμος*]
Χιονόπτωση στα Σεπόλια.
Μερική χιονόπτωση στην Αργολίδα.
Η **Κακοκαιρία «Ελπίς»** ήταν ένα καιρικό σύστημα που διήρκεσε από τις 23 Ιανουαρίου 2022 έως τις 26 Ιανουαρίου 2022.  Το καιρικό σύστημα έπληξε κυρίως την Αττική, την Εύβοια, τις Κυκλάδες και την Κρήτη φέρνοντας χιονοκαταιγίδες και χαμηλές θερμοκρασίες, καθώς ο υδράργυρος έφθασε έως και τους -18,1 βαθμούς Κελσίου και η χιονόστρωση τους 70 πόντους.

Λόγω της σφοδρής χιονόπτωσης και έλλειψης σχεδιασμού, εγκλωβίστηκαν πάνω από 5.000 οχήματα στην Αττική Οδό για πάνω από 30 ώρες με πάνω από 1.500 πυροσβέστες και 4.000 αστυνομικοί, με τη βοήθεια των Ενόπλων Δυνάμεων, να συνδράμουν στον απεγκλωβισμό. Αυτό, οδήγησε στην παραίτηση του Διευθύνοντος Συμβούλου της εταιρείας διαχείρισης και λειτουργίας του αυτοκινητοδρόμου, *Αττικές Διαδρομές*. Ο Πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, ανακοίνωσε την αποζημίωση 2.000€ για τους εγκλωβισμένους στην Αττική Οδό και 1.000€ στην αμαξοστοιχία της ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Παρακώλυση συγκοινωνιών παρουσιάστηκε και σε άλλους μεγάλους δρόμους της πρωτεύουσας, όπως στη Λεωφόρο Μεσογείων, Κατεχάκη και Μαραθώνος. Συγκεκριμένες περιοχές κηρύχθηκαν σε γενική αργία και τα σχολεία έμειναν κλειστά καθ’ όλη τη διάρκεια της εβδομάδας. Προβλήματα επίσης παρουσιάστηκαν στο δίκτυο ηλεκτροδότησης. Λόγω των έντονων καιρικών φαινομένων υπήρξε σύγκρουση αμαξοστοιχίας και εγκλωβισμός επιβατών για αρκετές ώρες. Η κατάσταση έλαβε και πολιτικές προεκτάσεις, με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Αλέξη Τσίπρα, να καταθέτει πρόταση μομφής εναντίον της κυβέρνησης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «heavy snow blankets athens». *the guardian*.. Ανακτήθηκε στις 26 january 2022.
2. ↑  «in pictures: snow blankets athens, greek islands». *al jazeera*.. Ανακτήθηκε στις 26 january 2022.
3. ↑  «snowstorm brings much of turkey and greece to a halt». *dw*.. Ανακτήθηκε στις 26 january 2022.
4. ↑  «oi xamiloteres thermokrasies tis kakokairias Elpida(in greek)». *in*.. Ανακτήθηκε στις 26 January 2022.
5. ↑  «Αττική Οδός: Ολονύχτια μάχη του στρατού - Πάνω από 22 ώρες εγκλωβισμένοι στα οχήματα (ΒΙΝΤΕΟ&ΦΩΤΟΣ)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιανουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2022.
6. ↑  «Πολιτική Προστασία: Περίπου 4.500 ήταν οι εγκλωβισμένοι με 2.500 οχήματα στην Αττική Οδό». Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2022.
7. ↑  «Παραιτήθηκε ο CEO των Αττικών Διαδρομών». Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2022.
8. ↑  . Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2022.  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)
9. ↑  . Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2022.  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)
Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο **Αίμος** ήταν βασιλιάς της Θράκης, γιος του Βορέα και της νύμφης Ωρείθυιας.

Ο μύθος
-------

Γυναίκα του ήταν η αδελφή του Ροδόπη. Το ζευγάρι είχε την αλαζονεία να συγκρίνει τους εαυτούς τους με τον Δία και την Ήρα. Έτσι, οι θεοί τους τιμώρησαν μεταμορφώνοντάς τους σε βουνά τα οποία φέρουν τα ονόματά τους. Στα ελληνικά, η χερσόνησος των Βαλκανίων είναι γνωστή και ως *Χερσόνησος του Αίμου*.

Κατά τον Ηρόδοτο, στην οροσειρά του Αίμου υπήρχε βωμός του Διονύσου. Αναφορές στον Αίμο υπάρχουν ακόμα σε λογοτεχνικά έργα των Τζον Μίλτον και Αλεξάντερ Πόουπ.

Άλλες χρήσεις
-------------

Με το όνομα *Οροσειρά του Αίμου* είναι επίσης γνωστό ένα ύψωμα στην Ιώ, δορυφόρο του Δία με ύψος 10.000 μ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αίμος». *mythotopia.eu*. Ινστιτούτο Επεξεργασίας του Λόγου. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2023.
2. ↑  «Ροδόπη». *mythotopia.eu*. Ινστιτούτο Επεξεργασίας του Λόγου. Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2023.

Δείτε επίσης
------------

* Βαλκάνια
Η **Καμπράς** είναι Δήμος της Ιταλικής επαρχίας του Οριστάνο στην Περιφέρεια Σαρδηνία στην Ιταλία. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 9.165 κάτοικοι και η πυκνότητα του πληθυσμού 90 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο (30 Απριλίου 2017).
Βρίσκεται περίπου 90 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από την πρωτεύουσα της Σαρδηνίας Κάλιαρι και 6 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από την πρωτεύουσα της επαρχίας Οριστάνο. 
Έχει πολλές ενοριακές εκκλησίες σε ρυθμό Μπαρόκ και μια εκκλησία αφιερωμένη στο Άγιο Πνεύμα (1601) με δύο Γοτθικούς διαδρόμους. Στην ίδια θέση βρισκόταν στην αρχαιότητα η αποικία Θάρρος που είχαν ιδρύσει οι Φοίνικες και έχει μεγάλες παραλίες. 

Η Καμπράς εμφανίστηκε τον 11ο αιώνα όταν οι κάτοικοι της Θάρρος εγκατέλειψαν την πόλη χάρη στις επιδρομές πειρατών που δέχτηκαν από την βόρεια Αφρική. Οι κάτοικοι εγκαταστάθηκαν αρχικά κοντά στο κάστρο που τα ερείπια του είναι ορατά σήμερα δίπλα στην ενοριακή εκκλησία. Η Καμπράς απέκτησε μεγάλη αξία με την Δικαιοδοσία της Αρμπορέα, έγινε έδρα του δούκα που έμενε στο κάστρο, μετά την πτώση της Δικαιοδοσίας κυβερνήθηκε από διάφορους λόρδους. Τον 19ο αιώνα περιήλθε στην Επαρχία του Οριστάνο, αργότερα περιήλθε στην Επαρχία του Κάλιαρι (1859) μέχρι την χρονιά που επέστρεψε στο Οριστάνο (1974).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Superficie di Comuni Province e Regioni italiane al 9 ottobre 2011». Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ιταλίας. Ανακτήθηκε στις 16  Μαρτίου 2019.
2. ↑  «Popolazione Residente al 1° Gennaio 2018». Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ιταλίας. Ανακτήθηκε στις 16  Μαρτίου 2019.
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δήμος του Καμπράς

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 152629001

 |

 |
Η **Μαριόν Μπαρτολί** (γαλλ. *Marion Bartoli*, γεννήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 1984) είναι Γαλλίδα πρώην αθλήτρια της αντισφαιρίσεως (τένις) και προπονήτρια. Γεννήθηκε στη μικρή πόλη Λε Πουί-αν-Βελαί από γονείς κορσικανικής καταγωγής.

Η Μπαρτολί κέρδισε το πρωτάθλημα του Γουίμπλεντον το 2013, νικώντας στον τελικό τη Ζαμπίνε Λιζίκι, ενώ είχε φθάσει στον τελικό και το 2007. Επίσης έφθασε στον ημιτελικό του Ρολάν Γκαρός του 2011. Εκτός από αυτά, κερδισε οκτώ ακόμα τίτλους σε τουρνουά της WTA στο απλό και τρεις στο διπλό. Στις 14 Αυγούστου 2013 ανεκοίνωσε την αποχώρησή της από το επαγγελματικό τένις.

Στη διάρκεια της σταδιοδρομίας της η Μπαρτολί νίκησε τρεις αθλήτριες που τη συγκεκριμένη στιγμή βρίσκονταν στο No. 1 της παγκόσμιας κατατάξεως: τη Ζυστίν Ενέν στον ημιτελικό του Γουίμπλεντον του 2007, τη Γέλενα Γιάνκοβιτς στον τέταρτο γύρο του Αυστραλιανού Όπεν του 2009 και τη Βικτόρια Αζαρένκα στον προημιτελικό του Μαϊάμι Όπεν το 2012. Επίσης κατέγραψε νίκες έναντι άλλων κορυφαίων τενιστριών, όπως επί της Βένους Ουίλιαμς, της Serena Williams, της Caroline Wozniacki, Petra Kvitová και της Kim Clijsters.

Το στιλ του παιχνιδιού της ήταν ιδιόρρυθμο, καθώς χρησιμοποιούσε και τα δυο της χέρια τόσο στο φόρχαντ όσο και στο μπάκχαντ. Η υψηλότερη θέση που έφθασε ποτέ στην παγκόσμια κατάταξη (στο απλό) ήταν το νο. 7, τόσο στις αρχές του 2012 όσο και τον Ιούλιο του 2013 μετά τον θρίαμβό της στο Γουίμπλεντον, το οποίο κατέκτησε εκείνο το έτος χωρίς να χάσει ούτε ένα σετ, κάτι που μόνο 5 άλλες τενίστριες στην επαγγελματική εποχή το είχαν κατορθώσει μέχρι τότε.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *WTA website*.
2. ↑  *Tennis Temple*. 27. Ανακτήθηκε στις 13  Μαΐου 2020.
3. ↑  PREX1425490D.
4. ↑  «wtatour.com -> Player profiles -> Marion Bartoli -> Stats». WTA. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Οκτωβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2011.
5. ↑  Aimee Lewis. «BBC Sport – Wimbledon 2013: Marion Bartoli beats Sabine Lisicki to win title». *BBC Sport*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η Μπαρτολί στον ιστότοπο της WTA
* Η Μπαρτολί στον ιστότοπο της Διεθνούς Ομοσπονδίας Αντισφαιρίσεως
* Η Μπαρτολί Αρχειοθετήθηκε 2022-03-28 στο Wayback Machine. στον ιστότοπο του Φεντ Καπ

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 1681151778205918130005
* SUDOC: 236647652

 |

 |
Ο **Μπόρκολατς** (*σερβικά : Борковац*) είναι μικρός ποταμός της κεντρικής Σερβίας στην περιφέρεια της Σίρμιας. 

Πηγάζει από τους νότιους πρόποδες των όρεων Φρούσκα κοντά στο χωριό Ριβίτσα και στο πέρασμα του 2 χλμ από την πόλη Ρούμα από το 1972 έως το 1975 χτίστηκε φράγμα σαν αποτέλεσμα του οποίου είναι η Λίμνη Μπόρκολατς.

Ο Μπόρκολατς μετά το φράγμα περνά μέσα από την πόλη Ρούμα και τέλος στην πόλη Τζαράκ χύνεται στον ποταμό Σάβα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Месна заједница Ривица[*νεκρός σύνδεσμος*], στα σερβικά
2. ↑  Јесењи поздрав из Борковца - Ruma[*νεκρός σύνδεσμος*], στα σερβικά
3. ↑  wikimapia, Борковац
Ο **Αριόμαρδος** (άκμασε στις αρχές τού 5ου αι.) από τη Δυναστεία των Αχαιμενιδών ήταν πρίγκιπας της Περσίας.

Χάρτης με τις περιοχές των Ιβήρων/Γεωργινών (Iberia) και Τιβαρηνών (Thybaraena). Ο Αριόμαρδος ήταν διοικητής των στρατιωτών από τις περιοχές αυτές, στην εκστρατεία τού Ξέρξη Α΄ στην Ελλάδα.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Δαρείου Α΄ της Περσίας και της Παρμύς, κόρης τού Βαρδίγια ή Σμέρδη. Ο Σμέρδις ήταν αδελφός της Άτοσσας, άλλης συζύγου τού Δαρείου Α΄.

Ακολούθησε τον Ξέρξη Α΄, ετεροθαλή αδελφό του στην εκστρατεία του στην Ελλάδα. Ήταν διοικητής των Μόσχων (λαού της Ιβηρίας/Γεωργίας) και των Τιβαρηνών τού Πόντου.

Ετερθαλή αδέλφια του ήταν ο Ξέρξης Α΄, ο Μασίστης και ο Αχαιμένης (τέκνα της Άτοσσας)· επίσης ο Αριβίγνης (τέκνο της κόρης τού Γοβρύα).

Πηγές
-----

* Lendering, J: "Parmys", in
* Crabb, George (1825). Universal Historical Dictionary. London: Baldwin, Cradock, and Joy. p. 108. Retrieved 25 July 2015.
* Smith, William, ed. (1870). "Ariomardus". Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Ariomardus  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Λούλης (αποσαφήνιση).

Ο **Κωνσταντίνος Λούλης** είναι Έλληνας επιχειρηματίας και πολιτικός που δραστηριοποιείται κυρίως στον χώρο των αλευροβιομηχανιών στην Βαλκανική. Έχει διατελέσει (1989-1991) Πολιτικός διοικητής του Αγίου Όρους.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στον Βόλο το 1955. Είναι γόνος ηπειρώτικης οικογένειας εμπόρων και αλευροποιιών, από την οποία έχουν αναδειχθεί δύο βουλευτές της Βουλής των Ελλήνων, ο Γιώργος και Αλκιβιάδης Λούλης. Την περίοδο από το 1973 έως το 1975, ολοκληρώνει της σπουδές του ως Μηχανικός Κυλινδρόμυλων στη Σχολή του Σεντ Γκάλλεν (*γερμανικά: Schweizerische Müllereifachschule St. Gallen*) στην Ελβετία. Έπειτα και σε ηλικία 20 ετών, επιστρέφει στην Ελλάδα και αναλαμβάνει τη διοίκηση των Μύλων Λούλη, θέση που διατηρεί μέχρι τον Ιούνιο του 2010, οπότε αναλαμβάνει ο γιος του Νίκος Λούλης.

Το 1990, επί κυβέρνησης του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, διορίστηκε από το Υπουργείο Εξωτερικών, Πολιτικός Διοικητής του Αγίου Όρους, θέση που έχει βαθμό και αποδοχές σήμερα Γενικού Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης.

Κατά την διάρκεια της αποκάλυψης της υπόθεσης συμβιβασμού του Ελληνικού Δημοσίου με την Μονή Βατοπεδίου, που έγινε γνωστή ως Σκάνδαλο της Μονής Βατοπεδίου, υπήρξε υποστηρικτής της θέσης της μονής και ανέλαβε πρόεδρος του *Συλλόγου Φίλων της Μονής Βατοπεδίου*.

Έχει διατελέσει ταμίας του Ιδρύματος «Κωνσταντίνος Κ. Μητσοτάκης».

Εχει επικριθεί για το ότι σε βιβλίο του εκφράζεται με θαυμασμό για την επταετία και τον δικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο.

Το 2019 ανέλαβε Γενικός Γραμματεύς Τουρισμού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ben Cahoon, Πολιτικοί διοικητές Αγίου Όρους, World Statesmen.
2. 1 2  «Λούλης Κωνσταντίνος». Stockwatch Ltd. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2012.
3. ↑  Δημήτρης Χαροντάκης (2 Δεκεμβρίου 2012). *Επενδύσεις και νέα στρατηγική*. Το Βήμα.. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2012.
4. ↑  Γιώργος Λακόπουλος (27 Δεκεμβρίου 2011). *Αυτός που άλλους έσωσεν, εαυτόν ου δύναται σώσαι*. Τα Νέα.. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2012.
5. ↑  «ΦΕΚ A 117/2007». Εφημερίς της Κυβερνήσεως. σελ. 2739. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2012.
6. ↑  «Υπέρ της Μονής του Βατοπεδίου ο Κ. Λούλης». Voria.Gr-Βόρεια Ενημερωτική. 9 Δεκεμβρίου 2010.. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2012.
7. ↑  Δημήτρης Ψαρράς, Γιάννης Μπασκάκης (04-08-2019). «Κάτω τα χέρια από τον «ταμία» μας». *Η Εφημερίδα των Συντακτών*.. Ανακτήθηκε στις 20-10-2023.
8. ↑  Γιάννης Μπασκάκης (27-07-2019). «Η χούντα επιστρέφει στον τουρισμό». *Η Εφημερίδα των Συντακτών*.. Ανακτήθηκε στις 30-07-2019.
9. ↑  Γιάννης Μπασκάκης, Δημήτρης Ψαρράς (29-07-2019). «Κυριάκο, πες αλεύρι!». *Η Εφημερίδα των Συντακτών*.. Ανακτήθηκε στις 30-07-2019.
Ο **Μέλης** είναι ένα ρυάκι γεμάτο ιστορία και διάσημο στη λογοτεχνία, ειδικά λόγω του ότι συνδέεται με μια κοινή και σταθερή παράδοση με τη γέννηση και τα έργα του Ομήρου και το οποίο κυλούσε πλησίον της αρχαίας πόλης της Σμύρνης· επίσης είναι ένα φερώνυμο ποτάμι που διασχίζει το σημερινό μητροπολιτικό κέντρο της Σμύρνης.

Η ακριβής τοποθεσία του Ομηρικού Μέλη και το αν αυτό το ρυάκι αντιστοιχεί ή όχι σε αυτό (ή αυτά) ονόματι Μέλης σήμερα συνεχίζει να υπόκειται σε αντιφατικές απόψεις μεταξύ μελετητών και άλλων ενδιαφερομένων.

Ο Όμηρος αποκαλούνταν και *Μελησιγενής (υιός του Μέλη)* από το όνομα του ρέματος το οποίο κυλούσε πλησίον της Σμύρνης, και σήμερα, δια μέσω αυτής.

Ομηρικός Μέλης
--------------

Ο Όμηρος συνδέεται με την κοιλάδα της Σμύρνης και τις όχθες του Μέλη. Είδη σμυρναϊκών νομισμάτων απεικονίζουν τον ποιητή να κάθεται, έχοντας έναν πάπυρο στα γόνατά του, και στηρίζοντας το πηγούνι του στο δεξί του χέρι. Το επίθετο Μελησιγενής απευθυνόταν σε αυτόν. Το σπήλαιο όπου επρόκειτο να συνθέσει τα ποιήματά του περιγράφεται ότι ήταν κοντά στην πηγή του μικρού ποταμού, ο ναός του, το Ομήρειον, βρισκόταν στις όχθες του.
Ο **Μετσοβίτικος ποταμός** αποτελεί μία από τις δύο πρωταρχικές κοίτες του Αράχθου. Η ορεινή λεκάνη
εντός της οποίας ρέει, διακρίνεται σε δύο υποσυστήματα. Το πρώτο συγκροτεί τη ζώνη των πηγών.

Οροθέτηση
---------

Εντός ενός κλειστού ορόκυκλου διαμορφώνεται μία επιμήκης
χαράδρα, η οποία ορίζεται δυτικά και βόρεια από τις ορεινές απολήξεις του
μεγάλου οροπεδίου της *Πολιτσιάς,*
ανατολικά από υψώματα της Κατάρας και του Ζυγού και νότια από το όρος Περιστέρι
( ή Λάκμος).

Υδάτινα ρεύματα
---------------

Στη λεκάνη που σχηματίζεται από αυτά τα βουνά, απορρέει ένα
πλήθος των υδάτινων ρευμάτων που κατέρχεται από τις γύρω πλαγιές. Μεταξύ αυτών
διακρίνονται για τον όγκο των υδάτων τους το ποτάμι του *Ζυγού*, το ποτάμι της *Ρόνας* και
το ποτάμι της *Λέσσιντζα*(Leʃindzə)[1]
ή *Λέντζας*.

Ένωση με άλλα ποτάμια
---------------------

Στη θέση *Τρία Χάνια*
η ροή του *Μετσοβίτικου* ποταμού
στρίβει νότια και εισέρχεται σε μία δεύτερη πολύ πιο ευρύτερη, πλέον, κοιλάδα,
την οποία και διασχίζει κατά μήκος του όρους Περιστέρι (ή Λάκμου) μέχρι την
περιοχή τη *Μπαλντούμας.* Εδώ σμίγει με
τον υδάτινο βραχίονα που σχηματίζεται από την ένωση των ποταμών *Βάρδα* και *Ζαγορίτικο* που πηγάζουν στο Ανατολικό και Κεντρικό Ζαγόρι
αντίστοιχα και συνιστούν τον δεύτερη πρωταρχική κοίτη του Αράχθου.

Διπόταμος
---------

Αυτή η διπλή εκπήγαση του Αράχθου, γνωστή από την
αρχαιότητα, προσέδωσε στον Άραχθο την λαϊκή του ονομασία *Διπόταμος*. Η κοιλάδα του *Μετσοβίτικου*
Ποταμού *αποτελούσε την  βασικότερη*
δίοδο επικοινωνίας μεταξύ της Ηπείρου και των περιοχών της Μακεδονίας και
Θεσσαλίας. Σήμερα διασχίζεται σχεδόν στο σύνολό της από την Εγνατία οδό. Οι
οικισμοί που υφίστανται εντός αυτής συγκροτούν τον Δήμο Μετσόβου.

Πηγές
-----

* Θ. Δασούλας, *Αγροτικές κοινωνίες του ορεινού χώρου κατά οθωμανική περίοδο: ο*

γεωργικός κόσμος της "Χώρας Μετζόβου" *(18ος-19ος αι.),εκδ.*
ΕΑΔΔ (Εθνικό Αρχείο Διδακτορικών Διατριβών, )
2009, σελ. 121-125, 162-192.

* Β. Νιτσιάκος, *Νομός Ιωαννίνων, Σύγχρονη πολιτισμική*

γεωγραφία*», με τη συνεργασία των Μ. Αράπογλου και Κ. Καρανάτση, Νομαρχιακή*
αυτοδιοίκηση Ιωαννίνων. Ιωάννινα 1998, σελ. 417-466.

* Κ. Θεσπρωτός-Α. Ψαλίδας*, Γεωγραφία Αλβανίας και Ηπείρου*, εκδ.

ΕΗΜ, Ιωάννινα 1964, σελ. 56.

* Φ. Δασούλας, «Πίνδος, οι

γεωγραφικές και ιστορικές διαστάσεις ενός ονόματος», *Ηπειρωτικό Ημερολόγιο* 21(1912), σελ. 13-15

* Η. Ηοlland. *Ταξίδι στη Μακεδονία και Θεσσαλία (1812-1813 ),* μτφ. Γ. Καραβίτης,

εκδ. Αφοί Τολίδη, Αθήνα 1989, σελ. 39-45.

* Στράβωνος, *Γεωγραφικά,* Βιβλ. Ζ (7, .6),εκδ. Πάπυρος,σελ. 930.

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  Στην παρένθεση καταχωρείται η ακριβής φωνητική απόδοση του τοπωνυμίου βάση των γραφημάτων του διεθνούς φωνητικού αλφαβήτου.
Σημαία της Νότιας Γεωργίας και των Νότιων Σάντουιτς Νήσων, από το 1999 σε χρήση.
Η σημαία που χρησιμοποιούσαν τα νησιά το 1992-99
Σημαία του πολιτικού αρμοστή των νησιών
Η **σημαία των νήσων Νότιας Γεωργίας και νότιων Σάντουιτς** παραχωρήθηκε το 1985, με τη δημιουργία του εδάφους. Νωρίτερα το έδαφος αποτελούσε τμήμα της κτήσης των νησιών Φώκλαντ και χρησιμοποιούσε τη σημαία τους.

Η σημαία είναι μπλε φόντο με τη σημαία του Ηνωμένου Βασιλείου στο τετραγωνάκι, με το εθνόσημο της Νότιας Γεωργίας και των Νότιων Σάντουιτς Νήσων γυρισμένο ανάποδα.

Η σημαία χρησιμοποιείται σε όλα τα κυβερνητικά κτίρια στη Νήσο Νότιας Γεωργίας και στις επιστημονικές βάσεις του Βρετανικού Ερευνητικού Σταθμού στην Ανταρκτική.

Η σημαία του Ηνωμένου Βασιλείου με το εθνόσημο χρησιμοποιείται από τον αρμοστή, ο οποίος είναι και ο Κυβερνήτης των Φώκλαντ.
Το **ΑΕΚΚΕΑ-ΡΑΑΜΠ Ρ-29** ήταν ένα ελληνικό μονοθέσιο υψηλοπτέρυγο εκπαιδευτικό μονοπλάνο  και ελαφρύ μαχητικό που αναπτύχθηκε από τον Αντώνιος Ρααμπ, έναν γερμανό σχεδιαστής αεροσκαφών, μαζί με Έλληνες εταίρους και ήταν ενα απο τα αεροσκάφοι τυπου Ρααμπ που εχει αναπτυχθεί στην Ελλάδα.

Σχεδιασμός και ανάπτυξη
-----------------------

Είχε ξύλινα φτερά, Elektron (κράμα) μεταλλική άτρακτο και εναν κινητήρα 280 hp Ranger V-770 . Ωστόσο, δεν υπάρχει ακριβές αρχείο παραγωγής του σε αριθμούς. Το **Ρ-29** ήταν ένα νέο σχέδιο που αναπτύχθηκε από τον ΡΑΑΜΠ στην ελληνική εταιρεία, στα τέλη του 1936, αλλά και περιείχε κοινά δομικά χαρακτηριστικά με την προηγούμενη σχεδίαση του την Ρ-27 (ένας τύπος που επίσης καταγράφηκε για πρώτη φορά ως  προϊόν της ΑΕΚΚΕΑ-ΡΑΑΜΠ από τ*ο Jane's* 1935 ed. το οποίο πιθανότατα είχε σχεδιαστεί νωρίτερα από τον ΡΑΑΜΠ και ποτέ δεν παράχθηκε), συμπεριλάμβανε έναν ενσωματωμένο κινητήρα, σταθερο  σύστημα προσγείωσης τύπου cantilever και δύο μονά πολυβόλα. Το Ρ-27 διέφεραν ως προς τον κινητήρα τύπου Hispano-Suiza 12ΚΕ.

Έγγραφα εξαγωγής προς την Ισπανία και αλλά και το Jane's το ανέφεραν ως μαχητικό, αν και η ίδια η εταιρεία το ανέφερε ως εκπαιδευτικό, πράγμα το οποίο επιβεβαιώνεται από τον χαμηλής απόδοσης κινητήρα που επιλέχθηκε. Μια παρτίδα των αεροσκαφών αυτών, μαζί με τα *Tigerschwalbe R-26V/33* (προέρχεται από μια παλαιότερη σχεδίαση της Raab-Katzenstein), ήταν να παραδοθεί στις Ρεπουμπλικανικές δυνάμεις. Στοιχεία 30 αεροσκαφών ήταν να παραχθούν στην Ελλάδα και να αποσταλούν στην Ισπανία, όπου η θυγατρική θα πραγματοποιούσε την τελική συναρμολόγηση. Ένας  μηχανικός αεροσκαφών της ΑΕΚΚΕΑ, ο Γεώργιος Παγκάκης, ανέφερε τον αριθμό των 40 (αντί των 30) αεροσκαφών τύπου *Ρ-29 να* αποστέλλονται στην Ισπανία, από τα οποία εξέλιπαν οι μηχανές και τα πολυβόλα, τα οποία αποδείχθηκε δύσκολο να αποκτηθούν. Σύμφωνα με τον ΡΑΑΜΠ, οι Ρεπουμπλικάνοι έστειλαν περίπου 60 ελλιπείς ατράκτους και των δύο τύπων, μαζί με τα σχέδια τους στους Σοβιετικούς  για να σταλούν στην ΕΣΣΔ.

Προδιαγραφές
------------

### Γενικά χαρακτηριστικά

* Πλήρωμα: 1
* Έλικες: Προπέλα μεταβλητού βήματος 2 πτερυγίων

### Εκτέλεση

* Μέγιστη ταχύτητα: 473 χλμ/ώρα ( 294 μίλια/ώρα 255 ΚΝ)

### Εξοπλισμός

* όπλα: 2 x Πολυβόλα

Δείτε επίσης
------------

### Παρόμοια αεροσκάφη

* AEKKEA-RAAB R-52
* AEKKEA-RAAB R-33 Tigerschwalbe
* AEKKEA-RAAB R-28
* AEKKEA-RAAB R-27
* AEKKEA-RAAB R-26ν
* AEKKEA-RAAB R-1C Schwalbe II
* PZL P.24
* Gloster Gladiator

Αναφορές
--------

1. 1 2 3  Raab, 1984, p.134

Βιβλιογραφία
------------

* L. S. Skartsis και Γ. Αβραμίδης, "Made in Greece", Typorama, Πάτρα, Ελλάδα (2003) (αναδημοσίευση από το Πανεπιστήμιο Πατρών σε Science Park, 2006).
* L. S. Skartsis, "ελληνική Οχημάτων και τους Κατασκευαστές Μηχανών 1800 για να Παρουσιάσει: A Pictorial History", Μαραθώνιος (2012) (ebook)
* Rolf Nagel και Thorsten Μπάουερ, "Kassel und die Luftfahrtindustrie από το 1923", Α. Bernecker Verlag (2015)
* Jane’s "All the World’s Aircraft" (1935-1936 ed.) Jane’s "All the World’s Aircraft" (1936-1937 ed.) Antonius Raab, "Raab Fliegt (Erinnerungen eines Flugpioniers)", Reihe Konkret, Hamburg (1984).
Το **Σενάκι** (γεωργιανά: სენაკი· μιγγρελιανά: სანაკი) είναι πόλη στην περιφέρεια Σαμεγκρέλο-Ζέμο Σβανέτι της δυτικής Γεωργίας. Βρίσκεται 294 χιλιόμετρα από την Τιφλίδα μεταξύ των ποταμών Τεχούρι και Τσίβι, σε υψόμετρο 28–38 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2014, έχει 21.596 κατοίκους.

Το 1998 το Σενάκι αποτέλεσε κέντρο στρατιωτικής ανταρσίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Georgian Post*.
2. ↑  (στα αγγλικά) "Georgian mutiny collapses", *BBC News*, Consulted on 20-10-1998.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Senaki στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 316602829

 |

 |
Χάρτης της λεκάνης του Κέμιγιοκι
Ο Κέμιγιοκι περίπου 30 χιλιόμετρα μετά το Ροβανιέμι
Ο **Κέμιγιοκι** (φινλ. *Kemijoki*, σουηδ. *Kemi älv*, βόρ.σάμι *Giemajohka*) είναι ο μεγαλύτερος σε μήκος (550 χιλιόμετρα) ποταμός της Φινλανδίας.

Σχηματίζεται από τρεις μικρούς ποταμούς σε υψόμετρο 230 μέτρα, κοντά στο χωριό Σάβουκοσκι, το οποίο στη συνέχεια διασχίζει. Κατόπιν περνά από τις πόλεις Κέμιγιαρβι (όπου σχηματίζει την ομώνυμη λίμνη) και Ροβανιέμι, προτού εκβάλει στον Βοθνικό Κόλπο στο Κέμι.

Στο Ροβανιέμι ο Κέμιγιοκι συμβάλλει με τον μεγαλύτερο παραπόταμό του, τον Όουνασγιοκι. Παραπόταμοι του Κέμιγιοκι είναι επίσης ο Κίτινεν, ο Λούιρο, ο Ράουντανγιοκι και ο Τένιεγιοκι. Η λεκάνη απορροής του Κέμιγιοκι έχει έκταση 51.127,3 τ.χλμ. ενώ η μέση παροχή του φθάνει τα 556 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο.

Το πρώτο υδροηλεκτρικό φράγμα στον Κέμιγιοκι κατασκευάσθηκε το 1949 στο Ίσοχααρα. Μέχρι σήμερα έχουν κατασκευασθεί συνολικά 15 υδροηλεκτρικά έργα στον ποταμό, ιδιοκτησίας δύο διαφορετικών εταιρειών. Το 2003 τα έργα αυτά παρήγαγαν συνολικά 4.300 γιγαβατώρες ηλεκτρικής ενέργειας, δηλαδή περίπου το 34,5% της ολικής παραγωγής της χώρας από υδροηλεκτρικά εργοστάσια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εγκυκλοπαίδεια *Facta* 2001, μέρος 8 (στη φινλανδική γλώσσα)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 248568995
* GND: 4110068-2

 |

 |
Ο **Σεφίκ Τζαφέροβιτς** (Šefik Džaferović, 9 Σεπτεμβρίου 1957-) είναι ο πρόεδρος του Προεδρείου της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης από τις 20 Μαρτίου 2022 και ο αντιπρόεδρος του Κόμματος Δημοκρατικής Δράσης (SDA) και μέλος του Προεδρείου της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης για τους Βόσνιους Μουσουλμάνους από τις 20 Νοεμβρίου 2018.

Προσωπική ζωή
-------------

Γεννημένος στην βοσνιακή πόλη Ζαβιντόβιτσι το 1957, ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στη γενέτειρά του. Στη συνέχεια αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Σαράγεβο το 1979.Εργάστηκε σε δικαστικά ιδρύματα και στην αστυνομία στη γενέτειρά του και στην πόλη Ζένιτσα ως το 1996. Είναι παντρεμένος με τη Βιλντάνα και έχουν δύο παιδιά (Γιασμίν και Γιασμίνα).

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Το 1996 εξελέγη στο συμβούλιο του καντονιού Ζένιτσα-Ντομπόι και την ίδια χρονιά αντιπρόσωπος στη Βουλή της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Τέσσερα χρόνια μετά αναδείχθηκε βουλευτής της Βουλής της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Στις γενικές εκλογές του 2002 εξελέγη βουλευτής και το 2014 πέτυχε ξανά να εκλεγεί βουλευτής, συγκεντρώνοντας 30.000 ψήφους. Έπειτα από τη διεξαγωγή των εκλογών του 2018, ο Τζαφέροβιτς εξελέγη μέλος του Προεδρείου της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης για τους Βόσνιους Μουσουλμάνους με ποσοστό άνω του 36% των ψήφων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  snl.no/%C5%A0efik\_D%C5%BEaferovi%C4%87.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 3  Νοεμβρίου 2021.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 3  Νοεμβρίου 2021.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 3  Νοεμβρίου 2021.
5. ↑  Ανακτήθηκε στις 21  Μαρτίου 2022.
6. ↑  www.cin.ba. «CIN: Imovina političara - Šefik Džaferović». *imovinapoliticara.cin.ba* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Τζαφεροβιτς Σεφικ  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
πράσινο:Παλαιαρκτική Ζώνη
Η **Παλαιαρκτική** ή **Παλαιαρκτική Ζώνη** είναι μια περιοχή του Βόρειου Ημισφαιρίου, που δημιουργήθηκε κατά την Παλαιογενή περίοδο. Η αρχική ενότητα της περιοχής αντικατοπτρίζεται στη γεωγραφική κατανομή των σημερινών ειδών ζώων και φυτών, και ο όρος χρησιμοποιείται στη φυτογεωγραφία και στη ζωογεωγραφία και γενικότερα στη βιογεωγραφία. 

Η Παλαιαρκτική ζώνη είναι μαζί με τη Νεοαρκτική ζώνη μέρος της Αρκτικής ζώνης. Η Νεοαρκτική περιλαμβάνει τη Βόρεια Αμερική, η οποία χωρίστηκε από την Παλαιαρκτική ζώνη και γι'αυτό το λόγο θεωρείται «νέο». Η Παλαιαρκτική ζώνη κατ' αρχάς περιλαμβάνει την Ευρασία, αφαιρούμενης της Ινδικής υποήπειρου, γιατί αυτή προστέθηκε αργότερα με τη Μετατόπιση των τεκτονικών πλακών, και προστίθεται ή Βόρεια Αφρική. Η υπόλοιπη Αφρική ανήκει στην Αιθιοπική ζώνη. Στη Βόρεια Αφρική υπάρχουν πολύ περισσότερα είδη έμβιων όντων που συναντούμε και στις χώρες της βόρειας Μεσογείου παρά είδη, που συναντούμε και Νότια από τη Σαχάρα.

Η Παλαιαρκτική ζώνη διαιρείται σε πολλές μικρότερες περιοχές ανάλογα με το κλίμα και τους βιότοπους. Η Ελλάδα κατατάσσεται στη ζώνη των Παλαιαρκτικών Μεσογειακών δασών.

Πηγές
-----

* Großes Lexikon der Tierwelt Lingen Verlag Köln
* Fischer Lexikon Biologie II
* dtv-Atlas zur Biologie Band 1 ISBN 3-423-03011-9
* dtv-Atlas zur Biologie Band 2 ISBN 3-423-03012-7

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Palearctic στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 245651633
* LCCN: sh2006000268
* GND: 4075816-3
* NKC: ge788072

 |

 |
Ο **Ντέιβιντ Μίτσελ** είναι προπονητής και παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής με την Εθνική Αυστραλίας. Αγωνιζόταν ως επιθετικός.

Βιογραφικό
----------

### Ως ποδοσφαιριστής

Γεννημένος στις 13 Ιουνίου του 1962 στη Σκωτία, ο Μίτσελ ξεκίνησε την καριέρα του το 1980 από την Αντελάιντ Σίτυ και στη συνέχεια αγωνίστηκε σε αρκετά πρωταθλήματα της Ευρώπης και όχι μόνο.
Το 1983 επέστρεψε στη γενέτειρά του για να αγωνιστεί στη Ρέιντζερς Γλασκώβης και στη συνέχεια αγωνίστηκε στη γερμανική Άιντραχτ Φραγκφούρτης (1985-87), την Φέγενορντ (1987-89),την Τσέλσι (1989-90),την ολλανδική Μπρέντα (1990) και την Νιούκασλ Γιουνάιτεντ.

Αργότερα η καριέρα του παίρνει φθίνουσα πορεία και ακολουθούν περιπλανήσεις στις Σουίντον Τάουν, Αλτάι, Μίλγουολ ΦΚ και σε ομάδες της Άπω Ανατολής για να επιστρέψει στην Αυστραλία όπου και ολοκλήρωσε την σταδιοδρομία του αγωνιζόμενος αρχικά στην Ολυμπίκ Σίντνεϊ και μετά στην Σίντνεϊ.

### Ως προπονητής

Ως προπονητής ο **Μίτσελ** έχει εργαστεί στις Ολυμπίκ Σίντνεϊ (1996-99), Σίντνεϊ, Παραμάτα Πάουερ, Σαράουακ της Μαλαισίας και στην Πέρθ Γκλόρι στην οποία βρίσκεται από το 2007.

Έχει επίσης εργαστεί και ως σκάουτερ της Φέγενορντ και του πιστώνεται η ανακάλυψη του Αυστραλού διεθνή ποδοσφαιριστή Μπρετ Έμερτον.

Στατιστικά
----------

| Έτος | Προηγούμενοι σύλλογοι | Εμφανίσεις (Γκολ) |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 1980-83 |  Αντελάιντ Σίτυ | 40 (15) |
| 1983-85 |  Ρέιντζερς Γλασκώβης | 26 (6) |
| 1985-87 |  Άιντραχτ Φραγκφούρτης | 35 (5) |
| 1987-89 |  Φέγενορντ | 40 (12) |
| 1989-90 |  Τσέλσι | 7 (0) |
| 1990 |  Μπρέντα | 6 (0) |
| 1990-91 |  Νιούκασλ Γιουνάιτεντ | 2 (1) |
| 1991-93 |  Σουίντον Τάουν | 68 (19) |
| 1993 |  Αλτάι | 3 (0) |
| 1993-94 |  Μίλγουολ ΦΚ | 55 (15) |
| 1994-95 |  Σελαγκόρ |  ? (14) |
| 1995 |  Σέικο |  ? (?) |
| 1995-96 |  Ολυμπίκ Σίντνεϊ |  ? (?) |
| 1996-98 |  Σίντνεϊ | 24 (6) |
| Έτη | Εθνική ομάδα | Εμφανίσεις (Γκολ) |
| 1981-93 |  Αυστραλία | 44 (13) |

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 110321. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  *kicker.de*. david-mitchell. Ανακτήθηκε στις 16  Μαΐου 2022.
Συντεταγμένες: 37°59′51.97″N 23°41′57.52″E﻿ / ﻿37.9977694°N 23.6993111°E﻿ / 37.9977694; 23.6993111

Ο **Σταθμός Υπεραστικών Λεωφορείων «Κηφισού»**, γνωστός και ως **ΚΤΕΛ Κηφισού**, είναι ο πιο πολυσύχναστος σταθμός υπεραστικών λεωφορείων στην Αθήνα. Είναι ο μεγαλύτερος τερματικός σταθμός λεωφορείων της Αθήνας και ο δεύτερος μεγαλύτερος στην Ελλάδα, με μεγαλύτερο τον Σταθμό Υπεραστικών Λεωφορείων Θεσσαλονίκης «Μακεδονία». Βρίσκεται στο όρια του Δήμου Αθηναίων προς Λεωφόρο Κηφισού ή αλλιώς ευρωπαϊκή διαδρομή Ε75. Υπάρχουν πολλά δρομολόγια προς Πελοπόννησο, Ήπειρο, Μακεδονία και Ιόνια νησιά. Για τη Θεσσαλία και τη Στερεά Ελλάδα υπάρχουν δρομολόγια από τον δεύτερο σταθμό υπεραστικών λεωφορείων της Αθήνας στα Πατήσια γνωστό ως Σταθμός Υπεραστικών Λεωφορείων «Λιοσίων». 

Ο σταθμός λεωφορείων χρησιμοποιείται αποκλειστικά από λεωφορεία του ΚΤΕΛ. Ο σταθμός εξυπηρετεί καθημερινά 24–44 χιλιάδες επιβάτες και περίπου 12 εκατομμύρια επιβάτες ετησίως. Λόγω των νέων αυτοκινητοδρόμων όπως η Ολυμπία Οδός και η Ιόνια Οδός, τα δρομολόγια έχουν αυξηθεί κατά 30% από το 2009. Τα κύρια κτίρια του σταθμού είναι παλιά και ανεπαρκή για έναν κεντρικό σταθμό λεωφορείων μιας πόλης όπως η Αθήνα. Μέσα στο σταθμό υπάρχουν 63 εκδοτήρια εισιτηρίων, μερικές καφετέριες, περίπτερα και δημόσιες τουαλέτες.

Ο Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών συνδέεται απευθείας με τον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων της Αθήνας με το αστικό λεωφορείο Χ93 (Σύστημα Μαζικής Συγκοινωνίας Αθηνών). Τα λεωφορεία αποβιβάζουν τους επιβάτες στο επίπεδο αναχωρήσεων και αναχωρούν από το επίπεδο αφίξεων του αεροδρομίου, μεταξύ των εξόδων 4 και 5. Η λεωφορειακή γραμμή 051 συνδέει τον σταθμό λεωφορείων με το σταθμό του μετρό "Μεταξουργείο" και την πλατεία Ομονοίας. Το λεωφορείο 052 συνδέει απευθείας το σταθμό των λεωφορείων με τον σταθμό του μετρό Ελαιώνας της Γραμμής 3. Το λεωφορείο 420 συνδέει το σταθμό και το λιμάνι του Πειραιά.

Νέος σταθμός υπεραστικών λεωφορείων Αθηνών
------------------------------------------

Σχεδιάζεται να ανοίξει νέος σταθμός λεωφορείων στον Ελαιώνα της Αθήνας που θα εξυπηρετεί όλα τα δρομολόγια στην Ελλάδα. Ο νέος ευρύχωρος σταθμός λεωφορείων θα έχει επιφάνεια 40 στρεμμάτων και θα εξυπηρετεί 16 εκατομμύρια επιβάτες ετησίως. Οι εργασίες κατασκευής προγραμματίζεται να ξεκινήσουν το 2023 και ολόκληρος ο σταθμός θα λειτουργήσει το 2025. Το συνολικό κόστος του έργου υπολογίζεται στα 180 εκατ. ευρώ.

Δείτε επίσης
------------

* ΚΤΕΛ

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Σταθμοί ΚΤΕΛ Κηφισού και Λιοσίων, ΚΤΕΛ Αττικής». *Athens Transport*. 19 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2022.
2. ↑  TEAM, CAR & MOTOR (24 Φεβρουαρίου 2022). «ΚΤΕΛ: Τέλος για το σταθμό του Κηφισού – Πότε θα είναι έτοιμος ο νέος στον Ελαιώνα {{!}} carandmotor.gr». *carandmotor.gr | Το πρώτο premium site αυτοκινήτου*. Ανακτήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2022.