recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Βράχια ψαμμίτη στον ποταμό Γκάουγια κοντά στο Τσέσις 
Το **Εθνικό Πάρκο Γκάουγια** (λετονικά: Gaujas nacionālais parks‎) στο Βίντζεμε είναι το μεγαλύτερο εθνικό πάρκο στη Λετονία, έχει έκταση 917.45 τ.χλμ. και καταλαμβάνει περιοχές βορειοανατολικά της Σιγκούλντα έως νοτιοδυτικά του Τσέσις, κατά μήκος της κοιλάδας του ποταμού Γκάουγια, από τον οποίο παίρνει το όνομά του.

Ιδρύθηκε για να προστατεύσει ελαφρώς διαταραγμένες φυσικές περιοχές, να προωθήσει τον φυσικό τουρισμό και να διασφαλίσει τη βιώσιμη ανάπτυξη της περιοχής. Το εθνικό πάρκο χαρακτηρίζεται από υψηλή βιοποικιλότητα, βράχους και ποικίλα ανάγλυφο σχήματα, πηγές, γραφικά τοπία και πολλά ιστορικά και πολιτιστικά μνημεία από προηγούμενους αιώνες. Το μεγαλύτερο μέρος του εθνικού πάρκου αποτελείται από την παλιά κοιλάδα του ποταμού Γκάουγια. Η κοιλάδα είναι προστατευμένη και, την ίδια στιγμή μπορεί να χρησιμοποιηθεί για φυσικό και πολιτιστικό ιστορικό τουρισμό, καθώς και για υγιή ψυχαγωγία.

Η έδρα της διαχείρισης του πάρκου βρίσκεται στη Σιγκούλντα.

Περιοχή
-------

Η έκταση του πάρκου είναι 917.45 τ.χλμ. και χωρίζεται σε πέντε λειτουργικές ζώνες. Τα φυσικά αποθέματα καταλαμβάνουν μάλλον ένα μικρό, αλλά ταυτόχρονα πολύ πολύτιμο μέρος του πάρκου και οι επισκέψεις απαγορεύονται σε αυτές τις περιοχές. Στην υπόλοιπη επικράτεια του πάρκου, επιτρέπονται μόνο οι οικονομικές δραστηριότητες οι οποίες δεν μεταβάλλουν σημαντικά την ιστορικά αναπτυγμένη δομή του τοπίου.

Τα δάση καταλαμβάνουν περίπου το 47% του πάρκου, σχεδόν το μισό του εδάφους. Υπάρχουν περίπου 900 είδη φυτών, 149 είδη πουλιών και 48 είδη θηλαστικών που βρίσκονται στο πάρκο Γκάουγια. Από το 2004 το εθνικό πάρκο Γκάουγια αποτελεί μέρος του δικτύου Natura 2000 ως επικράτεια η οποία έχει σχεδιαστεί για τη διατήρηση των προστατευόμενων ειδών και βιοτόπων.

Η τουριστική ιστορία έχει μια μεγάλη παράδοση στο εθνικό πάρκο Γκάουγια. Οι πρώτοι επισκέπτες που έκαναν πεζοπορία στην περιοχή Σιγκούλντα με μπαστούνια ορειβασίας ήταν τον 19ο αιώνα. Κάθε χρόνο χιλιάδες επισκέπτες προσελκύονται από το μοναδικό τοπίο, τις βραχώδεις περιοχές του πάρκου, τα πολιστικά και ιστορικά μνημεία τα οποία είναι συνδεδεμένα με πολλούς θρύλους και ιστορίες.

Στο εθνικό πάρκο, υπάρχουν πάνω από 500 ιστορικά και πολιτιστικά μνημεία, οχυρά λόφων, πέτρινα κάστρα, εκκλησίες, αρχοντικά, ανεμόμυλοι, καθώς και άλλα αρχαιολογικά, αρχιτεκτονικά και καλλιτεχνικά μνημεία.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογο εθνικών πάρκων στα Βαλτικά κράτη
* Πάρκο Βιενκότσι
* Σχηματισμός Γκάουγια

Παραπομπές
----------

1. ↑  Gauja National Park

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Gauja National Park website
* Lacu miga (The bears' den) hotel and restaurant - Līgatne

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 156580011

 |

 |
Η **Ζακλίν Γκαλαί** (*γαλλικά : Jacqueline Gallay*) (1903 - ? ), ήταν Γαλλίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης.

Πατέρας ήταν ο Ρομπέρ Γκαλαί (Robert Gallay) γενικός γραμματέας και αντιπρόεδρος της διεθνούς ομοσπονδίας αντισφαίρισης, ενώ μητέρα τής ήταν η Αμπέιγ Βιλάρ-Γκαλαί (Abeille Villard-Gallay) πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης και φιναλίστ του Γαλλικού πρωταθλήματος το 1909. Επίσης ήταν ανιψιά της Κόμισσας ντε Κερμέλ πρωταθλήτρια Γαλλίας στην αντισφαίριση το 1907, είχε ακόμα μία αδελφή την Βιολέτα (Violette Gallay). Παντρεύτηκε τον επιχειρηματία Πιέρ Λιοτάρ-Βογκτ.

Συμμετείχε στο Γαλλικό πρωτάθλημα από το 1925 έως το 1937 ενώ είχε συμμετάσχει και στο τουρνουά του Γουίμπλεντον. Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου το 1932 ήταν δεύτερη στο διπλό γυναικών με συμπαίκτρια την Σιμόν Μπαρμπιέ όπου έχασαν από τις Λεβάντα Κάμπελ και Ίντζι Λενού.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Fichier des personnes décédées»
2. ↑  *Ελευθέριου Σκιαδά,* 100 χρόνια Όμιλος Αντισφαίρισης Αθηνών 1895-1995*, Μικρός Ρωμηός Ε.Π.Ε. ISBN 960-85466-2-1, σελ. 390*
Ο **Δήμος Φαλώρειας** υπήρξε δήμος της Ελλάδας στο νομό Τρικάλων. Λειτούργησε σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας από το 1999 έως το 2010 με έδρα τον οικισμό Κεφαλόβρυσο.

Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα του νομού και συνόρευε στα βόρεια με τον Δήμο Καλαμπάκας και τον Δήμο Βασιλικής, στα ανατολικά με τον Δήμο Παραληθαίων, στα νοτιοανατολικά με τον Δήμο Τρικκαίων, στα νότια με τον Δήμο Πιαλείων και τον Δήμο Καλλιδένδρου, στα νοτιοδυτικά με τον Δήμο Κόζιακα και στα δυτικά με τον Δήμο Κλεινοβού. Ήταν κατά βάση δήμος αγροτικός με μέσο σταθμικό υψομέτρου 145 μέτρων. Αποτελείτο από 5 δημοτικά διαμερίσματα (από το 2006 ονομάζονταν τοπικά διαμερίσματα) και 8 οικισμούς, καταλάμβανε έκταση 76,329 τ.χλμ. και είχε μόνιμο πληθυσμό 3.946 κατοίκων στην απογραφή του 2001.

Με τη διοικητική μεταρρύθμιση του 2011 (Σχέδιο Καλλικράτης), ο Δήμος Φαλώρειας ενσωματώθηκε στο νέο διευρυμένο Δήμο Τρικκαίων της Περιφέρειας Θεσσαλίας. Τα όρια του πρώην Δήμου Φαλώρειας ταυτίζονται με τα όρια της Δημοτικής Ενότητας Φαλώρειας του Δήμου Τρικκαίων.

Διοικητική διαίρεση
-------------------

Ο Δήμος Φαλώρειας περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά/τοπικά διαμερίσματα και οικισμούς:

| Δημοτικό/τοπικό διαμέρισμα | Οικισμός | Μόνιμος 

Πληθυσμός (2001) |
| --- | --- | --- |
| Κεφαλόβρυσου | το Κεφαλόβρυσο | 947 |
| Διαλεκτού | το Διαλεκτό | 673 |
| Διποτάμου | ο Διπόταμος | 196 |
| τα Ρόγκια | 185 |
| Μεγάλου Κεφαλόβρυσου | το Μεγάλο Κεφαλόβρυσο | 790 |
| Μεγάρχης | η Μεγάρχη | 867 |
| το Καλονέρι | 232 |
| ο Ουρανός | 56 |
| Σύνολο | 3.946 |

Δήμαρχοι
--------

Το Δημαρχείο Φαλωρείας στο Κεφαλόβρυσο
Δήμαρχοι Φαλώρειας διετέλεσαν οι εξής:

| Έτη | Δήμαρχος |
| --- | --- |
| 1999-2002 | Τσιτσιούλας Χρήστος |
| 2003-2006 | Ντιντής Αντώνιος |
| 2007-2010 |

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.

Αναφορές
--------

1. ↑  www.statistics.gr/2021-census-legal-pop-results.
2. ↑  www.statistics.gr/2011-census-pop-hous.
3. ↑  ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997
4. 1 2  «Δήμος Μετεώρων - Δημοτικές Ενότητες Δήμου Μετεώρων».
5. 1 2  Απογραφή πληθυσμού - κατοικιών 18 Μαρτίου 2001 Μόνιμος πληθυσμός, ΕΣΥΕ, Τόμος Ι, Πειραιάς 2009, ISBN 1106 – 5761, σελ. 392.
6. ↑  ΦΕΚ Α' 87 - 07/06/2010
7. ↑  «ΕΕΤΑΑ».

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Τρικάλων |
| --- |
|  |
| Δήμοι | 
* Τρικκαίων
* Αιθήκων
* Βασιλικής
* Γόμφων
* Εστιαιώτιδας
* Καλαμπάκας
* Καλλιδένδρου
* Καστανιάς
* Κλεινόβου
* Κόζιακα· Μαλακασίου
* Μεγάλων Καλυβίων
* Οιχαλίας
* Παληοκάστρου
* Παραληθαίων
* Πελλιναίων
* Πιαλείων
* Πύλης
* Πυνδαίων
* Τυμφαίων· Φαλώρειας
* Φαρκαδόνας
* Χασίων
 |
|  |
| Κοινότητες | 
* Ασπροποτάμου
* Μυροφύλλου
* Νεράιδας
 |

 |
Ο **Ζαχάρ (Ζαχαρίας) Αντρέεβιτς (Ανδρέου) Αρκάς** (ρωσ. Захар Андреевич Аркас, Λιτόχωρο 1793- Νικολάγιεφ 1866) ήταν ελληνικής καταγωγής Ρώσος αξιωματικός του ναυτικού, ιστορικός, αρχαιολόγος και αντιστράτηγος του Ναυτικού της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (1860).

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1793 στο Λιτόχωρο Πιερίας. Πέρασε τα παιδικά του χρόνια και την εφηβεία στη Ρωσία.
Το 1806 κατατάχθηκε εθελοντικά στο στόλο της Μαύρης Θάλασσας της Ρωσικής Αυτοκρατορίας .
Το 1816 – απόφοιτος σχολής πλοηγών του Νικολάγιεβ .
Το 1828 - 1829 - συμμετείχε στον Ρωσοτουρκικό πόλεμο, διακρίθηκε κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών και τη κατάληψη του φρουρίου Βάρνα.
Το 1839 παραιτήθηκε από τη στρατιωτική θητεία για λόγους υγείας με τον βαθμό του υπολοχαγού.
Το 1851 διορίστηκε διευθυντής της ναυτικής βιβλιοθήκης Σεβαστούπολης, με ανάκληση στην ενεργό στρατιωτική υπηρεσία.
Πριν την πολιορκία της Σεβαστούπολης την μετέφερε στην πόλη του Νικολάγιεφ. 
Έλαβε μέρος στην Άμυνα της Σεβαστούπολης κατά τον Πόλεμο της Κριμαίας, 1854-1855.
Έζησε μέχρι το θάνατό του, 23 Μάρτη 1866, στο Νικολάγιεφ.

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαιδεία ЭСБЕ, Аркас
Συντεταγμένες: 48°49′45.55″N 2°13′12.64″E﻿ / ﻿48.8293194°N 2.2201778°E﻿ / 48.8293194; 2.2201778

Το Έμβλημα του BIPM
Το **Διεθνές Γραφείο Μέτρων και Σταθμών** διεθνώς καλούμενο με το γαλλικό αρκτικόλεξο BIPM (Bureau international des poids et mesures), είναι διεθνής οργανισμός τυποποίησης , ένας από τις τρεις διεθνείς οργανισμούς που εγκατέστησαν και μεριμνούν για τη διατήρηση του Διεθνούς Συστήματος Μονάδων (SI), σύμφωνα με τους όρους της διεθνούς "Σύμβασης του Μέτρου".  

Οι άλλες δύο οργανώσεις που διατηρούν το σύστημα SI, επίσης γνωστή με το γαλλικό αρκτικόλεξα τους είναι: η "Γενική Διάσκεψη Μέτρων και Σταθμών" ( Γαλλικά : Conférence générale des poids et mesures ) (CGPM) και η "Διεθνής Επιτροπή των Μέτρων και Σταθμών" ( Γαλλικά : Comité international des poids et mesures ) (CIPM). 

Τo Μέγαρο διοίκησης της ΒΙΡΜ
Βασικό έργο του BIPM η έδρα του οποίου βρίσκεται στο Pavillon των Σεβρών, Γαλλία, είναι η εξασφάλιση παγκόσμιας ομοιομορφίας των μετρήσεων και της ιχνηλασιμότητας αυτών στο Διεθνές Σύστημα Μονάδων (SI). Αυτό ξεκίνησε ουσιαστικά μετά την υπογραφή της Συνθήκης του μέτρου στις 20 Μαΐου του 1875 όπου και θεωρείται η ημερομηνία της δημιουργίας της ΒΙΡΜ. Τη συνθήκη αυτή έχουν συνομολογήσει και εισχωρήσει 55 χώρες (2012).

Το Διεθνές Γραφείο Μέτρων και Σταθμών διαθέτει πλείστα εργαστήρια μετρολογίας εξοπλισμένα με κατάλληλα όργανα τα οποία επανδρώνονται από ένα μεγάλο αριθμό μετρολόγων ερευνητών κατανεμημένοι σε μια σειρά συμβουλευτικών επιτροπών. Στις δράσεις του οργανισμού μεταξύ άλλων εκτός των σχετικών ερευνών και των προτύπων μέτρων που διατηρεί, περιλαμβάνονται διεθνείς συναντήσεις διακριβώσεις σε κράτη μέλη και σχετικές δημοσιεύσεις. Η χρηματοδότησή του γίνεται βασικά από το γαλλικό κράτος.

Χαρακτηριστικό είναι το αρχαίο ελληνικό απόφθεγμα που φέρεται στο έμβλημα του ΒΙΡΜ: "*ΜΕΤΡΩ ΧΡΩ*" (απόδοση: Να κάνει κάθε τι με μέτρο), το οποίο αποδίδεται σε έναν από τους Επτά Σοφούς της Αρχαιότητας, τον Πιττακό τον Μυτιληναίο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Διεθνές Γραφείο Μέτρων και Σταθμών** |

* Επίσημη ιστοσελίδα

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 156087403
* LCCN: n82058999
* ISNI: 0000 0001 2191 6593
* GND: 1002765-8
* SUDOC: 026362848
* BNF: cb118625494 (data)
* NLA: 36053979
* NDL: 00797291
* NKC: kn20040126035
* BNE: XX145276

 |

 |
Ο **Ζαχαρίας Κράτσας** (9 Δεκεμβρίου 1937 - 9 Δεκεμβρίου 1985) του Γεωργίου και της Κωνσταντούλας, ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός, με καταγωγή από την Ικαρία. Υπηρέτησε ως βουλευτής Σάμου από το 1974 ως το 1981.

Βιογραφία
---------

### Σπουδές και ιατρική

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1937, σπούδασε στην ιατρική σχολή της Χαϊλδεβέργης και μετεκπαιδεύτηκε στη Σουηδία. Ειδικεύτηκε ως ακτινολόγος, ασκώντας πολύ ευδόκιμα το λειτούργημά του.

### Πολιτική σταδιοδρομία

Εξελέγη βουλευτής Σάμου το 1974 με τη Νέα Δημοκρατία λαμβάνοντας 2.438 ψήφους και επανεξελέγη το 1977 με 5.085 σταυρούς προτίμησης. Εκπροσώπησε την Ελλάδα στο εξωτερικό σε αποστολές σε χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής. Ασχολήθηκε με τους τομείς της υγείας, της πρόνοιας, της εθνικής άμυνας και της εξωτερικής πολιτικής. Ιδιαίτερα ασχολήθηκε με την προσπάθεια βελτίωσης της θαλάσσιας σύνδεσης μεταξύ των νησιών του Αιγαίου με την ηπειρωτική χώρα.

### Θάνατος και οικογένεια

Απεβίωσε στην Αθήνα την ημέρα των γενεθλίων του, σε ηλικία μόλις 48 ετών, στις 9 Δεκεμβρίου του 1985 και ετάφη στην Ικαρία. Ο αδερφός του, Απόστολος, είναι επίσης βουλευτής και η σύζυγος του Απόστολου, Ρόδη, είναι πρώην ευρωβουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία και περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων. Η μητέρα του, Κωνσταντούλα Μουστακοπούλου (1915 - 2003), απεβίωσε μετά τον θάνατο του Ζαχαρία, σε ηλικία 88 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  bcf4069a-1465-48c7-b962-9f4f15c3c4c0. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
2. ↑  Βουλή των Ελλήνων. bcf4069a-1465-48c7-b962-9f4f15c3c4c0. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
3. 1 2  Κούλα Παπαδάκη-Κάκαρη,Προσωπικότητες από τον πολιτικό κόσμο της Ελλάδας : Αρχηγοί κομμάτων, υπουργοί, υφυπουργοί, γενικοί γραμματείς, νομάρχες & δήμαρχοι, 1975, σελ. 163
4. ↑  Κοινοβουλευτική θητεία, ιστοσελίδα Βουλής των Ελλήνων, ανάκτηση 3 Δεκεμβρίου 2017.
5. 1 2  *Πέθανε χθες ο Ζαχαρίας Κράτσας*, "Η Καθημερινή", φύλλο 10ης Δεκεμβρίου 1985.
6. ↑  Εφυγε μια καλή Σαμαρείτισσα, η Κωνσταντούλα Γ. Κράτσα, Η Καθημερινή, 18 Οκτωβρίου 2003, ανάκτηση 3 Δεκεμβρίου 2017.
Το **Διεθνές Στάδιο Καΐρου** (αραβικά: ستاد القاهرة الدولي) είναι ολυμπιακού επιπέδου στάδιο πολλαπλών χρήσεων με χωρητικότητα 75.000 καθήμενων θεατών. Αρχιτέκτονας του γηπέδου είναι ο Γερμανός Βέρνερ Μαρτς, ο οποίος είχε κατασκευάσει από το 1934 έως το 1936 το Ολυμπιακό Στάδιο στο Βερολίνο. Πριν τοποθετηθούν καθίσματα, είχε τη δυνατότητα να φιλοξενήσει πάνω από 100.000 θεατές, φτάνοντας το ρεκόρ των 120.000. 

Πρόκειται για την κύρια εγκατάσταση ολυμπιακού επιπέδου που εξυπηρετεί ως το κέντρο των εκδηλώσεων στην περιοχή του Καΐρου στην Αίγυπτο. Βρίσκεται στο προάστιο Νασρ βορειοανατολικά του Καΐρου, ολοκληρώθηκε το 1960 και εγκαινιάστηκε από τον πρόεδρο Γκαμάλ Άμπντελ Νάσερ στις 23 Ιουλίου εκείνης της χρονιάς, την όγδοη επέτειο της Αιγυπτιακής Επανάστασης του 1952. Η Ζάμαλεκ και η Αλ Αχλί χρησιμοποιούν σήμερα το στάδιο για ορισμένους από τους εντός έδρας αγώνες τους.

Εικόνες
-------

* Εξωτερική όψη του σταδίουΕξωτερική όψη του σταδίου
* Άποψη του σταδίουΆποψη του σταδίου

Παραπομπές
----------

1. ↑  «International Cairo Stadium». *www.cairo-stadium.org.eg*. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Ο **Ερμενγκόλ Ι΄ της Ουρζέλ**, (Ισπανική γλώσσα : *Ermengol X*, 1254 - 1314) από τον Οίκο της Καβρέρα ήταν Κόμης της Ουρζέλ & υποκόμης της Καβρέρα & τού Άγερ (1268 - 1314) αν και η διαδοχή του αμφισβητήθηκε. Ήταν γιος τού Άλβαρο κόμη τού Ουρζέλ και της 2ης συζύγου του Καικιλίας, κόρης τού Ρογήρου-Βερνάρδου Β΄ κόμη της Φουά.

Διαδέχθηκε τον πατέρα του σε ηλικία 14 ετών υπό την επιτροπεία τού Ρογήρου-Βερνάρδου Γ΄ κόμη της Φουά. Ο πατέρας του είχε διαζευχθεί την 1η σύζυγό του Κονστάνς δε Μονκάδα και οι συγγενείς της τού Οίκου τού Μπεάρν είχαν εξοργιστεί. Επίσης ο Άλβαρο είχε εξεγερθεί εναντίον τού Ιακώβου Α΄ της Αραγωνίας. Οι Μπεάρν με την υποστήριξη τού βασιλιά είχαν διώξει τον Άλβαρο από την εξουσία και τώρα ήταν αντίθετοι με τη διαδοχή από τον Ερμενγκόλ Ι΄.

Με την προτροπή τού Οίκου της Φουά ο Ερμενγκόλ Ι΄ συμμετείχε το 1276 στον συνασπισμό εξεγερθέντων ενάντια στον Πέτρο Γ΄ της Αραγωνίας (γιο τού Ιακώβου Α΄). Ως αποτέλεσμα, είδε τα εδάφη του στα χέρια των αντιπάλων του: των Μονκάδα, τού βασιλιά και των υποκομήτων της Καρδόνα. Το 1278 συνάντησε τον Πέτρο Γ΄ στο Αγραμούντ και τα έλαβε πίσω ως φέουδο.
Έθεσε τον εαυτό του στην ακολουθία τού βασιλιά και ταξίδεψε μαζί του στη Σικελία το 1282 και στο Μπορντώ το επόμενο έτος. Το 1295 απεβίωσε ο Πέτρος Γ΄ και ο Ερμενγκόλ Ι΄ έγινε στενός σύντροφος και σύμβουλος των γιών του Αλφόνσου Γ΄ και Ιακώβου Β΄. Μάλιστα συνέδραμε τον πρώτο στην κατάκτηση τού βασιλείου της Μαγιόρκας.
Δεν είχε απογόνους και πριν απεβιώσει στο Καμπορρέλλς, όρισε κληρονόμο τον Αλφόνσο (Δ΄), δευτερότοκο γιο τού Ιακώβου Β΄, με τον όρο να νυμφευτεί τη μικρανιψιά του Τερέζα των Εντένσα, νόμιμο κληρονόμο του. Ήταν ο τελευταίος άρρην τού Οίκου της Καβρέρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Diccionario biográfico español» (Ισπανικά) Real Academia de la Historia. 2011. 6807/armengol-x.
2. ↑  Barton, Thomas W. Verfasser. Victory's Shadow : Conquest and Governance in Medieval Catalonia. σ. 286
3. ↑  Fité i Llevot, Francesc, 1948- (1985). Reculls d'història de la Vall d'Ager. Centre d'Estudis de la Vall d'Ager. σσ. 229–230
4. ↑
5. ↑

Πηγές
-----

* Barton, Thomas W. Verfasser. Victory's Shadow : Conquest and Governance in Medieval Catalonia
* Diccionario universal de historia y de geografia, p. 152. By Lucas Alaman, Manuel Orozco y Berra
* Fité i Llevot, Francesc, 1948- (1985). Reculls d'història de la Vall d'Ager. Centre d'Estudis de la Vall d'Ager.


|  |
| --- |
| Ερμενγκόλ Ι΄ του Ουρζέλ **Οίκος της Καμπρέρα****Γέννηση:** 1254 **Θάνατος:** 1314 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΆλβαρο | **Κόμης της Ουρζέλ1268 - 1314** | ΔιάδοχοςΑλφόνσος Δ΄ της Αραγωνίας |
Ο **Δημήτριος Ρόδιος** (1862 – 1η Ιουλίου 1957), του Θωμά, ήταν Έλληνας δικηγόρος, συγγραφέας και τραγουδοποιός.

Μετά την ολοκλήρωση των νομικών σπουδών του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών άρχισε να δικηγορεί. Γρήγορα όμως εγκατέλειψε το επάγγελμα αυτό για να ασχοληθεί με την μουσική που από μικρή ηλικία είχε επιδείξει ιδιαίτερο πάθος. Ο πατέρας του αν και αρχιτέκτονας ήταν επιδέξιος κιθαρίστας και τραγουδιστής της Παλιάς Αθήνας. Ίσως από το γεγονός αυτό και έχοντας έτσι από μικρή ηλικία τα πρώτα μουσικά ακούσματα από γυμνασιακής ηλικίας γράφτηκε στο Ωδείο Αθηνών όπου και υπήρξε μαθητής του Α. Κατακουζηνού μελετώντας φωνητική και βιολί.

Έτσι λίγο πριν από το 1900 αρχίζει να συνθέτει κυρίως άσματα για αίθουσες και χορωδίες και ιδιαίτερα σε καντάδες κάνοντας δημόσιες εμφανίσεις από τις οποίες και τελικά καταξιώθηκε.

Γνωστότερα των έργων του είναι:

* "*Η Μουσική*" (Απ΄ των Αγγέλων τα στόματα κλεμμένη)
* "*Πες μου τι έχω στη καρδιά*"
* "*Αν μ΄ αγαπούσες*"
* "*Το φίλημα*"
* "*Η θάλασσα*"
* "*Η άκαρδη*"
* "*Η πεταλούδα*"
* "*Σερενάτα*"
* "*Αγάπη μου κοιμήσου*"
* "*Ζαφείρια είναι τα μάτια σου*"
* "*Το μίσος*"
* "*Αστέρω*", της ομώνυμης ταινίας
* "*Ρεμβασμός*"
* "*Ξύπνα*" κ.ά.π.

Από τα χορωδιακά του ωραιότερα είναι

* "*Το κοντογούνι*", και
* "*Ο καθρέπτης*" από τον "Βασιληά ανήλιαγο" του Πολέμη.

Παράλληλα εξέδωσε δύο τεύχη «Σχολικά άσματα»

Πέθανε το 1957.

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ. 16ος, σελ.666.

1. 1 2  data.nlg.gr/resource/authority/record216029.
2. ↑  Τεκμήριο
3. ↑
Συντεταγμένες: 8°40′0.120″S 42°33′0.000″W﻿ / ﻿8.66670000°S 42.55000000°W﻿ / -8.66670000; -42.55000000

To **Εθνικό Πάρκο Σέρρα ντα Καπιβάρα** (πορτογαλικά: *Parque Nacional Serra da Capivara*) είναι εθνικό πάρκο στη Βορειοανατολική περιοχή της Βραζιλίας. Στην περιοχή βρίσκονται πολλά προϊστορικά έργα ζωγραφικής.

Τοποθεσία
---------

Βρίσκεται στην βορειοανατολική πολιτεία του Πιαουί,. Έχει έκταση 1291,4 τ.χμ. 

Ο Οικολογικός Διάδρομος Καπιβάρα-Κονφούζος, που δημιουργήθηκε το 2006, συνδέει το πάρκο με το Εθνικό Πάρκο Σερρα ντα Κονφούζος.

Ιστορία
-------

Πεντρα Φουραντα (σημαίνει τρυπητός βράχος)
Το πάρκο δημιουργήθηκε για να προστατεύει τα αντικείμενα και ζωγραφιές από την προϊστορική εποχή που βρίσκονται έκει. Άπό το 1991 είναι ένα Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς του ΟΥΝΕΣΚΟ. Ο πιο γνωστός αρχαιολογικός χώρος είναι το Πέντρα Φουράντα.

Στην τοποθεσία Τοκα ντε Τιρα Πεια βρέθηκαν λίθινα εργαλεία που χρονολογούνται τουλάχιστον 22.000 χρόνων. Η χρονολόγηση της περιοχής έγινε με Οπτικά Διεγερμένη Φωταύγεια.

### Σίτιο ντο Μέιο

Το Σίτιο ντο Μέιο είναι το δεύτερο πιο σημαντικό καταφύγιο σε βράχους της περιοχής, μετά από το Πέντρα Φουράντα. Τα ευρήματα που βρίσκονται εκεί χρονολογούνται από την περίοδο του Πλειστόκαινου. Από τα λίθινα αντικείμενα που είναι καλά διατηρημένα τα τουλάχιστον 98 χρονολογούνται παλαιότερα από 12.500 χρόνων.

* 
* 
*

Αναφορές
--------

1. ↑  www.infopatrimonio.org/wp-content/uploads/2017/04/Dossie-SERRA-DA-CAPIVARA\_pt.pdf.
2. ↑  www.infopatrimonio.org?p=18431. Ανακτήθηκε στις 14  Δεκεμβρίου 2017.
3. ↑  acervodigital.iphan.gov.br/xmlui/handle/123456789/19666?discover%3Frpp=10&etal=0&query=Parque+Nacional+Serra+da+Capivara.
4. ↑   *Serras da Capivara e das Confusões serão unidas por corredor ecológico*, MMA, 11 March 2005, ανακτήθηκε στις 2016-11-04
5. ↑  Lahaye, Christelle; Hernandez, Marion; Boëda, Eric; Felice, Gisele D.; Guidon, Niède; Hoeltz, Sirlei; Lourdeau, Antoine; Pagli, Marina *και άλλοι*. (2013). «Human occupation in South America by 20,000 BC: the Toca da Tira Peia site, Piauí, Brazil». *Journal of Archaeological Science* **40** (6): 2840–2847. doi:10.1016/j.jas.2013.02.019. ISSN 0305-4403.
6. ↑  AIMOLA, Giulia et al. *Final Pleistocene and Early Holocene at Sitio do Meio, Piauí, Brazil: Stratigraphy and comparison with Pedra Furada.* **Journal of Lithic Studies**, [S.l.], v. 1, n. 2, p. 5-24, sep. 2014. ISSN 2055-0472. Available at: <>. Date accessed: 16 Apr. 2016 doi:10.2218/jls.v1i2.1125

Βιβλιογραφία
------------

* Eric Boëda, et al. (2014), Les Industries pléistocènes du Piaui. Nouvelles données academia.edu

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 309580935
* LCCN: sh2002008687
* BNF: cb167780922 (data)

 |

 |
Η είσοδος του Διεθνούς Κέντρου Λύκου
Το **Διεθνές Κέντρο Λύκου** (αγγλικά: **International Wolf Center**, **IWC**) είναι ερευνητικός και εκπαιδευτικός οργανισμός που εδρεύει στο Ήλι της Μινεσότα των Ηνωμένων Πολιτειών, ο οποίος, όπως αναφέρει ο ίδιος, «προωθεί την επιβίωση των πληθυσμών των λύκων διδάσκοντας για αυτούς, τη σχέση τους με την άγρια γη και τον ανθρώπινο ρόλο για το μέλλον τους.» Το Κέντρο Λύκου λειτουργεί ένα κέντρο ερμηνείας στο Ήλι ανοιχτό στο κοινό, όπου οι επισκέπτες μπορούν να δουν αιχμαλωτισμένους «εκπροσώπους λύκους» σε φυσικά περιβάλλοντα μέσα από μεγάλα παράθυρα, και μπορούν να μάθουν για τους λύκους μέσα από μια ποικιλία εκθεμάτων και προγραμμάτων. Ο οργανισμός αυτός βρίσκεται επί του Εθνικού Δάσους Σουπίριορ. Χρηματοδοτεί επίσης ερευνητικά συνέδρια και εκπαιδευτικά προγράμματα εκτός των εγκαταστάσεων, δημοσιεύει το περιοδικό *International Wolf*, και παρέχει πληροφορίες για τους λύκους μέσω της ιστοσελίδας του.

Ως απάντηση στις αντιπαραθέσεις σχετικά με τους λύκους, το Κέντρο Λύκου δεν λαμβάνει θέση σχετικά με το πώς πρέπει να χειρίζονται οι λύκοι (όπως με το κυνήγι ή την παγίδευση), εφόσον διατηρούνται υγιείς πληθυσμοί λύκων. Η πολιτική του είναι να παρέχει τις πιο ακριβείς, επίκαιρες πληροφορίες σχετικά με τους λύκους και να επιτρέπει στον κόσμο να λαμβάνει τις δικές του αποφάσεις.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «About Us: Mission, Vision, and Values». *Wolf.org*. International Wolf Center. 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2016.
2. ↑  Manisero, Stef (2015-09-16). «International Wolf Center Seeks Financial Help From State». Ντουλούθ, Μινεσότα: Fox 21 KQDS-TV.. Ανακτήθηκε στις 2016-01-10.
3. 1 2  Myers, John (2013-10-10). «International Wolf Center Draws Global Wolf Experts to Minnesota». Ντουλούθ, Μινεσότα: Duluth News Tribune.. Ανακτήθηκε στις 2016-01-10.
4. ↑  Ward, Whitney L. (2015-02-12). «Events For Kids in Southwest Florida». *The News-Press* (Φορτ Μάιερς, Φλόριντα).. Ανακτήθηκε στις 2016-01-10.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αρχική σελίδα του Διεθνούς Κέντρου Λύκου

Συντεταγμένες: 47°54′20.73″N 91°49′40.13″W﻿ / ﻿47.9057583°N 91.8278139°W﻿ / 47.9057583; -91.8278139
Οι **Δημοκράτες της Καταλονίας** (καταλανικά: Demòcrates de Catalunya‎, DC) είναι ένα χριστιανοδημοκρατικό κόμμα υπέρ της ανεξαρτησίας της Καταλονίας. Οι ιδρυτές του είναι ο Αντόνι Καστελιά, ο Νούρια ντε Γκίσπερτ και ο Ζοάν Ριγκόλ. Το κόμμα ιδρύθηκε τον Ιούλιο του 2015 από πρώην μέλη της Δημοκρατικής Ένωσης της Καταλονίας (UDC), τα οποία ήταν δυσαρεστημένα για την αδύναμη υποστήριξη του κινήματος ανεξαρτησίας από το κόμμα τους. Το νέο κόμμα προσχώρησε στην συμμαχία του κόμματος *Μαζί για το Ναι* στις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015. 

Στις Ισπανικές γενικές εκλογές του 2015 το κόμμα ήταν μέλος του συνασπισμού Δημοκρατίας και της Ελευθερίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Neix Demòcrates de Catalunya, la refundació independentista d'Unió, VilaWeb.
2. ↑  «CDC concurrirá a las generales bajo el nombre de Democràcia i Llibertat». *El Periódico de Catalunya* (στα Ισπανικά). 6 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα (Καταλανικά)
Συντεταγμένες: 6°44′48″S 105°20′01″E﻿ / ﻿6.746667°S 105.333611°E﻿ / -6.746667; 105.333611

Το **Εθνικό Πάρκο Ουτζούνγκ Κουλόν** βρίσκεται στο δυτικότερο άκρο της Ιάβας, στην περιοχή Μπάντεν της Ινδονησίας. Περιλαμβάνει το ηφαιστειογενές σύμπλεγμα νήσων του Κρακατόα στην περιοχή Λαμπουνγκ, άλλα νησιά όπως το Παναϊτάν, και μικρότερες νησίδες όπως οι Χαντευλέουμ και Πευκάνγκ στο Στενό Σούντα.

Ουτζούνγκ Κουλόν σημαίνει *Δυτικό Άκρο* ή *Σημείο Δύσης*.

Το Πάρκο είναι το τελευταίο γνωστό καταφύγιο του Ρινόκερου της Ιάβας που βρίσκεται σε κρίσιμο κίνδυνο αφανισμού.

Στο Πάρκο προστατεύονται 57 σπάνια είδη φυτών και 35 είδη θηλαστικών, όπως τα: μπαντένγκ, αργυροειδής γίββων, τραχυπίθηκος της Ιάβας, μακάκος ο ταινιώδης, λεοπάρδαλη της Ιάβας, αγριόσκυλο της Σουμάτρας, ελαφίδα της Ιάβας, ελάφι (*Rusa timorensis)*, ενυδρίδα (*Lutrogale perspicillata).* 

* Μπαντένγκ στο Εθνικό πάρκο (1941).Μπαντένγκ στο Εθνικό πάρκο (1941).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Post, The Jakarta. «Ujung Kulon: Memories of paradise» (στα αγγλικά). *The Jakarta Post*.. Ανακτήθηκε στις 2018-10-24.
2. ↑  «UJUNG KULON NATIONAL PARK» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιανουαρίου 2009. CS1 maint: Unfit url (link)
3. ↑  «Rhinoceros sondaicus: van Strien, N.J. Steinmetz, R. Manullang, B. Sectionov, Han, K.H. Isnan, W. Rookmaaker, K. Sumardja, E. Khan, M.K.M. & Ellis, S.». *IUCN Red List of Threatened Species*. 30 Ιουνίου 2008. doi:10.2305/iucn.uk.2008.rlts.t19495a8925965.en. Ανακτήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2018.
4. ↑  antaranews.com. «Javan rhinos breed at Ujung Kulon: WWF - ANTARA News» (στα id-ID). *Antara News*.. Ανακτήθηκε στις 2018-10-24.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 315130946
* LCCN: sh90002439

 |

 |
Το **Διεθνές Ραδιόφωνο της Κίνας** (China Radio International) ιδρύθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 1941 με στόχο την πληροφόρηση του διεθνούς κοινού όσον αφορά την Κίνα, προωθώντας ταυτόχρονα την κατανόηση και φιλία μεταξύ των λαών.

Το CRI εκπέμπει σε όλο τον κόσμο προγράμματα σε 61 ξένες γλώσσες, στα μανταρίνικα και σε 4 κινεζικές διαλέκτους και γλώσσες.

Ο ιστότοπος του CRI, το **CRI-Online**, είναι επίσης διαθέσιμος σε 61 γλώσσες. Είναι ο ιστότοπος με τις περισσότερες γλώσσες παγκοσμίως και αναγνώστες/ακροατές από 160 χώρες.

Προγράμματα
-----------

Το ελληνικό τμήμα του CRI ιδρύθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2009. η ιστοσελίδα και τα προγράμματά στοχεύουν στην πληροφόρηση του ελληνόφωνου κοινού στην Ελλάδα, την Κύπρο και σε όλο τον κόσμο. Η ιστοσελίδα αποτελείται από τα προγράμματα τα εξής:

Επικαιρότητα

Οικονομία

Πολιτισμός

Κοινωνία και Ζωή

Εκμάθηση Κινέζικων

Εγκυκλοπαίδεια της Κίνας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος (Ελληνικά)
Το λογότυπο του Διεθνές Σλαβικό Κανάλι
**Διεθνές Σλαβικό Κανάλι** (ουκρανικά: *Міжнародний слов’янський канал*, ρώσικα: *Международный Славянский Канал*, αγγλικά: *Slavonic Channel International*) - τηλεοπτικό κανάλι. 
Αποβλέπει στην ενημέρωση των Σλάβων σε όλο τον κόσμο και της παγκόσμιας κοινότητας σχετικά με τις διάφορες πτυχές της ζωής των Σλάβων, τη μοναδική σλαβική ιστορία, την πλούσια παράδοση, τον πολιτισμό, τα επιτεύγματα και τη σημαντική συμβολή των Σλάβων στην ανάπτυξη του παγκόσμιου πολιτισμού.

Γενικές πληροφορίες
-------------------

Το «Διεθνές Σλαβικό Κανάλι» («International «Slavonic Channel») άρχισε να εκπέμπει στις 12 Σεπτεμβρίου 2008 από το έδαφος της Ουκρανίας (με δορυφορική μετάδοση: Sirius-4 Satellite 5° East Frequency 12075 MHz (H) Symbol Rate: 27,5 Msymb/s FEC 3/4 & Astra-2 Satellite 31,5° East Frequency 12090 MHz (H) Vertical Symbol Rate: 27,5 Msymb/s FEC 9/10). 
Το SCI λειτουργεί 24 ώρες το 24ωρο και καλύπτει με τις εκπομπές του το έδαφος με 1 δισεκατομμύριο 202 εκατομμύρια πληθισμό. Οι εκπομπές (για την πρώτη φορά από την Ουκρανία) γίνονται σε τέσσερα track ήχου: στα ρωσικά, ουκρανικά, αγγλικά και στη γλώσσα της χώρας - κατασκευαστή του προϊόντος. Στη συνέχεια η μετάδωση θα γίνει ταυτόχρονα στις γλώσσες των σλαβικών χωρών, καθώς και στα γαλλικά, γερμανικά, ισπανικά, πορτογαλικά, αραβικά και κινέζικα.

• Ο κύριος στόχος του έργου είναι η δημιουργία του παγκοσμίου τηλεοπτικού δικτύου που να είναι ικανό να ανικατοπτρίζει αντικειμενικά τις διεργασίες που λαμβάνουν χώρα στα σλαβικά κράτη: την τακτική κι ευρεία εκλαΐκευση της σλαβικής ιστορίας, των παραδόσεων, του πολιτισμού και των σημερινών επιτευγμάτων.

• Προώθηση κάθε είδους σχέσεων μεταξύ των πολιτών των σλαβικών κρατών και των σλαβικών διασπορών.

• Το SCI είναι η πηγή των πιο πλήρων πληροφοριών για το σλαβικό κόσμο.

• Το SCI είναι ένα κανάλι του διακρατικού, διακυβερνητικού και διπλωματικού διαλόγου.

• Το σύνθημα του καναλιού είναι: «Στους Σλάβους για τους Σλάβους και στον κόσμο – για τον σλαβισμό!»

Ιστορία
-------

Η πρώτη εμπειρία της άμεσης μετάδοσης μέσω δορυφόρου από το έδαφος του πρώην ΕΣΣΔ έγινε μια πειραματική μετάδοση από το έδαφος της Ουκρανίας του «Διεθνούς Σλαβικού Καναλιού». 
Δημιουργοί του έργου: Ivanenko Vladimir Alexandrovich και Ivanenko Valeria Vladimirovna.

Σημειώσεις
----------

Η πειραματική τηλεοπτική μετάδοση έγινε από τις 14 Δεκεμβρίου του 1994 ως τις 15 Μαΐου 1995.Παρ όλα αυτά, επανιδρύθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2008.

Λογοτεχνία
----------

• Мащенко И. Г. Телевидение в Украине. Том первый «Телевидение de facto» - Николаев, 1998. – 341 с.

Σύνδεσμοι
---------

• Ιστοσελίδα του καναλιού
Υπογράψει το Δεύτερο Προαιρετικό Πρωτόκολλο του ICCPR: μέρη σε σκούρο πράσινο, υπέγραψαν το πράσινο φως, μη μέλη σε γκρι
Το **Δεύτερο Προαιρετικό Πρωτόκολλο του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, με σκοπό την κατάργηση της θανατικής ποινής** είναι μια συμφωνία, στο Διεθνές Σύμφωνο για τα ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα. Δημιουργήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 1989 και τέθηκε σε ισχύ στις 11 Ιουλίου 1991. Έως τον Νοέμβριο του 2017, το Προαιρετικό Πρωτόκολλο έχει 85 κράτη μέλη. Επιπλέον, δύο μέλη (Αγκόλα και Γκάμπια) έχουν υπογράψει αλλά δεν έχουν επικυρώσει το Πρωτόκολλο.

Το Προαιρετικό Πρωτόκολλο δεσμεύει τα μέλη του για την κατάργηση της θανατικής ποινής εντός των συνόρων τους, αν και το Άρθρο 2.1 επιτρέπει στα συμβαλλόμενα μέρη να κάνουν κράτηση επιτρέποντας την εκτέλεση "σε καιρό πολέμου, σύμφωνα με μια πεποίθηση για ένα πιο σοβαρό έγκλημα στρατιωτικού χαρακτήρα που διαπράχθηκε στη διάρκεια του πολέμου". (Βραζιλία, Χιλή, Ελ Σαλβαδόρ). Η Κύπρος, η Μάλτα και η Ισπανία αρχικά είχαν τέτοιες κρατήσεις, αλλά αργότερα τις απέσυραν. Το Αζερμπαϊτζάν και η Ελλάδα εξακολουθούν να διατηρούν την κράτηση σχετικά με την εφαρμογή του πρωτοκόλλου, αν και οι δύο έχουν απαγορεύσει τη θανατική ποινή σε όλες τις περιστάσεις. (Η Ελλάδα έχει επίσης επικυρώσει το Πρωτόκολλο αριθ.13).

Δείτε επίσης
------------

* Πρώτο Προαιρετικό Πρωτόκολλο στο Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα
* Χρήση της θανατικής ποινής ανά χώρα
* Κατάλογος των πιο πρόσφατων εκτελέσεων ανά δικαιοδοσία

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Parties to the Second Optional Protocol to the International Covenant on Civil and Political Rights, aiming at the abolition of the death penalty». United Nations Treaty Collection. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2011.
2. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το κείμενο του Πρωτοκόλλου
* Λίστα με τα μέρη Αρχειοθετήθηκε 2012-10-20 στο Wayback Machine.
Η **Δηιδάμεια**  (3ος αιώνας π.Χ.) ήταν βασίλισσα της Ηπείρου, μέλος της Δυναστείας των Αιακιδών.

Βιογραφία
---------

Πατέρας της ήταν ο βασιλιάς Πύρρος Β', και η ίδια ανήλθε στο θρόνο μετά το θάνατο του διαδόχου του και θείου της, Πτολεμαίου. Αποτελεί τον τελευταίο ηγεμόνα της Δυναστείας καθώς μετά από εκείνη η εξουσία πέρασε στο Κοινόν των Ηπειρωτών.

Πραγματοποίησε σφοδρή επίθεση στην Αμβρακία την οποία ετοιμαζόταν να κατακτήσει. Τελικά οι κάτοικοί της αναγνώρισαν την κυριαρχία της ζητώντας ειρήνη. Εκείνη δήλωσε πως θα την παρέχει με τον όρο να αναγνωρίσουν το κληρονομικό της δικαίωμα στο θρόνο. Η συμφωνία έκλεισε, ωστόσο οι Ηπειρώτες δεν είχαν την πρόθεση να την τηρήσουν: γρήγορα συνωμότησαν να την δολοφονήσουν, δωροδοκώντας το Νέστορα, έναν άνδρα από τον Οίκο της. Εκείνος τελικά αποφάσισε να μη διαπράξει το φόνο, κι έτσι η Δηιδάμεια κατέφυγε στο Ναό της Αρτέμιδος. Εκεί βρήκε το θάνατο από το σπαθί του Μίλωνα, ενός άνδρα που ήδη τον βάραινε το αμάρτημα της μητροκτονίας.

Με το θάνατό της έσβησε η Δυναστεία των Αιακιδών βασιλέων της Ηπείρου. Το τελευταίο ζωντανό μέλος της οικογένειας φαίνεται πως ήταν η Νηρηΐς, μια κόρη του Πύρρου Α', η οποία έγινε βασίλισσα της Σικελίας. Στην Ήπειρο η εξουσία περιήλθε στο λαό με τη δημιουργία του Κοινού των Ηπειρωτών. Τόσο ο Ιουστίνος, όσο και ο Παυσανίας  θεωρούν το θάνατο της Δηιδάμειας ως την αρχή της καταστροφής της χώρας, η οποία επλήγη από πείνα και πολέμους.

Δείτε επίσης
------------

* Δυναστεία των Αιακιδών
* Αρχαία Ήπειρος
* Ελληνιστική περίοδος

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ο Justinus (28.3) την αποκαλεί μάλλον λανθασμένα *«Λαοδάμεια»*.
2. 1 2 3  William Smith, *«Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology»*, (1870), Λήμμα: Deidameia Αρχειοθετήθηκε 2005-12-31 στο Wayback Machine.
3. 1 2 3  Πολύαινος, *«Στρατηγήματα»*, 8.52
4. 1 2 3  Marcus Junianus Justinus, «Επιτομή του Πομπήιου Τρόγου»,28.3
5. ↑  William Smith, *«Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology»*, (1870), Λήμμα: Nereis Αρχειοθετήθηκε 2009-10-09 στο Wayback Machine.
6. ↑  Παυσανίας, *«Γεωγραφία»*, 4.35.3

  

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Δυναστεία των Αιακιδών |
| --- |
|  |
| Βασιλείς | 
* Άδμητος
* Θαρύπας
* Αλκέτας Α΄
* Νεοπτόλεμος Β΄
* Αρύββας
* Αλέξανδρος Α΄
* Αιακίδης
* Αλκέτας Β΄
* Πύρρος Α΄
* Νεοπτόλεμος Γ΄
* Αλέξανδρος Β΄
* Πύρρος Β΄
* Πτολεμαίος Β΄
 |  |
|  |
| Βασίλισσες | 
* Φθία Α΄
* Τρωάδα Α΄
* Κλεοπάτρα
* Φθία Β΄
* Αντιγόνη
* Λάνασσα
* Βιρκέννα
* Ολυμπιάδα
* Δηιδάμεια Β΄
 |
|  |
| Άλλα μέλη | 
* Ολυμπιάδα
* Καδμεία
* Δηιδάμεια Α΄
* Τρωάδα Β΄
* Αλέξανδρος
* Τεύκρος
* Εσιονεύς
* Νίσος
* Πτολεμαίος Α΄
* Έλενος
* Νηρηΐς
* Φθία
 |

 |
Πληθυσμιακή πυραμίδα της Ελλάδος
Η Ελλάδα αντιμετωπίζει μείωση και γήρανση του πληθυσμού της. Αύξουσα πτώση της γονιμότητας, η οποία ποτέ δεν ήταν ιδιαίτερα υψηλή, αγγίζοντας το όριο αναπλήρωσης γενεάς, 2,1 τέκνα ανά γυναίκα, ήδη από τη δεκαετία του 1960 και το 1987 πέφτοντας από το 1,5 τέκνο ανά γυναίκα το αρνητικό ισοζύγιο γεννήσεων/θανάτων, η κοινωνιοικονομική κρίση της δεκαετίας του 2010 και η μαζική μετανάστευση οδήγησαν σε δραματική μείωση του πληθυσμού της χώρας που σε συνδυασμό με την μείωση του ποσοστού θνησιμότητας και αύξησης του προσδόκιμου ζωής, οδηγούν στη γήρανσή του, με την Ελλάδα να κατατάσσεται στην πρώτη εξάδα των γηρασκουσών χωρών παγκοσμίως. Τα χαμηλά ποσοστά γεννήσεων και το υψηλότερο προσδόκιμο ζωής συμβάλλουν στον μετασχηματισμό της πυραμίδας του πληθυσμού της χώρας. Η γήρανση του πληθυσμού έχει ως άμεση συνέπεια τη μείωση του εργατικού δυναμικού, και την επιβάρυνση του ασφαλιστικού συστήματος με την αύξηση των συνταξιούχων. Η αύξηση του βιοτικού επιπέδου οδηγεί στη μείωση των γεννήσεων. Η αστικοποίηση, η συσσώρευση, δηλαδή, του πληθυσμού σε συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές της χώρας, ο κλονισμός του θεσμού της οικογενείας αλλά και η έλλειψη στρατηγικής δημογραφικής πολιτικής αποτελούν περαιτέρω αιτίες της μείωσης του πληθυσμού.

Εικάζεται ότι το 2030 1/3 θα υπερβαίνει την ηλικία των 60 ετών και το 2050 θα φθάνει το ήμισυ, με τη μέση ηλικία από τα 39 το 2019, να φθάνει στα 49 έτη. Χαρακτηριστικά, εκτιμάται ότι το 2035 θα κυμαίνεται από 10.414.600 μέχρι 9.523.200 και το 2050 δε θα ξεπερνά τα 10.063.900

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αλήθειες και μύθοι για το δημογραφικό «πρόβλημα»». Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2021.
2. ↑   (PDF). Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2021.  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)
3. ↑  «Μετανάστευση ρεκόρ 610.037 Ελλήνων την περίοδο των μνημονίων. Σε ποιες χώρες μετανάστευσαν (Πίνακες)».
4. ↑  «Το Δημογραφικό Πρόβλημα Της Ελλάδας: Μια Έρευνα». *Dianeosis*. 17 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2019.
5. ↑  «Population structure and ageing - Statistics Explained». *Ec.europa.eu*. Ανακτήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2017.
6. ↑   (PDF). Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2021.  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)
Συντεταγμένες: 39°38′25″N 22°24′43″E﻿ / ﻿39.64028°N 22.41194°E﻿ / 39.64028; 22.41194

Το **Δεύτερο Αρχαίο Θέατρο της Λάρισας** (γνωστό και ως *μικρό*) είναι αρχαίο ελληνικό θέατρο στην πόλη της Λάρισας και θεωρείται ότι χτίστηκε το δεύτερο μισό του 1ου αιώνα π.Χ. στις νοτιοδυτικές πλαγιές του λόφου Πευκάκια.

Ιστορία
-------

Η κατασκευή του συνδέεται πιθανώς με τη μετατροπή του αρχικού θεάτρου της πόλης, το οποίο μετατράπηκε σε αρένα για αγώνες μονομάχων και δημόσια θεάματα μετά τη κατάκτηση της Ελλάδας από τους Ρωμαίους.  Ο αρχαιολόγος και ανασκαφέας του χώρου, Αθανάσιος Τζιαφαλιάς, πρότεινε συγκεκριμένα μια σύνδεση με το φεστιβάλ της Ελευθερίας, που περιλάμβανε αθλητικούς και ιππικούς αγώνες καθώς και θεατρικές, μουσικές και ποιητικές παραστάσεις. Υπάρχει μια επιγραφή αφιερωμένη στη Δήμητρα και την Κόρη και δείχνει ότι η τοποθεσία στέγαζε και ναό αφιερωμένο σε αυτούς.

Το θέατρο έμεινε ερειπωμένο τον Μεσαίωνα, όταν στη θέση του ανεγέρθηκε βυζαντινή εκκλησία αφιερωμένη στην Αγία Σοφία ή στην Αγία Παρασκευή. Η εκκλησία με τη σειρά της αντικαταστάθηκε από το τζαμί του Χασάν Μπέη που ανεγέρθηκε στην τοποθεσία κατά την Οθωμανική περίοδο.  Ο λόφος Πευκάκια ισοπεδώθηκε τη δεκαετία του 1950 για να παρέχει χώρο για την κατασκευή κατοικιών. Το θέατρο ανακαλύφθηκε ξανά το 1978, κατά την εκσκαφή για την ανέγερση ενός νέου συγκροτήματος πολυκατοικιών. Ο χώρος ανασκάφηκε το 1985-1986. Έκτοτε το θέατρο χρησιμοποιείται περιστασιακά για θεατρικές παραστάσεις.

Περιγραφή
---------

Από το θέατρο ολοκληρώθηκε μόνο η σκηνή και ο χώρος της ορχήστρας, ενώ το ημικυκλικό κοίλο και οι πλαϊνές είσοδοι έμειναν ημιτελείς, προφανώς λόγω αδυναμίας χρηματοδότησης της ολοκλήρωσής τους. Το κοίλον χωρίζεται από 14 σκαλοπάτια σε δεκατρείς βαθμίδες, το καθένα με δύο σειρές χαμηλών καθισμάτων από γκρι-λευκό μάρμαρο (εδώλια). Τα υπόλοιπα δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ και μάλλον χρησιμοποιήθηκαν ξύλινα καθίσματα (ίκρια). Η ορχήστρα έχει διάμετρο 29,7 μέτρα και αποτελείται από δύο στρώματα σταμπωτού χώματος αναμεμειγμένα με χαλίκι. Ο μικρός τετράγωνος βωμός (θυμέλι) βρίσκεται στα δεξιά του. Είναι από λευκό μάρμαρο, διακοσμημένο με λεσβιακού τύπου κυμάτια και στεκόταν σε βαθμιδωτό βάθρο τριών σκαλοπατιών, από τα οποία σώζονται τα δύο κάτω. 

Το μάρμαρο που χρησιμοποιήθηκε στο θέατρο δεν εξορύχθηκε εκείνη την περίοδο κατασκευής, αλλά επαναχρησιμοποιήθηκε από παλαιότερο κτίριο, πιθανότατα κυκλικού σχήματος. Μερικοί από τους ογκόλιθους διαθέτουν επιγραφές που χρονολογούνται στα τέλη του 3ου αιώνα π.Χ.

Δείτε επίσης
------------

* Πρώτο Αρχαίο Θέατρο Λάρισας
* Κατάλογος αρχαίων ελληνικών θεάτρων

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  «Το Β' Αρχαίο Θέατρο». *Municipality of Larissa Cultural Portal*. Municipality of Larissa. 22 Οκτωβρίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Νοεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2018.
2. 1 2 3 4 5 6  XV Ephorate of Prehistorical and Classical Antiquities. «Αρχαίο θέατρο Β΄ Λάρισας: Περιγραφή». Greek Ministry of Culture. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Δεκεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2018.
Το **Εκλογικό όριο** (αγγλικά: electoral threshold) ή το **όριο** **εισόδου στο κοινοβούλιο** είναι το ελάχιστο ποσοστό ψήφων που απαιτείται να συγκεντρώσει ένας υποψήφιος ή ένα πολιτικό κόμμα για να αποκτήσει δικαίωμα εκπροσώπησης στο νομοθετικό σώμα. Για παράδειγμα, στις Ελληνικές εκλογές χρησιμοποιείται κατά βάση ένα «όριο του 3%», που σημαίνει ότι τα κόμματα που συγκεντρώνουν λιγότερο από το 3% του συνολικού αριθμού ψήφων μένουν εκτός του κοινοβουλίου και δεν παίρνουν καμία έδρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΙΑΤΕ: electoral threshold».
2. ↑  «Electoral threshold». *European Parliamentary Research Service Blog* (στα Αγγλικά). 13 Μαρτίου 2017. Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2020.
Με τον όρο **διεκτραγώδηση** χαρακτηρίζεται οποιαδήποτε αφήγηση, εξιστόρηση ή παρουσίαση δυσάρεστου γεγονότος ή κατάστασης με τρόπο που να προκαλεί έντονη συγκίνηση, θυμίζοντας τραγωδία.

Ετυμολογικά η λέξη προέρχεται εκ των δι(α) + εκτραγωδώ που σημαίνει διηγούμαι ή παρουσιάζω γεγονός προς εντυπωσιασμό και συγκίνηση. Το ρήμα "διεκτραγωδώ" πρωτοεμφανίστηκε στη νεότερη ελληνική λογοτεχνία το 1888 από τον Στέφανο Κουμανίδη. Η δε διεκτραγώδηση πρωτοεμφανίσθηκε υπό τον λόγιο τύπο "διεκτραγώδησις" το 1896 από τον Δ. Α. Αναστασόπουλο στην τότε εφημερίδα "Πρωινή". Έκτοτε φαίνεται ν΄ αποτελεί ιδιαίτερο προσφιλή τρόπο σε δημοσιογραφικές αναφορές δυσάρεστων γεγονότων ακόμα και της τηλεπαρουσίασης αυτών χρησιμοποιώντας ιδιαίτερα εντυπωσιακές λέξεις και φράσεις όπως π.χ. κατακρεούργησε αντί μαχαίρωσε, ορφανή στους πέντε δρόμους, πάλευε με τα κύματα, κ.λπ.
Ο **Δήμος Τυρού** (Τσακωνικά: **Τερέ**) ήταν δήμος του νομού Αρκαδίας που δημιουργήθηκε το 1992 με την συνένωση των πρώην Κοινοτήτων **Τυρού** και **Σαπουνακαιϊκων** οι οποίες είναι οικιστικά ενωμένες και αποτελούν την γνωστή κωμόπολη του Τυρού. Το 1997 με το πρόγραμμα Καποδίστριας προστέθηκε στον Δήμο Τυρού και η πρώην κοινότητα **Πέρα Μελάνων** και αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του Δήμου Τυρού. 

Λειτούργησε την περίοδο 1993 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Νότιας Κυνουρίας ως Δημοτική Ενότητα Τυρού. 

Βρίσκεται στα ανατολικά του νομού ανάμεσα στους δήμους Βόρειας Κυνουρίας και Λεωνιδίου. Στα ανατολικά βρέχεται από τον Αργολικό Κόλπο και το Μυρτώο Πελαγος. 

Μαζί με τους δήμους Λεωνιδίου, Βόρειας Κυνουρίας και την κοινότητα Κοσμά συγκροτούσαν την επαρχία της Κυνουρίας. 

Ο Δήμος Τυρού αποτελούταν από 3 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 2.116 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του δήμου ήταν ο Τυρός.

Διαίρεση
--------

Ο δήμος Τυρού περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:

 **Δ.δ. Τυρού**  [ 1.211 ]
* ο Τυρός [ 1042]
* ο Άγιος Χριστόφορος [ 35 ]
* το Ελληνικό Τυρού [ 44 ]
* το Κρυονέρι Τυρού [ 11 ]
* η Μονή Παναγίας Καρυάς [ 79 ]
* η Παλαιόχωρα  [ 0 ]

 **Δ.δ. Πέρα Μελάνων**  [ 337 ]
* τα Πέρα Μέλανα [ 295 ]
* το Λιβάδι [ 34 ]
* η Πέτρα [ 8 ]

 **Δ.δ. Σαπουνακαίϊκων**  [ 568 ]
* τα Σαπουνακαίικα [ 209 ]
* η Παραλία [ 359 ]

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Δημοτική Ενότητα Τυρού[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Δήμος Τυρού, Πανεπιστήμιο Πατρών
* Nέα Ειδήσεις & πληροφόρίες για τον Τυρό Αρχειοθετήθηκε 2017-10-27 στο Wayback Machine.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Αρκαδίας |
| --- |
|  |
| 
Βαλτετσίου · Βόρειας Κυνουρίας · Βυτίνας · Γόρτυνος · Δημητσάνας · Ηραίας · Κλείτορος · Κοντοβάζαινας · Κορυθίου · Λαγκαδίων · Λεβιδίου · Λεωνιδίου · Μαντινείας · Μεγαλόπολης · Σκυρίτιδας · Τεγέας · Τρικολώνων · Τριπόλεως · Τροπαίων · Τυρού · Φαλαισίας · Φαλάνθου · Κοινότητα Κοσμά |

 |
Το **Διεθνές Κέντρο Παιδιών και Νέων** (βοσνιακά: Međunarodni centar za djecu i omladinu / Међународни центар за дјецу и омладину) είναι πολιτιστικό και καλλιτεχνικό κέντρο που βρίσκεται στο δήμο Νόβο Σαράγεβο στο Σαράγεβο της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Κατασκευάστηκε το 1961 και αρχικά ονομαζόταν το Πολιτιστικό Κέντρο Βάσο Πελάγκιτς προς τιμήν του Βάσα Πελάγκιτς, Σερβοβόσνιος συγγραφέας του 19ου αιώνα, γιατρός, εκπαιδευτικός, κληρικός, εθνικιστής και υποστηρικτής του ουτοπικού σοσιαλισμού. Το κέντρο καταστράφηκε έντονα κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Βοσνίας και στη συνέχεια ανακαινίστηκε το 1997. Το 2001 το κέντρο επεκτάθηκε, αναδιαμορφώθηκε και αναστηλώθηκε ως Διεθνές Κέντρο Παιδιών και Νέων.

Ιστορία
-------

Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Γιουγκοσλαβικές κομμουνιστικές αρχές ξεκίνησαν ένα τεράστιο πρόγραμμα δημιουργίας υποδομών με στόχο την προώθηση της τέχνης και του πολιτισμού. Ένα από τα κυριότερα σημεία εστίασης του προγράμματος ήταν η δημιουργία πολιτιστικών κέντρων ριζικής βάσης σε κάθε δήμο όπου θα φιλοξενούσαν κινηματογραφικές προβολές, πολιτιστικές και λαογραφικές ομάδες, λογοτεχνικές βραδιές, μικρές θεατρικές παραστάσεις και άλλα.

Το 1961, οι αρχές ίδρυσαν ένα τέτοιο κέντρο στη συνοικία Γκρμπάβιτσα του δήμου Νόβο Σαράγεβο Εκείνη την εποχή, ήταν το μεγαλύτερο πολιτιστικό κέντρο στο δήμο του Σεράγεβο και πήρε το όνομά του από τον Βάσα Πελάγκιτς. Με την έναρξη του πολέμου της Βοσνίας και την πολιορκία του Σεράγεβο το 1992, το κέντρο βρέθηκε σε περιοχή ελεγχόμενη από τους Σέρβους και δέχτηκε μεγάλη ζημιά. Το 1997 ανακαινίστηκε και επεκτάθηκε το 2001, όταν ανασυγκροτήθηκε με ένα νέο όνομα - το Διεθνές Κέντρο Παιδιών και Νέων. 

Σήμερα, το κέντρο φιλοξενεί καθημερινά εργαστήρια, εκθέσεις, θεατρικές παραγωγές και αθλητικές δραστηριότητες, Επίσης, είναι χώρος διεξαγωγής για μερικά ετήσια φεστιβάλ που διεξάγονται στη πόλη, συμπεριλαμβανομένων των Juventafest, FEDU και Beton Fest. Έχει φιλοξενήσει διάφορες συναυλίες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «About us». official website. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2018.
2. ↑  «Međunarodni centar za djecu i omladinu Novo Sarajevo». sarajevo.travel.
3. ↑  «History». official website. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2018.
4. ↑  «U JU „Međunarodni centar za djecu i omladinu Novo Sarajevo"». novosarajevo.ba. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2018.
5. ↑  «Oznaka: Međunarodni centar za djecu i omladinu Novo Sarajevo». sarajevo.co.ba.
6. ↑  «JU Medjunarodni centar za djecu i omladinu Sarajevo». akta.ba.
7. ↑  «History». official website. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2018.
8. ↑  «About us». official website. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2018.
9. ↑  «Muzika nije u notama, već u tišini između njih». oslobodjenje.
10. ↑  «Oznaka: Međunarodni centar za djecu i omladinu Novo Sarajevo». sarajevo.co.ba.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
Γενικά ως **εκλογικό αδίκημα** χαρακτηρίζεται οποιαδήποτε αξιόποινη πράξη που έχει σχέση με πολιτικές εκλογές και κυρίως βουλευτικές, όπως προβλέπεται από τις κείμενες σχετικές πειθαρχικές και ποινικές διατάξεις. Τα εκλογικά αδικήματα μπορεί να οφείλονται σε αμέλεια, απείθεια, άσκηση βίας ή εξαπάτησης εκλογέα, παραβίαση μυστικότητας, νόθευση εκλογής με οποιοδήποτε τρόπο, δωροδοκία ή δωροληψία κατά την εκλογή, διατάραξη της ψηφοφορίας, καταστροφή της κάλπης, κ.λπ.

Διάκριση
--------

Βασικά τα εκλογικά αδικήματα διακρίνονται σε:

1. Ειδικά εκλογικά αδικήματα εκλογέων
2. Ειδικά εκλογικά αδικήματα δημοσίων οργάνων και
3. Διάφορα άλλα αδικήματα ειδικών περιπτώσεων.

Αρμόδιο δικαστήριο
------------------

Απόλυτη αρμοδιότητα για την εκδίκαση εκλογικών αδικημάτων είναι το Τριμελές Πρωτοδικείο στη περιφέρεια του οποίου σημειώθηκε το αδίκημα, ανεξάρτητα της ιδιότητας του υπαιτίου (π.χ. αν είναι τακτικός δημόσιος υπάλληλος, στρατιωτικός, ιδιώτης, δήμαρχος, περιφερειάρχης κ.λπ.) και άνευ εφαρμογής άλλων διατάξεων εκτός από εκείνων του εκλογικού νόμου.  
 
Κατά των αποφάσεων του αρμόδιου δικαστηρίου επιτρέπονται τα ένδικα μέσα όπως προβλέπει η Ποινική Δικονομία.
Το **Διεθνές Συμβούλιο Στρατιωτικού Αθλητισμού** (ΔΣΣΑ, γαλλικά: *Conseil International du Sport Militaire*, **CISM**), που ιδρύθηκε το 1948, είναι μία από τις μεγαλύτερες διεπιστημονικές οργανώσεις στον κόσμο. Το CISM είναι η δεύτερη μεγαλύτερη αθλητική οργάνωση μετά τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή, διεξάγωντας πάνω από 20 αγώνες ετησίως. Στρατιώτες, οι οποίοι μπορεί να έχουν προηγουμένως συναντηθεί στο πεδίο της μάχης, μετέχουν σε αγώνες στο χώρο του αθλητισμού.

Το CISM διοργανώνει διάφορα αθλητικά γεγονότα, συμπεριλαμβανομένων των Παγκόσμιων Στρατιωτικών Αγώνων και το Παγκόσμιο Κύπελλο Ενόπλων για τις ένοπλες δυνάμεις 134ων χωρών μελών. Ο στόχος του CISM είναι να προωθήσει την αθλητική δραστηριότητα και τη φυσική αγωγή μεταξύ των ενόπλων δυνάμεων, ως μέσο για την προώθηση της παγκόσμιας ειρήνης. Το σύνθημα του CISM είναι «Φιλία μέσω του αθλητισμού» και βασίζεται σε τρεις πυλώνες του αθλητισμού, της εκπαίδευσης και της αλληλεγγύης. Αυτό είναι σύμφωνα με τη φιλοσοφία και τα ιδανικά που τέθηκαν στη δήλωση αποστολής CISM το 1998, η οποία υπογράφηκε από όλες τις χώρες μέλη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  CISM Armed Forces Sports
2. ↑  «World Military Games in 2007». The Hindu. 9 Απριλίου 2006. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Οκτωβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2016.
3. ↑  «Conseil international du sport militaire (CISM)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Διεθνές Συμβούλιο Στρατιωτικού Αθλητισμού** |

* Επίσημος ιστότοπος

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 157734141
* LCCN: n2014206388
* ISNI: 0000 0001 2112 7906
* NKC: kn20110720005

 |

 |