recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **Στάδιο Σταρτ Λοτζ** (πολωνικά: Stadion Start Łódź) είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων στο Λοτζ της Πολωνίας. Άνοιξε στις 21 Ιουλίου 1960. Μπορεί να φιλοξενήσει 10.000 θεατές. Είναι η έδρα του συλλόγου Σταρτ Λοτζ.

Ιστορία
-------

Η κατασκευή ενός συγκροτήματος αθλητικών εγκαταστάσεων για τον σύλλογο Σταρτ Λοτζ, που ιδρύθηκε το 1953, ξεκίνησε στις 26 Σεπτεμβρίου 1954. Το συγκρότημα χτίστηκε στην περιοχή Γιουλιάνουφ, στο βόρειο τμήμα της πόλης, αν και αρχικά είχε προγραμματιστεί να κατασκευαστούν οι εγκαταστάσεις στην περιοχή Χόινι. Η κατασκευή πραγματοποιήθηκε σε μεγάλο βαθμό ως κοινωνική πρωτοβουλία. Στις 5 Ιουλίου 1958, τέθηκε ο ακρογωνιαίος λίθος. Τα τελετουργικά εγκαίνια του συγκροτήματος έγιναν στις 21 Ιουλίου 1960, μια μέρα πριν από τον εορτασμό της Εθνικής Ημέρας της Αναγέννησης της Πολωνίας. Το συγκρότημα περιλάμβανε μεταξύ άλλων: εσωτερική πισίνα 25 μέτρων, κλειστή αίθουσα, γήπεδα αντισφαίρισης και γήπεδα. Ωστόσο, το κύριο στοιχείο του συγκροτήματος ήταν το γήπεδο ποδοσφαίρου και στίβου. Ο στίβος του σταδίου περιβαλλόταν από όλες τις πλευρές από κερκίδες βασισμένες σε χωμάτινες επιχώσεις, οι οποίες μπορούσαν να φιλοξενήσουν πάνω από 15.000 θεατές (τα σχέδια προέβλεπαν μεταγενέστερη επέκταση σε χωρητικότητα 50.000 θεατών, αλλά δεν εφαρμόστηκαν). Αργότερα, το συγκρότημα επεκτάθηκε με νέες εγκαταστάσεις, όπως αίθουσα άρσης βαρών, που άνοιξε στις 29 Οκτωβρίου 1982.

Το 1962, η Σταρτ Λοτζ προβιβάστηκε στη 2η Κατηγορία Πολωνίας. Η ομάδα έπαιξε συνολικά 12 σεζόν στη 2η Κατηγορία (η τελευταία φορά ήταν τη σεζόν 1985-1986).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Spółdzielczy Klub Sportowy Start Łódź». *90minut.pl* (στα Πολωνικά).
2. ↑  *Obiekty sportowe Łodzi*. Łódź: Muzeum Miasta Łodzi. 2014. σελ. 145–148. ISBN 978-83-87434-79-3.
3. ↑  «Start Łódź - sezon po sezonie». *hppn.pl* (στα Πολωνικά).
Η πόλη **Ζηνοδότιον** (αλλιώς και **Ζηνοδοτία**) ήταν αρχαία ελληνική πόλη στην βορειοδυτική Μεσοποταμία (Μυγδονία).

Ιδρύθηκε από Μακεδόνες στρατιώτες (πιθανόν απομάχους) στα τέλη του 4ου αιώνα με αρχές 3ου αιώνα π.Χ. Την αναφέρουν ο Στέφανος ο Βυζάντιος και οι ιστορικοί Δίων Κάσσιος και Πλούταρχος. Από τον τελευταίο πληροφορούμαστε ότι ο Ρωμαίος στρατηγός Μάρκος Λικίνιος Κράσσος, όταν διέσχισε τον Ευφράτη ποταμό προκειμένου να αναμετρηθεί με τους Πάρθους (53 π.Χ.), κατέλαβε πολλές εντόπιες και ελληνικές πόλεις (οι περισσότερες παραδόθηκαν εκούσια). Τότε το Ζηνοδότιον το εξουσίαζε ο Έλληνας τύραννος Απολλώνιος. Οι Ρωμαίοι του Κράσσου κυρίευσαν την πόλη και τοποθέτησαν σε αυτήν ρωμαϊκή φρουρά, όπως έκαναν και με τις άλλες.

Άγνωστο επίσης παραμένει από ποιον Ζηνόδοτο πήρε την ονομασία της η πόλη: πιθανόν να ονομάστηκε από τον Ζηνόδοτο της Μαλλού της Κιλικίας, έναν μαθητή του συμπατριώτη Κράτη (ο οποίος Ζηνόδοτος ήταν οπαδός του γεωκεντρικού συστήματος). 

Άγνωστη ακόμη παραμένει και η τοποθεσία της ελληνιστικής πόλεως, η οποία διχάζεται μεταξύ των πόλεων Judaydat Khabur, ή του As Sabkha ή ακόμη καλύτερα του Tibni. Το μόνο σίγουρο ήταν ότι βρισκόταν ανατολικά του Νικηφορίου του Μεγάλου Αλεξάνδρου και νοτίως της Εδέσσης. Φαίνεται ότι εκεί το ελληνικό στοιχείο είχε σε μεγάλο βαθμό αφομοιωθεί από τους ντόπιους Αραμαίους (όπως υποστηρίζει ο καθηγητής Dr. Muhammad Shamsaddin Megalommatis), σε αντίθεση με το Νικηφόριον που δέχθηκε τον Κράσσο.

Αναφορές
--------

1. ↑  *Ζηνοδότιον, πόλις Οσροηνής, πλησίον Νικηφορίου. Αρριανός Παρθικών δευτέρω. Το εθνικόν Ζηνοδότιος και Ζηνοδοτιεύς, και Ζηνοδοτίνος επιχωρίως*

Πηγές
-----

* Η ήττα του Κράσσου στις Κάρρες, μέρος 1.
* Πλουτάρχου *Βίοι παράλληλοι*, Μάρκος Κράσσος.
* Γιόχαν Γκούσταφ Ντρόιζεν Ιστορία των Επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, εκδ. ελεύθερη σκέψις.
Η **Σύναος** ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Φρυγίας της Μικράς Ασίας.

Βρισκόταν στην επαρχία της Φρυγίας Πακατιανής και μεταξύ της φρυγικής Άγκυρας (διάφορη της γνωστής) και της κώμης των Κερυζέων. Στην αρχαιότητα αναφέρεται από τον Αλεξανδρινό γεωγράφο Κλαύδιο Πτολεμαίο και στο Βυζάντιο από τον Ιεροκλή. 

Πρόκειται για την σημερινή Σιμάφ της Τουρκίας.

Επισκοπή Συνάου
---------------

Στη βυζαντινή περίοδο, η Σύναος ήταν επισκοπή με μητρόπολη τη Λαοδίκεια. Γνωστοί επίσκοποι της Συνάου υπήρξαν οι κάτωθι:

* Ο Αράβιος που συμμετείχε στην Οικουμενική Σύνοδο της Χαλκηδόνος (451).
* Ο Πρόνιμος που συμμετείχε στην Οικουμενική Σύνοδο της Κωνσταντινουπόλεως (553).
* Ο Στέφανος που συμμετείχε στην Οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας (787).
* Ο Κωνσταντίνος που συμμετείχε στη Σύνοδο της Κωνσταντινουπόλεως (869).
* Οι Σισίννιος και Ευσέβιος που βοήθησαν αντίστοιχα τους πατριάρχες Ιγνάτιο και Φώτιο στη Σύνοδο της Κωνσταντινουπόλεως (879/80).
* Ο Ισάακ που απέδειξε στη Σύνοδο της Κωνσταντινουπόλεως (1351), τα δόγματα του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά.

Η επισκοπή της Συνάου υπαγόταν μέχρι και τον 7ο αιώνα στη Λαοδίκεια. Φαίνεται δε ότι είχε για κάποιο χρονικό διάστημα ενοποιηθεί με την επισκοπή της φρυγικής Άγκυρας (Kilisse Keui). Από τον 9ο αιώνα υπήχθη στη μητρόπολη της Ιεραπόλεως και παρέμεινε εκεί μέχρι και την εξαφάνισή της. Το 1394 ενσωματώθηκε στην αρχιεπισκοπή της Φιλαδελφείας.
Συντεταγμένες: 35°57′24.8″N 38°55′59.0″E﻿ / ﻿35.956889°N 38.933056°E﻿ / 35.956889; 38.933056

Από τα ερείπια της Μεσοποταμιακής **Ηράκλειας**. 
Η πόλη **Ηράκλεια** της Μεσοποταμίας, ήταν αρχαία ελληνιστική πόλη στη νότια Οσροηνή. Βρίσκεται στην Harqalah, δίπλα στην Αl Raqqah (Νικηφόριον), όπου βρέθηκαν ερείπια, στη Συρία.

Η πόλη ήταν χτισμένη στη βόρεια όχθη του ποταμού Ευφράτη, κοντά στη Θάψακο και σχεδόν απέναντι από την πόλη Σούρα. Ίσως να κτίστηκε, αν όχι από τον Μέγα Αλέξανδρο (όπως η Ηράκλεια στην Μηδία), ίσως από τους Σελευκίδες για τιμήσουν τον Ηρακλή που θεωρείτο πρόγονος του Μακεδόνα βασιλιά.

Παραπομπές
----------


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Συρία
 |

 |
Το **ORCID** (Open Researcher and Contributor ID) είναι αλφαριθμητικός κωδικός για τον μοναδικό προσδιορισμό επιστημόνων και άλλων ακαδημαϊκών συγγραφέων, για την αναζήτηση της βιβλιογραφικής τους παραγωγής, όπως και άλλων στοιχείων που παρέχονται από τον συγγραφέα.

Με τη χρήση του ORCID iD αντιμετωπίζονται προβλήματα σχετικά με τη συνεισφορά ενός συγκεκριμένου συγγραφέα στην επιστημονική βιβλιογραφία ή δημοσιεύσεις, καθώς τα περισσότερα ονόματα δεν είναι μοναδικά ή είναι δυνατόν να αλλάξουν (για παράδειγμα με τον γάμο), να περιέχουν ανακριβείς χρήσεις συντομογραφιών ονομάτων ή να προέρχονται από διαφορετικά συστήματα γραφής. Παρέχει μια μόνιμη ταυτότητα για τους συγγραφείς, που δημιουργείται για οντότητες σχετικές με περιεχόμενο σε ψηφιακά δίκτυα από ψηφιακά αναγνωριστικά αντικειμένων (DOI).

Ο οργανισμός ORCID, ORCID Inc. έχει διαμορφώσει ανοιχτό και ανεξάρτητο μητρώο ως *de facto* πρότυπο για τον προσδιορισμό των συντελεστών στην έρευνα και τις ακαδημαϊκές εκδόσεις. Ξεκίνησε τις υπηρεσίες μητρώου του στις 16 Οκτωβρίου 2012, εκδίδοντας μοναδικά αναγνωριστικά για κάθε συγγραφέα.

Στην Ελλάδα Ο Σύνδεσμος Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών, μέσω της κοινοπρακτική συμφωνίας του με την ORCID, υιοθετεί και παρέχει στα μέλη του, και σε όποιον ενδιαφερόμενο οργανισμό θέλει να συμμετέχει στην ORCID, τις Premium υπηρεσίες της ORCID μεγιστοποιώντας τα οφέλη για τα μέλη του και παρέχοντας τοπική υποστήριξη και μια σειρά από πόρους και υπηρεσίες.

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. ↑  Editorial (2009). "Credit where credit is due". *Nature*. 462: 825. doi:10.1038/462825a.
2. ↑  ORCID website.
3. ↑  News (30 May 2012) "Scientists: your number is up: ORCID scheme will give researchers unique identifiers to improve tracking of publications", Declan Butler, "Nature". 485: 564 doi:10.1038/485564a.
4. ↑  «Ten things you need to know about ORCID right now». *ImpactStory*. 10 Απριλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2014.
5. ↑  Interview with Alice Meadows, Director of Communications for ORCID (2015). "ORCID – Unique Author Identifier". *ChemViews magazine*. doi:10.1002/chemv.201500088.
6. ↑  Crossref & ORCID.
7. ↑  «ORCID Launches Registry». 16 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2012.
8. ↑  «ORCID vs ISNI; ORCID lanceert vandaag hun Author Register - Artikel - SURFspace». Ανακτήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2012.
9. ↑  «Register for an ORCID iD». Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2012.
10. ↑  admin. «HEAL-Link». *HEAL-Link*. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2021.
11. ↑  admin. «HEAL-Link ORCID – ORCID Information Portal» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος

|  |  |
| --- | --- |
|  |  Τα Βικιδεδομένα έχουν ιδιότητα, ***P496***, για ORCID (δείτε τις συνδέσεις)  |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* ISNI: 0000 0004 4663 8501

 |

 |
Οι **Γαλάβριοι** είναι Δαρδανικό φύλο που καταγράφει στο έργο του Γεωγραφικά ο Στράβων μαζί με τους Θουνάτες, τους προγόνους των Δαυνίων στην Απουλία της Ιταλίας. Το όνομα τους συνδέεται στην Μεσσαπική γλώσσα με το χωριό Καλαβριοί στην Απουλία και στην Αλβανική γλώσσα με το τοπωνύμιο Γαλλαπί που βρίσκεται σήμερα στο βορειοανατολικό Κοσσυφοπέδιο. Ο Στράβων προχωρώντας αναλυτικότερα καταγράφει μια αρχαία πόλη που αποτελούσε πρωτεύουσα των Γαλάβριων, πολλοί την ταυτίζουν έντονα με την τοποθεσία που βρίσκεται το Φρούριο των Σκοπίων στα Σκόπια. Οι περιγραφές του Στράβων δείχνουν αναπτυγμένο πολιτισμό στην περιοχή αν και στην εποχή του οι Δάρδανοι γενικά όπως τονίζει ο ίδιος είχαν έντονη πολιτισμική οπισθοδρόμηση σε σχέση με τους Έλληνες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Šašel Kos 2010, σ. 625; Baliu 2012, σ. 68
2. ↑  Baliu 2012, σ. 68
3. ↑  Shukriu 1996, σ. 108
4. ↑  Šašel Kos 2010, σ. 625
5. ↑  Šašel Kos 2010, σ. 625

Πηγές
-----

* Baliu, Begzad (2012). Onomastikë dhe identitet [Onomastics and Identity] (PDF) (in Albanian). Era.
* Šašel Kos, Marjeta (2010). "Peoples on the northern fringes of the Greek world: Illyria as seen by Strabo". In Jean-Luc Lamboley, Maria Paola Castiglioni (ed.). L'Illyrie méridionale et l'Épire dans l'Antiquité V: Actes du Ve colloque international de Grenoble (8–11 octobre 2008). L'Illyrie méridionale et l'Épire dans l'Antiquité (V). Vol. 2. De Boccard Editions.
* Shukriu, Edi (1996). Dardania paraurbane: studime arkeologjike të Kosovës [Pre-urban Dardania: Archaeological Studies of Kosova]. Biblioteka "Fryma" (in Albanian). Τομ. 13. Pejë: Dukagjini.
Παραλία στο ακρωτήριο Αρτεμίσιο. Στο βάθος φαίνεται η Μαγνησία.
 *Ο Ποσειδώνας του Αρτεμισίου* (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών)
Το **Αρτεμίσιο** είναι ακρωτήριο στη βόρεια Εύβοια, στην Ελλάδα. Το θρυλικό χάλκινο άγαλμα του Δία, ή πιθανώς του Ποσειδώνα, γνωστό ως *Ποσειδώνας του Αρτεμισίου*, βρέθηκε έξω από αυτό το ακρωτήριο σε ένα βυθισμένο πλοίο,  όπως και ο *Ιππέας του Αρτεμισίου*, ένα χάλκινο άγαλμα ενός νεαρού αναβάτη πάνω σε ένα άλογο.

Στο ακρωτήριο έλαβε χώρα η Μάχη του Αρτεμισίου, μια σειρά από ναυτικές συγκρούσεις τριών ημερών κατά τη δεύτερη περσική εισβολή στην Ελλάδα το 480 π.Χ. ταυτόχρονα με τη Μάχη των Θερμοπυλών. Η ταινία 300: Η άνοδος της Αυτοκρατορίας βασίστηκε χαλαρά σε αυτή την ιστορική μάχη.

Δείτε επίσης
------------

* Ναός της Αρτέμιδος
* Αρτεμίσιο

Παραπομπές
----------

1. ↑  Woodford, Susan. (1982) *The Art of Greece and Rome*. Cambridge: Cambridge University Press, p. 15. (ISBN 0521298733)
2. ↑  «Greek Statues.: From the Sea». *Morning Bulletin* (Queensland, Australia) (20303): σελ. 3. 11 December 1929.. Ανακτήθηκε στις 26 August 2019.
Το νησί Δοκός και απέναντί του το ακρωτήριο Μουζάκι
Το **Μουζάκι** (ή Βούπορθμος) είναι ακρωτήριο που βρίσκεται στην περιοχή του Αργοσαρωνικού, νότια της Ερμιόνης και απέναντι από το νησί Δοκός. Μεταξύ του ακρωτηρίου και του Δοκού σχηματίζεται στενός πορθμός που ονομάζεται στενό του Δοκού. Το ακρωτήριο Μουζάκι είναι η κατάληξη μιας πεδινής χερσονήσου στην οποία βρίσκεται ο παραθεριστικός οικισμός των Αγίων Αναργύρων. Στο τελείωμά της η χερσόνησος υψώνεται απότομα σχηματίζοντας λόφο. Το Μουζάκι κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν Βούπορθμος και αναφέρεται από τον Στράβωνα και τον Παυσανία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στράβων βιβλίο ΙΙ ὄρος ἐς θάλασσαν ἀπὸ τῆς Πελοποννήσου προβεβλημένον Βούπορθμος. ἐν Βουπόρθμῳ δὲ πεποίηται μὲν ἱερὸν Δήμητρος καὶ τῆς παιδός, πεποίηται δὲ Ἀθηνᾶς· (9) ἐπίκλησις δέ ἐστι τῇ θεῷ Προμαχόρμα. πρόκειται δὲ Βουπόρθμου νῆσος Ἀπεροπία καλουμένη, τῆς δὲ Ἀπεροπίας ἀφέστηκεν οὐ πολὺ ἑτέρα νῆσος Ὑδρέα.
2. ↑  «Παυσανία, Ελλάδος Περιήγησις 2.34.7». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2011.
Ο Πατεράκης (δεύτερος από δεξιά) με την ομάδα απαγωγής του Κράιπε .
Ο **Μανώλης Πατεράκης** ήταν αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης με τομέα δράσης την Κρήτη. Καταγόταν από το Κουστογέρακο της επαρχίας Σελίνου.

Η απαγωγή του στρατηγού Κράιπε
------------------------------

Κατά την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο Πατεράκης ήταν νεαρός χωροφύλακας. Κατά τη διάρκεια του πολέμου μετέβη στην Μέση Ανατολή όπου εκπαιδεύτηκε μαζί με άλλους κομάντος στα σαμποτάζ, ενώ τα υπόλοιπα αδέλφια του, με επικεφαλής τον Βασίλη Πατεράκη, συγκρότησαν μαζί με άλλους συγγενείς τους ένοπλη αντιστασιακή ομάδα με επίκεντρο τη δυτική Κρήτη.

Επιστρέφοντας στην Κρήτη ήταν, μαζί με τον Γιώργο Τυράκη, μόνιμος συνεργάτης του Πάτρικ Λη Φέρμορ. Μαζί με τον Τυράκη και τον Στάνλεϊ Μος απετέλεσαν τον πρώτο πυρήνα συνεργατών στον σχεδιασμό της απαγωγής του στρατηγού Κράιπε. Συνέλαβε μαζί με τον Φέρμορ τον στρατηγό και τον οδήγησαν στα βουνά, και στη συνέχεια στον όρμο Χ75 στην περιοχή του Ροδάκινου, από όπου και επιβίβασαν τον Κράιπε σε υποβρύχιο με προορισμό το Κάιρο.

Μετά τον πόλεμο
---------------

Κατά τη διάρκεια του πολέμου οι Γερμανοί δολοφόνησαν τον πατέρα του Πατεράκη και δύο αδερφούς του. Μετά τον πόλεμο, βρέθηκε χωρίς δουλειά. Αρκετά αργότερα, οι Γερμανοί, αναγνωρίζοντας τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρθηκε στον αιχμάλωτο Κράιπε, του προσέφεραν εργασία και τον διόρισαν φύλακα στο Γερμανικό στρατιωτικό νεκροταφείο Μάλεμε.

Σύνδεσμοι
---------

* Το χρονικό της εθνικής αντίστασης - Ντοκυμαντέρ από το αρχείο της ΕΡΤ (1985) στο YouTube
* Τηλεοπτική εκπομπή του 1972 με τους πρωταγωνιστές της απαγωγής στο YouTube

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2012.
3. 1 2  Ζαν Φίλντινγκ, *Το κρυφτό. Η Αντίσταση στην Κρήτη*, Βιβλιοπωλείον της Εστίας, Αθήνα 1993, σελ. 177.
4. ↑  Anthony Beevor, *Κρήτη: η Μάχη και η Αντίσταση*, Εκδόσεις Γκοβότση, 2004
5. ↑
Ο **Αμωρί**, γαλλ. Amaury (1242/3 - 1301) από τον Οίκο τού Μονφόρ ήταν μέλος τού Συλλόγου στον Καθεδρικό της Υόρκης.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τρίτος γιος τού Σίμωνα 6ου κόμη τού Λέστερ και της Ελεονόρας των Ανζού, κόρης τού Ιωάννη της Αγγλίας.

Εισήλθε στο ιερατικό στάδιο ως νέος και χρημάτισε Θησαυροφύλακας τού Καθεδρικού της Υόρκης, μέλος τού Συλλόγου τού Καθεδρικού τού Ρουέν, τού Εβρέ, τού Λονδίνου και τού Λίνκολν. Υπηρέτησε επίσης στο παπικό παρεκκλήσιο.

Έπειτα από το τέλος τού πατέρα του και τού πρωτότοκου αδελφού του Ερρίκου στη μάχη τού Έβεσχαμ το 1265, από άνδρες τού πρίγκιπα Εδουάρδου (Α΄), διέφυγε στη Γαλλία με τη μητέρα του και τα υπόλοιπα αδέλφια του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
Ο **Χρήστος Καλαντζής** (γενν. 1 Δεκεμβρίου 1982) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, που υπήρξε διεθνής με την Εθνική Ελπίδων, το 2002. Στην καριέρα του, αγωνίστηκε ως επιθετικός για τις ομάδες της Καλαμάτας, της Λάρισας, του Ατρομήτου, της Κέρκυρας και του Αστέρα Τρίπολης, ενώ το 2013 επέστρεψε στην Καλαμάτα. Τελικά το καλοκαίρι του 2017 ο αρχηγός της Καλαμάτας, Χρήστος Καλαντζής (την περυσινή σεζόν είχε 27 συμμετοχές, 22 γκολ και 5 ασίστ στο πρωτάθλημα της Α΄ Τοπικής, ενώ πανηγύρισε με τη «Μαύρη Θύελλα» το νταμπλ), γνωστοποίησε ότι δεν θα μπορέσει να ενισχύσει  τη Μαύρη Θύελλα τη νέα σεζόν[*νεκρός σύνδεσμος*], λόγω επαγγελματικών και οικογενειακών υποχρεώσεων.

Συλλογική καριέρα
-----------------

### ΠΣ Καλαμάτα

Ξεκίνησε το επαγγελματικό ποδόσφαιρο το 1999 από την Καλαμάτα. Στη *Μαύρη Θύελλα* έμεινε μέχρι το 2005 αγωνιζόμενος 2 σεζόν στην Α' Εθνική και 4 στην Β' Εθνική και πετυχαίνοντας συνολικά 26 γκολ (2 από αυτά σε επίπεδο Α' Εθνικής) σε 127 συμμετοχές (23 συμμετοχές στην Α' Εθνική).

### ΑΕ Λάρισας

Το καλοκαίρι του 2005 μεταγράφηκε στην νεοφώτιστη τότε στην Α' Εθνική, Λάρισα στην οποία έμεινε τρεις σεζόν. Τις δυο πρώτες ήταν βασικό στέλεχος της επίθετικής γραμμής της ομάδας ενώ την τελευταία χρονιά αγωνιζόταν συνήθως ως αλλαγή. Κορυφαία στιγμή της καριέρας του είναι η κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδος το 2007 με τη φανέλα της ομάδας και η συμμετοχή την επόμενη αγωνιστική περίοδο στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.

### Ατρόμητος

Το καλοκαίρι του 2008 μεταπήδησε στον Ατρόμητο Αθηνών στον οποίο έμεινε δύο σεζόν πετυχαίνοντας 9 γκολ (το ένα στο πλαίσιο της Α' Εθνικής, απέναντι μάλιστα στην πρώην ομάδα του Λάρισα) σε 50 αγώνες πρωταθλήματος (οι 17 στην Α' Εθνική).

### ΑΟ Κέρκυρα

Από τον Ιούλιο του 2010 μέχρι τη λήξη της περιόδου 2011/12 αγωνίστηκε στην Κέρκυρα πετυχαίνοντας 7 γκολ σε 55 αναμετρήσεις.

### Αστέρας Τρίπολης

Για την σεζόν 2012/13 ανήκε στον Αστέρα Τρίπολης. Στο τέλος της χρονιάς, ανακοίνωσε την απόφασή του να αποχωρήσει από την ενεργό δράση. Με τον Αστέρα το 2013, κατόρθωσε να φτάσει έως τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος, όπου ηττήθηκε από τον Ολυμπιακό, ενώ τερμάτισε με τον σύλλογο στην τρίτη θέση του Πρωταθλήματος, την καλύτερη της έως τότε ιστορίας του συλλόγου.

### Επιστροφή στην Καλαμάτα και αποχώρηση μετά από 4 χρόνια

Τελικά αποφάσισε να συνεχίσει να αγωνίζεται στην Καλαμάτα και 4 χρόνια αργότερα το 2017, αποφάσισε να αποχωρήσει από την ενεργό δράση, κλείνοντας την ποδοσφαιρική του καριέρα με τη φανέλα της ομάδας που ξεκίνησε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κρέμασε τα παπούτσια του ο Καλαντζής[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Υποστολή σημαίας στην Μαύρη Θύελλα, σταματάει ο Χρήστος Καλαντζής sport365.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  Σταματάει το ποδόσφαιρο ο Καλαντζής arcadiaportal.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Στατιστικά Ποδοσφαιριστή
* Ανακοίνωσε Περνία και Καλαντζή η Κέρκυρα
* Ο Χρήστος Καλαντζής μιλά για την επιστροφή του στη Μαύρη Θύελλα[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Αποχωρεί ο Χρήστος Καλαντζής από την Καλαμάτα![*νεκρός σύνδεσμος*]

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Ποδόσφαιρο
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο **Αντώνης Μαρτσάκης** (Αθήνα, 17 Ιανουαρίου 1979) είναι Έλληνας τραγουδιστής της Κρητικής παραδοσιακής μουσικής και βιολιστής. Κατάγεται από τα Χαρχαλιανά Κισάμου. Θεωρείται ως ένας από τους μεγαλύτερους αναβιωτές της παραδοσιακής μουσικής τόσο για την Κρήτη, όσο και για την υπόλοιπη Ελλάδα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Μαρτσάκης γεννήθηκε το 1979 στην Αθήνα. Καταγόμενος από την Κρήτη, επισκεπτόταν συχνά το νησί από μικρός, ενώ σήμερα έχει εγκατασταθεί εκεί μόνιμα. Σε ηλικία 9 ετών ξεκίνησε να παίζει βιολί, κάτι που ακολούθησε επαγγελματικά μαζί με το τραγούδι. Όντας αρκετά δημοφιλής και μάλιστα πολλές φορές σε νεότερες ηλικίες, θεωρείται ένας από τους πιο σημαντικούς νεότερους παραδοσιακούς τραγουδιστές της Ελλάδας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Μαρτσάκης Αντώνης - μουσικη». *sites.google.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2020.
Ο **Αθλητικός Σύλλογος Βιλλίων «Ειδυλλιακός»** είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα τα Βίλια Αττικής. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1970 και χρώματα είναι το μπλε και το λευκό. Διατηρεί από την ίδρυσή του τμήμα ποδοσφαίρου, που ανήκει στην Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής και έδρα του αποτελεί το Δημοτικό γήπεδο Βιλίων, όπου και διεξάγονται οι εντός έδρας αγώνες του. Επίσης διατηρεί τμήμα μπάσκετ.

Ιστορικό
--------

Δημοσίευμα αθλητικής εφημερίδας, σχετικά με αγώνα του Ειδυλλιακού με τον Ορφέα Αιγάλεω, για τα Προκριματικά Β΄Εθνικής του 1975.
ο Ειδυλλιακός ιδρύθηκε το 1970 και αμέσως εντάχθηκε στην Ε.Π.Σ. Πειραιά ξεκινώντας από τη Γ' Κατηγορία τη σεζόν 1970-71. Έπειτα από διαδοχικές ανόδους ανέρχεται στην κορυφαία κατηγορία του Πειραϊκού πρωταθλήματος και τη σεζόν 1974-75 αναδείχθηκε πρωταθλητής Β' Ομίλου και κατόπιν υπερπρωταθλητής Πειραιά, επικρατώντας του έτερου πρωταθλητή Α' Ομίλου Περαμαϊκού με 2-1 στο στάδιο Ελευσίνας. Κατόπιν έλαβε μέρος στο ειδικό πρωτάθλημα ανόδου, όπου αγωνίστηκε στον 7ο όμιλο με αντιπάλους τους Ορφέα Αιγάλεω, Δάφνη Ερυθρών, ΑΕΡ Αφάντου, Παλλεσβιακό, ΑΠΟ Χίου και Πανσαμιακό και έχασε την ιστορική άνοδο στην Β' Εθνική 5 χρόνια μόλις από την ίδρυσή του, τερματίζοντας στην 4η θέση. 

Τα επόμενα χρόνια συνέχισε να αγωνίζεται στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Πειραιά και το 2003 εντάχθηκε στη νεοσύστατη Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής. Έχει αγωνιστεί σε Α' και Β' Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής. Τη σεζόν 2006-07 κατέκτησε το πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας και κέρδισε την άνοδο στην Α' Κατηγορία. Τη σεζόν 2013-14 κατέκτησε εκ νέου το πρωτάθλημα Β' Κατηγορίας και κέρδισε την άνοδο. Αγωνίστηκε προσωρινά στην Α' Κατηγορία τη σεζόν 2014-15 και κατόπιν ανέστειλε τη λειτουργία του, μένοντας εκτός αγωνιστικών δράσεων από τη σεζόν 2015-16 μέχρι και την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο 2022-2023.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Λεπτομέρειες Οργανισμού ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΒΙΛΛΙΩΝ ΕΙΔΥΛΛΙΑΚΟΣ Υπουργείο Διοικητικής Ανασυγκρότησης Μητρώο Επιχορηγούμενων Φορέων
2. ↑  epsda.gr
3. ↑  mandras-eidyllias.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  «Το Φεβρουάριο αρχίζει η Γ Πειραιώς» εφ. Αθλητική Ηχώ, 16 Ιανουαρίου 1971, σελ.2
5. ↑  εφ. Αθλητική Ηχώ, 17 Απριλίου 1975 , σελ. 1
6. ↑  sport24.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]
7. ↑  «sportactive.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2019.
8. ↑  epsda.gr
9. ↑  stoplekto.gr


Κατάλογος ποδοσφαιρικών σωματείων Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής
Το **Κιρκήσιον** (αλλιώς **Κιρκησσός** και **Φαλίγα**) ήταν παραποτάμια οχυρή πόλη στην Μεσοποταμία.

Η πόλη βρισκόταν στο σημείο όπου ο παραπόταμος Χαβώρας (Khabur) εκβάλλει στον ποταμό Ευφράτη. Κατά τον Ιακωβίτη επίσκοπο Μιχαήλ τον Σύριο, ιδρυτής της πόλεως ήταν ο Σέλευκος Β΄ Καλλίνικος, γεγονός που θα έγινε λογικά ταυτόχρονα σχεδόν με την ίδρυση του βορειότερου Καλλινίκου. Ουσιαστικά οι Σελευκίδες ανακαίνισαν ένα παλαιότερο φρούριο που ήταν γνωστό στις ασσυριακές επιγραφές ως Sirhi.

Το 244 μ.Χ. ο αυτοκράτωρ των Ρωμαίων Γορδιανός Γ' σκοτώθηκε κατά την διάρκεια μίας εκστρατείας κατά του Σαπώρ Α' στην μάχη της Μισιχής κοντά στην πόλη. Το 256 μ.Χ. ο ίδιος ο σάχης των σασσανιδών Περσών Σαπώρ κατέλαβε το Κιρκήσιον από τους Ρωμαίους. Αργότερα πέρασε ξανά στον ρωμαϊκό έλεγχο και ο Διοκλητιανός ενίσχυσε τις ήδη υπάρχουσες οχυρώσεις του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «CATHOLIC ENCYCLOPEDIA: Circesium». *www.newadvent.org*. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2024.
2. ↑  DARMC, M.· Talbert, R.· Kiesling, Brady· Gillies, Sean· Åhlfeldt, Johan· Becker, Jeffrey· Elliott, Tom (31 Ιουλίου 2020). «Circesium/Qarquza/Habora/Phaliga?: a Pleiades place resource». *Pleiades: a gazetteer of past places* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2024.
3. ↑  The Hellenistic Settlements in the East from Armenia and Mesopotamia to Bactria and India του Getzel M. Cohen
4. ↑  A Companion to the Hellenistic and Roman Near East του Ted Kaizer
5. ↑  «CATHOLIC ENCYCLOPEDIA: Circesium». *www.newadvent.org*. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2024.
Η **Πένυ Ξενάκη** (πραγματικό όνομα **Δέσποινα Τεκνοπούλου**, Πειραιάς, 10 Ιουνίου 1960) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Καστέλλα του Πειραιά, όπου και διαμένει. Κατάγεται από την Κωνσταντινούπολη (πατέρας) και τη Νάξο (μητέρα). 

### Πρώτα χρόνια

Από μικρή ηλικία ανακάλυψε την αγάπη της για το τραγούδι. Σε ηλικία 16 ετών ξεκίνησε μαθήματα κλασσικού τραγουδιού, που συνέχισε με σπουδές στο Εθνικό Ωδείο. Δύο χρόνια αργότερα, το 1981, την άκουσε ο διακεκριμένος μουσικοσυνθέτης, Μίμης Πλέσσας, ο οποίος την επέλεξε να πάρει μέρος στην συναυλία της επετείου των 30 χρόνων του στην ελληνική μουσική, στο Θέατρο Λυκαβηττού. Την ίδια χρονιά, ακολούθησε η συμμετοχή της στους "Αγώνες ελληνικού τραγουδιού Κέρκυρας 1981" που οργάνωσε ο κορυφαίος Μάνος Χατζιδάκις. Συνεργάστηκε μαζί του στα ραδιοφωνικά προγράμματα της ΕΡΤ, την περίοδο που ο ίδιος υπήρξε επικεφαλής.

Μουσική πορεία
--------------

Η Πένυ Ξενάκη, σύντομα κέρδισε την προσοχή του συνθέτη Γιάννη Σπανού, κύριου συντελεστή της δημιουργίας του "Νέου Κύματος του ελληνικού τραγουδιού". Έμεινε μαζί του μέχρι το τέλος της ζωής του, τόσο ως βασική συνεργάτις, όσο κυρίως ως καρδιακή φίλη. Συμμετείχε σε συναυλίες του και μουσικές σκηνές, ερμηνεύοντας τις μελωδίες του. Το 1984 κυκλοφόρησε ο διπλός δίσκος «Μουσική πρόκληση», με ζωντανή ηχογράφηση του προγράμματος στο «MICHEL», με έργα του Σπανού και του Χατζηνάσιου, στο οποίο συμμετείχε η Πένυ Ξενάκη μαζί με τους Διονύση Θεοδόση, Ειρήνη Αγγέλου και Αντώνη Ζαφειρόπουλο. Το 1986 εμφανίστηκε στο 25ο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης, όπου τραγούδησε τα τραγούδια που είχαν αποσπάσει το πρώτο βραβείο από το 1962 μέχρι τότε, μαζί με τους Διονύση Θεοδόση, Αργύρη Κούκα, και Ειρήνη Αγγέλου.

Ιδιαίτερα σημαντικές υπήρξαν οι συνεργασίες της με τους συνθέτες Μάριο Τόκα και Γιώργο Χατζηνάσιο, αλλά και τον Γιώργο Μαρίνο στα πρωτοπόριακά ζωντανά σόου της δεκαετίας του 1990 στη μουσική σκηνή «Μέδουσα». Συνεργάστηκε, επίσης, με τον Γιώργο Κατσαρό, τον Κώστα Χατζή, τον Ηλία Ανδριόπουλο και έχει δώσει συναυλίες σε πολλές χώρες, όπως η Κύπρος, η Τουρκία (συνεργασία με το συγκρότημα *Yeni Turku*), το Ισραήλ και η ΕΣΣΔ. Τρέφει ιδιαίτερη αγάπη και φροντίδα για τα ζώα.

Την περίοδο 2023-2024 συνεργάζεται με τον Σταμάτη Κραουνάκη στην μουσική σκηνή «Άλσος».

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Πένυ Ξενάκη - 38 χρόνια τραγούδι». *ogdoo.gr*. 10 Ιουνίου 2016.
2. ↑  «To Σάββατο στο Κιάτο η κηδεία του Γιάννη Σπανού». *protothema.gr*. 1 Νοεμβρίου 2019.
3. ↑  «Τα τραγούδια λένε πάντα την αλήθεια». *ipolizei.gr*. 14 Νοεμβρίου 2022.  Text "Πένυ Ξενάκη" ignored (βοήθεια)
4. ↑  «Η Πένυ Ξενάκη σε μια ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ συνέντευξη – φωτογράφιση στο The Look.Gr». *The Look.Gr*. 15 Ιουλίου 2018.
5. ↑  «Σταμάτης Κραουνάκης / Από τις 3 Δεκεμβρίου στο Θέατρο Άλσος με μεγάλες διαχρονικές λαϊκές επιτυχίες». *tvxs.gr*. 22 Νοεμβρίου 2023.
Συντεταγμένες: 35°12′10″N 24°28′7″E﻿ / ﻿35.20278°N 24.46861°E﻿ / 35.20278; 24.46861

Άποψη του φαραγγιού
Το **Κουρταλιώτικο φαράγγι** είναι φαράγγι το οποίο βρίσκεται στο νότιο νομό Ρεθύμνης, στη Κρήτη, με την αρχή του να βρίσκεται κοντά στο χωριό Κοξαρέ. Το φαράγγι σχηματίζεται ανάμεσα στα όρη Κουρούπα και Ξηρό Όρος και τα τοιχώματά του έχουν ύψος έως 600 μέτρα. Στα τοιχώματα του φαραγγιού σχηματίζονται πολλά σπήλαια. Το φαράγγι διασχίζει ο ποταμός Κουρταλιώτης, ο οποίος εκβάλλει στην Πρέβελη, όπου υπάρχει φοινικόδασος. Το όνομα του φαραγγιού μπορεί να οφείλεται στο γεγονός ότι ο αέρας όταν περνάει από το φαράγγι ακούγεται σαν κρόταλα.

Το Κουρταλιώτικο φαράγγι από πλευράς γεωλογίας σχηματίζεται στο μεγαλύτερο τμήμα του στους ασβεστόλιθους της ομάδας της Τρίπολης, ενώ στην είσοδο βρίσκονται τα κατώτερα στρώματα Ραβδούχα. Στην κοίτη του φαραγγιού υπάρχει πηγή νερού, στο σημείο όπου οι ασβεστόλιθοι της Τρίπολης έρχονται σε επαφή με το στρώμα φυλλιτών και χαλαζιτών. Ο Κουρταλιώτης είναι ένα από τα λίγα ποτάμια της Κρήτης με μόνιμη ροή νερού καθ'όλη τη διάρκεια του έτους.

Στα τοιχώματα του φαραγγιού η βλάστηση είναι χασμοφυτική και φρυγανική ενώ στην κοίτη του φαραγγιού πέρα από τον κρητικό φοίνικα απαντούν πικροδάφνες και χαρουπιές. Τα τοιχώματα του φαραγγιού είναι σημαντικός βιότοπος για αρπακτικά πτηνά, όπως το όρνιο, το βραχοκιρκίνεζο και το βραχοχελίδονο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Κουρταλιώτικο φαράγγι - Μονή Πρέβελη - Ευρύτερη περιοχή». *www.ecovalue-crete.eu*. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2021.
2. ↑  «Κουρταλιώτικο Φαράγγι: Βγαλμένο από όνειρο...». *Νέα Κρήτη*. 4 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2021.
3. ↑  Φασούλας, Χαράλαμπος (2001). *Οδηγός υπαίθρου για τη γεωλογία της Κρήτης*. Ηράκλειο: Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Κρήτης. σελ. 54-55. ISBN 960-367-007-3.
4. 1 2  «NatureBank - Βιότοπος NATURA - Κουρταλιώτικο φαράγγι - μονή Πρέβελη - ευρύτερη περιοχή». *filotis.itia.ntua.gr*. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2021.
Ο **Μάρινερ 5** (αγγλ. *Mariner*, *ναυτικός*), γνωστός και ως *Μάρινερ-Αφροδίτη 67* (αγγλ. *Mariner Venus '67*), ήταν ένα διαστημικό σκάφος του προγράμματος Μάρινερ που μελέτησε την ατμόσφαιρα της Αφροδίτης μέσω της απόκρυψης αστέρων, καταμέτρησε την ακτινοβολία Lyman-alpha (σκληρή υπεριώδης ακτινοβολία) του υδρογόνου, όπως επίσης τα σωματίδια ηλιακού ανέμου και τις διακυμάνσεις του μαγνητικού πεδίου στην περιοχή γύρω από τον πλανήτη.

Περιγραφή της αποστολής
-----------------------

Οι στόχοι του ήταν 

* να μετρήσει το διαπλανητικό μαγνητικό πεδίο και αυτό της Αφροδίτης,
* να ανιχνεύσει ιόντα,
* να ανιχνεύσει πλάσμα,
* να μελετήσει την διαθλαστικότητα των ραδιοκυμάτων,
* και να μελετήσει την εκπομπή υπεριώδους ακτινοβολίας της ατμόσφαιρας της Αφροδίτης.

Ο Μάρινερ 5 είχε κατασκευαστεί ως εφεδρικός του Μάρινερ 4. Μετά από την επιτυχία της αποστολής του διδύμου του, τροποποιήθηκε με αναστροφή και μειωμένο μέγεθος των ηλιακών συλλεκτών και με την προσθήκη θερμικής ασπίδας. 

Εκτοξεύτηκε στις 14 Ιουνίου 1967 από το συγκρότημα εκτοξεύσεων LC-12 της βάσης της Πολεμικής Αεροπορίας στο ακρωτήριο Κανάβεραλ και προσέγγισε τον πλανήτη στις 19 Οκτωβρίου του ίδιου έτους σε απόσταση 3.990 χιλιομέτρων. 

Είχε πιο εξελιγμένο επιστημονικό εξοπλισμό από τον προηγούμενο Μάρινερ 2, και γι' αυτό ήταν σε θέση να εξερευνήσει πιο εξονυχιστικά το διαπλανητικό διάστημα και να ρίξει νέο φως στον καυτό, καλυμμένο από σύννεφα πλανήτη.

Επιτεύγματα
-----------

Οι παρατηρήσεις του Μάρινερ 5 βοήθησαν να καταλάβουμε τα δεδομένα θερμοκρασίας και ατμοσφαιρικής πίεσης που είχε μεταδώσει το διαστημόπλοιο Βενέρα 4, το οποίο είχε φτάσει στην Αφροδίτη λίγο πριν από τον Μάρινερ 5. 
Μετά από αυτές τις αποστολές, έγινε σαφές ότι η επιφάνεια της Αφροδίτης είναι πολύ καυτή, η ατμόσφαιρά της δε, ακόμα πυκνότερη από ότι πιστεύαμε.

Τέλος της αποστολής
-------------------

Η αποστολή του Μάρινερ 5 τελείωσε τον Νοέμβριο του 1967. Το διαστημόπλοιο βρίσκεται ακόμα στο διάστημα, σε ηλιοκεντρική τροχιά. Έχει πάψει να λειτουργεί και είναι μάλλον κατεστραμμένο από την μακροχρόνια επίδραση της ισχυρής ηλιακής ακτινοβολίας.

Επιστημονικός εξοπλισμός
------------------------

1. Δέκτης ραδιοφάρος δύο συχνοτήτων
2. Πείραμα απόκρυψης αστέρων από την ατμόσφαιρα της Αφροδίτης στη ζώνη ραδιοκυμάτων S
3. Μαγνητόμετρο ηλίου
4. Ανιχνευτής διαπλανητικού ιοντικού πλάσματος, για λόγο ενέργειας-φορτίου 40 έως 9400 Volts
5. Πείραμα ουράνιας μηχανικής

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ της αποστολής στη Σελίδα της Εξερεύνησης του Ηλιακού Συστήματος της NASA
* Σελίδα στο Jet Propulsion Laboraroty
* Σελίδα στο NSSDC Αρχειοθετήθηκε 2004-10-31 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πρόγραμμα Μάρινερ |
| --- |
|  |
| 
* Μάρινερ 1
* Μάρινερ 2
* Μάρινερ 3
* Μάρινερ 4
* Μάρινερ 5
* Μάρινερ 6 και 7
* Μάρινερ 8
* Μάρινερ 9
* Μάρινερ 10
 |  |
|  |
| 
* Κατηγορία Κατηγορία
* Commons page Κοινά
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Διάστημα
 |

 |
Ο **Ροβέρτος** (αγγλ. *Rupert*, 24 Αυγούστου 1907 - 15 Απριλίου 1928) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν πρίγκιπας του Τεκ, που το 1917 άλλαξε τον τίτλο του σε υποκόμης του Τρέματον.

Βιογραφία
---------

Ο *Ροβέρτος Αλέξανδρος Γεώργιος* ήταν ο μόνος γιος του Αλεξάνδρου του Τεκ (μετέπειτα Κόμη του Άθλοουν) και της Αλίκης των Βέττιν-Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα, κόρης του Λεοπόλδου, Δούκα του Ώλμπανυ (γιου της Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου).

Γεννήθηκε στο Κάστρο του Ουίνδσορ. Έπασχε από αιμο(ρο)φιλία, όπως η Αλίκη, ο Λεοπόλδος και η Βικτωρία. Σπούδασε στο Κολέγιο Τρίνιτυ του Κέιμπριτζ. 

Το 1917 ξεκίνησε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος· ο Γεώργιος Ε΄ αποποιήθηκε τους τίτλους του στη Γερμανία και απαίτησε από τα μέλη της βασιλικής οικογένειας να κάνουν το ίδιο. Το όνομα του *Οίκου της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα* άλλαξε σε *Ουίνδσορ*, ο Αλέξανδρος έλαβε τον τίτλο του *κόμη του Άθλοουν* και ο Ροβέρτος έγινε *υποκόμης του Τρέματον* (περιοχή της Κορνουάλης). 

Την 1η Απριλίου 1928 οδηγούσε στη Γαλλία με δύο φίλους του, όταν πήγε να προσπεράσει το μπροστά αμάξι. Το δικό του χτύπησε σε δένδρο και ανατράπηκε· ο ένας φίλος του απεβίωσε και ο Ροβέρτος μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο με ελαφρό κάταγμα κρανίου. Είχε ενδοεγκεφαλική αιμορραγία και δεν ανέκαμψε. Απεβίωσε σε δύο εβδομάδες και τάφηκε στο Βασιλικό Κοιμητήριο του Φρόγκμορ. Το 1910 είχε αποβιώσει ο μικρότερος αδελφός του έξι μηνών και ο τίτλος του κόμη του Άθλοουν εξαλείφθηκε το 1957, που απεβίωσε ο Αλέξανδρος.

Αναφορές σε Πηγές
-----------------

1. 1 2  (Αγγλικά) *Find A Grave*. 6137145. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p10094.htm#i100934.
3. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003. I00021616.
4. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
5. ↑  Russel, Peter· Hertz, Paul· McMillan, Beverly (2011). *Biology: The Dynamic Science*. Belmon, CA: Brooks/Cole. σελίδες 265.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 5819154387492730970006
* GND: 1172398283

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Rupert Cambridge, Viscount Trematon  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η Sciara συνορεύει με τους ακόλουθους δήμους: Aliminusa, Caccamo, Cerda, Termini Imerese .

Η Sciara είναι μια μικρή αγροτική πόλη. Οι κύριες καλλιέργειες είναι οι ντομάτες, οι αγκινάρες και οι ελιές. Πολλά σπίτια είναι άδεια λόγω της μετανάστευσης στα βόρεια της Ιταλίας, της Γερμανίας και των Ηνωμένων Πολιτειών κατά τις δεκαετίες του 1970, του 1980 κ.λπ. λόγω των κακών οικονομικών συνθηκών. Πολλοί μετανάστες εξακολουθούν να κατέχουν τη γη και τα σπίτια τους στη Sciara και είναι περήφανοι για την πόλη τους.

Ιστορία
-------

Η Sciara ιδρύθηκε το 1671 από τον πρίγκιπα Filippo Notarbartolo, με επίσημη εξουσιοδότηση με βασιλικό διάταγμα του Καρόλου Β' της Ισπανίας που εκδόθηκε στις 13 Νοεμβρίου 1671. Ο Sciara ήταν ένα από τα πάνω από 30 φέουδα που ανήκαν στον Οίκο των Notarbartolo .

Το 1860 το φεουδαρχικό σύστημα κατέρρευσε: αγρότες από τη Sciara έδιωξαν τους gabellotti, κατέλαβαν τη γη και τη μοίρασαν μεταξύ τους.

Δημογραφική εξέλιξη
-------------------

Αδυναμία μεταγλώττισης της εισόδου του EasyTimeLine:

EasyTimeline 1.90  

  

Timeline generation failed: 3 errors found  

- Command ImageSize missing or invalid  

  

- Command PlotArea missing or invalid  

  

- Command TimeAxis missing or invalid
Ο τάφος της Εύα Γιανικόφσκι στη Βουδαπέστη
Η **Εύα Γιανικόφσκι** (*Éva Janikovszky*, 23 Απριλίου 1926, Σέγκεντ - 14 Ιουλίου 2003, Βουδαπέστη) ήταν Ουγγαρέζα συγγραφέας.

Έγραψε μυθιστορήματα τόσο για παιδιά όσο και για ενήλικες, αλλά είναι κυρίως γνωστή για τα παιδικά της βιβλία, τα οποία έχουν μεταφραστεί σε 35 γλώσσες.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 23 Απριλίου 1926 στο Σέγκεντ της Ουγγαρίας. 

Σπούδασε φιλοσοφία και λαογραφία στο Πανεπιστήμιο του Σέγκεντ από το 1944 έως το 1948 και φιλοσοφία, ψυχολογία και πολιτική οικονομία στο Πανεπιστήμιο Λόραντ Έτβες της Βουδαπέστης από το 1948 έως το 1950, από όπου και έλαβε το δίπλωμα διδασκαλίας το 1950. Από το 1950 έως το 1953 εργάστηκε ως σύμβουλος του Υπουργείου Πολιτισμού στον τομέα των σχολικών βιβλίων και στη συνέχεια για τέσσερα χρόνια ως συντάκτρια σε εκδότη βιβλίων για νέους. Αργότερα έγινε αρχισυντάκτρια του εκδοτικού οίκου Ferenc Móra. Το πρώτο της βιβλίο Csip-Csup εκδόθηκε το 1957. Στα βιβλία της εξερευνούσε συχνά τη σχέση μεταξύ παιδιών και ενηλίκων βασισμένη σε καθημερινές εμπειρίες και συγκρούσεις. Έγραψε επίσης σενάρια για ταινίες, εργάστηκε για περιοδικά και εμφανίστηκε σε ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές. Μερικά από τα βιβλία της έχουν γίνει ταινίες κινουμένων σχεδίων ή τηλεταινίες. Πολλά από τα κείμενά τους εικονογραφήθηκαν από τον γραφίστα Λάζλο Ρέμπερ (1920–2001) και έτσι σχηματίζουν μια αδιαμφισβήτητη ενότητα

Το 1973 της απονεμήθηκε το Γερμανικό Βραβείο Νεαρών Αναγνωστών (Deutscher Jugendliteraturpreis), ενώ έχει τιμηθεί και με το διεθνές βραβείο Τάγμα του Χαμόγελου.

Απεβίωσε στη Βουδαπέστη στις 14 Ιουλίου του 2003. 

Ο τάφος της είναι διακοσμημένος με μία γραφομηχανή.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb126146009. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. Ανακτήθηκε στις 21  Ιουνίου 2019.
3. ↑  (Γαλλικά) *Babelio*. 197438.
4. ↑  *PIM identifier*. resolver.pim.hu/auth/PIM59242. Ανακτήθηκε στις 7  Ιουνίου 2020.
5. ↑  Ανακτήθηκε στις 9  Σεπτεμβρίου 2019.
6. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb126146009. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
7. ↑  *Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων*. jx20031124056. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.
8. ↑  www.hunlit.hu/janikovszkyeva,en.
9. ↑  «What Are Hungarian Books for Children Like Today?». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Ιουλίου 2009. Ανακτήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2023.
10. ↑  «Best of Budapest: 6 Famous Women and Their Graves». *Hungary Today* (στα Αγγλικά). 31 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2023.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 92573042
* LCCN: no00066159
* ISNI: 0000 0001 0925 0485
* GND: 105850853
* SELIBR: 266926
* SUDOC: 086233319
* BNF: cb126146009 (data)
* BIBSYS: 90966485
* NLA: 54760148
* NDL: 00444530
* NKC: jx20031124056
* BNE: XX1323372
* CiNii: DA16949101

 |

 |
Η ίδρυση της Αλεξάνδρειας αυτής (στη διώρυγα Πολλακόπα του ποταμού Ευφράτη), αναφέρεται από τον Αρριανό σαν συμβάν λίγο πριν τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Πράγματι όταν ο τελευταίος αποφάσισε να ναυπηγήσει στόλο στον Ευφράτη για να εξερευνήσει τα αραβικά παράλια, πέρασε από τον παραπόταμο Πολλακόπα. Στην προσπάθειά του να προμηθεύσει με νερό την γύρω περιοχή (που την μάστιζε η ξηρασία), προέβη στις κατάλληλες επιδιορθώσεις στον παραπόταμο. Εκεί τελικά που ο Πολλακόπας ενώνεται με λίμνες, ο Αλέξανδρος ίδρυσε την δική του Αλεξάνδρεια, εγκαθιστώντας σε αυτήν Έλληνες απόμαχους μισθοφόρους. 

Στην θέση της αρχαίας πόλης βρίσκεται η σημερινή Ισκαντάριγια του κεντρικού Ιράκ.

Πηγές
-----

* 
* Αρριανού *Αλεξάνδρου ανάβασις*
Η **Απολλωνία** ήταν ελληνιστική πόλη στην Ασσυρία, κοντά στα σύνορα με τη Μηδία. 

Το παλαιότερο της όνομα ήταν *Σιττακηνή* και ίσως να επανιδρύθηκε από τον Σέλευκο Α΄, προς τιμήν του υποτιθεμένου πατέρα του, του Απόλλωνα. Αναφέρεται και από τον Στέφανο τον Βυζάντιο. Βρισκόταν κοντά στο όρος Ορεικόν και πάνω σε τραχύ μέρος. Γύρω από την πόλη η περιοχή αυτή της Ασσυρίας ονομάστηκε *Απολλωνιάτις*, εντός της οποίας υπήρχε η επίσης ελληνική πόλη Αρτεμίτα. Η Απολλωνία ήταν έδρα της σελευκιδικής σατραπείας της Απολλωνιάτιδος. 

Κοντά στην πόλη, σύμφωνα με τον ιστορικό Πολύβιο (Ε΄52), ο στρατός του Αντιόχου Γ΄ συνέτριψε τον στασιαστή Μόλωνα (μάχη της Απολλωνιάτιδος), πρώην σατράπη της Μηδίας ο οποίος είχε αυτονομηθεί από τους Σελευκίδες. Πάντως, από τα λεγόμενα του Πολυβίου συνάγεται ότι η Απολλωνία βρισκόταν πάνω σε εμπορική οδό που οδηγούσε στη γειτονική Χάλα. 

Η θέση της είναι σήμερα άγνωστη, αλλά πολύ πιθανόν να βρίσκεται στο ανατολικό Ιράκ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στεφάνου Βυζαντίου *Εθνικά* στο λήμμα **Απολλωνία**: *...εικοστή πέμπτη μεταξύ Βαβυλώνος και Σούσων.*

Πηγές
-----

* Γιόχαν Γκούσταφ Ντρόιζεν *Ιστορία των Επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου*, εκδ. ελεύθερη σκέψις.
* Αρχαίοι Έλληνες γεωγράφοι, εκδ. Νέα θέσις.
* Πολυβίου *Ιστορίαι*.
Οι **κωδικοί ATC L**, που περιγράφουν το *Αντινεοπλασματικοί και και ανοσορρυθμιστικοί παράγοντες* είναι ενότητα του Ανατομικού-Θεραπευτικού-Χημικού Συστήματος Ταξινόμησης, ενός συστήματος αλφαριθμητικών κωδικών που αναπτύχθηκε από τον WHO για την ταξινόμηση των φαρμάκων και άλλων ιατρικών προϊόντων.

Κωδικοί για κτηνιατρική χρήση (ATCvet codes) μπορούν να δημιουργηθούν τοποθετώντας το γράμμα Q μπροστά από τον ανθρώπινο κωδικό ATC: **QL**...

Οι εθνικές εκδόσεις της ταξινόμησης ATC μπορούν να συμπεριλαμβάνουν πρόσθετους κωδικούς που δεν υπάρχουν σε αυτόν τον κατάλογο, οι οποίοι ακολουθούν την έκδοση WHO. 

| L Αντινεοπλασματικοί και ανοσορρυθμιστικοί παράγοντες |
| --- |
| **L01** Αντινεοπλασματικά φάρμακα |
| **L02** Ενδοκρινική θεραπεία |
| **L03** Ανοσοδιεγερτικοί παράγοντες |
| **L04** Ανοσοκατασταλτικοί παράγοντες |
|  |
| A · B · C · D · G · H · QI · J · L · M · N · P · R · S · V |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ATC/DDD Index 2016: code L». WHO Collaborating Centre for Drug Statistics Methodology.
2. ↑  «ATCvet Index 2016: code QL». WHO Collaborating Centre for Drug Statistics Methodology.

Δείτε επίσης
------------

* Ανατομικό-Θεραπευτικό-Χημικό Σύστημα Ταξινόμησης
Η **μεροπενέμη**, που πωλείται με το εμπορικό σήμα **Meronem,** μεταξύ άλλων, είναι αντιβιοτικό ευρέος φάσματος που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία μιας ποικιλίας βακτηριακών λοιμώξεων. Μερικές από αυτές περιλαμβάνουν μηνιγγίτιδα, ενδοκοιλιακή λοίμωξη, πνευμονία, σήψη και άνθρακα. Χορηγείται με ένεση σε φλέβα. 

Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν ναυτία, διάρροια, δυσκοιλιότητα, κεφαλαλγία, εξάνθημα και πόνο στο σημείο της ένεσης. Σοβαρές παρενέργειες περιλαμβάνουν λοίμωξη από *Clostridium difficile*, επιληπτικές κρίσεις και αλλεργικές αντιδράσεις συμπεριλαμβανομένης της αναφυλαξίας. Όσοι είναι αλλεργικοί σε άλλα β-λακταμικά αντιβιοτικά είναι πιθανότερο να είναι αλλεργικοί και στη μεροπενέμη. Η χρήση κατά την εγκυμοσύνη φαίνεται να είναι ασφαλής. Είναι στην οικογένεια φαρμάκων καρβαπενέμες. Η μεροπενέμη οδηγεί συνήθως σε βακτηριακό θάνατο μέσω του αποκλεισμού της ικανότητάς τους να δημιουργούν κυτταρικό τοίχωμα. Είναι πιο ανθεκτικό στη διάσπαση από βακτήρια που παράγουν β-λακταμάση.

Η μεροπενέμη κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1983 και εγκρίθηκε για ιατρική χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1996. Συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο των βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας χαρακτηρίζει τη μεροπενέμη ως εξαιρετικά σημαντική για την ιατρική.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  «Meropenem». The American Society of Health-System Pharmacists. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2017.
2. ↑  Fischer, Janos· Ganellin, C. Robin (2006). *Analogue-based Drug Discovery* (στα Αγγλικά). John Wiley & Sons. σελ. 497. ISBN 9783527607495.
3. ↑  *World Health Organization model list of essential medicines: 21st list 2019*. Geneva: World Health Organization. 2019. WHO/MVP/EMP/IAU/2019.06. License: CC BY-NC-SA 3.0 IGO.
4. ↑  *Critically important antimicrobials for human medicine* (6th revision έκδοση). Geneva: World Health Organization. 2019. ISBN 9789241515528.
O **Φίλιππος Φόρτωμας** είναι Βουλευτής Κυκλάδων της Νέας Δημοκρατίας και Πρόεδρος της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής της Βουλής των Ελλήνων για τον Ελληνισμό της Διασποράς. Εκλέχθηκε για πρώτη φορά εκπρόσωπος του Ελληνικού Κοινοβουλίου στις βουλευτικές εκλογές του 2019 και στις συνέχεια επανεκλέχθηκε το 2023.

Κατάγεται από την Τήνο. Αποφοίτησε από το Τμήμα Ιστορίας - Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και είναι κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος στη Νεότερη Ιστορία και Πολιτική Επιστήμη του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Φίλιππος Αριστοτέλη Φόρτωμας. *hellenicparliament.gr*. Ανακτήθηκε: 23/1/2022.
2. ↑  Φόρτωμας Φίλιππος – Βιογραφικό Αρχειοθετήθηκε 2022-01-23 στο Wayback Machine.. *eklogika.gr*. Ανακτήθηκε: 23/1/2022.
Το **Μαλίκι**, γνωστό και ως **Μαλίκη** (αλβανικά: Maliqi), είναι κωμόπολη και δήμος στο Νομό Κορυτσάς της ανατολικής Αλβανίας. Είναι η μικρότερη από τις δύο πόλεις της περιοχής, η άλλη είναι η Κορυτσά, 11 χλμ. νοτιοανατολικά του Μαλικίου. Ο σημερινός διευρυμένος δήμος σχηματίστηκε κατά τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης του 2015 με τη συγχώνευση των πρώην διοικητικών ενοτήτων Γκόρα, Λιμπονίκ, Μαλίκι, Μόγκλιτσα, Πιργκ, Πόγιαν και Βρέστας. Έδρα του δήμου είναι η κωμόπολη Μαλίκι. Ο συνολικός πληθυσμός είναι 41.757 (απογραφή 2011), σε συνολική έκταση 656,89 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Ο πληθυσμός του πρώην δήμου κατά την απογραφή του 2011 ήταν 4.290 κάτοικοι.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  (Αγγλικά) *GeoNames*. 2005. 782393.
2. ↑  «Law nr. 115/2014» (PDF) (στα Αλβανικά). σελίδες 6372–6373. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2022.
3. 1 2  «Population and housing census - Korçë 2011» (PDF). INSTAT. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 27 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2019.
4. ↑  «Correspondence table LAU – NUTS 2016, EU-28 and EFTA / available Candidate Countries» (XLS). Eurostat. Ανακτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Maliq στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 8559154983563367860008

 |

 |
Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Ξυλοκάστρου** είναι ένας σιδηροδρομικός σταθμός του Οργανισμού Σιδηροδρόμων Ελλάδος στο Ξυλόκαστρο του Νομού Κορινθίας στη χιλιομετρική θέση 136,839. Βρίσκεται λίγο νότια από τα όρια του αστικού ιστού και έλαβε την ονομασία του από την πόλη την οποία εξυπηρετεί. Ο σταθμός παραδόθηκε προς επιβατική χρήση στις 22 Ιουνίου 2020, οπότε περαιώθηκαν τα έργα για την απόλυτη ετοιμότητα της νέας γραμμής που εξυπηρετείται από τα τρένα υψηλών ταχυτήτων ανάμεσα στην Αθήνα και την Πάτρα.

Ο σταθμός Ξυλοκάστρου δεν πρέπει να συγχέεται με τον ομώνυμο παλαιό σιδηροδρομικό επί της σιδηροδρομικής γραμμής Πειραιά–Πάτρας των πρώην Σιδηροδρόμων Πειραιώς - Αθηνών - Πελοποννήσου, ο οποίος βρίσκεται βορειοανατολικά του σημερινού σταθμού, εγγύτερα της παραλίας του Κορινθιακού Κόλπου.

Γενικά
------

Ο σταθμός έχει 4 γραμμές, εκ των οποίων οι 2 διαθέτουν στεγασμένες πλευρικές αποβάθρες, καθιστώντας δυνατή την στάθμευση αμαξοστοιχιών. Στο κτήριο του σταθμού υπάρχει χώρος αναμονής, σκάλες για την πρόσβαση των γραμμών, καθώς και ανελκυστήρας. Τα εγκαίνια του αναμένεται να πραγματοποιηθούν τον Απρίλιο του 2020, μαζί με το υπόλοιπο τμήμα Κιάτου-Αιγίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Στις ράγες τον Απρίλιο το τρένο στο τμήμα Κιάτο - Αίγιο». *TheBest*. 2020-01-20.. Ανακτήθηκε στις 2020-01-20.
Το **Σισμανόγλειο** είναι Δημόσιο νοσοκομείο στο Μαρούσι Αττικής. Χτίστηκε με δωρεά των αδελφών Κωνσταντίνου και Αναστάσιου Σισμάνογλου, με σκοπό να λειτουργήσει ως αντιφυματιολογικό ινστιτούτο (οι ίδιοι ίδρυσαν ένα συνώνυμο και με τον ίδιο σκοπό νοσοκομείο στην Κομοτηνή). Το κτίριό του θεμελιώθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 1936 και βασίστηκε σε σχέδιο του αρχιτέκτονα Γιώργου Οικονομίδη. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πόλεμου χρησιμοποιήθηκε ως γενικό νοσοκομείο, τόσο από την ελληνική κυβέρνηση όσο και από τους Γερμανούς. Το 1946 λειτούργησε και πάλι σαν νοσοκομείο θώρακος, όπως ήταν ο αρχικός του σκοπός. Το 1972 άρχισε να νοσηλεύει και ασθενείς άλλων παθήσεων, ενώ το 1985 εντάχθηκε στο Ε.Σ.Υ. και μετατράπηκε και επίσημα σε Γενικό Νοσοκομείο.

Η πρόσβαση στο Νοσοκομείο είναι δυνατή μέσω του σταθμού Μαρούσι του ΗΣΑΠ και του σταθμού Κηφισίας του Προαστιακού Σιδηροδρόμου ή μέσω του σταθμού του μετρό Δουκίσσης Πλακεντίας με την τοπική γραμμή 411.

Κατά την περίοδο της πανδημίας COVID-19 το νοσοκομείο μετατράπηκε δύο φορές σε δομή αποκλειστικά για νοσηλεία ασθενών που πάσχουν από τη νόσο. Στις 3 Μαρτίου 2021 ανακοινώθηκε από τον υπουργό Υγείας πως και οι 301 κλίνες του νοσοκομείου θα διατεθούν αποκλειστικά για COVID-19 και το νοσοκομείο θα πάψει να εφημερεύει για τις υπόλοιπες παθήσεις.. Στις 23 Μαΐου το νοσοκομείο εντάχθηκε και πάλι στις εφημερίες του ΕΣΥ, ως γενικό νοσοκομείο. Στις 10 Ιανουαρίου 2022 μετατράπηκε εκ νέου σε νοσοκομείο αποκλειστικά για ασθενείς COVID-19. Στις 15/03/2022 εντάχθηκε και πάλι στη γενική εφημερία, για όλα τα περιστατικά, ως Γενικό Νοσοκομείο

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος νοσοκομείων της Ελλάδας

Παραπομπές
----------

1. ↑  grid.416018.a.
2. ↑  «Κικίλιας: Σισμανόγλειο μόνο για Covid περιστατικά και ΝΙΜΤΣ - Ντυνάν για non Covid». *ProtoThema*. 3 Μαρτίου 2021. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2022.
3. ↑  «Το ΕΣΥ επιστρέφει στην κανονικότητα: Αποδεσμεύονται απλές κλίνες και ΜΕΘ για γενικούς ασθενείς». *ygeiamou.gr*. 21 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2022.
4. ↑  «Θ. Πλεύρης: Αποκλειστικά νοσοκομείο covid το Σισμανόγλειο- Τέλος στις ελλείψεις φαρμάκων από 10/1». *naftemporiki.gr*. 1 Ιουλίου 2022. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιανουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2022.
5. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη σελίδα του νοσοκομείου.