Η **Σιομάρα Κάστρο** (Iris Xiomara Castro Sarmiento,Ισπανική προφορά: ˌsi.oˈmaɾa ˈkastɾo ; γεννημένη στις 30 Σεπτεμβρίου 1959) είναι πολιτικός της Ονδούρας και η 56η πρόεδρος της Ονδούρας, στην εξουσία από τον Ιανουάριο του 2022.  Είναι η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της χώρας, έχοντας νωρίτερα υπηρετήσει ως πρώτη κυρία κατά τη διάρκεια της προεδρίας του συζύγου της, Μανουέλ Σελάγια.

Η Κάστρο μεγάλωσε στην Τεγουσιγάλπα και σπούδασε διοίκηση επιχειρήσεων. Παντρεύτηκε τον Μανουέλ Σελάγια το 1976 και δραστηριοποιήθηκε στο γυναικείο τμήμα του Φιλελεύθερου Κόμματος της Ονδούρας. Έγινε η πρώτη κυρία της χώρας το 2006 μετά τη νίκη του συζύγου της στις προεδρικές εκλογές του 2005. Η Κάστρο ενεπλάκη στο Εθνικό Μέτωπο Λαϊκής Αντίστασης μετά το πραξικόπημα του 2009 που οδήγησε στο τέλος της προεδρίας του συζύγου της. Λόγω της έλλειψης επιλεξιμότητας του συζύγου της, προτάθηκε ως προεδρική υποψήφια του αριστερού κόμματος Ελευθερία και Επανίδρυση (LIBRE) στις εκλογές του 2013, τερματίζοντας δεύτερη μετά τον υποψήφιο του Εθνικού Κόμματος Χουάν Ορλάντο Ερνάντες και ξεπερνώντας τον υποψήφιο των Φιλελευθέρων Μαουρίσιο Βιγιέδα. Στις εκλογές του 2017 ήταν η συνυποψήφια του Σαλβαδόρ Νασράλα, με το εισιτήριο να το χάνει οριακά από τον Ερνάντες εν μέσω ισχυρισμών για παρατυπίες. Η Κάστρο εξελέγη τελικά στην προεδρία το 2021, νικώντας τον Εθνικό υποψήφιο Νασρί Ασφούρα με τον Νασράλα ως υποψήφιό της. Είναι η πρώτη πρόεδρος εκτός του δικομματικού συστήματος της χώρας από τότε που αποκαταστάθηκε η δημοκρατία το 1982.

Πρώτα χρόνια
------------

Το δεύτερο από τα πέντε παιδιά, η Κάστρο παρακολούθησε το δημοτικό και το γυμνάσιο στην Τεγουσιγκάλπα στο Ινστιτούτο Σαν Χοσέ δελ Κάρμεν και στο Ινστιτούτο Μαρία Αουσιλιαδόρα. Στη συνέχεια, απέκτησε πτυχίο στη διοίκηση επιχειρήσεων χωρίς να σπουδάσει στο πανεπιστήμιο.  

Τον Ιανουάριο του 1976 η Κάστρο παντρεύτηκε τον Μανουέλ Ζελάγια. Αμέσως μετά το γάμο, έφτιαξαν το σπίτι τους στο Κατακάμας του Ολάντσο.

Η Κάστρο διαδραμάτισε ενεργό ρόλο στον Σύλλογο Συζύγων Μελών του Ροταριανού Ομίλου Κατακάμας, καθώς και στις δραστηριότητες που αναπτύχθηκαν εντός της ομάδας για τη φροντίδα παιδιών που είχαν ανάγκη στο τμήμα Ολάντσο. Συμμετείχε στη δημιουργία του Centro de Cuidado Diurno para Niños en Catacamas (Κέντρο Καθημερινής Παιδικής Φροντίδας στο Κατακάμας), με στόχο να προσφέρει βοήθεια σε μονογονεϊκές οικογένειες με επικεφαλής γυναίκες, μεταξύ άλλων μέσω της δημιουργίας έργων βασικής καθαριότητας, με τη σπορά κηπευτικών και την ανθοκομία ως σημαντικά έργα ανάπτυξης θέσεων εργασίας.

Πολιτική καριέρα
----------------

 Η Κάστρο τον Αύγουστο του 2007
Στην Κατακάμας, η Κάστρο οργάνωσε το γυναικείο τμήμα του Φιλελεύθερου Κόμματος της Ονδούρας και διεξήγαγε μια ισχυρή εκστρατεία υπέρ του συζύγου της στις εσωτερικές εκλογές του Φεβρουαρίου 2005, μια ευκαιρία κατά την οποία ήταν υπεύθυνη για τον επιμέρους πολιτικό συντονισμό της Κατακάμας.

Ως Πρώτη Κυρία της Ονδούρας, η Κάστρο ήταν υπεύθυνη για τα προγράμματα κοινωνικής ανάπτυξης και εργάστηκε με τα Ηνωμένα Έθνη σε συνασπισμό με άλλες πρώτες κυρίες για την αντιμετώπιση προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες με HIV. 

Μετά την απομάκρυνση του συζύγου της στο πραξικόπημα της 28ης Ιουνίου 2009, η Κάστρο ηγήθηκε του κινήματος που αντιστέκεται στο πραξικόπημα, ενώ επανειλημμένα ενώθηκε με χιλιάδες Ονδουρανούς στους δρόμους ζητώντας την επιστροφή του Σελάγια.  Αυτό το κίνημα έγινε γνωστό ως Εθνικό Μέτωπο Λαϊκής Αντίστασης (FNRP) και αποτέλεσε τη βάση για το πολιτικό κόμμα Libre. Η Κάστρο ενώθηκε με τον σύζυγό της στην πρεσβεία της Βραζιλίας, όπου είχε βρει καταφύγιο μετά την επιστροφή του στην Ονδούρα προτού καταλήξει σε διαπραγματεύσεις με το de facto καθεστώς. 

### Προεδρικές εκστρατείες

#### 2013

Την 1η Ιουλίου 2012, η Κάστρο ξεκίνησε επίσημα την προεδρική της εκστρατεία σε μια εκδήλωση στο διαμέρισμα της Σάντα Μπάρμπαρα.  Στη συνέχεια κέρδισε τις προκριματικές εκλογές του κόμματός της στις 18 Νοεμβρίου 2012,  και στις 16 Ιουνίου 2013, ο Κάστρο επιλέχθηκε επίσημα να εκπροσωπήσει το Libre στις προεδρικές εκλογές του 2013.  Η Κάστρο εξέφρασε την αντίθεσή του στον νεοφιλελευθερισμό και τη στρατιωτικοποίηση της κοινωνίας και έκανε εκστρατεία για μια συντακτική συνέλευση για τη σύνταξη ενός νέου συντάγματος. 

Πριν από τις εκλογές, η Κάστρο ήταν πρώτος στις δημοσκοπήσεις μεταξύ και των οκτώ υποψηφίων κατά τους μήνες Μάρτιο έως Οκτώβριο.    Ωστόσο, στην τελική δημοσκόπηση πριν από τις εκλογές, η Κάστρο έπεσε στη δεύτερη θέση, πίσω από τον πρόεδρο του Εθνικού Κογκρέσου, Χουάν Ορλάντο Ερνάντες του Εθνικού Κόμματος της Ονδούρας.   Η Κάστρο και ο Ερνάντες θεωρήθηκαν ευρέως ως οι δύο κορυφαίοι υποψήφιοι που συμμετείχαν στις εκλογές.   Η Κάστρο ήρθε δεύτερη πίσω από τον Ερνάντες με 896.498 ψήφους (28,78%) έναντι 1.149.302 του Ερνάντες (36,89%).  Παρόλο που δεν κέρδισε την προεδρία, θεωρήθηκε ευρέως ότι προκαλούσε ρήξη στο δικομματικό σύστημα της Ονδούρας, καθώς η υποστήριξη για το κόμμα της Libre επισκίασε εκείνη του Φιλελεύθερου Κόμματος, με το Libre να κερδίζει τις δεύτερες περισσότερες έδρες στο Κογκρέσο. 

#### 2017

 Η Κάστρο το 2013
Για τις προεδρικές εκλογές του 2017 η Κάστρο επεδίωξε και πάλι να είναι υποψήφια του Libre.  Κέρδισε εύκολα τα προκριματικά,  αλλά όταν η Libre σχημάτισε συμμαχία με το Κόμμα Καινοτομίας και Ενότητας, συμφώνησε να παραμεριστεί και να αφήσει τον Σαλβαδόρ Νασράλα να ηγηθεί του προεδρικού εισιτηρίου της συμμαχίας. 

#### 2021

Η Κάστρο επιλέχθηκε ως προεδρική υποψήφια του 2021 με το Libre και εκπροσώπησε το πολιτικό της κόμμα στις γενικές εκλογές της Ονδούρας το 2021.   Ο Σαλβαδόρ Νασράλα, υποψήφιος για την προεδρία του Κόμματος Σωτήρα, εγκατέλειψε αργότερα και έγινε υποψήφιος αντιπρόεδρος της Κάστρο.  Οι δημοσκοπήσεις έδειξαν μια οριακή μάχη μεταξύ της Κάστρο και του δεξιού αντιπάλου της Νασρί Ασφούρα, του κυβερνώντος Εθνικού Κόμματος, δημάρχου για δύο θητείες, που ταλανίζεται από καταγγελίες για διαφθορά.   Κατά τη διάρκεια της προεδρικής της εκστρατείας, πρότεινε τη διπλωματική αναγνώριση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας στο Πεκίνο έναντι της Δημοκρατίας της Κίνας στην Ταϊβάν, τη σύσταση μιας επιτροπής καταπολέμησης της διαφθοράς που υποστηρίζεται από τα Ηνωμένα Έθνη παρόμοια με αυτή που είναι ενεργή στη Γουατεμάλα και την ενημέρωση του Συντάγματος της Ονδούρας.   Η Κάστρο πρότεινε μια συντακτική συνέλευση για να ξανασυντάξει το Σύνταγμα της Ονδούρας.  Έχει επίσης προτείνει να χαλαρώσει η πλήρης απαγόρευση των αμβλώσεων στη χώρα, υπό περιορισμένες συνθήκες, και να επιτραπεί η χρήση και η διανομή επείγουσας αντισύλληψης.  

Μετά τη δημοσιοποίηση των προκαταρκτικών αποτελεσμάτων των εκλογών, η Κάστρο κηρύχθηκε νικήτρια και χαρακτηρίστηκε από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης ως ο φαινομενικός νικητής των εκλογών, εν αναμονή των πλήρων αποτελεσμάτων.   Στις 30 Νοεμβρίου, το κόμμα του Ασφούρα παραδέχτηκε την ήττα.   Στη συνέχεια συναντήθηκε με την Κάστρο και τη συνεχάρη. Η Κάστρο έγινε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της Ονδούρας στις 27 Ιανουαρίου 2022.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  www.libre.hn/xiomaracastroz. Ανακτήθηκε στις 25  Φεβρουαρίου 2023.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 28  Ιανουαρίου 2022.
3. ↑  criterio.hn/un-hijo-y-sobrino-politico-de-la-presidenta-de-honduras-conforman-nuevo-gobierno/.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 28  Ιανουαρίου 2022.
5. ↑  Ανακτήθηκε στις 28  Ιανουαρίου 2022.
6. ↑  «The International Directory of Government 2022» Routledge. 5  Αυγούστου 2022. σελ. 274. ISBN-13 978-1-032-27532-1.
7. ↑  «Xiomara Castro confirma su gabinete de gobierno». 27  Ιανουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 17  Οκτωβρίου 2022.
8. ↑  «Elecciones Nacionales de Honduras 28 de Noviembre 2021 – Escrutinio Provisorio». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2021.
9. ↑  «Honduras elects democratic socialist as its first female president, unseating conservative ruling party». *The Washington Post*.. Ανακτήθηκε στις 2021-11-30.
10. ↑  Díaz, Bastián (29 Νοεμβρίου 2021). «Xiomara Castro, la izquierdista que se perfila como la primera mujer Presidenta de Honduras». *La Tercera*.
11. ↑  «Xiomara Castro Sarmiento». Proceso Digital. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Νοεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2013.
12. ↑  «Xiomara Castro: Gobierno fracasó en su política de seguridad». *El Tiempo*. 13 Οκτωβρίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Νοεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2013.  (ισπανικά)
13. ↑  Arce, Alberto (22 Ιουνίου 2013). «Deposed Honduran Leader's Wife Leads in Polls». Associated Press. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Νοεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2013.
14. ↑  Arce, Alberto (16 Ιουνίου 2013). «Xiomara Castro lanza candidatura en Honduras». *Nuevo Herald*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Νοεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2013.  (ισπανικά)
15. ↑  Arce, Alberto (22 Ιουνίου 2013). «Deposed Honduran Leader's Wife Leads in Polls». Associated Press. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Νοεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2013. Arce, Alberto (22 Ιουνίου 2013). "Deposed Honduran Leader's Wife Leads in Polls". Associated Press. Archived from the original Αρχειοθετήθηκε 2013-11-12 στο Wayback Machine. on 12 Νοεμβρίου 2013. Retrieved 6 Νοεμβρίου 2013.
16. ↑  «Xiomara Castro Sarmiento». Proceso Digital. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Νοεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2013. "Xiomara Castro Sarmiento" Αρχειοθετήθηκε 2013-11-09 στο Wayback Machine.. Proceso Digital. Retrieved 6 Νοεμβρίου 2013.
17. ↑  «Abogados de derecha disputarán la presidencia a Xiomara Castro, la esposa de Mel Zelaya». *El Faro*. 18 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2013.  (ισπανικά)
18. ↑  Arce, Alberto (16 Ιουνίου 2013). «Xiomara Castro lanza candidatura en Honduras». *Nuevo Herald*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Νοεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2013. Arce, Alberto (16 Ιουνίου 2013). "Xiomara Castro lanza candidatura en Honduras". *Nuevo Herald*. Archived from the original on 6 Νοεμβρίου 2013. Retrieved 6 Νοεμβρίου 2013. (ισπανικά)
19. ↑  Arce, Alberto (16 Ιουνίου 2013). «Xiomara Castro lanza candidatura en Honduras». *Nuevo Herald*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Νοεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2013. Arce, Alberto (16 Ιουνίου 2013). "Xiomara Castro lanza candidatura en Honduras". *Nuevo Herald*. Archived from the original on 6 Νοεμβρίου 2013. Retrieved 6 Νοεμβρίου 2013. (ισπανικά)
20. ↑  Arce, Alberto (22 Ιουνίου 2013). «Deposed Honduran Leader's Wife Leads in Polls». Associated Press. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Νοεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2013. Arce, Alberto (22 Ιουνίου 2013). "Deposed Honduran Leader's Wife Leads in Polls". Associated Press. Archived from the original Αρχειοθετήθηκε 2013-11-12 στο Wayback Machine. on 12 Νοεμβρίου 2013. Retrieved 6 Νοεμβρίου 2013.
21. ↑  Leiva, Noé (24 Οκτωβρίου 2013). «A un mes de las elecciones, la izquierdista Xiomara Castro encabeza las encuestas». *El Faro*. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2013.  (ισπανικά)
22. ↑  «A un mes de las elecciones, JOH aventaja por cinco punto a Xiomara Castro». *La Prensa*. 1 Νοεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2013.  (ισπανικά)
23. 1 2  Sabo, Eric· Isabella Cota (31 Οκτωβρίου 2013). «Debut Honduran Bonds Rally as Polls Show Tighter Election». *Bloomberg News*. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2013.
24. ↑  Meyer, Ero (30 Οκτωβρίου 2013). «Election Update. . Chile, Honduras, and Venezuela». *TransAtlantic Magazine*. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2013.
25. ↑  «TSE official results». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Δεκεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2017.
26. ↑  «Candidata opositora Xiomara Castro denuncia 'robo' de su triunfo en Honduras». *La Nación* (στα Ισπανικά). 28 Νοεμβρίου 2013.
27. ↑  «Xiomara Castro, una política decidida a cambiar a Honduras». *El Heraldo* (στα Ισπανικά). 7 Μαρτίου 2017. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2017.
28. ↑  «Xiomara Castro gana las primaris de Libre y apunta a la alianza». *El Heraldo* (στα Ισπανικά). 12 Μαρτίου 2017. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2017.
29. ↑  Reyes, Karen N. (21 Μαΐου 2017). «Salvador Nasralla encabeza la alianza opositora» (στα Ισπανικά). HRN. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Δεκεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2017.
30. ↑  Lopez, Oscar (2021-11-28). «What's at Stake in the Honduran Presidential Election?» (στα αγγλικά). *The New York Times*. ISSN 0362-4331.. Ανακτήθηκε στις 2021-11-28.
31. ↑  Ernst, Jeff (24 Νοεμβρίου 2021). «'She's the only option': Hondurans hope Xiomara Castro can lead the nation in a new direction». *The Guardian* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2021.
32. ↑  «Last Minute Alliance Shifts Honduras Election Scene». *Havana Times*. 18 Οκτωβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2021.
33. ↑  Palencia, Gustavo (2021-11-26). «Honduran ruling party hopeful Asfura faces uphill climb» (στα αγγλικά). *Reuters*.. Ανακτήθηκε στις 2021-11-28.
34. ↑  García, Jacobo (28 Νοεμβρίου 2021). «Los modelos antagónicos de Xiomara Castro y Asfura se enfrentan en las urnas de Honduras». *El País* (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2021.
35. ↑  O’Boyle, Brendan (14 Οκτωβρίου 2021). «Could Honduras Shift Left? A Look at Xiomara Castro». *Americas Quarterly* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2021.
36. ↑  «Honduras president-elect's China pledge puts Taiwan and US on edge». *The Guardian* (στα Αγγλικά). 1 Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2021.
37. ↑  Olson, Jared. «Honduras Elects a Socialist—but Will She Be Allowed to Govern?». *The Nation*. .
38. ↑  Ernst, Jeff (29 Νοεμβρίου 2021). «Xiomara Castro poised to become first female president of Honduras». *The Guardian* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2021.
39. ↑  «First woman president in Honduras faces tough fight on abortion». *NBC News* (στα Αγγλικά). 8 Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2022.
40. ↑  Ernst, Jeff (29 Νοεμβρίου 2021). «Xiomara Castro poised to become first female president of Honduras». *The Guardian* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2021. Ernst, Jeff (29 Νοεμβρίου 2021). "Xiomara Castro poised to become first female president of Honduras". *The Guardian*. Retrieved 29 November 2021.
41. ↑  «Honduras set for first female president as Castro holds wide lead» (στα Αγγλικά). Al Jazeera. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2021.
42. ↑  «Honduras' ruling party concedes presidential election to leftist». *Reuters*. 30 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2021.
43. ↑  «Honduras elected its first female president, Xiomara Castro». NBC News. 1 Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2021.
44. ↑  «Opposition candidate Xiomara Castro elected Honduras' first female president». UPI. 30 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2021.