To **υδροαστάτιο** (αγγλικά: *hydrogen astatide*) είναι ανόργανη δυαδική χημική ένωση, με μοριακό τύπο **HAt**. Το μόριό του αποτελείται από ένα άτομο αστατίου ομοιοπολικά συνδεμένο με ένα άτομο υδρογόνου.

Παραγωγή
--------

### Ολική σύνθεση

Το υδροαστάτιο μπορεί να παραχθεί με ολική σύνθεση, δηλαδή με απευθείας αντίδραση των χημικών στοιχείων που το αποτελούν:

{\displaystyle \mathrm {H\_{2}+At\_{2}\rightleftarrows 2HAt} }

### Επίδραση αστατίου σε αλκάνιο

Με επίδραση αστατίου σε αλκάνιο (RH) παράγεται το αντίστοιχο αστατιοαλκάνιο και υδροαστάτιο:

{\displaystyle \mathrm {RH+At\_{2}\rightleftarrows RAt+HAt} }

### Επίδραση αστατίου σε θειώδες οξύ

Με επίδραση αστατίου σε υδατικό διάλυμα θειώδους οξέος (Η2SO3) παράγεται υδροαστάτιο και θειικό οξύ (H2SO4):

{\displaystyle \mathrm {H\_{2}SO\_{3}+H\_{2}O+At\_{2}\xrightarrow {} H\_{2}SO\_{4}+2HAt} }

### Επίδραση αστατίου σε υδραζίνη

Με επίδραση αστατίου σε υδραζίνη (Η4N2) παράγεται υδροαστάτιο και άζωτο (N2):

{\displaystyle \mathrm {H\_{4}N\_{2}+2At\_{2}\xrightarrow {} N\_{2}+4HAt} }

Χημική συμπεριφορά
------------------

Αυτή η χημική ένωση φαίνεται να έχει ιδιότητες πολύ όμοιες με αυτές των τεσσάρων άλλων υδραλογόνων. Το (αντίστοιχο) υδροαστατικό οξύ είναι το ισχυρότερο απ' όλα τα υδροαλογονικά οξέα. Ωστόσο, η χρήση του είναι πολύ περιορισμένη, γιατί γρήγορα διασπάται στα στοιχεία που το αποτελούν, δηλαδή σε υδρογόνο και αστάτιο. Επειδή δε το υδρογόνο και το αστάτιο έχουν σχεδόν ίση ηλεκτραρνητικότητα, και η ύπαρξη του κατιόντος αστατίου (At+) έχει παρατηρηθεί, η διάσταση υδροαστατίου μπορεί να οδηγήσει και σε σχηματισμό ανιόντος υδριδίου (H-). Έτσι, το υδροαστάτιο διασπάται σύντομα με την ακόλουθη αντίδραση:
{\displaystyle \mathrm {2HAt{\xrightarrow {}}H^{+}+At^{-}+H^{-}+At^{+}{\xrightarrow {}}H\_{2}+At\_{2}} }

Επίσης, συγκρίνοντας τις ενθαλπίες σχηματισμού των υδραλογόνων, παρατηρούμε ότι αριθμητικά μειώνονται με την αύξηση της περιόδου του αλογόνου. Αν και τα υδατικά διαλύματα υδροϊωδίου είναι σταθερά, τα υδατικά διαλύματα υδροαστατίου είναι λιγότερο σταθερά από το σύστημα νερού, υδρογόνου και αστατίου. 

Επιπλέον. το αστάτιο έχει μικρή ημιζωή. Το αστάτιο δεν έχει κανένα σταθερό ισότοπο. Το πιο σταθερό από αυτά, το 210At, έχει ημιζωή 8,1 ώρες, κι έτσι δε μπορούν εύκολα να χρησιμοποιηθούν οι χημικές του ενώσεις, εφόσον το αστάτιο μετατρέπεται σύντομα σε άλλα στοιχεία. 

Μερικά παραδείγματα χημικών αντιδράσεων του υδροαστατίου είναι τα ακόλουθα: 

### Αντιδράσεις εξουδετέρωσης

**Παραδείγματα:**

1. Με υδροξείδιο του λιθίου (LiOH)

{\displaystyle \mathrm {LiOH+HAt\xrightarrow {} LiAt+H\_{2}O} }

2. Με διυδροξείδιο του λευκοχρύσου [Pt(OH)2]:

{\displaystyle \mathrm {Pt(OH)\_{2}+2HAt\xrightarrow {} PtAt\_{2}+2H\_{2}O} }

### Αντιδράσεις με άλατα ασθενέστερων από το ίδιο οξέων

**Παράδειγμα:**

{\displaystyle \mathrm {TlNO\_{3}+HAt\xrightarrow {} TlAt+HNO\_{3}} }

* Δηλαδή είναι ισχυρότερο από το νιτρικό οξύ.

### Αντιδράσεις αναγωγής

**Παραδείγματα:**

1. Θειικού οξέος σε υδρόθειο (Η2S):

{\displaystyle \mathrm {H\_{2}SO\_{4}+8HAt\xrightarrow {} H\_{2}S+4At\_{2}+4H\_{2}O} }

2. Οξυγόνου σε νερό:

{\displaystyle \mathrm {4HAt+O\_{2}\xrightarrow {} 2At\_{2}+2H\_{2}O} }

### Αντιδράσεις οξείδωσης

Μπορεί να οξειδώσει, για παράδειγμα, χημικά στοιχεία λιγότερο ηλεκτραρνητικά από το αστάτιο:

{\displaystyle \mathrm {2HAt+Tl\_{2}\xrightarrow {} 2TlAt+H\_{2}\uparrow } }

### Αντιδράσεις προσθήκης

Δίνει αντιδράσεις προσθήκης, π.χ. σε αλκένια:

{\displaystyle \mathrm {HAt+RCH=CH\_{2}\xrightarrow {} {\frac {1}{2}}RCHAtCH\_{3}+{\frac {1}{2}}RCH\_{2}CH\_{2}At} }

Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές
----------------------------------------

1. ↑  Για εναλλακτικές ονομασίες δείτε τον πίνακα πληροφοριών.
2. ↑  PubChem, "astatane - Compound Summary", accessed July 3, 2009.
3. ↑  Fairbrother, Peter, "Re: Is hydroastatic acid possible?" Αρχειοθετήθηκε 2011-02-02 στο Wayback Machine. accessed July 3, 2009.
4. ↑  Advances in Inorganic Chemistry, Volume 6 by Emeleus, p.219, Academic Press, 1964 ISBN 0-12-023606-0
5. ↑  Gagnon, Steve, "It's Elemental", accessed July 3, 2009.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ανόργανες ενώσεις υδρογόνου (H) |
| --- |
|  |
| Με αλογόνα(F,Cl,Br,I,At) | 
HF  · HCl  · HBr  · HI  · HAtHF(aq)  · HCl(aq)  · HBr(aq) |
|  |
| Με χαλκογόνα(O,S,Se,Te,Po) | 
H2O  · D2O  · H3O+  · H2O2  · H2O3  · H2O4  H2S  · H2SO  · H2SO3  · H2SO4  H2Se  · H2Te  · PoH2  HFO  · HFO2  · HClO  · HBrO |
|  |
| Με πνικτογόνα(N,P,As,Sb,Bi) | 
NH3  · N2H4  · NH=NH  · N3H5  · NH2N=NH  · Τριαζιριδίνη  · N4H6  · PH2NH2  · NH2F  · NHF2  · NH2C)  · NH2Br  · NH2OH  · NH2NHOH  · NH2SH  · NH2NF2  · NH2NHCl  · HNO  · HNO2  · HNO3  · HCN  · HSCN  · ΝΗΟ2  · Οξαδιαζιριδίνη
 PH3  ·  P2H4  · PH2OH  · H3PO4  AsH3SbH3 |
|  |
| Με στοιχεία της ομάδας του άνθρακα(C),Si,Ge,Sn,Pb) | 
H2CO3  SiH4  · Si2H6  · Si3H8  · Si3H6  · SiH2=SiH2  · HSi≡SiH  · SiH3F  · SiH3Cl  · SiH3Br  · SiH2F2  · SiH2ClF  · SiH3SiHF2  · SiH3OH  · SiH2(OH)2  · SiH3SiH2OH  · Δισιλοξάνιο  · SiH3NH2  · SiH3NHSiH3  · SiH2=NH  · SiH2(NH2)2  · SiH3SiH2OH  · H2NSiH2OH  · SiH3PH2GeH4  · SiH3GeH3SnH4PbH4 |
|  |
| Με βόριο (B) | 
BH3  · B2H4  · B2H6  · B3H3  · B3H5  · B3H7  · Οξαδιβοριράνιο(3) |
|  |
| Με αλκαλιμέταλλα (Li,Na,K,Rb,Cs,Fr) | 
LiH  · NaH  · KH  · RbH  · CsH  · LiBH4  · Be(BH4)2  · LiΑlΗ4Υδροξείδιο του λιθίου (LiOH)  · Όξινο θειούχο λίθιο (LiSH)  · Υδροξείδιο του νατρίου (NaOH)  · Υδροξείδιο του καλίου (KOH) Λιθιαμίδιο (LiNH2)  · Σιλυλολίθιο (LiSiH3) |
|  |
| Με αλκαλικές γαίες (Be,Mg,Ca,Sr,Ba,Ra) | 
Υδρίδιο του βηρυλλίου (BeH2)  · Υδρίδιο του μαγνησίου (MgH2)  · Υδροξείδιο του βηρυλλίου [Be(OH)2]  |
|  |
| Με άλλα μέταλλα | 
Υδρίδιο του χαλκού (CuH)  · Διυδρίδιο του πλουτωνίου (PuH2)  · Τριυδρίδιο του πλουτωνίου (PuH3)  · Τριυδροξείδιο του κιουρίου [Cm(OH)3] |
|  |
| Με ευγενή αέρια(He,Ne,Ar,Kr,Xe,Rn) | 
Φθοροϋδρίδιο του αργού (HArF)  · Ξενικό οξύ (H2XeO4)  · Υπερξενικό οξύ (H4XeO6) |

 |


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ενώσεις αστατίου |
| --- |
|  |
| Ανόργανες ενώσεις αστατίου | 

|  |  |
| --- | --- |
| Ενώσεις με βαθμό οξείδωσης αστατίου -1 | 
Αστατιούχο νάτριο  · Αστατιούχος άργυρος  · Αστατιούχο παλλάδιο  · Τετραστατιούχος μόλυβδος |
|  |
| Ενώσεις με βαθμό οξείδωσης αστατίου +1 | 
Υδροαστάτιο  · Υποαστατιώδες οξύ  · χλωριούχο αστάτιο  · Βρωμιούχο αστάτιο  · Ιωδιούχο αστάτιο |
|  |
| Ενώσεις με βαθμό οξείδωσης αστατίου +3 | 
Αστατιώδες οξύ |
|  |
| Ενώσεις με βαθμό οξείδωσης αστατίου +5 | 
Αστατικό οξύ |
|  |
| Ενώσεις με βαθμό οξείδωσης αστατίου +7 | 
Υπεραστατικό οξύ |

 |
|  |
| Οργανικές ενώσεις αστατίου | 
Τετραστατιάνθρακας  · Αστατιοβενζόλιο  · Διχλωροαστατιοβενζόλιο  · Διοξυαστατιοβενζόλιο |

 |