recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η ταινία ***Οι Εραστές της Σάρκας*** (**Πρωτότυπος τίτλος Thérèse Raquin**), είναι δράμα παραγωγής 1953 σε σκηνοθεσία Μαρσέλ Καρνέ και αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος του Εμίλ Ζολά *Τερέζ Ρακέν*. Το σενάριο έγραψε ο ίδιος ο Καρνέ σε συνεργασία με τον Τσαρλς Σπάακ. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι η Σιμόν Σινιορέ και ο Ραφ Βαλόνε, που υποδύονται ένα παράνομο ζευγάρι χτυπημένο από τη μοίρα.

Η ταινία παρουσιάστηκε στο 14ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας, όπου ο Μαρσέλ Καρνέ τιμήθηκε με τον Αργυρό Λέοντα για τη σκηνοθεσία του.

Πλοκή
-----

Η ορφανή Τερέζ Ρακέν (Σιμόν Σινιορέ) αναγκάζεται σε νεαρή ηλικία να παντρευτεί τον υποχόνδριο ξαδερφό της Καμίλ Ρακέν (Ζακ Ντιμπί) και να υπόκειται την κακία της δεσποτικής του μητέρας, κυρίας Ρακέν (Συλβί) που δεν χάνει ευκαιρία να την ταπεινώνει. Κάποια στιγμή συναντά έναν φορτηγατζή τον Λοράν (Ραφ Βαλόνε) που της προτείνει να το σκάσει μαζί του. Αρχικά αρνείται, αλλά η ανάγκη που έχει να ζήσει έναν μεγάλο έρωτα είναι δυνατότερη από τη λογική. Ερωτεύεται τον Λοράν και οι δυο τους γίνονται εραστές. Όταν ο Καμίλ μαθαίνει ότι η σύζυγός του σκοπεύει να το σκάσει με τον Λοράν, την παρακαλεί να του δώσει προθεσμία τριών ημερών για να την ξανακατακτήσει. Η Τερέζ αρνείται κι εκείνος επιμένει να πάνε για τριήμερο στο Παρίσι και σε περίπτωση που δεν την κάνει να αλλάξει γνώμη θα την αφήσει ελεύθερη. Ο σκοπός του Καμίλ είναι να βασανίσει την Τερέζ. Ο Λοράν πληροφορείται από την Τερέζ τα σχέδια του Καμίλ και ακολουθεί το ζευγάρι που ταξιδεύει με το τρένο για το Παρίσι. Στο τρένο ο Καμίλ έρχεται σε σύγκρουση με τον Λοράν και ο Λοράν τον σκοτώνει. Οι δυο εραστές προσπαθούν να αποφύγουν τη δικαιοσύνη, αλλά οι τύψεις τους βασανίζουν. Εμπόδιο στα σχέδια τους είναι η μητέρα του Καμίλ που γνωρίζει την αλήθεια για το θάνατο του γιου της, αλλά δεν μπορεί να την αποκαλύψει καθώς τη χτυπά εγκεφαλικό και μένει παράλυτη κι ένας αυτόπτης μάρτυρας που εκβιάζει το ζευγάρι.

Πληροφορίες παραγωγής
---------------------

* Η ταινία του Μαρσέλ Καρνέ αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος του Εμίλ Ζολά Τερέζ Ρακέν. Ο Καρνέ αποφάσισε να μεταφέρει το μυθιστόρημα του Ζολά από τα μέσα του 1800, στη Λυών του 1950 και η ταινία φέρει αρκετές διαφορές με το μυθιστόρημα.
* Οι δυο εραστές δεν εμφανίζονται να μηχανορραφούν εναντίον του Καμίλ και οι τύψεις που τους βασανίζουν μετά το έγκλημα περνούν σε δεύτερη μοίρα σε σχέση με το μυθιστόρημα, όπου η Τερέζ ζει πραγματικά μαρτυρικές ώρες μετά το φόνο.
* Η ταινία ξεφεύγει από τα πρότυπα της σχολής του ρομαντισμού της οποίας ο Καρνέ, μαζί με τον Ζαν Ρενουάρ, υπήρξε κύριος εκπρόσωπος και περνά στα πρότυπα του νεορεαλισμού και του αστυνομικού φιλμ νουάρ που βρισκόταν υπό άνθιση στο γαλλικό σινεμά του '50. Ο γαλλικός κινηματογράφος διένυε το μεταβατικό στάδιο μεταξύ του ρομαντισμού και του νέου κύματος και το κοινό εκείνης της περιόδου είχε περισσότερες απαιτήσεις από το μεγάλο σκηνοθέτη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Thérèse Raquin». Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Οι Εραστές της Σάρκας*  στην IMDb
*Καμπίρια*
Η ***Cabiria*** είναι μια κλασική ταινία του βωβού κινηματογράφου, γυρισμένη στην Ιταλία το 1914 από τον Τζιοβάνι Παστρόνε.

Ιστορία
-------

Η ταινία είναι εν μέρει βασισμένη στο εξωτικό μυθιστόρημα του Γκυστάβ Φλωμπέρ, Σαλαμπό. Η ιστορία διαδραματίζεται στην αρχαία Καρχηδόνα, κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Καρχηδονιακού Πολέμου, και παρουσιάζει τη σύγκρουση Ρώμης και Καρχηδόνας μέσα από τα μάτια της Καμπίρια. Η Καμπίρια έχει απαχθεί από πειρατές, πουλήθηκε στα σκλαβοπάζαρα τις Καρχηδόνας προκειμένου να θυσιαστεί στον θεό Μολώχ και διεσώθη από έναν Ρωμαίο ευγενή και το μυώδη σκλάβο του, τον Μασίστα. Το εξαιρετικά περίπλοκο σενάριο, με τις πολλές παράλληλες ιστορίες, παρουσιάζει ακόμα και τον Αννίβα με τους ελέφαντές του στο πέρασμα των Άλπεων.

Κριτική και σχόλια
------------------

Το σενάριο και τις ένδιαμεσες κάρτες είχε γράψει ο Ιταλός συγγραφέας Γκαμπριέλε Ντανούντσιο. Η κινηματογραφία της ταινίας υπήρξε πρωτοποριακή και άκρως εφευρετική για τα δεδομένα της εποχής (είναι η πρώτη ταινία όπου η κάμερα κινείται και εγκαταλείπεται το στατικό θεατρικό ύφος), αποτελώντας μεγάλη επιρροή για τη *Γέννηση Ενός Έθνους* του Ντέιβιντ Γουόρκ Γκρίφιθ, αν και όπως σημειώνει ο κριτικός Ρότζερ Έμπερτ, ο Γκρίφιθ «κινεί την κάμερα με μεγαλύτερη ελευθερία, διαθέτει μια ορμητική αφηγηματική και κάνει εξαιρετική χρήση του παράλληλου μοντάζ, τεχνικές που ο Παστρόνε δεν αγγίζει». Αρχειοθετήθηκε 2012-09-10 στο Wayback Machine. Η ταινία σηματοδοτεί επίσης την πρώτη εμφάνιση του φανταστικού χαρακτήρα Μασίστα, που έκτοτε εμφανίστηκε σε δεκάδες ιταλικές ψευδοϊστορικές παραγωγές.

Μια αποκατεστημένη κόπια της ταινίας προβήθηκε στις 27 Μαΐου 2006 στο Φεστιβάλ των Καννών, με σύντομη εισαγωγή από το Μάρτιν Σκορσέζε.

Όπως και *Η γέννηση ενός έθνους* έτσι και η Καμπίρια προκάλεσε αντιπαράθεσεις εξαιτίας της πολιτικής φύσεως του κεντρικού θέματός της. Η παραγωγή της ταινίας έγινε από τον υπερεθνικιστή Γκαμπριέλε Ντανούντσιο και η ταινία βγήκε στις αίθουσες αμέσως μετά τον ιταλοτουρκικό πόλεμο, που έιχε σαν αποτέλεσμα την κατάκτηση από την Ιταλία Βορειοαφρικανικών εδαφών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο παραλληλισμός στην ταινία, με τη Ρώμη να κατακτά την Καρχηδόνα, μπορεί να ειδωθεί και σαν μια επιβράβευση του ιταλικού ιμπεριαλισμού.

Διανομή ρόλων
-------------

* Carolina Catena: Καμπίρια (σε μικρή ηλικία)
* Lidia Quaranta: Καμπίρια
* Gina Marangoni: Κροέσα
* Dante Testa: Καρθάλος
* Umberto Mozzato: Φούλβιος Αξίλα
* Bartolomeo Pagano: Μασίστας
* Emilio Vardannes: Αννίβας
* Italia Almirante-Manzini: Σοφονίσμπα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η Καμπίρια στην IMDb
* Κριτική από το Roger Ebert Αρχειοθετήθηκε 2012-09-10 στο Wayback Machine.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.imdb.com/title/tt0003740/. Ανακτήθηκε στις 11  Απριλίου 2016.
2. 1 2 3 4 5  www.ofdb.de/film/30982,Cabiria. Ανακτήθηκε στις 11  Απριλίου 2016.
3. 1 2 3 4 5 6  www.imdb.com/title/tt0003740/fullcredits. Ανακτήθηκε στις 11  Απριλίου 2016.
4. 1 2  www.fandor.com/films/cabiria.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
 |

 |
Let me blow my wisle baby wisle baby let me blow

Ο **Τζόσουα Ράιαν Χάτσερσον** (αγγλικά: *Joshua Ryan "Josh" Hutcherson*, 12 Οκτωβρίου 1992) είναι Αμερικανός ηθοποιός.

Βιογραφία
---------

Ξεκίνησε την καριέρα του στις αρχές της δεκαετίας του 2000, με μικρούς κινηματογραφικούς και τηλεοπτικούς ρόλους. Έγινε ευρύτερα γνωστός με τους σημαντικούς του ρόλους στις ταινίες του 2005, *Όλα για την Αγάπη (Little Manhattan)* και *Zathura: Μια Περιπέτεια στο Διάστημα (Zathura)*, την κωμωδία του 2006, *Τρελές Διακοπές σε Τέσσερις Τροχούς (RV)*, την οικογενειακή περιπέτεια του 2007, *Ενας Τετράποδος Πυροσβέστης (Firehouse Dog)* και τις κινηματογραφικές προσαρμογές των ταινιών: *Η Γέφυρα για την Τεραμπίθια (Bridge to Terabithia)*, *Ταξίδι στο Κέντρο της Γης (Journey to the Center of the Earth)* και *Τσίρκο Τεράτων: Ο Βοηθός των Βαμπίρ (Cirque du Freak: The Vampire's Assistant)*. Στις 30 Μαρτίου 2008, ο Χάτσερσον κέρδισε ένα Βραβείο Young Artist Α' Ανδρικού Ρόλου. Επίσης, εμφανίστηκε στην έκδοση της επιτυχημένης σειράς *MTV Cribs*, όπου πρωταγωνιστούσαν έφηβοι διάσημοι και υποδύθηκε τον Πίτα Μέλαρκ στην ταινία του 2012, *Αγώνες πείνας (The Hunger Games)* και στις συνέχειές της *The Hunger Games: Catching Fire* το 2013 και *The Hunger Games: Επανάσταση - Μέρος 1* *(The Hunger Games: Mockingjay - Part 2)*. Την ίδια χρονιά συμμετείχε στο ριμέικ της ταινίας *Red Dawn*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Coming attractions». *USA Today*. 2006-12-22. .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Internet Movie Database (Αγγλικά)

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τζος Χάτσερσον** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 95515195
* LCCN: no2006018423
* ISNI: 0000 0001 1478 0034
* GND: 138902852
* SUDOC: 142959367
* BNF: cb151129366 (data)
* BIBSYS: 11034328
* NKC: xx0089077
* BNE: XX4831896
* CiNii: DA19786240

 |

 |
Ο **Τζάστιν Γουίλσον** (*Justin Boyd Wilson*, Σέφιλντ Ηνωμένου Βασιλείου 31 Ιουλίου 1978 – Πενσιλβάνια Η.Π.Α. 24 Αυγούστου 2015) ήταν Βρετανός οδηγός αγώνων από την Αγγλία. Το 2003 αγωνίστηκε στη Φόρμουλα 1. Στους 11 πρώτους αγώνες του πρωταθλήματος έτρεξε για λογαριασμό της Μινάρντι Φόρμουλα 1 και στους 5 τελευταίους για λογαριασμό της Τζάγκουαρ Φόρμουλα 1. Το 2004 αποφάσισε να δοκιμάσει την τύχη του στις ΗΠΑ,
όπου και παρέμεινε μέχρι το τέλος. Από το 2004 μέχρι το 2007 έλαβε μέρος στο **Πρωτάθλημα Καμπ Καρς** και από το 2008 μέχρι τώρα(2015) στο **Πρωτάθλημα Ίντυκαρς**. Ήταν έγγαμος με την Τζούλια Γουίλσον από τις 29 Δεκεμβρίου 2006 και είχαν δύο κόρες, την Τζέιν Λουίζ (γενν. 2008) και την Τζέσικα Λυν (γενν. 2010).

Θάνατος
-------

Την Κυριακή 23 Αυγούστου του 2015 το μονοθέσιο το οποίο οδηγούσε ο Σαζ Κάρεμ ξέφυγε από την πορεία του κι έπεσε πάνω στον τοίχο, με αποτέλεσμα να διαλυθεί. Τα κομμάτια του εκσφενδονίστηκαν στον αέρα κι ένα από αυτά χτύπησε τον Γουίλσον στο κεφάλι, με αποτέλεσμα να χάσει τις αισθήσεις του. Αρχικά μεταφέρθηκε στο ιατρικό κέντρο της πίστας όπου υποβλήθηκε σε εξετάσεις, οι οποίες όμως έδειξαν πως έπρεπε να μεταφερθεί επειγόντως στο νοσοκομείο. Εκεί τον διασωλήνωσαν και μετά από λίγο έπεσε σε κώμα. Οι γιατροί έκαναν υπεράνθρωπες προσπάθειες για να τον σώσουν και να τον κρατήσουν στη ζωή όμως δεν τα κατάφεραν. Το απόγευμα της Δευτέρας 24 Αυγούστου του 2015 ο Γουίλσον υπέκυψε στα τραύματά του κι έφυγε από τη ζωή. Επειδή διαπιστώθηκε πως τα όργανά του ήταν σε καλή κατάσταση, η οικογένειά του τα δώρησε για να σωθούν άλλοι άνθρωποι οι οποίοι είχαν
ανάγκη. Αδερφός του είναι ο Στέφαν Γουίλσον που επίσης μετέχει στο Πρωτάθλημα Ίντυκαρς.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Βρετανοί οδηγοί Φόρμουλα 1 |
| --- |
|  |
| 
* Τζάστιν Γουίλσον(Άγγλος)
* Ντέρεκ Γουόργουικ(Άγγλος)
* Έντι Ιρβάιν(Βορειοϊρλανδός)
* Τζιμ Κλαρκ(Σκωτσέζος)
* Ντέιβιντ Κούλθαρντ(Σκωτσέζος)
* Άλαν ΜακΝίς(Σκωτσέζος)
* Νάιτζελ Μάνσελ(Άγγλος)
* Τζένσον Μπάτον((Άγγλος)
* Μάρτιν Μπραντλ(Άγγλος)
* Λάντο Νόρις(Άγγλος)
* Άντονι Ντέιβιντσον(Άγγλος)
* Πολ Ντι Ρέστα(Σκωτσέζος)
* Τζόλυον Πάλμερ(Άγγλος)
* Τζόναθαν Πάλμερ(Άγγλος)
* Τζορτζ Ράσελ(Άγγλος)
* Τζον Σέρτις(Άγγλος
* Γουίλ Στίβενς(Άγγλος)
* Τζάκι Στιούαρτ(Σκωτσέζος)
* Κόλιν Τσάπμαν(Άγγλος)
* Μαξ Τσίλτον(Άγγλος)
* Ραλφ Φέρμαν(Άγγλος)
* Λιούις Χάμιλτον(Άγγλος)
* Τζέιμς Χαντ(Άγγλος)
* Τζόνι Χέρμπερτ(Άγγλος)
* Γκράχαμ Χιλ(Άγγλος)
* Ντέιμον Χιλ(Άγγλος)
* Μάικ Χόθορν(Άγγλος)
 |

 |
Ο *Κεν ΜακΓκρέγκορ*  (αγγλικά: *Ken McGregor*) είναι Αυστραλός πρώην επαγγελματίας αντισφαιριστής, νικητής του Αυστραλιανού Όπεν το 1952. Ανακαλύφθηκε και προωθήθηκε από τον Τζακ Κράμερ, επίσης μεγάλο παίκτη.

Καριέρα
-------

Γεννήθηκε στις 2 Ιουνίου του 1929 και μαζί με το συνεργάτη του στο διπλό, το Φρανκ Σέτζμαν, θεωρούνται γενικά ως κάποια από τις καλύτερες ομάδες της αντισφαίρισης στο διπλό.

Το 1951 και το 1952 κέρδισαν 7 συνεχείς τίτλους Γκραν Σλαμ στο διπλό. Το κατόρθωμα αυτό ουδέποτε έχει επαναληφθεί ως τώρα. Ο Μακ Γκρέγκορ ήταν επίσης μέλος της εθνικής ομάδας της Αυστραλίας, που κατέκτησε τρεις φορές το περίφημο Κύπελλο Ντέιβις την περίοδο 1950-1952. Στα τέλη του 1952 τόσο ο Μακ Γκρέγκορ όσο και ο Σέτζμαν έγιναν επαγγελματίες.

Ο Μακ Γκρέγκορ ήταν εξαίρετος παίκτης, τόσο στην αντισφαίριση όσο και στο κρίκετ. 

Στη διάρκεια της σειράς αγώνων του το 1952-1953 με αντίπαλο τον Πάντσο Σεγούρα, ο Μακ Γκρέγκορ ηττήθηκε με 71-25. Στην επόμενη αγωνιστική περίοδο του 1953-1954 με αντίπαλο τον Πάντσο Γκονζάλες , ηττήθηκε και στα 15 παιχνίδια.

Το 1999 ο αντισφαιριστής εισήχθη στη διεθνή αίθουσα της δόξας στην αντισφαίριση (*International Tennis Hall of Fame*) στο Νιούπορτ του Ρόουντ Άιλαντ.

Απεβίωσε δέκα ημέρες μετά τη διάγνωση καρκίνου στο στομάχι, στις 1 Δεκεμβρίου του 2007. Ο ίδιος είχε βαρύ ιατρικό ιστορικό με προβλήματα στην καρδιά του. Άφησε πίσω του τη σύζυγό του, δύο παιδιά και 5 εγγόνια.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Lance Tingay: «100 years of Wimbledon» (Αγγλικά) Guinness Superlatives. London Borough of Enfield. 1977. σελ. 201.
2. 1 2  Bud Collins: «The Bud Collins History of Tennis» (Αγγλικά) New Chapter Press. Νέα Υόρκη. 2010. σελ. 610. ISBN-13 978-0-942257-70-0.
3. ↑  www.news.com.au/adelaidenow/story/0,22606,22852902-5006301,00.html.
4. ↑  artsandculture.google.com/story/australian-tennis-hall-of-fame-tennis-australia/-wWRj7NgH4tbKw. Ανακτήθηκε στις 22  Νοεμβρίου 2023.
5. ↑  *Ιστορία της Επαγγελματικής Αντισφαίρισης*, Joe McCauley, σελ. 199.

Πηγές
-----

* *The Game, My 40 Years in Tennis* (1979), Τζακ Κράμερ και Φρανκ Ντέφορντ (ISBN 0-399-12336-9)
* *Ιστορία του Επαγγελματικού Τένις* (2003) Τζο Μακ Κόλεϊ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ στη Διεθνή Αίθουσα της Δόξας στην Αντισφαίριση
* Το ρεκόρ του στο Κύπελλο Ντέιβις
* Νεκρολογία
***Το λιμάνι των πόθων*** (γαλλικά: *Port du désir*) είναι Γαλλική δραματική ταινία του 1955 σε σκηνοθεσία Εντμόντ Γκρεβίλ και σενάριο του Ζακ Βιό. Πρωταγωνιστούν οι Ζαν Γκαμπέν, Ανρί Βιντάλ, Αντρέ Ντεμπάρ και Έντιτ Ζορζ.

Πλοκή
-----

Η υπόθεση της ταινίας διαδραματίζεται στο λιμάνι της Μασσαλίας, όπου κάνει την εμφάνιση της η νεαρή Μαρτίν αναζητώντας την αδερφή της Σουζάν, η οποία αγνοείται εδώ και τέσσερις μήνες.

Καθώς το βυθισμένο πλοίο La Vénus κινδυνεύει να μπλοκάρει την είσοδο στο λιμάνι της Μασσαλίας, ο καπετάνιος Λεκέβιτς λαμβάνει εντολή από τις ναυτικές αρχές να ανελκύσει το σκάφος και να το ρυμουλκήσει. Ωστόσο ο ιδιοκτήτης του πλοίου, κύριος Μπλακ, λαθρέμπορος και δολοφόνος, προσπαθεί να αποτρέψει την ανέλκυση με κάθε κόστος, καθώς στο βυθισμένο πλοίο βρίσκεται το πτώμα της Σούζαν, την οποία έχει δολοφονήσει. Γνωρίζοντας ότι αν ο καπετάνιος Λεκέβιτς τα καταφέρει το πτώμα θα ανακαλυφθεί, ο Μπλακ δεν έχει άλλη επιλογή από το να σαμποτάρει την ανέλκυση του La Vénus. Η πρώτη του σκέψη είναι να προσφέρει στον νεαρό δύτη του καπετάνιου, Μισέλ, ένα μεγάλο χρηματικό ποσό για την καταστροφή του βυθισμένου πλοίου με εκρηκτικά. Ο Μισέλ δείχνει πρόθυμος να ακολουθήσει το σχέδιο μέχρι να ανακαλύψει ότι αυτό θα τον κάνει συνεργό σε έναν φόνο. Φοβούμενος τι θα συμβεί στη συνέχεια, ο νεαρός Μισέλ αποφασίζει να φύγει με τη Μαρτίν, την αδερφή της νεκρής, με την οποία μόλις έχει ερωτευτεί. Ο Μπλακ εξοργισμένος, αιχμαλωτίζει τη Μαρτίν και τη χρησιμοποιεί ως όμηρο ώστε να μπορέσει να εξαναγκάσει τον Μισέλ να καταστρέψει το ναυάγιο παρά τις επιθυμίες του. Εν τω μεταξύ η αστυνομία, που ειδοποιήθηκε από τον Λεκέβιτς που ανακάλυψε ο ίδιος το πτώμα, κυνηγά τον κύριο Μπλακ και τη συμμορία του, που είχαν απαγάγει τον Μισέλ και την Μαρτίν. Οι δράστες συλλαμβάνονται, με τον Λεκέβιτς να σαλπάρει ξανά, αφήνοντας τον Μισέλ και την Μαρτίν στον έρωτα τους.

Διανομή ρόλων
-------------

* Ζαν Γκαμπέν - καπετάνιος Λεκέβιτς
* Ανρί Βιντάλ - Μισέλ
* Αντρέ Ντεμπάρ - Μαρτίν
* Έντιτ Ζορζ - Λόλα
* Ζαν Ροζέ Κοσιμόν - κύριος Μπλακ
* Λεοπόλντο Φρανσές - Μπαμπά
* Ζακ Ντινάμ - δήμαρχος
* Γκαστόν Ορμπάλ - Ροσινιόλ

Κυκλοφορία
----------

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 15 Απριλίου 1955 στην Γαλλία, ενώ στην Ελλάδα κυκλοφόρησε στις 10 Οκτωβρίου 1955 στον κινηματογράφο Ορφεύς της Αθήνας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.imdb.com/title/tt0159665/releaseinfo. Ανακτήθηκε στις 30  Αυγούστου 2016.
2. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. tt0159665.
3. ↑  Block p.49
4. ↑  «*Le port du désir*» (στα Αγγλικά). frenchfilms.org. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2023.
5. ↑  «*Η ζωή της πόλεως*» (PDF). *Ψηφιακό Αρχείο Εφημερίδων και Περιοδικού Τύπου - Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος*. Εφημερίδα Ελευθερία. 9 Οκτωβρίου 1955. σελ. 2η. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2023.

Βιβλιογραφία
------------

* Marcelline Block. *World Film Locations: Marseilles*. Intellect Books, 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Το λιμάνι των πόθων*   στην IMDb

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
* Πύλη:Γαλλία
 |

 |
***Ο δρόμος της διαφθοράς*** (Πρωτότυπος τίτλος: *Le Chemin des écoliers*) είναι Γαλλική δραματική ταινία του 1959 σε σκηνοθεσία Μισέλ Μπουρόν και σενάριο των Ζαν Ωράνς και Πιέρ Μποστ, βασισμένο στο μυθιστόρημα "Le Chemin des écoleliers" του Μαρσέλ Αϊμέ. Πρωταγωνιστούν οι Αλέν Ντελόν, Φρανσουάζ Αρνούλ, Λίνο Βεντούρα, Μπουρβίλ, Ζαν-Κλοντ Μπριαλί και η Σάντρα Μίλο.

Η υπόθεση της ταινίας περιστρέφεται γύρω από τον 17χρονο μαθητή λυκείου Αντουάν Μισό (Αλέν Ντελόν), ο οποίος για να μπορέσει να στηρίξει τη νεαρή ερωμένη του, την Ιβέτ (Φρανσουάζ Αρνούλ), μπαίνει στη μαύρη αγορά παρέα με τον φίλο του Πωλ Τιερσελίν (Ζαν-Κλοντ Μπριαλί). Ο πατέρας του Αντουάν, Σαρλ Μισό (Μπουρβίλ), ένας δικηγόρος και γενναίος άνδρας με σχολαστική ειλικρίνεια, ανήσυχος για μια από τις απουσίες του και την καταστροφική του έκθεση στο σχολείο, ζητά πληροφορίες από τον κύριο Τιερσελίν (Λίνο Βεντούρα), πατέρα του Πωλ, ο οποίος ζούσε από τη μαύρη αγορά στο εστιατόριο που συχνάζαν οι Γερμανοί και οι συνεργάτες τους. Για να εξασφαλίσει την ήρεμη ζωή του Αντουάν, ο Τιερσελίν ρίχνει την Όλγα (Σάντρα Μίλο), μια νεαρή ιερόδουλη, στην αγκαλιά του Μισό. Η περιπέτεια κινδυνεύει να τελειώσει άσχημα, ωστόσο ο πατέρας Μισό ευτυχώς θα πάρει τον έλεγχο της κατάστασης και στο μεταξύ θα έχει παρατηρήσει ότι ο Αντουάν έχει ενηλικιωθεί. Έτσι δημιουργούνται νέες σχέσεις μεταξύ πατέρα και γιου.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 23 Σεπτεμβρίου 1959 στην Γαλλία, ενώ στην Ελλάδα κυκλοφόρησε στις 10 Ιανουαρίου 1961 στους κινηματογράφους Αττικόν και Ελληνίς της Αθήνας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.imdb.com/title/tt0052690/. Ανακτήθηκε στις 11  Απριλίου 2016.
2. 1 2 3  (Τσεχικά) *Česko-Slovenská filmová databáze*. 2001.
3. ↑  www.imdb.com/title/tt0052690/releaseinfo.
4. ↑  Box office information for film στο Box Office Story
5. ↑  «*Le chemin des écoliers*» (στα Αγγλικά). frenchfilms.org. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2023.
6. ↑  «*Η ζωή της πόλεως*» (PDF). *Ψηφιακό Αρχείο Εφημερίδων και Περιοδικού Τύπου - Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος*. Εφημερίδα Ελευθερία. 10 Ιανουαρίου 1961. σελ. 4η. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Ο δρόμος της διαφθοράς*   στην IMDb

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
* Πύλη:Γαλλία
 |

 |
Η υποδοχή **Socket AM3** είναι μια μια προδιαγραφή που συμπεριλαμβάνει τις μηχανικές και ηλεκτρικές ιδιότητες της πρίζας που θα χρησιμοποιείται για τους μικροεπεξεργαστές της κατασκευαστικής εταιρείας AMD. Η εφαρμογή του αναμένεται προς τα τέλη του 2008, όταν και θα αντικαταστήσει τις υποδοχές AM2 και AM2+. Είναι συμβατή και θα εξυπηρετήσει και τους δυο τύπους μνήμης, DDR2 και DDR3 SDRAM, αλλά σε διαφορετικές μητρικές πλακέτες.

Αποτελεί μέλος της νέας γενεάς σύγχρονων υποδοχών για επεξεργαστές από την AMD, μαζί με την υποδοχή F για κεντρικούς υπολογιστές και την σημερινή υποδοχή AM2 για σταθερούς υπολογιστές γραφείου.

Συμβατότητα
-----------

Η υποδοχή *Socket AM3* μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε μητρικές πλακέτες που απαιτούν την υποδοχή AM2. Εντούτοις, οι επεξεργαστές που εφαρμόζουν στην υποδοχή AM2 δεν θα είναι συμβατοί με τις καινούργιες μητρικές κάρτες που θα έχουν την υποδοχή *Socket AM3*, επειδή οι καινούργιες ομάδες κεντρικών ολοκληρωμένων κυκλωμάτων στερούνται τον κατάλληλο ελεγκτή μνήμης για μνήμες τύπου DDR3 δεδομένου ότι αυτός έχει ενσωματωθεί στο εσωτερικό του ίδιου του επεξεργαστή, και αντικαθιστώντας την βόρεια γέφυρα, ενώ οι επεξεργαστές τύπου *Socket AM3* θα έχουν έναν ελεγκτή μνήμης που υποστηρίζει και DDR2 και DDR3 χωρίς όμως να μπορεί να εξυπηρετήσει και τους δύο τύπους συγχρόνως. Έτσι οι χρήστες των τρεχουσών μητρικών καρτών υποδοχών AM2 θα είναι σε θέση να αναβαθμίσουν τον επεξεργαστή τους.

Σύμφωνα με τα επίσημα χαρτιά, η υποδοχή AM3 θα υποστηρίζει επίσης DDR2 SDRAM ανάλογα με το ποσοστό υιοθέτησης DDR3 SDRAM, ενώ υπάρχει επίσης η δυνατότητα να υποστηριχθούν και τα δύο πρότυπα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  AMD "Spider" platform launch presentation, pp 45, retrieved November 27, 2007|7.76 MiB

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* AMD website
* DailyTech post about Socket AM3


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Socket AM3  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Υποδοχές μικροεπεξεργαστών AMD |
| --- |
|  |
| Επεξεργαστές επιτραπέζιων Η/Υ | 
* Super Socket 7
* Slot A
* Socket A
* Socket 754
* Socket 939
* Socket 940
* Socket AM2
* Socket F
* Socket AM2+
* Socket F+
* Socket AM3
 |  |
|  |
| Επεξεργαστές φορητών | 
* Socket A
* Socket 563
* Socket 754
* Socket S1
 |
|  |
| Επεξεργαστές εξυπηρετητών | 
* Socket A
* Socket 940
* Socket F
* Socket F+
 |

 |
Η **Ενγκελμπέργκα της Προβηγκίας**, γαλλ. *Engelberge / Ingilberge de Provence / de Vienne*, (877 - 917) από τον Οίκο των Μπιβινιδών ήταν ευγενής του 8ου-9ου αι. που με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Ακουιτανίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Μπόζο της Προβηγκίας (βασ. 879–887) και της Eρμενγάρδης των Καρολιδών. Μνηστεύθηκε με τον Καρλομάν Β΄, γιο του Λουδοβίκου Β΄ του Τραυλού, αλλά ο Καρλομάν Β΄ απεβίωσε σε ηλικία περίπου 18 ετών, το 884. Στη συνέχεια η Ενγκελμπέργκα παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Α΄ των Γουλιελμιδών, δούκα της Ακουιτανίας.

Η ίδρυση του αβαείου του Κλυνύ από τον Γουλιέλμο Α΄ και την Eνγκελμπέργκα το 910, μπορεί να θεωρηθεί ως παράδειγμα των προσπαθειών του 10ου αι. "για τη διαιώνιση της ένωσης δύο Οίκων μέσω ενός θρησκευτικού ιδρύματος".

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Α΄ των Γουλιελμιδών τον *Ευσεβή*, δούκα της Ακουιτανίας και είχε τέκνο:

* Γκέρμπεργκα, κόμισσα του Ανζού.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Dictionary of Women Worldwide» (Αγγλικά) Gale, Yorkin Publications. Ντιτρόιτ. 2006. ISBN-13 978-0-7876-7585-1.
2. ↑  p22158.htm#i221572. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. ↑  Commire, Anne, επιμ. (2006). «Engelberga of Aquitaine (877–917)». *Dictionary of Women Worldwide: 25,000 Women Through the Ages*.
4. ↑  Riché, Pierre (1993). «Table 7. The Bosonids». *The Carolingians: A Family Who Forged Europe*. University of Pennsylvania Press. σελ. 374. ISBN 9780812213423.
5. ↑  Rose, Isabelle (9 Ιανουαρίου 2020). «Interactions between Monks and the Lay Nobility (from the Carolingian Era through the Eleventh Century)». Στο: Beach, Alison I. *The Cambridge History of Medieval Monasticism in the Latin West*. σελ. 580. ISBN 9781108770637.
Τυπική γραμμή του μπάσου στο μπούγκι.
Το **μπούγκι** είναι ένα είδος τζαζ μουσικής που είχε σημαντική απήχηση περίπου τη δεκαετία του 1940. Η φόρμα του μπούγκι χαρακτηρίζεται συνήθως από έναν γρήγορο και επαναλαμβανόμενο ρυθμό και ενώ στην αρχή της εμφάνισής του εμφανίστηκε σαν ένα στυλ για σόλο πιάνο, αργότερα επεκτάθηκε με την χρήση πρόσθετων οργάνων ή μεγάλης ορχήστρας. Λέγεται ότι ο μονότονος ρυθμός του τρένου επηρέασε το μπούγκι που προσπάθησε να τον μιμηθεί και υπάρχουν πολλά μπούγκι που αναφέρονται στο τρένο, όπως το *Honky-tonk train blues*, *Stearaline train No 39* και άλλα. 

Μέχρι το 1920 δεν χρησιμοποιούνταν αυτός ο όρος για να χαρακτηρίσει το στυλ αυτό, μέχρι που κυκλοφόρησε μια δημοφιλής σύνθεση με τον τίτλο *«Boogie -woogie»* και από τότε επικράτησε να λέγεται έτσι.

Το μπούγκι χτίζεται με μικρές, χτυπητές φράσεις που αυτοσχεδιάζονται από το δεξί χέρι στο πιάνο, ενώ το αριστερό παίζει σταθερά ένα ρυθμικό και κυλιόμενο μπάσο. Συνήθως οι πιανίστες δεν μεταχειρίζονταν το πεντάλ για να κρατήσουν περισσότερο τις νότες, αλλά έπαιζαν τρέμολο και τρίλιες ή χτυπούσαν επανειλημμένα την ίδια συγχορδία.

Στη δεκαετία του 1920-30 δε γινόταν γλέντι και πάρτι δίχως πιανίστα μπούγκι. Τότε ήταν στις δόξες τους οι Κλάρενς Λόφτον, Τζίμι Γιάνσεϊ, Πάιν Τοπ Σμιθ. Οι πιανίστες αυτοί δεν είχαν γνώσεις μουσικής, αλλά δεν τις χρειάζονταν μια και στηρίζονταν μόνο σε μερικές αρμονικές διαδοχές, ενώ αυτοσχεδίαζαν επί ώρες πρακτικά, "με το αυτί" όπως λέγεται.

Οι νεότεροι τότε πιανίστες Άλμπερτ Άμονς, Μεντ Λουξ Λούις, Πιτ Τζόνσον κ.ά. δημιούργησαν μια νέα κίνηση γύρω στα 1935, οπότε και το μπούγκι αναμείχτηκε με το σουίνγκ και παιζόταν πια κι από μεγάλες ορχήστρες. Το στυλ του μπούγκι έγινε ιδιαίτερα δημοφιλές την περίοδο 1937-1938 χάρη στις συναυλίες τους των Τζόνσον, Άμονς και Λιούις στο *Carnegie Hall* και είχε σημαντική επίδραση στους κάντρι μουσικούς της εποχής. Θεωρείται μάλιστα από πολλούς πως το μπούγκι αποτέλεσε τη βάση του ροκ εν ρολ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* International Boogie Woogie Festival Switzerland
* International Boogie Woogie Festival NL
* Boogie Woogie (History of Rock)
* 

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Τζαζ |
| --- |
|  |
| 
* Ράγκταϊμ
* Τζαζ Νέας Ορλεάνης
* Ντίξιλαντ
* Μπούγκι
* Σουίνγκ
* Μπίμποπ
* Κουλ τζαζ
* Χαρντ μποπ
* Φρι τζαζ
* Φιούζον
* Άσιντ τζαζ
* Έθνο-τζαζ
* Λάτιν τζαζ
 |

 |
Ο **Αναστάσιος** ήταν ο 31ος ή 32ος χρονικά Επίσκοπος Αθηνών, η θητεία του οποίου τοποθετείται στα τέλη του 9ου αιώνα, από το έτος 872 ή το 881 μέχρι το έτος 889.

Τα ονόματα των επισκόπων Αθηνών της εποχής από τον 9ο μέχρι και τον 12ο αιώνα είναι γνωστά από επιγραφικά χαράγματα του Παρθενώνα και του Θησείου, καθώς και από τη συμμετοχή τους στα γενικά εκκλησιαστικά ζητήματα. Στα πλαίσια αυτά, για τον Αναστάσιο είναι γνωστό ότι στη διαμάχη μεταξύ των Πατριαρχών Κωνσταντινουπόλεως Ιγνατίου και Φωτίου υπεστήριξε τον Ιγνάτιο. Έφθασε μέχρι του σημείου να γράψει επιστολή στην οποία κατέκρινε τον Πάπα Ρώμης Ιωάννη Η΄ για διαλλακτικότητα απέναντι στον Πατριάρχη Φώτιο, συμβάλλοντας έτσι, έστω με το όσο (περιορισμένο) βάρος είχε η γνώμη του, στη διάνοιξη του πρώτου Σχίσματος μεταξύ των δύο Εκκλησιών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Dvornik, Franci: *The Photian Schism: History and Legend*, Cambridge University Press, 1948

Πηγές
-----

* Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελίδα 488
Ο **Καρλομάνος** (848 - περί το 877) μέλος της Δυναστείας των Καρολιδών ήταν ο μικρότερος γιος του Καρόλου του Φαλακρού με την πρώτη σύζυγο του Ερμεντρούδη της Ορλεάνης. Ο προορισμός του ήταν σαν μικρότερος γιος για εκκλησιαστική σταδιοδρομία, επαναστάτησε ωστόσο εναντίον του πατέρα του (870) και διεκδίκησε τμήμα της κληρονομιάς του. Ο πατέρας του τον ξύρισε στο κεφάλι (854) για να αποτρέψει μια νέα διαίρεση και του δικού του βασιλείου αφού ο δικός του πατέρας Λουδοβίκος ο Ευσεβής μοίρασε την αυτοκρατορία του στους γιους του, ολοκληρώθηκε με τη Συνθήκη του Βερντέν (843). Ο στόχος του ήταν να τον διαδεχτεί ο μεγαλύτερος γιος του Λουδοβίκος ο Τραυλός και οι υπόλοιποι να ακολουθήσουν την εκκλησιαστική σταδιοδρομία για να μην διεκδικήσουν κληρονομιά. Την ανατροφή του Καρλομάν ανέλαβε ο μελλοντικός αρχιεπίσκοπος του Μπουρζ, χρίστηκε διάκονος (860) και ανέλαβε τη διοίκηση του Αβαείου του Σαιν-Μεντάρ ντε Σουασόν, την επόμενη δεκαετία απέκτησε πολλά ακόμα Αβαεία.

Ο τρίτος αδελφός του Καρλομάν Λοθάριος ο Χωλός που ακολουθούσε επίσης εκκλησιαστική σταδιοδρομία πέθανε (865), την επόμενη χρονιά (866) πέθανε και ο δεύτερος αδελφός του Κάρολος το Παιδί, ο Καρλομάν έγινε ο δεύτερος στη σειρά διαδοχής του θρόνου μετά τον Λουδοβίκο τον Τραυλό. Με καρδιά πολεμιστή ο Καρλομάν απαρνήθηκε την εκκλησία και συγκέντρωσε ένα τμήμα της αριστοκρατίας στην υπηρεσία του (870). Δεν είναι γνωστές οι περιοχές οι οποίες του έδωσαν προμήθειες να συγκεντρώσει τον στρατό του, πιθανότατα η Λοθαριγγία και η Φλάνδρα. Ο πατέρας του τον συνέλαβε και τον φυλάκισε στο Σανλίς, όλα τα αβαεία του κατασχέθηκαν. Ο Πάπας Αδριανός Β΄ ζήτησε την απελευθέρωση του Καρλομάν αλλά ο Κάρολος ο Φαλακρός το αρνήθηκε, ο Καρλομάν δραπέτευσε στη Φλάνδρα όπου συγκέντρωσε έναν μικρό στρατό. Οι επίσκοποι της επαρχίας του Ρενς συγκεντρώθηκαν στην Κομπιένη υπό την ηγεσία του αρχιεπισκόπου (871), αφόρισαν τον Καρλομάν και όλους τους οπαδούς του. Ο επίσκοπος του Λαν, οπαδός του Καρλομάν ήταν ο μοναδικός που μειοψήφησε. Ο Καρλομάν συνελήφθη και τυφλώθηκε (873) αλλά δραπέτευσε στην Ανατολική Φραγκία, τον υποδέχτηκε ο θείος του Λουδοβίκος ο Γερμανικός που τον ανέλαβε υπό την προστασία του. Ο Καρλομάν πέθανε στη Γερμανία γύρω στο 877.

Παραπομπές
----------

1. ↑  McKitterick 1983, σσ. 186–87
2. ↑  McKitterick 1983, σ. 195
3. ↑  McKitterick 1983, σσ. 186–87
4. ↑  McKitterick 1983, σσ. 186–87
5. ↑  McKitterick 1983, σσ. 186–87
6. ↑  McKitterick 1983, σ. 207
7. ↑  McKitterick 1983, σσ. 186–87
8. ↑  McKitterick 1983, σσ. 186–87
9. ↑  McKitterick 1983, σσ. 186–87

Πηγές
-----

* McKitterick, Rosamond (1983). The Frankish Kingdoms under the Carolingians, 751–987. London: Longman.
Ορχιδόμετρο
**Ορχιδόμετρο** ονομάζεται ένα ιατρικό εργαλείο που χρησιμοποιείται στη μέτρηση του μεγέθους και συγκεκριμένα του όγκου των όρχεων. Η μέτρηση αυτή μπορεί να παρέχει πληροφορίες για την ανάπτυξη νεαρών ατόμων και για την πιθανή διάγνωση ασθενειών.

Το ορχιδόμετρο Πράντερ αποτελείται από ξύλινα ή πλαστικά ωοειδή αυξανόμενου όγκου τα οποία χρησιμοποιεί ο γιατρός για να εκτιμήσει οπτικά το μέγεθος των όρχεων. Αυτός που έφτιαξε πρώτος αυτό το ορχιδόμετρο το 1966 και από τον οποίο πήρε το όνομά του, ο Prader, ήταν καθηγητής παιδιατρικής στη Ζυρίχη.

Σπανιώτερα αναφέρoνται το ορχιδόμετρο Τακαχίρα (Takahira) το οποίο αποτελείται αποτελείται από ελλειπτικούς δακτυλίους, αλλά έχουν χρησιμοποιηθεί και όργανα τύπου διαβήτη για ακριβή μέτρηση μιας ή δυο διαστάσεων των όρχεων όπως το ορχιδόμετρο Σήγκερ (Seager).

Η ακρίβεια των ορχιδομέτρων είναι ικανοποιητική για απλές συγκρίσεις, αλλά αν υπάρχει ανάγκη μεγαλύτερης ακρίβειας χρησιμοποιείται υπερηχογράφημα. Ανάμεσα στα ορχιδόμετρα, μετρήθηκε, σε σύγκριση με υπερηχογράφημα, ως μεγαλύτερης ακρίβειας το ορχιδόμετρο Σήγκερ 

Σε γενικές γραμμές, από 1-3 ml έχουν τα παιδιά σε προεφηβεία ενώ από τα 4 ml αρχίζει η εφηβεία. Από 8 έως 10 ml έχουν σε μέση εφηβεία και από 15 ml μέχρι 25 ml σε πλήρη εφηβεία.

Αναφορές
--------

1. ↑  My Body, My Self for Boys: Revised Edition, Lynda Madaras, Area Madaras, Newmarket Press, 2007, σελ. 26
2. ↑  Sexual Reproductive Health of Young People[*νεκρός σύνδεσμος*], MKC Nair, Jaypee Brothers Publishers, 2006, σελ. 11
3. ↑  Growth, Maturation, and Physical Activity, Robert M. Malina, Claude Bouchard, Oded Bar-Or, Human Kinetics, 2004, σελ. 290
4. ↑  Pediatric Urology: A General Urologist's Guid, Jeffrey S. Palmer, εκδ. Springer, 2010, σελ. 192
5. ↑  An Introduction to Male Reproductive Medicine, Craig Niederberger, Cambridge University Press, 2011, σελ. 38
6. ↑  Evaluation of testicular volume by three orchidometers compared with ultrasonographic measurements, al Salim A, Murchison PJ, Rana A, Elton RA, Hargreave TB, Br J Urol. 1995 Nov;76(5):632-5.
7. ↑  ABC of Adolescence, Russell Viner, John Wiley & Sons, 2013, σελ. 4
Ο **Όθων ο ήπιος** (24 Ιουνίου 1292 - 30 Αυγούστου 1344) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ και Γκέτινγκεν (1318-44), περιοχών του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Αλβέρτου Β' και της Ρίξα του Μεκλεμβούργου, κόρης του Ερρίκου Α΄ πρίγκιπα του Μεκλεμβούργου-Βέρλε. Όταν ο πατέρας του απεβίωσε το 1318 τον διαδέχθηκε και ήταν κηδεμόνας των τεσσάρων ανήλικων αδελφών του. 

Το 1323 η δεύτερη σύζυγός του κληρονόμησε το Άλτμαρκ από το Βρανδεμβούργο, αλλά ο Όθων δεν μπόρεσε να εδραιώσει την εξουσία του εκεί και το πούλησε 20 έτη αργότερα. Δύο αδελφοί του έγιναν επίσκοποι, έτσι όταν απεβίωσε το 1344 τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Μάγκνους Α' και ο Ερνέστος Α'.

Οικογένεια
----------

Πρώτα νυμφεύτηκε την Γιούτα, κόρη του Ερρίκου Α' λαντγράβου της Έσσης και είχε τέκνο:

* Αγνή απεβ. 1371

Η Γιούτα απεβίωσε το 1317 και ο Όθων νυμφεύτηκε το 1319 την Αγνή του Άνχαλτ, κόρη του Χέρμαν, μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Ζάλτσβεντελ, αλλά δεν έκανε απογόνους.

Πηγές
-----

* Braunschweigisches Biographisches Lexikon, Appelhans 2006, ISBN 3-937664-46-7

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 89996957
* GND: 138458286

 |

 |
Ο **Όσιρις** ή **HD 209458 β** είναι εξωηλιακός πλανήτης που περιστρέφεται γύρω από τον αστέρα HD 209458 στον αστερισμό του Πηγάσου, περίπου 150 έτη φωτός από το δικό μας ηλιακό σύστημα, με ενδείξεις υδρατμών στην ατμόσφαιρά του.

Η ακτίνα της τροχιάς του πλανήτη είναι 7 εκατομμύρια χιλιόμετρα, περίπου 0.047 αστρονομικές μονάδες, ή το 1/8 της τροχιάς του Ερμή. Μια περιστροφή του Όσιρι γύρω από το άστρο του διαρκεί 3,5 γήινες ημέρες και η εκτιμώμενη θερμοκρασία επιφανείας είναι περίπου 1.000 oC ή 1.800 oF. Η μάζα του είναι 220 φορές εκείνη της Γης (0,69 της μάζας του Δία). Αν συνδυαστεί τούτο με το γεγονός ότι ο πλανήτης είναι πολύ μεγάλος (32% μεγαλύτερος από τον Δία), τότε θεωρείται αεριώδης γίγαντας. 

Ο HD 209458 b ήταν ένας από τους πρώτους εξωηλιακούς πλανήτες που ανακαλύφθηκε και επίσης ο πρώτος εξωηλιακός που γνωρίζουμε ότι διαθέτει ατμόσφαιρα, αποτελούμενη από ατμούς υδρογόνου, οξυγόνου και άνθρακα κι ένας από τους πρώτους που παρατηρήθηκε φασματοσκοπικά. Βάσει της εφαρμογής νέων θεωρητικών μοντέλων, από τον Απρίλιο του 2007, θεωρείται πιθανώς ο πρώτος πλανήτης που γνωρίζουμε με υδρατμούς στην ατμόσφαιρά του. Το γεγονός ότι βρίσκεται πολύ κοντά στο αστέρι που τον φιλοξενεί αποκλείει -κατά πάσα πιθανότητα- το ενδεχόμενο ύπαρξης ζωής στον πλανήτη.

Ο HD 209458 b αναφέρεται ανεπίσημα ως *Όσιρις*, αν και το όνομα δεν δόθηκε από τους αστρονόμους που πιστώνονται με την ανακάλυψή του. Η χρήση του ονόματος μειώνεται σταδιακά από τους αστρονόμους και τα Μέσα. Ο αστέρας HD 209458, γύρω από τον οποίο περιστρέφεται ο Όσιρις, είναι 8ου μεγέθους ως προς τη λαμπρότητά του, ορατός από τη Γη με κιάλια.

Σημειώσεις - παραπομπές
-----------------------

1. ↑  Barman, T.S. (2007) "Identification of Absorption Features in an Extrasolar Planet Atmosphere" Αρχειοθετήθηκε 2008-08-07 στο Wayback Machine. *Astrophysical Journal Letters* (accepted for publication.
2. ↑  Water Found in Extrasolar Planet's Atmosphere - Space.com
3. ↑  *Signs of water seen on planet outside solar system*, από τον Will Dunham, Reuters, Τρίτη 10 Απριλίου, 2007 8:44PM EDT.
4. ↑  *Water Identified in Extrasolar Planet Atmosphere* Αρχειοθετήθηκε 2007-05-16 στο Wayback Machine. Παρατηρητήριο Λόουελ, δελτίο τύπου 10 Απριλίου, 2007
5. ↑  «Dying Planet Leaks Carbon-Oxygen». *NASA*. 19 Φεβρουαρίου 2004. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2007.
6. ↑  journals.uchicago.edu[*νεκρός σύνδεσμος*].

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **HD 209458 b** |
Δίγλωσσο διάταγμα (στα ελληνικά και αραμαϊκά) που βρέθηκε στο Αφγανιστάν.
Τα **Έδικτα (διατάγματα) του Ασόκα** είναι μια συλλογή 33 επιγραφών στους Στύλους του Ασόκα, καθώς επίσης και επιγραφές σε βράχους και τοιχώματα σπηλαίων, που έγιναν από τον αυτοκράτορα Ασόκα της δυναστείας των Μαουρύα κατά τη διάρκεια των χρόνων της βασιλείας του από το 272 μέχρι το 231 π.Χ.. Αυτές οι επιγραφές είναι διασκορπισμένες σε πολλές επαρχίες των σημερινών κρατών του Πακιστάν και της βόρειας Ινδίας και αντιπροσωπεύουν τα πρώτα γραπτά μνημεία του βουδισμού. Τα διατάγματα περιγράφουν λεπτομερώς την πρώτη ευρεία επέκταση του βουδισμού μέσω της υποστήριξης ενός από τους ισχυρότερους βασιλιάδες της ινδικής ιστορίας. Σύμφωνα με τα διατάγματα, η έκταση του βουδιστικού προσηλυτισμού κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου έφθασε μέχρι τη Μεσόγειο και δημιουργήθηκαν πολλά βουδιστικά μνημεία.

Οι επιγραφές πιστοποιούν την πίστη του Ασόκα στη βουδιστική έννοια *ντάρμα* ("δικαιοσύνη, ευσέβεια, φυσικός νόμος") και τις προσπάθειές του να αναπτύξει το ντάρμα σε όλο το βασίλειό του. Αν και αναφέρεται ο βουδισμός και ο Βούδας, τα διατάγματα του Ασόκα τείνουν να εστιάσουν στα κοινωνικά και ηθικά εντολές παρά τις θρησκευτικές πρακτικές. Δε γίνεται καμιά αναφορά στις φιλοσοφικές διαστάσεις του βουδισμού, όπως οι τέσσερεις ευγενείς αλήθειες ή το ευγενές οκταπλό μονοπάτι. Αυτό θα μπορούσε ενδεχομένως να έγινε επειδή ο Ashoka θέλησε να παραμείνει απλό στο μήνυμά του για τον κοινό άνθρωπο, επειδή αυτές οι έννοιες μπορεί να είχαν τυποποιηθεί σε μια μεταγενέστερη ημερομηνία, ή κάποιο συνδυασμό των δύο. 

Σε αυτές τις επιγραφές, ο Ασόκα αναφέρεται ως "αγαπημένος των Θεών" και "Βασιλιάς Πριγιαντάρσι".

Οι επιγραφές που βρέθηκαν στο ανατολικό μέρος της Ινδίας γράφτηκαν στην γλώσσα Μαγκάντι, χρησιμοποιώντας τη γραφή Μπράχμι. Στο δυτικό μέρος της Ινδίας, η γλώσσα χρησιμοποιούμενη είναι πιο κοντά στα σανσκριτικά, χρησιμοποιώντας τη γραφή Χαρόσθι. Ένα απόσπασμα του ήδικτου 13 στην ελληνική γλώσσα, και ένα δίγλωσσο διάταγμα που γράφτηκε στα ελληνικά και στα αραμαϊκά .

Οι επιγραφές περιστρέφονται γύρω από μερικά επαναλαμβανόμενα θέματα: Τη στροφή του Ashoka στο βουδισμό, την περιγραφή των προσπαθειών του να διαδώσει το βουδισμό, τα ηθικά και θρησκευτικά εντάλματά του, και το πρόγραμμά του για την προστασία των ζώων και την ευημερία της κοινωνίας.

Τμήμα της 6ης στήλης του Ασόκα (238 π.Χ.), σε γραφή Μπράχμι, σήμερα στο Βρετανικό Μουσείο.

Αναφορές
--------
Ο **Μασενγκό Ιλουνγκά** είναι πρώην ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος για λογαριασμό συλλόγων από το Ζαΐρ, την Ελλάδα και την Κύπρο.

Συλλογική Καριέρα
-----------------

Ο Ιλουνγκά ξεκίνησε την ενασχόληση με το ποδόσφαιρο αγωνιζόμενος με τα χρώματα της ΤΠ Μαζεμπέ.

Ο Ιλουνγκά μετακόμισε στην Ελλάδα τον Ιούλιο του 1982, μεταγραφόμενος στον σύλλογο της Α΄ Εθνικής, Εθνικό Πειραιώς. Πραγματοποίησε συνολικά 151 συμμετοχές στο πρωτάθλημα στην διάρκεια των συνολικά έξι σεζόν παρουσίας του με την ομάδα.

Το καλοκαίρι του 1988 αποχώρησε από τον Εθνικό Πειραιώς και μετακόμισε στην Κύπρο, παίρνοντας μεταγραφή στην Ένωσις Νέων Παραλιμνίου.

Διεθνής Καριέρα
---------------

Ο Ιλουνγκά πραγματοποίησε αριθμό συμμετοχών με τα χρώματα της Εθνικής Ζαΐρ, συμπεριλαμβανομένων έξι προκριματικών αναμετρήσεων ενόψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1982. Ήταν μέλος της ομάδας του Ζαΐρ η οποία έλαβε μέρος στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής του 1976, ενώ αγωνίστηκε σε συνολικά δύο αναμετρήσεις της διοργάνωσης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Katumba, Aimé (2 Αυγούστου 2007). «TP Mazembe : Albert Kambala pour épauler Santos Muitubile?» (στα Γαλλικά). Le Potentiel.
2. ↑  Mastrogiannopoulos, Alexander (21 Μαρτίου 2003). «Greece 1982/83». RSSSF.
3. ↑  Mastrogiannopoulos, Alexander (19 Ιουνίου 2003). «Greece 1987/88». RSSSF.
4. ↑  *"Τέλος ο Ιλούνγκα στον Εθνικό"*, εφ. Ο Φίλαθλος, φύλλο Πέμπτης 28ης Ιουλίου 1988, σελ. 4
5. ↑  Courtney, Barrie (22 Αυγούστου 2013). «African Nations Cup 1976 - Final Tournament Details». RSSSF.

Εξωτερικός Σύνδεσμος
--------------------

* (Αγγλικά) Μασενγκό Ιλουνγκά – Επιδόσεις στις διοργανώσεις της FIFA


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Masengo Ilunga  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Οικοδομικές εργασίες σε εξέλιξηΟι **οικοδομικές εργασίες** είναι κάθε είδους τεχνικές υπηρεσίες διαφόρων ειδικοτήτων, που σκοπεύουν στην διαδοχική εκτέλεση όλων των απαραίτητων σταδίων με τελικό στόχο την ολοκλήρωση μίας οικοδομής. Συνήθως εκτελούνται σε μία οικοπεδική επιφάνεια στην οποία πρόκειται να ανεγερθεί ένα κτίσμα, το μέγεθος του οποίου μπορεί να ποικίλλει, μεταξύ ενός ισογείου διαμερίσματος ή καταστήματος, μέχρι μίας πολυώροφης πολυκατοικίας, προορισμένης για κατοικία (οικιακή χρήση) ή στέγαση επαγγελματιών (επαγγελματική χρήση). Ωστόσο, οικοδομικές εργασίες περιορισμένης έκτασης είναι δυνατόν να εκτελεστούν σε ήδη υπάρχουσα οικοδομική δομή, στο πλαίσιο ανακαίνισης.

Εμπλεκόμενοι παράγοντες
-----------------------

Οικόπεδο που προορίζεται να οικοδομηθείΟι εργασίες προσφέρονται είτε μέσω εργολάβου (που αποκτά το οικόπεδο ή κτίσμα μέσω αντιπαροχής, αναλαμβάνει ο ίδιος το κόστος των εργασιών και εν συνεχεία πωλεί σε ενδιαφερόμενους αγοραστές τους τελειωμένους χώρους της οικοδομής) ή μέσω αυτεπιστασίας, κατά την οποία ένας ιδιώτης αναλαμβάνει ο ίδιος να μισθώσει τα απαραίτητα συνεργεία εργατοτεχνιτών, που θα εργασθούν για λογαριασμό του στο χώρο. Οι εργασίες επιτρέπονται μόνο κατόπιν άδειας από το αρμόδιο πολεοδομικό κατάστημα. Τα απαιτούμενα υλικά για την κατασκευή της οικοδομής αγοράζονται από τις σχετικές επαγγελματικές επιχειρήσεις. Οι εργασίες εκτελούνται υπό την επίβλεψη πολιτικού μηχανικού ο οποίος φέρει και την ευθύνη για ενδεχόμενες κακοτεχνίες, ενώ συχνά στη διαδικασία εμπλέκεται ένας αρχιτέκτονας, που χαράσσει το αρχικό σχέδιο της κατασκευής.

Εκσκαφή σε οικόπεδο

Τα στάδια μίας οικοδομής
------------------------

Μία οικοδομή, από την έναρξή της μέχρι και την τελείωση, είναι δυνατόν να περιλαμβάνει τα ακόλουθα στάδια:

* Κατεδάφιση (υπάρχοντος πεπαλαιωμένου κτίσματος) και εκσκαφή: Εκτελείται από εξειδικευμένο συνεργείο χωματουργικών εργασιών
* Κατασκευή οικοδομικού σκελετού (σκυρόδεμα, σιδερένιος οπλισμός)
* Υδραυλικές εργασίες (σε στάδια)
* Ηλεκτρολογικές υπηρεσίες (σε στάδια)
* Μονωτικές εργασίες (ηχομόνωση, θερμομόνωση, σε στάδια)
* Τοιχοποιία (εσωτερική – εξωτερική)
* Αλουμινοκατασκευές και κιγκλιδώματα
* Επιχρίσματα
* Τοποθέτηση δαπέδων (πλακιδίων ή μαρμάρου), ειδών υγιεινής, υαλοπινάκων και θερμαντικών σωμάτων
* Επιπλοποιία (κουζίνας, υπνοδωματίου, γραφείων κλπ)
* Ελαιοχρωματισμοί

Στάδιο προετοιμασίας (καλούπωμα) σε οικοδομή
Οικοδομή στο στάδιο του σκυροδέματος (μπετόν)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Οικοδομικές άδειες και κοινόχρηστοι χώροι • Νομικά ζητήματα».
2. ↑  ««Στάδιο 1 – Μέχρι την αποπεράτωση του σκελετού» Ανακτήθηκε στις 27/11/2020». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2020.
3. ↑  «Άρθρο 44 - Νόμος 4495/2017 - Στάδια ελέγχου οικοδομικής άδειας». *Lawspot*. 6 Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2024.
Ο **Τζιάκομπε "Τζέικ" ΛαΜόττα** (αγγλικά: Giacobbe "Jake" LaMotta‎‎), (Νέα Υόρκη, 10 Ιουλίου 1922 – Αβεντούρα, 19 Σεπτεμβρίου 2017), γνωστός με τα παρατσούκλια "The Bronx Bull" και "Raging Bull" ήταν Αμερικανός πυγμάχος, ηθοποιός και συγγραφέας ιταλικής καταγωγής. Υπήρξε παγκόσμιος πρωταθλητής μεσαίων βαρών μεταξύ 1949 και 1951.

Ήταν ένας πολύσυζητημένος χαρακτήρας, τόσο έξω όσο και μέσα στο ρινγκ. Η πολυτάραχη ζωή του, την οποία ο ίδιος εξιστόρησε στην αυτοβιογραφία του "Raging Bull", ενέπνευσε την ομώνυμη ταινία σε σκηνοθεσία του Μάρτιν Σκορσέζε και πρωταγωνιστή τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο στο ρόλο του ΛαΜόττα.

Βιογραφία
---------

Ο ΛαΜόττα γεννήθηκε στο Λόουερ Ηστ Σάιντ του Μανχάταν της Νέας Υόρκης το 1922 σε μια μεσαία οικογένεια ιταλικής καταγωγής. Ο πατέρας του ήταν Σικελός μετανάστης με καταγωγή από τη Μεσσήνη, ενώ η μητέρα του γεννήθηκε και μεγάλωσε στις Ηνωμένες Πολιτείες από Ιταλούς γονείς. Λίγο μετά τη γέννησή του μετακόμισε με την οικογένειά του στη Φιλαδέλφεια της Πενσυλβάνια, μένοντας εκεί για ένα σύντομο χρονικό διάστημα πριν επιστρέψει μόνιμα στη Νέα Υόρκη, όπου μεγάλωσε σε μια υποβαθμισμένη γειτονιά του Μπρονξ.Είχε μια πολύ δύσκολη παιδική ηλικία, αμαυρωμένη από την ακραία φτώχεια στην οποία βρισκόταν η οικογένεια και από το πολύ κακόφημο περιβάλλον στο οποίο αναγκάστηκε να ζήσει (ο πατέρας του, για να συμπληρώσει τον πενιχρό μισθό του, τον ώθησε να πουλά λαθραία προΐοντα με άλλα παιδιά από τη γειτονιά του). Έμαθε τις πρώτες αρχές της πυγμαχίας στο αναμορφωτήριο, όπου τον είχαν κλείσει για κλοπή.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Goldstein, Richard (September 20, 2017). «Jake LaMotta, 'Raging Bull in and Out of the Ring, Dies at 95». *The New York Times*.. Ανακτήθηκε στις September 20, 2017.
2. ↑  «Biography : Official Jake Lamotta Website». Officialjakelamotta.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Νοεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2014.
3. ↑  «elizabeth LaMotta Obit - Newspapers.com». *The Record*: σελ. 54. July 11, 1984. .
4. ↑  «International Boxing Hall of Fame profile». Ibhof.com. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2014.
Το **λιλανγκένι** (**lilangeni**, πληθυντικός: **emalangeni**, κωδικός ISO 4217: *SZL*) είναι το νόμισμα του Εσουατίνι και υποδιαιρείται σε 100 σεντς. Εισήχθη το 1974 και είχε ίδια αξία με το Νοτιαφρικανικό Ραντ στα πλαίσια της Περιοχής Κοινού Νομίσματος, στην οποία παραμένει. Στο Εσουατίνι σήμερα γίνεται δεκτό στις συναλλαγές και το ραντ. Εκδίδεται από την Κεντρική Τράπεζα του Εσουατίνι (στη γλώσσα του Εσουατίνι: *Umntsholi Wemaswati*).
Αξιοσημείωτο είναι ότι υπάρχουν συντομογραφίες, όπως τα γράμματα L και E, έτσι κάποιος που έχει το ποσό του L1 (1 λιλανγκένι), θα μπορούσε να είναι E2 (2 εμαλανγκένι), E3 ή E4.

Κέρματα
-------

Το 1974 εισήχθησαν κέρματα των 1, 2, 5, 10, 20 και των 50 σεντς και του 1 λιλανγκένι, με τα περισσότερα από τα κέρματα να είναι φτιαγμένα από χαλκονικέλιο. Η πιο πρόσφατη κυκλοφορία κερμάτων ήταν το 1995, αυτά των 2 και των 5 εμαλανγκένι.

Τραπεζογραμμάτια
----------------

Το 1974 εκδόθηκαν χαρτονομίσματα σε αξίες των 1, 2, 5 και των 10 *εμαλανγκένι* και ακολούθησε η κυκλοφορία των 20 *εμαλανγκένι* το 1978. Το 1981 την έκδοση χαρτονομισμάτων ανέλαβε η Κεντρική Τράπεζα του Εσουατίνι, η οποία τύπωσε πρώτα αναμνηστικά τραπεζογραμμάτια, για το Αργυρό Ιωβηλαίο του Βασιλιά Σομπχούζα Β΄. Από το 1982 ως το 1985 εισήχθησαν χαρτονομίσματα των 2, 5, 10 και των 20 *εμαλανγκένι*. Ακολούθησε η κυκλοφορία των 50 *εμαλανγκένι* το 1990 και η αντικατάσταση των χαρτονομισμάτων των 2 και των 5 *εμαλανγκένι* από κέρματα το 1995. Το 1996 εισήχθησαν τραπεζογραμμάτια των 100 και το 1998 χαρτονομίσματα των 200 *εμαλανγκένι*. Για την 30ή επέτειο από την ανεξαρτησία της αφρικανικής χώρας, εκδόθηκαν και αναμνηστικά χαρτονομίσματα των 200 *εμαλανγκένι*, το 1998.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

### Ισοτιμίες

* Λιλανγκένι ανά ευρώ
* Λιλανγκένι ανά δολάριο ΗΠΑ


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Swazi lilangeni  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το **μοντέλο EKV Mosfet** είναι ένα μαθηματικό μοντέλο των Metal-Oxide Semiconductor τρανζίστορ πεδιακού φαινομένου (Field-Effect Transistors), το οποίο είναι σχεδιασμένο για την προσομοίωση κυκλωμάτων και την σχεδίαση αναλογικών κυκλωμάτων. 

Αναπτύχθηκε από τους C. C. Enz, F. Krummenacher, και E. A. Vittoz (εξ ου και τα αρχικά **EKV**) περί του 1995, βασισμένο εν μέρει σε εργασία που είχαν κάνει την δεκαετία του 1980. Σε αντίθεση με απλούστερα μοντέλα, όπως το μοντέλο του τετραγωνικού νόμου (Quadratic Model), το μοντέλο EKV είναι ακριβές ακόμα και όταν το MOSFET λειτουργεί στην περιοχή κάτω από την τάση κατωφλίου (subthreshold region). Επιπλέον, περιγράφει πολλά ειδικά φαινόμενα που εμφανίζονται σχεδίαση ολοκληρωμένων κυκλωμάτων με υπομικρομετρικές (submicron) τεχνολογίες CMOS.

Αναφορές
--------

1. ↑  Enz, C. C.; Krummenacher, F. & Vittoz, E.A. "An Analytical MOS Transistor Model Valid in All Regions of Operation and Dedicated to Low-Voltage and Low-Current Applications", Analog Integrated Circuits and Signal Processing Journal on Low-Voltage and Low-Power Design 8: 83-114, July 1995
2. ↑  Enz, C. C.; Krummenacher, F. & Vittoz, E.A. "A CMOS Chopper Amplifier", IEEE Journal of Solid-State Circuits 22 (3): 335-342, June 1987
3. ↑  Π.χ. όταν Vbulk=Vsource, τότε το MOSFET είναι στην περιοχή κάτω από την τάση κατωφλίου όταν Vgate-source < VThreshold

Δείτε επίσης
------------

* MOSFET
* SPICE

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοσελίδα του Christian Enz
* Ιστοσελίδα του François Krummenacher Αρχειοθετήθηκε 2008-10-03 στο Wayback Machine.
* Περί του Eric Vittoz
* Κεντρική σελίδα του μοντέλου EKV