Ο **Τζοβάννι ντε λο Κάβο** ή **ντε Κάπιτε** (ιταλικά: *Giovanni de lo Cavo* ή de Capite‎) ήταν Γενουάτης τυχοδιώκτης, πειρατής και ναυτικός, ο οποίος εισήλθε στην υπηρεσία του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου. To 1278 έλαβε τον τίτλο *Μέγας Δουξ* του βυζαντινού ναυτικού. Για τις υπηρεσίες του ανταμείφθηκε και με την παραχώρηση της κυριαρχίας επί της Ρόδου, όπως και της Ανάφης.

Βιογραφία
---------

Ο Τζοβάννι ντε λο Κάβο γεννήθηκε στην Ανάφη των Κυκλάδων, ωστόσο καταγόταν, όπως και αρκετοί άλλοι από τους κουρσάρους οι οποίοι βρίσκονταν στην υπηρεσία του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου, από τη Γένοβα. Είχε ως ορμητήριό του τα μικρασιατικά παράλια απέναντι από τη Σάμο και πεδίο δράσης του ήταν η θαλάσσια περιοχή περιμετρικά της Εύβοιας. Ωστόσο, είναι γνωστό πως είχε επεκτείνει την δράση του έως τις αλβανικές ακτές και την περιοχή του Αυλώνα.

Ο Μιχαήλ Η΄ ξεκίνησε σημαντική προσπάθεια για την ανάκτηση του μέγιστου δυνατού πλήθους νησιών του Αιγαίου (το «Αρχιπέλαγος» των Λατίνων επικυρίαρχων) από την κατοχή των Λατίνων, με επικεφαλής τον *Μεγάλο Δούκα* Αλέξιο Δούκα Φιλανθρωπηνό, στρατολογώντας και αρκετούς δυσαρεστημένους Ιταλούς τυχοδιώκτες και εξωμότες που προσδοκούσαν αμοιβές, με πιο γνωστό τον Βερονέζο Λικάριο, από την Κάρυστο. Ο ντε λο Κάβο συνεισέφερε καταλαμβάνοντας το 1269 τη γενέθλια νήσο του Ανάφη από την οικογένεια των Φωσκόλων (Foscoli), η οποία και την κατείχε μέχρι τότε. Ο Μιχαήλ Η΄ επιβράβευσε τον ντε λο Κάβο, παραχωρώντας του την κυριαρχία στις περιοχές της Ρόδου και της Ανάφης (τότε *Namfio*, κατά την παραφθορά των Λατίνων). Ανακηρύχτηκε επίσης *Μέγας Δουξ*, διαδεχόμενος τον Λικάριο «ως ναύαρχος του Βυζαντίου».

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Μίλλερ 1909-10, σελ. 222 (**Α΄**).
2. 1 2  Γιαννακόπουλος 1980, σελ. 125.
3. ↑  Geanakoplos 1959, σελ. 211.
4. ↑  Nicol 1992, σελ. 201–202.
5. ↑  Nicol 1992, σελ. 201.
6. ↑  Μίλλερ 1909-10, σελ. 341-343 (**Β΄**).
7. ↑  Lock 1998, σελ. 266. πρβλ. Γιαννακόπουλος 1980, σελ. 125.
8. ↑  Heyd 1967, σελ. 433.
9. ↑  Μίλλερ 1909-10, σελ. 202, 222 (**Α΄**). πρβλ. Nicol 1992, σελ. 202.

Πηγές
-----

* Γιαννακόπουλος, Κωνσταντίνος (1980). «Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος». *Ιστορία του Ελληνικού Έθνους*. **Θ΄**. Αθήνα: Εκδοτική Αθηνών. σελίδες 116–133.

* Geanakoplos, Deno John (1959). *Emperor Michael Palaeologus and the West, 1258–1282: A Study in Byzantine-Latin Relations*. Κέιμπριτζ (Μασαχουσέτη): Harvard University Press. [*νεκρός σύνδεσμος*]

* Heyd, Wilhelm (1967) [1885]. *Histoire du commerce du Levant au moyan-âge*. **Α΄**. Άμστερνταμ: A.M. Hakkert.

* Lock, Peter (1998). *Οι Φράγκοι στο Αιγαίο, 1204-1500*. Μτφρ. Γιώργος Κουσουνέλος. Αθήνα: Ενάλιος. ISBN 960-536-016-0.

* Μίλλερ, Ουίλλιαμ (Οκτώβριος 1909). *Ιστορία της φραγκοκρατίας εν Ελλάδι (1204-1566)* (pdf). Α΄-Β΄. (Μετάφρασις Σπυρ. Π. Λάμπρου, μετά προσθηκών και βελτιώσεων). Αθήνα: Ελληνική Εκδοτική Εταιρεία. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2016.

* Nicol, Donald M. (1992). *Byzantium and Venice: A Study in Diplomatic and Cultural Relations*. Κέιμπριτζ: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-42894-1.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Gilbert Buti· Philippe Hrodej, επιμ. (2013). *Dictionnaire des corsaires et des pirates*. Παρίσι: CNRS éditions. ISBN 978-2-271-06808-8.