recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Αδάμ Ασνύκ** (1838 – 1897) ήταν σημαντικός Πολωνός πατριώτης ποιητής, δραματουργός, και καθηγητής φιλοσοφίας.

Γενικά
------

Γεννήθηκε το 1838 στη πόλη Κάλιτς της κεντρικής Πολωνίας και ήταν γόνος αριστοκρατικής οικογένειας με πριγκιπικούς δεσμούς. Σπούδασε στις καλλίτερες σχολές της χώρας αρχικά ιατρική και στη συνέχεια μετέβη σε άλλα Πανεπιστήμια της Ευρώπης σπουδάζοντας φιλοσοφία. Επιστρέφοντας το 1862 στη πατρίδα του έλαβε μέρος στην επανάσταση κατά των Ρώσων όπου και αναγκάστηκε να διαφύγει στο εξωτερικό να τελειοποιήσει τις σπουδές του στη Χαϊδελβέργη και να επιστρέψει αργότερα στην Κρακοβία όπου και εγκαταστάθηκε μόνιμα. Εκεί και ανέλαβε στη συνέχεια καθηγητής της φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Κρακοβίας.  

Παράλληλα ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία και το 1889 εκλέχθηκε μέλος της Πολωνικής (γαλικιανής) βουλής.

Ποιητικό έργο
-------------

Από πολύ νωρίτερα όμως άρχισε ν΄ αναδεικνύεται το συγγραφικό του ταλέντο στη ποίηση όπου και εμφανίσθηκε στο θέατρο με την υπέροχη κωμωδία «*Ηλιοτρόπιο*» γραμμένη σε στίχους που ανεβάστηκε θριαμβικά σε όλα σχεδόν τα θέατρα της Πολωνίας. Μετά απ΄ αυτή την εξαιρετική επιτυχία του, το 1870 δημοσίευσε δύο τόμους με λυρικά ποιήματα. Το 1878 ανέβασε στο θέατρο της Βαρσοβίας την κωμωδία «*Ο πόλεμος των χαρτοπαικτών*» που υπήρξε μια επίσης εξαιρετική ηθογραφία του λαού της Γαλικίας.  
 
Μετά απ΄ αυτό το έργο συνέγραψε το δράμα «*ο Νικόλαος Ριέτσες*», που κρίθηκε ως άριστο των δραματικών έργων του, καθώς και την τραγωδία «*Κιεζστούτ, πρίγκιψ της Λιθουανίας*» γραμμένη κι αυτή έμμετρα σε στίχους.

Ο Ασνύκ θεωρείται σήμερα, στη Πολωνία, ως ο μεγαλύτερος ποιητής των νεοτέρων χρόνων της γενιάς του, αμέσως μετά (διάδοχος) του Άνταμ Μισκιέβιτς. Δύο χρόνια μετά τον θάνατό του δημοσιεύτηκαν στη Βαρσοβία τα «Άπαντα» αυτού σε πέντε τόμους. Το δε 1901 μεταφράστηκαν στη ρωσική όπου και δημοσιεύτηκαν σε επτά τόμους.

Ο Ασνύκ πέθανε στη Κρακοβία στις 2 Αυγούστου του 1897.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Library of the World's Best Literature». *Library of the World's Best Literature*. 1897.

Πηγές
-----

* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.Ε΄, σελ.843.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Adam Asnyk στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 56736483
* **Europeana**: agent/base/91147
* LCCN: n92022072
* ISNI: 0000 0000 7975 8738
* GND: 119039168
* SUDOC: 05626075X
* BNF: cb12780623m (data)
* MusicBrainz: 5b670a62-460b-409a-ba33-ca33c8001878
* NLA: 35889561
* NKC: jn20000600461
* CiNii: DA17476027

 |

 |
Αυτό το λήμμα αφορά τον ανθυπολοχαγό.  Για τον ηγεμόνα της Σάμου του 19ου αι, δείτε: Κωνσταντίνος Φωτιάδης (ηγεμόνας Σάμου).  

Ο **Κωσταντίνος Φωτιάδης** (18 Μαρτίου 1869 – 5 Μαΐου 1897) ήταν Ανθυπολοχαγός τού Μηχανικού με καταγωγή από το Νέο Κωσταράζι Καστοριάς.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στις 18 Μαρτίου τού 1869. Εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων το 1887 και ορκίστηκε Ανθυπολοχαγός Μηχανικού στις 26 Ιουλίου τού 1892. Υπήρξε συσπουδαστής τού Παύλου Μελά (κατά τάξη μικρότερος) και τού Γεωργίου Τσόντου (Καπετάν Βάρδα) (κατά τάξη μεγαλύτερος). Συμμετείχε ως Ανθυπολοχαγός στη μάχη τού Δομοκού κατά τον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο τού 1897 κατά την οποία και σκοτώθηκε στο πεδίο της μάχης.

Η συνεργασία με τον Παύλο Μελά
------------------------------

Ο Φωτιάδης, υπήρξε συνεργάτης και φίλος τού Παύλου Μελά όπως προκύπτει από το βιβλίο "ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ", εκδόσεως 1964. Στην, από 24\3\1897, επιστολή τού Μελά προς τον πατέρα του Μιχαήλ αναφέρει, ***"....Έφυγα δια Βόλον την παρελθούσαν Πέμπτην με έναν άλλον Αξιωματικό από τους δικούς μας, τον Ανθυπολοχαγό τού Μηχανικού Φωτιάδην, ο οποίος επρόκειτο να με βοηθήσει."***. Επίσης, στην από 17/5/1897 επιστολής του Μελά προς τη γυναίκα του Ναταλία γράφει, ***"....Επεσκέφθειν την οικίαν, όπου είχα κατοικήσει με τους άλλους Αξιωματικούς προ τού πολέμου..... Από τα δικά μας πράγματα δεν πήρα παρά το κιβώτιον της σέλλας μου, σχεδόν όλα τα βιβλία του καημένου τού Κώστα Φωτιάδη, που έπεσεν εις Δομοκό..."***. Προ τού πολέμου, υπηρετούντες στη Λάρισα, οι δύο άνδρες έμεναν στο ίδιο σπίτι.

Θάνατος
-------

Ο Φωτιάδης πέθανε στις 5 Μαΐου τού 1897 στη μάχη τού Δομοκού. Οι συνθήκες θανάτου του περιγράφονται από τον Διοικητή του, Ταγματάρχη Μιχαήλ Χορς, ως εξής, ***"Ο Ανθυπολοχαγός Μηχανικού, Φωτιάδης Κωσταντίνος, έπεσε ηρωικώς βληθείς κατά το στήθος υπό τεμαχίου οβίδος και απέθανε εις τας χείρας στρατιωτικών του Μηχανικού."***.

Πηγές
-----

* Ιωάννου Θ. Τόλιου Υποστράτηγου ε.α. «ΠΑΛΑΙΟ ΚΩΣΤΑΡΑΖΙ (ΙΣΤΟΡΙΑ-ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ)» Θεσσαλονίκη 1993
Παροιμιώδης φράση στην αρχαία Ελλάδα, που βασίζεται στην ελληνική μυθολογία. Συγκεκριμένα, κατά τον σχετικό μύθο, ο αρχιστράτηγος των Αχαιών στην εκστρατεία κατά της Τροίας, ο Αγαμέμνων, περιμένοντας στην Αυλίδα τον ευνοϊκό άνεμο που θα επέτρεπε στον στρατό να αναχωρήσει για την Τροία, αντιμετώπιζε για την αργοπορία αυτή τη δυσαρέσκεια του στρατεύματος. Για να στρέψει λοιπόν κάπου την προσοχή των στρατιωτών και να τους κρατήσει απασχολημένους, τους έβαλε να σκάψουν πολλά πηγάδια (φρέατα) ολόγυρα στο στρατόπεδο με τη δικαιολογία ότι ήθελε άφθονο νερό.

Το τέχνασμα του Αγαμέμνονα πέτυχε μερικώς τον σκοπό του, αλλά είχε και ένα παράπλευρο όφελος: όταν τελικά έφυγε ο στρατός, οι κάτοικοι της περιοχής είχαν άφθονο νερό χάρη στα πηγάδια εκείνα. Από τότε έμεινε η φράση **«αγαμεμνόνεια φρέατα»** να σημαίνει κάθε μεγάλο κοινωφελές έργο.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
Συντεταγμένες: 13°36′N 40°40′E﻿ / ﻿13.600°N 40.667°E﻿ / 13.600; 40.667

Το Έρτα Άλε τον Μάιο του 2012
To **Έρτα Άλε** (*Erta Ale*) είναι ενεργό ασπιδωτό ηφαίστειο στην περιφέρεια Αφάρ, στη βορειοανατολική Αιθιοπία και θεωρείται το πιο ενεργό ηφαίστειο της χώρας. Βρίσκεται στο τρίγωνο του Αφάρ, στην έρημο κοντά στα σύνορα με την Ερυθραία. Το ηφαίστειο έχει ύψος 613 μέτρων και περιβάλλεται από έδαφος που είναι κάτω από το επίπεδο της θαλάσσης. Είναι ένα από τα πέντε ηφαίστεια που διαθέτουν λίμνη λάβας. Η δραστηριότητα του ηφαιστείου είναι στρομπολικού τύπου

Το ηφαίστειο είναι το πιο εξέχον χαρακτηριστικό της οροσειράς Έρτα Άλε. Το ηφαίστειο διαθέτει δύο μεγάλους κρατήρες (βόρειος και νότιος), οι οποίοι περιέχουν λίμνες λάβας. Οι κρατήρες αυτοί βρίσκονται σε μια καλντέρα με διαστάσεις 1,7 επί 0,6 χιλιόμετρα και έχουν απότομα τοιχώματα. Οι λίμνες λάβας κάποιες φορές υπερχειλίζουν προς το νότιο τμήμα της καλντέρας. Οι λίμνες λάβας, πότε μία πότε και οι δύο, είναι ενεργές τουλάχιστον από το 1967, μπορεί και από το 1906. Σήμερα η λίμνη στο νότιο κρατήρα είναι πιο ενεργή (το 2003 η λίμνη βρισκόταν στο δυτικό τμήμα του κρατήρα και είχε διαστάσεις 120 επί 80 μέτρα και βρισκόταν 100 μέτρα κάτω από το χείλος του κρατήρα, ενώ τον Νοέμβριο του 2010 είχε σχεδόν υπερχειλίσει του κρατήρα και είχε διάμετρο 40 μέτρων), ενώ το 1967 ήταν αυτή στο βόρειο. Το ύψος και οι διαστάσεις των λιμνών δεν είναι σταθερές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Erta Ale Αρχειοθετήθηκε 2013-02-17 στο Wayback Machine. Global Volcanism Program, Smithsonian Institution.
2. ↑  Erta Ale - Weekly notes Αρχειοθετήθηκε 2012-10-19 στο Wayback Machine. Global Volcanism Program, Smithsonian Institution.
3. ↑  Erta Ale - Monthly notes Αρχειοθετήθηκε 2012-10-19 στο Wayback Machine. Global Volcanism Program, Smithsonian Institution.
4. ↑  *Volcano and Geothermal Tourism: Sustainable Geo-Resources for Leisure and Recreation*. CRC Press. 2012. ISBN 9781136540899.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Erta Ale στο Wikimedia Commons
* Photovolcanica: *Erta Ale Volcano*

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 315128323
* LCCN: sh85044732
* SUDOC: 20091071X

 |

 |
Η **Άντα**, αγγλ.: Ada of Scotland, of Huntingdon, of Dunkeld (απεβ. μετά το 1206), ήταν μέλος του Οίκου του Ντάνκελντ. Ήταν κόρη του διαδόχου της Σκωτίας και κόμη του Χάντινγκντον και με τον γάμο της έγινε κόμισσα της Ολλανδίας.  Ήταν suo jure κόμισσα του Ρος (στη Σκωτία).

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Σκωτία ως κόρη του Ερρίκου διαδόχου της Σκωτίας και 3ου κόμη του Χάντινγκτον (1114–1152), και της Άντας ντε Βαρέν (απεβ. π.1178). Ο Ερρίκος ήταν γιος του Δαβίδ Α΄ βασ. της Σκωτίας και της Μωντ κόμισσας του Χάντινγκντον. Αδέλφια της Άντας ήταν οι Μάλκολμ Δ΄, τον Γουλιέλμος Α΄ βασιλείς της Σκωτίας και ο Δαβίδ κόμης του Χάντινγκντον.

### Κόμισσα της Ολλανδίας

Το 1162 ζητήθηκε σε γάμο με τον Φλόρις Γ΄ κόμη της Ολλανδίας (π.1141 - 1190) από τον ηγούμενο του αβαείου του Έχμοντ (στην Ολλανδία). Ο ηγούμενος μαζί με την Άντα ταξίδεψε πίσω στην Ολλανδία, όπου πραγματοποιήθηκε η γαμήλια τελετή, πιθανώς στο Έχμοντ στις 28 Αυγούστου 1162. Η Άντα έλαβε την κομητεία του Ρος στα Χάιλαντς της Σκωτίας, ως δώρο γάμου.

Η Άντα δεν συμμετείχε ενεργά στη διακυβέρνηση της κομητείας της Ολλανδίας, αλλά αναφέρεται περιστασιακά σε έγγραφα. Ο σύζυγός της Φλόρις Γ΄ ήταν πιστός σύμμαχος του Φρειδερίκου Α΄ της Γερμανίας και συχνά πήγαινε μαζί του στη μάχη. Ο Ολλανδός χρονογράφος Mέλις Στόκε γράφει ότι η Άντα υποστήριξε τον γιο της στον πόλεμο με τον Γουλιέλμο της Κλέβης κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Διαδοχής. Επιπλέον, η Άντα είναι γνωστό ότι διάβαζε λατινικά. Απεβίωσε μετά το 1206 και πιθανότατα τάφηκε στο αβαείο του Mίντελμπουρχ, στο οποίο είχε ήδη κάνει δωρεές 64 £.

Η Άντα και ο Φλώρις Γ΄ είχαν παιδιά, εκ των οποίων μερικά απεβίωσαν μικρά.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 1162 τον Φλόρις Γ΄ κόμη της Ολλανδίας και είχε τέκνα:

* Άντα (απεβ. μετά το 1205), παντρεύτηκε το 1176 τον Όθωνα Α΄ των Ασκάνια μάργραβο του Βρανδεμβούργου.
* Μαργαρίτα (απεβ. μετά το 1203), παντρεύτηκε το 1182 τον Ντήτριχ Δ΄ κόμη της Κλέβης.
* Ντιρκ Ζ΄ (απεβ. 1203), κόμης της Ολλανδίας.
* Γουλιέλμος Α΄ (π.1167-1222), κόμης της Ολλανδίας.
* Φλόρις (απεβ. το 1210), επίσκοπος της Γλασκόβης.
* Bαλδουίνος (απεβ. 1204).
* Ροβέρτος.
* Bεατρίκη.
* Ελισάβετ.
* Χέντβιχ.
* Aγνή (απεβ. 1228), ηγουμένη στο Ράινσμπουργκ.

Άντα η ανιψιά της
-----------------

Ο αδελφός της Άντας, Δαβίδ 8ος κόμης του Χάντινγκντον και η σύζυγός του Μωντ του Τσέστερ, είχαν τέσσερις κόρες, από τις οποίες μία ήταν η Άντα. Αυτή παντρεύτηκε τον σερ Ερρίκο ντε Χέιστινγκς και είχε γιο τον Ερρίκο 1ου βαρόνο του Χέιστινγκς. Ο Ερρίκος νυμφεύτηκε την Ιωάννα ντε Κέιντιλουπ, κόρη του Γουλιέλμου Γ΄ του Κέιντιλουπ και της Εύας του Μπράοζ.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  «Dictionary of Women Worldwide» (Αγγλικά) Gale, Yorkin Publications. Ντιτρόιτ. 2006. ISBN-13 978-0-7876-7585-1.
2. ↑  p10777.htm#i107770. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. 1 2 3 4 5  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
4. ↑  Online Dictionary of Dutch Women

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ada της Σκωτίας, *διαδικτυακό λεξικό Ολλανδών γυναικών*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* BPN: 04855162

 |

 |
**Αγαρηνοί** αποκαλούνταν ιδίως από τον 10ο αιώνα οι Άραβες από τους Βυζαντινούς. Το όνομα προέρχεται από την βιβλική Άγαρ με την οποία ο Αβραάμ γέννησε τον Ισμαήλ. Ο τελευταίος θεωρείται ο γενάρχης των Αράβων, γι'αυτό αποκαλούνται και *Ισμαηλίτες*. Το όνομα "Αγαρηνοί" εχρησιμοποιείτο από τους Βυζαντινούς με την έννοια του "μουσουλμάνου", ανεξαρτήτως του έθνους στο οποίο ανήκαν. Μερικές φορές, μάλιστα, αυτό το όνομα παρατίθεται μαζί με το εθνώνυμο, π.χ. Άραβες Αγαρηνοί, Πέρσες Αγαρηνοί και Τούρκοι Αγαρηνοί. Ο αυτοκράτορας Μανουήλ ο Β' έγραψε σύγγραμμα με τον τίτλο "*Διάλογοι μετά Πέρσου Αγαρηνού*". Η ονομασία Αγαρηνοί απέκτησε αρνητική σημασία λόγω των μεγάλων καταστροφών και αγριοτήτων που διέπραξαν οι Άραβες όταν κατείχαν την Κρήτη, μετά το 823.

Στην εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το *Αγαρηνός* έγινε συνώνυμο του *Τούρκος* και είχε τη μεταφορική έννοια του άπιστου και του αιμοβόρου και εκδήλωνε το μίσος των υποδούλων κατά των κατακτητών. Με αυτή την έννοια η λέξη συναντάται σε εκκλησιαστικά τροπάρια, σε ύβρεις (π.χ. *σκύλε Αγαρηνέ*) και κατάρες (π.χ. *να σε πνίξει το σκοινί τ' Αγαρηνού*).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αδαμαντίου Αδαμάντιος, λήμμα "Αγαρηνοί", Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη.
2. ↑  Εγκυκλοπαίδεια "Πάπυρος Λαρούς", λήμμα "Αγαρηνός".
Ο **Λίβαν Οσόρια Ροντρίγκεζ** (ισπ.:*Liván Osoria Rodriguez*, γεννημένος στις 5 Φεβρουαρίου του 1994) είναι Κουβανός πετοσφαιριστής.

Καριέρα
-------

Ο Λίβαν Οσόρια Ροντρίγκεζ ξεκίνησε την καριέρα του στη Σαντιάγκο ντε Κούμπα της Κούβας αγωνιζόμενος για αυτήν την περίοδο 2014–2015. Την επόμενη χρονιά αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα Αργεντινής με την Όμπρας UDAP Σαν Χουάν. Τον Μάιο του 2016 ανακοινώθηκε η μεταγραφή για την ομάδα του Ολυμπιακού, πλην όμως δεν αγωνίστηκε ποτέ στο Ελληνικό Πρωτάθλημα λόγω του σκανδάλου με τη συμμετοχή Κουβανών αθλητών στον βιασμό μίας κοπέλας στη Φινλανδία.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Λίβαν Οσόρια Ροντρίγκεζ αγωνίζεται με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Κούβας από το 2011.

Τίτλοι και διακρίσεις
---------------------

* **1**  **Παναμερικανικών Αγώνων**
	+ 2016

Πηγές
-----

* Ο Κουβανός κεντρικός, στον Ολυμπιακό!
Ο **Αγαπητός Τσοπανάκης** (1908 - 27 Οκτωβρίου 2005) ήταν Έλληνας φιλόλογος και γλωσσολόγος, Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών το 1998. Αποφοίτησε από το Βενετόκλειο Γυμνάσιο της Ρόδου, σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και έκανε τη διδακτορική του διατριβή στην Πίζα. Δίδαξε ελληνικά στο Γυμνάσιο του Χαρτούμ και στη συνέχεια στο Β' Γυμνάσιο Αρρένων Θεσσαλονίκης. Το 1944 έγινε υφηγητής Γλωσσολογίας στο Α.Π.Θ. και το 1955 εξελέγη καθηγητής στην έδρα της Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας. Τα έτη 1959 - 1960 διετέλεσε Κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Α.Π.Θ. Το 1984 εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, της οποίας και διετέλεσε πρόεδρος το 1998.
Σημαντική είναι η προσφορά του στην επιστήμη, τόσο με την ιδιότητα του γλωσσολόγου, κορυφαίος καρπός της οποίας είναι η «Νεοελληνική Γραμματική» του, όσο και στο πεδίο της Κλασικής Φιλολογίας.

Ο Τσοπανάκης και η δημοτική
---------------------------

Στη *Νεοελληνική γραμματική* του ο Τσοπανάκης ασχολείται περισσότερο με την κλίση και την παραγωγή των λέξεων και λιγότερο με τη σύνταξη της νέας ελληνικής. Οριοθετεί την ορθολογικότερη οργάνωση των κλίσεων των ονομάτων στη βάση της ισοσυλλαβίας - ανισοσυλλαβίας αντί του γένους, που αναλύεται διεξοδικότερα στη *Νεοελληνική γραμματική (της δημοτικής)* του Μ.Τριανταφυλλίδη και τη φωνητική απόδοση των λέξεων. Αν και ο Τσοαπανάκης δεν διακρίνει τη φωνητική από τη φωνολογία και δεν χρησιμοποιεί το διεθνές φωνητικό αλφάβητο, η οργανωμένη παρουσίαση της παραγωγής των λέξεων δίδεται με παράθεση πολλών παραδειγμάτων γλωσσικής χρήσης. Στη σύσταση του ελληνικού λεξιλογίου εξετάζει τα δάνεια της νέας ελληνικής από διάφορες πηγές, εξαιρώντας από την εξέταση αυτή τόσο τα μεταφραστικά δάνεια, όσο και τα δάνεια από το διεθνές επιστημονικό λεξιλόγιο.

Ενδεικτική βιβλιογραφία
-----------------------

* Ο δρόμος προς τη δημοτική
* Αντί χρυσέων
* Προβλήματα της δημοτικής Το τελικό -ν
* Νεοελληνική γραμματική
* Εισαγωγή στον Όμηρο
* La rhetre de Lycurgue. L' annexe-Tyrtee

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 19722126
* **ΕΒΕ**: 31139
* **AA**: 64540
* LCCN: n85090962
* ISNI: 0000 0000 7985 8296
* GND: 103161325
* SELIBR: 332248
* SUDOC: 136334814

 |

 |
Ο αρχαίος ναός της Κομ Όμπο
Η **Κομ Όμπο** (*αραβικά : كوم أمبو*) είναι πόλη της Αιγύπτου στο Κυβερνείο Ασουάν. Στην αρχαία Αίγυπτο ήταν γνωστή ως **Νουμπτ** (*Nubt*), στην ελληνιστική περίοδο σαν **Όμβοι** ή **Όμβος** (*Ὄμβοι & Ὀμβος*), στα λατινικά ως **Άμπο** (*Ambo*) και στα Κοπτικά **Εμπο**. Η πόλη βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του Νείλου, απέχει 40 χλμ από το Ασουάν και 150 χλμ από το Λούξορ, έχει περίπου 75.000 κατοίκους. Είναι γνωστή για τον αρχαίο Ναό της κτίσμα του 2ου αι. π.Χ..

Ιστορία
-------

|  |
| --- |
|  |
|  **Νουμπτ *Nbyt* σε ιερογλυφικά** |

Η Κομ Όμπο με την αρχαία αιγυπτιακή ονομασία Nbyt ήταν η πρωτεύουσα της πέμπτης νομής της Άνω Αιγύπτου. Με αυτό το όνομα αναφέρεται για πρώτη φορά στην πρώτη ενδιάμεση περίοδο. Από το Μέσο Βασίλειο διασώζεται διακοσμημένος τάφος. Κατά την πτολεμαϊκή περίοδο λεγόταν Όμβοι και ήταν κοντά στην Ελεφαντίνη το διοικητικό κέντρο της περιοχής. Στις όχθες του Νείλου σήμερα βρίσκεται ο ναός με τη λατρεία των δύο θεών Σομπέκ, ο θεού κροκόδειλου, και του Ώρος.

Τα ερείπια του ναού ήταν κατά το ήμισυ θαμμένα στην άμμο όταν το 1893 ο Τζάκοβ ντε Μόργκαν (*Jacques de Morgan*) ανάσκαψε και αποκατέστησε τον ναό. Λόγω των πλημμυρών του Νείλου ένα τμήμα του ναού έχει καταστραφεί.

Η σημερινή πόλη
---------------

Οι κάτοικοι της σημερινής Κομ Όμπο έχουν κύρια ασχολία τους εκτός τον τουρισμό την καλλιέργεια ζαχαροκάλαμου για την παραγωγή ζάχαρης και το βαμβάκι. Μεταξύ 1963 και 1965, 60.000 μετανάστες από την Νουβία εγκαταστάθηκαν σε 34 χωριά γύρω από την πόλη λόγω της ανόδου των υδάτων της λίμνης Νάσερ μετά την κατασκευή του φράγματος Ασουάν. Ο συνολικός αριθμός των εποίκων ανέρχεται σε περισσότερους από 100.000 ανθρώπους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *GeoNames*. 2005. 353802.
2. ↑  www.citypopulation.de/Egypt-Cities.html.
3. ↑  Ὄμβοι / Ὀμβος (www.trismegistos.org)
4. ↑  World Gazetteer − Ägypten: Die wichtigsten Orte mit Statistiken zu ihrer Bevölkerung
5. 1 2  Hans-Günter Semsek: *Ägypten. Die klassische Nilreise.* DuMont-Reiseverlag, Ostfildern 2007, ISBN 3-7701-5841-5, S.183, (bei Google-Books).
6. ↑  Farouk Gomaa: *Die Besiedlung Ägyptens während des Mittleren Reiches, I. Oberägypten und das Fayyum.* Reichert, Wiesbaden 1986, ISBN 3-88226-279-6, S.29-39.
7. ↑  *Kom Ombo.* Auf: *aegyptenurlaub.org* ; zuletzt abgerufen am 26. Juni 2014.
8. ↑  «Kom Ombo (auf www.chufu.de)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Απριλίου 2004. Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Kom Ombo στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 245696221
* GND: 4137885-4
* SUDOC: 203354826
* BNF: cb122371471 (data)

 |

 |
Ο **Κωνσταντίνος Τοπάλης** ήταν Έλληνας πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στο Βόλο και ήταν γιος του Δημητρίου Τοπάλη, εμπόρου, και της Αριστέας Κοκοσλή, αδερφής του Νικολάου Κοκοσλή. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στην Αθήνα και το εξωτερικό. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα ασχολήθηκε με την δημοσιογραφία συνεργαζόμενος, μαζί με τον Γεώργιο Δροσίνη, στην σύνταξη της εφημερίδα Εστίας.

Εξελέγη βουλευτής Βόλου στις εκλογές του 1895 και επανεξελέγη αυτές του 1899, του 1902 και του 1906. Διετέλεσε υπουργός δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Ζαΐμη.

Απεβίωσε το 1915.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Θεσσαλικά χρονικά, Ιστορική και Λαογραφική Εταιρεία Θεσσαλών, Αθήνα 1935, σελ. 163
2. ↑  Βουλή των Ελλήνων, Μητρώον Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών. 1822-1935, Αθήνα 1986, σελ. 166 - 167 (pdf)
Η **Άννα**, ιταλ. Anna Sforza (21 Ιουλίου 1476 - 30 Νοεμβρίου 1497) από τον Οίκο των Σφόρτσα ήταν κόρη του δούκα του Μιλάνου και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα διάδοχος της Φερράρας.

Βιογραφία
---------

Ήταν η δεύτερη κόρη του Γκαλεάτσο-Μαρία δούκα του Μιλάνου και της (2ης συζύγου του) Μπόνας, κόρης του Λουδοβίκου δούκα της Σαβοΐας. Αδέλφια της ήταν ο Τζιαν-Γκαλεάτσο δούκας του Μιλάνου, ο Ερμής-Μαρία μαρκήσιος της Τορτόνα και η Μπιάνκα-Μαρία, σύζυγος του Μαξιμιλιανού Α΄ των Αψβούργων.

Όταν ήταν 5 μηνών, ο πατέρας της δολοφονήθηκε μέσα στην εκκλησία του Σάντο Στέφανο στο Μιλάνο (26 Δεκεμβρίου 1476), ημέρα εορτής του Αγ. Στεφάνου. Ο Γκαλεάτσο-Μαρία μαχαιρώθηκε έως θανάτου από τρεις υψηλόβαθμους αξιωματικούς της Αυλής του Μιλάνου.

Το 1477 η Άννα μνηστεύθηκε επίσημα τον Αλφόνσο των Έστε, διάδοχο του Έρκολε Α΄ δούκα της Φερράρας. Ο γάμος της με τον πρίγκιπα Αλφόνσο έγινε 14 έτη μετά, στις 12 Ιανουαρίου 1491, με συμπόσια, δεξιώσεις και θεατρικές παραστάσεις. Ωστόσο ο γάμος δεν ήταν ευτυχής: η Άννα ήταν ξανθιά και χωρίς θηλυκότητα, ντυνόταν συνέχεια σαν άνδρας και αρνιόταν να ολοκληρωθεί ο γάμος. Προτιμούσε τη συντροφιά των γυναικών και περνούσε κάθε βράδυ με έναν μικρό μαύρο σκλάβο. 

Μόνο μετά από 6 έτη γάμου η Άννα έμεινε επιτέλους έγκυος, απεβίωσε όμως στη γέννα. Μερικές πηγές αναφέρουν ότι ο γιος της απεβίωσε μετά το βάπτισμα, ενώ άλλες αναφέρουν ότι ονομάστηκε Αλεσάντρο και απεβίωσε το 1514, σε ηλικία 17 ετών. Τάφηκε στη μονή του Σαν Βίτο, της οποίας η Άννα ήταν ευεργέτης. Ο σύζυγός της δεν συμμετείχε στην εξόδιο ακολουθία, καθώς το πρόσωπό του είχε παραμορφωθεί ως συνέπεια της σύφιλης.

Το τέλος της σημάδευσε το τέλος του δεσμού μεταξύ των Σφόρτσα και των Έστε. Ο Αλφόνσος Α΄ έκανε δεύτερο γάμο το 1502 με τη Λουκρητία Βοργία.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 1491 τον Αλφόνσο Α΄ των Έστε δούκα της Φερράρα και απέκτησαν τέκνο:

* Αλεσάντρο (;), απεβ. σε μικρή ηλικία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  p50404.htm#i504040. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Este". genealogy.euweb.cz. Retrieved 17 December 2014.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 3630438
* LCCN: no2007039377
* ISNI: 0000 0001 1738 052X
* GND: 132328283
* BNF: cb155546111 (data)

 |

 |
Ο **Αγαπητός του Κιέβου** ήταν γιατρός, μοναχός της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου που έζησε τον 11ο αιώνα και τιμάται ως άγιος από την Ορθόδοξη Εκκλησία.

Αγαπητός του Κιέβου, 1661
Γεννήθηκε στο Κίεβο, όπου και υπήρξε μαθητής του Αγίου Αντωνίου του Κιέβου. Ο Αγαπητός παρείχε δωρεάν ιατρικές υπηρεσίες σε φτωχούς ανθρώπους. Λέγεται ότι μιμήθηκε τον Άγιο Αντώνιο, θεραπεύοντας με βότανα και προσευχή τους ασθενείς. Θεράπευσε επίσης τον Μεγάλο Πρίγκιπα της Κιέβινης Ρωσίας Βλαδίμηρο Β΄ Μονομάχο.

Πολλές εκκλησίες στην Ουκρανία και τη Ρωσία είναι αφιερωμένες στο όνομά του. Τα λείψανά του βρίσκονται σε σπηλιά εντός της Μονής της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου.

Η ημέρα εορτασμού του Αγίου Αγαπητού του Κιέβου από την Ορθόδοξη Εκκλησία είναι την 1 Ιουνίου, καθώς και στις 28 Σεπτεμβρίου (εορτασμός των αγίων της Μονής της Λαύρας των Σπηλαίων).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2020.
2. ↑  Venerable Agapitus the Unmercenary Physician of the Kiev Near Caves, Feast and Saints, Orthodox Church in America
3. ↑
4. ↑  Hospital Church of Agapetus of Pechersk in Kyiv, Ukrainian Orthodox Church, archive
Ο **Άρης Δαμιανίδης** (γεν. Αθήνα, 2 Μαρτίου 1955) είναι παλαίμαχος Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν στη θέση του αμυντικού.

Ξεκίνησε σε πολύ μικρή ηλικία από τον ερασιτεχνικό σύλλογο του Ηρακλή Νικαίας. Το καλοκαίρι του 1970 αποκτήθηκε από τον Αιγάλεω Α.Ο. σε ηλικία μόλις 15 ετών. Την περίοδο 1971 - 72 έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην Α’ Εθνική Κατηγορία με τα χρώματα του «Σίτι». Στην αθηναϊκή ομάδα έπαιξε μέχρι και τη σεζόν 1976 - 77, αποτελώντας έναν από τους συντελεστές της ανόδου της στην Α’ Εθνική. 

Κατόπιν αποκτήθηκε από την ΑΕΚ. Στην «Ένωση» παρέμεινε τρεις χρονιές, έπαιξε σε 42 αγώνες και κέρδισε 3 τίτλους (2 πρωταθλήματα, 1 κύπελλο). Το 1980 μεταπήδησε στον Ολυμπιακό Πειραιώς, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε δυο χρονιές και κατέκτησε ισάριθμα πρωταθλήματα, έχοντας παίξει σε 12 αγώνες συνολικά.

Το 1982 επέστρεψε στο Αιγάλεω για τον Αιγάλεω Α.Ο. βοηθώντας το να κατακτήσει και πάλι τον τίτλο στη Β’ Εθνική και έκλεισε την καριέρα του στη μεγάλη κατηγορία ένα χρόνο αργότερα, φορώντας τη φανέλα της ομάδας του «Σίτι». Την περίοδο 1984-85 αγωνίστηκε με τη φανέλα της Προοδευτικής για τελευταία φορά στην Β΄ Εθνική και το 1985 μεταπήδησε στον Α.Ο. Νίκαιας, με τα χρώματα του οποίου ολοκλήρωσε την καριέρα του στα ελληνικά γήπεδα αγωνιζόμενος την περίοδο 1985-86 στην Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.

Αγωνίστηκε αρκετές φορές στην Εθνική Ομάδα των Ελπίδων και στην Εθνική Ενόπλων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  [ Φύλλο εφημερίδας "Αθλητική Ηχώ", της 22 Δεκεμβρίου του 1969]
2. ↑  εφ. Αθλητική Ηχώ, 3/8/1982, σελ. 1, 2
3. ↑  "«Επιστροφή στις ρίζες» για το Δαμιανίδη", εφ. Αθλητική Ηχώ, 4/8/1982, σελ. 2
4. ↑  εφ. Ο Φίλαθλος, 15/9/1985, σελ. 5

Πηγές
-----

* «50 Χρόνια Αιγάλεω»-Νίκος Δημ. Νικολαΐδης (1998)

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Ποδόσφαιρο
 |

 |
To ***Έσσεται Ήμαρ*** αποτελεί το τρίτο και τελευταίο άλμπουμ των Terror X Crew, το οποίο κυκλοφόρησε το 2001. Ο δίσκος είναι ένας ύμνος για την Αρχαία Ελλάδα με συχνές αναφορές στη μυθολογία, σε φιλόσοφους και σε άλλα πρόσωπα της αρχαιότητας. Χρησιμοποιεί πλούσιο λεξιλόγιο, που μερικές φορές γίνεται δυσνόητο, και παράλληλα είναι ολοκληρωτική η απουσία ξενόφερτων λέξεων. Το κυρίως θέμα που πραγματεύεται είναι οι κίνδυνοι της παγκοσμιοποίησης και η προσπάθεια επιστροφής στις ελληνικές ρίζες. Με αυτό το άλμπουμ, οι Terror X Crew κάνουν μια μεγάλη στροφή στιχουργικά, σε αντίθεση με το αναρχικό στυλ των προηγούμενων δίσκων, μιλώντας για το έθνος και για την Αρχαία Ελλάδα, με αποτέλεσμα κάποιοι να τους κατηγορήσουν ως εθνικιστές. Το 2001, ο πρόεδρος του Ελληνικού Μετώπου Μάκης Βορίδης βράβευσε το συγκρότημα για την προσφορά του με τον στίχο του. Το τραγούδι «Πυθαγόρειον» έχει στίχους εξ ολοκλήρου στα αρχαία ελληνικά, ενώ σε όλο τον δίσκο έχουν χρησιμοποιηθεί και παραδοσιακά όργανα όπως αρχαία βάρβιτος, σύριγξ, σείστρον, κέρας, κανονάκι, αυλός και μασιά. Τα 2 κομμάτια που ξεχώρισαν και έγιναν βιντεοκλίπ από το συγκρότημα είναι: 

* Ξύπνιος μέσα στα όνειρα κάποιων άλλων
* Το ξόδι

Κομμάτια
--------

1. Προοίμιον
2. Το ξόδι (σκοταδισμός Β Α)
3. Φωτεινός ορίζοντας
4. Που 'ν' οι πέννες σας;
5. Δούρειος ήχος
6. Πανικόβλητον
7. Πυθαγόρειον
8. Ξύπνιος μέσα στα όνειρα κάποιων άλλων
9. Εις τα βάθη της καρδιάς μου
10. Μακρύς, βαρύς χειμώνας
11. Επιστημονική πραγματικότητα
12. Έσσεται ήμαρ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Terror X Crew – *Έσσεται Ήμαρ* στο discogs.com
Ο κρατήρας **Κόνων** είναι μια μικρός αλλά εμφανής σεληνιακός κρατήρας που βρίσκεται στους ανατολικούς πρόποδες της οροσειράς των Απέννινων. Ακριβώς στα δυτικά του κρατήρα είναι η μεγάλη ορεινή κορυφογραμμή που ονομάζεται Mons Bradley. Ο πλησιέστερος κρατήρας που διαθέτουν είναι ο Γαληνός, περίπου 70 χιλιόμετρα προς τα ανατολικά, και ο Άρατος, έχοντας περίπου την ίδια απόσταση προς τα βορειοανατολικά.

Η άκρη του χείλους του κρατήρα είναι ευκρινής και δεν έχει λάβει σημαντική διάβρωση από μεταγενέστερα αίτια. Το εσωτερικό τοίχωμα έχει κάπως μεταβλητό πλάτος και το εσωτερικό δάπεδο αποτελεί ένα ακανόνιστο ωοειδές σχήμα. Αυτή η ανωμαλία μπορεί να οφείλεται στην τραχιά και ανώμαλη επιφάνεια στην οποία δημιουργήθηκε ο κρατήρας. 

Στο νότο, στον κόλπο Sinus Fidei, βρίσκεται ένα ελικοειδές αυλάκι που ακολουθεί μια πορεία προς τα νότια-νοτιοανατολικά. 

Ο κρατήρας πήρε το όνομά του από τον αστρονόμο της Αλεξάνδρειας Κόνων (250 π.Χ.).

| Κόνων | Γεωγραφικό πλάτος | Γεωγραφικό μήκος | Διάμετρος (χλμ.) |
| --- | --- | --- | --- |
| A | 19.7° N | 4.5° E | 7 |
| W | 18.7° N | 3.0° E | 4 |
| Y | 22.3° N | 1.9° E | 4 |

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Σελήνη
 |

 |
Το **Έγγυον** είναι αρχαία πόλη Κρητών στη Σικελία, αναφέρεται από αρχαίους συγγραφείς όπως ο Κλαύδιος Πτολεμαίος και ο Πλούταρχος. Ο Διόδωρος Σικελιώτης γράφει ότι υπήρχε διάσημος ναός λατρείας της Μητέρας των Θεών Κυβέλης που ταυτίζεται με τη Ρέα, ο ναός αυτός προκάλεσε την απληστία του Βέρρες. Το Έγγυον πήρε το όνομα του από την πηγή που υπήρχε στην περιοχή όταν έφτασαν οι έποικοι από την Κρήτη, ο Διόδωρος γράφει 

*"Οι Κρήτες της Σικελίας ωστόσο, μετά τον θάνατο του Μίνωα ενεπλάκησαν σε αιρετική διαμάχη· όντας ακυβέρνητοι και με τα πλοία τους να έχουν πυρποληθεί από τους Σικανούς (αρχαίοι λαοί της Σικελίας) οι οποίοι υπηρετούσαν τα συμφέροντα του Κωκάλου, εγκατέλειψαν κάθε ελπίδα επιστροφής στην πατρίδα τους και αποφασίζοντας να εγκατασταθούν μόνιμα κάπου στη Σικελία, μέρος αυτών ίδρυσαν εκεί μια πόλη την οποία βάπτισαν Μινώα, στο όνομα του βασιλέα τους, ενώ άλλοι, αφού περιπλανήθηκαν στην ενδοχώρα κατέλαβαν τοποθεσία φυσικά οχυρωμένη όπου έχτισαν την πόλη Έγγυον, όνομα εμπνευσμένο από τον χείμαρρο που τη διέπλεε ακατάπαυστα."*

Η θέση της πόλης είναι αβέβαιη, μερικοί την ταυτίζουν με το χωριό Γκαντζί που βρίσκεται περίπου 30 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από την Τσεφαλού στην Επαρχία Έννα που βρίσκεται στο κέντρο της Σικελίας. Η πιθανότερη θέση της είναι στη σημερινή Τροίνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κλαύδιος Πτολεμαίος, «Γεωγραφία», Τόμος 1, σ.405
2. ↑
3. ↑
4. ↑

Πηγές
-----

* Κλαύδιος Πτολεμαίος, «Γεωγραφία», Τόμος 1
* Διόδωρος Σικελιώτης, *"Ιστορική Βιβλιοθήκη/Δ΄"*
* Diodorus of Sicily in Twelve Volumes with an English Translation by C. H. Oldfather. Τόμος. 4
Η **λίμνη Φιτρί** βρίσκεται στο κέντρο του Τσαντ, περίπου 300 χλμ ανατολικά της πρωτεύουσας της χώρας Ντζαμένα. Το κανονικό μέγεθος της λίμνης είναι περίπου 50.000 εκτάρια. Το μέγεθος της λίμνης μπορεί να τριπλασιαστεί σε έτη με περισσότερες βροχοπτώσεις. Είναι ρηχή λίμνη, γλυκού νερού, και τροφοδοτείται από τις εποχικές βροχοπτώσεις και απορροές από μια λεκάνη απορροής η οποία υπολογίζεται σε 70.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Η κύρια τροφοδοσία του ποταμού είναι ο εποχικός ποταμός Μπάτχα ο οποίος μεταφέρει νερό από τον ορεινό όγκο Ουαντάι προς τα δυτικά.

Ομοίως με την άλλη λίμνη του Τσαντ, τη λίμνη Τσαντ, δεν είναι τόσο μεγάλη όσο ήταν κάποτε. Έχει χαρακτηριστεί σύμφωνα με τη Σύμβαση Ραμσάρ ως Υγροβιότοπος Διεθνούς Σημασίας. Η κανονικά μόνιμη λίμνη μπορεί να στεγνώσει κατά τη διάρκεια περιόδων έντονης ξηρασίας, όπως συνέβη στις αρχές του εικοστού αιώνα και ξανά το 1984-1985.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Lac Fitri». *Υπηρεσία Πληροφοριών Τοποθεσιών Ραμσάρ*. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2018.
Ο **Λέος Φριντλ** (*λατινικό αλφάβητο : Leoš Friedl*) γεννημένος στην 1η Ιανουαρίου 1977, είναι πρώην Τσέχος πρωταθλητής της αντισφαίρισης.

Ξεκίνησε τον αθλητισμό από πολύ μικρή ηλικία, ανάμμεσα στο ποδόσφαιρο το Χόκεϊ και την αντισφαίριση διάλεξε να αφοσιωθεί στην τελευταία. Πατέρας του είναι ο Γιαν και μητέρα του η Ντραχομίρα, έχει μια μεγαλύτερη αδελφή την Λέκα. Παίζει ακόμα Χόκεϊ σε πάγο σαν χόμπι.

Κατά τη διάρκεια της καριέρας του κέρδισε 16 τίτλους στα διπλά και το Γουίμπλετον στο διπλό μεικτό το 2001, με συμπαίκτρια την Ντανιέλα Χαντούτσοβα, όπου νίκησαν το ζευγάρι M.Κ. Μπράιαντ και Άνκε Χούμπερ με 4-6, 6-3, 6-2.

Με την Τσεχία έχει αγωνιστεί στο κύπελλο Ντέιβις του 2005 όπου σε έναν αγώνα έχει μία ήττα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *ATP website*.
2. 1 2 3 4  Ο Φριντλ στην ΑΤΡ
3. ↑  Ο Φιντλ στο κύπελλο Ντέιβις
Το **έσω ους** είναι υπεύθυνο για την ακοή και την ισορροπία. Αποτελείται από τον υμενώδη και τον οστέινο λαβύρινθο. Ο υμενώδης λαβύρινθος αποτελείται από ένα πολύπλοκο σύστημα καναλιών που περιβάλλονται από τον οστέινο λαβύρινθο. Το όλο σύστημα βρίσκεται μέσα στο λιθοειδές οστό, τμήμα του κροταφικού οστού.

Δομή
----

Ο οστέινος λαβύρινθος περιβάλλει και προστατεύει αυτές τις δομές. Έχει παρόμοιο σχήμα με τον υμενώδη λαβύρινθο εκτός από τη θέση του σφαιρικού και ελλειπτικού κυστιδίου, που περικλείονται από την οστέινη αίθουσα. Στα έσω τοίχωμα της αίθουσας αντιστοιχεί ο πυθμένας του έσω ακουστικού πόρου, ενώ το έξω τοίχωμα αντιστοιχεί στο έσω τοίχωμα του κοίλου του τυμπάνου. Πάνω στο έξω τοίχωμα της οστέινης αίθουσας υπάρχουν δυο οπές, η ωοειδής θυρίδα προς τα άνω και η στρογγυλή θυρίδα προς τα κάτω, που αποφράσσονται από τη βάση του αναβολέα και μια μεμβράνη, τον δευτερεύοντα τυμπανικό υμένα.

Ο υμενώδης λαβύρινθος περιέχει υγρό, την ενδολέμφο, η οποία είναι πλούσια σε κάλιο και φτωχή σε νάτριο. Ο ενδολεμφικός χώρος συγκοινωνεί μέσω του υδραγωγού της αίθουσας με τον ενδολεμφικό θύλακα που κατασκηνώνει στον υποσκληρίδιο χώρο. Μεταξύ του οστέινου και του υμενώδους λαβυρίνθου καταλείπεται ο περιλεμφικός χώρος τον οποίο καταλαμβάνει η περίλεμφος. Η περίλεμφος είναι πλούσια σε νάτριο και φτωχή σε κάλιο, σύσταση που μοιάζει περισσότερο στο ΕΝΥ. Αν και φαίνεται να υπάρχει κάποια επικοινωνία περίλεμφου-ΕΝΥ μέσω του υδραγωγού του κοχλία, δεν έχει ξεκαθαριστεί αν η περίλεμφος προέρχεται εξολοκλήρου από το ΕΝΥ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Έσω ους** |
Γεωγραφία της Ηλείας, κόλποι και λίμνες
Η **Λίμνη της Αγουλινίτσας** ήταν λίμνη, αποξηραμένη σήμερα από το 1968, που βρισκόταν στην Ηλεία. Το όνομα της το οφείλει στο χωριό Αγουλινίτσα, το σημερινό Επιτάλιο, που βρισκόταν στις όχθες της.

Η Αγουλινίτσα βρισκόταν δίπλα στη θάλασσα και με τεχνητό κανάλι την υδροδοτούσαν συχνά με θαλασσινό νερό εφόσον το επίπεδο της ήταν χαμηλότερο από τη θάλασσα. Σε κοντινή απόσταση βρίσκονται οι εκβολές του Αλφειού των οποίων αποτελούσε τμήμα. Η εκμετάλλευση της λίμνης και ειδικά το ψάρεμα των χελιών έβγαινε από το κράτος σε δημοπρασία, έπειτα οι ψαράδες συνήθως ντόπιοι έχτιζαν διβάρια και άνοιγαν μπούκες, τεχνητά κανάλια, από τις οποίες εμπλούτιζαν τα νερά της με θαλασσινό νερό.

Η Αγουλινίτσα δεν υπήρξε στην αρχαιότητα αλλά δημιουργήθηκε στον μεσαίωνα από τα ισχυρά θαλάσσια ρεύματα της περιοχής όπου με την παράσυρση άμμου εγκλώβισαν νερά του Αλφείου, βρόχινα και ρεμάτων και δημιουργήθηκε η λίμνη. Στην αρχαιότητα μάλιστα εκεί ήταν το Δέλτα του Αλφειού πριν μετατοπιστεί με την πάροδο των χρόνων στην σημερινή του θέση. Η λίμνη αποξηράνθηκε με έργα που ξεκίνησαν το 1968 και δόθηκαν για καλλιέργεια 35-40.000 στρέμματα. Η Λίμνη είχε πολλά ψάρια, λαβράκια, κέφαλους και χέλια, και στις όχθες άνθιζε το κυνήγι της μπάλιζας. Οι κάτοικοι της Αγουλινίτσας ζούσαν από το ψάρεμα.

Τα τελευταία χρόνια έχει ξεκινήσει προσπάθεια επαναδημιουργίας της λίμνης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Κέντρο περιβαλλοντικής εκπαίδευσης Κρεστένων». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουνίου 2015. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2013.
2. ↑  «Κατάταξη των λιμνών σε σχέση με την προέλευσή τους». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουνίου 2015. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2013.
3. ↑  «Κέντρο περιβαλλοντικής εκπαίδευσης Κρεστένων». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2013.

Πηγές
-----

* Τάκης Λιναρδάκης, "Κυνηγετική ιστορία. Όταν η Αγουλινίτσα ήταν λίμνη", Περιοδικό *Κυνηγεσία και Κυνοφιλία*. [*νεκρός σύνδεσμος*]
* Σύλλογος Επιταλιωτών Αθήνας, "Η Αγουλινίτσα, Τα Χέλια, Η Λίμνη, Τα Έθιμα που Χάθηκαν".

Προτεινόμενη Βιβλιογραφία
-------------------------

* Ελένη Θ. Κοβάνη - Καλλισθένη Αβδελίδη, *Λιμνών αποξηράνσεις: μελέτη αειφορίας και πολιτιστικής ιστορίας. Αναπαραστάσεις του χώρου και των χρήσεών του στις αποξηραμένες περιοχές Κάρλας και Αγουλινίτσας*, Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών, Αθήνα 2002. ISBN 970-7093-79-8
Ο **Κώστας Αθανασόπουλος** είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής γεννημένος στην Πλατεία Βάθης στην Αθήνα στις 8 Ιουλίου 1947.

Καριέρα
-------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε την καριέρα του από τις Ακαδημίες των νέων του Παναθηναϊκού ως επιθετικός σε ηλικία 13 ετών. Στη συνέχεια μεταπήδησε στην ανδρική ομάδα όπου αγωνίστηκε ως αμυντικός από 1966 έως το 1975 αγωνιζόμενος σε 177 αγώνες για το Πρωτάθλημα Ελλάδας και σημειώνοντας 5 γκολ.

Κατέκτησε με τον Παναθηναϊκό 3 Πρωταθλήματα και 2 Κύπελλα Ελλάδος ενώ αναδείχθηκε Φιναλίστ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1971 συμμετέχοντας στους αγώνες πρόκρισης του Παναθηναϊκού ενάντια στην Έβερτον και στον Ερυθρό Αστέρα που διεξήχθησαν στο γήπεδο της Λεωφόρου. Αγωνίστηκε επίσης ως βασικός και στις δυο αναμετρήσεις για τον Τελικό του Διηπειρωτικού Κυπέλλου απέναντι στη Νασιονάλ Μοντεβιδέο.

### Στις εθνικές ομάδες

Με την Ελλάδα αγωνίστηκε μία φορά στις 22 Φεβρουαρίου 1973 στον εκτός έδρας αγώνα εναντίον της Ισπανίας για τα προκριματικά του Μουντιάλ 1974, όταν ξεκίνησε βασικός υπό τις οδηγίες του Μπίλι Μπίνγκαμ, αγωνιζόμενος για 90 λεπτά.

Τίτλοι
------

* **3** Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1968–69, 1969–70, 1971–72
* **2** Κύπελλα Ελλάδας: 1966–67, 1968–69

Παραπομπές
----------

1. ↑   Μου ξανάρχονται ένα-ένα χρόνια δοξασμένα... - www.gazzetta.gr
2. ↑  Ισπανία - Ελλάδα 22.2.1973, www.epo.gr
Η **Λίμνη της εκκλησίας Γοβάσκο** (*σερβικά : Доње Јовачко*) είναι φυσική λίμνη της νότιας Σερβίας. Βρίσκεται στο χωριό Γοβάκ του δήμου Βλαντίτσιν Χαν στην περιφέρεια Πσνίσκι. Δημιουργήθηκε το 1978 από διάβρωση του εδάφους. Είναι πλούσια σε ψάρια και βρίσκεται στην κοίτη του ποταμού Γόβακ.

Δημιουργήθηκε τον Φεβρουάριο του 1977 όταν δημιουργήθηκε καθίζηση του εδάφους στην κοίτη του Γόβακ και κατολίσθηση που έφραξε την κοίτη του, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν αναχώματα και 9 λίμνες. Οφείλει το όνομα της από μία εκκλησία που βρισκόταν εκεί και καταστράφηκε κατά την δημιουργία της.

Αναφορές
--------

* Природни потенцијали, Планина Кукавица, στα σερβικά
Η **Λίμνη Φοκσούντο** (νεπαλικά: फोक्सुण्डो ताल, μεταγραφή: *Phoksuṇḍo tāl*) είναι μια αλπική ολιγοτροφική λίμνη φρέσκου νερού στο εθνικό πάρκο Σέι Φοκσούντο στο Νεπάλ, ευρισκόμενο σε 3.611,5 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας στην επαρχία Ντόλπα. Η λίμνη Φοκσούντο έχει μέγεθος 494 εκταρίων με όγκο νερού 409.000.000 κυβικών μέτρων και για την απαλλαγή των 3.715 κυβικών μέτρων ανά δευτερόλεπτο. Το 2004, μια έρευνα από το Τμήμα Υδρολογίας και Μετεωρολογίας, μέτρησε το μέγιστο βάθος της λίμνης στα 145 μέτρα.

Τον Σεπτέμβριο του 2007, η λίμνη Φοκσούντο έχει χαρακτηριστεί ως περιοχή Ραμσάρ. Ο αριθμός αναφοράς είναι 1694.

Στο νότιο άκρο της λίμνης, το χωριό Ρίνγκμο κάθεται στο φράγμα κατολίσθησης 30-40.000 ετών που σχηματίστηκε στη λίμνη. Επίσης, στη λίμνη υπάχει ένας καταρράκτης 167 μέτρων.

Η λίμνη Φοκσούντο βρίσκεται στο Ντόλπο του Νεπάλ

Θρησκευτική σημασία
-------------------

Υπάρχουν περισσότερα από 20 στούπες στη νότια ζώνη, και μια γκόμπα στην ανατολική πλευρά της λίμνης, όπου πραγματοποιούνται ετήσιες προσευχές και λατρεία. Η παραδοσιακή Θιβετιανή κουλτούρα επικρατεί στο άνω Ντόλπο. Ο Βουδισμός και το Μπον είναι διαδεδομένος στο κάτω Ντόλπο, συμπεριλαμβανομένου του Ντόλπο.

Γκαλερί
-------

* Η λίμνη Φοκσούντο και ο δρόμος για την άνω ΝτόλπαΗ λίμνη Φοκσούντο και ο δρόμος για την άνω Ντόλπα
* Πανόραμα της λίμνης Φοκσούντο από τη κατασκήνωσηΠανόραμα της λίμνης Φοκσούντο από τη κατασκήνωση
* Η λίμνη Φοκσούντο και η κατασκήνωσηΗ λίμνη Φοκσούντο και η κατασκήνωση
* Γιακ που απολαμβάνουν το μπάνιο μέσα και γύρω από τη κρύα λίμνηΓιακ που απολαμβάνουν το μπάνιο μέσα και γύρω από τη κρύα λίμνη
* Το Εθνικό Πάρκο Σέι ΦοκσούντοΤο Εθνικό Πάρκο Σέι Φοκσούντο
* Η λίμνη και τα χιονισμένα γύρω βουνάΗ λίμνη και τα χιονισμένα γύρω βουνά

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bhuju, U. R. Shakya, P. R. Basnet, T. B. Shrestha, S. (2007). *Nepal Biodiversity Resource Book. Protected Areas, Ramsar Sites, and World Heritage Sites.* Αρχειοθετήθηκε 2011-07-26 στο Wayback Machine. International Centre for Integrated Mountain Development, Ministry of Environment, Science and Technology, in cooperation with United Nations Environment Programme, Regional Office for Asia and the Pacific. Kathmandu, Nepal. (ISBN 978-92-9115-033-5)
2. ↑  Nepalnews.com (2004). *Rara is Nepal’s deepest lake: Survey*
3. ↑  «Phoksundo Lake». *Ramsar Sites Information Service*. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2018.
4. ↑  Bhandari, B. B. (2009). *Wise use of Wetlands in Nepal*. Banko Janakari, Special Issue February 2009: 10–17.
5. ↑  Weidinger, J. T. (2005). *Predesign, failure and displacement mechanisms of large rockslides in the Langthang-, Annapurna- and Kanjiroba Himalayas of Nepal*. Geophysical Research Abstracts, Vol. 7, 04125, 2005
Η **Ένωση Κομμουνιστών Γιουγκοσλαβίας** ή **Ένωση Γιουγκοσλάβων Κομμουνιστών** (σερβοκροατικά: *Savez komunista Jugoslavije*‎· μέχρι το 1952: **Κομμουνιστικό Κόμμα Γιουγκοσλαβίας** [*Komunistička partija Jugoslavije*]) ήταν η πολιτική έκφραση του κομμουνιστικού καθεστώτος της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας, από το 1945 έως τη διάλυση του κράτους, τη δεκαετία του 1990.

Ιστορία
-------

Ιδρύθηκε το 1941, όταν η Γιουγκοσλαβία βρισκόταν υπό γερμανική κατοχή. Το 1945 ανέλαβε κι επίσημα την εξουσία στη χώρα. Ηγέτης του κόμματος ήταν ο Γιόσιπ Μπροζ Τίτο μέχρι τον θάνατο του, τον Μάϊο του 1980. Διαλύθηκε τη δεκαετία του 1990, με τη διάλυση της χώρας.

Ιδεολογία
---------

Το κόμμα ιδεολογικά υπερασπιζόταν τον κομμουνισμό κι τον μαρξισμό-λενινισμό. Επίσης άνηκε στον γιουγκοσλαβικό εθνικισμό ιδιαίτερα μετά τη σοβιετο-γιουγκοσλαβική ρήξη το 1948.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  League of Communists of Yugoslavia στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 134595232
* LCCN: n80066190
* ISNI: 0000 0001 2289 2271
* GND: 1011060-4
* SUDOC: 027617483
* BNF: cb12172191z (data)
* NKC: ko2005304170

 |

 |
Πολεμικό μνημείο έξω από το Χασάν, στους γκρεμούς όπου πραγματοποιήθηκε η Μάχη της λίμνης Χασάν το 1938
Η **λίμνη Χασάν** (ρωσικά: озеро Хасан· κινέζικα: 哈桑湖· πινγίν: Hāsāng Hú) είναι μια μικρή λίμνη στην περιοχή Χασάνσκι, στο Κράι Πριμόρσκι της Ρωσίας, που βρίσκεται νοτιοανατολικά του κόλπου Ποσιέτ, στα σύνορα με τη Βόρεια Κορέα και την Κίνα, 130 χλμ. νοτιοδυτικά του Βλαδιβοστόκ. Έχει έκταση 2,23 τ.χλμ. Ο ποταμός Τανμπογκάτι ρέει από τη λίμνη. Η λίμνη, που περιγράφεται ως «η στενή γωνία όπου συναντιούνται τα εδάφη της Κορέας, της Μαντζουρίας και της Ρωσίας», ήταν η περιοχή της Μάχης της λίμνης Χασάν το καλοκαίρι του 1938.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Quoted from: G. Patrick March. *Eastern Destiny: Russia in Asia and the North Pacific*. Praeger/Greenwood, 1996. (ISBN 0-275-95648-2). Page 216.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τοπογραφικός χάρτης
Στη λογιστική, **έσοδο** είναι η είσπραξη μιας επιχείρησης από τις συνήθεις επιχειρηματικές δραστηριότητές της, συνήθως από την πώληση αγαθών και υπηρεσιών προς τους πελάτες. Τα έσοδα αναφέρονται επίσης ως **πωλήσεις** ή **κύκλος εργασιών**. Ορισμένες εταιρείες έχουν έσοδα από τόκους, δικαιώματα ή άλλες αμοιβές.

Δείτε επίσης
------------

* Έξοδο

Παραπομπές
----------

1. ↑  Λογιστική & Χρηματοοικονομικά academics.epu.ntua.gr
2. ↑  Joseph V. Carcello (2008). *Financial & Managerial Accounting*. McGraw-Hill Irwin. σελίδες 199. ISBN 978-0-07-299650-0.  This definition is based on IAS 18.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Revenue  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Κώμος**  ή **Κάμος**, (λατ. *Comus*) κατά την Ελληνική μυθολογία ήταν η προσωποποίηση της Διονυσιακής πομπής.

Περιγραφή
---------

Αν και δεν αναφέρεται στους μύθους, τον συναντάμε σε αρκετές παραστάσεις, ιδίως στην αγγειογραφία. Παρουσιάζεται ως φτερωτός νεανίας, άλλοτε ως νεαρός σάτυρος και ως ακόλουθος του Διόνυσου.

Λογοτεχνία
----------

Τον Κώμο αναφέρουν στα έργα τους ο Ρωμαίος Φλάβιος Φιλόστρατος και ο Νόννος ο Πανοπολίτης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Imagines* 1, 2.
2. ↑  *Διονυσιακά* 2, 699.

Βιβλιογραφία
------------

* Ralph H. Singleton: Milton’s Comus and the Comus of Erycius Puteanus, περιοδικό Publications of the Modern Language Association of America, Τόμος 58, αριθ. 4, έτος 1943, Σελ. 949–957, ISSN 0030-8129, JSTOR

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Θεοί της Ελληνικής Μυθολογίας
* Encyclopedia Britannica (XI edition)

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κώμος** |
Η **Έστερ Άφουα Οκλόο** (στα αγγλικά **Esther Afua Ocloo**, επίσης γνωστή σαν «*θεία Οκλόο*», γεννημένη ως **Έστερ Αφούα Νκουλένου** (**Esther Afua Nkulenu**) (Γκάνα, 18 Απριλίου 1919 – 8 Φεβρουαρίου 2002)) ήταν πρωτοπόρος επιχειρηματίας στον τομέα του μικροδανεισμού και φιλάνθρωπος.

Επιχειρηματικότητα
------------------

Από το 1936 έως το 1941 σπούδασε με υποτροφία στη Σχολή Αχιμότα (Achimota School). Ξεκίνησε την εμπορική της δραστηριότητα ως πλανόδια μικροπωλητής μαρμελάδας και χυμών σε εφηβική ηλικία και στη συνέχεια έφτιαξε δική της επιχείρηση στον τομέα επεξεργασίας τροφίμων (μαρμελάδας και χυμού πορτοκαλιού) στη Χρυσή Ακτή τροφοδοτώντας τη Σχολή Αχιμότα και την Royal West African Frontier Force (RWAFF) (Βρετανική αποικιακή δύναμη). Έχοντας αυτά τα συμβόλαια συνεργασίας, κατάφερε να πάρει δάνειο και το 1942 ίδρυσε την επιχείρηση με το πατρικό της όνομα, Nkulenu Industries, μια επιχείρηση που συνεχίζει να έχει δραστηριότητα το 2017, παράγοντας μαρμελάδα και κάνοντας εξαγωγές από την Άκκρα της Γκάνα. Με χορηγία της Σχολής Αχιμότα πήγε στην Αγγλία όπου σπούδασε μαγειρική στο Good Housekeeping Institute και ήταν η πρώτη μαύρη που πήρε δίπλωμα μαγειρικής από αυτή τη σχολή. Στη συνέχεια ακολούθησε μάθημα στη συντήρηση φαγητών από το Long Ashton Research Station (κρατικό γεωργικό και κηπευτικό ερευνητικό κέντρο του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ), επιστρέφοντας στη Γκάνα το 1953. 

Επί τρία έτη (1959 – 1961) υπήρξε η πρώτη πρόεδρος των επιχειρηματιών της Γκάνας, ενώ τη δεκαετία του 1970 ασχολήθηκε με την οικονομική υποστήριξη της γυναίκας σε παγκόσμιο επίπεδο, ιδρύοντας μαζί με άλλους έναν ανεξάρτητο οικονομικό οργανισμό διεθνούς εμβέλειας (*Women’s World Banking*, 1976) Ένα χρόνο πριν (1975) κλήθηκε και συμμετείχε στην πρώτη Παγκόσμια Διάσκεψη για τις Γυναίκες στα Ηνωμένα Έθνη. Το 1990 τιμήθηκε με το «*Αφρικανικό Βραβείο Ηγεσίας*».

Βραβεύσεις
----------

Μεταξύ άλλων, τιμήθηκε από την Ευαγγελική Εκκλησία της Γκάνα, από γυναικείους οργανισμούς της χώρας, αναγνωρίσθηκε σαν μια από τις πλέον σημαντικές γυναίκες του 20ου αιώνα και περιλήφθηκε στη σχετική λίστα από βρετανικό εκδοτικό οίκο, κέρδισε πολλές σημαντικές διακρίσεις για την επιχειρηματική της δράση καθ' όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990.

Προσωπική ζωή
-------------

Στην προσωπική της ζωή υπήρξε παντρεμένη με τον Στήβεν Οκλόο, με τον οποίο απέκτησε τέσσερα παιδιά.

Απεβίωσε στις 8 Φεβρουαρίου του 2002 από πνευμονία. Η κηδεία της έγινε στην Άκκρα, με δημόσια δαπάνη και η ταφή της στην πόλη που γεννήθηκε, στην Πέκι Ντζάκε.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  www.britannica.com/biography/Esther-Afua-Ocloo.
2. ↑  www.nytimes.com/2002/03/10/world/esther-ocloo-83-pioneer-in-microloans-to-help-women-become-entrepreneurs-dies.html.
3. ↑  www.ghanaweb.com/GhanaHomePage/people/person.php?ID=117.
4. ↑  Η Έσθερ Άφουα Οκλόο το σημερινό Doodle της Google
5. ↑  Dr. (Mrs.) Ester Afua Ocloo Profile
6. 1 2  Amenumey, D. E. K. (2002). "Dr (Mrs) Esther Afua Ocloo (née Nkulenu)". Outstanding Ewes of the 20th Century: Profiles of Fifteen Firsts. Accra: World Publishing Services. pp. 135–42. ISBN 9964-978-83-9.
7. ↑  Esther Afua Ocloo: Η επιχειρηματίας από την Γκάνα που έγραψε Ιστορία
Ο βυζαντινός Ναός της του Θεού Σοφίας στη Βιζύη.
Η **Αγία Μαρία της Θράκης, η Νέα** είναι αγία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, που έζησε στη Βιζύη της Θράκης και τιμάται στις 16 Φεβρουαρίου.

Η αγία Μαρία γεννήθηκε από ευσεβή οικογένεια της Κωνσταντινούπολης. Έζησε κατά τη βυζαντινή εποχή, τον 9ο αιώνα, στα χρόνια του Βασιλείου Α΄ του Μακεδόνος (875-886).

Παντρεύτηκε με τον δρουγγάριο Νικηφόρο. Ήταν φιλακόλουθη και διακρίθηκε για την φιλανθρωπική της δράση. Μετά τον θάνατο των δυο παιδιών της, μετακόμισε στη Βιζύη της Θράκης με τον σύζυγό της. Και εκεί η Μαρία απέκτησε δύο παιδιά με τον σύζυγό της και ανέπτυξε σημαντική δράση για τους απόρους. Όμως συκοφαντήθηκε ότι σπαταλάει την περιουσία. Ο Νικηφόρος παρερμήνευσε τις ενέργειές της, θεώρησε πως τον απατά και δαπανά τα χρήματά τους άσκοπα, οπότε αφού την τιμώρησε, τη χτύπησε. Η Μαρία ύστερα από οδυνηρή ασθένεια απεβίωσε. 

Όταν ανοίχτηκε η λάρνακα, όπου είχε αποτεθεί το σώμα της, βρέθηκε σώο, ακέραιο και ανέδιδε οσμή ευωδίας, και πολλοί ασθενείς είδαν την ίασή τους. Το λείψανό της διατηρήθηκε και θαυματουργούσε στον ναό της στην Βιζύη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Μητερικό της Θράκης*, Γιώργος Γκόζης, ISBN 978-618-5001-53-7]
2. ↑  ΓΙΩΡΓΟΣ Σ. ΓΚΟΖΗΣ, «ΜΗΤΕΡΙΚΟ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ – ΒΙΟΙ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΟΣΙΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ», ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ, ΚΟΜΟΤΗΝΗ 2020
3. ↑  *ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΑΓΙΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ*, Χριστόδουλος Ν. Κογιώνης, ISBN 9786185107710, 2017
4. ↑  «ΜΗΤΕΡΙΚΟ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ – ΒΙΟΙ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΟΣΙΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ» ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ Σ. ΓΚΟΖΗ, 9/9/2020, paratiritis-news.gr
Χάρτης της αρχαίας Βοιωτίας
Οι **Κώπες** (Κῶπαι) ήταν αρχαία Βοιωτική πόλη, χτισμένη στα βορειοανατολικά της Βοιωτίας, κοντά στο σημερινό χωριό Κάστρο. Κοντά στις Κώπες βρίσκονταν οι αρχαίες πόλεις Όλμωνες και Ύηττος[1]. Την εποχή του Παυσανία στην πόλη υπήρχε ιερό της Δήμητρας του Διονύσου και ενός τοπικού θεού, του Σάραπη.[2] Η πόλη όπως αναφέρει ο Όμηρος στον κατάλογο των Νεών ήταν μία από τις Βοιωτικές πόλεις που συμμετείχε στον Τρωικό πόλεμο[3] Στην αρχαία αυτή πόλη οφείλει την ονομασία της η λίμνη Κωπαΐδα.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Κωπῶν δὲ ἐν ἀριστερᾷ σταδίους προελθόντι ὡς δώδεκα εἰσὶν Ὄλμωνες, Ὀλμωνέων δὲ ἑπτά που στάδια Ὕηττος ἀφέστηκε κῶμαι νῦν τε οὖσαι καὶ εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς Παυσανία Ελλάδος περιήγησις/Βοιωτικά
2. ↑  κεῖνται δὲ αἱ Κῶπαι πόλισμα ἐπὶ τῇ λίμνῃ, τούτου δὲ καὶ Ὅμηρος ἐποιήσατο ἐν καταλόγῳ μνήμην: ἐνταῦθα Δήμητρος καὶ Διονύσου καὶ Σαράπιδός ἐστιν ἱερά. Παυσανία Ελλάδος περιήγησις/Βοιωτικά
3. ↑  Κώπας Εὔτρησίν τε πολυτρήρωνά τε Θίσβην, Ομήρου Ιλιάς/Β