Το **βαν Dodge Ram** (γνωστό και ως **Dodge σειρά B**) ήταν μια σειρά από βαν πλήρους μεγέθους που κατασκευάστηκαν από την Chrysler Corporation από τα έτη μοντέλων 1971 έως 2003. Αντικαθιστώντας το Dodge A100, το Ram Van πέρασε σε διαμόρφωση συστήματος μετάδοσης κίνησης εμπρός κινητήρα. Κυρίως προσφέρθηκε ως επαγγελματικό βαν και ένα επιβατικό βαν, η σειρά μοντέλων προσφέρθηκε αρχικά επίσης και ως όχημα χωρίς καρότσα, έτσι ώστε ένας ξεχωριστός κατασκευαστής αμαξώματος να μπορεί να βάλει ένα ξεχωριστό σώμα ή/και καρότσα (όπως ένα φορτηγό ψυγείο) στο πίσω μέρος, ανταγωνίζονται με φορτηγά όπως το Chevrolet Van, Chevrolet Express, Ford σειρά E, και GMC Savana.

Η σειρά βαν B κατασκευάστηκε για 32 χρόνια παραγωγής, καθιστώντας την μεταξύ των μακροβιότερων σχεδίων πλατφορμών στην αμερικανική ιστορία της αυτοκινητοβιομηχανίας. Μεγάλο μέρος του εξωτερικού αμαξώματος και του πλαισίου παρουσίασαν μόνο σταδιακές αλλαγές κατά τη διάρκεια ολόκληρης της παραγωγής τους, με τρεις διαφορετικές γενιές να αναπτύσσονται. Παράλληλα με τη χρήση της από την Dodge, η σειρά βαν πλήρους μεγέθους σημείωσε αλλαγή επωνυμίας κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970 τόσο για τα βαν Fargo όσο και για το Plymouth (σηματοδοτώντας το ντεμπούτο του ονόματος του Plymouth Voyager).

Για μεγάλο μέρος ολόκληρης της παραγωγικής της πορείας, η Chrysler παρήγαγε βαν Β-πλατφόρμας στο τώρα κατεδαφισμένο εργοστάσιο συναρμολόγησης Pillette Road Truck στο Windsor, Οντάριο, Καναδάς. Πριν από το 1980, η σειρά μοντέλων παρήχθη επίσης στο Saint Louis North Assembly (Fenton, Missouri). Το 2003, παρουσιάστηκε το Dodge Sprinter (μια έκδοση του ομώνυμου Mercedes-Benz), αντικαθιστώντας το βαν της σειράς B εξ ολοκλήρου από το 2004 έως το 2009. Από το 2014, η μάρκα Ram έχει προσφέρει το ProMaster στην αγορά βαν πλήρους μεγέθους, ένα μετονομασμένο Fiat Ducato.

Dodge Tradesman του 1971 (τροποποιημένο)
Dodge Royal Sportsman 300 Maxiwagon του 1978
Από το 1971 έως το 1978, η Dodge παρήγαγε δύο μοντέλα βαν της σειράς Β: το επαγγελματικό βαν **Dodge Tradesman** και το επιβατικό βαν **Dodge Sportsman**. Παρόμοια με το φορτηγό της σειράς D (το οποίο υποβλήθηκε σε τελικό επανασχεδιασμό για το 1972), το βαν κυκλοφόρησε στην αγορά με τρεις σειρές ωφέλιμου φορτίου: ½ τόνου "100", ¾ - τόνου "200" και 1 τόνου "300". Μόνο πέντε ίντσες μακρύτερο από τον προκάτοχό του A100/A108, η μετακίνηση του μπροστινού άξονα προς τα εμπρός επέτρεψε μια σημαντική αύξηση του εσωτερικού χώρου.

Η Dodge παρουσίασε το Tradesman και το Sportsman σε δύο μεταξόνια: 109 ίντσες και 127 ίντσες. Αρχικά παρουσιάστηκε σε δύο μήκη αμαξώματος, μια παραλλαγή εκτεταμένου μήκους "Maxivan/Maxiwagon" παρουσιάστηκε το 1971. Αποτελούμενο από προέκταση πίσω αμαξώματος 18 ιντσών, το Sportsman Maxiwagon θα μπορούσε να εξοπλιστεί με τέσσερις σειρές πίσω καθισμάτων, επιτρέποντας έως και 15 επιβάτες. Ενώ το Tradesman προσφερόταν αυστηρά ως επαγγελματικό βαν, το Sportsman προσφέρθηκε σε τρία διαφορετικές διακοσμητικές εκδόσεις εξοπλισμού: Sportsman, Custom Sportsman και Royal Sportsman, με το τελευταίο να ανταγωνίζεται το στέισον βάγκον Dodge Royal Monaco σε εξοπλισμό και επένδυση.

Μαζί με το πολύ κεκλιμένο καπό και τα κοντά μπροστινά φτερά, αυτή η γενιά του βαν της σειράς B διακρίνεται από πολλά εξωτερικά σχεδιαστικά χαρακτηριστικά. Σε επιβατικά βαν με μεταξόνιο 127 ιντσών, η πόρτα του συνοδηγού και οι πίσω πλαϊνές πόρτες χωρίζονται από έναν πίνακα πλήρωσης (με ένα μικρό παράθυρο), με όλα τα μήκη αμαξώματος (συμπεριλαμβανομένου του Maxiwagon) να μοιράζονται το ίδιο πλαϊνό τζάμι. Τα πλαϊνά παράθυρα είναι μικρότερα σε μέγεθος, μοιράζονται μια ζώνη με το τζάμι της μπροστινής πόρτας.

Μοιράζοντας το σύστημα μετάδοσης κίνησης με το φορτηγό της σειράς D Dodge (επανασχεδιασμένο για το 1972), η σειρά βαν αρχικά κυκλοφόρησε με ένα Slant-6 198 κυβικών ιντσών μαζί με ένα Slant-6 225 κυβικών ιντσών και ένα V8 318 κυβικών ιντσών. Για το 1972, το 198 σταμάτησε να χρησιμοποιήτε, με έναν 360 V8 να γίνεται δεύτερος προαιρετικός V8. Για το 1976, τα βαν B200 και B300 απέκτησαν την επιλογή V8 μεγάλου μπλοκ 400 και 440 κυβικών ιντσών. Ένα χειροκίνητο τριών ταχυτήτων ήταν στάνταρ, με τις επιλογές ενός χειροκίνητου 4 ταχυτήτων (που προστέθηκε το 1976) και ενός αυτόματου 3 ταχυτήτων.

Κατά την παραγωγή του, τα φορτηγά πρώτης γενιάς είδαν σταδιακές αλλαγές να προστίθενται κάθε χρόνο. Για το 1972, προστέθηκαν μπροστινά δισκόφρενα μαζί με πλήρεις χρωμιωμένες χειρολαβές θυρών (αντικαθιστώντας τα μαύρα κουμπιά). Για το 1973, η ηλεκτρονική ανάφλεξη αντικατέστησε το προηγούμενο σύστημα σημείων και τα ηλεκτρικά φρένα έγιναν στάνταρ. Για το 1974, προστέθηκε μια επανασχεδιασμένη πλαστική μάσκα (μετακινώντας τα γράμματα Dodge στο καπό). Για να ταιριάζει καλύτερα με τους ανταγωνιστές της Ford και GM, η σειρά μοντέλων έλαβε μια συρόμενη πόρτα. αρχικά προσφέρθηκε σε Maxivans/Maxiwagons, η διαμόρφωση αργότερα έγινε επιλογή για ολόκληρη τη σειρά μοντέλων. Για το 1975, μια προαιρετική μονοκόμματη πίσω πόρτα έγινε επιλογή για τα βαν Sportsman. η πόρτα που ανοίγει στο πλάι παρέμεινε μοναδική στη σειρά B μέχρι το τέλος της παραγωγής της. Το 1976 κυκλοφόρησε το πακέτο προσαρμογής Street Van για φορτηγά Tradesman (βλ. παρακάτω), με μικρές αναθεωρήσεις στο εσωτερικό. Το 1977, η πίσω πόρτα με ένα πάνελ έγινε στάνταρ σε όλα τα βαν Sportsman.

Βαν Fargo του 1971
Κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων ετών της ύπαρξής της, η Fargo πρόσφερε μια ανανεωμένη παραλλαγή του Tradesman and Sportsman στον Καναδά μόνο για το 1971 και το 1972. Το Plymouth έλαβε επίσης μια νέα έκδοση του Sportsman, που ονομάζεται Voyager για το μοντέλο του 1974. Αν και ποτέ δεν ήταν τόσο δημοφιλές όσο η έκδοση Dodge, το Plymouth κυκλοφόρησε στην αγορά το Voyager σε αυτή τη μορφή μέχρι το 1983, μετά από το οποίο η πινακίδα μεταφέρθηκε στο νέο μίνι βαν που παρουσιάστηκε το 1984 ως ένα ανανεωμένο Dodge Caravan .

Για το 1979, η Dodge ολοκλήρωσε τη διετή μετάβαση στα φορτηγά δεύτερης γενιάς της σειράς Β. Η μπροστινή όψη έλαβε μια ανυψωμένη κουκούλα. Τα φορτηγά Sportsman με υψηλότερη επένδυση υιοθέτησαν τέσσερις ορθογώνιους προβολείς, ενώ οι εκδόσεις χαμηλότερης επένδυσης και τα φορτηγά Tradesman εφοδιάστηκαν με διπλούς στρογγυλούς προβολείς. Τυλίγοντας στα μπροστινά φτερά, μια ψηλότερη γρίλια σχεδιάστηκε σύμφωνα με τα φορτηγά Ram pickup της σειράς D. Σε μια αλλαγή που θα αποδεικνυόταν επωφελής για την Chrysler, η κυβέρνηση επαναταξινόμησε το επιβατικό βαν Sportsman ως φορτηγό (αντί για επιβατικό αυτοκίνητο), με την εταιρεία να μπορεί να ανταποκριθεί καλύτερα στην εφαρμογή του CAFE. Μοιράζοντας το πίσω αμάξωμα που παρουσιάστηκε το 1978, η δεύτερη γενιά της σειράς Β έφερε μεγάλο μέρος των πλαισίων των βαν πρώτης γενιάς.

Dodge Ram B350 Maxivan του 1989
Dodge Ram Van του 1996
Για το 1980, τα παράθυρα αναθεωρήθηκαν, με τις συρόμενες πλαϊνές πόρτες να λαμβάνουν ένα παράθυρο με ένα τζάμι (σύμφωνα με την πίσω πόρτα με ένα πάνελ). Για το 1981, το φορτηγό της σειράς Β υποβλήθηκε σε σημαντική αλλαγή επωνυμίας, καθώς ο Dodge απέσυρε τις πινακίδες Tradesman και Sportsman υπέρ του Dodge Ram Van/Wagon. η ονοματολογία της σειράς Β αναθεωρήθηκε σε Β150, Β250 και Β350. Προερχόμενο από το B150, το Mini-Ram ήταν ένα επιβατικό φορτηγό με υψηλότερη επένδυση με μεγαλύτερη δεξαμενή καυσίμου.

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, η σειρά μοντέλων υπέστη σχετικά λίγες αλλαγές. Η εισαγωγή των μίνι βαν της Chrysler σηματοδότησε την απόσυρση των Dodge Mini Ram Van και Plymouth Voyager για το 1984, καθώς και οι δύο πινακίδες υιοθετήθηκαν από τη σειρά minivan. Για το 1986, η μάσκα και η επένδυση του σήματος αναθεωρήθηκαν σύμφωνα με τα φορτηγά Ram. Σε μια αναβάθμιση ασφαλείας, οι εξωλέμβιες θέσεις καθισμάτων έλαβαν ζώνες ασφαλείας 3 σημείων για το 1992.

Για το 1998, το φορτηγό της σειράς Dodge B εισήλθε στην τρίτη γενιά του μετά τον πιο ουσιαστικό επανασχεδιασμό του από την κυκλοφορία του το 1971. Για να βελτιωθεί η προστασία από σύγκρουση, το σύστημα μετάδοσης κίνησης μετακινήθηκε πιο μπροστά στο πλαίσιο. που απαιτούσε μακρύτερη κουκούλα και μπροστινά φτερά (το μεταξόνιο παρέμεινε μεταφερόμενο). Για περαιτέρω αναβάθμιση της ασφάλειας, το κέλυφος του αμαξώματος υποβλήθηκε σε περαιτέρω ενίσχυση.

Ως αποτέλεσμα της μετακίνησης του συστήματος μετάδοσης κίνησης προς τα εμπρός, το εσωτερικό υπέστη τον πρώτο του σημαντικό επανασχεδιασμό από το 1978. Το κάλυμμα πρόσβασης κινητήρα μειώθηκε σε μέγεθος, προσθέτοντας χώρο μεταξύ των μπροστινών καθισμάτων και για τους δύο επιβάτες. Το ταμπλό επανασχεδιάστηκε, επιτρέποντας την εισαγωγή διπλών αερόσακων και κοινόχρηστων εξαρτημάτων με σύγχρονα οχήματα Chrysler. Οι επανασχεδιασμένες μπροστινές πόρτες σημάδεψαν τη διαγραφή των μπροστινών παραθύρων εξαερισμού, μετατοπίζοντας τους καθρέφτες πλευρικής όψης στη θέση τους (κοινόχρηστοι με το Dodge Ram/Dodge Dakota, φέρνοντας για πρώτη φορά ηλεκτροκίνητους καθρέφτες). Για να ελευθερωθεί ο εσωτερικός χώρος αποσκευών, το εφεδρικό ελαστικό μεταφέρθηκε από το εσωτερικό σε μια θέση κάτω από το δάπεδο.

βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  1974 Plymouth Voyager promotional postcard (McLellan's Automotive)
2. ↑  «Mammoth Chrysler warehouse rises from plant's ashes». *Daily Commercial News*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Μαρτίου 2013. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2012.
3. ↑
4. ↑  Niedermeyer, Paul (28 Απριλίου 2022). «Curbside Classics: 1971 Dodge Maxiwagon and 1979 Dodge Maxivan – Dodge Pioneers The Really Big Van». *Curbside Classic* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2023.
5. ↑  Klockau, Tom (26 Νοεμβρίου 2012). «Curbside Classic: 1979 Dodge B100 Van – Is It The Real Thing?». *Curbside Classic* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2023.
6. 1 2 3 4 5 6 7 8  «Wayback Machine». 13 Οκτωβρίου 2020. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2023.
7. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Dodge Ram van** |

* Καταχώρηση βάσης δεδομένων αυτοκινήτων ταινιών Internet