recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Βασίλης Παπαγγέλης** (30 Ιουλίου 1959) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής.

Βιογραφικό
----------

Αγωνιζόταν στη θέση του κεντρικού αμυντικού. Προερχόμενος από την ερασιτεχνική ομάδα του ΠΑΣ Γιάννινα προωθήθηκε στη πρώτη ομάδα το 1978. 

Το 1984 μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό κάνοντας χρήση της πενταετίας. Στον Ολυμπιακό αγωνίστηκε για τρία (3) χρόνια και το 1987 κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδας ενώ στις 28 Μαίου το 1986 είχε αγωνιστεί στον τελικό του Κυπέλλου χωρίς ωστόσο να το κατακτήσει. Μπροστά σε 80.000 θεατές στο στάδιο Ο.Α.Κ.Α. αγωνίστηκε όλο το δεύτερο ημίχρονο παίρνοντας τη θέση του Γιώργου Βαίτση.

Το ίδιο έτος επέστρεψε στην ομάδα του ΠΑΣ έως τον Δεκέμβριο του 1991, κατόπιν αγωνίστηκε για ενάμιση χρόνο στον Όλυμπο Κερκυρας και για ένα (1) χρόνο στον Ναυπακτιακό Αστέρα το 1993-1994. Την επόμενη σαιζόν αγωνίστηκε στον Θεσπρωτό το 1994. Αποσύρθηκε μετά από είκοσι (20) χρόνια ποδοσφαίρου εκ των οποίων δώδεκα (12) στον ΠΑΣ Γιάννινα και τρία (3) στον Ερασιτέχνη ΠΑΣ.

Διεθνής
-------

Το 1977 αγωνίστηκε με την Εθνική ερασιτεχνική ομάδα ποδοσφαίρου Ελλάδας στο Κύπελλο Ερασιτεχνών ΟΥΕΦΑ στους αγώνες της προκριματικής φάσης με Ιταλία και Αυστρία και το 1979 με την Ολυμπιακή Εθνική ομάδα σε δύο (2) αγώνες του προολυμπιακού τουρνουά για την Ολυμπιάδα 1980.

Το 1983 μετείχε με την Εθνική μεσογειακή ομάδα ποδοσφαίρου Ελλάδας στους Μεσογειακούς αγώνες στην Καζαμπλάνκα και στην ολυμπιακή ομάδα στο προολυμπιακό τουρνουά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «UEFA Amateur Cup». *www.rsssf.com*. Ανακτήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Συνέντευξη
* Βιογραφικό
Ο **Πάουλι Έλεφσεν** (Joen Pauli Højgaard Ellefsen, 20 Απριλίου 1936 – 24 Αυγούστου 2012) ήταν πολιτικός και μέλος του Κόμματος Ένωσης των Νήσων Φερόε. Διετέλεσε πρωθυπουργός από το 1981 ως το 1985. Τιμήθηκε με το μετάλλιο του Τάγματος της Δανικής Σημαίας και ανακηρύχθηκε ιππότης πρώτης τάξης (Ridder af 1. grad) στις 7 Μαΐου 1984.

Βιογραφία
---------

Ο Έλεφσεν είχε άλλα 7 αδέρφια και ο ίδιος παντρεύτηκε την Χένι Έγκχολμ (Ράσμουσεν). Ήταν ο αδερφός του πρώην βουλευτή Σβεντ Άαγκε Έλεφσεν και γαμπρός του πρώην μέλους του Κοινοβουλίου Γιόανες Ντάλσγκαρντ.

Από το 1954 ως το 1956 εργάστηκε ως ψαράς και έπειτα ως τεχνίτης τηλεπικοινωνιών. Εν συνεχεία φοίτησε σε σχολή επιχειρήσεων στην Κοπεγχάγη. Έζησε για αρκετό χρονικό διάστημα (ενώ σπούδαζε) στη Δανία, για να επιστρέψει αργότερα στα Φερόε, μαζί με την οικογένειά του. Συνεργάστηκε με τον Γιόγκβαν Σουντστάιν, μετέπειτα Πρωθυπουργό των Φερόε, ως λογιστές. Το 1975 ξεκίνησε τη δική του επιχείρηση.

Πολιτική καριέρα
----------------

Ο Έλεφσεν εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στο Løgting το 1974. Από 1974 ως το 1990 χρημάτισε πρόεδρος του Κόμματος της Ένωσης, το οποίο είναι υπέρ των στενότερων σχέσεων των Φερόε με τη Δανία. Την περίοδο 1977-87 και 1988-90 υπηρέτησε ως ένα από τα δύο μέλη του Δανέζικου Κοινοβουλίου. Εκπροσώπησε τους κατοίκους των Φερόε στο Σκανδιναβικό Συμβούλιο από το 1975 ως το 1976 και ξανά το 1979.

Έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές στις 8 Νοεμβρίου 1980, το Κόμμα της Ένωσης ήρθε πρώτο με 8 έδρες στο Κοινοβούλιο. Ο Έλεφσεν ανέλαβε πρωθυπουργός στις 5 Ιανουαρίου 1981. Παρέμεινε στην εξουσία για 4 χρόνια. Στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 8 Νοεμβρίου 1984 το Ενωτικό Κόμμα έχασε από τους Σοσιαλδημοκράτες και η θητεία του Έλεφσεν τερματίστηκε. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία στις 11 Ιανουαρίου 1985 ο Άτλι Νταμ, ο οποίος είχε υπηρετήσει ξανά στον πρωθυπουργικό θώκο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Tíðindi, ítróttur og mentan - Pauli Ellefsen deyður». Ανακτήθηκε στις 26  Αυγούστου 2012.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 16  Φεβρουαρίου 2022.
3. ↑  «Tíðindi, ítróttur og mentan - Pauli Ellefsen deyður». Kringvarp.fo. Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2012.
4. ↑  Borger.dk[*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  «Sudurras.fo, Ein av teimum stóru er farin (στη γλώσσα των Φερόε, σημαίνει "Έφυγε ένας από τους μεγάλους", από τον Έντμουντ Γιόενσεν». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Απριλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Løgtingið 150 - Hátíðarrit*. Tórshavn 2002, Volume 2, p. 276 (PDF-Download Αρχειοθετήθηκε 2006-09-27 στο Wayback Machine.)
Ο **Δημήτριος Σκόρδας** (1941) είναι παλαίμαχος Έλληνας ποδοσφαιριστής.

Γεννημένος το 1941 στην Αθήνα, ο Δημήτριος Σκόρδας υπήρξε από τους πιο δυνατούς και τεχνίτες μεσοεπιθετικούς των δεκαετιών '50 και '60.

Καριέρα
-------

Πρωτοέπαιξε ποδόσφαιρο στην Πέρα Κλουμπ το 1954, ενώ το 1956 μεταγράφηκε στον Απόλλωνα Σμύρνης, όπου και τoν υπηρέτησε για 12 συναπτά έτη. Το 1969 μετακόμισε στις Η.Π.Α. όπου και έκλεισε την ποδοσφαιρική του καριέρα στον Ολυμπιακό Σικάγου, το 1973.

Το 1974 αποφοίτησε από την Εθνική Σχολή Προπονητών Αγγλίας και είναι ο μοναδικός Έλληνας που έχει φοιτήσει στην σχολή και μάλιστα αποφοίτησε τρίτος στην βαθμολογία.

Εργάστηκε ως προπονητής στον Αήττητο Σπατών, Δόξα Βύρωνα και Άγιο Ιερόθεο.

Από το 2003 είναι μέλος του Δ.Σ. του Γ.Σ. Απόλλων Σμύρνης και προσφέρει τις υπηρεσίες του σαν έφορος ποδοσφαιρικών ακαδημιών του συλλόγου.

Συμμετοχές στην Εθνική Ομάδα
----------------------------

* 8 φορές διεθνής με την Εθνική Νέων.
* 2 φορές διεθνής με την Εθνική Ελπίδων.
* 6 φορές διεθνής με την Εθνική Ενόπλων.
Συντεταγμένες: 37°16′43″N 22°17′13″E﻿ / ﻿37.27848°N 22.286919°E﻿ / 37.27848; 22.286919

Η τοποθεσία της Βελμίνας και της Πελλάνας στον άνω ρου του ποταμού Ευρώτα
Η **Βελεμίνα** (ή Βέλμινα ή Βελβίνα) υπήρξε αρχαία πόλη στα ΒΔ σύνορα της αρχαίας Λακαιδέμονος, η περιοχή της οποίας ονομαζόταν Βελμινάτιδα χώρα. Ήταν αρχικά μια Αρκαδική πόλη, αλλά κατακτήθηκε από τους Λακεδαιμόνιους σε πρώιμη περίοδο και προσαρτήθηκε στην επικράτειά τους. Μετά τη μάχη στα Λεύκτρα μεταξύ των Σπαρτιατών και των Θηβαίων, που διεξήχθη το 371 π.Χ. επέστρεψε στην Αρκαδία και οι περισσότεροι από τους κατοίκους της συμμετείχαν στην ίδρυση της Μεγαλόπολης. Κατά τους επόμενους αιώνες , η Βελμινάτιδα ήταν μια διαρκής πηγή διαμάχης μεταξύ των Σπαρτιατών και των Αρκάδων.

Μετά την πτώση της Αχαϊκής Συμπολιτείας και την επικράτηση των Ρωμαίων, η φιλορωμαϊκή Σπάρτη, επανέκτησε την περιοχή. Ακολούθησε μια μακρά ειρηνική περίοδος που διακόπηκε από τις βαρβαρικές εισβολές (το 267 μ.Χ. των Ερούλων και το 396 μ.χ των Βησιγότθων του Αλαρίχου) και από τον καταστρεπτικό σεισμό του 375 μ.Χ.

Σύμφωνα με τον Παυσανία η Βελεμίνα είναι η περιοχή της Λακωνίας που από τη φύση της αρδεύεται από τα πιο πολλά νερά. Τη διασχίζει το ρεύμα του Ευρώτα , αλλά έχει και η ίδια άφθονες πηγές και απέχει 100 στάδια από την Πελλάνα.

Το σύνολο των οικισμών της Βελμινάτιδας χώρας αποτελούσε βασικό συγκοινωνιακό κόμβο με μεγάλη στρατηγική σημασία, καθώς από εκεί περνούσε η αρχαία αμαξήλατη οδός (η "λεωφόρος" του Ευρώτα) που συνέδεε τη Σπάρτη με την Αρκαδία και τα άλλα κέντρα της Πελοποννήσου. Η οδός αυτή , μέσω της διάβασης της Λαγκάδας στα ανατολικά της Τσεμπερού, περνούσε από την Ευταία, στο Ασεατικό πεδίο και συνέχιζε προς την Τεγέα. Λόγω της σπουδαιότητας της περιοχής , υπήρχε οχυρό στην κορυφή του παρακείμενου λόφου Χελμού, ονομαζόμενο Αθήναιον, το οποίο τειχίστηκε την περίοδο 229-222 π.Χ. από τον Σπαρτιάτη βασιλιά Κλεομένη.

Η Βελεμίνα τοποθετείται στη θέση Αγία Ειρήνη - Μετόχι Κρητικού του Δήμου Μεγαλόπολης, στην ευρύτερη περιοχή της Μονής Καλτεζών, χωρίς να έχει τεκμηριωθεί ανασκαφικά.

Αναφορές
--------

1. ↑  «Ελλάδος περιήγησις/Αρκαδικά - Βικιθήκη». *el.wikisource.org*. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2021.
2. ↑  Smith, William (1870). *Dictionary of Greek and Roman geography*. Boston : Little, Brown.
3. ↑  «Ελλάδος περιήγησις/Αρκαδικά - Βικιθήκη». *el.wikisource.org*. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2021.
4. 1 2  Καραπαναγιώτου, Άννα-Βασιλική, επιμ. (2015). *Καθ'οδόν  : το αρχαιολογικό έργο στο πλαίσιο κατασκευής του νέου αυτοκινητόδρομου Κορίνθου-Τρίπολης-Καλαμάτας και κλάδου Λεύκτρου-Σπάρτης = En route  : the archaeological work in the course of the construction of the new motorway Corinthos-Tripoli-Kalamata and Lefktro-Sparti branch* (PDF). Τρίπολη: Υπουργείο Πολιτισμού & Αθλητισμού - Εφορεία Αρχαιοτήτων Αρκαδίας,.
5. 1 2  Panagiotopoulos, George. «Αρχαίοι Χρόνοι». *www.loganikos.gr*. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2021.
6. ↑  «Ελλάδος περιήγησις/Λακωνικά - Βικιθήκη». *el.wikisource.org*. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2021.
7. ↑  Σουχλέρης, Λεωνίδας. «Ο Λόφος του Χελμού». *www.loganikos.gr*. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2021.
Ο **Φαχρουντίν Αχμέτ** (στα μπανγκλαντεσιανά ড. ফখরুদ্দীন আহমেদ, *Fokhruddin Ahmed*) είναι οικονομολόγος και πρώην Διοικητής της Τράπεζας του Μπανγκλαντές. Διορίστηκε προσωρινά ανώτερος σύμβουλος (Πρωθυπουργός) της κυβέρνησης στις 12 Ιανουαρίου 2007, έπειτα από τα χαοτικά γεγονότα της περιόδου εκείνης, που οδήγησαν στην αναβολή των βουλευτικών εκλογών. Μεταξύ άλλων, καταπολέμησε τη διαφθορά στη χώρα του και δε δίστασε να συλλάβει και το γιο της πρώην Πρωθυπουργού, Χαλέντα Ζία.

Βιογραφία
---------

Γιος του Μοχιουντίν Αχμέτ, γεννήθηκε την 1η Μαΐου του 1940 στο Munshiganj. Σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Ντάκα και συνέχισε τις σπουδές του στο Κολέγιο Γουίλιαμς των ΗΠΑ και στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον.
Επί 15 χρόνια εργάστηκε στις Δημόσιες Υπηρεσίες του Πακιστάν και έπειτα στην κυβέρνηση του Μπανγκλαντές, στο Υπουργείο Οικονομικών και σε άλλα υπουργεία. Παράλληλα έγινε λέκτορας των Οικονομικών Επιστημών στο πανεπιστήμιο της Ντάκα. Έπειτα, εργάστηκε στην Παγκόσμια Τράπεζα για περισσότερα από 20 χρόνια και ειδικεύτηκε σε μακροοικονομικά θέματα. Στην περίοδο αυτή εργάστηκε σε χώρες της ανατολικής και της νότιας Ασίας, όπως επίσης και στην Αφρική.

Το 2001 ανέλαβε τη διοίκηση της Κεντρικής Τράπεζας της χώρας του και εισήγαγε σημαντικές νομισματικές και συναλλαγματικές μεταρρυθμίσεις. Από τον Ιούνιο του 2005 ως το 2007 ήταν επικεφαλής του Οικονομικού Ιδρύματος Palli Karma-Sahayak (PKSF).

Υπηρεσιακή κυβέρνηση 2007-09
----------------------------

Στις 12 Ιανουαρίου του 2007 ορκίστηκε επικεφαλής υπηρεσιακής κυβέρνησης από τον πρόεδρο Ιατζουντίν Αχμέτ. Προσωπικότητα σεβαστή από όλες τις πολιτικές παρατάξεις, σε αυτόν οφείλεται ο τερματισμός της αναρχίας, που απειλούσε στις αρχές του 2007 να συνταράξει το κράτος. Σε μία χώρα που θεωρείται από τις πλέον διεφθαρμένες στον κόσμο (από άποψη πολιτικών), ο Αχμέτ κήρυξε τον πόλεμο στους κρατικούς αξιωματούχους, οι οποίοι συνελήφθησαν σωρηδόν για υποθέσεις διαφθοράς. Πάνω από 160 πολιτικοί και ανώτατοι κρατικοί λειτουργοί είχαν συλληφθεί το 2007.

Ο Αχμέτ λιποθύμησε στη διάρκεια δενδροφύτευσης στις 3 Ιουνίου του 2007, προφανώς λόγω της ζέστης και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο. Βγήκε από εκεί τη ίδια ημέρα και δήλωσε ότι αισθανόταν καλά στις 4 Ιουνίου του 2007.

Έπειτα από τη διενέργεια των βουλευτικών εκλογών του Δεκεμβρίου του 2008, νικήτρια αναδείχθηκε η Σεΐχ Χασίνα, η οποία και τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία τον Ιανουάριο του 2009.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ιστότοπος της Κυβέρνησης του Μπανγκλαντές
2. ↑  «Time Magazine». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Αυγούστου 2013. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2008.
3. ↑  Television report: Bangladesh's interim leader faints while giving speech - International Herald Tribune

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Φαχρουντίν Αχμέτ** |

* Γραφείο πρωθυπουργού

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 3857167202599867930006
* GND: 1276358911

 |

 |
Συντεταγμένες: 64°3′45″N 139°25′50″W﻿ / ﻿64.06250°N 139.43056°W﻿ / 64.06250; -139.43056

Άποψη της κοιλάδας του Χάνκερ Κρικ, στο Κλόνταϊκ.
Το **Κλόνταϊκ** (αγγλικά: *Klondike*, /ˈklɒndaɪk/) είναι περιοχή του εδάφους του Γιούκον στον βορειοδυτικό Καναδά, ανατολικά των συνόρων με την Αλάσκα. Βρίσκεται περιμετρικά του μικρού ποταμού Κλόνταϊκ, ο οποίος χύνεται στον ποταμό Γιούκον από τα ανατολικά, στο ύψος του Ντόσον Σίτι.

Το Κλόνταϊκ είναι ιδιαιτέρως γνωστό για την μαζική εισροή χρυσοθήρων (γνωστή και ως Πυρετός του Χρυσού του Κλόνταϊκ), η οποία ξεκίνησε το 1897 και διήρκεσε έως το 1899. Στην περιοχή εξορύσσεται χρυσός συνεχόμενα έκτοτε, με εξαίρεση μια περίοδο διακοπής από τα τέλη της δεκαετίας του 1960 έως τις αρχές της δεκαετίας του 1970.

Η ονομασία «Klondike» προήλθε από παραφθορά της λέξης *«Tr'ondëk»* της γλώσσας Γλώσσα Χαν, η οποία σημαίνει «νερό-λίθινος επικρουστήρας», την οποία οι πρώτοι χρυσοθήρες δυσκολεύονταν να προφέρουν.

Η περιοχή χαρακτηρίστηκε μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO το 2023.

Κλίμα
-----

Το κλίμα είναι ζεστό στην διάρκεια του σύντομου καλοκαιριού, ενώ είναι ιδιαίτερα ψυχρό στην διάρκεια του μακρύ χειμώνα. Στα τέλη Οκτωβρίου δημιουργείται πάγος πάνω στα ποτάμια. Το έδαφος κατά την μεγαλύτερη διάρκεια του έτους είναι παγωμένο σε βάθος 1 έως 3 μέτρων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Tr'ondëk-Klondike». *UNESCO World Heritage Centre* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2023.
2. ↑   Reynolds, Francis J. επιμ. (1921). «Klondike, The». *Collier's New Encyclopedia*. New York: P.F. Collier & Son Company.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 14144648134247215523
* BNF: cb13179343g (data)

 |

 |
Συντεταγμένες: 37°59′54.906″N 23°20′38.335″E﻿ / ﻿37.99858500°N 23.34398194°E﻿ / 37.99858500; 23.34398194

Η **Κρήνη του Θεαγένη** ήταν υδραγωγείο στα Μέγαρα, που τροφοδοτούσε την πόλη με νερό από τον 5ο αιώνα π.Χ. μέχρι και τον 5ο αιώνα μ.Χ. Ανακαλύφθηκε σε ανασκαφές του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Αθηνών το 1899.

Αναφέρεται από τον Παυσανία στην αρχή της περιγραφής του των Μεγάρων, ο οποίος κάνει σε αυτήν ειδική μνεία εξαιτίας του διακόσμου, του μεγέθους του κτίσματος και των πολλών κιόνων της, και ο οποίος θεώρησε ότι χτίστηκε από τον τύραννο Θεαγένη. Όταν στις ανασκαφές της Εννεάκρουνου ανακαλύφθηκε το Πεισιστράτειο υδραγωγείο, ο αρχιτέκτονας/αρχαιολόγος Ντέρπφελντ (Wilhelm Dörpfeld) ακολούθησε την πορεία των αρχαίων πήλινων σωλήνων καταλήγοντας στην Κρήνη του Θεαγένη. Οι ανασκαφές διενεργήθηκαν από τις 11 ως τις 23 Δεκεμβρίου 1899. 

Αυτή η χρονολόγηση, την οποία αναφέρει ο Παυσανίας, αποδείχθηκε λανθασμένη από την ανασκαφική έρευνα, την οποία ανέλαβαν το 1958, υπό τη διεύθυνση του Ιωάννη Παπαδημητρίου, ο Βασίλειος Πετράκος και ο αρχιτέκτονας/ερευνητής της αρχαίας αρχιτεκτονικής του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Αθηνών ο Γκόντφριντ Γκρούμπεν (Gottfried Gruben). 

"Οι ικανότητές του αποτέλεσαν εγγύηση, ώστε (i) ο Δάσκαλος Gruben να εμπιστευθεί στον Μαθητή το ανασκαφικό του ημερολόγιο, και (ii) να γίνει μια εξυπαρχής εξέτασητου μνημείου και των ανασκαφικών ευρημάτων απ' τον κ. N. Hellner" (Θ. Π. Τάσιος στο πρόλογο του βιβλίου του Hellner). 
Ο Nils Hellner είναι αρχιτέκτονας/ερευνητής της αρχαίας αρχιτεκτονικής του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Αθηνών απ' το 2009.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

* Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών (1900). *Mitteilungen des Deutschen Archäologischen Instituts, Athenische Abteilung, Τόμος 25*. Αθήνα: Μπεκ και Μπαρτ, Μάισνερ και Καργαδούρη. σελίδες 23-33. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2012.
* Nils Hellner (2009). *Η "κρήνη του Θεαγένους" στα Μέγαρα. Ιστορία και αρχιτεκτονική ενος μνημείου του 5ου αιώνα π.Χ*. Μέγαρα: Δημοτική Βιβλιοθήκη Μεγάρων - Εκδόσεις Νάστου (ISBN 978-960-88807-1-9).
* Nils Hellner (2014). *Προτάσεις αναπαράστασης της «Κρήνης του Θεαγένους»*. Αθήνα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Παρουσίαση του αρχαιολογικού χώρου από τον Δήμο Μεγαρέων[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Παρουσίαση της κρήνης του Θεαγένη
Ο **Χρήστος Παλαιολόγος** ήταν Έλληνας πολιτικός.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Λιβαδειά το 1950 και πέθανε στις 30 Αυγούστου 2009. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στην Πολυτεχνική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Πολιτική δράση
--------------

Από το 1972 και μέχρις το τέλος της ζωής του είχε διαρκή πολιτική δράση. Ξεκίνησε ως μέλος της οργάνωσης της νεολαίας "ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος", και διετέλεσε ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ Εσωτερικού, της ΕΑΡ και του Συνασπισμού. 

Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την τοπική αυτοδιοίκηση, ως μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του Συνασπισμού, και υπεύθυνος του Τμήματος Αυτοδιοίκησης. Υπήρξε μέλος της Ελληνικής αντιπροσωπείας της Επιτροπής Περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την ίδρυσή της. Υπήρξε γενικός γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής Δήμων & Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) (2002-2006).

Εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Λιβαδειάς το 1982 και το το 1986 έγινε αντιδήμαρχος. Για τρεις συνεχόμενες τετραετίες, 1990, 1998 και 2002, εξελέγη δήμαρχος Λεβαδέων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.enet.gr?i=news.el.article&id=77454.

Πηγές
-----

* Βοιωτικός Κόσμος: Παλαιολόγος Χρήστος (1950-2009)
* Εφ. ΑΥΓΗ, 06/09/2009[*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Μίροσλαβ Ραΐσεβιτς**, είναι Σέρβος πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής, ο οποίος έχει αγωνιστεί για πέντε χρόνια με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, έχοντας κατακτήσει το Champions Cup του 2003 και το κύπελλο Ελλάδας του 2004.

Καριέρα
-------

Ο Ραΐσεβιτς ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης την σεζόν 2000-2001, όταν οι "κίτρινοι" βρίσκονταν σε μία από τις δυσκολότερες περιόδους της ιστορίας τους, αγωνιζόμενος για την παραμονή τους στην Α1 κατηγορία. Ο Σέρβος πέτυχε 122 πόντους και μάζεψε 52 ριμπάουντ σε 25 αγώνες, βοηθώντας την ομάδα του να καταλάβει την δωδέκατη θέση.

Την επόμενη σεζόν, ο Άρης παρέμεινε στην κατηγορία με μεγαλύτερη ευκολία, με τον Ραΐσεβιτς να αγωνίζεται σε 20 αγώνες με μέσο όρο 4,8 πόντων. Το 2002-03, η ομάδα του Άρη ενδυναμώθηκε με αξιόλογους αθλητές όπως ο Γουίλι Σόλομον, ο Ράιαν Στακ, ο Φέντορ Λικχολίτοφ, κ.α. καταφέρνοντας να κατακτήσει τον τίτλο του Champions Cup, νικώντας την πολωνική Προκόμ Τρεφλ με 84-83, με τον Ραΐσεβιτς να πετυχαίνει το νικητήριο καλάθι. Την ίδια χρονιά, αγωνίστηκε στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας, χάνοντας στην Λάρισα από τον Παναθηναϊκό με 81-76.

Το 2004, οι "κίτρινοι" παρουσίασαν μία εντυπωσιακή ομάδα, κατακτώντας το κύπελλο Ελλάδας νικώντας τον Ολυμπιακό με 73-70. Την επόμενη σεζόν, ο Ραΐσεβιτς αγωνίστηκε για τρίτη συνεχόμενη χρονιά στον τελικό του κυπέλλου, όπου ο Άρης ηττήθηκε με 72-68 από τον Παναθηναϊκό. Τις δύο αυτές χρονιές, οι "κίτρινοι" κατέκτησαν την τρίτη θέση στην κανονική περίοδο του πρωταθλήματος, αλλά ηττήθηκαν και τις δύο φορές με πλεονέκτημα έδρας από την ΑΕΚ.

Το 2005-06, μεταγράφηκε στον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου με τον οποίο κατέκτησε το κύπελλο Σερβίας. Παράλληλα, αγωνίστηκε στο Μουντομπάσκετ του 2006 με την εθνική ομάδα της πατρίδας του, κατακτώντας την ενδέκατη θέση.

Στην επόμενη πενταετία, αγωνίστηκε στην ρωσική Ντιναμό Μόσχας, την ιταλική Μπάσκετ Νάπολι, τον Πανιώνιο και την Καβάλα, ενώ το 2007-2008 επέστρεψε στον Ερυθρό Αστέρα. Έκλεισε την καριέρα του το 2011, παίζοντας στην ρωσική Ενισέι Κρασνόγιαρσκ.

Διακρίσεις
----------

Άρης
* Κυπελλούχος Champions Cup: 2003
* Κυπελλούχος Ελλάδος: 2004

Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου
* Κυπελλούχος Σερβίας: 2006

Παραπομπές
----------

1. ↑  99-84 τη Δάφνη - Αθλητισμός - in.gr
2. ↑  «Το τρίτο Ευρωπαϊκό του Αρη (vid) | Superbasket.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Μαΐου 2015. Ανακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2015.
3. ↑  2003 Τελ. Κυπέλλου Παναθηναϊκός - Άρης 81 - SaveVidz.com[*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  Ο Αρης το τρόπαιο, 73-70 τον Ολυμπιακό στον τελικό της... ταλαιπωρίας
5. ↑  ΠΑΟ-ΑΡΗΣ 72-68 (2004-05) | AllAboutARIS.com[*νεκρός σύνδεσμος*]
6. ↑  Μοιρασμένη η προϊστορία στα πλέι οφ | PRESSARIS
7. ↑  «2006 FIBA World Championship - powered by www.fiba.com». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2015.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Καλαθοσφαίριση | Πύλη Καλαθοσφαίριση |

* Eurobasket.com Profile
* Euroleague.net Profile
* FIBA.com Profile Αρχειοθετήθηκε 2016-03-03 στο Wayback Machine.
Ο **Μινσκ-Πασαζίρσκι** (λευκορωσικά: Мінск-Пасажырскі, ρωσικά: Минск-Пассажирский) είναι ο κύριος επιβατικός σιδηροδρομικός σταθμός στο Μινσκ της Λευκορωσίας. Βρίσκεται στο κέντρο του Μινσκ. Μερικές φορές ονομάζεται Μινσκ Πλοστσάντ Λένινα λόγω του σταθμού του μετρό που εξυπηρετεί το τερματικό σταθμό, ή απλώς Μινσκ.

Ιστορία
-------

Ο σταθμός χτίστηκε το 1873 ως Βιλένσκι βακζάλ (σταθμός του Βίλνιους, λευκορωσικά: Віленскі вакзал, ρωσικά: Виленский вокзал). Το αρχικό ξύλινο κτίριο κατεδαφίστηκε το 1890 και ξαναχτίστηκε πέτρινο. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο σιδηροδρομικός σταθμός του Μινσκ καταστράφηκε εντελώς. Ανακατασκευάστηκε το 1945-1946 και λειτούργησε έως το 1991. Το νέο κτίριο του σιδηροδρομικού σταθμού Μινσκ-Πασαζίρσκι χτίστηκε από το 1991 έως το 2002. Η κατασκευή του καθυστέρησε λόγω οικονομικών δυσκολιών. Ωστόσο, τώρα το Μινσκ διαθέτει έναν από τους πιο σύγχρονους και ενημερωμένους σιδηροδρομικούς σταθμούς στην ΚΑΚ. Υπάρχουν σχέδια να μετακινηθούν όλες οι προαστιακές σιδηροδρομικές μεταφορές από το Μινσκ-Πασαζίρσκι σε μικρότερους σταθμούς, τους Μινσκ-Ουσχόντνι (Ανατολή), τον Μινσκ-Παουντνιόβι (Νότος) και Μινσκ-Παουνότσνι (Βόρεια) μέχρι το 2020.

Κυκλοφορία
----------

### Εθνικός σιδηρόδρομος

Ο Μινσκ-Πασαζίρσκι είναι το κέντρο των εθνικών επιβατικών μεταφορών. Εξυπηρετείται επίσης από πολλά διεθνή τρένα σε διάφορες χώρες της Ευρώπης, κυρίως προς ρωσικούς και ουκρανικούς προορισμούς. Μερικές από τις διεθνείς συνδέσεις που περνάνε από το Μινσκ είναι η Βιέννη-Μόσχα, ο σιδηρόδρομος EuroCity Άμστερνταμ-Μόσχα, η σύνδεση Σόφια-Μινσκ, η ταχεία σύνδεση Μινσκ-Ιρκούτσκ, η ταχεία Ρίγας-Οδησσού και η ταχεία Βερολίνου-Νοβοσιμπίρσκ. Επίσης υπάρχουν διαδρομές προς την Ουφά, την Αστάνα (στο Καζακστάν), το Αντλέρ και άλλους προορισμούς της Ρωσίας.

Είναι το κέντρο, με το γειτονικό σταθμό Μινσκ Ινστιτούτ Κουλτούρι, ενός προαστιακού σιδηροδρόμου που συνδέει την πρωτεύουσα με πολλές πόλεις και τα προάστιά της στην επαρχία και την περιφέρεια Μινσκ.

### Αστικές μεταφορές

Ο σταθμός εξυπηρετείται από το μετρό του Μινσκ στον σταθμό Πλοστσάντ Λένινα (πλατεία Λένιν), τμήμα της γραμμής Μοσκόφσκαγια. Ο σταθμός εξυπηρετείται επίσης από το τραμ και το τρόλεϊ.

Γκαλερί
-------

* Το εσωτερικό του σταθμούΤο εσωτερικό του σταθμού
* Η σταλινική αρχιτεκτονική δύο κτιρίων στην Πλατεία Σταθμού, η οποία βρίσκεται μπροστά από το τερματικό σταθμόΗ σταλινική αρχιτεκτονική δύο κτιρίων στην Πλατεία Σταθμού, η οποία βρίσκεται μπροστά από το τερματικό σταθμό

Δείτε επίσης
------------

* Σιδηροδρομικές μεταφορές στη Λευκορωσία
* Λευκορωσικοί Σιδηρόδρομοι
* Σιδηροδρομικός Σταθμός Φανιπόλ, μέρος του προαστιακού σιδηροδρόμου

Σημειώσεις και παραπομπές
-------------------------

1. ↑  (Γερμανικά) Timetable plan of Vienna-Moscow train Αρχειοθετήθηκε 2016-03-03 στο Wayback Machine. on ÖBB website
2. ↑  (Γερμανικά) Timetable plan of "Sofia-Minsk" train on ÖBB website
3. ↑  «Map of Minsk suburban railways on www.parovoz.com» (στα Ρωσικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουλίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Minsk railroad terminal - Pictures
* Pictures of a building from within
* Fototour: Minsk Railway station at night
Το ***Δες Καθαρά*** είναι το τρίτο άλμπουμ της Ανδριάνας Μπάμπαλη.

Tο άλμπουμ περιλαμβάνει έντεκα τραγούδια που έγραψαν συνθέτες και στιχουργοί, όπως ο Γιώργος Θεοφανίδης, ο Μιχάλης Δέλτα, ο Κώστας Λειβαδάς, η Sunny Μπαλτζή, ο Νίκος Μωραΐτης, ο Γιάννης Νάστας, ο Νίκος Πορτοκάλογλου και η ίδια.

> 
> Ενορχήστρωση : Γιάννης Νάστας  
> 
> Διεύθυνση παραγωγής : Minos EMI  
> 
> A & R : Νεκτάριος Κόκκινος  
> 
> Σύμβουλος Παραγωγής : Νίκος Μωραΐτης  
> 
> Vocals Arrangement : Άκης Κατσουπάκης  
> 
> Φωτογραφίες : Λίλα Σωτηρίου  
> 
> Artwork : Δημήτρης Παναγιωτακόπουλος  
> 
> Label : EMI – 50999 500420 2 9
> 
> 
>

Τα τραγούδια του άλμπουμ
------------------------

1. *Έτσι απλά*
2. *Τι πιο απλό (συμμετέχει ο Γιάννης Νάστας)*
3. *Δες καθαρά (Face à la mer)*
4. *Το κατάλαβα*
5. *Το γαλάζιο καλοκαίρι*
6. *Όλοι μου λένε*
7. *Λάθος που αρχίζει από π*
8. *Τα μηνύματα*
9. *Τα δάκρυα*
10. *Πάρκινγκ*
11. *Πεθαμένα αστέρια*

### Singles

* Το Δες Καθαρά, μια διασκευή του Face à la mer του Γάλλου Calogero με Ελληνικούς στίχους του Νίκου Μωραΐτη ήταν το πρώτο single του δίσκου.

Το μουσικό βίντεο του τραγουδιού, σε σκηνοθεσία Μαρίας Σκόκα κέρδισε το βραβείο "Best Music Video" στα Mad Video Music Awards 2008.  

Με αφορμή το show της απονομής των Mad Video Music Awards 2008, συνεργάστηκε με τον ράπερ Stereo Mike, τραγουδώντας live, και ηχογραφώντας το «Δες Καθαρά (Face à la mer) (Mad MVA Edition)», το οποίο κυκλοφόρησε στο άλμπουμ «XLI3H» του Stereo Mike.

* Το Όλοι μου λένε (στίχοι - μουσική: Ανδριάνα Μπάμπαλη) ήταν το δεύτερο single του δίσκου. Το μουσικό βίντεο σκηνοθέτησε η Μαρία Σκόκα.

### Τηλεόραση

Το «Δες Καθαρά (Face à la mer) (Mad MVA Edition)» χρησιμοποιήθηκε στους τίτλους της τηλεοπτικής σειράς Αληθινοί Έρωτες.  

### Ραδιόφωνο

Χρησιμοποιεί στο Freedom Web Radio αυτό το Τραγούδι Δες Καθαρά με τον Stereo Mike. 

### Παραπομπές

1. ↑  «Video music Awards 2008». www.videomusicawards.gr. 17 Ιουνίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Φεβρουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2013.
2. ↑  «Αληθινοί Έρωτες». www.imdb.com. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2013.

### Πηγές

* Το "Δες Καθαρά" στο discogs(Αγγλικά)

### Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Κριτική του "Δες Καθαρά" στο musiccorner.gr
Η **πολιτεία Τσιν** (ချင်းပြည်နယ်, chinbyinè) είναι μία από τις 15 διοικητικές διαιρέσεις στη Μιανμάρ. Στην απογραφή του πληθυσμού είχε πληθυσμό 478.801 κατοίκων και έκταση 36.018,90 τ.χλμ.

Γεωγραφία
---------

Χάκχα, πρωτεύουσα της πολιτείας Τσιν.
Η πολιτεία Τσιν βρίσκεται στη Δυτική Μιανμάρ. Συνορεύει στα Ανατολικά με τις περιφέρειες Σαγκάινγκ και Μαγκουέι, καθώς και με την πολιτεία Ραχίν στα νότια. Στα δυτικά συνορεύει με την Ινδία και το Μπανγκλαντές. Η πολιτεία Τσιν καλύπτει έκταση 36.018,9 τ.χλμ. Πρωτεύουσα είναι η Χάκχα με υψόμετρο 1.867 μέτρων, ενώ το 2005 είχε σχεδόν 20.000 κατοίκους.

Διοικητικές διαιρέσεις
----------------------

Η πολιτεία χωρίζεται σε τρεις επαρχία: τις Χάκχα, Φάλαμ και Μίντατ.

Θρησκεία
--------

Σύμφωνα με την Απογραφή της Μιανμάρ του 2014, οι Χριστιανοί, που συγκροτούν το 85,4% του πληθυσμού της Πολιτείας Τσιν, αποτελούν τη μεγαλύτερη θρησκευτική κοινότητα εκεί. Οι μειονοτικές θρησκευτικές κοινότητες περιλαμβάνουν Βουδιστές (13%), Μουσουλμάνους (0,1%), Ινδουιστές (0%) και Ανιμιστές (0,4%), συμπεριλαμβανομένων των οπαδών του Πάου Τσιν Χάου, οι οποίοι αποτελούν συλλογικά τον υπόλοιπο πληθυσμό της Πολιτείας Τσιν. Το 1,1% του πληθυσμού απαριθμούσε την έλλειψη θρησκείας, άλλες θρησκείες ή δεν απαριθμήθηκε με άλλο τρόπο. Η Πολιτεία Τσιν είναι η μόνη πολιτεία στη Μιανμάρ με πλειοψηφικό χριστιανικό πληθυσμό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The 2014 Myanmar Population and Housing Census: The Union Report». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 2018.
2. 1 2 3  *The 2014 Myanmar Population and Housing Census Census Report Volume 2-C* (PDF). Department of Population Ministry of Labour, Immigration and Population. Ιουλίου 2016. σελίδες 12–15.
3. ↑  «Laipian Pa Ni kibawl». *ZomiDaily* (archive.is). 29 December 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 December 2012.. Ανακτήθηκε στις 18 November 2017.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Διοικητικές διαιρέσεις της Μιανμάρ |
| --- |
|  |
| Πολιτείες | 
* Τσιν
* Κατσίν
* Καγιάχ
* Καγίν
* Μον
* Ραχίν
* Σαν
 |  |
|  |
| Περιφέρειες | 
* Αγιεγιαρουάντι
* Μπάγκο
* Μαγκουάι
* Μανταλέι
* Σαγκαΐνγκ
* Τανινθάργι
* Γιανγκόν
 |
|  |
| Αυτοδιοικούμενες Ζώνες | 
* Ντανού
* Κοκάνγκ
* Νάγκα
* Πα Λαούνγκ
* Πα-Ο
 |
|  |
| Αυτοδιοικούμενες Διαιρέσεις | 
* Βα
 |
|  |
| Ενωσιακές Επικράτειες | 
* Νέπιντο
 |

 |
Ο **Νικολάι Γεγκορόβιτς Μακόφσκι** (ρωσικά Никола́й Его́рович Мако́вский); (10 Μαΐου 1841, Μόσχα — 18 Οκτωβρίου 1886,Αγία Πετρούπολη) ήταν Ρώσος ζωγράφος.

Βιογραφία
---------

Ο πατέρας του ήταν λογιστής στο επάγγελμα,
αλλά ήταν
επίσης
ερασιτέχνης
καλλιτέχνης,
φανατικός
συλλέκτης
τέχνης και
ένας από
τους ιδρυτές
της Σχολής Ζωγραφικής,
Γλυπτικής και
Αρχιτεκτονικής της Μόσχας. Εκανε τις πρώτες σπουδές του στην σχολή Αρχιτεκτονικής της Μόσχας και
παρακολούθη
σε μαθήματα στην 
Αυτοκρατορική
Ακαδημία
Τεχνών
1859-1866.

Καριέρα
-------

Ταιζοντας Γαλοπούλες
Το 1865, του απονεμήθηκε το αργυρό μετάλλιο για το έργο του σε μια μικρή πέτρινη εκκλησία με 150 ενορίτες. Μετά την αποφοίτησή του, του δόθηκε ο τίτλος του «Ελεύθερου Καλλιτέχνη», ο οποίος του παρείχε το δικαίωμα στην εργασία για την κατασκευή
έργων. 

Λίγο αργότερα,
έγινε βοηθός
ενός
αρχιτέκτονα
σε ένα Υπουργείο της αυτοκρατορικής Ρωσίας, αλλά τελικά εγκατέλειψε τη θέση του εκεί για να αφιερώσει όλο του το χρόνο του στη ζωγραφική. 

Το 1870, έγινε ένα από τα μέλη του «Συλλόγου των Εικαστικών Ταξιδιωτών», αλλά δεν συμμετέιχε πλήρως μέχρι το 1875. Το 1872, τιμήθηκε ως τον «καλλιτέχνη δευτέρου βαθμού» από την Ακαδημία.
Από το 1873-1874, ο ίδιος και ο αδελφός του Κωνσταντίν περιόδευσαν στην Αίγυπτο, και στη συνέχεια ταξίδεψε εκτενώς σε όλη τη Ρωσία και την Ουκρανία.
Αργότερα πέρασε αρκετούς μήνες σε μια ρωσική κοινότητα τέχνης στο Παρίσι, όπου εργάστηκε μαζί με τον Aλεξέι Μπογκολύμποφ. 
Από αυτό το σημείο και μετά, τα περισσότερα από τα έργα του παρουσιάστηκαν σε ταξιδωτικές εκθέσεις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Anastasia Koptev a, "Династия Маковских: передавая таланты по наследству" (The Makovsky Dynasty. Inherited Talents) Pushkin Krasnodar Regional Universal Scientific Library
2. ↑  Biography of Nikolay Makovsky[*νεκρός σύνδεσμος*] (αγγλικά) ανακτήθηκε στις 20 Ιουλίου 2018

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Nikolay Makovsky στο Wikimedia Commons

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Ζωγραφική
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 96557011
* LCCN: n2018049565
* ISNI: 0000 0000 6965 1574
* ULAN: 500118147
* RKD: 52087

 |

 |
Ο **Νίκος Τσιαμπουρής** (γενν. 1943) είναι παλαίμαχος Έλληνας ποδοσφαιριστής και πρώην προπονητής ποδοσφαίρου.

Αγωνιστική σταδιοδρομία
-----------------------

Ο Τσιαμπουρής, γέννημα-θρέμμα Αιγαλιώτης, ξεκίνησε τον αθλητισμό από τις αλάνες της περιοχής, έως ότου τον ανακάλυψε κάποιος κυνηγός ταλέντων του Εθνικού Πειραιά, ο οποίος τον οδήγησε να υπογράψει συμβόλαιο με την ομάδα του μεγάλου λιμανιού, σε ηλικία μόλις 14 ετών, όταν εκεί τότε έπαιζαν οι σπουδαίοι Μανταλόζης, Κοζομπόλης, Λαιμός κ.α. Έπειτα από 2 χρόνια, ο Τσιαμπουρής αποκτήθηκε από το σύλλογο της Ιεράπολης Αιγάλεω, στον οποίο έπαιξε μέχρι και το 1963, οπότε στρατεύθηκε. Ύστερα από το πέρας της στρατιωτικής του θητείας, ξεκίνησε η μεγάλη του σταδιοδρομία στο Αιγάλεω. Ο Τσιαμπουρής αγωνιζόμενος σαν κεντρικός αμυντικός ή αμυντικός μέσος αναδείχτηκε σε αρχιπιστό ποδοσφαιριστή του Αιγάλεω όλων των εποχών για τη μεγάλη κατηγορία, όπου έπαιξε 9 συνεχόμενες περιόδους, φτάνοντας στις **239** συμμετοχές.

Προηγουμένως (1965) είχε αναδειχτεί πρωταθλητής στη Β΄Εθνική.

Μετά το τέλος της σταδιοδρομίας του σαν παίκτης που ήρθε την περίοδο 1974-75 με το σύλλογο του Παλαιού Φαλήρου (Β΄ κατηγορίας ΕΠΣΑ), ανέλαβε κατά σειρά προπονητής των συλλόγων του Χαραυγιακού, του Ορφέα Αιγάλεω, του Α.Ο. Περιστερίου, του Α.Ο. Κηφισιάς (1979), του Π.Σ. Παλαιού Φαλήρου (1985), του Αιγάλεω (1986) κ.α.

Μένει μόνιμα στο Αιγάλεω και είναι συνταξιούχος του ΟΤΕ. Είναι μέλος του Συνδέσμου παλαιμάχων του Αιγάλεω, είναι νυμφευμένος και έχει τρία παιδιά, δυο αγόρια και ένα κορίτσι. Ο μεγάλος του γιος Δημήτρης Τσιαμπουρής υπήρξε ποδοσφαιριστής πολλών συλλόγων (Αιγάλεω, Ατρόμητος Αθηνών, Αιολικός Μυτιλήνης, Πανελευσινιακός, κ.λ.π.) και νυν προπονητής ποδοσφαίρου σε ομάδες της ΕΠΣΑ.

Στατιστικά στοιχεία
-------------------

* 1957/58 & 1958/59: Εθνικός Πειραιώς (εφηβικό Τμήμα)
* 1959/60 έως και 1962/63: Ιεράπολις
* 1963/64: στρατευμένος
* 1964/65: Αιγάλεω Α.Ο.-Β΄ Εθνική-28 συμμετοχές
* 1965/66: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-28 συμμετοχές
* 1966/67: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-24 συμμετοχές
* 1967/68: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-30 συμμετοχές
* 1968/69: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-32 συμμετοχές
* 1969/70: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-25 συμμετοχές
* 1970/71: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-25 συμμετοχές
* 1971/72: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-31 συμμετοχές
* 1972/73: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-27 συμμετοχές
* 1973/74: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄Εθνική-17 συμμετοχές, 1 γκολ

Παραπομπές
----------

1. ↑  Φύλλο εφημερίδας "*Αθλητική Ηχώ*" της 12 Οκτωβρίου 1974, σελ. 6

Πηγές
-----

* Διεθνής αθλητική ιστοσελίδα
* Γεώργιος Παγιωτέλης "Το Έπος της Α΄Εθνικής" (Περιοδικό "Οι Παγκόσμιοι", τεύχη ετών 1994-96)
* Νίκος Δημ. Νικολαΐδης "*50 Χρόνια Αιγάλεω*" (1998)
* Ηλεκτρονικό αρχείο "Αθλητικής Ηχούς"

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Ποδόσφαιρο
 |

 |
Ο **Γιώργος Τσαφούλιας**, (Πάτρα, 1935 - Πάτρα, 11 Σεπτεμβρίου 2004) ήταν Έλληνας πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής από το 1996 ως το 2000.

Βιογραφία
---------

Εργάστηκε ως δικηγόρος και ήταν πολύ αγαπητός πολιτικός . Ήταν γνωστός και για τα καυστικά του σχόλια. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ και είχε υπογράψει την ιδρυτική του διακήρυξη της 3ης Σεπτεμβρίου 1974. Το 1995 αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ και ακολούθησε τον Δημήτρη Τσοβόλα στο ΔΗ.Κ.ΚΙ. και ήταν από τα ιδρυτικά του μέλη. Το 1996 εκλέχτηκε 9ος βουλευτής Αχαΐας με το ΔΗΚΚΙ με 2.452 ψήφους. Είχε επίσης διατελέσει Αντιπρόεδρος του νομαρχιακού συμβουλίου Αχαΐας. Το 2003 ήταν προσκεκλημένος, και παρέστη και στην ιδρυτική διακήρυξη της Δημοκρατικής Αναγέννησης από τον Στέλιο Παπαθεμελή. Ήταν παντρεμένος με τη γυμνάστρια και πρωταθλήτρια του στίβου Μαίρη Καμμένου (1938-2017) και απέκτησαν 3 παιδιά.

Απεβίωσε στις 11 Σεπτεμβρίου 2004 και κηδεύτηκε δύο ημέρες μετά, από τον ιερό ναό Παντανάσσης Πατρών, ενώ ετάφη στην Καλλιθέα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εφημερίδα Φιλόδημος
2. ↑  «Λίστα με τους ιδρυτές που υπόγραψαν την διακήρυξη της 3ης Σεπτεμβρίου 1974». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Σεπτεμβρίου 2005. Ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2005.
3. ↑  «Λίστα με τα ιδρυτικά μέλη του ΔΗ.Κ.ΚΙ.». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Αυγούστου 2003. Ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2019.
4. ↑  «www.Bekiris.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Οκτωβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2007.
5. ↑  «in.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαΐου 2004. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2004.
6. ↑   Πάτρα: Απεβίωσε η Μαίρη Καμμένου, σύζυγος του δικηγόρου Γιώργου Τσαφούλια], Best.gr, 13 Μαρτίου 2017.
7. ↑  Κηδείες, Τα Νέα, φύλλο 13ης Σεπτεμβρίου 2004, σελ. 69.
Ο **Βυζαντινός Πύργος Αγίου Βασιλείου** βρίσκεται στην νότια όχθη της λίμνης Κορώνειας και στο βορειοδυτικό τμήμα του χωριού. 

Ο Βυζαντινός Πύργος Αγίου Βασιλείου σήμερα.Ο Βυζαντινός Πύργος Αγίου Βασιλείου σήμερα.

Πληροφορίες και αρχιτεκτονική
-----------------------------

### Ενδεικτικές πληροφορίες

Ο πύργος, χρονολογείται στον 14ο αιώνα. Τα παλαιότερα χρόνια, σχετιζόταν με προϊόντα γεωργίας και αλιείας από την λίμνη, αλλά και από το ίδιο αλλά και τα γύρω χωριά και περιοχές, και όχι τόσο με την άμυνα του χωριού και της Θεσσαλονίκης. 

Έχει δύο εισόδους. Η πρώτη είσοδος βρίσκεται στην νότια μπροστινή μεριά του, ενώ η δεύτερη βρίσκεται ανατολικά. Η πόρτα για την είσοδο στον εσωτερικό χώρο του πύργου είναι κλειδωμένη για λόγους ασφαλείας. 

### Αρχιτεκτονικά

Το ύψος του φτάνει μόλις στα 15 μέτρα, και οι διαστάσεις του 10 επί 10 (10x10/10,5x10,5). Είναι χτισμένος με τούβλα, αλλά και με ασβεστοκονίαμα για συνδετικό υλικό. 

### Ζημιές, φθορές και αναστύλωση

Ο πύργος έχει υποστεί πάρα πολλές ζημιές και φθορές. Η πιο σοβαρή ζημιά προκλήθηκε από τον σεισμό που πραγματοποιήθηκε το 1978. Το 2008, το μνημείο άρχισε να αναστυλώνεται.

Το μνημείο σήμερα
-----------------

Σήμερα, ο πύργος βρίσκεται σε άριστη κατάσταση. Τόσο αυτός, αλλά και τόσο και ο χώρος του. Είναι διαμορφωμένος κατάλληλα και με υψηλή ασφάλεια. Υπάρχει πάρκο και παιδικές χαρές στον χώρο του, όσο αυτός κοιτάει επιβλητικά την λίμνη.

Πηγές και παραπομπές
--------------------

* Μαρία Τσιάπαλη, *Προϊσταμένη της ΕΦ.Α.ΠΕ.Θ.*
* ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ, τευχ.64/Β2, 2008, (σ.891-894)

1. ↑  «Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού | Πύργος Αγίου Βασιλείου». *odysseus.culture.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιουλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2022.
2. ↑  «Βυζαντινός πύργος Αγίου Βασιλείου | Saint Basil Byzantine Tower». *Βυζαντινός πύργος Αγίου Βασιλείου | Saint Basil Byzantine Tower*. Ανακτήθηκε στις 5 Μαΐου 2022.
3. ↑  Παπαθανασίου, Μανώλης. «Πύργος Αγίου Βασιλείου». *Καστρολόγος*. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2022.
4. ↑  Brainstorm (11 Ιανουαρίου 2011). «protostrator: Ο πύργος του Αγίου Βασιλείου». *protostrator*. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2022.
5. ↑  «Πύργος Αγίου Βασιλείου Λίμνης Κορώνειας». *thesekdromi.gr*. 15 Δεκεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2022.
6. ↑  «ΒΙΝΤΕΟ: Ο πύργος του Αγίου Βασιλείου από ψηλά». *parallaximag.gr*. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2022.
Ο **Γρηγόρης Παπαβασιλείου** είναι παλιός ποδοσφαιριστής, γεννημένος στην Καστοριά στις 20 Σεπτεμβρίου 1955. Αγωνιζόταν στη θέση του μέσου.

Ξεκίνησε την καριέρα του από τον ερασιτεχνικό σύλλογο του Κέλετρου Καστοριάς και στη συνέχεια αγωνίστηκε ως επαγγελματίας στην Καστοριά. Το 1982 μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό όπου και αγωνίστηκε ως το 1985, ενώ συνέχισε την καριέρα του ως το 1990 στον ΟΦΗ όπου και έκλεισε την καριέρα του.

Από το 1992 βρίσκεται στην ποδοσφαιρική ακαδημία του Χουάν Ραμόν Ρότσα *Rocha Club*, ενώ είχε υπό την καθοδήγησή του την Ακαδημία την περίοδο 1993 - 1996, όταν ο Ρότσα ήταν προπονητής στον Παναθηναϊκό.

Ο Γρηγόρης Παπαβασιλείου είναι απόφοιτος της Ανωτάτης Βιομηχανικής Σχολής Θεσσαλονίκης.

Διεθνής
-------

Αγωνίστηκε μία φορά στην Εθνική Ελλάδας ως ποδοσφαιριστής της Καστοριάς, σε φιλικό αγώνα με αντίπαλο την Τσεχοσλοβακία (ήττα 2-1 εκτός έδρας) στις 24 Μαρτίου 1982. Επίσης, έπαιξε στην Εθνική Ολυμπιακή ομάδα το 1983.

Τίτλοι
------

Κέρδισε συνολικά τέσσερις τίτλους, και με τις 3 ομάδες στις οποίες αγωνίστηκε:

* Κύπελλο Ελλάδας 1980 με την Καστοριά
* Πρωτάθλημα Ελλάδας 1984 με τον Παναθηναϊκό
* Κύπελλο Ελλάδας 1984 με τον Παναθηναϊκό
* Κύπελλο Ελλάδας 1987 με τον ΟΦΗ
Το **Τέμενος Αμπντούλ Ραχμάν** (στα Νταρί: **مسجد عبدالرحمان**; στα Παστούν: **د عبدالرحمان جومات**‎), (είναι γνωστό και ως Μεγάλο Τζαμί της Καμπούλ) είναι ένα από τα μεγαλύτερα τζαμιά του Αφγανιστάν. Βρίσκεται σε μια από τις κεντρικές εμπορικές περιοχές της Καμπούλ, το Ντεχ Αφγκανάν, δίπλα στην Πλατεία Παστουνιστάν και στο Πάρκο Ζαρνεγκάρ. 

Ξεκίνησε να κατασκευάζεται το 2001 από τον Αφγανό επιχειρηματία, Χατζή Αμπντούλ Ραχμάν, και μετά το θάνατό του την κατασκευή του τεμένους συνέχισαν οι γιοι του. Εγκαινιάστηκε τον Ιούλιο του 2012 και στην τελετή εγκαινίων παρευρέθησαν ο τότε πρόεδρος του Αφγανιστάν Χαμίντ Καρζάι και άλλοι υψηλόβαθμοι Αφγανοί αξιωματούχοι. 

Το Τέμενος Αμπντούλ Ραχμάν είναι χτισμένο σε μια έκταση 3.5 εκταρίων, αποτελείται από τρεις ορόφους ο ένας από τους οποίους είναι αποκλειστικά για τις γυναίκες και έχει συνολικά χωρητικότητα 10.000 άτομα. Στο τέμενος υπάρχει και μεντρεσές καθώς και βιβλιοθήκη με 150.000 βιβλία.

Παραπομπές
----------

1. ↑
Το **Attack on Titan** (Ιαπωνικά:進撃の巨人 Ελληνικά:Επίθεση στον Τιτάνα) αποτελεί ιαπωνική σειρά anime, βασισμένη στο ομώνυμο manga του Hajime Isayama. Η πρεμιέρα της έγινε στις 7 Απριλίου του 2013, με σκηνοθέτη τον Tetsurō Araki και εταιρεία παραγωγής την Wit Studio. Μετράει συνολικά 4 σεζόν. Η σειρά εξελίσσεται γύρω από τον Eren Jaeger, την θετή αδερφή του Mikasa Ackerman και τον φίλο τους Armin Arlert, σε έναν κόσμο όπου τρία τείχη είναι το μόνο που χωρίζει την ανθρωπότητα από γιγάντια ανθρωποειδή που τρώνε ανθρώπους. Όταν το εξωτερικό τείχος πέφτει, οι τρεις ήρωες κατατάσσονται στον στρατό ζητώντας εκδίκηση και τον αφανισμό των τιτάνων. Θεωρείται ένα από τα καλύτερα anime όλων των εποχών.

Πλοκή
-----

Περίπου 100 χρόνια πριν την αρχή των γεγονότων της σειράς, σε έναν δυστοπικό κόσμο εμφανίστηκαν οι τιτάνες, γιγάντια ανθρωποειδή πλάσματα τα οποία τρέφονται με ανθρώπους, χωρίς όμως να έχουν κάποιο λόγο ή πραγματική ανάγκη για τροφή. Ότι απέμεινε από την ανθρωπότητα κλείστηκε μέσα σε τρία τείχη: το εξωτερικό (Wall Maria), το μεσαίο (Wall Rose) και το εσωτερικό (Wall Sina). Μέσα στα τείχη, η ανθρωπότητα έζησε έναν αιώνα με ασφάλεια, μέχρι που μια μέρα εμφανίζονται δυο τιτάνες που κάνουν μια τρύπα στο εξωτερικό τείχος, επιτρέποντας και σε άλλους να μπούνε μέσα. Μέσα σ'αυτά τα γεγονότα, ο Eren βλέπει την μητέρα του να τρώγεται και ορκίζεται να πάρει εκδίκηση γι'αυτήν και την ανθρωπότητα. Έτσι, οι τρεις χαρακτήρες κατατάσσονται στον στρατό, σε μια μονάδα ανιχνευτών με αποστολή να ανακτήσουν τις χαμένες περιοχές από τους τιτάνες.

Επεισόδια
---------

| Σεζόν | Επεισόδια | Πρώτη Προβολή |
| --- | --- | --- |
| 1 | 25 | 7 Απριλίου 2013 |
| 2 | 12 | 1 Απριλίου 2017 |
| 3 | 22 | 23 Ιουλίου 2018 |
| 4 | 28 | 7 Δεκεμβρίου 2020 |

Ανταπόκριση
-----------

Η σειρά έχει σημειώσει μεγάλη επιτυχία μέσα και έξω από την Ιαπωνία, κάνοντας την σειρά anime με τις περισσότερες εισπράξεις για το 2013 στην Ιαπωνία, και την όγδοη σειρά anime με τις περισσότερες εισπράξεις για την δεκαετία του 2010.

### Κριτικές

Η σειρά έχει δεχθεί ως επί το πλείστον θετικές κριτικές, με τους κριτικούς να επαινούν την ιστορία, το γράψιμο, το animation, τις σκηνές δράσης, τους χαρακτήρες και τη μεταγλώττιση, αν και κάποιοι επέκριναν την σκοτεινή θεματική.

### Βραβεία

* 3rd *Newtype* Anime Awards: Καλύτερη Σκηνοθεσία, Καλύτερο Σενάριο, Καλύτερο Soundtrack, Καλύτερο Theme Song, Top Θηλυκός Χαρακτήρας, Τίτλος της Χρονιάς.
* 2013 Animation Kobe Awards: Καλύτερη TV Animation.
* 2014 Tokyo Anime Award: Animation της χρονιάς, Καλύτερη Σκηνοθεσία, Καλύτερο Σενάριο, Καλύτερη Μουσική.
* Japan's 19th annual Association of Media in Digital (AMD) Awards: Digital Contents of the Year Award.

Παραπομπές
----------

1. ↑  [「進撃の巨人」製作委員会. "放送情報" «[Broadcast Information]. shingeki.tv»] Check `|url=` value (βοήθεια).
2. ↑  «38.atwiki.jp».
3. ↑  «38.atwiki.jp».
4. ↑  «Anime News Network. October 13, 2013». 14 Οκτωβρίου 2013.
5. ↑  ["Attack on Titan Wins Top Prizes in Newtype Anime Awards – News" «Anime News Network»] Check `|url=` value (βοήθεια). 1 Φεβρουαρίου 2014.
6. ↑  «TOKYO ANIME AWARD FESTIVAL 2016».
7. ↑  «Anime News Network».
Το **Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος** (TEE-TCG) είναι ο ελληνικός επαγγελματικός οργανισμός που λειτουργεί ως επίσημος τεχνικός σύμβουλος του ελληνικού κράτους και είναι υπεύθυνος για την απονομή επαγγελματικών αδειών σε όλους τους μηχανικούς που εργάζονται στην Ελλάδα. Πρόκειται για δημόσια νομική οντότητα με εκλεγμένη διοίκηση, εποπτευόμενη από το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων. Το Τεχνικό Επιμελητήριο της Ελλάδας είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Εφαρμοσμένων Επιστημών και Μηχανικών.

Ιδρύθηκε το 1923 από τους αποφοίτους του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Από τον Σεπτέμβριο του 2010, ο Χρήστος Σπίρτζης, ο οποίος ανακηρύχθηκε Αναπληρωτής Υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων το 2015, ήταν πρόεδρος του Τεχνικού Επιμελητηρίου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Role & Objectives». *Technical Chamber of Greece*. portal.tee.gr. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2009.
2. ↑  «Members». *European Council of Applied Sciences and Engineering*. euro-case.org. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιουλίου 2008. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2009.
3. ↑  «NTUA's History». *National Technical University of Athens*. ntua.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Μαΐου 2010. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2009.
4. ↑  Zikakou, Ioanna (1 Φεβρουαρίου 2015). «Who Is Who in the New Greek Government». *Greek Reporter*. Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2015.
Ο **Λέιφ Έρικσον** ήταν, σύμφωνα με τη *Σάγκα των Γροιλανδών*, θαλασσοπόρος εξερευνητής που έφτασε μέχρι την Αμερική και την ανακάλυψε πριν τον Κολόμβο.

Χάρτης με την πορεία του Λέιφ Έρικσον
Ήταν γιος του Έρικ του Ερυθρού ο οποίος ήταν εξερευνητής και εποικιστής της Γροιλανδίας. Ο Λέιφ ακούγοντας τις αφηγήσεις του Μπιόρνι αποφάσισε να εξερευνήσει τα νέα εδάφη με την προοπτική εγκατάστασης εκεί. Σημειωτέον ο Λέιφ και ο Μπιόρνι θεωρούσαν τα νέα εδάφη συνέχεια της Γροιλανδίας.

Ξεκίνησε από τη Γροιλανδία το 1000 περίπου αγοράζοντας το πλοίο του Μπιόρνι αλλά ακολουθώντας διαφορετική διαδρομή από αυτόν, από βορά προς νότο. Φτάνοντας στα νέα εδάφη ο Λέιφ αρχικά αντίκρισε βραχώδεις εκτάσεις με πάγους και την ονόμασε *Χέλουλαντ* (Helluland). Η περιοχή αυτή σήμερα ταυτίζεται με τη Νήσο Μπάφιν. Συνεχίζοντας νότια αντίκρισαν γη με δάση και ήπιο κλίμα, την ονόμασαν *Μέρκλαντ* (Μarkland ), "Γη των Δασών". Θεωρείται ότι είναι η σημερινή χερσόνησος Λαμπραντόρ στον Καναδά. Όσο ο Λέιφ κατέβηκε πιο νότια είδε πιο πυκνή βλάστηση και ηπιότερο κλίμα και αυτή την περιοχή την ονόμασε *Βίνλαντ* (Vinland), "Γη της αμπέλου". Οι μελετητές την ταυτίζουν είτε με τη Νέα Γη του Καναδά είτε στον κόλπο του Αγίου Λαυρεντίου στις Η.Π.Α.. Εδώ αποβιβάστηκαν για να ξεχειμωνιάσουν ο Λέιφ και οι άντρες του κατασκευάζοντας και έναν οικισμό. Το καλοκαίρι επέστρεψαν στη Γροιλανδία, όπου και ο Έρικσον εγκαταστάθηκε μόνιμα.

Ο αδελφός του Λέιφ, Θόρβαλντ, συνέχισε τον επόμενο χρόνο τις εξερευνητικές αποστολές στα νέα εδάφη, όπου είχε και την πρώτη επαφή με ιθαγενείς.

Σήμερα έχουν βρεθεί μικρός οικισμός στη θέση Λ' Ανζ ο Μήντοους (L'Anse aux Meadows) στη Νέα Γη που είναι ευρύτερα αποδεκτό ότι ταυτίζεται με την εγκατάσταση του Λέιφ και της ομάδας του στη Βίνλαντ.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Λέιφ Έρικσον** |

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 198152140015411100005
* LCCN: n80017783
* ISNI: 0000 0000 8637 0758
* GND: 118994263
* SELIBR: 194165
* SUDOC: 203989392
* BIBSYS: 90306670
* NDL: 00466179
* BNE: XX1312678

 |

 |
Ο **Κονσταντίν Καντακουζηνός** (*Constantin Cantacuzino*, 11 Νοεμβρίου 1905 - 26 Μαΐου 1958) γνωστός με το παρατσούκλι **Bâzu**, ήταν Ρουμάνος αθλητής και αεροπόρος του Β΄ παγκοσμίου πολέμου με καταγωγή από παλιά ρουμανική αριστοκρατική οικογένεια.

Ο πατέρας του ήταν ο Μιχαήλ Καντακουζηνός (Mihai Cantacuzinο) και καταγόταν από την πριγκηπική Οικογένεια των Καντακουζηνών με καταγωγή από την Σμύρνη και η μητέρα του Μαρία Ροσέτι ήταν από τις παλαιές ρουμανικές ευγενείς οικογένειες. Αφότου πέθανε ο πατέρας του, η μητέρα του ξαναπαντρεύτηκε για δεύτερη φορά με τον George Enescu (από τους μεγαλύτερους Ρουμάνους συνθέτες). Ο Κονσταντίν πήγε σχολείο στο Βουκουρέστι. Από μικρός ασχολήθηκε με τον αθλητισμό, ήταν αθλητής της ποδηλασίας με πολλές εθνικές νίκες, αθλητής του τένις και αρχηγός της εθνικής ομάδας χόκεϊ επί πάγου της Ρουμανίας στο παγκόσμιο πρωτάθλημα το 1933. Ήταν ο πατέρας του Ρουμάνου μυθιστοριογράφου Oana Orlea.

Το 1939 κέρδισε τον εθνικό εναέριο διαγωνισμό ακροβατικών με το *Bü 133 Jungmeister* και το 1941 ονομάστηκε διευθυντής των ρουμανικών εθνικών αερομεταφορών. Παρόλα αυτά ο Κονσταντίν κατατάχτηκε στην 53η μοίρα μαχητών. Μετά από την κατάληψη της Οδησσού, ο ρουμανικός στρατός μείωσε τον αριθμό στρατιωτών και ο Κονσταντίν αποστρατεύτηκε, προσωρινά όμως γιατί κατάφερε να επιστρέψει στην ενεργό δράση το 1943. Στις 26 Απριλίου 1943. Συμμετείχε σε πολλές αερομαχίες και έχει καταγεγραμμένες 43 πιστοποιημένες και 11 μη επιβεβαιωμένες καταρρίψεις.

Με την επιβολή του κομμουνιστικού καθεστώτος έχασε την δουλειά του και κυνηγήθηκε από το καθεστώς, όπως και όλη η Ρουμανική ελίτ, με αποτέλεσμα να τον εγκαταλείψει η σύζυγος του. Το 1947 δραπέτευσε στην Ιταλία και αργότερα εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ισπανία. Μάλιστα αγόρασε και ένα αεροπλάνο με την βοήθεια της Ρουμανικής κοινότητας από το οποίο έβγαζε τα προς το ζην.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφικό του (Αγγλικά)

Βιβλιογραφία
------------

* Vasile Tudor, "Constantin "Bâzu" Cantacuzino - Prinţul aşilor", Editura MODELISM, 2000; Dénes Bernád, "Rumanian Air Force, the prime decade 1938-1947", Squadron/Signal Publications, 1999.



1. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.