Η **Μπέρτα** (περί το 780 - μετά τις 11 Μαρτίου 824) μέλος της Δυναστείας των Καρολιδών ήταν το έβδομο παιδί και η τρίτη κόρη του αυτοκράτορα Καρλομάγνου με την τρίτη σύζυγο του Χίλντεγκαρντ του Φίντσγκαου. Η Μπέρτα μαζί με όλα τα αδέλφια της μεγάλωσαν και εκπαιδεύτηκαν στην αυτοκρατορική αυλή του πατέρα τους. Ο Όφα της Μερκίας ζήτησε από τον Καρλομάγνο να παντρευτεί ο γιος του Έγκφριθ της Μερκίας την Μπέρτα, η προσφορά εξόργισε τον Καρλομάγνο, διέκοψε τις διπλωματικές σχέσεις με την Μερκία και τους απέκλεισε από όλα τα λιμάνια της αυτοκρατορίας (790). Η Μπέρτα όπως και οι υπόλοιπες αδελφές της παρέμειναν ανύπαντρες, οι φήμες λένε ότι ο Καρλομάγνος δεν ήθελε να παντρέψει τις κόρες του επειδή φοβόταν τις πολιτικές αντιπαλότητες των συζύγων τους.

Η Μπέρτα είχε μακρόχρονες σχέσεις με έναν αυλικό τον Άνγκιλμπερτ, μαζί του έκανε τρία παιδιά. Την περίοδο 794-795 ο Άνγκιλμπερτ παρουσίασε σαν αυλικός ένα ποίημα με το οποίο υμνούσε την Μπέρτα για την ομορφιά και τα χαρίσματα της, η Μπέρτα είχε ποιητικές αρετές και αυτό δημιούργησε ανησυχίες στον Άνγκιλμπερτ για την κριτική της. Ο ένας από τους γιους της ήταν ο ιστορικός Νίταρντ ηγούμενος του Σαιντ-Ρίκιερ, η κόρη της επίσης Μπέρτα παντρεύτηκε τον Χέλγκαρντ Β΄ κόμη του Ποντιέ. Μετά τις ερωτικές του σχέσεις με την Μπέρτα ο Άνγκιλμπερτ αποσύρθηκε σε μοναστήρι, σύμφωνα με την βιογραφία του γιου του Νίταρντ έγινε ηγούμενος του Σαιντ-Ρίκιερ. Ο Άνγκιλμπερτ παρέμεινε ένας από τους σημαντικότερους σύμβουλους του Καρλομάγνου, τα παιδιά του εκπαιδεύτηκαν στην αυλή του, ο Νίταρντ έγινε σημαντικός στρατιωτικός, πολιτικός και σύμβουλος του Καρόλου του Φαλακρού. Όταν πέθανε ο Καρλομάγνος ο γιος και διάδοχος του Λουδοβίκος ο Ευσεβής έστειλε όλες τις αδελφές του σε μοναστήρια που είχαν πάρει κληρονομιά από τον πατέρα τους.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 205-6. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17  Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 200-210. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
3. ↑  Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
4. ↑  Becher, Matthias. Charlemagne, Yale University Press, 2005
5. ↑  Garver, Valerie Louise (2009). Women and Aristocratic Culture in the Carolingian World. Cornell University Press. σ. 42
6. ↑  Starr, Brian Daniel (2009). Ascent of the Saints. Brian Daniel Starr. σ. 175
7. ↑  Chalmers, Alexander (1815). The General biographical dictionary: containing an historical and critical account of the lives and writings of the most eminent persons in every nation: Vol. 23 (University of Wisconsin - Madison ed.). J. Nichols. σ. 199

Πηγές
-----

* Becher, Matthias. Charlemagne, Yale University Press.
* Garver, Valerie Louise (2009). Women and Aristocratic Culture in the Carolingian World. Cornell University Press.
* Starr, Brian Daniel (2009). Ascent of the Saints. Brian Daniel Starr.
* Chalmers, Alexander (1815). The General biographical dictionary: containing an historical and critical account of the lives and writings of the most eminent persons in every nation.