recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Τα ***Βραβεία Νάστρο ντ' Αρτζέντο*** (**ιταλικά: Nastro d'Argento**), είναι ένα ιταλικό κινηματογραφικό βραβείο που απονέμεται κάθε χρόνο από το 1946 από την Εθνική Ένωση Δημοσιογράφων Ιταλικού Κινηματογράφου (**Sindacato Nazionale Giornalisti Cinematografici Italiani**).
Το Νάστρο ντ' Αρτζέντο λέγεται ότι είναι το παλαιότερο βραβείο κινηματογράφου στην Ευρώπη.

Ιστορία
-------

Η ένωση δημοσιογράφων Ιταλικού κινηματογράφου ιδρύθηκε το ίδιο έτος κατά το οποίο δημιουργηθηκαν τα βραβεία Νάστρο ντ' Αρτζέντο το 1946, από μια ομάδα δημοσιογράφων και κριτικών ταινιών, μερικοί από τους οποίους αργότερα έγιναν σκηνοθέτες (ο Στένο και ο Μάριο Σολντάτι, ο οποίος ήταν και ο πρώτος πρόεδρος) και (Μικελάντζελο Αντονιόνι, Άντονιο Πιετραντζέλι).

Ο πρώτος κανονισμός ήταν που προκάλεσε τη
δημιουργία του Νάστρο ντ' Αρτζέντο για να «προωθήσει τη συνεχή καλλιτεχνική, τεχνική και βιομηχανική βελτίωση του ιταλικού κινηματογράφου και να τιμήσει τις σημαντικές ταινίες του».

Η τελετή απονομής των βραβείων πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά στη Ρώμη το 1946, στο Hotel de Russie. Οι επόμενες τελετές πραγματοποιήθηκαν κυρίως μεταξύ της Ρώμης και της Ταορμίνας, με εξαίρεση ορισμένες τελετές (όπως στη Φλωρεντία, μετά την πλημμύρα του 1966, ως ένδειξη αλληλεγγύης) και επίσης στο Σορέντο.

Τα βραβεία απονέμονται: στην καλύτερη ταινία της χρονιάς, στον σκηνοθέτης της καλύτερης ταινίας, στους ηθοποιούς και τεχνικούς. Το Νάστρο ντ' Αρτζέντο είναι μαζί με τα Νταβίντ ντι Ντονατέλο, βραβεία που προωθούνται από την Εθνική Ακαδημία Ιταλικού Κινηματογράφου.

Κατηγορίες
----------

* Νάστρο ντ' Αρτζέντο Καλύτερης Ταινίας
* Νάστρο ντ' Αρτζέντο Καλύτερης Κωμωδίας
* Νάστρο ντ' Αρτζέντο Καλύτερου Σκηνοθέτη
* Νάστρο ντ' Αρτζέντο Καλύτερου Σεναρίου
* Νάστρο ντ' Αρτζέντο Καλύτερου Παραγωγού
* Νάστρο ντ' Αρτζέντο Καλύτερου Ηθοποιού
* Νάστρο ντ' Αρτζέντο Καλύτερης Ηθοποιού
* Νάστρο ντ' Αρτζέντο Καλύτερου Β' Ανδρικού Ρόλου
* Νάστρο ντ' Αρτζέντο Καλύτερου Β' Γυναικείου Ρόλου
* Νάστρο ντ' Αρτζέντο Καλύτερης Σκηνογραφίας
* Νάστρο ντ' Αρτζέντο Καλύτερου Μόνταζ
* Νάστρο ντ' Αρτζέντο Καλύτερου Τραγουδιού
* Νάστρο ντ' Αρτζέντο Καλύτερης Μουσικής
* Νάστρο ντ' Αρτζέντο Καλύτερης Ενδυμασίας
* Νάστρο ντ' Αρτζέντο Καλύτερου Ήχου
* Νάστρο ντ' Αρτζέντο Καλύτερης Ξένης Ταινίας
* Νάστρο ντ' Αρτζέντο Καλύτερης Ταινίας Μικρού Μήκους
* Νάστρο ντ' Αρτζέντο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ
* Νάστρο ντ' Αρτζέντο Καλύτερης Ευρωπαίκης Ταινίας

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βραβεία Νάστρο ντ' Αρτζέντο στο Cinemagazineweb.it (Αγγλικά)
* Νάστρο ντ' Αρτζέντο στη IMDb.com (Αγγλικά)
Ο **Μαχμούντ Σουλτάνοβιτς Σακάλοφ** (ρωσικά: Махму́д Султа́нович Сака́лов‎) είναι Ρώσος πολιτικός με Ινγκουσετική εθνικότητα. Υπηρετεί ως Πρόεδρος της εθνοσυνέλευσης της Δημοκρατίας της Ινγκουσετίας. Κατάγεται από μορφωμένη οικογένεια και είναι δικηγόρος.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Μακίνσκ του Καζακστάν στις 1 Ιανουαρίου 1950 από Ινγκουσέτιους γονείς, οι οποίοι διώχθηκαν από την Τσετσενοϊνγκουσετική ΑΣΣΔ. Η οικογένεια τελικά επέστρεψε στη Ρωσία, όπου και αποφοίτησε από το Τεχνολογικό Ινστιτούτο Βιομηχανίας Τροφίμων της Οδησσού το 1975. Από το 1992 ο Σακάλοφ ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα όπου έγινε Πρόεδρος της Επιτροπής της Βιομηχανίας Μεταποίησης Τροφίμων και εργάστηκε ως Αναπληρωτής Υπουργός Γεωργίας στην Ινγκουσετία. Από το 2003 είναι πρόεδρος της εθνοσυνέλευσης της Δημοκρατίας της Ινγκουσετίας. Ο Σακάλοφ είναι μέλος της Ενωμένης Ρωσίας από το 2002. Είναι παντρεμένος και έχει αποκτήσει έξι παιδιά.

Παραπομπές
----------

* Βιογραφία
* Махмуд Сакалов: "Власть должна диктовать условия"
Ο **Μπόγκισλαβ Δ΄**, γερμαν. Bogislaw IV (π. 1255 - 19/24 Φεβρουαρίου 1309) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας (1278-1309) στο Βόλγκαστ.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Μπάρνιμ Α΄ δούκα της Πομερανίας και της Μαριάννας, κόρης τού Ερρίκος Ι΄ της Σουηδίας από τον Οίκο τού Έρικ. Ο πατέρας του έκανε μετά και άλλο γάμο και απέκτησε άλλους δύο γιους.

Το 1278 διαδέχθηκε τον πατέρα του σε ηλικία 23 ετών. Ήδη δύο έτη πριν ήταν συγκυβερνήτης με τον πατέρα του. Οι ετεροθαλείς αδελφοί του Μπάρνιμ Β΄ και Όθων Α΄ ήταν ενός έτους ο πρώτος και υστερότοκος ο δεύτερος, έτσι ο Μπόγκισλαβ Δ΄ έμεινε μόνος στην εξουσία.

Στις αρχές της δεκαετίας τού 1280 εισήλθε σε πόλεμο με το γειτονικό μαργραβάτο τού Βρανδεμβούργου. Τότε νυμφεύτηκε τη Ματίλντα, αδελφή τού Όθωνα Δ΄ μαργράβου τού Βρανδεμβούργου-Στέννταλ. Στις αρχές της δεκαετίας τού 1290 οι αδελφοί του είχαν ενηλικιωθεί και η χώρα διαιρέθηκε μεταξύ τους: ο Μπόγκισλαβ Δ΄ έλαβε το Βόλγκαστ, ο Μπάρνιμ Β΄ απεβίωσε το 1295 και ο Όθων Δ΄ το Στεττίν (γερμ. Στέτσιν πολων.).

Τον 14ο αι. συμμάχησε με τον Βλάντισλαφ Α΄ διεκδικητή τού θρόνου της Πολωνίας. Εισήλθε στα πρώτα στάδια τού Πολέμου τού Βρανδεμβούργου που κράτησε μία δεκαετία, αλλά ο δούκας δεν είχε επιτυχία. Απεβίωσε το 1309 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Βάρτισλαβ Δ΄.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πρώτα τη Ματίλντα των Ασκάνια, κόρη τού Ιωάννη Α΄ μαργράβου τού Βρανδεμβούργου· δεν απέκτησαν τέκνα και η Ματίλντα απεβίωσε ως το 1309.

Έπειτα ο Μπόγκισλαβ Δ΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαργαρίτα, κόρη τού Βίτσλαβ Β΄ πρίγκιπα τού Ρύγκεν και είχε τέκνα:

* Ευφημία 1285-1330, παντρεύτηκε τον Χριστόφορο Β΄ της Δανίας (Οίκος των Έστριντσεν).
* Βράτισλαβ Δ΄ πριν το 1290-1326, δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ.
* Ελισάβετ 1291-1349, παντρεύτηκε τον Έρικ Α΄ δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ (Οίκος των Ασκάνια).
* Μαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Νικόλαο Α΄ κύριο τού Ροστόκ (Οίκος τού Μεκλεμβούργου).
* (;)Ευφημία, παντρεύτηκε τον Αδόλφο Ε΄ κόμη τού Χόλσταϊν-Σέγκεμπερκ (Οίκος του Σάουενμπουρκ).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p363.htm#i3625. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  p363.htm#i3625. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
4. 1 2  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.

Πηγές
-----

* Adolf Häckermann (1876), "Bogislav IV", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 3, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 42–43
* Roderich Schmidt (1955), "Bogislaw IV.", Neue Deutsche Biographie (NDB) (in German), 2, Berlin: Duncker & Humblot, p. 416; (full text online)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 90992671
* GND: 138735786

 |

 |
Ο **Μπόβα** (ιταλικά: Bova, **Μπόβα**· καλαβριανά: Vùa) είναι δήμος (comune) στην επαρχία του Ρέτζο-Καλάμπρια στην ιταλική περιοχή της Καλαβρίας, περίπου 120 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Καταντζάρο και περίπου 25 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Ρηγίου. Είναι ένα από τα ελληνόφωνα χωριά της Μποβεσίας, μιας από τις δύο γραικάνικες περιοχές της νότιας Ιταλίας, όπου απαντάται με το όνομα **Βούας** ή και **Χώρα του Βούα**. Το χωριό είναι εγγεγραμμένο στον κατάλογο *I Borghi più belli d'Italia*.

Ιστορία
-------

Τα αρχαιολογικά ευρήματα μαρτυρούν την ανθρώπινη παρουσία στην περιοχή ήδη από τη νεολιθική εποχή· στην προρωμαϊκή εποχή, η περιοχή κατοικήθηκε από τους Αύσονες. Οι Έλληνες άποικοι ίδρυσαν μια πόλη (γνωστή ως Δηλία) στο σημερινό δήμο Σαν Πασκουάλε. Η πόλη αυτή ακολούθησε τα γεγονότα των πολέμων μεταξύ των μεγάλων ελληνικών κέντρων της περιοχής, του Ρηγίου, των Επιζεφυρίων Λοκρών και των Συρακουσών, και αργότερα υποτάχθηκε από τις τελευταίες. Μετά τη ρωμαϊκή κατάκτηση κατέστη πόλη με δικαιώματα υπηκοότητας.

Το 440 η Δηλία λεηλατήθηκε από τους Βανδάλους. Οι αδιάκοπες επιθέσεις από θαλάσσης ώθησαν του κατοίκους των περισσότερων πόλεων της περιοχής να εγκατασταθούν σε ασφαλέστερες τοποθεσίες μακριά από την ακτή. Οι κάτοικοι από τη Δηλία ίδρυσαν τη σημερινή Χώρα του Βούα σε μια πλαγιά του Ασπρομόντε, σε υψόμετρο περίπου 900 μέτρων. Αυτό δεν εμπόδισε τους Σαρακηνούς να επιτεθούν επανειλημμένως στην πόλη και, το 953, να τη λεηλατήσουν. Πολλοί από τους κατοίκους της εκτοπίστηκαν, με εντολή του Σικελού μουσουλμάνου εμίρη Χασσάν αλ-Κάλμπι, ως σκλάβοι στην Αφρική. Οι Άραβες πολιόρκησαν ξανά τον Βούα το 1075.

Υπό τους Νορμανδούς (11ος αιώνας) ο Βούας έγινε εκκλησιαστικό φέουδο υπό τον Αρχιεπίσκοπο του Ρηγίου, ο οποίος τον κατείχε μέχρι την κατάργηση της φεουδαρχίας το 1806. Τον 16ο αιώνα η περιοχή του Βούα έλαβε πολυάριθμους παράκτιους πύργους ως άμυνα κατά των αφρικανών πειρατών.

Κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο η πόλη βομβαρδίστηκε σφοδρά από τους συμμαχικές δυνάμεις το 1943.

Δημογραφική εξέλιξη
-------------------

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Superficie di Comuni Province e Regioni italiane al 9 ottobre 2011». Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ιταλίας. Ανακτήθηκε στις 16  Μαρτίου 2019.
2. ↑  «Popolazione Residente al 1° Gennaio 2018». Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ιταλίας. Ανακτήθηκε στις 16  Μαρτίου 2019.
3. ↑  «Bova». 30 Ιανουαρίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μπόβα** |

* Επίσημη ιστοσελίδα

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 240345176
* LCCN: no2006071022
* GND: 4080501-3
* NKC: ge1173399

 |

 |
H **Νάταλι Ντόρμερ** (αγγλικά: *Natalie Dormer*, 11 Φεβρουαρίου 1982) είναι Αγγλίδα ηθοποιός του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Γεννημένη και μεγαλωμένη στο Μπέρκσαϊρ, αποφοίτησε από το σχολείο Chiltern Edge και το Reading Blue Coat, ενώ σπούδασε υποκριτική στο Webber Douglas Academy of Dramatic Art, του Λονδίνου. Το 2003, πραγματοποίησε τον πρώτο της επαγγελματικό ρόλο, ερμηνεύοντας το σαιξπηρικό *The Comedy of Errors*. Το 2005, έκανε και το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο, στην ταινία *Casanova* (2005). Κατόπιν, απέκτησε δημοτικότητα με τη συμμετοχή της στην τηλεοπτική σειρά *The Tudors*, ως Άννα Μπολέυν, και υπήρξε δις υποψήφια στα Gemini Awards.

Το 2010, έπαιξε ξανά στο θέατρο το έργο *Sweet Nothings*, ενώ το 2012, συμμετείχε στην παράσταση *After Miss Julie*, όπου και έλαβε θετικές κριτικές. Παράλληλα, συμμετείχε και σε ταινίες όπως το *W.E.* (2011) και το *Captain America: The First Avenger* (2011). Παρόλα αυτά, η Ντόρμερ, έλαβε παγκόσμια δημοτικότητα, με τη συμμετοχή της στην τηλεοπτική σειρά του HBO (από το 2012 έως το 2016), *Game of Thrones*, ως Margaery Tyrell, ρόλος που της έδωσε άλλες δύο υποψηφιότητες, αυτή τη φορά στα Screen Actors Guild. Στην τηλεόραση, άλλος γνωστός της ρόλος ήταν στο *Elementary*. Ενώ γνωστοί ρόλοι στον κινηματογράφο έγιναν το 2014 και το 2015, παίζοντας στο *The Hunger Games: Επανάσταση - Μέρος 1* και *Μέρος 2*, αντιστοίχως. Το 2016, πραγματοποίησε έναν από τους πρώτους της πρωταγωνιστικούς ρόλους στον κινηματογράφο, στο *The Forest*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2017.
2. ↑  Bamigboye, Baz. Casanova girl won me over, *Daily Mail*, 10 February 2006. Retrieved 10 April 2013.
3. ↑  Emily Cronin (20 Αυγούστου 2016). «Natalie Dormer on Game of Thrones, MaxMara and struggling for work: 'I was properly unemployed for 10 months. You're never home and dry'». *The Daily Telegraph*. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2016.
4. ↑  «After Miss Julie». *Time Out London*.
5. ↑  Hibberd, James (23 June 2011). «'Tudors' star joins 'Game of Thrones' cast». *Entertainment Weekly*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-04-22.. Ανακτήθηκε στις 23 June 2011.
6. ↑  «HBO Signs Game of Thrones Cast Members for Seventh Season». *Watchers On The Wall*. 30 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2014.
7. ↑  Rosen, Christopher (22 August 2013). «Natalie Dormer Cast In 'Hunger Games: Mockingjay' As Cressida». *The Huffington Post*.. Ανακτήθηκε στις 19 September 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Νάταλι Ντόρμερ** |

* Natalie Dormer στην IMDb

  

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Κινηματογράφος
* Πύλη:Θέατρο
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 66299283
* LCCN: no2008178704
* ISNI: 0000 0000 4728 9738
* GND: 1061272168
* SUDOC: 134013662
* BIBSYS: 14015639
* NKC: xx0144911

 |

 |
Ο **Μπόγκισλαβ Β΄**, γερμαν. Bogislaw II (π. 1177 - 23 Ιανουαρίου 1220) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομμερανίας-Στεττίν (1187-1220).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γος τού Μπόγκισλαβ Α΄ δούκα της Πομερανίας και της Αναστασίας των Πιαστ, κόρης τού Μιέσκο Γ΄ υψηλού δούκα της Πολωνίας.

Το 1187 απεβίωσε ο πατέρας του, ενώ ο ίδιος ήταν 10 ετών. Μαζί με τον νεότερο αδελφό του Καζίμιρ Β΄ έμειναν υπό την επιτροπεία της μητέρας τους και τού Βάρτισλαβ καστελάνου και συγγενούς τους.

Έπειτα από μία ανεπιτυχή προσπάθεια αποτίναξης της Δανικής επικυριαρχίας, η Αναστασία και οι δύο γιοί της έπρεπε να μεταβούν στη Δανία και να δηλώσουν υποτέλεια στον βασιλιά. Άλλη συνέπεια ήταν ότι στον πόλεμο της Πομερανίας ενάντια στον Γιάρομαρ Α΄ πρίγκιπα τού Ρύγκεν, ο Γιάρομαρ Α΄ έγινε φύλακας και διοικητής τού δουκάτου στη θέση τού Βάρτισλαβ· επίσης στην ειρήνη τού Νύμπορκ, η Πομερανία έχασε τις διαφιλονικούμενες περιοχές περί το Βόλγκαστ και το Λόιτς.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Μιροσλάβα, κόρη τού Μέστβιν Α΄ δούκα της Πομερελίας και είχε τέκνα:

* Μπάρνιμ Α΄ π. 1218-1278, δούκας της Πομερανίας.
* Βοϊσλάβα.
* Ντομπροσλάβα, παντρεύτηκε πρώτα τον Νίκολας ή τον Βάρτισλαβ τού Γκύτσκοβ και έπειτα τον Γιάκτσο Α΄ τού Ζάλτσβεντελ.

Πηγές
-----

* Adolf Häckermann (1876), "Bogislav II.", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 3, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 41–42

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 33217334
* GND: 135560888

 |

 |
Συντεταγμένες: 36°34′30″N 2°54′35″E﻿ / ﻿36.57500°N 2.90972°E﻿ / 36.57500; 2.90972

Το **Μπουφαρίκ** είναι πόλη στην επαρχία Μπλιντά της Αλγερίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 57.162 κατοίκους, από 48.766 το 1998 σημειώνοντας ετήσια αύξηση 1,63%.

Η ιστορία του Μπουφαρίκ ξεκίνησε το 1835, όταν ο γαλλικός στρατός δημιούργησε μόνιμη βάση στη σημερινή τοποθεσία της πόλης κατά την κατάκτηση της Αλγερίας. Ο Μπερτράν Κλωζέλ ίδρυσε επίσημα το Μπουφαρίκ το 1836 ως δήμο.

Η σημαντικότερη οικονομική δραστηριότητα του Μπουφαρίκ είναι η κατεργασία πορτοκαλιών. Το αναψυκτικό Orangina συσκευαζόταν στο Μπουφαρίκ από το 1936 έως το 1962. Ο αλγερινός στρατός λειτουργεί επίσης μια αεροπορική βάση στο αεροδρόμιο του Μπουφαρίκ. Κοντά στο αεροδρόμιο αυτό συνέβη στις 11 Απριλίου 2018, το χειρότερο αεροπορικό δυστύχημα στην ιστορία της Αλγερίας, όταν ένα Ilyushin Il-76 συνετρίβη σε ένα χωράφι λίγο μετά την απογείωση, σκοτώνοντας πάνω από 250 άτομα.

Το Μπουφαρίκ βρίσκεται στην εθνική οδό 1. Η πόλη έχει σιδηροδρομικό σταθμό στη γραμμή Αλγέρι-Οράν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Boufarik (Boufarik, Blida, Algeria) - Population Statistics, Charts, Map, Location, Weather and Web Information». Ανακτήθηκε στις 2  Ιανουαρίου 2020.
2. ↑  «Boufarik (Boufarik, Blida, Algeria) - Population Statistics, Charts, Map, Location, Weather and Web Information». *citypopulation.de*. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2020.
3. ↑  «Boufarik | Algeria». *Encyclopedia Britannica* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2020.
4. ↑  «BOUFARIK : NAISSANCE DE ORANGINA». *www.babelouedstory.com*. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2020.
5. ↑  «DAAK @ OurAirports». *ourairports.com*. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2020.
6. ↑  Michaelson, Ruth (2018-04-11). «More than 250 dead in Algerian military plane crash» (στα αγγλικά). *The Guardian*. ISSN 0261-3077.. Ανακτήθηκε στις 2020-01-02.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 141982232
* LCCN: n86143149
* GND: 4321297-9
* SUDOC: 028686446
* BNF: cb12047126x (data)

 |

 |
Η **Μπαχτσεσεχίρ Κολέζι ΣΚ** (τουρκικά:*Bahçeşehir Koleji Spor Kulübü*), γνωστή και ως **Μπαχτσεσεχίρ Μπάσκετμπολ** (τουρκικά:*Bahçeşehir Basketbol*), είναι τουρκικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης με έδρα την Κωνσταντινούπολη. Η ομάδα συμμετέχει στο Πρωτάθλημα Τουρκίας (BSL). Η Μπαχτσεσεχίρ έκανε το ντεμπούτο της στο BSL το 2018 και το ντεμπούτο της σε ευρωπαϊκή διοργάνωση το 2019. Το 2022 κατέκτησε τον πρώτο ευρωπαϊκό τίτλο της αυτόν του FIBA Europe Cup.

Ο σύλλογος είναι μέρος του Μπαχτσεσεχίρ Κολέζι, ενός ιδιωτικού σχολείου με έδρα την Κωνσταντινούπολη.

Ιστορία
-------

 Η Αρένα Τσαφεράγκα, η έδρα του συλλόγου. 
Τη σεζόν 2017-18, η Μπαχτσεσεχίρ έφτασε για πρώτη φορά στους τελικούς της 2η κατηγορίας. Στις 13 Ιουλίου 2018, έλαβε την κενή θέση στην πρώτη κατηγορία, μετά την απόσυρση της Εσκισεχίρ Μπάσκετ. Αυτό σήμαινε την πρώτη εμφάνιση του συλλόγου στην πρώτη κατηγορία. Τη σεζόν 2018-19, τερμάτισε 9η στο πρωτάθλημα. Τη σεζόν 2019-20, η Μπαχτσεσεχίρ συμμετείχε στην κανονική περίοδο του Europe Cup, η οποία ήταν η πρώτη ευρωπαϊκή συμμετοχή για την ομάδα. Τη σεζόν 2020-21, αγωνίστηκε στην ευρωπαϊκή διοργάνωση του Γιούροκαπ. Το 2022, αγωνίστηκε ξανά στο FIBA Europe Cup, κατακτώντας μάλιστα το τρόπαιο αφού νίκησε στους διπλούς τελικούς με συνολικό σκορ 162-143 την Ρέτζιο Εμίλια.

Διακρίσεις
----------

**2η κατηγορία Τουρκίας**

* 2η θέση (1): 2017-18

**FIBA Europe Cup**

* Κυπελλούχος (1): 2021-22

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Bahcesehir Koleji Istanbul». Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2018.
2. ↑  Κατσίδης, Άρης. «Μπαχτσεσεχίρ-Ρέτζιο Εμίλια 90-74: Η τουρκική ομάδα κατέκτησε το FIBA Europe Cup». *Super Basket*. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2022.
3. ↑  «Bahcesehir to replace Eskisehir in Turkish BSL League - Eurohoops». 13 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2018.
4. ↑  «22 clubs register for 2019-20 FIBA Europe Cup». FIBA Europe. 23 Ιουλίου 2019.
5. ↑  «Οι ομάδες της επόμενης σεζόν». *ΤΑ ΝΕΑ*. 15 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος (στα τουρκικά)
Ο **Μάσης** (Μάσητας) ήταν αρχαία πόλη στην περιοχή του σημερινού χωριού της  Κοιλάδας και μία από τις πόλεις που είχαν ιδρύσει οι Δρύοπες στην νότια Αργολίδα. 

Η πόλη αναφέρεται από τον Όμηρο στον κατάλογο των Νεών και συμμετείχε στον  Τρωικό πόλεμο υπό την αρχηγία του βασιλιά του Άργους Διομήδη. Κατά τα χρόνια του  Παυσανία αποτελούσε επίνειο της Ερμιόνης καθώς ήταν το κοντινότερο αγκυροβόλιο στον Αργολικό (προς Ασίνη και  Ναυπλία) και μπορούσαν εύκολα να μεταφέρουν αγαθά αντί της θαλάσσιας οδού. 

Το χωριό της  Κοιλάδας κατέχει τη νότια παραλία του ομώνυμου όρμου, ενώ ο αρχαίος Μάσης ήταν χτισμένος στη βορειοανατολική πλευρά και απολάμβανε φυσική οχύρωση από το νησάκι της  Κορωνίδας που ακόμα και σήμερα φράζει το στόμιο του όρμου. Στο ύψωμα της βόρειας ακτής υπάρχουν ερείπια μικρού μεσαιωνικού οχυρού, ενώ χαμηλότερα στο ίδιο ύψωμα υπήρχε ο μυκηναϊκός οικισμός. Στη περιοχή έχουν βρεθεί ελάχιστα αρχαία κατάλοιπα (τμήματα τοίχων, δεξαμενές και όστρακα). Η θέση συγκαταλέγεται στις γνωστές από ευρήματα επιφανείας, καθώς και στις πρωτοεμφανιζόμενες κατά την Υστεροελλαδική περίοδο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ομήρου Ιλιάδα, Ραψωδία Β στίχοι 559-563 Οἳ δ' Ἄργός τ' εἶχον Τίρυνθά τε τειχιόεσσαν
Ἑρμιόνην Ἀσίνην τε, βαθὺν κατὰ κόλπον ἐχούσας, 
Τροιζῆν' Ἠϊόνας τε καὶ ἀμπελόεντ' Ἐπίδαυρον,
οἵ τ' ἔχον Αἴγιναν Μάσητά τε κοῦροι Ἀχαιῶν,
2. ↑  Παυσανία Ελλάδος περιήγησις/Κορινθιακά Μάσητι δὲ οὔσῃ πόλει τὸ ἀρχαῖον, καθὰ καὶ Ὅμηρος ἐν Ἀργείων καταλόγῳ πεποίηκεν, ἐπινείῳ καθ' ἡμᾶς ἐχρῶντο Ἑρμιονεῖς

Πηγές
-----

Γιόνα Μικε Παϊδούση-Παπαντωνίου, 1996, "Η Ερμιονίδα ανά τους Αιώνες", σ. 71-75
Το **Μπε-ιν Κιούν**, επίσης γνωστό ως **νήσος Αμπάι**, είναι μικρό νησί στα ανοικτά των ακτών της πολιτείας Ραχίν στη Μιανμάρ (πρώην Βιρμανία).

Γεωγραφία
---------

Το Μπε-ιν Κιούν έχει μήκος 1.1 χλμ. και πλάτος 0.35 τ.χλμ.. Το νησί είναι επίπεδο με μέγιστο ύψος 4 μ. Βρίσκεται 1.2 χλμ. μακριά από την ηπειρωτική ακτή.

### Κοντινά νησιά

Εκεί υπάρχει ένα μικρό θαμνώδες νησάκι στη μέση του πορθμού που χωρίζει το Μπε-ιν Κιούν από την ηπειρωτική ακτή.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος νησιών της Βιρμανίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Prostar Sailing Directions 2005 India & Bay of Bengal. Enroute.* National Geospatial-intelligence Agency (Feb 1, 2007). p. 173
2. ↑  Google Earth
3. ↑  Mapcarta - Be-in Kyun
Το **μνημείο για τα θύματα της σφαγής του Χοτζαλί** βρίσκεται στο ραγιόν Χαταΐ του Μπακού και είναι το πρώτο δημόσιο μνημείο που κατασκευάστηκε στο Αζερμπαϊτζάν εις μνήμην των θυμάτων της σφαγής του Χοτζαλί.

Κατασκευή και αποκαλυπτήρια
---------------------------

Το μνημείο κατασκευάστηκε το 2008 και χρηματοδοτήθηκε από την τοπική κυβέρνηση υπό την προτροπή του προέδρου Ιλχάμ Αλίγιεφ.

Σχέδιο
------

Αποτελείται από μία βάση από γρανίτη η οποία βρίσκεται μέσα σε υπόβαθρο από χαλίκι στην κορυφή του οποίου υπάρχει χάλκινο άγαλμα. Το συνολικό ύψος του μνημείου είναι 8,6 μέτρα Το άγαλμα απεικονίζει μια μητέρα με το νεκρό παιδί της στην αγκαλιά της, το οποίο πιέζει προς την καρδιά. Κατά την κατασκευή του μνημείου, γλύπτες χρησιμοποίησαν ως μοντέλα φωτογραφίες που τραβήχτηκαν από τον Αζέρο δημοσιογράφο Τσινγκίζ Μουσταφάγιεφ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ильхам Алиев принял участие в церемонии почтения памяти жертв Ходжалинской трагедии (2011)
2. ↑  Ильхам Алиев принял участие в шествии по случаю 20-й годовщины Ходжалинского геноцида (2012)
3. ↑  Ильхам Алиев принял участие в церемонии почтения памяти жертв Ходжалинской трагедии (2013)
4. 1 2  New memorial to Khojaly tragedy to be erected in Baku
5. ↑  К годовщине Ходжалы в Баку будет открыт обновленный памятник "Ана Харайи"

Συντεταγμένες: 40°22′59″N 49°52′26″E﻿ / ﻿40.3830°N 49.8739°E﻿ / 40.3830; 49.8739
Ο **Μπαϊσαμά Σανκό** είναι Γαλλο-Γουινέζος ποδοσφαιριστής, με καταγωγή από τη Σιέρα Λεόνε, γεννημένος στις 20 Μαρτίου 1992 στο Νοζάν-συρ-Μαρν. Αγωνίζεται αυτόν τον καιρό στην ΣΜ Καέν ως αμυντικός.

Καριέρα
-------

### Σύλλογος

Ο Μπαϊσαμά Σανκό έφτασε στην Αν Αβάν ντε Γκανγκάμπ το 2008. Αγωνίστηκε στην πρώτη του επαγγελματική αναμέτρηση, σε αναμέτρηση στα πλαίσια της Λιγκ 2 απέναντι στη Λε Μαν στις 14 Ιανουαρίου 2012. Στη διάρκεια του ίδιου μήνα μέτρησε τρεις συνεχόμενες συμμετοχές, και αγωνίστηκε συνολικά σε τέσσερις αναμετρήσεις πρωταθλήματος στη διάρκεια της σεζόν 2011-2012. Εκείνο τον καιρό ήταν ιδιαιτέρως αναγνωρίσιμος στον αγωνιστικό χώρο λόγω κράνους που φορούσε για να προστατεύσει ουλή που είχε από χειρουργική επέμβαση αφαίρεσης όγκου στο κεφάλι.

Στη διάρκεια της σεζόν 2012-2013, κατάφερε σταθερά να κερδίσει την εμπιστοσύνη του προπονητή του, Ζοσλέν Γκουβερνέκ, αγωνιζόμενος σε δύο αναμετρήσεις ως βασικός κατά τον μήνα Αύγουστο, κι έπειτα αγωνιζόμενος σε πέντε αναμετρήσεις μετά τον μήνα Νοέμβριο. Ωστόσο, στις 3 Δεκεμβρίου 2012, στη διάρκεια της αναμέτρησης απέναντι στην Ιστρ, υπέστη κάταγμα στην περόνη. Πραγματοποίησε την επιστροφή του στην πρώτη ομάδα στα τέλη της σεζόν, χωρίς ωστόσο να πάρει χρόνο συμμετοχής.

Επιθυμώντας να βρει εκ νέου θέση βασικού, αποχώρησε από την ομάδα και εντάχθηκε στην ΣΜ Καέν τον Ιούλιο του 2017.

### Εθνική

Κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Γουινέας στις 21 Μαΐου 2013 για τις αναμετρήσεις απέναντι στη Μοζαμβίκη και τη Ζιμπάμπουε. Δεν γνώρισε, ωστόσο, την πρώτη του διεθνή συμμετοχή παρά μόνο τον Αύγουστο του ιδίου έτους, στη διάρκεια αναμέτρησης απέναντι στην Αλγερία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γαλλικά) «Ligue 2/ Istres - Guingamp, demain (14 h 30). Sankoh et sans souci».. Le Télégramme. 27 Ιανουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2018.  Εξωτερικός σύνδεσμος στο `|website=` (βοήθεια)
2. ↑  (Γαλλικά) «Baïssama Sankoh est sans reproche».. Ouest-France. 16 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2018.  Εξωτερικός σύνδεσμος στο `|website=` (βοήθεια)
3. ↑  (Γαλλικά) «Baïssama Sankoh veut progresser avec En Avant».. Ouest-France. 30 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2018.  Εξωτερικός σύνδεσμος στο `|website=` (βοήθεια)
4. ↑  (Γαλλικά) «Guingamp : B. Sankoh bientôt de retour à l'entraînement». Afrique Foot Guinée. 15 Φεβρουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2018. [*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  (Γαλλικά) «Baïssama Sankoh (Guingamp) signe à Caen».. L'Équipe. 3 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2018.  Εξωτερικός σύνδεσμος στο `|website=` (βοήθεια)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Μπαϊσαμά Σανκό Αρχειοθετήθηκε 2013-09-18 στο Wayback Machine. στο LFP.fr
Ο **Μπερντ Κάνενμπεργκ** (*Bernd Kannenberg*, 20 Αυγούστου 1942 – 13 Ιανουαρίου 2021) ήταν Δυτικογερμανός αθλητής, και συγκεκριμένα βαδιστής, που κέρδισε την πρώτη θέση στο αγώνισμα των 50 χιλιομέτρων βάδην στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972. Αγωνίσθηκε και στον αγώνα των 20 χιλιομέτρων στους Ολυμπιακούς του 1972 και 1976, αλλά εκεί απέτυχε ακόμα και να τερματίσει. Στις 27 Μαΐου 1972 ο Κάνενμπεργκ έγινε ο πρώτος Γερμανός αθλητής στην ιστορία που περπάτησε 50 χιλιόμετρα σε λιγότερο από 4 ώρες, με χρόνο 3:52:45, που αποτελούσε και παγκόσμιο ρεκόρ. Το ίδιο έτος τιμήθηκε με το Αργυρό Δαφνόφυλλο, το σημαντικότερο αθλητικό βραβείο της Γερμανίας. Σε όλη την αθλητική σταδιοδρομία του κατέρριψε άλλα 4 παγκόσμια ρεκόρ και κέρδισε 6 τίτλους Δυτικής Γερμανίας στον ανοικτό και 4 στον κλειστό στίβο. Πέρα από το χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο του 1972, η σημαντικότερη διάκρισή του ήταν ένα αργυρό μετάλλιο στους Πανευρωπαϊκούς Αγώνες Στίβου του 1974, στο αγώνισμα των 20 χιλιομέτρων βάδην.

Ο Μπερντ Κάνενμπεργκ γεννήθηκε στο Καίνιγκσμπερκ της Ανατολικής Πρωσίας, το σημερινό Καλίνινγκραντ της Ρωσίας. Μαζί με τη γιαγιά του και τον εξάδελφό του βρίσκονταν πάνω στο πλοίο εκκενώσεως «Βίλχελμ Γκούστλοφ» όταν αυτό τορπιλίσθηκε από ρωσικό υποβρύχιο στις 30 Ιανουαρίου 1945. Εκείνος και ο εξάδελφός του συγκαταλέγονταν στο 9% περίπου των επιβαινόντων που επέζησαν, ενώ η γιαγιά του πνίγηκε. Το 1955 μετανάστευσε με την οικογένειά του από την Ανατολική Γερμανία στη Δυτική Γερμανία.

Ο Κάνενμπεργκ ήταν αξιωματικός του στρατού και προπονούσε στην αθλητική σχολή της Bundeswehr στο Βάρεντορφ. Μετά την αποχώρησή του από την αγωνιστική δράση, έγινε προπονητής της γερμανικής εθνικής ομάδας βάδην.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Olympiasieger Bernd Kannenberg verstorben». (Γερμανικά)
2. 1 2  Πρότυπο:Cite sports-reference
3. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Κάνενμπεργκ στον ιστότοπο της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 2892166172270590800008
* GND: 1266103414

 |

 |
Η **Μπερναντέτ νι Γκαλτσόιρ** είναι ιρλανδή τηλεοπτική παρουσιάστρια και εκφωνήτρια. Ήταν γνωστό πρόσωπο της RTÉ από τα τέλη της δεκαετίας του '60 έως τις αρχές του '80.

Την δεκαετία του 1960 παρουσίαζε το ιρλανδικό τηλεπαιχνίδι γλώσσας Buntús Cainte. Είναι γνωστή για το ότι παρουσίασε τον διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision του 1971 στο θέατρο Gaiety στο Δουβλίνο, ενώ συνέχισε να ασχολείται με τη Eurovision όταν το 1973 παρουσίασε τον εθνικό διαγωνισμό τραγουδιού.

Όταν το κανάλι RTÉ Two ξεκίνησε το 1978, η Γκαλτσόιρ ήταν μία από τους πρώτους παρουσιαστές που άνοιξαν επίσημα το κανάλι με τους Raymond Maxwell και Roisin Harkin.

Στη δεκαετία του 1980 αποσύρθηκε από την τηλεόραση.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Προκάτοχος Βίλι Ντόμπε | **Παρουσιάστρια Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision**1971 | Διάδοχος Μόιρα Σίρερ |
Δημιουργία υποδικτύου διαιρώντας τον αναγνωριστή φιλοξενίας
Ένα **υποδίκτυο** ή **μάσκα υποδικτύου** είναι η λογική υποδιαίρεση ενός δικτύου διευθύνσεων IP. Η πράξη της διαίρεσης ενός δικτύου σε δύο ή περισσότερα δίκτυα ονομάζεται **υποδίκτυο**.

Οι υπολογιστές που ανήκουν σε ένα υποδίκτυο αντιμετωπίζονται με μια πανομοιότυπη ομάδα του πιο σημαντικού μπιτ σε διευθύνσεις IP. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την λογική κατανομή μιας διεύθυνσης IP σε δύο τομείς, τον *αριθμό του δικτύου* ή το *πρόθεμα δρομολόγησης* και το *υπόλοιπο πεδίο* ή *αναγνωριστικό φιλοξενητή*. Το *υπόλοιπο πεδίο* είναι ένα αναγνωριστικό για ένα συγκεκριμένο φιλοξενητή ή δίκτυο.

Η μάσκα υποδικτύου απαιτείται από το πρωτόκολλο **IPv4**. Είναι μια τιμή 32bit που χωρίζει το τμήμα δικτύου της διεύθυνσης από το τμήμα του κεντρικού υπολογιστή (**host**) (**π.χ 255.255.255.0**). Η μάσκα υποδικτύου καθορίζει το συγκεκριμένο υποδίκτυο που η συσκευή είναι μέλος. Για το IPv4, ένα δίκτυο μπορεί επίσης να χαρακτηρίζεται από τη **μάσκα υποδικτύου** ή **μάσκα δικτύου**, η οποία είναι η μάσκα μπιτ όταν εφαρμόζεται από τη λειτουργία bitwise AND σε οποιαδήποτε διεύθυνση IP στο δίκτυο, αποδίδοντας το πρόθεμα δρομολόγησης. Οι μάσκες υποδικτύου εκφράζονται επίσης σε δεκαδική μορφή τελείας, όπως μια διεύθυνση. Για παράδειγμα, η 255.255.255.0 είναι η μάσκα υποδικτύου για το πρόθεμα 198.51.100.0/24.

Η κίνηση ανταλλάσσεται μεταξύ των μασκών υποδικτύων μέσω δρομολογητών όταν τα προθέματα δρομολόγησης από την διεύθυνση προέλευσης και την διεύθυνση προορισμού διαφέρουν. Ένας δρομολογητής λειτουργεί ως λογικό ή φυσικό όριο μεταξύ των μασκών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  .  Updated by RFC 6918.
\**Αυτό το λήμμα αναφέρεται στο ορυκτό. Για πρόσωπα με το επώνυμο «Μοσχοβίτης», δείτε Μοσχοβίτης (επώνυμο).*

Ο **μοσχοβίτης** είναι το κοινότερο μέλος της ομάδας των μαρμαρυγιών. Οφείλει το όνομά του στο γεγονός ότι κατά το παρελθόν χρησιμοποιήθηκε αντί του γυαλιού σε παράθυρα στη Ρωσία, αποκαλούμενος *vitrum muscoviticum* (γυαλί της Μόσχας).

Ανευρίσκεται ως συστατικό πολλών πετρωμάτων, αποτελώντας ένα από τα πλέον συνήθη πετρογενετικά ορυκτά. Απαντά σε εκρηξιγενή, ιζηματογενή και μεταμορφωσιγενή πετρώματα. Ανευρίσκεται σε γρανίτες, συηνίτες, φυλλίτες, γνευσίους, ψαμμίτες και (μαρμαρυγιακούς) σχιστολίθους. Σε αυτούς εμφανίζεται σε συσσωματώματα πολύ μικρών φύλλων μεταξώδους υφής. Η ποικιλία αυτή του μοσχοβίτη ονομάζεται **σερικίτης**, από την αρχαία ελληνική λέξη *σηρικός* = μεταξωτός, λόγω της υφής του. Ο σερικίτης προέρχεται από εξαλλοιώσεις αλκαλιούχων αστρίων. Σχετίζεται με βιοτίτη, χαλαζία, πλαγιόκλαστα, καλιούχους αστρίους, τουρμαλίνες και τοπάζιο. Ανευρίσκεται σχεδόν παντού στον πλανήτη.

Δεν χρησιμοποιείται ως μετάλλευμα για την παρασκευή κάποιου στοιχείου, ωστόσο η διαφάνεια, η χαμηλή πυκνότητα, η ανθεκτικότητα σε διαλύτες και οξέα και οι μηχανικές και διηλεκτρικές του ιδιότητες τον κάνουν περιζήτητο σε διάφορες βιομηχανικές εφαρμογές: Χρησιμοποιείται ως μονωτικό σε ηλεκτρικές συσκευές (π.χ. στην κατασκευή ηλεκτρικών σιδήρων για σιδέρωμα διαχωρίζει την αντίσταση από την πλάκα σιδερώματος), στην κατασκευή πυκνωτών ως διηλεκτρικό (η ευκαμψία του επιτρέπει και τις αναδιπλώσεις σε πυκνωτές χάρτου), στην κατασκευή μετασχηματιστών, σε ηλεκτρικές συσκευές θέρμανσης κτλ. ενώ χρησιμοποιείται και σε μικρές οικοδομικές κατασκευές ως μονωτικό. Τα μεγάλα διαφανή φύλλα του χρησιμοποιούνται σε φούρνους υψηλών θερμοκρασιών αντί για γυαλί, καθώς παρουσιάζουν ικανή διαφάνεια, υψηλή θερμική μόνωση και αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα σε μηχανικές και θερμικές καταπονήσεις.

Πηγές
-----

* Τμήμα Γεωλογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Galleries.com

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1-4437-4224-4
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 0-395-91096-X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0-395-51137-2
Ο **Μενέξενος** ήταν ένας από τους τρεις γιούς του Σωκράτη και της Ξανθίππης, πιθανώς ο μικρότερος. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον ομώνυμο χαρακτήρα που εμφανίζεται στους διαλόγους *Μενέξενος* και *Λύσις* του Πλάτωνα.

Αδέρφια του ήταν ο Λαμπροκλής και ο Σωφρονίσκος. Κατά τη δίκη και το θάνατο του πατέρα τους ο Μενέξενος και ο Σωφρονίσκος ήταν ακόμη παιδιά,  ο δε πρώτος πρέπει να ήταν αρκετά μικρός αφού αναφέρεται ότι τον κρατούσε στην αγκαλιά η μητέρα του. Έτσι υπήρχε μια αρχαία ελληνική παράδοση για την ονομασία του πρώτου γιου από τον παππού του. Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, οι απόγονοι του Σωκράτη κατέληξαν ως σύνολο να είναι μέτριοι: "ανόητοι και βαρετοί".

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πλάτων, *Απολογία* 34d, *Φαίδων* 116b.
2. ↑  Πλάτων, *Φαίδων*, 60a.
3. ↑  Αριστοτέλης. *Ρητορική*, 1390b30–32.
Ο **Λουδοβίκος Δ΄**, (Γαλλική γλώσσα : *Louis IV*, 1173 - 7 Οκτωβρίου 1226) από την Δυναστεία των Καρολιδών ήταν κόμης του Σινύ (1189 - 1226) και ο τελευταίος του Οίκου του.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Λουδοβίκου Γ΄ κόμη του Σινύ (Chiny) και της Σοφίας. Ήταν ο τελευταίος της πρώτης δυναστείας των κομήτων του Σιλύ. Δεν είχε άρρεν τέκνο και ετοίμασε την κόρη του για τη διαδοχή. Οργάνωσε το πρώτο ταχυδρομείο στη χώρα.

Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1189, όταν αυτός απεβίωσε κατά την Γ΄ Σταυροφορία. Ήταν 16 ετών και τέθηκε υπό την επιτροπεία της μητέρας του και του θείου του Τιερύ κυρίου του Μελιέ. Συμμετείχε στην Σταυροφορία των Αλβιγηνών, όπου και απεβίωσε στο Καχόρ.

Η σύζυγός του Ματθίδη ήταν αδελφή του Ιακώβου Β΄ τριτημόριου της Εύβοιας. Ο μικρανεψιός του Φλωρέντιος νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα Α΄ Βιλλεαρδουΐνου πριγκίπισσα της Αχαΐας.

Τον διαδέχθηκε η κόρη του με τον σύζυγό της Άρνολντ Α΄.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Ματθίλδη, κόρη του Ιακώβου κυρίου του Αβέν και είχε τέκνα:

* Ιωάννα π. 1205-1271, κόμισσα του Σινύ, παντρεύτηκε τον Άρνολντ Δ΄ κόμη του Λου (Looz).
* Αγνή, κυρία του Ζιβέ & Αμπεμόν.
* Ιζαμπέλ, παντρεύτηκε τον Όθωνα κύριο του Τραζνί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 23  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
3. ↑

Πηγές
-----

* Settipani, Christian, La Préhistoire des Capétiens (Nouvelle histoire généalogique de l'auguste maison de France, vol. 1), Villeneuve d'Ascq, éd. Patrick van Kerrebrouck, 1993, 545 pg.
* Arlette Laret-Kayser, Entre Bar et Luxembourg : Le Comté de Chiny des Origines à 1300, Bruxelles (éditions du Crédit Communal, Collection Histoire, série in-8°, n° 72), 1986

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Medieval Lands Project, Upper Lotharingia Nobility, Comtes d’Ivois et Chiny



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Louis IV, Count of Chiny  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο ποιητής Γιώργος Ζεϊμπέκης, έργο του Μάκη Αξιώτη
Ο **Μάκης Αξιώτης** είναι ζωγράφος, ερευνητής, συγγραφέας και γιατρός χειρουργός στο Βοστάνειο Νοσοκομείο της Μυτιλήνης. Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη το 1950 και από το 1985 περίπου ζει και εργάζεται στη Λέσβο.

Βιογραφία
---------

Μεγάλωσε σε ένα καλλιτεχνικό περιβάλλον και διδάχτηκε τη ζωγραφική από τον πατέρα του, επίσης γνωστό Λέσβιο ζωγράφο, τον Στρατή Αξιώτη. Πήγε σχολείο στο Παππάδο της Γέρας, όπου διέμενε με τους γονείς του και το μικρότερο αδελφό του Δημήτρη.

Έργο
----

To 1987 εκδίδει το πρώτο του βιβλίο. Άλλη μια σημαντική εργασία του είναι το δίτομο έργο του "*Περπατώντας στη Λέσβο"*, στο όποιο περιγράφει ό,τι υπάρχει στο νησί, όπως επίσης και η διδακτορική διατριβή του για το τμήμα Πολιτιστικής Τεχνολογίας του Πανεπιστήμιου Αιγαίου για τους υδρόμυλους της Λέσβου.

Παράλληλα, ζωγραφίζει και γράφει ποίηση. Έχει κάνει δυο ατομικές εκθέσεις στη Μυτιλήνη το 1985 και το 1995 και έχει λάβει μέρος σε πολλές ομαδικές εκθέσεις με βασική θεματογραφία τα τόπια της Λέσβου τα οποία παρουσιάζει με ελαιογραφίες και ακουαρέλες. Επίσης, εκδίδει από το 1992 τη σατιρική φυλλάδα *Μασέλα η Ναύς* με σκίτσο και ποίημα στη ντοπιολαλιά του νησιού. Είναι μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών και του ICOMOS.

Παρουσίαζε και επιμελούνταν για οκτώ χρόνια εκπομπή στο τοπικό κανάλι με τίτλο «Οδοιπορικό στη Λέσβο» και για 14 χρόνια υλικό στις εφημερίδες *Εμπρός*, *Αιολικά* και *Δημοκράτης Μυτιλήνης*. Αρθρογραφεί στον τοπικό και συλλογικό τύπο μέχρι σήμερα (2015).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Άρθρο Λεσβιακής εφημερίδας για τη ζωή και το έργο του Ζωγράφου Μάκη Αξιώτη
2. ↑  Εικαστικά Δοκίμια, Αφιέρωμα στο Μάκη Αξιώτη
3. ↑  "*Υδρόμυλοι της Λέσβου" του Μάκη Αξιώτη*

Πηγές
-----

* Άρθρο Λεσβιακής εφημερίδας για τη ζωή και το έργο του Ζωγράφου Μάκη Αξιώτη
* *Υδρόμυλοι της Λέσβου* του Μάκη Αξιώτη
* Λεύκωμα *Έκθεση Λέσβιων Ζωγράφων, Βιογραφίες Καλλιτεχνών* Έκδοση του Επιμελητηρίου Λέσβου και του Φιλοτεχνικού Ομίλου Μυτιλήνης «Ο ΘΕΟΦΙΛΟΣ», Μυτιλήνη 2002
* Επίσημη Ιστοσελίδα του Φιλοτεχνικού Ομίλου Μυτιλήνης "Ο Θεόφιλος" με ψηφιοποιημένο όλο το αρχειακό υλικό του από το 1977
Συντεταγμένες: 39°21′38″N 26°38′34″E﻿ / ﻿39.36056°N 26.64278°E﻿ / 39.36056; 26.64278

Το **Μοσχονήσι** ή Μοσχόνησος (τουρκικά:Alibey Adası) είναι νησί της Τουρκίας που βρίσκεται στον Αδραμυττηνό κόλπο, απέναντι από το Αϊβαλί. Είναι το μεγαλύτερο νησί της συστάδας των Μοσχονησίων, με έκταση 23,5 τ.χλμ.. Βρίσκεται πολύ κοντά στην ακτή με την οποία συνδέεται οδικώς μέσω της ενδιάμεσης νησίδας Κρεμμύδι, που παρεμβάλλεται ανάμεσα στο Αϊβαλί και το Μοσχονήσι.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Στην αρχαιότητα το Μοσχονήσι ονομαζόταν Νάσος και είχε αποικιστεί από Αιολείς κατά τον πρώτο ελληνικό αποικισμό. 

Την περίοδο της Τουρκοκρατίας ο πληθυσμός του νησιού παρέμενε ελληνικός. Το νησί μαζί με το υπόλοιπο σύμπλεγμα των Μοσχονησίων ανήκε στη Μητρόπολη Μυτιλήνης μέχρι το 1750 οπότε πέρασε στην Μητρόπολη Εφέσου. Το 1760 επανήλθε στη μητρόπολη Μυτιλήνης και λίγο αργότερα το 1763 εντάχθηκε στη Μητρόπολη Σμύρνης. Λίγο πριν την Μικρασιατική καταστροφή ο πληθυσμός του έφτανε τους 9.000 κατοίκους. Το νησί στηριζόταν οικονομικά στην αλιεία, στη σπογγαλιεία και στη γεωργία.

Εικόνες
-------

* 
* 
* 
* 
* 
*

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού Μοσχονησίου Μητρόπολη
O **Λουδοβίκος Δ΄**, γερμ. Ludwig IV (27 Μαΐου 1537 - 9 Οκτωβρίου 1604) από τον Οίκο της Έσσης ήταν λάντγκραβος της Έσσης-Μάρμπουργκ.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκοςγιος του Φιλίππου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης και της Χριστίνας των Βέττιν, κόρης του Γεωργίου δούκα της Σαξονίας. Έλαβε μόρφωση στην Αυλή του Χριστοφόρου δούκα της Βυρτεμβέργης και αργότερα νυμφεύτηκε την πρώτη κόρη του.

Ο πατέρας του απεβίωσε το 1567 και οι τέσσερις γιοί του μοίρασαν την Έσση: ο Γουλιέλμος Δ΄ έλαβε το Κάσσελ, ο Λουδοβίκος Δ΄ το Μάρμπουργκ, ο Φίλιππος Β΄ το Ράινφελς και ο Γεώργιος Α΄ το Ντάρμστατ.

Η περιοχή του περιελάμβανε το Μάρμπουργκ και το Γκήσσεν και ήταν μέρος της Άνω Έσσης. Ανακαίνισε το κάστρο του Μάρμπουργκ με τον αρχιτέκτονα Έμπερτ Μπάλντεβαϊν. Επέκτεινε την επικράτειά του, αγοράζοντας ένα μέρος της μαρκιωνίας του Φούλντισεν από τον κόμη του Νασσάου-Σααρμπρύκεν (1570) και το υπόλοιπο από τον κόμη του Νασσάου-Βάλιμπουργκ (1583).

Το 1597 έφτιαξε διαθήκη, όπου μοίραζε το Μάρμπουργκ στου δύο ανιψιούς του Μαυρίκιο και Λουδοβίκο Ε΄, με τον όρο να μείνουν Λουθηρανοί. Απεβίωσε άτεκνος το 1604.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πρώτα το 1563 τη Χέντβιχ, κόρη του Χριστοφόρου δούκα της Βυρτεμβέργης, η οποία απεβίωσε το 1590.

Έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαρία κόμισσα του Μάνσφελτ, που και αυτή απεβίωσε (το 1604) χωρίς απογόνους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p29890.htm#i298897. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  p29890.htm#i298897. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.

Πηγές
-----

* Rudersdorf, Manfred. Ludwig IV. Landgraf von Hessen-Marburg 1537-1604, ISBN 978-3-8053-1269-1

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Ludwig IV, Landgrave of Hesse-Marburg στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 37717541
* LCCN: n92103276
* ISNI: 0000 0000 3104 578X
* GND: 119021854
* SUDOC: 034773762
* BNF: cb125492821 (data)

 |

 |
**Φιλοβασιλικοί** ή **βασιλόφρονες** ονομάζονται πολίτες οι οποίοι πρόσκεινται σε πολιτικές παρατάξεις οι οποίες υποστηρίζουν τη βασιλεία.

Μετά την εξάπλωση των δημοκρατικών ιδεών στην πρώιμη σύγχρονη εποχή εμφανίστηκαν οι φιλοβασιλικοί υποστηρίζοντας τη βασιλεία έναντι της δημοκρατίας. Μετά την εγκαθίδρυση δημοκρατικών μορφωμάτων υποστήριξαν τη βασιλεία ως εγγυητή της ορθής λειτουργίας του πολιτεύματος. Στα τέλη του 19ου αιώνα, αρχές του 20ου, ένα φλέγον ζήτημα της πολιτικής ήταν το αν πρέπει να υπάρχει βασιλιάς, αν πρέπει να έχει εξουσία και ποιες είναι οι εξουσίες που πρέπει να έχει. Πλέον η πολιτική επιρροή αυτών των παρατάξεων έχει ελαχιστοποιηθεί στις σύγχρονες δημοκρατίες.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πολιτικές ιδεολογίες |
| --- |
|  |
| 
* Αναρχισμός
* Απολυταρχισμός
* Ατομικισμός
* Εθνικισμός
* Ελευθερισμός
* Ισλαμισμός
* Κοινοτισμός
* Κομμουνισμός
* Μοναρχισμός
* Ναζισμός
* Πολιτική οικολογία
* Ρεπουμπλικανισμός
* Σοσιαλδημοκρατία
* Σοσιαλισμός
* Συντηρητισμός
* Φασισμός
* Φιλελευθερισμός
* Χριστιανοδημοκρατία
* Ωφελιμισμός
 |
|  |
| 
* Κατηγορία Κατηγορία
* Commons page Κοινά
 |

 |
Συντεταγμένες: 40°53′47.760″N 20°28′45.120″E﻿ / ﻿40.89660000°N 20.47920000°E﻿ / 40.89660000; 20.47920000

Το **Μοναστήρι της Αγίας Μαρίνας** (αλβανικά: *Manastiri i Shën Marenës*‎) είναι μοναστήρι πλησίον της Λάνγκα, στο Νομό Κορυτσάς, στην Αλβανία, αφιερωμένο στη Μαρίνα τη Μοναχή και ανεγερθέν κατά τη διάρκεια του 17ου αιώνα. Είναι χαρακτηρισμένο ως Πολιτισμικό Μνημείο της Αλβανίας.

Περιγραφή
---------

Η εκκλησία αποτελεί μικρού μεγέθους κτίριο με συνολικό μήκος, περίπου, 12 μέτρων. Το ιερό είναι χωρισμένο από το κεντρικό κλίτος μέσω ξυλόγλυπτου εικονοστασίου. Το σύνολο του εσωτερικού της εκκλησίας είναι διακοσμημένο με χρονολογούμενες από τον 18ο αιώνα τοιχογραφίες φιλοτεχνημένες από τον Κοστάντιν Σπαταράκου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) Elsie, Robert (2001). *A dictionary of Albanian religion, mythology, and folk culture*. NYU Press. σελίδες 165–. ISBN 978-0-8147-2214-5.
2. ↑  (Αλβανικά) «Θρησκευτικά κτίρια χαρακτηρισμένα ως «Πολιτισμικό Μνημείο»». Εθνική Επιτροπή Θρησκευμάτων της Δημοκρατίας της Αλβανίας. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2010.
3. ↑  (Αλβανικά) Zeqo, Moikom (22 Μαΐου 2006). «Gjeniu më shqiptar i ikonografisë Kostandin Shpataraku». *Koha Jone* (Nikolle Leska): σελ. 10-11.
Ο **Μηχανισμός Προενταξιακής Βοήθειας** ή **Μέσο Προενταξιακής Ενίσχυσης** (ΜΠΒ ή IPA) αποτελεί το χρηματοδοτικό μέσο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την προενταξιακή διαδικασία στη δημοσιονομική περίοδο 2007-2013. Το ΜΠΒ τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2007 και με τον τρόπο αυτό ενοποιήθηκαν όλα τα είδη προενταξιακής βοήθειας σε ένα ενιαίο μέσο. Με τον κανονισμό ΜΠΒ του Συμβουλίου αντικαταστάθηκαν τα χρηματοδοτικά μέσα της περιόδου 2000-2006 Phare, ISPA, SAPARD, το Τουρκικό προενταξιακό μέσο και το CARDS, το χρηματοδοτικό μέσο για τα Δυτικά Βαλκάνια. Αντίθετα με τα προηγούμενα προγράμματα, προσφέρει στήριξη τόσο σε υποψήφιες όσο και σε δυνάμει υποψήφιες χώρες. 

*Αυτό το άρθρο ενσωματώνει κείμενο από την ιστοσελίδα της ΓΔ Διεύρυνσης της ΕΕ. Σύμφωνα με πολιτική πνευματικών διακιωμάτων εκεί, η αναπαραγωγή επιτρέπεται εφόσον αναφέρεται η πηγή.*

Δεσμοί
------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ευρωπαϊκή Ένωση | Πύλη Ευρωπαϊκή Ένωση |

* Σύνοψη της νομοθεσίας Αρχειοθετήθηκε 2009-04-04 στο Wayback Machine.
Το **μοναστήρι Δρυανόβου** (βουλγάρικα: **Дряновски манастир**) είναι ιστορικό μοναστήρι και μνημείο της Βουλγαρίας. Ανήκει στον κατάλογο των 100 Τουριστικών Αξιοθέατων της Βουλγαρίας. Βρίσκεται στην οροσειρά του Αίμου, 5 χιλιόμετρα από την πόλη Δρυάνοβο στην επαρχία του Γκαμπρόβου.

Η μονή ιδρύθηκε στα χρόνια του βασιλιά Καλογιάν, (1197-1207) και αφιερώθηκε στον Αρχάγγελο Μιχαήλ. Η αρχική του τοποθεσία ήταν 2 χιλιόμετρα από τη σημερινή του θέση. Ζούσαν σε αυτό πολλοί μοναχοί και λειτούργησε ως κέντρο του ησυχασμού. Καταστράφηκε από τους Οθωμανούς εισβολείς στα τέλη του 14ου αιώνα και κατασκευάστηκε νέο σε καινούργια τοποθεσία, για να καταστραφεί και αυτό το 16ο αιώνα. Στη σημερινή του τοποθεσία χτίστηκε στα τέλη του 17ου αιώνα. Τότε λειτουργούσε εκεί και σχολείο και ήταν από τα σημαντικότερα μοναστήρια της Βουλγαρίας. Το μοναστήρι κάηκε και πάλι μετά από επιδρομή κιρτζαλήδων ληστών και ανακαινίστηκε στα μέσα του 19ου αιώνα. Η νέα εκκλησία ολοκληρώθηκε το 1845 επί ηγουμένου Ραφαήλ. Το μοναστήρι έγινε θρησκευτικό, πολιτιστικό και επαναστατικό κέντρο της περιοχής. Κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Απριλίου το 1876 η μονή σχεδιαζόταν να λειτουργήσει ως κέντρο εφοδιασμού των Βούλγαρων επαναστατών της περιοχής και για αυτό πολιορκήθηκε από τους Τούρκους. Μετά από δέκα μέρες αντίστασης των Βουλγάρων έναντι των αριθμητικά πολύ ισχυρότερων Οθωμανών, η μονή κατελήφθη και καταστράφηκε.

Τη σημερινή του μορφή την έχει από το 1880 μετά την ανακατασκευή του. Μόνο το καθολικό της μονής είχε επιζήσει από την καταστροφή. Από τους τρεις τρούλους που είχε, μόνο ο ένας διατηρείται σήμερα. Τη δεκαετία του '30 χτίστηκε καμπαναριό και αψιδωτός νάρθηκας. Στη μονή λειτουργεί μουσείο με εκθέματα από τη Νεολιθική εποχή από κοντινές σπηλιές έως τη νεότερη ιστορία του μοναστηριού και της περιοχής με έμφαση στην εξέγερση του Απριλίου.

* Το εσωτερικό του καθολικούΤο εσωτερικό του καθολικού
* Μνημείο για την εξέγερση του ΑπριλίουΜνημείο για την εξέγερση του Απριλίου
* Φωτογραφία των αρχών του 20ού αιώναΦωτογραφία των αρχών του 20ού αιώνα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοσελίδα για τα μοναστήρια της Βουλγαρίας Αρχειοθετήθηκε 2016-12-16 στο Wayback Machine.
* Επίσημη ιστοσελίδα τουρισμού της Βουλγαρίας
* Ιστοσελίδα του δήμου
Ο **Μάουρο Ντι Μάουρο** (ιταλικά: Mauro de Mauro‎), (6 Σεπτεμβρίου 1921 – εξαφάνιση στις 16 Σεπτεμβρίου 1970) ήταν Ιταλός ερευνητής δημοσιογράφος. Αν και αρχικά ήταν υποστηρικτής του φασιστικού καθεστώτος του Μουσολίνι, ο Ντι Μάουρο έγινε τελικά δημοσιογράφος στην εφημερίδα *L'Ora* στο Παλέρμο. 
  
Εξαφανίστηκε τον Σεπτέμβριο του 1970 και η σορός του δεν βρέθηκε ποτέ. Η εξαφάνιση και ο πιθανός θάνατος του «άβολου δημοσιογράφου» (giornalista scomodo) – όπως έγινε γνωστός ως αποτέλεσμα του ερευνητικού του ρεπορτάζ – παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα άλυτα μυστήρια στη σύγχρονη ιταλική ιστορία. Αρκετές εξηγήσεις για την εξαφάνιση του ντε Μάουρο έχουν δωθεί. Η μία σχετίζεται με τον θάνατο του Ενρίκο Ματέι, του προέδρου του ιταλικού κρατικού ομίλου πετρελαίου και φυσικού αερίου ENI. Μία άλλη είναι ότι ο ντε Μάουρο είχε ανακαλύψει ένα δίκτυο διακίνησης ναρκωτικών μεταξύ Σικελίας και Ηνωμένων Πολιτειών. Μια τρίτη εξήγηση συνδέει την εξαφάνισή του με το Γκόλπε Μποργκέζε (ιταλ. Golpe Borghese), ένα δεξιό πραξικόπημα του 1970 που ματαιώθηκε. Ο ντε Μάουρο ήταν προφανώς πεπεισμένος ότι είχε ανακαλύψει μια σημαντική ιστορία και είχε πει στους συναδέλφους του στη L'Ora: *Έχω μια επιτυχία που θα ταρακουνήσει την Ιταλία*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 12351181X. Ανακτήθηκε στις 14  Αυγούστου 2015.
2. ↑  Revealed: how story of Mafia plot to launch coup cost reporter his life, The Independent on Sunday, 19 June 2005
3. ↑  (Ιταλικά) De Mauro ucciso per uno scoop: scoprì il patto tra boss e golpisti, La Repubblica, 18 June 2005

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 7051354
* LCCN: no2002002722
* ISNI: 0000 0000 5362 4053
* GND: 12351181X
* SUDOC: 137964951
* BNF: cb166015715 (data)
* ICCU: PALV016005

 |

 |
Με τον γενικό όρο στον πληθυντικό **μηχανικοί μεταφορείς** ή **συστήματα συνεχούς μεταφοράς** χαρακτηρίζεται μια μεγάλη ποικιλία μηχανικών μέσων που χρησιμοποιούνται για τη "συνεχή μετακίνηση" διαφόρων υλικών - προϊόντων, που έχουν ευρεία εφαρμογή κυρίως σε βιομηχανικές, γεωργικές και αποθηκευτικές εγκαταστάσεις, καθώς και σε χώρους φορτοεκφορτώσεων. Τα δε υλικά που μεταφέρονται μέσω αυτών μπορεί να είναι εμπορεύματα, γεωργικά προϊόντα, πρώτες ύλες, μεταλλεύματα κ.λπ. είτε συσκευασμένα είτε σε χύδην (χύμα) κατάσταση.

Διάκριση
--------

Οι Μηχανικοί μεταφορείς ποικίλουν τόσο κατά μέγεθος, όσο κυρίως κατά σύστημα (τρόπο) μεταφοράς, που μπορεί να καλύπτουν απόσταση από μερικά εκατοστόμετρα μέχρι και πολλά χιλιόμετρα. Ανάλογα του τρόπου (συστήματος) μεταφοράς οι μηχανικοί μεταφορείς διακρίνονται στους ακόλουθους γενικούς τύπους:

1. Βαρυτικοί κυλισιομεταφορείς
2. Δονητικοί μεταφορείς
3. Εναέριοι μεταφορείς
4. Επιδαπέδιοι μεταφορείς
5. Καδομεταφορείς
6. Κοχλιομεταφορείς
7. Κυλιόμενοι τάπητες
8. Περίκλειστοι λεπιδοφόροι μεταφορείς
9. Πνευματικοί μεταφορείς
10. Πτερυγιοφόροι μεταφορείς
11. Ραβδωτοί μεταφορείς
12. Ταινιομεταφορείς

Σημειώνεται ότι στη πράξη σ΄ ένα ολοκληρωμένο σύστημα μεταφοράς μπορεί να προσαρμόζονται δύο ή και περισσότερα είδη μηχανικών μεταφορέων από την αρχή μέχρι το τέλος του συστήματος. Στη δεκαετία του 1960 εμφανίστηκαν και οι λεγόμενοι "αερόστρωμνοι μεταφορείς" που είχαν μορφή εξέδρας εφοδιασμένη στο κάτω μέρος με ακροφύσια αέρος, παρέχοντας έτσι τη δυνατότητα μετεώρισης. Επίσης κάποια είδη των μηχανικών μεταφορέων μπορεί να φέρονται σε κινητές βάσεις ή και να αποτελούν μόνιμο εξοπλισμό μέσων μεταφοράς, ειδικότερα πλοίων, όπως χαρακτηριστική είναι η περίπτωση των βυθοκόρων.

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.42ος, σελ.33-34.