Σελινόριζα
Η **σελινόριζα** (*Apium graveolens* var. rapaceum) είναι ποικιλία σέλινου που καλλιεργείται για το βρώσιμο του στέλεχος, ή το υποκοτυλίδι, και τους βλαστούς. Η σελινόριζα είναι σαν ένα ριζικό λαχανικό εκτός από το ότι έχει ένα βολβώδες υποκοτυλίδι με πολλές μικρές ρίζες προσαρτημένες.

Στη λεκάνη της Μεσογείου και στη Βόρεια Ευρώπη, η σελινόριζα καλλιεργείται ευρέως. Καλλιεργείται επίσης στη Βόρεια Αφρική, στη Σιβηρία, στη Νοτιοδυτική Ασία και στη Βόρεια Αμερική. Στη Βόρεια Αμερική κυριαρχεί η ποικιλία «Diamant».

Ιστορία
-------

Η σελινόριζα και το σέλινο προέρχονται από τη λεκάνη της Μεσογείου. Αναφέρθηκε στην *Ιλιάδα* και στην *Οδύσσεια* ως *σέλινον*. Η σελινόριζα καλλιεργήθηκε ως φαρμακευτική καλλιέργεια σε ορισμένους πρώιμους πολιτισμούς. Το σέλινο περιέχει μια φυτική ένωση που ονομάζεται απιγενίνη, η οποία χρησιμοποιήθηκε στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική ως αντιφλεγμονώδης παράγοντας.

Μαγειρική χρήση
---------------

Συνήθως, η σελινόριζα συλλέγεται όταν το υποκοτυλίδι της είναι 10 έως 14 εκατοστά σε διάμετρο. Ωστόσο, μια αυξανόμενη τάση (ειδικά στη νοτιοαμερικανική κουζίνα, ιδιαίτερα στην περουβιανή) είναι να χρησιμοποιείται το ανώριμο λαχανικό, που εκτιμάται για την ένταση της γεύσης και της τρυφερότητάς του συνολικά. Είναι βρώσιμο ωμό ή μαγειρεμένο και έχει παρόμοια γεύση με τους μίσχους των φύλλων των κοινών ποικιλιών σέλινου. Η σελινόριζα μπορεί να είναι ψητή, βρασμένη ή ζεματισμένη και μπορεί να πολτοποιηθεί. Η σελινόριζα σε φέτες χρησιμοποιείται ως συστατικό σε σούπες, κασερόλε και άλλα αλμυρά πιάτα. Τα φύλλα (τόσο τα κοτσάνια όσο και οι λεπίδες) του λαχανικού είναι αρκετά γευστικά, αισθητικά ευαίσθητα και ζωηρά, γεγονός που έχει οδηγήσει στη χρήση τους ως γαρνιτούρα στη σύγχρονη εκλεκτή κουζίνα.

Η διάρκεια ζωής της σελινόριζας είναι περίπου 6 έως 8 μήνες εάν αποθηκευτεί μεταξύ 0 και 5°C και δεν αφήνεται να στεγνώσει. Ωστόσο, το λαχανικό θα έχει την τάση να σαπίζει μέσω του κέντρου εάν τα λεπτότερα στελέχη που περιβάλλουν τη βάση παραμείνουν προσκολλημένα. Εάν η σελινόριζα δεν είναι φρέσκια, το κέντρο της γίνεται κούφιο, αν και ακόμη και όταν έχει πρόσφατα συγκομιστεί μπορεί να υπάρχει μια μικρή μεσαία κοιλότητα. Η φρεσκάδα θα είναι επίσης εμφανής από τη γεύση. Όσο πιο παλιό είναι, τόσο πιο αδύναμη είναι η γεύση της σελινόριζας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Schuchert, Wolfgang. «Celeriac (*Apium graveolens* L. var. *rapaceum*)». *Crop Exhibition*. Max Planck Institute for Plant Breeding Research. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2012.
2. 1 2  «Celeriac (*Apium graveolens rapaceum*)». *Desirable Vegetable Varieties, By Vegetable*. The Owlcroft Company. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2012.
3. ↑  *Ιλιάδα*.
4. 1 2  Staub, Jack (2006-11-29). «The Vegetable World's Ugly Duckling: Celeriac» (στα αγγλικά). *NPR*.. Ανακτήθηκε στις 2022-07-09.
5. ↑  «eat celery root». eattheseasons.com. 2010. Ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2014.
6. ↑  Farooqi, A. A.; Kathiresan, C.; Srinivasappa, K. N. (2006-01-01), Peter, K. V. επιμ. «17 - Celeriac», *Handbook of Herbs and Spices*, Woodhead Publishing Series in Food Science, Technology and Nutrition (Woodhead Publishing): 313–316, ISBN 978-1-84569-017-5, ανακτήθηκε στις 2022-07-09
7. ↑  «Celery: Health benefits, nutrition, diet, and risks». *www.medicalnewstoday.com* (στα Αγγλικά). 4 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουλίου 2022.
8. 1 2  «Small-scale postharvest handling practices - A manual for horticultural crops - 3rd edition». FAO Agriculture and Consumer protection. Μαρτίου 1995. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Σύνοψη Διατροφής για σελινόριζα, μαγειρεμένη, βρασμένη, στραγγισμένη, χωρίς αλάτι

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* NKC: ph202596

 |

 |