recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Καλλιόπη «Κέλλυ» Αραούζου** (γεννήθηκε στις 6 Μαρτίου 1991) είναι Ελληνίδα κολυμβήτρια. Έχει πετύχει διακρίσεις σε διεθνείς διοργανώσεις, με αρκετά αργυρά και ένα χρυσό. Μετά απο δύο δεκαετίες στις πισίνες, κρέμασε το σκουφάκι της τον Ιούνιο του 2021.

Καριέρα
-------

Το 2010 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο ομαδικό αγώνισμα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανοιχτής Κολύμβησης στο Μπαλατονφύρεντ της Ουγγαρίας, έχοντας συμπαίκτες τον Σπυρίδωνα Γιαννιώτη και τον Αντώνη Φωκαίδη. Στο ίδιο πρωτάθλημα κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στα 5 χιλιόμετρα γυναικών, πίσω από την Εκατερίνα Σελιβέρστοβα.

Κέρδισε δύο ακόμη αργυρά μετάλλια στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 2012: ένα αργυρό στην κατηγορία των 5 χιλιομέτρων και ένα αργυρό στο ομαδικό αγώνισμα με τον Μάριο Καλαφάτη και τον Γιώργο Αρνιακό.

Το 2013 κέρδισε το πρώτο πρωτάθλημα της σε παγκόσμιο πρωτάθλημα: κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στο ομαδικό αγώνισμα του παγκόσμιου πρωταθλήματος στη Βαρκελώνη, έχοντας συμπαίκτες τον Σπυρίδωνα Γιαννιώτη και τον Αντώνη Φωκαίδη.

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 αγωνίστηκε στο αγώνισμα της ανοιχτής κολύμβησης 10 χιλιομέτρων γυναικών. Τερμάτισε 11η με χρόνο 1:57:31.6.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά, Γαλλικά, Ολλανδικά, Πολωνικά, Πορτογαλικά, Σλοβακικά) *swimrankings.net*. 4806637. Ανακτήθηκε στις 26  Απριλίου 2022.
2. ↑  Ολυμπιακός: Κρεμάει το σκουφάκι της η Κέλλυ Αραούζου in.gr
3. ↑  Swimming - European Open Water Championships 2010 Team event
4. ↑  Swimming - European Open Water Championships 2010 Women's 5km Open water
5. ↑  Swimming - European Open Water Championships 2012 Women's 5km Open Water
6. ↑  Swimming - European Open Water Championships 2012 Team event
7. ↑  2013 FINA World Aquatics Championships Open Water Team Event
8. ↑  «Rio 2016». *Rio 2016*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2016.
H **Λαοδίκη** (έζησε τον 1ο αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Οροντιδών γεννήθηκε πριγκίπισσα της Κομμαγηνής και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Παρθίας.

Βιογραφία
---------

### Η ζωή της

Ήταν κόρη τού Αντιόχου Α΄ Θεού της Κομμαγηνής και της Ισιάδος Φιλοστόργου, κόρης τού Αριοβαρζάνη Α΄ της Καππαδοκίας.

Παντρεύτηκε τον Ορόντη Β΄ της Παρθίας, έτσι έγινε αυτοκράτειρα της Παρθίας. Ο Ορόντης Β΄ είχε σκοτώσει τον πατέρα του Φραάτη Γ΄. Απέκτησαν τέκνα τον Πάκορο και τον Φραάτη Δ΄. Το 38 ο Πάκορος στη μάχη εναντίον των Ρωμαίων απεβίωσε. Τότε ο Φραάτης Δ΄ σκότωσε τον πατέρα του και τα αδέλφια του και έγινε βασιλιάς της Παρθίας.

Νόμισμα τού Ορόντη Β΄ της Παρθίας, συζύγου της Λαοδίκης. Επιγραφή: ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΒΑΣΙΛΕΩΝ ΑΡΣΑΚΟΥ ΕΥΕΡΓΕΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΕΠΙΦΑΝΟΥΣ ΦΙΛΕΛΛΗΝΟΣ. Αργυρή δραχμή 3,7 γρ. 17 χλσ. των ετών 57-38 π.Χ.
Όταν απεβίωσε η Λαοδίκη, ο αδελφός της Μιθριδάτης Β΄ της Κομμαγηνής πήρε τη σορό της στην Κομμαγηνή και την έθεσε δίπλα στη μητέρα της Ισιάδα, την αδελφή της Αντιοχίδα και την ανιψιά της Άκα Α΄. Ο Μιθριδάτης Β΄ έκτισε ένα επιτύμβιο μνημείο προς τιμήν της.

### Ο τύμβος

Ο τύμβος (tumulus) είναι διαστάσεων 21 μ. Μόνο ένας κίονας στέκεται ακόμη, με ένα ανάγλυφο στην κορυφή του, το οποίο παριστά τον Μιθριδάτη Β΄ σε χειραψία με τη Λαοδίκη. Η σκηνή δεξίωσης αυτή έχει μία επιγραφή κάτω της, τόσο διαβρωμένη, που παρατηρήθηκε μόλις το 1938. Αποκρυπτογραφήθηκε το 1979 και έχει ως εξής:

Ο μέγας βασιλιάς Μιθριδάτης, γιος τού μεγάλου βασιλιά Αντιόχου και της βασιλίσσης Ισιάδος, αφιερώνει την εικόνα αυτή στη μνήμη της βασιλίσσης Λαοδίκης, αδελφής του και συζύγου τού Ορόντη, βασιλέως βασιλέων, και στην δική της τιμή.
Η επιγραφή είναι ένας αποχαιρετισμός τού Μιθριδάτη Β΄ προς την αδελφή του. Ο νεκρικός θάλαμός της βρισκόταν μέσα στον τύμβο. Όταν το 72 ο Βεσπασιανός προσάρτησε την Κομμαγηνή, ο τύμβος λαφυραγωγήθηκε. Οι Ρωμαίοι μετακίνησαν ογκόλιθους τού τύμβου και τους χρησιμοποίησαν σε κατασκευαστικά έργα της Κομμαγηνής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.

Πηγές
-----

* "Travel Guide To Turkey, Guide de la Turquie, GUIDE MARTINE, Guide to Turkey, Guide de Turquie, Travel, Turkey, Voyage, Turquie, Istanbul, Turkey Photos, Photos de la Turquie". Guide-martine.com. Retrieved 2017-04-10.
* Roger Beck. Beck on Mithraism: Collected Works with New Essays. Books.google.com. p. 297. Retrieved 2017-04-10.
*Για άλλους με όμοιο όνομα δείτε Λέων Β. Μελάς, Λέων Γ. Μελάς.*

  

Ο **Λέων Μ. Μελάς** (1872 - 1905) ήταν πολιτικός.

Γεννήθηκε στη Μασσαλία και ήταν γιος του πολιτικού Μιχαήλ Μελά. Σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1892 αναγορεύτηκε διδάκτορας νομικής. Εργάστηκε για μικρό χρονικό διάστημα στο υπουργείο εσωτερικών και το 1902 εκλέχτηκε βουλευτής Θεσσαλίας με το κόμμα του Θεόδωρου Δηλιγιάννη. Ήταν ενεργό μέλος της Εθνικής Εταιρείας και του Μακεδονικού Κομιτάτου. Είχε συγγράψει το *Βουλγαρικόν ζήτημα*, το *Αλβανικόν ζήτημα* κ.α.

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1905. Ήταν νυμφευμένος από το 1892 με την Ανδρομάχη Σλήμαν, κόρη του αρχαιολόγου Ερρίκου Σλήμαν, με την οποία είχε αποκτήσει τρεις γιους, τον Κωνσταντίνο, το Λίνο και τον Αλέξανδρο.

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδοτικός Οργανισμός Πάπυρος, τόμος 41, σελίδα 210
Η **Λαοδίκη** (3ος αιώνας π.Χ.), ήταν πριγκίπισσα του Πόντου, και ήταν μία από τις κόρες του Μιθριδάτης Β΄ και της Λαοδίκης. Η αδελφή της Λαοδίκη Γ΄ ήταν η πρώτη σύζυγος του Αντίοχου Γ' του Μέγα, και ο αδελφός της ήταν ο Μιθριδάτης Γ΄. Παντρεύτηκε τον μακρινό ξάδελφο από τη πλευρά της μητέρας της, τον στρατηγό των Σελευκιδών Αχαιό. Όταν ο Αχαιός υποτάχτηκε στην εξουσία του Αντίοχου Γ΄ το 213, η Λαοδίκη είχε την κατοχή της ακρόπολης των Σάρδεων, την οποία διατήρησε για λίγο καιρό, αλλά αναγκάστηκε μετά από τις διαμάχες στο στράτευμά της να παραδοθεί στον Αντίοχο. Ο Πολύβιος αναφέρει παρεμπιπτόντως σε εκείνο το σημείο της διήγησής του ότι πριν το γάμο της στη Σέλγη της Πισιδίας είχε ανατραφεί υπό την επίβλεψη ενός κατοίκου της πόλης, τον Λόγβασι.

Βιβλιογραφία
------------

* Polybius, *Histories*, Evelyn S. Shuckburgh (μετάφραση), London - New York, (1889)
* Smith, William; *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, "Laodice (8)" Αρχειοθετήθηκε 2006-01-02 στο Wayback Machine. Boston, (1867)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πολύβιος, viii. 22
2. ↑  Polybius, viii. 23
3. ↑  Polybius, v. 74
Συντεταγμένες: 40°30′N 60°00′E﻿ / ﻿40.500°N 60.000°E﻿ / 40.500; 60.000

Η Καρακούμ από δορυφόρο
Η Καρακούμ από δορυφόρο
Αμμόλοφοι στην έρημο Καρακούμ στο Τουρκμενιστάν
Η **Καρακούμ** (τουρκμενικά: Garagum, ρωσικά: Караку́мы) είναι έρημος που βρίσκεται στην Κεντρική Ασία και καταλαμβάνει περίπου το 70% ή 350.000 τ.χλμ. της χώρας του Τουρκμενιστάν. Το όνομά της σημαίνει «μαύρη άμμος» στις τουρκικές γλώσσες, επειδή κάτω από την αμμώδη επιφάνεια της ερήμου το χρώμα του εδάφους είναι μαύρο. Ο πληθυσμός είναι αραιός, με μέσο όρο ενα άτομο ανά 6,5 τ.χλμ. Οι βροχοπτώσεις είναι επίσης λίγες, κυμαινόμενες από 70 έως 150 mm ετησίως.

Γεωγραφία
---------

Η έρημος Καρακούμ καλύπτει ένα μεγάλο μέρος του σημερινού Τουρκμενιστάν και βρίσκεται ανατολικά της Κασπίας Θάλασσας, νότια της λίμνης Αράλης και νοτιοδυτικά του ποταμού Αμού Ντάρια και της ερήμου Κιζίλ Κουμ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Scheffel, Richard L.· Wernet, Susan J. επιμ. (1980). *Natural Wonders of the World*. United States of America: Reader's Digest Association, Inc. σελίδες 199. ISBN 0-89577-087-3.
2. ↑  «Karakum Desert -- Britannica Online Encyclopedia». www.britannica.com. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2008.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η έρημος Καρακούμ

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **Καρακουμ**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Καρακούμ** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 243420609
* GND: 4029624-6

 |

 |
Ο **Λεονέν** και παλαιότερα εξελληνισμένα *Λεονίνος* (γαλλ. Léonin, Leoninus, Leonius, Leo) ήταν πιθανότατα Γάλλος συνθέτης, ο οποίος έδρασε περί τα μέσα του 12ου αιώνα. Θεωρείται ο πρώτος σημαντικός συνθέτης πολυφωνικής μουσικής και ειδικότερα συνεισφέροντας στη φόρμα του όργκανουμ, ενώ το έργο του εντάσσεται στη λεγόμενη Σχολή της Νοτρ Νταμ, ένα χαρακτηριστικό μουσικό ρεύμα του ύστερου Μεσαίωνα και ειδικότερα της ars antiqua (*παλαιά τέχνη*). 

Τα όσα μάς είναι γνωστά για τον Λεονέν προέρχονται από τον Ανώνυμο Δ΄, έναν Άγγλο σύγχρονό του μελετητή και μουσικοθεωρητικό, ο οποίος μαθήτευσε στην Παναγία των Παρισίων, την καλλιτεχνική έδρα του συνθέτη. Τα έργα του συγκεντρώνονται σε μια μουσική ανθολογία με τίτλο *Magnus Liber*, η οποία περιλαμβάνει οργκάνουμ, κλαούζουλες και άλλα μουσικά έργα της περιόδου· τα έργα αυτά δεν θεωρούνται αυτοτελή, αλλά περισσότερο συμπληρωματικά ως προς τη λειτουργική μουσική της εποχής, η βάση της οποίας είναι κατά γενική παραδοχή το γρηγοριανό μέλος.

Ο Λεονέν υπήρξε επιπρόσθετα και δάσκαλος μουσικής στη Νοτρ Νταμ, με πιο γνωστό μαθητή του τον περίφημο Περοτέν. Ο τελευταίος ανέπτυξε τις μουσικές καινοτομίες του πρώτου, αναπτύσσοντας το μελλισματικό ύφος του όργκανουμ, αλλά κυρίως επινοόντας τον τρόπο πρόσθεσης επιπλέον φωνών, το λεγόμενο τριπλό (*triplum*) και τετραπλό (*quadruplum*) όργκανουμ. 

Σύμφωνα, τέλος, με κάποιους μουσικολόγους, ο Λεονέν ταυτίζεται με τον Παριζιάνο ποιητή Λεόνιους, από τον οποίο ονομάζεται το *Λεονιανό μέτρο*, μια μορφή ποιητικής μετρικής όπου η ρίμα βρίσκεται στο κέντρο κάθε στίχου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) *Find A Grave*. 86153870. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  (Γαλλικά, Ολλανδικά, Αγγλικά, Γερμανικά, Ιταλικά, Ισπανικά) *Musicalics*. 92941.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.

Βιβλιογραφία
------------

* Richard H. Hoppin, *Medieval Music*. New York, W.W. Norton & Co. 1978. (ISBN 0393090906)
* Harold Gleason and Warren Becker, Music in the Middle Ages and Renaissance (Music Literature Outlines Series I). Bloomington, Indiana. Frangipani Press, 1986. (ISBN 089917034X)
* Articles Anonymous theoretical writings, Organum, Leonin, Perotin, *The New Grove Dictionary of Music and Musicians*, ed. Stanley Sadie. 20 vol. London, Macmillan Publishers Ltd. 1980. (ISBN 1561591742)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Λεονέν** |

* Ελεύθερες παρτιτούρες από τον Λεονέν στο International Music Score Library Project

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 265152270
* **Europeana**: agent/base/50518
* LCCN: n87807575
* ISNI: 0000 0001 1850 7860
* GND: 123386098
* SUDOC: 077907213
* BNF: cb13896561v (data)
* BIBSYS: 3061721
* MusicBrainz: 877bc209-de76-4ff5-84e5-919c6f82e6a5
* NKC: mzk2004248659
* ICCU: UBOV063542

 |

 |
Το **λεβαντόφιδο** ή Ζαμενής της Ρόδου (διεθνής κοινή ονομασία: Coin-marked snake), *Hemorrhois nummifer* (Reuss, 1834) αποτελεί ένα φίδι της οικογένειας Colubridae. Πρόκειται για μη δηλητηριώδες και ακίνδυνο για τον άνθρωπο φίδι.

Περιγραφή
---------

Ημερόβιο, δραστήριο φίδι, αρκετά νευρικό και γρήγορο. Μπορεί να φτάσει έως 150cm σε μήκος, συνήθως όμως λιγότερο. Απαντά συνήθως σε ξηρές, βραχώδεις περιοχές με χαμηλή βλάστηση. Φαίνεται πως μιμείται τον χρωματισμό της οχιάς για αμυντικούς λόγους. Αν απειληθεί δείχνει επιθετική συμπεριφορά σφυρίζοντας, πλαταίνοντας το κεφάλι και αν πιαστεί δαγκώνει δυνατά.

Γεωγραφική κατανομή
-------------------

Το λεβαντόφιδο απαντάται στη Μικρά Ασία, σε ορισμένα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου (Ρόδος, Λέσβος, Χίος, Σάμος, Κως, Σαμοθράκη, Καστελλόριζο, Σύμη, Λέρος, Κάλυμνος και Λειψοί), την Κύπρο (όπου ονομάζεται «δρόπης»), την Αίγυπτο και τη Μέση Ανατολή. Η παρουσία στην Ανατολική Θράκη απαιτεί επιβεβαίωση.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «herpetofauna.gr - Ελληνική Ερπετοπανίδα». *www.herpetofauna.gr*. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2020.
2. ↑  *The Amphibians and Reptiles of Alberta*. University of Calgary Press. σελίδες 37–144. ISBN 978-1-55238-281-3.
Ο **Λέοπολντ ντε Μπόρμαν** (*γαλλικά : Léopold de Borman*) (21 Μαρτίου 1909 - 9 Μαρτίου 1979) ήταν Βέλγος αθλητής της αντισφαίρισης.

Ήταν γιος των Βέλγων πρωταθλητών της αντισφαίρισης Πολ ντε Μπόρμαν και Αν ντε Μπόρμαν, αδέλφια του, επίσης πρωταθλήτριες στην αντισφαίριση, ήταν η Ζενεβιέβ και η Μιριάμ. Παντρεύτηκε στις 14 Απριλίου 1937 την Ζορζέτ ντε Τοράν (1910-1994).

Στο Βελγικό πρωτάθλημα ήταν πρώτος στο απλό τις χρονιές 1929, 1930 και το 1931, στο διπλό αντρών το 1929, 1931, 1935, 1936, 1939, 1941 και το 1950. Στο διπλό μεικτό ήταν τις χρονιές 1930, 1937, 1939, 1941, και το 1945.

Στο Κύπελλο Ντέιβις αγωνίστηκε με το Βέλγιο το 1931, 1932, 1933, 1934, 1935, 1936, 1937, 1938, και το 1939 έχοντας ρεκόρ 14 νίκες και 11 ήττες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *ATP website*. DD83. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2022.
2. ↑  «Leopold de Borman - Tennis Archives». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 4 Μαΐου 2017.
3. ↑  geneanet-Léopold de Borman
4. ↑  *La grande aventure du tennis belge, από τον Jacques Hereng*
5. ↑  *De ongelofelijke successtory van tennis in België, από τους Jacques Hereng, Carlos De Veene[*νεκρός σύνδεσμος*]*
6. ↑  daviscup-Léopold de Borman
**Λακωνισμός** ονομάζεται η πρακτική των συνοπτικών και σύντομων δηλώσεων, ειδικά αμβλείων και ελλειπτικών απαντήσεων. Έλαβε το όνομά της από τη Λακωνία, στην οποία βρίσκεται η πόλη της Σπάρτης, της οποίας οι αρχαίοι κάτοικοι είχαν τη φήμη της λεκτικής λιτότητας και φημίζονταν για τις συχνά εύστοχες παρατηρήσεις τους.

Μια λακωνική φράση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για αποτελεσματικότητα, για έμφαση, για φιλοσοφικούς λόγους (ειδικά μεταξύ στοχαστών που πιστεύουν στον μινιμαλισμό, όπως οι Στωικοί).

  

Οι Σπαρτιάτες έδιναν λιγότερη προσοχή από άλλους αρχαίους Έλληνες στην ανάπτυξη της εκπαίδευσης, των τεχνών και της λογοτεχνίας. Κάποιοι θεωρούν ότι αυτό συνέβαλε στον χαρακτηριστικά αμβλύ λακωνικό λόγο. Ωστόσο, ο Σωκράτης, όπως αναφέρεται στον Πρωταγόρα του Πλάτωνα, φαίνεται να απορρίπτει την ιδέα αυτήν και ότι ήταν απλώς συνέπεια της κακής λογοτεχνικής παιδείας. Ο Σωκράτης ήταν γνωστό ότι θαύμαζε τους Σπαρτιάτες, όπως και πολλοί άλλοι Αθηναίοι αλλά οι σύγχρονοι μελετητές αμφισβήτησαν τη σοβαρότητα της απόδοσης του μιας κρυφής του συμπάθεια προς τους Σπαρτιάτες[*ασαφές*].

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Merriam-Webster's Dictionary of Synonyms*, 1984, *s.v.* 'concise' p. 172.
2. ↑  Henry Percy Smith, *Synonyms Discriminated* (1904) p. 541.
3. ↑  Plato, *Hippias Major* 285b–d.
4. ↑  Taylor, A.E. *Plato: The Man and His Work*, Meridian Books, 6th ed. 1949; on p. 255 Taylor suggests Socrates is mocking, in jest, other Greeks who affect a Spartan lifestyle as the epitome of rugged manliness for not realizing their models are closet intellectuals.
5. ↑  Taylor, C.C.W. *Plato: Protagoras*, Oxford University Press, (ISBN 978-0199555659), 2009; pp. 43, 83.
6. ↑  Beresford, A. *Plato: Protagoras and Meno*, Penguin Books 2005, p. 151.; see commentary (click on "61" link).
Ο **Κίτσος Μακρής** (πραγματικό όνομα: *Χρήστος Μακρής*, Λάρισα, 2 Σεπτεμβρίου 1917 – Βόλος, 12 Δεκεμβρίου 1988) ήταν Έλληνας λαογράφος.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1917 στη Λάρισα. Το 1926 εγκαταστάθηκε στο Βόλο, όπου και έζησε μέχρι το θάνατό του.

Το 1939 εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο με τίτλο *Ο ζωγράφος Θεόφιλος*, ήταν από τους πρώτους μελετητές του ζωγράφου Θεόφιλου Χατζημιχαήλ. Την ίδια χρονιά, ξεκίνησε προσπάθεια για την διάσωση των έργων του καλλιτέχνη, με αποτέλεσμα στην συλλογή του Κίτσου Μακρή να βρίσκονται σήμερα ορισμένα από τα σημαντικότερα έργα του ζωγράφου. Φωτογράφισε επίσης πολλά μνημεία λαϊκής τέχνης του Πηλίου, ενώ στη λαογραφική συλλογή του άφησε πάνω από 5.000 φωτογραφίες και διαφάνειες. 

Στη διάρκεια της Κατοχής πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση. Αργότερα, εκλέχτηκε τρεις φορές δημοτικός σύμβουλος του δήμου Βόλου. Η προσφορά του στην ανάδειξη και διάσωση της ελληνικής λαϊκής τέχνης ήταν σημαντικότατη. Με διαλέξεις και μαθήματα σε όλη την Ελλάδα, με άρθρα του σε εφημερίδες και περιοδικά, και με ταξίδια στο εξωτερικό για εκθέσεις και μελέτη, απέκτησε αλλά και διέδωσε τις τεράστιες γνώσεις του πάνω στη λαϊκή τέχνη. Για τον λόγο αυτό, τιμήθηκε και από την Ακαδημία Αθηνών.

Πέθανε ξαφνικά στην Αθήνα στις 12 Δεκεμβρίου 1988. Μετά τον θάνατό του, και μετά από δική του επιθυμία, η οικογένειά του δώρισε στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας το σπίτι του για να χρησιμοποιηθεί ως κέντρο ερευνών και στεγάζει σήμερα το Λαογραφικό Κέντρο Κίτσου Μακρή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σπανού, Μαρία (18 Σεπτεμβρίου 2017). «Κίτσος Μακρής, ένας ποιητής της Λαϊκής Τέχνης: 100 χρόνια από τη γέννησή του». *Ταχυδρόμος* (Βόλος). .
2. ↑  Ανώνυμος (13 Δεκεμβρίου 1988). «Πέθανε στην Αθήνα ο λαογράφος Κίτσος Μακρής – Ξαφνικά από οξύ πνευμονικό οίδημα». *Ταχυδρόμος* (Βόλος).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοσ. magnesia-tourism.gr-Περιφέρεια Θεσσαλίας, Λαογραφικό Κέντρο Κίτσου Μακρή, Ανακτήθηκε 23 Μαρτίου 2013.
Η **Κατάρρευση της βιομηχανίας βιντεοπαιχνιδιών 1983** (*Video game crash of 1983* ή *Atari shock*) ήταν μια μεγάλης κλίμακας ύφεση στη βιομηχανία των βιντεοπαιχνιδιών που σημειώθηκε από το 1983 έως το 1985, κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η κατάρρευση αποδόθηκε σε διάφορους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένου του κορεσμού της αγοράς στον αριθμό των κονσολών και των διαθέσιμων παιχνιδιών, πολλά από τα οποία ήταν κακής ποιότητας, καθώς και σε μειωμένο ενδιαφέρον για παιχνίδια κονσόλας υπέρ των προσωπικών υπολογιστών. Τα έσοδα από οικιακά βιντεοπαιχνίδια διαμορφώθηκαν σε περίπου 3.2 δισεκατομμύρια δολάρια το 1983 και στη συνέχεια μειώθηκαν σε περίπου 100 εκατομμύρια δολάρια μέχρι το 1985 (πτώση σχεδόν 97 τοις εκατό). Η συντριβή τερμάτισε ξαφνικά αυτό που αναδρομικά θεωρείται δεύτερη γενιά βιντεοπαιχνιδιών στη Βόρειο Αμερική. Σε μικρότερο βαθμό, η αγορά παιχνιδιών arcade επίσης αποδυναμώθηκε καθώς η χρυσή εποχή των βιντεοπαιχνιδιών arcade έφθασε στο τέλος της.

Οι αναλυτές της εποχής εξέφρασαν αμφιβολίες για τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των κονσολών και του λογισμικού βιντεοπαιχνιδιών.

Η βιομηχανία βιντεοπαιχνιδιών της Βορείου Αμερικής ανέκαμψε λίγα χρόνια αργότερα, κυρίως λόγω της ευρείας επιτυχίας της επωνυμίας της Nintendo με την κονσόλα Famicom, το Nintendo Entertainment System (NES), που κυκλοφόρησε το 1985.

Παραπομπές
----------

1. ↑  . Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2022.  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)
Ο **λαρυγγικός καρκίνος** (*Ca λάρυγγα*) είναι μια μορφή κακοήθειας της ευρύτερης ανατομικής περιοχής κεφαλής και τραχήλου, που συνήθως εμφανίζεται σε άτομα της μέσης ηλικίας, άνω των 60 ετών. Διάφοροι προδιαθεσικοί και όχι μόνο παράγοντες μπορεί να ενέχονται στην παθογένειά της, με πιο πιθανούς το κάπνισμα, την κακή διατροφή και ιδιαίτερα την υπερβολική κατανάλωση αλκοολούχων ποτών, το οικογενειακό ιστορικό, αλλά και τη συστηματική και χρόνια έκθεση σε χημικές ουσίες. Πρώιμα συμπτώματα που εκδηλώνονται στον ασθενή μπορούν να οδηγήσουν σε έγκαιρη διάγνωση της ασθένειας, η οποία κατατάσσεται σε διάφορα στάδια. Η πρόγνωσή της, ειδικά στα πρώτα από αυτά, είναι σχετικά καλή, με 5ετή επιβίωση σε ποσοστό άνω του 70%. Αντίθετα, η επιβίωση ασθενών που βρίσκονται σε προχωρημένα στάδια είναι πολύ περιορισμένη, καθώς η περίπτωσή τους είναι ανεγχείρητη.

Συμπτώματα
----------

Ανατομικές δομές του ανθρώπινου λάρυγγα
Υπόνοιες για την ύπαρξη καρκίνου του λάρυγγα θα πρέπει να εγερθούν όταν ο ασθενής παρουσιάσει κάποια χαρακτηριστικά σημεία όπως δυσκαταποσία, βράγχος φωνής, οίδημα στην τραχηλική περιοχή ή και διόγκωση των επιχώριων λεμφαδένων, πόνος ή και δυσκολία κατά την αναπνοή, δύσοσμη απόπνοια, πληκτροδακτυλία, κόπωση ή ανεξήγητη απώλεια βάρους (τα δύο τελευταία όχι ειδικά για τη συγκεκριμένη νόσο).

Τρόπος διάγνωσης
----------------

Η διάγνωση του λαρυγγικού καρκίνου επιβεβαιώνεται με ενδοσκόπηση (λαρυγγοσκόπηση) με τη χρήση ειδικού οργάνου (λαρυγγοσκόπιο) και αφού έχει προηγηθεί ήπια αναισθητοποίηση της περιοχής. Επιπρόσθετα και με σκοπό την εξακρίβωση της επέκτασης της νόσου, γίνεται αξονική ή και μαγνητική τομογραφία, όπως και υπερηχοτομογραφία.

Ιστολογική εξέταση
------------------

Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της νόσου τεκμηριώνονται με τά τη λήψη ιστοτεμαχίου από τη βλάβη (βιοψία) και την ιστολογική εξέταση.

Θεραπεία
--------

Μετά τον επιμέρους έλεγχο για τη μη ύπαρξη μεταστάσεων (οι οποίες σπανίζουν στα αρχικά στάδια της ασθένειας) εφαρμόζεται χειρουργική επέμβαση (μερική ή και ολική λαρυγγεκτομή σε συνδυασμό με λεμφαδενικό καθαρισμό) και σε ορισμένες περιπτώσεις προληπτική ακτινοβόληση της περιοχής του τραχήλου.

Πηγή
----

*

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Καρκίνος λάρυγγα: Τα 6 σημάδια ότι βρίσκεστε σε κίνδυνο» Ανακτήθηκε στις 19/7/2018
2. ↑  Σάββη Μάλλιου Κριαρά, «Συμπτώματα, διάγνωση και σταδιοποίηση του καρκίνου κεφαλής και τραχήλου» Αρχειοθετήθηκε 2020-09-22 στο Wayback Machine. Ανακτήθηκε στις 19/7/2018
Ο **Λεονάρντο Μπιτενκούρ** (γεννημένος στις 19 Δεκεμβρίου 1993) είναι ένας Γερμανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής βραζιλιάνικης καταγωγής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος στην γερμανική ΦΚ Κολωνία και την Εθνική Γερμανίας U-21. Την 1η Δεκεμβρίου 2011, ανακοινώθηκε πως ο Μπιτενκούρ υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με την Μπορούσια Ντόρτμουντ, σε ισχύ από την 1η Ιουλίου 2012.

Καριέρα
-------

Ο Λεονάρντο είναι γιος του Βραζιλιάνου επιθετικού Φράνκλιν Μπιτενκούρ, ο οποίος αποκτήθηκε το 1998 από την Ένερτζι Κότμπους, στην οποία αγωνίζεται ακόμα και σήμερα, μετά το πέρας της αγωνιστικής του καρέρας, ως προπονητής στα τμήματα υποδομής του συλλόγου.

Ο Λεονάρντο Μπιτενκούρ, ο οποίος προέρχεται από τα τμήματα υποδομής της Κότμπους, κλήθηκε για πρώτη φορά το 2009 στην Εθνική Γερμανίας U-17, περνώντας στην σύνέχεια από όλες τις ηλικιακές κατηγορίες των ομάδων νέων της Γερμανίας. Εκτός από Γερμανός είναι και Βραζιλιάνος, καθότι τέτοιος και ο πατέρας του.

Από μικρή ηλικία διακρινόταν το ταλέντο του, καθώς ήδη από το 2010 ο ομάδα του Κότμπους είχε φροντίσει να του προσφέρει συμβόλαιο μακρύ σε διάρκεια το οποίο θα τον κρατούσε στην ομάδα μέχρι και το 2014. Στις αρχές του 2011, σε ηλικία 17 ετών, ξεκίνησε να προπονείται με την πρώτη ομάδα του γερμανικού συλλόγου, που μετείχε τότε στην 2η Μπούντεσλιγκα. Την πρώτη του συμμετοχή με την ομάδα την σημείωσε με την φανέλα των ρεζέρβων αγωνιζόμενος σε έναν αγώνα για την Regionalliga Nord, η οποία συνοδεύτηκε από άλλες τρεις κατά τις οποίες σημείωσε δύο τέρματα, ενώ είχε και μία ασίστ. Στις 16 Απριλίου έγινε και επίσημα μέλος της πρώτης ομάδας, ενώ λίγο αργότερα πραγματοποίησε την πρώτη του συμμετοχή με την πρώτη ομάδα μπαίνοντας ως αλλαγή σε ένα αγώνα με αντίπαλο την ΜΣΦ Ντούισμπουργκ. Πέτυχε το πρώτο του τέρμα στην Τσβάιτελιγκα, στις 22 Ιουλίου, και πάλι σε έναν αγώνα απέναντι στην Ντούισμπουργκ. Με την επίτευξη αυτού του τέρματος έγινε ο νεαρότερος σκόρερ στην ιστορία της Τσβάιτελιγκα.

Στη διάρκεια της καλοκαιρινής μεταγραφικής περιόδου του 2012, ο Μπιτενκούρ μεταγράφηκε στην Μπορούσια Ντόρτμουντ, σε μια μεταγραφή που είχε κανονιστεί από τον προηγούμενο Δεκέμβριο μεταξύ των δύο ομάδων.

Προσωπική ζωή
-------------

Ο Λεονάρντο είναι γιος του παλιού επιθετικού της Ένερτζι Κότμπους και νυν προπονητή νέων του συλλόγου Φράνκλιν Μπιτενκούρ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Leonardo Bittencourt στο fussballdaten.de (Γερμανικά)
2. 1 2  Fligge, Sascha (1 Δεκεμβρίου 2011). «Bittencourt wechselt zum BVB» (στα German). RuhrNachrichten.de. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2011. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
3. ↑   87% ECZ% 1B% E7% F4% 9C\_m% E0% 82% 9A Leonardo Bittencourt joins Borussia Dortmund, bvb.de

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

Προφίλ στο transfermarkt.de


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Leonardo Bittencourt  της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
O **Λεοπόλδος**, ιταλ. *Leopoldo*, (6 Νοεμβρίου 1617 - 10 Νοεμβρίου 1675) από τον Οίκο των Μεδίκων, ήταν καρδινάλιος, λόγιος, προστάτης των Τεχνών και κυβερνήτης της Σιένα.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο παλάτσο Πίτι της Φλωρεντίας και ήταν ο πέμπτος γιος του Κόζιμο Β΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και της Μαρίας-Μαγδαληνής των Αψβούργων, κόρης του Καρόλου Β΄ αρχιδούκα της Έσω Αυστρίας.

Εκπαιδεύτηκε με διδασκάλους τον Ιάκοπο Σολντάνο, τον Φλαβιάνο Μικελίνι και τον Εβαντζελίστα Τοριτσέλι. Όταν ο αδελφός του Φερδινάνδος Β΄ ανέλαβε μεγάλος δούκας της Τοσκάνης, έγινε σύμβουλός του για την παραγωγή, τη γεωργία και το εμπόριο. Ήταν οπαδός του Γαλιλαίου και παρατηρούσε από κοντά τα πειράματα του Εβαντζελίστα Τοριτσέλι, εφευρέτη του βαρομέτρου.

Είχε μεγάλο ενδιαφέρον για την επιστήμη. Το 1638 ίδρυσε την *Πλατωνική Ακαδημία*. Μαζί με τον Φερδινάνδο Β΄ ίδρυσαν την *Ακαδημία ντελ Σιμέντο* (του Πειραματισμού) το 1657 για την προώθηση της παρατήρησης της φύσης μέσω των μεθόδων του Γαλιλαίου· έδειχνε πραγματικό ενδιαφέρον για τις δραστηριότητές της. Το 1641 έγινε μέλος της *Ακαδημίας ντελλα Κρούσκα* (για την βελτίωση της ιταλικής γλώσσας), όπου στην 3η έκδοση του Λεξικού της ο Λεοπόλδος επιμελήθηκε τις καταχωρήσεις που αφορούσαν την Τέχνη.

Ήταν συλλέκτης σπανίων βιβλίων, ζωγραφικής (οι πίνακες από τη Βενετία στο Ουφίτσι είναι δικό του κληροδότημα), σχεδίων, αγαλμάτων, νομισμάτων και αυτοπροσωπογραφιών. Σώθηκε η μεγάλη του αλληλογραφία με καλλιτέχνες και συλλέκτες της εποχής του, όπως και με τον Κρίστιαν Χόυχενς. Πειραματίστηκε με φακούς τηλεσκοπίων και όλων των ειδών τα επιστημονικά όργανα και δώρησε μία πληθώρα θερμομέτρων, αστρολάβων, μετρητών θερμίδων, τετράντων, υγρομέτρων και άλλων μηχανικών συσκευών στο παλάτσο Πίττι. Περνούσε τέσσερις ώρες κάθε ημέρα χωμένος στα βιβλία του. Το 1667 ο πάπας Κλήμης Θ΄ τον όρισε καρδινάλιο στο ναό των Σάντι Κόζμα ε Νταμιάνο. Από τότε έκανε συχνά ταξίδια στη Ρώμη ικανοποιώντας τα καλλιτεχνικά ενδιαφέροντά του. Απεβίωσε το 1675. Οι μεγάλες συλλογές του βρίσκονται σε πολλά μουσεία της Φλωρεντίας.

Παραπομπές-Υποσημειώσεις
------------------------

1. ↑  Huygens, Christiaan. Oeuvres complètes, Tome VI: Correspondance 1666-1669 (1895)

Πηγές
-----

* Young, G. F. *The Medici: Volume 3*, E. P. Dutton and Company, 1920

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 74651286
* LCCN: n85327592
* ISNI: 0000 0000 6631 6869
* GND: 118886207
* SUDOC: 030678463
* BNF: cb12204664n (data)
* ULAN: 500090968
* NKC: ntk20221158862
* BNE: XX830719
* RKD: 54427

 |

 |
Ο **Λεονάρντο Ναβιγκαγιόζο**, λατιν.: Leonardo Navigajoso, (απεβ. το 1260) ήταν Βενετός ευγενής και δεύτερος Λατίνος ηγεμόνας τού νησιού της Λήμνου στην Ελλάδα.

Βιογραφία
---------

Ο Λεονάρντο κληρονόμησε τον τίτλο τού *μεγαδούκα* της Λατινικής αυτοκρατορίας και την κυριαρχία τού μισού της Λήμνου μετά το τέλος τού πατέρα του, Φιλόκαλου Ναβιγαγιόζoυ, το 1214. Οι δύο αδελφές του κληρονόμησαν το ένα τέταρτο τού νησιού η καθεμία και τα μερίδιά τους (Μούδρο, Κότσινο) τα πέρασαν στους γιους τους. 

Ο Λεονάρντο είχε τρεις γιους,

* τον Πάολο, που τον διαδέχθηκε,
* τον Φίλιππο και τον Νικόλαο.

Όλοι τους απεβίωσαν το 1276–1277, όταν η πρωτεύουσά τους, το Κάστρο, καταλήφθηκε από τους Βυζαντινούς υπό τον Λικάριο. Η χήρα τού Πάολο τελικά παρέδωσε το Κάστρο και τα εξαδέλφια του το υπόλοιπο νησί το 1278.
Λεμοναδοπώλης στη Θεσσαλονίκη τον καιρό της Τουρκοκρατίας ( πριν το 1890)
Ο **Λεμοναδοπώλης** ήταν πλανόδιο επάγγελμα που υφίστατο από τα τέλη του 18ου αιώνα μέχρι τις αρχές του 20ου, ενώ σήμερα -τουλάχιστον στη Δύση- έχει εκλείψει. Ο Λεμοναδοπώλης ήταν πλανόδιος πωλητής και πουλούσε λεμονάδες δικής του κατασκευής, γνώριμη η φωνή που φώναζε: *Λεμονάδες! μια πεντάρα η μια γκαζόζ , μια πεντάρα η μία!*. Το επάγγελμα του Λεμοναδοπώλη κι όχι μόνο θεωρούνταν αίτιο πολλών επιδημιών κι νόσων επειδή δεν τηρούνταν κανόνες υγιεινής. 

Η λεμονάδα ή και Γκαζόζ όπως την έλεγαν , κατασκευαζόταν από τους ίδιους τους πωλητές , πρώτη ύλη για την κατασκευής της ήταν το νερό , η ζάχαρη και το "ξυνό" δηλ. το στημένο λεμόνι. Για να πουλήσουν πολλές λεμονάδες έκαναν διάφορα τεχνάσματα, συνεργάζονταν με ζαχαροπλάστες κι έβαζαν δίπλα τους τον πάγκο-τάβλα, έτσι ο πελάτης τρώγοντας γλυκά έβλεπε δίπλα την λεμονάδα κι έπινε να ξεδιψάσει, ή ρίχνοντας λίγο αλάτι στα γλυκά διψούσε περισσότερο. 

Οι λεμοναδοπωλητές γύρναγαν τους δρόμους ή τις παραλίες ή κάθονταν σε κάποιο σταθερό σημείο - πόστο. Είχε μια πετσέτα στον ώμο , άσπρη ποδιά στην μέση, μια κανάτα ή ένα δοχείο για την λεμονάδα κι ένα ποτήρι .

Η λέξη λεμοναδοπώλης χρησιμοποιήθηκε έχοντας πολλές έννοιες κι σκοπούς. Το 1924 στο Παρισινό θέατρο "Ομνίδ-Πατέ" παίχτηκε το έργο "Η ωραία Λεμοναδοπώλιδα". Το 1908 η εβραϊκή γαλλόφωνη εφημερίδα της Θεσσαλονίκης "Journal De Salonique" αποκάλεσε τους Έλληνες "λεμοναδοπωλητές" που θεωρήθηκε βρισιά.

Στις ΗΠΑ
--------

Παιδί πουλάει λεμονάδα, Ιούλιος του 1975
Στις Ηνωμένες Πολιτείες το επάγγελμα το λεμοναδοπώλη, το οποίο συνήθως αναλαμβάνουν μικρά παιδιά, είναι ένα από τα κυριότερα στοιχεία της κλασικής αμερικανικής κουλτούρας. Η εικόνα των μικρών παιδιών που πουλάνε λεμονάδα μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα σε κάποιο προάστιο των ΗΠΑ έχει γίνει εμβληματική και εμφανίζεται πολλές φορές στην λογοτεχνία και τον κινηματογράφο. Το επάγγελμα θεωρείται ως μια ιδιαίτερα εποικοδομητική ενασχόληση, καθώς εντάσσει τα παιδιά στον χώρο των επιχειρήσεων και διδάσκει πράγματα όπως το κέρδος, οικονομική ελευθερία και ομαδική δουλειά. 

Το επάγγελμα αυτό είναι τεχνικά παράνομο και παρόλο που συνήθων δεν δημιουργείται πρόβλημα σε κάποιες περιπτώσεις έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον των αρχών, με μεγάλη δημόσια κατακραυγή. Τα τελευταία χρόνια η στάση των αρχών προς τα παιδιά που πουλάνε λεμονάδα έχει γίνει σημαντικά πιο ήπια και ενδέχεται στο μέλλον να νομιμοποιηθούν πλήρως.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εμπρός Φύλλο 27/8/1909 από το ψηφιακό αρχείο της Εθνικής Βιβλιοθήκης
2. ↑  Εμπρός φύλλο 27/3/1927, από το ψηφιακό αρχείο της Εθνικής Βιβλιοθήκης
3. ↑  Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Ρόδου, Αφιέρωμα στα καλοκαιρινά μπάνια στο νησί της Ρόδου Αρχειοθετήθηκε 2008-03-11 στο Wayback Machine.
4. ↑  Σκριπ Φύλλο 1/9/1914 από το ψηφιακό αρχείο της Εθνικής Βιβλιοθήκης
5. ↑  Σκριπ Φύλλο 4/9/1908 από το ψηφιακό αρχείο της Εθνικής Βιβλιοθήκης
Ο **Λεόν Νόργκαρμπ** (*αγγλικά: Leon Hermann Norgarb*), γεννημένος στην Πρετόρια στις 9 Απριλίου 1926, είναι πρώην πρωταθλητής της αντισφαίρισης από τη Νότια Αφρική.

Στο πρωτάθλημα Νοτίου Αφρικής στο απλό ήταν δεύτερος το 1950, δεύτερος επίσης στο πρωτάθλημα Νοτίου Τράνσβααλ το 1950, στο πρωτάθλημα του Γουέστ Πρόβιβς ήταν δεύτερος το 1950 και το 1953. Σε διεθνές επίπεδο είχε συμμετάσχει στα μεγάλα τουρνουά χωρίς επιτυχία όπως το Ρολάν Γκαρός και το Γουίμπλεντον, στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν δεύτερος στο μεικτό το 1952 με συμπαίκτρια την Ντόροθι Χεντ, πρώτος στο διεθνές πρωτάθλημα της Σουηδίας το 1951.

Αγωνίστηκε με τη Νότια Αφρική στο Κύπελλο Ντέιβις του 1951 όπου σε έναν αγώνα στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον Έρικ Στούρτζες έχασαν από το ζευγάρι των Ιταλών Μαρτσέλο Ντελ Μπέλο και Τζιάνι Κουτσέλι με 3-0.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *ATP website*. N803. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2022.
2. 1 2 3 4 5  «tennis archives-Leon Hermann Norgarb». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2017.
3. ↑  davis cup-Leon Norgarb
Ο **Καρλ Μπέργκερ** (αγγλικά: Carl George Berger) (29 Ιουνίου 1901, Οκλαχόμα, -18 Δεκεμβρίου 1983, Λος Άντζελες) ήταν Αμερικανός διευθυντής φωτογραφίας του κινηματογράφου αρχικά και μετέπειτα της τηλεόρασης. Η πιο γνωστή δουλειά του ήταν στην ταινία του Φρανκ Μπουκ "Bring 'Em Back Alive" (1932).

Πρώτα χρόνια
------------

Γεννημένος στη Οκλαχόμα, ο Μπέργκερ σύμφωνα με την επίσημα αρχεία των ΗΠΑ πήγε μόνο δύο χρόνια γυμνασίο, όπου στη συνέχεια έφυγε για την Νέα Υόρκη και αργότερα πήγε να εργαστεί στο Χόλυγουντ στα τέλη της δεκαετίας του 1920.

Καριέρα
-------

Το στούντιο Van Beuren ήταν το πρώτο που τον προσέλαβε ως διευθυντή φωτογραφίας για την ταινία Bring 'Em Back Alive το 1932 σε σκηνοθεσία του Φρανκ Μπουκ.

Ο Μπέργκερ υπήρξε διευθυντής φωτογραφίας για αρκετές ταινίες της δεκαετίας του 1940 και τα μέσα της δεκατετίας του 1950, όπως το γουέστερν Colt 45 (1950) και την περιπέτεια Jungle Goddess (1948).

Την δεκαετία του 1950 ο Μπέργκερ μετακόμισε στην τηλεόραση και ανέλαβε την φωτογράφιση σε τηλεοπτικές σειρές, μεταξύ των οποίων το Maverick και το 77 Sunset Strip.

Ο Καρλ Μπέργκερ ήταν μέλος της Αμερικανικής Εταιρείας Κινηματογραφιστών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Η φιλμογραφία του Καρλ Μπέργκερ». imdb.com. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2020. [*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί συνδεσμοί
--------------------

* Ο Καρλ Μπέργκερ στην IMDb (Αγγλικά)
Ο **Λεόν Μεμπιάμ** (**Léon Mébiame**, 1 Σεπτεμβρίου 1934 – 18 Δεκεμβρίου 2015) ήταν πολιτικός από την Γκαμπόν, ο οποίος ήταν πρωθυπουργός της χώρας του από το 1975 έως το 1990. Νωρίτερα ήταν αντιπρόεδρος από το 1968 ως το 1975.

Ζωή και σταδιοδρομία
--------------------

Μέλος της εθνοτικής ομάδας των Φανγκ (Fang), ο Μεμπιάμ γεννήθηκε στη Λιμπρεβίλ. Επί γαλλικής αποικιοκρατίας έγινε επιθεωρητής της ομοσπονδιακής αστυνομίας, το 1956, και τοποθετήθηκε στο Τσαντ από τις 6 Ιανουαρίου 1957 έως τον Μάρτιο του 1959. Μετά την ανεξαρτησία της χώρας του το 1960, ανέλαβε επίτροπος της αστυνομίας. Υπήρξε στενός συνεργάτης του προέδρου Ομάρ Μπονγκό και αντιπρόεδρος της Γκαμπόν από το 1968 έως το 1975, οπότε η θέση καταργήθηκε. Στη συνέχεια διορίστηκε πρωθυπουργός, παραμένοντας στη θέση αυτή από τις 16 Απριλίου 1975 έως τις 3 Μαΐου 1990. Στη συνέχεια εντάχθηκε στην αντιπολίτευση στις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Διορίστηκε πρόεδρος του Επιμελητηρίου Εμπορίου, Βιομηχανίας και Ορυχείων της Λιμπρεβίλ στις 6 Νοεμβρίου 2008. Ανέλαβε τα καθήκοντά του στις 4 Δεκεμβρίου 2008, διαδεχόμενος τον Ζοακίμ Μπουσαμπά. Διορίστηκε επίσης στο Οικονομικό και Κοινωνικό Συμβούλιο, που είναι το επίσημο συμβουλευτικό όργανο, από τον πρόεδρο Μπονγκό το 2008, αν και έχασε την έδρα του στο συμβούλιο, μετά την ανάληψη της προεδρίας από τον Αλί Μπονγκό, γιο του Ομάρ, το 2009.

Ο Μεμπιάμ πέθανε σε ηλικία 81 ετών σε κλινική της Λιμπρεβίλ το βράδυ της 17 προς 18 Δεκεμβρίου 2015.

Αναφορές
--------

1. ↑  (Αγγλικά) *Find A Grave*. 156157421. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  www.gabonactu.com/2015/12/leon-mebiame-est-mort-a-81-ans/. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22  Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 19  Δεκεμβρίου 2015.
3. 1 2  *La politique africaine en 1969* (1970), Ediafric, page 134 (Γαλλικά).
4. 1 2  David E. Gardinier and Douglas A. Yates, *Historical Dictionary of Gabon* (2006), third edition, page 209.
5. 1 2 3  "Décès de Léon Mébiame, l’unique Premier ministre sous monopartisme" Αρχειοθετήθηκε 2015-12-22 στο Wayback Machine. Agence Gabonaise de Presse, 18-12-2015 (Γαλλικά).
6. ↑  "Convention républicaine ?" Αρχειοθετήθηκε 2011-07-22 στο Wayback Machine. *Africa Intelligence*, 8-7-1993 (Γαλλικά).
7. ↑  David E. Gardinier, "Gabon: Limited Reform and Regime Survival", *Political Reform in Francophone Africa* (1997), ed. Clark and Gardinier, Westview Press, page 156.
8. ↑  "Nomination d'un nouveau président de la chambre de commerce", Infosplusgabon, 7-11-2008 (Γαλλικά).
Η **Λενινγκράντσκαγια**(ρωσικά: Ленингра́дская‎) είναι αγροτική περιοχή (στάνιτσα) και το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Λενινγκράντσκι στο κράι Κρασνοντάρ στη Ρωσία. Πληθυσμός: 36,940 (απογραφή 2010)

Ιστορία
-------

Ιδρύθηκε το 1794 ως **Ουμάνσκογιε**(Уманское), ήταν ένας από τους πρώτους σαράντα οικισμούς τον Κοζάκων στην Μαύρη Θάλασσα, στην περιοχή του Κουμπάν. Έγινε στάνιτσα το 1842.

Το Ουμάνσκογιε επέζησε στο φθινόπωρο του 1932 και τον χειμώνα του 1933, οπότε εκατοντάδες κάτοικοι πέθαναν από την πείνα. Το 1934, όσοι είχαν επιζήσει (1.200 οικογένειες) εγκατέλειψαν την περιοχή, και μετακόμισαν στις βορειότερες περιοχές της ΕΣΣΔ και του Καζακστάν.  Μετά κατοικήθηκε από Λευκορώσους και στρατιωτικές επαρχίες του Λένινγκραντ[*ασαφές*] και μετονομάστηκε σε Λενινγκράντσκαγια.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Азаренкова А. С. Бондарь И. Ю. Вертышева Н. С. Основные административно-территориальные преобразования на Кубани (1793-1985 гг.). — Краснодар: Краснодарское книжное издательство, 1986. — С. 255. — 395 с.
Το **Καραγκίγιε** (καζακικά: Қарақия ойпаты, Καραγκίγια σημαίνει *Μαύρο Σαγόνι* στα Τουρκικά) είναι καρστική τάφρος μήκους 40 χιλιομέτρων κοντά στην Κασπία Θάλασσα. Βρίσκεται περίπου 132 μέτρα κάτω από το επίπεδο της θάλασσας και είναι το χαμηλότερο σημείο στην Κεντρική Ασία, το Καζακστάν, και την πρώην Σοβιετική Ένωση. Είναι επίσης γνωστή ως "Βύθισμα Καραγκίγιε" και "Ορεινή Τάφρος Καραγκίγιε".

Η τάφρος σχηματίστηκε ως διαλυμένος ασβεστόλιθος, δολομίτης και διαλυμένο γύψο σχηματίζοντας λακκούβες, χοάνες και σπηλιές που τελικά κατέρρευσε. Σήμερα η τάφρος διαθέτει χαρακτηριστικά που παράγουν μακριά τα σύννεφα της βροχής που προκαλούνται από τον αέρα που υψώνονται πάνω από αυτό. Υπάρχει μια λίμνη στα νοτιοδυτικά της τάφρου και το ρεύμα αυξάνεται από μία διάτρητη πηγή που εξαφανίζεται πίσω στο έδαφος εντός του ορύγματος.

Η τάφρος κατοικείται από αγρινούς, φίδια, λαγούς, γύπες και άλλα ζώα. Είναι το μόνο μέρος εντός της Χερσονήσου Μανγκισλάκ όπου τα μανιτάρια αναπτύσσονται και αυτά συλλέγονται από τους ντόπιους.

Δείτε επίσης
------------

* Επαρχία Καρακίγια
* Βύθισμα της Κασπίας
* Κατάλογος των χωρών ανά χαμηλότερο σημείο
* Κατάλογος μερών στη ξηρά με ανυψώσεις κάτω από το επίπεδο της θάλασσας

Παραπομπές
----------

1. ↑  *KAZAKHSTAN THE LAND OF WONDERS*. Almaty: BW-KZ. 2009.
Η **Καρακούλ** (*Karakul*/*Qarokul*), ονομασία που στην κιργιζική γλώσσα σημαίνει «μαύρη λίμνη» και επεκράτησε της παλαιότερης τατζικικής ονομασίας **Σιομπ** (*Siob*), είναι η μεγαλύτερη σε έκταση λίμνη του Τατζικιστάν, με έκταση 380 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Ευρισκόμενη στο μεγάλου υψομέτρου οροπέδιο Παμίρ, είναι μία από τις υψηλότερες μεγάλες λίμνες της Γης.

Η εξωγήινη προέλευση
--------------------

Η Καρακούλ βρίσκεται σε μια μεγάλη κυκλική κοιλότητα, που δημιουργήθηκε ως κρατήρας από την πρόσκρουση ενός αστεροειδή στη Γη, που συνέβη μάλλον πριν από λίγα εκατομμύρια έτη, στην Πλειόκαινο εποχή (αν και οι πρώτες εκτιμήσεις της ηλικίας ήταν μεγαλύτερες, 20 έως 25 εκατομμύρια έτη). Το χείλος του κρατήρα έχει διάμετρο 52 χιλιόμετρα, ενώ οι διαστάσεις της λίμνης είναι συγκρίσιμες, 40 επί 25 χιλιόμετρα. Ο κρατήρας είναι μεγαλύτερος από εκείνον του συμβάντος προσκρούσεως «Ελτανίν» (πριν από 2,5 εκατομμύρια έτη), το οποίο έχει προταθεί ως συνεισφέρον της ψύξεως του πλανήτη και της δημιουργίας παγοκαλύμματος στο Βόρειο Ημισφαίριο κατά την ύστερη Πλειόκαινο εποχή.

Η ύπαρξη του κρατήρα Καρακούλ διαφάνηκε για πρώτη φοράs περί το 1987, με τη μελέτη φωτογραφιών που λήφθηκαν από το διάστημα.

Περιγραφή
---------

Η λίμνη βρίσκεται σε υψόμετρο 3.960 μέτρα πάνω από το μέσο επίπεδο της θάλασσας. Μια χερσόνησος που προεξέχει από τη νότια ακτή της και ένα νησί κοντά στη βόρεια ακτή της χωρίζουν τη λίμνη σε δύο λεκάνες: τη μικρότερη, σχετικά ρηχή ανατολική, με βάθη από 13 μέχρι 19 μέτρα, και τη μεγαλύτερη δυτική, με βάθη από 221 μέχρι 230 μέτρα. Η λίμνη είναι ενδορροϊκή (δεν διαθέτει έξοδο διαφυγής των νερών της) και το νερό της είναι υφάλμυρο. Υπάρχει ένα μικρό χωριό με το ίδιο όνομα στην ανατολική όχθη της λίμνης.

Περιβάλλον
----------

Αν και η λίμνη βρίσκεται μέσα σε ένα εθνικό πάρκο, μεγάλο μέρος της γύρω περιοχής χρησιμοποιείται ως βοσκότοπος. Η λίμνη, με τα νησιά της, τα έλη, υγρά λιβάδια, τυρφώνες, και με βότσαλα και άμμο πεδιάδες, έχει αναγνωρισθεί από την BirdLife International, ως «Σημαντική Περιοχή για τα Πουλιά» (ΣΠΠ), επειδή υποστηρίζει σημαντικούς αριθμούς των πληθυσμών των διάφορων ειδών πουλιών, είτε ως κάτοικοι, ή ως μετανάστες αναπαραγωγής ή διέλευσης. Αυτά τα είδη περιλαμβάνουν χήνες με φραγμό, κατακόκκινα shelducks, κοινές μεμβράνες, γεράκια saker, γύπες των Ιμαλαΐων, λιγότερους αμμοχάλικους, γλάρους με καστανή κεφαλή, γλάρους από το Θιβέτ, κρόκους με κίτρινα τιμολόγια, ρουμπίνι των Ιμαλαΐων, λευκοί φτερωτοί, λευκοί φτερωτοί χιονοπτώσεις, πινελιές με ραβδώσεις, καφέ πινελιές, μαύρες κεφαλές βουνού και καυκάσιος τριανταφυλλιές. Τα νησιά της λίμνης είναι τα κύρια μέρη όπου ξεκουράζονται και φωλιάζουν τα υδρόβια πτηνά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Gurov, E. P. Gurova, H.P. Rakitskaya, R.B. and Yamnichenko,A.Yu. (1993) (1993). «The Karakul depression in Pamirs - the first impact structure in central Asia». *Lunar and Planetary Science XXIV, Pp. 591-592*: 591. Bibcode: 1993LPI....24..591G.. Ανακτήθηκε στις 2017-07-07.
2. ↑  Gurov, E.P.: «The Kara-Kul Lake depression in the Pamirs - A Probable Astrobleme (abstract)», Eighth Soviet-American Microsymposium, σσ. 37-39. 1988
Η **Λαυρεντία Μπερνιδάκη** (1915 - 4 Αυγούστου 2012) ήταν Ελληνίδα τραγουδίστρια.

Βιογραφία
---------

Η Λαυρεντία Μπερνιδάκη γεννήθηκε στο Ρέθυμνο το 1915 και ήταν αδελφή τού επίσης τραγουδιστή Γιάννη Μπερνιδάκη. Ήταν η πρώτη τραγουδίστρια που ανέβηκε σε κρητικό πάλκο και έπαιξε λύρα και η πρώτη γυναίκα που ηχογραφήθηκε σε δίσκο κρητικής παραδοσιακής μουσικής. 

Εκτός από τη φωνή της, έγινε γνωστή και για το ήθος της. Τον δρόμο της άνοιξε ο αδελφός της, γνωστός ως «Μπαξεβάνης» τον οποίο η Λαυρεντία θαύμαζε. 

Ζούσε στο Ρέθυμνο. Παντρεύτηκε τον Μανώλη Βασιλονικολιδάκη και έκανε μία κόρη, την Σταυρούλα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ρεθεμνιώτες: Λαυρεντία Μπερνιδάκη Rethemnos
2. ↑  Λαυρεντία Μπερνιδάκη: Η πρώτη γυναίκα τραγουδίστρια της κρητικής δισκογραφίας Κρήτη... Πόλεις Και Χωριά
3. ↑  Λαυρεντία Μπερνιδάκη: Η πρώτη γυναίκα που ηχογράφησε δίσκο κρητικής μουσικής Ρεθεμνιώτικα Νέα
4. ↑  Λαυρεντία Μπερνιδάκη Πολιτιστικό Ρέθυμνο
5. ↑  Παναγιώτης Κουνάδης, "Η Κρητική "Παρουσία" στο Ρεμπέτικο", *Δίφωνο*, τεύχος 8 (Μάιος 1996), σελ. 83
6. ↑  Λαυρεντία Μπερνιδάκη Discogs
Υποτακτικοί άνδρες γλείφουν μπότες.
Η **λατρεία** **μποτών** (αγγλ: **Boot worship**) είναι ο υπέρμετρος θαυμασμός για τις μπότες στο BDSM, που συνήθως πραγματοποιείται ενώ τα υποδήματα φοριούνται από τον κυρίαρχο σύντροφο.

Σχετίζεται με τη λατρεία των ποδιών με έναν παράγωγο τρόπο, αφού ο θαυμασμός αυτός μπορεί στη πραγματικότητα να αποδοθεί στην εγγύτητα των μποτών με τον/την αφέντη/αφέντρα.

Στην "λατρεία των μποτών", η ταπείνωση ανεβαίνει ένα σκαλί παραπάνω. Ο υποτακτικός/ή λατρεύει ηθελημένα τις μπότες του κυρίαρχου συντρόφου του/της, και συχνά χωρίς καν να του/της ζητηθεί. Η ευλάβεια για τα υποδήματα που περιβάλλει τα πόδια του κυρίαρχου συντρόφου, είναι μερικές φορές μία έκφραση ακραίας αφοσίωσης και αξιοπιστίας και άλλες φορές είναι μία ξεκάθαρη αποδοχή της κατωτερότητας ή της ήττας και κάποιες φορές είναι όλα τα παραπάνω ταυτόχρονα.

Συνεπώς, η λατρεία μποτών μπορεί να περιλαμβάνει την εισπνοή ή την οσμή από φορεμένες μπότες, καθώς και το γλείψιμο, το φίλημα ή το καθάρισμα της εξωτερικής όψης τους. Μερικές φορές, μπορεί να εκτελεσθεί και το γυάλισμα της μπότας.

Άλλες φορές, ο κυρίαρχος θα πνίξει τον υποτακτικό μέσω της εισαγωγής των ποδιών με τις φορεμένες μπότες στο στόμα του υποτακτικού. Ο κυρίαρχος μπορεί επίσης να κλωτσήσει τον υποτακτικό ενώ φοράει τις μπότες. Ο κυρίαρχος μπορεί επιπλέον να αναγκάσει τον υποτακτικό να φάει φαγητό το οποίο είναι λιωμένο από τις μπότες ή το φαγητό που έχει κολλήσει στο κάτω μέρος τους. Οι μπότες χρησιμοποιούνται επίσης και για την πρακτική του ballbusting.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «What is Boot Worship? - Definition from Kinkly». *Kinkly.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
Η **λαλίτσα** είναι μικρό αερόφωνο μουσικό όργανο μικρού μεγέθους, που μοιάζει με σφυρίχτρα και χρησιμοποιείται στην Ελληνική Μουσική. Έχει σχήμα περίπου σφαιρικού αγγείου ή δοχείου και λέγεται επίσης και **νεροσφυρίχτρα**, **αηδονάκι** ή **κούκος**.

Τη χρήση της τη συναντούμε στα βυζαντινά χρόνια, σε μικρά και κοίλα κεραμουργήματα, πάνω σε ζωόμορφες λαβές γκλίτσας και αλλού, με ένα επιστόμιο, συνήθως μισογεμισμένη με νερό όπου χρησιμοποιείται για να βγάζει ήχο. Μερικές λαλίτσες παράγουν διάφορες νότες (όπως η οκαρίνα), άλλες δεν διαθέτουν τρύπες για τα δάχτυλα κι έτσι παράγουν πάντα την ίδια στερεότυπη νότα (όπως οι σφυρίχτρες). Η εθνομουσικολογία τις μελετά με το ίδιο ενδιαφέρον όπως και τα υπόλοιπα μουσικά όργανα.

Πηγές
-----

* Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων, Λαλίτσες
* Τάκης Καλογερόπουλος, Λεξικό της Ελληνικής μουσικής, εκδόσεις Γιαλλελή, 2001
* Musipedia:, Λαλίτσα
Ο **Νεόφυτος** (1790-1851) ήταν κληρικός, επίσκοπος Καρύστου, Φιλικός και αγωνιστής του 1821, από τους κύριους συντελεστές της ελληνικής αντίστασης εναντίον των Τούρκων στη νότια Εύβοια.

Πρώιμα χρόνια
-------------

Ο κατά κόσμον Νικόλαος Αδάμ γεννήθηκε στο χωριό Φύλλα της Χαλκίδας. Πατέρας του ήταν ο Ανέστης Αδάμης και μητέρα του η Ερατώ. Έμεινε ορφανός από πατέρα πριν γεννηθεί. Γράμματα έμαθε στο χωριό του και δάσκαλός του ήταν μάλλον κάποιος ιερέας ή εφημέριος ή δάσκαλος. Άφησε τα γράμματα για να πιάσει την τέχνη και να θρέψει τον εαυτό του και την χήρα μητέρα του. Λόγω μιας απροσεξίας του κακομεταχειρίστηκε από τον μάστορά του και γι' αυτό η μητέρα του τον απέσυρε από την δουλειά και τον έκλεισε στο μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου. Εκεί μετονομάστηκε από Νικόλαος σε Νεόφυτος. Ήταν καλλίφωνος και καλλιέργησε την εκκλησιαστική μουσική. 

Το 1804 χειροτονήθηκε διάκονος από τον επίσκοπο Ευρίπου και έπειτα Ιωαννίνων Ιερόθεο, στην έδρα του οποίου υπηρέτησε. Στη συνέχεια υπηρέτησε πρωτοσύγκελος του Μητροπολίτη Άρτας Πορφυρίου. Το 1813 έγινε επίσκοπος Μελιτουπόλεως στη Μικρά Ασία και το 1817 ανέλαβε την επισκοπή Καρύστου.

Η συμμετοχή του στην Επανάσταση του 1821
----------------------------------------

Μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και έγινε ένας από τους αποστόλους της, ταξιδεύοντας στη Μικρά Ασία, στο Άγιον Όρος και στη Σάμο, όπου πληροφορήθηκε την έκρηξη του Αγώνα. 
Ανέπτυξε έκτοτε έντονη δραστηριότητα και συνέβαλε σημαντικά στην εξάπλωση της Επανάστασης στη νότια Εύβοια. Η ήττα στα Στύρα και η αποτυχημένη πολιορκία της Καρύστου περιόρισαν τις ελπίδες του για απελευθέρωση της νότιας Εύβοιας, αλλά δεν έπαυσε σε όλη τη διάρκεια του Αγώνα να φροντίζει για την αναζωπύρωση της Επανάστασης συγκεντρώνοντας πολεμοφόδια, χρήματα και πολεμιστές.

Μετά την Απελευθέρωση
---------------------

Μετά την άφιξη του Ιωάννη Καποδίστρια στην Ελλάδα, ο Νεόφυτος έγινε τοποτηρητής και της επισκοπής Κυκλάδων και το 1833 ανέλαβε την επισκοπή Φωκίδας. Το 1841 μετατέθηκε στην επισκοπή Ευβοίας με έδρα τη Χαλκίδα. Διατέλεσε επίσης πρόεδρος της Ιεράς Συνόδου (1842-1850).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Νεόφυτος, επίσκοπος Καρύστου». *Εθνοσυνελεύσεις και Βουλευτικό*. Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2021.

Πηγές
-----

* Αναστάσιος Γούδας (1869). *Bίοι Παράλληλοι, Τ.1 Κλήρος*. Εν Αθήναις: Εκ του Τυπογραφείου Μ. Π. Περίδου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιουνίου 2015. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουνίου 2010.
* Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό, τ. 7, Εκδοτική Αθηνών, σσ. 184-185
Το διυλιστήριο της Neftochim φαίνεται από την άλλη ακτή της λίμνης
Η **Λίμνη Μπουργκάς** (βουλγαρικά: Бургаско езеро‎, *Burgasko ezero*) ή **Λίμνη Βάγια** (езеро Вая, *ezero Vaya*), βρίσκεται κοντά στη Μαύρη Θάλασσα δυτικά της πόλης του Μπουργκάς στη ανατολική Βουλγαρία. Είναι η μεγαλύτερη φυσική λίμνη της Βουλγαρίας, με έκταση 27,60 τ.χλμ. μήκος 9,6 χλμ. και πλάτους 2,5-5 χλμ. Το μέγιστο βάθος της είναι 34 μέτρα.

Τα νερά της λίμνης περιέχουν σχετικά λίγο αλάτι (περίπου 4-11 ‰). Στη λίμνη Μπουργκάς αναπαράγεται μια μεγάλη ποικιλία ειδών, συμπεριλαμβανομένων 23 ψαριών, 60 ασπόνδυλων και 254 ειδών πτηνών (εκ των οποίων 61 είναι απειλούμενα στη Βουλγαρία και 9 στον κόσμο).

Μια σημαντική περιοχή παραγωγής θαλασσινών στο παρελθόν, η λίμνη Μπουργκάς έχασε μεγάλο μέρος της οικονομικής σημασίας της μετά την κατασκευή του πετροχημικού εργοστασίου κοντά στην πόλη, αλλά έχει δει ολοένα και μεγαλύτερο αριθμό ειδών και μείωση της ρύπανσης τα τελευταία χρόνια.

Παραπομπές
----------

* Michev, Nikolay· Tsvetko Mihaylov· Ivan Vaptsarov· Svetlin Kiradzhiev (1989). *Geographical dictionary of Bulgaria*. Sofia: Nauka i izkustvo.