recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Μπαγιαμόν** (ισπανικά: Bayamón) είναι πόλη, δήμος του Πουέρτο Ρίκο, και προάστιο του Σαν Χουάν η οποία βρίσκεται στη βόρεια παράκτια κοιλάδα, βορείως της Άγουας Βουένας και του Κομερίο· νοτίως της Τόα Βάχα και του Κατάνιο· δυτικώς του Γκουαϊνάβο· και ανατολικώς της Τόα Άλτα και του Ναραγχίτο. Η Μπαγιαμόν απλώνεται σε 11 εκλογικά διαμερίσματα και το Μπαγιαμόν Πουέβλο (το κέντρο της πόλης και το διοικητικό κέντρο της πόλης). Αποτελεί μέρος της Μητροπολιτικής Στατιστικής Περιοχής Σαν Χουάν-Κάγουας-Γκουαϊνάβο και είναι ο δεύτερος πιο πυκνοκατοικημένος δήμος τόσο στη μητροπολιτική περιοχή όσο και στο Πουέρτο Ρίκο.

Το Πουέρτο Ρίκο παραχωρήθηκε από την Ισπανία στον απόηχο του Ισπανοαμερικανικού Πολέμου σύμφωνα με τους όρους της Συνθήκης των Παρισίων του 1898 και έγινε έδαφος των Ηνωμένων Πολιτειών. Το 1899, οι Ηνωμένες Πολιτείες διεξήγαγαν την πρώτη τους απογραφή στο Πουέρτο Ρίκο διαπιστώνοντας ότι ο πληθυσμός της Μπαγιαμόν ήταν 19.940 κάτοικοι.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2020, έχει 185.187 κατοίκους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  United States Census Bureau: «2016 U.S. Gazetteer Files» (Αγγλικά) United States Census Bureau. Ουάσινγκτον. 2016.
2. ↑  *Απογραφές των Ηνωμένων Πολιτειών 2020*. data.census.gov/cedsci/table?t=Populations+and+People&g=0100000US%2C%241600000&y=2020. Ανακτήθηκε στις 1  Ιανουαρίου 2022.
3. ↑  Bureau, US Census. «PUERTO RICO: 2020 Census». *The United States Census Bureau* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2021.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 241882158
* GND: 4729638-0

 |

 |
Η **Μαρτίνα Νοσέκοβα** (γεννήθηκε την 1η Απριλίου 1985 στη Μπρατισλάβα) είναι Σλοβάκα επαγγελματίας διεθνής πετοσφαιρίστρια, η οποία αγωνίζεται ως ακραία. Κατά τη διάρκεια της μέχρι στιγμής καριέρας της έχει αγωνιστεί στα πρωταθλήματα της Σλοβακίας, της Τσεχίας, της Ιταλίας, της Ελλάδας, της Γαλλίας και του Βελγίου.

Καριέρα
-------

Η Μαρτίνα Νοσέκοβα έκανε τα πρώτα της βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στις ακαδημίες της ΣΣΚ Μπιλίκοβα, στις ακαδημίες της οποίας βρισκόταν για τέσσερα χρόνια και συγκεκριμένα από το 1998 και μέχρι το 2002.

Το 2002 μετεγγράφη στη Σλάβια Μπρατισλάβας, ομάδα επίσης της Σλοβακίας, στην οποία παρέμεινε για έξι χρόνια κατακτώντας αρκετούς τίτλους. Συγκεκριμένα, οι τίτλοι που κατέκτησε η Νοσέκοβα με την ομάδα της Μπρατισλάβα ήταν τρία Πρωταθλήματα (2003, 2004, 2008) και τέσσερα Κύπελλα Σλοβακίας (2003, 2004, 2005, 2006).

Το 2008 αποφάσισε να αφήσει τη Σλοβακία και να ταξιδέψει στη Τσεχία για λογαριασμό της ΒΚ Μπρνο. Ένα χρόνο αργότερα μεταπήδησε στην Ιταλία, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια αγωνιζόμενος στις Λορέτο Βόλει (2009-10) και Βόλει Φόρλι (2010-11).

Την περίοδο 2011-12 αγωνίστηκε με τη φανέλα του Ολυμπιακού Πειραιώς με τον οποίο κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας του 2012. Στη συνέχεια, μεταπήδησε στη Γαλλία και μετεγγράφη στη Ναντ Βόλει, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο.

Το 2013 ταξίδεψε στο Βέλγιο για λογαριασμό της Σαρλερουά. Στην ομάδα της Σαρλερουά παραμένει μέχρι και σήμερα.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Η Μαρτίνα Νοσέκοβα είναι διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης γυναικών της Σλοβακίας από το 2004 έχοντας πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές. Μεταξύ άλλων έχει συμμετάσχει με την εθνική Σλοβακίας στα πρωταθλήματα Ευρώπης του 2011 και του 2013.

Τίτλοι
------

* 3 Πρωταθλήματα Σλοβακίας: 2003, 2004, 2008
* 4 Κύπελλα Σλοβακίας: 2003, 2004, 2005, 2006
* 1 Κύπελλο Ελλάδας: 2012

Πηγές
-----

* Το προφίλ της Μαρτίνα Νοσέκοβα στο cev.lu
* Ανακοίνωσε Μαρτίνα Νοσέκοβα ο Ολυμπιακός
* Ρόστερ Ολυμπιακού για την περίοδο 2011-12
Ο **Λύγδαμις** ήταν τύραννος της Νάξου, ενός νησιού των Κυκλάδων, κατά το τρίτο τέταρτο του 6ου αιώνα π.Χ.

Ήταν αρχικώς μέρος της ολιγαρχίας, η οποία κυβερνούσε τη Νάξο. Το 546 π.Χ. ο Λύγδαμις υποστήριξε τον πρώην Αθηναίο τύραννο Πεισίστρατο κατά την απόβασή του στον Μαραθώνα, η οποία και οδήγησε στην παλινόρθωση του Πεισιστράτου στην εξουσία της Αθήνας.

Το επόμενο έτος, ο Λύγδαμις, εκμεταλλευόμενος την αγανάκτηση που προερχόταν από τη συγκέντρωση του πλούτου στα χέρια των ολιγαρχών, στράφηκε εναντίον της ολιγαρχίας και κατέλαβε την εξουσία ως τύραννος με τη βοήθεια του συμμάχου του, Πεισιστράτου. Εξασφάλισε τη θέση του μέσω της εξορίας πιθανών αντιπάλων του, ενώ επέκτεινε την κυριαρχία του επί γειτονικών νησιών, όπως η Πάρος.

Η *"Πορτάρα"*, θύρωμα του Ναού του Απόλλωνα στη Νάξο του Λύγδαμη.
Ο Λύγδαμις συνεισέφερε με ένα μισθοφορικό στράτευμα προς βοήθεια του συμμάχου του, Πολυκράτη, του ισχυρού τυράννου της Σάμου, στην εκστρατεία του τελευταίου εναντίον της Μιλήτου και της Μυτιλήνης. Ο Λύγδαμις είχε φιλόδοξο οικοδομικό πρόγραμμα, ενώ το 530 π.Χ. ξεκίνησε την ανέγερση ενός μεγάλου Ναού προς τιμήν του Απόλλωνα, η οποία, ωστόσο, ουδέποτε ολοκληρώθηκε. Η *Πορτάρα*, το θύρωμα του ναού, στέκει σήμερα ως ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της Νάξου.

Το 524 π.Χ. η περίοδος εξουσίας του Λύγδαμη επί της Νάξου έλαβε τέλος μετά την ανατροπή του κατόπιν της επέμβασης σπαρτιατικού στρατεύματος. Η Νάξος συνέχισε να ακμάζει κατά τα χρόνια που ακολούθησαν την περίοδο εξουσίας του Λύγδαμη, υπό ένα νέο ολιγαρχικό καθεστώς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Pomeroy, Sarah B. (1998). *Ancient Greece: a political, social and cultural history*, p. 171
2. 1 2  Grant, Michael (1987). *The Rise of The Greeks*. Guild Publishing London. p. 185
3. ↑  Grant, Michael (1987). *The Rise of The Greeks*. Guild Publishing London. p. 188
4. ↑  Grant, Michael (1987). *The Rise of The Greeks*. Guild Publishing London. p. 153

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Lygdamis of Naxos  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Συντεταγμένες: 36°35′38″N 128°12′5″E﻿ / ﻿36.59389°N 128.20139°E﻿ / 36.59389; 128.20139

H **Μούνγκιονγκ** (κορεατικά: *문경*) είναι πόλη στην επαρχία της Βόρειας Γκιόνγκσανγκ, στη Νότια Κορέα. Η τοπική αυτοδιοίκηση, η οικονομία και τα δίκτυα μεταφορών επικεντρώνονται στο Τζόμτσον, την κύρια πόλη. Η Μούνγκιονγκ έχει μακρά ιστορία και είναι γνωστή σήμερα για διάφορα ιστορικά και γραφικά τουριστικά αξιοθέατα. Το όνομα της πόλης σημαίνει περίπου «ακούγοντας καλά νέα». Πρόσφατα, η ανάπτυξη ήταν κάπως στάσιμη, με επίκεντρο την βιομηχανία άνθρακα. Από τη δεκαετία του 1990 αυξάνεται σταδιακά το ποσοστό των ατόμων που βασίζονται στην τουριστική βιομηχανία.

Η πόλη δημιουργήθηκε με συγχώνευση της Τζόμτσον-σι και της Μούνγκιονγκ-γκουν το 1995. Είναι πλέον ένα συγκρότημα αστικών και αγροτικών περιοχών παρόμοιο με άλλες 53 μικρές και μεσαίες πόλεις με πληθυσμό κάτω των 300.000 ανθρώπων στη Νότια Κορέα .

Παραπομπές
----------

1. ↑  문경시의 역사. *Encyclopedia of Korean Culture* (στα Κορεατικά). Nate. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιουνίου 2011.
2. ↑  Lee, Jae Won; Lee, Man Hyung. (1997) Urban-Rural Integration Conflicts After 1994's Reform in Korea Αρχειοθετήθηκε 2009-09-01 at WebCite Dosi Yeongu, Korea Center for City and Environment Research, vol3. pp.103-121

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Νότια Κορέα
 |

 |
Ο **Μοχαμέντ Κοφί** (γεννημένος στις 30 Δεκεμβρίου 1986 στο Αμπιτζάν της Ακτής Ελεφαντοστού) είναι ποδοσφαιριστής από την Μπουρκίνα Φάσο ο οποίος αγωνίζεται για λογαριασμό της Πέτροτζετ, ομάδας της Πρέμιερ Λιγκ Αιγύπτου. Ο αποβιώσας πατέρας του ήταν Ιβοριανός, ενώ η μητέρα του από την Μπουρκίνα Φάσο.

Καριέρα
-------

Ο Κοφί ξεκίνησε την καριέρα του με την Ολιμπίκ Μαρσέιγ και υπέγραψε το καλοκαίρι του 2006 το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την Πέτροτζετ ΦΚ από την Αίγυπτο με την οποία μετρά μέχρι σήμερα συνολικά ενενήντα συμμετοχές, ενώ έχει πετύχει και δεκαεπτά τέρματα με την ομάδα από το Σουέζ, ενώ την 1η Ιανουαρίου 2008 το όνομά του συνδέθηκε έντονα με πιθανή μεταγραφή του στην Ζάμαλεκ.

Διεθνής
-------

Ο Κοφί είναι επίσης μέλος της Εθνικής Μπουρκίνα Φάσο με την οποία μετρά συνολικά δεκαεπτά διεθνείς συμμετοχές, ενώ έχει πετύχει και ένα τέρμα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Côte d'Ivoire - Mohamed Koffi - Profile with news and career statistics
2. ↑  Details Page: Mohamed[*νεκρός σύνδεσμος*] on www.artsportnet.com
3. ↑  Koffi deal under threat on www.filgoal.com
4. ↑  Mohamed Koffi "Depuis la mort de mon père, j'ai opté pour le Burkina." Αρχειοθετήθηκε 2012-02-22 στο Wayback Machine. on www.evenement.bf.net

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ στο national-football-teams.com
* FIFA Stats Αρχειοθετήθηκε 2012-12-21 στο Wayback Machine.
Το **Νέο Κλειστό Γυμναστήριο Ιωαννίνων** είναι κλειστό γυμναστήριο το οποίο βρίσκεται στις εγκαταστάσεις του Πανηπειρωτικού (ΠΕΑΚΙ).Η χωρητικότητα του κλειστού γυμναστηρίου είναι 450 θεατές.

Ιστορικό
--------

Μετά από αναμονή χρόνων,το νέο κλειστό γυμναστήριο Ιωαννίνων ήταν έτοιμο το καλοκαίρι του 2017.Παρότι αρχικά ήταν αίθουσα βαρέων αθλημάτων,τελικά φιλοξενεί την πλειοψηφία των συλλόγων καλαθοσφαίρισης της πόλης των Ιωαννίνων αλλά και άλλες εκδηλώσεις σχετικές με το άθλημα.Από την πρώτη στιγμή λειτουργίας του έδωσε μεγάλη ανάσα σε όλα τα αθλήματα που χρειάζονται κλειστό γυμναστήριο.Στις εγκαταστάσεις του έχουν κάνει προετοιμασία ομάδες όπως αυτή του Λαυρίου,του Περιστερίου αλλά και τις εθνικής γυναικών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Επιτέλους μπασκετικό παλατάκι στην πόλη μας!». 11 Μαΐου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιουνίου 2019.
2. ↑  «Με δικούς της πόρους το Κλειστό στο Πανηπειρωτικό». 21 Μαΐου 2015.
3. ↑  «Στα Ιωάννινα για προετοιμασία η Εθνική Γυναικών». 16 Αυγούστου 2018.
4. ↑  «Στα Ιωάννινα το Λαύριο». 29 Ιουλίου 2019.
5. ↑  «Προετοιμασία στα Ιωάννινα». 25 Αυγούστου 2018. [*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Νέο Κλειστό Γυμναστήριο Ιωαννίνων, στο Facebook

Επίσημη ιστοσελίδα
Ο **Μιχαήλ Ιταλικός** ήταν Έλληνας βυζαντινός ρήτορας του 12ου αιώνα. Επί του αυτοκράτορα Ιωάννη του Κομνηνού υπήρξε διδάσκαλος της φιλοσοφίας και ρητορικής. Αργότερα χειροτονήθηκε επίσκοπος Φιλιππούπολης. Στο αξίωμα αυτό κατόρθωσε με την ευφράδειά του να αποκτήσει την εκτίμηση του Γερμανού αυτοκράτορα Κόνραντ και να διαφυλάξει την επαρχία του από τις αρπαγές των Σταυροφόρων. Είναι άγνωστο πότε πέθανε, αλλά σίγουρο είναι ότι το 1166 δεν ήταν πλέον επίσκοπος Φιλιπούπολης. Άφησε πολλά έργα λογοτεχνικά, σοφιστικά, πανηγυρισμούς, και άλλα. Το 1143 ο Μιχαήλ Ιταλικός εκανε ένα ενθρονιστήριο λόγο με τον αυτοκράτορα Μανουήλ Α’ για το ηλιοκεντρικό σύστημα.

Πηγές
-----

* Karl Krumbacher (1856-1909) (1897–1900). *Ιστορία της Βυζαντηνής [sic] λογοτεχνίας / Κρουμβάχερ, μεταφρασθείσα υπό Γεωργίου Σωτηριάδου. Τόμος Β’*. Εν Αθήναις: Τύποις Π. Δ. Σακελλαρίου. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2011.

Αναφορές
--------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
2. ↑  Hunger H. Βυζαντινή λογοτεχνία, τ. Γ’, σ. 42
Ο **Μιχαήλ Καθαρός Παλαιολόγος** ήταν βυζαντινός πρίγκιπας από την οικογένεια τον Παλαιολόγων και διεκδικητής του Βυζαντινού θρόνου.

Ήταν νόθος γιος του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, γιου του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β΄ και μια υπηρέτριας της πρώτης συζύγου του, της Καθαρής. Φαίνεται ότι ο παππούς του τού είχε ιδιαίτερη αδυναμία, εφόσον τον προόριζε για διάδοχό του στον θρόνο αντί του Ανδρόνικου Γ΄. Η επίσημη μάλιστα ανακοίνωση του Ανδρόνικου Β΄, ότι ο Μιχαήλ ήταν ο διάδοχός του, προκάλεσε τον Εμφύλιο μεταξύ των δύο Ανδρονίκων. 

Όταν γεννήθηκε ο Μιχαήλ, ο πατέρας τον εγκατέλειψε, δεν ενδιαφερόταν γι' αυτόν και τον μισούσε, μάλιστα γι' αυτό τον λόγο τον είχε στείλει να ζήσει σε μακρινό μέρος, άγνωστο πού. Σε ηλικία 15 ετών τον κάλεσε ο παππούς του Ανδρόνικος Β΄ στο Παλάτι για να τον σώσει από την ένδεια και την πείνα. Εκεί ο νεαρός Μιχαήλ άσκησε μεγάλη επιρροή στον παππού του, ο οποίος τον συμπαθούσε ιδιαίτερα. 

Κατά τον εμφύλιο των δύο Ανδρονίκων, ο Μιχαήλ δεν αναφέρεται από τις πηγές να συμμετείχε. Υπερίσχυσε ο εξάδελφός του Ανδρόνικος Γ΄ και έτσι ο Μιχαήλ έχασε την διαδοχή στον θρόνο· πιστεύεται, ότι επέζησε του πολέμου.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Κυρρης Κωνσταντίνος, σελ. 13
2. ↑  Academic Dictionaries and Encyclopedias-Παλαιολόγος
3. 1 2   Κυρρης Κωνσταντίνος, σελ. 1
4. 1 2 3   Κυρρης Κωνσταντίνος, σελ. 12
5. ↑   Κυρρης Κωνσταντίνος, σελ. 111

Πηγές
-----

* Κυρρής, Κωνσταντίνος (1981, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων), *Η πρώτη φάσις της έριδος των δύο Ανδρονίκων*
Ο **Μιχαήλ Κατσίμπαλης** ήταν αθηναϊκή φυσιογνωμία και μεγάλος Έλληνας ευεργέτης του 19ου αιώνα.

Γεννήθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα. Εν καιρώ ζωής έδειξε σημαντική ευεργετική και φιλανθρωπική κοινωνική δράση μέχρι αλτρουϊσμού. Βάπτισε πάνω από 950 παιδιά, στεφάνωσε πάνω από 280 ζευγάρια, προίκισε άπορα κορίτσια ενώ ούτε πολιτευόμενος ήταν ούτε έβαλε υποψηφιότητα βουλευτή. Από δική του πρωτοβουλία μοίραζε στις απόκεντρες συνοικίες της πόλης χρηματικά βοηθήματα, πουκάμισα στους φυλακισμένους, ενώ έδινε μηνιαία βοηθήματα, φάρμακα και άλλα βοηθήματα στους φτωχούς. Υπήρξε ιδρυτής της «Σχολής των Απόρων Παίδων» και του «Εθνικού Δεσμού». 

Ανακηρύχτηκε Μέγας Ευεργέτης από τον Σύλλογο Παρνασσό, τις Σχολές των Απόρων Παίδων Αθηνών, Καλαμάτας, Σύρου και πολλών άλλων πόλεων. Υπήρξε αλληλοδιαδόχως ιδρυτής, ευεργέτης, δωρητής, πρόεδρος, σύμβουλος και επίτιμο μέλος σε περισσότερους από 86 συλλόγους. 

Υπήρξε τόσο δημοφιλής, που εκλέχτηκε δύο φορές δημοτικός σύμβουλος, το 1891 και το 1895 χωρίς να βάλει υποψηφιότητα.

Πηγές
-----

* Κωνσταντίνος Σκόκος (1896). *Ημερολόγιον Σκόκου*. Εν Αθήναις: Εκ του Τυπογραφείου των Καταστημάτων Ανέστη Κωνσταντινίδου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Μαρτίου 2009. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2010.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **ΕΒΕ**: 124451

 |

 |
Το **Νέο Βουλγαρικό Πανεπιστήμιο** (βουλγαρικά: Нов български университет, НБУ) είναι ιδιωτικό πανεπιστήμιο με έδρα τη Σόφια, την πρωτεύουσα της Βουλγαρίας. Η πανεπιστημιούπολη του βρίσκεται στη δυτική συνοικία της πόλης, γνωστή για την εγγύτητά της στο φυσικό πάρκο Βίτοσα. Το πανεπιστήμιο διαθέτει επίσης πολλά άλλα κτίρια σε όλη τη χώρα, καθώς και τον δικό του εκδοτικό οίκο και μια βιβλιοθήκη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ΣΠΟΥΔΕΣ ΣΤΗ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ mfa.bg

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 131503853
* LCCN: n94061194
* ISNI: 0000 0001 0740 5199
* SUDOC: 035365064
* BNF: cb13320929q (data)

 |

 |
Ύστερα από τις νίκες τους εναντίον των Ρωμαίων οι Ιουδαίοι αποφάσισαν να επιτεθούν εναντίον της Ασκάλωνας.
Ένας στρατός εθελοντών ετοιμάστηκε με επικεφαλής τους Ιωάννη τον Εσσαίο, Σίλα τον Βαβυλώνιο και Νίγερα τον Περαΐτη και κινήθηκε με μεγάλη ταχύτητα εναντίον της πόλης.

Η πρώτη σύγκρουση
-----------------

Στην Ασκάλωνα βρίσκονταν ως φρουρά μια ρωμαϊκή κοορτίς και μια ίλη ιππικού με επικεφαλής τον Αντώνιο. Ο Αντώνιος αποφάσισε να αντιμετωπίσει τους επαναστάτες και οι δύο αντίπαλοι παρατάχθηκαν πανέτοιμοι για μάχη στην ανοιχτή πεδιάδα που βρίσκονταν μπροστά στην πόλη. Όταν η μάχη ξεκίνησε φάνηκε αμέσως η διαφορά μεταξύ των έμπειρων επαγγελματιών στρατιωτών από την μια πλευρά και των ενθουσιωδών αλλά απειροπόλεμων εθελοντών από την άλλη.

Στην αρχή της μάχης το ρωμαϊκό ιππικό με μια ορμητική κατά μέτωπο επέλαση του διέσπασε και έτρεψε σε φυγή το κέντρο της παράταξης των επαναστατών προκαλώντας τους πανικό. Κατόπιν για όλη την υπόλοιπη ημέρα μετακινούνταν διαρκώς στο ανοιχτό πεδίο της μάχης και ανενόχλητο έπεφτε πάνω στις ομάδες των επαναστατών που ασύντακτα προσπαθούσαν να διαφύγουν σκορπώντας τους το θάνατο. Όταν η μάχη τελείωσε οι επαναστάτες είχαν 10.000 νεκρούς. Την ίδια τύχη είχαν και οι δυο από τους τρεις αρχηγούς τους οι Ιωάννης ο Εσσαίος και Σίλας ο Βαβυλώνιος. Οι Ρωμαίοι είχαν λίγους τραυματίες.

Η δεύτερη σύγκρουση
-------------------

Όσοι από τους επαναστάτες απέμειναν κατέφυγαν σε μια κωμόπολη της γειτονικής Ιδουμαίας. Παρά την συντριπτική ήττα τους δεν έχασαν το κουράγιο τους και δοκίμασαν να επιτεθούν στην πόλη δεύτερη φορά. Κατά την πορεία τους όμως έπεσαν πάνω σε ενέδρα των Ρωμαίων οι οποίοι τους κύκλωσαν και τους κατέκαψαν. Σκοτώθηκαν 800 και ελάχιστοι μαζί με τον Νίγερ που είχε τραυματιστεί κατάφεραν να διαφύγουν. Ο Νίγερ και κάποιοι άλλοι κατέφυγαν σε ένα πύργο στον οποίο οι Ρωμαίοι έβαλαν φωτιά. Μόλις οι Ρωμαίοι είδαν τον πύργο να καίγεται έφυγαν γιατί θεώρησαν πως όσοι είχαν καταφύγει εκεί θα ήταν νεκροί. Ο Νίγερ όμως χωρίς να τον δει κανείς είχε προλάβει να βγει από τον πύργο και να κρυφτεί σε μια σπηλιά. Ύστερα από λίγες μέρες οι φίλοι του που τον πενθούσαν και έψαχναν το πτώμα του ξαφνικά άκουσαν έκπληκτοι την φωνή του. Παρά την πανωλεθρία, η είδηση της διάσωσης του γενναίου πολεμιστή προκάλεσε ένα κύμα χαράς στην Ιερουσαλήμ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ιώσηπος Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους. Βιβλίο Γ.ΙΙ.1.σελ.235-237
2. ↑  Ιώσηπος Ιστορία του Ιουδαїκού πολέμου προς Ρωμαίους.Βιβλιο Γ.ΙΙ.2.σελ.237-239
3. ↑  Ιώσηπος Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους.Βιβλιο Γ.ΙΙ.3.σελ.239-241

Πηγές
-----

* Ιστορία του Ελληνικού Έθνους Τομ.Ε Ελληνισμός και Ρώμη Εκδοτική Αθηνών 1979
* Rostovtzeff M. Ρωμαική Ιστορία Εκδόσεις Παπαζήση 1984
* Ιώσηπος Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους. Αρχαία Ελληνική Γραμματεία «Οι Έλληνες» Εκδόσεις Κάκτος 1997

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πολεμικά γεγονότα του Πρώτου Ιουδαϊκού πολέμου (66-74) |
| --- |
|  |
| 
* Εκστρατεία του Κέστιου Γάλλου
* Βεθώρα
* Ασκάλωνα
* Κατάκτηση της Γαλιλαίας
* Ιωταπάτα
* Γάμαλα
* Ιουδαϊκή εμφύλια διαμάχη
* Καταστροφή της Ιερουσαλήμ
* Πτώση της Μασάντα
 |

 |
Η **Μονή Ζυγού** (θέση γνωστή και ως **Φραγκόκαστρο**) είναι αρχαίο αγιορειτικό μοναστήρι το οποίο ιδρύθηκε στα μέσα του 10ου αι. και καταστράφηκε λίγο πριν από το 1198. Βρίσκεται περίπου 2 χιλιόμετρα ανατολικά της Ουρανούπολης Χαλκιδικής, ακριβώς έξω από τα όρια του Αγίου Όρους.

Φαίνεται ότι η μονή του Ζυγού (η οποία κτίσθηκε σε θέση όπου προϋπήρχαν εγκαταστάσεις από τον 4ο π.Χ. μέχρι και τον 6ον μ.Χ. αι.) υπήρχε ήδη πριν από 991, όμως η πρώτη σαφής μαρτυρία για την ίδρυσή της χρονολογείται το 996. Παρότι καθ'όλη τη διάρκεια του 11ου αιώνα η Μονή ήταν μία από τις σημαντικότερες αθωνικές μονές, το 1199 ήταν ήδη έρημη και παραχωρήθηκε, σαν μετόχι, από τον αυτοκράτορα Αλέξιο Γ΄ Άγγελο στην επανασυσταθείσα Μονή Χιλανδαρίου.

Γύρω στο 1206 (2 χρόνια δηλαδή μετά τη Δ' Σταυροφορία και την αρχή της Φραγκοκρατίας), στο κάστρο του Ζυγού εγκαταστάθηκε ένας Φράγκος άρχοντας, ο οποίος ανακατασκεύασε τα τείχη και την μονή σε κάστρο, το οποίο χρησιμοποίησε ως ορμητήριο για να λεηλατεί το Άγιο Όρος, ώσπου, περί το 1211, με παρέμβαση του Πάπα της Ρώμης εκδιώχθηκε από την περιοχή. Γι' αυτόν το λόγο τα ερείπια της Μονής είναι γνωστά σήμερα ως «Φραγκόκαστρο». Κατά τη διάρκεια της λειτουργίας της, η μονή ήταν αφιερωμένη στον Προφήτη Ηλία.

Η είσοδος του καθολικού της μονής.
Η αρχαιολογική σκαπάνη έχει φέρει στο φως πολλά ευρήματα, ενώ οι ανασκαφικές και αναστηλωτικές εργασίες βρίσκονται σε εξέλιξη.

Το καθολικό της Μονής, το οποίο ανήκει στον τύπο του σταυροειδούς εγγεγραμμένου ναού, περιλαμβάνει δύο ταφικά παρεκκλήσια. Πρόκειται για κτίσμα του α' τετάρτου του 11ου αι. και ανεγέρθηκε σε 4 οικοδομικές φάσεις.

Ο αρχαιολογικός χώρος σήμερα, όπως φαίνεται από τα νότια(εντός του περιβόλου). Η εντός των τειχών επιφάνεια ανέρχεται στα 5,5 στρέμματα, ενώ τα τείχη ενισχύονται με 11 πύργους.(κλικ για μεγέθυνση)

Δείτε επίσης
------------

* Πύργος της Ουρανούπολης

Πηγές
-----

* Φυλλάδιο Υπουργείου Πολιτισμού/ 10η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, Μονή Ζυγού
O **Μοσέ Αελιόν** (Moshe Ha-Elion, Θεσσαλονίκη, 26 Φεβρουαρίου 1925 – Ισραήλ 1 Νοεμβρίου 2022), γράφεται επίσης Moshe Haelion, Moshe 'Ha-Elion, Moshe Ha-Elion, Moshe 'Ha-Elion, Moshé Haelyon, ήταν επιζών του Ολοκαυτώματος και συγγραφέας. Επέζησε του Άουσβιτς, της πορείας του θανάτου, του Μαουτχάουζεν, του Μελκ και του Έμπενσε. Είναι ο συγγραφέας ενός απομνημονεύματος, מיצרי שאול (Meizarey Sheol), που γράφτηκε αρχικά στα εβραϊκά και μεταφράστηκε στα αγγλικά ως *The Straits of Hell: The Chronicle of a Salonikan Jew in the Nazi extermination camps Auschwitz, Mauthausen, Melk, Ebensee*. Έγραψε τρία ποιήματα στα Λαντίνο με βάση την εμπειρία του στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και την πορεία του θανάτου: «La djovenika al lager», «Komo komian el pan» και «En marcha de la muerte», που δημοσιεύτηκαν στα Λαντίνο και τα Εβραϊκά με τον τίτλο *En los Kampos de la Muerte*. Ο Μοσέ μετέφρασε την Οδύσσεια του *Ομήρου* στα Λαντίνο.  Ζούσε στο Ισραήλ. Είχε δύο παιδιά, έξι εγγόνια και εννέα δισέγγονα.

Ο Αελιόν είχε πει ότι έχει πάει στο Άουσβιτς 15 φορές, αλλά, παρατήρησε ειρωνικά, η πρώτη ήταν παρά τη θέλησή του.

Προσωπική ζωή και θάνατος
-------------------------

Ο πατέρας του Μοσέ πέθανε στις 15 Απριλίου 1941, λίγες μόλις ημέρες μετά την εισβολή των Ναζί στη Θεσσαλονίκη (9 Απριλίου 1941). Η μητέρα και η αδερφή του Μοσέ πέθαναν σε θάλαμο αερίων στο Άουσβιτς κατά την άφιξη (13 Απριλίου 1943). Στις 2 Φεβρουαρίου 1947 ο Μοσέ παντρεύτηκε τη Haná Waldman στην Παλαιστίνη, την οποία είχε γνωρίσει στην Ιταλία. Είχαν μια κόρη που την έλεγαν Ραχήλ και έναν γιο τον Ελί. Η Haná Waldman πέθανε την 1η Σεπτεμβρίου 2010. Ο Αελιόν πέθανε την 1η Νοεμβρίου 2022, σε ηλικία 97 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  esefarad.com/fallecio-moshe-haelion-zl/.
2. ↑  www.pontosnews.gr/706458/ellada/thessaloniki-efyge-apo-ti-zoi-se-ilikia-97-eton-o/. Ανακτήθηκε στις 2  Νοεμβρίου 2022.
3. ↑  www-haaretz-co-il.translate.goog/gallery/literature/2022-11-02/ty-article/00000184-37fc-db9e-a5fd-fffee3f70000?\_x\_tr\_sl=iw&\_x\_tr\_tl=es&\_x\_tr\_hl=en. Ανακτήθηκε στις 2  Νοεμβρίου 2022.
4. ↑  Nir Hasson (9 March 2012). «Haaretz».. Ανακτήθηκε στις 31 July 2016.
5. ↑  Moshé Haelion, el verbo del horror nazi llamado Auschwitz:  (El Mundo, 27 Ιανουαρίου 2016)
6. ↑  «Falleció Moshe HaElion (z’l)». eSefarad. 1 November 2022.. Ανακτήθηκε στις 1 November 2022.
Μούρα
Το **μούρο** ή **συκάμινο** είναι ο καρπός της μουριάς (γένος *Morus*). Είναι σύνθετος και αποτελείται από μία ταξικαρπία που σχηματίζεται από τα άνθη της ταξιανθίας. Το μήκος του ποικίλει από μισό εκατοστό μέχρι και 2,5 εκατοστά. Τα μεγαλύτερα μούρα παράγονται από τα καλλιεργούμενα είδη.

Το **μαύρο μούρο** (*Morus nigra*) είναι το πιο νόστιμο από τα άλλα είδη, είναι χυμώδες και το χρώμα του είναι σκούρο πορφυρό. Τρώγεται σκέτο ως φρούτο, χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική καθώς και στην παρασκευή χυμών. Το **κόκκινο μούρο** έχει χρώμα ανοιχτό πορφυρό, γεύση πολύ γλυκιά και χρησιμοποιείται στην παρασκευή μαρμελάδων και ζελέδων. Τα άλλα είδη μούρων είναι κατώτερης ποιότητας και δεν καταναλώνονται ευρέως.

Δείτε επίσης
------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **μούρο**  |

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **συκάμινο**  |

* Μουριά (φυτό)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85013380
* GND: 4141816-5
* NDL: 00572082

 |

 |
Ο **Νικουλίτσας** ήταν Έλληνας ευγενής από τη Λάρισα, κυβερνήτης στα Σέρβια κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Σαμουήλ. Λεγόταν Νικόλαος και έλαβε το όνομα Νικουλίτσας, λόγω του ότι ήταν κοντός. Στο 1001 οι Βυζαντινοί υπό την ηγεσία του Βασιλείου Β΄ πολιόρκησαν την πόλη και μετά από μακρά πολιορκία κατάφεραν να την καταλάβουν, παρά την απεγνωσμένη άμυνα της φρουράς. Για να εξασφαλίσουν το φρούριο, το σύνολο του βουλγαρικού πληθυσμού απελάθηκε στην περιοχή που ονομάζεται Βολερόν, μεταξύ των ποταμών Νέστου και Έβρου.

Ο Νικουλίτσας μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, προσχώρησε στους Βυζαντινούς και του δόθηκε ο τίτλος του πατρικίου. Σύντομα όμως έφυγε από την Κωνσταντινούπολη και επέστρεψε στις δυνάμεις του Σαμουήλ, οι οποίοι προσπαθούσαν να πάρουν πίσω τα Σέρβια. Ο Βασίλειος Β΄ αντέδρασε γρήγορα και κατευθύνθηκε προς την πόλη με στρατό, για να αναχαιτίσει τους Βουλγάρους. Ο Σαμουήλ και ο Νικουλίτσας υποχώρησαν, αλλά σύντομα ο δεύτερος έπεσε σε ενέδρα και συνελήφθη και πάλι. Οδηγήθηκε πίσω στην Βυζαντινή πρωτεύουσα, όπου φυλακίστηκε.

Κατάφερε να ξεφύγει για μια ακόμη φορά και συνέχισε να πολεμά. Μετά το τέλος του βασιλιά Ιβάν Βλάντισλαβ της Βουλγαρίας το 1018 ήταν ένας από τους λίγους ευγενείς, που συνέχισαν την αντίσταση στις ορεινές περιοχές της χώρας. Έπειτα από μάχη με τον Βυζαντινό στρατό κατάλαβε, ότι η περαιτέρω αντίσταση ήταν άσκοπη και παραδόθηκε στον Βασίλειο Β' με το υπόλοιπο των στρατευμάτων του. Ο Αυτοκράτορας τον έστειλε στη Θεσσαλονίκη υπό κράτηση.

Ο εγγονός του Νικουλίτζας Δελφινάς οδήγησε μια ανεπιτυχή Βλαχική εξέγερση στη Θεσσαλία το 1066.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Southeastern Europe in the Middle Ages, p. 280

Πηγές
-----

* Curta, Florin. *Southeastern Europe in the Middle Ages, 500-1250*.
* John Skylitzes. «Synopsis Historion: *The Battle of Kleidion*». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Ιουλίου 2001. Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2013.  - Translated by Paul Stephenson


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Nikulitsa  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Μοσέ Λιόν** (εβραϊκά: משה ליאון‎, γεννηθείς 6 Οκτωβρίου 1961) είναι Ισραηλινός πολιτικός, δήμαρχος της Ιερουσαλήμ. Έχει διατελέσει μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου της Ιερουσαλήμ, γενικός διευθυντής του Γραφείου του Πρωθυπουργού, Πρόεδρος των Ισραηλινών Σιδηροδρόμων και επικεφαλής της Αρχής Ανάπτυξης της Ιερουσαλήμ.

Ο Λιόν, ο πρώτος δήμαρχος Ιερουσαλήμ με σεφαρδίτικη καταγωγή, εξελέγη στις 13 Νοεμβρίου 2018 και ανέλαβε καθήκοντα στις 4 Δεκεμβρίου.

Ζωή
---

Ο Μοσέ Λιόν γεννήθηκε στη συνοικία Φλορεντίν του Τελ Αβίβ, και πήγε στο Λύκειο Ζεϊτλίν. Η οικογένεια του πατέρα του κατάγεται από τη Θεσσαλονίκη, ενώ η μητέρα του έχει ρίζες στο Άντεν. Ως παιδί, μετακόμισε με την οικογένειά του στο Γκιβατάιμ. Ο Λιόν υπηρέτησε στις Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις, όπου κατατάχτηκε στο θρησκευτικό σώμα του ισραηλινού Στρατού (Military Rabbinate) ενώ συμμετείχε και στη χορωδία του στρατού.  Περιστασιακά εξακολουθεί να μετέχει σε χορωδίες συναγωγών. Ο Λιόν πήρε πτυχίο στα οικονομικά και τη λογιστική από το Πανεπιστήμιο Μπαρ-Ιλάν. Ο αδελφός του, ο Δρ. Νισσίμ Λιόν, είναι λέκτορας στο Τμήμα Κοινωνιολογίας και Ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο Μπαρ-Ιλάν.

Είναι παντρεμένος, έχει τέσσερα παιδιά, και ζει στην Ρεχαβιά της Ιερουσαλήμ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 10  Ιουλίου 2019.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
3. ↑  «Organizational Structure». Δήμος Ιερουσαλήμ. Ανακτήθηκε στις 16  Φεβρουαρίου 2019.
4. ↑  Schneider, Tal (14 November 2018). «Moshe Lion elected Jerusalem Mayor in dramatic finish». *Globes*.. Ανακτήθηκε στις 15 December 2018.
5. ↑  Staff. (14 November 2018). «רואה החשבון שהפך לראש עיר». Israel Hayom (Hebrew).. Ανακτήθηκε στις 1 May 2019.
6. ↑  «Grapevine: Stating the obvious». *The Jerusalem Post | JPost.com*.. Ανακτήθηκε στις 2018-11-06.
7. ↑  «Moshe Lion: 'Put Jerusalem's Residents First'». *Israel National News* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2018.
Ο Μαιόνιος, από το *Promptuarii Iconum Insigniorum* του Guillaume Rouillé.
Ο **Μαιόνιος** (θάνατος 266/267), ή **Μακόνιος**, ήταν ένας με σύντομη πορεία Ρωμαίος σφετεριστής του θρόνου. Είναι επίσης γνωστός με τα ονόματα *Οδαίναθος* (Σύγκελλος I p717) και *Ρουφίνος* (Συνέχεια Δίων Κάσσιου frg. 166).

Ζωή
---

Ήταν ο ανιψιός (σύμφωνα με τον Ζωναρά xii.24) ή ο ξάδελφος (σύμφωνα με την *Historia Augusta*, η οποία τον περιλαμβάνει μέσα στους Τριάντα Τυράννους) του Οδαίναθου της Παλμύρας, ο οποίος είχε πάρει υπό τον έλεγχό του τις Ανατολικές επαρχίες μετά την ήττα και την τη σύλληψη του Αυτοκράτορα Βαλεριανού από τον  Σαπώρη Α’ της Αυτοκρατορίας των Σασσανιδών. 

Σύμφωνα με την *Historia Augusta*, ο Μαιόνιος σκότωσε τον Οδαίναθο και το γιο του Αϊράν κατά τη διάρκεια μιας γιορτής, βάσει συνομωσίας που οργάνωσε η Ζηνοβία, γυναίκα του Οδαίναθου, η οποία ήθελε να τον διαδεχθούν οι γιοί τις αντί του Αϊράν (τον οποίο είχε ο Οδαίναθος γιο από άλλη γυναίκα). Σύμφωνα με τον Γκίμπον ο φόνος ήταν εκδίκηση για τη σύντομη φυλάκιση που είχε επιβάλει ο Οδαίναθος στον Μαιόνιο για ασέβεια.

Ο Ζωναράς λέει ότι ο Μαιόνιος σκοτώθηκε αμέσως μετά το φόνο, ενώ η *Historia Augusta* αναφέρει ότι ο Μαιόνιος αυτοανακηρύχθηκε αυτοκράτορας, με τη Ζηνοβία να βάλει να τον σκοτώσουν λίγο καιρό μετά, για να πάρει εκείνη την εξουσία.

Βιβλιογραφία
------------

* Γκίμπον, Έντουαρντ, *The Decline And Fall Of The Roman Empire*, "Chapter XI: Reign Of Claudius, Defeat Of The Goths. -- Part III."
* *The Lives of the Thirty Pretenders*, at LacusCurtius
Το **μεσοθήλιο** είναι μια μεμβράνη που αποτελείται από επιθηλιακά κύτταρα μεσοδερμικής προέλευσης που περιβάλλει διάφορες σωματικές κοιλότητες: τον υπεζωκότα (θωρακική κοιλότητα), το περιτόναιο (κοιλιακή κοιλότητα, συμπεριλαμβανομένου του μεσεντέριου) και το περικάρδιο (επενδυτικό επιθήλιο στην καρδιά). Ο μεσοθηλιακός ιστός επενδύει επίσης τα εσωτερικά ανδρικά και γυναικεία αναπαραγωγικά όργανα, όπως ο κολπικός χιτώνας των όρχεων και ο ορογόνος χιτώνας της μήτρας. Το μεσοθήλιο που ευθυγραμμίζει τα εσωτερικά όργανα ονομάζεται σπλαχνικό μεσοθήλιο, ενώ αυτό που ευθυγραμμίζει τα τοιχώματα του σώματος ονομάζεται τοιχωματικό μεσοθήλιο. Ο ενδιάμεσος χώρος είναι γεμάτος με υγρό, το οποίο δρα για να εξυπηρετεί την κίνηση των οργάνων και να μειώνει την τριβή.

Το μεσοθήλιο λειτουργεί για να προστατεύει τις εσωτερικές δομές και βοηθά στην κίνηση και στην αναπνοή. Είναι το μεγαλύτερο επιθηλιακό όργανο που υπάρχει στο ανθρώπινο σώμα. Ορισμένα ιατρικά προβλήματα μπορεί να αφορούν το μεσοθήλιο, όπως υπεζωκοτικές και περικαρδιακές συλλογές, συμφύσεις και ένα είδος καρκίνου γνωστό ως μεσοθηλίωμα.

Το μεσοθήλιο διαφοροποιείται σε σχέση με το ενδοθήλιο, που είναι ο ιστός που επενδύει ορισμένες επιφάνειες του σώματος. Καθώς τα μεσοθηλιακά κύτταρα καλύπτουν τις υπεζωκοτικές, περιτοναϊκές και περικάρδιες επιφάνειες, τα ενδοθηλιακά κύτταρα ευθυγραμμίζουν τα αιμοφόρα αγγεία και τα λεμφικά αγγεία του σώματος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Eroschenko, Victor P. (2008). *DiFiore's Atlas of Histology with Functional Correlations*. Lippincott Williams & Wilkins. ISBN 978-0-7817-7057-6.
2. 1 2 3 4  «What Is the Mesothelium and What is It's Function?». *Verywell Health* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2022.
3. ↑  Hiriart, Emilye; Deepe, Raymond; Wessels, Andy (2019-04-08). «Mesothelium and Malignant Mesothelioma». *Journal of Developmental Biology* **7** (2): 7. doi:10.3390/jdb7020007. ISSN 2221-3759. PMID 30965570. PMC 6630312. .
4. 1 2  Koopmans, Tim; Rinkevich, Yuval (2018-10-16). «Mesothelial to mesenchyme transition as a major developmental and pathological player in trunk organs and their cavities» (στα αγγλικά). *Communications Biology* **1** (1): 1–14. doi:10.1038/s42003-018-0180-x. ISSN 2399-3642. .
5. ↑  Mutsaers, Steven E. (2004-01). «The mesothelial cell». *The International Journal of Biochemistry & Cell Biology* **36** (1): 9–16. doi:10.1016/s1357-2725(03)00242-5. ISSN 1357-2725. PMID 14592528. .
**Νικοποιός** είναι εικονογραφικός τύπος της Παναγίας κατά τον οποίο εικονίζεται κατενώπιον και έχοντας μπροστά στο στήθος της, επίσης κατενώπιον, εικονιζόμενο μικρό Χριστό.

Ονομασία εικονογραφικού τύπου
-----------------------------

Η ονομασία αυτού του εικονογραφικού τύπου προέρχεται από την πίστη στο πρόσωπο της Παναγίας, πως θα νικήσει τους κατά καιρούς πολέμιους του Βυζαντίου. Η εικόνα θεωρείτο προστάτης του κράτους και του στρατού και τιμώνταν αναλόγως της Οδηγήτριας, φερόταν ως λάβαρο και είχε αναρτηθεί στις πύλες της βυζαντινής πρωτεύουσας.

Διάδοση εικονογραφικού τύπου
----------------------------

Από τον 6ο αιώνα ο τύπος απαντά σε βυζαντινές σφραγίδες και βυζαντινά νομίσματα λαμβάνοντας τη θέση της Θεάς Νίκης. Όπως η Νίκη είχε ασπίδα στα χέρια της έτσι και η Παναγία κρατάει ασπιδοειδή δίσκο, δηλαδή σε μετάλλιο (imago clipeata) τον Χριστό, ο οποίος χαρίζει τη νίκη. Αργότερα σε νομίσματα του Μιχαήλ Δούκα και του Νικηφόρου Βοτανειάτη βρίσκουμε την Θεομήτορα ονομαζόμενη *ΝΙΚΟΠΟΙΟΣ*. Τέλος σε τοιχογραφίες ως Νικοποιός εντοπίζεται σε εκκλησίες της Καππαδοκίας, στην Τουτένισα της Σερβίας, στη Ρωσία..

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κωνσταντίνος Δ. Καλοκύρης, *Η Θεοτόκος εις την εικονογραφίαν Ανατολής και Δύσεως*. Θεσσαλονίκη: Πατριαρχικόν Ίδρυμα Πατερικών Μελετών, 1972, σελ. 66.
2. ↑  Καλοκύρης (1972), σελ. 66-67.
3. ↑  Καλοκύρης (1972), σελ.67.
Η **Μαρία Έλενα Μπόσκι** (ιταλικά: *Maria Elena Boschi*) είναι μια Ιταλίδα δικηγόρος και πολιτικός.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 1981 στο Μοντεβάρτσι του Αρέτσο. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας και έγινε δικηγόρος με ειδίκευση στο εταιρικό δίκαιο. Από το 2009 ως τον Ιούνιο του 2013 εργαζόταν σε μια κοινωφελής επιχείρηση της Τοσκάνης.

Η πολιτική της καριέρα ξεκίνησε το 2008 όταν και εντάχθηκε στο Δημοκρατικό Κόμμα. Το 2011 έγινε στενή σύμβουλος του Ματέο Ρέντσι, συντονίζοντας την εκλογική εκστρατεία του.

Στις γενικές εκλογές του 2013, η Μαρία Έλενα Μπόσκι, εξελέγη βουλευτής της Βουλής των Αντιπροσώπων. Στις 22 Φεβρουαρίου 2014 διορίστηκε Υπουργός Συνταγματικών Μεταρρυθμίσεων και Σχέσεων με το Ιταλικό Κοινοβούλιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
Ο **Νίκος Σ. Μάργαρης** (1943 – 26 Αυγούστου 2013) ήταν Έλληνας επιστήμονας της οικολογίας, καθηγητής ειδικός στην οικολογία των μεσογειακών φυτών και γενικότερα των μεσογειακών οικοσυστημάτων, αρθρογράφος, συγγραφέας βιβλίων και παραγωγός τηλεοπτικών εκπομπών και ντοκιμαντέρ. Θεωρείται ότι συνέβαλε στην ευαισθητοποίηση της ελληνικής κοινής γνώμης σε θέματα περιβάλλοντος.

Ο Νίκος Μάργαρης γεννήθηκε στον Βόλο και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου και εξεπόνησε τη διδακτορική διατριβή του υπό τον καθηγητή Κ. Μητράκο. Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, όπου εξελέγη Καθηγητής Α΄ και Διευθυντής του Τομέα Οικολογίας στα 35 του και στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, όπου υπήρξε ο εμπνευστής, ιδρυτής και επί σειρά ετών Πρόεδρος του Τμήματος Περιβάλλοντος, στη Μυτιλήνη, όπου δίδασκε Διαχείριση Οικοσυστημάτων.

Παράλληλα με την πανεπιστημιακή του σταδιοδρομία, ο Ν. Μάργαρης από νωρίς άρχισε να αρθρογραφεί σε εφημερίδες, όπως *Το Βήμα*, και σε περιοδικά. Επίσης, ήταν γενικός διευθυντής της ελληνικής εκδόσεως του περιοδικού *National Geographic* επί 14 χρόνια, μέχρι τον θάνατό του. Επιπλέον, συνέγραψε 8 βιβλία και επιμελήθηκε αρκετά άλλα. Βραβεύθηκε με το βραβείο «Global 500» των Ηνωμένων Εθνών. Από το 1993 ήταν εταίρος της Βασιλικής Γεωγραφικής Εταιρείας (Ηνωμένο Βασιλειο). Απεβίωσε από καρκίνο σε ηλικία 70 ετών. Λίγο πριν πεθάνει, απέκτησε τον πρώτο του εγγονό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  data.nlg.gr/resource/authority/record35171.
2. ↑  Manolas, Evangelos I. στο: *International Journal of Environmental Studies*, τόμ. 70, νο. 6 (1 Δεκεμβρίου 2013), σσ. 839-840
3. ↑  «Πέθανε ο πανεπιστημιακός και πρωτοπόρος της οικολογίας Νίκος Μάργαρης», *iefimerida.gr*, 27/8/2013
4. 1 2  CV στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου
5. ↑  «Πέθανε ο καθηγητής και συγγραφέας Νίκος Μάργαρης», *Το Βήμα*, 27 Αυγούστου 2013

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τα βιβλία του στη βάση *Βιβλιοnet*
* «Πέθανε ο καθηγητής και συγγραφέας Νίκος Μάργαρης», *Το Βήμα*, 27/8/2013
* «Νίκος Μάργαρης και Πεταλούδες της Ρόδου – Ένα αφιέρωμα στη μνήμη του»
* Νεκρολογία στο *International Journal of Environmental Studies* (με φωτογραφία)
Ο **Μεσογειακός χαμαιλέοντας**, *Chamaeleo chamaeleon* (Linnaeus, 1758) είναι ένα είδος χαμαιλέοντα. Αποτελούν, μαζί με τον Αφρικανικό χαμαιλέοντα, τα μοναδικά είδη χαμαιλέοντα που η γεωγραφική τους κατανομή φτάνει την Ευρώπη.

Γεωγραφική κατανομή
-------------------

Στην Ευρώπη, απαντάται στην Ιβηρική χερσόνησο, Κύπρο και Σάμο. Από το σύνολο της Ευρωπαϊκής κατανομής του μόνο στη Σάμο θεωρείται αυτόχθονο. Εντοπίζεται επίσης στη Β. Αφρική και τη Μέση Ανατολή.

Διατήρηση
---------

Το Αρχιπέλαγος διεξάγει προσπάθεια για την διατήρηση του είδους στη Σάμο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Speybroeck, J. Beukema, W. Bok, B. Van Der Voort, J. (2016). *Field Guide to the Amphibians and Reptiles of Britain and Europe.*. San Diego, USA: Bloomsbury Natural History.
Ο **Άγιος Μπάβο της Γάνδης** (Λιέγη, 622 - 659) Άγιος που εορτάζεται από την Καθολική Εκκλησία και την Ορθόδοξη Εκκλησία ήταν δεύτερος γιος του Πεπίνου του Λάντεν και της συζύγου του Αγίας Ίττας. Τα αδέλφια του ήταν η Αγία Μπέγκα, ο Γκρίμοαλντ ο Πρεσβύτερος και η Γερτρούδη της Νιβέλ. Την εποχή που ήταν νεαρός αριστοκράτης ζούσε με μεγάλη ασωτία, παντρεύτηκε και απέκτησε μιά κόρη. Αμέσως μετά τον θάνατο της συζύγου του άκουσε ένα κήρυγμα του Αγίου Αμάντους σχετικά με τη ματαιότητα της υλικής ζωής και εντυπωσιάστηκε. Με την επιστροφή του απαρνήθηκε τα πλούτη του και ζήτησε να κουρευτεί από τον ίδιο τον Άγιο Αμάντους. Τα επόμενα χρόνια ο Μπάβο συνόδευσε τον Άγιο Αμάντους σε όλες τις ιεραποστολές του στη Γαλλία και τη Φλάνδρα. Σε μια αποστολή συνάντησε έναν άντρα που είχε πουλήσει μερικά χρόνια πριν σαν δούλο, για να εξιλεωθεί για την πράξη του τον οδήγησε με τις αλυσίδες στη φυλακή. Στη συνέχεια έκτισε ένα αβαείο, μοίρασε όλα τα πλούτη του στους φτωχούς και πήγε να ζήσει σαν ερημίτης, στην αρχή έζησε στην κοιλότητα ενός δέντρου και στη συνέχεια σε ένα κελί στο δάσος του αβαείου. Ο Μπάβο πέθανε στη Γάνδη στο σημερινό Βέλγιο, αγιοποιήθηκε από ολόκληρο τον χριστιανισμό και θεωρείται πολιούχος της Γάνδης, στην οποία υπάρχει και ο ομώνυμός του καθεδρικός ναός. Η μνήμη του εορτάζεται την 1η Οκτωβρίου. 

Στη χριστιανική τέχνη ο Μπάβο παρουσιάζεται ως ιππότης που κρατά ένα ξίφος και ένα γεράκι, θεωρείται προστάτης των γερακιών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  pantheon.world/profile/person/Bavo\_of\_Ghent. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Butler, Alban, The Lives of the Saints, Vol. X,1866
3. ↑  Tait, William (1840). Tait's Edinburgh Magazine. W. Tait. σ. 298
4. ↑

Πηγές
-----

* Attwater, Donald and Catherine Rachel John. The Penguin Dictionary of Saints. 3rd edition. New York: Penguin Books, 1993
* Butler, Alban, The Lives of the Saints, Vol. X,1866
* Tait, William (1840). Tait's Edinburgh Magazine. W. Tait.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 90849566
* GND: 138572194

 |

 |
Ο **Νίκος Μανιός** (Αθήνα, 17 Απριλίου 1947) είναι Έλληνας πολιτικός και μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Μανιός υπήρξε μέλος του Συλλόγου Εργαζοµένων Μαθητών Μέσης Εκπαίδευσης, όσο φοιτούσε σε νυχτερινό λύκειο, και έγινε μέλος της νεολαίας της ΕΔΑ. Το 1967 εισήχθη στην ιατρική σχολή Αθηνών. Το 1971 συνελήφθη για συμμετοχή στο Κίνημα 20ης Οκτώβρη, το οποίο είχε αναπτύξει ένοπλη αντιδικτατορική δράση, και καταδικάστηκε σε 16 μήνες φυλάκιση. Το 1973 μεταφέρθηκε στη Γυάρο. Αποφυλακίστηκε με τη μεταπολίτευση και το 1974-75 ήταν μέλος του προεδρείου του Συλλόγου Φοιτητών Ιατρικής Αθηνών. Αποφοίτησε το 1976. Απέκτησε ειδικότητα οφθαλμίατρος.

Το 1981 ήταν υποψήφιος βουλευτής στην Α΄ Αθηνών με το ΚΚΕ Εσωτερικού. Από το 1982 μέχρι το 1986 ήταν μέλος της κεντρικής επιτροπής του ΚΚΕ Εσωτερικού. Το 2009 προστέθηκε στο ψηφοδέλτιο επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ. Την περίοδο 2011-15 ήταν μέλος της γραμματείας και της κεντρικής επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ.

Στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015 εξελέγη στο ελληνικό κοινοβούλιο με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ στην εκλογική περιφέρεια των Κυκλάδων. Επανεξελέγη στις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015, ωστόσο στις εκλογές του Ιουλίου 2019 ήρθε τρίτος σε ψήφους στο ψηφοδέλτιο Κυκλάδων του ΣΥΡΙΖΑ και δεν εκλέχτηκε.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Ελληνικά) Νικόλαος Εμμανουήλ Μανιός, εγγραφή στην ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  vouliwatch.gr/mp/manios-nikolaos.
2. ↑  978c9e46-72d0-406e-bde7-a43400ed663b. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
3. ↑  vouliwatch.gr/mp/manios-nikolaos. Ανακτήθηκε στις 29  Νοεμβρίου 2017.
4. ↑  «Τραυματίστηκε ο Νίκος Μανιός πριν καταθέσει στεφάνι». *ΤΑ ΝΕΑ*. 17 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2022.
5. 1 2  «Νικόλαος Εμμανουήλ Μανιός». Βουλή των Ελλήνων. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2019.
Χειρόγραφο του *Άσματος του Ελ Σιντ*, του κύριου έργου της μεσαιωνικής ισπανικής λογοτεχνίας
Η **μεσαιωνική ισπανική γλώσσα** (σύνηθες ενδώνυμο romance castellano [roˈmanʦe kasteˈʎano]) συμπεριλάμβανε τα ιδιώματα της ισπανικής που ομιλούντο σε ένα κομμάτι της Ιβηρικής χερσονήσου από τον ένατο μέχρι τον δέκατο πέμπτο αιώνα που αποτελούσαν εξέλιξη της δημώδους λατινικής. Το κύριο φαινόμενο που οριοθετεί το τέλος της μεσαιωνικής ισπανικής και τη διαμόρφωση των ισπανικών του Χρυσού Αιώνα (15ος και 16ο αιώνας) υπήρξε η έναρξη της ανακατανομής των συριστικών ήχων της μεσαιωνικής που θα αποτελούσε αποκλειστικό χαρακτηριστικό του δεύτερου σταδίου έναντι της μεσαιωνικής κατά την οποία διατηρούνται ανέπαφα. Σε επίπεδο λογοτεχνίας, υπήρξε η γλώσσα του *Άσματος του Ελ Σιντ* και συγγραφέων όπως ο Γκονθάλο ντε Μπερθέο. Από τη μεσαιωνική ισπανική προέρχεται και η ισπανοεβραϊκή γλώσσα.

Φωνολογία
---------

Σε επίπεδο φωνολογίας τα μεσαιωνικά ισπανικά διέθεταν ένα αρκετά πιο πλούσιο σύστημα συμφώνων από τη σύγχρονη ισπανική, που διαφοροποιούντο τόσο αναφορικά με την ηχηρότητα (κάτι απών από τη σημερινή που διαθέτει κυρίως άηχα σύμφωνα) όσο και με τον τρόπο άρθρωσης (ύπαρξη προστριβόμενων). Ανάλογα με τη θέση άρθρωσης υφίσταντο τα εξής φωνήματα:

|  | χειλικά | οδοντικά-
φατνιακά | ουρανικά | υπερωικά |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| κλειστά-
προστριβόμενα | άηχα | p | t, ts | ʧ | k |
| ηχηρά | b |  | ʤ | g |
| τριβόμενα | άηχα | ɸ | s | ʃ |  |
| ηχηρά | β | z | ʒ |  |
| έρρινα | m | n | ɲ |  |
| παλλόμενα |  | ɾ, r |  |  |
| πλάγια |  | l | ʎ |  |

Τα φωνήεντα πιθανότατα να ήταν τα πέντε των σημερινών ισπανικών /a, e, i, o, u/ παρότι υφίστανται αποδείξεις για την ύπαρξη ακόμη δύο /ɛ, ɔ/.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Penny, 1993, σελ. 30.

Βιβλιογραφία
------------

* Cano, Rafael (coord.) (2005). *Historia de la lengua española*. Barcelona: Ariel Lingüística.
* Penny, Ralph (1993). *Gramática histórica del español*. Barcelona: Ariel.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4120134-6
* NKC: ph518293

 |

 |
Ο **Λι Νινγκ** (*Li Ning*, Γουανξί 10 Μαρτίου 1963) είναι Κινέζος γυμναστής, δισεκατομμυριούχος επιχειρηματίας και ιδρυτής της εταιρείας με αθλητικά είδη Li-Ning.

Ξεκίνησε να προπονείται σε ηλικία 8 ετών και το 1980 εισήχθη στην εθνική ομάδα. Το 1982, κέρδισε έξι από τα επτά χρυσά μετάλλια που απονεμήθηκαν στο έκτο Παγκόσμιο Κύπελλο Γυμναστικής, δίνοντάς του τον τίτλο "Πρίγκιπας της Γυμναστικής" (απλοποιημένα κινέζικα : 体操王子 ; παραδοσιακά κινέζικα : 體操王子).

Έγινε διάσημος όταν κέρδισε έξι μετάλια στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984, στους οποίους συμμετείχε για πρώτη φορά η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. Κέρδισε τρία χρυσά μετάλλια, δυο ασημένια μετάλλια και ένα χάλκινο μετάλλιο. Έγινε ο Κινέζος αθλητής με τα περισσότερα μετάλλια στους πρώτους ΟΑ που συμμετείχε η Κίνα μετά την ίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας τον Οκτώβριο 1949.

Ο Λι κέρδισε 11 μετάλλια σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα Καλλιτεχνικής Γυμναστικής, μεταξύ των οποίων χρυσά μετάλλια στους κρίκους (1985).

Συμμετείχε και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988 στη Σεούλ, παρόλο που ήταν τραυματίας. Εκεί ολοκλήρωσε την γυμναστική καριέρα του καθώς ήταν εκτός φόρμας. Έκανε κρίσιμα λάθη και συνεπώς δεν έφτασε στα μετάλλια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Li Ning Bio, Stats, and Results | Olympics at Sports-Reference.com». *web.archive.org*. 17 Απριλίου 2020. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2021.
2. ↑  «胡润百富 - www.hurun.net». *web.archive.org*. 5 Μαρτίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2021. CS1 maint: Unfit url (link)
3. ↑  «Li Ning | The International Gymnastics Hall of Fame». *www.ighof.com*. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Λι Νινγκ** |

* List of competitive results at Gymn Forum
* Li Ning: China's legendary gymnast has combined sporting agility with commercial muscle Αρχειοθετήθηκε 2006-12-19 στο Wayback Machine. 60 Years of Asian Heroes, By Hannah Beech, *Time*, 2006
* Ning Li στη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή
Συντεταγμένες: 51°27′N 4°56′E﻿ / ﻿51.450°N 4.933°E﻿ / 51.450; 4.933

Το **Μπάαρλε-Νάσσαου** (ολλανδικά Baarle-Nassau) είναι δήμος και πόλη της Ολλανδίας στα Ολλανδο-Βελγικά σύνορα και πιο συγκεκριμένα στην επαρχία της Βόρειας Βραβάντης. Το 2007 κατοικούνταν από 6.668 μόνιμους κατοίκους και έχει έκταση 76,30 χλμ2.

Σύνορα με το Μπάαρλε-Χέρτογκ
----------------------------

Το ιδιότυπο χαρακτηριστικό της πόλης είναι τα εξαιρετικά περίπλοκα σύνορα που τη χωρίζουν από το έτερο «αντίπαλο δέος», τη Βελγική πόλη Μπάαρλε-Χέρτογκ. Αμφότερα είναι περίκλειστα και αποσπασμένα εδάφη της Ολλανδίας και του Βελγίου αντίστοιχα, ενώ ορισμένα εδάφη είναι *διπλά περίκλειστα*, εξκλάβια εντός ενκλαβίων. Το Μπάαρλε-Νάσσαου αποτελείται από 26 ξεχωριστά κομμάτια γης, το μεγαλύτερο από τα οποία ονομάζεται *Ζόντεράιχεν* και βρίσκεται βόρεια της βελγικής πόλης Μέρκσπλας. Από την άλλη, το Βέλγιο έχει 22 εξκλάβια σε ολλανδικό έδαφος και ακόμη 3 πάνω στα σύνορα, ενώ οκτώ ολλανδικά εξκλάβια βρίσκονται εντός των βελγικών αποσπασμένων εδαφών. Το μικρότερο βελγικό εξκλάβιο, με κωδική ονομασία H22, μετρά ακριβώς 2.636 μ2.

Η περιπλοκότητα της ιδιαίτερης αυτής κατάστασης οφείλεται εν πολλοίς σε εξίσου περίπλοκες και συναθροιζόμενες συμφωνίες, αγοραπωλησίες, ανταλλαγές εδαφών κλπ μεταξύ των Λόρδων της Μπρέντα και των Δουκών της Βραβάντης, μια ιστορία που ανάγεται στα χρόνια του Μεσαίωνα. Με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ (1843), ένα μεγάλο μέρος αυτής της παραδοξότητας τακτοποιήθηκε, χωρίς ωστόσο να διευθετηθεί η κατάσταση πλήρως.

Στις μέρες μας, οι κάτοικοι των δύο κοινοτήτων συμβιώνουν αρμονικά, εστιάζοντας στην τουριστική εκμετάλλευση της ιδιαίτερης οριογραμμής, η οποία είναι εμφανής στους δρόμους καθώς σηματοδοτείται με σιδερένια διαχωριστικά. Ο διαχωρισμός είναι εξίσου εμφανής στην αριθμοδότηση των σπιτιών, καθώς τα πλακίδια με τους αριθμούς είναι διαφορετικά για κάθε χώρα, ενώ επικουρικά συμβάλλει και η προσθήκη της αντίστοιχης σημαίας.

Χάρτης της περιοχής, όπου με κίτρινο εμφαίνονται οι βελγικές περιοχές και με υπόλευκο οι ολλανδικές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  gemeentegeschiedenis.nl.
2. ↑  *register of public bodies*. Ανακτήθηκε στις 21  Ιανουαρίου 2023.
3. ↑  «Kerncijfers wijken en buurten 2021». *Statistics Netherlands*. 6  Αυγούστου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μπάαρλε-Νάσσαου** |

* Επίσημη ιστοσελίδα του Μπάαρλε-Νάσσαου
* Επίσημη ιστοσελίδα του Μπάαρλε-Χέρτογκ
* Τοπογραφικοί χάρτες με τα περιγράμματα των ενκλαβίων
* Φωτοφραφία του H-22, το μικρότερο ενκλάβιο του Μπάαρλε-Χέρτογκ
* Η ιστορία των Μπάαρλε-Νάσσαου και Μπάαρλε-Χέρτογκ
* Φωτογραφικό υλικό από τις δύο πόλεις
* Τουριστικός οδηγός στα Ολλανδικά για τις δύο πόλεις Αρχειοθετήθηκε 2005-12-27 στο Wayback Machine.
* Φωτογραφικό υλικό αφιερωμένο στις συνοριακές παραδοξότητες της πόλης

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 243558815
* GND: 4280264-7

 |

 |