recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Μισαναπηρισμός** (αλλιώς **ιμπελισμός**, **αρτιμελισμός** ή **αναπηροφοβία**) είναι οι διάκρίσεις και η κοινωνική προκατάληψη ενάντια σε άτομα με σωματικές ή νοητικές αναπηρίες. Ο μισαναπηρικός τρόπος σκέψης αντιμετωπίζει τα άτομα με αναπηρίες σαν να ορίζονται από αυτές, ενώ επίσης συχνά τα ταξινομεί ως κατώτερα από τα άτομα χωρίς αναπηρίες. Πάνω σε αυτή τη βάση διάκρισης, πολλές φορές ανατίθενται συγκεκριμένοι ρόλοι ή στερούνται ορισμένες δυνατότητες, ικανότητες ή δεξιότητες, σε ανθρώπους με αναπηρίες.

Ενώ όλοι οι παραπάνω όροι περιγράφουν διακρίσεις παρόμοιου χαρακτήρα, οι όροι *ιμπελισμός* και *αρτιμελισμός* εκφράζουν μεγαλύτερη έμφαση στο προνόμιο των μη-ανάπηρων ατόμων, ενώ οι όροι *μισαναπηρισμός* και *αναπηροφοβία*, την έμφαση στις διακρίσεις *ενάντια* στα ανάπηρα άτομα.

Υπάρχουν στερεότυπα που συνδέονται είτε με την αναπηρία γενικά, είτε με συγκεκριμένες αναπηρίες ή χρόνιες παθήσεις υγείας (π.χ. η θεώρηση ότι όλα τα άτομα με αναπηρία επιθυμούν να θεραπευτούν, η θεώρηση ότι οι χρήστες αναπηρικών αμαξιδίων έχουν και διανοητική αναπηρία, ή η θεώτηση ότι τα άτομα με απώλεια όρασης έχουν κάποια ειδική μορφή διορατικότητας). Αυτά τα στερεότυπα χρησιμεύουν ως δικαιολογίες για πρακτικές διακρίσεων, και ενισχύουν τις μισαναπηρικές συμπεριφορές και αντιλήψεις, ενώ μπορεί επίσης να δρουν ως "ταμπέλες", επηρεάζοντας τα ανάπηρα άτομα στην καθημερινή τους ζωή.

Σε μισαναπηρικές κοινωνίες, η ζωή των ατόμων με αναπηρία υποβιβάζεται και τα άτομα με αναπηρία θεωρούνται λιγότερο χρήσιμα, ή ακόμη και αναλώσιμα. Το κίνημα της ευγονικής, στις αρχές του 20ου αιώνα, θεωρείται έκφραση μισαναπηρισμού.

Ετυμολογία
----------

Οι όροι *ιμπελ*ι*σμός* και *αρτιμελισμός* προκύπτουν από αποδώσεις της αγγλικής ορολογίας *ableism*, ακολουθώντας τον λεξικό τύπο άλλων διακρίσεων σε *-ισμός* (όπως ρατσισμός, σεξισμός), σε συνδιασμό, στη δεύτερη περίπτωση, με τη λέξη *αρτιμελής*. Οι όροι μισαναπηρισμός ((μισώ) μισ- + αναπηρισμός) και αναπηροφοβία (ανάπηρο + -φοβία (όπως ομοφοβία, τρανσφοβία)), προκύπτουν από τη λέξη *αναπηρία*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «SOpHiSM - Είμαστε όλοι ιμπελιστές;». *sophism.eu* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2023.
2. ↑   (7 Απριλίου 2021). «Mισαναπηρισμός: Διακρίσεις που φτάνουν το όριο του αδιανόητου». *Pillowfights.gr*. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2023.
3. ↑  Linton, Simi· Bérubé, Michael (1998). *Claiming Disability: Knowledge and Identity*. New York University Press. σελ. 9. ISBN 9780814751343.
4. ↑  «Sutherland, A.T. 'Disabled We Stand', Chapter 6 'Stereotypes of Disability', Souvenir Press, 1982» (PDF).
5. ↑  «Definition of ABLEISM». *Merriam-Webster Online Dictionary*. Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2019.
6. ↑  «μισαναπηρισμός». *Βικιλεξικό*. 2023-03-20. .
To ***Grand Theft Auto: The Ballad of Gay Tony*** είναι βιντεοπαιχνίδι δράσης περιπέτειας που ανήκει στη σειρά *Grand Theft Auto*, το οποίο είναι το τελευταίο τοποθετημένο στην Liberty City. Έχει βγει στον Υπολογιστή, στο PlayStation 3 και στο Xbox 360. Για πρώτη φορά εμφανίστηκε στις 29 Οκτωβρίου 2009 για το Xbox 360, ενώ έναν περίπου μήνα αργότερα βγήκε για Υπολογιστή. Τελικά στις 19 Απριλίου 2010 αποφασίστηκε να κυκλοφορήσει και για το PS3, κάτι που τελικά έγινε.

Η Rockstar Games χρησιμοποίησε το ιδιόκτητο Rockstar Advanced Game Engine (RAGE) για την ανάπτυξη του παιχνιδιού.

Τρόπος παιχνιδιού
-----------------

Ο τρόπος παιχνιδιού έχει αλλάξει, σε σχέση με προηγούμενα παιχνίδια της σειράς. Η Rockstar πρόσθεσε κάποιες λεπτομέρειες, όπως για παράδειγμα, σε κάποια σημεία της πόλης, οι διαστάσεις είναι μεγαλύτερες από ότι στα προηγούμενα δύο παιχνίδια, ενώ ο βαθμός δυσκολίας έχει ανέβει μισό τοις εκατό από τις απλές αποστολές του *The Lost and Damned*.

Πλοκή
-----

Πρωταγωνιστής του παιχνιδιού είναι ο Luis Fernando Lopez, που γεννήθηκε το 1983 στο Northwood της Liberty City και η οικογένεια του αποτελείται από τη μητέρα του, Adriana Lopez, τον αδερφό του, Ernesto Lopez και την αδερφή του, Leta Lopez-Wilkinson.Το μόνο γνωστό στοιχείο για τον πατέρα του, είναι ότι το επάγγελμα του είναι πεζοναύτης. Το 2001 σε ηλικία 18 ετών έκανε διάρρηξη σε αυτοκίνητο κάνοντας φυλακή μέχρι το 2003 όπου έκανε άλλη μια παρανομία αλλά με τους φίλους του, Oscar και Willy. Το 2005 συνεργάστηκε ως σωματοφύλακας του Tony Prince, ο οποίος εμπιστευόταν από ότι φαίνεται και στο παιχνίδι τον Luis.

Ο Louis Fernando Lopez έχει εμφανιστεί και στα τρία *GTA* που έχουν ενταχθεί στην εποχή του *Grand Theft Auto IV*. Ο Louis είναι σεκιούριτι του Tony Prince, ο οποίος είναι ιδιοκτήτης δύο εστιατορίων. Δουλειά του Louis είναι να προστατέψει το αφεντικό του από κάποιες δουλειές τις οποίες εκείνος άφησε στη μέση. Έτσι, κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού γνωρίζει διάφορους χαρακτήρες, οι οποίοι είναι κακόφημοι στην πόλη, αφού και το αφεντικό του είναι γνωστό, επειδή είναι ο μόνος που έχει στην ιδιοκτησία του, εστιατόρια μόνο για ομοφυλόφιλους. Για αυτό το αφεντικό του αποκαλείται και ως Tony *Gay* Prince.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ανασκόπηση στο GameOver
* *Grand Theft Auto: The Ballad of Gay Tony* στη Wikia

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Βιντεοπαιχνίδια της σειράς *Grand Theft Auto* |
| --- |
|  |
| Κύρια σειρά | 
* *Grand Theft Auto*
* *Grand Theft Auto 2*
* *Grand Theft Auto III*
* *Vice City*
* *San Andreas*
* *Grand Theft Auto IV*
	+ *The Lost and Damned*
	+ *The Ballad of Gay Tony*
* *Grand Theft Auto V*
	+ *Online*
* Άτιτλο παιχνίδι *Grand Theft Auto*
 |
|  |
| Φορητά βιντεοπαιχνίδια | 
* *Advance*
* *Liberty City Stories*
* *Vice City Stories*
* *Chinatown Wars*
 |
|  |
| Χαρακτήρες | 
* Claude
* Tommy Vercetti
* Carl Johnson
* Niko Bellic
* Trevor Philips
 |
|  |
| 
Κατηγορία Κατηγορία |

 |
Ο **Διάκος Μανουσάκης** (1922-1999) γεννήθηκε στη Χάλκη του Νομού Δωδεκανήσου στις 5 Ιουλίου 1922. Οδοντίατρος στο επάγγελμα, αποφοίτησε από την Οδοντιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με την Μαρία Γεωργιάδου με την απέκτησε δύο κόρες και ένα γιο. 

Πολιτεύθηκε για πρώτη φορά στις εκλογές του 20ης Νοεμβρίου 1977 με την Εθνική Παράταξη των Σ.Στεφανόπουλου- Σ.Θεοτόκη στο Νομό Πέλλας, όπου παρότι ανακηρύχθηκε πρώτος σε σταυρούς (2.500),από όλους τους υποψηφίους του κόμματος δεν εξελέγη βουλευτής. Τον Σεπτέμβριο του 1981 προσχώρησε στη Ν.Δ. και συμπεριελήφθη στις εκλογικές λίστες. Εξελέγη δεύτερος σε σταυρούς βουλευτής (8.371) στις εκλογές της 18ης Οκτωβρίου. Στις εκλογές της 2ας Ιουνίου 1985 επανεξελέγη βουλευτής ως δεύτερος στην λίστα των υποψηφίων. 

Στις 6 Σεπτεμβρίου 1985, μετά την ρήξη του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου Κωστή Στεφανόπουλου με τον επανεκλεγέντα αρχηγό της Ν.Δ. Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, ακολούθησε τον μετέπειτα πρόεδρο της Δημοκρατίας μαζί με άλλους 8 βουλευτές στην αποχώρηση από το κόμμα και στην ίδρυση της Δημοκρατικής Ανανέωσης (ΔΗ.ΑΝΑ.). Μετά την διάλυση της ΔΗ.ΑΝΑ. τον Ιούνιο του 1994, αφού δεν κατάφερε να ξεπεράσει το όριο του 3%,στις ευρωεκλογές , επέστρεψε στην Ν.Δ. μετά από πρόσκληση του τότε πρόεδρου Μιλτιάδη Έβερτ, τον Ιανουάριο του 1996, και συμμετείχε στο Δ΄ συνέδριο του κόμματος στις 21-23 Μαρτίου 1997. 

Απεβίωσε μετά από σύντομη ασθένεια στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ της Θεσσαλονίκης, στις 8 Αυγούστου 1999.
Ο **Αλεξάντερ Κουζάνσκι** (πολωνικά: *Alexander Kuzanski*) ήταν Πολωνός ιατρός και αγωνιστής της Ελληνικής επανάστασης του 1821.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία και μετά τη διάλυση της αναγκάστηκε, όπως πολλοί Πολωνοί και Λιθουανοί, να μεταναστεύσει. Τον Φεβρουάριο του 1822 ήρθε στην Ελλάδα και κατατάχτηκε στο τάγμα φιλελλήνων ως αξιωματικός, αλλά ταυτόχρονα εκτελούσε και χρέη γιατρού. Πήρε μέρος με το τάγμα των Φιλελλήνων στη Μάχη του Πέτα στις 4 Ιουλίου του 1822 και ήταν ο ένας από τους δύο Πολωνούς φιλέλληνες που διασώθηκαν. Μάλιστα αναφέρεται ότι κατά τη διάρκεια της μάχης 11 Πολωνοί φιλέλληνες, ο Κουζάνκι ανάμεσα τους, κατέφυγαν στη στέγη ενός ναού όπου μετά από σκληρή μάχη κατάφεραν να διαφύγουν μόνο οι δύο, ενώ οι υπόλοιποι σκοτώθηκαν. Ο Κουζάνσκι αιχμαλωτίστηκε και φυλακίστηκε έως το 1823, όπου απελευθερώθηκε με ενέργειες των προξένων της Αυστρίας και της Βρετανίας και επέστρεψε στην Πολωνία.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Επιτομή Ιστορίας Στρατιωτικής Ιατρικής και Νοσηλευτικής». *scribd.com*.
2. ↑  «In the colors of the Greek flag, emblematic buildings all over the world». *en24.news*. 21 Μαρτίου 2021. [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  «ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΞΑΘΛΙΩΣΙ ΕΦΕΡΑΝ ΟΙ ΤΡΙΣΑΘΛΙΟΙ… ΦΙΛΕΛΛΗΝΕΣ ΣΩΣΑΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ!». *zougla.gr*. 17 Μαρτίου 2012.

Πηγές
-----

* *Ιστορικά Θέματα*, τεύχος 23 Νοεμβρίου 2003, άρθρο: *Πολωνοί εθελοντές στην ελληνική επανάσταση*, Μιλτιάδη Βαρβούνη.
Το **Τσεχικό Πειρατικό Κόμμα** (τσέχικα: *Strana Česká pirátská*) είναι τσεχικό πολιτικό κόμμα, ιδρυμένο το 2009. Αποτελεί μέλος του Ευρωπαϊκού Πειρατικού Κόμματος.

Η κύρια θεματολογία του σχετίζεται με τις πληροφορίες και η θεμελιώδης έννοιά τους στη σύγχρονη κοινωνία. Επικεντρώνεται κυρίως στις πολιτικές ελευθερίες, τη διανομή των πληροφοριών, την αποτελεσματική χρήση των τεχνολογιών και την προστασία της ιδιωτικής ζωής. Αναπόσπαστα τμήματα του προγράμματός του είναι ακόμη η διαφάνεια, η ηλεκτρονική διακυβέρνηση, η άμεση δημοκρατία, η αποποινικοποίηση και η λογική προσέγγιση στο θέμα των ναρκωτικών, η αποτελεσματικότερη παιδεία και υγειονομική περίθαλψη, καθώς και αντίθεση στον συντηρητισμό.

Το κόμμα είναι μέλος της οργάνωσης Διεθνή Πειρατικά Κόμματα, στην οποία ένας μέλος του τσεχικού πειρατικού κόμματος, ο Βόιτεκ Πίκαλ, κατέχει τη θέση του αντιπροέδρου.

Χαρακτηριστικά και στόχοι
-------------------------

Οι δηλωμένοι επίσημα πολιτικοί στόχοι του κόμματος είναι η ισχυροποίηση του σεβασμού στο στοιχειώδες ανθρώπινο δικαίωμα της ελεύθερης πληροφορίας και η αυστηρή προστασία της ιδιωτικότητας των πολιτών, λόγω της σημερινής πραγματικότητας της κοινωνίας των πληροφοριών.

Με βάση αυτούς τους κύριους στόχους, έχει καταρτιστεί ένα πολιτικό πρόγραμμα, με το οποίο το κόμμα συμμετέχει στις εκλογές για τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Τσεχίας. Τα κύρια σημεία αυτού του προγράμματος, για τις εκλογές του 2010, ήταν τα εξής:

1. η παροχή των βασικών πολιτικών δικαιωμάτων και η ελευθερία στην πρόσβαση στο διαδίκτυο
2. η μέγιστη διαφάνεια στο κράτος
3. ο χωρισμός των εξουσιών, ο άμεσος τρόπος εκλογών, η ανάκληση των εκλεγμένων αντιπροσώπων και η άμεση δημοκρατία βασισμένη στο ελβετικό πρότυπο
4. και η αναθεώρηση των νόμων που καταστέλλουν τη δημιουργικότητα μέσω των μονοπωλίων.

Το 2011 οι Τσέχοι πειρατές άρχισαν να δημιουργούν το κύριο πολιτικό τους πρόγραμμα. Σε αυτό περιλαμβάνουν πολλές από τις θέσεις τους, όπως ο χωρισμός των εξουσιών, η άμεση δημοκρατία, το διαφανές κράτος, η ηλεκτρονική διακυβέρνηση, η αφαίρεση των μονοπωλίων στην πληροφορία, η νομιμοποίηση των ναρκωτικών και η υποστήριξη της καλλιτεχνικής ελευθερίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. 1 2 3 4 5 6 7
4. ↑  Pirate Politics: The New Information Policy Contests
5. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2016.
Η **Φερονίκη (Νίκη) Τζαβέλλα** (Λαμία, 30 Ιουνίου 1947) είναι Ελληνίδα οικονομολόγος, πολιτικός και πρώην Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας και Ευρωβουλευτής του ΛΑΟΣ. Έχει εργαστεί επαγγελματικά για πολλά χρόνια στον ιδιωτικό τομέα και ήταν από το 1980 στέλεχος του κόμματος της ΝΔ.

Από την 21η Φεβρουαρίου του 2014 η Νίκη Τζαβέλα επανεντάχθηκε στην ΝΔ με την οποία ήταν υποψήφια Ευρωβουλευτής στις Ευρωεκλογές στις 25 Μαϊου 2014 (1η επιλαχούσα στην λίστα).

Βιογραφικό
----------

Σπούδασε Ψυχολογία και Οικονομικά στα Πανεπιστήμια Howard (ΗΠΑ) και Leeds (Ηνωμένο Βασίλειο). Μετεκπαιδεύτηκε ως υπότροφος της American Field Service, του Eisenhower Foundation, του OECD και του Adenauer Stiftung.

Έχει διατελέσει Διοικητής του ΟΑΕΔ (1989-1993), Αντιπρόεδρος του Ιδρύματος Αποκατάστασης Ομογενών εξ Αλβανίας, Αντιπρόεδρος της εταιρείας INTRACOM, Μέλος και Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων *Αθήνα 2004*, Αντιπρόεδρος του Ιδρύματος Κόκκαλη και Εντεταλμένη Σύμβουλος Διεθνούς Ανάπτυξης του Ομίλου ΑΝΤΕΝΝΑ.

Κατά την περίοδο 1996-2009 ήταν μέλος της Διεθνούς Επιτροπής του Πρύτανη της Σχολής *John F. Kennedy School of Government* του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Την περίοδο 1994-1996 διετέλεσε Βουλευτής Επικρατείας με τη Νέα Δημοκρατία.

Στις Ελληνικές ευρωεκλογές του 2009 συμμετείχε στο ψηφοδέλτιο του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού όπου και εξελέγη. Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ήταν μέλος της ομάδας *Ευρώπη της Ελευθερίας και Δημοκρατίας* (EFD).

Την 21η Φεβρουαρίου του 2014 η Νίκη Τζαβέλα επανεντάχθηκε στην ΝΔ με την οποία ήταν υποψήφια Ευρωβουλευτής στις Ευρωεκλογές του 2014 (1η επιλαχούσα στην λίστα), καθώς και στις Ευρωεκλογές του 2019.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Κοινοβουλευτική Θητεία Βουλευτών Από Τη Μεταπολίτευση Ως Σήμερα». *www.hellenicparliament.gr*. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2018.
2. ↑  «Στη ΝΔ η ευρωβουλευτής Νίκη Τζαβέλλα». *Newpost.gr*.. Ανακτήθηκε στις 2018-07-27. [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  «Ευρωεκλογές: Πρώτος σε σταυρούς ο Γλέζος». *Ελευθεροτυπία*.. Ανακτήθηκε στις 2018-07-27.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα Νίκης Τζαβέλα

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ευρωβουλευτές Ελλάδας (2009-2014) |
| --- |
|  |
| 
* Χαράλαμπος Αγγουράκης
* Κρίτων Αρσένης
* Νίκος Χουντής
* Μιχάλης Τρεμόπουλος (τον αντικατέστησε ο Νίκος Χρυσόγελος)
* Γιώργος Παπακωνσταντίνου (τον αντικατέστησε ο Σπύρος Δανέλλης)
* Σταύρος Λαμπρινίδης (τον αντικατέστησε ο Δημήτρης Δρούτσας)
* Μαριέττα Γιαννάκου
* Μαριλένα Κοππά
* Γιώργος Κουμουτσάκος
* Ρόδη Κράτσα - Τσαγκαροπούλου
* Χρυσούλα Παλιαδέλη
* Γιώργος Παπανικολάου
* Γιώργος Παπαστάμκος
* Άννυ Ποδηματά
* Κώστας Πουπάκης
* Συλβάνα Ράπτη
* Αθανάσιος Πλεύρης (τον αντικατέστησε ο Νικόλαος Σαλαβράκος)
* Θεόδωρος Σκυλακάκης
* Γιώργος Σταυρακάκης
* Γιώργος Τούσσας
* Ιωάννης Α. Τσουκαλάς
* Νίκη Τζαβέλλα
 |  |

 |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Παναγιωτόπουλος.

Ο **Νικόλαος Παναγιωτόπουλος** (Καβάλα, 18 Αυγούστου 1965) είναι Έλληνας δικηγόρος, πολιτικός, βουλευτής, πρώην υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας και πρώην υπουργός Εθνικής Άμυνας της Ελλάδας από το 2019 έως 2023.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Καβάλα στις 18 Αυγούστου 1965 και είναι έγγαμος με τη νηπιαγωγό Νατάσα Αγγελίδου. Πατέρας του είναι ο δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω Γιάννης Παναγιωτόπουλος, ο οποίος διετέλεσε για 18 χρόνια πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Καβάλας, ενώ μητέρα του είναι η Καίτη Καλαϊτζή. Αδελφός του πατέρα του είναι ο πολιτικός Γιώργος Παναγιωτόπουλος που υπήρξε επί σειρά ετών υπουργός τα χρόνια της Μεταπολίτευσης.

Αποφοίτησε από το Κολλέγιο Αθηνών και σπούδασε στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, απ' όπου αποφοίτησε το 1989. Συνέχισε στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια με μεταπτυχιακές σπουδές στα Οικονομικά και τις Διεθνείς Σχέσεις. 

Ήταν αθλητής του Ναυτικού Ομίλου Καβάλας και πρωταθλητής Βορείου Ελλάδος στην κολύμβηση (1978 - 1979). Υπήρξε μέλος της Εθνικής Ομάδας Νέων στην υδατοσφαίριση την περίοδο 1980 - 1981. Το 1994 αποχώρησε από την ενεργό δράση ως αθλητής.

Υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία στην Πολεμική Αεροπορία (Οκτώβρης 1990 – Ιούνιος 1992). 

Την περίοδο 1992 - 2000 εργάστηκε στο τμήμα εξαγωγών, αλλά και ως Διευθυντής Πωλήσεων, στην εταιρεία "Μάρμαρα Καβάλας Α.Ε.". 

Την περίοδο 1998 - 2000 διετέλεσε εκλεγμένος γραμματέας και ειδικός σύμβουλος του Συνδέσμου Βιομηχάνων Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. 

Εξελέγη βουλευτής Καβάλας της Νέας Δημοκρατίας, για πρώτη φορά στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2007 και επανεξελέγη στις εκλογές του Οκτωβρίου 2009, Μαΐου 2012, Ιουνίου 2012, Ιανουαρίου 2015, Σεπτεμβρίου 2015 και Ιουλίου 2019. Συμμετείχε στις επιτροπές Παραγωγής και Εμπορίου (2007 – 2009), Αποδήμου Ελληνισμού (2007 – 2012), Εξωτερικών και Άμυνας (2009 – 2015), Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης & Δικαιοσύνης, καθώς και Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής (2015-2019).

Διετέλεσε τομεάρχης Εθνικής Άμυνας (2012) και συντονιστής Κοινωνικών Υποθέσεων (2015-2016) της Νέας Δημοκρατίας, ενώ από τον Νοέμβριο του 2016 έως τον Ιούλιο 2019 είχε αναλάβει καθήκοντα τομεάρχη Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Νέας Δημοκρατίας.

Από τον Ιούλιο του 2012 έως και τον Ιούνιο του 2013 διετέλεσε υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας, στην κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά.

Στις 9 Ιουλίου 2019, έπειτα από πρόταση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, ορίστηκε υπουργός Εθνικής Άμυνας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *www.hellenicparliament.gr*. Ανακτήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2020.  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)
2. ↑  «ΝΙΚΟΣ Ι. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ - ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ Ν. ΚΑΒΑΛΑΣ ::». *npanagiotopoulos.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2020.

Πηγές
-----

* Η προσωπική ιστοσελίδα του Νικολάου Παναγιωτόπουλου
* New Post, Ορκίστηκε σήμερα ο νέος υφυπουργός Εργασίας[*νεκρός σύνδεσμος*]
**Εθνικός ύμνος** είναι ένα μουσικό κομμάτι, με στίχους ή χωρίς, που χρησιμοποιείται ως εθνικό σύμβολο μίας χώρας. Οι περισσότερες χώρες εξέλιξαν εθνικούς ύμνους στις αρχές του 19ου αιώνα. 

Η πρώτη γνωστή χρήση του όρου έχει καταγραφεί τον Οκτώβριο του 1792 όταν η εφημερίδα Feuille villageoise αποκάλεσε τη Μασσαλιώτιδα (La Marseillaise), εθνικό ύμνο των Γάλλων.

Ορισμένες χώρες έχουν περισσότερους από έναν εθνικό ύμνο από τους οποίους μόνο ένας είναι επίσημος. Στη δημοσιότητα της χώρας και οι άλλοι όμως έχουν το ίδιο συμβολική δύναμη. Ένα παράδειγμα για την περίπτωση αυτή είναι το Ηνωμένο Βασίλειο. Ενώ ο επίσημος ύμνος είναι το "God Save the Queen" υπάρχουν παράλληλα και οι εξής: "Rule Britannia" και "Land of Hope and Glory". Σκωτία και Ουαλία, χώρες που αποτελούν μέρη του Ηνωμένου Βασιλείου, επίσης έχει δικός τους ίδιες εθνικών ύμνων.

Βλέπε επίσης
------------

* Ύμνος εις την Ελευθερίαν
* Κατάλογος εθνικών ύμνων

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Εθνικοί ύμνοι ευρωπαϊκών χωρών (MP3)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* NDL: 00959011
* NKC: ph126183

 |

 |
Κολχικό του Μπιβόνα (*Colchicum bivonae*), Χορτιάτης, Θεσσαλονίκη
Το είδος **Κολχικό του Μπιβόνα** (επιστ. ονομ. *Colchicum bivonae*), ανήκει στην οικογένεια Κολχικίδες (Colchicaceae) και είναι φυτό των Βαλκανίων και της Ιταλίας, με ευρεία εξάπλωση στην Ελλάδα.

Ετυμολογία
----------

Το όνομα του είδους "*bivonae*" δόθηκε προς τιμήν του Ιταλού από την Σικελία βοτανικού Antonino de Bivona-Bernardi (1774 – 1837), δάσκαλου του Parlatore.

Εξάπλωση
--------

Είναι είδος της Κεντρικής και Ανατολικής Μεσογείου (Ιταλία, Βαλκανική και Τουρκία). Συναντάται σ’ όλη την Ελλάδα, εκτός Κρήτης και Κυκλάδων, σε σκιερές, πετρώδεις τοποθεσίες.

Περιγραφή
---------

Φύλλα μέχρι 9 που απουσιάζουν κατά την περίοδο της ανθοφορίας και εμφανίζονται την άνοιξη. Άνθη μεγάλα (τέπαλα 40-67 mm) με ρομβοειδή μοτίβα και ανθήρες σκούρου καφέ χρώματος με κίτρινη γύρη. Ανθίζει τη φθινοπωρινή περίοδο από τέλη Αυγούστου μέχρι τα μέσα Νοέμβρη. Το Colchicum bivonae (Guss. 1821).

Πηγές
-----

* Παπιομύτογλου Β. 2006, Αγριολούλουδα της Ελλάδας, Mediterraneo Editions
* Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, Flowers of Greece (Vol. II)
* Pignatti, S. 1982. Flora d’Italia. Vol. 1–3. Bologna: Edagricole
* Strid A. 1980, Φυτά του Ολύμπου. Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
* Tutin et al. 2005, Flora Europaea Vol 5, Cambridge University Press

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* http://www.greekflora.gr/el/flowers/0926/Colchicum-bivonae
* http://portal.cybertaxonomy.org/flora-greece/cdm\_dataportal/taxon/d508ae0f-32ca-49aa-9b4e-b1ee2e7f9ae6α
* http://euromed.luomus.fi/euromed\_map.php?taxon=505398&size=medium
* http://florahellenica.blogspot.com/2011/12/colchicum-bivonae.html

Παραπομπές
----------

1. ↑  Sotiris Alexiou (2013). «The genus Colchicum (Colchicaceae) in Greece». *Parnassiana Archives 1, 2013*.
Ο **πεδιόκακτος** (λατινική και επιστημονική ονομασία *Pediocactus*) είναι γένος δικοτυλήδονων φυτών που ανήκει στην οικογένεια των κάκτων, τα κακτοειδή. Η ονομασία του γένους ετυμολογείται από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις *πεδίον* = πεδιάδα και *κάκτος* (που διατηρεί την ίδια σημασία και στη νέα ελληνική γλώσσα). Κάποιοι πεδιόκακτοι αποκαλούνται κοινώς και «κάκτοι-σκαντζόχοιροι», μια ονομασία όμως που αναφέρεται και σε φυτά των γενών *Echinocereus* και *Echinopsis*.

Είδη
----

Από διάφορους ταξινομητές αποδίδονται στο γένος *Pediocactus* από 6 μέχρι 11 είδη. Σήμερα (Δεκέμβριος 2022) η βάση δεδομένων *Plants of the World Online* αποδέχεται τα εξής επτά είδη πεδιόκακτου, όλα ιθαγενή της Βόρειας Αμερικής:

| Εικόνα | Επιστημονική ονομασία | Γεωγραφική κατανομή |
| --- | --- | --- |
|  | *Pediocactus bradyi*, L.D.Benson | Αριζόνα |
|  | *Pediocactus knowltonii*, L.D.Benson | Κομητεία Σαν Χουάν του Νέου Μεξικού |
|  | *Pediocactus nigrispinus*, Hochstätter | Άινταχο, Όρεγκον, Ουάσινγκτον |
|  | *Pediocactus paradinei*, B.W.Benson | Αριζόνα |
|  | *Pediocactus peeblesianus*, (Croizat) L.D.Benson | Αριζόνα |
|  | *Pediocactus sileri*, (Daul) L.D.Benson | νοτιοδυτική Γιούτα και βορειοδυτική Αριζόνα |
|  | *Pediocactus simpsonii*, (Engelm.) Britton & Rose | Αριζόνα, Κολοράντο, Άινταχο, Μοντάνα, Νεβάδα,Νέο Μεξικό, Νότια Ντακότα, Γιούτα, Ουαϊόμινγκ |
|

Συνώνυμα
--------

Κατά καιρούς έχουν χρησιμοποιηθεί ή χρησιμοποιούνται και οι εξής τρεις ονομασίες για το γένος *Pediocactus*:

* *Navajoa*, Croizat
* *Pilocanthus*, B.W.Benson & Backeb.
* *Utahia*, Britton & Rose

Επιπλέον, το γένος *Sclerocactus* ήταν σε κάποιο διάστημα συγχωνευμένο με το *Pediocactus*, οπότε οι δύο ονομασίες ήταν συνώνυμες, αλλά σήμερα αυτή η συγχώνευση θεωρείται λανθασμένη και το *Sclerocactus* ταξινομείται ως ξεχωριστό γένος με άλλα 15 έως 22 είδη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Echinopsis (Hedgehog Cacti)». Cactus and Succulent Society of Australia. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιουλίου 2008. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2008.
Ο **Γιώργος Καρασμάνης** είναι Έλληνας οικονομολόγος, πολιτικός, βουλευτής Πέλλας με τη Νέα Δημοκρατία και πρώην υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων της Ελλάδας.

Βιογραφικά Στοιχεία
-------------------

Ο Γιώργος Καρασμάνης γεννήθηκε το 1951 στον Νομό Πέλλας. Σπούδασε οικονομικές αλλά και πολιτικές επιστήμες, ενώ ύστερα από τις σπουδές του εργάστηκε ως οικονομολόγος. Σήμερα είναι ενεργό μέλος του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδος.

Είναι ενεργό στέλεχος της ΝΔ από την ίδρυσή της, το 1974. Το 1985 ορίστηκε υπεύθυνος διοικούσας επιτροπής Αγροτικού της ΝΔ για τέσσερα χρόνια, ενώ τον ίδιο χρόνο (1985) ήταν τιμητικά στο Ψηφοδέλτιο Επικρατείας του κόμματος, χωρίς να εκλεγεί. Μάλιστα, με τη συμμετοχή του στην Επιτροπή Αγροτικού συνέβαλλε στη σύνταξη του προγράμματος του κόμματος για την αγροτική ανάπτυξη. Το 2004 ανέλαβε καθήκοντα υπεύθυνου τομέα πολιτικής ευθύνης αγροτικής ανάπτυξης και τροφίμων της Νέας Δημοκρατίας.

Στις Εθνικές Εκλογές του 1996 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής ενώ επανεξελέγη στις εκλογικές αναμετρήσεις του 2000, του 2004, του 2007, του 2009 και τις διπλές εκλογές του 2012. Κατά την πρώτη συνεδρίαση της ολομέλειας της Βουλής η οποία προέκυψε από τις Εθνικές Εκλογές του 2009 εξελέγη από το σώμα του Κοινοβουλίου Κοσμήτορας, θέση την οποία διατήρησε έως το 2012.

Στις 9 Ιουνίου 2014, με απόφαση του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά αναλαμβάνει καθήκοντα Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Στις Εθνικές Εκλογές του 2015 και του 2019, επανεξελέγη Βουλευτής του Νομού Πέλλας.

Είναι παντρεμένος με την Αικατερίνη Σπέρη και έχουν μία κόρη την Αναστασία. Μιλά Αγγλικά και Ιταλικά.

Συγγραφικό Έργο
---------------

Ο Γιώργος Καρασμάνης έχει συγγράψει τα βιβλία 

* "Η Μάχη για το Ροδάκινο",
* "Η Μάχη για τον Προϋπολογισμό του 2000" και πολλά άρθρα στον ημερήσιο τύπο τόσο της Αθήνας όσο και της πατρίδας του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Καρασμάνης – Κουκουλόπουλος το νέο δίδυμο του Υπ. Αγροτικής Ανάπτυξης». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2014.
Το αδελφό πλοίο του Εξπρές Ερμής (Express Hermes), Γεώργιος Εξπρές (Georgios Express) Παροπλισμένο στην Ελευσίνα το 2001
Το πλοίο **Εξπρές Ερμής** ναυπηγήθηκε στο Βέλγιο το 1968. Αδερφό του πλοίο ήταν το Γεώργιος Εξπρές το οποίο ναυπηγήθηκε το 1965 και διαλύθηκε στην Ινδία το 2009. Το Εξπρές Ερμής από το 1968 μέχρι το 1983 έμεινε στο Βέλγιο. Ανήκε στην εταιρεία Sealink και είχε το όνομα Princesse Astrid. Tο 1983 πουλήθηκε στην Ventouris Ferries και μετονομάστηκε σε Μπάρι Εξπρές και δρομολογήθηκε στην γραμμή Πάτρα-Ηγουμενίτσα-Κέρκυρα-Μπάρι και το 1988 μετακινήθηκε στην γραμμή Ραφήνα-Άνδρος-Τήνος-Μύκονος. Το 1997 πουλήθηκε στην εταιρεία Agapitos Express Ferries και μετονομάστηκε σε Εξπρές Ερμής και δρομολογήθηκε στην γραμμή Πειραιάς-Σύρος-Πάρος-Νάξος-Ηράκλεια-Σχοίνουσες-Κουφονήσια-Αμοργός-Αστυπάλαια. Tο 1999 πουλήθηκε στην Minoan Flying Dolphins μετέπειτα Hellas Ferries ταξίδεψε μέχρι το 2000 και μετά παροπλίστηκε. Τον Σεπτέμβριο του 2003 πουλήθηκε για σκραπ ξεκινώντας από τον Πειραιά για το τελευταίο του ταξίδι στην Αλανγκ της Ινδία με το όνομα Εξπρές Ερμή (Express Erme).
Το **Σπήλαιο Μελιδoνίoυ** γνωστό και ως **Γεροντόσπηλιος** βρίσκεται στο νομό Ρεθύμνου στην Κρήτη. Παρουσιάζει μάλιστα σημαντικό αρχαιολογικό και ιστορικό ενδιαφέρον.

Οι ανασκαφικές έρευνες στο σπήλαιο κατέδειξαν την συνεχή χρήση του χώρου ως τόπου εποχιακής κατοίκησης και λατρείας από την ύστερη νεολιθική περίοδο έως τα ρωμαϊκά χρόνια. Στην κλασική αρχαιότητα το σπήλαιο ήταν αφιερωμένο στο θεό Ερμή και στο χάλκινο γίγαντα Τάλω.

Το 1823 ο τουρκικός στρατός εισέβαλε στο χωριό για να παραχειμάσει. Οι κάτοικοι του χωριού κυρίως γυναικόπαιδα, ηλικιωμένοι και μερικοί ένοπλοι άνδρες, γύρω στις 370 άτομα, κατέφυγαν και oχυρώθηκαν στο σπήλαιο. Οι Τούρκοι μετά από πολλές απoτυxημένες προσπάθειες να καταλάβουν με έφοδο τον χώρο, αποφάσισαν να κλείσουν την είσοδο με κλαδιά και άλλες εύφλεκτες ύλες και τους έβαλαν φωτιά, με αποτέλεσμα οι έγκλειστοι να βρουν τραγικό θάνατο. Το γεγονός είναι γνωστό ως η Καταστροφή του Μελιδονίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σπήλαιο Μελιδονίου - Γεροντόσπηλιος, thisiscrete

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* ShowCaves.gr: Γεροντόσπηλιος
Η **Κάντρι Σίμσον** (γεννημένη στις 22 Ιανουαρίου 1977) είναι Εσθονή πολιτικός από το Κεντρώο Κόμμα και Ευρωπαία Επίτροπος Ενέργειας στην επιτροπή Φον ντερ Λάιεν από την 1η Δεκεμβρίου 2019.

Πολιτική Καριέρα
----------------

Τον Οκτώβριο του 2019 η Κάντρι Σίμσον, εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τη θέση της Επιτρόπου Ενέργειας. Στους στόχους της ως Επίτροπος Ενέργειας περιλαμβάνονται, η ταχύτερη υιοθέτηση καθαρών πηγών ενέργειας και η μείωση της κατανάλωσης πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Από το 2016 έως το 2019 η Σίμσον υπήρξε Υπουργός Οικονομικών Υποθέσεων, Υποδομών και Επικοινωνιών στην πρώτη κυβέρνηση του Γιούρι Ράτας. 

Το 2015 αμφισβήτησε ανεπιτυχώς τον αρχηγό του κόμματος Έντγκαρ Σάβισααρ για το ρόλο του μετά από μια σχεδόν αδιάκοπη 25ετή θητεία. Ο Σάβισααρ κέρδισε 541 εκπροσώπους ενώ η Σίμσον 486, από 1.051 συνολικά. 

Από το 2009 έως το 2016 η Σίμσον ήταν πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του Κεντρώου Κόμματος στο Εσθονικό Κοινοβούλιο.

Σπουδές
-------

Η Κάντρι Σίμσον αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Ταρτού με πτυχίο στην ιστορία και αργότερα από το Πανεπιστημιακό Κολλέγιο του Λονδίνου με μεταπτυχιακό στις πολιτικές επιστήμες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.president.gov.ua/documents/5952022-43765.
2. ↑  «Kadri Simson». *European Commission* (στα Αγγλικά). 20 Νοεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2019.
3. ↑  «Energy priorities of the European Commission». *Eolas Magazine* (στα Αγγλικά). 5 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2021.
4. ↑  «Interview with EU Energy Commissioner Kadri Simson». *www.sustaineurope.com*. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2021.
5. ↑  «Savisaar beats Simson in party leadership race». *err.ee*. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2015.
6. ↑  «Interview with EU Energy Commissioner Kadri Simson». *www.sustaineurope.com*. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2021.
7. ↑  «Kadri Simson». *POLITICO* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2021.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 4905149544597800490005
* GND: 1150994088

 |

 |
Το **Μνημείο Εθνομαρτύρων** (Βεγγαλικά: জাতীয় স্মৃতি সৌধ‎ *Jatiya Smriti Saudha*) είναι το εθνικό μνημείο του Μπαγκλαντές, που έχει κατασκευαστεί στη μνήμη όσων έχασαν τη ζωή τους στο Απελευθερωτικό Πόλεμο του Μπανγκλαντές του 1971, που έφερε την ανεξαρτησία και απέσπασε το Μπαγκλαντές από το Πακιστάν. Το μνημείο βρίσκεται στο Σαβάρ, περίπου 35 χλμ. βορειοδυτικά της πρωτεύουσας Ντάκα. Σχεδιάστηκε από τον Μαϊνούλ Χοσσάιν.

Ο Σιέντ Μαϊνούλ Χοσσάιν μπροστά από το Μνημείο Εθνομαρτύρων

Ιστορία
-------

Αριστερή θέα
Τα σχέδια για το μνημείο ξεκίνησαν το 1976. Μετά την επιλογή του τόπου, την ανάπτυξη δρόμου και γης, πραγματοποιήθηκε ένας εθνικός διαγωνισμός τον Ιούνιο του 1978. Μετά την αξιολόγηση των 57 προτάσεων, επιλέχθηκε το σχέδιο του Σιέντ Μαϊνούλ Χοσσάιν. Η κύρια δομή, η τεχνητή λίμνη και άλλες εγκαταστάσεις ολοκληρώθηκαν το 1982. Εγκαινιάστηκε στις 16 Δεκεμβρίου του 1982.

Η αρχιτεκτονική αποτελείται από επτά ζεύγη τοίχων με τριγωνικό σχήμα ή πρίσματα. Το εξώτερο ζεύγος είναι το μικρότερο σε ύψος, αλλά μεγαλύτερη σε έκταση, με τα πιο εσωτερικά ζεύγη να αλλάζουν σταδιακά την αναλογία ύψους-πλάτους, και το εσώτατο ζευγάρι, συνεπώς, αποτελεί το σημείο αιχμής της αρχιτεκτονικής. Κάθε ένα από αυτά τα επτά ζεύγη των τοίχων συμβολίζει ένα σημαντικό κεφάλαιο στην ιστορία του Μπανγκλαντές, δηλαδή το Κίνημα Γλώσσας το 1952, την εκλογή του Ενωμένου Μετώπου το 1954, το Κίνημα Συντάγματος το 1956, το Εκπαιδευτικό Κίνημα το 1962, το Κίνημα Έξι Στοιχείων το 1966, τη Μαζική Εξέγερση του 1969 και τέλος η κλιματολογική εκδήλωση του Απελευθερωτικού Πολέμου το 1971, που οδήγησε στην ανεξαρτησία του Μπαγκλαντές.

Τέλος, η κατασκευή του μνημείου ξεκίνησε το 1978. Η δομή ολοκληρώθηκε το 1982.

Γκαλερί
-------

* 
* 
* 
* 
* 
*

Δείτε επίσης
------------

* Αρχιτεκτονική του Μπαγκλαντές
* Φαζλούρ Ραχμάν Χαν

Παραπομπές
----------

1. ↑  Amin, Md Shahidul· Islam, M Zakiul (2012). «National Martyrs' Memorial». Στο: Islam, Sirajul. *Banglapedia: National Encyclopedia of Bangladesh* (Second έκδοση). Asiatic Society of Bangladesh.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Jatiyo Sriti Soudho στο Wikimedia Commons
|  |
| --- |
| Τμήμα μιας σειράς για το Ισλάμ |
| *Ουσούλ αλ-φικχ* |
| *Φικχ* |
| * Τακλίντ
* Ιζτιχάντ
* Μαδχάμπ
* Μεντρεσές
 |
| *Αχκάμ* |
| * Φίτνα
* Τζιχάντ
* Τακίγια
 |
| 
Τίτλοι |
| * Χαλίφης
* Μουφτής
* Καδής
* Ιμάμης
* Σεϊχουλισλάμης
* Σεΐχης
* Ουλεμάς
* Αγιατολάχ
* Χοτζατολεσλάμ
* Μουλάς
* Χότζας
* Γαζής
 |
| π • σ • ε
 |

Το **αχκάμ** (αραβικά: أحكام‎, «διατάξεις») είναι ισλαμικός όρος με πολλές έννοιες. Στο Κοράνιο, η λέξη ***χουκμ*** (αραβικά: حُكْم‎, «διάταξη») χρησιμοποιείται ποικιλοτρόπως και σημαίνει διαιτησία, κρίση, εξουσία ή θέλημα του Θεού. Κατά την πρώιμη ισλαμική περίοδο, οι Χαριζίτες έδωσαν πολιτικούς συνειρμούς δηλώνοντας ότι δέχονται μόνο το χουμμά του Θεού (حكم الله). [1] Η λέξη απέκτησε νέες έννοιες κατά τη διάρκεια της ισλαμικής ιστορίας, χρησιμοποιείται για να αναφερθεί σε κοσμική εκτελεστική εξουσία ή σε δικαστική απόφαση. Στον πληθυντικό, αχκάμ, αναφέρεται συνήθως σε συγκεκριμένους κανόνες του Κορανίου, ή στις νομικές αποφάσεις που προκύπτουν χρησιμοποιώντας τη μεθοδολογία του φικχ. Οι αποφάσεις της Σαρία εντάσσονται σε μία από τις πέντε κατηγορίες που είναι γνωστές ως «οι πέντε αποφάσεις» (αλ-αχκάμ αλ-χαμσά): υποχρεωτικές (φαρντ ή ουαζίμπ), συνιστώμενες (μαντούμπ ή μουσταχάμπ), ουδέτερες (μουμπάχ), καταδικαστικές (μακρούχ) και απαγορευτικές (χαράμ).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Θρησκειολογικό Λεξικό: Λήμματα σελ. 482, academia.edu
2. 1 2 3  John L. Esposito, επιμ. (2014). «Hukm». *The Oxford Dictionary of Islam*. Oxford: Oxford University Press. .
3. ↑  Vikør, Knut S. (2014). «Sharīʿah». Στο: Emad El-Din Shahin, επιμ. *The Oxford Encyclopedia of Islam and Politics*. Oxford University Press.. Ανακτήθηκε στις 2018-04-05.  Αρχειοθετήθηκε 2014-06-04 στο Wayback Machine. «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2018.
Συντεταγμένες: 35°42′19.7636″N 0°38′56.1250″W﻿ / ﻿35.705489889°N 0.648923611°W﻿ / 35.705489889; -0.648923611

Το **Παλάτι του Μπέη** (αραβικά: *قصر الباي*, γαλλικά: *Palais du Bey*) είναι ιστορικό παλάτι στο Οράν της Αλγερίας, η ανέγερση του οποίου χρονολογείται κατά τη διάρκεια της οθωμανικής περιόδου. Αποτελούσε κατοικία του μονάρχη ο οποίος ηγείτο του Μπεηλικιού της Δύσης. Το παλάτι βρίσκεται εντός της συνοικίας του Σιντί αλ-Χουαρί, πλησίον του Όρους Μαρτζατζού, ενώ είναι κατηγοριοποιημένο ως μνημείο εθνικής κληρονομιάς. 

Το παλάτι ανεγέρθηκε κατά τη διάρκεια του 18ου αιώνα, κατόπιν σχετικής επιθυμίας του Μουχάμαντ Μπέη του Μεγάλου. Η συνολική έκταση του παλατιού είναι της τάξεως των 5,6 εκταρίων. Χωρισμένο σε τρία τμήματα, πιο συγκεκριμένα, το παλάτι αποτελείται από ένα ντιβάνι, ένα ιδιωτικό δώμα, ένα χαρέμι, δύο πύργους φρουράς, η ανέγερση των οποίων χρονολογείται στο 1345, κατά τη διάρκεια της μαρινιδικής περιόδου, και, πιο συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια της περιόδου βασιλείας του Αμπού Ελ Χασάν Ελ Μερίνι, στρατώνες (η οποίοι, παράλληλα, χρησιμοποιήθηκαν ως στάβλοι αλόγων, τόσο από τους Οθωμανούς, όσο και από τους Γάλλους), έναν προαύλιο χώρο, καθώς και αριθμό άλλων βοηθητικών χώρων. 

Σήμερα, αποτελεί αγαπημένο τουριστικό προορισμό, τόσο για τον τοπικό πληθυσμό, όσο και για ξένους. Ωστόσο, διασώζεται σε αρκετά κακή κατάσταση, ενώ, παράλληλα, σημαντικός μέρος εκ των αντικειμένων που φιλοξενούσε έχει λεηλατηθεί. Πάραυτα, η πραγματοποίηση εργασιών αναπαλαίωσης του παλατιού έχει, κατά καιρούς, βρεθεί στο επίκεντρο συζητήσεων.

Φωτοθήκη
--------

* Άποψη κιονοστοιχίας.Άποψη κιονοστοιχίας.
* Άποψη εισόδου και γυψομαρμάρινες τοιχογραφίες.Άποψη εισόδου και γυψομαρμάρινες τοιχογραφίες.
* Λεπτομέρεια κιόνων.Λεπτομέρεια κιόνων.
* Λεπτομέρεια γυψομαρμάρινων τοιχογραφιών.Λεπτομέρεια γυψομαρμάρινων τοιχογραφιών.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Παλάτι του Μπέη** |

1. 1 2 3 4 5 6  (Γαλλικά) «Palais du Bey (Oran)». *Atlas Arhéologique Algérien*. 12 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2020.
2. ↑  (Αγγλικά) «Bey's Palace». *Lonely Planet*. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2018.
3. 1 2 3 4  (Γαλλικά) «Oran : Le Palais du Bey, un ensemble architectural monumental». *El Watan*. 10 Αυγούστου 2008. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2020. [*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  (Αραβικά) «قصر الباي بوهران ..عانق تاريخ العثمانيين ليبكي على الأطلال اليوم». *Djazairess*. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2018.
5. ↑  (Γαλλικά) «Le palais du Bey d'Oran bientôt restauré». *Le Midi Libre*. 4 Φεβρουαρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2020.
Η **Φοντάνα ντι Τρέβι** (ιταλ. *Fontana di Trevi*) ή **Κρήνη ντι Τρέβι**, είναι σιντριβάνι στην περιοχή Τρέβι στη Ρώμη, στην Ιταλία. Είναι το μεγαλύτερο μπαρόκ σιντριβάνι της πόλης ύψους 25,9 μέτρων και πλάτους 49 

μέτρων. Σχεδιάστηκε από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Νικόλα Σάλβι και ολοκληρώθηκε από τον Πιέτρο Μπράτσι.

Ιστορία μέχρι το 1629 της περιοχής του υδραγωγείου και του σιντριβανιού
-----------------------------------------------------------------------

Η Φοντάνα ντι Τρέβι τη νύχτα
Το όνομα "*Φοντάνα ντι Τρέβι*" σημαίνει "*κρήνη στους τρεις δρόμους*" (*tre vie*), στην κυριολεξία σημαίνει *"κρήνη του τριδρόμου"* Το συντριβάνι αυτό σηματοδοτεί το τέλος του "σύγχρονου" Άκουα Βέρτζινε, του ανακαινισμένου Άκουα Βίργκο, ενός αρχαίου ρωμαϊκού υδραγωγείου το οποίο υδροδοτούσε την αρχαία Ρώμη. Το 19 μ.Χ. οι Ρωμαίοι τεχνίτες εντόπισαν με την υποτιθέμενη βοήθεια μιας παρθένου μια πηγή καθαρού νερού περίπου 13 χιλιόμετρα έξω από την πόλη. (Αυτή η σκηνή αναπαρίσταται στην πρόσοψη του σημερινού σιντριβανιού.) Ωστόσο, το μήκος του υδραγωγείου είναι 22 χιλιόμετρα, γιατί δεν έχει ευθύγραμμο σχήμα. Το *Άκουα Βίργκο* οδηγούσε το νερό στα μπάνια Λουτρά του Αγρίππα. Υδροδότησε τη Ρώμη τουλάχιστον για τετρακόσια χρόνια. Η καταστροφή των υδραγωγείων από Γότθους πολιορκητές το 537 με 538 ήταν το τελειωτικό χτύπημα για την αστική ζωή της ύστερης κλασσικής Ρώμης. Οι Ρωμαίοι στο Μεσαίωνα υδροδοτούνταν από μολυσμένα πηγάδια και από τον επίσης μολυσμένο ποταμό Τίβερη.

Το Ρωμαϊκό έθιμο της κατασκευής ενός όμορφου σιντριβανιού στο τέλος ενός υδραγωγείου που έφερνε νερό στη Ρώμη επανήλθε το δέκατο πέμπτο αιώνα στην εποχή της αναγέννησης. Το 1453 ο πάπας Νίκολας Ε΄ τελείωσε τις επισκευές του Άκουα Βέρτζινε, έχτισε μια απλή λεκάνη σχεδιασμένη από τον ανθρωπιστή αρχιτέκτονα Λέον Μπαττίστα Αλμπέρτι για να σηματοδοτεί την άφιξη του νερού<ref>Hanns Gross, *Rome in the Age of Enlightenment: the Post-Tridentine syndrome and the ancien régime.* (Εκδόσεις Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ) 1990:28.</ref

== Παραπομπές ==
<references />

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 225020240
* LCCN: sh85050180
* GND: 4217965-8

 |

 |

Συντεταγμένες: 41°54′03.15″N 12°28′59.4″E﻿ / ﻿41.9008750°N 12.483167°E﻿ / 41.9008750; 12.483167

1. ↑  atlasf.eu/poi/7118. Ανακτήθηκε στις 31  Οκτωβρίου 2019.
2. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 10072. Ανακτήθηκε στις 31  Ιουλίου 2018.
3. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. Ανακτήθηκε στις 30  Ιουλίου 2018.
4. ↑  «Trevi fountain». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Σεπτεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2015.
5. ↑  Αν και έχουν προταθεί και άλλες ετυμολογίες. Αυτή είναι η σύγχρονη ετυμολογία που υιοθετήθηκε από τον Πίντο το 1986 και άλλους.
6. ↑  Ο τεχνικός Ιταλικός όρος για ένα τέτοιο *αποληκτικό συντριβάνι* είναι *μόστρα* (*mostra* που σημαίνει *έκθεση*): Peter J. Aicher, "Terminal Display Fountains ("Mostre") and the Aqueducts of Ancient Rome" *Phoenix* **47**.4 (Χειμώνας 1993:339-352).
7. ↑  Pintochs. I and II.
Ο **αποστολικός** είναι μια χριστιανική οργάνωση «που στοχεύει στην υπηρεσία και τον ευαγγελισμό του κόσμου», που συνδέεται συχνότερα με την Αγγλικανική Κοινωνία ή την Καθολική Εκκλησία.  Σε γενικότερη χρήση, ένας αποστολικός είναι μια ένωση προσώπων αφιερωμένη στη διάδοση μιας θρησκείας ή ενός δόγματος. Η λέξη απόστολος προέρχεται από την ελληνική λέξη *αποστέλλω*. Η χριστιανική προέλευση της λέξης προέρχεται από τους δώδεκα *αποστόλους* που επιλέχθηκαν από τον Χριστό. είχαν «ειδική κλήση, επίσημο διορισμό Κυρίου σε καθορισμένο αξίωμα, με συνδεδεμένη εξουσία και καθήκοντα».  Παύλος, Ο απόστολος του Χριστού Ιησού είπε προς Κορινθίους Α' 15:9 "Γιατί εγώ πραγματικά είμαι ο τελευταίος ανάμεσα σε όλους τους αποστόλους· εγώ δεν είμαι άξιος ούτε να ονομάζομαι απόστολος, γιατί καταδίωξα την εκκλησία του Θεού."

Παραπομπές
----------

1. ↑  Shaw, Russell (1 Ιανουαρίου 2002). *Ministry Or Apostolate* (στα English). Our Sunday Visitor Publishing. σελ. 18. ISBN 9780879739577. Ministry is something directed to the service of the Church and its members, while apostolate is directed to serving and evangelizing the world. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
2. ↑  «Catholic Encyclopedia: Apostles». Newadvent.org. 1 Μαρτίου 1907. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2019.
Το **κυνηγετικό περίπτερο Αμάλιενμπουργκ**, γερμαν. jagdschloss Amalienburg είναι ένα περίτεχνο κτήριο στην έκταση του ανακτόρου Νύμφενμπουργκ στο Μόναχο της νότιας Γερμανίας. Κατασκευάστηκε το 1734-39 από τον Φρανσουά ντε Κυβιγιέ σε ρυθμό ροκοκό για τον Κάρολο Ζ΄ των Βίττελσμπαχ εκλέκτορα της Βαυαρίας και μετέπειτα βασιλιά της Βοημίας και της Γερμανίας και τη σύζυγό του Μαρία-Αμαλία των Αψβούργων, από την οποία ονομάστηκε το ανάκτορο.

Αρχιτεκτονική
-------------

Το μεγαλύτερο μέρος του ισογείου καταλαμβάνει η κυκλική αίθουσα των Κατόπτρων, στο κέντρο του κτηρίου, όπου καθρέπτες στους τοίχους ανακλούν την έξω φύση. Σχεδιάστηκε από τον Γιόχαν-Μπάπτιστ Τσίμμερμανν (απεβ. 1758) και τον Γιόακιμ Ντήτριχ (απεβ. 1753). Έχει μία αιθέρια ατμόσφαιρα σε χρώματα του αργύρου και του γαλάζιου.

Στο νότιο μέρος της αίθουσας η θύρα οδηγεί στο δωμάτιο ανάπαυσης του εκλέκτορα και στο μπλε δωμάτιο, με πρόσβαση στο ιδιαίτερο υπνοδωμάτιο. Το μπλέ δωμάτιο ήταν το δωμάτιο της συζύγου του εκλέκτορα και το περίπτερο επίσης περιέχει ένα κύριο δωμάτιο για τα κυνηγόσκυλα.

Η αίθουσα των Κατόπτρων. Από το εσωτερικό του Αμάλιεμπουρκ.
Βόρεια της αίθουσας των Κατόπτρων είναι η είσοδος στο δωμάτιο των Φασιανών και στο δωμάτιο του Κυνηγιού. Γειτονικά με το πρώτο είναι η κουζίνα, η οποία είναι διακοσμημένη με πολύτιμα πλακίδια από το Ντελφτ, που όμως τοποθετήθηκαν σε λάθος θέση. Τα μπλε και λευκά πλακίδια σε κινεζικό στυλ δείχνουν άνθη και πτηνά. Η στόφα Castrol του 1735 κατασκευάστηκε για την κουζίνα και διαθέτει πολλές θέσεις καλυμμένες με διάτρητες πλάκες. Είναι γνωστή και ως στόφα ατμού και ήταν η πρώτη που σχεδιάστηκε για να καλύπτει τελείως τη φωτιά.

Στην κεντρική κόγχη της ανατολικής πρόσοψης είναι ένα γύψινο ανάγλυφο του Τσίμμερμανν, που παριστά μία κυνηγετική σκηνή με την Άρτεμη ανακεκλιμμένη. Η στέγη έγινε το 1737 σε σχέδια του Τσίμμερμανν με διακοσμητικά βάζα, που όμως εξαφανίστηκαν άγνωστο πότε. Το 1992 ξαναφτιάχτηκαν από τον Χανς Γκάιγκερ: 4 κοσμούν την πρόσοψη και 12 τη μεριά προς τον κήπο. Η στέγη έχει ένα δαντελένιο, κυκλικό κιγκλίδωμα στο κέντρο της, που είναι μία κρυψώνα για το κυνήγι του φασιανού. Τα πτηνά δηλ. οδηγούντο στο Αμάλιεμπουρκ από το πρώην πτηνοτροφείο, όπου εκτρεφόταν οι φασιανοί. Το κτήριο μπορούσε να τροφοδοτηθεί από την κουζίνα του ανακτόρου Νύμφενμπουργκ, έτσι δεν διαθέτει ιδιωτικό αγρόκτημα, σε αντίθεση με τα άλλα δύο περίπτερα στο πάρκο.

Πηγές
-----

* Bayerische Verwaltung der staatlichen Schlösser

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  *Corpus der barocken Deckenmalerei in Deutschland*.
2. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 19167. Ανακτήθηκε στις 30  Ιουλίου 2018.
3. ↑  geodaten.bayern.de/denkmal\_static\_data/externe\_denkmalliste/pdf/denkmalliste\_merge\_162000.pdf.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4193854-9

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Amalienburg  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η θέση της Σαβοΐας στην Ευρώπη.
Η **Σαβοΐα** (αρπιτανικά: Savouè, γαλλικά: Savoie‎, ιταλικά: Savoia‎, πεδεμοντικά: Savòja, γερμανικά: Savoyen‎) είναι μια πολιτιστική-ιστορική περιοχή στην Ευρώπη. Η Σαβοΐα καταλαμβάνει τμήμα των Δυτικών Άλπεων. Εκτείνεται από τη Λίμνη της Γενεύης στα βόρεια μέχρι την επαρχία Ντωφινέ στα νότια.

Η ιστορική περιοχή της Σαβοΐας ήταν η φεουδαρχική επικράτεια που κυβερνούσε ο Οίκος της Σαβοΐας από τον 11ο μέχρι τον 14ο αιώνα. Σήμερα τα εδάφη της Σαβοΐας αποτελούν τμήμα τριών χωρών: της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Ελβετίας.

Το 1003 ο Ροδόλφος Γ΄ της Βουργουνδίας ίδρυσε τον Οίκο της Σαβοΐας. Ο οίκος έγινε ο μακροβιότερος βασιλικός οίκος της Ευρώπης, καθώς μέλη του οίκου βασίλεψαν διάφορες χώρες της ευρωπαϊκής ηπείρου από τις αρχές του 11ου αιώνα μέχρι το 1946. Ο ίδιος οίκος βασίλεψε την Κομητεία της Σαβοΐας μέχρι το 1416, καθώς και το διάδοχο Δουκάτο της Σαβοΐας από το 1416 μέχρι το 1860.

Το 1792, η Πρώτη Γαλλική Δημοκρατία προσάρτησε τα εδάφη της Σαβοΐας. Το 1815, μετά την ήττα της Γαλλίας, τα σαβοϊκά εδάφη επεστράφησαν στο Βασίλειο της Σαρδηνίας, το 1815. Το 1860, η Σαβοΐα (καθώς και η παραπλήσια Κομητεία της Νίκαιας) προσαρτήθηκαν στη Γαλλία, ύστερα από στημένο δημοψήφισμα, στο οποίο η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού των περιοχών αυτών αναγκάστηκε να ψηφίσει υπέρ της ένταξης του στη Γαλλία, λόγω της παρουσίας στρατευμάτων της Δεύτερης Γαλλική Αυτοκρατορίας. Η προσάρτηση αυτών των περιοχών στη Γαλλία ήταν αποτέλεσμα πολιτικής συμφωνίας (Συνθήκη του Τορίνου), η οποία προέκυψε από τις διαπραγματεύσεις του γάλλου αυτοκράτορα Ναπολέοντα Γ΄ και του βασιλιά της Σαρδηνίας, Βίκτορα Εμμανουήλ Β΄. Η υπογραφή της συμφωνίας έθεσε τα θεμέλια για την πραγματοποίηση των τελευταίων βημάτων που έπρεπε να γίνουν για την ενοποίηση της Ιταλίας. Ο Οίκος της Σαβοΐας (υπό τον Βίκτορα Εμμανουήλ Β΄) διατήρησε την κυριαρχία του στο Πεδεμόντιο και τη Λιγουρία. Ένα χρόνο αργότερα, ο Οίκος της Σαβοΐας έγινε ο βασιλικός οίκος του ενιαίου ιταλικού κράτους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *The Romance of the House of Savoy* (Vol.1). Weil, Alethea. Putnam, New York (1898), Intro. p.1

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 235911166
* GND: 4051850-4
* SUDOC: 027247740
* BNF: cb11933188q (data)
* HDS: 006641
* NKC: ge130750

 |

 |
Συντεταγμένες: 52°44′23″N 6°4′39″E﻿ / ﻿52.73972°N 6.07750°E﻿ / 52.73972; 6.07750

Το **Γκίτχορν** (ολλανδικά: Giethoorn) είναι χωριό στην επαρχία Οφεράισσελ της Ολλανδίας, με πληθυσμό 2.795 το 2020. Βρίσκεται στον δήμο Στινβεκερλάντ, περίπου 5 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Στίνβικ. Ως δημοφιλής ολλανδικός τουριστικός προορισμός τόσο εντός της Ολλανδίας όσο και στο εξωτερικό, το Γκίτχορν αναφέρεται συχνά ως "Ολλανδική Βενετία" (ολλανδικά: Hollands Venetië‎) ή η «Βενετία της Ολλανδίας».

Ιστορία
-------

Το Γκίτχορν ήταν περιοχή για πεζούς, αλλά σήμερα γίνονται εξαιρέσεις. Έγινε τοπικά διάσημο, ειδικά μετά το 1958, όταν ο Ολλανδός κινηματογραφιστής Μπερτ Χάανστρα έκανε εκεί τη διάσημη κωμωδία *του Fanfare*. Στο παλιό μέρος του χωριού δεν υπήρχαν δρόμοι (αν και τελικά προστέθηκε ποδηλατόδρομος) και όλες οι συγκοινωνίες γινόταν με νερό πάνω από ένα από τα πολλά κανάλια. Οι λίμνες στο Γκίτχορν σχηματίστηκαν από τύρφη.

Το Γκίτχορν ήταν ξεχωριστός δήμος μέχρι το 1973, όταν έγινε μέρος του Μπρεντερβίντε, το οποίο στη συνέχεια έχασε το καθεστώς του δήμου το 2001, για να συγχωνευθεί με το Στίνβικ.

Τουρισμός
---------

Ο τουρισμός επηρεάζει την παλιά παραδοσιακή πόλη. Το χωριό, το οποίο εξακολουθεί να είναι πλήρως προσβάσιμο μόνο με βάρκα, είναι ένα από τα πολλά μέρη που είναι κοινώς γνωστά ως Βενετία του Βορρά  ή *Βενετία της Ολλανδίας*.  Το Γκίτχορν έχει 176 γέφυρες.

Αξιόλογοι πολίτες
-----------------

* Τζόνι Μπόερ (γεν. 1965), βραβευμένος με αστέρι Michelin επικεφαλής σεφ.

Εικόνες
-------

* 
* 
* 
* 
*

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Woonplaatsen in Nederland 2021». Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2022.
2. ↑  «Giethoorn travel guide». Ανακτήθηκε στις 25 Μαρτίου 2019. [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  «Photos from Giethoorn, Venice of the Netherlands». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Απριλίου 2008. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2008.
4. ↑  «Holland.com Giethoorn guide». 6 Απριλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2014.
5. ↑  «Jonnie Boer». *Cas Spijkers Academie* (στα Ολλανδικά). Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Γκίτχορν** |

* Τουριστικός ιστότοπος του Γκίτχορν
* Επίσημος ιστότοπος του Γκίτχρον (ολλανδικά)

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ευρώπη
* Πύλη:Ολλανδία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 154759518
* LCCN: n79098612

 |

 |