Ο **Ριχάρδος ΦιτςΓκίλμπερτ** (πριν το 1035 - περί το 1090) από τον Οίκο της Νορμανδίας-Κλερ ήταν Νορμανδός λόρδος που συμμετείχε στην Νορμανδική κατάκτηση της Αγγλίας (1066) και έμεινε γνωστός με το παρατσούκλι *«ντε Κλερ»* ή *«Τόνμπριτζ»*.

Ο Ριχάρδος γιος του Γιλβέρτου του Μπριόν ήταν κηδεμόνας του νεαρού δούκα Γουλιέλμου του Κατακτητή, μετά την δολοφονία από τον Γουλιέλμο του Γουασί (1040) οι δυο μεγαλύτεροι γιοι του Ριχάρδος και Γιλβέρτος δραπέτευσαν στην Φλάνδρα. Μετά την επιστροφή του στην Νορμανδία ανελαβε την ηγεμονία του Μπιένφαιτ και του Ορμπέκ. Το 1066 ήρθε στην Αγγλία με τον Γουλιέλμο τον Κατακτητή και δέχτηκε μεγάλες δωρεές και τίτλους σαν ανταμοιβή με την βοήθεια του.
Το *«Εθνικό Βιογραφικό Λεξικό»* και άλλες πηγές παρέχουν αντικρουόμενες πληροφορίες σχετικά με την προέλευση του ονόματος *«ντε Κλερ»* αλλά ο Ριχάρδος Τόνμπριτζ θεωρείται ο γενάρχης του βασιλικού οίκου, στην Σάφοκ έκδοση του Domesday Book ονομάζεται *«Ριχάρδος ντε Κλερ»*.

Ισχυρός Άγγλος ευγενής
----------------------

Δέχτηκε στην Αγγλία 1766 ηγεμονίες, μεγάλες εκτάσεις γης και το δικαίωμα να οικοδομήσει τα κάστρα του Κλερ και του Τόνμπριτζ, δέχτηκε την ηγεμονία του Κλερ στο Σάφοκ και τμήματα του τοίχου του κάστρου του Κλερ. Είχε τον τίτλο του *«κόμη του Κλερ»* αλλά πολλές σύγχρονες πηγές θεωρούν τον τίτλο διακοσμητικό. Ήταν ανώτατος δικαστής την περίοδο της απουσίας του Γουλιέλμου και είχε σημαντικό ρόλο στην καταστολή της επανάστασης του 1075.
Μετά τον θάνατο του Γουλιέλμου του Κατακτητή πολλοί μεγάλοι Νορμανδοί ευγενείς όπως ο Όντο του Μπαγιέ, ο Ροβέρτος κόμης του Μορτέν και ο Γουλιέλμος φιτζΟζμπέρν επαναστάτησαν εναντίον του Γουλιέλμου Ρούφου με σκοπό να ανεβάσουν στον θρόνο της Αγγλίας τον μεγαλύτερο αδελφό του Ροβέρτο Β΄ της Νορμανδίας. Οι περισσότεροι Νορμανδοί ευγενείς έμειναν ωστόσο πιστοί στον Γουλιέλμο ο οποίος αντεπιτέθηκε και ανακατέλαβε το Τόνμπριτζ, το Πέβενσει και το Ρότσεστερ.

Οικογένεια
----------

Ο Ριχάρδος ΦιτςΓκίλμπερτ τάφηκε στο αβαείο του Αγίου Νεότ (1093), η χήρα του Ροίζ Γκφφαρντ ζούσε ακομα το 1013, μαζί απέκτησαν: 

* Βάλτερ του Κλερ
* Γιλβέρτος ΦιτσΡίτσαρντ
* Ροβέρτος ΦιτςΡίτσαρντ

Τον διαδέχθηκε ο γιος του Γιλβέρτος ΦιτσΡίτσαρντ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Kindred Britain»
2. ↑  p15843.htm#i158424. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
4. ↑  G. E. Cokayne, The Complete Peerage, Vol. III (The St. Catherine Press, London, 1913), σελ. 242
5. ↑   Detlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Band III Teilband 1 (Marburg, Germany: J. A. Stargardt, 1984), Tafel 156
6. ↑  J.H. Round, 'The Family of Clare', The Archaeological Journal, Vol. 56 2nd series Vol 6 (1899), σελ. 224
7. ↑  G. E. Cokayne, The Complete Peerage, Vol. III (The St. Catherine Press, London, 1913), σελ. 242
8. ↑  G. E. Cokayne, The Complete Peerage, Vol. III (The St. Catherine Press, London, 1913), σελ. 242
9. ↑  The Suffolk return of the Domesday Survey (c. 1086) (ed. A. Rumble, Suffolk, 2 vols (Chichester, 1986), 67 ~ 1)
10. ↑  The Royal Ancestry Bible Royal ancestors of 300 American Families By Michel L. Call
11. ↑  A Baronial Family in Medieval England: The Clares, 1217–1314 by Michael Altschul (Baltimore, Johns Hopkins, 1965)

Πηγές
-----

* A Baronial Family in Medieval England: The Clares, 1217–1314 by Michael Altschul (Baltimore, Johns Hopkins, 1965)
* C. Warren Hollister, 'The Strange Death of William Rufus', Speculum, Vol. 48, No. 4 (Oct. 1973)
* Detlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Band III Teilband 1 (Marburg, Germany: J. A. Stargardt, 1984)
* G. E. Cokayne, The Complete Peerage, Vol. III (The St. Catherine Press, London, 1913)
* J.H. Round, 'The Family of Clare', The Archaeological Journal, Vol. 56 2nd series Vol 6 (1899)
* I.J. Sanders, English Baronies; A Study of their Origin and descent 1086-1327 (Oxford: The Clarendon Press, 1963)