recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Λεάντρο Σάλες ντε Σαντάνα**, ευρέως γνωστός ως **Λεοζίνιο** (γεννημένος στις 12 Δεκεμβρίου 1985 στο Σάο Λουίς), είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος.

Σταδιοδρομία
------------

Ένας επιθετικός μέσος με δημιουργικό ρόλο, ο οποίος μπορεί επίσης να παίξει στα πλάγια, ο Λεοζίνιο ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία με τη Βραζιλιάνικη ομάδα Βάσκο ντα Γκάμα, αλλά δεν κατάφερε να πρωταγωνιστήσει. Συνέχισε τη σταδιοδρομία του επιστρέφοντας στη Σπορτ Ρεσίφε, από τις ακαδημίες της οποίας αναδείχθηκε. Μετά την ένταξή του στην Τρέζε, προέκυψε ενδιαφέρον για αυτόν από ευρωπαϊκές ομάδες. 

Το 2007, μετακινήθηκε στον πρωταθλητή Ολυμπιακό, όπου απέτυχε να κάνει έστω μια εμφάνιση για την ομάδα και κυρίως δινόταν ως δανεικός σε συλλόγους. Από τότε έχει παίξει για επτά διαφορετικούς συλλόγους, μεταξύ των οποίων η γερμανική Μπράουνσβαϊγκ, οι ελληνικοί ΟΦΗ, Απόλλων Πόντου, Πανσερραϊκός, Καλλονή, Ηρακλής και η τουρκική Ντενίζλισπορ. 

Στις 27 Μαΐου 2017, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την ΑΕΛ. Στις 26 Νοεμβρίου 2017, σημείωσε το πρώτο του γκολ για την ομάδα, στην εκτός έδρας ήττα με 3-1 από τον Παναιτωλικό. Στις 21 Δεκεμβρίου 2017, σκόραρε το τελευταίο γκολ στην εντός έδρας νίκη με 3-0 εναντίον της Ξάνθης, για το πρώτο σκέλος της φάσης των 16 του κυπέλλου 2017-18.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 46810. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  (Ισπανικά) *Argentine Soccer Database*. 27369.
3. ↑  (Ισπανικά) *Argentine Soccer Database*. 27369. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.
4. ↑  «Leozinho». worldfootball.net. Ανακτήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2012.
5. ↑  «Στην ΑΕΛ ο Λεοζίνιο». www.sport24.gr. 27 Μαΐου 2017.
6. ↑  «Επιτέλους νίκη για τον Παναιτωλικό, 3-1 την ΑΕΛ». www.sport24.gr. 26 Νοεμβρίου 2017.
7. ↑  «"Πάρτι" στο χιόνι η ΑΕΛ, 3-0 την Ξάνθη!».. Ανακτήθηκε στις 21 December 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Αγγλικά) Προφίλ Λεοζίνιο στο Soccerway
* (Γαλλικά) «Προφίλ του Λεοζίνιο». *footballdatabase.eu*.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αθλητική Ένωση Λάρισας – τρέχουσα σύνθεση 2020-21 |
| --- |
|  |
|  | 
* 1 Νάγκι
* 2 Καρανίκας
* 3 Φουρκιώτης
* 4 Ηλιάδης
* 5 Μιχαήλ
* 6 Σπαρβ
* 7 Στίφλερ
* 8 Μιλοσάβλιεβιτς (c)
* 9 Ντουρμισάι
* 10 Μπεν-Χατίρα
* 11 Γιακιμόφσκι
* 12 Μουκάντζο
* 14 Γλυνός
* 15 Τσόσιτς
* 16 Ζίζιτς
* 17 Πινακάς
* 18 Κοτσιανούλης
* 19 Μπάγιτς
* 20 Χαλάτσης
* 21 Ζαχαράκης
* 22 Τζουσίνο
* 23 Μαϊδανός
* 24 Γρηγορόπουλος
* 25 Μπέρτος
* 27 Μασκιμένφκο
* 28 Στοΐνοβιτς
* 29 Ακούνια
* 30 Κολομπίνο
* 33 Νούνιτς
* 44 Γκοτζαμανίδης
* 66 Γκράουρ
* 67 Σουλούκος
* 70 Δακτυλάς
* 88 Νικολιάς
* 92 Τρούγιτς

* Προπονητής: Φέστα
 |

 |
Ο **Λεοντάρης Παλάσκας** ήταν Έλληνας αρματολός. Η καταγωγή του ήταν από το χωριό Μεγάλη Γότιστα Ιωαννίνων της Πίνδου. Υπηρέτησε στον Αλή Πασά, και μετά από λίγο καιρό, για άγνωστους λόγους πήγε στην Λάκα στον Βότζαρη. Εκεί παντρεύτηκε την θυγατέρα του και έγινε γαμπρός του. Την άνοιξη άρχισε να ετοιμάζεται για επίθεση στα Άγραφα. Στρατολόγησε μπουλουκτζίδες (αξιωματικούς) και συνεννοήθηκε με τον γιου του Κουτζονίκα Γεώργιο, ανιψιό του Βότζαρη για να ενισχύσει τον στρατό του. Ο Κουτζονίκας αντιτάχθηκε σφοδρά. Ο Παλάσκας όμως έκανε το δικό του, πήρε τον Γεώργιο, ο οποίος πολέμησε και σκοτώθηκε σε μια συμπλοκή με τους Τούρκους στο Χαλίκι της Θεσσαλίας. Οι Κουτζονικιώτες ορκίστηκαν εκδίκηση. Ένας από τους γιούς του Κουτζονίκα, ο Ζυγούρας, χωρίς την άδεια του πατέρα του έστησε καρτέρι, αλλά επειδή περίμενε καιρό και δεν είδε τον Παλάσκα να έρχεται, πυροβόλησε τον αδερφό του, χωρίς να τον σκοτώσει.

Πηγές
-----

* Λάμπρος Κουτσονίκας (1863). *Γενική ιστορία της ελληνικής επαναστάσεως, Τόμος Α΄*. Εν Αθήναις: Εκ του «Ευαγγέλιμου» Δ. Καρακατζάνη. σελίδες 40 και 85. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2011.  (και )
Ο **Λεονάρδος Φιλαράς** (γαλ. *Villars* ή και *Billare*) ήταν Έλληνας λόγιος του 17ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Αθήνα στα τέλη του 16ου αιώνα. Πατέρας του ήταν ο Ιωάννης Φιλαράς. Γράμματα έμαθε στην Αθήνα, και μετά πήγε στη Ρώμη και κατατάχτηκε στο Ελληνικό Φροντιστήριο. Τον καιρό εκείνο υπηρετούσε ως πρέσβυς του Ερρίκου Δ΄ ο Κάρολος Α΄ δούκας του Μομφερράτου, ο οποίος ισχυριζόταν ότι έχει κληρονομικά δικαιώματα επί του Βυζαντινού θρόνου. Γνωρίστηκε με τον Φιλαρά και άλλους Έλληνες στη Ρώμη και τους ζήτησε την συμπαράστασή τους για να πραγματοποιήσει τα όνειρά του. Ολόκληρη επανάσταση στην τουρκοκρατούμενη Ελλάδα προετοιμαζόταν και οι υπόδουλοι Έλληνες κληρικοί, λαϊκοί και οπλαρχηγοί συναντήθηκαν στην Ήπειρο, Αιτωλία και Πελοπόννησο με μεγάλο ενθουσιασμό περιμένοντας να γίνει απελευθερωτική επανάσταση. Ο Φιλαράς επιφορτίστηκε με την εξομάλυνση των δυσχερειών που παρενέβαλε ο Πάπας. Οι ενέργειες του Φιλαρά έφεραν αποτέλεσμα, και ο Πάπας σταμάτησε να φέρνει εμπόδια. Έθεσε όμως τον όρο οι πιστοί στα Ελληνικά εδάφη να ασπαστούν τον καθολικισμό. Οι ιππότες της Δύσης άρχισαν να διοργανώνουν Τάγματα και να εξοπλίζουν πλοία. Τελικά η όλη εκστρατεία παρέμεινε σχέδια στο χαρτί και δεν πραγματοποιήθηκε. Ο Φιλαράς πήγε στη Γαλλία υπό την προστασία του υπουργού Ρισελιέ, ο οποίος τον συνέστησε στον δούκα της Πάρμας Οδοάρδο Φαρνέζη. Ο Φιλαράς ακολούθησε τον Φαρνέζη και επέστρεψε μαζί του στην Ιταλία. Το 1640 λόγω της διένεξης μεταξύ Γαλλίας και Δούκα, ο Φαρνέζης έστειλε τον Λεονάρδο αποστολή στο Παρίσι να συνθηκολογήσει ειρήνη. Ο Φιλαράς μετά από το Παρίσι περιόδευσε διάφορες πόλεις της Ευρώπης και σχετίστηκε με πολλούς από τους σημαντικότερους ανθρώπους της εποχής του. Στο Παρίσι ξανά επιστρέφοντας διορίστηκε βιβλιοθηκάριος της Μαρκιανής βιβλιοθήκης στην Βενετία. Δεν πρόλαβε όμως να αναλάβει την θέση αυτή, διότι απεβίωσε κατά την διάρκεια εγχείρησης (κυστεοτομή) το έτος 1678.
Δεν άφησε έργο στην ελληνική γλώσσα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά, Ιταλικά, Ιαπωνικά) *opac.vatlib.it*. 495/94143.
2. ↑  books.google.gr/books?id=hnFOEAAAQBAJ&pg=PA72&dq=Leonardos+Philaras&hl=fr&sa=X&ved=2ahUKEwjMroi7tIb2AhW2gP0HHZV\_CMYQ6AF6BAgGEAI#v=onepage&q=Leonardos%20Philaras&f=false.
3. ↑  Γιάνης Κορδάτος, Ιστορία της Νεοελληνικής λογοτεχνίας. Από το 1453 ως το 1961, τόμος πρώτος,εκδ.Επικαιρότητα, Αθήνα, 1983, σελ. 85

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Λεονάρδος Φιλαράς** |

* Κωνσταντίνος Σάθας (1868). *Νεοελληνική Φιλολογία: Βιογραφία των εν τοις γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων, από της καταλύσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μέχρι της Ελληνικής εθνεγερσίας (1453-1821)*. Αθήνα: Τυπογραφείο των τέκνων Ανδρέου Κορομηλά. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2009.
* Γιάνης Κορδάτος, Ιστορία της Νεοελληνικής λογοτεχνίας. Από το 1453 ως το 1961, τόμος πρώτος,εκδ.Επικαιρότητα, Αθήνα, 1983

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 101179452
* **Europeana**: agent/base/117253
* ISNI: 0000 0000 7818 9035
* GND: 139439749
* SUDOC: 250906155

 |

 |
Ο **Λούκας Αδεμάρ Μπερνάρδι** (γεννημένος στις 27 Σεπτεμβρίου 1977 στο Ροσάριο της Αργεντινής) είναι διεθνής Αργεντινός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του ανασταλτικού μέσου.

Βιογραφία
---------

Έχοντας ξεκινήσει την ποδοσφαιρική του καριέρα από την Αργεντινή, ο Μπερνάρντι αγωνίστηκε για δύο χρόνια στη Νιούελς Ολντ Μπόις. Σε ηλικία 23 ετών, εγκατέλειψε τη γενέθλιο χώρα του, και πιο συγκεκριμένα με προορισμό τη Γαλλία.

Υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την Ολιμπίκ Μαρσέιγ, όπου κλήθηκε να ενισχύσει τον χώρο της μεσαίας γραμμής του συλλόγου. Πραγματοποίησε πολύ καλές εμφανίσεις, ωστόσο υποχρεώθηκε να αποχωρήσει από την ΟΜ λίγους μόλις μήνες μετά τον ερχομό του στη Γαλλία, ώστε να ενισχυθεί οικονομικά ο ομάδα.

Πάραυτα, δεν εγκατέλειψε και τη Λιγκ 1. Συγκεκριμένα, μεταγράφηκε στην ΑΣ Μονακό, όπου κλήθηκε να συνεργαστεί στο χώρο της μεσαίας γραμμής με τον Έλληνα Ανδρέα Ζήκο. Οι δύο αυτοί αμυντικοί μέσοι αποτέλεσαν από τα ισχυρότερα δίδυμα της μεσαάις γραμμής στη Λιγκ 1 εκείνη την περίοδο.

Ο Μπερνάρντι ήταν μέρος το 2004, της μεγάλης πορείας της Μονακό στο Τσάμπιονς Λιγκ η οποία την έφτασε ως τον τελικό της διοργάνωσης. Το 2005, συμμετείχε στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών με την Αργεντινή, όπου η ομάδα του ηττήθηκε στον τελικό της διοργάνωσης από τη Βραζιλία.

Αν και επρόκειτο για έναν εκ των κορυφαίων ποδοσφαιριστών των Μονεγάσκων εκείνη την περίοδο, ωστόσο δεν κλήθηκε να συμμετάσχει στο Παγκόσμιο Κύπελλο που διεξήχθη στη Γερμανία, όπως και οι συμπατριώτες του Χαβιέρ Σανέτι και Βάλτερ Σαμουέλ. 

Θύμα σειράς συνεχόμενων τραυματισμών, ο Μπερνάρντι άρχισε να αγωνίζεται όλο και λιγότερο. Έμεινε ελεύθερος συμβολαίου τον Ιανουάριο του 2009, έπειτα από 7,5 χρόνια παρουσίας στους Μονεγάσκους. 

Ο Μπερνάρντι αποκτήθηκε επισήμως από τη Νιούελς Ολντ Μπόις, την παλιά του ομάδα όπου, έπειτα από δύο αναμετρήσεις, ξαναβρήκε θέση βασικού. Τον Φεβρουάριο του 2009, κατάφερε με την ομάδα του να καταλάβει την πρώτη θέση του αργεντίνικου πρωταθλήματος.

Στατιστικά για το πρωτάθλημα
----------------------------

| Σεζόν | Ομάδα | Πρωτάθλημα | Αγώνες | Γκολ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1998-1999 | Νιούελς Ολντ Μπόις |  Ντιβιζιόν 1 | 23 | 0 |
| 1999-2000 | Νιούελς Ολντ Μπόις |  Ντιβιζιόν 1 | 34 | 2 |
| 2000-2001 | Νιούελς Ολντ Μπόις |  Ντιβιζιόν 1 | 18 | 1 |
| 2000-2001 | Ολιμπίκ Μαρσέιγ |  Λιγκ 1 | 8 | 0 |
| 2001-2002 | ΑΣ Μονακό |  Λιγκ 1 | 23 | 0 |
| 2002-2003 | ΑΣ Μονακό |  Λιγκ 1 | 31 | 0 |
| 2003-2004 | ΑΣ Μονακό |  Λιγκ 1 | 33 | 2 |
| 2004-2005 | ΑΣ Μονακό |  Λιγκ 1 | 24 | 1 |
| 2005-2006 | ΑΣ Μονακό |  Λιγκ 1 | 32 | 0 |
| 2006-2007 | ΑΣ Μονακό |  Λιγκ 1 | 16 | 0 |
| 2007-2008 | ΑΣ Μονακό |  Λιγκ 1 | 19 | 0 |
| 2008-2009 | ΑΣ Μονακό |  Λιγκ 1 | 0 | 0 |
| 2008-2009 | Νιούελς Ολντ Μπόις |  Ντιβιζιόν 1 | - | - |
|

Διακρίσεις
----------

* Νικητής του Λιγκ Καπ το 2003 με την ΑΣ Μονακό
* Φιναλίστ του Τσάμπιονς Λιγκ το 2004 με την ΑΣ Μονακό

Εξωτερικός Σύνδεσμος
--------------------

* Προφίλ του Λούκας Μπερνάρντι στο footballdatabase.eu
Το **Λεξικό της Ρωσικής Γλώσσας** (ρωσικά: Слова́рь ру́сского языка́‎, *Σλαβάρ ρούσκογκο γιαζικά*) είναι αναλυτικό λεξικό της ρωσικής γλώσσας. Η πρώτη έκδοση (1949) υπό την αρχισυνταξία του Οζέγκοφ περιείχε περίπου 57.000 λέξεις, ενώ η 21η έκδοση (1990) περιείχε 70.000 λέξεις. Από το 1992 το λεξικό κυκλοφορεί με τα ονόματα των δύο συγγραφέων, του Οζέγκοφ και της Σβέντοβα.

Εκδόσεις
--------

Ο άμεσος προκάτοχος του λεξικού ήταν το Αναλυτικό Λεξικό της Ρωσικής Γλώσσας υπό την αρχισυνταξία του ακαδημαϊκού Ντμίτρι Ουσάκοφ (1873–1942). Ο τελευταίος 4ος τόμος αυτής της έκδοσης υπεγράφη για εκτύπωση στις 3 Δεκεμβρίου 1940 – μισό έτος πριν την έναρξη του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου της Σοβιετικής Ένωσης με τη Ναζιστική Γερμανία. Στις 17 Απριλίου ο Ουσάκοφ πέθανε στην Τασκένδη, απ' όπου φυγαδεύτηκε από τη Μόσχα. Οι συντακτικές ευθύνες και καθήκοντα για την επόμενη έκδοση ενός αναλυτικού λεξικού πέρασαν στον καθηγητή Σεργκέι Ιβάνοβιτς Οζέγκοφ (1900–1964), ένας από τους συντάκτες στο λεξικό του Ουσάκοφ.

Δεδομένης της οξείας έλλειψης υλικών πόρων μετά τον πόλεμο και της προσπάθειας επιτάχυνσης της έκδοσης ενός νέου λεξικού, αποφασίστηκε η περικοπή του κατά 4 φορές, περιορίζοντάς το σε ένα απλό τόμο. Εκείνη την εποχή η σύνθεση του λεξικού τροποποιήθηκε δραστικά, αντανακλώντας τις γλωσσικές αλλαγές που έγιναν την τελευταία δεκαετία (η πρώτη έκδοση του λεξικού του Ουσάκοφ υπεγράφη για έκδοση το 1935).

Η σύνθεση του νέου λεξικού ολοκληρώθηκε το 1949. Η πρώτη έκδοση του λεξικού του Οζέγκοφ περιείχε περίπου 57.000 λέξεις. Ο συγγραφέας ενημέρωσε και διόρθωσε προσωπικά την 2η έκδοση (1952) και την 4η έκδοση (1960). Πριν τον θάνατο του Οζέγκοφ (1964), εκδόθηκε επίσης η 5η και 6η έκδοση. 

Από την 9η έκδοση, η ακαδημαϊκός Ναταλία Σβέντοβα (1916–2009) διορίστηκε συντάκτης. Έκανε βελτιώσεις στην 13η (1981) και στην 16η έκδοση (1984). Από το 1992 το λεξικό κυκλοφορεί με τα ονόματα των δύο συγγραφέων, του Οζέγκοφ και της Σβέντοβα. Η τέταρτη έκδοση του λεξικού Οζέγκοφ-Σβέντοβα κυκλοφόρησε το 1997, με 3.000 νέες λέξεις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Словарь Αρχειοθετήθηκε 2011-03-07 στο Wayback Machine.. Большая Советская энциклопедия

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* "On-line Explanatory Dictionary of the Russian Language"
Ο **Λούκας Πέρεθ Μαρτίνεθ** (γενν. 10 Σεπτεμβρίου 1988) είναι Ισπανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Αγωνίζεται στην Arsenal από το 2016, σαν μέσος.

Η καριέρα του
-------------

Ατλέτικο / Ράγιο

Ο Λούκας γεννήθηκε στη Λα Κορούνια. Μετά από τις εμφανίσεις του για τρεις διαφορετικές ομάδες ως νέος μετακόμισε στη Μαδρίτη όπου εντάχθηκε στην Γ Ατλέτικο Μαδρίτης, παίζοντας δύο σεζόν στην Tercera División. Το καλοκαίρι του 2009 υπέγραψε με την Ράγιο Βαγεκάνο Μαδρίτης. 
Το 2010-11, Ο Λούκας έπαιξε σε πέντε παιχνίδια και έβαλε ένα γκολ (σε μια νίκη 3-0 εντός έδρας με Βαγιαδολίδ στις 7 Νοεμβρίου 2010).

Καρπάτι Λβιβ

Στις 17 Ιανουαρίου του 2011, ο ελεύθερος Λούκας υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την ουκρανική Καρπάτι. Σημείωσε το πρώτο του γκολ για τον σύλλογο στις 17 Ιουλίου, ενάντια την Τσερνομόρετς Οδησσού σε μια ισοπαλία 1-1.

Τον Αύγουστο του 2013 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον ΠΑΟΚ. Την επόμενη χρονιά, αγωνίστηκε δανεικός με την Ντεπορτίβο Λα Κορούνια. 

Το Σεπτέμβριο του 2016 υπέγραψε συμβόλαιο με την αγγλική Arsenal.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* 
* 
* 
* Αρχειοθετήθηκε 2011-01-02 στο Wayback Machine.
Η **διοικητική περιφέρεια Κολωνίας** (γερμ. *Regierungsbezirk Köln*) είναι μια από τις πέντε διοικητικές περιφέρειες του γερμανικού ομόσπονδου κρατιδίου της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Έχει 4.472.956 κατοίκους (31 Δεκεμβρίου 2021) και έκταση 7395,31 χμ².

Γεωγραφία
---------

Η διοικητική περιφέρεια Κολωνίας βρίσκεται στο νότιο μέρος της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Πληθυσμιακά ανήκει στις μεγαλύτερες και περισσότερο πυκνοκατοικημένες διοικητικές περιφέρειες της Γερμανίας.

Γειτονικές περιφέρειες και χώρες
--------------------------------

Η διοικητική περιφέρεια Κολωνίας συνορεύει στο βορρά με την διοικητική περιφέρεια Ντίσελντορφ, στην ανατολή με την διοικητική περιφέρεια Άρνσμπεργκ και στο νότο με το ομόσπονδο κρατίδιο της Ρηνανίας-Παλατινάτου. Δυτικά έχει σύνορα με το Βέλγιο και την Ολλανδία.

Διοικητική διαίρεση
-------------------

Η διοικητική περιφέρεια Κολωνίας διαιρείται σε οκτώ επαρχίες (*Kreise*), οι οποίες συμπεριλαμβάνουν συνολικά 95 δήμους. Πέραν αυτών υπάρχουν τέσσερις ανεξάρτητες αστικές περιφέρειες (*kreisfreie Städte*), ανεξάρτητες των επαρχιών.

| Επαρχίες | Ανεξάρτητες αστικές περιφέρειες |
| --- | --- |
| * Άαχεν
* Ντίρεν
* Οϊσκίρχεν
* Χάινσμπεργκ
* Oberbergischer Kreis
* Rheinisch-Bergischer Kreis
* Ρηνανία-Ερφτ
* Ρηνανία-Ζιγκ
 | * Άαχεν
* Βόννη
* Κολωνία
* Λεβερκούζεν (από τις 1 Ιανουαρίου 1975, πριν υπάγονταν στην διοικητική περιφέρεια Ντίσελντορφ)
 |

Πηγές
-----

1. ↑  «Πληθυσμός των δήμων της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας στις 31 Δεκεμβρίου 2021· Επικαιροποίηση της πληθυσμιακής κατάστασης με βάση την απογραφή της 9ης Μαΐου 2011». 2022.. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κολωνία (διοικητική περιφέρεια)** |

* Επίσημη ιστοσελίδα

  


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Διοικητικές περιφέρειες της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας |
| --- |
|  |
| 
* Άρνσμπεργκ
* Ντέτμολντ
* Ντύσσελντορφ
* Κολωνία
* Μύνστερ
 | Σημαία της Βόρειας Ρηνανίας Βεστφαλίας |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 312798116
* GND: 2015740-X

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ευρώπη
* Πύλη:Γερμανία
 |

 |
Ο **Κωνσταντίνος ο *Καράμαλλος*** ήταν βυζαντινός πατρίκιος και στρατηγός, κυβερνήτης του Θέματος Σικελίας, περίπου γύρω στο 902. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον εγγονό του, πρωτοσπαθάριο και στρατηγό Λογγοβαρδίας Κωνσταντίνο Καράμαλλο.

Ο Καράμμαλος ήταν ο διοικητής των πολιορκημένων στην Ταορμίνα, όταν η πόλη έπεσε στους Άραβες κατέφυγε στην Κωνσταντινούπολη, εκεί καταδικάστηκε σε θάνατο αλλά του δόθηκε χάρη και αποσύρθηκε σε μοναστήρι. Σε κάστρο στη Μόλα της Ταορμίνας διασώζεται επιγραφή που αναφέρει τον Κωνσταντίνο στρατηγό της πόλης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Η βυζαντινή κυριαρχία στην Ιταλία από του θανάτου του Μ. Θεοδοσίου ως την άλωση του Μπάρι : 395 - 1071 μ. Χ. Tēlemachos Loungēs,
Vivliopōleion tēs "Hestias" I.D. Kollarou1989, σελ. 254
2. ↑  Prosopographie der mittelbyzantinischen Zeit Online
3. 1 2  ZPE, Habelt, 1967
Οι **Κυλικράνες** ήταν αρχαίος ελληνικός λαός που ζούσε στη περιοχή της Φθιώτιδας, περί την Τραχίνα, θεωρούμενος όμως αλλόφυλος.

Βασιλεύς του λαού αυτού φερόταν ο μυθικός και περίφημος τοξότης Εύρυτος και του οποίου την κύρια πόλη - πρωτεύουσα - Οιχαλία κατέστρεψε ο Ηρακλής στη θέση της οποίας ίδρυσε αργότερα την Ηρακλεία καθιστώντας τους Κυλικράνες παντοτινούς δούλους, που καλλιεργούσαν τους αγρούς των Ηρακλεωτών.  
 
Κατά άλλη παράδοση οι Κυλικράνες που λέγονταν έτσι από το βάρβαρο έθιμο της δερματόστιξης (τατουάζ) με παράσταση κύλικα στο βραχίονα, δεν ήταν κάτοικοι της περιοχής αλλά σύρθηκαν εκεί από τη Λυδία ως αιχμάλωτοι του Ηρακλή μετά την απολύτρωσή του από την Ομφάλη. Έτσι οι Κυλικράνες στους ιστορικούς χρόνους, στερημένοι πολιτικών δικαιωμάτων ζούσαν ως είλωτες στη περιοχή την Ηρακλείας.

Οι αρχαίοι Αθηναίοι κωμικοί ποιητές με την ονομασία «κυλικράνες» αποκαλούσαν σκωπτικά τους Ηρακλεώτες, ως λακωνίζοντες.
Ο **Λούκας Κοσάρεκ** (πολωνικά:*Łukasz Koszarek,* ορθή ελλ. απόδοση*:Γούκας Κοσάρεκ,* 12 Ιανουαρίου 1984) είναι Πολωνός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ για τη Ζιελόνα Γκούρα.

Επαγγελματική σταδιοδρομία
--------------------------

Ο Κοσάρεκ έχει περάσει σχεδόν όλη τη σταδιοδρομία του στο Πρωτάθλημα Πολωνίας. Έκανε το ντεμπούτο του για την Πολόνια Βαρσοβίας τη σεζόν 2003-04, έχοντας μικρό χρόνο συμμετοχής. Ωστόσο, το επόμενο έτος, είδε σημαντικά μεγαλύτερη δράση, όπου είχε κατά μέσο όρο 11,6 πόντους και 4,8 ασίστ ανά αγώνα, οδηγώντας την ομάδα στην τρίτη θέση στο πρωτάθλημα. Την περίοδο 2008-09, είχε κατά μέσο όρο 13,9 πόντους και 6,1 ασίστ ανά αγώνα με την ΚΚ Βγουοτγουάβεκ. Το καλοκαίρι του 2013, υπέγραψε με τη Ζιελόνα Γκούρα.

Διεθνής σταδιοδρομία
--------------------

Έχει υπάρξει μέλος της Εθνικής Πολωνίας. Επιλέχθηκε στην εθνική ομάδα για πρώτη φορά για το Ευρωμπάσκετ 2007. Επίσης, είχε επιλεγεί για να παίξει για τη διοργανώτρια Πολωνία στο Ευρωμπάσκετ 2009, όπου κατετάγη πέμπτος στην ομάδα σε πόντους, τέταρτος σε ριμπάουντ και δεύτερος σε ασίστ.

Αγωνίστηκε επίσης στο Ευρωμπάσκετ 2011, στο Ευρωμπάσκετ 2013, στο Ευρωμπάσκετ 2015 και στο Ευρωμπάσκετ 2017.

Διακρίσεις
----------

### Συλλογικές

Άνβιλ Βγουοτγουάβεκ
* Σούπερ Καπ Πολωνίας: 2007

Τρεφλ Σόποτ
* Κύπελλο Πολωνίας: 2012

Ζιελόνα Γκούρα
* Πρωτάθλημα Πολωνίας: 2012-13, 2014-15, 2015-16, 2016-17
* Κύπελλο Πολωνίας: 2015, 2017
* Σούπερ Καπ Πολωνίας: 2015

### Ατομικές

* 3 × Καλύτερος Πολωνός Παίκτης του Πρωταθλήματος Πολωνίας: 2011-12, 2012-13, 2013-14
* 2 × Πολυτιμότερος Παίκτης Κυπέλλου Πολωνίας: 2012, 2017

Παραπομπές
----------

1. ↑  *RealGM*. 25173. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.
2. ↑  Player Profile[*νεκρός σύνδεσμος*] at basketpedya.com
3. ↑  [*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  «Stelmet Zielona Gora sign Lukasz Koszarek». *Sportando*. Ανακτήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2013.
5. ↑  «Player Profile». *eurobasket2009.org*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Αυγούστου 2011.
6. ↑  «Poland team stats». *eurobasket2009.org*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Αυγούστου 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ στο Euroleague.net

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνική Πολωνίας - Παγκόσμιο Κύπελλο Ανδρών FIBA 2019 - 8η θέση |
| --- |
|  |
| 000 | 
* 2 Μπαλτσερόφσκι
* 3 Σοκοουόφσκι
* 5 Τσελ
* 6 Σλότερ
* 9 Πονίτκα
* 12 Βατσίνσκι
* 13 Ολεϊνίτσακ
* 15 Λατσίνσκι
* 33 Γκρουσέτσκι
* 34 Χριτσάνιουκ
* 55 Κοσάρεκ
* 77 Κούλιγκ
* Προπ.: Μάικ Τέιλορ
 |  |

 |
Ο **κυκλώνας Κλεοπάτρα** (*cyclone Cleopatra*) ήταν ένας καταστρεπτικός εξωτροπικός μεσογειακός τυφώνας που έπληξε τη Μεσόγειο τον Νοέμβριο του 2013. Προκάλεσε τις ακριβότερες καταστροφές από οποιαδήποτε φυσική καταστροφή στη νότια Ευρώπη. Επίσης, ήταν και ένας από τους ισχυρότερους κυκλώνες που έχουν παρατηρηθεί στη Μεσόγειο. Υπολογίζεται ότι περισσότερα από 18 άτομα πέθαναν εξαιτίας του κυκλώνα και των επακόλουθων πλημμυρών, ενώ το συνολικό κόστος των καταστροφών έφτασε το 1 δισεκατομμύριο ευρώ.

Επιπτώσεις
----------

Ο κυκλώνας ήταν ένας ασθενής εξωτροπικός κυκλώνας που σχηματίστηκε έξω από την Ιβηρική χερσόνησο στις 17 Νοεμβρίου 2013 και στις 19 Νοεμβρίου διέσχισε τη Σαρδηνία ως τυφώνας Κατηγορίας 1 στην Κλίμακα Σαφίρ-Σίμπσον. Ωστόσο, εκεί προκλήθηκε η μεγαλύτερη καταστροφή, ιδίως στα νότια, το 80% της οποίας πλημμύρισε όταν το σύστημα αναχωμάτων που προστάτευε την πόλη καταστράφηκε, σε κάποια σημεία αρκετές ώρες μετά την αποχώρηση του τυφώνα.

Στη συνέχεια, πέρασε πάνω από την επαρχία της Καλαβρίας και γενικά το νότιο άκρο της Ιταλίας. Στις 20 Νοεμβρίου, διέσχισε την Αδριατική Θάλασσα και έφτασε στη Δυτική Ελλάδα, έχοντας πλέον εξασθενήσει στο επίπεδο της «σφοδρής θύελλας», δηλαδή στα 11 Μποφόρ, αν και προκάλεσε ισχυρές καταιγίδες. Στις 22 Νοεμβρίου, διέσχισε την Αττική και μεγάλο μέρος του Νοτίου Αιγαίου, όπου μάλιστα εξασθένησε περισσότερο. Τότε όμως, ξαναδυνάμωσε και κατευθύνθηκε προς τη Ρόδο, όπου προκάλεσε και άλλες νεροποντές και πλημμύρες. Σύντομα, ωστόσο, ο κυκλώνας διαλύθηκε εντελώς, αφήνοντας ένα μονοπάτι καταστροφής και πλημμυρών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* European Commission Emergency Response Centre ECHO Daily Map of 19 Nov 2013: Italy - Severe Weather
* University of Wisconsin-Madison, Space Science and Engineering Center, CIMSS Satellite Blog: Strong Storm in the Mediterranean
* EUMETSAT: Severe Thunderstorms over Sardinia Αρχειοθετήθηκε 2013-12-03 στο Wayback Machine.
* Dr. Jeff Masters' WunderBlog: Floods From Mediterranean Storm 'Ruven' Kill 18 in Sardinia, Italy
Μάγουλο
Τα **μάγουλα** αποτελούν την περιοχή του προσώπου κάτω από τα μάτια και ανάμεσα στην μύτη και το δεξιό ή το αριστερό αυτί. Στον άνθρωπο, η περιοχή νευρώνεται από το στοματικό νεύρο. Η περιοχή μεταξύ των εσωτερικών του μάγουλου, των δοντιών και των ούλων ονομάζεται προθάλαμος και αποτελεί μέρος του στόματος. Σε άλλα ζώα, τα μάγουλα μπορεί να αναφέρονται επίσης ως **σιαγόνες**.

Δομή
----

Τα μάγουλα είναι σαρκώδη στον άνθρωπο. Το δέρμα αναστέλεται από το πηγούνι και τα σαγόνια, και αποτελεί το πλευρικό τοίχωμα του ανθρώπινου σώματος, αγγίζοντας εμφανώς το μάγουλο κάτω από το μάτι. Το εσωτερικό του μάγουλου είναι επενδυμένο με ένα βλεννογόνο (το στοματικό βλεννογόνο, μέρος του στοματικού βλεννογόνου).

Κατά τη διάρκεια της μάσησης, τα μάγουλα και η γλώσσα που βρίσκεται μεταξύ τους χρησιμεύουν για να κρατήσουν το φαγητό ανάμεσα στα δόντια.

### Άλλα ζώα

Τα μάγουλα καλύπτονται εξωτερικά από τριχωτό δέρμα και εσωτερικά από στρωματοποιημένο πλακώδες επιθήλιο. Αυτό είναι ως επί το πλείστον ομαλό. Ο βλεννογόνος είναι εξοπλισμένος με εκκρίσεις από τους στοματικούς αδένες, οι οποίοι είναι διατεταγμένοι σε ανώτερες και κατώτερες ομάδες. Σε σαρκοφάγα ζώα, ο ανώτερος στοματικός αδένας είναι μεγάλος και ιδιαίτερος: ο Ζυγωματικός αδένας. Κατά τη διάρκεια της μάσησης τα μάγουλα και η γλώσσα μεταξύ τους χρησιμεύουν για τη κράτηση του φαγητού ανάμεσα στα δόντια.

Κάποια ζώα όπως οι σκίουροι και τα χάμστερ χρησιμοποιούν τη στοματικό σακούλα για να μεταφέρουν τρόφιμα ή άλλα αντικείμενα.

Σε ορισμένα σπονδυλωτά, τα σημάδια στη περιοχή του μάγουλου (**μαγουλικές ρίγες/σημεία/...**) ιδιαίτερα αμέσως κάτω από το μάτι χρησιμεύουν συχνά ως σημαντικά χαρακτηριστικά μεταξύ των ειδών ή ατόμων.

Γλουτοί
-------

Μερικές φορές οι άνθρωποι αναφέρονται στους γλουτούς ως "μάγουλα" λόγω της ημικυκλικής τους εμφάνιση.

Κοινωνία και πολιτισμός
-----------------------

Το μάγουλο είναι η πιο κοινή θέση από την οποία λαμβάνεται δείγμα DNA (κατά τη διάρκεια δείγματος μάγουλου).

Δείτε επίσης
------------

* Ψηλά ζυγωματικά
* Κοκκίνισμα
* Αύξηση των μάγουλων
* Λοιμώδες ερύθημα
* Ζυγωματικό οστό
* Φιλί στο μάγουλο
* Χαστούκι στο μάγουλο

Παραπομπές
----------

1. ↑  Klaus-Dieter Budras, Klaus-Dieter Budras (2003). *Bovine Anatomy: An Illustrated Text*. Schlütersche. σελ. 44. ISBN 3899930002.
Ως m-οστό **κυκλοτομικό σώμα** (**{\displaystyle m^{th}} cyclotomic field**) ορίζουμε το σώμα που προκύπτει επισυνάπτοντας στο {\mathbb {Q}} μια πρωταρχική m-οστή ρίζα της μονάδας ,δηλαδή είναι της μορφής {\displaystyle \mathbb {Q} (e^{\frac {2\pi ki}{m}})} με {\displaystyle (k,m)=1}.Το σώμα αυτό περιέχει όλες τις m-οστές ρίζες της μονάδας και είναι το σώμα ριζών (**spliting field**) του m-οστού κυκλοτομικού πολυωνύμου.Ακόμα ισχύει ότι {\displaystyle [\mathbb {Q} (e^{\frac {2\pi ki}{m}}):\mathbb {Q} ]=\phi (m)} όπου {\displaystyle (k,m)=1} και {\displaystyle {\mathcal {\phi }}} η αριθμητική συνάρτηση του Euler.

Παράδειγμα
----------

* Στην περίπτωση που m=p πρώτος έχουμε ότι το p-οστό κυκλοτομικό σώμα είναι το {\displaystyle \mathbb {Q} (e^{\frac {2\pi i}{m}})} και επιπλέον ότι {\displaystyle Irr(e^{\frac {2\pi i}{m}},\mathbb {Q} )=t^{p-1}+t^{p-2}+..+t+1} οπότε {\displaystyle [\mathbb {Q} (e^{\frac {2\pi i}{m}}):\mathbb {Q} ]=p-1=\phi (p)}.
*Να μην συγχέεται με τον Λόφο Ιππείου Κολωνού στην Αθήνα.*

Αναμνηστική πλάκα του επιγράμματος του Σιμωνίδη
Ο **Λόφος Κολωνού** είναι λόφος στην Κεντρική Ελλάδα. Βρίσκεται στο στενό παραλιακό πέρασμα γνωστό ως Θερμοπύλες και βρίσκεται κοντά στην πόλη της Λαμίας.

Ιστορία
-------

Ο λόφος είναι γνωστός ως χώρος της τελικής πτώσης των 300 Σπαρτιατών κατά τη διάρκεια της Μάχης των Θερμοπυλών το 480 π.Χ. Το 1939, ο Σπυρίδων Μαρινάτος, Έλληνας αρχαιολόγος, βρήκε μεγάλο αριθμό περσικών βελών γύρω από το λόφο, το οποίο άλλαξε την μέχρι σήμερα αποδεκτή ταυτοποίηση του χώρου, όπου οι Έλληνες έπεσαν σκοτωμένοι από τα περσικά βέλη.

Στην αρχαιότητα, τοποθετήθηκε μια αναμνηστική πλάκα στην περιοχή αλλά η αρχική πέτρα δεν έχει διασωθεί. Το 1955 ανεγέρθηκε νέα πέτρα με το επίγραμμα του Σιμωνίδη χαραγμένο πάνω του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Crawford, Osbert Τύπος Στάνχοπ (1955). *Το είπε και το Έκανε: Η Αυτοβιογραφία ενός Αρχαιολόγου*. Weidenfeld και Νίκολσον, σελ. 302
2. ↑  «Thermopylae». Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2014.
3. ↑  Ο ηρόδοτος VII, 228
Συντεταγμένες: 18°47′42″S 64°12′5″W﻿ / ﻿18.79500°S 64.20139°W﻿ / -18.79500; -64.20139

Γλυπτό του Τσε Γκεβάρα στην Λα Ιγκέρα
Η **Λα Ιγκέρα** (ισπ. *La Higuera*) είναι ένα χωριό της Βολιβίας στις ανατολικές Άνδεις. Βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 2.000 μ και 150 χλμ νοτιοδυτικά της Σάντα Κρους ντε λα Σιέρρα. Έχει 119 κατοίκους (απογραφή 2001) και ανήκει στον δήμο της Πουκαρά (*Municipio Pucará*). Το όνομα "Λα Ιγκέρα" σημαίνει στα ελληνικά "η συκιά".

Η Λα Ιγκέρα έγινε γνωστή αφού τον Οκτώβριο του 1967 συνελήφθη κοντά στο χωριό, που τότε είχε 60 κατοίκους, ο μαρξιστής επαναστάτης Τσε Γκεβάρα κατά τη διάρκεια μάχης ενάντια του βολιβιανικού στρατού. Μετά από ανακρίσεις στο σχολείο του χωριού, ο αιχμάλωτος Γκεβάρα δολοφονήθηκε από πράκτορα της CIA με καραμπίνα μετά από δύο προσπάθειες. 

Σήμερα δεσπόζει μνημείου του Τσε Γκεβάρα στο χωριό, ενώ ο ίδιος τιμάται από τους ντόπιους ως ήρωας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* The Che Trail in Bolivia
* Che Guevara Legacy Lives on in Bolivia *BBC News*, 24 Αυγούστου 2004.
* Bolivian Town Recalls Che Assassination[*νεκρός σύνδεσμος*] *Prensa Latina*, 8 Οκτωβρίου 2008.
* Che Sat Here: The Making (and Marketing) of a Martyr by Alex Ayala Ugarte, *Virginia Quarterly Review*, τεύχος χειμώνα 2009.
Ο λόφος Ελικώνας
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ελικώνας (αποσαφήνιση).
Συντεταγμένες: 38°0′29.9″N 23°44′35.9″E﻿ / ﻿38.008306°N 23.743306°E﻿ / 38.008306; 23.743306
Ο **Ελικώνας** ή **Αλεπότρυπα** είναι χαμηλός λόφος της Αθήνας, που βρίσκεται στη συνοικία Κυψέλης, στα βόρεια της Πλατείας Κυψέλης και στα όρια με τον Δήμο Γαλατσίου. Βρίσκεται ανατολικά της Λεωφόρου Πατησίων, στο τέρμα των οδών Αμοργού και Ανάφης. Πρόκειται για μικρό λόφο με κορυφή σε υψόμετρο 184 μέτρων, ο οποίος καταλαμβάνει έκταση περίπου 140 στρεμμάτων. Περικλείεται από τις οδούς Τραυλαντώνη, Αμοργού, Μεγίστης, Αστυπάλαιας, Αρμονίας και Ελικώνος από την οποία έχει πάρει το όνομα ο λόφος. Στο παρελθόν λειτούργησαν σε αυτόν λατομεία ιδιοκτησίας των αδελφών Κουρούση. Από το 1934 έχει ανακηρυχθεί αναδασωτέος. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 κατασκευάστηκε σε μέρος του λόφου κέντρο νεότητας που περιλαμβάνει αθλητικές εγκαταστάσεις, στις οποίες εδρεύει η ποδοσφαιρική ομάδα Αθηναίδα. Υπόγεια από τον λόφο θα διέρχεται από το 2027 η Γραμμή 4 του μετρό και πλησίον του λόφου, στο πάρκο στη συμβολή των οδών Χοπφ, Πάρνηθος και Αγίας Γλυκερίας, θα βρίσκεται ο σταθμός μετρό Ελικώνος που θά έχει το όνομα του λόφου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Ελευθεροτυπία*, Λόφος Ελικώνα ή Αλεπότρυπα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Ελικώνας στον χάρτη

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Λόφοι της Αθήνας |
| --- |
|  |
| Οι ιστορικοί επτά | 
* Ακρόπολη
* Άρειος Πάγος
* Λόφος Μουσών (Φιλοπάππου)
* Λόφος Νυμφών (Αστεροσκοπείου)
* Πνύκα
* Λυκαβηττός
* Αγχεσμός (Τουρκοβούνια)
 |
|  |
| Άλλοι | 
* Λόφος Άγρας
* Αρδηττός
* Λόφος Αξιωματικών
* Λόφος Γερμανού
* Λόφος Ελικώνας
* Λόφος Ιππίου Κολωνού
* Λόφος Κυθηρίων
* Λόφος Λαμπράκη
* Λόφος Πατάτσου
* Λόφος Σαλίγγαρου
* Λόφος Σικελίας
* Λόφος Σκουζέ
* Λόφος Στρέφη
* Λόφος Τρουμπάρι
* Λόφος Τσακού
* Λόφος Φινοπούλου
 |

 |
Οι **Λόφοι Χάσι** είναι μέρος της οροσειράς Γκάρο-Χάσι στο Ινδικό κρατίδιο Μεγκαλάγια (πριν από το 1970 αποτελούσε τμήμα του Ασσάμ), και είναι μέρος της σειράς Πατκάι και της οικοπεριφέρειας των υποτροπικών δασών της Μεγκαλάγια. Σε παλαιότερες πηγές ειδικότερα, υπάρχει η εναλλακτική μεταγραφή Λόφοι Χάσια.

Η περιοχή κατοικείται κυρίως από τους Χάσι, οι οποίοι είναιίπαραδοσιακά σε διάφορες αρχηγίες, γνωστές ως Κράτη των Λόφων Χάσι. Μία από τις πρωτεύουσές τους, το Τσεραπούντζι, θεωρείται ως μια από τις βροχερότερες περιοχές του κόσμου.

Διοικητικά, η περιοχή άνηκε στην επαρχία των Λόφων Χάσι, η οποία διασπάστηκε στις επαρχίας Δυτικών και Ανατολικών Λόφων Χάσι στις 28 Οκτωβρίου 1976.

Η υψηλότερη κορυφή είναι το Λουμ Σιλόνγκ με υψόμετρο 1.968 μέτρων. Απέχει λίγα χιλιόμετρα από την πόλη του Σιλόνγκ.

Διοίκηση
--------

Διοικητικά, οι λόφοι Χάσι αποτελούσαν μέρος της επαρχίας Λόφων Χάσι. Η επαρχία διασπάστηκε στην επαρχία ανατολικών Λόφων Χάσι και επαρχία δυτικών Λόφων Χάσι στις 28 Οκτωβρίου 1976. Στις 4 Ιουνίου 1992, η επαρχία Ρι-Μπόι αποσπάστηκε από την επαρχία των Ανατολικών Λόφων Χάσι.

Δείτε επίσης
------------

* Λόφοι Γκάρο
* Πατκάι
* Λόφοι Χάσι και Τζαϊντία

Παραπομπές
----------

1. ↑  Sarkar, A.B. Chaudhuri & D.D. (2003). *Megadiversity conservation : flora, fauna, and medicinal plants of India's hot spots*. Delhi: Daya Publishing House. ISBN 8170353017.
2. ↑  Bhaumik, Subir (2003-04-28). «World's wettest area dries up» (stm). *South Asia News* (Calcutta: BBC).. Ανακτήθηκε στις 2008-02-21.
3. ↑  Bhattacharjya, Umasaday (1980). *Local government in Khasi Hills*. Vivek, 1980. σελ. 263.
4. ↑  Karlsson, Bengt G. (2010). *Unruly hills : a political ecology of India's northeast*. New York: Berghahn Books. ISBN 0857451049.
5. ↑  Riggins, ed. by Stephen Harold (1990). *Beyond Goffman : studies on communication, institution, and social interaction*. Berlin [u.a.]: Mouton de Gruyter. ISBN 3110122081. CS1 maint: Extra text: authors list (link)
6. ↑  Shangpliang, Rekha M. (2010). *Forest in the life of the Khasis*. New Delhi: Concept Pub. Co. ISBN 8180696677.
7. ↑  «East Khasi hills». Government of India. Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2012.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Yule, Henry (1844). «Notes on the Khasia Hills, and people». *Journal of the Asiatic Society of Bengal* **14 Part 2, Jul-Dec** (152): 612–631. .

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 152447899
* LCCN: n80159661

 |

 |
Το **λιμάνι Καραβοστασίου** είναι λιμάνι στο Καραβοστάσι του κόλπου της Μόρφου, στη κατεχόμενη πλευρά του νησιού της Κύπρου.

Μέχρι την δεκαετία του 1930, όταν άρχισαν να λειτουργούν τα ορυχεία της Λεύκας, το λιμάνι χρησιμοποιούταν κυρίως για την εξαγωγή των εσπεριδοειδών της Λεύκας σε Ευρωπαϊκές και μεσανατολικές αγορές. Στη δεκαετία του 1930, το λιμάνι μετατράπηκε σε σημαντικό κέντρο εξαγωγής Κυπριακού χαλκού. Σύμφωνα με τον τουρκοκύπριο ιστορικό Ναζίμ Μπερατλί, η ιστορία του λιμανιού ανάγεται στην αρχαιότητα. Το λιμάνι είναι ανενεργό από το 1992.

Το λιμάνι βρίσκεται υπό τον *ντε φάκτο* έλεγχο της Βόρειας Κύπρου. Τα λιμάνια της ΤΔΒΚ δεν είναι εγγεγραμμένα στον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (ΔΟΝ).

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  «Gemikonağı Limanı». TRNC Department of Ports. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2017. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2016.
4. ↑  Pielow, Ira (Δεκεμβρίου 2002). «Cyprus». *Guide to Port Entry 2003/2004*. Volume 1 (17th έκδοση). Shipping Guides Ltd. σελ. 703. ISBN 0953610535.
Συντεταγμένες: 28°06′N 17°08′W﻿ / ﻿28.100°N 17.133°W﻿ / 28.100; -17.133

Η σημαία της Λα Γομέρα.

Η **Λα Γομέρα** (ισπανικά: *La Gomera*) είναι το έκτο μεγαλύτερο νησί των Καναρίων Νήσων στον Ατλαντικό ωκεανό, δυτικά των βορειοαφρικανικών ακτών. Η λέξη Γομέρα, που είναι αραβική, σημαίνει «μικρός δαυλός». Ο πληθυσμός του νησιού κατά την απογραφή του 2011 ανερχόταν στους 21.680 κάτοικους. Η διοίκηση του νησιού (*cabildo insular*) εδρεύει στην πρωτεύουσα του, το Σαν Σεμπαστιάν με 8.699 κατοίκους το 2013.

Φύση
----

Δασώδης περιοχή στα βουνά Γαραχονάι
Το νησί είναι ηφαιστειογενούς προέλευσης και σχεδόν κυκλικού σχήματος, με 22 χλμ. διάμετρο και μεγαλύτερο υψόμετρο τα 1.487 μ. που είναι η κορυφή Γαραχονάι (Garajonay). Το βουνό καλύπτεται κυρίως από βλάστηση δάφνης ή και με εκτεταμένα υγρά δαφνοδάση. 

Το άνω μέρος της δασώδους αυτής ζώνης καλύπτεται μόνιμα από σύννεφα και στροβιλοειδείς ομίχλες, τα οποία φαινόμενα δημιούργησαν εκεί μια πλούσια και ποικίλη βλάστηση. Αυτός είναι ο Εθνικός Δρυμός του Γαραχονάιο, ο οποίος συγκαταλέγεται ως προστατευόμενη περιοχή από την UNESCO. Οι πλαγιές διασχίζονται από πολυάριθμα μονοπάτια, προσφέροντας ποίκιλλα επίπεδα διαδρομής στους περιπατητές με θαυμάσια θέα ανταμείβοντας την ενέργεια. 

Τα επιβλητικά βράχια "Λος Όργανος" στις ακτές του νησιού
Τα κεντρικά βουνά συλλαμβάνουν την υγρασία των νεφών που φέρνουν οι αληγείς άνεμοι δημιουργώντας ένα κλίμα ζούγκλας πλούσιο σε βλάστηση ψηλότερα στον δροσερότερο αέρα, το οποίο έρχεται σε αντίθεση με τα ηλιοψημένα βράχια δίπλα στη θάλασσα.

Ανάμεσα σε αυτές τις διαφορετικές μεταξύ τους περιοχές υπάρχει μια αξιόλογη έκταση βλάστησης και οι ιθαγενείς καλλιεργούν αιώνες τώρα τις χαμηλότερες εκτάσεις, αρδεύοντας νερό για την παραγωγή των αμπελιών τους, και φρούτων και λαχανικών, όπως μπανάνες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  La Gomera στο Wikimedia Commons
* Cabildo de La Gomera

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Κανάριες Νήσοι |
| --- |
|  |
| 
* Γκραν Κανάρια
* Ελ Ιέρρο
* Λα Γκομέρα
* Λα Πάλμα
* Λανθαρότε
* Τενερίφη
* Φουερτεβεντούρα
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 153760028
* LCCN: n94042918
* GND: 4121997-1
* BNF: cb11951392f (data)
* NKC: xx0121231

 |

 |
Η **Λευκή του Λάνκαστερ, βαρόνη των Γουέικ του Λίντελ** (1305 - 1380) ήταν μεγαλύτερη κόρη και παιδί Ερρίκου, 3ου κόμη του Λάνκαστερ και της συζύγου του Ματθίλδης Τσάουορθ, δισέγγονη μέσω πατέρα του βασιλιά Ερρίκου Γ΄ της Αγγλίας. Η Λευκή πήρε το όνομα από την γιαγιά της Λευκή του Αρτουά που κυβέρνησε την Ναβάρρα σαν αντιβασίλισσα. Η Λευκή παντρεύτηκε λίγο πριν τις 9 Οκτωβρίου 1319 τον Τόμας Γουέι, βαρόνο των Γουέικ του Λίντελ που ήταν υπό την κηδεμονία του πατέρα της, ο γάμος παρέμεινε άτεκνος. Ο επίσκοπος του Έλυ έκαψε μερικά σπίτια της μετά τον θάνατο του συζύγου της και η Λευκή ανέλαβε νομικές διαδικασίες εναντίον του. Ο Εδουάρδος Γ΄ της Αγγλίας του ζήτησε να συμμορφωθεί αλλά εκείνος σκότωσε τον υπηρέτη της Γουίλιαμ Χολμ, ο βασιλιάς έκανε κατάσχεση της περιουσίας του και ο επίσκοπος αναγκάστηκε να ζητήσει συγχώρεση. Όταν πέθανε ο αδελφός της Ερρίκος, δούκας του Λάνκαστερ η Λευκή ήταν μια από τις κληρονόμους του. Τον Απρίλιο 1372 ανέλαβε την κηδεμονία στα αδέλφια Τζων Μάουμπραι, 1ο κόμη του Νότιγχαμ και Τόμας Μάουμπραι, 1ο δούκα του Νόρφολκ που ήταν εγγόνια της αδελφής της Ιωάννας του Λάνκαστερ. Έζησε μέχρι και τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του Ριχάρδου Β΄ της Αγγλίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  p10687.htm#i106868. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
4. ↑  Ormrod 2004.
5. ↑  Weir 2008, p. 79.
6. ↑  Mortimer 2008, p. 318.

Πηγές
-----

* Mortimer, Ian (2008). The Perfect King The Life of Edward III, Father of the English Nation. Vintage Books.
* Ormrod, W. M. (2004). "Wake, Thomas, second Lord Wake (1298–1349)". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). Oxford University Press.
* Weir, Alison (2008). Britain's Royal Families, The Complete Genealogy. Vintage Books.
Το λιμάνι του Βελιγραδίου, με το Φρούριο του Βελιγραδίου στο παρασκήνιο.
Το **Λιμάνι του Βελιγραδίου** (σερβικά: Лука Београд, *Luka Beograd*) είναι λιμάνι φορτίου στο Δούναβη, στο Βελιγράδι της Σερβίας.

Το λιμάνι βρίσκεται στο κέντρο του Βελιγραδίου, κοντά στη Γέφυρα Πάντσεβο. Επίσης, διαχειρίζεται το τερματικό σταθμό επιβατών στο κοντινό ποταμό Σάβο. Η ετήσια δυνατότητα μεταφοράς του λιμανιού ανέρχεται σε 3.000.000 τόνους και 10.000 TEU. Έχει επίσης αποθήκες 300.000 τ.μ. και 650.000 τ.μ. ανοιχτών χώρων.

Το λιμάνι λειτουργεί από το 1961. Υπάρχει πιθανότητα μετακίνησης του λιμανιού στην άλλη πλευρά του Δούναβη, παρέχοντας περισσότερο χώρο για την ανάπτυξη του Βελιγραδίου.

Δείτε επίσης
------------

* Μεταφορές στο Βελιγράδι

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Port of Belgrade (Luka Beograd), Serbia». *Ports in Serbia*. Ports.com. Ανακτήθηκε στις 4 Αυγούστου 2014.  Εξωτερικός σύνδεσμος στο `|website=, |publisher=` (βοήθεια)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Κωνσταντίνος Πετρίδης.

Ο **Κωνσταντίνος Μ. Πετρίδης** (1923) είναι Έλληνας μαθηματικός.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Πατέρας του ήταν ο Μίλτων Κ. Πετρίδης, καπνέμπορος, ιδιοκτήτης διεθνώς αναγνωρισμένης επιχείρησης καπνού, που είχε ιδρυθεί στην Κωνσταντινούπολη το 1848,

Αποφοίτησε από το Κολλέγιο Αθηνών το 1942. Μιλά Αγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά και Σουηδικά. Μετά τον πόλεμο φοίτησε στο Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης στο τμήμα των Μαθηματικών. Αποφοίτησε το 1948 και ακολούθως διετέλεσε βοηθός στην έδρα των μαθηματικών του Βασιλικό Ινστιτούτο Τεχνολογίας στη Στοκχόλμη.

Το 1949 επέστρεψε στην Ελλάδα εγκαταλείποντας την επιστήμη των μαθηματικών προκειμένου να υποστηρίξει την οικογενειακή επιχείρηση καπνού.

Από το 1955 έως το 1972 διετέλεσε πρόξενος της Σουηδίας για τη Βόρεια Ελλάδα στην Καβάλα, όπου βρισκόταν η έδρα της οικογενειακής επιχείρησης καπνού. Επιχειρηματικά ανέπτυξε δραστηριότητες και σε νέους τομείς στη διεθνή αγορά.

Από το 1989 όμως, αφοσιώθηκε στην επιστήμη των μαθηματικών, που λάτρεψε. εργάζεται ασταμάτητα πάνω στη Θεωρία των Αριθμών, δημοσιεύει εργασίες του και ενημερώνεται για τις εξελίξεις στην επιστήμη που υπηρετεί με πάθος.

Στις 28 Ιουνίου 2019 το τμήμα Μαθηματικών του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών διοργάνωσε ημερίδα στο Αμφιθέατρο "Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή" για να τον τιμήσει για την προσφορά του στην επιστήμη των Μαθηματικών καθώς και την ευεργετική του δράση προς το πανεπιστημιακό ίδρυμα. Το χειμώνα του 2019 ο Κωνσταντίνος Μ. Πετρίδης πρόσφερε τα επιστημονικά του βιβλία και συγγράματα στη Βιβλιοθήκη του τμήματος Θετικών Επιστημών, και συγκεκριμένα στα τμήματα Μαθηματικών και Φυσικών. Ανάμεσα σε αυτά περιλαμβάνονται σπάνια έργα των διακεκριμένων μαθηματικών του 20ου αιώνα.

Δημοσιεύσεις-Διαλέξεις
----------------------

Εργασίες του δημοσιευμένες υπάρχουν στον παρακάτω σύνδεσμο του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών: 

Διαλέξεις του δημοσιευμένες υπάρχουν στους παρακάτω συνδέσμους:

* και
*
Τα Ώλαντ στον παγκόσμιο χάρτη
Τα νησιά Ώλαντ (Μεγαλύτερος χάρτης)
Η **Κρίση των Ώλαντ** *(Φινλανδικά: Ahvenanmaan kysymys, Σουηδικά: Ålandsfrågan)* ήταν μια διπλωματική κρίση μεταξύ Φινλανδίας και Σουηδίας για την κυριότητα επί των σουηδόφωνων νήσων Ώλαντ, που ανήκαν στη Φινλανδία. Τη διένεξη κατάφερε να επιλύσει η νεότευκτη Κοινωνία των Εθνών το 1921 με τον εξής συμβιβασμό: τα νησιά παρέμειναν στην επικράτεια της Φινλανδίας, αλλά στους Σουηδούς κατοίκους δόθηκε υψηλός βαθμός διοικητικής αυτονομίας και διεθνείς εγγυήσεις για τη γλώσσα και τον πολιτισμό των νησιωτών εξασφάλισαν την αποφυγή της αφομοίωσης από τους Φινλανδούς. Η συμφωνία αυτή αποτέλεσε την πρώτη διεθνή παρέμβαση και επιτυχία της ΚΤΕ και απάλειψε μια μείζονα πηγή έντασης ανάμεσα στις δύο χώρες.

Το 1809 τα σουηδόφωνα νησιά Ώλαντ είχαν παραχωρηθεί από τη Σουηδία στο νεοσυσταθέν Μέγα Δουκάτο της Φινλανδίας, το οποίο αποτελούσε προτεκτοράτο της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Μετά τη λήξη του Κριμαϊκού Πολέμου συμφωνήθηκε η αποστρατιωτικοποίηση των νησιών, μέσω των οποίων η Ρωσία παλαιότερα ήταν σε θέση να απειλεί το βρετανικό εμπόριο. Ωστόσο η Ρωσία εγκατέστησε βάση υποβρυχίων στα νησιά κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, που χρησιμοποιήθηκε από την Αγγλία και τη Ρωσία. Το Δεκέμβρη του 1917, εν μέσω της Ρωσικής Επανάστασης, η Φινλανδία ανακήρυξε την ανεξαρτησία της, διατηρώντας τα Ώλαντ στην επικράτεια της, ως κληρονόμος του Μεγάλου Δουκάτου. Από την πλευρά τους οι νησιώτες διατράνωναν την επιθυμία τους να επιστραφούν τα νησιά στη Σουηδία, ανησυχώντας για την όλο και μεγαλύτερη εξάρτηση από τη Φινλανδία. Κατά τη διάρκεια του φινλανδικού εμφυλίου πολέμου η Σουηδία έστειλε στα νησιά μια μικρή ειρηνευτική δύναμη, που όμως αντικαταστάθηκε γρήγορα από μια γερμανική μεραρχία μετά από αίτημα των "Λευκών" (αντισοσιαλιστών) Φινλανδών.

Μετά το πέρας του πολέμου οι νησιώτες και οι Σουηδοί εθνικιστές ενέτειναν τις προσπάθειες τους για ένωση με τη Σουηδία ενώ ο Φινλανδικός εθνικισμός τροφοδοτούνταν από το φόβο της απώλειας της προσφάτως αποκτηθείσας φινλανδικής ανεξαρτησίας. Η πόλωση συνεχίστηκε καθώς αμφισβητήθηκε η φινλανδική κυριότητα των νησιών και διαφαίνονταν πλέον η απειλή πολέμου μεταξύ των δύο κρατών. Έτσι η Φινλανδία πρότεινε στους νησιώτες την παραχώρηση αυτονομίας, την οποία εκείνοι αρνήθηκαν. Από εκεί και πέρα το θέμα κλήθηκε να διευθετήσει η Κοινωνία των Εθνών η οποία δημιούργησε μια μικρή ομάδα για να αποφασίσει αν η ΚτΕ θα πρέπει να διερευνήσει το θέμα και, όταν δόθηκε καταφατική απάντηση, δημιουργήθηκε μια ουδέτερη Επιτροπή. Τον Ιούνιο του 1921 η ΚτΕ ανακοίνωσε την απόφασή της: τα νησιά θα έπρεπε να παραμείνουν τμήμα της Φινλανδίας αλλά με εγγυημένη την προστασία των νησιωτών, συμπεριλαμβανομένης της αποστρατιωτικοποίησης. Αμφότερες οι δύο εμπλεκόμενες χώρες αποδέχθηκαν την απόφαση και έτσι αυτό το καθεστώς αυτονομίας των νησιών ισχύει μέχρι σήμερα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mark Mazower, Σκοτεινή Ήπειρος: Ο Ευρωπαϊκός Εικοστός Αιώνας, εκδόσεις Αλεξάνδρεια, ISBN 960-221-223-3, σελ.71
2. ↑  League of Nations, historylearningsite.co.uk

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η απόφαση της ΚτΕ (Αγγλικά)
O **Λούθηρος**, γερμ. Luther/Lothar von Braunschweig von Welfen (π. 1275 - 18 Απριλίου 1335) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν ο 18ος μεγάλος Μάγιστρος του Τευτονικού Τάγματος, στο οποίο υπηρέτησε από το 1331 ως το τέλος του 4 έτη μετά.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πέμπτος γιος του Aλβέρτου Α΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ (1236–1279) και της Αδελαΐδας των Αλεράμιτσι (1242-1284/85), κόρης του Bονιφάτιου Β΄ μαργράβου του Moμφερράτου. Τα μεγαλύτερα αδέλφια του Ερρίκος Α΄, Αλβέρτος Β΄ και Γουλιέλμος Α΄ διαδέχτηκαν τον πατέρα τους στα πριγκιπάτα του Μπράουνσβαϊγκ: Γκρούμπενχαγκεν, Γκέτινγκεν και Βόλφενμπυτελ αντίστοιχα.

Καταγράφεται για πρώτη φορά ως Τεύτονας Ιππότης το 1295, υπηρετώντας στα Πρωσικά εδάφη. Από το 1304 είναι στην ακολουθία του *Landmeister*. Από το 1308-1312 ο Λούθηρος ενήργησε ως διοικητής (Komtur) σε Γκόλουμπ, μία σημαντική διοίκηση στην Περιοχή Χέλμνο. Από το 1313 υπηρέτησε ως διοικητής στο κάστρο Μάλμπορκ και το 1314 έγινε διοικητής του Κρίστμπουργκ (σήμερα Dzierzgoń), όπου κυβερνούσε μεγάλα κτήματα κατά μήκος του ποταμού Βιστούλα μέχρι τη λιμνοθάλασσα Βιστούλα (*Frisches Haff*) στις ακτές της Βαλτικής. Ίδρυσε την πόλη Γκίλγκενμπουργκ (Dąbrówno) το 1326. Ανανέωσε επίσης τους καταστατικούς χάρτες των Κρίστμπουργκ, Έυλαου (Iława) και Ζάαλφελντ (Zalewo). Το 1329 είχε ιδρύσει την διοίκηση του Όστεροντε (Ostróda). Υπό τη διακυβέρνηση του Λούθηρου και με τη βοήθεια των Κιστερκιανών, η επικράτειά του έγινε η πιο προηγμένη διοίκηση στο κράτος του Τάγματος.

Στις 17 Φεβρουαρίου 1331 εξελέγη *μεγάλος Μάγιστρος* (Hochmeister), διαδεχόμενος τον Βέρνερ φον Όρσελν, που είχε σκοτωθεί πριν από έναν χρόνο. Ενώ ο Πολωνικο-Τευτονικός πόλεμος κατά της Πομεραλίας συνεχιζόταν, κορυφούμενος και πάλι στη μάχη του Πουόφτσε στις 27 Σεπτεμβρίου 1331, ο Λούθηρος προώθησε περαιτέρω τον αποικισμό και τον εκχριστιανισμό των εδαφών του Τάγματος. Στην παρουσία του, ο καθεδρικός ναός του Κένιγκσμπεργκ καθαγιάστηκε το 1333. Ο Λούθηρος είχε επίσης επεκτείνει το κάστρο του Μάλμπορκ και έμεινε γνωστός ως προστάτης των τεχνών, όπως το έργο του Πέτρου του Ντούσμπουργκ, του οποίου το *Chronicon terrae Prussiae* μεταφράστηκε από τον εφημέριό του Νίκολαους φον Γιέροσιν για λογαριασμό του.

Ο Λούθηρος τάφηκε στον καθεδρικό Ναό του Κένιγκσμπεργκ. Ο τάφος του καταστράφηκε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 102507589. Ανακτήθηκε στις 15  Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p781.htm#i7809. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  (Πολωνικά) *MAK*. 9810605271705606.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 55989343
* **Europeana**: agent/base/163560
* LCCN: n2003077005
* ISNI: 0000 0003 5470 0953
* GND: 102507589

 |

 |
Ο **Λοχαγός Χ. Άμπε** ήταν Ιάπωνος αεροπόρος ο οποίος πέτυχε να πραγματοποιήσει αεροπορική σύνδεση μεταξύ Τόκιο και Παρισιού κατά την διάρκεια επιδρομής, η οποία διεξήχθη από δύο αεροπλάνα.

Βιογραφία
---------

Ο Λοχαγός Άμπε, ο οποίος πολέμησε στο πλευρό των Συμμαχικών στρατευμάτων στην διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ξεκίνησε αεροπορική περιπλάνηση (ή « επιδρομή » σύμφωνα με την ορολογία της εποχής) η οποία τον οδήγησε από το Τόκιο στο Παρίσι.

Η συγκεκριμένη επιδρομή περιελάμβανε δύο πληρώματα, εκ των οποίων το ένα αποτελείτο από τον Λοχαγό Άμπε, συνοδεία του Σινοχάρα, ενώ το δεύτερο αεροπλάνο ελεγχόταν από τον Καβάσι, τον οποίο και συνόδευε ο μηχανικός Κατασίρι. Κάθε πλήρωμα είχε υπό τον έλεγχό του αεροπλάνο τύπου Breguet 19 A-2, το οποίο και διέθετε κινητήρα τύπου Lorraine, του οποίου η φήμη είχε καταξιωθεί σε επίπεδο αεροπορικών ταξιδιών στην διάρκεια της μακράς εκείνης περιόδου. Χρηματοδοτούμενο από την ιαπωνική ενημερωτική εφημερίδα Asahi, αποτέλεσε, τότε, πρωτόγνωρο φαινόμενο για την Ιαπωνία.

Τα δύο πληρώματα αποχώρησαν από το Τόκιο στις 25 Ιουλίου 1925. Έφθασαν στη Μόσχα στις 23 Αυγούστου 1925, έχοντας προηγουμένως διασχίσει τη Σιβηρία. Έπειτα από στάση για διάστημα 3 εβδομάδων στη Μόσχα, όπου και πραγματοποιήθηκαν έλεγχοι και επισκευές στα δύο αεροπλάνα, τα τελευταία εγκατέλειψαν τη σοβιετική πρωτεύουσα στις 15 Σεπτεμβρίου, φτάνοντας στο Παρίσι, μέσω της Γερμανίας, στις 28 Σεπτεμβρίου 1925. Συνολικά, διήνυσαν 14.130 χμ. σε χρονικό διάστημα 65 ημερών.

Μετά το επίτευγμά τους, ένας εκ νέου γενικός έλεγχος και επισκευή των αεροπλάνων τους πραγματοποιήθηκε, προτού οι Ιάπωνες μεταβούν αεροπορικώς στο Λονδίνο στις 12 Οκτωβρίου 1925, στις Βρυξέλλες στις 19 Οκτωβρίου και στην Ρώμη στις 24 Οκτωβρίου 1925.

Το επίτευγμά τους αποτέλεσε το πρώτο ταξίδι από την Ιαπωνία προς την Ευρώπη μέσω της οδού του Βορρά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Legrand, Jacques· Chemel, Edouard· Gunston, Bill (1991). *Chronique de l'aviation* (στα Γαλλικά). Paris: Éditions Chronique, Jacques Legrand S.A. ISBN 2-905-96951-2.
2. 1 2 3 4  Van Hoorebeeck, A. (1967). *La conquête de l'air* (στα Γαλλικά). **1**. Chronologie de l'aérostation, de l'aviation et de l'astronautique, des précurseurs aux cosmonautes. Verviers (Belgique): Marabout Université.
3. ↑  Blanc, Edmond (1932). *Toute l'aviation* (στα Γαλλικά). Paris: Société parisienne d'édition.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αεροπορία
* Πύλη:Ιαπωνία
 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Capitaine Abé  της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |