recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Οι **κρυπτογραφικοί αλγόριθμοι δέσμης (block ciphers)** τεμαχίζουν σε τμήματα (blocks) το αρχικό κείμενο όπου κάθε τμήμα κρυπτογραφείται ξεχωριστά. Συνηθισμένα μεγέθη ενός τμήματος δεδομένων είναι τα 64 ή 128 bits. Η κρυπτογράφηση κάθε ενός τμήματος γίνεται χρησιμοποιώντας μία μαθηματική συνάρτηση κρυπτογράφησης και το μυστικό κλειδί. Το αποτέλεσμα της διαδικασίας κρυπτογράφησης είναι η παραγωγή ενός κρυπτογραφημένου τμήματος το οποίο στην πλειοψηφία των περιπτώσεων έχει το ίδιο μήκος με το αντίστοιχο τμήμα του αρχικού κειμένου. Η διαδικασία κρυπτογράφησης φαίνεται στην εικόνα που παρατίθεται:

Σχηματικό διάγραμμα του τρόπου λειτουργίας των κρυπτογραφικών αλγορίθμων δέσμης.
Το μέγεθος του κάθε τμήματος θα πρέπει να είναι αρκετά μεγάλο ούτως ώστε να προλαμβάνονται διάφορες επιθέσεις λεξικού (dictionary attacks). Εάν το μέγεθος του κάθε τμήματος είναι μικρό, τότε μπορεί ο κρυπταναλυτής να εξετάσει ένα ζεύγος καθαρού και αντίστοιχου κρυπτογραφημένου κειμένου και να κατασκευάσει ένα λεξικό που θα αντιστοιχεί κάθε τμήμα κρυπτογραφημένου κειμένου με το αντίστοιχο τμήμα του καθαρού κειμένου. Με βάση το λεξικό αυτό, θα μπορεί στην συνέχεια να αποκρυπτογραφεί κάθε κείμενο που κρυπτογραφείται χρησιμοποιώντας το συγκεκριμένο κλειδί.

Η διαδικασία της αποκρυπτογράφησης είναι η αντίστροφη της διαδικασίας κρυπτογράφησης, μόνο που στην περίπτωση αυτή χρησιμοποιείται η συνάρτηση αποκρυπτογράφησης αντί της κρυπτογραφικής συνάρτησης.

Δείτε Επίσης
------------

* Κρυπτογραφία
* Κρυπτογραφικοί Αλγόριθμοι Ροής
Ο **Κωνσταντίνος - Στίλπων Χοϊδάς** (1917 - 1983) ήταν Έλληνας δικαστικός και αυλικός των Ανακτόρων. Διετέλεσε διευθυντής του πολιτικού γραφείου του βασιλιά Κωνσταντίνου Β΄ το κρίσιμο διάστημα της Αποστασίας

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και στη Γερμανία. Το 1954 εκλέχθηκε από την Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας απευθείας πάρεδρος, ενώ αργότερα έγινε και σύμβουλος Επικρατείας. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 διετέλεσε διευθυντής του πολιτικού γραφείου του βασιλιά Κωνσταντίνου Β΄ διαδραματίζοντας σημαντικό ρόλο στις παρασκηνιακές διεργασίες της εποχής. Παρέμεινε στη θέση του μέχρι τις 6 Ιανουαρίου 1966, οπότε αποχώρησε για λόγους υγείας και επέστρεψε στο ΣτΕ. Ήταν από τους βασικούς συντάκτες των επιστολών του βασιλιά προς τον Γεώργιο Παπανδρέου, οι οποίες, με το υψιπετές ύφος τους, αντί να συμβάλλουν στην αποκλιμάκωση της έντασης, οδήγησαν τα πράγματα στα άκρα.

Ο ίδιος ο τέως βασιλιάς, στα απομνημονεύματά του που εκδόθηκαν από την εφημερίδα «Το Βήμα», παραδέχεται ότι «πλήρωσε» ακριβά τον Χοϊδά:

«Πρέπει να ομολογήσω ότι τον «χάλασαν» οι γονείς μου. Ο Καραμανλής για μήνες κάθε μέρα τρέλαινε τους γονείς μου να τους λέει ότι πρέπει να έχουν έναν άνθρωπο για διευθυντή του γραφείου. Τελικά βρήκαν τον Χοϊδά.[...] Ήταν ένας πολύ έξυπνος άνθρωπος, γνώριζε άπταιστα αγγλικά και γερμανικά και τους βοηθούσε στις δημόσιες ομιλίες τους. Οι γονείς μου είχαν ενθουσιαστεί μαζί του. Το παράκαναν όμως και έτσι τον κακόμαθαν. Όταν έχασα τον πατέρα μου βρήκα, οφείλω να ομολογήσω, ένα στήριγμα στην εμπειρία του Χοϊδά, αν και με μεγάλο κόστος όπως εκ των υστέρων αποδείχτηκε».

Πηγές
-----

1. ↑  Κωνσταντίνος Χοϊδάς[*νεκρός σύνδεσμος*]geni.com
2. ↑  Δικαστες ΣτΕ Αρχειοθετήθηκε 2015-07-06 στο Wayback Machine. από την ιστοσελίδα του ΣτΕ
3. 1 2  Ο Τέως εξομολογείται και αποκαλύπτει, από την εφημερίδα "Το Βήμα"
4. ↑  Βασιλεύς Κωνσταντίνος, Χωρίς Τίτλο, Τόμος 2, σελίδες 28-29, 2015
Συντεταγμένες: 35°13′51″N 24°19′34″E﻿ / ﻿35.23083°N 24.32611°E﻿ / 35.23083; 24.32611

Ο **Κρυονερίτης** είναι βουνό στο νησί της Κρήτης, στην Ελλάδα. Έχει υψόμετρο 1.312 μέτρων, ή, σύμφωνα με άλλες πηγές, 1.310 μέτρων.

Το Όρος Κρυονερίτης εκτείνεται κατά μήκος του νότιου τμήματος των ακτών της Κρήτης, πιο συγκεκριμένα εντός του νότιου τμήματος της Περιφερειακής Ενότητας Ρεθύμνου, στο Δήμο Αγίου Βασιλείου. Βρίσκεται ανατολικά της οροσειράς των Λευκών Όρων μαζί με το όρος Κουρούπα και είναι δυνατό να θεωρηθούν ως επέκτασή τους. Ο Κρυονερίτης οφείλει την ονομασία του σε πηγή νερού η οποία βρίσκεται εντός της συγκεκριμένης τοποθεσίας. Η υψηλότερη κορυφή του Κρυονερίτη είναι γνωστή ως «*Άγιο Πνεύμα*», ονομασία η οποία οφείλεται στην ύπαρξη ομώνυμου παρεκκλησίου επί της συγκεκριμένης κορυφής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. -821792.
2. 1 2  «Όρος Κρυονερίτης». *Cretan Beaches*. Ανακτήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 2020.
3. ↑  «Γεωλογία». *Greek Travel Pages*. Ανακτήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 2020.
4. ↑  «Το σύνολο των βουνών». *Ορειβατείν*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 2020.
5. 1 2  «Τα Βουνά της Ελλάδας». *Πατριδογνωσία*. Ανακτήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **Κρυονερίτης**  |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Συντεταγμένες: 46°38′N 142°46′E﻿ / ﻿46.633°N 142.767°E﻿ / 46.633; 142.767

Το **Κορσακόφ** (ρωσικά: Корсаков‎) είναι μια πόλη της περιφέρειας Σαχαλίνης, στη Ρωσία. Βρίσκεται 42 χιλιόμετρα νότια του διοικητικού κέντρου της περιφέρειας, Γιούζνο-Σαχαλίνσκ και στο πιο νότιο σημείο της νήσου Σαχαλίνης. Σύμφωνα με τη ρωσική απογραφή του 2010, το Κορσακόφ είχε 33,526 κατοίκους, αριθμός που μειώνεται κατά χιλιάδες με τις δεκαετίες.

Ιστορία
-------

Λίγα είναι γνωστά για την πρώιμη ιστορία του Κορσκακόφ. Η περιοχή ήταν κάποτε ψαροχώρι των ιθαγενών Αϊνού που το αποκαλούσαν Κουσουκοτάν, το οποίο ήταν εμπορικό σημείο από το 1790. Στις 22 Σεπτεμβρίου 1853, μια ρωσική αποστολή, με εντολή του Γκενάντι Νεβελσόι, έθεσε τη ρωσική σημαία στον οικισμό και μετονομάστηκε σε «Φορτ Μουραβιόσκι», μετά από εντολή του γενικού κυβερνήτη της Ανατολικής Σιβηρίας Νικολάι Μουράγιοφ. 

Ζωγραφιά του Κορσκακόφ του 1905
Κατά τη διάρκεια του Ρωσοϊαπωνικού Πολέμου του 1904-1905, μια ναυτική δέσμευση, η Μάχη του Κορσακόφ, έλαβε χώρα έξω από την πόλη τον Αύγουστο του 1904. Το 1905, η Ιαπωνία κατέκτησε τη Σαχαλίνη στα τέλη του πολέμου, συμπεριλαμβανομένου του Κορσακόφ, μετά την ήττα της Ρωσίας στον πόλεμο η πόλη άλλαξε όνομα σε Οτομάρι. Η πόλη ήταν προσωρινά πρωτεύουσα του νομού Καραφτού μεταξύ 1905 και 1907. Ενώ στα ιαπωνικά χέρια η πόλη αυξήθηκε σημαντικά. Μια ποινική αποικία κάτω από τη διοίκηση της Ρωσίας, ο Otomari διατήρησε την πρακτική της καταναγκαστικής εργασίας: οι Ιάπωνες έφεραν χιλιάδες εθνοκάτοικοι Κορεάτες στο Οτομάρι ως δούλοι εργαζόμενοι. Ο σημερινός κορεάτικος πληθυσμός του Κορσάκοφ κατεβαίνει κυρίως από τους εργαζόμενους.
Στα τελικά στάδια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, η Σοβιετική Ένωση κατέκτησε το νομό Καραφούτο, και το παλαιό Οταμάρι είχε καεί ουσιαστικά κατά την είσοδο των σοβιετικών στρατευμάτων. Μετά τον πόλεμο, η Ιαπωνία παραχώρησε το Καραφούτο, συμπεριλαμβανομένου του Οταμάρι, στη Σοβιετική Ένωση η οποία άλλαξε πάλι το όνομα σε Κορσακόφ.

Μεταφορικά μέσα
---------------

To *Κορσακόφ* βρίσκεται περίπου 30 χιλιόμετρα από το αεροδρόμιο Γιούζνο-Σαχαλίνσκ. Τακτικά δρομολόγια λεωφορείων και μικρών λεωφορείων συνδέουν το Κορσκακόφ με το διοικητικό κέντρο της περιφέρειας,Γιούζνο-Σαχαλίνσκ, αν και όχι με το αεροδρόμιο. Ο παλιός ιαπωνικός σιδηρόδρομος στενής διαμέτρου εξακολουθεί να είναι ενεργός και να τρέχει κατά μήκος της γραφικής ακτής, με σποραδική σιδηροδρομική υπηρεσία. Υπάρχουν πολλές γραμμές λεωφορείων που εξυπηρετούν την αστική περιοχή και πολλά χωριά κοντά.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 129145824
* GND: 7707957-7

 |

 |
Ο **Θόδωρος Παπαντίνας** ή **Τέρρυ Παπαντίνας** (27 Ιανουαρίου 1951 - 19 Ιουνίου 2016) ήταν Ελληνοαμερικανός ροκ μουσικός που ξεχώρισε στην Ελλάδα κατά τη δεκαετία του '70.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Καστοριά το 1951. Μεγάλωσε στη Νέα Υόρκη και το 1967 επέστρεψε στην Ελλάδα. Δραστηριοποιήθηκε μουσικά στη Θεσσαλονίκη. Ήταν σημαντική μορφή του ελληνικού ροκ, με το κιθαριστικό του παίξιμο να ξεχωρίζει εκείνη την εποχή. Έπαιξε με συγκροτήματα όπως οι Fratelli, οι Μακεδονομάχοι και οι Bicycle, έχοντας συνεργασία[*ασαφές*] -μεταξύ άλλων- με τους Διονύση Σαββόπουλο, Παύλο Σιδηρόπουλο και Νίκο Παπάζογλου. Το 2009, γυρίστηκε ένα ντοκιμαντέρ από τον Δημήτρη Αθυρίδη, με θέμα τη ζωή του, με τίτλο «*T 4 Trouble and the Self-Admiration Society, The Life and Music of Terry Papantinas*». Πέθανε στις 19 Ιουνίου 2016.

Πηγή
----

1. ↑  Πέθανε ο κιθαρίστας Θόδωρος Παπαντίνας, μια μοναδική περσόνα του ελληνικού ροκ Lifo.gr
Ο **Κωνσταντίνος Μιχαΐλοβιτς της Οστρόβιτσα** (1435 - π. 1500) ήταν Σέρβος στρατιωτικός του 15ου αιώνα, ο οποίος έγινε γνωστός για την συμμετοχή του στην άλωση της Κωνσταντινούπολης και την έκδοση συγγραφικού έργου γνωστού στα ελληνικά υπό τον τίτλο *Αναμνήσεις ενός γενιτσάρου*. 

Συχνά, εσφαλμένα, απαντάται ως «ο Πολωνός γενίτσαρος», ωστόσο πρόκειται για πρόσωπο αναμφισβήτητα σερβικής καταγωγής. Ως ιππέας, ήταν μέλος της σερβικής στρατιωτικής δύναμης η οποία υποχρεώθηκε να συμμετάσχει, στο πλευρό του οθωμανικού στρατού, στην πολιορκία της Κωνσταντινούπολης, η οποία και ολοκληρώθηκε με την άλωση της πόλης (29 Μαΐου 1453) και την διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Στην συνέχεια, πιάστηκε αιχμάλωτος από τους Οθωμανούς το 1455, στην διάρκεια της άλωσης του Νόβο Μπρντο, και εντάχθηκε δια της βίας στο σώμα των γενιτσάρων, με τους οποίους και έλαβε μέρος σε σειρά στρατιωτικών εκστρατειών. Αιχμαλωτιζόμενος το 1463 από τους Ούγγρους στην διάρκεια εκστρατείας στη Βοσνία, απαρνήθηκε την μουσουλμανική πίστη του και έγινε εκ νέου Χριστιανός. Προς το τέλος της ζωής του, μεταξύ του 1496 και του 1501, συνέγραψε την βιογραφία του, γνωστή υπό την ονομασία *Pamigtniki Janczara czyli Kronika Turecka Konstantego z Ostrowicy napisana niedzy* (*Αναμνήσεις ενός γενιτσάρου ή το τουρκικό χρονικό του Κωνσταντίνου της Οστρόβιτσα*). Το αρχικό κείμενο, αφανισθέν, πιθανώς να ήταν γραμμένο στα σλαβονικά, ωστόσο μόνον μεταγενέστερες εκδόσεις στα πολωνικά και τα τσεχικά διασώθηκαν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *CERL Thesaurus*. Consortium of European Research Libraries. cnp01326974. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  «Identifiants et Référentiels» (Γαλλικά) Agence bibliographique de l'enseignement supérieur.
3. ↑  *Czech National Authority Database*. jn19981001647. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2019.
5. ↑  *Czech National Authority Database*. jn19981001647. Ανακτήθηκε στις 15  Δεκεμβρίου 2022.
6. ↑  «Konstantin Mihailović d'Ostrovica (1435-1501?)». IDREF. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2012.
7. ↑  Ο Τζούρατζ Μπράνκοβιτς ήταν, εκείνη την περίοδο, βασσάλος των οθωμανών
8. ↑  Mémoire d'un janissaire par Charles Zaremba
9. ↑  Philippides & Hanak 2011, σελ. 35

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) Philippides, Marios· Hanak, Walter K. (2011). *The Siege and the Fall of Constantinople in 1453* (στα Αγγλικά). Ashgate. ISBN 978-1-4094-1064-5. Philippides.
* (Γαλλικά) d'Ostrovica, Constantin Mihailovic (2012). *Mémoire d'un janissaire, chronique turque]*. Famagouste. Μτφρ. Charles Zaremba. Toulouse: Anacharsis. ISBN 978-2-914777-83-4.

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Σερβία
* Πύλη:Ιστανμπούλ
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 2507244
* LCCN: n50053661
* ISNI: 0000 0001 4031 570X
* GND: 119257416
* SUDOC: 029847303
* BNF: cb121388084 (data)
* BIBSYS: 90306566
* NLA: 35350028
* NKC: jn19981001647

 |

 |
Για τον βουλευτή, δείτε Κωνσταντίνος Αθ. Χριστόπουλος*.*

Ο **Κωνσταντίνος Χριστόπουλος** ή **Χριστιάς** (1872 - 1957) ήταν ο ιδρυτής της «Ηλειακής Βιβλιοθήκης»

Γεννήθηκε στον Πύργο και σπούδασε ιατρική. Υπηρέτησε ως στρατιωτικός γιατρός από το 1897 έως το 1920, οπότε και παραιτήθηκε. Είχε έναν γιο, ο οποίος απεβίωσε μόλις σε ηλικία 17 χρονών και δυο κόρες: τη Φανή, μητέρα του τέως πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Σημίτη, και την Αγγελικη. Στους Βαλκανικούς πολέμους συμμετείχε ως γιατρός και κατάφερε να προαχθεί ως τον βαθμό του γενικού αρχιάτρου. Το 1925 έθεσε χωρίς επιτυχία υποψηφιότητα για τον δημαρχιακό θώκο.

Στις 25 Απριλίου 1923 ίδρυσε την «Ηλειακή βιβλιοθήκη» ενώ το 1953, ύστερα από δικές του προσπάθειες, την μετέτρεψε σε κρατική. Στην βιβλιοθήκη δώρισε χιλιάδες τόμους καθώς και την πατρική του οικία με σκοπό να στεγαστεί η βιβλιοθήκη. Το ταφικό μνημείο, το οποίο κατασκεύασε στο Α΄ νεκροταφείο Πύργου για τον νεκρό γιό του, ξεχωρίζει για την τεχνική του.

Πηγές
-----

*
Ο **Κυβερνήτης των Τερκς και Κέικος** είναι ο εκπρόσωπος του Βρετανού μονάρχη στο υπερπόντιο έδαφος του Ηνωμένου Βασίλειου, Τερκς και Κέικος. Ο Κυβερνήτης διορίζεται από τον εκάστοτε μονάρχη με τη συμβουλή της βρετανικής κυβέρνησης. Ο ρόλος του Κυβερνήτη είναι να ενεργεί ως αρχηγός κράτους, και είναι υπεύθυνος ή υπεύθυνη για το διορισμό του Πρωθυπουργού (Premier ) και 5 μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων. Η επίσημη κατοικία του Κυβερνήτη είναι η έδρα της κυβέρνησης των Τερκς και Κάικος, στο Γουότερλου στην Μεγάλη Τερκ.

Τον Αύγουστο του 2009, το Ηνωμένο Βασίλειο ανέστειλε την αυτοδιοίκηση των Τερκς και Κάικος  έπειτα από ισχυρισμούς για υπουργική διαφθορά. Το προνόμιο της διακυβέρνησης από τους υπουργούς και τη Βουλή των αντιπροσώπων παραχωρήθηκε στον κυβερνήτη των νήσων για χρονικό διάστημα έως και 2 έτη, με ενδεχόμενο παράτασης.

Ο Κυβερνήτης έχει τη δική του σημαία στα Τερκς και Κέικος, που είναι η Σημαία της Ένωσης με το εθνόσημο του εδάφους επάλληλα.

Ιστορία
-------

Τα νησιά ήταν εξαρτημένη κτήση  της Τζαμάικα μέχρι την ανεξαρτησίας της τελευταίας, το 1962. Στη συνέχεια, ο κυβερνήτης των Μπαχάμων επέβλεψε των υποθέσεων από το 1965 έως το 1973. Όταν έγιναν οι Μπαχάμες ανεξάρτητες, τα νησιά απέκτησαν έναν ξεχωριστό κυβερνήτη το 1973.

### Διατελέσαντες κυβερνήτες

Κυβερνήτες (διάρκεια θητείας, όνομα, γέννηση-θάνατος) έχουν διατελέσει από το 1973:

* 1973-1975: Αλεξάντερ Γκράχαμ Μίτσελ (1923-)
* 1975-1978: Άρθουρ Κρίστοφερ Γουάτσον (1927-2001)
* 1978-1982: Τζον Κλίφορντ Στρονγκ (1922-)
* 1982-1987: Κρίστοφερ Τζ. Τέρνερ (1933-2014)
* 1987-1993: Μάικλ Τζ. Μπράντλεϊ (1933-2010)
* 1993-1996: Μάρτιν Μπουρκ (1947-)
* 1996-2000: Τζον Κέλι (1941-)
* 2000-2002: Μέρβιν Τζόουνς (1942-)
* 2002: Σίνθια Άστγουντ (*υπηρεσιακή*) (1946-)
* 2002-2005: Τζιμ Πόστον (1945-2007)
* 2005:Μάχαλα Γουίνς (*υπηρεσιακή*) (1948-)
* 2005-2008: Ρίτσαρντ Τεφάρι (1959-)
* 2008 – 5 Αυγούστου 2008:Μάχαλα Γουίνς, (*υπηρεσιακή*)(1948-)
* 5 Αυγούστου 2008 – 22 Αυγούστου 2011: Γκόρντον Γουέδερελ (1948-)
* 22 Αυγούστου – 12 Σεπτεμβρίου 2011:Μάρτιν Στάνλεϊ (*υπηρεσιακός*) (1948-)
* 12 Σεπτεμβρίου 2011 – 15 Σεπτεμβρίου 2013: Ρικ Τοντ (1959-)
* 15 Σεπτεμβρίου – 4 Οκτωβρίου 2013: Άνια Γουίλιαμς (*υπηρεσιακή*)
* 4 Οκτωβρίου - 9 Οκτωβρίου 2013: Χ. Ο. Σέπερντ (*υπηρεσιακός*)
* 9 Οκτωβρίου 2013 – 10 Οκτωβρίου 2016: Πίτερ Μπέκινγκαμ (1949-)
* 17 Οκτωβρίου 2016 – Ιούλιος 2019: Τζον Φρίμαν (1951-)
* 7 Ιουλίου –15 Ιουλίου 2019: Άνια Γουίλιαμς (*υπηρεσιακή*)
* 15 Ιουλίου 2019 - σήμερα: Νάιτζελ Ντέικιν

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Britain suspends Turks and Caicos government». Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2009. [*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Grieve, Martin (26 Ιουνίου 2004). «Turks and Caicos: Governor's Flag». Flags of the World. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2008. Governor's flag since 1999. Album depicts this and shows the shield's points touching the garaland and blue ribbon.
3. ↑  «Change of Governor of Turks and Caicos Islands - July 2019». *GOV.UK* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2019.

* Τερκς και Κέικος, worldstatesmen.org.
Η γεωγραφική θέση του κόλπου και των κοντινών νησιών
Ο **Κόλπος Πεταλιών** είναι κόλπος του Αιγαίου Πελάγους. Εκτείνεται μεταξύ της ανατολικής ακτής της Αττικής και του νότιου άκρου της Εύβοιας. Πήρε το όνομά του από τα νησιά των Πεταλοιών, τα οποία βρίσκονται στο βορειοανατολικό τμήμα του Κόλπου, στα ανοιχτά της Ευβοϊκής ακτής. Ο κόλπος Πεταλιών συνδέεται στα βόρεια με τον Νότιο Ευβοϊκό Κόλπο. Κάποιες πηγές τον θεωρούν τμήμα του νότιου Ευβοϊκού. Το μήκος του κόλπου είναι 50 χιλιόμετρα (βορράς-νότος), ενώ έχει πλάτος περίπου 5 χιλιομέτρων στο βορρά, έως και 50 χιλιομέτρων στο νότο. Υπάρχουν αρκετά ακατοίκητα νησιά στον κόλπο, μεταξύ των οποίων είναι οι Πεταλιοί και η Μακρόνησος. Τα ακρωτήρια Στρογγυλό και Βίγλα βρίσκονται κατά μήκος του κόλπου στην Εύβοια.

Μέρη που βρέχονται από τον κόλπο
--------------------------------

* Στην Αττική (από νότο προς βορρά):
	+ Λαύριο
	+ Πόρτο Ράφτη
	+ Αρτέμιδα
	+ Ραφήνας
	+ Νέα Μάκρη
	+ Αγία Μαρίνα
* Στην Εύβοια (από βορειοδυτικά προς νοτιοανατολικά):
	+ Στύρα
	+ Μαρμάρι
	+ Κάρυστος

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σταματελάτος, Μιχαήλ· Βάμβα-Σταματελάτου, Φωτεινή (2006). *Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας*. Αθήνα: Ερμής. σελ. 233. ISBN 9603201332.
Ο **Ιγκόρ Ρούνοφ** (8 Φεβρουαρίου 1963 — 11 Απριλίου 2011) ήταν Ρώσος παλαίμαχος διεθνής πετοσφαιριστής. Είχε ύψος 203 εκ. και αγωνιζόταν στη θέση του κεντρικού.

Καριέρα
-------

Ο Ιγκόρ Ρούνοφ έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο του βόλλευ στην Ίσκρα Οντιντσόβο, ομάδα της σημερινής Ρωσίας, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1983.

Το 1983 μεταπήδησε στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας, στην οποία παρέμεινε για οκτώ χρόνια. Με την ομάδα της Μόσχας κατέκτησε 7 Πρωταθλήματα Σοβιετικής Ένωσης (1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 1991), 2 Κύπελλα Σοβιετικής Ένωσης (1984, 1985), 5 Τσάμπιονς Λίγκ (1986, 1987, 1988, 1989, 1991) και τρία Σούπερ Καπ Ευρώπης (1987, 1988, 1991).

Το 1991 μεταπήδησε στην Ιταλία παίρνοντας μεταγραφή στην τοπική Σίτα ντε Καστέγιο, στην οποία παρέμεινε για λίγους μόνο μήνες.

Το 1992 ταξίδεψε στην Ελλάδα με προορισμό τον Ολυμπιακό Πειραιώς, με την φανέλα του οποίου αγωνίστηκε για δύο χρόνια κατακτώντας το Πρωτάθλημα αλλά και το Κύπελλο Ελλάδος του 1993.

Την επόμενη πενταετία, ο Ιγκόρ Ρούνφ αγωνίστηκε σε διάφορες ομάδες και συγκεκριμένα στις Τους Κριφτέλ (1993-94), ΣΚ Πρόμιν (1994-96) και Ιστανμπούλ Μπελεντιγέσι Κουλούμπου (1996-98).

Το 1998 μετεγγράφη στην Σπαρτάκ Μόσχας, στην οποία παρέμεινε για μόλις ένα χρόνο. Η ομάδα της Ρωσίας αποτέλεσε και τον τελευταίο σταθμό της πολυετούς καριέρας του Ιγκόρ Ρούνοφ.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Ιγκόρ Ρούνοφ έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με τη φανέλα της Σοβιετικής Ένωσης.

Μεταξύ άλλων, έχει συμμετάσχει με τη φανέλα της εθνικής ομάδας της Σοβιετικής Ένωσης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988 και του 1992.

Τίτλοι
------

* 7 Πρωταθλήματα Σοβιετικής Ένωσης: 1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 1991
* 2 Κύπελλα Σοβιετικής Ένωσης: 1984, 1985
* 5 Τσάμπιονς Λίγκ: 1986, 1987, 1988, 1989, 1991
* 3 Σούπερ Καπ Ευρώπης: 1987, 1988, 1991
* 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας: 1993
* 1 Κύπελλο Ελλάδας: 1993

Πηγές
-----

* 


1. ↑  (Ιταλικά) *www.legavolley.it*. RUN-IGO-63. Ανακτήθηκε στις 7  Μαΐου 2022.
Επισήμανση της περιοχής εντός της Υεμένης με κόκκινο χρώμα
Το **κυβερνείο Αλ Χουντάιντα** (αραβικά: الحديدة‎, γνωστό και ως *αλ Χουντάυντα*) αποτελεί διοικητική διαίρεση της Υεμένης. Καταλαμβάνει την κεντροδυτική περιοχή της χώρας δίπλα από την Ερυθρά Θάλασσα, και η πρωτεύουσα του είναι η ομώνυμη πόλη Αλ Χουντάιντα. Έχει συνολική έκταση 17.509 τ.χλμ και πληθυσμό 2,6 εκατομμύρια κατοίκους. Κατά τον υεμενικό εμφύλιο πόλεμο ο οποίος ξεκίνησε το 2015, τον έλεγχο της περιοχής διατηρούν οι Χούθι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Statistical Yearbook 2011». Central Statistical Organisation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2013.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 144323491
* LCCN: n85346783

 |

 |
Ο Κόλπος του Τόνκιν
Ο **Κόλπος του Τονκίνο** (στη βιετναμέζικη και στην κινέζικη γλώσσα (πινγίν) ονομάζεται **Vịnh Bắc Bộ** και **Běibù Wān** αντίστοιχα, που σημαίνει βόρειος κόλπος) βρίσκεται στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας. Το όνομα Τονκίνο (γράφεται **東京** με τους Hán-Nôm χαρακτήρες στο βιετναμέζικο αλφάβητο) σημαίνει «ανατολική πρωτεύουσα», που είναι η παλιά ονομασία του Ανόι. Όταν το Βιετνάμ ήταν γαλλική αποικία το βόρειο τμήμα του ονομαζόταν Τονκίνο.

Ο Κόλπος του Τονκίνο βρέχει δυτικά τις βόρειες ακτές του Βιετνάμ, βόρεια τις ακτές της κινεζικής επαρχίας Guangxi και ανατολικά της χερσόνησο Leizhou και τη νήσο Χαϊνάν και σ’ αυτόν εκβάλλει ο Ερυθρός Ποταμός. Ο Κόλπος του Τονκίνο έχει μήκος 300 ναυτικά μίλια, πλάτος 150 ναυτικά μίλια και μέγιστο βάθος 70 μέτρα και τα σημαντικότερα λιμάνια του είναι το Μπέν –θούι, η Χαιφόνγκ και Πέι –χάι. 

Στις 2 Αυγούστου 1964 ο Πρόεδρος των Η.Π.Α Λίντον Τζόνσον υποστήριξε ότι δυνάμεις του Βορείου Βιετνάμ επιτέθηκαν δύο φορές κατά Αμερικανικών αντιτορπιλικών στον κόλπο του Τονκίνο. Το γεγονός αυτό, που είναι γνωστό ως Επεισόδιο στον Κόλπο του Τονκίνο, οδήγησε στην έγκριση του Ψηφίσματος του Κόλπου του Τονκίνο στις 7 Αυγούστου 1964, με το οποίο οι Η.Π.Α ενεπλάκησαν πιο άμεσα στον πόλεμο του Βιετνάμ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Λήμμα Τονκίνο, Κόλπος, σελ. 114, Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τ. 50

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Gulf of Tonkin στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 243862531
* LCCN: sh93006693
* GND: 4580145-9
* SUDOC: 178875244
* BNF: cb15217765m (data)
* NKC: ge680560

 |

 |
Ο κόμης **Καρλ Γκούσταφ Ρένσκιελντ** (*Carl Gustav Rehnskiöld*, 6 Αυγούστου 1651 - 29 Ιανουαρίου 1722) υπήρξε Σουηδός ανώτατος αξιωματικός την εποχή της βασιλείας του Καρόλου ΙΒ'.

Ήταν ένας από τους πρωταγωνιστές του Μεγάλου Βορείου Πολέμου, ο οποίος ξεκίνησε το 1700. Καίτοι αψίθυμος και εριστικός ως χαρακτήρας, οι στρατιωτικές ικανότητές του τον έκαναν βασικό σύμβουλο του βασιλιά και δεύτερο στην ιεραρχία του σουηδικού στρατού. Μάλιστα όπως αποκαλούσαν τον Κάρολο «Αλέξανδρο του Βορρά», έτσι και το Ρένσκιελντ τον αποκαλούσαν «Παρμενίωνα».

Σημαντικότερες στιγμές της καριέρας του υπήρξαν η θριαμβευτική εκστρατεία στην Πολωνία (τότε τμήμα της Πολωνο-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας) μεταξύ 1701 - 1703, η Μάχη του Φράουσταντ το 1706 (μετά τη νίκη του προήχθη σε στρατάρχη), αλλά και η αποτυχημένη εισβολή στη Ρωσία το 1708-9. Είχε το γενικό πρόσταγμα στη Μάχη της Πολτάβα, την οποία έχασε και αιχμαλωτίσθηκε από τους Ρώσους. Παρέμεινε αιχμάλωτός τους έως το 1718.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Carl Gustaf Rehnschiöld». (σουηδικά) *Dictionary of Swedish National Biography*. 7579.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Carl Gustaf Rehnskiöld στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 27917560
* LCCN: n2002038323
* ISNI: 0000 0000 3302 6996
* GND: 121061396
* KulturNav: id

 |

 |
Θέα του κόλπου
Ο **Κόλπος του Αγίου Λαυρεντίου** (αγγλικά: Gulf of Saint Lawrence· γαλλικά: Golfe du Saint-Laurent) είναι η έξοδος των Μεγάλων Λιμνών της Βορείου Αμερικής μέσω του ποταμού Αγίου Λαυρεντίου στον Ατλαντικό Ωκεανό. Ο κόλπος είναι μια ημίκλειστη θάλασσα, που καλύπτει έκταση περίπου 226.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων και περιέχει γύρω στα 34.500 κυβικά χιλιόμετρα νερού, με αποτέλεσμα ένα μέσο βάθος 152 μέτρων.

Ιστορία
-------

Ο κόλπος έχει παράσχει ένα ιστορικά σημαντικό θαλάσσιο αλιευτικό πεδίο για διάφορους λαούς των Πρώτων Εθνών που έχουν ζήσει στις ακτές του για χιλιετίες και χρησιμοποιούσαν τα νερά του για μεταφορά.

Το πρώτο τεκμηριωμένο ταξίδι ενός Ευρωπαίου στα νερά του κόλπου ήταν από τον Γάλλο εξερευνητή Ζακ Καρτιέ το έτος 1534. Ο Καρτιέ ονόμασε τις όχθες του ποταμού Αγίου Λαυρεντίου «Η Χώρα του Καναδά», μετά από μια αυτόχθονη λέξη που σημαίνει «χωριό» ή «οικισμός», ονομάζοντας έτσι τη δεύτερη μεγαλύτερη χώρα στον κόσμο.

Την ίδια περίπου περίοδο, οι Βάσκοι έρχονταν συχνότερα στην περιοχή για κυνήγι φαλαινών και εμπόριο με τους λαούς των Πρώτων Εθνών των σύγχρονων καναδικών επαρχιών του Ατλαντικού και του Κεμπέκ. Άφησαν τα κατάλοιπα της παρουσίας τους σε πολλές τοποθεσίες της περιοχής—αποβάθρες, κλιβάνους, νεκροταφεία κ.λπ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Atlantic region, Government of Canada, page 86» (PDF). *publications.gc.ca*. Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Gulf of Saint Lawrence στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 6146152917105250302
* GND: 4234314-8
* SUDOC: 050546910
* BNF: cb12647549q (data)

 |

 |
Η **Κυπριακή Ομοσπονδία Ράγκμπυ** (Κ.Ο.ΡΑ.) είναι το κυβερνητικό όργανο για το ράγκμπι γιούνιον στην Κύπρο. Προσχώρησε στην Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Ράγκμπι (FIRA) το 2006. Η ΚΟΡΑ έγινε προσωρινό μέλος της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ράγκμπι (WR) το Νοέμβριο του 2014.

Διεξάγει αρκετές διοργανώσεις, συμπεριλαμβανομένου ενός πρωταθλήματος με ομάδες από τις βρετανικές στρατιωτικές βάσεις (Ακρωτήρι, Επισκοπή και Δεκέλεια) και τρεις τοπικές ομάδες, την Paphos Tigers, την Limassol Crusaders και την Nicosia Barbarians. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ράγκμπι γιούνιον και ράγκμπι σέβενς ανδρών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Cyprus accepted as members of the International Federation of Amateur Rugby» (PDF) (στα French). 7 Δεκεμβρίου 2006. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 28 Σεπτεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2007. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
2. ↑  «World Rugby gives Cyprus warm welcome but Armenia and Greece the cold shoulder». 27 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Cyprus Rugby Federation  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Κωνσταντίνος** (αναφέρεται και με το παρωνύμιο «Φαγίτζης») ήταν βυζαντινός, ευνούχος, στρατηγός, έφερε τον τίτλο του προέδρου, δομέστικου των σχολών της Ανατολής (ευώων) και του δούξ.

Καταγόταν από λαϊκή οικογένεια της Παφλαγονίας: όταν ο Ιωάννης ο Ορφανοτρόφος, ευνούχος και αδελφός του, ανέβηκε σε αξιώματα επί Βασιλείου Β΄ προώθησε τα αδέλφια του σε διάφορες θέσεις, αργότερα όταν έγινε αυτοκράτορας ο αδελφός του Μιχαήλ Δ΄ ανέβηκε σε ανώτατα στρατιωτικά αξιώματα.. 

Το 1034 διορίσθηκε Διοικητής (δούξ) της Αντιόχειας στην θέση του αδελφού του Νικήτα όταν πέθανε, παρέμεινε στην θέση ως το 1037 ή 1038. Το 1038 στάλθηκε με στρατεύματα στην Ιβηρία για να αντιμετωπίσει την εισβολή του Μπαγκράντ Δ΄, χωρίς επιτυχία όπως αναφέρεται λόγω της στρατιωτικής του απειρίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  [...] Κωνσταντίνος ό Φαγίτζης ευνούχος, άνθρωπος Παφλαγών καί συνήθης τω βασιλεϊ [...], Joannes Scylitzes, Historiarum compendium
2. 1 2 3  Krsmanović Bojana, «Παφλαγόνες», 2003, Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού, Μ. Ασία
3. 1 2  Γεώργιος Α. Λεβενιώτης, *Η πολιτική κατάρρευση του Βυζαντίου στην ανατολή*, Θεσσαλονίκη 2007, σελίδες 132 και 532
4. ↑  Dumbarton Oaks, Catalogue of Byzantine Seals at Dumbarton Oaks and in the Fogg Museum of Art  απο τα Google books
Η **Κομητεία Σούφου (Κασγκάρ Κονασεχέρ)** (κινεζικά: 疏附縣, ουιγουρικά: قەشقەر كونا شەھەر ناھىيىسى, Қәшқәр Кона Шәһәр Наһийиси, Ουιγουρικό Λατινικό Αλφάβητο: Qeshqer Kona Sheher Nahiyisi, Ουιγουρικό Νέο Αλφάβητο: Ⱪəxⱪər Kona Xəⱨər Naⱨiyisi) είναι κομητεία στην Αυτόνομη Ουιγουρική Περιφέρεια του Σιντσιάνγκ και βρίσκεται υπό την διαχείριση του Νομού Κασγκάρ. Έχει έκταση 3.513 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, η κομητεία είχε πληθυσμό 360.000 κατοίκων.

Επίθεση το 2013
---------------

Στις 15 Δεκεμβρίου 2013, 16 άνθρωποι σκοτώθηκαν σε μια επίθεση σε ένα αστυνομικό σταθμό. Μια ομάδα, οπλισμένη με μαχαίρια και βόμβες, επιτέθηκαν στον αστυνομικό σταθμό και σκότωσαν δύο αστυνομικούς. Στον απόηχο του γεγονότος, οι 14 από τους 16 επιτιθέμενους σκοτώθηκαν από ειδικές μονάδες της αστυνομίας.

Δείτε επίσης
------------

* Χάρτης Μακάν

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Attack on Police in Western China Kills 16, Tianshan Reports». *Bloomberg*.. Ανακτήθηκε στις December 16, 2013.
2. ↑  «16 die in attack on police station in west China». *USA Today*. December 16, 2013.. Ανακτήθηκε στις December 16, 2013.
Συντεταγμένες: 09°30′N 102°00′E﻿ / ﻿9.500°N 102.000°E﻿ / 9.500; 102.000

Ο κόλπος της Ταϊλάνδης.
Ο κόλπος της Ταϊλάνδης.
Ο **κόλπος της Ταϊλάνδης** (ταϊλανδέζικα: อ่าวไทย) ή **κόλπος του Σιάμ** είναι κόλπος που βρίσκεται στη Νότια Σινική θάλασσα.

Γεωγραφία
---------

Από το κόλπο της Ταϊλάνδης βρέχεται η Καμπότζη, η Ταϊλάνδη και το Βιετνάμ. Στη βόρεια άκρη του κόλπου βρίσκεται η πόλη της Μπανγκόκ στις εκβολές του ποταμού Τσάο Πραγιά. Ο κόλπος έχει έκταση 320.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα και είναι σχετικά ρηχός. Έχει μέσο βάθος 58 μέτρα και το βαθύτερο σημείο του είναι μόνο 85 μέτρα βαθύ. Το γεγονός αυτό καθιστά την ανταλλαγή του νερού αργή, και χάρη στην εισροή νερού από ποτάμια ο κόλπος έχει χαμηλή αλατότητα (3,05-3,25%) και είναι πλούσιος σε ιζήματα.

Τουρισμός
---------

Ο κόλπος της Ταϊλάνδης φιλοξενεί πολλούς κοραλλιογενείς υφάλους, και ως εκ τούτου πολλά κέντρα καταδύσεων. Λόγω της τροπικής ζέστης του νερού είναι δημοφιλής στους τουρίστες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Proceedings of the Royal Geographical Society». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Μαρτίου 2014. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Gulf of Thailand στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 240799671
* LCCN: sh85134453
* GND: 4059675-8
* SUDOC: 174964803
* NKC: ge695331

 |

 |
Χάρτης της Κοίλης Συρίας, σύμφωνα με τον Γερμανό χαρτογράφο Heinrich Kiepert
Η **Κοίλη Συρία** ήταν ονομασία της περιοχής της νότιας Συρίας κατά το 300 π.Χ. που αποτέλεσε το μήλον της έριδος ανάμεσα στη δυναστεία των Σελευκιδών και τη δυναστεία των Πτολεμαίων, η κοιλάδα της Συρίας μεταξύ των ορέων Λιβάνου και Αντιλιβάνου. 

Ο όρος δεν περιλαμβάνει μόνο τα εδάφη της κοιλάδας Μπεκάα του Λιβάνου, αλλά καλύπτει ολόκληρη την περιοχή που ορίζεται από τα παράλια της Μεσογείου, τον ποταμό Ορόντη (Ναχρ-ελ-Άζι), έφτανε νότια ως την Αίγυπτο και βόρεια ως τη Λαοδίκεια (Λατάκια).

Ο όρος συναντάται για πρώτη φορά στην *Ανάβαση* του Αρριανού κι έχει αποτελέσει πολλές φορές αντικείμενο συζήτησης. Ίσως πρόκειται για μεταγραφή της αραμαϊκής λέξης kul, που σημαίνει "ολόκληρος", υποδηλώνοντας έτσι όλη τη Συρία. 

Ο στρατηγός του Μεγάλου Αλεξάνδρου Πτολεμαίος κατέκτησε την Κοίλη Συρία το 318 π.Χ. ωστόσο γρήγορα αποσύρθηκε από αυτή, όταν συμμετείχε στο συνασπισμό εναντίον του Αντίγονου Α' του Μονόφθαλμου το 313 π.Χ. Το 312 ο Σέλευκος Α' Νικάτωρ νίκησε το Δημήτριο, γιο του Αντίγονου, στη μάχη της Γάζας, κάτι που επέτρεψε και πάλι στον Πτολεμαίο να καταλάβει την Κοίλη Συρία. Αν και αποσύρθηκε πάλι μετά από λίγους μήνες, αφότου ο Δημήτριος κέρδισε μια μάχη εναντίον του στρατηγού του και ο Αντίγονος εισέβαλε στη Συρία.

Το 302 π.Χ. ο Πτολεμαίος συμμετείχε και πάλι σε νέο συνασπισμό εναντίον του Αντίγονου και επανακατέλαβε την Κοίλη Συρία, αλλά αποσύρθηκε όταν έμαθε τα νέα από μια εσφαλμένη αναφορά ότι ο Αντίγονος είχε καταφέρει μια νίκη και επέστρεψε όταν ο Αντίγονος ηττήθηκε στη μάχη της Ιψού το 301 π.Χ. Η Κοίλη Συρία δόθηκε στο Σέλευκο από τους νικητές της Ιψού, καθώς ο Πτολεμαίος δεν είχε συμβάλει καθόλου στη νίκη τους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αλεξάνδρου Ανάβασις, Αρριανός, 2.13.7». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Αυγούστου 2010. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2010.
2. ↑  M. Sartre, "La Syrie creuse n'existe pas", στον G. L. Gatier, et al. Géographie historique au proche-orient (1988:15-40), αναβιώνοντας την ερμηνεία του A. Schalit (1954), αναφέρεται από τον Robin Lane Fox, Travelling Heroes in the Epic Age of Homer(2008, notes p378f): "the crux is solved".

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολύβιου Ιστορίαι, Δ', Συριακά
* Μέγας Αλέξανδρος - Ευρετήριο ονομάτων και γενικών πληροφοριών
Οι **ημικυτταρίνες** είναι δομικά συστατικά του ξύλου. Από χημικής άποψης, είναι υδατάνθρακες, πολυμερή με χαμηλό βαθμό πολυμερισμού.

Όρος
----

Ο όρος ημικυτταρίνες είναι συλλογικός και αναφέρεται σε μίγμα πολυσακχαριτών που αποτελούνται (δομούνται) από τα μονοσάκχαρα της γλυκόζης, της μαννόζης και της ξυλόζης, και σε μικρότερη αναλογία της γαλακτόζης, αραβινόζης και ραμνόζης, κ.α. Οι δύο (2) κύριες κατηγορίες τους στο ξύλο, είναι: οι γλυκομαννάνες και οι ξυλάνες. Ο όρος *ημικυτταρίνη* δεν είναι ορθός, διότι δεν υπάρχει μία.

Χαρακτηριστικά
--------------

Από φυσικής, χημικής και δομικής άποψης, διαφέρουν σημαντικά από την κυτταρίνη, λ.χ. είναι άμορφες, έχουν πολύ μικρό βαθμό πολυμερισμού (150-200), διαλύονται σε αλκαλικά διαλύματα και υδρολύονται πολύ εύκολα με αραιά διαλύματα οξέων. Οι ημικυτταρίνες απαντώνται στη φύση πάντοτε μαζί με την κυτταρίνη, και ίσως και τη λιγνίνη.

Οι ημικυτταρίνες (hemicelluloses) είναι οι πλέον υδρόφιλες ουσίες του ξύλου. Ο διαχωρισμός τους από την κυτταρίνη, χημικά, είναι εφικτός διότι διαλύονται σε διάλυμα υδροξειδίου του νατρίου (ΝαΟΗ) 17,5%, ενώ η κυτταρίνη παραμένει αδιάλυτη.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
Ο **Θεύδιος ο Μάγνης** ήταν αρχαίος Έλληνας μαθηματικός με καταγωγή από τη Μαγνησία της Μικράς Ασίας. Το έτος γέννησης του τοποθετείται στο 390 π.Χ. σύμφωνα με έναν κατάλογο μαθηματικών που είχε συντάξει ο Πρόκλος. Ήταν μαθητής του Εύδοξου και συμμαθητής του Μεναίχμου και Δεινοστράτου στην πλατωνική ακαδημία. Πιθανολογείται ότι ήταν ο συντάκτης του βιβλίου που χρησιμοποιούνταν στην ακαδημία του Πλάτωνα που αφορούσε στα γεωμετρικά στοιχεία. Αναφέρεται από τον Αριστοτέλη ενώ θεωρείται από τους σημαντικότερους μαθηματικούς της εποχής του. Στο έργο του Θεύδιου είχε πρόσβαση ο Ευκλείδης, ο οποίος σε μεγάλο βαθμό ταξινομεί, επιμελείται και συμπληρώνει το έργο πολλών προγενέστερων μαθηματικών, τελευταίος των οποίων υπήρξε ο Μαθηματικός από τη Μαγνησία.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, τόμος 28, σελίδα 155
2. ↑  Howard, Eves (1989). *Οι μεγάλες στιγμές των Μαθηματικών έως το 1650*. Αθήνα: Τροχαλία. σελίδες 87,88.
3. ↑  Proclus. A Commentary on the First Book of Euclid’s Elements. Translated with an Introduction and Notes by G. R. Morrow. 1970 (repr. Princeton: Princeton University Press, 1992)

Πηγές
-----

* Euclid· Thomas L. Heath (1956). *The thirteen books of Euclid's Elements*. Dover Publications. σελ. 117. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2011.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 7775512
* GND: 102408092

 |

 |
Το υπεράκτιο **κοίτασμα φυσικού αερίου Zohr** βρίσκεται στον αιγυπτιακό τομέα της Μεσογείου. Το θαλασσοτεμάχιο αυτό βρίσκεται στην παραχώρηση Shorouk, μια παραχώρηση έκτασης 3.765 τετρ. χιλ. που κέρδισε η Eni το 2013.  Υπολογίζεται ότι βρίσκεται σε μια έκταση 100 square kilometres (39 sq mi) και βρίσκεται σε βάθος 1.450 m. Το κοίτασμα ανακαλύφθηκε το 2015 από την ιταλική ενεργειακή εταιρεία Eni και είναι το μεγαλύτερο εύρημα φυσικού αερίου στη Μεσόγειο Θάλασσα, σχεδόν διπλάσιο από το γειτονικό κοίτασμα φυσικού αερίου Λεβιάθαν.  Το συνολικό αέριο που υπάρχει στο κοίτασμα φυσικού αερίου Zohr είναι περίπου 850 billion cubic metres (30×10~~^~~12 cu ft).    Εάν επιβεβαιωθεί, το Zohr θα διπλασιάσει σχεδόν τα αποθέματα φυσικού αερίου της Αιγύπτου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Egypt Hands Out Acreages For Gas, Oil Exploration». africaoilgasreport.com. 2 Μαΐου 2013. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2015.
2. ↑  «Israel has a gas conundrum». *The Economist*. 17 August 2017.. Ανακτήθηκε στις 18 August 2017.
3. ↑  «Eni discovers a supergiant gas field in the Egyptian offshore, the largest ever found in the Mediterranean Sea». Eni (press release). 30 Αυγούστου 2015. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2018.
4. ↑  «Italy's Eni Finds 'Supergiant' Natural Gas Field Off Egypt». *New York Times*. 2015.. Ανακτήθηκε στις 2015-08-31.
5. ↑  «Eni discovers largest known gas field in Mediterranean». *theguardian.com*.. Ανακτήθηκε στις 2015-08-31.
6. ↑  «ENI in Egypt: Euregas!». *The Economist*. 5 September 2015.. Ανακτήθηκε στις 5 September 2015.
Η **Κομητεία Ουενσού (Ονσού)**(Κινεζικά: 温宿县, Ουιγουρικά: ئونسۇ ناھىيىسى, Онсу Наһийиси‎, Ουιγουρικό Λατινικό Αλφάβητο: Onsu Nahiyisi, Ουιγουρικό Νέο Αλφάβητο: Onsu Nah̡iyisi) είναι κομητεία στην Αυτόνομη Ουιγουρική Περιοχής του Σιντσιάνγκ και βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία του της Νομού Ακσού. Η περιοχή καταλαμβάνει έκταση 14.309 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, η κομητεία έχει πληθυσμό 210,000 κατοίκων.

Το τοπωνύμιο Ουενσού (温宿) είχε εμφανιστεί σε ιστορικά αρχεία της Δυναστείας των Δυτικών Χαν ως μια από τις 36 πολιτείες των Δυτικών Περιφερειών.

Δείτε επίσης
------------

* Χάρτης Μακάν

Παραπομπές
----------

1. ↑  "新疆各市县名称演变考议" by 贺灵
Το **Φέγιερ** (ουγγρικά: Fejér megye‎, προφέρεται [ˈfɛjeːr]) είναι διοικητική κομητεία (κομιτάτο ή "μέγκυε") στην κεντρική Ουγγαρία. Βρίσκεται στη δυτική όχθη του ποταμού Δούναβη και σχεδόν αγγίζει την ανατολική όχθη της Λίμνης Μπάλατον. Συνορεύει με τις ουγγρικές κομητείες Βέσπρεμ, Κόμαρομ-Έστεργκομ, Πεστ, Μπατς-Κίσκουν, Τόλνα και Σόμοτζι. Πρωτεύουσα είναι το Σέκεσφεχερβαρ. 

Σύμφωνα με στοιχεία του 2015, η κομητεία είχε πληθυσμό 417.651 κατοίκων.

Γεωγραφία
---------

Γεωγραφικά η κομητεία Φέγιερ είναι ποικίλη. Το νότιο τμήμα είναι παρόμοιο -και γειτνιάζει- με τη μεγάλη Ουγγρική Πεδιάδα (Nagyalföld), ενώ άλλα μέρη είναι λοφώδη (βουνά Μπάκονι, Βέρτες, Γκέρετσε). Η λίμνη Βέλεντσε, δημοφιλές θέρετρο, βρίσκεται επίσης εκεί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  nepesseg.com, population data of Hungarian settlements
Ο **Θεόφιλος Κ. Φραγκόπουλος** (1917 - 1969) ήταν Έλληνας γεωπόνος.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του υποναύαρχου Κωνσταντίνου Φραγκόπουλου. Ξάδελφός του ήταν ο λογοτέχνης Θεόφιλος Δ. Φραγκόπουλος. Το 1939 αποφοίτησε από το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και το ίδιο έτος κατατάχθηκε ως έφεδρος υπαξιωματικός στο Πολεμικό Ναυτικό. Κατά τη διάρκεια της κατοχής διέφυγε στην Μέση Ανατολή, όπου παρέμεινε καθόλη τη διάρκεια αυτής. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα εγκαταστάθηκε στη Γαλλία προκειμένου να συμπληρώσει τις σπουδές του. Το 1963 ανακηρύχθηκε διδάκτωρ του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών και το ίδιο έτος διορίστηκε επιμελητής στο εργαστήριο της Γεωργικής Χημείς του ίδιου Πανεπιστημίου. Υπήρξε ανήσυχος νους με προοδευτικές αντιληψεις και φιλοσοφικές ανησυχίες ενώ μιλούσε αρκετές γλώσσες μεταξύ των οποίων αραβικά και ρώσικα.

Με την κατάλυση της δημοκρατίας από την Χούντα των Συνταγματαρχών ο Φραγκόπουλος -προοδευτικό πνεύμα της εποχής- τέθηκε υπό παρακολούθηση. Στις 25 Μαρτίου του 1969 αρνήθηκε να παρευρεθεί στην εορτή που οργάνωσε το Πανεπιστήμιο με αποτέλεσμα να συλληφθεί λίγες μέρες αργότερα και να ανακριθεί για μια ολόκληρη ημέρα. Μια ημέρα αργότερα, στις 29 Μαρτίου, αυτοκτόνησε στο γραφείο του με κυανιούχο κάλιο έχοντας αφήσει ένα σημείωμα, στο οποίο έγραφε τα εξής: *«Καλύτερα να πεθαίνεις όρθιος παρά να ζής γονατιστός. Οι φίλοι μου να εκδικηθούν το θάνατό μου»*.

Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε σε στενό κύκλο χωρίς την παρουσία συναδέλφων του πλην του καθηγητή Νικόλαου Ρουσσόπουλου, ο οποίος και εκφώνησε τον επικήδειο.

Μετά την πτώση της Χούντας ο Σύλλογος Φοιτητών του Πανεπιστημίου έλαβε το όνομά του ενώ το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών τίμησε την μνήμη του δίνοντας το όνομά του σε ένα αμφιθέατρο της σχολής και τοποθετώντας την προτομή του (1995) στον προαύλιο χώρο. Ο ξάδελφός του, Θεόφιλος Δ. Φραγκόπουλος, δημοσίευσε το 1974 το ομώνυμο διήγημα στη μνήμη του. Το όνομά του μνημονεύεται στον κατάλογο θυμάτων που εκφωνείται κάθε χρόνο στην επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Καλοπίσης Γιάννης, Βιογραφικό Φραγκόπουλου, περιοδικό Τριπτόλεμος, Άνοιξη 2017, τεύχος 41, σελ. 12
2. 1 2  Παναγιωτόπουλος Δημήτριος, Οι επιπτώσεις της δικτατορίας στη δομή και λειτουργία της Ανώτατης Γεωπονικής Σχολής Αθηνών, περιοδικό Τριπτόλεμος, Άνοιξη 2017, τεύχος 41, σελ. 9
3. ↑  Θ. Δ. Φραγκόπουλος, Ο Θεόφιλος Φραγκόπουλος, περιοδικό Τριπτόλεμος, Άνοιξη 2017, τεύχος 41, σελ. 17
Ο **Κωστής Αχνιώτης** (1952-4 Απριλίου 2017) ήταν ελληνοκύπριος ακτιβιστής υπέρ της επανένωσης της Κύπρου και δραστήριο μέλος της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς της Κύπρου.

Ο Κωστής Αχνιώτης γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1952 και σπούδασε Βιοχημεία στο Μονπελιέ της Γαλλίας. Με την επιστροφή του στην Κύπρο, συνεργάστηκε με το έντυπο «Δελτίο Συζήτησης» από το 1976. Το 1985 συμμετείχε στην έκδοση του περιοδικού «Εντός των τειχών» και από το 1999 ως το 2004 στην έκδοση του περιοδικού «Εξ Υπαρχής». Από το 1998 ως το 2001 συμμετείχε στη συντακτική ομάδα του δικοινοτικού περιοδικού "Hate" και από το 2008 στην έκδοση του περιοδικού «Το Καλέμι», το οποίο αποτελούσε έντυπο της Ελληνοκυπριακής συνιστώσας της Πλατφόρμας ΕΚ και ΤΚ Εκπαιδευτικών «Ενωμένη Κύπρος». Επίσης ήταν εκ των ιδρυτικών μελών των φίλων του Ακάμα και μέλος της Κινηματογραφικής Λέσχης Λευκωσίας. Στο δημοψήφισμα για το Σχέδιο Ανάν το 2004 δραστηριοποιήθηκε υπέρ του "Ναι".

Στην κηδεία του Κωστή Αχνιώτη παρευρέθηκαν ελληνοκύπριοι και τουρκοκύπριοι. Ανάμεσα στους ομιλητές ήταν ο Τάκης Χατζηδημητρίου, καθώς και ο πρόεδρος της συντεχνίας Τ/κ δασκάλων, Σενέρ Ερτσίλ, ο οποίος μίλησε για τους κοινούς αγώνες που είχαν δώσει. Ο ηγέτης των τουρκοκυπρίων Μουσταφά Ακιντζί απέστειλε στεφάνι.

Τον Σεπτέμβριο του 2017, υποστηρικτές του Κωστή Αχνιώτη ζήτησαν την μετονομασία του δρόμου μπροστά από το συμβολικό κτήριο Λήδρα Πάλλας (χώρος όπου διεξήχθησαν συνομιλίες για το Κυπριακό) σε "δρόμο Κωστή Αχνιώτη", όμως ο δήμαρχος Λευκωσίας, Κωνσταντίνος Γιωρκάτζης (γιός του Πολύκαρπου Γιωρκάτζη, θετός γιος του Τάσσου Παπαδόπουλου, εγγονός του Αναστάσιου Γ. Λεβέντη) απέρριψε την αίτηση.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Χάσαμε τον Κωστή Αχνιώτη». *dialogos.com.cy*. 4 Απριλίου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Σεπτεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2017.
2. ↑  «Ε/κ και Τ/κ αποχαιρέτησαν τον Κωστή Αχνιώτη». *Πολίτης*. 15 Απριλίου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Απριλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2017. CS1 maint: Unfit url (link)
3. ↑  ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ, ΜΑΡΙΛΕΝΑ (26 Σεπτεμβρίου 2017). «Βάζει φρένο ο Δήμος Λευκωσίας για την Οδό Κωστή Αχνιώτη». *Πολίτης*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2017.
Συντεταγμένες: 52°40′22.94″N 16°51′6.84″E﻿ / ﻿52.6730389°N 16.8519000°E﻿ / 52.6730389; 16.8519000

Το **Κοβανούφκο** (πολωνικά: Kowanówko, γερμανικά: Rundhausen‎) είναι χωριό του Πόβιατ Ομπορνίκι, στο Βοεβοδάτο Μείζονος Πολωνίας της δυτικοκεντρικής Πολωνίας. Απέχει περίπου 3 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Ομπορνίκι και 31 χιλιόμετρα βόρεια της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Πόζναν.

Το χωριό έχει πληθυσμό 1.358 κατοίκων.

Ιστορία
-------

 Ένα από τα ιστορικά κτίρια του νοσοκομειακού συγκροτήματος
Η παλαιότερη γνωστή αναφορά του χωριού προέρχεται από το 1356, όταν ήταν μέρος του Βασιλείου της Πολωνίας που διοικούνταν από τους Πιαστ. Το Κοβανούφκο, στο παρελθόν γνωστό και ως *Chowanówko* (Χοβανούφκο), ήταν ένα βασιλικό χωριό του Πολωνικού Στέμματος, διοικητικά τοποθετημένο στο Πόβιατ Πόζναν, στο Βοεβοδάτο Πόζναν (14ος αιώνας-1793) της Επαρχίας Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος. Το 1857, ο Γιούζεφ Ζελάζκο ίδρυσε ένα ψυχιατρείο στο χωριό.

Μετά την κοινή γερμανοσοβιετική εισβολή στην Πολωνία, η οποία ξεκίνησε το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το Σεπτέμβριο του 1939, το χωριό κατελήφθη από τη Γερμανία μέχρι το 1945. Ένα στρατόπεδο διέλευσης για Πολωνούς που εκδιώχθηκαν από το πόβιατ το 1939 λειτουργούσε από τη Γερμανία στο χωριό. Οι απελαθέντες κρατήθηκαν στο στρατόπεδο για αρκετές ημέρες, όπου τους έκλεψαν χρήματα και τιμαλφή, και στη συνέχεια απελάθηκαν με φορτηγά τρένα στο Σοκόουουφ Ποντλάσκι στο Γενικό Κυβερνείο (Κεντρική Πολωνία που κατεχόταν από τη Γερμανία).

Παραπομπές
----------

1. ↑  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. -510319.
2. ↑  bdl.stat.gov.pl/api/v1/data/localities/by-unit/023016116015-0591455?var-id=1639616&format=jsonapi. Ανακτήθηκε στις 6  Οκτωβρίου 2022.
3. ↑  «Κεντρική Στατιστική Υπηρεσία (ΚΣΥ) - Εθνικό Μητρώο Εδαφικής Κατανομής Γης» (στα Πολωνικά). 1 Ιουνίου 2008.
4. ↑  *Atlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część I. Mapy, plany* (στα Πολωνικά). Βαρσοβία: Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk. 2017. σελ. 1a.
5. ↑  *Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom IV* (στα Πολωνικά). Βαρσοβία. 1883. σελ. 516.
6. 1 2  Βαρντζίνσκα, Μάρια (2017). *Wysiedlenia ludności polskiej z okupowanych ziem polskich włączonych do III Rzeszy w latach 1939-1945* (στα Πολωνικά). Βαρσοβία: Ινστιτούτο Εθνικής Μνήμης. σελ. 154. ISBN 978-83-8098-174-4.
Το **Κράσναγια Ζβέζντα** (μπασκίρ: Красная Звезда) είναι χωριό στην επαρχία Αλσεέβσκι, στη Δημοκρατία του Μπασκορτοστάν στη Ρωσία, στο σελσοβιέτ Αμπντρασιτόβσκι.

Πληθυσμός
---------

Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, οι κυρίαρχες εθνικότητες είναι οι Ρώσοι (54%) και οι Μπασκίρ (35%). Ο πληθυσμός είναι 56 κάτοικοι στην απογραφή του 2010, αυξημένος σε σχέση με την απογραφή του 2002, που υπήρχαν 46 κάτοικοι και το 2009, όπου ο πληθυσμός είχε αυξηθεί στους 49 κατοίκους.

Γεωγραφική θέση
---------------

Βρίσκεται στο δυτικό μέρος του Μπασκορτοστάν. Απέχει 31 χιλιόμετρα από το επαρχιακό κέντρο, το Ραγιέβσκι, 13 χιλιόμετρα από το κέντρο του σελσοβιέτ, το Αμπντρασίτοβο και 31 χιλιόμετρα από το Ραγιέβκα, τον πλησιέστερο σιδηροδρομικό σταθμό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Единый электронный справочник муниципальных районов Республики Башкортостан — приложение в формате Excel Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine..
2. ↑  Административно-территориальное устройство Республики Башкортостан: Справочник / Сост. Р. Ф. Хабиров. — Уфа: Белая Река, 2007. — 416 с. — 10 000 экз.
Η **Ιπποδάμεια του Οινομάου** στην ελληνική μυθολογία ήταν η πανέμορφη κόρη του Οινομάου και της συζύγου του Ευαρέτης (κατ' άλλους σύζυγός του ήταν η Στερόπη, ή η Ευρυθόη, κόρη του Δαναού). Ο Οινόμαος όμως κατά βάθος δεν επιθυμούσε να παντρέψει την Ιπποδάμεια, γιατί κατά μία εκδοχή την είχε ερωμένη του και κατά άλλη εκδοχή είχε πιστέψει σε ένα χρησμό, σύμφωνα με τον οποίο ο γαμπρός του θα τον σκότωνε. Διακήρυσσε λοιπόν ότι θα έδινε ως σύζυγο την Ιπποδάμεια σε όποιον τον νικούσε σε αρματοδρομία. Επειδή όμως τα άλογα του Οινομάου είχαν θεϊκή δύναμη και αντοχή, ο Οινόμαος νικούσε πάντα τον αντίπαλό του και υποψήφιο μνηστήρα της Ιπποδάμειας. Στη συνέχεια, του έκοβε το κεφάλι. Αφού είχε καρφώσει ήδη δώδεκα κεφάλια σε πασσάλους γύρω από το ανάκτορό του, εμφανίσθηκε μπροστά του ο Πέλοπας και ζήτησε την Ιπποδάμεια για γυναίκα.

Ο Πέλοπας είχε φροντίσει να εξαγοράσει προηγουμένως τον Μυρτίλο, τον ηνίοχο του Οινομάου, υποσχόμενος ότι θα του έδινε το μισό βασίλειο ή την Ιπποδάμεια για μια νύχτα. Τότε ο Μυρτίλος αντικατέστησε τα καρφιά στον άξονα του εμπρόσθιου τροχού στο άρμα του βασιλιά με κέρινα, ή δεν έβαλε καθόλου καρφιά. Μόλις λοιπόν ξεκίνησε ο αγώνας, το τέθριππο του βασιλιά αναποδογύρισε και ο Οινόμαος σκοτώθηκε. Σύμφωνα όμως με άλλη εκδοχή του μύθου, ο Πέλοπας νίκησε τον Οινόμαο χάρη στα άλογα που του είχε χαρίσει ο Ποσειδών και μετά σκότωσε ο ίδιος τον Οινόμαο. Μετά τη νίκη του ο Πέλοπας διέφυγε στην πατρίδα του με την Ιπποδάμεια και τον Μυρτίλο. Στην πορεία όμως ο Πέλοπας αθέτησε την υπόσχεσή του προς τον Μυρτίλο, οπότε ο τελευταίος προσπάθησε να απαγάγει την Ιπποδάμεια. Τότε ο Πέλοπας τον έριξε στη θάλασσα.

Τελικώς, η Ιπποδάμεια έζησε αρμονικά με τον Πέλοπα, και μαζί του έγινε μητέρα και γιαγιά ονομαστών μορφών της ελληνικής μυθολογίας: μητέρα του Ατρέα και του Θυέστη, γιαγιά του Αγαμέμνονα, του Μενελάου και του Ευρυσθέα, κ.ά..

Δείτε επίσης
------------

* Ερυθρόμορφος κρατήρας Πέλοπα και Οινομάου
* Ο αστεροειδής 692 Ιπποδάμεια (692 Hippodamia) πήρε το όνομά του από την Ιπποδάμεια του Οινομάου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  διάφοροι συγγραφείς: «Энциклопедический словарь» (Ρωσικά) Brockhaus–Efron. Αγία Πετρούπολη. 1907.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 1  Οκτωβρίου 2016.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
* Παυσανίας, *Ελλάδος περιήγησις*, 6. 21. 9–11

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Hippodamia (daughter of Oenomaus) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 308302225
* SUDOC: 169661032
* BNF: cb16549799p (data)

 |

 |