recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Βαρβαλισσός** (λατινικά: Barbalissus‎) ήταν μια πόλη στη ρωμαϊκή επαρχία της Ευφρατησίας Εκεί βρίσκονται και τα ερείπια στο **Καλαάτ Μπαλίς** (αραβικά: قلعة بالس‎), που διατηρεί εν μέρει την παλιά ονομασία της πόλης, νότια της Μασκανά (η αρχαία Εμάρ), στη σύγχρονη Συρία, στο δρόμο από το Χαλέπι προς την τοποθεσία της Σουρά, όπου ο Ευφράτης γυρίζει ξαφνικά στα ανατολικά.

Ιστορία
-------

Η πόλη ήταν χτισμένη κοντά στον ερειπωμένο χώρο της αρχαίας Εμάρ, η οποία είχε πέσει το 1187 π.Χ. Κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, χρησίμευσε ως βάση των *Equites Dalmatae Illyriciani*, μιας ρωμαϊκής ιππικής μονάδας, που πιθανότατα είχε την καταγωγή της από τα Βαλκάνια. 

Το 253, ήταν η τοποθεσία της Μάχης της Βαρβαλισσού, στην οποία οι Σασσανίδες Πέρσες υπό τον Σαπώρη Α' νίκησαν μια ρωμαϊκή στρατιά. Ο Σαπώρης λεηλάτησε και πυρπόλησε όλες τις μεγάλεις πόλεις και κωμοπόλεις της Κοίλης Συρίας όπως η Αντιόχεια, το Zeugma και τα Σαμόσατα.

Ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Ιουστινιανός Α' (527–565) ξανάχτισε τα τείχη της.

Η αραβική εκδοχή του καταλόγου των επισκόπων στην Πρώτη Σύνοδο της Νίκαιας το 325 περιλαμβάνει έναν Αντώνιο της Βαρβαλισσού. Πηγές στα ελληνικά αναφέρουν έναν Επίσκοπο Ακουιλίνο της Βαρβαλισσού, ο οποίος, κατά τη διάρκεια της Πρώτης Συνόδου της Εφέσου το 431, ήταν υποστηρικτής του Νεστορίου και για τον λόγο αυτό εξορίστηκε από την επισκοπή. Και ο Θεοδώρητος ο Κύρου μιλά για έναν επίσκοπο Μαρινιανό της Βαρβαλισσού. 

Παρόλο που κανένα επίσημο εκκλησιαστικό έγγραφο δεν ανέφερε την Βαρβαλισσό, για την οποία έχει προταθεί ότι ήταν μια μικρή οχυρωμένη κωμόπολη παρά πόλη, ένας συγγραφέας των αρχών του 20ού αιώνα λέει ότι η επισκοπή περιλαμβάνεται σε έναν τέτοιο κατάλογο, που χρονολογείται από τον 6ο αιώνα, ως βοηθός επισκόπου της Ιεράπολης Βαμβύκης, στο Πατριαρχείο Αντιοχείας. Δεν εμφανίζεται αργότερα σε εκκλησιαστικά έγγραφα, προφανώς επειδή σε κάποια ασαφή ημερομηνία πέρασε στην κατοχή της Συριακής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Το Χρονικό του Μιχαήλ του Σύρου δίνει τα ονόματα πέντε Ιακωβιτών Επισκόπων της Μπαλίς ή Μπέιτ Μπαλίς (συριακή ονομασία της Βαρβαλισσού): Ιωάννης, Χαμπίμπ, Βασίλειος, Τιμόθεος και Ηλίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στέφανος ο Βυζάντιος, Εθνικά, B158.7
2. ↑  Boecking (editor), *Notitia Dignitatum Orientis*, pp. 88, 389, cited in Raymond Janin, v. "Barbalissos", in *Dictionnaire d'Histoire et de Géographie ecclésiastiques*, vol. VI, 1932, coll. 575-576; and in Siméon Vailhé, "Barbalissos" in *Catholic Encyclopedia* (New York 1907)
3. ↑  Procopius, *De Aedificiis* II, 19; Malalas, *Chronographia*, XVIII, in Jacques Paul Migne, *Pat. Gr.* XCVII, 676. These are cited in Janin, *Dictionnaire d'Histoire et de Géographie ecclésiastiques* and in Vailhé, "Barbalissos" in *Catholic Encyclopedia*.
4. 1 2  Michel Lequien, *Oriens christianus in quatuor Patriarchatus digestus*, Paris 1740, Tomo II, coll. 949-950
5. ↑  Raymond Janin, v. *Barbalissos*, in *Dictionnaire d'Histoire et de Géographie ecclésiastiques*, vol. VI, 1932, coll. 575-576
6. ↑  Siméon Vailhé, "Une 'Notitia Episcopatuum' d'Antiochie du Xe siècle" in *Echos d'Orient* X (1907), p. 94.
7. ↑  *Revue de l'Orient chrétien*, 6 (1901), p. 192.
Συντεταγμένες: 37°58′31.9″N 23°43′22.0″E﻿ / ﻿37.975528°N 23.722778°E﻿ / 37.975528; 23.722778

Ο Ναός του Άρη ήταν κλασικός Δωρικός ναός που οικοδομήθηκε τον 5ο αιώνα π.Χ. και τον 1ο αιώνα π.Χ. μεταφέρθηκε στην Αρχαία Αγορά της Αθήνας.

Αρχιτεκτονική
-------------

Ο Ναός του Άρη ήταν περίπτερος, διπλός εν παραστάσι, με έξι κίονες στις στενές πλευρές και δεκατρείς στις μακρές και είχε διαστάσεις 15,88 × 34,71 μέτρα. Κατασκευάστηκε στο διάστημα 436-432 π.Χ από μάρμαρο και ήταν σχεδόν πανομοιότυπος με άλλους 3 ναούς που κατασκευάστηκαν την ίδια περίοδο. Τον Ναό του Ηφαίστου στην Αγορά της Αθήνας, τον Ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο και τον Ναό της Νέμεσης στον Ραμνούντα. Το γεγονός αυτό οδηγεί στο συμπέρασμα πως σχεδιάστηκαν από τον ίδιο, άγνωστο, αρχιτέκτονα. 

Στα ανατολικά του υπήρχε και ο βωμός του θεού ο οποίος σώζεται σε καλύτερη κατάσταση.

Ιστορία
-------

Ο Ναός χτίστηκε αρχικά σε περιοχή εκτός των Αθηνών. Παλαιότερα θεωρούνταν πως βρισκόταν στις Αχαρνές λόγω της γνωστής τοπικής λατρείας του Άρη. Νεότερες έρευνες του Μανόλη Κορρέ όμως δείχνουν ότι μάλλον βρισκόταν στην Αρχαία Παλλήνη δηλαδή στον σημερινό Σταυρό Αττικής. Πράγματι, σε ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ των οδών Ζαλόγγου, Ανδρούτσου και Μακρυγιάννη ανακαλύφθηκαν τα θεμέλια ενός ναού ιδίων διαστάσεων χωρίς όμως κανένα ίχνος της ανωδομής του. Σύμφωνα με αρχαίες πηγές εκεί βρισκόταν ο Ναός της Αθηνάς Παλλήνης. Στα χρόνια του αυτοκράτορα Αυγούστου, πιθανόν το 2 μ.Χ. ο Ναός αποσυναρμολογήθηκε πλήρως και μεταφέρθηκε στην Αγορά της Αθήνας όπου ξαναστήθηκε, αυτή τη φορά αφιερωμένος στον Άρη. Οι εργάτες που ανέλαβαν την αποσυναρμολόγηση και τη μεταφορά χάραξαν γράμματα στα μέλη του ναού ώστε να θυμούνται την σειρά με την οποία αυτά εφάπτονται για την ανασυναρμολόγηση (π.χ. ΑΡ = αριστερά, Ο = οπισθόδομος, Β = δεύτερη βαθμίδα του στερεοβάτη, Ε = ευθυντηρία). Η μεταφορά του Ναού σχετίζεται ίσως με την αυτοκρατορική λατρεία της εποχής και συγκεκριμένα με την λατρεία του εγγονού του Αυγούστου, Γάιου, τον οποίον επονόμαζαν «Νέο Άρη». Ο Ναός αναφέρεται από τον Παυσανία, γεγονός που συνεισέφερε στην ταυτοποίησή του. Καταστράφηκε πιθανότατα το 267 μ.Χ. κατά την εισβολή των Ερούλων μαζί με όλη την πόλη.

Ανασκαφή
--------

Ο Ναός ανασκάφηκε το 1937 από την Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα. Ελάχιστα σώζονται σήμερα και είναι ορατά. Μόνο κάποια θραύσματα μελών και 4 σπόνδυλοι των κιόνων. Κάποια από τα γλυπτά που ίσως διακοσμούσαν τον ναό βρίσκονται στην Κωνσταντινούπολη όπου μεταφέρθηκαν την Βυζαντινή περίοδο.

Βιβλιογραφία-σύνδεσμοι
----------------------

* Camp J. *«Η Αρχαία Αγορά της Αθήνας»*, εκδ. ΜΙΕΤ, Αθήνα 2003.
* Τραυλός Ι. *«Πολεοδομική εξέλιξις των Αθηνών»*, εκδ. Καπόν, Αθήνα 2005.
* Η ιστορία του Ναού.
* Φωτογραφίες και ιστορικό από την Αμερικανική Αρχαιολογική Σχολή της Αθήνας.
* Τρισδιάστατη αναπαράσταση και ιστορικό.
Συντεταγμένες: 53°41′51″N 24°59′59″E﻿ / ﻿53.69750°N 24.99972°E﻿ / 53.69750; 24.99972

Ο **ναός της Γεννήσεως της Θεοτόκου** (λευκορωσικά: Царква Раства Багародзіцы‎) είναι μια Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία στη Μουραβάνκα της περιοχής Στσουτσίν και της επαρχίας Χρόντνα, στη Λευκορωσία. Πρόκειται για ένα παράδειγμα του λευκορωσικού γοτθικού ρυθμού και για μια από τις πρώτες οχυρωμένες εκκλησίες που χτίστηκαν στο Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας, μαζί με τον Ναό του Αγίου Μιχαήλ στο Σινκαβίτσι .

Ιστορία
-------

 Ο ναός της Γεννήσεως της Θεοτόκου στη Μουραβάνκα σε πίνακα του Βιάτσεσλαβ Γκριάζνοφ (1874)
Ο ναός της Γεννήσεως της Θεοτόκου στη Μουραβάνκα οικοδομήθηκε κατά το πρώτο μισό του 16ου αιώνα. Επιθεωρήσεις από αρχαιολόγους έδειξαν ότι η εκκλησία πιθανότατα χτίστηκε μεταξύ των ετών 1524 και 1542. Το κτήριο υπέστη σοβαρές ζημιές το 1656 κατά τη διάρκεια του πολέμου ενάντια στη Ρωσία αλλά και το 1706 κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Βορείου Πολέμου. Εκείνη την εποχή, το κτήριο έμεινε άδειο για πολλά χρόνια και αποκαταστάθηκε πλέον στα μέσα του 19ου αιώνα. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο γερμανικός στρατός χρησιμοποίησε τον χώρο της εκκλησίας ως αποθήκη για προμήθειες. Στην Πολωνία του Μεσοπολέμου ο ναός μετατράπηκε σε καθολική εκκλησία. Το 1990, η εκκλησία η σοβιετική κυβέρνηση επέστρεψε την εκκλησία στους ορθόδοξους πιστούς και έκτοτε χρησιμοποιείται από αυτούς.

Αρχιτεκτονική
-------------

Ο ναός της Γεννήσεως της Θεοτόκου στη Μουραβάνκα είναι ένα από τα καλύτερα παραδείγματα της οχυρωμένης αρχιτεκτονικής ναού του πρώην Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας. Έχει τα χαρακτηριστικά τόσο της γοτθικής όσο και της αναγεννησιακής αρχιτεκτονικής.

Το κτήριο του ναού βρίσκεται κοντά σε μια πλατεία και έχει διαστάσεις 15x13,5 μέτρα. Υπάρχει ένας στρογγυλός πύργος σε κάθε μια από τις γωνίες του. Η διάμετρος των πύργων είναι περίπου 4,5 μέτρα και το πάχος τους είναι περίπου 1,8 μέτρα. Στην ανατολική πλευρά της εκκλησίας είναι προσαρμοσμένη μια αψίδα. Οι προσόψεις καλύπτονται με πολλά διακοσμητικά στοιχεία. Η εκκλησία έχει μια είσοδο που βρίσκεται στο δυτικό της άκρο. Το εσωτερικό χωρίζεται στα τρία κλίτη ύψους περίπου 12 μέτρων το καθένα.

Παρά τις ζημιές που προκλήθηκαν από τον πόλεμο και τις πολλαπλές απόπειρες αποκατάστασης, η εξωτερική όψη του κτηρίου είναι ακόμη παρόμοια με το αρχικό έργο. Τώρα προστατεύεται από το νόμο της Δημοκρατίας της Λευκορωσίας ως κτήριο που φέρει εθνική πολιτισμική και ιστορική αξία.

Κατάσταση Παγκόσμιας Κληρονομιάς
--------------------------------

Αυτό το μνημείο προστέθηκε στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO στις 30 Ιανουαρίου 2004, στην κατηγορία Πολιτισμός.

Εικόνες
-------

* 
* 
* 
* 
* 
*

Παραπομπές
----------

1. ↑  Edifices for Worship of Fortress Type in Belarus, Poland and Lithuania – UNESCO World Heritage Centre

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Φωτογραφίες στο Radzima.org
* Φωτογραφίες στο Globus.
Το ***Spice Islander I*** ήταν φέριμποτ RoRo, 836 κόρων, το οποίο είχε κατασκευαστεί στην Ελλάδα το 1967 ως ***Μαριάννα***. Μετονομάστηκε ***Απόστολος Π***, ακολουθόντας πώλησή του το 1988. Πωλήθηκε σε μια ονδουρανή εταιρεία το 2007 και μετονομάστηκε ***Spice Islander Ι***. Στις 10 Σεπτεμβρίου 2011, βυθίστηκε με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 1.573 άτομα· πολλοί από τους οποίους δεν ανασύρθηκαν ποτέ.

Περιγραφή
---------

Το πλοίο είχε μάκρος 60 μέτρα, με ακτίνα 11,40 μέτρων. Είχε εκτιμηθεί στους 836 κόρους, 663 τόνους καθαρής χωρητικότητας, 225 χωρητικότητα νεκρού φορτίου. Το πλοίο ήταν χειροκίνητο από δύο πετρελαιοκινητήρες Poyaud 12VUD25, 1.560 ίππων (1.160 kW).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Sadallah, Mwinyi (20 January 2012). «MV Spice Islander's report: Try marine executives, ship owner». IPP Media. .
2. ↑  «M/S Apostolos P» (στα Σουηδικά). Fakta om Fartyg. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2013.
Μπισκοτάνθρωποι
Μια από τις χαρακτηριστικές εορταστικές εικόνες είναι αυτή του **«Μπισκοτάνθρωπου»** (*Gingerbread man*). Η ανθρώπινη φιγούρα που μοιάζει με μικρού αγοριού παίρνει πολλές μορφές και μπορεί να γίνει μπισκότο, ζωγραφιά, στολίδι, παιχνίδι.

Το όνομα Gingerbread man το οφείλει στο αρωματικό τζίντζερ. Στη συνέχεια προστέθηκαν στη ζύμη κανέλα, μπαχαρικά και μέλι, που του έδωσαν εορταστική υπόσταση. Ο Μπισκοτάνθρωπος μπορεί να παραμείνει χωρίς διακόσμηση, αλλά η συνηθισμένη του παρουσία είναι αυτή με διακόσμηση από χρωματιστό γλάσο για τις λεπτομέρειες (κασκόλ, κουμπιά, μανίκια, μπατζάκια).

Συνταγή για την παρασκευή μπισκοτανθρώπων: 

Η ζύμη με τζίντζερ για την παρασκευή μπισκοτάνθρωπων εμφανίζεται για πρώτη φορά τον 16ο αιώνα. Η Νυρεμβέργη, όπου τον 17ο αιώνα εξειδικευμένοι αρτοποιοί παρασκεύαζαν τα συγκεκριμένα μπισκότα σαν αληθινά έργα τέχνης, έγινε το κέντρο του gingerbread. Διαδόθηκαν όμως όταν ξεκίνησαν να παρουσιάζουν ήρωες από το παραμύθι «Χαίνσελ και Γκρέτελ» των αδελφών Γκριμ. Ο Μπισκοτάνθρωπος εμφανίζεται και στην αυλή της βασίλισσας Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας, όταν η ίδια διέταξε να παρασκευαστούν από ζύμη τζίντζερ τα ομοιώματα των αυλικών της.

Στην Ελλάδα ο Μπισκοτάνθρωπος δεν έχει τόση εκτίμηση σε σχέση με τα παραδοσιακά γλυκίσματα, μελομακάρονα, κουραμπιέδες και δίπλες.

Υπάρχει ένα παραμύθι για τον Μπισκοτάνθρωπο που περιγράφει τις περιπέτειες ενός ζωντανού μπισκότου-αγοριού, που το έφτιαξε μια γιαγιά σε ένα χωριό:

«Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένα ηλικιωμένο ζευγάρι και η γιαγιά μια μέρα αποφάσισε να φτιάξει ένα μπισκότο σε σχήμα μικρού παιδιού. Μόλις το μπισκότο ψήθηκε και η γιαγιά το στόλισε, σαν να ξύπνησε από λήθαργο, άρχισε να τρέχει και πηδώντας από το παράθυρο άρχισε να φωνάζει «Μη με τρως». Το ηλικιωμένο ζευγάρι κυνήγησε το μπισκοτένιο αγόρι, αλλά δεν κατάφερε να το πιάσει. Στο δρόμο το μπισκοτανθρωπάκι συνάντησε ένα πεινασμένο γουρούνι που κυνηγώντας το του φώναξε: «Σταμάτα να σε φάω». Το ανθρωπάκι ανέπτυξε ταχύτητα και του ξέφυγε. Στη συνέχεια συνάντησε μια πεινασμένη αγελάδα και μετά ένα πεινασμένο άλογο που και τα δύο ζώα του φώναζαν: «Σταμάτα! Θέλω να σε φάω». Το μπισκοτοανθρωπάκι έτρεχε ακόμη πιο γρήγορα, ώσπου έφτασε μπροστά σε ένα ποτάμι. Κατάλαβε τότε ότι δεν μπορούσε να κολυμπήσει για να περάσει απέναντι, καθ' ότι θα μούλιαζε και θα πέθαινε. Μια πονηρή αλεπού που ήθελε να το φάει προσποιούμενη την καλόψυχη και την ευγενική προσφέρθηκε να το βάλει στο κεφάλι της για να διασχίσουν μαζί το ποτάμι ώστε να μη βραχεί. Φτάνοντας στην απέναντι όχθη η αλεπού πραγματοποίησε το σχέδιό της: Με ένα τίναγμα του κεφαλιού της πετάχτηκε ψηλά το μπισκοτανθρωπάκι καταλήγοντας στο στόμα της».(The Gingerbread Man Story - Bedtime Stories - Fairy Tales)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «GINGERBREAD COOKIES (ΜΠΙΣΚΟΤΑ ΜΕ ΜΠΑΧΑΡΙΚΑ)». *thatseat.blogspot.gr*. Ανακτήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2017.
Ο **Ναός της Αναλήψεως του Κυρίου** στα Φιλιατρά είναι ο αρχαιότερος σταυρεπίστεγος ναός στον κόσμο. Χρονολογείται από τον 12ο αιώνα και βρίσκεται νοτιοανατολικά της πόλεως των Φιλιατρών.

Η αρχαιολογική αξία του ναού αυτού παρέμενε άγνωστη μέχρι το 1958, οπότε ύστερα από έρευνες ο καθηγητής Μιχαήλ Γκιτάκος απέδειξε ότι είναι παλαιότερος από τον όμοιας αρχιτεκτονικής ναό του Αγίου Πέτρου στο Μπιέλο Πόλιε, στο σημερινό Μαυροβούνιο, ο οποίος χρονολογείται από το 1197-1199.

Η τοιχοποιία του Ναού της Αναλήψεως είναι πλίνθινη. Το ιερό σχηματίζεται από ημικυκλική κόγχη, η οποία παρατηρείται και εσωτερικά και εξωτερικά. Από τα λείψανα αξιόλογων αγιογραφιών, που χρονολογούνται από τον 12ο μέχρι τον 16ο αιώνα, διακρίνεται σήμερα μόνο η Πλατυτέρα, έργο του 16ου αιώνα, και η κεφαλή του Χριστού, έργο του 12ου αιώνα. Στο εξωτερικό του ναού διακρίνεται η χαρακτηριστική για τον 12ο αιώνα κουφική διακόσμηση.

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμ. 5
Το εργαλείο **split** του Unix συνήθως χρησιμοποιείται για να χωρίσει (αγγλ. split) ένα αρχείο σε δύο ή περισσότερα μικρότερα αρχεία.

Χρήση
-----

Η σύνταξη της εντολής είναι:

```
split *(προαιρετικές παράμετροι)* (όνομα αρχείου εισόδου)(όνομα αρχείου εξόδου)
```

Η προκαθορισμένη συμπεριφορά της split είναι η δημιουργία αρχείων εξόδου με σταθερό μέγεθος, αρχικά ορισμένο στις 1000 γραμμές. Τα αρχεία αποκτούν τα κατάλληλα ονόματα με την πρόσθεση των συνδυασμών *aa*, *ab*, *ac*, κλπ. στο *όνομα αρχείου εξόδου*. Αν δε δοθεί *όνομα αρχείου εξόδου*, χρησιμοποιείται το προκαθορισμένο όνομα αρχείου *x*, για παράδειγμα, *xaa*, *xab*, κλπ. Όταν χρησιμοποιείται παύλα (*-*) αντί για *όνομα αρχείου εισόδου*, τα δεδομένα προέρχονται από την καθιερωμένη έξοδο.

Για να ενωθούν πάλι τα αρχεία που προέκυψαν, χρησιμοποιείται η εντολή cat:

```
cat xaa xab xac > όνομα αρχείου
```

ή

```
cat xa[a-c] > όνομα αρχείου
```

Επιπλέον επιλογές του προγράμματος μπορούν να ορίσουν ένα μέγιστο αριθμό χαρακτήρων (αντί γραμμών) ή μέγιστο μήκος γραμμής, πόσοι βοηθητικοί χαρακτήρες θα χρησιμοποιηθούν στα ονόματα των αρχείων που προκύπτουν, και το αν θα χρησιμοποιηθούν γράμματα ή αριθμοί.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος βοηθημάτων του Unix

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Προγράμματα γραμμής εντολών και ενσωματωμένα του Unix και (άλλα) |
| --- |
|  |
| Σύστημα αρχείων | 
* cat
* cd
* chmod
* chown
* chgrp
* cksum
* cmp
* cp
* du
* df
* file
* fsck
* fuser
* ln
* ls
* lsattr
* lsof
* mkdir
* mount
* mv
* pwd
* rm
* rmdir
* split
* touch
 |
|  |
| Διεργασίες | 
* at
* bg
* chroot

cron
exit
fg
kill
killall
nice
pgrep
pidof
pkill
ps
pstree
sleep
time
top
wait
watch |
|  |
| Περιβάλλον χρήστη | 
* env
* finger
* id
* logname
* mesg
* passwd
* su
* sudo
* uname
* uptime
* w
* wall
* who
* whoami
* write
 |
|  |
| Επεξεργασία κειμένου | 
* awk
* comm
* cut
* ed
* ex
* fmt
* head
* iconv
* join
* less
* more
* paste
* sed
* sort
* tac
* tail
* tr
* uniq
* wc
* xargs
 |
|  |
| Προγραμματισμός Κελύφους | 
* .
* alias
* basename
* dirname
* echo
* expr
* false
* printf
* test
* true
* unset
 |
|  |
| Δικτύωση | 
* inetd
* netstat
* nslookup
* ping
* rlogin
* nc
* traceroute
 |
|  |
| Αναζήτηση | 
* find
* grep
* strings
 |
|  |
| Διάφορα | 
* apropos
* bc
* cal
* clear
* date
* dd
* lp
* man
* nl
* size
* tee
* yes
 |
|  |
| 
Κατηγορία **Κατηγορία** |

 |
Μια **αστρονομική σταθερά** είναι μία σταθερά που χρησιμοποιείται στην Αστρονομία. Οι αστρονομικές σταθερές περιλαμβάνουν «φυσικές» μονάδες αστρονομικών αποστάσεων (όπως η αστρονομική μονάδα, το έτος φωτός και το παρσέκ), «φυσικές» μονάδες χρόνου (το αστρικό έτος, το τροπικό έτος, η αστρική ημέρα), και διάφορες τιμές μαζών κλπ. (π.χ. η μάζα και η μέση ακτίνα της Γης, και η μάζα, η ακτίνα και η λαμπρότητα του Ηλίου). Οι αστρονομικές σταθερές μπορεί επίσης να συμπεριλαμβάνουν και γνήσιες φυσικές σταθερές, όπως είναι η ταχύτητα του φωτός (c), η σταθερά της παγκόσμιας έλξεως (G), ακόμα και η σταθερά του Πλανκ (h).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πίνακες σταθερών — από τις Σημειώσεις Αστρονομίας του Nick Strobel
* Ευρετήριο αστρονομικών σταθερών — James Q. Jacobs
Το ***Tomb Raider Chronicles*** είναι βιντεοπαιχνίδι δράσης-περιπέτειας που αναπτύχθηκε από την Core Design και διανεμήθηκε το 2000 από την Eidos Interactive για το PlayStation, τα Microsoft Windows και το Dreamcast. Μετά το *Tomb Raider: The Last Revelation*, η πρωταγωνίστρια Lara Croft της σειράς θεωρείται νεκρή, και μια ομάδα φίλων παρίσταται σε μνημόσυνο στο σπίτι της για να διηγηθούν ιστορίες από τα προγενέστερα κατορθώματά της. Το παιχνίδι ακολουθεί τη Lara μέσα από τα γραμμικά επίπεδα, επιλύοντας γρίφους και πολεμώντας εχθρούς. Ορισμένα επίπεδα ενσωματώνουν πρόσθετα στοιχεία παιχνιδιού όπως τη διακριτικότητα.

Παρά τον εικαζόμενο θάνατο της Lara Croft στο *The Last Revelation*, η Core Design ενημερώθηκε από την Eidos να συνεχίσει τη σειρά· ενώ μια νέα ομάδα εργάστηκε στο *The Angel of Darkness* για το PlayStation 2, μια πεπειραμένη ομάδα ανέπτυξε το *Chronicles* με βάσει ιδεών παρμένων από το *The Last Revelation*. Το *Chronicles* έλαβε ανάμικτες αξιολογήσεις από τους κριτικούς, αναφέροντας πως ξέμειναν από ιδέες για τη σειρά για την πρωτότυπη μηχανή PlayStation, και ενθυμείται ως ένα από τα πιο αδύναμα παιχνίδια του *Tomb Raider*, και είναι ένα από τα χειρότερα σε πωλήσεις παιχνίδια της σειράς πουλώντας μόνο 1,5 εκατομμύρια αντίτυπα.

Παραπομπές
----------
Ο **Μπιδασόα** (ισπανική και βασκική γραφή Bidasoa, προφορά ισπανικά: [bið̞a'soa] και βασκικά: [bi'ð̞asoˌa], γαλλική γραφή Bidassoa) είναι ποταμός της ιστορικής Χώρας των Βάσκων που στα τελευταία του χιλιόμετρα πριν τις εκβολές λειτουργεί ως φυσικό σύνορο μεταξύ Γαλλίας και Ισπανίας. Πηγάζει στα Πυρηναία της Ναβάρας και αφού διατρέξει την κοιλάδα του Μπαθτάν λαμβάνει τα ύδατα διάφορων παραποτάμων μέχρι τη μετατροπή του στο σύνορα των δύο χωρών δέκα χιλιόμετρα πριν τις εκβολές του μεταξύ Εντάγ και Ονταριμπία. Παρότι στα τελευταία του χιλιόμετρα εντοπίζεται ένας σημαντικός βιότοπος με ορισμένες νησίδες (π.χ νήσος των Φασιανών), η έντονη κατασκευαστική δραστηριότητα στις εκβολές του (με κύριο παράγοντα το αεροδρόμιο του Σαν Σεμπαστιάν) αποτελεί μια συνεχή απειλή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.chcantabrico.es/eu/las-cuencas-cantabricas/marco-fisico/hidrologia/rios/bidasoa.
2. ↑  ceh.cedex.es/anuarioaforos/afo/estaf-datos.asp?indroea=1106.
3. ↑  «Rio Bidasoa, en las proximidades de Endarlaza». *www.ingeba.org*. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2018.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 1643159035159701380003
* GND: 7532415-5
* BNE: XX455309

 |

 |
**Αστυνομία μεταλλείων**, ή **ορυχείων** ονομάζεται γενικά ο αστυνομικός έλεγχος που εφαρμόζεται στα πάσης φύσεως ορυχεία.

Ελλάδα
------

Στην Ελλάδα δεν υφίσταται οργανικά αυτοτελής τέτοια διοικητική υπηρεσία, πλην όμως ασκείται αυτή, σύμφωνα με τον υφιστάμενο Μεταλλευτικό Κώδικα, υπό τον Επιθεωρητή των μεταλλείων στον οποίο ανήκει η επίβλεψη και ο έλεγχος της ασφάλειας της ζωής και της υγείας των απασχολουμένων εργατών των ορυχείων, η ασφάλεια των εγκαταστάσεων και των πάσης φύσεως εξοπλισμών τους, της καλής λειτουργίας αυτών καθώς επίσης και της προστασίας των επί της επιφάνειας ευρισκομένων προσώπων, κτισμάτων και εγκαταστάσεων, δρόμων, σιδηροδρομικών γραμμών κ.λπ.

Για τους παραπάνω λόγους ο επιθεωρητής των μεταλλείων ή ορυχείων εκδίδει απαραίτητες διαταγές, απ΄ ευθείας στους μεταλλευτές ή μεταλλουργούς αναφέροντας σχετικά στο Υπουργείο Ανάπτυξης, πρώην Υπουργείο Βιομηχανίας. Ειδικότερα σε επείγουσες περιπτώσεις παρέχεται στον Επιθεωρητή το δικαίωμα να διατάξει ακόμα και την αναστολή, ή την παύση, των εργασιών λαμβάνοντας παράλληλα τα απαραίτητα προληπτικά μέτρα ανάλογα των κατά περίπτωση επισφαλών.

Για τον σκοπό αυτό η Γενική Επιθεώρηση Μεταλλείων εκδίδει αστυνομικές διατάξεις που ρυθμίζουν όλες τις λεπτομέρειες του τρόπου εργασιών, (μεταλλευτικής), των οποίων οι παραβάτες τιμωρούνται σύμφωνα με τις διατάξεις του Μεταλλευτικού Κώδικα.

Με την σύσταση του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής (ΥΠΕΚΑ), οι Επιθεωρήσεις Μεταλλείων (Νοτίου και Βορείου Ελλάδος) μεταφέρθηκαν (μαζί με τις υπόλοιπες υπηρεσίες του τομέα ενέργειας του Υπ. Ανάπτυξης) διοικητικά στο ΥΠΕΚΑ. Με τον νέο οργανισμό του ΥΠΕΚΑ, Π.Δ.100/2014 (ΦΕΚ 167/28-8-2014), οι Επιθεωρήσεις Μεταλλείων υποβιβάστηκαν σε τμήματα και εντάχθηκαν στο σώμα Επιθεώρησης Περιβάλλοντος, Δόμησης, Ενέργειας και Μεταλλείων του ΥΠΕΚΑ.

* Η Αστυνομία Μεταλλείων συγκαταλέγεται στις λεγόμενες εξαιρετικές αστυνομικές αρχές.

Αρχαιότητα
----------

Στην αρχαία Αθήνα ίσως να υπήρχαν ιδιαίτεροι υπάλληλοι που επόπτευαν τα μεταλλεία αν ληφθεί υπόψη οι αναφορές στα περί των μεταλλείων εγκλήματα καθώς και οι ειδικές διαδικασίες που ακολουθούσαν αυτών λεγόμενες "δίκαι μεταλλικαί", (Δημοσθένης, παραγραφή προς Πανταίνετο, 35), όπου οι καταπατητές, ή όσοι διάνοιγαν ορυχεία χωρίς άδεια, ή παρενοχλούσαν με οποιονδήποτε τρόπο την κανονική λειτουργία τιμωρούνταν ιδιαίτερα αυστηρά.  
 
Μάλιστα αναφέρεται ότι ο Δίφιλος καταδικάσθηκε επί τούτου σε θάνατο και ακόμη δήμευση της περιουσίας του, επειδή είχε αφαιρέσει μεταλλικούς δοκούς στήριξης θόλων από σήραγγες ορυχείου αργύρου, για βιοπορισμό, θέτοντας έτσι σε κίνδυνο τη ζωή των εργατών.

Δείτε επίσης
------------

* Γραφή αγράφου μετάλλου

Πηγές
-----

* Κ. Γαρδίκας "Αστυνομική"
* Κ. Μ. Σταμάτης "Αστυνομικό Δίκαιο"
Η **Βέρα Σλατάρεβα** (βουλγαρικά: Вера Златарева‎, 3 Δεκεμβρίου 1905 - 19 Αυγούστου 1977) ήταν Βουλγάρα φεμινίστρια, συγγραφέας, σουφραζέτα και δικηγόρος.

Βιογραφία
---------

Η Ζλατάρεβα γεννήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 1905 στο χωριό Μπέλοβο της Βουλγαρίας. Φοίτησε στο γυμνάσιο και στο λύκειο της Φιλιππούπολης και αποφοίτησε από την Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Σόφιας το 1929. Δυο χρόνια αργότερα έλαβε την διδακτορική διατριβή της από το ίδιο τμήμα. Το 1931-32 εργάστηκε ως νομική σύμβουλος στο Υπουργείο Γεωργίας και Κρατικής Περιουσίας. Από το 1932 έως το 1934 διηύθυνε ένα τμήμα στο αστυνομικό τμήμα του Πλοβντίβ, το οποίο είχε συσταθεί για την καταστολή της πορνείας. Από τον Ιούλιο 1934 έως τον Ιούλιο 1936, η Ζλατάρεβα εργάστηκε στο δημοτικό συμβούλιο της Φιλιππούπολης, όπου προήδρευσε της Διεύθυνσης Κοινωνικής Υποστήριξης.

Παντρεύτηκε τον πολιτικό και δικηγόρο Μιχαήλ Γκενόφσκι το 1936 και απέκτησαν έναν γιο και μια κόρη. Μετά τον γάμο η οικογένεια μετακόμισε στη Σόφια, όπου η Ζλατάρεβα τον Ιούνιο 1937 άρχισε να εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο του συζύγου της. Εξελέγη στην Εθνοσυνέλευση ως μέλος της Βουλγαρικής Αγροτικής Εθνικής Ένωσης μετά το κομμουνιστικό πραξικόπημα του 1944. Πέθανε στις 19 Αυγούστου 1977.

Δραστηριότητες
--------------

Μετά τον γάμο της η Ζλατάρεβα άρχισε να αγωνίζεται για το δικαίωμα να ασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου, ωστόσο χωρίς επιτυχία μέχρι την καθιέρωση των ίσων δικαιωμάτων στις γυναίκες μετά το πραξικόπημα του 1944. Έγινε η πρώτη γυναίκα δικηγόρος στην Βουλγαρία που εκμεταλλεύτηκε αυτή την αλλαγή.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Daskalova, Krassimira (2005). «Zlatareva, Vera». Στο: Haan, Francisca de· Daskalova, Krassimira· Loutfi, Anna. *Biographical Dictionary of Women's Movements and Feminisms in Central, Eastern, and South Eastern Europe: 19th and 20th Centuries*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. New York: Central European University Press. ISBN 978-963-7326-39-4.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Daskalova, pp. 620, 622
2. ↑  Daskalova, p. 622
Ο **Μπικενιμπέου Παενίου** (Bikenibeu Paeniu) είναι πολιτικός από το Τουβαλού. Υπήρξε δύο φορές Πρωθυπουργός της νησιωτικής χώρας. Μάλιστα, είναι ο πρώτος και μοναδικός ως σήμερα που θήτευσε επί δύο θητείες στην πρωθυπουργία.

Βιογραφία και πρώιμη πολιτική καριέρα
-------------------------------------

Γεννήθηκε στις 10 Μαΐου του 1956 στο Μπικενιμπέου της ατόλης Ταράουα στα πρώην Νησιά Γκίλμπερτ.

Η χρονιά καθόδου του στα πολιτικά της χώρας ήταν το 1989, οπότε κέρδισε μία έδρα στο Κοινοβούλιο του Τουβαλού, έπειτα από επαναληπτική εκλογή.

Πρώτη πρωθυπουργική θητεία
--------------------------

Την ίδια χρονιά κατήλθε στις βουλευτικές εκλογές στις οποίες αναδείχθηκε νικητής. Κέρδισε τον ως τότε πρωθυπουργό Τομάζι Πουαπούα και έγινε πρωθυπουργός. Στις εκλογές του 1993 ηττήθηκε με μικρή διαφορά από τον Καμούτα Λατάζι.

Δεύτερη πρωθυπουργική θητεία
----------------------------

Το 1996 αντικατέστησε το Λατάζι και έγινε για δεύτερη φορά πρωθυπουργός. Στην περίοδο της δεύτερης πρωθυπουργίας του προέκυψε το ζήτημα με τη σημαία του κράτους. Ο Παενίου ηγήθηκε με επιτυχία των προσπαθειών να επαναφερθεί το προηγούμενο σχέδιο στη σημαία, που συμπεριελάμβανε το Union Jack της σημαίας του Ηνωμένου Βασιλείου.

Στις 13 Απριλίου του 1999 έπειτα από πρόταση μομφής, η κυβέρνησή του κατέρρευσε και ο ίδιος παρέμεινε υπηρεσιακός πρωθυπουργός μέχρι την εκλογή του διαδόχου του. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Ιονάτανα Ιονάτανα, ο οποίος εξελέγη στις 26 Απριλίου.

Μετέπειτα πολιτική καριέρα
--------------------------

Αργότερα εξελέγη βουλευτής στο νησί Νουκουλαελάε και χρημάτισε Υπουργός Οικονομικών και Οικονομικού Σχεδιασμού στην κυβέρνηση του Σαουφάτου Σοποάνγκα.

Παραπομπές
----------

* PAENIU, Rt Hon Bikenibeu[*νεκρός σύνδεσμος*] International Who's Who. προσπελάστηκε στις 1 Σεπτεμβρίου του 2006.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Bikenibeu Paeniu στο Wikimedia Commons
Ο **Άνταμ ΜακΊλγουι** (γεννημένος στις 11 Μαρτίου 1990), γνωστός με το όνομα του σκηνικού Wicca Phase Springs Eternal, είναι ένας τραγουδιστής-τραγουδοποιός και παραγωγός από το Scranton, Pennsylvania. Είναι μέλος της συλλογικής GOTHBOICLIQUE και του Super-group Misery Club. Είναι επίσης πρώην μέλος του Thraxxhouse. Ξεκίνησε να παίζει κιθάρα στις 13 και έπαιξε σε ska και punk συγκροτήματα κατά τη διάρκεια των μέσων σχολικών ετών του. Ξεκίνησε αρχικά τη μουσική του καριέρα στο συγκρότημα emo Tigers Jaw, αφήνοντας 7 χρόνια μετά την ένταξή του για να ακολουθήσει ένα σόλο έργο. Το Wicca Phase Springs Eternal άρχισε αρχικά ως ένα ηλεκτρονικό project, αλλά από τη στιγμή που άρχισε να παίρνει beats από τον παραγωγό, άλλαξε σε emo / cloud-rap μουσική


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* MusicBrainz: 4c4345e1-7a2e-4fd0-b35c-30600d247a5b

 |

 |
Ο **Μπράνκο Μλαντένοβιτς** (σερβικά: *Бранко Младеновић*) από τον Οίκο Μπράνκοβιτς, ήταν Σέρβος ευγενής και σεβαστοκράτορας της Σερβικής αυτοκρατορίας από τα μέσα του 14ου αι. , είναι ο γενάρχης του Οίκου των Μπράντοβιτς. Στο Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο φυλάσσεται μία μεταξωτή ζώνη, που πιστεύεται ότι είναι δική του.

Βιογραφία
---------

Ο πατέρας του, Μλάντεν, ήταν κτηματίας· αναφέρεται με τους τίτλους τού βοεβόδα και τού κατεπάνω στην εποχή τού βασιλιά Στέφαν-Ούρου Β΄ *Μιλούτιν* (1282-1321) και τού Στέφαν-Ούρου Γ΄ *Ντέτσανι* (1322-1331). Είναι πιθανό η οικογένειά του να είναι από την Ζαχουμία. Είχε μία αδελφή, την Ρατοσλάβα, που ήταν παντρεμένη με τον Άλτομαν Βογίνοβιτς και ήταν η μητέρα του Νικόλα Αλτομάνοβιτς.

Ο βασιλιάς Στέφαν-Ούρος Δ΄ *Ντούσαν*, όταν έγινε αυτοκράτορας του απένειμε τον τίτλο του *σεβαστοκράτορα* , και τον διόρισε διοικητή Αχρίδος.

Ο Μπράνκο απεβίωσε πριν από τον Μάρτιο του 1365 και οι γιοι του, ο Γρηγόριος και ο Βουκ αποτραβήχτηκαν από την Οχρίδα, το εκεί κτήμα της οικογένειας, για το Κοσσυφοπέδιο.

Οικογένεια
----------

Ο Μπράνκο ήταν νυμφευμένος με άγνωστη ευγενή και είχε μαζί της τέσσερα παιδιά, τρεις γιους και μία κόρη, που ήταν το μικρότερο παιδί:

* Νικόλα Ραντόνια π.1330-1399, καίσαρ, χρονικογράφος.
* Γκργκουρ Γκόλουμπιτς άκμ. 1347-61, καίσαρ.
* Βουκ 1345-1397, κύριος (gospodin).
* Τεοντόρα/Βογισλάβα, παντρεύτηκε τον Γεώργιο Τόπια κύριο του Δυρραχίου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Андрија Веселиновић Радош Љушић, *Српске династије* , Нови Сад 2001. ISBN 86-83639-01-0 (стр. 82-85)
2. ↑  Група аутора, Историја српског народа II , Београд 1982. (стр. 28)
3. ↑  Γεωργίου Στυλιαρά, Μάξιμος Μοράνκοβιτς (1462-1516)

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Бранко Младеновић  της Σερβικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Μπέλα Ντάττον** (*λατινικό αλφάβητο : Marie Celine Isabela "Bella" Dutton (de Pons)*), (Los Cayos, Αϊτή, 2 του Δεκέμβρη 1899 - Λάρεν, Ολλανδία, 22 Μαΐου 1982), ήταν πρώην Ισπανίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης Βρετανικής καταγωγής.

Η ίδια και η οικογενειά της ήταν Βρετανοί αλλά εγκαταστάθηκαν από την Αϊτή στη Βαρκελώνη, ήταν πρωτοπόρος της καταλανικής αντισφαίρισης και πέντε φορές πρωταθλητής γυναικών στην Ισπανία (το 1926, 1928, 1931, 1932, 1933). ανήκε στον *Lawn Tennis Club Turó de Barcelona* που δραστηριοποιούνται στη δεκαετία του '20 και του '30 ήταν επίσης μία από τις πρώτες αθλήτριες στην Ισπανία με τα τότε πρωτοποριακά σορτς που έπαιζαν αντισφαίριση στις αρχές της δεκαετίας του '30.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Λουδοβίκου και της Θηρεσίας Έρνστ Γκέρντες, γεννήθηκε στο Les Cayes της Αϊτή στις 2 Δεκεμβρίου 1899. Μετά από λίγα χρόνια μετακόμισε με την οικογένειά της πρώτα στην Ελβετία και αργότερα στη Βαρκελώνη. Μιλούσε γαλλικά ως πρώτη γλώσσα, αγγλικά και ισπανικά και παντρεύτηκε τον Ισπανό Αλεϊνάντρο Πονς. Όταν χώρισαν με τον σύζυγο της μετακόμισε στο Λονδίνο για να εργαστεί για τον σχεδιαστή μόδας Νόρμαν Χάρντελ όπου, μεταξύ άλλων, έφτιαχνε καπέλα για την τότε τότε πριγκίπισσα Ελίζαμπεθ.

Αθλητική καριέρα
----------------

Ξεκίνησε να παίζει αντισφαίριση στις αρχές της δεκαετίας του 1920, είχε επίσης άλλες δύο αδελφές που έπαιζαν επίσης αντισφαίριση, την Μόννα και την Ζερμαίν. Το 1926 κέρδισε το πρώτο της Ισπανικό πρωτάθλημα στο απλό σε έναν δύσκολο αγώνα με την Κάρολα Φράμπρα όπου την νίκησε με 6-8, 6-1, 6-1. Κατακτά εκ νέου τον τίτλο τέσσερις φορές το 1928, νικώντας Μαρί Κρούζ Λοπέζ Λαρένα με 6-3 και 6-1, το 1931, 1932, και 1933. Ήταν επίσης δύο φορές πρωταθλητής της Ισπανίας στο διπλό με την Ρόζα Τόρας (1931) και με την Μαρί Κρούζ Λοπέζ Λαρένα το 1932, με την οποία ήταν επίσης τρεις φορές φιναλίστ, το 1928, 1933, 1934.

Το 1933 συμμετείχε και κέρδισε το διεθνές πρωτάθλημα της λέσχης "Puerta de Hierro" της Μαδρίτης. Συμμετείχε επίσης το 1934 στο ίδιο τουρνουά στη Μαδρίτη όπου έχασε στον τελικό από την Μπέλι Μάιερ. Συμμετείχε στο Ρολάν Γκαρός και το Γουίμπλεντον.

Ήταν από τις πρώτες γυναίκες στα εγχώρια τουρνουά της Ισπανίας, το 1933, που φόρεσαν ενδυμασία, ζιπ-κιλότ, πάνω από τον αστράγαλο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Diccionario biográfico español» (Ισπανικά) Real Academia de la Historia. 2011. 71837/bella-dutton-de-pons. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2 3 4  «Gran Enciclopèdia Catalana». (Καταλανικά) *Gran Enciclopèdia Catalana*. Grup Enciclopèdia.
3. ↑  {Informatie over Bella Pons|fechaacceso, (Ολλανδικά)
4. ↑  ABC (Madrid) - 12/10/1969, p. 155, (Ισπανικά)
5. ↑  Santana, récord de títulos, (Ισπανικά)
6. 1 2  Isabela Dutton de Pons | enciclopèdia.cat, (Καταλανικά)
7. ↑  Isabella Dutton, (Αγγλικά)
8. ↑  Biographies of Female Tennis Players, (Αγγλικά)
9. 1 2  Jorge García García, *El origen del deporte femenino en España*, isbn=9788460836377, σελ. 241, 247, (Ισπανικά)
10. ↑  BarcelonaSportiva: Rosa Torras (1895-1986), la primera olímpica barcelonina i catalana, (Ισπανικά)
11. ↑  Découvrez l'historique du club de tennis de l'aviron Bayonnais!!![*νεκρός σύνδεσμος*], (Ισπανικά)
Ο **βολταΐτης** είναι ένυδρο θειικό άλας του σιδήρου και του καλίου. Ονομάστηκε έτσι προς τιμή του Ιταλού φυσικού, πρωτοπόρου της έρευνας στον Ηλεκτρισμό Αλεσάντρο Βόλτα (Alessandro Giuseppe Antonio Anastasio Volta, 1745-1827).

Ανευρίσκεται σε ηφαιστειακές φουμαρόλες και σολφατάρες, καθώς και σε ηφαίστεια λάσπης. Είναι, επίσης, προϊόν εξαλλοίωσης αποθέσεων σιδηροπυρίτη, ιδιαίτερα σε ξηρά κλίματα, όπου μπορεί να προκύψει και ως προϊόν υστερομεταλλευτικής δραστηριότητας. Σχηματίζει παραμικτική σειρά με τον ζινκοβολταϊτη (ψευδαργυρούχο παραλλαγή του, K2(Zn,Fe2+,Mn)5Fe33+Al(SO4)12·18H2O).

Σχετίζεται με αλοτριχίτη, πικερινγκίτη, αλουνογενή, ρομερίτη, εξαϋδρίτη, κοκιμβίτη, κοπιαπίτη, κραουσίτη, ιαροσίτη και μελαντερίτη.

Ανευρίσκεται στο σύμπλεγμα «Σόμμα - Βεζούβιου», τη Σικελία και την Τοσκάνη στην Ιταλία, το ορυχείο «Σκουριώτισσα» της Κύπρου, την Ουγγαρία, τη Σλοβακία, τη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, τη Σαξονία και τη Θουριγγία στη Γερμανία, στο Ντουράνγκο του Μεξικού, την περιοχή Ποτοσί της Βολιβίας, την Αντοφαγάστα της Χιλής, την Καταμάρκα της Αργεντινής, την Κίνα, τη Νότια Κορέα και τις Πολιτείες Καλιφόρνια, Γιούτα, Κεντάκι, Αριζόνα και Νέο Μεξικό των ΗΠΑ.

Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα ορυχεία της περιοχής «Πλάκα» του Λαυρίου.

Πηγές
-----

* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Mineralienatlas

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών
* Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244

Σημειώσεις
----------

1. ↑  pickeringite, MgAl2(SO4)4.22H2O
2. ↑  römerite, Fe+2Fe+32(SO4)4.14H2O
3. ↑  hexahydrite, MgSO4.6H2O
4. ↑  coquimbite, Fe2(SO4)3.9H2O
5. ↑  krausite, KFe(SO4)2.H2O
Ο **Βαγγέλης Ζάγκος** (Αθήνα, 1955 - 21 Ιανουαρίου 2014) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του κεντρικού κυνηγού. Ξεχώριζε για το εντυπωσιακό παρουσιαστικό του (ήταν σχεδόν υπέρβαρος, αλλά ωστόσο ιδιαίτερα ευκίνητος) και το ευθύβολο, ισχυρότατο σουτ του. Αποτέλεσε επί σειρά ετών τον επιθετικό ηγέτη της ομάδας του Εθνικού Αστέρα Καισαριανής, με τα χρώματα του οποίου σημείωσε πάμπολλα εντυπωσιακά τέρματα, κυρίως στο πρωτάθλημα της Β΄Εθνικής, ενώ αγωνίσθηκε επίσης στον Αργοναύτη, στο Εθνικό Ερασιτεχνικό πρωτάθλημα, όπως και στους συλλόγους του τοπικού πρωταθλήματος της Αθήνας (Ε.Π.Σ.Α.), Α.Ο. Πεύκης και Γ.Σ. Αμαρουσίου. Αναδείχθηκε Κυπελλούχος Αθηνών με την ομάδα της Πεύκης (1987). Μετά το πέρας της αγωνιστικής του σταδιοδρομίας ασχολήθηκε με τα διοικητικά θέματα του συλλόγου του Εθνικού Αστέρα, στον οποίο διετέλεσε τεχνικός διευθυντής και υπεύθυνος των θεμάτων Ακαδημιών

Πηγές
-----

* Αρχείο αθλητικών εφημερίδων "Αθλητική Ηχώ", "Φως των Σπορ" και "Φίλαθλος για όλα τα σπορ"

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Έφυγε" από κοντά μας ο παλαίμαχος Βαγγέλης Ζάγκος[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  «Η γιορτή των Νέων του Εθνικού Αστέρα». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2014.
Οι **Μπραχούι** (αγγλικά: Brahui people, Μπραχούι: براہوئی,) ή **Μπράχβι** είναι εθνοτική ομάδα περίπου 2,2 εκ. ανθρώπων, με τη μεγαλύτερη πλειοψηφία τους στο Βαλουχιστάν του Πακιστάν. Επίσης αποτελούν μικρή μειονοτική γηγενή εθνοτική ομάδα στο Αφγανιστάν, αλλά βρίσκονται μέσω της Διασποράς τους και σε κράτη της Μέσης Ανατολής. Κυρίως κατέχουν την περιοχή στο Βαλουχιστάν από τη Διάβαση Μπολάν μέσω των λόφων του Μπολάν έως το Ρας Μουαρί (Ακρωτήριο Μόνζε) στην Αραβική Θάλασσα, χωριζόμενοι από τους Βαλούχους (μια άλλη εθνοτική ομάδα) που ζουν εκατέρωθεν αυτών, στ΄ ανατολικά και δυτικά τους. Οι Μπραχούι είναι σχεδόν στο σύνολό τους σουνίτες μουσουλμάνοι.
Ο **Βάλτερ Β΄**, ολλανδ.: Wouter II heer van Egmond (π. 1283 - 3 Σεπτεμβρίου 1321) από τον Οίκο του Έχμοντ ήταν κύριος του Έχμοντ.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δεύτερος γιος του Γκέραλντ / Γκέραλντ Β΄ του Έχμοντ, ο οποίος απεβίωσε το 1300, πριν από τον δικό του πατέρα Γουλιέλμο Β΄ κύριο του Έχμοντ. Μητέρα του ήταν η Ελισάβετ του Στρίεν (απεβ. 1297). Ο Βάλτερ Β΄ έγινε κύριος του Έχμοντ, όταν ο μεγαλύτερος αδελφός του Γουλιέλμος Γ΄,απεβίωσε χωρίς απόγονο στις 2 Ιουλίου 1312. Κάτω από τη διακυβέρνησή του, οι σχέσεις τού Οίκου του με το αβαείο του Έχμοντ έγιναν κανονικές  Το 1315 συμμετείχε με 60 άνδρες του σε μία στρατιωτική αποστολή στη Φλάνδρα.

Οικογένεια
----------

Πριν από το 1310 νυμφεύτηκε τη Βεατρίκη φαν ντερ Ντόιρτογκε / Ντόορτογκε ( π. 1290 -11 Σεπτεμβρίου 1323) από το Nάαλντβικ.  με την οποία απέκτησε πέντε επιζόντα παιδιά:

* Ιωάννης Α΄ (π.1310 - 1369).
* Βάλτερ, αλλανδ.: Wouter, (γενν. π.1314).
* Ύντα (π.1317 - 1366).
* Σοφία (π.1319).
* Γκέραλντ / Γκέριτ ( π. 1320 - π. 1397 )

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2 3  Ανακτήθηκε στις 30  Ιουνίου 2019.
2. ↑  p58607.htm#i586069. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. 1 2 3  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 30  Ιουνίου 2019.
5. ↑  Wouter II van Egmond (1283–1321) at slotkapel-egmond.nl (in Dutch)
6. ↑  Nederlandse Leeuw, 1926, column 237
Ο **Μπέλος Βουκάνοβιτς** (*σερβικά : Белош*) (περ. 1141-1163), ήταν Σέρβος πρίγκιπας και η ευγενείς tου Ουγγρικού βασιλείου, υπηρέτησε ως αντιβασιλέας της Ουγγαρίας το 1141 - 1146 μαζί με την αδελφή του Ελένη , η βασίλισσα σύζυγος του βασιλιά Μπέλα Β΄. Υπηρέτησε ως ηγεμόνας της Κροατίας το 1142-1158 και εν συντομία το 1163. Ως μέλος της Σερβικής δυναστείας Βουκάνοβιτς ήταν Μεγάλος Ζουπάνος του Μεγάλου Πριγκιπάτου της Σερβίας το 1162. Έζησε κατά τη διάρκεια μιας περιόδου όπου Σερβία και Ουγγαρία είχαν συμμαχία προς την αυξανόμενη απειλή από τους Βυζαντινούς.

Ο Μπέλος ήταν ο μεσαίος γιος του Ούρος Α΄ και της Άννας Διγένησσας. Διαδέχτηκε στον θρόνο της Ράσκας τον αδελφό του Ούρος Β΄ Πρίμισλαβ.

Όταν πέθανε ο Μπέλα Β΄της Ουγγαρίας στις 13 Φεβρουαρίου 1141 ο Μπέλος με την αδελφή του Ελένη έγιναν αντιβασιλείς επειδή ο κληρονόμος ήταν ακόμα ανήλικος μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1146. Σε 1145 έλαβε τον τίτλο του Κόμη Παλατινου, ο υψηλότερος τίτλος του Βασιλείου. Την ίδια εποχή ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Μανουήλ Α΄ Κομνηνός επιτέθηκε στην Ουγγαρία, ωστόσο ο Μπέλος κατάφερε να υπερασπιστεί την χώρα επιτυχώς.

Έπειτα έλαβε τον τίτλο του Ban (ηγεμόνα) της Κροατίας και της Δαλματίας, αντιβασιλέας στην Κροατία το 1142. Το 1154, βοηθά τον ηγεμόνα της Βοσνίας να κατακτήσει το Μπρανίσεβο από τους Βυζαντινούς.

Το 1158 εγκαταλείπει την Ουγγαρία και επιστρέφει στη Σερβία και το 1162 έγινε μέγας Ζουπάνος για να παραχωρήσει τον θρόνο μερικούς μήνες αργότερα στον άλλο αδελφό του Ντέσα. Επέστρεψε στην Κροατία ως ηγεμόνας της.

Παντρεύτηκε την κόρη του του Ρώσου ηγεμόνα Βλαντιμίρ Ντολγκορούγκοβ το 1150 κι ίδρυσε ένα μοναστήρι το Μπάναστορ στην σημερινή Ουγγαρία. Μετά από 1163 δεν υπάρχουν πλέον αναφορές στο όνομά του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Magyar életrajzi lexikon». (Ουγγρικά) *Hungarian Bibliographical Dictionary*. Akadémiai Kiadó. Βουδαπέστη. 1967. ABC00523/01459. Ανακτήθηκε στις 31  Μαρτίου 2023.

Πηγές
-----

* Kalić, J. 1997, "Le joupan Belos", Zbornik radova Vizantološkog instituta, no. 36, pp. 63–81.
* Вјекослав Клаић, Hrvatski bani za Arpadovića (1102—1301), u Vjesniku kraljevskog zemaljskog arhiva, l (1899), 129—138;
* Dr. M. Wertner, Ungarns Palatine und Bane im Zeit-alter der Arpaden (Ungarische Revue, 14, 1894, 129—177).
Ο **μπραουνίτης** (αγγλ. braunite, αναφερόμενος σε παλαιότερη ελληνική βιβλιογραφία ως "βραουνίτης") είναι νησοπυριτικό ορυκτό του μαγγανίου. Οφείλει το όνομά του στον Γερμανό Σύμβουλο Επιμελητηρίων (Kammerrath) K. Braun του Gotha (1790-1872).

Σχηματίζεται από μεταμόρφωση άλλων πυριτικών μαγγανιούχων ορυκτών και μαγγανιούχων οξειδίων, συχνά όμως είναι προϊόν αποσάθρωσης μαγγανιούχων αποθέσεων.

Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο πυρολουσίτης, ο χαουσμανίτης, ο ροδονίτης, ο σπεσάρτινος και ο αιματίτης.

Απαντάται σε πολλές τοποθεσίες της Γης. Ορισμένες αξιόλογες εμφανίσεις του είναι στη Θουριγγία (Γερμανία), την περιοχή Värmland στη Σουηδία, στη Νορβηγία, στην Ιταλία (Κοιλάδα της Αόστα και άλλες περιοχές), στην Ινδία, στο Ouro Preto του Minas Gerais στη Βραζιλία, το μαγγανιούχο κοίτασμα στην περιοχή Καλαχάρι στη Νότια Αφρική, τις ΗΠΑ (Πολιτείες Τέξας, Αρκάνσας, Τζόρτζια, Κολοράντο, Νεβάδα, Καλιφόρνια, την Κίνα, την Ιαπωνία και με ελάσσονες εμφανίσεις σε πολλές άλλες χώρες.

Στην Ελλάδα απαντά στη νήσο Πάρο και στις περιοχές "Αποίκια", "Πέταλο" και ορυχείο Βιτάλη της νήσου Άνδρου.

Πηγές
-----

* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Webmineral.com

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1-4437-4224-4
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 0-395-91096-X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0-395-51137-2

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Ο ιστοχώρος Webmineral αναφέρει κατά {111}

]
Η **Μπέλλα Ραφτοπούλου** (1902 - 1992) ήταν Ελληνίδα γλύπτρια.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1902 στην Αθήνα και σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών όπου είχε δάσκαλο τον Θωμά Θωμόπουλο. Το διάστημα 1927-1930 σπούδασε με υποτροφία στο Παρίσι πλάι στον Αντουάν Μπουρντέλ ενώ υπήρξε μαθήτρια και του Δημήτρη Γαλάνη. Με την επιστροφή της στην Ελλάδα πραγματοποιεί την πρώτη της ατομική έκθεση, λαμβάνει μέρος στην καλλιτεχνική Ομάδα Τέχνη και παράλληλα πραγματοποιεί αρκετά ταξίδια σε διάφορες χώρες της Ευρώπης. Μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Παρίσι. Πραγματοποίησε με αφετηρία το 1930 αρκετές ατομικές εκθέσεις και παράλληλα συμμετείχε σε δεκάδες ομαδικές εντός και εκτός Ελλάδας. Ξεχωρίζουν οι συμμετοχές της στην Μπιενάλε της Βενετίας τα έτη 1934 και 1940, στη Διεθνή Έκθεση του Παρισιού το 1937 κλπ. Παράλληλα ενίσχυσε τους Άγγελο Σικελιανό και Εύα Πάλμερ στην διοργάνωση των Δελφικών Εορτών. Πέθανε το 1992 στην Αθήνα.

Τεχνοτροπία
-----------

Η Ραφτοπούλου είχε ως βασικό υλικό την πέτρα ενώ στα έργα της ασχολήθηκε κατά κύριο λόγο με μορφές γυναικών, ζώων και πτηνών. Στην αρχή της σταδιοδρομίας της ήταν κυρίαρχη η ρεαλιστική απόδοση ενώ σταδιακά στράφηκε προς αφαιρετικές και εξπρεσιονιστικές συνθέσεις, Πέρα από τη γλυπτική ασχολήθηκε με τη χαρακτική (κυρίως με την ξυλογραφία).

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Faceted Application of Subject Terminology*. 238745. Ανακτήθηκε στις 7  Μαΐου 2020.
2. 1 2 3 4 5  www.nationalgallery.gr/el/zographikh-monimi-ekthesi/painter/raphtopoulou-mpella.html. Ανακτήθηκε στις 19  Σεπτεμβρίου 2021.
3. ↑  *The Fine Art Archive*. cs.isabart.org/person/132005. Ανακτήθηκε στις 1  Απριλίου 2021.
4. ↑  «Το νέο απόκτηµα του Ιδρύµατος Ωνάση στην Εθνική Πινακοθήκη». Ειδήσεις του Ιδρύματος Ωνάση. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2015.
5. 1 2  «Ραφτοπούλου Μπέλλα (1902 Αθήνα - 1992 Αθήνα». Εθνική Πινακοθήκη. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2015.
Ο **Άγιος Ιωάννης ο Καλοκτένης** είναι Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Έζησε κατά τον 12ου αιώνα και καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη.

Γεννήθηκε από εύπορους γονείς, τον Κωνσταντίνο Καλοκτένη και τη Μαρία. Έγινε μοναχός σε κάποια μονή της Κωνσταντινουπόλεως και λόγω της αρετής και των ικανοτήτων του εξελέγη Μητροπολίτης Θηβών και Έξαρχος πάσης Βοιωτίας.
Διοίκησε την Εκκλησία των Θηβών από το 1166 έωςτο 1182.
Έλαβε μέρος στις Συνόδους του 1166 και 1170 στη Κωνσταντινούπολη επί αυτοκράτορος Μανουήλ του Κομνηνού

Ο Άγιος Ιωάννης αφιερώθηκε πλήρως στο ποίμνιό του, το οποίο διακόνησε με πιστότητα και ζήλο. Έχτισε ναούς (όπως της Υπερενδόξου Θεοτόκου, εκεί όπου σήμερα βρίσκεται το Δημαρχείο της Θήβας), ανέπτυξε αρδευτικά έργα όπως μια τρίτοξη γέφυρα για το πέρασμα του Ασωπού, η οποία καταστράφηκε στις αρχές του 20ου αιώνα, ίδρυσε παρθενώνα, στον οποίο έμεναν παρθένες. Ακόμη κατασκεύασε Νοσοκομείο, Γηροκομείο, Πτωχοκομείο και Ξενώνα.
Πλήρωσε τις κενές επισκοπικές έδρες με επισκόπους στα 1169, αλλά επειδή το έπραξε ερήμην της μεγάλης Συνόδου της Κωνσταντινουπόλεως , συνήλθε Σύνοδος στην Κωνσταντινούπολη από *ενησμούντες αρχιερείς* με σκοπό να εξετάσει αν ορθώς προέβη στην ενέργεια αυτή. Τελικά δεν επιτιμήθηκε καθώς δικαιολογήθηκε πως το έπραξε αυτό λόγω της κατάπτωσης του θρησκευτικού αισθήματος των κατοίκων της περιοχής.
Η φιλανθρωπία και η ελεημοσύνη του, του χάρισαν το όνομα «Νέος Ελεήμων».

Είναι πολιούχος της Θήβας και η μνήμη του εορτάζεται στις 29 Απριλίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Βασίλειος Δελβενακιώτης, «Η Θήβα κατά τον ΙΒ' μ.Χ αιώνα και ο μητροπολίτης Ιωάννης ο Καλοκτένης», Επετηρίς της Εταιρείας Βοιωτικών Μελετών, τομ. Α, τχ.α,Αθήνα, 1988, σελ.700
3. ↑  Βασίλειος Δελβενακιώτης, «Η Θήβα κατά τον ΙΒ' μ.Χ αιώνα και ο μητροπολίτης Ιωάννης ο Καλοκτένης», Επετηρίς της Εταιρείας Βοιωτικών Μελετών, τομ. Α, τχ.α,Αθήνα, 1988, σελ.702
4. ↑  Βασίλειος Δελβενακιώτης, «Η Θήβα κατά τον ΙΒ' μ.Χ αιώνα και ο μητροπολίτης Ιωάννης ο Καλοκτένης», Επετηρίς της Εταιρείας Βοιωτικών Μελετών, τομ. Α, τχ.α,Αθήνα, 1988, σελ.701
5. ↑  Βασίλειος Δελβενακιώτης, «Η Θήβα κατά τον ΙΒ' μ.Χ αιώνα και ο μητροπολίτης Ιωάννης ο Καλοκτένης», Επετηρίς της Εταιρείας Βοιωτικών Μελετών, τομ. Α, τχ.α,Αθήνα, 1988, σελ.700

Πηγές
-----

* Βασίλειος Δελβενακιώτης, «Η Θήβα κατά τον ΙΒ' μ.Χ αιώνα και ο μητροπολίτης Ιωάννης ο Καλοκτένης», Επετηρίς της Εταιρείας Βοιωτικών Μελετών, τομ. Α, τχ.α,Αθήνα, 1988, σελ.689-705

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Χριστιανική Βοιωτία
Αξιωματούχος της Γερμανικής Κρατικής Αστυνομίας στο Αμβούργο. Έχει την θέση του Κυρίου Επικεφαλής της Αστυνομίας με υψηλότερο μισθό, γερμανικά: *Polizeihauptmeister mit Zulage* 
Η **αστυνομία** είναι συγκροτημένο σώμα ατόμων το οποίο υπάγεται στο κράτος. Οι αποστολές της αστυνομίας είναι η εξασφάλιση της ασφάλειας, της υγείας και της ακεραιότητας των περιουσιών του πολίτη. Επίσης εργάζονται για την πρόληψη του εγκλήματος και πολιτικών αναταραχών. Οι νόμιμες δυνατότητες των αστυνομικών είναι η σύλληψη και η νόμιμη χρήση βίας. Ο όρος αστυνομία συνήθως αναφέρεται στις αστυνομικές δυνάμεις που ανήκουν σε ένα κυρίαρχο κράτος, οι οποίες έχουν την εξουσία να ασκούν την αστυνομική εξουσία για λογαριασμό του κράτους μέσα σε μια καθορισμένη νομική ή εδαφική περιοχή ευθύνης. Συχνά οι αστυνομικές δυνάμεις είναι ξεχωριστά σώματα από τον στρατό και άλλους οργανισμούς που εμπλέκονται στην υπεράσπιση ενός κράτους κατά των ξένων εισβολέων. Ωστόσο, η χωροφυλακή είναι στρατιωτικό σώμα το οποίο ασχολείται με την αστική αστυνόμευση. Οι αστυνομικές δυνάμεις είναι συνήθως υπηρεσίες του δημόσιου τομέα, οι οποίες χρηματοδοτούνται μέσω της φορολογίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The Role and Responsibilities of the Police» (PDF). Policy Studies Institute. σελ. xii. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 29 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 2009.
2. ↑  Lioe, Kim Eduard (3 Δεκεμβρίου 2010). *Armed Forces in Law Enforcement Operations? - The German and European Perspective* (1989 έκδοση). Springer-Verlag Berlin Heidelberg. σελίδες 52–57. ISBN 978-3-642-15433-1.
Οι Spinal Tap(γνωστοί ως **Spın̈al Tap**, ) ήταν ένα αγγλικό heavy metal συγκρότημα που δημιουργήθηκε από Αμερικανούς κωμικούς και μουσικούς Michael McKean (ως τραγουδιστής και συν-φωνιτικά κιθαρίστας David St. Hubbins ), Christopher Guest (ως κιθαρίστας Nigel Tufnel ) και Harry Shearer (ως μπασίστας Derek Smalls ). Χαρακτηρίζονται ως "μία από τις πιο δυνατές μπάντες της Αγγλίας ". 

Το συγκρότημα εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε κωμωδία του καναλιού ABC για το 1979 που ονομάζεται *The TV Show*, με πρωταγωνιστή τον Rob Reiner. Το σκίτσο, ένα πραγματικό διαφημιστικό βίντεο για το τραγούδι "Rock and Roll Nightmare", γράφτηκε από τον Reiner και το συγκρότημα και συμπεριελάμβανε τον ερμηνευτή Loudon Wainwright III στα πληκτρολόγια. Αργότερα το συγκρότημα έγινε το φανταστικό θέμα του 1984 rockumentary / mockumentary ταινία *This Is Spinal Tap* .

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hill, Stephen (29 Απριλίου 2014). «11 Reasons We Love Spın̈al Tap». *Louder*. Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2019.