recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Αλέξανδρος (Αλέκος) Τριανταφυλλίδης** (1923 - Ιανουάριος 1971) του Ιωάννου και της Αγγελικής (πρώτο παιδί από τα δέκα που απέκτησε η οικογένεια), διετέλεσε δήμαρχος Σιδηροκάστρου.

Πολιτική καριέρα
----------------

Πολιτικοποιείται με την Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά, με αναφορά στο πρόσωπό του το 1946

Το 1958 εκλέγεται δήμαρχος Σιδηροκάστρου, ο δέυτερος αιρετός δήμαρχος της πόλης μεταπολεμικά μετά τον Παναγιώτη Βονίτη.

Στις εθνικές εκλογές του 1963 τον πείθουν και κατεβαίνει ως υποψήφιος βουλευτής με το κόμμα της Ένωσης Κέντρου. Αν και η φήμη του ήταν διάχυτη σ' ολόκληρο το νομό Σερρών, δεν τον βοηθά να εκλεγεί βουλευτής.

Στις δημοτικές εκλογές του 1964 του Ιουλίου εκλέγεται πάλι Δήμαρχος Σιδηροκάστρου με 1.795 ψήφους, έναντι 1.022 ψήφων του αντιπάλου του Ιντζέ. Με την ανάληψη των καθηκόντων του τον Αύγουστο η εφημερίδα Μακεδονία έγραψε, «Επί τη αναλήψει των καθηκόντων του, ως δημάρχου Σιδηροκάστρου, ο κ. Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης απηύθυνε προς τους δημότας του εγκάρδιον χαιρετισμόν, τονίζων ότι θα είναι συνεχώς και άγρυπνος η παρακολούθησις όλων των ζωτικών θεμάτων του δήμου». 

Το έργο του Α.Τ. ως Δημάρχου Σιδηροκάστρου, είναι σημαντικό. Αποχέτευση, Ύδρευση, Οδοποιία, Ηλεκτροδότηση, Διαμόρφωση κοινόχρηστων χώρων, υποδομές δημόσιων κτηρίων, Λουτρά Σιδηροκάστρου, Τουριστικό Περίπτερο, Οικοτροφείο, Γήπεδο, είναι μέρος της προσφοράς του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Δρόμοι Σιδηροκάστρου (29)
2. 1 2 3  Ιστορικό Ημερολόγιο Σερρών - Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Σερρών
3. ↑  Προπολεμική, Μεσοπολεμική, Μεταπολεμική Περίοδος (Σιδηροκάστρου)[*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  «Σαν σήμερα... 20/08». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 1 Νοεμβρίου 2016.
Ο **Δημήτρης Λημνιός** (γενν. Βόλος, 27 Μαΐου 1998) είναι Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως δεξιός εξτρεμ και επιθετικός μέσος για τον  Παναθηναϊκό .

Καριέρα
-------

Ο Λημνιός ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του πορεία με τη Νίκη Βόλου. Το 2012, ο Λημνιός μεταγράφηκε στην ομάδα νέων του Ατρομήτου. Με την ομάδα του Ατρομήτου πραγματοποίησε εξαιρετικές εμφανίσεις, κάτι που οδήγησε στην μεταγραφή του στην ομάδα του Π.Α.Ο.Κ.. Εκεί, κέρδισε την θέση του βασικού και την πρώτη του χρονιά με την ομάδα της Θεσσαλονίκης έφτασε στην κατάκτηση του κυπέλλου ελλάδας. Την επόμενη χρονιά ήταν πάλι βασικός και αγωνίστηκε συνολικά σε 37 αγώνες σκοράροντας 3 γκολ και μοιράζοντας 5 ασίστ. Στο φινάλε της σεζόν κατέκτησε τόσο το πρωτάθλημα, όσο και το κύπελλο, κάνοντας το νταμπλ με την ομάδα του ΠΑΟΚ. Το 2020 πουλήθηκε έναντι 3.000.000€ στην Κολωνία.

Ανακοινώθηκε από τον Παναθηναϊκο στις 29 Δεκεμβρίου υπογράφοντας συμβόλαιο 3,5 χρόνων.

Διεθνής
-------

Ήταν μέλος της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Ελλάδας κάτω των 17 ετών στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Παίδων το 2015. Στη διοργάνωση, αγωνίστηκε σε εννέα παιχνίδια και σημείωσε δύο γκολ, συμπεριλαμβανομένης της φάσης των προκριματικών. Από το Μάρτιο του 2016, έγινε μέλος της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Ελλάδας κάτω των 19 ετών και έπαιξε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων. Στις 16 Μαρτίου 2018, κλήθηκε στην εθνική ομάδα ποδοσφαίρου ανδρών της Ελλάδας από τον Μίχαελ Σκίμπε για το φιλικό αγώνα με την Ελβετία στις 23 Μαρτίου 2018.

Διακρίσεις
----------

**ΠΑΟΚ**

* Κύπελλο Ελλάδας: **2** 2017-18, 2018-19
* Πρωτάθλημα Ελλάδας: **1** 2018-2019.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Dimitris Limnios: 1998 - Grecia - Generazione di Talenti» (στα Italian). Generazione di Talenti. December 26, 2015.. Ανακτήθηκε στις December 3, 2016. [*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  «Under-17 - Dimitris Limnios – UEFA.com». *UEFA.com*. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2016.
3. ↑  «Under-19 - Dimitris Limnios – UEFA.com». *UEFA.com*. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Αγγλικά) Προφίλ Δημήτρης Λημνιός στο Soccerway
Ο **Ντέιβιντ Ουίλσον** (*David Wilson*, 17 Δεκεμβρίου 1908 – 22 Φεβρουαρίου 1992) ήταν Άγγλος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός. Ένας ιδιαίτερα παραγωγικός σκόρερ, αναδείχθηκε σε έναν από τους καλύτερους στην ιστορία της χώρας του στο πρώτο ήμισυ του 20ού αιώνα έχοντας σημειώσει 551 γκολ σε 605 επίσημους αγώνες.

Καριέρα
-------

Το μεγαλύτερο και πιο επιτυχημένο τμήμα της σταδιοδρομίας του ήταν με την Χάμιλτον Ακαντέμικαλ στη Σκωτία. 
Ήταν ο πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος Σκωτίας τη σεζόν 1936–37, με 34 γκολ. Αυτό παραμένει το υψηλότερο σύνολο μιας σεζόν που έχει καταγραφεί για το σύλλογο. Σκόραρε 246 γκολ πρωταθλήματος σε 11 σεζόν πριν από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο (και πάνω από 400 σε 17 χρόνια) με αποτέλεσμα να χαρακτηριστεί ως ο καλύτερος παίκτης της ομάδας και αγωνίστηκε στον τελικό του Κυπέλλου Σκωτίας του 1935 τον οποίο έχασαν με 2–1 από τους Ρέιντζερς Γλασκώβης.

Ο Ουίλσον δεν επιλέχθηκε ποτέ για την Εθνική Αγγλίας, ούτε για τη Σκωτία. Τον Ιούνιο του 1935 περιόδευσε στη Βόρεια Αμερική με ομάδα επιλέκτων, σκοράροντας έντεκα φορές σε έξι αγώνες (όλοι θεωρούνται ανεπίσημα από τη Σκωτία, αν και δύο εμφανίσεις ήρθαν με αντίπαλο τις ΗΠΑ, των οποίων η Ομοσπονδία θεωρούσε τους αγώνες ως επίσημους).

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 500 ή περισσότερα γκολ

Παραπομπές
----------

1. ↑  «RSSSF : Prolific Scorers Data». Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2024.
2. ↑  «Scotland - List of Topscorers». Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2023.
3. ↑  «HAMILTON ACADEMICAL FC: BRIEF HISTORY». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιανουαρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2010.
4. ↑  «75 years since Accies' Scottish Cup final against Rangers». Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2023.
5. ↑  «"Accies in the 1930s"». Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2023.
6. ↑  «Scottish Football Association Tour, 1935». Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2023.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Αθλητισμός
* Πύλη:Ποδόσφαιρο
 |

 |
Ο **Ίφρεϊμ «Τζοκ» Ντοντς** (7 Σεπτεμβρίου 1915 – 23 Φεβρουαρίου 2007) ήταν Σκωτζέζος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός και αναδείχθηκε σε έναν από τους μεγαλύτερους σκόρερ στην ιστορία της χώρας του.

Βιογραφία
---------

Από το 1932 έως το 1934 ήταν μέλος της Χάντερσφιλντ Τάουν, με την οποία δεν αγωνίστηκε ποτέ στην πρώτη ομάδα. Το 1934 έκανε το ντεμπούτο της καριέρας του με την Σέφιλντ Γιουνάιτεντ, στη δεύτερη κατηγορία της Αγγλίας, με την οποία έπαιξε για τα επόμενα πέντε χρόνια. Κατά την αγωνιστική περίοδο 1935–36 ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 33 γκολ σε 42 παιχνίδια και με τα τέσσερα τέρματά του, βοήθησε την ομάδα να φτάσει στον τελικό του Κυπέλλου, όπου έχασε 
1–0 από την Άρσεναλ. Κατά τη διάρκεια της τετραετούς παραμονής του στο Σέφιλντ σημείωσε συνολικά 130 γκολ σε 203 παιχνίδια.

Τον Μάρτιο του 1939 πωλήθηκε στην Μπλάκπουλ, με την οποία στο τελευταίο μέρος του πρωταθλήματος 1938–39 έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη κατηγορία, σημειώνοντας 10 γκολ σε 12 αγώνες, βοηθώντας στη παραμονή του συλλόγου στην κορυφαία κατηγορία. Εκείνη τη χρονιά έκανε και το ντεμπούτο του στην εθνική ομάδα της  Σκωτίας, με την οποία σημείωσε ένα χατ τρικ με αντίπαλο την Αγγλία το 1942.

Μετά το ξέσπασμα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, αγωνίστηκε στα τουρνουά πολέμου και σημείωσε πολλά γκολ (65 στη σεζόν 1941–42, 47 τον επόμενο χρόνο). Σημείωσε 8 γκολ σε αγώνα με την Στόκπορτ Κάουντι το 1941 και 7 εναντίον της Τρανμίρ Ρόβερς το 1942, συμπεριλαμβανομένου ενός χατ τρικ σε μόλις δυόμισι λεπτά, επίδοση ρεκόρ στη δεύτερη κατηγορία. Η συνολική παραγωγή του στα τουρνουά ήταν 220 τέρματα σε 145 εμφανίσεις (φτάνοντας έτσι συνολικά τις 157 εμφανίσεις και 230 γκολ με την Μπλάκπουλ). Στη σεζόν 1942–43 κέρδισε ένα πρωτάθλημα ποδοσφαίρου.

Τον Νοέμβριο του 1946 μεταγράφηκε στην Έβερτον, με την οποία έπαιξε σε τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα με συνολικά 55 εμφανίσεις και 36 τέρματα (από τις οποίες 17 στις 21 εμφανίσεις στο πρωτάθλημα 1946–47). Συνολικά κατά τη διάρκεια της καριέρας του σημείωσε 542 τέρματα σε 612 επίσημους αγώνες.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 500 ή περισσότερα γκολ

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Dodds Ephraim "Jock"». Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2021.
2. 1 2 3  «Jock Dodds». Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2021.
3. 1 2  «JOCK DODDS». Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2021.
4. 1 2  «Obituary – Jock Dodds (1915 -2007)». Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2021.
5. ↑  «RSSSF : Prolific Scorers Data». Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2024.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* 

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Αθλητισμός
* Πύλη:Ποδόσφαιρο
 |

 |
Ο **Ντέσμοντ Ντίκσον** (*Desmond Dickson*, γεννήθηκε το 1948) είναι Βορειοϊρλανδός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής  που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Ένας από τους πιο παραγωγικούς σκόρερ της εποχής του, σημείωσε τουλάχιστον 523 γκολ σε 716 επίσημους αγώνες.

Καριέρα
-------

Γνωστός και ως ο "Χασάπης από το Μπαλιμόνι", ο Ντίκσον ήταν ο πιο παραγωγικός σκόρερ στη Βόρεια Ιρλανδία για πάνω από μια δεκαετία. Εντάχθηκε στην Κόλερεϊν ΦΚ στην ομάδα νέων το 1963 και παρέμεινε πιστός στο σύλλογο παρά το ενδιαφέρον πολλών άλλων συλλόγων. Σε 16 χρόνια σημείωσε 452 γκολ σε 609 επίσημους αγώνες.

Ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος έξι φορές: 
το 1970 με 21 γκολ, το 1972 με 15 γκολ, το 1973 με 23 γκολ, το 1974 με 24 γκολ, το 1976 με 23 γκολ και το 1981 με 18 γκολ. Την σεζόν 1973–74 κατέκτησε με το σύλλογο το μοναδικό πρωτάθλημα της ιστορίας της. Η ικανότητά του στο σκοράρισμα τον έφερε στην Εθνική Ομάδα Νέων της χώρας, στην Εθνική Ερασιτεχνών, στην ομάδα της Ιρλανδικής Λίγκας (μία συμμετοχή το 1978) καθώς και τέσσερις συμμετοχές στην Εθνική ανδρών της Βόρειας Ιρλανδίας. Ήταν επίσης παίκτης-προπονητής στην ομάδα το χρονικό διάστημα 1981–83 με σημαντική στιγμή την ευρωπαϊκή παρουσία τη σεζόν 1982–83 στο Κύπελλο Κυπελλούχων, όταν η ομάδα αντιμετώπισε την Κυπελλούχο Αγγλίας Τότεναμ, έστω και χωρίς επιτυχία.

Τίτλοι και διακρίσεις
---------------------

* Πρωτάθλημα Βόρειας Ιρλανδίας : 1973–74
* Κύπελλο Βόρειας Ιρλανδίας (3) : 1971–72, 1974–75, 1976–77
* *NI Football Writers' Association* Παίκτης της Χρονιάς : 1970
* Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος Βόρειας Ιρλανδίας (6) : 1969–70, 1971–72, 1972–73, 1973–74, 1975–76, 1980–81

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 500 ή περισσότερα γκολ

Παραπομπές
----------

1. ↑  «RSSSF : Prolific Scorers Data». Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2024.
2. 1 2  «Des Dickson». Ανακτήθηκε στις 3 Ιουλίου 2022.
3. 1 2  «Coleraine FC: Post Peakok years». Ανακτήθηκε στις 3 Ιουλίου 2022.
4. ↑  «Northern Ireland - List of Topscorers». Ανακτήθηκε στις 3 Ιουλίου 2022.
5. ↑  «Northern Ireland - Champions». Ανακτήθηκε στις 3 Ιουλίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Dickson recalls Killie comeback

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Αθλητισμός
* Πύλη:Ποδόσφαιρο
 |

 |
Η **Μαρίνα Βλαχάκη** (Ηράκλειο Κρήτης, 16 Ιουλίου 1962) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 16 Ιουλίου του 1962 στον Ηράκλειο Κρήτης και μεγάλωσε στη Αθήνα. Σπούδασε φωνητική και θεωρία στον Πειραϊκό Σύνδεσμο και μετά στο Δημοτικό Ωδείο του Πειραιά. Ξεκίνησε να τραγουδάει από 15 χρόνων, δίπλα στη Μαρινέλλα στη «Νεράιδα», και συνέχισε τις εμφανίσεις πλάι σε επίσης, κορυφαία ονόματα, όπως ο Τόλη Βοσκόπουλο, η Ρίτα Σακελλαρίου, ο Γιώργο Ζαμπέτα, η Βίκυ Μοσχολιού, ο Γιάννη Πουλόπουλο, η Χριστιάνα και, ένα χρόνο πριν συνεργαστεί με το Στράτο Διονυσίου, βρέθηκε στα «Δειλινά» κοντά στο Δημήτρη Μητροπάνο, το Μανώλη Μητσιά, την Τάνια Τσανακλίδου, την Άννα Βίσση, την Ελπίδα, το Χάρρυ Κλυνν (Με τον Μητροπάνο και τον Χαρρυ Κλυνν συνεργάστηκε για 6 σεζόν Αθήνα, Θεσσαλονίκη και σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας) τον Αντώνη Καλογιάννη. Εκεί την άκουσε για πρώτη φορά ο Στράτος Διονυσίου και την επόμενη σεζόν συνεργάστηκαν τυχαία στη «Φαντασία». Μαζί του τραγουδούσαν ο Τόλης Βοσκόπουλος, ο Μιχάλης Μενιδιάτης, η Λίτσα Διαμάντη, η Δούκισσα, ο Θέμης Αδαμαντίδης, ο Νίκος Νομικός. Τότε ο Στράτος Διονυσίου πρότεινε στη Μαρίνα Βλαχάκη να γίνει παρτενέρ του και από το 1980 και για σχεδόν 10 συναπτά έτη, ήταν παρτενέρ του στις πίστες, στο στούντιο, στις συναυλίες και σε ολες τις live εμφανισεις τους, συμμετείχε στις επιτυχίες του τη δεκαετία του ’80 και στους δύο πρώτους προσωπικούς της δίσκους ο Στράτος Διονυσίου συμμετέχει σε δύο ντουέτα: το «Κράτησέ με» και το «Μου λείπεις», όπως και στις δεύτερες φωνές.

Έχει κάνει 5 προσωπικούς δίσκους:

* 1987: «Κράτησέ με», με τη συμμετοχή του Στράτου στο ομώνυμο τραγούδι του δίσκου, στον οποίο συμμετέχει επίσης και ως συνθέτης, γράφοντας τη μουσική στο τραγούδι «Ήρθα κοντά σου», σε στίχους του Γ. Κλεφτογιώργου.
* 1989: «Είσαι ο ένας», στον οποίο, επίσης ο Στράτος συνέθεσε το ομώνυμο τραγούδι, καθώς επίσης κι άλλα 2 τραγούδια, όπως το «Ξεγελάστηκα» και το «Τι μας χωρίζει», σε στίχους Γ. Βρούβα. Στο δίσκο αυτό υπάρχει και το ντουέτο «Μου λείπεις» με το Στράτο, σε στίχους και μουσική Τάκη Μουσαφίρη
* 1991: «Δεν έχεις φύγει», στίχοι Γ. Λεκάκη, μουσική Τ. Χαμουρτιάδη, που το ομώνυμο τραγούδι ήταν αφιερωμένο στο Στράτο.
* 1992: «Ισόβια μαζί σου». Το ομώνυμο τραγούδι ακούστηκε και στην ταινία «Όλα είναι δρόμος»,
* 1997: «Μια εγώ, μια εσύ».

Έχει συνεργαστεί με σημαντικούς δημιουργούς, όπως οι Χρ. Νικολόπουλος, Τ. Σούκας, Θ. Πολυκανδριώτης, Α. Χρυσοβέργης, Σπ. Γιατράς, Τ. Μουσαφίρης, Β. Παπαδόπουλος, Ν.Λουκάς, Σ. Μαραγκουδάκη, Γ. Κλεφτογιώργος, Μ. Γιαπράκας, Σ. Τσιλίκης, Γ. Βρούβας και Ιφιγένεια Γιαννοπούλου.

### Digital Singles

Toν Οκτώβριο του 2017 κυκλοφόρησε από το Ogdoo Music το «Μια Στάλα Εσύ » σε στίχους Κώστα Μπαλαχούτη και σε μουσική του Γιάννη Πηλιχού, και έπαιξε στην τηλεοπτική σειρά του ΑLPHA «Τατουάζ»

Νοέμβριο του 2020 κυκλοφόρησε το «Δυο Στροφές» σε στίχους του Γιώργου Κλεφτογιώργου και σε μουσική του Σταμάτη Χρήστου από την Music Mirror.

Αύγουστος του 2021 το «Αγάπη Και Φως» σε μουσική του Σταμάτη Χρήστου και σε στίχους της Μαρίνας Βλαχάκη από την Music Mirror.

Παραπομπές
----------
Το όνομα Ηετίων στην δωρική διάλεκτο ήταν Αετίων που σημαίνει μικρός αετός (αετόπουλο). Ο Ηετίων (στην ιωνική διάλεκτο) γεννήθηκε κι έζησε στην Πέτρα της Κορινθίας και κάποια στιγμή κατέλαβε μέρος του αρχαίου Πειραιά, το 700 π.Χ. στην είσοδο του λιμένα του Κανθάρου (δεξιά όπως εισέρχεται κανείς στο λιμάνι σήμερα) και οχύρωσε το μέρος αυτό που ονομάστηκε Ηετιώνεια Άκρα. Αργότερα, η Ηετιώνεια Άκρα συμπεριελήφθη στα Μακρά Τείχη ως Ηετιώνεια Πύλη των τειχών 

Δεν γνωρίζουμε πότε ακριβώς γεννήθηκε ο Ηετίων. Το 730 πΧ. είναι πιθανό έτος γέννησής του. Η χρονολογία προκύπτει κατ' εκτίμηση απ’ τα δύο παρακάτω γεγονότα για τα οποία έχουμε γραπτές μαρτυρίες.

Το 700 π.Χ. είναι το έτος που -σύμφωνα με αρχαία χρονικά- ο ήρωας οχύρωσε πρώτος την Ηετιώνεια Άκρα στον Πειραιά. Τότε της έδωσε το όνομά του. Αυτά καταγράφονται στο Πάριο Χρονικό και στο Λεξικό του Σουίδα (ή Σούδα). 

Το 660 πΧ είναι το έτος κατά το οποίο ο γιος του Κύψελος έγινε ο πρώτος τύραννος των Κορινθίων.

Σε αυτή την αρχαϊκή εποχή γεννήθηκε ο Αετίων ή Ηετίων. Ξέρουμε γι αυτόν, από την γραπτή ιστορία, λίγα σχετικά πράγματα. Από τον Ηρόδοτο γνωρίζουμε ότι γυναίκα του ήταν η Λάβδα, πατέρας του ο Εχεκράτης και γιος του ο Κύψελος. Από τον Σουίδα και το Πάριο χρονικό μαθαίνουμε για την γενεαλογία και τις πράξεις του Κι αυτά τα λίγα, όμως, είναι αρκετά για να σκιαγραφήσουμε την πορεία του μέσα στην εποχή του. Στο βιβλίο Ε΄(Τερψηχόρη) των Ιστοριών του Ηρόδοτου (στις παραγράφους Qβ και Qγ περιγράφονται σκηνές που περιλαμβάνουν τον Ηετίωνα και την Λάβδα σε σχέση με τον γιο τους Κύψελο, τον πρώτο τύραννο της Κορίνθου.
Το **Κέντρο Μελετών Ακροπόλεως** εμπεριέχει εκθέματα αντιγράφων έργων γλυπτικής που βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο. Η λειτουργία του ξεκίνησε το 1987. Φιλοξενείται στο κτίριο Βάιλερ και υπάγεται στην Α΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων (Α΄ ΕΠΚΑ).

Το κέντρο σκοπό έχει να δώσει μία πρώτη εικόνα στους επισκέπτες, οι οποίοι εν συνεχεία μπορούν να μεταβούν σε άλλα μέρη της Ακρόπολης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κτήριο Βάιλερ, Μουσείου της Ακρόπολης archaiologia.gr
2. 1 2  Το κέντρο μελετών Ακροπόλεως archaiologia.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2014-08-15 στο Wayback Machine.
Το εθνόσημο της Κούβας.
Το **Εθνόσημο της Κούβας** είναι το επίσημο σύμβολο της Κούβας. Αποτελείται από έναν θυρεό που καλύπτεται από έναν Φρυγικό σκούφο, σύμβολο ελευθερίας, με ένα αστέρι, που εκπροσωπεί την ανεξαρτησία. Όλα τα στοιχεία στηρίζονται από ένα κλαδί βελανιδιάς (σύμβολο της δύναμης του έθνους) στη μία πλευρά και ένα στεφάνι από δάφνη , σύμβολο δόξας και τιμής, στην άλλη. Το εθνόσημο αποτελεί δημιούργημα του Μιγκέλ Τέουρμπε Τολόν και υιοθετήθηκε στις 24 Απριλίου 1906.

Μέρη του εθνοσήμου
------------------

Το έμβλημα διαιρείται σε τρία μέρη. Ο θυρεός αποτελεί το κεντρικό.

Στο εθνόσημο υπάρχουν επίσης ένα κλειδί σε μια γαλάζια θάλασσα ανάμεσα σε βράχους, σύμβολο της γεωγραφικής θέσης της Κούβας, ως το κομβικό σημείο του Κόλπου του Μεξικού, με έναν λαμπρό ανατέλλοντα ήλιο για φόντο, που αντιπροσωπεύει την ανατέλλουσα δημοκρατία.

Στα αριστερά οι κάθετες λωρίδες συμβολίζουν τις τρεις περιοχές στις οποίες διαιρείται η χώρα: Ανατολική, Κεντρική και Δυτική Κούβα. Στα δεξιά υπάρχει ένα ορεινό τοπίο, πράσινη βλάστηση και ένας βασιλικός φοίνικας, το εθνικό δέντρο της Κούβας, που συμβολίζει την πλούσια γη του νησιού. Τα σύμβολα αυτά φαίνεται να αφορούν τα ανθρώπινα δικαιώματα: Ελευθερία, Ισότητα και Αδερφότητα.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Εθνόσημο της Κούβας** |

* - Εθνόσημο της Κούβας.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνόσημα των χωρών της Βόρειας Αμερικής |
| --- |
|  |
| Ανεξάρτητα κράτη | 
* Αγία Λουκία
* Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες
* Αγίος Χριστόφορος και Νέβις
* Αϊτή
* Αντίγκουα και Μπαρμπούντα
* Γουατεμάλα
* Γρενάδα
* Δομινίκα
* Δομινικανή Δημοκρατία
* Ελ Σαλβαδόρ
* ΗΠΑ
* Καναδάς
* Κολομβία
* Κόστα Ρίκα
* Κούβα
* Μεξικό
* Μπαρμπάντος
* Μπαχάμες
* Μπελίζ
* Νικαράγουα
* Ονδούρα
* Παναμάς
* Τζαμάικα
* Τρινιντάντ και Τομπάγκο
 |  |
|  |
| Εξαρτημένα εδάφη | 

|  |  |
| --- | --- |
| Δανία | 
Γροιλανδία |
|  |
| Γαλλία | 
* Άγιος Βαρθολομαίος
* Άγιος Μαρτίνος
* Γουαδελούπη
* Μαρτινίκα
* Σαιν Πιερ και Μικελόν
* Κλίππερτον
 |
|  |
| Ολλανδία | 
* Άγιος Ευστάθιος
* Άγιος Μαρτίνος
* Σάμπα
 |
|  |
| Ηνωμένο Βασίλειο | 
* Ανγκουίλα
* Βερμούδες
* Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι
* Μοντσερράτ
* Νήσοι Κέιμαν
* Τερκς και Κέικος
 |
|  |
| Ηνωμένες Πολιτείες | 
* Aμερικανικές Παρθένες Νήσοι
* Νήσος Ναβάσσα
* Πουέρτο Ρίκο
 |

 |

 |
Ο **Τζωρτζ Γκόρντον** (αγγλ. *George Gordon*, 1806-1879) ήταν Βρετανός βοτανολόγος. Εργάσθηκε για λογαριασμό της Βασιλικής Φυτοκομικής Εταιρείας, ως επιστάτης των κήπων της Εταιρείας στο Τσίζικ, κοντά στο Λονδίνο.

Ο Γκόρντον είναι αξιοσημείωτος ιδιαιτέρως για το έργο του στη βοτανική των κωνοφόρων: Δημοσίευσε το βιβλίο *The Pinetum* το 1858, ακολουθούμενο από ένα *Συμπλήρωμα* το 1862 και από μία πλήρως αναθεωρημένη δεύτερη έκδοση το 1875. Περιέγραψε πολλά νέα είδη κωνοφόρων από δείγματα που είχε συλλέξει ο Καρλ Τέοντορ Χάρτβεγκ στο Μεξικό και στην Καλιφόρνια.

* Η πρότυπη συντομογραφία **Gordon** χρησιμοποιείται διεθνώς για να υποδηλώσει τον Τζωρτζ Γκόρντον σε επιστημονικές αναφορές βοτανικών ονομασιών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  International Plant Names Index: [ 'Gordon
Ο Λουκάνικος κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων στην Αθήνα, 2009
Ο **Λουκάνικος** (από το παραδοσιακό ελληνικό λουκάνικο»), αρχικά με το όνομα "Θεόδωρος", ήταν σκυλί στην Ελλάδα που συμμετείχε σχεδόν σε κάθε διαδήλωση κατά της λιτότητας στην Ελλάδα. Ήταν γνωστός για συμμετοχή σε διαδηλώσεις, καθώς και συμμετοχή σε αναρχικές συγκεντρώσεις. Ο Λουκάνικος είχε τη φήμη ότι είναι άφοβος, και ότι του ρίχνονταν δακρυγόνα πολλές φορές. Ήταν ενεργός σε όλες τις ελληνικές διαδηλώσεις και συχνά οδηγούσε τους διαδηλωτές προς την αστυνομία. Αρχικά ήταν ένας αδέσποτος, έμενε από κτίριο σε κτίριο, αλλά λέγεται ότι προτιμούσε να βρίσκεται στους δρόμους. Τον φρόντιζαν πολλές αριστερές οργανώσεις.

Βιογραφία
---------

Το Newsnight του BBC δημιούργησε ένα βίντεο του σκύλου σε δράση κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων στην Ελλάδα, που τον έδειχνε να γαβγίζει εναντίον της αστυνομίας στις ταραχές και να τρέχει μαζί με άλλους διαδηλωτές μακριά από τα δακρυγόνα. Το περιοδικό *Time* για το Πρόσωπο της Χρονιάς 2011 που ήταν «Ο Διαδηλωτής», μεταξύ πολλών άλλων σχετικών άρθρων είχε και μια ακολουθία φωτογραφιών του Λουκάνικου, και ήταν επιλαχών για το Ζώο της Χρονιάς.

Ο Λουκάνικος πέθανε το 2014 σε ηλικία δέκα ετών. Στήθηκε μνημείο και έλαβε χώρα ταφή με πλήθος κόσμου.

Δείτε επίσης
------------

* Ταραχές του Δεκεμβρίου 2008 στην Ελλάδα
* Negro Matapacos

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Greece's front-line riot dog» (στα αγγλικά). *BBC News*. 17 June 2011.. Ανακτήθηκε στις 2023-03-05.
2. ↑  «Meet Loukanikos, Athens' Protest Dog - Photo Essays». *Time*. 15 Δεκεμβρίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Δεκεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2023.
3. ↑  «Animal of the Year: SEAL Team Six's Canine Companion» (στα αγγλικά). *Time*. 2011-12-15. ISSN 0040-781X.. Ανακτήθηκε στις 2023-03-05.
4. ↑  «Famous Greek riot dog Loukanikos dies». *BBC*. 10 Οκτωβρίου 2014.
5. ↑  «Loukanikos' Graffiti Athens – Tribute to revolutionary dog». *Spotted by Locals Athens*. 15 Απριλίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Λουκάνικος** |

* "The Greek protest dog" picture gallery in *The Guardian*

### Πλάνα βίντεο

* "Sausage, the riot dog of Greece", Reuters report
* "Greece's front-line riot dog", BBC News
* "Riot dog stands his ground as Greek firefighters protest in Central Athens-March 26, 2009", independent media
Συντεταγμένες: 37°58′27″N 23°43′45″E﻿ / ﻿37.97417°N 23.72917°E﻿ / 37.97417; 23.72917

Το Αρχοντικό Μπενιζέλου στην Πλάκα, πατρογονικό της Αγίας Φιλοθέης, η είσοδος από την Ανδριανού, πριν από την ανακαίνιση
Το **Αρχοντικό Μπενιζέλου** στην οδό Αδριανού 96 στην Πλάκα, τυπικό δείγμα αστικής αρχιτεκτονικής της προεπαναστατικής Αθήνας (15ος - 16ος αι.) και προγονικό σπίτι της Αγίας Φιλοθέης της Αθηναίας, είναι το πιο παλιό σπίτι της πρωτεύουσας. Ανήκε στην αριστοκρατική οικογένεια του Αθηναίου άρχοντα Άγγελου Μπενιζέλου, που ήλκε την καταγωγή της από βυζαντινό οίκο. Ο Άγγελος Μπενιζέλος γεννήθηκε περί το 1490 και ήταν πατέρας της Ρεγούλας ή Ρηγούλας Μπενιζέλου, της μετέπειτα μοναχής και αγίας Φιλοθέης της Αθηναίας (1522 - 1589).

Η Ρεγούλα Μπενιζέλου ήταν μοναχοκόρη του Άγγελου Μπενιζέλου και της Σηρίγης Παλαιολογίνας. Σε πολύ νεαρή ηλικία παντρεύτηκε τον κατά πολύ μεγαλύτερό της προύχοντα Ανδρέα Χειλά. Μετά από τρία χρόνια συζυγικού βίου, η Ρεγούλα Μπανιζέλου εχήρευσε και "διέτριβε του λοιπού εις το πατρικόν της οσπήτιον προς ένα και μόνον σκοπόν αφορώσα αγαθοεργίες". Σε σύντομο χρονικό διάστημα, το 1551, έγινε μοναχή με το μοναχικό όνομα Φιλοθέη.

Το χριστιανικό και ανθρωπιστικό έργο της μοναχής Φιλοθέης προκάλεσε την οργή των Τούρκων, οι οποίοι κατά τη νύκτα της 2ας Οκτωβρίου 1588 την συνέλαβαν στο Μετόχι του Αγίου Ανδρέα στα Πατήσια επί της σημερινής οδού Λευκωσίας, όπου οι μοναχές τελούσαν ολονυκτία στη μνήμη του Διονυσίου του Αρεοπαγίτου, πολιούχου των Αθηνών, τη βασάνισαν και από τα πολλά τραύματά της πέθανε στις 19 Φεβρουαρίου 1589. 

Το σκήνωμά της βρίσκεται σήμερα στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών. 

Το Αρχοντικό του Μπενιζέλου όπου έζησε η αγία Φιλοθέη κηρύχθηκε διατηρητέο μνημείο, αποκαταστάθηκε με μέριμνα της Αρχιεπισκοπής Αθηνών υπό την επίβλεψη του Υπουργείου Πολιτισμού και είναι σήμερα επισκέψιμο.

Είναι μια διώροφη κατασκευή με χαγιάτι, κατά τα πρότυπα του μεταβυζαντινού σπιτιού, με ένα πηγάδι στην μπροστινή αυλή του, ενώ στην πίσω αυλή διέθετε ελαιοτριβείο και πατητήρι που σώζονται μέχρι σήμερα.

Πηγές
-----

* Λίζα Μιχελή: *Η Αθήνα των Ανωνύμων*, Εκδ. "Δρώμενα", β' έκδοση, Αθήνα, 1991.
* Αγγέλα Κυριακοπούλου: "Η μεταβυζαντινή οικία των Μπενιζέλων", Εφημ. *Η Καθημερινή*, 23 Ιουλίου 2005.
* *Πάπυρος Larousse Britannica*, λήμματα "Μπενιζέλος" & "Φιλοθέη η οσία η Αθηναία", τόμ. 43 & 59, Εκδόσεις Πάπυρος, Αθήνα, 1996.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kampouroglous, Dēmētrios Grēgoriou (1921). *Athēnaïkon archontologion*. ekd. Iō. N. Siderēs.
2. ↑  «ΑΡΧΕΙΟ ΝΕΟΤΕΡΩΝ ΜΝΗΜΕΙΩΝ - Αρχοντικό Μπενιζέλων». *archaeologia.eie.gr*. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2022.
3. ↑  «Το αρχοντικό των Μπενιζέλων». *Ιστότοπος: Το αρχοντικό των Μπενιζέλων*. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2022.
Συντεταγμένες: 51°31′15.2″N 0°5′55.3″W﻿ / ﻿51.520889°N 0.098694°W﻿ / 51.520889; -0.098694

Το **Μέγαρο Φλορίν** (**Florin Court**) είναι κτίριο διαμερισμάτων στο Smithfield, στο Λονδίνο. Το 2003 συμπεριελήφθη στη λίστα Grade II, η οποία περιλαμβάνει κτίρια ιδιαίτερου ενδιαφέροντος που πρέπει να διατηρηθούν. 

Χτίστηκε το 1936 σε ρυθμό Art Deco / Streamline Moderne και έχει 9 ορόφους και 120 διαμερίσματα. Χαρακτηριστική είναι η καμπυλωτή του πρόσοψη. Στο ισόγειο υπάρχει πισίνα, σάουνα, γυμναστήριο, σαλόνι με μια μικρή βιβλιοθήκη, χώρος όπου υπάρχει πρόσβαση σε ασύρματο ίντερνετ, εγκαταστάσεις πλυντηρίου και γκαράζ. Στους χώρους αυτούς έχουν πρόσβαση όλοι οι ένοικοι. Στο μέγαρο υπάρχουν δύο ασανσέρ. 

Το Μέγαρο Φλορίν έχει χρησιμοποιηθεί στα γυρίσματα της τηλεοπτικής σειράς *Agatha Christie's Poirot*, με πρωταγωνιστή τον Ντέιβιντ Σουσέι.

Φωτογραφίες
-----------

* To Μέγαρο Φλορίν To Μέγαρο Φλορίν
* Garden roof terraceGarden roof terrace
* Η πισίνα του μεγάρουΗ πισίνα του μεγάρου

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 11  Μαρτίου 2021.
2. ↑
3. ↑
Κουραμπιέδες
Ο **κουραμπιές** είναι χαρακτηριστικό γλύκισμα ευρύτατα διαδεδομένο σε όλη την Ελλάδα και στην Κύπρο που κατατάσσεται στα πατροπαράδοτα γλυκίσματα, όπως το μελομακάρονο, και που συνήθως παρασκευάζεται τα Χριστούγεννα. Το όνομά του προέρχεται από το περσικό *Qurabiye*, που σημαίνει μπισκότο, γλύκισμα από αλεύρι, βούτυρο και άχνη ζάχαρη. Μικρασιάτες πρόσφυγες από την Καρβάλη της Καππαδοκίας δημιούργησαν στο Νομό Καβάλας το 1924 τη Νέα Καρβάλη και μετέφεραν την παραδοσιακή συνταγή κουραμπιέδων της Μικράς Ασίας. Έτσι σήμερα στην Ελλάδα οι πιο γνωστοί παραδοσιακοί κουραμπιέδες είναι αυτοί της Νέας Καρβάλης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Οι μικρασιατικές ρίζες του κουραμπιέ και του μελομακάρονου - άρθρο Ένωσης Μικρασιατών Φοιτητών

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **κουραμπιές**  |
Ο **ελατήρ** (λατινική και επιστημονική ονομασία *Elater*) είναι γένος σκαθαριών, που ανήκει στην ομώνυμη οικογένεια ελατηρίδες.

Η ονομασία του, από την αρχαία ελληνική λέξη *ἐλατήρ*, που σημαίνει εκείνον που ωθεί, οδηγεί μέσα (από όπου και η λέξη ελατήριο) και δόθηκε από τον [[Κάρολος Λινναίος|Κάρολο Λινναίο. Οφείλεται στο ότι το σκαθάρι αυτό, όπως και τα περισσότερα άλλα γένη στην οικογένειά του, έχει ένα έμβολο στο πρόστερνό του, που όταν το σκαθάρι ασκήσει αρκετή δύναμη εισέρχεται απότομα σε μια αντίστοιχη εσοχή στο μεσόστερνο. Ως αποτέλεσμα, το έντομο ισιώνει με ένα «κλικ» το σώμα του ακαριαία και η ενέργεια που απελευθερώνεται είναι αρκετή ώστε να κάνει το σκαθάρι να αναπηδήσει, εκτινασσόμενο από το έδαφος στον αέρα, σαν να χρησιμοποιεί ένα ελατήριο. Αυτή η ιδιότητα έδωσε την ονομασία όχι μόνο του γένους και της οικογένειας, αλλά και της υποοικογένειας (*Elaterinae*), της υπεροικογένειας (*Elateroidea*), ακόμα και της ανθυπόταξης (*Elateriformia*) στην οποία ανήκει ο ελατήρ (η ανθυπόταξη περιλαμβάνει περισσότερα από 25.000 είδη εντόμων).

Είδη
----

Το γένος *Elater* περιλαμβάνει σήμερα πολλά είδη, μεταξύ των οποίων είναι και τα εξής:

* *Elater abruptus*, Say, 1825
* *Elater acutus* (Candèze, 1863)
* *Elater asmodaius*, Wurst, 1994
* *Elater ater* (Candèze, 1865)
* *Elater decorus* (Germar, 1843)
* *Elater dilaticollis* (Fairmaire, 1883)
* *Elater ferrugineus*, Linnaeus, 1758
* *Elater georgelewisi* (Suzuki, 1985)
* *Elater lecontei* (Horn, 1871)
* *Elater magnicollis* (Fleutiaux, 1918)
* *Elater niponensis* (Lewis, 1894)
* *Elater pinguis* (Horn, 1884)
* *Elater riesei*, Schimmel, 2007
* *Elater ruficollis* (Solier, 1851)
* *Elater sakishimensis*, Ôhira, 1967
* *Elater solskyi* (Suzuki, 1985)
* *Elater splendens*, Gurjeva, 1974
* *Elater tauricus* (Schwarz, 1897)
* *Elater thoracicus* (Fleutiaux, 1918)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Biolib

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ελατήρ** |

* Ο ελατήρ στα *Wikispecies*
Ο **Γιάννης Κατέβας** (Κομοτηνή, 8 Οκτωβρίου 1950) είναι Έλληνας τραγουδιστής, κιθαρίστας και συνθέτης.   

Γεννήθηκε στην Κομοτηνή το 1950. Ασχολήθηκε επαγγελματικά με τη μουσική από τα δεκάξι του χρόνια παίζοντας κιθάρα σ’ ένα νεανικό συγκρότημα της Βόρειας Ελλάδας τους "Beatniks". Στο λαϊκό τραγούδι τον δίδαξε ο μεγάλος συνθέτης Γιώργος Μητσάκης γράφοντάς του και τα πρώτα τραγούδια στην Columbia Records. Το 1977 γίνεται γνωστός στο πλατύ κοινό με την επιτυχία του "Αν γινότανε" και στη δεκαετία του 80' βρέθηκε στο απόγειο της καριέρας του. Από τότε μέχρι σήμερα έχουν κυκλοφορήσει δεκαπέντε προσωπικοί του δίσκοι μέσα από τους οποίους ακούστηκαν επιτυχίες όπως:   

"Τα γιασεμάκια σου", "Να μ΄ αγαπάς τώρα", "Αν γινότανε", "Ποιος", "Αν μου χαρίσουν", "Κάτι παραπάνω", "Ναι για σένα, ναι", "Ζωή μου είναι", "Με συγκλονίζεις", "Γεια σου Ελλάδα", "Και χορεύει η Ελλάδα"...   

Εκτός από το τραγούδι παίζει κιθάρα και έχει γράψει ο ίδιος τη μουσική στα περισσότερα από τα τραγούδια του. Οι πιο πρόσφατες δουλειές του είναι τα CD’s "Γεια σου Ελλάδα" & "Και χορεύει η Ελλάδα" με Παραδοσιακά Τραγούδια απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας δεμένα σε χορευτικές ενότητες.   

Έχει συνεργαστεί με καταξιωμένους συναδέλφους του και έχει εμφανιστεί στα μεγαλύτερα κέντρα της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης καθώς και σ’ όλη την Ελλάδα. Τα τελευταία χρόνια βρίσκεται στον Καναδά δίνοντας συναυλίες με Ελληνικό και ξένο ρεπερτόριο σε Β. Αμερική και Αυστραλία.

Δισκογραφία
-----------

 ΔΙΑΦΟΡΑ (45΄ στροφών)

 ΚΑΙ ΑΥΡΙΟ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ

 ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΑΓΑΠΗΣ

 ΤΑ ΓΙΑΣΕΜΑΚΙΑ ΣΟΥ

 ΚΑΤΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ

 ΝΑ Μ` ΑΓΑΠΑΣ ΤΩΡΑ

 ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΣ

 ΝΑΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΝΑΙ

 ΜΕ ΣΥΓΚΛΟΝΙΖΕΙΣ

 ΚΙ’ ΟΜΩΣ Σ’ ΑΓΑΠΩ

 ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ ΤΟΥ

 ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΔΑ

 ΚΑΙ ΧΟΡΕΥΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ

[14] ΤΑ ΩΡΑΙΑ ΤΟΥ ΚΑΤΕΒΑ (ΕΜΙ)

[15] ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ (MINOS)

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.stixoi.info
2. ↑  «Mygreek fm, Κατέβας Γιάννης». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2010.
3. ↑  musiccorner.gr "Αφιερωμένο εξαιρετικά" στον Γιάννη Κατέβα
4. ↑  Katevas - Greek Traditional Songs
5. ↑  Katevas Official
6. ↑  Katevas (blogspot)
Ο **Δημήτρης Μπάσης** (πραγματικό όνομα: **Δημήτριος Μπίμπασης**) (Στουτγκάρδη, 4 Απριλίου 1970) είναι Έλληνας λαϊκός τραγουδιστής. Κατάγεται από το Χέρσο Κιλκίς.

Βιογραφία
---------

Ο Δημήτρης Μπάσης γεννήθηκε στην Στουτγκάρδη, όπου είχαν μεταναστεύσει για μερικά χρόνια οι γονείς του. Την Ελλάδα τη γνωρίζει για πρώτη φορά στα οκτώ του χρόνια, όταν επιστρέφουν οικογενειακώς στο Χέρσο του νομού Κιλκίς.

Στα είκοσι αρχίζει να τραγουδά επαγγελματικά και τον ανακαλύπτει ο Σταμάτης Κραουνάκης και η δισκογραφική εταιρεία Warner, με την οποία υπογράφει συμβόλαιο. Για τρεις συνεχείς σεζόν συνεργάζεται με την Άλκηστη Πρωτοψάλτη μαζί με τους Σταμάτη Κραουνάκη και Λίνα Νικολακοπούλου σε μουσικές παραστάσεις με το σκηνοθετικό βλέμμα του Ανδρέα Βουτσινά.

Το δισκογραφικό του ντεμπούτο έγινε στα έργα του Σταμάτη Κραουνάκη «Όταν Έρχονται Οι Φίλοι Μου», στο οποίο συμμετέχει με δύο τραγούδια και στο soundtrack «Το Τρίτο Στεφάνι», με ένα τραγούδι.
Το 1996 συνεργάζεται με τον Χρήστο Νικολόπουλο και τον Γιάννη Σπανό σε ζωντανές εμφανίσεις. Το 1997 κυκλοφορεί ο πρώτος προσωπικός δίσκος με τίτλο «Με Τη Φόρα Του Ανέμου» (μουσική Χρήστου Νικολόπουλου και Κώστα Φαλκώνη και στίχοι Χρίστου Παπαδόπουλου).

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.universalmusic.fr/artistes/30047139486.
2. ↑  GreekDiscography. «GreekDiscography». *www.GreekDiscography.gr*. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2024.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **Europeana**: agent/base/157217
* ISNI: 0000 0004 0768 7757
* MusicBrainz: 1f5f2c65-71c6-48a9-8534-883ed2be6424

 |

 |
**Εσωτερικός μονόλογος** είναι μια μορφή αφηγηματικής τεχνικής που εισάγει τον αναγνώστη στην εσώτερη ζωή του ήρωα, ο οποίος εκθέτει συνειρμικά κάποια γεγονότα της ζωή του, τις σκέψεις, τις παρατηρήσεις, τις αναμνήσεις και τις ιδέες του σε άμεσο ή έμμεσο λόγο. Αυτές οι ιδέες μπορεί να είναι είτε χαλαρά διατυπωμένες είτε πιο ορθολογικά δομημένες αλληλουχίες σκέψεων και συναισθημάτων.

Ο εσωτερικός μονόλογος χρησιμοποιείται συχνά για να αποκαλύψει τις πιο κρυφές επιθυμίες, απογοητεύσεις ή απόψεις του χαρακτήρα σχετικά με τα γεγονότα της ιστορίας, η διατύπωση είναι λογική ωστόσο οι πληροφορίες εμφανίζονται με τρόπο υπαινικτικό και συχνά ο αναγνώστης καλείται να συμπληρώσει τον ελλειπτικό, ασυνεχή, διακοπτόμενο και συχνά αντιφατικό λόγο. Δεν υπάρχει κανενός είδους εισαγωγική φράση και τα εισαγωγικά απουσιάζουν. 

Όταν ο εσωτερικός μονόλογος είναι σε ευθύ λόγο, προηγούνται πληροφορίες που σηματοδοτούν τα όρια του εσωτερικού μονολόγου και επιτρέπουν να διαχωριστεί από τον λόγο του αφηγητή. Αυτός ο τρόπος οργάνωσης των δηλώσεων ήταν χαρακτηριστικός της ρεαλιστικής πεζογραφίας του 19ου αιώνα. 

Η αφηγηματική τεχνική της ροής της συνείδησης είναι ένα είδος εσωτερικού μονολόγου.

Ιστορικό
--------

Εκτός από αφηγηματικά αποσπάσματα και διαλόγους, σχεδόν κάθε μυθιστόρημα περιέχει και εσωτερικό μονόλογο με πρώιμο δείγμα σε ένα από τα πρώτα ψυχολογικά μυθιστορήματα του 17ο αιώνα, *Η* *Πριγκίπισσα ντε Κλεβ* (1678) της Μαντάμ ντε Λαφαγέτ. Στην όπερα, από τον 18ο αιώνα, η άρια έχει σχεδιαστεί συχνά ως εσωτερικός μονόλογος για να μεταφέρει τις διαδικασίες σκέψης. Στον ίδιο αιώνα, κατά την εποχή των λογοτεχνικών κινημάτων του Συναισθηματισμού και του *Sturm und Drang*, τα ατομικά συναισθήματα έγιναν αντικείμενο δημόσιου ενδιαφέροντος. Ως κυρίαρχη μορφή, ο εσωτερικός μονόλογος εμφανίζεται σε λογοτεχνικά κείμενα από το 1770 περίπου σε έργα του Ζαν Ζακ Ρουσσώ και του Γκαίτε.

Ο νατουραλισμός στη λογοτεχνία και το θέατρο οδήγησε σε ένα νέο ενδιαφέρον για τον εσωτερικό μονόλογο στα τέλη του 19ου αιώνα.

Διαφοροποίηση από τη ροή της συνείδησης
---------------------------------------

Ένας ιδιαίτερος τύπος εσωτερικού μονολόγου που αναπτύχθηκε τον 20ό αιώνα στο μοντερνιστικό μυθιστόρημα είναι η ροή της συνείδησης. Μιμείται την πορεία του εσωτερικού μονολόγου αλλά η αφήγηση είναι ασταθής, γεμάτη ανακολουθίες, με απλές, ημιτελείς φράσεις και ασυνταξίες. Η ροή της συνείδησης περιλαμβάνει αποσπάσματα ασυνάρτητης σκέψης, παραβιάζει τους κανόνες της αφηγηματικής διήγησης, της λογικής και της δομής των προτάσεων, η πορεία των σκέψεων και των εμπειριών του χαρακτήρα είναι διαταραγμένη, η δράση της πλοκής είναι θολή και συχνά δεν διατηρείται χρονική απόσταση σε σχέση με τα γεγονότα.

Παραπομπές
----------

1. ↑ . «filologiko.edu.gr/Οι αφηγηματικοί τρόποι ως μέρος των αφηγηματικών τεχνικών».
2. ↑ . «translatum.gr/Εσωτερικός μονόλογος».
3. ↑ . «britannica.com/art/interior-monologue».
4. ↑ . «jerichowriters.com/internal-monologue-examples-and-tips/».
5. ↑ . «masterclass.com/articles/tips-on-using-internal-monologue-in-writing».
Ο **Ιωάννης Ξηροτύρης** (1901 - 23 Φεβρουαρίου 2004) ήταν Έλληνας εκπαιδευτικός και συγγραφέας.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Καστανιά Υπάτης. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και έπειτα στη Γερμανία, όπου έγινε διδάκτορας του πανεπιστημίου του Μονάχου. Υπηρέτησε σε πολλά σχολεία της Ελλάδας, μέχρι που ανέλαβε διευθυντής του πειραματικού σχολείου του πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης, μετά από την προτροπή του ιδρυτή του σχολείου, Αλέξανδρου Δελμούζου. Σε μία εποχή που η ελληνική εκπαίδευση ταλανιζόταν από το λεγόμενο γλωσσικό ζήτημα, υπήρξε πάντα βαθιά συνειδητοποιημένος δημοτικιστής.

Στη συνέχεια εξελέγη καθηγητής στην Ανωτάτη Βιομηχανική Σχολή Θεσσαλονίκης, στην έδρα της κοινωνιολογίας, και κατόπιν έγινε και ομότιμος καθηγητής.

Συνέγραψε πολυάριθμα βιβλία και άρθρα. Τελευταίο του βιβλίο ήταν το *«Μνήμες και παρατηρήσεις»* (570 σελίδες), το οποίο συνέγραψε σε ηλικία 95 ετών. Πέθανε σε ηλικία 104 ετών.

Πηγές
-----

* Νεκρολογία στην "Καθημερινή".

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 42680413
* **AA**: 43376
* **BiblioNet**: **101169**
* ISNI: 0000 0000 1195 330X
* GND: 12088092X
* SUDOC: 128677201

 |

 |
Η **Μεγάλη Συναγωγή της Ρώμης** (στα Ιταλικά: *Tempio Maggiore di Roma)* είναι η μεγαλύτερη συναγωγή στη Ρώμη.

Ιστορία
-------

Η Εβραϊκή κοινότητα της Ρώμης ανάγεται στον 2ο αιώνα π.Κ.Χ. όταν η Ρωμαϊκή Δημοκρατία σύναψε συμμαχία κατά κάποιο τρόπο με την Ιουδαία υπό την ηγεσία του Ιούδα του Μακκαβαίου. Εκείνη την περίοδο, πολλοί Εβραίοι ήρθαν από την Ιουδαία στην Ρώμη. Ο αριθμός των Ιουδαίων αυξήθηκε κατά τη διάρκεια των επόμενων αιώνων εξαιτίας της αποίκησης που προήλθε με το εμπόριο της Μεσογείου. Έπειτα, μεγάλο πλήθος Ιουδαίων μεταφέρθηκαν στην Ρώμη ως δούλοι μετά τους Ιουδαιορωμαϊκούς Πολέμους στην Ιουδαία από το 63 μέχρι το 135 Κ.Χ.

Η παρούσα Συναγωγή δημιουργήθηκε λίγο μετά την Ιταλική ενοποίηση το 1870, όταν το Βασίλειο της Ιταλίας κατέλαβε τη Ρώμη και τα Παπικά Κράτη, έπαψαν να υπάρχουν. Το Ρωμαϊκό Γκέτο καταστράφηκε και οι Εβραίοι απέκτησαν υπηκοότητα. Το κτίριο στο οποίο πριν στεγαζόταν η γκέτο συναγωγή, δηλαδή ένα πολυσύνθετο οικοδόμημα που είχε πέντε *scolas* (ο ιταλικό-εβραϊκός όρος για τη λέξη "συναγωγή") κατεδαφίστηκε και η Εβραϊκή κοινότητα άρχισε να κάνει σχέδια για ένα νέο και εντυπωσιακό κτίριο.

Αναμνηστικές πλακέτες επισυνάφθηκαν για να τιμήσουν τους ντόπιους Εβραίους που έπεσαν θύματα των Ναζί της Γερμανίας αλλά και της επίθεσης της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης το 1982.

Στις 13 Απριλίου το 1986, ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β' επισκέφθηκε ξαφνικά την Μεγάλη Συναγωγή. Αυτό το γεγονός σημείωσε την πρώτη αξιοσημείωτη επίσκεψη ενός Πάπα σε συναγωγή από την εποχή της πρώιμης ιστορίας της Ρωμαϊκής Καθολικής Εκκλησίας. Ο Πάπας προσευχήθηκε με τον Elio Toaff, τον τότε Μέγα Ραβίνο της Ρώμης. Το 2010 ο Ραβίνος Riccardo Di Segni φιλοξένησε τον Πάπα Βενέδικτο ΙΣΤ΄, ενώ ο Πάπας Φραγκίσκος επισκέφθηκε τη συναγωγή στις 17 Ιανουαρίου 2016.

Η συναγωγή γιόρτασε την εκατοστή επέτειό του το 2004. Εκτός του ότι χρησιμεύει ως χώρος για προσευχή, χρησιμεύει και ως ένα πολιτισμικό και οργανωτικό κέντρο για την εβραϊκή κοινότητα της Ρώμης. Στεγάζει τα γραφεία του Μεγάλου Ραβίνου της Ρώμης, όπως και το Εβραϊκό Μουσείο της Ρώμης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Great Synagogue (Rome) στο Wikimedia Commons

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 258949852
* GND: 4699880-9

 |

 |
To **Ξεροβούνι** είναι βουνό της Στερεάς Ελλάδας με μέγιστο υψόμετρο περίπου 1.550 μέτρα. Εκτείνεται εντός του νομού Βοιωτίας και βρίσκεται νότια του όρους Παρνασσού (2.457 μέτρα). Η βόρεια πλευρά του βουνού αντικρίζει τον Παρνασσό και στους πρόποδες της βρίσκεται ο οικισμός του Ζεμενού Αράχοβας. Η νότια πλευρά του βουνού αντικρίζει την κοιλάδα του Διστόμου. Παρατηρείται διαφοροποίηση στο είδος βλάστησης των δύο πλευρών του βουνού με την νότια πλευρά να έχει βλάστηση κυρίως θάμνων με έλατα προς την κορυφή, ενώ η βόρεια πλευρά η οποία δέχεται περιορισμένη ηλιοφάνεια έχει πλούσια βλάστηση ελάτων.
Συντεταγμένες: 43°14′35.30″N 76°57′29.41″E﻿ / ﻿43.2431389°N 76.9581694°E﻿ / 43.2431389; 76.9581694

Η **πλατεία** **Αμπάι** (καζακικά: Абай алаңы‎‎) είναι μια πλατεία της πόλης στο Αλμάτι, Καζακστάν. Έχει πάρει το όνομά της από τον ποιητή του Καζακστάν και διαφωτιστή Αμπάι Κουνανμπαγιουλί, του οποίου το μνημείο βρίσκεται στη μέση της πλατείας. Η πλατεία διαθέτει δημόσιο κήπο και μια σειρά από σιντριβάνια με γρανίτη. Η πλατεία βρίσκεται μπροστά από το Παλάτι της Δημοκρατίας και γύρω από αυτό είναι το Ξενοδοχείο Καζακστάν, ο κινηματογράφος Arman και ένας καλωδιακός σταθμός, που συνδέει με το Πάρκο Κοκ Τόμπε.

Η πλατεία Αμπάι είναι γνωστό ότι χρησιμοποιείται συχνά ως χώρος για δημόσιες συγκεντρώσεις, τελετές και συναυλίες.

Ιστορία
-------

Αυτή η πλατεία δημιουργήθηκε αρχικά στα τέλη του 19ου αιώνα. Το 1960, στη γωνία των λεωφόρων Αμπάι και Λένιν, χτίστηκε ένα μνημείο για τον Αμπάι Κουνανμπαγιουλί, γύρω από το οποίο κτίστηκαν κτήρια τα επόμενα χρόνια με τον κινηματογράφο Arman και τον σταθμό τελεφερίκ στο Κοκ Τόμπε. Το 1970, κατασκευάστηκε το παλάτι Λένιν (τώρα Παλάτι της Δημοκρατίας) το οποίο στη συνέχεια κατασκευάστηκε το Ξενοδοχείο Καζακστάν και στο πλάι του μια μεγάλη πισίνα με σιντριβάνι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Abai Square and Palace of Republic | Sadmol Travel Company». *sadmol.com.kz*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2021.
2. ↑  «The Abay Square, The Republic Palace». *Travel and mice – Туристическое агенство* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2020.
3. ↑  «Abay Square Almaty | Top landmarks in the city». *baltastour.com*. Ανακτήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2020.
4. ↑  «Алматинские площади в политическом измерении». *КМБПЧ - Казахстанское международное бюро по правам человека и соблюдению законности* (στα Ρωσικά). 8 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2020.
**Η Μάχη της Σεβερείου**Τόπος 

Η νέα βιβλιοθήκη του Παγκύπριου Γυμνασίου χτίστηκε μετά τον Σεπτέμβριο του 1947, πάνω σε σχέδιο του αρχιτεκτονικού γραφείου Αδελφών Μ. Μιχαηλίδη. Τη χρηματοδότηση της κατασκευής ανέλαβε  ο ευεργέτης Δημοσθένης Σεβέρης. (  νότια πτέρυγα του οικοδομικού συγκροτήματος του Παγκυπρίου Γυμνασίου, προορίζοταν να στεγάσει τη Σεβέρειο Βιβλιοθήκη.)
Μετά την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ, το 1955, οι αγγλικές αρχές διέκοψαν τη λειτουργία του σχολείου, λόγω της συμμετοχής των μαθητών που φοιτούσαν του Παγκυπρίου Γυμνασίου, στον αγώνα του λαού εθνική απελευθέρωση και κυρίως λόγω των μαχητικών διαδηλώσεων και των σφοδρών συγκρούσεων των μαθητών με την αγγλική αστυνομία τις τελευταίες μέρες του Ιανουαρίου του 1956, που ονομάστηκαν «**Μάχη της Σεβερείου**».

Οι μαθητές του Γυμνασίου, όπως και όλοι οι μαθητές της Κύπρου, έδωσαν το δυναμικό παρόν τους.

Παραπομπές
----------
Η **Βεατρίκη** (1252 - 17 Νοεμβρίου/12 Δεκεμβρίου 1275) από τον Οίκο των Καπετιδών-Ανζού ήταν πριγκίπισσα της Σικελίας και με τον γάμο της έγινε τιτουλάρια Λατίνα αυτοκράτειρα της Κωνσταντινούπολης.

Ο θυρεός της Λατινικής αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης.

Βιογραφία
---------

Ήταν η δεύτερη κόρη τού Καρόλου Α΄ της Σικελίας και της Βεατρίκης του Οίκου της Βαρκελώνης, κόρης και διαδόχου του Ραϋμόνδου-Βερεγγάριου Δ΄ κόμη της Προβηγκίας. 

Με τη συνθήκη του Βιτέρμπο το 1267 ο Βαλδουίνος Β΄ των Κουρτεναί, Λατίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης, μετέφερε πολλά από τα δικαιώματά του της Λατινικής αυτοκρατορίας στον Κάρολο Α΄. Ο τελευταίος έπρεπε να επιβεβαιώσει την κατοχή της Κέρκυρας και μερικών πόλεων στην Αλβανία. Επίσης τού δόθηκε η επικυριαρχία επί του πριγκιπάτου της Αχαΐας και στα νησιά τού Αιγίου, εκτός αυτών που κατείχε η Βενετία και των νήσων Λέσβου, Χίου, Σάμου και Αμοργού. Η ίδια συμφωνία καθόριζε τον γάμο του Φιλίππου, γιου τού Βαλδουίνου Β΄, με τη Βεατρίκη, 2η κόρη του Καρόλου Α΄. Αν δεν αποκτούσαν τέκνα, τα δικαιώματα τού Φιλίππου θα μεταφερόταν στον Κάρολο Α΄. Τότε έγινε ο αρραβώνας τους· η Βεατρίκη ήταν 15 ετών.

Έξι έτη μετά έγινε ο γάμος στη Φότζια: η Βεατρίκη ήταν 21 και ο Φίλιππος 30 ετών. Λίγες ημέρες μετά απεβίωσε ο Βαλδουίνος Β΄. Ο Φίλιππος διεκδίκησε τον τίτλο τού Λατίνου αυτοκράτορα και η Βεατρίκη έγινε (τιτουλάρια) αυτοκράτειρα. Ο γάμος τους ήταν αρμονικός και απέκτησαν μία κόρη. Δύο έτη μετά η Βεατρίκη απεβίωσε σε ηλικία 23 ετών, το 1275.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 1273 τον Φίλιππο των Κουρτεναί, Λατίνο αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης.  Έκαναν ένα τέκνο:

* Αικατερίνη Α΄ του Κουρτεναί 1274-1307, παντρεύτηκε τον Κάρολο κόμη του Βαλουά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  p11451.htm#i114506. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. ↑  (Αγγλικά) John V.A. Fine, Jr. *The Late Medieval Balkans* (1987), page 170
3. ↑  (Αγγλικά) «Guida Myrl Jackson-Laufer - *Women Rulers Throughout the Ages* - ABC-CLIO, 1999».

Πηγές
-----

* John V.A. Fine, Jr. *The Late Medieval Balkans* (1987)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

*
Ο **Αλέξιος Ασπιέτης** (άκμασε π. το 1200) ήταν Βυζαντινός κυβερνήτης και στρατιωτικός ηγέτης, που αιχμαλωτίστηκε από τους Βουλγάρους. Ηγήθηκε μιας εξέγερσης εναντίον των Βουλγάρων στη Φιλιππούπολη το 1205, όπου οι πολίτες τον αναγόρευσαν αυτοκράτορα.

Βιογραφία
---------

Ήταν μέλος της Οικογένειας Ασπιέτη, ευγενών με Αρμενική καταγωγή. Μάλλον συγγενείς του ήταν ο Μιχαήλ Ασπιέτης και Κωνσταντίνος Ασπιέτης, που δραστηριοποιήθηκαν στα τέλη του 12ου αι.

Εμφανίζεται πρώτα το 1195 ως κυβερνήτης των Σερρών. Ο Αλέξιος Γ΄ Άγγελος Αυτοκράτορας των Ρωμαίων τον διέταξε να βαδίσει εναντίον της Βουλγαρο-Βλαχικής εξέγερσης υπό τους αδελφούς Πέτρο Ασέν και Ιβάν Ασέν. Κατά την εκστρατεία που έγινε το θέρος ή το φθινόπωρο του έτους αυτού, ο στρατός του ηττήθηκε· οι Πέτρος και Ιβάν αιχμαλώτισαν πολλούς, ακόμη και τον Ασπιέτη.

Δεν έχουμε πληροφορίες από τις πηγές γι' αυτόν κατά την επόμενη δεκαετία. Φαίνεται ελευθερώθηκε, διότι το 1205 αναφέρεται πως ήταν στην Φιλιππούπολη (νυν Πλόβντιβ Βουλγαρίας). Το έτος αυτό ο Καλογιάν της Βουλγαρίας (μικρότερος αδελφός των Πέτρου και Ιβάν) νίκησε συντριπτικά τους Λατίνους στη μάχη της Αδριανούπολης. Τότε οι κάτοικοι της Φιλιππούπολης, που ήταν Έλληνες και δεν ήθελαν την επικείμενη κατάκτησή τους από τον Καλογιάν, εξεγέρθηκαν και ανακήρυξαν αυτοκράτορά τους τον Ασπιέτη. Ο Καλογιάν αμέσως έστρεψε το στρατό του εναντίον της πόλης, που μετά από σύντομη αντίστραση παραδόθηκε υπό όρους. Όμως ο Καλογιάν, οργισμένος από το ότι οι κάτοικοι τού αντιτέθηκαν όπως οι Λατίνοι, δεν τήρησε τη συμφωνία με τους πολίτες, αλλά εκτέλεσε την ηγεσία της Φιλιππούπολης. Ο Νικήτας Χωνιάτης αναφέρει ότι τον Ασπιέτη, αφού τον κρέμασε ανάποδα, τον διαμέλισε και πέταξε τα μέλη του σε χαράδρα για να φαγωθούν από τους γύπες.

Αναφορές
--------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
2. ↑  Kazhdan 1991, σελίδες 211–212.
3. ↑  Savvides 1991, σελίδες 74–77.
4. ↑  Savvides 1991, σελίδες 77–78.
5. ↑  Savvides 1991, σελίδες 78–79.

Πηγές
-----

* Kazhdan, Alexander (1991). "Aspietes". In Kazhdan, Alexander. The Oxford Dictionary of Byzantium. Oxford and New York: Oxford University Press. pp. 211–212. ISBN 978-0-19-504652-6.
* Savvides, Alexis G. K. (1991). "Notes on the Armeno-Byzantine family of Aspietes, late 11th-early 13th centuries". Byzantinoslavica. Prague. 52: 70–79.