Ο **Ντανιέλε Μασάρο** (ιταλικά: Daniele Emilio Massaro‎‎, προφέρεται: [daˈnjɛːle masˈsaːro]), (γεννημένος 23 Μαΐου 1961) είναι Ιταλός παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε ως επιθετικός. Είναι κυρίως γνωστός για την πολύ επιτυχημένη καριέρα του με την Μίλαν στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και του 1990, με προπονητές τους Αρίγκο Σάκι και Φάμπιο Καπέλλο, με τους οποίους συνέχισε να επιτυγχάνει αξιοσημείωτες εγχώριες, ευρωπαϊκές και διεθνείς επιτυχίες.

Ο Μασάρο ήταν επίσης μέλος της εθνικής ομάδας της Ιταλίας που κέρδισε το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 1982, αν και δεν εμφανίστηκε στη διοργάνωση και ήταν μέλος της ομάδας που έφτασε στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου FIFA του 1994, σημειώνοντας ένα γκολ κατά τη διάρκεια του τουρνουά. Ωστόσο στον τελικό, έχασε ένα από τα πέναλτι της Ιταλίας στην διαδικασία των πέναλτι, με την Βραζιλία να σηκώνει το τρόπαιο.

Καριέρα σε συλλόγους
--------------------

Ο Μασάρο ξεκίνησε την καριέρα του με τον τοπικό του σύλλογο Μόντσα στη Σέριε Β, το 1978, κάνοντας αξιοσημείωτες εμφανίσεις κατά τη διάρκεια των τριών σεζόν του με τον σύλλογο μαζί με τον πιο προικισμένο τεχνικά συμπαίκτη του, Πάολο Μονέλι, ο οποίος τράβηξε την προσοχή των μεγαλύτερων συλλόγων. Το 1981, αποκτήθηκε από τον σύλλογο της Σέριε Α, Φιορεντίνα, μαζί με τον Μονέλι, κάνοντας το ντεμπούτο του στη Serie A στις 13 Σεπτεμβρίου 1981 και το ντεμπούτο του στην Ιταλία Under-21 δέκα ημέρες αργότερα. Έγινε αμέσως βασικό μέλος της αρχικής ενδεκάδας της Φιορεντίνα και έφτασε κοντά στην κατάκτηση του Scudetto κατά την πρώτη του σεζόν με τον σύλλογο, χάνοντας τον τίτλο από τη Γιουβέντους για έναν μόνο βαθμό. Συνέχισε να είναι σημαντικό μέλος του συλλόγου κατά τις επόμενες σεζόν του στη Φλωρεντία.  

Αφού έφυγε από τη Φιορεντίνα το 1986, ο Μασάρο έγινε ευρύτερα γνωστός στη Μίλαν, όπου έπαιξε πάνω από 300 παιχνίδια μεταξύ 1986 και 1995 (εκτός από έναν δανεισμό στη Ρόμα τη σεζόν 1988-89 ) και ήταν μέλος της θρυλικής ομάδας της Μίλαν στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990, με προπονητές τους Αρίγκο Σάγκι και Φάμπιο Καπέλλο, που κυριάρχησαν στην Ιταλία και την Ευρώπη.  Αν και κέρδισε το Scudetto κατά τη δεύτερη σεζόν του με τον σύλλογο, αρχικά χρησιμοποιήθηκε με φειδώ και εκτός θέσης υπό τον Σάγκι, ο οποίος δεν πίστευε στις δυνατότητές του, και οι δυο τους άρχισαν να έχουν αρκετές τακτικές διαφωνίες σχετικά με την πραγματική του θέση, με αποτέλεσμα να δωθεί δανεικός στη Ρόμα για μια σεζόν, το 1988. Επέστρεψε στο Μιλάνο κατά τη διάρκεια της σεζόν 1989-1990 και οι σταθερές, αξιόπιστες εμφανίσεις του έπεισαν τον Σάγκι, ο οποίος άρχισε να χρησιμοποιεί τον Μασάρο πιο συχνά σε αντάλλαγμα, ο Μασάρο ανταπέδωσε τον Σάγκι σκοράροντας 10 γκολ στο πρωταθλήμα εκείνη τη σεζόν, κερδίζοντας επίσης τον πρώτο του τίτλο στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο με τη Μίλαν εκείνη τη χρονιά, ακολουθώντας την επιτυχία με δύο Ευρωπαϊκά Σούπερ Καπ και Διηπειρωτικά κύπελλα. Ενώ έπαιζε ως επιθετικός, ο Μασάρο έγινε πιο παραγωγικός μπροστά από το τέρμα, και σημείωσε επίσης δύο καθοριστικά γκολ στον τελικό του UEFA Champions League το 1994 εναντίον της Μπαρτσελόνα,  την οποία η Μίλαν κέρδισε με 4–0, κατακτώντας τον δεύτερο τίτλο του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου με τον σύλλογο. Ήταν επίσης ο πρώτος σκόρερ της Μίλαν τη σεζόν 1993–94 της Serie A με 11 γκολ στο πρωτάθλημα, βοηθώντας τη να κατακτήσει τον τρίτο συνεχόμενο τίτλο της από το 1992 με προπονητή τον Καπέλο. Συνολικά, κατά τη διάρκεια της θητείας του στον σύλλογο, κέρδισε 4 τίτλους στη Σέριε Α ( 1988, 1992, 1993, 1994 ), δύο UEFA Champions League / Κύπελλο Ευρώπης (1990, 1994 ), 3 Σούπερ Καπ UEFA (1989 , 1994, ), 2 Διηπειρωτικά Κύπελλα ( 1989, 1990 ) και 3 Σούπερ Καπ Ιταλίας (1992, 1993, 1994), φτάνοντας επίσης στον τελικό του Coppa Italia το 1990, δύο ακόμη τελικούς Τσάμπιονς Λιγκ το 1993 και το 1995, και άλλο έναν τελικό Κυπέλλου 1996.    Στο δεύτερο παιχνίδι του τελικού του Σούπερ Καπ της ΟΥΕΦΑ το 1994 εναντίον της Άρσεναλ στο Μιλάνο, έστησε το γκολ του Ζβόνιμιρ Μπόμπαν και αργότερα σημείωσε άλλο ένα για να δώσει στη Μίλαν τη νίκη με 2–0.  

Μετά την αποχώρησή του από το Μιλάνο το 1995, έπαιξε ένα χρόνο στο ιαπωνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου με τη Σιμίζου Σ-Παλς, πριν αποσυρθεί το 1996 
 Στις 16 Αυγούστου 1995, σκόραρε το πρώτο του γκολ για τον σύλλογο σε μια νίκη με 2–1 επί της Ουράβα Ρεντ Ντάιαμοντς.  Στις 13 Απριλίου 1996, σημείωσε χατ-τρικ σε μια νίκη 5–1 εναντίον της Σόναν Μπερουμάρε .

Διεθνής καριέρα
---------------

Ο Μασάρο έκανε το ντεμπούτο του στην Εθνική Ιταλίας Κ-21 στις 23 Σεπτεμβρίου 1981, 10 ημέρες μετά το ντεμπούτο του στη Serie A με τη Φιορεντίνα. Συνολικά, έκανε 4 εμφανίσεις με τους *Azzurrini* μεταξύ 1981 και 1984, λαμβάνοντας επίσης μέρος με την Ολυμπιακή ομάδα κάτω των 23 ετών της Ιταλίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984, όπου η Ιταλία έφτασε στον ημιτελικό, τερματίζοντας στην τέταρτη θέση.  Παραδόξως, με 15 μόνο συμμετοχές για την ιταλική ανώτερη ομάδα, η διεθνής καριέρα του Μασάρο διήρκεσε στην πραγματικότητα περισσότερο από μια δεκαετία μεταξύ 1982 και 1994.  Ως 21 ετών, ο Μασάρο έκανε το ντεμπούτο του στις 14 Απριλίου 1982 υπό τον Enzo Bearzot στην ήττα 1–0 από την Ανατολική Γερμανία και ήταν μέλος της ιταλικής ομάδας που κέρδισε το Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA 1982 που πραγματοποιήθηκε στην Ισπανία, αν και δεν έλαβε χρόνο παιχνιδιού κατά τη διάρκεια του τουρνουά.  Έμεινε ελάχιστα μεταξύ 1984 και 1986, αλλά οκτώ χρόνια αργότερα κλήθηκε για την ομάδα της Ιταλίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994 από τον προπονητή Αρίγκο Σάγκι, σε ηλικία 33 ετών  Έπαιξε σε έξι από τα επτά παιχνίδια της Ιταλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 1994 που διεξήχθη στις Ηνωμένες Πολιτείες  και σημείωσε ένα γκολ στην ισοπαλία 1–1 εναντίον του Μεξικού στον τελευταίο αγώνα της Ιταλίας στη φάση των ομίλων στις 28 Ιουνίου, κάτι που τους επέτρεψε να προχωρήσει στον γύρο νοκ άουτ ως η καλύτερη τρίτη ομάδα.  Αυτό ήταν το μοναδικό του γκολ για την Ιταλία,  και τον έκανε τον γηραιότερο σκόρερ της Ιταλίας ποτέ στο Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA, σε ηλικία 33 ετών και 36 ημερών.  Στην ήττα από τη Βραζιλία στον τελικό του τουρνουά, έχασε μια ευκαιρία ένας εναντίον ενός και αργότερα δεν κατάφερε να βάλει να σκοράρει στη διαδικασία των πέναλτι.

Μετά το ποδόσφαιρο
------------------

Διετέλεσε επίσης αρχηγός της Εθνικής Ιταλικής ομάδας Beach Soccer για μερικά χρόνια. Ο Μασάρο είναι επίσης μανιώδης παίκτης του γκολφ στον ελεύθερο χρόνο του. Μετά την απόσυρσή του από το ποδόσφαιρο, έλαβε μέρος σε αρκετούς αγώνες ράλι στην Ιταλική Κατηγορία Ράλι, αγωνιζόμενος δύο φορές στο WRC, στο Ράλι Σαν Ρέμο (το 1998 και το 1999).   Ο Μασάρο αυτή τη στιγμή συνεργάζεται με τη Μίλαν ως υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων .

Διακρίσεις
----------

* Σέριε Α: 1987–88, 1991–92, 1992–93, 1993–94
* Σούπερ Καπ Ιταλίας: 1988, 1992
* UEFA Champions League: 1989–90, 1993–94; δεύτερος: 1992–93, 1994–95
* Σούπερ Καπ UEFA: 1989, 1990, 1994; επιλαχών: 1993
* Διηπειρωτικό Κύπελλο: 1989, 1990; επιλαχών: 1993, 1994
* Επιλαχών Κύπελλο Ιταλίας: 1989–90

**Ιταλία**  

* Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA: 1982; Επιλαχών 1994

* AC Milan Hall of Fame
* Guerin d'Oro : 1994

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «A.C. Milan Hall of Fame: Daniele Massaro». *acmilan.com*. A.C. Milan. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2015.
2. 1 2 3 4  «Magliarossonera: Daniele MASSARO» (στα Ιταλικά). Maglia Rossonera. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2015.
3. 1 2 3  «Un rossonero da raccontare: Daniele Massaro». 13 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2015.
4. ↑  «Milan find perfect pitch in dream final». UEFA.com. 18 Μαΐου 1994. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2018.
5. ↑  Harris, Harry (9 February 1995). «Taking the pizza». *Daily Mirror* (London): σελ. 36–37.
6. ↑  Barnes, Simon (9 February 1995). «Milan the masters». *The Times*: σελ. 48.
7. ↑  «J.league 1996 S-pulse vs Reds». *J.league* (στα Ιαπωνικά). Ανακτήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 2018.
8. ↑  «hat-trick in the J.league». *J.league* (στα Ιαπωνικά). Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2015.
9. 1 2 3 4 5 6 7  «Convocazioni e presenze in campo: Daniele Massaro» (στα Ιταλικά). FIGC.it. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2015.
10. ↑  Giancarlo Padovan (29 Ιουνίου 1994). «Massaro, nove minuti di felicità» [Massaro, nine minutes of happiness] (στα Ιταλικά). Il Corriere della Sera. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2015.
11. ↑  «Record e Curiosità» (στα Ιταλικά). La Repubblica. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2016.
12. ↑  Gianni Mura (18 Ιουλίου 1994). «Sconfitti, a testa alta» [Defeated, with our heads held high] (στα Ιταλικά). La Repubblica. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2015.
13. ↑  «Daniele Massaro, sport e passione». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2015.
14. ↑  «Daniele Massaro». Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2015.
15. ↑  «Daniele Massaro». Eurosport.com. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2015.
16. ↑  «D. Massaro». Soccerway. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2015.
17. ↑  «Italy - Footballer of the Year». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. Ανακτήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Daniele Massaro στη FIFA (αρχειοθετημένο) (Αγγλικά)Edit on Wikidata

* Daniele Massaro στην UEFA (Αγγλικά)Edit on Wikidata

* Daniele Massaro's προφίλ παίκτη στο National-Football-Teams.comEdit on Wikidata

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνική Ιταλίας – Μουντιάλ 1982 (3ος τίτλος) |
| --- |
|  |
| 
* 1 Τζοφ (c)
* 2 Μπαρέζι
* 3 Μπέργκομι
* 4 Καμπρίνι
* 5 Κολλοβάτι
* 6 Τζεντίλε
* 7 Σιρέα
* 8 Βιερτσόγουντ
* 9 Αντονιόνι
* 10 Ντοσσένα
* 11 Μαρίνι
* 12 Μπόρντον
* 13 Οριάλι
* 14 Ταρντέλι
* 15 Καούζιο
* 16 Κόντι
* 17 Μασάρο
* 18 Αλτομπέλι
* 19 Γκρατσιάνι
* 20 Ρόσι
* 21 Σελβάτζι
* 22 Γκάλι
* Προπονητής: Έντσο Μπεαρζότ
 |  |

 |

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνική Ιταλίας – Μουντιάλ 1994 (φιναλίστ) |
| --- |
|  |
| 
* 1 Παλιούκα
* 2 Απολόνι
* 3 Μπεναρίβο
* 4 Κοστακούρτα
* 5 Μαλντίνι
* 6 Μπαρέζι (c)
* 7 Μινότι
* 8 Μούσι
* 9 Τασότι
* 10 Ρ. Μπάτζο
* 11 Αλμπερτίνι
* 12 Μαρκετζάνι
* 13 Ντ. Μπάτζο
* 14 Μπέρτι
* 15 Κόντε
* 16 Ντοναντόνι
* 17 Εβάνι
* 18 Καζιράγκι
* 19 Μασάρο
* 20 Σινιόρι
* 21 Τζόλα
* 22 Μπούτσι
* Προπονητής: Σάκι
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Αθλητισμός
* Πύλη:Ποδόσφαιρο
 |

 |