recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **Τόξο αρκοσολίου** είναι έκθεμα στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο της Αθήνας.

Περιγραφή
---------

Τόξο εοξυκόρφο από μάρμαρο διαστάσεων 0,67 Χ 0,72 Χ 0,18 του 13ου με 14ου αιώνα. Περικλείει μικρότερο τρίλοβο με πλαίσιο από δέσμες βλαστών , συνδεομένων σε κανονικά διαστήματα με τριπλή ταινία. Στη βάση του τυμπάνου δύο οριζόντιες σχοινοείδεις ταινίες συναντώνται στο κέντρο και μετά από διπλή διαστάυρωση στο κεντρικό κατακόρυφο άξονα καιταλήγουν σε δύο κουκουνάρια Στο σημείο της διαστάυρωσης στηρίζεται ταινιωτός σταυρός , του οποίου το κεντρικό τμήμα περικλείται σε κύκλο. Έξι μεγάλα ορθά τρίφυλλα φυτρώνουν ,ανά τρία δεξιά και αριστερά από τις σχοινοειδείς ταινίες. Δυο αντιμέτωπα πουλιά πατούν στατρίφυλλα και φέρουν στο ράμφος τους βότρεις. Στις γωνίες του άνω λοβού ανά τρεις καρποί σε αντίστοιχους μισχους κλινουν προς τα μέσα. Ημικύκλια πλαισιώνουν τμήμα του εξωτερικού τόξου, στην κορυφή του οποίου σχοινοειδές κόσμημα από διπλή ταινία, που τα άκρα της καταλήγουν σε δύο καρπούς, στηρίζεται σε τριγωνική βάση. Το τόξο κατατάσεται στα βυζαντινά γλυπτά με δυτικές επιδράσεις και προέρχεται από αθηναϊκό εργαστήριο Στα δυτικά στοιχεία ανήκουν η καθαρά φράγκικη μορφή του τόξου και το πλαίσιο από δέσμες των βλαστών. Τα πουλιά αντιγράφουν βυζαντινά πρότυπα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μαρία Σκλάβου Μαυροειδή, Γλυπτά του Βυζαντινού Μουσείου Αθηνών : κατάλογος, εκδ.Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων,Αθήνα 1999, σελ.207

Πηγές
-----

* Μαρία Σκλάβου Μαυροειδή, Γλυπτά του Βυζαντινού Μουσείου Αθηνών : κατάλογος, εκδ.Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων,Αθήνα 1999.
Ο **Νέντζελ** (*Nedzel*) είναι μικρού μεγέθους αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,2. Ανακαλύφθηκε το 1982 από τον Αμερικανό αστρονόμο Λώρενς Τζ. Ταφ, που παρατηρούσε από τον πειραματικό σταθμό του Εργαστηρίου Λίνκολν του MIT, κοντά στο Σοκόρο του Νέου Μεξικού, και πήρε το όνομά του στη μνήμη του Β. Αλεξάντερ Νέντζελ (*V. Alexander Nedzel*, θάν. 1984), επικεφαλής του αεροδιαστημικού τομέα του Εργαστηρίου Λίνκολν.

Τροχιά
------

Εξαιτίας της μεγάλης εκκεντρότητας της τροχιάς του, ο Νέντζελ κοντά στο περιήλιο της τροχιάς του υπερβαίνει τα εσώτατα όρια (τα προς την πλευρά του Ήλιου) της Κύριας Ζώνης και φθάνει σε μικρότερη απόσταση από τον Ήλιο από όσο ο πλανήτης Άρης στο δικό του αφήλιο. Αν και χαρακτηρίζεται εξ αυτού ως «Mars-crosser», κάτι που εννοεί ότι τέμνει την τροχιά του Άρη, η επίσης μεγάλη κλίση της τροχιάς του Νέντζελ προς την εκλειπτική (25 μοίρες και 9 δευτερόλεπτα της μοίρας) εξασφαλίζει ότι σπανίως τα δύο σώματα (Άρης και Νέντζελ) πλησιάζουν σχετικώς κοντά το ένα στο άλλο. Ο Νέντζελ ανήκει σε μια δυναμικώς ασταθή ομάδα αστεροειδών.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος του Νέντζελ εκτιμάται από 5,2 έως 6,8 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι μάλλον **S** (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του εκτιμάται μεταξύ 0,22 και 0,37. Ο Νέντζελ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες 27 λεπτά και 43 δευτερόλεπτα, χρόνος εκπληκτικά κοντά στην αντίστοιχη περίοδο του 3314 Μπηλς. Η καμπύλη φωτός του εμφανίζει μεγάλη μεταβολή καθώς ο αστεροειδής περιστρέφεται, κάτι που μάλλον υποδηλώνει πως το σχήμα του είναι επίμηκες (μακρόστενο).

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.minorplanetcenter.net/db\_search/show\_object?object\_id=3343.
2. ↑  *JPL Small-Body Database*. ssd.jpl.nasa.gov/tools/sbdb\_lookup.html#/?sstr=20003343. Ανακτήθηκε στις 5  Νοεμβρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι - πηγές
----------------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αστεροειδείς| 3342 Φάιβσπαρκς | 3343 Νέντζελ | 3344 Μοδένα |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Ο **αντιβαδιασμός** ήταν ιδιώνυμο αδίκημα του βυζαντινορωμαϊκού δικαίου. Το αδίκημα αυτό το διέπραττε κάποιος όταν πωλούσε ή υποθήκευε ακίνητο το οποίο στην πραγματικότητα δεν ήταν ιδιοκτησία του. Επρόκειτο δηλαδή για ένα είδος απάτης, και πράγματι, το αντίστοιχο αδίκημα υπάγεται σήμερα στις διατάξεις περί απάτης του αστικού δικαίου. Επίσης αντιβαδιασμό θεωρούσαν την απόκρυψη από μέρους του πωλητή τυχόν νομικών βαρών που επεβάρυναν το ακίνητο.

Στο Βυζάντιο, όπως και σήμερα από πλευράς πολιτικής δικονομίας, απαγγελλόταν προσωπική κράτηση κατά του *αντιβαδιαστού*.

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 6, σελ. 27
Ο όλμος **Ε56 διαμετρήματος 120 χιλιοστών** είναι βαρύς όλμος λείου σωλήνα με βάρος 266 κιλά, βεληνεκές 9.000 μέτρων και παρατεταμένη ταχυβολία 4 βλημάτων το λεπτό. Εξυπηρετείται από 5μελές στοιχείο και έχει χειροκίνητη γέμιση, ενώ μπορεί να τοποθετηθεί και σε ΤΟΜΟ Μ106 αντικαθιστώντας τον όλμο ραβδωτού σωλήνα των 4,2 ιντσών. Έχει σχεδιαστεί και αναπτυχθεί εξ ολοκλήρου από τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα, είναι πιστοποιημένος από το 2005 αλλά δεν έχει παραγγελθεί ακόμα από τον Ελληνικό Στρατό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 9 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2019.
Ο **Απόλλων του Στράνγκφορντ** είναι αριστουργηματικό έργο τέχνης.

Ιστορικό της ανεύρεσης
----------------------

Ο τόπος ανεύρεσής του δεν είναι γνωστός, λέγεται όμως ότι βρέθηκε στην Ανάφη των Κυκλάδων. Ονομάζεται έτσι από τον πρώην ιδιοκτήτη του, Πέρσυ Σμιθ, 6ο Υποκόμη του Στράνγκφορντ (*Percy Smythe, 6th Viscount Strangford*), ο οποίος εκτός των άλλων είχε διατελέσει πρέσβης στην Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1820. Φιλοξενείται σήμερα στο Βρετανικό Μουσείο με αριθμό καταλόγου GR 1864.2-20.1 (Sculpture B 475).

Περιγραφή
---------

Διατηρείται σε πολύ καλή κατάσταση με λίγες φθορές στο πρόσωπο, ενώ λείπουν τα χέρια από τις μασχάλες, και τα πόδια από τα γόνατα. Ο κούρος ύψους ενός μέτρου παριστάνει έναν έφηβο που κάνει με το αριστερό πόδι ένα βήμα μπροστά. Η έκφραση του προσώπου είναι σοβαρή, με έναν αμυδρό υπαινιγμό του χαρακτηριστικού «αρχαϊκού μειδιάματος». Η κοντή κόμη είναι εξαιρετικά περιποιημένη και στεφανώνει με μπούκλες το όμορφο κεφάλι. Η απόδοση των μυών του σώματος είναι ανατομικά σωστή και χαρακτηρίζει καλλιτεχνικά την άριστη σωματική αγωγή αριστοκρατικού εφήβου.

Ιστορική τοποθέτηση
-------------------

Το άγαλμα είναι έργο των αρχών του 5ου αι. π.Χ. Από καλλιτεχνική άποψη δείχνει την ραγδαία εξέλιξη του αρχαίου ρυθμού, ως προς την στάση των χεριών που δεν είναι πλέον κάθετα παράλληλα στο σώμα, αλλά ελεύθερα, σε στάση φυσική και ίσως να κρατούσαν αντικείμενα. Το βάρος του σώματος δεν στηρίζεται εξίσου και στα δύο πόδια, αλλά πέφτει κυρίως στο δεξί πόδι, ελευθερώνοντας το αριστερό σε μια φυσική κίνηση που δίνει χάρη σε όλο το σώμα.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

* Παρουσίαση του Κούρου από το Βρετανικό Μουσείο
* άλλη μια παρουσίαση του Κούρου από το Βρετανικό Μουσείο[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Καρλ Φρίντεριχς (1831-1871) (1885). Πάουλ Χάινριχ Άουγκουστ Βόλτερς (1858-1936), επιμ. *Die gipsabgüsse antiker bildwerke in historischer folge erklärt. Bausteine zur geschichte der griechisch-romischen plastik*. Βερολίνο: W. Spemann. σελίδες 50-51. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2012.
Συντεταγμένες: 17°57′N 77°15′W﻿ / ﻿17.950°N 77.250°W﻿ / 17.950; -77.250

Η **Μέι Πεν** (αγγλικά: *May Pen*‎‎) είναι πόλη της Τζαμάικα και πρωτεύουσα της Ενορίας της Κλάρεντον. Έχει πληθυσμό 60.000 κατοίκων (2001).

Γεωγραφία
---------

Η Μέι Πεν βρίσκεται νοτριοκεντρικά της Τζαμάικα και κεντρικά του Αννόβερου. Βρίσκεται νοτιοδυτικά της Όλιβερ Γκάρντενς και βορειοδυτικά της Κουρατοέ Χιλ.

Δημογραφία
----------

Η Μέι Πεν έχει σύμφωνα με την απογραφή του 2001 60.000 κατοίκους.

Οικονομία
---------

Τα κυριότερα προϊόντα της Μέι Πεν είναι ο κίτρος, το πορτοκάλι και ένα είδος κίτρου που λέγεται ugli.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος πόλεων της Τζαμάικα

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  May Pen, Jamaica στο Wikimedia Commons
* (Αγγλικά) Επίσημος ιστότοπος

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Τζαμάικα
 |

 |
Το **μηχανικό** αποτελεί όπλο υποστήριξης και χρησιμοποιείται για το σχεδιασμό και την κατασκευή στρατιωτικών έργων και τη διατήρηση των γραμμών των στρατιωτικών μεταφορών και επικοινωνιών. Το μηχανικό είναι επίσης υπεύθυνο για τον εφοδιασμό υπό τις στρατιωτικές τακτικές. Το σύγχρονο μηχανικό διαφέρει από την πολιτική μηχανική. Κατά τον 20ο και 21ο αιώνα, το μηχανικό περιλάμβανε επίσης και άλλες ειδικότητες εφαρμοσμένης μηχανικής όπως μηχανικές και ηλεκτρικές τεχνικές μηχανικής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «military engineering». Encyclopedia Britannica Inc. 2013. Ανακτήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Military engineering στο Wikimedia Commons

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85085194
* GND: 4074823-6
* BNF: cb11977762g (data)
* HDS: 008581
* NDL: 00566219
* NKC: ph218873
* BNE: XX4576299

 |

 |
Ο **Ναπολέων Σωτήλης** (1860-1953), ήταν Έλληνας αντιστράτηγος.

Γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1860. Εξήλθε από τη Σχολή Ευελπίδων το 1881 με τον βαθμό του ανθυπασπιστού του μηχανικού. Στη συνέχεια συμπλήρωσε τις σπουδές του στη Γαλλία. Μετείχε στους Βαλκανικούς Πολέμους ως συνταγματάρχης διοικητής της 7ης Μεραρχίας, με την οποία και έλαβε μέρος στις κυριότερες μάχες των πολέμων αυτών, και ειδικότερα στις σκληρές μάχες που δόθηκαν ανατολικά του Στρυμόνα τον Ιούλιο του 1913, στον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο. 

Μετά τους πολέμους αυτούς προάχθηκε στο βαθμό του υποστρατήγου και ακολούθως στο βαθμό του αντιστράτηγου. Διοίκησε διαδοχικά το Ε΄ και Β΄ Σώμα Στρατού. Τελικά τοποθετήθηκε ανώτερος στρατιωτικός διοικητής της Δυτικής Μακεδονίας.

Αποστρατεύθηκε κατόπιν αιτήσεώς του τον Δεκέμβριο του 1932. Πέθανε σε μεγάλη ηλικία το 1953.

Πηγές
-----

* Οι δρόμοι των Σερρών και η ονοματολογία των, Νικόλαος Χρ. Χρηστίδης, Σέρρες 2012
Ο **Νίκος Γκόλιας** (γεννημένος στις 29 Ιουλίου 1993, στην Μαγούλα Καρδίτσας) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, που έχει συνδέσει το όνομά του και την καριέρα του κυρίως με την Αναγέννηση Καρδίτσας και την ΑΕΛ.

Ποδοσφαιρική καριέρα
--------------------

Ξεκίνησε την καριέρα του στην Καρδίτσα, όπου πρωτόπαιξε στις ακαδημίες της τοπικής Α.Ο. Καρδίτσας. Τη σεζόν 2011-12 αγωνίστηκε στην πρώτη ομάδα του συλλόγου και διακρίθηκε για την ταχύτητα των κινήσεών του και την μαχητικότητά του.

Το καλοκαίρι του 2012 μετακόμισε στην άλλη ομάδα της πόλης, την Αναγέννηση Καρδίτσας, με τη φανέλα της οποίας κατέγραψε 17 εμφανίσεις.

Στις 2 Ιουλίου 2013 υπέγραψε τριετές συμβόλαιο συνεργασίας με τον Άρη Θεσσαλονίκης  όπου τελικά παρέμεινε για 2 χρόνια. Με τους «κίτρινους» είχε συνολικά 28 συμμετοχές και 4 τέρματα (2 συμμετοχές για το Πρωτάθλημα Α’ Εθνικής, 23 συμμετοχές και 4 τέρματα στο πρωτάθλημα της  Γ΄ Εθνική της σεζόν 2014-15, ενώ αγωνίστηκε και σε 3 αγώνες στο θνησιγενή θεσμό του Κυπέλλου Γ Εθνικής). Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Α Εθνική, στις 6 Απριλίου 2014 στον αγώνα, Αστέρας Τρίπολης - Άρης 2-2.  Σημείωσε τα 2 πρώτα τέρματά του με τη φανέλα του Άρη στις 14 Σεπτεμβρίου 2014, στον αγώνα Άρης-Καστοριά 3-1. 

  

Την 1η Σεπτεμβρίου 2015 έμεινε ελεύθερος από τον Άρη και επέστρεψε στην Καρδίτσα για να αγωνιστεί για δεύτερη φορά με τη φανέλα της Αναγέννησης.Κατά τη θητεία αυτή, κατέγραψε 24 συμμετοχές και 3 τέρματα.

Στις 10 Ιουνίου 2016 υπέγραψε τριετή συμβόλαιο με την ΑΕΛ.  Στις 25 Σεπτεμβρίου 2016 πέτυχε το πρώτο του γκολ στην Superleague στην εντός έδρας νίκη με 1-0 επί του Ολυμπιακού. 

Στις 17 Σεπτεμβρίου 2020, μετακόμισε στην άλλη ομάδα της πόλης, τον Απόλλων Λάρισας.

Τον Αύγουστο του 2021, επέστρεψε για τρίτη φορά στην Αναγέννηση Καρδίτσας, όπου αγωνίζεται έκτοτε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Έκλεισε τα 25..
2. ↑  Νέα μεταγραφή για την ΑΕΛ
3. ↑  Από τον ΑΟΚ στον ΑΡΗ ο Νίκος Γκόλιας
4. ↑  Γκόλιας: "Ζω το όνειρό μου"
5. ↑  Επενδύει στον Γκόλια ο Άρης
6. ↑  06/04/2014 Αστέρας Τρίπολης-Άρης 2-2
7. ↑  Άρης-Καστοριά 3-1
8. ↑  Άρης-Καστοριά 3-1 (2ο γκολ
9. ↑  Γκόλιας τριετίας στην ΑΕΛ
10. ↑  Ανακοινώθηκε από την ΑΕΛ ο Νίκος Γκόλιας
11. ↑  ΑΕΛ-Ολυμπιακός 1-0
12. ↑  Βρήκε νέα ομάδα ο Νίκος Γκόλιας
13. ↑  Ο Νίκος Γκόλιας στον Απόλλωνα Λάρισας
14. ↑  Στην Αναγέννηση Καρδίτσας ο Νίκος Γκόλιας

Πηγές
-----

* Προφίλ του Νίκου Γκόλια στο transfermarkt.com
Φριτιλλάρια η μεσσήνια (*Fritillaria messanensis*) Όλυμπος, Πιερία
Το είδος Φριτιλλάρια η μεσσήνια *Fritillaria messanensis* (με κοινή ονομασία Αγγουρί) ανήκει στην οικογένεια Λιλιίδες (LILIACEAE) και είναι μια από τις 20 περίπου φριτιλλάριες (Γένος: *Fritillaria*) που απαντούν στην Ελλάδα.

Γεωγραφική κατανομή
-------------------

Αποτελεί πολύμορφο είδος της Νότιας και Δυτικής Βαλκανικής Χερσονήσου, καθώς και της Νοτίου Ιταλίας και της Σικελίας.

Οικολογία
---------

Συναντάται σε φρύγανα, μακκί, λιβάδια, ανοιχτά δάση και θαμνώνες μέχρι τα 2000 μ. υψόμετρο. Ανθίζει από Απρίλιο μέχρι τις αρχές Ιουνίου. Τα άνθη μήκους 15-25 χιλ. είναι ευρέως κωδωνοειδή με τέπαλα πρασινωπά με ερυθροκαστανή περιφέρεια και άκρο ελαφρά γυρισμένο προς τα έξω.

Υποείδη
-------

Συνολικά αναγνωρίζονται 4 υποείδη Fritillaria messanensis subsp. gracilis, Fritillaria messanensis subsp. Messanensis, Fritillaria messanensis subsp. Sphaciotica, Fritillaria messanensis subsp. Neglecta, από τα οποία τα 3 πρώτα απαντούν στην Ελλάδα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Strid A. 1980,. *Φυτά του Ολύμπου*.
2. ↑   .  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)
3. ↑  «Fritillaria messanensis Raf. | Flora of Greece – An annotated checklist». *portal.cybertaxonomy.org*. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2024.

Πηγές
-----

* Παπιομύτογλου Β. 2006, Αγριολούλουδα της Ελλάδας.
* Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, Flowers of Greece (Vol. II).
* Pignatti S. 1982, Flora d’ Italia (Vol. IIΙ).
* Strid A. 1980, Φυτά του Ολύμπου.
* Strid A. & Tan K. 1991, Mountain Flora of Greece (Vol. 2)
* Tutin et al. 2005, Flora Europaea Vol 5, Cambridge University Press
* https://www.greekflora.gr/el
* https://portal.cybertaxonomy.org/flora-greece/cdm\_dataportal/taxon/33026173-530b-446f-97b6-fd3f960a5525
* https://euromed.luomus.fi/euromed\_map.php?taxon=485291&size=medium
**Κιναμωμικό οξύ** είναι μια οργανική ένωση με χημικό τύπο C6H5CHCHCO2H. Είναι μια λευκή κρυσταλλική ένωση που είναι ελαφρά διαλυτή στο νερό. Ταξονομείται ως ακόρεστο καρβοξυλικό οξύ, εμφανίζεται φυσικά σε κάποια φυτά. Διαλύεται σε πολλούς οργανικούς διαλύτες. Υπάρχει και ως cis και ως trans ισομερές αν και το δεύτερο είναι πιο συνηθισμένο.

Εμφάνιση και παραγωγή
---------------------

### Φυσική εμφάνιση

Λαμβάνεται από το λάδι της κανέλας, ή από το βάλσαμο λεύκας ως στύρακας. Βρίσκεται επίσης στο βούτυρο καριτέ. Το κιναμωμικό οξύ έχει μια οσμή σαν το μέλι· αυτό και ο πιο πτητικός αιθυλεστέρας του (κιναμωμικό αιθύλιο) είναι συστατικά καρικεύματα στο βασικό έλαιο της κανέλας, με το οποίο συσχετίζεται η κιναμωμαλδεΰδη που είναι το κύριο συστατικό. Το κιναμωμικό οξύ είναι επίσης μέρος των βιοσυνθετικών οδών του σικιμικού οξέος και του φαινυλοπροπανοειδούς. Η βιοσύνθεσή του εκτελείται με την επίδραση του ενζύμου αμμωνιακή λυάση της φαινυλαλανίνης (PAL) σε φαινυλαλανίνη.

### Παραγωγή

Η αρχική σύνθεση του κιναμωμικού οξέος περιλαμβάνει την αντίδραση Πέρκιν (Perkin), που συνεπάγεται τη συμπύκνωση του αιθανικού ανυδρίτη και της βενζαλδεΰδης με καταλύτη βάσης. Ο Ράινερ Λούντβιχ Κλάιζεν (Rainer Ludwig Claisen) (1851–1930) περιέγραψε τη σύνθεση των κιναμωμικών εστέρων με την αντίδραση της βενζαλδεΰδης και εστέρων. Η αντίδραση είναι γνωστή ως συμπύκνωση Κλάιζεν. Μπορεί επίσης να παρασκευαστεί από κιναμωμαλδεΰδη και βενζαλοχλωρίδιο.

Synthesis of cinnamic acid via Perkin reaction

Χρήσεις
-------

Το κιναμωμικό οξύ χρησιμοποιείται σε καρικεύματα, συνθετικό λουλάκι και σε κάποια φάρμακα. Μια βασική χρήση είναι στην κατασκευή των μεθυλ, αιθυλ και βενζυλ εστέρων για τη βιομηχανία αρωμάτων. Το κιναμωμικό οξύ είναι πρόδρομο του γλυκαντικού ασπαρτάμη μέσα από αμινοποίηση με ενζυματικό καταλύτη προς φαινυλαλανίνη.

Το κιναμωμικό οξύ είναι επίσης ένα είδος αυτοαναστολέα που παράγεται από μυκητασιακό σπόριο για να αποτρέψει τη βλάστηση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  [lxsrv7.oru.edu/~alang/onsc/solubility/allsolvents.php?solute=cinnamic+acid ONSC: Solubility of trans-cinnamic acid. ] doi:10.1038/npre.2010.4243.3
2. 1 2 3  Dorothea Garbe "Cinnamic Acid" in Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry, 2000, Wiley-VCH, Weinheim. doi:10.1002/14356007.a07\_099
3. 1 2  Πρότυπο:Merck12th
4. ↑  Cinnamic acid, flavornet.org
Η **βαρυτημετρία** ή **βαρυτομετρία** είναι ιδιαίτερος επιστημονικός κλάδος της εφαρμοσμένης Γεωφυσικής και ειδικότερα της Βαρυτικής Γεωφυσικής που αντικείμενό της είναι η μέτρηση της έντασης της βαρύτητας και κατ΄ επέκταση του όλου βαρυτικού πεδίου της Γης.

Οι μετρήσεις της έντασης της βαρύτητας γίνονται με ειδικά όργανα (διαφόρων τύπων) που λέγονται βαρυτήμετρα ή βαρυτόμετρα. Χάριν αυτών είναι δυνατόν να προσδιοριστεί αφενός το πεδίο βαρύτητας της Γης αλλά και της ισοδυναμικής επιφάνειας του πεδίου αυτού που λέγεται **γεωειδές**, ιδιαίτερα αναγκαίου στον ορισμό του μαθηματικού σχήματος της Γης. Εκ του τελευταίου αυτού λόγου η βαρυτημετρία είναι και σπουδαίος βοηθός του παράλληλου κλάδου, της Γεωδαισίας.

Το σύνολο των γεωγραφικών τόπων (σημείων) που πραγματοποιούνται βαρυτημετρικές εργασίες συνθέτουν τα λεγόμενα βαρυτημετρικά δίκτυα, βάσει των οποίων συντάσσονται οι βαρυτημετρικοί χάρτες ιδιαίτερα αναγκαίοι σε σεισμολογικές και γεωλογικές έρευνες.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Βαρυτημετρία** |
Χάρτης των γνωστών υπερηφαιστείων παγκοσμίως:
  Δείκτης Ηφαιστειακής Εκρηκτικότητας (VEI) 8
  Δείκτης Ηφαιστειακής Εκρηκτικότητας (VEI) 7
Η δομή της καλντέρας του Λονγκ Βάλεϊ.
**Υπερηφαίστειο** ονομάζεται ένα ηφαίστειο ικανό να παραγάγει έκρηξη με ποσότητα ηφαιστειακού υλικού μεγαλύτερη από 1.000 κυβικά χιλιόμετρα (240 κυβικά μίλια), δηλαδή στην μέγιστη βαθμίδα 8 του Δείκτη Ηφαιστειακής Εκρηκτικότητας. Το μέγεθος αυτό είναι χιλιάδες φορές μεγαλύτερο από το αντίστοιχο στις περισσότερες κατεγεγραμμένες ηφαιστειακές εκρήξεις. Υπερηφαίστεια μπορούν να δημιουργηθούν όταν μάγμα μέσα στη Γη ανεβαίνει από μια θερμή κηλίδα μέχρι το φλοιό αλλά δεν μπορεί να τον διαπεράσει. Η πίεση δημιουργεί μια μεγάλη και συνεχώς αυξανόμενη ποσότητα μάγματος εως ότου ο φλοιός είναι ανίκανος να συγκρατήσει την πίεση. Μπορεί επίσης να δημιουργηθούν σε ενώσεις συγκλινουσών τεκτονικών πλακών (π.χ. Toba) και σε περιοχές του φλοιού όπου βρίσκονται θερμές κηλίδες (π.χ. Yellowstone).

Υπάρχουν σχετικά λίγα υπερηφαίστεια της τεταρτογενούς περιόδου, ωστόσο η έκρηξη ενός τέτοιου ηφαιστείου συνήθως καλύπτει πολύ μεγάλες περιοχές με λάβα και ηφαιστειακή στάχτη και προκαλεί μακρυπρόθεσμες μεταβολές στο παγκόσμιο κλίμα (όπως η πρόκληση ενός ηφαιστειακού χειμώνα ή ακόμα και μιας εποχής παγετώνων μικρής διάρκειας) ικανές να απειλήσουν με εξαφάνιση διάφορα είδη ζωής.

Γνωστά υπερηφαίστεια
--------------------

Το Discovery Channel έχει επισημάνει έξι γνωστά υπερηφαίστεια:

* Καλντέρα Γελλοουστόουν (Η.Π.Α)
* Καλντέρα Valles (Η.Π.Α)
* Λίμνη Τόμπα (Βόρεια Σουμάτρα, Ινδονησία)
* Λίμνη Τάουπο, (Βόρειο Νησί (Νέα Ζηλανδία))
* Καλντέρα Άιρα (Νομαρχιακό Διαμέρισμα Καγκοσίμα, Κιούσου, Ιαπωνία)

Σημειώσεις και παραπομπές
-------------------------

1. ↑  What is a supervolcano? στο Yellowstone Volcano Observatory Αρχειοθετήθηκε 2012-04-20 στο Wayback Machine..
2. ↑  O'Hanlon, Larry. «Supervolcano: Yellowstone's Super Sisters». Discovery Channel. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2009.
Η **Ναμίμπια (Namibia)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,66. Ανακαλύφθηκε το 1942 από τη Φινλανδή αστρονόμο Μάργια Βάισαλα (συγγενή του Ούργιο Βάισαλα), που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη χώρα της Αφρικής, όπου η Βάισαλα είχε εργασθεί επί πολλά έτη διδάσκοντας τα παιδιά Φινλανδών ιεραποστόλων.

Εξαιτίας της σημαντικής εκκεντρότητας της τροχιάς της, κοντά στο περιήλιό της η Ναμίμπια εξέρχεται από τα εσώτατα όρια της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και πλησιάζει την τροχιά του πλανήτη Άρη.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά της Ναμίμπια είναι άγνωστα. Η Ναμίμπια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες 36 λεπτά και 10 δευτερόλεπτα (Pravec et al. 2011).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αστεροειδείς| 1717 Αρλόν | 1718 Ναμίμπια | 1719 Γιενς |
Ο **Γιάννης Μάρκου** (γεννημένος στις 10 Ιανουαρίου 1992 στην Αθήνα) είναι Έλληνας πετοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται με τη φανέλα της Α.Ε.Κ. στην Α1 Εθνική κατηγορία των ανδρών, στη θέση του ακραίου.

Σταδιοδρομία
------------

Ο Γιάννης Μάρκου έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης το 2006, όταν και βρέθηκε στις ακαδημίες του Ολυμπιακού σε ηλικία 14 ετών. Πέρασε από όλα τα στάδια των ακαδημιών του Ολυμπιακού, κατακτώντας παράλληλα αρκετούς τίτλους.

Ενώ στην αρχή της καριέρας του ξεκίνησε με την προοπτική να αγωνίζεται ως κεντρικός, δοκιμάστηκε περισσότερο υπό τις οδηγίες του επικεφαλής των Ακαδημιών του Ολυμπιακού Σπύρου Σαραντίτη, ως ακραίος. Στις δοκιμές αυτές ανταποκρίθηκε με μεγάλη επιτυχία με αποτέλεσμα πλέον να λογίζεται ως ακραίος. 

Τον Σεπτέμβριο του 2011 ο Γιάννης Μάρκου υπέγραψε με την ομάδα του Πειραιά το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο, σε ηλικία 19 ετών, με αποτέλεσμα να λογίζεται πλέον ως μέλος της πρώτης ομάδας του Ολυμπιακού. Ήταν ο τρίτος παίκτης εκείνη τη χρονιά που προερχόταν από τις ακαδημίες του συλλόγου και υπέγραφε επαγγελματικό συμβόλαιο με την ομάδα καθώς είχαν προηγηθεί οι Παύλος Κουζούνης και Μενέλαος Κοκκινάκης. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, ο Γιάννης Μάρκου είχε καταφέρει να κατακτήσει δύο πρωταθλήματα ΕΣΠΕΔΑ Παίδων (2008, 2009) και δύο πρωταθλήματα ΕΣΠΕΔΑ Εφήβων (2010, 2011).

Κατά τη διάρκεια της πρώτης του χρονιάς στην πρώτη ομάδα του Ολυμπιακού δεν είχε μεγάλο χρόνο συμμετοχής, με αποτέλεσμα να αγωνίζεται τη σεζόν 2011-12 περισσότερο με την ομάδα των Εφήβων για το Πρωτάθλημα ΕΣΠΕΔΑ, το οποίο και κατέκτησε. Σε εθνικό επίπεδο, δεν πανηγύρισε κάποιο τίτλο καθώς την αγωνιστική περίοδο 2011-12, η ομάδα που υπερίσχυσε σε όλες τις εγχώριες διοργανώσεις ήταν ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης. Δε συνέβη ωστόσο το ίδιο την επόμενη χρονιά, καθώς η ομάδα του Πειραιά κατέκτησε όλους τους εγχώριους τίτλους που διεκδίκησε (Πρωτάθλημα, Κύπελλο και Λιγκ Καπ Ελλάδας).

Στις 18 Ιουλίου 2013, ανακοινώθηκε επίσημα η απόκτηση του Γιάννη Μάρκου από τον Παμβοχαϊκό. Στην ομάδα του Βραχατίου Κορινθίας παρέμεινε μέχρι το 2012, όπου και μεταπήδησε στον Φοίνικα Σύρου. Στην ομάδα της Σύρου, παραμένει μέχρι σήμερα.

Τίτλοι
------

* 1 **Πρωτάθλημα Ελλάδας**:
	+ 2013
* 1 **Κύπελλο Ελλάδας**:
	+ 2013
* 1 **Λιγκ Καπ Ελλάδας**:
	+ 2013
* 2 Πρωταθλήματα ΕΣΠΕΔΑ Παίδων: 2008, 2009
* 3 Πρωταθλήματα ΕΣΠΕΔΑ Εφήβων: 2010, 2011, 2012

Πηγές
-----

* Συνέντευξη του Γιάννη Μάρκου ως πρωταθλητή ΕΣΠΕΔΑ Εφήβων του 2012
* Υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο ο Γιάννης Μάρκου
* Ρόστερ Ολυμπιακού για την περίοδο 2012-13[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Ανακοίνωσε την απόκτηση του Γιάννη Μάρκου ο Παμβοχαϊκός
* Κλέινει Μάρκου ο Φοίνικας

  


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πετοσφαιριστές Α.Ε.Κ. περιόδου 2018–19 |
| --- |
|  |
| 
**2** Δημούδης  · **3** Χαραλαμπίδης  · **4** Σαλαφζούν  · **6** Κρέτσης  · **7** Μπουρκόφσκι  · **9** Παπαδόπουλος  · **10** Σωνάκης  · **11** Μαυραγάνης  · **12** Στοΐλοβιτς  · **13** Κανέλλος  · **14** Τζιουμάκας  · **15** Λάππας   · **16** Πυροβολάκης  · **17** Ηλιακόπουλος  · **18** Μαζωνάκης  · **19** Ιμπραγκίμοφ  · **20** Γκαράς Προπονητής: Φλαούνας |  |

 |
Γεωγραφική κατανομή των γηγενών λαών της Σικελίας
Οι **Σικανοί** είναι ένας από τους τρεις αρχαιότερους λαούς στη Σικελία πριν έρθουν οι Έλληνες και οι Φοίνικες άποικοι. Ο Διόδωρος Σικελιώτης γράφει ότι οι άλλοι δύο λαοί ήταν οι Έλυμοι που ζούσαν δυτικά και οι Σικελοί στα ανατολικά , το όριο ύστερα από μεγάλες μάχες ανάμεσα στις φυλές ήταν ο ποταμός Ίμερα.

Άφιξη στη Σικελία
-----------------

Οι Σικανοί ήταν οι αρχαιότεροι από όλες τις φυλές που ζούσαν στη Σικελία. Ο Θουκυδίδης έγραψε ότι κατάγονταν από την περιοχή που βρισκόταν ο ομώνυμος ποταμός στην Καταλονία, στην Ιβηρική, ήρθαν ύστερα από επίθεση που δέχτηκαν από τους Λίγυρες. Δεν είναι γνωστές οι πηγές του Θουκυδίδη αλλά φαίνεται έχει πάρει πολλές πληροφορίες από τον παλιότερο Σικελό ιστορικό Αντίοχο. Ο Τίμαιος ο Ταυρομενίτης που έζησε τον 3ο αιώνα π.Χ. γράφει ότι οι Σικανοί ήταν γηγενείς από τη Σικελία. Μία τρίτη θεωρία τους περιγράφει σαν μετανάστες από την Ιλλυρία που ήρθαν στο νησί και υπέταξαν τις προηγούμενες γηγενείς φυλές. Οι νεώτερες αρχαιολογικές έρευνες έδειξαν ότι ο αρχαιότερος πολιτισμός τους είχε πολλά κοινά στοιχεία με τις Μυκήνες.

Οι νεώτεροι λαοί
----------------

Οι φυλές της Ιταλικής Σικελίας.
Όλοι οι ιστορικοί έχουν αναγνωρίσει ομόφωνα ότι οι Σικανοί ήταν αρχαιότεροι από τους επόμενους δύο λαούς που ήρθαν στο νησί. Οι Έλυμοι ήρθαν αργότερα από το Αιγαίο Πέλαγος και εκτόπισαν τους Σικανούς ανατολικά, οι Σικελοί ήρθαν αργότερα από την κεντρική Ιταλική χερσόνησο και εγκαταστάθηκαν ανατολικά.
Οι Σικανοί καταγράφονται για πρώτη φορά ιστορικά την εποχή που ήρθαν οι Φοίνικες τον 11ο αιώνα π.Χ. αργότερα ήρθαν οι Έλληνες και ίδρυσαν πολλές αποικίες, μεγαλύτερες ήταν οι Συρακούσες. Οι Σικανοί ενσωματώθηκαν σταδιακά στους νεώτερους λαούς, εξαφανίστηκαν στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία
Ο Μίνωας ήρθε σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία στη Σικελία την εποχή που ζούσαν οι Σικανοί για να αναζητήσει τον Δαίδαλο, εκεί βρήκε βίαιο θάνατο. Έχουν βρεθεί ελάχιστες επιγραφές στη Σικανική γλώσσα με το Ελληνικό αλφάβητο. Με εξαίρεση τα ονόματα δεν μπόρεσαν να μεταφράσουν τη γλώσσα τους λόγω έλλειψης πηγών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Διόδωρος Σικελιώτης, Ιστορική Βιβλιοθήκη/Ε΄, 5.6
2. ↑  Θουκυδίδης, Ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου, ΙΣΤΟΡΙΩΝ ΣΤ΄, 2,3 και 4
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑  Διόδωρος Σικελιώτης, Ιστορική Βιβλιοθήκη/Ε΄, 6, 1-3
7. ↑  Fine, John (1985). The ancient Greeks: a critical history. Harvard University Press. σ. 72
8. ↑  Fine, John (1985). The ancient Greeks: a critical history. Harvard University Press. σ. 72
9. ↑  Herodotus, The History, George Rawlinson, trans. (New York: Dutton & Co. 1862)
10. ↑  The World's Writing Systems. 1996:301.

Πηγές
-----

* Διόδωρος Σικελιώτης, Ιστορική Βιβλιοθήκη/Ε΄
* Θουκυδίδης, Ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου, ΙΣΤΟΡΙΩΝ ΣΤ΄
* Fine, John (1985). The ancient Greeks: a critical history. Harvard University Press.
* Herodotus, The History, George Rawlinson, trans. (New York: Dutton & Co. 1862)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο θάνατος του Μίνωα στη Σικελία
* Σικελικοί λαοί : Οι Σικανοί
εγγραφή GNDΤο **Gemeinsame Normdatei**ή **GND** είναι διεθνής κατάλογος καθιερωμένων όρων για την οργάνωση ονομάτων προσώπων, επικεφαλίδων θεμάτων και εταιρικών σωμάτων από καταλόγους. Χρησιμοποιείται κυρίως για την τεκμηρίωση σε βιβλιοθήκες και επίσης ολοένα και περισσότερο από αρχεία και μουσεία. Το GND το διαχειρίζεται η Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη σε συνεργασία με διάφορα δίκτυα βιβλιοθηκών στη γερμανόγλωσση Ευρώπη και άλλους συνεργάτες. Το GND βρίσκεται υπό την άδεια Creative Commons Zero (CC0) .

Η προδιαγραφή GND, παρέχει μια ιεραρχία υψηλού επιπέδου οντοτήτων και υποκατηγοριών, χρήσιμη στην ταξινόμηση βιβλιοθήκης, καθώς και μια προσέγγιση για σαφή προσδιορισμό μοναδικών στοιχείων. Περιλαμβάνει, επίσης, μια οντολογία που προορίζεται για την αναπαράσταση της γνώσης στον Σημασιολογικό Ιστό, που διατίθεται σε μορφή RDF.

  

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 188136221
* GND: 7749153-1

 |

 |

1. ↑  «Integrated Authority File (GND)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2015.
2. ↑  GND Ontology – Namespace Document Αρχειοθετήθηκε 2013-01-03 στο Wayback Machine. version 2012-06-30.
Το ***Dune: Μέρος Τρίτο*** (πρωτότυπος τίτλος: ***Dune: Part Three***) είναι επερχόμενη Αμερικανική ταινία επιστημονικής φαντασίας σε σκηνοθεσία και σενάριο από τον Ντενί Βιλνέβ. Βασισμένη στο μυθιστόρημα του 1969 *Ο Μεσσίας του Dune* από τον Φρανκ Χέρμπερτ, η ταινία θα είναι συνέχεια των *Dune* (2021) και *Dune: Μέρος Δεύτερο* (2024). Θα είναι η δεύτερη προσαρμογή του μυθιστορήματος μετά από την μίνι σειρά του 2003 *Frank Herbert's Children of Dune*. Ο Τιμοτέ Σαλαμέ θα επαναλάβει τον ρόλο του ως Πολ Ατρείδης και η ταινία θα τοποθετείται δώδεκα χρόνια μετά από τα γεγονότα της δεύτερης ταινίας.

Τα σχέδια του Βιλνέβ για μια τρίτη ταινία *Dune* έγιναν γνωστά τον Ιούνιο του 2023. Παρόλα αυτά, τα σχέδια ήταν θεωρητικά γιατί βασιζόντουσαν στην απόδοση της δεύτερης ταινίας και ο Βιλνέβ θα έπρεπε πρώτα να ολοκληρώσει την ταινία του με θέμα την Κλεοπάτρα. Τον Αύγουστο αποκάλυψε πως η ταινία θα βασιζόταν στο δεύτερο βιβλίο της σειράς, τον *Μεσσία του Dune*. Τον Δεκέμβριο αποκάλυψε πως είχε σχεδόν ολοκληρώσει την γραφή του σεναρίου και τον Απρίλιο του 2024 η ταινία ξεκίνησε επίσημα ξεκινήσει να αναπτύσσεται.

Η ταινία θα ολοκληρώσει την τριλογία *Dune* και ο Βιλνέβ δεν σχεδιάζει να προσαρμόσει τα επόμενα βιβλία της σειράς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Nast, Condé (10 Μαρτίου 2022). «Denis Villeneuve on How 'Dune' Survived the Upheaval of Hollywood». *Vanity Fair* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2024.
2. ↑  «Denis Villeneuve Teases Possible Dune: Part Three Based On Dune Messiah: 'There Are Words On Paper' – Exclusive». *Empire* (στα Αγγλικά). 27 Αυγούστου 2023. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2024.
3. ↑  Thompson, Jaden (4 Απριλίου 2024). «Denis Villeneuve and Legendary Developing 'Dune 3' and 'Nuclear War: A Scenario' Film Adaptation». *Variety* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2024.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ντενί Βιλνέβ |
| --- |
|  |
| Ταινίες μεγάλου μήκους | 
* *August 32nd on Earth* (1998)
* *Maelström* (2000)
* *Πολυτεχνείο*  (2009)
* *Μέσα από τις Φλόγες* (2010)
* *Prisoners* (2013)
* *Ο Άνθρωπος Αντίγραφo* (2013)
* *Sicario: Ο Εκτελεστής* (2015)
* *Η Άφιξη* (2016)
* *Blade Runner 2049* (2017)
* *Dune* (2021)
* *Dune: Μέρος Δεύτερο* (2024)
* *Dune: Μέρος Τρίτο*
 |

 |
|  |
| --- |
| ***Phoenix dactylifera***

---

 |
| **Ύψος** |
| 20-30 μ.

---

 |
| **Ελάχιστη θερμοκρασία ατμόσφαιρας** |
| -10οC

---

 |
| **Υψόμετρο ανάπτυξης** |
| *Άγνωστο* (Ξηρές ερημικές περιοχές)

---

 |
| **Χρώμα φυλλώματος** |
| Ασημοπράσινο

---

 |
| **Χρώμα κορμού** |
| Καφέ-γκρίζο

---

 |
| **Έδαφος** |
| *Άγνωστο*

---

 |
|

Η **χουρμαδιά** (*Phoenix dactylifera*, *Φοίνιξ ο δακτυλοφόρος*) είναι είδος φοίνικα. Φύεται στη Βόρεια Αφρική (Σαχάρα), στην Αραβική χερσόνησο, στη Μεσοποταμία του Ιράκ και κατά μήκος του Περσικού φτάνει μέχρι το Πακιστάν, τη βορειοδυτική Ινδία και τα νοτιοδυτικά σύνορα του Αφγανιστάν. Στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στην Ανδαλουσία της Ισπανίας, υπάρχει ένα τεραστίων διαστάσεων, τεχνητά φυτεμένο φοινικόδασος με *Phoenix dactylifera*, δίπλα σε μια πόλη.

Χαρακτηριστικά
--------------

Η χουρμαδιά φθάνει σε αρκετά μεγάλο ύψος, περίπου τα 20 με 30 μ. Έχει λεπτό κορμό γκρίζου-καφέ χρώματος, τα φύλλα της έχουν μήκος περί τα 5.5-6 μ. και τα φυλλάρια του τα 30-60 εκατοστά. Αντέχει στο ψύχος μέχρι και στους -10οC και έχει απαιτήσεις σε φως και νερό. Οι καρποί της (χουρμάδες) κίτρινου-πορτοκαλιού η πορτοκαλοκόκκινου χρώματος και με μήκος 3,8 εκατοστών είναι οι μόνοι βρώσιμοι απ' όλα τα είδη χουρμαδιάς που υπάρχουν. Καρπούς παράγουν μόνο τα θηλυκά δέντρα συνήθως όταν κοντά τους φύονται αρσενικά και βοηθούν τη γονιμοποίηση μέσω της γύρης των ανθέων.

Συχνά συγχέεται με τον Κανάριο φοίνικα λόγω της εμφανούς ομοιότητάς τους. Η χουρμαδιά ωστόσο έχει σταχτοπράσινα φύλλα (σε σύγκριση με τα ανοιχτά πράσινα του κανάριου) και αρκετά πιο λιγνό κορμό. Είναι επίσης ο μοναδικος φοίνικας του γένους του, ο οποίος παράγει εδώδιμους καρπούς.

Φωτογραφίες
-----------

* ΧουρμάδεςΧουρμάδες
* Phoenix dactylifera*Phoenix dactylifera*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Phoenix dactylifera στο Wikimedia Commons
* Λεξιλογικός ορισμός του χουρμαδιά  στο Βικιλεξικό
* in.gr - Άρθρο: *Εξαφανισμένο είδος χουρμαδιάς ξαναφυτρώνει από σπόρο 2.000 ετών*.
* «*Χουρμαδιά*». *Λουλούδια της Ελλάδας*. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2009.
* «*Τα φοινικοειδή και οι χρήσεις τους στην κηποτεχνία*» (PDF). *Α.Τ.Ε.Ι. Ηρακλείου Σχολή: Τεχνολογίας Γεωπονίας Τμήμα: Θερμοκηπιακών Καλλιεργειών και Ανθοκομίας*. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2009. [*νεκρός σύνδεσμος*]

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85035878
* GND: 4142068-8
* BNF: cb119649089 (data)
* NDL: 00568055

 |

 |
Φράξινος ο όρνος (Fraxinus ornus), Μετέωρα, Θεσσαλία, 23-4-2022
Ο **Φράξινος ο όρνος** (*Fraxinus ornus*) με κοινή ονομασία μικρός **φράξος**, **μελιός**, μελιάδι, μέλεγος, ανήκει στην οικογένεια των Ελαιοειδών (Oleaceae). Στην Ελλάδα υπάρχουν επίσης τρία άλλα είδη του γένους Φράξινος (*Fraxinus angustifolia*, *F. excelsior, F. pallisae*), όλα με λιγότερο εμφανή άνθη, που βρίσκονται διάσπαρτα στη Β. Ελλάδα.

Γεωγραφική κατανομή
-------------------

Kατανέμεται στην περιοχή της Μεσογείου και της ΝΑ Ευρώπης και εξαπλώνεται σε όλη την ελληνική ηπειρωτική χώρα και σε ορισμένα από τα μεγαλύτερα νησιά (π.χ. Δ. Κρήτη),

Οικολογία
---------

Αποτελεί κοινό συστατικό στοιχείο των μικτών φυλλοβόλων δασών, αλλά μερικές φορές και της μακίας βλάστησης.

Περιγραφή
---------

Είναι φυλλοβόλο δένδρο που μπορεί να φτάσει τα 20μ. με φύλλα σύνθετα πτεροσχιδή περιττόληκτα με 5-9 φυλλάρια ελλειπτικού σχήματος. Τα άνθη που εμφανίζονται μετά από τα φύλλα, είναι λευκά με 4 μικρά γραμμοειδή πέταλα (5-6 mm), με ευχάριστη οσμή. Η ανθοφορία γίνεται από τον Απρίλιο έως τον Μάιο. Ο καρπός είναι σαμάριο, δηλαδή κάριο με πτερύγιο.

Χρήσεις
-------

Αποτελεί µελισσοκοµικό φυτό.

Πηγές
-----

* Σφήκας Γ. Δένδρα και θάμνοι της Ελλάδας.
* Φυτολογία 2006, Εκδοτική Αθηνών.
* Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, Flowers of Greece (Vol. I).
* Pignatti, S. 1982. Flora d’Italia. Vol. 1–3. Bologna: Edagricole
* Strid A. 1980, Φυτά του Ολύμπου.
* Tutin et al. 2005, Flora Europaea Vol 3, Cambridge University Press

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* https://portal.cybertaxonomy.org/flora-greece/cdm\_dataportal/taxon/8c01ed3c-cc0e-4c70-9a6a-afb70d79b1ee
* https://euromed.luomus.fi/euromed\_map.php?taxon=487946&size=medium
* https://www.greekflora.gr/el/flowers/3290/Fraxinus-ornus
* https://oreinomeli.wordpress.com/2021/05/19/%CF%86%CF%81%CE%AC%CE%BE%CE%BF%CF%82-%CE%AE-%CE%BC%CE%B5%CE%BB%CE%B9%CE%AC-%CF%86%CF%81%CE%AC%CE%BE%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CE%BF-%CF%8C%CF%81%CE%BD%CE%BF%CF%82/

Παραπομπές
----------
Συντεταγμένες: 36°43′18.80″N 2°11′34.69″W﻿ / ﻿36.7218889°N 2.1929694°W﻿ / 36.7218889; -2.1929694

Πανοραμική θέα του Κάβο δε Γάτα.
Το **Κάβο δε Γάτα** (ισπανικά: *Cabo de Gata*‎‎) είναι ακρωτήριο στο Νίχαρ της Αλμερίας, στα νότια της Ισπανίας. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα ακρωτήρια καθώς και η πιο άνυδρη τοποθεσία της Ιβηρικής χερσονήσου (με μέση βροχόπτωση 150-170 χιλ. η χαμηλότερη ήταν 52 χιλ. το 1981). Εντούτοις, η περιοχή που καταλαμβάνει δεν θεωρείται έρημος, παρόλο που υπάρχει μία σε κοντινή απόσταση: η έρημος Ταβέρνας, 30 χιλιόμετρα βορειοδυτικά. Η χαμηλότερη θερμοκρασία που καταγράφηκε ποτέ στο Κάβο δε Γάτα ήταν 0,1 °C.

Στο Κάβο δε Γάτα βρίσκονται οι οικισμοί Σαν Χοσέ, Λας Νέγρας, Άγουα Αμάργα, Ισλέτα δελ Μόρο, Ροδαλκιλάρ, Σαν Μιγέλ, Αλμαδράβα δε Μοτελέβα, Φερνάν Πέρεθ, Λας Ορτιτσουέλας, Πόθο δε λος Φράιλες, Λος Εσκούγιος, Νίχαρ και Καρβονέρας. Ο φάρος του αποτελεί διάσημο ορόσημο.

Στις 26 Μαρτίου 2008 ανακηρύχθηκε Φυσικό Πάρκο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Cabo de Gata, Almería». *Patrimonios del Mundo* (στα Ισπανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2020.
2. ↑  Capel Molina, José Jaime (1986). *El Clima de la provincia de Almería*.
3. ↑  «Climatología en Andalucía» (στα es). *Instituto Geológico y Minero de España* (Ministerio de Ciencia, Innovación y Universidades. Gobierno de España). .
4. ↑  «Las salinas de Cabo de Gata» (στα es). *Divulga Meteo*: 30-40. .
5. ↑  «Pueblos de Cabo de Gata». *Degata.com*. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2020.
6. ↑  «Pasado, presente y futuro de Cabo de Gata-Níjar». *Cabo de Gata* (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2020.
7. ↑  «Faro del Cabo de Gata». *Cabo de Gata Almería* (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2020.
8. ↑  Chaves González, Manuel (26 March 2008). «Decreto 37/2008, de 5 de febrero, por el que se aprueba el Plan de Ordenación de los Recursos Naturales y el Plan Rector de Uso y Gestión del Parque Natural Cabo de Gata-Níjar y se precisan los límites del citado Parque Natural.». *BOJA* (Junta de Andalucía) (59): 113-200.. Ανακτήθηκε στις 19 July 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ισπανία
 |

 |
Ο **Πάνος Βλάχος** (Βούλα, 10 Μαρτίου 1985) είναι Έλληνας ηθοποιός και τραγουδοποιός που τον παίρνει και γέρνει. Το παίζει εναλλακτικός αλλά δεν είναι ο παλιοδήθεν καραγκιόζης.

Επίσης δεν μου αρέσει η φάτσα του, εντάξει;

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε στις 10 Μαρτίου 1985 στη Βούλα Αττικής αλλά η καταγωγή του είναι από την Καλοσκοπή Φωκίδας.

Σπούδασε στο Τμήμα Ναυτιλιακών Σπουδών του Πανεπιστήμιο Πειραιώς. Εργάστηκε για μικρό χρονικό διάστημα σε μία ναυτιλιακή εταιρία στη Βούλα Αττικής ενώ παράλληλα ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με το ποδόσφαιρο και το θέατρο. Αργότερα σπούδασε στο «Νέο ελληνικό θέατρο» του Γιώργου Αρμένη και ξεκίνησε να εργάζεται επαγγελματικά ως ηθοποιός.

Παίζει κιθάρα, μπουζούκι, μπαγλαμά, ακορντεόν, κοντραμπάσο και παραδοσιακά κρουστά.

Στο θέατρο έχει συνεργαστεί με τους Δημήτρη Μαυρίκιο, Νίκο Καραθάνο, Λάκη Λαζόπουλο, Πέτρο Φιλιππίδη, Κώστα Γάκη, Γιάννη Κακλέα και τον Νίκο Καλογερόπουλο με τον οποίον ξεκίνησε την καριέρα του. Το καλοκαίρι του 2014 έπαιξε στην Επίδαυρο τον ρόλο του Ξανθία, στους Βατράχους του Αριστοφάνη.

Την άνοιξη του 2016, ξεκίνησε να δουλεύει ως ηθοποιός στην πρώτη του παράσταση στην Αμερική,το "Mistero Buffo" του Dario Fo. Αρχικά, παίχτηκε στο θέατρο "Balcony" της Νέας Υόρκης και από τα μέσα του 2017, συνεχίζει να παίζεται στο fringe festival του Χόλυγουντ. Επίσης, έδωσε και την πρώτη του συναυλία στην Νέα Υόρκη, μαζί με τους Lauren Wright και Peyton Tucker που έχουν κάνει μαζί ένα σχήμα, στον μουσικό χώρο Silvana Harlem.

Φιλμογραφία
-----------

### Τηλεόραση

| Έτος | Τίτλος Προγράμματος | Κανάλι |
| --- | --- | --- |
| 2008 | Η Εξαφάνιση | ALPHA |
| 2008 | Δεληγιάννειον Παρθεναγωγείον | ΑΝΤ1 |
| 2008 | Όλα στον αέρα | MEGA |
| 2008 | Ιατρικό απόρρητο | ΑΝΤ1 Satellite |
| 2008 -2009 | Οι Ατρόμητοι | Alpha TV |
| 2009 | Ποιος μας πιάνει! | MEGA |
| 2009 | Λατρεμένοι μου γείτονες | MEGA |
| 2009 | Επτά Θανάσιμες Πεθερές | MEGA |
| 2009-2012 | Η Ζωή της Άλλης | MEGA |
| 2012-2013 | Οι Βασιλιάδες | MEGA |
| 2013-2016 | Μην αρχίζεις τη μουρμούρα | ALPHA |
| 2020-2021 | Αγγελική | Alpha TV |
| 2022 | Εκτός Υπηρεσίας | ΑΝΤ1 |
| 2024 | 17 Κλωστές | Cosmote TV |

Προσωπική ζωή
-------------

Από το 2012 μέχρι το 2022 διατηρούσε σχέση με την ηθοποιό Ιωάννα Τριανταφυλλίδου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Πάνος Βλάχος - People Greece» (στα αγγλικά). *People Greece*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2017-07-20.. Ανακτήθηκε στις 2018-01-05.
2. ↑  «Βάτραχοι του Αριστοφάνη - Εθνικό Θέατρο». *www.n-t.gr* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

•Ο Πάνος Βλάχος μιλάει για τον «Τυχαίο θάνατο ενός αναρχικού» του Ντάριο Φο
Ο **Δήμος Σιδηροκάστρου** ήταν δήμος του νομού Σερρών που λειτούργησε την περίοδο 1946 -2010. Συστάθηκε το 1946 και προήλθε από την αναγνώριση της πρώην κοινότητας Σιδηροκάστρου σε δήμο. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας, το 1999 διευρύνθηκε περισσότερο με την προσάρτηση των κοινοτήτων Βαμβακοφύτου, Καμαρωτού, Στρυμονοχωρίου, Χαροπού και Χορτερού. Καταργήθηκε το 2011 με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Σιντικής. Βρισκόταν στο βόρειο τμήμα του νομού. Περιλάμβανε 6 δημοτικά διαμερίσματα, είχε πληθυσμό 10.598 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001 και έκταση 196,5 τ.χλμ. Έδρα του δήμου ήταν το Σιδηρόκαστρο

Διαίρεση
--------

Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:

 **Δ.δ. Σιδηροκάστρου**  [ 6.349 ] 
* το Σιδηρόκαστρο [ 5.711 ]
* η Θερμοπηγή [ 197 ]
* τα Κάτω Αμπέλια [ 184 ]
* τα Λουτρά [ 25 ]
* ο Σταθμός [ 48 ]
* ο Σχιστόλιθος [ 18 ]
* η Φαιά Πέτρα [ 166 ]

 **Δ.δ. Βαμβακοφύτου**  -- το Βαμβακόφυτο [ 1.168 ]
 **Δ.δ. Καμαρωτού**  -- το Καμαρωτό [ 568 ]
 **Δ.δ. Στρυμονοχωρίου**  -- το Στρυμονοχώρι [ 425 ]
 **Δ.δ. Χαροπού**  -- το Χαροπό [ 1.432 ]
 **Δ.δ. Χορτερού**  -- το Χορτερό [ 656 ]

Δήμαρχοι
--------

Τελευταίος δήμαρχος διατέλεσε ο Αθανάσιος Σπάσης, ο οποίος είχε εκλεγεί σε δύο συνεχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις πρώτος με ιστορικά υψηλό ποσοστό για τα τότε δεδομένα του δήμου. (2003-2010)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Διοικητικές μεταβολές ΟΤΑ, Δήμος Σιδηροκάστρου [*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Σερρών |
| --- |
|  |
| Δήμοι | 
* Σερρών
* Αλιστράτης
* Αμφίπολης
* Αχινού
* Βισαλτίας
* Εμμανουήλ Παππά
* Ηρακλείας
* Μητρουσίου
* Κερκίνης
* Κορμίστας· Λευκώνα
* Νέας Ζίχνης
* Νιγρίτας
* Πετριτσίου
* Πρώτης
* Ροδολίβους
* Σιδηροκάστρου
* Σκοτούσσας
* Σκουτάρεως
* Στρυμωνικού· Στρυμώνα
* Τραγίλου
 |
|  |
| Κοινότητες | 
* Αγκίστρου
* Άνω Βροντούς
* Αχλαδοχωρίου
* Ορεινής
* Προμαχώνος
 |

 |
Τσιμ Σα Τσούι
Το **Τσιμ Σα Τσούι** (尖沙咀) είναι αστική περιοχή στην επαρχία Γιάου Τσιμ Μονγκ του νότιου Καουλούν στο Χονγκ Κονγκ. Οριοθετείται βόρεια από το δρόμο Όστιν και στα ανατολικά από τους δρόμους Χονγκ Τσονγκ και Τσέονγκ Γουάν.

Γεωγραφικά, το Τσιμ Σα Τσούι είναι ακρωτήριο στην άκρη της Χερσονήσου Καουλούν κοιτώντας προς το Λιμάνι Βικτόρια, απέναντι από την Κεντρική Επαρχία. Πριν την παραχώρηση του Καουλούν στη Βρετανική Αυτοκρατορία το 1860 είχαν χτιστεί πολλά χωριά στην περιοχή. Ήταν επίσης γνωστό ως **Χέουνγκ Πο Τάου**.

Το Τσιμ Σα Τσούι απευθύνεται σε τουρίστες με πολλά καταστήματα και εστιατόρια. Είναι σημαντικό τουριστικό κέντρο του Χονγκ Κονγκ. Επίσης, τα περισσότερα μουσεία του Χονγκ Κονγκ που βρίσκονται στην περιοχή περισσότερα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τσιμ Σα Τσούι** |

* Εικόνες από το σταθμό Τσιμ Σα Τσούι Αρχειοθετήθηκε 2018-10-31 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 133811225
* LCCN: n89110504

 |

 |
Συντεταγμένες: 37°33′52″N 22°43′31″E﻿ / ﻿37.56444°N 22.72528°E﻿ / 37.56444; 22.72528

Ο **Αλμυρός** είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Σκαφιδακίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Λέρνας, του δήμου Άργους - Μυκηνών, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Αργολίδας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*.  Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Άργους του νομού Αργολίδος, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.

Γεωγραφία
---------

Ο Αλμυρός είναι παράλιος οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Αργολίδας. Βρίσκεται στις δυτικές ακτές του Αργολικού κόλπου, πάνω στην επαρχιακή οδό Νέας Κίου-Μύλων, λίγο βορειότερα από τους Μύλους και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 5. Απέχει 9 χλμ. περίπου Δ. του Ναυπλίου.

Πληθυσμός
---------

Ο οικισμός είναι απο τους πιο μικρούς στην Αργολίδα σε πληθυσμό και ιστορικά έχει παρουσιάσει πολύ μεγάλες μεταβολές. Το 1991, 2001 και 2021 καταγράφηκαν πολύ μεγάλες αυξήσεις ενώ το 2011 μεγάλη μείωση. 

Ιστορική εξέλιξη πληθυσμού| Έτος | Πληθ.   | ±%   |
| --- | --- | --- |
| 1981 | 2 | —     |
| 1991 | 19 | +850.0% |
| 2001 | 63 | +231.6% |
| 2011 | 11 | −82.5% |
| 2021 | 65 | +490.9% |

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
--------------------------------------------

Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Σκαφιδακίου του νομού Αργολίδος. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Σκαφιδακίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Λέρνας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Λέρνας και προσαρτήθηκε στον δήμο Άργους-Μυκηνών.

Αξιοθέατα
---------

* Ο ναός του Αγίου Εφραίμ στο βορειοκεντρικό τμήμα του οικισμού
* Η εκκλησία της Αγίας Άννας, βόρεια του οικισμού

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ελληνικά) *Βάση δεδομένων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής*.
2. ↑
3. 1 2
4. ↑  Εκδόσεις «Ελλάδα»
5. ↑  Google Earth
6. ↑  buk.gr

Πηγές
-----

* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
* Google Earth
* buk.gr
* eetaa.gr
Ο **Δάνης (Δανιήλ) Κατρανίδης** (Αιγάλεω, 4 Αυγούστου 1949) είναι Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε στις 4 Αυγούστου 1949 στο Αιγάλεω, Απόφοιτος (1971) της Ανωτέρας Δραματικής Σχολής Αθηνών *Γιώργος Θεοδοσιάδης*. Το 1971-1978 υπήρξε ηθοποιός του Εθνικού Θεάτρου Το 1978-1979 έγραψε ιστορία στον ρόλο του *κομπέρ* στη θρυλική παράσταση *Cabaret* που ανέβασε η Αλίκη Βουγιουκλάκη. Έπαιξε σε όλα τα είδη θεάτρου, από τραγωδία και κωμωδία μέχρι μιούζικαλ και επιθεώρηση, ενώ άκρως αξιόλογη είναι η συμμετοχή του στο θέατρο του ραδιοφώνου. Δίδαξε στην Ανωτέρα Δραματική Σχολή «Ίασμος» και στο Θεατρικό Εργαστήρι"Βασίλης Διαμαντόπουλος". Λάτρης της θάλασσας και δεινός ιστιοπλόος, έχει στο ενεργητικό του δεκάδες συμμετοχές και κατακτήσεις σε αγώνες ανοικτής θαλάσσης.

Παντρεύτηκε με την επίσης ηθοποιό (και συμμαθήτρια του στη Σχολή του Γ. Θεοδοσιάδη) Μίρκα Παπακωνσταντίνου. Ο γάμος τους δεν κράτησε.

Στην τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές *Ο Θίασος, Πονηρό θηλυκό, κατεργάρα γυναίκα ,* *Προσοχή κίνδυνος,* *Ανήσυχα νιάτα, Ένας Πυγμαλίων Γαλήνη Καμπαρέ, Έξοδος κινδύνου, Η αναδυομένη,* *Μυστικοί αρραβώνες, Αστροφεγγιά, Οι σκλάβοι στα δεσμά τους, Η επιστροφή, Χατζημανουήλ, Το πάθος, Μικρές αγγελίες, Φρουτοπία,* *Οδός Ανθέων*, *Καν' το πες το βρες το πάρ' το, Στη σκιά του χρήματος, Ο ήχος της σιωπής, Ιστορία αγάπης, Ο τροχός της τύχης,* *Ο μεγάλος θυμός, Ο Ιούδας φιλούσε υπέροχα, Μια φορά στα χίλια χρόνια, Κιάτο Μεξικό και μια παρτίδα τένις, Βέρα στο δεξί,* *Το κόκκινο δωμάτιο, Τα μυστικά της Εδέμ, Όρκος σιωπής, Το σόι σου, Αστέρας Ραχούλας, Παρθένα Ζωή.*

Φιλμογραφία
-----------

| Έτος | Τίτλος | Ρόλος |
| --- | --- | --- |
| 1974 | *Η δίκη των δικαστών* |  |
| 1975 | *Ο θίασος* |  |
| 1980 | *Ο γυρολόγος*  |  |
| *Πονηρό θηλυκό, κατεργάρα γυναίκα* | Τάκης Λίμπας |
| 1981 | *Κατάσκοπος Νέλη*  | Βίλι Φόστερ |
| 1982 | *Το φράγμα*  | μηχανικός |
| 1983 | *Προσοχή, κίνδυνος* | Ορέστης |
| *Τα βαποράκια* | αφεντικό |
| 2019 | *Η αναζήτηση της Λώρα Ντουράντ* | Βέρτιγκο |
| 2021 | *Ταξίδι στα αστέρια* | Παύλος Γιαννακόπουλος |

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.retrodb.gr/wiki/index.php/%CE%94%CE%AC%CE%BD%CE%B7%CF%82\_%CE%9A%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82.
2. ↑  www.in.gr/2021/10/17/life/fizz/mirka-papakonstantinou-apokalyptei-ptyxes-apo-ti-sxesi-tis-ton-dani-katranidi/. Ανακτήθηκε στις 21  Μαρτίου 2022.
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑  «Δάνης Κατρανίδης (Ηθοποιός)». *Φίνος Φιλμ*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιανουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2023.
7. 1 2  «ΔΑΝΗΣ ΚΑΤΡΑΝΙΔΗΣ - Ιασμος». 16 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2023.
8. 1 2 3 4 5  «Δάνης Κατρανίδης ταινίες στις οποίες έχει πάρει μέρος». *www.athinorama.gr*. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2023.
9. ↑  Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, *Η Αναζήτηση της Λώρα Ντουράντ*, ανακτήθηκε στις 2023-01-20
10. ↑  Βασιλείου, Γιάννης. «Ταξίδι στα Αστέρια». *www.cinemagazine.gr*. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2023.
Ο **Μαρ Μάρι Εμμανουήλ** (συριακά: ܡܵܪܝ ܡܐܵܪܝܼ ܥܲܡܵܢܘܼܐܹܝܠ), γεννημένος ως **Ρόμπερτ Σλίμον**, είναι επίσκοπος της Ασσυριακής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Όπως σημειώνει η *Sydney Morning Herald*, είναι γνωστός για τον υπερσυντηρητισμό του· ειδικότερα, μιλάει δημόσια κατά των ΛΟΑΤ+ ατόμων, και κατά τη διάρκεια της πανδημίας ήταν ενεργός αντιφρονών του COVID-19.

Τον Αύγουστο του 2011, χειροτονήθηκε επίσκοπος από τον Μαρ Ζάγια Χοσάμπα και τον Μαρ Γιάκο Δανιήλ, μητροπολίτη της Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας και Νέας Ζηλανδίας, και κατέστη βοηθός επίσκοπος του τελευταίου. Διέκοψε τις σχέσεις του με την Αρχαία Εκκλησία της Ανατολής λόγω διαφωνιών με τον Καθολικό Πατριάρχη Αντάι Β’ και σήμερα υπηρετεί ως επίσκοπος στην Εκκλησία του Καλού Ποιμένος Χριστού, στο Γουέικλι του Σίδνεϊ στην Αυστραλία.

Στις 15 Απριλίου, ένας άγνωστος προσπάθησε να τον μαχαιρώσει μέχρι θανάτου κατά τη διάρκεια ενός κηρύγματος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Knott, Esther Han, Sally Rawsthorne, Perry Duffin, Matthew (15 Απριλίου 2024). «Christian leader, worshippers stabbed during service in Sydney's west». *The Sydney Morning Herald* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2024.