recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Σεμπαστιάν Αριέλ Ρομέρο** (*Sebastián Ariel Romero*, γενν. 27 Απριλίου 1978) είναι Αργεντινός ποδοσφαιριστής,που αγωνίζεται στην Χιμνάσια Λα Πλάτα. Έχει ύψος 1,73 και αγωνίζεται στη θέση του επιθετικού μέσου.

Βιογραφικό
----------

Ο **Ρόμέρο** ή *Τσιρόλα*,όπως είναι το προσωνύμιό του, γεννήθηκε στη Μπερίσο του Μπουένος Άιρες στις 27 Απριλίου 1978.
Ξεκίνησε την καριέρα του απο την Χιμνάσια Λα Πλάτα και το 1999 μεταγράφηκε στην ισπανική Ρεάλ Μπέτις.
Ακολούθησε ένα πέρασμα απο την Τουλούζ και την Κόρντομπα για να επιστρέψει το 2002 στην Αργεντινή για λογαριασμό της Ρασίνγκ Κλούμπ.Οι εμφανίσεις του με την Ρασίνγκ προξένησαν το ενδιαφέρον του ΠΑΟ ο οποίος τον απέκτησε το καλοκαίρι του 2006.

Στην Ελλάδα έμεινε 2 σεζόν, χωρίς όμως να καταφέρει να δικαιώσει τις προσδοκίες των «πρασίνων», με αποτέλεσμα να επιστρέψει το 2008 στο αργεντίνικο πρωτάθλημα και στην πρώτη του ομάδα, τη Χιμνάσια Λα Πλάτα.

Εθνική Αργεντινής
-----------------

Το 1997 ως μέλος της Εθνικής Νέων της Αργεντινής,πανηγύρισε την κατάκτηση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Νέων που διεξήχθη στη Μαλαισία ενώ το 2005 είχε μια συμμετοχή με την Εθνική Αργεντινής.
Ο **Ραφαέλ Λαπέσα** (Rafael Lapesa, Βαλένθια, 8 Φεβρουαρίου 1908 - Μαδρίτη1 Φεβρουαρίου 2001) ήταν Ισπανός γλωσσολόγος και φιλόλογος, μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας και της Βασιλικής Ακαδημίας της Ιστορίας της Ισπανίας. Αποτέλεσε μαζί με άλλους Ισπανούς φιλολόγους και γλωσσολόγους, μέλος της δεύτερης γενιάς της Ισπανικής Σχολής Γλωσσολογίας.

Βιογραφία και έργο
------------------

Σπούδασε Φιλολογία στο Κεντρικό Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης και στο Κέντρο Ιστορικών Μελετών υπό τους Ραμόν Μενέντεθ Πιδάλ, Αμέρικο Κάστρο και Τομάς Ναβάρο Τομάς. Έλαβε το διδακτορικό του πτυχίο με μια διατριβή σχετική με την αστουριανική γλώσσα και εργάστηκε στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και σε διάφορα πανεπιστήμια. Μετά τον Εμφύλιο (όπου είχε εργαστεί ως δάσκαλος αναλφάβητων στρατιωτών της Δημοκρατίας) και μέχρι το 1958 κατείχε την έδρα Ιστορία της Ισπανικής Γλώσσας στο Πανεπιστήμιο Κομπλουτένσε. Υπήρξε προσκεκλημένος καθηγητής σε πολυάριθμα πανεπιστήμια των ΗΠΑ όπως το Χάρβαρντ, το Μπέρκλεϊ και το Πρίνστον και της Λατινικής Αμερικής όπως το Κολέγιο του Μεξικού και τα πανεπιστήμια του Πουέρτο Ρίκο και του Μπουένος Άιρες. Εντάχθηκε στη Βασιλική Ακαδημία της Ισπανίας το 1954 και διηύθυνε το *Ιστορικό Λεξικό της Ισπανικής Γλώσσας*.

Εξέδωσε σημαντικά βιβλία αναφοράς της ισπανικής γλωσσολογίας όπως το *Historia de la lengua española* (1942) και τη συλλογή άρθρων του *Estudios de morfosintaxis histórica del español* και της ισπανικής φιλολογίας ενώ προώθησε την ιστορική σύνταξη και την λογοτεχνική υφολογία όπου συνδύασε τις ιδέες του Σαρλ Μπαλί με τον δομισμό. Ασχολήθηκε και με την καταλανική λογοτεχνία με μελέτες γύρω από τον Ζόρδι ντε Σαν Ζόρδι και τον Ρόις ντε Κορέλια. Μεταξύ των μαθητών του ξεχωρίζουν ο πρωταγωνιστής των διαλεκτολογικών μελετών στο Μεξικό, Χουάν Μιγέλ Λόπε Μπλανκ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12163130s. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
2. 1 2  (Αγγλικά) *SNAC*. w635657z. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. 1 2  «Gran Enciclopèdia Catalana» (Καταλανικά) Grup Enciclopèdia. 0036530.
4. ↑  «Rafael Lapesa Melgar» (στα es).. Ανακτήθηκε στις 2017-02-27.
5. ↑  Νεκρολογία του Ραφαέλ Λαπέσα στο *Boletin de la Real Academia de la Historia*. TOMO CXCVIII. NUMERO I. 2001.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η κληρονομιά του Ραφαέλ Λαπέσα, θεματική ιστοσελίδα από το Ψηφιακό Κέντρο Θερβάντες

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 46800453
* LCCN: n79049320
* ISNI: 0000 0001 0857 1826
* GND: 122856201
* SELIBR: 69958
* SUDOC: 088347559
* BNF: cb12163130s (data)
* BIBSYS: 90096463
* NLA: 35810250
* NDL: 00962849
* NKC: jn19990004866
* BNE: XX953052
* CiNii: DA02737229

 |

 |
Η **Ρατοσλάβα Μλαντένοβιτς** (σερβικά: *Ратославом Младеновић*) ήταν Σέρβα ευγενής κατά τον μεσαίωνα.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του βοεβόδα Μλάντεν και αδελφή του σεβαστοκράτορα Μπράνκο Μλαντένοβιτς. Παντρεύτηκε τον Άλτομαν Βογίνοβιτς και ήταν η μητέρα του Νικόλα Αλτομάνοβιτς. Μετά το τέλος του συζύγου τη,ς τα εδάφη που κυβερνούσε τα πήρε ο ανιψιός της Βόγισλαβ Βογίνοβιτς, αφήνοντάς της μία πολύ μικρή περιοχή για να ζήση με τον γιο της. 

Αυτό οφείλεται στο ότι ο γιος της Νικόλα, όταν απεβίωσε ο πατέρας του ήταν 11 χρονών και σαν ανήλικος δεν μπορούσε να το διαδεχτεί, έτσι ο Βόισλαβ κατέβαλε τα εδάφη του αδελφού του. Παρότι η Ρατοσλάβα περίμενε την κατανόησή του, ο Βόισλαβ πιστεύεται ότι την αντιμετώπισε αδιάφορα και της άφησε τα πιο φτωχά εδάφη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Андрија Веселиновић Радош Љушић, *Српске династије* , Нови Сад 2001. ISBN 86-83639-01-0 (стр. 82-85)
2. ↑  «Грб и родослов Бранковића › Порекло». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Μαρτίου 2018. Ανακτήθηκε στις 1 Νοεμβρίου 2019.
3. ↑  Распад Србије - Историја Срба - Weebly
4. ↑  [Projekat Rastko] Dr Zeljko Fajfric: Veliki zupan Nikola Altomanovic
O **Ρινάλντο**, ιταλ. *Rinaldo*, (1618 - 30 Σεπτεμβρίου 1672) από τον Οίκο των Έστε, ήταν καρδινάλιος και επίσκοπος του Ρέτζο και της Παλεστρίνα.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δεύτερος γιος του Αλφόνσου Γ΄ δούκα της Μόντενα και του Ρέτζο και της Ισαβέλλας της Σαβοΐας, κόρης του Καρόλου-Εμμανουήλ Α΄ δούκα της Σαβοΐας. Αδελφός του ήταν ο Φραγκίσκος Α΄ δούκας της Μόντενα και του Ρέτζο.

Ως νέος ξεκίνησε στρατιωτική σταδιοδρομία, αλλά την άφησε διότι είχε εκκλησιαστική κλίση. Το 1641 ο Φερδινάνδος Γ΄ των Αψβούργων-Αυστρίας ζήτησε από τον πάπα Ουρβανό Η΄ Μπαρμπερίνι να κάνει τον Ρινάλντο καρδινάλιο, κάτι που έγινε στη Σύνοδο (Consistorium). Το ίδιο έτος ξέσπασε ο πρώτος Πόλεμος του Κάστρο (στο Λάτσιο), όπου ο πάπας διεκδίκησε την πόλη από τον Οδοάρδο Φαρνέζε δούκα της Πάρμας. Η οικογένειά του τάχθηκε ενάντια στους Μπαρμπερίνι και έτσι δεν μπόρεσε τα ταξιδέψει στη Ρώμη για να παραλάβει τον πίλο του καρδιναλίου. Το 1644 απεβίωσε ο Ουρβανός Η΄ και ο Ρινάλντο συμμετείχε στη Σύσκεψη των καρδιναλίων (Conclavium) για την εκλογή νέου πάπα: εκλέχθηκε ο Ιννοκέντιος Ι΄ Πάμφιλι, ο οποίος τέλεσε την τελετή της ανάληψης του αξιώματος του καρδιναλίου από τον Ρινάλντο.

Η εκλογή του πάπα ήταν επιτυχία της μερίδας των Ισπανόφιλων καρδιναλίων, έναντι του υποψήφιου των Γαλλόφιλων. Όταν οι Ισπανόφιλοι τον παραγκώνισαν, ο ίδιος δήλωσε Γαλλόφιλος και έτσι η οικογένειά του έγιναν τώρα ένθερμοι υποστηρικτές των Μπαρμπερίνι, οι οποίοι ζούσαν εξόριστοι στη Γαλλία. Το 1647 ο αδελφός του πήγε να πολεμήσει τους Ισπανούς και ο Ρινάλντο έγινε κυβερνήτης της Μόντενα προσωρινά.

Μετέβη στη Ρώμη διότι ο πρέσβης της Ισπανίας θα επισκεπτόταν την πόλη. Αυτός όμως επισκέφτηκε όλους τους καρδιναλίους εκτός του Ρινάλντο, μια και η οικογένειά του ήταν υποστηρικτές των Γάλλων. Έτσι μία μικρή δυσαρέσκεια κλιμακώθηκε σε μέγεθος και κάθε πλευρά ετοιμαζόταν για σύγκρουση. Ο πρέσβης είχε 600 άνδρες και ο Ρινάλντο, αφού ενεχυρίασε κοσμήματα, προσέλαβε 600 πολιτοφύλακες. Ο Ιννοκέντιος Ι΄ διέταξε το στρατό του να εισέλθει στη Ρώμη για να διατηρηθεί η ειρήνη· ωστόσο ορισμένοι είχαν σκοτωθεί και από τις δύο πλευρές.

Ο Ρινάλντο εξελέγη το 1650 επίσκοπος του Ρέτζο και το 1671 επίσκοπος της Παλεστρίνα. Συμμετείχε στη Σύσκεψη (Conclavium) για την εκλογή του Αλεξάνδρου Ζ΄ το 1667, του Κλήμη Θ΄ και του Κλήμη Ι΄. Όποτε έλειπε ο αδελφός του από την Μάντοβα, πήγαινε στην πόλη για να κυβερνήσει ως αντικαταστάτης του, μια και ο ανιψιός του Ρινάλντο ήταν πολύ μικρός. Απεβίωσε το 1672 στη Μόντενα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Catholic Hierarchy: Rinaldo d'Este
2. ↑  S. Miranda: Rinaldo d'Este
3. 1 2 3 4  *Pope Alexander the Seventh and the College of Cardinals* by John Bargrave, edited by James Craigie Robertson (reprint; 2009)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 27826456
* GND: 116590181
* SUDOC: 194476758
* ICCU: SBNV019707

 |

 |
Το **shito ryu** karate do (σίτο-ρύου καράτε-ντο) είναι ένα από τα τέσσερα αναγνωρισμένα στυλ καράτε. Ιδρυτής του "τρόπου" καράτε που ονομάζεται Σίτο είναι ο Κένουα Μαμπούνι. Το όνομα Σίτο προέρχεται από τα αρχικά των δασκάλων του, Κάνριο Χιγκασιονά (Χιγκαονά στην διάλεκτο της Οκινάουα) και Άνκο Ιτόσου.

Η καταγωγή του συστήματος καθώς και του ιδρυτή του, Κένουα Μαμπούνι είναι από την Οκινάουα.

Η εξάσκηση γίνεται κυρίως με την εκτέλεση των κάτα, τα οποία χωρίζονται στα παραδοσιακά κάτα τα οποία διδάχτηκε ο Μαμπούνι από τους δασκάλους του και στα κάτα που δημιούργησε ο ίδιος. Τα κάτα προέρχονται από τις σχολές τόσο της Νάχα (Νάχα τε) όσο και από της Σούρι (Σούρι τε) και Τομάρι (Τομάρι τε). Έμφαση δίνεται στην εκμάθηση των τεχνικών των κάτα (αναλύσεις) αλλά και στην καλαισθησία των τεχνικών με απώτερο σκοπό την πνευματική καλλιέργεια.

Το Σίτο-ρύου καράτε-ντο έχει τον μεγαλύτερο αριθμό κάτα από οποιοδήποτε άλλο στυλ καράτε ντο.

Κάτα
----

Τα κάτα του shito ryu (κατά δάσκαλο), είναι τα εξής:

**Itosu Ke**

* pinan(heian) shodan
* pinan(heian) nidan
* pinan(heian) sandan
* pinan(heian) yondan
* pinan(heian) godan
* Bassai Dai
* Bassai Sho
* Chintei
* Chinto
* Gojushiho
* Jiin
* Jion
* Jitte
* Kosokun Dai
* Kosokun Sho
* Shiho Kosokun
* Naifanchin Shodan
* Naifanchin Nidan
* Naifanchin Sandan
* Rohai Shodan
* Rohai Nidan
* Rohai Sandan
* Wansu

**Higashionna Ke**

* Kururunfa
* Saifa
* Sanchin
* Tensho
* Sanseru
* Seienchin
* Seipai
* Seisan
* Shisochin
* Superimpei

**Aragaki Ke**

* Niseishi
* Sochin
* Unshu
* Tomari no Wansu
* Tomari no Bassai

**Go Kenki Ke**

* Hakucho
* Nipaipo
* Papporen

**Chatan Yara Ke**

* Kusanku

**Matsumura Ke**

* Matsumura no Bassai
* Matsumura no Seisan
* Matsumura no Rohai

**Mabuni Ke**

* Aoyagi
* Juroku
* Miyojo
* Shinpa
* Matsukaze
* Shinsei
* Shinsei Ni[*ασαφές*]

**Συνδέσεις**:

* Κύρια ιστοσελίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Σίτορύου Καράτε-ντο
* Ιστοσελίδα Cyber Academy Shito-Ryu Karate-do[*νεκρός σύνδεσμος*]
**Shopping therapy** ή **Retail therapy** ονομάζεται η πρακτική βελτίωσης της διάθεσης εν είδει αγορών με πρωταρχικό σκοπό τη βελτίωση της διάθεσης του καταναλωτή.

Το όνομα είναι ειρωνικό, αναγνωρίζοντας ότι ο καταναλωτισμός δύσκολα μπορεί να χαρακτηριστεί ως θεραπεία με την ιατρική ή ψυχοθεραπευτική έννοια. Χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1980, με την πρώτη δημόσια αναφορά να είναι στο Chicago Tribune την Παραμονή Χριστουγέννων του 1986: «*We've become a nation measuring out our lives in shopping bags and nursing our psychic ills through retail therapy*».[*απέτυχε η επαλήθευση*]

Το 2001, η Ευρωπαϊκή Ένωση διεξήγαγε μελέτη που διαπίστωσε ότι το 33% των καταναλωτών που ερωτήθηκαν είχαν "υψηλό επίπεδο εθισμού στην κατανάλωση". Αυτή η συνήθεια προκαλούσε προβλήματα βιωσιμότητας σε πολλούς. Η ίδια μελέτη διαπίστωσε επίσης ότι οι νέοι Σκωτσέζοι ήταν οι πιο επιρρεπείς. Μια έρευνα του 2013 σε δείγμα 1000 Αμερικανών ενηλίκων διαπίστωσε ότι λίγο περισσότεροι από τους μισούς είχαν "υποβληθεί" σε shopping therapy (63,9% των γυναικών και 39,8% των ανδρών). Οι γυναίκες ήταν πιο πιθανό να αγοράσουν ρούχα ενώ οι άνδρες ήταν πιο πιθανό να αγοράσουν τρόφιμα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Schmich, Mary (24 Δεκεμβρίου 1986). «A Stopwatch On Shopping». Chicago Tribune. Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2012.
2. ↑  Summerskill, Ben (6 Μαΐου 2001). «Shopping can make you depressed». *The Guardian*. Guardian News and Media Limited. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2017.
3. ↑  «Ebates Survey: More Than Half (51.8%) of Americans Engage in Retail Therapy - 63.9% of Women and 39.8% of Men Shop to Improve Their Mood». *Business Wire*. Business Wire, Inc. 2 Απριλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2017.
Η **Άννα Κοκκίνου** (3 Αυγούστου 1958) είναι Αυστραλίδα σκηνοθέτρια ταινιών και τηλεόρασης και σεναριογράφος ελληνικής καταγωγής. Η Κοκκίνου γεννήθηκε στη Μελβούρνη και, πριν από την καριέρα της στον κινηματογράφο, εργάστηκε ως δικηγόρος στον βιομηχανικό τομέα. Η Κοκκίνου έχει σκηνοθετήσει μέχρι το 2020 τρεις ταινίες μεγάλου μήκους και δύο μικρού μήκους. Έχει κερδίσει πολυάριθμα βραβεία για τις ταινίες της, καθώς και τηλεοπτικές εκπομπές όπως το *The Secret Life of Us* και το *The Time of Our Lives* .

*Η Guardian* έγραψε, για το έργο της: «Το κινηματογραφικό έργο της Κοκκίνου είναι από τα πιο σκληρά στον αυστραλιανό κινηματογράφο».

Η Κοκκίνου συνειδητοποίησε ότι ήταν ομοφυλόφιλη σε ηλικία 15 ετών. Σε μια συνέντευξή του στους στους*LA Times* είπε: «Πέρασα από μια μακρά διαδικασία για να το αποδεχθώ, και αυτό δεν ήταν εύκολο, αλλά δεν νομίζω ότι είναι εύκολο για κανέναν».

Αν και η Κοκκίνου δηλώνει ανοιχτά λεσβία, απορρίπτει τον χαρακτηρισμό «λεσβιακή σκηνοθέτρια». Στην ίδια *συνέντευξη LA Times* είπε, «Έχω την ικανότητα να εκπροσωπώ όλα τα είδη χαρακτήρων στην οθόνη και να λέω μια ποικιλία ιστοριών με όλα τα είδη χαρακτήρων με έναν συναρπαστικό και ενδιαφέρον τρόπο για το ευρύτερο δυνατό κοινό».

Φιλμογραφία
-----------

* *Αντάμωση* (1992)
* *Only the Brave* (1994)
* *Head On* (1998)
* *The Book of Revelation* *(Το Βιβλίο της Αποκάλυψης*) (2006)
* *Blessed* (2009)
* *The Hunting* (τηλεοπτική μίνι σειρά 2019)

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *AustLit*. A51583. Ανακτήθηκε στις 11  Ιουνίου 2020.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
3. ↑  «Ana Kokkinos». *IMDb*. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2015.
4. ↑  «Ana Kokkinos». *Senses of Cinema*. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2015.
5. ↑  Buckmaster, Luke (2014-09-18). «Head On rewatched – hot-blooded and hyper-styled social realism» (στα αγγλικά). *The Guardian*. ISSN 0261-3077.. Ανακτήθηκε στις 2017-01-23.
6. 1 2  THOMAS, KEVIN (1999-09-02). «MOVIES : Collision With Life : Director looks at what it means to be Greek and Australian, gay and conflicted.» (στα αγγλικά). *Los Angeles Times*. ISSN 0458-3035.. Ανακτήθηκε στις 2015-10-06.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 47091985
* ISNI: 0000 0000 6314 2808
* GND: 1228561613
* BNF: cb157027981 (data)

 |

 |
Ο **Άλφρεντ Άλμερ** ήταν Αμερικανός πράκτορας της CIA.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Διετέλεσε σταθμάρχης της CIA στην Αθήνα την περίοδο 1953 - 1955. Λόγω της απογοήτευσής του για την μη τοποθέτησή του σε θέση της αρεσκείας του παραιτήθηκε από την CIA και εργάστηκε για λογαριασμό του Σταύρου Νιάρχου. Ως σταθμάρχης της CIA διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στα πολιτικά τεκταινόμενα της εποχής ενώ θεωρείται ότι υπήρξε καθοριστικός παράγοντας για την πρωθυπουργοποίηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή.

Πηγές
-----

1. 1 2  Αλέξης Παπαχελάς, *Ο βιασμός της ελληνικής δημοκρατίας*, εκδόσεις Εστία, Αθήνα 1997, σελ. 52 - 53
Το αντιτορπιλικό τύπου Μ ***Σάμος III*** ήταν το τρίτο πλοίο του ελληνικού πολεμικού ναυτικού που έφερε αυτό το όνομα. Ήταν ένα από τα 4 παραγγελθέντα πλοία της Ελληνικής Κυβέρνησης το 1914 στο Ηνωμένο Βασίλειο, τα οποία δεν παραδόθηκαν ποτέ λόγω της έναρξης του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και κρατήθηκαν από τους Βρετανούς μαζί με τις προκαταβολές που είχε αποδώσει το ελληνικό κράτος (445.435 δραχμές για το *Κρήτη ΙΙΙ*, 445.337 δραχμές για το *Λέσβος ΙΙ*, 519.561 δραχμές για το *Χίος ΙΙΙ*, και 408.191 δραχμές για το *Σάμος ΙΙΙ*). Η κλάση του αποτελούταν από τα πλοία *Χίος ΙΙΙ*, *Κρήτη ΙΙΙ*, *Λέσβος ΙΙ*, και *Σάμος ΙΙΙ*.

Τα πλοία αυτά έδρασαν στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο ως βρετανικά και ένα από αυτά βυθίστηκε στην διάρκεια πολεμικών επιχειρήσεων.
Το *Κρήτη ΙΙΙ* μετονομάστηκε σε HMS *Medea* (*Μήδεια*), το *Λέσβος ΙΙ*, σε HMS *Medusa* (*Μέδουσα*), το *Χίος ΙΙΙ* σε HMS *Melampus* (*Μελάμπους*) και το *Σάμος ΙΙΙ* σε **HMS *Melpomene*** (***Μελπομένη***).

Το *Σάμος* ανέλαβε να ναυπηγήσει η Fairfield Shipbuilding and Engineering Company στο Γκόβαν. Καθεκλύστηκε την 1η Φεβρουαρίου 1915 και εντάχθηκε στο Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό ως HMS *Melpomene* στις 16 Αυγούστου 1915. Πουλήθηκε για διάλυση στις 9 Μαΐου 1921.
Στην ελληνική μυθολογία η **Έμπουσα** ήταν ένα φάντασμα (ή ομάδα φαντασμάτων, στον πληθυντικό: *Έμπουσαι*) που έστελνε η Εκάτη ως προάγγελο δυστυχιών, και με το όνομα του οποίου φόβιζαν οι μητέρες τα άτακτα παιδιά τους στην αρχαία Ελλάδα. Η Έμπουσα αναφέρεται από τον Αριστοφάνη (στην κωμωδία *Βάτραχοι*, όπου τρομάζει τον Διόνυσο και τον Ξανθία στο δρόμο προς τον Κάτω Κόσμο) και από άλλους κωμωδιογράφους. Πίστευαν για αυτή ότι μεταμορφωνόταν συχνά: παρουσιαζόταν ως αγελάδα, πτηνό, όμορφη γυναίκα, σκύλος, δέντρο, πέτρα και με πολλές άλλες μορφές. Το πρόσωπο της Έμπουσας έλαμπε σαν πύρινο και είχε είτε ένα μόνο πόδι, είτε ένα χάλκινο και ένα γαϊδουρινό. Επίσης έλεγαν για αυτή ότι τρεφόταν με ανθρώπινες σάρκες.

Από τη μυθική αυτή μορφή, *Έμπουσα* αποκαλούσαν τη μητέρα του ρήτορα Αισχίνη, που ήταν ιέρεια των Μυστηρίων, επειδή παρουσιαζόταν ξαφνικά τη νύχτα στους μυούμενους και τους τρόμαζε.

Δείτε επίσης
------------

* Με το όνομα «έμπουσα» είναι γνωστό και ένα γένος σαρκοφάγου εντόμου (Empusa), που ανήκει σε ομώνυμη οικογένεια (εμπουσίδες, Empusidae).

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
Συντεταγμένες: 40°36′58″N 15°03′18″E﻿ / ﻿40.61611°N 15.05500°E﻿ / 40.61611; 15.05500

Το **Έμπολι** (ιταλ. Eboli, στην τοπική διάλεκτο "Jévl") είναι ιταλική πόλη, στην επαρχία του Σαλέρνο στην Καμπανία, με περίπου 38.000 κατοίκους.

Ιστορία
-------

Σύμφωνα με τα ευρήματα από τις αρχαιολογικές ανασκαφές, η περιοχή του Έμπολι κατοικήθηκε ήδη από την Χαλκολιθική περίοδο και την Εποχή του Χαλκού. Οι αρχαιολογικές ανασκαφές έφεραν επίσης στο φως ευρήματα από τον πολιτισμό των Βιλανόβα (Civiltà villanoviana) που κατοικούσαν στην περιοχή γύρω στο 800-700 π.Χ. 

Σύμφωνα με ορισμένες επιγραφές που έχουν βρεθεί στην Καμπανία, εκεί που βρίσκεται σήμερα το Έμπολι, και πάνω στη Ποπίλια οδό (Via Popilia), στην αρχαιότητα ήταν το Eburum, μια από τις πόλεις των Λουκανών την οποία οι Ρωμαίοι την είχαν εντάξει στο καθεστώς *municipium*. Αναφορά στο Eburum γίνεται επίσης από τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο.

Ο πόλη καταστράφηκε από τον Αλάριχο τον Α’ το 410 μ.Χ. και από τους Σαρακηνούς τον 9 και τον 10 αιώνα. Στη συνέχεια αποτέλεσε τμήμα του Πριγκηπάτο του Σαλέρνο και ο Robert Guiscard έχτισε εκεί ένα πολύ μεγάλο κάστρο.

Το Έμπολι υπέστη μεγάλες ζημιές από τον σεισμό του 1980 που προκάλεσε το θάνατο περίπου 3000 ανθρώπων στην ευρύτερη περιοχή. 

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ευρώπη
* Πύλη:Ιταλία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 243173544
* GND: 4452900-4
* NKC: ge636654

 |

 |
Κατανομή των φυλών της Βαλτικής, γύρω στο 1200 μ.Χ. (τα όρια είναι κατά προσέγγιση)
Η **Σεμιγαλλική**, ή **Ζεμγαλιανή**, είναι εξαφανισμένη γλώσσα της Βαλτικής υποοικογένειας των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών.

Ιστορία
-------

Ομιλούταν στο βόρειο τμήμα της Λιθουανίας και τις νότιες περιοχές της Λετονίας στη Σεμιγαλλία. Πιστεύεται ότι είχε εξαφανιστεί από τον 16ο αιώνα, με την αφομοίωση των Σεμιγάλλων από τους Λετονούς. Η Σεμιγγαλική είναι γνωστή μόνο από αναφορές σε έγγραφα και κείμενα από πριν από τον 16ο αιώνα.

Φωνολογία
---------

Η Σεμιγαλλική μοιράζεται ορισμένες φωνολογικές ομοιότητες με τα Κουρονιανά και σε μικρότερο βαθμό τα Λετονικά. Τα κοινά βαλτικά φωνήματα συμφώνων [/k/], [/ɡ/] έγιναν [/c/], [/d͡z/] σε ποικιλίες των Σεμιγαλλικών. Όλα τα μακρά φωνήεντα και δίφθογγοι στο τέλος των λέξεων στα κοινά βαλτικά μειώνονταν σε απλά βραχέα φωνήεντα στα Σεμιγαλλικά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Zemgalian : Encyclopedia of the Languages of Europe : Blackwell Reference Online». *www.blackwellreference.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Μαΐου 2018. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2017.
2. ↑  Babaev, Cyril. «Semigalian language». *tied.verbix.com*. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2017.
Η **Σάντια** (**Shadia**, στα αραβικά: **شادية**, **Shādiyya**) (πραγματικό όνομα: **Φατμά Αχμέντ Καμάλ Σακέρ - Fatma Ahmed Kamal Shaker**, στα αραβικά: **فاطمة أحمد كمال شاكر‎**),(γεν. 1931 – 28 Νοεμβρίου 2017) ήταν Αιγύπτια ηθοποιός και τραγουδίστρια. Θεωρείται μια από τις πιο εμβληματικές ηθοποιούς και τραγουδίστριες της Αιγύπτου και αποτελεί σύμβολο της χρυσής εποχής του Αιγυπτιακού Σινεμά.

Έγινε γνωστή για τους ρόλους της σε ελαφρές αιγυπτιακές κωμωδίες και δράματα τη δεκαετία του πενήντα και του εξήντα. Έξι από τις ταινίες της βρίσκονται στις πρώτες θέσεις στη λίστα με τις 100 σημαντικότερες ταινίες του Αιγυπτιακού κινηματογράφου, του 20ου αιώνα.

Την έλεγαν «*Είδωλο των μαζών*» μετά τη συμμετοχή της στην ομώνυμη ταινία («*Maaboudat El Gamaheer*» -«*Είδωλο των μαζών*») καθώς και «*Η Κιθάρα του Αραβικού Τραγουδιού*» (στα αραβικά: *قيثارة الغناء العربى*) και «*Η Χρυσή Κιθάρα*» (στα αραβικά: *القيثارة*).

Τον Απρίλιο του 2015 έγινε η πρώτη γυναίκα ηθοποιός που της απονεμήθηκε τιμητικό διδακτορικό δίπλωμα από την Ακαδημία Καλών Τεχνών της Αιγύπτου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) *Discogs*. 3106127. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. www.imdb.com/name/nm0787183/. Ανακτήθηκε στις 21  Ιουνίου 2019.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 78500245
* **Europeana**: agent/base/153297
* LCCN: no2004110581
* ISNI: 0000 0004 4718 6914
* GND: 1176667203
* SUDOC: 242644171
* BNF: cb14163098d (data)
* MusicBrainz: 8d53ca2f-9b24-4682-a215-bc7e5a3f3e8c
* NLA: 40115310

 |

 |
Συντεταγμένες: 31°38′S 60°42′W﻿ / ﻿31.633°S 60.700°W﻿ / -31.633; -60.700

Η έδρα της κυβέρνησης της Σάντα Φε
Η **Σάντα Φε** (ισπανικά: *Santa Fe de la Vera Cruz*) είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Σάντα Φε στην Αργεντινή. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η Σάντα Φε έχει 415.345 κατοίκους και η μητροπολιτική περιοχή της Σάντα Φε έχει 526.073 κατοίκους. Η πόλη βρίσκεται στην βορειοανατολική Αργεντινή, κοντά στην συμβολή των ποταμών Παρανά και Σαλάδο, σε μια περιοχή γνωστή ως Πάμπας, και περιβάλλεται από ποταμούς, λίμνες και βάλτους. Η πόλη συνδέεται με την πόλη Παρανά στην απέναντι όχθη του ποταμού Παρανά με υποποτάμια σήραγγα. Η πόλη συνδέεται με αυτοκινητοδρόμους με το Ροσάριο και το Μπουένος Άιρες. Εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο Sauce Viejo. Είναι επίσης σημαντικό λιμάνι στον ποταμό Παρανά.

Ιστορία
-------

Η Σάντα Φε ιδρύθηκε από τον Ισπανό Χουάν ντε Γκαράι το 1573 στην περοχή που σήμερα βρίσκεται η Καγιαστά και λειτουργούσε ως λιμάνι για την υποστήριξη πλοίων που πήγαιναν στην Ασουνσιόν. Η πόλη μετακινήθηκε στην σημερινή θέση εξαιτίας των συνεχών επιθέσεων ιθαγενών, των ακρίδων και των πλημμυρών στη σημερινή θέση την 21η Απριλίου 1649. Η μετακίνηση ολοκλήρωθηκε μετά από μία περίπου δεκαετία. Η παλιά πόλη σήμερα είναι επισκέψη στο αρχαιολογικό Πάρκο Santa Fe la Vieja (Παλιά Σάντα Φε). Το 1662 η Ισπανική διοίκηση όρισε τη πόλη ως *Puerto Preciso*, δηλαδή ένα λιμάνι όπου το πλοία να καταγράφονται όταν περνούν από αυτό, βοηθώντας την ανάπτυξη της πόλης. Το προνόμιο καταργήθηκε το 1780. Το 1853 επικηρώθηκε στην Σάντα Φε το σύνταγμα της Αργεντινής. Το 1889 ιδρύεται στην πόλη το Επαρχιακό Πανεπιστήμιο της Σάντα Φε από τον κυβερνήτη Χοσέ Γάλβες, το οποίο το 1919 μετονομάστηκε σε Universidad Nacional del Litoral.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Historia». Επίσημη Ιστοσελίδα της Πόλης. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2013.  (Ισπανικά)

  


|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **Σάντα Φε**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σάντα Φε (Αργεντινή)** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 150091689
* LCCN: n80024385
* GND: 4051649-0
* BNF: cb12045265m (data)

 |

 |
Η **Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά** αποτελεί ένα από τα τρία είδη πολιτιστικής κληρονομιάς και αφορά παραδόσεις ή ζωντανές εκφράσεις που έχουν κληροδοτηθεί από τους προγενέστερους με τον προφορικό λόγο, όπως οι λαϊκές παραδόσεις, οι γιορτές και τελετές, χοροί, οι παραστατικές τέχνες, οι κοινωνικές πρακτικές, οι γνώσεις και οι τεχνικές.

Η Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά συνίσταται από τα μη ψηλαφητά χαρακτηριστικά ενός συγκεκριμένου πολιτισμού, τα οποία συχνά διατηρούνται από κοινωνικά έθιμα κατά τη διάρκεια μίας συγκεκριμένης ιστορικής περιόδου. Οι τρόποι και τα μέσα συμπεριφοράς μιας κοινωνίας και οι συχνοί τυπικοί κανόνες λειτουργίας σε ένα ιδιαίτερο πολιτιστικό κλίμα, όπως π.χ. κοινωνικές αξίες και παραδόσεις, έθιμα και πρακτικές, οι αισθητικές και πνευματικές αντιλήψεις, η καλλιτεχνική έκφραση, η γλώσσα, καθώς και άλλες πτυχές της ανθρώπινης πολιτιστικής δραστηριότητας. Η διατήρηση της άυλης κληρονομιάς είναι πιο δυσχερής από τη διατήρηση φυσικών/απτών αντικειμένων. Άλλωστε η σημασία των φυσικών αντικειμένων μπορεί να ερμηνευθεί με φόντο τις κοινωνικοοικονομικές, πολιτικές, θρησκευτικές και φιλοσοφικές αξίες μίας συγκεκριμένης ομάδας ανθρώπων.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
*

Δείτε επίσης
------------

* Λαογραφία
* Πολιτιστική Κληρονομιά
Έκρηξη ηφαιστείου Mayon, (Φιλιππίνες, 1984) **πυροκλαστικό κύμα** αριστερά, πυροκλαστικές ροές κέντρο και δεξιά στις πλαγιές του ηφαιστείου
Στην ηφαιστειολογία με τον όρο **πυροκλαστικό κύμα**, χαρακτηρίζεται η ρευστοποιημένη μάζα ταραχώδους μαγματικού αερίου που εκτινάσσεται σε μορφή αναβατικών δακτυλίων κατά τη διάρκεια ορισμένων ηφαιστειακών εκρήξεων. Πρόκειται για την "εν ψυχρώ" καλούμενη πυροκλαστική ροή που περιέχει πολύ μεγαλύτερη αναλογία αερίου έναντι πυροκλαστικών θραυσμάτων και συνεπώς μικρότερη πυκνότητα. Το γεγονός αυτό καθιστά το πυροκλαστικό κύμα περισσότερο ταραχώδες που του επιτρέπει να κινηθεί ανοδικά πάνω από ράχες και λόφους σε αντίθεση με τις πυροκλαστικές ροές που κινούνται καθοδικά στις πλαγιές των ηφαιστείων.

Γενικά
------

Το πυροκλαστικό κύμα συνίσταται περισσότερο από ατμούς πτητικών αερίων, όπως το υδρόθειο, και υδρατμούς άνω των 100 °C (212 °F) καθιστάμενο έτσι περισσότερο λευκόφαιο ηφαιστειακό νέφος. Εμφανίζεται στη βάση των κάθετων ανυψούμενων στηλών της ηφαιστειακής έκρηξης, από βίαιες διαφυγές υδρατμών και ελαφρών σωματιδίων όπου και εκτείνεται προς τα έξω κατά μήκος του εδάφους. Η ταχύτητά του είναι μικρότερη της πυροκλαστικής ροής, λόγω της μικρότερης πυκνότητας, εκτιμώμενη στα 20 - 50 μέτρα ανά δευτερόλεπτο, πλην όμως εξίσου θανατηφόρα, φθάνοντας σε απόσταση μεγαλύτερη των δέκα χιλιομέτρων κατά διεύθυνση υφιστάμενου ανέμου. Ο μηχανισμός δημιουργίας του είναι ο ίδιος της πυροκλαστικής ροής, που συμβαίνει εντός του ηφαιστειακού πόρου σε συνάντηση μάγματος είτε με υδροφόρο ορίζοντα, είτε με υπερκείμενο όγκο νερού κατά την έκρηξη κάτω από λίμνη ή θάλασσα.

Οι αποθέσεις πυροκλαστικού κύματος αναγνωρίζονται κυρίως από τη σταυρωτή στρώση τον δομών τους σε δακτυλοειδείς σειρές ιδιαίτερα σε χαμηλά ηφαίστεια με ευρύ κρατήρα όπως τύπου Μάαρ.
Χαρακτηριστική περίπτωση εμφάνισης πυροκλαστικού κύματος αποτελούν οι ατμίδες και οι εξάρσεις των θερμών σημείων γενικότερα.

Παρατηρήσεις
------------

Το πυροκλαστικό κύμα ως όρος φέρεται ν΄ αναγνωρίσθηκε το 1965 στην έκρηξη του ηφαιστείου Τάαλ των Φιλιππίνων. Η δε επικινδυνότητά του οφείλεται στις μεγάλες ποσότητες θερμών τοξικών αερίων που περιέχει.

Πηγές
-----

* "*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica*" τ.51ος, σ.183.

Βιβλιογραφία
------------

* Fisher, R.V.: "*Mechanism of Deposition from Pyroclastic Flows*" , Am. J. Sci. 264: 350-363 (1966)
* J. G. Moors "*Base Surge in Resent Volcanic Eruptions*", Bull. Volcan. 30: 337-363 (1967)
* Parsons, W. H.: "*Criteria for the Recognition of Volcanic Breccias: Review*" Mem. Geol. Soc. Am. 115 p. 263-304 (1969)
* R. V. Fisher & A.C. Waters "*Base Surge Bedforms in Maar Volcanoes*", Am. J. Sci. 268: 157-180 (1970)
Ο **Ραφαέλ Χοσέ Ορόζκο Μαέστρε** (ισπανικά: **Rafael** **José Orozco Maestre**, 24 Μαρτίου 1954 – 11 Ιουνίου 1992) ήταν Κολομβιανός τραγουδιστής και μουσικός. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους τραγουδιστές στην Κολομβία.

Γεννήθηκε στις 24 Μαρτίου 1954. Οι γονείς του ήταν η Ραφαέλ Ορόζκο Φερνάντες και η Χριστίνα Μαέστρε. γεννήθηκε σε μια οικογένεια δεκατριών παιδιών. Σπούδασε δευτεροβάθμια στο Colegio Nacional Loperena de Valledupar. Ο Ορόζκο ηχογράφησε για πρώτη φορά με τον ακορντεονίστα Emilio Oviedo το 1975.

Ο Ραφαέλ Ορόζκο Μαέστρε και ο Ισραήλ Ρομέρο συναντήθηκαν για πρώτη φορά σε σχολείο, όπου ο Orozco τραγούδησε σε ένα πάρτι. Δύο μήνες αργότερα, ίδρυσαν το συγκρότημα El Binomio de Oro στη Μπαρρανκίγια, το 1976. Με αυτό το γκρουπ κέρδισαν 16 χρυσούς δίσκους και δύο πλατινένιους δίσκους για πωλήσεις εκατομμυριούχων παγκοσμίως.

Ο Ραφαέλ Ορόζκο Μαέστρε πυροβολήθηκε εννέα φορές μπροστά στο σπίτι του το 1992.

Δισκογραφία
-----------

### Studio albums

* 1975 - *Adelante*
* 1975 - *Con emoción*
* 1977 - *Binomio de oro*
* 1977 - *Por lo alto*
* 1978 - *Enamorado como siempre*
* 1978 - *Los Elegidos*
* 1979 - *Súper vallenato*
* 1980 - *Clase aparte*
* 1980 - *De caché*
* 1981 - *5 años de oro*
* 1982 - *Festival vallenato*
* 1982 - *Fuera de serie*
* 1983 - *Mucha calidad*
* 1984 - *Somos vallenato*
* 1985 - *Superior*
* 1986 - *Binomio de oro*
* 1987 - *En concierto*
* 1988 - *Internacional*
* 1989 - *De Exportación*
* 1990 - *De fiesta con binomio de oro*
* 1991 - *De américa*
* 1991 - *Por siempre*

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Biografía». El vallenato (Colombia). Ανακτήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2022.
2. ↑  «Rafael Orozco». El Tiempo (Colombia). Ανακτήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2022.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 311473406
* **Europeana**: agent/base/89835
* LCCN: no2014141455
* ISNI: 0000 0004 4015 7088
* MusicBrainz: 51821023-677b-4705-9611-beb722065057

 |

 |
Ο **σεμεντίτης** είναι διαμεταλλική ένωση του σιδήρου με τον άνθρακα (καρβίδιο) με χημικό τύπο Fe3C και σύσταση 93,31% κ.β. Fe και 6,69% κ.β. C. Πρόκειται για σκληρή και εύθραυστη στερεά φάση με ιδιαίτερη σημασία στην μεταλλογνωσία του χάλυβα.

Ο σεμεντίτης κρυσταλλώνεται στο ορθορομβικό σύστημα και η σκληρότητά του φτάνει τα 800 HB (Brinell). 

Σε κοινούς ανθρακούχους χάλυβες υποευτηκτοειδούς σύστασης (C < 0,77% κ.β.), ο σεμεντίτης εμφανίζεται στην δομή του περλίτη ως γκρίζα φύλλα («λαμέλες») εναλλασσόμενα με λευκά φύλλα φερρίτη. Σε χάλυβες υπερευτηκτοειδούς σύστασης παρουσιάζεται στον περλίτη αλλά σχηματίζει και ανεξάρτητους λευκούς φυλλοειδείς κόκκους (κρυστάλλους). 

Σε χάλυβες που έχουν υποστεί θερμική κατεργασία («βαφή»), ο σεμεντίτης εμφανίζεται επίσης στην δομή του μπαινίτη, είτε στην μορφή μικρών λεπτών λωρίδων στα όρια των κόκκων του φερρίτη (*ανώτερος μπαινίτης*), είτε στην μορφή βελονοειδών κατακρημνισμάτων μέσα στους κόκκους του φερρίτη (*κατώτερος μπαινίτης*). Ο σεμεντίτης είναι επίσης ένα από τα κύρια συστατικά των χυτοσιδήρων. 

Ο σεμεντίτης απαντάται επίσης στην φύση — ειδικά σε μετεωρίτες — ως γκρίζο μεταλλικό ορυκτό με το όνομα **κοενίτης** (αγγλ. cohenite) και σύνθεση (Fe, Ni, Co)3C.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* H. K. D. H. Bhadeshia, "The structure of cementite" Αρχειοθετήθηκε 2006-08-24 στο Wayback Machine. — Η κρυσταλλική δομή του σεμεντίτη και άλλο υλικό για την φάση αυτή· από το Πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ (Αγγλικά).
* webmineral.com: "Cohenite mineral data"

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Φάσεις και μικροδομές στα κράματα σιδήρου-άνθρακα |
| --- |
|  |
| Φάσεις | 
* Φερρίτης (*α*-Fe ή *δ*-Fe)
* Ωστενίτης (*γ*-Fe)
* Σεμεντίτης (Fe3C)
* Μαρτενσίτης
 | Μικροδομή χυτοσιδήρου |
|  |
| Μικροδομές | 
* Περλίτης
* Λεδεβουρίτης
* Μπαινίτης
 |

 |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| CH4CxHy |  |  |  |      |
| Li2C2 | Be2C | B4C | C2 | (CN)2CxNy | COCO2CxOy | CF4 |      |
| Na2C2 | Mg2C | Al4C3 | SiC | CP | CSCS2 | CCl4 |      |
| K2K2 | CaC2 | Sc3C4 | TiC | VC | Cr3C2 | Mn3C | Fe3C | Co2C | Ni3C | Cu2CCu2C2 | ZnC |  | GeC | AsC | CSe2 | CBr4 |      |
| Rb2C2 | SrC2 | YC2 | ZrC | NbC | MoC | TcC | RuC | RhCRhC2 | PdC | Ag2C2 | CdC2 |  | Sn2C SnC | SbC | TeC | CI4 |      |
| Cs2C2 | BaC2 | La2C | HfC | TaCx | WC | Re2C | OsC | IrC | PdC | Au2C2 | HgC2 |  |  | BiC |  |  |      |
|  |  |      |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |      |
|  | ↓ |  |  |
| CeC2 | PrC | Nd4C3 |  | SmC2 | EuC2 | Gd4C3 | TbC2 | DyC2 | HoC | ErC | TmC | YbC | LuC |
| ThC2ThC |  | UC |  | PuC |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
Πυροκλαστικές ροές σαρώνουν τις πλαγιές του ηφαιστείου Μαγιόν, στις Φιλιππίνες, το 1984
Με τον απλουστευμένο γεωλογικό όρο **πυροκλαστική ροή**, ή **πυροκλαστικό ρεύμα** και επιστημονικά *πυροκλαστικό ρεύμα πυκνότητας*, (ΠΡΠ) ή διεθνώς **PDC** (εκ του όρου **P**yroclastic **D**ensity **C**urent) χαρακτηρίζεται ένα ταχύτατο ρεύμα θερμού αερίου και πυροκλαστικών υλικών (κυρίως από νεαρά, κύρια και τυχαία ηφαιστειακά αναβλήματα, όπως της ηφαιστειακής τέφρας), που κινείται στην επιφάνεια του ηφαιστειακού πεδίου, με δύναμη τυφώνα φθάνοντας τα 700 χλμ/ώρα ή 450 μίλια/ώρα και με θερμοκρασία από 550 °C μέχρι και 1.000 °C (ή 1.830 °F). 
Η πυροκλαστική ροή, άκρως καταστροφική και θανατηφόρα, συμβαίνει κατά την ηφαιστειακή έκρηξη των επισωρευσιγενών ηφαιστείων.

Γενικά
------

Ουσιαστικά οι πυροκλαστικές ροές είναι διάπυρες βαρυτικές ροές νέφους άλλοτε μεγαλύτερης και άλλοτε μικρότερης πυκνότητας του φυσικού αερίου που δημιουργούν λόγω θερμότητας ένα χαοτικό στροβιλισμό, διατηρώντας στο σκοτάδι κόκκινη απόχρωση. Ο όγκος τους κυμαίνεται από μερικές εκατοντάδες κυβικά μέτρα μέχρι και δέκα κυβικά χιλιόμετρα ίσως και περισσότερο, η δε μέγιστη απόσταση που μπορεί να φθάσει από το ηφαιστειακό κέντρο (όπως έχει παρατηρηθεί μέχρι σήμερα), λόγω της μεγάλης κινητικής ενέργειας, είναι το μεν πολύ πυκνό με βαριά αναβλήματα περί τα δέκα χιλιόμετρα, ενώ το πολύ ελαφρύ με ηφαιστειακή σπονδό εκατοντάδες χιλιόμετρα.

Βασικά αίτια δημιουργίας τους είναι τόσο η κατάρρευση της υπέρ του κρατήρα ανυψούμενης στήλης της έκρηξης, όσο ακόμα και η κατάρρευση ηφαιστειακής ασπίδας ή θόλου. Παρόμοιες ροές πολύ μικρότερης όμως ισχύος και θερμοκρασίας είναι οι παρατηρούμενες σε υποθαλάσσιες ηφαιστειακές εκρήξεις καθώς και των θερμών σημείων, χαρακτηριζόμενες ως ροές "εν ψυχρώ".

Ο τρόπος και η ταχύτητα της διασποράς των μεταφερομένων υλικών δια του ρεύματος αυτού εξαρτώνται κατά μέγιστο βαθμό από το επιφανειακό ανάγλυφο καθώς και από το μέγεθος και την πυκνότητα του ίδιου του ρεύματος.

Δείτε επίσης
------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πυροκλαστική ροή** |

* Πυροκλαστικό κύμα

Πηγές
-----

* "*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica*" τ.51ος, σ.183.

Βιβλιογραφία
------------

* Fisher, R.V.: "*Mechanism of Deposition from Pyroclastic Flows*" , Am. J. Sci. 264: 350-363 (1966)
* J. G. Moors "*Base Surge in Resent Volcanic Eruptions*", Bull. Volcan. 30: 337-363 (1967)
* Parsons, W. H.: "*Criteria for the Recognition of Volcanic Breccias: Review*" Mem. Geol. Soc. Am. 115 p.263-304 (1969)
* R. V. Fisher & A.C. Waters "*Base Surge Bedforms in Maar Volcanoes*", Am. J. Sci. 268: 157-180 (1970)
Οι **πυρκαγιές στον Νομό Καβάλας** το 1985 θεωρούνται μεταξύ των πιο καταστροφικών γεγονότων στην ιστορία του νομού. Η αρχή έγινε στις 14 Αυγούστου 1985 στο νότιο τμήμα της Θάσου, όπου κάηκαν 118.000 στρέμματα δασικής έκτασης και θάμνων, ενώ υπήρξαν και ανθρώπινα θύματα.

Στην περιοχή της Καβάλας και συγκεκριμένα στα ανατολικά, πολλές πηγές αναφέρουν πως η έναρξη έγινε είτε στο Χαλκερό, είτε στην Λεύκη, είτε από τα βορειοδυτικά, μεταξύ των περιοχών τους Χαλκερού και της Παλαιάς Καβάλας, όπου οι δασικές εκτάσεις ήταν πολύ μεγάλες. Στις 15 Αυγούστου κάηκαν 10.000 στρέμματα τεχνητού δάσους, που είχαν δημιουργηθεί κατά τη δεκαετία του 1910 και ολοκληρώθηκαν το 1980.

Ο Τύπος της εποχής αναφέρει ότι στις 15 Αυγούστου οι κάτοικοι είχαν εγκαταλείψει την πόλη, ενώ οι σειρήνες στο Δημαρχείο είχαν ηχήσει για πρώτη φορά μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Πέραν τούτου, η φωτιά στη Θάσο είχε επίσης οδηγήσει 20.000 τουρίστες και 7.000 μόνιμους κατοίκους να μεταφερθούν ακτοπλοϊκώς στην Καβάλα, ενώ επίσης 200 τουρίστες αποπειράθηκαν να κολυμπήσουν στην Καβάλα, μη γνωρίζοντας ότι η απόσταση ήταν 17 μίλια. Τελικά περισυνελέγησαν από σκάφη..

Κινητοποίηση
------------

Σύμφωνα με πηγές, υπήρξε κινητοποίηση από την τοπική διοίκηση και από τους πολίτες για τη μερική αναδάσωση του τόπου, καλύπτοντας από τα 100.000 μονάχα τα 24.420 στρέμματα, αφήνοντας τη φύση να συνεχίσει το έργο της. Μέχρι σήμερα, όλοι οι τόποι που επλήγησαν τότε στην Καβάλα, έχουν επανέλθει σε φυσιολογικούς ρυθμούς του 1985, επιτρέποντας έτσι την επιστροφή της χλωρίδας και πανίδας.

Υλικό
-----

* "Ο Ήλιος χάθηκε", αφιέρωμα στο γεγονός (2007)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ο καυτός μήνας Αύγουστος». Blog του Νίκου Νικητίδη. 6 Ιουλίου 2007. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2017.
2. ↑  «30 χρόνια απο την μεγάλη πυρκαγιά του 1985». Kavala-Portal. 16 Αυγούστου 2015. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2017. [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  «Αποκαίδια σαν άλλοτε». Το Βήμα. 27 Αυγούστου 2006. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2017.
4. ↑  «15 Αυγούστου- Η «μαύρη ημέρα» της Καβάλας και του δάσους της (βίντεο)». Kavala Press. 15 Αυγούστου 2014. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2017.
Ο **Ρησκούπορις Α΄** ήταν ένας των Σαπαίων βασιλιάς της Θράκης το 48-41 π.Χ. Ήταν γιος του Κότυος Α΄ (των Σαπαίων). Αδελφός του ήταν ο Ράσκος.

Έλαβε μέρος στον Εμφύλιο Πόλεμο τού Ιουλίου Καίσαρα με τον Γναίο Πομπήιο. Ήταν με το μέρος τού δεύτερου με 200 ιππείς, αλλά ο Πομπήιος έχασε (Ιουλίου Καίσαρα *Εμφύλιος Πόλεμος* ΙΙΙ.4). 

Αργότερα πήρε με 3000 ιππείς το μέρος τού Βρούτου και τού Κάσσιου, όταν τους κυνήγησε η Β΄ Τριανδρία. Ο αδελφός του Ράσκος έλαβε το μέρος της Β΄ Τριανδρίας (Οκταβιανός, Μάρκος Αντώνιος): τα δύο αδέλφια προσποιήθηκαν ότι αλληλομισούνται, αλλά μετά τη μάχη ο νικητής θα υποστήριζε τον ηττημένο. Πράγματι όταν νίκησαν οι Οκταβιανός και Μ. Αντώνιος, ο αδελφός του μερίμνησε να τον φέρει στη μεριά των νικητών (Αππιανός *Εμφύλιοι Πόλεμοι* ΙV.87-136).

Τον διαδέχθηκε ο γιος του Κότυς Β΄ (Σαπαίων).

Βιογραφία
---------

Ο όρμος Ρασκούπορις στο νησί Λίβινγκστον στα νότια νησιά Σέτλαντ, στην Ανταρκτική πήρε το όνομά του από τον Ρησκούπορι Α΄.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ηγεμόνων της Θράκης και της Δακίας
Η **Σαντάφ Καντέμ**, γεννημένη στις 23 Ιανουαρίου 1995 στην Τεχεράνη του Ιράν, είναι Ιρανή πυγμάχος.

Αποτελεί την πρώτη Ιρανή η οποία συμμετείχε σε επίσημο αγώνα πυγμαχίας, έπειτα από την Ιρανική Επανάσταση του 1979.

Βιογραφία
---------

Η Σαντάφ Καντέμ αναδείχθηκε νικήτρια κατά τη διάρκεια του πρώτου διεθνή αγώνα της, ο οποίος διεξήχθη στις 14 Απριλίου 2019 στο Ρουαγιάν της Γαλλίας, επικρατώντας της Γαλλίδας πυγμάχου Ανν Σωβέν εμπρός σε φίλαθλο κοινό 1.500 θεατών. Αφιέρωσε τη συγκεκριμένη νίκη της «σε όλους τους άνδρες και τις γυναίκες που έδωσαν την ζωή τους για την υπεράσπιση της χώρας (της), κατά τη διάρκεια του Πολέμου Ιράν-Ιράκ». 

Προπονητής της Καντέμ είναι ο Μαχιάρ Μονσιπούρ, Γαλλοϊρανός, πρώην πρωταθλητής Γαλλίας το 1996 και το 1997, καθώς και παγκόσμιος πρωταθλητής στην κατηγορία σούπερ πετεινού της αγγλικής πυγμαχίας μεταξύ του 2003 και του 2006. Μετά το πέρας του συγκεκριμένου αγώνα, γνωστοποίησε πως εις βάρος της ένταλμα σύλληψης είχε εκδοθεί στο Ιράν, μην επιτρέποντάς της, ως αποτέλεσμα, μαζί με τον Μαχιάρ Μονσιπούρ, να επιστρέψει στη χώρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γαλλικά) «Sadaf Khadem, la première boxeuse d'Iran à monter sur un ring». *Madame Figaro*. 13 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2019.
2. ↑  (Γαλλικά) «La première boxeuse iranienne de l'histoire, Sadaf Khadem, remporte son combat». *Madame Figaro*. 14 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2019.
3. 1 2  (Γαλλικά) «La boxeuse iranienne Sadaf Khadem reste en France par crainte d'être arrêtée en Iran». *France 24*. 18 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2019.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιράν
* Πύλη:Πυγμαχία
 |

 |
Η **Πυροβολαρχία** είναι η θεμελιώδης κατώτερη διοικητική μονάδα του Πυροβολικού.

Η Πυροβολαρχία έχει διοικητική αυτοτέλεια και αποτελεί τη "Μονάδα βολής" του Πυροβολικού. Στον ελληνικό στρατό μέχρι το 1877 ονομαζόταν λόχος πυροβολικού. Με το νέο τότε οργανισμό του 1878 έλαβε την ονομασία πυροβολαρχία. Στην εποχή των βραδυβόλων πυροβόλων, προκειμένου οι βολές να μη παρουσιάζουν βραδύτητα η κάθε πυροβολαρχία διέθετε 6 πυροβόλα, σε άλλους στρατούς π.χ. στο ρωσικό και αυστριακό (μέχρι τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο) 8 πυροβόλα.

Από την εισαγωγή όμως των ταχυβόλων πυροβόλων έγινε αποδεκτή η μείωση ανά πυροβολαρχία μέχρι 3-4 πυροβόλων.
Η γενική δομή του ριβονουκλεοτιδίου: φωσφορική ομάδα, ριβόζη και νουκλεοβάση.Στη βιοχημεία, το **ριβονουκλεοτίδιο** είναι νουκλεοτίδιο το οποίο περιέχει τη ριβόζη ως συστατικό της πεντόζης του. Θεωρείται μοριακός πρόδρομος των νουκλεϊκών οξέων. Τα νουκλεοτίδια είναι τα βασικά δομικά στοιχεία του ριβονουκλεϊκού οξέως (RNA). Το ίδιο το μονομερές σχηματίζει τα βασικά δομικά στοιχεία του ριβονουκλεϊκού οξέως από ριβονουκλεοτίδια. Ωστόσο, η μείωση του ριβονουκλεοτιδίου, από το ένζυμο της ριβονουκλεοτιδικής αναγωγάσης, σχηματίζει το δεοξυριβονουκλεοτίδιο, το βασικό δομικό στοιχείο του δεοξυριβονουκλεϊκού οξέως. Υπάρχουν αρκετές διαφορές μεταξύ των δεοξυριβονουκλεοτιδίων του δεοξυριβονουκλεϊκού οξέως και των ριβονουκλεοτιδίων του ριβονουκλεϊκού οξέως. Τα διαδοχικά νουκλεοτίδια συνδέονται μεταξύ τους μέσω ομολόγων φωσφοδιεστέρας.

Τα ριβονουκλεοτίδια χρησιμοποιούνται και σε άλλες κυτταρικές λειτουργίες. Αυτά τα ειδικά μονομερή χρησιμοποιούνται στην κυτταρική ρύθμιση και τη κυτταρική σηματοδότηση, όπως φαίνεται στη μονοφωσφορική αδενοσίνη. Επιπλέον, τα ριβονουκλεοτίδια μπορούν να μετατραπούν σε τριφωσφορική αδενοσίνη, το ενεργειακό νόμισμα των οργανισμών. Τα ριβονουκλεοτίδια μπορούν να μετατραπούν σε κυκλική μονοφωσφορική αδενοσίνη για να ρυθμίσουν τις ορμόνες του οργανισμού. Στους ζωντανούς οργανισμούς, οι πιο κοινές βάσεις ριβονουκλεοτιδίων είναι η αδενίνη (Α), η γουανίνη (G), η κυτοσίνη (C) και η ουρακίλη (U). Οι αζωτούχες βάσεις είναι ταξινομημένες σε δύο μητρικές ενώσεις, την πουρίνη και την πυριμιδίνη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Nelson, David (2008). *Lehninger Principles of Biochemistry*. W H Freeman and Co. σελίδες 272–273.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Νουκλεϊκά οξέα και οι δομικές τους υπομονάδες |
| --- |
|  |
| Νουκλεοβάσεις | 
* Πουρίνες
	+ Αδενίνη
	+ Γουανίνη
	+ Υποξανθίνη
	+ Ξανθίνη
* Πυριμιδίνες
	+ Ουρακίλιο
	+ Θυμίνη
	+ Κυτοσίνη
 |
|  |
| Νουκλεοζίτες | 

|  |  |
| --- | --- |
| Ριβονουκλεοζίτες | 
* Αδενοσίνη (**Α**)
* Γουανοσίνη (**G**)
* 5-Μεθυλουριδίνη (**m5U**)
* Ουριδίνη (**U**)
* 5-Μεθυλκυτιδίνη (**m5C**)
* Κυτιδίνη (**C**)
* Ψευδοουριδίνη (**Ψ**)
* Ινοσίνη (**I**)
* Ξανθοσίνη (**X**)
 |
|  |
| Δεσόξυριβονουκλεοζίτες | 
* Δεσοξυαδενοσίνη (**dA**)
* Δεσοξύγουανοσίνη (**dG**)
* Θυμιδίνη (**dΤ**)
* Δεοξυουριδίνη (**dU**)
* Δεοξυκυτιδίνη (**dC**)
* Δεσοξυινοσίνη (**dI**)
* Δεσοξυξανθοσίνη (**dX**)
 |

 |
|  |
| Νουκλεοτίδια | 

|  |  |
| --- | --- |
| Ριβονουκλεοτίδια | 
* Μονοφωσφορικά
	+ AMP
	+ GMP
	+ m5UMP
	+ UMP
	+ CMP
	+ IMP
	+ XMP

* Διφωσφορικά
	+ ADP
	+ GDP
	+ m5UDP
	+ UDP
	+ CDP

* Τριφωσφορικά
	+ ATP
	+ GTP
	+ m5UTP
	+ UTP
	+ CTP
	+ ITP
	+ XTP

* Κυκλικά ριβονουκλεοτίδια
	+ cAMP
	+ cGMP
	+ c-di-GMP
	+ c-di-AMP
	+ cADPR
	+ cGAMP
 |
|  |
| Δεοξυριβονουκλεοτίδια | 

* Μονοφωσφορικά
	+ dAMP
	+ dGMP
	+ dTMP
	+ dUMP
	+ dCMP
	+ dIMP
	+ dXMP

* Διφωσφορικά
	+ dADP
	+ dGDP
	+ dTDP
	+ dUDP
	+ dCDP

* Τριφωσφορικά
	+ dATP
	+ dGTP
	+ dTTP
	+ dUTP
	+ dCTP
	+ dITP
	+ dXTP

 |

 |

 |
Η **Άννα**, γαλλ. Anne (Νοέμβριος 1487 - Ιούλιος 1554) από τον Οίκο του Λάσκαρις ήταν Γαλλίδα ευγενής, κόρη και κληρονόμος του κόμη του Τέντε & Βεντιμίλια και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Βιλάρ.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Ιωάννη-Αντωνίου Β΄ ντε Λάσκαρις, κόμη του Τέντε & Βεντιμίλια και κυρίου του Μεντόνε και της Ιζαμπώ/Ισαβέλλας ντ' Ανγκλιούρ-Εστόζ.

Ήταν 12 ετών, όταν το 1491 έγινε ο γάμος της με τον Λουδοβίκο ντε Κλερμόν-Λοντέβ, υποκόμη του Νεμπουζάν. Το 1501 παντρεύτηκε τον Ρενέ κόμη του Βιλάρ-αν-Μπρες, νόθο γιο του Φιλίππου Β΄ δούκα της Σαβοΐας. Ο Ρενέ (1473-1525) ήταν κυβερνήτης της Νίκαιας & της Προβηγκίας και ναύαρχος της Γαλλίας. Επειδή ο πατέρας της δεν είχε άρρενα τέκνα, οι ιδιοκτησίες του περιήλθαν στην Άννα, όταν αυτός απεβίωσε το 1509.

Το 1515 ο Λουσιέν των Γκριμάλντι κύριος του Μονακό αγόρασε τα φεουδαλικά δικαιώματα επί της πόλης του Μεντόνε από τον Οίκο της Άννας Λάσκαρις και έτσι έφερε την πόλη, ως σύνολο, υπό την ηγεμονία του Μονακό ως τη Γαλλική Επανάσταση.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε πρώτα το 1491 τον Λουδοβίκο του Κλερμόν-Λοντέβ, υποκόμη του Νεμπουζάν.

Το 1591 έκανε δεύτερο γάμο, με τον Ρενέ της Σαβοΐας κόμη του Βιλάρ-αν-Μπρες και είχε τέκνα:

* Μαγδαληνή 1510-1574, με αξίωμα στην Αυλή, παντρεύτηκε τον Ανν του Μοντμορανσύ, στρατιωτικό, πολιτικό και διπλωμάτη.
* Κλωντ/Κλαύδιος 1507-1566, κόμης του Τέντε.
* Ονοράτιος 1509-1580, κόμης του Βιλάρ, μαρεσάλης της Γαλλίας.
* Μαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Αντώνιο Β΄ του Λουξεμβούργου-Λινύ (απεβ. 1557) κόμη του Μπριέν.
* Ιζαμπώ/Ισαβέλλα, παντρεύτηκε τον Ρενέ νε Μπαταρναί, κόμη του Μπουσάζ.

Η σφραγίδα της Άννας Λάσκαρις: Anne contesse de Tende. O δικέφαλος αετός προέρχεται από τη Ρωμαϊκή καταγωγή της.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.

Πηγές
-----

* Les manuscrits du C.E.D.R.E. – Dictionnaire Historique et Généalogique, vol. III. Le Royaume d'Italie, volume I. Cercle d'Études des Dynasties Royales Européennes (president, Jean-Fred Tourtchine), Paris, 1992, pp. 74-75. (French). ISSN 0993-3964.
Το **Ροκ Σπρινγκς** (αγγλικά: Rock Springs) είναι πόλη στην κομητεία Σουίτγουοτερ του Ουαϊόμινγκ των ΗΠΑ. Ο πληθυσμός του ήταν 23.036 στην απογραφή του 2010, καθιστώντας το την πέμπτη πιο πυκνοκατοικημένη πόλη στην πολιτεία Ουαϊόμινγκ και την πιο πυκνοκατοικημένη πόλη στην κομητεία Σουίτγουοτερ. Το Ροκ Σπρινγκς είναι η κύρια πόλη της ομώνυμης μικροπολιτικής στατιστικής περιοχής, η οποία έχει πληθυσμό 37.975 κατοίκους. Το Ροκ Σπρινγκς είναι γνωστό ως η Κατοικία 56 Εθνικοτήτων λόγω της εισροής μεταναστών από όλον τον κόσμο που ήρθαν να εργαστούν στα ανθρακωρυχεία τα οποία παρείχαν τα καύσιμα για την τροφοδοσία των ατμομηχανών του Σιδηροδρόμου Union Pacific. Η πλούσια πολιτιστική κληρονομιά της πόλης εορτάζεται κάθε καλοκαίρι στο φεστιβάλ International Day, όπου τα φαγητά, τα κοστούμια και οι παραδόσεις των προγόνων των κατοίκων αναδημιουργούνται και ψυχαγωγούν στο Πάρκο Μπάννινγκ μέσα στο κέντρο της πόλης.

Το Ροκ Σπρινγκς είναι η τοποθεσία του Κοινοτικού Κολεγίου του Δυτικού Ουαϊόμινγκ και του Wyoming's Big Show, μια ετήσια εκδήλωση με λούνα παρκ και συναυλίες που πραγματοποιείται στο Συγκρότημα Εκδηλώσεων της Κομητείας Σουίτγουοτερ.

Το Ροκ Σπρινγκς βρίσκεται σε μια πλούσια σε ενέργεια περιοχή με πολλές πετρελαιοπηγές και πηγές φυσικού αερίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  United States Census Bureau: «2016 U.S. Gazetteer Files» (Αγγλικά) United States Census Bureau. Ουάσινγκτον. 2016.
2. ↑  United States Census Bureau: «2010 U.S. Gazetteer Files» (Αγγλικά) United States Census Bureau. Ουάσινγκτον. 2010. Ανακτήθηκε στις 9  Ιουλίου 2020.
3. ↑  *Απογραφές των Ηνωμένων Πολιτειών 2020*. www.census.gov/quickfacts/fact/table/rockspringscitywyoming/POP010220. Ανακτήθηκε στις 27  Φεβρουαρίου 2022.
4. ↑  *Απογραφές των Ηνωμένων Πολιτειών 2020*. data.census.gov/cedsci/table?t=Populations+and+People&g=0100000US%2C%241600000&y=2020. Ανακτήθηκε στις 1  Ιανουαρίου 2022.
5. ↑  «Sweetwater Events Complex». Sweetwaterevents.com. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2018.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 138378281
* LCCN: n80153754
* GND: 4218490-3

 |

 |
Στην Ηφαιστειολογία με τον όρο **πυροκλαστική ασπίδα** χαρακτηρίζεται ιδιαίτερη γεωμορφή που σχηματίζεται συνηθέστερα εντός ηφαιστειακού κρατήρα ή καλδέρας.

Η πυροκλαστική ασπίδα που έχει μορφή τύμβου δημιουργείται από πυροκλαστικά υλικά του μάγματος κατά τη διάρκεια μιας ηφαιστειακής δραστηριότητας που εξέρχονται στην επιφάνεια του γεωφλοιού είτε από ρωγμές ηφαιστείου, είτε από εκρήξεις με χαμηλή ηφαιστειακή στήλη όπου η λάβα ψύχεται χωρίς να εξέλθει, δημιουργώντας έτσι μικρής κλίσεως πλαγιές.

Η πυροκλαστική ασπίδα αποτελεί ιδιαίτερη κατηγορία των ηφαιστείων ασπίδας. Απαντώνται συνηθέστερα στις Άνδεις στη Νότια Αμερική, στη Μελανησία καθώς και στην Αφρική.