recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 7°30′N 1°06′E﻿ / ﻿7.500°N 1.100°E﻿ / 7.500; 1.100

| Πλατώ Plateaux |
| --- |
|
| Συνταγμένες: | 7°30′N 1°06′E |
| Χώρα: | Τόγκο |
| Πρωτεύουσα: | Ατακπαμέ |
| Μεγαλύτερη πόλη: | Κπαλιμέ |
|

Για άλλες χρήσεις, δείτε: Πλατώ (αποσαφήνιση).  
Το **Πλατώ** (γαλλικά: Plateaux) είναι η μεγαλύτερη από τις 5 περιφέρειες του Τόγκο. Πρωτεύουσα είναι η Ατακπαμέ.

Πόλεις
------

Η μεγαλύτερη πόλη είναι η Ατακπαμέ και δεύτερη μεγαλύτερη η Κπαλινέ. Άλλες πόλεις είναι η Μπαντού, η Αγκού, η Αμλαμέ, η Ελαβανγκόν και η Ντανί Απεγεμέ.

Νομαρχίες
---------

Οι νομαρχίες του Πλατώ
* Αγκού
* Αμού
* Ντανί
* Εστ-Μονό
* Χαχό
* Κλοτό
* Μογέν-Μονό
* Ογκού
* Βαβά

Γεωγραφία
---------

Το Πλατώ βρίσκεται νότια της Μαριτίμ και βόρεια της Κεντρικής.Συνορεύει στα δυτικά με τη Βόλτα της Γκάνα και ανατολικά με τα διαμερίσματα του Μπενίν: στα νοτιοανατολικά με το Κουφφό, στα βορειοανατολικά με το Κιλλίνς και στα ανατολικά με το Ζου.

Το Πλατώ είναι η μεγαλύτερη σε έκταση και δεύτερη μεγαλύτερη σε πληθυσμό περιφέρεια (μετά τη Μαριτίμ).

Πληθυσμός
---------

Το Πλατώ είναι η δεύτερη μεγαλύτερη σε πληθυσμό περιφέρεια μετά τη Μαριτίμ.

Δείτε επίσης
------------

* Περιφέρειες του Τόγκο

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Περιφέρειες και Νομαρχίες του Τόγκο |
| --- |
|  |
| Μαριτίμ | 
* Αβέ
* Γκολφ
* Λακς
* Βο
* Γιοτό
* Ζιο
* Λομέ
 |  |
|  |
| Κεντρική | 
* Μπλιττά
* Σοτουμπουά
* Τσαουντζό
* Τσαμπά
 |
|  |
| Καρά | 
* Ασσολί
* Μπασάρ
* Μπιμά (Μπινά)
* Ντανκπέμ
* Ντουφελγκού
* Κεράν
* Κοζά
 |
|  |
| Πλατώ | 
* Aγκού
* Αμού
* Ντανί
* Εστ-Μονό
* Χαχό
* Κλοτό
* Μογέν-Μονό
* Ογκού
* Βαβά
 |
|  |
| Σαβάν | 
* Κπεντζάλ
* Οτί
* Τατζουαρέ
* Τον
 |
|  |
| Πρωτεύουσες Περιφερειών | 
* Λομέ
* Σοκοντέ
* Καρά
* Ατακπαμέ
* Νταπαόνγκ
 |

 |
*Αυτό το άρθρο είναι για την πλευρική αλυσίδα οποιουδήποτε τύπου μεγάλου μορίου. Για την υποκατάσταση ενός ατόμου ή χημικής ομάδας για ένα άτομο υδρογόνου σε μια υδρογονανθρακική αλυσίδα, δείτε υποκαταστάτης.*

IUPAC definition
**Ορισμός IUPAC**
**Κλάδος**  
**Πλευρική αλυσίδα**  
Μια ολιγομερής ή πολυμερής διακλάδωση από μια μακρομοριακή αλυσίδα. 

*Σημειώσεις*

 

1. Μια ολιγομερής διακλάδωση μπορεί να οριστεί ως *διακλάδωση μικρής αλυσίδας*.  
2. Μια πολυμερής διακλάδωση μπορεί να οριστεί ως *διακλάδωση μεγάλης αλυσίδας*.

Στην οργανική χημεία και βιοχημεία, η **πλευρική αλυσίδα** (**side-chain ή pendant chain**) συνδέεται με το κυρίως τμήμα του μορίου, που λέγεται «κύρια αλυσίδα». Το δεσμευτικό θέσης **R** χρησιμοποιείται συχνά ως ένα γενικό δεσμευτικό θέσης για τις πλευρικές αλυσίδες των αλκυλομάδων στα διαγράμματα χημικής δομής. Για την υπόδειξη άλλων μη ανθρακικών ομάδων στα διαγράμματα δομής, χρησιμοποιούνται συχνά τα **X**, **Y**, ή **Z**. Το σύμβολο *R* εισήχθη τον 19ο αιώνα από τον Γάλλο χημικό Charles Frédéric Gerhardt, που υποστήριξε την υιοθέτησή του, επειδή είναι πλατιά αναγνωρίσιμο και δίνει κατανοητά την αντιστοιχία του σε πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες, στο αρχικό γράμμα μιας ή περισσότερων λέξεων που εχρησιμοποιούντο ήδη για να υποδείξουν την έννοια και την κοινή χρήση της σημασίας «root-ρίζα» ή «residue-υπόλοιπο».

Στην επιστήμη των πολυμερών, η πλευρική αλυσίδα μιας ολιγομερούς ή πολυμερούς διακλάδωσης εκτείνεται από την κύρια αλυσίδα ενός πολυμερούς. Οι πλευρικές αλυσίδες έχουν αξιοσημείωτη επίδραση στις ιδιότητες ενός πολυμερούς, κυρίως στην κρυσταλλικότητα και την πυκνότητα του πολυμερούς. Μια ολιγομερής αλυσίδα μπορεί να οριστεί ως διακλάδωση μικρής αλυσίδας και μια πολυμερής αλυσίδα μπορεί να οριστεί ως μια διακλάδωση μεγάλης αλυσίδας. Οι πλευρικές ομάδες διαφέρουν από τις πλευρικές αλυσίδες· δεν είναι ούτε ολιγομερείς, ούτε πολυμερείς.

Στις πρωτεΐνες, που αποτελούνται από τμήματα αμινοξέων, οι πλευρικές αλυσίδες συνδέονται με τα άτομα α-άνθρακα της κύριας αλυσίδας του αμιδίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Glossary of basic terms in polymer science (IUPAC Recommendations 1996)». *Pure and Applied Chemistry* **68** (12): 2287-2311. 1996. doi:10.1351/pac199668122287. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-03-04.. Ανακτήθηκε στις 2015-03-19.
2. ↑  Jensen W.B. *Journal of Chemical Education* **87**, 360 (2010)
3. ↑
Σε είδη όπως ο μπακαλιάρος του Ατλαντικού, η πλευρική γραμμή είναι εμφανέστατη
Η **πλευρική γραμμή** είναι αισθητήριο όργανο των ψαριών και άλλων υδρόβιων οργανισμών, ευαίσθητο στις αλλαγές της πίεσης του νερού. Η λήψη ερεθισμάτων επιτυγχάνεται μέσω των αισθητήριων κυττάρων, τα οποία αποτελούν ουσιαστικά απολήξεις των νευρικών κυττάρων και οργανώνονται στους νευρομαστούς. Η πλευρική γραμμή επιτρέπει την ανίχνευση κινήσεων του νερού, που προκαλούνται από ρεύματα του νερού, θηρευτές ή άτομα του ίδιου είδους στις διάφορες κοινωνικές αλληλεπιδράσεις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Nybakken, James W. (2005). *Θαλάσσια Βιολογία - Μια Οικολογική Προσέγγιση*. Αθήνα: Εκδόσεις Ίων. σελ. 108. ISBN 9604115111.
2. ↑  Montgomery, J.· Bleckmann, H.· Coombs, S. (2014). «Sensory ecology and neuroethology of the lateral line». Στο: Coombs, S.· Bleckmann, H.· Fay, R.R.· Popper, A.N. *The Lateral Line System*. Springer. ISBN 978-1-4939-5165-9.
Στην ελληνική μυθολογία ο **Πλεισθένης** ήταν γιος του Ατρέα και της Κλεόλης (κόρης του Δίαντος) ή της Αερόπης. Σύμφωνα με κάποιες απόψεις ο Πλεισθένης ήταν ο πατέρας του Αγαμέμνονα και του Μενελάου.

`Αλλη παράδοση αναφέρει ότι ο Πλεισθένης ήταν γιος του Πέλοπα και της Ιπποδαμείας, αδελφός δηλαδή του Ατρέα και του Θυέστη. Σύμφωνα τέλος με τρίτη παράδοση, ο Πλεισθένης ήταν νόθος γιος του Θυέστη και της Αερόπης, και αδελφός του Ταντάλου. Σε αυτή την εκδοχή ο Πλεισθένης σκοτώθηκε από τον Ατρέα επειδή θέλησε να εκδικηθεί τον Θυέστη.

Πηγή
----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
Υδραυλική συσκευή ανύψωσης
Η **αρχή του Πασκάλ** είναι ένας από τους βασικούς νόμους της υδροστατικής. Η αρχή αυτή που προσδιορίσθηκε από τον Γάλλο φυσικό και μαθηματικό Μπλεζ Πασκάλ (1623-1662), προς τιμή του οποίου και φέρει το όνομά της, καθορίζει ότι η οποιαδήποτε πίεση που τυχόν μπορεί ν΄ ασκηθεί στην επιφάνεια ενός υγρού μεταδίδεται ομοιόμορφα εντός αυτού, προς όλες τις διευθύνσεις και σε όλο το βάθος του. 

Αν δηλαδή, σ΄ ένα ανοικτό δοχείο πλήρες υγρού εφαρμόσουμε σε όλη την ελεύθερη επιφάνειά του, π.χ. μ΄ ένα έμβολο, οποιαδήποτε πίεση τότε θα διαπιστώσουμε ότι οι δυνάμεις που θ΄ ασκεί το υγρό σε όποιοδήποτε σημείο των εσωτερικών τοιχωμάτων ή του πυθμένα του δοχείου, ανεξάρτητα της βαρύτητας, θα παρουσιάζουν παντού την ίδια τιμή. Προφανές λοιπόν είναι ότι η πίεση αυτή, που προέρχεται από εξωτερικές δυνάμεις π.χ. ατμοσφαιρική πίεση ή πίεση από πεπιεσμένο αέρα ή πίεση που ασκεί ένα έμβολο στην επιφάνεια ενός υγρού, είναι τελείως ανεξάρτητη των δυνάμεων της γήινης βαρύτητας. Αυτό σε αντιδιαστολή με την υδροστατική πίεση που εξαρτάται από την βαρύτητα.

Εφαρμογές της αρχής του Πασκάλ αποτελούν η πλήρωση με αέρα ενός τροχού ή μπαλονιού, το υδραυλικό πιεστήριο, οι υδραυλικοί γερανοί, τα υδραυλικά φρένα και πλείστα άλλα. Η αρχή του Πασκάλ αφορά όλα τα ρευστά.

Δείτε επίσης
------------

* Αρχή του Αρχιμήδη
* Θεμελιώδης εξίσωση υδροστατικής
* Στατικό ύψος ή Θλιπτικό ύψος
* Συγκοινωνούντα δοχεία
* Αεροσυμπιεστής

Παραπομπές
----------

1. ↑  Blaise Pascal, *Traitez de l'Equilibre des Liqueurs (Treatise on the Equilibrium of Fluids)*, Paris, 1663.
2. ↑  O'Connor, John J.; Robertson, Edmund F. «Αρχή του Πασκάλ», *MacTutor History of Mathematics archive*, University of St Andrews,  .
**Κρατιδιακές εκλογές** διεξάγονται στη Βάδη-Βυρτεμβέργη για την ανάδειξη των μελών της Βουλής (Landtag) του κρατιδίου αυτού της Γερμανίας.

Πρόσφατες εκλογές (2021)
------------------------

Κύριο λήμμα: Κρατιδιακές εκλογές της Βάδης-Βυρτεμβέργης 2021

Προηγούμενες εκλογές
--------------------

### 2011

Κύριο λήμμα: Κρατιδιακές εκλογές της Βάδης-Βυρτεμβέργης (2011)
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 27 Μαρτίου 2011. Το κυβερνών Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα της Άνγκελα Μέρκελ την χειρότερη ήττα του έπειτα από 58 χρόνια. Ο Βίνφριντ Κρέτσμαν έγινε ο πρώτος Οικολόγος πρωθυπουργός στο εν λόγω κρατίδιο και ανέλαβε καθήκοντα στις 12 Μαΐου 2011. O κυβερνητικός εταίρος των Χριστιανοδημοκρατών, το FDP, στο κρατίδιο όπου ιδρύθηκε, κατακρημνίστηκε σε βαθμό που παραλίγο να μείνει έξω από την τοπική Βουλή.

### 2016

Κύριο λήμμα: Κρατιδιακές εκλογές της Βάδης-Βυρτεμβέργης (2016)
Ο πρωθυπουργός του κρατιδίου Βίνφριντ Κρέτσμαν από τη Συμμαχία '90/Οι Πράσινοι ηγήθηκε κυβέρνησης συνασπισμού με τους Σοσιαλδημοκράτες (είχε κερδίσει και τις προηγούμενες εκλογές του 2011). Μετά τις εκλογές, ο Κρέτσμαν επιβεβαιώθηκε ως πρωθυπουργός τον Μάιο του 2016 και ηγήθηκε μιας κυβέρνησης συνασπισμού με το CDU, την πρώτη φορά που οι Πράσινοι ηγήθηκαν ενός συνασπισμού στη Γερμανία.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Φεβρουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2016.
3. ↑
4. ↑  H Αυγή[*νεκρός σύνδεσμος*], Ιστορική συντριβή για το κόμμα της Μέρκελ, 29 Μαρτίου 2011.
Η **Επαρχία της Έσσης-Νάσσαου** (γερμανικά: *Provinz Hessen-Nassau*) ήταν μια επαρχία του Βασιλείου της Πρωσίας από το 1868 έως το 1918, τότε επαρχία της Ελεύθερου Κράτους της Πρωσίας έως το 1944.

Δημιουργήθηκε ως συνέπεια του Αυστρο-Πρωσικού πολέμου του 1866 συνδυάζοντας το προηγούμενο ανεξάρτητο Έσση-Κάσσελ, το Δουκάτο του Νάσσαου, το Ελεύθερο Κράτος της Φρανκφούρτης, περιοχές που αποκτήθηκαν από το Βασίλειο της Βαυαρίας, και περιοχές που αποκτήθηκαν από το Μεγάλο Δουκάτο της Έσσης (συμπεριλαμβανομένου τμήματος του πρώην Λανδγραβάτου της Έσσης-Χόμπουργκ από την Έσση-Ντάρμστατ). 

Αυτές οι περιοχές συνδυάστηκαν για να σχηματίσουν την επαρχία Έσση-Νάσσαου το 1868 με την πρωτεύουσα της στο Κάσσελ και χωρίστηκαν σε δύο διοικητικές περιοχές: το Κάσσελ και το Βισμπάντεν. Το μεγαλύτερο μέρος της επαρχίας περιβάλλει την επαρχία της Άνω Έσσης στο Ελεύθερο Κράτος της Έσσης.

Την 1η Απριλίου 1929, το Ελεύθερο Κράτος του Βάλντεκ έγινε μέρος της Έσσης-Νάσσαου μετά από μια δημοφιλή ψηφοφορία και έγινε μέρος της διοικητικής περιοχής του Κάσσελ. Το 1935, η ναζιστική κυβέρνηση κατάργησε (de facto) όλα τα κράτη, οπότε οι επαρχίες δεν είχαν νόημα. Από την 1η Ιουλίου 1944, η Έσση-Νάσσαου χωρίστηκε στις επαρχίες Εκλεκτορική Έσση (πρωτεύουσα στο Κάσσελ) και Νάσσαου (πρωτεύουσα στο Βισμπάντεν). 

Το 1945, μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αυτές οι δύο επαρχίες συγχωνεύθηκαν και συνδυάστηκαν με τη γειτονική Έσση-Ντάρμστατ για να σχηματίσουν το βόρειο και δυτικό τμήμα της νεοσυσταθείσας πολιτείας της Έσσης. Μέρη του Νάσσαου μεταφέρθηκαν επίσης στη Ρηνανία-Παλατινάτο.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 242971715
* LCCN: n82166890
* GND: 4024732-6

 |

 |
Εθνόσημο του Λίχτενσταϊν
Το **εθνόσημο του Λίχτενσταϊν** αποτελεί και το κυρίαρχο έμβλημα του Πριγκιπάτου. Για το συμφέρον του κράτους επιτρέπεται η χρήση του και από ιδιώτες. Το έμβλημα δείχνει τις πολλές και διαφορετικές περιοχές της Ευρώπης, με τις οποίες το Λίχτενσταϊν σχετίστηκε, είτε με κατάκτηση είτε μέσω γάμων.

Στο πρώτο τεταρτημόριο βρίσκεται η Σιλεσία και στο δεύτερο τα όπλα του οίκου των Κουενρίνγκ. Στο τρίτο τέταρτο υπάρχει το Δουκάτο του Τροπάου και στο τέταρτο βρίσκονται τα όπλα του Οίκου των Σίρκσενα, από την Ανατολική Φριζία, που εκπροσωπούσαν την κομητεία του Ρίτμπεργκ. Στη βάση βρίσκεται το έμβλημα του Δουκάτου του Γιάγκερντορφ.

Ο μικρός χρυσοκόκκινος θυρεός του Πριγκιπικού Οίκου φαίνεται στη μέση ενός μεγαλύτερου θυρεού. Το πριγκιπικό καπέλο στέφει ένα μοβ ραβδί με γραμμές μιας ερμίνας πίσω από το μεγάλο εθνόσημο.

Ωστόσο, όταν το οικόσημο χρησιμοποιείται ως μικρό εθνόσημο, το καπέλο βρίσκεται απευθείας στην κορυφή του θυρεού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «1982.058 | Lilex - Gesetzesdatenbank des Fürstentum Liechtenstein». *www.gesetze.li*. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Εθνόσημο του Λίχτενσταϊν** |

* Επίσημη ιστοσελίδα

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνόσημα των χωρών της Ευρώπης |
| --- |
|  |
| Ανεξάρτητα κράτη | 
* Άγιος Μαρίνος
* Αλβανία
* Ανδόρρα
* Αρμενία
* Αυστρία
* Βατικανό
* Βέλγιο
* Βοσνία και Ερζεγοβίνη
* Βόρεια Μακεδονία
* Βουλγαρία
* Γαλλία
* Γερμανία
* Γεωργία
* Δανία
* Ελβετία
* Ελλάδα
* Εσθονία
* Ηνωμένο Βασίλειο
* Ιρλανδία
* Ισλανδία
* Ισπανία
* Ιταλία
* Κροατία
* Κύπρος
* Λετονία
* Λευκορωσία
* Λιθουανία
* Λίχτενσταϊν
* Λουξεμβούργο
* Μάλτα
* Μαυροβούνιο
* Μολδαβία
* Μονακό
* Νορβηγία
* Ολλανδία
* Ουγγαρία
* Ουκρανία
* Πολωνία
* Πορτογαλία
* Ρουμανία
* Ρωσία
* Σερβία
* Σλοβακία
* Σλοβενία
* Σουηδία
* Τουρκία
* Τσεχία
* Φινλανδία
 |
|  |
| Κτήσεις | 

|  |  |
| --- | --- |
| Ηνωμένο Βασίλειο | 
* Γιβραλτάρ
* Γκέρνσεϊ
* Τζέρσεϊ
* Νήσος Μαν
 |
|  |
| Δανία | 
* Νήσοι Φερόες
* Γροιλανδία
 |
|  |
| Φινλανδία | 
Ώλαντ |
|  |
| Νορβηγία | 
Σβάλμπαρντ |

 |
|  |
| Μη αναγνωρισμένα κράτη | 
* Αμπχαζία
* Κόσοβο
* ΤΔΒΚ
* Ναγκόρνο-Καραμπάχ
* Νότια Οσσετία
* Υπερδνειστερία
 |

 |
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ραμψίνιτος** είναι γνωστός ένας Αιγύπτιος φαραώ τον οποίο αναφέρει ο Ηρόδοτος. Αναφέρεται και από τον Διόδωρο τον Σικελιώτη με το όνομα **Ρέμφις**. Γενεαλογείται ως γιος του Πρωτέως και πρόγονος του Χέοπα. Μνημονεύεται ότι ο Ραμψίνιτος οικοδόμησε τα προπύλαια στα δυτικά του ναού του Ηφαίστου με τους δύο ανδριάντες στην πρόσοψη. Υποτίθεται ότι ο Ραμψίνιτος κατέβηκε και στον `Αδη, όπου έπαιζε ζάρια με τη θεά Δήμητρα και όταν ανέβηκε στον επάνω κόσμο πήρε από τη θεά ως δώρο ένα χρυσό ύφασμα. Σε ανάμνηση της επανόδου του Ραμψινίτου από τον `Αδη οι Αιγύπτιοι τελούσαν μια γιορτή που σχετιζόταν γενικώς με τον θάνατο και τη ζωή. Η νεότερη επιστημονική έρευνα δεν μπορεί να ταυτίσει τον Ραμψίνιτο με κάποιον πραγματικό φαραώ, ώστε να τον κατατάξει σε κάποια από τις δυναστείες της Αρχαίας Αιγύπτου. Συμβατικά ταυτίζεται με τον φαραώ Ραμσή Γ΄ (1186-1155 π.Χ.).

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
* Ηρόδοτος, *Ιστορία 2 Ευτέρπη*, Εκδόσεις Κάκτος, Αθήνα: Ιούλιος 1994, σσ. 175-85, ISBN 960-352-071-3.
To **εθνόσημο των Νήσων Αγίου Πέτρου και Μιχαήλ** είναι παρόμοιο με την ανεπίσημη σημαία του και γράφει το ρητό «*A mare labor*» στα λατινικά (αναφέρεται στην εργασία και στη θάλασσα). Ο θυρεός σχεδιάστηκε από το Λεόν Ζονέρ πριν από τη σημαία. Το κύριο μέρος του θυρεού είναι μπλε με ένα κίτρινο καράβι. Αυτό το πλοίο φέρεται να συμβολίζει το *Grande Hermine*, το οποίο έφερε το Ζακ Καρτιέ στον Άγιο Πέτρο στις 15 Ιουνίου 1536. Τρεις τετράγωνες σημαίες τοποθετημένες κατά μήκος της κορυφής θυμίζουν την καταγωγή των περισσότερων κατοίκων των νησιών, από αριστερά προς τα δεξιά: Βάσκοι, Βρετόνοι και Νορμανδοί.
Ο **Βίλχελμ Κάρλοβιτς Κύχελμπέκερ** (γερμανική γραφή: Wilhelm Küchelbecker, προφορά στα γερμανικά: Βίλχελμ Κύχελμπέκερ), (ρωσική γραφή: Вильгельм Карлович Кюхельбекер, προφορά στα ρωσικά: Βιλγκιέλμ Κάρλαβιτς Κιουχιλμπιέκιερ ), (21 (10) Ιουνίου 1797 – 23 (11) Αυγούστου 1846), ήταν Ρώσος ρομαντικός λογοτέχνης και μετείχε στην εξέγερση του Δεκέμβρη του 1825 κατά του τσάρου. Καταγόταν από γερμανική οικογένεια ευγενών της Βαλτικής. Πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής του στην Εσθονία και αργότερα φοίτησε στο Λύκειο Τσάρκογιε Σελό της Αγίας Πετρούπολης όπου έγινε στενός φίλος με τον μεγάλο Ρώσο ποιητή Αλεξάντρ Πούσκιν. Το 1821 πήγε στο Παρίσι για να παραδώσει μαθήματα στη Ρωσική Λογοτεχνία, η δραστηριότητά του όμως κρίθηκε πολύ φιλελεύθερη από την τσαρική κυβέρνηση και αναγκάστηκε να επιστρέψει στη Ρωσία.

Πολέμησε στον Πόλεμο του Καυκάσου υπό τις διαταγές του χαρισματικού στρατηγού Αλεξέι Πετρόβιτς Γιερμόλοφ (με τον ανιψιό τού οποίου είχε μονομαχία για λόγους τιμής). Παρά την απώτερη γερμανική καταγωγή του, ο Κύχελμπέκερ ήταν ένας φλογερός ρώσος πατριώτης και παρόλο που ήταν στενά δεμένος με τους ρομαντιστές, επέμενε να αυτοχαρακτηρίζεται ως συντηρητικός και κλασικιστής λογοτέχνης.

*Σκηνή από τον Πόλεμο στον Καύκασο (1817-1864), έργο του Φραντς Αλεξέγεβιτς Ρουμπό*Ως ποιητής είχε μια πανθεϊστική θεώρηση του κόσμου, δεν κατάφερε όμως να της δώσει μια σαφή έκφραση. Η ποίησή του είναι ένας κόσμος ατελής που περιμένει κάποιον να τον δομήσει και οργανώσει. Το πιο γνωστό του ποίημα είναι η ιπποτική ελεγεία για το θάνατο του Πούσκιν, ποίημα με το οποίο κλείνει η Χρυσή Εποχή της ρωσικής ποίησης.

Κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης του Δεκέμβρη του 1825, προέβη σε αποτυχημένη απόπειρα κατά της ζωής του πρίγκιπα Μιχαήλ Ρομανόφ, αδελφού του τσάρου Νικολάου Α'. Συνελήφθη και καταδικάσθηκε σε σωματική τιμωρία η οποία μετατράπηκε σε φυλάκιση στο κάστρο του νησιού Σβίμποργκ και άλλα κάστρα για δέκα χρόνια. Μετά από αυτή την περίοδο εξορίστηκε στο Κουργκάν (πόλη, πρωτεύουσα της ομώνυμης περιφέρειας στη δυτική Σιβηρία). Απεβίωσε τυφλός στο Τομπόλσκ (ιστορική πρωτεύουσα της Σιβηρίας) έχοντας προσβληθεί από φυματίωση. Η πιο διάσημη βιογραφία του, γραμμένη από τον Γιούρι Νικολάγιεβιτς Τυνιάνοφ και εκδοθείσα το 1925, σηματοδότησε με την έκδοσή της την αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος για τη ζωή και το έργο του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Η Μεγάλη Ρωσική Εγκυκλοπαίδεια. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28  Σεπτεμβρίου 2015.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Βίλχελμ Κύχελμπεκερ** |

* Ιστορία του Ευρωπαϊκού Πνεύματος του Παναγιώτη Κανελλόπουλου

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 56877721
* LCCN: n86003004
* ISNI: 0000 0001 0975 3015
* GND: 118898396
* SUDOC: 15750445X
* BNF: cb148357763 (data)
* MusicBrainz: e3f47e35-71e6-419c-b143-878df12a54ed
* NKC: jn20020408002

 |

 |
Οι Βασιλιάδες του βασιλείου Τουίπρα (Τρίπουρα) έπαιρναν τον τίτλο του **Μανίκγια**. Η δυναστεία ιδρύθηκε όταν ο Ράτνα Φα (Ράτνα Μανίκγια) ανέλαβε το τίτλο το 1280.

Ένας από τους πιο γνωστούς άρχοντες των Μανίκγια ήταν ο Μπιρ Τσάντρα Μανίκγια Μπαχαντούρ τον 19ο αιώνα.
Ο Μπιρ Μπικράμ Κισόρε Μανίκγια (βασίλεψε το 1923-1947) πέθανε το 1947, και ο 14χρονος γιος του Κιρίτ Μπικράμ Κισόρε Μανίκγια ορίστηκε ως ο 185ος βασιλιάς, ακόμα κι αν ήταν πολύ νέος για να κυβερνήσει για τη μεταβατική περίοδο μέχρι τις 15 Σεπτεμβρίου 1949, όταν η Τρίπουρα προσχώρησε στην Ένωση της Ινδίας. Ωστόσο, σύμφωνα με το Εθιμικό Δίκαιο κυβερνούσε υπό τη Μητέρα του, Αντιβασίλισσα Καντσάν Πράβα Ντεβί. Ο Κιρίτ Μπικράμ Κισόρε Μανίκγια πέθανε το 2006, και ο γιος του Πραντγιότ Μπικράμ Κισόρε Μανίκγια (γεννήθηκε το 1978) θα είναι ο διεκδικητής, ως 186ος βασιλιάς όπως θεωρείται μερικές φορές στον Τριπουρικό αλυτρωτισμό.

Κατάλογος των βασιλέων
----------------------

Ο πρώτος βασιλιάς της Δυναστείας Μανίκγια είναι ο 145ος βασιλιάς για τον υπολογισμό του Ρατζμάλα, στο Χρονικό των Βασιλέων, που γράφτηκε τον 14ο αιώνα. Οι νωρίτεροι βασιλιάδες είναι εν μέρει μυθολογικοί και εν μέρει θρυλικοί ή ημιθρυλικοί.

145. Ράτνα Φα (Ράτνα Μανίκγια) άκμασε το 1280
146. Πρατάπ Μανίκγια
147. Μουκούτ Μανίκγια (Μουκούντα)
148. Μάχα Μανίκγια
149. Ντάρμα Μανίκγια, άκμασε το 1430
150. Πρατάπ Μανίκγια Β΄
151. Ντάνγια Μανίκγια
152. Ντουάτζ Μανίκγια
153. Ντεμπ Μανίκγια
154. Ίντρα Μανίκγια
155. Βιτζάι Μανίκγια (1532-1563)
156. Ανάντα Μανίκγια
157. Ουντάι Μανίκγια
158. Τζάι Μανίκγια (Λοκτόρ Φα)
159. Αμάρ Μανίκγια (1577-1586)
160. Ρατζντάρ Μανίκγια
161. Τζασοντάρ Μανίκγια
162. Καλγιάν Μανίκγια
163. Γκομπίντα Μανίκγια (άκμασε το 1660)
164. Τσχάτρα Μανίκγια (Ναχσάτρα Ράι) (άκμασε το 1660/1670)
165. Ραμντέβ Μανίκγια
166. Ράτνα Μανίκγια Β΄
167. Ναρέντρα Μανίκγια
168. Μαχέντρα Μανίκγια
169. Ντάρμα Μανίκγια Β΄ (1714-1733)
170. Μουκούντα Μανίκγια
171. Τζάι Μανίκγια
172. Ίντρα Μανίκγια Β΄
173. Βιτζάι Μανίκγια Β΄
174. Κρίσνα Μανίκγια
175. Ρατζντάρ Μανίκγια
176. Ραμγκάνα Μανίκγια
177. Ντούργκα Μανίκγια
178. Κάσι Τσάντρα Μανίκγια
179. Κρίσνα Κισόρε Μανίκγια
180. Ισάν Τσάντρα Μανίκγια
181. Μπιρ Τσάντρα Μανίκγια
182. Ράντα Κισόρε Μανίκγια
183. Μπιρέντρα Κισόρε Μανίκγια
184. Μπιρ Μπικράμ Κισόρε Ντεμπάρμα (1923 – 1947)
185. Κιρίτ Μπικράμ Κισόρε Μανίκγια Ντεμπάρμα (1947-1949, πέθανε το 2006)
186. Κιρίτ Πραντγιότ Ντεμπ Μπαρμάν (γεννήθηκε το 1977 ή το 1978)

Παραπομπές
----------

1. ↑  North East India History Αρχειοθετήθηκε 2018-06-27 στο Wayback Machine. at north-east-india.com
2. ↑  Hill Tippera - History *The Imperial Gazetteer of India*, 1909, v. 13, p. 118.
3. ↑  Tripura, The Manikya Dynasty Genealogy, *royalark.net*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Genealogy of *Tripura Kingdom* at Queensland University web site
Πρώιμο υδραυλικό δυναμόμετρο, με μέτρηση ροπής νεκρού βάρους
Το **δυναμόμετρο** ή "DYNO" για συντομία, είναι συσκευή για ταυτόχρονη μέτρηση της ροπής και της περιστροφικής ταχύτητας (RPM) ενός κινητήρα, μηχανής ή άλλου περιστρεφόμενου πρωταρχικού κινητήρα, ώστε να μπορεί να υπολογιστεί η στιγμιαία ισχύς του, και συνήθως εμφανίζεται από το ίδιο το δυναμόμετρο ως kW ή bhp.

Εκτός από το ότι χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό της ροπής ή των χαρακτηριστικών ισχύος μιας υπό δοκιμή μηχανής, τα δυναμόμετρα χρησιμοποιούνται σε έναν αριθμό άλλων ρόλων. Σε τυπικούς κύκλους δοκιμών εκπομπών, όπως αυτοί που ορίζονται από την Υπηρεσία Προστασίας Περιβάλλοντος των Ηνωμένων Πολιτειών, τα δυναμόμετρα χρησιμοποιούνται για την παροχή προσομοιωμένης φόρτωσης δρόμου είτε του κινητήρα (χρησιμοποιώντας δυναμόμετρο κινητήρα) είτε πλήρους κινητήρα (χρησιμοποιώντας δυναμόμετρο πλαισίου). Πέρα από τις απλές μετρήσεις ισχύος και ροπής, τα δυναμόμετρα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως μέρος μιας δοκιμαστικής βάσης για μια ποικιλία δραστηριοτήτων ανάπτυξης κινητήρα, όπως η βαθμονόμηση των ελεγκτών διαχείρισης κινητήρα, λεπτομερείς έρευνες για τη συμπεριφορά καύσης και τριβολογία.
Ο **Βίλχελμ Γκότχελφ Λόρμαν** (*Wilhelm Gotthelf Lohrmann*, 31 Ιανουαρίου 1796 - 20 Φεβρουαρίου 1840) ήταν Σάξονας χαρτογράφος, αστρονόμος, μετεωρολόγος και πατρόνας των επιστημών.

Βίος
----

Γεννήθηκε στην Δρέσδη. Το 1810 φοίτησε στο *Pfeilschmidtschen Garnisonsschule* και στην συνέχεια σπούδασε αρχιτεκτονική. Η μητέρα του απεβίωσε το 1812 και ο πατέρας του το 1817. Έχασε την πρώτη του σύζυγο, Christiane Amalie, το 1827. Είχαν παντρευτεί το 1819 και είχαν έξι παιδιά. Ο Λόρμαν νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά το 1828 την Henriette.

Επιστημονικό έργο
-----------------

Το 1821 έκανε ακριβείς παρατηρήσεις της Σελήνης, χάρη στις οποίες δημιούργησε χάρτη του φυσικού μας δορυφόρου (*Mondkärtchen*, σεληνιακός χάρτης). Το 1824 ακολούθησε η "Τοπογραφία της ορατής πλευράς της Σελήνης" (*Topographie der sichtbaren Mondoberfläche*) που σήμερα φυλάσσεται στην βιβλιοθήκη του Πολυτεχνείου της Δρέσδης (*Technische Universität Dresden*). Ολοκλήρωσε τους χάρτες του το 1836, όμως δημοσιεύτηκαν μετά τον θάνατό του. Το 1878 ο Γιόχαν Σμιντ (Johann Friedrich Julius Schmidt) επεξεργάστηκε και εξέδωσε τα 25 τμήματα του χάρτη του Λόρμαν ως *Mondkarte in 25 Sektionen* (σεληνιακός χάρτης σε 25 μέρη). Το έργο αυτό επανεκδόθηκε το 1963.

Ο Λόρμαν είναι επίσης υπεύθυνος για την ίδρυση του Πολυτεχνείου της Δρέσδης (1828), του οποίου μάλιστα διατέλεσε και first director of that institution.

Δείτε επίσης
------------

* Ο αστεροειδής 4680 Λόρμαν καθώς και ο σεληνιακός κρατήρας ονομάστηκαν προς τιμήν του.

Βιβλιογραφία
------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Βίλχελμ Γκότχελφ Λόρμαν** |

* Lohrmann, WG, "Topographie der Sichtbaren Mondoberflache", Dresden-Leipzig, 1824.
* Lohrmann, Wilhelm Gotthelf; Schmidt, Johann Friedrich Julius; Ahnert, Paul, "Mondkarte in 25 Sektionen", Leipzig, J. A. Barth, 1963.
* Birmingham, J. "Review (Lohrmann's Lunar Map)", *Astronomical Register*, vol. 16, 1878.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 25397390
* **ΕΒΕ**: 222875
* LCCN: n85206479
* ISNI: 0000 0000 3785 5919
* GND: 118728903
* SUDOC: 224738585

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Η **εμπορική επωνυμία** ή **εταιρική επωνυμία** είναι ψευδώνυμο που χρησιμοποιείται από τις εταιρείες με σκοπό να εκτελούν τις δραστηριότητές τους υπό μία επωνυμία που διαφέρει από την καταχωρημένη νομική επωνυμία της επιχείρησης. Οι εμπορικές επωνυμίες χρησιμοποιούνται συνήθως από τις εταιρείες για να διεξάγουν τις δραστηριότητές τους υπό μία απλούστερη μάρκα, σε αντίθεση με τη χρήση της επίσημης επωνυμίας τους στο πλαίσιο όλων των δημόσιων επικοινωνιών, ή όταν ένα επιθυμητό όνομα δεν ήταν σε θέση να καταχωρηθεί από τον υπεύθυνο της επιχείρησης, ή αν η επιχείρηση ανήκει μια ξεχωριστή εταιρεία, δικαιοδόχο (franchisee), ή ατομική επιχείρηση. Οι εμπορικές επωνυμίες που χρησιμοποιούνται επίσης στην ονοματολογία του φαρμάκου υπόκεινται σε συγκεκριμένες πολιτικές και κατευθυντήριες γραμμές για χρήση σε ακαδημαϊκές δημοσιεύσεις, (για παράδειγμα, ατορβαστατίνη (εμπορική ονομασία Lipitor της Pfizer)).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Information for Late-Breaking Abstract Authors». American Society of Hematology. 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2015.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Trade name  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Συντεταγμένες: 8°28′46.4″N 13°14′56.6″W﻿ / ﻿8.479556°N 13.249056°W﻿ / 8.479556; -13.249056

Το **Εθνικό Στάδιο Σιάκα Στίβενς** (*αγγλικά: Siaka Stevens National Stadium‎*, ευρέως γνωστό και ως *National Stadium*) είναι το εθνικό στάδιο της Σιέρα Λεόνε και βρίσκεται στην πρωτεύουσα της χώρας, τη Φριτάουν. Κυρίως χρησιμοποιείται για αγώνες ποδοσφαίρου, αλλά έχει επίσης και αθλητικές εγκαταστάσεις. Είναι το μεγαλύτερο και κυριότερο στάδιο της Σιέρα Λεόνε, και έχει χωρητικότητα 45.000 θεατών. Το συγκεκριμένο στάδιο αποτελεί το μέρος προπόνησης της Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Σιέρα Λεόνε.

Πληθώρα επαγγελματικών ποδοσφαιρικών σωματείων της Σιέρα Λεόνε πραγματοποιούν τους εντός έδρας αγώνες τους στο στάδιο. Το στάδιο χρησιμοποιείται, επίσης, περιστασιακά για πολιτιστικές, κοινωνικές, θρησκευτικές, πολιτικές και μουσικές εκδηλώσεις. Η ορκωμοσία του νέου προέδρου της Σιέρα Λεόνε γίνεται συνήθως στο στάδιο αυτό.

Το Εθνικό Στάδιο Σιάκα Στίβενς ανήκει στην κυβέρνηση της Σιέρα Λεόνε και υπεύθυνοι για τη συντήρησή του είναι οι αρμόδιοι του Υπουργείου Αθλητισμού της χώρας.

Το στάδιο επονοματίστηκε ένεκα του πρώτου προέδρου της χώρας, Σιάκα Στίβενς, ο οποίος υπέγραψε και ενέκρινε τον προϋπολογισμό για την κατασκευή του σταδίου το 1979.

Ιστορία
-------

Ολοκληρωμένο στις 18 Απριλίου 1979, ως **Στάδιο Σιάκα Στίβενς** (ονομάστηκε από τον Πρόεδρο Σιάκα Στίβενς), το όνομα του σταδίου άλλαξε το 1992 όταν ξεκίνησε ένα πραξικόπημα από μια ομάδα νεαρών στρατιωτικών. Το 2008, οπαδοί ζήτησαν την αλλαγή του ονόματος πίσω στο αρχικό, αναφέροντας ως επιχείρημα την έλλειψη αθλητικής επιτυχίας από την αλλαγή.

Το προηγούμενο στάδιο που υπήρχε λεγόταν *Reckrie Stadium*. Κατεδαφίστηκε ολοσχερώς στα τέλη της δεκαετίας του 1970, ώστε να δημιουργηθεί χώρος για το σημερινό στάδιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *GeoNames*. 2005. Ανακτήθηκε στις 6  Απριλίου 2015.
2. ↑  «Sierra Leone National Stadium - Freetown». *wikimapia.org*.
3. ↑  FussballTempel Αρχειοθετήθηκε 2010-04-02 στο Wayback Machine.
4. ↑  Fans Call for Change of Stadium Name Αρχειοθετήθηκε 2008-07-01 στο Wayback Machine. Sierra Express, 16 June 2008
Ο **Αρτέμιος Δεναξάς** ήταν Έλληνας επιχειρηματίας και υπουργός Συγκοινωνιών στην κυβέρνηση Κονδύλη.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Υπήρξε ιδιοκτήτης της «Εταιρείας Γενικού Εμπορίου Αρτέμιος Δεναξάς & ΣΙΑ», η οποία εν συνεχεία μετατράπηκε στην Οικονομική και Τεχνική Εταιρεία Ελλάδος Α.Ε. της οποία διετέλεσε πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Ναυτικού Ομίλου Αθηνών, του οποίου διετέλεσε πρώτος γενικός γραμματέας κατά την περίοδο 1934 - 1944.

Διετέλεσε Υπουργός Συγκοινωνιών στην κυβέρνηση Γεωργίου Κονδύλη (1926]].

Παραπομπές
----------

1. ↑  80 χρόνια από την ίδρυση του ΝΟΑ, από την εφημερίδα Η Καθημερινή
2. ↑  Κυβέρνηση Κονδύλη (1926), από την ΓΓΚυβερνήσεως
Συντεταγμένες: 1°52′10.8″S 12°26′48.4″E﻿ / ﻿1.869667°S 12.446778°E﻿ / -1.869667; 12.446778

Ο **Νυανγκά** (γαλλικά: *Nyanga*) είναι ποταμός με μήκος περί τα 600 χιλιόμετρα, που διαρρέει τη νότια Γκαμπόν και τη βορειοδυτική Δημοκρατία του Κονγκό, στην Αφρική. Είναι ο δεύτερος σημαντικότερος ποταμός της Γκαμπόν μετά τον Ογκοουέ. Ο Νυανγκά είναι γνωστός για τα πολυάριθμα σημεία ορμητικού ρεύματος, που διακόπτουν τον κατά τα άλλα αργό ρου του.

Ρους
----

Ο Νυανγκά πηγάζει σε υψόμετρο περίπου 900 μέτρα στο Μπιρουγκού-Μπεργκέν, στα σύνορα μεταξύ της Γκαμπόν και της Δημοκρατίας του Κονγκό, κοντά στο όριο των επαρχιών Νγκουνιέ και Ογκοουέ-Λολό της Γκαμπόν. Αρχικώς ρέει προς τα νότια κατά μήκος των συνόρων των δύο χωρών, αλλά χωρίς να τα ορίζει, και κατόπιν προς τα νοτιοδυτικά, διαρρέοντας την επαρχία Νιάρι του Κονγκό και μετά την ομώνυμη Επαρχία Νυανγκά της Γκαμπόν. Ο ρους του στρέφεται απότομα προς τα βορειοδυτικά και μετά από περίπου 100 χιλιόμετρα περνά από την πρωτεύουσα της επαρχίας, την Τσιμπανγκά, τη μεγαλύτερη πόλη που είναι κτισμένη στις όχθες του. Τέλος στρέφεται και πάλι προς τα νοτιοδυτικά, εκεί όπου δέχεται τα νερά του σημαντικότερου παραποτάμου του, του Μουκαλαμπά, και εκβάλλει στον Ατλαντικό Ωκεανό, 70 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της κωμόπολης Μαγιουμπά, σε γεωγραφικές συντεταγμένες 2°58′45″ Ν πλάτος και 10°16′15″ Α μήκος.

Υδρολογία
---------

Η λεκάνη απορροής του ποταμού Νυανγκά έχει έκταση 22.500 τ.χλμ.. Η μέση παροχή του ποταμού στην Τσιμπανγκά φθάνει τα 280 έως 330 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο, με μέγιστο τον Μάρτιο (530 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο) και ελάχιστο τον Σεπτέμβριο (88,4 κυβικά μέτρα/δευτ.).

Παραπομπές
----------

1. ↑  ru.wikipedia.org/wiki/Реки\_Габона.
2. ↑  Scheffel, Richard L.· Wernet, Susan J. επιμ. (1980). *Natural Wonders of the World*. United States of America: Reader's Digest Association, Inc. σελίδες 271. ISBN 0-89577-087-3.

Πηγές
-----

* National Geographic Society - Sean Fraser κ.ά.: *African Adventure Atlas*, 2003, σσ. 24, 72
* Lerique Jacques: «Hydrographie-Hydrologie» στο έργο *Geographie et Cartographie du Gabon, Atlas Illustré*, The Ministère de l'Education Nationale de la Republique Gabonaise, εκδ. Edicef, Παρίσι 1983, σσ. 14-15
Συντεταγμένες: 34°16′23.30″S 61°39′28.62″W﻿ / ﻿34.2731389°S 61.6579500°W﻿ / -34.2731389; -61.6579500

Χάρτης της λεκάνης του Ρίο ντε λα Πλάτα, που δείχνει τον ποταμό Σαλάδο να ενώνεται με τον Ρίο ντε λα Πλάτα νοτιοανατολικά του Μπουένος Άιρες.
Ο **ποταμός Σαλάδο** (ισπανικά: *Río Salado*‎, Ισπανική προφορά: ˈri.o saˈlaðo) είναι ποταμός στα βόρεια της επαρχίας του Μπουένος Άιρες στην Αργεντινή. Πηγάζει από τη λίμνη Ελ Τσανιάρ στα σύνορα με την επαρχία Σάντα Φε, 40 μέτρα πάνω από τη μέση στάθμη της θάλασσας, και ρέει κυρίως νοτιοανατολικά για 640 χιλιόμετρα πριν εκβάλει στον κόλπο Σαμπορομπόν, μέρος των εκβολών του Ρίο ντε λα Πλάτα στον Ατλαντικό Ωκεανό. Οι εκβολές του Σαλάδο βρίσκονται περίπου 170 χιλιόμετρα νότια της πόλης του Μπουένος Άιρες.

Η λεκάνη απορροής του Σαλάδο είναι περίπου 170.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, δηλαδή πάνω από το μισό της έκτασης της επαρχίας. Η περιοχή δέχεται κατά μέσο όρο 2.000 χιλιοστά βροχόπτωσης ετησίως, γεγονός που συχνά προκαλεί πλημμύρες στην περιοχή με χαμηλό υψόμετρο. Ο ποταμός διέρχεται από τις πόλεις Χουνίν, Ρόκε Πέρες και Χενεράλ Μπελγράνο, καθώς και από διάφορους υγροβιότοπους και λίμνες- η διοχέτευση του κάτω ρου έχει βελτιώσει την αποστράγγιση του ποταμού με 88 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο. Σχεδόν 1 εκατομμύριο άνθρωποι ζουν στη λεκάνη.

Τον 19ο αιώνα, πριν από την Κατάκτηση της Ερήμου, ο ποταμός Σαλάδο λειτουργούσε ως όριο μεταξύ των ισπανικών αποικιοκρατούμενων εδαφών και εκείνων που εξακολουθούσαν να ελέγχουν οι ιθαγενείς.

Επειδή η Αργεντινή έχει έναν άλλο, πιο σημαντικό ποταμό Σαλάδο, στο βόρειο τμήμα της χώρας, αυτός ο ποταμός Σαλάδο ονομάζεται ενίοτε **Σαλάδο ντελ Σουρ** (Salado del Sur, *Νότιος Σαλάδο*).

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ποταμών της Αργεντινής

Παραπομπές
----------

1. ↑  Río Salado - GEOnet Names Server
2. 1 2 3  «Salado River | river, Buenos Aires, Argentina | Britannica». *www.britannica.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2023.
3. ↑  Palmer, J.; Suter, S. N.; Aradas, R. D. (2002-05). «The Rio Salado Basin in Argentina: An Integrated Master Plan» (στα αγγλικά). *Water and Environment Journal* **16** (2): 141–146. doi:10.1111/j.1747-6593.2002.tb00385.x. ISSN 1747-6585. .

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 315148600
* LCCN: sh2002004500

 |

 |
Ο ποταμός **Νάπο** (ισπανικά: *Río Napo*) είναι σημαντικός παραπόταμος του Αμαζονίου στον άνω ρου του τελευταίου. Ο Νάπο πηγάζει στον Ισημερινό ανάμεσα σε τρία ηφαίστεια των ανατολικών Άνδεων, τα Αντισάνα, Σιντσουλάγουα και Κοτοπάξι.

Το συνολικό μήκος του Νάπο είναι 1.075 χιλιόμετρα και η μέση παροχή του 6.976 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο. Η λεκάνη απορροής του ποταμού έχει έκταση 100.518 τ.χλμ..

Χωριό στη δυτική όχθη του Νάπο στο Περού, λίγα μίλια πριν από τη συμβολή του ποταμού με τον Αμαζόνιο. Η ξηρά πέρα από το ρεύμα είναι νησί του ποταμού.
Προτού φθάσει στην πεδιάδα, ο Νάπο δέχεται πολυάριθμα ποταμάκια από απροσπέλαστες κακοτράχαλες περιοχές. Από τον βορρά δέχεται στην πόλη Πουέρτο Φρανσίσκο δε Ορεγιάνα τα νερά ενός μεγάλου παραποτάμου, του Κόκα, και παρακάτω ενός άλλου ισχυρού ποταμού, του Αγουαρίκο, τη στιγμή που εισέρχεται στο άλλο κράτος το οποίο διασχίζει: το Περού.

Μεγάλου μήκους παραπόταμος από τα δυτικά είναι ο Ποταμός Κουραράυ, του οποίου οι πηγές δεν απέχουν πολύ από τις πηγές του Νάπο. Από τον Κόκα μέχρι τον Κουραράυ η κοίτη του Νάπο είναι γεμάτη με βράχους που προεξέχουν και μπάγκους χαλικιών, με αποτέλεσμα να «ρίχνει» έξω πολλά κανό, σε νησίδες της ζούγκλας οι οποίες κατά την εποχή των βροχών πλημμυρίζουν, δίνοντας στον ποταμό ένα πολύ μεγαλύτερο πλάτος. Από τη συμβολή με τον Κόκα μέχρι την εκβολή του στον Αμαζόνιο, ο Νάπο κυλά μέσα σε πεδινό δάσος, από όπου δεν είναι ορατός ούτε ένας λόφος, και οι ομοιόμορφα επίπεδες όχθες του διακόπτονται μόνο από βάλτους και μικρές λίμνες.

Από τον Αμαζόνιο ο Νάπο είναι πλωτός για μικρά ποταμόπλοια προς τα επάνω μέχρι τη συμβολή του με τον Κουραράυ, δηλαδή επί περίπου 348 χιλιόμετρα, ή λίγο περισσότερο για μεγάλες βάρκες. Από εκεί και πάνω, με δύσκολη κωπηλασία κανό, μπορεί κάποιος να τον ανεβεί μέχρι τη Σάντα Ρόζα του κράτους του Ισημερινού, το συνηθισμένο σημείο επιβιβάσεως, στην αντίστροφη πορεία, για φίλους της περιπέτειας που κατεβαίνουν από το υψίπεδο του Κίτο. Αλλά και ο Κόκα είναι πλωτός στο μισό μήκος του.

Παραπομπές
----------

1. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Napo River στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 173761000
* GND: 4245936-9

 |

 |
Στη Βιολογία με τον όρο **πρωτογενής παραγωγή** ορίζεται η φωτοχημική ενέργεια, ως παράγωγο του ηλιακού φωτός και της φωτοσύνθεσης, που δεσμεύεται από τα φυτά σε μορφή οργανικών ενώσεων.

Πρόκειται για βιολογική διαδικασία που ουσιαστικά αποτελεί την πρώτη και βασική μορφή αποταμίευσης ενέργειας σ΄ ένα οικοσύστημα. Ο δε ρυθμός της, δηλαδή η δημιουργούμενη μάζα οργανικών ουσιών, καλούμενη βιομάζα, που παράγεται στη μονάδα του χρόνου, είτε κατ΄ έκταση στην επιφάνεια ξηράς, είτε κατ΄ όγκο σε θαλασσινό ή γλυκό νερό ονομάζεται "πρωτογενής παραγωγικότητα".

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.48ος,σελ.142.
Μια σελίδα από το Χρονικό του Ραμόν Μουντανέρ
Ο **Ραμόν Μουντανέ** (*Ramon Muntaner*, 1265 - 1336) ήταν Καταλανός στρατιωτικός και συγγραφέας που έγραψε το *Crònica*, ένα χρονικό της ζωής του, περιλαμβάνοντας τις περιπέτειες του ως διοικητής της Καταλανικής Εταιρείας. 

Γεννήθηκε στην Παρελάδα, στην Κομητεία της Χερόνας, το 1265 και πέθανε στην Ίμπιζα, στο βασίλειο της Μαγιόρκας, το 1336. Συνέγραψε το Καταλανικό Χρονικό, που αρχίζει από την εποχή του Ιάκωβου Α΄ του Κατακτητή (1207) μέχρι την στέψη του Αλφόνσου του Δ´ της Αραγωνίας (1328).

Υπήρξε μέλος της Καταλανικής Εταιρείας. Μαζί τους εξεστράτευσε κατά των Τούρκων υπό τις διαταγές του Ροζέ ντε Φλορ (Roger de Flor) και αργότερα κατά των Φράγκων και των Ελλήνων του Βυζαντίου.

Ο Μουντανέ συνέγραψε το χρονικό του σε λίγο παραπάνω από τρία χρόνια. Είναι γραμμένο στο πρώτο πρόσωπο, με τρόπο απλό χωρίς πολλά ρητορικά στολίδια. Αποτελεί ασυνήθιστο γεγονός ότι ταυτόχρονα ήταν στρατιώτης που λάμβανε μέρος στις μάχες και ιστορικός που τις κατέγραφε. Το Χρονικό του Ραμόν Μουντανέ έχει σημαντικές ιστορικές ημερομηνίες και είναι απαραίτητο για την ανάλυση της ιστορίας της αντίστοιχης περιόδου του Στέμματος της Αραγωνίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Chronica, o descripcio dels fets, e hazanyes del inclyt Rey don Jaume Primer, Ramon Muntaner* από το Ινστιτούτο Θερβάντες Αρχειοθετήθηκε 2007-09-27 στο Wayback Machine.
* Ramon Muntaner, *Chronicle*, μεταφρασμένο από την Λαίδη Goodenough
* *Expedición de los Catalanes y Aragoneses contra Turcos y Griegos*, από το Ινστιτούτο Θερβάντες

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 59210592
* LCCN: n79043256
* ISNI: 0000 0001 1027 664X
* GND: 118735276
* SUDOC: 030268761
* BNF: cb12768150n (data)
* BNE: XX1082919

 |

 |
Το Βυζαντινο-Αραβικό σύνορο από τον 7ο ως τον 10ο αι. John Haldon, The Palgrave Atlas of Byzantine History. London 2005, p. 109
Η **Πολιορκία της Νίσιβης** έλαβε χώρα το 573 όταν η Βυζαντινή Αυτοκρατορία, υπό τον αυτοκράτορα Ιουστίνο Β'΄, πολιόρκησε τη Σασανιδική πόλη Νίσιβη. Οι Σασανίδες υπερασπίστηκαν με επιτυχία την πόλη και νίκησαν τη Βυζαντινή δύναμη. 

Σύμφωνα με το «Ιουστινιάνειο τρόπο», οι Ρωμαίοι κινητοποίησαν μηχανικούς της φρουράς για την επίθεση και τους διέταξαν να πραγματοποιήσουν μία «πολύ σύνθετη πολιορκία». 

Ο λόγος πίσω από την καταστροφή των Ρωμαίων στη Νίσιβη φένεται να οφειλόταν σε διαφωνίες μεταξύ των Ρωμαίων αξιωματικών.  Σύμφωνα με τα Συριακά χρονικά, ωστόσο, οι Σασανιδικές δυνάμεις κατάφεραν να καθυστερήσουν τον Ρωμαϊκό στρατό, επιτρέποντάς τους να προετοιμαστούν για εκτεταμένη άμυνα.  Μία καταγραφή ανέφερε επίσης μία αποτυχία πληροφοριών από Άραβες πράκτορες, έτσι ώστε οι Ρωμαίοι να αγνοούν την κίνηση του στρατού των Σασανιδών προς τη διασταύρωση του Ευφράτη με το Kαμπούρ.  Αυτός ο στρατός επιτέθηκε στους Ρωμαίους από τα μετόπισθεν.

Μετά την άρση της πολιορκίας, οι Σασανίδες χρησιμοποίησαν τους ρωμαϊκούς καταπέλτες, που είχαν εγκαταλειφθεί, στην επιτυχή πολιορκία της Δάρας, αργότερα εκείνο το έτος.  Η συγκεκριμένη πολιορκία κράτησε έξι μήνες και η νίκη έδωσε στον Χοσρόη Α΄ ένα άλλο σημαντικό φρούριο στην ανατολική Μεσοποταμία, εκτός από τη Νίσιβη.

Bιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2  Petersen 2013.
2. ↑  Petersen 2013, σελ. 121.
3. ↑  Petersen 2013, σελ. 327.
4. ↑  Petersen, Leif Inge Ree (2013). *Siege Warfare and Military Organization in the Successor States (400-800 AD): Byzantium, the West and Islam*. Leiden: BRILL. σελ. 569. ISBN 9789004251991.
5. ↑  Curtis, Vesta Sarkhosh· Stewart, Sarah (2008). *The Sasanian Era*. London: I.B.Tauris. σελίδες 123. ISBN 9781845116903.
6. ↑  Bury, J. B. (2015). *A History of the Later Roman Empire*. Cambridge, MA: Cambridge University Press. σελ. 100. ISBN 9781108083188.

Πηγές
-----

* Greatrex, Geoffrey, επιμ. (2002). *The Roman Eastern Frontier and the Persian Wars: Part II, AD 363-630*. Routledge. σελίδες 1-408. ISBN 978-0415465304.
* Petersen, Leif Inge Ree (2013). *Siege Warfare and Military Organization in the Successor States (400-800 AD): Byzantium, the West and Islam*. BRILL. ISBN 978-9004254466.
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Πολιορκία της Πάτρας (αποσαφήνιση).

Η πολιορκία της Πάτρας που έγινε το 1429, ήταν μια σειρά από μάχες που έδωσε ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, ακόμα τότε δεσπότης του Μυστρά , και ο αδερφός του Θωμάς να ανακτήσουν τις περιοχές του Δεσποτάτου που κατείχαν οι Φράγκοι και ο Κάρολος Α' Τόκκος. Η Πάτρα τότε ανήκε στην δικαιοδοσία του Λατίνου αρχιεπισκόπου και ήταν Βαρονία. 

Η πρώτη προσπάθεια έγινε τον Ιούλιο του 1428, όπου ο Κωνσταντίνος έστησε το στρατόπεδο του στους Μύλους στον κάμπο της Πάτρας. Εκεί παντρεύτηκε την πρώτη του γυναίκα τη Μανταλένα-Καρολίνα ανηψιά μάλιστα του Κάρολου Τόκκου κόρη του αδελφού του Λεονάρδο σε μια προσπάθεια να ανακτήσει το παλιό Δεσποτάτο αναίμακτα. Τελικά δεν κατάφερε όμως να καταλάβει την πόλη και αποχώρησε στο Χλεμούτσι όπου μόλις το είχε πάρει προίκα. 

Τον Μάρτιο του 1429 οι πρόκριτοι της Πάτρας μέσω του Ανδρόνικου Λάσκαρη διαβεβαιώνουν τον Κωνσταντίνο ότι θα καταλάβει την πόλη και θα τον βοηθήσουν γι'αυτό. Όταν δε ο Κωνσταντίνος πείστηκε ξεκίνησε με τον στρατό του νύχτα κι έφτασε στην περιοχή Τρεις Εκκλησιές όπου το πρωί είχε νέα συνάντηση με τους προύχοντες των Πατρών. Φτάνοντας την ίδια μέρα στην Πάτρα οι Φράγκοι έστειλαν έναν Λατίνο κληρικό να ρωτήσει τι ήθελαν , ο Κωνσταντίνος ζήτησε την πόλη με συνθήκη είτε με πόλεμο, επιστρέφοντας ο απεσταλμένος ηχήσανε σάλπιγγες και οι Φράγκοι κλείστηκαν στο κάστρο. 

Την άλλη μέρα Κυριακή των Βαΐων ξεκίνησε η πολιορκία , όπως αναφέρει ο Γεώργιος Φραντζής , οι στρατιώτες του Δεσπότη έκοψαν πρώτα βάγια και κρατώντας τα στα χέρια όρμησαν στα τείχη του κάστρου. Κατά την διάρκεια της πολιορκίας πιάστηκε αιχμάλωτος ο ίδιος ο Φραντζής όταν προσπάθησε να σώσει τον Κωνσταντίνο όταν ένα βέλος κτύπησε το άλογο του και στην προσπάθεια του να ξεμπλέξει του επιτέθηκαν από το κάστρο. Με την βοήθεια του Πατρινού προκρίτου Ι. Ρωσωτά απελευθερώθηκε στις 23 Απριλίου. Στις 5 Μαΐου ο Κωνσταντίνος έλυσε την πολιορκία έπειτα από συμφωνία με τους πολιορκημένους και αναχώρησε για τη Γλαρέτζα. Η συμφωνία προέβλεπε να λυθεί η πολιορκία , να πάρει ο Κωνσταντίνος το Κάστρο του Σαραβαλίου και να περιμένουν την επιστροφή του Αρχιεπισκόπου Μαλατέστα να αποφασίσει τι θα κάνει.

Στις 3 Ιουνίου ο Κωνσταντίνος ξεκίνησε πάλι εναντίον της Πάτρας εφόσον ο Λατίνος αρχιεπίσκοπος δεν είχε επιστρέψει ακόμα από την Ιταλία όπου αναζητούσε βοήθεια. Στον δρόμο συνάντησε τον αδελφό του Θωμά όπου πολιορκούσε την Χαλανδρίτσα και διανυκτέρευσαν μαζί στην Καμενίτσα. Την επόμενη ημέρα το βράδυ, 4 Ιουνίου, έφτασε στην Πάτρα όπου στρατοπέδευσε στον ναό του Αγίου Ανδρέα. Όπως διηγήτε ο Φραντζής στις 5 το πρωί της πρώτης ημέρας της εβδομάδος βγήκε από το κάστρο αντιπροσωπία και όλοι οι κάτοικοι της πόλης, αφού προσκύνησαν τον δεσπότη του παρέδωσαν τα κλειδιά του κάστρου. Μπαίνοντας στην πόλη ο Κωνσταντίνος οι δρόμοι ήταν στρωμένοι με άνθη και ο λαός τον έρενε με ρόδα και τριαντάφυλλα.

Πηγές
-----

* Στέφανος Θωμόπουλος, *Ιστορία της πόλεως Πατρών*, Τόμος Β΄, Αχαϊκές εκδόσεις, ISBN 960-7960-10-6
* Ουίλιαμ Μύλλερ, *Οι Φράγκοι εν Πελοπόννησω*, αρχείο ιστορικών λόγων, Μετ. Σπυρίδων Λάμπρου, εκδόσεις Ελεύθερις σκέψις, Αθήνα 1994, ISBN 960-7199-34-0
Συντεταγμένες: 20°20′11″S 40°17′37″W﻿ / ﻿20.33639°S 40.29361°W﻿ / -20.33639; -40.29361

H **Βίλα Βέλια** (ˈvilɐ ˈvɛʎɐ, Πορτογαλικά σημαίνει *Παλιά Πόλη*) είναι παραθαλάσσια πόλη στην πολιτεία Εσπίριτο Σάντο στη νοτιοανατολική Βραζιλία. Βρίσκεται απέναντι από τη Βιτόρια, την πρωτεύουσα της πολιτείας. Σύμφωνα με απογραφή του 2010, ο πληθυσμός της Βίλα Βέλια ανέρχεται στους 427.579 κατοίκους.

Ιστορία
-------

Η Βίλα Βέλια είναι η παλαιότερη πόλη της πολιτείας. Ιδρύθηκε ως **Vila do Espírito Santo** στις 23 Μαΐου 1535 από τον Πορτογάλο εξερευνητή *Vasco Fernandes Coutinho*. Αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Πορτογαλία γύρω στο 1550 για να προσλάβει νέους αποίκους, καθώς δεν υπήρχαν αρκετοί για τη διατήρηση της αποικίας. Ωστόσο, κατά την επιστροφή του, ανακάλυψε ότι υπήρξαν βίαιες διαμάχες μεταξύ των αποίκων, των δούλων και των Ινδιάνων, οι οποίοι είχαν αναγκάσει τους περισσότερους κατοίκους να διαφύγουν στη Βιτόρια. Σε απάντηση, ο *Coutinho* μετέφερε την πρωτεύουσα στη Βιτόρια, η οποία παραμένει μέχρι σήμερα. Στη συνέχεια, η Βίλα Βέλια παρέμεινε μια ήσυχη πόλη μέχρι πρόσφατα. Η απογραφή του 1828, για παράδειγμα, έδειξε μόνο 1.250 άτομα στην πόλη. Σήμερα, ωστόσο, η Βίλα Βέλια είναι η μεγαλύτερη πόλη σε ολόκληρη την πολιτεία Εσπίριτο Σάντο και έχει περίπου 450.000 κατοίκους.

Οικονομία
---------

Αξιοσημείωτες εταιρείες στη Βίλα Βέλια περιλαμβάνουν την *Garoto*, έναν από τους μεγαλύτερους κατασκευαστές σοκολάτας της Βραζιλίας.

Η περιοχή έχει περάσει πολλά χρόνια έντονης ανάπτυξης ακινήτων και πολλά πολυτελή κτίρια είναι πλέον κοινό θέαμα σε όλες τις κύριες παραλίες της. Ορισμένοι επικριτές υποστηρίζουν ότι αυτή η πρακτική μπορεί να θεωρηθεί ως υπερβολική αστικοποίηση μιας περιοχής με χαμηλό προφίλ, παρά τα οικονομικά οφέλη.

Φωτογραφίες
-----------

* Άλλη άποψη της πόληςΆλλη άποψη της πόλης
* Ορεινή συνοικία της πόληςΟρεινή συνοικία της πόλης
* Χριστιανικό Μοναστήρι στην Βίλα ΒέλιαΧριστιανικό Μοναστήρι στην Βίλα Βέλια
* Η γέφυρα που συνδέει την Βίλα Βέλια με την ΒιτόριαΗ γέφυρα που συνδέει την Βίλα Βέλια με την Βιτόρια

Δείτε επίσης
------------

* Εσπίριτο Σάντο
* Αποικισμός της Αμερικής

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 15  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  «Πληροφορίες για την Βίλα Βέλια». atlasbrasil. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Φεβρουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2019.
3. ↑  «Πληθυσμιακή ανάπτυξη της Βίλα Βέλια». citypopulation.
4. ↑  «*Vasco Fernandes Coutinho, καπετάνιος της Εσπίριτο Σάντο*». Wikivisually.
5. ↑  «Ιστορία της Βίλα Βέλια». trekearth. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2008.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Vila Velha, Espírito Santo στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 141956099
* LCCN: n85080030
* GND: 10038332-4

 |

 |
Το **εθνόσημο των Αντίγκουα και Μπαρμπούντα** σχεδιάστηκε το 1966 από τον Γκόρντον Κρίστοφερ. Εισήχθη επίσημα στις 16 Φεβρουαρίου του 1967.

Συμβολισμός
-----------

Ο συμβολισμός στο εθνόσημο είναι πιο σύνθετος από τα σύμβολα στη σημαία της χώρας, αν και παρόμοιος. Στην κορυφή του εμβλήματος υπάρχει ένας ανανάς, φρούτο για το οποίο φημίζονται τα νησιά. Γύρω από το θυρεό υπάρχουν πολλά φυτά, τα οποία υπάρχουν σε αφθονία στη χώρα: ο κόκκινος ιβίσκος, το ζαχαροκάλαμο και το γιούκα. Το θυρεό προστατεύει ένα ζευγάρι ελαφιών, τα οποία συμβολίζουν την άγρια ζωή στα νησιά. Το σχέδιο του θυρεού δείχνει τον ήλιο (που είναι και στη σημαία), να ανατέλλει από μια μπλε και άσπρη θάλασσα. Ο ήλιος συμβολίζει ένα νέο ξεκίνημα και το μαύρο φόντο τις αφρικανικές ρίζες πολλών από τους κατοίκους του κράτους. Στο κάτω μέρος του θυρεού, μπροστά στη θάλασσα, βρίσκεται ένας ζωγραφιστός μύλος για ζάχαρη. Στο κάτω μέρος επίσης βρίσκεται μια περγαμηνή με γραμμένο το εθνικό σύνθημα: «*Each endeavouring, all achieving*».

Πηγές
-----

* - Στοιχεία για το εθνόσημο.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνόσημα των χωρών της Βόρειας Αμερικής |
| --- |
|  |
| Ανεξάρτητα κράτη | 
* Αγία Λουκία
* Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες
* Αγίος Χριστόφορος και Νέβις
* Αϊτή
* Αντίγκουα και Μπαρμπούντα
* Γουατεμάλα
* Γρενάδα
* Δομινίκα
* Δομινικανή Δημοκρατία
* Ελ Σαλβαδόρ
* ΗΠΑ
* Καναδάς
* Κολομβία
* Κόστα Ρίκα
* Κούβα
* Μεξικό
* Μπαρμπάντος
* Μπαχάμες
* Μπελίζ
* Νικαράγουα
* Ονδούρα
* Παναμάς
* Τζαμάικα
* Τρινιντάντ και Τομπάγκο
 |  |
|  |
| Εξαρτημένα εδάφη | 

|  |  |
| --- | --- |
| Δανία | 
Γροιλανδία |
|  |
| Γαλλία | 
* Άγιος Βαρθολομαίος
* Άγιος Μαρτίνος
* Γουαδελούπη
* Μαρτινίκα
* Σαιν Πιερ και Μικελόν
* Κλίππερτον
 |
|  |
| Ολλανδία | 
* Άγιος Ευστάθιος
* Άγιος Μαρτίνος
* Σάμπα
 |
|  |
| Ηνωμένο Βασίλειο | 
* Ανγκουίλα
* Βερμούδες
* Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι
* Μοντσερράτ
* Νήσοι Κέιμαν
* Τερκς και Κέικος
 |
|  |
| Ηνωμένες Πολιτείες | 
* Aμερικανικές Παρθένες Νήσοι
* Νήσος Ναβάσσα
* Πουέρτο Ρίκο
 |

 |

 |