recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Κώστας Δέρβος** (22 Μαρτίου 1984) είναι Έλληνας πολιτικός που διετέλεσε πρόεδρος του Ιδρύματος Νεολαίας και Δια Βίου Μάθησης (2019 - 2023) και προέδρος της ΟΝΝΕΔ (2016-2019).

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1984 με καταγωγή από τη Λάμπεια Ηλείας. Είναι απόφοιτος του τμήματος Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Πειραιώς και του τμήματος Εκπαιδευτικών Ηλεκτρολόγων Μηχανικών της Ανώτατης Σχολής Παιδαγωγικής και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης. Είναι κάτοχος του μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών MSc Advanced Industrial & Manufacturing Systems του Kingston University London.

Το 2019 εκπροσώπησε την Ελλάδα με τη συμμετοχή του στο πρόγραμμα International Visitor Leadership Program (IVLP), ως υπότροφος του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ με θέμα «Τρέχοντα Κοινωνικά, Πολιτικά και Οικονομικά ζητήματα των ΗΠΑ για τους Νέους Ευρωπαίους Ηγέτες I».

Επαγγελματική σταδιοδρομία
--------------------------

Εργάστηκε επί σειρά ετών σε τεχνικά γραφεία και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση ως εκπαιδευτικός. Έχει επίσης εργασιακή εμπειρία ως εργαστηριακός συνεργάτης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση με αντικείμενο την πληροφορική και τις γλώσσες προγραμματισμού και έχει υπάρξει στέλεχος στον ΔΕΔΔΗΕ Α.Ε.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

### Πρόεδρος ΟΝΝΕΔ

Παράλληλα με τις σπουδές του διετέλεσε υπεύθυνος της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, ενώ ήταν εκλεγμένο μέλος στο διοικητικό συμβούλιο της σχολής του. Το 2013 εκλέχτηκε στην Κεντρική Επιτροπή της ΟΝΝΕΔ. Διετέλεσε υπεύθυνος για τις οργανώσεις Αττικής στο Εκτελεστικό Γραφείο της ΟΝΝΕΔ. Τον Οκτώβριο του 2016 εκλέχθηκε πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ στο Συνέδριο Επανίδρυσης της και ολοκλήρωσε την θητεία του τον Οκτώβριο του 2019. Στις Ευρωεκλογές του 2019, ήταν υποψήφιος με τη Νέα Δημοκρατία και έλαβε 61.731 ψήφους.

### Πρόεδρος Ιδρύματος Νεολαίας και Δια Βίου Μάθησης

Τον Αύγουστο του 2019, με απόφαση της Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων ορίστηκε Πρόεδροςτου Ιδρύματος Νεολαίας και Διά Βίου Μάθησης, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι και τον Σεπτέμβριο του 2023..

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Πρόεδρος - ΟΝΝΕΔ». *ΟΝΝΕΔ*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2019.
2. ↑   .  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)
3. ↑  «Kingston University» (στα αγγλικά). *Wikipedia*. 2022-09-10. .
4. ↑  «International Visitor Leadership Program» (στα αγγλικά). *Wikipedia*. 2021-09-17. .
5. ↑  Capital.gr. «Ο Κώστας Δέρβος νέος πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ». *Capital.gr*. Ανακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2022.
6. ↑  Παπαντωνίου, Σταύρος (23/10/2016). «Nέος πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ εξελέγη ο Κώστας Δέρβος». *Η Καθημερινή*.. Ανακτήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2019.
7. ↑  «Ιστορία». *ΟΝΝΕΔ*. Ανακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2022.
8. ↑  «Αλλαγή σκυτάλης στην ΟΝΝΕΔ: Φεύγει ο Δέρβος, εκλέγεται ο Μαρινάκης». *Newpost.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Νοεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2019.
9. ↑  «Ποιος είμαι». *Κώστας Δέρβος* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2022.
10. ↑  «Ο Κ. Δέρβος νέος πρόεδρος του ΙΝΕΔΙΒΙΜ». *esos.gr*. 26 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα του Κώστα Δέρβου
Η **ΤΤΣ Τρέντσιν** ήταν σλοβάκικη ποδοσφαιρική ομάδα, από την πόλη Τρέντσιν. Είχε ιδρυθεί το 1904.  Κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν η Σλοβακία και η Τσεχία είχαν διαφορετικές διοργανώσεις, έπαιξε για πρώτη φορά στην ανώτατη κατηγορία της Σλοβακίας. Το 1963 τερμάτισε στη δεύτερη θέση, την καλύτερη στην ιστορία της, πίσω από την Ντούκλα Πράγας. Το 1966 και το 1968 η ομάδα συμμετείχε στο Μιτρόπα Καπ. To 1972 η ομάδα υποβιβάστηκε. Μετά από τρεις περιόδους επέστρεψε στην ανώτατη κατηγορία στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1980. Δεν επέστρεψε ποτέ ξανά. Στη συνέχεια υποβιβάστηκε στην τρίτη κατηγορία. Την περίοδο 1992-93 τερμάτισε μια θέση πάνω από την νεοϊδρυθείσα ΦΚ ΑΣ Τρέντσιν. Ακολούθως, οι δύο ομάδες ενοποιήθηκαν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2014.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα TTS Trenčín  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Τα **Τσιουάουα** είναι φυλή μικρόσωμου σκύλου με κοντό η μακρυ τρίχωμα. Έχει προέλευση από το Μεξικό και είναι ένα από τα μικρότερα είδη σκύλων. Υπάρχουν πολλά ειδή Τσιουάουα, καθώς δεν έχουν κάποιο συγκεκριμένο χρώμα και μπορεί να βρεθούν σε πολλές ποικιλίες, μονόχρωμα, δίχρωμα, ακόμα και τρίχρωμα. 

Λόγω του ότι είναι μικρόσωμα, αισθάνονται διαρκώς μεγάλη ανασφάλεια και για αυτό, ανεξαρτήτως του ύψους τους, γαβγίζουν πάρα πολύ. Γενικώς είναι εξαιρετικά δραστήρια, σε βαθμό που να δίνουν την εντύπωση ότι είναι άγρια, ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι επικίνδυνα. Επιτρέπεται να μένουν μόνα τους στο σπίτι, αλλά για μικρό χρονικό διάστημα. Μάλιστα επηρεάζονται πολύ από την ψυχολογία του ιδιοκτήτη τους. Δηλαδή αν ο ιδιοκτήτης είναι νευρικός, το σκυλί μπορεί να επηρεαστεί και να γίνει νευρικό. Αυτά τα σκυλιά δεν χρειάζονται μια συγκεκριμένη εκπαίδευση. Είναι μια πολύ έξυπνη ράτσα και καταλαβαίνουν τα πάντα.

Έχουν μια ευαισθησία στον λαιμό τους, ο οποίος στεγνώνει πολύ εύκολα και για αυτό χρειάζεται συνεχώς νεράκι. Τα Τσιουάουα, λόγω της ευαισθησίας τους, πρέπει να τρώνε μόνο ξηρή τροφή και συγκεκριμένα τροφή για μικρόσωμους σκύλους. Δεν καταναλώνουν πολλή τροφή, αλλά πρέπει να διατηρούν ένα συγκεκριμένο βάρος για το σώμα τους, γιατί αν είναι πιο βαρύ από το κανονικό, μπορεί να προκαλέσει πρόβλημα στα πόδια, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να περπατήσουν.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τσιουάουα (σκύλος)** |
**Αδέσποτα κορμιά** είναι ο τίτλος του πρώτου πολυσυζητημένου ντοκιμαντέρ της καταξιωμένης Ελληνίδας σκηνοθέτιδος Ελίνας Ψύκου. Στο επίκεντρο του ντοκιμαντέρ βρίσκονται τα δικαιώματα των γυναικών στην άμβλωση, την εξωσωματική γονιμοποίηση και την ευθανασία.

Το ντοκιμαντέρ έκανε πρεμιέρα στο διαγωνιστικό F:ACT του φεστιβάλ CPH:DOX στην Κοπεγχάγη καθώς και στο Διεθνές Διαγωνιστικό Τμήμα του 26ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, τον Μάρτιο του 2024, όπου απέσπασε δύο βραβεία (Ειδική Μνεία στο Διεθνές Διαγωνιστικό Τμήμα και Ειδική Μνεία Διεθνούς Αμνηστίας).

Υπόθεση
-------

Τα «Αδέσποτα Κορμιά» της Ελίνας Ψύκου είναι μια πρωτότυπη ταινία για το τι σημαίνει για μια γυναίκα να μπορεί να είναι ελεύθερη και να διαθέτει το σώμα της και τη ζωή της όπως θέλει, σε μια Ευρώπη που υποτίθεται ότι προασπίζεται το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση. Τρεις γυναίκες που δεν μπορούν να διεκδικήσουν το δικαίωμα τους στη ζωή, την άμβλωση αλλά και την αξιοπρέπεια στον θάνατο είναι οι πρωταγωνίστριες σε αυτή την ταινία που παίρνει τη μορφή road movie με πολιτικές προεκτάσεις.

Συντελεστές
-----------

Το σενάριο και η σκηνοθεσία είναι της Ελίνας Ψύκου, η διεύθυνση φωτογραφίας του Νικόλα Καρανικόλα, το μοντάζ του Νίκου Βαβούρη, ο ήχος των Δημήτρη Κανελλόπουλου και Άρη Καφέντζη και η παραγωγή των Jungle Films, Contrast, DocLab και Red Carpet. Η ταινία είναι έγχρωμη, έχει διάρκεια 109 λεπτά και οι χώρες παραγωγής είναι οι Ελλάδα, Ελβετία, Ιταλία και Βουλγαρία

Αντιδράσεις
-----------

Τα Αδέσποτα κορμιά βρέθηκαν στο στόχαστρο του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Φιλόθεου εξαιτίας της αφίσας τους, η οποία απεικονίζει μια γυναίκα έγκυο, εσταυρωμένη με τραύματα και πληγές στο σώμα της, την οποία χαρακτήρισε «βαθύτατα προκλητική για το θρησκευτικό συναίσθημα των χριστιανών της πόλης μας» και έγιναν αφορμή για μία απαγόρευση συγκεντρώσεων από την Ελληνική Αστυνομία γύρω από χώρους ενδιαφέροντος του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, με σκοπό την αποτροπή επεισοδίων. Παράλληλα, παραεκκλησιαστικές οργανώσεις και ακροδεξιά στοιχεία καλούσαν σε διαδηλώσεις για την παρεμπόδιση της προβολής του ντοκιμαντέρ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Δάφνη Σκαλιώνη. *Παράταση προβολών για τα «Αδέσποτα Κορμιά» στον κιν/φο Δαναό.* ertnews.gr. 04/04/24. Ανακτήθηκε στις 13/04/2024.
2. ↑  Γιώργος Ρούσσος. *«Αδέσποτα Κορμιά» / Το ντοκιμαντέρ της Ελίνας Ψύκου μας υπενθυμίζει με συγκλονιστικό τρόπο ότι πρέπει να αγωνιζόμαστε για τα αυτονόητα.* tvxs.gr. 29 Mαρτίου 2024. Ανακτήθηκε στις 13/04/2024.
3. ↑  Τίνα Μανδηλαρά. *«Αδέσποτα Κορμιά»: Το πολυσυζητημένο ντοκιμαντέρ της Ελίνας Ψύκου που προκαλεί αντιδράσεις.* protothema.gr. 12.03.2024. Ανακτήθηκε στις 13/04/2024.
4. ↑  *Αδέσποτα κορμιά.* filmfestival.gr. Ανακτήθηκε στις 13/04/2024.
5. ↑  Ιωσηφίνα Γριβέα. *Αδέσποτα Κορμιά: Είδαμε το ντοκιμαντέρ που προκάλεσε αντιδράσεις στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.* 14 Μαρτίου 2024. Ανακτήθηκε στις 13/04/2024.
6. ↑  Χρυσούλα Παπαϊωάννου. *Από τον «Τελευταίο πειρασμό» μέχρι τα «Αδέσποτα κορμιά», η τέχνη ξανασταυρώνεται.* documentonews.gr. 19.03.2024. Ανακτήθηκε στις 13/04/2024.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Αδέσποτα κορμιά*   στην IMDb
Το **Θεοχάρης** είναι ανδρικό όνομα, ενώ απαντάται και ως επώνυμο. Πρώτο εμφανίζεται από τον υπέρτατο Θοδωρή Θεοχάρη της ιατρικής Πατρών

Ονομαστική εορτή
----------------

Γιορτάζει την Τετάρτη της διακαινησίμου εβδομάδας μετά το Πάσχα, γιορτή των Ηπειρωτών Αγίων Θεοχάρη και Αποστόλου των Αυταδέλφων. Τιμάται ιδιαιτέρως στην Άρτα όπου βρίσκεται και Ιερός Ναός αφιερωμένος στην μνήμη τους. Επίσης εορτάζει στις 20 Αυγούστου, ημέρα μνήμης του Αγίου Θεοχάρη του Νεαπολίτη, νεομάρτυρος από την Μικρά Ασία. Επίσης γιορτάζει και τα Θεοφάνια.

Ετυμολογία
----------

Προέρχεται από τις λέξεις *θεός* και *χάρη*.

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **Θεοχάρης**  |
Συντεταγμένες: 26°49′0″S 65°13′0″W﻿ / ﻿26.81667°S 65.21667°W﻿ / -26.81667; -65.21667

Το **Σαν Μιγκέλ ντε Τουκουμάν** (ισπανικά: *San Miguel de Tucumán*‎‎), γνωστό απλά ως **Τουκουμάν** (ισπανικά: *Tucumán*‎‎), είναι πρωτεύουσα της επαρχίας της Αργεντινής Τουκουμάν. Βρίσκεται στην βόρεια Αργεντινή και είναι η σημαντικότερη πόλη στη βόρεια Αργεντινή. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 έχει 527.607 κατοίκους και η μητροπολιτική περιοχή της έχει 763.460 κατοίκους. Η πόλη είναι χτισμένη στις δυτικές όχθες του Ρίο Σαλί (ή Ρίο Ντούλσε) και εκτείνεται μέχρι την οροσειρά Σιέρρα ντε Σαν Χαβιέρ, που είναι τμήμα της οροσειράς Ακονκίχα (Aconquija).

Η πόλη αρχικά ιδρύθηκε το 1565 από τον Ντιέγο ντε Βιγιαρρόελ στο Ιμπατίν, κοντά στην σημερινή πόλη Μοντέρος και περίπου 60 χιλιόμετρα από την σημερινή θέση της πόλης. Η πόλη μεταφέρθηκε στην σημερινή θέση (Λα Τόμα) το 1685. Η ρυμοτομία της πόλης είναι κλασσική της ρυμοτομίας των πόλεων της Λατινικής Αμερικής του 16ου και 17ου αιώνα, με οικοδομικά τέτραγωνα 7 επί 7 στο Ιμπαντίν και 9 επί 9 με μια κεντρική πλατεία στην Λα Τόμα. Το συμβούλιο και οι εκκλησίες βρίσκονταν στην περίμετρο.

Τις 21 Σεπτεμβρίου 1812 δόθηκε για την υπεράσπιση της πόλης η Μάχη του Τουκουμάν. Η διακήρυξη της Ελευθερίας της Αργεντινής εγκρίθηκε το τις 9 Ιουλίου 1816 από την βουλή του Τουκουμάν, ένα συμβούλιο που συνεδρίαζε στην πόλη. Το μέρος όπου συνεδρίαζε, η Κάσα ντε Τουκουμάν είναι σήμερα εθνικό μνημείο της Αργεντινής. Στα τέλη του 19ου αιώνα εγκαταστάθηκαν στην περιοχή Ισπανοί, Άραβες, Εβραίοι και Ιταλοί μετανάστες. Στις αρχές του 20ού αιώνα δόθηκαν 400 εκτάρια για αστικά πάρκα στα πρότυπα του Λονδίνου και του Παρισιού. Μέσα στα επόμενα 40 χρόνια ο πληθυσμός της πόλης διπλασιάστηκε και άρχισαν να κατασκευάζονται ουρανοξύστες.

Στην πόλη λειτουργεί διεθνές αεροδρόμιο και είναι έδρα του Εθνικού Πανεπιστημίου του Τουκουμάν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 12  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  *2010 Argentina census*.
3. 1 2  (Ισπανικά) Historia de la Ciudad Αρχειοθετήθηκε 2013-09-02 στο Wayback Machine. Ανακτήθηκε την 31 Αυγούστου 2013

Πρότυπο:Αργεντινής γεωγραφία-επέκταση

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Αργεντινή
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 146588145
* LCCN: n81035218
* GND: 4119736-7
* SUDOC: 153804653
* BNF: cb119491004 (data)

 |

 |
Ο **ποταμός Άντερσον** (αγγλ. *Anderson River*, ινουβιαλούκτουν *Kuuk*) είναι ποταμός του βόρειου Καναδά, στα Βορειοδυτικά Εδάφη, με μήκος 692 χιλιόμετρα και ολόκληρη τη διαδρομή του βορείως του βόρειου πολικού κύκλου. Πηγάζει από λίμνες στα βορειοδυτικά της Μεγάλης Λίμνης των Άρκτων, με πιθανώς κυρίαρχη προέλευση τη λίμνη Κόλβιλ. Ρέει προς τα βορειοδυτικά και εκβάλλει στη Θάλασσα Μποφόρ του Αρκτικού Ωκεανού, κοντά στο ανατολικό άκρο του Κόλπου Λίβερπουλ και τον 70ό παράλληλο βόρειου γεωγραφικού πλάτους. Ο κυριότερος παραπόταμός του είναι ο ποταμός Κάρνγουοθ (*Carnwath*). Αρχικώς ήταν γνωστός ως Μπεγκούλα (*Beghula River*) και μετονομάσθηκε σε «Άντερσον» το 1857 από τον Ροντερικ Μακφάρλεϊν προς τιμή του εξερευνητή Τζέιμς Άντερσον.

Γεωγραφία
---------

Ο Άντερσον ρέει προς τα βορειοδυτικά, ανάμεσα στον μεγάλο ποταμό Μακένζι και τον ποταμό Κόπερμαϊν. Διέρχεται από σχεδόν πεδινές εκτάσεις με πολύ ελαφρά κλίση προς τα βορειοδυτικά, που καλύπτονται από το μεγαοικοσύστημα της τάιγκα και τη Νότια Αρκτική Οικοζώνη (CEC) του Καναδά. Ωστόσο το τοπίο παρουσιάζει μεγάλη ποικιλία σε τοπική κλίμακα, καθώς το ποτάμι διέρχεται από φαράγγια στον άνω και τον μέσο ρου του, με μεγαλύτερο το Φαράγγι Φάλκον (= «του γερακιού»), που έχει μήκος περίπου 6 χιλιόμετρα και βάθος περί τα 40 μέτρα. Ωστόσο ολόκληρος ο ποταμός δεν έχει κάποιον άξιο λόγου καταρράκτη. Ο άνω ρους του ποταμού διέρχεται μέσα από τα δάση τάιγκα, με κυρίαρχο είδος δέντρου το *Picea mariana* (συγγενές με την ερυθρελάτη). Βορειοδυτικότερα φύεται και το είδος *Picea glauca*, ενώ ο κάτω ρους διαρρέει θαμνώδεις εκτάσεις. Υπάρχουν μεγάλες αλλουβιακές αποθέσεις σε βαθμίδες, καθώς και σχιστόλιθοι της Κρητιδικής περιόδου, όπως και ασβεστόλιθοι και δολομίτες της Δεβόνιας περιόδου. Πιο κοντά στον ωκεανό, το κλίμα είναι υπερβολικά ψυχρό για οποιοδήποτε είδος δέντρου και το ποτάμι διαρρέει λοφώδη τούνδρα ανατολικώς του Ινούβικ.

* Στον Καναδά υπάρχει και άλλος ποταμός με την ονομασία Άντερσον, στη νότια Βρετανική Κολομβία, αλλά είναι πολύ μικρότερος, παραπόταμος του Φρέιζερ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  spectacularnwt.com Αρχειοθετήθηκε May 5, 2014, στο Wayback Machine.
2. ↑  Anderson River Region στο Inuvialuit Living History
3. ↑  *Gazetteer of the Northwest Territories* Αρχειοθετήθηκε 2013-09-27 στο Wayback Machine. σελ. 16
4. 1 2  Ecological Regions of the Northwest Territories Taiga Plains Αρχειοθετήθηκε 2014-04-21 στο Wayback Machine. σελ. 34
5. 1 2  Ecological Regions of the Northwest Territories Southern Arctic Αρχειοθετήθηκε 2014-04-21 στο Wayback Machine.

Πηγές
-----

* Το λήμμα «Άντερσον» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 6, σελ. 17
Το **Τάγμα του Χρυσόμαλου Δέρατος** ιδρύθηκε από τον Φίλιππο τον Αγαθό με σκοπό την ανάκτηση των Αγίων Τόπων από τους Τούρκους.

Συνθήκες ίδρυσης
----------------

Ο Φίλιππος ο Αγαθός ηγεμόνευε στο Δουκάτο της Βουργουνδίας και σε συμμαχία με την Αγγλία κρατούσε δέσμια τη Γαλλία, συνεχίζοντας την προσωπική του έχθρα με τον δελφίνο Κάρολο. Ο Φίλιππος εξαντλημένος από τους συνεχείς πολέμους και την οικονομική αφαίμαξη, αλλά και την ανάγκη να υποστηρίζει τις αγγλικές διεκδικήσεις στο στέμμα της Γαλλίας, αναγκάστηκε να διαπραγματευτεί με τους Γάλλους. Ο σύμμαχος του Φιλίππου Ιωάννης του Λάνκαστερ, Δόυκας του Μπέντφορντ, αντιβασιλέας της Γαλλίας, αντιτίθετο στον τερματισμό του πολέμου. Ο Μπέντφορντ επιθυμώντας διακαώς την αναζωπύρωση της συμμαχίας θέλησε να προωθήσει μια νέα οικογενειακή συμμαχία. Ο Φίλιππος, άτεκνος και χήρος, δέχθηκε να παντρευτεί την Ινφάντα Ισαβέλλα, την Πορτογαλίδα πριγκίπισσα, κόρη της Φιλίππης του Λάνκαστερ, θείας του Μπέντφορντ.
Ο γάμος τους πραγματοποιήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 1430 και με την ευκαιρία αυτή ο Φίλιππος διακήρυξε την ίδρυση του Βουργουνδικού Τάγματος των Ιπποτών ή του *Χρυσόμαλου Δέρατος*. Ο Μπέντφορντ είχε προτείνει στον κουνιάδο του να τον κάνει *Ιππότη της Περικνημίδος*. Ο Φίλιππος όμως, μην θέλοντας στενότερους δεσμούς με τους Άγγλους, βρήκε έναν ευγενικό τρόπο να αρνηθεί,κι έτσι ίδρυσε δικό του τάγμα.

Πηγή έμπνευσης
--------------

Το *Τάγμα του Χρυσόμαλλου Δέρατος* αφιερωμένου στον Άγιο Ανδρέα, λέγεται πως ενέπνευσε η Μαρία βαν Κρόμπουργκ, μέλος στη συνοδεία του Φιλίππου, όμως στην πραγματικότητα την έμπνευση είχε ο μυθικός Ιάσων και η εκστρατεία του, που για τον Γάλλο δούκα αντιπροσώπευε τον όρκο του Τάγματος σχετικά με την ανάκτηση των Αγίων Τόπων από τους Τούρκους.

Οργάνωση
--------

Η πρώτη συνέλευση του Τάγματος πραγματοποιήθηκε στις 22 Νοεμβρίου του 1431. Συμμετείχαν 24 ιππότες που διορίσθηκαν από τον δούκα, Αρχηγό του Τάγματος. Αργότερα έγιναν 31 και η εισδοχή στο Τάγμα γινόταν κατ' απόλυτη εκλογή. Ο Αρχηγός είχε δύο ψήφους. Ο Καγκελλάριος προήδρευε στις συνελεύσεις των *Κεφαλαίων* και εξέταζε τις κατηγορίες εναντίον των μελών. Οι συζητήσεις γίνονταν σε τρεις γλώσσες: στα φλαμανδικά, τα βουργουνδικά και τα λατινικά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Frederic Julliard, «Το Τάγμα του Χρυσόμαλλου Δέρατος», Ιστορία Εικονογραφημένη, τχ.71 (Μάιος 1974),σελ.84-86
2. 1 2  Frederic Julliard, «Το Τάγμα του Χρυσόμαλλου Δέρατος», Ιστορία Εικονογραφημένη, τχ.71 (Μάιος 1974),σελ.86

Πηγές
-----

* Frederic Julliard, «Το Τάγμα του Χρυσόμαλλου Δέρατος», Ιστορία Εικονογραφημένη, τχ.71 (Μάιος 1974),σελ.84-91

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Order of the Golden Fleece στο Wikimedia Commons

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Μεσαίωνας
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 153630848
* LCCN: n82120497
* ISNI: 0000 0001 2188 7219
* GND: 1705599-4
* SELIBR: 214561
* SUDOC: 02902062X
* BNF: cb120734043 (data)
* NLA: 35554350
* NKC: jcu2010596647

 |

 |
Το **«Χρονικό του Γαλαξειδίου»** είναι μια σύντομη χειρόγραφη περίληψη της ιστορίας του Γαλαξειδίου απο τον 10ο έως τον 17ο αιώνα. 

Βρέθηκε το 1864 από τον Γαλαξειδιώτη μεσαιωνοδίφη Κωνσταντίνο Σάθα σε μια κρύπτη στα ερείπια της Βασιλικής Μονής του Σωτήρος. Φέρεται να το είχε γράψει κάποιος ιερομόναχος με το όνομα Ευθύμιος το 1703. Το *Χρονικό* εκδόθηκε το 1865 με τον τίτλο "Χρονικόν του Γαλαξειδίου" από τον Κ. Σλαθα, που πρόσθεσε εκτενή σχόλια.  

Ο τίτλος του χρονικού είναι ο εξής: *«Ἱστορία Γαλαξειδίου εὐγαλμένη ἀπὸ παλαιά χερόγραφα, μεμβράνια, σιζίλια, καὶ χρυσόβουλλα αὐθεντικά, ὁπού εὑρίσκονται, καὶ εἶνε καὶ σώζονται εἰς τὸ Βασιλικὸν Μοναστήρι τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ, χτισμένο παρά τοῦ ποτὲ αὐθέντη καὶ Δεσπότη Κυρ Μιχαήλ τοῦ Κομνηνοῦ, οὗ αἰωνία ἡ μνήμη. Ἀμήν»*. Είναι γραμμένο σε ένα τεύχος 20 φύλλων και στο χειρόγραφο αναφέρεται ότι έχει γραφτεί από τον ιερομόναχο Ευθύμιο, το 1703. Το χρονικό, σύμφωνα με τον συγγραφέα του, βασίζεται σε επίσημα έγγραφα καθώς και σε ιστορικά κείμενα, τα οποία δυστυχώς δεν διασώθηκαν. Μέχρι και σήμερα θεωρείται ως μια σπουδαία ιστορική πηγή, ενώ είναι και ενδιαφέρον δείγμα καλλιέργειας της ομιλουμένης γλώσσας με λογοτεχνική αξία, που πηγάζει από το λιτό και επιγραμματικό του ύφος.

Το *Χρονικόν του Γαλαξειδίου* αναδημοσιεύτηκε το 1914 από τον "Σύνδεσμο των Γαλαξειδιωτών" μαζί με την ιστορία και των γύρω κωμοπόλεων, όπως της Άμφισσας, της Ναυπάκτου, του Λιδωρικίου κ.λπ. Το δε 1944 ο Γεώργιος Βαλέτας το επαναδημοσίευσε.

Το πρωτότυπο χειρόγραφο του *Χρονικού* περιήλθε στις ανιψιές τού Κωνσταντίνου Σάθα, Αικατερίνη & Ευθυμία Βλασσοπούλου μέχρι το 1967. Τελικά, ύστερα από μια μικρή περιπέτεια, επέστρεψε στις 30 Ιουνίου 1980 στην πατρίδα του. Σήμερα φυλάσσεται σε ειδική προθήκη στο «Ναυτικό Μουσείο Γαλαξειδίου».

|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:  **Χρονικό του Γαλαξειδίου** |

Βιβλιογραφία
------------

* Χρονικόν Ανέκδοτον Γαλαξειδίου, ή Ιστορία Αμφίσσης, Ναυπάκτου, Γαλαξειδίου, Λοιδορικίου και των περιχώρων από των αρχαιοτάτων μέχρι των καθ' ημάς χρόνων. Μετά προλεγομένων και άλλων ιστορικών σημειώσεων, νυν πρώτον εκδίδοντος Κωνσταντίνου Ν. Σάθα, φοιτητού της ιατρικής, εν ω προσήρτηται πραγματεία και πίναξ ανεκδότων νομισμάτων του Μεσαιώνος. Αθήνησιν εκ του τυπογραφείου Ιω. Κασσανδρέως και Σίας, 1865.
* Χρονικόν Ανέκδοτον Γαλαξειδίου, ή Ιστορία Αμφίσσης, Ναυπάκτου, Γαλαξειδίου, Λοιδορικίου και των περιχώρων από των αρχαιοτάτων μέχρι των καθ' ημάς χρόνων. Μετά προλεγομένων και άλλων ιστορικών σημειώσεων Κωνσταντίνου Ν. Σάθα. Σύνδεσμος Γαλαξειδιωτών, Αθήνα, εκδ. Δημήτριος Μ. Δελή, 1914, 8ο, σελ. η'+244.
* Χρονικό του Γαλαξειδίου. Δημοτικό ιστόρημα του 1703 γραμμένο από τον ιερομόναχο Ευθύμιο Πενταγιώτη. Λογοτεχνική αποκατάσταση Γ. Βαλέτα, Αθήνα, εκδ. Ίκαρος, 1944, 8ο, σελ. 245.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Κ.Θ. Δημαράς, *Ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας*, Ίκαρος, Αθήνα 19756, σ. 123-124

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το Χρονικό του Γαλαξειδίου
Συντεταγμένες: 48°44′21″N 37°35′2″E﻿ / ﻿48.73917°N 37.58389°E﻿ / 48.73917; 37.58389

Το **Κραματόρσκ** (ουκρανικά: *Крамато́рськ*) είναι πόλη και το διοικητικό κέντρο της ομώνυμης επαρχίας στο βόρειο τμήμα της περιφέρειας Ντονέτσκ, στην ανατολική Ουκρανία. Πριν το 2020, το Κραματόρσκ ήταν πόλη με περιφερειακή σημασία. Από τις 11 Οκτωβρίου 2014, το Κραματόρσκ είναι η προσωρινή έδρα της Περιφέρειας Ντονέτσκ, μετά τα γεγονότα γύρω από τον πόλεμο στο Ντονμπάς. Παρόμοιο καθεστώς, για την περιφέρεια Λουχάνσκ, έχει το Σιεβιεροντονέτσκ. Οι προηγούμενες πόλεις τους εξακολουθούν να είναι de jure διοικητικά κέντρα. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2021 έχει πληθυσμό 150.084 κατοίκους.

Η πόλη βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Καζέννυι Τόρετς που είναι δεξιός παραπόταμος του Σεβέρσκι Ντονέτς. Αποτελεί σημαντικό κέντρο βιομηχανίας και μηχανολογίας στην Ουκρανία. Σε διάφορες περιόδους, το Κραματόρσκ ήταν τόπος διαμονής πολλών αξιοσημείωτων ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων των Λεονίντ Μπύκοβ, Ιωσήφ Κομπζόν και Ρουσλάν Πονομαριόβ, του νεότερου ανθρώπου που έγινε ποτέ Παγκόσμιος Πρωταθλητής στο σκάκι της Διεθνούς Σκακιστικής Ομοσπονδίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.citypopulation.de/en/ukraine/doneck/.
2. ↑  «Kikhtenko to move Donetsk administration to Kramatorsk and to leave power structures in Mariupol». *Zerkalo Nedeli* (στα Ρωσικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2014.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ουκρανία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 7555227-9
* NKC: ge1091072

 |

 |
Ο **Απόλλων (Apollo)** είναι ένας γεωπλήσιος αστεροειδής με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 16,25. Ανακαλύφθηκε το 1932 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από τον ομώνυμο θεό του φωτός στην ελληνική μυθολογία.

Ο Απόλλων έδωσε το όνομά του στην κατηγορία των απολλώνειων αστεροειδών, στην οποία ανήκει. Υπήρξε ο πρώτος απολλώνειος που ανακαλύφθηκε, και ο πρώτος που πιστοποιήθηκε πως διασχίζει την τροχιά της Γης, παρότι, επειδή είχε χαθεί αμέσως μετά την ανακάλυψή του και μέχρι το 1973, ο αύξων αριθμός του (1862) είναι μεγαλύτερος από αυτόν άλλων απολλώνειων αστεροειδών, όπως ο 1566 Ίκαρος.

Ο Απόλλων διασχίζει επίσης τις τροχιές του `Αρεως και της Αφροδίτης.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος του Απόλλωνος εκτιμάται σε 1,7 ή 1,5 χιλιόμετρο. Ο φασματικός τύπος του είναι **Q**, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,21 ως 0,25. Η μάζα του εκτιμάται σε 5,1 δισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Για τη μάζα αυτή, η επιτάχυνση της βαρύτητας στην επιφάνεια του ισημερινού του Απόλλωνος υπολογίζεται σε 0,05 cm/sec². (περίπου 20.000 φορές ασθενέστερη βαρύτητα από την αντίστοιχη γήινη) και η ταχύτητα διαφυγής σε 0,9 m/sec (3,2 χιλιόμετρα την ώρα). Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά του εκτιμάται σε περίπου 51 βαθμούς C υπό το μηδέν. Ο Απόλλων περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες 3 λεπτά και 55,6 δευτερόλεπτα. Η ανάλυση της περιστροφής του παρέσχε παρατηρησιακή ένδειξη για το Φαινόμενο YORP.

Δορυφόρος
---------

Στις 4 Νοεμβρίου 2005 ανακοινώθηκε (IAUC 8627) ότι ένας δορυφόρος του Απόλλωνος είχε ανιχνευθεί από παρατηρήσεις ραντάρ που διεξάχθηκαν από το Ραδιοτηλεσκόπιο του Αρεθίμπο, στο Πουέρτο Ρίκο, από τις 29 Οκτωβρίου ως τις 2 Νοεμβρίου 2005. Η προσωρινή ονομασία αυτού του δορυφόρου είναι **S/2005 (1862) 1**, ενώ οι διαστάσεις του εκτιμώνται σε μόλις 80 περίπου μέτρα. Το μικρό αυτό σώμα περιφέρεται σε μέση απόσταση μόλις 2,2 περίπου χιλιομέτρων από την επιφάνεια του Απόλλωνος.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αστεροειδείς| 1861 Κομένσκυ | 1862 Απόλλων | 1863 Αντίνοος |
Συντεταγμένες: 46°56′20″N 7°28′31″E﻿ / ﻿46.93881°N 7.475306°E﻿ / 46.93881; 7.475306

Η **Παγκόσμια Ταχυδρομική Ένωση** (Union Postale Universelle, Universal Post Union), UPU (προφέρεται γιου-πι-γιου), είναι διεθνής οργανισμός, αποτελούμενος από 192 χώρες-μέλη, που συγκαταλέγεται σήμερα στις ειδικές οργανώσεις (οργανισμούς) του ΟΗΕ.

Ιστορία
-------

Ιδρύθηκε στις 9 Οκτωβρίου του 1874 με τη Συνθήκη της Βέρνης με το όνομα General Post Union με έδρα τη Βέρνη με κύριο σκοπό τις καλύτερες και συντονισμένες ταχυδρομικές αποστολές αρχικά στην Ευρώπη αλλά και την αποφυγή αποστολών απαγορευμένων ειδών όπως όπλα, ναρκωτικά, κ.λπ.  
 
Το 1947 ή Ένωση αυτή συμπεριλήφθηκε στους επιμέρους οργανισμούς του ΟΗΕ όπου και έλαβε το σημερινό όνομά της, διατηρώντας την έδρα της στην ίδια πόλη. Στη UPU συμμετέχουν σήμερα όλα τα κράτη-μέλη του ΟΗΕ.

Όργανα της UPU
--------------

Επιδίωξη της Ένωσης είναι η συνεχής βελτίωση των ταχυδρομικών υπηρεσιών και η προαγωγή στον τομέα αυτόν της διεθνούς συνεργασίας. Έτσι το κάθε κράτος μέλος αναλαμβάνει τη διεκπεραίωση της αλληλογραφίας των άλλων χωρών με τα καλλίτερα και ταχύτερα μέσα που διαθέτει για την εσωτερική του αλληλογραφία. Όργανα της Ένωσης για το σκοπό αυτό είναι:

1. Το Παγκόσμιο Ταχυδρομικό Συνέδριο, που συνέρχεται κάθε πέντε χρόνια.
2. Το Εκτελεστικό Συμβούλιο, που αποτελείται από 40 μέλη τα οποία εκλέγονται από το παραπάνω Συνέδριο με βάση τη γεωγραφική αντιπροσώπευση, και
3. Το Διεθνές Γραφείο, που αποτελεί την μόνιμη Γενική Γραμματεία της Ένωσης στην οποία προΐσταται ο Γενικός Διευθυντής της UPU.

Από την 1η Ιανουαρίου 2022 γενικός διευθυντής είναι ο Ιάπωνας Μασαχίκο Μετόκι.

Πηγές
-----

* Α. Ζιμπουλάκη "Διεθνές Δίκαιο", Αθήνα 1979, σ.135

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Παγκόσμια Ταχυδρομική Ένωση** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 143546291
* **ΕΒΕ**: 215165
* LCCN: n79053211
* ISNI: 0000 0001 2174 2511
* GND: 1013252-1
* SELIBR: 133448
* SUDOC: 026402769
* BNF: cb118656808 (data)
* BIBSYS: 90326501
* HDS: 013815
* NLA: 35868847
* NDL: 00814379
* NKC: kn20010710004
* BNE: XX168846

 |

 |
Το **Σύνταγμα του Βελγίου** χρονολογείται από το 1831. Από τότε, το Βέλγιο διατηρεί ένα πολίτευμα κοινοβουλευτικής μοναρχίας που εφαρμόζει τις αρχές της υπουργικής ευθύνης για την κυβερνητική πολιτική και της διάκρισης των εξουσιών (εκτελεστική, νομοθετική, δικαστική). Το σύνταγμα καθιέρωνε το Βέλγιο σε ένα συγκεντρωτικό ενιαίο κράτος. Ωστόσο, από το 1970, μέσα από διαδοχικές μεταρρυθμίσεις, εξελίχθηκε σταδιακά σε ένα ομοσπονδιακό κράτος. Η τελευταία ριζική αλλαγή του συντάγματος πραγματοποιήθηκε το 1993, όταν εισήχθη το Διαιτητικό Δικαστήριο, μετέπειτα Συνταγματικό Δικαστήριο.

Σύμφωνα με το σύνταγμα, το Βέλγιο χωρίζεται σε τρεις κοινότητες: τη Φλαμανδική Κοινότητα, τη Γαλλική Κοινότητα και τη Γερμανόφωνη Κοινότητα. Διαιρείται, επίσης, και σε τρεις περιφέρειες: την Περιφέρεια της Φλάνδρας, την Περιφέρεια Βαλλονίας και την Περιφέρεια των Βρυξελλών. Κάθε δήμος του Βασιλείου του Βελγίου αποτελεί μέρος κάποιας γλωσσικής ζώνης αυτού (υπάρχουν 4 γλωσσικές ζώνες).

Παρόλο που οι κοινότητες είναι τρεις, Γερμανόφωνων, Φλαμανδών και Γαλλόφωνων, μπορεί να υποθέσει κάποιος ότι στο Βέλγιο υπάρχει μια Διζωνική Δικοινωτική Ομοσπονδία όπου υπάρχει πολιτική ισότητα μεταξύ Φλαμανδών/ Γερμανόφωνων και των Γαλλόφωνων κατοίκων.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Οποιαδήποτε προβλήματα αναφύονται επιλύονται από το Συνταγματικό Δικαστήριο του οποίου η απόφαση είναι τελεσίδικη ,κατόπιν παραπομπής του εκάστοτε περιτροπής Προέδρου.

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2016.
5. 1 2 3

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Συντάγματα της Ευρώπης |
| --- |
|  |
|  | 
* Άγιος Μαρίνος
* Αζερμπαϊτζάν
* Αλβανία
* Ανδόρρα
* Αρμενία
* Αυστρία
* Βατικανό
* Βέλγιο
* Βόρεια Μακεδονία
* Βοσνία και Ερζεγοβίνη
* Βουλγαρία
* Γαλλία
* Γερμανία
* Γεωργία
* Δανία
* Ελβετία
* Ελλάδα
* Εσθονία
* Ηνωμένο Βασίλειο
* Ιρλανδία
* Ισλανδία
* Ισπανία
* Ιταλία
* Κροατία
* Κύπρος
* Λετονία
* Λευκορωσία
* Λιθουανία
* Λίχτενσταϊν
* Λουξεμβούργο
* Μάλτα
* Μαυροβούνιο
* Μολδαβία
* Μονακό
* Νορβηγία
* Ολλανδία
* Ουγγαρία
* Ουκρανία
* Πολωνία
* Πορτογαλία
* Ρουμανία
* Ρωσία
* Σερβία
* Σλοβακία
* Σλοβενία
* Σουηδία
* Τουρκία
* Τσεχία
* Φινλανδία
 |

 |
Eξώφυλλο του βιβλίου του Martin Krpan.
Ο **Μαρτίν Κρπαν από τη Βρχα** (σλο. *Martin Krpan z Vrha*) ή απλά **Μαρτίν Κρπαν** είναι φανταστικός χαρακτήρας, λαϊκός ήρωας της Σλοβενίας. Σύμφωνα με το μύθο, έκανε λαθρεμπόριο αλατιού και ήταν ο δυνατότερος άνδρας στην αυτοκρατορία των Αψβούργων. Όταν τον κάλεσε ο βασιλιάς να πολεμήσει τους ανίκητους Τούρκους (Μπρδαβ), ο Κρπαν τους νίκησε και ο βασιλιάς σε ένδειξη ευγνωμοσύνης του έδωσε άδεια για να μεταφέρει νόμιμα αλάτι.

Το 1858 ο συγγραφέας Φραν Λεβστίκ (1831 – 1887) έγραψε την ιστορία του Κρπαν και τη δημοσίευσε στο "Slovenski glasnik" (Κήρυκας της Σλοβενίας). Η ιστορία αυτή είναι ένα ιδιαίτερα δημοφιλές κείμενο στη Σλοβενία.

Ο Κρπαν απεικονίζεται συνήθως να κουβαλά το γάιδαρό του (μαζί με το φορτίο του αλατιού), μια σκηνή από την ιστορία που δείχνει τη δύναμη που λέγεται ότι είχε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μαρτίν Κρπαν σε γραμματόσημα του Σλοβένικου Ταχυδρομείου

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Martin Krpan στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 304553274
* GND: 1036126013

 |

 |
Ο **Μστισλάβ Β΄ Μστισλαβιτς** ο *τολμηρός*, ρωσ. Мстисла́в II Мстисла́вич Удатный [προφ. Ουντάτνι] (απεβ. 1228) από τον Οίκο των Ρουρικιδών-Σμολένσκ ήταν πρίγκιπας τού Νόβγοροντ (1210-15), Γαλικίας (1219-27) και Τουρτσέσκ (1227-28).

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Μστισλάβ του *γενναίου* πρίγκιπα τού Σμολένσκ, Νόβγκοροντ, Μπελγκόρντ και μίας κόρης τού Γκλεμπ Ροστισλάβιτς πρίγκιπα τού Ριαζάν (γιου του Ροστισλάβ Γιαροσλάβιτς τού Τσέρνιγοβ).

Το 1193 και 1203 η γενναιότητά του στους πολέμους εναντίον των Κιπτσάκων έκανε τη φήμη του γνωστή σε όλους τους Ρώσους.Το 1209 αναφέρεται ως πρίγκιπας τού Τόροπετς. Το επόμενο έτος έλαβε τον θρόνο τού Νόβγκοροντ, συλλαμβάνοντας τους άνδρες τού Σβιατοσλάβ Γ΄ (2ου εξαδέλφου τού πατέρα του), αφού ο ίδιος ο Σβιατοσλάβ Γ΄ κρατούσε την έδρα τού αρχιεπισκόπου τού Νόβγκοροντ.

Κατά την επιστροφή του στο Νόβγκοροντ, ο Μστισλάβ Β΄ παρέδωσε την πόλη-κλειδί Τορχόκ, που είχε καταλάβει με πολιορκία, στον Βσέβολοντ Γ΄ (πατέρα τού Σβιατοσλάβ Γ΄). Οδήγησε δύο εκστρατείες των Νοβγκοροντιανών το 1212 και 1214 εναντίον των Εσθονών, με επιτυχία. Το 1215 εκτόπισε τον Βσέβολοντ Δ΄ του Τσέρνιγοβ (εξάδελφο τού πεθερού του) από το Κίεβο και αναβάθμισε τον εξάδελφό του Μστισλάβ Γ΄ στον θρόνο τού Κιέβου.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε μία κόρη τού Κοτιάν χαν των Κιπτσάκων και είχε τέκνο:

* Ροστισλάβα, παντρεύτηκε τον Γιαροσλάβ Β΄ των Ρουρικιδών πρίγκιπα τού Βλαντίμιρ (2ο εξάδελφο τού Μστισλάβ τού *γενναίου*) και μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου.
* Άννα, παντρεύτηκε τον 3ο εξάδελφό της Ντανίλο των Ρουρικιδών βασιλιά της Γαλικίας-Βολινίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* A. N. Nasonov, ed. Novgorodskaia pervaia letopis: starshego i mladshego izvodov (Moscow and Leningrad: AN SSSR, 1950), 63, 267; John Fennell, The Crisis of Medieval Russia 1200-1304 (London and New York: Longman,1983), 66-68.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Mstislav Mstislavich, Prince of Novgorod στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 897795
* LCCN: n99000865
* ISNI: 0000 0000 7864 2186
* GND: 122536495

 |

 |
Με τον όρο **παναραβισμός** χαρακτηρίζεται η προς ένωση και κοινή δράση όλων των αραβικών κρατών και λαών που τείνει περισσότερο σε μια πολιτική και μορφωτική κίνηση.

Καθ΄ όλη την περίοδο που οι Άραβες ήταν υποταγμένοι στην Οθωμανική Αυτοκρατορία -δηλαδή μέχρι τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο- οι Οθωμανοί Σουλτάνοι έφεραν και τον τίτλο του Χαλίφη (ως διάδοχοι του Μωάμεθ) και παρέμεναν ανώτεροι θρησκευτικοί Ηγέτες των απανταχού Μουσουλμάνων. Μετά όμως απ΄ αυτόν τον πόλεμο και την κατάλυση της Αυτοκρατορίας και του θρησκευτικού τίτλου με την παράλληλη ανεξαρτητοποίηση των αραβικών Χωρών, ο Παναραβισμός έλαβε καθαρά εθνικιστικό χαρακτήρα με πολιτικούς σκοπούς που επιχειρεί να συντονίσει ο Αραβικός Σύνδεσμος.

Κύριοι υποστηρικτές της κίνησης αυτής ήταν ο Νάσερ και ο Καντάφι.

Σημειώνεται ότι ο *Παναραβισμός* έχει πολιτικό χαρακτήρα, σε αντιδιαστολή με τον *Πανισλαμισμό* που έχει θρησκευτικό χαρακτήρα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Pan-Arabism στο Wikimedia Commons
* Λεξιλογικός ορισμός του παναραβισμός  στο Βικιλεξικό

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85097351
* NKC: ph1107220

 |

 |
Ο **Χαράλαμπος "Μπάμπης" Δουλγεράκης** (γεννημένος στις 13 Δεκεμβρίου 1959, στη Αριδαία) είναι δεξιοπόδαρος Έλληνας βετεράνος ποδοσφαιριστής. Κατά τη διάρκεια της ποδοσφαιρικής του καριέρας αγωνίστηκε ως δεξιό εξτρέμ σε  Αλμωπό Αριδαίας, Άρη Θεσσαλονίκης και Δόξα Δράμας.

Ποδοσφαιρική καριέρα
--------------------

Ο Δουλγεράκης ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στην ομάδα της γενέτειράς του, τον Αλμωπό Αριδαίας με τον οποίο αγωνίστηκε για μια πενταετία στο πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής.

Άρης Θεσσαλονίκης
-----------------

Το ταλέντο του γρήγορα τράβηξε το ενδιαφέρον των υπευθύνων του Άρη, και το καλοκαίρι του 1981 φόρεσε την φανέλα των «κιτρίνων». Την πρώτη του σεζόν (1981-82) αγωνίστηκε ελάχιστα αλλά με προπονητή τον Αντώνη Γεωργιάδη, από το 1982 άρχισε να παίρνει ευκαιρίες και να έχει περισσότερες συμμετοχές.
Στον Άρη αγωνίστηκε για 5 σεζόν, έχοντας 68 συνολικά συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις (62 συμμετοχές και 5 τέρματα στο Πρωτάθλημα, 5 συμμετοχές και 3 τέρματα στο Κύπελλο Ελλάδας, ενώ αγωνίστηκε και μια φορά στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ (στον αγώνα Άρης - Λόκερεν 1-1). 
Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την κίτρινη φανέλα στις 6 Σεπτεμβρίου 1981, στο νικηφόρο (με 3-0) εντός έδρας αγώνα της ομάδας του με τη Ρόδο.. Σημείωσε το πρώτο του τέρμα με την φανέλα του Άρη στις 31 Οκτωβρίου 1982, σκοράροντας το δεύτερο τέρμα της ομάδα του στην εκτός έδρας νίκη με 0-2 επί του ΠΑΟΚ.

Δόξα Δράμας
-----------

Το καλοκαίρι του 1986 έμεινε ελεύθερος από τον Άρη, για να συνεχίσει στην Δόξα Δράμας, καταγράφοντας 16 συμμετοχές και ένα τέρμα. Η δραμινή ομάδα μεν πάλεψε για την σωτηρία της αλλά τελικά υποβιβάστηκε στην Β’ Εθνική για εξωαγωνιστικούς λόγους, καθώς συμμετείχε στην απεργίας των ΠΑΕ, με αποτέλεσμα στους τρεις τελευταίους αγώνες του πρωταθλήματος να μην κατέβει να αγωνισθεί, με αποτέλεσμα να τιμωρηθεί με -6 βαθμούς. Αυτό είχε σαν συνέπεια να υποβιβασθούν οι τρεις τελευταιές της βαθμολογίας, δηλαδή η Δόξα Δράμας, ο Απόλλων Αθηνών και ο ΠΑΣ Γιάννινα.
Μετά από αυτή την εξέλιξη ο Δουλγεράκης, ολοκλήρωσε την επαγγελματική του ποδοσφαιρική καριέρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ΑΡΗΣ-ΛΟΚΕΡΕΝ 1-1
2. ↑  ΑΡΗΣ-ΡΟΔΟΣ 3-0
3. ↑  ΠΑΟΚ-ΑΡΗΣ 0-2

Πηγές
-----

* Προφίλ Μ.Δουλγεράκη στο transfermarkt.com
* Προφίλ του Μ. Δουλγεράκη στο oiassoitouareos.gr
Ο **Τιτοϊσμός** είναι πολιτική φιλοσοφία που συνδέεται στενότερα με τον Γιόσιπ Μπροζ Τίτο και εφαρμόστηκε στη Γιουγκοσλαβία κατά την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου. Χαρακτηρίζεται από ευρεία γιουγκοσλαβική ταυτότητα, εργατική αυτοδιαχείριση, πολιτικό διαχωρισμό από τη Σοβιετική Ένωση και ηγεσία στο Κίνημα των Αδεσμεύτων, όπως κι σχέσεις με τα φιλελεύθερα καθεστώτα των ΗΠΑ και της Δύσης.

Ο Τίτο ηγήθηκε επί των γιουγκοσλάβων κομμουνιστών παρτιζάνων κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου στη Γιουγκοσλαβία. Μετά τον πόλεμο δημιουργήθηκαν εντάσεις μεταξύ Σοβιετικής Ένωσης και Γιουγκοσλαβίας. Αν και αυτά τα ζητήματα μειώθηκαν με την πάροδο του χρόνου, η Γιουγκοσλαβία παρέμεινε ανεξάρτητη στη σκέψη και την πολιτική. Ο Τίτο κυβέρνησε τη Γιουγκοσλαβία μέχρι το θάνατό του το 1980.

Σήμερα ο όρος τιτοϊσμός χρησιμοποιείται μερικές φορές για να αναφερθεί στη νοσταλγία της Γιουγκοσλαβίας, μία λαχτάρα για επανίδρυση ή αναβίωση του γιουγκοσλαβισμού ή της Γιουγκοσλαβίας από τους πολίτες των διαδόχων κρατών της Γιουγκοσλαβίας.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4185581-4

 |

 |
Ο **σωβινισμός** είναι η αφοσίωση σε μια ομάδα στην οποία κάποιος ανήκει, ιδιαίτερα όταν αυτή η αφοσίωση προϋποθέτει μοχθηρία και μίσος εναντίον μιας αντίπαλης ομάδας.Ο όρος έλκει την καταγωγή του από τον Νικολά Σωβέν, έναν στρατιώτη του Ναπολέοντα Α΄ Βοναπάρτη κατά τη διάρκεια της Πρώτης Γαλλικής Αυτοκρατορίας, εξαιτίας του φανατικού του ζήλου για τον αυτοκράτορά του. 

Η καταγωγή του και η πρώιμη χρήση του δείχνουν πως επινοήθηκε για την περιγραφή του εθνικισμού και πατριωτισμού. Σήμερα, ωστόσο, ο όρος σωβινισμός χρησιμοποιείται συχνότερα ως αναφορά στον ρατσισμό ή τον σεξισμό. 

Ο όρος εισήλθε σε δημόσια χρήση εξαιτίας μιας ιδιαίτερα επιτυχημένης σατιρικής απεικόνισης του Σωβάν στο Γαλλικό θεατρικό έργο *La Cocarde Tricolore* (Η Τρίχρωμη Κονκάρδα), που παρουσιάστηκε το 1831. Σ' αυτό ο ήρωας Σωβέν (Chauvin) είχε το ίδιο πάθος με το συνονόματο αξιωματικό.

Σωβινισμός ως Εθνικισμός
------------------------

Στο "*Ιμπεριαλισμός, Εθνικισμός, Σωβινισμός*", *Πολιτική Κριτική*, η Χάνα Άρεντ περιγράφει τον όρο:

*Ο σωβινισμός είναι ένα σχεδόν φυσικό προϊόν της εθνικής αρχής στον βαθμό που ξεπηδά κατευθείαν από την παλαιά ιδέα της «εθνικής αποστολής.» ...(Μια) εθνική αποστολή θα μπορούσε να ερμηνευθεί με ακρίβεια ως η διαφώτιση (από το έθνος με την αποστολή αυτή) άλλων, λιγότερο τυχερών λαών οι οποίοι, για κάποιο λόγο, έχουν από θαύμα αφεθεί από την ιστορία χωρίς μια εθνική αποστολή. Όσο η αρχή αυτή δεν αναπτύχθηκε στην ιδεολογία του σωβινισμού και παρέμεινε στο μάλλον ακαθόριστο βασίλειο της εθνικής ή ακόμα εθνικιστικής υπερηφάνειας, συχνά κατέληξε σε μια υψηλή αίσθηση ευθύνης για την ευημερία υπανάπτυκτων λαών.*
Ο όρος δεν προϋποθέτει την κρίση πως ο σωβινιστής έχει σωστή ή λάθος γνώμη, αλλά πως είναι τυφλός και χωρίς λογική στην πορεία σχηματισμού αυτής της γνώμης, αγνοώντας όποια δεδομένα να κατευνάσουν τη ζέση του. Ωστόσο, στη σύγχρονη χρήση του, ο όρος χρησιμοποιείται συχνά μειωτικά για να υποδηλώσει πως ο σωβινιστής είναι παράλογος και λάθος στην γνώμη του.

Σωβινισμός ως σεξισμός
----------------------

Η φράση αντρικός σωβινισμός πρωτοεμφανίστηκε τη δεκαετία του `60 με την άνοδο του φεμινισμού και χρησιμοποιείται για την περιγραφή της πίστης στην αντρική ανωτερότητα. Κοινή είναι και η μειωτική φράση "*Αντρικό σωβινιστικό γουρούνι*" ως μειωτική για έναν άντρα που θεωρείται πως έχει σεξιστική συμπεριφορά έναντι των γυναικών.

Δείτε επίσης
------------

* Γυναικείος σωβινισμός
* Αντρικός σωβινισμός
* Αντρική κυριαρχία
* Μισανδρισμός
* Μισογυνισμός
* Σεξισμός
* Ρατσισμός

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Chauvinism στο Wikimedia Commons
* Λεξιλογικός ορισμός του σωβινισμός  στο Βικιλεξικό

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85022794
* GND: 4244962-5
* NKC: ph135354

 |

 |
Βραχονησίδα του Σαρωνικού κόλπου

**Βραχονησίδα** (Rocky islet, κατά μετάφραση του "Mediterranean Pilot vol.VI") είναι ένα μικρό και ακατοίκητο νησί χωρίς καμία οικονομική δραστηριότητα, συνήθως μικρότερο από νησίδα. Κριτήριο για τον χαρακτηρισμό ενός νησιού ως βραχονησίδας είναι το αν μπορεί να διατηρηθεί επ' αυτών ανθρώπινος πληθυσμός και να αναπτυχθεί αυτόνομη οικονομική ζωή.

Το ερώτημα της υφαλοκρηπίδας
----------------------------

Οι βραχονησίδες, αν και μικρής αξίας αυτές καθαυτές για μια χώρα, είναι σε ορισμένες περιπτώσεις αντικείμενα διεκδίκησης μεταξύ χωρών καθώς και αιτίες μικροσυρράξεων όπως η Ζουράφα. Η αιτία είναι ότι οι βραχονησίδες, ως γη, υπό ορισμένες προϋποθέσεις που ορίζονται από το Διεθνές Δίκαιο θαλάσσης (ΔΔΘ), μπορούν ακόμη και να οριοθετήσουν γύρω τους υφαλοκρηπίδα, επεκτείνοντας έτσι κατά πολύ τα όρια κυριαρχίας μιας χώρας.

Τα νησιά έχουν κι αυτά κατά το Διεθνές Δίκαιο υφαλοκρηπίδα και σε 134 κράτη ΑΟΖ. Εξαίρεση αποτελούν σύμφωνα με το άρθρο 121 της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982 οι βράχοι, *οι οποίοι δεν μπορούν να διατηρήσουν ανθρώπινο πληθυσμό ή αυτόνομη οικονομική ζωή*. Αυτοί οι βράχοι έχουν μεν αιγιαλίτιδα ζώνη (χωρικά ύδατα), δεν έχουν όμως δικαίωμα στην υφαλοκρηπίδα ή στην αποκλειστική οικονομική ζώνη. Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης στην υπόθεση της υφαλοκρηπίδας της Βόρειας Θάλασσας το 1969, στην οποία αναγνώρισε ότι το δικαίωμα στην υφαλοκρηπίδα αποτελεί διεθνές έθιμο που δεσμεύει όλα τα κράτη, αναγνώρισε ότι απόκλιση από τον κανόνα είναι ότι το παράκτιο κράτος έχει δικαιώματα επί της υφαλοκρηπίδας δικαιολογείται μόνο για *νησίδες, βράχους και ελαφρές προεξοχές της ακτής* (*islets, rocks and minor coastal projections / îlots, rochers ou légers saillants de la côte*, σκέψη 57 της απόφασης), άρα εξ' αντιδιαστολής οι εθιμικοί κανόνες για την ύπαρξη και εκμετάλλευση της υφαλοκρηπίδας που δεσμεύουν όλα τα κράτη ανεξάρτητα από Διεθνείς Συνθήκες καλύπτουν και τα νησιά (όχι όμως τις «νησίδες, βράχους και ελαφρές προεξοχές της ακτής»).

Βραχονησίδες: Λόγος αντιπαράθεσης
---------------------------------

Αντιπαραθέσεις για ακατοίκητες βραχονησίδες έχουν σημειωθεί, κατά καιρούς, στις θαλάσσιες περιοχές Ιαπωνίας, Κορέας, Κίνας, Αραβικού Κόλπου, Ερυθράς Θάλασσας, Λιβύης, Νήσων Φώκλαντ, Παναμά κ.α.. 

Πρόσφατα παραδείγματα υπήρξαν τα Ίμια στο Αιγαίο Πέλαγος και το Περεχίλ. Τα Ίμια έγιναν πεδίο στρατιωτικής αντιπαράθεσης Ελλάδας - Τουρκίας, γνωστή ως Κρίση των Ιμίων το 1996, ενώ το Περεχίλ (Μαροκινό όνομα Λεϊλά), πεδίο στρατιωτικής αντιπαράθεσης Ισπανίας - Μαρόκου το 2002.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Skerries στο Wikimedia Commons
* Λεξιλογικός ορισμός του βραχονησίδα  στο Βικιλεξικό

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4564723-9

 |

 |
Ο όρος **αρχαϊσμός** υποδηλώνει την εκούσια χρήση μιας αρχαιότερης μορφής έκφρασης γλώσσας, είτε επί του γραμματικού τύπου των λέξεων, είτε επί της γραφής των λέξεων, που δεν χρησιμοποιείται πλέον. Σε ό,τι αφορά τη γραπτή και την προφορική έκφραση ο όρος δηλώνει ενίοτε τη χρησιμοποίηση εκφράσεων που προσομοιάζουν στα γλωσσικά πρότυπα της κλασικής Αρχαιότητας.

* Το αντίθετο του *αρχαϊσμού* είναι η λεγόμενη *νεολογία*. Στις εικαστικές τέχνες ο όρος αποδίδεται με τη σημασία του μιμητισμού του ρυθμού και του τρόπου παράστασης των αρχαιότερων καλλιτεχνών.

Χρήσεις
-------

Οι αρχαϊσμοί απαντώνται συχνά στην ποίηση, το δίκαιο στην τελετουργική γραφή και λόγο. Συνήθως διαιρούνται σε φιλολογικούς αρχαϊσμούς -που στοχεύουν στη δημιουργία ενός ύφους αρχαίας λαλιάς και γραφής- και τους λεξικολογικούς αρχαϊσμούς, μέσω της χρήσης λέξεων που δε βρίσκονται πλέον σε κοινή χρήση. Σύμφωνα με τον Α.-Φ. Χριστίδη ο αρχαϊσμός είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένος με την 'μαγεία' της γλώσσας, αυτό που αποκαλεί οριακή 'παλινδρόμηση' του μαγικού λόγου. "Η συγκίνηση που βρίσκεται εγκλωβισμένη στα όρια της προτασιακής γλώσσας με τις διακεκριμένες κατηγορίες και σημασίες της διεκδικεί την ελευθερία της. Ο γλωσσικός ήχος -ως ρυθμός, συλλαβή, επιφώνημα, μορφή χωρίς οριοθετημένο λεξικό νόημα- επιχειρεί να 'ξαναγίνει' βιωματικός 'δείκτης'. 

"Η σήμανση -διάχυτη, εξεγερμένη ενάντια στα δεσμά της αναλυτικής, κατηγοριακής γλώσσας- αγωνιά να προσεγγίσει την αρχέγονη ολικότητα της βιωματικής δείξης. Και η προσέγγιση αυτή -όπως αποκαλύπτεται στην 'πρωτογλώσσα' του μαγικού ιδιώματος- είναι, κατά βάση, μεταφορικά συγκροτημένη: το ακατανόητο ως μεταφορά για το άρρητο, ο (γλωσσικός και πολιτιστικός) αρχαϊσμός, η γλώσσα των θεών και τα 'αληθινά ονόματα' ως μεταφορές για την αρχέγονη, δεικτική σήμανση. Αυτό δεν είναι, βέβαια, ούτε παράξενο ούτε παράδοξο. Η επιστροφή στον χαμένο παράδεισο της αρχέγονης 'πυκνότητας' της προγλωσσικής, βιωματικής σήμανσης της εμπειρίας -στο 'πρωτογενές σύστημα σήμανσης'- δεν μπορεί ποτέ να είναι άμεση και πλήρης, γιατί 'φράζεται' από τον 'τοίχο' του 'δευτερογενούς συστήματος σήμανσης', της αναλυτικής, προτασιακής γλώσσας".

Οι αρχαϊσμοί διατηρούνται ζώντες μέσω των λειτουργικών και φιλολογικών χρήσεων και της μελέτης της αρχαίας φιλολογίας.

Εναλλακτικά νοήματα
-------------------

* Στις ανθρωπολογικές πολιτισμικές μελέτες, ο αρχαϊσμός υποδηλώνει την απουσία συστήματος γραφής αρχής.
* Στην ιστορία ο αρχαϊσμός χρησιμοποιείται για να υποδηλώσει μια ανώτερη αν και μυθική "χρυσή εποχή".
* Στην νομισματική με τον όρο *αρχαϊσμός* εννοείται η τάση ορισμένων καλλιτεχνών, της κλασικής και της ελληνιστικής περιόδου, να αντιγράφουν σε μερικά νομίσματα το ύφος της αρχαϊκής περιόδου.

Βιβλιογραφία
------------

* Χριστίδης, A.-Φ. 1997, "Η μαγική χρήση της γλώσσας", στο *Γλώσσα και μαγεία: κείμενα από την αρχαιότητα*, (επιμ. Α.-Φ. Χριστίδης & D. Jordan), Αθήνα: Ιστός, 52-64.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Λεξιλογικός ορισμός του αρχαϊσμός  στο Βικιλεξικό

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85006522
* GND: 4139554-2
* BNF: cb11953478n (data)
* NDL: 00577107
* NKC: ph139213

 |

 |
Ο **Τζο Κολκάχουν** (**Joseph William 'Joe' Colquhoun**, 7 Νοεμβρίου 1926 – 13 Απριλίου 1987) ήταν Βρετανός συγγραφέας και καλλιτέχνης εικονογραφημένων ιστοριών (κόμικς) γνωστός περισσότερο για το έργο του με τίτλο *Charley's War* στο εβδομαδιαίο περιοδικό *Battle Picture*. Ακόμη ήταν ο πρώτος εικονογράφος της ποδοσφαιρικής σειράς Roy of the Rovers.

Βιογραφία
---------

"*Charley's War*"Γεννημένος στο Harrow του Middlesex, ο Κολκάχουν υπηρέτησε στο Βασιλικό Ναυτικό κατά τη διάρκεια του Β΄ Π.Π. Ακολούθως φοίτησε στην Σχολή Καλών Τεχνών "*Kingston Upon Thames*". Η επαγγελματική του ενασχόληση με τα κόμικς ξεκίνησε το 1951 με την εταιρεία *Jungle Trails*, ενώ στη συνέχεια εργάσθηκε για λογαριασμό του οίκου *IPC Media* σε τίτλους όπως τα περιοδικά *Lion* και *Tiger*, όπου φιλοτέχνησε την ιστορία *Roy of the Rovers* επί 6 έτη (1954 - 1959), παρότι ο ίδιος δεν ενδιαφερόταν για το άθλημα του ποδοσφαίρου. Τον Ιούλιο του 1968 ξεκίνησε στο περιοδικό *Jag* της εταιρίας *Fleetway*, τη χιουμοριστική, ποδοσφαιρική σειρά *Football Family Robinson* Στις αρχές της δεκαετίας του '70 συνεργάσθηκε με τα χιουμοριστικά περιοδικά *Buster* και *Cor!!*, εν συνεχεία δε με το *Battle Picture Weekly*. Εκεί δημιούργησε τις σειρές *Soldier Sharp: the Rat of the Rifles* και *Johnny Red*, πριν ο εκδότης Dave Hunt του αναθέσει να φιλοτεχνήσει την ιστορία του Pat Mills με τίτλο *Charley's War* (1978 - 1985),.

Ο Κολκάχουν, ο οποίος αντιμετώπιζε προβλήματα με την υγεία του πέθανε πρόωρα, από καρδιακή ανακοπή στο Pool του Dorset, σε ηλικία μόλις 60 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb16567222n. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  *Artnet*. joe-colquhoun. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  (Γαλλικά) *BD Gest'*. 22422. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb16567222n. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
5. ↑  Lambiek Comiclopedia: "Joe Colquhoun" Ανακτήθηκε στις 24/7/2020
6. ↑  "From Roy of the Rovers to World War 1 – Joe Colquhoun"
7. ↑  «"Joe Colquhoun full interview"». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Δεκεμβρίου 2004. Ανακτήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 2004.
8. ↑  "Colquhoun in colour!" Ανακτήθηκε στις 24/5/2019
9. ↑  «"From Roy of the Rovers to World War I" Ανακτήθηκε στις 24/7/2020». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιουλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2020.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 231682415
* **Europeana**: agent/base/69838
* LCCN: n90604847
* ISNI: 0000 0003 6638 9656
* SUDOC: 159661951
* BNF: cb16567222n (data)

 |

 |