recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Διατηρημένο τραμ Linke-Hofmann, Κρακοβία, Πολωνία
Η **Alstom Transport Deutschland**, πρώην **Linke-Hofmann-Busch**, είναι γερμανική κατασκευαστική εταιρεία που ιδρύθηκε αρχικά στο Μπρέσλαου της Πολωνίας για την παραγωγή ατμομηχανών και τροχαίου υλικού. Η προέλευσή του βρισκόταν στην επιχείρηση τροχών του Gottfried Linke, που ξεκίνησε το 1834. Το 1994, η GEC Alstom απέκτησε ποσοστό 51%.  Είναι πλέον μέρος της Alstom. Το όνομα Linke-Hofmann-Busch έπαψε να χρησιμοποιείται το 2009 όταν έγινε Alstom Transport Deutschland GmbH.

Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, έγινε μια από τις πολλές εταιρείες στη Γερμανία που προσελκύθηκαν στη βιομηχανία αεροσκαφών, παρόλο που δεν είχαν προηγούμενη εμπειρία στον σχεδιασμό αεροσκαφών.

Η Linke-Hofmann-Busch εισήλθε για πρώτη φορά στη βιομηχανία αεροσκαφών από την επισκευή και την κατασκευή αεροσκάφους που σχεδιάστηκε από άλλες καθιερωμένες εταιρείες με άδεια, όπως ο Roland C.IIa, Albatros B.IIa, C.III και CX. Το 1916 η Linke-Hofmann-Busch ανέλαβε σύμβαση για το σχεδιασμό και την κατασκευή ενός τετρακινητήριου βαρέως βομβαρδιστικού υπό την *ονομασία Riesenflugzeug* («γίγαντα αεροσκάφος»). Δύο σχέδια κατασκευάστηκαν σε πρωτότυπη μορφή, το RI και το R.II. και τα δύο σχέδια ήταν αντισυμβατικά. Το RI ήταν ανεπιτυχές, αλλά το Linke-Hofmann R.II πέταξε καλά. Ωστόσο, ο πόλεμος τελείωσε πριν προλάβει να βγει στην παραγωγή. Οι μεταπολεμικές προσπάθειες να κατασκευαστούν R.II ως επιβατικά και μεταφορικά αεροσκάφη αποτράπηκαν από τη Συμμαχική Επιτροπή Ελέγχου, η οποία ανησυχούσε για τα βομβαρδιστικά που κατασκευάζονταν παράνομα, υπό το πρόσχημα των αεροσκαφών, και την πιθανή επανέναρξη του πολέμου.

 Βαγόνι LHB των Ινδικών Σιδηροδρόμων
Τα πούλμαν LHB της Indian Railways βασίζονται σε ένα σχέδιο που αναπτύχθηκε από τη Linke-Hofmann-Busch.

Σιδηροδρομικά προϊόντα
----------------------

### Mainline Rail

* Πρωτότυπα βαγόνια για την Deutsche Bundesbahn (1976).

### Προαστιακός

* Litra SA και Litra SE για το S-tog της Κοπεγχάγης (με τη Siemens, 1996–2006)
* CIÉ 8100 Class for the Dublin Area Rapid Transit (με GEC, 1983–1984): κατασκευασμένο σύμφωνα με προδιαγραφές τύπου μετρό.
* DB Class 420 για υπηρεσίες S-Bahn στο Μόναχο, τον Ρήνο-Μάιν, τον Ρήνο-Ρουρ και τη Στουτγάρδη .

### Μετρό

* Σειρές M1, M2 και M3 για το μετρό του Άμστερνταμ (1973–1980)
* Σειρά DT2 για τον U-Bahn του Αμβούργου (με Kiepe ).
* Σειρά DT4 για τον U-Bahn του Αμβούργου (με ABB ).

### Τραμ

* TT Class 8 για το Τραμ του Τρόντχαϊμ (1984)
* P86 Stock for the Docklands Light Railway in East London (1986)
* TW 2000 για το Hanover Stadtbahn (1997–2000)

Δείτε επίσης
------------

* Pafawag, πρώην εργοστάσιο Linke-Hofmann στο Βρότσλαβ (Breslau) που κρατικοποιήθηκε το 1945

Παραπομπές
----------

1. ↑  World Update *Railway Age* August 1994 page 88

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* The German Giants, The Story of the R-planes 1914-1919, GW Haddow & Peter M. Grosz, 1963. Εκδόθηκε από την Putnam & Company 42 Great Russell Street London
* Gunston, Bill (1993). *World Encyclopedia of Aircraft Manufacturers*. Annapolis: Naval Institute Press. σελ. 183.
Ο **Ολιβέιρα Κριστιάνο**, γεννημένος στις 28 Σεπτεμβρίου 1983 στην πόλη Μανάους, είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής. Αγωνίστηκε ως επιθετικός μέσος αλλά και πλάγιος μέσος στον ΠΑΟΚ απο τον Ιανουάριο του 2009 έως τον Ιανουάριο του 2011. Είναι κάτοχος και πορτογαλικού διαβατηρίου.

Καριέρα
-------

Ο Κριστιάνο ξεκίνησε την καριέρα του απο την Νασιονάλ, ομάδα του Μανάους, της πόλης που γενήθηκε. Το 2005 μετακόμισε στην Πορτογαλία και την Πάσος Φερέϊρα γρήγορα έγινε ο βασικός συντελεστής της ομάδας και την βοήθησε να κερδίσει την εξοδο της στο Γιουρόπα Λιγκ για πρώτη φορά στην ιστορία της. Το Δεκέμβριο του 2009 μετακόμισε στον ΠΑΟΚ και, πριν ακόμα προλάβει να προσαρμοστεί, υπέστη ρήξη εμπρόσθιου χιαστού σε έναν αγώνα πρωταθλήματος με τον Πανθρακικό στις 6 Μαρτίου 2010. Αποθεραπεύτηκε και επέστρεψε σε ένα φιλικό με την ίδια ομάδα τον Σεπτέμβριο του 2010. Τον Ιανουάριο του 2011 έμεινε ελεύθερος απο την ομάδα της Θεσσαλονίκης και υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας 3,5 ετών με την Σπόρτινγκ Λισαβόνας. Το καλοκαίρι όμως του 2011 έμεινε ελεύθερος απο την Σπόρτινγκ Λισαβόνας και μετακόμισε στην πρώτης κατηγορίας ομάδα της πορτογλίας Μπέιρα-Μαρ. Πλέον αγωνίζεται στη βραζιλιάνικη ομάδα Κρισιούμα (Criciúma Esporte Clube), στην επαρχία της Σάντα Καταρίνα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το προφιλ του ποδοσφαιριστή στο trasfermarkt.co.uk

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Ποδόσφαιρο
* Πύλη:Βραζιλία
 |

 |
Ο **Παύλος Μαρία Βοναπάρτης** (*Paul Marie Bonaparte*, 19 Φεβρουαρίου 1809 Κανίνο, Ιταλία – 7 Σεπτεμβρίου 1827 Ναύπλιο), ήταν πρίγκιπας της Οικογένειας Βοναπάρτη, ανιψιός του Ναπολέοντα. Υπήρξε φιλέλληνας και έλαβε μέρος στον πόλεμο της Ανεξαρτησίας της Ελλάδας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Το έμβλημα της οικογένειας Βοναπάρτη
Ο Παύλος Μαρία Βοναπάρτης ήταν το τρίτο παιδί του Λουκιανού Βοναπάρτη και της συζύγου του Αλεξαντρίν ντε Μπλεσάμπ. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια.

Τον Μάρτιο του 1827, σε ηλικία 18 ετών, έφυγε από την πόλη κρυφά από τους γονείς του, και πήγε στην Ανκόνα από εκεί με ξένο όνομα ταξίδεψε στην Ελλάδα για να λάβει μέρος στον πόλεμο για την ανεξαρτησία των Ελλήνων. Ο Παύλος Βοναπάρτης έφτασε πρώτα στα Ιόνια Νησιά, αργότερα βρέθηκε με τον Βρετανό ναύαρχο Κόχραν, ο οποίος την εποχή εκείνη ήταν επιφορτισμένος με τον ελληνικό στόλο. Ο Παύλος υπηρέτησε στη ναυαρχίδα *Ελλάς*. Μετά από μια σειρά αποτυχημένων ενεργειών, ο στολίσκος του Κόχραν αγκυροβόλησε στο στενό έξω από τις Σπέτσες.

Ο Παύλος Βοναπάρτης πέθανε στο Ναύπλιο στις 7 Σεπτεμβρίου (Π.Η. 26 Αυγούστου) 1827, όταν μία ημέρα πριν βρέθηκε στη φρεγάτα *Ελλάς* βαριά πληγωμένος από απρόσεκτο χειρισμό όπλου, καθώς καθάριζε το πιστόλι του. Το 1832, μετά το τέλος του πολέμου στην Ελλάδα, το ταριχευμένο σώμα του Παύλου Βοναπάρτη θάφτηκε σε μαυσωλείο στο νησί της Σφακτηρίας, μαζί με τους Γάλλους ναύτες που έπεσαν στη Ναυμαχία του Ναυαρίνου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p5111.htm#i51108.
2. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
3. 1 2 3  William St Clair, Paul Marie Bonaparte, σελ. 248
4. ↑  Η Επανάσταση τού 21, τόμος Γ΄, σελ. 388
5. ↑  Η Επανάσταση τού 21, τόμος Δ΄, σελ. 402

Πηγές
-----

* Δημήτρης Φωτιάδης, *Η Επανάσταση τού 21*, ΜΕΛΙΣΣΑ 1971
* *Dictionnaire de Biographie française*, τόμος 6ος, Παρίσι 1951
* William St Clair (2008), *That Greece Might Still be Free: The Philhellenes in the War of Independence*, Cambridge: OpenBook
Οι τρίτες **προεδρικές εκλογές** στο Νεπάλ διεξήχθησαν στις 13 Μαρτίου 2018.. Καθώς αναπτύχθηκε ένας νέος εκλογικός νόμος (όπως προβλέπεται από το Σύνταγμα του Νεπάλ), και, καθώς μετά τις εκλογές του 2017, θα μπορούσε να συσταθεί ένα εκλεκτορικό κολέγιο, tοι εκλογές διεξήχθησαν τρία χρόνια μετά τις προηγούμενες προεδρικές εκλογές, αν και η προεδρική θητεία στην πραγματικότητα έχει οριστεί να είναι πενταετής. Ο Πρόεδρος εκλέγεται από ένα εκλεκτορικό κολέγιο, απαρτιζόμενο από μέλη του ομοσπονδιακού συμβουλίου και των επαρχιακών συνελεύσεων. Για τον λόγο αυτόν, ο συνολικός αριθμός των ψηφοφόρων ήταν 880. Συνολικά 862 βουλευτές έλαβαν μέρος στις προεδρικές εκλογές, κάτι που αντιστοιχεί σε ποσοστό προσέλευσης 97,95%.

Αποτελέσματα
------------

Πρόεδρος επανεξελέγη η Μπίντια Ντεβί Μπαντάρι, υποστηριζόμενη από το κόμμα της,το Κομμουνιστικό Κόμμα του Νεπάλ (Ενιαίο Μαρξιστικό–Λενινιστικό) και τον κυβερνητικό του εταίρο το Κομμουνιστικό Κόμμα του Νεπάλ (Μαοϊκό Κέντρο) όπως επίσης το Ομοσπονδιακό Σοσιαλιστικό ΦόρουμΟμοσπονδιακό Σοσιαλιστικό Φόρουμ (Νεπάλ, Κόμμα Ραστρίγια Τζανάτα, Νεπάλ, Ραστρίγια Γιαναμόρτσα και Κόμμα Ραστρίγια Πραγιατάντρα.

Αποτελέσματα νεπαλέζικων προεδρικών εκλογών του 2018| Υποψήφιος/α | Ψήφοι εκλεκτορικού κολεγίου |  % |
| --- | --- | --- |
| Μπίντια Ντεβί Μπαντάρι | 39.275 |  74,81% |
| Κουμάρι Λάξμι Ράι | 11.730 |  22,34% |
|
| Άκυρα/Αποχές | 1.496 |  2,85% |

Εκλογή αντιπροέδρου
-------------------

Η εκλογή του Αντιπροέδρου ήταν προγραμματισμένο να γίνει στις 23 Μαρτίου 2018. Καθώς όμως ο απερχόμενος αντιπρόεδρος Νάντα Μπαχαντούρ Πουν ήταν ο μοναδικός υποψήφιος και δεν υπήρξαν αντιρρήσεις, κηρύχθηκε εκλεγμένος αντιπρόεδρος από την Εκλογική Επιτροπή στις 18 Μαρτίου 2018.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Prez Bhandari files her nomination for another tenure». *myrepublica.com*. 7 Μαρτίου 2018. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2018.
2. ↑  «Procedure begins to elect new Nepal President, Vice President». New Indian Express. 16 Φεβρουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2018.
3. ↑  «Pun re-elected vice-president of Nepal». Gulf Times. 19 Μαρτίου 2018. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2018.
4. 1 2  «President Bhandari is re-elected». The Kathmandu Post. 14 Μαρτίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2018.
5. ↑  «Nepal’s first woman President Bidya Devi Bhandari scripts history with second successive triumph». NewsX. 13 Μαρτίου 2018.. Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2018.
6. ↑  «Vice President Pun poised to get reelected today». República. 18 Μαρτίου 2018. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2018.
7. ↑  «Pun re-elected as Nepal's vice president». Xinhua. 19 Μαρτίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2018.
Ο **Μιχάλης Κασάπης** (Αθήνα, 6 Ιουνίου 1971) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζονταν στη θέση του αριστερού αμυντικού ή μέσου και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Το 1995 ψηφίστηκε ως δεύτερος καλύτερος Έλληνας ποδοσφαιριστής και ως ένας από τους 22 καλύτερους Ευρωπαίους παίκτες την περίοδο 2001-02, έπαιξε Μικτή Κόσμου τον κάλεσε ο αείμνηστος Γιόχαν Κρόιφ, θεωρειται το καλυτερο αριστερο μπακ που περασε απο την ελλαδα

Καριέρα ποδοσφαιριστή
---------------------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε σε ηλικία 17 ετών στην ομάδα του Λεβαδειακού την περίοδο 1988-89 και αγωνίσθηκε έως και το 1992-93, συμπληρώνοντας 126 συμμετοχές και 6 τέρματα.

Αποκτήθηκε στη συνέχεια από την ΑΕΚ, στην οποία αγωνίστηκε από το 1992-93 έως το 2003-04, συμμετέχοντας στην ομάδα του "Δικεφάλου" της δεκαετίας του 90', όπου συμπαίκτες του, μεταξύ άλλων, υπήρξαν την περίοδο εκείνη οι Στέλιος Μανωλάς, Τόνι Σαβέβσκι, Ηλίας Ατματσίδης και Βασίλης Τσιάρτας.

### Στις εθνικές ομάδες

Στις 27 Απριλίου 1994 αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την Ελλάδα, στον εντός έδρας φιλικό αγώνα προετοιμασίας για το Μουντιάλ 1994 εναντίον της Σαουδικής Αραβίας (5-1). Παρά το γεγονός ότι ο τότε τεχνικός της Ελλάδας, ο Αλκέτας Παναγούλιας τον είχε καλέσει στους φιλικούς αγώνες προετοιμασίας, δεν τον επέλεξε τελικά στην αποστολή που ταξίδεψε στις ΗΠΑ. Με τη φανέλα της Ελλάδας πραγματοποίησε συνολικά 37 συμμετοχές (έως το 2002).

Το 1995 είχε φορέσει τη φανέλα της Μικτής Κόσμου μετά από πρόσκληση του Γιόχαν Κρόιφ σε έναν αγώνα που έγινε στο Καμπ Νου για φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Τίτλοι
------

**ΑΕΚ**

* Πρωταθλήματα: 1 (1993-94)
* Κύπελλα Ελλάδας: 4 (1995-96, 1996-97, 1999-2000, 2001-02)
* Σούπερ Καπ: 1 (1996)

Διακρίσεις
----------

* Καλύτερος Έλληνας ποδοσφαιριστής ελληνικού πρωταθλήματος: 1994-95

Καριέρα προπονητή
-----------------

Ξεκίνησε το 2006 ως προπονητής της ομάδας Νέων του Λεβαδειακού και συνέχισε την περίοδο 2009-10 στον Φωκικό, στη συνέχεια στην Καλλονή Λέσβου, για να επιστρέψει τον Φεβρουάριο του 2011 και πάλι στην ομάδα της Άμφισσας. Τον Φεβρουάριο του 2013 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Χαλκίδας.

Εννέα χρόνια μετά την αποχώρησή του από την ΑΕΚ ως ποδοσφαιριστής, τον Σεπτέμβριο του 2013 επέστρεψε σε ρόλο σκάουτερ, με αρμοδιότητα να παρακολουθεί τους αγώνες των προσεχών αντιπάλων των "κιτρινόμαυρων".

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ο Κασάπης στη Μικτή Κόσμου, www.enwsi.gr
2. ↑  Επέστρεψε στον Φωκικό ο Κασάπης, www.sport24.gr
3. ↑  Χαλκίδα: Ο Κασάπης νέος προπονητής, www.onsports.gr
4. ↑  Επιστρέφει στην ΑΕΚ ο Κασάπης.sport-fm.gr

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Ανδρέας Μπόμης, "Αυτή είναι η ιστορία της Εθνικής Ελλάδας" (Αθήνα, 2010)
* Η καριέρα του Μιχάλη Κασάπη στο National Football Teams
* Το προφίλ του Μιχάλη Κασάπη στο transfermarkt
* Ο Μιχάλης Κασάπης στο soccerway
Το **κρυπτοχειρίδιο** (λατινική και επιστημονική ονομασία *Cryptocheiridium*) είναι γένος ψευδοσκορπιών, που ανήκει στην οικογένεια χειριδιίδες.

Το γένος περιγράφηκε επιστημονικά για πρώτη φορά από τον Αμερικανό αραχνολόγο Τζόζεφ Κόνραντ Τσάμπερλιν το 1931. Περιλαμβάνει οκτώ γνωστά σήμερα ζωντανά είδη και ένα εξαφανισμένο προϊστορικό είδος, το *Cryptocheiridium antiquum*. Το τελευταίο ζούσε κατά τη Μειόκαινο εποχή και δείγμα του ανακαλύφθηκε διατηρημένο μέσα σε κεχριμπάρι στη Δομινικανή Δημοκρατία. Τα οκτώ σύγχρονα είδη που αναγνωρίζονται γενικώς σήμερα είναι τα εξής:

* *Cryptocheiridium australicum*, Beier, 1969
* *Cryptocheiridium elegans* (Dumitresco & Orghidan, 1981)
* *Cryptocheiridium elgonense*, Beier, 1955
* *Cryptocheiridium formosanum* (Ellingsen, 1912)
* *Cryptocheiridium kivuense*, Beier, 1959
* *Cryptocheiridium lucifugum*, Beier, 1963
* *Cryptocheiridium somalicum*, Callaini, 1985
* *Cryptocheiridium subtropicum* (Tullgren, 1907)

Το *Cryptocheiridium lucifugum* («κρυπτοχειρίδιο το φωτοφυγές») είναι ένα από τα πολλά είδη ζώων που ζουν μέσα στα σπήλαια Μπατού, στο Σελάνγκορ της Μαλαισίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  J.C. Chamberlin: «Arachnid order Chelonethida» στις Stanford University Publications, σειρά *Biological Sciences*, τόμος 7 (1931), σελ. 238
Ο **Γουσταύος Αδόλφος Φρειδερίκος Γουΐλχελμ φον Έσσεν** (Σουηδικα: **Gustaf Adolf Fredrik Wilhelm von Essen**) , (15 Ιουλίου 1803 – 3 Οκτωβρίου 1874), ήταν Σουηδός Αυλικός, Στρατιωτικός και Αρχιθαλαμηπόλος στο Σουηδικό Παλάτι.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Βαρόνου και Κόμη Χανς Χέντρικ φον Έσσεν και της βαρόνης Χεδβίγης Καρλόττας φον Κράσσον. Ήταν μορφωμένος και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλας, όπου πήρε πτυχίο θεολογίας και Καγκελαρίου, ενώ συνέχισε της σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν της Γερμανίας. Παντρεύτηκε την Ίντα Μαρία φον Ρέχαουσεν (13 Μαρτίου 1811 – 2 Μαΐου 1893) στις 7 Απριλίου 1831 στη Στοκχόλμη. Ανάμεσα στα παιδιά που απέκτησαν, ήταν ο Χανς Χέντρικ φον Έσσεν.

Καριέρα και θάνατος
-------------------

Το 1826 έγινε αρχιθαλαμηπόλος της βασίλισσα Ντεζιρέ Κλαρί, το 1827 Βασιλικός Ιπποκόμος, το 1838 Ταγματάρχης, το 1839 Αρχιστράτηγος στο Σκανδιναβικό Σύνταγμα Χούσαρ της Σκάνας, το 1841 Υπολοχαγός-Συνταγματάρχης και το 1848 Συνταγματάρχης και Διοικητής του Συντάγματος Χούσαρ της Σκάνας.

Όταν ο Φραγκίσκος Ιωσήφ Α΄ της Αυστρίας παντρεύτηκε την Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ το 1854, ο φον Έσσεν στάλθηκε ως Σουηδός απεσταλμένος για να τον συγχαρεί. Παρευρέθηκε επίσης για λογαριασμό της Σουηδίας στη στέψη του αυτοκράτορα Αλέξανδρου Β' το 1856 και του βασιλιά Γουλιέλμου Α΄ της Γερμανίας, στο Βερολίνο το 1861.

Από το 1834 έως το 1843, ο Γουσταύος Αδόλφος Φρειδερίκος είχε στην ιδιοκτησία του το Κάστρο Ουλβσούντα της Μπρόμμας , στα δυτικά της Στοκχόλμης. Επίσης, κληρονόμησε το Κάστρο Βικ από τον πατέρα του, και εκεί σύλλεξε μια ποικιλία από πολύτιμους πίνακες, όπλα και αντίκες. Ο Γουσταύος Αδόλφος Φρειδερίκος Γουΐλχελμ φον Έσσεν απεβίωσε στις 3 Οκτωβρίου 1874, στο Κάστρο Βικ, στην Άπλαντ της Ουψάλας.

Αναφορές
--------

1. 1 2  Ίντα Μαρία φον Ρέχαουσεν (Σουηδικά)

Πηγές
-----

* Το Ημερολόγιο Ευγενών του 1923 (Στα Σουηδικά)
* Hildebrand, Bengt: Ο Γουσταύος Αδόλφος Φρειδερίκος Γουΐλχελμ φον Έσσεν, στο Σουηδικό βιογραφικό λεξικό.(Στα Σουηδικά)
* Γενεαλογία των Anreps
Ο **Δαυίδ Β΄**, γεωργιανά: დავით II David II (απεβ. το 993) ήταν από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Γεωργίας (μετέπειτα Γεωργίας) του κλάδου του Τάο-Κλαρτζέτι ήταν πρίγκιπας (ηγεμόνας) του Κλαρτζέτι από το 988 ως το τέλος του.

Βιογραφία
---------

Ο Δαβίδ Β΄ ήταν γιος του Σουμπάτ Β΄ του Κλαρτζέτι, τον οποίο διαδέχθηκε ως πρίγκιπας του Κλαρτζέτι. Ουσιαστικά τίποτε δεν είναι γνωστό για τη ζωή του. Απεβίωσε χωρίς απογόνους και τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Σουμπάτ Γ΄ του Κλαρτζέτι, γιος του αδελφού του Βαγράτ Β΄ του Κλαρτζέτι.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Cyrille Toumanoff, *Manuel de Généalogie et de Chronologie pour le Caucase chrétien (Arménie, Géorgie, Albanie)*, p. 119. Édition Aquila, Rome, 1976
2. ↑  Toumanoff, Cyril (1961), "The Bagaratides of Iberia from the Eighth to the Eleventh Century". *Le Muséon* 74: 36
Το περίφημο ισπανικό **Τάγμα της Αλκάνταρας** ήταν ιπποτικό τάγμα που δημιουργήθηκε για τη προστασία της Καστίλλης κατά των Αράβων τον 12ο αιώνα. To 1177 το Τάγμα αυτό το αναγνώρισε ο Πάπας με τον χαρακτήρα του θρησκευτικού, οπότε και αυξήθηκε αριθμητικά και μετατέθηκε από το Φρούριο Περιέρο όπου έδρευε ως πολεμική αδελφότητα υπό το όνομα «Τάγμα του Αγίου Ιουλιανού» στη πόλη Αλκάνταρα, εκ της οποίας και έλαβε το επίσημο όνομα.

Οι ιππότες της Αλκάνταρα ζούσαν κοινοβιακά με πολύ αυστηρή δίαιτα και εθιμοτυπία της οποίας βασικότερες αρχές ήταν η σιωπή, η νηστεία και η αγαμία και κυρίως η παντελής ακτημοσύνη. Έφεραν λευκό μανδύα με μαύρο σκούφο και είχαν ισόβιο αρχηγό. Ενισχύονταν όμως πλουσιοπάροχα από δωρεές φιλοχρίστων αλλά και από πολεμικές λείες και λάφυρα.

Ο Ηρωισμός των Ιπποτών της Αλκάνταρας έμεινε ιστορικός αφού αυτός συνέβαλε κυρίως στην εξόντωση των Μαυριτανών, μετά την οποία το Τάγμα έχασε την αρχική συνοχή και αίγλη του με διασπάθιση της περιουσίας του από διάφορους άρχοντες και εξ αυτού της διακοπής των δωρεών. Πολύ αργότερα το Τάγμα αυτό έθεσε ως νέο σκοπό του την κατά των Τούρκων σταυροφορία, αλλά το 1808 επί Βασιλέως Ιωσήφ Βοναπάρτου η ακίνητη περιουσία του Τάγματος δημεύτηκε και το Τάγμα στη συνέχεια διαλύθηκε.

* Σημειώνεται πως δεν θα πρέπει να συγχέονται οι Ιππότες της Αλκάνταρας με τους Αλκαντάριους που ήταν μοναχοί και αποτελούσαν θρησκευτικό μοναστικό Τάγμα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Prescott, William Hickling (1851). *History of the Reign of Ferdinand and Isabella, the Catholic, of Spain*. R. Bentley. σελ. 326.
2. ↑  Tagore, Sourindro Mohun (1884). *The Orders of Knighthood, British and Foreign: With a Brief Review of the Titles of Rank and Merit in Ancient Hindusthan ...* σελ. 96.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Order of Alcántara στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 133306137
* LCCN: n81038556
* ISNI: 0000 0001 1956 1818
* GND: 16211823-5
* SUDOC: 033429324
* BNF: cb12429555c (data)
* BNE: XX104081

 |

 |
Η **Νύσα** ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Ανατολίας, της οποίας τα ίχνη συναντούμε σήμερα στην περιφέρεια του Σουλτανχισάρ, της Επαρχίας Αϊδινίου της Τουρκίας, 50 χλμ. ανατολικά της πόλης της Εφέσου. Ο γεωγράφος και ιστορικός Στράβων, γεννημένος στην Αμάσεια, ξεκίνησε τις σπουδές του στη Νύσα, η οποία ήταν σημαντικό κέντρο πολιτισμού κατά τον 1ο αιώνα π.Χ.

Η πόλη αφιερώθηκε στο θεό Διόνυσο όταν ιδρύθηκε από τον **Αντίοχο Α' το Σωτήρα**, ηγεμόνα των Σελευκιδών, κατά τον 3ο αιώνα π.Χ. Κατείχε ακόμη τη φήμη της πόλης λογίων μέχρι το 2ο αιώνα μ.Χ. Για χίλια περίπου χρόνια μετά η πόλη γνώρισε περιόδους τόσο ακμής όσο και παρακμής. Υπέφερε διαδοχικά από τις λεηλασίες των χριστιανών, των μουσουλμάνων και των Τούρκων και τελικά εγκαταλείφθηκε μετά τη λεηλασία της από τον Ταμερλάνο το 1402.

Στον αρχαιολογικό αυτό χώρο σήμερα υπάρχουν σημαντικά σωζόμενα μνημεία της ελληνιστικής περιόδου, της ρωμαϊκής και βυζαντινής εποχής. Το μεγαλύτερο τμήμα ενός αρχαιοελληνικού θεάτρου και οι είσοδοί του σώζονται ανέπαφα. Η βιβλιοθήκη σώζεται με τρεις τοίχους. Υπάρχουν επίσης υπολείμματα ενός γυμνασίου, ρωμαϊκών λουτρών και ενός βουλευτηρίου. Η γέφυρα της Νύσας, μήκους 100 μέτρων, ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη κατασκευή του είδους της κατά την αρχαιότητα.

Βιβλιογραφία
------------

* Klaus Grewe, Ünal Özis et al.: *«Die antiken Flußüberbauungen von Pergamon und Nysa (Türkei)»*, Antike Welt, Τόμος 25, No. 4 (1994), σελ. 348–352 (352)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Nysa (Caria) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 57144647637704085251
* GND: 4117962-6

 |

 |
Ο **Τιβερίνος** (λατιν.: *Tiberinus*) (λέγεται ότι βασίλευσε το διάστημα 922-914 π.Χ.) ήταν ο 9ος βασιλιάς της Άλβα Λόνγκα και 9ος απόγονος του Αινεία, σύμφωνα με την παραδοσιακή ιστορία της Ρώμης που παρέδωσε ο Τίτος Λίβιος. Ήταν ο διάδοχος (και πιθανότατα γιος) του Καπέτου Σίλβιου, του 8ου βασιλιά της Άλβα Λόνγκα. Οι Αλβανοί βασιλείς ισχυρίζονταν ότι κατάγονταν από τον Αινεία, έναν Τρώα πρίγκιπα που έφερε ένα υπόλοιπο του τρωικού πληθυσμού στην Ιταλία μετά την λεηλασία της Τροίας (παραδοσιακά το 1184 π.Χ.) και εγκαταστάθηκε στο Λάτιον. Η Άλβα κτίστηκε από τον Ασκάνιο, τον γιο του Αινεία και της Λαβινίας, και ιδρυτή της βασιλικής γραμμής των Αλβανών. Οι Αλβανοί βασιλείς, συμπεριλαμβανομένου του Τιβερίνου, έφεραν το επίθετο (*cognomen*) **Σίλβιος**, μετά τον γιο του Ασκάνιου, ο οποίος λέγεται ότι γεννήθηκε στο δάσος (λατιν.: silva).

Η μόνη παράδοση που συνδέεται ειδικά με τον Τιβερίνο είναι ότι πνίγηκε, ενώ διέσχιζε τον ποταμό, που τότε ήταν γνωστός ως *Αλμπούλα*, αλλά ο οποίος από τότε έμεινε γνωστός στους Λατίνους ως Τίβερης. Αυτός ο αρχαίος ποταμός αποτελούσε το όριο του Λατίου και της Ετρουρίας, και η πόλη της Ρώμης ιδρύθηκε αργότερα σε μια ομάδα επτά λόφων με θέα στις όχθες του. Μετά το τέλος του, ο Τιβερίνος έγινε σεβαστός ως ο θεός του ποταμού [βλέπε Τιβερίνος (θεός)]. Στις πρώτες ημέρες της Ρώμης, η λατρεία του Τιβερίνου επιβίωσε στα Βολτούρνια, την αρχαϊκή εορτή του Βολτούρνου, αλλά δεν είναι γνωστές λεπτομέρειες.

Τον Τιβερίνο διαδέχθηκε ο Αγρίππας, ο 10ος βασιλιάς της Άλβα Λόνγκα, και πιθανότατα γιος του. Μεταξύ των απογόνων τους ήταν ο Ρωμύλος και ο Ρώμος, οι ιδρυτές της Ρώμης (παραδοσιακά το 753 π.Χ.).

Πολλοί μελετητές πιστεύουν ότι το όνομα του Τιβερίνου προήλθε από τον ποταμό, αντί για το αντίστροφο. Η ίδια ρίζα πιστεύεται ότι είναι η προέλευση του λατινικού μικρού ονόματος (*praenomen*) *Tiberius* και του ετρουσκικού συγγενούς του, *Thefarie*, και μπορεί να σημειωθεί ότι ο *Tiberinus* φαίνεται να προέρχεται (ως υποκοριστικό) από το *Tiberius*, το οποίο μπορεί να ήταν η αρχική μορφή του ονόματος. Ο φιλόλογος Τζορτζ Ντέιβις Τσέις πίστευε ότι η ίδια ρίζα μπορεί να βρεθεί στα ονόματα της πόλης Tibur, της πόλης της Ούμπρια (Tifernum) και του ποταμού στη χώρα των Σαμνιτών (Tifernus).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς *Roman Antiquities* 1.71
2. ↑  Τίτος Λίβιος, *Ab Urbe Condita*, βιβλίο I
3. ↑  Τίτος Λίβιος, *Ab Urbe Condita*, βιβλίο I
4. ↑  Τίτος Λίβιος, *Ab Urbe Condita*, βιβλίο I
5. ↑  George Davis Chase, "The Origin of Roman Praenomina", in *Harvard Studies in Classical Philology*, Τομ. 8 (1897)

Πηγές
-----

* George Davis Chase, "The Origin of Roman Praenomina", in Harvard Studies in Classical Philology, Τομ. 8 (1897)


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΚαπέτος Σίλβιος | **Βασιλείς της Άλμπα Λόνγκα922 π.Χ. - 914 π.Χ.** | ΔιάδοχοςΑγρίππας |
Ο Πιαστ ο Τροχοποιός και η σύζυγός του Ζεπίχα. Σύγχρονο γλυπτό στο Πόζναν, του Τσέσλαφ Βόζνιακ.
Η **Ζεπίχα** (πολωνικά: Rzepicha) ήταν σύζυγος του ημι-μυθικού Πιαστ του Τροχοποιού, ιδρυτή του Οίκου των Πιαστ.

Βιογραφία
---------

Αναφέρεται από τον Γάλλο Ανώνυμο στο έργο του *Gesta principum Polonorum* «*Πράξεις του Πρίγκιπα των Πολωνών*». Εκεί το όνομά της υπάρχει ρητά δύο φορές. Σύμφωνα με τον χρονικογράφο, η Ζεπίχα έζησε τον 9ο αι. και δεν γνωρίζουμε την καταγωγή της. Στο έργο περιγράφεται ότι κρατούσε το νοικοκυριό του σπιτιού και όταν ήρθαν δύο καλεσμένοι στην εορτή του κοψίματος των πρώτων μαλλιών του γιου τους, τους περιποιήθηκε φιλόξενα.

Η φιγούρα της Ζεπίχα εμφανιζόταν πάντα στις πηγές δίπλα στον σύζυγό της και η πλοκή της δεν αναπτύχθηκε.

Ετυμολογία
----------

Το όνομά της είναι υποκοριστικό και προέρχεται από τη λέξη για το γογγύλι στα πολωνικά με υποκοριστικό επίθημα.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε τον Πιαστ τον Τροχοποιό, δούκα των Πολωνών και είχε ένα τέκνο:

* Σιεμόβιτ, 9ος αι. δούκας των Πολωνών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  p67199.htm#i671983. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. ↑  «Gallus Anonymous - POLISH CHRONICLE». *web.archive.org*. 18 Μαΐου 2004. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαΐου 2004. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2023.
3. ↑  Strzelczyk, Jerzy (2007). *Mity, podania i wierzenia dawnych Słowian* (Wyd. 2 popr. i uzup έκδοση). Poznań: Dom Wydawniczy Rebis. σελ. 178. ISBN 978-83-7301-973-7.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 71151776765318011942

 |

 |
Η **Αμινατά Τουρέ** (Aminata Touré, γενν. στις 12 Οκτωβρίου 1962) είναι πολιτικός από τη Σενεγάλη και υπηρέτησε ως πρωθυπουργός από την 1η Σεπτεμβρίου 2013 ως τις 4 Ιουλίου 2014. Είναι η δεύτερη γυναίκα πρωθυπουργός στην ιστορία της Σενεγάλης μετά τη Μάμε Μαντιόρ Μπογιέ και υπηρέτησε ως υπουργός Δικαιοσύνης από το 2012 ως το 2013, μέχρι την ανακοίνωση του πρωθυπουργικού διορισμού της από την ίδια,. Υποσχέθηκε να συνεχίσει την πολιτική της ανάπτυξης με σκοπό να βελτιωθεί το βιοτικό επίπεδο των πολιτών της χώρας της. Στον Τύπο αναφέρεται με το ψευδώνυμο "Σιδηρά Κυρία". Έχει αγωνιστεί για τα δικαιώματα των γυναικών.

Πρώτα χρόνια
------------

Στα νιάτα της έπαιξε ποδόσφαιρο στην ομάδα Dakar Gazelles. Εργάστηκε επί πενταετία στο Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για τον Πληθυσμό

Ως υπουργός Δικαιοσύνης εργάστηκε για την καταπολέμηση της διαφθοράς.

Πρωθυπουργός
------------

Μετά το διορισμό της στην πρωθυπουργία, διόρισε το Σιντικί Καμπά ως αντικαταστάτη της στο υπουργείο Δικαιοσύνης, ο οποίος έτυχε κριτικής, εξαιτίας των προσπαθειών του να αποποινικοποιήσει την ομοφυλοφιλία. Η κυβέρνησή της επικρίθηκε επίσης από φεμινίστριες, καθώς αποτελείται από 4 γυναίκες και 28 άντρες.

Μετά την ήττα της στις τοπικές εκλογές στο Ντακάρ, τον Ιούνιο του 2014, η Τουρέ παραιτήθηκε και τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς αντικαταστάθηκε από τον Μοχάμεντ Ντιόν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά) *Munzinger Personen*. 00000029767. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2 3
3. ↑  «Senegal's Sall appoints anti-graft campaigner as prime minister». Reuters. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2013.
4. ↑  «Mme Aminata Touré nommé Premier Ministre» (στα Γαλλικά). Κυβέρνηση της Σενεγάλης. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Σεπτεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2013.
5. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2013.
6. ↑  «Τεχνοκράτης ο Σενεγαλέζος νέος πρωθυπουργός». enet.gr. 7 Ιουλίου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Aminata Touré στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 66153817
* LCCN: no2003022130
* ISNI: 0000 0000 4458 5689
* GND: 1179726294

 |

 |
Ο **διοσμεκτίτης** (εμπορικές ονομασίες: **Smecta** και **Smecdral**) είναι φυσικό πυριτικό άλας αργιλίου και μαγνησίου, το οποίο χρησιμοποιείται ως εντερικό προσροφητικό στη θεραπεία αρκετών γαστρεντερικών ασθενειών, συμπεριλαμβανομένης της μολυσματικής και μη λοιμώδους οξείας και χρόνιας διάρροιας, συμπεριλαμβανομένου του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου. Άλλες χρήσεις περιλαμβάνουν: χρόνια διάρροια που προκαλείται από ακτινοβολία και χημειοθεραπεία και χρόνια διάρροια που σχετίζεται με HIV/AIDS.

Είναι αδιάλυτο στο νερό. Συνήθως λαμβάνεται από το στόμα ως εναιώρημα σε ζεστό νερό. Στον τομέα της γεωλογίας, είναι πιο γνωστός ως μοντμοριλλονίτης. Ο διοσμεκτίτης είναι μια συστολή του «διοκταεδρικού σμεκτίτη».

Μηχανισμός δράσης
-----------------

Η αποτελεσματικότητά του στη βελτίωση της συνοχής των κοπράνων είναι το αποτέλεσμα της υποτιθέμενης ικανότητάς του να απορροφά βακτήρια, ιούς και τοξίνες, καθώς και την ενίσχυση του φραγμού της εντερικής βλέννας για τη μείωση των αντιγόνων της κοιλότητας που διέρχονται από τον φραγμό της βλέννας, κάτι που με τη σειρά του βοηθά στη μείωση της φλεγμονής.

Ο διοσμεκτίτης μπορεί να είναι ένα χρήσιμο πρόσθετο στη θεραπεία της οξείας παιδικής διάρροιας. Καθώς τα στοιχεία είναι «χαμηλής ποιότητας», απαιτείται μελλοντική έρευνα με σχέδια υψηλότερης ποιότητας προτού γίνουν οποιεσδήποτε σταθερές συστάσεις.

Δείτε επίσης
------------

* Γεωφαγία
* Φαρμακευτικός άργιλος

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Pharmacologic Agents for Chronic Diarrhea». *Intestinal Research* **13** (4): 306–312. October 2015. doi:10.5217/ir.2015.13.4.306. PMID 26576135.
2. ↑  «Efficacy and safety of diosmectite in acute childhood diarrhoea: a meta-analysis». *Archives of Disease in Childhood* **100** (7): 704–712. July 2015. doi:10.1136/archdischild-2014-307632. PMID 25784748.
Ο Οιδίποδας, λύνοντας το αίνιγμα της Σφίγγας
Το **Αίνιγμα της Σφίγγας**, είναι επεισόδιο από τoν μύθο των Λαβδακιδών στην Ελληνική μυθολογία, το οποίο εξιστορεί το πως κατάφερε ο Οιδίποδας να λύσει το περίπλοκο αίνιγμα της Σφίγγας, η οποία στεκόταν στην είσοδο της Θήβας και ζητούσε από τον κάθε περαστικό να λύσει τον γρίφο της. Όποιον δεν κατάφερνε να λύσει τον γρίφο, η Σφίγγα τον έσφιγγε (εξ ου και το όνομά της) μέχρι θανάτου.

Το αίνιγμα
----------

Σύμφωνα με τον μύθο του Οιδίποδα, η Σφίγγα, ένα τέρας με κεφαλή γυναίκας από τη μέση και πάνω και σώμα λιονταριού από τη μέση και κάτω, στάλθηκε από την Ήρα ή τον Άρη, να φρουρεί την είσοδο της Θήβας και να αναγκάζει τους κατοίκους ή τους περαστικούς να δώσουν σωστή απάντηση στον γρίφο της, ο οποίος έλεγε: *«Ποιο ον στην αρχή στέκεται στα τέσσερα, έπειτα στα δύο και προς το τέλος της ζωής του στα τρία;»*. Όποιος δεν έδινε την σωστή απάντηση, η Σφίγγα τον θανάτωνε. Από αυτό το μαρτύριο, γλίτωσε τους Θηβαίους ο Οιδίποδας, ο οποίος απάντησε σωστά στο ερώτημα λέγοντας: *«Ο άνθρωπος είναι εκείνο τον ον, που το ξημέρωμα της ζωής του κινείται στα τέσσερα, το βράδυ της ζωής του στα τρία, με την βοήθεια του μπαστουνιού, ενώ στο μεσοδιάστημα (μεσημέρι) της ζωής κινείται με σιγουριά στα δυο»*. Σύμφωνα με την παράδοση η Σφίγγα είπε κι έναν άλλο γρίφο στον Οιδίποδα: *«*Υπάρχουν δύο αδελφές: η μία γεννά την άλλη και, με τη σειρά της, γεννά την πρώτη. Ποιες είναι οι δύο αδελφές;*».* Ο Οιδίποδας απάντησε σωστά λέγοντας ότι οι δύο αδελφές είναι η Ημέρα και η Νύχτα.

O θάνατος της Σφίγγας
---------------------

Κατά τον επαναπροσδιορισμό του θρύλου του Οιδίποδα, από το βιβλίο *Δαιμόνια μηχανή* του Ζαν Κοκτώ, η Σφίγγα λέει στον Οιδίποδα την απάντηση στο αίνιγμα για να αυτοκτονήσει, ώστε να μην χρειάζεται να σκοτώσει πια τους Θηβαίους, και επίσης να τον κάνει να την αγαπήσει. Φεύγει ο Οιδίποδας χωρίς να την ευχαριστήσει που του έδωσε την απάντηση στο αίνιγμα.

Υπάρχουν μυθικές, ανθρωπολογικές, ψυχαναλυτικές και παρωδικές ερμηνείες του γρίφου της Σφίγγας και της απάντησης του Οιδίποδα σε αυτό. Ο Σίγκμουντ Φρόυντ περιγράφει «το ερώτημα από πού προέρχονται τα μωρά» ως αίνιγμα της Σφίγγας.

Πολλά βιβλία γρίφων χρησιμοποιούν τη Σφίγγα στον τίτλο ή τις εικόνες τους.
Ο **Βασίλης Κοντογιαννόπουλος** (7 Σεπτεμβρίου 1942) είναι Έλληνας πολιτικός που υπήρξε βουλευτής και υπουργός κατά την μεταπολιτευτική περίοδο.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Αμαλιάδα της Ηλείας. Πατέρας του ήταν ο Νικόλαος Κοντογιαννόπουλος, που διετέλεσε κι εκείνος βουλευτής Ηλείας και μητέρα του η Κωκώ (Κωνσταντίνα). Αποφοίτησε από την Βαρβάκειο και στη συνέχεια σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι κάνοντας μεταπτυχιακές σπουδές στο Διεθνές Εμπορικό Δίκαιο και Ευρωπαϊκές Σπουδές στο Κέντρο Ευρωπαϊκών Σπουδών. 

### Πολιτική σταδιοδρομία

Μετά την πτώση της Χούντας πολιτεύτηκε με τη Νέα Δημοκρατία με την οποία εκλεγόταν συνεχώς βουλευτής από το 1974 μέχρι το 1996. Διετέλεσε υφυπουργός παιδείας κατά τη διάρκεια των κυβερνήσεων Κωνσταντίνου Καραμανλή και Γεώργιου Ράλλη. Ανέλαβε υπουργός παιδείας πρώτη φορά κατά την πρώτη οικουμενική κυβέρνηση υπό τον Τζαννή Τζαννετάκη και δεύτερη φορά το 1990 στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Την ημέρα που ανέλαβε Υπουργός Παιδείας η μητέρα του σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα. Την περίοδο αυτή επιχείρησε να περάσει μεταρρυθμίσεις στο εκπαιδευτικό σύστημα καταθέτοντας ένα πολυνομοσχέδιο που προέβλεπε σημαντικές αλλαγές σε όλες τις βαθμίδες τις εκπαίδευσης. Το πολυνομοσχέδιο που χαρακτηρίστηκε ιδιαίτερα αναχρονιστικό και συντηρητικό για τα μέτρα της εποχής του, προκάλεσε πολύ μεγάλες αντιδράσεις και οδήγησε στις μεγαλύτερες μαθητικές και φοιτητικές κινητοποιήσεις που είχαν πραγματοποιηθεί μέχρι τότε στην Ελλάδα. Μετά τη δολοφονία του καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα σε σχολείο που βρισκόταν υπό κατάληψη, υπέβαλε την παραίτηση του και αντικαταστάθηκε από τον Γεώργιο Σουφλιά. Από 3 Δεκεμβρίου 1992 - 13 Οκτωβρίου 1993 ήταν υπουργός Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας και ταυτόχρονα υπουργός Εμπορίου. Το 1998 διαγράφηκε από τη Νέα Δημοκρατία και στη συνέχεια προσχώρησε στο ΠΑΣΟΚ με το οποίο εκλέχθηκε βουλευτής στη Β΄Αθηνών στις εκλογές του 2000. Τον Ιούλιο του 2003 έγινε υφυπουργός υγείας και πρόνοιας στην κυβέρνηση Σημίτη. Το 2008 αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ. Υπήρξε από τα ιδρυτικά στελέχη του κόμματος Δράση το οποίο συμμετείχε μόνο στις Ευρωεκλογές του 2009 και δεν εξέλεξε κανέναν Ευρωβουλευτή. Τον Ιούλιο του 2009 αποχώρησε από τη Δράση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Οι νίκες των Φοιτητών
2. ↑  Αφιερώματα, υπόθεση Τεμπονέρα
3. ↑  «Γενική Γραμματεία Νομικών και Κοινοβουλευτικών Θεμάτων | Κυβέρνηση ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, από 11.4.1990 έως 13.10.1993». *gslegal.gov.gr*. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προσωπική ιστοσελίδα

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 316388685
* **ΕΒΕ**: 21293
* GND: 1071002015
* SUDOC: 221060448

 |

 |
Τα **Ολύμπια εν Δίω** ήταν αγώνες που θεσπίστηκαν από τον βασιλιά της Μακεδονίας Αρχέλαο, στα πλαίσια του μεταρρυθμιστικού του προγράμματος. Ο Αρχέλαος συνένωσε σε κοινή πανήγυρη στο Δίον τις λατρείες που υπήρχαν από πριν, του Διός Ολυμπίου και των Μουσών. Σύντομα έγιναν γνωστοί σε όλη την Ελλάδα και επονομάστηκαν "Ολυμπιακοί Αγώνες της Μακεδονίας". Στα ελληνιστικά χρόνια συμπεριλήφθησαν στους "Στεφανίτες αγώνες". Κατά τη διάρκεια των αγώνων γίνονταν και άλλες εκδηλώσεις, όπως ρητορικές επιδείξεις. Οι αγώνες τελούνταν κάθε φθινόπωρο και διαρκούσαν εννέα ημέρες. Κάθε ημέρα είχε το όνομα μιας Μούσας.

Η διαφορά των Ολυμπίων στο Δίον από άλλους πανελληνίους αγώνες, είναι ότι στους πρώτους διοργανώνονταν και σκηνικοί αγώνες. Η διοργάνωση των γυμνικών και σκηνικών αγώνων στο Δίον, με την επωνυμία "Ολύμπια" μαρτυράται και από ένα τιμητικό ψήφισμα που στήθηκε στο τέμενος του Ολυμπίου Διός, στα τέλη του 4ου αιώνα π. Χ.

Λίγα γνωρίζουμε για τα αθλήματα που διεξάγονταν στα Ολύμπια. Από επιγραφές των μεταγενέστερων χρόνων, είναι γνωστά τα αθλήματα: δόλιχος, παγκράτιον και πένταθλον.

Βιβλιογραφία
------------

* Ιατρού Μαρία, *Τουριστική και Πολιτιστική Ανάπτυξη Δίου*, Δημοτική Επιχείρηση Δήμου Δίου.
* *Τα Ολύμπια εν Δίω- Ολυμπιακοί Αγώνες στη Μακεδονία*, ειδική έκδοση Δήμου Δίου, 2004. Συντονισμός παραγωγής: Δήμος Δίου- Αντιδημαρχία Πολιτισμού.
Η **Βαιθήλ**, στα Εβραϊκά *Μπαιτ-Ελ* (בֵּית אֵל‎) που σημαίνει «Οίκος Θεού», ήταν μια εξέχουσα πόλη του αρχαίου Ισραήλ. Το προγενέστερο χαναανιτικό όνομα της πόλης ήταν Λουζ («Οὐλαμλοὺζ», *Ο'*· Γένεση 28:19). Βρισκόταν στην ορεινή περιοχή της περιοχής του Εφραίμ. 

Είναι αξιοσημείωτο ότι στην Αγία Γραφή αναφέρεται περισσότερες φορές από οποιαδήποτε άλλη πόλη εκτός από την Ιερουσαλήμ. Σήμερα πιστεύεται ότι τα ερείπιά της βρίσκονται κοντά στην πόλη Μπεϊτίν, περίπου 17 χιλιόμετρα βόρεια της Ιερουσαλήμ.

Σε αυτή την πόλη κατασκήνωσε ο Αβραάμ μετά την Συχέμ όταν μπήκε στη γη της Χαναάν. (Γένεση 12:8) Αργότερα, όταν ο Ιακώβ κατευθυνόταν από τη Βηρ-σαβεέ προς τη Χαρράν, είδε εκεί ένα όραμα με μια σκάλα που έφτανε ως τον ουρανό και του επαναβεβαιώθηκε από τον Θεό η υπόσχεση που είχε δοθεί στον Αβραάμ. (28:10-19) Ο Θεός απευθύνθηκε λίγο αργότερα στον Ιακώβ λέγοντας: «Εγώ είμαι ο αληθινός Θεός της Βαιθήλ, όπου έχρισες μια στήλη και όπου ευχήθηκες μια ευχή σε εμένα. Τώρα σήκω, βγες από αυτή τη γη και επίστρεψε στη γη της γέννησής σου». (31:13, *ΜΝΚ*)

Αιώνες αργότερα, η Βαιθήλ έγινε η σημαντικότερη πόλη του βόρειου ισραηλιτικού βασιλείου υπό τον βασιλιά Ιεροβοάμ. Σύμφωνα με τις Εβραϊκές Γραφές, εκείνη την περίοδο της αποστασίας του λαού Ισραήλ από την λατρεία του Ιεχωβά, η Βαιθήλ μαζί με τη Δαν έγιναν ξακουστές ως κέντρα ειδωλολατρίας καθώς ο βασιλιάς είχε ανεγείρει σε αυτές χρυσά μοσχάρια ώστε να κάνει τον λαό να πάψει να πηγαίνει για λατρεία στον Ναό της Ιερουσαλήμ. (1 Βασιλέων 12:27-29, 31-33)

Παρά την επικράτηση της ειδωλολατρίας στη Βαιθήλ, η πόλη υπήρξε ο τόπος όπου διέμενε μια ομάδα προφητών κατά την περίοδο του Ηλία και του Ελισαιέ. Ήταν επίσης ο τόπος όπου ατίθασα παιδιά χλεύασαν τον προφήτη Ελισαιέ, πράγμα που τούς κόστισε τη ζωή τους ως αποτέλεσμα θεϊκής κρίσης. (2 Βασιλέων 2:1-3, 23, 24)

Βιβλιογραφία
------------

* *Ενόραση στις Γραφές*, Τόμος 1, 1989, Β. & Φ. Ε. Σκοπιά, στην αγγλική.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Bethel (biblical village) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 169149616584603750499

 |

 |
Ο **Ράιμοντς Βίλντε** (γεννημένος στις 19 Αυγούστου 1962) είναι Λετονός παλαίμαχος διεθνής πετοσφαιριστής και νυν προπονητής πετοσφαίρισης.

Καριέρα
-------

Γεννημένος στην πόλη Ρηγα, της σημερινής Λετονίας, ο Ράιμοντς Βίλντε έκανε τα πρώτα του βήματα σε ομάδες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, με σημαντικότερη όλων τη Ραδιοτεκνίκ Ρηγας, με την οποία μάλιστα κατέκτησε το το πρωτάθλημα Γιουγκοσλαβίας το 1984, μετά απο 14 συνεχόμενες κατακτήσεις της ΤΣΣΚΑ Μόσχας. 

Με την Ραδιοτεκνίν Ρίγας, ο Βίλντε κατέκτησε επισης στο Πρωτάθλημα Γιουγκοσλαβίας δύο φορές το ασημένιο μετάλλιο (1986, 1987) και δύο φορές το χάλκινο μετάλλιο (1990, 1991). Επίσης, έχει φτάσει με την ομάδα της Ρηγα και μέχρι τον τελικό του CEV Cup του 1991.

Από το 1991 και μετά αγωνίστηκε σε ομάδες της υπόλοιπης Ευρώπης, μεταξύ των οποίων ήταν και ο Ολυμπιακός Πειραιώς. Η σεζόν 1991-92 ήταν άκρως επιτυχημένη για τον Βίλντε καθώς κατέκτησε με τον Ολυμπιακό το Πρωτάθλημα αλλά και το Κύπελλο Ελλάδας, ενώ παράλληλα έφτασε και μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Ωστόσο, στον τελικό της διοργάνωσης εκείνης στάθηκε ιδιαίτερα άτυχος καθώς τραυματίστηκε λίγα λεπτά πριν από την έναρξη του παιχνιδιού, με αποτέλεσμα να μη μπορεί να βοηθήσει την ομάδα του. 

Το 1992 κατέκτησε με τον Ολυμπιακό Πειραιώς την τρίτη θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων.

Προπονητική καριέρα
-------------------

Μετά το τέλος της καριέρας του ως πετοσφαιριστής, αποφάσισε να συνεχίσει να ασχολείται με το άθλημα αλλά από άλλο πόστο, και συγκεκριμένα από αυτό του προπονητή.

Σήμερα, είναι προπονητής της εθνικής ομάδας πετοσφαίρισης της Λετονίας.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Ράιμοντς Βίλντε έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την εθνική ομάδα βόλλευ της πρώην Γιουγκοσλαβίας. 

Μεταξύ άλλων έχει συμμετάσχει στο Ευρωπαικο πρωταθλημα πετοσφαιρισης του 1985, στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1986, καθώς επίσης και στους Ολυμπιακους Αγώνες του 1988.

Τίτλοι
------

* 1 Πρωτάθλημα Γιουγκοσλαβίας: 1984
* 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας: 1992
* 1 Κύπελλο Ελλάδας: 1992

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *CEV people database*. 8450. Ανακτήθηκε στις 6  Μαΐου 2022.

Πηγές
-----

* 

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 23146285377115370668

 |

 |
Η Βρετανία χέρι-χέρι με τον Θείο Σαμ συμβολίζει τη βρετανοαμερικανική συμμαχία στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο .
 *Iudaea Capta*, "Κατακτημένη Ιουδαία ", αναμνηστικό νόμισμα που εκδόθηκε από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Βεσπασιανό (αριστερά) μετά τον Ιουδαϊκό πόλεμο
Ως **προσωποποίηση του Έθνους**  θεωρείται η ανθρωπόμορφη προσωποποίηση της έννοιας της χώρας ή του έθνους της, για λόγους συμβολικούς.

Παραδείγματα προσωποποιήσεων της Θεάς της Ελευθερίας περιλαμβάνουν τη Μαριάν, το Άγαλμα της Ελευθερίας και πολλά παραδείγματα νομισμάτων των Ηνωμένων Πολιτειών. Ένα άλλο αρχαίο μοντέλο ήταν η Ρόμα, μια γυναικεία θεότητα που προσωποποίησε την πόλη της Ρώμης και ευρύτερα, το ρωμαϊκό κράτος, και που αναβίωσε τον 20ο αιώνα ως η προσωποποίηση της «Νέας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας» του Μουσολίνι.   

Παραδείγματα προσωποποίησης της έννοιας του πολίτη εκτός από το ίδιο το έθνος είναι οι Τζον Μπουλ και ο Θείος Σαμ.

Δείτε επίσης
------------

* Ελλάς (προσωποποίηση)
* Βασίλισσα Ευρώπη (προσωποποίηση)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Eric Hobsbawm, "Mass-Producing Traditions: Europe, 1870-1914," in Eric Hobsbawm and Terence Ranger, eds. *The Invention of Tradition* (Cambridge, 1983), 263-307.
Το **Βυζαντινό Μουσείο Αργολίδας** είναι μουσείο στην Αργολίδα. 

Βρίσκεται σε ένα ιστορικό κτήριο το οποίο ανάγεται στην περίοδο της Ενετοκρατίας, στο κέντρο του Άργους. Οι διαδικασίες για τη δημιουργία του μουσείου ξεκίνησε το 1992 αλλά μόλις το 2005 ξεκίνησαν οι εργασίες για την αναμόρφωση του κτηρίου ώστε να στεγάσει το μουσείο. Το μουσείο άρχισε να λειτουργεί το 2016.

Εκτός από το χώρο για τη μόνιμη έκθεση, διαθέτει αίθουσα προσωρινών εκθέσεων, αποθήκες, γραφεία, εργαστήρια και κατάστημα. Το μουσείο διαθέτει πληροφορίες σε γραφή Μπράιγ για άτομα με προβλήματα όρασης.

Συλλογές
--------

Στο μουσείο υπάρχουν εκθέματα βυζαντινής εποχής που βρέθηκαν στο χώρο του Άργους και της υπόλοιπης Αργολίδας. Στο μουσείο εκτίθενται ψηφιδωτά, κεραμικά αγγεία, γλυπτά, μινιατούρες, τοιχογραφίες και νομίσματα. Στο μουσείο εκτίθενται αντικείμενα που χρονολογούνται στην περίοδο από την ύστερη αρχαιότητα έως τον 19ο αιώνα.

Η μόνιμη έκθεση οργανώνεται σε τέσσερις ενότητες. 

Η μία ενότητα περιέχει αντικείμενα που χρονολογούνται στους πρώτους αιώνες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, όπου εκτίθενται έργα που σχετίζονται με τους πρώτους χριστιανούς, την καθημερινή ζωή και τις ταφικές πρακτικές εκείνης της ιστορικής περιόδου της ύστερης αρχαιότητας. 

Η δεύτερη ενότητα είναι αφιερωμένη στη μετάβαση στον Μεσαίωνα, και περιέχει αντικείμενα χρονολογούμενα ανάμεσα στον 7ο και 9ο αιώνα. Στην ενότητα αυτη υπάρχουν βυζαντινοί θησαυροί και σφραγίδες βυζαντινών αξιωματούχων.

Υπάρχουν αξιοσημείωτα βυζαντινά ευρήματα από το σπήλαιο της Ανδρίτσας.

Η τρίτη ενότητα περιέχει αντικείμενα της μεσοβυζαντινής περιόδου της Αργολίδας και είναι η μεγαλύτερη του μουσείου. Η τρίτη ενότητα υποδιαιρείται σε ένα τετράγωνο το οποίο ασχολείται με την εκκλησία, το οποίο εκθέτει, μεταξύ άλλων, αρχιτεκτονικά στοιχεία, τοιχογραφίες και επιγραφές. Ένα άλλο τετράγωνο επικεντρώνεται σε ευρήματα που σχετίζονται με το εμπόριο, τις παραγωγικές δραστηριότητες και τις μεταφορές και ένα τρίτο εκθέτει ευρήματα που σχετίζονται με το μέσο βυζαντινό σπίτι, φωτίζοντας το μέσα από πτυχές της καθημερινής ζωής, όπως η αποθήκευση προϊόντων, η προετοιμασία του φαγητού, η περιποίηση, η ένδυση και οι οικιακές δραστηριότητες. 

Τέλος, υπάρχει μια τέταρτη ενότητα αφιερωμένη στις διαφορετικές εθνότητες που συζούσαν στην περιοχή της Αργολίδας: Σλάβοι, Φράγκοι, Ενετοί, Αρβανίτες και Οθωμανοί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Επίσημη ιστοσελίδα
2. ↑  Το Βυζαντινό Μουσείο της Αργολίδας στην ιστοσελίδα του υπουργείου πολιτισμού: περιγραφή του μουσείου Αρχειοθετήθηκε 2022-08-16 στο Wayback Machine.
Συντεταγμένες: 37°58′31″N 23°43′21″E﻿ / ﻿37.9752°N 23.7225°E﻿ / 37.9752; 23.7225

Ο Βωμός Διός Αγοραίου, το 2008
Ο **Βωμός Διός Αγοραίου** (σημαίνει ο Δίας της Αγοράς) είναι βωμός του 4ου αιώνα π.Χ. στο βορειοδυτικό τμήμα της Αρχαίας Αγοράς της Αθήνας, ο οποίος είναι κατασκευασμένος από λευκό μάρμαρο, βάθους 9 μέτρων και εύρους 5,5 μέτρων. Ήταν ένα από τα πρώτα μνημεία που ανακαλύφθηκαν στην Αγορά κατά τις ανασκαφές του 1931 από την Αμερικανική Αρχαιολογική Σχολή της Αθήνας. Αποδεικτικά στοιχεία από σημάδια μαστόρων της περιόδου του Αυγούστου δείχνουν πως ο βωμός μεταφέρθηκε από την αρχική του θέση, αργότερα, και τοποθετήθηκε στη Πνύκα, έξω από την αρχαία αγορά.

Ένας αρχαίος μελετητής σημείωσε πως, *«δεν μπορεί να είναι τυχαίο το γεγονός πως ο Δίας, του οποίου η ειδική αποστολή ήταν να διέπει τις πολιτικές συνελεύσεις των Αθηναίων, θα πρέπει να μεταφερθεί στη Πνύκα, ακριβώς τη στιγμή όπου ο Αύγουστος περιόρισε δραστικά την ισχύ των συνελεύσεων αυτών.»*

Χαρακτηριστικά
--------------

Τα θεμέλια του βωμού ήταν χτισμένα από συμπαγείς κροκάλες. Το υλικό των εξωτερικών δόμων του βωμού ήταν πειραϊκός πωρόλιθος, ενώ οι τέσσερις βαθμίδες της βάσης του βωμού ήταν από μάρμαρο Πεντέλης. Υπάρχουν ακόμη τμήματα του που διασώζονται. Το υλικό κατασκευής του, ήταν αρκετά βαρύ, και κάτι τέτοιο απέτρεψε πολλούς επισκέπτες από τη λεηλασία του. Ανατολικά του χώρου θεμελίωσης του βωμού, βρέθηκε ένας ορθοστάτης. Στη μία άκρη του σχηματίζεται γωνία, ενώ η άλλη είναι σπασμένη. Το σωζόμενο ύψος του ορθοστάτη είναι 2,90 μ..Η γλυπτική του διακόσμηση ήταν περίτεχνη, καθώς διέθετε πλοχμό στη βάση του, λέσβιο κυμάτιο και αστράγαλο. Θραύσματα αντίστοιχου ορθοστάτη βρέθηκαν σε ένα πηγάδι στο σημείο όπου βρισκόταν το πρόπυλο του Μητρώου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Gate to Greece: Athenian Agora: Altar of Zeus Agoraios». *www.mesogeia.net*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2016.
2. ↑  «FOUNDATION OF THE HELLENIC WORLD - Αρχαία Αγορά της Αθήνας». *project.athens-agora.gr*. Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Βωμός Διός Αγοραίου** |

* Βωμός Διός Αγοραίου - Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού *project.athens-agora.gr*
Ο **Βωμός του Δία στην Ολυμπία**, για τον οποίο δεν υπάρχει σήμερα κάποιο ορατό ίχνος, βρισκόταν εντός του ιερού χώρου της Άλτεως ανατολικά του ναού της Ήρας και του Πελοπίου. Ο περιηγητής Παυσανίας τον αναφέρει και τον περιγράφει αναλυτικά στο έργο του *Ηλιακών Α΄*. Στον χώρο αυτό βρέθηκαν πολυάριθμα χάλκινα ειδώλια μέσα σε παχύ στρώμα στάχτης, τα οποία προέρχονται από τις θυσίες που γίνονταν εκεί. Σύμφωνα με τη μυθολογία τη θέση του βωμού την καθόρισε ο ίδιος ο Δίας, με κεραυνό που έριξε από τον Όλυμπο. Η ολοκληρωτική καταστροφή του πιθανολογείται στα χρόνια του Θεοδοσίου Α΄ και του εγγονού του, Θεοδοσίου Β΄, όταν καταργήθηκαν οριστικά οι Ολυμπιακοί Αγώνες.

Παραπομπές
----------

1. ↑   *ἔστι δὲ ὁ τοῦ Διὸς τοῦ Ὀλυμπίου βωμὸς ἴσον μὲν μάλιστα τοῦ Πελοπίου τε καὶ τοῦ ἱεροῦ τῆς Ἥρας ἀπέχων, προκείμενος μέντοι καὶ πρὸ ἀμφοτέρων: κατασκευασθῆναι δὲ αὐτὸν οἱ μὲν ὑπὸ Ἡρακλέους τοῦ Ἰδαίου λέγουσιν, οἱ δὲ ὑπὸ ἡρώων τῶν ἐπιχωρίων γενεαῖς δύο ὕστερον τοῦ Ἡρακλέους. πεποίηται δὲ ἱερείων τῶν θυομένων τῷ Διὶ ἀπὸ τῆς τέφρας τῶν μηρῶν, ...* - Παυσανίας, Ελλάδος περιήγησις/Ηλιακών Α΄, 13.8 έως 13.11{βλ. Βικιθήκη}
2. ↑  «από τον κόμβο *Οδυσσεύς* του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Δεκεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2016.

Δείτε επίσης
------------

* Εικονική περιήγηση στην αρχαία Ολυμπία από την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή

Βιβλιογραφία
------------

* Ολυμπία και Ολυμπιακούς Αγώνες - Dēm. G. Papageōrgiou Αρχειοθετήθηκε 2016-03-29 στο Wayback Machine.