recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η συνοικία του Σαν Στέφανο όπως φαίνεται από τη θάλασσα, μαζί με το San Stefano Grand Plazza
Το ξενοδοχείο και καζίνο "Σαν Στέφανο"
Το San Stefano Grand Plazza
Το **Σαν Στέφανο** είναι συνοικία της Αλεξάνδρειας στην Αίγυπτο. Η ονομασία δόθηκε από τη Ramleh Tram Company σε ανάμνηση της νίκης των Σέρβων με τη βοήθεια των Ρώσων, επί των Οθωμανών στη Μάχη του Αγίου Στεφάνου το 1874 για την ανεξαρτησία της Σερβίας. Εκεί η εταιρία δημιούργησε και το περίφημο ξενοδοχείο και καζίνο "Σαν Στέφανο" των 200 δωματίων που κτίστηκε περί το 1886-87 και κατεδαφίστηκε στα 1999 και το οποίο κάποια στιγμή διαχειριζόταν ο Κύπριος Αιγυπτιώτης Γεώργιος Νούγκοβιτς. 

Στη θέση του Καζίνο Σαν Στέφανο έχει χτιστεί το San Stefano Grand Plazza, το οποίο είναι ένα κτηριακό συγκρότημα που περιλαμβάνει μαγαζιά, διαμερίσματα και ένα ξενοδοχείο της αλυσίδας Four Seasons. Το κτίριο εγκαινιάστηκε το 2007  και με ύψος 135 μέτρων είναι το ψηλότερο στην Αλεξάνδρεια. 

Η συνοικία εξυπηρετείται από τον ομώνυμο σταθμό του τραμ.

Δείτε επίσης
------------

* Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου

Αναφορές
--------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2018.
2. ↑  Kareem Fahim, "A City of Legend Embarks on a New Journey", *The New York Times*, December 16, 2007.
3. ↑  "Four Seasons San Stefano: bringing glamor back", *Daily News Egypt*, July 17, 2009  – μέσω HighBeam Research (απαιτείται συνδρομή)  Αρχειοθετήθηκε 2018-11-15 στο Wayback Machine..
4. ↑  "Egypt's neglected Alexandria seeks overdue revival", *The Star *(South Africa)*, August 28, 2007  – μέσω HighBeam Research (απαιτείται συνδρομή)  Αρχειοθετήθηκε 2018-11-18 στο Wayback Machine..*

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Συνοικίες της Αλεξάνδρειας |
| --- |
|  |
| 
* Ελ Αγαμί
* Αμπουκίρ
* Αμρίγια
* Ανφούσι (πρώην νήσος Φάρος)
* Αταρίν
* Βικτώρια
* Γκάμπαρι
* Γλυμενόπουλο
* Ζιζίνια
* Θαργουάτ
* Ιμπραημία
* Καμπ Σεζάρ
* Κλεοπάτρα
* Κομ ελ Δικ
* Λουράν
* Μαϊάμι
* Μαζαρίτα
* Μανσίγια
* Μεξ
* Μπακός
* Μπουλκλί
* Μοντάζα
* Μωχαρέμπεη
* Ντεχέλα
* Ράμλι
* Ρας ελ Τιν
* Σάμπα Πάσα
* Σαν Στέφανο
* Σάτμπι
* Σιλσίλα
* Σίντι Γκάμπερ
* Σίντι Μπισρ
* Σμούχα
* Σοντς
* Σουγκάφα
* Σπόρτινγκ
* Στάνλεϋ
* Σώτερ
* Τσανακλή
* Φλέμινγκ
* Χάντρα
* Χάια Γουασάτ (Κέντρο)
 |

 |
Ο **Μπρούνο Λαβανίνι (Bruno Lavagnini)** ήταν Ιταλός ελληνιστής και φιλόλογος. Γεννήθηκε στη Σιένα στις 3 Οκτωβρίου 1898 και πέθανε στο Παλέρμο της Σικελίας στις 20 Μαρτίου 1992.

Το 1921 ο Λαβανίνι εξέδωσε το "Le origini del romanzo" για την προέλευση των ειδών του ελληνικού μυθιστορήματος. Το 1957 τιμήθηκε με το σημαντικό ιταλικό φιλολογικό βραβείο «Μαρτζότο» για το βιβλίο του «Αεροδαφνούσα», μία ανθολογία ποιημάτων των μεγαλύτερων Νεοελλήνων ποιητών με μετάφρασή τους στην ιταλική γλώσσα. Ο Λαβανίνι ήταν καθηγητής της Ελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Παλέρμο, υπήρξε διευθυντής στο Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο Αθηνών 
[*νεκρός σύνδεσμος*], ενώ είχε αναγορευθεί σε επίτιμο διδάκτορα του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Προς τιμή του πήρε το όνομά του το «Σικελικό Ινστιτούτο Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών Bruno Lavagnini». Η κόρη του, Ρενάτα, είναι επίσης φιλόλογος, καθηγήτρια Βυζαντινολογίας και σήμερα επίτιμη πρόξενος της Ελλάδας στο Παλέρμο.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 71407203
* **ΕΒΕ**: 137591
* **AA**: 136237
* LCCN: n79062652
* ISNI: 0000 0001 1029 125X
* GND: 119199742
* SUDOC: 02853929X
* BNF: cb120355072 (data)
* NLA: 35710438
* ICCU: CFIV015721
* BNE: XX1339009
* CiNii: DA12676222

 |

 |
Ο **Ιωάννης**, γερμ. Johann (π. 1290 - 13 Δεκεμβρίου 1312/13) από τον Οίκο των Αψβούργων, ήταν ο φονέας του θείου του Αλβέρτου Α΄. Με αυτό οι Αψβούργοι έχασαν την πρώτη ευκαιρία να γίνουν κληρονομικοί βασιλείς της Γερμανίας.

Νεανικά έτη
-----------

Γεννήθηκε λίγο πριν ή μετά το θάνατο του πατέρα του Ροδόλφου Β΄ δούκα της Αυστρίας. Μητέρα του ήταν η Αγνή Πρεμυσλιδών, κόρη του Ότακαρ Β΄ της Βοημίας. Το 1282 ο Ροδόλφος Α΄ της Γερμανίας έδωσε στους γιους του Αλβέρτο Α΄ και Ροδόλφο Β΄ το δουκάτο της Αυστρίας & Στυρίας, αλλά το επόμενο έτος ο Ροδόλφος Β΄ πιέστηκε να παραιτηθεί. Έτσι το 1283 στο Ράινφελντεν συμφωνήθηκε η παραίτησή του υπέρ του αδελφού του. Του δόθηκε ο τίτλος του δούκα της Σουαβίας.

Ο Ιωάννης πέρασε τη νεότητά του στην Αυλή της Βοημίας και στο Μπουργκ της Σουαβίας. Όταν ενηλικιώθηκε ένιωσε στερημένος από την κληρονομία και όταν ο θείος του εκλέχθηκε το 1298 βασιλιάς της Γερμανίας, του ζήτησε μερίδιο από τις κτήσεις των Αψβούργων. Ο Αλβέρτος Α΄ δεν του έδωσε μερίδιο, ούτε τις κτήσεις στη Σουαβία (τη μετά λεγόμενη Πέραν Αυστρία) που είχαν δοθεί στον πατέρα του το 1283. Μάλιστα το 1306 ο θείος του τοποθέτησε στο θρόνο της Βοημίας τον πρωτότοκο γιο του Ροδόλφο Α΄, αν και ο Ιωάννης είχε δικαίωμα διαδοχής, ως εγγονός του Ότακαρ Β΄. Τον Ιωάννη αποκαλούσαν ειρωνικά *δούκα της Ακτημοσύνης*. Τότε ο Ιωάννης με ορισμένους ευγενείς της Σουαβίας σχεδίασε να δολοφονήσει τον Αλβέρτο Α΄.

Το 1308 σε ένα συμπόσιο των Αψβούργων στο Βίντερτουρ, ο οικοδεσπότης Αλβέρτος Α΄ πρόσφερε ένα στεφάνι με άνθη στον Ιωάννη, που το απέρριψε λέγοντας ότι δεν θα δεχθεί να αποζημιωθεί από τον θείο του με άνθη και προκλήθηκε σκάνδαλο. Την επόμενη ημέρα ο Αλβέρτος Α΄, περνώντας τον ποταμό Ρόις κοντά στο Βίντις, απομονώθηκε από τους ακολούθους του και δέχθηκε επίθεση από τον Ιωάννη και τους συνωμότες του. Χωρίς αφορμή, ο Ιωάννης του άνοιξε το κρανίο. Ο διάδοχος του Αλβέρτου Α΄, ο Ερρίκος Ζ΄ της Γερμανίας τον έθεσε υπό βασιλική απαγόρευση (reichsacht). Για να ξεφύγει από την εκδίκηση των έξι γιων του Αλβέρτου Α΄, κατέφυγε στην Ιταλία, σε μία μονή της Πίζας, αλλά αυτό είναι αβέβαιο.

Το 1322 στη μάχη του Μύλντορφ, ο δευτερότοκος γιος του Αλβέρτου Α΄, ο Φρειδερίκος Α΄ ηττήθηκε στην προσπάθειά του να γίνει βασιλιάς της Γερμανίας· οι Αψβούργοι δεν μπόρεσαν τότε να αποκτήσουν το αξίωμα κληρονομικά. Αυτό θα γίνει τρεις γενιές μετά, το 1438 από τον Αλβέρτο Β΄ της Γερμανίας.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 80638473
* GND: 13626347X

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα John Parricida  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 13626347X. Ανακτήθηκε στις 15  Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p11383.htm#i113827. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003. I00341953. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
*Αυτό το λήμμα αναφέρεται στην εθνότητα των Μάγια. Για τον γνωστό πολιτισμό της προκολομβιανής περιόδου, δείτε το λήμμα Πολιτισμός των Μάγια.*
Οι **Μάγια** είναι μια εθνογλωσσική ομάδα αυτόχθονων κατοίκων της Μεσοαμερικής. Ο αρχαίος πολιτισμός των Μάγια σχηματίστηκε από μέλη αυτής της ομάδας και οι σημερινοί Μάγια κατάγονται γενικά από τα άτομα που ζούσαν στην περιοχή του ιστορικού πολιτισμού. Σήμερα ζουν στο νότιο Μεξικό, τη Γουατεμάλα, το Μπελίζ, το Ελ Σαλβαδόρ και την Ονδούρα. Ο όρος Μάγια είναι συλλογικός όρος για τους κατοίκους της περιοχής, αν και δεν τον χρησιμοποιούσαν οι Μάγια. Δεν υπήρχε κοινή αίσθηση ταυτότητας ή πολιτικής ενότητας μεταξύ των διακριτών πληθυσμών, κοινωνιών και εθνοτήτων επειδή ο καθένας είχε δικές του παραδόσεις, πολιτισμό και ιστορική ταυτότητα.

Στις αρχές του 21ου αιώνα εκτιμάται ότι υπήρχαν έξι εκατομμύρια Μάγια που ζούσαν στην περιοχή. Στη Γουατεμάλα, το νότιο Μεξικό, τη χερσόνησο του Γιουκατάν, το Μπελίζ, το Ελ Σαλβαδόρ και τη δυτική Ονδούρα εκατομμύρια Μάγια διατηρούν τον πολιτισμό τους σε κάποιο βαθμό. Αρκετοί έχουν ενσωματωθεί αρκετά στην πλειοψηφία των ισπανοποιημένων μεστίζο των περιοχών όπου κατοικούν, ενώ άλλοι διατηρούν μια πιο παραδοσιακή, πολιτιστικά διακριτή ζωή, συχνά χρησιμοποιώντας μια γλώσσα Μάγια ως κύρια γλώσσα. Οι κύριες γλώσσες Μάγια είναι η Γιουκατέκ, η Κέκτσι, Κιτσέ, Μαμ και άλλες.

Οι περισσότεροι σύγχρονοι Μάγια ζουν στη Γουατεμάλα, το Μπελίζ και τα δυτικά τμήματα της Ονδούρας και του Ελ Σαλβαδόρ, καθώς και μεγάλα τμήματα των μεξικανικών πολιτειών Γιουκατάν, Καμπέτσε, Κιντάνα Ρόο, Ταμπάσκο και Τσιάπας.
Η μαγια Χαραλαμπολουλού είναι πολύ κουλ. Την αγαπάμε όλοι.

Το ημερολόγιο
-------------

Το ημερολόγιο των μάγια αποτελεί τη συσχέτιση των δυο ετών των Μάγια Τζόλκιν και Χαάμπ.

#### Χαάμπ

Το Χαάμπ ήταν το έτος των 365 ημερών των Μάγια. Χωριζόταν σε 18 μήνες των 20 ημερών και έναν μήνα των 5 ημερών.

#### Τζόλκιν

Το Τζόλκιν ήταν το ιερό έτος των 260 ημερών των Μάγια

### Ημερολογιακός κύκλος

Κάθε φορά λοιπόν που γίνεται έναρξη της συσχέτισης των δύο ετών και ο μήνας που ξεκινάει το ένα με τον μήνα που ξεκινά το άλλο ξανασυναντιούνται με το πέρασμα του χρόνου έχουμε έναν ημερολογιακό κύκλο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Lorenzo Ochoa· Patricia Martel(dir.) (2002). *Lengua y cultura mayas* (στα Ισπανικά). UNAM. σελ. 170. ISBN 9703200893. *El "Pueblo Maya" lo constituyen actualmente algo menos de 6 millones de hablantes de 25 idiomas*
2. ↑  Nations, James D. (1 Ιανουαρίου 2010). *The Maya Tropical Forest: People, Parks, and Ancient Cities*. University of Texas Press. ISBN 978-0-292-77877-1.
3. ↑  Restall, Matthew· Asselbergs, Florine (2007). *Invading Guatemala : Spanish, Nahua, and Maya Accounts of the Conquest Wars*. Pennsylvania State University Press. σελ. 4. ISBN 9780271027586. We call this civilization "Maya", although the term would not have meant anything to the Mayas in Guatemala (it was a Yucatec Maya word) and there was never a common sense of identity or political unity among all the various groups we call Maya.
Η **Κατζέ**, ή **Κοτζέ** (κορεατικά: 거제시), είναι πόλη στην επαρχία Νότιας Γκιόνγκσανγκ, ακριβώς έξω από την ακτή του λιμανιού της πόλης Μπούσαν, Νότια Κορέα. Η Daewoo Shipbuilding & Marine Engineering στο Όκπο και η Samsung Heavy Industries στο Γκόχιεον βρίσκονται και οι δύο στο νησί Κατζεντό. Η πόλη προσφέρει επίσης μια μεγάλη ποικιλία τουριστικών αξιοθέατων. Αποτελείται από πολλά νησιά, εκ των οποίων, μακράν το μεγαλύτερο είναι το Κατζεντό. Υπάρχουν πολλές συνοικίες (ντονγκ) στην πόλη: Τζάνγκπιεονγκ-ντονγκ, Όκπο-ντονγκ και Γκόχιεον-ντονγκ.

Σύμφωνα με μελέτη του 2014, ο κορεατικός πληθυσμός του Κατζέ ήταν 243.736 και ο πληθυσμός ξένων υπηκόων ήταν 12.240.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.gjn.kr/news/articleView.html?idxno=38594.
2. ↑  RFC 3.0 오류 메세지. *www.geoje.go.kr*.
Το **Φαχούντ** είναι μόνιμος χώρος εξόρυξης πετρελαίου και πετρελαϊκό πεδίο στη μέση της κεντρικής πεδινής περιοχής του Ομάν. Παίρνει το όνομά του από το Τζεμπέλ Φαχούντ που πιστεύεται ότι σημαίνει "Νήσος της Λεοπάρδαλης" από τη στιγμή που οι άγριες λεοπαρδάλεις συνήθιζαν να περιφέρονται στην περιοχή. Το κύριο πετρελαϊκό πεδίο ανήκει στην Πετρελαϊκή Ανάπτυξη του Ομάν (ΠΑΟ), η εθνική εταιρεία πετρελαίου. 

Οι πετρελαϊκές εργασίες ξεκίνησε το 1954 όταν κλιμάκιο της εταιρείας ήρθε στο Φαχούντ και άρχισε να επιθεωρεί. Το πρώτο πηγάδι στο Τζεμπέλ Φαχούντ ολοκληρώθηκε στα 12.235 πόδια τον Μάιο του 1957. Δυστυχώς, ήταν μια στεγνή τρύπα, εκτός από μια πολύ μικρή ποσότητα  φυσικού αερίου και πετρελαίου.
Τρία από τους εταίρους της εταιρείας αποφάσισαν να αποσυρθούν από την ομανική εκχώρηση, αφήνοντας τις Shell (85%) και Partex (15%) να το αναλάβουν και να συνεχίσουν την εξερεύνηση. Μόνο μερικές εκατοντάδες μέτρα από τον αρχικό χώρο δοκιμών, έγινε δοκιμαστική γεώτρηση και σε δεύτερο πηγάδι το 1964, βρίσκοντας πετρέλαιο σε εμπορεύσιμες ποσότητες.

Σήμερα, το Φαχούντ είναι η κεντρική βάση των εργασιών της ΠΑΟ στο εσωτερικό του Ομάν. Τα κεντρικά γραφεία της εταιρείας βρίσκονται στο Μίνα αλ Φαχάλ στο Μουσκάτ. Πολλές ανάδοχες εταιρείες έχουν κατοικίες για τους εργαζόμενους και εξοπλισμό στο Φαχούντ. Στις 1 Ιουνίου 2008, στις 3 μ.μ. καταγράφηκε θερμοκρασία 54.5 βαθμών Κελσίου, ένα νέο ρεκόρ για το Φαχούντ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Morton, Michael Quentin (May 2006), *In the Heart of the Desert* (In the Heart of the Desert έκδοση), Aylesford, Kent, United Kingdom: Green Mountain Press (UK), 095522120X, ISBN 978-0-9552212-0-0, ανακτήθηκε στις 2018-07-01
2. ↑  Don Sheridan (2000), *Fahud, the Leopard Mountain*, Dublin: Vico Press, 095377581X, ISBN 0-9537758-1-X,
Ο **Νικίας** από τη Μίλητο (αναφερόμενος στην διεθνή βιβλιογραφία και **Νικίας ο Μιλήσιος**), ήταν ιατρός, λόγιος και ποιητής, επιγραμματοποιός του 3ου αιώνα π.Χ, συμμαθητής του φημισμένου, αργότερα, ιατρού Ερασίστρατου και στενός φίλος του ποιητή Θεοκρίτου.

Ο Θεόκριτος αναφέρεται σε αυτόν στο ειδύλλιό του με τίτλο Κύκλωψ (Ειδύλλιο XI), καθώς και στο ειδύλλιο αρ. 28 XXVIII (Ηλακάτη) με το οποίο συνοδεύει το δώρο του, ένα αδράχτι (μια ηλακάτη) από ελεφαντόδοντο, προς τη σύζυγο του Νικία, Θευγενὶδα, για να την ευχαριστήσει για τη φιλοξενία..

Ο Μελέαγρος αναφέρει τον Νικία στο εισαγωγικό του ποίημα στον Στέφανό του, εκεί που παρομοιάζει τους ποιητές με λουλούδια του στεφάνου ως «χλοερόν τε σύσιμβρον Νικίου», όπου το σύσιμβρο, (αναφερόμενο και σκύμβρο ή συσίμβριο) αναφέρεται φυτό, το οποίο περιγράφεται στα Γεωπονικά (περί σκύμβρα) ως «ορέξεως ενεργητικόν και έρων κινητικόν». Σημειώνεται ότι η παρομοίωση του Μελεάγρου, γίνεται με φυτό με θεραπευτικές ιδιότητες, συσχετίζοντας το ιατρικό του επάγγελμα.

Τα επιγράμματα που αποδίδονται σε αυτόν είναι στην Παλατινή Ανθολογία τα VI 122, 127, 170, VII 200, IX 315, 564, 398 ενώ στην Ανθολογία του Πλανούδη βρίσκονται και τα XVI 188, 189 τα οποία δεν υπάρχουν στην Παλατινή.

|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:  **Νικίας** |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Nicias Milesius 3. Jh. v. Chr, Perseus catalog, ανακτήθηκε στις 8/10/2016
2. ↑  Κύκλωψ, Ειδύλλιο XI, Θεοκρίτου
3. ↑  Ηλακάτη, Ειδύλλιο XXVIII, Θεοκρίτου
4. 1 2  Select Epigrams from the Greek Anthology by J. W. Mackail

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 2858266
* GND: 102400458

 |

 |
Περιοχή εξάπλωσης των Τούμπου (Τέντα και Ντάσα)
Οι **Τούμπου ή Τέμπου** είναι μία Νειλοσαχαριανή φυλή της κεντρο-ανατολικής Σαχάρας, που ο πληθυσμός της απλώνεται κυρίως σε 3 χώρες παρόλο τον μικρό του αριθμό κατοίκων (δεν ξεπερνούν τους 350.000 συνολικά): Τσαντ, Λιβύη, Νίγηρας. Κάποιος ασήμαντος πληθυσμιακός πυρήνας, ενδέχεται να κατοικεί τον ορεινό όγκο του Τζέμπελ Ουεϊνάτ που μοιράζεται ακριβώς στη μέση των συνόρων Λιβύης-Αιγύπτου-Σουδάν. Το όνομα Τούμπου (Tu-Bu) σημαίνει *ο άνθρωπος του βουνού*, δηλαδή του Τιμπέστι. *Tu* στη γλώσσα Teda-ga σημαίνει βουνό και *bu* σημαίνει άνθρωπος.

Είναι μουσουλμάνοι και γλωσσο-φυλετικά ανήκουν στην Νειλο-Σαχαριανή ομάδα. Παρόλο που η ενδυμασία τουλάχιστων των ανδρών σε πολλές περιπτώσεις μοιάζει αρκετά με των Τουαρέγκ αντιθέτως δεν είναι Βέρβεροι αλλά λυγερόκορμοι και ψιλού αναστήματος νέγροι από την περιοχή του Νείλου και έχουν πιο σκούρο δέρμα απ' τους πρώτους και χαρακτηριστικά που μοιάζουν μ' αυτά των μαύρων νειλωτικών φυλών του Σουδάν και σε κάποιες περιπτώσεις με τους Αιθίοπες (εξ ου και η παρομοίωση τους ως "*Αιθίοπες της Σαχάρας*"). Με λίγα λόγια, φυλετικά και λόγω ύπαρξης των συγκεκριμένων φυλετικών χαρακτηριστικών που τους χαρακτηρίζουν, θα μπορούσαμε γιατί όχι, να μιλήσουμε για αρκετή φυλετική ομοιότητα με τους Μασσάι της ανατολικής Αφρικής που και εκείνοι είναι νειλωτικής καταγωγής. Κάποια αναφορά για τους Τούμπου έκανε ο Ηρόδοτος που τους περιέγραφε ως "*Αιθίοπες*".

Οι Τούμπου διαιρούνται σε 2 εθνογλωσσικές ομάδες: 

* Τους Τέντα (42.000) που κατοικούν στον ορεινό όγκο του Τιμπέστι που βρίσκεται στο βόρειο Τσαντ και στη νότια Λιβύη και πολλοί μικροί πληθυσμιακοί πυρίνες υπάρχουν στα Β.Δ. σύνορα του Σουδάν και τα Ν.Δ. σύνορα της Αιγύπτου και σημαντικός αριθμός στον βορειοανατολικό Νίγηρα και μιλούν την διάλεκτο Τένταγκα (Teta-ga) και
* τους Ντάσα (312.000) που ζούνε νοτιότερα, στην ζώνη του Σαχέλ, στις χώρες Τσαντ και Νίγηρα και μιλούν την Ντάσαγκα (Dasa-ga). Και τα δύο γλωσσικά ιδιώματα ανήκουν στην γλωσσική υποομάδα '**Γκοράν'** της νειλο-σαχαριανής μεγάλης γλωσσικής ομάδας.

Είναι νομάδες-κτηνοτρόφοι αλλά έχουν και μια "*καλή σχέση*" με τα όπλα, κατάλοιπο από τον Τσαντο-Λιβυκό πόλεμο στην δεκαετία του 70' με 80' όπου λάβαν μέρος και την επανάσταση των νομάδων του Νίγηρα που διεξάχθηκε κατά την δεκαετία του '90 και πιο πρόσφατα το 2008 σε συνεργασία με τους γειτονικούς τους Τουαρέγκ, αλλά επίσης είναι πολεμοχαρείς και λόγω του DNA αυτής της φυλής, καθώς φημίζονται αρκετά για την επιθετικότητά τους και για την κατοχή κρυμμένων μαχαιριών πάνω τους ακόμα και από τις γυναίκες της φυλής. Μάλιστα είναι ιδιαίτερα φημισμένοι ανάμεσα στους γείτονες τους, τους Τουαρέγκ, για το πόσο αιμοδιψείς είναι και απέναντι σε άλλες φυλές αλλά και σε ενδο-φυλετικές διαμάχες.

Μεγάλος εκπρόσωπος της φυλής των Τούμπου και συγκεκριμένα των Ντάσα, είναι ο πρώην δικτάτορας του Τσαντ, Χισσέν Χαμπρέ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Μελέτη χώρας: Τσαντ*
Ο **TAKI 183** (πιθ. ΗΠΑ, 1953 ή 1954) είναι Ελληνοαμερικανός γραφέας γκράφιτι, ένας από τους πλέον σημαίνοντες στην ιστορία. Το "tag" που χρησιμοποιούσε, ήταν συντόμευση για το **Dimitraki** (το μικρό του όνομα στα Ελληνικά είναι **Δημήτριος**, το επώνυμό του δεν το αποκάλυψε ποτέ), ενώ ο αριθμός 183 προήλθε από τη διεύθυνσή του επί της 183ης οδού στο Washington Heights. Εργάστηκε ως πεζός αγγελιαφόρος στη Νέα Υόρκη και έγραφε το ψευδώνυμό του γύρω από τους δρόμους της Νέας Υόρκης όπου σύχναζε στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Πλέον έχει αποσυρθεί από το γκράφιτι.

Στις 21 του Ιούλη 1971, οι *New York Times* δημοσίευσαν ένα άρθρο γι 'αυτόν στην πρώτη σελίδα του ένθετού της, με τίτλο "Ο Taki 183 γεννά φίλους δι' αλληλογραφίας". Ο TAKI 183 κέντρισε ανταγωνιστικούς βανδαλισμούς στη Νέα Υόρκη καθώς το tag του μιμήθηκαν εκατοντάδες νέων στους πέντε δήμους. Τα παιδιά που έγραφαν τα ονόματά τους περισσότερο και τα οποία ανέπτυξαν αναγνωρίσιμες υπογραφές έγιναν γνωστά στις κοινότητές τους. Το γκράφιτι έγινε ένας τρόπος για πολλά νέα παιδιά να προσπαθήσουν να τραβήξουν τη προσοχή και η προσοχή που έλαβε ο TAKI 183 ώθησε αυτό περισσότερο.

Αν και ο TAKI 183 ήταν ο πρώτος που να παρουσιάστηκε σε ένα δημοσίευμα, λέγεται ότι ο Julio 204 άρχισε πρώτος να γράφει το tag του στη Νέα Υόρκη. Ωστόσο ο Julio δεν έγραφε έξω από τη δική του γειτονιά και αυτό είναι αναμφισβήτητα ο λόγος για τον οποίο δεν έλαβε ποτέ την προσοχή από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, που έλαβε ο TAKI.

Το τελευταίο γνωστό για τον TAKI 183 ήταν ότι είναι ο ιδιοκτήτης ενός καταστήματος επισκευής ξένων αυτοκινήτων. Σε μια συνέντευξη στην εφημερίδα New York Daily News της 9ης Απριλίου 1989, μίλησε για την αποχώρησή από το γκράφιτι: «Από τη στιγμή που μπήκα σε κάτι πιο παραγωγικό στη ζωή μου, σταμάτησα. Τελικά μπήκα στη δουλειά, παντρεύτηκα, αγόρασα ένα σπίτι, έκανα ένα παιδί. Δεν αγοράσα ένα στέισον βάγκον, αλλά μεγάλωσα, θα μπορούσες να πεις."

Το γράφιτι tag στην ταινία του 1985 *Turk 182* ήταν εμπνευσμένο από τον TAKI 183.

Τον Μάιο του 2009, ξεκίνησε η επίσημη ιστοσελίδα TAKI 183. Ο ιστότοπος περιλαμβάνει φωτογραφίες της δουλειάς του, φωτογραφίες από τους φίλους του και συγχρόνους, την αληθινή ιστορία του και επίσημες περιορισμένης έκδοσης μεταξοτυπίες TAKI 183.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Boland Jr. Ed. "F.Y.I. 'Taking TAKI's Tag'", *The New York Times*, June 15, 2003.
2. ↑  "'Taki 183' Spawns Pen Pals". *New York Times*, 21 Ιουλίου 1971. σελίδα 37. (δείτε το pdf στο  Αρχειοθετήθηκε 2007-09-28 στο Wayback Machine.)
3. ↑  Joel Siegal. "When TAKI Ruled Magik Kingdom", *Daily News*, April 9, 1989. (ανάτυπο στο ZephyrGraffiti.com  Αρχειοθετήθηκε 2007-05-04 στο Wayback Machine.)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος "Taki183.net"
* New York Times: *'Taki 183' Spawns Pen Pals* (pdf)
* "When TAKI Ruled Magik Kingdom" By Joel Siegel *Daily News*, April 9, 1989
Η **Ευρωπαϊκή Δημοκρατία** ήταν κυπριακό πολιτικό κόμμα το οποίο ιδρύθηκε το 2004 από τον Πρόδρομο Προδρόμου, ενώ διαλύθηκε το 2008.

Ιστορικό
--------

### Αποχώρηση από το ΔΗ.ΣΥ.

Ο Γιαννάκης Μάτσης, πρώην Πρόεδρος του κεντροδεξιού Δημοκρατικού Συναγερμού (1993-1997), διαφώνησε με την υποστήριξη του κόμματος στο Σχέδιο Ανάν και αποφάσισε να αγωνιστεί στις εκλογές με ξεχωριστό ψηφοδέλτιο. Ακολούθησαν οι βουλευτές Ρίκκος Ερωτοκρίτου, Πρόδρομος Προδρόμου και Χριστόδουλος Ταραμούντας, οι οποίοι είχαν διαγραφεί από το ΔΗ.ΣΥ. επειδή αντιτάχθηκαν στη γραμμή κόμματος για το Σχέδιο Ανάν.

### Για την Ευρώπη

Το κίνημα **Για την Ευρώπη** ιδρύθηκε από τον Γιαννάκη Μάτση για να συμμετάσχει τις εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου το 2004.

Ο συνδυασμός έλαβε 36.112 ψήφους (10,8%) και ο Μάτσης εξελέγη ευρωβουλευτής με περιθώριο μόλις 37 ψήφων. Στη συνέχεια προσχώρησε στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα.

### Ευρωπαϊκή Δημοκρατία

Η ίδρυση της Ευρωπαϊκής Δημοκρατίας ανακοινώθηκε στις 30 Ιουνίου 2004, στην οποία προσχώρησαν οι ανεξάρτητοι βουλευτές, Πρόδρομος Προδρόμου, Ρίκκος Ερωτοκρίτου και Χριστόδουλος Ταραμούντας. Στις 13 Δεκεμβρίου 2004 το νέο κόμμα εξέλεξε τους ηγέτες του κατά την εναρκτήρια συνεδρίασή του. Ο Πρόδρομος Πρόδρομος εξελέγη πρόεδρος του Πολιτικού Γραφείου, ο Ρίκος Ερωτοκρίτου ως αντιπρόεδρος και ο Χριστόδουλος Ταραμούντας ως βοηθός Αντιπρόεδρος.

Το 2005, η πλειονότητα του κόμματος συγχωνεύθηκε με τους Νέους Ορίζοντες για να ιδρύσουν το Ευρωπαϊκό Κόμμα, μεταξύ άλλων οι δύο από τους τρείς βουλευτές που συνιστούσαν την Ευρωπαϊκή Δημοκρατία: Ρίκος Ερωτοκρίτου και Χριστόδουλος Ταραμούντας.

Ο Πρόδρομος Προδρόμου συνέχισε να ηγείται του κόμματος. Στις βουλευτικές εκλογές του 2006 το κόμμα έλαβε πενιχρά αποτελέσματα. Ειδικότερα συγκέντρωσε 1.861 ψήφους, ήτοι 0,44% και έμεινε εκτός Βουλής.
Στις προεδρικές εκλογές του 2008 εντάχθηκε στο επιτελείο και υποστήριξε, τον υποψήφιο Πρόεδρο Ιωάννη Κασουλίδη.

Το Μάιο του 2008 επανεντάχθηκε στο ΔΗ.ΣΥ.

Αποτελέσματα εκλογών
--------------------

### Βουλή των Αντιπροσώπων

| Έτος | Αρχηγός κόμματος | Αριθμός ψήφων | Ποσοστό ψήφων | Έδρες | Θέση |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2001 | Πρόδρομος Προδρόμου | δε συμμετείχε | δε συμμετείχε | 1 / 56 | 9η |
| 2006 | Πρόδρομος Προδρόμου | 1.861 | 0,44% | 0 / 56 | 9η |

### Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

| Έτος | Αρχηγός κόμματος | Αριθμός ψήφων | Ποσοστό ψήφων | Έδρες | Θέση | Ομάδα |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2004 | Γιαννάκης Μάτσης | 36.112 | 10,8% | 1 / 6 | 4η | Ε.Λ.Κ. |

### Πρόεδρος της Δημοκρατίας

| Έτος | Υποψήφιος | Α' γύρος | Β' γύρος |
| --- | --- | --- | --- |
| Ψήφοι | % | Αποτέλεσμα | Ψήφοι | % | Αποτέλεσμα |
| 2008 |  | Ιωάννης Κασουλίδης | 150.996 | 33,51% | 1η θέση | 210.195 | 46,63% | 2η θέση |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εκλογές 27ης Μαΐου 2001[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Εκλογές 27ης Μαΐου 2001[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  Εκλογές 21ης Μαΐου 2006

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα[*νεκρός σύνδεσμος*]
Άραβες κάτοικοι του Ισραήλ που ψηφίζουν στις τοπικές εκλογές για τον Δήμο των Ιεροσολύμων, 1969
Οι **Άραβες του Ισραήλ** αποτελούν τη μεγαλύτερη εθνοτική μειονότητα στο Ισραήλ. Είναι Ισραηλινοί πολίτες κατα κύριο λόγω παλαιστινιακής κληρονομιάς και διαφόρων θρησκειών (Μουσουλμάνοι, Χριστιανοί ή Δρούζοι), δίγλωσσοι στα αραβικά και τα εβραϊκά και με ποικίλες κοινωνικές ταυτότητες. Οι Άραβες του Ισραήλ, γνωστοί και ως Ισραηλινοί Άραβες δεν πρέπει να συγχέονται με τους Άραβες κατοίκους των παλαιστινιακών εδαφών ή άλλων χωρών που δεν έχουν ισραηλινή υπηκοότητα, συμπεριλαμβανομένων των Παλαιστινίων προσφύγων και των απογόνων τους.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Κεντρικού Γραφείου Στατιστικής του Ισραήλ για το τέλος του 2020 - οι Άραβες αριθμούσαν περίπου 1.957.000 - αποτελώντας το 21,1% του συνολικού πληθυσμού στο Ισραήλ. Η συντριπτική πλειοψηφία είναι Σουνίτες Μουσουλμάνοι και μια μειοψηφία είναι Χριστιανοί και Δρούζοι.

Οι αραβόφωνοι Δρούζοι στο Ισραήλ προσδιορίζονται ως ξεχωριστή εθνοθρησκευτική μειονότητα. Οι Ισραηλινοί Άραβες είναι κυρίως πολίτες του Ισραήλ. Ωστόσο, οι περισσότεροι Άραβες κάτοικοι της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, η οποία τέθηκε υπό ισραηλινό έλεγχο το 1967 και προσαρτήθηκε το 1980, έχουν καθεστώς μονίμου κατοίκου χωρίς να είναι ισραηλινοί πολίτες.

Υπάρχουν αρκετές υποεθνοτικές ομάδες με ιδιαίτερο πολιτισμό, κουλτούρα και κοσμοθεωρία, συμπεριλαμβανομένης μιας νομαδικής φυλής βοσκών, γνωστοί ως Βεδουίνοι του Νεγκέβ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Cohen, Roger (1 Αυγούστου 2021). «Riots Shatter Veneer of Coexistence in Israel's Mixed Towns». *The New York Times*. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουλίου 2022. Always a hybrid community — Israeli by citizenship, Palestinian by heritage, Muslim or Christian or Druze in religion, bilingual in Arabic and Hebrew, viewed with suspicion by some diaspora Palestinians, scarred by the trauma of their compatriots' expulsion — they developed a sharper sense of Palestinian identity even as their demands for full rights as Israeli citizens grew. Palestinian flags, rarely seen in Israel, appeared several times during the clashes. A May 18 general strike involved Palestinians in the West Bank, Gaza and Israel, the first such joint labor protest in Israel and the occupied territories in decades. The people most Israelis have long referred to as "Israeli Arabs" — or colloquially by the demeaning "Arab sector" — now often self-identify as Palestinians, a term many Israeli Jews resent, viewing it as a rejection of Israel.
Η **Bugatti Type 55** ήταν ένα πολυτελές σπορ αυτοκίνητο, που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Bugatti, μεταξύ του 1932 και του 1935, σε μόλις 38 αντίτυπα.

Συγγενικά μοντέλα
-----------------

Η Type 55 ήταν ουσιαστικά η πολιτική έκδοση δρόμου της αποκλειστικά αγωνιστικής Bugatti Type 54.

Κινητήρας
---------

Όλες οι Type 55 έφεραν έναν βενζινοκινητήρα 2.3 λίτρων (2.262 cm³ ή 138 κυβικών ιντσών), 8-κύλινδρο σε σειρά (I8) και 16-βάλβιδο, με υπερπλήρωση, και ισχύος 130 hp (96 kW) στις 5.000 στροφές το λεπτό. Η ισχύς αυτή, σε συνδυασμό και με το χαμηλό του βάρος, μόλις στα 816 κιλά, του προσέφερε τελική ταχύτητα 180 km/h, νούμερο απίστευτα υψηλό για τα τότε στάνταρ. Ο κινητήρας της Type 55 είχε προέλθει από την Bugatti Type 51 και συνδυαζόταν με ένα εξαιρετικά σπάνιο και ασυνήθιστο για την εποχή 4-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο (καθώς τότε σχεδόν όλα τα μη αγωνιστικά αυτοκίνητα είχαν 3-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο), το οποίο είχε προέλθει από την Bugatti Type 49.

Βιβλιογραφία
------------

* Ray Bonds (2003). The Illustrated Directory of Sports Cars. Motorbooks. ISBN 0-7603-1420-9.
* Jean-Paul Thevenet et Peter Vann, Berlinettes, coupés d'hier et d'aujourd'hui, EPA. ISBN 2-85120-252-2.
* Martin Derrick & Simon Clay, Million Dollar Classics, 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Bugatti Type 55** |

* www.bugatti.com/ Bugatti-models/ Type 55
* www.conceptcarz.com/ 1932 Bugatti Type 55
* Bugatti Type 55 Supersport
Ο **Χρήστος Βασιλόπουλος** (Αθήνα, 16 Απριλίου 1978) είναι Έλληνας ηθοποιός.

Προσωπική ζωή
-------------

Το 2011, παντρεύτηκε την Αντωνία Βεντούρα στην Κεφαλονιά αλλά χώρισαν ύστερα από μόλις ένα χρόνο. Στις 12 Ιουνίου 2020, η σύντροφος του, Σάρα Κόνερ, γέννησε το πρώτο τους παιδί, έναν γιο που ονομάστηκε Απόλλων.

Βιογραφία
---------

Ο Χρήστος Βασιλόπουλος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Έκανε τα πρώτα του βήματα στην υποκριτική στην Ελλάδα.

Το 2009 πήρε την απόφαση να φύγει από την Ελλάδα και την επιτυχημένη του πορεία που είχε ήδη προκειμένου να κάνει μία νέα αρχή στην καριέρα του στο Λος Άντζελες. Αρχικά εκεί δούλεψε ως σερβιτόρος σε μπαρ.

Η πορεία του στην Αμερική περιλαμβάνει επτά ταινίες, διεθνείς διαφημιστικές καμπάνιες για την Infiniti και την Under Αrmour και έναν γκεστ ρόλο στην τηλεοπτική σειρά «The Closer». Ακόμα, έπαιξε σε επτά επεισόδια της τηλεοπτικής σειράς του Allan Ball, Banshee και έξι επεισόδια της τηλεοπτικής σειράς «The Last Ship» καθώς και σε έναν γκεστ ρόλο στη σειρά «Blindspot».

Στην ιδιωτική τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές Χάρτινο καράβι, Απαγορευμένη Αγάπη, Έρωτας, Δεληγιάννειον Παρθεναγωγείον, Αληθινοί Έρωτες, Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα, Λόλα, Ματωμένα χώματα, The Closer, Banshee, Blindspot, Days of our lives, The Last Ship, Nomads Μαδαγασκάρη, Whiskey Cavalier, Warrior, The Old Man, Όμηρος, Pleasure or Pain, Caged on more και η Ζωή.

Τη σεζόν 2021 - 2022 έκανε μια εμφάνιση στη σειρά Η γη της ελιάς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Χωρίζουν Βασιλόπουλος – Βεντούρα». *VIPNEWS*. 12 Δεκεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2021.
2. ↑  Παπούλια |, ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Ευτυχία (14 Ιουνίου 2020). «Χρήστος Βασιλόπουλος παιδί: Πατέρας για πρώτη φορά o ηθοποιός». *Alphafreepress.gr*. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2021.
**Βουλευτικές εκλογές** διεξήχθησαν στο Ουζμπεκιστάν στις 21 Δεκεμβρίου 2014, με έναν δεύτερο γύρο να διεξάγεται στις 4 Ιανουαρίου 2015 για το νομοθετικό σώμα, ταυτόχρονα με εκλογές για επαρχιακά και περιφερειακά συμβούλια. Και τα 4 κόμματα που έλαβαν μέρος στις εκλογές πρόσκεινται στον πρόεδρο Ισλάμ Καρίμοφ.

Πλαίσιο
-------

Επί συνόλου 150 μελών στο Νομοθετικό Σώμα, τα 135 εκλέγονται άμεσα από τις μονοεδρικές τους περιφέρειες με τη χρήση του συστήματος των δύο γύρων. Άλλες 15 έδρες είναι προεπιλεγμένες για το Οικολογικό Κίνημα της χώρας, το οποίο εξέλεξε τα μέλη του σε μία συνάντηση στις 21 Δεκεμβρίου.
Οι παρατηρητές του ΟΑΣΕ επέκριναν την εκλογική διαδικασία, τονίζοντας ότι οι εκλογές "στερούνταν το γνήσιο εκλογικό συναγωνισμό και το διάλογο".

Αποτελέσματα
------------

Στον πρώτο γύρο, εξελέγησαν 113 υποψήφιοι. Συνολικά οι έδρες στις εκλογές ήταν 135.
Στον δεύτερο γύρο σε 22 περιφέρειες, μόνο οι δύο πρώτοι υποψήφιοι του πρώτου γύρου διεκδίκησαν μια έδρα.

| Κόμμα | Πρώτος γύρος | Δεύτερος γύρος | Σύνολοεδρών | +/– |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Ψήφοι | % | Έδρες | Ψήφοι | % | Έδρες |
| Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα του Ουζμπεκιστάν |  |  | 47 |  |  | 5 | 52 | –1 |
| Δημοκρατικό Κόμμα Εθνικής Αναζωογόνησης του Ουζμπεκιστάν |  |  | 28 |  |  | 8 | 36 | +5 |
| Δημοκρατικό Κόμμα του Λαού του Ουζμπεκιστάν |  |  | 21 |  |  | 6 | 27 | –5 |
| Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Δικαιοσύνης του Ουζμπεκιστάν |  |  | 17 |  |  | 3 | 20 | +1 |
| Οικολογικό Κίνημα του Ουζμπεκιστάν | – | – | – | – | – | – | 15 | 0 |
| **Σύνολο** | **18.490.245** | **100** | **113** | **2.642.063**  | **100** | **22** | **150** | **0** |
| Εγγεγραμμένοι/συμμετοχή | 20.789.572 | 88,94 | – | 3.434.435 | 76,93 | – | – | – |
| Πηγή:CEC, CEC |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Elections in the OSCE Area in 2014 Αρχειοθετήθηκε 2014-04-08 στο Wayback Machine. ΟΑΣΕ
2. 1 2  OSCE Criticizes Uzbek Vote, RFE/RL, 21-12-2014.
3. ↑  Electoral system IPU
4. 1 2  Speech by Chairman of the Central Election Commission of the Republic of Uzbekistan M. Abdusalomova at a press conference on the preliminary results of elections to the Oliy Majlis of the Republic of Uzbekistan Αρχειοθετήθηκε 2014-12-27 στο Wayback Machine. Central Election Commission (Ρωσικά)
5. ↑  Uzbekistan Holds Runoff Elections For Parliament, Radio Free Europe/ Radio Liberty, 4-1-2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κεντρική Εκλογική Επιτροπή Δημοκρατίας του Ουζμπεκιστάν
Ο **Γεώργιος Γουλιέλμος της Μεγάλης Βρετανίας** (*George William of Great Britain*, 1717 - 1718) ήταν μέλος της βρετανικής βασιλικής οικογένειας ως δευτερότοκος γιος του Βασιλιά Γεωργίου Β΄ και της Καρολίνας του Άνσμπαχ, οι οποίοι ήταν τη στιγμή της γέννησής του οι Πρίγκιπες της Ουαλίας.

Γεννήθηκε στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου στο Λονδίνο στις 13 Νοεμβρίου 1717. Εικοσιέξι ημέρες μετά τη γέννησή του, βαφτίστηκε από τον Επίσκοπο του Λονδίνου, Τζον Ρόμπινσον. Ανάδοχοί του ήταν ο παππούς του Γεώργιος Α΄, ο Δούκας Τόμας Πέλλαμ-Χόλλες και η Δούκισσα Νταϊάνα Μπωκλέρκ.

Το όνομα που του δόθηκε υπήρξε αιτία οικογενειακής διαμάχης. Οι γονείς του ήθελαν να τον ονομάσουν *Λουδοβίκο* και πρότειναν για αναδόχους τη Σοφία Δωροθέα της Πρωσίας και τον Δούκα της Υόρκης, Ερνέστο Αύγουστο. Ο Βασιλιάς, όμως, επέλεξε τα ονόματα *Γεώργιος Γουλιέλμος* και τους αναδόχους που επιθυμούσε. Εξαιτίας μιας λογομαχίας μεταξύ του Πρίγκιπα Γεωργίου και του Τόμας Πέλλαμ-Χόλλες, ο Βασιλιάς απαγόρευσε στο γιο του την παρουσία του στην αυλή και το παλάτι και πήρε την κηδεμονία των παιδιών του.

Τον Φεβρουάριο του 1718 ο Γεώργιος Γουλιέλμος αρρώστησε και ο Βασιλιάς επέτρεψε, τόσο στον Πρίγκιπα, όσο και στην Πριγκίπισσα της Ουαλίας, να βρίσκονται στο Παλάτι του Κένσινγκτον για να βλέπουν το παιδί τους. Στις 17 Φεβρουαρίου 1718 απεβίωσε και όπως διαπιστώθηκε αργότερα η αιτία ήταν ένας πολύποδας στην καρδιά. Ο Γεώργιος Γουλιέλμος ήταν μόλις 3 μηνών και 4 ημερών και οι γονείς του κατηγόρησαν τον Βασιλιά Γεώργιο για το θάνατο του παιδιού τους.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3
2. 1 2 3 4
3. ↑
4. ↑
5. 1 2 3 4 5 6  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2016.
6. ↑  Van der Kiste, σελ. 67
7. ↑
8. ↑
Το «Φιλελεύθεροι» ανακατευθύνει εδώ. Για άλλες χρήσεις, δείτε: Φιλελεύθεροι (αποσαφήνιση).
Το **Κόμμα Φιλελευθέρων** (**ΚΟ.ΦΙ.**) ήταν πολιτικό κόμμα στην Κύπρο.

Ιστορικό
--------

Το Κόμμα Φιλελευθέρων ιδρύθηκε το 1986 από το Νίκο Ρολάνδη, ιδρυτικό στέλεχος του Δημοκρατικού Κόμματος, που κατείχε τη θέση του υπουργού Εξωτερικών στις κυβερνήσεις Σπύρου Κυπριανού 1978 και 1983, ο οποίος είχε παραιτηθεί από την κυβέρνηση και από το ΔΗ.ΚΟ. το Σεπτέμβριο του 1983, λόγω διαφωνιών του με την πολιτική του Σπύρου Κυπριανού στο Κυπριακό.

Στο ιδρυτικό συνέδριο του Κόμματος Φιλελευθέρων, πρώτος πρόεδρος εξελέγη ο Νίκος Ρολάνδης.

Στις εκλογές του 1991, στις 19 Μαΐου 1991, το κόμμα συνεργάστηκε με το Δημοκρατικό Συναγερμό με κοινά ψηφοδέλτια, εκλέγοντας ένα βουλευτή, το Νίκο Ρολάνδη, στην Λεμεσό. Αντίθετα, στις εκλογές του 1996, δεν κατάφερε να εκλέξει βουλευτή, παρά την εκλογική συνεργασία και πάλι με το Δημοκρατικό Συναγερμό.

Στις προεδρικές του 1988 υποστήριξε την υποψηφιότητα του Γιώργου Βασιλείου, η οποία και κέρδισε τις εκλογές, ενώ στις εκλογές του 1993 υποστήριξε το Γλαύκο Κληρίδη. Ωστόσο, στις προεδρικές του 1998 το κόμμα συμμετείχε με δικό του υποψήφιο, το Νίκο Ρολάνδη. Η υποψηφιότητα Ρολάνδη, έλαβε μόλις 0,78% των ψήφων και στο δεύτερο γύρο υποστήριξε τον Κληρίδη.

Μετά από αυτήν την εξέλιξη, το Κόμμα Φιλελευθέρων διαλύθηκε και τα μέλη του εντάχθηκαν στο Δημοκρατικό Συναγερμό, ενώ ο Νίκος Ρολάνδης ανέλαβε υπουργός Εμπορίου στην κυβέρνηση Κληρίδη.

Θέσεις
------

Η θέση του Κόμματος Φιλελευθέρων για το Κυπριακό ζήτημα στηριζόταν στην εξεύρεση ειρηνικής λύσης με διάλογο, στη βάση της πρωτοβουλίας του γενικού γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών και των συμφωνιών κορυφής. Όσον αφορά την κοινωνικοοικονομική πολιτική το Κόμμα βασιζόταν στην ευρύτερη πολιτική και ιδεολογική φιλοσοφία του φιλελευθερισμού.

Αποτελέσματα εκλογών
--------------------

### Βουλή των Αντιπροσώπων

| Έτος | Αρχηγός κόμματος | Αριθμός ψήφων | Ποσοστό ψήφων | Έδρες | Θέση |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1991 | Νίκος Ρολάνδης | 122.495(μαζί με ΔΗ.ΣΥ.) | 35,81%(μαζί με ΔΗ.ΣΥ.) | 1 / 56 | 1η |
| 1996 | Νίκος Ρολάνδης | 127.380(μαζί με ΔΗ.ΣΥ.) | 34,47%(μαζί με ΔΗ.ΣΥ.) | 0 / 56 | 1η |
|

### Πρόεδρος της Δημοκρατίας

| Έτος | Υποψήφιος | Α' γύρος | Β' γύρος |
| --- | --- | --- | --- |
| Ψήφοι | % | Αποτέλεσμα | Ψήφοι | % | Αποτέλεσμα |
| 1988 |  | Γιώργος Βασιλείου | 100.748 | 30,1 | 2η θέση | 167.834 | 51,6 | **1η θέση** |
| 1993 |  | Γλαύκος Κληρίδης | 130.663 | 36,7 | 2η θέση | 178.945 | 50,3 | **1η θέση** |
| 1998 |  | Νίκος Ρολάνδης | 3.104 | 0,78 | 7η θέση | *υποστήριξε Γλαύκο Κληρίδη* |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Νίκος Ρολάνδης: Ο Καραμανλής μού σύστησε την παραίτηση από υπουργός Εξωτερικών
2. ↑  Φιλελευθέρων Κόμμα
3. ↑  Βουλή των Αντιπροσώπων: Εκλογές 19ης Μαΐου 1991
4. ↑  Από τον Μακάριο στο σήμερα
5. ↑  «Οι μάχες του β' γύρου των Προεδρικών». Ο Φιλελεύθερος. 4 Φεβρουαρίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2019.
6. ↑  Φιλελευθέρων Κόμμα
Το **Μένουμε Ελλάδα** ήταν μια τηλεοπτική εκπομπή, που προβαλλόταν από την ΕΡΤ από το 2005 μέχρι το 2015.

Προβολή
-------

Μεταδίδόταν από Δευτέρα έως Παρασκευή στις 14:00, αρχικά από την ΕΤ1. Το 2007 η εκπομπή μεταφέρθηκε στη ΝΕΤ, όπου και παρέμεινε μέχρι το 2013, όταν και έκλεισε η ΕΡΤ. Το 2014 η εκπομπή επανήλθε στη ΔΤ, αλλά μετονομάστηκε σε *επι-μένουμε Ελλάδα*. Το 2015 πήρε ξανά την παλιά της ονομασία και από τον Ιούνιο (με την επαναλειτουργία της ΕΡΤ) μέχρι και το Φθινόπωρο του ίδιου έτους μεταδιδόταν από την ΕΡΤ1. Το καλοκαίρι του του 2016 προβαλλόταν μια παρόμοια εκπομπή με τον τίτλο *Μένουμε Ελλάδα, βγαίνουμε έξω*, με μοναδική παρουσιάστρια τη Ρένια Τσιτσιμπίκου και προβαλλόταν από την ΕΡΤ2.

Υπόθεση
-------

Αυτό το πρόγραμμα παρουσιάζει τις ομορφιές της Ελλάδας και όλα όσα έχει να προσφέρει. 4 ομάδες δημοσιογράφων περιηγούνται στη χώρα για να μεταφέρουν τον θεατή σε διάφορα σημεία ενδιαφέροντος, από μικρά χωριά, μέχρι ιστορικά μνημεία και τον τοπικό πολιτισμό. Η εκπομπή περιλαμβάνει επίσης ζωντανές εικόνες από 40 διαφορετικές τοποθεσίες μέσω webcams και παρέχει επίσης συνεχώς ενημερωμένες καιρικές συνθήκες για διάφορες πόλεις και κυκλοφοριακές ενημερώσεις από εθνικούς και περιφερειακούς δρόμους - όλα αυτά στην οθόνη της τηλεόρασης. Με οικοδεσπότες τον Γιώργο Αμυρά και τη Ρένια Τσιτσιμπίκου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Μένουμε Ελλάδα - Ιστοσελίδα της ΕΡΤ
* *Μένουμε Ελλάδα*   στην IMDb
**Ο Μπερνάρδο Αρέβαλο (César Bernardo Arévalo de León)** ( beɾˈnaɾ.ðo aˈɾe.βa.lo ; γεννημένος στις 7 Οκτωβρίου 1958)  είναι Γουατεμαλτέκος διπλωμάτης, κοινωνιολόγος, συγγραφέας και πολιτικός που υπηρετεί ως ο 52ος πρόεδρος της Γουατεμάλας. Μέλος και συνιδρυτής του κόμματος Semilla (=Σπόρος), υπηρέτησε στο παρελθόν ως βουλευτής στο Κογκρέσο της Γουατεμάλας από το 2020 έως το 2024, ως πρέσβης στην Ισπανία από το 1995 έως το 1996 και ως αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών από το 1994 έως το 1995. 

Ο Αρέβαλο είναι γιος του πρώην προέδρου Χουάν Χοσέ Αρέβαλο. Νίκησε την πρώην πρώτη κυρία Σάντρα Τόρες στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών του 2023 στις 20 Αυγούστου 2023.  Ο εκλογικός του θρίαμβος τον κάνει τον πρώτο γιο ενός πρώην προέδρου της Γουατεμάλας που εκλέγεται πρόεδρος, τον δεύτερο πρόεδρο που δεν γεννήθηκε στην επικράτεια της Γουατεμάλας και τον δεύτερο με τις περισσότερες ψήφους υποψήφιο της Γουατεμάλας στον 21ο αιώνα, τον οποίο ξεπέρασε μόνο ο πρώην πρόεδρος Τζίμι Μοράλες ( 2016–2020).

Προσωπική ζωή
-------------

Ο Αρέβαλο έχει παντρευτεί τρεις φορές. Το 1983, παντρεύτηκε την Αργεντινή υπήκοο Teresa Lapín Ganman. χώρισαν το 1992. Τον επόμενο χρόνο, ο Αρέβαλο παντρεύτηκε την Eva Rivara Figueroa, μια διπλωμάτη, με την οποία απέκτησε δύο κόρες. Από το 2011 ο Αρέβαλο είναι παντρεμένος με τη Λουκρέσια Πεϊνάδο.  Έχει τρεις κόρες και τρία θετά παιδιά. 


1. ↑  «César Bernardo Arévalo De León». *Congress of Guatemala*. 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 August 2023.. Ανακτήθηκε στις 15 June 2021.
2. ↑  «Bernardo Arevalo de León». *International Peacebuilding Advisory Team*. 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 April 2023.. Ανακτήθηκε στις 15 June 2021.
3. ↑  «Progressive Arévalo is 'virtual winner' of Guatemala election after corruption angered voters». *AP News*. 20 Αυγούστου 2023. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Σεπτεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2023.
4. ↑  «Juan José y Bernardo Arévalo, primeros padre e hijo en ser Presidentes de Guatemala». *www.soy502.com* (στα Ισπανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Οκτωβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 22 Αυγούστου 2023.
5. ↑  «Bernardo Arévalo se convierte en el candidato más votado de Guatemala». *www.soy502.com* (στα Ισπανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Αυγούστου 2023. Ανακτήθηκε στις 22 Αυγούστου 2023.
6. ↑  Garcia, Jovanna (17 Αυγούστου 2023). «Bernardo Arévalo, un hombre de consensos». *No-Ficción* (στα Ισπανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Αυγούστου 2023. Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2023.
7. ↑  Mejia, Seline (25 Ιουνίου 2023). «El candidato Bernardo Arévalo ya emitió su voto». *Soy 502* (στα Ισπανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιουνίου 2023. Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2023.
**Το άρωμα** (γερμ.:*Das Parfum*) είναι μυθιστόρημα του 1985 γραμμένο από τον Γερμανό συγγραφέα Πάτρικ Ζύσκιντ (*Patrick Süskind*). Το βιβλίο γνώρισε διεθνή επιτυχία και το 2006 διασκευάστηκε σε ταινία με τον τίτλο *Perfume: The Story of a Murderer* από τον σκηνοθέτη Τομ Τίκβερ. Άλλα βιβλία του ιδίου συγγραφέα : «Το κοντραμπάσο», «Το περιστέρι».

Περίληψη
--------

Πρόκειται για την ιστορία του Ζαν Μπατίστ Γκρενούιγ, που γεννήθηκε με ένα ιδιαίτερο χάρισμα: Έχει καταπληκτική όσφρηση. Μπορεί να οσφρανθεί αντικείμενα όπως η πέτρα, τα χρήματα, το γυαλί, δηλαδή άψυχα πράγματα που για τους κοινούς ανθρώπους δεν αναδίδουν κάποια συγκεκριμένη οσμή. Μπορεί να μυρίσει πιο χαρακτηριστικά αρώματα, όπως των λουλουδιών και των φυτών, μπορεί να αντιληφθεί ολόκληρο τον κόσμο μέσα από τις οσμές του. Το χάρισμά του αυτό του επιτρέπει να δουλέψει στη βιοτεχνία της αρωματοποιΐας για διάφορα αφεντικά, τα οποία πλήττονται από διάφορες συμφορές, μόλις ο Ζαν φύγει από τη δούλεψή τους.

Όμως αυτός ο άνθρωπος δεν έχει δική του μυρωδιά. Από τη στιγμή που γεννήθηκε υπήρξε ένα άοσμο τίποτα. Με βάση κάποια δύσοσμα υλικά, προσθέτοντας πιο ελαφριές αρωματικές ουσίες δημιούργησε την τέλεια απομίμηση της ανθρώπινης μυρωδιάς. Τότε, ο εγωϊσμός του, η κακία του και το μίσος του για τους ανθρώπους έφτασαν στο αποκορύφωμα. Αποφασίζει να δημιουργήσει το άρωμα του έρωτα και μ' αυτό το επίτευγμα να κατακτήσει τον κόσμο. Αυτή η καταχθόνια σκέψη τον οδηγεί στην δολοφονία είκοσι πέντε νεαρών κοριτσιών προκειμένου να κλέψει την οσμή της καθεμιάς. Στο τέλος κλείνει όλες τις μυρωδιές σε ένα μικρό φιαλίδιο. Μαγεύει τους πάντες και τότε, τη στιγμή του μεγάλου του θριάμβου, το μίσος και η αηδία του για τους ανθρώπους έρχεται να δηλητηριάσει τη χαρά του. Η καταδίκη του ματαιώνεται και ο ίδιος σπαταλάει το τελευταίο άρωμα από το φιαλίδιο, κατακτώντας τις καρδιές των αποβρασμάτων του Παρισιού, οι οποίοι τον σκοτώνουν, προκειμένου ν' αποκτήσουν ένα κομμάτι του Γκρενούιγ δικό τους.

Μέσα από το «Άρωμα» ο αναγνώστης μεταφέρεται στο γοητευτικό αλλά και ρυπαρό Παρίσι του 17ου αιώνα και από τις λεπτομερείς περιγραφές, μαθαίνει γοητευτικές λεπτομέρειες για την ιστορία της αρωματοποιίας καθώς και την διαδικασία παρασκευής των αρωμάτων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  archive.org/details/perfume00susk. Ανακτήθηκε στις 2  Φεβρουαρίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Das Parfum στο Wikimedia Commons

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Λογοτεχνία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 220436158
* GND: 4221044-6
* SUDOC: 029848954
* BNF: cb12138934z (data)

 |

 |
Ο **Προκόπιος** (άκμασε τη δεκαετία του 420) ήταν Ρωμαίος πατρίκιος και στρατιωτικός ηγέτης.

Βιογραφία
---------

Καταγόμενος από τον Ρωμαίο σφετεριστή Προκόπιο, ο Προκόπιος ήταν πατέρας του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Ανθέμιου και νυμφευμένος με την κόρη του Φλάβιου Ανθέμιου.
Στον Ρωμαιοσασανιδικό Πόλεμο του 421–422, ο Προκόπιος διοικούσε στρατιώτες του ρωμαϊκού στρατού (πιθανώς ως δουξ ή στρατιωτικός κόμης) και εξασφάλισε τη διάσωση των ρωμαϊκών μονάδων, που έπεσαν σε ενέδρα από τις δυνάμεις του Ζαγιεντάν. Το 422 ήταν απεσταλμένος στις διαπραγματεύσεις για το τέλος των συγκρούσεων. Γι' αυτές τις επιτυχίες, στον Προκόπιο απονεμήθηκε ο τίτλος του πατρικίου και έγινε στρατηλάτης της ανατολής (πιθανώς από τον Θεοδόσιο Β' για να διαδεχθεί τον Aρδαβούρ), μία θέση που κατείχε τουλάχιστον το 424.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Martindale, J. R. (2006) [1980]. "The Prosopography". The Prosopography of the Later Roman Empire: A.D. 395–527. Τομ. 2, New York: Cambridge University Press. σ. 920
2. ↑  Martindale, J. R. (2006) [1980]. "The Prosopography". The Prosopography of the Later Roman Empire: A.D. 395–527. Τομ. 2, New York: Cambridge University Press. σ. 920
3. ↑  Kosiński, Rafał (2016). "Alexander's Conflict with the Authorities of Antioch". Holiness and Power: Constantinopolitan Holy Men and Authority in the 5th Century. Germany: Walter de Gruyter. σσ. 103–105

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Martindale, J. R. (2006) [1980]. «The Prosopography». *The Prosopography of the Later Roman Empire: A.D. 395–527* (στα Αγγλικά). **II**. New York: Cambridge University Press. σελ. 920. ISBN 978-0-521-20159-9.
* Kosiński, Rafał (2016). «Alexander's Conflict with the Authorities of Antioch». *Holiness and Power: Constantinopolitan Holy Men and Authority in the 5th Century* (στα Αγγλικά). Germany: Walter de Gruyter. σελίδες 103–105. ISBN 978-3-11-041707-4.
Η ***Ludwigia peploides*** είναι ένα είδος της οικογένειας Primulaceae (Πριμουλίδες), ιθαγενές της Αμερικής το οποίο ωστόσο μπορεί να βρεθεί και σε άλλες ηπείρους, όπου έχει εισαχθεί και εγκλιματισθεί. Πρόκειται για ένα πολυετές ποώδες φυτό, με έρποντες και κάποιες φορές διακλαδιζόμενους βλαστούς. Αναπτύσσεται σε υγρές ή πλημμυρισμένες θέσεις, όπου σχηματίζει τάπητες πάνω στη λάσπη ή στην επιφάνεια του νερού. Τα άνθη της L. peploides έχουν 5-6 λογχοειδή σέπαλα και 5-6 έντονα κίτρινα πέταλα. Ο καρπός είναι μία σκληρή, κυλινδρική κάψα.

Γεωγραφική εξάπλωση
-------------------

*Είναι είδος ιθαγενές των Ηνωμένων Πολιτειών. Σε κάποιες Ευρωπαϊκές χώρες, όπως στη Γαλλία αποτελεί έναν εξαιρετικά προβληματικό, φυτικό εισβολέα. Στη Γερμανία περιλαμβάνεται στον Μαύρο Κατάλογο των εισβλητικών ειδών. Σε κάποιες χώρες της Ευρώπης (π.χ. Γαλλία, Πορτογαλία, Ολλανδία, Βέλγιο και Ηνωμένο Βασίλειο) έχει απαγορευθεί η εισαγωγή και το εμπόριο του συγκεκριμένου φυτού.*

Οικολογία
---------

Το γένος *Ludwigia* έχει κοσμοπολιτική εξάπλωση και περιλαμβάνει 82 είδη συνολικά.

Τα είδη *Ludwigia* απαντώνται κυρίως σε υγρότοπους καθώς και σε μεταβατικές θέσεις μεταξύ υδάτινου και χερσαίου περιβάλλοντος. Προτιμούν νερά με βραδεία ροή, σε βάθη μέχρι 1 μέτρο. Τα μεγαλύτερα βάθη αποτελούν περιοριστικό παράγοντα για την ανάπτυξη τους. Δεν μπορεί επίσης να αναπτυχθεί σε ύδατα με αυξημένα επίπεδα αλατότητας.

Χρήσεις
-------

*Καλλιεργείται ως καλλωπιστικό είδος. Έχει φαρμακευτικές ιδιότητες καθώς περιέχει πολυάριθμες ενώσεις όπως σαπωνίνες, τανίνες, πολυφαινόλες, αλκαλοειδή, φλαβονοειδή κλπ. Έχει επίσης ενώσεις με αντιοξειδωτικές ιδιότητες.*

*
Τα **Διλληνιώδη** (λατ. *Dilleniales*) είναι τάξη των αγγειόσπερμων φυτών η οποία σύμφωνα με το σύστημα APG IV κατατάσσεται στον κλάδο Βασικά Ευδικότυλα (Eudicots). Είναι μονοτυπική τάξη με μόνο μία οικογένεια Διλληνιοειδών στην οποία εντάσσονται 12 γένη και 300 είδη.

Ταξινόμηση
----------

### APG IV

Σύμφωνα με το σύστημα APG IV (2016) η τάξη των Διλληνιωδών περιλαμβάνει μόνο μία οικογένεια των Διλληνιοειδών η οποία περιέχει 12 γένη:

* *Acrotrema*
* *Curatella*
* *Davilla*
* *Didesmandra*
* *Dillenia*
* *Doliocarpus*
* *Hibbertia*
* *Neodillenia*
* *Pachynema*
* *Pinzona*
* *Schumacheria*
* *Tetracera*

### Σύστημα του Κρόνκουιστ

Στο παλιό σύστημα του Κρόνκουιστ η τάξη των Διλληνιωδών περιλάμβανε δύο οικογένειες:

* *Διλληνιοειδή*
* *Παιωνιοειδή*

Παραπομπές
----------

1. ↑   Angiosperm phylogeny website, version 14.
Αυτό το λήμμα αφορά λόγιο και επιμελητή έκδοσης της Αγίας Γραφής.  Για τον γραμματικό του 5ου αιώνα, δείτε: Ησύχιος ο Αλεξανδρεύς.  
Ο **Ησύχιος Αλεξανδρέας** ήταν κριτικός και εκδότης του κειμένου της Αγίας Γραφής που έζησε γύρω στα 300μ.Χ.
Για την ζωή και τη δράση του δεν έχουμε σημαντικές πληροφορίες. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον επίσκοπο Ησύχιο και μάρτυρα επί Διοκλητιανού. Ο Ησύχιος είναι συνδεδεμένος με την κριτική έκδοση των Ο' και της Καινής Διαθήκης. Η έκταση και το μέγεθος των επεμβάσεών του είναι «άκρως δυσκαθόριστα»

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία, τομ. Β, Αθήνα, 1990, σελ.53

Πηγές
-----

* Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία, τομ. Β, Αθήνα, 1990, σελ.53