recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **δήμος Πετριτσίου** ήταν δήμος του νομού Σερρών που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Σιντικής. Βρισκόταν στο βόρειο τμήμα του νομού. Ο δήμος αποτελούταν από 6 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 5.877 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν το Νέον Πετρίτσι.

Διαίρεση
--------

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς.

 **Δ.δ. Νέου Πετριτσίου**  -- το Νέο Πετρίτσι [ 2.373 ]
 **Δ.δ. Ακριτοχωρίου**  [ 549 ] 
* το Ακριτοχώρι [ 427 ]
* το Θρακικό [ 122 ]

 **Δ.δ. Βυρωνείας**  [ 1.127 ] 
* η Βυρώνεια [ 905 ]
* η Άνω Βυρώνεια [ 75 ]
* το Ομαλόν [ 147 ]

 **Δ.δ. Γονίμου**  -- το Γόνιμο [ 605 ]
 **Δ.δ. Μανδρακίου**  -- το Μανδράκι [ 414 ]
 **Δ.δ. Μεγαλοχωρίου**  -- το Μεγαλοχώρι [ 809 ]

Δήμαρχοι
--------

Την τελευταία τετραετία λειτουργία του δήμου, δήμαρχος διετέλεσε ο Βαγγέλης Παπάζογλου

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Δήμος Πετριτσίου, μήνυμα δημάρχου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιανουαρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2011.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Σερρών |
| --- |
|  |
| Δήμοι | 
* Σερρών
* Αλιστράτης
* Αμφίπολης
* Αχινού
* Βισαλτίας
* Εμμανουήλ Παππά
* Ηρακλείας
* Μητρουσίου
* Κερκίνης
* Κορμίστας· Λευκώνα
* Νέας Ζίχνης
* Νιγρίτας
* Πετριτσίου
* Πρώτης
* Ροδολίβους
* Σιδηροκάστρου
* Σκοτούσσας
* Σκουτάρεως
* Στρυμωνικού· Στρυμώνα
* Τραγίλου
 |
|  |
| Κοινότητες | 
* Αγκίστρου
* Άνω Βροντούς
* Αχλαδοχωρίου
* Ορεινής
* Προμαχώνος
 |

 |
Ο **Ευάγγελος Βανταλής** (1η Ιανουαρίου 1901 - 1η Φεβρουαρίου 1972), του Γεωργίου, ήταν Έλληνας στρατιωτικός και μετά πολιτικός, που διετέλεσε βουλευτής Λάρισας.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1901 στα Τρίκαλα της Θεσσαλίας και σταδιοδρόμησε ως στρατιωτικός. Σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Επιμελητείας και το 1921 έγινε ανθυπολοχαγός.
Το 1945 αποστρατεύτηκε (με το βαθμό του Συνταγματάρχη) έπειτα από αίτηση του ιδίου και ασχολήθηκε με τα κοινά.

Εξελέγη βουλευτής Λαρίσης με την Ένωση Κέντρου το 1963. 

Ήταν πρόεδρος του Οικοδομικού Συνεταιρισμού Βουλευτών, με την επωνυμία "Η Πολιτεία".

Πέθανε στην Αθήνα και κηδεύτηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1972 από τον ιερό ναό του νεκροταφείου Καλλιθέας.

Ήταν παντρεμένος με τη Βασιλική Α. Μαραμή και είχαν έναν γιο και μία κόρη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2   Ελληνικόν who's who, Εκδοτικός Οργανισμός Ελληνικών who's who 1965, σελ. 55.
2. ↑  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 55, αρ. 93).(pdf)
3. 1 2 3  Τα Νέα, Κοινωνικά, 2-2-1972, σελ. 7.
Ο **δείκτης άκρων** (αγγλικά: *intermembral index*) είναι ένας λόγος που χρησιμοποιείται για να συγκρίνει τις αναλογίες των άκρων ζώων ως ποσοστό. Ισούται με το μήκος των μπροστινών άκρων (βραχιόνιο οστό συν την κερκίδα) προς το μήκος των πίσω άκρων (μηριαίο οστό συν την κνήμη) πολλαπλασιασμένο επί 100, και εκφράζεται μαθηματικά ως:

{\displaystyle {\tfrac {(\beta \rho \alpha \chi \iota {\acute {\mathrm {o} }}\nu \iota \mathrm {o} +\kappa \epsilon \rho \kappa {\acute {\iota }}\delta \alpha )}{(\mu \eta \rho \iota \alpha {\acute {\iota }}\mathrm {o} +\kappa \nu {\acute {\eta }}\mu \eta )}}\times 100}

Χρησιμοποιείται συχνά στη μελέτη πρωτευόντων καθώς βοηθάει στην πρόβλεψη του μοτίβου κίνησης. Για τιμές κάτω από 100, τα μπροστινά άκρα είναι κοντύτερα από τα πίσω, τιμή που είναι κοινή στα πρωτεύοντα που πηδούν και στους δίποδους ανθρωπίδες. Τα τετράποδο πρωτεύοντα τείνουν να έχουν τιμές πάνω από 100, ενώ τα πρωτεύοντα που κινούνται στα δέντρα κρεμάμενα από κλαδιά έχουν τιμή πολύ μεγαλύτερη από 100. Η πληροφορία αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την πρόβλεψη των μοτίβων κίνησης εξαφανισμένων πρωτευόντων σε περιπτώσεις που έχουν βρεθεί απολιθώματα και μπροστινών και πίσω άκρων.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ankel-Simons, F. (2007). *Primate Anatomy* (3η έκδοση). Academic Press. σελίδες 49–53. ISBN 0-12-372576-3.
2. ↑  Conroy, G.C. (1990). *Primate Evolution* (1η έκδοση). New York: W.W. Norton and Co. ISBN 978-0393956498.
Ο **Ευάγγελος Κουλουμπής** (1929 - 11 Απριλίου 2009) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας και πολιτικός. Υπήρξε βουλευτής και υπουργός με το ΠΑΣΟΚ, διοικητής της Εθνικής Κτηματικής Τράπεζας καθώς και ο πρώτος Υπερνομάρχης Αθηνών - Πειραιώς. Άνθρωπος με σημαντική οικονομική επιφάνεια και πρόεδρος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος (ΤΕΕ) από το 1974 έως το 1981, ήταν από τους πρώτους «τεχνοκράτες» στην ελληνική πολιτική ζωή.

Χαρακτηρίστηκε ως πολιτικός «χαμηλών τόνων και ευρείας αποδοχής».

Bιογραφία
---------

Ο Ευάγγελος Κουλουμπής γεννήθηκε το 1929 στην Καισαριανή. Ήταν παιδί φτωχής οικογένειας Μικρασιατών προσφύγων. Σπούδασε με υποτροφία πολιτικός μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και εργάστηκε ως επιχειρηματίας στις κατασκευές, αποκτώντας σημαντική περιουσία. Παρά την αντίδραση της χούντας, το 1973 ηγήθηκε ομάδας μηχανικών που διεκδίκησε και τελικά κέρδισε την προεδρία του Συλλόγου Πολιτικών Μηχανικών Ελλάδος. Από το 1974 έως το 1981 χρημάτισε πρόεδρος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος (ΤΕΕ), και με αυτή την ιδιότητα συμμετείχε στην υπό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του 1974 ως υπουργός Δημοσίων Έργων.

Το 1981 και το 1985 εξελέγη βουλευτής Α΄ Αθηνών με το ΠΑΣΟΚ. Στις κυβερνήσεις του Ανδρέας Παπανδρέου διετέλεσε:

* Οκτώβριος 1981 - Ιούλιος 1982: υπουργός Άνευ Χαρτοφυλακίου
* Ιούλιος 1982 - Σεπτέμβριος 1984: υπουργός Ενέργειας και Φυσικών Πόρων
* Σεπτέμβριος 1984 - Νοέμβριος 1988: υπουργός Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων

Το 1993, με την επιστροφή του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, ο Κουλουμπής έγινε διοικητής της Εθνικής Κτηματικής Τράπεζας, θέση από την οποία παραιτήθηκε το 1994 για να εκλεγεί Υπερνομάρχης Αθηνών - Πειραιώς. Παρέμεινε Υπερνομάρχης έως το 1998.

Απεβίωσε στις 11 Απριλίου 2009 σε ηλικία 80 ετών.

Πολιτικό έργο
-------------

Από τη θητεία του στο ΤΕΕ ο Ευάγγελος Κουλουμπής έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα ενεργειακά θέματα έχοντας οργανώσει το πρώτο Εθνικό Συνέδριο του ΤΕΕ για την Ενέργεια το 1979.

Στο υπουργείο Ενέργειας και Φυσικών Πόρων διακρίθηκε πολλαπλά θέτοντας τα θεμέλια για θέματα υψίστης σημασίας του ενεργειακού τομέα, όπως η εισαγωγή του φυσικού αερίου στο ενεργειακό ισοζύγιο της χώρας, η εθνικοποίηση της πολυεθνικής ESSO-Pappas και η ίδρυση της ΕΚΟ, και η προώθηση των ΑΠΕ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  data.nlg.gr/resource/authority/record295504.
2. 1 2 3 4
3. ↑
4. ↑   Αρχειοθετήθηκε 2020-03-05 στο Wayback Machine. κυβερνήσεις από το 1909 ως σήμερα
Ο **δείκτης επιστημονικής ποιότητας c** (αγγλ. *c-index*) είναι ένας νέος αριθμητικός δείκτης που αξιολογεί την ποιότητα των ερευνητικών δημοσιεύσεων ενός επιστήμονα, ανεξάρτητα από την ερευνητική επιστημονική περιοχή στην οποία δραστηριοποιείται. 

Εισήχθη αρχικά το 2016 από τον Έλληνα ερευνητή δρ. Γιάννη Ιωαννίδη (Stanford University) και τους συνεργάτες του, Klavans R. & Boyack K. και το έτος 2019 σε μια βελτιωμένη έκδοση, στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό *Plos Biology* (*Updated science-wide author databases of standardized citation indicators*). 

Με βάση νεότερη ερευνητική μελέτη των Ioannidis et al. ο νέος *δείκτης c* υπολογίζεται από έναν λογάριθμο που συγκεντρώνει όλα τα γνωστικά ερευνητικά πεδία μαζί και διαβαθμίζει την έρευνα (από τη βάση Scopus) από όλες τις περιοχές έρευνας ακόμη και αυτές με χαμηλότερη πυκνότητα (low citation density). Η ανωτέρω έρευνα της έρευνας (meta-research) αναλύει την όλη μεθοδολογία και τελικά ξεχωρίζει το ανώτερο 2% των πιο *επιδραστικών* επιστημόνων του κόσμου, σε μια ενιαία κατάσταση σε κάθε γνωστικό αντικείμενο (*sub-discipline*). 

Γενικά, οι παράμετροι που καθορίζουν τον νέο δείκτη c είναι, κατά σειρά: (i) ο ολικός αριθμός των αναφορών κάθε ερευνητή, (ii) ο δείκτης h, (iii) ο δείκτης Hm, (iv) ο αριθμός αναφορών από εργασίες μοναδικού συγγραφέα, (v) ο αριθμός αναφορών από εργασίες ως μοναδικού και ως πρώτου συγγραφέα, και (vi) ο αριθμός αναφορών από εργασίες ως μοναδικού, ως πρώτου, και ως τελευταίου συγγραφέα.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑   στοιχεία μέχρι 2019 (career data)
Η **Ελισάβετ Σαχτούρη** είναι Ελληνοαμερικανίδα εξελικτική βιολόγος, φουτουρίστρια, σύμβουλος επιχειρήσεων, διοργανώτρια εκδηλώσεων και σύμβουλος των Ηνωμένων Εθνών για θέματα αυτοχθόνων πληθυσμών. Είναι διάσημη λέκτορας, προσωπικότητα της τηλεόρασης και του ραδιοφώνου, συγγραφέας των βιβλίων *EarthDance*, *Biology Revisioned,* το οποίο έγραψε μαζί με τον Γουίλις Χάρμαν, και *A Walk Through Time: From Stardust To Us*.

Ήταν καλεσμένη στην Κίνα από την Εθνική Επιστημονική Ένωση της Κίνας και οργάνωσε τη Γιορτή της Γης το 2000 στην Αθήνα. Συμμετείχε στο συνέδριο Ανθρωπότητα 3000 του Ιδρύματος για το Μέλλον και στο σεμινάριο *Synthesis Dialogues* με τον Δαλάι Λάμα στη Νταραμσάλα. Είναι σύμβουλος εταιριών και κυβερνητικών οργανισμών στην Αυστραλία, τη Βραζιλία, και τις Η.Π.Α..

Η Δόκτωρ Σαχτούρη τελείωσε τη μεταδιδακτορική εργασία της στο Αμερικανικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας στη Νέα Υόρκη και δίδασκε στο Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης και στο MIT. Ήταν επιστημονική συγγραφέας για την τηλεοπτική σειρά Horizon. 

Έζησε κυρίως στην Ελλάδα και στις Περουβιανές Άνδεις. Προσπαθεί να προωθήσει ένα όραμα που πιστεύει ότι θα έχει ως αποτέλεσμα μια καλύτερη ποιότητα ζωής για την ανθρωπότητα, με αρμονία μέσα στα μεγαλύτερα οικοσυστήματα της Γης και του Σύμπαντος. 

Έχει διοργανώσει τα σεμινάρια *Γαία* μαζί με τους συνεργάτες της Τζέιμς Λάβλοκ *(James Lovelock)* και Λιν Μαργκούλις *(Lynn Margulis)*.

Αρθρογραφία
-----------

* Μετά τον Δαρβίνο
* Skills for the Age of Sustainability: Tachi Kiuchi's Tokyo newsletter, The Bridge, May 2002
* Living Systems in Evolution. World Parliament of Religions. Cape Town, South Africa, December 1999

Βιβλία
------

* Earthdance - Living Systems in Evolution (with prologue by Brian Swimme and epilog by Sidney Liebes).
* *Biology Revisioned*, with Willis Harman, North Atlantic Publishers 1998. ISBN ?
* A Walk Through Time: From Stardust to Us, Wiley 1998.

Κείμενα online
--------------

* Άρθρα και συνεντεύξεις
* LifeWeb - άρθρα και βιβλία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα της Ελισάβετ Σαχτούρη
* Δείτε δωρεάν video clips της Ελισάβετ Σαχτούρη στην Big Picture TV

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Virtual International Authority File*. OCLC. Dublin.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 34612505
* **BiblioNet**: **21774**
* LCCN: n89644449
* ISNI: 0000 0000 5815 8960
* SUDOC: 121817172
* BNF: cb134950699 (data)
* NDL: 01117545

 |

 |

*Το άρθρο βασίστηκε στο αντίστοιχο άρθρο της αγγλικής Βικιπαίδειας.*
Ο **Ευάγγελος Ευαγγελίδης** είναι Κύπριος επιχειρηματίας και από το 2011 Δήμαρχος Αραδίππου.

Βιογραφικά Στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Αραδίππου στις 11 Φεβρουαρίου του 1963. Είναι νυμφευμένος με την Καλλιόπη Ευαγγελίδη το γένος Γεωργιάδη και έχει 3 παιδιά: τη Χριστίνα, τον Ανδρέα και τη Μιράντα. 

Απόκτησε πτυχίο στη Διεύθυνση Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο με ειδικότητα στο Marketing. Είναι εγκεκριμένος Σύμβουλος Επιχειρήσεων της Καναδικής Κυβέρνησης. 

Με την ολοκλήρωση τον σπουδών του επέστρεψε στην Κύπρο και από τότε ζει και εργάζεται στην Αραδίππου όπου διευθύνει επιχείρηση κατασκευής μπρούτζινων αντικειμένων.

Πολιτική Σταδιοδρομία
---------------------

Διετέλεσε μέλος του Δ.Σ του των Δασικών Βιομηχανιών Κύπρου, μέλος του Δ.Σ της Οργάνωσης Νέων Επιστημόνων (Ο.Ν.Ε) της ΝΕ.ΔΗ.ΣΥ και του ΔΗ.ΣΥ, Αντιπρόεδρος ΣΚΕ Αραδίππου και Πρόεδρος του Συνδέσμου Γονέων του Β’ Δημοτικού Σχολείου Αραδίππου.

Επίσης διετέλεσε Δημοτικός Σύμβουλος ΔΗ.ΣΥ Αραδίππου για 15 χρόνια, μέλος του Δ.Σ του ΕΒΕΛ Λάρνακας, μέλος της Ομόνοιας Αραδίππου και μέλος του Κ.Ε.Β.Ε.

Το 2011 εκλέγηκε Δήμαρχος Αραδίππου εξασφαλίζοντας στις Δημοτικές Εκλογές του 2011 4526 ψήφους (57.17%) έναντι του Δήμου Ξιούρουππα που εξασφάλισε 3391 (42.83%) 

Στις 18 Δεκεμβρίου 2016 επανεκλέγηκε Δήμαρχος Αραδίππου εξασφαλίζοντας στις Δημοτικές Εκλογές του 2016 4073 ψήφους (53.18%) έναντι του Δημήτρη Χρυσοστόμου Ξιούρουππα που εξασφάλισε 3586 (46.82%)  .

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Βιογραφικό». (νέα ελληνική γλώσσα) Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9  Ιουλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 9  Ιουλίου 2020.
2. ↑  «Δήμαρχος Αραδίππου ο Ευάγγελος Ευαγγελίδης». *www.sigmalive.com*. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2018.
3. ↑  «Αυτοί είναι οι νικητές των δημοτικών εκλογών». *www.ant1iwo.com* (στα gr). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Δεκεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2018. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
Συντεταγμένες: 49°31′N 21°10′E﻿ / ﻿49.517°N 21.167°E﻿ / 49.517; 21.167

Η **Εκκλησία της Αγίας Παρασκευής** είναι γοτθική, ξύλινη εκκλησία του 19ου αιώνα στο χωριό Κφιάτον στην Πολωνία, η οποία μαζί με διάφορες άλλα τσέρκβα έχει χαρακτηριστεί ως μέρος των ξύλινων τσέρκβα της περιοχής των Καρπαθίων στην Πολωνία και την Ουκρανία της UNESCO.

Ιστορία
-------

Το τσέρκβα χτίστηκε στο δεύτερο μισό του 17ου αιώνα. Η ημερομηνία ολοκλήρωσης του τσέρκβα χρονολογήθηκε το 1700. Ο πύργος χτίστηκε το 1743. Η ημερομηνία ολοκλήρωσης του τσέρκβα βρέθηκε σε έναν από τους ξύλινους κίονες του πλαισίου. Ωστόσο, αυτή η ημερομηνία θα μπορούσε να σχετίζεται με την ανακαίνιση του παλιού πύργου. Ο πύργος του τσέρκβα θεωρείται ο παλαιότερος πύργος που χτίστηκε στο αρχιτεκτονικό στυλ της λέμκικης εκκλησίας. Μετά την Επιχείρηση Βιστούλας, το τσέρκβα μετατράπηκε σε ρωμαιοκαθολική εκκλησία, που ανήκε στην ενορία του Ούστσιε Γκορλίτσκιε.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Εκκλησία της Αγίας Παρασκευής (Κφιάτον)** |

1. 1 2 3  Ανακτήθηκε στις 8  Μαρτίου 2017.
2. ↑  «woj. małopolskie – pow. bocheński» (PDF). *NID*. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2016.
3. ↑  «History and Architecture». *Odkryj Małopolskę*. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2016.
4. ↑  Kutaś, Paweł (2013). *Zabytki architektury drewnianej powiatu gorlickiego*. Ζάκσουφ: Wydawnictwo PROMO. ISBN 9788360941461.
Η **Σταύρωση** τοποθετείται χρονικά στα μέσα του 14 ου αι εκτιθεται στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο.

Περιγραφή
---------

Η απεικόνιση της Σταύρωσης είναι η μία όψη από την αμφιπρόσωπη εικόνα που φυλάσσεται στο Βυζαντινό και Αρχαιολογικό Μουσείο. Οι διαστάσεις της είναι 120Χ 100 εκ. Ηερεμια και ρυθμός χαρακτηρίζει τη σύνθεση και ο τρόπος απόδοσής της είναι κλασικός. Η Παναγία αποδίδεται κλειστή, ψιλόλιγνη. Ο Μανώλης Χατζηδάκης σημείωνει, ότι θυμίζει *επιτύμβιες αρχαίες στήλες* και *λευκές ληκύθους. Στην άλλη όψη της εικόνας αποδίδεται φθαρμένη αρκετά η Παναγία βρεφοκρατούσα.*

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μανόλης Χατζηδάκης, Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών-Εικόνες, Αθήνα, Εκδόσεις *Απόλλων*,χ.χ. σελ.22

Πηγές
-----

* Μανόλης Χατζηδάκης, Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών-Εικόνες, Αθήνα, Εκδόσεις *Απόλλων*,χ.χ
Για Ελληνόπολη της Άνω Μεσοποταμίας, δείτε: Χαρράν.  
Η **Ελληνόπολις** ήταν αρχαία ελληνική πόλη στη Μικρά Ασία, πιθανότατα στα σύνορα της Μυσίας με τη Βιθυνία.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Την πόλη αναφέρει το Μέγα ετυμολογικόν (*Etymologicum magnum*), ως πληροφορία από τον Απολλόδωρο (συγγραφέα του 2ου-1ου αιώνα π.Χ.) και ο Στέφανος ο Βυζάντιος, στα τέλη του 5ου αιώνα (6-7 αιώνες αργότερα). Κατά τον Nτρόυζεν πρόκειται για αναφορές στην ίδια πόλη, ενώ παράλληλα θεωρεί ότι και η «Έλλα» του Στεφάνου ταυτίζεται με αυτήν. Ωστόσο, σύμφωνα με άλλους μελετητές, μεταξύ των οποίων ο Γκετζέλ Κοέν (Getzel M. Cohen), δεν είναι βέβαιο ότι οι αναφερόμενες από τους Απολλόδωρο και Στέφανο πόλεις ταυτίζονται, ενώ αγνοείται και η ακριβής θέση τους, που πιθανότατα -αν πρόκειται για την ίδια πόλη- θα βρισκόταν μεταξύ Μυσίας και Βιθυνίας.

Ο Απολλόδωρος ισχυριζόταν ότι είχε κτιστεί, σύμφωνα με την έκφραση του Cohen, από «τον Άτταλο, συνοικίζοντας σε αυτήν ένα πλήθος από ελληνικές πόλεις», χωρίς εντούτοις να μπορεί να προσδιοριστεί από ποιόν Άτταλο. Η γνώμη της Esther V. Hansen είναι ότι πρόκειται για τον Άτταλο Β΄ της Περγάμου.

Παρατήρηση
----------

Δεν πρέπει να γίνεται σύγχυση της Ελληνόπολης με την Ελενόπολη, την πόλη Δράπανον της Βιθυνίας, η οποία μετονομάστηκε από τον Μεγάλο Κωνσταντίνο προς τιμήν της μητέρας του Ελένης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Cohen, Getzel M. (1996). *The Hellenistic Settlements in Europe, the Islands, and Asia Minor*. Μπέρκλεϋ & Λος Άντζελες: University of California Press. σελ. 397. ISBN 9780520914087. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2016.
2. ↑  Cohen (1996), σελ. 397. πρβ. *Fragmenta historicorum græcorum*[*νεκρός σύνδεσμος*] (Παρίσι 1841), σελ. 453 και Στέφανος Βυζάντιος, *Εθνικά* (Λειψία 1839), σελ. 118, λήμμα «Ἑλληνόπολις»: «πόλις Βιθυνίας μετὰ τὸν ἀνῳκισμὸν Βιθάλβης. τὸ ἐθνικὸν Ἑλληνοπολίτης».
3. ↑  Cohen (1996), σελ. 398. πρβλ. Στεφάνου Βυζάντιου, *στο ίδιο*: «Ἕλλα, χωρίον Ἀσίας, Ἀττάλου βασιλέως ἐμπόριον. Πολύβιος ις΄. τὸ ἐθνικὸν Ἑλλαῖος».
4. ↑  Cohen (1996), σελ. 398.
Το **Γράμματα και αριθμοί** ήταν τηλεπαιχνίδι το οποίο μεταδόθηκε από την ΕΡΤ την περίοδο 1976 έως 1981.

Σύντομο ιστορικό σημείωμα
-------------------------

Συνολικά μεταδόθηκαν 241 επεισόδια. Το 1ο απ' αυτά μεταδόθηκε την Τρίτη 10 Φεβρουαρίου του 1976 και το 241ο και τελευταίο τη Δευτέρα 28 Δεκεμβρίου του 1981. Παρουσιαστής του τηλεπαιχνιδιού ήταν ο Χρήστος Οικονόμου. Τα γράμματα και οι αριθμοί, τα οποία επιλέγονταν εναλλάξ απ' τους παίχτες, ήταν μαγνητικά και έμπαιναν στη σειρά απ' τον παρουσιαστή. Σε κάθε επεισόδιο παίζονταν δυο παρτίδες γραμμάτων και μια παρτίδα αριθμών. Η τελευταία παρτίδα πολλές φορές κοβόταν στη μέση από ένα βόμβο ο οποίος σήμαινε τη λήξη του παιχνιδιού και του συγκεκριμένου επεισοδίου. Από τότε που ξεκίνησε μέχρι και το τέλος του 1977 το τηλεπαιχνίδι μεταδιδόταν κάθε Τρίτη και Παρασκευή. Όταν μπήκε το 1978 η Τρίτη έγινε Τετάρτη κι έτσι έμεινε μέχρι και τις αρχές του 1980. Τότε έγινε εβδομαδιαίο και μεταδιδόταν κάθε Δευτέρα. Εξαίρεση αποτελεί η περίοδος απ' τις αρχές Ιουνίου μέχρι τα τέλη τα τέλη Σεπτεμβρίου του 1981 που μεταδιδόταν κάθε Πέμπτη. Το 1ο απ' αυτά τα επεισόδια μεταδόθηκε στις 4 Ιουνίου και το τελευταίο την 1η Οκτωβρίου. Απ' το επόμενο επεισόδιο επανήλθε στη Δευτέρα όπου κι έμεινε μέχρι και το τελευταίο του επεισόδιο. Τέλος λέμε πως το τηλεπαιχνίδι κόπηκε απότομα μετά τη μετάδοση του 241ου επεισοδίου του στις 28 Δεκεμβρίου του 1981 επειδή η νέα Διοίκηση της ΕΡΤ η οποία είχε αναλάβει τα καθήκοντά της την Κυριακή 1η Νοεμβρίου του έτους εκείνου δεν ήθελε να υπάρχει στο πρόγραμμα του καναλιού απολύτως καμία εκπομπή η οποία είχε εγκριθεί απ' την προηγούμενη Διοίκηση και πως ήταν η μεταφορά στην Ελληνική τηλεόραση του Γαλλικού τηλεπαιχνιδιού **Des chiffres et des lettres** το οποίο ξεκίνησε να μεταδίδεται το 1965 και συνεχίζει μέχρι και σήμερα.
Ο **Δίας και Γανυμήδης** φιλοξενείται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ολυμπίας. Ανακαλύφθηκε στις αρχαιολογικές ανασκαφές του 1878 στον χώρο του Σταδίου.

Περιγραφή
---------

Το πήλινο αγαλματάκι βρέθηκε θρυμματισμένο και ανασυγκολλήθηκε σχεδόν ακέραιο. Εικονίζει τον Δία που απαγάγει τον Γανυμήδη σύμφωνα με τον μύθο. Ο Γανυμήδης κρατάει έναν κόκκορα, δώρο του θεού.

Ιστορική τοποθέτηση
-------------------

Είναι έργο Κορίνθιου καλλιτέχνη του 470 π.Χ.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο αρχαιολογία | Πύλη αρχαιολογία |

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο τέχνη | Πύλη τέχνη |

Γεωργία Χατζή  (2008). *Το Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας*. Αθήνα: ΟΛΚΟΣ, ISBN 978-960-89339-3-4. σελίδες 176-177. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Δεκεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2012.
Τα **γράδα** (ιταλικά: *grado*, λατινικά: *gradum*) είναι βαθμοί της κλίμακας *Cartier*, οι οποίοι δηλώνουν την περιεκτικότητα της αιθυλικής αλκοόλης σε υδατικά διαλύματα. Καθιερώθηκε ως μέθοδος το 1771 και αποτελούσε στο παρελθόν βασική κλίμακα μέτρησης των αλκοολικών βαθμών κατά την προετοιμασία οινοπνευματωδών ποτών, όπως τσίπουρο, τσικουδιά, ούζο, ουίσκι, βότκα. Η κλίμακα ξεκινά από τα ‘’10 γράδα’’, που αντιστοιχεί στο καθαρό νερό, και τερματίζεται στα ‘’45 γράδα’’ που αντιστοιχεί σε καθαρή 100% αιθανόλη. Η κλιμάκωση στα γράδα δεν είναι γραμμική, δηλαδή δεν είναι ανάλογη.

Γενικά η τσικουδιά και το τσίπουρο δεν πρέπει να ξεπερνούν τους 37 βαθμούς οινοπνεύματος, δηλαδή αντίστοιχα τα 16-16,5 γράδα. Ωστόσο είχε καθιερωθεί στο παρελθόν να εξάγονται περίπου στα 18 γράδα, συνεπώς, σε ποσοστό οινοπνεύματος 45,5%. Έτσι έχει μείνει η φράση ***‘’18-γράδα’’***. Ο βαθμός *Cartier* (‘’τα γράδα’’) έλαβε την ονομασία της από τον εφευρέτη της, τον *Jean-Francois Cartier*. Εγκαταλείφθηκε ως μέθοδος από το 1824 και μετά και αντικαταστάθηκε με την κλίμακα του *Gay-Lussac* (% κατ’ όγκο). Η αντιστοιχία των γράδων με το % της αιθυλικής αλκοόλης παρουσιάζεται παρακάτω.

**Πίνακας αντιστοιχίας γράδων σε βαθμούς οινοπνεύματος**

Γράδα (% κατ’ όγκο)

* 44 γράδα - 100% οινόπνευμα
* 25 - 67,0%
* 20 - 52,6%
* 19 - 49,0%
* 18 - 45,5%
* 17 - 41,5%
* 16,7 - 40,0%
* 16 - 37,0%
* 15 - 32,0%
* 14 - 25,0%
* 12 - 11,0%
* 10 - 0% οινόπνευμα

Σήμερα τα γράδα έχουν καταργηθεί και δεν χρησιμοποιούνται και επίσης απαγορεύεται η χρήση αυτής της κλίμακας σε πολλές χώρες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Γράδα και αλκοόλ - Πόσο % οινόπνευμα πρέπει να έχει η ευχάριστης γεύσης τσικουδιά ή τσίπουρο;». *Χανιώτικα Νέα*. 29 Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2023.
2. ↑  «Τα γράδα ρακής και τσίπουρου και η αντιστοιχία τους σε οινόπνευμα». *Κοντοβάζαινα Αρκαδίας*. 14 Σεπτεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2023.
3. ↑  «ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ "ΓΡΑΔΑ"; ΤΙ ΜΕΤΡΑΝΕ; ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΑ ΤΩΝ "ΓΡΑΔΩΝ" ΜΕ ΤΑ "VOL";». *Προμαχιώτικα Νέα*. 16 Ιανουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2023.
**Η Σταύρωση του Αγίου Πέτρου** (ιταλικά: *Crocefissione di San Pietro*), είναι ελαιογραφία του 1600 – 1601 που φιλοτέχνησε ο Μικελάντζελο Μέριζε ντα Καραβάτζιο. Βρίσκεται στο Παρεκκλήσι Τσεράζι, στην εκκλησία της Σάντα Μαρία ντελ Πόπολο στη Ρώμη. Απέναντι σε αυτό βρίσκεται το έργο του ίδιου καλλιτέχνη που απεικονίζει τη *Μεταστροφή του Αγίου Παύλου στο δρόμο προς τη Δαμασκό*. Οι δύο άγιοι συμβολίζουν τα θεμέλια της Καθολικής Εκκλησίας.

Το έργο απεικονίζει το μαρτύριο του Αγίου Πέτρου με σταύρωση. Ο Πέτρος ζήτησε να αναστραφεί ο σταυρός του ώστε να μην μιμηθεί τον Ιησού, πράγμα που διακρίνεται καθαρά. Επίσης στον καμβά υπάρχουν Ρωμαίοι, με τα πρόσωπά τους σκιασμένα, ενώ προσπαθούν με κόπο να σηκώσουν το σταυρό του ηλικιωμένου, αλλά μυώδους Πέτρου. Ο άγιος είναι βαρύτερος από αυτό που θα έκρινε κανείς βλέποντας την ηλικία του, και το σήκωμά του απαιτεί τη δύναμη τριών ανδρών, λες και το βάρος του αμαρτήματος βαραίνει ήδη πάνω τους. Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η λεπτομέρεια, όπως οι ρυτίδες στο πρόσωπο του Αγίου και τα βρώμικα πόδια του ανθρώπου μπροστά.

Η σταύρωση δεν απεικονίζει αίμα, κάτι που δεν γίνεται όμως και με τον πόνο. Ο Πέτρος δεν απεικονίζεται ως ηρωικός μάρτυρας, ούτε ως Ηράκλειος ήρωας με τον τρόπο του Μιχαήλ Αγγέλου, μα ως ένας ηλικιωμένος που υποφέρει και ίσως φοβάται το θάνατο. Η σκηνή, που εκτυλίσσεται σε ένα πέτρινο πεδίο, είναι μελαγχολική. Το σκοτεινό, αδιαπέραστο φόντο τραβά πίσω το βλέμμα του θεατή στις φωτισμένες φιγούρες που μας θυμίζουν με την ασχήμια των κινήσεων και των ενεργειών τους, πως ο θάνατος του Αγίου ήταν μια ανατριχιαστική εκτέλεση. Το φως λούζει το σταυρό και τον άγιο, αμφότερα σύμβολα της ίδρυσης και κατασκευής της Εκκλησίας, διαμέσου του μαρτυρίου του ιδρυτή της.

Τα δύο έργα του Καραβάτζιο αποτελούν παραγγελία του Μονσινιόρ Τιμπέριο Τσεράζι το Σεπτέμβριο του 1600. Οι δύο αρχικές προτάσεις του καλλιτέχνη απορρίφθηκαν και αυτές που υπάρχουν σήμερα είναι η δεύτερη εκδοχή τους. Αυτές, που από ό,τι φαίνεται ήταν λιγότερο συμβατικές σε σχέση με τις πρώτες, έγιναν δεκτές χωρίς καμία αντίρρηση. Στόχος των δύο έργων του Καραβάτζιο είναι να συμβολίσει την αφοσίωση της Ρώμης (και του Τσεράζι) στους δύο Αγίους σε αυτή την εκκλησία η οποία κυριαρχεί στη μεγαλόπρεπη πλατεία που καλωσόριζε τους προσκυνητές από το βορρά. Αντιπροσωπεύει τα θέματα της Αντιμεταρρύθμισης σχετικά με τον προσηλυτισμό και το μαρτύριο και λειτουργώντας σαν ένα είδος προπαγάνδας ενάντια στις δίδυμες απειλές της οπισθοδρόμησης και του Προτεσταντισμού.

Πηγές
-----

* Η αγγλόφωνη και ιταλόφωνη wikipedia.
* Web gallery of Art

Δείτε επίσης
------------

* Καραβάτζιο
* Αναγέννηση
* Σάντα Μαρία ντελ Πόπολο

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* The Independent, Great Works: Crucifixion of St Peter, 1601 (230cm x 175cm), Caravaggio
Ο Δημήτρης Παπαδάκης (18 Νοεμβρίου 1988) είναι Έλληνας ηθοποιός. Έγινε περισσότερο γνωστός στο τηλεοπτικό κοινό από το ρόλο του ως Σήφης Καραντίνης στη δραματική σειρά του Mega Channel με τον τίτλο Κλεμμένα όνειρα, την περίοδο 2011-2013.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε στο Κέιπ Τάουν, κατάγεται από τα Ζωνιανά και μεγάλωσε στον Άγιο Νικόλαο της Κρήτης. Σπούδασε υποκριτική στην δραματική σχολή Αθηνών και κοινωνικές επιστήμες και μίντια στο Πανεπιστήμιο Εκκλησιών του Καντέρμπουρι. 

### Τηλεόραση

Πραγματοποίησε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο, τον Απρίλιο του 2009, στο ριάλιτι μαγειρικής του Alpha TV Κάτι Ψήνεται, στην δεύτερη εβδομάδα της εκπομπής, όπου μάλιστα είχε κερδίσει με ισοβαθμία, μαζί με έναν ακόμα συμπαίκτη του, την εβδομάδα αυτή.
Αμέσως μετά, τη σεζόν 2011-2012 πρωταγωνίστησε στην δραματική σειρά του Δημήτρη Αρβανίτη, Κλεμμένα όνειρα, έχοντας έναν από τους βασικούς ρόλους. Στην συνέχεια εμφανίστηκε στην σειρά όρκος σιωπής στον ρόλο του Άγγελου Ελευθερίου, 
στην σειρά 9 μήνες στον ρόλο του Άλκη, 
και στην Κυπριακή σειρά Γαλάτεια στον ρόλο του Άγγελου. 

### Φιλμογραφία

| Τηλεόραση |
| --- |
| Έτος | Τίτλος Προγράμματος | Κανάλι | Ρόλος | Περιγραφή |
| 2009 | Κάτι Ψήνεται | Alpha | Ο ίδιος |. |
| 2011-2013 | Κλεμμένα όνειρα | MEGA | Σήφης Καραντίνης | Πρωταγωνιστικός Ρόλος |
| 2014-2015 | Όρκος σιωπής | Star | Άγγελος Ελευθερίου |. |
| 2015-2017 | 9 μήνες | Star | Άλκης | Βασικό καστ |
| 2018-2019 | Γαλάτεια | Sigma | Άγγελος |. |
| 2019-2021 | Έλα στη θέση μου | Alpha | Μανωλιός Ατσαλάκης | Έκτακτη Εμφάνιση(4ος κύκλος) / Βασικό Καστ (5ος κύκλος) |

| Κινηματογράφος |
| --- |
| Έτος | Τίτλος | Ρόλος |
| 2013 | Από τη Γη στη Σελήνη  | Ταγματάρχης Έλφιστον |
| 2017 | Re-action  |  |

Αναφορές
--------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Αυγούστου 2014. Ανακτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2019.
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιανουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2019.
3. ↑
4. ↑  www.greekanimation.com/movies/apo-ti-gi-sti-selini
5. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2019.
Η **Εκκλησία της Παναγίας των Βλαχερνών στο Μπεράτι** (στα αλβανικά: **Kisha e Shën Mëri Vllahernës**) είναι βυζαντινή εκκλησία, που πήρε το όνομά της από την ομώνυμη εκκλησία στην Κωνσταντινούπολη.

Χρονολογείται το 13ο αιώνα και πιστεύεται ότι χτίστηκε πάνω στα θεμέλια παλαιότερης εκκλησίας του 5ου αιώνα. Στο εσωτερικό της υπάρχουν αγιογραφίες από το 16ο αιώνα, οι περισσότερες από τις οποίες είναι έργα του Νίκολα Ονούφρι, γιού του αγιογράφου και πρωτοπρεσβύτερου Ονούφριου, του οποίου έργα συναντά κανείς στη Καστοριά, στη Βόρεια Μακεδονία και στην Αλβανία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 1 Φεβρουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2020.
Ο **Δημήτρης Πατερέλης**(1945-) είναι Έλληνας ζωγράφος και χαράκτης.

Βίος
----

Ο **Δημήτρης Πατερέλης** γεννήθηκε στην Αθήνα το 1945. Σπούδασε στην Academia di Belle Arti στη Φλωρεντία, ζωγραφική και χαρακτική. Στη συνέχεια παρακολούθησε μαθήματα τυπογραφίας και τέχνης του βιβλίου στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών.

Θεματογραφία
------------

Ως χαράκτης εξειδικεύεται στη χαλκογραφία (χάραξη με καλέμι και οξυγαρφία), ενώ τα θέματά του αφορούν τη φυσική ή ιδεατή πραγματικότητα. Τεχνοτροπικά συνδυάζει τον υπερρεαλισμό, τον συμβολισμό αλλά και τον ρεαλισμό και τον εξπρεσιονισμό.

Εκθέσεις
--------

Έργα του έχουν παρουσιαστεί στη Φλωρεντία το 1973, όπου έλαβε έπαινο, και το 1974, στο Τορίνο το 1975 όπου έλαβε το πρώτο βραβείο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Νίκος Μοσχονάς, «Πατερέλης Δημήτρης», «Πατερέλης Δημήτρης», στο:Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος-20ος αι. τομ.4, εκδ. Μέλισσα, 2000, σελ.2

Πηγές
-----

* Νίκος Μοσχονάς, «Πατερέλης Δημήτρης», στο:Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών 16ος-20ος αι. τομ.4, εκδ. Μέλισσα, 2000, σελ.2
Ο **Γουσταύος Κλάους** (2 Απριλίου 1825- 11 Σεπτεμβρίου 1908) ήταν Γερμανός σταφιδέμπορας και ιδρυτής της οινοποιητικής εταιρίας Αχάια Κλάους.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στο Μέμινγκεν της Βαυαρίας και αρχικά εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο. Στη συνέχεια όμως εξαιτίας μιας αρρώστιας που τον ταλαιπωρούσε στο στήθος αναγκάστηκε να αναζητήσει τόπο διαμονής σε νοτιότερα μέρη. Το 1854 στάλθηκε από την εταιρεία *Φελς και Σία* στην Πάτρα ως αντιπρόσωπός της για να οργανώσει τον εμπορικό οίκο. Το 1858 έγινε πρόξενος της Γερμανίας στην Πάτρα, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το θάνατό του. Αργότερα έγινε πρόξενος της Γαλλίας.

Το 1859 αγόρασε έκταση 60 στρεμμάτων από τον κτηματία Γεώργιο Κωστάκη στο Ριγανόκαμπο, όπου κατασκεύασε μια θερινή κατοικία. Στη συνέχεια όμως εκτιμώντας την καλή ποιότητα της σταφίδας προέβη στην αγορά και των γύρω περιοχών με αποτέλεσμα το 1861 να ιδρύσει την οινοποιητική εταιρεία Αχάια Κλάους, η οποία σύντομα εξελίχθηκε σε μια από τις μεγαλύτερες οινοποιητικές εταιρείες της Ελλάδας. Η Αχάια Κλάους είναι επίσης γνωστή για τη Μαυροδάφνη, ποικιλία γλυκού κρασιού που σύμφωνα με την παράδοση ονομάστηκε έτσι από τον Γουσταύο Κλάους για να τιμήσει την αρραβωνιαστικιά του Δάφνη, μια Ελληνίδα με μαύρα μάτια που πέθανε σε νεαρή ηλικία.

Κατα τη διάρκεια της ζωής του ήρθε σε επαφή με μεγάλες προσωπικότητες ενώ διατηρούσε φιλική σχέση με τον Χαρίλαο Τρικούπη, τον οποίο πολλές φορές επισκέφθηκε ιδιαιτέρως στην Αθήνα για να τον συμβουλεύσει για το σταφιδικό ζήτημα. Επίσης στο σπίτι του, επί των οδών Ρ. Φεραίου & Ζαΐμη, φιλοξενήθηκαν πολλά μέλη της ελληνικής και βαυαρικής βασιλικής αυλής. Ήταν ένας από τους χρηματοδότες του δημοτικού θεάτρου "Απόλλων" της Πάτρας, Απόλλων.

Απεβίωσε στις 11 Σεπτεμβρίου του 1908 από αποπληξία καθώς ταξίδευε προς την Κέρκυρα. Τάφηκε στο εκκλησάκι του Αγίου Θωμά μέσα στον χώρο της Αχάια Κλάους. Ήταν παντρεμένος με τη Θωμαΐδα Καρμπούνη, κόρη του υπασπιστή του Όθωνα και μιας Βαυαρής από το Μόναχο, κυρίας επί των τιμών της βασίλισσας Αμαλίας και είχε μια κόρη, την Αμαλία.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Ιστορίες της Πόλης*, εφ. Πελοπόννησος, σελ. 306. ISBN 960-88372-0-0
2. ↑  Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, *Ιστορικό λεξικό των Πατρών*, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, σελ. 1019.
3. 1 2  Γωγώ Καΐκα-Μαντανίκα, *Η αστική τάξη στη γειτονιά των αγγέλων*, Πάτρα 2004. ISBN 960-6628-00-0.
4. ↑  *Ιστορίες της Πόλης*, εφ. Πελοπόννησος, σελ. 331. ISBN 960-88372-0-0.
Ο **Δημήτρης Πινακάς** (1 Σεπτεμβρίου 2001) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μεσοεπιθετικός για τον Απόλλωνα Λεμεσού, με δανεισμό από τον Ολυμπιακό Β.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους
-------------------------

### ΑΕ Λάρισας

Ο Πινακάς έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο σε μία εντός έδρας νίκη με 4-1 εναντίον του Ηρόδοτου, στις 30 Οκτωβρίου 2018. Τη σεζόν 2019-20, έκανε συνολικά 9 εμφανίσεις, όπου είχε θετική εντύπωση.

Στις 29 Ιουλίου 2020, υπέγραψε ένα νέο τριετές συμβόλαιο με τον σύλλογο, έως το καλοκαίρι του 2023.

Στον εναρκτήριο αγώνα της σεζόν 2020-21 εναντίον του ΠΑΟΚ, ο Πινακάς ήρθε ως αλλαγή και φόρεσε το περιβραχιόνιο του αρχηγού για πρώτη φορά στη σταδιοδρομία του. Μετά το τέλος του αγώνα, εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του για αυτήν την τιμή. Στις 28 Σεπτεμβρίου 2020, σημείωσε το πρώτο του γκολ, σκοράροντας λίγο πριν τη λήξη του αγώνα, στην ισοπαλία 1-1 με τον Παναθηναϊκό. Στις 31 Οκτωβρίου 2020, σκόραρε με πέναλτι στις αρχές του πρώτου ημιχρόνου, ανοίγοντας το σκορ στην ισοπαλία με 1-1 εναντίον του Βόλου. Τέσσερις μέρες αργότερα, σημείωσε δύο γκολ, στη νίκη με 2-1 εναντίον του ΠΑΣ Γιάννινα, την πρώτη νίκη της σεζόν. Στις 4 Ιανουαρίου 2021 σημείωσε το γκολ της ομάδας του απέναντι στην εντός έδρας ισοπαλία με τον ΠΑΟΚ.

### Ολυμπιακός

Στις 30 Αυγούστου 2021, η ΑΕ Λάρισας ανακοίνωσε την πώληση του Πινακά στον Ολυμπιακό έναντι 1,5 εκατομμυρίου ευρώ, με ποσοστό μεταπώλησης 15%.

#### Απόλλων Λεμεσού (δανεισμός)

Στις 8 Ιουλίου 2022, εντάχθηκε με μονοετή δανεισμό στον Απόλλωνα Λεμεσού.

Εθνική ομάδα
------------

Ο Πινακάς έχει αγωνιστεί με τις «μικρές» εθνικές Ελλάδας Κ18 και Κ21.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΑΕΛ - Ηρόδοτος 4-1: Τεσσάρα με Μπαργκάν και Νούνιτς για τη Λάρισα». www.sport24.gr. 30 Οκτωβρίου 2018.
2. ↑  «ΑΕΛ: Επέκταση με δύο νέους, ενώ ένας ακόμα υπέγραψε το πρώτο του συμβόλαιο».. Ανακτήθηκε στις 2020-07-29.
3. ↑  «Πινακάς: «Σημαντικό για εμένα που φόρεσα το περιβραχιόνιο της ΑΕΛ»».. Ανακτήθηκε στις 2020-09-12.
4. ↑  «ΑΕΛ - Παναθηναϊκός 1-1: Οπισθοχώρησαν και το πλήρωσαν οι πράσινοι». www.sport24.gr. 28 Σεπτεμβρίου 2020.
5. ↑  «Βόλος - ΑΕΛ 1-1: Παλικάρια οι γηπεδούχοι πήραν το βαθμό με εννιά παίκτες». www.sport24.gr. 31 Οκτωβρίου 2020.
6. ↑  «ΠΑΣ Γιάννινα - ΑΕΛ 1-2: Πινακάς ανατροπής και πρώτη νίκη». www.sport24.gr. 4 Νοεμβρίου 2020.
7. ↑  «Ολυμπιακός: Η ΑΕΛ ανακοίνωσε την πώληση Πινακά για 1.500.000». www.sport24.gr. 27 Αυγούστου 2021.
8. ↑  «Ολυμπιακός : Στον Απόλλων Λεμεσού με μορφή δανεισμού ο Δημήτρης Πινακάς». *sportsroom.gr*. 9 Ιουλίου 2022.
9. ↑  «National team career». *www.transfermarkt.com*.

Εξωτερικό σύνδεσμοι
-------------------

* Προφίλ στο Transfermarkt.com
* Προφίλ στο slgr.gr
Ο **Ζαν-Μισέλ Φιλίπ Μαιρ**, γεννημένος στις 3 Νοεμβρίου 1961 στο Νανσί της Μερτ-ε-Μοζέλ, είναι Γάλλος δημοσιογράφος, ο οποίος εργάζεται στον γραπτό τύπο και την τηλεόραση. Συμμετέχει στην εκπομπή *Touche pas à mon poste*, την οποία παρουσιάζει ο Σιρίλ Ανουνά στο D8.

Βιογραφία
---------

Καταγόμενος από την Μερτ-ε-Μοζέλ, ο Ζαν-Μισέλ Μαιρ ξεκίνησε την δημοσιογραφική του σταδιοδρομία από την εφημερίδα *France-Soir*, όπου εργάστηκε ως δικαστικός χρονογράφος, αρχικά, και στην συνέχεια ως πολιτικός δημοσιογράφος και ως πολεμικός ανταποκριτής. Στην συνέχεια, εντάχθηκε στην συντακτική ομάδα της *Figaro*, όπου ήταν υπεύθυνος, για διάστημα δέκα ετών, του τομέα ραδιοφώνου/τηλεόρασης.

Χρονικογράφος, συμμετείχε στην εκπομπή *Telle est ma télé* στο TPS Star, καθώς και στο *Touche pas à mon poste !*, εκπομπή την οποία παρουσιάζει ο Σιρίλ Ανουνά.

Το 2008, ήταν μέλος της κριτικής επιτροπής των *Globes de Cristal*.

Το 2014, ήταν μέλος της κριτικής επιτροπής του *Miss Prestige National*, διαγωνισμού ομορφιάς τον οποίο διοργάνωσε η Ζενεβιέβ ντε Φοντεναί.

Τον Απρίλιο του 2014, εντάχθηκε στο δυναμικό του Virgin Radio, συνεργαζόμενος με την Ενορά Μαλαγκρέ ως συμπαρουσιαστής στην εκπομπή *Enora le soir* από τις 21h έως τις 23h .

Βιβλιογραφία
------------

* *La Vie dans les palaces parisiens* avec les photographies de Gilles André et de Carlos Sardi, éditions La Sirène, 1995 ISBN 978-2840452065
* *Le Bébé illustré de A à Z* avec Constance Gournay et les illustrations de Monsieur B, éditions La Source, 1997 (rééd. 1999, 2004) ISBN 978-2884610254

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Γαλλία | Πύλη Γαλλία |

1. 1 2  Jean-Michel Maire  Αρχειοθετήθηκε 2013-03-07 στο Wayback Machine. Premiere.fr
2. ↑  Jean-Michel Maire, France 4.fr, ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2012.
3. ↑  *Telle est ma télé* décrypte toute l'actualité de la TV, Télésphère.fr, 2 Ιανουαρίου 2008.
4. ↑  Troisième cérémonie des Globes de Cristal, Le zapping du PAF, 31 Ιανουαρίου 2008.
5. ↑  Enora le Soir : Jean-Michel Maire arrive dans l'émission ce soir, 28 Απριλίου 2014 (ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2014), *Virginradio.fr*

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Jean-Michel Maire  της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Γουσταύος**, γερμ. Gustav (31 Αυγούστου 1570; - 11 Νοεμβρίου 1597) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας (κατ' όνομα μόνο) της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ.

Βιογραφία
---------

Ήταν το μόνο τέκνο του Μάγκνους Β΄, δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ και της Σοφίας των Βάσα, κόρης του Γουσταύου Α΄ της Σουηδίας.

Οι γονείς του ζούσαν στη Σουηδία· ο πατέρας του χτυπούσε τη μητέρα του και ο Ιωάννης Γ΄ της Σουηδίας, αδελφός της Σοφίας, τον έδιωξε από τη χώρα. Τον ανάγκασε να αφήσει τον μικρό Γουσταύο στη φροντίδα της μητέρας του. Έτσι ο Γουσταύος μεγάλωσε στο Έκοσλουντ, αλλά η ανατροφή του δεν ήταν καλή: η μητέρα του είχε αδύναμο χαρακτήρα και ήταν υπερβολικά επιεικής μαζί του. Ο Κάρολος Θ΄ της Σουηδίας, επίσης αδελφός της Σοφίας, τον πήρε στην Αυλή, πιστεύοντας ότι θα ήταν καλύτερα. Αλλά ο Γουσταύος είχε κακή συμπεριφορά στις ταβέρνες της Στοκχόλμης και η μητέρα του αναγκάστηκε να ζητήσει την παρέμβαση της Γκουνίλα Μπίλκε, χήρας του Ιωάννη Γ΄. Ο Κάρολος Θ΄ αρκέστηκε να τον διώξει από την Αυλή του και ο Γουσταύος ταξίδεψε στην Ευρώπη, ως την Ιταλία, επιστρέφοντας το 1594.

Το 1597 απεβίωσε σε ηλικία 27 ετών.

Οικογένεια
----------

Από τη μη νόμιμη σχέση του με την Άννα Κνούτσντοτερ Λίλιε αφ Έκνα είχε ένα φυσικό τέκνο:

* (νόθος) Μάγκνους Γκούσταφσον Ρούτενκραντς 1590-1640

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *CERL Thesaurus*. Consortium of European Research Libraries. cnp01297889. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  *LIBRIS*. 282830.
3. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003. I00051338.
4. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 266654474
* ISNI: 0000 0003 8265 8465
* GND: 1013911814
* SELIBR: 282830

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Gustav of Saxe-Lauenburg  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Ερρίκος Β΄** ο *Ειρηνικός* (1411 - 7 Δεκεμβρίου 1473) από τον Οίκο των Γουέλφων έγινε πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ (1428-73). Πιο πριν ήταν πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ (1416-28). Και οι δύο κτήσεις ήταν μέρη του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

Βιογραφία
---------

Ήταν δευτερότοκος γιος του Ερρίκου Α΄ πρίγκιπα του Λύνεμπουργκ και της 2ης συζύγου του Μαργαρίτας, κόρης του Χέρμαν Β΄ μαρκήσιου (landgrave) της Έσσης. Το 1416 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε 5ετής, από κοινού με τον μεγαλύτερο αδελφό του Γουλιέλμο Γ΄ και με την επιτροπεία του Συμβουλίου της πόλης του Λύνεμπουργκ. Το 1428 αντάλλαξαν το Λύνεμπουργκ με το Βολφενμπύτελ του θείου τους Βερνάρδου Α΄. 

Το 1432, ενώ ο αδελφός του ήταν σε πόλεμο, κατέλαβε το κάστρο του Βολφενμπύτελ και τον εκτόπισε. Ο Γουλιέλμος Γ΄ επέστρεψε και ήλθαν σε σφοδρή διαμάχη. Τελικά συμφώνησαν ο Ερρίκος Β΄ να λάβει το Βολφενμπύτελ (το ανατολικό μέρος του) και ο αδελφός του το υπόλοιπο (Κάλενμπεργκ, κλπ). Το 1473 απεβίωσε χωρίς άρρενες απογόνους και η περιοχή του κληρονομήθηκε στον Γουλιέλμο Γ΄, που έγινε έτσι κύριος όλου του Βολφενμπύτελ.

Οικογένεια
----------

Το 1436 νυμφεύτηκε την Ελένη των Λα Μαρκ, κόρη του Αδόλφου Α΄ δούκα της Κλέβης και είχε κόρη την:

* Μαργαρίτα 1450-1509, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Γ΄ κόμη του Χάνεμπεργκ.

Πηγές
-----

* Braunschweigisches Biographisches Lexikon, Appelhans 2006, ISBN 3-937664-46-7
* Allgemeine Deutsche Biographie, vol. 11, p. 489-491

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 81525743
* GND: 137318642

 |

 |
Οι ελληνικές προεδρικές εκλογές του 1926 διεξήχθησαν στις 4 Απριλίου 1926. Την περίοδο εκείνη την χώρα κυβερνούσε ο δικτάτορας Θεόδωρος Πάγκαλος, ο οποίος ήταν και ένας από τους δύο υποψηφίους. Ο άλλος ήταν ο Κωνσταντίνος Δεμερτζής, που απέσυρε την συμμετοχή του πριν από την ημέρα των εκλογών, αλλά παρέμεινε στο ψηφοδέλτιο λαμβάνοντας μόλις το 6,7% των ψήφων. Ο Πάγκαλος απομακρύνθηκε από το αξίωμά του στις 22 Αυγούστου μετά από ένα αντι-πραξικόπημα και αντικαταστάθηκε από τον Παύλο Κουντουριώτη.

Τα αποτελέσματα
---------------

| Υποψήφιος | Ψήφοι | % |
| --- | --- | --- |
| Θεόδωρος Πάγκαλος | 782,589 | 93.3 |
| Κωνσταντίνος Δεμερτζής | 56,126 | 6.7 |
| Άκυρα/Λευκά |  | – |
| **Σύνολο** | **838,715** | **100** |
|

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ελλάδα Ελληνικές προεδρικές εκλογές |
| --- |
|  |
| Δεύτερη Ελληνική Δημοκρατία | 
* 1924
* 1926
* 1929
* 1933
 |
|  |
| Τρίτη Ελληνική Δημοκρατία | 
* 1974
* 1975
* 1980
* 1985
* 1990
* 1995
* 2000
* 2005
* 2010
* 2014–15
* 2020
 |

 |
Το **Διαμέρισμα των Ιεροσολύμων** (εβραϊκά: מחוז ירושלים‎) είναι ένα από τα επτά διοικητικά διαμερίσματα του Ισραήλ. Πρωτεύουσά του είναι η Ιερουσαλήμ. Η περιοχή της Ιερουσαλήμ έχει έκταση 652 χλμ². Ο πληθυσμός των 1.159.900 κατοίκων είναι 66,3% Εβραίοι και 32,1% Άραβες. Το ένα πέμπτο (το 21%) των Αράβων στο Ισραήλ ζει στο Διαμέρισμα των Ιεροσολύμων, το οποία περιλαμβάνει τόσο την Ανατολική όσο και τη Δυτική Ιερουσαλήμ. Η προσάρτηση της Ανατολικής Ιερουσαλήμ από το Ισραήλ δεν έχει αναγνωριστεί από όλη τη διεθνή κοινότητα.

Η πλειοψηφία των Αράβων στο Διαμέρισμα των Ιεροσολύμων είναι Παλαιστίνιοι, οι οποίοι δικαιούνται να κάνουν αίτηση υπηκοότητας σύμφωνα με το ισραηλινό δίκαιο, αλλά είτε αρνούνται να υποβάλουν αίτηση είτε αποτυγχάνουν. Η μειονότητα είναι Άραβες πολίτες του Ισραήλ που ζουν στο Αμπού Γκος, το Μπέιτ Σαφαφά και την Ανατολική Ιερουσαλήμ, όπου Άραβες επαγγελματίες εγκαταστάθηκαν από τα τέλη της δεκαετίας του 1970, κυρίως για την παροχή νομικών και άλλων υπηρεσιών στον τοπικό πληθυσμό. Ο μη εβραϊκός πληθυσμός είναι 95,2% μουσουλμάνοι, 3,5% χριστιανοί με τους άλλους μη ταξινομημένους κατά θρησκεία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  web.archive.org/web/20160305011256/http://www.cbs.gov.il/reader/shnaton/templ\_shnaton\_e.html?num\_tab=st02\_15x&CYear=2015.
2. ↑  «*﻿Localities and Population, By Population Group, District, Sub-District and Natural Region﻿*». *Statistical Abstract of Israel* (Israel Central Bureau of Statistics) **71**. 2019.. Ανακτήθηκε στις June 6, 2021.
3. ↑  The Future of the Global Muslim Population, PEW Forum
4. ↑  «Jerusalem: Israeli police hit in Palestinian car attack». *BBC*. 6 Μαρτίου 2015.
5. ↑  «*﻿Population, By Population Group, Religion, Age and Sex, District and Sub-District﻿*». *Statistical Abstract of Israel* (Israel Central Bureau of Statistics) **71**. 2019.. Ανακτήθηκε στις June 6, 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Jerusalem District στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Διαμερίσματα του Ισραήλ |
| --- |
|  |
| 
* Κεντρικό
* Χάιφα
* Ιεροσόλυμα
* Βόρειο
* Νότιο
* Τελ Αβίβ
* Ιουδαία και Σαμάρεια
 |

 |
Ο **Ευρωπαϊκός δεντροβάτραχος**, *Hyla arborea* (Linnaeus, 1758) είναι ένα είδος μικρού βατράχου της οικογένειας Hylidae, που απαντάται στην Ευρώπη. Βάσει πρόσφατων γενετικών μελετών ένας αριθμός *taxa,* που προηγουμένως αποτελούσαν υποείδη του *H. arborea*, πλέον αναγνωρίζονται ως είδη.

Περιγραφή
---------

Οι Ευρωπαϊκοί δεντροβάτραχοι είναι μικροί, με τα αρσενικά να κυμαίνονται μεταξύ 32-43mm και τα θηλυκά μεταξύ 40-50mm σε ολικό μήκος. Συνήθως είναι πράσινοι, αλλά μπορεί να έχουν και γκρι χρώμα, ανάλογα με τη θερμοκρασία, την υγρασία ή τη διάθεσή τους. Τα θηλυκά έχουν λευκό λαιμό, ενώ τα αρσενικά έχουν χρυσό-καφέ λαιμό, με διπλωμένους του φωνητικούς σάκους τους.

Γεωγραφική κατανομή
-------------------

Απαντάται στην βορειοδυτική, κεντρική και νοτιοδυτική Ευρώπη. Στην Ελλάδα απαντάται στην ηπειρωτική Ελλάδα, εκτός από το ανατολικό τμήμα της Θράκης, όπου αντικαθίσταται από τον Ασιατικό δεντροβάτραχο. Επίσης, εντοπίζεται στην Πελοπόννησο και σε αρκετά νησιά: Εύβοια, Κρήτη, Κέρκυρα, Λευκάδα, Κεφαλλονιά, Ζάκυνθος, Θάσος, Άνδρος, πιθανόν σε περισσότερα νησιά. Οι πληθυσμοί στα ανατολικά νησιά του Αιγαίου (Σάμος, Χίος, Λέσβος, Ρόδος, Κως) θεωρείται ότι ανήκουν στον Ασιατικό δεντροβάτραχο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Stöck M. Dubey S. Klütsch C. Litvinchuk S.N. Scheidt U. and Perrin N. (2008). Mitochondrial and nuclear phylogeny of circum-Mediterranean tree frogs from the Hyla arborea group. *Molecular Phylogenetics and Evolution* 49: 1019-1024.
2. 1 2  Stöck M. Dufresnes C. Litvinchuk S.N. Lymberakis P. Biollay S. Berroneau M. Borzée A. Ghali K. Ogielska M. and Perrin N. (2012). Cryptic diversity among Western Palearctic tree frogs: Postglacial range expansion, range limits, and secondary contacts of three European tree frog lineages (Hyla arborea group). *Molecular Phylogenetics and Evolution* 65: 1-9.
3. 1 2  Speybroeck, J. Beukema, W. Bok, B. Van Der Voort, J. (2016). *Field Guide to the Amphibians and Reptiles of Britain and Europe.*. San Diego, USA: Bloomsbury Natural History.
4. ↑  Haltenorth, T. (1979). *British and European Mammals, Amphibians, and Reptiles’’. Irwin & Co. Ltd. p. 126.*
5. ↑  «.:| herpetofauna.gr |:. ..Ελληνική Ερπετοπανίδα». *www.herpetofauna.gr* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2018.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4166888-1

 |

 |
Ο **Γόργασος** ήταν διάσημος αρχαίος Έλληνας ζωγράφος ο οποίος, μαζί με τον επίσης διάσημο Δαμόφιλο, ανέλαβε να κοσμήσει τον ναό της θεάς *Ceres* (ταυτιζόμενης με την ελληνική Δήμητρα) στον Αβεντίνο λόφο της Ρώμης, και ο οποίος αντίκρυζε το Μέγα Ιππόδρομο. Η ακριβής χρονολόγηση της εργασίας των Ελλήνων καλλιτεχνών στο ναό δεν είναι δυνατή. Μπορεί να είναι αρκετά μεταγενέστερη της κατασκευής του (496 π.Χ.), αν ο προαναφερθείς Δαμόφιλος ταυτίζεται με τον ομώνυμο Δαμόφιλο από την Ιμέρα της Σικελίας, δάσκαλο του διάσημου γλύπτη Ζεύξι, ο οποίος άκμασε 40 χρόνια αργότερα.

Ο Γόργασος υπήρξε ο εισηγητής της ελληνικής τέχνης στην αρχαία Ιταλία στην οποία, μέχρι των χρόνων του, φαίνεται να δέσποζε η ετρουσκική τέχνη, όπως αναφέρει ο Πλίνιος. Η τεχνική του Γόργασου ήταν πλαστική και ξηρογραφία ή ζωγραφική επί πήλινων ανάγλυφων πλακών.

Το 31 π.Χ. όταν καταστράφηκε ο ναός από πυρκαγιά, οι πλάκες αυτές του Γόργασου διασώθηκαν και αργότερα, όταν ο ναός ανακαινίσθηκε επί αυτοκράτορα Αυγούστου, επανατοποθετήθηκαν στη θέση που ήταν πρότερα, προστατευόμενες μέσα σε πλαίσια (κορνίζες).

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  Ihne, Wilhelm. *The History of Rome, Volume I*, BiblioBazaar, 2008, σελ. 561, σημ. 3. ISBN 0559462069
2. ↑  Perkins, Charles Callahan. *Tuscan sculptors: Their Lives, Works and Times*, Longman, Λονδίνο, 1864, σελ. xxvi.

Βιβλιογραφία
------------

* Pollitt, Jerome Jordan. *The art of Rome, c. 753 B.C.-A.D. 337: sources and documents*, Cambridge University Press, 1983, σελ 17-18. ISBN 052127365X.
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη" τομ.Η΄, σελ.625
Το **Διαμέρισμα του Τελ Αβίβ** (εβραϊκά: מָחוֹז תֵּל אָבִיב‎) είναι το μικρότερο και πιο πυκνοκατοικημένο από τα επτά διοικητικά διαμερίσματα του Ισραήλ, με πληθυσμό 1,35 εκατομμύρια κατοίκους. Είναι 98,9% Εβραίοι και 1,10% Άραβες (0,7% Μουσουλμάνοι, 0,4% Χριστιανοί).

Πρωτεύουσα του διαμερίσματος είναι το Τελ Αβίβ, μία από τις δύο μεγαλύτερες πόλεις του Ισραήλ και η οικονομική, επιχειρηματική και τεχνολογική πρωτεύουσα της χώρας. Η μητροπολιτική περιοχή που δημιουργήθηκε από το διαμέρισμα του Τελ Αβίβ και τις γειτονικές του πόλεις ονομάζεται τοπικά Γκους Νταν.

Είναι το μόνο από τα επτά διαμερίσματα που δεν συνορεύει ούτε με τη Δυτική Όχθη ούτε με διεθνή σύνορα, καθώς περιβάλλεται στα βόρεια, ανατολικά και νότια από το Κεντρικό Διαμέρισμα και στα δυτικά από τη Μεσόγειο Θάλασσα. Η πυκνότητα πληθυσμού του διαμερίσματος του Τελ Αβίβ είναι 7.259/χλμ².

Παραπομπές
----------

1. ↑  web.archive.org/web/20160305011256/http://www.cbs.gov.il/reader/shnaton/templ\_shnaton\_e.html?num\_tab=st02\_15x&CYear=2015.
2. ↑  PNIM israel english NEW 1.6.05 .indd

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Tel Aviv District στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Διαμερίσματα του Ισραήλ |
| --- |
|  |
| 
* Κεντρικό
* Χάιφα
* Ιεροσόλυμα
* Βόρειο
* Νότιο
* Τελ Αβίβ
* Ιουδαία και Σαμάρεια
 |

 |