recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Τα κοινά γνώσης χρησιμεύουν ως οικονομικές εισροές σε νέες διαδικασίες παραγωγής, στην αντιμετώπιση κοινωνικών διλλημάτων και στην διασφάλιση της διαχρονικότητας των ανθρώπινων ιδεών και επιστημών. Σε αντίθεση με τα φυσικά κοινά αγαθά, τα οποία ορίζονται από τον Arjo Klamer ως μη διαιρούμενα αγαθά συμπαραγωγής, ο ίδιος τονίζει τη μη ανταγωνιστική φύση τους και προτείνει ότι ο αποκλεισμός είναι σχεδόν αυτόματος για αυτά. Η ιδιοκτησία τέτοιων αγαθών, συμπεριλαμβανομένης της επιστημονικής γνώσης, δεν είναι σαφώς καθορισμένη, αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητο για την παραγωγή τους. Οι πόροι υποδομής λειτουργούν με φόντο κάθε είδους κοινωνική και οικονομική αλληλεπίδραση. Πιο συγκεκριμένα, μπορούμε να πούμε ότι αυτοί οι πόροι καταναλώνονται μη ανταγωνιστικά για κάποιο αξιόλογο εύρος ζήτησης, επίσης ότι οι πόροι υποδομής τείνουν να «χρησιμοποιούνται ως εισροή σε ένα ευρύ φάσμα αγαθών και υπηρεσιών» (Klamer, 2016, pp. 72–76).

Η πνευματική υποδομή που επιτρέπει την λειτουργία των κοινών και ρυθμίζει τους κανόνες τους, αποτελεί ένα είδος πόρου. Από την άλλη όμως η υποδομή εκτός από πόρος, είναι καταρχήν ένα είδος γνώσης. Γενικά, υπάρχει η κοινή παραδοχή ότι η γνώση «αναφέρεται σε ένα ευρύ σύνολο πνευματικών και πολιτιστικών πόρων» (Strandburg, Frischmann & Madison, 2017). Οι πνευματικές και νομικές υποδομές αποτελούν μέρος της γνώσης μας και εν συνεχεία στοιχεία του ανθρώπινου κεφαλαίου. Τα νοητικά μοντέλα και τα κοινά σχήματα ταξινόμησης ανήκουν επίσης στην σφαίρα της γνώσης. Θέματα όπως επίσημοι κανόνες, άτυποι κανόνες και όργανα ερμηνείας, αποτελούν την πνευματική παρακαταθήκη της ανθρώπινης συνεισφοράς στην γνώση. Τα κοινά συστήματα ταξινόμησης και οι μηχανισμοί επιβολής είναι μορφές κοινωνικών υποδομών, όλα συνιστούν γνώση με τον τρόπο που μπορούμε να την αντιληφθούμε. Αυτή η παραδοχή είναι σύμφωνη με την έννοια της γνώσης που αναπτύχθηκε στις αγορές, στις οποίες οι νόμοι της προσφοράς και της ζήτησης παίζουν βασικό ρόλο στο συντονισμό των προσδοκιών, και ως εκ τούτου των ενεργειών διαφορετικών ατόμων (Coase, 1934· Hayek, 1945).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Doing the Right Thing – Arjo Klamer». *www.ubiquitypress.com*. doi:10.5334/bbb/read/. Ανακτήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2021.
2. ↑  Strandburg, Katherine J.· Frischmann, Brett M. (12 Οκτωβρίου 2017). *Governing Knowledge Commons: An Appraisal*. Cambridge University Press. σελίδες 421–430.
3. ↑  Coase, R. H. (1937). «The Nature of the Firm» (στα αγγλικά). *Economica* **4** (16): 386–405. doi:10.1111/j.1468-0335.1937.tb00002.x. ISSN 1468-0335. .
4. ↑  Hayek, F. A. (1945). «The Use of Knowledge in Society». *The American Economic Review* **35** (4): 519–530. ISSN 0002-8282. .
Διάφορα μπέρμπον και άλλα αμερικανικά ουίσκι προς πώληση.
Το **μπέρμπον** (αγγλικά: *Bourbon,* /bɜrbən/) είναι είδος αμερικανικού ουίσκι, αποσταγζόμενο ποτό πεπαλαιωμένο σε βαρέλι, που παρασκευάζεται κυρίως από καλαμπόκι. Το όνομα προέρχεται από τη γαλλική δυναστεία των Βουρβόνων, αν και η ακριβής έμπνευση είναι αβέβαιη. Ίσως προέρχεται την κομητεία Μπέρμπον στο Κεντάκι ή την οδό Μπέρμπον στη Νέα Ορλεάνη, αμφότερες ονομασμένες από τη δυναστεία. Το όνομα «μπέρμπον» άρχισε να χρησιμοποιείται τη δεκαετία του 1850, και η κομητεία του Κεντάκι άρχισε να αναφέρεται ως πιθανή προέλευση του ονόματος τη δεκαετία του 1870.

Το μπέρμπον αποστάζεται από τον 18ο αιώνα. Αν και το μπέρμπον μπορεί να κατασκευαστεί οπουδήποτε στις Ηνωμένες Πολιτείες, συνδέεται στενά με τον αμερικανικό Νότο γενικά, και με το Κεντάκι ειδικότερα. Όσον αφορά το 2014, τα έσοδα από τη χονδρική αγορά των οινοπνευματοποιών από το μπέρμπον που πωλούνταν στις ΗΠΑ ήταν περίπου 2,7 δισεκατομμύρια δολάρια και το μπέρμπον αποτελούσε περίπου τα δύο τρίτα των 1,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων των εξαγωγών αποσταζόμενων οινοπνευματωδών ποτών των ΗΠΑ.  Σύμφωνα με το Συμβούλιο Αποσταγμένων Ποτών των Ηνωμένων Πολιτειών, το 2018 οι οινοπνευματοποιοί των ΗΠΑ άντλησαν έσοδα 3,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων από το μπέρμπον και το ουίσκι του Τενεσί (ένα στενά συνδεδεμένο ουίσκι που παράγεται στην πολιτεία του Τενεσί).

Το μπέρμπον αναγνωρίστηκε το 1964 από το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών ως «διακριτικό προϊόν των Ηνωμένων Πολιτειών». Το μπέρμπον που πωλείται στις Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να παράγεται στις ΗΠΑ από τουλάχιστον 51% καλαμπόκι και να αποθηκεύεται σε νέο βαρέλι απανθρακωμένης βελανιδιάς.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Kiniry, Laura. "Where Bourbon Really Got Its Name and More Tips on America's Native Spirit". *Smithsonian.com*. June 13, 2013.
2. ↑  Zeldes, Leah A. (23 Φεβρουαρίου 2011). «Eat this! Bourbon, America's native spirits». *Dining Chicago*. Chicago's Restaurant & Entertainment Guide, Inc. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2011.
3. ↑  «On America's Whiskey Trail» (PDF). 25 Μαΐου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 25 Μαΐου 2015. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2018.
4. ↑  «Bourbon / Tennessee Whiskey – Distilled Spirits Council». *www.distilledspirits.org*. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2019.
5. ↑  «Best Driving Vacations: Kentucky Bourbon Trail». Mar 19, 2019. .
Ο **Μιχαήλ Γ. Πετρίδης** (απεβίωσε στις 4 Απριλίου 1966) ήταν Έλληνας γιατρός και Δήμαρχος Ρόδου από το 1955 ως τον θάνατό του, το 1964.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Γεωργίου Πετρίδη, Συμιακού στην καταγωγή. Για πρώτη φορά εξελέγη με ποσοστό 55,23% στις εκλογές που έγιναν στις 21 Νοεμβρίου 1954 με το συνδυασμό Ηνωμένη Ανεξάρτητος Παράταξις που υποστηριζόταν από το Γαβριήλ Χαρίτο και το βουλευτή Γιάννη Ζίγδη. Ανέλαβε δήμαρχος τον Ιανουάριο του 1955 και διαδέχθηκε το Φώτιο Φωταρά.

Ως δήμαρχος μερίμνησε για την τουριστική προβολή του νησιού και επέβαλε ενδυματολογικό κώδικα, με αποτέλεσμα ακόμα και οι μικροπωλητές να ντύνονται στα λευκά. Μετά το σεισμό του 1957 συνετέλεσε στην αποκατάσταση των ζημιών, με τη συνδρομή του αμερικανικού Ναυτικού. Κατασκεύασε επίσης το νεκροταφείο της Ρόδου. Από το Μάιο ως τον Ιούλιο του 1964 ο Πετρίδης τέθηκε σε αργία και επανήλθε στα καθήκοντά του τον Αύγουστο του 1964. Υπήρξε πολύ επικοινωνιακός, καθώς έπειτα από πρόσκλησή του ήρθαν στο νησί πολλές προσωπικότητες, μεταξύ των οποίων και ο στρατάρχης Τίτο της Γιουγκοσλαβίας.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του σχεδίαζε την ανακατασκευή του Κολοσσού της Ρόδου με χορηγούς από την Αγγλία.

Πέθανε αδόκητα και εν ενεργεία τον Απρίλιο του 1966 και τον διαδέχθηκε προσωρινά ο υποδήμαρχος Ηλίας Ζαχαριάδης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ο Δήμαρχος Κολοσσός Αρχειοθετήθηκε 2014-07-15 στο Wayback Machine. Drasis news, 7-4-2014, ανάκτηση 19-7-2014.
2. 1 2  Διατελέσαντες δήμαρχοι Αρχειοθετήθηκε 2016-02-26 στο Wayback Machine. στο δικτυακό τόπο του Δήμου Ρόδου.
3. ↑  Επίσημη επίσκεψη του Προέδρου της Γιουγκοσλαβίας Γιόσιπ Μπροζ Τίτο στη Ρόδο το Μάρτιο του 1959, Εθνικό Οπτικοακουστικό Αρχείο, ανάκτηση 19-7-2014.
4. ↑  Αν ζούσε ο Πετρίδης ακόμα δήμαρχος θα ήταν...!, Η Ροδιακή, 5-8-2012, ανάκτηση 19-7-2014.
Ο **Μπέρναρντ Βούρχοοφ** (Bernard Voorhoof) (10 Μαΐου 1910 – 18 Φεβρουαρίου 1974) ήταν Βέλγος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός. Για 34 χρόνια ήταν ο κορυφαίος σκόρερ της Εθνικής Βελγίου, με 30 γκολ σε 61 αγώνες. Τον ισοφάρισε ο Πάουλ Φαν Χιμστ το 1972, ο οποίος χρειάστηκε 81 αγώνες για να πετύχει ισάριθμα γκολ. Αμφότερους πλέον ξεπερνούν οι Ρόμελου Λουκάκου και Εντέν Αζάρ.

Καριέρα
-------

Ξεκίνησε την καριέρα του στη Λιρς ΣΚ και έμεινε εκεί για 21 χρόνια. Με τη Λιρς, σκόραρε 350 γκολ σε 529 αγώνες και κέρδισε 2 τίτλους Πρώτης Κατηγορίας Βελγίου και έναν τρίτο ανεπίσημο τίτλο στη συντομευμένη σεζόν 1940−41. Έπαιξε επίσης μια σεζόν με την Ρ.Ρ.Φ.Κ. Μοντενιέ, πριν αποσυρθεί το 1949, σε ηλικία 39 ετών.

Ήταν μέλος της Εθνικής Βελγίου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1928, αλλά δεν έπαιξε σε κάποιον αγώνα. Ο Βούρχοοφ έπαιξε στα Παγκόσμια Κύπελλα του 1930, του 1934 και του 1938, ως ένα από τα έξι γνωστά άτομα (5 παίκτες και 1 διαιτητής) που εμφανίστηκαν και στα τρία προπολεμικά Παγκόσμια Κύπελλα. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο που διεξήχθη στην Ιταλία, ο Βούρχοοφ σκόραρε δύο φορές στην ήττα του Βελγίου με 2−5 από τη Γερμανία στις 27 Μαΐου 1934. Αυτά ήταν τα πρώτα γκολ του Βελγίου σε Παγκόσμιο Κύπελλο, καθώς η εθνική ομάδα δεν κατάφερε να βρει δίχτυα το 1930.

Κατείχε το ρεκόρ συμμετεχόντων της Εθνικής Βελγίου από τις 5 Μαΐου 1938 (όταν ισοφάρισε τις συμμετοχές του Αρμάντ Σβάρτενμπρουκς) μέχρι τις 13 Απριλίου 1958, όταν τον ξεπέρασε ο Βίκτορ Μις. Κατείχε το ρεκόρ γκολ από τις 13 Μαρτίου 1938, όταν ισοφάρισε το σύνολο του Ρόμπερτ ντε Φιν, έως ότου ο Πάουλ Φαν Χιμστ ισοφάρισε τον αριθμό των 30 γκολ του για το Βέλγιο στις 17 Ιουνίου 1972.

Διακρίσεις
----------

### Ως παίκτης

Λιρς ΣΚ
* Πρώτη Κατηγορία Βελγίου: 1931–32, 1939–40, 1940–41, 1941–42

### Ατομικές

* Κορυφαίος σε συμμετοχές της Εθνικής Βελγίου: 1938–1958 (61 συμμετοχές)
* Κορυφαίος σε γκολ της Εθνικής Βελγίου: 1940–2017 (30 γκολ)

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 233228. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *FBref.com*. fb5efa9e.
3. 1 2 3 4 5  «Bernard Voorhoof - Goals in International Matches». *RSSSF*. Ανακτήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2014.
4. ↑  «Bernard Voorhoof». *Olympedia*. Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2021.
5. ↑  «Germany - Belgium 5:2». *FIFA*. Ανακτήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2014.
6. ↑  «Lierse SK | Geschiedenis».
7. ↑  «Vertonghen wordt zevende recordinternational van de Rode Duivels».
8. ↑  «Manchester United striker Romelu Lukaku became Belgium's record goalscorer».
Συντεταγμένες: 41°3′40.0″N 14°37′59.9″E﻿ / ﻿41.061111°N 14.633306°E﻿ / 41.061111; 14.633306

Το **Καύδιον** (λατινικά: *Caudium*) ήταν ιταλική πόλη της Σαμνίτιδας στην Αππία Οδό, ανάμεσα στο Μπενεβέντο και την Κάπουα κάτω από το όρος Ταμπούρνο. Στη θέση της βρίσκεται σήμερα το χωριό Μοντεζάρκιο (Montesarchio). Ήταν η πρωτεύουσα της φυλής των Σαμνιτών Καυδίνων. Πολύ παλιά ήταν ανεξάρτητη πόλη ενώ στους αυτοκρατορικούς χρόνους έγινε πόλη ισοπολίτις της Ρώμης. Αργότερα προσαρτήθηκε στη Φαλερνία φυλή. Το όνομά της υπήρχε μέχρι τον 9ο μ.Χ. αιώνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *GeoNames*. 2005. www.geonames.org/3172740. Ανακτήθηκε στις 18  Ιουλίου 2021.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Ιταλία
 |

 |
Ο **Κοδράτος** ήταν Χριστιανός Αθηναίος απολογητής του 2ου αιώνα μετά Χριστόν.

Δυσχέρειες ταυτοποίησής του
---------------------------

Στον πρώιμο χριστιανισμό απαντούν αρκετά πρόσωπα με το όνομα αυτό. Του μαθητή των Αποστόλων, του προφήτη που δρα στη Μικρά Ασία, του επισκόπου της Αθήνας, του απολογητή, του μάρτυρα. Επίσης η απώλεια της *Απολογίας* του, του κυριότερου συγγράμματός του, επιτείνει τη σύγχυση της έρευνας γύρω από το πρόσωπό του.
Ο Ευσέβιος Καισαρείας ταυτίζει τον μαθητή των Αποστόλων, με τον προφήτη και τον απολογητή, όχι και με τον επίσκοπο της Αθήνας. Ο Ιερώνυμος αντίθετα τον ταυτίζει με τον επίσκοπο της Αθήνας.[1]
Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στην αναφορά που κάνει ο Διονύσιος Κορίνθου στον Κοδράτο, σε επιστολή του, απόσπασμα της οποίας διέσωσε ο Ευσέβιος, με αφορμή την χαλαρότητα που επέδειξαν οι Αθηναίοι κατά τον διωγμό, κατά τον οποίο μαρτύρησε και ο επίσκοπος τους Πούπλιος κι ο Κοδράτος, διάδοχός του, κατόρθωσε να διατηρήσει ενωμένη τη χριστιανική κοινότητα των Αθηνών. Οι απόψεις των Πατρολόγων διίστανται: έτσι ο καθηγητής Στυλιανός Παπαδόπουλος υποστηρίζει, «πιθανότατα να υπήρξε μαθητής των Αποστόλων» καταγόμενος από την Μικρά Ασία και δεν πρέπει να ταυτίζεται με τον επίσκοπο Αθηνών που αναφέρει ο Διονύσιος Κορίνθου, διότι ο τελευταίος ήταν σύγχρονος του Διονυσίου, δηλαδή περί το 170-180 μ.Χ.[2]
Ο Παναγιώτης Χρήστου αντίθετα, δέχεται πως είναι ο Αθηναίος επίσκοπος ο ομώνυμος απολογητής.[3] «Αυτός όμως ήκμασε επί του αυτοκράτορα Αδριανού (117-138), επισκέφθηκε δε την πόλη των Αθηνών κατά τα έτη 125-126. Πάντως προς τον ανωτέρω αυτοκράτορα υπέβαλε την απολογία του ο Κοδράτος κατά την εν λόγω επίσκεψη του».[4]
Η ενέργεια αυτή ήταν αποτελεσματική αφού ο Αδριανός έστειλε επιστολή στον ανθύπατο της Ασίας Μινούκιο Φουνδάνο με την εντολή να μη διώκεται κανείς χωρίς συγκεκριμένη κατηγορία.[5]

Συγγραφικό έργο
---------------

Ο Κοδράτος έγραψε *Απολογία*, την οποία επέδωσε στον αυτοκράτορα Αδριανό το 125/126. Ο Ευσέβιος στην Εκκλησιαστική του ιστορία διασώζει ένα μικρό μόνο απόσπασμα. Αυτό αναφέρεται στην εγκυρότητα των θαυμάτων του Ιησού. Ο Φώτιος λέει πως σωζόταν μέχρι τον 6ο αιώνα οπότε και την χρησιμοποίησε ο Ευσέβιος Θεσσαλονίκης σε έργο του κατά των Αφθαρτοδοκητών.[6] Ο P Andriessen θέλησε να την ταυτίσει με την ανώνυμη Επιστολή προς Διόγνητον χωρίς πειστικά επιχειρήματα.[7]

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παναγιώτης Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία, τομ. Β΄, εκδ. Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη, 2005, σελ.531
2. ↑  Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Α΄ ,εκδ. Παρουσία, Αθήνα, 1997, σελ.184
3. ↑  Παναγιώτης Χρήστου, όπ.π. σελ. 532
4. ↑
5. ↑  Παναγιώτης Χρήστου, όπ.π.
6. ↑  όπ.π. σελ.533
7. ↑  όπ,π.

Πηγές
-----

* Παναγιώτης Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία, τομ. Β΄, εκδ. Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη, 2005, σελ. 531-533
* Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Α΄,εκδ. Παρουσία, Αθήνα, 1997, σελ. 183-184
Το κλαβίχορδο του Λεπάντε, Μουσείο της Μουσικής, Παρίσι
Το **κλαβίχορδο** είναι πληκτροφόρο χορδόφωνο μουσικό όργανο που πρωτοεμφανίστηκε περίπου το 15ο αιώνα, ενδεχομένως και νωρίτερα. Ήταν σε χρήση σε ολόκληρη τη δυτική Ευρώπη κατά την περίοδο της Αναγέννησης και στη Γερμανία και τη Σκανδιναβία μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα. Αποτελείται συνήθως από ένα ηχείο ορθογώνιου σχήματος, πάνω στο οποίο τοποθετούνταν χορδές που συνδέονταν με τα πλήκτρα μέσω μεταλλικών εφαπτόμενων γλωσσιδίων. Πιέζοντας τα πλήκτρα, ο οργανοπαίκτης θέτει σε κίνηση τις γλωσσίδες, οι οποίες με τη σειρά τους χτυπούν τις χορδές ώστε να παραχθεί ο ήχος του οργάνου. Τα παλαιότερα κλαβίχορδα διέθεταν «τάστα», δηλ. κάθε ζευγάρι χορδών μπορούσε να χτυπηθεί από περισσότερες από μία γλωσσίδες, παράγοντας διαφορετικές νότες, αλλά μόνο μία νότα κάθε φορά. Κλαβίχορδα χωρίς τάστα, στα οποία κάθε γλωσσίδα μπορούσε να χτυπά τη δική της χορδή, εμφανίζονται στα τέλη του 17ου αιώνα. Ο όρος κλαβίχορδο εμφανίζεται για πρώτη φορά στο *Der Minne Regel* (1404) του ποιητή Έμπερχαρντ φον Κέρσνε από το Μίντεν. 

Ακόμα και τα μεγαλύτερων διαστάσεων κλαβίχορδα ήταν αρκετά αδύναμα για να χρησιμοποιηθούν σε ορχήστρα ή σε μεγάλους χώρους. Παρόλα αυτά, επειδή οι χορδές του οργάνου πάλλονταν όσο τα πλήκτρα παρέμεναν πατημένα, το κλαβίχορδο πρόσφερε στον εκτελεστή τη δυνατότητα να ελέγχει σε μεγάλο βαθμό την ένταση του ήχου, ώστε να αυξομειώνει το δυναμικό εύρος της εκτέλεσης από την περιοχή του πιάνο (*piano*) μέχρι την περιοχή του φόρτε (*forte*). Αυτός ήταν και ένας από τους λόγους που το κλαβίχορδο παρέμεινε τόσο αγαπητό όργανο για εξάσκηση μέχρι το 19ο αιώνα.

Κλαβίχορδα συνέχισαν να κατασκευάζονται περίπου μέχρι το 1820, μετά την επινόηση του τετράγωνου πιάνου, ενώ αργότερα, στα τέλη του 1890, ο μουσικός και κατασκευαστής οργάνων Άρνολντ Ντόλμετς συνέβαλε στην αναβίωσή τους. Έκτοτε η κατασκευή και χρήση τους συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Edwin M. Ripin, et al. "Clavichord." *Grove Music Online. Oxford Music Online*. Oxford University Press, ανακτήθηκε 28 Ιουνίου, 2016
2. ↑  Montagu, Jeremy. "clavichord." *The Oxford Companion to Music. Oxford Music Online*. Oxford University Press, ανακτήθηκε 28 Ιουνίου, 2016

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κλαβίχορδο** |

* "The Clavichord" του Bernard Brauchli (εισαγωγή)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85026847
* GND: 4010271-3
* BNF: cb11978172c (data)
* NDL: 00567007
* NKC: ph121603

 |

 |
Το **Μιλότ** είναι πόλη και πρώην δήμος στον νομό της Λέζα στη βορειοδυτική Αλβανία. Στη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2015 έγινε δημοτική ενότητα του δήμου Κούρμπιν. Ο πληθυσμός κατά την απογραφή του 2011 ήταν 8.461. Η δημοτική ενότητα του Μιλότ αποτελείται από την πόλη Μιλότ και 14 χωριά, συμπεριλαμβανομένων των Φούσα Μιλότ, Μαλ ι Μπάρντα, Βινγιόλ, Σκοπέτ, Φερ-Σκοπέτ και Σκουράι. 

Η πόλη βρίσκεται στη νότια όχθη του ποταμού Ματ. Σε κοντινή απόσταση βρίσκεται η γνωστή Γέφυρα του Ζογ που έλαβε το όνομά της από τον Ζογ Α΄ της Αλβανίας. Η γέφυρα κατασκευάστηκε το 1927 επί του ποταμού Ματ για να βελτιώσει την πρόσβαση στα βορειοδυτικά της χώρας.

Ιστορία
-------

Στις 7 Σεπτεμβρίου 1457, στο Μιλότ έλαβε χώρα η Μάχη της Ουγιεμπάρντα. Κατά τη δεύτερη πολιορκία της Κρούγια, αλβανικός στρατός με επικεφαλής τον Σκεντέρμπεη διαπέρασε τον συγκεντρωμένο γύρω οθωμανικό στρατό. Η ήττα καταγράφηκε με μεγάλη λεπτομέρεια από τον Οθωμανό χρονικογράφο Εβλιγιά Τσελεμπή. Η μάχη της Ουγιεμπάρντα ήταν μια από τις μεγαλύτερες νίκες του Σκεντέρμπεη. Το Μιλότ κήρυξε την ανεξαρτησία του το 1912 σχεδόν ταυτόχρονα με όλες τις άλλες αλβανικές πόλεις.

Αξιοσημείωτοι κάτοικοι
----------------------

* Πρενκ Περβίζι, στρατηγός του στρατού του Ζογ Α΄

Παραπομπές
----------

1. ↑  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. -106818.
2. 1 2  (Αγγλικά) *GeoNames*. 2005. 3184702.
3. ↑  «Νόμος 115/2014» (PDF). *www.reformaterritoriale.al*. Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 24 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2019.
4. ↑  Αποτελέσματα απογραφής 2011 Αρχειοθετήθηκε 2015-09-24 στο Wayback Machine.
5. ↑  Rogers, Clifford J. (2010). *The Oxford Encyclopedia of Medieval Warfare and Military Technology*. Oxford: Oxford University Press. σελ. 382. ISBN 9780195334036.
Συντεταγμένες: 37°59′5″N 23°42′58″E﻿ / ﻿37.98472°N 23.71611°E﻿ / 37.98472; 23.71611

Το **Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης** είναι μουσείο στην Αθήνα της Ελλάδας. Όπως υποδηλώνεται από την ονομασία του, αντικείμενό του αποτελεί η τέχνη του ισλαμικού κόσμου, χρονολογούμενη από διάφορες περιόδους. Το συγκεκριμένο μουσείο αποτελεί, επισήμως, τμήμα του Μουσείου Μπενάκη, ωστόσο, στεγάζεται εντός ξεχωριστού κτιρίου στη συνοικία του Κεραμεικού.

Οι συλλογές του μουσείου περιλαμβάνουν, συνολικά, περισσότερα από 8.000 εκθέματα. Τα συγκεκριμένα εκθέματα καταδεικνύουν την εξέλιξη της ισλαμικής τέχνης από την πρώιμη περίοδο της θρησκείας έως την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και, πιο συγκεκριμένα, τον 19ο αιώνα. Τα εκθέματα προέρχονται από το σύνολο των ιστορικών περιοχών του ισλαμικού κόσμου, όπως η Αραβία, η Περσία, η Αίγυπτος, καθώς και άλλες περιοχές της Βόρειας Αφρικής, της Μέσης Ανατολής, της Ινδίας και της Ισπανίας. Η συγκεκριμένη συλλογή θεωρείται ως μία εκ των σημαντικότερων παγκοσμίως.

Τμήματα των αρχαίων τειχών της πόλεως των Αθηνών, γνωστών ως Θεμιστόκλειο Τείχος, τα οποία ανευρέθηκαν κατά τη διάρκεια των εργασιών ανακαίνισης του κτιρίου του μουσείου, είναι ορατά στον χαμηλότερο όροφο του κτιρίου.

* Τράπεζα παιχνιδιού χρονολογούμενη κατά την περίοδο μεταξύ 1300 και 1499.Τράπεζα παιχνιδιού χρονολογούμενη κατά την περίοδο μεταξύ 1300 και 1499.
* Μπεράτ χρονολογούμενο από το 1779.Μπεράτ χρονολογούμενο από το 1779.
* Προσευχητάριο χρονολογούμενο κατά την περίοδο μεταξύ 1800 και 1830.Προσευχητάριο χρονολογούμενο κατά την περίοδο μεταξύ 1800 και 1830.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 10187490-X. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2020.
2. ↑  www.academia.edu/8025879/The\_Benaki\_Museum\_of\_Islamic\_Art.
3. 1 2  (Αγγλικά) «Islamic Art». *Μουσείο Μπενάκη*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2015.
4. 1 2  (Αγγλικά) «The building complex in Kerameikos». *Μουσείο Μπενάκη*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2015.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης (Αθήνα) στο Wikimedia Commons
Οι **Κλίνγκον** (στη γλώσσα Κλίγκον : *tlhIngan* [ˈt͡ɬɪŋɑn] ) είναι ένα φανταστικό είδος στη σειρά επιστημονικής φαντασίας *Star Trek* .

Αναπτύχθηκε από τον σεναριογράφο Gene L. Coon το 1967 για την αρχική σειρά *Star Trek*, οι Κλίνγκον ήταν ανθρωποειδή που χαρακτηρίζονταν από περήφανη σκληρότητα και βαρβαρότητα. Οι Κλίνγκον μέσω φεουδαρχίας και αυταρχισμού, ήταν μια κάστα πολεμιστών που βασιζόταν στη δουλεία. Με έναν πολύ διευρυμένο προϋπολογισμό για μακιγιάζ και εφέ, οι Κλίνγκον επανασχεδιάστηκαν πλήρως για το *Star Trek: The Motion Picture* (1979), αποκτώντας ραβδωτά μέτωπα. Σε μεταγενέστερες τηλεοπτικές σειρές και σε μεταγενέστερες ταινίες, τα μιλιταριστικά χαρακτηριστικά των Κλίνγκον ενισχύθηκαν από αυξημένη αίσθηση τιμής και έναν αυστηρό κώδικα πολεμιστή παρόμοιο με εκείνο του μπουσίντο .

Οι Κλίνγκον είναι οι συνήθεις αντίπαλοι στην τηλεοπτική σειρά *Star Trek* της δεκαετίας του 1960 και έχουν εμφανιστεί σε όλες τις επόμενες σειρές, μαζί με δέκα από τις ταινίες μεγάλου μήκους <i id="mwJw">Star Trek</i>. Αρχικά προορίζονταν να είναι αντίπαλοι για το πλήρωμα του USS *Enterprise.* Στη συνέχεια οι Κλίνγκον έγιναν στενοί σύμμαχοι της ανθρωπότητας στο *Star Trek: The Next Generation*. Στη σειρά του 1990 *Star Trek: Deep Space Nine*, άνθρωποι και Κλίνγκον ενώνονται με τους Ρόμουλανς για να πολεμήσουν το Ντομίνιον.

Μεταξύ των στοιχείων που δημιουργήθηκαν για τους νέους Κλίνγκον ήταν μια πλήρης γλώσσα Κλίνγκον, που αναπτύχθηκε από τον Marc Okrand από αλαμπουρνέζικες ασυναρτησίες που πρότεινε ο ηθοποιός James Doohan. Η γλώσσα Κλίνγκον έχει εισέλθει στη λαϊκή κουλτούρα, στο βαθμό που ορισμένα από τα έργα του Ουίλιαμ Σαίξπηρ και μέρη της Βίβλου έχουν μεταφραστεί σε αυτήν. Έχουν εκδοθεί : λεξικό, ένα βιβλίο με ρήσεις και ένας πολιτιστικός οδηγός για τη γλώσσα. Σύμφωνα με τα *Παγκόσμια Ρεκόρ Γκίνες*, το Κλίνγκον είναι η πιο δημοφιλής φανταστική γλώσσα στον κόσμο, όπως μετριέται με τον αριθμό των ομιλητών.
Ο **Μιλόγιε Τοντόροβιτς** (*σερβικά : Милоје Тодоровић*), (Crnče της Γιάγκοντινα 1762 - 1832), ήταν Σέρβος επαναστάτης της Α΄ Σερβικής εξέγερσης Κνεζ του Λέβατσκ και πρωθυπουργός της Σερβίας για λίγες ημέρες το 1816. 

Γεννήθηκε το 1762 στο χωριό Crnče της Γιάγκοντινα και βαφτίστηκε σε ένα κοντινό μοναστήρι. Ξεκίνησε να ασχολείται με το εμπόριο. Με το ξέσπασμα του Αυστρο-τουρκικού πόλεμου το 1788, εντάχθηκε στο τμήμα εθελοντών του αυστριακού αξιωματικού Μίχαελ Μιχαλίεβιτς, όπου ήταν μαζί με τον Καραγιώργη και άλλους Σέρβους, και παρέμεινε μέχρι το τέλος του πολέμου. Για το θάρρος του τιμήθηκε με μετάλλιο ανδρείας και προαγωγή. Μετά την ανακωχή που υπεγράφη το 1791 ο Μιλόγιε επιστρέφει στην πατρίδα του, όπου συνέχισε το εμπόριο. 

Το 1803 εξελέγη κυβερνήτης της περιοχής της Μπελίτσα. Συμμετείχε ενεργά στις προετοιμασίες για την πρώτη σερβική επανάσταση, είχε άριστη γνώση της τουρκικής γλώσσας. Κατά τη διάρκεια της πρώτης σερβικής εξέγερσης ήταν επικεφαλής δικού του στρατιωτικού σώματος με άντρες από την περιοχή που εξουσίαζε. Λόγω της εξαιρετικής αξίας του ο Καραγιώργης τον ανακηρύσσει Κνεζ το 1811. Μετά την κατάρρευση της επανάστασης με τον Καραγιώργη κι άλλους επαναστάτες κατέφυγαν στο μοναστήρι του Fennec. 

Στη Σερβία επιστρέφει το 1814 και παίρνει ενεργά μέρος στις προετοιμασίες της δεύτερης Σερβικής εξέγερσης. Τον Απρίλιο του 1815 νίκησε τον τουρκικό στρατό κοντά στο χωριό Βέλιτσα, με αυτή την επιτυχία οι επαναστάτες κατέλαβαν το πέρασμα από το Νις στο Βελιγράδι. Τον Ιούνιο του 1814 ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις για ανακωχή ανάμεσα στους Οθωμανούς και Σέρβους στο μοναστήρι Josanica και ο Τοντόροβιτς ήταν ένας από τους διαπραγματευτές. 

Προκειμένου να επιβεβαιώσει τους όρους της ανακωχής Μίλος Ομπρένοβιτς στα μέσα Αυγούστου του 1815 έστειλε στην Κωνσταντινούπολη αντιπροσωπεία με επικεφαλής τον Μιλόγιε Τοντόροβιτς. Εκεί ο σουλτάνος Μαχμούτ Β΄ τελικά αποδέχτηκε την ανακωχή κι έδωσε στον Τοντόροβιτς ένα χρυσοκέντητο ασημένιο σπαθί, που φυλάσσεται σήμερα στο Στρατιωτικό Μουσείο στο Βελιγράδι .

Μετά την ανακωχή διορίσθηκε σε διάφορες δημόσιες θέσεις και πρωθυπουργός για λίγες ημέρες. Πέθανε το 1832 στην γενέτειρα του όπου είχε αποσυρθεί τα τελευταία χρόνια, τάφηκε, σύμφωνα με την επιθυμία του στην αυλή του μοναστηριού Jošanice όπου είχε βαπτιστεί.

Αναφορές
--------

* КНЕЗ МИЛОЈЕ ТОДОРОВИЋ (1762-1832) И ЊЕГОВИ ПОТОМЦИ[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Познате личности Јагодине - кнез Милоје Тодоровић
* Кнез Милоје Теодоровић и његова заоставштина[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Преговори кнеза Милоша и Марашли Али-Паше у Ћуприји и Јагодини 1815.
* Мр Добривоје Јовановић ЈАГОДИНСКА, ЋУПРИЈСКА И ПАРАЋИНСКА НАХИЈА У ПРВОМ СРПСКОМ УСТАНКУ[*νεκρός σύνδεσμος*]
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Καύκασος (αποσαφήνιση).
Συντεταγμένες: 42°30′N 45°00′E﻿ / ﻿42.5°N 45°E﻿ / 42.5; 45

Δορυφορική εικόνα του Καυκάσου.
Ο **Καύκασος** ή **Καυκάσια όρη** είναι οροσειρά στην Ευρασία, ανάμεσα στη Μαύρη και την Κασπία θάλασσα, στη περιοχή της Καυκασίας. Αποτελείται από δύο επιμέρους οροσειρές, το Μεγάλο Καύκασο, ο οποίος ξεκινά από την περιοχή του Σότσι (το οποίο φιλοξένησε τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2014) και ακολουθώντας πορεία προς ανατολικά-νοτιοανατολικά φτάνει μέχρι την πρωτεύουσα του Αζερμπαϊτζάν το Μπακού, και το Μικρό Καύκασο, ο οποίος είναι παράλληλος στη μεγάλη οροσειρά, περίπου 100 χιλιόμετρα νότια. Το ψηλότερο βουνό της οροσειράς είναι το Ελμπρούς, στο Μεγάλο Καύκασο, με μέγιστο ύψος 5.645 μέτρα.

Γεωλογία
--------

Ο Καύκασος σε μεγάλο βαθμό σχηματίστηκε ως αποτέλεσμα της σύγκρουσης της αραβικής τεκτονικής πλάκας με την ευρασιατική, με την αραβική τεκτονική πλάκα να κινείται βόρεια προς την ευρασιατική τεκτονική πλάκα. Σε ολόκληρη η περιοχή συχνά λαμβάνουν χώρα ισχυροί σεισμοί που σχετίζονται με αυτή την κίνηση. Ο Μικρός Καύκασος από την άλλη είναι κυρίως ηφαιστειακής προέλευσης.

Αξιοσημείωτες κορυφές
---------------------

Το Ελμπρούς όπως φαίνεται από τα νότια.
Συχνά, το ψηλότερο βουνό της Ευρώπης αναφέρεται ότι είναι το Ελμπρούς (5.642 μέτρα), στην οροσειρά του Καυκάσου, αν και μερικές πηγές αναφέρουν ως ψηλότερο το Λευκό Όρος/Μον Μπλαν (4.810 μ.) στις Άλπεις ως το ψηλότερο. Η οροσειρά του Καυκάσου γενικά θεωρείται ότι ανήκει τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Ασία. Ο Μεγάλος Καύκασος αποτελεί το πιο χρησιμοποιούμενο όριο ανάμεσα στις δύο ηπείρους. Οι ορειβάτες θεωρούν ότι το Ελμπρούς είναι το ψηλότερο βουνό της Ευρώπης.

Εικόνες
-------

* Το Ντιχ-Τάου (5.207 μ.), η δεύτερη ψηλότερη κορυφή της οροσειράςΤο Ντιχ-Τάου (5.207 μ.), η δεύτερη ψηλότερη κορυφή της οροσειράς
* Το Καζμπέκ (5.047 μ.).Το Καζμπέκ (5.047 μ.).
* Το Ούσμπα (4.710 μ.).Το Ούσμπα (4.710 μ.).

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **καύκασος**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Καύκασος** |

1. ↑  Reilinger; McClusky; Oral; King; Toksoz; Barka; Kinik; Lenk *και άλλοι*. (Jan 1997). «Global Positioning System measurements of present-day crustal movements in the Arabia-Africa-Eurasia plate collision zone». *Journal of Geophysical Research* **102** (B5): 9983–9999. doi:10.1029/96JB03736/abstract.
2. ↑  Philip, H.; Cisternas, A.; Gvishiani, A.; Gorshkov, A. (1 April 1989). «The Caucasus». *Tectnophysics* **161** (1–2): 1–21. doi:10.1016/0040-1951(89)90297-7.
3. ↑

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 242526666
* GND: 4030090-0
* NKC: ge129555

 |

 |
Μια **νομισματική ένωση** είναι μια διακυβερνητική συμφωνία που περιλαμβάνει δύο ή περισσότερα κράτη που μοιράζονται το ίδιο νόμισμα. Αυτά τα κράτη ενδέχεται να μην έχουν κατ' ανάγκην περαιτέρω ολοκλήρωση (όπως μια Οικονομική και Νομισματική Ένωση, η οποία θα έχει επιπλέον μια [τελωνειακή ένωση] και μια [ενιαία αγορά]).

Υπάρχουν τρία είδη νομισματικών ενώσεων:

* *Ανεπίσημη* – μονομερής υιοθέτηση ενός νομίσματος.
* *Επίσημη* – υιοθέτηση ενός νομίσματος δυνάμει διμερούς ή πολυμερούς συμφωνίας με τη νομισματική αρχή, μερικές φορές συμπληρώνεται με την έκδοση του τοπικού νομίσματος σε καθεστώς σταθερής συναλλαγματικής ισοτιμίας.
* *Επίσημη με κοινές πολιτικές* – δημιουργία από πολλές χώρες ενός κοινού νομίσματος και νομισματικής αρχής για το κοινό τους νόμισμα.

Η θεωρία της βέλτιστης νομισματικής περιοχής αντιμετωπίζει το ζήτημα του τρόπου προσδιορισμού των γεωγραφικών περιοχών που πρέπει να μοιράζονται ένα νόμισμα προκειμένου να μεγιστοποιηθεί η οικονομική αποδοτικότητα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «World Bank» (PDF). *WorldBank.org*. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Νομισματική ένωση** |

* West Africa opts for currency union
* Economist- Antipodean currencies (Australia and New Zealand)
* Reasons for the collapse of the Rouble Zone
* OECD Development Centre – the Rand Zone
Ο **Μιλτιάδης** ήταν Μικρασιατικής καταγωγής χριστιανός απολογητής και αντιαιρετικός συγγραφέας του 2ου αιώνα μ.Χ.

Βίος
----

Ο **Μιλτιάδης** ήταν Μικρασιατικής καταγωγής και φαίνεται πως έζησε στη Ρώμη. Σε αυτόν αναφέρεται ο Ευσέβιος Καισαρείας και ο Τερτυλλιανός, ο οποίος τον αναφέρει «περιφρονητικά», ο οποίος του αποδίδει τον χαρακτηρισμό ή τίτλο του «Εcclesiarum sophista», δηλαδή του *σοφιστή*. Αυτό συμβαίνει ίσως «από πικρία διότι είχε γράψει κατά των Μοντανιστών»

Συγγραφικό έργο
---------------

Ο Μιλτιάδης έγραψε τα εξής έργα: α) *Προς Έλληνας* δύο βιβλία. β)*Προς Ιουδαίους* δύο βιβλία, γ) *Κατά Ουαλεντίνου*, δ) *Απολογία προς κοσμικούς άρχοντας υπέρ της χριστιανικής φιλοσοφίας* ε) *Περί του μη δειν προφήτην εν εκστάσει λαλείν-αντιμοντανιστικό έργο*

Εάν οι κοσμικοί άρχοντες του βιβλίου *Απολογία προς κοσμικούς άρχοντες* είναι οι για κάποιο χρονικό διάστημα συνάρχοντες Μάρκος Αυρήλιος (161-180) και Λούκιος Ουήρος (161-169), τότε αυτή πρέπει να γράφτηκε πριν από το 169.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Α' ,εκδ. Παρουσία, Αθήνα, 1997, σελ.247
2. ↑  Παναγιώτης Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία, τομ. Β. εκδ. Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη, 2005, σελ.677
3. ↑  Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Α´, εκδ. Παρουσία, Αθήνα 1997, σελ.247
4. ↑  Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Α´, εκδ. Παρουσία, Αθήνα 1997, σελ.247

Πηγές
-----

* Παναγιώτης Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία, τομ. Β. εκδ. Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη, 2005, σελ.677-678
* Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Α' ,εκδ. Παρουσία, Αθήνα, 1997, σελ.247
Ο **Νίκος Λιάκος** (19 Φεβρουαρίου 1956) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στη θέση του μέσου.

Ξεκίνησε την καριέρα του από τον Θεσπρωτό Ηγουμενίτσας και σε ηλικία 18 ετών το 1974, αποκτήθηκε από τον ΠΑΣ Γιάννινα, όπου αγωνίστηκε για 10 χρόνια έχοντας 211 συμμετοχές και 18 τέρματα. Έπειτα τον υποβιβασμό της ομάδας των Ιωαννίνων στη Β' Εθνική την περίοδο 1983-84, συνέχισε για ακόμη ένα εξάμηνο την επόμενη χρονιά. 

Τον Δεκέμβριο του 1984 και μεσούσης της χρονιάς 1984-85, μεταγράφηκε στον ΠΑΟΚ. Στην ομάδα της Θεσσαλονίκης αγωνίστηκε συνολικά 2,5 χρόνια, κέρδισε το Πρωτάθλημα του 1985 και έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου την ίδια χρονιά, όπου ηττήθηκε από τη Λάρισα την ίδια χρονιά. Με τον *δικέφαλο του Βορρά* είχε 22 συμμετοχές και 2 τέρματα.

Στη συνέχεια, την χρονιά 1987-1988 αγωνίστηκε κατά σειρά με τα Τρικάλα το πρώτο μισό στην Β΄ Εθνική και με την Κέρκυρα το υπόλοιπο διάστημα της περιόδου στην Γ΄ Εθνική. Το καλοκαίρι του 1988 επέστρεψε στον ΠΑΣ Γιάννινα, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε για 2 χρόνια στην Β΄ Εθνική και στη συνέχεια, παρότι είχε αποφασίσει να αποχωρήσει από την ενεργό δράση, τη χρονιά 1990-1991 αγωνίστηκε με τη φανέλα του Αστέρας Αμαλιάδας, όπου και ουσιαστικά τερμάτισε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία.

Από τις 11 Ιουνίου 1978 ο Νίκος Λιάκος ήταν διεθνής με την Εθνική Ελλάδος με την οποία αγωνίστηκε 4 φορές.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Βιογραφικό Νίκου Λιάκου bluevayeros.gr
* Βιογραφικό και ιστορικό μεταγραφών Νίκου Λιάκου transfermarkt.com
* Γιαννιώτες στην Εθνική Ελλάδος epirotikosagon.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Ένας Πρωταθλητής που πέρασε από τον Αστέρα... asterasamaliadas.gr Αρχειοθετήθηκε 2020-09-29 στο Wayback Machine.
Το **Νομισματοκοπείο της Φινλανδίας** (φινλανδικά: Suomen Rahapaja‎, σουηδικά: Myntverket i Finland‎) είναι το εθνικό νομιματοκοπείο της Φινλανδίας. Ιδρύθηκε από τον Αλέξανδρο Β΄ της Ρωσίας το 1960 όταν το Μάρκο Φινλανδίας έγινε το επίσημο νόμισμα του Μεγάλου Δουκάτου της Φινλανδίας. Το νομισματοκοπείο αρχικά βρισκόταν στην επαρχία του Ελσίνκι, Κατατζάνοκκα, ενώ το 1988 άνοιξε η νέα μονάδα παραγωγής στη Βάνταα. Το νομισματοκοπείο της Φινλανδίας είναι μια δημόσια εταιρεία από το 1993. Σήμερα είναι ιδιοκτήτης του σουηδικού νομισματοκοπείου, Myntverket και του μισού Βασιλικού Νορβηγικού Νομισματοκοπείου.

Το νομισματοκοπείο Φινλανδίας παράγει Κέρματα ευρώ για την Εσθονία, την Ελλάδα, το Λουξεμβούργο, τη Σλοβενία, την Κύπρο και την Ιρλανδία όπως και την Κορόνα Σουηδίας από το 2008.

Παραπομπές
----------

1. ↑  The History of Mint of Finland Αρχειοθετήθηκε 2015-08-22 στο Wayback Machine. Mint of Finland. Retrieved 1 October 2015.
2. ↑  «Minting of Estonia's Euro Coins Begins in Finland». Yle Uutiset. 20 Ιουλίου 2010. Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2015.
3. ↑  How circulation coins are made Αρχειοθετήθηκε 2014-05-27 στο Wayback Machine. Mint of Finland. Retrieved 1 October 2015.
4. ↑  «Finskt myntverk ska sätta prägel på svenska kronan» (στα Σουηδικά). Dagens Nyheter. 2 Νοεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Mint of Finland Official Homepage

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 133726093
* LCCN: n83029787

 |

 |
Η χημική δομή του μηλεϊνικού ανυδρίτη
Ο **μηλεϊνικός ανυδρίτης** ή **cis-βουτενοδιοϊκός ανυδρίτης** ή **2,5-διοξοφουράνιο** ή **2,5-διοξολένιο** είναι μια οργανική ένωση με το συντακτικό τύπο: 

Είναι ο ανυδρίτης του μηλεϊνικού οξέος και στην καθαρή του κατάσταση είναι άχρωμο ή άσπρο στερεό με πικρή, πνιγηρή οσμή.

Ο μηλεϊνικός ανυδρίτης αρχικά παραγόταν από την ετερογενή καταλυτική οξείδωση των ατμών βενζολίου ή από άλλες αρωματικές ενώσεις. Από το 2006 μόνο ένας μικρός αριθμός εγκαταστάσεων συνεχίζουν να χρησιμοποιούν βενζόλιο. Λόγω των υψηλών τιμών του βενζολίου, σήμερα οι περισσότερες εγκαταστάσεις μηλεϊνικού ανυδρίτη χρησιμοποιούν το κ-βουτάνιο ή το κ-πεντάνιο ως πρώτη ύλη τροφοδοσίας:

{\displaystyle \mathrm {C\_{4}H\_{10}+{\frac {7}{2}}O\_{2}{\xrightarrow {}}4H\_{2}O+} } 
  

ή
  

{\displaystyle \mathrm {C\_{5}H\_{12}+5O\_{2}{\xrightarrow {}}5H\_{2}O+CO\_{2}\uparrow +} }

Αντιδράσεις
-----------

Η χημεία του μηλεϊνικού ανυδρίτη είναι πολύ πλούσια. Είναι ένα προϊόν που είναι διαθέσιμο και έχει πολλές εφαρμογές. Ενυδατώνεται παράγοντας μηλεϊνικό οξύ, cis-HOOC–CH=CH–COOH. Με τις αλκοόλες παράγει ημι-εστέρες, π.χ. cis-HOOC–CH=CH–COOCH3.
Ο μηλεϊνικός ανυδρίτης είναι ένα διενόφιλο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην αντίδραση Diels-Alder. Αποτελεί επίσης υποκαταστάτη σε σύμπλοκα μετάλλων χαμηλού σθένους (low valent), όπως το Pt(PPh3)2(MA) και το Fe(CO)4(MA).
Ο μηλεϊνικός ανυδρίτης διμερίζεται μέσω φωτοχημικής αντίδρασης σε κυκλοβουτάνο-τετρακαρβοξυλικό διανυδρίτη, CBTA. Αυτή η ένωση χρησιμοποιείται για την παραγωγή πολυιλιδίων και επίσης ως φιλμ ευθυγράμμισης για κρυσταλλικές οθόνες [2] [3].

Αναφορές
--------

1. ^ Merck Index, 11th Edition, 5586.
2. Horie, T.; Sumino, M.; Tanaka, T.; Matsushita, Y.; Ichimura, T.; Yoshida, J. I. (2010). "Photodimerization of Maleic Anhydride in a Microreactor Without Clogging". Organic Process Research & Development 14: 100128104701019. doi:10.1021/op900306z. edit
3. Reaction conditions Horie et al 2010 reaction conditions: microreactor , mercury lamp, ethyl acetate solvent, 15 °C

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *International Chemical Safety Card 0799*
* *NIOSH Pocket Guide to Chemical Hazards 0376*
* *Chronic toxicity summary*
* *Maleic anhydride at Occupational Safety & Health Administration*
* *Categories: Acid anhydrides | Alkenes | 2,5-Dihydrofurans*
Με τον όρο **νομοθεσία της Δυναστείας των Μακεδόνων** εννοείται μια σειρά νόμων με τους οποίους οι αυτοκράτορες της Δυναστείας των Μακεδόνων αναθεώρησαν τη νομοθεσία της εποχής τους. Έτσι εξέδωσαν νόμους προσαρμοσμένους στις οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες της εποχής τους.

Νόμοι
-----

### Πρόχειρος Νόμος

Ήταν απάνθισμα νόμων ή μεμονωμένοι νόμοι και αντικατέστησαν την Εκλογή (Δυναστεία Ισαύρων).

### Επαναγωγή

Ήταν εισαγωγή στον Πρόχειρο Νόμο και καθόριζε με ακρίβεια τις αρμοδιότητες του αυτοκράτορα και του Πατριάρχη.

### Βασιλικά

Ήταν συλλογή νόμων και αντλεί κυρίως από τις νομικές συλλογές του Ιουστινιανού.(60 βιβλία)

### Νεαραί

Ήταν νόμοι που απέβλεπαν στον περιορισμό της μεγάλης γαιοκτησίας.

### Επαρχικόν Βιβλίον

Περιλάμβανε διατάξεις που ρύθμιζαν τη λειτουργία των συντεχνιών, εμπορικά σωματεία των εμπόρων και των βιοτεχνών της Κωνσταντινούπολης.

Επιδιώξεις της νομοθεσίας
-------------------------

Σκοπός της νομοθεσίας αυτής ήταν να κάνουν πιο εύρυθμη τη λειτουργία της διοίκησης και να λύσουν τα επείγοντα κοινωνικά προβλήματα. Πρακτικά, οι Μακεδόνες αυτοκράτορες προσπάθησαν, αλλού με μεγαλύτερο και αλλού με μικρότερο βαθμό επιτυχίας:

* Να προτιμούνται ως αγοραστές οι γείτονες και οι συγγενείς όταν πουλιέται ένα κομμάτι γης.
* Οι *δυνατοί* να είναι υποχρεωμένοι να επιστρέψουν στους φτωχούς ιδιοκτήτες τα κτήματά τους χωρίς αποζημίωση
* Οι *δυνατοί* να πληρώνουν τους φόρους των φτωχών (*αλληλέγγυον*, 1002)
* Να περιοριστεί η δύναμη της Εκκλησίας
* Να αποτραπεί η πώληση και η αγορά των στρατοτοπίων και των στρατιωτικών κτημάτων
Ο **Νίκος Γ. Λαγογιάννης**, γεννήθηκε στον Πειραιά το 1937, Έλληνας πρώην εκπαιδευτικός (δάσκαλος) στο επάγγελμα και διεθνής διαιτητής ποδοσφαίρου. Υπήρξε παρατηρητής διαιτησίας, κριτής στίβου, καθηγητής διαιτησίας και αθλητικογραφίας, ενώ διετέλεσε μέλος πάρα πολλών αθλητικών οργανισμών.

Ο Λαγογιάννης ήταν εν ενεργεία διαιτητής από το 1959 έως και το 1981. Από το 1982 ως το 2000 ήταν Παρατηρητής Διαιτησίας. Από το 1975 είχε προαχθεί σε διαιτητή FIFA, λαμβάνων το σχετικό σήμα στα 1977. Καθηγητής στο αντικείμενο από το 1971, δίδαξε σε πολλά σεμινάρια και Σχολές στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Από το 1981 εως το 1985 διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Νικαίας. Από το 1989 έως το 1991 ήταν γραμματέας του Συμβουλίου Επιλογής Διαιτητών της Ε.Π.Ο. και από το 1991 έως το 1994 γραμματέας της (αιρετής)Ανώτατης Επιτροπής Διαιτησίας. Γενικός γραμματέας στο Σύνδεσμο Διαιτητών Πειραιά, όπου ανήκε, από το 1959 μέχρι το 1974, γραμματέας της Κεντρικής Διαιτησίας Ε.Π.Ο. (1997-2001), πρόεδρος του Σ.Δ. Πειραιά (2000-2003) και πρόεδρος της Ομοσπονδίας Διαιτητών Ποδοσφαίρου Ελλάδας (2004-2006)

Από το 1964 διετέλεσε διεθνής κριτής στίβου, ενώ από το 2004 έως το 2006 ήταν πρόεδρος του Συνδέσμου Κριτών Κλασικού Αθλητισμού. Υπηρέτησε ως αλυτάρχης στους Ολυμπιακούς και στους Παρά-Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας (2004). Έχει ασχοληθεί και με την τοπική αυτοδιοίκηση, ως γραμματέας του Δημοτικού Αθλητικού Οργανισμού του δήμου Χαϊδαρίου (2006). Από το 1998 είναι διοικητικό στέλεχος της Ομοσπονδίας Ελλήνων Βετεράνων Αθλητών Στίβου.

Πηγές
-----

* *Κανονισμοί παιδιάς ποδοσφαίρου*, Πειραιάς: 2009, έκδοση Ο.Δ.Π.Ε. σελ. 254 "Βιογραφικό σημείωμα Νίκου Γ. Λαγογιάννη".

Παραπομπές
----------

1. ↑  Λαγογιάννης: «Η παρανομία πάει... σύννεφο»[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Το σεμινάριο διαιτητών Futsal
3. ↑  "Ρεσιτάλ" Νίκου Λαγογιάννη στην παρουσίαση του "Ποδοσφαιρικού Φύλλου Αγώνα"
4. ↑  «Ν. Λαγογιάννης:Παραβάσεις-ανάρμοστη διαγωγή». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Δεκεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2014.
5. ↑  «"Δίκη στον ΣΚΑΪ" για τους στημένους πίνακες διαιτησίας». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2014.
Το **Νομισματοκοπείο Κρέμνιτσα** είναι κρατικό νομισματοκοπείο που βρίσκεται στην Κρέμνιτσα, Σλοβακία. Ο προκάτοχος του νομισματοκοπείου ιδρύθηκε στο Βασίλειο της Ουγγαρίας το 1328, και για σχεδόν εφτά αιώνες παρήγαγε συνεχώς κέρματα.

Το Νομισματοκοπείο Κρέμνιτσα κατασκευάζει τόσο κέρματα για κυκλοφορία όσο και αναμνηστικά κέρματα για την Εθνική Τράπεζα Σλοβακίας (Σλοβακικά κέρματα ευρώ), αλλά οι ικανότητες και τα ποιοτικά πρότυπα του νομισματοκοπείου επιτρέπουν την προμήθεια κερμάτων και σε άλλες χώρες παγκοσμίως.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  *d:Q112086059*. data.gov.sk/dataset. Ανακτήθηκε στις 26  Μαρτίου 2022.
2. ↑  «References».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Homepage (sk, en, de)
* Mint Kremnica - short history & photos

Συντεταγμένες: 48°42′19.5″N 18°54′57.6″E﻿ / ﻿48.705417°N 18.916000°E﻿ / 48.705417; 18.916000
**Νομισματική μονάδα** (Αγγλικά: **Currency**) είναι το μέγεθος εκείνο βάσει του οποίου υπολογίζονται ή εκφράζονται οικονομικές αξίες. Χρησιμοποιείται ευρέως κατά την διαδικασία των συναλλαγών, των αποτιμήσεων αγαθών, υπηρεσιών ή την έκφραση άλλων οικονομικών μεγεθών.

Δεν πρέπει να συγχέεται με τα νομίσματα (κέρματα) ή τα χαρτονομίσματα.

Ιστορικό
--------

 To δολάριο ΗΠΑ και το ευρώ είναι δύο από τις πιο γνωστές νομισματικές μονάδες παγκοσμίως
Όσο το εμπόριο αναπτυσσόταν και ο αντιπραγματισμός (εμπόριο με βάση την ανταλλαγή αγαθών) ήταν ανεπαρκής ως πρακτική, έπρεπε να επινοηθούν τρόποι ώστε να υπάρξει ένας κοινός τρόπος υπολογισμού των οικονομικών αξιών, μια σταθερή οικονομική μονάδα δηλαδή που να είναι κοινώς αποδεκτή.

Ο πιο συνηθισμένος τρόπος αυτού του υπολογισμού ήταν ο όγκος ή το βάρος. Έτσι ένα αγαθό ευρέως αποδεκτό στις συναλλαγές π.χ. σιτάρι, κριθάρι, άργυρος, κτλ με βάρος ή όγκο ίσο με μία πρότυπη μονάδα όγκου ή βάρους αποτέλεσαν τις πρώτες μορφές νομισματικής μονάδας. Με την εξέλιξη της πρακτικής αυτής επιλέχτηκαν από τους συναλλασσόμενους υλικά τα οποία ήταν λιγότερο φθαρτά και η αξία τους δεν μεταβαλλόταν ανάλογα με την εποχή ή τις συνθήκες. Τα μέταλλα ήταν αυτά πού πληρούσαν σε μεγάλο βαθμό τις προδιαγραφές αυτές τα οποία εξελίχθηκαν και πήραν την μορφή νομισμάτων (κερμάτων).

Με την πάροδο του χρόνου η νομισματική μονάδα εκτός από το να αντιστοιχεί σε μια συγκεκριμένη ποσότητα κάποιου κοινώς αποδεκτού αγαθού π.χ. ο χρυσός, ο άργυρος μπορεί να επιβληθεί στις συναλλαγές από κάποια αρχή (π.χ. το κράτος) χωρίς να αντιστοιχεί σε κάποιο αγαθό. Στην τελευταία περίπτωση αναφερόμαστε στο νόμιμο χρήμα το οποίο αποτελεί την πλέον διαδεδομένη πρακτική μετά την δεκαετία το 1970. Ακόμη υπήρξαν νομισματικές μονάδες οι οποίες είχαν άυλη μορφή όπως ήταν η ευρωπαϊκή λογιστική μονάδα (ECU), ή το ευρώ (το τελευταίο για ένα μικρό χρονικό διάστημα).

Οι νομισματικές μονάδες εκφράζονται με κάποιο όνομα π.χ. δραχμή, οβολός, τάλαντο, ευρώ, κτλ και τις περισσότερες φορές είναι απαραίτητος ένας πιο συγκεκριμένος προσδιορισμός για την περιγραφή τους. Έτσι για παράδειγμα για την λίρα χρειάζεται επιπλέον ο προσδιορισμός της χώρας π.χ. λίρα Μεγάλης Βρετανίας και λίρα Αιγύπτου κτλ αφού με την λέξη λίρα η κάθε χώρα που έχει υιοθετήσει την συγκεκριμένη μονάδα στις συναλλαγές της, εκφράζει εντελώς διαφορετικά μεγέθη οικονομικών αξιών.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος των νομισμάτων των χωρών του κόσμου
* Σύμβολο νομίσματος
* ISO 4217

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85086790
* GND: 4064147-8
* NKC: ph115397

 |

 |
Το **Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο Εθνικών Μειονοτήτων Δύσης** ή KUNMZ (ρωσική γλώσσα: Коммунистический университет национальных меншинств запада (КУНМЗ), Kommunistichesky Universitet Natcionalnykh Menshinstv Zapada), γνωστό επίσης ως Πανεπιστήμιο της Δύσης, ιδρύθηκε τον Νοέμβριο του 1921 στη Μόσχα από την Κομμουνιστική Διεθνή (Κομιντέρν), ως πυρήνας εκπαίδευσης κομμουνιστικών στελεχών, προορισμένων να αποτελέσουν τα ηγετικά στελέχη των ανά τον κόσμο κομμουνιστικών κομμάτων.

Ίδρυση
------

Το εκπαιδευτικό αυτό ίδρυμα ξεκίνησε επίσημα τις εκπαιδευτικές του λειτουργίες τον Νοέμβριο του 1921, με απόφαση του Συμβουλίου Λαϊκών Επιτρόπων της Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδίας Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (ΡΣΟΣΔ). Πρώτος διευθυντής του ήταν ο Πολωνός Τζούλιαν Μαρσλέφσκι (1866-1925). Αρχικά στόχευε στην εκπαίδευση κομμουνιστών από τις δυτικές περιοχές της Ρωσίας, όπου ζούσαν μειονότητες (γερμανικές, πολωνικές κλπ), αργότερα όμως διευρύνθηκε και οι σπουδαστές που δεχόταν προέρχονταν από την Κεντρική και Δυτική Ευρώπη, τις Σκανδιναβικές χώρες, τα Βαλκάνια, τις ΗΠΑ και τον Καναδά. Η έδρα του ήταν στη Μόσχα και παράρτημά του στην Αγία Πετρούπολη.

Λειτουργία
----------

Οι λειτουργίες του ήταν παρόμοιες με εκείνες του Κομμουνιστικού Πανεπιστημίου Εργαζομένων Ανατολής (KUTV) που δεχόταν σπουδαστές κυρίως από την Ασία και την Ανατολική Ευρώπη. Το τρίτο κομματικό ίδρυμα Διεθνές Πανεπιστήμιο Λένιν (MLS) λειτουργούσε με σπουδαστές από όλο τον κόσμο σε πιο προχωρημένο επίπεδο. 

Τα μαθήματα περιελάμβαναν θεωρητικά και πρακτικά θέματα, όπως γνώση και ανάλυση της μαρξιστικής θεωρίας σε ανώτατο επίπεδο, οργανωτικά θέματα κομμάτων, μελέτη της επιστήμης του Δικαίου και της Διοίκησης, θεωρία και τακτικές της προλεταριακής επανάστασης, ανάλυση των προβλημάτων της σοσιαλιστικής πολιτικής θεώρησης, καθώς και οργανωτικά θέματα των εργατικών συνδικάτων και συνδικαλιστικών ενώσεων.

Στα τέλη του 1936, το Πανεπιστήμιο έκλεισε και οι λειτουργίες του μεταφέρθηκαν σε μικρότερα, τοπικά ινστιτούτα, σε διάφορες σοβιετικές δημοκρατίες. Στο KUNMZ σπούδασαν αρκετά σημαίνοντα στελέχη του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος, όπως ο Τίτο και ο Ενβέρ Χότζα, αλλά και καλλιτέχνες, όπως ο γερμανός ζωγράφος H. Vogeler. Η μεγάλη πλειοψηφία των μελών και στελεχών του ΚΚΕ σπούδασαν στο ΚΟΥΤΒ, ενώ λίγοι ήταν οι έλληνες κομμουνιστές που σπούδασαν στο KUNMZ, όπως ο Μάρκος Μαρκοβίτης, ο Γρηγόρης Γρηγοριάδης, ο Γιώργος Τυρίμος και ο Τζανής Φλαράκος. Όταν το KUNMZ έκλεισε σπούδαζαν 11 Έλληνες, οι οποίοι στάλθηκαν για την καθοδήγηση της ελληνικής κοινότητας που ζούσε στη νότια Ρωσία σε περιοχές της Μαύρης Θάλασσας.

Πηγές
-----

* Service, Robert. *Σύντροφοι: η παγκόσμια ιστορία του κομμουνισμού*. Αθήνα: Ψυχογιός, 2007.
* Βλάσης Αγτζίδης "Ο κόκινος καπνάς", Εναλλακτικές Εκδόσεις, Αθήνα 2010
* Μάριος Μαρκοβίτης "Όχι, δεν είμαι εχθρός του Λαού", Εκδόσεις Επίκεντρο, Θεσσαλονίκη 2017
* Τρότσκι, Λεόν. *Η Τρίτη Διεθνής μετά τον Λένιν*. Αθήνα: Παρασκήνιο, 2004.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αγτζίδης (2010), σελ. 266-267
2. ↑  Μαρκοβίτης (2017), σελ. 138
3. ↑  Μαρκοβίτης (2017), σελ. 140

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 246293916
* GND: 4665875-0

 |

 |
Ο **Μπασίρ Τζεμαγιέλ** (αραβικά: بشير الجميّل, προφέρεται: [baˈʃiːr lɪʒˈmajjɪl], 10 Νοεμβρίου 1947 - 14 Σεπτεμβρίου 1982) ήταν Λιβανέζος πολιτικός, διοικητής πολιτοφυλακής και εκλεγμένος πρόεδρος. Ήταν ανώτερο στέλεχος του κόμματος της Φάλαγγας και ανώτατος διοικητής της πολιτοφυλακής των Λιβανικών Δυνάμεων, κατά τη διάρκεια των πρώτων χρόνων του εμφυλίου πολέμου του Λιβάνου (1975-1990). Εξελέγη πρόεδρος στις 23 Αυγούστου του 1982, ενώ η χώρα σπαρασσόταν από τον εμφύλιο πόλεμο και βρισκόταν υπό την κατοχή του Ισραήλ και της Συρίας. Δολοφονήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου του 1982, μαζί με άλλους 26, όταν μια βόμβα εξερράγη στην έδρα της Φάλαγγας της Βηρυτού. Τη βόμβα είχε τοποθετήσει ο Χαμπίμπ Τανιούς Σαρτουνί. Το Ομοσπονδιακό Γραφείο Ερευνών (FBI) κατηγόρησε το Συριακό Κοινωνικό Εθνικιστικό Κόμμα (SSNP).

Τα πρώτα χρόνια
---------------

Ο Μπασίρ γεννήθηκε στη γειτονιά Ασσραφιέ της Βηρυτού στις 10 Νοεμβρίου του 1947. Ήταν ο νεότερος από τα έξι αδέλφια. Η οικογένεια Τζεμαγιέλ προέρχεται από το χωριό Μπικφαγιά της Περιφέρειας Ματν του Λιβάνου και αποτελούσε μία από τις πλέον σημαίνουσες χριστιανικές οικογένειες της χώρας. Ο πατέρας του ήταν ο Πιερ Τζεμαγιέλ, ο οποίος ίδρυσε το κόμμα της Φάλαγγας το 1936 ως κίνημα νεολαίας. Ο Μπασίρ Τζεμαγιέλ παρακολούθησε το Κολέγιο Ιησουιτών Νοτρ Νταμ ντε Ζαμχούρ (Jesuit Collège Notre Dame de Jamhour) και το Ίδρυμα Μοντέρν ντυ Λιμπάν (Institution Moderne du Liban, IML) - Φανάρ. Ολοκλήρωσε τις πανεπιστημιακές σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Σεν-Ζοζέφ (Université Saint-Joseph - USJ) στη Βηρυτό. Μετά τη διδασκαλία του για τρία χρόνια στο Ινστιτούτο Μοντέρν ντυ Λιμπάν, αποφοίτησε το 1971 με πτυχίο νομικής και άλλο ένα στις πολιτικές επιστήμες το 1973. Το 1971 ο Τζεμαγιέλ σπούδασε στο Κέντρο για το Αμερικανικό και Διεθνές Δίκαιο (The Center for American and International Law) κοντά στο Ντάλας του Τέξας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1972 εντάχθηκε στο δικηγορικό σύλλογο και άνοιξε ένα γραφείο στην οδό Hamra, στη Δυτική Βηρυτό.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μπασίρ Τζεμαγιέλ** |

1. ↑  Reuters (10 Μαρτίου 1982). «Phalangists identify bomber of Gemayel as Lebanese leftist». *The New York Times*. .
2. ↑  Neil A. Lewis (18 Μαΐου 1988). «U.S. Links Men in Bomb Case To Lebanon Terrorist Group». *The New York Times*. .
3. ↑  «Bashir Gemayel (1947-1982)». Bachir Gemayel. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2012.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 183577963
* LCCN: n82235767
* ISNI: 0000 0003 6498 4451
* GND: 119519631
* SUDOC: 078999073
* BNF: cb14548686j (data)

 |

 |