Η **Ελεονώρα (Νόρα) Χρηστίδη Ζαΐμη** (αγγλικά: Eleanor Christides Zaimis, 16 Ιουνίου 1915 – 3 Οκτωβρίου 1982) ήταν Ελληνοβρετανίδα πανεπιστημιακός, που διετέλεσε καθηγήτρια στην Ιατρική Σχολή του Royal Free Hospital.  Ήταν αποδέκτης του Διεθνούς Βραβείου του Ιδρύματος Gairdner 1959 για τη μελέτη των ενώσεων μεθωνίου και άλλες συνεισφορές στη φαρμακολογία. 

Η Ζαΐμη εξελέγη στο Hall of Fame της Βρετανικής Φαρμακολογικής Εταιρείας.

Οικογένεια και εκπαίδευση
-------------------------

Η Ζαΐμη γεννήθηκε στο Γκαλάτσι της Ρουμανίας.  Ο πατέρας της, Γιάννης Χρηστίδης εργαζόταν στον τομέα της ναυτιλίας και η μητέρα της, Ελένη Ανούτσου, ήταν κόρη γαιοκτήμονα. Σπούδασε στο Ελληνικό Γυμνάσιο και αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1938.   Τα επόμενα εννέα χρόνια απέκτησε MD και BSc στη χημεία.   Υπήρξε μαθήτρια του καθηγητή και ακαδημαϊκού Γεωργίου Ιωακείμογλου.

Καριέρα
-------

Μετά την αποφοίτησή της από την ιατρική, εργάστηκε ως βοηθός καθηγήτρια Φαρμακολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εκείνη την περίοδο, ήταν μέλος μιας επιτροπής για την αξιολόγηση νέων αντιβιοτικών όπως η πενικιλίνη και η στρεπτομυκίνη.  Το 1947 πήγε στην Αγγλία ως υπότροφος του Βρετανικού Συμβουλίου. Αφού εργάστηκε για σύντομο χρονικό διάστημα ως βοηθός ερευνήτρια στο τμήμα φαρμακολογίας του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ και αργότερα στο Εθνικό Ινστιτούτο Ιατρικής Έρευνας, μετακόμισε στο τμήμα φαρμακολογίας στη σχολή φαρμακευτικής του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Το 1950 εξελέγη συνεργάτης της Φυσιολογικής Εταιρείας και τελικά έγινε τακτικό της μέλος το 1951.  Το 1954 έγινε επικεφαλής του τμήματος φαρμακολογίας στο Royal Free. Το 1956, της απονεμήθηκε το Βραβείο Κάμερον για τη Θεραπευτική από το Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου. Της απονεμήθηκε θέση καθηγήτριας από την Ιατρική Σχολή του Royal Free Hospital το 1958 και παρέμεινε επικεφαλής του τμήματος μέχρι τη συνταξιοδότησή της το 1980. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, συνέβαλε σημαντικά στους τομείς της νευρομυϊκής και καρδιαγγειακής φαρμακολογίας. Το 1958 έλαβε το διεθνές βραβείο του Ιδρύματος Gairdner.  Το 1962 της απονεμήθηκε ο Σταυρός του Ταξιάρχη του Ελληνικού Τάγματος της Ευεργεσίας και το 1968 έλαβε το μετάλλιο φαρμακολογίας NP Kravkov από την Ακαδημία Ιατρικών Επιστημών της ΕΣΣΔ. Μεταξύ 1967 και 1971, ήταν στην επιτροπή της Φυσιολογικής Εταιρείας. Αναγορεύτηκε επίτιμο μέλος της Ιατρικής Ακαδημίας της Ρώμης και αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. 

Έχει συνεργαστεί με τον Γουίλιαμ Πέιτον στις ενώσεις μεθωνίου, ανακαλύπτοντας το δεκαμεθώνιο και το εξαμεθώνιο.  Ήταν ανάμεσα στους πρώτους επιστήμονες που συνειδητοποίησαν τη σημασία της έρευνας της χρόνιας καθώς και της οξείας επίδρασης της ελάχιστης χρήσης φαρμάκων.

Δημοσιεύσεις
------------

* *Textbook on Hygiene*, 1948
* *Evaluation of new drugs in man*, 1963
* *Nerve growth factor and its antiserum*, 1972
* *Neuromuscular junction*, 1976

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Γαλλικά) *Base biographique*. 10045.
2. 1 2 3 4  British Medical Journal obituary
3. ↑  Gairdner Foundation International Award page for Eleanor Zaimis
4. ↑  «Eleanor Zaimis». *British Pharmacological Society*. Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2019.
5. ↑  Hudson, Briony· Boylan, Maureen (8 Ιουνίου 2013). *The School of Pharmacy, University of London: Medicines, Science and Society, 1842-2012* (στα Αγγλικά). Academic Press. ISBN 9780124076907.
6. 1 2  «Ζαΐμη, Ελεονώρα (Γαλάτσι Ρουμανίας, 1915 - Αθήνα, 1982) - Εκδοτική Αθηνών Α.Ε.». *www.greekencyclopedia.com*. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2022.
7. ↑  Λασκαράτος, Γιάννης (30 Νοεμβρίου 1999). «Γεώργιος Ιωακείμογλου: Θεμελιωτής της σύγχρονης Πειραματικής Φαρμακολογίας». *Τα Νέα*.
8. 1 2 3  «Eleanor Zaimis | RCP Museum». *history.rcplondon.ac.uk*. Ανακτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2020.
9. ↑  «Βιβλιοθήκη ΑΣΚΙ». *62.103.28.111*. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2022. [*νεκρός σύνδεσμος*]