recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Μάικλ Ολαϊτάν** (γεννημένος την Πρωτοχρονιά του 1993 στην πόλη Τζος της Νιγηρίας) είναι Νιγηριανός διεθνής ποδοσφαιριστής.

Καριέρα
-------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Ο Μάικλ Ολαϊτάν έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα σε ομάδα της χώρας του και συγκεκριμένα στους Μάιτι Τζετς, ομάδα της πρώτης κατηγορίας του πρωταθλήματος Νιγηρίας. 

Τον Φεβρουάριο του 2011 ταξίδεψε από τη Νιγηρία με προορισμό την Ελλάδα και συγκεκριμένα τη Βέροια, η οποία τότε αγωνιζόταν στη Football League. Πραγματοποίησε το επίσημο ντεμπούτο του με την ομάδα της Βέροιας στις 3 Απριλίου 2011, σε αγώνα εναντίον του Διαγόρα Ρόδου. 

Όσο έπαιρνε ευκαιρίες, έδειχνε πολύ καλά στοιχεία προκαλώντας από πολύ νωρίς το ενδιαφέρον αρκετών ομάδων. Ήταν μάλιστα ένας από τους καλύτερους παίκτες της ομάδας της Ημαθίας στην πορεία ανόδου στη Σούπερ Λιγκ την περίοδο 2011-12, αγωνιζόμενος μάλιστα στα περισσότερα παιχνίδια ως βασικός. Οι πολύ καλές του εμφανίσεις, οδήγησαν στο να αναδειχθεί ως "το μεγαλύτερο ταλέντο της χρονιάς για τη Football League". Με την ομάδα της Βέροιας, πραγματοποίησε συνολικά 68 συμμετοχές, πετυχαίνοντας 17 γκολ και μοιράζοντας 10 ασίστ.

Στις 30 Απριλίου 2013 ανακοινώθηκε και επίσημα η απόκτησή του από τον Ολυμπιακό Πειραιώς, με τον οποίο υπέγραψε συμβόλαια διάρκειας τεσσάρων ετών. Στις 2 Μαρτίου 2014 ο Ολαϊτάν είχε ένα σοβαρό επεισόδιο υγείας, καθώς κατά τη διάρκεια του ελληνικού ντέρμπι Ολυμπιακός -Παναθηναϊκός κι ενώ ο αγώνας βρισκόταν στο 30ό λεπτό, ο Νιγηριανός έπεσε ξαφνικά στο έδαφος δίχως να έχει επαφή με κάποιον, προκαλώντας την έντονη ανησυχία τόσο των παικτών και των δύο ομάδων όσο και των οπαδών που φοβήθηκαν για το χειρότερο. Οι γιατροί εισήλθαν άμεσα στον αγωνιστικό χώρο και επανέφεραν γρήγορα τον Ολαϊτάν, με τους θεατές του γηπέδου αλλά και τους ανθρώπους και των δύο ομάδων να χειροκροτούν για την ενθάρρυνση του παίκτη. Η διάγνωση των γιατρών μετά την προσκόμιση του Ολαϊτάν στο νοσοκομείο ήταν ότι επρόκειτο για ιογενή μυοκαρδίτιδα, η οποία προκλήθηκε από λοίμωξη και προκάλεσε με τη σειρά της καρδιακές αρρυθμίες και έπειτα το λιποθυμικό επεισόδιο που προκάλεσε έντονη ανησυχία. Ο Ολαϊτάν παρέμεινε στο νοσοκομείο για εξετάσεις και ανάρρωση αρκετές μέρες μένοντας εκτός γηπέδων για όλο το υπόλοιπο της περιόδου 2013-14. 

Στις 29 Ιανουαρίου 2015 ανακοινώθηκε ο δανεισμός του από τον Ολυμπιακό στον Εργοτέλη.

### Στις εθνικές ομάδες

Ο Μάικλ Ολαϊτάν πραγματοποίησε το επίσημο ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα της Νιγηρίας Κ-20 στις 4 Ιουνίου 2013 στον ισόπαλο αγώνα (1-1) με την αντίστοιχη της Βραζιλίας.

Διακρίσεις
----------

Ολυμπιακός
* Πρωτάθλημα Ελλάδας (1) 2014

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Πανελλήνιος Σύλλογος Αμειβομένων Ποδοσφαιριστών, ανακτήθηκε 02/09/2013». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2013.
2. ↑  Ανακοίνωση Ολυμπιακού
3. ↑  Ανακοίνωση Εργοτέλη

Εξωτερικές πηγές
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Το προφίλ του Ολαϊτάν στο transfermarkt.co.uk
* Κορυφαίος της Football League ο Ολαϊτάν για το 2012
* Ανακοίνωσε Ολαϊτάν ο Ολυμπιακός Αρχειοθετήθηκε 2013-05-03 στο Wayback Machine.
* Ντεμπούτο Ολαϊτάν στην Εθνική Νιγηρίας Νέων
Συντεταγμένες: 52°54′5.58″N 17°53′2.15″E﻿ / ﻿52.9015500°N 17.8839306°E﻿ / 52.9015500; 17.8839306

Το **Λουμπόστρον** (πολωνικά: Lubostroń) είναι χωριό του Πόβιατ Ζνιν, στο Βοεβοδάτο Κουγιαβίας-Πομερανίας της βορειοκεντρικής Πολωνίας. Απέχει περίπου 7 χιλιόμετρα νότια του Γουαμπίσιν, 16 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Ζνιν και 26 χιλιόμετρα νότια του Μπίντγκοστς.

Το χωριό είναι η τοποθεσία του Παλατιού του Σκουζέφσκι, το οποίο σχεδιάστηκε από τον κορυφαίο Πολωνό κλασικιστή, Στανίσουαφ Ζαβάντζκι, το 1800.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Λουμπόστρον** |

1. ↑  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. -514432.
2. ↑  «Κεντρική Στατιστική Υπηρεσία (ΚΣΥ) – Εθνικό Μητρώο Εδαφικού Επιμερισμού Γης» (στα Πολωνικά). 1 Ιουνίου 2008.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 246270061

 |

 |
Με την ονομασία **θερμική δεξαμενή** ή **δεξαμενή θερμότητας** ή **λουτρό θερμότητας** ή **θερμικό λουτρό** (κατά την έννοια διεργασίας) φέρεται οποιαδήποτε δεξαμενή ή άλλος χώρος θερμοδυναμικού συστήματος που καλύπτεται με θερμική ενέργεια.

Η θερμοκρασία της θερμικής δεξαμενής διατηρείται σταθερή και δεν αλλάζει με προσθαφαιρέσεις θερμότητας, αποτελώντας ουσιαστικά πηγή ενέργειας. Μεγαλύτερες θερμικές δεξαμενές στη φύση αποτελούν οι ωκεανοί, οι μεγάλες λίμνες, οι ποταμοί, καθώς και τεράστιες αέριες μάζες, η συμβολή των οποίων στις διάφορες γεωφυσικές διαδικασίες, όπως ειδικότερα στη διαμόρφωση του καιρού, είναι, αντίστοιχα, τεράστιες.
Το **Ινστιτούτο Πάουλ Έρλιχ** (*γερμ*. Paul-Ehrlich-Institut – Bundesinstitut für Impfstoffe und biomedizinische Arzneimittel, PEI, *αγγλ*. Paul Ehrlich Institute) είναι ένα γερμανικό ινστιτούτο υπεύθυνο για τα εμβόλια και τα βιοϊατρικά φάρμακα, το οποίο υπάγεται στο Υπουργείο Υγείας της Γερμανίας. Πήρε τ' όνομά του από τον γιατρό και επιστήμονα Παουλ Έρλιχ, ο οποίος έλαβε το βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής μαζί με τον Ίλια Μέτσνικοφ, για τη συμβολή τους στην ανοσολογία.

Στα βασικά καθήκοντα του ινστιτούτου περιλαμβάνονται η έρευνα, η αξιολόγηση και η άδεια κυκλοφορίας των βιοϊατρικών φαρμάκων που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση, καθώς και ανοσολογικών κτηνιατρικών φαρμάκων. Στην αρμοδιότητά του περιλαμβάνεται επίσης η έγκριση των κλινικών δοκιμών και της φαρμακοεπαγρύπνησης, δηλαδή η καταγραφή και η αξιολόγηση πιθανών ανεπιθύμητων ενεργειών. Τέλος το ινστιτούτο είναι υπεύθυνο για τον επίσημο έλεγχο παρτίδων, παρέχει επιστημονικές συμβουλές και κάνει επιθεωρήσεις.

Το ινστιτούτο Πάουλ Έρλιχ παρέχει συμβουλευτικές υπηρεσίες τόσο σε ομόσπονδο επίπεδο (ομόσπονδη κυβέρνηση, ομόσπονδα κρατίδια) όσο και σε διεθνές επίπεδο (Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Συμβούλιο της Ευρώπης).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «BASIG - Gesetz über das Bundesinstitut für Impfstoffe und biomedizinische Arzneimittel». *www.gesetze-im-internet.de*. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2021.
2. ↑  «The Nobel Prize in Physiology or Medicine 1908». *NobelPrize.org* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2021.
3. ↑  «Paul-Ehrlich-Institut - Institute». *www.pei.de*. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2021.
4. ↑  «Profile of the Paul-Ehrlich-Institut» (PDF). *pei.de*. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2021.
Ο **Θρασύβουλος Στανίτσας** (1910, Κωνσταντινούπολη - 18 Αυγούστου 1987, Αθήνα) ήταν Έλληνας πρωτοψάλτης του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στα Υψομαθεία της Κωνσταντινούπολης το 1910. Από μικρό παιδί έδειξε τη θέλησή του να μάθει το ύφος και τον τρόπο που ψέλνει κάποιος.Οι δάσκαλοί του ο Δημήτριος Βουτσινάς, ο Γιάγκος Βασιλειάδης, ο Μιχαήλ Χατζηαθανασίου και ο Ιωάννης Παλάσης τον προετοίμασαν για το μεγάλο έργο του, να γίνει λαμπαδάριος με πρωτοψάλτη τον Κωνσταντίνο Πρίγγο και ύστερα πρωτοψάλτης στο Οικουμενικό Πατριαρχείο με λαμπαδάριο τον Νικόλαο Δανηιλίδη. Υπηρέτησε ως Άρχων πρωτοψάλτης από το 1960 μέχρι το 1964, οπότε και εκδιώχθηκε από την Τουρκία. Έπειτα έψαλλε στον Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου Αμπελοκήπων έως τον θάνατό του το 1987.Επιπλέον διηύθυνε την χορωδία Μουσικόφιλων Πέραν, με την οποία έψαλλε σε πολλές συναυλίες εντός και εκτός Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένης της συναυλίας στις Βρυξέλλες.

Ο εξαίρετος αυτός καλλιτέχνης , με την επιμέλειά του, με την διακρίνουσα αυτόν ικανότητα και με την καλλιφωνία του, θεωρείται ένας απ' τους σημαντικότερους δασκάλους στη Βυζαντινή μουσική. Έχει συνθέσει πολλά μουσικά κείμενα και έχει εκδώσει το «Τριώδιο» του ιδίου. Σώζονται αρκετές ηχογραφημένες ερμηνείες του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Φαράσογλου, Σεραφείμ. «Άρχων Πρωτοψάλτης Της Μεγάλης Του Χριστού Εκκλησίας 1910 – 1987». *Σύλλογος Μουσικοφίλων Κωνσταντινουπόλεως*. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2020.
2. ↑  Ζαφειρόπουλος, Γιάννης (1989). *Χρονικό του 20ού αιώνα* (2η έκδοση). Αθήνα: Εκδόσεις Τέσσερα Έψιλον. σελ. 1368.
3. ↑  «Βυζαντινόν Μέλος - Θρασύβουλος Στανίτσας». *www.ec-patr.net*. Ανακτήθηκε στις 13 Αυγούστου 2022.
4. ↑  Βάβουλας, Νίκος. «Θρασύβουλος Στανίτσας - Βιογραφικό». *Κέντρον Ερευνών & Εκδόσεων*. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Αγγλικά) Βιογραφία
Συντεταγμένες: 31°34′59″N 64°22′09″E﻿ / ﻿31.58306°N 64.36917°E﻿ / 31.58306; 64.36917

Η **Λασκάρ Γκα**, ή *Λασκαργκά*, (γνωστή και ως **Μποστ** ή **Μπουστ**) είναι μία ιστορική πόλη στο νότιο Αφγανιστάν, δυτικά της Κανταχάρ στη περιοχή Χελμάντ. Βρίσκεται μεταξύ των Χελμάντ και Αργκαντάμπ ποταμών. Η Λασκάρ Γκα συνδέεται με αυτοκινητοδρόμους με την Κανταχάρ προς τα ανατολικά, την Ζαράν προς τα δυτικά και τη Χεράτ βορειοδυτικά. Πρόκειται για πολύ άγονη και έρημη περιοχή. Ωστόσο, υφίσταται ανεπτυγμένη γεωργία μόνο γύρω από τους παραπάνω ποταμούς. Η πόλη διαθέτει και ένα αεροδρόμιο, όχι πολύ αξιόλογο που βρίσκεται στην ανατολική όχθη του ποταμού Χελμάντ, 8 χλμ. βόρεια της συμβολής των δύο ποταμών. Ο πληθυσμός της το 2006 αριθμούσε 45.850 κατοίκους.

Ιστορία
-------

Το όνομα Λασκάρ Γκα στη περσική γλώσσα σημαίνει "στρατιωτικός καταυλισμός" (στρατώνες). Αναπτύχθηκε πριν μία χιλιετία περίπου, ως παρόχθιος στρατώνας - φυλάκιο για τους στρατιώτες που συνόδευαν τους βασιλείς στις μετακινήσεις τους. Έτσι σιγά σιγά άρχισε ν΄ αναπτύσσεται ως πόλη όπου και κατέληξε πρωτεύουσα της περιοχής. Στη περιοχή αυτή υφίσταται το μεγάλο "κάστρο του Μποστ", Καλά-ι-Μποστ, που παραμένει ένα εντυπωσιακό δείγμα οχύρωσης και αρχιτεκτονικής των μουσουλμανικών δυναστειών.

Η σύγχρονη πόλη άρχισε ν΄ αναπτύσσεται μετά την εγκατάσταση Αμερικανών μηχανικών που ανέλαβαν τη κατασκευή μεγάλων αρδευτικών έργων στη κοιλάδα Χελμάντ κατά τη δεκαετία του 1950. Έτσι η πόλη ξαναχτίστηκε σε αμερικανικό πρότυπο, με ευρείς δεντρόφυτους δρόμους και σπίτια με τούβλα και περίβολους που χωρίζουν από το δρόμο. Μετά τη σοβιετική εισβολή, όταν ξέσπασε ο αφγανικός εμφύλιος πόλεμος, τα δένδρα αυτά κόπηκαν. 

Μεταξύ των δεκαετιών του 1940 και του 1970 από τα μεγάλα τότε αρδευτικά έργα δημιουργήθηκε μία από τις πλέον εκτεταμένες ζώνες καλλιέργειας στο νότιο Αφγανιστάν, και πολλές χιλιάδες εκτάρια της ερήμου δόθηκαν τότε για γεωργική καλλιέργεια και κατοικίες. Το μεγάλο αρδευτικό έργο επικεντρώνεται σε τρία μεγάλα κανάλια: το Μπόγρα, το Σαμαλάν και το Νταρβισάν. Έτσι δημιουργήθηκαν νέες κοινότητες στη Nad-i-Ali Marja και βρίσκεται Δ.ΝΔ. της Λασκάρ Γκα.

Εθνογραφία
----------

Η Λασκάρ Γκα είναι το πιο κοσμοπολίτικο μέρος της έρημης γεωγραφικής αυτής περιοχής. Ο πληθυσμός, ωστόσο, αποτελεί σαφώς μια Παρσιβανική πλειοψηφία, τόσο στην πόλη όσο και στη γύρω περιοχή. Από την άποψη αυτή, η Λασκάρ Γκα βρίσκεται εθνοτικά ενάντια προς την Κανταχάρ στην οποία πλειοψηφούν οι Παστούν.

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.12ος, σ.381

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Lashkar Gah στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 246997657
* GND: 4230559-7

 |

 |
Ο **Μήδων** ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Κόδρου, μυθικού βασιλιά της Αθήνας.

Όταν πέθανε ο πατέρας του τον διαδέχτηκε. Ο Μήδων ήταν ο πρώτος μυθικός άρχοντας της Αθήνας, και βασίλεψε ως τον θάνατό του. Η άνοδος στον θρόνο δεν ήταν εύκολη, αφού ο Νειλέας, ο αδερφός του Μήδωνα είχε επίσης βλέψεις και αμφισβήτησε την ικανότητα του Μήδωνα να βασιλέψει, λόγω κάποιας αναπηρίας που είχε. Οι Αθηναίοι έστειλαν αποστολή για να ζητήσουν χρησμό από τους Δελφούς. Ο χρησμός ήταν ευνοϊκός για τον Μήδωνα, και έτσι ο Νειλέας αποφάσισε να εγκαταλείψει την Αθήνα και να μεταναστεύσει μαζί με πολλούς άλλους στην Ιωνία, ιδρύοντας εκεί αποικία.

Οι Ευπατρίδες εκμεταλλεύτηκαν την διαμάχη της διαδοχής και κατάργησαν τον θεσμό του βασιλιά, μετατρέποντάς τον σε άρχοντα εφ όρου ζωής. Ο Μήδων ήταν ο πρώτος άρχοντας της Αθήνας εφ όρου ζωής. Πέθανε το 1050 π.Χ. και τον διαδέχτηκε ο γιος του Άκαστος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παυσανίας, *Ελλάδος περιήγησις*, 7, 2, 1.
2. ↑  Rev Thomas Harwood, επιμ. (1801). *Grecian antiquities; or, An account of the public and private life of the Greeks... chiefly designed to explain words in the Greek classics, according to the rites and customs to which they refer. To which is added, a chronology of remarkable events in the Grecian history, from the foundation of the kingdom of Argos under Inachus, to the death of Alexander* (στα Αγγλικά). Λονδίνο: T. Cadell & W. Davies. Ανακτήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2009.
Θερμικός εκτυπωτήςΘερμικός εκτυπωτής
Οι **θερμικοί εκτυπωτές** ή **thermal printers** είναι ειδικοί εκτυπωτές που εκτυπώνουν σε θερμικό χαρτί. Τους συναντάμε στην καθημερινότητα μας, γιατί χρησιμοποιούνται σε φορολογικούς μηχανισμούς, fax, τερματικά πιστωτικών καρτών, εκτυπώσεις εισιτηρίων σινεμά, συναυλιών, Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και κυρίως σε ταμειακές μηχανές καταστημάτων, ΑΤΜ κ.α.

Πως λειτουργεί
--------------

Η βασική διαφορά ενός θερμικού εκτυπωτή με έναν κοινό εκτυπωτή είναι θερμική εκτυπωτική κεφαλή που διαθέτει, αλλά και το θερμικό χαρτί το οποίο μαυρίζει όπου εφαρμοστεί αυξημένη θερμότητα. Το κυριότερο όμως είναι ότι ένας θερμικός εκτυπωτής δεν χρησιμοποιεί μελάνι ή τόνερ. 
Κατά την εντολή της εκτύπωσης τα δεδομένα μεταφέρονται στην θερμική κεφαλή και ανάλογα το είδος του εκτυπωτή, μεταφέρει θερμικά το μελάνι από την μελανοταινία στην ετικέτα ή απευθείας στο ειδικό χαρτί.

Υπάρχουν διάφορα είδη μελανοταινιών και διαφέρουν ως προς το υλικό κατασκευής τους (ρητίνης, κεριού ή και συνδυασμός) και τις χρησιμοποιούμε ανάλογα την ετικέτα που θέλουμε να εκτυπώσουμε, εάν είναι χάρτινη ή πλαστική.

Διαφοροποιήσεις στις εκτυπώσεις
-------------------------------

* **Εκτύπωση θερμικής μεταφοράς**: Για την εκτύπωση αυτή απαιτείται ειδική μελανοταινία και μοιάζει ιδιαίτερα με την κλασική εκτύπωση. Αυτός ο τρόπος χρησιμοποιείται ευρέως, διότι είναι ποιο ανθεκτική λύση και έχει υψηλότερη ποιότητα.
* **Άμεση θερμική εκτύπωση**: Για την εκτύπωση αυτή απαιτείται ένα ειδικό χαρτί που μαυρίζει κατά τη διαδικασία. Έτσι η κεφαλή εκτύπωσης εκτυπώνει θερμικά, "μαυρίζοντας" το χαρτί.

Πλεονεκτήματα
-------------

Συγκριτικά με άλλες εκτυπωτικές λύσεις, οι εκτυπώσεις με θερμικούς εκτυπωτές είναι πολύ οικονομικές. Δεν απαιτούνται μελάνια και αναλώσιμα και το κόστος κυμαίνεται περίπου 4 ευρώ ανά 1000 ετικέτες.
Το κυριότερα πλεονεκτήματα είναι 

* Η υψηλή ταχύτητα εκτύπωσης
* Η ανθεκτικότητα στον χρόνο
* Δεν χρειάζονται καθόλου συντήρηση
* Υψηλή ποιότητα εκτύπωσης

Μειονεκτήματα
-------------

* Κάπως υψηλό κόστος μελανοταινίας και θερμικών ετικετών
* Μικρή διάρκεια ζωής της εκτύπωσης (λόγω μεγάλης ευαισθησίας στο φως)

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Θερμικός εκτυπωτής** |
Άποψη του Ινστιτούτου
Το **Ινστιτούτο Μαξ Πλανκ για την Εξελικτική Ανθρωπολογία** (γερμανικά: Max Planck-Institut für-evolutionäre Anthropologie) είναι ερευνητικό ίδρυμα που εδρεύει στη Λειψία της Γερμανίας και ιδρύθηκε το 1997. Είναι μέρος της Εταιρείας Μαξ Πλανκ.

Το Ινστιτούτο αποτελείται από πέντε τμήματα (εξελικτική ψυχολογία και συγκριτική ψυχολογία, εξελικτική γενετική, ανθρώπινη εξέλιξη, πρωτευοντολογία και ανθρώπινη συμπεριφορά, οικολογία και πολιτισμός) και σήμερα απασχολεί περίπου τριακόσια τριάντα άτομα. Το τμήμα γλωσσολογίας έκλεισε τον Μάιο του 2015, μετά την αποχώρηση του διευθυντή του, Μπέρναρντ Κόμρι (Bernard Comrie).

Γνωστοί επιστήμονες που εργάζονται σήμερα στο ινστιτούτο είναι ο Σβάντε Πάαμπο (Svante Pääbo) (γενετική), ο Μίκαελ Τομαζέλο Michael Tomasello (ψυχολογία), Κρίστοφερ Μπος (Christophe Boesch) (πρωτευοντολογία), Ζαν-Ζακ Ουμπλέν (Jean-Jacques Hublin) (Εξέλιξη) και ο Ρίτσαρντ ΜακΈλρηθ (Richard McElreath) (εξελικτική οικολογία).

Εκμάθηση της γλώσσας στην πρώιμη παιδική ηλικία
-----------------------------------------------

Ερευνητές του Ινστιτούτου ανέπτυξαν ένα υπολογιστικό μοντέλο ανάλυσης για την εκμάθηση της γλώσσας στην πρώιμη παιδική ηλικία αναλύοντας πρώιμες συνομιλίες και προβλέποντας τη δομή αυτών των συνομιλιών σε μεταγενέστερα ηλικιακά στάδια. Έδειξαν ότι τα μικρά παιδιά μπορούν να αναπτύξουν τους δικούς τους κανόνες για την ομιλία. Αυτοί οι κανόνες είναι καλύτεροι προγνωστικοί παράγοντες για την επακόλουθη χρήση του λόγου από τις παραδοσιακές γραμματικές.

Παραπομπές-σημειώσεις
---------------------

1. ↑  Για την ορολογία βλ. «primatology = πρωτευοντολογία». Lexilogia.gr. 7 Ιουλίου 2008. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2016.
2. ↑  «Toddlers develop individualized rules for grammar». PhysOrg. 5 Οκτωβρίου 2009.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Homepage of the Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology

Συντεταγμένες: 51°19′14″N 12°23′40″E﻿ / ﻿51.32056°N 12.39444°E﻿ / 51.32056; 12.39444

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 131735003
* LCCN: no2008002714
* ISNI: 0000 0001 2159 1813
* GND: 1401468-3
* SUDOC: 169797554

 |

 |
Ο **Θρασύβουλος Ζαΐμης** (1896 - 1985), γόνος της ιστορικής οικογένειας των Ζαΐμηδων, ήταν Έλληνας αξιωματικός του στρατού.

Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν πρωτότοκος γιος του Ασημάκη Ζαΐμη και της Λουκίας Νέγρη. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από σπουδαία οικογένεια των Καλαβρύτων και ήταν εγγονός του Θρασύβουλου Ζαΐμη ενώ από την πλευρά της μητέρας του από τις οικογένειες Νέγρη και Υψηλάντη. Ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία και φοίτησε στη Σχολή Ευελπίδων. Έλαβε μέρος στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και την Μικρασιατική Εκστρατεία καθώς και στον ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940. Ανακλήθηκε στην ενεργό δράση το 1944 και το 1951 προήχθη σε αντιστράτηγο αναλαμβάνοντας παράλληλα γενικός επιθεωρητής στρατού. Παραιτήθηκε από το στράτευμα το 1954. Διετέλεσε επίσης διευθυντής Πυροβολικού του Γενικού Επιτελείου Στρατού.

Απεβίωσε στην Αθήνα.

Πηγές
-----

1. 1 2  Εγκυκλοπαίδεια Παπυρος Λαρους Μπριταννικα, εκδοτικός οίκος Πάπυρος, τόμος 25, σελ. 299
Το **Μέτωπο του Ντον** ήταν ένα από τα μέτωπα του Σοβιετικού Κόκκινου Στρατού κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο μεταξύ Σεπτεμβρίου 1942 και Φεβρουαρίου 1943. Διοικήθηκε καθ' όλη τη διάρκεια του από τον Κονσταντίν Ροκοσόφσκι. 

Πήρε το όνομά του από τον ποταμό Ντον στη Ρωσία.

Σχηματισμός
-----------

Το μέτωπο δημιουργήθηκε με εντολή *STAVKA* της Ανώτατης Διοίκησης στις 28 Σεπτεμβρίου 1942, προκειμένου να σχηματίσει μια πιο συνεκτική δομή διοίκησης στις πολύ ενισχυμένες σοβιετικές δυνάμεις, που πολεμούσαν μέσα και γύρω από το Στάλινγκραντ. 

Η αρχική σύνθεση του Μετώπου ήταν η εξής:

* 1η Στρατιά Φρουρών - Κίριλ Μοσκαλένκο
* 21η Στρατιά - Νικολάι Κρίλοφ
* 24η Στρατιά - Ντμίτρι Τιμοφέιεβιτς Κοζλόφ
* 63η Στρατιά - Βασίλι Κουζνέτσοφ
* 66η Στρατιά - Ροντιόν Μαλινόφσκι
* 4η Στρατιά Τεθωρακισμένων - Βασίλι Κριουτσένκιν
* 16η Αεροπορική Στρατιά - Σεργκέι Ρουντένκο

Η διοίκηση του νέου μετώπου προήλθε σχεδόν εξ ολοκλήρου από το Μέτωπο Μπριάνσκ του Ροκοσόφσκι, ηγέτες που εμπιστευόταν και τον ακολοήθησαν, μέχρις ότου του δόθηκε εντολή να αναλάβει τη διοίκηση του 2ου Λευκορωσικού Μετώπου στα τέλη του 1944. 

Με βάση την οδηγία STAVKA της 5ης Φεβρουαρίου 1943, το Μέτωπο Ντον μετατράπηκε σε Κεντρικό Μέτωπο στις 15 Φεβρουαρίου 1943.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Dr. Boris Sokolov, *Marshal K.K. Rokossovsky*. Helloin & Company, Ltd. Solihull, UK, 2015, pp 188-89
Το **Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών** (**Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη**) είναι φορέας που ιδρύθηκε το 1959 με κληροδότημα του γλωσσολόγου Μανόλη Τριανταφυλλίδη (1883-1959) με σκοπό την προαγωγή, τη μελέτη και την καλλιέργεια της ελληνικής γλώσσας.

Ιστορία
-------

Ο Μανόλης Τριανταφυλλίδης ήταν σημαντικότατος παράγοντας για την καλλιέργεια της δημοτικής γλώσσας, ιδιαίτερα με τη σύνταξη της «Νεοελληνικής Γραμματικής» το 1939, σημαντικότατο έργο για την σχολική εκπαίδευση, που τότε και για αρκετά χρόνια αργότερα είχε σαν χαρακτηριστικό της (όπως και όλο το ελληνικό κράτος) τη διγλωσσία, δηλαδή τη χρήση και της δημοτικής και της καθαρεύουσας.

Το 1956, τρία χρόνια πριν το θάνατό του, συνέταξε την διαθήκη του, στην οποία ζητούσε να χρησιμοποιηθεί η περιουσία του για να συνεχιστεί το έργο του ώστε να «...ωφεληθούν κάπως από την περιουσία μου τα Ελληνόπουλα, γιατί αυτά βασανίζονται και ζημιώνουν από τη γλωσσική ακαταστασία που βασιλεύει στην παιδεία και στη ζωή μας.».

Το ίδρυμα Τριανταφυλλίδη ιδρύθηκε το 1959 ως παράρτημα της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης με σκοπό την προαγωγή της ελληνικής γλώσσας, με έρευνα, επιστημονικές δημοσιεύσεις, συγκέντρωση αρχειακού ελληνικού και η έκδοση βιβλίων.

Το 1998 δημοσίευσε διαδικτυακά (on-line) το ψηφιακό «Λεξικό της κοινής νεοελληνικής».

Το 2014, το ίδρυμα βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών με το Χρυσό Μετάλλιο της Τάξης των Γραμμάτων και των Καλών Τεχνών, «για την καλλιέργεια της δημοτικής γλώσσας και της νεοελληνικής φιλολογίας και την προαγωγή της παιδείας του ελληνικού λαού με σημαντικότατο εκδοτικό και ερευνητικό έργο»

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοσελίδα του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη
* Οι εκδόσεις του Ιδρύματος[*νεκρός σύνδεσμος*]

Δείτε επίσης
------------

* Νεοελληνική λογοτεχνία

Αναφορές
--------

1. ↑  Διαθήκη του Μανόλη Τρανταφυλλίδη, απόσπασμα, Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών - Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη, Ιστορικά στοιχεία, ανακτήθηκε στις 20/12/2014
2. ↑  Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών (Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη), Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
3. ↑  Λεξικό της κοινής νεοελληνικής, on-line λεξικό του Ιδρύματος Τριανταφυλλίδη
4. ↑  Απονεμήθηκαν τα Βραβεία της Ακαδημίας Αθηνών για το 2014, in.gr, ανακτήθηκε στις 20/12/2014

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 126721622
* **BiblioNet**: 6564
* LCCN: nr94008993
* SUDOC: 050390651

 |

 |
**Θρακολογία** ονομάζεται η επιστήμη που σκοπό έχει τη μελέτη του αρχαίου Θρακικού πολιτισμού, από την απώτατη αρχαιότητα μέχρι και τον 4ο μ.Χ. αιώνα. Η μελέτη των Θρακικών σπουδών γνώρισε ιδιαίτερη προβολή κατά τα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα, όταν ο Αλέξανδρος Φόλ άρχισε να μελετά τα αρχαία θρακικά μνημεία των παραλίων της Μαύρης Θάλασσας. Μάλιστα ιδρύθηκε στη Βουλγαρία και σχετικό Ινστιτούτο, ως παράρτημα της Βουλγαρικής Ακαδημίας Επιστημών.

Γνωστικά Πεδία
--------------

Η Θρακολογία μελετά κυρίως την ιστορία των αρχαίων θρακικών φύλων και των κρατών που αυτά συγκρότησαν, τη θρακική μυθολογία και θρησκεία, καθώς και τη θρακική διάλεκτο. Στην Ελλάδα δεν μελετάται αυτοτελώς, με μόνη εξαίρεση το Θρακικό Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο. Ως γνωστικό αντικείμενο μοιράζεται μεταξύ Αρχαιολογίας και Λαογραφίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη Ιστοσελίδα του Ινστιτούτου Θρακολογίας
* Thracology.org
Ο **Θρασύβουλος Πετιμεζάς** (1874 - 1939) ήταν Έλληνας πολιτικός και καθηγητής Εμπορικού Δικαίου στη Νομική Σχολή Αθηνών.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στο Ναύπλιο και ήταν γιος του Γεωργίου Πετιμεζά, πολιτικού, δικαστή και γόνου της αρχοντικής οικογένειας των Πετιμεζάδων. Σπούδασε νομική και το 1912 εξελέγη τακτικός καθηγητής του εμπορικού δικαίου στη νομική σχολή Αθηνών, θέση την οποία διατήρησε μέχρι τον θάνατο του. Σύντομα εξελίχθηκε σε μια από τις μεγαλύτερες μορφές μεταξύ των νομικών της εποχής.

Το 1907 ίδρυσε μαζί με τον Αλέξανδρο Παπαναστασίου και τον Αλέξανδρο Δελμούζο την Κοινωνιολογική Εταιρεία. Υπήρξε βουλευτής της Α΄ και Β΄ Αναθεωρητικής Βουλής (1910 και 1911), νομικός σύμβουλος της προσωρινής κυβέρνησης της Θεσσαλονίκης και μέλος της επιτροπής αναθεώρησης του εμπορικού και ναυτικού δικαίου. Το 1918 προτάθηκε από το Υπουργείο Εξωτερικών της Κυβέρνησης Ελευθερίου Βενιζέλου να εκπροσωπήσει μεταξύ άλλων, με την ευκαιρία της συνόδου του Εθνικού Συμβουλίου του SFIO στο Παρίσι την Γενική Εργατική Συνομοσπονδία Πειραιώς και το Εργατικό Κέντρο Πειραιώς, ως πιο κατάλληλος να χειριστεί τα θέματα που θα συζητούνταν και λόγω του χαμηλού μορφωτικού επιπέδου των Ελλήνων εργατικών αντιπροσώπων έναντι των άλλων Δυτικοευρωπαίων συντρόφων τους. Το 1926 διετέλεσε υπουργός Εσωτερικών (και προσωρινώς Συγκοινωνιών) στην κυβέρνηση Γεωργίου Κονδύλη. Εξέδωσε τα έργα *Ναυτικόν Δίκαιον* (1929), *Εμπορικόν Δίκαιον* κ.α. ενώ αρθρογραφούσε και σε νομικά περιοδικά της εποχής.

Πέθανε στην Αθήνα το 1939.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Θρασύβουλος Πετιμεζάς». *www.gnosinet.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2016.
2. ↑  Λεονταρίτης, Γιώργος (1978). *Το ελληνικό σοσιαλιστικό κίνημα κατά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο*. Αθήνα: εκδ. Εξάντας. σελ. 221.
3. ↑  «Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης | Κυβέρνηση ΚΟΝΔΥΛΗ ΓΕΩΡΓΙΟΥ (1926)». *www.ggk.gov.gr*. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2016.
4. ↑  «Πανδέκτης: Πετιμεζάς Θρασύβουλος». *pandektis.ekt.gr*. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2016.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 191842475
* SUDOC: 116355492

 |

 |
Η **Ιβάνα Ντούλιτς Μάρκοβιτς** (*σερβικά : Ивана Дулић-Марковић*) γενννημένη στις 13 Ιουνίου 1961 στο Ζάγκρεμπ της Γιουγκοσλαβίας, είναι Κροάτισα πολιτικός της Σερβίας. Ήταν ο αναπληρωτής Πρωθυπουργός στην Κυβέρνηση Βόισλαβ Κοστούνιτσα από το 2004 έως το 2007.

Ήταν υπουργός Γεωργίας, δασών και διαχείρισης υδάτων την περίοδο 2004-2006, όταν παραιτήθηκε για να αναλάβει τη νέα θέση του αναπληρωτή πρωθυπουργού.

Είναι μέλος του κόμματος Г17 плус. Αποφοίτησε με διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου στη βιοτεχνολογία το 1999, και ήταν βοηθός διδασκαλίας σε σχολή της βιολογίας. Είναι επίσης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Μπάνια Λούκα. Έχει δύο παιδιά από τον πρώην σύζυγό της.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mirjana Hrga, Epicentar ~21:20[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  «Изјаве.net - Ивана Дулић-Марковић». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουλίου 2014.
3. ↑  Ивана Дулић Марковић: Нисам лопов
Οι **ηλιαστές** (αρχαία ελληνικά: *ἡλιασταί*) ήσαν τα μέλη των ελληνικών δικαστηρίων κατά την διάρκεια της Αρχαιότητας. Ο ορισμός του γινόταν από την Εκκλησία του Δήμου.

Έδιναν τον ηλιαστικό όρκο.

Η Ηλιαία αποτελούσε το λαϊκό δικαστήριο. Αποτελούμενο από 6.000 πολίτες, ηλικίας μεγαλύτερης των 30 ετών (τους ηλιαστές), ήταν υπεύθυνο για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέλη της Ηλιαίας ορίζονταν μέσω κλήρωσης σε ετήσια βάση από την Εκκλησία του Δήμου. Οι ηλιαστές έδρευαν σε ξύλινους πάγκους επικαλυμμένους με σχοινένιες ψάθες, ενώ ο άρχων ο οποίος προήδρευε της συνεδρίασης έδρευε επάνω σε ένα υψηλό βάθρο γνωστό ως *βῆμα*.

Υπό τον Περικλή, οι ηλιαστές ελάμβαναν καθημερινό μισθό ύψους ενός οβολού, ο οποίος, στην συνέχεια, αυξήθηκε στους τρεις οβολούς από τον Κλέωνα, το 425 π.Χ. Στην Ηλιαία μετείχαν, εκείνη την περίοδο, εκπρόσωποι των χαμηλότερων κοινωνικών τάξεων οι οποίοι επιθυμούσαν να λάβουν τον συγκεκριμένο χαμηλό μισθό, ή ηλικιωμένοι. Το δικαστικό σύστημα ξεκίνησε, εκείνη την περίοδο, να εμφανίζει παρεκκλίσεις, αποτελώντας αντικείμενο στα χέρια δημαγωγών ή να λαμβάνει χώρα κατάχρηση του ρόλου του εκ μέρους συκοφαντών. Οι ηλιαστές αποτέλεσαν αντικείμενο χλευασμού εκ μέρους του Αριστοφάνη, ιδιαίτερα εντός τους έργου του υπό τον τίτλο *Σφήκες*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  
	* Flacelière, Robert (1971). *La vie quotidienne en Grèce au siècle de Périclès* (στα Γαλλικά). Hachette. σελ. 289. RF. .
2. ↑  Marc-Jean Alfonsi, *Aristophane*, théâtre complet, t.I, GF-Flammarion (1966), Notice sur *Les Guêpes*.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαία Ελλάδα
 |

 |
Η **Κάλλαν Πίνκνι** (γεννημένη ως **Μπάρμπαρα Μπάιφινγκερ Φάιφερ Πίνκνι**, 26 Σεπτεμβρίου 1939 - 1 Μαρτίου 2012) ήταν Αμερικανή γυμνάστρια η οποία δημιούργησε, διαφήμισε και διακρίθηκε στις ασκήσεις Callanetics. 

Τα εννιά βιβλία της Πίνκνι έγιναν διεθνείς βιντεοταινίες που κυκλοφόρησαν πάνω από 6 εκατομμύρια αντίτυπα. Το πρώτο βίντεο της Πίνκνι ξεπέρασε κάθε άλλο βίντεο γυμναστικής στις ΗΠΑ. Μέσα σε τρία χρόνια έγινε βίντεο υψηλής ποιότητας που κυκλοφόρησαν για πάντα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. 14040739h.
2. ↑  «American fitness professional Callan Pinckney dead». Ανακτήθηκε στις 4  Ιουλίου 2012.
3. ↑  The Official Charts Company, - Callanetics listed as the biggest selling fitness video of all time.
Ο **Κάλλιστος** ήταν βυζαντινός στρατηγός του 9ου αιώνα, άγιος της Ορθόδοξης εκκλησίας, ένας από τους 42 Μάρτυρες του Αμορίου. Είχε τα αξιώματα του πατρικίου, δουξ, σπαθάριος και κόμης των σχολών.

Ο Κάλλιστος καταγόταν από την Οικογένεια Μελισσηνών, έδρασε επί αυτοκράτορα Θεόφιλου ο οποίος ήταν εικονομάχος και απαγόρευσε την λατρεία των εικόνων. Σε αντίθεση ο Κάλλιστος ήταν εικονόφιλος και διορίσθηκε από τον Θεόφιλο δούξ στην Κολώνεια που τότε ήταν ακόμα τούρμα, πολύ μακριά από την Κωνσταντινούπολη, για τον απομακρύνει από την πρωτεύουσα. Είναι ο πρώτος γνωστός δουξ του θέματος.

Το 844 ο Κάλλιστος από προδοσία Παυλικανών στρατιωτών του, παραδόθηκε στους Άραβες και εκτελέσθηκε μαζί με αιχμαλώτους από την Άλωση του Αμορίου που έγινε το 842. Η μνήμη του εορτάζεται από την ορθόδοξη εκκλησία στις 6 Μαρτίου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Πρεμετίδης 1987, σελ. 60.

Πηγές
-----

* Κιαπίδου, Ειρήνη - Σοφία (28 Απριλίου 2003). «Πολιορκία και Άλωση Αμορίου, 838». *Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού - Κωνσταντινούπολη*. Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2020.
* Πρεμετίδης, Γαβριήλ (1987). *Η Μητρόπολις Κολωνείας*. Θεσσαλονίκη: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. doi:10.12681/eadd/0461.
Ο **ηλιακός άνεμος** ή **αστρικός άνεμος** είναι ένα ρεύμα φορτισμένων σωματιδίων που εκτοξεύεται από την ανώτερη ατμόσφαιρα ενός άστρου, όπως ο Ήλιος. Αποτελείται κυρίως από ηλεκτρόνια και τα πρωτόνια με ενέργειες συνήθως μεταξύ 10 και 100 keV.

Ηλιακός άνεμος στην μαγνητόσφαιρα.

Σχηματισμός
-----------

Η θερμική ενέργεια του αραιού πλάσματος του στέμματος είναι τόσο υψηλή ώστε να υπερνικά το πεδίο βαρύτητας του ήλιου και διαστέλλεται στον μεσοπλανητικό χώρο με την μορφή ανέμου. Ο ηλιακός άνεμος, που έχει χαρακτηριστεί και σαν ηλιακή σωματιδιακή ακτινοβολία, αποτελείται κυρίως από ηλεκτρόνια και πρωτόνια που εκπέμπονται σχεδόν ακτινικά από το στέμμα του ήλιου με υπερηχητικές ταχύτητες. Οι στεμματικές οπές είναι τα κύρια σημεία διαφυγής και επιταχύνσεως του ηλιακού ανέμου δεδομένου ότι οι στεμματικές οπές βρίσκονται σε περιοχές που χαρακτηρίζονται από ανοικτές μαγνητικές γραμμές, χαμηλή θερμοκρασία και πυκνότητα σε σύγκριση με της αντίστοιχες τιμές του στέμματος. Ο ηλιακός άνεμος εκτοξεύεται από διαφορετικά σημεία της επιφάνειας του ήλιου και με διαφορετική αρχική ταχύτητα λόγω των διαφορετικών συνθηκών που επικρατούν στις στεμματικές οπές και ως εκ τούτου λόγω της περιστροφής του ήλιου φτάνει στη γη κατά ριπές ή αλλιώς ως ρεύματα ή κύματα ηλιακού ανέμου.

Ο ηλιακός άνεμος δημιουργεί την ηλιόσφαιρα, μια τεράστια φούσκα στο διαστρικό ενδιάμεσο που περιβάλλει το ηλιακό σύστημα. Άλλα φαινόμενα περιλαμβάνουν γεωμαγνητικές καταιγίδες που μπορούν να καταστρέψουν ενεργειακά δίκτυα της ανθρωπότητας, το πολικό σέλας (βόρειο και νότιο σέλας), και οι ουρές των κομητών από πλάσμα που πάντα προς το σημείο μακριά από τον Ήλιο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ηλιακός άνεμος** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85124550
* GND: 4135572-6
* SUDOC: 027833666
* BNF: cb119790203 (data)
* NDL: 00572585

 |

 |
Ο **Μάικλ Φίνκε** (γεννήθηκε στο Σαμπέιν (Ιλινόις), στις 26 Απριλίου 1996 ) είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής, που παίζει στον Άρη της Α1 Εθνικής. Με ύψος 2,08 μέτρων παίζει στη θέση του πάουερ φόργουορντ .

Αθλητική σταδιοδρομία
---------------------

Έπαιξε τρεις χρονιές με τους Ιλινόις Φάιτινγκ Ιλάιναϊ του Πανεπιστημίου του Ιλινόις στο Ερμπάνα-Σαμπέιν και το 2018, έφυγε για να εισέλθει στο Πανεπιστήμιο του Γκραντ Κάνιον, που βρίσκεται στο Φοίνιξ της Αριζόνα, όπου αγωνίστηκε την περίοδο 2018-19 στο NCAA με τους Γκραντ Κάνιον Άντελοουπς .

Αφού δεν επιλέχτηκε στο ντραφτ του NBA του 2019, τη χρονιά 2020-21 πήγε στην Πολωνία για να κάνει την επαγγελματική πρώτη εμφάνισή του στις τάξεις της Λέγκιας Βαρσοβίας για να παίξει στην 1η Πολωνίας και στο Eurocup. Στο εγχώριο πρωτάθλημα, είχε μέσο όρο 11,36 πόντους σε 11 αγώνες και 14,67 πόντους σε 6 παιχνίδια Eurocup. Με την πολωνική ομάδα έπαιξε και 4 προκριματικούς αγώνες στο Basketball Champions League.

Τον Δεκέμβριο του 2019, άφησε τον σύλλογο της Βαρσοβίας και υπέγραψε με την Κάλεβ/Κράμο για να παίξει στην 1η Εσθονίας και τη VTB Λίγκα. Στο εγχώριο πρωτάθλημα, είχε μέσο όρο 9,92 πόντους σε 12 αγώνες και 6,38 πόντους σε 8 αγώνες της VTB Λιγκ.

Την περίοδο 2020-21, πηγαίνει στην Ολλανδία για να παίξει στην Λέιντεν της 1ης Ολλανδίας, στην οποία έχει μέσο όρο 12,59 πόντους σε 27 παιχνίδια που έπαιξε.

Στις 26 Ιουλίου 2021, ο Φίνκε υπέγραψε στον Ηρακλή στην Α1 Εθνική.

Στις 24 Σεπτεμβρίου 2021, ο Φίνκε υπέγραψε στον Άρη στην Α1 Εθνική.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Michael Finke inks with Iraklis». Sportando. 26 Ιουλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2021.
2. ↑  «Finke firmar por Aris BC». eurobasket. 24 Σεπτεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφικό στους Γκραντ Κάνιον Άντελοουπς
* Βιογραφικό στους Ιλινόις Φάιτινγκ Ιλάιναϊ
* Στοιχεία του παίχτη στο Realgm.com
Ο **ηλιαστικός όρκος** (αρχαία ελληνικά: *ἡλιαστικὸς ὅρκος*) ήταν όρκος ο οποίος δινόταν από δικαστές στα αρχαία αθηναϊκά δικαστήρια.

Στον λόγο του Δημοσθένη υπό τον τίτλο *Κατά Τιμοκράτους*, γίνεται αναφορά στον όρκο, ενώ μέσω της χρήσης αποσπασμάτων από άλλους λόγους, είναι δυνατό να παρατεθεί, σε γενικές γραμμές, το κυρίως περιεχόμενο του όρκου. Ο συγκεκριμένος όρκος δινόταν εις το όνομα του Δία, του Απόλλωνα, καθώς και της Δήμητρας. Με το πέρας του όρκου, ο δικαστής αναφωνούσε όρκο εναντίον του ιδίου σε περίπτωση κατά την οποία παραβίαζε τον όρκο του. Ωστόσο, η διαδικασία της ψηφοφορίας στο δικαστήριο ήταν μυστική, με αποτέλεσμα ένας δικαστής να μην είναι δυνατό να κατηγορηθεί για παράβαση του όρκου του. Όμως, ο δικαστής ήταν δυνατό να υποστεί την θεία δίκη για την παράβαση του όρκου του.

Όρκος
-----

«Θα δώσω την ψήφο μου σύμφωνα με τους νόμους και τα διατάγματα τα οποία έχουν εγκριθεί από τη Συνέλευση και το Συμβούλιο, ωστόσο, εάν δεν υπάρχει κάποιος νόμος, τότε, σύμφωνα με το δικό μου αίσθημα για το τί είναι περισσότερο δίκαιο, χωρίς την οποιαδήποτε εύνοια ή εχθρότητα. Θα ψηφίζω μόνον για ζητήματα τα οποία άπτονται της κατηγορίας, ενώ θα ακούω αμερόληπτα τόσο τους κατήγορους όσο και τους κατηγορούμενους, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο.» 

Ο Γερμανός φιλόλογος Μαξ Φρένκελ (1846 - 1903) ανασκεύασε το σύνολο του όρκου ως κάτωθι: 
"Θα ψηφίζω σύμφωνα με τους νόμους και τα ψηφίσματα του Δήμου των Αθηναίων, καθώς και του Συμβουλίου των Πεντακοσίων, ενώ σχετικά με ζητήματα περί των οποίων ουδεμία νομοθεσία υφίσταται, μετά της πλέον δέουσας προσοχής και κατανόησης, καθώς και με ουδεμία πρόθεση εύνοιας ή εχθρότητας. Επίσης, θα ψηφίζω αποκλειστικά για ζητήματα τα οποία άπτονται της συγκεκριμένης κατηγορίας, ενώ θα ακούω τόσο τους κατηγόρους όσο και τους κατηγορούμενους, και τους δύο με ισότητα. Ορκίζομαι τα άνωθεν εις το όνομα του Διός, του Απόλλωνα και της Δήμητρας, και εύχομαι πολλά πράγματα να μου τύχουν καλώς εάν τηρήσω τον όρκο μου, όμως καταστροφή να βρει εμένα και την οικογένειά μου, εφόσον παραβώ τον όρκο μου."

Δείτε επίσης
------------

* Βουλευτικός όρκος
* Ηλιαία

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Criminal Procedure in Ancient Greece». Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2013.
2. ↑  Hansen, Mogens (1998). *Athenian Democracy in the Age of Demosthenes*. Bristol Classical Press. ISBN 9781853995859.
3. ↑  Fränkel, Max (1877) *Die attischen Geschworenengerichte. Ein Beitrag zum attischen Staatsrecht*, Berlin. Quoted in Mirhady, David C. "The Dikasts' Oath and the Question of Fact." Translated by Mirhady, David C.
Ο **Θεαίτητος** (Theaetetus) είναι κρατήρας στην ορατή από τη Γη πλευρά της Σελήνης, με διάμετρο 25χιλιόμετρα. Βρίσκεται στα νοτιοανατολικά του κρατήρα Κασίνι, κοντά στο ανατολικό άκρο της Θάλασσας των Βροχών, σε σεληνογραφικές συντεταγμένες 37,0° βόρειο πλάτος και 6,0° ανατολικό μήκος. Στα ανατολικά του υψώνεται η οροσειρά του σεληνιακού Καυκάσου, ενώ στα νοτιοδυτικά του Θεαίτητου βρίσκεται ο ευδιάκριτος κρατήρας Αρίστυλλος.

Ο κρατήρας πήρε το όνομά του προς τιμή του αρχαίου Έλληνα γεωμέτρη Θεαίτητου.

Χαρακτηριστικά
--------------

Το χείλος του Θεαίτητου πλησιάζει περισσότερο στο πολυγωνικό παρά στο κυκλικό σχήμα, έχοντας απλώς μια ελαφρά καμπύλωση στις κορυφές. Υπάρχει μία μικρή εξωτερική ανύψωση (τείχος) και ελαφρά κεντρική ανύψωση στον πυθμένα του κρατήρα, ενώ κατά τα άλλα το εσωτερικό του είναι σχετικώς ομαλό. Το βάθος του πυθμένα είναι 2,8 χλμ. κάτω από το επίπεδο της γύρω Θάλασσας των Βροχών. Κάποιες ακτίνες που προέρχονται από τον Αρίστυλλο περιβάλλουν τον Θεαίτητο: μία μεγαλύτερη στα δυτικά και δύο μικρότερες στα νότια.

Πλάγια άποψη του κρατήρα από την αποστολή *Απόλλων 15*
Κατά το παρελθόν ο Θεαίτητος έχει αναφερθεί ως τοποθεσία ενός πιθανού παροδικού σεληνιακού φαινομένου: Το 1902 ένα λευκό σύννεφο παρατηρήθηκε για λίγο κοντά στον κρατήρα. Από άλλες παρατηρήσεις, όπως αυτές των Πάτρικ Μουρ και Ουίλλιαμ Χένρι Πίκερινγκ, καταγράφηκαν επίσης ασυνήθιστα φαινόμενα στην περιοχή.

Πηγές
-----

* Andersson, L.E.· Whitaker, E.A. (1982). *NASA Catalogue of Lunar Nomenclature*. NASA RP-1097.
* Blue, Jennifer (25 Ιουλίου 2007). «Gazetteer of Planetary Nomenclature». United States Geological Survey. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2007.
* Bussey, B.· Spudis, P. (2004). *The Clementine Atlas of the Moon*. Νέα Υόρκη: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-81528-4.
* Cocks, Elijah E.· Cocks, Josiah C. (1995). *Who's Who on the Moon: A Biographical Dictionary of Lunar Nomenclature*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. Tudor Publishers. ISBN 978-0-936389-27-1.
* McDowell, Jonathan (15 Ιουλίου 2007). «Lunar Nomenclature». Jonathan's Space Report. Ανακτήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2007.
* Menzel, D.H.; Minnaert, M.; Levin, B.; Dollfus, A.; Bell, B. (1971). «Report on Lunar Nomenclature by the Working Group of Commission 17 of the IAU». *Space Science Reviews* **12** (2): 136–186. doi:10.1007/BF00171763. Bibcode: 1971SSRv...12..136M.
* Moore, Patrick (2001). *On the Moon*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. Sterling Publishing Co. ISBN 978-0-304-35469-6.
* Price, Fred W. (1988). *The Moon Observer's Handbook*. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-33500-3.
* Rükl, Antonín (1990). *Atlas of the Moon*. Kalmbach Books. ISBN 978-0-913135-17-4.
* Webb, Rev. T.W. (1962). *Celestial Objects for Common Telescopes*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή (6η αναθεωρημένη έκδοση). Dover. ISBN 978-0-486-20917-3.
* Whitaker, Ewen A. (1999). *Mapping and Naming the Moon*. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-62248-6.
* Wlasuk, Peter T. (2000). *Observing the Moon*. Springer. ISBN 978-1-85233-193-1.
Με το όνομα **Κάλλαισχρος** είναι κυρίως γνωστός ένας αρχαίος Αθηναίος, γιος του γιού του Δρωπίδη (αδελφού του Σόλωνα, και γιού του Εξηκεστίδη), Κριτία (του πρεσβύτερου), και πατέρας του περίφημου Κριτία (ενός από τους Τριάκοντα Τυράννους), κατά τον Πλούταρχο και τους διαλόγους του Πλάτωνα, και του Γλαύκωνος (*Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 14, σελ. 668, το ίδιο αναφέρει ο Διογένης Λαέρτιος), αν και ο Πρόκλος λέει ότι ο Κάλλαισχρος και ο Γλαύκων ήταν αδέλφια, όντας και οι δυό τους παιδιά του πρεσβύτερου Κριτία. Επειδή ο Γλαύκων ήταν ο πατέρας της Περικτιόνης, o Κάλλαισχρος αυτός ήταν προπάππους του Πλάτωνος. Γεννήθηκε το 490 π.Χ. και το 411 π.Χ. βρισκόταν ακόμα στη ζωή, αφού αναφέρεται ως μέλος στη Βουλή των Τετρακοσίων.

Διογένης Λαέρτιος Γ' 1:

*Πλάτων, Ἀρίστωνος καὶ Περικτιόνης - ἢ Πωτώνης - Ἀθηναῖος, ἥτις τὸ γένος ἀνέφερεν εἰς Σόλωνα. Τούτου γὰρ ἦν ἀδελφὸς Δρωπίδης, οὗ Κριτίας, οὗ Κάλλαισχρος, οὗ Κριτίας ὁ τῶν τριάκοντα καὶ Γλαύκων, οὗ Χαρμίδης καὶ Περικτιόνη, ἧς καὶ Ἀρίστωνος Πλάτων, ἕκτος ἀπὸ Σόλωνος. Ὁ δὲ Σόλων εἰς Νηλέα καὶ Ποσειδῶνα ἀνέφερε τὸ γένος. Φασὶ δὲ καὶ τὸν πατέρα αὐτοῦ ἀνάγειν εἰς Κόδρον τὸν Μελάνθου, οἵτινες ἀπὸ Ποσειδῶνος ἱστοροῦνται κατὰ Θράσυλλον.*

Με το ίδιο όνομα αναφέρονται επίσης ένας επώνυμος άρχοντας των Αθηνών κατά τα έτη 220-219 π.Χ. καθώς και ένας αρχιτέκτονας που τον μνημονεύει ο Βιτρούβιος (ένας από αυτούς που διεξήγαν εργασίες ανέγερσης του ναού Ολυμπίου Διός στην Αθήνα επί τυράννου Πεισίστρατου, μαζί με τους Αντιστάτη, Αντιμαχίδη και Φόρμο ή Πωρίνο).

Το όνομα του Καλλαίσχρου φέρει μία μικρή οδός των Αθηνών, κάθετος της Λ. Συγγρού πολύ κοντά στους Στύλους του Ολυμπίου Διός.

Πηγή
----

* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 14, σελ. 668
* Πλούταρχος, "Βίος του Αλκιβιάδη" 33, 1
* Proclus: Commentary on Plato's Timaeus: Volume 1, Book 1
* Πλάτων, "Χαρμίδης" 153 c, 169b
* Πλάτων, "Πρωταγόρας" 316a
* Βιτρούβιος, "Δέκα βιβλία περί Αρχιτεκτονικής" Ζ' Εισαγωγή 15
* Βιτρούβιος, "Δέκα βιβλία περί αρχιτεκτονικής" Ζ' Εισαγωγή 15 (μετάφραση στα Αγγλικά)
* Διογένης Λαέρτιος, "**Βίοι καὶ γνῶμαι τῶν ἐν φιλοσοφίᾳ εὐδοκιμησάντων**" Γ' 1:
Ο **Λέτο Μαρκελλίνος** (ιταλικά : Leto Marcellino) (... - Μιλάνο, 4 Απριλίου 759) ήταν αρχιεπίσκοπος Μεδιολάνων από το 745 έως το 759.

Βιογραφία
---------

Ανήκοντας σε μια ευγενή Μιλανέζικη οικογένεια ρωμαϊκής καταγωγής, τους Μαρκελλίνο, ο Λέτο Μαρσελίνο εξελέγη αρχιεπίσκοπος του Μιλάνου στις 4 Μαΐου 745.

Από τις πρώτες κιόλας πράξεις της επισκοπής του ήταν η σύσταση συμβουλίου κατά των συντακτών ψευδών κατηγοριών κατά της Καθολικής Εκκλησίας, που όριζε ότι οι συκοφάντες που κατηγορούνταν για αυτά τα εγκλήματα μπορούσαν να δικαστούν τόσο από αστικό όσο και από εκκλησιαστικό δικαστήριο, διακινδυνεύοντας πολύ αυστηρές ποινές.

Πέθανε στο Μιλάνο στις 4 Απριλίου 759. 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΣταμπίλης | **Αρχιεπίσκοπος Μιλάνου** | ΔιάδοχοςΤομάσο |

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.batsweb.org/scienza/storia/governi/italia03-Nord.htm.
2. ↑  Arcivescovi di Milano
3. ↑  Milano ed i suoi Vescovi - WordPress.com

Βιβλιογραφία
------------

* *Dizionario di erudizione storico-ecclesiastica* di Gaetano Moroni, 1879, Venezia, Tip. Emiliana
* *Dizionario Biografico degli Italiani* di Alberto Maria Ghisalberti, Massimiliano Pavan, Istituto della Enciclopedia italiana - 1960, Milano
Ο **Ιωάννης Χατζηγιάννης** ήταν ένας σημαντικός Έλληνας πολιτικός η προέλευση του οποίου προέρχεται από το νησί της  Σάμου. Η καταγωγή του είναι από το  Καρλόβασι όπου και γεννήθηκε το 1832. Από το 1867 που εκλέγεται πληρεξούσιος ασχολείται με την πολιτική. Είναι από τους πιο ισχυρούς πολιτικούς άντρες του νησιού στο χρονικό διάστημα 1867-1904.

Τα έργα του Χατζηγιάννη στο Καρλόβασι και στη Σάμο
--------------------------------------------------

Ο Ιωάννης Χατζηγιάννης μέσα από τα έργα του συνέβαλε στην ενίσχυση της πολιτιστικής κληρονομιάς του νησιού. Δημιούργησε το Χατζηγιάννειο Παρθεναγωγείο το 1903 με το κόστος κατασκευής να ανέρχεται στα 50.000 φράγκα και να καλύπτεται από τον ίδιο. Σε συνεργασία με τον γιατρό Χριστόδουλο Μανταφούνη και τον βιομήχανο Γεώργιο Νικολάου, χτίζει την Πορφυριάδα Σχολή Καρλοβάσου.

Η δαπάνη εκτιμάται στις 2000 λίρες. Με δική του πρωτοβουλία γίνεται και η κατασκευή αμαξιτής οδού που ενώνει το  Βαθύ με το Καρλόβασι, από την εταιρεία Ριβαμπέλλα και Γουναράκης τον Απρίλιο του 1899 με το κόστος κατασκευής να ανέρχεται στα 691.500 χρυσά φράγκα. Χαρακτηριστικός είναι και ο ρόλος του στην δημιουργία ενός από τα μεγαλύτερα έργα της ηγεμονικής περιόδου το λιμάνι Καρλοβάσου. Οι εργασίες κατασκευής του διαρκούν από το 1871 έως το 1903, δηλαδή πάνω από τριάντα χρόνια. Η ύπαρξη του συντελεί στην αύξηση της οικονομικής και ιδιαίτερα της βιομηχανικής δραστηριότητας της πόλης.

Την περίοδο 1870-1900 η κυβέρνηση της ηγεμονίας της Σάμου γίνεται από το κόμμα του Ιωάννη Χατζηγιάννη. Μεταμορφώνει το παλιό μεγαλοχώρι Νέο Καρλόβασι σε αστική πόλη. Ανεγείρονται πολυτελείς κατοικίες, μεγαλοπρεπή δημόσια κτήρια, το ηγεμονικό μέγαρο, η μεγάλη γέφυρα Νέου-Μεσαίου, καθιδρύεται η Εμπορική σχολή και οικοδομείται η μητρόπολη της Παναγίας. Σε τρεις δεκαετίες γίνονται όσα έργα δεν έγιναν τριακόσια χρόνια. Από τα έργα αυτά φαίνεται η μεγάλη αγάπη που τρέφει για το Καρλόβασι. Στην εποχή του το τελευταίο αναδεικνύεται σε ένα νησιώτικο, εμπορικό και βιομηχανικό κέντρο στο Ανατολικό Αιγαίο. Με τις πρωτοβουλίες του και τα έργα του το Καρλόβασι γίνεται πρωτεύουσα της δυτικής Σάμου.

Βιβλιογραφία
------------

* Θ. Δ. Σαρηγιάννης, «Ι. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ, Ν. ΒΛΙΑΜΟΣ, ΑΛ. ΣΕΒΑΣΤΑΚΗΣ: ΤΡΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΣΤΟ ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ», Πρακτικά Συνεδρίου (2007), σ. 84-87.
Ο **Λέων Α΄ Ντανίλοβιτς**, ουκραν. Лев Дани́лович (π. 1228 - π. 1301) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας του Μπελτς (1245-64), Πρέμισλ, Γαλικίας (1264-69), μεγάλος πρίγκιπας τού Κιέβου (1271-1301) και βασιλιάς της Γαλικίας-Βολινίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Ντανίλο βασιλιά της Ρουθηνίας (i.e. Γαλικίας-Βολινίας) και της Άννας των Ρουρικιδών, κόρης τού Μστισλάβ τού *σκληρού* πρίγκιπα τού Νόβγοροντ. Ο πατέρας του ήταν 3ος εξάδελφος τού Αλεξάνδρου *Νέβσκι*· και οι δύο τους απόγονοι τού Βλαντίμιρ Β΄ Μονομάχου πρίγκιπα τού Κιέβου.

Μετακίνησε την πρωτεύουσα τού πατέρα του από τη Γαλικία στη νεοϊδρυθείσα πόλη του Λβιβ. Ο πατέρας του, όταν ίδρυσε την πόλη, της έδωσε το όνομα του Λέοντα (ρωσ. Λεβ). Αντίθετα με τον πατέρα του, που προσέγγιζε τη Δύση, ο Λέων εργάστηκε στενά με τους Μογγόλους και μαζί τους εισέβαλε στην Πολωνία. Είχε προχωρήσει δυτικά ως τη Ρασιμπόρτς της Σιλεσίας και έστειλε πολλούς αιχμαλώτους και λεία πίσω στη Γαλικία, αλλά τελικά δεν κέρδισε πολύ έδαφος. Καλλιέργησε στενή σχέση με τον Νογκάι χαν των Τατάρων.

Προσπάθησε να επιβάλει τους συγγενείς του στη Λιθουανία, χωρίς όμως επιτυχία: όταν το 1267 ο αδελφός του Σβαρν ανήλθε στον θρόνο της Λιθουανίας, ο Λέων οργάνωσε το φόνο τού Βαϊσβίλκας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας. Επειδή το 1269 ο Σβαρν απώλεσε τον θρόνο, ο Λέων συγκρούστηκε με τη Λιθουανία. Το 1274-76 πολέμησε τον νέο ηγεμόνα της Τραϊντένις, αλλά ηττήθηκε και έτσι η Λιθουανία προσάρτησε τη Μαύρη Ρουθηνία με την πόλη της Ναβαρούντακ.

Το 1279 συμμάχησε με τον Βεγκέσλαο Β΄ της Βοημίας και εισέβαλε στην Πολωνία· η προσπάθεια κατάληψης της Κρακοβίας το 1280 κατέληξε σε αποτυχία. Το ίδιο έτος νίκησε την Ουγγαρία και προσάρτησε -προσωρινά- μέρος της Υπερκαρπαθίας, που περιείχε την πόλη Μουκάσεβο. Η νίκη του το 1292 επί της Πολωνίας, του επέτρεψε να προσθέσει το Λουμπλίν και τις γύρω περιοχές στην Γαλικία-Βολινία. Το 1301 που απεβίωσε, το κράτος του ήταν στο μέγιστο της ισχύος του.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1247 την Κωνσταντία των Άρπαντ, κόρη τού Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας και της Μαρίας Λασκαρίνας (κόρης του Θεοδώρου Α΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων) και είχε τέκνα:

* Γιούρι Α΄ 1252/7-1308, βασιλιάς της Ρουθηνίας.
* Σβιατοσλάβα, απεβ. 1302, μοναχή.
* Αναστασία απεβ. 1335, παντρεύτηκε τον Σιέμοβιτ των Πιαστ δούκα του Ντόμπζινι.
* (;)Ελένη απεβ. ως το 1323, παντρεύτηκε τον Καζιμίρ των Πιαστ-Σιλεσίας-Οπόλε δούκα του Μπύτομ, Οπόλε.

Πηγές
-----

* Marek, Miroslav. «Genealogy of Danylo's family». Genealogy.EU. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2018.
* Lev Danylovych at the Encyclopedia of Ukraine, vol. 3 (1993).

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 68471685
* LCCN: no00032538
* GND: 1065418035

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Leo I of Galicia  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |