recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Κωνσταντίνος Δούμπλας** ήταν Έλληνας γιατρός και Μακεδονομάχος από τη Θεσσαλονίκη.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

### Σπουδές και δράση στον Πόλεμο

Καταγόταν από τη Χαλάστρα. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια επανήλθε στη Μακεδονία, όπου έλαβε μέρος στον Μακεδονικό Αγώνα. Οργάνωσε την πρώτη επιτροπή του εθνικού κέντρου Χαλάστρας. Ως γιατρός ανέλαβε να θεραπεύσει τα τραύματα των πολεμιστών στις μάχες που έγιναν στη λίμνη των Γιαννιτσών την περίοδο 1904-1908. 

### Ιατρός του Δήμου

Μετά την απελευθέρωση της συμπρωτεύουσας το 1912, ο Δούμπλας κλήθηκε στις τάξεις του στρατού ως έφεδρος υπίατρος και έπειτα από πρόταση του Εθνικού Κέντρου Θεσσαλονίκης, έγινε επίσημος ιατρός του Δήμου Θεσσαλονίκης. Άσκησε το λειτούργημά του στις φτωχικές συνοικίες της πόλης και έγινε γνωστός για τη φιλανθρωπική του δράση. Έπειτα από την Μικρασιατική Καταστροφή ανέλαβε την περίθαλψη των προσφύγων. 
Κατά το πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών του 1929 (πρωτάθλημα Βορείου Ελλάδος), που διεξήχθη στη Θεσσαλονίκη, ο Δούμπλας είχε -μαζί με τον Φ. Μιχαήλ- την επίβλεψη του σταθμού πρώτων βοηθειών, που είχε συγκροτηθεί εκεί, για τις ανάγκες των αθλητών.

Τιμές
-----

Ο Δούμπλας τιμήθηκε με το Μετάλλιο του Μακεδονικού Αγώνα και το Πολεμικό Μετάλλιο του Ελληνοβουλγαρικού Πολέμου. Ανακηρύχθηκε Όργανο Α΄ Τάξεως του Μακεδονικού Αγώνα.

Κατέλιπε παιδιά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ιωάννης Σ. Κολιόπουλος (επιστημονική επιμέλεια), Αφανείς, γηγενείς Μακεδονομάχοι, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 2008, σελ. 62.
2. 1 2  Νεκρολογία του Κ. Δούμπλα από τον Χ. Χαρίση, εφ. "Φως" φύλλο 4ης Δεκεμβρίου 1955, σελ. 2.
3. ↑  Αρχείο ΔΕΠΑΘΑ, Αρχείο Μ.Α. φ Δ-185.
Η μεγαλύτερη έκταση (με βυσσινί) του Ουράνιου Βασιλείου των Ταϊπίνγκ.
Το **Ουράνιο Βασίλειο των Ταϊπίνγκ** (κινεζικά: 太平天囯) ήταν μη αναγνωρισμένο επαναστατικό κράτος στην Κίνα και κινεζική χριστιανική θεοκρατική απόλυτη μοναρχία από το 1851 έως το 1864, το οποίο υποστήριζε την ανατροπή της δυναστείας των Τσινγκ μέσω του Χονγκ Σιόου-τσιουέν και των ακόλουθών του. Ο ανεπιτυχής πόλεμος που διεξήγαγε ενάντια στους Τσινγκ είναι γνωστός ως Εξέγερση των Ταϊπίνγκ. Πρωτεύουσά του ήταν το Τιενκίνγκ (σημερινή Ναντσίνγκ).

Ένας αυτοαποκαλούμενος νεότερος αδελφός του Ιησού Χριστού και προσηλυτισμένος στον Προτεσταντισμό, ο Χονγκ Σιόου-τσιουέν ηγήθηκε ενός στρατού ο οποίος έλεγχε σημαντικό τμήμα της νότιας Κίνας κατά τα μέσα του 19ου αιώνα, και τελικά επεκτάθηκε σε μέγεθος σχεδόν 30 εκατομμυρίων ανθρώπων. Το επαναστατικό βασίλειο ανακοίνωσε κοινωνικές μεταρρυθμίσεις και την αντικατάσταση του Κομφουκιανισμού, του Βουδισμού και της κινεζικής λαϊκής θρησκείας με τη δική του (αιρετική) μορφή του Χριστιανισμού, υποστηρίζοντας ότι ήταν ο δεύτερος γιος του Θεού και ο μικρότερος αδελφός του Ιησού. Οι περιοχές των Ταϊπίνγκ πολιορκήθηκαν από τις δυνάμεις των Τσινγκ καθ' όλη τη διάρκεια της εξέγερσης. Η κυβέρνηση των Τσινγκ νίκησε την εξέγερση με την τελική βοήθεια των γαλλικών και βρετανικών δυνάμεων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Michael, Franz H.; Chang, Chung-li (1966), The Taiping Rebellion: History and Documents, I: History, Seattle, WA: University of Washington Publications on Asia pg- 35
2. ↑  «History of Christianity in China « Christians in China».
Η Λίμνη της Ορόκλινης
Η **Λίμνη της Ορόκλινης** είναι μικρή και αβαθής φυσική λίμνη της Κύπρου, νότια από τα όρια του χωριού Ορόκλινη, προς το μέρος της Λάρνακας. Οι διαστάσεις της είναι 500 επί 660 μέτρα και απέχει από τη θάλασσα 460 ως 480 μέτρα.

Περιοχή προστασίας ορνιθοπανίδας
--------------------------------

Η Λίμνη της Ορόκλινης έχει κηρυχθεί Ζώνη Ειδικής Προστασίας (S.P.A.) και υπόκειτο σε ένα τριετές πρόγραμμα που άρχισε τον Ιανουάριο του 2012 για να περιέλθει σε «ευνοϊκή κατάσταση διατηρήσεως» της άγριας ζωής και ιδίως των πουλιών. Ο καλαμοκανάς (*Himantopus himantopus*) και η αγκαθοκαλημάνα (*Vanellus spinosus* ή *Hoplopterus spinosus*) ήταν τα βασικότερα είδη που επιλέχθηκαν για προστασία, μαζί με άλλα 58 είδη πτηνών που διαβαίνουν κατά την αποδημία τους ή και διαχειμάζουν στην περιοχή S.P.A. της λίμνης. Το μεγάλο φλαμίνγκο απαντάται επίσης κατά καιρούς στη λίμνη της Ορόκλινης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Aim of the Project». *Life Oroklini Project*. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2016.
Υπάρχουν δύο σφετεριστές με το όνομα αυτό. Ο πρώτος **Ουράνιος** αναφέρεται μόνο από τον Ζώσιμο και δραστηριοποιήθηκε για μικρό διάστημα, κατά το τελευταίο μέρος της βασιλείας του Αλέξανδρου Σεβήρου (β. 222-235). Δυσαρεστημένοι στρατιώτες, που βρισκόταν στην περιοχή του Δούναβη, τον επέλεξαν και τον αναγόρευσαν "Αύγουστο".  Υπάρχουν λίγα στοιχεία, που επιβεβαιώνουν την ύπαρξή του.

Ένας δεύτερος, και καλύτερα πιστοποιημένος στις πηγές, ήταν ο *Λεύκιος Ιούλιος Αυρήλιος Σουλπίκιος Σεβήρος* **Ουράνιος** *Αντωνίνος*, λατιν.: Lucius Julius Aurelius Sulpicius Severus Uranius Antoninus, ο οποίος φαίνεται να ήταν ενεργός στη Συρία στις αρχές της δεκαετίας του 250. Νομίσματα που κόπηκαν στην Έμεσα, φέρουν το όνομα "Σουλπίκος Αντωνίνος Σεβήρος" και αναγράφουν την τοπική θεότητα Sol Invictus (Ανίκητο Ήλιο). Τα χάλκινα νομίσματα έχουν διάμ. 32 χλστ. και στη μία όψη την επιγραφή ΑΥΤΟΚ. CΟΥΛΠ. ΑΝΤΩΝΙΝΟC CE[ΒΗΡΟC]. Στην άλλη όψη έχουν τον *βαίτυλο* (κωνικό μετεωρίτη) Ελα-Γαβάλ με έναν ανάγλυφο αετό και πιο επάνω δύο ομπρέλες. Ο βαίτυλος βρίσκεται μέσα σε εξάστυλο ναό, που το αέτωμά του περιέχει μία ημισέλινο. Επιγρ.: EMICΩΝ ΚΟΛΟΝ. ΕΞΦ (ΦΞΕ' = 565 έτος των Σελευκιδών, δηλ. το 253/254 μ.Χ.).

Δεν είναι σαφές εάν τα νομίσματα που κόπηκαν στην Έμεσα, ανήκουν στον ίδιο άνδρα που αναφέρεται στις πηγές. Εάν η τελευταία ημερομηνία είναι σωστή, ο Ουράνιος θα μπορούσε να είχε συμμετάσχει στην υπεράσπιση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας εναντίον του Σαπώρη Α΄ των Σασσανιδών βασιλιά της Περσίας (β. 240-272).

Αυτό που συνέβη μετά τη διεκδίκησή του για τον θρόνο, δεν είναι γνωστό.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Zozimus, New History, 1.12

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ουράνιος** |

* ŠĀPUR I: ROCK RELIEFS - Εγκυκλοπαίδεια Iranica

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 72189781
* GND: 118763857

 |

 |
Απεικόνιση των διαφόρων στοιχείων της Kρυόσφαιρας, όπως αποτυπώθηκε από το Παγκόσμιο Περιβαλλοντικό Πρόγραμμα του ΟΗΕ για τον πάγο και το χιόνι.
Η **Κρυόσφαιρα** είναι ένας όρος που περιλαμβάνει όλα τα στοιχεία της επιφάνειας της Γης όπου το νερό βρίσκεται σε στερεά μορφή, όπως το χιόνι, το παγωμένο έδαφος (περιλαμβάνει το μόνιμα παγωμένο έδαφος ή permafrost), ο θαλάσσιος πάγος, ο πάγος των λιμνών και των ποταμών, οι παγετώνες των βουνών, το παγοκάλυμμα, και τα φύλλα πάγου (ή ηπειρωτικοί παγετώνες της Γροιλανδίας, Αρκτικής και Ανταρκτικής). Ως αποτέλεσμα υπάρχει μια μεγάλη επικάλυψη με την Υδρόσφαιρα.

Η Κρυόσφαιρα αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του παγκόσμιου κλιματικού συστήματος με σημαντικούς δεσμούς και ανατροφοδοτήσεις που δημιουργούνται μέσω της επιρροής της στην επιφανειακή ενέργεια και στις ροές υγρασίας, τα σύννεφα, τις βροχοπτώσεις, την υδρολογία, την ατμοσφαιρική και ωκεάνια κυκλοφορία. Μέσω αυτών των διαδικασιών ανατροφοδότησης, η Κρυόσφαιρα παίζει σημαντικό ρόλο στο παγκόσμιο κλίμα και στην απόκριση του κλιματικού συστήματος στις παγκόσμιες αλλαγές. Ο όρος αποπάγωση περιγράφει την υποχώρηση των κρυοσφαιρικών χαρακτηριστικών του νερού και του εδάφους. Η Κρυολογία και η Παγετωνολογία (ανήκουν στον ευρύτερο τομέα της Υδρολογίας) είναι τα πεδία τα οποία μελετούν τα διάφορα στοιχεία της Κρυόσφαιρας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Cryosphere - Maps and Graphics at UNEP/GRID-Arendal». *web.archive.org*. 26 Αυγούστου 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Αυγούστου 2007. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2021. CS1 maint: Unfit url (link)
2. ↑  «Snow, Water, Ice and Permafrost in the Arctic (SWIPA): Climate Change and the Cryosphere». Arctic Monitoring and Assessment Programme (AMAP). 2011. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2021.
3. 1 2  Dahe Qin, Yongjian Ding, Cunde Xiao, Shichang Kang, Jianwen Ren, Jianping Yang and Shiqiang Zhang (2018). «Cryospheric Science: research framework and disciplinary system». *National Science Review* **5**: 255-268.. Ανακτήθηκε στις 2021-06-07.
Η κανονιοφόρος - περιπολικό **Κ/Φ Αντιπλοίαρχος Λάσκος** (Ρ-52, πρώην Ρ-33) ήταν σκάφος του Πολεμικού Ναυτικού της Ελλάδας τύπου PGM (Patrol Gunboat, Motor). Ήταν ένα από του ιδίου τύπου (αδελφά) πλοία: «Αρσλάνογλου», «Μπλέσσας», «Πεζόπουλος», «Μελετόπουλος» και «Χατζηκωνσταντής».

Ιστορικό
--------

Κατασκευάστηκε στις ΗΠΑ το 1943, στα ναυπηγεία Defoe Shipbuilding στο Μπέι Σίτι του Μίσιγκαν για λογαριασμό του Αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού (USS PC-1148). Το 1944 μετασκευάστηκε. Έλαβε μέρος (ως PGM 16) στη Μάχη της Οκινάουα, καθώς και σε επιχειρήσεις κατά της Ιαπωνίας τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 1945. Στις 2 Σεπτεμβρίου 1945 βρισκόταν, μαζί με άλλα συμμαχικά σκάφη, στον κόλπο του Τόκιο, κατά την τελετή παράδοσης της Ιαπωνίας. Παραχωρήθηκε στην Ελλάδα, στο πλαίσιο της αμερικανικής βοήθειας, στις 24 Νοεμβρίου 1947.. Παρελήφθη στις 11 Δεκεμβρίου 1947 στο Νόρφολκ της Βιρτζίνια από τον Πλωτάρχη Μ. Σταυρίδη και κατέπλευσε στην Ελλάδα στις 11 Μαΐου 1948.

Το «Αντιπλοίαρχος Λάσκος» πήρε το όνομά του προς τιμήν του Κυβερνήτη του Υ/Β «Κατσώνης» Βασίλη Λάσκου, ο οποίος φονεύθηκε την 14η Σεπτεμβρίου 1943 στη θαλάσσια περιοχή Σκιάθου – Πηλίου, σε πολεμική δράση εναντίον του εχθρού. Ο Β. Λάσκος προήχθη σε Πλοίαρχο μετά θάνατον «επ' ανδραγαθία» στις 4 Δεκεμβρίου 1943.

Το σκάφος συμμετείχε στις επιχειρήσεις του Εμφυλίου και στην συνέχεια χρησιμοποιήθηκε για περιπολίες στο Ανατολικό Αιγαίο και τα Δωδεκάνησα. Το Δεκέμβριο του 1952 είχε προσαράξει στον όρμο Πλατύ της Λήμνου, επισκευάσθηκε και χρησιμοποιήθηκε πάλι.

Παροπλίστηκε την 1η Σεπτεμβρίου 1970. Το 1974 πωλήθηκε ως σκραπ στην αγγλική εταιρία Pounds Marine Shipping, έναντι του ποσού των 37.111 δολαρίων.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  ΛΑΣΚΟΣ Αντιπλοίαρχος (P 52).
2. 1 2  Naval Source Online.
3. 1 2 3  Silverstone (2007).
4. ↑  Naval History and Heritage Command.
5. ↑  Μαυρογιάννης.

Πηγές
-----

* «ΛΑΣΚΟΣ Αντιπλοίαρχος (P 52)». hellasarmy.gr. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2016.

* Silverstone, Paul (2007). *Navy of World War II, 1922-1947*. Νέα Υόρκη: Routledge. σελ. 182. ISBN 978-0415978989.

* «PGM-16, ex-PC-1148». *Motor Gunboat/Patrol Gunboat Photo Archive*. Naval Source Online. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2016.

* «Allied Ships Present in Tokyo Bay». Naval History and Heritage Command. Ανακτήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2016.

* Μαυρογιάννης, Ξενοφών. «Το ηρωικό τέλος του Υ/Β *Κατσώνης* (Y1)» (PDF). Σύνδεσμος Αποφοίτων Σχολής Ναυτικών Δοκίμων. σελ. 7. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 17 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «Information οn WWII PGMs». Patrol Craft Sailor Association. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2016.

* «Allied Warships: USS PGM-16 (PGM-16)». U-boat.net. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2016.

Δείτε επίσης
------------

* Πυραυλάκατος Λάσκος ΙΙ
Συντεταγμένες: 37°08′26″N 21°38′33″E﻿ / ﻿37.14056°N 21.64250°E﻿ / 37.14056; 21.64250

Η **Λίμνη Ντοπόλη** της Χριστιανούπολης, είναι τεχνητή λίμνη της Πελοποννήσου, που δημιουργήθηκε από την κατασκευή φράγματος, στη ροή του Φιλιατρινού ποταμού. Βρίσκεται στην Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας και ειδικότερα, στη Δημοτική Ενότητα Φιλιατρών, του Δήμου Τριφυλίας.

Φιλιατρινό Φράγμα
-----------------

Το **Φιλιατρινό Φράγμα** δημοπρατήθηκε τον Οκτώβριο του 2008, η σύμβαση κατασκευής υπογράφτηκε το Μάιο του 2009, το έργο ολοκληρώθηκε το Σεπτέμβριο του 2017 και η οριστική παραλαβή από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, έγινε το Δεκέμβριο του 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* **Φράγμα Φιλιατρά Μεσσηνίας** (βίντεο στο YouTube)
* **Το Φράγμα στην Χριστιανούπολη Μεσσηνίας** (βίντεο στο YouTube)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ELEFTHERIAONLINE.GR - ΜΕΣΣΗΝΙΑ: ΓΕΜΙΣΕ ΚΑΙ ...ΧΥΝΕΤΑΙ ΤΟ ΦΙΛΙΑΤΡΙΝΟ ΦΡΑΓΜΑ (ΒΙΝΤΕΟ)».

Χάρτης
------

Χάρτης
Ο **Λάντο Δ΄** (ιταλικά: Landone‎) ήταν Λομβαρδός πρίγκιπας της Κάπουα από τον Δεκέμβριο του 1091 έως τις 19 Ιουνίου 1098, σε αντίθεση με τον Νορμανδό πρίγκιπα Ριχάρδο Β΄.

Βιογραφία
---------

Ο Λάντο ανήκε στην οικογένεια των κομήτων του Τεάνο.  Ο *Κατάλογος πριγκίπων της Κάπουα* (Catalogus Principum Capuae) ισχυρίζεται, ότι ο Ριχάρδος «εδιώχθηκε για χρόνια από τους Λομβαρδούς κόμητες και έγινε πρίγκιπας της Αβέρσας [μόνο] και στη συνέχεια κράτησε ξανά την Κάπουα»,  χωρίς να κατονομάζει κάποιον από τους Λομβαρδούς κόμητες. Ένα καταστατικό από τις 27 Ιανουαρίου 1093 δείχνει, ότι για ένα διάστημα ο Ριχάρδος Β΄ κράτησε την Κάπουα, αλλά την έχασε ξανά και τελικά δεν αποκαταστάθηκε, μέχρι που την πολιόρκησε με επιτυχία το 1098 .

Σημειώσεις
----------

1. 1 2  Gloria 1870, σελ. 248.
2. ↑  *per annos aliquot a comitibus Langobardis expulsus, Aversanus princeps factus est, et postea Capuam iterum habuit*
3. ↑  Loud 1981, σελ. 127.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Gloria, Andrea (1870). *Compendio delle lezioni teorico-pratiche di paleografia e diplomatica*. Padua: Pietro Prosperini.
* Loud, G. A. (1981). «A Calendar of the Diplomas of the Norman Princes of Capua». *Papers of the British School at Rome* **49**: 99–143. doi:10.1017/S0068246200008503.
Η **ρητίνη ουρίας-φορμαλδεΰδης** (ρητίνη **UF** ή κόλλα UF), επίσης γνωστή και ως *καουρίτης*, είναι χημικώς η ουρία-μεθανάλη (*urea-methanal*) από τη φερώνυμη χημική διεργασία σύνθεσής της. Πρόκειται για μια διαφανή, θερμοσκληρυνόμενη κόλλα που προετοιμάζεται κάτω από ειδικές συνθήκες ως ένα προσυμπύκνωμα πολυμερούς. Παράγεται βιομηχανικά με τη γνωστή μέθοδο Formox (Formox process), από ουρία και φορμαλδεΰδη. 

Οι ρητίνες UF είναι οι πιο συνηθισμένες συγκολλητικές ουσίες στον κόσμο και χρησιμοποιούνται ευρέως στην παραγωγή μοριοσανίδων (κν. νοβοπάν) και ινοσανίδων (κν. MDF), υλικών φινιρίσματος, πολυμερών και άλλων προϊόντων. Παρουσιάζουν εξαιρετικά πλεονεκτήματα, λ.χ. έχουν πολύ χαμηλό κόστος, είναι μη αναφλέξιμες, έχουν διαφανές χρώμα και είναι ταχύτατες κατά τον πολυμερισμό τους.

Τα δύο βασικά στάδια κατά τη σύνθεση της ρητίνης ουρίας-φορμαλδεΰδης.
Οι ρητίνες UF, ως αμινοπλάστες, ανήκουν στα θερμοσκληρυνόμενα πολυμερή, χρησιμοποιούνται ευρέως και στη βιομηχανία πλαστικών, και οι παράμετροι που καθορίζουν τη σύνθεσή τους είναι: η θερμοκρασία, η οξύτητα και ο μοριακός λόγος της φορμαλδεΰδης προς την ουρία.. Βασικό μειονέκτημα των ρητινών αυτών είναι η υδρόλυση του αμινοαιθυλενικού δεσμού, η οποία οδηγεί σε έκλυση φορμαλδεΰδης.

Έκλυση φορμαλδεΰδης
-------------------

Η έκλυση φορμαλδεΰδης σε εσωτερικό περιβάλλον (κατοικίες, εργασιακοί χώροι κ.α.) έχει συσχετισθεί σε αρκετές περιπτώσεις με κινδύνους για την υγεία του ανθρώπου, η ίδια η ένωση έχει κριθεί ως καρκινογόνος ουσία. Σήμερα σ’ όλες σχεδόν τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει επιβληθεί η κλάση Ε1 που αφορά σε προϊόντα ξύλου που παρουσιάζουν χαμηλή έκλυση ή σχεδόν ελάχιστη περιεκτικότητα ελεύθερης φορμαλδεΰδης στη μάζα τους

Τα τελευταία χρόνια καταβάλλεται σημαντική ερευνητική προσπάθεια για την ανάπτυξη και την παραγωγή σύνθετων προϊόντων ξύλου με χαμηλή ή μηδενική έκλυση φορμαλδεΰδης.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 21 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2020.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* NDL: 00574497

 |

 |
Ο **Λάντο Γκουργκενίτζε** (*ვლადიმერ გურგენიძე*, 1970-) είναι Γεωργιανός πολιτικός, που υπήρξε πρωθυπουργός από τις 16 Νοεμβρίου του 2007 ως το φθινόπωρο του 2008, οπότε και παραιτήθηκε.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε στην Τιφλίδα στις 7 Δεκεμβρίου 1970 και έχει διπλή υπηκοότητα, από Γεωργία και από το Ηνωμένο Βασίλειο. Έκανε σπουδές στο Κρατικό Πανεπιστήμιο στην Τυφλίδα και στο κολέγιο του Μίντλμπερι και έγινε κάτοχος Μάστερ στη Διοίκηση Επιχειρήσεων από την Οικονομική Σχολή της Goizueta στο Πανεπιστήμιο του Ίμορι. Τα επόμενα χρόνια ανέλαβε διάφορες θέσεις σε οικονομικούς οργανισμούς και σε επιχειρήσεις στη Ρωσία και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Είναι παντρεμένος και έχει 3 παιδιά.

Ανέλιξη
-------

Επέστρεψε στην Τιφλίδα το 2003 και εργάστηκε στην Τράπεζα της Γεωργίας (BOG) από το 2004 ως το 2006. Η Τράπεζα αυτή είναι η μόνη γεωργιανή εταιρεία που έχει εισαχθεί στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου.

Τον Μάιο του 2006 εξελέγη Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της ιδιωτικής Γεωργιανής Τράπεζας. Μάλιστα επί της προεδρίας του, η τράπεζα αυτή σημείωσε αξιόλογη πρόοδο και κατέστη μία από τις κορυφαίες τράπεζες στη χώρα. 

Ο Γκουργκενίτζε βρέθηκε στο επίκεντρο της δημοσιότητας το 2006 όταν παρουσίασε το ριάλιτι σόου *Ο Υποψήφιος* στο κανάλι Rustavi 2. Στη διάρκεια των αντικυβερνητικών εκδηλώσεων το Νοέμβριο του 2007 άσκησε έντονη κριτική στην Αντιπολίτευση.

Πρωθυπουργία
------------

Έχοντας κερδίσει την εύνοια του προέδρου Μιχαήλ Σαακασβίλι ο Γκουργκενίτζε διορίστηκε στην πρωθυπουργία στις 16 Νοεμβρίου του 2007 έπειτα από την παραίτηση του Ζουράμπ Νογαϊντέλι, για λόγους υγείας. Ο διορισμός του Γκουργκενίτζε εγκρίθηκε από το Κοινοβούλιο στις 22 Νοεμβρίου του ιδίου έτους. Την περίοδο της πρωθυπουργίας του ξέσπασε ο πόλεμος στη Νότια Οσετία.

Παραίτηση
---------

Ο Γκουργκενίτζε παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία στις 28 Οκτωβρίου του 2008 και η θητεία του έλαβε τέλος επίσημα την 1η Νοεμβρίου του ίδιου έτους, όταν εγκρίθηκε ο διορισμός του διαδόχου του από το Κοινοβούλιο. Τον διαδέχθηκε ο Γκριγκόλ Μγκαλομπλισβίλι.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Αρχειοθετήθηκε 2007-11-17 στο Wayback Machine. Η Ναυτεμπορική, Προσπελάστηκε στις 16 Νοεμβρίου -2007.
2. ↑  BOG Chief as New PM, Media Suggest Αρχειοθετήθηκε 2008-08-13 στο Wayback Machine.. Civil Georgia. 16 Νοεμβρίου 2007.
3. ↑  Βουλγαρική Ραδιοφωνία, Τραπεζίτης είναι ο νέος πρωθυπουργός της Γεωργίας[*νεκρός σύνδεσμος*], Προσπελάστηκε στις 16 Νοεμβρίου 2007.
4. ↑  PM-Designate Speaks of Priorities[*νεκρός σύνδεσμος*]. Civil Georgia. 28 Οκτωβρίου 2008

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Lado Gurgenidze: «London Can Do Without Me, Much Work in Georgian Banking» Συνέντευξη με το Γενικό Διευθυντή της Τράπεζας της Γεωργίας *24 Hours*. N202 (31) Πέμπτη, 24-2-2005.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 3469154801900656310009
* GND: 1156613612

 |

 |
Ο **Ολύμπιος** ήταν βυζαντινός κυβερνήτης του Δουκάτου της Ρώμης κατά τον 7ο αιώνα. Είναι αμφίβολο εάν ήταν δούκας της Ρώμης, παρόλο που του αποδίδεται ο τίτλος από ερευνητές, ή κάποιος άλλος αξιωματούχος του δουκάτου.

Ο Ολύμπιος αναφέρεται ότι μεσολάβησε το 680 μεταξύ του Πάπα Αγάθωνα και του Αρχιεπίσκοπου Ραβέννας Θεοδώρου με θέμα την αποκατάσταση της υποταγής του παπισμού. Λόγω ελλιπών πηγών είναι άγνωστο ποια αξιώματα έφερε, σύνηθες την εποχή εκείνη στην Ιταλική χερσόνησο οι δούκες έφεραν τον τίτλο του πατρικίου ή του Σπαθαρίου ή του πρόξενου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3   e duché byzantin de Rome. Origine, durée et extension géographique, Bernard Bavant, Mélanges de l'école française de Rome, Année 1979, 91-1, pp. 41-88, σελ. 71, 72
Ο **Κυχρεύς** ήταν ο πρώτος μυθικός βασιλιάς της Σαλαμίνας. Ήταν γιος του Ποσειδώνα και της Νύμφης Σαλαμίνας, κόρης του Ασωπού (ποταμού). Ο Κυχρεύς ανέλαβε βασιλιάς της νήσου αφού φόνευσε προηγουμένως ένα φοβερό δράκοντα (τεράστιο φίδι), που λυμαίνονταν την περιοχή.

Ο Κυχρεύς είχε μόνο μία κόρη που έλαβε σύζυγο ο Σκίρων, ή κατ΄ άλλο μύθο ο Ακταίος. Έτσι όταν πέθαινε άφησε τον θρόνο του στον Τελαμώνα που είχε καταφύγει στη Σαλαμίνα από την Αίγινα, όταν ο πατέρας του, Αιακός, τον εκδίωξε μόλις ανακάλυψε ότι αυτός είχε σκοτώσει τον αδελφό του Φώκο.  
 
Από τον μυθικό αυτόν βασιλιά ονομάσθηκε αρχικά η νήσος Σαλαμίνα Κύχρεια καθώς και η κυριότερη πόλη αυτής.

Πολλοί αρχαίοι καλλιτέχνες απεικονίζουν τον Κυχρέα ως διφυή, δηλαδή από τη μέση και πάνω με ανθρώπινη μορφή και από τη μέση και κάτω με μορφή φιδιού. Στη Σαλαμίνα υπήρχε προς τιμή του ιδιαίτερο ιερό που λατρεύονταν ως ήρωας. Οι αρχαίοι Αθηναίοι πιστεύοντας ότι στη Ναυμαχία της Σαλαμίνας ο Κυχρεύς είχε λάβει μέρος, βοηθώντας τους στη νίκη, του απέδιδαν θείες τιμές και τελούσαν σπουδαίες εορτές καλούμενες Κυχρεία.

1. ↑  «Главка» (Ρωσικά)
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 24  Σεπτεμβρίου 2016.
Συντεταγμένες: 43°40′12″N 28°32′12″E﻿ / ﻿43.67000°N 28.53667°E﻿ / 43.67000; 28.53667

Η **Ντουρανκουλάτσκο** ή **Λίμνη Ντουρανκουλάγκ** (βουλγαρικά : Дуранкулашко езеро), είναι λίμνη της βορειοανατολικής Βουλγαρίας στην Επαρχία του Ντόμπριτς, στην περιοχή της Νότιας Δοβρουτσάς και στον Δήμο Σάμπλα. Απέχει 6 χλμ από τα σύνορα Βουλγαρίας - Ρουμανίας και 15 χλμ από την κωμόπολη Σάμπλα δίπλα στο χωριό Ντουρανκουλάγκ. 

Πρόκειται για παράκτια λίμνη γλυκού νερού με έκταση 3,4 - 4,05χλμ² και με βάθος 4 μ. μήκος 4χλμ και 0,37 - 1,1χλμ. Πλάτος, είναι προστατευόμενος φυσικός βιότοπος από την συνθήκη Ραμσάρ. Κατά την δεκαετία του 50-60 κατασκευάστηκε στην πλευρά της θάλασσας ανάχωμα για αποφευχθεί η αποστράγγιση της στην θάλασσα. Στη δυτική πλευρά της σχηματίζονται δύο νησάκια, στο ένα υπάρχει αρχαιολογικός χώρος με ευρήματα από την παλαιολιθική εποχή, νεολιθικός οικισμός και νεκροπόλεις.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Айля Исмаил, Тодор Димов - Регионален исторически музей – Добрич (Βουλγάρικα)
Ο **Ολυμπικός** (ή **Ολυμπιακός**) ήταν γιατρός της αρχαιότητας.

Ο Ολυμπικός ήταν από την Μίλητο και ανήκε στην σχολή των Μεθοδικών, αν και δεν υποστήριζε όλες τις απόψεις τους.

Ήταν δάσκαλος του Απολλώνιου της Κύπρου, και γι' αυτό υποθέτουμε ότι έζησε τον 1ο αι. μ.Χ.

Ο Γαλήνιος μάλλον δεν είχε καλή γνώμη γι' αυτόν, αφού τον αποκαλεί «ληρώδες» πρόσωπο και συχνά κατακρίνει τον ορισμό των λέξεων «υγεία» και «πάθος».

Παραπομπές
----------

1. ↑  Galen, Introd. c. 4, vol. xiv. p. 684.
2. ↑  Galen, De Meth. Med. i. 7, vol. x. p. 54
3. ↑  Ibid. p. 53
4. ↑  Ibid. pp. 54, &c. 67, &c.

Πηγές
-----

* Sir William Smith, επιμ. (1870). *Dictionary of Greek and Roman biography and mythology, Volume 3* (στα Αγγλικά). Boston: C.C. Little, J. Brown and Co. Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2009.
Ο **Κώστας Λούδης** είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής αθλητής της υδατοσφαίρισης και νυν προπονητής του Γ.Σ. Περιστερίου. Γεννήθηκε στις 24 Μαρτίου 1969 στη Θεσσαλονίκη, έχει ύψος 1,83 μ. βάρος 88 κ. και υπήρξε για πολλά έτη διεθνής και αρχηγός της Εθνικής Ελλάδας. Αγωνιζόταν στη θέση του αμυντικού.

Βιογραφικό
----------

Ο **Κώστας Λούδης** ξεκίνησε την καριέρα του στον ΠΑΟΚ και στη συνέχεια αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό Πειραιά, με τον οποίο κατέκτησε πολλούς ελληνικούς τίτλους και στον Παναθηναϊκό, πριν έρθει στον Πανιώνιο το 2002, έπειτα από μεγάλη πίεση του προέδρου της ομάδας Ιορδάνη Αποστολίδη.

Φέρνει στο σύλλογο της Νέας Σμύρνης και τον Ελληνορουμάνο διεθνή Πέτρε Σάντα και μαζί συμβάλλανε στην ανοδική πορεία της ομάδας και στην καθιέρωσή της μεταξύ των κορυφαίων σωματείων του ελληνικού πόλο, με διακρίσεις και στην Ευρώπη. 

Το 2007 από την πισίνα μεταπήδησε στον πάγκο του συλλόγου, συνεχίζοντας από άλλο πόστο την προσφορά του στον Πανιώνιο. Μέσα σε δύο χρόνια προωθώντας νέα παιδιά από τις υποδομές και με έμπειρους παίκτες αποκλειστικά Έλληνες έφερε το σύλλογο στη δυάδα του ελληνικού πόλο μαζί με τον Ολυμπιακό, αν και διαχειρίζεται ένα μπάτζετ τέσσερις φορές μικρότερο από την ομάδα του Πειραιά.

Το 2009 αποτελεί την κορυφαία στιγμή της προπονητικής του καριέρας, αφού ο Πανιώνιος έφτασε στον τελικό του Λεν Τρόφι αποκλείοντας κορυφαίες ευρωπαϊκές ομάδες, όπως η Μπαρτσελόνα και η ιταλική Ποζίλιπο.

Είναι αξιωματικός του Λιμενικού Σώματος, είναι παντρεμένος και έχει δύο κόρες, την Αναστασία και την Ευαγγελία.

Το 2010 στις 16 Οκτωβρίου έγινε προπονητής της ανδρικής ομάδας του Νηρέα Λαμίας. Τον Αύγουστο του 2013 ανέλαβε προπονητής στον Παναθηναϊκό. Τον Αύγουστο του 2015 ανέλαβε προπονητής στον Ναυτικό Όμιλο Βουλιαγμένης ως το 2018. Το 2018 ανέλαβε προπονητής στο Περιστέρι.

Σύλλογοι
--------

* Ως υδατοσφαιριστής:
	+ ΠΑΟΚ
	+ Ολυμπιακός Πειραιά:
	+ Παναθηναϊκός
	+ Πανιώνιος: 2002 έως 2007

* Ως προπονητής
	+ Πανιώνιος: 2007 έως 2009
	+ ΑΟΠΦ: 2011 έως 2013
	+ Παναθηναϊκός: 2013 έως 2015
	+ Ναυτικός Όμιλος Βουλιαγμένης: 2015 έως 2018
	+ Γ.Σ.Περιστέρι 2018 έως σήμερα

Τίτλοι-Διακρίσεις
-----------------

* Ολυμπιάδες: 1992 (10ος), 1996 (6ος), 2000 (10ος), 2004 (4ος).
* Μεσογειακοί Αγώνες: 1991 (χάλκινο μετάλλιο) 1993 (χάλκινο μετάλλιο)
* Παγκόσμιο πρωτάθλημα: 2003 (4η θέση)
* Κύπελλο Κυπελλούχων: 1997
* Πρωταθλήματα Ελλάδος (4): 1992, 1993, 1995, 1996.
* Κύπελλα Ελλάδος (4): 1992, 1993, 1997, 1998.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Περιστέρι». *ΓΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ*. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2021.

Πηγές
-----

* Ι. Τζούστας, «Ωραίος (και) ως Έλληνας ο Πανιώνιος, εφ. Το Βήμα (Κυριακή, 29 Μαρτίου 2009).
* Αχιλλέας Κώτσογλου, εφ. **Πανιώνιος Κόσμος** φ. 15 (4-4-2009), σελ. 8-9.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
* 
*
Η εταιρεία **Λαϊνόπουλος** ήταν εταιρεία εμπορίας αυτοκινήτων. Ιδρύθηκε από τον Ιωάννη E. Λαϊνόπουλο το 1958.

Πορεία
------

Η εταιρεία ξεκίνησε τις δραστηριότητές της ως εταιρεία εμπορίας μηχανημάτων. Το 1971, ο Ιωάννης Ε. Λαϊνόπουλος ίδρυσε στη Σίνδο της Θεσσαλονίκης τη βιομηχανία αυτοκινήτων STEYR -Ελλάς. Στη συνέχεια επεκτάθηκε και σε άλλους τομείς όπως το leasing, την εμπορία λιπαντικών, την ενοικίαση αυτοκινήτων και ήταν o μεγαλύτερος αντιπρόσωπος της Mercedes-Benz στην Ελλάδα. Η εταιρεία ήταν ο σημαντικότερος dealer της γερμανικής εταιρείας από άποψη πωλήσεων και υπηρεσιών.

#### Ιστορικό

Έπειτα από τον θάνατο του κ. Ιωάννη Λαϊνόπουλου, τον Ιούλιο του 2001, στα γραφεία της εταιρείας πάνω σε μια σκληρή διαπραγμάτευση με τους γερμανούς της Mercedes-Benz που δυστυχώς είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο του ιδρυτή της. Tα παιδιά του Μανώλης και Όλγα ανέλαβαν τα ηνία της εταιρείας με εντυπωσιακά αποτελέσματα. Έκτοτε και για μια δεκαετία ο Όμιλος Εταιρειών Λαϊνόπουλου παρουσίασε σταθερά ανοδική πορεία, υπερδιπλάσιους τζίρους από το 2002 κι έπειτα, με αποκορύφωμα το 2007, όπου ο Όμιλος πέτυχε τα υψηλότερα αποτελέσματα της ιστορίας του.

  

**Πτώση Λόγω Οικονομικής Κρίσης**

Κατάστημα Κηφισιάς
Ήδη από τα πρώτα σημάδια της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης του 2009 και δη της ελληνικής κρίσης από το 2010, ο Όμιλος άρχισε να καταγράφει δραματικές μειώσεις τζίρου. Οι μειώσεις αυτές το 2010/2011 ήταν της τάξεως του 60%-70% καθόσον η αγορά καινούριων αυτοκινήτων συνολικά στην Ελλάδα μειώθηκε από 250.000 πωλήσεις στις 60.000.

Πηγές
-----
Η **νωτιαία φθίση** είναι η αργή εκφύλιση των αισθητικών νευρώνων στις ραχιαίες (οπίσθιες) στήλες του νωτιαίου μυελού, οι οποίοι μεταφέρουν πληροφορίες που διασφαλίζουν στον άνθρωπο την αίσθηση της θέσης (ιδιοδεκτικότητα), της δόνησης και της διακριτικής αφής.

Αιτία
-----

Η νωτιαία φθίση είναι αποτέλεσμα συφιλιδικής λοίμωξης που δεν έχει θεραπευτεί και εκδηλώνεται ως αποτέλεσμα απομυελίνωσης.

Συμπτώματα
----------

Συμπτώματα μπορεί να μην εμφανιστούν για ορισμένες δεκαετίες μετά την αρχική λοίμωξη και περιλαμβάνουν: αδυναμία, μείωση αντανακλαστικών, παραισθησίες, σουβλερούς και καυσαλγικούς πόνους, τσιμπήματα, υπαισθησίες, βάδιση φθίσης (κινητική αταξία), προοδευτική εκφύλιση των αρθρώσεων, απώλεια συντονισμού, επεισόδια έντονου πόνου και αισθητικών διαταραχών (συμπεριλαμβανομένης της γλωσσοδυνίας), αλλαγές στην προσωπικότητα, άνοια, κώφωση, οπτικές βλάβες, και βλάβη στην απάντηση στο φως (σημείο Argyll Robertson). Οι σκελετικοί μύες είναι υποτονικοί λόγω της καταστροφής του αισθητικού σκέλους του μυοτατικού αντανακλαστικού. Τα εν τω βάθει τενόντια αντανακλαστικά είναι επίσης μειωμένα ή απουσιάζουν. Για παράδειγμα, μπορεί να σημειώνεται μείωση στο επιγονατιδικό αντανακλαστικό σημείο Westphal's. Μία επιπλοκή της νωτιαίας φθίσης μπορεί να είναι ο παροδικός νευραλγικός παροξυσμικός πόνος που προσβάλλει τα μάτια και τις οφθαλμικές περιοχές, κατάσταση που παλαιότερα ονομαζόταν "Κρίσεις του Pel" - από τον Ολλανδό εσωτερικό παθολόγο P.K. Pel. Σήμερα περισσότερο συχνά χρησιμοποιείται ο όρος "οφθαλμικές κρίσεις φθίσης" στις οποίες η προσβολή χαρακτηρίζεται από ξαφνικό, έντονο οφθαλμικό πόνο, δακρύρροια και φωτοφοβία.

Συχνότητα/Επιπολασμός
---------------------

Η πάθηση είναι περισσότερο συχνή στους άνδρες παρά σε γυναίκες. Η έναρξη σημειώνεται συνήθως στη μέση ηλικία. Η συχνότητα της νωτιαίας φθίσης αυξάνεται, εν μέρει λόγω της σχετιζόμενης λοίμωξης HIV.

Πρόγνωση
--------

Χωρίς την κατάλληλη θεραπεία, η νωτιαία φθίση μπορεί να οδηγήσει σε παράλυση, άνοια, και τύφλωση. Οι νευρικές βλάβες που υφίστανται δεν είναι δυνατόν να αντιστραφούν.

Θεραπεία
--------

Η πενικιλίνη ενδοφλέβιας χορήγησης είναι η θεραπεία επιλογής. Ο σχετιζόμενος πόνος μπορεί να αντιμετωπιστεί με οπίούχα, valproate, ή carbamazepine. Οι ασθενείς μπορεί επίσης να χρειαστούς φυσιοθεραπεία για να αντιμετωπίσουν την μυική εκφύλιση και αδυναμία. Η προληπτική θεραπεία για αυτούς που έρχονται σε σεξουαλική επαφή με άτομο που έχει νωτιαία φθίση είναι σημαντική.

Παραλειπόμενα
-------------

Ο Άρθουρ Κόναν Ντόυλ, συγγραφέας των περιπετειών του Σέρλοκ Χολμς, ολοκλήρωσε το διδακτορικό του πάνω στο αντικείμενο της νωτιαίας φθίσης το 1885.

Αναφορές
--------

1. ↑  «Pel's Crisis». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2009.
2. ↑
Ο **Φλάβιος Ολύβριος**, λατιν.: *Flavius Olybrius*, (άκμασε το 491-απεβ. μετά το 532) ήταν αριστοκράτης της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και ύπατος για το έτος 491. Μερικές φορές αναφέρεται ως "Olybrius Junior" στις πηγές, πιθανώς αναφερόμενος στη νεαρή του ηλικία. Ο Ολύβριος ήταν -μέσω της μητέρας του Aνικίας Ιουλιανής- απόγονος της δυναστείας του Βαλεντινιανού Α΄ και του Θεοδοσίου Α΄, εγγονός του Ρωμαίου Αυτοκράτορα της Δύσης Oλύβριου (βασ. 472 ) και δισεγγονός του Ρωμαίου Αυτοκράτορα της Δύσης Βαλεντινιανού Γ' (βασ. 425–455). Ήταν επίσης πιθανός *αύγουστος* στο τέλος του Ρωμαίου Αυτοκράτορα της Ανατολής Ζήνωνα (βασ. 474–491 ) της δυναστείας του Λέοντα Α΄.

Βιογραφία
---------

 Ο Aρεόβινδος Δαγαλάιφος Αρεόβινδος ως ύπατος, πατέρας του Ολύβριου.
 Η Aνικία Ιουλιανή, μητέρα του Oλύβριου, μεταξύ των αλληγοριών της Μεγαλοψυχίας και της Φρόνησης.
Ήταν γιος του Aρεόβινδου Δεγαλάιφου Αρεόβινδου, magister militum από το 503 έως το 504 και υπάτου το 506, και της Aνικίας Ιουλιανής, κόρης του Ρωμαίου Αυτοκράτορα της Δύσης Oλύβριου και της συζύγου Πλακιδίας. Η Πλακιδία ήταν κόρη τού Ρωμαίου Αυτοκράτορα της Δύσης Βαλεντινιανού Γ΄ και της συζύγου του Λικινίας Ευδοξίας.

Ο Άλαν Κάμερον εξηγεί, ότι «ίσως, μόνος μεταξύ των υπάτων που συζητάμε εδώ, ο Όλυβριος ήταν στην πραγματικότητα γνωστός ως «Ολύβριος ο Νεότερος» σε κοινωνικές και υπατικές αναφορές. Δεν είναι δύσκολο να σκεφτούμε γιατί: έγινε ύπατος όταν ήταν παιδί, μόλις δέκα ετών, ίσως και λιγότερο» 

Διορίστηκε ύπατος σε πολύ νεαρή ηλικία το 491. Στη συνέχεια, ο Ολύβριος νυμφεύτηκε την Ειρήνη, κόρη του υπάτου Παύλου και ανιψιά του Ρωμαίου Αυτοκράτορα της Ανατολής Αναστάσιου Α' (βασ. 491–518). Ο Αναστάσιος Α΄ ήθελε να ενισχύσει την κυριαρχία του μέσω ενός δεσμού με την ευρύτερη δυναστεία του Θεοδοσίου Α΄ μέσω αυτού του γάμου. Ο Ολύβριος και η Ειρήνη είχαν μόνο κόρες, συμπεριλαμβανομένης της Πρόβας.

Ο Ολύβριος ο Νεότερος εξορίστηκε το 532 από τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α' (βασ. 527–565), επειδή συμμετείχε σε μία δολοπλοκία. Οι ιδιοκτησίες του κατασχέθηκαν, συμπεριλαμβανομένης της εκκλησίας του Αγίου Πολύευκτου που είχε παραγγείλει η μητέρα του και ένας μεγάλος οίκος, που βρισκόταν σε μία γειτονική τοποθεσία με την εκκλησία. Τελικά του επετράπη να επιστρέψει λίγο αργότερα και οι κατασχεθείσες ιδιοκτησίες του επιστράφηκαν. Τίποτε δεν είναι γνωστό για το πώς έζησε ο ίδιος ή η οικογένειά του μετά από αυτό.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Cameron, Alan (1984). "Junior Consuls", *Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik*, **56**, p. 162

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Jones, επιμ. (1980). «Fl. Probus iunior 10». *Prosopography of the Later Roman Empire*. **II**. σελ. 913. ISBN 0-521-20159-4.
* Otto Seeck: Anicius 54.(in German) In: Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE). Vol. I,2, Stuttgart 1894, col. 1894–2208.
* Croke, Brianpage=89 (2001). *Count Marcellinus and His Chronicle*. Oxford University Press. ISBN 9780198150015.
Ο **Κώστας Λουλές** (1906 - 28 Ιανουαρίου 1988) ήταν Έλληνας κομμουνιστής πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής με το ΚΚΕ και για μικρό χρονικό διάστημα ως διορισμένος ευρωβουλευτής (πρώτος ευρωβουλευτής του ΚΚΕ στην ιστορία του). Υπήρξε σημαίνον στέλεχος και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και του Πολιτικού Γραφείου του ΚΚΕ. Συνολικά πέρασε 28 χρόνια στη φυλακή και στην εξορία και 12 χρόνια στην προσφυγιά και στην παρανομία.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στον Τύρναβο της Λάρισας και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Αρχικά (1924) οργανώθηκε στην ΟΚΝΕ και έπειτα στο ΚΚΕ. Το 1945 εξελέγη μέλος της Κ.Ε. και από το 1970 ως το 1982 του Π.Γ. του ΚΚΕ.

Όταν κηρύχθηκε η χούντα των συνταγματαρχών, το 1967, συνελήφθη μαζί με τη σύζυγό του (από το 1945 ως το θάνατό του), Μαρία Λουλέ (1917 - 2015) και εκτοπίστηκαν στη Γιούρα ως το 1968.

Ήταν υποψήφιος βουλευτής Λαρίσης με την Ενωμένη Αριστερά στις εκλογές του 1974 και έλαβε 10.237 ψήφους. Εξελέγη βουλευτής Λάρισας με το ΚΚΕ στις εκλογές του 1977 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1981. Στις 4 Απριλίου 1978 μιλώντας στο Κοινοβούλιο προέβλεψε ότι η Εθνική Αντίσταση θα αναγνωριζόταν "μέρα μεσημέρι".

Την 1η Ιανουαρίου 1981 διορίστηκε ευρωβουλευτής από τη Βουλή και αντικαταστάθηκε τον επόμενο μήνα από τον Κώστα Κάππο.

Ο Κώστας Λουλές, που ήταν γνωστός και ως "μπαρμπα-Κώστας", απεβίωσε σε ηλικία 82 ετών τον Ιανουάριο του 1988. Είχαν 2 παιδιά με τη Μαρία, τη Νίτσα και το Δημήτρη (σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα το 1991).

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.europarl.europa.eu/meps/en/793.
2. 1 2  Θανάσης Καρτερός, Η εκδίκηση του μπάρμπα Κώστα Αρχειοθετήθηκε 2015-12-13 στο Wayback Machine. Η Αυγή, ηλεκτρονική έκδοση, 2-4-2013, ανάκτηση 23-6-2015.
3. ↑  Το αφιέρωμα στον Κώστα Λουλέ, Ριζοσπάστης, 19-9-2000, ανάκτηση 23-6-2015.
4. ↑  Δεν υποχώρησε ποτέ, δε λοξοδρόμησε πουθενά, Ριζοσπάστης, 15-10-2008, ανάκτηση 23-6-2015.
5. 1 2 3  Τάκης Μαμάτσης, Κώστας Λουλές: "Ορθοστατών και ορθοβαδίζων", Ριζοσπάστης (ηλεκτρονική έκδοση), 28-1-1998, ανάκτηση 23-6-2015.
6. 1 2  "Έφυγε" η γιαγιά της Αριστεράς Μαρία Λουλέ σε ηλικία 98 χρονών Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine. 7-4-2015.
7. ↑  Κοινοβουλευτική θητεία του Κώστα Λουλέ, Βουλή των Ελλήνων, ανάκτηση 23-6-2015.
8. ↑  Οι ευρωβουλευτές της Ελλάδας το 1981
Ο **Κώστας Κριτσίνης** γεννήθηκε στην Ερμούπολη. Σπούδασε Νομικά και δικηγόρησε. Διετέλεσε επί μια δεκαετία Νομάρχης Χίου, Κεφαλληνίας και Φλώρινας. 

Είναι μεταφραστής του Ζιλιέν Γκρακ («Η Ακτή των Σύρτεων»), του Κλοντ Ντελαρί («Περιμένοντας τον Πόλεμο», «Ο θρίαμβος των Ελεφάντων»), του Πάτρικ Γκρένβιλ («Τα Μαύρα Φρούρια»), του Μπερνάρ Πιες («Στον Αστερισμό του Κυνός»), του Μισέλ Ρίο («Το Μοιραίο Λάθος»), του Λουις Μιζόν («Ο θάνατος του Ίνκα»), του Γιαροσλάβ Πουτίκ («Ο Άνθρωπος με το ξυράφι»), της Σέλμα Λάγκερλεφ («Το βιβλίο των Χριστουγέννων»), (Εκδόσεις Σ. Ι. Ζαχαρόπουλος), του Ανρί Τρουαγιά («Η Ζωή και το Έργο του Ντοοτογέφσκι»), (Εκδόσεις Πελεκάνος), του Παναΐτ Ιστράτι («Προς την Άλλη Φλόγα»), (Εκδόσεις Κάλβος), κ.ά. Το ποίημά του "Νοεμβριανή νυχτιά" μελοποιήθηκε από τον συνθέτη Σπύρο Σαμοΐλη.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **BiblioNet**: **23457**

 |

 |
Ο **Κώστας Κόλλιας** (γεν. 1965, Σολομός Κορινθίας) είναι Έλληνας πολιτικός και βουλευτής, εκλεγμένος με τη Νέα Δημοκρατία.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

### Προσωπική ζωή και σπουδές

Ο Κώστας Κόλλιας γεννήθηκε στο Σολομό Κορινθίας το 1965. Σπούδασε ηλεκτρολόγος μηχανικός στη Σιβιτανίδειο Σχολή και εργάστηκε ως τομεάρχης δικτύου της Δ.Ε.Η. στην Κόρινθο.

Είναι παντρεμένος με την Αθανασία - Δέσποινα Κόλλια, με την οποία έχει αποκτήσει δύο γιούς.

Ομιλεί αγγλικά.

### Πολιτική σταδιοδρομία

Ο Κώστας Κόλλιας, από νεαρή ηλικία, ασχολήθηκε με τα κοινά. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Δ.Α.Π. - Ν.Δ.Φ.Κ. και από το 1974 έως το 1977 μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Φοιτητών της Σιβιτανιδείου Σχολής. Το 1988 ανέπτυξε συνδικαλιστική πορεία ως εκπρόσωπος της Δ.Α.Κ.Ε. στη Δ.Ε.Η..

Στις νομαρχιακές εκλογές του 1998, του 2002 και του 2006 εξελέγη πρώτος σε σταυρούς προτίμησης νομαρχιακός σύμβουλος Κορινθίας, ενώ δύο φορές έχει διατελέσει Αναπληρωτής Νομάρχης.

Στις εθνικές εκλογές του 2007 εξελέγη βουλευτής Κορινθίας με τη Νέα Δημοκρατία. Εξελέγη επίσης το 2009 και τον Ιούνιο του 2012. Ως κοινοβουλευτικός, διετέλεσε πρόεδρος της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Έρευνας & Τεχνολογίας, μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου, πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Φιλίας Ελλάδας- Ουζμπεκιστάν και μέλος στις Κοινοβουλευτικές Ομάδες Φιλίας Ελλάδας - Η.Π.Α. Ρωσίας, Κίνας.

Επίσης, έχει διατελέσει γραμματέας Αγροτικού της Νέας Δημοκρατίας και αναπληρωτής τομεάρχης Αγροτικής Ανάπτυξης του κόμματος.

Τον Ιούνιο του 2021, με επανακαταμέτρηση των ψηφοδελτίων, το Εκλογοδικείο ανακήρυξε τον Κώστα Κόλλια βουλευτή Κορινθίας, αντικαθιστώντας την Μαριλένα Σούκουλη - Βιλιάλη, η οποία είχε εκλεγεί στις βουλευτικές εκλογές του 2019.

### Άλλες δραστηριότητες

Συμμετείχε ενεργά σε κοινωνικούς και πολιτιστικούς συλλόγους της Κορινθίας.
Διετέλεσε επί σειρά ετών Πρόεδρος και Γραμματέας της ποδοσφαιρικής ομάδας του Σολομού, καθώς και Πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του Δημοτικού Σχολείου Σολομού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βουλή των Ελλήνων: Κόλλιας Ταξιάρχου Κωνσταντίνος
2. ↑  Vouliwatch - Κόλλιας Κωνσταντίνος
3. ↑  Βουλή των Ελλήνων - Κοινοβουλευτική θητεία βουλευτών από τη Μεταπολίτευση ως σήμερα: Κόλλιας Ταξιάρχου Κωνσταντίνος
4. ↑  Βουλή των Ελλήνων: Κόλλιας Ταξιάρχου Κωνσταντίνος
5. ↑  Vouliwatch - Κόλλιας Κωνσταντίνος
6. ↑  Αλλάζει η ΚΟ της ΝΔ: Ο Κώστας Κόλλιας παίρνει τη θέση της Μαριλένας Σούκουλη
7. ↑  ΝΔ: Ξανά στη Βουλή ο Κώστας Κόλλιας - Ποια βουλευτίνα χάνει την έδρα της
8. ↑  Ο Κώστας Κόλλιας βουλευτής Κορινθίας
9. ↑  Βουλή: Ορκίστηκαν βουλευτές ο Κώστας Κόλλιας και ο Άγγελος Τόλκας
10. ↑  Vouliwatch - Κόλλιας Κωνσταντίνος

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος Αρχειοθετήθηκε 2015-08-01 στο Wayback Machine.
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Λαόγονος** είναι γνωστοί δύο Τρώες πολεμιστές που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο πρώτος Λαόγονος ήταν γιος του Ονήτορος και σκοτώθηκε σε μάχη του πολέμου αυτού από τον Μηριόνη. Καθώς αναφέρεται στην *Ιλιάδα* του Ομήρου: *«Άνδρα των Τρώων τολμηρόν εφόνευσε ο Μηριόνης, / τον Λαόγονον του Ονήτορος... / Κάτω απ' τ' αυτί τον κτύπησε και απ' το σιαγόνι και όλο / το σώμα ελύθη και άχαρο τον σκέπασε σκοτάδι...»* (ραψωδία Π, στίχοι 603-604 και 606-607, μετάφραση Ι. Πολυλά).

Ο δεύτερος Λαόγονος ήταν γιος του Βίαντος και αδελφός του Δαρδάνου (όχι βέβαια του παππού τού ιδρυτή της Τροίας). Καθώς αναφέρεται στην *Ιλιάδα* (ραψωδία Υ, στίχοι 460-462), ο Αχιλλέας έριξε τα δύο αδέλφια από το άρμα τους, τον ένα με το ακόντιο και τον άλλο με το ξίφος.

Πηγή
----

* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 518
Η **Λιναρία η γενιστόφυλλος** (*Linaria genistifolia*), ανήκει στην οικογένεια Scrophulariaceae (Σκροφουλαριίδες) και αποτελεί είδος της Νοτιοανατολικής και Κεντρικοανατολικής Ευρώπης. Κατανέμεται σ’ όλη την ηπειρωτική Ελλάδα, στα νησιά του Βορειανατολικού Αιγαίου και στις Σποράδες. Συναντάται σε χέρσους αγρούς, στις άκρες των δρόμων και σε θέσεις με ανθρωπογενή επιβάρυνση. Χαρακτηρίζεται από τον χαλαρό βότρυ και την κίτρινη στεφάνη μήκους μέχρι 22 mm, συμπεριλαμβανομένου και του πλήκτρου. Διακρίνεται από το συγγενικό του *Linaria dalmatica* από τα πιο στενά φύλλα και την σχετικά μικρότερη στεφάνη (μήκους 2-5 cm στο *Linaria dalmatica* ). Ανθίζει Μάιο-Σεπτέμβριο.

Πηγές
-----

* Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, Flowers of Greece (Vol. II).

* Pignatti S. 1982, Flora d’ Italia (Vol. I-ΙΙΙ)

* Tutin et al. 2005, Flora Europaea Vol 3, Cambridge University Press

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 

* 

*

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Linaria genistifolia (L.) Mill. 1868». *www.greekflora.gr*. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2021.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Λιναρία η γενιστόφυλλος** |
Η **Λαβίνια** ήταν στην Ρωμαϊκή μυθολογία η τελευταία σύζυγος του θρυλικού Αινεία, γονείς της ήταν ο βασιλιάς Λατίνος και η Αμάτα.
Η Λαβίνια ήταν μοναδικό παιδί των γονέων της, πολλοί επιφανείς άντρες ήθελαν να την παντρευτούν με την ελπίδα να διαδεχτούν τον πατέρα της στον θρόνο των Λατίνων. Ο υποψήφιος μνηστήρας της έγινε τελικά με την εύνοια της μητέρας της ο Τούρνος βασιλιάς των Ρούτουλων. Ο Βιργίλιος γράφει στην Αινειάδα ότι ο θεός Φαύνος προειδοποίησε σε ένα προφητικό όνειρο τον πατέρα της ότι ο σύζυγος της Λαβίνιας δεν θα είναι Λατίνος.

  

Η Λαβίνια περιγράφεται στο Βιβλίο 7 της Αινειάδας (Γραμμές 69-83), μπαίνει με τον πατέρα της στο ιερό και τα μαλλιά της αρπάζουν φωτιά, ένας οιωνός τότε προειδοποίησε ότι θα έχει λαμπρό μέλλον. Ο Αινείας έστειλε λίγο αργότερα απεσταλμένους με δώρα στον πατέρα της, ο Λατίνος τον αναγνώρισε αμέσως σαν υποψήφιο γαμπρό της. Ο Αινείας έδωσε το όνομα στην αρχαία πόλη του Λαβινίου προς τιμή της συζύγου του.
Σύμφωνα με μερικές πηγές γιος του Αινεία και της Λαβίνιας ήταν ο Σιλούιος που έγινε βασιλιάς στην Άλμπα Λόνγκα. Ο Τίτος Λίβιος γράφει ότι γιος τους ήταν ο Ασκάνιος που βασίλευσε με την κηδεμονία της μητέρας του όσο ήταν ανήλικος, ο Σιλούιος ήταν γιος του Ασκάνιου σύμφωνα με τον Λίβιο.
Η Ούρσουλα Λε Γκoυίν στο μυθιστόρημα της *"Λαβίνια"* (2008) περιγράφει την σχέση της με τον Αινεία δίνοντας έμφαση στην ζωή των θυγατέρων των βασιλέων στην αρχαία Ιταλία. Η Λαβίνια έχει τον ρόλο αφηγητή σε πρώτο πρόσωπο με πλήρη επίγνωση ότι χωρίς την Αινειάδα του Βιργίλιου δεν θα ήταν γνωστή τα σύγχρονα χρόνια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Amata» (Ρωσικά)
2. ↑  Βιργίλιος, Αινειάδα, Βιβλίο 7, Γραμμές 70-74
3. ↑  Βιργίλιος, Αινειάδα, Βιβλίο 7, Γραμμή 75
4. ↑  Βιργίλιος, Αινειάδα, Βιβλίο 7, Γραμμές 96-101
5. ↑  Βιργίλιος, Αινειάδα, Βιβλίο 7, Γραμμές 94-104
6. ↑  Βιργίλιος, Αινειάδα, Βιβλίο 7, Γραμμές 363-370
7. ↑  Τίτος Λίβιος, *"Ιστορία της Ρώμης"*, Βιβλίο 1, 1.11
8. ↑  Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς, «Ρωμαϊκή Αρχαιολογία», Βιβλίο 1, Κεφ.70
9. ↑  Τίτος Λίβιος, *"Ιστορία της Ρώμης"*, Βιβλίο 1, 1.11-1.3.1
10. ↑  Τίτος Λίβιος, *"Ιστορία της Ρώμης"*, Βιβλίο 1, 3.7

Πηγές
-----

* Βιργίλιος, Αινειάδα, Βιβλίο 7
* Τίτος Λίβιος, *"Ιστορία της Ρώμης"*, Βιβλίο 1
* Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς, «Ρωμαϊκή Αρχαιολογία», Βιβλίο 1

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 100490276
* GND: 139193243
* SUDOC: 241556708
* BNF: cb16262663m (data)

 |

 |
Το **Λαυρέντο** ήταν αρχαία πόλη στο Λάτιο νοτιοδυτικά της Ρώμης, στην δυτική ακτή της Ιταλικής χερσονήσου ανάμεσα στην Όστια και το Λαβίνιο. Οι Ρωμαίοι συγγραφείς καταγράφουν το Λαυρέντο σαν την πρώτη πρωτεύουσα της Ιταλίας πριν την μεταφορά της στο Λαβίνιο από τον Αινεία όταν πέθανε ο βασιλιάς Λατίνος. Στους ιστορικούς χρόνους το Λαυρέντο ενώθηκε με το Λαβίνιο δημιουργώντας μια εννιαία πόλη. Ο Τίτος Λίβιος αναφέρει ότι όταν την Ρώμη διοικούσαν ο Ρωμύλος και ο Τίτος Τάτιος έφτασαν απεσταλμένοι του Λαυρέντου αλλά ξυλοκοπήθηκαν από τους συγγενείς του Τίτου Τάτιου. Οι Λαυρέντοι διαμαρτυρήθηκαν στον Τίτο Τάτιο αλλά εκείνος υπεράσπισε τους συγγενείς του από τους κατοίκους του Λαυρέντου που ήταν ξένοι. Αργότερα όταν ο Τίτος Τάτιος επισκέφτηκε το Λαβίνιο δολοφονήθηκε σε συμπλοκή, ο Ρωμύλος δεν συνέχισε τον πόλεμο και συμφιλιώθηκε με τους κατοίκους του Λαβίνιου. Στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία υπήρχε μια αυτοκρατορική βίλλα, ο Πλίνιος ο Νεότερος κατείχε επίσης μια βίλα στην περιοχή.

Το όνομα *"Λαυρέντο"* προέρχεται από το φυτό Δάφνη το οποίο όπως αναφέρει ο Βιργίλιος ήταν ιερό. Το αρσενικό όνομα *"Λαυρέντος"* όπως και το θηλυκό *"Λαυρεντία"* αναφερόταν σε όποιον *"κατάγεται από το Λαυρέντο"* ή σε όποιον *"φορά Δάφνινο στεφάνι"*. Το όνομα το συναντάμε σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, οι κάτοικοι έδωσαν το όνομα αυτό στην πόλη τους επειδή το φυτό της δάφνης ήταν το ευλογημένο δέντρο των Λατίνων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Edward Herbert Bunbury (1854). "Laurentum". In William Smith (ed.). Dictionary of Greek and Roman Geography. London: Walton and Maberly
2. ↑  Τίτος Λίβιος, Ab urbe condita, 1:14
3. ↑  T. W. Potter (2003). "Laurentum". In Simon Hornblower and Antony Spawforth (ed.). The Oxford Classical Dictionary (3rd edition, revised ed.). Oxford: Oxford University Press. σ. 822
4. ↑  "LAURENTUM". The New International Encyclopaedia. Τομ. 13 (2nd ed.). 1918. σ. 631
5. ↑  Πλίνιος ο Νεότερος, Epistulae 1.9
6. ↑  Edward Herbert Bunbury (1854). "Laurentum". In William Smith (ed.). Dictionary of Greek and Roman Geography. London: Walton and Maberly
7. ↑  Theodore C. Williams (1910). "Virgil, Aeneid 7.59". P. Vergilius Maro. Boston: Houghton Mifflin Co
8. ↑  Βιργίλιος, Αινειάδα, Published by Penguin Classics (1990)

Πηγές
-----

* Edward Herbert Bunbury (1854). "Laurentum". In William Smith (ed.). Dictionary of Greek and Roman Geography. London: Walton and Maberly.
* T. W. Potter (2003). "Laurentum". In Simon Hornblower and Antony Spawforth (ed.). The Oxford Classical Dictionary (3rd edition, revised ed.). Oxford: Oxford University Press.
* Theodore C. Williams (1910). "Virgil, Aeneid 7.59". P. Vergilius Maro. Boston: Houghton Mifflin Co.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* NKC: ge421621

 |

 |
Ο **Κώστας Τσιάρας** είναι Έλληνας πολιτικός και βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στην εκλογική περιφέρεια της Καρδίτσας. Έχει διατελέσει υπουργός Δικαιοσύνης (2019-2023) και υφυπουργός Εξωτερικών (2012-2013).

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στις 2 Ιουλίου 1966 στην Καρδίτσα. 

Είναι πτυχιούχος της Ιατρικής Σχολής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης και διδάκτωρ του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Εργάζεται ως ιατρός μικροβιολόγος βιοπαθολόγος. Κατά τη διάρκεια των φοιτητικών του χρόνων, ήταν μέλος της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ.

Διετέλεσε πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας (ΣΕΠΦΥ) Καρδίτσας, καθώς και πρόεδρος της Τοπικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας Καρδίτσας. Επίσης, είναι ιδρυτικό μέλος του Ινστιτούτου Μελετών Καρδίτσας και του Συνδέσμου Ελληνοαμερικανικής Φιλίας Καρδίτσας.

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Καρδίτσας στις εκλογές του 2004 και επανεκλέγεται σε όλες τις επόμενες εκλογές αναμετρήσεις. Έχει διατελέσει υπεύθυνος του τομέα Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, αναπληρωτής υπεύθυνος του τομέα Πολιτικής Ευθύνης Προστασίας του Πολίτη και γραμματέας του τομέα Αγροτικού της Νέας Δημοκρατίας. Κατά τη διάρκεια της κοινοβουλευτικής του θητείας διετέλεσε πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Φιλίας με το Κοινοβούλιο του Αζερμπαϊτζάν και μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση Οικονομικής Συνεργασίας Ευξείνου Πόντου.

Στην κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά, ορίστηκε υφυπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας από την έναρξή της μέχρι τις 24 Ιουνίου 2013. Αργότερα, διετέλεσε πρόεδρος της Μόνιμης Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Ελλήνων μέχρι τον Ιανουάριο του 2015. Τον Ιανουάριο του 2016, κατόπιν πρότασης του πρόεδρου της ΝΔ Κυριάκου Μητσοτάκη και μετά από ομόφωνη αποδοχή της από τους βουλευτές, εκλέχθηκε Γενικός Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ.

Στις εκλογές του 2019 ανανέωσε τη βουλευτική του θητεία και ορίστηκε υπουργός Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 επανεξελέγη και τον Ιούλιο ορίστηκε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος.

Είναι παντρεμένος με την Αγγελική Στεργιούλη, μοριακή βιολόγο, και έχουν ένα γιο και δύο κόρες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Κωνσταντίνος Αλεξάνδρου Τσιάρας». Βουλή των Ελλήνων. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016.
2. ↑  «Ν.Δ.: Ο Γ. Κουμουτσάκος εκπρόσωπος Τύπου, ο Ν. Δένδιας πρώτος κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος». Ναυτεμπορική. 13 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016.
3. ↑  «Γενική Γραμματεία Νομικών και Κοινοβουλευτικών Θεμάτων | ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΚΥΡΙΑΚΟΥ». *gslegal.gov.gr*. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2023.
4. ↑  «Ποιοι βουλευτές εκλέγονται ανά κόμμα». *ΤΑ ΝΕΑ*. 25 Ιουνίου 2023. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2023.
5. ↑  «ΝΔ / Πλεύρης, Τσιάρας και Ζωή Ράπτη οι νέοι κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι». *www.avgi.gr*. 4 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2023.
6. ↑  «Κώστας Τσάρας - Βιογραφικό». kostastsiaras.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016.