recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Θεόδωρος Παπαδόπουλος** (16 Ιουλίου 1931 - 3 Ιουλίου 2015) του Ιωάννη ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής Σερρών με τη Νέα Δημοκρατία (ΝΔ) από το 1981 ως το 1993.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1931 και σπούδασε νομικά στη Θεσσαλονίκη. Ξεκίνησε να εργάζεται ως δικηγόρος τη δεκαετία του '60. Ανέπτυξε φιλανθρωπική δραστηριότητα, ενώ ως δικηγόρος συνέδραμε τους φτωχούς πελάτες του, χωρίς να τους παίρνει χρήματα για τα παράβολα. Εντάχθηκε αρχικά στην ΕΠΕΝ, εν συνεχεία όμως προσχώρησε στη Νέα Δημοκρατία. Ήταν παντρεμένος με 3 παιδιά και 3 εγγόνια.

### Βουλευτής

Εξελέγη βουλευτής Σερρών με τη ΝΔ για πρώτη φορά το 1981 με 10.832 σταυρούς προτίμησης και επανεξελέγη το 1985, τον Ιούνιο και το Νοέμβριο του 1989 και τον Απρίλιο του 1990. Το 1993 ήταν ξανά υποψήφιος βουλευτής Σερρών, έλαβε 14.291 ψήφους και δεν εξελέγη.

Πέθανε από καρκίνο το καλοκαίρι του 2015 και κηδεύτηκε από το ναό Κωνσταντίνου και Ελένης στο Α’ κοιμητήριο Σερρών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Κοινοβουλευτική θητεία, δικτυακός τόπος Βουλής των Ελλήνων, ανάκτηση 15-7-2015.
2. ↑  Λήμμα για το Θ. Ι. Παπαδόπουλο Αρχειοθετήθηκε 2012-11-03 στο Wayback Machine. gnosinet.gr, ανάκτηση 15-7-2015.
3. 1 2 3  Κηδεύτηκε ο Θεόδωρος Παπαδόπουλος, Σερραϊκόν Θάρρος, 6-7-2015.
4. 1 2  Σέρρες: Απεβίωσε ο πρώην βουλευτής Σερρών Θόδωρος Παπαδόπουλος, serraikanea.gr, 4-7-2015
Ο **Ηλίας Ηλιάσκος** (1908 - ...) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1908 και ήρθε στην Ελλάδα το 1926 και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Υπήρξε ο πρώτος μαθητής του Κολλεγίου Αθηνών.

Καριέρα
-------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την ΑΕΚ και γρήγορα κέρδισε θέση στην ενδεκάδα της. Το 1932 σημείωσε το πρώτο γκολ στην ιστορία των τελικών του κυπέλλου Ελλάδας, στον τελικό της περιόδου 1931-32 μεταξύ της ΑΕΚ και του Άρη (5-3). Αγωνίστηκε μέχρι το 1933, όταν σε ηλικία 25 ετών εγκατέλειψε την ενεργό δράση. 

### Στην εθνική Ελλάδας

Υπήρξε μία φορά διεθνής με την εθνική Ελλάδας στις 27 Μαρτίου 1932 στην εντός έδρας αναμέτρηση εναντίον της Βουλγαρίας.

Τίτλοι
------

* Κύπελλο Ελλάδας: 1932

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ο οδηγός του κυπέλλου

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* *Η Ιστορία της ΑΕΚ* , Έκδοση *Γ.Χ. Αλεξανδρής* , Αθήνα 1996
* *Εθνική Ελλάδος πορεία μέσα στο χρόνο* , *Εκδόσεις Παπαζήση* Αθήνα 2001
* Το επίσημο site της ερασιτεχνικής ΑΕΚ
* *Αλμανάκ* Περιοδικό Εικόνες, 1991
Ο **Ιωάννης Α. Κακαδιάρης** είναι Ελληνοαμερικάνος επιστήμονας πληροφορικής, ο οποίος ανέπτυξε σύστημα προσδιορισμού ταυτότητας στο Πανεπιστήμιο του Χιούστον. Είναι καθηγητής Επιστήμης των Υπολογιστών, Ηλεκτρονικής Μηχανικής και Μηχανικής Υπολογιστών στο Πανεπιστήμιο Χιού Ρόι και Λίλι Κραντζ Κάλλεν *(Hugh Roy and Lillie Cranz Cullen University)*. Επίσης από το 2011 είναι καθηγητής Βιοϊατρικής Μηχανικής στο Πανεπιστήμιο του Χιούστον.

Πρώιμη ζωή και εκπαίδευση
-------------------------

Ο Ιωάννης Κακαδιάρης σπούδασε στο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, από όπου αποφοίτησε το 1989. Αφού μετακόμισε στις ΗΠΑ, έλαβε το Μεταπτυχιακό του στην Επιστήμη των Υπολογιστών από το Πανεπιστήμιο Νόρθιστερν *(Northeastern University)* στη Βοστώνη το 1991. Έλαβε το διδακτορικό του το 1997 στην Επιστήμη των Υπολογιστών από το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια.

Σύστημα Προσδιορισμού Ταυτότητας
--------------------------------

Το σύστημα αυτό λειτουργεί με την εξαγωγή της μοναδικής βιομετρικής υπογραφής του προσώπου του ατόμου, η οποία βασίζεται σε τρισδιάστατο σχήμα, υφή, υπέρυθρες ακτίνες και μεταβλητές του χρόνου. Αν και οι παλαιότερες μέθοδοι εστίαζαν στην εμφάνιση - καταγραφή, αναπαράσταση και ταύτιση των χαρακτηριστικών του προσώπου όπως εμφανίζονται σε δισδιάστατες εικόνες του ορατού φάσματος, το προτεινόμενο σύστημα *URxD* χρησιμοποιεί μια διαδικτυακή κάμερα για να καταγράφει μια συνεχή ροή βίντεο η οποία χρησιμοποιείται για να ανιχνευθεί αν ένα άτομο έχει στραφεί προς τη τρισδιάστατη κάμερα. Aν το υποκείμενο, έχει στραφεί προς την κάμερα, για περισσότερο από δύο δευτερόλεπτα, το σύστημα ενεργοποιεί τον οπτικό σαρωτή και καταγράφονται τα τρισδιάστατα δεδομένα. Επίσης, μπορεί να διευκρινιστεί αν το άτομο φορά γυαλιά. Το σύστημα πέτυχε τα καλύτερα δημοσιευμένα αποτελέσματα όταν δοκιμάστηκε σε 4.007 σύνολα δεδομένων ως μέρος του Μεγάλου διεθνούς διαγωνισμού αναγνώρισης προσώπων που διοργανώθηκε από το NIST το 2007.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «GRASP alumnus, Prof. Ioannis Kakadiaris, named Hugh Roy and Lillie Cranz Cullen University Professor». *www.grasp.upenn.edu*. Penn Engineering. 15 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2016.
2. ↑  «CBL - About Ioannis Kakadiaris». 14 Μαρτίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2016. CS1 maint: Unfit url (link)
3. ↑  «URxD: Beyond Face Recognition». *www.vcl.uh.edu*. 24 Ιουλίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιουλίου 2008. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2016. CS1 maint: Unfit url (link)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επιστημονικές δημοσιεύσεις του Ιωάννη Κακαδιάρη, *Google Μελετητής*
* «Το νέο πρόσωπο της Ταυτοποίησης...» *("The New Face of Identity...")*, Δελτίο Τύπου του Πανεπιστημίου του Χιούστον, 30-07-2007
* Διάλεξη του Ιωάννη Κακαδιάρη στο Πανεπιστήμιο του Χιούστον, με θέμα «Βελτιωμένη Πρόβλεψη του Κινδύνου Εμφράγματος», 21-10-2013

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 4447491
* LCCN: nb2004309375
* ISNI: 0000 0000 5563 1644
* ORCID: 0000-0002-0591-1079
* SUDOC: 081939213
* BIBSYS: 4099673
* MGP: 119524
* NKC: xx0028486

 |

 |
Ο **Ηλίας Χατζηπαυλής** (γεννήθηκε στις 24 Μαΐου 1949 στο Μικρολίμανο) είναι Έλληνας ιστιοπλόος. Κέρδισε ένα ασημένιο μετάλλιο στη *κατηγορία Φιν* στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972 στο Μόναχο. Συμμετείχε σε τέσσερις Ολυμπιάδες από το 1972 έως το 1988, αυτούς του 1972, 1980, 1984 και 1988. Το 1980, 1984 και 1988 τερμάτισε 10ος, 6ος και 12ος αντίστοιχα.

Ξεκίνησε το 1965 με την κωπηλασία στον ΝΑΣ για να περάσει στην ιστιοπλοΐα και στην κατηγορία Φιν. Το 1969 πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό και ήταν πρωταθλητής Ελλάδος στα Φιν για πρώτη φορά το 1970 και την ίδια χρονιά εκπροσώπησε τα ελληνικά χρώματα στο Βαλκανικό πρωτάθλημα. Ήταν σημαιοφόρος της ελληνικής ολυμπιακής ομάδας στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών αγώνων της Μόσχας το 1980.

Εκτός τα ολυμπιακά του μετάλλια ήταν επίσης 3ος στο Ευρωπαϊκό του 1974 στα Φιν, 3ος στο Παγκόσμιο του 1981 στην κατηγορία Σταρ, σε Μεσογειακούς αγώνες έχει ένα χάλκινο και δύο ασημένια μετάλλια στα Φιν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Sports-Reference.com*. www.sports-reference.com/olympics/athletes/kh/ilias-khatzipavlis-1.html. Ανακτήθηκε στις 31  Ιανουαρίου 2016.
2. ↑  Ελληνική συμμετοχή στο Μόναχο το 1972, ανακτήθηκε 3 Δεκεμβρίου 2018
3. 1 2  Κείμενο: Α. Κοσματόπουλος - www.kosmatopoulos.gr, αναδημοσίευση στο istioselida-Βιογραφίες: Ηλίας Χατζηπαυλής, ανακτήθηκε 3 Δεκεμβρίου 2018
4. ↑  ΛΑΟΣ News-Πρώτη σημαιοφόρος στο Ρίο η Σοφία Μπεκατώρου, ανακτήθηκε 3 Δεκεμβρίου 2018
5. ↑  Skai-Τα βιογραφικά των 8 ελλήνων αθλητών που μετέφεραν την Ολυμπιακή σημαία Αρχειοθετήθηκε 2012-02-12 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε 3 Δεκεμβρίου 2018

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Σπορ ιστορίες: Ηλίας Χατζηπαυλής (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
Πέη από φάλαινες minke εκτιθέμενα στο μουσείο
Το **Ισλανδικό Φαλλολογικό Μουσείο** (ισλ. Hið Íslenzka Reðasafn) βρίσκεται στο Ρέυκιαβικ, την πρωτεύουσα της Ισλανδίας, και στεγάζει τη μεγαλύτερη συλλογή πεών στον κόσμο. Η συλλογή περιλαμβάνει 280 δείγματα από 93 είδη ζώων, συμπεριλαμβανομένων 55 πεών από φάλαινες, 36 από φώκιες και 118 από χερσαία θηλαστικά. Το μουσείο απέκτησε το πρώτο του ανθρώπινο πέος τον Ιούλιο του 2011, ένα από τέσσερα που έχουν υποσχεθεί επίδοξοι δότες. Το μουσείο συνεχίζει να ψάχνει για ένα "νεότερο, μεγαλύτερο και καλύτερο" δείγμα. 

Το μουσείο ιδρύθηκε το 1997 από τον συνταξιούχο δάσκαλο Sigurður Hjartarson, και διευθύνεται από τον γιό του, Hjörtur Gísli Sigurðsson. Το ενδιαφέρον το Sigurður για τα πέη ξεκίνησε κατά την παιδική του ηλικία, όταν πήρε στα χέρια του ένα μαστίγιο για αγελάδες, φτιαγμένο από το πέος ενός ταύρου. Η συλλογή του ποικίλλει από ένα κομμάτι πέους γαλάζιας φάλαινας μήκους 170 εκ. ως το πεϊκό οστό ενός χάμστερ, μήκους 2 χιλ. για το οποίο απαιτείται μεγεθυντικός φακός. Το μουσείο ισχυρίζεται ότι η συλλογή του επίσης περιλαμβάνει δείγματα από ξωτικά και τρολ, αλλά, καθώς στην ισλανδική παράδοση τα πλάσματα αυτά είναι αόρατα, οι επισκέπτες δεν μπορούν να τα δουν. Στα εκθέματα επίσης περιλαμβάνονται σχετικά χειροτεχνήματα, όπως αμπαζούρ φτιαγμένα από τα όσχεα ταύρων.

The Icelandic Phallological Museum's sign
Το μουσείο έχει καθιερωθεί ως δημοφιλής τουριστικός προορισμός, με χιλιάδες επισκέπτες κάθε χρόνο, κυρίως γυναίκες. Έχει αποτελέσει δε και αντικείμενο ενός καναδικού ντοκυμανταίρ με τίτλο *The Final Member*, σχετικά με την προσπάθεια του μουσείου να εξασφαλίσει ένα ανθρώπινο πέος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Skoch, Iva R. (29 July 2011). «Welcome to the world's largest penis collection» (στα Αγγλικά). Salon.com.. Ανακτήθηκε στις 1 August 2011.
2. 1 2 3  Strong, Bob (15 May 2008). «Icelandic museum offers long and short of male organ» (στα Αγγλικά). Reuters. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2015-07-21.. Ανακτήθηκε στις 3 June 2011.
3. 1 2  «At Iceland's Phallological Museum, size is everything» (στα Αγγλικά). Agence France-Presse. 21 July 2011.. Ανακτήθηκε στις 3 June 2011.
4. ↑  «What is the story behind the Icelandic Phallological Museum?» (στα Αγγλικά). IcelandReview Online. 31 May 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-03-29.. Ανακτήθηκε στις 3 June 2011.
5. ↑  Lüpke-Narberhaus, Frauke (9 September 2008). «Penis-Museum in Island: Wer hat den Größten?» (στα Γερμανικά). *Der Spiegel*.. Ανακτήθηκε στις 3 June 2011.
6. ↑  Pielak, Alex (11 July 2011). «Museum in Iceland home to world's biggest collection of penises» (στα Αγγλικά). *Metro*.. Ανακτήθηκε στις 3 June 2011.
7. ↑  Ahern, Victoria (30 April 2012). «'The Final Member' confronts taboo topic at Iceland's penis museum» (στα Αγγλικά). The Canadian Press. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-05-01.. Ανακτήθηκε στις 27 May 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Icelandic Phallological Museum στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 307323768
* LCCN: nb2014025495
* GND: 1049834208

 |

 |
Ο **Ιάκωβος Μαχαιράς** (αρχικό επώνυμο: Στιβακτάκης, πολεμικό όνομα: καπετάν Γιακουμής, Ανατολή Λασιθίου, 1835- Μάρτιος 1928) ήταν Κρητικός αγωνιστής και οπλαρχηγός από την Ιεράπετρα, πρωτοπαλίκαρο του Λακέρδα. Ανέπτυξε πλούσια επαναστατική δράση και έλαβε μέρος στις κρητικές επαναστάσεις του 1866-69, του 1878, του 1889 και του 1896-97.

Αγωνιστική δράση
----------------

Ο Ιάκωβος Μαχαιράς συνεργάστηκε με τον καπετάν Λακέρδα και διακρίθηκε στη μάχη που έγινε στις 20-30 Μαΐου 1867 στο Οροπέδιο Λασιθίου. Το Μάιο του 1868 διορίστηκε πεντηκόνταρχος από το Γενικό Αρχηγείο των 6 ανατολικότερων επαρχιών της Κρήτης, σε αναγνώριση της προσφοράς του. Το 1878 ορίστηκε οπλαρχηγός και την ίδια χρονιά πολέμησε στις μάχες της Κεφάλας και της Μακρυλιάς. Το 1889 έλαβε μέρος σε αρκετές μάχες εναντίον των Τούρκων και το 1897 διακρίθηκε κατά την πολιορκία του φρουρίου της Ιεράπετρας, όπου είχαν εγκλειστεί οι Τούρκοι. Κατά τις συγκρούσεις ο καπετάν Γιακουμής τραυματίστηκε. Αργότερα και μαζί με τον οπλαρχηγό Νικόλαο Βασαρμίδη (πέθανε το 1957) σκότωσε τον Τούρκο τρομοκράτη Πιταβότυρο. Το 1909 ο Μαχαιράς είχε ήδη καταταχθεί στην Α΄ Τάξη των αγωνιστών, από την "Προς Κατάταξιν των Αγωνιστών Επιτροπεία".

Θάνατος
-------

Ο οπλαρχηγός Ιάκωβος Μαχαιράς πέθανε σε ηλικία 93 ετών και κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη. Σε τηλεγράφημα με ημερομηνία 19 Μαρτίου 1928 με αποστολέα το Νομάρχη Λασιθίου Ζέρβα και παραλήπτη την κοινότητα Ανατολής, αναφέρεται "Παρακαλώ να κατατεθεί εκ μέρους της Γενικής Διοικήσεως Κρήτης στέφανος επί σορού αποβιώσαντος αγωνιστού Ιακώβου Μαχαιρά".

Ο Δήμος Ιεράπετρας τίμησε τον οπλαρχηγό δίνοντας το όνομά του σε πλατεία της παλιάς πόλης, εκεί όπου βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Νικολάου.

Παιδιά
------

Ο Μαχαιράς απέκτησε με τη γυναίκα του Πελαγία 3 αγόρια: το Δημήτρη, τον Ιωάννη και το Νικόλαο τα οποία ονομάζονταν αντίστοιχα: Μαχαιροδημήτρης / Γιακουμοδημήτρης, Μαχαιρογιάννης / Γιακουμογιαννης, Μαχαιρονικολής / Γιακουμονικολής και μία κόρη, Μαρία η οποία ονομαζόταν Γιακουμομαρία.

Πηγές
-----

* Φαρσάρη Εμμανουήλ, *Ανατολή Ιεράπετρας- Σπουδαίο πνευματικό κέντρο επί Βενετοκρατίας Σημαντική επαναστατική εστία επί Τουρκοκρατίας Τεκμήρια Ιστορίας*, Έκδοση Πολιτιστικού και Φυσιολατρικού Συλλόγου Ανατολής Ιεράπετρας, Ιεράπετρα 2008.
* εφημερίδα Ανατολή, *Ο Ν. Λασιθίου διαμέσου των αιώνων*, φ. 8561, 19/4/1979.

Παραπομπές
----------

1. ↑  εφημερίς της Κρητικής Πολιτείας, Τεύχος Γ΄, αρ. φύλλου 34, σελ, 174, έτος 1909.
2. ↑  εφημερίδα "Ανατολή", Ένας λησμονημένος αγωνιστής της επαρχίας Ιεράπετρας, φ. 5429, 21/8/1968.
Ο **Ιάκωβος Παλαιολόγος** (λατ.: *Jacob Palaeologus*) ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα με αντιτριαδικές ιδέες.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε περί το 1520 στη Χίο από γονείς με Βυζαντινή καταγωγή από την οικογένεια των Παλαιολόγων.

Ήλθε στην Ιταλία για να εμπλουτίσει τις γνώσεις του και εκεί ασπάστηκε τις τότε επικρατούσες νέες θρησκευτικές ιδέες. Λόγω των πολιτικών διαταραχών που επικρατούσαν αποδήμησε στη Γερμανία με την ελπίδα ότι εκεί θα έβρισκε ελευθερία συνείδησης. Συνέχισε να περιπλανιέται για κάμποσα χρόνια, μέχρι που εγκαταστάθηκε στην Τρανσυλβανία, όπου το 1569 διαδέχτηκε τον Ιωάννη Σόμμερ στη θέση του εφόρου του γυμνασίου του Κλουζ-Ναπόκα. 

Εκείνη την εποχή άκμαζε η ηγετική φιγούρα των αντιτριαδικών, ο Σίμων Βουδναίος, ο οποίος ανέπτυξε τις αρχές του Λαιλίου Σοκίνου και θεωρούταν αρχηγός των ημιεβραϊζόντων της Λιθουανίας. Ο Παλαιολόγος έγινε θερμός οπαδός των ιδεών Βουδναίου, και εφάμιλλός του στην παιδεία και τη ρητορική δεινότητα. Τόσο διατάραξε η διδασκαλία του Ιάκωβου την κοινή ησυχία, ώστε ο Σοκίνος, τον οποίο η νέα θρησκευτική κίνηση θεωρούσε αρχηγό της, αναγκάστηκε να αποκηρύξει τα διδασκόμενα. Αλλά και η εξουσία δεν άργησε να ενεργοποιηθεί, συλλαμβάνοντας τον Παλαιολόγο, ο οποίος οδηγήθηκε αιχμάλωτος στον Πάπα Γρηγόριο ΙΓ’ που προ πολλού ήδη είχε ζητήσει τη σύλληψή του. 

Ο Παλαιολόγος οδηγήθηκε στη Ρώμη και παραδόθηκε στο ιεροδικείο. Δικάστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο δια πυρός ζωντανός. 

Ο Κιάππης λέει ότι πάνω στην πυρά ο Παλαιολόγος στις 22 Μαρτίου 1585 κήρυξε μετάνοια για τα συγγράμματα και τη διδασκαλία του και ζήτησε προθεσμία για να σκεφτεί. Οι ιεροδικαστές πείστηκαν για το ειλικρινές των λόγων του και τον επανέφεραν στη φυλακή, όπου και συνέγραψε μερικά έργα γεμάτα ευλάβεια και σοφία. Η διήγηση αυτή του Κιάππη όμως δεν επαληθεύεται από άλλες πηγές.

Συγγράμματα
-----------

* Το σπουδαιότερο των συγγραμμάτων του είναι το «De magistratu politico» που τυπώθηκε με επιμέλεια του Σίμωνος Βουδναίου στη Λόσκη της Λιθουανίας το 1573.

Παραπομπές
----------

1. ↑  psb.21545.1.
2. ↑  *Jakub Paleolog* 1997, A Journal from the Radical Reformation, Spring 1997, Vol. 6, No. 3 *Jakub Paleolog* pdf[*νεκρός σύνδεσμος*]

Βλέπε επίσης
------------

* Ουνιταριανοί

Πηγές
-----

* Κωνσταντίνος Σάθας (1868). *Νεοελληνική Φιλολογία: Βιογραφία των εν τοις γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων, από της καταλύσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μέχρι της Ελληνικής εθνεγερσίας (1453-1821)*. Αθήνα: Τυπογραφείο των τέκνων Ανδρέου Κορομηλά. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2009.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 77368077
* **ΕΒΕ**: 167098
* LCCN: n78014927
* ISNI: 0000 0000 7978 2295
* GND: 128515694
* SUDOC: 032609191
* BNF: cb123606225 (data)
* NKC: mzk2010575573

 |

 |
Η **Επαρχία Μαρτουνί** (αρμενικά: Մարտունի) είναι επαρχία της Δημοκρατίας του Αρτσάχ. Ενώ η επαρχία είναι de facto τμήμα του Αρτσάχ, η Δημοκρατία έχει περιορισμένη διεθνή αναγνώριση και το έδαφος της επαρχίας είναι, de jure, μέρος της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν. Το έδαφος σχηματίστηκε από το ραγιόν της περιφέρειας Μαρτουνί της σοβιετικής εποχής εντός του πρώην αυτόνομου όμπλαστ του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Το ανατολικό τμήμα αυτής της περιφέρειας βρίσκεται υπό τον de facto έλεγχο της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν. Το έδαφος της επαρχίας αναγνωρίζεται διεθνώς ως το de jure τμήμα της ευρύτερης περιοχής Χοτζαβέντ του Αζερμπαϊτζάν.
**Προεδρικές εκλογές** πραγματοποιήθηκαν στην Ισλανδία στις 27 Ιουνίου 2020.  Η ψηφοφορία για τους απόντες ξεκίνησε στις 25 Μαΐου 2020.  Ο κάτοχος της προεδρίας Γκούντνι Θορλάσιους Γιοχάνεσον επανεκλέχθηκε με 92% των ψήφων.

Εκλογικό σύστημα
----------------

Ο Πρόεδρος της Ισλανδίας εκλέγεται με το πλειοψηφικό σύστημα,  με μια απλή πλειοψηφία ψήφων που απαιτείται για να κερδίσει.

Υποψήφιοι
---------

Ο ήδη πρόεδρος της Ισλανδίας Γκούντνι Θορλάσιους Γιοχάνεσο ανακοίνωσε στο πρωτοχρονιάτικο διάγγελμά του προς τον λαό την 1η Ιανουαρίου 2020 ότι θα διεκδικούσε την επανεκλογή του. 

Ο Γκούντμουντουρ Φρανκλίν Γιόνσον, επιχειρηματίας και ακτιβιστής, ανακοίνωσε ότι θα διεκδικήσει το αξίωμα του προέδρου σε ένα βίντεο στο Facebook στις 22 Απριλίου. 

Αρκετά άλλα άτομα ανακοίνωσαν το ενδιαφέρον να είναι υποψήφιοι για το αξίωμα, συμπεριλαμβανομένου του Άξελ Πέτουρ Άξελσον, ενός αυτοαναφερόμενου κοινωνικού μηχανικού και ενός σημαντικού θεωρητικού συνωμοσίας, ο οποίος αναφέρθηκε ότι το πρώτο του ζήτημα ως προέδρου θα ήταν η απόλυση όλων των μελών της ισλανδικής κυβέρνησης.  Μόνο ο πρόεδρος Γιοχάνεσον και ο αντίπαλός του, Γιόνσον, ήταν εκείνοι που συγκέντρωσαν τον απαιτούμενο αριθμό υπογραφών για να είναι υποψήφιοι.

Αποτελέσματα
------------

| Υποψήφιος | Κόμμα | Ψήφοι |  % |
| --- | --- | --- | --- |
|  | Γκούντνι Θορλάσιους Γιοχάνεσον | Ανεξάρτητος | 150.913 | 92,18 |
|  | Γκούντμουντορ Φρανκλίν Γιόνσον | Ανεξάρτητος | 12.797 | 7,82 |
| Άκυρα /λευκά ψηφοδέλτια | 5.111 | - |
| **Σύνολο** | **168.821** | **100** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι / προσέλευση | 252.267 | 66,92 |
| Πηγή: RUV |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Republic of Iceland: Election for President 2020 IFES
2. ↑  «Absentee Voting for President Starts Monday». *Iceland Review* (στα Αγγλικά). 24 Μαΐου 2020. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2020.
3. ↑  Republic of Iceland: Election for President 2016 IFES
4. ↑  Ruv.is - Guðni gefur kost á sér til endurkjörs RÚV, 1 January 2020
5. ↑  Vísir - Guðmundur Franklín Jónsson býður sig fram til forseta Vísir, 23 April 2020
6. ↑  Axel Pétur í forsetaframboð: Fyrsta verk að reka alla ríkisstjórnina Fréttablaðið, 9 April 2020
7. ↑  Tveir frambjóðendur hafa skilað meðmælum í öllum kjördæmum Visir.is, 20 May 2020
Ο **Ιάκωβος Νοταράς**, που λανθασμένα ονομάζεται επίσης *Ισαάκ*, (1439 - 1491) ήταν Βυζαντινός αριστοκράτης, που επέζησε της πτώσης της Κωνσταντινούπολης το 1453. Έχοντας ελκύσει τον Οθωμανό ηγεμόνα Μωάμεθ Β΄ ως έφηβος, περιορίστηκε στο σεράι, μέχρι που δραπέτευσε το 1460. Αργότερα έγινε ένας από τους ηγέτες της Βυζαντινής διασποράς στην Ιταλία.

Αιχμαλωσία
----------

Ήταν ο νεότερος γιος του Λουκά Νοταρά, ενός πολύ πλούσιου αριστοκράτη από την Κωνσταντινούπολη που είχε υπηρετήσει ως μέγας δούκας (ναύαρχος) των τελευταίων Βυζαντινών Αυτοκρατόρων.  Όταν η Κωνσταντινούπολη έπεσε στον Οθωμανό ηγεμόνα Μωάμεθ Β΄, ο Ιακώβ ήταν 14 ετών.  Έμεινε στο σεράι μέχρι το 1460 και στη συνέχεια διέφυγε από την Αδριανούπολη στην Ιταλία, όπου ενώθηκε ξανά με τις τρεις αδελφές του: την Άννα, τη Θεοδώρα και την Ευφροσύνη. Αργότερα νυμφεύτηκε την Ελισάβετ Ζαμπέτη και από ότι φαίνεται, ήταν δυσαρεστημένος με την οικογενειακή του ζωή.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2  Babinger 1992, σελ. 95.

Βιβλιογραφία
------------

* Babinger, Franz (1992). *Mehmed the Conqueror and His Time*. Princeton University Press. σελίδες 95–97. ISBN 0-691-01078-1.
* Philippides, Marios· Hanak, Walter K. (2011). *The Siege and the Fall of Constantinople in 1453: Historiography, Topography, and Military Studies*. Ashgate Publishing, Ltd. σελ. 255-256. ISBN 978-1-4094-1064-5.
Το **Κάστρο Μαχαλίμπεχ**  (*αραβικά : مهالبة*) είναι μεσαιωνικό κάστρο στην Συρία στην περιφέρεια της Λατάκιας. Η περιοχή αρχικά οχυρώθηκε από την φυλή Μπανί Αλαχμάρ τον 11ο αιώνα, στη συνέχεια κατελήφθη από την Βυζαντινή αυτοκρατορία. Το κάστρο υπέστη πολλές μάχες και ζημιές, και τελικά παραδόθηκε στον Σαλαντίν, και συγκεκριμένα στο γιο του Αλζαχέρ Αλγκχαζί το 1188.

Το κάστρο έχει καταστραφεί ολοκληρωτικά και αποκαθίσταται σήμερα. Διασώζονται ερίπεια των τειχών, δεξαμενές, υπόγειες αίθουσες και απομεινάρια των εγκαταστάσεων, καθώς είναι ορατές κάποιες καμάρες και πύργοι. Η είσοδος του φαίνεται να ήταν από την νότια πλευρά που είναι η μοναδική προσβάσιμη.

Αναφορές
--------

* discover syria
* thawra alwehda


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα قلعة المهالبة  της Αραβικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Θεόφιλος Βερύκιος** (1955) είναι Έλληνας θεατρικός συγγραφέας και επιθεωρησιογράφος.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1955 στην Πρέβεζα και ζει στο Αιγάλεω από το 1961. Είναι απόφοιτος της Νομικής Σχολής. 

Το 1987 δημιουργεί μαζί με άλλα νέα παιδιά της πόλης τη «Θεατρική Σκηνή Δήμου Αιγάλεω» και μαζί με τον Κ. Τσόκαλη γράφουν τις σατιρικές επιθεωρήσεις «Αιγάλεω Χάλι-Γκάλη» (1987) και «Ένα ψάρι που το λέγανε Ελλάντα» (1989) που παίχθηκαν τόσο στο θέατρο Τιτάν, όσο και σε πολλές πόλεις εντός και εκτός Αττικής.

Το 1990 γράφει κείμενα για την παράσταση «Και Νουνού και light» (Θέατρο ΠΑΡΚ) σε σκηνοθεσία Άννας Παναγιωτοπούλου, με πρωταγωνιστές τους Μίμη Χρυσομάλλη, Παύλο Κοντογιαννίδη, Γιάννη Μπέζο, Κατιάνας Μπαλανίκα και Δημήτρη Πιατά.

Την επόμενη χρονιά γράφει για το «Κώστα Κόλλα ζητάς» (θέατρο Βέμπο) σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή με τους Τάνια Τσανακλίδου, Σπύρο Παπαδόπουλο, Ελένη Ράντου, Κώστα Ευριπιώτη. Από τότε σατιρικά του κείμενα έχουν παιχθεί σε πολλές επιθεωρήσεις : «Πόθεν αίσχος», «Φιέστα κι άστα», «Σημιτιτανικός», «Έλληνες είσθε και φαίνεσθε», «Και ο Σημίτης θέλει το Γερμανό του», «Τα θέλει ο Κωλοτράβας μας», «Μπιγκ σίστερ», «Πολίτικη κουζίνα», «Παπατσουνάμια» κ.ά. με τους Θανάση Βέγγο, Σωτήρη Μουστάκα, Αντώνη Καφετζόπουλο, Γιώργο Κιμούλη, Κώστα Αρζόγλου, Παύλο Χαϊκάλη, Τόνυ Άντονυ, Έλντα Πανοπούλου, Βάσια Τριφύλλη, Βασίλη Τσιβιλίκα, Κώστα Βουτσά, Άννα Βαγενά, Γιώργο Κωνσταντίνου, Ελένη Γερασιμίδου, Ηλία Λογοθέτη, Χρυσούλα Διαβάτη, Ζωζώ Σαπουντζάκη, Χάρρυ Κλυνν κ.ά.

Έχει βραβευτεί τρεις φορές από την εταιρεία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων με το βραβείο «Παπαδούκα».

Το πρώτο του τραγούδι «Η ηλεκτρική Μαρία» μελοποιήθηκε το 1974 από το Μάνο Λοΐζο. Έγραψε ακόμη τις «Πυγολαμπίδες», κύκλο τραγουδιών που μελοποίησε ο Χρήστος Λεοντής και ερμήνευσαν οι Λυδία Κονιόρδου, Νένα Βενετσάνου και Γ. Μπαγιόκης. Έργο του είναι και η «Παρεούλα, τραγούδια για παιδιά, μεγάλα και μικρά» σε μουσική Χρύσανθου Μουζακίτη με ερμηνεία Βασίλη Παπακωνσταντίνου, Θέμη Ανδρεάδη, Αρλέτας και Σάκη Μπουλά. Στίχους του έχουν μελοποιήσει και οι Τ. Γκόρυς, Σ. Τσιλίκης, Μιχάλης Τερζής («Καφές με γάλα με ερμηνεύτρια τη Μαρία Δημητριάδη), «Το πουλάκι» (με την Ελευθερία Αρβανιτάκη).

Έχει γράψει κείμενα και είχε την επιμέλεια σε σατιρικές εκπομπές του ραδιοφώνου στους σταθμούς «Δίαυλος 10» «Σπορ FM» και «ΦΛΑΣ 9,61», ενώ στην τηλεόραση συμμετείχε με δουλειές του στην εκπομπή του MEGA «Άνω κάτω το Σάββατο» με τους Αντώνη Καφετζόπουλο, Γ. Καπετάνιο, Γιάννη Βούρο και Μαρία Τζομπανάκη.

Ετοιμάζει ένα μουσικοχορευτικό θεατρικό έργο, εμπνευσμένο και αφιερωμένο στο σπουδαίο Αιγαλιώτη τραγουδοποιό Γιώργο Ζαμπέτα.

Πηγές
-----

* "Τέχνης έργα και πρόσωπα του Αιγάλεω", έκδοση Δήμος Αιγάλεω 2006.
Συντεταγμένες: 41°39′47.999″N 41°40′57.000″E﻿ / ﻿41.66333306°N 41.68250000°E﻿ / 41.66333306; 41.68250000

Το **Κάστρο Λοσόριον** (*γεωργιανά : ბათუმის ციხე , თამარის ციხე , ლოსორიონი*) είναι ερείπια βυζαντινού κάστρου στην σημερινή Γεωργία και την περιοχή του Μπατούμι. Γνωστό σήμερα και σαν "φρούριο Μπατούμι" ή "Λοσιριόνι", το τελευταίο είναι η μετάφραση στα Γεωργιανά του βυζαντινού ονόματος.

Το κάστρο αναφέρεται στις βυζαντινές πηγές "Λοσόριον" ή "Λύσιρις", το οποίο χτίστηκε από τον βυζαντινό αυτοκράτορα Ιουστινιανό κατά τον Β΄ Βυζαντινοπερσικό πόλεμο του 6ου αιώνα. Αργότερα το κάστρο, στον μεσαίωνα, χρησιμοποιήθηκε ως φυλακή. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία το κατέστησε κι εγκατέστησε σε αυτό τουρκική φρουρά, κατά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1877-1878.

Σήμερα σώζεται από το αρχικό σχέδιο του κτίσματος του κάστρου με ένα ορθογώνιο σχήμα και στη βορειοανατολική γωνία πύργο. Οι τοίχοι είναι κτισμένοι οριζόντιες σειρές από λαξευτή πέτρα και τούβλα. 

Η Αρχαιολογική έρευνα (1963-1964) αποκάλυψε ότι το κάστρο περιβαλλόταν από τάφρο και οχυρό λόφο κατοικία τυπικό της Κολχίδας. Επίσης βρέθηκε μεσαιωνικό αρχαιολογικό υλικό (κεραμικά τζάμια).

Πηγές
-----

* Khakhutashvili d. , vol. 2, σ. 151, Univ. 1977 (ხახუტაშვილი დ. ქსე, ტ. 2, გვ. 151, თბ. 1977)
Το ηφαιστειακό παρατηρητήριο του Έρεβου στην Ανταρκτική, το νοτιότερο του κόσμου
Το **ηφαιστειακό παρατηρητήριο** (ΗΠ), ή **παρατηρητήριο ηφαιστείου** είναι το ειδικά θεσμοθετημένο όργανο, επιφορτισμένο στην έρευνα και παρακολούθηση ηφαιστειακού πεδίου. Διεθνής συντομογραφία **V.O.** (εκ του όρου **V**olcano **O**bservatory).

Γενικά
------

Ουσιαστικά πρόκειται για διεπιστημονικό κλιμάκιο ηφαιστειολόγων, σεισμολόγων, γεωχημικών, ωκεανολόγων (κατά περίπτωση) κ.ά. εθνικού ή διεθνούς χαρακτήρα (επιστημονικής αποστολής) που προβαίνει σε επιτόπια περιοδική ή συνεχή παρακολούθηση και μετρήσεις των γεωφυσικών αλλαγών ηφαιστειακού πεδίου, εξετάζοντας μεταξύ άλλων τη σεισμικότητα και τις κινήσεις του εδάφους, (αλλαγές τοπογραφικού ανάγλυφου), των φυσικο-χημικών παραμέτρων, τις γεωθερμικές και υδρολογικές καταστάσεις κ.ά. συντάσσοντας σχετικά δελτία. Βασικός στόχος των παρατηρητηρίων αυτών είναι η πρόβλεψη ηφαιστειακής δραστηριότητας και των συνεπαγομένων κινδύνων και όχι τόσο η βεβαίως συνεχής και λεπτομερής καταγραφή σε σχετικά δελτία όταν αυτή συμβαίνει.  

Τα δελτία των περιοδικών παρατηρήσεων διαβιβάζονται στα γεωδυναμικά ινστιτούτα της χώρας, σε πανεπιστήμια και άλλους φορείς καθώς και σε διεθνή κέντρα παρακολούθησης της εν γένει ηφαιστειότητας σε παγκόσμιο επίπεδο προκειμένου να αναλυθούν για τυχόν πρόδρομα σημεία διέγερσης και αξιολογηθούν για περαιτέρω ενέργειες. Αντίθετα τα δελτία εξέλιξης ηφαιστειακής δράσης διαβιβάζονται άμεσα σε εθνικές υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης όπου και προσδιορίζονται μέτρα πολιτικής άμυνας και διαχείρισης καταστάσεως.

Εκ των παραπάνω γίνεται αντιληπτή η σπουδαιότητα των εν λόγω παρατηρητηρίων ειδικότερα σε χώρες που παρουσιάζουν έντονη ηφαιστειακή ή γεωθερμική ενέργεια. Την μεθοδολογία των παρατηρήσεων και μετρήσεων των εν λόγω παρατηρητηρίων επιμελείται η Εφαρμοσμένη Ηφαιστειολογία, ενώ τον συντονισμό όλων ανά τον κόσμο ο επί τούτου ιδρυθείς Παγκόσμιος Οργανισμός Ηφαιστειακών Παρατηρητηρίων.  

Τέλος σημειώνεται ότι κάθε ηφαιστειακό παρατηρητήριο φέρει το όνομα του ηφαιστειακού πεδίου για το οποίο και ορίσθηκε καθώς και διεθνή κωδικό αριθμό. Αρχαιότερο ηφαιστειακό παρατηρητήριο είναι το του Βεζούβιου στη Νάπολη (Ιταλία), που φέρεται να ιδρύθηκε το 1841, από τον Φερδινάνδο Β' των Βουρβόνων, Βασιλέα των Δύο Σικελιών.

Πηγές
-----
H Επαρχία Μαζανταράν στο Ιράν
Η **Επαρχία Μαζανταράν** (περσικά: استان مازندران, Ostān-e Māzandarān/Ostâne Mâzandarân) είναι επαρχία του Ιράν κατά μήκος των νότιων ακτών της Κασπίας Θάλασσας και κοντά στο κεντρικό τμήμα της οροσειράς Ελμπούρζ, στο βορειοκεντρικό Ιράν.

Αποτελεί μία από τις πολυανθρωπότερες επαρχίες του Ιράν και έχει διάφορες φυσικές πηγές, κυρίως μεγάλα αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου. Οι τέσσερεις μεγαλύτερες περιοχές της είναι οι Σάρι, Αμόλ, Νουρ και Τονεκαμπόν.

Η ποικίλη φύση της επαρχίας περιλαμβάνει πεδιάδες, λειμώνες (ανθηρά λιβάδια), κοινά δάση αλλά και δάση της βροχής που απλώνονται από τις αμμώδεις ακτές της Κασπίας Θάλασσας μέχρι την τραχιά και χιονοσκεπή οροσειρά Ελμπούρζ, περιλαμβάνοντας το όρος Νταμαβάντ, ηφαιστειογενές όρος που η κορυφή του αποτελεί μία από τις υψηλότερες στην Ασία.
Συντεταγμένες: 22°40′12″N 5°0′0″E﻿ / ﻿22.67000°N 5.00000°E﻿ / 22.67000; 5.00000
Το **ηφαιστειακό πεδίο Ταχαλρά** είναι ηφαιστειακό πεδίο στην Αλγερία. Αποτελείται από ένα οροπέδιο λάβας της Μειόκαινου και μερικές οπές από την Πλειόκαινο έως την Ολόκαινο εποχή, συμπεριλαμβανομένων κώνων σκωριάς.

Γεωγραφία και γεωμορφολογία
---------------------------

Το Ταμανρασσέτ βρίσκεται ανατολικά-βορειοανατολικά από το πεδίο. Κώνοι σκωριάς, δόμοι λάβας, ροές λάβας και μάαρ σχηματίζουν το πεδίο, το οποίο καλύπτει επιφάνεια 1.800 τετραγωνικών χιλιομέτρων (690 τετραγωνικών μιλίων) η οποία εκτείνεται από δυτικά προς ανατολικά. Υπάρχουν περίπου 132 ξεχωριστές οπές στην περιοχή που καλύπτει έκταση 2.400 τετραγωνικών χιλιομέτρων (950 τετραγωνικών μιλίων).

Γεωλογία
--------

Το Ταχαλρά είναι μέρος μιας περιοχής ηφαιστειακών πεδίων στο Χογκάρ, η οποία ήταν ενεργή από τον Μεσοζωικό αιώνα. Η σεισμική τομογραφία απέδειξε την ύπαρξη μανδύα χαμηλής ταχύτητας κάτω από τα ηφαιστειακά πεδία Ταχαλρά και Ατακόρ, κάτι που θεωρείται ως σημάδι παρουσίας πρόσφατης ηφαιστειακής δραστηριότητας.

Η βάση κάτω από το πεδίο αποτελείται από πετρώματα της Προκαμβρίου εποχής, κυρίως μεταμορφωσιγενή πετρώματα και πλουτώνια που αποτελούν μέρος μιας κινητής ζώνης στο άκρο του Δυτικοαφρικανικού κράτωνα. Τμήματα της βάσης καλύπτονται με παλαιοζωικά πετρώματα.

Το πεδίο έχει εκτοξεύσει βασάλτη, βασανίτη, ρυόλιθο και τραχύτη. Περιέχει αμφίβολους, κλινοπυροξένιο, μαγνητίτη και ολιβίνους φαινοκρυστάλλους. Οι διατάξεις στη σύνθεση των ιχνοστοιχείων και στις αναλογίες ισοτόπων υποδηλώνουν ότι τα μάγματα είτε αναπτύχθηκαν από μεταβλητό αρχικό υλικό είτε από μετασωματωμένο μανδύα.

Ιστορία εκρήξεων
----------------

Η ηφαιστειακή δραστηριότητα ξεκίνησε στη Μειόκαινο και οδήγησε στην ανάπτυξη ενός οροπεδίου λάβας με πάχος έως 100 μέτρα (330 πόδια). Οι εκρήξεις συνεχίστηκαν στην Πλειόκαινο και στην Πλειστόκαινο, σχηματίζοντας πολλές ξεχωριστές οπές. Μάαρ και οι κώνοι στο βόρειο τμήμα του πεδίου προέρχονται από την Πλειστόκαινο και την Ολόκαινου (Παλαιολιθική έως Νεολιθική περίοδος).

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  «Global Volcanism Program | Tahalra Volcanic Field». *Smithsonian Institution | Global Volcanism Program* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2020.
2. ↑  Dautria και άλλοι 1988, σελ. 19.
3. 1 2 3 4 5 6 7  Dautria και άλλοι 1988, σελ. 18.
4. ↑  Ayadi, A; Dorbath, C; Lesquer, A; Bezzeghoud, M (February 2000). «Crustal and upper mantle velocity structure of the Hoggar swell (Central Sahara, Algeria)» (στα αγγλικά). *Physics of the Earth and Planetary Interiors* **118** (1–2): 120. doi:10.1016/S0031-9201(99)00134-X. ISSN 0031-9201.
5. ↑  Dautria και άλλοι 1988, σελ. 33.

### Πηγές

* Dautria, J.M.; Dostal, J.; Dupuy, C.; Liotard, J.M. (June 1988). «Geochemistry and petrogenesis of alkali basalts from Tahalra (Hoggar, Northwest Africa)» (στα αγγλικά). *Chemical Geology* **69** (1–2): 17–35. doi:10.1016/0009-2541(88)90155-6. ISSN 0009-2541.
**Ο Θεόφιλος Ερωτικός** (άκμασε 1034-42) ήταν ένας Ρωμαίος στρατηγός του 11ου αιώνα και κυβερνήτης στη Σερβία και την Κύπρο, όπου ηγήθηκε μίας σύντομης εξέγερσης το 1042, με το τέλος του Μιχαήλ Ε΄ Καλαφάτη.

Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία επί Βασιλείου Β΄ (976-1025).

Βιογραφία
---------

Γύρω στο 1034, σύμφωνα με τον Ιωάννη Σκυλίτζη, οι Σέρβοι αποκήρυξαν τη Ρωμαϊκή κυριαρχία: ο Στέφαν Βόισλαβ, ένας Σέρβος άρχοντας που κατείχε τη Ζέτα και τον Στον, οργάνωσε μία εξέγερση, ενώ οι Ρωμαίοι τακτοποιούσαν τη διαδοχή του θρόνου (τον Ρωμανό Γ΄ Αργυρό, 1ο σύζυγο της Ζωής, διαδέχθηκε ο 2ος σύζυγός της Μιχαήλ Δ΄ Παφλαγών). Ο Βόισλαβ ηττήθηκε και φυλακίστηκε στην Κωνσταντινούπολη και οι κτήσεις του αποδόθηκαν στον έλεγχο του Θεοφίλου, ο οποίος είχε τον τίτλο τού «*στρατηγού* της Σερβίας». Ο Βόισλαβ όμως κατόρθωσε να διαφύγει από τη φυλακή του στη Ρωμαϊκή πρωτεύουσα και αφού επέστρεψε στη Σερβία, οργάνωσε μία άλλη εξέγερση στα τέλη του 1037 ή στις αρχές του 1038, με στόχο τους υπέρ-της-Ρωμαϊκής Σερβίας άρχοντες στις γειτονικές περιοχές της Διόκλειας: την Τραβουνία και τη Ζαχλουμία. Ο Βόισλαβ κατάφερε να εκδιώξει τον Θεόφιλο και ανακηρύχθηκε «πρίγκιπας των Σέρβων».   

Ωστόσο ο Ερωτικός διορίστηκε *στρατηγός* (κυβερνήτης) της Κύπρου και το 1042, μετά το τέλος του Μιχαήλ Ε΄ και την αναταραχή στην Αυτοκρατορική κυβέρνηση, αποφάσισε να επωφεληθεί από την κατάσταση: υποκίνησε τον τοπικό πληθυσμό να εξεγερθεί, ειδικά ενάντια στους τοπικούς *κριτές* (ανώτερους φορολογικούς και δικαστικούς αξιωματούχους), οι οποίοι κατηγορήθηκαν για υπερβολική φορολογία και δολοφονήθηκαν από τους αντάρτες.   Ο νέος Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Θ΄ Μονομάχος (3ος σύζυγος της Ζωής), έστειλε έναν στόλο στην Κύπρο υπό τον Κωνσταντίνο Τσάγη, ο οποίος γρήγορα κατέστειλε την εξέγερση και συνέλαβε τον Θεόφιλο. Ο επαναστάτης μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου παρήλασε στον Ιππόδρομο επάνω σε άλογο, ντυμένος με γυναικεία ρούχα. Μετά από αυτή τη δημόσια ταπείνωση, τα κτήματα και η περιουσία του κατασχέθηκαν, αλλά ο ίδιος ο Θεόφιλος ελευθερώθηκε.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Fine 1991
2. ↑  Skylitzes, 408.74–76
3. 1 2  Finlay 1853
4. ↑  Skylitzes, 429.4–12; Zonaras XVII.22.20–21
5. ↑  Skylitzes, 429.12–17; Zonaras XVII.22.22

Πηγές
-----

* Thurn, Hans, ed. (1973). Ioannis Scylitzae Synopsis historiarum. Berlin-New York: De Gruyter.
* Ζωναράς, Ιωάννης: *Χρονικά*.
* Finlay, George (1853). History of the Byzantine Empire, Volume 1. Blackwood.
Το **εθνόσημο του Μπασκορτοστάν** είναι ένα εθνικό σύμβολο της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν στη Ρωσία.

Περιγραφή
---------

Διαθέτει το μνημείο του Σαλαβάτ Γιουλάγιεφ στην Ουφά κατά την ανατολή του ήλιου με τις ακτίνες του. Επίσης, το μνημείο του Σαλαβάτ Γιουλάγιεφ είναι εθνικό μνημείο. Παρακάτω, εμφανίζεται το Μπασκιρικό τριαντάφυλλο (*Pleurospermum uralense*), βαμμένο με τα χρώματα της εθνικής σημαίας του Μπασκορτοστάν. Πιο κάτω, υπάρχει η επιγραφή "Μπασκορτοστάν" (μπασκίρ: Башҡортостан) με μαύρα γράμματα.

Δείτε επίσης
------------

* Σημαία της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Bashkortostan (Russia)». CRW Flags. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2015.
Το **Κάστρο Βελίκας** είναι, ερειπωμένο σήμερα, βυζαντινό κάστρο του νομού Λάρισας κοντά στο χωριό Βελίκα Λάρισας. Γύρω από το κάστρο βρισκόταν μεσαιωνικός οικισμός, σήμερα ανασκάπτεται από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Λάρισας. Το κάστρο έλεγχε τον παραλιακό δρόμο που περνούσε από εκεί κατά τον μεσαίωνα και τον κάμπο που εκτείνεται στα νότια του. Βρίσκεται στην κορυφή λόφου στο βόρειο μέρος της παραλίας Βελίκας κοντά στην Μονή Θεολόγου.

Η οχύρωση καταλαμβάνει έκταση 21 στρεμμάτων, τα τείχη του που ανασκάπτονται διασώζονται από 2 έως 3 μέτρα ύψος και πάχος 2 μέτρα. Λείψανα του οικισμού βρίσκονται στην πλαγιά του λόφου έξω από τα τείχη και χρονολογούνται τον 6ο αιώνα. Έχουν βρεθεί ερείπια πιεστήριου λαδιού, αποθηκών και τρίκλιτης βασιλικής. Πιστεύεται ότι ο οικισμός δημιουργήθηκε από τους κατοίκους της αρχαίας Μελίβοιας μετά την καταστροφή της από τους Ρωμαίους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχαιολογικοί Χώροι και Μνημεία». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2014.
2. ↑  Nooz.gr, Τα "άγνωστα" κάστρα της Θεσσαλίας Αρχειοθετήθηκε 2016-03-09 στο Wayback Machine.

Πηγές
-----

* Δήμος Αγιάς, Κάστρο Βελίκας Αρχειοθετήθηκε 2016-08-12 στο Wayback Machine.
Ο **ηχολήπτης** ή **μηχανικός/τεχνικός ήχου** (audio, sound ή recording engineer/technician) είναι εξειδικευμένος στη χρήση εξοπλισμού εγγραφής, μίξης/επεξεργασίας και αναπαραγωγής ήχου. Το πεδίο εφαρμογής καλύπτει πολλούς καλλιτεχνικούς και επαγγελματικούς τομείς, όπως της ηλεκτρονικής, της ακουστικής, της ψυχοακουστικής και της μουσικής. Ρυθμίζει και χειρίζεται συσκευές σχετικές με τον ήχο των θεατρικών, μουσικών, κινηματογραφικών, ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών παραστάσεων ή εκπομπών. Επίσης, επεξεργάζεται ψηφιακές ηχογραφήσεις (μοντάζ/μίξη, mastering, κτλ).

Το επάγγελμα του ηχολήπτη περιλαμβάνει τις δημιουργικές και πρακτικές όψεις του ήχου και της μουσικής, σε αντίθεση με το επάγγελμα του ακουστικού μηχανικού (acoustical engineer) που ασχολείται με την εφαρμογή της φυσικής επιστήμης της ακουστικής, στην τεχνολογία. Ειδικότερα, ο ηχολήπτης ασχολείται με τις τεχνικές εγκατάστασης των μικροφώνων και ρύθμισης της κονσόλας ηχοληψίας. Πολλοί μηχανικοί ήχου έχουν επινοήσει νέες τεχνολογίες, εξοπλισμό και τεχνικές που βελτιώνουν την επιτυγχανόμενη απόδοση.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Audio Engineering Society
* Audio engineering formulas and calculators
* Recording engineer video interviews
* A free collection of online audio tools for audio engineers
* WikiRecording's Audio Engineer Directory
* Audio Engineering online course under Creative Commons Licence
* Audio White Papers, Articles and Books
* Rane Pro Audio Reference

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Interview with Phil Ek». HitQuarters. 25 Μαΐου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2010.
2. ↑  Daley, Dan, "The Engineers Who Changed Recording: Fathers Of Invention", *Sound on Sound* magazine, October 2004
Το **εθνόσημο της Βολιβίας** απεικονίζει ένα ελλειψοειδή θυρεό, με 10 άστρα στο κάτω μέρος και επάνω γραμμένο το όνομα της χώρας.

Ο θυρεός περιβάλλεται από σημαίες της Βολιβίας, διασταυρωμένα όπλα, κλάδους ελιάς και έχει στο πάνω μέρος του έναν κόνδορα των Άνδεων (σύμβολο της θέλησης για τη διασφάλιση της ελευθερίας του κράτους). Στις άκρες εικονίζεται ένα βουνό, με τον ήλιο να ανατέλλει πάνω από αυτό και ένα λάμα να στέκεται κοντά σε ένα δέντρο και σε ένα δέμα σταριού. Το λάμα στέκεται σε μια κοιλάδα, η οποία έρχεται σε αντίθεση με το βουνό, σύμβολο της μορφολογίας της χώρας. Το λάμα είναι εθνικό ζώο της Βολιβίας και τα αντικείμενα πλάι σε αυτό συμβολίζουν τις πηγές του κράτους.

Το 1997 μια ομάδα μελών του Κοινοβουλίου πρότεινε τον επανασχεδιασμό του εθνόσημου της χώρας, με την προσθήκη φύλλων κόκας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Εθνόσημο της Βολιβίας** |

* Bolivia could put coca leaves on coat of arms, Reuters.com, 14-3-2007, άρθρο για πιθανό επανασχεδιασμό του εθνόσημου από την κυβέρνηση της Βολιβίας.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνόσημα των χωρών της Νότιας Αμερικής |
| --- |
|  |
| Ανεξάρτητα Κράτη | 
* Αργεντινή
* Βενεζουέλα
* Βολιβία
* Βραζιλία
* Γουιάνα
* Ισημερινός
* Κολομβία
* Ουρουγουάη
* Παναμάς
* Παραγουάη
* Περού
* Σουρινάμ
* Χιλή
 |  |
|  |
| Εξαρτημένα εδάφη | 

|  |  |
| --- | --- |
| Γαλλία | 
* Γαλλική Γουιάνα
 |
|  |
| Ολλανδία | 
* Αρούμπα
* Κουρασάο
* Μποναίρ
 |
|  |
| Ηνωμένο Βασίλειο | 
* Νήσοι Φώκλαντ
* Νότιος Γεωργία και Νότιοι Σάντουιτς Νήσοι
 |

 |

 |
Ο **Ιγκόρ Ποπόφ** (γεννημένος στις 25 Μαρτίου 1970) είναι Ουκρανός παλαίμαχος διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 203εκ και αγωνιζόταν στη θέση του ακραίου.

Καριέρα
-------

Ο Ιγκόρ Ποπόφ έκανε τα πρώτα του βήματα στις ακαδημίες της Σαχτάρ Λούγκανσκ, ομάδα της γενέτειράς του. Στην ομάδα του Λουγκάνσκ παρέμεινε μέχρι το 1994, όταν και αποφάσισε να αφήσει την Ουκρανία προκειμένου να ταξιδέψει στην Ιταλία.

Στην Ιταλία παρέμεινε για τρεις σεζόν αγωνιζόμενος στην Πάντοβα (1994-95) και στη Νάπολι (1995-97). Το 1997 μεταπήδησε στην Ελλάδα προκειμένου να μεταγραφεί στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε για ένα μόλις χρόνο έχοντας ωστόσο καταφέρει να κατακτήσει το εγχώριο νταμπλ. 

Επόμενος σταθμός στην καριέρα του Ποπόφ ήταν η Ορεστιάδα, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο. Το 1999 επέστρεψε στην Ιταλία και μέσα στην αμέσως επόμενη πενταετία πέρασε από αρκετές ιταλικές ομάδες. Αρχικά αγωνίστηκε στην Κάππα Τορίνο (1999-00), στη συνέχεια μετεγγράφη στην Βίντεξ Γκροταζολίνα (2000-02), έπειτα πέρασε για μία σεζόν από τη Σάμια Σπορτ (2002-03) ενώ τέλος αγωνίστηκε με τα χρώματα της Ροκνόουαρ Φορμίνιε (2003-04).

Η Φορμίνιε έμελλε να αποτελέσει τον τελευταίο σταθμό της καριέρας του Ποπόφ καθώς το 2004 αποφάσισε να τερματίσει την πολυετή επαγγελματική του καριέρα.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Ιγκόρ Ποπόφ ήταν διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Ουκρανίας από το 1995 μέχρι το 2003, πραγματοποιώντας δεκάδες συμμετοχές.

Τίτλοι
------

* 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας: 1998
* 1 Κύπελλο Ελλάδας: 1998

Πηγές
-----

* Το βιογραφικό του Ίγκορ Ποπόφ
Το **ιδανικό αέριο** αποτελεί ένα μοντέλο, χρήσιμο για να μελετηθούν κατά προσέγγιση οι ιδιότητες και η συμπεριφορά των αερίων. Σε ένα πρώτο επίπεδο, ιδανικό αέριο ονομάζεται εκείνο που επαληθεύει τους νόμους των Boyle-Mariotte και Gay-Lussac που συντίθενται σε ενιαίο νόμο υπό την μορφή της γενικής εξίσωσης γινομένων:

{\displaystyle {\begin{aligned}PV=Nk\_{\textrm {B}}T=nRT\end{aligned}}\ \ \ }
όπου

* 
* **V** ο όγκος
* **Τ** η απόλυτη θερμοκρασία
* **n** ο αριθμός των γραμμομορίων
* **R** η παγκόσμια σταθερά των αερίων
* **kB** η σταθερά του Μπόλτζμαν

Οι δύο μορφές της παραπάνω σχέσης είναι ισοδύναμες. Η εξίσωση αυτή ονομάζεται επίσης **εξίσωση ελαστικότητας** ή **γενική εξίσωση της κατάστασης** του αερίου και παρέχει την σχέση που συνδέει τα τρία χαρακτηριστικά στοιχεία του δηλαδή πίεση, ειδικό όγκο και θερμοκρασία του και ισχύει για οποιαδήποτε κατάσταση του αερίου εφόσον εκείνο βρίσκεται σε θερμοδυναμική ισορροπία.

Πιο συγκεκριμένα, οι παραδοχές που γίνονται για το ιδανικό αέριο είναι οι εξής:

* Τα μόρια που το αποτελούν είναι σημειακά και πεπερασμένης μάζας.
* Τα μόρια συγκρούονται μεταξύ τους σύμφωνα με τους νόμους κρούσης των σφαιρών. Σε συνδυασμό με το σημειακό χαρακτήρα των σωματιδίων, αυτό σημαίνει ότι θεωρούμε τις κρούσεις πάντα μετωπικές, όπου το μόνο που μεταβάλλεται είναι το μέτρο και η φορά (όχι όμως η διεύθυνση) της ταχύτητας των σωματιδίων. Οι κρούσεις είναι ελαστικές οπότε το σύνολο της κινητικής ενέργειας των μορίων διατηρείται.
* Τα μόρια δεν αλληλεπιδρούν με κανέναν άλλο τρόπο μεταξύ τους. Δεν υπάρχουν δηλαδή, για παράδειγμα, ηλεκτρικές δυνάμεις έλξης ή άπωσης.

Τα πραγματικά αέρια αποκλίνουν από αυτό το μοντέλο, καθώς δεν είναι σημειακά, και οι κρούσεις και αλληλεπιδράσεις μεταξύ τους είναι πιο περίπλοκες. Ρεαλιστικότερα μοντέλα που περιγράφουν πραγματικά (αλληλεπιδρώντα) αέρια χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: Φαινομενολογικά και θεωρητικά. Παράδειγμα φαινομενολογικού μοντέλου αποτελεί η εξίσωση φαν Ντερ Βάαλς, ενώ παράδειγμα θεωρητικού μοντέλου αποτελεί καταστατική εξίσωση Βίριαλ.

Δείτε επίσης
------------

* Νόμος του Μπόιλ
* Νόμος Γκαι-Λυσάκ
* Νόμος του Σαρλ
Στις 13 Ιανουαρίου 1985, η ταχεία αμαξοστοιχία εκτροχιάστηκε σε καμπύλη γέφυρα πάνω από το φαράγγι του ποταμού Αουάς στο Αουάς (Awash) της Αιθιοπίας. Ο επίσημος απολογισμός των νεκρών ήταν 428, με περισσότερους από 500 τραυματίες.

Δυστύχημα
---------

Στις 13 Ιανουαρίου 1985, ένα τρένο εξπρές ταξίδευε από την Ντιρέ Ντάουα προς την Αντίς Αμπέμπα στη σιδηροδρομική γραμμή από το Τζιμπουτί. Ήταν υπερπλήρες, με περίπου 1.000 επιβάτες. Διασχίζοντας την καμπύλη μήκους 12 μέτρων γέφυρα πάνω από τη χαράδρα στο Αουάς, τέσσερα από τα βαγόνια του τρένου εκτροχιάστηκαν, ξεκινώντας από το τελευταίο. Όλα έπεσαν στη χαράδρα.   

Οι αρχικές αναφορές έκαναν λόγο για 449 νεκρούς.   Το ραδιόφωνο της Αιθιοπίας αργότερα ανέφερε 428 θανάτους.  Περισσότεροι από 500 φέρεται να έχουν τραυματιστεί. 

Το δυστύχημα ήταν το πιο θανατηφόρο σιδηροδρομικό δυστύχημα στην Αφρική και ήταν εκείνη την εποχή το τρίτο πιο θανατηφόρο σιδηροδρομικό δυστύχημα παγκοσμίως.

Αιτία
-----

Το Υπουργείο Μεταφορών της Αιθιοπίας απέδωσε τη συντριβή στην υπερβολική ταχύτητα στην καμπύλη. Ο μηχανοδηγός συνελήφθη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «A passenger train traveling through Ethiopia hurtled off the...». United Press International. January 14, 1985. .
2. 1 2 3 4  May, Clifford D. (January 15, 1985). «Ethiopian train falls off bridge; 392 are killed». *The New York Times*. .
3. 1 2  «Train Derails in Ethiopia, 418 Die : 559 Injured; Officials Fear Wreck May Slow Famine Relief». *Los Angeles Times*. Associated Press. January 14, 1985. .
4. 1 2  «The world's worst train disasters». *Railway Technology.com*. 2 Ιανουαρίου 2014.
5. 1 2 3  «Rail-crash toll may pass 400 in Ethiopia». *Chicago Tribune*: σελ. 1. January 15, 1985. . "Rail-crash toll may pass 400 in Ethiopia". *Chicago Tribune*. January 15, 1985. p. 1.
6. ↑  «428 dead». *Daily News*. Associated Press (Bowling Green, Kentucky): σελ. 8A. January 17, 1985. .
7. 1 2  «Express train derails in Ethiopia, killing an estimated 400 people». *South African History Online*. 3 Ιανουαρίου 2012.
8. ↑  «Driver blamed for train crash». *Ottawa Citizen*. Canadian Press: σελ. A7. January 15, 1985. .
Ο **Ιπποκράτης Ζαΐμης** (1916-1992), του Νικολάου και της Κασσάνδρας, ήταν Έλληνας γεωργός και πολιτικός της Αριστεράς, ο οποίος διετέλεσε βουλευτής με την ΕΔΑ. Κατά την περίοδο της Κατοχής ανέπτυξε έντονη αντιστασιακή δράση, ηγούμενος του ΕΑΜ στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Σάμο.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Καρλόβασι της Σάμου στις 16 Δεκεμβρίου 1916.

Κατά την περίοδο της Κατοχής ήταν αρχηγός του ΕΑΜ, μοναδικής αντιστασιακής οργάνωσης στη Σάμο.

Υπηρέτησε ως δημοτικός σύμβουλος Καρλοβασίου. Στις εκλογές του 1958 εκλέχθηκε βουλευτής με την ΕΔΑ. Με την σύζυγό του, Θάλεια Σαραντίδη, απέκτησε παιδιά.

Απεβίωσε στη Σάμο στις 2 Οκτωβρίου 1992.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 64, αρ. 317).(pdf)
2. 1 2 3  Ελληνικόν Who's Who, Εκδοτικός Οργανισμός Ελληνικών Who's Who, Αθήνα 1965, σελ. 155
3. ↑  Αρχείο Δήμου Δυτικής Σάμου.

Βιβλιογραφία
------------

* Θάλειας Ζαΐμη, "Ο Ιπποκράτης Ζαΐμης και η εποχή του", Απόπλους , Σάμος 2004, (ISBN 960-86652-4-8)
Οι **Εκτός Ελέγχου** ήταν ελληνικό πανκ συγκρότημα από τη Θεσσαλονίκη που σχηματίστηκε στα μέσα της δεκαετίας του '80 και διαλύθηκε το 2003. Στην αρχή έπαιζαν διασκευές από ξένα πανκ συγκροτήματα (Sex Pistols, Ramones, The Clash) και αργότερα με τα δικά τους τραγούδια και ξεχωριστό ήχο έγιναν ένα απ' τα σημαντικότερα συγκροτήματα της ελληνικής σκηνής. Έκαναν συναυλίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. 

Το 1986 συμμετέχουν στην κασετοσυλλογή της Lazy Dog Records με τίτλο *No Dogs Fly Here*. Το καλοκαίρι του 1990, ηχογραφούν ένα δίσκο που επρόκειτο αρχικά να κυκλοφορήσει το χειμώνα της ίδιας χρονιάς από τη Lazy Dog Records. Κάποια προβλήματα ανέβαλαν την κυκλοφορία και τελικά ο δίσκος κυκλοφορεί τον Ιούλιο του 1994 με τίτλο το όνομά τους. Λίγο αργότερα συμμετέχουν σε συλλογή της Act-Up με το κομμάτι «Σ' αυτή την πόλη», το οποίο είναι διασκευή τραγουδιού των Γκρόβερ. 

Από το 1992, ο Αργύρης Γεωργουλής συνεργάζεται με τον Γιώργο Καρανικόλα των Last Drive και σχηματίζουν τους Blackmail, με τους οποίους κάνουν τέσσερις στούντιο παραγωγές (*Life After Death* - 1993, *Overexposed* - 1995, *Seven* - 2000 και *The Gift* το 2012, ως BLML) και ορισμένα live. 

Ο Αποστόλης Δαδάτσης το 2003, και αφού οι Εκτός Ελέγχου έχουν διαλυθεί, πηγαίνει στους *Γκέτο* ως τραγουδιστής. Οι Εκτός Ελέγχου έχουν διαλυθεί, ωστόσο επανασυνδέονται κατά καιρούς για να παίξουν σε διάφορες περιστάσεις.

Πρώην μέλη
----------

* Αποστόλης Δαδάτσης (κιθάρα/φωνή)
* Γιάννης "Johnakis" Γιαννάκης (κιθάρα)
* Αργύρης Γεωργουλής (ηλ. μπάσο)
* Γιάννης Γεωργίου (τύμπανα)

Δισκογραφία
-----------

* Demo (κασέτα), μέσα '80
* Εκτός Ελέγχου (LP - Lazy Dog Records), 1994

Συμμετοχές
----------

* No dogs fly here (1986 - Tape)
* Ράδιο Ουτοπία 1 Nobody's gonna fight for you (1991 - Tape)
* Ράδιο Ουτοπία 2 You ain't got no friends no more (1991 - Tape)
* Ράδιο Ουτοπία 4 Warkcamp (1993 - Tape)
* Σκουπιδότοποι Ονείρων (1994 - Tape)
* Κύμα Πανικού Ι (1994 - Tape)
* Ράδιο Ουτοπία 6 Κακός και μόνος (1995 - Tape)
* Act Up [1995 - LP] (FM Records)
* Ωδή στο χάος (1996 - Tape)
* In dog we trust (1999 - CD)