recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Παράθυρο Johari
Το **παράθυρο Johari** είναι ένα εργαλείο που επινόησαν οι Τζόζεφ Λούφτ (Joseph Luft, το πρώτο κομμάτι "Jo") και ο Χάρυ Ίνγκαμ (Harry Ingham,το δεύτερο κομμάτι της λέξης, "hari"). Χρησιμοποιείται για να διευκολύνει τους ανθρώπους να καταλάβουν τις ικανότητές τους στην διαπροσωπική επικοινωνία και στις διαπροσωπικές τους σχέσεις.

Αποτελείται από τεταρτημόρια, όπως φαίνεται στην εικόνα, τα οποία είναι φτιαγμένα με βάση την οριζόντια κλίμακα "γνωστό ή άγνωστο σε εμάς" και την κάθετη κλίμακα "γνωστό ή άγνωστο στους άλλους".

Στο πάνω αριστερά τεταρτημόριο, είναι η "ανοικτή περιοχή", που περιέχει χαρακτηριστικά μας που τα γνωρίζουμε και εμείς και οι άλλοι.

Στο πάνω δεξιά, είναι η "τυφλή περιοχή", με χαρακτηριστικά που βλέπουν οι άλλοι, αλλά δεν μπορούμε να δούμε εμείς. Η περιοχή αυτή μπορεί να γίνει μικρότερη, αν κάποιος μας μιλήσει με ειλικρίνεια για ότι βλέπει σε εμάς.

Κάτω αριστερά είναι η "κρυμμένη περιοχή" η οποία αφορά στοιχεία της προσωπικοτητάς μας και της διαπροσωπικής επικοινωνίας μας, τα οποία γνωριζουμε εμείς, αλλά δε γίνονται φανερά στους άλλους. Η περιοχή αυτή θα γίνει μικρότερη, αν "εξομολογηθούμε" στους "άλλους", για τα χαρακτηριστικά αυτά.

Κάτω δεξιά είναι η "άγνωστη περιοχή", με χαρακτηριστικά μας που δεν τα γνωρίζουμε ούτε εμείς ούτε οι άλλοι.

Σκοπός του εργαλείου αυτού είναι να βοηθήσει τους ανθρώπους να επεκτείνουν την "ανοικτή περιοχή", μικραίνοντας την τυφλή και την κρυμμένη περιοχή, επιτρέποντας την όσο το δυνατό καλύτερη και αποτελεσματικότερη την επικοινωνία τους με τους άλλους ανθρώπους.

Βιβλιογραφία
------------

* Steven L. McShane, Mary Ann Von Glinow, "Organizational Behaviour", 2nd edition, McGraw-Hill-Irwin, 2003, σελ.83-84, ISBN 0-07-115113-3
Συντεταγμένες: 65°44′15.00″N 22°10′14.02″W﻿ / ﻿65.7375000°N 22.1705611°W﻿ / 65.7375000; -22.1705611

Τα **Δυτικά Φιόρδ** (ισλανδικά: Vestfirðir) είναι η μεγαλύτερη χερσόνησος και μια από τις οχτώ περιφέρειες της Ισλανδίας. Είναι το βορειότερο και δυτικότερο μέρος της Ισλανδίας. Η πρωτεύουσά τους είναι η Ίσαφιορδουρ. Έχει έκταση 9.409 τ. χλμ. και πληθυσμό 6.883 κατοίκων (2016) με πυκνότητα 0,7 κατοίκων ανά τ. χλμ.

Γεωγραφία
---------

Χάρτης των Δυτικών Φιόρδ
Τα Δυτικά Φιόρδ βρίσκονται βορειοδυτικά της Ισλανδίας. Η ακτογραμμή τους καλύπτεται από πολλά φιόρδ. Συνδέονται με την υπόλοιπη Ισλανδία μέσω ενός ισθμού ανάμεσα στην Γκιλσφιορδούρ και την Μπιτρουφιορδούρ. Συνορεύουν στα νοτιοδυτικά με τη Δυτική και στα νοτιοανατολικά με την Βορειοδυτική Ισλανδία. Έχει 9.409 τ. χλμ.. Είναι η έκτη μεγαλύτερη περιφέρεια της Ισλανδίας μετά τη Νότια, την Ανατολική, τη Βορειοανατολική, τη Βορειοδυτική και τη Δυτική.

Τα Δυτικά Φιόρδ συμπεριλαμβάνουν την Μπιαργκτανγκάρ το δυτικότερο Ισλανδικό μέρος.

Επαρχίες
--------

Τα Δυτικά Φιόρδ συμπεριλαμβάνουν πέντε επαρχίες: την Στραντασίσλα, την Άουστουρ-Μπαρδαστρανταρσίσλα, την Βέστουρ-Μπαρδαστρανταρσίσλα, την Νόρδουρ-Ισαφιαρδαρσίσλα και την Βέστουρ-Ισαφιαρδαρσίσλα

Δήμοι
-----

Τα Δυτικά Φιόρδ συμπεριλαμβάνουν 10 δήμους:

* Αρνεσρεπούρ
* Βεστουρμπίγκδ
* Ισαφιαρδαρμπαίρ
* Καλντανανεσρεπούρ
* Μπαιγιαρεπούρ
* Μπολουνγκαρβίκ
* Ρεϋκολαρεπούρ
* Σουδαβικουρεπούρ
* Στρανταμπίγκδ
* Ταλκναφιαρδαρεπούρ

Δημογραφία
----------

Σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση του 2016, τα Δυτικά Φιόρδ είχαν 6.883 κατοίκων με πυκνότητα 0,7 κατοίκων ανά τ. χλμ. Πρωτεύουσα είναι η Ίσαφιορδουρ με πληθυσμό 2.559 κατοίκων.

  


|  |  |
| --- | --- |
| Χρονιά | Πληθυσμός |
| **1920** | 13.443 |
| **1930** | 13.133 |
| **1940** | 13.130 |
| **1950** | 11.300 |
| **1960** | 10.507 |
| **1970** | 10.050 |
| **1980** | 10.479 |
| **1990** | 9.798 |
| **2000** | 8.150 |
| **2010** | 7.362 |

Πόλεις
------

* Ίσαφιορδουρ
* Μπιλντουνταλούρ
* Μπολουνγκαρβίκ
* Μπριάνσλεκουρ
* Ντρανγκσνές
* Πατρεκσφιονδούρ
* Ρεϋκιανές
* Ρεϋκόλαρ
* Σκάλενες
* Στρανταμπίγκδ
* Σουδαβίκ
* Σουδουρεΰρι
* Φλατεΰρι
* Χολμαβίκ

Εικόνες
-------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* ΙσαφιονδούρΙσαφιονδούρ
* ΣουδουρεΰριΣουδουρεΰρι

Δείτε επίσης
------------

* Περιφέρειες της Ισλανδίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Population by municipalities, sex and age 1 January 1998-2021 - Current municipalities». Statistics Iceland. Ανακτήθηκε στις 10  Ιανουαρίου 2022.
2. 1 2  Στατιστικά πληθυσμού

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Vestfirðir στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Περιφέρειες της Ισλανδίας |
| --- |
|  |
|  | 
* Πρωτεύουσα
* Νότια Χερσόνησος
* Δυτική
* Δυτικά Φιόρδ
* Βορειοδυτική
* Βορειοανατολική
* Ανατολική
* Νότια
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 140876578
* LCCN: n94092258
* GND: 4466912-4

 |

 |
Συντεταγμένες: 2°22′30″S 29°12′35″E﻿ / ﻿2.37500°S 29.20972°E﻿ / -2.37500; 29.20972

Η **Δυτική Ρουάντα** είναι μια επαρχία της Ρουάντα από τη 1 Ιανουαρίου 2006. Έχει έκταση 5.882 τ.χλμ. και πληθυσμό 2.008.319 κατοίκων (2006). Πρωτεύουσα είναι η Κιμπούγιε.

Γεωγραφία
---------

Η Δυτική Ρουάντα βρίσκεται δυτικά της Ρουάντα. Καλύπτει όλη την δυτική πλευρά της. Συνορεύει στα ανατολικά με τη Νότια, στα βορειοανατολικά με τη Βόρεια, στα νοτιοανατολικά με το Μπουρουντί, στα βορειοανατολικά με την Ουγκάντα και στα δυτικά, στα νοτιοδυτικά και στα βορειοδυτικά με τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Έχει έκταση 5.882 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση η τρίτη μεγαλύτερη επαρχία της Ρουάντα μετά την Ανατολική και τη Νότια.

Πόλεις
------

1. Μπουχόμα - 84.669
2. Νγκορορέρο - 64.641

Δήμοι
-----

Η Δυτική Ρουάντα διαιρείται σε 7 δήμους:

* Δήμος Καρόνγκι
* Δήμος Νγκορορέρο
* Δήμος Νυαμασέκε
* Δήμος Νυαμπιχού
* Δήμος Ρουμπάβου
* Δήμος Ρουσίζι
* Δήμος Ρουτσίρο

Δημογραφία
----------

Η Δυτική Ρουάντα έχει 2.008.319 κατοίκους (2006). Είναι σε πληθυσμό τρίτη μεγαλύτερη επαρχία της Ρουάντα μετά τη Νότια και την Ανατολική. Έχει πυκνότητα 341,5 κατοίκων ανά τ.χλμ. Είναι κατά πυκνότητα η δεύτερη μικρότερη επαρχία της Ρουάντα μετά την Ανατολική.

Δείτε επίσης
------------

* Επαρχίες της Ρουάντα

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανατολική Επαρχία, Ρουάντα

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Επαρχίες της Ρουάντα |
| --- |
|  |
| 
* Ανατολική
* Βόρεια
* Δυτική
* Κιγκάλι
* Νότια
 |  |

 |
Η **Εθνική Ένωσις Νέων Αξιωματικών** (**ΕΕΝΑ**) ήταν μια συνωμοτική ομάδα επίορκων Ελλήνων αξιωματικών που φέρεται να ιδρύθηκε, ως επιφανέστερος κλάδος του ΙΔΕΑ, (τις αρχές του οποίου ακολουθούσε), το 1956 από τον τότε αντισυνταγματάρχη Δημήτριο Ιωαννίδη, ο οποίος (όχι και τόσο περίεργα για τα ελληνικά δεδομένα), συνέχιζε να παραμένει στο στράτευμα αν και είχε πρωταγωνιστήσει στο κίνημα του ΙΔΕΑ το 1951, στη πρώτη προσπάθειά του να καταλύσει τους δημοκρατικούς θεσμούς της χώρας. 

Η ΕΕΝΑ είχε αποκτήσει αρκετά μέλη και συνέχιζε τα επόμενα χρόνια την συνωμοτική της δράση. Το 1959 η αρχηγία της ομάδος πέρασε στον αξιωματικό Δημήτριο Παττίλη. Υπό την ηγεσία του Παττίλη συμμετείχε στο χουντικό Πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967. Μετά τον θάνατο του Παττίλη το 1970, την αρχηγία της ανέλαβε ξανά ο Ιωαννίδης. Στο Πραξικόπημα της 25ης Νοεμβρίου το 1973 συμμετείχε υπό την ηγεσία Ιωαννίδη όπου και συνεχίστηκε η συνωμοτική δραστηριότητα της με την οργάνωση και εκτέλεση του Πραξικοπήματος στην Κύπρο το 1974, με τις γνωστές συνέπειες που ακολούθησαν. Τελικά η ομάδα αυτή φέρεται να διαλύθηκε το 1974. Τα δε μέλη της που έδρασαν στο τελευταίο πραξικόπημα, εκτός του Ιωαννίδη, συγκάλυψε η Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας 1974, καθώς και όλες οι επακόλουθες ελληνικές κυβερνήσεις και πρόεδροι της ελληνικής δημοκρατίας.
Συντεταγμένες: 45°27′51″N 9°11′24″E﻿ / ﻿45.46417°N 9.19000°E﻿ / 45.46417; 9.19000

Η **Πιάτσα ντελ Ντουόμο** (ιταλικά: *Piazza del Duomo*) είναι η κεντρική πλατεία του Μιλάνου, στην Ιταλία. Πήρε το όνομά της και κυριαρχείται από τον Καθεδρικό Ναό του Μιλάνου (τον *Duomo* του Μιλάνου). Βρίσκεται στο κέντρο της πόλεως τόσο με τη γεωγραφική έννοια, όσο και με τη μεταφορική, ως το πολιτιστικό και κοινωνικό της κέντρο. Το σχήμα της είναι ορθογώνιο παραλληλόγραμμο και έχει συνολική έκταση 17.000 m2. Πλαισιώνεται από μερικά από τα σημαντικότερα κτήρια του Μιλάνου, ενώ αποτελεί το μέρος που συγκεντρώνει τον τουρισμό της πόλεως.

Η πλατεία δημιουργήθηκε αρχικώς τον 14ο αιώνα, με απαρχές τον οραματισμό του Ατσόνε Βισκόντι, και διαμορφώθηκε βαθμιαία από τότε μέχρι σήμερα (μαζί με τον Καθεδρικό Ναό, που χρειάσθηκε περί τους 6 αιώνες για να αποπερατωθεί). Ωστόσο η σημερινή μορφή της οφείλεται σε σημαντικό βαθμό στον αρχιτέκτονα Τζουζέππε Μενγκόνι και χρονολογείται από το β΄ μισό του 19ου αιώνα. Τα μνημειακού χαρακτήρα κτίσματα που την πλαισιώνουν, με τη βασική εξαίρεση του Καθεδρικού Ναού και του Βασιλικού Ανακτόρου του Μιλάνου, ανεγέρθηκαν σε σχέδια του Μενγκόνι, με πιο αξιοσημείωτο παράδειγμα τη στοά Γκαλερία Βιτόριο Εμανουέλε Β΄.

Μνημεία
-------

Πανοραμική άποψη της Πιάτσα ντελ Ντουόμο το 2006.
* Ο Ντουόμο του Μιλάνου (ο Ρωμαιοκαθολικός Καθεδρικός Ναός)
* Η Γκαλερία Βιτόριο Εμανουέλε Β΄
* Το Παλάτσο ντελ Αρενγκάριο
* Το Παλάτσο Καρμινάτι
* Το Βόρειο Παλάτσο ντεϊ Πορτίτσι (Palazzo dei Portici Settentrionali)
* Το Νότιο Παλάτσο ντεϊ Πορτίτσι (Palazzo dei Portici Meridionali)
* Το Βασιλικό Παλάτι (Μιλάνο)
* Ο ανδριάντας του Βασιλέως Βίκτωρα Εμμανουήλ Β΄

Εικόνες
-------

* Η πλατεία το 2007Η πλατεία το 2007
* Η πλατεία τα Χριστούγεννα (2008)Η πλατεία τα Χριστούγεννα (2008)
* Μία από τις κιονοστοιχίες της πλατείαςΜία από τις κιονοστοιχίες της πλατείας
* Η αυλή του Βασιλικού Παλατιού του ΜιλάνουΗ αυλή του Βασιλικού Παλατιού του Μιλάνου
* Ο έφιππος ανδριάντας του Βίκτωρα Εμμανουήλ Β΄Ο έφιππος ανδριάντας του Βίκτωρα Εμμανουήλ Β΄
* Το ArcivescovadoΤο Arcivescovado
* Το Παλάτσο Καρμινάτι με μέρος της πλατείαςΤο Παλάτσο Καρμινάτι με μέρος της πλατείας

Πηγές
-----

* *Guida d’Italia* – Milano, Mailand 1998, σελ. 147

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Piazza del Duomo (Milan) στο Wikimedia Commons

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ιταλία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 315161158

 |

 |
Πενταγραμμικό αντίπρισμα.
Εναλλακτική αναπαράσταση με κενά κέντρα στα πενταγράμματα.
Στην στερεομετρία, ένα **πενταγραμμικό αντίπρισμα** είναι ένα πολύεδρο που μοιάζει με αντίπρισμα, του οποίου οι πλευρές είναι αστεροειδή πολύγωνα.

Αποτελείται από ένα ομοιόμορφο πολύεδρο, αστεροειδές και μη κυρτό. Έχει αστεροειδή πολύγωνα με πλευρές {\displaystyle n} ως οριζόντιες όψεις, που συνδέονται με έναν κύκλο {\displaystyle 2n} ισόπλευρων τριγώνων. Σε αντίθεση με τα μη αστεροειδή αντιπρίσματα, των οποίων τα τρίγωνα τέμνονται, και γι’ αυτό τα οριζόντια μέρη του πολύεδρου έχουν μια αρκετά πολύπλοκη μορφή.

Τα αστεροειδή αντιπρίσματα μοιάζουν με τα αστεροειδή πρίσματα: διαφοροποιούνται από εκείνα από το ότι οι βάσεις τους είναι περιστρεμμένες η μία προς την άλλη, και ότι ενώνονται από τρίγωνα και όχι από παραλληλόγραμμα.

Υπάρχει ένα αστεροειδές αντιπρίσμα για κάθε αστεροειδές πολύγωνο με πλευρές n lati. Το πιο απλό οπότε είναι το πεντάγωνο στην φωτογραφία δεξιά με πλευρές {\displaystyle n=5}. Για {\displaystyle n>5}, μπορούν να υπάρχουν περισσότερα κανονικά αστεροειδή πολύγωνα με το ίδιο νούμερο πλευρών n. Όσο το n είναι σύνθετος αριθμός, σε κάποιες περιπτώσεις το πολύεδρο φαίνεται να είναι η ένωση δύο διαφορετικών πολυέδρων, δηλαδή ένα πολυεδρικό σύμπλεγμα.

Αν και δεν είναι κυρτά πολυεδρικά, για τα αστεροειδή αντιπρίσματα ισχύει η χαρακτηριστική Όιλερ:

{\displaystyle V-S+F=2}
fra i numeri di vertici, spigoli e facce.

Ανάπτυγμα
---------

Ανάπτυγμα: διπλώνουμε τις διακεκομμένες γραμμές στο κέντρο σε αντίθετη κατεύθυνση από όλες τις άλλες γραμμές

Δείτε επίσης
------------

* Αντιπρίσμα
* Αστεροειδές πρίσμα
* Ομοιόμορφο πολύεδρο

Πηγές
-----

* Henry Martin Cundy & A. P. Rollett, I modelli matematici, Milano, Feltrinelli, 1974.
* Maria Dedò, Forme, simmetria e topologia, Bologna, Decibel & Zanichelli, 1999 isbn=88-08-09615-7
* Πολύεδρα-Πολύτοπα, Α. Παπασπυροπούλου


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Antiprisma stellato  της Ιταλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Χρυσός στατήρας των Παρισίων
Οι **Παρίσιοι** (λατινικά: Parisii) ήταν γαλατική φυλή εγκατεστημένη στις όχθες του ποταμού Σηκουάνα, στην περιοχή του σημερινού Παρισιού, το όνομα του οποίου προέρχεται από τη φυλή. Σύμφωνα με τον Ιούλιο Καίσαρα, η κύρια πόλη τους (το oppidum) ήταν η Λουτέτια (σημερινό Παρίσι).

Ιστορία
-------

Η γαλατική φυλή των Παρισίων εγκαταστάθηκε στην περιοχή τον 3ο αιώνα π.Χ. σύμφωνα με στοιχεία της σύγχρονης αρχαιολογίας. Απέκτησε δύναμη γιατί έλεγχε την κυκλοφορία του ποταμού Σηκουάνα.[1]

Το 52 π.Χ. σε συνεννόηση με τους Σουεσσιώνες, οι Παρίσιοι συμμετείχαν στην αποτυχημένη γαλατική εξέγερση εναντίον της ρωμαϊκής κυριαρχίας υπό τον Βερκιγγετόριγα με 8.000 άνδρες.[1]

Ο κυριότερος οχυρωμένος οικισμός τους (το oppidum) ήταν η Λουτέτια, που εξελίχθηκε σε σημαντική πόλη κατά τη ρωμαϊκή εποχή και τελικά εξελίχθηκε στη σύγχρονη πόλη του Παρισιού, το όνομα του οποίου προέρχεται από το όνομα της φυλής. Μια αρχαία εμπορική οδός που οδηγούσε από τη Γερμανία στην Ισπανία περνούσε και διέτρεχε την περιοχή, ανάμεσα στις συμβολές των ποταμών Ουάζ και Μάρνη με τον Σηκουάνα.[2]

Όταν έφθασαν στην περιοχή οι Ρωμαίοι, οι Παρίσιοι ήταν οργανωμένοι, είχαν οικονομική ευρωστία και εξέδιδαν δικό τους νόμισμα.[3]. Όπως αναφέρει ο Ιούλιος Καίσαρας στο έργο του *Απομνημονεύματα περί του Γαλατικού πολέμου*, όταν ο Λαβηινός πολιόρκησε την πόλη το 52 π.Χ. οι κάτοικοι προτίμησαν να την κάψουν για να μην την καταλάβουν οι Ρωμαίοι.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Venceslas Kruta,*Les Celtes, histoire et dictionnaire : des origines à la romanisation et au christianisme* , Paris, Robert Laffont, coll. « Bouquins », 2000, 1005 p.(ISBN 2-221-05690-6), pages 537 et 538
2. ↑  Histoire et recherches des antiquités de la ville de Paris, Τόμος 1
3. ↑  "Paris". *Encyclopædia Britannica Ultimate Reference Suite*. Chicago: Encyclopædia Britannica. 2014.
Η **αρχιτεκτονική του Αζερμπαϊτζάν** (Αζερικά: Azərbaycan memarlığı) αναφέρεται στην αρχιτεκτονική ανάπτυξη στο Αζερμπαϊτζάν.

Η αρχιτεκτονική στο Αζερμπαϊτζάν συνδυάζει χαρακτηριστικά στοιχεία Ανατολής και Δύσης. Πολλοί αρχαίοι αρχιτεκτονικοί θησαυροί όπως ο Πύργος της Παρθένου και το Ανάκτορο των Σιρβανσάχ στην οχυρωμένη πόλη του Μπακού επιβιώνουν στο σύγχρονο Αζερμπαϊτζάν. Μεταξύ άλλων μεσαιωνικών αρχιτεκτονικών θησαυρών που αντικατοπτρίζουν την επιρροή διαφόρων σχολείων είναι το ανάκτορο των σάχιδων του Σιρβάν στο Μπακού, το Ανάκτορο των Χαν του Σακί στην πόλη Σακί στο βορειοανατολικό Αζερμπαϊτζάν, ο ναός του Σουραχάνι στη χερσόνησο Απσερόν, διάφορες γέφυρες που συνδέουν τον Αρά Ποταμό, και πολλά μαυσωλεία. Στη δεκαετία του 19ου και στις αρχές του εικοστού αιώνα, δημιουργήθηκε μικρή μνημειακή αρχιτεκτονική, αλλά χτίστηκαν διακριτικές κατοικίες στο Μπακού και αλλού. Μεταξύ των πιο πρόσφατων αρχιτεκτονικών μνημείων, οι υπόγειοι σιδηρόδρομοι του Μπακού είναι γνωστοί για την πολυτελή διακόσμησή τους. Οι πολεοδομικές και αρχιτεκτονικές δραστηριότητες ρυθμίζονται από την κρατική επιτροπή για το χτίσιμο της πόλης και την αρχιτεκτονική της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν.

Δείτε επίσης
------------

* Έθιμα και παραδόσεις του Αζερμπαϊτζάν
* Παρθένος Πύργος του Μπακού
Το **πεντοξείδιο του αντιμονίου** είναι ανόργανη χημική ένωση των στοιχείων αντιμόνιο και οξυγόνο. Ο χημικός τύπος της είναι **Sb2O5**, αλλά απαντάται σχεδόν πάντα στην ένυδρη μορφή της, Sb2O5·*n*H2O.

Κρυσταλλική δομή
----------------

Το πεντοξείδιο του αντιμονίου έχει την ίδια μοριακή δομή με τη μορφή *B* του πεντοξειδίου του νιοβίου, που μπορεί να προκύψει από τη δομή του ρουτιλίου: Το κάθε άτομο αντιμονίου περιβάλλεται από 6 άτομα οξυγόνου σε διάταξη παραμορφωμένου οκταέδρου. Αυτά τα οκτάεδρα μοιράζονται κορυφές και ακμές με τα γειτονικά τους:


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  |  |  |
| Μεμονωμένο οκτάεδρο | Μοίρασμα ακμών sharing | Μοίρασμα κορυφών |

Σύνθεση
-------

Το ένυδρο οξείδιο παρασκευάζεται με υδρόλυση του πενταχλωριούχου αντιμονίου, ή με προσθήκη οξέος σε εξαϋδροξοαντιμονικό κάλιο. Μπορεί επίσης να παρασκευασθεί με οξείδωση του τριοξειδίου του αντιμονίου με νιτρικό οξύ.

Χρήσεις
-------

Το Sb2O5 βρίσκει χρήση ως επιβραδυντικό πυρός στο ABS και άλλα πλαστικά, ως παράγοντας καθιζήσεως στην παραγωγή διοξειδίου του τιτανίου, και κάποιες φορές στην παραγωγή γυαλιού, βαφών και κόλλας.

Χρησιμοποιείται επίσης ως ρητίνη ανταλλαγής ιόντων για μερικά κατιόντα σε όξινο διάλυμα, όπως το Na+ (ιδιαίτερα για την επιλεκτική κατακράτησή τους), καθώς και ως καταλύτης πολυμερισμού και οξειδώσεως.

Χημικές ιδιότητες
-----------------

Το ένυδρο οξείδιο είναι αδιάλυτο στο νιτρικό οξύ, αλλά διαλύεται σε πυκνό διάλυμα υδροξειδίου του καλίου δίνοντας KSb(OH)6 (εξαϋδροξοαντιμονικό κάλιο).

Θερμαινόμενο στους 700 °C το ένυδρο πεντοξείδιο του αντιμονίου (κίτρινη σκόνη) μετατρέπεται σε άνυδρο λευκό στερεό με χημικό τύπο Sb6O13 , το οποίο περιέχει και τρισθενές και πεντασθενές αντιμόνιο. Παραπέρα θέρμανση, στους 900 °C, παράγει μια λευκή αδιάλυτη σκόνη Sb2O4 , που αποτελείται από δύο κρυσταλλικές μορφές α και β. Η μορφή β αποτελείται από πεντασθενές Sb σε διακρυσταλλικά οκτάεδρα και πυραμιδοειδείς μονάδες Sb(III) O4.

Το πεντοξείδιο του αντιμονίου μπορεί να αναχθεί σε μεταλλικό αντιμόνιο, αν θερμανθεί με υδρογόνο ή κυανιούχο κάλιο.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πεντοξείδιο του αντιμονίου** |

1. ↑  M. Jansen (March 1979). «Die Kristallstruktur von Antimon(V)-oxid». *Acta Crystallogr. B* **35** (3): 539–542. doi:10.1107/S056774087900409X.
2. ↑  Pradyot Patnaik: *Handbook of Inorganic Chemicals*. McGraw-Hill, 2002, ISBN 0-07-049439-8
3. ↑  Bartlett, Jeffrey (19 Μαρτίου 1997). «Colloidal Antimony Pentoxide in Flame Retarded ABS». Nyacol Products, Inc. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Αυγούστου 2006. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2006.
4. ↑  «ANTIMONY PENTOXIDE». chemicalLAND21.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Αυγούστου 2006. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2006.
5. ↑  Pradyot Patnaik (2002). *Handbook of Inorganic Chemicals*. McGraw-Hill. σελ. 54. ISBN 0-07-049439-8.
6. ↑  Κεφάλαιο "Antimony" στο *Handbook of Preparative Inorganic Chemistry*, 2η έκδ. επιμ. G. Brauer, Academic Press, Νέα Υόρκη 1963. Τόμ. 1, σελ. 606.
Ο **Αντρέι Γιούργιεβιτς Ζουμπκόφ** (ρωσικά: *Андрей Юрьевич Зубков*‎, Τσελιάμπινσκ, 29 Ιουνίου 1991) είναι Ρώσος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2,06 μέτρα αγωνίζεται ως πάουερ φόργουορντ στη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης του Πρωταθλήματος VTB. Εκπροσωπεί επίσης την εθνική ομάδα της Ρωσίας.

Επαγγελματική πορεία
--------------------

Ο Ζούμπκοφ ξεκίνησε με τους νέους της Λοκομοτίβ Κουμπάν. Έκανε την πρώτη εμφάνισή του με την ομάδα Κάτω των 23 της Λοκομοτίβ κατά τη διάρκεια της περιόδου 2009–10, έπαιξε επίσης εκεί κατά τη διάρκεια του πρωταθλήματος της χρονιάς 2010–11. Ο Ζουμπκόφ έκανε την πρώτη συμμετοχή του με την κύρια ομάδα την περίοδο 2011–12. Το 2013 κατέκτησε το Γιούροακπ, αφού η Λοκομοτίβ κέρδισε στον τελικό την ισπανική Μπιλμπάο 75-64. Τη σεζόν 2016-17, μέτρησε 4,5 πόντους, 2,2 ριμπάουντ και 1 ασίστ σε 15:43′ συμμετοχής στην Ευρωλίγκα.

Τοι 2017, πήρε μεταγραφή στην ομάδα της Χίμκι. Τον Δεκέμβριο του 2016 ανακηρύχθηκε Πολυτιμότερος Παίχτης (MVP) του μήνα της Πρωταθλήματος VTB. Τη σεζόν 2018-19, είχε 4,5 πόντους, 2,2 ριμπάουντ και 1 ασίστ με 62.1% στα δίποντα σε 15:43 κατά μέσο όρο στην Ευρωλίγκα. Στο τέλος της σεζόν αποχώρησε από την Χίμκι.

Στις 24 Ιουνίου 2019 υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης του Πρωταθλήματος VTB. Τη σεζόν 2021-22, κατέκτησε τον τίτλο της VTB Λίγκα, αφού η Ζενίτ επικράτησε της ΤΣΣΚΑ με 4-3 στη σειρά των τελικών.

Εθνική Ομάδα Ρωσίας
-------------------

Ο Ζουμπκόφ υπήρξε μέλος της εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης της Ρωσίας. Έπαιξε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2015, και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2017.

Τίτλοι
------

### Συλλογικοί

#### Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης

* VTB Λίγκα: (2022)

### Ατομικοί

* MVP του μήνα στην VTB Λίγκα: (Δεκέμβριος 2016)

Παραπομπές
----------

1. ↑  ZUBKOV, ANDREY HEIGHT: 2.06.
2. ↑  «ZUBKOV, ANDREY - Welcome to EUROLEAGUE BASKETBALL». *www.euroleague.net*. Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2016.
3. ↑  «Αντρέι Ζούμπκοφ: Αποχώρησε από τη Χίμκι και υπέγραψε στη Ζενίτ! (photos)». *Eurohoops*. 24 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2022.
4. ↑  «Andrei Zubkov Wins December MVP». VTB United League. .
5. ↑  newsroom, sport-fm. «Τέλος ο Ζούμπκοφ από Χίμκι». *sport-fm.gr*. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2022.
6. ↑  «Andrey Zubkov signs with Zenit» (στα Αγγλικά). Sportando. 24 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2019.
7. ↑  «Η Ζενίτ εκθρόνισε την ΤΣΣΚΑ! Νέα Πρωταθλήτρια στην VTB (photo)». *Eurohoops*. 5 Ιουνίου 2022. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2022.
8. ↑  «Profile». eurobasket2015.org. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Οκτωβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Αντρέι Ζούμπκοφ στο eurobasket.com
* Ο Αντρέι Ζούμπκοφ στο euroleague.net
* Ο Αντρέι Ζούμπκοφ στο fiba.com
* Ο Αντρέι Ζούμπκοφ στο fibaeurope.com
Ο **Αντρέι Κράβαρικ** (*Andrej Kravárik*) είναι Σλοβάκος παλαίμαχος διεθνής πετοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του διαγωνίου και νυν προπονητής πετοσφαίρισης. Γεννήθηκε στις 28 Ιουλίου 1971 στην Πιεστανί της Σλοβακίας. Το 2003 απέκτησε την ελληνική υπηκοότητα και στις 19 Απριλίου 2004 η ΔΟΕ επικύρωσε την αλλαγή υπηκοότητάς του, ανοίγοντάς του το δρόμο για να αγωνιστεί με την Εθνική Ελλάδας στην Ολυμπιάδα της Αθήνας. Διετέλεσε αρχηγός της ομάδας του Ηρακλή Θεσσαλονίκης ενώ αγωνιζόταν με το νούμερο 6 στη φανέλα και με το νούμερο 16 στην Εθνική Ελλάδας. Είναι παντρεμένος και έχει μια κόρη.

Καριέρα
-------

Ο Αντρέι Κράβαρικ ξεκίνησε την καριέρα του από την VKP Μπρατισλάβας, με την οποία κατέκτησε δύο πρωταθλήματα Σλοβακίας του 1993 και του 1994. Από την επόμενη περίοδο αγωνίστηκε μέχρι το τέλος της καριέρας του στο ελληνικό πρωτάθλημα με διάλειμμα ενός μόνο χρόνου.

Την περίοδο 1994-1995 αγωνίστηκε με τα χρώματα του Π.Α.Ο.Κ. ενώ την επόμενη περίοδο πήρε μεταγγράφη για τον Εθνικό Αλεξανδρούπολης. Το καλοκαίρι του 1996 αγωνίστηκε για την ομάδα του Ηρακλή, ενώ την επόμενη χρονιά μεταπήδησε στην ομάδα του Άρη με την οποία κατέκτησε το σούπερ καπ της χρονιάς. Το καλοκαίρι του 1998 αgωνίστηκε στο κορυφαίο πρωτάθλημα της Ιταλίας με την Μοντικιάρι όπου ξεκίνησε ιδανικά, αλλά ένα βαρύ διάστρεμμα του στέρησε την θέση βασικού.

Το καλοκαίρι του 1999 επέστρεψε στον Ηρακλή όπου παρέμεινε μέχρι και το τέλος της καριέρας του και συνέδεσε το όνομα του με τις επιτυχίες του συλλόγου, τόσο στον ελληνικό χώρο, όσο και σε διεθνές επίπεδο. Με τον Ηρακλή ο Κράβαρικ κατέκτησε πέντε πρωταθλήματα, έξι κύπελλα και τέσσερα σούπερ κάπ, ενώ έφτασε πέντε φορές στο final four του Champions League, όντας τρεις φορές φιναλίστ.

Τίτλοι
------

### Συλλογικοί

* **2 Πρωταθλήματα Σλοβακίας:**
	+ 1993, 1994
* **5 Πρωταθλήματα Ελλάδας:**
	+ 2002, 2005, 2007, 2008, 2012
* **6 Κύπελλα Ελλάδας:**
	+ 2000, 2002, 2004, 2005, 2006, 2012
* **5 Σούπερ Καπ Ελλάδας:**
	+ 1997, 2004, 2005, 2007, 2008
* **Champions League:**
	+ 3 Φιναλίστ: 2005, 2006, 2009

### Ατομικοί

* **Καλύτερος Μπλοκέρ Champions League:**
	+ 2002
* **Πολυτιμότερος Παίκτης Πρωταθλήματος Ελλάδας:**
	+ 2001, 2012
* **Πολυτιμότερος Παίκτης Κυπέλλου Ελλάδας:**
	+ 2000

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προσωπική ιστοσελίδα
* Επιστρέφει σε πάγκο ο Κράβαρικ
* Kravarik details
* Ο... προδότης Κράβαρικ

  


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Βραβείο πολυτιμότερου πετοσφαιριστή ελληνικού πρωταθλήματος |
| --- |
|  |
| 
1999: Γκιούρδας | 2000: Ντράγκοβιτς | 2001: Κράβαρικ | 2002: Μπάεφ | 2003: Γκιούρδας | 2004: Κονσταντίνοφ & Γκόμες | 2005: Χοφ | 2006: Γκόμες | 2007: Ντεπεστέλ | 2008: Νίλσον | 2009: Τζούριτς | 2010: Μίλκοβιτς | 2011: Ντεσπέιν | 2012: Κράβαρικ | 2013: Γιορντάνοφ | 2014: Χριστοφιδέλης | 2015: Γκόμες | 2016: Σεπέδα | 2017: Σαφράνοβιτς | 2018: Αλεξίεφ | 2019: Ράουερντινκ | 2020: Ράπτης | 2021: Στιβαχτής | 2022: Γιάκομπσεν |  |

 |
Ο **Αντρέι Λουγκοβόι** είναι επιχειρηματίας και πολιτικός.

Γεννήθηκε το 1966 και το 1987 προσχώρησε στην 9η διεύθυνση της KGB που παρείχε την ασφάλεια για τους κορυφαίους κρατικούς ανώτερους υπαλλήλους. Το 1991 εργάστηκε στην προσωπική μονάδα ασφάλειας του Κρεμλίνου μέχρι την παραίτησή του, το 1996. Για ένα χρονικό διάστημα εργάστηκε ως σωματοφύλακας του πρώην πρωθυπουργού Γεγκόρ Γκαϊντάρ.

Δραστηριοποιήθηκε επιχειρηματικά στον τομέα ιδιωτικής ασφάλειας. Από την 1η Νοεμβρίου του 2006 αναμείχθηκε στην υπόθεση του Λιτβινένκο. Ο θάνατος του Λιτβινένκο σύμφωνα με τις βρετανικές αρχές οφείλεται στον Αντρέι Λουγκοβόι, του οποίου η έκδοση ζητήθηκε από τη Μόσχα. Η ρωσική κυβέρνηση αρνήθηκε με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί διπλωματική κρίση μεταξύ της Ρωσίας - Βρετανίας.

Το 2007 εκλέχτηκε με το ακροδεξιό κόμμα LDPR του Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι βουλευτής στη Δούμα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
**Το Πεντζακέντ** ( Tajik Панҷакент ), ή Πεντζικέντ ( ρωσικά: Пенджикент‎ ) είναι μια πόλη στην Περιφέρεια Σουγντ του Τατζικιστάν κοντά στον ποταμό Ζεραβσάν, με εκτιμώμενο πληθυσμό 52.500 κατοίκους (2020). Υπήρξε πόλη της αρχαίας Σογδιανής. Τα ερείπια δε της παλιάς πόλης βρίσκονται στα περίχωρα της σύγχρονης πόλης.
Σύμφωνα με Άραβες γεωγράφους, το Πεντζακέντ, ήδη κατά τον 10ο αιώνα είχε ένα επίσημο τζαμί για τις προσευχές της Παρασκευής και είχε λάβει το καθεστώς πόλης. Υπήρξε η ανατολικότερη πόλη του Σογντ, ιδιαίτερα φημισμένη για την παραγωγή καρυδιών.
Ο Ρώσος αρχαιολόγος Μπαρίς Μαρσάκ πέρασε περισσότερα από πενήντα χρόνια ανασκάπτοντας τα ερείπια στο αρχαίας Πεντζακέντ. Παρέμεινε μάλιστα εκεί ακόμη και μετά την ανεξαρτησία του Τατζικιστάν ως διευθυντής των ανασκαφών, κατά τα χρόνια του Εμφυλίου Πολέμου στο Τατζικιστάν από το 1992 έως το 1997. Μέσω στενής συνεργασίας με την κυβέρνηση του Τατζικιστάν, ο Μαρσάκ εξασφάλισε την προστασία και τη συνέχιση της ανασκαφής των ερειπίων της πόλης.

Παραπομπές
----------


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 125625295
* LCCN: n91077056
* GND: 4286695-9

 |

 |
Ο **Παύλος Βλαστός** (1836-1926) ήταν Ρεθύμνιος ιεροψάλτης και συλλογέας λαογραφικού υλικού.

Βίος
----

Ο Παύλος Βλαστός γεννήθηκε στο Βυζάρι της επαρχίας Αμαρίου στο Ρέθυμνο το 1836, στις 29 με 30 Ιανουαρίου. Η Σχολική Εφορεία Ρεθύμνου τον διόρισε βοηθό του δημοδιδάσκαλου Κωνσταντίνου Ψαρουδάκη, από τον οποίο διδάχθηκε τη βυζαντινή μουσική. Το 1858 προσελήφθη ψάλτης στον ναό των Εισοδίων. Το 1858 έφυγε για την Σμύρνη και την Κωνσταντινούπολη λόγω των ταραχών που είχαν ξεσπάσει στο νησί. Το 1860 επέστρεψε στην Κρήτη και εργάστηκε στο Ηράκλειο ως δάσκαλος στο εκέι νηπιαγωγείο. Επίσης διορίστηκε ιεροψάλτης στο ναό του Απόστολου Ματθαίου του Σιναϊτικού Μετοχίου και το 1863 στο μητροπολιτικό ναό του Αγίου Μηνά, διδάσκοντας Βυζαντινή μουσική στο Ελληνικό Σχολείο και στο Γυμνάσιο. Στην Επανάσταση του 1866-1899 κατέφυγε στην Αθήνα, επέστρεψε στο Ρέθυμνο και εκπατρίσθηκε στα 1873 επειδή απήγαγε μία νεαρή Τουρκοκρητικιά ονόματι Νουριγιέ, την οποία παντρεύτηκε, αφού έγινε χριστιανή. Το 1881 εξελέγη πληρεξούσιος της επαρχίας Αμαρίου στην Κρητική Βουλή Έκτοτε παρέμεινε στο Ρέθυμνο. Πέθανε στις 29 Απριλίου 1926.

Εργογραφία
----------

Δημοσίευσε δημώδη κρητικά τραγούδια στο περιοδικό Φόρμιγξ και Κρητικός Λαός. Η συλλογή του βρίσκεται στο Ιστορικό Αρχείο Κρήτης.

* Ο Γάμος εν Κρήτη, ήθη και έθιμα Κρητών, συλλεχθέντα υπό Παύλου Βλαστού Κρητός.

Συνολικά έχει μαζέψει υλικό εκτεινόμενο σε 94 χειρόγραφους τόμους, εκ των οποίων οι 41 με 26.000 σελίδες υλικό έχει λαογραφική ύλη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γεώργιος Σπυριδάκης, «Έκθεσις ερεύνης κατά τα έτη 1964 και 1965 εις το Αρχείον Παύλου Βλαστού εν τω ιστορικώ αρχείω Κρήτης εις Χανία», Επετηρίς Κέντρου Ερεύνης Ελληνικής Λαογραφίας, τομ.18-19 (1965-1966), σελ195
2. ↑  Νικόλαος Τωμαδάκης, «Η Κρητική ιστοριογραφία από του 1821 εξ και αι συναφείς επιστήμαι», Μνημοσύνη, τομ.2 (1968-1969), σελ.11-12
3. ↑  Γεώργιος Σπυριδάκης, «Έκθεσις ερεύνης κατά τα έτη 1964 και 1965 εις το Αρχείον Παύλου Βλαστού εν τω ιστορικώ αρχείω Κρήτης εις Χανιά», Επετηρίς Κέντρου Ερεύνης Ελληνικής Λαογραφίας, τομ.18-19 (1965-1966), σελ.197

Βιβλιογραφία
------------

* Νικόλαος Τωμαδάκης, «Η Κρητική ιστοριογραφία από του 1821 εξ και αι συναφείς επιστήμαι», Μνημοσύνη, τομ.2 (1968-1969),σελ.2-20
* Γεώργιος Σπυριδάκης, «Έκθεσις ερεύνης κατά τα έτη 1964 και 1965 εις το Αρχείον Παύλου Βλαστού εν τω ιστορικώ αρχείω Κρήτης εις Χανία», Επετηρίς Κέντρου Ερεύνης Ελληνικής Λαογραφίας, τομ.18-19 (1965-1966), σελ.195-201


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 32404097
* **AA**: 136790
* LCCN: n88039790
* ISNI: 0000 0000 6141 585X
* GND: 1075287170
* SUDOC: 151518238

 |

 |
Ο **Παύλος Γιοβανόπουλος** είναι Έλληνας καλλιτέχνης που γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 1939 στην Καστοριά. Έκτοτε άφησε το στίγμα του ως Αμερικανός καλλιτέχνης, έχοντας αποφοιτήσει από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και τη Σχολή Εικαστικών Τεχνών, προτού λάβει την αμερικανική υπηκοότητα το 1961 στην ηλικία των 22 ετών.

Ο Παύλος ζει ακόμα στη Νέα Υόρκη και έχει εκθέσει έργα στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη. Το έργο του συλλέγεται από τα κτήματα των Steve Wynn, Τζέιμς Κάμερον, Σιλβέστερ Σταλόνε και Μάικλ Μπλούμπεργκ. Το έργο του παρουσιάζεται σε περισσότερες από πενήντα ιδιωτικές και εταιρικές συλλογές, συμπεριλαμβανομένης της Δημόσιας Βιβλιοθήκης της Νέας Υόρκης και της Σχολής Διακυβέρνησης JFK του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ.

Μεταξύ των πολλών εταιρικών πελατών του είναι οι Random House, Rosenthal China, United Airlines, Playboy Magazine, Del Rey Books, Warner Books και Ritzenhoff AG.  Ο Paul έχει επίσης σχεδιάσει εξώφυλλα για τουλάχιστον πέντε μυθιστορήματα.

Δείτε επίσης
------------

Επίσημος ιστότοπος www.giovanopoulos.com

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Artnet*. paul-giovanopoulos. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Paul Giovanopoulos Paul Giovanopoulos
3. ↑  Lifestyling® by Maria Gabriela Brito: Artist Studio Visit- Paul Giovanopoulos Maria Brito, June 23, 2010.
4. ↑  Paul Giovanopoulos on artnet Link temporarily unavailable for credits.
5. ↑  Paul Giovanopoulos Αρχειοθετήθηκε 2012-03-20 στο Wayback Machine. Theispot.com LLC
6. ↑  Paul Giovanopoulos - Summary Bibliography The Internet Speculative Fiction Database
Ο **Σπυρίδων Μανουσάκης** (γενν. στο Κάιρο το 1940) είναι ένας Έλληνας πρώην επαγγελματίας παλαιστής. Περισσότερο γνωστός είναι με το ψευδώνυμο που χρησιμοποιούσε στα ρινγκ, **Σπύρος Αρίων** (*Spiros Arion*) και με τους χαρακτηρισμούς **Ο Χρυσός Έλληνας** (*The Golden Greek*) ή **Ο Σιδερένιος Έλληνας** (*The Iron Greek*).

Σταδιοδρομία
------------

### Ευρώπη

Ο Σπύρος Μανουσάκης ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του το 1961, αφού εκπαιδεύτηκε από έναν Γάλλο, με το όνομα Αντρέ Μπολέτ, ενώ φημολογείται ότι τον εκπαίδευσε και ο Έλληνας θρύλος της πάλης Τζιμ Λόντος. Για τέσσερα χρόνια αγωνίστηκε στην Ευρώπη, πριν φύγει για την Αυστραλία.

### Αυστραλία

Το 1964 πήγε στην Αυστραλία και ξεκίνησε να χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο «Χρυσός Έλληνας», έτσι έγινε γρήγορα πολύ αγαπητός στον ελληνισμό της ηπείρου που ήταν αρκετός σε πληθυσμό. Στην Ωκεανία έμεινε ως το 1978 και εργάστηκε για την μεγαλύτερη εταιρεία πάλης της Αυστραλίας. Εκεί έγινε Παγκόσμιος Πρωταθλητής Βαρέων Βαρών το 1965, τίτλο που απώλεσε από τον Κίλερ Κοβάλσκι, με τον οποίο είχε μια αντιπαλότητα. Εκτός αυτού του τίτλου, κέρδισε και άλλους τρεις, οι δύο της εταιρείας National Wrestling Alliance που από το 1969 συνεργαζόταν με την αυστραλιανή νούμερο ένα εταιρεία πάλης. Συνολικά εκεί, έγινε πρωταθλητής 12 φορές.

### WWWF

Το 1966 έκανε το μεγάλο άλμα στην καριέρα του και πήγε στην Αμερική, όπου υπέγραψε συμβόλαιο με το WWWF, σημερινό WWE. Σύντομα μετά το ντεμπούτο του, έγινε ένας από τους μεγαλύτερους αστέρες και νίκησε και είχε αντιπαλότητες με μερικούς από τους σπουδαιότερους παλαιστές της εποχής εκείνης. Μερικοί από αυτούς ήταν οι: Μπομπ Όρτον, Γκορίλα Μονσούν, Εντ Φαρχάτ "Σέικ", Αδέρφια Βάλιαντ, Λου Άλμπανο και Τσιφ Τζέι Στρονγκμπόου. Επίσης ήταν προστατευόμενος του Μπρούνο Σαμαρτίνο, ίσως του καλύτερου παλαιστή όλων των εποχών, με τα μεγαλύτερα ρεκόρ. Από το WWE, έφυγε οριστικά το 1978. Εκεί κατέκτησε τρεις φορές τον Ομαδικό τίτλο Ηνωμένων Πολιτειών, μια φορά με τον Τόνι Παρίσι και δύο φορές με τον Άρνολντ Σκάαλαντ.

Πηγές
-----

* Προφίλ στο OWoW.com
*
Χτενισμένο μακρυμάλλικο πεκινουά έτοιμο για παράσταση
Το **Πεκινουά** (γνωστός και ως **Σκύλος Λιοντάρι**, **Σκύλος Λιοντάρι του Πεκίνου** ή **Πεκινουά**) είναι μια αρχαία φυλή παιχνιδιάρικου σκύλου, με καταγωγή από το Θιβέτ της Κίνας. Ονομάζονται Σκύλος Λιοντάρι λόγω της ομοιότητάς τους με τους κινεζικούς κηδεμονικούς σκύλους (το Σιχ Τζου είναι επίσης γνωστός ως Σκύλος Λιοντάρι στα κινέζικα).

Η φυλή ήταν αγαπημένη από τη κινεζική αυτοκρατορική αυλή. Η φυλή έχει πολλά χαρακτηριστικά και θέματα υγείας που σχετίζονται με τη μοναδική της εμφάνιση.

Τα Πεκινουά, προερχόμενα από τη Δυτική Κίνα, ήταν υπερήφανοι σύντροφοι των Κινέζων βουδιστών μοναχών. Αυτά τα σκυλιά βρίσκονται επίσης να ανήκουν σε Κινέζους πρίγκιπες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πεκινουά** |


|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **πεκινουά**  |

* Πεκινουά στο Curlie
Χάρτης της Καραϊβικής και της Κεντρικής Αμερικής
Η **πειρατεία στην Καραϊβική** ξεκίνησε στα τέλη του 16ου αιώνα με αρχές του 17ου αιώνα και τελείωσε το 1720 περίπου, μετά την ενίσχυση του αγώνα για τη καταπολέμηση της πειρατείας από τη Μεγάλη Βρετανία, τη Γαλλία και την Ισπανική Αυτοκρατορία. 

Οι πιο κοινές μορφές της θαλάσσιας εγκληματικότητας στην Καραϊβική ήταν η πειρατεία και οι επιδρομές. Η πειρατεία στην Καραϊβική επέφερε σοβαρές επιπτώσεις στην κοινωνικοοικονομική και πολιτική κατάσταση στις Δυτικές Ινδίες για αρκετούς αιώνες. Συνέβαλε στην πτώση της ναυσιπλοΐας, της γεωργίας, της βιοτεχνίας και του εμπορίου. Αφετέρου απέφερε σημαντικά οφέλη σε εκείνους που συμμετείχαν σε παράνομες πειρατικές δραστηριότητες στη Καραϊβική.

Διάσημοι πειρατές της Καραϊβικής
--------------------------------

Χένρι Μόργκαν
* **Χένρι Μόργκαν** (1635 - 25 Αυγούστου 1688).
* **Έντουαρντ Τιτς** ή **Μαυρογένης** - ο διάσημος Άγγλος πειρατής, που έδρασε στην Καραϊβική το 1716 - 1718.
* **Βαρθολομαίος Ρόμπερτς**
* Μπόνυ Άνν
* Μαίρυ Ρίντ
* Κάλικο Τζάκ Ράκχαμ
* **Henry Every**
* **Charles Vane**
* **Αμάρο Πάργο**

Η πειρατεία στην Καραϊβική στην τέχνη
-------------------------------------

### Στη βιβλιογραφία

Η πειρατεία της Καραϊβικής αναφέρεται σε πολλά μυθιστορήματα του τέλους του 19ου αιώνα.

### Στον κινηματογράφο

Αρκετές ταινίες καλύπτουν το θέμα της πειρατείας στην Καραϊβική.Οι Πειρατές της Καραϊβικής είναι η γνωστότερη σειρά ταινιών για τη πειρατεία στη Καραϊβική. Η σειρά Black Sails αφηγείται την ιστορία του καπετάνιου Φλιντ.

### Στα παιχνίδια

Από το 2000, ρώσοι προγραμματιστές παράγουν και αναπτύσσουν τη δημοφιλή σειρά παιχνιδιών Corsairs. 

Το βιντεοπαιχνίδι Assassin's Creed IV: Black Flag είναι αφιερωμένο στην περίοδο πειρατείας στην Καραϊβική.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Губарев, Виктор. «Санкционирование и инвестирование корсарского промысла в Вест-Индии». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2009.
2. 1 2  Highleyman/ Liz. "Who Were Anne Bonny and Mary Read?," Lesbian News 32, no. 11 (2007): 18.
3. ↑  «Biography of John 'Calico Jack' Rackham, Famed Pirate».
Η φρεγάτα Ψαρά με αριθμόσημο F454
Σκάφος της ακτοφυλακής με αριθμόσημο ΛΣ601
Με τον επίσημο όρο **αριθμόσημο** χαρακτηρίζεται ο αριθμός που φέρουν ειδικά πλοία παράλληλα με το όνομά τους ή αντί ονόματος, όπως τα πολεμικά πλοία, πλοία και σκάφη Υπηρεσιών π.χ. Περιπολικά κ.ά. Λιμενικού Σώματος, Πλοηγίδες, Πυροσβεστικά, Τελωνοφυλακής καθώς και ιδιωτικών εγκαταστάσεων.

Τα πολεμικά πλοία καθώς και τα μεγαλύτερα πλοία των παραπάνω κατηγοριών παράλληλα με το όνομα και το Διεθνές Διακριτικό Σήμα τους φέρουν σε εμφανή σημεία (ανά πλευρά, πρύμνη, και κατάστρωμα) το λεγόμενο αριθμόσημο. Το αριθμόσημο δίνεται αμέσως μετά τη κατασκευή ή την απόκτηση του πλοίου και που διατηρείται μέχρι τη διάλυσή του, χωρίς να μπορεί να το λάβει άλλο πλοίο. Συνήθως το αριθμόσημο συνίσταται από συνδυασμό δύο «επισειόντων», που αποτελεί σε χρήση διακριτικό σήμα, μόνο μεταξύ πολεμικών πλοίων ή επιμέρους συναφών κατηγοριών πλοία και σκάφη, Ναυτικών σταθμών, Ναυστάθμων ή άλλων ναυτικών και συναφών υπηρεσιών της αυτής εθνικότητας. Για τις μεταξύ ξένων πλοίων ή ναυτικών υπηρεσιών σχέσεις πολεμικού πλοίου χρησιμοποιείται το Διεθνές Διακριτικό Σήμα.

Έτσι πολεμικό πλοίο που προσεγγίζει Ναύσταθμο ή συναντάται με άλλο πολεμικό πλοίο της αυτής εθνικότητας επαίρει το αριθμόσημό του επί της κεντρικής κεραίας (ιστό) με το οποίο και αναγνωρίζεται. Σημειώνεται πως αν υψωθεί αριθμόσημο και ακολουθήσει σήμα ναυάρχου σημαίνει ότι το σήμα δεν αφορά όλα τα πλοία αλλά μόνο εκείνο του αριθμοσήμου. 

Μέχρι τη δεκαετία του 1940 τα ελληνικά πολεμικά πλοία έφεραν και τρίτο αριθμό, τον καλούμενο «πρωτόθετο αριθμό».

Δείτε επίσης
------------

Αριθμός (σύμβολο): Στην πληροφορική το σύμβολο # επίσης αποκαλείται αριθμόσημο, χρησιμοποιείται για την αναπαράσταση της λέξης «αριθμός».
Η **Αστική Σχολή Ηνωμένων Εκπαιδευτηρίων Μουχλίου-Ποτηρά** ήταν εκπαιδευτικό ίδρυμα στην Κωνσταντινούπολη

Τοποθεσία
---------

Η **Αστική Σχολή Ηνωμένων Εκπαιδευτηρίων** βρισκόταν στις ενορίες Μουχλίου και Ποτηρά στο Φανάρι στο λόφο πίσω από το Πατριαρχείο.

Ίδρυση-εξέλιξη
--------------

Ιδρυμένη το 1796 το 1882 εμφανίζεται ως παράρτημα της αστικής σχολής του Φαναρίου και το 1898 τα σχολεία των ενοριών Μουχλίου και Ποτηρά λειτουργούν υπό την εποπτεία κοινής εφορίας.

Κτιριακές εγκαταστάσεις
-----------------------

Έναντι του ναού της Παναγίας της Μουχλιώτισσας ήταν η αστική σχολή αρρένων και κοντά στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου Αντιφωνητή ήταν το νηπιοπαρθεναγωγείο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σωτήρης Παλάσκας, Η ελληνική εκπαίδευση στην Κωνσταντινούπολη των αρχών του 20ου αιώνα: οι δημοτικές και αστικές σχολές αρρένων και οι αντίστοιχες μικτές (1900-1915),εκδ.Αφοί Κυριακίδη, Θεσσαλονίκη, 2001, σελ.70
2. ↑  Σωτήρης Παλάσκας, Η ελληνική εκπαίδευση στην Κωνσταντινούπολη των αρχών του 20ου αιώνα: οι δημοτικές και αστικές σχολές αρρένων και οι αντίστοιχες μικτές (1900-1915),εκδ.Αφοί Κυριακίδη, Θεσσαλονίκη, 2001, σελ.70

Πηγές
-----

* Σωτήρης Παλάσκας, Η ελληνική εκπαίδευση στην Κωνσταντινούπολη των αρχών του 20ου αιώνα: οι δημοτικές και αστικές σχολές αρρένων και οι αντίστοιχες μικτές (1900-1915),εκδ.Αφοί Κυριακίδη, Θεσσαλονίκη, 2001, σελ.70-72
Ο **Αξίοχος Αλκιβιάδου Σκαμβωνίδης** (μέσα του 5ου αιώνα-τέλη του 5ου αιώνα π.Χ) ήταν αρχαίος Αθηναίος πολιτικός και αριστοκράτης από την οικογένεια των Αλκμεωνίδων. Ήταν θείος του Αλκιβιάδη, με τον οποίο συνεργάστηκε σε αθηναϊκές και ξένες υποθέσεις. Αυτή η σχέση οδήγησε στην εμφάνιση του σ' αρχαία λογοτεχνικά κείμενα, όπως αυτά του Πλάτωνα και του Λυσία.

Βιογραφία
---------

Γιος του Αλκιβιάδη, αδερφός του Κλεινία και πιθανώς ανιψιός της Ασπασίας, ανήκε στην αριστοκρατική οικογένεια των Αλκμεωνίδων. Οι ιστορικές πηγές, καθώς ένας επιτάφιος του Λυσία, αναφέρουν πως ο Αξίοχος είχε ένα γιο, τον Κλεινία Γ', ενώ ο αδερφός του ήταν πατέρας του γνωστού Αθηναίου στρατηγού και πολιτικού Αλκιβιάδη.

Όπως αναφέρει ο Ανδοκίδης και επιβεβαιώνουν αρχαιολογικά ευρήματα, ο Αξίοχος κατηγορήθηκε μαζί με τον Αλκιβιάδη για ασέβεια απέναντι στα Ελευσίνια μυστήρια, γεγονός που οδήγησε στην πανωλεθρία των Αθηναίων στην εκστρατεία στη Σικελία. Ο Αξίοχος έφυγε από την Αθήνα, χάνοντας την περιουσία του. Όπως και ο Αλκιβιάδης, έτσι κι αυτός φαίνεται να επέστρεψε στην Αθήνα κατά την περίοδο 411-407 π.Χ. Συμμετείχε στη δίκη των Δέκα Στρατηγών το 406 π.Χ (μετά τη ναυμαχία των Αργινουσών), τους οποίους υπερασπίστηκε - αυτή είναι η τελευταία ιστορική ένδειξη για την ύπαρξη του.

Στη λογοτεχνία
--------------

Αρκετοί αρχαίοι συγγραφείς είχαν συμπεριλάβει τον Αξίοχο στα έργα τους και ο χαρακτήρας του παρουσιάζεται ως σκανδαλώδης και υπερβολικός. Ο ομώνυμός διάλογος του Αισχίνη του Σφήττιου παρουσιάζει τη σχέση του με τον Αλκιβιάδη, ενώ ο διάλογος του Λυσία (την αυθεντικότητα του οποίου οι ιστορικοί αμφισβητούν) περιγράφει την περίπτωση αιμομικτικής ακολασίας με τον διάσημο ανιψιό του μέσω των γάμων με γυναίκα από την Άβυδο και της κόρης που προέκυψε. Ο Πλάτωνας παρουσιάζει την απώλεια της αυτοπεποίθησης και τη μάχη με τη συνείδηση του ενώ ο Αξίοχος βρίσκεται στο νεκροκρέβατο. Στον διάλογο *Ευθύδημος*, ο Πλάτωνας παρουσιάζει τον γιο του Αξίοχου, Κλεινία, να αποτελεί μαθητή του Σωκράτη που προβαίνει σε διαλεκτική κατά των σοφιστών Ευθύδημο και Διονυσόδωρο.

Δείτε επίσης
------------

* Αξίοχος (πλατωνικός διάλογος)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Johannes Kirchner: «Prosopographia Attica». (λατινική γλώσσα) *Prosopographia Attica*. Βερολίνο. 1901.
2. 1 2 3 4 5 6  Debra Nails, *The People of Plato*, Indianapolis: Hackett Publishing, 2002; pp. 63–64
3. ↑  Ανδοκίδης, *Περί μυστηρίων*, 16
4. ↑  Lysias, *Funeral Oration*, 46
5. ↑  Steven D. Smith, *Greek Identity and the Athenian Past in Chariton: The Romance of Empire*, 2007. p. 226
Γερμανική πρεσβεία στο Γερεβάν
Οι **Αρμενο-γερμανικές σχέσεις** ήταν πάντα σταθερές και ισχυρές, με τις δύο χώρες να συνεχίζουν να εργάζονται μαζί και να προωθούν μέσα από χρόνια συνεργασίας. Οι ηγέτες των δύο χωρών συζήτησαν τις διμερείς σχέσεις και σημείωσαν ότι έχουν βελτιωθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια.

Η Γερμανία έχει κάνει βήματα για να αναγνωρίσει τη γενοκτονία των Αρμενίων το 2005, κατά τη διάρκεια του κανόνα του Σοσιαλιστικού-Πράσινου συνασπισμού με επικεφαλής τον καγκελάριο Γκέρχαρντ Σρέντερ. Ωστόσο, ενώ καλούσε την Τουρκία να αποδεχθεί την "ιστορική ευθύνη" της, η γερμανική κυβέρνηση αρνήθηκε να χρησιμοποιήσει τη λέξη "γενοκτονία". Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, η ανάγκη διατήρησης της υποστήριξης της Τουρκίας είχαν προκαλέσει μέλη του ΝΑΤΟ, όπως η Δυτική Γερμανία να αγνοήσουν το θέμα. Το 2015, η δημόσια συζήτηση για τη γενοκτονία των Αρμενίων και η ρητή χρήση του όρου "γενοκτονία" στην επίσημη γλώσσα είχε ανανεωθεί στη Γερμανία.

Τον Μάρτιο του 2015, η Γερμανική Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Εξωτερικών ανέφερε θετικές πολιτικές, οικονομικές και πολιτιστικές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών.

Οι Αρμένιοι στρατιώτες έχουν συνδεθεί με γερμανικά σώματα κατά τη διάρκεια της αποστολής τους στο Αφγανιστάν. Η διαίρεση φύλαγε το αεροδρόμιο συνασπισμού στη βόρεια πόλη της Κουντούζ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Turkey Withdraws Ambassador from France", Spiegel Online, 22 Δεκεμβρίου 2011,
2. ↑  Benjamin Bidder, Daniel Steinvorth and Bernhard Zand, "Demons of the Past: The Armenian Genocide and the Turks", Spiegel Online, 8 Απριλίου 2010,
3. ↑  "Armenia", Γερμανική Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Εξωτερικών, Μάρτιος 2015. Ανακτήθηκε στις 5 Μαΐου 2015
4. ↑  "Armenia To Keep Troops In Afghanistan", Radio Free Europe/Radio Liberty, 2014. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2015
Ο **πηλοβάτης** (διεθνής κοινή ονομασία: Syrian spadefoot toad), *Pelobates syriacus* Boettger, 1889 είναι ένα είδος άνουρου αμφιβίου της οικογένειας Pelobatidae.

Περιγραφή
---------

Ο πηλοβάτης είναι ένας μεσαίου μεγέθους, παχουλός φρύνος, με μεγάλο κεφάλι και μεγάλα, προεξέχοντα μάτια. Το ολικό μήκος τους σώματος μπορεί να φτάσει τα 10cm, αν και συνήθως είναι μικρότερος. Στο πίσω μέρος κάθε οπίσθιου ποδιού έχει μια κιτρινωπή οστέινη προεξοχή, το λεγόμενο "φτυάρι" (Αγγλικά: "spade") που δίνει στο είδος την κοινή ονομασία του.

Γεωγραφική κατανομή
-------------------

Ο Συριακός πηλοβάτης απαντάται στην Ασία (Ιράν, Ισραήλ, Λίβανος, Συρία, Τουρκία), τα Βαλκάνια (Ελλάδα, Αλβανία, Βουλγαρία, Σερβία, Ρουμανία, Βόρεια Μακεδονία) και την περιοχή του Καυκάσου (Αρμενία, Αζερμπαϊτζάν, Γεωργία, Ρωσία). Στην Ελλάδα εντοπίζεται στη Β. Ελλάδα και την Πελοπόννησο, αλλά και ορισμένα νησιά: Εύβοια, Λήμνος, Λέσβος και πιθανότατα στην Κω.

Ενδιαίτημα
----------

Προτιμά ανοιχτά ενδιαιτήματα με υγρασία, όπως καλλιεργήσιμες εκτάσεις, παράκτιες περιοχές με αμμοθίνες, εποχιακές λίμνες και χορταρόλιμνες, συνήθως στο επίπεδο της θάλασσας έως και τα 500m υψόμετρο.

Βιολογία
--------

Πρόκειται για νυκτόβιο φρύνο που σπάνια δραστηριοποιείται την ημέρα. Τρυπώνει βαθιά σε μαλακό υγρό χώμα όπου παραμένει κατά την διάρκεια της ημέρας. Τα αρσενικά γονιμοποιούν τα αυγά των θηλυκών τα οποία μπορούν να φτάσουν έως και τα 4000 κατά την αναπαραγωγική περίοδο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «.:| herpetofauna.gr |:. ..Ελληνική Ερπετοπανίδα». *www.herpetofauna.gr* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2018.
Το **Αρμενικό σύστημα αρίθμησης** είναι ένα ιστορικό αριθμητικό σύστημα που δημιουργήθηκε χρησιμοποιώντας τα κεφαλαία γράμματα του Αρμενικού αλφαβήτου.

Δεν υπήρχε σύμβολο για το μηδέν στο παλιό σύστημα, και οι αριθμητικές αξίες των γραμμάτων προστίθενται για να εξαχθεί ο τελικός αριθμός. Οι αρχές που διέπουν αυτό το σύστημα είναι οι ίδιες με του ελληνικού συστήματος αρίθμησης και του Εβραϊκού συστήματος αρίθμησης. Στη σύγχρονη Αρμενία χρησιμοποιούνται οι γνωστοί αραβικοί αριθμοί. Οι Αρμενικοί αριθμοί χρησιμοποιούνται βασικά όπως οι Ρωμαϊκοί αριθμοί. Για παράδειγμα, Գարեգին Բ. σημαίνει Garegin II και Գ. գլուխ σημαίνει Κεφάλαιο III.

*Επειδή μερικοί browsers δεν υποστηρίζουν χαρακτήρες του Αρμενικού αλφαβήτου, δίνεται και η μεταγραφή σε Λατινικό αλφάβητο.*

**Αρμενικό σύστημα αρίθμησης**| Αρμενικοί αριθμοί | Μεταγραφή | Αραβικοί αριθμοί |
| --- | --- | --- |
| Ա | A | 1 |
| Բ | B | 2 |
| Գ | G | 3 |
| Դ | D | 4 |
| Ե | E | 5 |
| Զ | Z | 6 |
| Է | E̅ | 7 |
| Ը | Ě | 8 |
| Թ | T‘ | 9 |
| Ժ | Ž | 10 |
| Ի | I | 20 |
| Լ | L | 30 |
| Խ | X | 40 |
| Ծ | C | 50 |
| Կ | K | 60 |
| Հ | H | 70 |
| Ձ | J | 80 |
| Ղ | Ł | 90 |
| Ճ | Č | 100 |
| Մ | M | 200 |
| Յ | Y | 300 |
| Ն | N | 400 |
| Շ | Š | 500 |
| Ո | O | 600 |
| Չ | Č‘ | 700 |
| Պ | P | 800 |
| Ջ | J̌ | 900 |
| Ռ | Ṙ | 1000 |
| Ս | S | 2000 |
| Վ | V | 3000 |
| Տ | T | 4000 |
| Ր | R | 5000 |
| Ց | C‘ | 6000 |
| Ւ | W | 7000 |
| Փ | P‘ | 8000 |
| Ք | K‘ | 9000 |
|

Σημειώνεται πως τα τελευταία δυο γράμματα του Αρμενικού αλφαβήτου, τα "o" (Օ) και "fe" (Ֆ) προστέθηκαν στο αλφάβητο μετά την έναρξη της χρήσης των αραβικών αριθμών, για να διευκολύνουν τη μεταγραφή λέξεων από άλλες γλώσσες. Έτσι, δεν τους αποδόθηκε κάποια αριθμητική αξία.

Αλγόριθμος
----------

Οι αριθμοί στο Αρμενικό αριθμητικό σύστημα προκύπτουν με απλή πρόσθεση των αξιών των ψηφίων. Οι αριθμοί γράφονται από αριστερά προς τα δεξιά (όπως και οι λέξεις της Αρμενικής γλώσσας). Αν και η σειρά με την οποία γράφονται δεν παίζει ρόλο στο αποτέλεσμα, καθώς αυτό προκύπτει με πρόσθεση, τα ψηφία κατά σύμβαση γράφονται με φθίνουσα αριθμητική αξία.

Παραδείγματα
------------

* ՌՋՀԵ = 1000 + 900 + 70 + 5 = 1975
* ՍՄԻԲ = 2000 + 200 + 20 + 2 = 2222
* ՍԴ = 2000 + 4 = 2004
* ՃԻ = 100 + 20 = 120
* Ծ = 50
Ο **Τσενζόνγκ των Γιουάν**, γεννημένος ως Τεμούρ (*Өлзийт Төмөр*, 15 Οκτωβρίου 1265 - 10 Φεβρουαρίου 1307) ήταν αυτοκράτορας της Κίνας. Διαδέχτηκε τον Κουμπλάι Χαν στον θρόνο των Γιουάν το 1294.

Μέχρι το 1294
-------------

Γεννήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 1265, γιος του Ζενζίν και της Κοκεζίν της φυλής Kουνγκιράντ. Ο Ζενζίν πέθανε το 1286 όταν ο Τσενζόνγκ ήταν 21 ετών. Όπως και ο πατέρας του, ήταν Βουδιστής.

Η βασιλεία του
--------------

Λίγο μετά την ενθρόνιση του το 1294,άρχισε τις προετοιμασίες του για την περαιτέρω επέκταση της αυτοκρατορίας των Γιουάν μέχρι την Ιαπωνία και την περιοχή Ντάο Βιέτ. Ο Γαζάν, ο μουσουλμάνος χάνος του Ιλχανάτου το 1295, ήθελε να επιτεθεί στην παγανιστική Δυναστεία Γιουάν. Εξαιτίας του σχεδίου επέκτασης προς την Ιαπωνία, οι Βόκου επιτέθηκαν στην Κίνα προς το τέλος της βασιλείας του.