recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Σάμιουελ Χένρι Τζον Γουόρθινγκτον** (**Samuel Henry John Worthington** γεννημένος στις 2 Αυγούστου 1976) είναι Αυστραλός ηθοποιός. Είναι περισσότερο γνωστός για τον ρόλο του Τζέικ Σάλι στο *Avatar* (2009) και στην συνέχεια του, *Avatar: The Way of Water* (2022), Μάρκους Ράιτ στο *Εξολοθρευτής: Η σωτηρία* (2009) και ο Περσέας στο *Τιτανομαχία* (2010) και στην συνέχεια του *Η Οργή των Τιτάνων* (2012). Αργότερα πήρε πιο δραματικούς ρόλους, εμφανιζόμενος στις ταινίες *Το Χρέος* (2010), *Έβερεστ* (2015), *Αντιρρησίας Συνείδησης* (2016), *Αναζητώντας την Αλήθεια* (2017), *Manhunt: Unabomber* (2017) και *Το Κάταγμα* (2019).

Στην τηλεόραση, εμφανίστηκε στην πατρίδα του την Αυστραλία ως Χάουαρντ στο *Love My Way* και ως Φίλιπ Σούλερ στην τηλεοπτική δραματική μίνι σειρά *Deadline Gallipoli*, για την οποία ήταν επίσης εκτελεστικός παραγωγός. Έδωσε τη φωνή του πρωταγωνιστή, Καπετάνιος Άλεξ Μέισον, στο βιντεοπαιχνίδι *Call of Duty: Black Ops* (2010), καθώς και στις συνέχεις του *Call of Duty: Black Ops II* (2012) και *Call of Duty: Black Ops 4* (2018). Το 2022, πρωταγωνίστησε στη μίνι σειρά του αληθινού εγκλήματος *Κάτω απ' τη Σημαία του Ουρανού*.

Το 2004, ο Γουόρθινγκτον έλαβε το υψηλότερο κινηματογραφικό βραβείο της Αυστραλίας για τον πρωταγωνιστικό ρόλο του στο *Μη Μιλάς για Αγάπη*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 9  Απριλίου 2014.
2. ↑  «Wayback Machine» (PDF). *web.archive.org*. 13 Ιανουαρίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 13 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2022.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 56822363
* LCCN: no2007132642
* ISNI: 0000 0001 2134 3801
* GND: 141389141
* SUDOC: 142490415
* BNF: cb142401303 (data)
* BIBSYS: 9077627
* NKC: xx0136447
* BNE: XX1602142

 |

 |
Η **Μιλίτσα Έντβινοβνα Ματιέ** (ρωσικά: *Милица Эдвиновна Матье*‎‎
, 24 Ιουλίου 1899 - 8 Απριλίου 1966) ήταν Σοβιετική αιγυπτιολόγος, κριτικός τέχνης και ιστορικός.

Βιογραφία
---------

Κόρη του εκρωσισμένου Άγγλου Έντουιν Ματιέ. Αποφοίτησε από το γυναικείο γυμνάσιο στην Κρονστάνδη, σπούδασε στα Ανώτερα Γυναικεία Μαθήματα στην Αγία Πετρούπολη. Στο πανεπιστήμιο παρακολούθησε διαλέξεις των Β. Α. Τουράγιεφ, Β. Β. Στρούβε και Ν. Ν. Φλίττνερ.

Από το 1921 έως το 1965 εργάστηκε στο Ερμιτάζ. Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο του Λένινγκραντ, στη Σχολή Θεωρίας και Ιστορίας των Καλών Τεχνών του Ινστιτούτου Ζωγραφικής, Γλυπτικής και Αρχιτεκτονικής ον. Ι. Ε. Ρέπιν. Διδάκτωρ Ιστορικών Επιστημών (1945), καθηγήτρια (από το 1947).

Σπούδασε τη θρησκεία και την τέχνη της Αρχαίας Αιγύπτου. Συμμετείχε στην έκδοση αρχαίων αιγυπτιακών και κοπτικών μνημείων από τη συλλογή Ερμιτάζ. Στη μελέτη της αιγυπτιακής μυθολογίας, ακολούθησε σε μεγάλο βαθμό τη θεωρία του Τζ. Φρέιζερ για τον «Θεό που πεθαίνει και ανασταίνει». Συγγραφέας του θεμελιώδους έργου «Η Τέχνη της Αρχαίας Αιγύπτου» (1961). Δημιουργός της υπόθεσηςγια τη σωστή σειρά ανάγνωσης των κειμένων της πυραμίδας. Στον πρόλογο του βιβλίου της, "Ημέρα ενός Αιγύπτιου αγοριού", αναφέρει ότι δεν έχει πάει ποτέ στην Αίγυπτο.

Συγγραφέας περισσότερων από 80 έργων, συμπεριλαμβανομένων βιβλίων μεταφρασμένων σε πολλές γλώσσες. Εκτός από τις πιο σημαντικές έρευνες που σχετίζονται με τα επίκαιρα ζητήματα της τέχνης, συνέβαλε σημαντικά στην ανάπτυξη των προβλημάτων της αρχαίας αιγυπτιακής θρησκείας, ιδιαίτερα της τελετουργίας της κηδείας. Από το 1947 ήταν επικεφαλής του Τμήματος Αρχαίας Ανατολής του Κρατικού Ερμιτάζ.

Τάφηκε στο 1ο Νεκροταφείο Σεραφίμοφσκι.

Οικογένεια
----------

Πρώτος της σύζυγος ήταν ο Αφρικολόγος Ντμίτρι Αλεξέιεβιτς Ολντερόγκε (1903-1987). Ο δεύτερος της γάμος ήταν με τον αιγυπτιολόγο Ισιντόρ Μέντελεβιτς Λουριέ (1903-1958).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Η Μεγάλη Ρωσική Εγκυκλοπαίδεια. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 27  Σεπτεμβρίου 2015.
2. ↑  «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Η Μεγάλη Ρωσική Εγκυκλοπαίδεια. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28  Σεπτεμβρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιβλιογραφία της Μ. Ε. Ματιέ
* Βιογραφικό της Μ. Ε. Ματιέ στον ιστότοπο του Κέντρου Αιγυπτιολογικής Έρευνας της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών
* Βιογραφία στο polit.ru
* Άρθρο στον ιστότοπο "Βιογραφίες του Κρατικού Πανεπιστημίου της Αγίας Πετρούπολης"

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 166923536
* LCCN: nr90007459
* ISNI: 0000 0001 1500 4870
* GND: 143303783
* SUDOC: 109352343
* NKC: jn20031217012

 |

 |
Το αρχικό χειρόγραφο με τον ύμνο του 1906.
**Tú alfagra land mítt** ("Εσύ η ομορφότερη χώρα μου"), (επίσημα τιτλοφορείται **Mítt alfagra land**), είναι ο εθνικός ύμνος των Φαιρόων Νήσων. Οι στίχοι γράφτηκαν το 1906 από τον Σίμουν αβ Σκάρδι (1872-1942) και η μελωδία είναι του Πέτερ Άλμπεργκ (*Peter Alberg*, 1885-1940).

Στη γλώσσα των Φερόε
--------------------

Δεύτερη σελίδα του αρχικού χειρόγραφου.
**Mítt alfagra land**
  

Tú alfagra land mítt, mín dýrasta ogn!
á vetri so randhvítt, á sumri við logn,
tú tekur meg at tær so tætt í tín favn.
Tit oyggjar so mætar, Guð signi tað navn,
sum menn tykkum góvu, tá teir tykkum sóu.
Ja, Guð signi Føroyar, mítt land!
  

Hin roðin, sum skínur á sumri í líð,
hin ódnin, sum týnir mangt lív vetrartíð,
og myrkrið, sum fjalir mær bjartasta mál,
og ljósið, sum spælir mær sigur í sál:
alt streingir, ið tóna, sum vága og vóna,
at eg verji Føroyar, mítt land.
  

Eg nígi tí niður í bøn til tín, Guð:
Hin heilagi friður mær falli í lut!
Lat sál mína tváa sær í tíni dýrd!
So torir hon vága - av Gudi væl skírd -
at bera tað merkið, sum eyðkennir verkið,
ið varðveitir Føroyar, mítt land!

Ελληνικά
--------

**Η Ωραιότερή μου Χώρα**
  

Χώρα μου, ω πιο όμορφο, πιο αγαπημένο έδαφος,
με έφερες τόσο κοντά, αγκαλιάζοντάς με ήρεμα
ήσυχη το καλοκαίρι, χιονοσκέπαστη τον χειμώνα,
μεγαλόπρεπα νησιά, που ονομάστηκαν αγαπημένα από τον Θεό.
Το όνομα που οι άνθρωποι σάς έδωσαν όταν σας ανακάλυψαν,
Ω, Θεέ ευλόγησέ τα, τα νησιά Φερόες, τη χώρα μου.
  

Φωτεινή λάμψη, που το καλοκαίρι ομορφαίνει τόσο τους λόφους
άγριοι άνεμοι, που τον χειμώνα οδηγούν τους ανθρώπους στην απόγνωση
ω καταιγίδα που παίρνεις τις ζωές, ω κατάκτηση της ψυχής,
που φτιάχνετε γλυκιά μουσική που ενώνει το σύνολο.
Ελπίζοντας ο καθένας και έχοντας εμπιστοσύνη, εμπνέοντάς μας όλους,
Για να σε προστατεύουμε, Ω Φερόες, χώρα μου.
  

Και γι΄αυτό, γονατίζω, στον Θεό σου, με προσευχές,
είθε να έχεις ειρήνη, και σπλαχνίσου με,
η ψυχή μου εξαγνίστηκε με δόξα, ζητώ για σένα την ευλογία
όταν σηκώνω τη σημαία και τολμώ να επιδείξω τη δύναμή μου.
Το σύνθημα για το καθήκον μου, θα είναι να είναι σηκωμένη ψηλά (η σημαία),
Για να σε προστατεύω, ω Φερόες χώρα μου.

Βιβλιογραφία
------------

* W.B. Lockwood: *An Introduction to Modern Faroese*, Tórshavn 1977
Ο **Ερρίκος, Δούκας του Κάμπερλαντ και του Στράθερν** (*Henry, Duke of Cumberland and Strathearn*, 7 Νοεμβρίου 1745 - 18 Σεπτεμβρίου 1790), ήταν το έκτο παιδί και τέταρτος γιος του Φρειδερίκου, Πρίγκιπα της Ουαλίας, και της Αυγούστας της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ, καθώς και αδελφός του Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου.

Ο *Ερρίκος Φρειδερίκος* γεννήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 1745 στο Μέγαρο Λέστερ του Ουέστμινστερ και βαπτίσθηκε είκοσι τρεις ημέρες αργότερα. Στις 22 Οκτωβρίου 1766, λίγο πριν από τα εικοστά πρώτα γενέθλιά του, ονομάστηκε *Δούκας του Κάμπερλαντ και του Στράθερν*, καθώς και *Κόμης του Δουβλίνου*.

Στις 4 Μαρτίου 1767 φέρεται να παντρεύτηκε την Όλιβ Ουίλμοτ, σε μια μυστική τελετή. Υπάρχουν αναφορές ότι από τη σχέση τους απέκτησαν μία κόρη, την Ολίβια (1772-1834), αν και η πατρότητα δεν αποδείχτηκε ποτέ. Η Ολίβια υιοθέτησε τον τίτλο της *Πριγκίπισσας του Κάμπερλαντ*. Το 1769 ο Ερρίκος μηνύθηκε από τον Λόρδο Ρίτσαρντ Γκρόουβνορ για μοιχεία, καθώς τον είδε να βρίσκεται με τη γυναίκα του, Ενριέττα. Ο Γκρόουβνορ απεκόμισε αποζημίωση ύψους £10.000, η οποία μαζί με τα υπόλοιπα κόστη ανήλθε στα £13.000.

Το 1768, σε ηλικία 22 ετών, ο Ερρίκος εντάχθηκε στο Βασιλικό Ναυτικό ως δόκιμος αξιωματικός και απεστάλη στην Κορσική με το *HMS Venus*. Ωστόσο, επέστρεψε στη Βρετανία όταν το πλοίο ανακλήθηκε μετά από τη γαλλική εισβολή στη Δημοκρατία της Κορσικής. Προήχθη σε Υποναύαρχο το επόμενο έτος και Αντιναύαρχος το 1770.

Ο γάμος του με τη χήρα Ανν Χόρτον (1743-1808), στις 2 Οκτωβρίου 1771, προκάλεσε ρήγμα με τον Βασιλιά και ήταν ο καταλύτης για τον νόμο του 1772, που απαγορεύει στους απογόνους του Γεωργίου Β΄ να παντρεύονται χωρίς την άδεια του μονάρχη. Από τον γάμο τους δεν υπήρξαν παιδιά.

Το 1775 ο Δούκας ίδρυσε τον *Στόλο του Κάμπερλαντ*, που αργότερα μετονομάστηκε σε *Βασιλικό Ναυτικό Όμιλο του Τάμεση*. Το 1778 προήχθη σε ναύαρχο, αν και δεν του επετράπη να ασκεί διοίκηση. Απεβίωσε στο Λονδίνο στις 18 Σεπτεμβρίου 1790, σε ηλικία 44 ετών. Η σύζυγός του απεβίωσε το 1808.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2016.
3. ↑  A Genealogical History of the English Sovereigns, from William I. to George III. inclusive ... With ... biographical notices of the families connected with the Royal Houses, etc. William TOPLIS, 1814.
4. ↑
5. ↑
6. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2016.
7. ↑
8. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2016.
9. ↑
10. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2016.
11. ↑

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 38370228
* LCCN: n85305973
* ISNI: 0000 0000 5561 510X
* GND: 1020585366
* NKC: mzk2004250999
* BNE: XX5435999

 |

 |
Ο **Πέδρο-Τσιάγκο**, πορτογ. Pedro Thiago (γενν. 12 Ιανουαρίου 1979) από τον Οίκο της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα είναι πρίγκιπας της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα και διεκδικητής πρίγκιπας της Βραζιλίας.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Πετρόπολις της Βραζιλίας και είναι γιος του Πέτρου-Καρόλου πρίγκιπα της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα και διεκδικητή διαδόχου της Βραζιλίας και της πρώτης συζύγου του Ρόνη Κουν ντε Σούζα. Η μητέρα του απεβίωσε δύο ημέρες μετά τη γέννησή του.

Το 1992, όταν ήταν 13 ετών, τον απήγαγαν ενώ πήγαινε στο Σχολείο του και οι απαγωγείς ζήτησαν λύτρα 5 εκατομμύρια δολάρια. Επτά ημέρες μετά η αστυνομία εισέβαλε σε ένα σπίτι, σε προάστιο του Ρίο ντε Ζανέιρο και τον ελευθέρωσε. 

Το 2002 κατηγορήθηκε ότι πήρε ένα σύνολο πορσελάνινων πιάτων από το ανάκτορο του Γκράο-Παρά που ανήκαν στη θεία του Χριστίνα. 

Έχει τιμηθεί με τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Πέτρου Α΄ και του Τάγματος του Ρόδου.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* The Imperial Family of Brazil
* Elisabeth Dobrzensky von Dobrzenicz "Empress of Brazil"[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Um príncipe na polícia do Rio (Πορτογαλικά)
Ο **Μουσά Τοϊμπού** (Moussa Toybou, 1962-) είναι πολιτικός από τα νησιά Κομόρες, πρόεδρος του αυτόνομου νησιού του Ανζουάν από το 2008 ως τις 23 Μαΐου 2009 και έπειτα Κυβερνήτης, από το 2009 ως το 2011.

Καριέρα
-------

Γεννήθηκε στις 28 Νοεμβρίου του 1962. Προτού κατέλθει στην πολιτική εργάστηκε ως πολιτικός μηχανικός στην Αλγερία.

Αναδείχθηκε νικητής στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στον Ανζουάν τον Ιούνιο του 2008, έχοντας και την υποστήριξη του προέδρου της Ένωσης των Κονορών, Αχμέτ Αμπντάλα Σαμπί. Οι εκλογές κρίθηκαν απαραίτητες για να αναλάβει ο διάδοχος του ανατραπέντος Μοχάμετ Μπακάρ έπειτα από την εισβολή στο Ανζουάν το Μάρτιο του 2008. Ο Τοϊμπού κέρδισε 52,42% των ψήφων στον δεύτερο γύρο, ο οποίος διεξήχθη στις 29 Ιουνίου, επικρατώντας του αντιπάλου του, Μοχάμετ Τζανφαρί, που έλαβε 47,5%. Ο πολιτικός δήλωσε ότι ήξερε πώς να σταματήσει την υπανάπτυξη στο Ανζουάν και υποστήριξε την παραμονή κάποιων στελεχών που είχαν υπηρετήσει το προηγούμενο καθεστώς (του Μπακάρ) στα αξιώματά τους, εξαιτίας της εμπειρίας τους αλλά και για λόγους εθνικής συμφιλίωσης. Η επίσημη ανάληψη των καθηκόντων του έγινε στις 5 Ιουλίου του 2008.
Το 2009 έγινε Κυβερνήτης και τον διαδέχθηκε στο αξίωμα ο Ανισί Σαμσιντέν (Anissi Chamsidine).

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Toybou confirmed Anjouan president", afrol News, 4-7-2008.
2. ↑  "Toybou elected Anjouan president: interim results", AFP, 30-6-2008.
3. ↑  Ben Cahoon, World Statesmen.
Η **Αμερικανική Κορδιλιέρα** αποτελεί μια συνεχή ακολουθία οροσειρών (κορδιλιέρα) που σχηματίζουν τη δυτική «ραχοκοκαλιά» της Βόρειας, Κεντρικής και Νότιας Αμερικής. Από βορρά προς νότο, αυτή η αλληλουχία αυτή ξεκινά με τις οροσειρές της Αλάσκας (Alaska Range) και Μπρουκς (Brooks Range) στην Αλάσκα, και διατρέχει, μέσω του Γιούκον, τη Βρετανική Κολομβία. Στη συνέχεια, η κύρια ζώνη από τα Βραχώδη Όρη συνεχίζει μέσα από τη Βρετανική Κολομβία προς τη νήσο Βανκούβερ (Vancouver Island). Στις Ηνωμένες Πολιτείες, στα τμήματα της Κορδιλιέρας συμπεριλαμβάνονται τα Βραχώδη Όρη, η Σιέρρα Νεβάδα και η οροσειρά Κασκέιντς, στην ακτογραμμή της πολιτείας της Ουάσινγκτον , του Όρεγκον και της Καλιφόρνιας. Στο Μεξικό, η Κορδιλιέρα περιλαμβάνει τη Δυτική Σιέρρα Μάδρε (Sierra Madre Occidental) και την Ανατολική Σιέρρα Μάδρε (Sierra Madre Oriental), καθώς και τα βουνά της χερσονήσου Μπάχα Καλιφόρνια. 

Το σύνολο των οροσειρών της Αμερικανικής Κορδιλιέρας από την Αλάσκα έως το Μεξικό ονομάζεται *Δυτική Κορδιλιέρα* στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά, καθώς επίσης και *Καναδική Κορδιλιέρα* ή *Κορδιλιέρα του Ειρηνικού* στον Καναδά. 

Η κορδιλιέρα συνεχίζεται μέσα από τους ορεινούς όγκους της Κεντρικής Αμερικής, στη Γουατεμάλα, την Ονδούρα, τη Νικαράγουα, την Κόστα Ρίκα και τον Παναμά και μετατρέπεται, τελικά, στην οροσειρά των Άνδεων στη Νότια Αμερική. Οι Άνδεις συνεχίζουν μέσω της Κολομβίας, του Ισημερινού, του Περού, της Βολιβίας , της Αργεντινής και της Χιλής μέχρι την άκρη της Νότιας Αμερικής, τη Γη του Πυρός. Επιπλέον, το τόξο της Αμερικανικής Κορδιλιέρας μπορεί, ενδεχομένως, να συνεχίζεται μέσω της Νότιας Γεωργίας σε όλο τον Νότιο Ωκεανό, προς τα βουνά της Γης του Γκράχαμ (Graham Land) στην Ανταρκτική Χερσόνησο. 

Η Αμερικανική Κορδιλιέρα αποτελεί το ανατολικό μισό του Δαχτυλιδιού της Φωτιάς του Ειρηνικού Ωκεανού. 


|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αμερική | Πύλη Αμερική |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα American Cordillera  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Στη ρητορική, τη λογοτεχνία και γενικότερα στην έκφραση του λόγου ως **οξύμωρο σχήμα** χαρακτηρίζεται οποιαδήποτε έκφραση ή νόημα που αποδίδεται με λέξεις αντιφατικού νοήματος.

Στο οξύμωρο σχήμα αν και οι περιλαμβανόμενες λέξεις δημιουργούν λογική αντίφαση εντούτοις το νόημα του σχήματος (συνδυασμού) είναι ορθό. Χαρακτηριστικά παραδείγματα οξύμωρου σχήματος είναι τα ρητά: "*Εχθρών δώρα έστιν άδωρα*", (αντιφατικές λέξεις δώρα - άδωρα), ή "*Σπεύδε βραδέως*" και στη νεοελληνική "*Πάω αργά γιατί βιάζομαι*" (αντιφ. λέξεις: αργά - βιάζομαι), ή "*Χαίρε νύμφη ανύμφευτε*", ή και ακόμα "*ζωντανός νεκρός*", "*ζώντας με το θάνατο*", "*Ελεύθεροι πολιορκημένοι*" κ.ά. 

Ο όρος "*οξύμωρος*" σημαίνει "κατ' οξύν" (ευφυή τρόπο) + μωρός", ο ευφυής, που παρέχει την εντύπωση μωρού.

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τόμ. 14ος, σελ. 925.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85096347
* GND: 4173035-5
* BNF: cb12222107c (data)
* NKC: ph696644

 |

 |
O **Νικηφόρος** (πραγματικό όνομα: **Νικηφόρος Βιθούλκας**) (Πρέβεζα, 24 Μαΐου 1988) είναι Έλληνας τραγουδιστής.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Πρέβεζα. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε εξίσου στην Πρέβεζα και τη Ρόδο, τις ιδιαίτερες πατρίδες του πατέρα και της μητέρας του αντιστοίχως. Από μικρός γοητευόταν από τους ήχους και τις νότες και κάπως έτσι μεγαλώνοντας αποφάσισε να κάνει μαθήματα κλασικής κιθάρας παράλληλα με θεωρητικές σπουδές dictee, solfez και αρμονία. Στα 15 του δημιούργησε το συγκρότημα "Dreamers", με τους οποίους κέρδισε το 2ο βραβείο στο ατομικό τραγούδι και 3ο στην κατηγορία των συγκροτημάτων σε μουσικό διαγωνισμό στο πλαίσιο των Πανελληνίων μαθητικών αγώνων. Μετακομίζοντας στη Πάτρα για τις σπουδές του στο τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Πατρών, έκανε παράλληλα τις εμφανίσεις του στα μουσικά δρώμενα της πόλης.

### Σόλο καριέρα

Το 2009 έλαβε μέρος στο X-Factor και τον επόμενο χρόνο κυκλοφόρησε η πρώτη του δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Υποσχέσου» ήταν το πρώτο τραγούδι που ακούσαμε από το Νικηφόρο μέσα στο καλοκαίρι του 2010. «Υποσχέσου» είναι και ο τίτλος του πρώτου ολοκληρωμένου προσωπικού του άλμπουμ που κυκλοφόρησε από τη Heaven Music με 10 νέα τραγούδια τον Οκτώβριο του 2010. Ακολούθησαν διάφορες συνεργασίες με γνωστούς αλλά και νέους καλλιτέχνες ενώ παράλληλα συνεχίζεται η δισκογραφική του πορεία. Πιο γνωστά του τραγούδια είναι τα: Υποσχέσου, Φτάνω στο Θεό, Μην λες πως μ΄αγαπάς, Σαν τα μάτια σου κ.α

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Biography». *iShow.gr*.
2. ↑  «Λούκας Γιώρκας, Νικηφόρος, Θεοχάρης Ιωαννίδης @ Messiah!». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Απριλίου 2012.
3. ↑  «Νικηφόρος ft. Μελίνα Μακρή – "Κάνω Κύκλους"». in.gr. 26 Ιουνίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2012.
4. ↑  «Νέο cd: Νικηφόρος – «Τα λόγια καίγονται»». in.gr. 3 Μαρτίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2013.
5. ↑  «Νικηφόρος «Τα λέμε το βράδυ» Νέο τραγούδι». in.gr. 5 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2019.
6. ↑  «Νικηφόρος - Είναι Που Νιώθω». in.gr. 7 Αυγούστου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δισκογραφία sto Discogs.com
Το ***Στον κλοιό των γκάνγκστερς*** (Πρωτότυπος τίτλος: *Gas-Oil*) είναι Γαλλικό αστυνομικό θρίλερ του 1955 σε σκηνοθεσία Ζιλ Γκρέιντζερ και σενάριο του σκηνοθέτη σε συνεργασία με τον Μισέλ Οντιάρ. Πρωταγωνιστούν οι Ζαν Γκαμπέν, Ζαν Μορώ, Ροζέ Χανίν και ο Μαρσέλ Μποζουφί (στο κινηματογραφικό ντεμπούτο του)

Η υπόθεση της ταινίας περιστρέφεται γύρω από τον οδηγό φορτηγού Ζαν Σαπ (Ζαν Γκαμπέν), ο οποίος ξυπνώντας νωρίς ένα πρωί, μετά από μια νύχτα με την κοπέλα του Άλις, κάνοντας το καθιερωμένο δρομολόγιο πέφτει κατά λάθος πάνω σε ένα πτώμα που βρίσκεται στη μέση του δρόμου. Αυτός ο άνδρας είχε λάβει μέρος σε μια αιματηρή ληστεία λίγες ώρες νωρίτερα. Ο Ζαν καταγγέλλει το περιστατικό στην αστυνομία, η οποία, υποπτεύεται ότι πρόκειται για παράνομη πράξη και κατάσχει το φορτηγό του. Την ίδια μέρα η χήρα του νεκρού επισκέπτεται τον Ζαν και τον κατηγορεί ότι έκλεψε τα χρήματα που μετέφερε ο άντρας της πριν τον σκοτώσουν. Ο Ζαν δεν γνωρίζει τίποτα για τα κλεμμένα χρήματα, αλλά στη συνέχεια γίνεται στόχος βίαιης παρενόχλησης από τους συνεργούς του νεκρού, οι οποίοι προσπαθούν να τον εκφοβίσουν, νομίζοντας ότι ο Ζαν έχει όντως ανακτήσει τα κλοπιμαία από τη ληστεία κατά τη διάρκεια του ατυχήματος.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 9 Νοεμβρίου 1955 στην Γαλλία, ενώ στην Ελλάδα κυκλοφόρησε στις 22 Αυγούστου 1956 στους κινηματογράφους Αθηναίον και Μετροπόλ της Αθήνας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.imdb.com/title/tt0048109/. Ανακτήθηκε στις 7  Ιουλίου 2016.
2. 1 2 3 4 5  «Full Cast & Crew». (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. Ανακτήθηκε στις 30  Αυγούστου 2016.
3. ↑  www.imdb.com/title/tt0048109/releaseinfo. Ανακτήθηκε στις 30  Αυγούστου 2016.
4. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. tt0048109.
5. ↑  «*hi-jack-highway*». unifrance.org. Ανακτήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2023.
6. ↑  «*Η ζωή της πόλεως*» (PDF). *Ψηφιακό Αρχείο Εφημερίδων και Περιοδικού Τύπου - Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος*. Εφημερίδα Ελευθερία. 22 Αυγούστου 1956. σελ. 2η. Ανακτήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Στον κλοιό των γκάνγκστερς*   στην IMDb

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
* Πύλη:Γαλλία
 |

 |
Ο **οψιανός** και **οψιδιανός** είναι πέτρωμα που προέρχεται από ηφαιστειογενείς περιοχές νεαρής γεωλογικά ηλικίας. Είναι πέτρωμα όξινο, σκουρόχρωμο με υαλώδη υφή (θεωρείται φυσικό γυαλί) και χρησιμοποιήθηκε εξαιτίας της σύστασης και ανθεκτικότητάς του, ήδη από τα τέλη της Ανώτερης Παλαιολιθικής περιόδου για την κατασκευή λεπίδων με κοφτερές ακμές, που χρησίμευαν ως μαχαίρια, ξέστρες και ξυράφια. Ενώ στη διεθνή βιβλιογραφία έχει επικρατήσει ο όρος «οψιδιανός» (*obsidian*), στην Ελλάδα χρησιμοποιούνται και οι δυο όροι, ο όρος «οψιδιανός» συχνότερα (αλλά όχι αποκλειστικά) από όσους έχουν σχέση με γεωλογικές επιστήμες και ο όρος «οψιανός» συχνότερα από τους αρχαιολόγους.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85093752
* GND: 4172330-2
* BNF: cb119834052 (data)
* NDL: 00575735
* NKC: ph398379

 |

 |

1. ↑  «Το Μουσείο Μεταλλευμάτων της Μήλου φιλοξενεί τη συλλογή οψιδιανού του λαογράφου Ζαφείρη Βάου». Express.gr. 6 Σεπτεμβρίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2011.  «Οι γεωλόγοι χρησιμοποιούν την ... οψιδιανός. Οι αρχαιολόγοι την ... οψιανός» «..δύο ονομασίες του ορυκτού.. είναι και οι δύο «σωστές».»
Η **Νάσιοναλ Λιγκ** (αγγλικά: *National League*, πρώην «Κόνφερενς Πρέμιερ», αγγλικά: *Conference Premier*) είναι η 5η και τελευταία εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου της Αγγλίας. Βρίσκεται στο επίπεδο 5 του συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Αγγλίας. Αναφέρεται και ως *Vanarama National League* για εμπορικούς λόγους. Αποτελεί την κορυφαία κατηγορία της διοργάνωσης Νάσιοναλ Λιγκ. Σε αυτή αγωνίζονται 24 σωματεία.

Άνοδος και υποβιβασμός
----------------------

Η 1η ομάδα προβιβάζεται απευθείας στην Φούτμπολ Λιγκ Του, ενώ οι ομάδες από την θέση 2 έως 5 μπαίνουν σε διαδικασία πλέι οφ με διπλούς ημιτελικούς και τους νικητές να αγωνίζονται σε τελικό στο Γουέμπλεϊ με έπαθλο το δεύτερο και τελευταίο εισιτήριο του προβιβασμού.

Οι 2 τελευταίες ομάδες υποβιβάζονται στις Νάσιοναλ Λιγκ Νορθ και Σάουθ.

Δείτε επίσης
------------

* Φούτμπολ Κόνφερενς

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Vanarama announced as new Football Conference sponsor». Non-League Bets. 30 Ιουλίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος

  

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Αυτό το λήμμα σχετικά με το **αγγλικό** ποδόσφαιρο χρειάζεται επέκταση. Βοηθήστε τη Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το!*. |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Conference Premier  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η Μεδέινα (*Medeina*) (Λιθουανικά: *medis* - "δέντρο" ή *medė* - "δάσος"), είναι μία από τις κύριες θεότητες της Λιθουανικής μυθολογίας. Είναι επίσης γνωστή με το Λιθουανικό όνομα *Meža māte* (Μητέρα του δάσους). Συχνά αναφέρεται και με το όνομα *Žvorūnė* ή *Žvorūna* (προέρχεται από το *žvėris* - "θηρίο"). Είναι η θεά των δασών, των δέντρων και των ζώων. Το ιερό της ζώο είναι ο λαγός.

Ένα σλαβικό χρονικό του χρονογράφου Ιωάννη Μαλάλας ανέφερε τη θεά Μεδέινα (ως *Žvorūna)* και τρεις άλλους θεούς. Το *Hypatian Codex* που περιγράφει γεγονότα του 1252, ανέφερε ειδωλολατρικούς θεούς που λατρεύονταν ακόμη και από τον Βασιλιά Μιντάουγκας. Ανέφερε τη θεά Μεδέινα και μια ανώνυμη θεά. Υπάρχει μια ακαδημαϊκή διαμάχη για το εάν Μεδέινα είναι το όνομα της θεάς του λαγού που αναφέρεται στο *Codex* ή εάν αυτές οι δύο θεότητες είναι ανεξάρτητες μεταξύ τους. Ως μέρος του επίσημου πάνθεον, η θεά Μεδέινα εκπροσώπησε το στρατιωτικό συμφέρον των πολεμιστών και αργότερα αντικαταστάθηκε από τη *Žemyna*, θεά της γης που αντιπροσωπεύει το γεωργικό ενδιαφέρον των αγροτών. Τον 15ο αιώνα, ο Jan Długosz σύγκρινε τη θεά Μεδέινα με τη ρωμαϊκή θεά Νταϊάνα. Η θεά Μεδέινα αναφέρθηκε επίσης από τον *Jan Łasicki*, τον *Mikalojus Daukša* και το *Bychowiec Chronicle*.

Σύμφωνα με έρευνα του *Algirdas Julius Greimas*, η Μεδέινα ήταν ανύπαντρη και απρόθυμη να παντρευτεί παρόλο που ήταν μία πλούσια και όμορφη κυρία. Απεικονίζεται ως νεαρή γυναίκα και λύκος (βλ. *Vilkmergė*) με συνοδεία λύκων. Σύμφωνα με τον συγγραφέα, η θεά Μεδέινα μπορεί να περιγραφεί ως θεά με θεϊκά και δαιμονικά χαρακτηριστικά. Το καθήκον της δεν είναι να βοηθά τους κυνηγούς, αλλά να προστατεύει το δάσος. Ο *Vykintas Vaitkevičius* εντόπισε πέντε Εκκλησίες στην Ανατολική Λιθουανία (πρώην Δουκάτο της Λιθουανίας) που σχετίζονται με τη λατρεία της θεάς Μεδέινας. Μετά τη μετατροπή της Λιθουανίας σε Χριστιανικής λατρείας χώρα η λατρεία προς τη θεά Μεδέινα μειώθηκε. Η θεά Μεδέινα ήταν παρόμοια με την Ελληνική θεά Άρτεμις και τη Ρωμαϊκή θεά Νταϊάνα και στην πραγματικότητα μερικές φορές αποκαλούταν Νταϊάνα.

Δείτε επίσης
------------

* Σλάβικη μυθολογία
* Βάρπουλις
* Περούν

Παραπομπές
----------

1. The Living Goddesses
2. Foreword to the Past: A Cultural History of the Baltic People
3. "Lithuanian Religion and Mythology"
4. "New outlook for Žvėrūna-Medeina"

*
Συντεταγμένες: 52°12′N 20°58′E﻿ / ﻿52.200°N 20.967°E﻿ / 52.200; 20.967

Το **Μουσείο Λέγκια Βαρσοβίας «Βίκτορ Μπόουμπα»** (πολωνικά: Muzeum Legii Warszawa im. Wiktora Bołby) είναι μουσείο αφιερωμένο στην ιστορία του συλλόγου Λέγκια Βαρσοβίας, το οποίο βρίσκεται στο Στάδιο Πολωνικού Στρατού στην οδό Γουαζιενκόφσκα (Łazienkowska) 3, στην Βαρσοβία της Πολωνίας.

Ιστορία
-------

Το μουσείο ιδρύθηκε το 2005 με πρωτοβουλία του Βίκτορ Μπόουμπα και αρχικά βρισκόταν σε ένα πρώην κοινοτικό κέντρο. Εγκαινιάστηκε στις 21 Απριλίου 2006 ως μέρος των εορτασμών της 90ης επετείου της ίδρυσης της Λέγκια Βαρσοβίας.

Τον Οκτώβριο του 2010, το μουσείο μεταφέρθηκε σε μια νέα αίθουσα που βρίσκεται στο ισόγειο του τμήματος γραφείου και εξυπηρέτησης του νέου Σταδίου Πολωνικού Στρατού, κάτω από τη βόρεια κερκίδα του («Żyleta»).

Τα εκατοντάδες εκθέματα περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων: αναμνηστικά που σχετίζονται με τους κορυφαίους προπονητές και παίκτες του συλλόγου, όπως: Lucjan Brychczy, Καζίμιες Ντέινα και Καζίμιες Γκούρσκι, καθώς και κύπελλα, μπάλες, στολές ποδοσφαίρου, φωτογραφίες από συναντήσεις και αθλητικές εκδηλώσεις. Η έκθεση αφιερωμένη στη «Ζιλέτα» περιλαμβάνει δύο πάγκους και μερικές καρέκλες από την κερκίδα που συλλέχθηκαν κατά το γκρέμισμα για την κατασκευή του νέου γηπέδου.

Τα περισσότερα από τα αναμνηστικά που συλλέγονται στο μουσείο σχετίζονται με το ποδόσφαιρο, αλλά ο αριθμός των εκθεμάτων που σχετίζονται, μεταξύ άλλων, αυξάνεται επίσης με πυγμαχία, πάλη και ξιφασκία, υπενθυμίζοντας την πολυαθλητική ιστορία του συλλόγου της Βαρσοβίας.

Τον Ιανουάριο του 2023, το μουσείο πήρε το όνομα του Βίκτορ Μπόουμπα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 7  Μαΐου 2022.
2. ↑  (Πολωνικά) legia.com/muzeum-legii. Ανακτήθηκε στις 7  Μαΐου 2022.
3. ↑   *Wiktor Bołba*,
4. 1 2  Dębek, Tomasz (9 Νοεμβρίου 2012). «Muzeum warszawskiej Legii – jedyne takie muzeum w Polsce». *polskatimes.pl* (στα Πολωνικά).
5. ↑  «Muzeum Legii Warszawa». *legia.com* (στα Πολωνικά).
6. ↑  «Muzeum Legii Warszawa (od 2010)». *legionisci.com* (στα Πολωνικά).
7. ↑  «Muzeum Legii Warszawa im. Wiktora Bołby». *legionisci.com* (στα Πολωνικά).

Βιβλιογραφία
------------

* Folga-Januszewska, Dorota (2012). *Muzea Warszawy. Przewodnik*. Ολσανίτσα: Wydawnictwo BOSZ. σελ. 45. ISBN 978-83-7576-159-7.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 10145910048527021086

 |

 |
Ο **Οβελίσκος του Φλαμίνιου** (ιταλικά: *Obelisco Flaminio*) είναι ένας από τους 13 αρχαίους οβελίσκους στη Ρώμη της Ιταλίας. Βρίσκεται στην πιάτσα ντελ Πόπολο.

Είναι 24 μ. (67 πόδια) ψηλός, ενώ με τη βάση και τον σταυρό φτάνει τα 36,5 μ. (100 πόδια).

Ιστορία
-------

Ο φαραώ Σέτι Α΄ της 19ης δυναστείας εξόρυξε αυτόν τον οβελίσκο από λατομεία γρανίτη στο Ασουάν. Πριν από το τέλος του, οι καλλιτέχνες σκάλισαν ένα πρόσωπο στον οβελίσκο, το οποίο ο Σέτι Α΄ σκόπευε να ανεγείρει στον ναό του Ρα στην Ηλιούπολη της Κάτω Αιγύπτου. Ο γιος του Σέτι Α΄ και διάδοχος, ο Ραμεσής Β΄ ολοκλήρωσε τις επιγραφές του οβελίσκου και τον έστησε στην Ηλιούπολη. Ο οβελίσκος μταφέρθηκε στη Ρώμη το 10 π.Χ. με εντολή του Αυγούστου, μαζί με τον οβελίσκο του Μοντετσιτόριο και τοποθετήθηκε στη *σπονδυλική στήλη* (spina) του Μεγίστου Ιπποδρόμου, ακολουθούμενος τρεις αιώνες αργότερα από τον οβελίσκο του Λατερανού. Όπως και οι περισσότεροι αιγυπτιακοί οβελίσκοι, ο οβελίσκος Φλαμινίου ανήκε σε ένα ζεύγος οβελίσκων, αλλά κανένα ίχνος από το ταίρι του δεν έχει βρεθεί. Στην αφιερωτική επιγραφή του Σέτι Α΄ στη μία πλευρά του, ο βασιλιάς καυχιέται ότι «θα γέμιζε την Ηλιούπολη με οβελίσκους».

Ο οβελίσκος ανακαλύφθηκε το 1587 σπασμένος σε τρία κομμάτια, μαζί με τον οβελίσκο του Λατερανού και ανεγέρθηκε στην πιάτσα ντελ Πόπολο από τον Ντομένικο Φοντάνα το 1589, με εντολή του πάπα Σίξτου Ε΄. Ο Σίξτος Ε΄ κατεδάφισε το *μνημείο των Επτά Πλανητών* (Septizodium), για να παράσχει τραβερτίνη για το βάθρο του οβελίσκου, μεταξύ των άλλων κτιριακών του έργων. 

Το 1823 ο Τζιουζέπε Βαλαντιέρ στόλισε τον οβελίσκο με μία βάση με τέσσερις κυκλικές λεκάνες και πέτρινα λιοντάρια, μιμούμενος αιγυπτιακά θέματα.

Δείτε επίσης
------------

* Λίστα οβελίσκων στη Ρώμη

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Curran και άλλοι 2009.

Βιβλιογραφία
------------

* Peter J. Brand, "The 'Lost' Obelisks and Colossi of Seti I," *Journal of the American Research Center in Egypt* 34 (1997), σ. 101–114.
* Peter J. Brand, *The Monuments of Seti I: Epigraphic, Historical, and Art Historical Analysis*, Leiden, 2000.(ISBN 978-9004117709)
* Curran, Brian A.· Grafton, Anthony (2009). *Obelisk: A History*. Cambridge, Massachusetts: MIT Press. ISBN 978-0-262-51270-1. 978-0-262-51270-1
* Cesare D'Onofrio, *Gli obelischi di Roma*, Bulzoni, 1967
* *L'Italia.* *Ρομά* (guida rossa), Touring Club Italiano, Μιλάνο 2004

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 7687796-6

 |

 |

* Armin Wirsching, *Obelisken transportieren und aufrichten in Aegypten und in Rom*, Norderstedt 2007 (2η έκδ. 2010),(ISBN 978-3-8334-8513-8)
Η **Vivartia Συμμετοχών Α.Ε.** είναι εταιρεία παραγωγής τροφίμων στην Ελλάδα. Η έδρα της βρίσκεται στα Σπάτα της Αττικής.

Η **Vivartia** ιδρύθηκε ως BrandCo, έπειτα από τη συγχώνευση της «**Δέλτα Πρότυπος Βιομηχανία Γάλακτος Α.Ε.**», της «**Chipita International Α.Β.Ε.Ε.**» και της «**Γενική Τροφίμων Α.Ε.**» το 2006. Η συγχωνευθείσα εταιρεία έγινε ο μεγαλύτερος όμιλος τροφίμων στην Ελλάδα. Πλεον και μετα την αποχώρηση το 2010 της **Chipita**, οι εταιρίες του ομίλου είναι η «**Δέλτα Τρόφιμα Α.Ε.**», ο **«Μπάρμπα Στάθης Α.Β.Ε.Ε.»**, η **«Goody's Α.Ε.»** και η **«Everest Α.Ε.»**. Η συγχώνευση ήταν το αποκορύφωμα μιας άκρως επιτυχημένης στρατηγικής ανάκαμψης και βελτίωσης, που τέθηκε σε εφαρμογή από το 2003. Ο βασικός μέτοχος της Vivartia ήταν η **«Οικογένεια Δασκαλόπουλου**» μέχρι την πώληση του 76,89% των μετοχών στη «Marfin Investment Group».

Η εταιρεία εξαγοράστηκε από την «CVC Capital Partners» από την «Marfin Investment Group» έναντι 161 εκατομμύρια ευρώ.

Επίσημος ιστότοπος
------------------

* (εξωτερικός σύνδεσμος)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «VIVARTIA - ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ».
2. ↑  «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ - ΕΤΑΙΡΕΙΑ-ΚΟΛΟΣΣΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΗ ΔΕΛΤΑ-CHIPITA».
3. ↑  «VIVARTIA - Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ».
4. ↑  «CAPITAL.GR - *ΠΡΑΣΙΝΟ ΦΩΣ* ΣΤΗΝ ΠΩΛΗΣΗ ΤΗΣ VIVARTIA ΑΠΟ ΤΗ ΓΣ ΤΗΣ MIG».
Η **Μάχη της Ουμάν** (ρωσ. Сражение под Уманью) διήρκεσε από το τέλος Ιουλίου μέχρι τις αρχές Αυγούστου 1941. Η μάχη ήταν μέρος της επίθεσης της Ομάδας Στρατιών "Νότος". Κατά τη διάρκειά της, οι γερμανικές δυνάμεις της Βέρμαχτ, υπό την ηγεσία του στρατάρχη Γκερντ φον Ρούντστεντ, περικύκλωσαν και κατέστρεψαν δύο ολόκληρες (6η και 12η) σοβιετικές στρατιές.

Πριν τη μάχη
------------

Στις πρώτες εβδομάδες της *Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα*, η γερμανική Ομάδα Στρατιών "Νότος" είχε καταφέρει να προωθηθεί βαθιά στη Σοβιετική Ένωση, κατακτώντας, μεταξύ άλλων, το Λβιβ (30 Ιουνίου), την Τερνόπολη, τη Βίνιτσα και το Ζιτομίρ (10 Ιουλίου) στη δυτική Ουκρανία. Κατά την διάρκεια της Μάχης του Ντούμπνο-Λούτσκ-Μπρόντι καταστράφηκαν το 4ο, το 9ο, το 15ο, το 16ο, το 19ο και το 22ο Μηχανοκίνητο Σώμα του Κόκκινου Στρατού, που ήταν μονάδες του Νοτιοανατολικού Μετώπου της ΕΣΣΔ. Αυτές οι μονάδες είχαν επιτεθεί στις μονάδες της Βέρμαχτ στο Ντούμπνο από τα νότια και από τα βόρεια. Παρόλο την υπεροχή τους σε άρματα μάχης, οι Σοβιετικοί, λόγω των ανελαστικών δογμάτων χρήσης που ακολουθούσαν, δεν κατάφεραν να σταματήσουν τους Γερμανούς. Στις 29 Ιουνίου η μάχη στο Ντούμπνο είχε τελειώσει και οι Γερμανοί συνέχιζαν ακάθεκτοι την επίθεση. 

Στις 10 Ιουλίου, με διαταγή της Στάβκα (STAVKA), διοικητής όλων των σωμάτων του Κόκκινου Στρατού στα Νοτιοδυτικά της Ουκρανίας διορίστηκε ο Σεμιόν Μπουντιόνι. Υπό την ηγεσία του, πολεμούσαν σχεδόν 1,5 εκατομμύρια στρατιώτες, που βρίσκονταν στην Ουμάν και στο Κίεβο. Ο Μπουντιένι δεν πρόλαβε να αναλάβει τα καθήκοντά του, αφού στα σώματα του Κόκκινου Στρατού επιτέθηκαν η 1η Ομάδα Πάντσερ (την οποία αποτελούσαν τμήματα των XVIII και XL Σωμάτων Πάντσερ) υπό την ηγεσία του Στρατάρχη Έβαλντ Φον Κλάιστ, καταλαμβάνοντας το Μπέρντιτσεφ (15 Ιουλίου) και το Καζατίν (16 Ιουλίου). Με αυτόν τον τρόπο, ο Κλάιστ υπερκέρασε την Ουμάν από τα βόρεια, ενώ στα νότια την πόλη περικύκλωσε η 17η Στρατιά της Βέρμαχτ.

Μάχη
----

Η STAVKA και οι διοικητές του Κόκκινου Στρατού είχαν εσφαλμένα προβλέψει πως οι Γερμανοί θα επιτίθονταν στο Ντνιεπροπετρόφσκ μέσω του Κιέβου και του Τσερκάσι, για να συνεχίσουν την επίθεση στο Ντονμπάς. Στις 28 Ιουλίου, οι στρατιώτες του Νοτιοδυτικού και του Νότιου Μετώπου της ΕΣΣΔ, έλαβαν διαταγή να λάβουν θέσεις στο Ντνιεπροπετρόφσκ για να σταματήσουν εκεί τους Γερμανούς. 

Στις 2 Αυγούστου, η 1η Ομάδα Πάντσερ του Κλάιστ ενώθηκε με την 17η Στρατιά της Βέρμαχτ. Την επόμενη μέρα ενώθηκαν με την 16η Στρατιά και τμήματα Ουγγρικών δυνάμεων, ολοκληρώνοντας την περικύκλωση της Ουμάν. Στις 8 Αυγούστου του 1941, η άμυνα της πόλης σταμάτησε. Αυτό σήμανε τη νίκη της Γερμανίας.

Δείτε επίσης
------------

* Ουμάν
* Μάχη του Κιέβου

Παραπομπές
----------

* Θυμάμαι τους ήρωες του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου[*νεκρός σύνδεσμος*]
Οι **Μάιαρ** είναι θεϊκά πνεύματα που εμπνεύστηκε ο Άγγλος συγγραφέας Τζον Ρόναλντ Ρούελ Τόλκιν, και αποτελούν κομμάτι της μυθολογίας που περικλείει το βιβλίο του *Άρχοντας των Δαχτυλιδιών* και *Χόμπιτ*.

Σύμφωνα με την Valaquenta (ενότητα του βιβλίου Σιλμαρίλλιον που περιγράφει την δημιουργία του Κόσμου του Τόλκιν, της Έα), οι Μάιαρ ήταν Άινουρ, δηλαδή πνεύματα που υπήρχαν πριν από την δημιουργία της Έα, τα οποία όμως κατέβηκαν σ' αυτήν για να βοηθήσουν τους ανώτερούς τους Βάλαρ να την απαλλάξουν από το Κακό. Δεν έχει γίνει γνωστός ο αριθμός τους, γιατί σπάνια εμφανίζονταν στις Ιστορίες. Μέσα από τα βιβλία γίνονται γνωστά πέντε ονόματα. Η πρώτη Μάια που εμφανίζεται είναι η *Ίλμαρε*, προσωπική υπηρέτρια του Μάνγουε, βασιλιά των Βάλαρ και ο *Εόνγουε*, ο αγγελιοφόρος του. Επισης, παρουσιάζονται ο *Όσσε* και η *Ούινεν*, δύο θαλασσινές θεότητες που παριστάνουν την φουρτούνα και την ήρεμη θάλασσα αντίστοιχα. Τέλος, στις Ιστορίες εμπλέκεται η *Μέλιαν*, η μόνη θεότητα που παντρεύτηκε Ξωτικό και μετέδωσε το Αίμα των Θεών στις φυλές. Γνωστός επίσης από τις ιστορίες ήταν και ο *Ολόριν*, ο οποίος αργότερα θα παρουσιαστεί στον *Άρχοντα των Δαχτυλιδιών* ως Γκάνταλφ.
Ο **Αντίοχος-Γεράσιμος Ευαγγελάτος** (23 Δεκεμβρίου 1902 - 17 Δεκεμβρίου 1981) ήταν Έλληνας μουσουργός και αρχιμουσικός.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Ληξούρι στη Κεφαλλονιά στις 23 Δεκεμβρίου 1902 και ήταν γιος του δημοδιδάσκαλου Διονυσίου Ευαγγελάτου του Σπυρίδωνος και της Μαργέτας Λιβιεράτου του Αντωνίου. Τελειόφοιτος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και διπλωματούχος του κρατικού Ωδείου της Λειψίας. Είχε σπουδάσει επίσης φιλοσοφία και ιστορία της τέχνης στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας. Υπήρξε μαθητής του μεγάλου αρχιμουσικού Felix Weingartner στη Βασιλεία της Ελβετίας.

Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα ανέλαβε καθηγητής και στη συνέχεια καλλιτεχνικός διευθυντής του Ελληνικού Ωδείου στη μακρά περίοδο 1933-1974, αρχιμουσικός της Εθνικής Λυρικής Σκηνής επίσης σε μακρά περίοδο από το 1940 μέχρι το 1972 και ακόμη μουσικός διευθυντής του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας (1954-1959). Θεωρείται ο δημιουργός του Τρίτου Προγράμματος της σημερινής ΕΡΤ.

Στο έργο του περιλαμβάνονται πολλές συνθέσεις συμφωνικών έργων, μουσικής δωματίου, καθώς και σκηνική μουσική για αρχαίες τραγωδίες. Ως Αρχιμουσικός είχε διευθύνει όλες τις ελληνικές αλλά και πολλές ξένες ορχήστρες. Υπήρξε πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών, του Εθνικού Συμβουλίου Μουσικής, καθώς και της Εφορείας της Στέγης Καλών Τεχνών και Γραμμάτων. Υπήρξε επίσης μέλος κριτικών επιτροπών σε Διεθνείς Μουσικούς διαγωνισμούς όπως στη Βαρκελώνη, Γενεύη, Τεργέστη, Βουκουρέστι, Σόφια και Μόσχα.

Ο Αντίοχος Ευαγγελάτος είχε τιμηθεί από τον Βασιλέα Παύλο με το Χρυσό Σταυρό Γεωργίου Α΄ και με τον Ταξιάρχη του Φοίνικα. Επίσης είχε τιμηθεί με Βραβείο Σύνθεσης της Ακαδημίας Αθηνών. Ήταν μόνιμος κάτοικος Αθηνών και μιλούσε επίσης γερμανικά, γαλλικά, ιταλικά και αγγλικά. 

Γιος του ήταν ο Σπύρος Ευαγγελάτος. Πέθανε στην Αθήνα στις 17 Δεκεμβρίου του 1981. Έναν χρόνο μετά το θάνατό του εκδόθηκε το βιβλίο του Γιώργου Λεωτσάκου *Αντίοχος Ευαγγελάτος*, όπου παρουσιάζεται το έργο του μουσουργού.

Πηγές
-----

* "Who's Who 1979" σ. 177

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Gran Enciclopèdia Catalana» (Καταλανικά) Grup Enciclopèdia. 0025606.
2. ↑  (Γαλλικά, Ολλανδικά, Αγγλικά, Γερμανικά, Ιταλικά, Ισπανικά) *Musicalics*. 89185.
3. ↑  (Γαλλικά, Ολλανδικά, Αγγλικά, Γερμανικά, Ιταλικά, Ισπανικά) *Musicalics*. 89185. Ανακτήθηκε στις 5  Απριλίου 2022.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 20761538
* **Europeana**: agent/base/161541
* **ΕΒΕ**: 185532
* **BiblioNet**: **98099**
* LCCN: nr95034109
* ISNI: 0000 0000 5259 9191
* GND: 129412198
* MusicBrainz: 25773992-f510-4939-a3a1-92325d060686

 |

 |
H **Μαρία Αμαλία**, (πορτογαλ. *Maria Amélia de Bragança, infanta do Brasil* (1 Δεκεμβρίου 1831 - 4 Φεβρουαρίου 1853) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα ήταν πριγκίπισσα της Βραζιλίας.

Βιογραφία
---------

Η Μαρία Αμαλία ήταν η τέταρτη επιζήσασα κόρη (μόνο τέκνο από τον 2ο γάμο) του Πέτρου Α΄ της Βραζιλίας και Δ΄ της Πορτογαλίας και της Αμαλίας των Μπωαρναί, κόρης του Ευγένιου δούκα του Λόιχτενμπεργκ.

Η *Μαρία Αμαλία Αυγούστα Ευγενία Ιωσηφίνα Λουίζα Θεοδολίνδη Ελοϊζα Φραγκίσκη Ξαβερία ντε Πάουλα Γαβριέλα Ραφαέλα Γκονζάγκα* γεννήθηκε στο Παρίσι, μετά την παραίτηση του πατέρα της από τον θρόνο της Βραζιλίας υπέρ του γιου του δον Πέτρου Β΄. Στην Πορτογαλία βασίλευε η πρώτη κόρη του Πέτρου Α΄, η Μαρία Β΄ της Πορτογαλίας, την εξουσία όμως σφετερίστηκε ο μικρότερος αδελφός του Μιχαήλ Α΄ της Πορτογαλίας. Έτσι, πριν η Μαρία-Αμαλία γίνει ενός έτους, ο πατέρας της επέστρεψε στην Πορτογαλία, όπου -έπειτα από έναν επιτυχή πόλεμο εναντίον τού Μιχαήλ Α΄- αποκατέστησε τη Μαρία Β΄ στον θρόνο. Λίγες μήνες αργότερα ο Πέτρος Α΄ ασθένησε από φυματίωση και απεβίωσε. Τότε η μητέρα της την πήρε στην Πορτογαλία, όπου έμεινε τον περισσότερο χρόνο της ζωής της. Αν και δεν επισκέφθηκε ποτέ τη Βραζιλία, ο ετεροθαλής αδελφός της Πέτρος Β΄ της Βραζιλίας της απένειμε τον τίτλο της *πριγκίπισσας της Βραζιλίας*.

Είχε μνηστευτεί με τον Μαξιμιλιανό Α΄ των Αψβούργων-Λωρραίνης, αλλά αυτή ασθένησε από φυματίωση. Μεταφέρθηκε στην πόλη Φουνσάλ της νήσου Μαντέιρα για το υγειινό της κλίμα. Παρά ταύτα η υγεία της χειροτέρευσε και η Μαρία Αμαλία απεβίωσε 22 ετών. Η σορός της μεταφέρθηκε και τάφηκε στο Βασιλικό Πάνθεον του Οίκου των Μπραγκάνσα. Σχεδόν 130 έτη μετά το λείψανό της μεταφέρθηκε στη Βραζιλία. Στη μνήμη της, η μητέρα της χρηματοδότησε την κατασκευή στο Φουνσάλ του νοσοκομείου "*Πριγκίπισσα δόνα Μαρία Αμαλία*". Ο μνηστήρας της ταξίδευσε στη Μαδέιρα και στη Βραζιλία για προσκύνημα και αυτό επηρέασε το να αποδεχθεί τον θρόνο του Μεξικού το 1864.

Πηγές
-----

* Almeida, Sylvia Lacerda Martins de (1973). Uma filha de D. Pedro I: Dona Maria Amélia (in Portuguese). São Paulo: Companhia Editora Nacional. OCLC 633948363.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p14543.htm#i145421. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 66144648323134289129
* GND: 1076799620

 |

 |
Ο **Βασίλης Τριανταφυλλάκος** (γεννημένος στις 16 Ιουλίου 1991, στις Σέρρες) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στον Αιολικό. Κατά τη διάρκεια της μακράς ποδοσφαιρικής του καριέρας αγωνίστηκε ως ανασταλτικός αλλά και επιθετικός μέσος, σε διάφορες ομάδες όλων των εθνικών κατηγοριών.

Ποδοσφαιρική καριέρα
--------------------

Ο Τριανταφυλλάκος πραγματοποίησε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στην **Δόξα Αδελφικού Σερρών** που συμμετείχε στα πρωταθλήματα της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Σερρών και σε ηλικία 15 ετών μεταπήδησε στον Οδυσσέας Αναγέννησης Σερρών με τον οποίο κατέκτησε την άνοδο στην Γ΄Εθνικής. Μάλιστα τη σεζόν 2010-2011 ανακηρύχθηκε ως ο καλύτερος νέος ποδοσφαιριστής του Βορείου Ομίλου του θεσμού. 

Τον Ιούλιο του 2011 μεταγράφηκε στον Άρη Θεσσαλονίκης, αποτελώντας προσωπική εισήγηση του τότε προπονητή των «κιτρινόμαυρων», Σάκη Τσιώλη. 
Με τον Άρη αγωνίστηκε στην Α’ Εθνική για μια τριετία (2011-2014) με συνολικό απολογισμό 47 συμμετοχές (44 για το Πρωτάθλημα και 3 για το Κύπελλο Ελλάδας) και 3 τέρματα. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο με τους «κίτρινους» στις 23 Οκτωβρίου 2011, στον αγώνα Άρης-ΠΑΟΚ 1-1. . Το Νοέμβριο του 2013 υπέστη κάταγμα κνήμης και έχασε μεγάλο μέρος της αγωνιστικής σεζόν, με αποτέλεσμα να χάσει τη θέση του στη βασική ενδεκάδα και το καλοκαίρι του 2014 να μεταγραφεί στον Πανθρακικό 

Συνέχισε την καριέρα του διαδοχικά σε Ολυμπιακός Βόλου (2015) , Λαμία (2015-16) ,  Πανσερραϊκό  (2016), Αγροτικό Αστέρας|  (2016-17), Σπάρτη  (2017-18), Τρίκαλα (2018-19), Χανιά 
και Ηλιούπολης Αττικής  (2022-2023). 

Από τις 30 Αυγούστου 2023, προσφέρει τις υπηρεσίες του στον Αιολικό, στη Super league 2.

Διακρίσεις
----------

* Καλύτερος νέος παίκτης του Βορείου Ομίλου του Γ΄ Εθνικής (2010-2011)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στον Πανθρακικό και επίσημα ο Τριανταφυλλάκος
2. ↑   Τριανταφυλλάκος: "Ήρθα στον Άρη για τον κόσμο και τον Τσιώλη"
3. ↑  ΑΡΗΣ-ΠΑΟΚ 1-1
4. ↑  Κλείνει Τριανταφυλλάκο ο Πανθρακικός
5. ↑  Τριανταφυλλάκος, Πέρες και Τσουμάνης, κάτοικοι Κομοτηνής
6. ↑  Kαι Μπαλντοβαλίεφ και Τριανταφυλλάκος στον Ολυμπιακό Βόλου
7. ↑   Ανακοινώνεται ο Βασίλης Τριανταφυλλάκος
8. ↑  Πήρε Τριανταφυλλάκο..
9. ↑  Ανακοίνωσε τον Τριανταφυλλάκο ο Αγροτικός Αστέρας!
10. ↑  Ανακοίνωσε τριπλό χτύπημα η Σπάρτη
11. ↑  Ανακοίνωσαν Τριανταφυλλάκο τα Τρίκαλα
12. ↑  Κισσαμικός: Πήρε Τριανταφυλλάκο, Παναγιωτούδη
13. ↑  Παίκτης της Ηλιούπολης ο Τριανταφυλλάκος
14. ↑  Παίκτης του Αιολικού ο Βασίλης Τριανταφυλλάκος

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το προφίλ του Β.Τριανταφυλλάκου στο transfermarkt.com
Η δομή της κελλοβιόζης
Η **κελλοβιόζη** είναι ένας φυσικός δισακχαρίτης με συντακτικό τύπο C6H7(OH)4O)2O, που ως σάκχαρο έχει την ικανότητα και τη δράση αναγωγικού μέσου. 

Η χημική δομή της κυτταρίνης -όπως απαντάται φυσικά στο ξύλωμα και στα φυτά- προέρχεται από τη συμπύκνωση ενός ζεύγους μορίων β-γλυκόζης που σχηματίζουν έναν β(1→4) γλυκοζιτικό χημικό δεσμό. Μπορεί να υδρολυθεί σε γλυκόζη με ενζυματικό τρόπο, ή με επίδραση από οξύ (θειικό ή υδροχλωρικό). Η κελλοβιόζη έχει οκτώ ομάδες ελεύθερων υδροξυλίων (-ΟΗ), έναν δεσμό ακετάλης και έναν δεσμό ημιακετάλης, οι οποίοι δημιουργούν εύκολα ισχυρούς ενδομοριακούς δεσμούς υδρογόνου. Ως υλικό, είναι στερεό και έχει ένα λευκωπό χρώμα.

Μπορεί να ληφθεί με ενζυματική ή όξινη υδρόλυση της κυτταρίνης και άλλων λιγνοκυτταρινικών υλικών πλούσιων σε κυτταρίνη όπως π.χ. βαμβάκι, γιούτα ή άχυρα (σιταριού, κριθαριού, ρυζιού). Μπορεί επίσης η κελλοβιόζη να χρησιμοποιηθεί ως δείκτης υδατάνθρακα για τη νόσο του Crohn και το σύνδρομο δυσαπορρόφησης.

Η επεξεργασία της κυτταρίνης με οξικό ανυδρίτη και θειικό οξύ δίνει ακετοξική κελλοβιόζη, από την οποία δεν υπάρχει πλέον δότης δεσμού υδρογόνου (αν και εξακολουθεί να είναι αποδέκτης δεσμών υδρογόνου) και επίσης δύναται να είναι διαλυτή σε μη πολικούς οργανικούς διαλύτες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Υδατάνθρακες (Κελλοβιόζη)» (PDF). Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2024.
2. ↑  Wilson, David B. (2009). «Cellulases and biofuels». *Current Opinion in Biotechnology* **20** (3): 295–299. doi:10.1016/j.copbio.2009.05.007. PMID 19502046.
3. ↑  «Human Metabolome Database: Showing metabocard for Cellobiose (HMDB0000055)».
4. ↑  Braun, G. (1943). «α-Cellobiose Octaacetate». *Organic Syntheses* **Collected Volume 2**: 124. .  and Braun, G. (1937). «α-Cellobiose Octaacetate». *Organic Syntheses* **17**: 36. doi:10.15227/orgsyn.017.0036.
Ο **Χρήστος Λάσκος** (1961) είναι Έλληνας οικονομολόγος, καθηγητής και συγγραφέας. Ήταν μέλος της πολιτικής γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ και συν-συγγραφέας του *Χωνευτηρίου της Αντίστασης* με τον Ευκλείδη Τσακαλώτο.

Πολιτική καριέρα
----------------

Το 2014, ο ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε τον Λάσκο ως υποψήφιο για τις ευρωεκλογές του 2014.

Ο Λάσκος έχει περιγραφεί ως "ο πιο γνωστός διανοούμενος της πλειοψηφίας του Τσίπρα". Παραιτήθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ και την πολιτική γραμματεία μετά την ανακοίνωση των πρόωρων εκλογών για τον Σεπτέμβριο του 2015. Ο Αντώνης Δαβανέλλος δήλωσε ότι μετά την παραίτηση του, ο Λάσκος "προσπαθούσε να οργανώσει άλλες μορφές αντιπολίτευσης για τις μνημονιακές πολιτικές του ΣΥΡΙΖΑ."

Στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 ήταν υποψήφιος βουλευτής Επικρατείας με το ΜέΡΑ25.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «About the Author». *University of Chicago Press Books*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2017.
2. ↑  «SYRIZA: These are the 34 candidates for the European elections – Not enough votes for the Dean of Aristotle University of Thessaloniki, awaiting Lazopoulos answer». *Proto Thema*. 14 April 2014.. Ανακτήθηκε στις 26 February 2017.
3. ↑  «The Left after Syriza». *International Socialist Review*. 2015.. Ανακτήθηκε στις 26 February 2017.
4. ↑  elen.pelagia (23 Απριλίου 2023). «Το Ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΜέΡΑ25 - Συμμαχία για τη Ρήξη». *ΜέΡΑ25*. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2023.
5. ↑  «Επικρατείας». *ΜέΡΑ25*. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2023.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 311782443
* **BiblioNet**: **79326**
* LCCN: no2014155830
* GND: 1080501762

 |

 |