recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Κερμένι** ή αλλιώς Κερμένη, Κιρμένι, Κερμένιον η Κρυμμένη (τουρκικά : Germiyan ή Dermenkoy ή Degirmenkoy) Μητρόπολη Τυρολόης και Σερεντίου, επαρχία Ραιδεστός, Ανατολική Θράκη. Σήμερα υπάγεται στην Μητρόπολη Σηλυβρίας.

Το χωριό ιδρύθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα απο τον Τούρκο αξιωματικό Germian. Το 1840 η χολέρα θέρισε το χωριό ενώ το 1850 μεγάλος σεισμός ανάγκασε τους Τούρκους να πουλήσουν τα τσιφλίκια τους σε Έλληνες και να φύγουν.Με την σειρά τους οι Έλληνες απέκτησαν πολλά χωράφια, αμπέλια, και απέραντα βοσκοτόπια και έτσι το χωριό έγινε καθαρά ελληνικό. Το 1870 ιδρύθηκε Δημοτικό σχολείο και το 1880 ξεκίνησε η ανέγερση της εκκλησίας, που τελικά ονομάστηκε Οσία Παρασκευή, η Επιβατινή, η σημερινή Αγία Παρασκευή η νέα. Τα επίθετα τους τα έπαιρναν απο το όνομα του πατρός τους ή απο το επάγγελμα τους.

Τον Σεπτέμβριο του 1912 με την κήρυξη του Α' Βαλκανικού πολέμου οι Κερμενιώτε ΕΕς παρουσιάστηκαν εθελοντικά στον ελληνικό στρατό.

Το 1913 με την λήξη του Β' Βαλκανικού πολέμου αποχώρησε ο βουλγαρικος στρατός και προελαυνων ήταν ο τουρκικός.

Τον Απρίλιο του 1914 δεν άντεξαν τους Νεότουρκους και τα τάγματα εργασίας, έφυγαν με κάρα για τον σιδηροδρομικό σταθμό της Τυρολόης Τσορλού και από εκεί για την Ελλάδα.Μετά την λήξη του Α' παγκόσμιου πολέμου, το 1918, ήταν πλέον ελεύθεροι να επιστρέψουν στο Κερμένι που ήταν και το όνειρο τους. Έστησαν ξανά τα νοικοκυριά τους, τα μαντριά τους, τα αμπέλια τους, όργωσαν τα χωράφια τους, άρχισαν να παντρεύονται και να κάνουν γλέντια.Η χαρά τους δεν κράτησε πολύ.

Μικρασιατική καταστροφή και εκκένωση Ανατολικής Θράκης : Στις 11/10/1922 με την συνθήκη των Μουδανιών οι Κερμενιώτες μέσα σε 20 μέρες έπρεπε να εγκαταλείψουν για δεύτερη φορά το χωριό τους.Κάποιες οικογένειες πήγαν στην Ηράκλεια και με το καράβι ''Ιωνία'' έφτασαν Καβάλα και Θεσσαλονίκη (απολυμαντήριο Αρετσού) όπου μπήκαν σε πολυήμερη καραντίνα. Οι υπόλοιπες οικογένειες πέρασαν με τα κάρα τον Έβρο ποταμό οδικώς και αποκαμωμένοι εγκαταστάθηκαν στο Ελευθεροχώρι Καβάλας και στην Κομοτηνή.

Έπειτα σε συνεργασία με την κρατική Επιτροπή Αποκαταστάσεως Προσφύγων ξεκίνησαν την αναζήτηση της νέας τους πατρίδας.

Χωριά και πόλεις που εγκαταστάθηκαν οι Κερμενιώτες :

1.Διώνη, Στρύμη Κομοτηνής

2.Άνω Αμαξάδες Ξάνθης

3.Ολβιο Ξάνθης

4.Ζαρκαδια Χρυσούπολη

5.Κεχρόκαμπος Σταυρούπολης

6.Υψηλόκαστρο Δράμας

7.Κουδούνια Δράμας (53)

8.Συμβολή, Αλιστράτης Σερρών

9.Ηλιοκώμη,Κρανίδια Αλιστράτη Σερρών

10.Τούμπα, Χρυσό Σερρών

11.Καλά Δένδρα Σερρών

12.Βαμβάκια Σερρών

13.Νέα Τυρολόη Σερρών

14.Καμαρωτό Σιδηρόκαστρου

15.Σιδηρόκαστρο (29)

16.Ψωμοτόπι Σερρών (62)

17.Ποντισμένο Ηράκλειας

18.Γόνιμο Σερρών (15)

19.Μεγαλοχώρι Σερρών

20.Δρακόντιο Κολχικής(Λαγκαδάς Θεσσ)

21.Άγιος Αθανάσιος 
Θεσσαλονίκης(36)

22.Νέα Μεσημβρία

23.Κουφάλια (9)

24.Παλαίφυτο Γιαννιτσών

25.Πτολεμαΐδα (144)

26.Άγιος Χριστόφορος 
Πτολεμαΐδας(32)

27.Τζουμάς, Αμύγδαλα (Χαραυγή) (154)

28.Λεβαία (Λακκιά) Φλώρινας(47)

29.Άρδεσσα Πτολεμαΐδας

30.Περδίκα Πτολεμαΐδας

. Περιοδικά ΘΡΑΚΙΚΑ και ΑΡΧΕΙΟΝ του ΘΡΑΚΙΚΟΥ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΥ και ΓΛΩΣΣΙΚΟΥ ΘΗΣΑΥΡΟΥ
Το **ελάχιστο κράτος** αναφέρεται στο κράτος το οποίο έχει τη λιγότερη δυνατή δύναμη. Είναι ένας όρος πολιτικής φιλοσοφίας που χρησιμοποιείται όταν τα καθήκοντα του κράτους είναι τόσο ελάχιστα που δε μπορούν να μειωθούν περισσότερο χωρίς να δημιουργείται μία μορφή αναρχίας. Σε ένα ελάχιστο κράτος, τα καθήκοντα μιας κυβέρνησης είναι η προστασία των ατόμων από τον καταναγκασμό, την απάτη, και την κλοπή, η απαίτηση αποζημιώσεων και η προστασία της χώρας από ξένη επιθετικότητα. Οι μόνοι κρατικοί θεσμοί σε ένα ελάχιστο κράτος θα ήταν η αστυνομία, τα δικαστικά συστήματα, και ο στρατός.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Inc. US Legal,. «Minimal State Law and Legal Definition | USLegal, Inc». *definitions.uslegal.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2018.
H **υπερτροφική γαστρίτιδα** (νόσος Ménétrier) είναι μια σπάνια νόσος του στομάχου άγνωστης αιτιολογίας όπου ο βλεννογόνος υμένας αναπτύσσεται υπερβολικά. Πήρε το όνομα της από τον Γάλλο ιατρό, Pierre Eugène Ménétrier, το 1888.

### Σημεία και συμπτώματα

* Πόνος στο στομάχι.
* Ναυτία και εμετός.
* Απώλεια βάρους.
* Απώλεια όρεξης.
* Οίδημα.

### Επιδημιολογία

Οι άντρες προσβάλλονται συχνότερα από τις γυναίκες σε ηλικία 40-60 χρονών. Το ρίσκο μεταλλαγής σε καρκίνο του στομάχου υπολογίζετε σε 6-10%.

### Αιτιολογία

Άγνωστης αιτιολογίας.

### Διάγνωση

Ακτινογραφίες μπορούν να αποκαλύψουν τις γιγαντιαίες πτυχές του στομάχου. Οισοφαγογαστροσκοπηση δείχνει χαρακτηριστικές εικόνες και απαιτούνται βιοψίες.

### Θεραπεία

Διατροφή πλούσια σε πρωτεΐνες (για αναπλήρωση απώλειας πρωτεϊνών), χρήση φαρμάκων που καταστέλλουν το οξύ. Σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να απαιτείται εγχείρηση για την αφαίρεση του στομάχου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ménétrier, P (1888). «Des polyadenomes gastriques et de leurs rapports avec le cancer de l’estomac.». *Arch Physiol Norm Pathol.* **32**: 236–262.
2. ↑  Hsu, CT; Ito M, Kawase Y, Sekine I, Ohmagari T, Hashimoto S (1991). «Early gastric cancer arising from localized Ménétrier’s disease.». *Gastroenterol Jpn* **26**: 213-217. PMID 1645687.
Στην ελληνική μυθολογία ο **Κερκύονας** (***Κερκύων***) ήταν περιβόητος ληστής, γιος του θεού Ποσειδώνα. Είχε το λημέρι του στα περίχωρα της Ελευσίνας, σε μια τοποθεσία που στα χρόνια του Παυσανία την αποκαλούσαν ακόμα **«Κερκύονος Παλαίστρα»**. Εκεί σκότωνε τους διαβάτες εξαναγκάζοντάς τους να παλαίψουν μαζί του και πνίγοντάς τους με έναν ισχυρό εναγκαλισμό-λαβή. Ο ήρωας Θησέας κατά το ταξίδι του προς την Αθήνα πάλεψε με τον Κερκύονα και τον θανάτωσε χτυπώντας το κεφάλι του στη γη.

Ακόμα και ο φιλόσοφος Πλάτων αναφέρει τον Κερκύονα ως μεγάλο παλαιστή. Σύμφωνα με μία παράδοση, ο Κερκύων είχε μία κόρη, την Αλόπη, που έγινε ερωμένη του παππού της Ποσειδώνα και γέννησε από αυτόν τον Ιπποθόωντα. Μετά από αυτό ο Κερκύονας τη σκότωσε θάβοντάς τη ζωντανή ή τοξεύοντάς την, και αυτή η ιστορία απετέλεσε την υπόθεση σε ομώνυμες τραγωδίες. Ο Ποσειδώνας τη μετέτρεψε τότε στην ομώνυμη πηγή κοντά στην Ελευσίνα. Σε άλλες παραδόσεις ο Κερκύονας δεν είναι γιος του Ποσειδώνα, αλλά του Βάκχου και της Αγριόπης, ή του Αγαμήδη, ή και του θεού Ηφαίστου.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
Ο **Εζέν Ρούγνατ** (Eugene Rhuggenaath)  είναι πολιτικός από το Κουρασάο, πρωθυπουργός από το 2017 ως το 2021, και αρχηγός του Εναλλακτικού Αληθινού Κόμματος (PAR). Υπήρξε υπουργός Οικονομικής Ανάπτυξης στην κυβέρνηση του Κουιμάν το 2016. Ήταν μέλος του νησιωτικού Συμβουλίου του Κουρασάο μεταξύ του 2003 και του Δεκεμβρίου 2009 και των Πολιτειών (Βουλής) του Κουρασάο από τον Μάιο του 2017.

Πρωθυπουργός
------------

Κατά τη διάρκεια των γενικών εκλογών του Κουρασάο του 2017 το κόμμα του έλαβε τις περισσότερες ψήφους. Του δόθηκε η εντολή να σχηματίσει μια νέα κυβέρνηση συνασπισμού από την κυβερνήτρια, Λουσίλ Τζορτζ-Γάουτ με το κόμμα του, το Partido MAN και το Partido Inovashon Nashonal.

Ο Ρούγνατ ορκίστηκε ως πρωθυπουργός στις 29 Μαΐου 2017. 

Στις 29 Σεπτεμβρίου 2017 ο Ρούγνατ πραγματοποίησε μια ομιλία με την οποία ζητούσε περισσότερη αποδοχή στους ομοφυλόφιλους του νησιού (Curaçao Gay Pride), με τους ακτιβιστές να χαρακτηρίζουν την ομιλία "ιστορική".  

Επανεξελέγη στις εκλογές του 2021, όμως αποφάσισε να μην καταλάβει την έδρα του στα Estates του Κουρασάο. Ο Στίβεν Κρόες έγινε υποψήφιος για να την κερδίσει.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «High Expectations For New Minister Of Economic Development» (στα English). Curaçao Chronicle. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2017. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
2. ↑  «Rhuggenaath is now 'formateur'». *The Daily Herald*. 12 Μαΐου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Σεπτεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2019.
3. ↑  «New Curaçao Government Under The Leadership Of Rhuggenaath Sworn In». *The Curaçao Chronicle*. 29 Μαΐου 2017.
4. ↑  «'Historical' Speech Prime Minister Curaçao During Gay Pride». Curaçao Chronicle. 29 Σεπτεμβρίου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2017.
5. ↑  «'Historische' toespraak premier Curaçao op Gay Pride» (στα Ολλανδικά). *Nederlandse Omroep Stichting*. 29 Σεπτεμβρίου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2017.
6. ↑  «Rhuggenaath will not take his seat in parliament».. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2021.
Ο θεσμός του **Ειδικού Γραμματέα** εισήχθη για πρώτη φορά στη Δημόσια Διοίκηση με το άρθρο 28 του Ν. 1558/1985 *«Κυβέρνηση και Κυβερνητικά όργανα»*.
Κατά τη διάρκεια των συζητήσεων στη Βουλή του Νόμου 1586/1986: *«Βαθμολογική διάρθρωση των θέσεων του Δημοσίου, Ν.Π.Δ.Δ. και των Ο.Τ.Α.»*, ο θεσμός του Ειδικού Γραμματέα, αλλά και του **Συντονιστή Διοίκησης**, επικρίθηκαν έντονα από την τότε αντιπολίτευση (Νέα Δημοκρατία), βουλευτές της οποίας, επεσήμαναν, μεταξύ των άλλων, ότι η κυβέρνηση (ΠΑ.ΣΟ.Κ.) επαναφέρει το θεσμό των Γενικών Διευθυντών και Αναπληρωτών Γενικών Διευθυντών με άλλη ονομασία και με μια σημαντική διαφοροποίηση, ότι, δηλαδή, με το νέο θεσμό, κομματικά και πολιτικά, ελέγχεται καλύτερα η Δημόσια Διοίκηση, γι’ αυτό και τα πρόσωπα που θα καταλαμβάνουν τις θέσεις αυτές, δεν θα επιλέγονται με αξιοκρατικά κριτήρια από υπηρεσιακό συμβούλιο. Και κατ’ αυτό τον τρόπο, μέσω της εισαγωγής των Ειδικών Γραμματέων στις κεντρικές υπηρεσίες, στους οργανισμούς και στα Ν.Π.Δ.Δ. υποστηρίχτηκε, ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν θα είναι ελεύθεροι να εργάζονται, σύμφωνα με το καθήκον τους.

Ως βασικός αντίλογος στις προαναφερόμενες αιτιάσεις, προβλήθηκε από την κυβέρνηση η άποψη, ότι: «*Οι Ειδικοί Γραμματείς προβλέφθηκαν προκειμένου να συντονίζουν τη λειτουργία των Υπηρεσιών που προΐστανται, έχοντας την ευθύνη για την ποιότητα του έργου και την αποδοτικότητά τους και δεν θεωρούνται ως υπερκείμενοι βαθμοί στην πυραμίδα της δημόσιας διοίκησης*».

Υποσημειώσεις - Παραπομπές
--------------------------

1. ↑  Με την εισαγωγή του θεσμού αυτού, «*η διείσδυση των πολιτικών στο παραδοσιακό έργο του δημοσιοϋπαλληλικού σώματος κατέβηκε ένα ακόμα σκαλοπάτι, από το επίπεδο δηλαδή του Γενικού Γραμματέα στο επίπεδο του Ειδικού Γραμματέα*». Σ. Φλογαΐτη, *«Το Ελληνικό Διοικητικό Σύστημα»* Αθήνα-Κομοτηνή - 1987, σελ. 243.
2. ↑  Πρακτικά Βουλής, Συνεδρίαση της 24-2-1986, σελ. 4402 - 4415.
3. ↑  Πρακτικά Βουλής, Συνεδρίαση ΝΘ’ της 8-1-1986, σελ. 2814.
Το **Δουκάτο της Πολωνίας** (Πολωνικά: *Księstwo Polskie*) αναφέρεται (μεταξύ άλλων) σε μια χώρα που υπήρχε στην Κεντρική Ευρώπη μεταξύ του 966 (Εκχριστιανισμός της Πολωνίας) και του 1025 (στέψη του Μπολέσλαφ Α΄, μετατροπή της χώρας σε βασίλειο). 

Δεν μπορεί να δηλωθεί με ακρίβεια πόσο μεγάλη ήταν η χώρα στο αποκορύφωμά της, αλλά μπορεί να εκτιμηθεί κατά προσέγγιση και η Μικρή Πολωνία, η Μεγάλη Πολωνία, η Μασοβία, όλα τα εδάφη των Λεχιτών καθώς και ένα κομμάτι γης που πήρε από το Τσεχικό κράτος ήταν σίγουρα μεταξύ των εκμεταλλεύσεων. Η χώρα θεωρείται ιστορικά το πρώτο παράδειγμα ανεξάρτητου πολωνικού κράτους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Mieszko, Czcibor i...? Okoliczności śmierci zapomnianego brata pierwszego władcy Polski». *histmag.org*. Ανακτήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2020.
Το **Τσάλεντζ Καπ Ασίας-Ωκεανίας** (*AFC – OFC Challenge Cup*) ήταν μια διηπειρωτική ποδοσφαιρική διοργάνωση που διεξήχθη δύο φορές, το 2001 και το 2003. Ουσιαστικά η καθεμία ήταν ένας μονός τελικός, στον οποίο το 2001 αγωνίστηκαν η νικήτρια του Κυπέλλου Εθνών Ωκεανίας 2000 με τη νικήτρια χώρα του Ασιατικού Κυπέλλου 2000 και το 2003 η Κυπελλούχος Εθνών Ωκεανίας 2002 με τη νικήτρια χώρα του ποδοσφαιρικού τουρνουά των Ασιατικών Αγώνων 2002. Νικήτριες αναδείχθηκαν η Ιαπωνία και το Ιράν αντίστοιχα.

Ιστορικό
--------

Το 2000 η Αφρικανική Συνομοσπονδία πήρε απόφαση να διακόψει την υποστήριξή της στο Αφρο-Ασιατικό Κύπελλο Εθνών ποδοσφαίρου που διεξαγόταν από το 1985, επειδή οι Ασιάτες υποστήριξαν την υποψηφιότητα της Γερμανίας αντί για τη Νότια Αφρική για την ανάληψη του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006. Σε απάντηση η Ασιατική Συνομοσπονδία ήρθε σε συμφωνία με την Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Ωκεανίας και ξεκίνησαν το διετές *Τσάλεντζ Καπ Ασίας-Ωκεανίας*.

Διεξήχθησαν δύο διοργανώσεις, το 2001 και το 2003, που ουσιαστικά ήταν ένας μονός τελικός που έγινε στην έδρα της ασιατικής εκπροσώπου. Και τις δύο φορές νικήτριες αναδείχθηκαν οι ασιατικές χώρες. Στη συνέχεια ξεκίνησαν προσπάθειες να ξεκινήσει ξανά το αφροασιατικό κύπελλο, ενώ η Αυστραλία εντάχθηκε στην Ασιατική ομοσπονδία, οπότε η συνέχιση του Τσάλεντζ Καπ Ασίας-Ωκεανίας δεν είχε νόημα και διακόπηκε.

Οι τελικοί
----------

| Έτος | Νικητής | Φιναλίστ | Σκορ |
| --- | --- | --- | --- |
| **2001** | **Ιαπωνία Ιαπωνία**  | Αυστραλία Αυστραλία | **3-0** |
| **2003** | **Ιράν Ιράν**  | Νέα Ζηλανδία Νέα Ζηλανδία  | **3-0** |

Οι διοργανώσεις
---------------

### 2001

* **Συμμετοχές**:
	+ Ιαπωνία Ιαπωνία , νικήτρια του Ασιατικού Κυπέλλου 2000.
	+ Αυστραλία Αυστραλία, νικήτρια του Κυπέλλου Εθνών Ωκεανίας 2000.
* **Χρονικό**:
	+ Με την Αυστραλία αγωνίστηκε και ο Έλληνας ομογενής Κον Μπουτσιάνης.
* **Τελικός**:
	+ Φουκουρόι Σιζουόκα, 15/8/2001: **Ιαπωνία Ιαπωνία**  - Αυστραλία Αυστραλία: **3-0**

### 2003

* **Συμμετοχές**:
	+ Ιράν Ιράν , νικήτρια του ποδοσφαιρικού τουρνουά των Ασιατικών Αγώνων 2002.
	+ Νέα Ζηλανδία Νέα Ζηλανδία , νικήτρια του Κυπέλλου Εθνών Ωκεανίας 2002
* **Χρονικό**:
	+ Αρχικά σχεδιάστηκε ως διπλός τελικός σε Ώκλαντ (28 Μαρτίου) και Τεχεράνη (4 Απριλίου 2003). Το ξέσπασμα του πολέμου στο Ιράκ άλλαξε το σχεδιασμό και διεξήχθη μονός τελικός.
	+ Με τη Νέα Ζηλανδία αγωνίστηκε και ο Έλληνας ομογενής Λίο Μπέρτος.
* **Τελικός**:
	+ Τεχεράνη, 12/10/2003: **Ιράν Ιράν**  - Νέα Ζηλανδία Νέα Ζηλανδία : **3-0**

Δείτε επίσης
------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Έπαθλο Αρτέμιο Φράνκι
* Κύπελλο Μεσημβρινού Ευρώπης-Αφρικής
* Μουντιαλίτο 1980
* Κύπελλο Συνομοσπονδιών FIFA
* Αφρο-Ασιατικό Κύπελλο Εθνών ποδοσφαίρου

Πηγές
-----

* AFC-OFC Challenge/RSSSF
Ο **Τομ Γληνός** (*Tom Glinos*) είναι ελληνικής καταγωγής Καναδός ερασιτέχνης αστρονόμος. Γεννήθηκε στο Λονδίνο (London) του Οντάριο του Καναδά το 1960. Ο πατέρας του είχε γεννηθεί στο χωριό Πικέρνης ή Πικέρνι του νομού Αρκαδίας και η μητέρα του σε γειτονικό χωριό. Και οι δύο μετανάστευσαν στον Καναδά το έτος 1958.

Ο Τομ Γληνός δώρισε το έτος 2000 στο κέντρο του London της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρίας του Καναδά ένα υψηλής ποιότητας ισημερινό (equatorial) τηλεσκόπιο με ειδική περιστρεφόμενη βάση που μπορεί να ακολουθεί την περιστροφή του ουρανού, το οποίο χρησιμοποιήθηκε και για τον προσδιορισμό αστεροειδών. Μαζί με τα μέλη της ομάδας του κέντρου έχει εργασθεί εντατικά και έχει συνεισφέρει επί 25 και πλέον χρόνια σε πολυάριθμες αστρονομικές παρατηρήσεις. Μαζί με τους David και Wendee Levy έχουν ανακαλύψει περισσότερους από 150 αστεροειδείς. Ο αστεροειδής - μικρός πλανήτης της κύριας ζώνης αστεροειδών, με το όνομα 7124 Γληνός έχει ονομασθεί έτσι προς τιμήν του.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

1. NASA JPL Small-Body Database Browser: 7124 Glinos (1990 OJ4)
2. THE ROYAL ASTRONOMICAL SOCIETY OF CANADA: Asteroids with Canadian Connections Αρχειοθετήθηκε 2009-02-01 στο Wayback Machine.
3. David's Comet hunting achievements
Συντεταγμένες: 26°24′S 54°38′W﻿ / ﻿26.400°S 54.633°W﻿ / -26.400; -54.633

Το **Ελντοράντο** (ισπανικά: *Eldorado*‎) είναι πόλη στο κεντροβορειοανατολικό τμήμα της επαρχίας Μισιόνες της Αργεντινής. Έχει 65.500 κατοίκους σύμφωνα με υπολογισμό του 2019 και είναι η πρωτεύουσα του νομού Ελντοράντο. Βρίσκεται στις αριστερές (ανατολικές) όχθες του ποταμού Παρανά, στην Εθνική Οδό 12, περίπου 100 χλμ. από τους καταρράκτες Ιγκουασού και 206 χλμ. από την επαρχιακή πρωτεύουσα Ποσάδας, στα σύνορα Αργεντινής-Παραγουάης.

Το Ελντοράντο ιδρύθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1919 ως αγροτικός οικισμός και λιμάνι στον ποταμό Παρανά από τον γερμανικής καταγωγής Αντόλφο Γιούλιους Σβελμ, πολιτογραφημένο Βρετανό υπήκοο, ο οποίος το ονόμασε ως αναφορά στο θρύλο του Ελ Ντοράντο. Η πόλη αποτέλεσε το κέντρο του αποικισμού της περιοχής από Ευρωπαίους μετανάστες (στον οποίο συμμετείχαν πληθυσμιακές ομάδες από τη Γερμανία, την Ελβετία, την Πολωνία, τη Δανία, την Αγγλία και άλλες χώρες).

Η οικονομία της περιοχής βασίζεται στη γεωργία, με την παραγωγή βολβών, πορτοκαλιών, γκρέιπφρουτ και γέρμπα μάτε. Ο τουρισμός κατέχει επίσης σημαντικό ρόλο, με κύριες δραστηριότητες την ιστιοπλοΐα, την αθλητική αλιεία και το αθλητικό κυνήγι (ταπίρ, ελάφια, αγριογούρουνα). Το Ελντοράντο διαθέτει αεροδρόμιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Argentina: Provinces and Agglomerations - Population Statistics, Maps, Charts, Weather and Web Information». *citypopulation.de*. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2022.
2. ↑  «Historia». *www.eldorado.gob.ar* (στα Ισπανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2022.
3. ↑  Gallero, María Cecilia (2008-10-11). «La colonización privada en Misiones y el accionar de la Compañía ElDorado (1919-1959)» (στα es). *Folia Histórica del Nordeste* (17): 63–84. doi:10.30972/fhn.0173449. ISSN 2525-1627. .
4. ↑  «Eldorado tourism | What to do in Eldorado: 3 excursions, points of interest and tourist places to visit». *Welcome Argentina* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2022.
5. ↑  «SATD». *SKYbrary Aviation Safety* (στα Αγγλικά). 23 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2022.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 107144782714206184136
* LCCN: n2015063390
* BNF: cb15180262s (data)
* BNE: XX5595727

 |

 |
Ο **Φανεροζωικός** μεγααιώνας, θεωρητικά, άρχισε πριν από περίπου 542 εκατομμύρια χρόνια (542 ε.χ.π.) και διαρκεί εώς και σήμερα. Είναι όρος της βιοστρωματογραφίας, ακολουθεί χρονολογικά το Προκάμβριο (συγκεκριμένα τον Προτεροζωικό μεγααιώνα) και χαρακτηρίζεται από την κατακόρυφη αύξηση του αριθμού των απολιθωμάτων στα στρώματά του.

Ο Φανεροζωικός περιλαμβάνει τρεις αιώνες: 

* τον Καινοζωικό (65,5 ε.χ.π. μέχρι σήμερα).
* τον Μεσοζωικό (251–65,5 ε.χ.π.)
* τον Παλαιοζωικό (542–251 ε.χ.π.)

Κατά τη διάρκεια του Φανεροζωικού η βιοποικιλότητα δείχνει, μέσω των απολιθωμάτων, σταθερή αλλά όχι μονότονη αύξηση από το μηδέν έως αρκετές χιλιάδες γένη.

Η εξέλιξη της ζωής
------------------

Όταν ονομάστηκε «αιώνας όπου φανερώνεται η ζωή», όλα τα γνωστά απολιθώματα προέρχονταν από τα στρώματα του. Βέβαια σήμερα γνωρίζουμε πολύ παλαιότερα απολιθώματα, τα περισσότερα από τα οποία όμως είναι ορατά μόνο με μικροσκοπικές μεθόδους. Κατά την διάρκειά του Φανεροζωικού παρατηρείται η εμφάνιση και ραγδαία εξάπλωση πολλών συνομοταξιών του ζωικού βασιλείου, με αρχή την λεγόμενη **Κάμβριο έκρηξη**, και η ανάδυση των χερσαίων φυτών και ζώων. Επίσης έλαβαν χώρα πέντε μεγάλες μαζικές εξαφανίσεις (παρατίθενται με τη σειρά που συνέβησαν): 

* στο τέλος του Ορδοβικίου, πριν από 450 με 440 εκατομμύρια χρόνια, υπολογίζεται πως εξαλείφθηκε το 50% των ειδών
* στο τέλος του Δεβονίου 375 με 360 ε.χ.π. εξαλείφθηκε πάλι περίπου το 50% των ειδών
* πριν από 251 ε.χ. στο τέλος του Περμίου. Η μεγαλύτερη μαζική εξαφάνιση. Εξαλείφθηκε το 95% των υδρόβιων και το 70% των χερσαίων ειδών.
* στο τέλος του Τριαδικού 205 ε.χ.π. εξαλείφθηκε το 50% των ειδών και
* στο τέλος του Κρητιδικού πριν από 65 ε.χ. εξαλείφθηκε το 70% όλων των ειδών, μαζί και οι δεινόσαυροι.

Η Γη
----

Η μετατόπιση των ηπείρων κατά τη διάρκεια του Φανεροζωικού είχε ως αποτέλεσμα την διαμόρφωση της τελευταίας υπερηπείρου της Γης, της Παγγαίας, και κατόπιν τον επαναδιαχωρισμό της στις σημερινές ηπειρωτικές μάζες γης. Επίσης προκάλεσε τέσσερεις ορογενετικές φάσεις. Η Αλπική φάση, η οποία άρχισε στο τέλος του Τριαδικού και συνεχίζεται μέχρι σήμερα, σχημάτισε τις οροσειρές των Άλπεων, τα Πυρηναίων, τα Καρπαθίων, των Απεννίνων και των Ιμαλαΐων. Οι άλλες τρεις φάσεις είναι η *Καληδόνιος* από το Ορδοβίκιο, η *Βαρίσκιος* από το Δεβόνιο και η *Καδόμιος* η οποία ξεκίνησε ήδη από το Νεοπροτεροζωικό.

Δείτε επίσης
------------

* Γεωλογική χρονολογική κλίμακα

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Φανεροζωικός** |


|  |  |
| --- | --- |
| Προκάμβριο |  |
| Καταρχαιοζωικός | Αρχαιοζωικός | Προτεροζωικός | Φανεροζωικός |


| Φανεροζωικός |
| --- |
| Παλαιοζωικός | Μεσοζωικός | Καινοζωικός |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4174120-1

 |

 |
Το **Ελ Μπαγιάντ** (αραβικά: البيض‎, πρώην **Ζερυβίλ**, γαλλικά: Géryville‎ κατά τη διάρκεια του γαλλικού αποικισμού) είναι κοινότητα της ομώνυμης επαρχίας, της οποίας είναι η πρωτεύουσα, στην Αλγερία. Βρίσκεται 370 χλμ. νοτιοανατολικά του Οράν, 520 χλμ. νοτιοδυτικά του Αλγερίου και 500 χλμ. βορειοανατολικά του Μπετσάρ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008, ο πληθυσμός της πόλης ανέρχεται σε 85.577 κατοίκους.

Γεωγραφία
---------

Η κοινότητα του Ελ Μπαγιάντ βρίσκεται στα βόρεια της επαρχίας Ελ Μπαγιάντ. Βρίσκεται νοτιοδυτικά του Τζεμπέλ Αμούρ, στον Άτλαντα της Σαχάρας, σε υψόμετρο 1.200 μέτρων. Η πόλη διαθέτει αεροδρόμιο 10 χλμ. βορειοανατολικά της.

Ιστορία
-------

Το 1861, κατά τη διάρκεια του εποικισμού, η πόλη ονομάστηκε Ζερυβίλ και ήταν τμήμα του νομού του Οράν. Το 1958, η πόλη έγινε τμήμα του νομού της Σαϊντά. Μετά την ανεξαρτησία, πήρε το όνομα Ελ Μπαγιάντ. .

Παραπομπές
----------

1. ↑  «El Bayadh (El Bayadh, El Bayadh, Algeria) - Population Statistics, Charts, Map, Location, Weather and Web Information». Ανακτήθηκε στις 12  Νοεμβρίου 2019.
2. ↑  «El Bayadh (El Bayadh, El Bayadh, Algeria) - Population Statistics, Charts, Map, Location, Weather and Web Information». *www.citypopulation.de*. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2019.
3. ↑  Fichter, Martine (2011). *Atlas de l'Algérie 1830-1960*. Paris: Éditions Archives & Culture. σελ. 80. ISBN 978-2-35077-157-1.
Το **φανάρι** (ή **κλουβί**) είναι μέσο φύλαξης ευπαθών τροφίμων (κρέας, τυριά κτλ) για βραχύ χρονικό διάστημα, που κυρίως χρησιμοποιόταν στα παλιότερα χρόνια που δεν υπήρχαν τα ψυγεία.

Κατασκευή
---------

Φανάρι ή κλουβί
Ήταν κατασκευασμένο με μεταλλικό ή πλαστικό σκελετό, τόσο ελαφρύ που να μπορεί να κρέμεται χωρίς δυσκολία και γύρω - γύρω καλυπτόταν από σίτα. Μπροστά είχε πόρτα και δύο ράφια για να ακουμπούν τα διάφορα τρόφιμα.

Χρήση στην οικιακή ζωή
----------------------

Το λεγόμενο «φανάρι», ήταν κρεμασμένο είτε έξω στην αυλή, είτε στον τοίχο του σπιτιού στην οροφή της κουζίνας και συνήθως ανεβοκατέβαινε με σχοινί περασμένο σε τροχαλία. Πολλές φορές το κρεμούσαν στις βορινές βεράντες απλά για να είναι δροσερά τα τρόφιμα από τον αέρα, όχι στις νότιες βεράντες προς αποφυγή της σκόνης, της υγρασίας και κυρίως να προστατεύονται από τις ανεπιθύμητες επισκέψεις εντόμων, τρωκτικών και γατών.

Σχεδόν όλο το περίσσευμα του φαγητού, φυλάσσονταν στο εσωτερικό του, ακόμα και μέχρι την επόμενη ημέρα.

Το φανάρι αντικατέστησαν τα ψυγεία με τον πάγο σε μορφή παγοκολώνας, που προμήθευε καθημερινά ο παγοπώλης της γειτονιάς.

Σύγχρονη χρήση
--------------

Σήμερα το φανάρι είναι ξεπερασμένο είδος οικιακής χρήσης, που τείνει να καταργηθεί που όμως κάποιες φορές μπορεί να διακοσμεί ένα σύγχρονο σπίτιι. Αποτελεί έκθεμα σε συγκεκριμένα μουσεία, είδος πώλησης στα παλαιοπωλεία.

Δείτε επίσης
------------

* Ψυγείο

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Η ονομασία «κλουβί» χρησιμοποιόταν κυρίως στην Ήπειρο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Τριανταφυλλίδης (2008). «Λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας Πύλη για την ελληνική γλώσσα». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιουνίου 2017.
Συντεταγμένες: 39°56′39″N 0°06′13″W﻿ / ﻿39.94417°N 0.10361°W﻿ / 39.94417; -0.10361

Το **Ελ Μαδριγάλ** (ισπανικά: *El Madrigal*, ισπανική  προφορά ΔΦΑ: [el maðɾiˈɣal]) είναι ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο στη Βιγιαρρεάλ της Ισπανίας και είναι η έδρα της Βιγιαρρεάλ ΚΦ

Ιστορία
-------

Το στάδιο εγκαινιάστηκε στις 17 Ιουνίου 1923 από τότε έχει ανακαινιστεί δύο φορές, το 1952 και το 2005. Η τελευταία ανακαίνιση έγινε για να προϋποθέτει το γήπεδο τους κανόνες του Τσάμπιονς Λιγκ, καθώς δεν τους πληρούσε. Οι πρώτοι προβολείς τοποθετήθηκαν λίγο καθυστερημένα, στις 16 Σεπτεμβρίου 1973. Οι προβολείς που τοποθετήθηκαν ήταν τέσσερις, με 9 λάμπες αλογόνου ο καθένας. Έχει σήμερα χωρητικότητα 24.890 θέσεων.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

Το στάδιο στην επίσημη σελίδα της Βιγιαρρεάλ[*νεκρός σύνδεσμος*]
Η **Ελπίδα Τσουρή** είναι Ελληνίδα πολιτικός και συμβολαιογράφος.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στη Χίο το 1961. 

Μετά τις σπουδές της στο Τμήμα Νομικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης έζησε και εργάσθηκε στη Χίο ως συμβολαιογράφος.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Ήταν η πρώτη γυναίκα που εκλέχθηκε (1994) νομαρχιακή Σύμβουλος Χίου. Εκλέχθηκε μάλιστα δύο φορές, το 1994 και το 1998. 

Υπήρξε πρόεδρος και διευθύντρια της τοπικής εφημερίδας «Δημοκρατική» και του ραδιοφωνικού της σταθμού. Διετέλεσε γενική γραμματέας του Ναυτικού Ομίλου Χίου.

Η πολιτική μπήκε στη ζωή της από τα παιδικά της ακόμα χρόνια, καθώς ο πατέρας της, ο Στέφανος Τσουρής, διετέλεσε Δήμαρχος Χίου από το 1975 έως το 1978, ενώ υπήρξε και υποψήφιος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ το 1974 και το 1981. Η ίδια ασχολήθηκε ενεργά με την πολιτική και τον συνδικαλισμό από τα μαθητικά της χρόνια. Ήδη από το 1975 εκλέχθηκε πρόεδρος στα πρώτα μαθητικά συμβούλια. Από το 1979 έως το 1983, ως φοιτήτρια της Νομικής του Πανεπιστημίου Θράκης, συμμετείχε στους φοιτητικούς αγώνες.

Στις εκλογές του Απριλίου 2000 εκλέχθηκε βουλευτής Χίου. Ήταν η πρώτη γυναίκα από το Βόρειο Αιγαίο που εκλέχθηκε στην Εθνική Αντιπροσωπεία.

Τον Οκτώβριο 2001, στο 6ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, εξελέγη μέλος της Κ.Ε. του Κινήματος και ανέλαβε υφυπουργός Υγείας και Πρόνοιας με αντικείμενα τα Ολυμπιακά του τομέα της Υγείας, την αντιμετώπιση των ναρκωτικών, την ψυχική υγεία, την αγωγή υγείας, τις προμήθειες, την εκπαίδευση και τα επαγγέλματα υγείας. Το καλοκαίρι του 2005 ανέλαβε γραμματέας της Επιτροπής Εμπορικής Ναυτιλίας του ΠΑ.ΣΟ.Κ..

Το 2004 επανεκλέχθηκε βουλευτής Χίου πρώτη, με 9.670 σταυρούς, που αποτελούσαν το 42% του ποσοστού του ΠΑΣΟΚ στο νησί. Το 2007 εκλέχθηκε βουλευτής ξανά πρώτη σε σταυρούς, παρά την πανελλαδική μείωση του ποσοστού του ΠΑΣΟΚ. Τον Οκτώβριο του 2009 επανεκλέχθηκε βουλευτής Χίου.

Από τον Σεπτέμβριο του 2010 μέχρι και τον Ιούνιο του 2011 είχε αναλάβει καθήκοντα υφυπουργού στο Υπουργείο Θαλασσίων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας, με απόφαση του Πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου.

Στις εκλογές του 2012, ήταν υποψήφια βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ, αλλά δεν κατάφερε να εκλεγεί, τερματίζοντας δεύτερη στο ψηφοδέλτιό του, πίσω από τον Κωνσταντίνο Τριαντάφυλλο.

Στις 30 Νοεμβρίου 2019, με επιστολή της ανακοίνωσε την αποχώρησή της από το Κίνημα Αλλαγής.

### Οικογένεια

Η Ελπίδα Τσουρή είναι μητέρα τριών παιδιών: του Θοδωρή, της Δέσποινας και της Στεφανίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  in.gr (23 Απριλίου 2002). «Η υφυπουργός Υγείας περιοδεύει την Ελλάδα». *in.gr*. Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2020.
2. ↑  «Παρουσία του Πρωθυπουργού και του Προέδρου της Δημοκρατίας ολοκληρώθηκε το μεσημέρι στο ... | Photos». *www.naftemporiki.gr*. 30 Σεπτεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2020. [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  «Με «καρφιά» στη Φώφη Γεννηματά παραιτήθηκε από το ΚΙΝ.ΑΛΛ. η Ελπίδα Τσουρή». *Η Εφημερίδα των Συντακτών*. Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2020.
Ο **Ελντόρ Αζάματ Σομουρόντοφ** (ουζμπεκικά: Eldor Azamat õğli Shomurodov, γενν. 29 Ιουνίου 1995) είναι Ουζμπέκος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για τη Ροστόφ.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους
-------------------------

Ο Σομουρόντοφ ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στη Μασ'αλ Μουμπάρεκ το 2011, παίζοντας στην ομάδα νέων του συλλόγου μέχρι τη σεζόν 2013-2014. Έκανε το επίσημο ντεμπούτο του για την πρώτη ομάδα στις 12 Απριλίου 2014, στον εκτός έδρας αγώνα εναντίον της ΑΓΜΚ για το πρωτάθλημα Ουζμπεκιστάν. Συνολικά, είχε 9 συμμετοχές με το σύλλογο τη σεζόν 2014. 

Το 2015, υπέγραψε συμβόλαιο με τη Μπουνιοντκόρ. 

Στις 15 Ιουλίου 2017, η Μπουνιοντκόρ ανακοίνωσε τη μεταγραφή του Σομουρόντοφ στη ρωσική Ροστόφ.

Διεθνής σταδιοδρομία
--------------------

Ο Σομουρόντοφ έπαιξε με την Εθνική Ουζμπεκιστάν U19 στο Ασιατικό Πρωτάθλημα U19 2014, από το οποίο η ομάδα κέρδισε την πρόκριση για το Παγκόσμιο Κύπελλο U20 2015. Έπαιξε και στους 5 αγώνες της Εθνική Ουζμπεκιστάν U20 στο Παγκόσμιο Κύπελλο U20, όπου σημείωσε 2 γκολ. 

Κλήθηκε στην Εθνική Ουζμπεκιστάν για τον προκριματικό αγώνα για το Παγκόσμιο Κύπελλο 2018 εναντίον της Υεμένης, στις 3 Σεπτεμβρίου 2015, στον οποίο έκανε το επίσημο ντεμπούτο για την Εθνική ομάδα. Στις 8 Οκτωβρίου 2015, σημείωσε το πρώτο του γκολ για την Εθνική ομάδα, σε έναν προκριματικό αγώνα για το Παγκόσμιο Κύπελλο 2018 εναντίον του Μπαχρέιν, εξασφαλίζοντας μία νίκη με 4-0 για το Ουζμπεκιστάν.

Στατιστικά σταδιοδρομίας
------------------------

### Διεθνή

| Ουζμπεκιστάν |
| --- |
| Έτος | Συμ. | Γκολ |
| 2015 | 2 | 1 |
| 2016 | 12 | 3 |
| 2017 | 7 | 2 |
| 2018 | 7 | 0 |
| 2019 | 12 | 10 |
| Σύνολο | 40 | 16 |

*Μέχρι τις 15 Οκτωβρίου 2019.*

Διακρίσεις
----------

### Ομαδικές

Μασ'άλ Μουμπάρεκ
* Κύπελλο Ουζμπεκιστάν: 2014

**Εθνική Ουζμπεκιστάν**

* Τσάινα Καπ 3η θέση: 2019

### Ατομικές

* 2η θέση για το Βραβείο του Καλύτερου Παίκτη στην Ασία: 2015

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 358166. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*.
3. ↑  449802. Ανακτήθηκε στις 22  Απριλίου 2022.
4. ↑  Элдор Шомуродов перешел в "Ростов" (στα Ρωσικά). Μπουνιουντκόρ. 15 Ιουλίου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Φεβρουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2019.
5. ↑  «Ουζμπεκιστάν - Υεμένη, 2015-09-03». FIFA. 3 Σεπτεμβρίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουνίου 2015.
6. ↑  «Eldor Shomurodov». *National-Football-Teams.com*. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2015. [*νεκρός σύνδεσμος*]
7. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ στο Transfermarkt.com
* (Αγγλικά) Προφίλ Ελντόρ Σομουρόντοφ στο Soccerway
O **Eλ-Μίρζα** ή **Eλιμούρζα,** γεωργιανά: ელ-მირზა, ელიმურზა, (γενν. πριν από το 1532 – 1580) ήταν Γεωργιανός πρίγκιπας (*μπατονισβίλι*) τού βασιλικού οίκου τού Καχέτι, γιος τού βασιλιά Λέβαν τού Καχέτι από τη δεύτερη σύζυγό του, κόρη τού Καμάλ Καρα-Μουσέλ, σαμχάλ τού Τάρκι. Η προσπάθειά του να καταλάβει τον θρόνο τού Καχέτι μετά το τέλος τού Λέβαν το 1574 ηττήθηκε από τον ετεροθαλή αδελφό του, Αλέξανδρο Β΄. Ο Eλ-Μίρζα φαίνεται να απεβίωσε κατά τη διάρκεια αυτής της μάχης.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο 5ος γιος (3ος από τον δεύτερο γάμο) τού Λέβαν τού Καχέτι με μία κόρη τού Καμάλ Καρα-Μουσέλ, σαμχάλ τού Τάρκι στο Νταγκεστάν. Μετά το τέλος τού Λέβαν το 1574, ο Ελ Μίρζα προέβαλε αξιώσεις για τον θρόνο τού Καχέτι. Ο μεγαλύτερος αμφιθαλής αδελφός του πρίγκιπας Γεώργιος, είχε σκοτωθεί το 1561 και ο πρωτότοκος ετεροθαλής αδελφός του, Αλέξανδρος (Β΄), είχε αποκηρυχθεί από τον Λέβαν. 

Μετά το τέλος τού πατέρα του, ο Ελ-Μίρζα και τα μικρότερα αδέλφια του, Χοσρό και Βαχτάνγκ, κατέλαβαν τον έλεγχο τού Καχέτι. Ο Αλέξανδρος (Β΄) αντεπιτέθηκε γρήγορα στέφοντας τον εαυτό του ως βασιλιά στο Μπόντμπε με τη βοήθεια των Άνω Καχετών. Ζήτησε περαιτέρω την υποστήριξη των πεθερών του από το γειτονικό βασίλειο τού Κάρτλι, τού οποίου ο ηγεμόνας, Νταούντ-Χαν, έστειλε στρατό υπό τη διοίκηση τού πρίγκιπα Μπαρτζίμ Αμιλαχόρι, πεθερού τού Αλεξάνδρου Β΄, και τού Ελιζμπάρ, δούκα τού Κσάνι. Αντιμετωπίζοντας την επέμβαση, ο Ελ-Μίρζα και τα αδέλφια του είδαν τα στρατεύματά τους να αυτομολούν στον Αλέξανδρο Β΄ και έπρεπε να βασιστούν στην υποστήριξη τού σαμχάλ και των Λεσγκίων, αλλά ηττήθηκαν στη μάχη της Τόργκα. Σύμφωνα με τον γεωργιανό ιστορικό του 18ου αι. πρίγκιπα Βαχούστι, τα τρία αδέλφια σκοτώθηκαν σε αυτή την αντιπαράθεση,   αλλά ο Eλ-Μίρζα φαίνεται να απεβίωσε το 1580. Ο Ελ-Μίρζα ήταν νυμφευμένος με κάποια Κετεβάν, από την οποία απέκτησε έναν γιο, τον Γιοβέλ (άκμασε το 1580).

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 28  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Allen, William Edward David (1932). *A History of the Georgian People: From the Beginning Down to the Russian Conquest in the Nineteenth Century*. London: Kegan Paul (repr. Barnes & Noble, 1971). σελ. 152. ISBN 0-7100-6959-6.
3. ↑  Allen, W.E.D. επιμ. (1970). *Russian Embassies to the Georgian Kings, 1589-1605*. Cambridge: Cambridge University Press. σελ. 363.
4. ↑  Brosset, Marie-Félicité (1850). *Histoire de la Géorgie depuis l'Antiquité jusqu'au XIXe siècle. IIe partie. Histoire moderne* (στα French). S.-Pétersbourg: A la typographie de l'Academie Impériale des Sciences. σελίδες 153–154. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
5. ↑  Toumanoff, Cyrille (1990). *Les dynasties de la Caucasie Chrétienne: de l'Antiquité jusqu'au XIXe siècle: tables généalogiques et chronologique* (στα French). Rome. σελίδες 161–162. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
Ως **Φλιασία** αναφέρεται στα αρχαία κείμενα η χώρα που βρισκόταν στην κατοχή της πόλης του Φλιούντα, στο Φλιάσιο Πεδίο. Η περιοχή περιβαλλόταν από την Σικυωνία στο βορρά, την Αργολίδα από το νότο και στα ανατολικά από την περιοχή της Νεμέα]ς και των Κλεωνών, ενώ στα δυτικά συνόρευε με την περιοχή που ελεγχόταν από την αρκαδική πόλη Στύμφηλο ή Στύμφαλο. 

Τη χώρα διέρρεε ο Ασωπός ποταμός -ο ίδιος εξάλλου διέρρεε και τη βορεινή συνέχειά της, την αποκαλούμενη τότε "Ασωπία" που ανήκε στη Σικυώνα.

  

Στη Φλιασία βασίλεψε πρώτος ο Άρας,και ίσως γι' αυτό ο Φλιούντας (η πόλη) αρχικά μνημονεύεται ως Αραντία. Στη συνέχεια η πόλη αναφέρεται ως Αραιθυρέα (πιθανόν να ήταν κόρη του Άραντα), τέλος δε ως Φλιούς (από τον αργοναύτη Φλίαντα που πιθανόν να ήταν γιος ή σύζυγος της Αραιθυρέας.)

  

Στη Φλιασία αναφέρεται εκτός του Φλιούντα και άλλη μία πόλη, οι Κελεαί.

Πηγές
-----

1. ↑  Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια του Παύλου Δρανδάκη
Συντεταγμένες: 10°34′N 84°36′W﻿ / ﻿10.567°N 84.600°W﻿ / 10.567; -84.600

Η **Επαρχία Αλαχουέλα** (ισπανικά: Provincia de Alajuela) είναι μια επαρχία της Κόστα Ρίκα. Έχει έκταση 9.757,5 τ.χλμ. και πληθυσμό 716.935 κατοίκων (2007). Πρωτεύουσα είναι η Αλαχουέλα. Άλλες σημαντικές πόλεις είναι η Σαν Χοσέ δε Αλαχουέλα και η Σιουδάδ Κεσάδα.

Γεωγραφία
---------

Η Επαρχία Αλαχουέλα βρίσκεται βόρεια της Κόστα Ρίκα. Συνορεύει στα βορειοδυτικά με την Γκουανακάστε, στα νοτιοδυτικά με την Πουνταρένας, στα ανατολικά με την Ερεδία, στα νότια με την Σαν Χοσέ και στα βόρεια με τη Νικαράγουα. Έχει έκταση 9.757,5 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση η τρίτη μεγαλύτερη επαρχία της Κόστα Ρίκα μετά την Πουνταρένας και την Γκουανακάστε.

Πόλεις
------

Οι τρεις μεγαλύτερες πόλεις είναι η Αλαχουέλα, η Σαν Χοσέ δε Αλαχουέλα και η Σιουδάδ Κεσάδα. Άλλες πόλεις είναι η Ατένας, η Γκρέσια, η Σαρσέρο, η Λος Τσίλες, η Ναράνχο, η Οροτίνα, η Ουπάλα, η Παλμάρες, η Σαρτσί, η Σαν Ματέο, η Σαν Πέδρο, η Σαν Ραμόν και η Σαν Ραφαέλ.

Καντόνια
--------

Η Επαρχία Αλαχουέλα διαιρείται σε 15 καντόνια:

Καντόνι (πρωτεύουσα)

* Αλαχουέλα (Αλαχουέλα)
* Ατένας (Ατένας)
* Βαλβέρδε Βέγα (Σαρτσί)
* Γκουατούσο (Σαν Ραφαέλ)
* Γκρέσια (Γκρέσια)
* Λος Τσίλες (Λος Τσίλες)
* Ναράνχο (Ναράνχο)
* Οροτίνα (Οροτίνα)
* Ουπάλα (Ουπάλα)
* Παλμάρες (Παλμάρες)
* Ποάς (Σαν Πέδρο)
* Σαν Κάρλος (Σιουδάδ Κεσάδα ή Σαν Κάρλος)
* Σαν Ματέο (Σαν Ματέο)
* Σαν Ραμόν (Σαν Ραμόν)
* Σαρσέρο (Σαρσέρο)

Δημογραφία
----------

Η Επαρχία Αλαχουέλα είχε, σύμφωνα με την απογραφή του 2007, 716.935 κατοίκους. Είναι σε πληθυσμό η δεύτερη μεγαλύτερη επαρχία της Κόστα Ρίκα μετά τη Σαν Χοσέ. Έχει πυκνότητα 73.5 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Είναι κατά πυκνότητα η τρίτη μεγαλύτερη επαρχία της Κόστα Ρίκα μετά την Καρτάγο και την Ερεδία.

Δείτε επίσης
------------

* Επαρχίες της Κόστα Ρίκα

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πληροφορίες της Επαρχίας Αλαχουέλα[*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Φωτογραφίες της Αλαχουέλα
* Φωτογραφίες της Επαρχίας Αλαχουέλα

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Επαρχίες της Κόστα Ρίκα |
| --- |
|  |
| 
* Αλαχουέλα
* Καρτάγο
* Γκουανακάστε
* Ερέδια
* Λιμόν
* Πουνταρένας
* Σαν Χοσέ
 |  |

 |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Καντόνια της Επαρχίας Αλαχουέλα |
| --- |
|  |
| 
* Αλαχουέλα
* Αλφάρο Ρουίς
* Ατένας
* Βαλβέρδε Βέγα
* Γκουατούσο
* Γκρέσια
* Λος Τσίλες
* Ναράνχο
* Οροτίνα
* Ουπάλα
* Παλμάρες
* Ποάς
* Σιουδάδ Κεσάδα (Σαν Κάρλος)
* Σαν Ματέο
* Σαν Ραμόν
 |  |

 |
Συντεταγμένες: 49°2′26″N 6°11′42″E﻿ / ﻿49.04056°N 6.19500°E﻿ / 49.04056; 6.19500

Το **Φλερύ** (γερμανικά: Φλέρινγκεν‎) είναι κοινότητα στο Νομό Μοζέλ της Διοικητικής Περιοχής Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.

Γεωγραφία
---------

Το χωριό βρίσκεται σε ένα δασώδες οροπέδιο, ψηλά πάνω από τον ποταμό Σέιγ. Η λοφώδης τοπογραφία δημιουργεί μία σειρά από μικροκλίματα και ούτως η γεωργία που περιβάλλει το χωριό είναι μικτή, με αροτραίες καλλιέργειες και κτηνοτροφία καθώς και αμπελώνες.

Ιστορία
-------

Το Φλερύ βρισκόταν στο Σωλνουά, μία περιοχή γνωστή ως πηγή αλατιού για πολλούς αιώνες και υπό τον έλεγχο της επαρχίας των Τριών Επισκοπών.

Το Φλερύ καταστράφηκε το 1352 από τον στρατό του αντιβασιλέα της Λωρραίνης.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος κοινοτήτων του Νομού Μοζέλ

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Base officielle des codes postaux» La Poste. 1  Οκτωβρίου 2018.
2. ↑  (Γαλλικά) *Code INSEE*.
3. ↑  «Populations légales 2020» Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής και Οικονομικών Μελετών. 29  Δεκεμβρίου 2022.
4. ↑  *répertoire géographique des communes*. Institut national de l'information géographique et forestière. Ανακτήθηκε στις 26  Οκτωβρίου 2015.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* BNF: cb15265725x (data)

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ευρώπη
* Πύλη:Γαλλία
 |

 |
**Κνωσός (Αεροναυαγοσωστικό), Ρ-268**
ΑΕΡΟΝΑΥΑΓΟΣΩΣΤΙΚΟ ΤΥΠΟΥ ‘ABEKING’

Ένα από τα τρία (3) όμοιου τύπου σκάφη που ναυπηγήθηκαν, για να αντικαταστήσουν τα τύπου ‘ΑΔΑΜΙΔΗΣ’, στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά. Ύψωση Ελληνικής Σημαίας στις 1 Νοεμβρίου 1978. Ιδίου τύπου πλοία ‘Δήλος ΙΙ’, ‘Κνωσός’ και ‘Λίνδος’. Στο σύνολο ναυπηγήθηκαν δέκα (10), τα επτά (7) παραχωρήθηκαν στο Λιμενικό Σώμα και την Τελωνιακή Υπηρεσία.

Παρελήφθη την 1 Νοεμβρίου 1978. Τον Μάρτιο 2002 διεγράφη από το Π.Ν. Παραδόθηκε στην Κυπριακή Δημοκρατία και μετονομασθηκε σε *Κερύνεια*, P-02.

Βιβλιογραφία
------------

1. ↑  Δ. Ι. Μανακανάτας (Αρχισυντάκτης) (2006). *Αμυντική Βίβλος 2006-2007*. Αθήνα: Defence.Net Media. σελ. 122.
Η διώρυγα του Ξέρξη
Η **Διώρυγα του Ξέρξη** ήταν μεγάλο έργο της αρχαιότητας, που κατασκευάστηκε στην χερσόνησο του Άθω, στη Χαλκιδική, από τον Πέρση βασιλιά Ξέρξη κατά την διάρκεια των Περσικών πολέμων.

Η διώρυγα κατασκευάστηκε το 480 π.Χ. κατά τη διάρκεια μιας ακόμα εκστρατείας των Περσών. Ο Ξέρξης ήθελε να αποφύγει τον περίπλου του Άθω, καθώς την τελευταία φορά που το επιχείρησε είχε βυθιστεί ο στόλος του Μαρδόνιου. Την περιγραφή της διώρυγας μας τη μετέφεραν ο Ηρόδοτος και ο Θουκυδίδης, αλλά μεταγενέστεροι ιστορικοί την αμφισβήτησαν γράφοντας ότι ο Πέρσης βασιλιάς κατασκεύασε δίολκο και όχι διώρυγα. Πάντως οι σημερινές έρευνες δείχνουν ότι ήταν διώρυγα. 

Σύμφωνα με την περιγραφή του Ηρόδοτου, το έργο ο Ξέρξης το ανέθεσε στους Αρταχαίη και Βούβαρο. Ο Αρταχαίης όμως λίγο πριν τελειώσει η διώρυγα αρρώστησε βαριά και πέθανε, κάτι που θεωρήθηκε μεγάλη συμφορά και κακός οιωνός από τον Ξέρξη. Ο Αρταχαίης τάφηκε στην Άκανθο με μεγάλες τιμές.

Η διώρυγα σήμερα βρίσκεται θαμμένη και έχει εντοπιστεί ανάμεσα στα χωριά Νέα Ρόδα και Τρυπητή. Το 2008 έγιναν έρευνες από Βρετανούς και Έλληνες μηχανικούς που έδειξαν την ακριβή της θέση αλλά και τις διαστάσεις της. Η διώρυγα έχει μήκος δύο χιλιόμετρα και πλάτος 30 μέτρα και το μέγιστο βάθος της υπολογίζεται στα 15 μέτρα. Είναι ορατή από μεγάλο ύψος, αφού η θέση έχει πάθει καθίζηση. Οι αρχαιολογικές έρευνες έχουν δείξει ότι αμέσως μετά τη χρήση της από τον Ξέρξη εγκαταλείφθηκε και με τα χρόνια επιχωματώθηκε .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η διώρυγα από την wikimapia
* Ιστοσελίδα για τις έρευνες
* Ελευθεροτυπία, άρθρο για τις έρευνες του 2008

Πηγές
-----

1. ↑  Ηροδότου Ιστορίαι, βιβλίο ΣΤ΄, [7,22].
2. ↑  Ηροδότου Ιστορίαι, βιβλίο ΣΤ΄, [7,118].
3. ↑  Έθνος, φύλλο 26 Ιουλίου 2008, σελίδα 27
Συντεταγμένες: 34°06′S 56°13′W﻿ / ﻿34.100°S 56.217°W﻿ / -34.100; -56.217

Η **Φλορίδα** (ισπανικά: *Florida*, ισπανική  προφορά ΔΦΑ: [floˈɾiða]) είναι η πρωτεύουσα του διαμερίσματος Φλορίδα της Ουρουγουάης. Έχοντας έναν πληθυσμό πάνω από 33.000 κατοίκους.

Το ρυάκι Αρρόγιο Σάντα Λουσία Τσίκο ρέει κατά μήκος των ανατολικών και νότιων ορίων της πόλης.

Η πόλη ιδρύθηκε στις 24 Απριλίου 1809 με αυτό το όνομα Φλορίδα, προς τιμήν του Κόμη της Φλοριδαμπλάνκα, ο πρωθυπουργός του ισπανικού στέμματος.

Είναι έδρα της διάσημης *Πιέδρα Άλτα δε λα Φλορίδα*, ο τόπος της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας το 1825. Η πόλη είναι επίσης διάσημη από το εκκλησάκι Σαν Κόνο, όπου πλήθη συγκεντρώνονται κάθε 3 Ιουνίου. Κάθε χρόνο στις 24 Απριλίου η πόλη γιορτάζει τον ιδρυτή της, Ιάκωβος Φλορίδα.

Το 2011, η Φλορίδα είχε έναν πληθυσμό 33.639 κατοίκους.

Υπάρχουν πολλά εργοστάσια στη Φλορίδα. Η Φλορίδα φιλοξενεί επίσης το παραδοσιακό Τρίαθλο της Φλορίδα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Censos 2011 Cuadros Florida». INE. 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 1 Νοεμβρίου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Florida, Florida στο Wikimedia Commons
* INE map of Ciudad de Florida
* Διοίκηση του διαμερίσματος της Φλορίδα (Ισπανικά)
* turismoenuruguay (Τουρισμός στην Ουρουγουάη: Φλορίδα)
* Centro Comercial e Industrial de Florida
* Εφημερίδα El Heraldo de Florida Αρχειοθετήθηκε 2014-10-22 στο Wayback Machine.
* Florida - Viaje a Uruguay
* Bienvenido a Uruguay: Artigas Αρχειοθετήθηκε 2015-02-21 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 154802146
* LCCN: n82251282
* GND: 4093022-1
* BNF: cb15289404h (data)
* BNE: XX6281287

 |

 |
Ως γεωγραφικός όρος η **διάβαση** αναφέρεται κυριολεκτικά επί απόκρημνων οροσειρών οι οποίες έχουν μόνο ορισμένα σημεία προσπέλασης εκ τω οποίων δύνανται να διαβούν σε απέναντι σημείο πεζοί, οχήματα, αλλά και να διανοιχτούν δρόμοι ή να περάσουν σιδηροδρομικές γραμμές.

Επίσης ο όρος απαντάται και σε ποταμούς που έχουν μεγάλο πλάτος ή ορμητικό ρεύμα και που σε ορισμένα σημεία είναι δυνατή η **ζεύξη** του με γέφυρες ή με άλλα πλωτά μέσα η διαπόρθμευση.

Χαρακτηριστική η **Διάβαση της Ερυθράς** που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη, που όμως όταν συνέβη αυτό το γεγονός η Ερυθρά (τότε), ήταν λίμνη.
Ο **Φιλίπ Σιρίς Μπριντέλ** (Philippe-Sirice Bridel ή *Philippe Cyriaque Bridel*, 20 Νοεμβρίου 1757  - 20 Μαΐου 1845), γνωστός και ως Πρωθιερέας Μπριντέλ (**Doyen Bridel**), ήταν Γαλλόφωνος Ελβετός συγγραφέας, άνθρωπος των γραμμάτων, υποστηρικτής της ελβετικής λαογραφίας και δραστηριοποιήθηκε κατά την διάρκεια της ανάπτυξη της ελβετικής εθνικής ταυτότητας. Βοήθησε να φέρει κοντά τους Γαλλόφωνους και Γερμανόφωνους Ελβετούς στην λογοτεχνία, την επιστήμη και κυρίως την πολιτική. Τον απασχόλησαν θέματα λογοτεχνικά, γλωσσολογικά, φυσιογνωστικά και η Ελβετική ιστορία.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 20 Νοεμβρίου1757, στο Begnins στην περιοχή της Νιόν στο καντόνι του Βω της Ελβετίας. Υπηρέτησε ως πάστορας στη Βασιλεία, στο Σατώ ντ' Εξ (Château-d'Oex) και στο Μοντρέ. Το 1782 αρχίζει να γράφει ποιήματα παρουσιάζοντας τα "*Ελβετικά ποιήματα*" και θεωρείται ο πρώτος Βάλδιος (γαλλ. Vaudois) ποιητής, αν και η ποιητική του προσφορά δεν ήταν τόσο σημαντική. Πολύ σημαντική ήταν η εργασία του σχετικά με την ιστορία και τη γλωσσολογία της Ελβετίας, ειδικά για το γλωσσάρι της μη επίσημης διαλέκτου της γαλλόφωνης Ελβετίας ("*Glossaire du patois de la Suisse romande*"/"Glossary of the Patois of French Switzerland"), που δημοσιεύτηκε, μετά τον θάνατό του, το 1866.

Πέθανε στις 20 Μαΐου1845 στο Μοντρέ στο καντόνι του Βω της Ελβετίας.

Ο ελβετικός λογοτεχνικός πατριωτισμός που ενέπνευσε, επηρέασε τον ποιητή Juste Olivier (1807-76), ο οποίος εκτώς των άλλων, έγραψε το 1825 ένα ποίημα για τον Μάρκο Μπότσαρη.

Άλλα έργα του
-------------

* *Étrennes helvétiennes* (1783–87; "Helvetic Gifts")
* *Conservateur suisse* (1813–31; "Swiss Conservator")

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12862731r. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
2. 1 2  (Αγγλικά) *SNAC*. w60s2fkh. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. 1 2  «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Philippe-Sirice-Bridel. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. 1 2 3 4 5 6  Εγκυκλοπαίδεια "ΠΑΠΥΡΟΣ LAROUSSE BRITANNICA" 2007, τόμος 38, σελ.8, ISBN 978-960-6715-09-9.
5. 1 2 3 4 5 6 7  «Philippe-Sirice Bridel | Swiss author» (στα αγγλικά). *Encyclopedia Britannica*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-8-10.. Ανακτήθηκε στις 2017-12-28.
6. ↑  Bridel, Philippe Cyriaque· Favrat, Louis (1866). *Glossaire du patois de la Suisse romande;*. Lausanne, G. Bridel.
7. ↑  «Olivier, Juste Daniel». *1911 Encyclopædia Britannica* **Volume 20**. .


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 56738259
* LCCN: n82238621
* ISNI: 0000 0001 0904 3283
* GND: 10005823X
* SUDOC: 067046568
* BNF: cb12862731r (data)
* HDS: 011059
* MusicBrainz: 9de78757-8bfb-4f19-9b08-eb3068a71a5c

 |

 |
Το **Τουγιέν Κουάνγκ** (listen (βοήθεια·πολυμέσα) είναι πόλη στο Βιετνάμ, και είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Τουγιέν Κουάνγκ.

Ιστορία
-------

Το γαλλικό φυλάκιο στο Τουγιέν Κουάνγκ υπερασπιζόταν για τέσσερις μήνες, από δύο επιχειρήσεις της Γαλλικής Λεγεώνας των Ξένων, εναντίων των 12.000 στρατιωτών του Στρατού του Γιουνάν και τον Στρατό της Μαύρης Σημαίας (από τον Αύγουστο του 1884 έως τον Απρίλιο του 1885). Η Πολιορκία του Τουγιέν Κουάνγκ θυμάται ως ένα από τα πιο γνωστά κατορθώματα της Λεγεώνας, και τιμάται στον πρώτο στίχο του "Le Boudin", το οποίο είναι το κύριο εμβατήριο της Λεγεώνας. 

Κατά τη διάρκεια του γαλλικού προτεκτοράτου, το Τουγιέν Κουάνγκ υπηρέτησε ως φυλάκιο. Κατά τη διάρκεια της Λαϊκής Δημοκρατίας του Βιετνάμ οι Βιέτ Μινχ έκαναν την παράδοση των Λεγεωνάριων στο μνημείο της Μάχης του Τουγιέν Κουάνγκ στον Πρώτο Πόλεμο της Ινδοκίνας (1946-54).

Διοικητικές διαιρέσεις
----------------------

Τα φουόνγκ στα οποία χωρίζεται η πόλη είναι τα εξής: Χουνγκ Ταν, Νονγκ Τιέν, Ι Λα, Μινχ Ξουάν, Φαν Τιέτ, Ταν Κουάνγκ, Ταν Χα. Η πόλη χωρίζεται στις ακόλουθες κοινότητες  Τρανγκ Ντα, Αν Τουόνγκ, Λουόνγκ Βουόνγκ, Αν Χανγκ, Τάι Λονγκ, Ντόι Καν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Spencer Tucker *Vietnam* 1999 - Page 34 "Militarily Tuyên Quang was of dubious importance, but politically it could be immense and the Chinese regulars and Black Flags who invested that place in December 1884 probably saw it as an opportunity to inflict a great psychological defeat .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Tuyen Quang City στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 125553826
* LCCN: n85137265
* SUDOC: 259426830

 |

 |
Για τον αθλητή του 3ου αιώνα π.Χ. δείτε: Φιλίνος ο Κώος (αθλητής).  

Ο **Φιλίνος ο Κώος** (3ος αιώνας π.Χ.) ήταν Έλληνας ιατρός από την Κω. Θεωρείται ο ιδρυτής της Εμπειρικής σχολής μαζί με τον μεταγενέστερο του Σεραπίωνα τον Αλεξανδρινό, και ο ίδιος ήταν μαθητής του Ηρόφιλου καθώς και σύγχρονος του ιατρού Βακχείου του Ταναγραίου. Έγραψε μια πραγματεία σχετικά με ένα μέρος της συλλογής των γραπτών του Ιπποκράτη το οποίο αντιτίθονταν στον Βάκχειο. καθώς και μια μελέτη σχετικά με την βοτανική, ωστόσο δεν διασώζονται κανένα από τα έργα του. Το έργο του σχετικά με την βοτανική, πιθανώς είναι το ίδιο έργο στο οποίο γίνονται αναφορές από τους Αθήναιο, Πλίνιο τον Πρεσβύτερο , και Ανδρόμαχο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Pseudo-Galen, *Introd.*, c. 4, vol. xiv.
2. ↑  Erotianus, *Lex. Hippocr.* in v. *Amben*
3. ↑  Athenaeus, xv. p. 681, 682
4. ↑  Athenaeus, xv. 28. p. 681, 682
5. ↑  Pliny, *H. N.* xx. 91, and Index to books xx. and xxi.
6. ↑  Andromachus, ap Galen, *De Compos. Medicam. sec. Loc.*, vii. 6, *De Compos. Medicam. sec. Gen.* v. 13, vol. xiii.

Πηγές
-----

* *Phil'inus (3)* - A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology / William Smith, Ed.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 10236600
* GND: 102402655

 |

 |