recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Σοφοκλής Σεμερτζής** είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1962 μέχρι το 1973.

Καριέρα
-------

Ο Σεμερτζής ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα της Χαλκηδόνας Θεσσαλονίκης και το 1962 υπέγραψε στον Άρη, όντας από τις βασικές επιλογές των προπονητών Έττορε Τρεβιζάν και Μπέλα Πάλφι. Ο Άρης παρέμεινε στην πρώτη κατηγορία μετά από αγώνες μπαράζ, αλλά ο Σεμερτζής περιορίστηκε σε ρόλο αναπληρωματικού την επόμενη σεζόν, αφού πραγματοποίησε την στρατιωτική του θητεία.

Επέστρεψε σε θέση βασικού στον δεύτερο γύρο της σεζόν 1964-65, αγωνιζόμενος σε έντεκα παιχνίδια. Ο Άρης κέρδισε για δεύτερη συνεχή χρονιά την συμμετοχή σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις και ο Σεμερτζής συμμετείχε στους δύο αγώνες με την Κολωνία, όπου οι "κίτρινοι" πέτυχαν την πρώτη τους ευρωπαϊκή νίκη στο Καυτατζόγλειο. Μέχρι αυτό το σημείο της καριέρας του έπαιζε σε θέση μέσου, αλλά μετά την επιβλητική του εμφάνιση απέναντι στον Γιώργο Κούδα στη νίκη του Άρη με 5-1 κατά του ΠΑΟΚ στις 27 Φεβρουαρίου 1966 καθιερώθηκε σε θέση κεντρικού αμυντικού, δίπλα στον Άγγελο Σπυρίδων.

Η μεγαλύτερη του επιτυχία με την ομάδα του Άρη ήλθε το 1970, όταν κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδος. Οι "κίτρινοι απέκλεισαν κατά σειρά την Πάτρα, τον Παναθηναϊκό, την Καλλιθέα και τον Ολυμπιακό, πριν κερδίσουν με 1-0 τον ΠΑΟΚ στον τελικό.

Ο Σεμερτζής παρέμεινε στους "κίτρινους" ως το 1973, όταν ο προπονητής Μπράνκο Στάνκοβιτς αποφάσισε να τον αποδεσμεύσει στο πλαίσιο της ανανέωσης της ομάδας κατά τα μέσα της δεκαετίας του '70.

Στατιστικά
----------

| Διοργάνωση | Αγώνες | Γκολ |
| --- | --- | --- |
| Α' Εθνική | 193 | 4 |
| Αγώνες κατάταξης | 3 | - |
| Κύπελλο Ελλάδας | 25 | 1 |
| Ευρωπαϊκοί αγώνες | 5 | - |
| Βαλκανικό Κύπελλο | 4 | - |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Greece - Final Tables 1959-1999 - RSSSF
2. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 27/10/1965, Σελίδα: 7
3. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 1/3/1966, Σελίδα: 5
4. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 30/6/1970, Σελίδα: 9

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Βασίλης [άγνωστο επίθετο], *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
* Sofoklis Semertzis - Player profile | Transfermarkt
Ο **Τράβις Γουίλιγχαμ** (αγγλικά:Travis Willingham) είναι Αμερικανός ηθοποιός φωνής.

Πρώιμη Ζωή
----------

Ο Γουίλιγχαμ γεννήθηκε στις 3 Αυγούστου το 1981 στο Ντάλλας. Άρχισε να ενδιαφέρεται για την υποκριτική από την πέμπτη και έκτη δημοτικού, μετακόμισε από το ιδιωτικό σχολείο στο J.R. Long Middle School.Αποφοίτησε από το γυμνάσιο Woodrow Wilson High School. Σπούδασε στο Χριστιανικό Πανεπιστήμιο του Τέξας. Στις αρχές της δεκαετίας του 2000 μετακόμισε στο Λος Άντζελες για να ασχοληθεί με την καριέρα του ηθοποιού.

Καριέρα
-------

Έγινε γνωστός στη μεταγλώττιση από τον ρόλο του Ρόι Μάστανγκ από την σειρά Fullmetal Alchemist του 2003.Ο Γουίλιγχαμ επανέλαβε το ρόλο του Ρόι Μάστανγκ για τη σειρά Fullmetal Alchemist Brotherhood του 2009.Άλλοι επίσης χαρακτηριστικοί του ρόλοι είναι ο Γιου Κάντα από το D Gray Man,ο Πόρτογκας Ντι Έις από το One Piece από τη μεταγλώττιση της Funnimation,ο Τακάσι Μορίνοζουκα από τη σειρά Ouran High School Host Club.

Πέρα από τα άνιμε έχει δώσει και τη φωνή του στον Θορ σε αρκετά από τα πρότζεκτ της Μάρβελ. Επιπλέον έχει δώσει την φωνή του στον βασιλιά Ρόλαντ τον 2ο από την σειρά του Dinsey Junior Σοφία η πριγκίπισσα.

Από το 2010 μέχρι και το 2018 έδωσε τη φωνή του στον Νάκλς στο ο Σόνικ ο σκαντζόχοιρος η σειρά.

Προσωπική ζωή
-------------

Ο Γουίλιγχαμ έχει έναν αδελφό, τον Κάρσον. Ο Γουίλιγχαμ είναι παντρεμένος με την επίσης ηθοποιό, την Λόρα Μπέιλι. Παντρεύτηκαν στις 25 Σεμπτεμβρίου του 2011 στους κήπους Maravilla στο Camarillo. Μένουν μαζί στο Λος Άντζελες κι έχουν έναν γιο.

Ο Γουίλιγχαμ είναι δια βίου θαυμαστής των Dallas Cowboys. Έχει επίσης συμμετέχει κι σε μερικά τρίαθλα.

Φιλμογραφία
-----------

* Dragon Ball Z (2001–03)
* Yu Yu Hakusho:Ghost Files (2002–06)
* Mermaid Forest (2005)
* One Piece (2007–10,2014–16)
* Naruto (2008–09)
* Code Geass:Lelouch of Rebelion (2008–09)
* Ouran High School Host Club (2008–09)
* D.Gray - Man (2009)
* Bleach (2009-14)
* Naruto Shippuden (2009-19)
* Soul Eater (2010)
* Fullmetal Alchemist:Brotherhood (2010-12)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
2. 1 2  www.whosdatedwho.com/dating/travis-willingham.
3. ↑  https://disney.fandom.com/wiki/Travis\_Willingham.
4. ↑  https://souleater.fandom.com/wiki/Travis\_Willingham.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 39145971607132332872
* GND: 1094922781

 |

 |
Ο **Ραφαήλ Πυλαρινός** (Αθήνα, 1962) είναι Έλληνας διευθυντής ορχήστρας και συνθέτης/ενορχηστρωτής. Άρχισε τις σπουδές του στο πιάνο και το τρομπόνι και συνέχισε με το τραγούδι και τα Ανώτερα Θεωρητικά, αποκτώντας όλα τα Πτυχία των Ανωτέρων Θεωρητικών, καθώς και τα Διπλώματα Σύνθεσης, Μονωδίας και Τρομπονιού. 

Τελειοποίησε τις μουσικές του γνώσεις στην Ιταλία σπουδάζοντας Διεύθυνση Ορχήστρας στη Μουσική Ακαδημία της Santa Cecilia της Ρώμης και την Ακαδημία της Πεσκάρα και ολοκλήρωσε τα μεταπτυχιακά του διευθύνοντας τη Συμφωνική Ορχήστρα της Santa Cecilia στα Master Class τελειοποίησης που οργανώνει η Ακαδημία. 

Σπούδασε δίπλα στους Bruno Aprea, Danielle Gatti και Donato Renzetti.

Από το 1990 αρχίζει την επαγγελματική του σταδιοδρομία ως μαέστρος, διευθύνοντας ορχήστρες όπως η Συμφωνική Ορχήστρα της Santa Cecilia της Ρώμης, η Συμφωνική Ορχήστρα του Φεστιβάλ Ferentino της Ιταλίας, η Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ, η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών [Κ.Ο.Α] ,η Κρατική Ορχήστρα Κύπρου [Κ.Ο.Κ] , η Συμφωνική Ορχήστρα Νέων Πειραιά «Δ. Μητρόπουλος», όπου είναι Καλλιτεχνικός Διευθυντής από το 1998, η Φιλαρμονική Ορχήστρα του Brasov της Ρουμανίας, η Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της Ε.Ρ.Τ , η Ορχήστρα Φιλαρμονια Αθηνών, η «Orchestra Internazionale D’Italia», η Οrchestra Sinfonica Internazionale Giovanile «Fedele Fenaroli», η Camerata Strumentale dell’Universita di Salerno «Danilo Rossi» κ.α.

Έχει εμφανισθεί στο Auditorium της Ρώμης, στο Ηρώδειο στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών, στην Εθνική Λυρική Σκηνή, στο Παλλάς, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών,σε θέατρα της Κύπρου, στο "Theatro di V.B. di Ascoli" ,στο Φεστιβάλ του «Lanciano» κ άλλού.

Από τον Αύγουστο του 2019, είναι Αναπληρωτής Καλλιτεχνικός - Εκτελεστικός Διευθυντής του Πολιτιστικού Κέντρου Ηρακλείου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  www.ianos.gr/persons/view/detail/persons/pilarinos-rafail-0432760. Ανακτήθηκε στις 9  Μαΐου 2022.
2. ↑  www.imerazante.gr/2013/06/21/66864. Ανακτήθηκε στις 27  Φεβρουαρίου 2022.
Ο **Σπύρος Λιναρδάτος** (1923, Ληξούρι - 15 Οκτωβρίου 2004, Αθήνα) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, μεταφραστής, ιστορικός συγγραφέας, αντιστασιακός και πολιτικός. Συνέγραψε πολλά έργα ιστορικού περιεχομένου, ενώ μετέφρασε στα ελληνικά, πονήματα γνωστών δημιουργών.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Λιναρδάτος υπήρξε κομμουνιστής από νεαρή ηλικία, μέλος της ΟΚΝΕ και της ΕΠΟΝ κατά τη διάρκεια της κατοχής, με σημαντική δράση. Το 1942 ήταν ο πρώτος φοιτητής που οι κατοχικές αρχές εκτόπισαν στη Χαλκίδα. Απόφοιτος της Νομικής Σχολής Αθηνών, μετά την Απελευθέρωση ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία. Από το 1946 ξεκίνησε να αρθρογραφεί, μεταξύ άλλων, στις εφημερίδες *Ριζοσπάστης*, *Αυγή*, *Ελληνική Ημέρα*, κ.α.

Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου, ο Λιναρδάτος συνελήφθη για τη δράση του στην κατοχή και εξορίσθηκε στην Ικαρία, στον Άη Στράτη και στη Μακρόνησο, από το 1948 έως το 1952. Από το 1961 έως το 1968 διετέλεσε αναπληρωματικό μέλος της Κ.Ε. του ΚΚΕ, ενώ προηγουμένως (από το 1956) ήταν μέλος της διοικούσας επιτροπής της ΕΔΑ. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας εξορίστηκε εκ νέου, στη Γιούρα και στη Λέρο. Μετά τη Μεταπολίτευση τάχθηκε στο πλευρό του Ηλία Ηλιού.

Από το 1974 έως το 1991, ο Λιναρδάτος εργάστηκε στη εφημερίδα *Το Βήμα*. Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 81 ετών, κηδεύτηκε τη Δευτέρα 18 Οκτωβρίου 2004 και ενταφιάστηκε στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.

Συγγραφικό έργο
---------------

Συνέγραψε, μεταξύ άλλων, τα βιβλία «*Πως φτάσαμε στην 4η Αυγούστου*» («Θεμέλιο», 1965), «*Από τον Εμφύλιο στη Χούντα*» (1978 - 1986, «Παπαζήσης», 5τομο), «*Η Κύπρος έως την Ανεξαρτησία*» (στο πλαίσιο συλλογικού έργου, «Gutenberg», 1972), «*Ο Πόλεμος του 1940-'41 και η Μάχη της Κρήτης*» («Προσκήνιο», 1995), «*Πολιτικοί και Πολιτική*» («Προσκήνιο», 1999), «*Η 4η Αυγούστου*» («Θεμέλιο», 1966), «*Ο Ιωάννης Μεταξάς και οι Μεγάλες Δυνάμεις (1936-1940)*» («Προσκήνιο», 1994). Εξέδωσε τις ακόλουθες μεταφράσεις: «*Η Ζωή του Σαρλώ*» (1954), Έμιλ Λούντβιχ, «*Τρεις Τιτάνες: Μιχαήλ Άγγελος, Ρέμπραντ, Μπετόβεν*» («Γκοβόστης», 1955), Στέφαν Τσβάιχ, «*Ο Φόβος*» («Γκοβόστης», 1955) και «*Μικρή, Πολιτική Εγκυκλοπαίδεια*» (Εκδόσεις '70, 1970). Επίσης, συνεργάστηκε με τα περιοδικά *Αντί*, *Ταχυδρόμος*, *Οικονομικός Ταχυδρόμος*, κ.α.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Faceted Application of Subject Terminology*. 161677. Ανακτήθηκε στις 7  Μαΐου 2020.
2. ↑  «Πέθανε ο Σπύρος Λιναρδάτος».
3. ↑  *Czech National Authority Database*. mub2018990964. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.
4. 1 2  *Czech National Authority Database*. mub2018990964. Ανακτήθηκε στις 18  Δεκεμβρίου 2022.
5. ↑  "Πέθανε ο Σπύρος Λιναρδάτος" Ανακτήθηκε στις 4/10/2021
6. ↑  Ε.Σ.Η.Ε.Α.: "Πέθανε ο Σπύρος Λιναρδάτος" Ανακτήθηκε στις 4/10/2021
7. ↑  "Σπύρος Ν. Λιναρδάτος" Ανακτήθηκε στις 4/10/2021

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 67897934
* **ΕΒΕ**: 22920
* LCCN: n85120934
* ISNI: 0000 0000 6367 6623
* GND: 1047828758
* SUDOC: 144701782
* BNF: cb170178932 (data)
* NLA: 35828786
* NKC: mub2018990964

 |

 |
Το **Ραϊμπένσε** (Βεγγαλικά: রায়বেঁশে‎), εναλλακτικά, **Ραϊμπέσε** (Βεγγαλικά: রায়বেশে‎), είναι είδος Ινδικού λαϊκού πολεμικού χορού που εκτελείται από τους άνδρες μόνο. Αυτό το είδος χορού ήταν κάποτε πολύ δημοφιλές στην Δυτική Βεγγάλη. Επί του παρόντος, εκτελούνται ως επί το πλείστον στις επαρχίες Μπιρμπούμ, Μπαρντχαμάν και Μουρσινταμπάντ.

Χορός
-----

Παραδοσιακά, ο χορός αυτός συνεπάγεται με έντονες κινήσεις του σώματος, μαζί με τα ακροβατικά του *ραϊμπάνς* (ένα μακρύ ραβδί από μπαμπού), από το οποίο παίρνει το όνομά του. Κατά τη διάρκεια της παράστασης, οι ερμηνευτές εφαρμόζουν τις ενέργειες του σχεδιάσματος ενός τόξου, ρίχνοντας το δόρυ και κουνώντας το σπαθί. Οι εκτελεστές φορούν ένα βραχιόλι από ορείχαλκο (νουπούρ) στο δεξί αστράγαλο. Αυτός ο χορός συνοδεύεται από ντολ (τύμπανα) και *Κάνσι*. Αυτός ο χορός παραδοσιακά εκτελούνταν από τη κοινότητα των Μπάγκντι, οι οποίοι εργάζονταν ως  Bagdi κοινότητας, ο οποίος εργάζονταν ως  σωματοφύλακες των ιδιοκτητών στη μεσαιωνική Βεγγάλης.

Δείτε επίσης
------------

* Γκουρουσαντάι Ντουτ
* Κίνημα Μπρατατσάρι

Παραπομπές
----------

1. ↑  Gupta, Shobhna (2002). *Dances of India*. New Delhi: Har-Anand Publications. σελ. 71. ISBN 81-241-0866-8.
2. ↑  Devi, Ragini (2002). *Dance Dialects of India*. Delhi: Motilal Banarsidass. σελ. 195. ISBN 81-208-0674-3.
3. ↑  «Raibenshe (Bengal)». India Heritage website. Ανακτήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 2011.
Συντεταγμένες: 38°48′10.800″N 22°39′24.840″E﻿ / ﻿38.80300000°N 22.65690000°E﻿ / 38.80300000; 22.65690000

Η **Σκάρφη,** ή **Σκάρφεια**, ήταν μια πόλη των Επικνημίδιων Λοκρών, που αναφέρεται από τον Όμηρο στο Νεών κατάλογο της Ιλιάδας. Σύμφωνα με τον Στράβωνα ήταν 10 στάδια από τη θάλασσα, 30 στάδια από το Θρόνιον και λίγο λιγότερο από κάποιο άλλο μέρος του οποίου το όνομα έχει χαθεί, πιθανότατα τη Νίκαια. Επιπλέον, αναφέρθηκε ότι ο Σκάρφη κατείχε την επικράτεια των Αυγείων, η οποία είχε εξαφανιστεί στην εποχή του. Από τον Παυσανία παρουσιάζεται ότι βρισκόταν στον απευθείας δρόμο Ελάτειας προς Θερμοπύλες από το Θρόνιον, και ομοίως από τον Τίτο Λίβιο, ο οποίος αναφέρει ότι ο Λούκιος Κουίνκτιος Φλαμινίνος βάδισε προς την Ελάτεια από το Θρόνιον και τη Σκάρφη προς την Ηράκλεια Τραχινία. Ήταν επίσης ο τόπος της Μάχης της Σκάρφης το 146 π.Χ. Η Σκάρφη λέγεται από τον Στράβωνα ότι καταστράφηκε από πλημμύρα της θάλασσας (τσουνάμι) που προκλήθηκε από σεισμό το 426 π.Χ. αλλά πρέπει να ξαναχτίστηκε εκ των υστέρων, όπως αναφέρεται από μεταγενέστερους συγγραφείς μέχρι την ύστερη περίοδο, συμπεριλαμβανομένων των Πλίνιου του Πρεσβύτερο, Κλαύδιου Πτολεμαίου, Ιεροκλή, Στέφανου του Βυζάντιου και Γεωγράφου της Ραβέννας. Η Σκάρφη αναφέρεται επίσης από τους Λυκόφρων, Αππιανό και Παυσανία.

Ήταν, μαζί με το Θρόνιον, μια από τις μοναδικές πόλεις της Επικνημίδιας Λοκρίδας που έκοψε νομίσματα.

Η τοποθεσία της αρχαίας πόλης προσδιορίζεται διστακτικά κοντά στον Μώλο Φθιώτιδας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Στράβων. «Γεωγραφικά». *Γεωγραφικά*. **9.4.4-5**.  Οι αριθμοί των σελίδων αναφέρονται σε εκείνους της έκδοσης του Ισαάκ Καζομπόν.
2. 1 2  (Αρχαία Ελληνικά) Στέφανος ο Βυζάντιος. «*Εθνικά*». Εθνικά. ***s.v.***.
3. ↑
4. ↑  Παυσανίας. «*Ελλάδος περιήγησις*». Ελλάδος περιήγησις. **8.15.3**. .
5. ↑  Λίβιος. «Ab Urbe Condita Libri (Ιστορία της Ρώμης)». *Ab Urbe Condita Libri (Ιστορία της Ρώμης)*. **33.3**.
6. ↑  according to the United States National Geophysical Data Center
7. ↑  Πλίνιος. «Φυσική Ιστορία». *Φυσική Ιστορία*. **4.7.12**.
8. ↑  (Αρχαία Ελληνικά) Πτολεμαίος. «Γεωγραφική Υφήγησις». *Γεωγραφική Υφήγησις*. **3.15.11**.
9. ↑  Geog. Rav. 4.10.
10. ↑  Lycophr. 1147
11. ↑  App.Syr. *19*
12. ↑  Παυσανίας. «*Ελλάδος περιήγησις*». Ελλάδος περιήγησις. **2.29.3**. . 
, 10.1.2.
13. ↑  (Αγγλικά) Talbert, Richard, επιμ. (2000). *Barrington Atlas of the Greek and Roman World*. Princeton University Press. σελ. 55, καθώς και συνοδευτικές σημειώσεις καταλόγου.
14. ↑  (Αγγλικά) Lund University. «Digital Atlas of the Roman Empire». *Digital Atlas of the Roman Empire*. .
Ο **Τούσιας Μπότσαρης** (1750 - 1792) ήταν Έλληνας οπλαρχηγός. Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γιώργη Μπότσαρη της σπουδαίας σουλιώτικης φάρας των Μποτσαραίων.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1750 στο Σούλι. Νεότατος ακόμη μετέβη επικεφαλής αντιπροσωπείας οπλαρχηγών στην Αγία Πετρούπολη, στην Αυτοκράτειρα Αικατερίνη Β΄ της Ρωσίας, από την οποία και έλαβε πολλά δώρα, μεταξύ των οποίων και την περίφημη σημαία που χρησιμοποιήθηκε ως μπαϊράκι από τους Μποτσαραίους καθ' όλο τον Αγώνα μέχρι το τέλος της Επανάστασης του 1821 , ονομάζοντάς τον επίσης ταγματάρχη του ρωσικού στρατού. 

Ο Τούσιας διέπρεψε στη συνέχεια στους αγώνες κατά του Αλή Πασά, κυρίως την περίοδο 1789-1797. Ειδικότερα όμως στη δεύτερη εκστρατεία του Αλή Πασά κατά των Σουλιωτών το 1792, φόνευσε σε μονομαχία τον διαβόητο αρχηγό των Λιάπηδων, Μουσλή Γκιολέκα ή Γκιουλέκα, που διηύθυνε την οθωμανική στρατιά.

Από την αρχή όμως ο Τούσιας, όταν ανέλαβε αρχηγός της φάρας μετά την παραίτηση του πατέρα του, παρέσυρε, από φιλοτιμία και μόνο, την οικογένειά του σε θηριώδη πάλη με τη φάρα των Τζαπαραίων, Τουρκαλβανών αγάδων της περιοχής, όπου σε μια συμπλοκή, το 1792, φονεύτηκε. Δύο μήνες μετά το θάνατό του γεννήθηκε ο γιος του, που προς τιμή του πατέρα έλαβε το ίδιο όνομα, Τούσιας.

Την αρχηγία της φάρας των Μποτσαραίων μετά το χαμό του Τούσια ανέλαβε ο δευτερότοκος γιος του Γιώργη Μπότσαρη κι αδελφός του Τούσια, Κίτσος Μπότσαρης, αν και ζούσε ακόμα ο πατέρας του.

Πηγές
-----

* «Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια» τομ. ΙΖ΄, σελ. 716.
* «Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου», τομ. 14ος, σελ. 33.
Η **Ραχήλ** υπήρξε πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης, κόρη του Λάβαν, μικρότερη αδελφή της Λείας και δεύτερη σύζυγος του Πατριάρχη Ιακώβ.

Βιογραφία
---------

Ο Ιακώβ που μετά την απάτη σε βάρος του αδελφού του Ησαύ ζούσε εθελοντικά εξόριστος στον θείο του τον Λάβαν, ζήτησε μετά από επτά χρόνια υπηρεσίας τη Ραχήλ για γυναίκα του. Ο Λάβαν επειδή ήταν σύμφωνα με το νόμο υποχρεωμένος να παντρέψει πρώτα την Λεία που ήταν μεγαλύτερη, έκανε το εξής κόλπο. Υποσχέθηκε τη Ραχήλ στον Ιακώβ, την νύχτα του γάμου όμως έστειλε τη Λεία στην σκηνή του. Ο Ιακώβ κοιμήθηκε με τη Λεία, την άλλη μέρα όμως κατάλαβε την απάτη. Έτσι ο Ιακώβ έμεινε μεν με τη Λεία, αποκτώντας έξι γιους τους Ρουβήν, Συμεών, Λευί, Ιούδα, Ισσάχαρ και Ζαβουλών καθώς και την Δείνα. Παραμένοντας στην υπηρεσία του θείου του άλλα επτά χρόνια, ζήτησε από τον θείο του και πήρε και τη Ραχήλ για γυναίκα,εχοντας και την Λεία. Όμως η Ραχήλ ήταν στείρα και στενοχωριόταν πολύ. Σύμφωνα με τους νόμους της εποχής, η Ραχήλ έστειλε στον Ιακώβ την υπηρέτριά της την Βαλλά που ήταν και ετεροθαλής αδερφή της, από την οποία ο Ιακώβ απέκτησε δύο ακόμα γιους, Δαν και Νεφθαλί. Μετά από πολλά χρόνια η Ραχήλ έμεινε τελικά έγκυος και γέννησε δυο τελευταίους γιους του Ιακώβ, τον Ιωσήφ και τον Βενιαμίν, που έγιναν τα αγαπητά παιδιά του.

Η Ραχήλ πέθανε στον τελευταίο τοκετό.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* feministische Auslegung von Freema Gottlieb
* bibel-online.net/1. Buch Moses Kapitel 1-50 Αρχειοθετήθηκε 2009-03-31 στο Wayback Machine.
* bibel-online.net/DER PROPHET JEREMIA/Kapitel 31 Αρχειοθετήθηκε 2009-02-23 στο Wayback Machine.
* S.C. Puissant, Rachel und das Gottesvolk: ein Vergleich von Jeremia 31 mit den Genesistraditionen, Heidelberg 2006

Παραπομπές
----------

1. 1 2  timeline.biblehistory.com/event/rachel.
2. ↑  books.google.fr/books?id=mufWAgAAQBAJ&pg=PA53&lpg=PA53&dq=leah+bible+occupation&source=bl&ots=b3D1LEV\_Pr&sig=ACfU3U1MY3drXZ-s9ZWq2no4tby0cnEhkQ&hl=fr&sa=X&ved=2ahUKEwiknNLouLP5AhVN0IUKHfBZAQ4Q6AF6BAgoEAM#v=onepage&q=leah%20bible%20occupation&f=false.
3. ↑  «Genesis» (Εβραϊκά της Βίβλου)
4. ↑  «Genesis» (Εβραϊκά της Βίβλου)
5. ↑  «Genesis» (Εβραϊκά της Βίβλου)
6. ↑  «Genesis» (Εβραϊκά της Βίβλου)
7. ↑  «סֵפֶר הַיָּשָׁר» (Εβραϊκά) 1552.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 16251571
* LCCN: n86093832
* GND: 118836889

 |

 |
Αθλήτρια σκέλετον σε δράση
Το **σκέλετον** είναι χειμερινό άθλημα στο οποίο ένα άτομο επιβαίνει σε ένα μικρό έλκηθρο, γνωστό ως αγωνιστικό έλκηθρο σκέλετον (skeleton bobsleigh), σε έδαφος με πάγο, ενώ βρίσκεται ξαπλωμένο (μπρούμητα). Σε αντίθεση με άλλα συρόμενα αθλήματα όπως το αγωνιστικό έλκηθρο και το λουτζ, ο αγώνας περιλαμβάνει πάντα μονούς αναβάτες. Όπως και το αγωνιστικό έλκηθρο, αλλά σε αντίθεση με το λουτζ, ο αγώνας ξεκινά με τον αθλητή να παίνρει φόρα από την αρχική πύλη στην κορυφή της πορείας. Το άθλημα (και το έλκηθρο) πήρε την ονομασία του από την οστεώδη εμφάνιση του έλκηθρου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Skeleton sledding Encyclopædia Britannica, 2013-07-23.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σκέλετον** |

* Federation Internationale de Bobsleigh et de Toboganning (FIBT) World governing body.
Το έκθεμα αυτό είναι πλαστικό (όχι γλυπτό) από τερακότα βοιωτικού εργαστηρίου. Ανήκε στην συλλογή Λεμπ που δωρίστηκε στην Κρατική αρχαιολογική συλλογή Μονάχου και εκτίθεται εκεί.

Περιγραφή
---------

Είναι κατασκευασμένο από ερυθρό πηλό και παριστάνει κυνηγετική σκηνή. Ένας σκύλος κρατάει στο στόμα το θήραμα που έπιασε, ίσως ένα λαγουδάκι. Στέκει ζωηρός, με τεντωμένο σώμα και κοντή ουρά. Τα αυτιά είναι προσανατολισμένα μπροστά. Η όλη σύνθεση είναι φυσική και γεμάτη κομψότητα.

Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση
--------------------------------

Πρόκειται για τερακότα. Προφανώς συνδέεται θεματικά με την θηλάζουσα σκύλα, και υποτίθεται ότι είναι το αρσενικό που φέρνει την τροφή στη φωλιά. Εικάζεται ότι ήταν παιχνιδάκι για την ψυχαγωγία των παιδιών.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

* Τζέιμς Λεμπ (1867-1933), Γιοχάνες Ζίβεκινγκ (1869-1942) (1916). *Die Terrakotten der Sammlung Loeb, Band 1*. München: A. Buchholz. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2011.
Συντεταγμένες: 39°34′0″N 16°38′0″E﻿ / ﻿39.56667°N 16.63333°E﻿ / 39.56667; 16.63333

Το **Ροσάνο** είναι προάστιο του μεγάλου Δήμου Κοριλιάνο Ροσάνο της Ιταλικής επαρχίας της Κοζέντσα, στην Ιταλική Περιφέρεια Καλαβρία στην νότια Ιταλία. Η πόλη βρίσκεται σε απόσταση περίπου τρία χιλιόμετρα από τον κόλπο του Τάραντα και φημίζεται για τα λατομεία της από Μάρμαρο και Αλάβαστρο. Είναι έδρα Καθολικής αρχιεπισκοπής και φημίζεται για τον Καθεδρικό ναό και το κάστρο της, στο Ροσάνo γεννήθηκαν δύο πάπες και ο Όσιος Νείλος, ο εκ Καλαβρίας.

Μεσαίωνας
---------

Το αυθεντικό όνομα της πόλης στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία ήταν *"Ροσιάνουμ"*. Ο αυτοκράτορας Αδριανός τον 2ο αιώνα μ.Χ. έκτισε ένα λιμάνι που φιλοξενούσε 200 πλοία. Αναφέρεται στο *"Ημερολόγιο του Αντωνίνου"* σαν ισχυρό κάστρο στην Καλαβρία, δεν μπόρεσαν να το κατακτήσουν ούτε ο βασιλιάς των Γότθων Αλάριχος Α΄ ούτε ο Τωτίλας. Οι κάτοικοι του Ροσάνο προσέγγισαν την Βυζαντινή αυτοκρατορία χάρη στην σημαντική θέση τους, τα *"Ευαγγέλια του Ροσάνο"* που γράφτηκαν την ίδια περίοδο ήταν ένα έργο με μεγάλη ιστορική και καλλιτεχνική αξία. O Αντίπαπας Ιωάννης ΙΣΤ΄ καταγόταν από το Ροσάνο.
Οι Σαρακηνοί απέτυχαν να κατακτήσουν την πόλη, μόνο ο Όθων Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το πήρε προσωρινά από τους Βυζαντινούς (982). Ο Ελληνικός χαρακτήρας της πόλης διατηρήθηκε μετά την κατάκτηση της από τους Νορμανδούς, τα προνόμια συνεχίστηκαν όταν κυβέρνησε το Ροσάνο ο Οίκος των Χοενστάουφεν και οι Ανδεγαυοί, αργότερα η Φεουδαρχία το έριξε σε παρακμή (1417).

Νεώτερα χρόνια
--------------

Το Ροσάνο κυβέρνησαν στην συνέχεια ο Οίκος των Σφόρτσα και ο Σιγισμούνδος Α΄ της Πολωνίας, ενώθηκε με το Βασίλειο της Νεαπόλεως από τον Φίλιππο Β΄ της Ισπανίας χάρη σε μία αμφιλεγόμενη διαθήκη της βασίλισσας της Πολωνίας Μπόνα Σφόρτσα. Με την Ισαβέλλα της Νάπολης έγινε μεγάλο λογοτεχνικό κέντρο αλλά με τους Σπανιάρδους έπεσε σε παρακμή.
Το Στέμμα της Νεαπόλεως πούλησε την ηγεμονία του Ροσάνο στην οικογένεια από την Φλωρεντία Αλντομπραντίνι (1612), η ηγεμονία πέρασε στην συνέχεια στην διάσημη οικογένεια Μποργκέζε (1637 - 1806). Ενώθηκε με την Παρθενόπεια Δημοκρατία (1799) αλλά μετά την Ιταλική ενοποίηση έπεσε σε παρακμή και ο πληθυσμός της πόλης μετανάστευσε. Στο Ροσάνο γεννήθηκαν ο Πάπας Ιωάννης Ζ΄, ο Αντίπαπας Ιωάννης ΙΣΤ΄, ο Άγιος Βαρθολομαίος ο Νεώτερος και ο Άγιος Νείλος ο Νεώτερος, τα *"Απομνημονεύματα"* του τελευταίου αποτελούν βασική πηγή πληροφοριών για την νότια Ιταλία τον 10ο αιώνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Superficie di Comuni Province e Regioni italiane al 9 ottobre 2011». Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ιταλίας. Ανακτήθηκε στις 16  Μαρτίου 2019.
2. ↑  «Popolazione Residente al 1° Gennaio 2018». Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ιταλίας. Ανακτήθηκε στις 16  Μαρτίου 2019.
3. ↑  www.poste.it.
4. ↑  Duckett, Eleanor Shipley (1988). Death and Life in the Tenth Century. University of Michigan Press. σ. 124

Πηγές
-----

* Duckett, Eleanor Shipley (1988). Death and Life in the Tenth Century. University of Michigan Press.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 293978973

 |

 |
Ο **Σλάβεν Τσούπκοβιτς**, γεννημένος στις 23 Ιουνίου 1988 στο Κράλιεβο, είναι Σέρβος καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στην ομάδα του Άρη, ενώ στο παρελθόν έχει αγωνιστεί και στα Τρίκαλα.

Καριέρα
-------

Ο Τσούπκοβιτς ξεκίνησε την καριέρα του το 2005 από την Μάσινατς Κράλιεβο, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2010, πριν μετακινηθεί στην Νάπρεντακ Κρούσεβατς. Το 2007, κατέκτησε το παγκόσμιο πρωτάθλημα νέων με την εθνική ομάδα της Σερβίας. Στην συγκεκριμένη ομάδα αγωνίστηκε για δύο χρόνια, πετυχαίνοντας, στο δεύτερο εξ αυτών, 16,5 πόντους και 7,6 ριμπάουντ κατά μέσο όρο.

Την σεζόν 2012-13, έπαιξε για την πολωνική Ρόζα Ράντομ, έχοντας μέσους όρους 7 πόντων και 2,5 ριμπάουντ. Την επόμενη χρονιά, αγωνίστηκε για την Σλόγκα Κράλιεβο, πριν κλείσει την σεζόν στην ομάδα Κοζούβ της Γευγελής, με 14,7 πόντους και 6 ριμπάουντ σε κάθε αγώνα.

Το 2014-15, μεταγράφηκε στα Τρίκαλα, με τα οποία κατέκτησε την δωδέκατη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος. Σε 26 αγώνες της κανονικής περιόδου, είχε μέσο όρο 12,4 πόντων και 5,4 ριμπάουντ, με ατομικό του ρεκόρ τους 24 πόντους στην εντός έδρας ήττα με 87-94 από τον Κολοσσό Ρόδου, στις 28 Μαρτίου 2015.

Στις 30 Ιουλίου του ίδιου έτους, ο Άρης Θεσσαλονίκης ανακοίνωσε την απόκτηση του Τσούπκοβιτς, ο οποίος αποτέλεσε τον πέμπτο Σέρβο αθλητή στην ιστορία του συλλόγου.

Το καλοκαίρι του 2016 ο Γ.Σ. Κύμης ανακοίνωσε την απόκτηση του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  SP U19: Srbija šampion sveta!
2. ↑  Τρίκαλα - Κολοσσός Ρόδου 87-94 - Σκρατς Basket League
3. ↑  Ανακοίνωσε τον Τσούπκοβιτς ο Άρης - Άρης - SPORT 24
4. ↑  Στην Κύμη ο Τσούπκοβιτς - Stin Kymi o Tsoupkovits - MyNews[*νεκρός σύνδεσμος*]

Πηγές
-----

* Στον Αρη ο Σλάβεν Τσούπκοβιτς - Ε.Σ.Α.Κ.Ε.
* Slaven Cupkovic Europe Stats | Basketball-Reference.com
* Slaven Cupkovic PF - RealGM

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Slaven Cupkovic - Eurobasket
* Slaven Cupkovic 2014/2015 - YouTube
Ο **Τράβις Φίμελ** (*Travis Fimmel*, 15 Ιουλίου 1979) είναι Αυστραλός ηθοποιός και πρώην μοντέλο. Έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό μέσω της πετυχημένης καμπάνιας του Calvin Klein, ως συμπρωταγωνιστής του Patrick Swayze στην τηλεοπτική σειρά The Beast, και μέσω του ρόλου του ως Ράγκναρ Λόθμπροκ στη σειρά του History Channel *Βίκινγκς.*

Ο Φίμελ γεννήθηκε στη Βικτόρια της Αυστραλίας, κοντά στη μικρή επαρχιακή πόλη Echuca, ανάμεσα στη Μελβούρνη και το Σίδνεϊ. Μεγάλωσε σε μια κτηνοτροφική φάρμα 550 στρεμμάτων στο Lockington. Είναι ο νεότερος από τρεις γιους, γιος της Jennie, μιας νοσοκόμας, και του Chris, ενός κτηνοτρόφου και είναι αγγλικής και γερμανικής καταγωγής. Έχοντας ως όνειρο να γίνει επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, μετακόμισε στη Μελβούρνη στα τέλη της εφηβείας του για να παίξει για το St Kilda Football Club στο AFL, αλλά βγήκε εκτός πριν να ξεκινήσει η σεζόν, επειδή έσπασε το πόδι του. Έγινε δεκτός στο RMIT για να σπουδάσει εμπορική αρχιτεκτονική και μηχανολογία, αλλά αργότερα ανέβαλε τις σπουδές του για να ταξιδέψει στο εξωτερικό.

Καριέρα ως μοντέλο
------------------

Η καριέρα του Φίμελ ως μοντέλο ξεκίνησε αρχικά όταν τον παρατήρησε ο συγκάτοικος του Matthew Anderson, ένας ανιχνευτής ταλέντων για το περίφημο πρακτορείο μοντέλων Chadwick, ενώ ο Φίμελ γυμναζόταν σε ένα γυμναστήριο στο προάστιο Hawthorn της Μελβούρνης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Czech National Authority Database*. xx0211048. Ανακτήθηκε στις 29  Ιανουαρίου 2023.
2. ↑  *Czech National Authority Database*. xx0211048. Ανακτήθηκε στις 9  Φεβρουαρίου 2023.
3. ↑  Lewis, Felicity Model Hunter, The Age Melbourne Magazine, 29 Φεβρουαρίου 2008

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 19499616
* LCCN: no2008125431
* ISNI: 0000 0000 5421 1146
* GND: 1073725804
* SUDOC: 188170030
* BNF: cb169819049 (data)
* MusicBrainz: 58c11ecc-f4b7-4852-bcbe-624eacaf006a
* NKC: xx0211048

 |

 |
Ο **σκύφος από το Άργος** με τις παραστάσεις του δεύτερου και δωδέκατου άθλου του Ηρακλή είναι αρχαιολογικό εύρημα.

Ιστορία του ευρήματος
---------------------

Βρέθηκε στην περιοχή γύρω από το αρχαίο θέατρο του Άργους. Το αξιολόγησε ο Αλεξάντερ Κόντζε στο σπίτι του τοπικού φαρμακοποιού τον Απρίλιο του 1858 και δημοσίευσε την αρχαιολογική του περιγραφή το 1858 και 1859.

Περιγραφή
---------

Είναι σκεύος ιδιαίτερα λεπτό και ελαφρύ. Στην ένωση της κοιλιάς με τον πόδα είναι διακοσμημένο με στεφάνι από μυτερά φύλλα δέντρου. Η κοιλιά είναι διακοσμημένη με κυκλική αγγειογραφία που περιέχει δύο παραστάσεις με πρωταγωνιστή τον Ηρακλή. Το χείλος του είναι διακοσμημένο με άνθη λοτού. Ο πάτος του αγγείου είναι εξωτερικά διακοσμημένος με γοργόνειο. 

### Περιγραφή των παραστάσεων

Η πρώτη σκηνή παρουσιάζει τον μύθο του δεύτερου άθλου του Ηρακλή. Στο μέσο της σκηνής αυτής βλέπουμε το τεράστιο σώμα της Ύδρας. Το ένδυμα του Ηρακλή αποτελείται από ένα είδος θώρακα. Τα μαλλιά του είναι δεμένα με κορδέλα. Επιτίθεται στην δεκακέφαλη Ύδρα από αριστερά. Κρατάει στο αριστερό χέρι μια μακρυά οδοντωτή άρπη (δρεπάνι με το οποίο ακρωτηρίασε ο Κρόνος τον Ουρανό). Ο Ιόλαος επιτίθεται στην Ύδρα από δεξιά οπλισμένος με πυρακτωμένο δαυλό, ενώ τα φίδια της Ύδρας έχουν ζώσει τα πόδια του. Ανάμεσα στα πόδια του βρίσκεται ο κάβουρας Καρκίνος. Πίσω από τον Ηρακλή εικονίζεται ένα δυσερμήνευτο άγνωστο αντικείμενο. Δύο γυναίκες παρευρίσκεται στην όλη σκηνή, η οποία τελικά ολοκληρώνεται με το άρμα και τα άλογα του Ιολάου. 

Η δεύτερη σκηνή παρουσιάζει τον δωδέκατο άθλο του Ηρακλή στο σπίτι του Άδη. Στο δεξί άκρο βλέπουμε την πύλη που παριστάνεται ως κίονας δωρικού ρυθμού, και τον φρικτό Κέρβερο που φυλάει την έξοδο. Ο Ερμής με μακρύ κηρύκειο, καπέλο, κοντό μανδύα, χλαμύδα και φτερωτά μποτάκια ακολουθεί τον Ηρακλή. Ο ήρωας εικονίζεται γυμνός με το τόξο στο δεξί και την φαρέτρα του στον ώμο. Κρατάει λίθο στο αριστερό χέρι έτοιμος να την εκσφενδονίσει προς τον πωγωνοφόρο Άδη. Ο δε Άδης είναι ντυμένος με λευκό μακρύ μανδύα, και δεύτερο κοντό μανδύα από πάνω, ενώ φοράει παπούτσια στα πόδια και κρατάει σκήπτρο στο αριστερό χέρι. Εικονίζεται έντρομος να εγκαταλείπει τον θρόνο του και να απομακρύνεται προς τα αριστερά, αφήνοντας την Περσεφόνη μόνη της.

### Περιγραφή του γοργονείου

Το γοργόνειο ως γνωστό ήταν το κομμένο κεφάλι της Γοργόνας, που με την αποκρουστική του θέα πέτρωνε όποιον το κοίταζε. Στον σκύφο αυτό αποδίδεται με ανασηκωμένα τα φρύδια, γουρλωμένα μάτια, μυτερά δόντια αρπακτικού και την γλώσσα προτεταμένη.

Πηγές
-----

* Αλεξάντερ Κόντζε (1831-1914) (1859). Deutsches Archäologisches Institut, επιμ. *Archäologische Zeitung*. Berlin: G. Reimer. σελίδες 33-37 και πίνακας CXXV. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2012.

  


|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |
Ο **Αθανάσιος Τούσιας Μπότσαρης ο νεότερος**, (1792-1827), ήταν γιος του Τούσια Μπότσαρη και εγγονός του Γιώργη Μπότσαρη, της σπουδαίας Σουλιώτικης φάρας των Μποτσαραίων.

Βιογραφία
---------

Ο Τούσιας ο νεότερος γεννήθηκε στο Σούλι το 1792 δύο μήνες μετά τον θάνατο του πατέρα του στη μνήμη του οποίου και έλαβε το ίδιο όνομα. Υπήρξε ένας από τους ανδρειότερους Σουλιώτες και διακρίθηκε σε όλες τις περιπτώσεις εμπλοκής των Σουλιωτών.

Όταν πλέον είχε ανδρωθεί ήταν υπαρχηγός του σώματος των Σουλιωτών που διοικούσε ο ξάδελφός του Μάρκος Μπότσαρης. Μαζί μ' εκείνον πολέμησε τόσο στην άμυνα του Σουλίου όσο και στη Δυτική Ελλάδα καθώς και στο Καρπενήσι. 

Επίσης έλαβε μέρος στη πολιορκία του Μεσολογγίου όπου και διέπρεψε στις από των εκεί επάλξεων μάχες. Αργότερα ακολούθησε τον Γεώργιο Καραϊσκάκη στο Ναύπλιο και από εκεί στην εκστρατεία του στην Αττική όπου τελικά και έπεσε μαχόμενος στο Φάληρο στις 22 Απριλίου του 1827.

Υπήρξε δε τόσος μεγάλος ο θαυμασμός του στρατηγού Ρίτσαρντ Τσωρτς και του ναυάρχου λόρδου Τόμας Κόχραν προς τον Σουλιώτη αυτόν ήρωα, ώστε διέταξαν και ετάφη στη Σαλαμίνα με τιμές δίπλα στη σορό του Καραϊσκάκη.

Πηγές
-----

* «Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια» τομ. ΙΖ΄, σελ. 716.
Ο **Σούλεβ Νόμμικ** (εσθονικά: Sulev Nõmmik, 11 Ιανουαρίου 1931 στο Τάλιν - 28 Ιουλίου 1992, Κουρεσάαρε) ήταν Εσθονός σκηνοθέτης του θεάτρου και του κινηματογράφου, ηθοποιός, συγγραφέας, κωμικός και χορευτής μπαλέτου. Επίσης τιμήθηκε με το βραβείο του Τιμημένου καλλιτέχνη της Εσθονικής ΣΣΔ (1976).

Βιογραφία
---------

Ο Σούλεβ Νόμμικ γεννήθηκε το 1931 στο Τάλιν. Η μητέρα του ήταν δασκάλα. Μέχρι το 1936 έφερε το επώνυμο Ναμπί. Το 1945-47 σπούδασε στο Κολλέγιο Μεταλλευτικής του Τάλιν. Το 1959 αποφοίτησε από τη Σχολή Χορογραφίας του Τάλιν. Το 1960-64 σπούδασε στο Ινστιτούτο Θεάτρου, Μουσικής και Κινηματογράφου του Λένινγκραντ στο θέατρο. Από το 1947 έως το 1951 και από το 1954 ως το 1962 ήταν χορευτής μπαλέτου στο Εσθονικό Θέατρο. Το 1962-1992 εργάστηκε στο ίδιο θέατρο ως ηθοποιός και σκηνοθέτης. Μεταξύ των πιο διάσημων θεατρικών του παραγωγών συμπεριλαμβάνονται οι *Muinaslugu muusika*, *Mees La* *Manchast, Krahv Luxemburg* . 

Στην καριέρα του υποδύθηκε πολλούς κωμικούς χαρακτήρες. Ήταν γνωστός για τον κωμικό χαρακτήρα του Κιάρνα Άρνι από το φανταστικό χωριό Ουντουβέρα, του οποίου ο ρόλος παιζόταν στο ραδιόφωνο στη δεκαετία 1970-1980. Εργάστηκε και ως σεναριογράφος, σκηνοθέτης και ηθοποιός σε αρκετές εσθονικές ταινίες, όπως οι "Οι άνδρες δεν είναι δάκρυα μακριά" (1969), "Νεαρός συνταξιούχος" (1972), "Εδώ είμαστε!" (1979). Σε πολλές ταινίες συνεργάστηκε με τον Ενν Βετεμάα για το σενάριο. 

Το 1988 ο Σούλεβ Νόμμικ τιμήθηκε με το βραβείο Μέιε Ματς στον τομέα του χιούμορ. 

Πέθανε στις 28 Ιουλίου 1992 στην πόλη Κουρεσάαρε στο νησί Σάαρεμαα κατά τη διάρκεια μιας συναυλίας. Τάφηκε στο νεκροταφείο του δάσους του Τάλιν.

Οικογένεια
----------

Το 1959 παντρεύτηκε την σκηνοθέτιδα Αϊλί Νόμμικ. Απέκτησαν μια κόρη, την Τίια-Μάι Νόμμικ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. Ανακτήθηκε στις 20  Οκτωβρίου 2019.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2019.
3. 1 2 3 4 5  Πρότυπο:Книга
4. ↑  Sulev Nõmmik Αρχειοθετήθηκε 2019-04-10 στο Wayback Machine. // gulliver.kand.pri.ee
5. 1 2  "Kärna Ärni oli väga hella ja tundliku tooniga kuju." Αρχειοθετήθηκε 2019-04-10 στο Wayback Machine. //
6. 1 2 3  Sulev Nõmmik, η οποία έχει καταχωρηθεί ως ντόπιο αυτοκίνητο Αρχειοθετήθηκε 2017-03-21 στο Wayback Machine. // Delfi
7. ↑  Ο Sulev Nõmmik (1936. aastani Nabi) (1931-1992) λαβάσταυα, τάντια, νιτιλέια[*νεκρός σύνδεσμος*] // kalmistud.ee
8. ↑  "Kas Nõmmik oli hiidlane;" Αρχειοθετήθηκε 2019-04-10 στο Wayback Machine. // hiiuleht.ee

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 235276848
* LCCN: no2012057779
* ISNI: 0000 0003 7008 2737
* GND: 111361823X

 |

 |
Ο **Φρανκ Έντουιν Ράιτ** (*Frank Edwin Wright III*, 9 Δεκεμβρίου 1972), γνωστός επαγγελματικά ως **Τρε Κουλ**, είναι Αμερικανός ντράμερ, περισσότερο γνωστός ως ντράμερ του καλιφορνέζικου συγκροτήματος Green Day.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε 9 Δεκεμβρίου του 1972 στη Φρανκφούρτη της Γερμανίας από Αμερικανούς γονείς. Το 1990, όταν έπαιζε στο συγκρότημα «The Lookouts!» έγινε προσωρινός ντράμερ των Green Day και ύστερα μόνιμος. Το ψευδώνυμο Τρε Κουλ (γαλλικά Trés Cool) προήλθε από τον τραγουδιστή των Lookouts!, Larry Livermore και σημαίνει «πολύ κουλ».

Παραπομπές
----------

Δισκογραφία
-----------

"Kerplunk" (1991) – ντραμς

"Dookie" (1994) – ντραμς, σόλο τραγούδι με τίτλο "All By Myself"

"Insomniac" (1995) – ντραμς

"Nimrod" (1997) – ντραμς, βοηθητικά φωνητικά 

"Warning" (2000) – ντραμς, ακορντεόν 

"American Idiot" (2004) – ντραμς, βοηθητικά φωνητικά 

"Bullet in a Bible" (2005) – ντραμς, βοηθητικά φωνητικά 

"21st Century Breakdown" (2009) – ντραμς 

"Awesome as Fuck" (2011) – ντραμς, βοηθητικά φωνητικά 

"¡Uno!" (2012) – ντραμς 

"¡Dos!" (2012) – ντραμς 

"¡Tré!" (2012) – ντραμς 

"Revolution Radio" (2016) – ντραμς

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 53594672
* LCCN: n2007003315
* ISNI: 0000 0003 7255 7695
* GND: 1135441170
* MusicBrainz: 0dcee02c-5d2c-4f5c-9d60-d58a4df32d9e
* NKC: xx0075408

 |

 |

1. ↑  (Αγγλικά) *Internet Broadway Database*. 485581. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τρε Κουλ** |

* Συνέντευξη του Τρε Κουλ στο Sweetwater

* Βιογραφία του Τρε Κουλ
* Συνέντευξη του Τρε Κουλ το 2017 στο περιοδικό: Modern Drummer
Σκύλος των θαμνώνων στον ζωολογικό κήπο της Πράγας
Ο **σκύλος των θαμνώνων** (*Speothos venaticus*) είναι κυνίδης που βρίσκεται στην Κεντρική και αλλά και στην Νότια Αμερική. Παρά το εκτεταμένο εύρος της περιοχής του, είναι πολύ σπάνιος στις περισσότερες περιοχές, εκτός από το Σουρινάμ, τη Γουιάνα και το Περού· αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά από τον Πήτερ Βίλχελμ Λουντ από απολιθώματα σε βραζιλιάνικες σπηλιές και θεωρούταν εξαφανισμένος. Ο σκύλος των θαμνώνων είναι το μόνο ζωντανό είδος του γένους ***Σπέοθος*** και γενετικά στοιχεία υποδηλώνουν ότι ο πλησιέστερος ζωντανός του συγγενής είναι ο χαιτοφόρος λύκος της κεντρικής Νότιας Αμερικής ή το αφρικανικό αγριόσκυλο. Το είδος είναι καταχωρημένο ως σχεδόν απειλούμενο από την IUCN.

Στη Βραζιλία ονομάζεται ***cachorro-vinagre*** («σκύλος του ξυδιού») ή ***cachorro-do-mato*** («σκύλος των θαμνώνων»). Στις ισπανόφωνες χώρες ονομάζεται ***perro vinagre*** («σκύλος του ξυδιού»), ***zorro vinagre*** («αλεπού του ξυδιού»), ***perro de agua*** («σκύλος του νερού»), ή ***perro de monte*** («σκύλος του βουνού»).

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Wozencraft, W. C. (2005). «Order Carnivora». Στο: Wilson, D. E.· Reeder, D. M. *Mammal Species of the World* (3rd έκδοση). Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-8221-0. OCLC 62265494.
2. 1 2  DeMatteo, K.; Michalski , F.; Leite-Pitman, M.R.P. (2011). «*Speothos venaticus*». *The IUCN Red List of Threatened Species* (IUCN) **2011**: e.T20468A9203243. doi:10.2305/IUCN.UK.2011-2.RLTS.T20468A9203243.en. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-05-07.. Ανακτήθηκε στις 25 December 2017.  Database entry includes justification for why this species is near threatened
3. 1 2  de Mello Beiseigel, B.; Zuercher, G.L. (2005). «*Speotheos venaticus*». *Mammalian Species*: Number 783: pp. 1–6. doi:10.1644/783.1.
4. ↑  Wayne, R.K. (1997). «Molecular systematics of the Canidae». *Systematic Biology* **46** (#4): 622–653. doi:10.1093/sysbio/46.4.622. PMID 11975336.
5. ↑  Nyakatura, K. (2012). «Updating the evolutionary history of Carnivora (Mammalia): a new species-level supertree complete with divergence time estimates». *BMC Biology* **10** (#12). doi:10.1186/1741-7007-10-12. .
Το **Σούλογλου** (τουρκικά: Süloğlu, βουλγαρικά: Селиолу), στα ελληνικά **Ασβεστοχώρι**, είναι κωμόπολη και διαμέρισμα της Επαρχίας Αδριανούπολης στην Τουρκία. Ο πληθυσμός του το 2010 ήταν 3.394 κάτοικοι. Δήμαρχος είναι ο Μεχμέτ Ορμανκιράν (Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα).

Μετά την Ανακωχή των Μουδανιών και την απόσυρση του ελληνικού στρατού από την Ανατολική Θράκη, το Σούλογλου το 1922 έγινε μέρος της Τουρκίας. Η κωμόπολη ήταν μέρος του διαμερίσματος της Αδριανούπολης έως το 1991 οπότε και κατέστη ξεχωριστό διοικητικό διαμέρισμα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. 11849587.
2. ↑  „Енциклопедия България", т.7, 1988 г.
3. ↑  Ελληνικά εξώνυμα από την Εθνική Απογραφή του Ελληνικού Βασιλείου 1920-1921
O **Τουσκιανός** (λατινικά] : Tuscianus) ήταν πολιτικός και στρατιωτικός της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, του 4ου αιώνα.

Ήταν σε ενεργή υπηρεσία κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Θεοδόσιου Α (378–395). Σύμφωνα με το Θεοδόδιο κώδικα, XVI.2.26, ο Τουσκιανός διορίσθηκε ως Κόμης της εώας κυβερνήτης δηλαδή της Διοίκησης Ανατολής. Δεν είναι τίποτα άλλο γνωστό για αυτόν ίσως μπορεί να συσχετιστεί με τον επώνυμο σύμβουλο με το ίδιο όνομα ενεργό δεκαετίες νωρίτερα.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Martindale 1971, p. 926.

Πηγές
-----

* Martindale, J. R.; Jones, Arnold Hugh Martin; Morris, John (1971). «Tuscianus 3». The prosopography of the later Roman Empire - Vol. I AD 260-395. Cambridge e Nova Iorque: Cambridge University Press
Ως **Σκαιές πύλες** αναφέρονται στην επική ποίηση των Ελλήνων συγκεκριμένο σημείο της οχύρωσης της Τροίας, πίσω από το οποίο βρίσκονταν τα ανάκτορα του Πριάμου. Τις Σκαιές πύλες γκρέμισαν οι Τρώες προκειμένου να φέρουν τον δούρειο ίππο στην πόλη. Η ύπαρξη τέτοιας ονομασίας κατ' αντιγραφή του θρακικού *σκαιό τείχος*, οδήγησε κάποιους να υιοθετήσουν την άποψη ότι οι Τρώες ανήκαν σε θρακικά φύλα. Οι *σκαιές πύλες* στην ελληνική μυθολογία είναι πύλες τις οποίες διαβαίνει ο ψυχοπομπός Ερμής μαζί με την ψυχή που καθοδηγεί για την Αχερουσία λίμνη. Είναι οι Δυτικές Πύλες (εξ αριστερών, καθώς οι αρχαίοι προσευχόταν στραμμένοι προς τον βορά )Ιλ. α'500 <και λάβε γούνων σκαιῆι , (αριστερά) δεξιτερῆι δ' ἂρ...> .
**Στέφανος Πετραλιάς**| **Αξίωμα Α΄:** | Βουλευτής Ηλείας |
| **Αξίωμα Β΄:** | Εθνοσύμβουλος της ΠΕΕΑ, "Κυβέρνηση του Βουνού" |
| **Χρονολογία Γέννησης:** | 1900 |
| **Τόπος Γέννησης:** | Δίβρη - Λαμπεία Ηλείας |
| **Πολιτική παράδοση** | Γόνος της πολιτικής οικογένειας Πετραλιά εκ Δίβρης Ηλείας |
| **Χρονολογία Θανάτου**: | 1958 |
| **Τόπος Θανάτου**: | Αθήνα |

Ο **Στέφανος Πετραλιάς** (1900 - 1958) ήταν Έλληνας πολιτικός, βουλευτής του νομού Ηλείας.

Γεννήθηκε στη Δίβρη (Λαμπεία) Ηλείας και ήταν γιος του Νικόλαου Αυγ. Πετραλιά (Επάρχου Θηβών και Μεγαρίδος), γόνου της αρχοντικής οικογένειας Πετραλιά και εγγονός του Αυγερινού Πετραλιά. Αδερφός του ήταν ο Αντώνιος Πετραλιάς βουλευτής Ηλείας και Αντιπρόεδρος της Βουλής. Ο Στέφανος Πετραλιάς σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και ιδιώτευσε ως δικηγόρος στον Πύργο Ηλείας. Κατά την Μικρασιατική Εκστρατεία το 1922 προσέφερε τις υπηρεσίες του πολεμώντας, ως στρατιώτης, μέχρι τη Μάχη του Σαγγαρίου. Επίσης κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940 ο Στέφανος Πετραλιάς προσέφερε εκ νέου τις υπηρεσίες του στην πατρίδα ως έφεδρος αξιωματικός στην στρατιωτική δικαιοσύνη. 

Την περίοδο της κατοχής μαζί με την σύζυγό του Γιώτα Γκοτσίνα αντιστάθηκαν στους κατακτητές λαμβάνοντας μέρος στην Εθνική Αντίσταση. Μάλιστα το 1944 εκλέχτηκε μέλος της Πολιτικής Επιτροπής Εθνικής Απελευθέρωσης "Κυβέρνηση του βουνού". Το 1951 εκλέχτηκε βουλευτής Ηλείας με το κόμμα της ΕΠΕΚ του Νικολάου Πλαστήρα. Το 1953 ο Στέφανος Πετραλιάς ήταν ανάμεσα στα ιδρυτικά μέλη του Δημοκρατικού Κόμματος του Γεωργίου Καρτάλη.

Απεβίωσε το 1958 και είχε δύο παιδιά, το Νικόλαο Πετραλιά, πρώην Πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου, ομότιμο καθηγητή, σήμερα, του Πανεπιστημίου Αθηνών και πρόεδρο του Ινστιτούτου "Νίκος Πουλαντζάς" καθώς και τη Φανή Πετραλιά, δημοσιογράφο και Α΄ Αντιπρόεδρο του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ. 

Αναλυτική βιογραφική μελέτη για τον Στέφανο Πετραλιά υπάρχει στο βιβλίο: "Δίβρη (Λαμπεία) Ηλείας, Ιστορικά Μελετήματα, 19ος - 20ός αι.", Βιβλιοθήκη του Πνευματικού Κέντρου Δίβρης, Αθήνα 2009, του Νικολάου Αναστασόπουλου, Λέκτορα νεώτερης ιστορίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.
O **Σου-Ιλισού** ήταν ο δεύτερος βασιλιάς των Σουμερίων από την δυναστεία της Ισίν, κυβέρνησε την περίοδο (1984 π.Χ. - 1975 π.Χ.) ή την περίοδο (1920 π.Χ. - 1911 π.Χ.) σύμφωνα με την Νέα Χρονολόγηση. Η περίοδος της βασιλείας του σύμφωνα με τον Κατάλογο Ασσυρίων Βασιλέων ήταν 10 χρόνια. Διαδέχθηκε τον πατέρα του Ισμπί-Ερά, ιδρυτή της δυναστείας της Ισίν, τον ίδιο ο γιος του Ιντίν-Νταγκάν. Ο Σου-Ιλισού έμεινε διάσημος στην Σουμεριακή ιστορία για την επαναφορά του ανδριάντα του ύπατου θεού Νανά από τα Σούσα στην Ουρ. Οι επιγραφές του Σου-Ιλισού τον καταγράφουν με τους τίτλους *"Μέγιστος άνδρας"*, *"βασιλιάς της Ουρ"*, *"Θεός του έθνους του"*, *"αγαπημένος των θεού Ανού, Ανού, Ενλίλ και Ναννά"*, *"Βασιλιάς του Σουμέρ και του Ακκάδ"*, *"Άρχοντας της γης του"* αλλά όχι *"βασιλιάς της Ισίν"*. Ο Σου-Ιλισού οικοδόμησε ξανά την πρωτεύουσα του Ισίν και μια μνημειώδη πύλη στην Ουρ για να τοποθετήσει τον ανδριάντα του θεού Νανά που είχε κλάπεί από τους Ελαμίτες, δεν είναι γνωστό αν τον επανάφερε με διαπραγματεύσεις ή με πόλεμο. Με την ανοικοδόμηση του επανάφερε τους παλιούς κατοίκους της πόλης που είχαν διασκορπιστεί πέρα από το Ανσάν. Την ίδια εποχή γράφτηκε το επικό ποίημα *"Θρήνος για την καταστροφή της Ουρ"* για να εξιστορήσει τα γεγονότα που προηγήθηκαν με την καταστροφή της πόλης από τους Ελαμίτες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Jöran Friberg (2007). A Remarkable Collection of Babylonian Mathematical Texts: Manuscripts in the Schøyen Collection: Cuneiform Texts. Springer. σσ. 131-134
2. ↑  Daniel T. Potts (1999). The archaeology of Elam: formation and transformation of an ancient Iranian State. Cambridge University Press. σ. 149
3. ↑  Douglas Frayne (1990). RIME 4: Old Babylonian Period. 4.1.2.2
4. ↑  Douglas Frayne (1990). RIME 4: Old Babylonian Period. 4.1.2.2

Πηγές
-----

* Jöran Friberg (2007). A Remarkable Collection of Babylonian Mathematical Texts: Manuscripts in the Schøyen Collection: Cuneiform Texts. Springer.
* Daniel T. Potts (1999). The archaeology of Elam: formation and transformation of an ancient Iranian State. Cambridge University Press.
* Douglas Frayne (1990). RIME 4: Old Babylonian Period. 4.1.2.2
Το **Τουρνουά Ρίο-Σάο Πάολο** (πορτογαλικά: *Torneio Rio – São Paulo*) ήταν μια παραδοσιακή βραζιλιάνικη ποδοσφαιρική διοργάνωση μεταξύ των ομάδων των πολιτειών του Σάο Πάολο και του Ρίο ντε Τζανέιρο από το 1933 έως το 1966, το 1993 και από το 1997 έως το 2002.

Διοργανώθηκε από τις κρατικές (πολιτειακές) ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες της πολιτείας του Σάο Πάολο και της πόλης του Ρίο ντε Τζανέιρο για πρώτη φορά το 1933, ενώ το 1954 μετονομάστηκε στο τουρνουά Ρομπέρτο Γκόμες Πεδρόσα (*Roberto Gomes Pedrosa*), από τον πρώην τερματοφύλακα της εθνικής ομάδας της Βραζιλίας και πρόεδρο της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας του Σάο Πάολο που πέθανε εκείνη τη χρονιά. Αυτό το όνομα δεν ήταν ευρέως διαδεδομένο μέχρι το 1967, όταν το τουρνουά άνοιξε για πρώτη φορά σε ομάδες από άλλες πολιτείες.

Το 2010, η Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου Βραζιλίας αναγνώρισε επίσημα το διευρυμένο *Torneio Roberto Gomes Pedrosa* από το 1967 έως το 1970 ως νόμιμο εθνικό πρωτάθλημα. Στην εποχή πριν από την επίσημα αναγνωρισμένη εθνική διοργάνωση, δεδομένου ότι η πλειονότητα των ισχυρότερων ομάδων της Βραζιλίας βρίσκονταν στο Σάο Πάολο και Ρίο ντε Τζανέιρο, μερικοί ιστορικοί θεωρούν ότι μέχρι το 1959, παρά το ακανόνιστο χρονοδιάγραμμα, το τουρνουά ήταν ο πιο φημισμένος τίτλος για οποιαδήποτε ομάδα που μπορούσε να διεκδικήσει εκτός κρατικών πρωταθλημάτων. Η διοργάνωση καταργήθηκε το 
2002. Τους περισσότερους τίτλους έχουν κατακτήσει οι Σάντος,  Παλμέιρας, Κορίνθιανς από 5.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «A Regra do Jogo: Uma História Institucional da CBF» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 22 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 2022.
2. ↑  «Entenda como Taça Brasil e Robertão foram unificados como Brasileirão». Ανακτήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 2022.
3. ↑  «Torneio Rio-São Paulo -- List of Champions». Ανακτήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 2022.
Ο **Στέφανος**, αρμεν. Stephen (1111 - 7 Φεβρουαρίου 1165) από τον Οίκο των Ρουπενιδών ήταν στρατηγός της Αρμενίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τρίτος γιος του Λέοντα Α΄ πρίγκιπα της Αρμενίας και της Βεατρίκης, κόρης του Ούγου Α΄ κόμη του Ρετέλ.

Ο πατέρας του τον έκανε στρατηγό (μαρεσάλη) το 1138, όταν εισέβαλε ο Ιωάννης Β΄ Κομνηνός Αυτοκράτορας των Ρωμαίων. Ο Ιωάννης Β΄ αιχμαλώτισε τον Λέοντα Α΄ και δύο αδελφούς του Στεφάνου· ο ίδιος διέφυγε, βρίσκοντας καταφύγιο στην Έδεσσα. Το 1157, άρχισε να λεηλατεί τις Ρωμαϊκές επαρχίες περί το Μαράς, ενάντια στη θέληση του ετεροθαλούς αδελφού του Θόρου Β΄ πρίγκιπα της Αρμενίας, χωρίς όμως να καταφέρει να καταλάβει την ίδια την πόλη.

Ο Ρωμαίος κυβερνήτης της Ταρσού, ο Ανδρόνικος Ευφορβικός τον κάλεσε σε συμπόσιο. Την επόμενη ημέρα βρέθηκε το πτώμα του Στεφάνου και πιστεύεται ότι τον σκότωσε ο Ανδρόνικος. Τότε ο Θόρος Β΄ σφαγίασε όλους τους Έλληνες της επικράτειάς του και θα ακολουθούσε πόλεμος, αν ο Αμαλρίκ Α΄ των Ανζού της Ιερουσαλήμ δεν παρενέβαινε, κάνοντας ειρήνη.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Ρίτα του Μπαρμπερόν και είχε τέκνα:

* Ρουπέν Γ΄ 1145-1187, πρίγκιπας της Αρμενίας.
* Λέων Β΄ 1150-1219, πρίγκιπας της Αρμενίας και μετά ο πρώτος βασιλιάς της Αρμενίας.
* Ντολέτα, παντρεύτηκε τον Βερτράνδο των Εμπριάκο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.

Πηγές
-----

* Runciman, Steven (1989). A History of the Crusades, Volume III: The Kingdom of Acre and the Later Crusades. Cambridge University Press.
* Setton, Kenneth M.; Wolff, Robert Lee; Hazard, Harry W. eds. (1969). A History of the Crusades. Volume 2. University of Wisconsin Press.
Ο **Στέφανος της Νίκαιας** (Νίκαια, 1ος αιώνας - Ρήγιο, 1ος αιώνας) ήταν ο πρώτος ιστορικά επίκοπος του Ρηγίου και άγιος της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας.

Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση έφτασε στο Ρήγιο ακολουθώντας τον Απόστολο Παύλο και ότι στη συνέχεια μαρτύρησε εδώ από τους Ρωμαίους. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες, κατά τη διάρκεια του κηρύγματος του Ευαγγελίου, «μια πέτρινη στήλη, πάνω στην οποία έκαιγε ένα κερί, έπιασε φωτιά αφού το ίδιο το κερί είχε καεί. Ο Στέφανος, διαισθανόμενος το σημάδι του Θεού, ασπάστηκε τη χριστιανική πίστη». 

Ήταν επίσκοπος Ρηγίου από το 61 μέχρι το 74 .

Παραπομπές
----------

1. ↑  La statua reca l'iscrizione:
DIVO STEPHANO NICÆNO - PRIMO RHEGINORUM JULIENSIUM PONTIFICI - RHEGINI JULIENSES - ANNO MCMXXXIV - AB HOMINUM GENERE REDEMPTIO
[A Stefano di Nicea, servo di Dio, primo Vescovo dei Reggini Juliensi. Nell'anno 1934, dal popolo redento]
2. ↑  Vollständiges Heiligen-Lexikon