recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Μαρία**, *Μαριώ* ή *Μαριγώ* και *Ζαφείρης* ήταν αγωνίστρια της επανάστασης του 1821.

Βιογραφία
---------

Η Μαρία ήταν Οθωμανή που την βρήκε ο Γεώργιος Καραϊσκάκης κοντά στην Τριπολιτσά. Τη βάφτισε χριστιανή με το όνομα Μαρία. Τον ακολουθούσε παντού σε όλες τις εκστρατείες του και στις συναντήσεις με άλλους καπετάνιους, γι' αυτό και ήταν γνωστή ως η Μαριώ του Καραϊσκάκη. Του μαγείρευε και τον φρόντιζε.  Μάλιστα, για να μην δημιουργούνται σχόλια από τους άλλους στρατιώτες, ντυνόταν αντρικά, έφερε άρματα, πολεμούσε μαζί με τον Καραϊσκάκη, και χρησιμοποιούσε το όνομα *Ζαφείρης.* 

Δεν υπάρχουν ακριβή στοιχεία για την καταγωγή της, ίσως ήταν από την Πελοπόννησο ή από την Κωνσταντινούπολη. Λέγεται ότι ήταν όμορφη. Παραδίδεται ένα περιστατικό με πρωταγωνιστές τον Καραϊσκάκη, τη σύζυγο του και τη Μαριώ: πήγαν κάποτε ο Καραϊσκάκης και η Μαριώ μαζί στο σπίτι της οικογένειας του Καραϊσκάκη. Εκεί η γυναίκα του Γκόλφω Ψαρογιαννοπούλου, που δεν κατάλαβε ότι ήταν γυναίκα, έκανε παράπονα στον Καραϊσκάκη ότι ο Ζαφείρης πείραζε τις ψυχοκόρες της. 

Λίγο πριν πεθάνει ο Καραϊσκάκης, την πάντρεψε με έναν στρατιώτη του, της έδωσε προίκα και με τη διαθήκη του 4.000 γρόσια. Έκτοτε δεν υπάρχει καμία αναφορά στη Μαρία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Φωτιάδης, Δημήτρης (1987). *Καραϊσκάκης* (14η έκδοση). Αθήνα: Σ.Ι. ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣ. σελ. 408.
2. 1 2 3  Ιωάννης Βλαχογιάννης, Ἡ βιογραφία τοῦ στρατηγοῦ Γεωργίου Καραϊσκάκη, *Ὁ Καραϊσκάκης ’σ τὴς ἐκστρατεῖες του εἶχε πάντα μαζί του μιὰ Τουρκοπούλα βαφτισμένη, ποῦ τὴν ἔλεγαν Μαριώ. Αὐτὴ ἦταν ντυμένη φουστανέλλες, σὰν ἄντρας, κ’ εἶχε τ’ ὄνομα Ζαφείρης ἀνάμεσα ’σ τὰ παληκάρια.*
3. ↑  Φωτιάδης, Δημήτρης (1987). *Καραϊσκάκης* (14η έκδοση). Αθήνα: Σ.Ι. ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣ. σελ. 409.
4. ↑  Ξηραδάκη, Κούλα (1995). *ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΟΥ '21, Προσφορές, ηρωισμοί και θυσίες*. Αθήνα: ΔΩΔΩΝΗ. σελ. 168-171.
5. ↑  Το κείμενο για την ερωτική ζωή του Γ. Καραϊσκάκη που κατέβασε άρον άρον η Επιτροπή «Ελλάδα 2021»
Ο **Παναγιώτης Κοσματόπουλος** ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής της προπολεμικής εποχής, ο οποίος αγωνίστηκε ως αμυντικός στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, κατακτώντας το πρωτάθλημα Ελλάδος του 1928, πριν συνεχίσει στην ομάδα του Απόλλωνα Αθηνών.

Καριέρα
-------

Ο Κοσματόπουλος αγωνιζόταν στην άμυνα και το κέντρο και εντάχθηκε στο δυναμικό του Άρη το 1925. Οι πρώτες του συμμετοχές με την πρώτη ομάδα των "κίτρινων" πραγματοποιήθηκαν για το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης του 1927, όπου ο Άρης κατατάχθηκε τρίτος.

Την επόμενη σεζόν, ο Κοσματόπουλος συμμετείχε στην ομάδα που κατέκτησε το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης και προκρίθηκε στην τελική φάση του πρώτου πρωταθλήματος Ελλάδος. Εκεί, έπαιξε στην εκτός έδρας νίκη του Άρη επί του Ατρόμητου με 1-3 στις 24 Μαΐου 1928, στην ήττα με 3-2 από τον Εθνικό τρεις ημέρες αργότερα και στην εντός έδρας νίκη κατά του Ατρόμητου με 3-1.

Το 1928-29, κατέκτησε και πάλι το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης, έχοντας όμως μόλις μία συμμετοχή στους αγώνες της ομάδας του Άρη.

Τον Αύγουστο του 1929, μεταγράφηκε στον Απόλλωνα Αθηνών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Greece - Final Tables 1906-1959
2. ↑  1928, Ημέρα τίτλων για τον Άρη! | aris.re[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  17 Ιουνίου 1928: Άρης, ο πρώτος πρωταθλητής! :: - Tovoion[*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  «Από το πρώτο «ραντεβού» ως και το 1946! | aris.re». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Νοεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2015.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Βασίλης [άγνωστο επίθετο], *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
* Κοσματόπουλος Παναγιώτης | aris.re
Συντεταγμένες: 20°04′43″S 51°00′22″W﻿ / ﻿20.07861°S 51.00611°W﻿ / -20.07861; -51.00611

Ο **Παραναΐμπα** (πορτογαλικά: Rio Paranaíba) είναι ποταμός της Βραζιλίας στη Νότια Αμερική. Πηγάζει από τη Σέρρα ντα Μάτα ντα Κόρντα της πολιτείας Μίνας Ζεράις και ρέει προς την ενδοχώρα. Το μήκος του ποταμού είναι περίπου 1.000 χιλιόμετρα μέχρι τη διασταύρωση με τον ποταμό Ρίο Γκράντε, και οι δύο στη συνέχεια ενώνονται και σχηματίζουν τον ποταμό Παρανά, στο σημείο που σηματοδοτεί τα σύνορα των πολιτειών του Σάο Πάολο, Μίνας Ζεράις, και Μάτο Γκρόσο ντο Σουλ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Merriam–Webster (2000). *Merriam-Webster's Collegiate Encyclopedia*. Merriam–Webster. σελ. 1224. ISBN 978-0-87779-017-4.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Παραναΐμπα (ποταμός)** |
Ο **Μέλχιορ**, γερμ.: Melchior von Braunschweig-Grubenhagen von Welfen (απεβ. το 1381 ή το 1384) ήταν Γερμανός ευγενής, πρώτα πρίγκιπας-επίσκοπος του Όσναμπρυκ από το 1369 ως το 1376 και έπειτα πρίγκιπας-επίσκοπος του Σβερίν από το 1376 έως το 1381.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο έκτος γιος (3ος από τον 2ο γάμο) του Ερρίκου Β΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν και της 2ης συζύγου του Ελβίς των Ιμπελέν, κόρης του Φιλίππου σενεσάλη της Κύπρου.

Αδέλφια του ήταν ο Φίλιππος κοντόσταυλος της Ιερουσαλήμ, σύζυγος πρώτα της Ελοΐζ του Νταμπιέρ και μετά της Αλίκης του Ιμπελέν, κόρης του Γκυ σενεσάλη της Κύπρου (εξαδέλφου της Ελβίς των Ιμπελέν)· ο Βαλτάσαρ "δεσπότης της Ρωμανίας", κ.ά. Ετεροθαλή αδέλφια του ήταν ο Όθωνας δούκας του Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν, σύζυγος της Ιωάννας Α΄ της Νάπολης · η Αγνή, σύζυγος του Μπάρνιμ Γ΄ δούκα της Πομερανίας, κ.ά.

Η θεία του (Αδελαΐδα) Ειρήνη είχε παντρευτεί τον Ανδρόνικο Γ΄ Παλαιολόγο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

Το 1366 διαδέχθηκε τον Γιόχαν Χόετ ως πρίγκιπας-επίσκοπος του Όσναμπρυκ, όπου έμεινε ως το 1376, οπότε τον διαδέχθηκε ο Ντήτριχ του Χόρνε. 

Το ίδιο ή το επόμενο έτος διαδέχθηκε τον Φρειδερίκο φον Μπύλοβ ως πρίγκιπας επίσκοπος του Σβερίν, όπου έμεινε ως το 1381. Στην αρχή (1377-1378) είχε αντίπαλο τον Μάρκουαρντ Μπέρμαν, διεκδικητή επίσκοπο του Σβερίν. Τον Μέλχιορ διαδέχθηκε ο Πότο του Πότενσταϊν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. bragru. Ανακτήθηκε στις 24  Οκτωβρίου 2020.
2. 1 2 3  bragru.
3. ↑  osna.
4. ↑  s568.
5. ↑  WIAG-Pers-EPISCGatz-03489-001.
6. ↑  Cawley, Charles, *Brunswick*, Foundation for Medieval Genealogy, ανακτήθηκε στις August 2012
7. ↑  Marek, Miroslav. «Welfen 3». Genealogy.EU.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Στο peerage.com

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 86152647
* GND: 137996209

 |

 |
Συντεταγμένες: 40°59′54″N 15°39′11″E﻿ / ﻿40.9983°N 15.6531°E﻿ / 40.9983; 15.6531

Η **Μέλφι** (ιταλικά: *Melfi*) είναι πόλη που βρίσκεται στον νότο της Ιταλίας, στην περιοχή της Μπαζιλικάτα (Basilicata) κοντά στη Νάπολη. Ο πληθυσμός της είναι περί τους 20.000 κατοίκους. Η ορεινή αυτή πόλη, πάνω στο όρος Βούλτουρε (monte Vulture), βρίσκεται σε απόσταση είκοσι χιλιομέτρων από την θάλασσα και σε υψόμετρο 700 μέτρων από την επιφάνειά της.

Είναι μια πόλη αρχαία, η οποία μπήκε στην ιστορία από τους Νορμανδούς και πιο συγκεκριμένα από τον αυτοκράτορα Φρειδερίκο B'. Αυτός έχτισε τείχος γύρω από την πόλη -το οποίο είναι και το πιο σημαντικό μνημείο της πόλης- και την κατέστησε σημαντικό κέντρο του Ιταλικού Νότου κατά τον 13ο με 14ο αιώνα. Αλλά μνημεία είναι ο καθεδρικός ναός της πόλης στον οποία βρίσκονται τα οστά του Αγίου Αλεξάνδρου. Στο πάρκο της πόλης βρίσκεται ένα άγαλμα του προέδρου της Δημοκρατίας Φραντσέσκο Σαβέριο Νίττι. 

Πολύ γνωστή είναι και η "σαρκοφάγος του Μέλφι", μικρασιατικής παραγωγής, η οποια εκτίθεται ιστορικό μουσείο του Μέλφι, το οποίο στεγάζεται στο κάστρο του Φρειδερίκου Β'. Η επιφάνειά της διαιρείται σε διάχωρα, που έχουν τη μορφή μικρού ναΐσκου, δεν έχουμε μία συνεχή παράσταση. Η σαρκοφάγος χρονολογήθηκε την εποχή του Μάρκου Αυρηλίου (161-180) με βάση την κεφαλή της κεκλιμένης μορφής του καλύμματος.

Σήμερα στην πόλη βρίσκεται εργοστάσιο της Φίατ, αλλά η πλειονότητα του πληθυσμού ασχολείται με την αγροτική παραγωγή. Οι Μελφιτάνοι είναι υπερήφανοι για τα κάστανα, το ελαιόλαδο και το κρασί της πόλης που ονομάζεται *αλιάνικο* (aglianico). Η ομάδα ποδοσφαίρου παίζει στην τρίτη ιταλική κατηγορία (serie C). Τα χρώματα της πόλης είναι το Κίτρινο και το Πράσινο.

  


|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μέλφι** |

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 146694469
* LCCN: n82222512
* GND: 4115088-0
* NKC: ge1155580

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ευρώπη
* Πύλη:Ιταλία
 |

 |
Στην καλαθοσφαίριση, μία **κοινή παράβαση** είναι η πιο μικρή κατηγορία παράνομης ενέργειας. Οι περισσότερες παραβάσεις διαπράττονται από την ομάδα που έχει την κατοχή της μπάλας, όταν ένας παίκτης χειρίζεται λανθασμένα την μπάλα ή κάνει παράνομη κίνηση. Η τυπική ποινή για μία παράβαση είναι η απώλεια της μπάλας προς την άλλη ομάδα. Αυτός είναι ένας τύπος λάθους .

Οι συνήθεις παραβιάσεις ορίζονται στον Κανόνα υπ' αριθμόν 10 του Κανονισμού του NBA.

Παραβάσεις χειρισμού μπάλας
---------------------------

* Παράβαση γηπέδου μπρος-πίσω
* Μεταφορά ή παλάμη
* Διπλή ντρίμπλα
* Μεταφορά

Υπερβολικός χρόνος
------------------

* Αμυντική παράβαση τριών δευτερολέπτων (Παράνομη άμυνα) (τιμωρείται ως τεχνική ποινή )
* Κανόνας πέντε δευτερολέπτων
* Παράβαση ρολογιού βολής
* Παράβαση της γραμμής χρόνου, υπέρβαση του χρονικού ορίου για να φτάσει κανείς στο μπροστινό γήπεδο (παράβαση 8 ή 10 δευτερολέπτων)
* Κανόνας τριών δευτερολέπτων (παραβίαση λωρίδας)

Άλλες παραβάσεις
----------------

* Παρεμβολή καλαθιού
* Γκολτέντινγκ

Το πάτημα ή η απώλεια της μπάλας εκτός ορίων μπορεί επίσης να θεωρηθεί παράβαση, καθώς έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια της μπάλας.

Οι πράξεις που περιλαμβάνουν επαφή μεταξύ αντιπάλων ή αντιαθλητική συμπεριφορά ονομάζονται φάουλ, συνήθως προσωπικά φάουλ .

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  «RULE NO. 10: Violations and Penalties». *official.nba.com*. Ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2021.
Ο **Παντελής Καπετάνος** (Πτολεμαΐδα, 8 Ιουνίου 1983) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός. Ο νεότερος αδελφός του Κώστας ήταν και αυτός ποδοσφαιριστής.

Καριέρα
-------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε την καριέρα του το 2000 από την Κοζάνη και το 2002 μεταγράφηκε στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης όπου και έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό. Τον Ιανουάριο του 2006 έπειτα από 3,5 χρόνια στον *Γηραιό* μετακινήθηκε στην ΑΕΚ, όπου όμως δεν κατάφερε να κάνει αισθητή την παρουσία του και να κερδίσει θέση στη βασική ενδεκάδα, με αποτέλεσμα να αποδεσμευτεί τον Ιούλιο του 2008.

Συνέχισε για τα επόμενα τρία χρόνια στη ρουμανική Στεάουα Βουκουρεστίου, ενώ το 2011 μεταπήδησε στην Κλουζ, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα 2011-12 όντας ο πρώτος σκόρερ της ομάδας. Την περίοδο 2013-14 επέστρεψε έπειτα από δύο χρόνια απουσίας στη Στεάουα.

Το καλοκαίρι του 2014 ανακοινώθηκε η συνεργασία του με την Ξάνθη, επιστρέφοντας στο ελληνικό πρωτάθλημα έπειτα από έξι χρόνια συνεχούς παρουσίας σε αυτό της Ρουμανίας.

Δύο χρόνια αργότερα, το καλοκαίρι του 2016 συμφώνησε με τη Βέροια, όπου στον έναν χρόνο παραμονής του είχε 24 συμμετοχές και 6 τέρματα.

### Στις εθνικές ομάδες

Ο Παντελής Καπετάνος υπήρξε διεθνής με την εθνική Ελπίδων (13 συμμετοχές και 2 γκολ) ενώ το 2010 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην εθνική Ανδρών, στον εντός έδρας φιλικό αγώνα εναντίον της Σενεγάλης που διεξήχθη στον Βόλο, έχοντας τέσσερις συνολικά συμμετοχές με τη φανέλα της.

Έλαβε μέρος στα τελικά του Μουντιάλ 2010 στη Νότια Αφρική, όπου συμμετείχε στον πρώτο αγώνα εναντίον της Νότιας Κορέας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Επιστρέφει στη Στεάουα ο Καπετάνος, www.contra.gr
2. ↑  Επαναπατρισμός Καπετάνου, www.sport-fm.gr
3. ↑  Επίσημη ανακοίνωση ΠΑΕ SKODA ΞΑΝΘΗ, www.skodaxanthifc.gr
4. ↑  "Χτύπησε" και Καπετάνο η Βέροια, www.sport-fm.gr
5. ↑  Τέλος από τη Βέροια τέσσερις ποδοσφαιριστές, www.sport-fm.gr

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Ο Παντελής Καπετάνος στο soccerway
* Η καριέρα του Παντελή Καπετάνου στο www.national-football-teams.com
* Το προφίλ του Παντελή Καπετάνου στο www.transfermarkt.de

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
**Εθνική Ελλάδος - Μουντιάλ 2010** |
| --- |
|  |
|  | 
**1** Χαλκιάς  · **2** Σεϊταρίδης  · **3** Πατσατζόγλου  · **4** Σπυρόπουλος  · **5** Μόρας  · **6** Τζιόλης  · **7** Σαμαράς  · **8** Παπαδόπουλος  · **9** Χαριστέας  · **10** Καραγκούνης  · **11** Βύντρα  · **12** Τζόρβας  · **13** Σηφάκης  · **14** Σαλπιγγίδης  · **15** Τοροσίδης  · **16** Κυργιάκος  · **17** Γκέκας  · **18** Νίνης  · **19** Παπασταθόπουλος  · **20** Καπετάνος  · **21** Κατσουράνης  · **22** Μαλεζάς  · **23** Πρίττας  · **C** Ρεχάγκελ |

 |
Αυτό το λήμμα αφορά τη νησίδα Παυλοπέτρι.  Για την αρχαιολογική τοποθεσία, δείτε: Παυλοπέτρι.  

Το **Παυλοπέτρι** είναι μικρού μεγέθους ελληνικό νησί το οποίο βρίσκεται στη Μεσόγειο Θάλασσα, πιο συγκεκριμένα μεταξύ του νησιού της Ελαφονήσου και των ακτών της Λακωνίας. Το συγκεκριμένο νησί έχει έκταση, περίπου, της τάξεως των 0,0028 τετραγωνικών χιλιομέτρων, ενώ κατά την απογραφή του 2011 ήταν ακατοίκητο.

Γεωγραφία
---------

Η νησίδα του Παυλοπετρίου στη Μεσόγειο Θάλασσα, καθώς και αριθμός γειτονικών νησιών, όπως η Ελαφόνησος, και μία γεωγραφική έκταση της τάξεως των τεσσάρων χιλιομέτρων εντός της ηπειρωτικής χώρας, αποτελούν τον Δήμο Ελαφονήσου, ο οποίος υπάγεται διοικητικά στην Περιφερειακή Ενότητα Λακωνίας και στην Περιφέρεια Πελοποννήσου.

Το Παυλοπέτρι, μαζί με τα γειτονικά νησιά του, καθώς και περιοχή εκτεινόμενη βορειοδυτικά της Νεάπολης, εντός της ηπειρωτικής χώρας απέναντι του νησιού, αποτελούν προστατευόμενη περιοχή Natura 2000, εκτεινόμενη εντός έκτασης της τάξεως των 54,9 τετραγωνικών χιλιομέτρων.

Ιστορία
-------

Επί της βορειοανατολικής πλευράς του νησιού βρίσκεται ομώνυμη βυθισμένη αρχαία πόλη χρονολογούμενη στην χαλκολιθική περίοδο, καθώς και στην περίοδο του χαλκού, η οποία και αποτελεί την παλαιότερη χρονολογικά βυθισμένη αρχαιολογική τοποθεσία παγκοσμίως. ενώ περιλαμβάνει δρόμους, ναό, καθώς και ανάκτορο αποτελούμενο από τέσσερα δώματα. Παράλληλα, επί της νήσου του Παυλοπετρίου σώζονται κατάλοιπα τειχών χρονολογούμενων στη ρωμαϊκή περίοδο, καθώς και στη βυζαντινή περίοδο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Περιοχή Επισκεπτών». *www.elafonisos.gov.gr*. Δήμος Ελαφονήσου. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2012.
2. 1 2  «Γεωγραφικά & Διοικητικά Όρια». *www.elafonisos.gov.gr*. Δήμος Ελαφονήσου. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2012.
3. ↑  «Πρόγραμμα 'Καλλικράτης' (Ενημερώσεις μέχρι 31/12/2010)». *www.statistics.gr*. Ελληνική Στατιστική Αρχή. 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (xls) στις 15 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2012.
4. ↑  (Αγγλικά) Γεωργιάδης, Θεόδωρος (2009) [1995]. *GR2540002* (pdf). Υπουργείο Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων. σελ. 1–2. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2012.
5. ↑  (Αγγλικά) «Natura 2000 Viewer». *natura2000.eea.europa.eu*. European Environment Agency (EEA). Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2012.
6. 1 2  (Αγγλικά) Giaxóglou, Giórgos. «History». *elafonisos.biz*. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2012.
7. ↑  (Αγγλικά) «World's oldest submerged town dates back 5,000 years». *www.nottingham.ac.uk*. Νότιγχαμ: The University of Nottingham. 16 Οκτωβρίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2012.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο **Πανταζής Πλάκας** (Τύρναβος, 18 Νοεμβρίου 1891 - 26 Νοεμβρίου 1957) ήταν δήμαρχος Τυρνάβου. Σπούδασε ιατρική, την οποία δεν άσκησε ποτέ, αφού επέλεξε να απασχοληθεί με τα κτήματα της πατρικής του περιουσίας. 

Ενστερνίστηκε την ιδέα του προσκοπισμού, στον οποίο αφιέρωσε μεγάλο κομμάτι της ζωής του. Μάλιστα, δώρισε μέρος της ακινήτου περιουσίας του για τους σκοπούς του προσκοπισμού. Δώρισε επίσης το κτήμα στο οποίο λειτούργησε το γεωργικό σχολείο του Εθνικού Ιδρύματος. Οι συνεχείς δραστηριότητές του με τα κοινά, συνετέλεσαν ώστε να μην αποκτήσει δική του οικογένεια. Τα αδέλφια του ήταν οι Γεώργιος, Άγγελος, Άννα, Μαρίκα Φλώρα, Κούλα και Αθηνά. Η αδελφή του Μαρίκα, ήταν σύζυγος του τέως Δημάρχου Λάρισας Χατζηγιάννη. 

Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως δήμαρχος Τυρνάβου αντιμετώπισε σημαντικά προβλήματα με συμμορίες Βούλγαρων κομιτατζήδων.

Ο Πανταζής Πλάκας εκλέχθηκε για πρώτη φόρα Πρόεδρος της τότε Κοινότητας Τυρνάβου, τα έτη 1943-44. Επανεκλέχθηκε ως Πρόεδρος τα έτη 1950–52. Εκλέχθηκε ως Πρώτος Δήμαρχος του Δήμου Τυρνάβου και ανέλαβε τα καθήκοντά του στις 19 Ιανουαρίου του 1955 έως την ημέρα του θανάτου του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Φράγκου, Αφροδίτη - Πόλεις της Ελλάδας, σελ. 404».
2. ↑  Μπουκουβάλα, Σοφία (2011). *Η πολιτιστική κληρονομιά του Τυρνάβου και η απήχηση της στους νέους της περιοχής*. Αθήνα: Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο. σελ. 43.
3. ↑  «ΛΗΣΤΑΝΤΑΡΤΑΙ ΣΤΟΝ ΤΥΡΝΑΒΟ - της Κωνσταντινιάς Πατσή».
Η **μάχη του Βουιγιέ** (γαλλικά: Bataille de Vouillé· το όνομα της τοποθεσίας προέρχεται από το λατινικό Campus Vogladensis) ήταν μια ένοπλη σύγκρουση μεταξύ των δυνάμεων του Βασιλείου των Φράγκων υπό τον Κλόβι Α΄ και του Βησιγοτθικού Βασιλείου της Τουλούζης υπό τον Αλάριχο Β΄. Η ήττα που υπέστησαν οι Βησιγότθοι, προκάλεσε τον εδαφικό περιορισμό του Βασιλείου της Τουλούζης νότια των Πυρηναίων και, με τον θάνατο του βασιλιά τους στη μάχη, την έναρξη της περιόδου της οστρογοτθικής επέμβασης στα εσωτερικά πράγματα του Βασιλείου τους.

Προηγούμενα
-----------

Το Βασίλειο των Βησιγότθων είχε ιδρυθεί από τον Βάλια το 414 στη ρωμαϊκή επαρχία της Ακιτανίας. Έχοντας ως κέντρο την σημερινή Τουλούζη, μετά την διάλυση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από τους Οστρογότθους, έπαιζε το ρόλο μιας σημαντικής περιφερειακής δύναμης στην δυτική Ευρώπη. Η σταδιακή ενσωμάτωση της Ιβηρικής το είχε μετατρέψει στο μεγαλύτερο εδαφικό μόρφωμα της περιοχής. Ωστόσο, η γιγάντωση του γειτονικού του Φραγκικού Βασιλείου και οι φόβοι των Φράγκων γύρω από μία πιθανή πανγοτθική ένωση με τους Οστρογότθους, οδήγησε στην σύγκρουσή τους.

Η μάχη
------

Οι Φράγκοι είχαν ήδη επιτεθεί σε προηγούμενες περιστάσεις εναντίον των Βησιγότθων. Το 497, σε συμμαχία με τους Βρετόνους είχαν φτάσει να καταλάβουν τα Βουρδίγαλα. Μια νέα συμμαχία, αυτή τη φορά με τους Βυζαντινούς τους επέτρεψε να εισβάλουν σε βησιγοτθικά εδάφη από το βορρά· συγκρούστηκαν με τους Βησιγότθους κοντά στο σημερινό Πουατιέ. Ο θάνατος του Αλάριχου προκάλεσε την φυγή των βησιγοτθικών στρατευμάτων και επέτρεψε στον Κλόβι Α΄ να καταλάβει ανενόχλητος εκ νέου τα Βουρδίγαλα. Την επόμενη άνοιξη εκστράτευσε εναντίον της απροστάτευτης Τολόζα. Η μοναδική περιοχή που παρέμεινε σε βησιγοτθικά χέρια εκτός της Ιβηρικής ήταν η Σεπτιμανία, την οποία έσπευσαν να προστατέψουν συμμαχικά οστρογοτθικά στρατεύματα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Davies 2012: 40.
2. 1 2  Davies 2012: 41.

Βιβλιογραφία
------------

* Davies, Simon (2012), *Vanished Kingdoms: The Rise and Fall of States and Nations*. Penguin.
Ο **Άγιος Παυσίλυπος** ήταν Χριστιανός μάρτυρας του 2ου αιώνα. Αναφέρεται σπανιότερα και ως **Παυσολύπιος**.

Ο Παυσίλυπος γεννήθηκε στη Ρώμη, καταγόμενος από ευγενή και πλούσια οικογένεια. Καταδικάσθηκε να αποκεφαλισθεί όταν Αυτοκράτορας Ρώμης ήταν ο Αδριανός. Αλλά οι αλυσίδες με τις οποίες ήταν δεμένος λύθηκαν και έπεσαν από πάνω του στην πορεία και ο Παυσίλυπος δραπέτευσε με θαυματουργικό τρόπο από τους διώκτες του. Ωστόσο απεβίωσε μετά από λίγο καιρό, περί το 138-140 μ.Χ. στην Ηράκλεια Σιντική της Θράκης, ως αποτέλεσμα των βασανιστηρίων που είχε υποστεί κατά την κράτησή του, ώστε να αξιωθεί δικαίως τον τίτλο του μάρτυρα. Για τον λόγο αυτόν αναφέρεται ως ο «εν Ηρακλεία της Θράκης αθλήσας».

Ο Παυσίλυπος τιμάται ως άγιος τόσο από την Ορθόδοξη, όσο και από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Η μνήμη του εορτάζεται από αμφότερες στις 8 Απριλίου, ενώ επιπλέον η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία τον τιμά και στην εορτή των «Ρωμαίων Μαρτύρων» στις 15 Απριλίου.

Πηγές
-----

* Frederick George Holweck: *A Biographical Dictionary of the Saints*, 1924

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Άγιος Παυσίλυπος στο *saint.gr*
Η **Παφνουτία**, γνωστή και ως **Παφνουτία η Παρθένος**, ήταν αλχημίστρια που έζησε περίπου τον 3ο αι. μ.Χ. στην Αίγυπτο και κατά πάσα πιθανότητα ήταν ιέρεια. Όπως και στην περίπτωση των περισσότερων γυναικών που έζησαν στην αρχαιότητα, δεν έχουν διασωθεί πολλές πληροφορίες για το έργο της και τη ζωή της. Γνωρίζουμε την ύπαρξή της και ότι ασχολούνταν με την αλχημεία από τα γραπτά του Ζώσιμου του Πανοπολίτη και από γράμματα του προς την αδελφή του (επίσης αλχημίστρια) Θεοσέβεια στα οποία συμβουλεύει την τελευταία να μην συνομιλεί με την Παφνουτία και να μην την συμβουλεύεται γιατί είχε χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης και ελλιπείς γνώσεις σχετικά με την αλχημεία. Εικάζεται ότι ο λόγος που εξέφραζε τέτοιες απόψεις ο Ζώσιμος για την Παφνουτία ήταν ότι εκείνη ίσως να άνηκε σε αντίπαλη αλχημική σχολή.

Πηγές
-----

* Rayner-Canham, Marelene F. (2001). *Women in Chemistry: Their Changing Roles from Alchemical Times to the Mid-twentieth Century*. Chemical Heritage Foundation. ISBN 0941901270.
* Olgivie, Marilyn (2014). *The Biographical Dictionary of Women in Science.* Routledge. ISBN 9780415920384
Το Παλαιό Δημαρχείο Τρίπολης
Το **Παλιό Δημαρχείο Τρίπολης** είναι ένα κτίριο, φτιαγμένο όλο με πελεκητή μαρμαρόπετρα και χτίστηκε το 1893. Αρχικά ήταν οικία του φαρμακοποιού Γρηγορίου Δαρειώτη, εξ ου και το όνομα της οδού στην οποία βρίσκεται.

Ανήκει στον νεοκλασικό ρυθμό. Αρχιτεκτονήματα όπως το Δημαρχείο, με λογικό ύψος και συμμετρικές αναλογίες, με κομψό διάκοσμο, κυριάρχησαν στην πόλη από το 19ο αιώνα.

Στο κτίριο έχει φιλοξενηθεί και η φιλαρμονική ορχήστρα του Δήμου Τριπόλεως. Πρόκειται για έναν πολύ δραστήριο καλλιτεχνικό οργανισμό, με παράδοση και προσφορά στην πόλη. Στο χώρο λειτουργεί και δωρεάν σχολή μουσικής για παιδιά.

Πηγές
-----

* Ιστοσελίδα traveltripolis, Δήμου Τρίπολης Αρχειοθετήθηκε 2016-03-07 στο Wayback Machine.
«Εγιάτρεψα τον Ανδρέα...» χειρόγραφο σημείωμα του Παπαδάκη.
Ο **Παπαδάκης** (αγνώστου ονόματος) ήταν Έλληνας πρακτικός ιατρός χειρουργός του 18ου αιώνα.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Μάνη και ήταν από το χωριό Λάγεια, γι' αυτό και λεγόταν *Λαγειάτης*. Διέπρεψε εξασκώντας την ιατρική τέχνη από το 1715 ως το 1768, θεραπεύοντας τους τραυματίες στους τοπικούς εμφύλιους πολέμους της εποχής και καταγράφοντας τις εμπειρίες του σε προσωπικό σημειωματάριο που φυλάγεται στην πανεπιστημιακή βιβλιοθήκη της Βονωνίας (Μπολόνια). Η ειδικότητά του ήταν να θεραπεύει τραύματα, αλλά όχι αρρώστιες. Άλλους θεράπευσε από μπαλωθιά, από πετριά, σπαθιά, στιλετιά και από πέσιμο από άλογο. Η αμοιβή του ήταν σε σιτάρι, βαμβάκι, καυσόξυλα και άλλα παρόμοια είδη.

Πηγές
-----

* Νέος Ελληνομνήμων, 1917, τεύχος Α΄, σσ. 51-53
Ο **Μίλαν Ράκιτς** (*σερβικά : Милан Ракић*) (18 Σεπτεμβρίου 1876 - 30 Ιουνίου 1938), ήταν σέρβος διπλωμάτης και ποιητής. Ήταν αρκετά τελειομανής και ως εκ τούτου δημοσίευσε μόνο δύο ποιητικές συλλογές (1903, 1912). Έγραψε σε μεγάλο βαθμό για το θάνατο και την ανυπαρξία, διατηρώντας στο ύφος του τον σκεπτικισμό και την ειρωνεία. Ήταν μέλος της Σερβικής Βασιλικής Ακαδημίας (1934).

Βιογραφία
---------

Πατέρας του ήταν ο Μίτα Ράκιτς υπουργός Οικονομικών της Σερβίας το 1888, και της Άννας που ήταν η κόρη του Σέρβου συγγραφέα Μίλαν Τζ. Μιλίσεβιτς. Η αδελφή του Λιούμπιτσα ήταν παντρεμένη με τον Μίλαν Γκρολ. Η συζυγός του Μίλιτσα ήταν κόρη του Λιουμπομίρ Κοβάσεβιτς (1848-1918), διακεκριμένος ιστορικός της Σερβίας και πολιτικός.

Ο ποιητής γεννήθηκε το 1876 στο Βελιγράδι όπου κι εκεί τελείωσε το δημοτικό σχολείο και το γυμνάσιο. Σπούδασε νομικά στο Παρίσι όπου ήρθε σε επαφή κι επηρεάστηκε από Γάλλους ποιητές. Μετά την επιστροφή του στο Βελιγράδι έγινε διπλωμάτης για τη σερβική κυβέρνηση, και αργότερα της Γιουγκοσλαβίας, και παρέμεινε στη θέση αυτή μέχρι σχεδόν το θάνατό του. Πέθανε πρόωρα το 1938 στο Ζάγκρεμπ αμέσως μετά από χειρουργική επέμβαση.

Εκδόσεις του
------------

* Συλλογή ποιημάτων, 1903
* Συλλογή ποιημάτων, 1912

Παραπομπές
----------

1. ↑  srpskaenciklopedija.org/doku.php.
2. ↑  «Milan Rakić». JKP "Pogrebne usluge" - Belgrade. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Νοεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2012.

Πηγές
-----

* Γιοβάν Σκέρλιτς, *Istorija Nove Srpske Književnosti* (Βελιγράδι, 1914 και 1921), σελ. 458-460.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 27095545
* LCCN: n85115423
* ISNI: 0000 0001 0881 6352
* GND: 118787772
* SUDOC: 066859581
* BNF: cb12103296r (data)
* BIBSYS: 90577025
* NLA: 36192635
* NKC: ola2003169789

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Milan Rakić  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Μίλαν Μίνιτς** είναι Σέρβος προπονητής καλαθοσφαίρισης, γεννημένος στις 24 Φεβρουαρίου 1957.

Καριέρα
-------

Ο Μίνιτς ανέλαβε χρέη βοηθού προπονητή στην εθνική Γιουγκοσλαβίας το 1988, κατακτώντας το αργυρό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ. Σαν βοηθός συνέχισε στην εθνική Σερβίας, κατακτώντας την πρώτη θέση στο Ευρωμπάσκετ του 1995, ενώ το 2011 συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ της Λιθουανίας με την εθνική ομάδα του Μαυροβούνιου.

Σε επίπεδο συλλόγων, ο Μίνιτς ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Άρη τον Δεκέμβριο του 2001, βοηθώντας την ομάδα της Θεσσαλονίκης να αποφύγει τον υποβιβασμό εν μέσω των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε. Το Νοέμβριο του 2003, κάθισε στον πάγκο της γερμανικής Ενεργκί Κολωνίας για την Μπουντεσλίγκα.

Την επόμενη σεζόν, ανέλαβε βοηθός προπονητή στην ομάδα του Ολυμπιακού, ενώ το 2006-07 συνέχισε στην ίδια θέση για την ομάδα της Αρμάνι Μιλάνο από την Ιταλία.

Τον Δεκέμβριο του 2007, κάθισε ως πρώτος προπονητής στον πάγκο της Λοκομοτίβ Ροστόβ, ενώ το Νοέμβριο του 2008 συνέχισε στη Σερβία και τη Βοϊβοντίνα. Επανήλθε στη θέση του βοηθού για τη σεζόν 2009-10, όταν συνεργάστηκε με την ομάδα της ΤΣΣΚΑ Μόσχας και το 2012-13 ανέλαβε χρέη προπονητή στην Αλ Τζάις Ντόχα από το Κατάρ.

Τον Ιανουάριο του 2014, επέστρεψε στον Άρη, παραμένοντας μέχρι το καλοκαίρι του ίδιου έτους. Από το 2015, είναι βοηθός προπονητή στην ομάδα του Παναθηναϊκού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Μίλαν Μίνιτς - Το paobc.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2016.
2. ↑  Basketball: Rhein Energie Köln hat Minic als neuen Coach[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  Red Zone: Kαι ο Ολυμπιακός θέλει τον Σέρβο του...
4. ↑  MILAN MINIC IS THE NEW HEAD COACH OF VOJVODINA
5. ↑  Milan Minic is a new CSKA technical advisor[*νεκρός σύνδεσμος*]
6. ↑  Άρης: Ανακοίνωσε Μίνιτς | Onsports.gr
7. ↑  A1 Basket Greece: Panathinaikos BC roster 2015-2016

Πηγές
-----

* Milan Minic Basketball Coach Profile
* MINIC, MILAN - Welcome to EUROLEAGUE BASKETBALL
* Μίνιτς Μίλαν | Onsports.gr
Η **Μαργαρίτα της Μασοβίας** (πολωνικά: *Małgorzata*, «Μαουγκοζάτα») (πριν από το 1358 - 14 Μαΐου 1388/4 Απριλίου 1396) ήταν Δούκισσα της Πομερανίας και του Μπζεγκ, από τους γάμους της με τον Καζιμίρ Δ΄, Δούκα της Πομερανίας και στη συνέχεια με τον Ερρίκο Ζ΄ του Μπζεγκ. Ήταν μέλος του Οίκου των Πιάστ.

Η Μαργαρίτα ήταν κόρη του Σιεμόβιτ Γ΄ της Μαζοβίας και της συζύγου του, Ευφημίας της Οπάβα. Οι παππούδες από τον πατέρα της ήταν ο Τρόιντεν Α΄ της Μαζοβίας και η σύζυγός του Μαρία, κόρη του Γιούρι Α΄ της Γαλικίας και της Ευφημίας της Κουγιαβίας.

Ζωή
---

Το 1369, η Μαργαρίτα παντρεύτηκε τον πρώτο σύζυγό της, τον Καζίμιρ Δ΄, Δούκα της Πομερανίας, γιο του Μπόγκισλαβ Ε΄, Δούκα της Πομερανίας και της Ελισάβετ της Πολωνίας. Ο γάμος κανονίστηκε επειδή ο Καζίμιρ ήταν εγγονός του Καζίμιρ Γ΄ του Μέγα και ήταν πιθανός διάδοχος του παππού του (που δεν είχε ποτέ γιούς). Επομένως, αυτός ο γάμος ήταν μια πολύ σημαντική συμμαχία και ήλπιζαν ότι θα εισήγαγε το μασοβιανό αίμα στην πολωνική βασιλική οικογένεια.

Ο Καζίμιρ είχε προηγουμένως παντρευτεί μια φορά, με την Γιοάννα της Λιθουανίας, η οποία είχε πεθάνει ένα χρόνο πριν από το γάμο της Μαργαρίτας, χωρίς παιδιά.

Μετά το θάνατο της μητέρας της Μαργαρίτας, ο Σιεμόβιτ ξαναπαντρεύτηκε, με την Άννα του Ζιενμπίτσε. Είχαν δύο παιδιά, τα οποία πέθαναν μικρά, προτού γεννήσει η Άννα έναν υγιή γιο, τον Ερρίκο. Ο Σιεμόβιτ δεν πίστευε ότι το παιδί ήταν δικό του, κατηγόρησε τη γυναίκα του για μοιχεία και την στραγγάλισε. Τότε, ο Ερρίκος απομακρύνθηκε. Μετά από λίγα χρόνια αναφέρθηκε ότι το παιδί είχε φυσικές ομοιότητες με τον πατέρα του. Η Μαργαρίτα αποφάσισε να σώσει τον αδερφό της και τον πήγε στο αρχοντικό της στο Σουούπσκ. Ο Σιεμόβιτ αργότερα δέχτηκε ότι το παιδί ήταν δικό του και τον έκανε Επίσκοπο του Πουότσκ. 

Λίγο μετά το γάμο της, η Μαργαρίτα υιοθέτησε έναν παράνομο γιο του Βασιλιά Καζίμιρ.

Στις 2 Ιανουαρίου 1377, ο σύζυγος της Μαργαρίτας, Καζίμιρ, πέθανε. Δεν είχαν παιδιά.

Δύο χρόνια μετά το θάνατο του πρώτου συζύγου της το 1379, η Μαργαρίτα ξαναπαντρεύτηκε, με τον Ερρίκο Ζ΄ του Μπζεγκ. Ήταν παντρεμένοι για οκτώ χρόνια και είχαν δύο παιδιά:

1. Μαργαρίτα (γεν. 1380/84 - πεθ. μετά τις 2 Οκτωβρίου 1408), ήταν αρραβωνιασμένη με το Σιγισμούνδο του Λουξεμβούργου, Βασιλιά της Βοημίας και Αυτοκράτορα, αλλά ο γάμος δεν έγινε ποτέ.
2. Λουδοβίκος Β΄ του Μπζεγκ (γ. 1380/85 - πεθ. 30 Μαΐου 1436).

Η ημερομηνία θανάτου της Μαργαρίτας αμφισβητείται, αλλά πιστεύεται ότι πέθανε είτε στις 14 Μαΐου 1388 είτε στις 4 Απριλίου 1396. Ο σύζυγός της πέθανε το 1399.

Παραπομπές
----------

1. ↑  dw.2210.
2. ↑  Κνολ (1972), σελ. 230.
3. ↑  Μεσαιωνικά Εδάφη
**Πανδέκτης** (Λατινικά: Digesta seu Pandectae), ονομάζεται η σύνοψη νομικών κειμένων του Ρωμαϊκού Δικαίου που συντάχθηκε κατ' εντολήν του αυτοκράτορος Ιουστινιανού Α´ μεταξύ 530–533 μ.Χ. Χωρίζεται σε 50 βιβλία. Αποτελεί μέρος της κωδικοποίησης όλων των ρωμαϊκών νόμων μέχρι εκείνη την εποχή, που αργότερα έγινε γνωστό ως Corpus Juris Civilis, ο γνωστός Ιουστινιάνειος Κώδικας. Τα άλλα δύο μέρη ήταν μια συλλογή καταστατικών, ο Κώδικας, και ένα εισαγωγικό εγχειρίδιο, τα Ινστιτούτα. Ο αρχικός Κώδικας Ιουστινιανού εκδόθηκε τον Απρίλιο του 529 ως "Summa", καταργώντας το λοιπό ρωμαϊκό δίκαιο, εκτός των περιπτώσεων που τα γραπτά θεωρούνταν απολύτως έγκυρα. Από τα 1.500 βιβλία που αποτελούταν, συνολικά, το δίκαιο, μειώθηκαν στα 50.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Tony Honoré, 'Justinian's Codification' in *The Oxford Classical Dictionary* 803-804. (Simon Hornblower and Antony Spawforth eds. 3rd rev. ed 2003).

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 185497383
* LCCN: n82082452
* GND: 4148319-4
* SUDOC: 085889695
* BNF: cb13736027w (data)
* BIBSYS: 95002170
* BNE: XX3571957

 |

 |
Πισίνα υπερχείλισης στην Κεράλα, Ινδία.
Μια **πισίνα υπερχείλισης** είναι μια πισίνα η οποία προκαλεί την οφθαλμαπάτη ότι το νερό φτάνει μέχρι τον ορίζoντα ή ακόμα ότι εξαφανίζεται ή επεκτείνεται επ' άπειρον. Η οπτική αυτή ψευδαίσθηση επιτυγχάνεται με την κατασκευή της πισίνας με υπερυψωμένο τοιχίο, επάνω από το οποίο υπερχειλίζεται το νερό, εξ ου και το όνομα "infinity pool". Με αυτόν τον τρόπο το νερό φαίνεται να ρέει στο άπειρο, ειδικά όταν αντικατοπτρίζεται ο ορίζοντας.

Σχεδιασμός
----------

Οι πισίνες υπερχείλισης είναι ακριβές και για την κατασκευή τους απαιτείται εκτεταμένος δομικός, αρχιτεκτονικός και μηχανολογικός σχεδιασμός, επειδή συχνά χτίζονται σε επισφαλή σημεία (προεξοχές ή άκρα κτιρίων, βουνοκορυφές ή πλαγιές, κοντά σε θάλασσα) και είναι αναγκαία μια γερή δομή. Η μηχανολογική δομή πρέπει να βασίζεται στις γεωολογικές συνθήκες του τόπου. Συνήθως το υψηλό κόστος κατασκευής οφείλεται στο σύστημα βάσης που κρατά την πισίνα αγκυρωμένη σε μια πλαγιά.

Το άκρο της πισίνας καταλήγει σε υπερχειλιστή που βρίσκεται 1,6 με 6,4 χιλιοστά πιο χαμηλά από το απαιτούμενο επίπεδο νερού της πισίνας. Το νερό περνά πάνω από το τοιχίο, πέφτει σε έναν συλλέκτη και από εκεί οδηγείται, μέσω αντλίας, πάλι στην πισίνα.

Αναφορές
--------

1. ↑  Πισίνες υπερχείλισης (σκληρό Εξώφυλλο) Συγγραφέας: Ana Γ. Canizares του \* ISBN 0060893400

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

How Infinity Pools Work: The Optical Illusion, Explained
Η **Μάια Παντζικίντζε** (γεωργιανά: მაია ფანჯიკიძე, γεννηθείσα στις 16 Οκτωβρίου 1960) είναι ένας Γεωργιανή διπλωμάτης και πολιτικός. Είναι πρώην δασκάλα Γερμανικών πριν την προσχώρησή της στη διπλωματική υπηρεσία της Γεωργίας το 1994 και διορίστηκε υπουργός Εξωτερικών στο υπουργικό συμβούλιο της Μπιντζίνα Ιβανισβίλι στις 25 Οκτωβρίου 2012. Παραιτήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 2014 σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την απόφαση του Ιρακλί Αλασάνια να απαλλαγεί από τη θέση του ως Υπουργός Άμυνας.

Πρώιμη καριέρα
--------------

Γεννημένη στην Τιφλίδα, η Μάια Παντζικίντζε είναι η κόρη του συγγραφέα Γκουράμ Παντζικίντζε. Σπούδασε φιλολογία στα πανεπιστήμια της Τιφλίδας και της Ιένα και δίδαξε γερμανικά στην Τιφλίδα πριν από την είσοδό της στην ξένη υπηρεσία το 1994. Το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας της συνδέθηκε με την πρεσβεία της Γεωργίας στο Βερολίνο. Για ένα μικρό διάστημα διετέλεσε Υφυπουργός Εξωτερικών το 2004 και έγινε πρεσβευτής της Γεωργίας στη Γερμανία από το 2004 έως το 2007 και στην Ολλανδία από το 2007 έως το 2010. Αφού απολύθηκε από την διπλωματική υπηρεσία το 2010, υποστήριξε ότι η απόφαση ελήφθη για πολιτικούς σκοπούς αφότου ο γαμπρός της Ιρακλί Αλασάνια παραιτήθηκε από την θέση του πρεσβευτή της Γεωργίας στα Ηνωμένα Έθνη και αποχώρησε ως εναντίωση με τη διοίκηση του Προέδρου Μιχαήλ Σαακασβίλι το 2008.

Αντιπολίτευση
-------------

Τον Φεβρουάριο του 2012, η Παντζικίντζε προσχώρησε στις τάξεις της αντιπολίτευσης ως εκπρόσωπος του Μπιντζίνα Ιβανισβίλι, ενός πολυδισεκατομμυριούχου επιχειρηματία που δημιούργησε το πολιτικό κόμμα Γεωργιανό Όνειρο-Δημοκρατική Γεωργία, προκειμένου να συμμετάσχει στις κοινοβουλευτικές εκλογές της 1ης Οκτωβρίου. Συντέλεσε ως εκπρόσωπος του συνασπισμού υπό την ηγεσία του Ιβανισβίλι και ήταν επικεφαλής του κεντρικού του γραφείου κατά τη διάρκεια της δύσκολης προεκλογικής εκστρατείας.

Υπουργός Εξωτερικών
-------------------

Οι Υπουργοί Εξωτερικών της Γεωργίας και των Ηνωμένων Πολιτειών.
Μετά τη νίκη του Γεωργιανού Ονείρου στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2012, η Παντζικίντζε διορίστηκε Υπουργός Εξωτερικών στο υπουργικό συμβούλιο του σημερινού πρωθυπουργού Ιβανισβίλι στις 25 Οκτωβρίου 2012. Στα πρώτα της σχόλια ως υπουργός, ανέφερε τις προτεραιότητες της εξωτερικής πολιτικής της Γεωργίας, όπως η Ευρωπαϊκή και η ευρωατλαντική ένταξη, η στρατηγική συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες και η συνέχιση των καλών σχέσεων με τις γειτονικές χώρες. Η Παντζικίντζε πρόσθεσε επίσης ότι η νέα κυβέρνηση θα προσπαθήσει να ομαλοποιήσει τις σχέσεις με τη Ρωσία, αλλά η Γεωργία δεν θα αποκαταστήσει τους διπλωματικούς δεσμούς όσο η Ρωσία διατηρεί τις πρεσβείες της στις αποσχιθείσες περιοχές της Γεωργίας Αμπχαζία και Νότια Οσετία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Davos 2014 Participant List*. data.qz.com/2014/davosattendees/data/davos14list.json.
2. 1 2 3  Georgia's new FM to balance West and Russia Αρχειοθετήθηκε 2014-11-29 στο Wayback Machine.. AFP via *Expatica*. October 8, 2012.
3. 1 2  Ex-Envoy Alleges Politics Behind Dismissal. *Civil Georgia*. March 16, 2012.
4. ↑  New Georgian foreign minister calls US top strategic partner during Washington visit[*νεκρός σύνδεσμος*]. The Associated Press via *The Washington Post*. November 30, 2012.
Ο Πλάτων Ριβέλλης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1945.

Βιογραφία
---------

Σπούδασε Νομικά στην Αθήνα (1963-1968), Πολιτικές Επιστήμες στο Παρίσι (1968-1970) και Φωτογραφία στις ΗΠΑ (1983). Εργάστηκε ως δικη

1. ↑  www.rivellis.gr/platon-rivellis/viografika-simeiomata. Ανακτήθηκε στις 25  Οκτωβρίου 2020.
2. 1 2 3 4  dp.iset.gr/en/artist/view.html?id=3397. Ανακτήθηκε στις 25  Οκτωβρίου 2020.
γόρος στην Αθήνα επί δώδεκα έτη (1971-1983).

Από το 1981 διδάσκει φωτογραφία στην Αθήνα σε ιδιωτικά τμήματα (1981-1987 στο Studio Quark, 1988-2002 στον Φωτογραφικό Κύκλο και από το 2003 μέχρι σήμερα στο Μουσείο Μπενάκη). Παράλληλα, από το 1984 μέχρι το 1994 δίδαξε φωτογραφία σε μαθητές και φοιτητές στο τμήμα ΜΜΕ τού Παντείου Πανεπιστημίου, στο University of La Verne τής Κηφισιάς, στις ιδιωτικές σχολές φωτογραφίας Focus και Leica Academy, στη Σχολή Μωραΐτη και στο Κολλέγιο Αθηνών. Από το 1988 παραδίδει εντατικά φωτογραφικά θερινά σεμινάρια, παλαιότερα στην Πάρο και από το 2001 στη Σύρο, όπου και κατοικεί μονίμως.
Από το 2001 παραδίδει σειρά σεμιναρίων στη Σύρο με θέμα τον κινηματογράφο.

Οργάνωσε τα πρότυπα τμήματα φωτογραφίας τής Λαϊκής Επιμόρφωσης (1985) και δίδαξε τούς επιμορφωτές τους (από το 1985 μέχρι το 1990). Επιμελήθηκε σειρά από εκπομπές τής κρατικής τηλεόρασης για τη φωτογραφία. Έχει παραδώσει πολυάριθμα σεμινάρια και διαλέξεις σε διάφορες πόλεις τής Ελλάδας και στη Λευκωσία τής Κύπρου.

Οι φωτογραφίες του έχουν παρουσιαστεί σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις. Έχει επιμεληθεί πολλές φωτογραφικές εκθέσεις και εκδόσεις. Είναι τακτικός αρθρογράφος σε εφημερίδες και σε περιοδικά.

Είναι μέλος τού Διοικητικού Συμβουλίου τού Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης. Ίδρυσε μαζί με μαθητές του τo 1988 το σωματείο «Φωτογραφικός Κύκλος», καθώς και τις εκδόσεις «Φωτοχώρος», οι οποίες έχουν εκδώσει περισσότερα από εξήντα βιβλία και λευκώματα με φωτογραφικό περιεχόμενο και ένα φωτογραφικό περιοδικό («Φωτοχώρος») που κυκλοφόρησε από το 1993 μέχρι το 1997.

Βιβλία
------

* Φωτογραφία (έκδ. 9η – 2005)
* Μονόλογος για τη Φωτογραφία (έκδ. 5η – 2000)
* Σκέψεις για τη Φωτογραφία (έκδ. 3η – 2000)
* Κείμενα για τη Φωτογραφία (έκδ. 1η – 2000)
* Εισαγωγή στην καλλιτεχνική Φωτογραφία (έκδ. 1η – 2001)
* Η φανερή γοητεία και η κρυφή συγκίνηση τού κινηματογράφου, 12 σκηνοθέτες και το έργο τους (έκδ. 1η – 2006)
* Χωρίς διάλειμμα, 13 σκηνοθέτες και το έργο τους. (έκδ. 1η – 2005)
* Φωτογραφίες χορού (έκδ 1η – 1989)
* Ερείπια (έκδ. 1η – 1992)
* Φως και σιωπή (έκδ. 1η – 1997)
* Άνω τελεία (έκδ. 1η – 1998)
* 50 Φωτογραφίες 50 Κείμενα (έκδ. 1η – 2006)

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Φωτογραφικός Κύκλος
* Πλάτων Ριβέλλης (επίσημος ιστότοπος)
* Εκδηλώσεις στο Μουσείο Μπενάκη
Συντεταγμένες: 41°13′17.526″N 25°18′12.247″E﻿ / ﻿41.22153500°N 25.30340194°E﻿ / 41.22153500; 25.30340194

Το **Παπίκιο όρος** ή *Αϊτόβουνο* είναι ένα βουνό στο Νομό Ροδόπης, πάνω στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα.

Είναι το ανατολικότερο όρος της κεντρικής Ροδόπης. Έχει σχήμα κωνικό και οι δύο κορυφές του που βρίσκονται επί ελληνικού εδάφους έχουν υψόμετρο 1510 μ. και 1460 μ. Παλαιότερα είχε δάση δρυών και οξιάς, αλλά η υπερβόσκηση και οι πυρκαγιές τα έχουν περιορίσει. Εκτεταμένες αναδασώσεις έγιναν στη δεκαετία του 1980, με αποτέλεσμα να κυριαρχήσουν κωνοφόρα φυτά.

Κατά τους βυζαντινούς χρόνους, ιδίως τον 11ο και 12ο αιώνα υπήρξε σημαντικό μοναστικό κέντρο της Θράκης .

Δείτε επίσης
------------

* Κομοτηναίικη κορυφογραμμή

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.pezoporia.gr/pez/vouna.asp?vid=186.
2. ↑  29.02.2009 - Άρθρο στην εφημερίδα ο Χρόνος: "Στην Μαξιμιανούπολη και το Παπίκιο με ξενάγηση του βυζαντινολόγου Νίκου Ζήκου".[*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Θρακικός Ηλεκτρονικός Θησαυρός
* agrotravel.gr Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine.
* Συμβολή στην ιστορία του Παπικίου όρους[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Η μοναστική κοινότητα του Παπικίου όρους[*νεκρός σύνδεσμος*]

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Παπίκιο** |
Το **Μανταλέι** (βιρμανικά: မန္တလေး) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη και η τελευταία βασιλική πρωτεύουσα της Μιανμάρ. Βρίσκεται 716 χλμ. βόρεια της Γιανγκόν στην ανατολική όχθη του ποταμού Ιραουάντι και η πόλη έχει πληθυσμό 1.225.553 κατοίκων (απογραφή του 2014).

Παρά την πρόσφατη άνοδο του Νέπιντο, το Μανταλέι παραμένει το κύριο εμπορικό, εκπαιδευτικό και κέντρο υγείας της Άνω Βιρμανίας. Το Μανταλέι είναι το οικονομικό κέντρο της Άνω Βιρμανίας και θεωρείται το κέντρο της βιρμανικής κουλτούρας. Μια συνεχιζόμενη εισροή κινεζικών μεταναστών, κυρίως από το Γιουνάν, τα τελευταία 20 χρόνια, έχει αναμορφώσει την εθνοτική σύνθεση της πόλης και έχει προκαλέσει την αύξηση του εμπορίου με την Κίνα.

Συλλογή
-------

* KuthodawKuthodaw
* MahamuniMahamuni
* Mandalay HillMandalay Hill
* ΠαλάτιΠαλάτι
* ShwenandawShwenandaw
* Shwe Inn BinShwe Inn Bin
*

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.citypopulation.de/Myanmar-Cities.html.
2. ↑  *Census Report*. The 2014 Myanmar Population and Housing Census. **2**. Naypyitaw: Ministry of Immigration and Population. Μαΐου 2015. σελ. 57. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Mandalay στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 137195206
* GND: 4037295-9
* SUDOC: 061420123
* BNF: cb14516194p (data)
* NKC: ge878490

 |

 |
**Μακροκυτταρική αναιμία** είναι η αναιμία που χαρακτηρίζεται από αύξηση του μέσου μεγέθους του ερυθρού αιμοσφαιρίου. Διακρίνεται σε δύο κατηγορίες: μεγαλοβλαστικές και μη μεγαλοβλαστικές αναιμίες.

Μεγαλοβλαστικές αναιμίες
------------------------

Οφείλονται σε έλλειψη βιταμίνης Β12 ή φυλλικού οξέος. Ονομάζονται έτσι γιατί σε αυτές τις καταστάσεις, ο μυελός των οστών είναι μεγαλοβλαστικός, δηλαδή παρατηρούνται σε αυτόν μεγαλύτερα κύτταρα από το φυσιολογικό. Μεγαλοβλαστική εικόνα συνοδεύει επίσης ορισμένα κακοήθη νοσήματα του αίματος.

Τα συνηθέστερα συμπτώματα αυτής της οικογένειας παθήσεων περιλαμβάνουν: ωχρότητα, αδυναμία, καταβολή δυνάμεων, ερυθρότητα και αίσθημα πόνου στη γλώσσα, ανορεξία, απώλεια βάρους και ίσως συμπτώματα από το καρδιαγγειακό και το νευρικό σύστημα.

Η θεραπεία, ανάλογα με την περίπτωση, μπορεί να περιλαμβάνει χορήγηση βιταμίνης Β12 ή φυλλικού, μετάγγιση αίματος ή αντιμετώπιση της νόσου που μπορεί να προκάλεσε την αναιμία.

Μη μεγαλοβλαστικές μακροκυτταρικές αναιμίες
-------------------------------------------

Είναι σπανιότερες, σε αυτές ο μυελός των οστών δεν είναι μεγαλοβλαστικός και σχετίζονται με ποικίλες παθολογικές καταστάσεις ή λήψη ουσιών (αλκοόλ, φάρμακα).

Βιβλιογραφία
------------

* Davidson's "*Παθολογία*", ιατρικές εκδόσεις Π.Χ.Πασχαλίδης, 19η έκδοση, 2005.
* Προσωπικό τομέως παθολογίας Ιατρικής Σχολής Αθηνών, "*Παθολογία*", ιατρικές εκδόσεις Π.Χ.Πασχαλίδης, 2002. ISBN 960-399-053-1
Η **Μαρία** (7 Φεβρουαρίου 1556, Μπρέντα - 10 Οκτωβρίου 1616, Μπούρεν ) από τον Οίκος του Νάσσαου ήταν κόρη του πρίγκιπα της Οράγγης και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Χόενλοε-Νόιενσταϊν.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Γουλιέλμου Α΄ του *Σιωπηλού*, πρίγκιπα της Οράγγης και κυβερνήτη (stadholder) της Ολλανδίας, Ζηλανδίας, Ουτρέχτης, Φρισίας από την πρώτη του σύζυγο Άννα του Έχμοντ & Μπούρεν. Έλαβε το όνομα της πρώτης κόρης του Γουλιέλμου, της Μαρίας (1553-1555), η οποία είχε αποβιώσει 2 ετών. Η Άννα του Έχμοντ & Μπούρεν δεν απέκτησε άλλη κόρη.

Βιογραφία
---------

Στην αρχή του Ογδονταετούς Πολέμου ο μεγαλύτερος αδελφός της Φίλιππος-Γουλιέλμος μετακόμισε στην Ισπανία, όπου μεγάλωσε ως Καθολικός. Η Μαρία υπερασπίστηκε σθεναρά τους ισχυρισμούς του αδελφού της για τον τίτλο του *πρίγκιπα της Οράγγης* και τη βαρονία και την πόλη της Μπρέντα ενάντια στις αξιώσεις του ετεροθαλούς, νεότερου αδελφού τους Mαυρίκιου (ο μόνος γιος από τον 2ο γάμο του Γουλιέλμου Α΄).

Ήταν επιθυμία της να παντρευτεί τον Φίλιππο κόμη του Χόενλοε, τον οποίο γνώριζε από την ηλικία των 11 ετών. Αυτό το σχέδιο συνάντησε στην αρχή αντίσταση από τον πατέρα της (έδωσε την άδειά του το 1582) και στη συνέχεια αντιστάθηκε ο αδελφός της Μαυρίκιος. Η Μαρία επρόκειτο να παντρευτεί τον (καθολικό) γιο του δούκα του Άερσοτ, για να βοηθήσει τον Μαυρίκιο να αποκτήσει σημαντικό σύμμαχο ενάντια στις ισπανικές δυνάμεις, αλλά αυτή αρνήθηκε να τον παντρευτεί, καθώς είχε γίνει Καλβινίστρια. Επίσης η Μαρία διεκδίκησε την κηδεμονία των περιουσιών του Φιλίππου-Γουλιέλμου, ενόσω αυτός ήταν όμηρος στην Ισπανία, επειδή ήταν αμφιθαλής αδελφή του ενώ ο Μαυρίκιος ήταν ο μικρότερος ετεροθαλής αδελφός του· έτσι ξεκίνησε μία δίκη.

Στις 2 Φεβρουαρίου 1595, σε ηλικία 39 ετών, η Μαρία παντρεύτηκε επιτέλους τον Φίλιππο του Χόενλοε στο Μπούρεν, στην Ολλανδική Μεταρρυθμισμένη Εκκλησία. Το ζευγάρι παρέμεινε άτεκνο και ο Φίλιππος απεβίωσε το 1606. Ο αδελφός της Φίλιππος-Γουλιέλμος απελευθερώθηκε το 1595 και επέστρεψε στη Μπρέντα το 1610. Το 1612, η Μαρία ίδρυσε ένα μεγάλο ορφανοτροφείο στο Μπούρεν.

Απεβίωσε το 1616 στο Μπούρεν. Τάφηκε στην εκεί εκκλησία του Αγίου Λάμπερτ, η οποία είχε γίνει τότε μία Προτεσταντική Μεταρρυθμισμένη Καλβινιστική εκκλησία.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 1595 τον Φίλιππο κόμη του Χόενλοε-Νόιενσταϊν. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πορτρέτο (στα ολλανδικά): Μαρία του Νασάου

Αναφορές
--------

1. 1 2  *Biografisch Portaal*. 36020187. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 282338833
* ISNI: 0000 0003 8902 3868
* BPN: 36020187

 |

 |
Το **Μαγιόλικα Χάους** (Majolikahaus) είναι αστική πολυκατοικία διαμερισμάτων και ένα από τα ωραιότερα κτίρια της Βιέννης. Βρίσκεται στον αριθμό 40 της οδού Λίνκε Βίντσαϊλε (Linke Wienzeile), πολύ κοντά στην πολύβοη αγορά Νάσμαρκτ (Naschmarkt) της αυστριακής πρωτεύουσας.

Το Μαγιόλικα Χάους σχεδιάστηκε το 1899 από το διάσημο Αυστριακό αρχιτέκτονα Ότο Βάγκνερ (Otto Wagner, 1841 – 1918). Πήρε το όνομά του από τα κεραμικά πλακίδια μαγιόλικας, που κοσμούν την πρόσοψή του. Η εντυπωσιακή πρόσοψη του κτιρίου έχει σ’ όλη την επιφάνειά της σχέδια λουλουδιών σε ροζ, πράσινες και γαλάζιες αποχρώσεις. Είναι ένας τέλειος συνδυασμός περίτεχνης διακόσμησης και αρχιτεκτονικής.

Το 1893, ο Ότο Βάγκνερ αποστασιοποιήθηκε από την κλασική παράδοση του «ιστορισμού» (historicism), που ήταν μέχρι τότε η κυρίαρχη τάση στην αρχιτεκτονική της Βιέννης, αναπτύσσοντας ένα άκρως προσωπικό ιδίωμα στις αρχιτεκτονικές δημιουργίες του, το «Σετσεσσίον» (Secession) όπως επικράτησε να λέγεται η τεχνοτροπία της Αρ Νουβό στην Αυστρία (και «Γιούγκεντστιλ» (Jugendstil) στις γερμανόφωνες περιοχές της Ευρώπης).

Το Μαγιόλικα Χάους αντιπροσωπεύει το αποκορύφωμα του ρυθμού «Σετσεσσίον» στη Βιέννη, αλλά συγχρόνως αποτελεί σταθμό στο κίνημα του μοντερνισμού, που άρχισε να απλώνεται με ταχείς ρυθμούς και σ’ άλλες ευρωπαϊκές πόλεις.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μαγιόλικα Χάους** |

* "1001 Buildings You Must See Before You Die", "Majolica House", p. 327, General Editor: Mark Irving, A Quintessense Book/Cassell Illustrated, London, 2008.
* Gabriele Fahr – Becker: "Art Nouveau" (English edition), pp. 347 – 349, Tandem Verlag GmbH/h.f. ullmann, 2007.

1. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 5182. Ανακτήθηκε στις 23  Αυγούστου 2018.
2. 1 2 3 4  *Wiki Loves Monuments monuments database*. 18  Αυγούστου 2017. tools.wmflabs.org/heritage/api/api.php?action=search&format=json&srcountry=at&srlanguage=de&srid=19079.
3. 1 2  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 5182. Ανακτήθηκε στις 31  Ιουλίου 2018.
Μακροφωτογραφία προχωρημένης οξείδωσης κρίκων αλυσίδας
**Μακροφωτογραφία**, ή **Φωτομακρογραφία** ονομάζεται η φωτογραφία πολύ μικρού αντικειμένου που έχει ληφθεί γκρο πλαν, με κλίμακα τη μονάδα, ή λίγο παραπλήσια (±) αυτής.

Για τη λήψη τέτοιας φωτογραφίας ακολουθούνται διάφορες τεχνικές όπως με πρόσθετο συγκλίνοντα φωτογραφικό φακό, ή με αύξηση της κλίμακας του φερόμενου στη φωτογραφική μηχανή φακού με πρόσθετους ενδιάμεσους δακτυλίους (δακτύλιοι close-up), ή φωτογραφικής φυσούνας, (που προσαρμόζονται ανάλογα μεταξύ σώματος μηχανής και φακού), ή με χρήση ειδικού φακού, καλούμενου "μάκρο", σταθερής ή μεταβλητής εστιακής απόστασης (ζουμ).

Η λήψη μακροφωτογραφιών, μέχρι την εμπορική διαθεσιμότητα ψηφιακών μονοοπτικών reflex, γινόταν, επί το πλείστον, με αναλογικές μηχανές φωτογραφικές μηχανές με φιλμ, που μόνο αυτές παρείχαν τις παραπάνω δυνατότητες, σε αντίθεση με τις πρώιμες ψηφιακές ψηφιακές στις οποίες οι δυνατότητες σε μακροφωτογράφηση ήταν εργοστασιακά περιορισμένες. Η μακροφωτογράφηση γίνεται κυρίως σε αναπαραγωγή μικρών φωτογραφιών, κειμένων, ή αντικειμένων για διαφημιστικούς ή εκπαιδευτικούς ή άλλους σκοπούς (ερευνητικούς, επιθεώρησης, κ.λπ.), αλλά και γιατί προσφέρουν μιά πολύ ενδιαφέρουσα εικαστική προσέγγιση.

* Η μακροφωτογραφία αποτελεί ιδιαίτερο βοήθημα στην ανακριτική, τη δικαστική γραφολογία και την εγκληματολογία.

* γκρο πλαν μακροφωτογραφία.γκρο πλαν μακροφωτογραφία.
* Το οπτικό σχήμα (διάταξη) μακροφωτογραφίας ανεστραμμένου φακού.Το οπτικό σχήμα (διάταξη) μακροφωτογραφίας ανεστραμμένου φακού.
* Το οπτικό σχήμα (διάταξη) μακροφωτογραφίας με χρήση ανεστραμμένου φακού και τηλεφακού.Το οπτικό σχήμα (διάταξη) μακροφωτογραφίας με χρήση ανεστραμμένου φακού και τηλεφακού.
* Το οπτικό σχήμα (διάταξη) μακροφωτογραφίας με σωλήνα επέκτασης.Το οπτικό σχήμα (διάταξη) μακροφωτογραφίας με σωλήνα επέκτασης.

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Φωτογραφία | Πύλη Φωτογραφία |