recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 50°50′42″N 4°21′00″E﻿ / ﻿50.84499°N 4.34998°E﻿ / 50.84499; 4.34998

Το Μάνεκεν Πις
Γενική άποψη του συντριβανιού
Το **Μάνεκεν Πις** (*Manneken Pis*, μτφ. «ο μικρός που κατουράει» στην τοπική διάλεκτο) είναι μικρό μπρούτζινο άγαλμα που βρίσκεται στις Βρυξέλλες το οποίο απεικονίζει ένα αγόρι να ουρεί σε ένα σιντριβάνι. Το άγαλμα σχεδιάστηκε από τον Ζερόμ Ντυκενουά και τοποθετήθηκε στη θέση του 1618 ή το 1619. Το άγαλμα έχει ύψος 61 εκατοστά. Το Μάνεκεν Πις βρίσκεται κοντά στην Γκραντ Πλας, δύο τετράγωνα πίσω από το δημαρχείο. Αποτελεί σύμβολο των Βρυξελλών.

Στη σημερινή θέση του αγάλματος υπήρχε ένα πέτρινο άγαλμα τουλάχιστον από τον 15ο αιώνα. Αυτό το άγαλμα αποφασίστηκε λόγω της φθοράς που είχε υποστεί να αντικατασταθεί με ένα μπρούτζινο, το οποίο κατασκευάστηκε από τον Ντυκενουά. Το άγαλμα έχει κλαπεί αρκετές φορές, η πρώτη φορά το 1745, όταν το άγαλμα κλάπηκε από τους Άγγλους, και δύο χρόνια μετά το άγαλμα κλάπηκε από ένα Γάλλο στρατιώτη. Το 1817 το άγαλμα κλάπηκε ξανά από ένα φυλακισμένο και βρέθηκε σπασμένο. Τα κομμάτια χρησιμοποιήθηκαν στην κατασκευή του σημερινού αγάλματος.

Δεν είναι γνωστό γιατί κατασκευάστηκε αυτό το άγαλμα, αλλά υπάρχουν διάφοροι λαϊκοί μύθοι. Ένας μύθος λέει ότι το άγαλμα το τοποθέτησαν οι γονείς ενός παιδιού το οποίο είχε χαθεί, αλλά στη συνέχεια βρέθηκε με τη βοήθεια των χωρικών. Μια άλλη εκδοχή αναφέρει ότι ένα αγόρι κατάσκοπος είδε κατά τη διάρκεια μιας πολιορκίας ότι κάποιοι επιχείρησαν να ανατινάξουν τα τείχη της πόλης, κάτι το οποίο προσπάθησε να αποτρέψει κατουρώντας το φυτίλι, με αποτέλεσμα να το σβήσει.

Το άγαλμα συχνά ντύνεται με ρούχα. Το πρώτο ρούχο παρουσιάστηκε το 1698 και από τότε έχουν παρουσιαστεί περισσότερα από 900 κοστούμια και στο μουσείο της πόλης των Βρυξελλών εκτίθονται περισσότερα από 100. Σε κάποιες περιπτώσεις το άγαλμα αντί για νερό ουρεί μπύρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  MANNEKEN PIS Αρχειοθετήθηκε 2015-05-09 στο Wayback Machine. topsightseeing.com
2. ↑  Manneken Pis Brussels Belgium Αρχειοθετήθηκε 2014-04-09 στο Wayback Machine. www.brussels.info
3. ↑  Manneken-Pis Πόλη των Βρυξελλών
Το **Μάνκοβιτς**, όπως αναφέρεται στους στρατιωτικούς χάρτες, γνωστό στην γύρω περιοχή ως *Γεροβίτσι* ή *Γκράουρο*, είναι το δίζυγο βουνό του Βιτσίου που αποτέλεσε θέατρο ενόπλων συγκρούσεων κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου 1946-1949. Η οριστική κατάληψη του πραγματοποιήθηκε στις 29 Αυγούστου 1949 από τους καταδρομείς (ΛΟΚ) στη τρίτη φάση του Σχεδίου Πυρσός σηματοδοτώντας έτσι το τέλος του κομμουνιστικού εγχειρήματος στην Ελλάδα.

Βρίσκεται μέσα στα όρια του νομού Καστοριάς και απέχει οδικώς από την πόλη της Καστοριάς 27 χλμ. και άλλα τόσα ακριβώς από τη Φλώρινα.

Η πρόσβαση για τους ορειβάτες και τους περιηγητές γίνεται μέσω της Βυσσινιάς απ΄ όπου είναι και ορατό και με αυτοκίνητο μέσω του οδικού άξονα Καστοριάς - Φλώρινας μέσω Βιτσίου.

Παραπομπές
----------
Η **Κορβινιανή Βιβλιοθήκη** (λατινικά: *Bibliotheca Corviniana*, *βιβλιοθήκη του [βασιλιά] Κορβίνου*) ήταν η δεύτερη σημαντικότερη συλλογή βιβλίων κατά την περίοδο της Ευρωπαϊκής Αναγέννησης. Ανήκε στον βασιλιά της Ουγγαρίας Ματθαίο Κορβίνο μεταξύ 1458 and 1490 κι εντοπιζόταν στη Βούδα, την τότε πρωτεύουσα του βασιλείου. Η οθωμανική κατάκτηση της Βούδα το 1526 είχε ως αποτέλεσμα την καταστροφή και διασπορά των βιβλίων της. Από το 2005 η UNESCO έχει αναλάβει το σχέδιο ανασύσταση μέρους της με έργα που ανήκαν στην βιβλιοθήκη από διάφορες χώρες του κόσμου ενώ η κυβέρνηση της Ουγγαρίας έχει οργανώσει μια ηλεκτρονική βιβλιοθήκη με χειρόγραφά της. Σήμερα υφίστανται περίπου 168 βιβλία που θεωρούνται μέρος της και λαμβάνουν το όνομα *corvinae*.

Ιστορία
-------

Ο Ματθαίος Κορβίνος θεωρείται ο κύριος εκπρόσωπος του ιδεώδους του αναγεννησιακού πρίγκιπα στην Ουγγαρία. Μέχρι τον θάνατό του είχε συλλέξει 3000 κώδικες που περιελάμβαναν τέσσερις με πέντε χιλιάδες κείμενα, μεταξύ των οποίων πολλά έργα ελλήνων, λατίνων κλασσικών και βυζαντινών συγγραφέων. Ως βάση είχε χρησιμοποιήσει τις συλλογές του ποιητή Ιανού Πανόνιου και του μέντορά του Γιάνος Βίτετς μαζί με αυτή της συζύγου του, Βεατρίκης της Αραγόνας, κόρης των Φερδινάνδου Β΄ της Αραγόνας. Ορισμένα από τα corvinae αποτελούσαν το μοναδικό αντίγραφο των έργων που περιείχαν όπως το κείμενο του Κωνσταντίνου Πορφυρογέννητου *"Εκθεσις της βασιλείου τάξεως*, την *Εκκλησιαστική Ιστορία* του Νικηφόρου Κάλλιστου και έργα αρχαίων συγγραφέων όπως του Υπερείδη και του Προκόπιου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lucien X. Polastron, *Books on Fire: The Destruction of Libraries Throughout History*. σελ. 325
2. ↑  "The Bibliotheca Corviniana Collection". UNESCO Memory of the World Programme. 2009-08-12.
3. ↑  Robert Wedgeworth, *World Encyclopedia of Library and Information Services*. σελ. 355.
4. ↑  Davies, Norman (1998), Europe: a History. Harper Perennial.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Biblioteca corviniana digitalis από την Εθνική Βιβλιοθήκη της Ουγγαρίας

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 186730613
* LCCN: n84739227
* GND: 1061014185

 |

 |
Η **Λακόν** (γαλλικά: *Lacaune*) είναι γαλλική φυλή προβάτων, με κατεύθυνση την γαλακτοπαραγωγή. Είναι η σπουδαιότερη φυλή της Γαλλίας και μία από τις σημαντικότερες παγκοσμίως. Έλαβε την ονομασία της από την ομώνυμη πόλη στο νομό Ταρν, στα νότια του Μασίφ Σαντράλ. Στην περιοχή αυτή, καθώς και στους νομούς Αβερόν, Ερώ και Λοζέρ βρίσκονται τα κυριότερα κέντρα εκτροφής της φυλής. Το γάλα των προβάτων χρησιμοποιείται για την παραγωγή του γνωστού τυριού ροκφόρ.

Ιστορικό
--------

Η φυλή Λακόν χρησιμοποιούνταν για πολλές δεκαετίες στη Γαλλία. Ωστόσο, αρχικά η παραγωγή γάλακτος δεν ήταν όσο υψηλή είναι σήμερα. Το 1870, σε μια προσπάθεια για βελτίωσή της, έγιναν διασταυρώσεις με ξένες φυλές, χωρίς όμως να υπάρξει κάποιο αξιοσημείωτο αποτέλεσμα. Λίγο μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, διάφορες γαλλικές φυλές ενσωματώθηκαν στην Λακόν.

Κατά τη δεκαετία του 1960, ξεκίνησε μια συνεργασία μεταξύ της ένωσης εκτροφέων της φυλής, τυροκομικών επιχειρήσεων στην περιοχή του Ταρν και του Εθνικού Ινστιτούτου Γεωπονικής Έρευνας με στόχο την βελτίωση των αποδόσεων. Έτσι, από τα 94 lt που ήταν η μέση απόδοση το 1965, έφτασε τα 186 lt δύο δεκαετίες αργότερα. Στο ίδιο διάστημα, η περίοδος αρμέγματος επιμηκύνθηκε από τις 144 στις 162 ημέρες. Με το πρόγραμμα αυτό, η Λακόν αναδείχθηκε σε εξαιρετική φυλή, προκαλώντας το ενδιαφέρον εκτροφέων από το εξωτερικό. Από το 1992, ζώα της φυλής έχουν εξαχθεί σε 17 χώρες παγκοσμίως, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα.

Μορφολογία
----------

Προβατίνες Λακόν σε περιστροφικό αμελκτήριο
Τα ζώα της φυλής είναι αποκλειστικά λευκωπού χρώματος και το μαλλί καλύπτει μόνο την ράχη και ένα μέρος του λαιμού. Το κεφάλι είναι μακρύ και ελαφρώς κοίλο. Πρόκειται για μεγαλόσωμη φυλή, καθώς το ύψος των κριών κυμαίνεται μεταξύ 80 και 100 kg για τους κριούς και 55 έως 75 για τις προβατίνες.

Αποδόσεις και αναπαραγωγικά χαρακτηριστικά
------------------------------------------

Η μέση απόδοση των γαλακτοπαραγωγών ζώων είναι γύρω στα 270 kg γάλα ανά γαλακτική περίοδο. Ο μέσος όρος της περιόδου αρμέγματος είναι 165 ημέρες και κυμαίνεται από τις 146 ημέρες για τα πρωτόγεννα ζώα μέχρι τις 172 ημέρες για ζώα μεγαλύτερης ηλικίας. Το παραγόμενο γάλα είναι πλούσιο σε λίπος (7,1%) αλλά και σε πρωτεΐνη (5,2%).

Τα θηλυκά δίνουν συνήθως δίδυμους τοκετούς και οι αμνοί ζυγίζουν 3-4 kg στη γέννα.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Λακόν** |

1. 1 2 3 4 5 6 7  Fuquay, John W· Fox, Patrick P· McSweeney, Paul L.H. (2011). *Encyclopedia of dairy sciences*. Elsevier. ISBN 0123744075. 771916882.
2. 1 2  Barillet, F; Marie, C; Jacquin, M; Lagriffoul, G; Astruc, J. M (2001-09-01). «The French Lacaune dairy sheep breed: use in France and abroad in the last 40 years». *Livestock Production Science*. Use of High Performance Breeds of Sheep and Goats in Dairy Production **71** (1): 17–29. doi:10.1016/s0301-6226(01)00237-8. .
3. 1 2  Ρογδάκης, Εμμανουήλ (2006). *Γενική Ζωοτεχνία*. Αθήνα: Εκδόσεις Σταμούλη. σελ. 136. ISBN 960-351-674-0.
Ο **Λοφρέντο, ή Ροφρέντο, Καετάνι** (Loffredo, ή Roffredo, Caetani) ήταν αριστοκράτης του Βασιλείου της Νεαπόλεως, κόμης του Φοντί, Κόμης του Τραέττο και της Ακουίλα, μέλος της οικογένειας Γκαετάνι και του κλάδου της Ρώμης (Κλάδος Ανάγκνις) (Anagni).

Ήταν γιος του Πιέτρο Β΄ Μαρκήσιου της Καζέρτα κι ανιψιός του Πάπα Βονιφάτιου Η΄. Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο την *Μαργαρίτα κοντέσα Παλατίνα* αλλά αργότερα χώρισε μαζί της και παντρεύτηκε την Γιοβάννα ντ΄ Ακουίλα κόμισα του Φοντί και κόμισα της Ακουίλα, έτσι με τον γάμο αυτό επέστρεψε ο τίτλος του κόμη του Φοντί στην οικογένεια Γκαετάνι ή Καετάνι. Ο ίδιος ο Λοφρέντο μέσω του γάμου έγινε κόμης του Φοντί και της Ακουίλα. Γιος του , με την Γιοβάννα, και διάδοχος του ήταν ο Νίκολα Καετάνι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Plantagenet Ancestry: A Study In Colonial And Medieval Families, 2nd Edition, σελ. 400
2. 1 2 3 4  Giovanni Conte-Colino, *Storia di Fondi*, σελ. 118 (Ιταλικά)
3. ↑  Treccani, Caetani
Ο **Μάνγουε** (**Manwë**) είναι ένας Άινου, πλάσμα, δηλαδή, του φανταστικού κόσμου που δημιούργησε ο Άγγλος συγγραφέας Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν.

Ο Μάνγουε, του οποίου το όνομα σημαίνει *Ευλογημένος*, είναι ο βασιλιάς των Άινουρ, αδελφός του Μέλκορ. Αν και ο Μέλκορ είναι πιο ισχυρός, στον Μάνγουε έχει δοθεί το χάρισμα του να βλέπει τις σκέψεις του Έρου Ιλούβαταρ, του Δημιουργού, και να καταλαβαίνει τους σκοπούς του. Έτσι ο Μάνγουε αποτελεί τον άμεσο εκπρόσωπο του Έρου στον υλικό κόσμο. Μένει με τη γυναίκα του, τη Βάρντα,την Κυρά των Αστεριών και κατοικούσε μαζί της στο Βάλινορ, και συγκεκριμένα στο Οϊολόσσε, ένα πύργο πάνω στο ψηλότερο βουνό του θεϊκού νησιού Βάλινορ, το Τανίκουετιλ.

Είναι ο δεύτερος σε δύναμη Βάλαρ, μετά απο τον Μέλκορ, και είναι ο άρχοντας της πνοής, των ανέμων και τον σύννεφων. Ήταν άρχοντας του Βασιλείου της Άρντα και κυβερνήτης όσων κατοικούσαν εκεί. Στην σκέψη του Ιλούβαταρ, ο Μάνγουε' και ο Μέλκορ ήταν αδέλφια, ο Μάνγουε, όμως, ήταν ο πιο αγαπητός του.

Ο Μάνγουε είναι επίσης προστάτης των πουλιών και η κύρια απόλαυση του περιλαμβάνει την ενασχόληση με τα σύννεφα και τους ανέμους. Ιερά του πουλιά και κατάσκοποί του στην Μέση Γη είναι οι Αετοί. Από τα ξωτικά ονομάζεται, *Σούλιμο*, που σημαίνει άρχοντας της πνοής της Άρντα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lord of the Rings.wikia. «Manwë». Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2015.

Περισσότερη μελέτη
------------------

* *Το Σιλμαρίλλιον*
Οι **Μάρηδες** είναι γηγενές θρακικό φύλο με δική τους ενδυμασία και γλωσσικά ιδιώματα, που κατοικεί κυρίως σε 13 χωριά στην περιοχή του βόρειου τμήματος του Νομού Έβρου. Λέγεται ότι προέρχονται από τους αρχαίους Θράκες.

Ονομασία
--------

Δεν υπάρχει επίσημη εκδοχή για την προέλευση του ονόματος, αλλά υπάρχουν κάποιες ανεπίσημες εκδοχές. Μία από αυτές θεωρεί πως αποτελούν απογόνους του αρχιερέα Μάρωνα, ενώ μία άλλη ισχυρίζεται ότι η λέξη προέρχεται από το αρχαίο ρήμα «μαρμαίρω» που θα πει λάμπω, κάτι που έχει άμεση σχέση με τις παραδοσιακές τους φορεσιές οι οποίες κυριολεκτικά λάμπουν από τα στολίδια.

Χαρακτηριστικά
--------------

Είναι μια εντελώς ξεχωριστή Θρακική φυλή, με χαρακτηριστικά παρόμοια με αυτά των αρχαίων Θρακών. Ακόμη και σήμερα είναι μια πληθυσμιακή ομάδα με ισχυρή εσωτερική συνοχή. Έχουν κοινή καταγωγή, ιστορικές καταβολές, ίδια ψυχοσύνθεση και χαρακτήρα, συμπεριφορά, νοοτροπία, έκφραση και προφορά, ήθη και έθιμα και παραδοσιακή ενδυμασία. Μέσα στην κοινωνία τους κυριαρχεί ο θρακιώτικος τρόπος ζωής, είναι δεμένοι με την πλούσια και γνήσια θρακιώτικη παράδοσή τους, ενώ μέχρι πρόσφατα (γύρω στο 1950) ήταν μια εντελώς κλειστή κοινωνία. Είναι χαρακτηριστικό ότι, η μεγάλη πλειοψηφία των επιθέτων είναι σε «ίδης» και «ούδης», πράγμα που μαρτυρά τους στενούς συγγενικούς δεσμούς ενώ μέχρι την 10ετία του 50 δεν αντάλλασσαν γαμπρούς και νύφες με άλλα χωριά «για να μην χαλάσει η ράτσα».

Τα 13 χωριά των Μάρηδων
-----------------------

Αμπελάκια, Σιτοχώρι, Κουφόβουνο, Ποιμενικό, Ασβεστάδες, Ασπρονέρι, Βρυσικά, Καρωτή, Νεοχώρι, Κυανή, Στέρνα, Παταγή, Μάνη

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Ιστορία των Μάρηδων – Πατρίδα μου». Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2022.
2. ↑  «Τα 13 Χωριά των Μάρηδων (γηγενών Θρακών) – 24γράμματα, Εκδοτικός Οίκος» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2022.
3. ↑  Κώστας, Πινέλης. «Κώστας Πινέλης: Οι Μάρηδες της Θράκης». *Eidisis.gr - Η ενημερωτική πύλη του Κιλκίς*. Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2022.

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **Μάρηδες**  |
Η **Κορδύλη** ήταν παλαιά ελληνική μεσαιωνική πόλη του Πόντου. Ήταν παραλιακή πόλη που βρισκόταν μεταξύ της Κερασούντας και του Ιερού Άκρου.

Η Κορδύλη έμεινε ιστορική όχι τόσο από το γεγονός ότι στη περιοχή αυτή ο Αυτοκράτορας της Τραπεζούντας Ιωάννης Δ' Μέγας Κομνηνός συγκέντρωσε το στρατό του, όσο περισσότερο από το σπουδαίο επικό κύκλο "Το κάστρο της Ωριάς" που αναφέρεται στο μεσαιωνικό κάστρο της πόλης αυτής και σε πλήθος άλλων θρύλων του Πόντου που συνδέονται μ΄ αυτή.

Τελικά η μικρή πόλη Κορδύλη ερημώθηκε επί τουρκοκρατίας, πλην όμως ένα μικρό τμήμα του τείχους της παραμένει ως αρχαιολογικός χώρος τον οποίο οι Τούρκοι σήμερα αποκαλούν "Αλτζά Καλέ".
Η **Μάρθα Κόουλς Τσέις** (*Martha Cowles Chase*, 30 Νοεμβρίου 1927 - 8 Αυγούστου 2003), γνωστή και σαν Μάρθα Κ. Επστάιν (*Martha C. Epstein*), ήταν Αμερικανίδα γενετίστρια κυρίως γνωστή για τη συμμετοχή της στην ομάδα που το 1952 απέδειξε μέσω πειραμάτων ότι το DNA και όχι πρωτεΐνη είναι το γενετικό υλικό.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε το 1927 στο Κλίβελαντ Χάιτς του Οχάιο. Το 1950 έλαβε Μπάτσελορ από το Κολέγιο του Γούστερ και το 1964 διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνια. 

Το 1952 σαν νεαρή εργαστηριακή βοηθός του Αμερικανού ειδικού στους φάγους Άλφρεντ Χέρσεϊ στο Εργαστήριο του Κολντ Σπρινγκ Χάρμπορ, της Νέας Υόρκης, έλαβε μέρος σε ένα από τα σημαντικότερα πειράματα του 20ου αιώνα στη βιολογία. Επινοημένο από τον Χέρσεϊ, το πείραμα των Χέρσεϊ και Τσέις, όπως είναι γνωστό, απέδειξε τις γενετικές ιδιότητες του DNA επί των πρωτεϊνών. Ιχνιθετόντας τους βακτηριοφάγους με ραδιενεργά ισότοπα, οι δύο επιστήμονες κατόρθωσαν να εντοπίσουν τις πρωτείνες και το DNA και να επιβεβαιώσουν ότι το δεύτερο είναι το μόριο της κληρονομικότητας.

Ο Χέρσεϊ και η Τσέις δημοσίευσαν τα αποτελέσματα των πειραμάτων τους το 1952. Το πείραμα τους ενέπνευσε τον Αμερικανό ερευνητή Τζέιμς Γουάτσον, ο οποίος μαζί με το Βρετανό Φράνσις Κρικ κατανόησε τη δομή του DNA στο εργαστήριο Κάβεντις του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ το επόμενο έτος.

Ο Χέρσεϊ μοιράστηκε το Βραβείο Νόμπελ Ιατρικής με τους Σαλβαδόρ Λούρια και Μαξ Ντελμπρούκ το 1969. Η Τσέις, ωστόσο, δεν έλαβε ποτέ ανάλογη διάκριση για τη συμβολή της. Συνέχισε να εργάζεται σαν βοηθός εργαστηρίου, αρχικά στο Εθνικό Εργαστήριο του Όακ Ριτζ στο Τενεσί και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο του Ρότσεστερ έως ότου μετακόμισε στο Λος Άντζελες στα τέλη της δεκαετίας του 1950. Εκεί παντρεύτηκε το βιολόγο Ρίτσαρντ Έπστάιν. Μια σειρά προσωπικών ατυχιών τη δεκαετία του 1960 έθεσε τέλος στην επιστημονική της σταδιοδρομία. Για δεκαετίες υπέφερε από μια μορφή άνοιας που της στέρησε τη βραχυπρόθεσμη μνήμη της. Πέθανε στις 8 Αυγούστου 2003 από πνευμονία.

Δείτε επίσης
------------

* Πείραμα των Χέρσεϊ και Τσέις

Πηγές
-----

* Χέρσεϊ, Α. Ντ. και Τσέις, Μ. (1952) *Ανεξάρτητες λειτουργίες της ιικής πρωτεΐνης και του νουκλεϊκού οξέος στην ανάπτυξη των βακτηριοφάγων (Independent functions of viral protein and nucleic acid in growth of bacteriophage)*. J Gen Physiol. 36:39-56.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Αγγλικά) Λάινους Πόλινγκ και η κούρσα για το DNA: Μάρθα Τσέις
* (Αγγλικά) Γονιδική βιολογία: Νεκρολογία
Ο **Γάιος Πετρόνιος Μάγνος**, λατιν.: *Gaius Petronius Magnus*, (απεβ. το 235) ήταν συγκλητικός υπατικού βαθμού και Ρωμαίος σφετεριστής. Μετά το τέλος τού Αυτοκράτορα Σεβήρου Αλεξάνδρου, υπήρχε μεγάλη δυσαρέσκεια στη Σύγκλητο για την ανύψωση του Μαξιμίνου Θράκα στο θρόνο. Μία ομάδα αξιωματικών και συγκλητικών υπό την ηγεσία του Μάγνου σχεδίαζαν να ανατρέψουν τον Μαξιμίνο. Το σχέδιό τους ήταν να βάλουν τους στρατιώτες να καταστρέψουν τη γέφυρα επάνω από τον ποταμό Ρήνο, αφού ο Μαξιμίνος είχε φέρει τον στρατό κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του εναντίον των Γερμανών. Ο Μαξιμίνος θα έμενε αποκλεισμένος στη βόρεια όχθη του Ρήνου, στο έλεος των Γερμανών. Πριν πραγματοποιηθεί, το σχέδιο ανακαλύφθηκε και όλοι οι συνωμότες εκτελέστηκαν.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* sv "Maximinus Thrax" , *De Imperatoribus Romanis*
Ο **Λεοπόλδος**, τσεχ. Litold (απεβ. 15 Μαρτίου 1112) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν πρίγκιπας τού Ζνόιμο στη Μοραβία (1092-1112).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Κορράδου Α΄ δούκα της Βοημίας και της Βίρπιρκ από τη Βαυαρία, κόρης τού Ζήγκχαρτ κόμη τού Τένγκλινκ.

Ο πατέρας του ήταν πρίγκιπας τού δυτικού ημίσεως της Μοραβίας και απεβίωσε το 1092. Τότε οι δύο γιοί του μοίρασαν την κτήση: ο μεγαλύτερος αδελφός Όλντριχ έλαβε το Μπρνο και ο Λεοπόλδος το Ζνόιμο. Κυβέρνησε το Ζνόιμο στη νότιο Μοραβία ως πρίγκιπας. Το 1099 εκδιώχθηκαν από τον εξάδελφό τους Μπρετίσλαφ Β΄, όταν εκείνος προσπάθησε να δώσει το Μπρνο-Ζνόιμο στον νεότερο αδελφό του Μποζιβόι Β΄. Τότε ο Όλντριχ αιχμαλωτίστηκε και κρατήθηκε στο Κλάντσκο, ενώ ο Λεοπόλδος πολέμησε εναντίον του πεθερού τού Μποζιβόι Β΄, τού Λεοπόλδου Β΄ των Μπάμπενμπερκ μαργράβου της Αυστρίας. Όμως το 1100 ο Μπρετίσλαφ Β΄ δολοφονήθηκε και ο Ερρίκος Δ΄ της Γερμανίας επικύρωσε την άνοδο τού Μπορζιβόι Β΄ στο θρόνο της Βοημίας. Οι δύο αδελφοί, με τη βοήθεια Αυστριακού και Βαυαρικού στρατού, επέστρεψαν στα πριγκιπάτα τους. Τους υποστήριξε έμμεσα ο Ερρίκος Δ΄, τον οποίο επισκέφθηκαν στη Φρανκφούρτη. Ο βασιλιάς της Γερμανίας τους έδωσε τα εμβλήματα τού δούκα της Μοραβίας, όταν ο Όλντριχ αποκήρυξε τη διεκδίκησή του στο θρόνο. Ωστόσο το 1107 ο Λεοπόλδος συμμετείχε στην εξέγερση του εξαδέλφου του Σβατοπλούκ εναντίον τού Μποζιβόι Β΄, η οποία επέτυχε.

Το 1101 οι δύο αδελφοί ίδρυσαν το αββαείο των Βενεδικτίνων στο Τρέμπιτς και έκτισαν εκεί τη βασιλική τού Αγ. Προκοπίου, που προορίστηκε για μαυσωλείο του κλάδου Μπρνο-Ζνόιμο των Πρεμυσλιδών. Ο Λεοπόλδος απεβίωσε το 1112 και τάφηκε εκεί, όπως και ο Όλντριχ το επόμενο έτος. Στο Ζνόιμο τον διαδέχθηκε το μόνο τέκνο του, ο Κορράδος.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Ίντα των Μπάμπενμπερκ, κόρη τού Λεοπόλδου Β΄ μαργράβου της Αυστρίας και είχε τέκνα:

* Κορράδος απεβ. 1161, πρίγκιπας τού Ζνόιμο στη Μοραβία.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «litolt». Ανακτήθηκε στις 15  Απριλίου 2023.
2. 1 2 3 4 5 6 7  Václav Novotný: «České dějiny. Dílu I. část 2. Od Břetislava I. do Přemysla I.» Jan Laichter. 1913.
3. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* COSMAS, (Canonicus Pragensis); Chronica Boëmorum. (Latin)
* COSMAS of Prague, (Canon of Prague),Translated by Lisa Wolverton (2009); Chronicle of the Czechs (Chronicle of Bohemias). The Catholic university of America Press. (English)
* Constinuatio Claustroneoburgensis prima. MHG SS IX, p. 612 (Latin)
* KRZEMIEŃSKA, Barbara; MERAHAUTOVÁ, Anežka; TŘEŠTÍK, Dušan (2000). Moravští Přemyslovci ve Znojemské rotundě. Praha: SetOut. 135 p.. ISBN 80-86277-09-7. (in Czech)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Litold Znojemský στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 86119384
* GND: 137958811

 |

 |
Ο **Μάρεκ Νοβότνι** (γεννημένος στις 4 Μαϊου 1978) είναι Τσέχος παλαίμαχος διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 202εκ και αγωνιζόταν στη θέση του ακραίου.

Καριέρα
-------

Ο Μάρεκ Νοβότνι υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο στην τσεχική Αέρο Βόντα, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2000.

Το 2000 αποφάσισε να αφήσει την Τσεχία και να ταξιδέψει στη Γαλλία για λογαριασμό της Αζαξιό, στην οποία παρέμεινε για τρία χρόνια. Το 2003 μεταπήδησε στην επίσης γαλλική ΑΣ Κάννες, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2006 εχοντας καταφέρει να κατακτήσει ένα πρωτάθλημα κι ένα Σούπερ Καπ Γαλλίας το 2005.

Το 2006 ταξίδεψε στην Ιταλία για λογαριασμό της Σίσλει Τρεβίζο, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια έχοντας καταφέρει να κατακτήσει το εγχώριο νταμπλ Ιταλίας του 2007.

Επόμενος σταθμός στην καριέρα του Νοβότνι ήταν η Ε.Α. Πατρών, στην οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο. Τη διετία 2009-11 αγωνίστηκε αρχικά με την πολωνική Γιαστρτσέμπσκι Βεγκίλ, κι έπειτα με την τσεχική Φάτρα Ζιν.

Το 2011 επέστρεψε στην Ελλάδα, αυτήν τη φορά για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.

Το 2012 μετεγγράφη στη γαλλική Αζαξιό, η οποία έμελλε να αποτελέσει και την τελευταία ομάδα της επαγγελματικής του καριέρας.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Μάρεκ Νοβότνι ήταν διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Τσεχίας από το 2000 έχοντας πραγματοποιήσει δεκάδες συμμετοχές.

Τίτλοι
------

* 1 Πρωτάθλημα Γαλλίας: 2005
* 1 Σούπερ Καπ Γαλλίας: 2005
* 1 Πρωτάθλημα Ιταλίας: 2007
* 1 Κύπελλο Ιταλίας: 2007

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.legavolley.it/player/NOV-MAR-78.
2. ↑  «České volejbalové klany – 11. část – Josef, Marek a Martin NOVOTNÍ. Dvě volejbalové generace s dvojicí reprezentantů.». Czech Volleyball Federation. 6  Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 25  Απριλίου 2020.

Πηγές
-----

* Το προφίλ του Μάρεκ Νοβότνι
Ο **Μάγκνους Χάραλντσον,** παλαιά Σκανδιναβικά: *Magnús Haraldsson, (*π. 1135 – π. 1145)  ήταν βασιλιάς της Νορβηγίας από το 1142 μέχρι το τέλος του γύρω στο 1145, βασιλεύοντας μαζί με τρία από τα αδέλφια του. Ήταν γιος του Χάραλντ Δ΄ Γκίλλε της Νορβηγίας από μία άγνωστη παλλακίδα.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε λίγο μετά το 1130, όταν ο πατέρας του έφτασε στη Νορβηγία. Μεγάλωσε από τον αρχηγό Kυρπίνγκα-Ορμ στο Στέλε, στο Σούνχορντλαντ. Δεν φαίνεται να είχε ληφθεί ως βασιλιάς μετά το τέλος του πατέρα του μαζί με τους αδελφούς του Σίγκουρντ Β΄ και Ίνγκε Α΄. Εμφανίζεται για πρώτη φορά στα έπος (saga) το 1142, όταν ο μεγαλύτερος γιος του Χάραλντ Δ΄, ο Άισταϊν Β΄, ήρθε από τη Σκωτία και έγινε βασιλιάς, μαζί με τον Μάγκνους. Σε ένα ποίημα από τον ποιητή (skald) Άιναρ Σκούλεσον, και οι τέσσερις υπολογίζονται ως βασιλείς ταυτόχρονα. Σε αντίθεση με τα τρία αδέλφια του που επαινούνται για τις πράξεις τους ως πολεμιστές, ο Μάγκνους λέγεται ότι «έκανε ειρήνη μεταξύ των ανδρών». Σύμφωνα με τα έπη, ο Μάγκνους είχε ασθενή πόδια και αρρώστησε και απεβίωσε σε νεαρή ηλικία. Αργότερα γενικά δεν συμπεριλήφθηκε στους καταλόγους των νορβηγών βασιλέων.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2  Koht, Halvdan (1940). *Norsk biografisk leksikon*. Aschehoug. σελ. 35.
2. ↑  Helle, Knut (1995). *Aschehougs norgeshistorie : 1130-1350. 3 : Under kirke og kongemakt 1130-1350*, p. 14. Aschehoug.
Η **Κόρα Μικαελιάν** (10 Νοεμβρίου 1971 Γερεβάν – 4 Ιουλίου 2001 Αθήνα) ήταν Αρμένια μουσικός, συνθέτρια και ενορχηστρωτής. Γεννήθηκε στην πρωτεύουσα της τότε Σοβιετικής Αρμενίας, στο Γερεβάν στις 10 Νοεμβρίου 1971. Η μητέρα της, η Ταμάρα Αβετίκοβα ήταν μουσικός και έτσι από νωρίς μυήθηκε στην τέχνη της μουσικής. Πιο συγκεκριμένα, σε ηλικία μόλις επτά ετών έγινε δεκτή στη Μουσική Σχολή Τσαϊκόφσκυ ως πιανίστα, απ’ όπου αποφοίτησε με άριστα. Έπειτα, συνέχισε τις σπουδές της στο Εθνικό Ωδείο 'Κομιτάς', όπου σπούδασε σύνθεση με δασκάλους το Αρμένιο συνθέτη Edgar Hovanessian και τον Alfred Terterian. Οι πρώτες τις συνθέσεις έρχονται στην επιφάνεια όσο ακόμα ήταν φοιτήτρια εκεί, κερδίζοντας το βραβείο Master of Arts της UNESCO το 1990. Το 1994 αποφοίτησε με τιμητικές διακρίσεις και το 1996 ήρθε στην Ελλάδα όπου δημιούργησε το συγκρότημα NOR DAR (ΝΕΟΣ ΑΙΩΝΑΣ) σε συνεργασία με τον Τιγκράν Σαρκισιάν (Tigran Sarkissian) και τον Ορέστη Μουστίδη. Με τους NOR DAR κυκλοφόρησε τρεις δίσκους, το "Opus of the Lizard" , το  "Ampel'a και το "Letters Home".  Η άριστη γνώση της στην ενορχήστρωση την έκανε πολύ γρήγορα γνωστή στους μουσικούς κύκλους στην Ελλάδα. Την συναντάμε να ενορχηστρώνει άλμπουμ των Νίκου Ξυδάκη, Μιχάλη Νικολούδη, Γιώργου Μαγκλάρα, Στέλλας Γαδέδη, Θανάση Παπακωνσταντίνου και πολλών άλλων. Το καλοκαίρι του 2001 εισήχθη ξαφνικά στο νοσοκομείο του Ευαγγελισμού και στις 4 Ιουλίου του ιδίου έτους απεβίωσε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Kora Michaelian | Music of Armenia». *musicofarmenia.com* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2021.
2. ↑  «Kora Michaelian english». *frogmen.info*. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουνίου 2021.
3. ↑  «Kora Michaelian». *Discogs* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 5 Ιουνίου 2021.
Ο Ηρακλής καθαρίζει τους σταύλους
Η **Κόπρος του Αυγείου** ήταν η κοπριά που είχε συγκεντρωθεί στους τεράστιους στάβλους του βασιλιά της Ήλιδος Αυγεία με τα 3.000 βόδια, οι οποίοι δεν είχαν καθαρισθεί επί πολλά (αναφέρεται και 30) χρόνια. Το καθάρισμα αυτών των στάβλων από όλη την κοπριά μέσα σε μία μόνο ημέρα ήταν ο πέμπτος άθλος του Ηρακλή.

Ο Ηρακλής παρουσιάσθηκε στον Αυγεία και, αποκρύπτοντας τη διαταγή του Ευρυσθέα για τον άθλο, προσφέρθηκε να καθαρίσει τους στάβλους σε μία ημέρα με αντάλλαγμα το ένα δέκατο του κοπαδιού. Ο Αυγείας κορόιδεψε τον ήρωα για την προσφορά του, όμως δέχθηκε τη συμφωνία και έθεσε τον πρωτότοκο γιο του, τον Φυλέα, ως μάρτυρα.

Ο Ηρακλής καθάρισε την κοπριά σκάβοντας δύο χαντάκια στα θεμέλια των στάβλων και στρέφοντας μέσα από αυτά τα νερά του Πηνειού και του Αλφειού προς τους στάβλους. Τα νερά των δύο αυτών ποταμών (κατ' άλλους μόνο του Πηνειού) παρέσυραν όλη την κοπριά.

Αφού τελείωσε το έργο του μέσα στην προκαθορισμένη προθεσμία, ο Ηρακλής ζήτησε από τον βασιλιά την αμοιβή του, όμως εκείνος αρνήθηκε να του τη δώσει, επειδή στο μεταξύ είχε πληροφορηθεί ότι ο ήρωας στην πραγματικότητα εκτελούσε τις διαταγές του Ευρυσθέα. Στη δίκη που ακολούθησε για να λυθεί η διαφορά, ο Φυλέας κατέθεσε υπέρ του Ηρακλή αναφέροντας την υπόσχεση του πατέρα του. Πριν ανακοινωθεί η απόφαση, ο Φυλέας και ο Ηρακλής εκδιώχθηκαν από την Ήλιδα με βασιλική διαταγή του Αυγεία. Ο πρώτος πήγε στο νησί Δουλίχιο και ο ήρωας στην πόλη Ώλενο. Αρκετά χρόνια αργότερα ο Ηρακλής επέστρεψε στην Ήλιδα, κατέκτησε την πόλη και θανάτωσε τον Αυγεία.

Πηγές
-----

* "Ελληνική Μυθολογία, Ηρακλής - Πανελλήνιες Εκστρατείες" μέρος Ά, Εκδοτική Αθηνών, 2014, σελ. 44-46.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οι Άθλοι του Ηρακλή |
| --- |
|  |
| 
* Ο Λέων της Νεμέας
* Η Λερναία Ύδρα
* Η Κερυνίτιδα Έλαφος
* Ο Ερυμάνθιος κάπρος
* Η Κόπρος του Αυγεία
* Οι Στυμφαλίδες Όρνιθες
* Ο Ταύρος της Κρήτης
* Τα Άλογα του Διομήδη
* Η Ζώνη της Ιππολύτης
* Τα Βόδια του Γηρυόνη
* Τα Μήλα των Εσπερίδων
* Ο Κέρβερος
 |

 |
Ο Λιμένας νηολογίου φέρεται κάτω από το όνομα στη πρύμνη του πλοίου
**Λιμένας νηολογίου** ή *λιμήν νηολογίου* ή *λιμένας νηολόγησης* (Port of Registry ή Home port) ονομάζεται ο λιμένας εκείνος, στο νηολόγιο του οποίου εγγράφεται ένα πλοίο ή πλοιάριο, μετά βεβαίως την τήρηση απαραίτητων διατυπώσεων από τον πλοιοκτήτη ή νόμιμο εκπρόσωπό του.

Ο λιμένας νηολογίου εκλέγεται ελεύθερα από τον πλοιοκτήτη, ο οποίος και μπορεί να ζητήσει οποιαδήποτε στιγμή την αλλαγή λιμένος νηολόγησης, εκτός και αν το πλοίο είναι ενυπόθηκο, οπότε απαιτείται η έγγραφη συναίνεση των ενυποθήκων δανειστών ή δεν συντρέχει απαγόρευση πλού για άλλες αιτίες κυρίως επί παρανόμου δραστηριότητος.

Ο λιμένας νηολογίου αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του πλοίου και εξ αυτού προσδιορίζεται και η εθνικότητα του πλοίου, γι΄ αυτό και αναγράφεται ευκρινώς κάτω από το όνομά του στην πρύμνη. Αν το πλοίο είναι πορθμείο, με καταπέλτη στην πρύμνη, τότε το όνομα του λιμένα νηολογίου αναγράφεται εκατέρωθεν των πρυμναίων πλευρών του πλοίου. Επίσης λιμένα νηολογίου μπορεί ν΄ αποκτήσει και πλοίο υπό ναυπήγηση.

Στη φωτογραφία πρύμνης πλοίου, που παρατίθεται, διαφαίνεται ότι ο λιμένας νηολογίου είναι το MAJURO, κύριος λιμένας των νήσων Μάρσαλ, στον Ειρηνικό, των οποίων και φέρει τη σημαία. Εκ του ονόματος όμως που φέρει συμπεραίνεται ότι είναι πλοίο ελληνόκτητο, (ελληνικής πλοιοκτησίας), υπό ξένη σημαία.

Δείτε επίσης
------------

* Νηολόγηση
* Μετανηολόγηση
* Νηολόγος
* Κυριότητα πλοίου
Η **Μάρι Κιβινιέμι** γεννήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 1968 είναι Φινλανδή πολιτικός και πρωθυπουργός της χώρας από το 2010 έως και το 2011, είναι η δεύτερη γυναίκα πρωθυπουργός της Φινλανδίας, μετά την Ανέλι Γιαατενμάκι.

Πρώιμη ζωή
----------

Η Κιβινιέμι γεννήθηκε και μεγάλωσε στην αγροτική Νότια Οστροβοθνιά, ενώ ο πατέρας της και η μητέρα της ήταν αγρότες στο επάγγελμα. Ως έφηβη όπου σπούδαζε στο γυμνάσιο, πέρασε ένα χρόνο από τη ζωή της στη Γερμανία, στα πλαίσια ανταλλαγής μαθητών. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι οικονομικά. Ενώ το 1994 έλαβε το μεταπτυχιακό της πάνω στις πολιτικές επιστήμες.

Πολιτική
--------

Η Κιβινιέμι ξεκίνησε να ασχολείται με την πολιτική, αφού στις Γενικές εκλογές του 1991 έβαλε υποψηφιότητα, όμως δεν εκλέχθηκε έλαβε περίπου 5000 ψήφους. Ενώ διετέλεσε και γραμματέας της νεολαίας του Κεντρώου Κόμματος. Στις εκλογές του 1995 έλαβε περίπου 9300 ψήφους και εκλέχθηκε βουλευτής στη Οστροβοθνιά. Ενώ από το 2012 είναι μέλος του δημοτικού συμβουλίου του Ελσίνκι.

Αρχηγός του Κεντρώου Κόμματος
-----------------------------

Το 2003 η Κιβινιέμι εξελέγη αντιπρόεδρος του κόμματος της μέχρι και τον Ιούνιο του 2010, αφού διαδέχθηκε στην αρχηγία του Κέντρου τον πρωθυπουργό Μάτι Βάνχανεν, ενώ η ίδια διετέλεσε και ειδικός σύμβουλος του. Επίσης κατά την περίοδο 2004-2008 έχει υπηρετήσει σε διάφορα υπουργεία.

Στις 22 Ιανουαρίου 2010, μόλις ένα μήνα από την ανακοίνωση, ότι θα αποχωρήσει από την αρχηγία του κόμματος του Κέντρου στο συνέδριο το καλοκαίρι του 2010, η ίδια έβαλε υποψηφιότητα για την πλήρωση της θέσης του προέδρου του Κέντρου. Ενώ η προεκλογική εκστρατεία της ξεκίνησε και επίσημα τον Απρίλιο. Στις εκλογές όπου έγιναν η ίδια κέρδισε τον αντίπαλο της με 1357 έναντι 1035 ψήφων.

Πρωθυπουργός
------------

Ο Πρωθυπουργός Μάτι Βάνχανεν, στις 18 Ιουνίου 2010 υπέβαλλε και επίσημα την παραίτησή του στην πρόεδρο της Φινλανδίας Τάρια Χάλονεν, ενώ την ίδια ημέρα επικυρώθηκε ο διορισμός της από το κοινοβούλιο με 115 ψήφους υπέρ, 56 κατά, ενώ 29 βουλευτές απείχαν από την ψηφοφορία.

Στις εκλογές του 2011 το Κεντρώο κόμμα ηττήθηκε στις εκλογές ενώ η πρωθυπουργός συνέχισε τις συνομιλίες για τη συγκρότηση μας κυβέρνησης με την ίδια πρωθυπουργό, οι συνομιλίες αυτές κατέρρευσαν και η ίδια παραιτήθηκε από πρωθυπουργός. Τη διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Γίρκι Κατάινεν.

Παραίτηση από πρόεδρος του Κέντρου
----------------------------------

Στις 22 Ιουνίου 2011 η Κιβινιέμι επέστρεψε ως αρχηγός της αντιπολίτευσης, ενώ σε δηλώσεις της στις αρχές του 2012, ανακοίνωσε ότι δεν θα είναι υποψήφια πρόεδρος του κόμματος στο συνέδριο του καλοκαιριού όπου θα γινόταν. Τη διαδέχθηκε στην αρχηγία του κόμματος της ο Γιούχα Σίπιλα.

Αναπληρώτρια Γενική Γραμματέας του ΟΟΣΑ
---------------------------------------

Η Κιβινιέμι ανέλαβε τα καθήκοντα της στις 25 Αυγούστου 2014. Είναι υπεύθυνη για τη στρατηγική εποπτεία των εργασιών του ΟΟΣΑ, την αποτελεσματική διάκυβέρνηση, το εμπόριο και τη γεωργία.
Ο ανατολικός λιμένας της Βάρνας.
Το **λιμάνι της Βάρνας** (βουλγαρικά: *Пристанище Варна*) (χάρτης) είναι η μεγαλύτερη λιμενική εγκατάσταση στη Βουλγαρία. Βρίσκεται στη δυτική ακτή της Μαύρης Θάλασσας στον Κόλπο της Βάρνας, κατά μήκος της Λίμνης της Βάρνας και της Λίμνης Μπέλοσλαβ, ενώ περιλαμβάνει το απομακρυσμένο λιμάνι του Μπαλτσίκ. Έχει ένα σημαντικό δυναμικό περαιτέρω ανάπτυξης, διαθέτει 44 χιλιόμετρα προστατευμένη εσωτερική προκυμαία (μόνο στις λίμνες), είναι εύκολα προσβάσιμο οδικώς και σιδηροδρομικώς και βρίσκεται πλησίον στο Διεθνές Αεροδρόμιο της Βάρνας.

Γενικά στοιχεία
---------------

Υπάρχουν δύο αγκυροβόλια για το λιμάνι της Βάρνας, το καλοκαιρινό και το χειμερινό. Αν οι βίαιες βορειοανατολικές συνθήκες του ανέμου και κυματισμού καθιστούν επικίνδυνες τις αγκυροβολίες, υπάρχει ένα αγκυροβόλιο κακών καιρικών συνθηκών δυτικά από το Ακρωτήριο Καλιάκρα, 26 ναυτικά μίλια ανατολικά-βορειοανατολικά της Βάρνας.

Δύο κανάλια εσωτερικής ναυσιπλοΐας συνδέουν τη θάλασσα και το ανατολικό λιμάνι της Βάρνας με τη λίμνη της Βάρνας, τη λίμνη Μπέλοσλαβ και το δυτικό λιμάνι της Βάρνας. Το Κανάλι 1 με βύθισμα 11,5 μέτρα και Κανάλι 2 με βύθισμα 11 μέτρα. Τα κανάλια σχηματίζουν ένα νησί, στο οποίο βρίσκεται σήμερα ένας πετρελαϊκός σταθμός βαθέων υδάτων, μεταξύ άλλων λιμενικών εγκαταστάσεων. Τα βάθη των αγκυροβολίων των πλοίων και οι αποστάσεις επιτρέπουν τη διαχείριση πλοίων χωρητικότητας μέχρι 50.000 μικτούς τόνους.

Λαμβάνοντας υπόψη τα αναφερθέντα ασφαλή βάθη των καναλιών, επιτρέπονται στο δυτικό λιμένα μόνο πλοία με βύθισμα κάτω των 9,9 μέτρων και μήκος εξάλων μέχρι 46 μέτρα. (151 πόδια). Τα πλοία μήκους άνω των 200 μέτρων και άνω των 20.000 μικτών τόνων απαιτείται να περνάνε τα κανάλια μόνο κατά τη διάρκεια της ημέρας. Το μεγαλύτερο πλοίο που πέρασε ποτέ από τα κανάλια είναι το κρουαζιερόπλοιο «Norwegian Dream» (μήκους 220 μέτρων και 50.700 μικτών τόνων).

Το λιμάνι της Βάρνας προσφέρει πλήρεις υπηρεσίες φόρτωσης, εκφόρτωσης, αποστολής εμπορευμάτων, αποθήκευσης και διάφορες υπηρεσίες διατροπικών μεταφορών. Για τους περίπου 40 θέσεις ελλιμενισμού, λειτουργούν 65 ηλεκτρικοί γερανοί και περίπου 400 άλλες εγκαταστάσεις εδάφους και αποθήκες. Ο υπαίθριος χώρος αποθήκευσης του λιμένα είναι 454.000 m2 και οι αποθήκες 76.000 m2.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Μαρτίου 2017. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2018.
6. ↑
7. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2018.
Ο **Μάλτε Ντελόου** (γενν. 22 Απριλίου 2001) είναι Γερμανός καλαθοσφαιριστής .

Σταδιοδρομία σε συλλόγους
-------------------------

Ο Ντελόου ξεκίνησε την σταδιοδρομία του στο συλλογικό μπάσκετ το 2012, πέρασε από το τμήμα νέων της Άλμπα Βερολίνου. Το 2017 ήταν με την ομάδα κάτω των 16 και ένα χρόνο αργότερα πρωταθλητής στους κάτω των 19. Κατά τη διάρκεια της περιόδου 2017/18, του δόθηκε διπλή άδεια για πρώτη φορά με την SSV Λοκομοτίβε Μπερνάου στην 3η Γερμανίας. 

Στις αρχές Οκτωβρίου 2019, υπό τον προπονητή Αΐτο Γκαρθία Ρενέσες, έκανε την πρώτη εμφάνισή του με τα χρώματα της Άλμπα Βερολίνου στην 1η Γερμανίας και σημείωσε στον συγκεκριμένο του αγώνα έξι πόντους απέναντι στην Ράστα Βέχτα. Στα τέλη Ιουνίου 2020 κέρδισε το Πρωτάθλημα Γερμανίαςμε τους Βερολινέζους και επανέλαβε αυτή την επιτυχία το 2021. Έκανε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο για την περίοδο 2021/22 και η Άλμπα Βερολίνου υπέγραψε μαζί του για τέσσερα χρόνια.

Εθνική ομάδα
------------

Το 2019 πήρε μέρος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων με την Εθνική Γερμανίας Κ18.

Παραπομπές
----------

1. ↑
**Λιμένας προσέγγισης** (port of call), πλοίου, χαρακτηρίζεται εκείνος ο λιμένας που ορίζεται από ναυλοσύμφωνο ή περιλαμβάνεται σε καθορισμένο δρομολόγιο πλοίου τακτικών γραμμών, φορτηγού ή επιβατηγού ή κρουαζιεροπλοίου για εκτέλεση εμπορικών πράξεων. Με τον ίδιο όρο χαρακτηρίζεται και η ελεύθερη επιλογή λιμένος εκ του Πλοιάρχου σε έκτκτες περιπτώσεις κινδύνου ή ανάγκης.

Επίσης λιμένας προσέγγισης χαρακτηρίζεται σε ειδικές και έκτακτες περιπτώσεις ο λιμένας που ορίζεται μετά από εντολή του θαλάμου επιχειρήσεων (ΥΕΝ) ή Κυβερνήτου περιπολικού σκάφους ή Κυβερνήτου Πολεμικού Πλοίου να κατευθυνθεί ένα πλοίο π.χ. για έκτακτη επιθεώρηση ή καταγγελία δολιοφθοράς ή έλεγχο παράβασης νομοθεσίας. Αν στη συνέχεια απαγορευθεί ο απόπλους τότε αυτός ο λιμένας προσέγγισης χαρακτηρίζεται λιμένας κατάπλου του πλοίου.
Η **Κυπριακή άδεια οδήγησης** είναι το επίσημο έγγραφο που εκδίδεται στην Κύπρο για να εξουσιοδοτήσει έναν πολίτη της χώρας να εκμεταλλεύεται διάφορους τύπους οχημάτων με κινητήρα σε δημόσιους δρόμους. 

Οι άδειες εκδίδονται από το Υπουργείο Μεταφορών, το οποίο αποτελεί μέρος του Υπουργείου Συγκοινωνιών και Έργων. Τα μοτοποδήλατα (κάτω των 50 κυβικών) και τα αυτοκίνητα μπορούν να οδηγηθούν με άδεια μαθητευόμενου από την ηλικία των 17 ετών. Οι μοτοσυκλέτες υψηλού κυβισμού και ορισμένα βαρύτερα οχήματα μπορούν να τα οδηγήσουν μόνο άτομα πάνω από την ηλικία των 21 ετών. 

Από το 2008, το κόστος απόκτησης άδειας είναι €59.80 (έως 60 ετών), €25.63 (60 έως 65 ετών) και για τους άνω των 65 ετών είναι δωρεάν. Οι οδηγοί ηλικίας άνω των 70 ετών απαιτούν πιστοποιητικό από ιατρό. 

Η άδεια Κύπρου ισχύει σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ. Είναι τυπωμένη σε χαρτί, παρουσιάζει τη φωτογραφία του κατόχου και έχουν τις τυπικές κατηγορίες οχημάτων της ΕΕ. 

Αδικήματα όπως η υπέρβαση ταχύτητας και η οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ ελέγχονται αυστηρά και μπορούν να επιβληθούν ποινές. Σε ορισμένες σοβαρές περιπτώσεις ή σε επαναλαμβανόμενα αδικήματα που συγκεντρώνουν αρκετούς πόντους, η άδεια οδήγησης ανακαλείται προσωρινά ή μόνιμα. 

Οι άδειες οδήγησης ισχύουν μόνο για τη χρήση οχημάτων σε δημόσιους δρόμους. Ένας μπορεί να οδηγήσει οποιοδήποτε όχημα στη γη του (ή σε άλλο πρόσωπο, με άδεια του ιδιοκτήτη) χωρίς άδεια.

Δείτε επίσης
------------

* Ευρωπαϊκή άδεια οδήγησης
* Άδεια οδήγησης στη Βόρεια Κύπρο

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τμήμα οδικών μεταφορών
Η **Κομητεία Μέκλενμπεργκ** (αγγλικά: *Mecklenburg County, North Carolina*), είναι κομητεία των ΗΠΑ, και μία από τις 100 κομητείες της πολιτείας της Βόρειας Καρολίνας. Με πληθυσμό 1,143,570 κατοίκους (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2021), αποτελεί την δεύτερη μεγαλύτερη σε πληθυσμό κομητεία στην Βόρεια Καρολίνα (ύστερα από την κομητεία Γουέικ), καθώς και την 40η μεγαλύτερη σε πληθυσμό στις Ηνωμένες Πολιτείες. 

Έδρα και μεγαλύτερη πόλη της κομητείας Μέκλενμπεργκ, είναι το **Σάρλοτ** (μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη της Βόρειας Καρολίνας). Η κομητεία Μέκλενμπεργκ, περιλαμβάνεται επίσης, στην μητροπολιτική περιοχή του Σάρλοτ. 

Η έκταση της κομητείας Μέκλενμπεργκ, ανέρχεται συνολικά σε 1,410 τετραγωνικά χιλιόμετρα (km2). Βρίσκεται στο νότιο/νοτιοδυτικό τμήμα της πολιτείας της Βόρειας Καρολίνας, και συνορεύει στα νότια με την πολιτεία της Νότιας Καρολίνας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Mecklenburg County, North Carolina Population 2021». *worldpopulationreview.com*. Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2021.
2. ↑  «Κομητεία Μέκλεμπεργκ · Βόρεια Καρολίνα». *Κομητεία Μέκλεμπεργκ · Βόρεια Καρολίνα*. Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Mecklenburg County, North Carolina στο Wikimedia Commons
* mecknc.gov (επίσημη σελίδας της κομητείας).

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ηνωμένες Πολιτείες
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 137201506
* LCCN: n80032219

 |

 |
Η **Λαυρεντιανή βιβλιοθήκη**, ή *Λαουρεντσιάνα*, είναι μία από τις σπουδαιότερες βιβλιοθήκες της Ευρώπης. Βρίσκεται στη Φλωρεντία της Ιταλίας και περιλαμβάνει περισσότερα από 4.500 πολύτιμα χειρόγραφα και 4.500 τόμους αρχετύπων..

Ίδρυση
------

Το αναγνωστήριο της Βιβλιοθήκης
Ιδρύθηκε από τον Κοσμά (Κόζιμο) των Μεδίκων και πλουτίστηκε από τον εγγονό του Λαυρέντιο (Λορέντσο) εκ του οποίου και έλαβε το όνομα. Η Λαυρεντιανή βιβλιοθήκη αποτελεί ιδιαίτερη πτέρυγα της Βασιλικής του Αγίου Λαυρεντίου της Φλωρεντίας που οικοδομήθηκε υπό την αιγίδα του πάπα Κλημέντος Ζ΄ με αρχιτέκτονα τον Μιχαήλ Άγγελο και ολοκληρώθηκε το 1534. Στη συνέχεια έγιναν νέες προσθήκες στο κτίριο όπου και άνοιξε τις πύλες του, από τον Δούκα της Τοσκάνης Κόζιμο Α΄, το 1571. Θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα αρχιτεκτονήματα του Μιχαήλ Άγγελου.

Η Βιβλιοθήκη, της οποίας το αναγνωστήριο έχει μήκος περίπου 46 μ. και πλάτος 10,5 μ. περιλαμβάνει σπουδαίους θησαυρούς της ελληνικής και λατινικής γραμματείας. Μεταξύ των πολύτιμων χειρογράφων της βρίσκεται και το αρχαιότερο αντίτυπο των «Πανδεκτών», αντίγραφο του «Δεκαήμερου» του Βοκκακίου, το «Δάφνις και Χλόη» του Λόγγου, καθώς και άλλοι πολλοί κώδικες.  
 
Επίσης στη συλλογή της περιλαμβάνει σπουδαίες συλλογές μικρογραφιών καθώς και ένα από τα δάκτυλα του Γαλιλαίου σε ειδική λειψανοθήκη.

Πηγές
-----

* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου*, τόμ. 12ος, σελ. 138

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών
* Ιταλία
* Φλωρεντία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Λαυρεντιανή Βιβλιοθήκη** |

* Official website (in English)
* Great Buildings on-line: Laurentian Library
* Photos of the Library and vestibule, with Giorgio Vasari's remarks
* Art of the States: Octet for Strings 'La Laurenziana' Work by composer Henri Lazarof inspired by the library
* Laurentian Library

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Medicean-Laurentian Library*. Encyclopædia Britannica. 2007.
2. ↑  Rosin, Paul L.; Martin, Ralph R. (2003). «Hidden Inscriptions in the Laurentian Library» (PDF). *Proceedings of Int. Soc. Arts, Mathematics, and Architecture (ISAMA)*: 37–44. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2006-09-24.. Ανακτήθηκε στις 2007-02-16.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 133196672
* **ΕΒΕ**: 231447
* LCCN: n80049668
* ISNI: 0000 0001 2286 7164
* GND: 1019149-5
* SUDOC: 028954297
* BNF: cb12068304t (data)
* ULAN: 500305289
* NLA: 35694469
* NKC: ko2002148880
* CiNii: DA0205922X

 |

 |
Ο **Μάρεκ Μίχαου Ζάπκα** (πολωνικά: *Marek Michał Żabka*) (3 Σεπτεμβρίου 1955) είναι Πολωνός αραχνολόγος. Κύρια περιοχή έρευνας του είναι η αράχνη της οικογένειας *Salticidae* (αράχνες άλμα), ιδιαίτερα τους συστηματική και βιογεωγραφία. Έχει εκδώσει σχεδόν 80 επιστημονικές δημοσιεύσεις, άρθρα δημοφιλούς επιστήμης και ένα βιβλίο. Ο Παγκόσμιος Κατάλογος Αράχνης απαριθμεί 25 ονόματα ή συνώνυμα γένους και 237 ονόματα ή συνώνυμα ειδών των οποίων είναι είτε ο μοναδικός συγγραφέας είτε συν-συγγραφέας. Εννέα είδη αράχνης που πηδούν και ένα είδος αράχνης μυρμηγκιών έχουν λάβει το συγκεκριμένο όνομα *zabkai*.

Έλαβε μεταπτυχιακό στη βιολογία το 1978 από την Ανώτατη Σχολή Γεωργίας και Παιδαγωγικής (Wyższa Szkoła Rolniczo-Pedagogiczna) στο Siedlce - τώρα το Πανεπιστήμιο Φυσικών και Ανθρωπιστικών Επιστημών του Σιέντλτσε. Στη συνέχεια εργάστηκε εκεί, αρχικά ως βοηθός και μετά ως επίκουρος καθηγητής. Το 1984, του απονεμήθηκε το διδακτορικό του στις βιολογικές επιστήμες από το Τμήμα Επιστημών της Γης και Βιολογίας στο Πανεπιστήμιο Άνταμ Μιτσκιέβιτς στο Πόζναν υπό την επίβλεψη του Γέζι Προυσίνσκι. Έγινε τακτικός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Φυσικών και Ανθρωπιστικών Επιστημών του Σιέντλτσε το 2006, και υπηρέτησε ως επικεφαλής του Τμήματος Ζωολογίας και ως διευθυντής του Ινστιτούτου Βιολογίας. Έκανε διάφορες πρακτικές στο εξωτερικό, μεταξύ των οποίων στο Queensland Museum, στο Australian Museum, στο Πανεπιστήμιο Χούμπολτ του Βερολίνου και στο Πανεπιστήμιο της Παπούα Νέας Γουινέας.

Παραπομπές
----------

Πηγές
-----

* 
* 
* 
* 
* 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 166966196
* LCCN: n2018016815
* ISNI: 0000 0001 1413 0525

 |

 |
Ο **Μάρκος Αντόνιο Μιλίνκοβιτς** (γεννημένος στις 22 Δεκεμβρίου 1971) είναι Αργεντινός παλαίμαχος διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 205 και αγωνιζόταν ως διαγώνιος. Ο Μάρκο Μιλίνκοβιτς είναι σερβικής καταγωγής.

Καριέρα
-------

Ο Μιλίνκοβιτς υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τη Σπορτίβο Μπαλέστερ το 1988, σε ηλικία 17 ετών. Στη Μπαλέστερ παρέμεινε για δύο χρόνια.

Τη διετία 1990-92 αγωνίστηκε στην Όμπρας Σανιτάριας, ομάδα επίσης της Αργεντινής.

Το 1992 ταξίδεψε στην Ιταλία για λογαριασμό της Τόμει Λιβόρνο, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια.

Το 1995 επέστρεψε στη Λατινική Αμερική και συγκεκριμένα στη Βραζιλία, στην οποία παρέμεινε για τέσσερα χρόνια αγωνιζόμενος στις Κοκαμάρ Παρανά (1995-96), Τσαπεκοένσε (1996-97) και Ολύμπικους (1997-99).

Το 1999 επέστρεψε στην Ιταλία και αγωνίστηκε αρχικά στη Σίσλει Τρεβίζο (1999-00) κι έπειτα στην Ασίστελ Μιλάνο (2000-03).

Την περίοδο 2003-04 αγωνίστηκε στην Ουνισούλ Φλοριανόπολις, ομάδα της Βραζιλίας.

Το καλοκαίρι του 2004 επέστρεψε στην Ευρωπη και συγκεκριμένα στην Ελλάδα, καθώς μετεγγράφη στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Με την ομάδα του Πειραιά κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης του 2005, ωστόσο έπειτα από ένα σοβαρό τραυματισμό αναγκάστηκε να αποχωρήσει από το σύλλογο.

Μετά από αποχή αρκετών μηνών, ο Μιλίνκοβιτς επέστρεψε στην ενεργό δράση και τη σεζόν 2006-07 αγωνίστηκε στη Σιμέντ Φλοριανόπολις, ομάδα της Βραζιλίας.

Τη διετία 2008-10 αγωνίστηκε στην Ουνιόν ντε Φορμόσα, ομάδα της Αργεντινής.

Τελευταίος σταθμός στην πολυετή καριέρα του Μιλίνκοβιτς ήταν Ουνίντος, ομάδα του Μπουένος Άιρες της Αργεντινής.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Μάρκος Αντόνιο Μιλίνκοβιτς έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Αργεντινής.

Μεταξύ άλλων, έχει κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στους Παναμερικανικούς Αγώνες του 2007.

Τίτλοι
------

* 1 Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης: 2005

Πηγές
-----

*
Το **κρόφνε** (αλβανικά και κροατικά: krafne‎, βοσνιακά: *krofne*, σερβικά κυριλλικά: крофне‎, σλοβενικά: krofi‎, σλαβομακεδονικά: крофни‎) είναι αφράτο ντόνατ με γέμιση. Είναι στρογγυλό και συνήθως γεμίζεται με ζελέ, μαρμελάδα ή σοκολάτα, καθώς και βούτυρο, Nutella και κανέλα. Μπορούν επίσης να γεμιστεί με κάσταρντ ή κρέμα, αλλά αυτό είναι συνήθως λιγότερο συνηθισμένο. Το όνομα προέρχεται από το γερμανικό *krapfen* και είναι μια παραλλαγή του μπερλίνερ της Κεντρικής Ευρώπης. Μοιάζει επίσης με το μπενιέ.

Η συνταγή για σπιτικό κρόφνε περιλαμβάνει μαγιά, γάλα, ζάχαρη, αλεύρι, αλάτι, βούτυρο, αυγά, ρούμι, φλούδα λεμονιού, μαρμελάδα και ζάχαρη άχνη. Η ζύμη ζυμώνεται και ετοιμάζεται και στη συνέχεια κόβεται σε μικρά κομμάτια, στη συνέχεια γίνεται μια μικρή μπάλα, διευκολύνοντας το μαγείρεμα.

Στην Κροατία και τη Σλοβενία, η κατανάλωση κρόφνε, ή κρόφι, αυξάνεται σημαντικά κατά τη διάρκεια του ετήσιου χειμερινού φεστιβάλ των Αποκριών. Στην Κροατία, σερβίρονται την Πρωτοχρονιά ως ένδειξη καλής τύχης, καθώς και για ευημερία. Επίσης, σερβίρεται και σε άλλες εορτές όπως το Πάσχα, τα Χριστούγεννα και η Ημέρα των Ευχαριστιών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Branko Ognjenović. «Krafne» (στα Κροατικά). recepti.hr. Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2011.
2. ↑  «Veliki test kupovnih pokladnica: Što je krafna bez pekmeza» (στα κροατικά). *Jutarnji list*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2011-02-23.. Ανακτήθηκε στις 2011-08-03.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Krofne: βίντεο με συνταγή
* Recepti i Kuvar online, krofne recepti
Ο **Μάνιος Αιμίλιος Λέπιδος**, λατιν.: *Manius Aemilius Lepidus*, ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε κατά τη διάρκεια τού Πριγκιπάτου. Ήταν κανονικός ύπατος το 11 μ.Χ. ως συνάδελφος τού Tίτου Στατίλιου Ταύρου.  Ο Τάκιτος αναφέρει ότι ο Αύγουστος στο επιθανάτιο κλίνη του, ενώ συζητούσε πιθανούς αντιπάλους τού Ρωμαίου Αυτοκράτορα Τιβέριου, τον περιέγραψε ως *άξιο να γίνει Αυτοκράτορας* (capax iperii), αλλά «περιφρονητικό» της υπέρτατης εξουσίας.

Βιογραφία
---------

### Πρώιμη ζωή

Ο Λέπιδος εικάζεται ότι ήταν γιος τού Μάρκου Αιμίλιου Λέπιδου του Νεότερου και της συζύγου του Σερβιλίας Ισαυρικής, αλλά στη σύγχρονη εποχή πιστεύεται, ότι ήταν πιο πιθανό ο ανιψιός τού Λέπιδου του Νεότερου. Είχε μία αδερφή, την Αιμιλία Λεπίδα.

### Σταδιοδρομία

Μετά το 5 π.Χ. αλλά πριν από την ανάληψη της υπατείας, ο Λέπιδος έγινε οιονωσκόπος (augur).  Υπερασπίστηκε την αδελφή του στη δίκη της το 20 μ.Χ. Στη δίκη τού Κλουτόριου Πρίσκου υποστήριξε χωρίς επιτυχία, ότι η προτεινόμενη θανατική ποινή ήταν υπερβολικά σκληρή.   Το 21 μ.Χ. επέτυχε το αποκορύφωμα της συγκλητικής σταδιοδρομίας, έγινε ανθύπατος (κυβερνήτης) της επαρχίας της Ασίας.

Οικογένεια
----------

Είχε μία κόρη την Αιμιλία Λεπίδα, που παντρεύτηκε τον Αυτοκράτορα Γάλβα.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Attilio Degrassi, *I fasti consolari dell'Impero Romano dal 30 avanti Cristo al 613 dopo Cristo* (Rome, 1952), p. 7
2. ↑  Tacitus, *Annales*, 1.13
3. ↑  Martha W. Hoffman Lewis, *The Official Priests of Rome under the Julio-Claudians* (Rome: American Academy, 1955), p. 43
4. ↑  Shotter, D. C. A. (April 1969). «The Trial of Clutorius Priscus». *Greece & Rome* **16** (1): 14–18. doi:10.1017/S0017383500016260. .
5. ↑  Rogers, Robert Samuel (January 1932). «Two Criminal Cases Tried before Drusus Caesar». *Classical Philology* **27** (1): 75–79. doi:10.1086/361432. .
6. ↑  Ronald Syme, "Problems about Proconsuls of Asia", *Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik*, 53 (1983), pp. 192
7. ↑  Barrett, Anthony A. (2002). *Agrippina: Mother of Nero*. Roman Imperial Biographies. Routledge. σελ. 95. ISBN 9781134618637.