recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Μαυρίκιος** (αγγλ. *Maurice*, 3 Οκτωβρίου 1891 - 27 Οκτωβρίου 1914) από τον Οίκο του Μπάττενμπεργκ ήταν πρίγκιπας του Μπάττενμπεργκ.

Βιογραφία
---------

Ο *Μαυρίκιος Βίκτωρ Δονάλδος* ήταν ο τρίτος γιος του Ερρίκου του Μπάττενμπεργκ και της Βεατρίκης, κόρης του Αλβέρτου της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα. Ο Ερρίκος ήταν γιος της Ιουλίας Χάουκε, κόρης του Χανς Γιόχαν Μόριτς Χάουκε και ο Μαυρίκιος πήρε το όνομα του προπάππου του. Το όνομα *Βίκτωρ* το πήρε από τη μητέρα της Βεατρίκης, Βικτωρία του Ηνωμένου Βασιλείου, και το *Δονάλδος* από τη Σκωτία, αφού γεννήθηκε στο κάστρο Μπαλμόραλ. Η μητέρα του ήταν το ένατο και τελευταίο τέκνο του Αλβέρτου και της Βικτωρίας. Η Βικτωρία ήταν αιμορροφιλική και τη νόσο είχε κληρονομήσει η κόρη της Βεατρίκη και από αυτήν ο Μαυρίκιος και ο αδελφός του Λεοπόλδος. 

Ο πατέρας του Ερρίκου, Αλέξανδρος, είχε νυμφευτεί μοργανατικά την Ιουλία Χάουκε, στην οποία και τους απογόνους της είχε δοθεί ο τίτλος του *πρίγκιπα του Μπάττενμπεργκ*. Το 1886 η Βικτωρία με διάταγμα αναγνώρισε και στη Βρετανία την προσφώνηση του τίτλου του. Ο Μαυρίκιος έμοιαζε στον πατέρα του, ο οποίος απεβίωσε όταν αυτός ήταν 4 ετών· ήταν ο αγαπημένος της μητέρας του. Σπούδασε στο προπαρασκευαστικό σχολείο Λόκερς Παρκ στο Χέρτφορντσιρ. Η μόνη αδελφή του, Βικτωρία Ευγενία παντρεύτηκε τον Αλφόνσο ΙΓ΄, που ήταν βασιλιάς της Ισπανίας το διάστημα 1906-31. 

Παρακολούθησε το κολέγιο Ουέλινγκτον και στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε ως υπολοχαγός στο Σώμα Τυφεκιοφόρων. Σκοτώθηκε στη μάχη του Υπρ το 1914 και τάφηκε στο Κοιμητήριο της Κοινοπολιτείας για τον Πόλεμο, στο Υπρ. Στον καθεδρικό ναό του Ουίντσεστερ υπάρχει αναμνηστική πλάκα για αυτόν και τον αδελφό του. Έλαβε τη διάκριση του ιππότη του Βασιλικού Τάγματος της Βικτωρίας. Το 1917 οι συγγενείς του αποκήρυξαν τον γερμανικό τίτλο τους του *πρίγκιπα του Μπάττενμπεργκ* και άλλαξαν το όνομα του Οίκου τους σε *Μαουντμπάττεν* (αντικατέστησαν το γερμανικό "Berg" (βουνό) με το αντίστοιχο αγγλικό "mount").

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) *Find A Grave*. 6137142. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p10068.htm#i100676. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. 1 2  *Commonwealth War Graves Commission database*.
4. ↑  London Gazette issue 25655, 14 December 1886, page 6305
5. ↑  «Artist celebrates old boys with exhibition». Hemel Today. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2017.
6. ↑  CWGC: Prince Maurice of Battenberg
7. ↑  London Gazette issue 28505, 19 June 1911, page 4595

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *A Royal Sacrifice*, Lucinda Gosling

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 316737206
* BNF: cb149784958 (data)

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Prince Maurice of Battenberg  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Κατά την Καινή Διαθήκη, η **Σφαγή των νηπίων** είναι το περιστατικό στο οποίο ο Ηρώδης ο Μέγας, βασιλιάς της Ιουδαίας, διατάζει την εκτέλεση όλων των αρσενικών παιδιών ηλικίας δύο ετών και κάτω που ζουν στην Βηθλεέμ και περίχωρα. Αυτό το γεγονός εξιστορείται στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο Β’ 1-18 αλλά και στο πρωτευαγγέλιο του Ιάκωβου.

Ιστορία και θεολογία
--------------------

Πίνακας του δεκάτου αιώνος
Οι περισσότεροι σύγχρονοι βιογράφοι του Ηρώδη απορρίπτουν το γεγονός. Ο κλασσικός ιστορικός Michael Grant, για παράδειγμα, δήλωσε ότι «το γεγονός δεν είναι αληθές αλλά μύθος ή λαϊκή παράδοση».  Η ιστορία της σφαγής των νηπίων παίζει επομένως μέρος στην ευρύτερη ιστορία της γέννησης του Ματθαίου, στην οποία η κήρυξη του ερχομού του Μεσσία (γέννηση) ακολουθείται από την απόρριψή του από τους Εβραίους (τον Ηρώδη και τους Φαρισαίους του και τον λαό της Ιερουσαλήμ) και την αποδοχή από τους εθνικούς (π.χ. οι τρεις Μάγοι εκ της Περσίας). 

Άλλοι παραδέχονται και θεωρούν ότι η ιστορία της σφαγής πρέπει να είχε κάποια ιστορική βάση.  Μερικοί μελετητές, όπως ο Everett Ferguson, έγραψε ότι η ιστορία έχει νόημα στο πλαίσιο της βασιλείας του Ηρώδη και ότι στα τελευταία χρόνια της κυριαρχίας του ο αριθμός των βρεφών στη Βηθλεέμ που θα είχαν σκοτωθεί - όχι περισσότερο από δώδεκα περίπου - ήταν κάτι ασήμαντο για να καταγραφεί.

Βιβλιογραφία
------------

1. ↑  Maier 1998, σελ. 170-171.
2. ↑  Grant, Michael (1971). *Herod the Great*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. American Heritage Press. ISBN 978-0070240735.
3. ↑  Brown 1988, σελ. 13.
4. ↑  France 2007, σελ. 83.
5. ↑  Maier 1998, σελ. 179, 186.
Ο **Κλέαρχος Μανέας** ήταν Έλληνας υφασματέμπορος και οικονομολόγος που διετέλεσε υποδιοικητής της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Το κατάστημά του βρισκόταν στην οδό Αιόλου στην Αθήνα. Την περίοδο 1917 - 1921 διετέλεσε πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Αθηνών και το 1928 έγινε διευθύνων σύμβουλος της Εμπορικής Τράπεζας. Υπήρξε αντιπρόεδρος (1925 - 1931) & πρόεδρος (1935 - 1941) του ΕΒΕΑ, σύμβουλος της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (1922 - 1937) καθώς και υποδιοικητής αυτής (1945 - 1953). Στην Κυβέρνηση Τριανταφυλλάκου χρημάτισε υπουργός Εθνικής Οικονομίας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Πληροφορίες για Μανέα[*νεκρός σύνδεσμος*], από την ιστοσελίδα economia.gr
2. ↑  Κουστούμι και Χωρός Αρχειοθετήθηκε 2013-01-28 στο Wayback Machine. από την ιστοσελίδα costumeandtime.gr
3. 1 2 3  Βαξεβάνογλου Αλίκη, *Οι Έλληνες κεφαλαιούχοι (1900 - 1940), κοινωνική και οικονομική προσέγγιση*, εκδόσεις Θεμέλιο, σελ. 264 - 265
Η **Ντοσπάτ** (βουλγαρικά: Доспат) είναι κωμόπολη στην Επαρχία Σμόλιαν της νότιας Βουλγαρίας, η οποία βρίσκεται στην Ροδόπη, κοντά στην τεχνητή λίμνη Ντοσπάτ. Είναι το διοικητικό κέντρο του ομώνυμου Δήμου Ντοσπάτ. Από τον Δεκέμβριο του 2010, η πόλη έχει πληθυσμό 2.425 κατοίκους οι οποίοι είναι κυρίως Βούλγαροι Μουσουλμάνοι.

Η κωμόπολη ιδρύθηκε πιθανώς από τον Δεσπότη Αλέξιο Σλάβο τον 12ο ή 13ο αιώνα, από τον τίτλο του οποίου (δεσπότης) πολύ πιθανόν να προέρχεται το όνομά της.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ТАБЛИЦА НА НАСЕЛЕНИЕТО ПО ПОСТОЯНЕН И НАСТОЯЩ АДРЕС». *grao.bg* (στα Βουλγαρικά). 31 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2023.
Ο **Γιουσουφά Μπιριμά Φαλ** (γεννήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 1995) είναι Σενεγαλέζογάλλος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Αυτή τη στιγμή έχει υπογράψει με τη Σάσκι Μπασκόνια, αλλά αγωνίζεται ως δανεικός στην ΑΣΒΕΛ Μπασκέτ του Γαλλικού Πρωταθλήματος και τηςΕυρωλίγκας .

Σταδιοδρομία
------------

Ο Φαλ παρακολούθησε την Ακαδημία Σιντς στο Τιες της Σενεγάλης  πριν ενταχθεί στις τάξεις νέων της γαλλικής ομάδας Λε Μαν Σαρτ Μπασκέτ το 2012. Έκανε την πρώτη συμμετοχή του στην ανδρική ομάδα της Λε Μαν την περίοδο 2014–15.  Το 2015, επιλέχτηκε στην "Κορυφαία Πεντάδα Ελπίδων", την πρώτη ομάδα του γαλλικού πρωταθλήματος ανάπτυξης,  αφού σημείωσε μέσο όρο 12,6 πόντους, 12,0 ριμπάουντ και 2,1 τάπες ανά αγώνα κατά τη χρονιά 2014-15. 

Ήταν υποψήφιος για πρόωρη είσοδο για το ντραφτ του ΝΒΑ του 2016, απέσυρε αργότερα το όνομά του από τον κατάλογο.  Στάλθηκε δανεικός στην ομάδα 2ης Κατηγορίας Γαλλίας Πουατιέ Μπασκέτς 86 για την περίοδο 2016–17. 

Στις 17 Ιουλίου 2018, υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με την Κίρολμπετ Μπασκόνια της 1ης Κατηγορίας Ισπανίας και της Ευρωλίγκας.  Στις 9 Αυγούστου 2018, η Μπασκόνια τον έδωσε δανεικό στη ΣΙΓ Στρασμπούρ για τη χρονιά 2018–19.  Στις 15 Αυγούστου 2021, ο Φαλ χώρισε επίσημα τους δρόμους του με τον σύλλογο των Βάσκων. Υπέγραψε με την ΑΣΒΕΛ Μπασκέτ ως δανεικός μία μέρα αργότερα.

Προσωπική ζωή
-------------

Ο Φαλ έλαβε τη γαλλική υπηκοότητα τον Μάρτιο του 2017.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Basket : Pro A : 5 Sénégalais engagés pour la saison 2015-2016». *Lequotidien.sn*. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2016.
2. ↑  «Youssoupha Fall - Le Mans – Joueurs - Pro A – LNB.fr». *Lnb.fr*. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2016.
3. ↑  «LIGUE NATIONALE DE BASKET». *Lnbespoirs.fr*. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2016.
4. ↑  «LIGUE NATIONALE DE BASKET». *Lnbespoirs.fr*. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2016.
5. ↑  «Thirty-three international early-entry candidates withdraw from Draft». *NBA.com*.. Ανακτήθηκε στις 2016-11-17.
6. ↑  «Basket. Youssoupha Fall (MSB) prêté à Poitiers (Pro B)» (στα γαλλικά). *Le Maine Libre*.. Ανακτήθηκε στις 2017-01-23.
7. ↑  «Baskonia gets big with Fall». *EuroLeague.net*. 17 July 2018.. Ανακτήθηκε στις 17 July 2018.
8. ↑  «Baskonia sends Youssoupha Fall on loan to SIG Strasbourg». *Sportando*. 9 August 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-08-09.. Ανακτήθηκε στις 9 August 2018.
9. ↑  «De la taille dans la raquette !». *ASVEL*. 16 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2021.
10. ↑  Direction, La. «MSB.FR - Youssoupha est français». *Msb.fr* (στα Γαλλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ στο eurobasket.com
Η **Leica II** είναι μια κάμερα αποστασιόμετρου σε σχέδιο του Μπάρνακ που παρουσιάστηκε από τη Leica το 1932. Ήταν οι πρώτες κάμερες Leica με ενσωματωμένο αποστασιόμετρο. Αρκετά μοντέλα κατασκευάστηκαν με τα χρόνια, παράλληλα με τη σειρά Leica III από το 1933.

Το Leica II χρησιμοποιεί ένα συζευγμένο αποστασιόμετρο διαφορετικό από το σκόπευτρο. Το σκόπευτρο έχει ρυθμιστεί για φακό 50 mm. Η χρήση μικρότερων ή μακρύτερων φακών απαιτεί την εγκατάσταση ενός εναλλακτικού σκοπεύτρου στην υποδοχή αξεσουάρ.

Κατασκευάστηκαν μόλις τέσσερα αντίγραφα της επιχρυσωμένης Leica Luxus II. Το 2013, ένα πουλήθηκε σε δημοπρασία στο Χονγκ Κονγκ για 4 εκατομμύρια δολάρια HK, αφού συμμετείχε στο πρόγραμμα *Antiques Roadshow* του BBC.  Το πού βρίσκονται τα άλλα τρία μοντέλα δεν έχει καταγραφεί. 

Η δημοφιλής σοβιετική κάμερα, η FED 1, ήταν κλώνος της Leica II.

Μοντέλα Leica II| Ονομα μοντέλου | Ημερομηνίες κατασκευής | Χαρακτηριστικά ή βελτιώσεις |
| --- | --- | --- |
| Leica D (Leica II) | 1932–1948 | όπως η III αλλά χωρίς αργές ταχύτητες στο μπροστινό καντράν | </img> |
| Leica IIc | 1948–1951 | Χυτό σώμα όπως η IIIc |  |
| Leica 250 DD | – | Η Leica 250 Reporter που βασίζεται στη Leica II |  |
| Leica IIf | 1951–1956 | Παρόμοια με τη IIIf, χωρίς την αργή γρήγορη ρύθμιση | </img> |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Antiques Roadshow, BBC One, 29 December 2013
2. 1 2  «Rare Leica camera fails to set record at Hong Kong auction». *BBC Online*. 22 Νοεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Πρότυπο:Ernst Leitz GmbH
Συντεταγμένες: 35°2′34″N 32°25′54″E﻿ / ﻿35.04278°N 32.43167°E﻿ / 35.04278; 32.43167

Χάρτης με τα αρχαία Κυπριακά βασίλεια
Το **Μάριον** ήταν μία από τις δέκα πόλεις-βασίλεια της αρχαίας Κύπρου. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του νησιού στην περιοχή του Ακάμαντα κοντά στην σημερινή Πόλη της Χρυσοχούς. Την πόλη αναφέρουν ο Στράβων και ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος στα βιβλία τους.

Η πόλη ιδρύθηκε τον 7ο αιώνα π.Χ. αναπτύχθηκε και απέκτησε πλούτο από τα κοντινά ορυχεία χαλκού και χρυσού. Διέθετε και λιμάνι όπου εξήγαγε χρυσό , χαλκό και ξυλεία. Το σημερινό Λατσί, είναι χτισμένο πάνω στα θεμέλια του αρχαίου λιμανιού, όπου τα υπολείμματα είναι ορατά μέχρι σήμερα.

Στο 450 π.Χ. η πόλη ελευθερώθηκε από τον Αθηναίο στρατηγό Κίμωνα. Ο Κίμων είχε εκστρατεύση στην Κύπρο μετά τη επανάσταση του Ονήσιλου , σε μια προσπάθεια να δημιουργήσει εκ νέου αθηναϊκή υπεροχή στην Ανατολική Μεσόγειο. Το Μάριο καταστράφηκε το 312 π.Χ. από τον Πτολεμαίο και αργότερα οι κάτοικοι έχτισαν σε κοντινή περιοχή την Αρσινόη.

Από τις γραπτές μαρτυρίες και από νομίσματα που έχουν βρεθεί είναι γνωστοί μόνο οι εξής βασιλείς του αρχαίου Μάριου : ο Στασίοικος Α΄, ο Στασίοικος Β΄, ο Δόξανδρος, ο Τιμοχάρης , ο Σασμάς και ο Ονασίοικος.

Αρχαιολογικές ανασκαφές στη περιοχή διεξήγαγε για πρώτη φορά η Σουηδική Αποστολή μεταξύ 1927 και 1931. Στη συνέχεια ακολούθησε το Τμήμα Αρχαιοτήτων της Κύπρου, και από το 1983 το πανεπιστήμιο Princeton  .

Οι Α. Ε. Linder και Raban διενήργησαν έρευνα μόνο στα ερείπια του αρχαίου λιμανιού το 1971.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Childs, William (November 1997). «The Iron Age Kingdom of Marion». *Bulletin of the American Schools of Oriental Research* **308**: 37–48. doi:10.2307/1357408.. Ανακτήθηκε στις 2007-03-05.
2. ↑  «World of naval dockyards - The port of the kingdom of Marion». University of Cyprus. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2007.
3. ↑  «Cyprus». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιανουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2008.
4. ↑   Gjerstad, E.; P. Dikaios (1949). «The Swedish Cyprus Expedition: Vol. IV». *The Journal of Hellenic Studies* **69**: 124. doi:10.2307/629546.
5. ↑  E. Gjerstad, J. Lindros, E. Sjöqvist, A. Westholm, The Swedish Cyprus Expedition (Vols I-IV)
6. ↑  Childs W.P. 1988 "First preliminary report on the excavations at Polis Chrysochous by Princeton University", Report of the Department of Antiquities of Cyprus (1988), Nicosia, 121-130
7. ↑  Childs W.P. 1999 "Princeton excavations at Polis Chrysochous 1994-1997", Report of the Department of Antiquities of Cyprus (1999), Nicosia, p223-237
8. ↑  Raban A. 1995 "The Heritage of Ancient Harbour Engineering in Cyprus and the Levant" in Karageorgis V. – D. Michaelides (ed.), Proceedings of the International Symposium Cyprus and the Sea, Nicosia, p165
Το φιρμάνι της 28ης Φεβρουαρίου 1870 για την σύσταση της Βουλγαρικής Εξαρχίας

«Ἀν αὐτό ληφθῇ ὡς πρόσχημα διά τήν ἐνσπορᾶ διχόνοιας καί ἀναταραχής μεταξύ τὢν κατοίκων, οἱ ἔνοχοι τέτοιων ἐνεργειών θά τιμωρηθούν, σύμφωνα μέ τό νόμο» ΑΡΘΡΟ (10ον).

Το **φιρμάνι** ή **φερμάνι** (περσική فرمان (farmân) "διάταγμα") ήταν διάταγμα του σουλτάνου που σήμαινε κάθε εντολή που προέρχεται άνωθεν (εκτελεστήριο έγγραφο) και προς την οποίαν δεν μπορεί να φέρει κανείς αντιρρήσεις. Μεταξύ των φιρμανιών στις σχέσεις της Υψηλής Πύλης προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο αναφέρονται:

* Φιρμάνι του Σουλτάνου Μεχμέτ Δ΄(IV) (1648-1687)

Σε αυτό το φιρμάνι αναφέρεται ότι οι εκάστοτε διοικητικές αρχές του Αγίου Όρους που είναι επιφορτισμένες για την είσπραξη των φόρων πρέπει να ζητήσουν περισσότερα χρήματα από ό,τι υποθέτουν. Προβάλλονται επίσης υπερβολικές απαιτήσεις για πρόσθετες προμήθειες τροφίμων.

* Το Φιρμάνι της 28ης Φεβρουαρίου 1870.

Ο Σουλτάνος τελικά έδινε δικαίωμα στην νέα Εκκλησία, εφόσον είχε στο εκκλησίασμα την πλειοψηφία των 2/3 να ιδρύσει Μητρόπολη και αν είχε το 1/3 τουλάχιστον να κατέχει μια εκκλησία.

Άλλα φιρμάνια
-------------

Το χατ-ι χουμαγιούν και το χατ-ι σερίφ είναι άλλα είδη διατάγματος.

Επίσης υπάρχει η μετάφραση του φιρμανίου που επέτρεπε στον Τόμας Μπρους, 7ο κόμη του Έλγιν να διενεργήσει μελέτες στην Ακρόπολη Αθηνών στα αγγλικά, αλλά εκείνος αφαίρεσε το μεγαλύτερο μέρος του γλυπτού διάκοσμου των ναών.

Δείτε επίσης
------------

* Βεράτιον

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ira Lapidus, «Μια ιστορία των ισλαμικών κοινωνιών»,ed. Cambrige, 2002, σ. 260
2. ↑  Ανδρέας Νανάκης, Εκκλησία-Γένος-Ελληνισμός, εκδ. ΤΕΡΤΙΟΣ, Κατερίνη 1993

Το μονόγραμμα του φιρμανίου ανήκει στον Σουλτάνο Μαχμούτ τον Α',ο οποίος ανέβηκε στον θρόνο το  1730

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **φιρμάνι**  |
H **Praktiker Hellas** αποτελεί ελληνικό Δίκτυο καταστημάτων DIY, που δραστηριοποιείται από το 1991. 

Διαθέτει 16 καταστήματα στην Ελλάδα, συνολικής έκτασης 100.000 τ.μ. ενώ απασχολεί περισσότερους από 1.600 εργαζόμενους.

Το λογότυπο του Praktiker μέχρι το 2023
Τα εγκαίνια του 1ου καταστήματος της Praktiker Hellas στο Ελληνικό τον Νοέμβριο 1991 σηματοδότησαν την εισαγωγή της φιλοσοφίας «Φτιάξ' το μόνος σου» στην Ελλάδα. 

Στο τέλος του 1995 ολοκληρώθηκε η πρώτη φάση ανάπτυξης του δικτύου της εταιρείας με δύο ακόμη καταστήματα στην Αθήνα (Ταύρος, Αγ. Βαρβάρα) και από ένα στις πόλεις Θεσσαλονίκη, Λάρισα και Πάτρα.

Το 2001 ανοίγει το κατάστημα της Μεταμόρφωσης και το 2006 εγκαινιάζεται το 8ο κατάστημα της Praktiker στο Βόλο, το οποίο αποτελεί την αφετηρία της νέας φάσης επέκτασης της εταιρίας, με μεσαίου μεγέθους καταστήματα. Στη συνέχεια, το 2007 ένα ακόμα κατάστημα μεσαίου μεγέθους ξεκινά τη λειτουργία του στην πόλη των Ιωαννίνων, ενώ το τέλος του έτους σηματοδοτείται με τα εγκαίνια του 10ου καταστήματος της Praktiker στη Μάνδρα Αττικής. 

Το καλοκαίρι του 2008 η εταιρία εγκαινιάζει κατάστημα στην πόλη της Καλαμάτας, το οποίο αποτελεί το δεύτερό της στην Πελοπόννησο, ενώ, δύο χρόνια αργότερα το 12ο σε σειρά κατάστημα στο Ηράκλειο Κρήτης. Η εταιρία συμπληρώνει την παρουσία της στη Βόρεια Ελλάδα με το κατάστημα της στην Ξάνθη το 2011 και εκείνο της Αλεξανδρούπολης το 2012, ενώ τον Ιανουάριο του ίδιου έτους εγκαινιάζει το ηλεκτρονικό της κατάστημα. Τον Ιούλιο του 2016, συνεχίζει την ανάπτυξη του δικτύου της με το 15ο της κατάστημα πανελλαδικά (2ο στη νησιωτική Ελλάδα) εγκαινιάζοντας το Praktiker Ρόδου.

Το 2018 γιορτάζει με διπλά εγκαίνια στην περιοχή της Ανθούσας του 16ου καταστήματός της και του 1o B2B Center, showroom για επαγγελματίες. Παράλληλα, λανσάρει τις νέες της υπηρεσίες κήπου, interior & Κλίμα Experts, για την υποστήριξη αρχιτεκτονικής κήπου, ανακαίνισης & διακόσμησης σπιτιού, ψύξης/θέρμανσης, από τις εξειδικευμένες της ομάδες, ενώ επίσης από το 2023, αναμένεται να ανοίξει το 17ο κατάστημα στην Κέρκυρα.

Από τον Απρίλιο του 2014, η Praktiker Hellas αποτελεί μέλος της καναδικής Fairfax Financial Holdings Limited.

Μια από τις καινοτομίες της εταιρίας είναι η εκπαίδευση των πελατών της και η επένδυση γύρω από τη βέλτιστη εμπειρία τους. Μέχρι την εμφάνιση των Praktiker, το DIY δεν ήταν ευρέως διαδεδομένο ως φιλοσοφία και η Praktiker ανέλαβε το έργο της ευρείας διάδοσής του με διάφορα προγράμματα, όπως π.χ. οι επιδείξεις προϊόντων και λύσεων στα καταστήματά της, που συνεχίζονται μέχρι και σήμερα, διαδραστικά events και πολλά άλλα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Praktiker - Καταστήματα». *www.praktiker.gr*. Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  «Νέα καταστήματα Praktiker σε Ανατολική Αττική και Ρόδο, Της Δήμητρας Μανιφάβα | Kathimerini».. Ανακτήθηκε στις 2017-10-18.
3. ↑  «Praktiker Ανθούσας: Κοσμοσυρροή το πρώτο διήμερο». *www.news247.gr*. Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2023.
4. ↑  «Fairfax's potential hit from Greek exposure limited -RBC». *Reuters*. Mon Jun 29 17:38:05 UTC 2015.. Ανακτήθηκε στις 2017-10-18.
Ο **Kepler-452b** είναι ένας εξωηλιακός πλανήτης σε τροχιά γύρω από τον αστέρα τύπου G Kepler-452. Η ανακάλυψή του ανακοινώθηκε από τη NASA στις 23 Ιουλίου 2015. Είναι ο πρώτος πλανήτης που ανακαλύφθηκε με μέγεθος όσο και η Γη και σε τροχιά στην κατοικήσιμη ζώνη ενός άστρου πολύ παρόμοιου με τον Ήλιο.

Απέχει 1.400 έτη φωτός από το ηλιακό μας σύστημα. Ένα διαστημόπλοιο που θα επιχειρούσε να τον προσεγγίσει θα χρειαζόταν, αν η ταχύτητά του ήταν όσο του *Νέοι Ορίζοντες*, του ταχύτερου διαστημόπλοιου που εκτοξεύθηκε ποτέ από τη Γη, περίπου 25,8 εκατομμύρια χρόνια.

Παραπομπές
----------

1. ↑   (23 Ιουλίου 2015). *NASA’s Kepler Mission Discovers Bigger, Older Cousin to Earth*. Δελτίο τύπου.  Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2015.
2. ↑  «NASA telescope discovers Earth-like planet in star's 'habitable zone». BNO News. 23 Ιουλίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2015.

Πηγές
-----

* NASA: Kepler 452B, ο 'ξάδελφος' της Γης Αρχειοθετήθηκε 2015-07-24 στο Wayback Machine.
* Kepler-452b: Τα 8 πράγματα που πρέπει να ξέρεις για τη 'νέα Γη' Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Kepler-452 b** |

* NASA – Kepler Mission
* NASA – Kepler Discoveries – Summary Table Αρχειοθετήθηκε 2017-04-01 στο Wayback Machine.
* Habitable Exolanets Catalog at University of Puerto Rico at Arecibo
Η **Χριστίνα Χατζή-Νεάγκ** (γεννήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 1976) είναι παλαίμαχη Ελληνίδα αθλήτρια που ειδικεύεται στον αγώνα 400 μέτρων με εμπόδια.

Τερμάτισε όγδοη στους Μεσογειακούς Αγώνες 2001 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ομοσπονδίας Ενώσεων Στίβου (IAAF) 2006. Συμμετείχε επίσης στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 2006 και στα παγκόσμια πρωταθλήματα του 2005 και του 2007, όπου δεν έφτασε στο τελικό.

Η προσωπική καλύτερή της επίδοση ήταν τα 55.94 δευτερόλεπτα τον Ιούλιο του 2007 στη Σόφια.

Στα 400μ εμπόδια γυναικών η Χριστινα Χαντζή με 56.66 το 2007 κι έχασε για λίγο το χαμηλό όριο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου .

Παραπομπές
----------

1. ↑  *World Athletics Database*. 183367.
2. 1 2  Χριστίνα Χατζή-Νεάγκ στην World Athletics
3. ↑  Team, Flash (13 Ιουνίου 2008). ««Ελαμψαν» Κοκκιναρίου, Ιακωβάκης, Παπαδημητρίου | Flash.gr». *www.flash.gr*. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2020.
**Πελλέας και Μελισσάνθη** ή **Πελλέας και Μελισάνδη** αποτελεί τίτλο κλασσικής όπερας του Κλωντ Ντεμπυσσύ, σε πέντε πράξεις, που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Όπερα Κομίκ (*Opéra-Comique*) του Παρισιού το 1902. Το λιμπρέτο είναι βασισμένο και ακολουθεί σχεδόν πιστά το ομώνυμο θεατρικό έργο του Μωρίς Μαίτερλινκ. Πρόκειται περί συμβολικού μύθου με εκλεπτυσμένη απλότητα ο οποίος και αποδίδεται σε 15 εικόνες.

Υπόθεση έργου
-------------

Ο Άρχοντας Γκολώ, αρκετά προχωρημένης ηλικίας, συναντά σ΄ ένα κυνήγι του την πανέμορφη Μελισάνδη να κλαίει κοντά σε μια πηγή. Την μεταφέρει στο πύργο του και τελικά την νυμφεύεται. Στο μεταξύ ο Γκολώ ξαναβρίσκει τον ετεροθαλή αδελφό του Πελλέα. Η Μελισάνδη και ο Πελλέας κυριεύονται από ακατανίκητο αμοιβαίο και σφοδρό έρωτα. Ο Γκολώ βασανιζόμενος από ζηλοτυπία οδηγεί τον αδελφό του κοντά σε βάραθρο εκ του οποίου οι αναθυμιάσεις είναι θανατηφόρες. Εκεί τον συμβουλεύει να απομακρυνθεί από την Μελισάνδη. Διαρκώς όμως ανήσυχος, μάταια προσπαθεί να αποσπάσει ομολογία και από τον μικρό του γιο τον Υνιόλ (από τον πρώτο του γάμο) που είναι και ο μοναδικός μάρτυς των κρυφών συναντήσεων των ερωτευμένων. Ο Πελλέας που έχει αποφασίσει να φύγει συναντά για τελευταία φορά την Μελισάνδη, και ενώ οι νέοι συνομιλούν εμφανίζεται ο Γκολώ και με το ξίφος του φονεύει τον Πελλέα και τραυματίζει την Μελισάνδη που υποκύπτει στο τραύμα της αφού προηγουμένως φέρνει στη ζωή ένα κοριτσάκι, χωρίς ποτέ όμως να δώσει απάντηση σε καμία από τις βάναυσες ερωτήσεις του Γκολώ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Pelléas et Mélisande (opera) στο Wikimedia Commons
* Lawrence Gilman, *Debussy's Pelléas et Mélisande: A Guide to the Opera with Musical Examples from the Score*, ελεύθερο βιβλίο από το Project Gutenberg

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 185487510
* LCCN: n78025522
* GND: 300042248
* BNF: cb139114251 (data)

 |

 |
O **Υστάσπης** (5ος αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Αχαιμενιδών ήταν πρίγκιπας της Περσίας, που έγινε σατράπης της Βακτρίας.

Ο Αρταξέρξης Α΄ ο Μακρόχειρ, νεότερος αδελφός τού Υστάσπη, τον φόνευσε για να ανέλθει στον θρόνο.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Ξέρξη Α΄ τού Μεγάλου και της Αμήστριδος, κόρης τού Οτάνη. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Δαρείος και νεότερος ο Αρταξέρξης Α΄.

Τον Ξέρξη Α΄ που φονεύθηκε το 465 π.Χ. από τον υπουργό του Αρτάβανο, τον διαδέχθηκε ο Αρταξέρξης Α΄, αφού πρώτα εξόντωσε τους δύο μεγαλύτερος αδελφούς του. Σύμφωνα με τον ιστορικό Διόδωρο Σικελιώτη ο Υστάσπης ήταν σατράπης της Βακτρίας, την εποχή που απεβίωσε ο πατέρας του. Όμως η δήλωση αυτή τού Διόδωρου δεν συμφωνεί με την αναφορά τού Κτησία τού Κνίδιου, όπου περιγράφει έναν Αρτάβανο (όχι τον υπουργό που φόνευσε) ως σαράπη της Βακτρίας, ο οποίος τότε εξεγέρθηκε. Ίσως ο Υστάσπης να είναι αυτός που εξεγέρθηκε.

Ο Δαρείος και ο Υστάσπης φημολογείται, ότι φονεύθηκαν από τον Αρταξέρξη Α΄.

Πηγές
-----

* Margaret C. Miller (2004). *Athens and Persia in the Fifth Century BC: A Study in Cultural Receptivity*. Cambridge University Press. σελ. S. 14. ISBN 978-0521607582.
Η **Ευαγγελική Ελεύθερη Εκκλησία της Αμερικής** (αγγλ.: *Evangelical Free Church of America* ή εν συντομία *EFCA*) είναι Ευαγγελικό Χριστιανικό δόγμα των Ηνωμένων Πολιτειών. Ιδρύθηκε το 1950, ως αποτέλεσμα της συνένωσης της Σουηδικής Ευαγγελικής Ελεύθερης Εκκλησίας και του Νορβηγοδανικού Συνδέσμου Ευαγγελικής Ελεύθερης Εκκλησίας.

Πίστη
-----

Στην ομολογία της πίστης της, η Ευαγγελική Ελεύθερη Εκκλησία της Αμερικής ομολογεί πίστη στο κύρος και το αλάνθαστο της Αγίας Γραφής, στην Αγία Τριάδα, στην εξιλέωση μέσω της θυσίας του Ιησού Χριστού, στο προπατορικό αμάρτημα, στο Χριστό ως κεφαλή της εκκλησίας και στο δικαίωμα της κάθε τοπικής εκκλησίας για αυτοδιοίκηση, στην προσωπική, προχιλιαστική, επικείμενη έλευση του Χριστού, στη σωματική ανάσταση των νεκρών, και στις δύο διατάξεις του Βαπτίσματος του νερού και του Δείπνου του Κυρίου.

Εξάπλωση
--------

Η Ευαγγελική Ελεύθερη Εκκλησία της Αμερικής, όταν δημιουργήθηκε το 1950 είχε 20,000 μέλη σε περισσότερες από 300 εκκλησίες. Από τότε έχει γνωρίσει σημαντική αύξηση, με αποτέλεσμα το 2010 να έχει 358,416 μέλη σε 1,480 συναθροίσεις.

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  EFCA Statement of Faith
2. ↑  «Historic Archive CD and *Yearbook of American & Canadian Churches*». The National Council of Churches. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουλίου 2010. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2010.
3. ↑  About the EFCA: Statistics Αρχειοθετήθηκε 2011-07-22 στο Wayback Machine..

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη σελίδα
Η **πολιορκία της Νίκαιας** του 1113 συνέβη στη σειρά επιχειρήσεων των Βυζαντινο-Σελτζουκικών πολέμων.

Η Λευκή Πύλη της Νίκαιας.

Το ιστορικό
-----------

Έπειτα από την επιτυχία της Α΄ Σταυροφορίας και την αποτυχία της Σταυροφορίας του 1110, οι Σελτζούκοι ξανάρχισαν τις επιθετικές επιχειρήσεις εναντίον των Ρωμαίων. Ο Αυτοκράτορας Αλεξιος Α΄ Κομνηνός, ήταν ηλικιωμένος και δεν μπορούσε να ασχοληθεί με τις γρήγορες επιδρομές τους, στο μέρος της Μ. Ασίας που κατείχαν οι Ρωμαίοι. Ωστόσο το Σελτζουκικό Σουλτανάτο του Ρουμ έκανε επιτέλους μάχη με την πολιορκία της Νίκαιας, χωρίς όμως επιτυχία. 

Ο Χριστός Παντοκράτορας, ψηφιδωτό από τον ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στη Νίκαια.

Πηγές
-----

* Norwich, John Julius (1997). A Short History of Byzantium. New York: Vintage Books.

Δείτε επίσης
------------

* Πολιορκία της Νίκαιας (αποσαφήνιση)
ο **Κωνσταντίνος της Γκαετα** (Costantino di Gaeta) ηταν βυζαντινός ύπατος και Κυβερνήτης της Γκαέτα, η βυζαντινή Γκαέτας, την περίοδο 839-866, υποτελής του Βυζαντινού αυτοκράτορα έδαφος της αυτοκρατορίας κι αρχικά του Δουκάτου της Νάπολης. Λόγω και της απόστασης από την Κωνσταντινούπολη δρούσε αυτόνομα.

Ανήκε στην οικογένεια του Ανατόλιουκαι την Οικογένεια Γκαετάνι, πατέρας του ήταν ο Κόμης Ανατόλιος. Σύμφωνα με ένα έγγραφο, ο Λομβαρδός Ατενόλφο κόμης της Σέσσα εκχώρησε τα εδάφη του που βρίσκονταν στα σύνορα του Δουκάτου με τη Σέσσα σαν δωρεά στον Κωνσταντίνο κι αυτός έπειτα τα κληρονόμησε στον γιο του Μαρίνο. 

  

Από ένα έγγραφο με ημερομηνία 839 και ένα παρόμοιο με ημερομηνία 866, φαίνεται ότι ο Κωνσταντίνος είχε κάνει τον γιο του Μαρίνο Α΄ συνκυβερνήτη, επίσης με τον τίτλο του υπάτου. Από το 866 ο Κωνσταντίνος και ο Μαρίνος δεν εμφανίζονται σε έγγραφα ξαφνικά, έτσι ώστε να υποδηλώνουν ότι είχαν αποβληθεί βίαια από τον διάδοχό τους Ντοκιμπίλι Α΄.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Chronology of the ipati, consuls, dukes, prices, kings, and emperors who governed Gaeta from the 9th to the 13th Century
3. ↑  Skinner,  p. 104
4. ↑  Federici,  p. 31.
5. ↑  Giovanni Battista CARINCI Documenti scelti dell'archivio della eccm̄a famiglia Caetani di Roma, σελ. 3
6. ↑  Federici,  pp. 34-35.
7. ↑  Skinner,  p. 27.

Πηγές
-----

* Federici Giovanni Battista, *Degli antichi duchi e consoli o ipati della città di Gaeta, 1791, Vincenzo Flauto Federici (Ιταλικά)*
* Mario Caravale, *Dizionario Biografico degli Italiani*, vol. XL (Di Fausto – Donadoni), 1991, Istituto della Enciclopedia Italiana, Roma (Ιταλικά)
* Skinner Patricia, *Family Power in Southern Italy: The Duchy of Gaeta and its Neighbours, 850-1139*, 2003, Cambridge University Press, isbn=978-0-521-52205-2, (Αγγλικά)
* *Southern Italy - Chapter 6. GAETA*, Charles Cawley, 2008, Foundation for Medieval Genealogy, (Αγγλικά)
Η **Αικατερίνη Βερώνη - Γεννάδη** (Κωνσταντινούπολη 1867 - 18 Μαΐου 1955) υπήρξε μία από τις μεγαλύτερες πρωταγωνίστριες του ελληνικού θεάτρου και ιδιαίτερα του ρομαντικού δραματολογίου.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κωνσταντινούπολη. Πρωτεμφανίστηκε στη θεατρική σκηνή το 1885 με το ρόλο της Αδριανής Καρντοβίλ στο έργο του Ευγένιου Σύη (*Eugène Sue*) *Ο περιπλανώμενος Ιουδαίος* ως μέλος του θιάσου του Δημοσθένη Αλεξιάδη και είχε αμέσως πολύ μεγάλη επιτυχία. Η Βερώνη θεωρήθηκε ότι ενσάρκωνε τα ρομαντικά ιδεώδη της εποχής. Διέπρεψε στους σημαντικότερους ρομαντικούς ρόλους καθώς και στα ιστορικά δράματα που γνώριζαν τότε μεγάλες δόξες. 

Το 1902 νυμφεύτηκε το συνάδελφο της ηθοποιό Γ. Γεννάδη. Διετέλεσε πρωταγωνίστρια στο Βασιλικό Θέατρο αλλά τελικά δημιούργησε δικό της θίασο με τον σύζυγό της και ξεκίνησε τις περιοδείες οπουδήποτε υπήρχε ελληνικό στοιχείο επί 30 χρόνια, μέχρι το 1920 που αποσύρθηκε.

Μνημειώδης υπήρξε η αντιζηλία της με την έτερη μεγάλη πρωταγωνίστρια του ελληνικού θεάτρου της εποχής, Ευαγγελία Παρασκευοπούλου. Χαρακτηριστικά, αναφέρονται τα επεισόδια του 1893 για την παράσταση της *Φαύστας* του Βερναρδάκη. Ο Βερναρδάκης είχε προτιμήσει την Βερώνη για την πρεμιέρα του έργου στο θέατρο *Ολύμπια* αλλά ο  Δ. Κοτοπούλης επέλεξε την Παρασκευοπούλου για να ανεβάσει το έργο μία μέρα αργότερα στο θέατρο *Ομόνοια*. Οι παθιασμένοι θαυμαστές τους συναντήθηκαν μετά την παράσταση στην Ομόνοια που για τα ινδάλματά τους κατέληξαν σε συμπλοκή.

Η Αικατερίνη Βερώνη που σημάδεψε με το ύφος και το όνομά της την ελληνική θεατρική σκηνή, για σχεδόν 40 χρόνια, πέθανε από θρόμβωση της στεφανιαίας στην κλινική Σμπαρούνη (στην Αθήνα), τον Μάιο του 1955 σε ηλικία 88 ετών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

 1) Τα πρώτα θέατρα των Αθηνών (1835-1920) 2) Θεατρική Άνοιξη στο ιστορικό κέντρο των Αθηνών (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)

Παραπομπές
----------

1. ↑  εφημερίδα *Αίγυπτος* της Αλεξάνδρειας, φύλο 17 Ιουλίου 1949, σελ. 3[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  εφ. Εμπρός, "Απέθανεν η Βερώνη" , 21-5-1955, σελ. 2
Ο **Χρήστος Γκοσλιόπουλος** (17 Οκτωβρίου 1956-), του Πασχάλη και της Μαρίας, είναι Έλληνας συνταξιούχος εκπαιδευτικός και πολιτικός. Υπηρέτησε ως ο τελευταίος διορισμένος Νομάρχης Πιερίας και ως αιρετός δήμαρχος Νεστορίου, θέση στην οποία εξελέγη ξανά έπειτα από τις δημοτικές εκλογές του 2019.

Βιογραφία
---------

### Σπουδές και επαγγελματική δραστηριότητα

Γεννήθηκε το 1956 στο Νεστόριο Καστοριάς, όπου ολοκλήρωσε τις μαθητικές του σπουδές. Σπούδασε στη Φυσικομαθηματική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και έγινε μέλος της Ένωσης Ελλήνων Φυσικών. Υπηρέτησε τη θητεία του στο στρατό στο Μηχανικό, στην περιοχή του Έβρου. Το 1982, χρονιά διορισμού του στη δημόσια εκπαίδευση, εγκαταστάθηκε στην πόλη της Καστοριάς, όπου διαμένει με την οικογένειά του. Εργάστηκε επί αρκετά χρόνια ως καθηγητής σε Λύκεια στην πόλη της Καστοριάς και στο Άργος Ορεστικό. Συνταξιοδοτήθηκε το 2014.

### Συνδικαλιστική δράση και πολιτική σταδιοδρομία

Ανέπτυξε συνδικαλιστική δράση στην ΕΛΜΕ Καστοριάς, στο Δ.Σ. της οποίας ήταν μέλος.
Τον Νοέμβριο του 1993 διορίστηκε Νομάρχης Πιερίας και υπηρέτησε ως τις 31 Δεκεμβρίου 1994. Από το 1995 ως το 1996 διετέλεσε Περιφερειακός Διευθυντής Θεσσαλονίκης, και από το 2002 ως το 2004 ήταν πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΕΟΜΜΕΧ.

Η θητεία του στην Τοπική Αυτοδιοίκηση ξεκίνησε με την εκλογή του ως κοινοτικού συμβούλου Νεστορίου το 1990. Πολιτεύτηκε στις εκλογές του 1996 με το ΠΑΣΟΚ στην εκλογική περιφέρεια Καστοριάς.

Εξελέγη δήμαρχος Νεστορίου για πρώτη φορά το 2002 συγκεντρώνοντας το 78,74% των ψήφων και επανεξελέγη με ποσοστό 51,6% στον πρώτο γύρο το [2006.

Το 2010 επανεξελέγη δήμαρχος με ποσοστό 68,86% από τον πρώτο γύρο.

Ο Γκοσλιόπουλος εξελέγη ξανά δήμαρχος στις εκλογές του 2019 με συντριπτικό ποσοστό 80,11% από τον 1ο γύρο.

### Οικογένεια

Είναι παντρεμένος με την Κωνσταντίνα Παπατέρπου και έχουν έναν γιο, τον Μιχάλη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  εφ. Θεσσαλονίκη, φύλλο 6 Νοεμβρίου 1993, σελ. 15.
2. ↑  Το Ετήσιο Επίσημο Συνέδριο 2003 του Ελληνικού Δικτύου των ΕΚΠΕ 14/11/2003[*νεκρός σύνδεσμος*], Πανελλήνιο Επιμελητηριακό Δελτίο, e-boss.gr, ανάκτηση 27 Μαρτίου 2017.
3. 1 2  EETAA, Αποτελέσματα εκλογών- Κοινότητα και Δήμος Νεστορίου.
4. ↑  Επαναληπτικές για Περιφέρεια και οκτώ Δήμους της Δυτικής Μακεδονίας.[*νεκρός σύνδεσμος*], kozanlife, 8 Νοεμβρίου 2010, ανάκτηση 27 Μαρτίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφικό[*νεκρός σύνδεσμος*] Χρήστου Γκοσλιόπουλου, Political Pedia, ανάκτηση 27 Μαρτίου 2017.
Η **Δώρα Αναγνωστοπούλου** είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος.

Βιογραφία
---------

Σπούδασε κοινωνιολογία στην Ιταλία, ενώ το 2003 ξεκίνησε την παρουσίαση πολιτιστικών εκπομπών στην ΕΤ1 (με θέματα τις ταινίες, όπως το *μFilm*), ενώ τη χρονιά 2010 - 2011 παρουσίασε, μαζί με τη Λένα Αρώνη, την εκπομπή συνεντεύξεων *ΓΥΝΑΙΚΕΣ*. Παρουσίασε, επίσης πολιτιστικά φεστιβάλ, ενώ από το 2011 μέχρι το 2013 είχε αναλάβει την παρουσίαση της εκπομπής *Odyssey* στην ERT World. To 2015 (με την επαναλειτουργία της ΕΡΤ) επέστρεψε ως παρουσιάστρια του κεντρικού δελτίου ειδήσεων της ΕΡΤ1. Το 2019 παραιτήθηκε από την ΕΡΤ, ενώ στις 17 Φεβρουαρίου του 2020 παρουσίασε το πρώτο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του, νέου πια, MEGA Channel, κάτι που συνέχισε την υπόλοιπη χρονιά. Από τον Σεπτέμβριο του 2020 παρουσιάζει το μεσημβρινό δελτίο ειδήσεων του σταθμού, ενώ στις αρχές του 2021 ξεκίνησε την παρουσίαση της εκπομπής έρευνας *MEGA Stories*.

Πηγές
-----

Δώρα Αναγνωστοπούλου-Mega: Η ηλικία, ο έρωτας με τον σύζυγό της, το Instagram και το βιογραφικό

Η Δώρα Αναγνωστοπούλου μιλάει στο FTHIS.GR: Η καριέρα στη δημοσιογραφία, το Mega και η οικογένειά της

Η Δώρα Αναγνωστοπούλου μεγάλωσε με Τρύπες και Μπέργκμαν

Δώρα Αναγνωστοπούλου στο ishow.gr
Ο Κάρολος Α΄ της Αγγλίας
Οι **Ιππότες** **ποιητές** (αγγλικά: Cavalier poets) είναι όρος που αναφέρεται σε έναν κύκλο ποιητών της αγγλικής λογοτεχνίας των οποίων τα έργα γράφτηκαν κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Καρόλου Α' κατά τον Αγγλικό εμφύλιο πόλεμο και την επακόλουθη Κοινοπολιτεία, δηλαδή μεταξύ 1640 και 1660 περίπου. Πολιτικά, τους *Ιππότες ποιητές* ένωνε η πίστη στον βασιλιά στην εσωτερική πολιτική αναταραχή της εποχής.

Διακρίθηκαν ως προς το θέμα και τον τόνο από μια άλλη σχολή ποιητών του 17ου αιώνα, αυτή των Μεταφυσικών ποιητών, με γνωστότερο εκπρόσωπο τον Τζον Νταν. Ενώ τα ποιήματα των Μεταφυσικών χαρακτηρίζονται από θρησκευτική εσωτερικότητα και φιλοσοφικά και θρησκευτικά θέματα, οι Ιππότες ασχολήθηκαν με κοσμικά θέματα με προσιτή, ανάλαφρη και ευπρεπή γλώσσα, κλασικά αυλικά θέματα όπως ο έρωτας και η φεουδαρχική πίστη. Στα έργα τους χρησιμοποιούν αλληγορίες και αναφορές σε κλασικά έργα.

Οι πιο σημαντικοί Ιππότες ποιητές είναι ο Ρόμπερτ Χέρικ, ο Ρίτσαρντ Λάβλεϊς, ο Τόμας Καρού και ο Τζον Σάκλινγκ. Δεν ήταν επίσημη ομάδα, αλλά όλοι επηρεάστηκαν από τον Μπεν Τζόνσον και αυτοαποκαλούνταν μαθητές του. Οι περισσότεροι ήταν αυλικοί.

Χαρακτηριστικά της ποίησης των Ιπποτών
--------------------------------------

Τα θέματα της ποίησης των Ιπποτών διαφέρουν από την παραδοσιακή ποίηση που εκείνη την εποχή αναφέρονταν σε θέματα όπως η θρησκεία, η φιλοσοφία και οι τέχνες. Αντίθετα, τα ποιήματά τους στόχευαν να εκφράσουν τη χαρά και την ικανοποίηση της ζωής. Η πρόθεση των έργων τους ήταν συχνά να υποστηρίξουν τα βασιλικά ιδεώδη και τον Κάρολο Α΄, του οποίου ήταν ένθερμοι οπαδοί, και καταφέρθηκαν ανοιχτά ενάντια σε όσους υποστήριζαν την εξέγερση του κοινοβουλίου κατά του στέμματος. Τα περισσότερα ποιήματα είχαν αλληγορικά και περιλάμβαναν αναφορές στους κλασικούς Ρωμαίους συγγραφείς Οράτιο, Κικέρωνα και Οβίδιο. Ύμνησαν την ομορφιά, τον έρωτα, τη φύση, τον αισθησιασμό, το ποτό, την καλή συντροφιά, την τιμή και την κοινωνική ζωή, ενσαρκώνοντας μια στάση που αντικατοπτρίζει τη φιλοσοφία του carpe diem (άδραξε τη μέρα). Ο πλατωνικός έρωτας ήταν επίσης ένα άλλο χαρακτηριστικό της ποίησής τους, όπου ο άντρας έδειχνε την αγάπη του σε μια γυναίκα, που λατρευόταν ως πλάσμα τελειότητας και επαινώντας τις γυναικείες αρετές σαν να ήταν θεϊκές.

Στην εξύμνηση της μοναρχίας του Καρόλου Α', ιδιαίτερα τονίζονταν οι ιδέες της κοινής λογικής, του καθήκοντος, του μέτρου, της ευπρέπειας και της κομψότητας, που δεν ανήκαν στους αρχαίους αλλά ήταν χαρακτηριστικές της βασιλικής αυλής στην Αγγλία. Με αυτόν τον τρόπο, αν και υιοθέτησαν τον τρόπο σκέψης των αρχαίων, ενσωμάτωσαν επίσης τις δικές τους ιδέες και σκέψεις στην ποίησή τους απεικονίζοντας έτσι το μεγαλείο του στέμματος και του βασιλιά.

Παραπομπές
----------

1. ↑ . «britannica.com/topic/Cavalier-poets».
2. ↑ . «study.com/academy/lesson/cavalier-poetry-definition-characteristics-examples».
3. ↑ . «studysmarter.co.uk/explanations/english-literature/literary-movements/cavalier-poets/».
4. ↑ . «poemanalysis.com/movement/cavalier-poets/».
5. ↑ . «prettyeasyy.com/cavalier-poetry-and-cavalier-poets/literature/english-literature/».
Ο **Λεωτσάκος Σπυρίδων** (Κέρκυρα, 1899 - Αθήνα, 19 Νοεμβρίου 1970) ήταν δημοσιογράφος και πατέρας του μουσικοκριτικού Γιώργου Λεωτσάκου. Με καταγωγή από τη Μάνη, γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1899. Σε ηλικία 17 ετών ξεκίνησε την καριέρα του στη δημοσιογραφία, στο έντυπο *Χρόνος* του εκδότη Χαιρόπουλου. Συνολικά εργάστηκε σε περισσότερες από σαράντα εφημερίδες και περιοδικά για διάστημα πενήντα ετών περίπου. Έλαβε το πτυχίο της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ωστόσο αφοσιώθηκε στη δημοσιογραφία. Το 1919 προσλήφθηκε ως αστυνομικός συντάκτης στην εφημερίδα *Καθημερινή*, από την οποία αποχώρησε με τη συνταξιοδότησή του στα μέσα της δεκαετίας του '60. Εργάστηκε επίσης στο *Έθνος* και στην *Ελευθερία*. Διατέλεσε για αρκετά χρόνια μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ενώσεως Συντακτών. Κατά τη διάρκεια της κατοχής διατέλεσε πρόεδρος του προμηθευτικού συνεταιρισμού των δημοσιογράφων. Ήταν ο μοναδικός αστυνομικός συντάκτης που τιμήθηκε από τον βασιλιά Παύλο με το παράσημο του Ταξιάρχη για την προσφορά του στο δημοσιογραφικό επάγγελμα. Ασχολήθηκε και με τη λογοτεχνία, γράφοντας αστυνομικά διηγήματα και νουβέλες, με πιο χαρακτηριστικά έργα τα *Ικαρία* και *Ρόδος, το σμαραγδένιο νησί*.

Πηγές
-----

* Άρθρο του δημοσιογράφου Μανώλη Μαθιουδάκη στην εφημερίδα *Τα Νέα*, 20 Νοεμβρίου 1970.
Ο **Νίκος Αθανασιάδης** (γεν. Δράμα, 24 Αυγούστου 1952, ύψος 1,80 μ.) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως αριστερός ακραίος επιθετικός και έκανε πολύχρονη καριέρα στα Εθνική Πρωταθλήματα Α΄Εθνικής και Β΄Εθνικής κατηγορίας, κυρίως με τα χρώματα της Δόξας Δράμας. Είναι πτυχιούχος της Φυσικομαθηματικής Σχολής του Α.Π.Θ. εργάσθηκε δε ως καθηγητής φυσικής στη μέση εκπαίδευση επί 33 έτη και σήμερα είναι συνταξιούχος.

Ο Αθανασιάδης ξεκίνησε τον αθλητισμό σε ηλικία μόλις 12 ετών, όταν και γράφτηκε απευθείας στα τμήματα υποδομών (τότε «τσικό») της Δόξας Δράμας, αλλά συνέχισε να αγωνίζεται μέχρι και το καλοκαίρι του 1972 στο τοπικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Δράμας για λογαριασμό της ομάδας του χωριού του (Κουδούνια Δράμας). Τότε αποκτήθηκε επίσημα από τη δραμινή ομάδα και για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε στο Θερινό πρωτάθλημα Ο.Π.Α.Π. του ίδιου χρόνου, κάτω από τις οδηγίες του Π. Γρηγοριάδη. Εν συνεχεία, ο Πάνος Μάρκοβιτς τον καθιέρωσε σε ρόλο αριστερού μπακ-χαφ με προωθήσεις στην επίθεση, λόγω της ταχύτητάς του. 

Προηγουμένως (1971) ο Αθανασιάδης είχε πετύχει στις εξετάσεις για εισαγωγή στη Σχολή Ευελπίδων και στο Πανεπιστήμιο, ακολουθώντας σπουδές Φυσικής. Την περίοδο 1974-75 αγωνίσθηκε για τον Φοίνικα Πολίχνης στη Β΄ Εθνική, κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας και αμέσως μετά επέστρεψε στη Δόξα. Έκλεισε τη σταδιοδρομία του στην ομάδα της Καβάλας (Β΄ Εθνική) την περίοδο 1984-85, με προπονητή το Γ. Μαντζουράκη και συμπαίκτη το Ν. Καραγεωργίου.

Με την ομάδα της Δράμας έλαβε μέρος τόσο στη Β΄ (6 χρονιές) όσο και στην Α΄ Εθνική (6 χρονιές), συμπληρώνοντας συνολικά (με Δόξα, Πολίχνη και Καβάλα) 156 συμμετοχές και 17 γκολ (Α΄ Εθνική) και 213 συμμετοχές και 35 γκολ (Β΄ Εθνική). Στην πολυετή επαγγελματική του καριέρα (13 σεζόν) δεν αποβλήθηκε ποτέ. Κλήθηκε και στη Μεσογειακή Ομάδα αλλά δεν κατάφερε να αγωνισθεί, λόγω τραυματισμού. Από τον αείμνηστο προπονητή του Παύλο Γρηγοριάδη θυμάται τη ρήση: «*Δεν ξέρω αν θα λένε πως ήσουν καλός ή κακός ποδοσφαιριστής, θέλω όμως, όταν σταματήσεις τη μπάλα να λένε ότι είσαι το καλύτερο παιδί*»

Βραβεύσεις-τμητικές διακρίσεις
------------------------------

* Βράβευση από πρόεδρο Ε.Π.Ο. κ. Χατζηγιάννη σαν επιστήμονα-ποδοσφαιριστή (25/9/1984) στα πλαίσια του φιλικού αγώνα παλαίμαχων Ελλάδος-Γερμανίας μαζί με τον Νίκο Αναστόπουλο ο οποίος βραβεύτηκε ως 1ος σκόρερ Α' Εθνικής.
* Βράβευση από έναν από τους ιστορικότερους συνδέσμους της Ελλάδος 'Αντώνης Καστρινός Θεσ/νίκης' για την προσφορά και το ήθος του (περίοδος 1981-1982).

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Διεθνής αθλητική ιστοσελίδα
* Γεώργιος Παγιωτέλης, "*Το Έπος της Α΄Εθνικής*", ένθετο περιοδικού "*Οι Παγκόσμιοι*", έκδοση Κλ. Γεωργαλάς Ε.Π.Ε.
* "*40 Χρόνια Ποδόσφαιρο και ΠΡΟ-ΠΟ*" (έκδοση εφημερίδας "Προπόραμα" (2000)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γεώργιος Παγιωτέλης, φύλλα εφημερίδας «Αθλητική Ηχώ», στήλη «Μεταγραφικές Αριθμοαποδείξεις», Δεκέμβριος 1984
Γεμιστές κακκαβέλες
Οι **Κακκαβέλες** (Ιταλικά: caccavelle) είναι ένα είδος ζυμαρικών από την περιοχή της Καμπάνιας στην Ιταλία. Το πολύ ιδιαίτερο σχήμα και μέγεθος τις καθιστά το μεγαλύτερο ζυμαρικό στον κόσμο.

Ετυμολογία
----------

Η λέξη κακκαβέλα στη διάλεκτο της Νάπολης σημαίνει κατσαρόλα. Η λέξη έχει σημιτική προέλευση (πιθανότατα από την ακκαδική kukkubu), από την οποία προέρχεται και η αρχαιοελληνική λέξη κακ(κ)άβη, κάκ(κ)αβος με την έννοια του λέβητα, της χύτρας. Από την αρχαιοελληνική τη δανείστηκε με τη σειρά της η λατινική (cacabus) και με το ίδιο νόημα διατηρήθηκε στη ναπολετανική διάλεκτο.

Περιγραφή
---------

Κάθε τεμάχιο ζυγίζει 50 γραμμάρια, και έχει 9 εκατοστά διάμετρο και 6 εκατοστά ύψος. Έχει σχήμα μικρού μπολ και χάρη σ' αυτό η κακκαβέλα είναι ιδανική για γέμιση με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, με κρέατα, ψάρια, ή με λαχανικά. Ανάλογα με τη γέμιση, οι κακκαβέλες, είτε βράζονται όπως τα μακαρόνια, γεμίζονται και σερβίρονται κατευθείαν είτε μετά το βράσιμο και το γέμισμα μπαίνουν λίγο στον φούρνο για να ενωθεί καλύτερα η γέμιση με το ζυμαρικό. Συνήθως σερβίρονται σε μικρά πήλινα σκεύη, μια κακκαβέλα ανά μερίδα.

Η πιο συνηθισμένη συνταγή είναι caccavelle alla sorrentina, συνταγή της περιοχής του Σορρέντο, όπου το ζυμαρικό γεμίζεται με σάλτσα ντομάτας, μοτσαρέλα, κιμά και ρικότα. Έχουν δημιουργηθεί πολλές παραλλαγές σε σχέση με την παραδοσιακή αυτή γέμιση, έτσι οι κακκαβέλες μπορούν να γεμιστούν με αλλαντικά και λαχανικά ή μόνο με λαχανικά ή με μια βελουτέ λαχανικών, ή ακόμη και με κακαβιά.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  η λέξη κακαβιά έχει την ίδια ετυμολογική προέλευση με τις κακκαβέλες, καθώς προέρχεται από το κακάβι, τον λέβητα όπου την μαγείρευαν στην αρχαιότητα

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Da Gragnano la pasta in formato gigante». L'Espresso. 3 Απριλίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Αυγούστου 2022. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2022.
2. ↑  
Francesco Pollasto (5 Δεκεμβρίου 2018). «Lo sai da dove deriva il termine Caccavella?». Napolipiu'. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2022.
3. ↑  
Γεώργιος Μπαμπινιώτης (1998). *λεξικό της νέας Ελληνικής γλώσσας*. Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας Ε.Π.Ε. σελ. 813.
4. ↑  
Ερρίκος Ουλερίχος, Στέφανος Κουμανούδης (1854). *Λεξικόν Λατινοελληνικόν*. Αθήνα: Τυπογραφία Κ. Αντωνιάδου. σελ. 93.
5. ↑  
«Caccavelle - ricette». La Fabbrica della Pasta di Gragnano. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2022.
6. ↑  
Le video ricette di Lara. «Caccavelle con zucca e speck». YouTube. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2022.
7. ↑  
«Caccavelle alla sorrentina». Giallo Zafferano. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2022.
8. ↑  
Luca Fiorini (31 Ιανουαρίου 2020). «Pasta Caccavella: tre ricette col formato più grande al mondo». Vanity fair. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2022.
Το ***Μήλα*** είναι δραματική ταινία διεθνούς συμπαραγωγής του 2020 σε σκηνοθεσία και παραγωγή Χρήστου Νίκου στο σκηνοθετικό του ντεμπούτο, σε σενάριο του ίδιου και του Σταύρου Ράπτη. Πρωταγωνιστούν οι Άρης Σερβετάλης, Σοφία Γεωργοβασίλη, Άννα Καλαϊτζίδου και Αργύρης Μπακιρτζής. Η Κέιτ Μπλάνσετ είναι εκτελεστική παραγωγός και η εταιρεία παραγωγής της, Dirty Films, συμμετέχει στην παραγωγή της ταινίας.

Η ταινία αναφέρεται στον Άρη, ο οποίος εγγράφεται σε πρόγραμμα αποκατάστασης ασθενών που είναι στα αζήτητα, για να δημιουργήσει ταυτότητες κατά τη διάρκεια μιας πανδημίας που προκαλεί αμνησία.

Έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο Φεστιβάλ της Βενετίας στις 2 Σεπτεμβρίου 2020. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε στις 19 Νοεμβρίου 2020 από τη Feelgood Entertainment, κόβοντας συνολικά 12.929 εισιτήρια. Επιλέχθηκε ως η ελληνική πρόταση για την καλύτερη διεθνή ταινία μεγάλου μήκους στα 93α Βραβεία Όσκαρ, αλλά δεν επελέγη. Στα βραβεία "Ίρις" της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου του 2021, ήταν υποψήφια για τα βραβεία καλύτερης ταινίας μυθοπλασίας μεγάλου μήκους, καλύτερου σεναρίου, πρωτότυπης μουσικής, πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη και Α' ανδρικού για τον Άρη Σερβετάλη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. www.imdb.com/title/tt10110614/releaseinfo. Ανακτήθηκε στις 21  Ιουνίου 2022.
2. 1 2  *film distribution certificate database*.
3. ↑  (Αγγλικά) *Letterboxd*. letterboxd.com/film/apples/. Ανακτήθηκε στις 21  Ιουνίου 2022.
4. ↑  Fleming, Mike Jr. (12 Οκτωβρίου 2020). «Cate Blanchett And Her Dirty Films Team Board As Exec Producers Of Venice Premiere Pic 'Apples'». *Deadline Hollywood*. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2020.
5. ↑  Hay, Malin. «Venice Film Festival 2020: Apples (Mila)». *The Upcoming*. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2022.
6. ↑  «Οι 10 πιο εμπορικές ταινίες του 2021 στην Ελλάδα | LiFO». *www.lifo.gr*. 12 Ιανουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2023.
7. ↑  Vourlias, Christopher (4 Νοεμβρίου 2020). «Greece Selects Venice Horizons Opener 'Apples' for International Feature Film Oscar Race». *Variety*. Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2020.
8. ↑  «Αποτελέσματα : Hellenic Film Academy». *hellenicfilmacademy.gr*. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2023.
Συντεταγμένες: 38°56′54.89″N 20°44′4.70″E﻿ / ﻿38.9485806°N 20.7346389°E﻿ / 38.9485806; 20.7346389

*Για τον ομώνυμο οικισμό στη Ζάκυνθο, δείτε: Παντοκράτορας Ζακύνθου*

Ο **Παντοκράτορας** είναι παραθαλάσσιος οικισμός σε απόσταση 2 χιλιομέτρων δυτικά της Πρέβεζας. Είναι ο δεύτερος οικισμός που συναντά κάποιος μετά την πόλη προς την πλευρά του Ιονίου Πελάγους. Απέχει 400 μέτρα από την έξοδο του υποθαλάσσιου τούνελ Πρέβεζας-Ακτίου και ο επισκέπτης της Πρέβεζας διέρχεται από τις παρυφές του.

Ιδρύθηκε αμέσως μετά την Μικρασιατική Καταστροφή κι εγκαταστάθηκαν κατ' αρχήν 57 προσφυγικές Ελληνικές οικογένειες που προέρχονταν κυρίως από παραλιακές περιοχές της Μικράς Ασίας. Ελάχιστοι από τους πρώτους κατοίκους βρίσκονται στη ζωή και η κατοίκηση συνεχίζεται από τους απογόνους των προσφύγων, καθώς και από νέους κατοίκους που διαρκώς προστίθενται, αφού η περιοχή του αποτελεί τόπο έλξης. Αποτελεί τουριστικό προορισμό για όσους επιθυμούν ήρεμες διακοπές και όσους ενδιαφέρονται για θαλάσσιες δραστηριότητες.

Παρ' όλες τις παρεμβάσεις της σύγχρονης εποχής, η γραφικότητα στο Παντοκράτορα διατηρείται και αποτελεί αγαπημένο προορισμό περιπάτου. Η θάλασσα του Παντοκράτορα αποτελεί σημαντικό ψαρότοπο και εφαρμόζονται σχεδόν όλοι οι τρόποι ψαρέματος. Ο θαλάσσιος βυθός χαρακτηρίζεται από τις συχνές εναλλαγές τοπίου, την άφθονη θαλάσσια πανίδα, την εναλλαγή βαθών και την ύπαρξη βραχωδών συμπλεγμάτων που αποτελούν καταφύγιο σχεδόν όλων των ειδών ψαριών που συναντώνται στις ελληνικές θάλασσες. Η περιοχή είναι ιδανική για ψαροτούφεκο. Το Κάστρο του Παντοκράτορα, χτισμένο από τον Αλή Πασά το 1807, αποτελεί πόλο έλξης για τους επισκέπτες, καθώς έχει θέα προς το Ιόνιο Πέλαγος, τη Λευκάδα και το Άκτιο. 

Στο Κάστρο φιλοξενούνται διαφόρων ειδών εκδηλώσεις κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Πρέβεζας |
| --- |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Ζαλόγγου | 
* Αρχάγγελος
* Βράχος
* Εκκλησιές
* Καμαρίνα
* Κανάλι
* Καστροσυκιά
* Κάτω Μυρσίνη
* Κάτω Ριζά
* Κρυοπηγή
* Λυγιά
* Μάζι
* Μεγαδένδρο
* Μυρσίνη
* Νέα Θέση
* Νέα Σαμψούντα
* Νέα Σινώπη
* Παραλία
* Πήδημα Κυράς
* Προφήτης Ηλίας
* Ριζά
* Χειμαδιό
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Λούρου | 
* Αλώνι
* Άνω Κοτσανόπουλο
* Άνω Ράχη
* Βρυσούλα
* Κάτω Κοτσανόπουλο
* Κάτω Ρευματιά
* Κοντάτες
* Νέο Σφηνωτό
* Λούρος
* Νέος Ωρωπός
* Ρευματιά
* Σκιαδάς
* Στεφάνη
* Τρίκαστρο\*
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Πρέβεζας | 
* Άγιος Θωμάς
* Άγιος Νικόλαος
* Καλαμίτσι
* Μάζωμα
* Μύτικας
* Μιχαλίτσι
* Νεοχώρι
* Νικόπολη
* Πρέβεζα
* Φλάμπουρα
* Ψαθάκι
 |
|  |
| 
* Έδρα: Πρέβεζα
* \*(Οικισμοί με μη μόνιμο πληθυσμό)
 |

 |