recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Κορράδος** (π. 1105 - 17 Μαρτίου 1126 ή το 1154) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν Κιστερκιανός μοναχός που έχει οσιοποιηθεί. Είναι ο πολιούχος της πόλης Μολφέτα της Απουλίας και ο παλιός καθεδρικός ναός της πόλης είναι αφιερωμένος σε αυτόν. Επίσημα δεν έχει αγιοποιηθεί.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο κάστρο Ράβενσμπουργκ στη Σουηβία (ή στο Ρέγκενσμπουργκ της Βαυαρίας) και ήταν γιος του Ερρίκου Θ΄ δούκα της Βαυαρίας και της Βουλφχίλδης των Μπίλουνγκ, κόρη του Μάγκνους Α΄ δούκα της Βαυαρίας. Ήταν, μέσω της αδελφής του Ιουδήθ, θείος του Φρειδερίκου Α΄ Χοενστάουφεν, βασιλιά της Γερμανίας.

Πέρασε κάποια χρόνια στο αβαείο του Βαϊνγκάρντεν, οικογενειακό των Γουέλφων και έπειτα σπούδασε θεολογία στην Κολωνία υπό την προστασία του συγγενούς του αρχιεπισκόπου, με την πρόθεση της οικογένειάς του να τον διαδεχθεί. Τελικά έγινε μαθητής του Βερνάρδου, ηγουμένου του Κλερβώ και εντάχθηκε στη μονή του ως Κιστερκιανός μοναχός. Θέλησε να ταξιδέψει στους Αγίους Τόπους, αλλά στη διαδρομή, εγκαταβίωσε στην Απουλία κοντά στο Μπάρι σε σπήλαιο ως ερημίτης.

Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, έγινε μαθητής του Άρνολντ, ηγουμένου του Μοριμόντ και έγινε μοναχός στη μονή εκεί. Ο Άρνολντ ήθελε να ιδρύσει μονή Κινστερκιανών στην Παλαιστίνη, αλλά απεβίωσε το 1125. Ο Κορράδος συνέχισε μόνος του ως το Μπάρι και εκεί, αντί να μπει σε πλοίο, έμεινε ερημίτης στο σπήλαιο της Αγίας Μαρίας της κρύπτης, προσευχόμενος και κοιμώμενος σε έναν γυμνό βράχο.

Από την αρετή και την αγία ζωή του απέκτησε ακολούθους από τους εκεί κατοίκους και απεβίωσε το 1126.

Κατά μία διαφορετική άποψη, έκανε δύο ταξίδια στους Αγίους Τόπους, το πρώτο κατά τη Β΄ Σταυροφορία ακολουθώντας τον Κορράδο Γ΄ βασιλιά της Γερμανίας. Απεβίωσε το 1154.

Τα λείψανά του διατηρούνται στον Καθεδρικό της Μολφέτα. Ο Πάπας Γρηγόριος ΙΣΤ΄ τον οσιοποίησε το 1831, όμως αναφέρεται ως άγιος. Η μνήμη του εορτάζεται στις 9 Φεβρουαρίου, όπου γίνεται περιφορά της κάρας του στην πόλη.

Πηγές
-----

* Walter Troxler (1992): "Konrad von Bayern". In Bautz, Traugott. Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL) 4. Herzberg: Bautz. cols. 384–385. ISBN 3-88309-038-7 (German)
* P. Adolf Dietrich: Der selige Konrad von Bayern. In: Cistercienser-Chronik XXVI 1914, pp. 33–41, 68 -78, 104-109

Παραπομπές σε πηγές
-------------------

1. ↑  (Αγγλικά) *CERL Thesaurus*. Consortium of European Research Libraries. cnp00555989.
2. ↑  p797.htm#i7967.
3. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 28  Μαρτίου 2015.
4. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 54958277
* GND: 119446820

 |

 |
Το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα (ΚΝΣ) για να προστατεύεται περιβάλλεται από τρία αλληλοδιάδοχα μεμβρανώδη περιβλήματα που λέγονται **μήνιγγες** του εγκεφάλου. Αυτές από μέσα προς τα έξω είναι η χοριοειδής, η αραχνοειδής και η σκληρή. Η προσβολή των μηνίγγων από μικροοργανισμούς (ιούς,βακτηρίδια κτλ) προκαλεί την μηνιγγίτιδα.

Χοριοειδής μήνιγγα
------------------

Η χοριοειδής μήνιγγα βρίσκεται σε άμεση επαφή με τον εγκέφαλο, παρακολουθεί όλες τις αναγλυφές και τις αυλακές του και περιέχει τις αρτηρίες που τρέφουν τον εγκέφαλο. Η χοριοειδής μήνιγγα παρουσιάζει προσεκβολές με αγγεία, που έχουν εισχωρήσει μέσα στις κοιλίες του εγκεφάλου και που λέγονται χοριοειδή πλέγματα, και όπου παράγεται το εγκεφαλονωτιαίο υγρό.

Αραχνοειδής μήνιγγα
-------------------

Η αραχνοειδής μήνιγγα περιβάλλει τον εγκέφαλο, αμέσως προς τα έξω από τη χοριοειδή μήνιγγα, χωρίς να παρακολουθεί τις αναγλυφές (έλικες και αύλακες) του εγκεφάλου. Έτσι ανάμεσα στη χοριοειδή και την αραχνοειδή μήνιγγα σχηματίζεται σχισμοειδής χώρος, που λέγεται υπαραχνοειδής χώρος. Ο χώρος αυτός περιέχει εγκεφαλονωτιαίο υγρό. Το εγκεφαλονωτιαίο υγρό στον υπαραχνοειδή χώρο προέρχεται από τις κοιλίες του εγκεφάλου μέσω των τμημάτων της οροφής της 4ης κοιλίας. Έτσι θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο εγκέφαλος περιβαλλόμενος από εγκεφαλονωτιαίο υγρό προστατεύεται από αυτό (γιατί στα υγρά δεν είναι συμπιεστά) από διαταραχές που θα μπορούσε να πάθει ο εγκέφαλος στις απότομες μεταβολές της κινήσεως του κεφαλιού. Σε ορισμένα σημεία ο υπαραχνοειδής χώρος διευρύνεται και περιβάλλει τις λεγόμενες *δεξαμενές*. Οι δεξαμενές αποτελούν ανατομικούς χώρους συγκέντρωσης του ΕΝΥ και βρίσκονται κυρίως παρεγκεφαλιδικά με μεγαλύτερη την *Παρεγκεφαλιονωτιαία δεξαμενή*.

Σκληρή μήνιγγα
--------------

Η σκληρή μήνιγγα βρίσκεται προς το έξω μέρος της αραχνοειδούς και σε απόλυτη επαφή με την εσωτερική επιφάνεια του κρανίου. Η σκληρή μήνιγγα αποτελείται από δύο πέταλα (μεμβράνες) που συμφύονται μεταξύ τους πλήν των *φλεβώδων χώρων* όπου αφορίζονται για να περιβάλλουν φλέβες του εγκεφάλου για την παροχέτευση του εγκεφαλικού αίματος. Ο χώρος κάτω από την σκληρή μήνιγγα έως την επόμενη μήνιιγα την αραχνοειδή ονομάζεται **υποσκληρίδιος**. Πήρε το ονομά της επειδή είναι η πιο σκληρή.

Σε ορισμένες περιοχές της σκληρής μήνιγγας σχηματίζονται σωληνωτές διαμορφώσεις που λέγονται φλεβώδεις κόλποι της σκληρής μήνιγγας. Με τους φλεβώδεις κόλπους που επικοινωνούν μεταξύ τους και που δια του σιγμοειδούς κόλπου καταλήγουν στην έσω σφαγίτιδα φλέβα γίνεται η αποχέτευση του φλεβικού αίματος του εγκεφάλου. Τέλος, μεταξύ της σκληρής και της αραχνοειδούς μήνιγγας δημιουργείται άλλος σχισμοειδής χώρος που καλείται υποσκληρίδειος και περιέχει λίγο λεμφικό υγρό. Η σκληρή μήνιγγα προβάλλει εντός της κρανιακής κοιλότητας σε δύο σημεία, μία στο **δρέπανο του εγκεφάλου** και μία στο **σκηνίδιο της παρεγκεφαλίδας**.

Παραπομπές
----------

* Αρχειοθετήθηκε 2010-10-24 στο Wayback Machine.
* 
* 

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85083559
* GND: 4322352-7
* BNF: cb11973213x (data)

 |

 |
Η πόλη **Κύψελα** βρισκόταν λίγα χιλιόμετρα νοτίως του **Εμπορείου** στα Καταλωνικά παράλια. 

Ιδρύθηκε από Μασσαλιώτες αποίκους προφανώς κατά τον 6ο αιώνα π.Χ. Η ύπαρξη της πόλεως επιβεβαιώνεται από τον Ρωμαίο Αβιένους, που προσθέτει ότι επί των ημερών του η πόλη δεν υπήρχε. 

Ορισμένοι ερευνητές ασπάστηκαν την άποψη ότι τόσο τα Κύψελα, όσο και η Πυρήνη ήταν προγενέστερες ονομασίες της πόλεως Εμπορείον, πράγμα άτοπο, διότι η τελευταία πόλη όταν πρωτοϊδρύθηκε από τους Φωκαείς ονομαζόταν *Παλαιόπολις*. Ωστόσο ανασκαφές στην Ullastret της καταλωνικής επαρχίας Gerona, ανέδειξαν πλούσια ελληνικά ευρήματα, πράγμα που οδήγησε στην ταύτιση της πόλης με την αρχαία Κύψελα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  hic stetisse civitatem Cypselam iam fama tantum est, nulla nam uestigia prioris urbis asperus seruat solum

Πηγές
-----

* 
* Avienus *Ora maritima*.
*
Ο **Κορράδος Β΄**, τσεχ. Konrád II (απεβ. 1161) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν πρίγκιπας τού Ζνόιμο στη Μοραβία (1123-28).

Βιογραφία
---------

Ήταν το μόνο τέκνο τού Λεοπόλδου πρίγκιπα τού Ζνόιμο και της Ίντα των Μπάμπενμπερκ, κόρης τού Λεοπόλδου Β΄ των Μπάμπενμπερκ μαργράβου της Αστρίας.

Το 1112 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο Όλντριχ (μεγαλύτερος αδελφός τού Λεοπόλδου). Όταν αυτός απεβίωσε το επόμενο έτος, τον διαδέχθηκε ο Σομπιέσλαφ Α΄, γιος τού Βρατισλάου Β΄ της Βοημίας και εξάδελφος τού Λεοπόλδου. Το 1123 ο Σομπιέσλαφ Α΄ διαφώνησε με τον μεγαλύτερο αδελφό του Βλαδίσλαο Α΄ της Βοημίας και έτσι ο Κορράδος έγινε πρίγκιπας του Ζνόιμο. Όμως ο Βλαδίσλαος Α΄ απεβίωσε δύο έτη μετά. Οι διαμάχες για τη διαδοχή κορυφώθηκαν με τη μάχη τού Χλούμετς· ο Σομπιέσλαφ Α΄ εκτόπισε τον Κορράδο και τον φυλάκισε στο κάστρο Ντόχνα το 1128. Τελικά ο Σομπιέσλαφ Α΄, που ήθελε να εξασφαλιστεί στη Βοημία, συμφιλιώθηκε με τον Κορράδο: τού απέδωσε το Ζνόιμο και τον νύμφευσε με μία των Βουκάνοβιτς της Σερβίας.

Το 1140 ο Βλαδίσλαος Β΄ διαδέχθηκε τον πατέρα του Βλαδίσλαο Α΄ και οι διαφωνίες για τη διαδοχή άρχισαν πάλι μεταξύ των Πρεμυσλιδών. Δύο έτη μετά ο Κορράδος συγκέντωσε στρατό και μαζί με τα εξαδέλφια του τού Μπρνο και τού Ολομόουτς βάδισε εναντίον της Πράγας. Ο Βλαδίσλαος Β΄ άφησε την άμυνα της πόλης στον νεότερο αδελφό του Ντιέπολντ και μετέβη στο Βύρτσμπουρκ, στην Αυλή τού Κορράδου Γ΄ των Χοενστάουφεν βασιλιά της Γερμανίας. Επέστρεψε με μεγάλο στρατό και ο στρατός της Μοραβίας αναγκάστηκε να αποσυρθεί. Ο Γίνντριχ Ζντικ επίσκοπος τού Ολομόουτς αφόρισε τον Κορράδο, που αποδέχθηκε τελικά τη Βοημική επικυριαρχία.

Ο Κορράδος παρήγγειλε τις νωπογραφίες (frescoes) στη Ροτόντα τού Ζνόιμο, λίγο μετά το 1134.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Μαρία των Βουκάνοβιτς, κόρη τού Ούρος Α΄ μεγάλου πρίγκιπα (Veliki Župan) της Ράσκας (Σερβίας) και είχε τέκνα:

* Ερνέστος.
* Κορράδος Β΄ π. 1136-1191, δούκας της Βοημίας, πρίγκιπας τού Ζνόιμο στη Μοραβία.
* Ελένη π. 1141-1202/06, παντρεύτηκε τον Καζιμίρ Β΄ των Πιαστ τον *Δίκαιο*, υψηλό δούκα της Πολωνίας & δούκα της Μαζοβίας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* Rostislav Nový (1972). Přemyslovský stát 11. a 12. století. Universita Karlova.
* Josef Žemlička (1997). Čechy v době knížecí, 1034-1198. Lidové Noviny. ISBN 978-80-7106-196-0.
* Antonín Friedl (1966). Přemyslovci ve Znojmě. Odeon.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Conrad II of Znojmo στο Wikimedia Commons
Η **Λουίζα Ντιόγκο** (*Luísa Dias Diogo*, 11 Απριλίου 1958) είναι πολιτικός, η οποία χρημάτισε πρωθυπουργός της Μοζαμβίκης από το Φεβρουάριο του 2004 ως τις 16 Ιανουαρίου του 2010. Είναι η πρώτη γυναίκα Πρωθυπουργός στην ιστορία της χώρας αυτής. Ανήκει στο κόμμα FRELIMO (Μέτωπο Απελευθέρωσης της Μοζαμβίκης), το οποίο κυβερνάει τη χώρα από την ανεξαρτησία, το 1975. Είναι επίσης μέλος του Συμβουλίου Χριστιανικών Εκκλησιών Γυναικών.

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
---------------------------

Γεννήθηκε στις 11 Απριλίου του 1958. Σπούδασε Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο του Μαπούτο, απέκτησε μπάτσελορ το 1983 και στη συνέχεια απέκτησε Μάστερ από το Τμήμα Αφρικανικών και Ανατολικών Μελετών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Το 1980 ξεκίνησε να εργάζεται στο Υπουργείο Οικονομικών της χώρας της. Επίσης εργάστηκε στην Παγκόσμια Τράπεζα .

Πολιτική καριέρα
----------------

Το 1994 έγινε μέλος της κυβέρνησης του FRELIMO και ανέλαβε υφυπουργός Οικονομικών. Έπειτα διορίστηκε Υπουργός Οικονομικών και Σχεδιασμού, αξίωμα που διατήρησε μέχρι το 2005. 

Στις 17 Φεβρουαρίου του 2004 διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Ζοακίμ Τσισάνο. Διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία τον Πασκάλ Μοκουμπί, ο οποίος θήτευσε στο αξίωμα επί 9 χρόνια. Ως πρωθυπουργός κάλεσε τους υπουργούς Υγείας των χωρών της Αφρικής να προσφέρουν υγειονομικές υπηρεσίες αναφορικά με τη σεξουαλική υγεία και την αναπαραγωγή δωρεάν σε όλη την ήπειρο. Με τον τρόπο αυτό θα μειωθεί η βρεφική θνησιμότητα κατά τα δύο τρίτα και επίσης θα μειωθεί η θνησιμότητα των γυναικών κατά τον τοκετό, όπως επίσης και η εξάπλωση του AIDS. Ο στόχος των Ηνωμένων Εθνών είναι να επιτευχθούν αυτά ως το έτος 2015.

Τον Αύγουστο του 2007 η Ντιόγκο, η οποία ζητά την καταπολέμηση φτώχειας και την καλύτερη περίθαλψη, ήταν στην 89η θέση στον κατάλογο με τις 100 πιο ισχυρές γυναίκες του πλανήτη, στο περιοδικό Forbes.  Πιο πρόσφατα ενδιαφέρθηκε για την ισότητα των δύο φύλων και τις γυναίκες στην πολιτική. ιδρύοντας το "Δίκτυο των Γυναικών - Υπουργών και Βουλευτών" (MUNIPA).

Το Σεπτέμβριο του 2005 υπήρξε επίσημη ομιλήτρια από το εξωτερικό στο συνέδριο του βρετανικού Εργατικού Κόμματος. 
Τον Ιανουάριο του 2010 αντικαταστάθηκε στην πρωθυπουργία από τον Άιρες Αλί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  content.time.com/time/specials/packages/article/0,28804,1970858\_1970888\_1971086,00.html.
2. ↑  «Boletim da República». (Πορτογαλικά) *Boletim da República*. Imprensa Nacional de Moçambique. Μαπούτο. Ανακτήθηκε στις 21  Μαΐου 2023.
3. ↑  "Guebuza names cabinet to fight poverty", Reuters (*IOL*), 4 Φεβρουαρίου 2005.
4. ↑  "Mozambique; Diogo Calls for Free Reproductive Health Services." Africa News 21 Σεπτεμβρίου 2006 <>.
5. ↑  "Liberia; World's Most Powerful Women." Africa News 08 Σεπτεμβρίου 2007 <>.
6. ↑  "Mozambique; Network of Women Ministers And Parliamentarians." Africa News 6 Μαΐου 2007 <>.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Luisa Diogo στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 31792074
* LCCN: no2007151252
* GND: 1067867864
* SUDOC: 254420885

 |

 |
Ο **κοτουννίτης** (αγγλ. cotunnite) είναι χλωριούχο ορυκτό του μολύβδου. Έλαβε το όνομά του προς τιμήν του Ντομένικο Κοτούνιο (Domenico Cotugno, 1736–1822), Ιταλού ιατρού και καθηγητή ανατομίας στο Πανεπιστήμιο της Νάπολι .

Εμφάνιση, παραγενέσεις
----------------------

Εμφανίζεται ως προϊόν ηφαιστειακών αναθυμιάσεων ή ως προϊόν εξαλλοίωσης του γαληνίτη σε αλατούχα περιβάλλοντα. Έχει επίσης αναφερθεί να σχηματίζεται ως προϊόν εξαλλοίωσης μολύβδινων αντικειμένων ή μεταλλευτικών απορριμμάτων που παρέμειναν επί μακρόν βυθισμένα στη θάλασσα ή πολύ κοντά στην ακτή.

Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο γαληνίτης, ο κερουσίτης, ο αγγλεσίτης, ο ματλοκίτης (Χιλή), ο τενορίτης, ο αλίτης, ο συλβίτης, ο μπολεΐτης, ο αυτοφυής χρυσός και ορισμένα πολύ σπάνια άλλα ορυκτά (ηφαιστειακές αναθυμιάσεις στο ηφαίστειο Tolbachik, Ρωσία).

Περιοχές στις οποίες απαντάται είναι η Καμπανία στην Ιταλία (γύρω από το Βεζούβιο), την περιοχή Barrati (Τοσκάνη, σε μεταλλευτικά απορρίμματα), στην Έσση, Γερμανία, επίσης σε μεταλλευτικά απορρίμματα, στη Ρωσία (ηφαίστειο Tolbachik και στη χερσόνησο Καμτσάτκα) , στη Σκωτία, τη Χιλή (Αντοφαγάστα και Ταραπακά), το Περού, την Ινδία και τις Πολιτείες Κολοράντο, Μινεσότα, Γιούτα και Αριζόνα των ΗΠΑ.

Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου και συγκεκριμένα στα ορυχεία Καμάριζας, στο ορυχείο Πασά - Λιμάνι, στην παραλία Θορικού σε μεταλλευτικά απορρίμματα.

Πηγές
-----

* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Webmineral.com

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών
* Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1-4437-4224-4

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Αναγράφεται, εσφαλμένα, και «κοττουνίτης».
2. ↑  Το όνομα αποδόθηκε το 1825. Είναι εγκεκριμένο από την ΙΜΑ - pre-IMA, "grandfathered".
Στην ελληνική μυθολογία ο **Κρεσφόντης** ήταν ένας από τους Ηρακλείδες, γιος του Αριστομάχου, εγγονός του Κλεοδαίου, δισέγγονος του Ύλλου και συνεπώς τρισέγγονος του του Ηρακλή και της Δηιάνειρας.

Ο Κρεσφόντης υπήρξε ένας από τους Δωριείς κατακτητές της Πελοποννήσου. Κατά τη μοιρασιά των περιοχών της, πέτυχε να του δώσουν την εύφορη Μεσσηνία με το ακόλουθο τέχνασμα: Συνεννοήθηκε με τον αδελφό του Τήμενο και του είπε να ρίξει τους κλήρους μέσα σε μία υδρία με νερό. Ο δικός του κλήρος ήταν φτιαγμένος από πηλό που είχε ψηθεί στη φωτιά, ενώ οι κλήροι των παιδιών του Αριστοδήμου ήταν από πηλό που είχε απλώς ξεραθεί στον ήλιο. Την ώρα που ρίφθηκαν οι κλήροι στην υδρία, τα τέκνα του Αριστοδήμου δεν γνώριζαν ότι οι κλήροι είχαν κατασκευασθεί με διαφορετική μέθοδο ο καθένας. Την ώρα λοιπόν που μπήκε το χέρι στην υδρία για να τραβήξει στα τυφλά τον κλήρο, έπιασε τον κλήρο του Κρεσφόντη, όχι επειδή αυτό έλεγε η τύχη, αλλά επειδή μόνο αυτός υπήρχε πια μέσα, αφού οι άλλοι είχαν διαλυθεί από το νερό.

Ο Κρεσφόντης πήρε λοιπόν με αυτό τον δόλιο τρόπο τη Μεσσηνία και μετέφερε τα ανάκτορα στην Στενύκληρο αλλά βασίλευσε για σχετικώς λίγο καιρό, καθώς δολοφονήθηκε μαζί με τους δυο γιους του από τον Πολυφόντη, που του πήρε και τη σύζυγο, τη Μερόπη η οποία ήταν κόρη του Κύψελου βασιλιά της Αρκαδίας. Είχε επιβιώσει ωστόσο ο τρίτος γιος του Κρεσφόντη και της Μερόπης, ο Αίπυτος. Ο Αίπυτος σκότωσε τον Πολυφόντη και έγινε βασιλιάς της Μεσσηνίας.

Στους ιστορικούς χρόνους, όταν ο Επαμεινώνδας επανίδρυσε τη Μεσσήνη, ο δόλιος Κρεσφόντης και ο Αίπυτος ανακηρύχθηκαν «ήρωες» της χώρας. Στη Μεσσήνη υπήρχε και άγαλμα του Κρεσφόντη, μέσα στον κεντρικό της ναό. Ο Ευριπίδης συνέγραψε τραγωδία με τον τίτλο «Κρεσφόντης», της οποίας το περιεχόμενο διασώζει μερικώς ο Υγίνος.

Πηγή
----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
Το χωριό Κοστούρινο του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας, εν έτει 1931
Το **Κοστούρινο** (σλαβ.: Костурино) είναι χωριό στον Δήμο Στρώμνιτσας της Βόρειας Μακεδονίας. Παλαιότερα ήταν μέρος του Δήμου Κούκλις.

Το χωριό και τα όρη γύρω του ήταν το σκηνικό της Μάχης του Κοστούρινο μεταξύ Βουλγάρων και Ιρλανδών τον Δεκέμβριο του 1915.

Δημογραφικά στοιχεία
--------------------

Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, το χωριό είχε συνολικά 1.280 κατοίκους. Οι εθνότητες του χωριού περιλαμβάνουν:

* Σλαβομακεδόνες 1.276
* Σέρβοι 2
* Τούρκοι 1
* Άλλοι 1

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Slavomacedonian Census (2002), *Book 5 - Total population according to the Ethnic Affiliation, Mother Tongue and Religion*, The State Statistical Office, Skopje, 2002, p. 127.
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Κρής** ή **Κρήτας** ήταν ο επώνυμος γενάρχης της Κρήτης. Ο Στέφανος ο Βυζάντιος διακρίνει δύο μορφές με αυτό το όνομα, ο ένας γιος του Διός με την νύμφη Ιδαία και ο άλλος ένας γηγενής Κρητικός. Ο Κιναίθων ο Λακεδαιμόνιος γράφει ότι ο Κρής ήταν πατέρας του Τάλως. Ο Διόδωρος Σικελιώτης γράφει ότι ο Κρής ήταν ο πρώτος βασιλιάς και γενάρχης των αυτόχθονων Κρητικών γνωστών ως Ετεοκρητών, πολλές ανακαλύψεις του ακολουθούν την πρόοδο του πολιτισμού στην εποχή του. Σύμφωνα με παράδοση που διασώσει ο Στέφανος ο Βυζάντιος την εποχή που ήταν βασιλιάς ο Κρής μετανάστευσε στο νησί ο Τέκταμος γιος του Δώρου, τον ακολούθησαν Αχαιοί, Δωριείς και άλλοι Πελασγοί που δεν πήγαν στην Ετρουρία. Ο γιος του γενάρχη των Δωριαίων ανέτρεψε τον Κρήτα και τον διαδέχθηκε στον θρόνο του νησιού, παντρεύτηκε μια κόρη του Κρηθέα. Ο γιος του Τέκταμου Αστερίων θα διαδεχθεί τον πατέρα του, θα παντρευτεί την Ευρώπη και θα γίνει ο θετός πατέρας τον παιδιών που απέκτησε με τον Δία, ο μεγαλύτερος ήταν ο μετέπειτα κορυφαίος βασιλιάς Μίνωας. Πολλοί αρχαίοι συγγραφείς αναγνωρίζουν τον Κρήτα σαν έναν από τους Κορύβαντες πιθανότατα τον βασιλιά τους που ανέθρεψαν τον Δία όταν είχε κρυφτεί στην σπηλιά.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Παυσανίας, *"Περιγραφή της Ελλάδος"*, 8.53.5
3. ↑  Διόδωρος Σικελιώτης, *"Ιστορική Βιβλιοθήκη"*, 5.64.1
4. ↑
5. ↑  Διόδωρος Σικελιώτης, *"Ιστορική Βιβλιοθήκη"*, 4.60.2
6. ↑  Αναξίμανδρος, Solinus, 11.5
7. ↑  Arrian in Eustathius on Dionysius Periegetes, 498

Πηγές
-----

* Diodorus Siculus, The Library of History translated by Charles Henry Oldfather. Twelve volumes. Loeb Classical Library. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press; London: William Heinemann, Ltd. 1989. Vol. 3. Books 4.59–8. Online version at Bill Thayer's Web Site
* Diodorus Siculus, Bibliotheca Historica. Vol 1-2. Immanel Bekker. Ludwig Dindorf. Friedrich Vogel. in aedibus B. G. Teubneri. Leipzig. 1888–1890. Greek text available at the Perseus Digital Library.
* Pausanias, Description of Greece with an English Translation by W.H.S. Jones, Litt.D. and H.A. Ormerod, M.A. in 4 Volumes. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1918.
* Pausanias, Graeciae Descriptio. 3 vols. Leipzig, Teubner. 1903. Greek text available at the Perseus Digital Library.
* Stephanus of Byzantium, Stephani Byzantii Ethnicorum quae supersunt, edited by August Meineike (1790-1870), published 1849. A few entries from this important ancient handbook of place names have been translated by Brady Kiesling. Online version at the Topos Text Project.
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο **Κύναιθος** ήταν ο ένας από τους πενήντα γιους του Λυκάονα, του πρώτου (μυθικού) βασιλιά της Αρκαδίας με την Κυλλήνη μία από τις Ναϊάδες ή την Νώκακρις ή μιά άγνωστη γυναίκα. Ο Κύναιθος έδωσε το όνομά του στην πόλη Κυναίθη, κοντά στα σημερινά Καλάβρυτα που εποικίστηκε περί το 1700 π.Χ. από την Αρκαδική φυλή Αζάνες. Σύμφωνα με κάποια πηγή ο Ορχομενός και οι αδελφοί του ήταν οι πιο ανήθικοι και ανέμελοι από όλους τους ανθρώπους. Ο ύπατος θεός Ζευς αποφάσισε να τους επισκεφτεί για να τους δοκιμάσει, του πρόσφεραν γεύμα ένα παιδί που είχαν θυσιάσει και εκείνος από την οργή του τους θανάτωσε με έναν κεραυνό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βιβλιοθήκη Απολλόδωρου, 3.8.1
2. ↑  Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς, *"Ρωμαικές αρχαιότητες"*, 1.13.1
3. ↑  Παυσανίας, 8.17.6
4. ↑  Βιβλιοθήκη Απολλόδωρου, 3.8.1

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
Ο **Κωνσταντίνος Α. Πετσάλης** ήταν Έλληνας πολιτικός και δικηγόρος.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ήταν γιος του Αντώνιου Πετσάλη και γόνος της οικογένειας Πετσάλη. Αδέλφια του ήταν οι Αθανάσιος και Νικόλαος Πετσάλης. Δικηγορούσε στο Ναύπλιο και ανήκε στην αντιοθωνική παράταξη. Συμμετείχε στην εξέγερση του Ναυπλίου διατελώντας μάλιστα μέλος της αντικυβερνητικής επιτροπής. Μετά την καταστολή αυτής, διώχθηκε ενώ μεγάλο τμήμα της περιουσίας του κατασχέθηκε.

Μετά την έξωση του Όθωνα πολιτεύτηκε με επιτυχία. Εξελέγη βουλευτής Καρυστίας στις εκλογές του 1862 και επανεξελέγη βουλευτής Ξηροχωρίου σε αυτές του 1865 και του 1868.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Κωνσταντίνος Πετσάλης, από την argolikivivliothiki.gr
2. ↑  Βουλή των Ελλήνων, Μητρώον Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών. 1822-1935, Αθήνα 1986, σελ. 77, 150 - 151(pdf)
*Το άρθρο αναφέρεται στο βουλευτή Κοζάνης. Για το βουλευτή Πιερίας με το ίδιο ονοματεπώνυμο, δείτε Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου (βουλευτής Πιερίας)*

Ο **Κωνσταντίνος Γ. Παπαγεωργίου** (1921-7 Μαρτίου 2009) ήταν Έλληνας εκπαιδευτικός, που χρημάτισε βουλευτής Κοζάνης.

Σταδιοδρομία
------------

Γεννήθηκε στη Δαμασκηνιά Κοζάνης. Έκανε σπουδές στην Παιδαγωγική Ακαδημία της Θεσσαλονίκης και εν συνεχεία στη Φιλοσοφική Σχολή του ΑΠΘ. Κατά τα νεανικά του χρόνια εντάχθηκε στο ΕΑΜ και η ΠΕΕΑ τον διόρισε γραμματέα για τη λαϊκή παιδεία στην Ελεύθερη Ελλάδα. Εργάστηκε ως εκπαιδευτικός στην Πρωτοβάθμια και στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση και αργότερα ίδρυσε δικές του (ιδιωτικές) σχολές. Έλαβε μέρος στην Επιτροπή για τη Μελέτη των Προβλημάτων της Ιδιωτικής Εκπαίδευσης που είχε συσταθεί από το Υπουργείο Παιδείας το 1965, στο πλαίσιο της Εκπαιδευτικής Μεταρρύθμισης της κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου.

Εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ, με το οποίο ήταν υποψήφιος βουλευτής στις εκλογές του 1977 όπου απέτυχε να εκλεγεί. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Κοζάνης στις εκλογές του 1981 με 6.868 σταυρούς

Το Μάρτιο του 2009 πέθανε στην Αθήνα και τον επικήδειό του εκφώνησε η Άννα Διαμαντοπούλου.

Συγγραφέας
----------

Ο Παπαγεωργίου έγραψε έργα ιστορικού και εκπαιδευτικού περιεχομένου. Επίσης μετέφρασε το έργο "Κατά Λεωκράτους" του Λυκούργου και έργα των Ελλήνων τραγικών ποιητών της αρχαιότητας (Αισχύλου, Σοφοκλή και Ευριπίδη).

Έργα του
--------

* "Αναλύσεις λογοτεχνικών κειμένων Δημοτικού, Γυμνασίου, Λυκείου
* "Έκθεση για τα προβλήματα των εργατών της Δυτ. Γερμανίας"
* "Ερμηνεία και ανάλυση λογοτεχνικών κειμένων του Ακαδημαϊκού Απολυτηρίου"
* "Η αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης (1941-44)"
* "Η ξενιτιά στη ζωή του λαού μας"
* "Όμηρος. Πρόσωπα, πράγματα και ιδέες στην Ιλιάδα και στην Οδύσσεια"
* "Ομηρικό Λεξικό" (2001), εκδ. Εντός.

Βιβλιογραφία
------------

* Κώστας Διγκαβές, Οι εκλογές στην Ελλάδα 1844-1985, Μαλλιάρης Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1986.

Πηγές
-----

* Βιογραφία[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Κι άλλη βιογραφία, Βιβλιονέτ

1. ↑  ΑΠΕΒΙΩΣΕ Ο ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ, 7-3-2009, e-ptolemeos.gr, ανάκτηση 18-8-2013.
2. ↑  Διγκαβές 1986, σελ. 122
3. ↑  Διγκαβές 1986, σελ. 185
4. ↑  Επικήδειος της Άννας Διαμαντοπούλου για τον π. βουλευτή Κοζάνης Κώστα Παπαγεωργίου, e-ptolemeos.gr, 9-3-2009, ανάκτηση 18-8-2013.
Ο **κουαδριγάτος**, λατιν. quadrigatus, ήταν ένα μεσαίου μεγέθους αργυρό νόμισμα, που παρήχθη από τη Ρωμαϊκή Δημοκρατία κατά τον 3ο αι. π.Χ. Στον εμπροσθότυπο παριστάνεται μία Ιανόμορφη προτομή νέου και στον οπισθότυπο παριστάνεται ηνίοχος να οδηγεί τέθριππο (quadriga), από όπου πήρε το νόμισμα το όνομά του· κάτω υπάρχει η επιγραφή ROMA.

Αργυρός κουαδριγάτος (δίδραχμο) του 225-212 π.Χ. Στη μία όψη Ιανόμορφη κεφαλή νέου. Στην άλλη τέθριππο με αρματηλάτη, πίσω του Νίκη· κάτω επιγραφή ROMA. 5,57 γραμ.
Το νόμισμα ζυγίζει 6,8 γραμ. (6 scuples), όσο και το δίδραχμο (*νόμος*) της Κάτω Ιταλίας (Μεγάλης Ελλάδας). Κόπηκε για έναν αριθμό ετών, ως λίγο πριν την εισαγωγή του αργυρού δηνάριου (λίγα έτη πριν το 211 π.Χ.). Χρυσά νομίσματα με όμοια εμπρόσθια όψη εκδόθηκαν επίσης, περίπου την εποχή που ο κουαδριγάτος είχε διακοπεί, ως στατήρες και ήμισυ στατήρων. Αυτά έχουν την ίδια εμπρόσθια όψη με τους κουαδριγάτους, αλλά η αντίστροφη όψη έχει δύο στρατιώτες να ορκίζονται επάνω σε έναν τρίτο που κρατεί χοίρο, με επιγραφή κάτω ROMA. Η επιλογή του Ιανού γι' αυτά τα νομίσματα πιστεύεται ότι συμπίπτει με τις κλειστές πόρτες του Ιανού, που δηλώνουν την απουσία πολέμου, μία σπάνια περίπτωση. Ο Μάικλ Κρώφορντ ωστόσο προτείνει ότι η Ιανόμορφη κεφαλή είναι πιθανότερο να παριστά τους δίδυμους Διόσκουρους, μια και ο Ιανός είναι συνήθως ώριμος άνδρας με γενειοφόρο μορφή.

Οι ιστορικοί της Ρωμαϊκής περιόδου, όπως ο Λίβιος και ο Πλούταρχος, συχνά αναφέρονται σε αυτά τα πρώιμα νομίσματα ως *δηνάρια*, αλλά οι νομισματολόγοι της εποχής μας τα θεωρούν ως ανώνυμα αργυρά της Ρώμης, που παρήχθησαν πριν τη σταθεροποίηση του δηναρίου, μόλις πριν το 211 π.Χ. Το όνομα *κουαδριγάτος* προέρχεται από το *τέθριππο (quadriga)* της οπίσθιας όψης, που πρωτοεμφανίστηκε στα Ελληνικά νομισματοκοπεία και ήταν το αρχέτυπο για τα πιο συνηθισμένα σχέδια, που χρησιμοποιήθηκαν στα Ρωμαϊκά αργυρά για τα επόμενα 150 έτη. 

Ο βικτοριάτος ήταν ένα μετέπειτα αργυρό νόμισμα, που άξιζε όσο το ήμισυ του κουαδριγάτου (3 scuples). Το όνομά του προέρχεται από την παράσταση μίας προσωποποιημένης Νίκης (Victoria) στην οπίσθια όψη, που θέτει ένα στέφανο επάνω σε ένα τρόπαιο.

Αξία πριν το 101 π.Χ.
---------------------

1 αργυρός κουαδριγάτος/δίδραχμο = 2 αργυροί βικτοριάτοι/δραχμές
  
1 αργυρός βικτοριάτος = 3/4 δηνάριου

Πηγές
-----

* Roman Republican coinage, Michael H. Crawford. Cambridge Press, 1974
* Michael H. Crawford, Roman Republican Coinage (Cambridge University Press, 1974), p. 715.
* Handbook to Life in Ancient Rome, Lesley Adkins and Roy A. Adkins. Oxford University Press, New York 1994.
* Plutarch's Lives, Vol 2, John Langhorne, DD, William Langhorne, AM, London 1813
* Coinage and history of the Roman empire: c. 82 B.C. - A.D. 480, Volume 2, David L. Vagi, Fitzroy Dearborn, Chicago 2000
|  |  |
| --- | --- |
|  | 
*Μακάβριος χορός*

Λίοπολντ Στοκόφσκι, Ορχήστρα της Φιλαδέλφειας (1925)

---

 |
| *Έχετε προβλήματα με ; Δείτε βοήθεια πολυμέσων.* |

*La Danse macabre*
Ο ***Μακάβριος Χορός***, έργο 40, είναι συμφωνικό ποίημα για ορχήστρα που γράφτηκε, το 1874, από τον Γάλλο μουσικό Καμίγ Σεν-Σανς. Το έργο γράφτηκε στη Σολ ελάσσονα. Αρχικά, το κομμάτι δημιουργήθηκε το 1872, ως σύνθεση για φωνή και πιάνο, βασισμένο σε ένα ποίημα του Ανρί Καζαλίς. Παρόλα αυτά, δύο χρόνια αργότερα, ο Σεν-Σανς το δούλεψε από την αρχή και αντικατέστησε τη φωνή με βιολί. Λίγο μετά την πρώτη του εκτέλεση, ο Φραντς Λιστ, το διασκεύασε σε πιάνο. Το κομμάτι δεν σταμάτησε να εμπνέει κι άλλες μορφές τεχνών, αφού χρησιμοποιήθηκε από πολλά τηλεοπτικά και κινηματογραφικά έργα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μπόιντ, Μάλκολμ (20 Ιανουαρίου 2001). «Dance of death». *Λεξικό Μουσικής και Μουσικών Γκρόουβ* (Πανεπιστημιακές Εκδόσεις της Οξφόρδης). .  (απαιτείται συνδρομή)
2. ↑  Σαφλ, Μάικλ (2004). *Franz Liszt: A Guide to Research*. Νέα Υόρκη: Routledge. σελ. 460. ISBN 0-415-94011-7.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Μακάβριος χορός* στο YouTube
* Παρτιτούρα έργου στο IMSLP

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 287690077
* GND: 300133626
* BNF: cb139390525 (data)

 |

 |
Η **Μαιονία** ήταν αρχαία πόλη της Λυδίας, στη Μικρά Ασία. 

Βρισκόταν στις όχθες του ποταμού Έρμου, στους πρόποδες του όρους Τμώλος, μεταξύ των Σάρδεων και της Φιλαδελφείας. Η ονομασία της σχετίζεται με την ομηρική Μαιονία (όπως λεγόταν παλαιότερα η Λυδία προτού κατακτηθεί από τους Λυδούς). Κατά τη βυζαντινή περίοδο η Μαιονία ανήκε στην επαρχία της Λυδίας και ήταν επισκοπή εξαρτημένη από την μητρόπολη των Σάρδεων. 

Στα ερείπια βρίσκεται η σημερινή Μενιγιέ (Menye). Οι έρευνες που έχουν γίνει στην περιοχή είναι ανεπαρκείς και λίγα μπορούν να δώσουν για την ιστορία της πόλεως. Αρχαία και πρωτοβυζαντινά κτίσματα ενσωματώθηκαν στο σημερινό Menye ή Gökçeören.

Πηγές
-----

* Μαιονία[*νεκρός σύνδεσμος*].
Συντεταγμένες: 13°6′42″S 14°22′2″E﻿ / ﻿13.11167°S 14.36722°E﻿ / -13.11167; 14.36722

Το **Κουμπάλ** (πορτογαλικά: Cubal‎) είναι πόλη και δήμος στην Ανγκόλα.

 Η λεωφόρος 1ης Μαΐου στο Κουμπάλ

Γεωγραφία
---------

Η πόλη βρίσκεται περίπου 150 χλμ. ανατολικά της πόλης Μπενγκέλα και 200 χλμ. δυτικά από το Χουάμπο, πρώην *Νόβα Λισμπόα*. Σε αυτήν την πόλη συμβάλουν δύο ποτάμια, ο Κουμπάλ ντα Χάνια και ο Κουμπάλ ντα Γκάντα, τα οποία δίνουν στην πόλη την ονομασία της. Υπάρχουν πολλά χωράφια αγαυής της σιζαλανής στην περιοχή, τα οποία κατά τον 20ό αιώνα διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο μιας και το φυτό εξαγόταν σε μεγάλες ποσότητες.

Ιστορία
-------

Η πόλη ιδρύθηκε το 1912 υπό την πορτογαλική αποικιακή κυριαρχία αφού ο σιδηρόδρομος έφτασε στην πόλη το 1908 μέσω του Σιδηροδρόμου της Μπενγκέλα. Το Κουμπάλ παρέμεινε χωριό του δήμου της Γκάντα μέχρι τις 23 Ιανουαρίου 1968, όταν έλαβε το καθεστώς μικρής πόλης και έγινε έδρα δήμου.

Διοίκηση
--------

Το Κουμπάλ είναι η έδρα του ομώνυμου δήμου στην επαρχία Μπενγκέλα. Ο δήμος καταλαμβάνει 4.794 χλμ² και έχει 306.000 κατοίκους (εκτίμηση 2014), από 252.000 κατοίκους τρία χρόνια νωρίτερα (εκτίμηση 2011). Η απογραφή του 2014 παρείχε αξιόπιστα στοιχεία για τον πληθυσμό για πρώτη φορά από το 1970.

Στα βόρεια, το Κουμπάλ συνορεύει με τον δήμο Μποκόιο, στα ανατολικά με τον δήμο της Γκάντα, στα νότια με τον δήμο Τσονγκορόι, και στα δυτικά με τον δήμο Καϊμπάμπο.

Τρένο του σιδηροδρόμου της Μπενγκέλα

Μεταφορές
---------

Ο σιδηρόδρομος της Μπενγκέλα έφτασε στο Κουμπάλ το 1908. Το 1974 εγκαινιάστηκε νέος κλάδος που συνέδεσε το Κουμπάλ με το λιμάνι Λομπίτο, μειώνοντας την απόσταση από 197 σε 153 χιλιόμετρα. Μετά από πολλά χρόνια διακοπής, αυτή η διακλάδωση εγκαινιάστηκε ξανά το 2004. Υπάρχουν τρία δρομολόγια την εβδομάδα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. -2863461.
2. ↑  citypopulation.de/en/angola/admin/benguela/0907\_\_cubal/.
3. 1 2  «Cubal poderá contar com zona industrial». *www.portalangop.co.ao*. 23 Ιανουαρίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Cubal στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 156594621
* GND: 503274-X

 |

 |
Ο **Μουζί Ιζέτ** ή **Μουσταφά Κεμάλ Ιζέτ**, όπως είναι το πλήρες όνομά του, είναι παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής της Εθνικής Τουρκίας και αγωνιζόταν ως μέσος. Είναι Τουρκοκύπριος στην καταγωγή αλλά γεννήθηκε στο Λονδίνο .

Βιογραφικό
----------

Ο **Ιζέτ** γεννήθηκε στις 31 Οκτωβρίου του 1974 και ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του από τις Ακαδημίες της Τσέλσι χωρίς όμως να αγωνιστεί με αυτή στο αγγλικό πρωτάθλημα. Το 1996 μετακινήθηκε στην Λέστερ Σίτι όπου παρέμεινε μέχρι το καλοκαίρι του 2004 όταν η ομάδα υποβιβάστηκε, έχοντας συνολικά 269 και 38 τέρματα ενώ ήταν από τους αγαπημένους παίκτες της εξέδρας.

Τον Ιούνιο του 2004 υπέγραψε συμβόλαιο με την Μπέρμιγχαμ Σίτι όμως εξαιτίας σοβαρού προβλήματος τραυματισμού αναγκάστηκε να αποσυρθεί το 2006 σε ηλικία 31 ετών, μετρώντας 26 συμμετοχές και 1 γκολ.

Με την Εθνική Τουρκίας αγωνίστηκε 8 φορές και ήταν μέλος της Εθνικής Τουρκίας που κατετάγη 3η στο Μουντιάλ του 2002 .
Το **Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών 2014-2015**, είναι το 20ο κατά σειρά και το 16ο που η τελική του φάση γίνεται με τη μορφή "Final Four". Ξεκίνησε στις 14/9/2014 και ολοκληρώθηκε στις 15/3/2015 με τον τελικό. Το *φάιναλ φορ* του Κυπέλλου Ελλάδας φιλοξενήθηκε στη Γλυφάδα. Κυπελλούχος αναδείχθηκε η ομάδα των Σουρμένων-Ελληνικού επικρατώντας στον τελικό με 46-42 της Αναγέννησης Ν.Ρυσίου.

### Α' Φάση / 1η Αγωνιστική - Κυριακή 14/09/2014

#### 1ος Όμιλος

1. AO Άρης Πετρούπολης - AO Καλαμάτα 1980 76-44

2. ΚΑΟ Μελισσίων - ΟΚΑ Αρκάδι Ρεθύμνου 63-43

3. Πανιώνιος ΓΣ - ΓΣ Ίκαρος Καλλιθέας 72-45

4. ΦΕΑ ΝΦ NX - AO Σπόρτιγκ 0-20

5. AO ΝΑ Ηρόδοτος- AO Π. Φαλήρου 51-54

6.AO Δάφνη Αγ.Δημ - ΓΣ Κρόνος Αγ.Δημ. 59-60

#### 2ος Όμιλος

7. ΕΟ Σταυρούπολης - ΠΑΣ Γιάννινα 57-60

8. AO Σερρών - ΓΣ Ηρακλής 60-41

9. Α.Π.Σ. Ναύαρχος Βότσης - ΜΓΣ Απόλλων Καλαμ. 35-68

10. ΑΣ Νίκη Λευκάδας - ΑΕ Πυλαίας 74-64

11. ΑΠΣ Ασπίς 2001 Ξάνθης - Ολύμπια ΓΣ Λάρισας 45-67

12. ΑΣ Άρης Θεσ/νίκης - ΑΣ Τιτάνες Δράμας 56-42

### Α' Φάση / 2η Αγωνιστική - Κυριακή 21/09/2014

13. ΑΟ Π.Φαλήρου - ΑΟ Αρης Πετρούπολης 52-61

14. ΑΟ Σπόρτιγκ - ΓΣ Κρόνος Αγ.Δημ. 46-50

15. Πανιώνιος ΓΣ - ΚΑΟ Μελισσίων 49-54

16. ΑΣ Νίκη Λευκ. - ΑΣ Αρης Θεσ. 68-50

17. ΑΟ Σερρών - ΠΑΣ Γιάννινα 58-55

18. ΜΓΣ Απόλλων Καλ. - Ολύμπια ΓΣ Λάρισας 50-58

### Β' Φάση / Κυριακή 28/09/2014

19. ΑΜΣ Αναγέννηση Ν.Ρυσίου - Αθηναϊκός ΑΣ 71-65

20. ΑΟ Αρης Πετρούπολης - Α.Σ. Κώων Ιπποκράτης 68-67

21. AO Τερψιθέας Γλυφάδας - ΑΣ Ολυμπιακός Βόλου 1937 70-56

22. ΚΑΟ Μελισσίων - ΑΣ Νίκη Λευκ. 43-40

23. ΑΕΟ Πρωτέας Βούλας - ΑΣ ΠΑΟΚ 65-43

24. ΑΟ Σερρών - ΑΕ Σούρμενων Ελληνικού 26-65

25. ΓΣ Κρόνος Αγ.Δημ. - Παναθηναϊκός AO 45-38

26. Ολύμπια ΓΣ Λάρισας - Παναθλητικός ΑΕ Συκεών 59-61

### Γ' Φάση (Προημιτελικοί Αγώνες) / Κυριακή 21/12/2014

27. ΑΟ Αρης Πετρούπολης - ΑΜΣ Αναγέννηση Ν.Ρυσίου 51-64

28. ΚΑΟ Μελισσίων - ΑΕ Σούρμενων Ελληνικού 39-80

29. ΑΕΟ Πρωτέας Βούλας - Παναθλητικός ΑΕ Συκεών 80-61

30. ΓΣ Κρόνος Αγ.Δημ. - AO Τερψιθέας Γλυφάδας 50-55

Τελική φάση
-----------

Η τελική φάση (Final Four) διεξήχθη στις 13 και 15 Μαρτίου 2015 στη Γλυφάδα.

### Ημιτελικοί

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **ΑΜΣ Αναγέννηση Ν.Ρυσίου** |  **61-56** | ΑΟ Τερψιθέας Γλυφάδας |
| **Α.Ε. Σουρμένων-Ελληνικού** |  **62-50** | Α.Ε.Ο. Πρωτέας Βούλας |

### Μικρός Τελικός

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Α.Ε.Ο. Πρωτέας Βούλας** |  **81-51** | ΑΟ Τερψιθέας Γλυφάδας |

### Τελικός

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Α.Ε. Σουρμένων-Ελληνικού** |  **46-42** | ΑΜΣ Αναγέννηση Ν.Ρυσίου |

Πηγές
-----

* «Κύπελλο Γυναικών 2014-2015».

  

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Κύπελλο Ελλάδος Καλαθοσφαίρισης Γυναικών |
| --- |
|  |
|  | 
* 1995-96
* 1996-97
* 1997-98
* 1998-99
* 1999-00
* 2000-01
* 2001-02
* 2002-03
* 2003-04
* 2004-05
* 2005-06
* 2006-07
* 2007-08
* 2008-09
* 2009-10
* 2010-11
* 2011-12
* 2012-13
* 2013-14
* 2014-15
* 2015-16
* 2016-17
* 2017-18
* 2018-19
* 2019-20
* 2020-21
* 2021-22
* 2022-23
 |  |
|  |
| 
Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης |

 |
Ο **μουδίρης** (οθωμανικά τουρκικά: مدير , προφέρεται: [mudîr], τουρκικά: *Müdür*) ήταν ανώτερος διοικητικός υπάλληλος στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ο όρος *μουδίρης* χρησιμοποιείται υπό την έννοια του διευθυντή ή του διαχειριστή. Επίσης, στη σύγχρονη εποχή οι επικεφαλής των αποκαλούμενων «Müdürlük», τμημάτων κυβερνητικών υπηρεσιών ή περιφερειακών γραφείων μεγάλων οργανισμών, ονομάζονται *Müdür*. Οι ανώτατες αρχές έχουν συνήθως την ονομασία «Genel Müdürlük» (Müdürlüğü). Επικεφαλής τους είναι ο *Genel Müdür* (Γενικός Διευθυντής).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Προξενικές αναφορές από τα αρχεία του Foreign Office, σχετικές με την ανακατοχή της Θάσου από την Τουρκία Αρχειοθετήθηκε 2020-11-29 στο Wayback Machine. σελ. 1, ΤΕΙ ΑΜΘ
Η πεδιάδα της Μουζακιάς, όπως φαίνεται από την αρχαία πόλη της Απολλωνίας.
Η **Μουζακιά** (βλάχικα: Muzachia, αλβανικά: Myzeqe[ja]) είναι πεδιάδα στα δυτικά πεδινά της Αλβανίας. Η Μουζακιά είναι η μεγαλύτερη και ευρύτερη πεδιάδα, μετρημένη ανά έκταση, στα πεδινά της χώρας.

Την προσχωσιγενή πεδιάδα της Μουζακιάς διασχίζουν τρεις κύριοι ποταμοί, ο Γενούσος, ο Άψος και ο Αώος. Ο Αώος δίνει μια χοντρική προσέγγιση της νότιας έκτασης της Μουζακιάς, ενώ ο Γενούσος αποτελεί περίπου τη βόρεια έκτασή της. Διοικητικά, η περιοχή εμπίπτει κυρίως στην περιφέρεια Λούσνιας και Φιερίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «John Musachi: Brief Chronicle on the Descendants of our Musachi Dynasty». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Σεπτεμβρίου 2010.
2. ↑  *Remote Sensing for Environmental Data in Albania: A Strategy for Integrated Management* (Manfred F. Buchroithner έκδοση). Springer Science & Business Media, 2012. 6 Δεκεμβρίου 2012. ISBN 9789401143578.   
- Tom Streissguth (Ιουλίου 2010). *Albania in Pictures*. Twenty-First Century Books, 2010. σελ. 9. ISBN 9780761363781.
3. ↑  Eno Koco (2010), *Vocal Iso(n): The Preservation of Traditions in North East Mediterranean Practice*, Acta Studia Albanica, σελ. 74–75,
Ο **Μουκατάς** (mukata‘a) ήταν μια φορολογική ενότητα η οποία,
σύμφωνα με τα συστήματα που εφαρμόζονταν ευρύτατα κατά τους αιώνες παρακμής του
οθωμανικού δημοσιονομικού μηχανισμού. Η Χώρα Μετσόβου συνιστούσε έναν mukata‘a, δηλαδή μία φορολογική ενότητα της οποίας
οι πρόσοδοι εκμισθώνονταν σε malikâne όρος που προσδιόριζε τους ισόβιους
εκμισθωτές φορολογικών ενοτήτων.

Στην οθωμανική αυτοκρατορία προσδιόριζαν με τον όρο mukata‘a
φορολογικές ενότητες ή περιοχές, τμήματα αγαθών του κράτους ή άλλες πηγές
εσόδων τις οποίες, για να διευκολυνθεί το κράτος στο έργο του, τις παραχωρούσε
σε iltizâm, δηλαδή σε ιδιώτες υπό προθεσμία(tahvi). Παραχωρούνταν προς
ενοικίαση με δημοπρασία (müzayede) σε εκείνον που προσφέρονταν να εξοφλήσει το
δημόσιο θησαυρό με το υψηλότερο ποσό. Το οθωμανικό κράτος, διαπιστώνοντας ότι η
προσωρινή μίσθωση και η συνεχής εναλλαγή εκμισθωτών δημιουργούσε εισπρακτικές
δυσχέρειες και αύξανε τις αυθαιρεσίες προς τους φορολογούμενους καθιέρωσε το
σύστημα των malikâne, δηλαδή το σύστημα των ισόβιων εκμισθωτών συγκεκριμένων
φορολογικών ενοτήτων. Σε αυτό ακριβώς το σημείο συγκλίνουν οι πολιτικές δομές
της *Χώρας Μετσόβου* με το φορολογικό
σύστημα της οθωμανικής αυτοκρατορίας.

Οι *βοεβόδες*
*της*, *δηλαδή οι Οθωμανοί*
αξιωματούχοι που τους είχε  ανατεθεί η
εποπτεία της, αναφέρονται στις τοπικές πηγές και ως «*μαλικιανέ σαημπίδες ή ζαεμπίδες*», γεγονός που μαρτυρεί ότι η νομή
της *Χώρας Μετσόβου* από αυτούς ήταν
ισόβια και αποσκοπούσε στην τήρηση των όσων διέταζαν τα, σχετικά με το Μέτσοβο,
σουλτανικά φιρμάνια.

Πηγές
-----

* Η. Gerbe, MUKĀTA‘A, *The Encyclopaedia of Islam*, (VII: 508a).
* Β. Cvetkova, «Η εξέλιξη του τουρκικού φεουδαλικού καθεστώτος από τα τέλη του ΙΣΤ΄ως τα μέσα του ΙΗ΄αιώνα», στο *Η οικονομική δομή των Βαλκανικών*

χωρών στα χρόνια της οθωμανικής κυριαρχίας ιε΄ -ιθ΄ αι, *εκδ. Μέλισσα, Αθήνα 1979, σελ. 93 -95, 103,*

* H.Inalcik, *The* Emergence of big farms, çiftliks: state, landlords and tenants*, Collection* Turcica III, éd. Peeters, Leuvain 1983, σελ. 111-112
* Γ.Πλατάρης, *Κώδικας Χώρας Μετσόβου των ετών 1708-1907*, Αθήνα 1982, σελ. 19-20.
* L. Darling, *Revenue-raising* and legitimacy. Tax collection and finance administration in the Ottoman Empire 1560-1660, *Λάιντεν-Ν. Υόρκη - Κολωνία 1996, σελ.*

119-16
Ο **Κόλντο Μιτσελένα** (γνωστός και ως **Λουίς Μιτσελένα**, Koldo Mitxelena Ερέντερια, 1915 - Σαν Σεμπαστιάν, 1987) ήταν Ισπανός γλωσσολόγος βασκικής καταγωγής. Θεωρείται μία από τις μεγαλύτερες μορφές της βασκικής γλώσσας και γλωσσολογίας, έχοντας συμβάλλει μαζικά στη διαδικασία ενοποίησή της.

Βιογραφία
---------

Ο πατέρας του ήταν οπαδός του Βασκικού Εθνικιστικού Κόμματος ενώ η μητέρα του προερχόταν από τη βασκογαλλική κωμόπολη του Σαν-Ζαν-ντε-Λυ. Από την εφηβική του ηλικία αναγκάστηκε να εργαστεί λόγω αρρώστιας του πατέρα του ενώ την ίδια εποχή άρχισε να συχνάζει στους εθνικιστικούς κύκλους της Ερέντερια υπό την επιρροή του Βάσκου λογοτέχνη Σαμπιέρ ντε Λισάρδι. Μετά την έκρηξη του Ισπανικού Εμφυλίου, ο Μιτσελένα προσφέρθηκε ως εθελοντής στα δημοκρατικά στρατεύματα, γεγονός που οδήγησε στην καταδίκη του από τη δικτατορία του στρατηγού Φράνκο, αρχικά σε θάνατο κι έπειτα σε 30 χρόνια φυλάκισης. Εντούτοις, μετά από πέντε χρόνια φυλάκισης επέστρεψε το 1945 στην γενέθλια πόλη του. Έκτοτε παρακολούθησε πανεπιστημιακές σπουδές στο Κεντρικό Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης, επιβιώνοντας με δυσκολίες. Έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα το 1959 και, με τη βοήθεια του φίλου του Αντόνιο Τοβάρ, δίδαξε γλωσσολογία και βασκική γλώσσα στο Πανεπιστήμιο της Σαλαμάνκα. Επίσης υπήρξε φίλος του γάλλου γλωσσολόγου Αντρέ Μαρτινέτ, τον οποίο γνώρισε κατά τη διαμονή του στη Γαλλία.

Αναφορικά με τη βασκική γλώσσα, υπήρξε ένας από τους αρχιτέκτονες της Κοινής Βασκικής, της ενοποιημένης μορφής της βασκικής γλώσσας, στα πλαίσια της Βασιλικής Ακαδημίας της Βασκικής Γλώσσας. Επίσης με την Ισπανική Μεταπολίτευση, προώθησε τη δημιουργία του Πανεπιστημίου της Χώρας των Βάσκων και του *Γενικού Βασκικού Λεξικού*, όντας ο καθοδηγητής πολλών νέων βάσκων φιλολόγων.

Έργα
----

* *Historia de la literatura vasca* (1960)
* *Fonética histórica vasca* (1961)
* *Lenguas y protolenguas* (1963)
* *Textos arcaicos vascos* (1964)
* *Sobre el pasado de la lengua vasca* (1964)
* *Diccionario etimológico vasco* (μαζί με τον Αντόνιο Τοβάρ και Μιγέλ Αγούδ)

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12035194q. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  www.euskara.euskadi.net/appcont/sustapena/datos/mitxel.pdf. Ανακτήθηκε στις 29  Δεκεμβρίου 2016.
3. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12035194q. Ανακτήθηκε στις 29  Δεκεμβρίου 2016.
4. ↑  «Luis Mitxelena - 41». 11 Ιουνίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιουνίου 2010. Ανακτήθηκε στις 12 Αυγούστου 2018. CS1 maint: Unfit url (link)
5. ↑  José María Sánchez Carrión (1991): «La herencia de Koldo Mitxelena» στο *Memoriae L. Mitxelena magistri sacrum*, Vol. 2, 1991, σελ. 1317-1334.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 49241578
* LCCN: n79063359
* ISNI: 0000 0001 2131 8905
* GND: 119161257
* SUDOC: 028535405
* BNF: cb12035194q (data)
* NKC: jx20050608011
* BNE: XX1053652

 |

 |
Δορυφορική εικόνα της Λέσβου. Ο Κόλπος Γέρας είναι ο κλειστός κόλπος κάτω δεξιά.
Ο **Κόλπος [της] Γέρας** είναι ο ένας από τους δύο μεγάλους κόλπους της νήσου Λέσβου, που διαμορφώνουν το χαρακτηριστικό σχήμα της (ο άλλος και μεγαλύτερος είναι ο Κόλπος Καλλονής).

Ο Κόλπος Γέρας βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της Λέσβου και έχει επιφάνεια 42 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Ο κόλπος έχει πολύ στενή είσοδο-στόμιο, και όχι τελείως ευθύγραμμη, ώστε όποιος πλέει στο εσωτερικό του έχει την εντύπωση ότι βρίσκεται μέσα σε μια λίμνη. Στο στενότερο σημείο του το στόμιο του κόλπου έχει πλάτος μόλις 280 μέτρα, ενώ μέσα ο κόλπος έχει πλάτος έως και 5,5 χιλιόμετρα. Το συνολικό μήκος του Κόλπου της Γέρας, από την αρχή του στομίου (το οποίο «φρουρείται» από δύο βραχονησίδες, τον Καλόγερο και το Βρωμονήσι) μέχρι τον μυχό είναι 14,5 χιλιόμετρα ή 7,7 ναυτικά μίλια, με μεγάλο άξονα σε διεύθυνση βορειοδυτικά-νοτιοανατολικά. Ο βυθός του χαρακτηρίζεται από λεπτά φύκια και μεγάλη συγκέντρωση πλαγκτού. Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα ο Κόλπος της Γέρας είναι γνωστός για τα νόστιμα οστρακοειδή που διαθέτει, όπως οι καλόγνωμες και τα κυδώνια. Λέγεται ότι οι αρχαίοι Ρωμαίοι μετέφεραν τέτοια θαλασσινά από τη Γέρα προκειμένου να εμπλουτίσουν με αυτά τα γεύματα των αυτοκρατόρων τους.

Κατά μήκος τμήματος των ακτών του έχουν σχηματισθεί υφάλμυρα έλη. Γενικώς η δυτική ακτή είναι πεδινή, σχηματίζοντας τη μικρή πεδιάδα της Γέρας, όπου βρίσκονται τα (σχετικώς μεγάλα σε πληθυσμό και κοντά το ένα στο άλλο) «χωριά της Γέρας». Κατά την αρχαιότητα στη θέση του χωριού Χαλατσές (= χαλάσματα, ερείπια) υπήρχε παραθαλάσσια πόλη, η Ιερά, που ερειπώθηκε από μεγάλο σεισμό κατά τον 1ο αιώνα μ.Χ.. Σύμφωνα με μία εκδοχή σε παραφθορά του ονόματός της οφείλεται η ονομασία του κόλπου «Γέρα». Στον ισθμό πλάτους τριών χιλιομέτρων που σχηματίζεται ανάμεσα στην ανατολική ακτή του κόλπου και την ανατολική ακτή της Λέσβου είναι κτισμένη η πρωτεύουσα της νήσου και ολόκληρης της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου, η Μυτιλήνη.

Ο Κόλπος της Γέρας είναι κατάλληλος ως αγκυροβόλιο πολεμικών σκαφών και κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο χρησίμευσε ως μία από τις βάσεις των συμμαχικών ναυτικών δυνάμεων της Μεσογείου.

* Ο Κόλπος της Γέρας είχε δώσει το όνομά του στον «Καποδιστριακό» Δήμο Γέρας (1999-2010).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Νέλη Σιγάλα (επιμ.): *Λέσβος - ένας πλήρης ταξιδιωτικός οδηγός*, σελ. 151
2. ↑  Νέλη Σιγάλα, όπ.π. σελ. 151
3. ↑  Z. Ζεμανίδου, Ε. Τσιμπούκη, Η. Καλδέλλη και Ν. Σουλακέλλης: «Χαρτογράφηση των υγροβιότοπων της Λέσβου και η αξιοποίησή τους στα εκπαιδευτικά προγράμματα της Λέσβου» Αρχειοθετήθηκε 2019-05-15 στο Wayback Machine. ΚΠΕ Δήμου Ευεργέτουλα, 2ο Συνέδριο Σχολ. Προγραμμάτων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, Αθήνα, 15-17 Δεκεμβρίου 2006. Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2012.

Πηγές
-----

* Νέλη Σιγάλα (επιμ.): *Λέσβος - ένας πλήρης ταξιδιωτικός οδηγός*, εκδ. EXPLORER, Δεκέμβριος 2007
* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 9, σελ. 417
Η **Κριστίν Σίγκουρντσντατερ**, νορβηγ.: *Kristin Sigurdsdatter,* (π. 1125–1178) από τον Οίκο του Χάρντραντα ήταν Νορβηγή πριγκίπισσα και μητέρα του βασιλιά Μάγκνους Ε΄ της Νορβηγίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του βασιλιά Σίγκουρντ Α' της Νορβηγίας και της Μάλμφριντ των Ρουρικιδών, κόρης του Μστισλάβ Α΄ του Κιέβου. Παντρεύτηκε τον Έρλινγκ Σκάκε (*Erling Ormsson Skakke*), έναν Νορβηγό ευγενή που είχε κερδίσει τη φήμη του σταυροφορικά με τον Ρέγκνβαλντ Κάλι Κόλσον, τον κόμη του Όρκνεϋ.   Είχαν έναν γιο, τον Mάγκνους Ε΄ Έρλινγκσον.

Η Kριστίν ήταν το μόνο νόμιμο παιδί του Σίγκουρντ Α΄ της Νορβηγίας. Το 1130 ο βασιλιάς Σίγκουρντ Α΄ απεβίωσε χωρίς νόμιμους γιους. Ένας νόθος γιος, ο Μάγκνους Δ΄ Σίγκουρντσον ο *Τυφλός*, έγινε βασιλιάς της Νορβηγίας από κοινού με τον θείο του Χάραλντ Δ΄ Γκίλλε. Ο Χάραλντ Δ΄ είχε τέσσερις γιους, τον Ίνγκε Α΄, τον Άισταϊν Β΄, τον Σίγκουρντ Β΄ και τον Μάγκνους Χάραλντσον, οι οποίοι έγιναν όλοι βασιλείς της Νορβηγίας.  

Μετά το τέλος του βασιλιά Ίνγκε Α΄ το 1161, ο γιος της Kριστίν, Μάγκνους Έρλινγκσον στέφθηκε και ονομάστηκε βασιλιάς Μάγκνους Ε΄ σε ηλικία οκτώ ετών. Κυβέρνησε ως βασιλιάς της Νορβηγίας μέχρι το τέλος του το 1184

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε τον Έρλινγκ Σκάκε και είχε τέκνο:

* Μάγκνους Ε΄ 1156-1184, βασιλιάς της Νορβηγίας.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2  p11300.htm#i112996. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
3. ↑  Helle, Knut (28 Σεπτεμβρίου 2014). «Kristin Sigurdsdatter».
4. ↑  Claus Krag. «Malmfrid, Dronning». Norsk biografisk leksikon. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2016.
5. ↑  Helle, Knut (25 Φεβρουαρίου 2020). «Erling Ormsson Skakke».
6. ↑  Nils Petter Thuesen. «Magnus 4 Sigurdsson Blinde, Konge». Norsk biografisk leksikon. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2016.
7. ↑  Knut Peter Lyche Arstad. «Gilchrist Harald 4 Gille». Norsk biografisk leksikon. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2016.
8. ↑  Helle, Knut (25 Φεβρουαρίου 2020). «Magnus 5 Erlingsson».
Συντεταγμένες: 41°20′09″N 21°19′59″E﻿ / ﻿41.33583°N 21.33306°E﻿ / 41.33583; 21.33306

Η **Κριβογκάστανι** (σλαβομακεδονικά: Кривогаштани‎, *Κριβογκάστανι*) είναι χωριό που βρίσκεται κοντά στον Πρίλαπο στην Πελαγονική πεδιάδα της Βόρειας Μακεδονίας. Το χωριό είναι έδρα του δήμου Κριβογκάστανι.

Πληθυσμός
---------

Κεντρική πλατεία στην Κριβογκάστανι
Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, η Κριβογκάστανι είχε 1.870 κατοίκους.

Η κύρια εθνότητα του πληθυσμού είναι Σλαβομακεδόνες (99%) και οι υπόλοιποι είναι κυρίως Ρομά.

Η θρησκευτική πίστη στο χωριό είναι η Ορθοδοξία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πληροφορίες