recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Βλέπε επίσης μούσμουλο, ο καρπός της μουσμουλιάς.*
Η **μουσμουλιά** ή μεσκουλιά (επιστ. ***Εριοβοτρύα η ιαπωνική***, ***Eriobotrya japonica***) είναι αγγειόσπερμο, δικότυλο φυτό που ανήκει στην οικογένεια των Ροδοειδών (Rosaceae). Η μουσμουλιά είναι δέντρο αειθαλές, ιθαγενές της Κίνας και Ιαπωνίας.

Ιστορία
-------

Στη Μεσόγειο εισήχθη γύρω στα τέλη του 17ου αιώνα, αλλά άρχισε να καλλιεργείται συστηματικά στα μέσα του 18ου αιώνα. Στην Ελλάδα το ενδιαφέρον για την καλλιέργειά της αναζωπυρώθηκε τα τελευταία χρόνια λόγω του ότι τα μούσμουλα εμφανίζονται στην αγορά μια περίοδο που υπάρχει πραγματικό έλλειμμα από φρέσκα φρούτα. 

Απαντάται με τις εξής κοινές ονομασίες: μουσμουλιά ή μεσπιλέα (Πελοπόννησος), νεσπολιά ή νοσπολιά (Κέρκυρα), δεσπολιά (Κρήτη) και μεσπιλιά (Κύπρος). Η κατάσταση της καλλιέργειας στη χώρα μας έχει ως εξής: κανονικές φυτείες 500 στρεμμάτων και περίπου 7.500 διάσπαρτα δένδρα (Λιονάκης, 2008).

Θεωρείται από τα πλέον αρχαία φυτά με καταγωγή από την Ιαπωνία και την Κίνα.
Σήμερα καλλιεργείται για το νόστιμο κίτρινο καρπό της το μούσμουλο, αλλά και ως καλλωπιστικό για το πλούσιο της φύλλωμα.

Χαρακτηριστικά
--------------

Το ύψος του δέντρου φτάνει τα 8 μέτρα και ο κορμός του είναι σχεδόν ευθύγραμμος.
Τα φύλλα του είναι μεγάλα και δερματώδη, σκληρά πράσινα στο πάνω μέρος και ελαφριά πράσινα χνουδωτά στο κάτω φτάνουν δε στο μήκος τα 25 εκατοστά.

Τα άνθη της μουσμουλιάς είναι λευκοκίτρινα με ευχάριστη οσμή πικραμύγδαλου και σχηματίζουν βότρυς με πυκνό χνούδι.
Ο πολλαπλασιασμός της γίνεται με σπορά και το φυτό αναπτύσσεται εύκολα, αλλά και με εμβολιασμό των συγγενικών δέντρων της κυδωνιάς και της μεσπιλιάς.

Το δέντρο ανθίζει από το Σεπτέμβριο ως το Δεκέμβριο και δίνει ώριμους καρπούς από τον Απρίλιο ως το Μάιο. Η καρποφορία του δέντρου αρχίζει από τον 6ο – 7ο χρόνο της ζωής του , ενώ σε πλήρη καρποφορία είναι μετά τον 12ο χρόνο.
Η μουσμουλιά είναι ανθεκτική στο ψύχος και στη ζέστη.

Στην Ελλάδα
-----------

Στην Ελλάδα η μουσμουλιά εισήχθη περί τα μέσα του 19ου αιώνα. Καλλιεργείται μαζί με άλλα δέντρα και σπάνια συστηματικά. Μεγαλύτερες καλλιέργειες έχουμε στην Κορνοφωλιά, Κορινθία, Αχαΐα, Στερεά Ελλάδα, Κέρκυρα και Κρήτη. 

Στο Αγρίνιο το λένε και Νέσκουλο 

Οι ποικιλίες που καλλιεργούνται για εμπορικούς σκοπούς παράγουν καρπούς μεγαλύτερους και με λιγότερα σπέρματα από τις αυτοφυείς. 

Στο λήμμα μουσμουλιά της Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica ( τομ.16,σελίδα 79), διακρίνεται η μεσπιλιά ως ξεχωριστό είδος (*Mespilus germanica*).

Αναφέρονται περιπτώσεις τοξικότητας μετά απο κατανάλωση ωμών μεσπίλων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Fruits of warm climates(1987),

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **μουσμουλιά**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Loquat — *Eriobotrya japonica*** |
Οἳ δ' εἶχον Τρίκκην καὶ Ἰθώμην κλωμακόεσσαν,  
οἵ τ' ἔχον Οἰχαλίην πόλιν Εὐρύτου Οἰχαλιῆος,  
τῶν αὖθ' ἡγείσθην Ἀσκληπιοῦ δύο παῖδε  
ἰητῆρ' ἀγαθὼ Ποδαλείριος ἠδὲ Μαχάων·  
τοῖς δὲ τριήκοντα γλαφυραὶ νέες ἐστιχόωντο.
Όμηρος, Ιλιάδα, Β 729-733

Η **Ιθώμη**, το όνομα της οποίας προέρχεται από την ομώνυμη Νύμφη, που σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία ανάθρεψε τον Δία μαζί με τη Νύμφη Νέδα (μυθολογία), αναφέρεται στον «Νεών κατάλογο» του Ομήρου (*Ιλιάδα*, Β 729), σύμφωνα με τον οποίο οι κάτοικοί της μετείχαν στον Τρωικό πόλεμο με τις άλλες δύο πόλεις της Εστιαιώτιδας ή Ιστιαιώτιδας, Τρίκκη και Οιχαλία, κάτω από την αρχηγία των δοξασμένων παιδιών του «ιητήρα» Ασκληπιού, Μαχάονα και Ποδαλείριου.

Η Ιθώμη σήμερα
--------------

Σήμερα η θέση της αρχαίας Ιθώμης, σύμφωνα με ατεκμηρίωτους αρχαιολογικά ισχυρισμούς, πιθανολογείται ότι βρίσκεται στο λόφο που είναι χτισμένο το χωριό Φανάρι Καρδίτσας, το οποίο ανήκει στον Δήμο Μουζακίου Καρδίτσας. Άλλοι τοπικοί ισχυρισμοί τοποθετούν την θέση κοντά στο χωριό Πύργο Καρδίτσας, όπου υπάρχουν ερείπιά κυκλώπειων τειχών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

*
Το **Δημαρχείο Λευκωσίας** είναι ένα σύγχρονο κτίριο εντός της παλιάς Λευκωσίας το οποίο στεγάζει τις υπηρεσίες του δήμου Λευκωσίας. Οι εργασίες του κτηρίου άρχισαν το 2001 σε σχέδια του αρχιτεκτονικού γραφείου Irwin Kritioti.

Το κτίριο είναι τετραώροφο και είναι κτισμένο εντός του μεσαιωνικού αρχαιολογικού χώρου που βρίσκεται στο ιστορικό κέντρο της κυπριακής πρωτεύουσας. Οι εργασίες του νέου δημαρχιακού κτηρίου ξεκίνησαν το 2001, αλλά σταμάτησαν όταν στο χώρο εντοπίστηκαν μεσαιωνικές αρχαιότητες κυρίως της εποχής της φραγκοκρατίας. 

Ακολούθησε μια πενταετής παύση εργασιών, κατά τη διάρκεια της οποίας τα συνεργεία των αρχαιολόγων ανέσκαψαν σχεδόν ολόκληρη την περιοχή, όπου επρόκειτο να χτιστεί το οικοδόμημα, διενεργώντας μια «σωστική ανασκαφή» εντός της περιτειχισμένης πόλης. Αποκαλύφθηκαν θεμέλια και ερείπια ναών και άλλων κτηρίων. Μετά συζητήσεις με τις αρμόδιες αρχές αποφασίστηκε ότι αυτές οι αρχαιότητες θα έπρεπε να διατηρηθούν. 

Οι οικοδομικές εργασίες συνεχίστηκαν μετά τις αναγκαίες τροποποιήσεις των αρχικών σχεδίων, ώστε να συνυπάρχει το νέο κτίριο με τα μνημεία του παρελθόντος. Οι αρχαιότητες που ανασκάφτηκαν, αναδείχθηκαν, είναι εν μέρει επισκέψιμες και αποτελούν μέρος ενός νέου αρχαιολογικού πάρκου. 

Στο κέντρο της κτιριακής σύνθεσης, που βρίσκεται στο πρώτο επίπεδο πάνω από τις αρχαιότητες, βρίσκεται η κεντρική αίθουσα και χώρος πολλαπλών χρήσεων, ικανός να φιλοξενήσει 320 άτομα. Οι γυάλινοι τοίχοι επιτρέπουν τη νυχτερινή θέα των δραστηριοτήτων που λαμβάνουν χώρα στο εσωτερικό και δημιουργούν ένα είδος «μαγικού φαναριού» μέσα στην καρδιά της πόλης.      

 
Το σύμπλεγμα του νέου δημαρχιακού μεγάρου αποτελείται από τρία κτήρια, απέναντι από τη βόρεια πλευρά βρίσκεται το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης αλλά και άλλες δημοτικές υπηρεσίες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.nicosia.org.cy/el-GR/informations/contact/48688/. Ανακτήθηκε στις 2  Φεβρουαρίου 2024.
Το **Πολύεδρο του Καράκας** (ισπανικά: *Poliedro de Caracas*) είναι κλειστός χώρος πολλαπλών χρήσεων και βρίσκεται στο χώρο δίπλα στον Ιππόδρομο Λα Ρονκάδα, στο Καράκας της Βενεζουέλας. Το γήπεδο σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Τζίμι Άλκοκ. Ο θόλος σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Τόμας Χάουαρντ (T. C. Howard) της Synergetics, Inc στο Ράλεϊ της Νότιας Καλιφόρνιας το 1971. Ωστόσο, ο γεωδαιτικός θόλος δεν συμπεριλαμβανόταν μέχρι το 1974, όταν η αμερικανική εταιρεία Charter Industries με τη Synergetics, Inc σχεδίασε και κατασκεύασε το γεωδαιτικό θόλο στο Ράλεϊ. Έχει χωρητικότητα 13.500 καθήμενων θεατών, ενώ η συνολική χωρητικότηττά του είναι 20.000 θεατές και χρησιμοποιείται για συναυλίες, αθλητικές εκδηλώσεις, όπως καλαθοσφαίριση, πετοσφαίριση, πυγμαχία, πατινάζ στον πάγο, παραστάσεις, τσίρκο και εμπορικές εκθέσεις. Τον τελευταίο καιρό, έχει επίσης χρησιμοποιηθεί με την αρωγή την κυβέρνησης για πολιτικές εκδηλώσεις.

Ολοκληρώθηκε το 1974 και εγκαινιάστηκε επίσημα με τον αγώνα μεταξύ του Τζορτζ Φόρμαν και του Κεν Νόρτον στις 26 Μαρτίου του 1974. Έχει επίσης φιλοξενίσει διεθνείς καλλιτέχνες όπως η Μελίσα, ο Γιορντάνο και ο Ίλαν Τσέστερ, όπως και πολλούς άλλους παγκόσμιας κλάσης ερμηνευτές. Ένα από τα κύρια γεγονότα που λάμβανε χώρα κάθε χρόνο στο «Πολύεδρο» (μέχρι το 2009), ήταν τα καλλιστεία «Μις Βενεζουέλα». Το «Πολύεδρο» ήταν ο κύριος χώρος διεξαγωγής των αγώνων του ​​Αμερικανικού Πρωταθλήματος 2013.

Εικόνες
-------

* Εξωτερική όψη του «Πολύεδρου»Εξωτερική όψη του «Πολύεδρου»
* Άποψη του «Πολύεδρου»Άποψη του «Πολύεδρου»

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 28  Ιουνίου 2019.
2. ↑  (Αγγλικά) *GeoNames*. 2005. Ανακτήθηκε στις 6  Απριλίου 2015.
3. ↑  Πώς θα ξημερώσει… sport24.gr
4. ↑  Ακροβατικά στη ζούγκλα gazzetta.gr
5. ↑  Η επόμενη μέρα του ισχυρού σοκ[*νεκρός σύνδεσμος*] xrimaonline.gr
6. ↑  Ιδιαίτερα πλούσιο πρόγραμμα rizospastis.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Ο **Τάσος Μπαντής** (1950 – 7 Ιανουαρίου 2007) ήταν Έλληνας ηθοποιός. Υπήρξε ιδρυτής και εμψυχωτής του Θεατρικού Οργανισμού Μορφές στο θέατρο Εμπρός, όπου σκηνοθέτησε και μετέφρασε τα περισσότερα από τα έργα που παρουσιάστηκαν εκεί καθώς και παραστάσεις με έργα του νεώτερου και κλασσικού ελληνικού και ξένου δραματολογίου, που έγιναν πολύ μεγάλες επιτυχίες, ενώ εργάσθηκε ως ηθοποιός αρχικά στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και στη συνέχεια έπαιξε στην Αθήνα.

Έπαιξε στην κινηματογραφική ταινία Πολίτικη κουζίνα" του Τάσου Μπουλμέτη, όπου και υποδύθηκε το ρόλο του παππού του πρωταγωνιστή, ενώ είχε τιμηθεί με το Βραβείο Θεάτρου της Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών. Εργάστηκε στην ΕΡΤ όπου υπήρξε συνεργάτης του Μάνου Χατζιδάκι στο Τρίτο Πρόγραμμα. Τελευταίες του παραστάσεις ήταν τα έργα *Addio del Passato* της Λεία Βιτάλη και *Ένας αριθμός* της Κάριλ Τσέρτσιλ σε συνεργασία με την εταιρεία θεάτρου "Ηθικόν Ακμαιότατον".

Πέθανε από καρκίνο σε ηλικία 57 ετών, στις 7 Ιανουαρίου 2007.

Θεατρικές παραστάσεις
---------------------

Λίστα θεατρικών παραστάσεων στις οποίες ο Τ. Μπαντής συμμετείχε ως ηθοποιός.

Κατάλογος θεατρικών παραστάσεων που σκηνοθέτησε ο Τ. Μπαντής

Άμεση ενημέρωση καταλόγου
Αυτός ο κατάλογος ενημερώνεται περιοδικά με μηχανικό τρόπο από ένα bot. Επεξεργασίες σε αυτό τον κατάλογο από χρήστες με το συνηθισμένο «χειροκίνητο» τρόπο θα αναιρεθούν με την επόμενη ανανέωση από το bot!

WQS | PetScan | YASGUI | Βρείτε εικόνες

| χρονική περίοδος | παράσταση | εταιρεία παραγωγής | θέατρο |
| --- | --- | --- | --- |
| *Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1992/1993* | *Αμερικάνικος Βούβαλος* | *Θεατρικός Οργανισμός Μορφές* | Θέατρο Εμπρός |
| *Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1994/1995* | *Η αγριόπαπια* | *Θεατρικός Οργανισμός Μορφές* | Θέατρο Εμπρός |
| *Ελληνική Θεατρική Περίοδος 2000/2001* | *Το τάβλι* | *Εταιρεία Θεάτρου Εμπρός* | Θέατρο Εμπρός |
| *Ελληνική Θεατρική Περίοδος 2004/2005* | *Και καλά Χριστούγεννα* | *Θεατρική Εταιρία Πράξη* | *Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας* |

Τέλος αυτόματα δημιουργημένου καταλόγου.
Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Νέγκους (αποσαφήνιση).
Τέκλε Χάιμαντ, Νέγκος του Γκοτζάμ
**Νέγκους** (**Κλασική Αιθιοπική** Γιεζικά: ንጉሥ, nəgueś [nɨgueɬ]; Αμαχρικά: ነጋሲ negus [negus]) είναι η λέξη για "βασιλιά" στις Αιθιοπικές Σεμιτικές Γλώσσες και ένας τίτλος που συνήθως χορηγήθηκε σε έναν περιφερειακό κυβερνήτη από τον Negusa Nagast, ή "βασιλέα των βασιλιάδων", πριν από το 1974 στην Αιθιοπία.

Ιστορία
-------

Ο Negus είναι ένα επίθετο που προέρχεται από την Αιθιοπικός Σημιτική ρίζα ngś, που σημαίνει "να βασιλεύει". ngśΟ τίτλος Negus μεταφράστηκε κυριολεκτικά σε βασιλεύς (Βάσιλεος) στην Αρχαία Ελληνική, η οποία εμφανίστηκε πολλές φορές στο Αξουμιτικό νόμισμα. Το τίτλο χρησιμοποιήθηκε στη συνέχεια για να μεταφραστεί η λέξη "βασιλιάς" ή "καυραλιάς" στη Βιβλική και σε άλλες λογοτεχνίες. Στα πιο πρόσφατα χρόνια, χρησιμοποιήθηκε ως τιμητικός τίτλος που απονεμήθηκε στους κυβερνήτες των σημαντικότερων επαρχιών (καυγαλείων): Gojjam, Begemder, Wello, Tigray και το θαλάσσιο βασίλειο, (όπου η παραλλαγή Bahri Negasi (Κράτος της Θάλασσας), ήταν ο τίτλος του κυβερνήτη της σημερινής κεντρικής Ερυθράς). Ο στρατιωτικός τίτλος "Μερίδασματς" χρησιμοποιήθηκε αρχικά από τους κυβερνήτες της Σέβα μέχρι την βασιλεία του Σαχλέ Σελασσία, όταν αυτός και οι διάδοχοί του υιοθέτησαν επίσης τον βασιλικό τίτλο.

Ετυμολογία
----------

Κάποιες φορές κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης της αιθιοσημιτικής γλωσσικής οικογένειας, η αρχική τρισωνική ρίζα για βασιλιά, ανήκε στην γενική λέξη για "θεό" με τη μορφή του σπασμένου πληθυντικού "ʾämlak/ʔamlāk". Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο σαιμιτικός όρος για έναν κυβερνήτη ή άρχοντα, n-g-s, άρχισε να σημαίνει "βασιλιάς". Σε μια αρχαία Αραμαϊκή επιγραφή που αναφέρει τον θεό ʿAṯtar το όνομά του ακολουθεί από τον τίτλο (ngš), που αντιστοιχεί στην Αρχαία Βόρεια Αραβική (γγ), που σημαίνει "ο κυβερνήτης".

Βλέπε επίσης
------------

* Αυτοκράτορας της Αιθιοπίας
* Κέμπρα Νάγκαστ

Αναφορές
--------

1. ↑  *Haile Selassie, Western Education, and Political Revolution in Ethiopia*. Cambria Press. ISBN 9781621969143.
2. ↑  Negus. Amharic nəgus, from Geez nĕgūša nagašt king of kings. First Known Use: 1594 Merriam Webster dictionary
3. ↑  Mussie Tesfagiorgis G. Ph.D. (29 Οκτωβρίου 2010). *Eritrea*. ABC-CLIO. σελίδες 34–35. ISBN 978-1-59884-232-6.
4. ↑  Alemseged Abbay (1998). *Identity Jilted, Or, Re-imagining Identity?: The Divergent Paths of the Eritrean and Tigrayan Nationalist Struggles*. The Red Sea Press. σελ. 202. ISBN 978-1-56902-072-2.
5. ↑  Lipiński, Edward (2000). *The Aramaeans: Their Ancient History, Culture, Religion*. Orientalia Lovaniensia analecta. **100**. Leuven, Belgium: Peeters Publishers. ISBN 978-9-042-90859-8.
|  |  |
| --- | --- |
|  | 
[[:Image:|"Auferstanden aus Ruinen"]]
[[Image:|220px|noicon|alt=]]

---

 |
| *Έχετε προβλήματα με αυτό το αρχείο; Δείτε βοήθεια πολυμέσων.* |

To **Auferstanden aus Ruinen** (σημαίνει: *Αναστημένη από τα ερείπια*) είναι τραγούδι το οποίο γράφτηκε το 1949 και οι στίχοι είναι του Γιοχάνες Ρ. Μπέχερ και η μελωδία του Χανς Άισλερ. Η εντολή προς τους δημιουργούς προήλθε από το Πολιτικό Γραφείο (Πολίτμπιρο) του Ενιαίου Σοσιαλιστικού Κόμματος Γερμανίας (SED) και από τον Πρόεδρο της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας (ΛΔΓ). Αυτό οδήγησε στη δημιουργία ενός γερμανικού εθνικού ύμνου, ο οποίος στην πράξη ήταν ο εθνικός ύμνος της ΛΔΓ.

Από το 1972 έως τον Ιανουάριο του 1990, το τραγούδι έπαιζε επισήμως μόνο στην ορχηστρική του έκδοση και οι στίχοι πλέον δεν χρησιμοποιούνταν, καθότι η αναφορά σε μια "ενωμένη πατρίδα Γερμανία" (Deutschland einig Vaterland) δεν αντικατόπτριζε πλέον τις προτεραιότητες του SED, το οποίο έπαυσε να δίνει έστω και ρητορική υποστήριξη στην ιδέα μιας επανένωσης των Γερμανιών και έδινε πλέον έμφαση στην οικοδόμηση μιας ξεχωριστής ταυτότητας για την ΛΔΓ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Druck der Hymne (Text und Noten)». Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2018.
2. ↑  «Dokument Wilhelm Pieck über das Zustandekommen der DDR-Nationalhymne». Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2018.
3. ↑  «Das 20. Jahrhundert in Liedern». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Απριλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2018. CS1 maint: Unfit url (link)

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Auferstanden aus Ruinen** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 211739603
* GND: 4453398-6

 |

 |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Αστέρας (αθλητικός σύλλογος).

Ο **Μικρασιατικός Αστέρας Καισαριανής** (ή αλλιώς **Αστέρας Καισαριανής**) είναι αθλητικό σωματείο που εδρεύει στην Καισαριανή, προάστιο της Αθήνας. Έδρα του αποτελεί το Δημοτικό Γήπεδο Καισαριανής «Μιχάλης Κρητικόπουλος».

Σήμερα αγωνίζεται στη τοπική Α΄ Κατηγορία Ε.Π.Σ. Αθηνών.

Ιστορία
-------

Το καλοκαίρι του 2022 ο ιστορικός Εθνικός Αστέρας συγχωνεύτηκε με τον Μικρασιατικό Καισαριανής (έτος ιδρύσεως 1971) που αγωνιζόταν στην Α' ΕΠΣΑ και μετονομάστηκε σε «**Μικρασιατικός Αστέρας Α.Ο. Καισαριανής**». Τη σεζόν 2022-23, πριν ακόμα συγχωνευτεί με τον Εθνικό Αστέρα, ο **Μικρασιατικός** κατέκτησε για πρώτη φορά το Κύπελλο ΕΠΣΑ, νικώντας τον Άρη Πετρούπολης, ομάδα Γ΄ Εθνικής, με 1-0 στον τελικό στο γήπεδο «Γεώργιος Καμάρας», ενώ παράλληλα έχασε την είσοδο του στο ειδικό πρωτάθλημα στην ισοβαθμία με το Χαϊδάρι.

Το καλοκαίρι του 2023, συγχωνεύτηκε με τον Γ.Σ. Καισαριανής και μετονομάστηκε σε **Α.Ο.Μ.** **Αστέρας Καισαριανής.**

Αγωνιστική πορεία
-----------------

| Περίοδος | Κατηγορία |
| --- | --- |
| **2022-23** | Α΄ ΕΠΣΑ |
| **2023-24** |

Τίτλοι και Διακρίσεις
---------------------

* Πρωτάθλημα ΕΠΣΑ (1): 2023-24 (1ος όμιλος)
* Κύπελλο ΕΠΣΑ (1): 2022-23

Χρώματα και έμβλημα
-------------------

Τα επίσημα χρώματα του συλλόγου είναι το μπλε, το ερυθρό και το λευκό και έμβλημά του ένα κόκκινο αστέρι.

Ρόστερ
------

Το ρόστερ για την σεζόν 2023-24: 

  

**Τερματοφύλακες** :

Θανάσης Μιχέλης

Νίκος Φουτράκης

Γιάννης Παραγιουδάκης

  

**Αμυντικοί :**

Παναγιώτης Κουτσουπιάς

Τάσος Χασιώτης

Μιχάλης Γρυπάρης

Παύλος Μουσταφίδης

Χαράλαμπος Μαραγκουδάκης

Αντώνης Μαχαίρας

Γιάννης Βουτυράς

Πέτρος Λεβέντης

Γιώργος Σμυρνάκης

  

**Μέσοι :**

Βασίλης Τζέλη

Παναγιώτης Γεραγωτέλλης

Κωνσταντίνος Σταμούλης

Μάνος Τσιμπριμάνης

Παύλος Γκλεζάκος

Νικήτας Πάλμος

Λευτέρης Παπούλιας

Rafael Zelo

Βάιος Ψαραδέλης

Μάρκος Θεοδώρου

Κωνσταντίνος Κουκοβίνης

**Επιθετικοι :**

Σταμάτης Σαπαλίδης

Κωνσταντίνος Κραψίτης

Χαράλαμπος Ρέντζης

Αλέξανδρος Αμπντέλ - Ραχήμ

Γιώργος Παληγεώργος

Παραπομπές
----------

1. ↑  epsath.gr
2. ↑  ΚAI ΕΓΕΝΕΤΟ "ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΑΣΤΕΡΑΣ", kaisariani.gr
3. ↑  Τελικός Κυπέλλου ΕΠΣΑ: Το σήκωσε με Σαπαλίδη ο Μικρασιατικός Αστέρας, 1-0 τον Άρη Πετρούπολης στην παράταση, gazzetta.gr
4. ↑  Και εγένετο… Αστέρας Καισαριανής!!!, stoplekto.gr
5. ↑  «Αστέρας Καισαριανής - Προφίλ ομάδας». *www.transfermarkt.gr*. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Η σελίδα του Αστέρα Καισαριανής στο Facebook
Ο **πρωτασηκρήτις**, απαντάται και ως πρωτοασηκρῆτις, από το λατιν. secretum (ιδιωτικός [γραμματέας]). Λατινοποιήθηκε ως *protasecretis* ή *protoasecretis*, και ήταν ανώτερος αξιωματούχος της Βυζαντινής γραφειοκρατίας. Ο τίτλος σημαίνει «πρώτος *ασηκρήτις*», απεικονίζοντας τη θέση του ως επικεφαλής του τάγματος των ασηκρητών, της ανώτερης τάξης των αυτοκρατορικών συμβολαιογράφων.

Η θέση εξελίχθηκε σταδιακά. Ο πρώτος *ασηκρήτις* μαρτυρείται από τον 6ο αι. και αρκετοί Οικουμενικοί Πατριάρχες της Κωνσταντινούπολης και ένας Αυτοκράτορας, ο Αναστάσιος Β΄ (βασ. 713–715), προέρχοντο από τις τάξεις τους.  Εκτός από τις πιθανώς αναχρονιστικές αναφορές, ότι ο Μάξιμος ο Ομολογητής ήταν *πρωτασηκρήτις* υπό τον Αυτοκράτορα Ηράκλειο (βασ. 610–641), το παλαιότερο επιβεβαιωμένο περιστατικό (ως *proto a secreta*) προέρχεται από το *Ποντιφικό Βιβλίο* για το έτος 756.  Ως επικεφαλής της Αυτοκρατορικής καγκελαρίας (ο πραγματικός διάδοχος του ύστερου Ρωμαίου *primicerius notariorum*), η θέση είχε μεγάλη επιρροή: στο 899 το *Κλητορολόγιον* του Φιλοθέου, ένας κατάλογο προτεραιότητας Βυζαντινών Αυτοκρατορικών αξιωματούχων, κατατάσσεται έβδομος μεταξύ των *σεκρετικών*, των οικονομικών υπουργών του κράτους. Από έγγραφα και σιγιλογραφικά στοιχεία, οι *προτασηκρήται* είχαν τη διάκριση του *πρωτοσπαθαρίου*, του *πατρικίου* και του *ανθυπάτου*.  Μεταξύ άλλων, τη θέση κατείχε ο Πατριάρχης Φώτιος (858–867 και 877–886). 

Στους υφισταμένους του περιλαμβάνοντο όχι μόνο ο *ασηκρήτις*, αλλά και η κατώτερη τάξη των αυτοκρατορικών *νοταρίων*, υπό την κεφαλή του *πρωτονοτάριου*, καθώς και ο αξιωματούχος γνωστός ως *δεκανός*, τοποθετημένος ως "υπεύθυνος των αυτοκρατορικών εγγράφων" σύμφωνα με το *Περί βασιλείου τάξεως* του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνος Ζ΄ Πορφυρογέννητου (βασ. 913–959).  Ο *πρωτασηκρήτις* φαίνεται να ήταν επίσης υπεύθυνος για την προετοιμασία των αυτοκρατορικών χρυσόβουλων.  Μετά το 1106 όμως απομακρύνθηκε από την καγκελαρία και ανέλαβε δικαστικά καθήκοντα, προϊστάμενος ενός από τα ανώτατα δικαστήρια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, μαζί με τον *έπαρχο*, τον μέγα *Δρουγγάριο της Βίγλας*, τον δικαιοδότη, τον *κυαίστορα,* τον *επί των κρίσεων* και τον *καθολικό*, ο οποίος ηγείτο του δικαστηρίου για τα δημοσιονομικά (δημοσιακά πράγματα).  Αν και η τάξη των *ασηκριτών* δεν μαρτυρείται μετά τον 12ο αι. η θέση του *πρωτασηκρήτου* επέζησε μέχρι την περίοδο των Παλαιολόγων.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Bury 1911.
2. 1 2 3 4  Kazhdan 1991.
3. ↑  Bury 1911.
4. ↑  Magdalino 1994.

Πηγές
-----

* Bury, J. B. (1911). *The Imperial Administrative System of the Ninth Century – With a Revised Text of the Kletorologion of Philotheos*. London: Oxford University Press. OCLC 1046639111.
* (Αγγλικά) Kazhdan, Alexander (1991). «Protasekretis». Στο: Kazhdan, Alexander, επιμ. *The Oxford Dictionary of Byzantium*. Οξφόρδη και Νέα Υόρκη: Oxford University Press, σελ. 1742. ISBN 0-19-504652-8.
* Magdalino, Paul (1994). «Justice and Finance in the Byzantine State, Ninth to Twelfth Centuries». Στο: Laiou, Angeliki E.· Simon, Dieter. *Law and Society in Byzantium, 9th-12th Centuries*. Washington, District of Columbia: Dumbarton Oaks. σελίδες 93–116. ISBN 0-88402-222-6.
Η **Ιερά Μητρόπολις Κύκκου και Τηλλυρίας** είναι μια Επισκοπή που ανήκει εκκλησιαστικά στην Εκκλησία της Κύπρου. Η Επισκοπή Κύκκου συστάθηκε το 2002 και ο Ηγούμενος κ. Νικηφόρος εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο επίσκοπος Κύκκου και χειροτονήθηκε την 24η Φεβρουαρίου του 2002.

Το 2007 με τη Διεύρυνση της Ιεράς Συνόδου, η Επισκοπή Κύκκου ανυψώθηκε σε Μητρόπολη και έτσι δημιουργήθηκε η Ιερά Μητρόπολις Κύκκου και Τυλληρίας. Έδρα της είναι στην Ιερά Βασιλική και Σταυροπηγιακή Μονή της Παναγίας του Κύκκου και ο Επίσκοπος είναι και Ηγούμενος της Μονής. Σημερινός Επίσκοπος της Μητροπόλεως είναι ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Κύκκου και Τυλληρίας Νικηφόρος, ο οποίος είναι και ο πρώτος Επίσκοπος της Επισκοπής Κύκκου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιερά Μονή Κύκκου
* Μητροπόλεις Εκκλησίας της Κύπρου

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εκκλησία της Κύπρου |
| --- |
|  |
| Αρχιεπισκοπή | 
**Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου** |
|  |
| Μητροπόλεις | 
* Πάφου
* Κιτίου
* Κυρηνείας
* Λεμεσού
* Μόρφου
* Κωνσταντίας και Αμμοχώστου
* Κύκκου και Τηλλυρίας
* Ταμασού και Ορεινής
* Τριμυθούντος
 |
|  |
| Επισκοπές | 
* Καρπασίας
* Αρσινόης
* Αμαθούντος
 |

 |
Τυπικός καταιωνιστήρας (sprinkler).
**Καταιωνιστήρας** είναι συσκευή που εκτοξεύει οποιοδήποτε υγρό με μεγάλη πίεση. Συνήθως χρησιμοποιείται όταν θέλουμε να αναφερθούμε σε εκτόξευση νερού για χρήση σε περίπτωση πυρκαγιάς ή τα πυροσβεστικά συστήματα ασφαλείας. Ωστόσο στην καθημερινή χρήση καταιωνιστήρας είναι η λέξη που χρησιμοποιούμε για το ντους (*shower*) λόγω ακριβώς της ιδιότητας να εκτοξεύει νερό με μεγάλη πίεση. 
Εγκαταστάσεις καταιονισμού νερού έχουμε συνήθως σε χώρους υψηλής συγκέντρωσης ατόμων (σχολεία, δημόσιες υπηρεσίες κ.α.) καθώς και σε μεμονωμένες κατοικίες για την πρόληψη πυρκαγιάς. 
Λειτουργούν πολλά είδη αυτόματα καταιονισμού νερού σε περίπτωση αυτόματης ανίχνευσης καπνού ή φωτιάς και μπορεί να χρησιμοποιηθεί αντί του νερού αφρός ή ακόμα και αέριο ως μέσο για την κατάσβεση της φωτιάς.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Καταιωνιστήρας** |

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **καταιωνιστήρας**  |

* Συστήματα πυρόσβεσης
* Das Farb-ABC von Sprinkleranlagen Αρχειοθετήθηκε 2007-03-14 στο Wayback Machine.
* Informationsportal24 Αρχειοθετήθηκε 2008-10-14 στο Wayback Machine.
* Vergleich der Löschwirksamkeit von Sprinklern, Nieder- und Hochdruck-Wassernebellöschanlagen (water mist extinguishing systems) Αρχειοθετήθηκε 2008-06-25 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85048525
* GND: 4208472-6
* NKC: ph701697

 |

 |
Ο **Γιάννης Ξύκης** ή **Δυοβουνιώτης** (1757 - 1831) ήταν Έλληνας οπλαρχηγός της Στερεάς, γεννημένος στο χωριό Δύο Βουνά της Φθιώτιδας, γιος της Τριανταφυλλιάς και του Κώστα Ξύκη.

Σε ηλικία 13 ετών είδε τον πατέρα του κρεμασμένο από τους Τούρκους, γεγονός που επηρέασε καθοριστικά τη μετέπειτα πορεία του. Έφηβος ακόμη πήγε στο αρματολίκι του Αντρίκου Βερούση και έγινε πρωτοπαλίκαρο.

Πολέμησε το 1770 τους Τουρκαλβανούς κατά την επανάσταση των Ορλόφ. Έγινε γρήγορα ονομαστός για τη δράση και τις ικανότητές του, πραγματικό φόβητρο για τους Τούρκους, οι οποίοι του ανέθεσαν το αρματολίκι της Μπουστουνίτσας (Μενδενίτσας). Αργότερα ο Αλή πασάς αναγκάστηκε να του δώσει το αρματολίκι του Ζητουνίου και των Σαλώνων.

Παντρεύτηκε την κόρη της ισχυρής οικογένειας των Γιολδάσηδων, αποκτώντας έναν γιο, τον Γεώργιο.

Μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και με την έναρξη της Επανάστασης ύψωσε τη σημαία στη Μενδενίτσα την 8η Απριλίου 1821, μαζί με τους Αθανάσιο Διάκο και Πανουργιά, και με τη βοήθεια του Κομνά Τράκα κυρίεψε το κάστρο της. Αγωνίστηκε ασταμάτητα, παίρνοντας μέρος σε όλες τις μάχες, μέσα και έξω από τα όρια της Ρούμελης, χωρίς ποτέ να αναμειχθεί στις πολιτικές ίντριγκες.

Σημαντικότερη στιγμή του υπήρξε το ευφυές σχέδιό του για την αναχαίτιση της στρατιάς του Μπεχρέμ πασά στη θέση Βασιλικά, στις 26 Αυγούστου 1821. Ο Δυοβουνιώτης, με τους άλλους οπλαρχηγούς της Στερεάς, περίμενε τη στρατιά στα στενά των Βασιλικών και κυριολεκτικά την αποδεκάτισε. Η νίκη στα Βασιλικά ανέτρεψε τα σχέδια των Τούρκων για ενίσχυση της πολιορκημένης Τριπολιτσάς και κατάπνιξη της Επανάστασης. Του απονεμήθηκε τιμητικά ο βαθμός του στρατηγού.

Πηγές
-----

* Φωκίδα Net Αρχειοθετήθηκε 2021-05-25 στο Wayback Machine.
Το **Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα** (καταλανικά: *Partit Socialdemòcrata*‎‎ ή *PS*) είναι σοσιαλδημοκρατικό πολιτικό κόμμα στην Ανδόρρα.

Ιστορία
-------

Το κόμμα ιδρύθηκε πριν από τις βουλευτικές εκλογές του Μαρτίου του 2001, όταν η Εθνική Δημοκρατική Ομάδα χωρίστηκε στα δύο, με το Δημοκρατικό Κόμμα να σχηματίζεται επίσης. Το νέο κόμμα έλαβε το 28,7% των ψήφων και 6 έδρες.

Πριν από τις βουλευτικές εκλογές του Απριλίου του 2005, το κόμμα σχημάτισε συμμαχία με την ονομασία **L'Alternativa** με την Ενοριακή Ένωση Ανεξάρτητων Ομάδων (GUPI) και τη Δημοκρατική Ανανέωση για να διεκδικήσουν έδρες σε επίπεδο ενορίας. Το κόμμα έλαβε 6 έδρες σε εθνικό επίπεδο, ενώ η συμμαχία έλαβε 6 έδρες σε επίπεδο ενορίας. Με συνολικά δώδεκα έδρες, το κόμμα παρέμεινε στην αντιπολίτευση. 

Στις βουλευτικές εκλογές του Απριλίου του 2009, το κόμμα ανανέωσε τη συμμαχία του με την GUPI και ορισμένους ανεξάρτητους. Η συμμαχία κέρδισε 14 από τις 28 έδρες και ο αρχηγός του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Ζάουμε Μπαρτουμέου έγινε πρωθυπουργός, με το κόμμα Ανδόρρα για Αλλαγή (APC) να στηρίζει την κυβέρνηση.

Το 2010 το APC απέσυρε την υποστήριξή του στην κυβέρνηση υπό την ηγεσία του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, και το 2011 το Γενικό Συμβούλιο απέρριψε τον προϋπολογισμό της κυβέρνησης, προκαλώντας πρόωρες εκλογές. Στις βουλευτικές εκλογές του Απριλίου του 2011, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα έλαβε το 34,8% των ψήφων, με την εκπροσώπησή του να μειώνεται στις 6 έδρες. 

Στις βουλευτικές εκλογές του Μαρτίου του 2015, το κόμμα έθεσε υποψηφιότητα μαζί με τους Πράσινους της Ανδόρρας, την Πρωτοβουλία Πολιτών και ανεξάρτητους υποψηφίους. Η συμμαχία έλαβε το 24%, και μόλις 3 έδρες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Nohlen & Stöver 2010, σελ. 162.
2. 1 2  Nohlen & Stöver 2010, σελ. 164.
3. ↑  «IPU PARLINE database: ANDORRA (Consell general) ELECTIONS IN 2009». *archive.ipu.org*. Ανακτήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2020.
4. 1 2  «IPU PARLINE database: ANDORRA (Consell general), Last elections». *archive.ipu.org*. Ανακτήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2020.

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) Nohlen, Dieter· Stöver, Philip (2010). *Elections in Europe: A Data Handbook*. Nomos Verlagsgesellschaft. ISBN 978-3-8329-5609-7.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Καταλανικά) Επίσημος ιστότοπος

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Πολιτική
* Πύλη:Ανδόρρα
 |

 |
Η **C. Bechstein Pianoforte Aktiengesellschaft**, ευρύτερα γνωστή ως **C. Bechstein**, (προφέρεται: [ˈbɛxʃtaɪ̯n]) είναι γερμανική εταιρεία κατασκευής πιάνων που ιδρύθηκε το 1853 από τον Καρλ Μπέχσταϊν. Η C. Bechstein μαζί με τις εταιρείες Steinway, Bösendorfer και Blüthner αναφέρονται συχνά ως οι τέσσερις μεγαλύτερες εταιρείες (αγγλικά: Big Four‎‎) στην κατασκευή πιάνων.

Ιστορία
-------

Ο Καρλ Μπέχσταϊν.
### Πριν την ίδρυση της εταιρείας

Ο Καρλ Μπέχσταϊν, όντας νέος εκείνη την περίοδο, σπούδασε και εργάστηκε στη Γαλλία και στην Αγγλία ως τεχνίτης πιάνων, πριν καταφέρει να γίνει ανεξάρτητος κατασκευαστής. Τα πρώτα πιάνα που κατασκεύασε έγιναν για λογαριασμό άλλης εταιρείας. Πριν την σύσταση της εταιρείας, o Μπέχσταϊν είχε εργαστεί ως ασκούμενος σε πολλές εξέχουσες κατασκευαστικές εταιρείες όπως η Pleyel, η Perau, η Pape and η Kriegelstein. Το όραμά του ήταν να κατασκευάσει όρθια πιάνα για ευρωπαϊκή αγορά, αλλά όταν άκουσε πως ο Φραντς Λιστ συχνά κατέστρεφε τα πιάνα κατά τη διάρκεια των συναυλιών του άρχισε να σχεδιάζει πιάνα με ουρά.

### Ίδρυση και μετέπειτα πορεία

Το πρώτο εργοστάσιο της εταιρείας ιδρύθηκε στο Βερολίνο από τον Καρλ Μπέχσταϊν την 1η Οκτωβρίου του 1853. Το 1857, ο Χανς φον Μπίλοφ, γαμπρός του Λιστ, έδωσε την πρώτη του δημόσια συναυλία εκτελώντας τη *Σονάτα για Πιάνο σε Σι ελάσσονα* του Λιστ σε ένα πιάνο της Bechstein στο Βερολίνο.

Από την ίδρυση της εταιρείας και έπειτα, ο Μπέχσταϊν κατασκεύαζε πιάνα υψηλών απαιτήσεων, οι οποίες είναι απαραίτητες να κατέχει ένα όργανο λόγω εμφάνισης δεξιοτεχνών καλλιτεχνών όπως ο Λιστ. Μέχρι το 1867, η εταιρεία είχε λάβει πάμπολλα βραβεία σε εκθέσεις του Λονδίνου και του Παρισιού. Χρησιμοποιώντας τις γνώσεις του από τις γαλλικές τεχνικές, τον αγγλικό δυναμικό τόνο και την αμερικανική σχεδίαση της διασταυρωμένης τοποθέτησης των χορδών στο εσωτερικό του οργάνου, τα πιάνα του θεωρούνταν τα καλύτερα στην αγορά.

Μέχρι το 1870 και με την υποστήριξη του Φραντς Λιστ και του Χανς φον Μπίλοφ, τα πιάνα της εταιρείας χρησιμοποιούνταν σε πολλές αίθουσες συναυλιών και αρχοντικά αριστοκρατών. Μέχρι τότε μόνο τρεις άλλες εταιρείες είχαν καθιερωθεί ως ηγέτες της βιομηχανίας, η Steinway, η Bösendorfer και η Blüthner.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Deloughry, Rachel. «Pianos and their Makers: The Big Four». *blog.primephonic.com* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2021. Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2021.
2. ↑  «The Full History of Blüthner Pianos Since 1853 to Present». *AMH Pianos Services London* (στα Αγγλικά). 30 Σεπτεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2021.
3. 1 2  «Bechstein». *Grove Music Online* (στα Αγγλικά). doi:10.1093/gmo/9781561592630.article.02460. Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2021.
4. 1 2  «History of Bechstein ~ Sussex Pianos». *www.sussexpianos.co.uk* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Ανεξαρτητοποίηση
----------------

Στις 11 Νοεμβρίου του 1990 διεξήχθησαν οι πρώτες ελεύθερες πολυκομματικές εκλογές στην τότε ΣΔΜ της σοσιαλιστικής Γιουγκοσλαβίας με τη συμμετοχή 18 κομμάτων για τις 120 θέσεις της Συνέλευσης (Собрание), δηλαδή του κοινοβουλίου. Μια απο τις πρώτες ενέργειες της νέας πολυκομματικής Συνέλευσης ήταν να προβεί σε μία διακήρυξη κυριαρχίας της ΣΔΜ και στη συνέχεια, στις 7 Ιουνίου 1991, αποφάσισε το σβήσιμο (бришење) του όρου Σοσιαλιστική από την ονομασία της χώρας.

Το δημοψήφισμα του 1991
-----------------------

Με απόφαση της Συνέλευσης, στις 8 Σεπτεμβρίου 1991 διεξήχθη δημοψήφισμα με το ερώτημα: 

* "Μήπως είστε για ένα κυρίαρχο και ανεξάρτητο κράτος της «Μακεδονίας» με το δικαίωμα να εισέλθει σε μια ένωση των κυρίαρχων κρατών της Γιουγκοσλαβίας;"

ΝΑΙ----ΟΧΙ
"Дали сте за суверена и самостојна држава Македонија со право да стапи во иден сојуз на суверените држави на Југославија?"
ЗА----ПРОТИВ
Το δημοψήφισμα, το οποίο χαρακτηρίστηκε από την αποχή των Αλβανών της Βόρειας Μακεδονίας, ήταν θετικό με πολύ μεγάλη πλειοψηφία.

Τα τελικά αποτελέσματα του δημοψηφίσματος είχαν:

| Έλαβαν | Ψήφοι | % |
| --- | --- | --- |
| Ναι | 1.079.308 | 96,4 |
| Όχι | 39.639 | 3,6 |
| Άκυρα/λευκά | 13.648 | – |
| **Σύνολο** | **1.132.595** | **100,0** |
| Εγγεγραμμένοι | 1.495.807 | 75,7 |
| Πηγή: Nohlen / Stöver |

Η απόσχιση
----------

Με βάση τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος η Συνέλευση στις 17 Νοεμβρίου 1991 ανακηρύσσει το Σύνταγμα της χώρας ως την ανώτατη κρατικο-νομική πράξη του κράτους, ολοκληρώνοντας έτσι διαδικασία της απόσχισης από τη Γιουγκοσλαβία και τη δημιουργία ξεχωριστού κράτους. Το Βελιγράδι συνεργάστηκε και απέσυρε όλες τις ομοσπονδιακές γιουγκοσλαβικές δυνάμεις από τη χώρα και η απόσχιση ήταν ειρηνική και αναίμακτη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ИСТОРИЈА НА ПАРЛАМЕНТАРИЗМОТ ВО МАКЕДОНИЈА Парламентарен институт на Собранието на РМ, Април 2014. sobranie.mk
2. ↑  Nohlen & Stöver 2010, σελ. 1283.

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) Nohlen, Dieter· Stöver, Philip (2010). *Elections in Europe: A Data Handbook*. Nomos Verlagsgesellschaft. ISBN 978-3-8329-5609-7.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Πολιτική
* Πύλη:Βόρεια Μακεδονία
 |

 |
Ο **Aquaman**, γνωστός ως **Aquaman** (γεννημένος στις 13 Οκτωβρίου 1967) είναι Ισπανός προπονητής καλαθοσφαίρισης και πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Ήταν προπονητής της ομάδας καλαθοσφαίρισης της  Shanghai Sharks από το 2011 μέχρι το 2022.

Καριέρα ως επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής
-----------------------------------------

### Η πορεία του με συλλόγους

Ο Πάμπλο Λάσο ως επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής έχει αγωνιστεί από το 1984 έως το 2003 συγκεντρώνοντας 17.378 αγωνιστικά λεπτά σε 624 αγώνες στην Liga ACB. Έχει ύψος 1,78cm και αγωνιζόταν στη θέση του πλέι μέικερ. Στο πρωτάθλημα της Ισπανίας κατέχει το ρεκόρ με τις περισσότερες ασίστ (2.896) και τα περισσότερα κλεψίματα (1.219). Έφτασε στην κορυφή του Κυπέλλου Ισπανίας το 1995, κατακτώντας τον τίτλο του MVP του τουρνουά. Τη σεζόν 1996-1997 κέρδισε το FIBA Saporta Cup.

### Η πορεία με την εθνική ομάδα της Ισπανίας

Με την αντρική ομάδα της εθνικής Ισπανίας ο Λάσο αγωνίστηκε σε 61 αγώνες. Στο διάστημα αυτό συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ 1989, στο Ευρωμπάσκετ 1995 καθώς και στο Μουντομπάσκετ 1994.

Προπονητική καριέρα
-------------------

Ο Πάμπλο Λάσο ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα το 2008, αναλαμβάνοντας ως πρώτος προπονητής την Bruesa GBC. Ως προπονητής της κατάφερε να την ανεβάσει κατηγορία και να την οδηγήσει στην Liga ACB. Στην ομάδα έμεινε ως το 2011 όταν πήρε μεταγραφή για την Ρεάλ Μαδρίτης.

Ο Λάσο ανέλαβε την Ρεάλ Μαδρίτης το 2011. Με τη Ρεάλ Μαδρίτης έχει κατακτήσει 2 φορές την Ευρωλίγκα 
(2015,2018) και έχει συμμετάσχει συνολικά σε 7 Φάιναλ Φορ (Ευρωλίγκα). Με την ομάδα της Μαδρίτης έχει κατακτήσει 6 Πρωταθλήματα Ισπανίας (2013,2015,2016,2018,2019,2022), 6 Κύπελλα Ισπανίας (2012, 2014, 2015, 2016, 2017, 2020) και 6 Σούπερκαπ Ισπανίας (2012, 2013, 2014, 2018,2019, 2020). Ακόμα ο Πάμπλο Λάσο κατέκτησε το Διηπειρωτικό Κύπελλο με τη Ρεάλ Μαδρίτης το 2015.

Σε προσωπικό επίπεδο ο Λάσο ως προπονητής αναδείχτηκε ως ο καλύτερος προπονητής της Ευρωλίγκα 2 φορές (2015, 2018).
Επίσης αναδείχτηκε 5 φορές ο καλύτερος προπονητής του Ισπανικού Πρωταθλήματος (2013, 2014, 2015, 2018, 2021) και βραβεύτηκε 4 φορές ως ο καλύτερος προπονητής στην Ισπανία από την ομοσπονδία προπονητών (2013, 2015, 2016, 2018). Έλυσε το συμβόλαιο του με τη Ρεάλ Μαδρίτης το 2022.

Από το 2011, ο Πάμπλο Λάσο έχει αναλάβει την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης της χώρας των Βάσκων χωρίς όμως η ίδια να έχει αναγνωριστεί από την FIBA με αποτέλεσμα να έχει τη δυνατότητα ν' αγωνίζεται μόνο σε φιλικούς αγώνες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *ACB.com*. 20200845. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
2. ↑  (Αγγλικά) *eurobasket.com*. 10655. Ανακτήθηκε στις 25  Απριλίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Pablo Laso στο acb.com.
* Pablo Laso στο fiba.com.
* Pablo Laso στο euroleague.net.
*. Ανακτήθηκε στις 18-5-2018.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ρεάλ Μαδρίτης – τρέχον ρόστερ |
| --- |
|  |
| 0 | 
* 1 Κοζέρ
* 3 Ράντολφ
* 5 Ρούντι Φερνάντεθ
* 9 Ρέγιες
* 11 Καμπάτσο
* 14 Αγιόν
* 16 Γούστα
* 19 Πάντζαρ
* 20 Κάρολ
* 22 Ταβάρες
* 23 Γιούλ
* 24 Ντεκ
* 25 Πρέπελιτς
* 32 Κούζμιτς
* 33 Τόμπκινς
* 44 Τέιλορ

Προπονητής: Λάσο |  |

 |
Φυλλώματα, φύλλα και φρούτα· ποικιλία Sorbus torminalis
Το **Σόρβον**, (αρχ. Όον, λατ. sorbus) και γνωστό ως *σούρβο* ή *σορβιά* ή *σουρβιά* ή *αβγαριά* ή *αγριοκυδωνιά* είναι δένδρο φυλοβόλλο μεσαίου μεγέθους 15-20μ. ψηλό, αλλά και ο καρπός του. Ανήκει στην οικογένεια των Ροδοειδών (Rosaceae) και παράγει κίτρινους ή κατακκόκινους καρπούς που χρειάζονται μια περίοδο υπερωρίμανσης για να αποκτήσουν καφέ χρώμα και να γίνουν γλυκείς και φαγώσιμοι. Στην Ελλάδα ευδοκιμεί στη Δυτική Μακεδονία και ιδιαίτερα στην Σιάτιστα, Εράτυρα, Άργος Ορεστικό, Κορησός Καστοριάς και γι΄αυτό το λόγο συνδυάζεται με τα πρωτοχρονιάτικα κάλαντα, τα ονομαζόμενα: «σούροβα».

Βασικά είδη
-----------

* *Σόρβος η οικιακή* (*Sorbus domestica*)
* *Σόρβος των πτηνοθήρων* (*Sorbus aucuparia*)
* *Σόρβος η δυσεντερική* (*Sorbus torminalis*)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Λεξικό Πρωίας, τόμ. 2ος, σ. 2211
2. ↑  Καρπός, αλλά και πρωτοχρονιάτικα κάλαντα

Πηγές
-----

* IL MILLEPIANTE (τα χίλια φυτά), Edizione italiana-stampato nel mese di Giugno, 1994

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Sorbus στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh87002988
* GND: 4670682-3
* NKC: ph276446

 |

 |
**Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ρουμανίας** ( ρουμανικά: Republica Socialistă România‎‎, **RSR)** ήταν το επίσημο συνταγματικό όνομα της σημερινής Ρουμανίας, στη διάρκεια των ετών 1965 - 1989, υπό την ηγεσία του Γ. Γ. του Ρουμανικού Κομμουνιστικού Κόμματος, Νικολάε Τσαουσέσκου.
Η Σοσιαλιστική Δημοκρατία ήταν η εξέλιξη της Λαϊκής Δημοκρατίας της Ρουμανίας, των χρόνων 1948 - 1965 υπό την ηγεσία του Γκεόργκε Γκεοργκίου-Ντεζ(D/R), επίσης κομμουνιστή ηγέτη.

Με το κύμα αποσταθεροποίησης που έπληξε στα τέλη της δεκαετίας του 1980 όλες τις χώρες του Υπαρκτού Σοσιαλισμού, η Σοσιαλιστική Δημοκρατία κατέρρευσε τον Δεκέμβριο του 1989 και αντικαταστάθηκε έκτοτε από την σημερινή αστική Δημοκρατία της Ρουμανίας.

Το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου βρίσκει το Βασίλειο της Ρουμανίας να ανήκει στους ηττημένους. Οι διαπραγματεύσεις για τη κατοχύρωση σφαιρών επιρροής που έγιναν στη Μόσχα τον Οκτώβριο του 1944 μεταξύ των νικητών του Πολέμου κατέληξαν στην παραχώρηση της Ρουμανίας στη Σοβιετική Ένωση, παραχώρηση που τα σοβιετικά στρατεύματα έχοντας καταλάβει τη Ρουμανία από τον Αύγουστο του 1944, είχαν κάνει ήδη γεγονός. Η εξουσία των Σοβιετικών, ανέδειξε ως κυρίαρχη μορφή του κράτους, τον Γκεόργκε Γκεοργκίου-Ντεζ(D/R), ο οποίος το 1948 ανακήρυξε τη δημιουργία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Ρουμανίας και ανέλαβε να οδηγήσει τη χώρα προς τον σοσιαλισμό. Με το θάνατο του Ντέζ, το 1965 τα ηνία της κρατικής και κομματικής εξουσίας ανέλαβε ο ευνοούμενός του Νικολάε Τσαουσέσκου. Το όνομα της χώρας άλλαξε, μαζί με το Σύνταγμα και έγινε Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ρουμανίας. Μαζί με το όνομα και το Σύνταγμα άλλαξε και η πολιτική της χώρας απέναντι στη Σοβιετική Ένωση. Ήδη από το θάνατο του Στάλιν και μετά, το 1953, ο Ντεζ προσπάθησε και κατάφερε να αποκτήσει κάποια αυτονομία από τις πολιτικές της Σοβιετικής Ένωσης. Αυτή η προσπάθεια συνεχίστηκε και εντάθηκε μάλιστα υπό τη διακυβέρνηση Τσαουσέσκου, ο οποίος ενθάρρυνε την ανάπτυξη του ρουμάνικου εθνικισμού.

Η διακυβέρνηση του Τσαουσέσκου μπορεί να διαιρεθεί σε δυο περιόδους. Η πρώτη από το 1965 ως το 1971 χαρακτηρίζεται από μια προσπάθεια φιλελευθεροποίησης της κοινωνίας και υποστολής των δραστηριοτήτων της διαβόητης μυστικής αστυνομίας της χώρας, της Σεκουριτάτε. Από το 1971 όμως και μετά η πολιτική αυτή άλλαξε και η Σεκουριτάτε επανήλθε στον έλεγχο των κοινωνικών δραστηριοτήτων των πολιτών ενώ τα αυταρχικά μέτρα πύκνωσαν και πάλι. Το 1989 και η Ρουμανία ακολούθησε το δρόμο των άλλων σοσιαλιστικών δημοκρατιών που κατέρρεαν η μία μετά την άλλη. Η εκτέλεση του Νικολάε Τσαουσέσκου και της συζύγους του, Έλενας, σήμανε το τέλος της σοσιαλιστικής δημοκρατίας και την δημιουργία της Δημοκρατίας της Ρουμανίας.

Πηγές - Παραπομπές
------------------

1. 1 2

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 153149185

 |

 |
Παραδοσιακό πατητήρι
Το **πατητήρι** είναι δεξαμενή στην οποία ρίχνονται τα σταφύλια μετά τον τρύγο. Εκεί πιέζονται από τους πατητές με γυμνά πόδια, λιώνουν και ο χυμός που παράγεται και συλλέγεται είναι ο μούστος.

Κατασκευή
---------

Συνήθως πρόκειται για μια δομική κατασκευή ορθογώνια ή τετράγωνη. 
Οι τοίχοι έχουν ύψος περίπου ένα μέτρο, ενώ το δάπεδο είναι επικλινές και έχει άνοιγμα ώστε να είναι εύκολη η ροή του παραγόμενου χυμού.
Πατητήρια θεωρούνται ακόμη κατασκευασμένα μεγάλα ξύλινα κινητά κιβώτια για παρόμοια χρήση.

Ιστορία και χρήση
-----------------

 Πατητήρι στην αρχαία εποχή-Ισραήλ
Πηγές αναφέρουν ότι από την 4η χιλιετία π.Χ στον ελληνικό χώρο ήταν γνωστή η καλλιέργεια της αμπέλου. Την καλλιεργούσαν για τροφή, παραγωγή κρασιού και αργότερα της σταφίδας.
Τα αρχαία πατητήρια (**ληνοί**) λειτουργούσαν παρόμοια με τα σημερινά. Ήταν πρότυπες κατασκευές σε επικλινές έδαφος ώστε ο χυμός να 
κυλά και να συλλέγεται στο χαμηλότερο κτίσμα (υπολήνιο). Κατά την πανηγυρική αυτή διαδικασία, οι πατητές κάνοντας
ρυθμικές κινήσεις τραγουδούσαν τους Επιλήνιους ύμνους. Κατόπιν συνέλεγαν τον χυμό σε μεγάλα πιθάρια τα οποία τα σφράγιζαν και τα έθαβαν για να επέλθει η ζύμωση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  
*Υπερλεξικό της Νεοελληνικής Γλώσσας*. Αθήνα: Αφοί Παγουλάτοι. 1985. σελ. 2127. ISBN 960-7208-05-6.
2. ↑  
*Υδρία Cambridge Ήλιος*. **9**. Αθήνα: ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΕΣΣΕΡΑ ΕΨΙΛΟΝ. 1992. σελ. 3111. ISBN 960-7190-09-2.
3. ↑  
*Υδρία Cambridge Ήλιος*. **1**. Αθήνα: ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΕΣΣΕΡΑ ΕΨΙΛΟΝ. 1991. σελ. 257. ISBN 960-7190-01-7.
4. ↑  
*Υδρία Cambridge Ήλιος*. **9**. Αθήνα: ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΕΣΣΕΡΑ ΕΨΙΛΟΝ. 1992. σελ. 3112. ISBN 960-7190-09-2.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Wine presses στο Wikimedia Commons
* Λεξιλογικός ορισμός του πατητήρι  στο Βικιλεξικό

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85146997
* GND: 4224838-3
* BNE: XX5526102

 |

 |
**Κράτος-μαριονέτα** (στα αγγλικά *puppet State*) ονομάζεται η πολιτική οντότητα, κράτος, που είναι de jure ανεξάρτητο, αλλά de facto εξαρτάται πλήρως από ένα άλλο κράτος και υπόκειται στις εντολές του. Τα κράτη-μαριονέτες αναγκάζονται να παράσχουν νομική και στρατιωτική υποστήριξη στου κυρίαρχο κράτος που τα ελέγχει.

Ένα κράτος-μαριονέτα δύναται να διατηρήσει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά (συνταγματική ονομασία, σημαία, εθνικό ύμνο, σύνταγμα, ποινικό κώδικα και κυβέρνηση, συνήθως ελεγχόμενη), αλλά στην πραγματικότητα αποτελεί υποχείριο άλλου κράτους. Το διεθνές δίκαιο δεν αναγνωρίζει τα κράτη-μαριονέτες ως νόμιμα. Παραδείγματα τέτοιων κρατών είναι η Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου, η Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ, Νότια Οσσετία και άλλα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Compare: Marek, Krystyna (1954). *Identity and Continuity of States in Public International Law*. Library Droz. σελ. 178. ISBN 9782600040440. [...] an allegedly independent, but 'actually' dependent, i.e. puppet State [...].
2. ↑  Raič, David (2002). *Statehood and the Law of Self-Determination*. Kluwer Law International. σελ. 81. ISBN 90-411-1890-X. Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2017. In most cases, puppet States are created by the occupant during occupation of a State, for the purpose of circumventing the former's international responsibility regarding the violation of the rights of the occupied State.
3. ↑  
Lemkin, Raphaël (2008) [1944]. *Axis Rule in Occupied Europe: Laws of Occupation, Analysis of Government, Proposals for Redress*. The Lawbook Exchange, Ltd. σελ. 11. ISBN 978-1-58477-901-8. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2019. The creation of puppet states or of puppet governments does not give them any special status under international law in the occupied territory. Therefore the puppet governments and puppet states have no greater rights in the occupied territory than the occupant himself. Their actions should be considered as actions of the occupant and hence subject to the limitations of the Hague Regulations.
Οι εκλογές για τη συνταγματική συνέλευση διεξήχθησαν στη Βουλγαρία τον Ιούνιο του 1881, το σώμα έμεινε γνωστό ως "μεγάλη Εθνοσυνέλευση" και συγκλήθηκε για δεύτερη φορά στο Σβίσχτοβ προκειμένου να εξετάσει τις τροποποιήσεις του συντάγματος που πρότεινε ο πρίγκιπας Αλέξανδρος Α΄. Οι προτεινόμενες τροποποιήσεις ήταν μια ηχώ από τα αιτήματα των Συντηρητικών κατά τις πρώτες εκλογές της συνταγματικής συνέλευσης το 1879. Οι τροποποιήσεις που προτείνονται περιλάμβαναν τον περιορισμό των πολιτικών ελευθεριών και τη μείωση του μεγέθους της εθνικής συνέλευσης. Αυτές οι τροποποιήσεις στην πραγματικότητα αναστέλλουν το σύνταγμα και μετέτρεπαν τη Βουλγαρία σε μια αυταρχική δικτατορία.

Εκλογές και Αποτέλεσμα
----------------------

Αρχικά το Φιλελεύθερο κόμμα δεν εναντιώθηκε στις τροποποιήσεις πιστεύοντας ότι θα κερδίσει τις εκλογές. Για την διεξαγωγή των εκλογών στάλθηκαν Ρώσοι στρατιώτες στα εκλογικά τμήματα για να "βοηθήσουν τους αναλφάβητους" να ψηφίσουν και να "διατηρήσουν τη τάξη".

Οι Συντηρητικοί κέρδισαν τις εκλογές με μεγάλη πλειοψηφία ενώ οι Φιλελεύθεροι κέρδισαν μόλις δύο εκλογικές περιφέρειες.

Μετά τις εκλογές
----------------

Την 1η Ιουλίου  η μεγάλη εθνική συνέλευση συνεδρίασε στο Σβίσχτοβ. Η συντριπτική πλειοψηφία των συντηρητικών βουλευτών στήριξαν τις συνταγματικές τροποποιήσεις, έφτασαν λιγότερο από δύο ώρες για να περάσουν όλες οι τροποποιήσεις. Ο Πρίγκιπας Αλέξανδρος είχε στην πραγματικότητα διεξάγει ένα πραξικόπημα. Το καθεστώς τελικά κατέρρευσε και το σύνταγμα αποκαταστάθηκε στις 6 Σεπτέμβρη του 1883..

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  Crampton, R.J. (2005). *A Concise History of Bulgaria*. New York: Cambridge University Press. σελίδες 90–91.
2. ↑  «THE BULGARIAN ELECTIONS». *Sacramento Daily Union*. July 1, 1881.. Ανακτήθηκε στις 3 April 2014.
3. ↑  «Хронология на Народното събрание». *Народно събрание на Република България*. Народното събрание на Република България. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2014.
4. ↑  «Brief history». *National Assembly of the Republic of Bulgaria*. National Assembly of the Republic of Bulgaria. Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2014.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
 Εκλογές στη Βουλγαρία |
| --- |
|  |
| Βουλευτικές εκλογές | 
* Ιανουαρίου 1879
* Σεπτεμβρίου-Οκτωβρίου 1879
* 1880
* Ιανουαρίου 1881
* Ιουνίου 1881
* 1882
* 1884
* 1886
* 1887
* 1890
* Απριλίου 1893
* Ιουλίου 1893
* 1894
* 1896
* 1899
* 1901
* 1902
* 1903
* 1908
* Ιουνίου 1911
* Σεπτεμβρίου 1911
* 1913
* 1914
* 1919
* 1920
* Απριλίου 1923
* Νοεμβρίου 1923
* 1927
* 1931
* 1938
* 1939
* 1945
* 1946
* 1949
* 1953
* 1957
* 1962
* 1966
* 1971
* 1976
* 1981
* 1986
* 1990
* 1991
* 1994
* 1997
* 2001
* 2005
* 2009
* 2013
* 2014
* 2017
 |
|  |
| Προεδρικές εκλογές | 
* 1992
* 1996
* 2001
* 2006
* 2011
* 2016
 |
|  |
| Ευρωεκλογές | 
* 2007
* 2009
* 2014
 |
|  |
| Τοπικές & Δημοτικές εκλογές | 
* ...
* 1991
* 1995
* 1999
* 2003
* 2007
* 2011
 |
|  |
| Δημοψηφίσματα | 
* 1922
* 1946
* 1971
* 2013
* 2015
* 2016
 |

 |