recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Χάρτης που δείχνει τα ταξίδια των πρώτων Σκανδιναβών στην Ισλανδία κατά τον 9ο αιώνα

Ο **Φλόκι Βίλκγερνταρσον** (ισλανδικά: *Flóki Vilgerðarson*) ήταν ο πρώτος Σκανδιναβός εξερευνητής της Ισλανδίας. Η ιστορία του τεκμηριώνεται στο χειρόγραφο *Βιβλίο του Αποικισμού* (ισλανδ.: *Landnámabók* ή *Landnáma*). Ωστόσο, το ακριβές έτος της άφιξής του εκεί δεν είναι σαφές.

Το 868, Φλόκι Βίλκγερνταρσον γνωρίζοντας τις προηγούμενες εξερευνήσεις των Γκάρνταρ Σβάβαρον και Γκρίμουρ Καμπάν ξεκίνησε αποστολή για να αποικήσει το νησί, συνοδευόμενος από την οικογένειά του, την σύζυγό του και τα παιδιά του. Από τη Δυτική Νορβηγία έφτασε στα Σέτλαντ όπου λέγεται ότι πνίγηκε η κόρη του. Συνέχισε το ταξίδι του, όπου αποβιβάστηκε στις Νήσους Φερόες όπου παντρεύτηκε μια από τις άλλες κόρες του. Εκεί πήρε τρία κοράκια για να τον βοηθήσουν να βρει τον δρόμο του προς την Ισλανδία. Αφού έπλευσε από τις Φερόες, ο Φλόκι άφησε τα κοράκια ελεύθερα. Το πρώτο επέστρεψε στις Φερόες. Αργότερα, το δεύτερο γύρισε στο πλοίο, αλλά το τρίτο πέταξε βορειοδυτικά και δεν επέστρεψε. Ο Φλόκι ήξερε ότι κοντά υπήρχε γη και έτσι ακολούθησαν το τρίτο κοράκι. Στην πορεία τους, είδαν έναν μεγάλο κόλπο. Ο Φλόκι ίδρυσε εκεί έναν χειμερινό καταυλισμό. Το καλοκαίρι ήταν πολύ καλό, οπότε ο Φλόκι δεν ήταν καλά προετοιμασμένος για τον κρύο χειμώνα που ακολούθησε. Αναμένοντας την άνοιξη, ο Φλόκι ανέβηκε στο υψηλότερο βουνό πάνω από τον καταυλισμό. Από εκεί, είδε ένα μεγάλο φιόρδ γεμάτο με πάγο. Έτσι, ονόμασε ολόκληρη τη γη Ísland (Ισλανδία). Όταν ο Φλόκι και οι υπόλοιποι επέστρεψαν στη Νορβηγία, τους ρώτησαν για τη νέα γη που βρήκαν. Ο Φλόκι την θεωρούσε άχρηστη, όμως, αργότερα επέστρεψε και εγκαταστάθηκε εκεί για να ζήσει μέχρι το θάνατό του.
Το **Τουρκμένμπασι**, παλαιότερα γνωστό ως **Κράσνοβοντσκ** (ρωσικά: **Красноводск**‎) και **Κιζίλ-Σου**, είναι πόλη στην Επαρχία Μπαλκάν του Τουρκμενιστάν, εντός του Κόλπου του Κράσνοβοντσκ στην Κασπία Θάλασσα. Ευρίσκεται σε υψόμετρο 27 μέτρων. Ο πληθυσμός (εκτίμηση 2004) είναι της τάξεως των 86.800 κατοίκων, ο οποίος αποτελείται κυρίως από Ρώσους, Αρμένιους και Αζέρους. Ως τερματικός σταθμός του Υπερκασπιανού Σιδηρόδρομου, αποτελούσε σημαντικό μεταφορικό κέντρο.

Ιστορία
-------

Το 1717, ο Ρώσος Πρίγκιπας Αλεξάντερ Μπέλκοβιτς-Τσερκάσκι κατέφθασε στην περιοχή και εγκατέστησε ένα μυστικό οχυρωμένο οικισμό στην τοποθεσία αυτή, όπου οι αποξηραμένες εκβολές μίας πρώην εκβολής του ποταμού Αμού Ντάρια χύνονταν στην Κασπία Θάλασσα. Στόχος του ήταν να βαδίσει με τον στρατό του κατά μήκος της αποξηραμένης κοίτης του ποταμού και να καταλάβει το Χανάτο της Χίβα. Η εκστρατεία απέτυχε, ενώ οι Ρώσοι εγκατέλειψαν τον οικισμό για διάστημα άνω των 150 ετών.

### Κράσνοβοντσκ

Σιδηροδρομικός σταθμός στο Κράσνοβοντσκ, το 1902.
Το 1869, οι Ρώσοι εισέβαλαν για δεύτερη φορά. Ονόμασαν το φρούριό τους **Κράσνοβοντσκ** (Красноводск), το οποίο είναι η ρωσική εκδοχή του αρχικού ονόματος, **Κιζίλ-Σου** (Κόκκινο Νερό). Το Κράσνοβοντσκ αποτέλεσε επιχειρησιακό κέντρο της Ρωσικής Αυτοκρατορίας ενάντια της Χίβα και της Μπουχάρα, καθώς και των νομαδικών τουρκμένικων φυλών.

Η σιδηροδρομική γραμμή είχε, αρχικά, ως αφετηρία το Ουζούν-Αντά επί της Κασπίας Θάλασσας, ωστόσο ο τερματικός σταθμός μεταφέρθηκε προς τα βόρεια και, πιο συγκεκριμένα, προς το λιμάνι του Κράσνοβοντσκ.

Έπεσε στα χέρια του Κόκκινου Στρατού τον Φεβρουάριο του 1920. 

### Τουρκμένμπασι

Το 1993, το Κράσνοβοντσκ μετονομάστηκε από τον Ισόβιο Πρόεδρο Σαπαρμουράτ Νιγιάζοφ, με βάση τον αυτοδημιουργηθέντα τίτλο του *Τουρκμένμπασι* ("Ηγέτης Πάντων των Τουρκμένων"). Ο διάδοχος του Νιγιάζοφ, Γκουρμπανγκουλί Μπερντιμουχαμέντοφ δεσμεύτηκε, τον Ιούλιο του 2007, για επένδυση ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων σε ένα σχέδιο το οποίο θα είχε ως στόχο την μετατροπή του Τουρκμένμπασι σε σημαντικό τουριστικό θέρετρο – το κέντρο της Τουριστικής Περιοχής της Αβάζα με την κατασκευή 60 σύγχρονων ξενοδοχείων, κατά μήκος μίας έκτασης 16 χιλιομέτρων επί της ακτογραμμής της Κασπίας Θάλασσας.

Αδελφοποιημένες πόλεις
----------------------

* Γιούρμαλα, Λετονία

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Turkmenistan starts tourist drive». BBC News. 23 Ιουλίου 2007.. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2007.
2. ↑  «Avaza Tourist Zone around Turkmenbashi». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2015.
3. ↑  «Sadraudzības pilsētas». *jurmala.lv*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2014.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 241208915
* GND: 4534699-9

 |

 |
Ο **Χριστόφορος Χ. Πανταζίδης** (1895 - 7 Ιανουαρίου 1954) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Σπούδασε Νομικά στη Μεγάλη του Γένους Σχολή και άσκησε το λειτούργημα του δικηγόρου τόσο στην Ελληνική όσο και στην Τουρκική γλώσσα.

Ασχολήθηκε με την πολιτική από πολύ νέος και εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 1923 ως ανεξάρτητος και επανεξελέγη το 1926 με το Κόμμα Φιλελευθέρων και το 1932 και 1933 με το ίδιο κόμμα.

Στις αρχές της δεκαετίας του '30 παντρεύτηκε την Μαρίκα Γιακουμιδάκη και απέχτησαν τρία παιδιά τον Ιωάννη, την Εμμανουέλα Ευδοκία και την Μαρία-Ελένη. Δυστυχώς η σύζυγός του Μαρίκα Πανταζίδου ασθένησε και πέθανε πρόωρα το 1948. 

Μεταπολεμικά κατήλθε ξανά υποψήφιος με τους Φιλελεύθερους στις βουλευτικές εκλογές του 1950, απέτυχε όμως να εκλεγεί.

Πέθανε το 1954 και η κηδεία του έγινε στις 8 Ιανουαρίου στον ιερό ναό Φανερωμένης Χολαργού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μητρώο πληρεξουσίων, γερουσιαστών και βουλευτών 1822-1935, Αθήνα 1986, Βουλή των Ελλήνων, σελ. 130 (αριθμ. 1170) (pdf)
2. ↑  Αλεπάκος Πέτρος του Γεωργίου, Δικηγόροι Πολιτικοί από τον Έβρο 1920 - 2007. Αριθ. Φύλλου 49 Απρίλιος 2008 ΝΟΜΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ, 9-6-2009, ανάκτηση 2-3-2016.
3. ↑  To Βήμα, Κοινωνικά, 8-1-1954, σελ. 2.
Αυτό το λήμμα αφορά στην πόλη της Ινδίας.  Για την ομώνυμη πόλη του Πακιστάν, δείτε: Χαϊντεραμπάντ (Πακιστάν).  
Συντεταγμένες: 17°21′58″N 78°28′34″E﻿ / ﻿17.366°N 78.476°E﻿ / 17.366; 78.476

Το **Χαϊντεραμπάντ** (αγγλικά:*Hyderabad*) είναι μία από τις μεγαλουπόλεις της Ινδίας, πρωτεύουσα της ομόσπονδης πολιτείας Τελαγκάνα. Καλύπτει έκταση 650 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του φθάνει τα 6.800.000 κατοίκους. Αποτελεί την μητροπολιτική περιφέρεια (νομό) της πολιτείας, ενώ η ανάπτυξή του συνεχίζεται με ιδιαιτέρως γοργό ρυθμό. Χαρακτηρίζεται ως «Πόλη των Διαμαντιών», λόγω των πλούσιων οικοδομημάτων που τη στολίζουν.

Γενικά
------

Το Χαϊντεραμπάντ, που η προέλευση της ονομασίας του αποδίδεται μεταξύ άλλων στην παλαιότερη ισλαμική "Χαϊντέρ Μαχάλ", ενώ κατ΄ άλλους στο χαλίφη Χαϊντέρ, είναι κτισμένο στο οροπέδιο Ντέκαν, σε υψόμετρο 535 μ. παρά τις όχθες του ποταμού Μούσι. Φέρεται να ιδρύθηκε περί το 1600 μ.Χ. και έναν αιώνα μετά πέρασε στη Μογγολική Αυτοκρατορία της Ινδίας, οπότε και κατέστη έδρα πριγκιπάτου, του μεγαλύτερου και πλουσιότερου της Ινδίας, που διατηρήθηκε και μετά την εγκατάσταση των Άγγλων, μέχρι την εθνική ανεξαρτησία το 1948. Τελικά με το νόμο του 1956 «Περί αναδιοργάνωσης του κράτους» η πόλη κατέστη πρωτεύουσα της σημερινής ομοσπονδιακής πολιτείας Άντρα Πραντές. Το κλίμα είναι τροπικό υγρό και ξηρό, με περίοδο μουσώνων κατά τους θερινούς μήνες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «My Hyderabad City Facts and Figures of Hyderabad India». Ανακτήθηκε στις 9  Μαρτίου 2018.
2. ↑  «telangana-history-formation-of-hyderabad-state-1948-1956». Ανακτήθηκε στις 8  Μαρτίου 2018.
3. ↑  «About Hyderabad India:». *επίσημος ιστότοπος*. Ανακτήθηκε στις 17  Μαΐου 2018.
4. ↑  www.demographia.com/db-worldua.pdf.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Χαϊντεραμπάντ (Ινδία)** |

|  |  |
| --- | --- |
| WikiVoyage logoWikiVoyage logo | Στο Wikivoyage υπάρχει ταξιδιωτικός οδηγός σχετικός με το λήμμα:   **Χαϊντεραμπάντ (Ινδία)** |

* Οδηγός του Χαϊντεραμπάντ
* Χάρτης του Χαϊντεραμπάντ, Ινδία[*νεκρός σύνδεσμος*]

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 134861972
* LCCN: n80025804
* GND: 4095856-5
* SELIBR: 148244
* SUDOC: 027382893
* BNF: cb119436769 (data)
* NKC: xx0033006

 |

 |
Ο **Φλορεστάνος Α΄** (γαλλικά: *Florestan I*) ήταν ο Πρίγκιπας του Μονακό από τις 2 Οκτωβρίου 1841 μέχρι το θάνατό του στις 20 Ιουνίου 1856. Το πλήρες όνομά του ήταν το **Τανκρέντ Φλορεστάνος Ρογήρος Λουδοβίκος Γκριμάλντι** και γονείς του ήταν ο Πρίγκιπας Ονώριος Δ΄ του Μονακό και η Λουίζα του Ομόν.

Βιογραφία
---------

Ο Φλορεστάνος δεν ήταν προετοιμασμένος να αναλάβει το ρόλο του κυρίαρχου πρίγκιπα, καθώς ήταν στη δεύτερη θέση της γραμμής διαδοχής, πίσω από τον αδελφό του Ονώριο Ε΄. Ο ίδιος μάλιστα είχε ακολουθήσει καριέρα ηθοποιού στο Παρίσι και ζούσε στο ξενοδοχείο Οτέλ ντε Κρεκί (*hôtel de Créqui*), το οποίο είχε αγοράσει και ανακαινίσει.

Η σύζυγός του και επίσης ηθοποιός Καρολίνα Ζιμπέρ, την οποία νυμφεύτηκε στις 27 Νοεμβρίου 1816 στο Κομερσί της Γαλλίας, ασκούσε την πραγματική εξουσία στο Πριγκιπάτο του Μονακό. Μαζί της απέκτησε δύο παιδιά, τον Κάρολο (1818-1889) και τη Φλορεστίνα (1833-1897).

Για ένα διάστημα, η σύζυγός του ήταν σε θέση να ανακουφίσει τη δύσκολη οικονομική κατάσταση του Πριγκιπάτου. Το πριγκιπικό ζεύγος επιχείρησε επίσης να ικανοποιηθούν οι τοπικές ανάγκες για μεγαλύτερη δημοκρατία, προσφέροντας δύο συντάγματα στον τοπικό πληθυσμό, τα οποία όμως απορρίφθηκαν, κυρίως από τους κατοίκους του Μεντόν. Όταν είδαν ότι οι προσπάθειές τους ήταν καταδικασμένες σε αποτυχία, παρέδωσαν την εξουσία στον γιο τους Κάρολο.

Το 1848 οι πόλεις Μεντόν και Ρόκεμπρουν εξεγέρθηκαν και ανακήρυξαν την ανεξαρτησία τους, ελπίζοντας να προσαρτηθούν στη Σαρδηνία. Το 1861 ο Κάρολος Γ΄ δέχτηκε την ένωση των περιοχών αυτών με τη Γαλλία.

Όταν ο Φλορεστάνος πέθανε στις 20 Ιουνίου 1856, το Μονακό ήταν ένα διχασμένο κρατίδιο σε κακή οικονομική κατάσταση, κάτι που ωστόσο άλλαξε την περίοδο του Πρίγκιπα Καρόλου Γ΄.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1816 την Καρολίνα Ζιμπέρ ηθοποιό και είχε τέκνα:

* Κάρολος Γ΄ 1818-1889, πρίγκιπας του Μονακό.
* Φλορεστίνα 1833-1897, πριγκίπισσα του Μονακό, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο του Οίκου της Βυρτεμβέργης δούκα του Ούραχ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12
3. ↑
4. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Florestan I, Prince of Monaco στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 401156317449702350001
* GND: 1190336596

 |

 |
Η **Κωνσταντίνα (Τίνα) Μπιρμπίλη** γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 4 Μαρτίου 1969. Ηταν υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής της κυβέρνησης Γεωργίου Παπανδρέου από τις 7 Οκτωβρίου του 2009 μέχρι τις 17 Ιουνίου 2011.

Βιογραφικά Στοιχεία
-------------------

Έχει σπουδάσει στο τμήμα Φυσικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (1986-1990) και είναι κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος (Master's) στην Περιβαλλοντική Τεχνολογία από το Imperial College of Science, Technology and Medicine του Λονδίνου (1991-1992). Ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές της σπουδές με την εκπόνηση διδακτορικής διατριβής (Ph.D.) στην Περιβαλλοντική Οικονομία και Διαχείριση στο ίδιο πανεπιστήμιο (1992-1995).

Εργάστηκε σε διάφορα ευρωπαϊκά προγράμματα για το περιβάλλον και τη βιώσιμη ανάπτυξη. Έχει δημοσιεύσει άρθρα σε ελληνικά και ξένα επιστημονικά περιοδικά και έχει ανακοινώσει εργασίες σε συνέδρια. Συμμετείχε σε εκδόσεις καθώς και στη συγγραφή εκπαιδευτικού υλικού για το Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο, όπου και δίδαξε. Επίσης υπήρξε αξιολογητής ευρωπαϊκών προγραμμάτων για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ως σύμβουλος του Γιώργου Παπανδρέου, όταν εκείνος ήταν υπουργός Εξωτερικών (2002-2004), εργάστηκε για την ενσωμάτωση της περιβαλλοντικής πολιτικής στις εξωτερικές σχέσεις των κρατών. Κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Προεδρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (Α΄ εξάμηνο 2003) ήταν υπεύθυνη, εκ μέρους του Υπουργείου Εξωτερικών, για τον συντονισμό 24 ομάδων εργασίας διαφόρων θεματικών ενοτήτων. Συμμετείχε ενεργά στη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού δικτύου για τη διπλωματία σε θέματα περιβάλλοντος και βιώσιμης ανάπτυξης, στο οποίο και εκπροσώπευσε την Ελλάδα. Μετά την ήττα του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2004, διετέλεσε σύμβουλος του προέδρου του κόμματος σε θέματα περιβάλλοντος και πράσινης ανάπτυξης.

Η Τίνα Μπιρμπίλη δεν ήταν υποψήφια βουλευτής στις εκλογές του 2009. Ανήκε στον κύκλο των στενών συνεργατών του Γεωργίου Παπανδρέου και αποτέλεσε προσωπική του επιλογή για τη θέση της υπουργού Περιβάλλοντος. 

Κατά τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης Παπανδρέου τον Ιούνιο του 2011, απομακρύνθηκε από την θέση της και αντικαταστάθηκε από τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου. Η θητεία της χαρακτηρίστηκε από αρκετές προτάσεις για την προστασία του περιβάλλοντος και για την εγκατάλειψη ρυπογόνων μορφών ενέργειας. Ωστόσο, λίγες από αυτές υλοποιήθηκαν ή βρίσκονται υπό υλοποίηση.

Από το φθινόπωρο του 2011 μέχρι το φθινόπωρο του 2013 ήταν πρέσβειρα της Ελλάδας στον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης.

Η Τίνα Μπιρμπίλη είναι εκ πεποιθήσεως ανύπαντρη μητέρα και έχει έναν γιο (γεν. 2005).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Δήμητρα Σκούφου. «Ο Γεώργιος-Στυλιανός Πρεβελάκης στη θέση της Τίνας Μπιρμπίλη στον ΟΟΣΑ». Εφημ. *Τα Νέα* (Αθήνα), 28 Μαρτίου 2013. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2014.
2. ↑  «Σύντομο Βιογραφικό». *www.nomosphysis.org.gr*. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2016.
3. ↑  «Πρέσβειρα στον ΟΟΣΑ η πρώην υπουργός Περιβάλλοντος, Τίνα Μπιρμπίλη». Ιστοχώρος in.gr, 15 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2014.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* *Ελευθεροτυπία*: «Η σύνθεση της νέας κυβέρνησης», 6 Οκτωβρίου 2009.
* *Ελευθεροτυπία*: «Από τα "όχι" στο "πουλήστε"», 18 Ιουνίου 2011.
Ο **Χαστόν Τάμεντ** (ολλανδικά: Gaston Taument) είναι Ολλανδός πρώην ποδοσφαιριστής, γεννημένος στη Χάγη της Ολλανδίας στις 1 Οκτωβρίου 1970. Αγωνίστηκε σε 6 ομάδες στην επαγγελματική καριέρα του, στη Φέγενορντ, στην Εξέλσιορ, στην Μπενφίκα, στη Άντερλεχτ, στον ΟΦΗ και στη Ραπίντ Βιέννης.

Καριέρα
-------

### Νεανικές ομάδες, Φέγενορντ και Εξέλσιορ

Ο Τάμεντ ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες της Φέγενορντ. Είχαν προηγηθεί οι ΦΚΣ Ντεν Χάαγκ και ΜΤΣ Ντεν Χάαγκ. Το 1988 ο Τάμεντ προάχθηκε στην πρώτη ομάδα της Φέγενορντ. Αγωνίστηκε τα περισσότερα της καριέρας του στη Φέγενορντ, 9 χρόνια, ενώ ήταν δανεικός στην Εξέλσιορ, ομάδα-δορυφόρος της Φέγενορντ, τη σεζόν 1989-90. Αγωνίστηκε σε 204 αγώνες στα 9 χρόνια παρουσίας του στη Φέγενορντ, σκοράροντας 45 γκολ. Στην Εξέλσιορ αγωνίστηκε 25 φορές πετυχαίνοντας 1 τέρμα.

### Μπενφίκα και Άντερλεχτ

Το 1997 πήγε στη Μπενφίκα , αγωνιζόμενος συνολικά σε 20 αγώνες, 16 στη Πριμέιρα Λίγκα, 2 στο Κύπελλο Πορτογαλίας, όπου σκόραρε και ένα γκολ, και 2 στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.

Το 1998 πήρε μεταγραφή στη Άντερλεχτ. Παρ' όλα αυτά, δεν εγκλιματίστηκε ποτέ στην ομάδα. Αποχώρισε το 1999.

### ΟΦΗ και Ραπίντ Βιέννης

Το 1999 ήρθε στην Ελλάδα για λογαριασμό του ΟΦΗ, που αγωνίστηκε για μία σεζόν, εμφανιζόμενος σε 15 μας χωρίς να σκοράρει. Η τελευταία ομάδα της καριέρας του ήταν η Ραπίντ Βιέννης, με 4 γκολ σε 61 εμφανίσεις. Αποχώρισε από την ενεργό δράση τον Ιούλιο του 2002

Εθνική Ομάδα
------------

Ο Τάμεντ αγωνίστηκε 15 φορές με την εθνική Ολλανδίας, σκοράροντας 2 γκολ. Επίσης ήταν μέλος της 23αδας της Ολλανδίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1994, καθώς και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1996.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Μεταγραφές Χαστόν Τάμεντ». transfermarkt.com. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2014.
2. ↑  Χαστόν Τάμεντ (Ολλανδικά) kentudezenog.nl
3. 1 2 3  «Στατιστικά καριερας». feyenoord-online.com. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2014.
4. ↑  Στατιστικά του Τάμεντ στο Κύπελλο Πορτογαλίας[*νεκρός σύνδεσμος*] (Αγγλικά) footballzz.co.uk
5. ↑  Στατιστικά του Τάμεντ στην Μπενφίκα Αρχειοθετήθηκε 2014-09-14 στο Wayback Machine. (Αγγλικά) serbenfiquista.com
6. ↑  Ο Τάμεντ θα παραμείνει στη Άντερλεχτ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ
* Προφίλ Τάμεντ Χαστόν
Ο  **Χοβσέπ Αζναβούρ** ( αρμενικά: *Հովսեփ Ազնավուր* , τουρκικά: *Hovsep Aznavur*) - υπήρξε οθωμανός αρχιτέκτονας  αρμενικής καταγωγής, που έκανε το αρχιτεκτονικό σχέδιο στη  βουλγαρική εκκλησία "Αγίου Στεφάνου" στην τότε οθωμανική πρωτεύουσα Κωνσταντινούπολη, σήμερα Τουρκία.

Βιογραφία
---------

Ο Χοβσέπ Αζναβούρ γεννήθηκε στις 21 Μαΐου του έτους 1854 έτους στη βρετανική πρωτεύουσα Λονδίνο σε αρμενική οικογένεια, αλλά το 1867 η οικογένειά του μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη. Σπούδασε στη Ρώμη και έγινε ένας από τους πολλούς οθωμανούς αρχιτέκτονες. Τα έργα του  εν όλω ή εν μέρει είναι πολλά δημόσια και ιδιωτικά κτίρια στην Κωνσταντινούπολη, όπως Μασάρ Απαρτμάν (Αιγυπτιακή διαμέρισμα) και το εργοστάσιο καπνού Τζιβαλί (Джибали Тютюн Фабрикасъ).

Ховсеп Αζναβούρ έπαιξε  σημαντικό ρόλο στην κοινωνική και πολιτική ζωή της κοινότητας των αρμενίων στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν μεταξύ των ιδρυτών του Σαχμανατραγκάν Ραμκαβάρ(βουλγάρικα:Сахманатраган Рамкавар), το κόμμα προκάτοχό του φιλελεύθερου δημοκρατικού Ραμκαβάρ Αζατακάν (βουλγάρικα:Рамкавар Азатакан), ένα από τα τρία μεγάλα κόμματα των Αρμενίων. Μετά τη γενοκτονία των Αρμενίων  ο Αζναβούρ έφυγε από την Κωνσταντινούπολη και εγκαταστάθηκε στο Κάιρο, όπου και συνέχισε να ασχολείται με την αρχιτεκτονική. Εκεί πέθανε στις 15 Μαΐου του έτους 1935.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 1014103770. Ανακτήθηκε στις 18  Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  (Αγγλικά) *Union List of Artist Names*. 19  Φεβρουαρίου 2010. 500292778. Ανακτήθηκε στις 14  Απριλίου 2019.

Βιβλιογραφία
------------

* Svetlana Pamukçiyan. *IV. Biyografileriyle Ermeniler, Ermeni Kaynaklarından Tarihe Katkılar*, yayına hazırlayan: Orlov Köker, Aras Yayıncılık, Istanbul, August 2003

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* **(**(tr)**)** Βιογραφία του Χοβσέπ Αζναβούρ

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 145332358
* ISNI: 0000 0000 9808 4732
* GND: 1014103770
* ULAN: 500292778

 |

 |
Η **Χαέν** (ισπανικά: Jaén) είναι πόλη και δήμος της περιφέρειας της Ανδαλουσίας στην Ισπανία, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Το 2015 είχε 115.395 κατοίκους. Είναι κτισμένη στον λόφο της Σάντα Καταλίνα, που ιστορικά υπήρξε ο πυρήνας της οικιστικής δραστηριότητας στην περιοχή ήδη από το 2000 π.Χ. και είδε την πόλη να αναδεικνύεται σε αξιόλογο αστικό κέντρο της μουσουλμανικής Ιβηρικής χερσονήσου και του Βασιλείου της Καστίλης κατά τον μεσαίωνα.

Η πόλη είναι το οικονομικό κέντρο της επαρχίας, της μεγαλύτερης παραγωγού ελαιολάδου παγκοσμίως, και φιλοξενεί μια από τις σημαντικότερες εκθέσεις βιομηχανικού ελαιολάδου του κόσμου, *Expoliva*. Πέραν του ελαιoλάδου, η οικονομία της πόλης βασίζεται στις υπηρεσίες και τα τελευταία χρόνια στον τουρισμό.

Ο μνημειακός πλούτος της πόλης αποτελείται από τα τρία φρούριά της, τα αραβικά λουτρά και το μνημείο στις μάχες της Νάβας δε Τολόσα και Μπαϊλέν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικών της Ισπανίας: «Municipal Register of Spain of 2022» 16  Μαΐου 2022. σελ. 1,235.
2. ↑  «Tabla2911». *www.ine.es*. Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2016.
3. ↑  País, Ediciones El (2009-11-13). «Hallada en Jaén una muralla calcolítica de 4.000 años» (στα es). *EL PAÍS*.. Ανακτήθηκε στις 2016-11-05.
4. ↑  20Minutos. «La producción de aceite de oliva en Andalucía se situará en 1,03 millones de TM de las que 485.000 serán de Jaén - 20minutos.es». *20minutos.es - Últimas Noticias*.. Ανακτήθηκε στις 2016-11-05.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Jaén στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 125482548
* LCCN: n80001091
* GND: 4109190-5
* NKC: ge134242

 |

 |
Το **Χοβντ** (μογγολικά: *Ховд*) είναι πόλη στην Μογγολία.

Γεωγραφία
---------

Βρίσκεται στην βορειοδυτική Μογγολία. Γενικά η πόλη, βρίσκεται αρκετά μακριά από την πρωτεύουσα Ουλάν Μπατόρ. Η πόλη έχει 28.601 κατά την μογγολική απογραφή πληθυσμό το 2008, γεγονός που την καθιστά ως την 7η μεγαλύτερη πόλη της Μογγολίας. Είναι η πρωτεύουσα του ομώνυμου Μογγολικού αιμάγκ Κχοβντ. Η πόλη διαθέτει αεροδρόμιο, και σε έναν κοντινό λόφο στην πόλη είναι ζωγραφισμένο το εθνόσημο της Μογγολίας. Επίσης το Χοβντ και η Δυτική Μογγολία έχουν μια ώρα διαφορά από την Ουλάν Μπατόρ. Έτσι, η Δυτική Μογγολία χρησιμοποιεί την ζώνη ώρας UTC+7 (θερινή +8), ενώ η υπόλοιπη Μογγολία χρησιμοποιεί την ζώνη ώρας UTC+8 (θερινή +9).
Η **τερατοφιλία** αναφέρεται στη σεξουαλική έλξη προς τα τέρατα ή προς παραμορφωμένους ανθρώπους. Προέρχεται από τις λέξεις τέρας + φιλία, δηλαδή αγάπη για τα τέρατα.

Γενικά
------

Η τερατοφιλία ταξινομείται στις παραφιλίες. Αντί να βλέπουν τη κατάσταση ως φετίχ, οι υποστηρικτές της τερατοφιλίας πιστεύουν ότι επιτρέπει στους ανθρώπους να δουν την ομορφιά έξω από τα κοινωνικά πρότυπα. Έχει υποδηλωθεί ότι τα τέρατα μπορούν να λειτουργήσουν ως μια ουτοπική φαντασία για κάποιες γυναίκες, από τότε που το τέρας είναι ικανό να ενσαρκώσει αρρενωπά χαρακτηριστικά χωρίς να παρουσιάζεται ως άνδρας, το οποίο ίσως να αντιπροσωπεύει τραύμα και τρόμο σε ακραίες καταστάσεις, ή μπορεί να επιδεικνύει πατριαρχικές διαρρυθμίσεις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Schulz, Jaroslav. Řecko - Český slovník. Vyšehrad, spol. s. r. o, Praha 1, Bartolomějská, 1998, p. 519 and 555, (ISBN 80-7021-285-3).
2. ↑  Sarsam, Raghad Issa. Paraphilia in Iraq: a general sketch A study in the sex clinic, Al – Kindy Col Med; Vol. 9 No. 1, p.65
3. ↑  'Teratophilia', kinkly.com, Retrieved 25 March 2019
4. ↑  Anzaldua, Saraliza. Teratophilia: An Inquiry into Monster Erotica and the Feminine Psyche, National Taiwan University, 2015
Η **Χάρτλπουλ**  (αγγλ. Hartlepool United F.C.) είναι ποδοσφαιρική ομάδα της Αγγλίας και ιδρύθηκε το 1908. Έδρα της είναι το Βικτόρια Παρκ, το οποίο διαθέτει 8.240 θέσεις. Ανήκει στην κατηγορία της Φούτμπολ Λιγκ Ουάν και στη σεζόν 2009-2010 τερμάτισε στην 20η θέση με 50 βαθμούς.

Πρόεδρος της ομάδας είναι ο Κεν Χόντκροφτ, ο οποίος παράλληλα είναι διευθυντής μιας εταιρείας καυσίμων.

Ο προπονητής της είναι ο Κρις Τάρνερ, ο οποίος από το 2009 βρίσκεται στον πάγκο της Χάρτλπουλ.

Ιστορία
-------

Η ομάδα δημιουργήθηκε από την ερασιτεχνική ομάδα που έφερε το όνομα **Γουέστ Χάρτλπουλ** (αγγλ. West Hartlepool FC) και το 1905 κατάφερε να κατακτήσει το κύπελλο ερασιτεχνών της Ομοσπονδίας (FA Amateur Cup). Το 1920 ανέβηκε στις επαγγελματικές κατηγορίες και συγκεκριμένα στην Τρίτη Κατηγορία, γνωστή και ως Λιγκ Ουάν μετά την άνοδο της από την Σάουθερν Λιγκ μαζί με την ομάδα της Γκρίμσμπι Τάουν. Ωστόσο το 1971, ο Λεν Άσχαρστ οδήγησε την ομάδα στην 18η θέση εξασφαλίζοντας την παραμονή της στην Λιγκ Ουάν.

Το 1972-73 παραλίγο να υποβιβαστεί στις ερασιτεχνικές κατηγορίες, αφού με παίκτη-προπονητή τον Άσχαρστ κατέλαβε την 20η θέση, ενώ η βελτίωση που επιτεύχθηκε τον επόμενο χρόνο έδιωξε τον φόβο του υποβιβασμού φέρνοντας την ομάδα στην 11η θέση. Την επόμενη σεζόν ο Λεν έγινε μάνατζερ της Τζίλιγχαμ ΦΚ. Τις επόμενες χρονιές η Χάρτπουλ τα πήγε καλύτερα τερματίζοντας στην 13η και 14η θέση αντίστοιχα. Προπονητής της τότε ήταν ο Κεν Χέιλ. 

Όμως το 1977-78 η ομάδα υποβιβάστηκε, τερματίζοντας στην 22η θέση. Όμως χάρη στον Μπίλι Χόρνερ η ομάδα την επόμενη χρονιά ανέβηκε ξανά στην Λιγκ Ουάν όπου τερμάτισε στην 21η θέση. 

Το 1978-79 τερμάτισε στην 13η θέση και την επόμενη σεζόν στην 19η θέση. 

Το 1982-83 τα πήγε καλύτερα τερματίζοντας για πολλοστή φορά στην 13η θέση. Τότε προπονητής ήταν ο Τζον Ντάνκαν, ο οποίος την επόμενη χρόνια έφυγε από την Χάρτπουλ για την Τσέστερφιλντ. Τελικά, τον αντικατέστησε ο Μικ Ντόχερτι, που ήταν γιος του Τομ Ντόχερτι, παλαίμαχου παίκτη της ομάδας. Την τερμάτισε στην 23η θέση. 

Επίσης ισοφάρισε τη Ρότσντεϊλ στις περισσότερες συμμετοχές στη Φούτμπολ Λιγκ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Επίσημη ιστοσελίδα της ομάδας
Ο **Χαράλαμπος Τσερούλης** (13 Ιουνίου 1879 - 2 Μαΐου 1929) ήταν Έλληνας αξιωματικός του στρατού.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γιος του Νικολάου Τσερούλη, γεννήθηκε στο Μεσολόγγι.Συμμετείχε στους Βαλκανικούς Πολέμους διατελώντας μεταξύ άλλων διοικητής Συντάγματος στη Μεραρχία Σερρών καθώς και στη Μικρασιατική εκστρατεία ως διοικητής της Μεραρχίας Αρχιπελάγους με έδρα την Πέργαμο. Υπήρξε αντιστράτηγος του ελληνικού στρατού και επικεφαλής του κινήματος του Παγκάλου στην Μακεδονία. Μετά την επικράτησή του τοποθετήθηκε υπουργός στρατιωτικών στην κυβέρνηση Πάγκαλου και στην κυβέρνηση Ευταξία.

Τις πρώτες πρωινές ώρες στις 22 Αυγούστου του 1926 ενημερωθείς ότι ξέσπασε στην Αθήνα κίνημα έσπευσε στο στρατόπεδο του β΄ δημοκρατικού τάγματος που διοικούσε ο Βασίλειος Ντερτιλής ο οποίος και τον ενημέρωσε ότι οι εθνικές δυνάμεις απέσυραν την εμπιστοσύνη τους από το καθεστώς Παγκάλου και στασίασαν. Στη προσπάθειά του να ομιλήσει στους στρατιώτες κατέφθασε ένστολος ο Γεώργιος Κονδύλης με άλλους έμπιστους αξιωματικούς στη θέα των οποίων οι στρατιώτες άρχισαν να ζητωκραυγάζουν. Τότε ο Κονδύλης πλησιάζοντας τον υπουργό Τσερούλη του είπε:

- «*Σας συλλαμβάνω εν ονόματι της επαναστάσεως*»
Αμέσως μετά ρίχθηκαν δύο κανονιοβολισμοί που αποτελούσαν το σύνθημα εκκίνησης των μυημένων της κατάληψης των βασικών κτιρίων της Αθήνας (Κυβερνείο, Υπουργείο Στρατιωτικών, Φρουραρχείο, ΤΤΤ, αεροδρόμια κλπ.). Ακολούθως ο Τσερούλης οδηγήθηκε κρατούμενος στο 6ο Στρατιωτικό νοσοκομείο της Αθήνας, όπως και άλλοι αξιωματικοί, πιστοί στον Πάγκαλο και της τότε δοτής κυβέρνησης του Ευταξία που ουσιαστικά και καθαιρέθηκε. Αφέθηκε ελεύθερος δύο ημέρες αργότερα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ήλιου, τ. 17, σελ. 903.
2. ↑  Σκηνή από το Μακεδονικό Μέτωπο[*νεκρός σύνδεσμος*], από την ιστοσελίδα του Ιδρύματος Μακεδονικού Αγώνα
3. ↑  Δ. Βρατσάνος "Ιστορία των Ελληνικών Επαναστάσεων !824-1935" - Εκδ. Αρίων Αθήναι 1936 σ.243
Η **ταυτομέρεια** είναι μια μη ειδική περίπτωση ισομέρειας, κατά την οποία το μόριο μιας χημικής ένωσης βρίσκεται σε εκατομμύρια μορφές (ταυτομερείς μορφές ή **ταυτομερή**) που μετατρέπονται ταχύτατα η μία στην άλλη με μετακίνηση ενός ατόμου ή μιας χαρακτηριστικής ομάδας μεταξύ δύο θέσεων, και ταυτόχρονη ανταλλαγή της θέσης ενός διπλού και ενός γειτονικού απλού δεσμού. Η συνηθέστερη περίπτωση ταυτομέρειας αφορά την μετακίνηση ενός πρωτονίου. Στην περίπτωση αυτή χρησιμοποιείται συχνά και ο πιο εξειδικευμένος όρος «πρωτοτροπία». Η γενική περίπτωση ταυτομέρειας μπορεί να αποδοθεί ως

A–X–Y=Z {\displaystyle \rightleftharpoons } X=Y–Z–A

όπου το άτομο Α αλλάζει θέση σχηματίζοντας δεσμό είτε με το άτομο Χ είτε με το άτομο Ζ, ενώ ταυτόχρονα ο διπλός δεσμός μετατοπίζεται από μεταξύ των Υ και Ζ, στα Χ και Υ. Κύριο χαρακτηριστικό της ταυτομέρειας είναι ότι οι δύο μορφές αλληλομετατρέπονται τόσο γρήγορα και τόσο εύκολα ώστε κατά κανόνα είναι αδύνατη η απομόνωση μιας από τις δύο.

Είδη ταυτομέρειας
-----------------

Η ταυτομέρεια απαντάται κυρίως στην οργανική χημεία. Μερικά από τα συνηθέστερα ζεύγη ταυτομερών είναι τα ακόλουθα:

### Ταυτομέρεια κετο–ενόλης

Από τις δύο ταυτομερείς μορφές η μία περιέχει μια ομάδα καρβονυλίου (κετόνη ή αλδεΰδη) με το πρωτόνιο που μετακινείται να βρίσκεται στο γειτονικό άτομο άνθρακα (H–C–C=O), και η άλλη μορφή είναι μια ενόλη, δηλαδή μια αλκοόλη με διπλό δεσμό στο άτομο άνθρακα που φιλοξενεί την υδροξυλομάδα (C=C–O–H). Για παράδειγμα, σε διάλυμα η ακετόνη βρίσκεται σε δύο ταχέως αλληλομετατρέψιμες μορφές, την κετονική (αριστερά) και την ενολική (δεξιά):

ταυτομέρεια κετο-ενόλης στην ακετόνη

Το γεγονός ότι οι δύο μορφές συνυπάρχουν και μετατρέπονται η μία στην άλλη συνεχώς, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι βρίσκονται και σε ίσες ποσότητες. Το ποσοστό της κάθε μορφής σε διάλυμα που βρίσκεται σε κατάσταση χημικής ισορροπίας εξαρτάται από τη φύση της ένωσης, τη θερμοκρασία, τον διαλύτη και την οξύτητα του διαλύματος (pH).

### Ταυτομέρεια ιμίνης–εναμίνης

Η ταυτομέρεια εδώ λαμβάνει χώρα μεταξύ μιας ιμίνης και της ισομερούς μορφής στην οποία ο διπλός δεσμός άνθρακα–αζώτου έχει μετατοπισθεί στο γειτονικό άτομο άνθρακα με ταυτόχρονη πρωτονίωση του αζώτου (H–C–C=N {\displaystyle \rightleftharpoons } C=C–N–H). Η μορφή αυτή ονομάζεται εναμίνη.

ταυτομέρεια ιμίνης-εναμίνης

### Ταυτομέρεια αμιδίου–ιμιδίου

Στην περίπτωση αυτή ένα πρωτόνιο μεταπηδά από το άτομο αζώτου στο καρβονύλιο της αμιδικής ομάδας ενός αμιδίου, μετατοπίζοντας τον διπλό δεσμό από τα άτομα C=Ο στα N=C (δηλαδή H–N–C=Ο {\displaystyle \rightleftharpoons } N=C–O–H). Η ταυτομερής μορφή που προκύπτει ονομάζεται ιμίδιο.

### Ταυτομέρεια λακτάμης–λακτίμης

Μια παραλλαγή της ταυτομέρειας αμιδίου–ιμιδίου είναι η ταυτομέρεια μεταξύ ενός κυκλικού αμιδίου (λακτάμη) και της ιμιδικής του μορφής (λακτίμη), η οποία περιέχει ενδοκυκλικό διπλό δεσμό άνθρακα–αζώτου:

ταυτομερείς μορφές της λακτάμης

Παραπομπές
----------

1. ↑  IUPAC Gold Book *tautomerism*
2. ↑  J. McMurry (2005). *Οργανική Χημεία*. Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης.
3. ↑  M. B. Smith, J. March (2007). *March's Advanced Organic Chemistry: Reactions, Mechanisms, and Structure*, 6η Έκδοση, Wiley.
Χάρτης κατανομής χρώματος ανθρώπινου δέρματος για γηγενείς πληθυσμούς, από τον Ρ. Μπιασούτι στη χρωματική κλίμακα Φον Λούσαν για την ταξινόμηση του χρώματος του δέρματος. Αναφέρθηκε ότι για περιοχές χωρίς δεδομένα ο Μπιασούτι απλώς συμπλήρωσε τον χάρτη με παρέκταση από ευρήματα που προέκυψαν σε άλλες περιοχές.
 Χρώματα δέρματος σύμφωνα με τη χρωματική κλίμακα του φον Λούσαν
Η **χρωματική κλίμακα Φον Λούσαν** είναι μέθοδος ταξινόμησης του χρώματος του δέρματος. Ονομάζεται επίσης κλίμακα **κλίμακα** **Φον Λούσαν**. Πήρε το όνομά του από τον εφευρέτη της, τον Φέλιξ φον Λούσαν. Ο εξοπλισμός αποτελείται από 36 αδιαφανή γυάλινα πλακίδια τα οποία συγκρίθηκαν με το δέρμα του θέματος, ιδανικά σε μέρος που δεν εκτίθεται στον ήλιο (όπως κάτω από το μπράτσο). Η κλίμακα Φον Λούσαν χρησιμοποιήθηκε για τον καθορισμό των φυλετικών ταξινομήσεων των πληθυσμών ανάλογα με το χρώμα του δέρματος. Από αυτή την άποψη, έρχεται σε αντίθεση με την κλίμακα Φίτσπατρικ, η οποία προορίζεται για την ταξινόμηση του τύπου δέρματος των ατόμων, που εισήχθη το 1975 από τον δερματολόγο του Χάρβαρντ Τόμας Μ. Φίτσπατρικ, για να περιγράψει τη συμπεριφορά μαυρίσματος στον ήλιο.

Η κλίμακα Φον Λούσαν χρησιμοποιήθηκε εκτενώς κατά το πρώτο μισό του 20ού αιώνα στις φυλετικές μελέτες και στην ανθρωπομετρία. Ωστόσο, τα αποτελέσματα ήταν ασυνεπή: σε πολλές περιπτώσεις, διαφορετικοί ερευνητές έδιναν διαφορετικές αναγνώσεις για το ίδιο άτομο. Η κλίμακα Φον Λούσαν εγκαταλείφθηκε σε μεγάλο βαθμό από τις αρχές της δεκαετίας του 1950 και αντικαταστάθηκε με μεθόδους που χρησιμοποιούν φασματοφωτομετρία ανάκλασης.

Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τις 36 κατηγορίες της κλίμακας Φον Λούσαν σε σχέση με τις έξι κατηγορίες της κλίμακας Φίτσπατρικ:

| Κλίμακα Φίτσπατρικ | Κλίμακα Φον Λούσαν | Επίσης λέγεται |
| --- | --- | --- |
| I | 0–6 | Πολύ ανοιχτόχρωμο ή λευκό, «κέλτικο» |
| II | 7–13 | Ευρωπαϊκό ανοιχτόχρωμο ή ανοιχτό |
| III | 14–20 | Ευρωπαϊκό ανοιχτό ενδιάμεσο ή σκουρόχρωμο |
| IV | 21–27 | Σκούρο ενδιάμεσο ή «δέρμα ελιάς» |
| V | 28–34 | Σκούρο ή «καφέ» |
| VI | 35–36 | Πολύ σκούρο ή «μαύρο» |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Jablonski. *The Evolution of Human Skin Color* (PDF). σελ. 600.
2. ↑  Fitzpatrick TB: *Soleil et peau* [Sun and skin]. Journal de Médecine Esthétique 1975; 2:33-34
3. ↑  Nina Jablonski, επιμ. (2010). *Human Evolutionary Biology*. Cambridge University Press. σελ. 177. ISBN 978-0521879484. Ανακτήθηκε στις 24 Μαΐου 2016.
4. ↑  «Fitzpatrick Skin Type» (PDF). Australian Radiation Protection and Nuclear Safety Agency. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 31 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 24 Μαΐου 2016.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Φον Λούσαν, Φ. (1897). *Beiträge zur Völkerkunde der Deutschen Schutzgebieten.* Βερολίνο: Deutsche Buchgemeinschaft.
* Φον Λούσαν, Φ. (1927). *Völker, Rassen, Sprachen: Anthropologische Betrachtungen.* Βερολίνο: Deutsche Buchgemeinschaft.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η χρωματική κλίμακα Φον Λούσαν (ιταλικά) (στο κάτω μέρος) και άλλα ανθρωπομετρικά όργανα στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Φλωρεντίας
Ο **Χαρίλαος Αλετράς** (1891 - 4 Μαρτίου 1964) του Γεωργίου, ήταν Έλληνας βουλευτής.

Βιογραφία
---------

Σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος.Παντρεύτηκε τη Λαμπρινή Κολομβα Αλετρα.

Αρχικά πολιτεύτηκε χωρίς να επιτυχία με την Ένωση Φιλελευθέρων στις εκλογές του 1926 (έλαβε 700 ψήφους). 
Εξελέγη βουλευτής στην Αιτωλοακαρνανία το 1946. Το 1947 προσχώρησε στο Νέον Κόμμα του Μαρκεζίνη.

Απεβίωσε στις 4 Μαρτίου 1964 σε ηλικία 73 ετών και κηδεύτηκε στο Μεσολόγγι.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  To Βήμα, 5-3-1964, σελ. 4.
2. ↑  agriniomemories
3. ↑  agrinionews.gr Αρχειοθετήθηκε 2016-12-17 στο Wayback Machine. Οι Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας από την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους.
Λιβάδι γεμάτο χόρτα
**Χόρτα** είναι η γενική ονομασία για τα πράσινα ποώδη φυτά. Τα χόρτα είτε καλλιεργούνται (ήμερα) είτε μπορεί να τα μαζέψει κανείς από ακαλλιέργητες εκτάσεις στις οποίες φυτρώνουν (άγρια). 

Ο όρος «χόρτα» χρησιμοποιείται επίσης στη μαγειρική για να περιγράψει τα βρώσιμα χόρτα.
Τα χόρτα τα οποία είναι βρώσιμα – και για τον άνθρωπο και για τα ζώα – όπως τα ραδίκια (άγρια ραδίκια), τα αντίδια (ήμερα ραδίκια), τα βλίτα, η γλιστρίδα, η καυκαλήθρα, οι βρούβες, η ζοχιά και το μάραθο, λέγονται **χορταρικά**, ενώ αυτά που είναι βρώσιμα μόνο για τα ζώα έχουν τη γενική ονομασία **χόρτα νομής**. Τα χόρτα που δεν είναι βρώσιμα για τον άνθρωπο αλλά ούτε και για τα ζώα είναι απλώς ζιζάνια.

Τα χόρτα νομής είναι αγρωστώδη (η αγριοβρώμη, το σιτάρι, το καλαμπόκι η σίκαλη και άλλα) και ψυχανθή. Οι συγκεκριμένες ποικιλίες είναι πολύ χαμηλής ποιότητας και κατάλληλες μόνο για ζωοτροφή.

Επίσης σε μεγάλες πεδινές εκτάσεις υπάρχουν και πολλά αυτοφυή αγρωστώδη.

Το μάζεμα των άγριων χόρτων στην ύπαιθρο γίνεται συνήθως κόβοντας το χόρτο στη ρίζα με μαχαίρι
Το μάζεμα των άγριων χόρτων για βρώση θέλει εμπειρία και γνώση γιατί όλα τα χόρτα δεν τρώγονται και εκτός αυτού υπάρχουν χορταρικά δηλητηριώδη και επικίνδυνα. Για το λόγο αυτό όσοι μαζεύουν χόρτα και δεν έχουν αρκετές γνώσεις, προτιμούν να μαζεύουν μόνο ένα ή δυο είδη χόρτων, τα οποία και αναγνωρίζουν με ευκολία.

Η σημασία των χορταρικών είναι μεγάλη για τον άνθρωπο.

Σε πολλές χώρες αγνοούν την αξία τους σε άλλες όμως όπως στην Ελλάδα σε δύσκολες περιόδους της ιστορίας, όπως η κατοχή στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, έσωσαν τη ζωή σε πολλούς ανθρώπους, αφού αποτέλεσαν την αναγκαία διατροφική τους λύση.
Συντεταγμένες: 35°28′21″N 24°8′41″E﻿ / ﻿35.47250°N 24.14472°E﻿ / 35.47250; 24.14472

Το **φρούριο Ιτζεδίν** είναι πρώην οχύρωση στην είσοδο του κόλπου της Σούδας, Κρήτη. Κτίστηκε το 1872 από τον Ρεούφ Πασά και πήρε το όνομά του από τον Ιτζεδίν, γιό του Σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ. Στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε ως χώρος φυλάκισης μέχρι το 1974.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Στη θέση του σημερινού φρουρίου είχε κτιστεί μετά το 1646 από τους Οθωμανούς πύργος. Ο πύργος αυτός αντικαταστάθηκε από το σημερινό φρούριο το 1872 από τον Ρεούφ Πασά και πήρε το όνομά του από τον γιό του Σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ Ιτζεδίν. Ήταν το κύριο οχυρωματικό έργο του κόλπου της Σούδας. Στη συνέχεια το φρούριο χρησιμοποιήθηκε ως φυλακή για πολιτικούς κρατούμενους, κρατουμένους του κοινού ποινικού δικαίου και θανατοποινίτες. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος φυλακίστηκε για 15 ημέρες στο Ιτζεδίν μετά από μήνυση για εξύβριση. Κατά τη διάρκεια του Κινήματος Παγκάλου το Ιτζεδίν χρησιμοποιήθηκε ως τόπος φυλάκισης αντιφρονούντων. Μετά το τέλος της δικτατορίας το 1926 ο ίδιος ο Θεόδωρος Πάγκαλος φυλακίστηκε στο Ιτζεδίν. Την περίοδο 1930-31 περίπου 40 άτομα φυλακίστηκαν στο Ιτζεδίν λόγω του Ιδιώνυμου.

Οι φυλακές διέκοψαν τη λειτουργία τους κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, αλλά επαναλειτούργησαν το 1948, κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου. Στο Ιτζεδίν μεταφέρθηκαν πολιτικοί κρατούμενοι από τη Γυάρο. Το Ιτζεδίν συνέχισε να λειτουργεί ως χώρος φυλάκισης κομμουνιστών και άλλων πολιτικών κρατουμένων μέχρι το τέλος της Δικτατορίας, το 1974. Οι φυλακές ήταν περιώνυμες για τις κακές συνθήκες κράτησης. Στο Ιτζεδίν γίνονταν και εκτελέσεις και το 1972 πραγματοποιήθηκε η τελευταία εκτέλεση στην Ελλάδα. Κατά την Μεταπολίτευση το κτίριο εγκαταλείφθηκε. Το κτίριο έχει εμφανίσει φθορές και έχουν καταρρεύσει τοιχία στον εξωτερικό τοίχο, στο κομμάτι της πυριτιδαποθήκης του φρουρίου και στον τοίχο της δυτικής πλευράς, και τμήμα του διοικητηρίου.

Το φρούριο έχει χρησιμοποιηθεί ως κινηματογραφικό σκηνικό στις ταινίες «Μέρες του '36», του Θεόδωρου Αγγελόπουλου, «Πέτρινα Χρόνια» και «το Τελευταίο Σημείωμα», του Παντελή Βούλγαρη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Οχυρό Ιτζεδίν». *www.chania.gr*. Δήμος Σούδας. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2021.
2. 1 2  Ροββά, Αικατερίνη (7 Σεπτεμβρίου 2018). «Αξιοποιείται το ιστορικό αρχείο του φρουρίου Ιτζεδίν στα Χανιά». *ΤΑ ΝΕΑ*. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2021.
3. ↑  Παπαθανασίου, Μανώλης. «Φρούριο Ιτζεδίν». *Καστρολόγος*. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2021.
4. ↑  «Χανιά: «Καταρρέει» το Ιτζεδίν - Άμεση ανάγκη παρεμβάσεων». *Η Εφημερίδα των Συντακτών*. 13 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2021.
5. ↑  Ζουμπουλάκης, Γιάννης (8 Μαΐου 2017). «Πίσω από το «Τελευταίο σημείωμα»». *Το Βήμα*. Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2021.
Πλοίο της εποχής του Τουργκάις
Ο **Τουργκάις** (*Turgeis*, ... - 845) ήταν πολέμαρχος (Βίκινγκ) που ίδρυσε το Δουβλίνο στην Ιρλανδία.

Ο Τουργκάις ήρθε στην Ιρλανδία σε μια επιδρομή των Βίκινγκς και αποφάσισε να εγκατασταθεί εκεί το 840. Έχτισε ένα μικρό φρούριο για να το χρησιμοποιεί σαν ναυτική βάση για τις επιδρομές του. Το φρούριο αυτό σταδιακά εξελίχθηκε σε οικισμό και αργότερα σε Βασίλειο. Ο οικισμός αυτός είναι η σημερινή πόλη του Δουβλίνου.

Ο θάνατός του αναφέρεται στα Χρονικά του Ώλστερ: το 845 αιχμαλωτίστηκε από τον Máel Sechnaill mac Máele Ruanaid και πνίγηκε στη λίμνη Όουελ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Annals of Ulster, AU 845.8; Crawford, Scandinavian Scotland, p. 49

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 55149066749265602821

 |

 |
Συντεταγμένες: 41°43′42.600″N 43°9′55.872″E﻿ / ﻿41.72850000°N 43.16552000°E﻿ / 41.72850000; 43.16552000

Το φρούριο του ΑτσκούριΜία σήραγγα οδηγούσε από το κάστρο κάτω στον ποταμό Κύρος
Το **Φρούριο του Ατσκούρι** (γεωργιανά: აწყურის ციხე) είναι Γεωργιανό φεουδαρχικό φρούριο που βρίσκεται στο ομώνυμο χωριό, στο Ακχαλτσίχε του μχάρε Σάμτσχε-Τζαβαχέτι στη Γεωργία. Χτίστηκε τον 10ο αιώνα ψηλά σε βραχώδη κορυφογραμμή, με τα τείχη του να ακολουθούν το περίγραμμα των βράχων. Βρίσκεται στη δεξιά όχθη του ποταμού Κύρος και η αποστολή του φρουρίου ήταν να φυλάσσει την είσοδο για το φαράγγι του Κύρος, που ήταν μέρος ενός σημαντικού δρόμου που οδηγούσε κατευθείαν στην ενδοχώρα της Γεωργίας από τα νότια. Στο δυτικό άκρο του φρουρίου υπάρχουν τα απομεινάρια μίας σήραγγας που οδηγούσε από το κάστρο κάτω στο ποτάμι.

Ιστορία
-------

Το οχύρωμα χτίστηκε τον 10ο αιώνα. 

Το 1260 ο Μογγολικός στρατός με αρχηγό τον Αργκούν Ακά πολιόρκησε το φρούριο όταν ο Βασιλιάς Δαβίδ Ζ' της Γεωργίας επαναστάτησε κατά της κυριαρχίας των Μογγόλων. Στα τέλη του 13ου αιώνα ένας ισχυρός σεισμός έπληξε όλην την περιοχή και το φρούριο.

Τον 16ο αιώνα η Οθωμανική αυτοκρατορία κατέκτησε την περιοχή και στο φρούριο στρατοπέδευσαν οι Οθωμανοί στρατιώτες. Η Οθωμανική κυριαρχία διήρκεσε μέχρι το 1828.

Φαίνεται πως με την πάροδο του χρόνου, το φρούριο έχει αντιμετωπίσει πολλές πολιορκίες, έχει υποστεί φθορές και έχει υποβληθεί σε εργασίες επανακατασκευής και επιδιορθώσεων αρκετές φορές. Επί του παρόντος το κάστρο είναι ερειπωμένο.

Αναφορές
--------

1. 1 2 3 4  «Castles.nl - Atskuri Castle». *www.castles.nl*. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2019.
2. ↑  *ბერძენიშვილი დ.* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, გვ. 77, თბ. 1977 წელი.
3. ↑  «Крепость Ацкури». *travelgeorgia.ru*. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2019.
4. ↑  «საქართველოს ისტორიული ძეგლები». *web.archive.org*. 19 Ιουνίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιουνίου 2015. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2019. CS1 maint: Unfit url (link)
5. ↑  «აწყურის ციხის რეაბილიტაცია მიმდინარეობს [Photo] »». *sknews.ge*. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2019.
6. ↑  «აწყურის ციხე ინგრევა». *რადიო თავისუფლება* (στα Γεωργιανά). Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αρχείο στο dzeglebi.com
* Αρχείο στο www.east-site.com
Ο **Χριστιανός** (9 Νοεμβρίου 1566 - 8 Νοεμβρίου 1633) από τον Οίκο του Αννόβερου, ήταν πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ, που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής του Μίντεν.

Βιογραφικά
----------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γουλιέλμος ΣΤ΄ και της Δωροθέας του Ολδεμβούργου, κόρης του Χριστιανού Γ΄, βασιλιά της Δανίας και ανατράφηκε με τις αρχές της λουθηρανικής Μεταρρύθμισης. Το 1597 εκλέχθηκε συνδιοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής του Μίντεν και δύο έτη μετά ανέλαβε την επισκοπή. Το 1611 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Ερνέστος Β΄, πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ, τον οποίο κληρονόμησε. Επίσης το 1617 απέκτησε το Γκρουμπενχάγκεν που το προσάρτησε στις κτήσεις του.

Όταν ξεκίνησε ο Τριακονταετής πόλεμος, ο Χριστιανός μαζί με τον Φρειδερίκο, δούκα του Χόλσταϊν, συνασπίστηκαν με τον Φερδινάνδο Β΄ των Αψβούργων. Ανέλαβε συνταγματάρχης των στρατευμάτων της Κάτω Σαξονίας και προσπάθησε να κρατήσει το κέντρο του πολέμου μακριά από την επισκοπή του, αλλά το 1623 ο στρατηγός Γιόχαν Τ'Σέρκλαες, κόμης του Τίλλυ, κατέλαβε τα εδάφη του. Αν και οι ευγενείς της Κάτω Σαξονίας ετοιμάστηκαν να υπερασπιστούν τις περιοχές τους, ο ίδιος παραιτήθηκε από συνταγματάρχης.

Μετά το διάταγμα αποκατάστασης (Restitutionsedikt) του Φερδινάνδου Β΄ το 1629 προσκολλήθηκε επίσημα στην Προτεσταντική παράταξη. Απεβίωσε το 1633 και τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Αύγουστος ως πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ.

Πηγές
-----

* William Sauer (1876), "Christian (Duke von Brunswick-Lüneburg)", Allgemeine Deutsche \*Biographie (ADB) (in German), 4, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 162–163

C.V. Wedgwood, The Thirty Years War


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Christian, Duke of Brunswick-Lüneburg  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 88886478
* ISNI: 0000 0000 6192 6000
* GND: 128744405

 |

 |
Συντεταγμένες: 22°58′N 57°18′E﻿ / ﻿22.967°N 57.300°E﻿ / 22.967; 57.300


Το **Φρούριο Μπάχλα** (*Bahla Fort*, Αραβικά: قلعة بهلاء, Qal'at Bahla') είναι ένα από τα τέσσερα ιστορικά φρούρια που βρίσκονται στους πρόποδες των υψιπέδων Ντζεμπέλ Ακχντάρ (*Djebel Akhdar*) στο Ομάν. Κτίστηκε κατά τη διάρκεια των 13ου και 14ου αιώνων, όταν η όαση Μπάχλα ευημερούσε υπό τον έλεγχο της φυλής Μπανού Νεμπχάν (*Banu Nebhan*). Τα ερειπωμένα πλίθινα τείχη και οι πύργοι του υψώνονταν περίπου 55 μέτρα (165 πόδια) από τα αμμολιθικά του θεμέλια. Πλησίον του στα νοτιοδυτικά βρίσκεται το Τέμενος της Παρασκευής (*Friday Mosque, masjid al-jumʿa, Αραβικά: مسجد الجمعة*) με το σκαλιστό Μιχράμπ του 14ου αιώνα. Το φρούριο δεν δέχθηκε καμία φροντίδα πριν το 1987, με αποτέλεσμα την οικτρή του κατάσταση, αφού τμήματα των τειχών κατέρρεαν κάθε χρόνο κατά την περίοδο των βροχών.

Το φρούριο ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO το 1987 και το 1988 εντάχθηκε στη λίστα Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς σε κίνδυνο. Οι εργασίες αποκατάστασης ξεκίνησαν τη δεκαετία του 1990 και κόστισε περίπου 9 εκατομμύρια δολάρια στην κυβέρνηση του Ομάν, από το 1993 έως το 1999. Παρέμεινε για πολλά χρόνια καλυμμένο με σκαλωσιές και κλειστό στους τουρίστες για πολλά χρόνια. Αφαιρέθηκε από τη λίστα μνημείων σε κίνδυνο το 2004.

Το φρούριο της Μπάχλα, μαζί με τα φρούρια στο Ιζκί (*Izki*) και Νιζβά (*Nizwa*) και το φρούριο στο Ρουστάκ (*Rustaq*) στα βόρεια, υπήρξαν κέντρα της αντίστασης των Χαριζιτών στην «κανονικοποιήση» του Χαλίφη Χαρούν αλ Ρασίντ. Η πόλη της Μπάχλα, περιλαμβανομένης της οάσεως, του Σουκ και του φοινικόδασους, είναι περικυκλωμένη από πλίθινα τείχη μήκους 12 χλμ. Η πόλη είναι γνωστή για την αγγειοπλαστική της.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το φρούριο Μπάχλα στην επίσημη ιστοσελίδα της UNESCO
* Φρούριο Μπάχλα - Ψηφιακή απεικόνιση Αρχειοθετήθηκε 2020-11-13 στο Wayback Machine.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Bahla Fort  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το **Χόννινγκσβογκ** (νορβηγικά: **Honningsvåg** (βοήθεια·πολυμέσα)) είναι η βορειότερη πόλη στην ηπειρωτική Νορβηγία. Βρίσκεται στο δήμο Νόρντκαπ στην κομητεία Φίνμαρκ. Η νομοθεσία που ισχύει από το 1997 αναφέρει ότι μια νορβηγική πόλη πρέπει να έχει τουλάχιστον 5.000 κατοίκους, αλλά το Χόννινγκσβογκ ανακηρύχθηκε πόλη το 1996, απαλλαγμένη έτσι από αυτή τη νομοθεσία, επομένως είναι επίσης και μια από τις μικρότερες πόλεις της Νορβηγίας. Η πόλη αυτή των 1,05 τετραγωνικών χιλιομέτρων έχει πληθυσμό 2.484 κατοίκους (2017) που δίνει στην πόλη πληθυσμιακή πυκνότητα των 2.366 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.

Το Χόννινγκσβογκ βρίσκεται σε έναν κόλπο στη νοτιοανατολική πλευρά του μεγάλου νησιού Μάγκερεγια, ενώ το διάσημο Βόρειο Ακρωτήριο και το κέντρο επισκεπτών του βρίσκονται στη βόρεια πλευρά του νησιού. Το Χόννινγκσβογκ είναι λιμένας για κρουαζιερόπλοια, ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες. Ο ωκεανός χωρίς πάγο (νοτιοδυτικό τμήμα της θάλασσας Μπάρεντς) παρέχει πλούσια αλιεία και ο τουρισμός είναι επίσης σημαντικός για την πόλη. Ακόμη και στις 71°Β, πολλοί ιδιωτικοί κήποι στο Χόννινγκσβογκ έχουν δέντρα, αν και σπανίως είναι μεγαλύτερα από 3 έως 4 μέτρα.

Συλλογή από τα μέσα
-------------------

* 
* 
* 
* 
*

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος πόλεων της Νορβηγίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Tettsteders befolkning og areal». Statistics Norway.
2. ↑  Statistisk sentralbyrå (1 Ιανουαρίου 2017). «Urban settlements. Population and area, by municipality».
3. ↑  «Norway - Honningsvag Vacations». Solar Tours. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2018.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 144232778
* LCCN: n79057569

 |

 |
Το **Φρούριο Σούβλαιον** ήταν οχύρωση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στην Φρυγία της Μικράς Ασίας και κοντά στην Απάμεια.

Το φρούριο βρισκόταν στις πηγές του Μαιάνδρου και χτίστηκε από τον Μανουήλ Α΄ Κομνηνό το 1175. Ονομάστηκε έτσι από το χωριό Σούβλαιον που βρισκόταν εκεί. Το φρούριο έλεγχε τον δρόμο από την Σωζόπολη στην πεδιάδα της Πεντάπολης και από την Ευμένια στην κοιλάδα του Λύκου.

Το φρούριο καταστράφηκε μόλις το 1176 από τον ίδιο τον Μανουήλ που το έχτισε, μετά την ήττα του στην Μάχη του Μυριοκέφαλου για στρατηγικούς λόγους και να μην πέσει στα χέρια των Τούρκων.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Ραγιά, σελ. 45
2. 1 2  Ραγιά, σελ. 46

Πηγές
-----

* Ραγιά, Ευθυμία (2004, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ)), Η κοιλάδα του Μαιάνδρου (7ος-13ος αι.): γεωγραφία και ιστορία