recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **Argus** είναι το τρίτο άλμπουμ του Ροκ συγκροτήματος Wishbone Ash. Κυκλοφόρησε στις 28 Απριλίου 1972. Είναι το πιο πετυχημένο άλμπουμ τους, εμπορικά και κριτικά.

Έφτασε στη τρίτη θέση του βρετανικού τσαρτ των άλμπουμ.

Καταγραφή
---------

Το άλμπουμ έχει μεσαιωνικό, έχοντας μια απόχρωση από προοδευτική ροκ, λαϊκή και χαρντ ροκ. Ο μηχανικός ήχου στο *Argus* ήταν ο Μάρτιν Μπιρτς, ο οποίος έχει συνεργαστεί με τους Deep Purple, Black Sabbath, Iron Maiden και άλλα συγκροτήματα χαρντ ροκ. Οι στίχοι γράφτηκαν σε μεγάλο βαθμό από τον μπασίστα/χειριστή των ηχητικών Μάρτιν Τέρνερ, αν και η μουσική και τα λοιπά πιστώνεται σε όλο το συγκρότημα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ruhlmann, William (8 Μαΐου 1972). «Argus – Wishbone Ash : Songs, Reviews, Credits, Awards». AllMusic. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2012.
2. ↑  Roberts, David (2006). *British Hit Singles & Albums* (19th έκδοση). London: Guinness World Records Limited. σελ. 607. ISBN 1-904994-10-5.
3. ↑  «Wishbone Ash – Argus (Vinyl, LP, Album) at Discogs». Discogs.com. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2012.
Η **Δούρος Α.Ε.** είναι ελληνική εταιρεία παραγωγής και εμπορίας προϊόντων ανδρικής ένδυσης. Ιδρύθηκε το 1960 και εισήχθηκε στο Χρηματιστήριο Αθηνών το 2000. Διαθέτει ιδιόκτητο δίκτυο 25 καταστημάτων στην Ελλάδα ενώ εξάγει τα προϊόντα της σε αγορές της δυτικής και ανατολικής Ευρώπης ενώ διαθέτει και καταστήματα στην Πράγα, τη Σόφια και τα Τίρανα. Διαθέτει εργοστάσιο στη Πάτρα όπου παράγει μέρος των προϊόντων της και κυρίως το ύφασμα για τις μπλούζες τύπου πόλο που παράγει και αποτελούν σήμα κατατεθέν της μάρκας. 

Η **DUR** ήταν η πρώτη από τις μεγάλες βιομηχανίες ένδυσης στην Ελλάδα που διαφοροποιήθηκε με τη δημιουργία δικού της επώνυμου προϊόντος (brand name) στις αρχές της δεκαετίας του 1980.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Dur: Ιστορία γραμμένη με... νήμα, της Τασούλας Επτακοίλη | Kathimerini».. Ανακτήθηκε στις 2017-07-20.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Έγχρωμη απεικόνιση της ΜΑΡ, όπου με κόκκινο χρώμα η νεώτερη ηλικιακά ωκεάνια διαμόρφωση
Η **Μεσο-Ατλαντική υφαλορράχη**, ή (ευρύτερα λεγόμενη) **Μεσο-Ατλαντική Ράχη** (ΜΑΡ) είναι μια οροσειρά της ωκεάνειας λεκάνης του Ατλαντικού που εκτείνεται σε όλο το μήκος του από Βορρά μέχρι Νότου. Πρόκειται για επιμήκη ζώνη τεκτονικού ρήγματος, συνολικού μήκους 40.000 χλμ. αποτελούμενη από βουνά, ηφαίστεια και οροπέδια μεταπτώσεων. Ουσιαστικά πρόκειται για την μεγαλύτερη σε μήκος οροσειρά του κόσμου αποτελώντας και το όριο μεταξύ τεσσάρων κύριων τεκτονικών πλακών, Ευρασίας και Βορείου Αμερικής στο Βόρειο ημισφαίριο και Αφρικής και Νοτίου Αμερικής στο Νότιο ημισφαίριο.

Ανακάλυψη
---------

Πρώτος που φέρεται να σημείωσε την ύπαρξη ενός μικρού τμήματος της εν λόγω υφαλορράχης ήταν ο σπουδαίος πολυεπιστήμονας αξιωματικός του αμερικανικού ναυτικού Μάθιου Μώρυ (Matthew F. Maury) (1806 - 1873), περί το 1850. Είκοσι χρόνια αργότερα, το 1872, κατά τις προκαταρκτικές έρευνες για την πόντιση του υπερατλαντικού τηλεγραφικού καλωδίου που διενεργούσε μια επιστημονική ομάδα με επικεφαλής τον Τσαρλς Τόμσον επιβαίνοντας στο αγγλικό πολεμικό πλοίο Τσάλετζερ κατέγραψε μια μεγάλου εύρους μεσο-ατλαντική ανύψωση του βυθού. Μετά την εφεύρεση και χρήση του βυθόμετρου το 1925 άρχισε η σταδιακή αποκάλυψη της υφαλορράχης σε όλο το μήκος της η οποία και εκτείνεται νότια της Αφρικής στον Ινδικό ωκεανό.  

Τέλος με τη συστηματική βυθομετρική χαρτογράφηση που ξεκίνησε το 1950 ομάδα επιστημόνων του Πανεπιστημίου Κολούμπια έδωσε σπουδαία στοιχεία του ωκεάνιου ανάγλυφου του Ατλαντικού επιβεβαιώνοντας την αρχική θεωρία του Βέγκενερ με την εξελικτική θεωρία των τεκτονικών πλακών που αποτελεί και το σύγχρονο δόγμα των Γεωεπιστημών.

Πηγές
-----

* "*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica*" τ.12ος, σ.147.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μεσο-Ατλαντική υφαλορράχη** |

* Evans, Rachel. "Υδραυλικά βάθη φθάνοντας σε νέα ύψη: Η Μαίρη Θαρπ επεξηγεί τους υποθαλάσσιους γεωλογικούς χάρτες" Από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, Ενημερωτικό Δελτίο. Νοεμβρίου 2002.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 242531964
* LCCN: sh85084987
* GND: 4039662-9
* SUDOC: 094198373

 |

 |
Το **Μουσείο Ελληνικής Λαογραφίας** είναι υπαίθριο μουσείο στην Ελλάδα. Έχει ιδρυθεί από την Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία Προστασίας κ΄ Ανάδειξης Πολιτιστικών κ΄ Περιβαλλοντικών Αγαθών "ΤΟ ΑΛΛΟΤΙΝΟ", η οποία εδώ και χρόνια διαθέτει μέρος των εισιτηρίων του Μουσείου στη διάσωση, αναπαλαίωση κ΄ συντήρηση μνημείων πολιτιστικής κληρονομιάς σε όλη την Ελληνική επικράτεια και την μετατροπή τους σε μουσειακούς επισκέψιμους χώρους.

Χώρος στέγασης
--------------

Το Μουσείο Ελληνικής Λαογραφίας εδρεύει στις εγκαταστάσεις του Πολιτιστικού Πάρκου, 
το οποίο βρίσκεται στην Αθήνα, στο 16ο χλμ της προέκτασης της Αττικής Οδού προς Λαύριο, καταλαμβάνοντας συνολικά 7.500 τμ του Πάρκου.

Εκθέματα / Συλλογές
-------------------

Μέρος των εκθεμάτων του Μουσείου Ελληνικής Λαογραφίας - σκηνογραφημένο σαν ένα Χωριουδάκι- αποτελούν οι μονάδες παλαιότατων Ελαιοτριβείων, τα Πέτρινα Πατητήρια, οι παραδοσιακές Ξύλινες Στροφιλιές και ο Νερόμυλος πλαισιωμένα από ελαιώνες, αμπελώνες κ΄σιτοβολώνες.
Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης η αναπαράσταση της Πλατείας του Χωριού, με τα μαγαζιά Επαγγελματιών μιας άλλης εποχής.
Ο Τσαγκάρης, ο Μαραγκός, ο Ράφτης, ο Σιδεράς, ο Πεταλωτής, ο Μπαρμπέρης, η Υφάντρα, ο Ακονιστής, ο Φωτογράφος, ο Καστανάς, ο Ταχυδρόμος, ο Καφετζής, ο Νερουλάς, ο Λούστρος, ο Παγωτατζής, ο Αμαξάς, ο Οργανοποιός και άλλοι, ζωντανεύουν στα γραφικά τους εργαστήρια.

Δραστηριότητες στο Μουσείο
--------------------------

Το Μουσείο δέχεται επισκέπτες απ’ όλη την Ελλάδα, ομάδων, συλλόγων και τουριστών, καθώς και φοιτητών που μελετούν την Ελληνική ιστορία και λαογραφία.
**Μαντσουκούο** «Κράτος της Μαντζουρίας» 1939
Με την ονομασία **Μαντσουκούο** (παραδοσιακά κινέζικα: 滿洲國, απλοποιημένα κινέζικα: 满洲国, πινγίν: Mǎnzhōuguó, Ιαπωνικά: 滿洲国, κυριολεκτική σημασία: «Κράτος της Μαντζουρίας») ανακηρύχθηκε στις 18 Φεβρουαρίου του 1932 από την Ιαπωνία ως ανεξάρτητο κράτος, τα εδάφη της Μαντζουρίας που είχαν καταληφθεί από τα ιαπωνικά στρατεύματα το προηγούμενο έτος, γενόμενο ουσιαστικά προτεκτοράτο αυτής.

Η Ματσουκούο διεπόταν αρχικά από μία φιλο-ιαπωνική μονοκομματική κυβέρνηση συνταγματικής μοναρχίας υπό τον τελευταίο αυτοκράτορα των Ματσού της Κίνας μέχρι το 1934 όταν ο ίδιος ανέλαβε αυτοκράτορας της λεγόμενης Αυτοκρατορίας της Μαντσουκούο. Ο δε πληθυσμός της χώρας αποτελούνταν στη πλειονότητά τους από Κινέζους και άλλες μειονοτικές ομάδες από Κορεάτες, Μογγόλους, Ιάπωνες και Λευκορώσους. Στη δε επικράτεια αυτής υπήρχαν δύο περιοχές με ιδιαίτερο καθεστώς το ένα στη δυτική περιοχή με πλειονότητα Μογγόλων καθώς και το νότιο τμήμα της χερσονήσου Λιαοντόγκ, στην ανατολική περιοχή. που αποτελούσε μισθωμένη επικράτεια της Ιαπωνίας.

Η Αυτοκρατορία της Μαντσουκούο αναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητο κράτος από πλείστα άλλα κράτη της Ευρώπης, της Ασίας και της Αμερικής, μεταξύ των οποίων και από τη Σοβιετική Ρωσία, σημειωτέον πολύ πριν ξεσπάσει ο Β' Π.Π.. Η σθεναρή όμως άρνηση της Κοινωνίας των Εθνών αφενός μεν να ικανοποιήσει τα αιτήματα τόσο της Ιαπωνίας όσο ακόμα και της Κίνας για λήψη απόφασης "περί αναγνώρισης της ισότητας των λαών της Γης", και τούτο για να μη δυσαρεστήσει τις τότε ιμπεριαλιστικές αποικιοκρατικές δυνάμεις και φέρει σε δύσκολη θέση τις κυβερνήσεις αυτών, και αφετέρου η άρνηση της αναγνώρισης του κράτους της Ματσουκούο, και τούτο για να μη αποτελέσει απαρχή της ανεξαρτησίας των αποικιών, οδήγησαν την Ιαπωνία στην έξοδό της από τον διεθνή οργανισμό, παρότι αποτελούσε ένα από τα τέσσερα βασικά μέλη του. Η δε αποχώρηση αυτή επέφερε σταδιακά και την κατάρρευση του οργανισμού.

Η Μαντσουκούο έπαυσε να υφίσταται αμέσως μετά το διάγγελμα του Αυτοκράτορα της Ιαπωνίας Χιροχίτο στις 15 Αυγούστου του 1945. Σήμερα τα εδάφη της αποτελούν μέρος του εδάφους της Κίνας.

Πηγές
-----

* Παλτρινιέρι Μαρίσα, Τζιάννι Ριζόνι, Εμίλιο Μπαρμπάγκλια, Μαριστέλλα Μποντίνο "Χιροχίτο" Φυτράκης Αθήναι, 1973 (Τα Υπέρ και τα κατά - Φάκελοι Mondadori ; τ.14ος)
Το **Game Boy Light** κυκλοφόρησε στις 14 Απριλίου 1998 από τη Nintendo και ήταν διαθέσιμο μόνο στην Ιαπωνία. Ήταν η μόνη φορητή παιχνιδομηχανή της Nintendo που παράχθηκε με ενσωματωμένο φωτισμό μέχρι την τελευταία έκδοση του Gameboy Advance SP, που βγήκε το 2005.

Χαρακτηριστικά
--------------

Το Game Boy Light είναι μόνο ελαφρώς μεγαλύτερο από το Game Boy Pocket και διαθέτει ηλεκτροφωταύγεια φωτισμού για συνθήκες χαμηλού φωτισμού. Χρησιμοποιεί 2 μπαταρίες AA, οι οποίες παρέχουν περίπου 20 ώρες με το φως και 12 σε λειτουργία. Ήταν διαθέσιμο σε δύο χρώματα: χρυσό και ασήμι, καθώς και σε πολλές ειδικές εκδόσεις. Υπάρχει η Astro Boy edition, με μία Astro Boy εικόνα για αυτό. Άλλη έκδοση είναι η Pokémon Center Tokyo editon σε κίτρινο χρώμα. 

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Κονσόλες της Nintendo |
| --- |
|  |
| Οικιακές | 
* Nintendo Entertainment System
* Super Nintendo Entertainment System
* Nintendo 64
* GameCube
* Wii
* Wii U
 |
|  |
| Φορητές | 
* Game Boy
	+ Pocket
	+ Light
* Game Boy Color
* Game Boy Advance
	+ SP
* Game Boy Micro
* Nintendo DS
	+ DS Lite
* Nintendo DSi
	+ DSi XL
* Nintendo 3DS
	+ 3DS XL
* Nintendo 2DS
 |

 |
Το **Μουσείο Αλέξανδρου Παπαναστασίου** λειτουργεί από το 1976 στο Λεβίδι Αρκαδίας εις μνήμην του πολιτικού, κοινωνιολόγου Αλέξανδρου Παπαναστασίου.

Το μουσείο στεγάζεται σε χώρο του Δήμου Λεβιδίου ο οποίος αποτέλεσε και οικία του Αλέξανδρου Παπαναστασίου που ιστορεί το βίο και τις ιδέες του πρωτοπόρου πολιτικού. Εδώ βρίσκεται η μεγάλη του βιβλιοθήκη με σπάνιους τόμους, τα επιστημονικά του συγγράμματα, μεγάλο μέρος της επιστολογραφίας του, λόγοι και άρθρα. Υπάρχουν επίσης σπάνιες προσωπικές και οικογενειακές φωτογραφίες, αποτυπωμένες στιγμές από τη στρατιωτική του ζωή και μια συλλογή από προσωπικά αντικείμενα: η ομπρέλα του, ένα σακάκι, το κομπολόι του. Όλα αυτά τα αντικείμενα αλλά και τα έγγραφά του βρίσκονται σε φάση ψηφιοποίησης και πρόκειται να αναρτηθούν σε ιστοσελίδα από το Δήμο Τρίπολης.

Πηγές
-----

Ιστοσελίδα traveltripolis, Δήμου Τρίπολης

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ορεινή Αρκαδία: Απόδραση με ουσία Αρχειοθετήθηκε 2012-07-03 στο Wayback Machine. Άρθρο στο ethnos.gr της εφημερίδας Έθνος. Ανάκτηση 21/08/2014
Η βασική χημική δομή της μεσκιτόλης 

Η **μεσκιτόλη** είναι μια φυσική φλαβαν-3-όλη, ένας τύπος φλαβονοειδούς.

Στο είδος *Prosopis juliflora*, ένας τύπος μεσκιτόλης του Νέου Κόσμου που απαντάται και στην Κένυα, περιέχει ασυνήθιστα υψηλά επίπεδα (-)-μεσκιτόλης στο εγκάρδιο ξύλο.

Η μεσκιτόλη, με τον δακτύλιο Α τύπου πυρογαλλόλης, είναι πιο ευαίσθητο στον σχηματισμό κινόνης σε αυτόν τον δακτύλιο, οδηγώντας σε σχηματισμό δεσμού αρυλίου-αρυλίου στον άνθρακα 5. Τα δομικά τμήματα αποτελούν την κατηγορία των προανθοκυανιδινών προτερακατσινιδίνης. 

Τα ατροπισομερή μεσκιτόλης-(5→8)-κατεχίνης μπορούν να απομονωθούν από το είδος φυτού, *Prosopis glandulosa*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mesquitol on metabolomics.jp
2. ↑  Unusual amount of (-)-mesquitol from the heartwood of Prosopis juliflora. Sirmah Peter, Dumarcay Stephane, Masson Eric and Gerardin Philippe, Natural Product Research, January 2009, Volume 23, Number 2, pages 183-189, doi:10.1080/14786410801940968
3. ↑  Synthesis of condensed tannins. Part 17. Oligomeric (2R,3S)-3,3′,4′,7,8-pentahydroxyflavans: atropisomerism and conformation of biphenyl and m-terphenyl analogues from Prosopis glandulosa(‘mesquite’). Esmé Young, Edward V. Brandt, Desmond A. Young, Daneel Ferreira and David G. Roux, J. Chem. Soc. Perkin Trans. 1, 1986, pages 1737-1749, doi:10.1039/P19860001737
Η **Μεσοβυζαντινή περίοδος** (8ος-12ος αι.) χαρακτηρίζεται από ποικίλες αλλαγές. Το δυτικό τμήμα της βυζαντινής αυτοκρατορίας χάθηκε οριστικά κι έτσι το κράτος απέκτησε μεγαλύτερη ομοιογένεια. Οι μεγάλες παλαιοχριστιανικές πόλεις συρρικνώθηκαν σταδιακά ή εγκαταλείφθηκαν, λόγω της οικονομικής κρίσης που οφειλόταν σε εχθρικές επιδρομές, επιδημίες και σεισμούς, και στη θέση τους εμφανίστηκαν οι πόλεις - κάστρα. Η Εκκλησία πέρασε μεγάλη κρίση στον 8ο και 9ο αιώνα κατά την εικονομαχία, την αντιμοναχική πολιτική των αυτοκρατόρων και τα νομοθετικά μέτρα σε βάρος της εκκλησιαστικής και μοναστηριακής περιουσίας. Μετά το τέλος της κρίσης, ωστόσο, παρατηρείται άνθηση του μοναχισμού.. 

Η αναστήλωση των εικόνων το 843 από την αυτοκράτειρα Θεοδώρα σήμανε το τέλος της εικονομαχικής περιόδου. Η ηρεμία που επικράτησε μετά τις θρησκευτικές έριδες οδήγησε στην ανάκαμψη της βυζαντινής τέχνης και στην δημιουργία σημαντικών έργων σε όλους τους τομείς. Η πνευματική άνθηση, ο εκχριστιανισμός των γειτονικών λαών, η μοναστική οργάνωση καθώς και η εξέλιξη των εσωτερικών οικονομικών δομών διαμόρφωσαν το μεσοβυζαντινό πολιτισμό.

Από τον 11ο αι. οι βαρβαρικές επιδρομές, οι στάσεις βυζαντινών αξιωματούχων, οι βουλγαρικές επαναστάσεις και η ίδρυση του δεύτερου Βουλγαρικού κράτους (τέλη 12ου αι.), καθώς και οι Νορμανδικοί πόλεμοι (1081-1185) σε συνδυασμό με τους αναποτελεσματικούς αυτοκράτορες και τη σταδιακή οικονομικο-διοικητική κατάρρευση οδήγησαν στην κατάλυση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας από τους Φράγκους της Δ' Σταυροφορίας. Η οικονομική και πολιτιστική ζημιά της Δ' Σταυροφορίας είναι ανυπολόγιστη· πολλά έργα κάηκαν ή καταστράφηκαν, ενώ μεγάλος αριθμός τους μεταφέρθηκε στη Δύση.

Δείτε επίσης
------------

* Πρωτοχριστιανική περίοδος, έως το 330μ.Χ.
* Παλαιοχριστιανική περίοδος, 4ος-7ος αιώνας μ.Χ.
* Υστεροβυζαντινή περίοδος, 1204-1453
* Μεταβυζαντινή περίοδος, 1453-1821

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού Θεσσαλονίκης». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Μαΐου 2010. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2010.
2. ↑  «ιστότοπος: Ελληνική Μακεδονία». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2019.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Βυζαντινό & Χριστιανικό Μουσείο / Αττική: Μια βυζαντινή επαρχία

* Βυζαντινό & Χριστιανικό Μουσείο / Όψεις δημόσιου και ιδιωτικού βίου
Ο όρος *μεγάλη κτηνοτροφία* χρησιμοποιείται από την ιστοριογραφία για να
δηλώσει την ανάπτυξη, κατά την διάρκεια της οθωμανικής περιόδου, μίας
κτηνοτροφικής οικονομίας κλίμακας, η οποία συνδέεται με την εμπορική έξοδο και
βιοτεχνική εξειδίκευση των κοινωνιών που την υπηρετούν.

Ως εξέλιξη, συνδέεται με την
προσπάθεια του οθωμανικού κράτους, να περιλάβει τα κέντρα της κτηνοτροφίας στον
τρόπο οργάνωσης της παραγωγής, αλλά και τη πρόνοια του να τα προστατέψει από
τις αποδιαρθρώσεις, που συνήθως εντοπίζουμε στις υπόλοιπες αγροτικές δραστηριότητες,
με φοροαπαλλαγές και παραχώρηση ειδικών καθεστώτων. Μέσα από αυτή τη
διαδικασία, οι κτηνοτροφικοί πληθυσμοί μετατρέπονται σε παραγωγική δύναμη της
αυτοκρατορίας, εμπλέκονται στο μηχανισμό απόδοσης του κτηνοτροφικού φόρου και
διεισδύουν στην κρατική υπηρεσία εφοδιασμού της αυτοκρατορίας. Αποκτούν, έτσι,
μία αναβαθμισμένη σχέση με το κράτος, η οποία τους δίνει δυνατότητες πρόσβασης
ή παρέμβασης στην κρατική μηχανή, γεγονός που συντηρεί αλλά και υποκινεί τη
διεκδίκηση μία εντονότερης οικονομικής παρουσίας. Αυτή πραγματώνεται κατά την
εξέλιξή της ως μία διευρυμένη εμπορική δραστηριότητα, η οποία συνδέεται την
ίδια στιγμή με την οικονομική ανάπτυξη της Ευρώπης και τη λειτουργία της
μεσογειακής οικονομίας της αγοράς.

Διαμορφώνεται, έτσι, το μοντέλο της
ορεινής κτηνοτροφικής πόλης, η οποία συμμετέχοντας στον τρόπο οργάνωσης και
παραγωγής του οθωμανικού κόσμου, διεκδικεί την ανάπτυξή της, μέσω της εμπορική
διαδικασίας, ξεκινώντας με τη μεταφορά της πρώτης ύλης και την έξοδό της στις
μεταφορές.

Πηγές
-----

* Β. Ρόκου,*Ορεινές* κοινωνίες κατά την περίοδο της Οθωμανικής κυριαρχίας στα Βαλκάνια*,   εκδ. Ερωδιός, Θεσσαλονίκη 2007, σελ. 57 -62.*

* Σ. Ασδραχάς, *Μηχανισμοί* της αγροτικής οικονομίας στην τουρκοκρατία (ΙΕ-ΙΣΤ΄αι.)*,εκδ. Θεμέλιο, Αθήνα* 1978, σελ. 57-58.

* F.Braudel, *Η Μεσόγειος* και ο Μεσογειακός κόσμος την εποχή του Φιλλίπου Β΄ της *Ισπανίας, μτφ. Κ.* Μιτσοτάκη, εκδ. Μ..ΙΕ.Τ. τόμ. Α΄, σελ. 429.

* H. Inalcik, *Η* οθωμανική αυτοκρατορία. Η κλασσική εποχή 1300- 1600*, μτφ.M. Κοκολάκης, εκδ.* Αλεξάνδρεια, Αθήνα, πρώτη έκδοση 1995, σελ. 249-250.

* F. C.H.L. Pouquevil, *Ταξίδι στην Ελλάδα Μακεδονία Θεσσαλία*, εκδ. Αφων Τολίδη, Αθήνα 1995, σελ. 254.
Η ***Galidictis*** είναι μαλαγασικό σαρκοφάγο της οικογένειας των ευπλευρίδων. Περιλαμβάνει δυο είδη, το ***G**. Fasciata* και το ***G**. Grandidieri*. 
Είναι ενδημική στα τροπικά δάση της ανατολικής Μαδαγασκάρης. Ζει σε υψόμετρο περίπου 440-1500 μέτρων.

Περιγραφή
---------

Έχει κοντά πόδια, φουντωτή ουρά και μακρόστενο κεφάλι. Έχει γκρι-μπεζ χρώμα με λευκή κοιλιά και πέντε οριζόντιες καφέ η μαύρες ρίγες σε κάθε πλευρά. Το κεφάλι της είναι πιο σκουρόχρωμο και η ουρά της άσπρη. Τα αυτιά της είναι μικρά και στρογγυλά. Τα θηλυκά είναι μικρότερα και πιο ανοιχτόχρωμα από τα αρσενικά. Ζυγίζει περίπου 600 γραμμάρια και το μήκος της είναι 32–34 cm χωρίς την ουρά, η οποία έχει μήκος 28–30 cm.

Αναπαραγωγή και ζωή
-------------------

Η περίοδος αναπαραγωγής διαρκεί από τον Απρίλιο έως τον Νοέμβριο και τα μικρά γεννιούνται μεταξύ Ιουλίου και Φεβρουαρίου μετά από κύηση 79-92 ημερών. Σε κάθε γεννά γεννιέται ένα μόνο μικρό. Τα μικρά απογαλακτίζονται στην ηλικία των δυο μηνών και ωριμάζουν σεξουαλικά στο δυο χρόνια. Λίγα είναι γνωστά για το πόσο οι γονείς φροντίζουν τα μικρά τους και δεν ξέρουμε τίποτα για τη διάρκεια ζωής τους. Μπορεί να βρεθεί σε ζευγάρια, σε ομάδες αρσενικών η μόνη της.

Είναι νυκτόβιο ζώο. Τρέφεται με μικρούς λεμούριους, ερπετά, αμφίβια και έντομα.

Ταξινομία
---------

Κατά την ιστορία της ταξινομίας της έχει τοποθετηθεί στις οικογένειες βιβερίδες (μοσχογαλές), φελίδες (γάτες) και ερπηστίδες (μαγκούστες), αλλά πια κατατάσσεται στη δίκη της οικογένεια, τις ευπλευρίδες.

Κατατάσσεται από την IUCN ως απειλούμενη. Απειλείται από την αποψίλωση των δασών και από τα οικόσιτα ζώα όπως σκύλοι και γάτες.

Πηγές
-----

1. 
2.
Το **DMOZ** ή **Open Directory Project** ήταν ανοικτός πολύγλωσσος αρχειοκατάλογος του Διαδικτύου που δημιουργήθηκε και συντηρούταν από παγκόσμια κοινότητα εθελοντών-εκδοτών. Το DMOZ φιλοξενούσε και διαχειριζόταν η AOL. Χρησιμοποιούσε διάταξη ιεραρχικής οντολογίας για την οργάνωση των καταλόγων των συνδέσμων. Οι καταχωρήσεις συνδέσμων ομαδοποιούνταν σε κατηγορίες, οι οποίες ήταν δυνατό να περιέχουν υποκατηγορίες. Στις 28 Φεβρουαρίου 2017 ανακοινώθηκε ότι το DMOZ θα έκλεινε στις 14 Μαρτίου 2017.

Από τον Δεκέμβριο του 2017, ένας μη επεξεργάσιμος καθρέφτης παρέμεινε διαθέσιμος στο dmoztools.net, και είχε ανακοινωθεί ότι ενώ το URL του DMOZ δεν θα επιστρέψει, μια διάδοχη έκδοση του καταλόγου θα παρασχεθεί με το όνομα **Curlie**. 

Από το 2020 το curlie.org λειτουργεί για να υπηρετεί αυτό τον σκοπό.

Γενικές πληροφορίες
-------------------

Το DMOZ ιδρύθηκε στις ΗΠΑ ως **Gnuhoo** από τους Ριτς Σκρέντα (Rich Skrenta) και Μπομπ Τρούελ (Bob Truel) το 1998 όταν εργάζονταν και οι δύο ως μηχανικοί για την Sun Microsystems. Ο Κρις Τόουλς (Chris Tolles), που εργαζόταν εκείνη την εποχή στη *Sun Microsystems* ως υπεύθυνος διαφημιστικού για την ασφάλεια του διαδικτύου, υπέγραψε το 1998 ως συνιδρυτής του Gnuhoo μαζί με τους Μπριν Ντόουλ (Bryn Dole) και Τζέρεμι Γουίνοκουρ (Jeremy Wenokur). Ο Σκέντρα είχε φτιάξει το TASS, πρόγονο του Τin, του δημοφιλούς λογισμικού ανάγνωσης νέων για συστήματα Unix. Συμπτωματικά, η αρχική κατηγορική δομή του αρχειοκαταλόγου Gnuhoo χρησιμοποιούσε κάποια τμήματα της δομής του *Usenet newsgroups*.

Ο αρχειοκατάλογος Gnuhoo ανέβηκε στον παγκόσμιο ιστό στις 5 Ιουνίου 1998. Μετά από ένα άρθρο του *Slashdot* στο οποίο προτεινόταν ότι το Gnuhoo δεν είχε τίποτα το κοινό με το πνεύμα του ελεύθερου λογισμικού, για το οποίο ήταν γνωστό το εγχείρημα GNU, ο Ρίτσαρντ Στόλμαν και το Ίδρυμα Ελεύθερου Λογισμικού εξέφρασαν αντιρρήσεις για τη χρήση του *Gnu*. Έτσι το Gnuhoo άλλαξε σε **NewHoo**. Κατόπιν η Yahoo! εξέφρασε αντίρρηση για τη χρήση του "Hoo" στο όνομα, γεγονός που οδήγησε στην επιλογή του **ZURL**. Ωστόσο,πριν γίνει η αλλαγή σε ZURL, το NewHoo αποκτήθηκε από τη Netscape Communications Corporation τον Οκτώβριο του 1998 και έγινε **Open Directory Project**. Η Netscape δημοσίευσε τα δεδομένα του Open Directory με την άδεια Open Directory License. Η Netscape αποκτήθηκε από την AOL και η DMOZ περιλήφθηκε στο ενεργητικό της νέας εταιρείας.

Παραπομπές-σημειώσεις
---------------------

1. ↑  «About DMOZ». DMOZ. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2014.
2. ↑  «RIP DMOZ: The Open Directory Project is closing» (στα αγγλικά). *Search Engine Land*. 2017-02-28.. Ανακτήθηκε στις 2017-03-21.
3. ↑  «The GnuHoo BooBoo». *Slashdot*. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2007.
4. ↑  Zurl Directory, archived version of Topix.com blog entry dated May 29, 2004 by Skrenta, founder of the ODP.
Το **Game Boy Pocket** είναι φορητή κονσόλα βιντεοπαιχνιδιών που κυκλοφόρησε από την εταιρεία Nintendo το 1996.

Χαρακτηριστικά
--------------

Πρόκειται για ένα μικρότερο, ελαφρύτερο μοντέλο του Game Boy που απαιτεί λιγότερες μπαταρίες. Έχει χώρο για δύο AAA μπαταρίες, η οποίες παρέχουν περίπου 10 ώρες παιχνιδιού. Το Game Boy Pocket έχει μια μικρότερη θύρα σύνδεσης, η οποία απαιτεί φορτιστή για να συνδεθεί με το παλαιότερο Game Boy. Ο σχεδιασμός του χρησιμοποιείται για όλα τα επόμενα μοντέλα Game Boy, εκτός από το Game Boy Micro.

Η οθόνη έχει αλλάξει σε μια μαύρη και άσπρη, αντί για τη πρασινόμαυρη οθόνη μονοχρωματικό του αρχικού Game Boy. Επίσης, το Game Boy Pocket (GBP) έχει μια μεγαλύτερη οθόνη από το Game Boy Color (GBC) που αντικαταστάθηκε αργότερα, η οθόνη του είναι GBP 65 χιλιοστά (2,56 ") διαγωνίως, πλάτος 48,5 χιλιοστά (1,91"), ύψος 43,5 χιλιοστά (1,71 ") σε σύγκριση με ένα 59 χιλιοστών (2.32 ") για τη διαγώνιο του GBC. Αν και όπως, ο προκάτοχός του, το Game Boy Pocket δεν έχει πίσω φωτισμό για να λειτουργήσει το παιχνίδι σε ένα σκοτεινό χώρο, έχει βελτιώσει σημαντικά την ορατότητα και το χρόνο απόκρισης (σχεδόν αποκλείσει το βίντεο είδωλα).

Η πρώτη έκδοση δεν είχε ισχύ του LED, αλλά αυτό σύντομα προστέθηκε λόγω της ζήτησης από το κοινό, μαζί με νέες μονάδες του Game Boy Pocket σε διάφορα χρώματα, μερικά από τα νέα Game Boy. Υπήρχαν αρκετές περιορισμένες εκδόσεις για το Game Boy Pocket συμπεριλαμβανομένου ενός μεταλλικού Ice Blue και ένα ροζ μοντέλο αποκλειστικά στην Ιαπωνία. Το Game Boy Pocket δεν είχε νέα πλατφόρμα λογισμικού και χρησιμοποίησε το ίδιο λογισμικό με το αρχικό Game Boy.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Κονσόλες της Nintendo |
| --- |
|  |
| Οικιακές | 
* Nintendo Entertainment System
* Super Nintendo Entertainment System
* Nintendo 64
* GameCube
* Wii
* Wii U
 |
|  |
| Φορητές | 
* Game Boy
	+ Pocket
	+ Light
* Game Boy Color
* Game Boy Advance
	+ SP
* Game Boy Micro
* Nintendo DS
	+ DS Lite
* Nintendo DSi
	+ DSi XL
* Nintendo 3DS
	+ 3DS XL
* Nintendo 2DS
 |

 |
Ο **Αντώνιος Φλωριανός** (1656–1721) ήταν ο Πρίγκιπας του Λίχτενσταϊν μεταξύ του 1718 και του 1721.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 28 Μαΐου 1656 στο Βίλφερσντορφ, της σημερινής Κάτω Αυστρίας. Ήταν γιος του Χάρτμαν Γ΄ (γιου τού Γκούνντακαρ) και της Σιδωνίας-Ελισάβετ του Ζαλμ-Ράιφερσαϊτ. Παντρεύτηκε στις 15 Οκτωβρίου 1679 την Ελεονώρα Βαρβάρα, Κόμισσα του Τουν-Χόενσταϊν, με την οποία απέκτησε 11 παιδιά, τα περισσότερα εκ των οποίων πέθαναν κατά τη βρεφική τους ηλικία.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου της ισπανικής διαδοχής, πήγε στην Ισπανία, όπου ήταν σύμβουλος και πρωθυπουργός του Καρόλου ΣΤ΄ αρχιδούκα της Αυστρίας. Ήταν ο Πρόεδρος του Μυστικού Συμβουλίου της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μέχρι το θάνατό του, το 1721.

Στις 23 Ιανουαρίου 1719 ο Αυτοκράτορας Κάρολος ΣΤ΄ δημιούργησε το Αυτοκρατορικό Πριγκιπάτο του Λίχτενσταϊν από τις περιοχές Σέλενμπεργκ και Βαντούζ. Αυτό συνέβη έτσι, ώστε ο Αντώνιος Φλωριανός να μπορεί να συμμετέχει στο Ράιχσταγκ, στο οποίο απαιτούνταν τα μέλη του να κατέχουν εδάφη δοσμένα από τον Αυτοκράτορα. Έτσι, κατά συνέπεια, ο Αντώνιος Φλωριανός θεωρείται ως ο πρώτος Κυρίαρχος Πρίγκιπας του Λίχτενσταϊν. 

Ήταν ο 591ος Ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλου Δέρατος στην Αυστρία. Πέθανε στη Βιέννη στις 11 Οκτωβρίου 1721 και ενταφιάστηκε στην Εκκλησία της Γεννήσεως της Θεοτόκου στο Μπρνο. Τον διαδέχθηκε στο θρόνο ο γιος του Ιωσήφ Ιωάννης Αδάμ.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1679 την Ελεονόρα-Βαρβάρα-Αικατερίνη κόμισσα του Τουν-Χόχενσταϊν (έζησε 1661-1723) και είχε τέκνα:

* Αντωνία-Μαρία-Εεονόρα 1683-1715.
* Ιωσήφ-Ιωάννης-Αδάμ 1690-1732, πρίγκιπας του Λίχτενσταϊν. Ο γιος του:
	+ Ιωάννης-Νέπομουκ-Κάρολος 1724-1748, πρίγκιπας του Λίχτενστϊν, νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Μαρία-Ιωσηφίνα του Λίχτενσταϊν.
* Μαρία-Καρολίνα-Άννα 1694-1735.
* Άννα-Μαρία-Αντωνία 1699-1753, παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Ιωσήφ-Βεντσεσλάβο πρίγκιπα του Λίχτενσταϊν.
* Μαρία-Ελεονόρα 1703-1757, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο-Αύγουστο κόμη του Χάρραχ-Ρόραου. Η κόρη της:
	+ Μαρία-Ιωσηφίνα 1727-1788, παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Ιωάννη-Νέπομουκ-Κάρολο πρίγκιπα του Λίχτενσταϊν.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2016.
2. 1 2 3 4 5
3. ↑

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 60012649
* ISNI: 0000 0000 1448 4051
* GND: 12429300X
* ULAN: 500353740

 |

 |
Το **GameFAQs** είναι ιστοσελίδα που φιλοξενεί συχνές ερωτήσεις και οδηγούς για βιντεοπαιχνίδια. Δημιουργήθηκε το Νοέμβριο του 1995 από τον Jeff Veasey, ενώ το Μάιο του 2003 αγοράστηκε από το CNET Networks. Αυτή τη στιγμή ανήκει στη CBS Interactive. Η ιστοσελίδα είναι βάση αρχείων πληροφοριών βιντεοπαιχνιδιών, cheat codes, reviews, game saves, εικόνων τέχνης και φωτογραφιών, σχεδόν όλα από τα οποία έχουν «ανέβει» από εθελοντές συντελεστές. Τα συστήματα που καλύπτει συμπεριλαμβάνουν παλιές και μοντέρνες κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών, αλλά και παιχνίδια για υπολογιστές. 

Το GameFAQs διαθέτει κοινότητα που μπορεί να επικοινωνεί μέσω δημοσιεύσεων στα θέματα (boards) της ιστοσελίδας, τα οποία αφορούν παιχνίδια αλλά και άλλα θέματα, όπως ταινίες και μουσική, ενώ κάθε παιχνίδι έχει το δικό του ξεχωριστό board. Από το 2004 έως το 2012, τα περισσότερα boards παιχνιδιών διαμοιράζονταν μεταξύ του GameFAQs και του GameSpot, μίας άλλης ιστοσελίδας του CBS Interactive. Ωστόσο, στις 23 Μαρτίου του 2012, ανακοινώθηκε ότι οι ιστοσελίδες θα έχουν ξανά ξεχωριστό περιεχόμενο. Στην ιστοσελίδα «τρέχει» καθημερινά δημοσκόπηση απόψεων, διαγωνισμοί τουρνουά, καθώς και η ετήσια Μάχη Χαρακτήρων.

Το GameFAQs έχει δεχθεί θετικές κριτικές από τη *The Guardian* και το *Entertainment Weekly*. Το 2009, σύμφωνα με την Alexa, το GameFAQs.com ήταν μία από τις 300 αγγλόφωνες ιστοσελίδες με την υψηλότερη επισκεψιμότητα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Cream of the crop» (στα αγγλικά). *The Guardian*. 2004-12-16. ISSN 0261-3077.. Ανακτήθηκε στις 2016-09-23.
2. ↑  «Entertainment Weekly's EW.com». *Entertainment Weekly's EW.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2016.
3. ↑  «Gamefaqs.com Traffic, Demographics and Competitors - Alexa». *www.alexa.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
Η **Μιλάγρος Σμολ** (*Milagros Schmoll*) ισπανική  προφορά ΔΦΑ: [miˈlaɣɾos], γεννημένη στις 27 Απριλίου 1978 στο Μπουένος Άιρες, είναι αργεντινή μοντέλο μόδας. 

Άρχισε να εργάζεται στο μοντελισμό το 2003 και έχει εμφανιστεί στα εξώφυλλα του Οκτωβρίου του 2006 και του Φεβρουαρίου του 2008 του ιταλικού *Marie Claire* και στα εξώφυλλα του Ιουλίου του 2007 και του Μαΐου του 2008 του αργεντίνικου και βρετανικού *Elle* και σε πολλά εξώφυλλα του *Vogue*.

Έχει εργαστεί ως μοντέλο για τους Chanel, Lanvin, Ντιάνε φον Φύρστενμπεργκ, Hermès, Κριστιάν Ντιόρ, Κούστο Μπαρθελόνα, Όσκαρ ντε λα Ρέντα, Χουσεΐν Τσάλαγιαν, Κριστιάν Λακρουά, Baby Phat, Γκι Λαρός, μεταξύ άλλων. Το περιοδικό New York (περιοδικό) την ονομάζει μια μούσα για τον Ζαν-Πολ Γκοτιέ.

Πηγές
-----

1. 1 2 3  Profile Αρχειοθετήθηκε 2015-01-07 στο Wayback Machine. from New York magazine
2. ↑  «Milagros Schmoll». Fashion Model Directory. Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η Μιλάγρος Σμολ στο Fashion Model Directory
Το **μικροσκόπιο υπερ-ανάλυσης** είναι μια σειρά από τεχνικές στην οπτική μικροσκοπία οι οποίες επιτρέπουν σε τέτοιες εικόνες να έχουν αναλύσεις υψηλότερες από αυτές που επιβάλλει το όριο περίθλασης,   που οφείλεται στη διάθλαση του φωτός.  Οι τεχνικές απεικόνισης υπερ-ανάλυσης βασίζονται στο κοντινό πεδίο (μικροσκόπιο σήραγγας φωτονίων  καθώς και σε εκείνες που χρησιμοποιούν το Pendry Superlens και το οπτικό μικροσκόπιο σάρωσης κοντινού πεδίου ) ή στο μακρινό πεδίο. Μεταξύ των τεχνικών που βασίζονται στο τελευταίο είναι εκείνες που βελτιώνουν την ανάλυση μόνο μέτρια (μέχρι περίπου έναν παράγοντα δύο) πέρα από το όριο περίθλασης, όπως η ομοεστιακή μικροσκοπία με κλειστή οπή καρφίτσας ή με τη βοήθεια υπολογιστικών μεθόδων όπως η αποσυνέλιξη  ή ο ανιχνευτής -μετατόπιση εικονοστοιχείων (π.χ. μικροσκοπία εκ νέου σάρωσης,  αλλαγή εικονοστοιχείων  ), το μικροσκόπιο 4Pi και τεχνολογίες μικροσκοπίου δομημένου φωτισμού όπως SIM και SMI.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Methods and Limitations of Subwavelength Imaging*. Advances in Imaging and Electron Physics. **163**. 2010. σελίδες 117–140. ISBN 978-0-12-381314-5.
2. ↑  Stockert, Juan Carlos· Blázquez-Castro, Alfonso (2017). «Chapter 20 Super-resolution Microscopy». *Fluorescence Microscopy in Life Sciences*. Bentham Science Publishers. σελίδες 687–711. ISBN 978-1-68108-519-7.  `Η παράμετρος |access-date=` χρειάζεται `|url=` (βοήθεια)
3. ↑  «Beitrage zur Theorie des Mikroskops und der mikroskopischen Wahrmehmung» (στα γερμανικά). *Archiv für mikroskopische Anatomie* **9**: 413–420. 1873. doi:10.1007/BF02956173. .
4. ↑  «Photon tunneling microscopy». *Applied Optics* **29** (26): 3741–52. September 1990. doi:10.1364/AO.29.003741. PMID 20567479. Bibcode: 1990ApOpt..29.3741G. .
5. ↑  «Three-dimensional architecture of a polytene nucleus». *Nature* **302** (5910): 676–81. April 1983. doi:10.1038/302676a0. PMID 6403872. Bibcode: 1983Natur.302..676A.
6. ↑  «Re-scan confocal microscopy: scanning twice for better resolution». *Biomedical Optics Express* **4** (11): 2644–56. 2013-11-01. doi:10.1364/BOE.4.002644. PMID 24298422.
7. ↑  «Superresolution by image scanning microscopy using pixel reassignment». *Optics Letters* **38** (15): 2889–92. August 2013. doi:10.1364/OL.38.002889. PMID 23903171. Bibcode: 2013OptL...38.2889S.
Πέντε υποδοχείς 16-bit καρτών επέκτασης και μία 8-bit (η μικρότερη σε μήκος) όλες ISA σε μητρική κάρτα.
Ο **ISA** (**I**ndustry **S**tandard **A**rchitecture) είναι ένας παρωχημένος τύπος διαύλου ηλεκτρονικών υπολογιστών για την προσθήκη καρτών επέκτασης. Για παράδειγμα μια υποδοχή ISA μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την προσθήκη μιας κάρτας γραφικών, μιας κάρτας δικτύου ή μιας επιπλέον σειριακής θύρας. Η υποδοχή ISA ενσωματώθηκε στην πρώτη γενιά των ΙΒΜ συμβατών ηλεκτρονικών υπολογιστών με μικροεπεξεργαστή 8088 της Intel.

Η γνήσια 8-bit έκδοση της ISA θύρας παρουσιάστηκε το 1981 αλλά η τεχνολογία δεν έγινε ευρέως γνωστή μέχρι το 1984, όταν ανακοινώθηκε η 16-bit έκδοση. Από μερικούς ανταγωνιστικούς κατασκευαστές χρησιμοποιήθηκαν οι τεχνολογίες των MCA και VLB, αλλά η θύρα ISA παρέμεινε ο πιο κοινός δίαυλος επέκτασης κατά τις δεκαετίες του 1980 και 1990. Παρόλα αυτά προς το τέλος του 20ου αιώνα, οι θύρες ISA άρχισαν να αντικαθιστώνται από τις ανώτερες σε ταχύτητα θύρες PCI και AGP. Σήμερα, οι περισσότεροι κατασκευαστές μητρικών καρτών χρησιμοποιούν για επέκταση θύρες PCI, και PCI Express.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **ISA** |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Industry Standard Architecture  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Μανσουέτος** (ιταλικά : Mansueto, λατινικά: Mansuetus) (... - 661) ήταν αρχιεπίσκοπος Μεδιολάνων από το 676 έως το 685. Τιμάται ως άγιος στην Καθολική Εκκλησία.

Βιογραφία
---------

Μεταξύ των ελάχιστων πληροφοριών για τη ζωή του, είναι γνωστό ότι το 679 οργάνωσε και πραγματοποίησε σύνοδο με τους σουφραγκάνους επισκόπους του στο Μιλάνο για να καταδικάσει το δόγμα του Μονοθελιτισμού.] Σύμφωνα με τον Παύλο τον Διάκονο, αυτή η σύνοδος εξέδωσε μια επιστολή, γραμμένη από τον Δαμιανό μετέπειτα επίσκοπο της Παβίας, απευθείας στον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Δ'. Ένα χρόνο αργότερα ο Μανσουέτος και οι επίσκοποι του συμμετείχαν στη Ρώμη σε μια σύνοδο που έγινε από τον ο Πάπα Αγάθων στις 27 Μαρτίου 680 και προσυπέγραψαν τις πράξεις που εκδόθηκαν εκεί. Αυτή η σύνοδος της Ρώμης του 680 έγινε για την προετοιμασία της Γ' Συνόδου της Κωνσταντινούπολης, η οποία λίγους μήνες αργότερα καταδίκασε τον Μονοθελητισμό.

Ο Μανσουέτος πέθανε στις 19 Φεβρουαρίου πιθανώς του 685. Τα λείψανά του θάφτηκαν στη Βασιλική του Αγίου Αμβροσίου, αλλά αργότερα μεταφράστηκαν στη Βασιλική του Αγίου Στεφάνου μαγιόρεo και ξανά το 1987 στο νότιο κέλυφος του καθεδρικού ναού του Μιλάνου.

Η γιορτή του είναι στις 19 Φεβρουαρίου στη Ρωμαϊκή Τελετή και στις 2 Σεπτεμβρίου στην Αμβρωσιακή τελετή. Μια ύστερη παράδοση, χωρίς ιστορική βάση, συνδέει τον Μανσουέτο με τη ρωμαϊκή οικογένεια των Σαβέλλι. 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΑμπέλιος | **Αρχιεπίσκοπος Μιλάνου** | ΔιάδοχοςΒενέδικτος |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Le vie di Milano» (Ιταλικά) Hoepli. ISBN-13 978-88-203-3495-6.
2. ↑  *Czech National Authority Database*. kup19980000061161. Ανακτήθηκε στις 8  Ιουνίου 2022.
3. 1 2  Cazzani, Eugenio (1996). *Vescovi e arcivescovi di Milano* (στα Italian). Milano: Massimo. σελίδες 56–57. ISBN 88-7030-891-X. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
4. 1 2  Magnoli, Claudio, επιμ. (2010). *Celebrazioni dei santi*. Messale ambrosiano quotidiano (στα Italian). **4**. Milano: Centro Ambrosiano. σελίδες 740–741. ISBN 978-88-8025-763-9. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
5. ↑  Majo, Angelo (1989). «Mansueto, santo» (στα Italian). *Dizionario della Chiesa Ambrosiana*. **3**. Milano: NED, σελ. 1863. ISBN 88-7023-102-X.
Το **ISO 3166-2:VA** είναι η καταχώρηση για την Πόλη του Βατικανού στο ISO 3166-2, το οποίο αποτελεί μέρος του προτύπου ISO 3166 που δημοσιεύεται από τον Διεθνή Οργανισμό Τυποποίησης (ISO), ο οποίος ορίζει τους κώδικες για τα ονόματα των κύριων υποδιαιρέσεων (π.χ. επαρχίες ή πολιτείες) όλων των χωρών που κωδικοποιούνται στο ISO 3166-1.

Επί του παρόντος δεν ορίζονται κώδικες ISO 3166-2 στην καταχώριση για την Πόλη του Βατικανού. Η χώρα δεν έχει υποδιαιρέσεις.

Η Πόλη του Βατικανού έχει επίσημα τον κώδικα VA στο πρότυπο ISO 3166-1 alpha-2.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Διαδικτυακή πλατφόρμα περιήγησης ISO: VA
* Πόλη του Βατικανού στο Statoids.com
Η Στήλη του Νέλσον κατά τη διάρκεια της αιθαλομίχλης
Η **Μεγάλη Ομίχλη του Λονδίνου**, ήταν ένα σοβαρό γεγονός ατμοσφαιρικής ρύπανσης που έπληξε το Λονδίνο, τον Δεκέμβριο του 1952. Προκλήθηκε από ένα ασυνήθιστα ισχρό ψυχρό κύμα, που, σε συνδυασμό με τον αντικυκλώνα, ατμοσφαιρικοί ρύποι - κυρίως εκπομπές άνθρακα - σχημάτισαν ένα παχύ στρώμα νέφους πάνω από την πόλη. Διήρκεσε από την Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου έως την Τρίτη 9 Δεκεμβρίου 1952 και διαλύθηκε γρήγορα όταν άλλαξε ο καιρός.

Προκάλεσε σοβαρά προβλήματα, μειώνοντας την ορατότητα ακόμη και σε εσωτερικούς χώρους. Κυβερνητικές πηγές έκαναν λόγο για 4.000 θανάτους και 100.000 ασθενείς με αναπνευστικά προβλήματα να σχετίζονται με την αιθαλομίχλη. Πρόσφατες έρευνες ανεβάζουν τον αριθμό μεταξύ 10.000 και 12.000 θανάτων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The Great Smog of 1952». metoffice.gov.uk. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Σεπτεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2014.
2. 1 2  Bell, M.L.; Davis, D.L.; Fletcher, T. (2004). «A Retrospective Assessment of Mortality from the London Smog Episode of 1952: The Role of Influenza and Pollution». *Environ Health Perspect* **112** (1; January): 6–8. doi:10.1289/ehp.6539. PMID 14698923.
Το ***Ka Karoon Sajni Aye Na Baalam*** είναι κλασικό τραγούδι της Ινδουστανικής κλασικής μουσικής. Είναι θούμρι που τραγουδιέται στο ράαγκα Σιντ Μπαϊραβί Θούμρι. Έγινε δημοφιλές από τον θρυλικό Ινδουστανικό τραγουδιστή Μπάντε Γκουλάμ Αλί Χαν, καθώς και από τους Μπαρκάτ Αλί Χαν και άλλους.

Ήταν μέρος της ταινίας στα Χίντι *Σουάμι* (1977), που τραγουδήθηκε από τον Γιεσούντας υπό την μουσική διεύθυνση του Ρατζές Ροσάν. Ο Γιεσούντας ήταν υποψήφιοι για το Βραβείο Filmfare για το Καλύτερο Άνδρα Τραγουδιστή Πλέιμπακ του 1978.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Not quite a Jugalbandhi». *The Hindu*.. Ανακτήθηκε στις 21 February 2012.
2. ↑  «बड़े गुलाम अली खान: जिन्होंने गाने के लिए रफी और लता से 50 गुना फीस ली». *Firstpost Hindi*.
3. ↑  «Magazine section: 'For me music is God'». The Tribune. 15 Οκτωβρίου 2005. Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2012.
4. ↑  «Swami (1977)».
5. ↑  «Filmfare Awards and Nominations» (PDF). Deep750. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 12 Ιουνίου 2009. Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2012.
Η χρήση διευθύνσεων **IP** είναι το κύριο μέσο που επιτρέπει στις συσκευές στο δίκτυο να εντοπίζουν η μια την άλλη και να επιτυγχάνεται η επικοινωνία από άκρο σε άκρο (**end-to-end**). H **IP** αναφέρεται και στα δύο πρωτόκολλα **IPv4** και **IPv6**. Το **IPv6** είναι η πιο πρόσφατη έκδοση της **IP** και αντικαταθιστά το **IPv4**. Δομή μιας διεύθυνσης **IPv4** ονομάζεται μια διακεκομμένη δεκαδική σημείωση και αντιπροσωπεύεται απο τέσσερις δεκαδικούς αριθμούς από 0 έως 255 (**π.χ. 192.168.1.14**). Με τη διεύθυνση **IPv4** απαιτείται μάσκα υποδικτύου (**subnet mask**). Η μάσκα υποδικτύου είναι μια τιμή 32bit που χωρίζει το τμήμα δικτύου της διεύθυνσης από το τμήμα του κεντρικού υπολογιστή (**host**) (**π.χ 255.255.255.0**). Η μάσκα υποδικτύου καθορίζει το συγκεκριμένο υποδίκτυο που η συσκευή είναι μέλος.

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **IPv4**  |
*Ανάλυση των Απείρως Μικρών για την Κατανόηση των Καμπύλων Γραμμών*, έκδοση του 1715
Η ***Ανάλυση των Απείρως Μικρών για την Κατανόηση των Καμπύλων Γραμμών*** (γαλλικά: *Analyse des Infiniment Petits pour l'Intelligence des Lignes Courbes*), 1696, είναι το πρώτο βιβλίο που δημοσιεύθηκε πάνω στον απειροστικό λογισμό του Λάιμπνιτς. Γράφτηκε από τον Γάλλο μαθηματικό Γκυγιόμ ντε λ'Οπιτάλ, και ανέλυε μόνο το θέμα του διαφορικού λογισμού. Δύο τόμοι που ανέλυαν τον διαφορικό και ολοκληρωτικό λογισμός, αντίστοιχα, είχαν γραφτεί από τον Γιόχαν Μπερνούλι το 1691–1692, και το δεύτερο δημοσιεύθηκε το 1724 ως το πρώτο βιβλίο πάνω στον ολοκληρωτικό λογισμό.

Σε αυτό το βιβλίο εμφανίζεται για πρώτη φορά ο κανόνας de L'Hospital. Ο κανόνας πιστεύεται ότι είναι έργο του Γιόχαν Μπερνούλι, αφού ο Λ' Οπιτάλ, όντας ευγενής, πλήρωνε τον Μπερνούλι 300₣ ανά έτος για να τον κρατάει ενημερωμένο σχετικά με τις εξελίξεις στον λογισμό και να λύνει προβλήματα που είχε. Επιπλέον, οι δύο υπέγραψαν συμβόλαιο επιτρέποντας στον Λ' Οπιτάλ να χρησιμοποιεί τις ανακαλύψεις του Μπερνούλι με οποιονδήποτε τρόπο ήθελε. Μεταξύ των προβλημάτων αυτών ήταν αυτό των ορίων απροσδιόριστων μορφών. Όταν ο Λ' Οπιτάλ δημοσίευσε το βιβλίο του, αναγνώρισε την προσφορά του Μπερνούλι και, μη θέλοντας να πάρει τα εύσημα για τα μαθηματικά στο βιβλίο, το δημοσίευσε ανώνυμα. Ο Μπερνούλι, που ήταν γνωστός ως εξαιρετικά ζηλότυπος, ισχυρίστηκε πως ήταν ο συγγραφέας ολόκληρου του βιβλίου. Παρ' όλα αυτά, ο κανόνας πήρε το όνομά του Λ' Οπιτάλ, που ποτέ δεν ισχυρίστηκε καν ότι τον είχε εφεύρει.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Maor, Eli, e: Η Ιστορία ενός Αριθμού.
2. ↑  C. Truesdell Το Νέο Bernoulli Έκδοση Isis, Vol. 49, No. 1.
3. ↑  Finney, Ross L. και George B. Thomas, Jr. Λογισμός. 2η Έκδοση.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το Analyse des Infiniment Petits pour l'Intelligence des Lignes Courbes σε διάφορες μορφές (djvu, pdf, κλπ.) στο Internet Archive.
* *Calculi infinitesimalis Pars I, seu calculus differentialis, expositus analysi άπειρο parvorum* : έκδοση 1764 (Trattner) του *Analyse des infiniment petits*, στο πανεπιστήμιο του Στρασβούργου.
Το **Μιλησίων τείχος** υπήρξε αρχαία ελληνική πόλη στις όχθες του Νείλου της Αιγύπτου.

Ιστορία
-------

Η πόλη αυτή, η οποία αναφέρεται από τον Στράβωνα, ιδθρύθηκε από Έλληνες το 664 π.Χ. Ο φαραώ Ψαμμήτιχος Α΄ συμμάχησε με τους Ίωνες και Κάρες θαλασσινούς, οι οποίοι την εποχή εκείνη καλά εξοπλισμένοι με χάλκινους χιτώνες και ικανοί θαλασσοπόροι λεηλατούσαν τον τόπο. Με την βοήθεια των Ελλήνων ο Ψαμμήτιχος πολέμησε εναντίον των υπόλοιπων ένδεκα συνηγεμόνες της Αιγύπτου και αναδείχτηκε μόνος κύριος όλου του βασιλείου. Για ανταμοιβή τους παραχώρησε τόπο για να εγκατασταθούν αντικριστά στις όχθες του Νείλου. Μετά την απόπειρα εγκαταστάσεως, οι Μιλήσιοι έφθασαν με 300 πλοία στις ακτές της Αιγύπτου, προσώρμησαν στο Δέλτα του Νείλου και ίδρυσαν εμπορική πόλη. Ο Στράβων ονομάζει την πόλη αυτή «Μιλησίων Τείχος».

Πηγές
-----

* Διονύσιος Οικονομόπουλος (1889). *Αλεξανδρινός διάκοσμος, ήτοι, Πίνακες των εν Αλεξανδρεία ακμασάντων Ελλήνων και Ελληνιστών από της κτίσεως (331 π.Χ.) μέχρι της Αλώσεως αυτής (645 μ.Χ.) υπό των Αράβων: μετά εικόνων, χαρτών και επιγραφών*. Εν Αλεξανδρεία: Τύποις της ελληνικής εφημερίδος Τηλεγράφου. σελίδες μ΄-μα΄ (pdf). Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2012.
Η **Μιλάγρος η ατίθαση** (*Muñeca Brava*) είναι μια σειρά αργεντίνικης παραγωγής του 1998. Αφορά την ερωτική ιστορία της Μιλάγρος (Νατάλια Ορέιρο), μια υπηρέτριας και κρυφής κόρης του Φεντερίκο Ντι Κάρλο, και του Ιβο Ντι Κάρλο (Φακούντο Αράνα), του γιου του Φεντερίκο Ντι Κάρλο. Η ιστορία ξεκινά όταν ο Ίβο αγοράζει μια σόδα από τη Μιλάγρος, που αρχικά πιστεύει πως είναι ένα αγόρι με το όνομα Καρλίτος. Αργότερα ο Ίβο καταλαβαίνει πως η Μιλάγρος είναι τελικά γυναίκα, όταν εκείνη προσλαμβάνεται ως υπηρέτρια στο σπίτι του πατέρα του.

Στη σειρά πρωταγωνιστεί και ο Μπράιαν Καρούσο, ο οποίος έγινε ευρύτερα γνωστός με το ρόλο του Ταρούσα (Gamuza) στην σειρά Οι Ατρόμητοι. Σε αυτή την σειρά το ίδιο ακριβώς όνομα.
Παίζοντας κιθάρα στη Βαρσοβία με το συγκρότημα The Greek Freaks - Νοέμβριος 2010. 
Ο **Αποστόλης Άνθιμος**, (πολωνικά: Apostolis Anthimos‎, 25 Σεπτεμβρίου 1954, Σιεμιανοβίτσε Σλόνσκιε) είναι Πολωνός ελληνικής καταγωγής, προσανατολισμένος στην τζαζ/ροκ μουσική, κιθαρίστας, ντράμερ και παίχτης πλήκτρων.

Μουσική σταδιοδρομία
--------------------

Από το 1971, είναι μέλος του πολωνικού progressive rock συγκροτήματος SBB.

Επίσης, έχει συνεργαστεί με τους Τσέσγουαβ Νιέμεν, Τόμας Στάνκο, Γιώργο Νταλάρα, Βαγγέλη Κατσούλη, καθώς και με διάφορες μπάντες, μεταξύ των οποίων οι Krzak, Džem και Osjan. Έχει συμμετάσχει στην ηχογράφηση πάνω από πενήντα άλμπουμ, συμπεριλαμβανομένων των τριών δικών του: **Days We Can't Forget** (***Ημέρες που δεν μπορούμε να ξεχάσουμε***,1994, υποστηριζόμενoς από toyw Τζιλ Γκόλντστειν, Τζιμ Μπίαρντ, Μάθιου Γκάρισον & Πολ Βέρτικο), **Theatro** (***Θέατρο***, 1999) και **Back to the North** (***Επιστροφή στο Βορρά***, 2006, υποστηριζόμενος από τους Βέρτικο και Μάρτσιν Ποσπιεσάλκσι). 

Τα πρόσφατα σόλο έργα του περιλαμβάνουν: 

* **Apostolis Anthimos Trio** (με τον Κσίστοφ Ντζιέντζιτς στα τύμπανα και το Ρόμπερτ Σεβτζούγκα στο μπάσο)
* **Apostolis Anthimos Quartet** (με τον Άριλντ Άντερσεν στο κοντραμπάσο, τον Τόμας Σουκάλσκι στο σαξόφωνο και τον Κσίστοφ Ντζιέντζιτς στα τύμπανα)

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Discogs*. 306338. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  *Freebase Data Dumps*. Google.
3. ↑  «Anthimos, Apostolis (Άνθιμος, Αποστόλης)». *progrocks.gr*. 22 Νοεμβρίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος του Αποστόλη Άνθιμου
* Προφίλ στο MySpace.com
* Apostolis Anthimos Trio live στο YouTube

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 300527495
* **Europeana**: agent/base/94453
* ISNI: 0000 0001 3064 4155
* MusicBrainz: 08faf226-111d-472e-ac22-966b929068ea

 |

 |
Η **ανάλυση PEST** είναι ένα στρατηγικό εργαλείο του Μάρκετινγκ που χρησιμοποιείται για την ανάλυση του Μακροπεριβάλλοντος μίας επιχείρησης. Με την έννοια του περιβάλλοντος δεν εννούμε το φυσικό περιβάλλον αλλά τα συστήματα και τις δομές που περιβάλλουν μία επιχείρηση. Έτσι η ανάλυση PEST αναλύει:

  

* Το Πολιτικό περιβάλλον (Political)
* Το Οικονομικό περιβάλλον (Economic)
* Το Κοινωνικό περιβάλλον (Social)
* και τέλος το Τεχνολογικό περιβάλλον (Technological)

  

Το PEST προέρχεται από τα αρχικά των παραπάνω περιβάλλοντων (στα αγγλικά). Η ανάλυση PEST πολύ συχνά χρησιμοποιείται στο Πλάνο Μάρκετινγκ κατά την ανάλυση της παρούσας κατάστασης αναφορικά με το μακροπεριβάλλον. Ωστόσο αποτελεί από μόνη της ανεξάρτητο εργαλείο και μπορεί να εφαρμοστεί για οποιαδήποτε κατάσταση.

Πολιτικό Περιβάλλον
-------------------

Στο Πολιτικό περιβάλλον εμπίπτει η πολιτική σταθερότητα, οι νόμοι, το πολιτικό καθεστώς και η μορφή κυβέρνησης. Αυτοί και άλλοι παράγοντες του περιβάλλοντος αυτού μπορούν ακόμα και να επιτρέψουν ή να απαγορεύσουν την λειτουργία μίας επιχείρησης. Στο πολιτικό περιβάλλον εντάσσεται επίσης και αυτό που λειτουργεί σε τοπικό επίπεδο (π.χ. τοπική και νομαρχιακή αυτοδιοίκηση κ.λ.π.).

Οικονομικό Περιβάλλον
---------------------

Το Οικονομικό περιβάλλον αναφέρεται στην οικονομική ζωή μίας χώρας ή κοινωνίας. Παράγοντες που επηρεάζουν το Οικονομικό περιβάλλον είναι του επιτοκίου δανεισμού, ο ρυθμός του πληθωρισμού, η οικονομική ανάπτυξη, κ.α.

Κοινωνικό Περιβάλλον
--------------------

Η δομή της κοινωνίας, οι αντιλήψεις των κατοίκων μίας συγκεκριμένης κοινότητας, τα δημογραφικά, ψυχογραφικά και άλλα κριτήρια σαφώς επηρεάζουν την επιχείρηση που δραστηριοποιείται σε αυτή τη κοινωνία και γι' αυτό μελετάται στην ανάλυση PEST.

Τεχνολογικό Περιβάλλον
----------------------

Τέλος, το τεχνολογικό περιβάλλον έχει και αυτό καθοριστικό ρόλο στην διαμόρφωση του Μακροπεριβάλλοντος. Οι καινοτομίες, τα εμπόδια εισόδου που σχετίζονται με τεχνολογικά επιτέυγματα καθώς και η μεταφορά της τεχνολογίας αποτελούν κρίσιμα ζητήματα που προσδιορίζονται σε αυτό το σημείο.

  

Κανένα από τα παραπάνω περιβάλλοντα δεν θα πρέπει να θεωρείται σημαντικότερο έναντι του άλλου, καθώς όλα παίζουν καθοριστικό ρόλο στην λειτουργία μίας επιχείρησης.

Δείτε επίσης
------------

* Ανάλυση SWOT
Ο **Ανάξιππος** (4ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας κωμικός ποιητής της νέας κωμωδίας.

Σύμφωνα με το Λεξικό της Σούδας, ο Ανάξιππος έγινε γνωστός και δημοφιλής στα χρόνια του Αντιγόνου και του Δημητρίου του Πολιορκητή, δηλαδή το Β΄ μισό του 3ου αιώνα π.Χ. και ήταν ενεργός μέχρι τα τέλη του αιώνα (303 π.Χ.). Δεν σώζονται έργα του, μόνο ελάχιστα αποσπάσματά τους και οι τίτλοι τεσσάρων από αυτά, και ίσως ενός ακόμη, που αμφισβητείται αν ανήκει στον Ανάξιππο. Αυτοί οι τίτλοι είναι οι ακόλουθοι (με ελληνική αλφαβητική σειρά):

* *Επιδικαζόμενος*
* *Κεραυνός*
* *Κιθαρωδός*
* *Φρέαρ*

Η πέμπτη, αμφισβητούμενη κωμωδία είναι ο *Εγκαλυπτόμενος*, του οποίου ένα απόσπασμα παραθέτει ο Αθήναιος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Meineke, i. σσ. 469-470

Πηγές
-----

* Τάσος Ν. Πετρής: Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελίδα 436

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 15159400
* GND: 102379416

 |

 |
Ο **Αντώνιος Πρέκας** υπήρξε Έλληνας πολιτικός.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Κοντοχώρι της Σαντορίνης το 1861 και πέθανε στην Αθήνα στις 27 Ιουλίου 1952. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και πολύ νέος εντάχθηκε στις οικονομικές υπηρεσίες του κράτους υπηρετώντας σε όλες τις βαθμίδες της υπαλληλικής ιεραρχίας χάρη στις ικανότητές του ως Γραμματέας, Τμηματάρχης, Διευθυντής και Επιθεωρητής του Υπουργείου Οικονομικών, οργανωτής των Οικονομικών υπηρεσιών της Κρητικής Πολιτείας, Σύμβουλος του Ελεγκτικού Συνεδρίου και τελικά κατέλαβε τη θέση του Προέδρου του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
Υπήρξε συνεργάτης του Ελευθερίου Βενιζέλου, ο οποίος, εκτιμώντας την ικανότητα του Αντωνίου Πρέκα ως οικονομολόγου, τον συνέστησε στον Εμμανουήλ Ρέπουλη με επιστολή του από το Παρίσι, προκειμένου να διοργανωθούν οι οικονομικές υπηρεσίες στην περιοχή της Μικράς Ασίας που είχε καταληφθεί από την Ελλάδα. Γράφει ο Ελευθέριος Βενιζέλος στον Εμμ. Ρέπουλη "... νομίζω ότι ο Πρέκας ήτο εις την Κρήτην, όταν εφηρμόσθη το πρόγραμμα ... θα σας είναι πολύτιμος ...".
Το 1922, όντας ήδη συνταξιούχος, κλήθηκε να υπηρετήσει ως Υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση Στυλιανού Γονατά, θέση στην οποία υπηρέτησε και στην κυβέρνηση του Γεωργίου Κονδύλη το 1926. Στην ίδια κυβέρνηση υπηρέτησε και ως Υπουργός Συγκοινωνίας. Τα επόμενα χρόνια εκλέχτηκε επανειλημμένως βουλευτής από τους συμπατριώτες του.

Κηδεύτηκε στις 29 Ιουλίου 1952.

Πηγές
-----

* «"Ἐμπιστευτικαί ἐπιστολαί Έλευθερίου Βενιζέλου προς Ἐμμανουήλ Ρέπουλην -Ἱστόρημα Γ. Ρούσσου"». *"Ταχυδρόμος"*.

1. ↑  Αγγελία κηδείας στην εφημερίδα "Ελευθερία", 29/7/1952.