recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Αρσενάλ Σαραντί** (ισπανικά: *Arsenal de Sarandí*) είναι ποδοσφαιρικό σωματείο της Αργεντινής. Εδρεύει στο Σαραντί, μια γειτονιά της Αβεγιανέδα στην περιφέρεια του Μπουένος Άιρες. Οι κυριότεροι τίτλοι στο παλμαρέ της είναι ένα Πρωτάθλημα Αργεντινής, ένα κύπελλο Αργεντινής και ένα Κόπα Σουδαμερικάνα.

Ιδρύθηκε το 1957 από δύο αδέλφια, τους Έκτορ και Χούλιο Ουμπέρτο Γκροντόνα, θαυμαστές της αγγλικής Άρσεναλ. Ως χρώματα επελέγησαν το μπλε και το κόκκινο ως φόρος τιμής στις δύο μεγαλύτερες ομάδες της Αβεγιανέδα, τη Ρασίγκ και την Ιντεπεντιέντε.

Μέχρι το 1992 η ομάδα αγωνιζόταν στα τοπικά πρωταθλήματα του Μπουένος Άιρες. Ακολούθησε μια δεκαετία στη Β΄ Κατηγορία και το 2002 ήλθε ο προβιβασμός στην Πριμέρα Ντιβιζιόν, όπου αγωνίζεται έως σήμερα. Σπουδαιότερος ποδοσφαιριστής που έχει φορέσει τη φανέλλα της είναι ο μεσοεπιθετικός Χόρχε Μπουρρουτσάγκα, ο οποίος ξεκίνησε από τα τμήματα υποδομής και αγωνίσθηκε στην πρώτη ομάδα για δύο σεζόν. Το 2002 επέστρεψε ως προπονητής και κατά τα τρία έτη που παρέμεινε στο πόστο, συνέβαλε σημαντικά στην καθιέρωση στην Πριμέρα.

Όσο η Αρσενάλ αγωνιζόταν στις κατώτερες κατηγορίες, είχε ιδιαίτερη σχέση με την Ιντεπεντιέντε. Μάλιστα ο συνιδρυτής της Χούλιο Ουμπέρτο Γκροντόνα διετέλεσε πρόεδρος της τελευταίας κατά τη δεκαετία του 1970, πριν αναδειχθεί σε υψηλόβαθμο παράγοντα της Εθνικής Ομοσπονδίας και της FIFA. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον σημερινό πρόεδρο Χούλιο Ρικάρδο Γκροντόνα, ο οποίος είναι ανηψιός του.

Το 2006 η Αρσενάλ προσπάθησε να συνδεθεί με την ισπανική Μπαρτσελόνα και συνήψε συμφωνία, βάσει της οποίας θα λάμβανε τεχνογνωσία σε ζητήματα ανάδειξης νέων ταλέντων, παρέχοντας ως αντάλλαγμα στους Καταλανούς το δικαίωμα να έχουν τον πρώτο λόγο σε μετεγγραφές παικτών που προέρχονται από τα φυτώριά της. Η συμφωνία ακυρώθηκε τον επόμενο χρόνο, λόγω αδυναμίας των υποδομών της Αρσενάλ να ανταποκριθούν στα πρότυπα της Μπαρτσελόνα.

Τίτλοι
------

* **Πρωτάθλημα Αργεντινής (1): 2012 Clausura**
* **Κύπελλο Αργεντινής (1): 2013**
* **Κόπα Σουδαμερικάνα (1): 2007**

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Επίσημη ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2013-03-02 στο Wayback Machine.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Arsenal de Sarandí  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος** (Αθήνα, 3 Φεβρουαρίου 1979) είναι Έλληνας ηθοποιός και σκηνοθέτης. Έχει πρωταγωνιστήσει σε πλήθος ελληνικών ταινιών και σειρών.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Αθήνα, στην περιοχή της πλατείας Βικτωρίας.  Φοίτησε στην Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης (1996-1998) και ένα χρόνο στην Δραματική Σχολή Θεμέλιο (1998-1999). Έχει υπάρξει 2 φορές υποψήφιος για το *Βραβείο Δημήτρης Χορν*. Έχει τιμηθεί ως καλύτερος νέος δημιουργός για την ερμηνεία του στην παράσταση "Τα μωρά τα φέρνει ο πελαργός", ενώ έχει πάρει τρεις φορές το βραβείο καλύτερης ερμηνείας στα βραβεία Κοινού του Αθηνοράματος.
Το 2003 πήρε μέρος στη σειρά Μυστικά και λάθη του Alpha και την ίδια χρονιά πρωταγωνίστησε μαζί με το Γιώργο Χωραφά στην ταινία του Τάσου Μπουλμέτη Πολίτικη Κουζίνα￼￼.
Τη σεζόν (2004-2005) έπαιξε το ρόλο του "Αρθούρου" στον πρώτο κύκλο της σειράς του Mega Channel Singles. Το 2015 πρωταγωνίστησε στην ταινία του Χριστόφορου Παπακαλιάτη Ένας άλλος κόσμος￼￼.
Έχει ερμηνεύσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Καζαντζάκης του Γιάννη Σμαραγδή το 2017, η οποία βραβεύτηκε σε πολλά φεστιβάλ παγκοσμίως. Ο ίδιος πήρε το βραβείο καλύτερης ερμηνείας στο διεθνές φεστιβάλ του Χιούστον
Το 2020 έπαιξε στο θέατρο "αμφι-θεατρο" τον ρόλο του Άμλετ στην παράσταση Άμλετ.Στην ιδιωτική τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές 10η εντολή και Κόκκινος Κύκλος και 4 και Επτά Θανάσιμες Πεθερές και S1ngles και Safe sex: Λίλα και Έτερος Εγώ: Χαμένες Ψυχές και Εργαζόμενη γυναίκα: Οικιακή βοηθός και Εσύ αποφασίζεις και Λούφα και παραλλαγή (2006) και Λόγω τιμής, 20 χρόνια μετά και Μυστικά & Λάθη και Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα και Ου Φονεύσεις: Νύφη και Σε είδα...: Πασχαλίτσα και Άγριες Μέλισσες Τη σεζόν 2023 σειρά Ψυχοκόρες του ΑΝΤ1+

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ο Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος που συζητήθηκε πολύ το καλοκαίρι». *www.lifo.gr*. 6 Σεπτεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η ιστοσελίδα του Ο. Παπασπηλιόπουλου στο IMDb.
* Η ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2012-04-05 στο Wayback Machine. του Ο. Παπασπηλιόπουλου στο cine.gr.
Ο **Ηλίας Πουρσανίδης** (γενν. Αθήνα, 13 Απριλίου 1972) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και επιχειρηματίας, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του αμυντικού μέσου.

Σταδιοδρομία
------------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του από την ομάδα του Α.Ο. Χαϊδαρίου το 1990 και οι εντυπωσιακές του εμφανίσεις με την ομάδα των δυτικών προαστίων τράβηξαν την προσοχή του Ευγένιου Γκέραρντ, ο οποίος δυο χρόνια αργότερα τον πήρε στον ΟΦΗ.

Στην ομάδα του Ηρακλείου παρέμεινε μέχρι το 1997, για να ακολουθήσει η μεταγραφή του στον Ολυμπιακό του Ντούσαν Μπάγεβιτς. Αγωνίστηκε στη σπουδαία ομάδα των «ερυθρολεύκων», με την οποία κατέκτησε τον τίτλο του πρωταθλητή και στις έξι περιόδους που αγωνίστηκε εκεί.

Το 2003 μεταγράφηκε στον Ηρακλή όπου και αγωνίστηκε μέχρι το 2008.

### Στις εθνικές ομάδες

Το ντεμπούτο του με την Ελλάδα πραγματοποιήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 1995, στον εκτός έδρας φιλικό αγώνα εναντίον της Κύπρου. Αγωνίστηκε σε 33 συνολικά αγώνες, από το 1995 έως το 2000.

Επιχειρηματική πορεία
---------------------

Έπειτα από την ποδοσφαιρική του καριέρα προχώρησε στο άνοιγμα διαφόρων franchise καταστημάτων Goody’s στην Πελοπόννησο, ενώ παράλληλα ασχολείται και με τη γνωστή οικογενειακή βιομηχανία της συζύγου του Τόμπρας ΑΕ στο Ναύπλιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ηλίας Πουρσανίδης, www.tanea.gr, 22-5-1999
2. ↑  «Αποχαιρετά και ο Πουρσανίδης, www.sport24.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2017.
3. ↑  Το αντίο του Ηλία Πουρσανίδη, www.contra.gr

Πηγές
-----

* Η καριέρα του Ηλία Πουρσανίδη στο National Football Teams
* Το προφίλ του Ηλία Πουρσανίδη στο transfermarkt
* Ο Ηλίας Πουρσανίδης στο soccerway
* Η μηχανή του χρόνου, www.gazzetta.gr
Ο Προφήτης **Ανανί** έζησε στα χρόνια του βασιλιά Ιούδα (955 π.Χ.). Ο βασιλιάς Ασά με τη βοήθεια του Θεού, είχε στην αρχή αποκρούσει νικηφόρα την εναντίον του επιδρομή του βασιλιά της Συρίας. Κατόπιν όμως ο Ασά συνθηκολόγησε με τον βασιλιά της Συρίας και του έστειλε χρυσό και ασήμι, για να τον βοηθήσει στον πόλεμο εναντίον του βασιλείου του Ισραήλ. Τότε ο Προφήτης Ανανί, παρουσιάστηκε στον Ασά και του έκανε δριμύτατη παρατήρηση. Ο Ασά οργισμένος, φυλάκισε τον Προφήτη. Τελικά όμως αυτός απεβίωσε ειρηνικά.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Προφήτη Ανανί στις 27 Μαρτίου.

Τριὰς τρίπους σός, Ἀνανὶ Θεοπρόπε,
Δι' ἧς τὸ μέλλον προὔλεγες πρὸ τοῦ τέλους.

Πηγές-Παραπομπές
----------------

* Ορθόδοξος Συναξαριστής

1. ↑  «Παραλειπομένων Β΄ 16:1-10». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2016.
2. ↑  Μηνιαία Εκκλησίας
Ο **Φίλιππος Ιωάννου** (1796-1880) ήταν Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου και ευεργέτης του 19ου αιώνα. Το πλήρες όνομα του ήταν **Φίλιππος Ιωάννου Πάντος**.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Ζαγορά του Πηλίου το 1800. Σε νεαρή ηλικία, μετέβη στην Κωνσταντινούπολη όπου μυήθηκε στις ιδέες της Φιλικής Εταιρείας. Το 1829 μετέβη στο Ναύπλιο, όπου προσλήφθηκε ως γραμματέας του Ανδρέα Μιαούλη. Νωρίτερα είχε πολεμήσει κατά την Ελληνική Επανάσταση στη Ζαγορά. Ηττήθηκε όμως στη Μάχη του Δράμαλη και έτσι αναγκάστηκε να μεταγκατασταθεί, στη Σκιάθο, τη Σκόπελο και τέλος στη Σύρο, όπου δίδαξε ελληνικά στην Ελληνική Σχολή μετά από παρότρυνση του ιδρυτή της Γρηγόριου Κωνσταντά. Μετά την επανάσταση πήγε στο στο Μόναχο όπου σπούδασε κλασική φιλολογία και φυσικές επιστήμες και αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1836. Επίσης, όσο βρισκόταν εκεί δίδαξε και στο Ελληνικό Σχολείο. Μεταξύ των μαθητών του ήταν ο πρώτος Βασιλιάς της Ελλάδας Όθων, και η, τότε μνηστή του, Αμαλία. Απόκτησε βαθιές γνώσεις της αρχαίας ελληνικής γλώσσας και ήταν άριστος χειριστής της. 

Το 1837 επέστρεψε στην Ελλάδα. Αρχικά εργάστηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών και στη συνέχεια το 1839 διορίστηκε τακτικός καθηγητής της Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας ως τον θάνατό του. Διετέλεσε πρόεδρος της αρχαιολογικής εταιρείας από το 1850 ως το 1879. Χρημάτισε βουλευτής του Πανεπιστημίου το 1846, και κατόπιν γερουσιαστής διευθυντής της βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου (1867-68, όπου συνέταξε τον οργανισμό του Νομισματικού Μουσείου. Εξελέγη δύο φορές πρύτανης του Πανεπιστημίου, κατά τα ακαδημαϊκά έτη 1848-1849 και 1857-1858. Ακόμη, διετέλεσε κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, για έξι περιόδους (1844-1845, 1847-1848, 1852-1853, 1860-1861, 1865-1866 και 1868-1869).

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1880.

Συγγράμματα
-----------

Συνέγραψε τα εξής έργα:

* *Φιλολογικά πάρεργα*. Αθήνα, 1865 (2η έκδοση 1874).
* *Φιλοσοφική δικαιολογία ή Φυσικόν Δίκαιον*. Αθήνα, 1863.
* *Επιγράμματα*. 1874.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Εθνικό Κέντρο Βιβλίου / Από το 18ο αιώνα μέχρι το 1935 - Φίλιππος Πάντος». *www.ekebi.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2016.
2. 1 2  «Ιωάννου, Φίλιππος (Ζαγορά Πηλίου, 1800 - Αθήνα, 1880) - Εκδοτική Αθηνών Α.Ε.». *www.greekencyclopedia.com*. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2016.
3. ↑  «Πρυτάνεις Πανεπιστημίου Αθηνών». *Επετηρίδα Πανεπιστημιακών Ετών 2010-2012*: σελ. 25. 2013.. Ανακτήθηκε στις 08-09-2016.
4. ↑  «ΕΚΠΑ: Κοσμητεία Φιλοσοφικής Σχολής - Ιστορικά Στοιχεία». *www.deanphil.uoa.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2016.

Πηγές
-----

* Εν Αθήναις Αρχαιολογική Εταιρεία, επιμ. (1937). *Λεύκωμα της εκατονταετηρίδος της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας 1837 - 1937*. Εν Αθήναις: Αρχαιολογική Εταιρεία. σελίδες 86. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2010.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 21207566
* **ΕΒΕ**: 159001
* **AA**: 84148
* LCCN: n87877969
* ISNI: 0000 0000 3055 6393
* SUDOC: 133685241

 |

 |
Η **Ουλιάνα Βιτσεσλάβοβνα Ντόνσκοβα** (ρωσικά: *Ульяна Вячеславовна Донскова*, γενν. 24 Αυγούστου 1992) είναι Ρωσίδα αθλήτρια της ομαδικής ρυθμικής γυμναστικής. Έχει επίσης κερδίσει και χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου 2012. Γεννήθηκε στην περιφέρεια Ροστόφ, της Ρωσίας και ξεκίνησε να ασχολείται με τη γυμναστική σε ηλικία 5 ετών. Το 2008, ξεκίνησε να αγωνίζεται με τη ρωσική ομάδα της ρυθμικής γυμναστικής. Και τον Αύγουστο του 2009, συμμετείχε στο πρώτο της Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, στην Ιαπωνία. Σε αυτήν τη διοργάνωση πήρε ένα χρυσό μετάλλιο και δύο χάλκινα. Το 2010, συμμετείχε και στο πρώτο της Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, όπου κι εκεί κατέκτησε με τη ρωσική ομάδα το χρυσό μετάλλιο.

Διαδοχικά μετά, το 2010 και το 2011, συμμετείχε ξανά στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, κατακτώντας και στα δύο χρυσό μετάλλιο. Το 2012, ήρθε και ύψιστη τιμή για έναν αθλητή, κερδίζοντας χρυσό στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου. Την ομάδα απάρτιζαν οι Ξένια Ντουντκίνα, Αναστασία Μπλιζνιούκ, Αλίνα Μακαρένκο, Αναστασία Ναζαρένκο και Καρολίνα Σεβαστιάνοβα. Αυτή ήταν η τέταρτη συνεχόμενη νίκη της Ρωσίας, από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000. Η Ντόνσκοβα δήλωσε ότι δεν το περιμένανε να κατακτήσουν το χρυσό για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά, ενώ την επιτυχία την εναπόθεσε, χαριτολογώντας, ότι οι Ρώσοι γεννιούνται ως γυμναστές της ρυθμικής. Έξι μήνες πριν του αγώνες τα κορίτσια τρέφονταν μόνο με είδη σίκαλης. Μετά τους Ολυμπιακούς του 2012, η Ντόνσκοβα, αποσύρθηκε από τη ρυθμική γυμναστική.

Πέρα από το χρυσό στους Ολυμπιακούς, και όσων αναφέρθηκαν παραπάνω, έχει κατακτήσει χρυσό και στου Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2012. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα έχει κατακτήσει επίσης και ένα ασημένιο και τρία χάλκινα. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του Μινσκ, το 2012, κατέκτησε την πρώτη θέση και το χρυσό και στις τρεις κατηγορίες. Στις 25 Ιουνίου του 2015, παντρεύτηκε τον πρώην επαγγελματία αθλητή του Χόκεϊ, ο οποίος αγωνίστηκε και στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας, Ρούμπεν Μπέγκαντς. Την ίδια χρονιά το ζευγάρι απέκτησε και το πρώτο του παιδί. Η Ντόνσκοβα είναι φοιτήτρια του Κρατικού Πανεπιστημίου της Αγίας Πετρούπολης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Russia Group RG music list». rgforum. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιουλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 24 Μαΐου 2018.
2. ↑  «Russia take Group gold». London2012.com. 12 Αυγούστου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 12 Αυγούστου 2012.
3. ↑  «Russia's golden reign». reuters.com. 12 Αυγούστου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 12 Αυγούστου 2012.
4. ↑  Рассказова, И. (August 21, 2012).  (στα Russian)*Sovetsky Sport*. .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ουλιάνα Ντόνσκοβα** |

* Ουλιάνα Ντόνσκοβα, επίσημος λογαριασμός στο Twitter.
* Ουλιάνα Ντόνσκοβα στο Instagram
Ο **Ρόνι Ρέι Σμιθ** (*Ronald "Ronnie" Ray Smith*, 28 Μαρτίου 1949 - 31 Μαρτίου 2013) ήταν Αμερικανός αθλητής του στίβου, ο οποίος κέρδισε χρυσό μετάλλιο στη σκυταλοδρομία 4x100 μ. στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μεξικού.

Στις 20 Ιουνίου του 1968, στο Σακραμέντο (Καλιφόρνια), ο Ρόνι Ρέι Σμιθ έτρεξε τα 100 μ. στον δεύτερο ημιτελικό σε χρόνο 9.9 (χρόν. χειρός) και 10.14 (ηλεκτρ. χρόν.). Στις 20 Οκτωβρίου της ίδιας χρονιάς, στους Ολυμπιακούς Αγώνες που ακολούθησαν, συμμετείχε στην ομάδα σκυταλοδρομίας 4x100 των Η.Π.Α. μαζί με τους Τζιμ Χάινς, Τσάρλι Γκριν και Μελ Πέντερ, που κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ με χρόνο 38.24.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Τα ρεκόρ του 1968*, Ιστορικό Λεύκωμα 1968, σελ. 160, Καθημερινή (1998)
2. ↑  Η νύχτα της ταχύτητας! Αρχειοθετήθηκε 2016-04-09 στο Wayback Machine. SportIt

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  στο Wikimedia Commons
Η σημαία της ηγεμονίας
Η ηγεμονία το 1878
Η **Ηγεμονία του Μαυροβουνίου** (*σερβικά : Књажевина Црна Гора*) ήταν ένα κυρίαρχο κράτος στην νοτιανατολική Ευρώπη, στα εδάφη του σημερινού Μαυροβουνίου. Υπήρξε από το 1852 έως και το 1910 με πρωτεύουσα την Τσέτινιε.

Ιστορία
-------

Το 1852 ο άρχοντας του Μαυροβουνίου μητροπολίτης Ντανίλο Α΄ Πέτροβιτς-Νιέγκος κήρυξε την περιοχή που διοικούσε κοσμική ηγεμονία και με την αναγνώριση του τσάρου της Ρωσίας Νικολάου Α΄ αυτοανακηρύχθηκε ηγεμόνας (Књаж, prince). Έως τότε το Μαυρβούνιο ήταν θρησκευτικό κράτος με την ονομασία Επισκοπική ηγεμονία του Μαυροβουνίου με τον επίσκοπο (владика) να είναι και ηγεμόνας. Η πράξη του αυτή τον οδήγησε σε πόλεμο με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, που το θεωρούσε αναπόσπαστο μέρος της. Ο Ντανίλο Α΄ προσπάθησε τη διπλωματική αναγνώρισή του από τις Ευρωπαϊκές δυνάμεις χωρίς επιτυχία και αντιμετώπισε την Εξέγερση του Βουκαλόβιτσα. Όμως μετά την νίκη του επί του οθωμανικού στρατού στην Μάχη του Γκράχοβατς στις 1 Μαΐου 1858, η Γαλλία και άλλες Ευρωπαϊκές δυνάμεις αναγνώρισαν την ηγεμονία στις 1 Αυγούστου 1860. 

Μετά τη δολοφονία του Ντανίλο Α΄ το 1860 στο θρόνο ανέβηκε, στις 14 Αύγουστος 1860, ο ανιψιός του Νικόλαος Α΄ του Μαυροβουνίου. Το 1862 ο Νικόλαος Α΄ οδήγησε την ηγεμονία σε ανεπιτυχή πόλεμο εναντίον της Τουρκίας και το Μαυροβούνιο αντιμετώπισε μεγάλο πρόβλημα στο να διατηρήσει την ανεξαρτησία του. Το 1875 ο Νικόλαος Α΄ αντιμετώπισε επιτυχημένα μία εξέγερση στην Ερζεγοβίνη, αντιμετώπισε αυτή την φορά επιτυχημένα τους Οθωμανούς και σύναψε συμμαχία με τη Σερβία. Με το Συνέδριο του Βερολίνου το Μαυροβούνιο απέκτησε πλήρη ανεξαρτησία, επέκταση των συνόρων του προς ανατολάς, βόρεια και πρόσβαση στη θάλασσα. Οι σχέσεις μεταξύ της Σερβίας και του Μαυροβουνίου δεν ήταν καλές λόγω των δυναστικών ανταγωνισμών τους. Το 1866 ολοκληρώθηκε η συμμαχία μεταξύ του Μαυροβουνίου και της Σερβίας. Το 1910 αναβαθμίστηκε στο Βασίλειο του Μαυροβουνίου και ο Νικόλαος Α΄ ανακηρύχθηκε βασιλιάς.

Διοικητική διαίρεση
-------------------

* Ναχαγιέ της Κατούσκα
* Ναχαγιέ της Ριέκα
* Ναχαγιέ Κρομνίτσκα
* Ναχαγιέ Πριμόπκα
* Ναχαγιέ Λεσάντσκα
* Ναχαγιέ της Ζέτα
* Ναχαγιέ Μπράτσκα
* Ναχαγιέ Βασοτζέβικα
* Ναχαγιέ Μοράτσκα
* Ναχαγιέ Νικσίτσκα

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος μοναρχών του Μαυροβουνίου
* Οίκος των Πέτροβιτς-Νιέγκος
* Βασίλειο του Μαυροβουνίου

Αναφορές
--------

* ЗЕМЉОПИС КЊАЖЕВИНЕ ЦРНЕ ГОРЕ - Ђуро Поповић и Јован Рогановић, Цетиње 1895

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Principality of Montenegro στο Wikimedia Commons
Η **Βελγική Σχολή Αθηνών** (Ολλανδ.: Belgische School te Athene, Γαλλ.: École Belge d'Athènes) είναι ένα από τα 19 ξένα αρχαιολογικά ινστιτούτα που δρουν στην Ελλάδα. 

Η Βελγική Σχολή ιδρύθηκε επίσημα το 1985, αν και αρχαιολογικές δραστηριότητες Βέλγων στην Ελλάδα είχαν ξεκινήσει από τις αρχές του 20ού αιώνα, κυρίως σε συνεργασία με τη Γαλλική Σχολή Αθηνών. Από τα τέλη της δεκαετίας του '80, η Σχολή αντιμετώπιζε προβλήματα. Τελικά, το 1999 η Βελγική Κυβέρνηση, σε μια προσπάθεια διάσωσης των βελγικών αρχαιολογικών ερευνών στην Ελλάδα, ενέκρινε μια ετήσια επιχορήγηση για τη διοικητική μέριμνα της Σχολής.

Η Σχολή έχει συνδέσει το όνομά της με το Θορικό Αττικής, όπου πραγματοποιεί ανασκαφές εδώ και αρκετά χρόνια, ενώ αρχαιολογικές έρευνες διενεργεί και στις περιοχές Τιτάνη κοντά στην Κόρινθο και Σίσι στην Κρήτη.

Η Σχολή φιλοξενεί επίσης βιβλιοθήκη με βελγικές εκδόσεις περί ελληνικής αρχαιολογίας. 

Το 2007, νέος διευθυντής της Σχολής ορίστηκε ο Δρ. Στίβεν Σέτενς, πρώην συνεργάτης του Ινστιτούτου Μεσογειακών Σπουδών και επίκουρος καθηγητής στο Ινστιτούτο Γεωαρχαιολογίας και Βιοαρχαιολογίας στο Άμστερνταμ. Από τον Μάιο 2012, διευθυντής είναι ο Jan Driessen. 

Η Βελγική Σχολή Αθηνών Βρίσκεται στην οδό Αναγνωστοπούλου, στο Κολωνάκι.

Βιβλιογραφία
------------

* Κόρκα, E. κ.α. *Ξένες αρχαιολογικές σχολές στην Ελλάδα: 160 χρόνια*, Αθήνα 2005

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η επίσημη ιστοσελίδα της Βελγικής Σχολής Αθηνών

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 284483486
* GND: 16336451-5
* SUDOC: 157714853
* BNF: cb165280873 (data)

 |

 |
Το Δεσποτάτο το 1455-1459
Το **Δεσποτάτο της Σερβίας** (σερβικά: *Српска деспотовина*) ήταν ένα σερβικό μεσαιωνικό κρατίδιο που δημιουργήθηκε το 1402, όταν ο Στέφανος Λαζάρεβιτς, γιος του πρίγκιπα Λάζαρου Χρεμπελιάνοβιτς, έλαβε από τον Αυτοκράτορα των Ρωμαίων τον τίτλο του *Δεσπότη*. Το Σμεντέρεβο, η πρωτεύουσα του δεσποτάτου, χτίστηκε από τον Δεσπότη Γεώργιο Μπράνκοβιτς. Μετά το θάνατο του δεσπότη Γεωργίου το 1456, στη Σερβία ξεκίνησε δυναστική έριδα για το θρόνο μεταξύ των διαδόχων του, γεγονός που διευκόλυνε την κατάρρευση του κράτους και το 1459 το δεσποτάτο τελικώς έπεσε στα χέρια των Τούρκων.

Ιστορία
-------

Μετά τη Μάχη του Κοσσυφοπεδίου και το θάνατο του πρίγκιπα Λάζαρου, το κρατίδιό του αντιμετώπισε σημαντικό πρόβλημα κυρίως από το Βασίλειο της Ουγγαρίας. Δεδομένου ότι ο πρίγκιπας ήταν υποτελής της Ουγγαρίας, ο Ούγγρος βασιλιάς ήθελε ο διάδοχος να συνεχίσει να είναι υποτελής του. Έτσι, επιτέθηκε στην πριγκίπισσα Μιλίτσα της Σερβίας το φθινόπωρο του 1389. Ο γιος της, πρίγκιπας Βουκ Λαζάρεβιτς, ήρθε σε επαφή με τους Οθωμανούς ζητώντας τη βοήθειά τους, όπως κι έγινε το 1390. Σε αντάλλαγμα ωστόσο, ο σουλτάνος Βαγιαζήτ Α΄ ζήτησε να δώσει η Μιλίτσα τη μικρότερη κόρη της Όλιβερ για το χαρέμι του και κάθε χρόνο οι ευγενείς της να εμφανίζονται στην αυλή του και να δηλώνουν την υποταγή τους.

Τελευταίος δεσπότης ήταν ο Στέφανος Τομάσεβιτς ο οποίος έχανε συνεχώς εδάφη από τους Οθωμανούς και το 1459 έχασε οριστικά την ηγεμονία του. Το 1404 ο βασιλιάς Σιγισμόνδος της Ουγγαρίας και Κροατίας έδωσε κάποια εδάφη από την επικράτειά του στο Δεσπότη της Σερβίας, αλλά κι αυτά χάθηκαν από τους Οθωμανούς το 1522.

Δεσπότες
--------

* Στεφάν Λαζάρεβιτς, 1402-1427
* Τζούρατζ Μπράνκοβιτς, 1427-1439
	+ Γκριγκόρ Μπράνκοβιτς, 1439
	+ Θωμάς Καντακουζηνός, 1439
* Τζούρατζ Μπράνκοβιτς, 1444-1456
* Λάζαρ Μπράνκοβιτς, 1456-1458
	+ Μιχαήλ Άγγελος, 1458
	+ Ελένη Παλαιολογίνα, 1458
* Στέφαν Μπράνκοβιτς, 1458-1459
* Στεφάν Τομάσεβιτς, 1459

* Δεσπότες στην εξορία :
* Βουκ Μπράνκοβιτς, 1471-1485
* Τζούρατζ Μπράνκοβιτς, 1486-1497
* Γιοβάν Μπράνκοβιτς, 1492-1502
* Έλενα Μπράνκοβιτς, 1502–1503
* Ιβανίς Μπερισλάβιτς, 1503-1514
* Στεφάν Μπερισλάβιτς, 1514–1536
	+ Έλενα Μπράνκοβιτς, 1514-1522
* Ράντιτς Μπόζιτς, 1527-1528
* Πάβλε Μπάκιτς, 1537

Παραπομπές
----------

1. ↑  Станојевић Станоје (2008) [1910], „VIII Борба српскога народа с Турцима" (на српском језику), Историја српскога народа Београд: Логос арт, стр, стр. 161-165, ISBN 978-86-7360-097-0
2. ↑  Фајфрић Жељко (2009), „10. Питање наслеђа" (на српском језику), Кнез Лазар и деспот Стефан, Сремска Митровица: Tabernakl, стр. 89, ISBN 978-86-85269-08-0
3. ↑  Ћоровић Владимир (2010), „Четврти период 1, Срби између Турака и Мађара" (на српском језику), Историја Срба, Београд: Mikibook, стр. 257-263, ISBN 978-86-87463-10-3
4. ↑  Fajfrić Željko (2008), „Bajazit (1389-1402)" (на српском језику), Turski sultani, Sremska Mitrovica: Tabernakl, стр. 40-48, ISBN 978-86-85269-28-8
Το κάστρο της Καλαμάτας σήμερα
Είσοδος Κάστρου Καλαμάτας
Το **Κάστρο της Καλαμάτας** είναι οχυρωματικό κτίσμα που βρίσκεται στη σημερινή πόλη της Καλαμάτας στην Μεσσηνία. Βρίσκεται σε λόφο στα βορειοδυτικά της πόλης όπου στους πρόποδές του περνά ο ποταμός Νέδοντας και πιο συγκεκριμένα στην οδό Σπάρτης 28. Το κάστρο στο εσωτερικού του περιελάμβανε οχυρωμένη ακρόπολη ενώ έχουν βρεθεί και ερείπια ναού.

Κατά την αρχαιότητα στον λόφο ο μυθολογικός ήρωας Φάρις είχε χτίσει την Ακρόπολη της αρχαίας πόλης Φαραί. Εκεί βρισκόταν το παλάτι των βασιλέων της πόλης που αναφέρεται ανάμεσα σε αυτές που πήραν μέρος στον Τρωικό πόλεμο. Τον 6ο αιώνα μ.Χ. πάνω στα αρχαία ερείπια χτίστηκε χριστιανικός ναός κι έπειτα οι Βυζαντινοί οχύρωσαν ξανά το μέρος.

Κατά την Φραγκοκρατία ανακατασκευάστηκε από τους Βιλλεαρδουίνους και προστέθηκαν νέες οχυρώσεις. Ο Γοδεφρείδος Α' Βιλλαρδουίνος το έκανε κατοικία του και έδρα της Βαρωνίας των Καλαμών, έμεινε στα χέρια της οικογένειας έως το 1325 όταν και το κατέλαβαν οι βυζαντινοί με τελευταία ιδιοκτήτη την Μαχώ του Αινώ. Τον 15ο αιώνα πέρασε στα χέρια των Οθωμανών και την περίοδο 1685 μέχρι το 1715 στους Ενετούς όπου συντήρησαν τις υπάρχουσες οχυρώσεις και πρόσθεσαν νέες. 

Τον 19ο αιώνα περνά σε παρακμή και το 1821 καταλήφθηκε από τους έλληνες κατά την επανάσταση. Το 1825 το πολιορκεί ο Ιμπράημ και του δημιουργεί μεγάλες καταστροφές. 

Επίσης, το κάστρο χρησιμοποιείται έως και σήμερα για διάφορες παραστάσεις, εκδηλώσεις, συναυλίες και άλλα πολλά.

Πηγές
-----

* Υπουργείο Πολιτισμού, Κάστρο Καλαμάτας Αρχειοθετήθηκε 2021-12-16 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε 15 Μαΐου 2013
* Πλήρης ταξιδιωτικός οδηγός της Μεσσηνίας, Κάστρο Καλαμάτας, ανακτήθηκε 15 Μαΐου 2013



|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ευρώπη
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Το "**Rebel Yell**" είναι ένα τραγούδι του Άγγλου μουσικού Billy Idol, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον ομότιτλο δίσκο του, το 1983. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε και ως single, το πρώτο από τον εν λόγω δίσκο. Το single έφτασε έως και το νούμερο 46, στα αμερικανικά Billboard Hot 100 και στα βρετανικά στο νούμερο 62, όμως στην επανέκδοση του 1984, έφτασε στο νούμερο 6. Ενώ στη Νέα Ζηλανδία και στην Αυστραλία έφτασε στο νούμερο 3 και στο νούμερο 7 αντίστοιχα.

Πρόκειται για ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια του Billi Idol. Ο τηλεοπτικός σταθμός *VH1*, το συμπεριέλαβε στη λίστα του με τα Σπουδαιότερα Hard Rock Τραγούδια όλων των εποχών, κατατάσσοντας το στην 79η θέση. Το τραγούδι έχει διασκευαστεί και χρησιμοποιηθεί αρκετά στα Μέσα. Μία από τις πιο αξιόλογες διασκευές του, έγινε από τους Scooter, οι οποίοι το κυκλοφόρησαν ως single, το οποίο έφτασε στο νούμερο 8 των γερμανικών και των φινλανδικών charts, ενώ στα βρετανικά charts έφτασε στο νούμερο 30.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Forum – ARIA Charts: Special Occasion Charts – Top 100 Singles 1984». *Australian-charts.com. Hung Medien*. Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2016.
2. ↑  Steffen Hung. «New Zealand charts portal». charts.org.nz. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2014.
3. ↑  «spreadit.org music». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2009.
4. ↑  «Scooter: Rebel Yell». Ifpi.fi. Ανακτήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2017.
5. ↑  «SCOOTER». Musicline.de. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2017.
6. ↑  «Official Singles Chart Top 100». Officialcharts.com. Ανακτήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Rebel Yell στο YouTube
Νεογέννητο αγόρι 
Το **αγόρι** είναι ένας νεαρός αρσενικός άνθρωπος, συχνά παιδί ή έφηβος. Όταν γίνει ενήλικος περιγράφεται ως άνδρας. Το πιο εμφανές χαρακτηριστικό που κάνει ένα αγόρι να ξεχωρίζει από ένα κορίτσι, είναι το ότι το αγόρι έχει πέος, ενώ το κορίτσι έχει κόλπο. Ο όρος «αγόρι» κατά κύριο λόγο χρησιμοποιείται για να δείξει βιολογικές διακρίσεις φύλου, πολιτιστικές διακρίσεις ρόλου των δύο φύλων, ή και τα δύο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **αγόρι**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αγόρι** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85016211
* GND: 4029002-5
* BNF: cb11977892p (data)
* NDL: 00572250
* NKC: ph119180

 |

 |
Βαρογράφος εκτός προστατευτικού κλωβού
Ο **Βαρογράφος** είναι ένα αυτογραφικό βαρόμετρο δια του οποίου η ατμοσφαιρική πίεση καταγράφεται αυτόματα με κατάλληλη διάταξη σε χάρτινη ταινία που μετακινείται σε κύλινδρο με τη βοήθεια ωρολογιακού μηχανισμού.

Γενικά
------

Γενικά ο συνήθης βαρογράφος αποτελείται από μεταλλικό βαρόμετρο με μία σειρά από επάλληλες κάψες όμοιες με τη κάψα του βαρομέτρου Vidi, που βρίσκονται σε τέτοια διάταξη ώστε οι παραμορφώσεις τους που υφίστανται λόγω της μεταβολής της ατμοσφαιρικής πίεσης να προστίθενται. Οι ελαστικές αυτές παραμορφώσεις μεταδίδονται με κατάλληλο μηχανισμό σε μια βελόνα στην άκρη της οποίας φέρεται γραφίδα. Έτσι όταν οι κάψες παραμορφώνονται το άκρο της γραφίδας μετακινείται ανάλογα κατά το μήκος ενός κυλίνδρου επί του οποίου φέρεται η βαρομετρική χάρτινη ταινία. 

Βαρογράφημα από μεσονύκτιο 8ης Φεβρουαρίου μέχρι μεσονύκτιο 15ης Φεβρουαρίου. Ο δε κύλινδρος περιστρέφεται ισοταχώς με τη βοήθεια ωρολογιακού μηχανισμού εκτελώντας μια πλήρη περιστροφή στη διάρκεια μιας πλήρους εβδομάδας. Η δε βαρομετρική χάρτινη ταινία είναι κατάλληλα υποδιαιρεμένη, όπου επί του άξονα της ως τετμημένες, (οριζόντια), αναγράφονται οι ώρες και οι ημέρες της εβδομάδας, ενώ ως τεταγμένες, (κάθετα), οι τιμές της βαρομετρικής πίεσης.  

Από τα παραπάνω καθίσταται φανερό ότι προϊόντος του χρόνου η γραφίδα του βαρογράφου καταγράφει στη χάρτινη ταινία, μια ιδιάζουσα καμπύλη της οποίας η εξέταση δεν παρουσιάζει μόνο την υφιστάμενη πίεση τη στιγμή της παρατήρησης, αλλά και εκείνες των προηγουμένων ωρών και ημερών. Οι συνεχείς αυτές ενδείξεις του βαρογράφου που δεικνύουν τη γενική πορεία της ατμοσφαιρικής πίεσης καθιστούν το όργανο αυτό από τα πολυτιμότερα της Μετεωρολογίας ειδικά στη πρόγνωση του καιρού.

* Το γράφημα γενικά που εμφανίζεται στη βαρομετρική ταινία ονομάζεται **βαρογράφημα** η δε γραμμή της ακίδας **βαρόγραμμα**.

Παρατηρήσεις
------------

* Ο Βαρογράφος διαθέτει ειδική διάταξη με την οποία και μπορεί να γίνει ρύθμιση της βελόνας ώστε να δεικνύει την αυτή τιμή ατμοσφαιρικής πίεσης με εκείνη που δεικνύει, την αυτή στιγμή, ένα βαρόμετρο πρότυπο ή ένα υδραργυρικό βαρόμετρο.
* Ο Βαρογράφος που χρησιμοποιείται στα πλοία, συνιστάται να τοποθετείται κατά το διάμηκες της τρόπιδας του πλοίου προκειμένου έτσι να εξασφαλίζεται ότι η βελόνη δεν θ΄ απομακρύνεται της ταινίας όταν πλοίο θα κλυδωνίζεται, ιδίως σε προνευστασμούς. Επίσης θα πρέπει να εξασφαλίζεται δι΄ ειδικών βάσεων από κραδασμούς ή τυχόν τραντάγματα.
* Επίσης ο βαρογράφος εκτός του μεγάλου πλεονεκτήματος, έναντι των άλλων βαρομέτρων, της παρακολούθησης ακόμη και των μεταβολών της πίεσης για κάποιο χρονικό διάστημα, επιτρέπει στην άμεση αντίληψη τυχόν σφάλματος σε ένδειξη υδραργυρικού βαρομέτρου.

Δείτε επίσης
------------

* Μικροβαρογράφος
Το **Οτορόβο** (πολωνικά: Otorowo, πρώην γερμανικά: Otteraue‎‎) είναι χωριό του Πόβιατ Μπίντγκοστς, στο Βοεβοδάτο Κουγιαβίας-Πομερανίας της βορειοκεντρικής Πολωνίας. Απέχει 7 χλμ. δυτικά του Σόλετς Κουγιάφσκι, 19 χλμ. ανατολικά του Μπίντγκοστς και 52 χλμ. δυτικά του Τόρουν. Βρίσκεται στην ιστορική περιοχή της Κουγιαβίας.

Ιστορία
-------

 Μνημείο στον τόπο της γερμανικής σφαγής των Πολωνών που πραγματοποιήθηκε το 1939.
Η παλαιότερη αναφορά του χωριού προέρχεται από το 1280, όταν ήταν μέρος της Πολωνίας που κυβερνούσε ο Οίκος των Πιαστ.

Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής (Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος), τον Οκτώβριο και το Νοέμβριο του 1939, το Οτορόβο ήταν ο τόπος μεγάλων σφαγών εκατοντάδων Πολωνών από το Οτορόβο και άλλα κοντινά χωριά, που πραγματοποιήθηκαν από τη γερμανική Άινζατσκομαντο (*Einsatzkommando 16*) ως μέρος του Ιντελιγκέντσακτιον. Το 1944 οι Γερμανοί έκαψαν τα πτώματα για να καλύψουν το έγκλημα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Central Statistical Office (GUS) – TERYT (National Register of Territorial Land Apportionment Journal)» (στα Polish). 1 Ιουνίου 2008. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
2. 1 2  Wardzyńska, Maria (2009). *Był rok 1939. Operacja niemieckiej policji bezpieczeństwa w Polsce. Intelligenzaktion* (στα Πολωνικά). Warsaw: IPN. σελ. 160.
O **Βασίλης Λαμπρινουδάκης** (γεν.04 Ιουλίου 1939 (1939-07-04) (84 ετών)) είναι Έλληνας κλασικός αρχαιολόγος .

Σπούδασε Κλασική Αρχαιολογία και Ιστορία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Αποφοίτησε εκεί το 1962, ήταν βοηθός από το 1964, πήρε το διδακτορικό του το 1971 και ήταν καθηγητής κλασικής αρχαιολογίας από το 1978 μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 2006.

Ο κύριος τομέας έρευνας τους Λαμπρινουδάκη είναι η τέχνη και η αρχιτεκτονική της Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένων των ελληνικών θρησκειών και λατρειών. Διηύθυνε ανασκαφές και εργασίες αποκατάστασης στη Νάξο (Ιερό Υρίων, Ναός Σαγκρί κ.α.) και στην Επίδαυρο .

Είναι τακτικό μέλος του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου και της Academia Europaea (2000) και αντεπιστέλλον μέλος του Αυστριακού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου και της Académie des Inscriptions et Belles-Lettres (από το 1999) και της Αυστριακής Ακαδημίας Επιστημών (από το 2000). Υπήρξε μέλος της συντακτικής επιτροπής του Lexicon Iconographicum Mythologiae Classicae / Thesaurus Cultus et Rituum Antiquorum από το 1980 έως το 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Literatur von und über Vassilis Lambrinoudakis in der bibliografischen Datenbank WorldCat

Παραπομπες
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 25  Ιουνίου 2015.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 94259410
* LCCN: n86027651
* ISNI: 0000 0000 8166 8467
* GND: 136271340
* SUDOC: 260835188

 |

 |
Ο **Ιωάννης Σισίνης** (1850 - 1930) ήταν Έλληνας δικηγόρος, κτηματίας και βουλευτής.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ήταν γιος του Νικολάου Σισίνη, αξιωματικού του στρατού και βουλευτή. Από την πλευρά του πατέρα του ήταν απόγονος των οικογενειών Σισίνη και Αυγερινού και ήταν εγγονός του Γιαννάκη Σισίνη και δισέγγονος του Γεώργιου Αυγερινού. Αδέρφια του ήταν οι Γεώργιος Σισήνης, δήμαρχος Ήλιδος, και Δημήτριος Σισίνης, αντιστράτηγος του ελληνικού στρατού. Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Ηλείας στις εκλογές του 1895 και επανεξελέγη σε αυτές του 1902, του 1905 και του 1906. Στις εκλογές του Αυγούστου 1910 επανεξελέγη βουλευτής Αχαΐας και Ηλείας καθώς και σε αυτές  του Δεκεμβρίου 1915, του 1920 και του 1926. Υπήρξε επίσης πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Ήλιδος.

Το 1911 πραγματοποιήθηκε συνάντηση στην οικία του στην Γαστούνη μεταξύ του Δημητρίου Γούναρη, του Παναγή Τσαλδάρη και του Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη για την δημιουργία κόμματος με κοινή ιδεολογία.

Αναφορές
--------

1. 1 2 3  Βουλή των Ελλήνων, Μητρώον Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών. 1822-1935, Αθήνα 1986, σελ. 160 - 161, 276 - 277 (pdf)
Ο **Ξάβερ Λάντερερ** (γερμ. *Xaver Landerer*, γραφή *Ξαυέριος Λάνδερερ*, 1809-1885) ήταν Γερμανός καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στο Μόναχο το 1809. Ήταν διδάκτορας φυσικών επιστημών, φιλοσοφίας και ιατρικής του Πανεπιστημίου του Μονάχου. Ήλθε στην Ελλάδα το 1833 και υπηρέτησε ως ιδιαίτερος φαρμακοποιός του βασιλιά Όθωνα του Α΄.

Διορίστηκε από τους πρώτους καθηγητές του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1837 και έγινε τακτικός το 1838. Δίδαξε Γενική Χημεία και Πειραματική Φυσική. 

Απολύθηκε το 1843 μαζί με τους άλλους Γερμανούς ως αλλοδαπός σε εφαρμογή σχετικής απόφασης, παρέμεινε όμως στην Ελλάδα και επαναδιορίστηκε το 1844 ως καθηγητής φαρμακευτικής χημείας, συνταγολογίας και βοτανικής. Παραιτήθηκε το 1869, και το 1875 ορίστηκε επίτιμος καθηγητής. Διετέλεσε δύο φορές (1846-1847 και 1854-1855) κοσμήτορας της Σχολής Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου.

Ήταν ο πρώτος καθηγητής Χημείας στην Ελλάδα, διδάσκοντας στο Πολυτεχνείο μεταξύ 1844 και 1868 και ίδρυσε το πρώτο Εργαστήριο Φαρμακευτικής Χημείας. Ήταν μέλος του Ιατρικού Συνεδρίου, ενώ ίδρυσε τις Ολυμπιακές Εκθέσεις. Συνέγραψε συγγράμματα και επιστημονικές εργασίες σχετικά με τη χημεία και κυρίως τα ιαματικά νερά της Ελλάδας.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 7 Ιουλίου 1885.

Παραπομπές
----------

1. ↑  books.google.gr/books?id=A5Mh-JY1NPcC&pg=PA277&dq=%22Landerer+Xaver%22+M%C3%BCnchen&hl=en&sa=X&ved=2ahUKEwjlw4Ley-f8AhVJP-wKHeM0B1QQ6AF6BAgMEAI#v=onepage&q=%22Landerer%20Xaver%22%20M%C3%BCnchen&f=false.
2. 1 2 3 4  «ΕΚΠΑ: Τμήμα Βιολογίας - Ξαβέριος Λάνδερερ». *www.biol.uoa.gr*. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2016.
3. ↑  «ΕΚΠΑ: Κοσμητεία Φιλοσοφικής Σχολής - Ιστορικά Στοιχεία». *www.deanphil.uoa.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2016.

Πηγές
-----

* Εθνικόν και Καποδιστριακόν Πανεπιστήμιον Αθηνών, Μιχαήλ Στεφανίδης, επιμ. (1948). *Εκατονταετηρίς 1837 - 1937, Τόμος Ε', Ιστορία της Φυσικομαθηματικής Σχολής*. Αθήναι: Πυρσός Α.Ε. σελίδες 7-8 (β΄ μέρος). Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2010.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 3228260
* ISNI: 0000 0000 2013 6870
* GND: 116672854
* SUDOC: 240756487

 |

 |
Ο **Γιαν Όμπλακ** (*Jan Oblak*, 7 Ιανουαρίου 1993) είναι Σλοβένος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για την Ατλέτικο Μαδρίτης και την εθνική ομάδα της Σλοβενίας.

Ο Όμπλακ ξεκίνησε την καριέρα από την Ολίμπια Λιουμπλιάνα και υπέγραψε συμβόλαιο με την Μπενφίκα σε ηλικία 17 ετών. Ήταν μέλος της ομάδας που κατέκτησε το εγχώριο τρεμπλ τη σαιζόν 2013-14. Τότε τον απέκτησε η Ατλέτικο Μαδρίτης για 16 εκατομμυρίων, το μεγαλύτερο ποσό που είχε δοθεί μέχρι τότε για τερματοφύλακα στη Λα Λίγκα. Το 2015-16 κέρδισε το βραβείο Ρικάρντο Θαμόρα για καλύτερο τερματοφύλακα, έχοντας δεχτεί μόλις 18 γκολ σε 38 αγώνες, απόδοση ρεκόρ. Κέρδισε το βραβείο και τις επόμενες τρεις σεζόν και το 2021. Ο Όμπλακ ήταν υποψήφιος για τη Χρυσή Μπάλα το 2017 και το 2018.

Με περισσότερες από 200 εμφανίσεις με την Ατλέτικο Μαδρίτης, ο Όμπλακ έχει κατακτήσει τρεις μεγάλους συλλογικούς τίτλους, συμπεριλαμβανομένου του ΟΕΦΑ Σούπερ Καπ το 2018, εναντίον της Ρεάλ Μαδρίτης.

Ο Όμπλακ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα της Σλοβενίας το 2012. Έχει 26 εμφανίσεις με το εθνόσημο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  plus.si.cobiss.net/opac7/conor/212821091.
2. ↑  (Ισπανικά) *Argentine Soccer Database*. 100004. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.
3. ↑  MARCA.com (16 Ιουλίου 2014). «El Atleti ficha al portero más caro de la historia de la Liga». *MARCA.com* (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2020.
4. ↑  Farrell, Adapted by Sarah· @sarahfarrell (15 Μαΐου 2016). «Oblak equals Liano as the best Zamora in history». *MARCA English* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2020.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ατλέτικο Μαδρίτης – τωρινή ομάδα |
| --- |
|  |
| 

* 1 Λεκόμτ
* 2 Χιμένες
* 4 Κοντογκμπιά
* 5 Ντε Πολ
* 6 Κόκε Αρχηγός
* 7 Φέλιξ
* 8 Γκριεζμάν
* 9 Σουάρες
* 10 Κορέα
* 11 Λεμάρ
* 12 Λόντι
* 13 Όμπλακ
* 14 Γιορέντε
* 15 Σάβιτς
* 16 Ερέρα
* 17 Σάπονιτς
* 18 Φελίπε
* 19 Κούνια
* 21 Καράσκο
* 22 Ερμόσο
* 23 Τρίπιερ
* 24 Βρσάλικο
* Προπονητής: Σιμεόνε

 |

 |
Το **Μέγαρο των Εθνών** (γαλλικά: *Palais des Nations*‎, αγγλικά: *Palace of Nations*‎‎) στη Γενεύη της Ελβετίας οικοδομήθηκε μεταξύ των ετών 1929 και 1938 για να λειτουργήσει ως έδρα της Κοινωνίας των Εθνών. Λειτουργεί ως η έδρα των Γραφείων των Ηνωμένων Εθνών στη Γενεύη από το 1946, όταν ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών υπέγραψε συμφωνία έδρας με τις ελβετικές αρχές, παρότι η Ελβετία προσχώρησε στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών μόλις το 2002.

Μόνον το 2012 το Μέγαρο των Εθνών φιλοξένησε πλέον των 10.000 διακυβερνητικών συναντήσεων.

Ιστορία
-------

### Έργο και κατασκευή

Ένας αρχιτεκτονικός διαγωνισμός που πραγματοποιήθηκε τη δεκαετία του 1920 για την επιλογή ενός σχεδίου για το συγκρότημα περιέγραψε το έργο ως εξής:

>  Το Παλάτι, του οποίου η κατασκευή είναι το αντικείμενο του διαγωνισμού, προορίζεται να στεγάσει όλα τα όργανα της Κοινωνίας των Εθνών στη Γενεύη. Θα πρέπει να σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο ώστε να επιτρέπει σε αυτά τα όργανα να εργάζονται, να προεδρεύουν και να διεξάγουν συζητήσεις, ανεξάρτητα και εύκολα στην ήρεμη ατμόσφαιρα που θα πρέπει να επικρατεί όταν αντιμετωπίζονται προβλήματα διεθνούς διάστασης.
> 
> 

Μια κριτική επιτροπή εννέα αρχιτεκτόνων επιλέχθηκε για να επιλέξει ένα τελικό σχέδιο μεταξύ 377 συμμετοχών. Αυτοί ήταν οι Hendrik Petrus Berlage, Victor Horta, Josef Hoffman, Charles Lemaresquier, John James Burnet, Attilio Muggia, Ivar Tengbom, Carlos Gato της Μαδρίτης και Karl Moser. Η κριτική επιτροπή δεν μπόρεσε να επιλέξει έναν μόνο νικητή. Τελικά, οι πέντε αρχιτέκτονες πίσω από τις κορυφαίες συμμετοχές επιλέχθηκαν για να συνεργαστούν σε ένα τελικό σχέδιο: Ο Julien Flegenheimer από την Ελβετία, ο Camille Lefèvre και ο Henri-Paul Nénot από τη Γαλλία, ο Carlo Broggi από την Ιταλία και ο József Vágó από την Ουγγαρία. Στο εσωτερικό χρησιμοποιήθηκαν δωρεές από μέλη της Λέγκας.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  *Swiss Inventory of Cultural Property of National Significance, February 2017*. Swiss Federal Office for Civil Protection. Φεβρουάριος 2017.
2. ↑  Jean-Claude Pallas, "Histoire et architecture du Palais des Nations, Nations Unies, 2001, p.100 and 104
3. ↑  (Γαλλικά) Simon Petite, "Rénovation du Palais des Nations : vote crucial", *Le Temps*, Monday 23 December 2013, p. 5.
4. ↑  "Nation League Home Attracts Many Bidders". Dayton Ohio Daily News.
5. ↑  Kuntz, Joëlle (2 June 2014) Geneve Internationale. Architectural Competitions: Imagining the City of Peace

Βιβλιογραφία
------------

* Joëlle Kuntz, *Geneva and the Call of Internationalism. A History*, éditions Zoé, 2011, 96 pages (ISBN 978-2-88182-855-3).
* Jean-Claude Pallas, "Histoire et architecture du Palais des Nations, Nations Unies, 2001, 431 pages (ISBN 92-1-200354-0)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Palace of Nations στο Wikimedia Commons
* United Nations Office at Geneva
* Palais des Nations

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 173734435
* GND: 4200526-7
* NKC: pna20191045049

 |

 |
Το **Saviem H** ήταν μια σειρά από μεσαία/βαρέα φορτηγά που κατασκευάστηκαν από τους Γάλλους κατασκευαστές Saviem και Renault Véhicules Industriels μεταξύ 1977 και 1980.

Χαρακτηριστικά
--------------

### Διαστάσεις

Η καμπίνα που χρησιμοποιήθηκε για τη σειρά H ήταν η 875, μια εκτεταμένη έκδοση της καμπίνας 870 του Club of Four που εισήχθη στη σειρά J μικρότερου βάρους. Η νέα καμπίνα ήταν 240 mm μεγαλύτερη από την αρχική. Το H προσφέρθηκε ως τράκτορας (HB) ή φορτηγό με πλατφόρμα (HM).

### Κινητήρες

Η σειρά H είχε έναν εξακύλινδρο κινητήρα Berliet MID 06.20.30, με ισχύ εξόδου 185 ίππους στις 2400 σ.α.λ. Τοποθετίθηκαν επίσης δύο κινητήρες MAN, ο R5 και ο R6. Ο R5 ήταν ένας πεντακύλινδρος κινητήρας με ισχύ εξόδου 186 ίπποι και το R6 ήταν μια εξακύλινδρη μηχανή με ισχύ εξόδου 219 ίπποι.

Αναφορές και πηγές
------------------

1. 1 2  «Saviem new vehicles». *Commercial Motor* (London: IPC Transport Press) **146** (37): 6–7. 30 December 1977. ISSN 0010-3063.
Η **Μαργαρίτα της Δανίας** (*Margrethe af Danmark*, 17 Σεπτεμβρίου 1895 – 18 Σεπτεμβρίου 1992) ήταν η σύζυγος του Ρενέ των Βουρβόνων-Πάρμας.

Βιογραφία
---------

Η *Μαργαρίτα Φραγκίσκη Λουίζα Μαρία Ελένη* γεννήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1895 στο Παλάτι Μπέρνστορφ, και ήταν το νεότερο παιδί και η μοναχοκόρη του Βάλντεμαρ, πρίγκιπα της Δανίας (αδελφού του Γεωργίου Α΄ της Ελλάδας), και της Μαρίας της Ορλεάνης, κόρης του Ροβέρτου, δούκα του Σαρτρ. Ονομάσθηκε *Μαργαρίτα* προς τιμήν της εκ μητρός θείας της Μαργαρίτας, πριγκίπισσας της Ορλεάνης (1869-1940).

Οι γονείς της είχαν συμφωνήσει εκ των προτέρων ότι όλοι οι γιοί τους θα ακολουθούσαν τον Λουθηρανισμό, το θρήσκευμα του πατέρα τους και όλες οι κόρες τους, τον Ρωμαιοκαθολικισμό, την πίστη της μητέρας τους. Ήταν λοιπόν η πρώτη Δανή πριγκίπισσα από την εποχή της Μεταρρύθμισης, που μεγαλώνει ως Ρωμαιοκαθολική.

Παντρεύτηκε τον Ρενέ των Βουρβόνων-Πάρμας στην Εκκλησία της Ιερής Καρδιάς του Ιησού στην Κοπεγχάγη. Μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά:

* Ιάκωβος 1922-1964, πρίγκιπας των Βουρβόνων-Πάρμας. Νυμφεύτηκε την Μπιργκίτα φον Χόλσταϊν-Λέντρεμπορκ και απέκτησαν 3 παιδιά.
* Άννα 1923-2016, παντρεύτηκε τον Μιχαήλ Α΄ της Ρουμανίας. Απέκτησαν 5 παιδιά.
* Μιχαήλ 1926-2018, πρίγκιπας των Βουρβόνων-Πάρμας. Νυμφεύτηκε τη Γιολάντα ντε Μπρόι-Ρεβέλ. Απέκτησαν 5 παιδιά.
* Ανδρέας 1928-2011, πρίγκιπας των Βουρβόνων-Πάρμας. Νυμφεύτηκε τη Μαρίνα Γκάκρι. Απέκτησαν 3 παιδιά.

Τον Ιούνιο του 1951 η Μαργαρίτα και ο σύζυγός της, κατά την διάρκεια του ταξιδιού τους, συγκρούστηκαν με ένα αυτοκίνητο ενός 22χρονου, ο οποίος πέθανε σύντομα μετά τη μεταφορά του στο νοσοκομείο.

Η οικογένεια ήταν σχετικά πενιχρή. Κατοικούσαν στη Γαλλία, όπου και γεννήθηκαν όλα τα παιδιά τους. Το 1939 η οικογένεια ξέφυγε από τους Ναζί και διέφυγε στην Ισπανία. Από εκεί πήγαν στην Πορτογαλία και στη συνέχεια στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκεί, στη Νέα Υόρκη, η Μαργαρίτα ζούσε κάνοντας καπέλα, ενώ ο σύζυγός της εργάστηκε σε μια εταιρία αερίου και η κόρη της ως βοηθός καταστημάτων. Επέστρεψαν στο Παρίσι μετά τον πόλεμο.

Η Μαργαρίτα πέθανε μια μέρα τα 97α γενέθλια στις 18 Σεπτεμβρίου 1992 στη Κοπεγχάγη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Beéche, Arturo E.· Miller, Ilana D. (2015). *Royal Gatherings, Volume II: 1914-1939*. California: Eurohistory. σελ. 98. ISBN 9780985460389.
2. ↑  (See  of 19 June 1951)
3. ↑  Beéche, p. 93
4. ↑  «Queen Anne of Romania – obituary». Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2016.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μαργαρίτα της Δανίας (1895-1992)** |
Ο **Ζήκος Ρώσης** (1838 - 1933) ήταν Έλληνας θεολόγος καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στα Δερβίζιανα της Λάκκας Σουλίου το 1838. Ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση στην Ζωσιμαία Σχολή Ιωαννίνων και μετά στην Ριζάρειο Σχολή. Στη συνέχεια σπούδασε θεολογία στη Θεολογική Σχολή του Εθνικού Πανεπιστημίου και τα Πανεπιστήμια της Λειψίας και της Χάγης. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Λειψίας με διδακτορικό δίπλωμα στη φιλοσοφία.

Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1867 εξελέγη υφηγητής της ομιλιτικής στο Πανεπιστήμιο και μετά από ένα χρόνο πήρε την άδεια να διδάσκει και την εγκυκλοπαίδεια της θεολογίας. Το 1875 ορίστηκε επίτιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο, διδάσκοντας παράλληλα στην Ριζάρειο Σχολή, και το 1881 τακτικός. Την ίδια στιγμή έγινε επίτιμος στη Ριζάρειο Σχολή. Το 1911 παραιτήθηκε από το Πανεπιστήμιο εξαιτίας του ορίου ηλικίας που είχε επιβληθεί, και συνέχισε να διδάσκει στη Ριζάρειο μέχρι το 1913. Το 1911 έγινε επίτιμος και το 1922 ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου. Διετέλεσε έξι φορές κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, κατά τα ακαδημαϊκά έτη 1877-1878, 1881-1882, 1886-1887, 1890-1891, 1895-1896 και 1902-1903. Το 1903, συνέγραψε το *Σύστημα δογματικής της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας*.

Το 1912 του απονεμήθηκε το παράσημο του Χρυσού Σταυρού των Ιπποτών του Β. Τάγματος.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 17 Σεπτεμβρίου 1933.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Μπαλάνος, σελ. 10
2. ↑  Πλάγου, Αγγελική (2016). *Περιφέρεια Ηπείρου: Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων: Όπου η Ομορφιά Περισσεύει*. Ιωάννινα: AKAKIA Publications. ISBN 9781911352358.
3. ↑  «ΕΚΠΑ: Κοσμητεία Θεολογικής Σχολή - Διατελέσαντες Κοσμήτορες». *deantheol.uoa.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2016.
4. ↑  «Παράσημα». *Εφημερίδα "Το Κράτος"* (Αρ.Φύλλου 997): σελ. 3. 15 Ιανουαρίου 1912.. *«Προήχθη εἰς τον χρυσοῦν Σταυρόν των Ἱπποτῶν του Β. τάγματος ὁ κ.Ζήκος Ρώσης, καθηγητής του Ἐθνικοῦ Πανεπιστημίου.»*

Πηγές
-----

* Εθνικόν και Καποδιστριακόν Πανεπιστήμιον Αθηνών, Δημήτριος Μπαλάνος, επιμ. (1937). *Εκατονταετηρίς 1837 - 1937, Τόμος Α΄, Ιστορία της Θεολογικής Σχολής*. Αθήναι: Πυρσός Α.Ε. σελ. 10. Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ζήκος Ρώσης στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 89381039
* ISNI: 0000 0000 6289 3239
* GND: 1193288223

 |

 |
**Ουέζεν** (**Wezen** ή **Wesen**) είναι το ιδιαίτερο όνομα του αστέρα **δ** του αστερισμού Μέγας Κύων (*delta Canis Majoris*, δ CMa). Το όνομα αυτό (όπως και η παρεφθαρμένη παραλλαγή **Al Wazor**) προέρχεται από την αραβική λέξη **Al Wazn** (**وزن**), που σημαίνει «το βάρος», *«καθώς ο αστέρας αυτός φαίνεται να σηκώνεται με δυσκολία πάνω από τον ορίζοντα»*. Το ίδιο όνομα αποδίνεται κάποτε και στον αστέρα β Περιστεράς. Στην αραβική αστρονομία ήταν μέλος του μικρού αστερισμού *Οι Παρθένοι*, μαζί με τον Αντχάρα και τον Αλάντρα. Ο Γερμανός αστρονόμος Christian Ludwig Ideler (1766-1846) αποκαλεί αυτό το όνομα «απίστευτο» για αστέρα. Επίσης, ο αστέρας φέρει και το όνομα **25 Μεγάλου Κυνός** (ονοματολογία κατά Τζον Φλάμστηντ). Βρίσκεται στο πίσω μέρος του σώματος του σκύλου που παριστάνει ο αστερισμός του. Είναι ο τρίτος λαμπρότερος αστέρας του Μέγα Κύονα μετά τον Σείριο και τον Αντχάρα.

Χαρακτηριστικά
--------------

Ο Ουέζεν είναι ένας κιτρινόλευκος υπεργίγαντας. Η επιφανειακή θερμοκρασία του είναι 6.200 K, ενώ η μάζα του εκτιμάται ότι είναι δεκαεπταπλάσια της μάζας του Ήλιου και η διάμετρός του 200 φορές μεγαλύτερη της ηλιακής, επομένως ο όγκος του είναι 8 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερος από τον όγκο του Ήλιου. Το μέσο απόλυτο μέγεθος του αστέρα είναι −6,87, που αντιστοιχεί σε πραγματική λαμπρότητα 50 χιλιάδες φορές μεγαλύτερη από εκείνη του Ήλιου. Ο Γκουλντ θεωρούσε τον δ Μεγάλου Κυνός μεταβλητό, και πραγματικά έχει μία ελαφριά μεταβλητότητα του τύπου «α Κύκνου». Η γραμμική ταχύτητα περιστροφής του περί τον άξονά του είναι, στον ισημερινό, περί τα 28 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο, μάλλον αργή για τη σχετικώς μικρή ηλικία του, των 10 εκατομμυρίων ετών περίπου. Με αυτήν την ταχύτητα θέλει ένα χρόνο για να ολοκληρώσει μία περιστροφή γύρω από τον εαυτό του. Τα επόμενα εκατομμύρια χρόνια θα μετατραπεί σε ερυθρό υπεργίγαντα και όταν αποκτήσει ένα πυρήνα από σίδηρο θα καταρρεύσει σε έναν υπερκαιοφανή.

Ο Ουέζεν, ως μακρινός αστέρας, εμφανίζει αμελητέα ιδία κίνηση, η οποία μετρήθηκε σε 0,004 arcsec/έτος, και απομακρύνεται από εμάς με ταχύτητα 34 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (122.000 χιλιόμετρα την ώρα).

Πηγές
-----

* Allen, Richard H.: *Star Names: Their Lore and Meaning*, Dover Publ. 1963

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος αστέρων του Μεγάλου Κυνός


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Delta Canis Majoris  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |