recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **κακάο** είναι ο ξηρός και μερικώς ζυμωμένος λιπαρός σπόρος του κακαόδεντρου από το οποίο γίνεται η σοκολάτα. Η επιστημονική ονομασία του κακαόδεντρου είναι *Theobroma cacao* («Θεοβρώμα το κακάο») και προέρχεται από τις λέξεις θεός και βρώση, δηλαδή το «φαγητό των θεών». Οι Αζτέκοι ήταν οι πρώτοι που χρησιμοποίησαν τους σπόρους του κακάο στη διατροφή τους και για να κατασκευάσουν σοκολάτα. Λάτρευαν το δέντρο του κακάο και το θεωρούσαν ως πηγή δύναμης και πλούτου. Μάλιστα χρησιμοποιούσαν τους σπόρους του κακάο σαν μια μορφή νομίσματος.

Συχνά πωλείται ως σκόνη κακάο, μια ξηρή σκόνη που γίνεται με την άλεση των σπόρων κακάο και την αφαίρεση του βούτυρου κακάο από τα σκούρα καφέ, πικρά στερεά κομμάτια. Το ίδιο το κακάο έχει μια εξαιρετικά πικρή γεύση. Υπάρχει άφθονο κακάο στην τροπική Αφρική. Αυτό συλλέγεται και στέλνεται σε άλλες χώρες για να το επεξεργαστούν.

Το κακάο φαίνεται να είναι αφέψημα με ευεργετικές συνέπειες στην υγεία του ανθρώπου. Είναι μια από τις πιο πλούσιες τροφές σε πολυφαινόλες. Σημαντικός αριθμός επιστημονικών μελετών παρουσιάζουν το κακάο να περιέχει υψηλές συγκεντρώσεις φλαβονοειδών και προκυανιδινών, συστατικά που έχουν αντιοξειδωτική δράση, παρεμποδίζοντας την οξειδωτική δράση των ελεύθερων ριζών και προστατεύουν έτσι από τον καρκίνο, τις καρδιοπάθειες και τη γήρανση. Ωστόσο έχει διαπιστωθεί ότι επηρεάζει δυσμενώς τη λειτουργία του ήπατος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Classification | USDA PLANTS». *plants.usda.gov*. Ανακτήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 2016.
2. ↑  «Top 100 polyphenol rich foods».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Λεξιλογικός ορισμός του κακάο  στο Βικιλεξικό
* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Cocoa beans στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh86006278
* GND: 4307580-0

 |

 |
Ο **πάπυρος** (επιστ. ονομ.: ***Cyperus papyrus*** – ***Κύπειρος ο πάπυρος***) είναι ένα υδρόβιο φυτό των βάλτων που παλαιότερα φύτρωνε στην κοιλάδα του Νείλου, σε διάφορες περιοχές της Συρίας, στη Μεσοποταμία και στην Παλαιστίνη, κοντά στη λίμνη Γεννησαρέτ. Υπό ευνοϊκές συνθήκες το φυτό φθάνει σε ύψος πέντε μέτρων.

Σήμερα, το βρίσκουμε στην κοιλάδα του Άνω Νείλου, στην Αβησσυνία και στα νερά της Ουγκάντας, ενώ το συναντούμε στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στη Σικελία, κοντά στις Συρακούσες. Στα άλλα τμήματα του Νείλου, σε σχέση με το παρελθόν, ο πάπυρος βρίσκεται σε ελάχιστα μέρη.

Από το φυτό αυτό έφτιαχναν το ομώνυμο και πιο κοινό υλικό γραφής σε ολόκληρη την κλασική Αρχαιότητα.

Χρήσεις του φυτού
-----------------

*Κύπειρος ο πάπυρος*
Στην αρχαιότητα ο πάπυρος χρησιμοποιήθηκε πολύ ως γραφική ύλη, παρόμοια με το χαρτί και από εκεί πήρε το όνομά της η Παπυρολογία, η επιστήμη που ασχολείται με τα γραμμένα σε παπύρους αρχαία κείμενα.

Εκτός από την παραγωγή γραφικής ύλης, στην αρχαιότητα υπήρξαν και άλλες χρήσεις του φυτού αυτού. Με τις ίνες του παπύρου έφτιαχναν σχοινιά, φιτίλια για λάμπες, πέδιλα , ακόμα και ανάλαφρες βάρκες. Το ξύλο των ριζών προσέφερε καύσιμο υλικό και χρησίμευε για την κατασκευή εργαλείων. Η διάταξη των λουλουδιών του διαπλεκόταν σε γιρλάντες, η δε στάχτη χρησιμοποιούνταν ως γιατρικό. Επίσης, συχνά αναφέρεται ότι οι φτωχοί μασούσαν το εσωτερικό των κοτσανιών του παπύρου, όπως γινόταν με το ζαχαροκάλαμο.

Σήμερα, χρησιμοποιείται επίσης ως διακοσμητικό φυτό σε κήπους και στην Ελλάδα, αλλά και γενικά σε χώρες της λεκάνης της Μεσογείου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Λεξιλογικός ορισμός του πάπυρος  στο Βικιλεξικό
* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Cyperus papyrus στο Wikimedia Commons
* «*Πάπυρος*». *Λουλούδια της Ελλάδας*. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2009.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85097705
* GND: 4173238-8
* BNF: cb122473364 (data)

 |

 |
Ο **Επαμεινώνδας Εμπειρίκος** (15 Ιουλίου 1943) είναι Έλληνας εφοπλιστής.

Γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι γιος του Γεωργίου Εμπειρίκου, εφοπλιστή, και της Σοφίας Δούμα, μέλους παλιών φαναριώτικων και χιώτικων οικογενειών. Κατάγεται από παλιά ναυτιλιακή οικογένεια, παππούς του δε ήταν ο Επαμεινώνδας Κ. Εμπειρίκος. Σπούδασε στο Philips Exeter Academy και στο MIT και από το 1969 άρχισε να ασχολείται με τις ναυτιλιακές επιχειρήσεις καταφέροντας γρήγορα να δημιουργήσει σημαντικό στόλο. Διετέλεσε μέλος του δ.σ. της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών ενώ την περίοδο 1999 - 2010 χρημάτισε πρόεδρος της Ελληνικής Επιτροπής Ναυτιλιακής Συνεργασίας Λονδίνου. Σήμερα υπολογίζεται ότι διατηρεί έναν από τους μεγαλύτερους στόλους υπό ελληνική σημαία.

Κατοικεί μόνιμα στο Σίτι του Λονδίνου. Είναι παντρεμένος με την Αγγελική Πιττά και έχει δύο γιους.

Πηγές
-----

1. ↑  Βιογραφικό Επαμεινώνδα Εμπειρίκου Αρχειοθετήθηκε 2010-06-02 στο Wayback Machine. από την εφημερίδα "Πρώτο Θέμα"
2. ↑  Το «τοπ τεν» της γαλανόλευκης Αρχειοθετήθηκε 2012-04-30 στο Wayback Machine. από την εφημερίδα "Το Βήμα"
3. ↑  «Leadership in world Shipping Greek Family Firms in International Business». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Μαΐου 2010. Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2010.
**Κοσέρ** ονομάζεται το σύνολο των εβραϊκών θρησκευτικών κανόνων σχετικά με την διατροφή. Ανάμεσα σε αυτούς συγκαταλέγεται η απαγόρευση βρώσης συγκεκριμένων ειδών τροφής (χοιρινό κρέας, οστρακοειδή και όλα τα είδη εντόμων εκτός από ορισμένα είδη ακρίδων).

Επιβάλει επίσης τη θανάτωση των ζώων με συγκεκριμένο τρόπο. Η σφαγή πρέπει να γίνεται από ειδικά εκπαιδευμένο άτομο (shochet), το οποίο με ένα ειδικό, εξαιρετικά κοφτερό μαχαίρι με ίσια κόψη (όχι πριονωτό), κόβει με μία κίνηση το λαιμό του ζώου, την κύρια αρτηρία, την κύρια φλέβα, την τραχεία και τον οισοφάγο. Το ζητούμενο είναι η ακαριαία πτώση της πίεσης του αίματος προς τον εγκέφαλο, ώστε ο θάνατος να επέλθει γρήγορα και το ζώο να χάσει τις αισθήσεις του και να μην πονά και βασανίζεται καθώς πεθαίνει. Δεν επιτρέπεται η αναισθητοποίηση τού ζώου πριν τη σφαγή. Επειδή αυτό έρχεται σε αντίθεση με τη βασική νομοθεσία της ΕΕ περί τη σφαγή των ζώων, αρκετά κράτη προβλέπουν παρεκκλίσεις για τις ανάγκες των Εβραίων (όπως και των Μουσουλμάνων).

Η διαδικασία είναι σχεδόν ίδια με τη διαδικασία σφαγής των ζώων των μουσουλμάνων Halal (χαλάλ), με την κυριότερη διαφορά να είναι στο ότι στους μουσουλμανικούς κανόνες επιβάλλεται και η επίκληση στο όνομα του Θεού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Kosher locust». *wikipedia*.
2. ↑  Legal Restrictions on Religious Slaughter in Europe, The Library of Congress, Law Library Ενημερωμένο έως Σεπτ. 2019
Ο **ασπάλαθος** (επιστημονική ονομάσια: *Calicotome villosa*, Καλυκοτόμη η εριότριχος) είναι φυτό της μεσογειακής χλωρίδας που ανήκει στην οικογένεια των Χεδρωπών, στα ψυχανθή. Είναι ένας πολυετής αγκαθωτός θάμνος με ύψος μέχρι 1,5 με 2 μέτρα. Ανθίζει στις αρχές της άνοιξης και τα άνθη του έχουν έντονο κίτρινο χρώμα και χαρακτηριστική οσμή. Αναπτύσσονται σε δέσμες ή βότρεις των 2 με 15 ανθών. Ο καρπός του είναι μικρός χεδρωπός και καλυμμένος γκριζόχρωμες τρίχες. Ο καρπός του τρώγεται από κατσίκες. Όταν οι βλαστοί ξεραθούν το καλοκαίρι μετατρέπονται σε σκληρά αγκάθια. Φύεται σε θαμνώνες σε ξηρές περιοχές με χαμηλό υψόμετρο.

Ο ασπάλαθος είναι επίσης γνωστός με τα ονόματα σπαλάχτρι, σπαλάθρι,ασπάλαθρος και ασφάλαθος. Το όνομα ασπάλαθος είναι αρχαίο και με αυτό περιγράφεται το φυτό από το Διοσκουρίδη. Θεωρείται ότι το όνομα προέρχεται γλωσσολογικά από κάποια άγνωστη προϊστορική γλώσσα της Μεσογείου. Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι με τους ασπαλάθους χτυπούσαν και τιμωρούσαν του τυράννους στον Άδη. Σε αυτήν την ιστορική αναφορά βασίζεται το τελευταίο ποίημα που έγραψε ο Γιώργος Σεφέρης στις 31 Μαρτίου 1971, το οποίο ονομάζεται «*Επί Ασπαλάθων*».

Πηγές
-----

* Ασπάλαθος (Calicotome villosa)
* "Επί Ασπαλάθων..." Γ. Σεφέρης

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Λεξιλογικός ορισμός του ασπάλαθος  στο Βικιλεξικό
* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Calicotome villosa στο Wikimedia Commons
Οι **Λιβανικές Δυνάμεις** (αραβικά: حزب الكتائب اللبنانية, γαλλικά: *Forces libanaises*, FL) είναι πολιτικό κόμμα του Λιβάνου και πρώην χριστιανική πολιτοφυλακή κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου του Λιβάνου.

Οι Λιβανικές Δυνάμεις δημιουργήθηκαν αρχικά το 1976, ως οργάνωση για τον συντονισμό όλων των ακροδεξιών παραστρατιωτικών ομάδων του Λιβανικού Μετώπου, που αποτελούταν κυρίως από το κόμμα Καταέμπ. Μετά τη δολοφονία του Μπασίρ Τζεμαγιέλ, ορισμένες εξεγέρσεις οδήγησαν τον Σαμίρ Γκέγκα στην ανάληψη και διάλυση του Λιβανικού Μετώπου. Αργότερα εξελίχθηκε ως ξεχωριστή οργάνωση στις αρχές του 1990.

Η οργάνωση αυτή ιδρύθηκε από τους Μπασίρ Τζεμαγιέλ, Καμίλ Σαμούν, και άλλους ηγέτες του κόμματος κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου του Λιβάνου. Ήταν αρχικά μια συσπείρωση των διαφόρων ακροδεξιών παραστρατιωτικών ομάδων, ενώ τέθηκε υπό τον έλεγχο ενός συμβουλίου που αποτελούταν από διάφορους εκπροσώπους κομμάτων. Οι Ρυθμιστικές Δυνάμεις Καταέμπ κατείχαν το μεγαλύτερο τμήμα πολεμιστών και η Καταέμπ είχε το μεγαλύτερο μερίδιο στο συμβούλιο. Παρά την αρχική δημιουργία τους από παραστρατιωτικές ομάδες, οι Λιβανικές Δυνάμεις δέχονταν νέα μέλη χωρίς συγκεκριμένη υποταγή στο κόμμα.

Το κίνημα πολέμισε ως η κύρια λιβανική αντίσταση, εντός του κυριαρχούμενου από χριστιανούς Λιβανικού Μετώπου. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, οι LF αντιμετώπισαν διαφορετικούς εχθρούς σε διαφορετικές χρονικές περιόδους: την Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, το LNM, το LNRF, τον Συριακό Στρατό, το PSP των Δρούζων στο Σουφ και τον Λιβανικό Στρατό, πιστό στον στρατηγό Μισέλ Αούν.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1980, οι πολιτικές τριβές στο εσωτερικό του Λιβανικού Μετώπου οδήγησαν σε αυξανόμενη απόσταση μεταξύ των μαχητών του Καταέμπ και των υπόλοιπων Λιβανικών Δυνάμεων. Στο τέλος οι Λιβανικές Δυνάμεις και το Καταέμπ έγιναν δύο ξεχωριστές δυνάμεις στο εσωτερικό του Λιβανικού Μετώπου.

Μετά το τέλος του εμφυλίου, ο Σαμίρ Γκέγκα δημιούργησε το κόμμα «Λιβανικές Δυνάμεις». Το 1994, ενώ ο Λίβανος ήταν υπό συριακή κατοχή, το κόμμα είχε απαγορευτεί, ο Γκέγκα φυλακίστηκε και οι δραστηριότητες των μαχητών κατεστάλησαν από τις υπηρεσίες του Λιβάνου. Οι Λιβανικές Δυνάμεις επέστρεψαν ως πολιτική δύναμη μετά την Επανάσταση του Κέδρου, στις αρχές του 2005, η οποία οδήγησε σε απόσυρση των συριακών στρατευμάτων από τον Λίβανο. Λίγο μετά, ο Γκέγκα απελευθερώθηκε από τη φυλακή και συνέχισε να ηγείται του κόμματός του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  skai.gr Αρχειοθετήθηκε 2012-02-15 στο Wayback Machine. Κίνδυνος εμφυλίου πολέμου στο Λίβανο
2. ↑  «1978: Israeli troops leave southern Lebanon». *BBC*. 13 June 1978.. Ανακτήθηκε στις 17 January 2008.
3. ↑  Harris (p. 162) notes "the massacre of 1,500 Palestinians, Shi'is, and others in Karantina and Maslakh, and the revenge killings of hundreds of Christians in Damur"

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
* Ανεπίσημη ιστοσελίδα
Ο **Μανώλης Κουλουκουντής** (1898 - 1988) ήταν Έλληνας εφοπλιστής και θεωρείται σημαντική προσωπικότητα της ελληνικής ναυτιλίας.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Κάσο και ήταν γιος του εφοπλιστή Ηλία Κουλουκουντή.

Ίδρυσε μαζί με τον Μηνά Ρεθύμνη την ναυτιλιακή εταιρία «Rethimnis Kulukundis Ltd.» με έδρα το Λονδίνο. Το 1935 ίδρυσε την Ελληνική Επιτροπή Ναυτιλιακής Συνεργασίας του Λονδίνου. Παραμονές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου η εταιρεία του αριθμούσε 37 φορτηγά σκάφη και 60 εμπορικά πλοία.

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Κουλουκουντής εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη, όπου και αναδείχθηκε σε ηγετικό μέλος της ομάδας των Ελλήνων εφοπλιστών. Με την ιδιότητα του προέδρου των Ελλήνων Εφοπλιστών Νέας Υόρκης πρότεινε στην ελληνική εξόριστη κυβέρνηση να ζητήσει από την αμερικανική κυβέρνηση την παραχώρηση πλοίων της σε αυτή και τη διαχείρισή τους από Έλληνες εφοπλιστές. Η πρόταση βρήκε ανταπόκριση από την αμερικανική κυβέρνηση και ο Κουλουκουντής μαζί με άλλους εφοπλιστές παρέλαβαν τα πρώτα πλοία "Liberty".

Μετά τον πόλεμο, ο Κουλουκουντής διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη συμφωνία αγοράς 100 πλοίων "Liberty" από την αμερικανική κυβέρνηση. Ο ίδιος θα αποκτήσει τον δεύτερο μεγαλύτερο αριθμό πλοίων "Liberty" (11 συνολικά).

Την δεκαετία του 1950, ο Κουλουκουντής βρέθηκε στο επίκεντρο της κριτικής λόγω της συμφωνίας στην οποία προχώρησε με άλλους εφοπλιστές με τον γερουσιαστή Τζόζεφ Μακάρθυ να απέχουν από μεταφορά προϊόντων σε κομμουνιστικές χώρες. Η κυβέρνηση Ντουάιτ Αϊζενχάουερ αντέδρασε στη συμφωνία αυτή επικρίνοντας τον γερουσιαστή για παρέμβαση στην χάραξη της εξωτερικής πολιτικής.

Την δεκαετία του 1960 οι ναυτιλιακές εταιρίες του κήρυξαν χρεοκοπία, αν και ο ίδιος παρέμεινε στη ναυτιλία ιδρύοντας νέα εταιρία. Κατά τη ναυτιλιακή κρίση της δεκαετίας του 1980, ο Κουλουκουντής, λόγω λανθασμένων επιλογών, απώλεσε το μεγαλύτερο μέρος του στόλου του.

Είχε διατελέσει πρόεδρος της «Κασιακής Αδελφότητας Αμερικής» και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών επί πολλά έτη.

Πέθανε στη Νέα Υόρκη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Μανώλης Κουλουκουντή». greekshippinghalloffame. Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2024.
2. 1 2 3  «Κουλουκουντής: Μια μεγάλη ναυτιλιακή οικογένεια από την Κάσο – Όταν πήγαν μαζί με τον Ωνάση στην Αμερική με τον ίδιο υπερωκεάνιο». Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2024.
3. 1 2 3 4  «Manuel Kulukundis, Shipowner, Dies at 89». *New York Times*. 12 Αυγ 1988.. Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2024.
Σχέδιο με αρωματοποιό του 1910
Ο **αρωματοποιός** είναι ο άνθρωπος που ειδικεύεται στην κατασκευή αρώματος, γνωστός και ως μύτη λόγω της λεπτής αίσθησης της όσφρησης και την ικανότητα του στην παραγωγή οσφρητικών συνθέσεων. Ο αρωματοποιός είναι καλλιτέχνης, που έχει εκπαιδευτεί σε βάθος σχετικά με τις έννοιες της αισθητικής του αρώματος.

Εκπαίδευση
----------

Οι περισσότεροι αρωματοποιοί του παρελθόντος δεν έχουν επαγγελματική κατάρτιση στην τέχνη της αρωματοποιίας, ενώ πολλοί έμαθαν την τέχνη ως μαθητευόμενοι διαφόρων αρωματοποιών ή χημικών. Η άμεση είσοδος στο επάγγελμα είναι σπάνια και αυτοί που το κάνουν συνήθως το καταφέρνουν μέσω των οικογενειακών επαφών. Τέτοια προγράμματα μαθητείας διαρκούν περίπου 3 χρόνια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Glen O. Brechbill. «The Perfumers - An Index to the Aromatic Artists» (PDF). *Perfumerbook.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 27 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2017.
2. ↑  «The SNSF P3 Grant Search Database». *P3.snf.ch*. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2017.
Η χρυσή μάσκα της μούμιας του Τουταγχαμών φέρει στην κεφαλή το χαρακτηριστικό ριγωτό κάλυμμα ***νέμες***.
To **νέμες** ήταν ένα υφασμάτινο ριγωτό κάλυμμα κεφαλής που φορούσαν οι φαραώ στην αρχαία Αίγυπτο. Κάλυπτε όλο το κρανίο και το πίσω μέρος του κεφαλιού έως τον αυχένα, ενώ μερικές φορές ήταν λίγο μακρύτερο φθάνοντας μέχρι την πλάτη. Στο μπροστινό μέρος εξείχαν δύο μεγάλα πτερύγια που κρέμονταν πίσω από τα αυτιά και κατέληγαν επάνω στους ώμους. Μερικές φορές το νέμες συνδυαζόταν με το διπλό στέμμα (ψχεντ), όπως στην περίπτωση των αγαλμάτων του Ραμσή Β΄στο Αμπού Σιμπέλ. Η πρωιμότερη απεικόνιση του νέμες, μαζί με τον ουραίο στην κορυφή, είναι στην ελεφαντοστέινη επιγραφή του Ντεν, βασιλιά της 1ης δυναστείας. Το νέμες είναι ένα από τα σύμβολα της φαραωνικής εξουσίας.

Εικόνες
-------

* Αμπού Σίμπελ: Άγαλμα του Ραμσή Β΄ που φορά το διπλό στέμμα και το νέμες με τον ουραίο.Αμπού Σίμπελ: Άγαλμα του Ραμσή Β΄ που φορά το διπλό στέμμα και το νέμες με τον ουραίο.
* Κολοσσική προτομή του Νεότερου Μέμνονα από το Ραμέσσειο που φορά στο κεφάλι μόνο το νέμες με τον ουραίο (το στέμμα δεν σώζεται).Κολοσσική προτομή του Νεότερου Μέμνονα από το Ραμέσσειο που φορά στο κεφάλι μόνο το νέμες με τον ουραίο (το στέμμα δεν σώζεται).
* Ανάγλυφο όπου απεικονίζεται το νέμες με τα χρώματά του.Ανάγλυφο όπου απεικονίζεται το νέμες με τα χρώματά του.

Επιπλέον μελέτη
---------------

* Toby A. H. Wilkinson, *Early Dynastic Egypt*, Routledge 1999
* Bruce Graham Trigger, *Ancient Egypt: A Social History*, Cambridge University Press 1983
* Fragment of a basalt Egyptian-style statue of Ptolemy I

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Σχετικά πολυμέσα

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kathryn A. Bard, *Encyclopedia of the Archaeology of Ancient Egypt*, Routledge 1999, p.412
2. ↑  Watson Early Mills, Roger Aubrey Bullard, *Mercer Dictionary of the Bible*, Mercer University Press 1990, p.679
3. ↑  Max Pol Fouchet, *Rescued Treasures of Egypt*, McGraw-Hill 1965, p.208
Η **Μάχη του Μπράιτενφελντ** (ή Πρώτη Μάχη του Μπράιτενφελντ προς διάκρισιν από την δεύτερη του 1642) ήταν μάχη που έγινε στις 17 Σεπτεμβρίου 1631 στα πλαίσια του Τριακονταετούς Πολέμου, μεταξύ των προτεσταντικών κρατών της Σουηδίας και Σαξονίας αφ’ ενός (41.000 άντρες), και της Καθολικής Ένωσης, της συμμαχίας δηλαδή των Καθολικών ηγεμόνων της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας αφ' ετέρου (35.000 άντρες). Τα προτεσταντικά στρατεύματα, με ηγέτη τον βασιλιά της Σουηδίας Γουσταύο Β΄ Αδόλφο, νίκησαν τα καθολικά υπό την διοίκησιν του Γιόχαν Τσερκλάες φον Τίλλυ στο Breitenfeld, οκτώ περίπου χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Λειψίας. Ήταν η πρώτη σημαντική νίκη των προτεσταντών στον ευρωπαϊκό αυτό πόλεμο και η πρώτη ήττα του Τίλλυ. Οι ανανεώσεις, οι επινοήσεις και η τακτική του Γουσταύου Αδόλφου τον ανέδειξαν μεγάλο στρατηγό και ηγέτη της προτεσταντικής κίνησης, και η νίκη του αυτή στάθηκε η απαρχή της ανόδου της Σουηδίας σε ηγέτιδα θέση στην Ευρώπη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Battle of Breitenfeld | European history». Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Battle of Breitenfeld στο Wikimedia Commons

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Πόλεμος
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85075915
* NKC: ph369434
* KulturNav: id

 |

 |
Το **κουνουπίδι** (επιστ. ***Βρασσική η λαχανώδης* ποικ. η *βοτρύτης***, ***Brassica oleracea* var. *botrytis***) είναι φυτό ποώδες, μονοετές ή διετές και ανήκει στην οικογένεια των Σταυρανθών και στο γένος *Βρασσική* *(Brassica)*. Κατάγεται από τις χώρες της Ανατολικής Μεσογείου ενώ αναφορές υπάρχουν και στην Αρχαία Ελλάδα και Αίγυπτο.

Το ύψος του μπορεί να φτάσει τα 80 εκατοστά. Τα φύλλα του είναι μακριά και τα εσωτερικά γέρνουν προς το κέντρο του φυτού. Στην κορυφή του σχηματίζεται μία συμπαγής μάζα από υπερτροφικά άνθη και σαρκώδεις μίσχους που λέγεται *ανθοκεφαλή*.

Καλλιέργεια
-----------

Το κουνουπίδι καλλιεργείται κυρίως στις περιοχές της Μεσογείου, και στις παραθαλάσσιες περιοχές του Ατλαντικού ωκεανού για την ανθοκεφαλή του. Από το Μάιο μέχρι τον Αύγουστο σπέρνεται σε φυτώρια και μετά την πάροδο 1 μήνα, αφού βλαστήσουν, τα μικρά αυτά φυτάρια μεταφυτεύονται στο χωράφι. Είναι ευαίσθητο στις υψηλές θερμοκρασίες και στις πολλές βροχές. Μία μέση θερμοκρασία 10-12 βαθμούς είναι κατάλληλη για την ανάπτυξη του. Μπορεί να καλλιεργηθεί στα περισσότερα εδάφη αρκεί να υπάρχει η κατάλληλη ύδρευση. Ανάλογα με την ποικιλία και την καλλιέργεια η συγκομιδή γίνεται 5 περίπου μήνες μετά τη σπορά. Όταν η ανθοκεφαλή πάρει το συνηθισμένο σχήμα κόβεται μαζί με 3-4 φύλλα που την προστατεύουν κατά τη μεταφορά και από το φως.

Στη βόρεια Ευρώπη καλλιεργείται μια μονοετής ποικιλία τους καλοκαιρινούς μήνες. Στην Ελλάδα το κουνουπίδι καλλιεργείται τη χειμερινή περίοδο κυρίως στις Εύβοια, Αττική, Μεσσηνία, Κέρκυρα και Αρκαδία και είναι διετές. Η καλλιέργεια του καλύπτει περίπου 30,000 στρέμματα με παραγωγή πάνω από 36,000 τόνους ετησίως.

Μαγειρική
---------

Το κουνουπίδι τρώγεται μαγειρεμένο ή διατηρημένο σε ξύδι (τουρσί) και θεωρητικά αποδίδει λίγες θερμίδες. Έρευνες υποστηρίζουν ότι η μέτρηση θερμίδων δεν είναι δυνατόν να γίνει με ακρίβεια. Μπορεί να μαγειρευτεί είτε νερόβραστο, οπότε τρώγεται με την προσθήκη λεμονιού, αλατιού ή/και λαδιού, είτε με την προσθήκη ντομάτας, κρεμμυδιού και μπαχαρικών, κυρίως γαρύφαλλου και μπαχαριού.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Λεξιλογικός ορισμός του κουνουπίδι  στο Βικιλεξικό
* Λεξιλογικός ορισμός του βράσκη  στο Βικιλεξικό
* Λεξιλογικός ορισμός του κράμβη  στο Βικιλεξικό
* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Brassica oleracea var. botrytis στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4146058-3
* NDL: 00562901
* NKC: ph182416

 |

 |
Οι **Λιβανέζοι στην Κύπρο** περιλαμβάνουν μετανάστες και απογόνους μεταναστών από τον Λίβανο, αριθμώντας περίπου 20.000 ανθρώπους. Η μετανάστευση από τον Λίβανο στην Κύπρο άρχισε ήδη από τον 13ο αιώνα με λιβανέζους Μαρωνίτες εγκαταστάθηκαν για πρώτη φορά στην Κύπρο. Το νέο μεταναστευτικό κύμα άρχισε μετά το 1975 κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου του Λιβάνου. Οι περισσότεροι Λιβανέζοι από το νέο μεταναστευτικό κύμα κατάγονται από την επαρχία Κούρα στον βόρειο Λίβανο, η οποία είναι κυρίως ελληνορθόδοξη περιοχή. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου ο αριθμός των Λιβανέζων ήταν υψηλότερος, ωστόσο μετά το τέλος του πολέμου πολλοί επέστρεψαν στον Λίβανο.

Αξιοσημείωτοι άνθρωποι
----------------------

* Μάρκος Μπαγδάτης, κύπριος τενίστας με λιβανέζο πατέρα και ελληνοκύπρια μητέρα
* Σαρμπέλ, Βρετανός τραγουδιστής, με ελληνοκύπριο πατέρα και λιβανέζα μητέρα
Η **FC Επισκοπής** ήταν κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την κοινότητα Επισκοπή της επαρχίας Λεμεσού. Η ομάδα είχε μία συμμετοχή στη Γ΄ κατηγορία και δύο συμμετοχές στη Δ΄ κατηγορία.

Ιστορία
-------

Η FC Επισκοπής ιδρύθηκε το 2003 από την ενοποίηση δύο σωματείων, του Κουρίου Επισκοπής και του Απόλλωνα Επισκοπής. Αρχικά εντάχθηκε στις διοργανώσεις της Επαρχιακής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Λεμεσού (ΕΠΟΛ). Το 2005 κατέκτησε το πρωτάθλημα ένταξης και εντάχθηκε στην Δ΄ κατηγορία και στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ). Την επόμενη περίοδο τερμάτισε στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος και προβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Ωστόσο, την περίοδο 2006-07 υποβιβάστηκε στη Δ΄ κατηγορία. Κατά τη διάρκεια της περιόδου 2007-08 αποχώρησε από το πρωτάθλημα στη μέση της διαδρομής λόγω οικονομικών προβλημάτων. Συνέχισε μέχρι το 2011 στις διοργανώσεις της ΠΑΑΟΚ, οπόταν και ανέστειλε τη λειτουργία της. 


Η πορεία της FC Επισκοπής στις διοργανώσεις της ΚΟΠ.| Περίοδος | Πρωτάθλημα | Κύπελλο |
| --- | --- | --- |
| Κατηγορία | Θέση | Ομάδες | Αγώνες | Νίκες | Ισοπαλίες | Ήττες | Τέρματα | Βαθμοί | Διοργάνωση | Φάση |
| Υπέρ | Κατά |
| 2005-06 | Δ΄ | **3** | 14 | 26 | 15 | 5 | 6 | 50 | 26 | **50** | Κύπελλο Κύπρου | Α΄ γύρος |
| 2006-07 | Γ΄ | **13** | 14 | 26 | 3 | 6 | 17 | 25 | 57 | **15** | Κύπελλο Κύπρου | Β΄ γύρος |
| 2007-08 | Δ΄2 | **14** | 14 | 26 | 2 | 3 | 21 | 19 | 58 | **9**1 | Κύπελλο Κύπρου | Α΄ γύρος |
| Βαθμολογία: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί |

1Η FC Επισκοπής κέρδισε 9 βαθμούς αλλά τιμωρήθηκε με αφαίρεση 6 βαθμών και έτσι στην τελική βαθμολογία αναγράφονται 3 βαθμοί.  

2Η FC Επισκοπής αγωνίστηκε μόνο τις πρώτες 13 αγωνιστικές. Στη συνέχεια αποσύρθηκε και οι εναπομείναντες αγώνες κατακυρώθηκαν με σκορ 2-0 υπέρ των αντιπάλων της.

Τίτλοι-Διακρίσεις
-----------------

* Πρωτάθλημα ένταξης ΣΤΟΚ:
	+ Πρωταθλήτρια (1): 2005

* Κύπελλο ΣΤΟΚ:
	+ Κυπελλούχος (1): 2005

* Κύπελλο ΕΠΟΛ:
	+ Κυπελλούχος (1): 2005

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κοσιάρης Σάββας, 60 χρόνια ΕΠΟΛ, Η ιστορία μας, 2016
2. 1 2  «2005/06 Cypriot Fourth Division». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016.
3. 1 2  «2006/07 Cypriot Third Division». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016.
4. 1 2  «2007/08 Cypriot Fourth Division». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016.
5. ↑  «2005/06 Cyprus Cup». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016.
6. ↑  «2006/07 Cyprus Cup». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016.
7. ↑  «2007/08 Cyprus Cup». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016.

Δείτε επίσης
------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Ποδόσφαιρο στην Κύπρο
Η **Κατάλπη** είναι αγγειόσπερμο, ιθαγενές, δικότυλο φυτό, το οποίο ανήκει στην οικογένεια των Βιγνονιοειδών και περιλαμβάνει 11 είδη φυλλοβόλων δέντρων. Τα δέντρα βρίσκονται στις περιοχές της ανατολικής Ασίας, Αμερικής, και Δυτικών Ινδιών. Ορισμένα από τα είδη καλλιεργούνται ως καλλωπιστικά για το πλούσιο φύλλωμα και τα ωραία μεγάλα άνθη τους που σχηματίζουν ταξιανθίες. Το ύψος των δέντρων φτάνει τα 25 μέτρα, τα φύλλα τους τα 15 εκατοστά και τα εντυπωσιακά άνθη είναι λευκά ή κιτρινωπά. Οι καρποί της κατάλπης κρέμονται από το δέντρο και μοιάζουν με φασόλια, είναι δε τροφή για ένα είδος κάμπιας που χρησιμοποιείται στις Η.Π.Α ως δόλωμα στο ψάρεμα.

Τα όμορφα άνθη του δέντρου

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Catalpa στο Wikimedia Commons
Οι **Φρουροί των Κέδρων** (αγγλικά: Guardians of the Cedars, αραβικά: حراس الأرز, Ḥurrās al-Arz) είναι ένα ακροδεξιό υπερεθνικιστικό κόμμα και πρώην χριστιανική πολιτοφυλακή του Λιβάνου. Ιδρύθηκε από τον Ετιέν Σακρ (γνωστό επίσης με το πολεμικό του όνομα Αμπού Αρζ ή *Πατέρας των Κέδρων*) και άλλους, παράλληλα με το *Ανανεωτικό Λιβανέζικο Κόμμα* στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Πήρε μέρος στον Εμφύλιο Πόλεμο του Λιβάνου με το σύνθημα: *Λίβανε, στην υπηρεσία σου*.

Το 1976 ενώθηκε με άλλες, κυρίως χριστιανικές λιβανέζικες πολιτοφυλακές, σχηματίζοντας το *Λιβανέζικο Μέτωπο*.

Τα σημεία-κλειδιά της ιδεολογίας των Φρουρών είναι:

* Ο Λίβανος είναι ένα αρχαίο κράτος μιας μοναδικής εθνότητας.
* Οι σύγχρονοι Λιβανέζοι κατάγονται από τους Φοίνικες.
* Η Φοινίκη ήταν η μήτρα του αρχικού Δυτικού πολιτισμού.

Από το τέλος του εμφυλίου πολέμου το 1990 μέχρι την αποχώρηση των Ισραηλινών από τον Λίβανο το 2000, οι *Φρουροί των Κέδρων* σχημάτισαν ένα τμήμα του μη υφιστάμενου σήμερα *Στρατού του Νοτίου Λιβάνου* (SLA). Μετά το 2000 οι στρατιωτικές τους επιχειρήσεις έπαυσαν και δραστηριοποιούνταν μόνο εντός πολιτικών πλαισίων, διεξάγοντας πολιτικές εκστρατείες για την αποχώρηση των συριακών δυνάμεων κατοχής από τον Λίβανο. Μαζί με την κυριαρχούμενη από χριστιανούς και σουνίτες *Συμμαχία της 14ης Μαρτίου*, το κόμμα έχει εκφράσει την υποστήριξή του για την εξέγερση στη Συρία.

Σήμερα, οι αναδιοργανωμένοι *Φρουροί των Κέδρων* είναι ένα νόμιμο και πλήρως λειτουργικό πολιτικό κόμμα. Τελευταία, ο όρος *Κίνημα του Λιβανέζικου Εθνικισμού* προστέθηκε στην ονομασία τους, η οποία είναι πλέον *Φρουροί των Κέδρων - Κίνημα του Λιβανέζικου Εθνικισμού*.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 148110700
* LCCN: n79135758

 |

 |
Ο **Αντριάν Μπαρμπολούτσι** (*Adrian Barbullushi*, 12 Δεκεμβρίου 1968) είναι Αλβανός παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίσθηκε στην Ελλάδα τη δεκαετία του 1990.

Ήρθε στην Ελλάδα το καλοκαίρι του 1991 για την ομάδα του Α.Ο. Αιγάλεω, με το οποίο έλαβε μέρος στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής και – παρά τον υποβιβασμό του «Σίτι» - άφησε άριστες εντυπώσεις, ως ένας ικανότατος κεντρικός επιθετικός.

Το καλοκαίρι του 1992 επιχείρησε να μετεγγραφεί στον Ιωνικό Νικαίας, αλλά η μετακίνησή του καθυστέρησε αρκετούς μήνες λόγω δικαστικής εμπλοκής. Τελικά υπέγραψε στην ομάδα της Νίκαιας, με την οποία έπαιξε 2 χρονιές στην Α’ και μία στη Β’ Εθνική κατηγορία, με σημαντική προσφορά. Τον Δεκέμβριο του 1995 ήταν στον Α.Ο. Χανιά και πέτυχε 7 γκολ σε 17 συμμετοχές στη Γ' Εθνική.

Έκλεισε την καριέρα του στην Ελλάδα αγωνιζόμενος σαν παίκτης της Χαλκηδόνας, με την οποία κατέκτησε τίτλο στη Δ΄Εθνική, το 1999. Τα τελευταία χρόνια ασκεί το επάγγελμα του προπονητή ποδοσφαίρου στην Ελλάδα. Την περίοδο 2013-14 βρισκόταν στον "πάγκο" του Αργοναύτη Πειραιά. Απ' τον Μάιο του 2022 έως τον Μάρτιο του 2024 ήταν προπονητής του ΠΑΣ Κόρινθος.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

1. ↑  Η διεθνής καριέρα του Αντριάν Μπαρμπολούτσι
2. ↑  korinthosTV (8 Μαΐου 2023). «ΠΑΣ Κόρινθος: O Αντριάν Μπαρμπολούτσι νέος προπονητής της ομάδας». *KorinthosTV*. Ανακτήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2024.
Η **Έλλη Τρίγγου** (8 Νοεμβρίου 1989, Πάτρα) είναι Ελληνίδα ηθοποιός, απόφοιτη της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου.

Σταδιοδρομία
------------

Η Τρίγγου τελείωσε το πρώτο έτος της σχολής το 2014, όπου έπαιξε στην ταινία «Suntan». Έπειτα, πρωταγωνίστησε στην ταινία μικρού μήκους «37 μέρες». Για την ερμηνεία της στην ταινία αυτή απέσπασε το Βραβείο Β΄ Γυναικείου Ρόλου από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου και το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενης ηθοποιού από το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας.

Το 2017 πρωταγωνίστησε με τον Αποστόλη Τότσικα στη σειρά της Lacta, «Από την αρχή», η οποία προβλήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2017 ως τηλεταινία από τον ALPHA. Μάλιστα, η συγκεκριμένη ταινία απέσπασε δύο βραβεία από το Διεθνές Φεστιβάλ Δημιουργικότητας των Καννών. Ένα χρυσό βραβείο (Χρυσός Λέοντας) στην κατηγορία «Online: Fiction Series» και ένα αργυρό (Αργυρός Λέοντας) στην κατηγορία «TV & VOD: Fiction 15 Min or over».

Το 2019 έπαιξε έναν από τους δυο κεντρικούς ρόλους στη σειρά «Motorway 65» της Εύης Καλογηροπούλου, η οποία έφτασε μέχρι το διαγωνιστικό κομμάτι του Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών.

Στο θέατρο συμμετείχε στην παράσταση του Γιάννη Οικονομίδη, «Στέλλα Κοιμήσου», στον μονόλογο «Ο Ευαγγελισμός της Κασσάνδρας» σε σκηνοθεσία Θάνου Σαμαρά, στο «Lolita reversed» στην πειραματική σκηνή του Εθνικού και στον «Ερωτευμένο Σαίξπηρ». Το 2020 συμμετείχε στην παράσταση «Ρινόκερος» του Ευγένιου Ιονέσκο, σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα, αλλά και στο «This is Not Romeo and Juliet» του Αργύρη Πανταζάρα στο θέατρο Πορεία.

Το 2018 συμμετείχε σε τρία επεισόδια του τρίτου κύκλου της βρετανικής σειράς «The Durrells» υποδυόμενη την Daphne Likourgou. Την ίδια χρονιά συμμετείχε στη σειρά «Just Push Abuba» έχοντας τον ρόλο της Lucia, μια διαδικτυακή κωμική σειρά του καναλιού ZDF στη Γερμανία. 

Από το 2019 έως το 2022 είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους της δημοφιλούς σειράς του ΑΝΤ1, «Άγριες Μέλισσες» υποδυόμενη την Ασημίνα Σταμίρη. Το 2023 πρωταγωνίστησε στη σειρά του ΑΝΤ1, «Η Μάγισσα» υποδυόμενη τη Θεοφανώ Γερακάρη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά) *Deutsche Synchronkartei*. 180347. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.
2. ↑  «Βραβεία 2017». *Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου*. Ανακτήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2021.
3. ↑  «Νύχτες Πρεμιέρας 2016: Τα βραβεία των πρωτοεμφανιζόμενων καλλιτεχνών». *Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας*. Ανακτήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2021.
4. ↑  «Ο Αποστόλης Τότσικας «Από την αρχή» στον Alpha». *in.gr*. 13 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 2022.
5. ↑  ««Από την αρχή»: Βραβεύτηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ των Καννών η σειρά της Lacta που γυρίστηκε στη Κέα». Ανακτήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 2022.
6. ↑  «Μάγισσα: Η υπόθεση της νέας σειράς του Ant1 – Η Έλλη Τρίγγου γίνεται υπηρέτρια και περπατά σε δύσβατα μονοπάτια». *Newsbeast*. 12 Ιουλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Έλλη Τρίγγου στην IMDb
* Έλλη Τρίγγου στο Instagram

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 34147543612153191231
* LCCN: no2020100881
* ISNI: 0000 0004 8651 3084
* GND: 1114681806

 |

 |
Ο **Πιερ Ισά** (γεννημένος στις 11 Σεπτεμβρίου 1975 στην πόλη Γκέρμιστον της Νοτίου Αφρικής) είναι Νοτιοαφρικανός, με καταγωγή από τον Λίβανο, πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και νυν αθλητικός διευθυντής του Ολυμπιακού Πειραιώς.

Καριέρα
-------

Ο Πιέρ Ισά βρέθηκε από πολύ μικρός στη Γαλλία, ξεκινώντας το ποδόσφαιρο από την ερασιτεχνική USL Dunkerque. Στα 20 του χρόνια μεταπήδησε στην Ολιμπίκ Μαρσέιγ με την οποία πήρε αρκετές ευκαιρίες, αρχικά ως αλλαγή κι έπειτα σε μερικά παιχνίδια ως βασικός. Μάλιστα, με τη Γαλλική ομάδα έφτασε μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Ουέφα το 1999 εναντίον της Ιταλικής Πάρμα ΦΚ, δίχως όμως να καταφέρει να κατακτήσει το τρόπαιο, μιας και η Ιταλική ομάδα κέρδισε τον τελικό με 3-0. Στην Ολιμπίκ Μαρσέιγ έμεινε μέχρι το 2001, πραγματοποιώντας συνολικά 75 εμφανίσεις και πετυχαίνοντας και 2 γκολ.

Στη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου του 2001, ο Πιερ Ισά δόθηκε δανεικός στην Τσέλσι ΦΚ. Στην Αγγλική ομάδα έμεινε για λίγους μόνο μήνες, χωρίς να έχει πραγματοποιήσει κάποια συμμετοχή με τις εμφανίσεις των Λονδρέζων. 

Το καλοκαίρι του 2001, ο Πιερ Ισά έμεινε ελεύθερος από την Ολιμπίκ Μαρσέιγ και υπέγραψε συμβόλαιο με την Γουότφορντ ΦΚ. Με την Αγγλική ομάδα αγωνίστηκε σε αρκετά παιχνίδια, ωστόσο ένας σοβαρός τραυματισμός του σε αγώνα εναντίον της Μπέρμιγχαμ Σίτι ανάγκασε τη Γουότφορντ ΦΚ να τον θέσει διαθέσιμο προς πώληση. Με την Αγγλική ομάδα πραγματοποίησε συνολικά 15 εμφανίσεις και πέτυχε και ένα γκολ σε αγώνα εναντίον της Πόρτσμουθ ΦΚ.

Το καλοκαίρι του 2002 ταξίδεψε στον Λίβανο για λογαριασμό της Ολιμπίκ Μπεϊρούτ, στην οποία έμεινε για δύο χρόνια. Τον Ιανουάριο του 2005, έφυγε από τον Λίβανο με προορισμό την Ελλάδα, και συγκεκριμένα τον Ιωνικό. Στον Ιωνικό παρέμεινε για λίγους μήνες, πραγματοποιώντας 15 εμφανίσεις και πετυχαίνοντας και ένα γκολ σε αγώνα εναντίον του Άρη Θεσσαλονίκης.

Το καλοκαίρι του 2005 μεταπήδησε στον ΟΦΗ, στον οποίο παρέμεινε μέχρι το 2009, πραγματοποιώντας συνολικά 34 εμφανίσεις και πετυχαίνοντας και 3 γκολ. Το 2009 είχε ένα πολύ σύντομο πέρασμα από τη Steel Azin FC, ομάδα του Ιράν και στη συνέχεια αποφάσισε να κρεμάσει τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια.

Το 2013, δέχθηκε πρόταση από τον Ολυμπιακό Πειραιώς ώστε να αναλάβει πόστο Αθλητικού Διευθυντή στο ποδοσφαιρικό τμήμα του συλλόγου, την οποία και αποδέχθηκε.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Πιερ Ισά πραγματοποίησε το επίσημο ντεμπούτο του το 1997 σε ηλικία 22 ετών σε έναν αγώνα εναντίον της Εθνικής Γερμανίας. Ήταν ενεργό μέλος της Εθνικής ομάδας της Νοτίου Αφρικής για αρκετά χρόνια, συμμετέχοντας μάλιστα και στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα ποδοσφαίρου του 1998 και του 2002.

Συνολικά, ο Πιερ Ισά πραγματοποίησε με την Εθνική ομάδα της Νοτίου Αφρικής 47 εμφανίσεις, δίχως όμως να καταφέρει να πετύχει κάποιο γκολ.

Εξωτερικές πηγές
----------------

* 
*
Λευκά και πράσινα σπαράγγια
Φυσικό σπαράγγι
Το **σπαράγγι** (επιστημονική ονομασία: Asparagus officinalis) ήταν γνωστό στην αρχαία Αίγυπτο καθώς έχουν βρεθεί τοιχογραφίες στις πυραμίδες όπου πιστεύεται ότι χρονολογούνται γύρω στο 5000 π.Χ. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι το καλλιεργούσαν, μπορεί να ήταν και αυτοφυές.

Στη Μικρά Ασία πιστεύεται ότι καλλιεργήθηκε 2000 χρόνια πριν από την εποχή των Ρωμαίων, ήταν γνωστό φάρμακο για τον οδοντόπονο, καρδιοπάθεια, νύγματα εντόμων και άλλες περιπτώσεις. Από τη Μεσόγειο διαδόθηκε στη Βόρεια Ευρώπη και από εκεί στη Βόρεια Αμερική. Στη Βόρεια Ευρώπη διαδόθηκε η παραγωγή λευκών σπαραγγιών, ενώ στη Βόρεια Αμερική η καλλιέργεια πράσινου σπαραγγιού.

Στην Ελλάδα εμφανίστηκε ως άγριο, αυτοφυές φυτό σε πολλές υγρές, ημιορεινές περιοχές με την ονομασία «*βλαστάρια*». Γρήγορα εκτιμήθηκε η αξία του για τις διάφορες φαρμακευτικές και διαιτητικές του ιδιότητες, γι' αυτό και άρχισε η εντατική καλλιέργειά του.

Τα πράσινα σπαράγγια οφείλουν το χρώμα τους στην χλωροφύλλη που συντίθεται με την έκθεση τους στον ήλιο. Τα λευκά είναι σπαράγγια καλλιέργειας και σκεπάζονται με χώμα ώστε να διατηρούν το λευκό χρώμα τους. Υπάρχουν σπαράγγια και σε ιώδη απόχρωση για όσα έχουν εκτεθεί λίγες μόνο ώρες στο χάδι του ήλιου.

Δεν περιέχουν κορεσμένα λιπαρά ή χοληστερόλη. Είναι πολύ καλή πηγή φυτικών ινών, αφού μόλις τα 100 γρ. μπορούν να καλύψουν το 8% των ημερήσιων αναγκών μας. Αποτελούν εξαιρετική πηγή βιταμίνης Α, βιταμίνης C, βιταμίνης Ε, βιταμίνης Κ, θειαμίνης, ριβοφλαβίνης, νιασίνης και φυλλικού οξέος. Καλή πηγή μετάλλων και ιχνοστοιχείων όπως το σελήνιο, ο σίδηρος και ο φωσφόρος, το κάλιο, ο χαλκός και το μαγγάνιο. Είναι καλή πηγή βιταμίνης Β6, ασβεστίου, μαγνησίου και ψευδαργύρου. Τέλος, είναι και φυτική πηγή πρωτεΐνης, με απόδοση 2γρ στα 100γρ λαχανικών.

Έχουν αντιφλεγμωνώδεις ιδιότητες και μπορούν να βελτιώσουν την αρτηριακή πίεση, την ευγλυκαιμική κατάσταση και την έχουν ευεργερτικά οφέλη στα επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα. Βοηθούν πολύ στη μελανίνη στα μαλλιά αλλά και στο δέρμα λόγω του χαλκού που περιέχουν.

Χρειάζεται όμως πολλή προσοχή στην κατανάλωσή τους, από όσους δεν μπορούν να μεταβολίσουν τις πουρίνες.

Τα σπαράγγια συλλέγονται την άνοιξη, μεταξύ Μαρτίου και Μαΐου. Στο διαιτολόγιό σας μπορείτε να τα εντάξετε ως συνοδευτικό, σε σαλάτα, ορεκτικό ή σε ομελέτα σφουγγάτο (με αυγά).

Οι θεραπευτικές ιδιότητες του σπαραγγιού ήταν γνωστές από την αρχαιότητα, με ένθερμους υποστηρικτές τον Ιπποκράτη και τον Διοσκουρίδη. Αργότερα, το χρησιμοποίησαν οι φαρμακοποιοί παρασκεύαζαν ένα σιρόπι με βάση τα σπαράγγια και τα προωθούσαν ως διουρητικό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αγροτικός Συνεταιρισμός Κοινής Γεωργικής Εκμετάλλευσης Τυχερού (Έβρου). «Ιστορία και Προέλευση Σπαραγγιού». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Asparagus officinalis στο Wikimedia Commons
* Λεξιλογικός ορισμός του σπαράγγι  στο Βικιλεξικό
* Παραγωγή σπαραγγιού με βιολογικές μεθόδους

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* NKC: ph237917

 |

 |
Σατιρική αναπαράσταση της αποτυχίας της Γερμανικής ενότητας με κάθε Γερμανικό κράτος να βλέπει τον εαυτό του με διαφορετικό τρόπο, 1848.
Ο όρος **Γερμανικό Ζήτημα** αφορά τις διαπραγματεύσεις κατά τον 19ο αιώνα, και ιδίως κατά την διάρκεια της Άνοιξης των Εθνών και των Γερμανικών Επαναστάσεων του 1848, σχετικά με τον καλύτερο τρόπο επίτευξης της ενοποίησης όλων ή των περισσότερων κρατών της Κεντρικής Ευρώπης όπου κατοικούσαν Γερμανοί. Από το Συνέδριο της Βιέννης το 1815 έως το 1866, υπήρχαν περίπου 37 ανεξάρτητα γερμανόφωνα κράτη εντός της Γερμανικής Συνομοσπονδίας. Η *Großdeutsche Lösung* («λύση της Μεγάλης Γερμανίας») ευνοούσε την ενοποίηση όλων των γερμανόφωνων λαών κάτω από ένα κράτος υπό την κυριαρχία της Αυστρίας. Παρόλα αυτά, πολυεθνικός χαρακτήρας της Αυστριακής Αυτοκρατορίας και ο αυξανόμενος εθνικισμός των άλλων εθνοτήτων δεν επέτρεπε την πραγματοποίηση της «Μεγάλης Γερμανίας». Η *Kleindeutsche Lösung* («λύση της Μικρής Γερμανίας») επεδίωκε να ενώσει κυρίως τα βόρεια κρατίδια της Γερμανικής Συνομοσπονδίας υπό την ηγεμονία της Πρωσίας και δεν περιελάμβανε κανένα τμήμα της Αυστρίας (είτε τις γερμανοκατοικημένες περιοχές της, είτε τις περιοχές της όπου κυριαρχούσαν άλλες εθνοτικές ομάδες). Η πρόταση αυτή ευνοήθηκε από το Βασίλειο της Πρωσίας και θα γίνει ο στόχος του για τις επόμενες δεκαετίες. 

Μετά την ήττα της Αυστρίας στον Αυστρο-Πρωσικό πόλεμο του 1866, η Πρωσία εξασφαλίζει την ηγεμονία της και προχωρά στην πραγματοποίηση της Μικρής Γερμανίας με την διάλυση της Γερμανικής Συνομοσπονδίας (η οποία περιελάμβανε τμήμα της Αυστριακής Αυτοκρατορίας) και την ίδρυση της Βόρειας Γερμανικής Συνομοσπονδίας το 1866-67. Μετά τον Γαλλο-Πρωσικό πόλεμο του 1870, ο Όττο βον Μπίσμαρκ καταφέρνει να ολοκληρώσει την Γερμανική ενοποίηση με την ίδρυση της Γερμανικής Αυτοκρατορίας το 1871, από την οποία εξαιρέθηκε η Αυστρία (πλέον Αυστροουγγαρία). Και τα δύο κινήματα (Μεγάλης και Μικρής Γερμανίας) ήταν μέρος του αυξανόμενου γερμανικού εθνικισμού και ρομαντισμού και βασίστηκαν επίσης σε παρόμοιες προσπάθειες για την δημιουργία ενιαίων εθνικών κρατών που μοιράζονταν μια κοινή εθνότητα και γλώσσα, όπως η Ενοποίηση της Ιταλίας από τον Οίκο της Σαβοΐας και η Σερβική Επανάσταση. Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, ο όρος επαναπροσδιορίστηκε για να αναφέρεται σε ζητήματα που αφορούσαν τη διαίρεση και την επανένωση της Γερμανίας.

Δείτε επίσης
------------

* Αυστρο-Πρωσικός ανταγωνισμός
* Γερμανική ενοποίηση

Παραπομπές
----------

1. ↑  Robert D. Billinger (1991). *Metternich and the German Question: States' Rights and Federal Duties, 1820–1834*. University of Delaware Press.
2. ↑  Blumenau, Bernhard (2018). "German foreign policy and the "German Problem" during and after the Cold War". In B Blumenau; J Hanhimäki; B Zanchetta (eds.). *New Perspectives on the End of the Cold War*. London: Routledge. pp. 92–116. doi:10.4324/9781315189031-6. ISBN 9781315189031.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85054424
* GND: 4070342-3
* NKC: ph832263

 |

 |
Άνθη ροδιάς
ρόδι
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ροδιά (αποσαφήνιση).
Το ρόδι στο τραπέζι 
Η **ροδιά** είναι φυτό του γένους πουνική (Punica) της οικογένειας πουνικίδες (Punicaceae). 
Ανήκει στην τάξη μυρτώδη (Myrtales). Το γένος πουνική περιλαμβάνει δύο είδη, με σημαντικότερη την Πουνική τη ροιά ή Ροιά η κοινή (Punica granatum). Αυτή είναι γνωστή με τα κοινά ονόματα ροδιά, ροϊδιά, ρογδιά και ρωθκιά (στην Κύπρο). Καλλιεργείται κυρίως για τους καρπούς της, από τους οποίους παρασκευάζονται δροσιστικά ποτά και σιρόπια (γρεναδίνη), όπως επίσης και για καλλωπιστικούς σκοπούς (νάνες και διπλανθείς ποικιλίες κυρίως).

Περιγραφή
---------

Ανοιγμένο ρόδι
Καλλιεργείται σε όλο τον κόσμο και ευδοκιμεί σε θερμές περιοχές, στα νησιά και στις εσωτερικές πεδιάδες. Στη Θεσσαλονίκη καλλιεργείται στην περιοχή 40 Εκκλησιές. 

Είναι φυλλοβόλος και αγκαθωτός θάμνος μέχρι 1-1,5 μέτρα ύψος ή μικρό δέντρο, που δεν ξεπερνά όμως τα 5 μέτρα. Έχει μεγάλα μονήρη άνθη,και βγαίνουν είτε στην άκρη των βλαστών από ένα, είτε πολλά μαζί, συνήθως κόκκινα και σπανιότερα λευκά. Τα φύλλα της είναι πράσινα, ωοειδή, γυαλιστερά. 
Η ροδιά απαντάται σε διάφορες μορφές, οι κυριότερες από τις οποίες είναι: οι οξύκαρπες (ξινόρροδα) και οι γλυκόκαρπες (γλυκόρροδα) καθώς και σε μορφή νάνου. Δέντρο ανθεκτικό, σπάνια προσβάλλεται από παράσιτα.
Πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα ή παραφυάδες. 

Ο καρπός της είναι το ρόδι και είναι σωροκάρπιο ή συγκάρπιο από πολλές δρύπες (παλαιότερα ονομαζόταν σίδιο). Απ' τα ρόδια παράγεται το αναψυκτικό ροδάδα. Ο χυμός του ροδιού αντιπροσωπεύει τα τρία τέταρτα του βάρους του. Ο φλοιός των καρπών είναι πλούσιος σε ταννίνη και χρησιμοποιείται στην κατεργασία των δερμάτων, ακόμα και στη βαφή των μαλλιών. Αφέψημα του φλοιού του καρπού και της ρίζας χρησιμοποιείται ως ανθελμινθικό και ιδίως κατά της ταινίας, γιατί περιέχει ένα αλκαλοειδές. Οι καρποί της ωριμάζουν το φθινόπωρο και συλλέγονται πριν αρχίσουν οι βροχές. Έπειτα, αποθηκεύονται σε ξηρό περιβάλλον. Επίσης το ρόδι έχει κουκούτσια.

Ιστορικά Στοιχεία
-----------------

Χυμός ρόδι
Το δέντρο ήταν γνωστό στην αρχαία Ελλάδα. Στον Όμηρο και στην Οδύσσεια υπάρχει αναφορά στη ροδιά. Ειδικότερα, αναφέρεται ότι το φυτό καλλιεργούταν στους κήπους του βασιλέα Αλκίνοου. Ο Θεόφραστος την αναφέρει ροιά ή ρόα. Ήδη από την αρχαιότητα, χρησιμοποιούσαν τη φλούδα της στη βυρσοδεψία και στην ιατρική. Η Θεά Αφροδίτη συνέδεσε το όνομά της με την καταγωγή της ροδιάς, μιας και όπως λέει ο μύθος, η ίδια φύτεψε την πρώτη ροδιά στην Κύπρο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ΣΥΧΡΟΝΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ,. (1993). *ΕΥΡΩΠΗ ΕΛΛΑΔΑ ΚΟΣΜΟΣ*. ΑΘΗΝΑ: ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. σελ. 141.
2. ↑  «Το ρόδι και η παρουσία του στην Ελληνική Μυθολογία».

Βιβλιογραφία
------------

* *Φυτολογία*, Εκπαιδευτική Ελληνική Εγκυκλοπαίδεία, Εκδοτική Αθηνών.
* *Εγκυκλοπαίδεια Δομή*, λήμμα *ροδιά*, σελ. 16.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Punica granatum στο Wikimedia Commons
* Λεξιλογικός ορισμός του ροδιά  στο Βικιλεξικό
* «*Ροδιά*». *Λουλούδια της Ελλάδας*. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2009.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85104756
* BNF: cb12562606r (data)

 |

 |
Η **Allianz SE** (προφέρεται: [aliˈants]) είναι ευρωπαϊκή εταιρεία χρηματοοικονομικών υπηρεσιών με έδρα στο Μόναχο της Γερμανίας. Οι βασικές επιχειρήσεις της είναι οι ασφαλιστικές υπηρεσίες και η διαχείριση περιουσιακών στοιχείων. Από το 2014 είναι η μεγαλύτερη ασφαλιστική εταιρεία στον κόσμο, ο μεγαλύτερος όμιλος χρηματοοικονομικών υπηρεσιών και η μεγαλύτερη εταιρεία σύμφωνα με ένα σύνθετο μέτρο από το περιοδικό Forbes, καθώς και η μεγαλύτερη εταιρεία παροχής χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, με βάση τα έσοδα του 2013. Η εταιρεία αποτελεί συστατικό του χρηματιστηριακού δείκτη Euro Stoxx 50.

Το τμήμα Allianz Global Investors κατατάσσεται στους πέντε κορυφαίους παγκόσμιους εν ενεργεία διαχειριστές επενδύσεων, έχοντας 1,933 δις ευρώ κεφάλαια υπό διαχείριση (AUM), εκ των οποίων 1.408 δις € είναι περιουσιακά στοιχεία τρίτων (από 31/03/2015), με εξειδικευμένους διαχειριστές περιουσιακών στοιχείων, συμπεριλαμβανομένων των PIMCO (ομόλογα), RCM (μετοχές) και DEGI (real estate).

Η Dresdner Bank της Allianz πωλήθηκε στην Commerzbank το Νοέμβριο του 2008. Ως αποτέλεσμα αυτής της συγχώνευσης, η Allianz απέκτησε μερίδιο 14% στη νέα Commerzbank.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Allianz note to shareholders confirming conversion to SE». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Οκτωβρίου 2006. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2016.
2. ↑  «The Global 2000: 1–100». *Forbes*. May 2013.. Ανακτήθηκε στις 6 April 2014.
3. ↑  «Frankfurt Stock Exchange». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Φεβρουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2016.
4. ↑  Peter, John. «μεσιτικά γραφεία Αθήνα».. Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2022.
5. ↑  AFX-News: Allianz jumps after Dresdner deal sealed

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 139402204
* LCCN: no2008118070
* ISNI: 0000 0004 0436 5285
* GND: 1100078-8

 |

 |
Ο **Ούτρεντ του Μπέμπανμπεργκ** (κοινώς γνωστός ως Ούτρεντ Ράγκναρσον ή Ούτρεντ ο Άθεος) ήταν φανταστικός χαρακτήρας, ο οποίος πρωτοεμφανίστηκε στη σειρά "Τα Σαξονικά Χρονικά" (Αγγλικά: The Saxon Stories). Επίσης, ο Ούτρεντ εμφανίζεται και στην τηλεοπτική σειρά The Last Kingdom.

Βιογραφικά sτοιχεία
-------------------

Σύμφωνα με χρονολογίες που αναφέρονται κατά τη διάρκεια επεισοδίων της τηλεοπτικής σειράς "The Last Kingdom", φαίνεται πως ο Ούτρεντ Ράγκναρσον γεννήθηκε και έζησε κατά τον 9ο αιώνα μ.Χ. στο βρετανικό βασίλειο της Νορθουμβρίας και συγκεκριμένα το Μπέμπανμπεργκ. Προερχόταν από βασιλική οικογένεια, και συγκεκριμένα, ο πατέρας του είχε χρησθεί ως ο βασιλιάς της Νορθουμβρίας. Το κανονικό του όνομα ήταν Όσμπερτ, αλλά μετονομάστηκε σε Ούτρεντ, όταν οι Δανοί (ή Βίκινγκ) στράφηκαν εναντίον του βασιλείου.

Η πρώτη μάχη
------------

Ο μεγαλύτερος αδελφός του τότε Όσμπερτ, Ούτρεντ της Νορθουμβρίας, δολοφονήθηκε από τον αρχηγό της αποστολής των Δανών, Κόμη Ράγκναρ. Πτοημένος τότε ο βασιλιάς και πατέρας του πλέον Ούτρεντ καταφεύγει σε ένα αρκετά παράτολμο σχέδιο: να αντιμετωπίσει τους Δανούς χωρίς διαπραγματεύσεις. Εν τω μεταξύ, στο στρατόπεδό τους οι αντίπαλοι στρατιώτες, με αρχηγό τον Άμπα (Αγγλικά: Ubba), ο οποίος κατά τη γνώμη τους επικοινωνεί με τους θεούς, αποφασίζουν να πολεμήσουν τον στρατό των αδύναμων, κατά τη γνώμη τους, Νορθουμβριανών. Φαίνεται όμως, πως εν τέλει είχαν δίκιο. Η νίκη των Βίκινγκ επί των στρατιωτών της Νορθουμβρίας και η καταστροφή του Βασιλείου, είναι γεγονός. Παρόλη την παταγώδη αποτυχία του Βασιλείου του και τον ηρωικό θάνατο του πατέρα του, ο δωδεκάχρονος Ούτρεντ σε μία απελπιστική προσπάθεια, επιδιώκει να σκοτώσει τον Κόμη Ράγκναρ, αρχηγό του αντίπαλου στρατιωτικού σώματος και "δολοφόνο" όλων των στενών οικογενειακών του προσώπων. Προφανώς δεν τα καταφέρνει, αλλά βλέποντας την ανδρεία και τις δυνατότητες του νεαρού, αποφασίζει να τον διασώσει, παίρνοντάς τον μαζί του στα εδάφη των Δανών.

Αλλαγή νοοτροπίας και ανατροφή
------------------------------

Ο Ούτρεντ, μαζί με ένα άλλο μικρό κορίτσι, τη Μπρίντα (Αγγλικά: Brida) επιβιώνουν ανάμεσα στους Βίκινγκ. Για τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης περιόδου, δεν έχουμε πολλά στοιχεία, καθώς δεν αναλύεται εκτενώς ούτε στην τηλεοπτική σειρά, αλλά ούτε και στο μυθιστόρημα. Έχουμε όμως αρκετά σημαντικές πληροφορίες για δύο χρονικές στιγμές:

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The Last Kingdom (TV Series 2015– ) - IMDb». *www.imdb.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2021.