recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
H **Αγιοσορίτισσα** είναι εικονογραφικός τύπος της Παναγίας, σύμφωνα με τον οποίο η Θεομήτωρ απεικονίζεται συνήθως ολόσωμη, στραμένη πλαγίως (είτε αριστερά, είτε δεξιά) κατά τρία τέταρτα, δεομένη με τα χέρια της στο ίδιο ύψος, ή με το ένα χέρι πιο χαμηλά.

Γεωργιανή Αγιοσορίτισσα, 11ος-12ος αι.

Η ονομασία
----------

Η ονομασία Αγιοσορίτισσα δεν συνδέεται με κάποια ιδιότητα της Παναγίας, αλλά με κάποιο τοπωνύμιο. Συγκεκριμένα προέρχεται από την *άγια σορό* , κιβώτιο πολυτελώς κατασκευασμένο και διακοσμημένο στο οποίο βρισκόταν η αγία Ζώνη της Θεοτόκου και το οποίο βρισκόταν στο ναό της Θεοτόκου ο οποίος βρισκόταν κοντά στο ναό της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη, στη συνοικία των Χαλκοπρατείων.

Βυζαντινή Αγιοσορίτισσα του 12ου αι. (Φράιζινγκ, Βαυαρία)

Διάδοση και παραλλαγές
----------------------

Η παλαιότερη απεικόνιση της Παναγίας αυτού του τύπου είναι ψηφιδωτό του 5ου αι. της βόρειας μικρής κιονοστοιχίας στο ναό του Αγίου Δημητρίου της Θεσσαλονίκης. Πιθανώς αντέγραφε φορητή εικόνα. Απεικονίσεις της Αγιοσορίτισσας έχουμε σε σφραγιδες και μολυβδόβουλλα από τον 10ο αι. και νομίσματα όπως του 12ου αι.(Μανουήλ Α΄ Κομνηνός), του 13ου (Θεόδωρος Κομνηνός-Δούκας), καθώς και σε εικόνες, π.χ της Ιεράς Μονής του Σινά, της Ρώμης, στον καθεδρικό ναό του Φράιζινγκ.

Βασική παραλλαγή είναι ο τύπος της *Χυμευτής*, ίσως από κάποια χυμευτή ή σμαλτωμένη εικόνα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Σαμολαδά 2006.
2. 1 2 3  Καλοκύρης 1972.

Πηγές
-----

* Καλοκύρης, Κωνσταντίνος Δ. (1972). *Η Θεοτόκος εις την εικονογραφίαν Ανατολής και Δύσεως*. Θεσσαλονίκη: Πατριαρχικόν Ίδρυμα Πατερικών Μελετών. σελ. 70.

* Σαμολαδά, Αγνή (2007). *Ο ευαγγελιστής Λουκάς ζωγράφος της Παναγίας* (PDF). Κύρια μεταπτυχιακή εργασία. Θεσσαλονίκη: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης - Φιλοσοφική Σχολή, Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας. σελ. 31. Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «Η μοναδική βυζαντινή εικόνα της Παναγίας Αγιοσορίτισσας» (30 Οκτωβρίου 2013). *www.newsbomb.gr*. Ανακτήθηκε στις 28-03-2017.
Ο **Ίβιτσα Γιούρκοβιτς** (γεννημένος στις 26 Μαρτίου 1973 στην Τούζλα της πρώην Γιουγκοσλαβίας) είναι Σλοβένος παλαίμαχος διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 204εκ και αγωνιζόταν ως σέντερ.

Καριέρα
-------

Ο Ίβιτσα Γιούρκοβιτς υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1992 σε ηλικία 19 ετών στην τοπική Μπόρατς Καπλίνα, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια και συγκεκριμένα μέχρι το 1994.

Το 1994, μεταπήδησε στην Ίσκρα Στόλατς στην οποία ωστόσο παρέμεινε μόνο για λίγους μήνες καθώς στη συνέχεια μετεγγράφη στη Λοκομοτίβ Μόσταρ, ομάδα της Βοσνίας, στην οποία παρέμεινε μέχρι το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 1994-95.

Από το 1995 μέχρι και το 1999 αγωνίστηκε στη Σλοβενία, αρχικά για λογαριασμό της Ρογκάσκα Ντόνατ (1995-96) κι έπειτα για την Ολύμπια Λιουμπλιάνα (1996-99). Μάλιστα, με την Ολύμπια Λιουμπλιάνα κατάφερε να κατακτήσει αρκετούς εγχώριους τίτλους. Ο λόγος για τα Κύπελλα Σλοβενίας του 1997, του 1998 και του 1999.

Μετά το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 1998-99, ο Γιούρκοβιτς αποφάσισε να αφήσει τη Σλοβενία και να ταξιδέψει στην Τουρκία προκειμένου να αγωνιστεί με την Τουρκ Τέλεκομσπορ. Στην τουρκική ομάδα παρέμεινε για τέσσερα χρόνια έχοντας καταφέρει μάλιστα να φτάσει σε δύο τελικούς κυπέλλου Τουρκίας (2001 και 2003).

Το 2003, ο Γιούρκοβιτς αποφάσισε να αφήσει την Τουρκία και να συνεχίσει την καριέρα του στην Ελλάδα, αγωνιζόμενος αρχικά για λογαριασμό του ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης (2003-04) κι έπειτα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς (2004-05).

Την περίοδο 2005-06 αγωνίστηκε με τη ρωσική Λοκομοτίβ Ροστόφ, ενώ την αμέσως επόμενη περίοδο επέστρεψε στη Σλοβενία προκειμένου να αγωνιστεί στην Ολίμπια Λιουμπλιάνα, για δεύτερη φορά στην καριέρα του.

Το 2007 ταξίδεψε στο Ιράν για λογαριασμό της Κάβε Τεχράν, στην οποία ωστόσο έμεινε για λίγους μόνο μήνες. Το τέλος της σεζόν 2007-2008 τον βρήκε αγωνιζόμενο στην τουρκική Τουρκ Τέλεκομ, ενώ μέσα στο 2008 αποφάσισε να επιστρέψει στη Σλοβενία και την Ούνιον Ολύμπια, η οποία αποτέλεσε και τον τελευταίο σταθμό της καριέρας του Γιούρκοβιτς.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Ίβιτσα Γιούρκοβιτς έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την Εθνική ομάδα μπάσκετ της Σλοβενίας.

Έχει συμμετάσχει στα Ευρωμπάσκετ του 1997, του 1999, του 2001 και του 2003.

Τίτλοι
------

* 3 Κύπελλα Σλοβενίας: 1997, 1998, 1999

Πηγές
-----

* Το προφίλ του Γιούρκοβιτς στο abaliga.com
* Το προφίλ του Γιούρκοβιτς στο tblstat.net
Αγιοβασιλίτσα
**Αγιοβασιλίτσα** ή **αγριοκρεμμύδα, σκυλοκρέμμυδα, σκυλοκρομμύδα, σκυλοκρόμμυδο, μποτσίκι, μπότσικα, ασκέλετο, ασκελετούρα, αθανατοκρομμύδα, ασκυλλητούρα, ασκέλλα, ασκύλα, κουβαρόσκιλλα, αρχιδόσκιλλα, κρεμμυδόσκιλλα, ασκικονάρα, ασκιλλοκάρα, κουτσούνα, βασιλοκουτσούνα, γυφτοκρέμμυδο, σχίνος** ονομάζεται σε πολλά μέρη της Ελλάδας το φυτό με το επίσημο όνομα **Ουργινία η θαλάσσια** (***Urginea maritima***), είδος που μετά από νεότερες έρευνες έχει αντικατασταθεί από τα είδη Δριμία η νουμιδική (*Drimia numidica*) και Δριμία η άφυλλος (*Drimia aphylla*).

Το όνομά του το οφείλει από το έθιμο να κρεμιέται ανήμερα την Πρωτοχρονιά πάνω από τις θύρες, τα παράθυρα ή στα μπαλκόνια των οικιών. Συμβολίζει το «ξανάνιωμα» επειδή δεν χρειάζεται νερό για να βλαστήσει ούτε και να φυτευτεί. Η αγιοβασιλίτσα φυτρώνει σε παραθαλάσσιες περιοχές μέχρι 1200 περίπου μέτρα συνήθως σε ηλιαζόμενα ,βραχώδη εδάφη με λιγοστή υγρασία και σε περιοχές που έχουν υποβαθμιστεί και που έχουν υποστεί ερημοποίηση. Η αγιοβασιλίτσα πολλαπλασιάζεται με σπόρο και με βολβούς που παράγει το μητρικό φυτό.Όμως αρκετοί πληθυσμοί κινδυνεύουν με εξαφάνιση λόγω του μαζέματος τόσο από νοικοκυρές όσο και από μικροπωλητές για να πουλήσουν την περίοδο της πρωτοχρονιάς.
Οι αρχάιοι Έλληνες τη χρησιμοποιούσαν τη *σκίλλα* ως σύμβολο της αναγέννησης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Drimia numidica (Jord. & Fourr.) J.C. Manning & Goldblatt | Flora of Greece – An annotated checklist». *portal.cybertaxonomy.org*. Ανακτήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2021.
2. ↑  Τσ. Τ.. «Αγιοβασιλιτσα ή αγροκρομμύδα». *Μεγάλη Ορθόδοξη Χριστιανική Εγκυκλοπαίδεια*. **1**, σελ. 129.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αγιοβασιλίτσα** |
Ο **Γκαζί Μοχαμάντ Αγιούμπ Χαν** (παστού: غازي محمد ايوب خان, ούρντου: غازی حمد ایوب خان‬, 1857 – 7 Απριλίου 1914) γνωστός και ως **Νικητής του Μαϊβάντ** ή **Αφγανός Πρίγκιπας Τσάρλι**, ήταν για μικρό διάστημα κυβερνήτης της επαρχίας Χεράτ στο Αφγανιστάν. Υπήρξε εμίρης του Αφγανιστάν από τις 12 Οκτωβρίου 1879 έως τις 31 Μαΐου 1880 ενώ οδήγησε τους Αφγανούς κατά τη διάρκεια του Β΄ Αγγλοαφγανικού Πολέμου. Σήμερα είναι γνωστός ως **Εθνικός Ήρωας του Αφγανιστάν** και ο τάφος του βρίσκεται στην Πεσαβάρ.

Πρώτα χρόνια
------------

Ο πατέρας του ήταν ο Σερ Αλί Χαν και η μητέρα του ήταν η θυγατέρα του σημαίνοντος φυλάρχου των Μοχμάντ στην Λαλπούρα, Σααντάτ Χαν.

Β΄ Αγγλοαφγανικός Πόλεμος
-------------------------

Στο Μαϊβάντ έλαβε χώρα η μεγαλύτερη επικράτηση του αγγλοϊνδικού στρατού στον Β΄ Αγγλοαφγανικό πόλεμο. Ο Αγιούμπ Χαν προσπάθησε να πολιορκήσει τις καλώς εξοπλισμένες βρετανικές δυνάμεις στην Κανταχάρ, αλλά δεν τα κατάφερε. Ηττήθηκε την 1η Σεπτεμβρίου 1880, και οδηγήθηκε στη Μάχη της Κανταχάρ από τις δυνάμεις του Φρέντερικ Ρόμπερτς με αποτέλεσμα την ολοκλήρωση του πολέμου.

Μετά τον Β΄ Αγγλοαφγανικό Πόλεμο
--------------------------------

Έναν χρόνο μετά ο Αγιούμπ Χαν προσπάθησε και πάλι να καταλάβει την Κανταχάρ, αυτή τη φορά από τον εμίρη Αμπντούρ Ραχμάν Χαν, αλλά απέτυχε και πάλι.

«Ο Αγιούμπ Χαν είχε μία ευκαιρία να συνειδητοποιήσει τη δύναμή του ως ανεξάρτητου ηγέτη του Αφγανιστάν [sic]. Κάποιες φυλές στην περιοχή Κουσκ εξεγέρθηκαν, και επιθύμησε να αποστείλει δύναμη από τη Χεράτ για να τους κατευνάσει. Αλλά όταν ζήτησε από τους άνδρες του να προελάσουν, αυτοί αρνήθηκαν, μιας και ήταν απλήρωτοι για μεγάλο χρονικό διάστημα.» Από την εφημερίδα *The Twillingate Sun*, Πέμπτη 3 Φεβρουαρίου 1881.
Διέφυγε στην Περσία. Μετά από διαπραγματεύσεις το 1888 με τον σερ Μόρτιμερ Ντουράντ, πρέσβη στην Τεχεράνη, ο Αγιούμπ Χαν έλαβε σύνταξη από το Βρετανικό Ρατζ. Ένας πολιτικός αξιωματούχος, ο Ουίλιαμ Έβανς-Γκόρντον, τον ανέλαβε κατά την άφιξή του στην Ινδία και τον συνόδευσε από το Καράτσι στο Ραβαλπίντι. Έζησε στην Ινδία μέχρι τον θάνατό του το 1914.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Afghanistan». *www.worldstatesmen.org*. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2019.
2. ↑  Wahid Momand. «Leaders». Afghanland.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2019.
3. ↑  various. «Cities». The Columbia Encyclopedia, 6th ed.
4. 1 2  Chisholm 1911.
5. ↑  Skelton & Bulloch 1912, σελ. 395.

Πηγές
* Skelton, Constance Oliver· Bulloch, John Malcolm (1912). *Gordons under Arms: A Biographical Muster Roll of Officers named Gordon in the Navies and Armies of Britain, Europe, America and in the Jacobite Risings*. Aberdeen University Studies No. 59. Aberdeen: Printed for the University.

* Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Ayub Khan» *Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα* (11η έκδοση) Cambridge University Press

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αγιούμπ Χαν (Εμίρης του Αφγανιστάν)** |


| Βασιλικοί τίτλοι |
| --- |
| ΠροκάτοχοςΓιακούμπ Χαν | **Δυναστεία των ΜπαρακζάιΕμίρης του Αφγανιστάν**12 Οκτωβρίου 1879 – 31 Μαΐου 1880 | ΔιάδοχοςΑμπντούρ Ραχμάν Χαν |
|
Η **Αγκάτα Μουτσενιέτσε** (ρωσικά: Агата Муцениеце‎, Λετονικά: Agate Muceniece) ή Αγκάτα Πριλούτσναγια (από το επίθετο του συζύγου της) είναι Ρωσίδα ηθοποιός και μοντέλο, γεννημένη 1 Μαρτίου του 1989.

Ζωή
---

Η Αγκάτα Μουτσενίτσε γεννήθηκε στη Ρίγα 1 Μαρτίου 1989. Ο πατέρας του δούλευε ως μπάρμαν (ο οποίος πέθανε όταν η Αγκάτα ήταν παιδί ) , η μητέρα ήταν σεφ. Έχει μία μεγαλύτερη αδελφή την Σάντα. Στο σχολείο , παρακολούθησε τη δραματική σχολή «Шкатулка» (мастерская Л. Е. Шевченко). Μετά το γυμνάσιο , εργάστηκε ως μοντέλο , διαφημίζοντας διάσημο εμπορικό σήμα ιταλικών παπουτσιών , έχει ταξιδέψει σε πολλές χώρες της Ευρώπης για φωτογραφήσεις. Επέστρεψε στη Ρίγα , και έγινε δεκτή στο Πανεπιστήμιο της Λετονίας ( ειδικότητας Κινέζικη Φιλολογία ) , αλλά το 2008 μετακόμισε στη Μόσχα και άρχισε στην υποκριτική σχολή VGIK ( AY Mikhailov ) , όπου αποφοίτησε το 2012 .
Έκανε το ντεμπούτο ταινιών της το 2007. Ο πιο διάσημος ρόλος της ήταν της Ντάρια Σταρκόβα (Дарья Старкова-Daria Starkova) στην τηλεοπτική σειρά Κλειστό Σχολείο (τηλεοπτική σειρά) («Закрытая школа»-"Closed School"). 
Ήταν το βασικό πρόσωπο στις διαφημίσεις των προϊόντων "Beeline » , « Nescafe » , « MegaFon » , « Euroset » , « Jardin » , « Savage » , Sberbank , « ΟΒΙ » .

Προσωπική Ζωή
-------------

Όταν ολοκληρώθηκε η σειρά Κλειστό Σχολείο (τηλεοπτική σειρά) («Закрытая школа»-"Closed School"), συναντήθηκε με τον ηθοποιό Πάβελ Πριλούτσνι (Павел Прилучный), τον Αύγουστο του 2011 , το ζευγάρι παντρεύτηκε κρυφά σε ληξιαρχείο της Μόσχας. 11 του Ιανουαρίου του 2013 η Αγκάτα γέννησε το γιο τους Тимофей (Timothy). Η ηθοποιός πήρε επίσημα το ίδιο το όνομα του συζύγου της , τώρα το γένος Μουτσενίτσε έγινε το σκηνικό όνομά της, η Αγκάτα έχει δηλώσει πολύ καλή φίλη με τη συμπρωταγωνίστριά της στη ρωσική τηλεοπτική σειρά, την Τατιάνα Κασματσιόβα. Η Αγκάτα έχει ανάστημα 1.72 και είναι μελαχρινή με καστανά μάτια.

Στοιχεία
--------

* Σύζυγος: Πάβελ Πριλούτσνι
* Χρώμα Μαλλιών: Καστανά
* Χρώμα Ματιών: Καστανά
* Ύψος: 1,72
* Περιγραφή: Ευρωπαία Ρωσίδα
* Ζώδια: Ιχθύες

Φιλμογραφία
-----------

| Έτος | Ελληνικός τίτλος | Προτότυπος τίτλος | Ρόλος |
| --- | --- | --- | --- |
| 2011-2012 | Κλειστό Σχολείο | Закрытая школа | Ντάρια Σταρκόβα |
| 2012 | Gamers (ταινία) | Геймеры | Μαργκαρίτα Σμιρνόβα |

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
* 
* Αγκάτα Μουτσενίτσε στην IMDb
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Αγκάλη (αποσαφήνιση).
Η **Αγκάλη** είναι περισσότερο δημώδης αλιευτικός όρος με τον οποίο χαρακτηρίζεται μικρός όρμος με λίγο υψηλές ακτές που αφενός μεν προφυλάσσει από κάποιους ανέμους, αφετέρου ο βυθός είναι αμμώδης ή με μικρά χαλίκια, που προτιμάται για προσωρινό αγκυροβόλιο. Αναφορά σ΄ αυτή έχει κάνει και ο εθνικός ποιητής:

*Δεν ακούεται ένα κύμα μεσ΄ την έρμη ακρογιαλιά*
*Λες κι η θάλασσα κοιμάται μεσ΄ της γης την αγκαλιά*.
Με το όνομα Αγκάλη φέρονται επίσης και οικισμοί στη κοινότητα Άνω Μεριάς της Μήλου καθώς και παραθαλάσσιοι οικισμοί στην Εύβοια (Αγκάλη Εύβοιας) και τη Φολέγανδρο (Αγκάλη Φολεγάνδρου).
Λεάντρο Γκρέκο
Ο **Λεάντρο Γκρέκο** (ιταλικά: **Leandro Greco**, γενν. 19 Ιουλίου 1986) είναι Ιταλός πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως μέσος. Πλέον, είναι βοηθός προπονητή στον ιταλικό σύλλογο Σιούντιρολ της Serie C.

Καριέρα
-------

### Οι πρώτοι σύλλογοι

Ο Γκρέκο ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στην Ρόμα. Το 2003, δόθηκε ως δανεικός στην Αστρέα κι εκεί πετυχαίνει το πρώτο του γκολ. Στη συνέχεια μεταγράφηκε στην Ελλάς Βερόνα και είχε δύο πολύ καλές σεζόν παίζοντας 26 ματς στην πρώτη σεζόν και 15 στην άλλη. Πήγε το 2008 στη Ρόμα, αλλά το δεύτερο εξάμηνο του 2009 πήγε σαν δανεικός στη Πίζα και το 2010 ξανά σαν δανεικός στη Πιατσένζα.

### Ρόμα και Ολυμπιακός

Επέστρεψε στην Ρόμα τη σεζόν 2010-11 αλλά τον Ιούλιο του 2012 υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό, με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδας (2013). 

### Επιστροφή στην Ιταλία

Τον Ιούλιο του 2013, επέστρεψε στην Ιταλία, με μονοετές συμβόλαιο στην Λιβόρνο. Ακολούθησαν η Τζένοα (2014-2015), η Ελλάς Βερόνα (2015-2017), η Μπάρι (2017-2018), η Φότζια, η Κρεμονέζε (2018-2019), η Κοζέντζα (2019-2020), η Περούτζα (2020) και τελευταία η Σιούντρολ (2020-2021).
Το **λαβράκι** (επιστημονική ονομασία: *Dicentrarchus labrax*) είναι ψάρι της οικογένειας των Μορονίδων, που απαντάται στη Μεσόγειο και στις ακτές του βορειοανατολικού Ατλαντικού. Το λαβράκι μαζί με την τσιπούρα, από πλευράς διατροφικής αξίας, ανήκουν στα περιζήτητα ψάρια της Μεσογείου, καθώς είναι πλούσια στα λιπαρά οξέα ω-3. Είναι ένα από τα κύρια ψάρια για τις ιχθυοκαλλιέργειες.

Το λαβράκι θεωρείται εκλεκτό ψάρι στην ελληνική κουζίνα, ενώ χρησιμοποιείται για διατροφή και από άλλους λαούς. Μπορεί να μαγειρευτεί με πολλούς τρόπους, π.χ. στη σχάρα, στον ατμό, στον φούρνο κ.α. Στα ελληνικά η λέξη *λαβράκι* χρησιμοποιείται από τους δημοσιογράφους για να περιγράφουν νέα αποκλειστικά ρεπορτάζ με μεγάλη αξία, μια αναφορά στην τύχη που χρειάζεται για να πιάσει κάποιος αυτό το ψάρι. Αλιεύεται κυρίως με την τεχνική του spinning. Παρόλ' αυτά, κάθε άλλο παρά σπάνιες είναι οι συλλήψεις λαβρακιών με πολυάγκιστρα ή με casting. Σπανιότερα πιάνονται λαβράκια με συρτή αφρού ή με ζωντανά ψάρια δολωμένα (γωβιούς, κέφαλους, ζαργάνες). Τέλος, σπανιότατες είναι οι συλλήψεις λαβρακιών με ζόκα σε βάθη 40+ μέτρων, με δολώματα σουπιές ή καλαμάρια. Αυτές οι συλλήψεις αφορούν μεγάλα ψάρια, βάρους τουλάχιστον 5 κιλών.

Περιγραφή
---------

Το λαβράκι έχει σύνηθες μήκος 40 με 65 εκατοστά και βάρος 300 γραμμάρια με 7 κιλά, ενώ μπορεί να φτάσει σε μήκος το ένα μέτρο και βάρος τα 15 κιλά. Έχει καταγραφεί ότι μπορεί να ζήσει μέχρι 15 χρόνια. Το σώμα του είναι επιμήκες. Το όνομα *δικέντραρχος* έχει να κάνει με την παρουσία στο σώμα του δύο ραχιαίων πτερυγίων: το πρόσθιο τριγωνικό και το οπίσθιο τραπεζοειδές. Έχει ασημί χρώμα, ενώ τα μικρά ιχθύδια φέρουν μαύρα στίγματα σε πλάτη και πλευρά. Το ασημί είναι λίγο πιο σκούρο στη ράχη και πιο ανοικτό στην κοιλιά (φαινόμενο της αντισκίασης).

Βιολογία
--------

Το λαβράκι είναι ένα είδος ωκεανόδρομο, που απαντάται στη Μεσόγειο, στη Μαύρη Θάλασσα και στον Ατλαντικό, από τη Νορβηγία μέχρι τη Σενεγάλη. Ζει σε παραλιακά ύδατα, σε βάθος μέχρι 100 μέτρων. Είναι ψάρια ευρύαλα και ευρύθερμα, αντέχουν δηλαδή σε μεγάλες μεταβολές αλατότητας και θερμοκρασίας του νερού. Είναι κυρίως ψάρι της ανοικτής θάλασσας, αλλά πλησιάζει σε υφάλμυρα και γλυκά νερά, όπως σε λιμνοθάλασσες και εκβολές ποταμών. Θεωρείται ότι έχει καλή όραση και βλέπει καθαρά και στο σκοτάδι – ώρα κατά την οποία κυνηγάει. Τρέφεται κυρίως με άλλα ψάρια,όπως γοβιούς, κέφαλους, ζαργάνες, ενώ δεν λέει όχι σε μαλάκια, όπως σουπιές, καλαμαράκια, χταπόδια και μοσχούς (μοσχοχτάποδα). Ακόμα, τρέφεται με γαρίδες και καβούρια, ακόμα και σκουλήκια. Τα μικρότερα ψάρια του είδους τρέφονται περισσότερο με ασπόνδυλα, όπως μαλάκια, γαρίδες και αμμοσκούληκα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ψάρι Ιχθυοκαλλιέργειας[*νεκρός σύνδεσμος*] Σύνδεσμος Ελληνικών Θαλασσοκαλλιεργειών (ΣΕΘ). Ανακτήθηκε την 4 Σεπτεμβρίου 2012
Η **Λεβέντειος Πινακοθήκη** είναι γκαλερί τέχνης στη Λευκωσία της Κύπρου. Άνοιξε το 2014 και στεγάζει μια συλλογή από πάνω από 800 έργων από την Κυπριακή, την ελληνική και Ευρωπαϊκή ζωγραφική. Υπήρξε διεθνής αρχιτεκτονικός διαγωνισμός για την επιλογή κατασκευαστή. Μετά από αυτό το διαγωνισμό η Feilden Clegg Bradley Studios επελέχθη και το έργο ολοκληρώθηκε τον Ιανουάριο 2013.

Συλλογές
--------

### Ελληνική συλλογή

Η ελληνική Συλλογή περιλαμβάνει έργα καλλιτεχνών του 19ου και 20ου αιώνα.

### Συλλογή του Παρισιού

"Χαρτοπαίκτες", λάδι σε καμβά, του Βίκτωρ Ιωαννίδης (1903-1984)
Η Συλλογή Παρισιού περιλαμβάνει έργα σημαντικών Ευρωπαίων καλλιτεχνών από τον 17ο έως τον 20ο αιώνα. Έργα των Καναλέτο, Φρανσουά Μπουσέ, Φραγκονάρ, Κορό, Μπουντέν, Ρενουάρ, Μονέ, Σινιάκ και Σαγκάλ βρίσκονται σε δημόσια προβολή.

### Κυπριακή συλλογή

Η Κυπριακή Συλλογή περιλαμβάνει έργα τέχνης από Κύπριους καλλιτέχνες από το 1900.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη Ιστοσελίδα

Παραπομπές
----------

1. ↑
Ο **Λεαμπούα Τζόναθαν** (Leabua Jonathan, 18 Απριλίου 1962 - 5 Απριλίου 2021) ήταν πρωθυπουργός του Λεσότο από το 1965 ως το 1970 και στη συνέχεια ως το 1986 , οπότε και η κυβέρνησή του ανατράπηκε από στρατιωτικούς.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 30 Οκτωβρίου του 1914. Ήταν δισέγγονος του βασιλέα Μοσεσόε Α΄.

Πρωθυπουργός και ισχυρός άνδρας
-------------------------------

Το 1965 κέρδισε με μειοψηφία τις εκλογές και τελικά ανέλαβε πρωθυπουργός στις 7 Ιουλίου του 1965. Όταν η Μπασουτολάνδη έγινε ανεξάρτητη, το 1966 με την ονομασία Λεσότο, η εξουσία πέρασε από το βασιλέα στον πρωθυπουργό. Ο Τζόναθαν αποκατέστησε τις διπλωματικές σχέσεις με τη Νότια Αφρική και το 1970, στις πρώτες εκλογές από την ανεξαρτησία, το κόμμα του, Εθνικό Κόμμα των Μπασότο (BNP) κέρδισε 23 έδρες, με το κόμμα της Αντιπολίτευσης (BCP) να κερδίζει 36. Στη συνέχεια κήρυξε στρατιωτικό νόμο, ανέλαβε ειδικές εξουσίες και φυλάκισε τους πολιτικούς της Αντιπολίτευσης. Οι εκλογές ακυρώθηκαν και ο ίδιος επεχείρησε μάταια να αυτοανακηρυχθεί βασιλιάς.

Ανατροπή και θάνατος
--------------------

Ανατράπηκε με στρατιωτικό πραξικόπημα στις 20 Ιανουαρίου του 1986, από το στρατιωτικό Τζάστιν Μετσίνγκ Λεχάνια (Justin Metsing Lekhanya) και ετέθη σε κατ' οίκον περιορισμό, τον Αύγουστο του 1986. Πέθανε σε ηλικία 72 ετών, στις 5 Απριλίου του 1987.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) *SNAC*. w6rm0n0q. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  (Γερμανικά) *Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους*. jonathan-leabua. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. 1 2  (Γερμανικά) *Munzinger Personen*. 00000011617. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Leabua Jonathan στο Wikimedia Commons
* New York Times: CHIEF LEABUA JONATHAN, 72, DIES; OUSTED AS LESOTHO HEADIN A COUP

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 18702531
* LCCN: n86072902
* ISNI: 0000 0000 3512 1727
* GND: 1210729520

 |

 |
Ο **Αβρώνιχος** (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Αθηναίος πλοίαρχος. Ο πατέρας του ονομαζόταν Λυσικλής.

Κατά τη Ναυμαχία του Αρτεμισίου το 480 π.Χ. ο Αβρώνιχος, επιβαίνοντας τριακοντόρου, ήταν ο σύνδεσμος του Λεωνίδα με τον αθηναϊκό στόλο. Πρώτος ο Αβρώνιχος ανήγγειλε στους Αθηναίους το τελικό αποτέλεσμα της Μάχης των Θερμοπυλών: *«...απικόμενός σφι εσήμαινε τα γεγονότα περί Λεωνίδην και τον στρατόν αυτού.»*

Μετά τους Περσικούς Πολέμους, όταν οι Αθηναίοι άρχισαν να ανεγείρουν τα Μακρά Τείχη, ο Αβρώνιχος και ο Αριστείδης ήταν οι *ξυμπρέσβεις* του Θεμιστοκλέους σε μια δύσκολη διπλωματική αποστολή: Να παραπλανήσουν τους Σπαρτιάτες και να καθυστερήσουν τις αντιδράσεις τους, μέχρι που το τείχος να έχει φθάσει στο αναγκαίο ύψος ώστε να είναι κατάλληλο για μάχη. Ο Αβρώνιχος και ο Αριστείδης, σύμφωνα με υπόδειξη που ο Θεμιστοκλής είχε κάνει στους Αθηναίους, έφθασαν στη Σπάρτη με σκόπιμη καθυστέρηση και ανήγγειλαν στον αρχηγό της αθηναϊκής αποστολής ότι η ανέγερση των τειχών είχε πλέον προχωρήσει αρκετά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ηροδότου *Ιστορίαι*, 8, 21
2. ↑  Θουκ. Α΄ 91-92

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, έκδ. 2006, τόμος 1, σελ. 145
Ο **Όσρικ της Ντέιρα** (*Osric*, πέθανε το 634) βασιλιάς της Ντέιρα (633 - 634) ενός βασιλείου στην κεντρική Αγγλία ήταν γιος του Έθελρικ της Ντέιρα και πατέρας του Οσουίν της Ντέιρα. Διαδέχθηκε στην Ντέιρα τον πρώτο ξάδελφο του Έντουιν της Νορθουμβρίας που σκοτώθηκε σε μάχη εναντίον του Καντβαλλόν-άπ-Καντφάν βασιλιά της Γκουινέντ και του Πέντα της Μερκίας (633), ο Έντουιν ήταν βασιλιάς τόσο στην Ντέιρα όσο και στην Βερνικία. Την Βερνικία κληρονόμησε αντίστοιχα ο Έανφριθ της Βερνικίας αλλά πέθαναν και οι δυο σε μάχη μέσα σε έναν χρόνο. Ο Βέδας αναφέρει ότι αν και ο προκάτοχος του Έντουιν είχε βαπτιστεί χριστιανός και είχε ξεκινήσει την διάδοση της θρησκείας οι διάδοχοι του όταν ανέβηκαν στον θρόνο και στα δυο βασίλεια επέστρεψαν στον παγανισμό.

Ο Καντβαλλόν συνέχισε ωστόσο τις επιδρομές του στην Νορθουμβρία και στα δυο βασίλεια, ο Βέδας αναφέρει ότι ο Όσρικ πολιόρκησε τον Καντβαλλόν αλλά εκείνος *"δραπέτευσε και στην συνέχεια σε μια αιφνίδια επίθεση κατέστρεψε τον ίδιο τον Όσρικ και ολόκληρο τον στρατό του"*.
Η χρονιά στην οποία βασίλευσε ο Όσρικ αμφισβητείται από τους ιστορικούς, και οι δυο βασιλείς δεν καταγράφονται στους καταλόγους επειδή θεωρήθηκε τεράστια ντροπή η επιστροφή τους στον παγανισμό. Το έτος που βασίλευσαν προστέθηκε στην βασιλεία του Αγίου Όσβαλντ μικρότερου αδελφού του Έανφριθ ο οποίος αμέσως μετά την ίδια χρονιά νίκησε και σκότωσε τον Καντβαλλόν κληρονομώντας τα δυο βασίλεια, τα ένωσε οριστικά στο βασίλειο της Νορθουμβρίας.
Γιος του ήταν ο μετέπειτα βασιλιάς Οσουίν της Ντέιρα.

Πηγές
-----

* Bede, Ecclesiastical History of the English People, Book III, Chapter I.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Όσρικ Αρχειοθετήθηκε 2020-10-18 στο Wayback Machine.

|  |
| --- |
| Όσρικ της Ντέιρα **Οίκος της Ντέιρα** **Θάνατος:** 634 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΈντουιν της Νορθουμβρίας | **Βασιλιάς της Ντέιρα**633 - 634 | ΔιάδοχοςΆγιος Όσβαλντ |
Συντεταγμένες: 35°9′45″N 33°21′45″E﻿ / ﻿35.16250°N 33.36250°E﻿ / 35.16250; 33.36250

Χάρτης με τα αρχαία Κυπριακά βασίλεια
Η **Λήδρα** ήταν αρχαία πόλη βασίλειο της Κύπρου, στη θέση της σημερινής Λευκωσίας.

Κατά την αρχαιότητα υπήρχαν στην Κύπρο δώδεκα Πόλεις Βασίλεια καθώς και άλλα μικρότερα. Μία από αυτές τις δέκα πόλεις ήταν και η Λήδρα (αρχική ονομασία Λέδρες) η οποία βρισκόταν στο κέντρο του νησιού, εκεί που βρίσκεται η σημερινή Λευκωσία. Ένας από τους βασιλιάδες της Λήδρας που γνωρίζουμε ήταν ο Ονασαγόρας. 

Κατά τον μεσαίωνα αποκαλούνταν *Λευτεώνα* και ήταν έδρα επισκόπου αλλά των διοικητών του νησιού. Ένας από τους γνωστούς επίσκοπος της πόλης ήταν ο Τρυφίλιος που πήρε μέρος στη σύνοδο της Νίκαιας. Τα σημερινά τείχη χτίστηκαν αρχικά το 1567 από τους ενετούς.

Βιβλιογραφία
------------

* Αθανάσιου Σακελάριου, *Τα Κυπριακά ήτοι, πραγματεία περί γεωγραφίας, αρχαιολογία, στατιστικής, μυθολογίας και διαλέκτου της Κύπρου*, τόμος 1, Αθήνα 1855
Ο **Λέων της Ανάληψης** είναι έργο του τέλους του 4ου αιώνα π.Χ. Πρόκειται πιθανότατα για επιτύμβιο μνημείο. Ανάλογα παραδείγματα έχουν βρεθεί σε ταφικά μνημεία επιφανών ανδρών ή σε μνημεία πεσόντων σε μάχη.

Το γλυπτό εκτίθεται στο αρχαιολογικό μουσείο Θεσσαλονίκης.

Στις 4 Νοεμβρίου το δημοτικό συμβούλιο Λαγκαδά αιτήθηκε την επιστροφή του γλυπτού.

Ιστορικό ανεύρεσης
------------------

Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 βρέθηκε σε χωράφι του χωριού Ανάληψη της επαρχίας Λαγκαδά κατά τη διάρκεια του οργώματος.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Την επιστροφή του αρχαιολογικού ευρήματος του Λέοντα ζητά με απόφασή του το Δημοτικό Συμβούλιο Λαγκαδά
* Ζητά τον Λέοντα πίσω από το Αρχαιολογικό Μουσείο ο δήμος Λαγκαδά
Ο **Αγάγ** (εβρ. אֲגַג) ήταν πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης, βασιλιάς του νομαδικού έθνους των Αμαληκιτών, εχθρών των Ισραηλιτών.

Μελετητές έχουν προτείνει ότι η λέξη «Αγάγ» ήταν μια δυναστική γενική ονομασία για τους βασιλείς των Αμαληκιτών, ακριβώς όπως ο τίτλος «Φαραώ» χρησιμοποιείτο ως ονομασία των βασιλέων της Αρχαίας Αιγύπτου. Η ετυμολογία του ονόματος είναι αβέβαιη κατά τον John L. McKenzie (1995) ενώ ο Cox (1884) πρότεινε τη μετάφραση «υψηλός».

Στην Πεντάτευχο η έκφραση «η βασιλεία του θα υψωθεί περισσότερο εκείνης του Αγάγ και το βασίλειό του θα μεγαλώσει» αποδίδεται στον Βαλαάμ στους *Αριθμούς* (κδ΄ 7), στον τρίτο προφητικό λόγο του, για να χαρακτηρίσει έναν μελλοντικό Βασιλιά του Ισραήλ που θα ήταν «υψηλότερος» ακόμα και από τον βασιλιά των Αμαληκιτών. Ο συγγραφέας εδώ υπονοεί τη σημασία της λέξεως «αγάγ» ως «υψηλός» προκειμένου να υποδηλώσει ότι ο βασιλιάς του Ισραήλ θα ήταν ακόμα «υψηλότερος από τον Υψηλό». Η χρήση τέτοιων λογοπαιγνίων αποτελεί χαρακτηριστική τάση στα κείμενα της Παλαιάς Διαθήκης.

Ο βασιλιάς Αγάγ ωστόσο αναφέρεται στο βιβλίο *Α΄ Βασιλειών* της Π. Διαθήκης ως ένα συγκεκριμένο ιστορικό πρόσωπο στις αρχές του 11ου αιώνα π.Χ. ο βασιλιάς εκείνος που εξόργισε τον Θεό εξαιτίας των κακουργιών που διέπραξαν οι Αμαληκίτες σε βάρος των Εβραίων. Τότε ο Θεός ανέθεσε, δια του προφήτη Σαμουήλ, στον βασιλιά Σαούλ να εξολοθρεύσει τον Αγάγ και τον λαό του. Πράγματι, ο Σαούλ κατατρόπωσε τους Αμαληκίτες και αιχμαλώτισε τον Αγάγ. Επέδειξε όμως οίκτο για τον νικημένο εχθρό του, γεγονός που ανάγκασε τον Σαμουήλ να εκτελέσει ο ίδιος τη θεϊκή προσταγή: *«Καὶ εἶπε Σαμουήλ· προσαγάγετέ μοι τὸν Ἀγὰγ βασιλέα Ἀμαλήκ. καὶ προσῆλθε πρὸς αὐτὸν Ἀγὰγ τρέμων, καὶ εἶπεν Ἀγάγ· εἰ οὕτω πικρὸς ὁ θάνατος; καὶ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς Ἀγάγ· καθότι ἠτέκνωσε γυναῖκας ἡ ρομφαία σου, οὕτως ἀτεκνωθήσεται ἐκ γυναικῶν ἡ μήτηρ σου, καὶ ἔσφαξε Σαμουὴλ τὸν Ἀγὰγ ἐνώπιον Κυρίου ἐν Γαλγάλ.»* (*Α΄ Βασιλ.*, ιε΄ 32-33)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Cox 1884, σελ. 110.
2. ↑  J.D. Douglas· Merrill C. Tenney (3 Μαΐου 2011). Moisés Silva, επιμ. *Zondervan Illustrated Bible Dictionary*. Harper Collins. σελ. 32. ISBN 978-0-310-49235-1.
3. ↑  John L. Mckenzie (Οκτώβριος 1995). *The Dictionary Of The Bible*. Simon and Schuster. σελ. 15. ISBN 978-0-684-81913-6.
4. 1 2  Cox 1884, σελ. 111.

Πηγές
-----

* Cox, Samuel (1884). *Balaam: An Exposition and a Study*. Λονδίνο: K. Paul, Trench, & Company. σελ. 110. amalek balaam.
* Ο Αγάγ στην *Jewish Encyclopedia*
Η **Λήσσα** *(Λῆσσα)* ήταν κώμη της αρχαίας Αργολίδας.

Βρισκόταν στους πρόποδες του Αραχναίου και από εκεί περνούσε ο δρόμος που ένωνε το Άργος με την Επίδαυρο. Κατά τον Παυσανία που επισκέφτηκε την κώμη και την αναφέρει και με το όνομα *Λήσση* , στην ακρόπολη υπήρχε ναός της Αθηνάς με ξόανο της θεάς. Κοντά στη Λήσσα στο Αραχναίο υπήρχαν βωμοί του Δία και της Ήρας αφού το όρος σχετίζεται με τον μύθο του κατακλυσμού του Δευκαλίωνα όπου κατέφυγε εκεί μαζί με τον λαό του ο Ίναχος σώζοντας τον από τον κατακλυσμό. 

Ερείπια της αρχαίας κώμης έχουν βρεθεί κοντά στο Λυγουριό. Σύμφωνα με τα ανασκαφικά ευρήματα η περιοχή κατοικούνταν από την προϊστορική εποχή , διασώζονται λείψανα των οχυρώσεων αρχαϊκής και κλασικής εποχής.

Αναφορές
--------

1. ↑  κατὰ δὲ τὴν ἐς Ἐπίδαυρον εὐθεῖάν ἐστι κώμη Λῆσσα, ναὸς δὲ Ἀθηνᾶς ἐν αὐτῇ καὶ ξόανον οὐδέν τι διάφορον ἢ τὸ ἐν ἀκροπόλει τῇ Λαρίσῃ. ἔστι δὲ ὄρος ὑπὲρ τῆς Λήσσης τὸ Ἀραχναῖον, πάλαι δὲ † σάπυς ἐλάτων ἐπὶ Ἰνάχου τὸ ὄνομα εἰλήφει. βωμοὶ δέ εἰσιν ἐν αὐτῷ Διός τε καὶ Ἥρας· δεῆσαν ὄμβρου σφίσιν ἐνταῦθα θύουσι. Παυσανία Κορινθιακά
2. ↑  «media.yen». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Σεπτεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2008.
Το ξενοδοχείο **Λήδρα Πάλας** βρίσκεται στο κέντρο της Λευκωσίας και μέχρι το 1974 ήταν ένα από τα μεγαλύτερα και πιο γοητευτικά ξενοδοχεία της πρωτεύουσας. Το ξενοδοχείο σχεδιάστηκε από τον Γερμανό αρχιτέκτονα Μπένιαμιν Γκίνσμπεργκ και χτίστηκε το 1947-1949 από την εταιρεία Cyprus Hotels Limited με κόστος περίπου £240.000 κυπριακές λίρες.
Το ξενοδοχείο άνοιξε στις 8 Οκτωβρίου 1949 παρουσία του Βρετανού Κυβερνήτη Άντριου Μπαρκυόρθ Ράιτ και του αντιδήμαρχου της Λευκωσίας Γιώργου Πούλιου. Αρχικά είχε 94 υπνοδωμάτια και 150 κρεβάτια. Όλα τα δωμάτια διάθεταν ζεστό και κρύο νερό, κεντρική θέρμανση και τηλέφωνο. Οι εγκαταστάσεις περιλαμβάνουν δύο εστιατόρια, δύο μπαρ και καφέ. Στο εσωτερικό του κήπου υπήρχε μια πισίνα (που εγκαταστάθηκε το 1964), παιδική πισίνα, παιδική χαρά και γήπεδα τένις. Στο ξενοδοχείο προστέθηκαν το 1967-1968 δυο επιπρόσθετοι όροφοι αυξάνοντας τα δωμάτια σε 200, και 320 κρεβάτια.

Από το 2004 είναι σημείο διέλευσης της Πράσινης Γραμμής.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
Η **αβόβρα** (*Abobra*) είναι γένος φυτών της οικογένειας κολοκυνθοειδή, που περιλαμβάνει μόνο ένα είδος, την **αβόβρα τη λεπτόφυλλη** (*Abobra tenuifolia*). Είναι δίοικο, πολυετές, αναρριχητικό φυτό με ρίζες κονδυλώδεις, που φθάνει σε ύψος 4 μέτρων. Είναι ιθαγενές της Νότιας Αμερικής (Βραζιλία, Ουρουγουάη και Αργεντινή), ιδίως της τροπικής της ζώνης. Καλλιεργείται μερικές φορές ως καλλωπιστικό φυτό, για τους ωραίους κόκκινους, αλλά και φαγώσιμους, καρπούς του. Τα άνθη είναι έντονα αρωματικά και έχουν χλωμό πράσινο χρώμα. Το φυτό ανθίζει τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, με τους σπόρους να ωριμάζουν τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο. Ο καρπός είναι ωοειδής και έχει διάμετρο 1,4 εκατοστόμετρο.

Πηγές
-----

* Bailey, L.H. (2005). *Manual of Gardening (2η έκδοση)*. Project Gutenberg Literary Archive Foundation.
* Το ομώνυμο λήμμα στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, έκδ. 2006, τόμος 1, σελ. 124

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η *Abobra tenuifolia* στο «Plants For A Future»
**Λήδα** είναι ελληνικό γυναικείο κύριο όνομα.

Ετυμολογία
----------

Η Λήδα και ο κύκνος Ζευς.  
 Μωσαϊκό (Κύπρος, περίπου 3ο αι. π.Χ.)
Σύμφωνα με τον Γ. Μπαμπινιώτη, το όνομα προέρχεται από το λυδικό *lada* «γυναίκα, σύζυγος». 
Στην αρχαιοελληνική μυθολογία, το όνομα της μητέρας της ωραίας Ελένης, της Κλυταιμνήστρας και των Διόσκουρων Κάστορα και Πολυδεύκη από την ένωσή της με τον Δία, ο οποίος την είχε πλησιάσει με μορφή κύκνου. 
Ως σύζυγος του Τυνδάρεω η Λήδα είχε άλλες τρεις κόρες, την Τιμάνδρα, τη Φοίβη και τη Φιλονόη.

Διάδοση του ονόματος
--------------------

Σχέδιο του Μιχαηλάγγελου για τον χαμένο σήμερα πίνακα *La Leda*.
Το *Λήδα* ανήκει στα αρχαιοελληνικά ονόματα που επανήλθαν στο ελληνικό ονοματολόγιο ύστερα από αιώνες, τις παραμονές της επανάστασης του 1821, μαζί με άλλα ονόματα σαν σύμβολο της συνέχειας του ελληνισμού και της επιθυμίας του έθνους να ζήσει ελεύθερο. 
Ενδεικτικά, σήμερα στον ελλαδικό χώρο, σε μια προσπάθεια στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων από τον Απρίλιο του 2009, το βαφτιστικό *Λήδα* παρουσιάζεται ανάμεσα στις θέσεις 337η–347η των πιο συχνών ονομάτων (232ο–240ό ανάμεσα στα γυναικεία). 
Το φέρουν γύρω στους 1.200 Ελληνίδες ή ποσοστό 0,016%. 
Στην Κύπρο, κατά την απογραφή του πληθυσμού το 2011, το όνομα *Λήδα* παρουσιάζεται 340ό σε συχνότητα, με 225 εμφανίσεις σε σύνολο 145.612 ή ποσοστό 0,15%.

Μέσω του λατινικού *Leda* το όνομα διαδόθηκε σε άλλες γλώσσες. Στην Ιταλία εμφανίστηκε με την Αναγέννηση.

Το όνομα σε άλλες γλώσσες
-------------------------

* αγγλικά, γερμανικά, σλοβακικά: *Leda*.
* βουλγαρικά, ουκρανικά, ρωσικά: *Леда* (Λέντα).
* ισπανικά: *Ledia*· καταλανικά: *Lèdia*.
* ιταλικά: *Lèda*, *Ledina*· αντρικό: *Lèdo*, *Ledino*.
* τσέχικα, ουγγρικά: *Léda*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **Λήδα**  |

* *Ατομική Λήδα* (*Leda atómica*), πίνακας του 1949 του Νταλί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γεώργιος Μπαμπινιώτης, *Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας*, Κέντρο Λεξικολογίας, Αθήνα, δεύτερη έκδοση, ανατύπωση, 2005.
2. ↑  Χάρης Φουνταλής, «Ελληνικά ονόματα (και ολίγη από στατιστική)» Αρχειοθετήθηκε 2015-06-22 στο Wayback Machine..
3. ↑  «Πληθυσμός – Συχνότητα Ονομάτων, 2011», Στατιστική Υπηρεσία Κύπρου.
4. ↑  Emidio De Felice, *Dizionario dei nomi italiani*, Mondadori, Μιλάνο 1986, ISBN 978-88-04-42791-9, σ. 225.
5. ↑  Milan Mataján και Matei Považaj, *Vyberte si meno pre svoje dieťa*, Art Area, Μπρατισλάβα 1998, ISBN 80-88879-48-5, σ. 157.
6. ↑  Josep M. Albaigès i Olivart, *Diccionari dels noms de noi*, Persona femenins, Edicions 62, Βαρκελώνη 1995, ISBN 84-297-3991-2, σ. 118.
7. ↑  Emidio De Felice, *ό.π.*
8. ↑  Milan Mataján και Matei Považaj, *ό.π.*
Η κάρτα μέλους του Μιχαήλ Μπακούνιν για τις εργασίες της Λίγκας
Η **Λίγκα της Ειρήνης και Ελευθερίας** (*Ligue internationale de la paix*) δημιουργήθηκε μετά από πίεση της κοινής γνώμης εναντίον του πολέμου της Δεύτερης Γαλλικής Αυτοκρατορίας με το Βασίλειο της Πρωσίας για το Λουξεμβούργο. Παρόλο που το ζήτημα του Λουξεμβούργου λύθηκε ειρηνικά το 1867 με τη συνθήκη του Λονδίνου, ο γαλλοπρωσσικός πόλεμος δεν μπορούσε να αποφευχθεί και έτσι η Λίγκα διαλύθηκε και επαναϊδρύθηκε ως 'Société française pour l'arbitrage entre nations' (*Ένωση μεσολαβητών ανάμεσα στα έθνη*) τον ίδιο χρόνο. Η Société pour l'arbitrage μπορεί να ιδωθεί ως προπομπός του Δικαστηρίου της Χάγης το οποίο ιδρύθηκε το 1899 και της Κοινωνίας των Εθνών που ιδρύθηκε το 1919 και ήταν προπομπός του ΟΗΕ.

Πρώτο συνέδριο
--------------

Το πρώτο συνέδριο της Λίγκας, έλαβε χώρα στις 5 Σεπτεμβρίου 1867 στη Γενεύη. Ο Emile Acollas όρισε την οργανωτική επιτροπή με την υποστήριξη του Τζον Στιούαρτ Μιλ, του Élisée Reclus και του αδελφού του Élie Reclus. 

Άλλοι σημαντικοί υποστηρικτές ήταν οι Βίκτωρ Ουγκώ, ο Τζουζέπε Γκαριμπάλντι, Louis Blanc, Edgar Quinet, Jules Favre, and Alexander Herzen. Δέκα χιλιάδες άνθρωποι από όλη την Ευρώπη υπέγραψαν για υποστήριξη του Κογκρέσου.

Ελαβε υποστήριξη από την την εργατική-κομμουνιστική Πρώτη Διεθνή με τον Καρλ Μαρξ να παρακολουθεί το Κογκρέσσο. Ο αναρχικός Μιχαήλ Μπακούνιν έπαιξε σημαντικό ρόλο στη Γενεύη καθώς εντάχθηκε στην Κεντρική Επιτροπή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Sandi E. Cooper (1991). «Pacifism in France, 1889-1914: International Peace as a Human Right». *French Historical Studies* **17**.
2. ↑  Mark Leier. *Bakunin: The Creative Passion*. St. Martin's Press: New York, 2006. p. 178.
3. ↑  Leier, Mark (2006). *Bakunin: The Creative Passion*. Seven Stories Press. σελίδες 200–202. ISBN 978-1-58322-894-4.

Βιβλιογραφία
------------

* André Durand: *Gustave Moynier and the peace societies*. In: *International Review of the Red Cross*, no 314, p. 532–550 (31-10-1996)
Για το άθλημα, δείτε: άλμα εις ύψος.  Για το ύψος του ήχου, δείτε: Τόνος (ήχος).  
**Ύψος** ονομάζεται η κατακόρυφη απόσταση από τη βάση μέχρι την κορυφή ενός αντικειμένου. Με τον ίδιο όρο χαρακτηρίζεται η έξαρση ενός αντικειμένου από ένα οποιοδήποτε σημείο αναφοράς (Συνήθως τη θάλασσα ή το έδαφος). Το ύψος είναι μία από τις τρεις διαστάσεις κάθε υλικού σώματος και βρίσκεται είτε με τη μέτρηση του, είτε με υπολογισμό βάσει γεωμετρικών, τριγωνομετρικών ή άλλων μεθόδων.

Γεωμετρική έννοια
-----------------

Το σημείο τομής των υψών είναι το ορθόκεντρο ενός τριγώνου.
Στη Γεωμετρία, τόσο στα επίπεδα σχήματα όσο και στα στερεά *ύψος* ονομάζεται η απόσταση από τη γραμμή ή την έδρα (αντίστοιχα) που λαμβάνεται ως βάση μέχρι του σημείου που θεωρείται ως κορυφή του σχήματος, του στερεού, της γραμμής ή της έδρας που αποτελεί την αντίθετη βάση του στερεού. 

Στο παραπάνω αμβλυγώνιο τρίγωνο ABC, όλα τα ύψη και το ορθόκεντρο βρίσκονται εκτός του τριγώνου.
Στην Τριγωνομετρία, ύψος τριγώνου ονομάζεται η απόσταση από τη μία κορυφή του μέχρι της απέναντι βάσης του, με την οποία σχηματίζει ορθή γωνία. Το ορθόκεντρο ενός τριγώνου, δηλαδή το κοινό σημείο επαφής και των τριών υψών, βρίσκεται μέσα στο τρίγωνο αν και μόνο αν το τρίγωνο είναι οξυγώνιο (δηλαδή καμία γωνία δεν είναι μεγαλύτερη ή ίση των 90°). Γενικώς, το ύψος γίνεται να σχηματίζεται και στις προεκτάσεις των απέναντι βάσεων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Τρίγωνα». *ebooks.edu.gr*. Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2023.
2. ↑  Berele, Allan; Goldman, Jerry (2001), Geometry: Theorems and Constructions, Prentice Hall, ISBN 0-13-087121-4

  


|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **ύψος**  |
Η **Έιμπαρ** (επίσημη γραφή στα βασκικά Eibar, γραφή στα ισπανικά Éibar, κοινή προφορά, ['ejβar]) είναι κωμόπολη και δήμος της επαρχίας της Γκιπούθκοα στη Χώρα των Βάσκων στη βόρεια Ισπανία. Τοποθετημένη στην κοιλάδα του ποταμού Έγο, παραποτάμου του Ντέμπα, υφίσταται ως πόλη ήδη από τον 1346 και παραδοσιακά είναι γνωστή για τις βιοτεχνίες και βιομηχανίες επεξεργασίας σιδήρου που της έδωσαν το επίθετο *villa armera*, πόλη των όπλων, χαρακτηριστικό που μοιράζεται με τις γειτονικές Ερμούα, Σοράλουσε και Ελγόιμπαρ.

Η ομώνυμη ποδοσφαιρική ομάδα αγωνίζεται σταθερά στις ανώτερες κατηγορίες του Ισπανικού Πρωταθλήματος ποδοσφαίρου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικών της Ισπανίας: «Municipal Register of Spain of 2022» 16  Μαΐου 2022. σελ. 1,235.
2. ↑  «Sobre Éibar». *Museo de la Industria Armera - Turismo de Guipozcoa*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2018.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 156023440
* LCCN: n86095144
* GND: 4682183-1

 |

 |
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ύρτακος** είναι γνωστός ένας από τους Τρώες που έζησαν σε μεγάλη ηλικία τον Τρωικό Πόλεμο. Ο Ύρτακος υπήρξε ο δεύτερος σύζυγος της κόρης του Μέροπα ή του βασιλιά Τεύκρου Αρίσβης (ο πρώτος δεν ήταν άλλος από τον βασιλιά της Τροίας Πρίαμο), όπως αναφέρεται στη *Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου* (Γ΄ 12, 5). Ο Ύρτακος αναφέρεται και στην *Ιλιάδα* (ραψωδία Ν, στίχοι 759, 771). Ο γιος του Άσιος πολέμησε στον Τρωικό Πόλεμο, όπως και οι εγγονοί του Αδάμας και Φαίνοπας. Ο Βιργίλιος στην *Αινειάδα* (ΙΧ 177) αποδίνει ένα δεύτερο γιο στον Ύρτακο, τον Νίσο, από τη Νύμφη Ίδα. Πιθανότατα το όνομα είναι κρητικό, αφού υπήρχε αρχαία πόλη «Ύρτακος» ή «Υρτακίνα» στη νοτιοδυτική Κρήτη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Hyrtacus» (Ρωσικά)

Πηγές
-----

* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 914
* Το αντίστοιχο άρθρο της αγγλόγλωσσης Wikipedia
Ο **Κύρος Α’ της Περσίας**, ή **Κύρος Α’ του Ανσνάν**, ήταν βασιλιάς της Περσίας από το 600 π.Χ. ως το 580 π.Χ. ή σύμφωνα με άλλες πηγές από το 652 ως το 600 π.Χ. Ήταν παππούς του Κύρου Β’ του Μέγα. Ο Κύρος Α’ ήταν, σύμφωνα με τις επιγραφές, γιος του Τεΐσπη βασιλιά του Ανσνάν, εγγονός του Αχαιμένη (ιδρυτή της δυναστείας των Αχαιμενιδών της Περσίας) και αδελφός του Αριαράμνη προπάππου του Δαρείου Α΄ του Μέγα. Μετά τον θάνατο του Τεΐσπη, οι γιοι του μοίρασαν το βασίλειό του: ο Κύρος Α’ σύμφωνα με την παράδοση έγινε βασιλιάς του Ανσνάν και ο Αριαράμνης έγινε βασιλιάς των Παρσί, αλλά η χρονολογία του συγκεκριμένου γεγονότος δεν έχει καταγραφεί.

Ο Κύρος Α' στις Ασσυριακές πηγές
--------------------------------

Στις Ασσυριακές επιγραφές αναφέρεται ως **"Κουράς"** για πρώτη φορά το 652 π.Χ. την χρονιά που ο κυβερνήτης της Βαβυλώνας Σαμάς σουμ ουκίν εξεγέρθηκε εναντίον του αδελφού του Σαρδανάπαλου βασιλιά της Ασσυρίας. Ο Κουράς αναφέρεται σαν σύμμαχος του Σαμάς σουμ ουκίν αλλά ο εμφύλιος πόλεμος μεταξύ των δύο αδελφών έληξε το 648 π.Χ. με την οριστική νίκη του Σαρδανάπαλου και τον θάνατο του Σαμάς σουμ ουκίν. Ο Κύρος Α’ αναφέρεται ξανά το 639 π.Χ. τη χρονιά αυτή ο Σαρδανάπαλος υπέταξε το Ελάμ και τους συμμάχους του ανάμεσα τους ήταν και ο Κουράς,ο μεγαλύτερος γιος του Αρουκκού στάλθηκε στην αυλή του Ασσύριου βασιλιά αιχμάλωτος από τότε το όνομα του Κουράς εξαφανίστηκε από τις Ασσυριακές πηγές. Το όνομα του Κουράς των Ασσυριακών επιγραφών συνδέεται σύμφωνα με τους αρχαιολόγους με το όνομα του Κύρου Α’, ο Σαρδανάπαλος πέθανε το 627 π.Χ. αλλά το βασίλειο των Παρσί συνέχισε να είναι υποτελές στους γιους του Ασούρ ετίλ ιλανί και Σισαρισκούν. Οι γιοι του Σαρδανάπαλου βρέθηκαν αντιμέτωποι με την συμμαχία του Κυαξάρη της Μηδίας και του Ναβοπολάσσαρ της Βαβυλώνας που το 612 π.Χ.. κυρίευσαν την Ασσυρία με την πρωτεύουσα της Νινευή κάτι που είχε σαν αποτέλεσμα το τέλος της Ασσυριακής αυτοκρατορίας. Το Ανσνάν όπως φαίνεται από τις επιγραφές έπεσε στα χέρια των κατακτητών δηλαδή του Κυαξάρη και του γιου του Αστυάγη, τον Κύρο διαδέχθηκε ο γιος του Καμβύσης εγγονός του ήταν ο Κύρος ο Μέγας ιδρυτής της Περσικής αυτοκρατορίας.

Πηγές
-----

* *A. Shapur Shahbazi: Cyrus I. In: Encyclopædia Iranica, vol. 6, p. 516 (contains only a part of the above-mentioned information).*


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Προκάτοχος:**Τεΐσπης** | **Βασιλεύς της Περσίας600 π.Χ. – 580 π.Χ.** | Διάδοχος:**Καμβύσης ο πρεσβύτερος** |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 18165306
* GND: 124751415

 |

 |
Αυτό το λήμμα αφορά την ανδρική ποδοσφαιρική ομάδα.  Για την αντίστοιχη γυναικεία, δείτε: Ουνιόν Ντεπορτίβα Λεβάντε (γυναίκες).  

Η **Λεβάντε Ουνιόν Ντεπορτίβα**  (ισπανικά: *Levante Unión Deportiva, S.A.D.*, βαλενθιανικά: *Llevant Unió Esportiva*) είναι ισπανικός ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στην πόλη της Βαλένθια.

Ιδρύθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1909 και αγωνίζεται στην Πριμέρα Ντιβισιόν. Ως έμβλημα έχει μια νυχτερίδα, ενώ η στολή έχει κόκκινο και μπλε χρώμα. Αγωνίζεται στο Δημοτικό Στάδιο της πόλης Βαλένθια (*Estadi Ciutat de València*).

Ερωπαϊκές συμμετοχές
--------------------

Ο σύλλογος τεμάτισε την ποδοσφαιρική περίοδο 2011-2012 στην 6η θέση του πρωταθλήματος, εξασφαλίζοντας για πρώτη φορά το δικαίωμα συμμετοχής σε ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση. Αφού πρώτα απέκλεισε τη Μάδεργουελ, πήρε το εισιτήριο για τη φάση των ομίλων στο Γιουρόπα Λιγκ 2012–13. Εκεί μάλιστα κατέκτησε τη 2η θέση και προκρίθηκε στη "φάση των 32", όπου συνάντησε τον Ολυμπιακό. Με δύο νίκες (3-0 στην Ισπανία και 0-1 στην Ελλάδα) ξεπέρασε το εμπόδιο της πρωταθλήτριας ελληνικής ομάδας, για να τεθεί στην επόμενη φάση αντιμέτωπη με τη ρωσική Ρουμπίν Καζάν.

| Σεζόν | Διοργάνωση | Φάση | Αντίπαλος | Εντός | Εκτός |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2012–13 | UEFA Europa League | Πλέι-οφ | Σκωτία Μάδεργουελ | 1–0 | 2–0 |
| Όμιλος L | Ολλανδία Τβέντε | 3–0 | 0–0 |
| Γερμανία Αννόβερο 96 | 2–2 | 1–2 |
| Σουηδία Χέλσινγκμποργκ | 1–0 | 3–1 |
| Φάση των 32 | Ελλάδα Ολυμπιακός | 3–0 | 1–0 |
| Φάση των 16 | Ρωσία Ρουμπίν Καζάν | 0–0 | 0-2 |
|

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Ο **Κώστας Μαυρίδης** (Τασκένδη, 7 Ιουλίου 1962) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως κεντρικός αμυντικός.

Καριέρα ποδοσφαιριστή
---------------------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στις ακαδημίες του Αθηναϊκού ως επιθετικός και την περίοδο 1981-82 προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα των "λόρδων".

Την επόμενη χρονιά μεταπήδησε στον Παναθηναϊκό όπου και παρέμεινε για δεκατρία ολόκληρα χρόνια και υπήρξε μέλος της σπουδαίας ομάδας του "τριφυλλιού" τη δεκαετία του 1980. Συμπαίκτες του, μεταξύ άλλων, στους "πράσινους" υπήρξαν οι Άνθιμος Καψής, Γιάννης Κυράστας, Νίκος Καρούλιας, Μάικ Γαλάκος, Βέλιμιρ Ζάετς, Χουάν Ραμόν Ρότσα, Δημήτρης Σαραβάκος, Νίκος Σαργκάνης, Νίκος Βαμβακούλας, Κώστας Αντωνίου, Γιάννης Καλιτζάκης και Κριστόφ Βαζέχα. Με τον Παναθηναϊκό έχει κατακτήσει 5 πρωταθλήματα (1984, 1986, 1990, 1991, 1995), 8 κύπελλα (1984, 1986, 1988, 1989, 1991, 1993, 1994, 1995) και 3 Σούπερ Καπ (1988, 1993, 1994).

Την περίοδο 1995-96 αγωνίστηκε στον Απόλλωνα Σμύρνης, όπου και σε ηλικία 34 ετών κρέμασε τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια.

### Στην εθνική Ελλάδας

Το ντεμπούτο του με την Ελλάδα πραγματοποιήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 1985 στον εντός έδρας φιλικό αγώνα εναντίον της Βουλγαρίας. Συμμετείχε συνολικά σε 30 αγώνες της εθνικής ομάδας σκοράροντας 1 φορά.

Τίτλοι
------

* 5 **Πρωταθλήματα Ελλάδας**:
	+ 1983-84, 1985-86, 1989-90, 1990-91, 1994-95
* 8 **Κύπελλα Ελλάδας**:
	+ 1983-84, 1985-86, 1987-88, 1988-89, 1990-91, 1992-93, 1993-94, 1994-95
* 3 **Σούπερ Καπ Ελλάδας**:
	+ 1988, 1993, 1994

Καριέρα προπονητή
-----------------

Μετά το ποδόσφαιρο ασχολήθηκε με την προπονητική αναλαμβάνοντας την τεχνική ηγεσία κυρίως συλλόγων μικρότερων κατηγοριών. Ξεκίνησε το 1998 από τον Αθηναϊκό, τον σύλλογο που ανδρώθηκε ποδοσφαιρικά, ακολούθησαν ο Άγιος Νικόλαος Κρήτης (1999-2000) και ο Ατρόμητος Αθηνών (2001-02), για να επιστρέψει στον Αθηναϊκό την περίοδο 2002-03.

Από το έτος 2003 διατηρεί πρακτορείο ΟΠΑΠ στην περιοχή του Βύρωνα. Επίσης, διετέλεσε πρόεδρος του αθλητικού οργανισμού του Δήμου Βύρωνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Κώστας Μαυρίδης, praktores.com». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2017.
2. ↑  Που είναι τώρα, www.balleto.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]

Πηγές
-----

* Η καριέρα του Κώστα Μαυρίδη στο National Football Teams
* Το προφίλ του Κώστα Μαυρίδη στο transfermarkt
Το **Έθνη της Ευρώπης, υπερασπιστείτε τα ιερότερα αγαθά σας** (γερμ.: *Völker Europas, wahrt Eure heiligsten Güter*) είναι έργο του ζωγράφου ιστορικών θεμάτων Χέρμανν Κνάκφους επάνω σε ένα προσχέδιο του Αυτοκράτορα Βίλχελμ Β' της Γερμανίας. Φιλοτεχνήθηκε το έτος 1895 για να γίνει δώρο στον Τσάρο της Ρωσίας Νικόλαο Β'.

Περιγραφή
---------

Εικονίζεται ο Αρχάγγελος Μιχαήλ ως προστάτης των Γερμανών, ενώ συνοδεύεται από Βαλκυρίες που συμβολίζουν τα έθνη της Ευρώπης. Μαύρα σύννεφα σκεπάζουν απειλητικά τον ουρανό από την Ανατολή, όπου βλέπουμε έναν Βούδα καθισμένο. Πυρκαγιά και κεραυνοί ολοκληρώνουν την απειλητική εικόνα. Στην Δύση όμως, το σύμβολο του χριστιανικού σταυρού λάμπει σαν ήλιος στον ουρανό, εκπέμποντας τις ακτίνες του. Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ με τη ρομφαία στο δεξί χέρι στέκει στο ακρωτήρι ενός γκρεμού και δείχνει με το αριστερό προς την πεδιάδα, όπου είναι κτισμένη μια πόλη.

Ερμηνεία
--------

Ο πίνακας είναι αλληγορική εικόνα με σκοπό να ενώσει τα χριστιανικά έθνη εν όψη του κίτρινου κινδύνου. Οι Βαλκυρίες ερμηνεύονται ως Μαριάννα της Γαλλίας, Γερμάνια, προσωποποίηση της Ρωσίας, Αυστρίας, Βρετανίας, καθώς και μια ανώνυμη γυναίκα.

Ιστορική τοποθέτηση
-------------------

Ο Αυτοκράτορας Βίλχελμ Β' έστειλε τον πίνακα στον Τσάρο της Ρωσίας με την έκκληση, να περιορίσει τις επιδράσεις της Ανατολής, και ιδιαίτερα την αναστολή του κινδύνου που θα ενέκυπτε από την εξέγερση του Κινέζικου λαού υποκινούμενου από τους Ιάπωνες. Ο Τσάρος έδειξε ικανοποιημένος με τον πίνακα. Λίγα χρόνια αργότερα, ο Βίλχελμ Β' έβγαλε τον περίφημο λόγο του (*Να μην υπάρξει ίκτος!*, *Pardon wird nicht gegeben!*) για την Εξέγερση των Μπόξερ.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Asmut Brückmann: *Die europäische Expansion. Kolonialismus und Imperialismus 1492-1918*, Reihe Tempora Historisch-politische Weltkunde, Klett, Stuttgart u. a. 1999, S. 79

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Φωτογραφία του έργου
* Φωτογραφία του έργου στο DHM
* www.uni-hamburg.de/Japanologie (PDF; 470 kB)
Ο **Κύριλλος Οικονομόπουλος** (1930, Κρήτου Μαρόττου, Πάφου – 18 Νοεμβρίου 2012) ήταν Ελληνορθόδοξος επίσκοπος της Ζιμπάμπουε για την διετία 2001-2002.

Αποφοίτησε από την Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1965. Χειροτονήθηκε διάκονος το 1949 και ιερέας το 1965.

Από τις 14 Μαρτίου 2003 κατείχε τον τίτλο του Μητροπολίτη της Ναύκρατις. Λίγο αργότερα, επέστρεψε στην Πάφο και εργάστηκε στη Μητροπολιτική Περιοχή της Πάφου.

Ο μητροπολίτης Κύριλλος αρρώστησε και νοσηλεύτηκε για ένα μήνα στην Μονάδα Εντατικής θεραπείας του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού, όπου πέθανε στις 18 Νοεμβρίου 2012.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Obituary in Greek
3. 1 2