recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Ζαχαρίας Δοξαστάκης** ήταν Δήμαρχος στο Δήμο Χερσονήσου από το 2010 έως το 2014. Σήμερα είναι Αντιπεριφερειάρχης Κρήτης στον Τομέα Διοίκησης και Οργάνωσης, Τακτικό Μέλος της Επιτροπής Περιβάλλοντος και Χωροταξίας και Περιφερειακός Σύμβουλος Ηρακλείου.Γεννήθηκε το 1959 στη Χερσόνησο Ηρακλείου, είναι παντρεμένος και έχει τρία παιδιά.

Βιογραφικά Στοιχεία
-------------------

### Εκπαίδευση

Είναι Πτυχιούχος Παντείου Πανεπιστημίου της Ανωτάτης Σχολής Πολιτικών Επιστημών, Πτυχιούχος της ΑΣΤΕ, Τμήμα Τουριστικών Επιχειρήσεων και Τελειόφοιτος της Σχολής Νομικών, Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών.
  

### Επαγγελματική Δραστηριότητα

Συντονιστής Λειτουργιών (City Manager) της Οργανωτικής Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων στην Ολυμπιακή πόλη του Ηρακλείου τα έτη 2003 - 2004 
Ειδικός Σύμβουλος Δημάρχου Ηρακλείου Κρήτης από το 2005 έως και το 2010. Πλούσια συγγραφική δραστηριότητα σε θέματα: Οργάνωσης και Λειτουργίας Δημοτικής Αστυνομίας, Διοικητικής Δικονομίας - Διοικητικής Διαδικασίας – Πολεοδομικής Νομοθεσίας, Νέου Κοινοτικού και Δημοτικού Κώδικα, Θέματα θεσμικού και οικονομικού χαρακτήρα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και Τουριστικής Ανάπτυξης.

Αιρετές θέσεις και αξιώματα
---------------------------

Έχει διατελέσει Πρόεδρος της Κοινότητας Λιμένος Χερσονήσου από το 1986 έως το 1998 και Δήμαρχος του Δήμου Χερσονήσου από το 1999 μέχρι το 2002,. Επικεφαλής της παράταξης «Δημοτική Συνεργασία» και Δημοτικός Σύμβουλος του Δήμου Χερσονήσου από 2003 έως το 2010..  

Εκλεγμένο μέλος του Δ.Σ. της Κεντρικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων για το διάστημα από 1995 έως 2006.Πρόεδρος της μόνιμης Επιτροπής Θεσμών της ΚΕΔΚΕ από το 1995 έως το 2006 και εκπρόσωπος της ΚΕΔΚΕ ως μέλος στην τριμελή Επιτροπή Τουρισμού του Υπουργείου Τουριστικής Ανάπτυξης από το 2004 έως το 2006.Εκλεγμένο μέλος του Δ.Σ. της Τοπικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Ν. Ηρακλείου από το 1991 έως το 2006 και Αντιπρόεδρος της Ένωσης. Ανέπτυξε πλούσια αυτοδιοικητική δράση ως μέλος Διοικητικών Συμβουλίων φορέων σε τοπικό και εθνικό επίπεδο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφικό Ζαχαρία Δοξαστάκη από την επίσημη ιστοσελίδα του Δήμου Χερσονήσου.

Αναφορές
--------

1. ↑  .
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2014.
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2014.
4. ↑
5. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2014.
6. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2014.
7. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2014.
Η **Ζαβδικηνή** (αρμενικά: Ծավդեք or Զավդեք‎, λατινικά: Zabdiccena‎, κλασικά συριακά: Zawdai‎) ήταν καρδουχική ηγεμονία στη Νοτιοανατολική Μικρά Ασία, στη σημερινή Τουρκία. Ευρισκόταν δυτικά της Άκης, νοτιοδυτικά της Αντζεβατσί και βόρεια της Αδιαβηνής.

Η Βηζαβδή και η Φινίκα (Πινάκα, Φινίκ) ευρίσκονταν εντός της Ζαβδικηνής. Το 363, η Ζαβδικηνή, καθώς και οι πόλεις και τα φρούριά της παραχωρήθηκαν στην Αυτοκρατορία των Σασσανιδών. Η ηγεμονία ξεκίνησε να παρακμάζει στα μέσα του 5ου αιώνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) C. Toumanoff, *Introduction to Christian Caucasian History II: Status and Dynasties of the Formative Period*, Traditio, Vol. XVII, σσ. 1–107, 1961, Fordham University Press, New York. (δείτε σ. 31-32-49)
2. 1 2  Crow 2018, σελ. 1605.

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) Nicholson, Oliver, επιμ. (2018). «Zabdicene». *The Oxford Dictionary of Late Antiquity*. Oxford University Press. .
Ο **Ζαχαρίας** ήταν Βυζαντινός ηθοποιός, μίμος, με καταγωγή την Γάζα.

Είναι γνωστός από τον τραγικό Τιμόθεο πιθανών μαθητή του Προκόπιου. Ο Τιμόθεος αναφέρει ότι έπαιζε εκείνη την εποχή μαζί με τον αδελφό του Φίλιππο στην Κωνσταντινούπολη. Τον αναφέρει από τους καλύτερους μίμους στην αυτοκρατορία, σημείωση ότι και ο Τιμόθεος ήταν από την Γάζα. Την ίδια εποχή στην Γάζα ζούσαν πολλοί σοφιστές, το θέατρο ανθούσε, γράφονταν πολλές κωμωδίες και υπήρχε σχολή ακροάσεως και απαγγελίας. Επίσης η πόλη θεωρούνταν το φυτώριο των ακροαματικών της αυτοκρατορίας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Σάθας, Κωνσταντίνος, *Ιστορικόν δοκίμιον περί του θεάτρου και της μουσικής των Βυζαντινών : ήτοι εισαγωγή εις το κρητικόν θέατρον*, Εν Βενετία : 1878, σελ. 335 έως 337
Τα **Ζωόφυτα** αποτελούσαν παλαιότερη συνομοταξία ζώων που είχε δημιουργήσει ο Ζίεμπολ και ο οποίος είχε συμπεριλάβει σ΄ αυτή τους σπόγγους, τα κοιλεντερωτά, τα κτενοφόρα, τα εχινόδερμα και τα βρυόζωα, αποσπώντας αυτά από τη συνομοταξία των ακτινωτών που είχε προηγουμένως ιδρύσει ο Κυβιέρος.

Τα ζωόφυτα που οφείλουν το όνομά τους στην ομοιότητα της μορφής τους προς τα φυτά, διέσπασε το 1847 ο Λόυκαρτ και σχημάτισε δύο συνομοταξίες: τα κοιλεντερωτά και τα εχινόδερμα. Στη συνέχεια το 1888 ο Χάτσεκ χώρισε τα κοιλεντερωτά σε τρεις επιμέρους συνομοταξίες, τα ποροφόρα, τα κνιδόζωα και τα κτενοφόρα.

Δείτε επίσης
------------

* Βασίλειο των Ζώων

Πηγές
-----

* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.8ος σ.886
Η **Ζόμπα** (*Zomba*) είναι πόλη στο νότιο Μαλάουι της Αφρικής. Ως πρωτεύουσα αρχικώς της «Βρετανικής Κεντρικής Αφρικής» και μετέπειτα της Νυασαλάνδης, η Ζόμπα έγινε φυσιολογικά η πρώτη πρωτεύουσα του ανεξάρτητου κράτους του Μαλάουι, μέχρι το 1974, οπότε έγινε πρωτεύουσα η Λιλόνγκουε. Ωστόσο το κοινοβούλιο παρέμεινε στη Ζόμπα μέχρι και το 1994. Με πληθυσμό 105.013 κατοίκους στην απογραφή του 2018, η πόλη διακρίνεται για την παραδοσιακή βρετανική αποικιακή αρχιτεκτονική της και το γύρω ορεινό τοπίο, με τον ομώνυμο επιβλητικό ορεινό όγκο (Υψίπεδο ή όρη Ζόμπα) να υψώνεται στα βόρειά της.

Γεωγραφία
---------

Η πόλη είναι κτισμένη στις νότιες υπώρειες του ορεινού όγκου Ζόμπα, που αποτελεί το γνωστότερο γεωγραφικό χαρακτηριστικό της περιοχής της και τον βασικότερο πόλο έλξεως τουριστών. Σε ορισμένα μέρη αυτός ο όγκος φθάνει σε υψόμετρο 1.800 μέτρων (έναντι περίπου 900 μ. της πόλεως) και είναι καλυμμένος με μεγάλες εκτάσεις αφρικανικής αρκεύθου και του κυπαρισσοειδούς *Widdringtonia*, καθώς και άλλης, ανάμικτης βλαστήσεως. Το υψίπεδο διασχίζεται από πολλά ρυάκια και έχει αρκετούς καταρράκτες και μικρές λίμνες. Η πεζοπορία μέχρι τα υψηλότερα μέρη του αποτελεί συνήθη τουριστική δραστηριότητα.

Ο ποταμός Μουλουνγκούζι που πηγάζει από το υψίπεδο διαρρέει την πόλη, οιγεωγραφικές συντεταγμένες του κέντρου της οποίας είναι 15°24΄ Νότιο πλάτος και 35°20΄ Ανατολικό μήκος. Το κέντρο της απέχει 23 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή από την κοντινότερη όχθη της μεγάλης λίμνης Τσίλγουα.

### Κλίμα

Το κλίμα είναι τροπικό-υποτροπικό, με θερμότερο μήνα τον Νοέμβριο και ψυχρότερους τον Ιούνιο και τον Ιούλιο, ωστόσο το μεγάλο υψόμετρο εξασφαλίζει μια ευχάριστη δροσιά όλο το έτος. Η μέση ετήσια βροχόπτωση ανέρχεται σε 1.340 [[[Χιλιοστόμετρο|χιλιοστόμετρα]], με βροχερότερο μήνα τον Ιανουάριο.

Διάφορα
-------

* Ο αστεροειδής **1468 Ζόμπα** (Zomba), που ανακαλύφθηκε το 1938, πήρε το όνομά του από την πόλη αυτή.
* Η Ζόμπα είναι από το 2008 «αδελφοποιημένη» με την πόλη Ουρμπάνα του Ιλινόι (ΗΠΑ).

Παραπομπές
----------

1. ↑  
«Weatherbase: Historical Weather for Zomba, Malawi». Weatherbase. 2011.  Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2011.
2. ↑  «Urbana's Sister City Program—Zomba, Malawi». Ανακτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η Ζόμπα στα Βικιταξίδια
* Το Υψίπεδο της Ζόμπα

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 238306615
* LCCN: n80103732
* GND: 4384993-3

 |

 |
Καρέ από τη ταινία *Η νύχτα των ζωντανών νεκρών*.
Το **Ζόμπι** (γαλλικά της Αϊτής: Zombi κρεολικά της Αϊτής: Zonbi), στα ελληνικά θα μπορούσε να αποδοθεί και ως **Νεκροζώντανος**, είναι πλάσμα της Αϊτινής λαογραφίας και μυθολογίας - νεκρός που αναστήθηκε μέσω μάγου του Βουντού. Ο όρος κυκλοφόρησε ευρύτερα μέσω βιβλίων φαντασίας και τρόμου πρώτα, και μέσω αντίστοιχων κινηματογραφικών ταινιών έπειτα. Στις σύγχρονες κινηματογραφικές απεικονίσεις πτώματα μπορεί να ξαναγεννηθούν μέσω υπερφυσικών δραστηριοτήτων ή από ραδιενεργή ακτινοβολία, ψυχικές νόσους, ιούς, εξωγήινους παράγοντες κ.τ.λ.

Η λέξη Ζόμπι χρησιμοποιείται και στον καθημερινό λόγο μεταφορικά για τον ακραία καταβεβλημένο άνθρωπο, ή αυτόν με παράξενη και εκκεντρική συμπεριφορά.

Η λέξη Ζόμπι εισήχθη στην αγγλική γλώσσα το 1819 όταν καταγράφηκε στο βιβλίο του Σόμπερτ Σάουθι *Η Ιστορία της Βραζιλίας* ως *Zombi*, ενώ στην αγγλική λογοτεχνία, παρουσιάστηκε το 1929 στο βιβλίο *Το Μαγικό Νησί* (*The Magic Island*) του WB Seabrook, όπου ο συγγραφέας αφηγείται τη λατρεία του βουντού στην Αϊτή. Στον κινηματογράφο έγιναν θέμα ταινιών από το 1932, με την ταινία *White Zombie*του Βίκτορ Χάλπεριν να είναι το πρώτο παράδειγμα του είδους. Η ταινία με πρωταγωνιστή τον Μπέλα Λουγκόζι εμφανίζει τα *ζόμπι* ως άλογα όντα υπό την επήρεια ενός κακού μάγου. 

Η ταινία *Η Νύχτα των ζωντανών νεκρών*, του 1968, υπήρξε η πρώτη και πιο δημοφιλής ταινία για τα *ζόμπι* στη σύγχρονη εποχή. ενώ, η ταινία *Το Ξύπνημα των Νεκρών* του 1978 καθώς και το βίντεο κλιπ του τραγουδιού Thriller του Μάικλ Τζάκσον (1983) έδωσαν ακόμα μεγαλύτερη δημοφιλία στο είδος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Μυθολογία, θρησκείες, τέχνες. 15 πράγματα που δεν ξέρατε για τα ζόμπι με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα». *HuffPost Greece*. 17 Οκτωβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2023.
2. ↑  Maçek, J.C. (III) (15 Ιουνίου 2012). «The Zombification Family Tree: Legacy of the Living Dead». *PopMatters*.
3. ↑  Deborah Christie, Sarah Juliet Lauro, επιμ. (2011). *Better Off Dead: The Evolution of the Zombie as Post-Human*. Fordham Univ Press. σελ. 169. ISBN 978-0-8232-3447-9.
4. ↑  «Definition of ZOMBIE». *www.merriam-webster.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2023.
5. ↑  «Books: Mumble-Jumble - TIME». *web.archive.org*. 15 Αυγούστου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Αυγούστου 2013. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2023.
6. ↑  Hurbon, Laënnec: "Voodoo: Truth and Fantasy", 1995, εκδ. "Thames & Hudson", Λονδίνο
7. ↑  Deborah Christie, Sarah Juliet Lauro, ed. (2011). Better Off Dead: The Evolution of the Zombie as Post-Human. Fordham Univ Press. p. 169. ISBN 0-8232-3447-9, 9780823234479.
8. ↑  Stokes, Jasie. «Ghouls, Hell and Transcendence: The Zombie in Popular Culture from "Night of the Living Dead" to "Shaun of the Dead"». Brigham Young University. Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2016.
Η **Ερμενγάρδη**, ολλανδ.: Ermengarde van Zutphen (απεβ. το 1138) ήταν κόρη του κόμη του Zούτφεν και διάδοχος του αδελφού της ως κόμισσα του Ζούτφεν (1122–1138). Με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Χέλρε.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Όθωνα Β΄ κόμη του Ζούτφεν και της Γιούντιτ/Ιουδήθ του Άρνσταϊν. 

Από τους τρεις αδελφούς της ο ένας απεβίωσε, ο άλλος είχε ακολουθήσει εκκλησιαστική σταδιοδρομία και τον τρίτο, τον Ερρίκος Β΄ κόμη του Ζούτφεν, τον διαδέχθηκε ως κόμισσα του Ζούτφεν (Zutphen).

Παντρεύτηκε τον Γεράρδο Β΄ κόμη του Χέλρε και έτσι η κομητεία του Ζούτφεν περιήλθε στον Οίκο του συζύγου της, αυτού των Βάσενμπεργκ.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε για πρώτη φορά περίπου το 1116 με τον Γεράρδο Β΄ των Βάσενμπεργκ κόμη του Χέλρε (απεβ. 1131) και του Βάσενμπεργκ, και είχε τέκνα:

* Ερρίκος Α΄ (απεβ. 1182), κόμης του Χέλρε και του Ζούτφεν.
* Αδελαΐδα, παντρεύτηκε τον Έκμπερτ κόμη του Τέκλενμπουργκ.
* Σαλώμη (67 1167), παντρεύτηκε τον Ερρίκο Α΄ κόμη του Βίλντεσχαουζεν.

Όταν χήρευσε, ξαναπαντρεύτηκε τον Κορράδο Β΄ των Αρντέν, κόμη του Λουξεμβούργου (απεβ. 1136). Δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
-----

* Ermgard, 1118-1129, Gravin van Zutphen

Παραπομπές σε πηγές
-------------------

1. 1 2  p842.htm#i8415. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
3. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
**Η Πριγκίπισσα του Μονπενσιέ** (γαλλικά: *La Princesse de Montpensier*) είναι ένα δράμα εποχής του 2010 σε σκηνοθεσία του Μπερτράν Ταβερνιέ, εμπνευσμένο από το ομώνυμο μυθιστόρημα που δημοσιεύτηκε ανώνυμα από την Μαντάμ ντε Λαφαγέτ το 1662. Πρωταγωνιστεί η Μελανί Τιερί μαζί με τους Λαμπέρ Ουιλσόν, Γκρεγκουάρ Λεπρένς-Ρινγκέ, Γκασπάρ Ουλιέλ, Τζουντίτ Σελμά.

Η ταινία συνδυάζει τη μυθοπλασία και την ιστορία στα χρόνια των αιματηρών συγκρούσεων που είναι γνωστά ως Θρησκευτικοί Πόλεμοι (1562-1598), οι οποίοι έφεραν αντιμέτωπους τους Καθολικούς με τους Προτεστάντες, αλλά συγχρόνως περιλάμβαναν σκληρούς αγώνες εξουσίας μεταξύ των φατριών των ευγενών και της βασιλικής οικογένειας. Το αποκορύφωμα της αγριότητας ήταν η σφαγή της Νύχτας του Αγίου Βαρθολομαίου το 1572, κατά τη διάρκεια της οποίας όχλος ένοπλων Καθολικών κυνήγησαν και σκότωσαν χιλιάδες προτεστάντες. Μέσα σε αυτά τα δραματικά γεγονότα, εξελίσσεται η ιστορία της πριγκίπισσας του Μονπενσιέ. 

Πολλές από τις σκηνές της ταινίας γυρίστηκαν στο κάστρο του Μπλουά. 

Η ταινία συμμετείχε στο 63ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών και κυκλοφόρησε στους γαλλικούς κινηματογράφους στις 3 Νοεμβρίου 2010.

Πλοκή
-----

Το 1567, η Γαλλία βρίσκεται υπό τη βασιλεία του Καρόλου Θ' και οι θρησκευτικοί πόλεμοι μαίνονται και η χώρα έχει μετατραπεί σ’ ένα αιματοβαμμένο πεδίο μάχης ...

Από μικρή ηλικία, η Μαρί ντε Μεζιέρ, κληρονόμος μιας από τις μεγαλύτερες περιουσίες του βασιλείου της Γαλλίας, είναι ερωτευμένη με τον νεαρό δούκα ντε Γκιζ, που είναι γνωστός ως «Σημαδεμένος». Αναγκάζεται όμως να υποταχθεί στην επιθυμία του πατέρα της και παντρεύεται τον πρίγκιπα Μονπενσιέ, τον οποίο δεν έχει συναντήσει ποτέ. Όταν ο σύζυγός της κλήθηκε από τον βασιλιά να ενταχθεί στον πόλεμο εναντίον των Προτεσταντών, την έστειλε σε ένα απομονωμένο κάστρο του με συνοδεία τον κόμη ντε Σαμπάν, φίλο και πρώην δάσκαλό του, μακριά από τον κόσμο, ο οποίος την ερωτεύεται.

Αυτή προσπαθεί μάταια να ξεχάσει το πάθος της για τον ντε Γκιζ, αλλά γίνεται, παρά τη θέλησή της, έρμαιο των αντίπαλων και βίαιων παθών στα οποία εμπλέκεται επίσης και ο δούκας του Αντζού, ο μελλοντικός Ερρίκος Γ΄.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  www.allocine.fr/film/fichefilm\_gen\_cfilm=136359.html. Ανακτήθηκε στις 8  Απριλίου 2016.
2. 1 2  (Τσεχικά) *Česko-Slovenská filmová databáze*. 2001.
3. ↑ . «ruthlessreviews.com/12268/the-princess-of-montpensier/».
4. ↑ . «filmcomment.com/article/the-princess-of-montpensier-review/».
5. ↑ . «festival-cannes.com/en/films/la-princesse-de-montpensier».
6. ↑ . «flix.gr/cinema/h-prigkipissa-toy-monpensie.html».
7. ↑ . «cineclubdecaen.com/realisat/tavernier/princessedemontpensier».
***Η Παρθένος και το Θείο Βρέφος με την Αγία Άννα*** είναι έργο ζωγραφικής με λάδι του Λεονάρντο Ντα Βίντσι, που φιλοτεχνήθηκε περίπου το 1508.

Περιγραφή
---------

Παρουσιάζει την Αγία Άννα, την κόρη της, την Παρθένο Μαρία, και τον Ιησού ως νήπιο. Ο Χριστός παρουσιάζεται να αγκαλιάζει ένα προβατάκι (ο αμνός της θυσίας), που συμβολίζει το Πάθος του, ενώ η Παρθένος προσπαθεί να τον συγκρατήσει. Το έργο έγινε παραγγελία για το Ιερό της εκκλησίας *Santissima Annunziata* στη Φλωρεντία και το θέμα του απασχόλησε για πολύ το μεγάλο ζωγράφο.

Εκτός από το συμβολισμό με τον αμνό, ο αδελφός Pietro da Novellara, μέλος του τάγματος των Καρμηλιτών, είδε έναν επιπρόσθετο συμβολισμό στο έργο. Πίστευε πως η ήρεμη έκφραση της αγίας Άννας, σε αντίθεση με την αγωνία της Παναγίας για το παιδί της, πιθανώς συμβολίζει την Εκκλησία που δεν επιθυμεί να αποφευχθεί το Πάθος του Χριστού. Η σύνθεση από το Χριστό στα γόνατα της Παρθένου, ενώ η ίδια να κάθεται στα πόδια της Αγίας Άννας είναι σπάνια, αλλά δείγματα αυτής εμφανίζονται από τον Μεσαίωνα και μετά, παρουσιάζοντας τη ροή της ζωής σε τρεις γενιές. 

Ο πίνακας φιλοτεχνήθηκε κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του Ντα Βίντσι, όταν ασχολήθηκε με τα μαθηματικά και άλλες αναζητήσεις, με το πετρώδες τοπίο που απεικονίζει να προδίδει το ενδιαφέρον του για τη γεωλογία. Οι απαιτήσεις των άλλων ενδιαφερόντων του ίσως να τον ανάγκασαν να αφήσει το έργο ατελείωτο. Η μπογιά απλώθηκε επιφανειακά και σε ορισμένα σημεία είναι διάφανη, με αποτέλεσμα να φαίνεται το σκίτσο από κάτω. Σήμερα ο πίνακας βρίσκεται στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι.

Η πυραμιδοειδής κατασκευή του πίνακα επηρέασε το Ραφαήλ και τον Αντρέα ντελ Σάρτο. Η σύνθεση ενέπνευσε δύο έργα αναγεννησιακής γλυπτικής, ένα από τον Αντρέα Σανσοβίνο και ένα άλλο από τον Φραντσέσκο ντα Σάνγκαλο. Φημισμένες είναι επίσης οι παρατηρήσεις που έκανε ο Φρόυντ για την ψυχοσύνθεση του Λεονάρντο μελετώντας τον πίνακα.

Φωτογραφίες
-----------

* ΛεπτομέρειαΛεπτομέρεια
* Σπουδή για την Αγία ΆνναΣπουδή για την Αγία Άννα

Βλέπε επίσης
------------

* Λεονάρντο ντα Βίντσι
* Αναγέννηση

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4365184-7

 |

 |
Η 24ωρη περιστροφή της Γης έχει ως αποτέλεσμα τον 24ωρο κύκλο φωτός και σκότους στην επιφάνειά της.
Στην καθημερινή γλώσσα **ημέρα** ή συνηθέστερα **μέρα** είναι το χρονικό διάστημα από την ανατολή ως τη δύση του ήλιου (στον τόπο που βρισκόμαστε ή που εννοείται στον λόγο μας), σε αντίθεση με τη νύχτα. Στην Αστρονομία, ωστόσο, είναι ο χρόνος που χρειάζεται για μια πλήρη περιστροφή ενός ουράνιου σώματος, συνήθως της Γης, γύρω από τον άξονά του. Στην περίπτωση της Γης μία ημέρα διαρκεί σχεδόν 24 ώρες και για τον λόγο αυτό είναι γνωστή και ως **εικοσιτετράωρο**. Η διάρκεια της ημέρας και της νύχτας δεν είναι πάντα η ίδια στους διάφορους τόπους της Γης, λόγω της απόστασης τους από τον Ισημερινό.

Αστρική και ηλιακή ημέρα
------------------------

Ωστόσο, ο ακριβής χρόνος περιστροφής της Γης είναι 23 ώρες 56 λεπτά και 4 δευτερόλεπτα, ένα πρακτικά σταθερό χρονικό διάστημα γνωστό ως *αστρική ημέρα*. Οι κάτοικοι της Γης όμως αντιλαμβάνονται την εναλλαγή ημέρας και νύκτας με μέσο ρυθμό 24 ωρών (λίγο παραπάνω) εξαιτίας της περιφοράς της Γης περί τον Ήλιο σε 365 ημέρες. Αυτό το διάστημα ονομάζεται ηλιακή ημέρα και κυμαίνεται γύρω από την τιμή 86.400 δευτερόλεπτα κατά -22 έως +29 δευτερόλεπτα, λόγω της ελλειπτικής τροχιάς της Γης και λόγω της κλίσης της. Η μέση τιμή μιας ηλιακής ημέρας ονομάζεται **μέση ηλιακή ημέρα**.

Η ημέρα ως μονάδα χρόνου
------------------------

Προσοχή απαιτεί το εξής: Ακόμη και οι αστρονόμοι, όταν αναφέρονται στην ημέρα *ως μονάδα χρόνου*, για να εκφράσουν π.χ. την περίοδο περιφοράς ενός αστεροειδούς, εννοούν αυστηρά το χρονικό διάστημα των 86.400 δευτερολέπτων ή 24 ωρών, και όχι των 23 ω. 56 λ. 4 δ. ή τον χρόνο περιστροφής του αστεροειδούς περί τον άξονά του, που μπορεί να είναι π.χ. 5 ώρες. Αυτή η σύμβαση ακολουθείται και στα αστρονομικά άρθρα της Βικιπαίδειας, π.χ. των αστεροειδών.

Γρηγοριανό ημερολόγιο
---------------------

Κύριο λήμμα: Γρηγοριανό ημερολόγιο
Στο Γρηγοριανό ημερολόγιο οι ημέρες είναι 7 και η μία ημέρα διαιρείται σε 24 ώρες.

* Κυριακή 1η
* Δευτέρα 2η (1η εργάσιμη)
* Τρίτη 3η
* Τετάρτη 4η
* Πέμπτη 5η
* Παρασκευή 6η
* Σάββατο 7η

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **ημέρα**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ημέρα** |

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85035979
* GND: 4230857-4

 |

 |
**Η Ιστορία του Φερδινάνδου** (στα Αγγλικά : **The Story of Ferdinand)** είναι ένα κλασικό παιδικό βιβλίο από τον Αμερικανό παιδικό συγγραφέα Μονρό Λιφ με εικονογράφηση από τον Ρόμπερτ Λόσον. Το βιβλίο δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στα Αγγλικά το 1936.

Από τη δημοσίευσή του, το βιβλίο έχει μεταφραστεί σε δεκάδες γλώσσες. Έχει δεχθεί διάφορες κριτικές, έχει γίνει μπεστ σέλερ και έχει γίνει κλασικό βιβλίο της παιδικής λογοτεχνίας, το οποίο έχει προσαρμοστεί ακόμη και για το κινηματογράφο και το θέατρο.

Αποτέλεσε μεγάλη εμπορική επιτυχία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Λόγω του περιεχομένου του είχε απαγορευτεί στην Ισπανία του Φράνκο και διατάχθηκε η πυρπόληση του στην Ναζιστική Γερμανία, ενώ ήταν το μόνο αμερικανικό βιβλίο που ήταν διαθέσιμο στην σταλινική Πολωνία (1948-56). Μετά το τέλος του Β΄ ΠΠ, 30.000 αντίτυπα του βιβλίου εκτυπώθηκαν και διανεμήθηκαν σε παιδιά στη Γερμανία το 1945 για την προώθηση της ειρήνης.

Το βιβλίο θεωρείται φιλειρηνικό κείμενο που υποστηρίζει τη μη μάχη καθώς και τη σύνδεση με τη φύση. Ο χαρακτήρας του Φερδινάνδος είναι ασυνήθιστος υπό το φως των συγκρούσεων που συμβαίνουν γύρω του. Υπάρχει, επίσης, διαμαρτυρία στο κείμενο κατά της παράδοσης των ταυρομαχιών. Τονίζει, επίσης, καλά το γεγονός ότι η επιλογή του σωστού για όλους, χωρίς να υποκύπτει κανείς σε κοινωνικές επιταγές, είναι σημαντική και μπορεί να διασφαλίσει την ευτυχία.

Δείτε επίσης
------------

* Ferdinand (ταινία)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Ferdinand the Bull* Turns 75, *The New York Times*, March 31, 2011
* "Ferdinand the Bull", in the Encyclopedia of Disney Animated Shorts.
* Ferdinand the Bull στο YouTube Disney cartoon short.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 175119136
* GND: 7604622-9

 |

 |
Η **ηλιοφάνεια** είναι η μετεωρολογική κατάσταση κατά την οποία ο Ήλιος λάμπει στον ουρανό χωρίς ιδιαίτερες νεφώσεις. Κατά την ηλιοφάνεια, γίνεται αντιληπτό το μέγιστο δυνατό (για τα δεδομένα της εκάστοτε ώρας) ορατό ηλιακό φως, που είναι ένα μέρος της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας που εκπέμπεται από τον Ήλιο. Στη Γη, το ηλιακό φως φιλτράρεται μέσω της ατμόσφαιρας, με αποτέλεσμα τη διάκριση μεταξύ των ωρών που οι ακτίνες του ήλιου εκπέμπουν ακτινοβολία στο μέρος της γης, δηλαδή η ημέρα, και όταν δεν γίνεται αυτό. Όταν οι ακτίνες του ηλίου δεν μπορούν να περάσουν από τα σύννεφα ή αντανακλώνται, εμφανίζεται ως διάχυτο φως.

Επίσης, ως **ημερήσια ηλιοφάνεια** ορίζεται το διάστημα της ημέρας κατά το οποίο ο ήλιος δεν κρύβεται από τα σύννεφα. Ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός χρησιμοποιεί τον όρο «διάρκεια της ηλιοφάνειας» για να δηλώσει τον σωρευτικό χρόνο κατά τον οποίο μια περιοχή λαμβάνει άμεση ακτινοβολία από τον Ήλιο τουλάχιστον 120 βατ ανά τετραγωνικό μέτρο.

Η υπεριώδης ακτινοβολία στο ηλιακό φως έχει τόσο θετικές όσο και αρνητικές επιδράσεις στην υγεία, καθώς είναι και απαραίτητη για τη σύνθεση βιταμίνης D3 και για ένα μεταλλαξιογόνο.

Το ηλιακό φως χρειάζεται 8,3 λεπτά για να φτάσει στη Γη από την επιφάνεια του Ηλίου. Ένα φωτόνιο που αρχίζει στο κέντρο του Ήλιου και αλλάζει κατεύθυνση κάθε φορά που συναντά ένα φορτισμένο σωματίδιο, θα πάρει μεταξύ 10.000 και 170.000 ετών για να φτάσει στην επιφάνεια.

Το φως του ήλιου είναι ένας βασικός παράγοντας στη φωτοσύνθεση, η διαδικασία που χρησιμοποιείται από τα φυτά και άλλους αυτότροφους οργανισμούς για τη μετατροπή της ηλιακής ενέργειας σε χημική ενέργεια που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη σύνθεση υδατανθράκων και για την τροφοδοσία των δραστηριοτήτων των οργανισμών.

Δείτε επίσης
------------

* Ήλιος
* Ατμόσφαιρα της Γης
Το εξώφυλλο της έβδομης έκδοσης (2003)
**Η Καινή Διαθήκη σε νεοελληνική απόδοση** είναι μια σύγχρονη ελληνική μετάφραση της Καινής Διαθήκης, που πρωτοκυκλοφόρησε το 1995 σε επιμέλεια του θεολόγου Αθανάσιου Δεληκωστόπουλου. Μερικές φορές, αναφέρεται ως *Μετάφραση του Δεληκωστόπουλου* και συντομογραφείται ως ***ΔΕΛ***.

Η μετάφραση αυτή, έχει την έγκριση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, ενώ έχουν σταλθεί συγχαρητήριες επιστολές από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας καθώς και από πλήθος άλλων μητροπολιτών και αρχιεπισκόπων.

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  *Η Καινή Διαθήκη σε νεοελληνική απόδοση*, σελ. 4
2. ↑  *Πώς να Συζητάτε Λογικά από τις Γραφές*, Watch Tower Bible And Tract Society of Pennsylvania, σελ. 6
3. ↑  Οι επιστολές αυτές δημοσιεύονται στην έβδομη έκδοση (2003) της *Καινής Διαθήκης σε νεοελληνική απόδοση*, στις σελίδες 6, 10-24 και 679-695.
Το **Ζβέτσαν** (σερβικά: Звечан) είναι πόλη και δήμος στο Διαμέρισμα της Μιτρόβιτσας της Αυτόνομης Επαρχίας του Κοσσυφοπεδίου και Μετοχίων. Από το 2015, έχει πληθυσμό 16.650 κατοίκους. Καλύπτει έκταση 122 τετραγωνικών χιλιομέτρων και αποτελείται από την ίδια την πόλη και 35 χωριά.

Το Ζβέτσαν αποτελεί μέρος του Βόρειου Κοσσυφοπεδίου, μιας περιοχής με εθνοτική Σερβική πλειοψηφία που λειτουργεί σε μεγάλο βαθμό αυτόνομα από το υπόλοιπο Κοσσυφοπέδιο της εθνοτικής αλβανικής πλειοψηφίας. Μετά τη Συμφωνία των Βρυξελλών του 2013, ο δήμος έγινε μέρος της Κοινότητας Σερβικών Δήμων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Zvečan». *osce.org*. OSCE. Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2017.
Η **ζαχαροπλαστική** είναι μία μορφή τέχνης και συγκεκριμένα η τέχνη των γλυκών. Συνδυάζει δεξιοτεχνία και ποιότητα, καθώς δεν είναι εύκολο από όλους να εξειδικευτούν στον τομέα της ζαχαροπλαστικής. Οι συγκεκριμένες δόσεις και συστατικά είναι αυτά που διαμορφώνουν την ιδιαιτερότητά της. Μπορεί ο οποιοσδήποτε να εξελίξει το ταλέντο του στη ζαχαροπλαστική μέσω σπουδών σε διάφορες σχολές.

Σε γενικές γραμμές, η ζαχαροπλαστική χωρίζεται σε δύο ευρείες κατηγορίες, **αρτοποιήματα**και **ζαχαρώδη**.

Τα αρτοποιήματα ονομάζονται έτσι επειδή παρασκευάζονται από αλεύρι. Πρόκειται για κέικ, κουλουράκια και τέτοιους είδους γλυκά. Στη Μέση Ανατολή και την Ασία,το αλεύρι είναι η βάση πολλών γλυκών.

Στα ζαχαρώδη περιλαμβάνονται γλυκά, καραμέλες, μαρμελάδες, σοκολάτες, τσίχλες και άλλα γλυκίσματα που αποτελούνται κυρίως από ζάχαρη.

Γλυκαντικές ουσίες
------------------

Γλυκίσματα ονομάζονται λόγω της παρουσίας των γλυκαντικών ουσιών. Αυτές συνήθως είναι τα σάκχαρα, αλλά μπορεί κανείς να αγοράσει γλυκά χωρίς ζάχαρη. Η πιο κοινή γλυκαντική ουσία για το σπίτι είναι η επιτραπέζια ζάχαρη, η οποία χημικώς είναι ένας δισακχαρίτης που περιέχει γλυκόζη και φρουκτόζη. Η υδρόλυση της σακχαρόζης δίνει ένα μείγμα που ονομάζεται ζάχαρη, η οποία είναι γλυκιά και κοινό εμπορικό συστατικό.

Αναφορές
--------

1. ↑  International Food Information Service, επιμ. (2009). *Dictionary of Food Science and Technology* (2nd έκδοση). Chichester, U.K.: Wiley–Blackwell. σελ. 106. ISBN 9781405187404.
2. ↑  Terry Richardson, Geert Andersen, "Confectionery" in Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry 2005 Wiley-VCH, Weinheim. doi:10.1002/14356007.a07 411

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **ζαχαροπλαστική**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ζαχαροπλαστική** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4032053-4
* NDL: 00565109

 |

 |
Η **Ιβόνα Γιούκα** είναι σκηνοθέτρια από την Κροατία και το Μαυροβούνιο.

Επιλέχθηκε από την Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου ως μία από εκ των 5 συμμετοχών για την παραγωγή μικρού μήκους ταινιών για την τελετή βράβευσης στο Βερολίνο και για να συμμετάσχουν στο συνέδριο Κινηματογράφος του Αύριο στη Βαρσοβία ως μια από τους πιο ελπιδοφόρους σκηνοθέτες στην Ευρώπη.

Το προηγούμενο μικρού μήκους έργο της, *Θέα από το πηγάδι*, τιμήθηκε με βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο Αμερικάνικο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου, όπου η Γιούκα πήρε το βραβείο Σκηνοθεσίας.

Είναι η σεναριογράφος και σκηνοθέτρια του μεγάλου μήκους δημιουργικού ντοκιμαντέρ *Κοιτάζοντας τη Μέρα*, το πιο πολυβραβευμένο ντοκιμαντέρ της Κροατίας. Τιμήθηκε με το βραβείο καλύτερου ντοκιμαντέρ στο φεστιβάλ κινηματογράφου goEast στο Βισμπάντεν, στο φεστιβάλ κινηματογράφου DokMa, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σεράγεβο, ενώ βραβεύτηκε και από τους Κροάτεςμ Κριτικούς Κινηματογράφου. Η ταινία κέρδισε το Grand Prix στις Κροατικές Ημέρες Κινηματογράφου. Η ταινία είχε επιτυχημένες διανομές στην Κροατία, τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη και στη Βόρεια Μακεδονία.

Το ντοκιμαντέρ παρουσιάζει φυλακισμένους στη Λεπογκλάβα της Κροατίας, οι οποίοι αφηγούνται αποσπάσματα από τη ζωή τους, ενώ παρουσιάζεται η προσπάθειά τους να ανεβάσουν την «Δωδέκατη Νύχτα» του Σαίξπηρ.  

Η Ιβόνα Γιούκα είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ivona Juka | DOKweb». Ανακτήθηκε στις 30  Απριλίου 2019.
2. ↑  Nenad Polimac: «IVONA JUKA: 'Ako dobijem Oscara, nagrada ide Crnoj Gori, ne Hrvatskoj'». (Κροατικά) *Jutarnji list*. Europapress Holding. 2  Οκτωβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 30  Απριλίου 2019.
3. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. tt1362554. Ανακτήθηκε στις 12  Αυγούστου 2022.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
5. ↑  Nenad, Polimac (12 November 2015). «IVONA JUKA: 'If I won the Oscar, award goes to Montenegro, not to Croatia'». *Jutarnji List*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-03-04.. Ανακτήθηκε στις 12 November 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
* Clickatlife: "Κοιτάζοντας τη μέρα"
* Ιβόνα Γιούκα στην IMDb
Ο **Ιωσήφ Καίσαρης** (1845 - 1923) ήταν σπουδαίος Έλληνας συνθέτης. Ήταν μεγαλύτερος αδελφός του Σπυρίδωνα Καίσαρη επίσης σπουδαίου συνθέτη, που είχε και εκείνος καταταχθεί στη στρατιωτική μουσική.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Κέρκυρα το 1845. Σπούδασε μουσική στη Φιλαρμονική Εταιρεία Κέρκυρας έχοντας καθηγητή τον Μάντζαρο και μετά την ολοκλήρωση των εκεί σπουδών του συνέχισε στο εξωτερικό. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα ανέλαβε μουσικός καθηγητής σε φιλαρμονικές της Επτανήσου. Το 1889 κατατάχθηκε στη στρατιωτική μουσική μπάντα στην οποία και αναδείχθηκε ταχύτατα. Το 1905 ανέλαβε τον βαθμό του γενικού ανωτάτου επιθεωρητού της στρατιωτικής μουσικής και της μπάντας της ανακτορικής φρουράς. Ο Ιωσήφ Καίσαρης πέθανε το 1923.

Το έργο του
-----------

|  |  |
| --- | --- |
|  | 
Πελοπόννησος, εμβατήριον δια κλειδοκύμβαλον, έργον 132

Αρχείο ήχου δημιουργημένο με την επέκταση score του MediaWiki

---

 |
| *Έχετε προβλήματα με ; Δείτε βοήθεια πολυμέσων.* |

Υπήρξε συνθέτης συμφωνιών, οπερέτας, πολλών εμβατηρίων, όπως το «Νενικήκαμεν» των Ολυμπιακών Αγώνων του 1896, το εμβατήριο "Αβέρωφ", το βασιλικό πένθιμο του βασιλέως Γεωργίου Α΄, ή το πριγκιπικό γαμήλιο εμβατήριο του πρίγκιπα Γεωργίου και Μαρίας Βοναπάρτη, αλλά και πολλών άλλων μικρότερων έργων, όπως θεατρικά και κυρίως ευρωπαϊκά χορευτικά, ιδιαίτερα πόλκες, όπως η "Καρδερίνα" και πολλά βαλς, για τα οποία μάλιστα είχε χαρακτηριστεί ο «Έλληνας Γιόχαν Στράους» ή «Γιόχαν Στράους της Ελλάδος». Από τα βαλς του Ι. Καίσαρη ξεχώριζε το «Μη μου άπτου».

Παραπομπές
----------

1. ↑  Καίσαρης Ιωσήφ Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ιωσήφ Καίσαρης** |


|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στην πολύγλωσση Βικιθήκη υπάρχουν παρτιτούρες σχετικά με το θέμα:  **Ιωσήφ Καίσαρης** |

* «Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου» τομ.10ος, σελ. 58

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **ΕΒΕ**: 215967

 |

 |
Ο **Θεόδωρος Α΄** (ιταλικά : Teodoro) (... - Μιλάνο, 490) ήταν αρχιεπίσκοπος του Μεδιολάνου, από το 475 περίπου μέχρι τον θάνατό του. Τιμάται ως άγιος από την Καθολική Εκκλησία η οποία τον τιμά στις 27 Ιουλίου.

Βιογραφία
---------

Δεν υπάρχουν σύγχρονες ιστορικές πληροφορίες για τον Θεόδωρο Α', του οποίου η επισκοπή, σύμφωνα με το *Catalogus archiepiscoporum Mediolanensium*, συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών του Σενατόρε, ο οποίος ήταν επίσκοπος σε μια απροσδιόριστη περίοδο μεταξύ 470 και 480, και του Λαυρέντιου Α΄, ιστορικά τεκμηριωμένο ξεκινώντας από το 489. Ο ίδιος κατάλογος του δίνει 9 χρόνια, 8 μήνες και 17 ημέρες θητείας και λέει ότι κηδεύετηκε στις 28 Μαρτίου στο παρεκκλήσι του Αγίου Ιππόλύτου της βασιλικής του Αγίου Λαυρεντίου. Παραδοσιακά, η επισκοπική του θητεία ανατίθεται στα έτη 475-490 [6], ή στα έτη 480-490.

Ένα από τα *Carmina* του Φήλιξ Εννοδίου,, που γράφτηκε πριν από το 521, είναι αφιερωμένο στον Θεόδωρο, όπου ο Μιλανέζος επίσκοπος επαινείται για το θάρρος του, την καλοσύνη του, τη σοφία του και τις γνώσεις του. Πιστεύεται ότι ο Θεόδωρος ήταν επίσκοπος την εποχή του βασιλιά Οδόαρκου (περίπου 476-489), ο οποίος καθαίρεσε τον τελευταίο Ρωμαίο αυτοκράτορα Ρωμύλο Αύγουστο.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΣενάτωρ | **Αρχιεπίσκοπος Μιλάνου** | ΔιάδοχοςΛαυρέντιος Α΄ |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Angelo Majo, *Dizionario della Chiesa Ambrosiana*, vol. VI, 1993, p. 3652.
2. ↑  *Catalogus Archiepiscoporum Mediolanensium* Αρχειοθετήθηκε 2017-04-10 στο Wayback Machine. Monumenta Germaniae Historica, *Scriptores*, vol. VIII, Hannover 1848, p. 103.
3. ↑  Antonio Rimoldi, *Senatore, vescovo di Milano, santo*, in Bibliotheca Sanctorum, vol. XI, col. 839.
4. ↑  *Depositus 5 kalendas aprilis*.
5. ↑  [Pius Bonifacius Gams, *Series episcoporum Ecclesiae Catholicae*, Leipzig 1931, pp. 795.
6. ↑  Oltrocchi, *Archiepiscoporum Mediolanensium series*, I, p. 136.
7. ↑  Magno Felice Ennodio, *Carmina, nº 206*[*νεκρός σύνδεσμος*], in Monumenta Germaniae Historica, *Auctores antiquissimi*, vol. VII, Berlino 1885, p. 167.
8. ↑  Pietri, *Prosopographie de l'Italie chrétienne*, II, p. 2169.
9. ↑  Lanzoni, *Le diocesi d'Italia dalle origini al principio del secolo VII*. P. 1021.

Βιβλιογραφία
------------

* (Λατινικά) Ferdinando Ughelli, *Italia sacra*, vol. IV, seconda edizione, Venezia 1719, col. 53
* (Λατινικά) Giuseppe Antonio Sassi, Baldassarre Oltrocchi, *Archiepiscoporum Mediolanensium series historico-chronologica*, vol. I, Milano 1755, pp. 135-136
* Francesco Lanzoni, *Le diocesi d'Italia dalle origini al principio del secolo VII (an. 604)*, vol. II, Faenza 1927, p. 1021
* (Γαλλικά) Charles Pietri, Luce Pietri (ed.), *Prosopographie chrétienne du Bas-Empire. 2. Prosopographie de l'Italie chrétienne (313-604)*, École française de Rome, vol. II, Roma 2000, pp. 2169-2170
***Η ζωή των μαρτύρων*** (γαλλικός τίτλος: *Vie des Martins*), με υπότιτλο *1914-1916*, είναι το πρώτο μυθιστόρημα του Ζωρζ Ντυαμέλ και δημοσιεύθηκε το 1917. Το έργο αποτίει φόρο τιμής σε όσους τραυματίστηκαν και έχασαν τη ζωή τους κατά τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο, κατά τον οποίο ο συγγραφέας υπηρέτησε ως γιατρός στο μέτωπο.

Συγγραφή
--------

Αυτό το μυθιστόρημα-μαρτυρία είναι καρπός της εμπειρίας του Ζωρζ Ντυαμέλ που κατατάχθηκε εθελοντής σε ηλικία 30 ετών κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ως γιατρός χειρουργός σε διάφορα νοσοκομεία και στο μέτωπο σε κινητά χειρουργεία ασθενοφόρων. Δραστηριοποιήθηκε κατά τη μάχη του Αρτουά την άνοιξη του 1915, στη μάχη του Βερντέν από τον Φεβρουάριο του 1916 και στη συνέχεια στα μετόπισθεν της μάχης του Σομ.

Σχετικό με τον πόλεμο είναι και το επόμενο έργο του Ντυαμέλ, *Πολιτισμός,* στο οποίο αναφέρεται στις καταστροφές του πολέμου, μυθιστόρημα που βραβεύτηκε με το βραβείο Γκονκούρ του 1918.

Περιγραφή
---------

Στα νοσοκομεία και στα κινητά χειρουργεία του μετώπου, ο Ζωρζ Ντυαμέλ ήρθε αντιμέτωπος με τους βαριά τραυματισμένους που μεταφέρονταν από τα βομβαρδισμένα χαρακώματα και τα πεδία των μαχών, έτσι, με την ιδιότητα του γιατρού, έζησε «την άλλη πλευρά της κόλασης». Έπρεπε να αντιμετωπίσει πολυτραυματίες, στρατιώτες που υπέφεραν από γάγγραινα, αέρια, ακρωτηριασμούς, πολύ νέους ή μεγαλύτερους, είδε τον θάνατο χιλιάδων ανδρών για τους οποίους ως χειρουργός δεν μπορούσε να κάνει τίποτε. Ο ίδιος, συγκλονισμένος από το μέγεθος της τραγωδίας, επιχειρεί κάτω από τους βομβαρδισμούς, από τους οποίους μερικές φορές δεν γλυτώνει ούτε το νοσοκομείο, να παραμείνει στενά κοντά σ' αυτούς τους άνδρες, με τρυφερότητα, ταπεινότητα ακόμη και αγωνία, αν θα πεθάνουν ή θα επιζήσουν.

Έτσι, αποφάσισε να αφηγηθεί τις δοκιμασίες που υπέστησαν οι τραυματίες, αφιερώνοντας το έργο του στη μνήμη αυτών των ανδρών που αντιμετώπισαν τον πόνο, τον τρόμο του ακρωτηριασμού, την αγωνία, αλλά και στιγμές χαράς και ελπίδας. Κατά τις ώρες της ανάπαυσής του, έγραψε γι' αυτούς τους απλούς στρατιώτες τις μικρές και απλές ιστορίες τους σε μια προσπάθεια να αποτρέψει τη λήθη - τη δική του και του Έθνους - στέλνοντας το μήνυμα: μην ξεχνάτε αυτούς που πολέμησαν σ' αυτόν τον πόλεμο. 

Δύο προτάσεις φαίνεται να μπορεί να συνοψίσουν την ουσία της σκέψης του:

«Εδώ είναι η ώρα που μπορεί κανείς να αμφισβητήσει τα πάντα, τον άνθρωπο και τον κόσμο, και τη μοίρα.» και «Στην κόλαση, επίσης, υπάρχει σίγουρα ελπίδα».

Παραπομπές
----------

1. ↑ . «babelio.com/livres/Duhamel-Vie-des-martyrs-1914-1916».
2. ↑ . «britannica.com/biography/Georges-Duhamel».
3. ↑ . «babelio.com/livres/Duhamel-Civilisation/».
4. ↑ . «bnfa.fr/livre?biblionumber/Vie des martyrs».
5. ↑ . «payot-rivages.fr/payot/livre/vie-des-martyrs».
6. ↑ . «repositori.udl.cat/bitstream/L' expression de la douleur dans les récits de guerre de Georges Duhamel» (PDF).
Το εξώφυλλο της δεύτερης έκδοσης**Η ζωή του Έλληνος στην Αμερική** είναι ένα δοκίμιο που συνέγραψε ο Έλληνας στρατιωτικός Χαράλαμπος Σταυρόπουλος στην Ελλάδα το 1946. Σκιαγραφεί τη ζωή των Ελλήνων μεταναστών στην Αμερική κατά την δεκαετία μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ιστορία
-------

Ο Χαράλαμπος Σταυρόπουλος έγραψε το βιβλίο επηρεασμένος από την επτάμηνη παραμονή του στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, όπου με δαπάνη του Ελληνικού Κράτους είχε αποσταλεί τιμητικά για να θεραπεύσει ένα τραύμα από σφαίρα που αχρήστεψε το αριστερό του χέρι. Κατά την επαφή του ήρθε σε επαφή με τον απόδημο Ελληνισμό της Αμερικής. Για να τον γνωρίσει καλύτερα ταξίδεψε (με ιδία δαπάνη) σε 12 Πολιτείες, όπου γνώρισε τη ζωή και την ιστορία των Ελλήνων μεταναστών, καθώς και την οργάνωσή τους: τις κοινότητες, τα σωματεία και την αρχιεπισκοπή.

Η κοινή γνώμη των Ελλήνων για τους μετανάστες ήταν αρνητική προς τους μετανάστες, ιδίως αυτούς που διέφυγαν στην Αμερική, την περίοδο αυτή. Με το έργο αυτό ο συγγραφέας επιχειρεί να αλλάξει τη στάση των Ελλήνων προς τους εκπροσώπους του απόδημου Ελληνισμού προς το καλύτερο και να σκιαγραφήσει την πραγματική κατάστασή τους, που μέσα από θυσίες και αγώνες κατάφεραν όχι μόνο να εξασφαλίσουν τη δική τους ζωή, αλλά και να ενισχύσουν τους οικείους τους στην πατρίδα.

Εκδόσεις
--------

Η πρώτη έκδοση του βιβλίου έγινε το 1946. Το βιβλίο εκτυπώθηκε και διανεμήθηκε μόνο στην Ελλάδα, ενώ στην Αμερική απεστάλησαν μονάχα 100 αντίτυπα από τον ίδιο τον συγγραφέα σε «φιλικές οικογένειες». Το βιβλίο αξιολογήθηκε από επιστημονική επιτροπή του Υπουργείου Παιδείας της εποχής και συστάθηκε στα σχολεία της χώρας η αγορά και η ανάγνωσή του από το εκπαιδευτικό προσωπικό και τους μαθητές.

Έπειτα από γραπτή συννενόηση με το ίδιο Υπουργείο εκδόθηκε το 1956 η δεύτερη έκδοση του βιβλίου, με επιπλέον υποσημειώσεις από τον συγγραφέα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Σταυρόπουλος, Χαράλαμπος (1956). *Ἡ ζωὴ τοῦ Ἕλληνος στὴν Ἀμερική* (2η έκδοση). Αθήνα: Αυτοέκδοση.
Το εξώφυλλο της όγδοης έκδοσης (2006), όπως κυκλοφορεί από την Αποστολική Διακονία
**Η Καινή Διαθήκη των Τεσσάρων Καθηγητών**,, όπως επικράτησε να λέγεται, είναι μια έκδοση της Καινής Διαθήκης που περιλαμβάνει «το πρωτότυπον κείμενον με νεοελληνικήν μετάφρασιν (απόδοση)». Το έργο αυτό εκδόθηκε και παραδόθηκε στο κοινό το 1967. Συντομογραφείται ως ***ΚΔΤΚ***.

Την ενδογλωσσική μετάφραση του ελληνικού κειμένου σε απλή καθαρεύουσα επιμελήθηκαν οι καθηγητές της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών Β. Βέλλας, Ε. Αντωνιάδης, Α. Αλιβιζάτος και Γ. Κονιδάρης. Η ανάθεση τού έργου στους καθηγητές έγινε από τις Ηνωμένες Βιβλικές Εταιρίες, οι οποίες εξέδιδαν ήδη από τα μέσα του 19ου αιώνα την Νεοελληνική Μετάφραση ολόκληρης της Γραφής σε επιμέλεια Νεόφυτου Βάμβα. Όπως αναφέρεται στον πρόλογο του έργου, η ανάγκη για αυτή την νεότερη μετάφραση προέκυψε επειδή «η γλώσσα της [μετάφρασης του Βάμβα] δεν ανταποκρίνεται απολύτως εις την ελληνικήν που ομιλείται σήμερα και δια τον λόγον αυτόν, η μετάφρασις δεν διαβάζεται πολύ ευχάριστα και μάλιστα, σε μερικά μέρη, είναι δυσνόητη διότι χρησιμοποιούνται εκφράσεις που με την εξέλιξιν της γλώσσης έχουν αχρηστευθή».[1] Ως βασικό κείμενο της μετάφρασης χρησιμοποιήθηκε το *Textus Receptus* (Παραδεδεγμένον Κείμενον) και σε μερικές περιπτώσεις το κριτικό κείμενο Novum Testamentum Graece[2].

Η μετάφραση αυτή έγινε και με έγκριση[3] της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδας, ενώ αργότερα την κυκλοφόρησε και η Αποστολική Διακονία. Ο αγγλικός τίτλος του έργου είναι *The New Testament in Modern Greek*.

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  Από τον Πρόλογο της *Καινής Διαθήκης των Τεσσάρων Καθηγητών* (ISBN: EPF317380, Βιβλική Εταιρία).
2. ↑  Μάρκ. 3:16, 11:8, Ιωάν. 4:35, Ρωμ. 2:17, Α' Κορ. 7:34, Α' Πέτρ. 1:8, 2:7, Β' Ιωάν. 8.
3. ↑  19/2/1981
Η **«Θυσία της Ιφιγένειας»** είναι τοιχογραφία από την Πομπηία που φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολης.

Περιγραφή
---------

Πιστεύεται ότι είναι εμπνευσμένο από το περίφημο ομώνυμο έργο του Τιμάνθη του Κυθνίου που αναπαρίστανε την σκηνή της θυσίας της Ιφιγένειας. Η σκηνή διαιρείται οριζόντια σε δύο τμήματα. Στην κεντρική σκηνή η Ιφιγένεια οδηγείται βίαια στον βωμό της θυσίας. Την μεταφέρουν στα χέρια ο Οδυσσέας με τον Διομήδη, ή με τον Αχιλλέα. Παρευρίσκονται ο μάντης Κάλχας στα δεξιά, και ο Αγαμέμνων στον αριστερό αντίποδα. Ο Κάλχας εικονίζεται με μια έκφραση αμήχανης αποδοκιμασίας της ενέργειας, ο δε απαρηγόρητος Αγαμέμνων καλυμμένος με τον μακρύ του μανδύα κρύβει με το χέρι του το πρόσωπο από τύψεις για την συγκατάθεση που έδωσε. Στο επάνω μέρος της εικόνας δύο γυναικείες προτομές εμφανίζονται μέσα από τα σύννεφα. Ερμηνεύονται ως Άρτεμις και Νύμφη που φέρνει το ελάφι.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Η θυσία της Ιφιγένειας (Αρχαιολογικό μουσείο Νάπολης)** |


|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο αρχαιολογία | Πύλη αρχαιολογία |

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο τέχνη | Πύλη τέχνη |

* Παρουσίαση του ψηφιδωτού από το Μουσείο[*νεκρός σύνδεσμος*]
Το εξώφυλλο της βασικής έκδοσης
**Η Καινή Διαθήκη—Εγχειρίδιο Μελέτης και Ζωής** είναι μία σύγχρονη ελληνική μετάφραση της Καινής Διαθήκης, που κυκλοφόρησε το 1994 από τις Εκδόσεις «Ο Λόγος». Ως βάση της μετάφρασης χρησιμοποιήθηκε το αρχαίο Παραδεδεγμένο Κείμενο (*Textus Receptus*) της Καινής Διαθήκης. Τη μετάφραση εκπόνησε ο Συμεών Ιωαννίδης υπό την γενική εποπτεία του Σπύρου Ζωδιάτη, την θεολογική επεξεργασία του Γεώργιου Χατζηαντωνίου και την φιλολογική επεξεργασία της Φρίντας Χατζηβαρίτη-Τέγου. Συντομογραφείται ως ***ΕΜΖ***.

Η βασική έκδοση περιλαμβάνει:

* Το αρχαίο κείμενο της Καινής Διαθήκης.
* Τη μετάφραση της Καινής Διαθήκης σε σύγχρονη γλώσσα.
* Συνοπτικό εγκυκλοπαιδιακό λεξικό της Καινής Διαθήκης.
* Πλήρες Ταμείο του Αρχαίου Κειμένου.
* Πίνακα όλων των εδαφίων της Παλαιάς Διαθήκης που αναφέρονται στην Καινή.

Σε μετέπειτα εκδόσεις της μετάφρασης αυτής, παρατίθενται συγχαρητήριες και ευχαριστήριες επιστολές για το έργο, από δώδεκα Μητροπολίτες της Εκκλησίας της Ελλάδας, από τον Αρχιεπίσκοπο Κρήτης, από την Ελληνική Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Βορείου και Νοτίου Αμερικής και από την Πάτμιο Εκκλησιαστική Σχολή. Επίσης, η μετάφραση χρησιμοποιείται ευρέως και από την Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία.

Το 2010, ο *«Λόγος»* κυκλοφόρησε την *"Καινή Διαθήκη Μαθητείας"* όπου περιείχε το πρωτότυπο κείμενο της Καινής Διαθήκης, τη μετάφραση του *Εγχειριδιου*, ερμηνευτικές σημειώσεις, παραπομπές, ταμείο κειμένου, εγκυκλοπαιδικό λεξικό και διάφορα βοηθήματα μελέτης.

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  *Η Καινή Διαθήκη—Εγχειρίδιο Μελέτης και Ζωής*, σελ. 2
2. ↑  *Πώς να Συζητάτε Λογικά από τις Γραφές*, Watch Tower Bible And Tract Society of Pennsylvania, σελ. 6
Ο **Θεόδοτος Φωκάς** ήταν βυζαντινός αξιωματούχος και ανώτερος αυλικός της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας του 13ου αιώνα. 

Άγνωστο αν καταγόταν από την βυζαντινή οικογένεια των Φωκάδων, την ίδια εποχή αναφέρεται και ο Γεώργιος Φωκάς που η αδελφή του είχε παντρευτεί τον Σάβα Ασιδηνό κι όπως αναφέρεται ήταν συγγενής του Θεόδοτου. Κατείχε τα αξιώματα του *μέγα δούξ* και *σεβαστού*, ήταν συγγενείς του αυτοκράτορα Θεόδωρου Β΄Λάσκαρη , θείος του αναφέρεται, παντρεμένος με την δεύτερη θεία ή αδελφή του Θεόδωρου'.

Με το ίδιο όνομα είναι γνωστός, και από μερικούς θεωρείται το ίδιο πρόσωπο, και δουξ του Θέματος Θρακησίων, που έζησε την ίδια περίοδο, με το αξίωμα του *πανυπερσέβαστου*.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Ραγιά, Ευθυμία (2004). *Η κοιλάδα του Μαιάνδρου (7ος-13ος αι.): γεωγραφία και ιστορία*. Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ). σελ. 337.
Ο **Ζιγκφριδούρ Σκαάλε Κλέμεντσεν** (φεροϊκά: *Sigfríður Skaale Clementsen*) είναι πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής από τα  Νησιά Φερόες. Από τον Μάϊο του 2018 είναι προπονητής της Βίκινγκουρ Γκότα.

Καριέρα ποδοσφαιριστή
---------------------

Ξεκίνησε την καριέρα του το 1992 στην Χάβναρ Μπόλτφελαγκ (ΗΒ) στο Τόρσχαβν, όπου αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού. Παρέμεινε στην ομάδα ως το 1996, για συνεχίσει στον αιώνιο αντίπαλο της πόλης, την Β36 Τόρσχαβν. Εκεί θα τελειώσει και το 1999 την ποδοσφαιρική του καριέρα.

Καριέρα προπονητή
-----------------

Τον Γενάρη του 2001 ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα ως βοηθός προπονητή στην Β36 Τόρσχαβν. Τον Γενάρη του 2003 θα βρεθεί στην ΙΦ Φουγκλάφιορντουρ, αυτή τη φορά ως προπονητής. Μετά από δυο χρόνια επέστρεψε ως προπονητής στην Β36. Ο επόμενος σταθμός του θα είναι το 2007 για μερικούς μήνες στην Άργκιρ Μπόλτφελαγκ. Τον Γενάρη του 2008 αναλαμβάνει ως προπονητής την ΕΜ/Στρέιμουρ, πριν επιστρέψει και πάλι το 2009 στην Β36. Τον Ιούνιο του 2011 γύρισε ως προπονητής στην ομάδα από όπου ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα, την Χάβναρ Μπόλτφελαγκ. Εκεί θα παραμείνει μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2012. Μισό χρόνο αργότερα ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Βίκινγκουρ Γκότα. Μετά από σύντομη παραμονή το 2016 στην Τβερόιραρ Μπόλτφελαγκ, επέστρεψε το 2017 στην Χάβναρ Μπόλτφελαγκ. Τέλος, τον Μάϊο του 2018 υπέγραψε ξανά ως προπονητής στην Βίκινγκουρ Γκότα μέχρι το τέλος της χρονιάς.

Παραπομπές
----------

1. ↑   *S. Clementsen*, ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2018
Η ταινία με τίτλο **Η Ερωμένη κάτω από το κρεβάτι** είναι Ιταλικής παραγωγής, έτους 1981, διάρκειας 94 λεπτών, κωμωδία. (Πρωτότυπος Ιταλικός τίτλος: *CORNETTI ALLA CREMA*).

Πλοκή
-----

Ο Domenico Petruzzelli έχει ραπτικό οίκο, ειδικευμένο στα ιερατικά ενδύματα. Είναι δε υπόδειγμα συζύγου και σοβαρού ανθρώπου. Όμως, σε ένα ταξίδι του στο Ροβίγκο, το οποίο βρίσκεται λίγο έξω από τη Ρώμη, γνωρίζει έναν θηλυκό πειρασμό, τη Marianna Tribalzi, η οποία τραγουδάει σε Όπερα και δείχνει ενδιαφέρον για τον Domenico. Αυτός της συστήνεται σαν Gabriele Arcangeli, με το όνομα δηλαδή ενός φίλου και γείτονα που είναι εργένης με έντονη ερωτική ζωή...

Συντελεστές
-----------

Πρωταγωνιστούν: Έντβιτζε Φένεκ, Lino Banfi, Gianni Cavina, Milena Vukotic, Filippo Evangelisti, Marisa Merlini, Armando Brancia

Σενάριο: Romolo Guerrieri, Franco Verucci, Sergio Martino

Σκηνοθεσία: Σέρτζιο Μαρτίνο



1. ↑  www.imdb.com/title/tt0082203/. Ανακτήθηκε στις 18  Απριλίου 2016.
Ο **θοριανίτης** (αγγλ. thorianite) είναι ορυκτό οξείδιο του θορίου. Οφείλει το όνομά του στο περιεχόμενο θόριο, το οποίο ονομάστηκε έτσι από τον Σκανδιναβό θεό του πολέμου, τον Θωρ.

Σχηματίζει πλήρη ισόμορφη σειρά με τον ουρανινίτη (UO2). Είναι ισχυρά ραδιενεργό ορυκτό, εκπέμπει ακτινοβολία α, β και γ σε ετήσιο ποσό 360 mRem/gr και δείγματά του πρέπει να φυλάσσονται μέσα σε μολύβδινα κουτιά. Επίσης, πρέπει να αποφεύγονται οι εισπνοές της σκόνης του, η κατάποσή του και η παρατεταμένη έκθεση κοντά στο ορυκτό.

Ανευρίσκεται σε γρανιτικούς πηγματίτες, σπανιότερα σε καρμπονατίτες και σερπεντινίτες. Απαντά, επίσης, σε θραύσματα εντός συμπυκνωμάτων βαρέων ορυκτών.

Ποικιλίες του θοριανίτη είναι ο **αλδανίτης** και ο **ουρανοθοριανίτης**.

Συνδέεται με θορίτη, ζιρκόνιο, ιλμενίτη, κασσιτερίτη, αλλανίτη, διοψίδιο, σπινελίους και φλογοπίτη.

Απαντά στη Μαδαγασκάρη, τη Σρι Λάνκα, τη Βραζιλία (Minas Gerais και Pará), τη Νορβηγία, τη Σουηδία, τη Νότια Αφρική, τη Ρωσία (περιοχές λίμνης Βαϊκάλης, χερσονήσου Κόλα και νοτίων Ουραλίων). Σε μικρές ποσότητες βρίσκεται, επίσης, στη Γερμανία, την Τσεχία, την Ουγγαρία, τη Σλοβακία, την Αυστρία, την Ιταλία, τη Γροιλανδία και την Αυστραλία. Σημαντικές αποθέσεις του υπάρχουν επίσης στην Αλάσκα των ΗΠΑ, καθώς και (μικρότερες) στις Πολιτείες Κολοράντο, Νεβάδα, Ουάσινγκτον, Βιρτζίνια και Μέιν.

Δείτε επίσης
------------

Κατάλογος ορυκτών

Πηγές
-----

* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Uranium Minerals
* Webmineral.com

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

Σημειώσεις
----------

1. ↑  «Los Alamos Nat. Laboratory». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Νοεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2009.