recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
O **Φραγκίσκος Α΄**, ιταλ. *Francesco I*, (1366 - 7 Μαρτίου 1407) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα, ήταν κυβερνήτης της Μάντουα (1382-1407) και κοντοτιέρος.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Λουδοβίκου Β΄ και της Άλντας των Έστε, κόρης του Ομπίτσο Γ΄ μαρκησίου της Φερράρα. 

Ο πατέρας του διατηρούσε φιλικές σχέσεις με το Μιλάνο, μάλιστα τον πάντρεψε με την κόρη τού Μπερναμπό Βισκόντι κυβερνήτη τού Μιλάνου. Το 1382 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Στην πολιτική του κράτησε τις ισορροπίες με τους Βισκόντι του Μιλάνου και με τη Βενετία. Το 1391 η σύζυγός του κατηγορήθηκε για μοιχεία και εκτελέστηκε. Ο Φραγκίσκος Α΄ συμμάχησε με τη Βενετία για να προστατέψει τη Μάντουα από την αυξανόμενη δύναμη του Τζαν Γκαλεάτσο Βισκόντι. 

Το 1393 νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα Μαλατέστα, που έφερε στον Οίκο των Γκοντζάγκα την ασθένεια της οστεομαλακίας, η οποία θα εμφανιζόταν περιοδικά στους ηγεμόνες της Μάντουα ως τον 16ο αι. Έπρεπε να προστατεύει τα εδάφη του από τις επιθέσεις του Τζαν-Γκαλεάτσο, αλλά το 1401 ο κυβερνήτης του Μιλάνου απεβίωσε και έτσι λύθηκε η αντιπαράθεση.

Είναι ο ιδρυτής του κάστρου του Αγ. Γεωργίου, που είναι ο πυρήνας του δουκικού ανακτόρου της Μάντουα. Είναι αυτός που έκτισε τη γοτθική πρόσοψη της εκκλησίας, το κωδωνοστάσιο του Σαντ Αντρέα και το Κοιμητήριο της Σάντα Μαρία ντέλε Γκράτσιε στο Κουρτατόνε. Στην αλληλογραφία του με τον Σιμόνε ντε Κρέμα είναι ο πρώτος που χρησιμοποίησε την *κρυπτογραφία με αντικατάσταση*.

Απεβίωσε το 1407 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ιωάννης-Φραγκίσκος.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πρώτα το 1380 με την Αγνή Βισκόντι , κόρη του Μπερναμπό κυρίου του Μιλάνου. Αυτή κατηγορήθηκε για μοιχεία και εκτελέστηκε.

Το 1393 έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαργαρίτα Μαλατέστα, κόρη του Γκαλεότο Α΄ κυρίου του Ρίμινι και είχε τέκνο:

* Ιωάννης-Φραγκίσκος 1395-1444, μαρκήσιος της Μάντουα.

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  Donald C. Sanders (2012). *Music at the Gonzaga Court in Mantua*. Lexington Books. σελίδες 3–. ISBN 978-0-7391-6726-7. Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2013. Luigi Gonzaga's grandsons Francesco and Lodovico murdered their older brother Ugolino in 1362 and Francesco ... his way to succeeding his father.13 At the age of fourteen Lodovico's son Francesco (1366–1407) married Agnese Visconti, ...
2. ↑  Roland Sarti (1 Ιανουαρίου 2009). *Italy: A Reference Guide from the Renaissance to the Present*. Infobase Publishing. σελίδες 318–. ISBN 978-0-8160-7474-7. Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2013. Francesco I (1366–1407) built the Castle of San Giorgio in Mantua and ...
3. ↑  David Salomon. Coding for Data and Computer Communications. Springer, 2005.
4. ↑  Fred A. Stahl. "A homophonic cipher for computational cryptography" Proceedings of the national computer conference and exposition (AFIPS '73), pp. 123–126, New York, USA, 1973.

Πηγές
-----

* Biography at the Gonzaga family website (Ιταλικά)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Francesco I Gonzaga στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 78533409
* LCCN: no2006060334
* ISNI: 0000 0000 4509 0039
* GND: 121349446
* SUDOC: 082394040

 |

 |
Ο **Φραγκίσκος-Όθων** (20 Ιουνίου 1530 - 29 Απριλίου 1559) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ (1546/55-59), που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊχ-Λύνεμπουργκ.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερνέστου Α΄ πρίγκιπα του Λύνεμπουργκ και της Σοφίας, κόρης του Ερρίκου Ε΄ δούκα του Μεκλεμβούργου. Ο πατέρας του πήρε το προσωνύμιο *ο ομολογητής*, αφού διέδωσε τη Μεταρρύθμιση στο πριγκιπάτο του και ένωσε τους προτεστάντες πρίγκιπες εναντίον των Καθολικών. Απεβίωσε το 1546 αφήνοντας χρέη και τρεις ανήλικους γιους.

Τον διαδέχθηκε ο Φραγκίσκος-Όθων, που λόγω της ανηλικιότητάς του την κυβέρνηση ανέλαβε προσωρινά επιτροπή. Λόγω των χρεών, υπήρχε ένας μεγάλος αριθμός περιορισμών και ο νέος πρίγκιπας έπρεπε να υποσχεθεί ότι θα συμμορφωνόταν με αυτούς.

Ο ίδιος ανέλαβε το πριγκιπάτο το 1555. Νυμφεύτηκε το 1559, όμως το ίδιο έτος ασθένησε από ευλογιά και απεβίωσε. Τον διαδέχθηκαν οι δύο μικρότεροι αδελφοί του Ερρίκος Ζ΄ και Γουλιέλμος ΣΤ΄.

Οικογένεια
----------

Το 1559 νυμφεύτηκε την Ελισάβετ-Μαγδαληνή των Χοεντσόλερν, κόρη του Ιωακείμ Β΄ Έκτορος δούκα του Βρανδεμβούργου, αλλά δεν απέκτησε απογόνους.

Πηγές
-----

* Geckler, Christa (1986). Die Celler Herzöge: Leben und Wirken 1371–1705. Celle: Georg Ströher. ISBN 3-921744-05-8. OCLC 255990175.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Francis Otto, Duke of Brunswick-Lüneburg (1530-1559) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 62638527
* ISNI: 0000 0000 1713 1120
* GND: 129822396

 |

 |
Ο **Χρήστος Γαρέφης** (Θεσσαλονίκη, 1955) σπούδασε Οικονομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Είναι παντρεμένος με τη δικηγόρο Αθηνά Κουρκουτίδου και πατέρας 2 παιδιών.

Η εμπειρία και η προσφορά του στον αθλητισμό είναι μεγάλη. Έχει λάβει πολλές εκκινήσεις σε αγώνες διαφορετικών αθλημάτων στην Ελλάδα και το εξωτερικό και έχει γνωρίσει σε παιδιά και ενήλικες το άθλημα της κολύμβησης από το 1980 έως σήμερα, μέσα από την ιδιότητα του προπονητή κολύμβησης, προέδρου του Αθλητικού Κέντρου Θεσσαλονίκης All Star, διευθυντή του Δημοτικού Κολυμβητηρίου Πανοράματος και ιδιοκτήτη του Salonica Tennis and swimming Club. Υπήρξε πρωταθλητής Ελλάδος, με την ιδιότητα του προπονητή, της ομάδας κολύμβησης του Π.Α.Ο.Κ. το 1987 και προπονητής της Εθνικής ομάδας Κολύμβησης τα έτη 1982-1989. Έχει εκπροσωπήσει τα Ελληνικά χρώματα σε 4 διαφορετικά Ολυμπιακά αθλήματα (κολύμβηση,υδατοσφαίριση ιστιοπλοϊα, τρίαθλο). Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας το 2004 με σκάφος τύπου Τornado και συναθλητή τον Ιορδάνη Πασχαλίδη και κατέλαβαν τη 12η θέση. Από το 2012 ασχολείται με το τρίαθλο. Από το Μάρτιο 2013 έως και τον Οκτώβριο 2022 έχει στη κατοχή του 17 χρυσά 1 αργυρο και 2 χαλκινα μετάλλια σε Πανευρωπαϊκά και Παγκόσμια Πρωταθλήματα τριάθλου της ΙΤU-Ironman σε Γενεύη, Σικάγο, Άμπου Ντάμπι,Λονδινο,Αλανια,Κιτσμπουελ, Ντουμπάι, Ντύσσελντορφ Λουξεμβούργο, Ζυρίχη. Αττάλεια,Νίκαια,Κόστα Ναυαρίνο,Αθήνα.

Άλλες δράσεις
-------------

Oι ομιλίες του σε δημοτικά σχολεία , γυμνάσια, λύκεια, πανεπιστήμια, αθλητικές εκδηλώσεις, δημοτικά αμφιθέατρα, χώρους εργασίας,αθλητικούς ομίλους και σε παρουσιάσεις αγώνων είναι πολυάριθμες. Ο Χρήστος Γαρέφης έχει ήδη μια πολύ μεγάλη ομάδα ανθρώπων και αθλητών που τον παρακολουθούν, συμβουλεύονται, εμπνέονται, γυμνάζονται μαζί του ή με τα προγράμματα του είτε από κοντά είτε μέσω της κοινωνικής δικτύωσης

Παραπομπές
----------

1. ↑  «dimokratianews.gr». [*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  «http://rpschool.gr/en/shows\_Detail.php?ID=276».  Εξωτερικός σύνδεσμος στο `|title=` (βοήθεια)
3. ↑  «εκδήλωση με τον Χρήστο Γαρέφη».
4. ↑  «ΠΑΟΚ».
5. ↑  «Oλυμπιακοί Αγώνες 2004». [*νεκρός σύνδεσμος*]
6. ↑  «ομιλία Χρήστου Γαρέφη».
Οι **Χερουβείμ** είναι ένα ανεξάρτητο ελληνικό μουσικό εναλλακτικό σύνολο. Σχηματίστηκαν το Σεπτέμβριο του 1994 απο τους Νίκο Τσαγκανέλια, Βαγγέλη Βαγενά, Παναγιώτη Σταματελόπουλο και Γιώργο Πιπερίδη. Κύρια χαρακτηριστικά τους είναι ο λυρισμός, η ποίηση και ο αυστηρά προσωπικός ήχος. Ακροβατούν ανάμεσα στο EBM & Alternative Rock. Έχουν κυκλοφορήσει τρια ολοκληρωμένα άλμπουμ και έχουν συμμετάσχει σε διάφορες συλλογές.

Πρόσωπα
-------

2005 - σήμερα

Ευάγγελος Βαγενας - φωνή
Ηλίας Ράπτης - κιθάρες
Νίκος Τσαγκανέλιας - keyboards

1995
----

-Νίκος Τσαγκανέλιας (πλήκτρα)  

-Βαγγέλης Βαγενάς (φωνή)  

-Παναγιώτης Σταματελόπουλος (κιθάρα)   

-Γιώργος Πιπερίδης (κιθάρα)

1996
----

-Νίκος Τσαγκανέλιας (πλήκτρα)  

-Βαγγέλης Βαγενάς (φωνή)  

-Παναγιώτης Σταματελόπουλος (κιθάρα)   

-Δημήτρης Πιπερίδης (κιθάρα)  

-Βαγγέλης Χατζηανδρέου (μπάσο)  

-Ανδρέας Κιρκόπουλος (τύμπανα)  

-(guest)Αλέξης Κούρτης (τύμπανα)  

-(guest)Βασίλης Μελισσόπουλος (τύμπανα)

1997-2000
---------

-Νίκος Τσαγκανέλιας (πλήκτρα)  

-Βαγγέλης Βαγενάς (φωνή)  

-Παναγιώτης Σταματελόπουλος (κιθάρα)  

-Βασίλης Σπυρόπουλος (μπάσο)  

-Αντώνης Παναγάκος (τύμπανα)

2001-σήμερα
-----------

-Νίκος Τσαγκανέλιας (πλήκτρα)  

-Βαγγέλης Βαγενάς (φωνή)  

-Παναγιώτης Σταματελόπουλος (κιθάρα)  

-Βασίλης Σπυρόπουλος (μπάσο)  

-Λάμπρος Κριτσιμάς (τύμπανα)

Δισκογραφία
-----------

### Άλμπουμ

* Θεών σημάδια (Next Records, 1998)
* Η πιο όμορφη στιγμή στους αιώνες (Wipe Out Records Αρχειοθετήθηκε 2009-03-17 στο Wayback Machine. 2001)
* Κυτταρική εξίσωση (Wipe Out Records Αρχειοθετήθηκε 2009-03-17 στο Wayback Machine. 2005)
* project 22 - wipeout rec - E952 2010

### Συμμετοχές

* Συλλογή με ελληνικά συγκροτήματα Νο1 (Live Records, 1996)
* ROCK NEWS (Wipe Out Records Αρχειοθετήθηκε 2009-03-17 στο Wayback Machine. 2002 - CD)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* www.herouvim.com Αρχειοθετήθηκε 2010-08-03 στο Wayback Machine. Επίσημη ιστοσελίδα των Χερουβείμ
* www.myspace.com/herouvim
Ο **Χρήστος Σπυρίδωνος Γεωργίου** ή *Μώρος* ήταν Έλληνας πρώτος πανελληνιονίκης στους πρώτους πανελλήνιους αγώνες σκοποβολής.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1893 και πέθανε στην Αθήνα το 1966. Ήταν αθλητής, σκοπευτής, του Παναχαϊκού και είχε σπουδάσει πολιτικός μηχανικός. Ο Γεωργίου συμμετείχε στο πρώτο πανελλήνιο σκοπευτικό πρωτάθλημα, τα *Ελευθέρια*, που έγινε στο Ρίο της Πάτρας τον Φεβρουάριο του 1910. Ήταν πρώτος στην γενική βαθμολογία , 29 στις 30 βολές, με 182 βαθμούς με όπλο *γκρά* και *οκλαδόν*, αφού επιτρεπόταν ο σκοπευτής να κάνει βολή από όποια θέση επιθυμεί. Μαζί με το χρυσό μετάλλιο κέρδισε και το έπαθλο των 10.000 δραχμών. Σύμφωνα με τον τύπο της εποχής στον αγώνα πήραν μέρος 361 αθλητές , ο Γεωργίου σκόπευσε από την 5η σκοπιά. 

Ο Παναχαϊκός τίμησε τον Γεωργίου με γιορτή ενώ ο αθλητής συνοδεύτηκε μέχρι το σπίτι του με το λάβαρο του συλλόγου αλλά και του Α΄γυμνασίου όπου φοιτούσε στην Δ΄τάξη. Η πομπή πέρασε πρώτα από το δημαρχείο όπου έβγαλαν λόγους ο νικητής υπουργοί ο νομάρχης και ο δήμαρχος.

Ο Γεωργίου είχε ασχοληθεί με την σκοποβολή από πολύ μικρή ηλικία , ασκούνταν στο σκοπευτήριο του Παναχαϊκού και στο σχολικό σκοπευτήριο. Στους σχολικούς σκοπευτικούς αγώνες της ίδια χρονιάς είχε έλθει δεύτερος.

Πηγές
-----

* *Νεολόγος*, φύλλο 30 Ιουνίου 1910.
* Νίκος Ε. Πολίτης, *Ο Πατραϊκός αθλητισμός*, Τόμος Β΄, *Από την εποχή του Τόφαλου ως την ίδρυση της Παναχαϊκής*, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1997, σελ. 140, ISBN 960716492X.
Η **Νέα Ελληνική Ορμή** (**Ν.Ε.Ο.**) είναι κεντροδεξιό ελληνικό πολιτικό κόμμα, που ιδρύθηκε το 2018. Ιδρυτής και πρόεδρος του κόμματος είναι η πρώην βουλευτής Κατερίνα Παπακώστα.

Ιστορικό
--------

Ήδη, λίγους μήνες μετά τη διαγραφή της από τη Νέα Δημοκρατία, η Κατερίνα Παπακώστα είχε προαναγγείλει την ίδρυση νέου πολιτικού φορέα, στον οποίον θα συμμετείχαν και άλλα στελέχη που είχαν απομακρυνθεί από τη Ν.Δ. όπως ο Ευάγγελος Αντώναρος και ο Νίκος Καραχάλιος.

Τον Απρίλιο του 2018, η Κατερίνα Παπακώστα, σε τηλεοπτική της συνέντευξη, επιβεβαίωσε τις φήμες και ανακοίνωσε την ονομασία του πολιτικού φορέα. Τελικά, η Νέα Ελληνική Ορμή, ιδρύθηκε στις 20 Ιουλίου 2018, με την κατάθεση στον Άρειο Πάγο της ιδρυτικής διακήρυξης του κόμματος, από την Κατερίνα Παπακώστα.

Από τον Αύγουστο του ίδιου έτους, η Νέα Ελληνική Ορμή, δια της προέδρου του, συμμετείχε στην κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα.

Στις ευρωεκλογές του 2019 η Νέα Ελληνική Ορμή κατήλθε αυτόνομα , συγκεντρώνοντας πανελλαδικά ποσοστό της τάξεως του 0,22%, ενώ στις βουλευτικές εκλογές του ίδιου έτους υποστήριξε τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. με την συμμετοχή στελεχών του κόμματος, μεταξύ των οποίων και της ίδιας της προέδρου, στα ψηφοδέλτιά του.

Έκτοτε το κόμμα κινείται αυτόνομα, χωρίς να έχει ωστόσο αναπτύξει αξιόλογη δράση.

Αποτελέσματα εκλογών
--------------------

### Βουλή των Ελλήνων

| Έτος | Αρχηγός κόμματος | Αριθμός ψήφων | Ποσοστό ψήφων | Έδρες | Θέση |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2015 ΙΙ | Κατερίνα Παπακώστα | δε συμμετείχε | δε συμμετείχε | 1 / 300 | Αντιπολίτευση |
| **Κυβέρνησησυνεργασίας** |
| 2019 | Κατερίνα Παπακώστα | 1.781.057(ΣΥ.ΡΙΖ.Α.) | 31,53%(ΣΥ.ΡΙΖ.Α.) | 0 / 300 | 2ο κόμμα |

### Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

| Έτος | Αρχηγός κόμματος | Αριθμός ψήφων | Ποσοστό ψήφων | Έδρες | Θέση | Ομάδα |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2019 | Κατερίνα Παπακώστα | 12.278 | 0,22% | 0 / 21 | 28η | - |

Έμβλημα
-------

Το έμβλημα της Νέας Ελληνικής Ορμής αποτελείται από ένα μπλε κύκλο, που χωρίζεται κάθετα από μία κίτρινη λοξή γραμμή με λίγο πράσινο στο εσωτερικό της, ενώ το χρωματικό φάσμα συμπληρώνει μία οριζόντια κόκκινη γραμμή. Η σύνθεση παραπέμπει στο αρκτικόλεξο του κόμματος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Με όχημα τον «κοινωνικό φιλελευθερισμό» η Κατερίνα Παπακώστα
2. ↑  Ιδρύθηκε το κόμμα της Κατερίνας Παπακώστα «Νέα Ελληνική Ορμή»
3. ↑  Ν.Ε.Ο. κόμμα ίδρυσε η Κατερίνα Παπακώστα
4. ↑  Υπονοούμενα για νέο κόμμα αφήνει η Κ.Παπακώστα
5. ↑  Προαναγγελία του νέου κόμματος; Κοινό κείμενο από Αντώναρο, Παπακώστα και Καραχάλιο
6. ↑  Πολιτική πρωτοβουλία με το όνομα Ν.Ε.Ο ετοιμάζει η Κατερίνα Παπακώστα
7. ↑  H Παπακώστα ανακοίνωσε νέο φορέα – Πώς λέγεται και με ποιους μιλάει
8. ↑  «Νέα Ελληνική Ορμή» -Η Κατερίνα Παπακώστα κατέθεσε την ιδρυτική διακήρυξη νέου κόμματος
9. ↑  Από τη Νέα Δημοκρατία στο δικό της κόμμα και τώρα υφυπουργός Δημόσιας Τάξης – Ποια είναι η Κατερίνα Παπακώστα
10. ↑  Αυτό είναι το Ν.Ε.Ο. κόμμα της Κατερίνας Παπακώστα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2018-09-09 στο Wayback Machine.
Η **TUI Group** (γερμανικά: *Touristik Union International*, TUI) είναι γερμανική εταιρεία ταξιδίων και τουρισμού που εδρεύει στο Ανόβερο της Γερμανίας. Είναι η μεγαλύτερη εταιρεία αναψυχής, ταξιδιών και τουρισμού στον κόσμο, ενώ διαθέτει και ταξιδιωτικά γραφεία, ξενοδοχεία, αεροπορικές εταιρείες, κρουαζιερόπλοια και καταστήματα λιανικής πώλησης. Ο όμιλος διαθέτει έξι ευρωπαϊκές αεροπορικές εταιρείες - τον μεγαλύτερο τουριστικό στόλο στην Ευρώπη - και εννέα ταξιδιωτικούς πράκτορες που εδρεύουν στην Ευρώπη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Contact TUI Group." TUI AG. Retrieved on 29 May 2009.
2. ↑  "TUI forges World's biggest tourism operator." TUI AG. Retrieved on 29 October 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Συντεταγμένες: 36°25′37.657″N 28°13′9.318″E﻿ / ﻿36.42712694°N 28.21925500°E﻿ / 36.42712694; 28.21925500

Το πάρκο Ροδίνι
Το **Ροδίνι** είναι πάρκο το οποίο βρίσκεται στο νότιο τμήμα της πόλης της Ρόδου, περίπου 3 χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης. Το πάρκο διαμορφώθηκε στη σημερινή μορφή του από τους Ιταλούς, σε ρεματιά. Στο πάρκο, κατά μήκος του ρέματος, βρίσκονται αρχαία ταφικά μνημεία και σπηλιές που λειτουργούσαν ως χώροι λατρείας ή νυμφαία, τα οποία διαμορφώθηκαν κατά τον 3ο και 2ο αιώνα π.Χ.. Αποτελούσε την αρχαία νεκρόπολη της Ρόδου, σήμερα γνωστή ως Νεκρόπολη Κορακόνερου, που χρησιμοποιήθηκε τα ελληνιστικά και ρωμαϊκά χρόνια. Έχει χαρακτηριστεί τοπίο ιδιαίτερου φυσικού κάλους.

Οι Ιταλοί πραγματοποίησε αρχαιολογική έρευνα στην περιοχή το 1924 και αναστήλωσαν τους τάφους των Πτολεμαίων και το ρωμαϊκό υδραγωγείο, το οποίο βρίσκεται δίπλα στην είσοδο του πάρκου. Το 1929 διαμόρφωσαν την κοιλάδα σε πάρκο με την κατασκευή φραγμάτων, τεχνητών λιμνών, καναλιών και γεφυρών, σχεδίασαν μονοπάτια δίπλα στο ρέμα και τοποθέτησαν σιντριβάνια, κιόσκια και παγκάκια. Επίσης διαμόρφωσαν το υπάρχον καφενείο και έφτιαξαν καφενείο-εστιατόριο, το οποίο το 1939 επεκτάθηκε και έγινε κέντρο διασκέδασης. Οι εργασίες διαμόρφωσης του πάρκου ολοκληρώθηκαν το 1930. Εισήγαγαν στο πάρκο ψάρια, χελώνες, πάπιες και παγώνια και κατασκεύασαν μικρό ζωολογικό κήπο. Το πάρκο αποκαταστάθηκε μετά τους συμμαχικούς βομβαρδισμούς κατά τη διάρκεια του Β΄ ΠΠ.

Ανάμεσα στα αρχαιολογικά μνημεία στο πάρκο Ροδίνι ξεχωρίζει ο τάφος των Πτολεμαίων. Είναι ένα τετράγωνο μαυσωλείο διαστάσεων 28,5 επί 28,5 μέτρα λαξευμένο στο βράχο. Διαθέτει επιμήκη προθάλαμο και ορθογώνιο θάλαμο, στον οποίο έχουν λαξευτεί θέσεις όπου τοποθετούνταν οι σαρκοφάγοι των νεκρών. Άλλα μνημεία περιλαμβάνουν τον λεγόμενο κορινθιακό τάφο, ο οποίος αποτελείται από τρεις υπόγειους θαλάμους λαξευμένους στο βράχο, σπηλαιώδεις θέσεις με κόγχες όπου τοποθετούνταν αγαλματίδια, έδρανα και βωμοί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ροδίνι - Ιστορικό». *odysseus.culture.gr*. Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2021.
2. ↑  «Νεκρόπολη Κορακόνερου». *odysseus.culture.gr*. Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιουλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2021.
3. ↑  «NatureBank - Τοπίο (ΤΙΦΚ) - Ροδίνι». *filotis.itia.ntua.gr*. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2021.
4. ↑   Καρυδάκης Μενέλαος (2019) *Διαχείριση και ανάδειξη πολιτισμικών τοπίων. Πρόταση διαμόρφωσης του αρχαιολογικού χώρου στο Ροδίνι της Ρόδου* μεταπτυχιακή διατριβή στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Επιβλέπων: Τσαλικίδης, Ιωάννης
5. ↑  «Ροδίνι - Περιγραφή». *odysseus.culture.gr*. Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιανουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2021.
Το **Χρυσό Πέταλο** (αγγλικά: Golden Horseshoe) είναι δευτερεύουσα περιοχή του Νότιου Οντάριο του Καναδά, η οποία βρίσκεται στο δυτικό άκρο της λίμνης Οντάριο, με τα εξωτερικά όρια να εκτείνονται νότια έως τη λίμνη Ήρι και βόρεια έως τη λίμνη Σκάγκογκ και τη λίμνη Σίμκοου. Περιλαμβάνει την Ευρύτερη Περιοχή του Τορόντο και τους παρακείμενους δήμους ανώτερου επιπέδου με σημαντικά πολεοδομικά συγκροτήματα. Η περιοχή είναι η πιο πυκνοκατοικημένη και βιομηχανοποιημένη στον Καναδά. Με πληθυσμό 7.826.367 άτομα στον πυρήνα του και 9.245.438 στην ευρύτερη περιοχή του, το Χρυσό Πέταλο αντιπροσωπεύει πάνω από το 21 τοις εκατό του πληθυσμού του Καναδά και περισσότερο από το 55 τοις εκατό του πληθυσμού του Οντάριο. Είναι μέρος του διαδρόμου Πόλης του Κεμπέκ–Γουίντσορ, που αποτελεί μέρος της Μεγαλοπόλεως των Μεγάλων Λιμνών.

Ο πυρήνας του Χρυσού Πετάλου ξεκινά από τους καταρράκτες του Νιαγάρα στο ανατολικό άκρο της χερσονήσου του Νιαγάρα και εκτείνεται δυτικά, περιβάλλοντας το δυτικό άκρο της λίμνης Οντάριο στο Χάμιλτον και μετά στρέφοντας βορειοανατολικά στο Τορόντο (στη βορειοδυτική όχθη της λίμνης Οντάριο), πριν τελικά καταλήξει στο Κλάρινγκτον της περιοχής Ντάρεμ. Ο όρος **Ευρύτερο Χρυσό Πέταλο** χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια ευρύτερη περιοχή η οποία εκτείνεται στην ενδοχώρα από τον πυρήνα έως την περιοχή του Τρεντ–Σέβερν Γουότεργουεϊ, όπως το Πήτερμπορω, στα βορειοανατολικά, μέχρι το Μπάρι και τη λίμνη Σίμκοου στα βόρεια, και στην περιοχή Γκραντ Ρίβερ, συμπεριλαμβάνοντας κέντρα όπως το Μπραντφορντ, την Περιοχή Γουότερλου και το Γκουέλφ στα δυτικά. Η περιοχή της ευρύτερης περιοχής καλύπτει περίπου 33.500 τετραγωνικά χιλιόμετρα, από αυτά, τα 7.300 τετραγωνικά χιλιόμετρα ή περίπου το 22% της περιοχής καλύπτεται από το περιβαλλοντικά προστατευμένο Γκρίνμπελτ. Το Ευρύτερο Χρυσό Πέταλο σχηματίζει το λαιμό της χερσονήσου του Οντάριο.

Μεγάλες πόλεις στο Ευρύτερο Χρυσό Πέταλο
----------------------------------------

* Μπράμπτον
* Μπέρλινγκτον
* Κέιμπριτζ
* Γκουέλφ
* Χάμιλτον
* Κίτσενερ
* Λόντον
* Μάρκαμ
* Μισισάγκα
* Όουκβιλ
* Όσαβα
* Σαιντ Κάθαρινς
* Τορόντο
* Γουότερλου

Παραπομπές
----------

1. ↑  Canada, Government of Canada, Statistics. «Table 1.1Population and demographic factors of growth by census metropolitan area, Canada». *www.statcan.gc.ca* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2018.
2. ↑  «Portrait of the Canadian Population in 2006: Subprovincial population dynamics, Greater Golden Horseshoe». *Statistics Canada, 2006 Census of Population*. 13 Μαρτίου 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιανουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2007.
Το **Χανκαβάν** (Αρμενικά: Հանքավան)· παλαιότερα γνωστό ως **Μιχαηλόβκα**, είναι ένα χωριό και θερινό θέρετρο στην επαρχία Κοτάικ της Αρμενίας δίπλα στον ποταμό Μαρμαρίκ κάτω από την οροσειρά Παμπάκ. Είναι γνωστό για τις ιαματικές πηγές του, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν ως τμήμα μιας βιομηχανίας υγιεινής κατά τη διάρκεια της σοβιετικής περιόδου.
Το Χανκαβάν βρίσκεται περίπου 70 χιλιόμετρα από τη λίμνη Σεβάν, σε υψόμετρο 1.990 μέτρα.

Δημογραφικά
-----------

Το Χανκαβάν είναι μια από τις τελευταίες ελληνικές κοινότητες στην Αρμενία. Στην είσοδο του χωριού υπάρχει μια εκκλησία και ένα νεκροταφείο προς τα αριστερά. Η εκκλησία χτίστηκε από Έλληνες που μετανάστευσαν από την Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1827. Οι τάφοι χρονολογούνται από εκείνη την εποχή. Αρχικά επτά οικογένειες μετακόμισαν σε αυτό το χωριό, ένας αριθμός που μεγάλωσε σε ένα ακμάζον χωριό 250 οικογενειών. Αυτό που απομένει είναι περίπου 50 οικογένειες που εντοπίζουν την καταγωγή τους στην ελληνική ενδοχώρα.

Βιομηχανία
----------

Ένα χρυσωρυχείο που βρίσκεται στο χωριό πωλήθηκε πρόσφατα για περίπου 30 εκατομμύρια δολάρια.

Παραπομπές
----------

* Χανκαβάν - GEOnet Names Server

Δείτε επίσης
------------

* Επαρχία Κοτάικ

Σημειώσεις
----------

1. ↑  «Հայաստանի 2011 թ. մարդահամարի արդյունքները». (Aρμενικά) *2011 Results of Census for Armenia*.
2. 1 2   *HANKAVAN: An Armenian Greek Village* Αρχειοθετήθηκε 2016-03-03 στο Wayback Machine. Armenia Now, July 20, 2007.
3. ↑  *Vardan Ayvazyan is Named a Defendant by Internal Court of Arbitration* Αρχειοθετήθηκε 2012-07-29 στο Wayback Machine. Hetq Online, November 3, 2008.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Οδηγός για το Χανκαβάν
* Οδηγός για τα Τζιρβέζ και το Χανκαβάν
Στην αρχαία ελληνική μυθολογία, η **Χρυσόθεμη** (αρχ.: ***Χρυσόθεμις***) είναι μία από τις κόρες του Αγαμέμνονα και της Κλυταιμνήστρας, αδελφή της Ηλέκτρας.

Αναφέρεται για πρώτη φορά στην Ιλιάδα του Ομήρου στη ραψωδία "Ι 145", όταν ο Αγαμέμνονας θέλοντας να πείσει τον Αχιλλέα να πολεμήσει και πάλι στο πλευρό των Αχαιών, του προσφέρει πολλά δώρα και του τάζει γάμο με μία από τις τρεις κόρες του: Χρυσόθεμη, Λαοδίκη και Ιφιάνασσα.

Στην Ηλέκτρα του Σοφοκλή, η Χρυσόθεμη προσπαθεί συνεχώς να νουθετήσει την αδερφή της και τη συμβουλεύει να μην αντιστέκεται στον Αίγισθο (και γενικά στους άρχοντες), ώστε υποταγμένη, να ζει ανενόχλητη. Ο Σοφοκλής την παρουσιάζει δειλή και αδύναμη, με στόχο να γίνει πιο εμφανής ο ηρωισμός της Ηλέκτρας, κατά τον ίδιο τρόπο που η δειλία της Ισμήνης σκιαγραφεί το θάρρος και το δυναμικό ήθος της Αντιγόνης στην ομώνυμη τραγωδία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ομήρου Ιλιάς, Ραψ.Ι, στίχοι 286-290: τρεῖς δέ οἵ εἰσι θύγατρες ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ Χρυσόθεμις καὶ Λαοδίκη καὶ Ἰφιάνασσα, τάων ἥν κ' ἐθέλῃσθα φίλην ἀνάεδνον ἄγεσθαι πρὸς οἶκον Πηλῆος· ὃ δ' αὖτ' ἐπὶ μείλια δώσει πολλὰ μάλ', ὅσσ' οὔ πώ τις ἑῇ ἐπέδωκε θυγατρί·
2. ↑  Σοφοκλέους Ηλέκτρα, στίχοι 335-340: νῦν δ᾽ ἐν κακοῖς μοι πλεῖν ὑφειμένῃ δοκεῖ, καὶ μὴ δοκεῖν μὲν δρᾶν τι, πημαίνειν δὲ μή· τοιαῦτα δ᾽ ἄλλα καὶ σὲ βούλομαι ποεῖν. καίτοι τὸ μὲν δίκαιον οὐχ ᾗ ᾽γὼ λέγω, ἀλλ᾽ ᾗ σὺ κρίνεις· εἰ δ᾽ ἐλευθέραν με δεῖ ζῆν, τῶν κρατούντων ἐστὶ πάντ᾽ ἀκουστέα
3. ↑  Σοφοκλής: Ηλέκτρα, ΚΑΚΤΟΣ, σειρά: Οι Έλληνες, 1992, σ.20
Συντεταγμένες: 51°29′59.280″N 0°7′7.842″W﻿ / ﻿51.49980000°N 0.11884500°W﻿ / 51.49980000; -0.11884500

Το **άγαλμα του Εδουάρδου ΣΤ΄** από τον Τόμας Κάρτραϊτ, στο Νοσοκομείο Σεντ Τόμας του Λονδίνου, είναι ένα από τα δύο αγάλματα του βασιλιά που βρίσκονται στο νοσοκομείο αυτό. Και τα δύο τιμούν τη μνήμη της επανίδρυσης του βασιλικού θεσμού από τον Εδουάρδο το 1551. Από το 1979 αποτελεί μνημείο της πολιτιστικής κληρονομιάς της Αγγλίας, Τάξης Β΄.

Το άγαλμα ανατέθηκε από τον Δήμαρχο του Λονδίνου Ρόμπερτ Κλέιτον, όταν ο ίδιος ήταν πρόεδρος του νοσοκομείου. Σχεδιασμένο από τον Ναθάνιελ Χάνγουελ και κατασκευάστηκε από τον Τόμας Κάρτραϊτ. Αποτέλεσε το κεντρικό κομμάτι μιας σειράς αγαλμάτων που τοποθετήθηκαν στην πύλη του νοσοκομείου. Ο Βασιλιάς ήταν αρχικά πλαισιωμένος από γλυπτά ατόμων με ειδικές ανάγκες, τα οποία σήμερα βρίσκονται εντός της βόρειας πτέρυγας του νοσοκομείου. Το υλικό κατασκευής του αγάλματος είναι ασβεστόλιθος του Πέρμπεκ. Ο Βασιλιάς απεικονίζεται με ενδυμασία των Τυδώρ και με στέμμα στο κεφάλι. Στο δεξί του ανυψωμένο χέρι κρατάει ένα σκήπτρο και στο αριστερό ένα διάταγμα με το οποίο αποκαθίσταται το νοσοκομείο του Σεντ Τόμας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *National Heritage List for England*.
2. ↑  «St Thomas' Hospital – British History Online». *www.british-history.ac.uk*. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2019.
3. ↑  «King's Collections : Archive Catalogues : ST THOMAS'S HOSPITAL: Medical school records». *www.kingscollections.org*. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2019.
4. ↑  «BBC – History – Edward VI». *www.bbc.co.uk*. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2019.
5. 1 2  Historic England. «Stone Statue of Edward VI  (Grade II\*) (1319933)». *National Heritage List for England*. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2019.
6. ↑  «St Thomas' Hospital, London». 17 Φεβρουαρίου 2014.
7. ↑  «PMSA». *www.pmsa.org.uk*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιανουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2019.
Ο **Κράσιμιρ Κόλεφ** (βουλγαρικά: Красимир Колев) (γενν. Ντόμπριτς, 7 Νοεμβρίου 1971) είναι Βούλγαρος παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας. 

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο το 1981, σε ηλικία 10 ετών, στις ακαδημίες της ομάδας της γεννέτειράς του, Ντόμπρουτζα Ντόμπριτς και το 1991 έγινε επαγγελματίας στην ανδρική ομάδα. Το 1993 μεταπήδησε στην Λοκομοτίβ Πλόβντιβ, στην οποία αγωνίστηκε μέχρι το 1995, όταν μεταπήδησε στην Λέφσκι Σόφιας. Με τη Λέφσκι Σόφιας αγωνίστηκε μέχρι το 1997, όταν ήρθε στην Ελλάδα για την Προοδευτική. Με τη φανέλα της Προοδευτικής αγωνίστηκε μια χρονιά και το 1998 επέστρεψε στην πατρίδα του για την Σπάρτακ Βάρνας. Με την Σπάρτακ Βάρνας αγωνίστηκε μέχρι το 2003, όταν μεταπήδησε στην άλλη ομάδα της Βάρνας, Τσέρνο Μόρε Βάρνας, με την οποία αγωνίστηκε μέχρι το 2010, όπου επέστρεψε ξανά στη Σπάρτακ, στην οποία σταμάτησε την ποδοσφαιρική του καριέρα.

Με το τέλος της ποδοσφαιρικής καριέρας του, ασχολήθηκε ως προπονητής και ανέλαβε καθήκοντα προπονητή τερματοφυλάκων στην Τσέρνο Μόρε Βάρνας. Ακολούθως, από τον Μάιο του 2012 μέχρι και τον Ιούνιο του 2013 εργάστηκε ως προπονητής τερματοφυλάκων στη Λέφσι Σόφιας και από τον Ιούλιο του 2016 μέχρι και τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, εργάστηκε ως προπονητής τερματοφυλάκων στη Λοκομοτίβ Πλόβντιβ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Καριέρα Κράσιμιρ Κόλεβ (Βουλγάρικα) fccska.com

Πηγές
-----

* Αναφορά στην καριέρα του Κράσιμιρ Κόλεφ (Βουλγάρικα) dobrichonline.com
* Αναφορά στην καριέρα του Κράσιμιρ Κόλεφ (Βουλγάρικα) levski.bg Αρχειοθετήθηκε 2019-06-07 στο Wayback Machine.
* Στατιστικά του Κράσιμιρ Κόλεφ με την Λέφσκι Σόφιας (Βουλγάρικα) /levskisofia.info
Ο **Χένρι Τέρνερ** (*Henry Turner*) είναι Αμερικάνος πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής γεννημένος στο Όκλαντ των ΗΠΑ στις 18 Αυγούστου 1966. Έχει ύψος 2 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση σούτινγκ γκαρντ και σμολ φόργουορντ.

Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια. Αφού αγωνίστηκε στο NBA, το CBA αλλά και σε Ιταλία και Ισπανία το 1993 αποκτήθηκε από τον Πανιώνιο. 

Τη χρονιά που αγωνίστηκε στον Πανιώνιο υπήρξε συμπαίκτης με τον Παναγιώτη Γιαννάκη το Φάνη Χριστοδούλου και τον Εντ Στόουκς και συνέθεσαν μια από τις πιο ισχυρές ομάδες στην ιστορία του Πανιωνίου σε μία από τις πιο ανταγωνιστικές χρονιές που γνώρισε το ελληνικό πρωτάθλημα. Κατέκτησε την τέταρτη θέση στο πρωτάθλημα, βρέθηκε στα ημιτελικά του κυπέλλου Ελλάδας αλλά και στα ημιτελικά του Κυπέλλου Κόρατς όπου αποκλείστηκε από το μετέπειτα τροπαιούχο ΠΑΟΚ. Τα καρφώματά του Τέρνερ ήταν το σήμα κατατεθέν του παιχνιδιού του και αυτό τον έκανε το αγαπημένο πρόσωπο της κερκίδας. Το 1994 κατέκτησε την πρώτη θέση στο διαγωνισμό καρφωμάτων στο Ελληνικό All Star Game. Η πολύ καλή χρονιά όμως που είχε στη Νέα Σμύρνη του έδωσε την ευκαιρία να αγωνιστεί και πάλι στο ΝΒΑ και πάλι στους Σακραμέντο Κινγκς.

Μετά το ΝΒΑ, αγωνίστηκε στη Φενέρ Μπακτσέ όπου και απόκτησε και την τουρκική υπηκοότητα και στη συνέχεια αγωνίστηκε για λίγους αγώνες στη Σιένα για να αντικαταστήσει στα μέσα της σεζόν (1998-1999) τον Τούλσον στην πρώτη χρονιά που διένυε το Μαρούσι στην Α1. Τερμάτησε με το Μαρούσι στην 7η θέση της Α1 και την επόμενη χρονιά στη 10η. Το 2000 αναδείθχηκε και πάλι νικητής στο διαγωνισμό καρφωμάτων στο Ελληνικό All Star Game. Τα επόμενα χρόνια αγωνίστηκε στην Ιταλία όπου και έκλεισε τη καριέρα του.

Ομάδες
------

* 1989-90  Σακραμέντο Κινγκς
* 1990-91  Εμεζέτα Ούντινε
* 1991-92  Πάνα Φλωρεντίας
* 1993-94  Πανιώνιος
* 1994-95  Σακραμέντο Κινγκς
* 1995-98  Φενέρμπαχτσε
* 1998-99  Ντουκάτο Σιένα
* 1999-00  Μαρούσι
* 2000-01  BingoSNAI Μοντεκατίνι
* 2001-02  Μίλερ Βερόνα
* 2002  Ολίμπια Μιλάνου

Παραπομπές
----------

1. ↑  *College Basketball at Sports-Reference.com*. Ανακτήθηκε στις 28  Ιουλίου 2020.
2. ↑  *RealGM*. 42875. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* basketpedya.com[*νεκρός σύνδεσμος*]
* NBA stats basketballreference.com
* «Ο πιο θεαματικός ξένος της Α1 έπαιζε στο «Αρτάκης»», αφιέρωμα στον ιστότοπο Gazzetta.gr, 22 Νοεμβρίου 2015.
Ο **Φρειδερίκος ΙΑ΄** ο *πρεσβύτερος*, γερμ. Friedrich XI der alte (απεβ. 26 Νοεμβρίου 1401) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν-Σουαβίας ήταν κόμης του Χοεντσόλερν (1339-1379).

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Φρειδερίκου του Στρασβούργου (γιου του Φρειδερίκου Η΄ κόμη του Τσόλερν) και της Μαργαρίτας, κόρης του Μπούρχαρτ Ε΄ κόμη του Χόενμπερκ-Βίλντμπερκ.

Περί το 1378 απεβίωσε ο θείος του Φρειδερίκος Θ΄ κόμης του Χοεντσόλερν και τον διαδέχθηκε ο γιος εκείνου Φρειδερίκος Ι΄, έτσι ο Φρειδερίκος ΙΑ΄ έγινε ο πρεσβύτερος των Τσόλερν και επίτροπος (vogt) του αββαείου του Στέττεν. Ήταν μέλος της "Ομάδας του Λέοντος", η οποία το 1382 ενώθηκε με την "Ομάδα των Σουηβικών πόλεων". Όταν η τελευταία συγκρούστηκε με τον Έμπερχαρτ Β΄ κόμη της Βυρτεμβέργης, ο Φρειδερίκος ΙΑ΄ διέκοψε τις υπηρεσίες που είχε υποσχεθεί προς αυτόν.

Ξανακέρδισε την πόλη Χέχινγκεν το 1388, την οποία κατακρατούσε ο Φρειδερίκος επίσκοπος του Στρασβούργου. Όταν το 1401 ξέσπασε πυρκαγιά στην πόλη, ο Φρειδερίκος ΙΑ΄ της χορήγησε ελευθερία.

Νυμφεύτηκε την αδελφή του Ιωάννη κόμη του Φύρστενμπερκ-Τσίνντελσταϊν και όταν αυτός απεβίωσε στη μάχη του Ζέμπαχ το 1386, τον διαδέχθηκε. Ο κύριος κλάδος των Φύρστενμπερκ όμως ζήτησε την κομητεία και έτσι ξεκίνησε μακρά διαμάχη.

Το 1401 απεβίωσε και τάφηκε στην κρύπτη των Ζόλερν στο αββαείο Στέττεν. Το 1412 απεβίωσε ο εξάδελφός του Φρειδερίκος Ι΄ άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο δικός του γιος Φρειδερίκος ΙΒ΄.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε ως το 1377 την Αδελαΐδα, κόρη του Χούγκο κόμη του Φύρστενμπερκ-Τσίνντελσταϊν και είχε τέκνα:

* Φρειδερίκος ΙΒ΄ απεβ. 1443, κόμης του Χοεντσόλερν.
* Άιτελ-Φρειδερίκος Α΄ π. 1384-1439, κόμης του Χοεντσόλερν. Νυμφεύτηκε την Ούρσουλα Ράτσυνς και γιος του ήταν ο:
	+ Ιάκωβος-Νικόλαος Α΄ 1433-1488, κόμης του Χοεντσόλερν.
* Άννα, μοναχή.
* Φρειδερίκος, μέλος του Συλλόγου (canon) του καθεδρικού του Στρασβούργου.
* Φρειδερίκος (Γ΄) απεβ. 1436, επίσκοπος της Κωνσταντίας.
* Φρειδερίκος, μοναχός.

Πηγές
-----

* Count Rudolph Stillfried-Alcántara and Traugott Maercker: Hohenzollerische Forschungen, C. Reimarus, 1847, p. 203 ff.
* E. G. Johler: Geschichte, Land- und Ortskunde der souverainen teutschen Fürstenthümer Hohenzollern Hechingen und Sigmaringen, Stettin'sche Buchhandlung, Ulm, 1824, Online
* Gustav Schilling: Geschichte des Hauses Hohenzollern in genealogisch fortlaufenden Biographien aller seiner Regenten von den ältesten bis auf die neuesten Zeiten, nach Urkunden und andern authentischen Quellen, Fleischer, Leipzig, 1843, Online

Παραπομπές
----------

1. ↑  p10881.htm#i108808. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
Ο **Θόδωρος Σούμας** είναι συγγραφέας, κριτικός κινηματογράφου και αρθρογράφος. Υπήρξε σκηνοθέτης κινηματογράφου. Έχει δημοσιεύσει τη συλλογή διηγημάτων Η Κλαίρη και η θάλασσα, εκδ. Απόπειρα, τη νουβέλα Το ημερολόγιο ενός αδέξιου εραστή, εκδ. Βακχικόν και το αφήγημα-μαρτυρία Ο Βασίλης -ψευδώνυμο Γιάννης- στην αριστερά (1971-2008). Στις εκδ. Αιγόκερως δημοσίευσε 6 βιβλία για τον κινηματογράφο: Κινηματογράφος & σεξουαλικότητα/ερωτισμός, Έρωτας,ψυχολογία και αισθητική στο χολλυγουντιανό σινεμά, 12 Ευρωπαίοι σκηνοθέτες, Κινηματογράφος και έρωτας,  Εθνικές κινηματογραφίες, στιλ και σκηνοθέτες, και Κινηματογραφικοί Δημιουργοί [1]. Έχει γυρίσει το ένα μέρος της μεγάλου μήκους ταινίας-δίπτυχο Περί έρωτος, και δύο μικρού μήκους, Ταυτότητες και ρόλοι και Ο διαγραμμένος [2}.

Παραπομπές
----------

1.

2. 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 63022207
* **ΕΒΕ**: 29420
* **BiblioNet**: **27551**
* LCCN: n86030007
* ISNI: 0000 0000 2545 6865

 |

 |
Η **Άλια Μπχάτ** (Αγγλικά: Alia Bhatt, 15 Μαρτίου 1993, Βομβάη, Ινδία) είναι Βρετανίδα-Ινδή ηθοποιός του κινηματογράφου χίντι και τραγουδίστρια. Μια από τις πιο ακριβοπληρωμένες ηθοποιούς της Ινδίας το 2019, βραβεύτηκε μεταξύ άλλων με τέσσερα Filmfare Awards. Εμφανίζεται στην λίστα Celebrity 100 του περιοδικού *Forbes India* από το 2014 αλλά και στην λίστα 30 Under 30 του 2017 στο περιοδικό *Forbes Asia*.

Είναι η κόρη του κινηματογραφιστή Μαχές Μπχάτ και της ηθοποιού Σόνι Ράζνταν. Έκανε την πρώτη της εμφάνιση ως παιδί ηθοποιός στο θρίλερ *Sangharsh* (1999) ένω ο πρώτος πρωταγωνιστικός ρόλος της ήταν στην εφηβική δραματική ταινία *Student of the Year* (2012). Καθιερώθηκε με πρωταγωνιστικούς ρόλους σε αρκετές ταινίες της εταιρείας παραγωγής Dharma Productions, συμπεριλαμβανομένων των ρομαντικών ταινιών *2 States* (2014), *Humpty Sharma Ki Dulhania* (2014) και *Badrinath Ki Dulhania* (2017) ; και της δραματικής ταινίας *Dear Zindagi* (2016). Η Μπχάτ κέρδισε το Filmfare Critics Award Καλύτερης Ηθοποιού για τον ρόλο της ως θύμα απαγωγής στην δραματική ταινία *Highway* (2014) και τρία βραβεία Καλύτερης Ηθοποιού για τον ρόλο της ως μετανάστρια στην δραματική ταινία *Udta Punjab* (2016), ως κατάσκοπος στο θρίλερ *Raazi* (2018) και την σχέση ενός ανερχόμενου ράπερ στο μιούζικαλ-δράμα *Gully Boy* (2019).

Παράλληλα με την υποκριτική, η Μπχάτ κυκλοφορεί την δική της σειρά ρούχων και τσαντών καθώς και την εταιρεία παραγωγής Eternal Sunshine ενώ είναι και η ιδρύτρια της οικολογικής πρωτοβουλίας CoExist. Έχει ερμηνεύσει έξι από τα τραγούδια των ταινιών της, συμπεριλαμβανομένου του single "Samjhawan Unplugged" το 2014.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Singh, Prashant (3 April 2014). «Alia Bhatt can't vote in 2014, encourages youth to cast their votes». *Hindustan Times*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 July 2016.. Ανακτήθηκε στις 5 June 2016.
2. ↑  «Alia Bhatt can't vote in 2014, encourages youth to cast their votes». *Hindustan Times* (στα Αγγλικά). 3 Απριλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2021.
3. ↑  Sharma, Muskan (22 Φεβρουαρίου 2017). «Akshay, Alia, Jacqueline: Bollywood's 'Foreign' Voters». *TheQuint* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2021.
4. ↑  «Alia Bhatt champions the welfare of street cats and dogs - Times of India». *The Times of India* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2021.
5. ↑  «Alia Bhatt to sing 'Samjhawan Unplugged' for Humpty Sharma Ki Dulhania». *The Indian Express* (στα Αγγλικά). 28 Ιουνίου 2014. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Άλια Μπχάτ** |

* Άλια Μπχάτ, επίσημος λογαριασμός στο Twitter.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 5682148574276424430009
* LCCN: no2017003136
* ISNI: 0000 0004 6754 3501
* MusicBrainz: f0733296-1526-4641-858b-131d884d79a0

 |

 |
Ο **Χρίστος Τσολάκης** (Σκοτεινά Πιερίας, 30 Ιανουαρίου 1935 - Θεσσαλονίκη, 30 Ιουλίου 2012) ήταν ένας από τους κορυφαίους Έλληνες φιλόλογους και παιδαγωγούς.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Χρίστος Τσολάκης γεννήθηκε στα Σκοτεινά (Μόρνα) Πιερίας. Γιος του Λουκά και της Σοφίας είχε άλλα δυο αδέλφια. Ολοκλήρωσε τις Γυμνασιακές του σπουδές στην Κατερίνη το 1952. Αποφοίτησε το 1957 από τη Φιλοσοφική σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, έχοντας καθηγητές τους Εμμανουήλ Κριαρά, Απόστολο Βακαλόπουλο, Νικόλαο Ανδριώτη, Ιωάννη Κακριδή και Λίνο Πολίτη. Συνέχισε με μεταπτυχιακά στο Πανεπιστήμιο του Λουντ, στη Σουηδία. Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο του Λουντ Νεοελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία. Στη συνέχεια, επιστρέφοντας στην Ελλάδα, υπηρέτησε τη γενική εκπαίδευση από τα καθήκοντα του καθηγητή, του σχολικού συμβούλου, ενώ μετείχε στις επιτροπές που ασχολήθηκαν με την εισαγωγή και την καλλιέργεια της δημοτικής γλώσσας στην εκπαίδευση και στο δημόσιο βίο. Υπήρξε επικεφαλής των συγγραφικών ομάδων που με τη συνεργασία του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου συνέταξαν τα βιβλία "Νεοελληνική γλώσσα" για το γυμνάσιο και "Έκφραση - Έκθεση" για το λύκειο. Μελέτησε ιδιαίτερα θέματα γλώσσας, διδασκαλίας της γλώσσας και επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών. Έδωσε πλήθος διαλέξεων εντός και εκτός Ελλάδας, ενώ τιμήθηκε πολλές φορές από Ελληνικά και διεθνή Πανεπιστήμια. Υπήρξε ομότιμος καθηγητής της Νεοελληνικής Γλώσσας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ίδρυσε το Μουσείο Εκπαίδευσης και Παιδείας στη Βέροια. Απεβίωσε το 2012.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. 136052351.

Πηγές
-----

* Χρίστος Τσολάκης: Έφυγε ένας σπουδαίος δάσκαλος, 30 Ιουλίου 2012, Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων
* Βιογραφικό σημείωμα στην σελίδα του στο ΑΠΘ.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 265544975
* **ΕΒΕ**: 135510
* **AA**: 138388
* **BiblioNet**: **4780**
* LCCN: n86844249
* ISNI: 0000 0001 2320 5787
* GND: 103408886
* SUDOC: 145030725
* BNF: cb136052351 (data)

 |

 |
Το **Στρύχνον το ελαιαγνόφυλλον** (*Solanum elaeagnifolium*) με κοινή ονομασία **γερμανός** ή **αγριομελιτζάνα**, ανήκει στην οικογένεια Solanacae (Σολανίδες) και αποτελεί βλαβερό ζιζάνιο, με καταγωγή από τις ΗΠΑ και το Μεξικό, απ' όπου έχει εισαχθεί σε πολλά μέρη του κόσμου. Αντιπροσωπεύει ένα από τα χειρότερα εισβολικά είδη παγκοσμίως, το οποίο εξαπλώνεται ταχύτατα, εκτοπίζει τα γηγενή είδη και απειλεί προστατευόμενες περιοχές, ενώ η καταπολέμησή του είναι εξαιρετικά δύσκολη, αφού λειτουργεί ως «λερναία ύδρα». 

Στην Ελλάδα το φυτό εντοπίστηκε αρχικά το 1927 στη Θεσσαλονίκη και εισήχθη, πιθανώς, από πρόσμειξη σε λιπάσματα ή από εμπορεύματα που προέρχονταν από τις ΗΠΑ. Σήμερα να κατανέμεται σ’ όλη τη χώρα. Συναντάται στις άκρες των δρόμων, σε θέσεις με ανθρωπογενή επιβάρυνση και εισβάλλει σε χωράφια, όπου είναι δύσκολο να εξαλειφθεί διότι παρουσιάζει ένα πολύ ισχυρό και βαθύ ριζικό σύστημα. Επιπλέον, το φυτό "ακολουθεί" τους οδικούς άξονες, γιατί οι στρογγυλοί καρποί του παρασύρονται από τα διερχόμενα αυτοκίνητα και εξαπλώνονται ταχύτατα.

Περιγραφή
---------

Χαρακτηρίζεται από ακανθώδη ασημόχρωμα φύλλα, με κυματοειδή άκρα που καλύπτονται με άσπρο χνούδι. Ανθίζει Απρίλιο-Σεπτέμβριο και τα άνθη του είναι μπλε-λιλά ή λευκά. Ο καρπός είναι μια γυαλιστερή πράσινη αρχικά ράγα, που στη συνέχεια γίνεται κίτρινη.

Τοξικότητα
----------

Είναι είδος δηλητηριώδες, του οποίου όταν οι καρποί φαγωθούν, λόγω των αλκαλοειδών που περιέχουν, προκαλούν γαστρεντερικές διαταραχές και βλάβες στο νευρικό σύστημα.

Πηγές
-----

* Φορμόζης Γ. 2018, Η επίδραση της αλληλοπάθειας δασικών δέντρων στην εξάπλωση του είδους εισβολέα Solanum elaeagnifolium, ΣΧΟΛΗ ΔΑΣΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΤΟΜΕΑΣ ΔΑΣΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ - ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΔΑΣΩΝ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ  Α.Π.Θ.
* Φυτολογία 2006, Εκδοτική Αθηνών.

* Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, Flowers of Greece (Vol. II).

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* 
* 
* 
* 
*

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Στρύχνον το ελαιαγνόφυλλον** |

1. ↑
2. ↑  IEFIMERIDA.GR, NEWSROOM (8 Νοεμβρίου 2016). ««Γερμανός»: Το φυτό-εισβολέας που εξαπλώνεται ταχύτατα -Πότε έφτασε στην Ελλάδα, τι απειλεί [εικόνες] | GREEN». *iefimerida.gr*. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2021.
3. ↑  «Solanum elaeagnifolium Cav. 1795». *www.greekflora.gr*. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2021.
4. ↑  «Solanum elaeagnifolium Γερμανός Σολανό Δηλητηριώδη φυτά». *Άγρια Μανιτάρια*. 20 Ιανουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2021.
Ο **φόρος εισοδήματος** είναι ο φόρος που επιβάλλεται στο ετήσιο σύνολο των εσόδων των φυσικών και νομικών προσώπων και οι οποίες προέρχονται από διάφορες πηγές, εργασία, εταιρεία, ακίνητα, μετοχές, τόκους κ.λ.π. Ο φόρος αυτός, αναλόγως της νομικής φύσης της φορολογούμενης μονάδας, επί του εισοδήματος της οποίας επιβάλλεται ο φόρος, διακρίνεται σε δυο κατηγορίες :

* Φόρος εισοδήματος φυσικών προσώπων (ΦΕΦΠ)
* Φόρος εισοδήματος νομικών προσώπων (ΦΕΝΠ) ή φόρος επί των κερδών των Ανώνυμων εταιρειών.

Ο φόρος εισοδήματος είναι ο λιγότερο άδικος φόρος, αφού προέρχεται από τη δημιουργία νέου εισοδήματος (μισθού, ημερομισθίου, κερδών από επιχειρηματική δραστηριότητα) του υποκείμενου σε φορολόγηση, φυσικού ή νομικού προσώπου.
Ο **Διασυνδετήριος αγωγός φυσικού αερίου Ελλάδας - Βουλγαρίας (Gas Interconnector Greece - Bulgaria** (**IGB**)) είναι προτεινόμενος αγωγός μεταφοράς φυσικού αερίου μεταξύ των δικτύων μεταφοράς Ελλάδας και Βουλγαρίας.

Διαδρομή
--------

Η χωρητικότητα του αγωγού είναι 3 με 5 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα το χρόνο, με δυνατότητα αντίστροφης ροής. Τα σημεία σύνδεσης σχεδιάζεται να είναι η Κομοτηνή από την Ελληνική πλευρά, και η Στάρα Ζαγόρα από τη Βουλγαρική. Το μήκος του αγωγού θα είναι περίπου 180 χιλιόμετρα (150 στη Βουλγαρία, 30 στην Ελλάδα). Ο προτιμητέος τύπος διαμέτρου αγωγού είναι 813 χιλιοστών. Ένας τέτοιος αγωγός θα κόστιζε μεταξύ 200 και 250 εκατομμυρίων ευρώ για να κατασκευαστεί.

Εξέλιξη έργου
-------------

Στις 14 Ιουλίου 2009, υπογράφηκε μνημόνιο συνεργασίας μεταξύ της βουλγαρικής EAD και της ελληνικής Δ.Ε.Π.Α. το οποίο καθορίζει τις αρχές ανάπτυξης και πραγματοποίησης του έργου. Τον Ιανουάριο 2011, μια κοινοπραξία η "ICGB AD" δημιουργήθηκε από τις εταιρείες αυτές. Η κοινοπραξία θα κατασκευάσει και θα διαχειρίζεται τον αγωγό αερίου. 

Ο αγωγός αναμενόταν να είναι έτοιμος σε χρήση το Δεκέμβριο 2014.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Gas Interconnection Greece - Bulgaria (IGB) Αρχειοθετήθηκε 2014-02-02 στο Wayback Machine. Mnistry of Economy, Energy and Tourism of the Republic of Bulgaria, retrieved 12-11-2012

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* icgb.eu Official web site
Ο **Χετί** αρχαίος Αιγύπτιος βεζίρης της Δωδέκατης Δυναστείας υπό το φαραώ Αμενεμχέτ Γ΄, γύρω στο 1800 π.Χ. Ο Χετί είναι γνωστός από ένα απόσπασμα παπύρου που χρονολογείται στο έτος 29 αυτού του φαραώ[1]. Είναι ο μόνος βεζίρης που μπορεί με βεβαιότητα να αντιστοιχηθεί στη βασιλεία του Αμενεμχέτ Γ΄. Στις *Οδηγίες του Ρεκχιμέ*, ένα κείμενο που αναφέρεται στο αξίωμα του βεζίρη, και βρέθηκε σε αρκετούς τάφους του Νέου Βασιλείου, υπάρχει αναφορά για ένα διάσημο βεζίρη Χετί. Γι’ αυτόν αναφέρεται: «Έκανε πιο φτωχούς αυτούς με τους οποίους σχετιζόταν προς όφελος των άλλων»[2]. Φαίνεται πιθανό ότι και οι δύο πηγές, το απόσπασμα και οι Οδηγίες αναφέρεται στο ίδιο πρόσωπο[3].

Παραπομπές
----------

1. ↑  M. Collier/S. Quirke: *The UCL Lahun Papyri: Religious, Literary, Legal, Mathematical and Medical*, London 2004, 118-119
2. ↑  R.O. Faulkner: *The Installation of the Vizier*, In: *The Journal of Egyptian Archaeology* 41 (1955), p. 22
3. ↑  W. Grajetzki: *Court Officials of the Egyptian Middle Kingdom*, London 2009 (ISBN 978-0-7156-3745-6), p. 34
Ο **χετμάνος/αταμάνος**[1] (λευκορωσικά: гетман, ουκρανικά: гетьман, πολωνικά: *Hetman*, τσεχικά: *hejtman*, λιθουανικά: *Hetmanas*, ρουμανικά: *hatman*) είναι πολιτικός τίτλος από την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, ο οποίος έχει ανατεθεί ιστορικά σε στρατιωτικούς διοικητές. Ήταν ο τίτλος του δεύτερου ανώτατου στρατιωτικού διοικητή στο Βασίλειο της Πολωνίας και στο Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας από τον 16ο έως τον 18ο αιώνα. Για μεγάλο μέρος της ιστορίας της Ρουμανίας και του Πριγκιπάτου της Μολδαβίας, ο χετμάνος ήταν ο δεύτερος στην τάξη του στρατού μετά τον κυβερνώντα πρίγκιπα (ο οποίος κατείχε τη θέση του βοεβόδα). Στην Ουκρανία, ο χετμάνος ήταν επίσης ο ανώτατος στρατιωτικός αξιωματούχος στα *χετμανάτα* της Ουκρανίας, ο Στρατός της Ζαπορόζιας (1649-1764) και το Ουκρανικό Κράτος (1918). Ο τίτλος του χετμάνου χρησιμοποιήθηκε από τους Κοζάκους της Ουκρανίας από τον 16ο αιώνα και από τους Τσέχους στη Βοημία από τους Πολέμους των Χουσιτών (15ος αιώνας). Ο χετμάνος είναι σήμερα ο όρος για τον εκλεγμένο κυβερνήτη μιας περιοχής της Τσεχίας (κράι).

Ετυμολογία
----------

Μια θεωρία αντλεί τη λέξη από το πρώιμο σύγχρονο άνω γερμανικό *Heubtmann* (σύγχρονο γερμανικό *Hauptmann*), με τον *Heubt* να σημαίνει «κεφάλι» και *Mann* «άνθρωπος». Το *Hauptmann* ήταν ένας κοινός στρατιωτικός τίτλος κατά τη μεσαιωνική εποχή, που σημαίνει κυριολεκτικά «καπετάνιος» αλλά λειτουργικά αντιστοιχούσε μάλλον στον σημερινό «στρατηγό». Επιπλέον, έχει προταθεί ότι η τσεχική γλώσσα μπορεί να έχει διατελέσει ως διαμεσολαβητής.[2]

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γιάννης Κ. Καρράς Εμπόριο, Πολιτική και Αδελφότητα: Ρωμιοί στη Ρωσία 1700-1774[*νεκρός σύνδεσμος*] σελ. 160, ΕΚΠΑ
2. ↑  Słownik Języka Polskiego PWN
Έδρα της GlaxoSmithKline στο Brentford, Λονδίνο, Αγγλία
Η **GlaxoSmithKline plc** (**GSK**) είναι βρετανική πολυεθνική φαρμακευτική εταιρεία με έδρα το Μπρέντφορντ της Αγγλίας. Ιδρύθηκε το 2000 με τη συγχώνευση των Glaxo Wellcome και SmithKline Beecham. Η GSK ήταν η έκτη μεγαλύτερη φαρμακευτική εταιρεία στον κόσμο σύμφωνα με στοιχεία του Φορμπς για το 2019, μετά την Pfizer, τη Novartis, τη Roche, την Sanofi και τη Merck &amp; Co.   Η GSK είναι η δέκατη μεγαλύτερη φαρμακευτική εταιρεία και η 296η μεγαλύτερη εταιρεία σύμφωνα με το Fortune Global 500, κατατασόμενη πίσω από άλλες φαρμακευτικές εταιρείες, συμπεριλαμβανομένων των China Resources, Johnson & Johnson, Roche, Sinopharm, Pfizer, Novartis, Bayer, Merck και Sanofi. 

Η εταιρεία είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου και είναι συστατικό του Δείκτη FTSE 100. Τον Αύγουστο του 2016 είχε κεφαλαιοποίηση αγοράς ύψους 81 δισεκατομμυρίων λιρών (περίπου 95 δισεκατομμυρίων ευρώ), όντας η τέταρτη μεγαλύτερη εισηγμένη εταιρεία του Χρηματιστηρίου του Λονδίνου ανά κεφαλαιοποίηση αγοράς. Είναι εισηγμένη και στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης.

Η εταιρεία ανέπτυξε το πρώτο εμβόλιο κατά της ελονοσίας, το RTS, S το οποίο εγκρίθηκε στην Ευρώπη τον Ιούλιο του 2015. Διάφορα προϊόντα που έχουν αναπτυχθεί στα εργαστήρια της GSK περιλαμβάνονται στον κατάλογο βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, όπως είναι η αμοξικιλλίνη, η μερκαπτοπουρίνη, η πυριμεθαμίνη και η ζιδοβουδίνη. 

Το 2012, η GSK ομολόγησε την ενοχή της για τα αδικήματα της προώθησης φαρμάκων για μη εγκεκριμένες χρήσεις, της παράλειψης αναφοράς δεδομένων ασφαλείας και της καταβολής μίζας σε γιατρούς στις Ηνωμένες Πολιτείες. Συμφωνήθηκε να καταβληθεί ένας διακανονισμός 3 διεκατομμυρίων δολαρίων από την εταιρεία. Ήταν η μεγαλύτερη περίπτωση απάτης στον τομέα της υγείας στις ΗΠΑ και ο μεγαλύτερος διακανονισμός από μια φαρμακευτική εταιρεία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «GlaxoSmithKline on the Forbes Top Multinational Performers List». *Forbes*.. Ανακτήθηκε στις 11 December 2017.
2. ↑  Glaxo Wellcome was formed from Glaxo's 1995 acquisition of The Wellcome Foundation and SmithKline Beecham from the 1989 merger of the Beecham Group and the SmithKline Beckman Corporation.
3. ↑  «The World's Largest Public Companies 2019 ranking». *Forbes*. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2020.
4. ↑  «Global 500». *Fortune*. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2020.
5. ↑  «FTSE All-Share Index Ranking». stockchallenge.co.uk.
6. ↑  Plumridge, Hester (24 July 2014). «Glaxo Files Its Entry in Race for a Malaria Vaccine». *The Wall Street Journal*. .
7. ↑  *World Health Organization model list of essential medicines: 21st list 2019*. Geneva: World Health Organization. 2019. WHO/MVP/EMP/IAU/2019.06. License: CC BY-NC-SA 3.0 IGO.
8. ↑  "GlaxoSmithKline to Plead Guilty and Pay $3 Billion to Resolve Fraud Allegations and Failure to Report Safety Data", United States Department of Justice, 2 July 2012.
Η **Servier Laboratories** (στα γαλλικά: Laboratoires Servier, συχνή συντομογραφία Servier) είναι γαλλική ιδιωτική φαρμακευτική εταιρεία, η οποία ειδικεύεται σε καρδιολογικές και ρευματοειδείς νόσους, καθώς και στην ογκολογία, στον διαβήτη και την κλινική κατάθλιψη. Η Servier ιδρύθηκε το 1954 και σήμερα είναι ο 1ος Γαλλικός ανεξάρτητος φαρμακευτικός όμιλος. Η Servier δραστηριοποιείται στην Ελλάδα από το 1978. Έχει παραρτήματα σε 140 χώρες, με το 82% των πωλήσεών της εκτός Γαλλίας.

Η εταιρεία επενδύει το 25% του τζίρου της στην έρευνα και την τεχνολογία, ένας τομέας στον οποίο απασχολούνται 3.000 από τους 21.000 υπαλλήλους της. 

Η Μονάδα Κλινικής Υποστήριξης της Servier στο Gidy (κοντά στο Orléans), η οποία παράγει φάρμακα για κλινικές μελέτες είναι η μεγαλύτερη μονάδα στο είδος της στην Ευρώπη. Η Servier Laboratoires είναι πλήρες μέλος του EFPIA (Ευρωπαϊκός Σύνδεσμος Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων).