recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Αυτό το λήμμα αφορά το διατροφικό ορισμό.  Για το βοτανολογικό ορισμό, δείτε: καρπός.  
Φρούτα στην αγορά της Βαρκελώνης
Μούρο
Με το διατροφικό όρο **φρούτα** ή **οπώρες** ονομάζονται η πλειονότητα των εδώδιμων καρπών αγγειόσπερμων φυτών (όπως δέντρων (π.χ. μήλα, πορτοκάλια), θάμνων (π.χ. βατόμουρα) και πόων (π.χ. φράουλα)). Ένα φρούτο, όντας βοτανολογικά καρπός, είναι μια δομή (αγγείο) που φέρει σπόρους (σπέρματα) και που αναπτύσσεται από την ωοθήκη των ανθών του φυτού, ενώ τα λαχανικά (με εξαιρέσεις ορισμένων που είναι καρποί όπως το αγγούρι; βλέπε καρπώδη λαχανικά) είναι όλα τα υπόλοιπα βοτανολογικά μέρη του φυτού, όπως οι ρίζες, τα φύλλα και τα στελέχη.

Τα φρούτα στη διατροφή και την υγεία του ανθρώπου
-------------------------------------------------

Τα φρούτα, όπως και τα λαχανικά, που βρίσκονται στην ίδια διατροφική κατηγορία, είναι σημαντικά για την υγεία του ανθρώπου, καθώς περιέχουν πολλές βιταμίνες νερό ελάχιστα λιπαρά και ανόργανα στοιχεία (μέταλλα και ιχνοστοιχεία). Για παράδειγμα, το πορτοκάλι είναι πλούσιο σε βιταμίνη C, η οποία είναι απαραίτητη και αν δεν καταναλώνεται συχνά μπορεί να προκληθεί η ασθένεια σκορβούτο.

Κατηγορίες
----------

Φρούτα στο Λαγανά της Ζακύνθου
* **Εσπεριδοειδή**
	+ Γκρέιπ-φρουτ
	+ Γλυκολέμονο
	+ Κίτρο
	+ Κουμκουάτ
	+ Λεμόνι
	+ Μανταρίνι
	+ Μοσχολέμονο ή Λάιμ
	+ Νεράντζι
	+ Περγαμόντο
	+ Πορτοκάλι
	+ Σαγκουίνι
	+ Φράπα
* **Μουροειδή**
	+ Ακτινίδιο
	+ Μύρτιλλο
	+ Βατόμουρο
	+ Άγριο βατόμουρο
	+ Κράνμπερυ
	+ Σταφίδα
	+ Φράουλα
	+ Αγριοφράουλα
	+ Λαγοκέρασα
	+ Σταφύλι
* **Εμπύρηνοι καρποί**
	+ Αβοκάντο
	+ Ασερόλα
	+ Βερύκοκο
	+ Ελιά
	+ Κεράσι
	+ Ροδάκινο
	+ Νεκταρίνι
	+ Δαμάσκηνο
* **Τροπικά φρούτα**
	+ Μπανάνα
	+ Καρύδα
	+ Παπάγια
	+ Χουρμάς
	+ Σύκο
	+ Μάνγκο
	+ Ανανάς
	+ Ρόδι
	+ Φρούτο του πάθους
* **Πεπονοειδή**
	+ Πεπόνι
	+ Καρπούζι
* **Σαρκώδη φρούτα**
	+ Μήλο
	+ Αχλάδι
	+ Μούσμουλο
	+ Κυδώνι

### Καρπώδη λαχανικά

Τα λαχανικά τα οποία βοτανολογικά είναι καρποί συμπεριλαμβάνουν τα ακόλουθα (ανά οικογένεια):

* Στρυχνοειδή
	+ Πιπεριά
	+ Μελιτζάνα
	+ Ντομάτα
* Κολοκυνθοειδή
	+ Αγγούρι
	+ Κολοκύθα

Δείτε επίσης
------------

* Μούρο
* Καρπός

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Fruit στο Wikimedia Commons
* Λεξιλογικός ορισμός του φρούτο  στο Βικιλεξικό

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85052105
* GND: 4043047-9
* NKC: ph115628
* BNE: XX525187

 |

 |
Ο **Καθεδρικός Ναός του Αγίου Βλαδίμηρου** είναι Ορθόδοξη εκκλησία στην Σεβαστούπολη της Κριμαίας, η οποία ανεγέρθηκε μετά το πέρας του Κριμαϊκού Πολέμου ως μνημείο εις μνήμην των ηρώων της Πολιορκίας της Σεβαστούπολης (1854–1855).

Ήταν ο Ναύαρχος Μιχαΐλ Λαζέρεφ, ο οποίος είχε την ιδέα της ανέγερσης του Καθεδρικού Ναού του Αγίου Βλαδίμηρου στην Σεβαστούπολη, αντί της Χερσονήσου, όπως και είχε αρχικώς προβλεφθεί. Η εκκλησία περιλαμβάνει τους τάφους του Λαζάρεφ και τριών εκ των μαθητευόμενών του – Βλαντιμίρ Κορνίλοφ, Βλαντιμίρ Ιστόμιν και Πάβελ Ναχίμοφ – οι οποίοι απεβίωσαν κατά την διάρκεια της πολιορκίας.

Η αρχιτεκτονική της εκκλησίας είναι Νεοβυζαντινή. Το αρχικό σχέδιο φιλοτεχνήθηκε από τον Κονσταντίν Τον για τον Καθεδρικό Ναό της Χερσονήσου. Η εκ νέου επεξεργασία του έγινε από έναν τοπικό αρχιτέκτονα, τον Αλεξέι Αβντέγιεφ. Το κάτω τμήμα της εκκλησίας καθαγιάστηκε το 1881, ενώ η ανέγερση του άνω τμήματός της ολοκληρώθηκε 7 χρόνια αργότερα.

Το κτίριο έχει ύψος 32,5 μέτρων. Το μαρμάρινο εσωτερικό της εκκλησίας διακοσμήθηκε από ομάδα Ελβετών και Ιταλών καλλιτεχνών. Τα ονόματα των ηρώων της πολιορκίας της δεκαετίας του 1850 είναι αναγραμμένα επί των τοίχων. Οι τάφοι των ναυάρχων καταστράφηκαν από τους Σοβιετικούς το 1931. Η εκκλησία υπέστη περαιτέρω ζημιές κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο Αρχιεπίσκοπος Ιωακείμ του Νίζνι Νόβγκοροντ πιστεύεται πως μαρτύρησε από τους Μπολσεβίκους εντός του Καθεδρικού Ναού του Αγίου Βλαδίμηρου τον Απρίλιο του 1920 (ή τουλάχιστον προ του 1921) μέσω της ανάποδης σταύρωσης από τις βασιλικές πύλες του εικονοστασίου. Ο αρχιερέας του Καθεδρικού Ναού, Αλεξέι Ναζαρέφσκι, φέρεται, επίσης, να φονεύθηκε μαζί του, ωστόσο οι λεπτομέρειες αναφορικά με την ακριβή ημερομηνία θανάτου του καθενός εκ των δύο αυτών ανδρών, ακόμη κι ως μονάδες, παραμένει ασαφής. Η Σεβαστούπολη ευρισκόταν υπό τον έλεγχο των δυνάμεων των Λευκών Ρώσων του Βράνγκελ έως και τον Νοέμβριο του 1920, ενώ η τελευταία σίγουρη πληροφορία αναφορικά με τον Λεβίτσκι είναι η αναχώρησή του από την πόλη το 1918. 

* 
* 
* 
* 
*

Δείτε επίσης
------------

* Κοιμητήριο της Αδελφότητας
* Καθεδρικός Ναός της Χερσονήσου
* Νεοβυζαντινή Αρχιτεκτονική στη Ρωσική Αυτοκρατορία

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Wiki Loves Monuments monuments database*. 10  Σεπτεμβρίου 2023. heritage.toolforge.org/api/api.php?action=search&format=json&srcountry=ua&srlanguage=uk&srid=85-366-9001. Ανακτήθηκε στις 11  Σεπτεμβρίου 2023.
2. 1 2 3  «Упюл – Бмсрпеммъъ Ярпюмхжю». Stvladimir.orthodoxy.ru. 24 Αυγούστου 1918. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη Ιστοσελίδα (Ρωσικά)
* Ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Βλαδίμηρου στο Find a Grave

Συντεταγμένες: 44°36′37″N 33°31′25″E﻿ / ﻿44.61028°N 33.52361°E﻿ / 44.61028; 33.52361

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ανατολικός Χριστιανισμός
* Πύλη:Κριμαία
 |

 |
Η **Λιθουανική Ένωση Αγροτών και Πρασίνων** είναι ένα κεντρώο αγροτικό πολιτικό κόμμα στη Λιθουανία. Το κόμμα ιδρύθηκε επίσημα το 2001 με συγχώνευση της Λιθουανικής Αγροτικής Ένωσης και του Νέου Δημοκρατικού Κόμματος, αλλά η ιστορία για το σχηματισμό του αρχίζει από το 1905. Ήταν ένα μάλλον μικρό κόμμα μέχρι το 2016 που σημείωσε ξαφνική άνοδο και ήρθε πρώτο στις εκλογές κερδίζοντας τις 54 από τις 141 έδρες του Λιθουανικού Κοινοβουλίου.

Ιστορία
-------

Το 1905 η πλειοψηφία των μελών του Μεγάλου Σεϊμάς του Βίλνιους ήταν αγρότες, και αυτοί, κατόπιν διαβουλεύσεων, σχημάτισαν την Λιθουανική Ένωση Αγροτών. Οι δραστηριότητες του κόμματος διακόπηκαν όταν ξέσπασε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και συνεχίστηκαν μετά την λήξη του, το 1918. Στις εκλογές του 1920 η Αγροτική Ένωση κέρδισε τις 19 από τις 112 έδρες της Συντακτικής Συνέλευσης. Το 1922 η Αγροτική Ένωση συγχωνεύτηκε με το Λιθουανικό Λαϊκό Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα και σχηματίστηκε η Λιθουανική Αγροτική και Λαϊκή Ένωση, ένα κεντροαριστερό κόμμα που δραστηριοποιήθηκε το 1922-1936 με σημαντικότερες φυσιογνωμίες τον 3ο Πρόεδρο της Λιθουανίας Καζίς Γκρίνους και τον Πρωθυπουργό Μικόλας Σλεζεβίτσιους.

Στις 18 Αυγούστου 1990 η Λιθουανική Αγροτική Ένωση ιδρύθηκε εκ νέου, με επίσημη εγγραφή στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και πρώτο πρόεδρο τον Πέτρας Μπέτσιους. Το 2001 η Λιθουανική Αγροτική Ένωση συγχωνεύτηκε με το Νέο Δημοκρατικό Κόμμα. Τον Ιανουάριο του 2012 το κόμμα μετονομάστηκε επίσημα στην τρέχουσα ονομασία του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Parties and Elections in Europe». *parties-and-elections.eu*. Ανακτήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2020.
2. 1 2  User, Super. «Istorija». *LVŽS - Lietuvos valstiečių ir žaliųjų sąjunga* (στα Λιθουανικά). Ανακτήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2020.
3. ↑  (Αγγλικά) Nohlen, Dieter· Stöver, Philip (2010). *Elections in Europe: A Data Handbook*. Nomos Verlagsgesellschaft. ISBN 978-3-8329-5609-7.
4. ↑  «Mykolas Sleževičius». *www3.lrs.lt*. Ανακτήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2020.
5. ↑  Vita. «LVŽS - Lietuvos valstiečių ir žaliųjų sąjunga». *LVŽS - Lietuvos valstiečių ir žaliųjų sąjunga* (στα Λιθουανικά). Ανακτήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2020.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 149017164

 |

 |
Θάμνος με άνθη
Ο **θάμνος** είναι μια κατηγορία ξυλωδών φυτών που δεν έχουν κεντρικό κορμό, το ύψος τους είναι μέχρι τρία μέτρα και οι βλαστοί τους διακλαδίζονται από το επίπεδο του εδάφους. Οι βλαστοί των θάμνων διακλαδίζονται έντονα και με αυτόν τον τρόπο αποκτούν το χαρακτηριστικό σχήμα τους. Οι θάμνοι μπορούν να οριστούν μόνο μορφολογικά. Βάσει της εξελικτικής και ταξινομικής συστηματοποίησης, δε συνιστούν ενιαίο σύνολο και κατατάσσονται σε εντελώς διαφορετικές ομαδοποιήσεις. Ανάμεσα στα δέντρα και στους θάμνους, κατατάσσονται μορφολογικά πάντα, οι δενδροειδείς θάμνοι που το ύψος τους μπορεί να φτάσει τα έξι μέτρα. Σε γενικές γραμμές ο θάμνος έχει μικρότερη διάρκεια ζωής από το δέντρο και ο βλαστός του είναι μικρότερος.

Χαρακτηριστικά
--------------

Οι εξελικτικά ανταγωνιστικές "συμπεριφορές" του θάμνου εντοπίζονται στη βέλτιστη δέσμευση της ηλιακής ενέργειας, τη διάχυση της θερμότητας που απάγουν από το περιβάλλον και επακόλουθα την ελάχιστη απώλεια της δεσμευμένης υγρασίας λόγω της εξάτμισης. Επίσης οι θάμνοι αναπτύσσουν γρήγορα, εκτεταμένο σχετικά βαθύ και διακλαδιζόμενο ριζικό σύστημα με σκοπό την καλύτερη εκμετάλλευση της ριζικής υγρασίας. Τέλος οι θάμνοι εκκρίνουν τοξικές ουσίες για τα ανταγωνιστικά φυτά, όπως είναι οι πόες, αναστέλλοντας έτσι την ανάπτυξη τους. Η πολυετής φύση των θάμνων εξοικονομεί θρεπτικά συστατικά αυξάνοντας σημαντικά τον κύκλο ζωής τους. Οι θάμνοι αποτελούν έναν σκληρό ανταγωνιστή για όλες τις υπόλοιπες μορφές φυτών, και μόνο οι πυρκαγιές και η ανθρώπινη παρέμβαση καταστέλλουν τη φρενήρη ανάπτυξη τους.

Συνεισφορά των θάμνων στα οικοσυστήματα
---------------------------------------

Είδη θάμνων σύμφωνα με τη χρήση τους
------------------------------------

Οι θάμνοι μπορούν να χωριστούν, βάσει της κύριας χρήσης τους (πολλοί θάμνοι έχουν πολλές χρήσεις) από τον άνθρωπο, ως εξής (συνοπτική λίστα):

* Θάμνοι από τους οποίους εξάγονται θρεπτικοί καρποί όπως: Ακτινίδιο, Βατομουριά, Βελανιδιά, Ιπποφαές, Καστανιά, Μαστιχόδενδρο, Ρεβιθιά, Ροδιά.
* Θάμνοι με αρωματικές ιδιότητες που χρησιμοποιούνται κυρίως ως μπαχαρικά: Δάφνη, Δενδρολίβανο, Κινόα, Κάππαρη,
* Θάμνοι με καλλωπιστική χρήση: Αγγελικούλα, Αζαλέα, Ακακία, Γαρδένια, Ευώνυμο, Ιβίσκος, Κισσός, Λατζιά, Λυγαριά, Μπουκαμβίλια, Πικροδάφνη, Σπάρτο, Πικροδάφνη, Τριανταφυλλιά.
* Θάμνοι που παράγουν αιθέρια έλαια ή ξυλεία ή έχουν βαφικές ιδιότητες: Γιασεμί, Γιουνίπερος, Θυμάρι, Μυρίκη, Νόνι, Ριζάρι.

Πηγές
-----

* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τόμος 27, σελίδα 264.*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Λεξιλογικός ορισμός του θάμνος  στο Βικιλεξικό
* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Shrubs στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85122148
* GND: 4057974-8
* NDL: 00564850
* NKC: ph114906

 |

 |
Ο **Άιουλφ Β΄** (επίσης *Aio*, *Ajo*, ή *Aione*) εξουσίασε ως πρίγκιπας του Μπενεβέντο (884-891) κατά τη διάρκεια μίας ιδιαίτερα θυελλώδους περιόδου για το ανεξάρτητο πριγκιπάτο.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Αντέλχις πρίγκιπα του Μπενεβέντο. Καθαίρεσε τον μεγαλύτερο αδελφό του Ράντελχι Β΄ το 884/885, σε μία εποχή που οι Ρωμαίοι/Βυζαντινοί, υπό τον Νικηφόρο Φωκά τον *Πρεσβύτερο*, είχαν ανακαταλάβει την Καλαβρία από το 883. Ο Νικηφόρος συγκέντρωσε τις επιθέσεις του στο έδαφος γύρω από το Μπενεβέντο και ο Άιουλφ Β΄ απάντησε καταλαμβάνοντας το Μπάρι. Για λίγο όμως, καθώς το Μπάρι ανακαταλήφθηκε από τον Νικηφόρο εντός του έτους.

Ο Άιουλφ Β΄ είχε επίσης να αντιμετωπίσει μία εισβολή από το δουκάτο της Νάπολης.

Οικογένεια
----------

Γιος του ήταν ο:

* Ούρσους, δούκας του Μπενεβέντο.

Παραπομπές σε πηγές
-------------------

1. ↑  Southernitaly
Η **Μαμούθ Comix** (διατυπώνεται ως **ΜΑΜΟΥΘ COMIX**) είναι ελληνική εκδοτική εταιρεία κόμικς, που ιδρύθηκε το 1980 από τον Πάνο Κουτρουλάρη και τον Γιώργο Τσίτσοβιτς, και στεγάζεται στην Αθήνα.

Είναι από τις παλιότερες εταιρείες του χώρου στην Ελλάδα και έχει εκδώσει ένα τεράστιο πλήθος από κόμικς διαφόρων "σχολών", με μεγαλύτερη έμφαση όμως στα ευρωπαϊκά. Αποτελεί τον βασικό εκδότη στα ελληνικά της Dargaud και άλλων μεγάλων εκδοτικών οίκων και κυκλοφορεί τις ιστορίες πολλών δημοφιλών χαρακτήρων, όπως ο Αστερίξ, ο Λούκυ Λουκ, ο Λεονάρντο, ο Ιζνογκούντ, ο Κόρτο Μαλτέζε, ο Τεν Τεν, ο Θόργκαλ κ.ά.

Στα τέλη της δεκαετίας του '80 η Μαμούθ ασχολήθηκε αρκετά και με το χώρο την αμερικάνικων κόμικς, εκδίδοντας πλήθος τίτλων της Marvel Comics όπως οι X-Men, οι Fantastic Four, ο Thor, ο Spider-Man και άλλοι. Από αυτούς τους τίτλους ο μακροβιότερος και πιο επιτυχημένος ήταν το X-Men, που δημοσίευσε ολόκληρη σχεδόν την περίοδο από το #94 έως το #181 του αμερικάνικου περιοδικού.

Η Μαμούθ έχει τέλος κυκλοφορήσει και κάποια άλμπουμς από Έλληνες δημιουργούς, όπως ο *Φανούρης Άπλας*, το *Cafe Bar* και το *12 Μήνες Θητεία*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
Μαγκρόβιο δάσος σε δέλτα ποταμού στη Κένυα
Μαγκρόβιο δάσος στη Μποχόλ, Φιλιππίνες
**Μαγκρόβιο δάσος** ονομάζεται ένα είδος δάσους των υποτροπικών και τροπικών θαλάσσιων ακτών που κυριαρχείται από ανεκτικά στο αλάτι ξυλώδη φυτά, όπως τα *Rizophora* και *Avicennia*. Βρίσκεται στη μεταβατική περιοχή μεταξύ της ξηράς και της θάλασσας και είναι επίσης πολύ συνηθισμένο σε δέλτα ποταμών και σε περιοχές με υφάλμυρα ύδατα. Συναντάται μόνο σε περιοχές στις οποίες παρατηρείται το φαινόμενο της παλίρροιας.

Ένα από τα κυριότερα χαρακτηριστικά των μαγκρόβιων δασών είναι οι ακραίες διακυμάνσεις στις φυσικές και χημικές συνθήκες που επικρατούν σε αυτά, όπως για παράδειγμα το επίπεδο του φωτισμού και η θερμοκρασία, η αλατότητα και τα επίπεδα του οξυγόνου των υδάτων. Για αυτές τις ακραίες διακυμάνσεις οφείλεται σε μεγάλο βαθμό η εναλλαγή του επιπέδου της παλίρροιας, η οποία έχει καθοριστικό ρόλο στην επιβίωση των μαγκρόβιων δασών. Τα μαγκρόβια δάση όπως και τα τροπικά, είναι ευαίσθητα οικοσυστήματα που χαρακτηρίζονται από πολύ πλούσια βιοποικιλότητα.

Η ιδιαίτερη φύση των μαγκρόβιων δασών τα κάνει ιδιαίτερα ευάλωτα στον παγετό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Οικολογία: Έννοιες, Εφαρμογές. Manuel C. Molles Jr.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Mangroves στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85080527
* GND: 4217650-5
* NDL: 00567445
* NKC: ph122609

 |

 |
Οι **Εκδόσεις Ψυχογιός** είναι ελληνικός εκδοτικός οίκος. Η διανομή γίνεται κυρίως μέσω βιβλιοπωλείων, μέσω ταχυδρομικής παραγγελίας και μέσω εκθέσεων βιβλίων. Η εταιρεία δημοσιεύει επίσης τους περισσότερους τίτλους σε ηλεκτρονική μορφή. έχει τον μεγαλύτερο κατάλογο των ελληνόγλωσσων ηλεκτρονικών βιβλίων και η διανομή πραγματοποιείται μέσω του iTunes, του Kobo. Η εταιρεία έχει τα αποκλειστικά δικαιώματα της σειράς βιβλίων του Χάρι Πότερ στα ελληνικά.

Ιστορία
-------

Οι Εκδόσεις Ψυχόγιος ιδρύθηκαν το 1979 από τον Θάνο Ψυχογιό, ο οποίος δημοσίευσε 4 παιδικά μυθιστορήματα.

Στη δεκαετία του '80 η εταιρεία ήταν γνωστή στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό για την έκδοση βιβλίων παιδικής φαντασίας με δημοφιλείς συγγραφείς όπως ο Ρόαλντ Νταλ, ο Μίχαελ Έντε, ο Γκράχαμ Γκριν, ο Αντουάν ντε Σαιν-Εξυπερύ και άλλοι. Προς το τέλος της δεκαετίας η εταιρεία είχε μια τεράστια επιτυχία για το ενήλικο κοινό, αφού δημοσίευσε βιβλία του Πάτρικ Ζίσκιντ.

Στη δεκαετία του '90 η εταιρεία επέκτεινε τον κατάλογό της σε περισσότερους τίτλους μυθοπλασίας για ενήλικες, ενώ ενίσχυσε τις προσπάθειές της στη παιδική μυθοπολασία. Μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του οίκου ήταν *ο Θεός των μικρών πραγμάτων* της Αρουντάτι Ρόι, *Το μαντολίνο του Καπετάν Κορέλλι* από τον Λουί ντε Μπερνιέρ. Στα τέλη της δεκαετίας του '90 οι Εκδόσεις Ψυχογιός δημοσίευσαν και τους πρώτους τίτλους της σειράς Χάρι Πότερ που αργότερα έγιναν πολύ δημοφιλείς στην ελληνική αγορά μετά την επιτυχία της σειράς στον υπόλοιπο κόσμο.

Ο κ. Ψυχογιός συνεχίζει ως διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας μέχρι σήμερα.

Ο κατάλογός τους αποτελείται από πάνω από 1600 τίτλους που έχουν σχεδιαστεί για να προσελκύουν αναγνώστες όλων των ηλικιών.
Οι **Εκδόσεις Τερζόπουλου Α.Ε.** (προηγούμενη ονομασία **Νέα Ακτίνα Α.Ε.**, ιδρυθείσα το 1999) ήταν ελληνική εκδοτική επιχείρηση η οποία είχε την έδρα της στον Παράδεισο Αμαρουσίου. Ήταν κυρίως γνωστή για τις εκδόσεις ιστοριών της Ντίσνεϊ.

Ιστορία
-------

Η εταιρεία ιδρύθηκε από τον Ευάγγελο Τερζόπουλο το 1930 στην οδό Σανταρόζα στα Χαυτεία (Πλατεία Ομονοίας), όπου βρισκόταν μέχρι τα τέλη Απριλίου του 1968, όταν και μεταφέρθηκε (Φραγκοκκλησιάς 7, Παράδεισος Αμαρουσίου).

Την 1η Φεβρουαρίου του 1950 εκδόθηκε το περιοδικό *Γυναίκα*. Η κυκλοφορία του ήταν δεκαπενθήμερη μέχρι το Μάρτιο του 1999, οπότε κι έγινε μηνιαία. Στα τέλη του 2007 σταμάτησε η αυτόνομη κυκλοφορία του περιοδικού και από τον Απρίλιο του 2008 κυκλοφορεί, κατά καιρούς, μαζί με την *Καθημερινή της Κυριακής*.

Στις 9 Δεκεμβρίου 1990 πέθανε ο Ευάγγελος Τερζόπουλος σε ηλικία 79 ετών. Την επιχείρηση ανέλαβε αργότερα ο μεγάλος γιος του Χρήστος.

Η εταιρεία αναγκάστηκε, λόγω δυσχερειών, να περιορίσει, σταδιακά, τις δραστηριότητές της, ενώ μετά και την διακοπή εκδόσεων των περιοδικών του ομίλου Disney (Σεπτέμβριος 2013), μετατράπηκε σε σημείο πώλησης-προώθησης βιβλίων, περιοδικών και κόμικς, υπό την επωνυμία "Τερζόπουλος books". Τα τελευταία χρόνια η λειτουργία της έχει ανασταλεί.

Λίστα περιοδικών Ντίσνεϊ
------------------------

* *Μίκυ Μάους από 1 Ιουλίου 1966*
* *ΚΟΜΙΞ από 6 Ιουνίου 1988*
* *Κλασσικά*
* *Ντόναλντ*
* *Μεγάλο Μίκυ*
* *Αλμανάκ*
* *Μίκυ Μυστήριο*
* *Μίνι*
* *Τσιπ & Ντέιλ*
* *Σπέσιαλ*
* *Kingdom Hearts*
* *Χαρούμενες Ιστορίες Ντίσνεϋ*

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Νέα Ακτίνα». *ΚΟΜΙΞ Wiki*. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2023.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη Ιστοσελίδα
* Επίσημη Ιστοσελίδα των Βιβλίων Τερζόπουλος
Η **Ειρήνη η Αθηναία** (λογοτεχνικό ψευδώνυμο της **Ειρήνης** ή **Ευρυδίκης Μεγαπάνου**) (γενν. περ. 1885/1890 - πέθανε το 1955) ήταν Ελληνίδα συγγραφέας. 

Σύζυγος του Πολύβιου Δημητρακόπουλου, υπέγραφε άλλοτε ως Ειρήνη Μεγαπάνου, άλλοτε ως Ειρήνη η Αθηναία και άλλοτε ως **Ειρήνη Πολ. Δημητρακοπούλου**. Μετά το χωρισμό της με τον Πολύβιο Δημητρακόπουλο συνδέθηκε ερωτικά με τους Αθανάσιο Σουλιώτη-Νικολαΐδη και Ίωνα Δραγούμη. Εργάστηκε στο Υφυπουργείο Τύπου και Τουρισμού, στην υπηρεσία της λογοκρισίας της μεταξικής δικτατορίας.

Η πρώτη της δημοσίευση έγινε στον *Νουμά* και συνέχισε με ποιήματα αφορισμούς και γνωμικά σε ελεύθερο στίχο. Το πρώτο της βιβλίο ήταν μια συλλογή πεζών ποιημάτων με τίτλο *Νύχτες*.
Τιμήθηκε με το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών και το Κρατικό Λογοτεχνικό Βραβείο πεζογραφίας του 1938 για τα *Σιωπηλά*, που μοιράστηκε με τον Κοσμά Πολίτη και τον Μενέλαο Λουντέμη.

Εργογραφία
----------

* *Νύχτες*, πεζά ποιήματα. χ.χ.
* *Το σφυρί*, θεατρικό μονόπρακτο. Αθήνα, έκδοση του περιοδικού *Παναθήναια*, 1910.
* *Η υιοθετημένη*, κοινωνικό μυθιστόρημα. Αθήνα, Φέξης, 1914.
* *Εποχές*, Αθήνα, Φλάμμα, 1934.
* *Σιωπηλά*, Αθήνα, 1938.
* *Τελευταία Άνοιξη*, Αθήνα, 1953.

Βιβλιογραφία
------------

* Ειρήνη Μεγαπάνου, ΕΚΕΒΙ Αρχειοθετήθηκε 2020-08-04 στο Wayback Machine.

1. ↑  Καρατζας, Σταμ Κ (1984). *Αντιχαρη: αφιερωμα στον καθηγητη Σταματη Καρατζα*. Hellēniko Logotechniko kai Historiko Archeio. σελ. 41. Εἰρήνη Μεγαπάνου ( εἶναι ἡ κατόπιν Εἰρήνη Πολυβίου Δημητρακοπούλου , πού εἶχε ψευδώνυμο Ειρήνη ή ' Αθηναία )

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

https://pleias.library.upatras.gr/index.php/pinakothiki/search/authors/view?firstName=%20&middleName=&lastName=Ειρήνη\_Μεγαπάνου&veaction=edit Αρχειοθετήθηκε 2023-11-10 στο Wayback Machine.

Δημοσιεύσεις της Ειρήνης Μεγαπάνου στο περιοδικό Πινακοθήκη με το ψευδώνυμο Ειρήνη η Αθηναία.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 207320178
* **ΕΒΕ**: 18212
* **AA**: 140853
* SUDOC: 152165614

 |

 |
Η **Αναγέννηση Μούτταλλου** ήταν κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα από τον Μούτταλλο της Πάφου. Είχε δύο συμμετοχές στη Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το 1995 ενοποιήθηκε με την Ελπίδα Προσφύγων Πάφου δημιουργώντας την ομάδα «Αθλητική Ένωση Αναγέννηση Ελπίδα Προσφύγων Πάφου».

Ιστορία
-------

Η Αναγέννηση ιδρύθηκε το 1976 από πρόσφυγες που κατοίκησαν στον συνοικισμό Μούτταλλο μετά την τουρκική εισβολή του 1974. Η ομάδα εντάχθηκε στην ΠΟΑΣΠ. Αρχικά αγωνιζόταν στις διοργανώσεις της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Σωματείων Πάφου (ΠΟΑΣΠ). Το 1986 η Αναγέννηση Μούτταλλου εντάχθηκε στη Δ΄ κατηγορία και στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) μέσω του πρωταθλήματος ένταξης. Στην πρώτη συμμετοχή της στο πρωτάθλημα, την περίοδο 1986-87, τερμάτισε στην ένατη θέση του ομίλου της. Την επόμενη περίοδο τερμάτισε στη 13η θέση και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνέχισε στις διοργανώσεις της (ΠΟΑΣΠ).

Το 1995 ενοποιήθηκε με την Ελπίδα Προσφύγων Πάφου δημιουργώντας την ομάδα «Αθλητική Ένωση Αναγέννηση Ελπίδα Προσφύγων Πάφου».

Η πορεία της Αναγέννησης στις διοργανώσεις της ΚΟΠ.| Περίοδος | Πρωτάθλημα | Κύπελλο |
| --- | --- | --- |
| Κατηγορία | Θέση | Ομάδες | Αγώνες | Νίκες | Ισοπαλίες | Ήττες | Τέρματα | Βαθμοί | Διοργάνωση | Φάση |
| Υπέρ | Κατά |
| 1986-87 | Δ΄1 | **9** | 15 | 28 | 11 | 5 | 12 | 34 | 39 | **27** | Κύπελλο Κύπρου | Β΄ προκριματικός |
| 1987-88 | Δ΄1 | **13** | 14 | 26 |  |  |  | 30 | 43 | **21** | Κύπελλο Κύπρου | Δεν είχε δικαίωμα συμμετοχής |
| Βαθμολογία: Νίκη=2 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί |
|

1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η Αναγέννηση συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου.

Τίτλοι-Διακρίσεις
-----------------

* Α΄ κατηγορία ΠΟΑΣΠ (1) : 1986
* Κύπελλο ΠΟΑΣΠ (2): 1980, 1984

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Αναγέννηση Μούτταλου». *Η Σημερινή*: σελ. 1. 1986-05-23.
2. ↑  «Αστεγο το προσφυγικό Σωματείο Αναγέννηση – Ελπίδα Μουττάλου». *www.sigmalive.com*. 5 Νοεμβρίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Δεκεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2016.
3. 1 2  «Το φινάλε της Δ΄ κατηγορίας». *Φίλαθλος*: σελ. 5. 1987-06-11.
4. 1 2  «Πρωταθλητής ο Ηρακλής». *Ο Φιλελεύθερος*: σελ. 7. 1988-05-23.
5. ↑  «1986/87 Cyprus Cup». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016.

Δείτε επίσης
------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Ποδόσφαιρο στην Κύπρο
Συντεταγμένες: 38°21′10″N 22°49′21″E﻿ / ﻿38.3528°N 22.8225°E﻿ / 38.3528; 22.8225

Αυτό το λήμμα αφορά το βουνό της Βοιωτίας.  Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ελικώνας (αποσαφήνιση).

Ο **Ελικώνας** είναι βουνό της Βοιωτίας με υψόμετρο 1.748 μέτρα. Απλώνεται κατά μήκος των δυτικών ακτών της Βοιωτίας. Περικλείεται στα βόρεια από την Κίρφη (απόληξη του Παρνασσού), στα νότια από τον Κιθαιρώνα, ενώ στα ανατολικά καταλήγει στην πεδιάδα της Κωπαΐδας.

Ψηλότερες κορυφές
-----------------

Ο Ελικώνας έχει συνολικά 16 κορυφές με υψόμετρο άνω των 1000 μέτρων. Οι πιο ψηλές από αυτές είναι οι:

* Παλαιοβούνα: 1.748 μέτρα
* Τσίβερι: 1.560 μέτρα
* Μεγάλη Λούτσα: 1.548 μέτρα
* Μοτσάρα (Ζαγαράς): 1.525 μέτρα
* Σωριάς: 1.523 μέτρα

Οικολογία
---------

Η βλάστηση του Ελικώνα είναι αρκετά πλούσια, κυρίως στην βόρεια πλευρά του όπου καλύπτεται από έλατα (κυρίως τα τμήματα γύρω από τις δύο ψηλότερες κορυφές του). Στις πιο νότιες περιοχές του σε ενδιάμεσο υψόμετρο, συναντώνται δάση βελανιδιάς. Η πλευρά του όμως προς τον Κορινθιακό κόλπο έχει πολύ φτωχή βλάστηση.

Μυθολογία
---------

Ο Ελικώνας είναι γνωστός από την Ελληνική μυθολογία διότι υπήρχαν σε αυτόν δύο πηγές αφιερωμένες στις Μούσες: η Αγανίππη και η Ιπποκρήνη, και οι δύο έχουν τη λέξη "άλογο" (*ίππος*) στο τοπωνύμιο τους. Κατά τον ύστερο έβδομο αιώνα π.Χ. ο ποιητής Ησίοδος εξύμνησε τη νεότητά του όταν βοσκούσε τα πρόβατά του στις πλαγιές του Ελικώνος (*Θεογονία*, 23), όπου ο Έρως και οι Μούσες ήδη είχαν ιερά και ένα χορευτικό πεδίο κοντά στην κορυφή, όπου "τα παλλόμενα πόδια τους ξυπνούν την ερωτική επιθυμία" (Ησίοδος, 8). Εκεί οι Μούσες τον ενέπνευσαν και άρχισε να τραγουδά την απαρχή των θεών. Έτσι ο Ελικών έγινε το έμβλημα της ποιητικής εμπνεύσεως. Ο Ησίοδος αναφέρει άλλες πηγές που ήταν άντρα των Μουσών: "Λούζουν τα μικρά τους σώματα στο νερό του Περμεσσού ή της Ιπποκρήνης ή του στοιχειωμένου Ολμειού". Στον Ελικώνα ευρίσκετο επίσης η πηγή όπου ο Νάρκισσος εμπνεύστηκε από την ίδια του την ομορφιά.

Στον Ομηρικό Ύμνο στον Ποσειδώνα, μία σύντομη επίκληση, ο θεός χαιρετίζεται ως "κύριος του Ελικώνος".

Παραπομπές
----------

* Kerenyi, Karl, 1951. *The Gods of the Greeks*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ελικώνας** |


|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **Ελικώνας**  |

* Ελικώνας, το βουνό των Μουσών (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Βουνά της Βοιωτίας |
| --- |
|  |
| 
* Ελικώνας
* Κιθαιρώνας
* Κίρφη
* Μεσσάπιο
* Παρνασσός
* Πάρνηθα
* Πάστρα
* Πτώο
* Υπάτιο
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 236446086
* GND: 4239402-8
* BNF: cb14430685w (data)

 |

 |
Φυτά αγκινάρας
Η **αγκινάρα** (*Cynara cardunculus*, *Κυνάρα η καρδονίσκη ή αλλιώς Κυνάρα η κάκτος*) είναι πολυετές λαχανικό της οικογένειας των Αστεροειδών (Asteraceae), Αναπτύσσεται σε σχήμα θάμνου, ύψους περίπου 1,5 μ. Είναι φυτό ιθαγενές της Αφρικής, καλλιεργείται, όμως, σε πολλά μέρη του σύγχρονου κόσμου σε θέσεις προφυλαγμένες από το δυνατό ψύχος και εδάφη χωρίς πολλή υγρασία.

Χαρακτηριστικά
--------------

Η ρίζα της αγκινάρας είναι πασσαλώδης και προχωρεί βαθιά στο έδαφος.

Τα φύλλα της είναι μεγάλα με βαθιές σχισμές, χρώμα γκριζωπό στο κάτω μέρος και το στέλεχός της είναι μακρύ με διακλαδώσεις. 

Πολλαπλασιάζεται με παραφυάδες κατά την άνοιξη ή το φθινόπωρο ενώ ο βλαστός της ξεραίνεται το καλοκαίρι.

Κατανάλωση
----------

Από το φυτό χρησιμοποιείται στη μαγειρική το άνθος, που έχει σχήμα σφαιρικό, λίγο μακρύ και σαρκώδες. Μαγειρεύεται αφού καθαριστεί από τα πέταλα και το χνούδι, ενώ στην Κρήτη τρώγεται και ωμή με λεμόνι, πολύ νόστιμη και "ειδικός" μεζές για τσικουδιά.

Τα εξωτερικά πέταλα του άνθους καταλήγουν σε αγκαθωτή άκρη και είναι σκληρά, μπορούν δε να χρησιμοποιηθούν και για τροφή των ζώων.

Η αγκινάρα είναι πλούσια σε βιταμίνες Α, Β1, Β2, νιασίνη και C.

Καλλιέργεια
-----------

Στην Ελλάδα καλλιεργείται στην Αργολίδα,ιδιαίτερα στην περιοχή των Ιρίων και της Κάντιας, στην Κρήτη και στη Μεσσηνία (όπου βρίσκουμε κυρίως την "άγρια" αγκινάρα με μεγάλα αγκάθια στα πέταλα), στη Λακωνία, στην Κέρκυρα, στην Ηλεία και αλλού, ενώ καλλιεργείται σε όλες σχεδόν τις χώρες της Νότιας Ευρώπης, τη Βρετανία και τη Γαλλία.

Γιορτές
-------

Στα Ίρια Αργολίδας κάθε Μάιο μήνα διεξάγεται η γιορτή της αγκινάρας. Τον Μάιο επίσης γίνεται η γιορτή αγκινάρας και στην Τήνο, όπου καλλιεργείται τόσο σε ήμερη όσο και σε άγρια ποικιλία με αγκάθια.

Πηγές, Σημειώσεις
-----------------

1. ↑  «US Dept. of Agriculture». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Αυγούστου 2014. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2009.
2. ↑  «Phytochemical and Ethnobotanical Database». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Φεβρουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2009.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Λεξιλογικός ορισμός του αγκινάρα  στο Βικιλεξικό
* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Cynara scolymus στο Wikimedia Commons
Ένα Audi Quattro S1, ένα από τα πιο επιτυχημένα αυτοκίνητα Group B
Ο όρος **Group B** αναφέρεται σε ένα σύνολο κανονισμών που εισήχθησαν το 1982 για αγωνιστικά αυτοκίνητα και αυτοκίνητα ράλι από τη FIA. Οι κανονισμού αυτοί αφορούσαν κάποια από τα γρηγορότερα, τα πιο δυνατά και πιο εκλεπτυσμένα αυτοκίνητα που είχαν κατασκευαστεί ποτέ, η εποχή αυτή είναι γνωστή ως η χρυσή εποχή στον μηχανοκίνητο αθλητισμό. Όμως, μια σειρά από σοβαρά ατυχήματα (μερικά από τα οποία θανατηφόρα) οφείλονταν στην ταχύτητα των αυτοκινήτων αυτών αλλά και στην συγκέντρωση θεατών στις αγωνιστικές διαδρομές.

Μετά το θάνατο του Henri Toivonen και του συνοδηγού του Sergio Cresto το 1986 στο Ράλι της Γαλλίας, η FIA ακύρωσε την κατηγορία των θρυλικών αυτοκινήτων Group B με την κατηγορία Group A.

Πίνακας Πρωταθλητών | Χρονιά | Οδηγός | Αυτοκίνητο | Ομάδα |
| --- | --- | --- | --- |
| 1982 | Βάλτερ Ρερλ | Opel Ascona 400 | Audi |
| 1983 | Χάνου Μίκολα | Audi Quattro | Lancia |
| 1984 | Στιγκ Μπλόμκβιστ | Audi Quattro | Audi |
| 1985 | Timo Salonen | Peugeot 205 T16 | Peugeot |
| 1986 | Juha Kankkunen | Peugeot 205 T16 | Peugeot |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ιστοσελίδα *Top Gear*: Η γωνία που σκότωσε το Group B Αρχειοθετήθηκε 7 June 2013 στο Wayback Machine.
2. ↑
Το **Λαϊκό Φιλελεύθερο κόμμα** (*βουλγαρικά : Народнолиберална партия, NLP*) ήταν ένα πολιτικό κόμμα στη Βουλγαρία.

Ιστορία
-------

Ήταν μία από τις τέσσερις παρατάξεις που προήλθαν από το Φιλελεύθερο κόμμα, ιδρύθηκε από τον Στέφαν Σταμπολόφ το 1886 με την ονομασία *Για την ίδια τη Βουλγαρία*, πριν πάρει το επόμενο έτος το μετέπειτα όνομα του. Ήταν το κυβερνών κόμμα μέχρι που ο Σταμπόλοφ απολύθηκε από τον Πρίγκιπα Φερδινάνδο το 1894, και η δράση του κόμματος απαγορεύτηκε. Στις εκλογές του 1899 το κόμμα αναδείχθηκε ως η δεύτερη μεγαλύτερη δύναμη στην Εθνοσυνέλευση με 19 από τις 169 έδρες, και κατά τη διάρκεια του ίδιου έτους συγχωνεύτηκε με το Φιλελεύθερο κόμμα (Ραντοσλαβίστς) για να σχηματίσουν το Ηνωμένο Φιλελεύθερο κόμμα. Στις εκλογές του 1901 το κόμμα κερδίζει 24 έδρες. Στις εκλογές το επόμενο έτος έπεσε σε μόλις οκτώ έδρες.

Το κόμμα πήγε άσχημα μέχρι τους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-1913, κερδίζοντας οκτώ έδρες το 1903, μόλις ένα το 1908 και έξι το 1911. Μετά τον πόλεμο το κόμμα συμμετείχε μέσα στα επόμενα δύο εκλογές σε συνασπισμό με το Φιλελεύθερο κόμμα και το Νέο Φιλελεύθερο κόμμα. Στις εκλογές του 1913 το κόμμα κέρδισε 26 έδρες, καθιστώντας το τρίτο μεγαλύτερο κόμμα στην Εθνική Συνέλευση, και κέρδισε 31 έδρες στις εκλογές του επόμενου έτους..

Μετά τον Πρώτο παγκόσμιο πόλεμο το κόμμα διασπάστηκε σε δύο παρατάξεις, μια υπό τον Ντόμπρι Πέτκοφ και το άλλο από τον Νικολάι Γεναντίεφ. Στις εκλογές του 1919 η παράταξη Πέτκοφ κέρδισε δύο έδρες, ενώ η ομάδα Γεναδίεφ κέρδισε μόνο μία. Στις εκλογές του 1920 οι δύο παρατάξεις διπλασιάσαν τις έδρες τους. Το 1920 η ομάδα Γεναδίεφ συγχωνεύθηκε με το Φιλελεύθερο Κόμμα (Ραντοσλαβίστς) και το Νέο Φιλελεύθερο κόμμα για να σχηματίσουν το Εθνικό Φιλελεύθερο κόμμα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Plamen Georgiev (2007) *The Bulgarian Political Culture*, V&R Unipress 2007, σελ. 65
2. ↑  Bulgaria: Decades of National Consolidation, Library of Congress Country Studies
3. ↑  Georgiev, σελ. 66
4. 1 2  Dieter Nohlen & Stöver, P (2010) *Elections in Europe: A data handbook*, σελ. 384 ISBN 978-3-8329-5609-7
5. ↑  RJ Crampton (2007) *Bulgaria*, Oxford University Press, σελ. 451
6. 1 2  Nohlen & Stöver, σελ. 385
7. ↑  Nohlen & Stöver, σελ. 373
Το **Μαργραβιάτο του Βραδεμβούργου** (γερμανικά: *Markgrafschaft Brandenburg*) ήταν σημαντικό πριγκιπάτο της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από το 1157 έως το 1806 που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ιστορία της Γερμανίας και της Κεντρικής Ευρώπης.

Το Βρανδεμβούργο αναπτύχθηκε από τον Βόρειο Μάρτιο που ιδρύθηκε στην επικράτεια των Σλαβικών Βενδέων. Οι κυρίαρχοι μαργράβοι του ιδρύθηκαν ως διάσημοι πρίγκιπες-εκλέκτορες με το Χρυσό Διάταγμα του 1356, επιτρέποντάς τους να ψηφίσουν στην εκλογή του Αγίου Ρωμαίου Αυτοκράτορα. Έτσι, το κράτος έγινε επίσης γνωστό ως Εκλογικό Βραδεμβούργο ή Εκλεκτοράτο του Βρανδεμβούργου.

Ο Οίκος των Χοεντσόλερν ανήλθε στο θρόνο του Βρανδεμβούργου το 1415. Το 1417, ο Φρειδερίκος Α΄ μετακόμισε την πρωτεύουσά του από το Βραδεμβούργο αν ντερ Χάβελ στο Βερολίνο. Μέχρι το 1535, το Εκλεκτοράτο είχε έκταση περίπου 10.000 τετραγωνικά μίλια και πληθυσμό 400.000. Υπό την ηγεσία των Χοεντσόλερν, το Βρανδεμβούργο μεγάλωσε γρήγορα στην εξουσία κατά τον 17ο αιώνα και κληρονόμησε το Δουκάτο της Πρωσίας. Το προκύπτον Βραδεμβούργο-Πρωσία ήταν ο προκάτοχος του Βασιλείου της Πρωσίας, το οποίο έγινε το κορυφαίο γερμανικό κράτος κατά τον 18ο αιώνα. Αν και ο ψηλότερος τίτλος των εκλογέων ήταν «Βασιλιάς στην/της Πρωσίας», η εξουσία τους παρέμεινε στο Βραδεμβούργο και την πρωτεύουσα του Βερολίνου.

Το Μαργραβιάτο του Βρανδεμβούργου τελείωσε με τη διάλυση της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το 1806. Αντικαταστάθηκε μετά τους Ναπολεόντειους Πολέμους με την Πρωσική Επαρχία του Βρανδεμβούργου το 1815. Το Βασίλειο της Πρωσίας πέτυχε την ενοποίηση της Γερμανίας και τη δημιουργία της Γερμανικής Αυτοκρατορίας το 1871. Καθώς η Πρωσία ήταν ο νόμιμος προκάτοχος του ηνωμένου γερμανικού Ράιχ του 1871-1945, και ως άμεσος πρόγονος της σημερινής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, το Βρανδεμβούργο είναι ένας από τους γραμμικούς προγόνους της σημερινής Γερμανίας.

Παραπομπές
----------

* H.W. Koch (1978). *A History of Prussia*. New York: Barnes & Noble Books. σελ. 326. ISBN 0-88029-158-3.
* Hochmittelalter in der Mark Brandenburg at Brandenburg1260.de.
* Der Brandenburger Landstreicher
* Historical map of Brandenburg, 1789
* Wanderungen durch die Mark Brandenburg by Theodor Fontane, 1899 at Lexikus.de.
Το **Λαϊκό Φιλελεύθερο Κόμμα** (βουλγαρικά: *Народнолиберална партия*‎‎) ήταν πολιτικό κόμμα στη Βουλγαρία.

Ιστορία
-------

Ήταν μία από τις τέσσερις παρατάξεις που προήλθαν από το Φιλελεύθερο κόμμα, ιδρύθηκε από τον Στέφαν Σταμπολόφ το 1886 με την ονομασία *Για την ίδια τη Βουλγαρία*, πριν πάρει το επόμενο έτος το μετέπειτα όνομα του. Ήταν το κυβερνών κόμμα μέχρι που ο Σταμπόλοφ απολύθηκε από τον Πρίγκιπα Φερδινάνδο το 1894, και η δράση του κόμματος απαγορεύτηκε. Στις εκλογές του 1899 το κόμμα αναδείχθηκε ως η δεύτερη μεγαλύτερη δύναμη στην Εθνοσυνέλευση με 19 από τις 169 έδρες, και κατά τη διάρκεια του ίδιου έτους συγχωνεύτηκε με το Φιλελεύθερο Κόμμα (Ραντοσλαβιστές) για να σχηματίσουν το Ηνωμένο Φιλελεύθερο κόμμα. Στις εκλογές του 1901 το κόμμα κερδίζει 24 έδρες. Στις εκλογές το επόμενο έτος έπεσε σε μόλις οκτώ έδρες.

Το κόμμα πήγε άσχημα μέχρι τους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-1913, κερδίζοντας οκτώ έδρες το 1903, μόλις ένα το 1908 και έξι το 1911. Μετά τον πόλεμο το κόμμα συμμετείχε μέσα στα επόμενα δύο εκλογές σε συνασπισμό με το Φιλελεύθερο κόμμα και το Νέο Φιλελεύθερο κόμμα. Στις εκλογές του 1913 το κόμμα κέρδισε 26 έδρες, καθιστώντας το τρίτο μεγαλύτερο κόμμα στην Εθνική Συνέλευση, και κέρδισε 31 έδρες στις εκλογές του επόμενου έτους.

Μετά τον Πρώτο παγκόσμιο πόλεμο το κόμμα διασπάστηκε σε δύο παρατάξεις, μια υπό τον Ντόμπρι Πέτκοφ και το άλλο από τον Νικολάι Γεναντίεφ. Στις εκλογές του 1919 η παράταξη Πέτκοφ κέρδισε δύο έδρες, ενώ η ομάδα Γεναδίεφ κέρδισε μόνο μία. Στις εκλογές του 1920 οι δύο παρατάξεις διπλασιάσαν τις έδρες τους. Το 1920 η ομάδα Γεναδίεφ συγχωνεύθηκε με το Φιλελεύθερο Κόμμα (Ραντοσλαβίστς) και το Νέο Φιλελεύθερο κόμμα για να σχηματίσουν το Εθνικό Φιλελεύθερο κόμμα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Plamen Georgiev (2007) *The Bulgarian Political Culture*, V&R Unipress 2007, σελ. 65
2. ↑  Bulgaria: Decades of National Consolidation, Library of Congress Country Studies
3. ↑  Georgiev, σελ. 66
4. 1 2  Nohlen & Stöver 2010, σελ. 384.
5. ↑  RJ Crampton (2007) *Bulgaria*, Oxford University Press, σελ. 451
6. 1 2  Nohlen & Stöver 2010, σελ. 385.
7. ↑  Nohlen & Stöver 2010, σελ. 373.

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) Nohlen, Dieter· Stöver, Philip (2010). *Elections in Europe: A Data Handbook*. Nomos Verlagsgesellschaft. ISBN 978-3-8329-5609-7.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Πολιτική
* Πύλη:Βουλγαρία
 |

 |
Το **Τέρας** (αγγλικά: **Beast**) είναι φανταστικός χαρακτήρας, που εμφανίζεται στην 30η ταινία της Walt Disney Animation Studios, το 1991, *Η Πεντάμορφη και το Τέρας*. Αργότερα, κάνει άλλες δύο εμφανίσεις, στις απευθείας-σε-βίντεο κυκλοφορίες της εταιρείας: *Η Πεντάμορφη και το Τέρας 2: Τα μαγεμένα Χριστούγεννα* και *Η Πεντάμορφη και το Τέρας: Ο μαγεμένος κόσμος της Μπελ*. Ο ήρωας βασίστηκε στον ήρωα του γαλλικού ομώνυμου παραμυθιού, της Ζαν-Μαρί Λεπρένς ντε Μπωμόν, από τη Λίντα Γούλβερτον, η οποία έγραψε το σενάριο της πρώτης ταινίας, και σχεδιάστηκε από τον Γκλεν Κιν.

Το Τέρας είναι ένας νεαρός όμορφος πρίγκιπας, που επάνω στην αλαζονεία του, κρίνει μία γρια γυναίκα από την εμφάνισή της, εκείνη όμως πραγματικά ήταν μία όμορφη μάγισσα, η οποία τον καταριέται με μάγια και τον μεταμορφώνει σε τέρας. Τα μάγια θα έσπαζαν, μόνο αν κατάφερνε να αγαπήσει και να αγαπηθεί, κι όλα αυτά έως τα 21α του γενέθλια, εάν δεν το κατάφερνε μέχρι τότε, θα έμενε για πάντα τέρας. Τελικά, τα μάγια έσπασαν, αφού το κατάφερε, με την όμορφη Μπελ, την οποία αρχικά την είχε φυλακισμένη στο κάστρο του. Τον χαρακτήρα τον υποδύεται ο Ρόμπι Μπένσον. Επίσης, το 1994, ο χαρακτήρας διασκευάστηκε στο μιούζικαλ Η Πεντάμορφη και το Τέρας, του Μπρόντγουεϊ, με τον Τέρενς Μαν να υποδύεται τον χαρακτήρα. Ενώ, στην επερχόμενη live-action ταινία, θα υποδυθεί από τον Νταν Στίβενς. Τέλος, ο χαρακτήρας έχει εμφανιστεί και σε τηλεοπτικές σειρές και σε βιντεοπαιχνίδια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Schrager, Norm (8 Οκτωβρίου 2010). «Building a Beast: Interview with Disney Animator Glen Keane». *Meet In The Lobby*. Meet In The Lobby. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2013.
2. ↑  «Beauty and the Beast at IBDB.com». *www.ibdb.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Σεπτεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2007.
3. ↑  Borys Kit (4 Μαρτίου 2015). «Disney's 'Beauty and the Beast' Casting Dan Stevens as the Beast (Exclusive)». *The Hollywood Reporter*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το Τέρας Αρχειοθετήθηκε 2012-11-01 στο Wayback Machine. στο IMDb
Ο **Γιώργος Μπαλάφας** είναι Έλληνας πολιτικός 

Γεννήθηκε το 1978 στο Μαρούσι Αττικής και μεγάλωσε στο Γαλάτσι. Αποφοίτησε από το 39οΛύκειο Αθηνών και σπούδασε Τεχνολόγος Πολιτικός Μηχανικός στο AΤΕΙ Αθήνας. Το 2016 ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό MSc Management in Construction του Kingston University. Έχει παρακολουθήσει προγράμματα εξειδίκευσης όπως "Project Management" και «Διοίκηση για Μηχανικούς». Μιλάει Αγγλικά και Γαλλικά.

Εργάστηκε για πολλά χρόνια στον ιδιωτικό τομέα σε κατασκευαστικά έργα όπως ξενοδοχειακές μονάδες, έργα υποδομής και κατοικίες.

Από το 2012 έως το 2015 ήταν συνεργάτης του τομέα Εξωτερικών και Άμυνας του ΣΥΡΙΖΑ στο Ελληνικό Κοινοβούλιο ενώ από το 2015 έως το 2019 διατέλεσε διευθυντής στο γραφείο του Υφυπουργού Εσωτερικών, Υφυπουργού Μεταναστευτικής πολιτικής και του Αναπληρωτή Υπουργού Άμυνας.

Από τα φοιτητικά του χρόνια ανέπτυξε συνδικαλιστική δράση. Στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ  το 2016 εκλέχθηκε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής.

Επανεκλέχτηκε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ το 2022. Με απόφαση της ΚΕ ορίστηκε συντονιστής του τμήματος Άμυνας.

Στις Αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014 εκλέχθηκε περιφερειακός σύμβουλος στον Βόρειο Τομέα Αθηνών. Κατά τη διάρκεια της θητείας του είχε εκλεγεί μέλος της οικονομικής επιτροπής της Περιφέρειας Αττικής ενώ ήταν και μέλος του ΔΣ του Περιφερειακού Ταμείου Ανάπτυξης της Περιφέρεια Αττικής και της Γενικής Συνέλευσης της Ένωσης Περιφερειών.

Στις Αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019 εκλέχθηκε εκ νέου Περιφερειακός Σύμβουλος στο Βόρειο Τομέα Αθηνών και επανεκλέχθηκε μέλος της οικονομικής επιτροπής και της Γενικής Συνέλευσης της Ένωσης Περιφερειών.

Αρθρογραφεί συχνά στον ηλεκτρονικό και έντυπο Τύπο. Κατοικεί στη Νέα Ερυθραία και έχει μια κόρη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής». Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2023.
2. ↑  «Kingston University London - A UK-based university which features in the latest QS World University Rankings league table of the world's top universities». *www.kingston.ac.uk* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2023.
3. 1 2  «ΣΥΡΙΖΑ Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς». *www.syriza.gr*. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2023.
4. ↑  Group), Radiotileoptiki S. A. (OPEN Digital (6 Σεπτεμβρίου 2022). «Γιώργος Μπαλάφας | Aρθρογράφοι Έθνος». *ΕΘΝΟΣ*. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2023.
Το **Αγροτικό Δημοκρατικό Κόμμα** ήταν πολιτικό κόμμα στην Ελλάδα τη δεκαετία του 1930.

Ιστορία
-------

Το κόμμα συμμετείχε στις εθνικές εκλογές τον Ιανουάριο του 1936 κερδίζοντας μία έδρα στη Βουλή με το 1% των ψήφων. 

Οι εκλογές του 1936 ήταν οι τελευταίες πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς το Καθεστώς της 4ης Αυγούστου ανέλαβε την εξουσία τον Αύγουστο και το κόμμα δεν επέστρεψε σε εκλογές μετά τον πόλεμο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Nohlen & Stöver 2010, σελ. 835.

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) Nohlen, Dieter· Stöver, Philip (2010). *Elections in Europe: A Data Handbook*. Nomos Verlagsgesellschaft. ISBN 978-3-8329-5609-7.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Πολιτική
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο **Ορφέας Γεωργίου** (Αθήνα, 16 Νοεμβρίου 1994) είναι Έλληνας δικηγόρος και κομματικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας. Από τον Ιούνιο του 2022 είναι πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, με καταγωγή από την Αλεξανδρούπολη. Ύστερα από την αποφοίτησή του από το Λεόντιο Λύκειο Αθηνών, ξεκίνησε το 2012 τις σπουδές του στο Τμήμα Νομικής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, απ΄όπου έλαβε πτυχίο Νομικής τον Ιανουάριο του 2018. Από το 2018, εργάζεται ως δικηγόρος στην Αθήνα, με ειδίκευση στο Ποινικό Δίκαιο και για νομικά ζητήματα οικονομικών συναλλαγών. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος (MSc) πάνω στο Δίκαιο και τα Οικονομικά από το Πανεπιστήμιο Πειραιώς. 

Κατά τα φοιτητικά του χρόνια, ανέπτυξε πολιτική δράση, όντας ενεργό στέλεχος της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και της ΟΝΝΕΔ, ενώ διετέλεσε υπεύθυνος πόλης της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Κομοτηνής. Από το 2019 έως το 2022 διετέλεσε γραμματέας Οργανωτικού στο Εκτελεστικό Γραφείο της ΟΝΝΕΔ. 

Κατά το 13ο Τακτικό Σύνεδριο της ΟΝΝΕΔ, τον Ιούνιο του 2022, ο Γεωργίου εξελέγη πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ, συγκεντρώνοντας ποσοστό 88,6% επί των συνέδρων που στήριξαν την υποψηφιότητά του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Νέος πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ ο Ορφέας Γεωργίου». *ΟΝΝΕΔ*. 4 Ιουνίου 2022. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2023.
2. ↑  «Ορφέας Γεωργίου». *AthensVoice*. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2023.
3. ↑  «Νέος πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ ο Ορφέας Γεωργίου». *capital.gr*. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2023.
4. ↑  «Νέος πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ ο Ορφέας Γεωργίου | Star.gr». *www.star.gr*. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2023.
Ο **Σγουρός Σπάτα** μέλος της μεγάλης Αλβανικής Οικογένειας Σπάτα ήταν λόρδος της Άρτας (1399) και άρχοντας του Αγγελοκάστρου (1400 - 1403) την εποχή που ξέσπασαν εμφύλιοι πόλεμοι στα μέλη της οικογένειας. Ο Ιωάννης Μπούας Σπάτας διόρισε λίγο πριν τον θάνατο του (29 Οκτωβρίου 1399) τον μικρότερο αδελφό του Σγουρό Σπάτα κυβερνήτη της Ναυπάκτου και διάδοχο του στο Δεσποτάτο της Άρτας. Σε λίγες μέρες μετά τον θάνατο του Ιωάννη ο τυχοδιώκτης σφετεριστής Βογκόης κατέλαβε την Άρτα. Ο εγγονός του Ιωάννη Σγουρού Μορίς Σπάτα ανακατέλαβε την Άρτα από τον Βογκόη και τον διαδέχθηκε ο ίδιος, ο Σγουρός παρέμεινε κυβερνήτης μόνο στο Αγγελόκαστρο. Σε λίγα χρόνια (1403) ο Κάρολος Α΄ Τόκκος πολιορκούσε το Αγγελόκαστρο, ο Μορίς ήρθε από την Άρτα να υπερασπιστεί τον Σγουρό. Ο Κάρολος Α΄ Τόκκος αποκρούστηκε αλλά ο Σγουρός Σπάτα πέθανε αμέσως μετά από τα τραύματα του, τον διαδέχθηκε ο γιος του Παύλος Σπάτα. Ο Παύλος που είχε υποστήριξη από την Οθωμανική αυτοκρατορία ηττήθηκε από τον Κάρολο Τόκκο και δραπέτευσε αφού παρέδωσε το Αγγελόκαστρο στους Οθωμανούς, ο ίδιος αποσύρθηκε στην Ναύπακτο που την πούλησε στην Δημοκρατία της Βενετίας. Μετά την οπισθοχώρηση του Παύλου ο Μορίς Σπάτα και ο Κάρολος Α΄ Τόκκο μοίρασαν την Αιτωλία και την Ακαρνανία, ο Κάρολος Α΄ Τόκκο κράτησε το Αγγελόκαστρο (1408).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Nicol 2010, σσ. 164, 169
2. ↑  Banac 1988, σ. 328; Stoianovich 1994, σ. 132; Šufflay 1925, σσ. 69-70
3. ↑  Nicol 2010, σσ. 164, 169
4. ↑  Fine 1994, σσ. 355–356
5. ↑  PLP 1991, 26524. Σπάτας Μουρίκης
6. ↑  Fine 1994, σ. 356
7. ↑  Nicol 2010, σ. 170
8. ↑  Fine (1994), σσ. 355-356

Πηγές
-----

* Ivo Banac (1988). The National Question in Yugoslavia: Origins, History, Politics. Cornell University Press.
* Traian Stoianovich (1 September 1994). Balkan Worlds: The First and Last Europe. M.E. Sharpe.
* Fine, John Van Antwerp (1994). The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest. Ann Arbor: University of Michigan Press.
* Nicol, Donald MacGillivray (2010). The Despotate of Epiros 1267–1479: A Contribution to the History of Greece in the Middle Ages. Cambridge: Cambridge University Press.
* Milan Šufflay, Srbi i Arbanasi (1925)


|  |
| --- |
| Σγουρός Σπάτας **Οικογένεια Σπάτα** **Θάνατος:** 1403 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΙωάννης Μπούας Σπάτας | **Δεσπότης της Άρτας**1399 | ΔιάδοχοςΒογκόης |
Η **Σύμβαση της Βέρνης** είναι ένα δεσμευτικό διεθνές νομικό μέσο στον τομέα της διατήρησης της φύσης. Με το διεθνές νομικό αυτό μέσο καλύπτεται το μεγαλύτερο μέρος της φυσικής κληρονομιάς της ευρωπαϊκής ηπείρου αλλά και ορισμένων κρατών της Αφρικής.

Υπογράφτηκε τον Σεπτέμβριο του 1979 και τέθηκε σε ισχύ τον Ιούνιο του 1982. Στην Ελλάδα έχει υιοθετηθεί από το Π.Δ. 1335/83. Τα συμβαλλόμενα μέρη υποχρεώνονται να προστατεύουν τους πληθυσμούς της άγριας χλωρίδας και πανίδας και να δίνουν ιδιαίτερο βάρος στα ευάλωτα είδη και σε όσα κινδυνεύουν με εξαφάνιση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Convention on the conservation of European wildlife and natural habitats (Bern Convention)». *Convention on the Conservation of European Wildlife and Natural Habitats* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2020.
2. ↑  «Σύμβαση της Βέρνης για τη διατήρηση της άγριας ζωής και του φυσικού περιβάλλοντος της Ευρώπης (19.9.1979)». *Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2020.
Το **Ελβετικό Μουσείο των Άλπεων** (γερμανικά: Schweizerisches Alpines Museum‎‎, γαλλικά: Musée Alpin Suisse‎‎) είναι ένα μουσείο αφιερωμένο στη φύση και τον πολιτισμό των Ελβετικών Άλπεων. Βρίσκεται στη διεύθυνση *Helvetiaplatz* 4 στη Βέρνη.

Ιστορία
-------

Το Ελβετικό Μουσείο των Άλπεων ιδρύθηκε το 1905 από το τμήμα Βερνέζων της Ελβετικής Λέσχης Άλπεων. Το μουσείο μετακόμισε στις σημερινές του εγκαταστάσεις στη Helvetiaplatz το 1933. Χτισμένο από τους αρχιτέκτονες Klauser και Streit σε στιλ *Neues Bauen*. Το μουσείο ανακαινιζόταν από το 1990 έως το 1993.

Από το 1933, το μουσείο έχει συσταθεί ως ίδρυμα που υποστηρίζεται από την Ελβετική Λέσχη των Άλπεων, το Πανεπιστήμιο της Βέρνης, το Swisstopo, το Ομοσπονδιακό Γραφείο Περιβάλλοντος και το Γραφείο Πολιτισμού του Καντονίου της Βέρνης. Ο ετήσιος προϋπολογισμός της, ύψους περίπου 1,8 εκατομμυρίων CHF, χρηματοδοτείται κατά 60% περίπου από δημόσιες επιχορηγήσεις. Το 2008, η συνέχιση της ύπαρξης του μουσείου απειλήθηκε από μια διαμάχη μεταξύ ομοσπονδιακών υπηρεσιών σχετικά με την ευθύνη για τη χρηματοδότησή του, έως ότου το ομοσπονδιακό κοινοβούλιο παρενέβη επιβάλλοντας τις απαιτούμενες δαπάνες.

Συλλογή
-------

Το Μουσείο εκθέτει εκθέματα που αφορούν τη γεωλογία, την τεκτονική, την παγετωνολογία, τη μετεωρολογία, τη χλωρίδα, την πανίδα, τη χαρτογραφία, τη γεωργία, τη λαογραφία, τον αλπινισμό, τον τουρισμό, τα χειμερινά σπορ, την προστασία των Άλπεων, καθώς και εικαστική τέχνη που σχετίζεται με τις Άλπεις. Η συλλογή του, η οποία έχει καταχωρηθεί ως πολιτιστική περιουσία εθνικής σημασίας, περιέχει περίπου 20.000 αντικείμενα, 160.000 φωτογραφίες, 600 εκτυπώσεις και 180 πίνακες από καλλιτέχνες όπως ο Φέρντιναντ Χόντλερ και τη μεγαλύτερη συλλογή ανάγλυφων χαρτών στον κόσμο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  *Swiss GLAM Inventory, 16 September 2016*. 16  Σεπτεμβρίου 2016.
2. ↑  www.museums.ch/org/de/Schweizerisches-Alpines-Museum. Ανακτήθηκε στις 14  Μαΐου 2020.
3. ↑  naturwissenschaften.ch/organisations/scnat/auszeichnungen/prix\_expo/recipients. Ανακτήθηκε στις 5  Μαΐου 2020.
4. ↑  Caviezel, Zita (2006). *Basel-Landschaft, Basel-Stadt, Bern, Solothurn, Kunstführer durch die Schweiz*. Βέρνη: Gesellschaft für Schweizerische Kunstgeschichte. σελ. 260. ISBN 3-906131-97-1.
5. ↑  «Alpines Museum wird Bergwelt-Zentrum». Neue Zürcher Zeitung. 3 Μαΐου 2005. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιανουαρίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Swiss Alpine Museum στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 140125153
* LCCN: n84128095
* ISNI: 0000 0001 2170 1904
* GND: 1035326841
* SUDOC: 07896492X
* BNF: cb151620749 (data)

 |

 |