recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 65°N 22°W﻿ / ﻿65°N 22°W﻿ / 65; -22

Η **Δυτική Ισλανδία** (ισλανδικά: Vesturland) είναι μια από τις οχτώ περιφέρειες της Ισλανδίας. Η πρωτεύουσά της είναι η Άκρανες. Έχει έκταση 9.554 τ. χλμ. και πληθυσμό 15.766 κατοίκων (2016) με πυκνότητα 1,7 κατοίκων ανά τ. χλμ.

Γεωγραφία
---------

Η Δυτική Ισλανδία βρίσκεται κεντροδυτικά της Ισλανδίας. Συνορεύει στα βορειοδυτικά με τα Δυτικά Φιόρδ, στα βορειοανατολικά με τη Βορειοδυτική, στα νοτιοανατολικά με τη Νότια και στα νοτιοδυτικά με το Μεγάλο Ρέικιαβικ. Έχει 9.554 τ. χλμ.. Είναι η πέμπτη μεγαλύτερη περιφέρεια της Ισλανδίας μετά τη Νότια, την Ανατολική, τη Βορειοανατολική και τη Βορειοδυτική.

Η κυριότερη λίμνη είναι η Σκορραδαλσβάτν με 15 τ. χλμ. και αμέσως μετά η Ρεϋδαρβάτν με 8,3 τ. χλμ. Άλλες λίμνες είναι η Ελλιδαβάτν, η Βιφιλσταδαβάτν, η Ουμδαβάτν, η Χαφραβάτν, η Ρεϋνιστβάτν, η Λανγκαβάτν, η Λεϊρτιόρν, η Μιρκουρτιόρν, η Κροκατιόρν, η Σιλουνγκατιόρν, η Λεϊρβογκσβάτν, η Γκελδινγκατιόρν, η Λοματιόρν, η Μεδαλφελλσβάτν, η Μιρκαβάτν, η Σαντβάτν, η Εϊδισβάτν και η Χολμαβάτν. Σκορραδαλσβάτν

Επαρχίες
--------

Η Δυτική Ισλανδία συμπεριλαμβάνει τέσσερις επαρχίες: την Μποργκαρφιαρδαρσίσλα, την Νταλασίσλα, την Μιρασίσλα και την Σναιφελλσνές-ογκ Χναππανταλσσίσλα.

| Επαρχία | Πρωτεύουσα | Ισλανδικά | Έκταση km² | Πληθυσμός |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Μποργκαρφιαρδαρσίσλα | Άκρανες | Borgarfjarðarsýsla | 7.924 | 7.924 |
| Νταλασίσλα | Μπουδαρνταλούρ | Dalasýsla | 2.078 | 140 |
| Μιρασίσλα | Μποργκαρνές | Mýrasýsla | 3.092 | 744 |
| Σναιφελλσνές-ογκ Χναππανταλσσίσλα | Σναιφελλσνές | Snæfellsnes- og Hnappadalssýsla | 2.163 | 2.954 |

Δήμοι
-----

Η Δυτική Ισλανδία συμπεριλαμβάνει δήμους:

* Ακρανεςκαουπτσταδούρ
* Γκρουνταρφιορδούρ
* Έιγια- ογκ Μικλαχολτσρεπούρ
* Κιοσαρεπούρ
* Μποργκαρμπίγκδ
* Νταλαμπίγκδ
* Σκορρανταλσρεπούρ
* Σναιφελλσμπαίρ
* Στικισόλμουρ
* Χβαλφιαρδαρσβέιτ
* Χελγκαφελλσσβέιτ

Δημογραφία
----------

Σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση του 2016, η Δυτική Ισλανδία είχε 15.766 κατοίκους, με πυκνότητα 1.6 κατοίκων ανά τ. χλμ. Πρωτεύουσα είναι η Ακρανές με πληθυσμό 6.966 κατοίκων.

Πόλεις
------

* Άκρανες
* Γκρουνταφιονδούρ
* Έιγια-ογκ Μικλαχολτσρεπούρ
* Μποργκαρνές
* Μπουδαρνταλούρ
* Νταλαμπίγκδ
* Στικκισχολμούρ
* Χβαννεΰρι

Εικόνες
-------

* Η ΜπογκαρνέςΗ Μπογκαρνές
* Η ΜπογκαρνέςΗ Μπογκαρνές
* Η ΜπογκαρνέςΗ Μπογκαρνές
* Η Εκκλησία της ΜπογκαρνέςΗ Εκκλησία της Μπογκαρνές
* Το μέρος νοτιοανατολικά της ΜπογκαρνέςΤο μέρος νοτιοανατολικά της Μπογκαρνές
* Η ΜιρασίσλαΗ Μιρασίσλα

Δείτε επίσης
------------

* Περιφέρειες της Ισλανδίας

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Στατιστικά πληθυσμού

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Vesturland στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Περιφέρειες της Ισλανδίας |
| --- |
|  |
|  | 
* Πρωτεύουσα
* Νότια Χερσόνησος
* Δυτική
* Δυτικά Φιόρδ
* Βορειοδυτική
* Βορειοανατολική
* Ανατολική
* Νότια
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 147905166
* LCCN: n94100595

 |

 |
Οι Δυτικοί Σλάβοι τον 9ο-10ο αιώνα.
 Ένα κομμάτι του *Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum* (1073) από τον Αδάμ της Βρέμης που περιέχει το όνομα *Πολάνοι* - λατινικά: trans Oddaram sunt Polanos‎, κυριολεκτικά: «πέρα από τον Όντερ βρίσκονται οι Πολάνοι».
Οι **Δυτικοί Πολάνοι** (επίσης γνωστοί ως **Πολάνοι**, πολωνικά: *Polanie*, προερχόμενοι από τον παλαιό σλαβικό *polje*, δηλ. «χωράφι» ή «πεδιάδα») ήταν μια δυτική σλαβική και λεχιτική φυλή, οι οποίοι κατοικούσαν στη λεκάνη του ποταμού Βάρτα στη σύγχρονης περιοχής της Μείζονος Πολωνίας, ξεκινώντας από τον 6ο αιώνα. Ήταν μια από τις κύριες φυλές της Κεντρικής Ευρώπης και είχαν στενή σχέση με τους Βιστούλους, τους Μασοβιανούς, τους Τσέχους και τους Σλοβάκους.

Ιστορία
-------

Τον 9ο αιώνα, οι Πολάνοι ένωσαν πολλές ομάδες των Δυτικών Σλάβων (Λεχιτών) στα βόρεια της Μεγάλης Μοραβίας. Η ένωση με επικεφαλής τη δυναστεία των Πιάστ εξελίχθηκε στο Βασίλειο της Πολωνίας, του οποίου το όνομα προέρχεται από αυτό των Πολάνων.

Οι πρώιμοι Πολάνοι ηγέτες που αναφέρονται κατά όνομα είναι οι θρυλικές φιγούρες του Πιάστ του Τροχοποιού και του Πόπιελ (8ος-9ος αιώνας). Ο πρώτος ιστορικός ηγέτης ήταν ο Μιέσκο Α΄ (960–992), ο οποίος διεύρυνε την περιοχή που αργότερα ονόμασε Πολωνία, ενσωματώνοντας τη Μασοβία και κατακτώντας τη Σιλεσία και τα εδάφη των Βιστούλων της Ελάσσονος Πολωνίας.

Το έγγραφο Dagome iudex αναφέρεται στην Πολωνία κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μιέσκο Α΄ ως Τσίβιτας Σκινέσγκε (*Civitas Schinesghe*, το κράτος Γκνιέζνο). Το έγγραφο περιγράφει τη χώρα ότι εκτείνεται μεταξύ του Όντερ και του Ρως και μεταξύ της Ελάσσονος Πολωνίας («Craccoa»/«Alemure») και της Βαλτικής Θάλασσας. Για περισσότερες πληροφορίες, δείτε Πολωνία στον Πρώιμο Μεσαίωνα και Ιστορία της Πολωνίας κατά τη διάρκεια του Οίκου των Πιάστ.

Αρχαιολογικά ευρήματα αποκάλυψαν τέσσερα μεγάλα οχυρά ή γκορντ (πολωνικά: *gród*) στο κράτος των πρώιμων Πολάνων:

* Γκιέτς - ο τόπος από τον οποίο οι Πιάστ κέρδισαν τον έλεγχο σε άλλες ομάδες Πολάνων.
* Πόζναν - το μεγαλύτερο και πιθανώς το κύριο προπύργιο τους κράτους.
* Γκνιέζνο - πιθανώς το θρησκευτικό κέντρο του κράτους, αν και τα αρχαιολογικά ευρήματα που αποδεικνύουν αυτό δεν έχουν ανασκαφεί μέχρι στιγμής.
* Όστρουφ Λεντνίτσκι - μικρότερο προπύργιο στα μισά του δρόμου μεταξύ Πόζναν και Γκνιέζνο.

Οι Δυτικοί Πολάνοι αναφέρθηκαν για πρώτη φορά γύρω στο 1000 μ.Χ. μετά τους Ανατολικούς Πολάνους, μια παρόμοια ομώνυμη αλλά άσχετη ανατολική σλαβική φυλή που έζησε κοντά στο σύγχρονο Κίεβο, όπου τεκμηριώθηκε τελευταία το 944 μ.Χ..

Δείτε επίσης
------------

* Πολωνικές φυλές
* Δυτικοί Σλάβοι

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Depictions of the battle between Polans (western) and Rusyns knights, by Michal Leszczynski». *PBase*.
2. ↑  «Linguist: The name Poland does mean the land of fields». *ampoleagle.com*.
3. ↑  «Kingdoms of Central Europe - Poland». *www.historyfiles.co.uk*.
4. ↑  Κρίστι, Νιλ· Χέρολντ, Χαϊνάλκα (31 Αυγούστου 2016). *Fortified Settlements in Early Medieval Europe: Defended Communities of the 8th-10th Centuries*. Oxbow Books. ISBN 9781785702389.
Συντεταγμένες: 41°54′9.00″N 12°29′47.00″E﻿ / ﻿41.9025000°N 12.4963889°E﻿ / 41.9025000; 12.4963889

Η πλατεία **Πιάτσα ντέλα Ρεπούμπλικα** (ιταλικά: Piazza della Repubblica, μτφ. «Πλατεία της Δημοκρατίας») στη Ρώμη, έχει και σήμερα το πολύ συνηθισμένο όνομα **Πιάτσα ντελ’ Εζέντρα**, που οφείλεται στη μεγάλη εξέδρα των λουτρών του Διοκλητιανού, η οποία έχει δώσει στην πλατεία το σχήμα της.

Περιγραφή
---------

Η πλατεία ορίζεται προς την μεγάλη και εμπορική Βία Νατσιονάλε από δύο ημικυκλικά κτίρια του τέλους του 19ου αιώνα, με καμάρες. Η εκκλησία Σάντα Μαρία ντελι Άντζελι, που όπως προαναφέρθηκε αποτελεί τμήμα των θερμών του Διοκλητιανού, έχει πρόσοψη στην πλατεία.

### Κρήνη των Ναϊάδων

Κύριο λήμμα: Κρήνη των Ναϊάδων
Η κρήνη στην πλατεία (που σήμερα λέγεται Φοντάνα ντέλε Ναϊάντι, Κρήνη των Ναϊάδων) φτιάχτηκε αρχικά κατ’ εντολήν του Πάπα Πίου Θ΄ το 1870. Ολοκληρώθηκε το 1888 και αρχικά παρίστανε τέσσερα λιοντάρια από ασβεστόλιθο σχεδιασμένα από τον Αλεσάντρο Γκουεριέρι. Αυτά αντικαταστάθηκαν το 1901 με γλυπτά των Ναϊάδων του Μάριο Ρουτέλι από το Παλέρμο. Οι απεικονιζόμενες νύμφες είναι η Νύμφη των Λιμνών (αναγνωρίσιμη από τον κύκνο που κρατά), η Νύμφη των Ποταμών (απλωμένη σε ένα ποτάμιο τέρας), η Νύμφη των Ωκεανών (ιππεύει ένα άλογο που συμβολίζει τη θάλασσα) και η Νύμφη των Υπόγειων Νερών (που ακουμπά πάνω σε έναν μυστηριώδη δράκοντα). Στο κέντρο είναι το σύμπλεγμα του Γλαύκου (1911/12), που συμβολίζει την κυριαρχία του ανθρώπου πάνω στη δύναμη της φύσης και αντικατέστησε ένα προηγούμενο γλυπτό. Κατά τα αποκαλυπτήρια του μνημείου το 1901, ξέσπασε σκάνδαλο γιατί οι Νύμφες ήταν ήδη προκλητικά αποκεκαλυμμένες.

Παραπομπές
----------
Ο **Αντρέας Λάζνικ** (*Andreas Lasnik*) (γεν. 09 Νοεμβρίου 1983) είναι Αυστριακός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη μεσαία γραμμή. Έχει αγωνιστεί στο αυστριακό, γερμανικό και ολλανδικό πρωτάθλημα. Τον Ιούλιο του 2013 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον Πανιώνιο, που αγωνίζεται στην Α' Εθνική.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε το 1983 στο Voitsberg στην επαρχία της Στυρίας της Αυστρίας. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στην ποδοσφαιρική ακαδημία FK Lankowitz και έγινε επαγγελματίας το 2001 στην ASK Köflach. Στη συνέχεια, ως το 2008, έπαιξε στην Α΄ κατηγορία του πρωταθλήματος με τις ομάδες Ριντ και Αούστρια Βιέννης, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα (2006) και δύο φορές το κύπελλο Αυστρίας (2006, 2007). Με την Αούστρια αγωνίστηκε στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις της UEFA. Την περίοδο αυτή κλήθηκε και αγωνίστηκε μια φορά με την εθνική Αυστρίας, σε φιλικό αγώνα εναντίον της Αγγλίας τον Οκτώβριο του 2005. 

Ακολούθως έπαιξε δύο σεζόν στην γερμανική Αλεμάνια Άαχεν και τρεις σεζόν στην Ολλάνδια, στις Βίλεμ Τίλμπουργκ και ΝΑΚ Μπρέντα. Το 2013 υπέγραψε συμβόλαιο ενός έτους στον Πανιώνιο, με τον οποίο είχε βρεθεί αντίπαλος το 2007 στους ομίλους του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ.

Καριέρα
-------

| Χρονιές | Σύλλογος | Συμμετοχές | Γκολ |
| --- | --- | --- | --- |
| έφηβος |  ΦΚ Λάνκοβιτζ |  |  |
|  |  |  |  |
| 2001 |  ΑΣΚ Κόφλατς |  |  |
| 2002-2005 |  Ριντ | 89 | 14 |
| 2005-2008 |  Αούστρια Βιέννης | 176 | 9 |
| 2008-2010 |  Αλεμάνια Άαχεν | 14 | 0 |
| 2010-2011 |  Βίλεμ ΙΙ Τίλμπουργκ | 33 | 9 |
| 2011-2013 |  ΝΑΚ Μπρέντα | 17 | 0 |
| 2013-14 |  Πανιώνιος |  |  |
| Χρονιές | Εθνική ομάδα | Συμμετοχές | Γκολ |
| 2005 | Αυστρία Αυστρία  | 1 | 0 |

Τίτλοι-διακρίσεις
-----------------

* Πρωτάθλημα Αυστρίας: 2006.
* Κύπελλο Αυστρίας: 2006, 2007.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προσωπική ιστοσελίδα

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακοίνωσε Λάσνικ ο Πανιώνιος.
Συντεταγμένες: 02°38′04″S 176°49′18″E﻿ / ﻿2.63444°S 176.82167°E﻿ / -2.63444; 176.82167

|  |
| --- |
| **Αροράε** |
|  |
| **Θέση** | Ειρηνικός Ωκεανός, Νησιά Γκίλμπερτ |
| **Συντεταγμένες** | 02°38′04″Ν 176°49′18″Α |
| **Έκταση** | 9,5 χμ² |
| **Χώρα** | Κιριμπάτι |
| **Πληθυσμός** | 1.125 (2000) |

Η **Αροράε** (παλαιότερα γνωστή ως Αροράι, Αρουράι, Νήσος Χόουπ ή Χουρντ) είναι μια ατόλλη στα Νησιά Γκίλμπερτ που ανήκει στο Κιριμπάτι και βρίσκεται κοντά στον Ισημερινό.

Γεωγραφία
---------

Η ατόλλη έχει έκταση 9,5 χμ² και πληθυσμό περίπου 1.125 άτομα (2000), οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι Προτεστάντες. Τα μεγαλύτερα χωριά στην ατόλλη είναι τα Ρορέτι, Ταμαρόα και Ταρίμπο.

Η ατόλλη είναι ένα χαμηλό και επίπεδο κοραλλιογενές νησί με επίμηκες σχήμα. Έχει μήκος 9 χμ και πλάτος 1 χμ. Επειδή είναι μια μικρή ατόλλη, δεν υπάρχει λιμνοθάλασσα. 

### Οικισμοί

Νανιμόνα, Ρορέτι, Ταμαρόα, Ταμόα, Ταρίμπο.

Κουλτούρα
---------

Ο πολιτισμός της Αροράε έχει επηρεαστεί από την Σαμόα περισσότερο από τα υπόλοιπα νησιά της αλυσίδας των Γκίλμπερτ. Αυτό συνέβη γιατί ιεραπόστολοι από την Σαμόα εγκαταστάθηκαν εκεί και προσυλήτισαν τους κατοίκους του νησιού στην Προτεσταντική Εκκλησία. Η παρουσία των Σαμοανών στην Αροράε διαμόρφωσε το στυλ του χορού, κάνοντας γνωστή την Αροράε για το "ταουμπάτι", έναν χορό στον οποίο χρησιμοποιούνται παλαμάκια, χαστουκίσματα και σφυροκοπήματα ως οπτική επίκρουση για την συνοδεία τοπικών τραγουδιών. 

Επειδή είναι ένα πιο απομονωμένο εξωτερικό νησί εντός της αλυσίδας των Γκίλμπερτ της Δημοκρατίας του Κιριμπάτι, είναι γνωστό για το ότι έχει μια πιο παραδοσιακή κουλτούρα που διατηρεί την συνοχή του κυρίως υπό την αρχή των "ουνιμουάνε" (γηραιοί του χωριού). 

Οι ψαράδες της Αροράε είναι ειδικευμένοι στο πιάσιμο μεγάλων τόνων και καρχαριών. Οι ψαράδες συνήθως κρατούν τα ραχιαία πτερύγια των καρχαριών για εξαγωγή για την σούπα από πτερύγιο καρχαρία, όμως, το νησί έχει έναν αυστηρό νόμο που απαγορεύει την κοπή του ραχιαίου πτερυγίου οποιουδήποτε καρχαρία εάν δεν τον βγάλουν ολόκληρο στην ακτή για να φαγωθεί.

Η Αροράε είναι επίσης γνωστή για τις πέτρες πλοήγησης που βρέθηκαν παλαιότερα στην βόρεια άκρη του νησιού και χρησιμοποιούνταν για να βοηθήσουν τους ταξιδιώτες στο να θέσουν την πορεία τους προς τα γειτονικά νησιά.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ατόλες και Νησιά του Κιριμπάτι |
| --- |
|  |
| Νησιά Γκίλμπερτ | 
* Μακίν
* Μπουταριτάρι
* Μαρακέι
* Αμπαϊάνγκ
* Ταράουα
* Μαϊάνα
* Αμπεμάμα
* Κουρία
* Αρανούκα
* Νονούτι
* Ταμπιτεουέα
* Μπέρου
* Νικουνάου
* Ονοτόα
* Ταμάνα
* Αροράε
 |
|  |
| Δυτικά των Γκίλμπερτ | 
Μπανάμπα |
|  |
| Νησιά Φοίνικα | 
* Αμπαριρίνγκα
* Εντέρμπουρυ
* Μπίρνι
* ΜακΚήν
* Ραουάκι
* Μάνρα
* Ορόνα
* Νικουμαρόρο
 |
|  |
| Νησιά Γραμμής Ισημερινού | 
* Τεράινα
* Ταμπουαεράν
* Κιριτιμάτι
* Μάλντεν
* Στάρμπακ
* Βοστόκ
* Καρολίνα
* Φλιντ
 |
|  |
| Ύφαλοι | 
* Γουίνσλοου
* Καροντελέτ
* Φίλιππο
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 236998006
* GND: 4508618-7

 |

 |
Ο **Παναγής Καππάτος** είναι Έλληνας δικηγόρος Παρ' Αρείω Πάγω και βουλευτής Κεφαλληνίας της Νέας Δημοκρατίας.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου 1963 στην Κεφαλονιά. Ο πατέρας του, Σπυρίδων Καππάτος, δικηγόρος για 56 έτη και Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Κεφαλληνίας για 18 έτη. Η μητέρα του Καίτη Καππάτου, ήταν δημοτική σύμβουλος του Δήμου Αργοστολίου στις δεκαετίες του ‘70 και ‘80 για τρεις συνεχείς τετραετίες.

Μεγάλωσε στο Αργοστόλι, όπου ολοκλήρωσε την εγκύκλια εκπαίδευσή του και το 1987 αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Είναι παντρεμένος με την Ευτέρπη Κεκάτου, παιδαγωγό και έχουν δύο παιδιά, την Αικατερίνη και την Υακίνθη, φοιτήτριες Νομικής στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Επαγγελματική σταδιοδρομία
--------------------------

Ασκεί δικηγορία στο Αργοστόλι από το 1989. Υπήρξε Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Κεφαλληνίας από το 2008 ως το 2017, διατηρεί την ιδιότητα του Δικηγόρου παρ’ Αρείω Πάγω από το 1998 και είναι διαπιστευμένος Διαμεσολαβητής από το 2017.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Την περίοδο 1990-1994 διετέλεσε  Δημοτικός Σύμβουλος στον Δήμο Αργοστολίου καθώς και Σύμβουλος του περιφερειάρχη Ιονίων Νήσων κατά την περίοδο 1991-1992.

Στις Εθνικές Εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019, οι οποίες ανέδειξαν την ΙΗ’ Αναθεωρητική Βουλή της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας, εξελέγη βουλευτής στη μονοεδρική περιφέρεια Κεφαλληνίας με τη Νέα Δημοκρατία, συγκεντρώνοντας 3.520 σταυρούς προτίμησης.

Μετά την εκλογή του ορίστηκε να συμμετέχει ως μέλος στις παρακάτω επιτροπές της Βουλής των Ελλήνων:

* Διαρκής Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης
* Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Περιφερειών
* Κοινοβουλευτική Ομάδα Φιλίας Ελλάδας — Η.Π.Α.
* Κοινοβουλευτική Ομάδα Φιλίας Ελλάδας — Αυστραλίας
* Ειδική Μόνιμη Επιτροπή παρακολούθησης των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου

Επίσης, ορίστηκε από τη Νέα Δημοκρατία ως ένα από τα 14 μέλη της στην «Ειδική Κοινοβουλευτική Επιτροπή προς διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης σχετικά με τη διερεύνηση αδικημάτων που τυχόν έχουν τελεσθεί από τον πρώην Αναπληρωτή Υπουργό Δικαιοσύνης κ. Δ. Παπαγγελόπουλο».

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Κοινοβουλευτική Θητεία Βουλευτών Από Τη Μεταπολίτευση Ως Σήμερα». Ανακτήθηκε στις 20  Φεβρουαρίου 2020.
2. ↑  «Παναγής Καππάτος – Προσωπικό Ιστολόγιο».
3. ↑  «corfutvnews.gr | Ο Παναγής Καππάτος νέος Βουλευτής Κεφαλονιάς και Ιθάκης». .
4. ↑  «Νέα Δημοκρατία - Βουλευτές».
5. ↑  «vouliwatch.gr | Καππάτος Παναγής».
6. ↑  «iefimerida.gr | Αυτοί είναι οι 14 βουλευτές της ΝΔ που θα μετάσχουν στην προανακριτική για Παπαγγελόπουλο». .
Η **Εθνοσυνέλευση της Δημοκρατίας της Λευκορωσίας** (λευκορωσικά: Нацыянальны сход Рэспублікі Беларусь, *Νατσιγιάναλνι σχοντ Ρεσπούμπλικι Μπιελαρούς'*, ρωσικά: Национальное собрание Республики Беларусь‎, *Νατσιονάλνογιε σαμπράνιε Ρεσπούμπλικι Μπελαρούς*) είναι το διθάλαμο κοινοβούλιο που κυβερνά τη Λευκορωσία. Αποτελείται από: 

* Συμβούλιο της Δημοκρατίας - άνω βουλή
* Βουλή των Αντιπροσώπων - κάτω βουλή

Ενώ κάθε βουλή έχει ειδικά καθήκοντα, και οι δύο βουλές έχουν τη δυνατότητα να κάνουν βέτο σε διατάγματα των τοπικών διοικήσεων που παρεκκλίνουν από το Σύνταγμα της Λευκορωσίας.

Τα τμήματα της Εθνοσυνέλευσης συγκαλούνται σε δύο τακτικές συνεδρίες κάθε χρόνο: η πρώτη συνεδρία ανοίγει στις 2 Οκτωβρίου και η διάρκειά της δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 80 ημέρες. Η δεύτερη συνεδρία ανοίγει στις 2 Απριλίου και δεν διαρκεί περισσότερες από 90 ημέρες.

Η Βουλή των Αντιπροσώπων και το Συμβούλιο της Δημοκρατίας μπορούν να συγκληθούν σε έκτακτη σύνοδο. Οι έκτακτες σύνοδοι συγκαλούνται βάσει συγκεκριμένης ημερήσιας διάταξης κατόπιν πρωτοβουλίας του Προέδρου ή κατόπιν αιτήματος πλειοψηφίας τουλάχιστον δύο τρίτων από τα μέλη των δύο θαλάμων.

Κάθε νομοσχέδιο πρέπει να εξεταστεί αρχικά στη Βουλή των Αντιπροσώπων και έπειτα στο Συμβούλιο της Δημοκρατίας.

Στην πράξη, η Εθνοσυνέλευση δεν έχει πραγματική εξουσία. Το πολιτικό σύστημα της Λευκορωσίας συγκεντρώνει σχεδόν όλη την κυριαρχική εξουσία στα χέρια του προέδρου Αλεξάντερ Λουκασένκο. Συγκεκριμένα, η Εθνοσυνέλευση έχει ελάχιστο έλεγχο στις κρατικές δαπάνες. σύμφωνα με το Σύνταγμα. Κάθε νομοσχέδιο που επηρεάζει τον κρατικό προϋπολογισμό πρέπει να εγκριθεί από τον πρόεδρο ή την κυβέρνηση πριν εξεταστεί. Τα προεδρικά διατάγματα έχουν μεγαλύτερο βάρος σε σύγκριση με την απλή νομοθεσία. Ωστόσο, δεδομένου ότι έλαβε την σημερινή της μορφή το 1996, η Εθνοσυνέλευση κυριαρχείται από υποστηρικτές του Λουκασένκο σε κάθε περίπτωση και δεν υπάρχει ουσιαστική αντίθεση στις προεδρικές αποφάσεις.

Ο προκάτοχός του ήταν το Ανώτατο Σοβιέτ της Λευκορωσίας (μέχρι το 1996).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Why Does Europe Engage With Belarus's Rubber Stamp Parliament?

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 133102885
* LCCN: no98119617

 |

 |
**Εθνοκεντρισμός** (ετυμ. "έθνος" + "κέντρο") είναι η χρήση της ιδιαίτερης εθνικής κουλτούρας ή πολιτισμού ως μέτρο σύγκρισης και κριτικής θεώρησης άλλων κουλτουρών ή πολιτισμών από μεμονωμένα άτομα ή κοινωνικές ομάδες, περικλείοντας συχνά και την πεποίθηση για την ανωτερότητα της.

Κατ’ ουσίαν ο εθνοκεντρισμός υποδηλώνει μια αδυναμία πρόσληψης του πολιτισμού μιας διαφορετικής φυλετικής ή εθνικής ομάδας με διαφορετική θρησκεία και ήθη, γλώσσα, πολιτικό ή οικονομικό σύστημα. Τούτο, γιατί η αντίληψη ενός εθνοκεντρικού συστήματος σκέψης στηρίζεται στην υπόθεση ότι ο κόσμος και η πραγματικότητα είναι τμήμα του δικού του πολιτισμικού συστήματος αξιών. Ο εθνοκεντρισμός συνδέεται με το πρόβλημα των κοινωνικών προκαταλήψεων εξαιτίας των οποίων τα άτομα που ανήκουν σε μια κοινωνία μπορεί να αισθανθούν εχθρότητα απέναντι σε κοινότητες με διαφορετική κοινωνική συγκρότηση ή πολιτιστική προέλευση. Υποδηλώνει, επίσης, την αδυναμία αντίληψης μιας κοινής βάσης στην ανθρωπότητα, πίσω από τις επιφανειακές παραλλαγές των κοινωνικών και πολιτισμικών παραδόσεων. Υποστηρίζεται ότι ο εθνοκεντρισμός συναντάται σε όλες τις κοινωνίες και μπορεί να είναι ένα φαινόμενο κοινό σε όλους τους πολιτισμούς.

Η έννοια του ευρωπαϊκού εθνοκεντρισμού προσδιορίζει τοπικά τα παραπάνω, θέτοντας ως βάση του δυτικού πολιτισμού τα πολιτισμικά –ή πολιτιστικά- επιτεύγματα του ευρωπαϊκού χώρου και του αυτοπροσδιορισμού του ως φυσική συνέχεια του κλασικού ελληνικού πολιτισμού.

Προτεινόμενη Βιβλιογραφία
-------------------------

* William Haviland, A, *Anthropology*, Hartcourt College Publishers, (New York (Νέα Υόρκη) 2000).

Δείτε επίσης
------------

* Εθνικισμός
* Ελληνοκεντρισμός
Η μονοθάλαμη **Εθνοσυνέλευση** είναι το νομοθετικό σώμα του Μπενίν και έδρα της είναι το Πόρτο Νόβο. Απέκτησε τη σημερινή της μορφή το 1990 και σήμερα αποτελείται από 83 μέλη, τα οποία εκλέγονται άμεσα με αναλογική εκπροσώπηση σε λίστα κομμάτων. Η θητεία των βουλευτών είναι πενταετής.

Ιστορία
-------

Το πρώτο κοινοβούλιο του ανεξάρτητου Μπενίν καθορίστηκε με το Σύνταγμα στις 28 Φεβρουαρίου 1959 και διήρκεσε από τον Απρίλιο του 1959 ως τον Νοέμβριο του 1960. Πρόεδρός του ήταν ο Ζιστέν Αχομαντεγκμπέ-Τομετέν. Με τα συντάγματα του 1960 και του 1964 άρχισαν να λειτουργούν δύο νέες Εθνικές Συνελεύσεις κάθε φορά. Με την εφαρμογή του Βασικού Νόμου στις 9 Σεπτεμβρίου 1977 επήλθε ριζική μεταβολή στο κοινοβούλιο. Μετονομάστηκε σε Επαναστατική Εθνοσυνέλευση (ANR) και διήρκεσε ως τον Φεβρουάριο του 1990. Το Ανώτατο Συμβούλιο της Δημοκρατίας συστάθηκε τον Φεβρουάριο του 1990 για τον εκδημοκρατισμό της χώρας και πρόεδρός του ήταν ο αρχιεπίσκοπος Ιζιντόρ ντε Σουζά. Ένα νέο σύνταγμα εγκρίθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1990 σχηματίζοντας τη βασική δομή της σημερινής εθνοσυνέλευσης.

Εκλογικό σύστημα
----------------

Τα 83 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση σε 24 πολυεθνικές εκλογικές περιφέρειες, με βάση τα διαμερίσματα της χώρας. Ένας αμφιλεγόμενος νέος εκλογικός νόμος που εισήχθη τον Ιούλιο του 2018 δημιούργησε το εκλογικό όριο του 10% της εθνικής ψήφου για ένα κόμμα προκειμένου να εισέλθει στο κοινοβούλιο, ενώ η απαιτούμενη κατάθεση ποσού για να μπει σε βουλευτική λίστα αυξήθηκε από τα 8,3 εκατομμύρια φράγκα στα 249 εκατομμύρια φράγκα. Οι μεταρρυθμίσεις αποσκοπούσαν στη μείωση του αριθμού των πολιτικών κομμάτων, των οποίων ο αριθμός πλησίαζε τα 200.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Histoire et patrimoine Αρχειοθετήθηκε 2018-02-03 στο Wayback Machine. National Assembly of Benin
2. ↑
3. ↑  Houngnikpo, Mathurin· Decalo, Samuel (2013). *Historical Dictionary of Benin*. Rowman & Littlefield. σελ. 62. ISBN 0810871718.
4. ↑  Benin - Assemblee Nationale Electoral system Inter-Parliamentary Union
5. ↑  Bénin : le nouveau code électoral suscite la polémique Jeune Afrique, 27 Σεπτεμβρίου 2018

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος δικτυακός τόπος (στα γαλλικά)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 265769299
* LCCN: n96060933
* GND: 6021259-7

 |

 |
Η **Εθνοσυνέλευση** του Μαλάουι είναι το ανώτατο νομοθετικό σώμα της χώρας. Βρίσκεται στο Κάπιτολ Χιλ, στη Λιλόνγκουε κατά μήκος της Προεδρικής Οδού. Μόνη της η Εθνική Συνέλευση διαθέτει νομοθετική υπεροχή και ως εκ τούτου την μεγαλύτερη εξουσία έναντι όλων των άλλων πολιτικών οργάνων στο Μαλάουι. Επικεφαλής της είναι ο Πρόεδρος της Βουλής που εκλέγεται από τους συναδέλφους του ή τις συναδέλφους της.  Από τις 19 Ιουνίου 2019 Πρόεδρος είναι η Κάθριν Γκοτάνι Χάρα. 

Το Σύνταγμα του 1994 προέβλεπε τη σύσταση μιας Γερουσίας, αλλά το Κοινοβούλιο την κατάργησε. Ως εκ τούτου, το Μαλάουι εφαρμόζει στην πράξη ένα μονοθάλαμο νομοθετικό σώμα.  Η Εθνοσυνέλευση αριθμεί 193 μέλη (βουλευτές) που εκλέγονται άμεσα σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες χρησιμοποιώντας το σύστημα της απλής πλειοψηφίας (ή πλειοψηφικό) και υπηρετούν πενταετείς θητείες.

Σημερινό Κοινοβούλιο
--------------------

Το σημερινό κοινοβούλιο εγκαινιάστηκε τον Ιούνιο του 2019 μετά τις γενικές εκλογές του 2019. Κανένα κόμμα δεν κατόρθωσε να εξασφαλίσει πλειοψηφία στη βουλή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Άρθρο 49 του Συντάγματος του Μαλάουι: "'Parliament' consists of the National Assembly, the Senate and the President as Head of State."
2. 1 2  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2020.
3. ↑  «africanelectionsportal.org -Malawi-». *africanelections.org*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  National Assembly (Malawi) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 148616061
* LCCN: n81142251
* GND: 5181740-8
* SUDOC: 084641576

 |

 |
Η **Εθνοσυνέλευση στο Μπόρακ** (*σερβικά: Скупштина у Борку*), ήταν μία εθνική συνέλευση των Σέρβων επαναστατών κατά των Οθωμανών που έγινε στις 15 Αυγούστου 1802 στο χωριό Μπόρακ. 

Μετά τη νίκη των Σέρβων στη Μάχη του Ιβάνκοβατς ο Καραγιώργης Πέτροβιτς συγκάλεσε τη συνέλευση που έθεσε τις πρώτες βάσεις της εξουσίας στις απελευθερωμένες περιοχές. Οι συμμετέχοντες στη συνέλευση αναφέρεται ότι ήταν πάνω από χίλιοι. 

Κατά τη γενική συνέλευση έγινε συζήτηση για την προμήθεια στρατιωτικών αναγκών, για την πληρωμή των στρατιωτών-μισθοφόρων, την καλύτερη οργάνωση της κυβέρνησης και τα δικαστήρια, για την αποκατάσταση των κατεστραμμένων εκκλησιών και μοναστηριών και για τις ανάγκες των άλλων ανθρώπων.

Ωστόσο από τα πιο σημαντικά συμπεράσματα της Συνέλευσης στο Μπόρακ είναι η απόφαση για τη δημιουργία του διοικητικού συμβουλίου των Σέρβων, το οποίο αποτελείται από έναν πρόεδρο, 12 μέλη και γραμματέα, ο οποίος θα αναλάβει τη φροντίδα της οργάνωσης των δικαστηρίων, αστυνομικές και διοικητικές αρχές. Η συνέλευση εξέλεξε τους πρώτους έξι συμβούλους και για την προεδρία του Συμβουλίου διορίστηκε ο πρωθιερέας Ματέια Νενάντοβιτς. Με διάταξη το Συμβούλιο εγκαταστάθηκε στο μοναστήρι Βολιάβτσα.

Πηγές
-----

* ЈУГОСЛОВЕНСКЕ НАРОДНЕ СКУПШТИНЕ И САБОРИ (ст. 8)
* Народне скупштине Првог и Другог српског устанка (1804—1815)


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Скупштина у Борку  της Σερβικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Με το όνομα **Αρμόσυνοι** φέρονταν κατά την αρχαιότητα δημόσιοι υπάλληλοι, εκτελεστικής εξουσίας, στην αρχαία Σπάρτη. Αυτοί ασκούσαν κυρίως αστυνομικά καθήκοντα επί των ηθών των γυναικών. 

Συγκεκριμένα στους Αρμόσυνους είχε ανατεθεί η παρακολούθηση των γυναικείων ηθών και η φροντίδα για την σεμνότητα και την κοσμιότητα κατά τις δημόσιες εμφανίσεις των γυναικών. 

Οι Αρμόσυνοι λέγονταν επίσης και **γυναικονόμοι**.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Αρχαία ΕΛ.ΑΣ. με Αγορανομία και Ηθών». *δημοκρατία*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Δεκεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2020.

Πηγές
-----

* Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.3ος, σελ.629.
Ο **Αρχίας** ήταν ο στρατηγός (*κυβερνήτης)* της Κύπρου υπό τον Πτολεμαίο ΣΤ΄ Φιλομήτωρ τον 2ο αιώνα π.Χ.

Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του Αρχία. Ταξίδεψε με τον Πτολεμαίο στη Ρώμη το 164 και διορίστηκε στην Κύπρο σε 163. Οι Σελευκίδες είχαν πάντα επεκτατικές βλέψεις προς το νησί. Το 155 π.Χ. ο Δημήτριος Σωτήρ δωροδόκησε τον Αρχία με 500 τάλαντα, προκειμένου να προδώσει το νησί. Ο Αρχίας συνελήφθη και δικάστηκε. Πριν βγει η τελική απόφαση, ο Αρχίας αυτοκτόνησε. Ενώ η παραδοσιακή ημερομηνία θανάτου ορίζεται στο 155 π.Χ. διάφοροι μελετητές ορίζουν την ημερομηνία αυτοκτονίας κάπου στο 158 με 154 π.Χ..

Θεωρείται ότι το γεγονός αυτό ενέπνευσε ένα απόφθεγμα του Έρασμου, το *"Inanium inania consilia"* ("μάταιες συμβουλές από μάταιους ανθρώπους"), για ένα άτομο χαμηλής νοημοσύνης που εμπλέκεται σε σχέδια άλλων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Polybius, *The Histories* 33.3
2. 1 2  Bagnall, Roger S. (1976). *The Administration of the Ptolomaic Possessions Outside Egypt*. Columbia Studies in the Classical Tradition. **4**. Brill Publishers. σελ. 257. ISBN 9789004044906. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  Habicht, C. (1953). «The Seleucids and their rivals». Στο: Astin. *The Cambridge Ancient History: Rome and the Mediterranean to 133 B.C.* **VIII** (2 έκδοση). Cambridge University Press. σελ. 361. ISBN 9780521234481. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  Gruen, Erich S. (1986). *The Hellenistic World and the Coming of Rome*. **1**. University of California Press. σελ. 702. ISBN 9780520057371. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2017.
5. ↑  Erasmus (2005). Grant, John N. επιμ. *Collected Works of Erasmus - Adages III IV 1 to IV II 100*. Collected Works of Erasmus Series. **35**. University of Toronto Press. σελ. 81. ISBN 9780802036438. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2017.
Ο **Αρχίας** ήταν ένας από τρεις Θηβαίους ολιγαρχικούς που κατέλαβαν την εξουσία της Θήβας το 382 π.Χ. με την βοήθεια της Σπάρτης. Εγκατέστησαν ολιγαρχικό καθεστώς και ανετράπησαν τρία χρόνια μετά με συνωμοσία που οργάνωσε ο Πελοπίδας.

Ιστορικό
--------

Το 382 π.Χ. οι τρεις Θηβαίοι ολιγαρχικοί Αρχίας, Λεοντιάδας και Φίλιππος, ζήτησαν την βοήθεια της Σπάρτης για να καταλάβουν την εξουσία στη Θήβα. Οι σπαρτιάτες έσπευσαν στη Θήβα με τον στρατηγό Φοιβίδα και κατέλαβαν την Καδμεία, την ακρόπολη της πόλης, παραδίδοντας την εξουσία στους τρεις ολιγαρχικούς. Ο Πελοπίδας σε συνεργασία με τους δημοκρατικούς Θηβαίους οργάνωσε συνωμοσία που οδήγησε στην δολοφονία των τριών αρχηγών τρία χρόνια αργότερα. Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ο Αρχίας διασκέδαζε στο σπίτι του συνεργάτη του Φυλλίδα και κατά την διάρκεια του συμποσίου δέχτηκε μία επιστολή. Η επιστολή τον προειδοποιούσε για την συνωμοσία και πως κινδύνευε να τον σκοτώσουν εκείνη την ημέρα. Ο Αρχίας όμως προτίμησε να συνεχίσει την διασκέδαση του και άφησε την επιστολή για τη διαβάσει την επομένη ημέρα, λέγοντας την παροιμιώδη φράση: «Ἐς αὔριον τά σπουδαῖα». Την ίδια νύχτα εισέβαλαν στο σπίτι του Φυλλίδα οι σύντροφοι του Πελοπίδα σκοτώνοντας τον μαζί με άλλους ολιγαρχικούς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πλούταρχος, Βίοι Παράλληλοι/Πελοπίδας, V καὶ δημοτικὴν εἶναι δοκοῦσαν, Ἀρχίας καὶ Λεοντίδας καὶ Φίλιππος, ἄνδρες ὀλιγαρχικοὶ καὶ πλούσιοι καὶ μέτριον οὐδὲν φρονοῦντες, ἀναπείθουσι Φοιβίδαν τὸν Λάκωνα μετὰ στρατιᾶς διαπορευόμενον ἐξαίφνης καταλαβεῖν τὴν Καδμείαν, καὶ τοὺς ὑπεναντιουμένους αὐτοῖς ἐκβαλόντα πρὸς τὸ Λακεδαιμονίων ὑπήκοον ἁρμόσασθαι δι' ὀλίγων
2. ↑  Πλούταρχος, Βίοι Παράλληλοι/Πελοπίδας, Χ καὶ ὁ Ἀρχίας μειδιάσας "οὐκοῦν εἰς αὔριον" ἔφη "τὰ σπουδαῖα," καὶ τὴν ἐπιστολὴν δεξάμενος ὑπὸ τὸ προσκεφάλαιον ὑπέθηκεν, αὐτὸς δὲ πάλιν τῷ Φυλλίδᾳ
Το Πετρελαιοφόρο **Προμηθεύς** υπ' αριθμόν 76 (πρώην *Elise Marie* και μετέπειτα *Proemetheus* και *Carla G*), ήταν τάνκερ αγγλικής κατασκευής που αγοράστηκε και εντάχθηκε στον Ελληνικό Στόλο.

Ιστορία
-------

Ναυπηγήθηκε στην Αγγλία στα ναυπηγεία του Νιούκαστλ από την εταιρεία "Sir W.G. Armstrong, Mitchell & Co.". Καθελκύστηκε στις 20 Ιουνίου 1889 και η κατασκευή του ολοκληρώθηκε τον επόμενο μήνα. Πήρε το όνομα «*Elise Marie*» και στις 24 Ιουλίου 1889 υψώθηκε στο πλοίο η Γερμανική σημαία. Παροπλίστηκε στο Ρότερνταμ και στις 4 Ιουλίου 1914 αγοράστηκε από το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό ενώ μετονομάστηκε σε «*Προμηθεύς*». Βομβαρδίστηκε σε γερμανική αεροπορική επίθεση και βυθίστηκε στο λιμάνι του Πειραιά στις 22 Απριλίου 1941. Οι Γερμανοί το ανέσυραν και στις 14 Ιουλίου 1942 το μετέφεραν για επισκευή στην Τεργέστη. Στις 19 Μαρτίου 1944 μπήκε στην υπηρεσία του γερμανικού στόλου ως «*Proemetheus*», αλλά στις 7 Ιανουαρίου 1945 βομβαρδίστηκε στην Τεργέστη και βυθίστηκε εκ νέου. Ανασύρθηκε μέσα στον ίδιο μήνα, επισκευάστηκε και το 1948 υψώθηκε στο πλοίο η Ιταλική σημαία και μετονομάστηκε σε «*Carla G*». Τελικά, διαλύθηκε στις 2 Μαρτίου 1950.

Πλοία με το όνομα «*Προμηθεύς*»
-------------------------------

Το πετρελαιοφόρο «*Προμηθεύς*» είναι το πρώτo κατά σειρά από τα τρία πλοία συνολικά που φέρουν το όνομα αυτό. Το δεύτερο ήταν το πετρελαιοφόρο «*Προμηθεύς*» *Α-374* που ενετάγη το 1945 και παροπλίσθηκε το 1998, ενώ το τρίτο πλοίο είναι το συνοδό στόλου «*Προμηθεύς*» *Α-374* που εντάχθηκε στον ελληνικό στόλο το 2003 και πλέον έχει μετατραπεί επίσης σε πετρελαιοφόρο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Elise Marie (1894–1914)». www.aukevisser.nl. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2014.
2. ↑  «Προμηθεύς (Τεχνικά χαρακτηριστικά)». www.hellasarmy.gr. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2014.
3. 1 2  «Προμηθεύς». www.hellasarmy.gr. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2014.
Η οργάνωση  **Προμηθέας II**  ήταν μια από τις οργανώσεις που έδρασαν στην Ελλάδα στη διάρκεια της Κατοχής, για λογαριασμό της βρετανικής SOE (Special Operations Executive) 
Αρχικά ονομαζόταν «Προμηθέας Ι» και επικεφαλής της ήταν ο συνταγματάρχης Ευριπίδης Μπακιρτζής:544. 
Αργότερα, μέσα στο 1941, την ανέλαβε ο υποπλοίαρχος ΠΝ Χαράλαμπος Κουτσογιαννόπουλος και η οργάνωση ονομάστηκε «Προμηθέας II» :545:575. 

Η οργάνωση πραγματοποίησε σειρά δολιοφθορών στον Πειραιά, Αττική και στο αεροδρόμιο στους Μολάους Λακωνίας. Έλαβε επίσης μέρος στα πολιτικά πεπραγμένα της Αντίστασης. 

Είναι ευρέως γνωστό, ότι ο Κουτσογιαννόπουλος, «με το πιστόλι στο χέρι», εκβίασε τον αρχηγό του ΕΔΕΣ Ν. Ζέρβα να βγεί στο βουνό, καθώς εκείνος, παρά την προκαταβολή (800 λίρες) που είχε λάβει από τους Βρετανούς, χρονοτριβούσε:595.

Η οργάνωση δέχθηκε χτύπημα από τις Αρχές κατοχής τον Φεβρουάριο του 1943 και διαλύθηκε. Ο Κουτσογιαννόπουλος συνελήφθη, αλλά κατάφερε να δραπετεύσει:899:553. 

Στα Δεκεμβριανά του 1944 ο Κουτσογιαννόπουλος συστρατεύτηκε με το ΕΑΜ ενάντια στην Αγγλική επέμβαση. Ως αποτέλεσμα, μεταπολεμικά ο Κουτσογιαννόπουλος δικάστηκε και δεν έτυχε καμιάς αναγνώρισης για την προσφορά του:899.

Αναφορές
--------

1. 1 2 3  Μαρία Σπηλιωτοπούλου, Η οργάνωση Προμηθεύς II και οι βρετανικές πολιτικές για την ανάπτυξη της αντίστασης στην κατεχόμενη Ελλάδα (1941-1943). Αριστερά και Αστικός Πολιτικός Κόσμος 1940-1960, εκδ. Βιβλιόραμα 2014, ISBN 978-960-9548-20-5
2. 1 2 3 4   Τριαντάφυλος Α. Γεροζήσης, Το Σώμα των αξιωματικών και η θέση του στη σύγχρονη Ελληνική κοινωνία (1821—1975), εκδ. Δωδώνη Αθήνα 1996, ISBN 960-248-794-1
Συντεταγμένες: 36°58′N 3°49′E﻿ / ﻿36.967°N 3.817°E﻿ / 36.967; 3.817

Ο **ποταμός Σεμπαού**, ή **Ουέντ Σεμπαού** (καβυλιακά: *Asif n Sabaw*, αραβικά: Wād Sībāw ή Wād Nissa‎) είναι ο σημαντικότερος ποταμός της δυτικής Καβυλίας στην Αλγερία (η οποία αντιστοιχεί περίπου στη σημερινή επαρχία Τιζί Ουζού). Ο ποταμός εκβάλει στη Μεσόγειο κοντά στην παραλιακή πόλη Ντελύς στην επαρχία Μπουμερντές.

Κοιλάδα του άνω Σεμπαού
Σεμπαού ονομάζεται επίσης η κοιλάδα που διασχίζεται από αυτόν τον ποταμό από το Μπουμπχίρ στο Ντελύς. Το όνομα του ποταμού εμφανίζεται επίσης στο χωριό και στο πρώην οθωμανικό φρούριο Μπορτζ Σεμπαού, το οποίο βρίσκεται στις όχθες του.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Adolphe Hanoteau & Aristide Letourneux, *La Kabylie et les coutumes kabyles*, 3 τομ. Paris, Impr. nationale, 1872-1873 (2η εκδ. A. Challamel, 1893), 2η εκδ. (sic) rev. et augm. Paris, Bouchene, 2003
Ο **Παύλος Καμπάς** ήταν Έλληνας πολιτικός μηχανικός, απόφοιτος του Ecole Nationale des Ponts et Chaussees Paris (1914) στη Γαλλία που εργάστηκε από το 1922 ως ελεύθερος επαγγελματίας στη Θεσσαλονίκη.

Έργα του
--------

* Μέγαρο Χρ. Νάσλα, 1928, Οδός Τσιμισκή 97, ΘεσσαλονίκηΜέγαρο Χρ. Νάσλα, Έτος κατασκευής 1928, Οδός Τσιμισκή 97, Θεσσαλονίκη

Το κτήριο χαρακτηρίζεται από τις μορφολογικές προτάσεις του Hebrard, από τα νεοβυζαντινά στοιχεία όπως οι καμάρες στους εξώστες που υποχωρούν στο εσωτερικό του κτηρίου. Επίσης, χαρακτηριστική είναι η οδοντωτή, διακοσμητική ταινία που συναντάμε στον τρίτο όροφο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Μηχανικοί Τεχνικού Επιμελητηρίου». *engineers.ims.forth.gr*. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2020. [*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Κολώνας, Βασίλης (2012). *Θεσσαλονίκη 1912-2012. Η Αρχιτεκτονική μιας εκατονταετίας*. UNIVERSITY STUDIO PRESS.
3. ↑  «ΜΕΓΑΡΟ ΝΑΣΛΑ». *thessarchitecture* (στα Αγγλικά). 30 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2020.
**Αξιωματικός υπηρεσίας** ονομάζεται η θέση ή το χαρτοφυλάκιο που ανατίθεται σε έναν εργαζόμενο σε τακτική βάση ή εκ περιτροπής. Οι αξιωματικοί υπηρεσίας εκτελούν διοικητικά καθήκοντα και καλούνται να διαχειριστούν περιστατικά καθ' όλη τη διάρκεια που εκτελούν καθήκοντα αξιωματικού υπηρεσίας, συνήθως δεν υπερβαίνουν τις 48 ώρες, πέραν των κανονικών καθηκόντων τους. Ο απερχόμενος αξιωματικός υπηρεσίας υποχρεούται να δώσει πλήρη αναφορά για το διάστημα εκτελούσε καθήκοντα. Επίσης, είναι υπεύθυνος για την ασφάλεια του κτιρίου, αστυνομικού τμήματος ή στρατοπέδου.

Στις ένοπλες δυνάμεις, οι ευθύνες ενός αξιωματικού υπηρεσίας ποικίλλουν ανάλογα με τη θέση. Οι στρατιωτικές μονάδες μπορεί να έχουν αξιωματικούς υπηρεσίας που είναι υπεύθυνοι για τη στρατιωτική μονάδα και να λειτουργούν ως εκπρόσωπος του διοικητή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Samler.no: Intensiv kamp om vaktskilt med riksløve
Hartloopercomplex, ένα κτίριο στην Ουτρέχτη (Ολλανδία)
Με τον όρο **Αρχιτεκτόνημα από χαρτί** (*origamic architecture*) αναφερόμαστε στην τρισδιάστατη αναπαραγωγή αρχιτεκτονικών σχεδίων ή αντικειμένων, χρησιμοποιώντας χαρτί ή πιο συχνά λεπτό χαρτόνι, το οποίο κόβεται και διπλώνεται κατάλληλα.

Ιστορία
-------

Δημιουργός του αρχιτεκτονήματος από χαρτί είναι ο αρχιτέκτονας Masahiro Chatani (\*1939, Hiroshima). Η μαθήτριά του, η Keiko Nakazawa σχεδιάζει κυρίως κάρτες με θέματα ζώων και λουλουδιών. Από τους δυο τους πολλά βιβλία έχουν εκδοθεί. Η Ολλανδέζα Ingrid Siliakus είναι γνωστή για τα σχέδια κτιρίων της και για το βιβλίο της *Papierarchitectuur, van gebouw tot kaart* (αρχιτεκτόνημα από χαρτί, από κτίριο σε κάρτα).

Άλλα ονόματα
------------

Το πιο γνωστό όνομα του *αρχιτεκτονήματος από χαρτί* είναι ο αγγλικός όρος *origamic architecture (OA)*. Στα ιαπωνικά ονομάζεται *origami kenchiku*. Η σημασία του *origami* είναι δίπλωμα (χαρτιού), *kenchiku* σημαίνει αρχιτεκτόνημα. Στα ελληνικά, συνήθως, αποκαλείται *μακέτα [από χαρτί]* από τους μη μυημένους στην ιαπωνική. 

Μοναστήρι, σχέδιο του Masahiro Chatani

Βλέπε επίσης
------------

* Μακέτα
* Κιριγκάμι
* Οριγκάμι
* Popup

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Αγγλικά) Papyromania
* (Αγγλικά) Papierarchitectuur
* (Αγγλικά) Paper (origamic) architecture
* Origami.gr Αρχειοθετήθηκε 2010-06-06 στο Wayback Machine.
* Masahiro Chatani(Ιαπωνικά)
Η *Καρδιά του Πλούτωνα* διακρίνεται κάτω δεξιά, σε αυτήν την φωτογραφία από τη διαστημοσυσκευή Νέοι Ορίζοντες
Η **Περιοχή Τόμπω** (λατινικά: *Tombaugh Regio*) είναι ανοιχτόχρωμη περιοχή έκτασης περίπου 1.590 χλμ στην επιφάνεια του Πλούτωνα, η οποία φέρει το χαρακτηριστικό σχήμα καρδιάς, από το οποίο πήρε το παρατσούκλι **Καρδιά του Πλούτωνα**. Η περιοχή ήταν ορατή ως μία ανοιχτόχρωμη περιοχή από πριν την αποστολή *Νέοι Ορίζοντες* αλλά το σχήμα της δεν μπορούσε να γίνει διακριτό. Η επίσημη ονομασία *Περιοχή Τόμπω* δόθηκε προς τιμήν του αστρονόμου Κλάιντ Τόμπω, ο οποίος ανακάλυψε τον Πλούτωνα.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Pluto's Heart  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **ποταμός Σαιντ Μέρις** ή **Σέιντ Μαρί** (αγγλικά: St. Marys River· γαλλικά: rivière Sainte-Marie· ελληνικά: ποταμός Αγία Μαρία) αποστραγγίζει τη λίμνη Σουπίριορ, ξεκινώντας από το τέλος του κόλπου Γουάιτφις και ρέει 119,9 χλμ. νοτιοανατολικώς στη λίμνη Χιούρον, με κατωφέρεια 7 μέτρων. Για όλο το μήκος του αποτελεί διεθνές σύνορο, που χωρίζει το Οντάριο του Καναδά από το Μίσιγκαν των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ο ποταμός Σαιντ Μέρις, που συνδέεται με τη λίμνη Σουπίριορ (πάνω αριστερά) και τη λίμνη Χιούρον (κάτω δεξιά)Οι δίδυμες πόλεις των Σου Σέιντ Μαρί στο Οντάριο και Σου Σέιντ Μαρί στο Μίσιγκαν συνδέονται κατά μήκος του ποταμού Σαιντ Μέρις από τη Διεθνή Γέφυρα Σου Σέιντ Μαρί. Τα ορμητικά ρεύματα του Σαιντ Μέρις βρίσκονται ακριβώς κάτω από την έξοδο του ποταμού από τη λίμνη Σουπίριορ και μπορούν να παρακαμφθούν από τα πελώρια φορτηγά πλοία μέσω των τεχνητών Κλεισιάδων Σου και του Καναλιού Σου Σέιντ Μαρί.

Δύο από τους παραποτάμους του Οντάριο αυτού του ποταμού είναι ο Ποταμός Γκάρντεν και ο Ποταμός Μπαρ. Άλλοι καναδικοί παραπόταμοι περιλαμβάνουν το Ρυάκι Φορτ, τον ποταμό Ρουτ, τον ποταμό Λιτλ Καρπ, τον ποταμό Μπιγκ Καρπ, τον ποταμό Λόουερ Έκο, τον ποταμό Ντέσμπαρατς και τον ποταμό Του Θρι. Οι αμερικανικοί παραπόταμοι στον ποταμό Σαιντ Μέρις είναι ο ποταμός Γκόγκομεϊν, ο ποταμός Μιουνουσκόνγκ, ο ποταμός Λιτλ Μιουνουσκόνγκ, ο ποταμός Σάρλοτ και ο ποταμός Ουέισκα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Great Lakes Atlas: Factsheet #1». United States Environmental Protection Agency. 9 Μαρτίου 2006. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2007.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  St. Marys River (Michigan-Ontario) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 315144172
* LCCN: sh87001901

 |

 |
To **Περιστέρι**, είναι ακατοίκητη νησίδα της Χαλκιδικής στον κόλπο της Βουρβουρούς στην Σιθωνία. Βρίσκεται κοντά στην χερσόνησο του Μέγα τείχους ανάμεσα στις νησίδες Αμπελίτσι και Ελιά. 

Έχει έκταση 15 στρέμματα άγονου και άνυδρου εδάφους, είναι κυρίως βραχώδης. Παλαιότερα η νησίδα είχε μεγαλύτερη έκταση, πάνω της έχει βρεθεί κεραμική παλαιοχριστιανικής εποχής, πιστεύετε ότι χρησιμοποιήθηκε από κάποια οικογένεια που εκμεταλλευόταν την νησίδα με μόνιμη διαμονή κάποιον οικισμό από την απέναντη ακτή.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Παπάγγελος, Ιωακείμ (2000, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ)), *Η Σιθωνία κατά τους βυζαντινούς χρόνους: ιστορία - μνημεία - τοπογραφία* Αρχειοθετήθηκε 2021-01-20 στο Wayback Machine. σελ, 85
Ο **Φεοντόρ Νικίτιτς Ρομάνοφ** (ρωσ.: *Фео́дор Ники́тич Рома́нов*, 1553 - 11 Οκτωβρίου 1633) από τον Οίκο των Ρομανώφ ήταν βογιάρος στη Ρωσία, που έπεσε σε δυσμένεια επί των Γκοντουνόφ, ανήλθε όμως έπειτα στο να γίνει πατριάρχης της Μόσχας ως Φιλάρετ(ος) (Филаре́т) και έγινε ο πραγματικός ηγεμόνας της Ρωσίας κατά τη βασιλεία τού γιού του Μιχαήλ Α΄ της Ρωσίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Νικήτα Ρομάνοβιτς εξέχοντος βογιάρου και της Ευδοκίας Αλεξάντροβνας Γκορμπάταγιας-Σουίσκαγιας. Γεννήθηκε στη Μόσχα και έφερε το επώνυμο των Ρομανώφ. Αδελφή του ήταν η Αναστασία Ρομάνοβνα, σύζυγος τού Ιβάν Δ΄ της Ρωσίας και μητέρα τού Φιοντόρ Α΄ της Ρωσίας. 

Κατά τη βασιλεία του εξαδέλφου του Φιοντόρ Α΄ (1584-98) ο Φεοντόρ διακρίθηκε ως στρατιωτικός και ως διπλωμάτης, πολεμώντας ενάντια στις δυνάμεις τού Ιωάννη Γ΄ των Βάσα της Σουηδίας το 1590 και διεξάγοντας διαπραγματεύσεις με τους πρέσβεις τού Ροδόλφου Β΄ των Αψβούργων της Γερμανίας, κατά τα έτη 1593-94. Το 1583 έγινε βογιάρος.

Το 1598 απεβίωσε ο Φιοντόρ Α΄ άτεκνος χωρίς άρρενες συγγενείς· ο Φεοντόρ ήταν ο δημοφιλής υποψήφιος για το θρόνο, αλλά συμφώνησε με την εκλογή τού Μπορίς Γκοντουνόφ (αδελφού της Ειρήνης, συζύγου τού Φιοντόρ Α΄). Όμως η επικίνδυνα ισχυρή οικογένεια των Ρομανόβ έπεσε σε δυσμένεια: τρία έτη μετά ο Μπορίς ανάγκασε τον Φεοντόρ και τη σύζυγό του Ξένια να μονάσουν με τα ονόματα Φιλάρετ και Μάρθα αντίστοιχα. Ο Φιλάρετ κρατήθηκε σε αυστηρό περιορισμό στη μονή Αντόνιεβ στον βορρά και εκτέθηκε σε κάθε πιθανή προσβολή. Το 1605 ο Ψευδο-Δημήτριος Α΄ εκτόπισε τους Γκοντουνόφ, ελευθέρωσε τον Φιλάρετο και τον έκανε μητροπολίτη τού Ροστόβ.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Ξένια Σεστόβα, εγγονή τού Τιμοφέι Γκριαζνόι πλούσιου γαιοκτήμονα του Ούγκλιτς και είχε τέκνα:

* Τατιάνα απεβ. 1612.
* Μιχαήλ Α΄ 1596-1645, τσάρος της Ρωσίας, ο πρώτος των Ρομανόφ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 118687158. Ανακτήθηκε στις 17  Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  p10330.htm#i103299. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.

Πηγές
-----

* Bain, Robert Nisbet (1911). "Philaret". In Chisholm, Hugh. Encyclopædia Britannica. 212 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 373–374.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 45096555
* LCCN: n2016008076
* ISNI: 0000 0000 1403 136X
* GND: 118687158

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Patriarch Filaret of Moscow  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Συντεταγμένες: 36°52′1″N 7°46′18″E﻿ / ﻿36.86694°N 7.77167°E﻿ / 36.86694; 7.77167

Ο **Σεϊμπούζ** (αραβικά: وادي سيبوس‎, *Oued Seybouse*) είναι ποταμός στη βορειοανατολική Αλγερία, κοντά στα σύνορα με την Τυνησία. Στα ρωμαϊκά χρόνια, ονομαζόταν *Ούμπους*.

Ροή
---

Ο ποταμός έχει μήκος περίπου 225 χιλιομέτρων, και διασχίζει τις επαρχίες Γκελμά και Ανάμπα. Πηγάζει από το Μετζέζ Αμάρ, στον Άτλαντα Τελλ στο βορειοδυτικό τμήμα της επαρχίας Γκελμά. Εκβάλει στη Μεσόγειο Θάλασσα στο Σεϊμπούζ (το οποίο ονομαζόταν *Ζοανονβίλ* κατά τη γαλλική κυριαρχία) στα νοτιοανατολικά της πόλης Ανάμπα. Η εκβολή του βρίσκεται ακριβώς βόρεια του Σιντί Σαλέμ, η τοποθεσία του Ιππώνα όπου έζησε ο Άγιος Αυγουστίνος μεταξύ 391–430 μ.Χ. 

Ο Σεϊμπούζ χρησιμοποιείται για άρδευση αγροτικών περιοχών, αλλά μολύνεται λόγω των βιομηχανικών δραστηριοτήτων.

Χαρακτηριστικά
--------------

(στοιχεία 1998, πηγή: ANRH)| Στοιχείο | Ποσότητα |
| --- | --- |
| Ροή | 11,5 μ³/δ |
| Θερμοκρασία | 21,41 °C |
| pH | 8,21 |
| Κορεσμός οξυγόνου | 36,61% |
| DBO1 | 18,33 |
| DCO² | 124,3 |
| Νιτρικά άλατα (ΝΟ3) | 5,58 |
| PO4−3 | 2,29 |
| Αμμώνιο | 9,18 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Annaba - Joannonville». *annaba.net.free.fr*. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2020.
2. ↑  Djabri, L.; Hani, A.; Laouar, R.; Mania, J.; Mudry, J.; Louhi, A. (2003-09-01). «Potential pollution of groundwater in the valley of the Seybouse River, north-eastern Algeria». *Environmental Geology* **44** (6): 738–744. doi:10.1007/s00254-003-0824-z. ISSN 0943-0105. .

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 315129561
* LCCN: sh88002293

 |

 |
Η **Αντονίνα Ζέτοβα** (γεννήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 1973) είναι Βουλγάρα παλαίμαχος διεθνής πετοσφαιρίστρια η οποία αγωνιζόταν ως διαγώνιος. Κατά τη διάρκεια της πολυετούς καριέρας της, αγωνίστηκε στα πρωταθλήματα της Βουλγαρίας, της Τουρκίας, της Ιταλίας, της Ισπανίας και της Ελλάδας.

Καριέρα
-------

Η Αντονίνα Ζέτοβα έκανε τα πρώτα της επαγγελματικά βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στην ΤΣΣΚΑ Σόφιας, στην οποία βρέθηκε το 1989. Στη βουλγαρική ομάδα παρέμεινε μέχρι το 1995 έχοντας καταφέρει προηγουμένως να κατακτήσει αρκετούς τίτλους σε εγχώριο επίπεδο και συγκεκριμένα τέσσερα Πρωταθλήματα (1991, 1992, 1993, 1995) και δύο Κύπελλα Βουλγαρίας (1993, 1995).

Το 1995 ταξίδεψε στην Τουρκία για λογαριασμό της Εσκασίμπασι, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια κατακτώντας ένα πρωτάθλημα και ένα Κύπελλο Τουρκίας (1997). Την περίοδο 1997-98 αγωνίστηκε πάλι στο τουρκικό πρωτάθλημα, αυτή τη φορά με τη φανέλα της Βακίφμπανκ.

Από το 1998 και μέχρι το 2007, η Αντονίνα Ζέτοβα αγωνίστηκε κατά κύριο λόγο σε ομάδες της Ιταλίας καταφέρνοντας μάλιστα να κατακτήσει αρκετούς τίτλους τόσο σε εγχώριο όσο και σε διεθνές επίπεδο. Συγκεκριμένα, οι ομάδες στις οποίες αγωνίστηκε ήταν οι: Ομνιτέλ Μοντένα, Λίμιτιντ Μοντένα, Φοπαπεντρέτι Μπεργκάμο, Έντισον Μοντένα, Παγιαβόλο Τσιέρι, Μπίγκματ Κέρακολ και Ντεσπάρ Περούτζια. Μοναδική εξαίρεση σε αυτήν την επταετία συνεχούς παρουσίας της Ζέτοβα στην Ιταλία ήταν ένα πέρασμά της από την τουρκική Εσκασίμπασι (2002-03), με την οποία μάλιστα κατάφερε να κατακτήσει το εγχώριο νταμπλ Τουρκίας για το 2003.

Την περίοδο 2008-09, η Αντονίνα Ζέτοβα αγωνίστηκε σε Ελλάδα και Ισπανία για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς και της Πάλμας Βόλλει αντίστοιχα.

Το 2009, η Ζέτοβα επέστρεψε στην Ιταλία και αγωνίστηκε για ένα χρόνο στη Ντεσπάρ Περούτζια. Στη συνέχεια, μεταπήδησε στη Φαμίλα Τζενεράλι, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια. Το 2012 αποφάσισε σε ηλικία 39 ετών να αποσυρθεί από την ενεργό δράση.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Η Αντονίνα Ζέτοβα ήταν διεθνής με την Εθνική ομάδα πετοσφαίρισης γυναικών της Βουλγαρίας για κάτι λιγότερο από μια δεκαετία και συγκεκριμένα από το 1993 μέχρι το 2012. Έχει συμμετάσχει μεταξύ άλλων στα Πρωταθλήματα Ευρώπης του 2001 και του 2010.

Τίτλοι
------

* 4 Πρωταθλήματα Βουλγαρίας: 1991, 1992, 1993, 1995
* 2 Κύπελλα Βουλγαρίας: 1993, 1995
* 2 Πρωταθληματα Τουρκίας: 1997, 2003
* 2 Κύπελλα Τουρκίας: 1997, 2003
* 3 Πρωταθλήματα Ιταλίας: 2000, 2002, 2007
* 1 Κύπελλο Ιταλίας: 2007
* 1 Λιγκ Καπ Ιταλίας: 2006
* 1 CEV Cup: 2002
* 1 Top Teams Cup: 2005

Πηγές
-----

* Το προφίλ της Αντονίνα Ζέτοβα στο legavolleyfemminile.it
* Βόμβα μεγατόνων με Ζέτοβα ο Ολυμπιακός
* Ρόστερ Ολυμπιακού για την περίοδο 2008-09