recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Λόγος σημαίας 2:3
Παλιότερη σημαία (1830-1910)
Η **σημαία της Πορτογαλίας** αποτελείται από ένα ορθογώνιο σε λόγο 2:3, με δύο ανισομεγέθη χρωματικά μέρη, ένα πράσινο και ένα κόκκινο. Το φόντο χωρίζεται κάθετα και στη μέση υπάρχει η μικρότερη έκδοση του εθνοσήμου της χώρας. Το εθνόσημο βρίσκεται σε ίση απόσταση από τις άνω και κάτω γωνίες.

Η επίσημη καθιέρωση της σημαίας έγινε στις 30 Ιουνίου 1911. Η σημαία αυτή αντικατέστησε τη σημαία που χρησιμοποιούνταν από το μοναρχικό καθεστώς την περίοδο 1834-1910.

Τα χρώματα στο φόντο -ιδιαίτερα το πράσινο- δεν είναι παραδοσιακά. Από την εποχή της αποτυχημένης επανάστασης στις 31 Ιανουαρίου 1891 για δημοκρατία, το πράσινο και το κόκκινο είχαν καθιερωθεί στη συνείδηση του λαού ως τα χρώματα του Δημοκρατικού Κόμματος της χώρας και των συναφών κινημάτων. Η κορύφωση της δράσης των τελευταίων οδήγησε στην Επανάσταση του 1910, με την οποία αποτινάχθηκε η μοναρχία στη χώρα, στις 5 Οκτωβρίου. 

Στις επόμενες δεκαετίες, έγινε εκτεταμένη προπαγάνδα για τα χρώματα αυτά και δόθηκε έμφαση στο πράσινο ως χρώμα του έθνους και της ελπίδας και στο κόκκινο για το αίμα των αγωνιστών.

Η σημερινή σημαία διαφέρει τα μάλα από την πρώτη βασιλική του Αλφόνσου της Πορτογαλίας, η οποία είχε ως βασικά χρώματα το λευκό και το γαλάζιο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σημαία της Πορτογαλίας** |

* Μουσείο της Προεδρίας της Πορτογαλικής Δημοκρατίας

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σημαίες των χωρών της Ευρώπης |
| --- |
|  |
| Ανεξάρτητα κράτη | 
* Άγιος Μαρίνος
* Αζερμπαϊτζάν
* Αλβανία
* Ανδόρρα
* Αρμενία
* Αυστρία
* Βατικανό
* Βέλγιο
* Βόρεια Μακεδονία
* Βοσνία και Ερζεγοβίνη
* Βουλγαρία
* Γαλλία
* Γερμανία
* Γεωργία
* Δανία
* Ελβετία
* Ελλάδα
* Εσθονία
* Ηνωμένο Βασίλειο
* Ιρλανδία
* Ισλανδία
* Ισπανία
* Ιταλία
* Κροατία
* Κύπρος
* Λετονία
* Λευκορωσία
* Λιθουανία
* Λίχτενσταϊν
* Λουξεμβούργο
* Μάλτα
* Μαυροβούνιο
* Μολδαβία
* Μονακό
* Νορβηγία
* Ολλανδία
* Ουγγαρία
* Ουκρανία
* Πολωνία
* Πορτογαλία
* Ρουμανία
* Ρωσία
* Σερβία
* Σλοβακία
* Σλοβενία
* Σουηδία
* Τουρκία
* Τσεχία
* Φινλανδία
 |
|  |
| Κτήσεις | 

|  |  |
| --- | --- |
| Ηνωμένο Βασίλειο | 
* Γιβραλτάρ
* Γκέρνσεϊ
* Τζέρσεϊ
* Νήσος Μαν
 |
|  |
| Δανία | 
Νήσοι Φερόες |
|  |
| Φινλανδία | 
Ώλαντ |
|  |
| Νορβηγία | 
Σβάλμπαρντ |

 |
|  |
| Μη αναγνωρισμένα κράτη | 
* Αμπχαζία
* Αρτσάχ
* Βόρεια Κύπρος
* Κόσοβο
* Νότια Οσετία
* Υπερδνειστερία
 |

 |
Εθνική σημαία της Μπιάφρα. Αναλογία σημαίας: 1:2
Η σημαία της πρώην Δημοκρατίας της Μπιάφρα αποτελείται από μια οριζόντια σημαία κόκκινου, μαύρου, και πράσινου χρώματος, συμπληρωμένο με ένα χρυσό ήλιο που ανατέλλει πάνω από μια χρυσή μπάρα.

Το κόκκινο αντιπροσωπεύει το αίμα εκείνων που σφαγιάστηκαν στη βόρεια Νιγηρία και τον επακόλουθο πόλεμο Νιγηρίας-Μπιάφρα. Το μαύρο συμβολίζει το πένθος τους και τη μνήμη για αυτούς. Το πράσινο συμβολίζει την ευημερία και ο μισός κιτρινοχρυσός ήλιος συμβολίζει ένα λαμπρό μέλλον. Ο ήλιος έχει έντεκα ακτίνες, που αντιπροσωπεύει τις έντεκα επαρχίες της Μπιάφρα.

Ήταν επίσης η έμπνευση για τη σημαία της βραχύβιας Δημοκρατίας του Μπενίν (που αποτελείται από τη Μεσοδυτική περιφέρεια που κατείχε η Μπιάφρα).

Είναι βασισμένη στη παναφρικανική σημαία σχεδιασμένη από τον Παγκόσμιο Σύλλογο Βελτίωσης των Νέγρων του Μάρκους Γκάρβεϊ και την Ομάδα Αφρικανικών Κοινοτήτων[1]. Δεν πρέπει να συγχέεται με την ίδια σημαία του Μαλάουι.

Τέλος, η κίτρινη γραμμή κάτω από τον ήλιο υπόσχεται την εκδίκηση στους βόρειους για τους χαμένους αδελφούς και αδελφές.

Δείτε επίσης
------------

* Σημαία της Δημοκρατίας του Μπενίν
* Παναφρικανική σημαία

Παραπομπές
----------

1. ↑  Znaimerowski, σελ.  125

Βιβλιογραφία
------------

* Znaimerowski, Alfred (2001). *The World Encyclopedia of Flags.* London: Anness Publishing Ltd.
Προηγούμενη σημαία (1991-1996)
Η **Σημαία της Κοινοπολιτείας Ανεξάρτητων Κρατών** (ρωσικά: Флаг Содружества Независимых Государств‎) απεικονίζει ένα κίτρινο ήλιο σε σκούρο μπλε πεδίο, με οκτώ πόλους να κρατούν τον ήλιο.

Πριν από την έκδοση της σημαίας, η προσωρινή έδειχνε απλά τα γράμματα "C.I.S." σε λευκό φόντο. Η σημαία χρησιμοποιήθηκε για παράδειγμα σε αθλητικές εκδηλώσεις, όπου η ομάδα της Κοινοπολιτείας αντικαθιστούσε τη Σοβιετική Ένωση, όταν η Σοβιετική Ένωση είχε προκριθεί αλλά δεν είχε προλάβει να συμμετάσχει λόγω της διάλυσής της.

Περιγραφή
---------

Το σχέδιο συμβολίζει την επιθυμία για ισότιμη συνεργασία, ενότητα, ειρήνη και σταθερότητα.

Δείτε επίσης
------------

* Έμβλημα της Κοινοπολιτείας Ανεξάρτητων κρατών
* Σημαία της Σοβιετικής Ένωσης

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Commonwealth of Independent States στο Wikimedia Commons
Η **Σημαία της Κορεατικής Ενοποίησης** (κορεατικά: 한반도기) είναι μια σημαία σχεδιασμένη να αντιπροσωπεύει όλη την Κορέα όταν η Βόρεια και η Νότια Κορέα συμμετέχουν ως μία ομάδα σε αθλητικές εκδηλώσεις. Το φόντο είναι λευκό. Στο κέντρο υπάρχει μια μπλε σιλουέτα της κορεατικής χερσονήσου, συμπεριλαμβανομένης της νήσου Τζέτζου προς τα νοτιοδυτικά και της νήσου Ούλουνγκντο, όπως και των νήσων Ντόκντο στα ανατολικά, που προστέθηκαν το 2003.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Χειμερινοί Ολυμπιακοί: Με τη σημαία της κορεατικής χερσονήσου θα παρελάσουν Β. και Ν. Κορέα naftemporiki.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Explanation and detailed design of the Korean Unification Flag
Η **Άλως** ήταν πλατεία κοντά στο ναό του Απόλλωνα στου Δελφούς, όπου λάμβαναν χώρα ιερές τελετουργίες.

Περιγραφή
---------

Μεταξύ του Βουλευτηρίου και του βράχου της Σίβυλλας στο ιερό τέμενος του Απόλλωνα στους Δελφούς υπάρχει ένα στενό πέρασμα που οδηγεί στην πηγή την οποία λέγεται ότι φύλαγε ο Πύθωνας. Μπροστά από τους βράχους δημιουργείται μία στρογγυλή πλατεία, η Άλως (αλώνι), όπου τελούνταν διάφορες τελετές, μεταξύ των οποίων και το Σεπτήριον, η τελετουργική αναπαράσταση του φόνου του Πύθωνα από τον Απόλλωνα, που τελούνταν κάθε οκτώ χρόνια. Ο Πλούταρχος αναφέρει ότι κατά την τελετουργία καθαρμού ένας "παις αμφιθαλής", ένα αγόρι δηλαδή που είχε και τους δυο γονείς του στη ζωή, έβαζε φωτιά σε ένα ξύλινο κατασκεύασμα που συμβόλιζε την κατοικία του Πύθωνα και στη συνέχεια πήγαινε να καθαρθεί ο ίδιος, όπως είχε κάνει και ο Απόλλων καταφεύγοντας στα Τέμπη. Σε διάφορα σημεία της πλατείας, κυρίως στα βόρεια, ανεγέρθηκαν κατά τα ελληνιστικά κυρίως χρόνια εξέδρες και βάσεις για μνημεία, εκ των οποίων ξεχωρίζει η βάση για το έφιππο άγαλμα του βασιλιά της Περγάμου Αττάλου Β' (159-138 π.Χ.), που αφιέρωσε η ίδια η πόλη των Δελφών. Στα βορειοδυτικά, η πλατεία οριοθετείται από τον Πολυγωνικό Τοίχο, που κτίστηκε μετά την καταστροφή του ναού του Απόλλωνα το 548 π.Χ. ως αντιστήριγμα στο έδαφος όπου θα κτίζονταν ο ναός των Αλκμαιωνιδών, ενώ βόρεια οριοθετείται από τη Στοά των Αθηναίων, η οποία επίσης στηριζόταν στον πολυγωνικό τοίχο που αποτελούσε και το οπίσθιο τείχισμά της. Το 1939 κατά τη διάρκεια εργασιών αποκατάστασης της Ιεράς Οδού μπροστά από την Άλω ανακαλύφθηκε αποθέτης εντός του οποίου είχαν ενταφιαστεί πλήθος αναθημάτων που είχαν καταστραφεί από πυρκαγιά, σεισμό ή άλλη αιτία και που, σύμφωνα με τα ήθη της εποχής, απαγορευόταν να μετασκευαστούν ή να πωληθούν. Τα σημαντικότερα από τα ευρήματα αυτά περιλαμβάνουν τα χρυσελεφάντινα αγάλματα του Απόλλωνα και της Αρτέμιδος, τον αργυρό ταύρο, το θυμιατήριο με τη μορφή πεπλοφόρου και το ζεύγος αθλητών που εκτίθενται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πλούταρχος, Ελληνικά Ερωτήματα, 203 C
2. ↑  Πλούταρχος, Ηθικά, Περί Μουσικής, 1136α

Πηγές
-----

* Amandry, P. "Rapport preliminaire sur les statues Chryselephantines de Delphes", BCH 63, 1939, 86-119
* Bommelaer, J.-F. Laroche, D. Guide de Delphes. Le site, Paris 1991
Ο **Άλφρεντ "Χάγιος" Γκούτμαν** (Alfréd Hajós, Βουδαπέστη, 1 Φεβρουαρίου 1878 - 12 Νοεμβρίου 1955) ήταν Ούγγρος αρχιτέκτονας και αθλητής, που αναδείχτηκε τρεις φορές ολυμπιονίκης.

Το πραγματικό του επώνυμο ήταν Γκούτμαν. Το Χάγιος στα ουγγρικά σημαίνει ναύτης και το απέκτησε λόγω των ικανοτήτων του στο κολύμπι. Από δεκατριών ετών ο πατέρας του τον πετούσε στον Δούναβη και έτσι είχε συνηθίσει να κολυμπάει σε παγωμένα νερά. Αυτό τον βοήθησε στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1896, όπου συμμετείχε στην κολύμβηση. Οι αγώνες έγιναν στη Θάλασσα σε χαμηλές θερμοκρασίες. Ήταν χρυσός Ολυμπιονίκης στα 100 μ. ελευθέρας με επίδοση 1.22.2, και στα 1.200 μ. ελευθέρας με επίδοση 18.22.2. Είχε δηλώσει συμμετοχή και στα 500 μ. ελευθέρας, αλλά δεν πήρε τελικά μέρος. Την περίοδο των αγώνων ήταν φοιτητής αρχιτεκτονικής. Ο Χάγιος έλαβε μέρος και στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1924 στο Παρίσι στον καλλιτεχνικό διαγωνισμό αρχιτεκτονικού σχεδίου και τιμήθηκε με αργυρό μετάλλιο. 

Εκτός από κολυμβητής ήταν και ποδοσφαιριστής: μάλιστα αναδείχτηκε πρωταθλητής Ουγγαρίας με την Budapesti Torna Club (BTC) το 1901 και το 1902, ενώ αγωνίστηκε και στην Εθνική Ουγγαρίας από το 1901 έως το 1903. Ήταν πρωταθλητής Ουγγαρίας στη δισκοβολία, στα 400 μ. εμπόδια και στα 100 μ. το 1898. Ο αδελφός του, Χένρικ Χάγιος ήταν χρυσός ολυμπιονίκης στα 4x250 μ. στη Μεσοολυμπιάδα του 1906. 

Το 1924 πήρε το πτυχίο του στην αρχιτεκτονική και ειδικεύτηκε στις κατασκευές σταδίων, η πιο γνωστή από τις οποίες είναι το κολυμβητήριο στη Βουδαπέστη, που φέρει το όνομά του, χτίστηκε το 1930 και αποτελεί μέχρι σήμερα το εθνικό κολυμβητήριο της Ουγγαρίας. Το 1953 τιμήθηκε από τη ΔΟΕ με δίπλωμα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Alfred-Hajos. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  (Αγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά) *Structurae*. Ράτιγκεν. 1009364. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. 1 2  «Hajós [Guttmann], Alfréd» 12  Ιανουαρίου 2018.
4. ↑  «Olympedia» (Αγγλικά) 2006.
5. ↑  (Αγγλικά) *Union List of Artist Names*. 5  Νοεμβρίου 2010. 500122563. Ανακτήθηκε στις 14  Μαΐου 2019.
6. ↑  (Αγγλικά) *EU-Football.info*. 831. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.
7. ↑  Πληροφορίες για τον αθλητή, στον ιστότοπο eu-football.info (αγγλικά)
8. ↑  I. osztály 1901, πρώτη κατηγορία Ουγγαρίας 1900-01, στον ιστότοπο www.magyarfutball.hu (ουγγρικά)
9. ↑  I. osztály 1902, πρώτη κατηγορία Ουγγαρίας 1901-02, στον ιστότοπο www.magyarfutball.hu (ουγγρικά)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Alfréd Hajós στο Wikimedia Commons
* The Hajós Alfréd Társaság, Εταιρεία Χάγιος
* Ο αθλητής στο International Jewish Sports Hall of Fame, (αρχειοθετημένο αντίγραφο νεκρού συνδέσμου)

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ποδόσφαιρο
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 96585239
* ISNI: 0000 0000 7896 1769
* ULAN: 500122563

 |

 |
Η **Άλωση της Λέσβου** ήταν πολεμική επιχείρηση του Μωάμεθ Β΄ προς κατάκτηση του νησιού, ως αντίποινα για την ήττα του στην Μεθώνη.

Εξέλιξη της μάχης
-----------------

Στις αρχές του 1462, και αφού ο Μωάμεθ επέστρεψε από την εκστρατεία του στη Βλαχία κατά του Βλαντ Τσέπες αποφάσισε να καταλάβει το νησί της Λέσβου, που τότε βρίσκονταν υπό την διοίκηση του Γενοβέζικου οίκου των Γκαττιλούζιο. 

Έφτασε ο ίδιος κάτω από τα τείχη της Μυτιλήνης με ισχυρό στόλο και πολυάριθμο στρατό για αποβίβαση και με διοικητή τον βεζίρη Μαχμούτ πασά. Αμέσως έστειλε τελεσίγραφο στον διοικητή Νικολό Γκαττιλούζιο Β' να παραδώσει το νησί, το οποίο αυτός απέρριψε. Από τον διαρκή κανονιοβολισμός που ακολούθησε επί εικοσιεπτά ημέρες γκρεμίστηκε το μεγαλύτερο μέρος της πόλης, και ο δούκας του νησιού αναγκάστηκε να παραδοθεί. Μολονότι του δόθηκε υπόσχεση χάριτος, οδηγήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου και απαγχονίστηκε. Η τύχη του νησιού μετά την άλωση υπήρξε δεινή. Τριακόσιοι Καταλανοί πειρατές κόπηκαν στα δυο με πριόνι, ενώ από τους υπόλοιπους κάτοικους όσοι είχαν συντελέσει στην υπεράσπιση της πόλης μοιράστηκαν σε τρεις τάξεις. Η τάξη των πλουσιότερων εξορίστηκαν ατιμώρητοι να παν να εγκατασταθούν στην Κωνσταντινούπολη. Η μέση τάξη έγινε ιδιοκτησία των γενιτσάρων και ανέλαβαν την φρούρηση του νησιού. Η δε τάξη των πτωχότερων διασκορπίστηκε στα προάστια του νησιού. Οκτακόσια αγόρια και κορίτσια από τις ευγενέστερες οικογένειες παρέλαβε ο σουλτάνος για το παλάτι και το χαρέμι του. 

Μετά την άλωση εξερράγη το 1463 ο πρώτος Βενετοτουρκικός πόλεμος μεταξύ Ενετών και Οθωμανών.

Πηγές
-----

* Α. Πολυζωίδης: Τα Ελληνικά, Τόμος Β', 1874
Ο **Σίκαρντ** (απεβ. το 839) ήταν πρίγκιπας του Μπενεβέντο από το 832. Ήταν ο τελευταίος πρίγκιπας ενός ενωμένου Μπενεβέντο, που κάλυπτε το μεγαλύτερο μέρος της Νότιας Ιταλίας. Με το τέλος του, το πριγκιπάτο περιέπεσε σε εμφύλιο πόλεμο, που το διέλυσε οριστικά (εκτός από πολύ σύντομο διάστημα υπό τον Πάντουλφ τον Σιδηροκέφαλο από το 977 έως το 981). Ήταν γιος και διάδοχος του Σίκο του Σπολέτο.

Πολέμησε συνεχώς ενάντια στους Σαρακηνούς και τους γείτονές του, ιδιαίτερα το Σορέντο, τη Νάπολη και το Αμάλφι. Ήταν η ισχυρότερη στρατιωτική και οικονομική δύναμη στην περιοχή. Με το Σύμφωνο του Σικάρντι (*Pactum Sicardi)* της 4ης Ιουλίου 836, υπέγραψε πενταετή ανακωχή με τις τρεις προαναφερθείσες πόλεις και αναγνώρισε το δικαίωμα διέλευσης στους εμπόρους τους. Ωστόσο, ο πόλεμος συνεχίστηκε. Σε έναν πόλεμο του 837 με τον Ανδρέα Β΄ δούκα της Νάπολης, ο τελευταίος κάλεσε τους πρώτους Σαρακηνούς ως συμμάχους και άρχισε μία τάση, που έλκυε όλο και περισσότερους Μουσουλμάνους σε Χριστιανικούς πολέμους στη χερσόνησο. Κατέλαβε επίσης το Αμάλφι το 838 δια θαλάσσης.

Παρά τη ζεστασιά του, ήταν και ιδρυτής. Έκτισε μια νέα εκκλησία στο Μπενεβέντο και για να την εξοπλίσει με λείψανα, έσωσε εκείνα του Αγίου Βαρθολομαίου, στη συνέχεια στα νησιά Λίπαρι, από τους Σαρακηνούς προσλαμβάνοντας μερικούς Αμαλφιτάνους εμπόρους για να τα ανασύρουν. Κατά την κατάληψη του Αμάλφι, πήρε τα λείψανα της Αγίας Τροφίμενας, που έφεραν πρόσφατα εκεί από το Μινόρι της Ιταλίας .

Ο Σίκαρντ δολοφονήθηκε το 839 και ο θησαυροφύλακας Ράντελχις αυτοανακηρύχθηκε αμέσως πρίγκιπας. Αλλά ο αδελφός του Σίκαρντ, ο Σίκονουλφ, τον οποίο είχε φυλακίσει,  βγήκε από τη φυλακή και ανακηρύχθηκε πρίγκιπας στο Σαλέρνο: ακολούθησε δεκαετής εμφύλιος πόλεμος. Ο αδελφός τής συζύγου τού Σίκαρντ, της Aντελχίζας, Γουαϊφέρος από το Σαλέρνo, βοήθησε τον Σίκονουλφ βγάζοντάς τον με τη βία από τη φυλακή.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  "History of Italy", p. 12, Retrieved 21 oct 2009.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Gwatkin, HM, Whitney, JP (ed) et αϊ. *The Cambridge Medieval History: Volume III*. Cambridge University Press, 1926.
* The Art of *Mercantantia* : Μεσαιωνικό Εμπόριο και Πολιτισμός στη Νοτιοδυτική Ιταλία
* *Lexikon des Mittelalters* VII.1833
Η **Σικάγο Φάιαρ Σόκερ Κλαμπ** (αγγλικά: *Chicago Fire Soccer Club*) είναι αμερικάνικη επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το προάστιο του Σικάγου, Μπρίτζβιου (Ιλινόι). Η ομάδα συμμετέχει στην Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ (MLS). Έχει πάρει την ονομασία της από την Μεγάλη Πυρκαγιά του Σικάγου το 1871, ενώ ιδρύθηκε στις 8 Οκτωβρίου 1997, ανήμερα της 126ης επετείου του συγκεκριμένου γεγονότος. Για την πρώτη τους σεζόν στο πρωτάθλημα το 1998, οι Φάιαρ κατέκτησαν το MLS Cup, καθώς και το U.S. Open Cup (το "double"). Έχουν κατακτήσει, επίσης, το U.S. Open Cup το 2000, το 2003 και το 2006, ενώ έχουν κατακτήσει και το MLS Supporters' Shield το 2003.

Η Φάιαρ διαθέτει ευρύ δίκτυο αναπτυξιακών θυγατρικών της ομάδων, το οποίος αποτελείται από τις Σικάγο Φάιαρ Πρέμιερ (με ομάδες στην Premier Development League και την Super-20 League), την Σικάγο Φάιαρ NPSL, την Αναπτυξιακή Ακαδημία των Σικάγο Φάιαρ, και την Σικάγο Φάιαρ Τζούνιορς, η οποία και εκπροσωπεί τα τμήματα υποδομής του συλλόγου. Έχει, ακόμα, υπό την ιδιοκτησία της την *Chicago Fire Foundation*, τον κοινωφελή οργανισμό του συλλόγου. Έδρα των Φάιαρ είναι το Toyota Park. Προπονητής τους την περίοδο 2011-2013 ήταν ο Φρανκ Κλόπας.

Διακρίσεις
----------

### Πρωταθλήματα

* **MLS Cup**
	+ **Νικήτρια** (1): 1998
* **Supporters' Shield**
	+ **Νικήτρια** (1): 2003
* **Lamar Hunt U.S. Open Cup**
	+ **Νικήτρια** (4): 1998, 2000, 2003, 2006

### Άλλα

* **MLS Eastern Conference**
	+ **Νικήτρια (Regular Season)** (1): 2003
	+ **Νικήτρια (Playoff)** (1): 2003
* **MLS Western Conference**
	+ **Νικήτρια (Playoff)** (1): 1998
* **MLS Central Division**
	+ **Νικήτρια (Regular Season)** (2): 2000, 2001
* **Βορειοαμερικανική ΣούπερΛίγκα**
	+ **Φιναλίστ** (1): 2009
* **Μείζονος σημασίας τρόπαια**
	+ **Brimstone Cup** (2): 2001, 2012
	+ **Carolina Challenge Cup** (1): 2013
	+ **MLS Team Fair Play Award** (1): 2009

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 14248. Ανακτήθηκε στις 31  Ιουλίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σικάγο Φάιαρ ΣΚ** |

* Επίσημος ιστότοπος

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 1151776806118012467
* LCCN: n2018004762
* ISNI: 0000 0004 9516 3215

 |

 |
Τα **αιγοθηλόμορφα** (*Caprimulgiformes*) είναι τάξη πτηνών, που περιλαμβάνει περίπου εξακόσια είδη. Συναντώνται σε όλες τις ηπείρους της Γης εκτός της Ανταρκτικής. Είναι πουλιά γενικώς νυκτόβια και εντομοφάγα. Πήραν το όνομά τους από την παλαιά ονομασία του μέλους τους «αιγόθηλος», που οφείλεται στην τελείως λανθασμένη άποψη των αρχαίων ότι, όταν εισχωρούσε τη νύχτα σε στάνες αιγοπροβάτων, τα βύζαινε, ιδίως τις αίγες (κατσίκες). Στην πραγματικότητα κυνηγούσε τα έντομα που σύχναζαν εκεί.

Ταξινομική
----------

Η ταξινομική των πουλιών που απαρτίζουν την τάξη αυτή έχει από παλιά σημαδευτεί από δυσκολίες και αντιθέσεις, ιδίως στην περίπτωση της οικογένειας καπριμουλγίδες και τη συγγένεια και διεκδίκηση οικογενειών από την παραδοσιακά θεωρούμενη ξεχωριστή τάξη *αποδόμορφα*.

Η IUCN υιοθετεί σήμερα την εξής ταξινομική της τάξεως αιγοθηλόμορφα, που ακολουθεί πρόσφατες φυλογενετικές μελέτες του DNA:

* Οικογένεια τροχιλίδες (κολίβρια), 368 είδη, παραδοσιακά κατατάσσεται στα αποδόμορφα
* Οικογένεια αποδίδες (σταχτάρες), 96 είδη, παραδοσιακά κατατάσσεται στα αποδόμορφα
* Οικογένεια καπριμουλγίδες (αιγόθηλοι), 98 είδη
* Οικογένεια ποδαργίδες («βατραχοπούλια»), 14 είδη
* Οικογένεια αιγοθηλίδες, 10 είδη
* Οικογένεια νυκτιβιίδες (potoos), 7 είδη
* Οικογένεια ημιπροκνίδες, 4 είδη
* Οικογένεια στεατορνιθίδες, 1 είδος

Ο ορισμός αυτός ταυτίζει την τάξη με τον φυλογενετικό κλάδο *Strisores*.

Παραδοσιακά, τα αιγοθηλόμορφα θεωρούντο με βάση τη μορφολογία τους το ενδιάμεσο ανάμεσα στις τάξεις γλαυκόμορφα και αποδόμορφα.

Διατροφή
--------

Τα αιγοθηλόμορφα τρέφονται κυρίως με έντομα, ενώ εξαίρεση αποτελεί το είδος καρίπειος, το οποίο τρέφεται αποκλειστικά με φρούτα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The IUCN Red List of Threatened Species». *IUCN Red List of Threatened Species*. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2020.
Το λεγόμενο **Συμβούλιο των Ναυάρχων** είναι στρατιωτικός θεσμός που διατηρείται από πολλά κράτη αντί του όρου Ναυαρχείο.

Πρόκειται για ανώτατο ναυτικό διοικητικό συμβούλιο που έχει συσταθεί και στην Ελλάδα δια του από 23 Οκτωβρίου 1929 Νομοθετικού Διατάγματος το οποίο και επέχει τη θέση του άλλοτε Ναυαρχείου. Τούτο αποτελείται από τον Αρχηγό του ΓΕΝ, τον Γενικό Επιθεωρητή του Π.Ν. τον Αρχηγό Στόλου και των Διοικητών των άλλων μεγάλων κλάδων Διοικητικής Μέριμνας (ΔΔΜΝ) και Ναυτικής Εκπαίδευσης, (ΔΝΕ).
Κύριος προορισμός του συμβουλίου είναι περισσότερο οι διοικητικές τοποθετήσεις, μεταθέσεις αποσπάσεις από το βαθμό υποπλοιάρχου και άνω, εγγκρίσεις αποστολών στην αλλοδαπή, τη σύνταξη πινάκων προακτέων κατ΄ εκλογή και κατ΄ αρχαιότητα, στασίμων, ή αποστρατευτέων κ.λπ.

Το πνεύμα που υπαγόρευσε την ίδρυση του συμβουλίου αυτού ήταν η διοίκηση του Ναυτικού να γίνεται εξ αυτού του ίδιου. Σήμερα το συμβούλιο αυτό ονομάζεται "Ανώτατο Ναυτικό Συμβούλιο".
Συντεταγμένες: 17°59′45″N 76°57′18″W﻿ / ﻿17.9958766°N 76.9551086°W﻿ / 17.9958766; -76.9551086

Η Σπάνις Τάουν
Η **Σπάνις Τάουν** (αγγλικά: Spanish Town) είναι πόλη της Τζαμάικα. Είναι η δεύτερη σε πληθυσμό και τρίτη σε έκταση πόλη της Τζαμάικα. Είναι η πρωτεύουσα της Ενορίας της Αγίας Αικατερίνης. Έχει πληθυσμό 162.359 κατοίκων (2001).

Γεωγραφία
---------

Η Σπάνις Τάουν βρίσκεται νοτιοανατολικά της Τζαμάικα και νίτια-κεντρικά της Αγίας Αικατερίνης. Βρίσκεται ανατολικά της Σαιντ Τονς Χάιτς, βορειοανατολικά της Κάπτσουρλαντ, νοτιοδυτικά της Σέντραλ Βίλλατζ, νοτιοανατολικά της Έιντζελς και βορειοδυτικά της Μασντέντ. Είναι σε έκταση η τρίτη μικρότερη πόλη της Τζαμάικα, μετά το Κίνγκστον και την Μοντέγκο Μπέυ.

Ιστορία
-------

Η Σπάνις Τάουν ήταν η πρώτη πρωτεύουσα της Τζαμάικα μέχρι το 1872, ώσπου τη θέση του πήρε η σημερινή πρωτεύουσα, το Κίνγκστον.

Δημογραφία
----------

Η Σπάνις Τάουν έχει σύμφωνα με την απογραφή του 2001 162.359 κατοίκους. Είναι σε πληθυσμό η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Τζαμάικα, μετά το Κίνγκστον.

Ονομασία
--------

*Spanish Town* σημαίνει *Ισπανική Πόλη*. Το ψευδόνυμο της πόλης είναι *Ισπανία*. Αρχικά ονομαζόταν **Βίγια δε λα Βέγκα** (Villa de la Vega, *Βίλλα του Λιβαδιού* και αργότερα **Σαντιάγο δε λα Βέγκα** (Santiago de la Vega ή St. Iago de la Vega, *Άγιος Ιάκωβος του Λιβαδιού*) και τέλος Σπάνις Τάουν.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Μεγαλύτερες πόλεις της Τζαμάικα και στατιστικά πληθυσμού». World Gazetteer. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Δεκεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2009.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος πόλεων της Τζαμάικα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Spanish Town (Jamaica) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 136215439
* LCCN: n83146680
* GND: 7716617-6

 |

 |
Σπάρος
Ο **σπάρος** (***Diplodus annularis*** - ***Διπλόδους ο δακτυλιωτός***) είναι ψάρι που ανήκει στην οικογένεια των Σπαριδών (Sparidae) και έχει στενή συγγένεια με τον σαργό.

Εξωτερικά χαρακτηριστικά
------------------------

Ο σπάρος έχει ψαρό γυαλιστερό χρώμα, μια μαύρη γραμμή στην ουρά και δίπλα στο κεφάλι και κιτρινωπό χρώμα στα κάτω πτερύγια και πάνω από τα μάτια του. Το μήκος του είναι μέτριο και φτάνει τα είκοσι εκατοστά, ενώ, το πλάτος του είναι αρκετά μεγάλο.

Τροφή
-----

Η κύρια τροφή του σπάρου είναι τα φυτά, τα μικρά οστρακοειδή και καρκινοειδή.

Τόπος διαβίωσης
---------------

Ζει σε κοπάδια, κυρίως σε ρηχά, αλλά και βαθιά νερά, σε πετρώδεις ή φυκώδεις βυθούς με λάσπη και βούρκο.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σπάρος** |


|  |  |
| --- | --- |
| Wikispecies logoWikispecies logo | Τα Βικιείδη έχουν πληροφορίες για το θέμα:   **Σπάρος** |

* 
* 
*
Απεικόνιση σφαιρικού δισορθόπλευρου τριγώνου στην επιφάνεια της Γης με έδειξη της 3ης ιδιότητας
**Σφαιρικό τρίγωνο**, (spherical triangle), ονομάζεται το σχηματιζόμενο τρίγωνο στην επιφάνεια μιας σφαίρας από τη τομή, ανά δύο, τριών μεγίστων κύκλων της.

Γενικά
------

Αν ληφθεί μια τρίεδρη στερεά γωνία και η κορυφή της τεθεί στο κέντρο μιας σφαίρας τότε οι ακμές αυτής, στην επιφάνεια της σφαίρας, θα ορίσουν τρίγωνο που προφανώς θα είναι σφαιρικό. Τότε οι έδρες της στερεάς αυτής γωνίας θ΄ αντιστοιχούν προς τις πλευρές του σφαιρικού τριγώνου, οι δε δίεδρες αυτού με τις γωνίες του σφαιρικού τριγώνου.  

Συνεπώς οι μεν ιδιότητες των εδρών της στερεάς γωνίας θα αποτελούν ιδιότητες των πλευρών του σφαιρικού τριγώνου, οι δε των διέδρων θα αποτελούν και ιδιότητες των γωνιών αυτού (του σφαιρικού).

Ιδιότητες
---------

**1η ιδιότητα**: Το άθροισμα των πλευρών σφαιρικού τριγώνου είναι μικρότερο των 4 ορθών ή της περιφέρειας ενός μεγίστου κύκλου.
**2η ιδιότητα**: Κάθε πλευρά σφαιρικού τριγώνου είναι μικρότερη του αθροίσματος των 2 άλλων και μεγαλύτερη της διαφοράς τους.
**3η ιδιότητα**: Το άθροισμα των γωνιών σφαιρικού τριγώνου είναι μεγαλύτερο των 180° και μικρότερο των 540°.
**4η ιδιότητα**: Κάθε γωνία σφαιρικού τριγώνου αυξανόμενη κατά δύο ορθές υπερβαίνει το άθροισμα των δύο άλλων. και
**5η ιδιότητα**: Στο σφαιρικό τρίγωνο έναντι της μεγαλύτερης πλευράς βρίσκεται η μεγαλύτερη γωνία του, και αντίστροφα.

Είδη
----

Τα σφαιρικά τρίγωνα διακρίνονται σε πέντε βασικές κατηγορίες

1. Τα **Μονορθογώνια**. Σφαιρικά τρίγωνα των οποίων μία γωνία τους είναι ορθή (90°).
2. Τα **Μονορθόπλευρα**. Λέγονται εκείνα των οποίων η μία πλευρά είναι τόξο 90°.
3. Τα **Δισορθόπλευρα**, ή **Δισορθογώνια**, εκείνα που παρουσιάζουν δύο γωνίες ορθές.
4. Τα **Τρισορθογώνια**, ή **Τρισορθόπλευρα**. Σφαιρικά τρίγωνα των οποίων όλες οι γωνίες τους είναι ορθές (90°), ή όλες οι πλευρές τους αποτελούν τόξα 90°
5. Τα **Κοινά σφαιρικά τρίγωνα**, που χαρακτηρίζονται όλα τα άλλα εκτός των παραπάνω.

* Ιδιαίτερη κατηγορία σφαιρικών τριγώνων είναι τα λεγόμενα Πολικά σφαιρικά τρίγωνα που πρόκειται για περιγεγραμμένα, ομοίως σφαιρικά, εντός δοθέντων σφαιρικών τριγώνων.

Προβλήματα
----------

Τα προβλήματα επίλυσης σφαιρικών τριγώνων που απαντώνται στη πράξη ειδικά στην Αστρονομία, Ωκεανοπλοΐα και στη Πολική ναυτιλία, εξετάζει τόσο η σφαιρική γεωμετρία όσο και η σφαιρική τριγωνομετρία.

Δείτε επίσης
------------

* Τρίγωνο θέσεως

  



|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Μαθηματικά
 |

 |
Ο **Αθανάσιος Ν. Μιαούλης** (1868-1932) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός, γιος του Νικολάου Δ. Μιαούλη και δισέγγονος του Ναύαρχου της ελληνικής επανάστασης Ανδρέα Μιαούλη, της ιστορικής υδραίικης οικογένειας των Μιαούληδων.

Ο Αθανάσιος Ν. Μιαούλης γεννήθηκε στον Πειραιά το 1868. Εισήχθηκε στη Ναυτική Σχολή ως δόκιμος κατά τη σύστασή της το 1884 μαζί με τον ξάδελφό του Ανδρέα Δ. Μιαούλη. Εξήλθε το 1888 σημαιοφόρος και στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 συμμετείχε με τον βαθμό του ανθυποπλοιάρχου, κυβερνήτης τορπιλοβόλου. Αποστρατεύθηκε ως αντιπλοίαρχος το 1911 προκειμένου να πολιτευτεί στο τόπο καταγωγής του στην Ύδρα. Κατά τους Βαλκανικούς πολέμους ανακλήθηκε στην ενέργεια και ανέλαβε κυβερνήτης του ανιχνευτικού (Θηρίου) ΠΑΝΘΗΡ από της παραλαβής του από τα ναυπηγεία μέχρι της υπογραφής της ειρήνης όπου και επανήλθε στη κατάσταση εφεδρείας. Νυμφεύθηκε την Μαρία το γένος Εμμανουήλ Στ. Λυκούδη. Ανέλαβε τέσσερις φορές υπουργός των Ναυτικών (1909, 1914, 1915 και 1919).

Το 1932, ακραιφνής οπαδός του κόμματος των Φιλελευθέρων πιέστηκε και δέχθηκε να θέσει υποψηφιότητα για τη κενή θέση του Δημάρχου Πειραιά, που όμως ο ίδιος δεν επιθυμούσε. Τελικά δέχθηκε την παμψηφεί επιτυχία του με την υπόσχεση ότι θα γινόταν αποδεκτή η παραίτησή του σε περίπτωση νίκης του κόμματος των Φιλελευθέρων στις βουλευτικές εκλογές του ίδιου έτους. Αισθανόμενος ιδιαίτερη μεγάλη χαρά μετά την επιτυχία του κόμματος συνεπεία της οποίας και θα παραιτούταν από τη δημαρχία και πιθανώς να έπαυε εφεξής να πολιτεύεται υπέστη καρδιακή προσβολή στην οποία και υπέκυψε. Ως συνέπεια μακράς νόσου που ήταν απότοκος της στεναχώριας της, πέθανε και η σύζυγός του στις 16 Ιουνίου 1936.

Πηγές
-----

* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου*, τόμ. 13ος, σελ. 546

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Δήμαρχοι Πειραιά |
| --- |
|  |
| 
* Κυριάκος Σερφιώτης
* Πέτρος Ομηρίδης Σκυλίτσης
* Αντώνιος Θεοχάρης
* Λουκάς Ράλλης
* Δημήτριος Μουτζόπουλος
* Τρύφων Μουτζόπουλος
* Αριστείδης Σκυλίτσης
* Θεόδωρος Ρετσίνας
* Παύλος Δαμαλάς
* Δημοσθένης Ομηρίδης Σκυλίτσης
* Αναστάσιος Παναγιωτόπουλος
* Μιχαήλ Ρινόπουλος
* Αθανάσιος Ν. Μιαούλης
* Σωτήριος Στρατήγης
* Μιχάλης Μανούσκος
* Κωνσταντίνος Τσιάκος
* Παύλος Ντεντιδάκης
* Αλέξανδρος Φοίφας
* Ευάγγελος Κολοκούρης
* Γεώργιος Ανδριανόπουλος
* Δημήτριος Σαπουνάκης
* Γεώργιος Κυριακάκος
* Χαράλαμπος Ζηλάκος
* Παναγιώτης Λεούσης
* Αριστείδης Σκυλίτσης
* Βασίλειος Ζέππος
* Αναστάσιος Βουλόδημος
* Γιάννης Παπασπύρου
* Ανδρέας Ανδριανόπουλος
* Γεώργιος Στρατηγός
* Στέλιος Λογοθέτης
* Χρήστος Αγραπίδης
* Παναγιώτης Φασούλας
* Βασίλης Μιχαλολιάκος
* Γιάννης Μώραλης
 |

 |
Ο **Αθανάσιος (Νάσος) Περρωτής** του Αριστομένη (26 Δεκεμβρίου 1888 - 1970) ήταν Έλληνας νομικός, βουλευτής και υπουργός.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Καλαμάτα στις 26 Δεκεμβρίου 1888 και ήταν γιός του Αριστομένη Γεωργίου Περρωτή, Δημάρχου Εμπλακίων και εγγονός του επαναστάτη και επιφανούς πολιτικού του 19ου αιώνα Γεωργίου Περρωτή και από τη μητέρα του του επίσης επιφανούς οπλαρχηγού του Αγώνα, υποστράτηγου και υπασπιστή του Βασιλιά Όθωνα, Ιωάννη Παπατσώνη. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. 

Για πρώτη φορά εξελέγη Βουλευτής Μεσσηνίας στην Β Αναθεωρητική Βουλή του 1910 ενώ επανεξελέγη στις εκλογές του 1912 και 1915. Στις εκλογές του 1946 εξελέγη βουλευτής Μεσσηνίας με την Ηνωμένη Παράταξη Εθνικοφρόνων (Κ.Ε.Φ.). Ανέλαβε υπουργός Ταχυδρομείων, Τηλεγράφων και Τηλεφώνων στην κυβέρνηση Τσαλδάρη από τις 18 Απριλίου ως τις 2 Οκτωβρίου 1946 και στην επόμενη κυβέρνηση του ιδίου από τις 2 Οκτωβρίου 1946 ως τις 24 Ιανουαρίου 1947.

Ήταν παντρεμένος με την Μαρία Μαλλιοπούλου, η οποία απεβίωσε πρόωρα το 1940, και απέκτησαν τέσσερα παιδιά, την Αντιγόνη που διετέλεσε επί πολλά έτη Πρόεδρος του Μαλλιοπουλείου Ευγούς Ιδρύματος Κυψέλης, τον Δημήτριο, κατασκευαστή και εφοπλιστή, την Ισμήνη και τον Αριστομένη, πολιτικό.

Απεβίωσε το 1970.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ελληνικόν whoiswho, 1965, Έκδοση Ελληνικών Who is Who. σελ. 488
2. ↑  Ανδρέας Γ. Δημητρόπουλος (2004). *Οι Ελληνικές Κυβερνήσεις 1843-2004* (PDF). Αθήνα. σελ. 74. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 12 Αυγούστου 2011.
3. ↑  ««Κυβέρνησις Κωνσταντίνου Τσαλδάρη Από 2.10.1946 έως 24.1.1947»». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2014.
4. ↑  «"Εφυγε" πλήρης ημερών ο Αριστομένης Περρωτής». report24.gr. 8 Ιουλίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2014.
Ο **Αζέμιλκος** ('zmlk\) ήταν ο βασιλιάς της Τύρου κατά την πολιορκία της από τον Μέγα Αλέξανδρο το 332 π.Χ..

Ο Αλέξανδρος είχε ήδη καταλάβει ειρηνικά τις πόλεις Βύβλο και Σιδώνα, οπότε η Τύρος απέστειλε πρέσβεις στον Αλέξανδρο, συμφωνώντας να πραγματοποιήσουν το θέλημά του. Η απάντηση του Αλεξάνδρου ήταν ότι επιθυμούσε να εισέλθει στην πόλη για να θυσιάσει στο ιερό του Μελκ-καρτ, μιας φοινικικής θεότητας που ταυτιζόταν (από τον Αλέξανδρο) με τον Ηρακλή. Ο ίδιος ο Αζέμιλκος απουσίαζε με τον περσικό στόλο του Αυτοφραδάτη στο Αιγαίο εκείνες τις ημέρες και οι Τύριοι, αβέβαιοι ως προς το ποιος θα επικρατούσε στον πόλεμο Μακεδόνων-Περσών, απάντησαν πως θα υπάκουαν σε οποιαδήποτε άλλη διαταγή, αλλά ότι απαγόρευαν σε Πέρσες και Μακεδόνες εξίσου να μπουν στην πόλη. Ουσιαστικά, θυσία στο ιερό του Μελκ-καρτ στην Παλαίτυρο μπορούσε να προσφέρει μόνο ο εκάστοτε βασιλέας της Τύρου και η όποια αποδοχή του αιτήματος του Αλεξάνδρου θα ήταν *de facto* αναγνώριση της κυριαρχίας του. Ο Αλέξανδρος θύμωσε και μετά από πολιορκία επτά μηνών (δέκα με τα διαλείμματα) άλωσε την Τύρο, οπότε ο βασιλιάς Αζέμιλκος και αρκετοί άλλοι επίσημοι της πόλεως (μεταξύ των οποίων και πρέσβεις από την Καρχηδόνα) κατέφυγαν στον ναό του Μελκ-καρτ. Ο Αλέξανδρος έδωσε χάρη σε όλους αυτούς, ενώ διέταξε να πουληθούν οι υπόλοιποι 30.000 κάτοικοι της Τύρου ως δούλοι. Αργοτερα ο Αζέμιλκος αφέθηκε ελεύθερος να φύγει και στον θρόνο του τοποθετήθηκε από τον Αλέξανδρο ως κυβερνήτης ο Αβδαλώνυμος (αναφέρεται και ως Αβδολώνυμος ή Αλώνυμος ή Βαλλώνυμος). Η βασιλεία καταργήθηκε.

Ο Αζέμιλκος είναι κατά τα άλλα κυρίως γνωστός από τα νομίσματά του, μικρούς στατήρες των 18 χιλιοστομέτρων, που απεικονίζουν τον Μελκ-καρτ να ιππεύει έναν μυθικό ιππόκαμπο πάνω στα κύματα στη μία πλευρά, και στην άλλη πλευρά μία κουκουβάγια και το φοινικικό γράμμα Ayin (για τον Αζέμιλκο), περιβαλλόμενο από μία σειρά φοινικικών αριθμητικών ψηφίων που υποδεικνύουν το έτος κοπής του νομίσματος κατά τη βασιλεία του. Υπάρχουν τουλάχιστον 15 γνωστά έτη κοπής αυτών των νομισμάτων, από το 347 έως το 332 π.Χ.. Αυτά τα νομίσματα είναι από τα αρχαιότερα νομίσματα με χρονολογία που μπορούν να αποδοθούν σε κάποιον συγκεκριμένο ηγεμόνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αρριανού *Αλεξάνδρου ανάβασις*, μετάφρ. E.J. Chinnock, εκδ. George Bell & Sons, Λονδίνο 1893, II, 15-25
2. ↑  Cohen: *Dated Coins of Antiquity*

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 2, σελ. 287
Στην ελληνική αρχαιότητα το όνομα **Αβαίος**, (καθαρεύσα Ἀβαῖος), αποτελούσε τοπωνυμικό επίθετο του θεού Απόλλωνα προς τιμή του οποίου υπήρχε περισπούδαστος ναός αλλά και περίφημο μαντείο στην αρχαία πόλη Άβαι, αφιερωμένη και αυτή στον Απόλλωνα, εξ ου και το επίθετο, που βρισκόταν ανατολικά της Φωκίδας και κοντά στα όρια της Βοιωτίας, δηλαδή κοντά στο σημερινό χωριό Έξαρχος Φθιώτιδας. Όπως εξιστορεί ο Ηρόδοτος, από το Μαντείο αυτό είχαν λάβει χρησμό ακόμα και ο Κροίσος, και αργότερα ο Μαρδόνιος.

Ο περίφημος αυτός ναός και μαντείο του Αβαίου Απόλλωνα, που θεωρούνταν εφάμιλλο του Μαντείου των Δελφών, καταστράφηκε από τους Πέρσες στην εκστρατεία του Ξέρξη (480 π.Χ.), και για δεύτερη φορά από τους Βοιωτείς. Ανοικοδομήθηκε όμως εκ νέου από τον Ανδριανό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ηροδότου Ιστορίαι, Βιβλίο Α', 46-7.

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ.1ος, σ.18
Οι **σχέσεις Αλβανίας και Τουρκίας** (αλβανικά: Marrëdhëniet shqiptaro-turke, τουρκικά: Arnavutluk-Türkiye iliskkileri) αναφέρονται στις διμερείς σχέσεις μεταξύ της Δημοκρατίας της Αλβανίας και της Τουρκικής Δημοκρατίας. Η Αλβανία έχει πρεσβεία στην Άγκυρα και γενικό προξενείο στην Κωνσταντινούπολη. Η Τουρκία έχει πρεσβεία στα Τίρανα. Και τα δύο έθνη είναι κατά κύριο λόγο μουσουλμάνοι και αποτελούν μέρος του Οργανισμού Ισλαμικής Διάσκεψης (OIC). Επιπλέον, είναι πλήρη μέλη του οργανισμού του ΝΑΤΟ και της Ένωσης για τη Μεσόγειο. Η Τουρκία και η Αλβανία είναι υποψήφιες προς ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ).

Οι αλβανικοτουρκικές σχέσεις ήταν παραδοσιακά φιλικές λόγω των πραγματιστικών, γεωγραφικών, ιστορικών και θρησκευτικών παραγόντων και της ύπαρξης μιας μεγάλης αλβανικής διασποράς στην Τουρκία. Κατά τη διάρκεια των περιόδων του Μεσοπολέμου και του Ψυχρού Πολέμου, οι διμερείς σχέσεις αντιμετώπιζαν κατά καιρούς εντάσεις και διαφωνίες λόγω ιδεολογικών και γεωπολιτικών περιστάσεων κάθε χώρας. Σε ένα περιβάλλον μετά το Ψυχρό Πόλεμο, και τα δύο έθνη δεσμεύονται από μια συνθήκη συμμαχίας για στρατιωτική συνεργασία και άλλες συμφωνίες που σχετίζονται με οικονομικούς, πολιτικούς και πολιτιστικούς τομείς. Οι διαφωνίες περιλάμβαναν κατά περιόδους διμερείς σχέσεις σε σχέση με τις διεθνείς υποθέσεις ή το τουρκικό κίνημα Γκιουλέν και την παρουσία του στην Αλβανία. Η Τουρκία είναι ένας από τους μεγαλύτερους επενδυτές και οι εμπορικοί εταίροι της Αλβανίας που είναι κύριος δωρητής που συμβάλλει σε πολλές επενδύσεις και ανάπτυξη υποδομών που υποστήριξαν έντονα την ένταξη της Αλβανίας στο ΝΑΤΟ, το 2009.

Παραπομπές
----------

1. ↑  OIC - Member States Αρχειοθετήθηκε 2013-12-09 στο Wayback Machine.. Organisation of Islamic Cooperation Αρχειοθετήθηκε 2015-09-10 στο Wayback Machine.. Retrieved 20 November 2015.
2. ↑  UfM - Member States Αρχειοθετήθηκε 2018-02-11 στο Wayback Machine.. Union for the Mediterranean Αρχειοθετήθηκε 2018-02-12 στο Wayback Machine.. Retrieved 12 April 2017.
3. ↑  NATO - Member States. NATO. Retrieved 12 April 2017.
4. ↑  European Neighbourhood Policy And Enlargement Negotiations: Albania. *European Commission*. Retrieved 22 March 2017.
5. ↑  European Neighbourhood Policy And Enlargement Negotiations: Turkey. *European Commission*. Retrieved 22 March 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πρεσβεία της Αλβανίας στην Άγκυρα
* Πρεσβεία της Τουρκίας στα Τίρανα
Εικόνα του φυτού από το *Flora von Deutschland, Österreich und der Schweiz* του Otto Wilhelm Thomé (1885)
Το **αιγοπόδιο το ποδάγριο** (*Aegopodium podagraria*) είναι ένα από τα λίγα είδη του γένους φυτών αιγοπόδιο, της οικογένειας των σκιαδοφόρων. Φυτρώνει σε σκιερούς τόπους της Ευρασίας, από τη Σιβηρία, τον Καύκασο και τον Πόντο μέχρι τα Βρετανικά Νησιά. Στην Ελλάδα απαντάται στα βόρεια της χώρας.

Περιγραφή
---------

Το αιγοπόδιο το ποδάγριο είναι πολυετής πόα, που φθάνει σε ύψος το 1 μέτρο. Ο βλαστός της είναι κατακόρυφος, κοίλος και χωρίς διακλαδώσεις, ενώ έχει υπόγειες παραφυάδες (ριζώματα). Τα κατώτερα φύλλα του έχουν μακρύ μίσχο, ενώ αντιθέτως τα ανώτερα είναι άμισχα, στενόμακρα και οδοντωτά με άνισες σχισμές. Η περιφέρειά τους είναι κίτρινη ή εμφανίζουν κίτρινες κηλίδες στην επιφάνειά τους. Τα άνθη του βγαίνουν σε ακτινωτή ταξιανθία, με 15 ως 20 μικρά λουλούδια με άσπρα πέταλα. Οι καρποί είναι επίσης μικροί. Τα άνθη προσελκύουν πολλά γένη εντόμων, χαρακτηριζόμενα έτσι από ένα γενικευμένο σύστημα επικονίασης.

Το αιγοπόδιο καλλιεργείται ως διακοσμητικό φυτό για υγρά και σκιερά μέρη. Πολλαπλασιάζεται εύκολα με σχίσιμο του βλαστού. Εισάχθηκε έτσι σε όλο τον κόσμο, αλλά σε κάποιες περιπτώσεις αποτελεί οικολογική απειλή ως εισβάλλον είδος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Webb, D.A. Parnell, J. Doogue, D.: *An Irish Flora*, Dundalgan Press Ltd, Dundalk 1996, ISBN 0-85221-131-7
2. ↑  Parnell, J. & Curtis, T.: *Webb's An Irish Flora*, Cork University Press, 2012, ISBN 978-185918-4783
3. ↑  Van Der Kooi, C. J.; Pen, I.; Staal, M.; Stavenga, D.G.; Elzenga, J.T.M. (2015). «Competition for pollinators and intra-communal spectral dissimilarity of flowers». *Plant Biology*. doi:10.1111/plb.12328.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αιγοπόδιο το ποδάγριο** |


|  |  |
| --- | --- |
| Wikispecies logoWikispecies logo | Τα Βικιείδη έχουν πληροφορίες για το θέμα:   **Αιγοπόδιο το ποδάγριο** |

* Το λήμμα «Αιγοπόδιον το ποδάγριον» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη-Πάτση», τόμος 2 (1968), σελ. 577.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Aegopodium podagraria  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
O **Αιγιστέας** (αναφέρεται επίσης και ως *Αιγίσταιος* ή *Άγχουρος*) ήταν γιος του Μίδα, μυθικού βασιλιά της Φρυγίας. Κατά την παράδοση, όταν ο βαθύπλουτος Μίδας έλαβε χρησμό για το πως θα μπορούσε να κλείσει ένα μεγάλο γεωλογικό χάσμα που είχε εμφανιστεί στην γη της Φρυγίας, η απάντηση που του δώθηκε ήταν πως θα έπρεπε να πετάξει μέσα του ότι το πολυτιμότερο διέθετε. Παρά τον χρυσό και διάφορα πολύτιμα αντικείμενα που έριξε μέσα του όμως, δεν υπήρξε κάποιο αποτέλεσμα, παρά μόνο όταν ο γιος του ο Αιγιστέας αυτοθυσιάστηκε ρίχνοντας τον εαυτό του στο χάσμα, το οποίο έπειτα έκλεισε. Η έκφραση *Αιγιστέου πήδημα* προκύπτει από την διήγηση αυτή και υποδηλώνει *αυτοθυσία*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αιγιστέας - Ygeiaonline.gr».. Ανακτήθηκε στις 2018-02-26.
2. ↑  «Ελπίζοντας στα «τυφλά», του Κώστα Λεονταρίδη | Kathimerini».. Ανακτήθηκε στις 2018-02-26.
3. ↑  «ANCHURUS, Greek Mythology Index». *www.mythindex.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2018.
4. ↑  E.Gottwein. «Mythologie-A9». *www.gottwein.de*. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2018.
Στην ελληνική μυθολογία ο **Αιγυπιός** ήταν νεαρός Θεσσαλός, γιος του Ανθέα και της Βούλιδας. Ο Αιγυπιός έγινε εραστής της χήρας Τιμάνδρας, που φημιζόταν για την ομορφιά της. Αλλά ο γιος της Τιμάνδρας, ο Νεόφρονας, θύμωσε και απεφάσισε να τους τιμωρήσει. Φρόντισε να συνάψει σχέση με τη Βούλιδα, και όταν ένα βράδι ο Αιγυπιός πήγε να περάσει τη νύχτα με την Τιμάνδρα, ο Νεόφρονας φρόντισε με έξυπνο τρόπο, ώστε μέσα στο σκοτάδι ο Αιγυπιός να πέσει στο κρεβάτι της μητέρας του. Χωρίς να την αναγνωρίσει, ήρθε σε σαρκική επαφή μαζί της, αλλά όταν το πρωί ανακαλύφθηκε η αιμομειξία η Βούλιδα προσπάθησε να τυφλώσει τον γιο της και ύστερα να αυτοκτονήσει. Ο Δίας όμως πρόφθασε να μεταμορφώσει και τους 4 πρωταγωνιστές του δράματος σε πτηνά: Ο Αιγυπιός και ο Νεόφρονας έγιναν αιγυπιοί, η Τιμάνδρα μεταμορφώθηκε σε αιγίθηλο, ενώ η Βούλιδα στο πουλί που οι αρχαίοι Έλληνες ονόμαζαν ***πώυγξ*** και που έτρωγε τα μάτια άλλων πουλιών, φιδιών ή ψαριών (ίσως είναι ο γνωστός σήμερα ως ερωδιός).

Ο μύθος αυτός είναι η πέμπτη από τις *«Μεταμορφώσεις»* του μυθογράφου Αντωνίνου Λιβεράλις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αντωνίνος Λιβεράλις, *Μεταμορφώσεων Συναγωγή*, εκδ. Κάκτος.

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Μυθολογία
* Πύλη:Ελληνική μυθολογία
 |

 |
Το **Ακούσνετ** (αγγλ. *Acushnet*) είναι μικρή πόλη στην Κομητεία Μπρίστολ της Μασαχουσέτης, στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Σύμφωνα με την απογραφή του 2020 είχε 10.559 κατοίκους, μια αύξηση κατά 2,5% σε σχέση με την απογραφή του 2010.

Ιστορία
-------

Οι πρώτοι κάτοικοι του Ακούσνετ εγκαταστάθηκαν στην τοποθεσία το 1659. Σε όλη την ιστορία του ήταν μέλος μιας τριάδας ξεχωριστών πόλεων (Νιου Μπέντφορντ - Φαίρχεϊβεν - Ακούσνετ), που εντάσσονταν στον δήμο του Ντάρτμουθ μέχρι το 1787, Το Ακούσνετ αναγνωρίσθηκε επισήμως ως πόλη το 1860. Η ονομασία «Ακούσνετ», την οποία φέρει και το ποτάμι που διαρρέει την πόλη, προέρχεται από την ινδιάνικη γλώσσα μασατσούσετ, ως παραφθορά της φράσεως *Cush-nea*, που σήμαινε «τόπο αναπαύσεως κοντά στο νερό».

Το 1841 ο Χέρμαν Μέλβιλ εντάχθηκε στο πλήρωμα του ομώνυμου φαλαινοθηρικού πλοίου «Ακούσνετ» και αργότερα έγραψε για τις πολύχρονες εμπειρίες του σε αυτό στο περίφημο μυθιστόρημα *Μόμπι Ντικ*.

Το 1910 μία από τις παλαιότερες εταιρείες στη νοτιοανατολική Μασαχουσέτη, η ομώνυμη «Acushnet Company», ιδρύθηκε στην πόλη και παράγει μέχρι σήμερα τα είδη γκολφ με την επωνυμία «Titleist».

Γεωγραφία
---------

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφών των Ηνωμένων Πολιτειών η πόλη έχει συνολική έκταση 49,1 τετραγωνικά χιλιόμετρα, από τα οποία το 1,4 (ποσοστό 2,76%) καλύπτεται από εσωτερικά ύδατα. Η πόλη βρίσκεται σε μέσο υψόμετρο 22 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε γεωγραφικές συντεταγμένες του κέντρου της 41°40΄50΄΄ Βόρειο πλάτος και 70°54΄30΄΄ Δυτικό μήκος, δηλαδή 80 χιλιόμετρα νοτίως της Βοστώνης και αρκετά λιγότερο, 48 χιλιόμετρα, από το Πρόβιντενς, πρωτεύουσα της Πολιτείας Ρόουντ Άιλαντ. Το Ακούσνετ συνορεύει προς τα ανατολικά και τα βορειοανατολικά με το Ρότσεστερ, στα νοτιοανατολικά με το Ματαπόιζετ, στα νότια με το Φαίρχεϊβεν, στα δυτικά με το Νιου Μπέντφορντ και στα βορειοδυτικά με τη Φρήταουν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Απογραφές των Ηνωμένων Πολιτειών 2020*. data.census.gov/cedsci/table?t=Populations+and+People&g=0100000US%2C%241600000&y=2020. Ανακτήθηκε στις 1  Ιανουαρίου 2022.
2. ↑  «Census - Geography Profile: Acushnet town, Bristol County, Massachusetts». U.S. Census Bureau. Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2021.
3. ↑  «Geographic Identifiers: 2010 Demographic Profile Data (G001): Acushnet town, Bristol County, Massachusetts». U.S. Census Bureau, American Factfinder. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος της πόλεως

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 156072014
* LCCN: n91002210

 |

 |
Η **Αικατερίνη Ευστρατίου** ήταν Χιώτισσα αγωνίστρια της επανάστασης του 1821. 

Η Αικατερίνη είναι γνωστή από επιστολή που έστειλε στην Ελληνική κυβέρνηση το 1829 για να τη βοηθήσει στην εξαγορά και επαναπατρισμό της κόρη της που πουλήθηκε σκλάβα στη Σμύρνη. 

Κατά τη Σφαγή της Χίου το 1822 προσπαθούσε να σώσει τα παιδιά της από την αιχμαλωσία, ένα αγόρι και δύο κορίτσια. Τότε δέχτηκε επίθεση από τους Τούρκους που της απέσπασαν τα παιδιά της, τη μία κόρη της, 13 ετών τότε, την κρατούσε από το αριστερό χέρι της, ενώ δέχτηκε κτυπήματα από τα σπαθιά τους στα χέρια, στο στήθος, την κοιλιά και το κεφάλι, αλλά κατάφερε να επιβιώσει. Τη μία κόρη της, την τότε 13χρονη, τη βρήκε στη Σμύρνη και ήθελε βοήθεια για να την απελευθερώσει.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Ελένη Καραβόλου,  *Συμβίωση Ελλήνων και Οθωμανών στη Χίο πριν το 1822. Η τύχη των αιχμαλώτων και η εικόνα των Οθωμανών Τούρκων ως "άλλων" στις αφηγήσεις της καταστροφής και σε άλλες πηγές του 19ου αιώνα*, Διδακτορική διατριβή, Ιωάννινα 2019, σελ. 448
Η **Στεφανία Σκόρντιο** (ιταλικά: Stefania Scordio) (2 Δεκεμβρίου 1989) είναι Ιταλίδα δημοσιογράφος και παρουσιάστρια τηλεόρασης.

Πρώτα χρόνια και καριέρα
------------------------

Η Στεφανία Σκόρντιο γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Παλέρμο, όπου έκανε σπουδές στην Πολιτισμική Ανθρωπολογία και Εθνολογία.

Παράλληλα με τις σπουδές τις, άρχισε να εργάζεται πρώτα ως δημοσιογράφος στη Παλέρμο και έπειτα στο Μιλάνο, όπου άρχισε να συνεργάζεται με τη Mediaset για το αθλητικό κανάλι Premium Sport, παρουσιάζοντας εκπομπές και δελτίο αθλητικών
ειδήσεων. 

Στη συνέχεια εργάστηκε για την αθλητική εφημερίδα Gazzetta dello Sport, όπου ασχολειθηκε τόσο με το ποδόσφαιρο όσο και με άλλα αθλήματα, ιδίως με την ποδηλασία.

Κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2018, ήταν υπεύθυνη της στήλης "Caffè Mondo" στο gazzetta.it, όπου αρθρογραφούσε για το ντόπινγκ που σχετίζονταν με τους αγώνες της διοργάνωσης.

Το καλοκαίρι του 2018, έφυγε από τον αθλητισμό για να αναλάβει παρουσιάστρια καθημερινών δελτίων ειδήσεων στο ενημερωτικό κανάλι TGCOM24 καθιστώντας την, ως μία από τις καλύτερες παρουσιάστριες του σταθμού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Βιογραφία της Στεφανία Σκόρντιο». donnaglamour.it. Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2020.  (Ιταλικά)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η Στεφανία Σκόρντιο στο instagram
* Η Στεφανία Σκόρντιο στο twitter
Η **σφραγίδα των Παρθένων Νήσων των Ηνωμένων Πολιτειών** είναι επίσημο σύμβολο των Παρθένων Νήσων των Ηνωμένων Πολιτειών .

Ιστορία
-------

Το παρόν έμβλημα εγκρίθηκε την 1η Ιανουαρίου 1991 και αντικατέστησε μια προηγούμενη σφραγίδα παρόμοια με τη σημαία των Ηνωμένων Πολιτειών των Παρθένων Νήσων, η οποία βασίστηκε στο κεντρικό σχέδιο της Μεγάλης Σφραγίδας των Ηνωμένων Πολιτειών. 

Η σφραγίδα παρουσιάζει το σχέδιο τριών νησιών των κύριων νησιών Σαιντ Κρουά, Αγίου Ιωάννη και του Αγίου Θωμά, που παρατηρούνται συχνά σε όλη την επικράτεια. Γράφει «Κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών των Παρθένων Νήσων». Η σφραγίδα περιέχει επίσης τη σημαία των Ηνωμένων Πολιτειών και τη σημαία της Δανίας για να συμβολίσει την προηγούμενη ιδιότητά της ως δανικής αποικίας πριν από το 1917. Υπάρχει επίσης, στο κέντρο της φώκιας, μια μπανάνα, το εθνικό πουλί του νησιού και μια κορδέλα που φέρει το σύνθημα *United in Pride and Hope*. Σχεδιάστηκε από τον καλλιτέχνη Σαίντ Τόμας Μίτσλιν Ντέιβις.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Virgin Islands - The Seal». *www.crwflags.com*.

Eξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αναθεωρημένος Οργανικός Νόμος των Παρθένων Νήσων του 1954

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνόσημα των χωρών της Βόρειας Αμερικής |
| --- |
|  |
| Ανεξάρτητα κράτη | 
* Αγία Λουκία
* Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες
* Αγίος Χριστόφορος και Νέβις
* Αϊτή
* Αντίγκουα και Μπαρμπούντα
* Γουατεμάλα
* Γρενάδα
* Δομινίκα
* Δομινικανή Δημοκρατία
* Ελ Σαλβαδόρ
* ΗΠΑ
* Καναδάς
* Κολομβία
* Κόστα Ρίκα
* Κούβα
* Μεξικό
* Μπαρμπάντος
* Μπαχάμες
* Μπελίζ
* Νικαράγουα
* Ονδούρα
* Παναμάς
* Τζαμάικα
* Τρινιντάντ και Τομπάγκο
 |  |
|  |
| Εξαρτημένα εδάφη | 

|  |  |
| --- | --- |
| Δανία | 
Γροιλανδία |
|  |
| Γαλλία | 
* Άγιος Βαρθολομαίος
* Άγιος Μαρτίνος
* Γουαδελούπη
* Μαρτινίκα
* Σαιν Πιερ και Μικελόν
* Κλίππερτον
 |
|  |
| Ολλανδία | 
* Άγιος Ευστάθιος
* Άγιος Μαρτίνος
* Σάμπα
 |
|  |
| Ηνωμένο Βασίλειο | 
* Ανγκουίλα
* Βερμούδες
* Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι
* Μοντσερράτ
* Νήσοι Κέιμαν
* Τερκς και Κέικος
 |
|  |
| Ηνωμένες Πολιτείες | 
* Aμερικανικές Παρθένες Νήσοι
* Νήσος Ναβάσσα
* Πουέρτο Ρίκο
 |

 |

 |
Οι **σφαγές του Οκτωβρίου 1941** αφορούν σε εγκληματικές επιδρομές των γερμανών κατακτητών, οι οποίες εκδηλώθηκαν σε περιοχές της κεντροδυτικής Μακεδονίας κατά το χρονικό διάστημα από τις 17 έως και 25 Οκτωβρίου του 1941, πρώτου έτους της κατοχής.
Με τις ενέργειες αυτές, έχοντας σαν πρόσχημα τη δράση τοπικών αντιστασιακών ομάδων, ο γερμανικός στρατός επιχείρησε να κάμψει το φρόνημα του πληθυσμού, ενόψει και της πρώτης επετείου της κήρυξης του Ελληνοιταλικού Πολέμου (28 Οκτωβρίου 1940).

Οι σφαγές
---------

Από τις 17 Οκτωβρίου και για τρεις συνεχόμενες ημέρες χτυπήθηκε η περιοχή Νιγρίτας του νομού Σερρών, με δολοφονίες κατοίκων των χωριών Κερδύλλια και Καλόκαστρο. Τα θύματα, πριν δολοφονηθούν, υποχρεώθηκαν να σκάψουν μόνοι τους (ομαδικούς) τάφους τους.
Τα ξημερώματα της 24 Οκτωβρίου, οι ναζί προσέβαλλαν την περιφέρεια Πτολεμαΐδας του νομού Κοζάνης, εκτελώντας στην πλατεία του χωριού Μεσόβουνο, συνολικά 165 άνδρες.
Την επόμενη μέρα, επέδραμαν σε χωριά του νομού Κιλκίς, αφήνοντας και εκεί πίσω τους πολλά πτώματα αθώων αμάχων. Σαν αιτία της νέας αυτής μαζικής δολοφονίας, ισχυρίσθηκαν την ύπαρξη της ανταρτικής ομάδας "Αθανάσιος Διάκος".
Είχε προηγηθεί, στις 10 Οκτωβρίου 1941, το πρώτο διάγγελμα του ΕΑΜ προς τον ελληνικό λαό, καλώντας τον σε αντίσταση για την αποτίναξη του ξενικού ζυγού.

Πηγές
-----

* "ΧΡΟΝΙΚΟ του 20ου αιώνα" (Έκδοση "ΔΟΜΙΚΗ", Αθήνα 1991)