recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Γεώργιος Καραϊσκάκης (αποσαφήνιση).  

Ο **Γεώργιος Καραϊσκάκης** (1876 - 1956) ήταν Έλληνας πολιτικός και στρατιωτικός.

Γεννήθηκε στα Φουρνά Ευρυτανίας και ήταν γιος του Σπυρίδωνος Καραϊσκάκη, στρατιωτικού και βουλευτού, και εγγονός του Γεωργίου Καραϊσκάκη. Ήταν αξιωματικός του στρατού και είχε ενεργή συμμετοχή, τότε με τον βαθμό του ταγματάρχη, στην ίδρυση του Στρατιωτικού Συνδέσμου. Στις εκλογές του 1906 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Καρδίτσας ως ανεξάρτητος και επανεξελέγη, ως βουλευτής Τρικάλων, σε αυτές του Αυγούστου 1910 και του Μαΐου 1915. Προώθησε τα συμφέροντα των αγροτών και αναμείχθηκε στην εξέγερση του Κιλελέρ. Ο ιστορικός Γιάννης Κορδάτος δεν αναφέρεται ιδιαίτερα κολακευτικά στην προσωπικότητα του Καραϊσκάκη χαρακτηριζοντάς τον μετριότητα. 

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1956.

Πηγές
-----

1. ↑  Βουλή των Ελλήνων, Μητρώον Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών. 1822-1935, Αθήνα 1986, σελ. 116 - 117, 224 - 225 (pdf)
2. ↑  Εκδηλώσεις για τον Γεώργιο Καραϊσκάκη, ήρωα της επανάστασης[*νεκρός σύνδεσμος*], άρθρο της εφημερίδας "Η Καθημερινή"
3. 1 2  Στρατιωτικός Σύνδεσμος Αρχειοθετήθηκε 2009-08-17 στο Wayback Machine. άρθρο της εφημερίδας "Εθνος"
Η **Ναταλία Αρσινίεβα** (λευκορωσικά: Наталля Аляксееўна Арсеньева‎, ρωσικά: Ната́лья Алексе́евна Арсе́ньева‎) (1903-1997) ήταν Λευκορωσίδα θεατρική συγγραφέας, ποιήτρια και μεταφράστρια. Παντρεύτηκε τον Φράνσισακ Κουσάλ.

Ζωή
---

Η Αρσινίεβα πέρασε την παιδική της ηλικία στο Βίλνιους και αποφοίτησε εκεί από ένα λευκορωσικό γυμνάσιο το 1921. Σπούδασε στο Τμήμα Τέχνης του Πανεπιστημίου στο Βίλνιους. Το 1922 η Αρσινίεβα παντρεύτηκε τον Φράνσισακ Κουσάλ. Το φθινόπωρο συνελήφθη και απελάθηκε στο Καζακστάν. Μετά την απελευθέρωσή της, μετακόμισε στο Μινσκ, όπου εργάστηκε για τη *Λευκορωσική εφημερίδα* κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1944 η Αρσινίεβα εγκαταστάθηκε στη Γερμανία και στη δεκαετία του 1950 μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου εργάστηκε για την εφημερίδα Biełarus και για το Radio Free Europe / Radio Liberty. Η Αρσινίεβα πέθανε στις 25 Ιουλίου 1997 στο Ρότσεστερ της Νέας Υόρκης

Παραπομπές
----------

1. ↑  Wojciech Roszkowski, Jan Kofman: *Biographical Dictionary of Central and Eastern Europe in the Twentieth Century.* Routledge, 8 Ιουλίου 2016, σελ. 37

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 45143030
* LCCN: n93109950
* ISNI: 0000 0001 2024 9549
* GND: 120876639
* NLA: 36140937
* NKC: js2011633923

 |

 |
Η **Νοτιοδυτική Περιφερειακή Ποδοσφαιρική Ένωση** (γερμανικά: *Fussball-Regional-Verband Südwest*, FRVS) είναι περιφερειακό διοικητικό όργανο όσον αφορά το άθλημα του ποδοσφαίρου στη Γερμανία. Η έδρα της βρίσκεται στο Έντενκομπεν. H FRVS αποτελεί ένα από τα 5 περιφερειακά μέλη της Γερμανικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας.

Ιστορία
-------

Ο οργανισμός ιδρύθηκε στις 3 Αυγούστου 1950 ως *Ποδοσφαιρική Ένωση Ρηνανίας-Παλατινάτου* (Fußball-Verband Rheinland-Pfalz) όταν η Νοτιοδυτική Γερμανική Ποδοσφαιρική Ένωση αποχώρησε από τη Νότια Γερμανική Ποδοσφαιρική Ένωση κοινή συναινέσει, εξαιτίας μιας διχογνωμίας σχετικά με το αν θα έπρεπε το πρωτάθλημα της Όμπερλιγκα να διεξάγεται σε μία ή δύο περιφερειακές κατηγορίες. Στις 11 Ιουλίου 1956 μετονομάστηκε σε *Ποδοσφαιρική Ένωση Ρηνανίας-Παλατινάτου/Σάαρ* (Fußball-Verband Rheinland-Pfalz-Saar) και έπειτα στις 12 Ιουλίου 1958 πήρε την ονομασία *Νοτιοδυτική Περιφερειακή Ποδοσφαιρική Ένωση* (Fussball-Regional-Verband Südwest).

Υπαγόμενες ενώσεις
------------------

Στην περιφερειακή ένωση υπάγονται οι εξής ενώσεις κρατιδίων:

* Ποδοσφαιρική Ένωση Ρηνανίας
* Ποδοσφαιρική Ένωση Σάαρλαντ
* Ποδοσφαιρική Ένωση Νοτιοδυτικής Γερμανίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  *100 Jahre Süddeutscher Fussball-Verband*, p. 19
2. ↑  FRVS website (Γερμανικά) accessed: 6 April 2015

Eξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Επίσημος ιστότοπος
Η **Νατάσα Βέζμαρ** (κροατικά: *Nataša Vezmar*, γενν. 24 Οκτωβρίου 1976) είναι Κροάτισσα πρώην αθλήτρια του τάε κβον ντο με σημαντικές διακρίσεις σε παγκόσμιο επίπεδο στην κατηγορία των βαρέων βαρών (+67, +70 και αργότερα +72 κιλών).

Καριέρα
-------

Η Βέζμαρ γεννήθηκε το 1976 στο Μπιέλοβαρ της Κροατίας, το οποίο τότε υπαγόταν στη Γιουγκοσλαβία. Ανήκε στο δυναμικό του συλλόγου TK Metalac του Ζάγκρεμπ και προπονείτο υπό τις οδηγίες του Ίβιτσα Κλάιτς. Πρωτοεμφανίστηκε σε διεθνή διοργάνωση το 1994, όταν συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Τάε κβον ντο που διεξήχθη στο Ζάγκρεμπ, κατακτώντας το ασημένιο μετάλλιο στην κατηγορία των 70 κιλών. Το 1995 κατέκτησε την πρώτη θέση στο Γερμανικό Open, καθώς και το χάλκινο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Μανίλα, ενώ τα επόμενα χρόνια, μια σειρά από επιτυχίες σε διοργανώσεις όπως το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1998 (χρυσό μετάλλιο), το Παγκόσμιο του 1997 (τρίτη θέση), τα γερμανικά Open (ακόμη τρία χρυσά), οι Παγκόσμιοι Στρατιωτικοί Αγώνες (δύο χρυσά) κ.ά. την καθιέρωσαν μεταξύ των κορυφαίων αθλητριών της κατηγορίας της. Το 2000 η Βέζμαρ συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ, την πρώτη διοργάνωση αυτού του είδους που συμπεριέλαβε το τάε κβον ντο στο αγωνιστικό πρόγραμμά της, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να ανέβει στο βάθρο των νικητριών, καθώς ηττήθηκε από την Καναδή Ντομινίκ Μποσάρτ στον αγώνα για το χάλκινο μετάλλιο.

Ακολούθησαν νέες διακρίσεις με μετάλλια σε διεθνείς διοργανώσεις, με κυριότερες τα χρυσά μετάλλια στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2002 και του 2004, όπου επικράτησε στους τελικούς επί της Ισπανίδας Άρκος (με 3-1) και της Βρετανίδας Στήβενσον (με σκορ 7-6) αντίστοιχα.

Το 2004 η Βέζμαρ έλαβε μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, όπου ηττήθηκε στον προημιτελικό από την Ιορδανή Ναντίν Νταουανί, ολοκληρώντας πρόωρα την παρουσία της, καθώς στη συνέχεια η Νταουανί δεν κατάφερε να προχωρήσει στη διαδικασία των ρεπεσάζ ώστε να τραβήξει μαζί της την Κροάτισσα. Το επόμενο έτος, η Βέζμαρ κατέλαβε την τρίτη θέση στο Open της Γερμανίας και ακολούθως αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Sports-Reference.com*. www.sports-reference.com/olympics/athletes/ve/natasa-vezmar-1.html. Ανακτήθηκε στις 25  Ιανουαρίου 2016.
2. 1 2  «Nataša Vezmar». *sports-reference.com* (στα Αγγλικά). Sports Reference. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2018.
3. 1 2  «VEZMAR, Natasa». *taekwondodata.com* (στα Αγγλικά). Taekwondo Data. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2018.
**Έκζεμα** ή **ατοπική δερματίτιδα** είναι πάθηση του δέρματος αλλεργικής φύσης με κύρια συμπτώματα την ερυθρότητα και τον έντονο πολλές φορές κνησμό.  Ο όρος έκζεμα χρησιμοποιείται μερικές φορές για να περιγράψει γενικά τις δερματίτιδες.

Αιτίες
------

Όταν το δέρμα εκτίθεται διαρκώς σε ουσίες που αντιδρούν με τα φυσικά έλαια του, έχουμε ως αποτέλεσμα το έκζεμα επαφής.
Τα απορρυπαντικά, τα σαμπουάν, τα βιομηχανικά χημικά, τα αντηλιακά, το συνεχές πλύσιμο και το στέγνωμα, οι κρύες ή ξηρές συνθήκες είναι όλα επικίνδυνοι παράγοντες. Η βλάβη συσσωρεύεται και προκαλεί τη φλεγμονώδη αντίδραση το έκζεμα. Το δέρμα γίνεται υπερευαίσθητο και η σύντομη έκθεση σε αυτόν είναι αρκετή ώστε να προκαλέσει ευρεία αντίδραση ακόμα και σε περιοχές που δεν έχουν προσβληθεί. 
Το έκζεμα επαφής μπορεί να εκδηλωθεί όταν ένα άτομο είναι ευαίσθητο στο άγγιγμα συγκεκριμένων αντικείμενων. Η επαναλαμβανόμενη έκθεση μπορεί να αυξήσει την ευαισθησία και να οδηγήσει σε άσθμα ή άλλη έντονη αλλεργική κατάσταση.

Θεραπεία
--------

Οι κρέμες στεροειδών μπορούν να περιορίσουν τη φλεγμονή και να προσφέρουν άμεση ανακούφιση από τον κνησμό. Αν ο κνησμός φτάνει σε σημείο να παρενοχλεί τον ύπνο, τα καταπραϋντικά χάπια μπορεί να αποτελέσουν προσωρινή θεραπεία.

Είναι σημαντικό το να διατηρείτε το δέρμα σας υγρό. Η λήψη αντιισταμινικών χαπιών ή άλλων αντικνησμικών φαρμάκων συνήθως καταπραΰνει τον κνησμό.

Σε σοβαρές περιπτώσεις συντονισμένη αγωγή στεροειδών ή δραστικών κατασταλτικών του ανοσοποιητικού όπως η κυκλοσπορίνη μπορεί να χορηγηθεί κατόπιν συνταγής γιατρού και με γνώση πιθανών παρενεργειών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Η αντιμετώπιση της ατοπικής δερματίτιδας Αρχειοθετήθηκε 2017-01-28 στο Wayback Machine. Από την ιστοσελίδα tanea.gr. Ανάκτηση 21/10/2013
Ο Ταυρωπός είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα της Καρδίτσας και ιδρύθηκε σύμφωνα με το καταστατικό της ομάδας στις 12 Φεβρουαρίου 1971.
Έδρα του συλλόγου είναι το γήπεδο στη συνοικία του Αγ. Νικολάου Καρδίτσας, που παραμένει ως έδρα της ομάδας, αντιπροσωπεύοντας την ευρύτερη περιοχή. Την ονομασία πήρε από τη Λίμνη Πλαστήρα ή αλλιώς Λίμνη Ταυρωπού. Σύμβολο της ομάδος ο Ταύρος. Ως χρώματα της φανέλας καθιερώθηκαν το πορτοκαλί-μαύρο, αν και στις φωτογραφίες αρχείου που φυλάσσει ο σύλλογος συναντάται επίσης με κόκκινο ή κίτρινο.

Από ιδρύσεώς του ο Ταυρωπός συμμετείχε στα τοπικά πρωταθλήματα της ΕΠΣ Καρδίτσας έως τη χρονιά 2004 όπου ανέβηκε στη Δ' Εθνική και παρέμεινε για τρεις αγωνιστικές περιόδους (2004-05, 2005-06, 2006-07).

Έχει κατακτήσει τρία πρωταθλήματα Α' Ε.Π.Σ. Καρδίτσας τις αγωνιστικές περιόδους 2003-04, 2009-10 και 2010-11.

Την περίοδο 2011-12 αγωνίστηκε ξανά στο Περιφερειακό πρωτάθλημα για τέταρτη φορά στην ιστορία του συλλόγου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Περιοδικό Καρδιτσιώτικες Επιλογές (τεύχος 20ο)
Ο **Νομός Ραιδεστού** ήταν διοικητική διαίρεση, Νομός, της Ελλάδος κατά την περίοδο 1920-1922. Η Ανατολική Θράκη προσαρτήθηκε στην Ελλάδα με τη Συνθήκη των Σεβρών και καταλήφθηκε από τον ελληνικό στρατό υπό τον Εμμανουήλ Ζυμβρακάκη τον Ιούνιο-Ιούλιο του 1920. Εγκαταλείφθηκε όμως τον Οκτώβριο του 1922 στα πλαίσια της Ανακωχής των Μουδανιών.

Με τη Συνθήκη της Λωζάνης του 1923 η περιοχή προσαρτήθηκε στην Τουρκία. Διοικητικά ο νομός ανήκε στη Γενική Διοίκηση Θράκης μαζί με τους νομούς Έβρου, Αδριανουπόλεως, Καλλιπόλεως, Ροδόπης και Σαράντα Εκκλησιών. Ο νομός σύμφωνα με την απογραφή του 1920 είχε 281 πόλεις, χωριά και οικισμούς.

Ο νομός αυτός βρισκόταν στο ανατολικό τμήμα της χώρας, και καταλάμβανε τα νότια τμήματα της Ανατολικής Θράκης στα παράλια της Προποντίδας. Σήμερα τα εδάφη του τέως ελληνικού νομού αποτελούν κυρίως μέρος τόσο της τούρκικης επαρχίας Ραιδεστού που έχει διαφορετική έκταση, άλλα και της επαρχίας Κωνσταντινούπολης (ανήκουν σήμερα στην επαρχία η Σηλυβρία και το Εξάστερο).

Πρωτεύουσα του νομού ήταν η Σηλυβρία, και είχε 4.500 κατοίκους, που ασχολούνταν με την αλιεία, τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Κατά την ανταλλαγή πληθυσμών στην Ανατολική Θράκη, οι κάτοικοι της Σηλυβρίας κατέφυγαν υποχρεωτικά στην Ελλάδα κυρίως στις πόλεις της Μακεδονίας, όπως η Θεσσαλονίκη και η Καβάλα. Ο νομός πήρε την ονομασία του για ιστορικούς λόγους από την πόλη Ραιδεστό, η οποία επίσης ήταν τότε και η μεγαλύτερη πόλη σε πληθυσμό του νομού.

**Υποδιοικήσεις (επαρχίες) Νομού Ραιδεστού**| Επαρχία | Πρωτεύουσα | Πληθυσμός |
| --- | --- | --- |
| Ραιδεστού | Ραιδεστός | 44.381 |
| Μαλγάρων | Μάλγαρα | 30.044 |
| Μυριοφύτου | Μυριόφυτο | 12.049 |
| Σηλυβρίας | Σηλυβρία | 18.734 |
| Τυρολόης | Τυρολόη | 22.034 |
| Χαριουπόλεως | Χαριούπολη | 20.639 |
|  | Σύνολο | 147.881 |

**Μεγαλύτερες πόλεις και οικισμοί του Νομού Ραιδεστού**| Πόλη | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| Ραιδεστός | 20.793 |
| Τυρολόη | 10.446 |
| Μάλγαρα | 4.479 |
| Σηλυβρία | 4.290 |
| Χαριούπολη | 3.476 |
| Μυριόφυτο | 2.865 |
| Σάκοι | 2.301 |
| Τουλτίκια | 2.102 |
|

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  *Πληθυσμός του Βασιλείου της Ελλάδος κατά την απογραφήν της 19ης Δεκεμβρίου 1920* - Εθνικό Τυπογραφείο
2. 1 2 3  Τσιανικλίδης,Δημήτριος (2000, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ)), Η Μητρόπολις και ο ελληνισμός της Σηλυβρίας, σελ. 40
3. ↑  Γιώργος Θεοφάνους: «Εκλογές 1920» Αρχειοθετήθηκε 2016-06-10 στο Wayback Machine.
Στις 19 Απριλίου 1991 **εξερράγη βόμβα στην Πάτρα** με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους έξι πολίτες. Επίσης σκοτώθηκε το άτομο που μετέφερε τη βόμβα.

Η βόμβα εξερράγη στο ασανσέρ πολυκατοικίας στην οδό Βότση 14, στο κέντρο της Πάτρας. Τη βόμβα μετέφερε ένας Παλαιστίνιος τρομοκράτης, ο 26χρονος Ιμπραχήμ Χασικέχ, ο οποίος φέρεται να ανήκε σε ομάδα που σχετιζόταν με το δίκτυο του Αμπού Νιντάλ. Η βόμβα φέρεται να προοριζόταν για το βρετανικό προξενείο, στη συμβολή των οδών Βότση και Όθωνος Αμαλίας. Τότε όμως ο Χασικέχ είτε επειδή ήθελε να κάνει ένα τελευταίο έλεγχο του εκρηκτικού μηχανισμού, είτε επειδή υπήρχε κόσμος στο προξενείο που ενδεχομένως θα τον υποψιαζόταν , μπήκε στην πολυκατοικία της οδού Βότση και κατευθύνθηκε στο ασανσέρ. Εκεί πιθανώς προσπαθώντας να αλλάξει την ώρα έκρηξης της βόμβας ή από κάποιο λάθος χειρισμό του εξερράγη η βόμβα, με 11 κιλά δυναμίτη, με αποτέλεσμα να διαμελιστεί ο ίδιος και να χάσουν τη ζωή τους έξι άνθρωποι που βρίσκονταν σε μια εταιρεία κούριερ στο ισόγειο της πολυκατοικίας. Έξω από την πολυκατοικία περίμενε τον 26χρονο ο συνεργός του, ο Ασάρ Αλ Νομπανί 29 χρόνων, ο οποίος μετά την έκρηξη εξαφανίστηκε.

Οι έξι νεκροί πολίτες ήταν οι εξής: Γιώργος Παπασωτηρόπουλος 58 χρόνων, Βασίλης Κυριακόπουλος 53 χρόνων, Γιάννης Καυκάς 25 χρόνων, Όλγα Σταγγαλινού 25 χρόνων, Δημήτρης Σεϊτανίδης 23 χρόνων και Γεωργία Βέρρα 24 χρόνων.

Αστυνομικοί που έκαναν έλεγχο στα συντρίμμια της εισόδου μετά την έκρηξη, βρήκαν κομμάτια της φοιτητικής ταυτότητας του δράστη και το ένα του παπούτσι και σύντομα κατάφεραν να τον ταυτοποιήσουν. Λίγες μέρες μετά συνέλαβαν τον Αλ Νομπανί και άλλους δύο Παλαιστίνιους, τους Μπαϊκαράτ και Αουάντ Καλίλ. Το φθινόπωρο του 1995 ο Αλ Νομπανί και ο Μπαϊκαράτ Καλίλ καταδικάστηκαν σε 25 χρόνια κάθειρξη (για κατοχή, προμήθεια, κατασκευή και μεταφορά εκρηκτικών υλών, απλή συνέργεια σε ανθρωποκτονίες και σωματικές βλάβες κατά συρροή, για σύσταση και συμμορία και για διακεκριμένες φθορές), ενώ ο Αουάντ Καλίλ σε τρία χρόνια (για κατοχή και μεταφορά εκρηκτικών υλών). Επίσης το δικαστήριο διέταξε την άμεση απέλασή τους μετά την έκτιση των ποινών τους.

Κάθε χρόνο στις 19 Απριλίου πραγματοποιείται μνημόσυνο στην Πάτρα για τους έξι νεκρούς από την έκρηξη βόμβας στην οδό Βότση.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑
8. ↑
Ο **Νομός Καράφουτο** (ιαπωνικά: 樺太廳, Karafuto-chō· ρωσικά: Префектура Карафуто, με λατινικούς χαρακτήρες: Pryefektura Karafuto), κοινώς γνωστός ως **Νότια Σαχαλίνη**, ήταν νομός της Ιαπωνίας ο οποίος βρισκόταν στη Σαχαλίνη από το 1907 έως το 1949.

Το Καράφουτο έγινε έδαφος της Αυτοκρατορίας της Ιαπωνίας το 1905 μετά τον Ρωσοϊαπωνικό Πόλεμο, όταν το τμήμα της Σαχαλίνης νοτίως των 50° Β εκχωρήθηκε από τη Ρωσική Αυτοκρατορία με τη Συνθήκη του Πόρτσμουθ. Το Καράφουτο ιδρύθηκε το 1907 ως εξωτερικό έδαφος μέχρι να αναβαθμιστεί σε «Εσωτερική Γη» της ιαπωνικής μητρόπολης το 1943. Το Ότομαρι (Κορσακόφ) ήταν η πρωτεύουσα του Καράφουτο από το 1905 έως το 1908 και η Τογιοχάρα (Γιούζνο-Σαχαλίνσκ) από το 1908 έως τον Αύγουστο του 1945 όταν η ιαπωνική διοίκηση έπαψε να λειτουργεί στην εισβολή της Σοβιετικής Ένωσης στη Νότια Σαχαλίνη μετά τη συνθηκολόγηση της Ιαπωνίας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Νομός Καράφουτο αντικαταστάθηκε de facto με το Όμπλαστ της Σαχαλίνης, αν και συνέχισε να υφίσταται de jure σύμφωνα με την ιαπωνική νομοθεσία έως ότου καταργήθηκε επισήμως ως νομική οντότητα από την Ιαπωνία την 1η Ιουνίου 1949.

Παραπομπές
----------

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 154043598
* LCCN: n80083642
* NDL: 00264070
* CiNii: DA02823364

 |

 |
Ο **Αθλητικός Μορφωτικός Σύλλογος Άρης Λόφων** είναι αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στους Λόφους Φλώρινας και δραστηριοποιείται στο ποδόσφαιρο. Ιδρύθηκε το 1961 και είναι ένας από τους πιο ιστορικούς συλλόγους του νομού Φλώρινας. Έχει κατακτήσει δύο φορές το πρωτάθλημα της Α΄ Ε.Π.Σ. Φλώρινας και έχει αγωνιστεί δύο φορές στην Δ΄ Εθνική, το 2008-09 και το 2010-11. Επίσης έχει κατακτήσει δύο φορές (2002-03 και 2009-10) το Κύπελλο Ε.Π.Σ. Φλώρινας, ενώ το 2005-06 ήταν φιναλίστ. Την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο αγωνίζεται στην Β΄ Ε.Π.Σ. Φλώρινας. Εκτός από το ποδοσφαιρικό τμήμα, ο σύλλογος διαθέτει και χορευτικό τμήμα, διατηρώντας ζωντανή την παράδοση της περιοχής, ενώ κάθε Μάιο διοργανώνει το πανηγύρι του χωριού κατά την εορτή των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Συνεδρίασε το Δημοτικό Συμβούλιο Φλώρινας, florinapress.gr
2. 1 2 3  «Λόφοι Φλώρινας. Μικρό χωριό, με μεγάλη ομάδα». *protothema.gr*. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2010.
3. ↑  ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ 2022-2023, epsflorinas.gr
Ο **Έντβιν Καλστένιους** (29 Αυγούστου 1881 - 22 Νοεμβρίου 1967) ήταν Σουηδός συνθέτης, μουσικοκριτικός και συγγραφέας. Μνημονεύεται κυρίως για τη διασκευή της μουσικής - η οποία δεν είχε καταγραφεί μέχρι τότε και υπήρχε μόνο στη μουσική παράδοση της περιοχής του Βέστμανλαντ - του "de facto" εθνικού ύμνου της Σουηδίας, Du gamla, Du fria.

Ο Καλστένιους γεννήθηκε στο Φίλιπσταντ. Σπούδασε αρχικά φυσικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Λούντς, αλλά αποφάσισε να αλλάξει κατεύθυνση και να ασχοληθεί με τη μουσική σπουδάζοντας στο Λάιπζιγκ (ανώτερη σχολή Μουσικής και θεάτρου) από το 1904 έως το 1907, με δάσκαλο τον Στέφαν Κρελ. Εργάστηκε στο Σουηδικό ραδιόφωνο από το 1928 έως 1957.

Ο Καλστένιους ήταν ένας από τους πρώτους Σουηδούς μοντερνιστές. Δέχθηκε πολλές μουσικές επιρροές από τον Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, τον Φραντς Σούμπερτ αλλά από και τον Φραντζ Σρέκερ. Εκτός από τη μουσική του εθνικού ύμνου, συνέθεσε και πέντε συμφωνίες, οχτώ κουαρτέτα για έγχορδα, μία σερενάτα, καντάδες, έργα μουσικής δωματίου και λοιπά τραγούδια. Επίσης δημοσίευσε έναν κατάλογο με Σουηδικά ορχηστρικά έργα, παραθέτοντας σχολιασμό. Πέθανε στο Στόκσουντ της Στοκχόλμης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Edvin Kallstenius». (σουηδικά) *Dictionary of Swedish National Biography*. 12331.
2. ↑  www.finngraven.se/(S(iewtdv3mzlhxg2efstqu4xta))/DisplayInfo.aspx?id=1996258. Ανακτήθηκε στις 18  Δεκεμβρίου 2017.
3. 1 2 3  kallstenius-edvin. Ανακτήθηκε στις 29  Δεκεμβρίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  στο Wikimedia Commons
* Edvin Kallstenius λίστα με τα έργα του Καλστένιους

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 34020770
* **Europeana**: agent/base/28076
* LCCN: no91020365
* ISNI: 0000 0001 2127 1561
* GND: 14082698X
* SELIBR: 213207
* BNF: cb11151147p (data)
* MusicBrainz: 3b775d9b-cd01-4781-b2a5-afff6e2dfef8
* CiNii: DA12820522

 |

 |
Ο **Ντέιβιντ Καλιγκάρις** (*Dave Caligaris*) ήταν Ελληνοαμερικάνος πρώην καλαθοσφαιριστής.

Αγωνίστηκε στο κολεγιακό πρωτάθλημα των ΗΠΑ με την ομάδα του *Northeastern University* από το 1973 έως το 1977 και είναι ένας από τους σημαντικότερους καλαθοσφαιριστές που πέρασαν από τις τάξεις της καθώς συγκαταλέγεται στις πρώτες θέσεις των στατιστικών. Το 1989 τιμήθηκε με την ένταξή του στο *Hall of Fame του Northeastern University*. 

Το 1978 έγινε ο πρώτος Έλληνας καθώς ο Ντέιβιντ Στεργάκος ήταν ελληνοποιημένος, που επιλέχθηκε στο Ντραφτ του ΝΒΑ. Οι Ντιτρόιτ Πίστoνς τον επέλεξαν στη 95η θέση.

Από το 1978 έως το 1981 αγωνίστηκε στο Σπόρτιγκ. Για τον εντυπωσιακό τρόπο παιχνιδιού του οι φίλαθλοι τον αποκαλούσαν «Γκάλη των Πατησίων». Μετά την πρώτη του χρονιά και την έξοδο της ομάδας για πρώτη φορά στο Κύπελλο Κόρατς, η διοίκηση του Σπόρτιγκ του πρότεινε να αναλάβει παράλληλα και τη θέση του προπονητή της ομάδας και έτσι ο Καλιγκάρις αγωνιζόταν ως παίκτης-προπονητής. Την περίοδο 1978-79 αναδείχθηκε τρίτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 649 πόντους και την επόμενη περίοδο 1979-80 ήταν ο δεύτερος σκόρερ με 727 πόντους. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Αμερική για λόγους υγείας αλλά και οικογενειακούς λόγους.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  *College Basketball at Sports-Reference.com*. Ανακτήθηκε στις 28  Ιουλίου 2020.
2. ↑  «Northeastern University legends». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Οκτωβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2008.
3. ↑  «Northeastern University records». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Μαΐου 2008. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2008.
4. ↑  «Northeastern University Hall of Fame». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Μαΐου 2008. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2008.
5. ↑  Έλληνες στα draft
6. ↑  «NBA draft 1978». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Αυγούστου 2010. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2008.
7. ↑  sporting.freeforums[*νεκρός σύνδεσμος*]
8. ↑  Αθλητική Ηχώ 2/9/2979[*νεκρός σύνδεσμος*]
9. ↑  100 χρόνια Μπάσκετ 1891-1991, Περιοδικό Τρίποντο, 1991 σελ. 212
10. ↑  Αθλητική Ηχώ[*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η σελίδα του στο Northeastern University
* Βιογραφικό-συνέντευξη (στα αγγλικά)
Το **Νεγκότινο** (στα Σλαβομακεδονικά: **Неготино**) είναι πόλη της Βόρειας Μακεδονίας. 
Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 150μ. στις όχθες του Αξιού, στη Περιφέρεια Βάρνταρ και αποτελεί την έδρα του Δήμου Νεγκότινο. Έχει πληθυσμό περίπου 13.000 κατοίκους.

Πιστεύεται ότι στη θέση όπου είναι χτισμένο το Νεγκότινο βρισκόταν η αρχαία πόλη Αντιγονεία, που ιδρύθηκε στα ελληνιστικά χρόνια από τον  Αντίγονο Β’ Γονατά. Η Αντιγονεία καταστράφηκε τον 11ο αιώνα από ισχυρό σεισμό, που έπληξε και άλλες πόλεις της περιοχής.

Μεγάλο μέρος της τοπικής οικονομίας στηρίζεται στη παραγωγή κρασιού.

Αδελφφοποιημένες πόλεις
-----------------------

Γκράντισκα, Βοσνία και Ερζεγοβίνη

Ναγκυκάτα, Ουγγαρία

Φωτογραφίες
-----------

* Η κεντρική πλατεία του ΝεγκότινοΗ κεντρική πλατεία του Νεγκότινο
* Είσοδος στο παλαιό παζάρι του ΝεγκότινοΕίσοδος στο παλαιό παζάρι του Νεγκότινο
* Η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου στο ΝεγκότινοΗ εκκλησία του Αγίου Αθανασίου στο Νεγκότινο

Παραπομπές
----------

1. ↑
Ο **Βουαντίσουαβ Σκονέτσκι** (*λατινικό αλφάβητο : Władysław Skonecki*) , (Τομσκ, Σοβιετική Ένωση, 13 Ιουλίου 1920 - Βιέννη, Αυστρία, 12 Ιουνίου 1983), ήταν Πολωνός αθλητής της αντισφαίρισης.

Ήταν πέντε φορές πρωταθλητής Πολωνίας. Συμμετείχε στο Ρολάν Γκαρός και το Γουίμπλετον στο απλό από το 1947 έως το 1961, και το 1962 για μία και μοναδική φορά στο Αμερικανικό όπεν. Ανάμεσα σε άλλα τουρνουά ήταν νικητής στο Μόντε Κάρλο το 1953 νικώντας στον τελικό ενάντια στον Γιάροσλαβ Ντρόμπνι, έχασε στον τελικό του Διεθνούς Γερμανικού πρωταθλήματος το 1955, στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν δεύτερος στο διπλό το 1952 με συμπαίκτη τον Ζιλ ντε Κερμαντέκ.

Στο κύπελλο Ντέιβις αγωνίστηκε με την Πολωνία από το 1947 έως το 1962 σε 10 διοργανώσεις με ρεκόρ 26 νίκες και 20 ήττες.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  encyklopedia.pwn.pl/haslo/;3976019.html.
2. ↑  *ITF website*.
3. ↑  «Ο Σκόνετσκι στην ITF». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  *Εμπρός, Φύλλο: 14/9/1952, Σελίδα: 6*
5. ↑  Ο Σκόνεκι στο κύπελλο Ντέιβις
Οι **Βουζύγοι** (αρχ. «*Βουζύγαι*») αποτελούσαν ένα από τα παλαιότερα και επιφανέστερα γένη ευπατριδών της αρχαίας Αθήνας.

Ήταν κυρίως γένος ιερατικό που επιμελούταν τη φύλαξη του ιερού αγάλματος της Παλλαδίου Αθηνάς και του ιερού αρότρου όπου και κατ' επέκταση είχε την εποπτεία των τελετών των ιερών αρότων. Εκτός όμως από τα ιερά αυτά καθήκοντα είχε και την ιερατεία των ιερών του Διός του Παλλαδίου και του Διός του Τελείου.

Το γένος των Βουζυγών αναγνώριζε ως γενάρχη του τον Βουζύγη, μυθικό ήρωα της Αθήνας, εξ ου και η ονομασία του. Την καταγωγή του από αυτό το γένος καυχιόταν ότι είχε ο Ξάνθιππος (Αθηναίος πολιτικός) και εξ αυτού ο γιος του ο Περικλής. 

Το γένος αυτών των ευπατριδών δεν έπαψε ν' αναφέρεται μέχρι τα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ..

Πηγές
-----

* «Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη» τομ. Ζ΄, σελ. 604.
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Αγία Αικατερίνη.

Όταν άρχισαν οι Σταυροφορίες των χριστιανών της Δύσης στην Ανατολή και το όνομα της Αγίας Αικατερίνης έγινε γνωστό σ΄ αυτούς, ιδρύθηκε περί το 1067 ένα θρησκευτικό τάγμα από ιππότες μοναχούς, κατά το παράδειγμα του Τάγματος του Αγίου Τάφου, που έλαβε το όνομα **Τάγμα της Αγίας Αικατερίνης**.

Κύριος σκοπός του Τάγματος ήταν η προστασία του τάφου της Αγίας και η προστασία και απρόσκοπτη μετάβαση των ευσεβών που μετέβαιναν για προσκύνηση. Οι μοναχοί αυτού του Τάγματος ακολουθούσαν κυρίως τους μοναχικούς κανόνες, μοναχικού βίου, του Μεγάλου Βασιλείου.

Το παράσημο του Τάγματος αυτού που έφεραν οι ιππότες του, ήταν ξίφος που διαπερνούσε κλάδο ακάνθης.

Το Τάγμα αυτό μετά την κατάλυση των Χριστιανικών κρατών της Ανατολής έπαψε και να υφίσταται.
Η **Ξανθή Κωνσταντινίδου** (Άγιος Αθανάσιος Δράμας, 2 Ιανουαρίου 1962) είναι Ελληνίδα ποδοσφαιρίστρια και προπονήτρια. Αποφοίτησε από το ΤΕΦΑΑ Θεσσαλονίκης το 1983 με ειδικότητα Ποδόσφαιρο, έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στην προπονητική και είναι υποψήφια διδάκτωρ στο ΤΕΦΑΑ του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου Θράκης, στην κοινωνιολογία των γυναικείων σπορ. Έχει συγγράψει 3 βιβλία και πολλά άρθρα για το γυναικείο ποδόσφαιρο, είναι επί σειρά ετών καθηγήτρια φυσικής αγωγής στα ΤΕΦΑΑ Θεσσαλονίκης στον τομέα του Ποδοσφαίρου ενώ παράλληλα διδάσκει στις σχολές προπονητών της ΕΠΟ, καθώς και σε σεμινάρια του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου και του ΥΠΕΠΘ για το ποδόσφαιρο στο σχολείο.

Υπήρξε παίκτρια και αρχηγός της 1ης γυναικείας ομάδας ποδοσφαίρου στην Ελλάδα της ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ Θεσσαλονίκης (1979-83) και στην συνέχεια η 1η γυναίκα προπονήτρια ποδοσφαίρου.

Εργάστηκε από το 1985 ως προπονήτρια σε 2 ανδρικές και στις γυναικείες ομάδες Ολυμπιάδα '96, Κένταυρος Λάρισας, ΑΟ Ηλιούπολη Θεσσαλονίκης. Κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ελλάδος Γυναικών το 1997 με την ΑΟ Ηλιούπολη, ενώ με την αντρική ομάδα του Αποδοτού Ναυπάκτου (1985-1987) κατέκτησε το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας. Από το 2000 ανέλαβε Τεχνική σύμβουλος των γυναικείων Εθνικών ομάδων και την περίοδο 2002 -2004 ανέλαβε προπονήτρια της Ολυμπιακής ομάδας ποδοσφαίρου γυναικών, με την οποία συμμετείχε στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας. Κάθισε στον πάγκο της εθνικής για 57 αγώνες (19 Νίκες, 12 Ισοπαλίες, 26 Ήττες) κάτι που αποτελεί αριθμό ρεκόρ. Παράλληλα,την ίδια περίοδο, ήταν και προπονήτρια της εθνικής ομάδας νεανίδων.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Ξανθή Κωνσταντινίδου, βιογραφικό στο womensoccer.gr
Νεκρομαντείο του Αχέροντα. Η Υπόγεια Ιερά Κρύπτη με τις Τοξωτές καμάρες
Η λέξη **Νεκρομαντείο** προέρχεται από την αρχαία ελληνική ***Νεκυομαντείο*** η οποία αποτελείται από τις: ***νέκυς*** (=νεκρός) και μαντεία δηλώνοντας τη μαντεία από τους νεκρούς.

Τα νεκρομαντεία της αρχαιότητας ιδρύονταν συνήθως σε μέρη τα οποία θύμιζαν **είσοδο προς τον κάτω κόσμο**, τον **Άδη**, τον κόσμο των νεκρών. Έτσι, σπηλιές, χάσματα γης, ποτάμια ή λίμνες (Αχερουσία λίμνη) που θεωρούνταν πύλες εισόδου στον του Άδη αλλά και σημεία από τα οποία ο νεκρός ανέβαινε στον πάνω κόσμο για να απαντήσει στα ερωτήματα που του έθεταν, ήταν ιδανικοί χώροι για τα νεκρομαντεία. Η ύπαρξή τους στηρίζεται στην πίστη του αρχαίου ελληνικού κόσμου, ότι η ψυχή κατά την απελευθέρωσή της από το σώμα, αποκτούσε μαντικές ικανότητες.

Στα νεκρομαντεία προσέφευγαν οι πιστοί για να συμβουλευτούν τις ψυχές των νεκρών μέσω της μαντικής (νεκρομάντεις) με σκοπό τη γνώση του μέλλοντος ή την αποκάλυψη κρυμμένων αντικειμένων (παραπλήσια μορφή: πνευματισμός). Η ψυχή του νεκρού ανέβαινε από τον κάτω κόσμο, κάτι που επιτυγχάνονταν με την τήρηση ενός συγκεκριμένου τελετουργικού.

Το πιο διάσημο νεκρομαντείο της αρχαιότητας ήταν το **Νεκρομαντείο του Αχέροντα**.
Η **βουζέτκα** (πολωνικά: *wuzetka*) είναι σοκολατένια τάρτα κρέμας και παντεσπάνι που προέρχονται από τη Βαρσοβία της Πολωνίας. Το όνομά της προέρχεται πιθανώς από τον Αυτοκινητόδρομο Α-Δ Βαρσοβίας (*Trasa W-Z w Warszawie*), στον οποίο βρισκόταν το ζαχαροπλαστείο που άρχισε να πουλάει το επιδόρπιο στα τέλη της δεκαετίας του 1940. Παραδοσιακό στη βαρσοβιανή κουζίνα, το επιδόρπιο σερβίρεται αποκλειστικά από καφετέριες και εστιατόρια στη Βαρσοβία, αλλά σύντομα έγινε ένα αγαπημένο σπιτικό επιδόρπιο στην Πολωνία.

Ιστορία
-------

Το επιδόρπιο προήλθε πιθανότατα στις αρχές της δεκαετίας του 1940 και του 1950 σε ένα από τα νεοσύστατα καταστήματα γλυκών της Βαρσοβίας. Ωστόσο, η ακριβής προέλευση του ονόματος είναι αμφισβητήσιμη. Ιστορικοί και ορισμένες πηγές συμφωνούν ότι το κέικ πήρε το όνομά του πιθανώς από τιν Αυτοκινητόδρομο Α-Δ Βαρσοβίας (*Trasa W-Z w Warszawie*), ο οποίος ήταν δίπλα στο κατάστημα. Άλλες πηγές δηλώνουν ότι το όνομα προέρχεται από το ακρωνύμιο «WZC», το οποίο σημαίνει είτε *Warszawskie Zakłady Cukiernicze* (Φυτά Ζαχαροπλαστικής της Βαρσοβίας) είτε ο πολωνικός όρος *wypiek z czekoladą* (*ψημένο γλυκό με σοκολάτα*). Η συντομογραφία «WZK» για το *wypiek z kremem* (*ψημένο γλυκό με κρέμα*) είναι επίσης πιθανή.

Το ζαχαροπλαστείο ήταν πιθανότατα τοποθετημένο κάπου κοντά ή εντός του κινηματογράφου «Kino Muranów» στην οδό Αντέρσα 5, στην περιοχή Μουράνουφ της Βαρσοβίας.

Παρασκευή
---------

Τα δύο τετράγωνα στρώματα σοκολάτας του κέικ αποτελούνται από αλεύρι σίτου, αυγά, ζάχαρη και κακάο. Το μείγμα ψήνεται στο φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου για 20-30 λεπτά. Τα ψημένα στρώματα στη συνέχεια βυθίζονται και εμποτίζονται σε παντς. Το άνω στρώμα καλύπτεται με λεπτή μαρμελάδα, ακολουθούμενο από παχύ στρώμα σοκολάτας. Η γέμιση κρέμας αποτελείται από κρέμα γάλακτος 36%, ζάχαρη άχνη και ζελατίνη. Η τάρτα είναι παραδοσιακά γεμιστή με σαντιγί.

Δείτε επίσης
------------

* Ναπολεόνκα
* Καρπάτκα

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Wyborcza.pl». *warszawa.wyborcza.pl*.
2. ↑  «Niezwykłe "wuzetki" to jeden z symboli Warszawy, lubicie? Ich historia jest zaskakująca». *WawaINFO*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2021.
3. ↑  «Wuzetka była uwielbianym ciastem w czasach PRL-u. Znamy przepis na lepszą niż w kultowych cukierniach». *smakosze.pl*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2021.
4. ↑  garów, Autor: królestwo. «Wuzetka».
5. ↑  «Słynna wuzetka - domowe ciasto jak z cukierni, które uratuje jesień». *www.ofeminin.pl*. 2 Αυγούστου 2018.
6. ↑  «CIASTO WZ – NAJLEPSZY PRZEPIS». *przepisyjoli.com*.
Η **Αγαθόκλεια** (πέθανε περίπου το 230 μ.Χ.) ήταν μία Χριστιανή μάρτυρας που αναγνωρίζεται ως αγία από την Καθολική και την Ορθόδοξη Εκκλησία. Είναι προστάτιδα της πόλης Μεκινένθα της Αραγωνίας και η ημέρα εορτασμού της είναι η 17η Σεπτεμβρίου.

Βίος
----

Η παράδοση αναφέρει ότι ήταν μια παρθένα Χριστιανή, η οποία βρισκόταν στην υπηρεσία ενός πλούσιου ζευγαριού που είχε ασπαστεί τον παγανισμό, τον Νικόλαο και την Παυλίνα. Κάποιες πηγές αναφέρουν ότι ήταν κόρη του Νικόλαου. Το ζεύγος την υπέβαλε σε συνεχή σωματική κακοποίηση, όπως μαστίγωμα, σε μια προσπάθεια να την πείσει να απαρνηθεί την πίστη της. Η Αγαθόκλεια αρνήθηκε πεισματικά να πράξει κάτι τέτοιο.

Δεν είναι ξεκάθαρος ο τρόπος θανάτου της Αγαθόκλειας. Μία εκδοχή αναφέρει ότι πυρπολήθηκε από την Παυλίνα, ενώ μία άλλη εκδοχή αναφέρει ότι δικάστηκε δημόσια για την πίστη της, κρίθηκε ένοχη και βασανίστηκε σκληρά από τις αρχές. Η τελευταία εκδοχή θέλει την ίδια να μην υπέστη κάποιον θανατηφόρο τραυματισμό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.
2. 1 2 3  «Αγία Αγαθόκλεια».
3. ↑
4. ↑
Ο **Ντσου Μοχέλε** (*Ntsu Mokhehle*, 26 Δεκεμβρίου 1918 – 6 Ιανουαρίου 1999) ήταν πολιτικός από το Λεσότο, ο οποίος διετέλεσε δύο φορές (1993-94 και 1994-98) πρωθυπουργός της αφρικανικής χώρας.

Βιογραφία και καριέρα
---------------------

Γεννήθηκε στο Τεγιατεγιανένγκ, στις 26 Δεκεμβρίου του 1918. Υπήρξε δύο φορές πρωθυπουργός, από τις 2 Απριλίου του 1993 ως τις 17 Αυγούστου του 1994 και από τις 14 Σεπτεμβρίου του 1994 ως τις 29 Μαΐου του 1998.

Ίδρυσε το Κόμμα του Κογκρέσου της Μπασουτολάνδης, το οποίο μετονομάστηκε σε Κόμμα του Κογκρέσου των Μπασότο το 1952 και ηγήθηκε του κόμματος αυτού ως το 1997 , οπότε και παραιτήθηκε για να δημιουργήσει ένα νέο κόμμα το Κογκρέσο του Λεσότο για τη Δημοκρατία (LCD).

Παραίτηση, διαδοχή και θάνατος
------------------------------

Τον Ιανουάριο του 1998 δεν έλαβε μέρος στο συνέδριο του LCD για λόγους υγείας και δε διεκδίκησε το αξίωμα του προέδρου ξανά. Ωστόσο, το κόμμα του τον εξέλεξε. Έπειτα από την επιμονή του ίδιου του Μοχέλε ότι δεν μπορούσε πλέον να ηγηθεί του κόμματος, εξελέγη σε νέο συνέδριο ο διάδοχός του στην ηγεσία του κόμματος, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Πακαλίτα Μοσιζίλι, στις 21 Φεβρουαρίου. Το LCD αναδείχθηκε νικητής των βουλευτικών εκλογών του 1998 και ο Μοσιζίλι αντικατέστησε τον Μοχέλε στην πρωθυπουργία. Ο Μοχέλε απεβίωσε στο Μπλομφοντέιν, στη Νότια Αφρική, στις 6 Ιανουαρίου του 1999.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Γερμανικά) *Munzinger Personen*. 00000007868. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  "Lesotho Congress for Democracy Vacillates Before Electing New Leader" Αρχειοθετήθηκε 2007-09-27 στο Wayback Machine. Summary of Events in Lesotho, Volume 5, Number 1, First Quarter 1998, trc.org.ls.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 14370728
* LCCN: no97008634
* ISNI: 0000 0000 4550 1379
* GND: 1210732572

 |

 |
O **Γεώργιος Κλειδάς** (άκμασε 1253-1261) ήταν μητροπολίτης της Κυζίκου (1253-61).

Βιογραφία
---------

Το 1253/54, μαζί με τον Ανδρόνικο επίσκοπο Σάρδεων, ήταν επικεφαλής πρεσβείας, που ο Ιωάννης Γ΄ Βατάτζης (1222-54) έστειλε στη Ρώμη να διαπραγματευτεί με τον πάπα Ιννοκέντιο Δ΄ για μία πιθανή ένωση των Εκκλησιών.

Η πρεσβεία κατακρατήθηκε μερικούς μήνες από τον Κορράδο Δ΄ Χοενστάουφεν της Γερμανίας και τελικά έφτασε στη Ρώμη τον Απρίλιο του 1254. Οι προτεινόμενοι όροι, που περιελάμβαναν την απόδοση της Κωνσταντινούπολης στους Έλληνες και η αποκατάσταση των Ορθοδόξων επισκόπων στις περιοχές που κατέλαβαν οι Λατίνοι, με αντάλλαγμα την αναγνώριση του πρωτείου του πάπα, δεν οδήγησαν κάπου. Όταν επέστρεψαν, ο Θεόδωρος Β΄ (1254-58), γιος και διάδοχος του προηγουμένου, τους επέπληξε με θυμό για τη διεξαγωγή των διαπραγματεύσεων.

Παρακολούθησε τη Σύνοδο του 1256 στο Νυμφαίο. Όταν το 1261 ανακατελήφθη η Κωνσταντινούπολη, ο Γεώργιος προήδρευσε στην τελετουργική είσοδο του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου (1259-82) στην Βασιλεύουσα.

Οικογένεια
----------

Είχε δύο τέκνα:

* Ιωάννης.
* Μιχαήλ.

Αναφορές
--------

1. 1 2 3 4  PLP, 11779. Κλειδᾶς Γεώργιος.
2. ↑  Macrides 2007, σελίδες 373–374 (note 8).
3. ↑  PLP, 959. Ἀνδρόνικος; 11779. Κλειδᾶς Γεώργιος.

Πηγές
-----

* Macrides, Ruth (2007). *George Akropolites: The History – Introduction, Translation and Commentary*. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-921067-1.
* Trapp, Erich; Beyer, Hans-Veit (2001) (στα German). *Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit*. **I, 1–12, Add. 1–2, CD-ROM Version**. Vienna: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften. ISBN 978-3-7001-3003-1.
**Αγέλη** ονομάζεται μια ομάδα κοινωνικών ζώων που ζουν μαζί, και συνεπώς είναι από το ίδιο είδος. Τα ζώα που σχηματίζουν αγέλες λέγονται **ζώα αγέλης.** Πολλά είδη ζωων είναι αυτά που σχηματίζουν αγέλες. Συνήθως μπορεί να είναι από ζώα θηρευτές αλλά αγέλες μπορούν να σχηματίσουν και φυτοφάγα. Σε μια αγέλη τα ζώα αναζητούν μαζικά τροφή και νερό και όλα αντιμετωπίζουν τους κινδύνους.

Από τι αποτελείται
------------------

Μια αγέλη αποτελείται από ένα κυρίαρχο ζώο (συνήθως αρσενικό αλλά σε κάποια ειδη το κυρίαρχο είναι θηλυκό) και μερικές οικογένειες άλλων ζώων. Στην αγέλη επικρατεί μια ιεραρχία. Το κυρίαρχο ζώο καθοδηγεί τα υπόλοιπα στην εύρεση τροφής και νερού. Σε κάποια ειδη ζωων όπως οι ελέφαντες και οι ύαινες τα αρσενικά έχουν ξεχωριστές αγέλες και ζουν χωριστά από τα θηλυκά.

Μια αγέλη από γκνου
Ο **Ντρου Νέιμικ**, γεννημένος στις 18 Φεβρουαρίου 1985 στο Μούσκεγκον του Μίσιγκαν, είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στην ομάδα του Άρη την σεζόν 2014-15.

Καριέρα
-------

Ο Νέιμικ ξεκίνησε να παίζει μπάσκετ στο λύκειο του βόρειου Μούσκεγκον και το 2003 ξεκίνησε την φοίτηση του στο κολέγιο του Μίσιγκαν Στέιτ. Στην πρώτη του χρονιά αγωνίστηκε σε 22 αγώνες, ενώ την δεύτερη χρονιά του απονεμήθηκε το βραβείο του σπουδαστή-αθλητή του κολεγίου. Η ομάδα του έφθασε στο φάιναλ-φορ του NCAA και τις δύο χρονιές, αλλά το 2005-06 ο Νέιμικ τραυματίστηκε στις αρχές της περιόδου χάνοντας το υπόλοιπο της χρονιάς, με αποτέλεσμα η αμερικάνικη ομοσπονδία να του δώσει έναν ακόμη χρόνο στο NCAA. Το 2006-07, αγωνίστηκε σε 35 αγώνες και πραγματοποίησε 55 κοψίματα, ρεκόρ που ήταν δεύτερο στην ιστορία του πανεπιστημίου, ενώ στους Big Ten ήταν τρίτος στα κοψίματα.

Μετά την αποφοίτηση του, ο Νέιμικ μεταγράφηκε στην πολωνική Κότβιτσα Κόλομπρτσεκ, με την οποία κέρδισε το κύπελλο Πολωνίας και αναδείχθηκε κορυφαίος αμυντικός της χρονιάς. Στην συνέχεια, υπέγραψε στην ισπανική Κάσερες Θιουδάδ ντε Μπαλοντσέστο, με την οποία κατέλαβε την έκτη θέση στην δεύτερη κατηγορία του ισπανικού πρωταθλήματος. Το καλοκαίρι του 2010, αγωνίστηκε στο NBA Summer League με την ομάδα των Ιντιάνα Πέισερς, οι οποίοι τον αντάλλαξαν με τους Λος Άντζελες Λέικερς.

Στις 24 Σεπτεμβρίου 2010, υπέγραψε στους Λέικερς, οι οποίοι τον απελευθέρωσαν μετά το προπονητικό καμπ, για να υπογράψει τελικά στους Μπέικερσφιλντ Τζαμ της NBA Development League.

Την επόμενη διετία, αγωνίστηκε στην Τσεχία και τη Νίμπουρκ, με την οποία κατέκτησε το νταμπλ και τις δύο χρονιές. Το 2014, έπαιξε για μικρά χρονικά διαστήματα στο Μεξικό και το Πουέρτο Ρίκο και το καλοκαίρι του 2014 μεταγράφηκε στον Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο κατέκτησε την τέταρτη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος, αν και αντιμετώπισε συχνά προβλήματα τραυματισμού.

Το Νοέμβριο του 2015, υπέγραψε στην γερμανική Μπαϊρόιτ, διακόπτοντας την συνεργασία τους μόλις δύο μήνες αργότερα.

Συνέχισε στην Ιαπωνία με τις ομάδες των Λινγκ Τγκίτσι Μπρεξ και Αλβάρκ Τόκιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Drew Naymick Bio - Michigan State Official Athletic Site». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2015.
2. ↑  PACERS: Rookie/Free Agent Camp Roster 2010 - NBA.com
3. ↑  «Lakers waive Trey Johnson and Drew Naymick». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2015.
4. ↑  Players - NBA D-League/Stats[*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  CEZ Nymburk adds size with Naymick
6. ↑  Ο Νέιμικ στον Άρη - Άρης - SPORT 24
7. ↑  «Εκτός ημιτελικών ο Νέιμικ - Basketnet.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Μαΐου 2015. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2015.
8. ↑  Drew Naymick ist der neue Center von Medi Bayreuth
9. ↑  «Zusammenarbeit mit Andrew Naymick endet nach zehn Spielen». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Ιουλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2016.
10. ↑  Toyota Alvark Rosters - RealGM

Πηγές
-----

* NAYMICK, DREW - Welcome to EUROLEAGUE BASKETBALL
* Τι παίκτης είναι ο Drew Naymick ; » BASKETBALL ARIS
* Andrew Naymick - Eurobasket
Ο **Γεώργιος Κατριβάνος** είναι Έλληνας πολιτικός, πρώην Γενικός Γραμματέας Πρόνοιας του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (2010-2012).

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε το 1952 στο Ίσσαρι Αρκαδίας. Σπούδασε ηλεκτρολόγος-μηχανικός και δούλευσε στη ΔΕΗ, όπου ανέπτυξε συνδικαλιστική δράση στο χώρο της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ. Έχει διατελέσει Γενικός Γραμματέας στη ΠΑΣΕΒ-ΔΕΗ, σύνεδρος στη ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ και στο ΕΚΑ. Το 1979 έγινε μέλος του ΠΑΣΟΚ. Έχει υπάρξει μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Νοσοκομείου «ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ» (2007-2008), του Νοσοκομείου «ΕΡΥΘΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ» (2003-2004), του Διαχειριστή Ελληνικού Συστήματος Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (2001 - 2004), του Οργανισμού Λαϊκών Αγορών, του Κέντρου Πρόληψης Ναρκωτικών «ΦΑΕΘΩΝ» (2003-2006) και Αντιπρόεδρος της Παναρκαδικής Ομοσπονδίας Ελλάδος.

Πολιτική πορεία
---------------

Στις Δημοτικές και Νομαρχιακές Εκλογές του 2002 θέτει για πρώτη φορά υποψηφιότητα και εκλέγεται Νομαρχιακός Σύμβουλος στην Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αθηνών–Πειραιώς. Διατέλεσε Αντινομάρχης Εμπορίου-Τουρισμού και Ανωνύμων Εταιρειών (2003-2006)

Στις Δημοτικές και Νομαρχιακές Εκλογές του 2006 επανεκλέγεται Νομαρχιακός Σύμβουλος στην Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αθηνών-Πειραιώς και με αυξημένες αρμοδιότητες διετέλεσε:

* Αντινομάρχης σε θέματα Πολεοδομιών (2007–2008)
* Αντινομάρχης σε θέματα Οικονομικών & Δ/νσης Περιβάλλοντος (2008-2009)
* Πρόεδρος της Νομαρχιακής Επιτροπής Προϋπολογισμού-Οικονομικών-Προμηθειών
* Πρόεδρος της Νομαρχιακής Επιτροπής: Διοικητικών Υπηρεσιών-Παιδείας-Πολιτισμού (2008-2009)
* Μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής: Προγραμματισμού-Τεχνικών Έργων-Πολεοδομίας

Τον Ιανουάριο του 2010 ορίστηκε Γενικός Γραμματέας Πρόνοιας του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης στην κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου 2009.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Γιώργος Κατριβάνος Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. Ελευθεροτυπία (8 Ιανουαρίου 2010)
2. ↑  Βιογραφικά Γενικών - Ειδικών Γραμματέων Υπουργείων Αρχειοθετήθηκε 2014-02-07 στο Wayback Machine. eklogika.gr
Ο **Έννο Β΄**, γερμ.: Enno II von Ostfriesland (1505 - 24 Σεπτεμβρίου 1540 στο Έμντεν) από τον Οίκο των Σίρκσενα ήταν κόμης της Ανατολικής Φρισίας (1528-1540).

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Έντσαρντ Α΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας και της Ελισάβετ, κόρης του Ιωάννη Α΄ κόμη του Ρήτμπεργκ. Το 1528 έγινε κόμης της Ανατολικής Φρισίας. Για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του κυβέρνησε μαζί με τον Ιωάννη Α΄ της Ανατολικής Φρισίας, ο οποίος παρέμεινε Καθολικός, ενώ ο Έννο Β΄ ήταν Λουθηρανός.

Ο Έννο Β΄ έχασε το Γιέβερ επειδή δεν εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις γάμου που είχε ο πατέρας του είχε κανονίσει για τη Μαρία κυρία του Γιέβερ. Ο Έννο Β΄ και ο αδελφός του Ιωάννης έπρεπε να νυμφευτούν τις κληρονόμους του Γιέβερ, αλλά ο Έννο Β΄ έσπασε τη συμφωνία. Αυτό προσέβαλε σε μεγάλο βαθμό τη Μαρία του Γιέβερ, η οποία ως αποτέλεσμα έγινε δια βίου εχθρός του Έννο Β΄. Εκείνη μερίμνησε το Γιέβερ να δοθεί στην κομητεία του Όλντενμπουργκ μετά το τέλος της.

Ο Έννο Β΄ παραιτήθηκε επίσης οικειοθελώς από τον Μπούτγιαντινγκεν στον γάμο του με την Άννα των Όλντενμπουργκ (1501-1575). Μόνο το Χάρλινγκενλαντ παρέμεινε, κυβερνούμενο από τον επιθετικό φύλαρχο Bαλτάσαρ Όομκενς φον Έζενς. Ο Έννο Β΄ έδιωξε τον Βαλτάσαρ το 1530, αλλά εκείνος επέστρεψε και κατέστρεψε την Ανατολική Φρισία με τη βοήθεια του δούκα των Χέλρε (γερμ.: Γκέλντερν). Τότε ο Έννο Β΄ αναγκάστηκε να αναγνωρίσει τον Bσλτάσαρ ως φύλαρχο του Χάρλινγκενλαντ. Ο Έννο Β΄ δεν τα πήγε καλά από τη διαμάχη του με το Χέλρε. Ο Έννο Β΄ έπαιξε σημαντικό ρόλο στις επιθέσεις κατά των πολυάριθμων αβαείων και μοναστηριών της Ανατολικής Φριισίας. Κατάσχεσε τα υπάρχοντά τους, για να χρηματοδοτήσει τους πολέμους του. Ο Έννο Β΄ απεβίωσε σε ηλικία 35 ετών και η σύζυγός του Άννα του Όλντενμπουργκ έγινε επίτροπος για τους γιους τους.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1530 την Άννα των Όλντενμπουργκ, κόρη το υΙωάννη Ε΄ κόμη του Όλντενμπουργκ, και είχε τέκνα:

* Ελισάβετ, 1531–1555, παντρεύτηκε το 1553 με τον Ιωάννη Ε΄ του Σάουμπουργκ-Πίνεμπεργκ (1531-1560).
* Έντσαρντ Β΄ 1532–1599, κόμης της ανατολικής Φρισίας (1561-99).
* Χέντβιχ, 1535–1616, παντρεύτηκε το 1562 με τον Όθωνα Β΄ των Γουέλφων δούκα του Μπραουνσβαϊγκ-Χάρμπουργκ (1528-1603).
* Άννα, 1534-1552, απεβ. 18 ετών.
* Χριστόφορος, 1536–1566, κόμης της Ανατολικής Φρισίας μαζί με τον Έντσαρντ Β΄ (1561-66).
* Ιωάννης Β΄ 1538–1591, κόμης της Ανατολικής Φρισίας μαζί με τον Έντσαρντ Β΄ (1561-91).

Παραπομπές σε πηγές
-------------------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 131547070. Ανακτήθηκε στις 17  Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p638.htm#i6378. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  p638.htm#i6378. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
4. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
5. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 47897370
* GND: 131547070

 |

 |
Ο **Βουκ Γκργκούρεβιτς**, σερβ.: Вук Гргуревић Бранковић (π. 1440 - 16 Απριλίου 1485) από τον Οίκο Μπράνκοβιτς ήταν τιτουλάριος δεσπότης της Σερβίας (1471-85). Κληρονόμησε τον τίτλο του δεσπότη (η Σερβία ήταν υπό Οθωμανική κατοχή) από τον Ματθία Κορβίνο της Ουγγαρίας και κυβέρνησε το μεγαλύτερο μέρος της σημερινής Βοϊβοντίνα, υπό την επικυριαρχία της Ουγγαρίας. Είναι γνωστός στη Σερβική επική ποίηση για την ανδρεία και τον ηρωισμό του, όπου καλείται *Βουκ ο (πύρινος) δράκος*. Διοίκησε τον Ουγγρικό στρατό (*Μέλανα Στρατό*) σε αρκετές από τις μάχες του εναντίον των Οθωμανών. Θεωρείται ιδρυτής του μοναστηριού Γκργκέτεγκ.

Βιογραφία
---------

Ο πατέρας του Γκρίγκορ Μπράνκοβιτς, κυβερνήτης μέρους της Σερβίας, ήταν γιος του Γεωργίου δεσπότη της Σερβίας και της Ειρήνης Καντακουζηνής. Ο Γκρίγκορ είχε τυφλωθεί από τους Οθωμανούς το 1441.

Με την πτώση του Σερβικού δεσποτάτου το 1459, ο Βουκ ήταν αρχικά υποτελής των Οθωμανών, αλλά το 1465 προσχώρησε στην υπηρεσία του Ματθία Κορβίνου και έγινε ο διοικητής της Σερβικής στρατιωτικής μοίρας στη Σύρμια.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Βαρβάρα Φρανκοπάν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Dalibor Brozović, Tomislav Ladan: «Hrvatska enciklopedija» (Κροατικά) Ινστιτούτο Λεξικογραφίας «Μίροσλαβ Κρλέζα». 1999. 9276. Ανακτήθηκε στις 21  Δεκεμβρίου 2022. ISBN-13 978-953-6036-31-8. ISBN-10 953-6036-31-2.
2. ↑  *British Museum Collection*. 117160. Ανακτήθηκε στις 21  Δεκεμβρίου 2022.

Πηγές
-----

* Dr. Aleksa Ivić, Istorija Srba u Vojvodini, Novi Sad, 1929.
* Dr. Dušan J. Popović, Srbi u Vojvodini, knjiga 1, Novi Sad, 1990.
* Ćirković, Sima (2004). The Serbs. Malden: Blackwell Publishing.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Vuk Grgurević στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 294668503
* LCCN: n2005039658
* ISNI: 0000 0000 9654 1872
* GND: 129842184
* NKC: jo2004213371

 |

 |
Ο **Έλβις Μέσιτς** (γεννήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 1981 στην Μποσάνσκα Κρούπα, Βοσνία-Ερζεγοβίνη) είναι Βόσνιος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως αμυντικός για την ΦΚ Κραγίνα Τσάζιν.

Ξεκίνησε την καριέρα του σε μια ΝΚ Μπράτστβο από τη γενέτειρά του. Οι καλές επιδόσεις του στο σύλλογο ήταν καλή πρόταση για μεταφορά στην ομάδα ΝΚ Γιεντίνστβο Μπίχατς στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βοσνίας. Αργότερα αγωνίστηκε για τους Κροατικούς συλλόγους ΗΝΚ Τσιμπάλια και ΦΚ Ζελιέζνιτσαρ της Πρβα Λίγκα για δύο σεζόν αντίστοιχα. Το καλοκαίρι του 2011 μετακόμισε στη Χάποελ Ιρόνι Ρισόν ΛεΖιόν Φ.Κ. στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ισραήλ. Σήμερα αγωνίζεται στην ΦΚ Κραγίνα Τσάζιν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *FBref.com*. 15ca4a23.
2. ↑  «MEŠIĆ (Mešić Elvis - BIH)» (στα Κροατικά). HNL Statistika. Ανακτήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2009.
3. ↑  «Statistika: Elvis Mešić» (στα Κροατικά). Hrvatska nogometna liga. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2009.
Η **Αγία Αδαμαντίνη** έζησε την εποχή των διωγμών, κατά τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες, στην Αδριανούπολη της Θράκης. Ήταν σε πολύ νεαρή ηλικία όταν αυτή, οι άλλες 39 νεαρές συνασκήτριές της και ο διδάσκαλός τους Αμμούν ο διάκονος συνελήφθησαν από τον ηγεμόνα Βάβδο και οδηγήθηκαν στο βασιλιά της Θράκης Λικίνιο με την εντολή να θυσιάσουν στα είδωλα. Η Αγία, μαζί με τις συνασκήτριες και το διδάσκαλό τους, αρνήθηκε και έτσι ο βασιλιάς επεφύλαξε σε όλους μαρτυρικό θάνατο. Η Αγία Αδαμαντίνη μαρτύρησε στην πυρά, το έτος 305 μ.Χ.

Η μνήμη
-------

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά την μνήμη της Αγίας Αδαμαντίνης την 1η Σεπτεμβρίου. Την ημέρα αυτή γιορτάζουν όσοι έχουν το όνομα **Αδαμαντίνη** αλλά και όσοι έχουν τα ονόματα **Αδαμάντιος** και **Αδαμαντία**.