Ο **Ράντοσλαβ** ( Радослав ) ήταν πρίγκιπας της Διόκλειας (Ντούκλια) από το 1146 έως το 1149 υποτελής της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας σαν *άρχων* κυβερνήτης της περιοχής. Ως ο μεγαλύτερος γιος, διαδέχτηκε τον πατέρα του Γκράντινια μετά το θάνατο του το 1146.. Όταν έγινε κυβερνήτης επισκέφτηκε στην Κωνσταντινούπολη τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Μανουήλ Α Κομνηνό για να αποτίσει φόρο τιμής και υποταγής στον αυτοκράτορα. Σε αντίθεση με τον πατέρα του που ήταν βασιλιάς, ο Ράντοσλαβ είχε τον τίτλο του πρίγκιπα (knez). Ο Ράντοσλαβ ξεκίνησε την κυριαρχία του σε μια εποχή που οι Σέρβοι της Ράσκα φιλοδοξούσαν να εντάξουν στην επικράτεια τους την Διόκλεια. Γιος του ήταν ο Μιχαΐλο Γ΄ της Διόκλεια.

Περίπου το 1148, η πολιτική κατάσταση στα Βαλκάνια διαιρέθηκε από δύο πλευρές, η μία ήταν η συμμαχία των Βυζαντινών και της Βενετίας, η άλλη των Νορμανδών και των Ούγγρων. Οι Νορμανδοί ήταν σίγουροι για τον κίνδυνο που θα έφερνε το πεδίο της μάχης από τα Βαλκάνια στην περιοχή τους στην Ιταλία. Ο Μανουήλ συμμάχησε επίσης με τους Γερμανούς αφού νίκησε τους Κουμάνους το 1148. Οι Σέρβοι, οι Ούγγροι και οι Νορμανδοί αντάλλαξαν απεσταλμένους, και αποφάσισαν ότι προς το συμφέρον των Νορμανδών ήταν να σταματήσουν τα σχέδια του Μανουήλ για ανάκτηση της Ιταλίας .

Οι Σέρβοι υπό τους αδελφούς Ούρος Β΄ Πρίμισλαβ και Ντέζα της Ράσκας εξεγέρθηκαν εναντίον των Βυζαντινών, όταν ο Μναουήλ βρισκόταν στην Αυλώνα σχεδιάζοντας μια επίθεση κατά μήκος της Αδριατικής, αυτή η εξέγερση αποτελούσε κίνδυνο για τον αυτοκράτορα αν επιτεθεί στην Ιταλία, καθώς οι Σέρβοι θα μπορούσαν να χτυπήσουν στις βάσεις της Αδριατικής. Στη συνέχεια, οι Σέρβοι επιτέθηκαν εναντίον του Ράντοσλαβ, ο οποίος ήταν υποτελής των Βυζαντινών. Ο Ράντοσλαβ απωθήθηκε στη νοτιοδυτική πλευρά της Διόκλειας στο Κότορ και διατήρησε μόνο την παράκτια περιοχή κρατώντας μόνο το ένα τρίτο της Διόκλειας. Ο Ράντοσλαβ ζήτησε βοήθεια από τον Αυτοκράτορα, ο οποίος του έστειλε βοήθεια από το Δυρράχιο. Αυτή τη στιγμή, το Χρονικό του Ιερέα της Διόκλειας τελειώνει, πιθανώς επειδή ο συγγραφέας του κειμένου είχε πεθάνει και η τύχη του Ράντοσλαβ είναι άγνωστη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Fine 1991, σελ. 233.
2. ↑  Živković 2008.
3. ↑  Srpska akademija nauka i umetnosti (1940). *Društveni i istoriski spisi*. Око 1148. год. ситуација на Балкану била је овака. На једној страни беху у савезу Византија и Млеци, а на другој Нормани и Мађари. Нормани су били побеђени и у опасности да се ратиште пренесе с Балкана на њихово подручје у Италију. Да омету Манојла у том плану они настоје свима средствима, да му направе што више неприлика код куће. Доиста, 1149. год. јавља се нови устанак Срба против Ви- зантије, који отворено помажу Мађари. Цар ...
4. ↑  Fine 1991, σελ. 236.
5. 1 2 3 4 5 6  Fine 1991, σελ. 237.

Πηγές
-----

* Fine, John Van Antwerp (1991) [1983]. *The Early Medieval Balkans: A Critical Survey from the Sixth to the Late Twelfth Century* (στα Αγγλικά). Ανν Άρμπορ, Μίσιγκαν: University of Michigan Press. ISBN 0-472-08149-7.
* Кунчер, Драгана (2009). *Gesta Regum Sclavorum*. **1**. Београд-Никшић: Историјски институт, Манастир Острог.
* Живковић, Тибор (2009). *Gesta Regum Sclavorum*. **2**. Београд-Никшић: Историјски институт, Манастир Острог.
* Živković, Tibor (2008). *Forging unity: The South Slavs between East and West 550-1150*. Belgrade: The Institute of History, Čigoja štampa.