recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 51°46′17″N 19°27′20″E﻿ / ﻿51.77139°N 19.45556°E﻿ / 51.77139; 19.45556

Το **Μνημείο του Φανοκόρου** είναι μνημείο ενός ανώνυμου φανοκόρου, το οποίο αποκαλύφθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2007 δίπλα στην Πολυκατοικία του Ντάβιντ Σμουλέβιτς, στην οδό Πιοτρκόφσκα 37, στο Λοτζ της Πολωνίας. Η αφορμή ήταν η 100ή επέτειος του πρώτου σταθμού ηλεκτροπαραγωγής στο Λοτζ. Δημιουργοί του μνημείου είναι οι Θερμοηλεκτρικοί Σταθμοί του Λοτζ Α.Ε. και ο Σταθμός Ηλεκτροπαραγωγής του Λοτζ. Το μνημείο απεικονίζει ένα κομψό φανάρι οδού σε φυσικό μέγεθος και έναν φανοκόρο με μια λάμπα στο δεξί του χέρι, να στέκεται σε μια ανεμόσκαλα που στηρίζεται σε έναν στύλο. Δίπλα υπάρχει μια τσάντα, η οποία είναι επίσης ένας μνημειακός πάγκος στον οποίο μπορείτε να καθίσετε.

Το μνημείο του Μάρτσελ Σιτένχελμ αποτελεί μέρος της Έκθεσης των Σπουδαίων Λοτζιανών (Galerii Wielkich Łodzian), η οποία από το 1999 διακοσμεί την οδό Πιοτρκόφσκα με υπαίθρια μπρούντζινα γλυπτά σε διάφορα σημεία της οδούς, μνημονεύοντας διάσημους ανθρώπους που συνδέονται με το Λοτζ.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μνημείο του Φανοκόρου (Λοτζ)** |

* Δημαρχείο του Λοτζ: Πινακοθήκη Σπουδαίων Λοτζιανών
Το ***Η Τελευταία Νύχτα με τις Μάσκες*** (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: Halloween Ends) είναι μια αμερικανική ταινία slasher του 2022 σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Γκόρντον Γκριν και σε σενάριο από κοινού από τους Γκριν, Ντάνι ΜακΜπράιντ, Πολ Μπραντ Λόγκαν και Κρις Μπέρνιερ. Είναι η συνέχεια του *Η Νύχτα με τις Μάσκες Σκοτώνει* (2021), η δέκατη τρίτη δόση στο franchise του *Η Νύχτα με τις Μάσκες* και η τελευταία ταινία στην τριλογία των σίκουελ που ξεκίνησε με την ταινία του 2018, η οποία ακολουθεί απευθείας την ταινία του 1978. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Τζέιμι Λι Κέρτις, Άντι Μάτιτσακ, Ρόχαν Κάμπελ, Γουίλ Πάτον, Κάιλ Ρίτσαρντς και Τζέιμς Τζουντ Κόρτνεϊ.

Πριν από την κυκλοφορία του *Η Νύχτα Με τις Μάσκες το 2018*, ο ΜακΜπράιντ επιβεβαίωσε ότι αυτός και ο Γκριν σκόπευαν να γυρίσουν δύο ταινίες που θα γυρίζονταν μαζί, αλλά αποφάσισαν να μην το κάνουν, περιμένοντας να δουν την αντίδραση στην πρώτη ταινία. Μετά την επιτυχία της πρώτης ταινίας, τον Ιούλιο του 2019, ανακοινώθηκε ο τίτλος της ταινίας μαζί με το *Η Νύχτα με τις Μάσκες Σκοτώνει*. Ο Γκριν σκόπευε να δώσει σε κάθε ταινία της τριλογίας το δικό της μοναδικό θέμα, καθώς το *Η Τελευταία Νύχτα με τις Μάσκες* είναι μια «ιστορία αγάπης». Ο Τζον Κάρπεντερ χαρακτήρισε την ταινία ως «αποχώρηση» από τους προκατόχους της. Μετά την καθυστέρηση λόγω της συνεχιζόμενης πανδημίας COVID-19, η κύρια φωτογράφιση πραγματοποιήθηκε στη Τζόρτζια μεταξύ Ιανουαρίου και Μαρτίου 2022, με επαναλήψεις να πραγματοποιούνται στα μέσα του 2022.

Το *Η Τελευταία Νύχτα με τις Μάσκες* έκανε πρεμιέρα στο Beyond Fest στο Λος Άντζελες στις 11 Οκτωβρίου 2022 και κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 14 Οκτωβρίου 2022, από την Universal Pictures. Η ταινία ξεκίνησε να μεταδίδεται ταυτόχρονα σε πληρωμένες βαθμίδες του Peacock για 60 ημέρες. Έλαβε μικτές κριτικές από κριτικούς, οι οποίοι επέκριναν την εστίασή του σε νέους χαρακτήρες και γενικά το θεώρησαν απογοητευτικό τέλος για την τριλογία. Η ταινία είχε εισπράξεις 105 εκατομμυρίων δολαρίων έναντι προϋπολογισμού παραγωγής 33 εκατομμυρίων δολαρίων, καθιστώντας την τη χαμηλότερη εισφορά της τριλογίας των ταινιών του Γκριν.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12  Jean David Blanc: (Γαλλικά) *AlloCiné*. 275793. Ανακτήθηκε στις 6  Σεπτεμβρίου 2022.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  Ανακτήθηκε στις 10  Αυγούστου 2022.
3. ↑  «'Halloween Ends' Slides Beneath 'Halloween Kills' With $43 Million Box Office Opening» (στα Αγγλικά). 15 Οκτωβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 2022.
4. ↑  Klein, Brennan (13 Οκτωβρίου 2022). «Halloween Ends Reviews Lament a Mostly Unsatisfying Conclusion». *ScreenRant* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 2022.
Η **ξηρογραφία** είναι μια τεχνική ξηρής φωτοτυπίας. Αρχικά ονομαζόταν ηλεκτροφωτογραφία, μετονομάστηκε σε xerography (ξηρογραφία)—από τις ελληνικές ρίζες ξηρός -γραφία, —για να τονιστεί ότι σε αντίθεση με τις τεχνικές αναπαραγωγής που χρησιμοποιούνταν τότε, όπως η κυανοτυπία, η διαδικασία της ξηρογραφίας δεν χρησιμοποιούσε υγρές χημικές ουσίες .

Ιστορία
-------

Η ξηρογραφία εφευρέθηκε από τον Αμερικανό φυσικό Τσέστερ Κάρλσον, βασισμένη σημαντικά στις συνεισφορές του Ούγγρου φυσικού Παλ Σελένυι. Ο Κάρλσον υπέβαλε αίτηση και του απονεμήθηκε η ευρεσιτεχνία U.S. Patent 2.297.691

```
στις 6 Οκτωβρίου 1942.
```

Η καινοτομία του Κάρλσον συνδύασε την ηλεκτροστατική εκτύπωση με τη φωτογραφία, σε αντίθεση με τη διαδικασία ξηρής ηλεκτροστατικής εκτύπωσης που εφευρέθηκε από τον Γκέορκ Λίχτενμπεργκ το 1778.  Η αρχική διαδικασία του Κάρλσον ήταν επίπονη, απαιτώντας πολλά βήματα χειροκίνητης επεξεργασίας με επίπεδες πλάκες. 

Η πρώτη εμπορική φωτοτυπική μηχανή ξηρογραφίας κυκλοφόρησε από την εταιρεία Xerox Corporation, τότε με το όνομα Haloid, το 1959, και ήταν γνωστή ως Xerox 914. Η επιτυχία αυτής της μηχανής άλλαξε το τοπίο της αντιγραφής εγγράφων και εισήγαγε την παρακμή παλαιότερων διαδικασιών αναπαραγωγής.

Η ξηρογραφία χρησιμοποιείται πλέον στα περισσότερα φωτοτυπικά μηχανήματα και σε εκτυπωτές laser και LED.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Definition of XEROGRAPHY». *www.merriam-webster.com*.
2. ↑  Schiffer, Michael B.· Hollenback, Kacy L. (2003). *Draw the Lightning Down: Benjamin Franklin and Electrical Technology in the Age of Enlightenment*. Berkeley: University of California Press. σελίδες 242–44. ISBN 0-520-23802-8. electrophorus volta.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* "Static Pops Pictures On Paper" detailed 1949 *Popular Science* article on the history and technology of xerography
Ο **Λάντο Γ΄** (απεβ. 885) από τον Οίκο των Λαντουλφιδών ήταν κόμης του Κάπουα για δύο χρόνια και δέκα μήνες από το 882 έως το τέλος του. Ήταν γιος τού Λάντενουλφ γαστάλδου του Tεάνo, και εγγονός τού Λανδούλφος Α΄ της Κάπουα.

Βιογραφία
---------

Το 879, όταν απεβίωσε ο Λανδούλφος Β΄, ο Λάντο Γ΄ κατέλαβε το Καλίνo και το Καϊάτσo και έκανε τον γιο του, Λανδούλφος, μόλις έφηβο, επίσκοπο της Κάπουα. Ο Πάντενουλφ, ωστόσο, κατέλαβε την Κάπουα και διόρισε επίσκοπο τον αδελφό του Λάντενουλφ Β΄. Ο Πάντενουλφ αναγνώρισε τον Λάντo Γ΄ στο Καϊάτσo, αλλά ξεκίνησε ένα σχίσμα στην εκκλησία της Κάπουας για τον νόμιμο επίσκοπο. Ο πάπας Ιωάννης Η΄ αποφάσισε υπέρ του Λάντενουλφ, αλλά έκανε τον Λανδούλφος Β΄ επίσκοπο της «Παλαιάς Κάπουα», της σημερινής Σάντα Μαρία Κάπουα Βετέρα.

Ο Λάντο Γ΄ άρχισε να κτίζει έναν συνασπισμό εναντίον του Πάντενουλφ. Έφερε στα εξαδέλφια του τον έκπτωτο Λάντο Β΄ και Λανδούλφος της Σουεσόλα και τον Γουαϊφέρος πρίγκιπα του Σαλέρνο. Ο Πάντενουλφ στρατολόγησε στο πλευρό του τον Γκαϊντέρις, πρίγκιπα του Μπενεβέντο, και τον Βυζαντινό *στρατηγό* Γρηγόριο. Ο Αθανάσιος Β΄ δούκας της Νάπολης συμμάχησε με τον Πάντενουλφ, αλλά αφού κατέλαβε την επιθυμητή γη στη Λιβουρία, εγκατέλειψε τον κόμη. Ο Λάντο Γ΄ και οι σύμμαχοί του μήνυσαν για ειρήνη, αλλά κατέλαβαν προδοτικά την Κάπουα και εξόρισαν τους Πάντενουλφ και Λάντενουλφ, αντικαθιστώντας τους αντίστοιχα με τον Λάντο Γ΄ και τον γιο του.

Ο Λάντο Γ΄ πολέμησε επιτυχώς με τον Λάντο Β΄, ο οποίος ήλπιζε να αναβιώσει τη δική του κυριαρχία, και τον Αθανάσιο Β΄, ο οποίος επιθυμούσε περισσότερα κέρδη στην επαρχία της Κάπουα. Ο Λάντo Γ΄ συμμάχησε επίσης με τον Γουίδων Γ΄ του Σπολέτo εναντίον του Άτενουλφ, του ίδιου του αδελφού, του γαστάλδου του Mάρσι. Ο Έχεμπερτ εδώ δίνει μία ένδειξη του χαρακτήρα του Λάντo Γ΄, περιγράφοντάς τον ως πολύ νωχελικό, για να αναλάβει δράση ακόμη και εναντίον του αδελφού του, ο οποίος τότε γίνονταν φίλος με τον χειρότερο εχθρό του.

Ο Λάντο Γ΄ απεβίωσε το 885 από φυσικά αίτια. Είχε νυμφευτεί μία κόρη του Ράντελγκαρ του Μπενεβέντο. Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Λάντενουλφ Α΄.

Πηγές
-----

* Erchempert. *Historia Langabardorvm Beneventarnorvm* στη Λατινική Βιβλιοθήκη .
* Caravale, Mario (επιμ.). *Dizionario Biografico degli Italiani: LXIII Labroca – Laterza*. Ρώμη, 2004.
{{WikidataCoord}} – missing coordinate data

Η ακτή στο Μιραμάρ (Κόρδοβα), το καλοκαίρι.
Η **Μαρ Τσικίτα** (ισπανικά: *Mar Chiquita*‎, "Μικρή Θάλασσα") ή **Μαρ δε Ανσενούσα** (*Mar de Ansenuza*) είναι ενδορροϊκή αλμυρή λίμνη που βρίσκεται στα βορειοανατολικά της Επαρχίας Κόρδοβα, στην κεντρική Αργεντινή. Η βορειοανατολική γωνία της λίμνης εκτείνεται επίσης στη νοτιοανατολική επαρχία Σαντιάγο δελ Εστέρο. Είναι η μεγαλύτερη από τις φυσικές αλατούχες λίμνες της Αργεντινής. Η λίμνη βρίσκεται σε τμήματα πέντε νομών στις δύο επαρχίες.

Η λίμνη βρίσκεται στην οικοπεριοχή Εσπινάλ της Αργεντινής.
Καταλαμβάνει το νότιο τμήμα μιας κοιλάδας που έχει διαστάσεις περίπου 80 χλμ. (βόρεια-νότια) επί 45 χλμ. (ανατολικά-δυτικά). Η επιφάνειά της ποικίλλει σημαντικά, δεδομένου του μικρού βάθους της (περίπου 10 μ.), και κυμαίνεται μεταξύ 2.000 και 6.000 χλμ².

Υδρολογία
---------

Η Μαρ Τσικίτα τροφοδοτείται κυρίως από τα αλμυρά νερά του ποταμού Ντούλτσε, ο οποίος πηγάζει στην επαρχία Σαντιάγο ντελ Εστέρο στα βόρεια, αφού ενωθεί με τον ποταμό Σαλαντίγιο. Τα εδάφη γύρω από τον κάτω ρου του Ντούλτσε και της Μαρ Τσικίτα είναι υγρότοποι, που κατοικούνται από μεγάλη βιοποικιλότητα (ιδίως υδρόβια πουλιά). Από τα νοτιοδυτικά η λίμνη δέχεται τη ροή των ποταμών Πριμέρο και Σεγούνδο, καθώς και αρκετών ρεμάτων. Οι εισροές αυτές διαφοροποιούνται σημαντικά από την ξηρή έως την βροχερή περίοδο. Η αλατότητα της Μαρ Τσικίτα είναι αρκετά μεταβλητή, με μετρηθείσες ακραίες τιμές που κυμαίνονται από 250 g/L σε περιόδους χαμηλής στάθμης νερού έως περίπου 40 g/L σε πολύ υγρά έτη, όπως τη δεκαετία που ακολούθησε το 1977, όταν οι βροχοπτώσεις ρεκόρ πλημμύρισαν μεγάλο μέρος του Μιραμάρ.

Υπάρχουν πολλά νησιά στη λίμνη, με σημαντικότερο το νησί Μεδάνο. Ο όγκος της Μαρ Τσικίτα μειώνεται σιγά σιγά λόγω της αυξημένης εξάτμισης και της ανύψωσης του πυθμένα της, και είναι βέβαιο ότι τελικά θα μετατραπεί σε αλμυρή πεδιάδα. Σύμφωνα με την Επιτροπή της λίμνης Μόνο, η Aves Argentinas και η Argentina Natura International προσπαθούν να δημιουργήσουν "το μεγαλύτερο εθνικό πάρκο στην Αργεντινή στη λιμνοθάλασσα Μαρ Τσικίτα, το" (βόρειο) "χειμερινό σπίτι μεγάλων συγκεντρώσεων φαλαρόπης του Γουίλσον". Η λίμνη φιλοξενούσε παλαιότερα μια αναπτυσσόμενη τουριστική βιομηχανία, και ήταν η τοποθεσία του *Gran Hotel Viena*, ενός πολυτελούς, παραλίμνιου καταλύματος που λειτούργησε από το 1945 έως το 1980, και υπήρξε το κέντρο πολλών μυστηρίων και αντιπαραθέσεων.

Πηγές
-----

* Hydrography of Córdoba
* Government of Córdoba Province — Water and Sanitation Office
* NASA Earth Observatory — Dust Storm in Argentina

### Παραπομπές

1. ↑  Dellafiore, Claudia, *South America: Central Argentina (NT0801)*, WWF: World Wildlife Fund, ανακτήθηκε στις 2023-11-08
2. ↑  *Mono Lake Newsletter*, Φθινόπωρο 2019, σελ. 27.
3. ↑  «Gran Hotel Viena, el gigante rodeado de lujo y de misterio». *LA NACION* (στα Ισπανικά). 11 Φεβρουαρίου 2006. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2023.
Συντεταγμένες: 51°46′3″N 19°27′25″E﻿ / ﻿51.76750°N 19.45694°E﻿ / 51.76750; 19.45694

Το **Μνημείο του Άρτουρ Ρούμπινσταϊν** είναι μνημείο στην οδό Πιοτρκόφσκα, στο Λοτζ της Πολωνίας. Είναι μέρος της Έκθεσης των Σπουδαίων Λοτζιανών (Galeria Wielkich Łodzian), η οποία από το 1999 κοσμεί την οδό Πιοτρκόφσκα με μπρούτζινα υπαίθρια γλυπτά σε διάφορα σημεία της, μνημονεύοντας διάσημους ανθρώπους που συνδέονται με το Λοτζ.

Τα αποκαλυπτήρια του μνημείου έγιναν στις 23 Σεπτεμβρίου 2000, με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Συνάντησης των Πολιτών του Λοτζ. Δημιουργός του έργου είναι ο Μάρτσελ Σιτένχελμ. Το μνημείο τοποθετήθηκε μπροστά από την πολυκατοικία στην οδό Πιοτρκόφσκα 78, όπου κάποτε ζούσε ο διάσημος πιανίστας.

Η χυτή μπρούτζινη φιγούρα απεικονίζει τον Άρτουρ Ρούμπινσταϊν με φράκο, καθισμένο σε ένα πιάνο, με τα χέρια του ακουμπισμένα στα πλήκτρα. Το ανασηκωμένο καπάκι του οργάνου μοιάζει με φτερό πουλιού. Δίπλα του τοποθετήθηκε ένα κλειδί πρίμων.

Η οικογένεια του Άρτουρ Ρούμπινσταϊν διαμαρτυρήθηκε για την ανέγερση του μνημείου. Εκ μέρους της οικογένειάς του, η κόρη του καλλιτέχνη, Έβα Ρούμπινσταϊν, έστειλε επιστολές διαμαρτυρίας στο Δημαρχείο του Λοτζ και στην Καγκελαρία του Πρωθυπουργού της Πολωνίας, υποστηρίζοντας ότι η μορφή του μνημείου και η χαμηλή καλλιτεχνική του αξία προσβάλλουν τη μνήμη του καλλιτέχνης. Λόγω της παρουσίας του μνημείου, η Έβα Ρούμπινσταϊν αρνιόταν να έρθει στο Λοτζ για 6 χρόνια για τελετές αφιερωμένες στον πατέρα της. Μεταξύ των εικαστικών καλλιτεχνών και της μουσικής κοινότητας στο Λοτζ, το γλυπτό προκάλεσε επίσης πολλές διαμάχες. Σχεδιάζεται η απομάκρυνση του υπάρχοντος μνημείου και η αντικατάστασή του με ένα πιο καλλιτεχνικά έργο αφιερωμένο στον ίδιο καλλιτέχνη.

Αρχικά, αφού κάποιος έριχνε ένα νόμισμα σε έναν μηχανισμό που ήταν κρυμμένος μέσα στο μνημείο, η συσκευή έπαιξε τυχαία ένα εκ των Κοντσέρτο του Σοπέν σε φα ελάσσονα, Κοντσέρτο για πιάνο του Τσαϊκόφσκι σε Β φλατ ελάσσονα, Βαλς του Σοπέν σε ντο ελάσσονα ή Πολωνέζα σε Λα ύφεση μείζονα, έργο 53. Ωστόσο, μετά από παρέμβαση της *Sony BMG*, η οποία απαιτούσε δικαιώματα για τα τραγούδια, το πιάνο σταμάτησε να αναπαράγει μουσική.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μνημείο του Άρτουρ Ρούμπινσταϊν (Λοτζ)** |

1. 1 2 3  «Pomniki z Galerii Wielkich Łodzian». *Gazeta Wyborcza* (στα Πολωνικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Μαΐου 2016. Ανακτήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2023. CS1 maint: Unfit url (link)
2. ↑  «Galeria Wielkich Łodzian - Fortepian Rubinsteina» (στα Πολωνικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Φεβρουαρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2023.
Ο **Στησίχορος** ήταν αρχαίος λυρικός ποιητής από την Ιμέρα της Σικελίας. Γεννήθηκε κατά την Σούδα, το 632/631 π.Χ. στην 37η Ολυμπιάδα. Πέθανε περίπου το 555 π.Χ. Το αρχικό του όνομα ήταν Τεισίας. Πήρε το όνομα «Στησίχορος» επειδή είχε μοναδική ικανότητα να διοργανώνει χορούς με τη συνοδεία λύρας ή κιθάρας. Συμπεριλαμβάνεται στους εννιά λυρικούς ποιητές που θαυμάζονταν από τους λόγιους της Αλεξάνδρειας της Ελληνιστικής περιόδου. Το μεγαλύτερο μέρος από τα έργα του έχει χαθεί και σήμερα δε μας σώζονται παρά μόνο μερικά αποσπάσματα ή περιγραφές και αναφορές από μεταγενέστερες πηγές.

Σχετικά με το μύθο της Ελένης
-----------------------------

Ο Στησίχορος είναι γνωστός για την περίφημη *παλινωδία* του. 
Είχε γράψει ένα ποίημα υβριστικό για την Ωραία Ελένη και τον Τρωικό Πόλεμο, αλλά αμέσως μετά λέγεται πως τυφλώθηκε. Έπειτα, συνέγραψε μια δεύτερη ωδή, μια *παλινωδία*, για να "διορθώσει" όσα είχε γράψει για την Ελένη και σαν από θαύμα ξαναβρήκε την όρασή του. 

Στο *Φαίδρο* του Πλάτωνα, μας παραδίδεται η παλινωδία του Στησίχορου. Η Ελένη ήταν στην Αίγυπτο, ενώ μια οπτασία της βρισκόταν στην Τροία:

*οὐκ ἔστ᾽ ἔτυμος λόγος οὗτος,*
*οὐδ᾽ ἔβας ἐν νηυσὶν εὐσέλμοις,*
*οὐδ᾽ ἵκεο Πέργαμα Τροίας·*
Στην εκδοχή αυτή του Στησιχόρου φαίνεται να βασίζεται ο Ευριπίδης στην τραγωδία Ελένη. 
Με τη σειρά του, ο ποιητής Γιώργος Σεφέρης δανείζεται ένα διάλογο από την τραγωδία του Ευριπίδη στο ποίημα του *Ελένη*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Library of the World's Best Literature». *Library of the World's Best Literature*. 1897.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:  **Συγγραφέας:Στησίχορος** |

* Βικιθήκη - *Φαίδρος* του Πλάτωνα

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εννέα Λυρικοί Ποιητές - Αρχαία ελληνική λογοτεχνία |
| --- |
|  |
| 
Αλκμάν · Σαπφώ · Αλκαίος · Ανακρέων · Στησίχορος · Ίβυκος · Σιμωνίδης · Πίνδαρος · Βακχυλίδης |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 282509558
* **ΕΒΕ**: 49708
* **AA**: 142939
* LCCN: n81003957
* ISNI: 0000 0001 0655 1389
* GND: 118617966
* SELIBR: 287048
* SUDOC: 031333206
* BNF: cb12256827h (data)
* BIBSYS: 90624741
* NKC: mzk2010611259
* ICCU: CFIV027000
* BNE: XX1243815
* CiNii: DA05752750

 |

 |
Το ποδόσφαιρο είναι το δημοφιλέστερο άθλημα στην Αγγλία,  το πρώτο σύγχρονο σύνολο κανόνων για το άθλημα ρυθμίστηκαν το 1863. Οι νόμοι του ποδοσφαίρου στην Αγγλία άσκησαν μεγάλη επιρροή στους νόμους του Παιχνιδιού. Η Αγγλία έχει πάνω από σαράντα χιλιάδες εγγεγραμμένους ποδοσφαιρικούς συλλόγους. Στην Αγγλία δημιουργήθηκε η πρώτη ομάδα στο κόσμο (η Σέφιλντ ΦΚ, ιδρύθηκε το 1857), ο παλαιότερος επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος στον κόσμο (Νοτς Κάουντι), η παλαιότερη ποδοσφαιρική ομοσπονδία (Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αγγλίας), η παλαιότερη εθνική ομάδα, η παλαιότερη εθνική διοργάνωση (το Κύπελλο Αγγλίας) και το παλαιότερο εθνικό πρωτάθλημα (η Αγγλική Φούτμπολ Λιγκ). Σήμερα, το κορυφαίο εγχώριο πρωτάθλημα της Αγγλίας, η Πρέμιερ Λιγκ, είναι ένα από τα δημοφιλέστερα και πλουσιότερα αθλητικά πρωταθλήματα στον κόσμο, με έξι από τους δέκα πλουσιότερους ποδοσφαιρικούς συλλόγους με την μεγαλύτερη αξία να ανήκουν στην Αγγλία.

Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Αγγλίας έχει κερδίσει το παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου του 1966. Συνολικά πέντε αγγλικές ομάδες έχουν κερδίσει το UEFA Champions League.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «What is the most popular sport in England?». *The Telegraph*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιανουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2019.
2. ↑  Sheffield FC: Over 150 years of history Αρχειοθετήθηκε 2014-11-06 στο Wayback Machine. FIFA
3. ↑  Dalleres, Frank (23 Ιανουαρίου 2019). «Real Madrid topple Man Utd in Deloitte Football Money League». *cityam.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 2019.

Βιβλιογραφία
------------

* Bebber, Brett. *Violence and Racism in Football: Politics and Cultural Conflict in British Society, 1968–1998* (2016).
* Boyle, Raymond, and Richard Haynes, eds. *Power play: Sport, the media and popular culture* (Edinburgh UP, 2009).
* Davies, Hunter. *Davies The Glory Game* (2nd ed. 2000) on the Tottenham Hotspur (Spurs).
* Harvey, Adrian. *Football, the First Hundred Years: The Untold Story of the People's Game.* (2005).
* Haynes, Richard. "A pageant of sound and vision: football's relationship with television, 1936–60." *international journal of the history of sport* 15.1 (1998): 211–226.
* Huggins, Mike. "Association Football, Betting, and British Society in the 1930s: The Strange Case of the 1936 'Pools War'." *Sport History Review* 44 (2013): 99–119.
* Taylor, Matthew. *The association game: a history of British football* (Routledge, 2013).
* Tyler, Martin and Phil Soar. *Encyclopaedia of British Football.* (HarperCollinsWillow, 1987).
* Winner, David. *Those Feet: A Sensual History of English Football* (Bloomsbury, 2005)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* All levels of English football from Non League UK Αρχειοθετήθηκε 2014-11-13 στο Wayback Machine.
* Latest football news, fixtures and results from the BBC
* League321.com – English football league tables, records & statistics database.

  

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Αυτό το λήμμα σχετικά με το **αγγλικό** ποδόσφαιρο χρειάζεται επέκταση. Βοηθήστε τη Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το!*. |
Η **Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Πρόληψη και την Καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας** (**Council of Europe Convention on preventing and combating violence against women and domestic violence**) υπογράφτηκε το 2011, στην Κωνσταντινούπολη, γι’ αυτό και είναι γνωστή και ως **Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης**. Σκοπός της είναι η παρεμπόδιση και η καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και η προστασία των θυμάτων θέτοντας παράλληλα τέλος στην ατιμωρησία των δραστών. 

Η Σύμβαση τέθηκε σε ισχύ την 1η Αυγούστου 2014. Μέχρι τον Μάρτιο του 2019 είχε υπογραφεί από 46 χώρες (μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα) και από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Τουρκία ήταν η πρώτη χώρα που κύρωσε τη Σύμβαση, τον Μάρτιο του 2012,  ενώ εννέα χρονια αργότερα, τον Μάρτιο του 2021, ανακοίνωσε την απόσυρση της από τη σύμβαση.

Δράση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας πριν τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Το Συμβούλιο της Ευρώπης από τη δεκαετία του ενενήντα είχε αναλάβει σειρά πρωτοβουλιών για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών. Το 2002 υιοθέτησε τη σύσταση Rec(2002)5, της Επιτροπής των Υπουργών προς τα κράτη μέλη για την προστασία των γυναικών από τη βία και τη διετία 2006-2008 διεξήγαγε πανευρωπαϊκή καμπάνια ενάντια στην έμφυλη βία και την ενδοοικογενειακή βία. Και η Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης εξέδωσε ψηφίσματα και συστάσεις προς τα κράτη μέλη για την υιοθέτηση νομικά δεσμευτικών προτύπων με σκοπό την παρεμπόδιση της βίας κατά των γυναικών και την προστασία των θυμάτων. 

Η καμπάνια του Συμβουλίου ανέδειξε τη μεγάλη διαφοροποίηση στον τρόπο αντιμετώπισης της βίας κατά των γυναικών στα κράτη μέλη και την ανάγκη εναρμόνισης των νομοθεσιών προκειμένου να διασφαλιστεί ότι τα θύματα θα έχουν το ίδιο επίπεδο προστασίας σε κάθε κράτος μέλος. Οι Υπουργοί Δικαιοσύνης του Συμβουλίου της Ευρώπης ξεκίνησαν συζητήσεις για την ενίσχυση της προστασίας απέναντι στην ενδοοικογενειακή βία.

Το Δεκέμβριο του 2008 η Επιτροπή των Υπουργών προχώρησε στη σύσταση μιας ομάδας ειδικών που θα ετοίμαζε ένα σχέδιο σύμβασης σχετικά με τη βία κατά των γυναικών. Η ομάδα αυτή ονομάστηκε CAHVIO (Ad Hoc Committee for preventing and combating violence against women and domestic violence) και τα επόμενα δύο χρόνια προετοίμασε το σχέδιο σύμβασης. Κατά το τελευταίο στάδιο επεξεργασίας του σχεδίου το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ιταλία, η Ρωσία και η Αγία Έδρα πρότειναν διάφορες τροποποιήσεις στο σχέδιο, οι οποίες περιόριζαν την προστασία που παρεχόταν με βάση το μέχρι τότε κείμενο του σχεδίου γεγονός για το οποίο ασκήθηκε έντονη κριτική από τη Διεθνή Αμνηστία. Το σχέδιο της Σύμβασης οριστικοποιήθηκε το Δεκέμβριο του 2010.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  «Γυναικείες οργανώσεις κατά Ερντογάν - Απέσυρε την Τουρκία από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης». *euronews*. 27 Μαρτίου 2021. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2021.
Η **Κφαρ Σαβά** (εβραϊκά: כְּפַר סָבָא) είναι πόλη στην περιοχή Σαρόν, του Κεντρικού Διαμερίσματος του Ισραήλ. Κηρύχθηκε πόλη το 1962. Η έκτασή της είναι περίπου 14 τετραγωνικά χιλιόμετρα και το 2019 είχε πληθυσμό 110.456 κατοίκους, καθιστώντας την τη 16η μεγαλύτερη πόλη στο Ισραήλ. Ο πληθυσμός της Κφαρ Σαβά είναι σχεδόν εξ ολοκλήρου Εβραϊκός.

Κατάλοιπα ενός αρχαίου ισραηλιτικού χωριού ανακαλύφθηκαν ανατολικά της πόλης και πιστεύεται ότι είναι τα ερείπια της βιβλικής **Καφαρσαβάς**. Το Αρχαιολογικό Μουσείο της Κφαρ Σαβά εκθέτει αντικείμενα που βρέθηκαν στην περιοχή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «קובץ הרשויות המקומיות בישראל - 2018». *www.cbs.gov.il* (στα Εβραϊκά). Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2020.
2. ↑  «המוזיאון הארכיאולוגי לתולדות כפר-סבא». *cms.education.gov.il*. Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2020.
Ο Λιτάνι με βυσσινί, η λιβανέζικη πρωτεύουσα Βηρυτός με κόκκινο
Ο ποταμός **Λιτάνι** (αραβικά: نهر الليطاني, *Ναχρ αλ-Λιτάνι*) είναι σημαντικός υδάτινος πόρος στον νότιο Λίβανο. Ο ποταμός διασχίζει την εύφορη Κοιλάδα Μπεκάα, δυτικά της Μπάαλμπεκ, γνωστής κατά την αρχαιότητα ως Ηλιούπολις, και εκβάλλει στη Μεσόγειο Θάλασσα βόρεια της Τύρου. Με μήκος που υπερβαίνει τα 140 χλμ, είναι ο μεγαλύτερος ποταμός στον Λίβανο με μέση ετήσια ροή 920 εκατομμύρια κυβικά μέτρα, περίπου. Τα ύδατα του Λιτάνι πηγάζουν και ρέουν εξ ολοκλήρου εντός των συνόρων του Λιβάνου. Είναι σημαντική πηγή ύδρευσης, άρδευσης και υδροηλεκτρικής ενέργειας τόσο στον νότιο Λίβανο όσο και στην χώρα συνολικά.

Ο ποταμός ήταν γνωστός την ελληνιστική περίοδο με το όνομα **Λεόντης**.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «LEBANON, Water resources» (στα Αγγλικά). FAO UN. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιουνίου 2015. Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2019.
2. ↑  «The Characteristics of the Litani River» (στα Αγγλικά). The Litani River Authority. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2019.
Η **Αλεξάνδρα Νικολάεβνα** (ρωσ. *Александра Николаевна*, 24 Ιουνίου 1825 - 10 Αυγούστου 1844) από τον Οίκο του Σ.Χ.Γκόττορπ ήταν κόρη του Αυτοκράτορα της Ρωσίας και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Έσσης-Κάσσελ.

Βιογραφία
---------

Ήταν η πέμπτη (τρίτη επιζήσασα) κόρη και το έκτο (επιζήσαν) παιδί του Νικολάου Α΄ της Ρωσίας και Καρλόττας των Χοεντσόλλερν (*Αλεξάνδρας Φεοντόροβνας*), κόρης του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Γ΄ της Πρωσίας. Ήταν γνωστή στην οικογένειά της ως *Αντίνι*. 

Σύμφωνα με τα απομνημονεύματα της αδελφής της, Όλγας, έμοιαζε με την Πρωσίδα μητέρα τους, ενώ είχε ειπωθεί ότι θύμιζε και τη γιαγιά τους, βασίλισσα Λουίζα της Πρωσίας. 

Ήταν γνωστή στην Αγία Πετρούπολη για το πνεύμα και τη ζωντάνια της. Ήταν επίσης καλλίφωνη και έκανε μαθήματα φωνητικής με την υψίφωνο Ενριέττε Σόνταγκ. 

### Γάμος

Παντρεύτηκε στις 28 Ιανουαρίου 1844 τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο Β΄ της Έσσης-Κάσσελ, ο οποίος επισκέφτηκε την Αγία Πετρούπολη με σκοπό να ζητήσει σε γάμο την μεγαλύτερη αδελφή της Όλγα, αλλά τελικά εκείνος ερωτεύθηκε την Αλεξάνδρα. Καθώς ήταν συγγενής της δανικής βασιλικής οικογένειας που είχε έλλειψη αρρένων μελών, θεωρείτο και υποψήφιος για τη διαδοχή, συνεπώς χρειαζόταν μια σύζυγο που θα καθιστούσε την υποψηφιότητά του ακόμη πιο ισχυρή. Ο θείος του Φρειδερίκου, Χριστιανός Η΄ της Δανίας, έκανε γαμήλιο δώρο στο ζευγάρι το Μέγαρο Ντεν και το Παλάτι Μπέρνστορφ στην Κοπεγχάγη.

### Θάνατος

Λίγο πριν το γάμο αρρώστησε σοβαρά με φυματίωση, γεγονός που συνέβαλε σε επιβαρυμένη υγεία και στην παραμονή του ζεύγους στην Αγία Πετρούπολη. Η διαρκώς επιδεινωμένη υγεία της οδήγησε σε πρόωρο τοκετό. Γέννησε έναν γιο, τον Γουλιέλμο, τρεις μήνες πριν το αναμενόμενο. Το βρέφος δεν επέζησε και η Αλεξάνδρα πέθανε την ίδια ημέρα. 

Ο θάνατός της βύθισε σε πένθος τους γονείς της για το υπόλοιπο της ζωής τους, ενώ ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος παντρεύτηκε ξανά εννέα χρόνια αργότερα (1853) την πρώτη εξαδέλφη της Αλεξάνδρας, Άννα της Πρωσίας, με την οποία απέκτησε έξι παιδιά.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο Β΄ της Έσσης. Απέκτησε ένα παιδί:

* Φρειδερίκος *Γουλιέλμος* Νικόλαος (10 Αυγούστου 1844), θνησιγενής.

Πηγές
-----

* Hesse: A Princely German Collection. Catalog of exhibition at the Portland Art Museum, 2005. John E. Buchanan, Jr. Director, The Marilyn H. and Dr. Robert B. Pamplin, Jr. Collection.
* Olga, Queen of Wuerttemberg. Traum der Jugend goldener Stern. Günther Neske Verlag, 1955.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p10571.htm#i105703. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  p10571.htm#i105703. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 52513746
* LCCN: no98091827
* ISNI: 0000 0000 4684 0428
* GND: 120165805

 |

 |
Το 2022 σημειώθηκε ραγδαία αύξηση των τιμών των τροφίμων και ελλείψεις σε προμήθειες σε όλον τον κόσμο. Προκλήθηκε από μία σειρά αιτιών, όπως οι επιπτώσεις της πανδημίας του κορωνοϊού, του ρωσοουκρανικού πολέμου και φυσικών καταστροφών.

Μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, ο Διεθνής Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας, καθώς και άλλοι παρατηρητές των αγορών βασικών προϊόντων διατροφής, προειδοποίησαν για κατάρρευση της προσφοράς τροφίμων και αυξήσεις τιμών

  

Ωστόσο υπάρχει και η άποψη ότι οι κυρώσεις προς τη Ρωσία μάλλον όξυναν ένα πρόβλημα που είχε παρουσιαστεί από την Άνοιξη του 2021.
Τον Φεβρουάριο του 2022, οι τιμές των τροφίμων αυξήθηκαν κατά 20% σε σχέση με τον ίδιο μήνα του 2021, ενώ τον Μάρτιο αυξήθηκαν κατά 40% σε σχέση με τον ίδιο μήνα του 2021. Η

Μεγάλο μέρος της ανησυχίας σχετίζεται με ελλείψεις προσφοράς βασικών βασικών καλλιεργειών, όπως το σιτάρι, ο αραβόσιτος και οι ελαιούχοι σπόροι, που θα μπορούσαν να προκαλέσουν αυξήσεις των τιμών. Η εισβολή οδήγησε επίσης σε αυξήσεις των τιμών των καυσίμων και των λιπασμάτων, προκαλώντας περαιτέρω ελλείψεις τροφίμων και αυξήσεις τιμών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Horowitz, Julia (12 Μαρτίου 2022). «War has brought the world to the brink of a food crisis». *CNN*. Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2022.
2. ↑  Lynch, Colum. «U.N. to Keep Beasley at WFP as Food Crises Roil the World». *Foreign Policy* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2022.
3. ↑  McDonough, Siobhan (27 Φεβρουαρίου 2022). «What the Russian invasion of Ukraine could mean for global hunger». *Vox* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2022.
4. ↑  Nicas, Jack (2022-03-20). «Ukraine War Threatens to Cause a Global Food Crisis» (στα αγγλικά). *The New York Times*. ISSN 0362-4331.. Ανακτήθηκε στις 2022-04-01.
5. ↑  Good, Keith (21 Μαρτίου 2022). «"Global Food Crisis" Possible- - "No Precedent Even Close to This Since World War II" • Farm Policy News». *Farm Policy News* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2022.
6. ↑  . Ανακτήθηκε στις 23 Ιουνίου 2022.  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)
7. ↑  «Global food security: These are the main challenges to feeding the world – and how we can solve them». *World Economic Forum* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2022.
Η **Εθνική Λεγεώνα** (νορβηγικά: *Den nasjonale legion*‎, αρχαϊκά νορβηγικά: *Den Nationale Legion*) ήταν ένα βραχύβιο φασιστικό πολιτικό κόμμα με ιδρυτή και ηγέτη τον Καρλ Μάγερ (Karl Meyer) και περίοδο πολιτικής δράσης από την άνοιξη του 1927 έως και τις αρχές του 1928.

Ιστορικό
--------

Η Εθνική Λεγεώνα ιδρύθηκε έπειτα από μια τοπική συγκέντρωση στο Όσλο που έλαβε χώρα στη σκηνή ενός τσίρκου, το *Cirkus Verdensteatret* τον Μάιο του 1927. Κεντρικός ομιλητής της συνάντησης ήταν ο Καρλ Νόρμπεκ (Karl Norbeck), φημισμένος παλαιστής που είχε το προσωνύμιο *«ο δυνατότερος της Νορβηγίας»*. Στο κόμμα αναδείχθηκε ως ηγετική φυσιογνωμία ο Καρλ Μάγερ, επιχειρηματία και χρηματιστή με κατηγορίες που αφορούσαν οικονομικές απάτες. Άλλο διακεκριμένο στέλεχος ήταν ο συγγραφέας και κοινωνικός αναλυτής Άρλινγκ Βίνσνες (Erling Winsnes).

Επηρεασμένος από τη Φασιστική Ιταλία,, ο Καρλ Μάγερ επιζήτησε μία *«πορεία προς το Όσλο»*, μιμούμενος με τη πορεία των μελανοχιτώνων του Μουσολίνι. Το σχέδιο του περιελάβανε την κινητοποίηση *«100.000 αγροτών»* που θα μπορούσε να *«γκρεμίσει τα τείχη της Ιεριχούς»*. Ωστόσο, το κόμμα δεν κατάφερε να κινητοποιήσει πολύ πέρα από τους αστούς των δυτικών συνοικιών του Όσλο. Στις εθνικές εκλογές του 1927, κατέβασε ένα μόνο ψηφοδέλτιο στο Όσλο αλλά δεν κατάφερε να εκλέξει κανέναν αντιπρόσωπο καθώς έλαβε 1.210 ψήφους που αντιστοιχεί σε ένα τοις εκατό σε τοπικό επίπεδο και 0.1 τοις εκατό σε εθνικό επίπεδο. Παρά την επιτυχημένη συγκέντρωση στο τσίρκο, δεν κατάφερε να αναδειχθεί σε σημαντική πολιτική δύναμη, αφού διαλύθηκε στις αρχές του 1928 εν μέσω εσωτερικών διαμαχών και φιλονικιών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Helle, Idar (26 Σεπτεμβρίου 2015). «Fascisme i sirkusteltet» (στα Νορβηγικά). *Klassekampen*. .
2. ↑  «Da fascismen kom til Norge» (στα Νορβηγικά). Dreyer.
3. ↑  Brevig, Hans Olaf (1970). *NS - fra parti til sekt 1933-37* (στα Νορβηγικά). Pax. σελ. 12.
4. ↑  Høidal, Oddvar (1988). *Quisling: en studie i landssvik* (στα Νορβηγικά). Universitetsforlaget. σελ. 105. ISBN 8200184013.
5. ↑  Nævestad, Espen (2010). ««[hvor en fast haand og en 
vilje faar lov til at raade» – vurdering av den italienske fascismen blant 
borgerlige i Norge 1922–28»]. *Fortid* (Πανεπιστήμιο του Όσλο): 67. ISSN 1504-1913. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-03-04.. Ανακτήθηκε στις 2016-02-19.
6. ↑  «"Da fascismen kom til Norge"» (στα Νορβηγικά). Norwegian Center for Studies of Holocaust and Religious Minorities. 25 Σεπτεμβρίου 2015. [*νεκρός σύνδεσμος*]
7. ↑  *Stortingsvalget 1927* (PDF) (στα Νορβηγικά). Στατιστική Υπηρεσία της Νορβηγίας. 1928. σελ. 114.

Επιπλέον βιβλιογραφία
---------------------

* Emberland, Terje (2015). *Da fascismen kom til Norge. Den nasjonale legions vekst og fall, 1927–1928* (στα Νορβηγικά). Dreyer. ISBN 9788282651288.
Ο **Ιωάννης Περιστιάνης** (αγγλικά: *John Peristiany*, 1911 - 27 Οκτωβρίου 1988) ήταν Ελληνοκύπριος κοινωνικός ανθρωπολόγος.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στην Κύπρο. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο των Παρισίων, πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στην Κοινωνιολογία στο London School of Economics και αναγορεύθηκε διδάκτωρ Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Το 1949 εξελέγη λέκτορας Κοινωνικής Ανθρωπολογίας στην Οξφόρδη, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1963, ενώ την περίοδο 1960 - 1978 διετέλεσε καθηγητής κοινωνικής επιστήμης των Ηνωμένων Εθνών στην Αθήνα. Υπήρξε ο πρώτος διευθυντής του Κέντρου Κοινωνικών Επιστημών Αθηνών (1959), ενώ αργότερα διορίστηκε πρέσβης της Κύπρου στη Γαλλία. 

Πραγματοποίησε έρευνες σχετικά με τις κτηνοτροφικές κοινότητες της Κένυας τη δεκαετία του 1930, ενώ αργότερα ασχολήθηκε με την ανθρωπολογία της Μεσογείου και τον πολιτισμικό ρατσισμό. Συνεργάστηκε με διάσημους κοινωνικούς ανθρωπολόγους μεταξύ των οποίων με τον Τζον Κ. Κάμπελ κ.α

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Aleksandar Boskovic - Chris Hann, *The Anthropological Field on the Margins of Europe, 1945-1991*, σελ. 44 - 45
2. 1 2 3  Μαρκ Μαζάουερ (επιμέλεια), *Δίκτυα Εξουσίας στη νεότερη Ελλάδα (Δοκίμια προς τιμήν του John Campbell)*, στο κεφάλαιο *John Campbell* του Μάικλ Λιουέλιν Σμιθ, εκδόσεις Αλεξάνδρεια, Αθήνα 2014, σελ. 374
3. ↑  Τι είναι το ΕΚΚΕ, από την εφημερίδα Η Ελευθεροτυπία
Ο **Γεώργιος** ήταν Βυζαντινός αξιωματούχος, δουξ της Νεάπολης από τον Σεπτέμβριο του 729 έως το 739.

Η κύρια αναφορά για τον Γεώργιο είναι το Χρονικό των Δούκων του Μπενεβέντο, του Σαλέρνο, της Κάπουα και της Νάπολης, όπου σύμφωνα με αυτό, έλαβε εξουσία επί της Νάπολης το 729 μετά το θάνατο του Θεόδωρου. Σε σύγχρονα έγγραφα, ο Γιώργος αναφέρεται με τους βυζαντινούς τίτλους του *ύπατου* και του *σπαθάριου* .

Την εποχή του Ιωάννη ο Δούκας της Νάπολης υπαγόταν διοικητικά στο Εξαρχάτο της Ραβέννας, είχε τον έλεγχο των ακτών της Ιταλικής χερσονήσου από την Τερακίνα και τη Γκαέτα στα βόρεια μέχρι το στενό της Μεσσήνης στο νότο. Μια επιγραφή αφιερωμένη στον Ιωάννη βρέθηκε στην Τερακίνα.

Το Χρονικό των Δούκων του Μπενεβέντο, του Σαλέρνο, της Κάπουα και της Νάπολης δηλώνει εσφαλμένα ότι ο Γιώργος κυβέρνησε το Δουκάτο της Νάπολης για επτά χρόνια. Στην πραγματικότητα, ήταν δούκας για δέκα χρόνια. Ο Γιώργος πέθανε το 739. Ο διάδοχός του ήταν ο Γρηγόριος.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Schipa M. Il Mezzogiorno d’Italia anteriormente alla monarchia, Bari, Gius. Laterza & Figli, 1923, page 33
2. 1 2  Cappelli A. Cronologia, cronografia e calendario perpetuo, Milano, HOEPLI EDITORE, 1998, page 469, isbn 978-8-8203-2502-2
3. ↑  Успенский, Фёдор Иванович, *История Византийской империи. Том 2. Период III (610—716). Иконоборческий период (717—867)*, ООО «Издательство Астрель», 2001, page 368, isbn=5-17-011750-7
Οι **8οι Βαλκανικοί Αγώνες καλαθοσφαίρισης** διεξήχθησαν από τις **20-24 Δεκεμβρίου 1966** στη Σόφια, Βουλγαρίας. Μετείχαν πέντε χώρες και νικήτρια αναδείχθηκε η Γιουγκοσλαβία για έκτη φορά. Εκτός συναγωνισμού συμμετείχε και η δεύτερη ομάδα της Βουλγαρίας.

Μεταλλιούχοι
------------

| Κατηγορία
 
  | Χρυσό
 
  | Αργυρό
 
  | Χάλκινο |
| --- | --- | --- | --- |
| Ανδρών |  Γιουγκοσλαβία |  Ρουμανία |  Ελλάδα |

Τα αποτελέσματα
---------------

20/12 Βουλγαρία-Β΄Βουλγαρία 75-91(37-45)
  

20/12 Τουρκία-Ρουμανία 64-63(30-29)
  

20/12 Ελλάδα-Γιουγκοσλαβία 65-72(26-28)
  

21/12 Γιουγκοσλαβία-Β΄Βουλγαρία 79-85(39-31)
  

21/12 Ρουμανία-Βουλγαρία 62-55(25-28)
  

21/12 Ελλάδα-Τουρκία 76-62(32-32)
  

22/12 Ελλάδα-Β΄Βουλγαρία 91-90(83-83,36-42)
  

22/12 Γιουγκοσλαβία-Ρουμανία 51-49(20-23)
  

22/12 Βουλγαρία-Τουρκία 98-71(43-37)
  

23/12 Ρουμανία-Β΄Βουλγαρία 95-92(49-44)
  

23/12 Γιουγκοσλαβία-Τουρκία 69-59(38-33)
  

23/12 Ελλάδα-Βουλγαρία 76-71(38-36)
  

24/12 Τουρκία-Β΄Βουλγαρία 85-77(43-28)
  

24/12 Ελλάδα-Ρουμανία 65-74(26-37)
  

24/12 Γιουγκοσλαβία-Βουλγαρία 97-89(82-82,36-41)

Η βαθμολογία
------------

| Θέση | Ομάδα | ΑΓ | Ν | Η | ΠΥ | ΠΚ | ΔΙΑΦ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας Γιουγκοσλαβία  | 4 | 4 | 0 | 289 | 262 | +27 |
| 2 |  Ρουμανία | 4 | 2 | 2 | 248 | 235 | +13 |
| 3 | Ελλάδα Ελλάδα | 4 | 2 | 2 | 282 | 279 | +3 |
| 4 | Βουλγαρία Βουλγαρία  | 4 | 1 | 3 | 313 | 306 | +7 |
| 5 |  Τουρκία  | 4 | 1 | 3 | 256 | 306 | -50 |
|

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τι έγινε στις 20 προηγούμενες βαλκανιάδες - Αθλητική Ηχώ 14/9/1979, σελ.5[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Όλοι οι αγώνες της Εθνικής Ελλάδος στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα
* 
* Αρχειοθετήθηκε 2019-11-14 στο Wayback Machine.
* 
* 
* 
*

Πηγές
-----

* Durupınar, Mehmet. *Türk Basketbolunun 100 yıllık tarihi, (2009)*. Efes Pazarlama ve Dağıtım Ticaret A.Ş. (ISBN 978-975-00995-1-9)
* Milivoje Karalejić, Saša Jakovljević, Žarko Kandić, Vladimir Stanković, Milan Tasić, Ivica Mihajlović.  *Košarkaška enciklopedija 1946-2000 : muške reprezentacije (2001)* (ISBN 978-86-82989-03-5)
* 100 χρόνια Μπάσκετ 1891-1991, Περιοδικό Τρίποντο, 1991
Ο **Κωνσταντίνος Λούρος** (1864 - 1957) ήταν Έλληνας καθηγητής Μαιευτικής και Γυναικολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στη Ναύπακτο και γιος του Νικολάου Λούρου, ανθυπασπιστή, και της Ουρανίας Ζυγουράκη, κόρης του κτηματία Ιωάννου Ζυγουράκη. Σπούδασε στην Ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1883 - 1887), του οποίου στη συνέχεια ανακηρύχθηκε διδάκτωρ. Συμπλήρωσε τις σπουδές του στο Μόναχο, τη Βιέννη, το Λονδίνο, το Δουβλίνο, το Εδιμβούργο και το Βερολίνο. Το 1896 εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα και ένα χρόνο αργότερα εξελέγη υφηγητής της Μαιευτικής και Γυναικολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών για να εκλεγεί, τελικώς, το 1898, τακτικός καθηγητής της ίδιας έδρας. Το 1934 συνταξιοδοτήθηκε λαμβάνοντας τον τίτλου του Ομότιμου Καθηγητή. Κατά τη διάρκεια της ακαδημαϊκής του σταδιοδρομίας απολύθηκε τρείς φορές για πολιτικούς λόγους. 

Διετέλεσε κοσμήτορας της Ιατρικής σχολής, αντιπρύτανης & πρύτανης (1923 - 1924) του Πανεπιστημίου Αθηνών, διευθυντής του Δημόσιου Μαιευτηρίου, του οποίου τις λειτουργίες αναβάθμισε, καθώς και επίτιμο μέλος της της Γυναικολογικής και Mαιευτικής Eταιρείας του Bερολίνου. Είχε εκδώσει αρκετές επιστημονικές μελέτες και συγγράματα μεταξύ των οποίων τη *Μαιευτική*. Υπήρξε επίσης ο προσωπικός ιατρός της βασιλικής οικογένειας έχοντας συμμετάσχει στις περισσότερες γέννες των μελών της μεταξύ των οποίων σε αυτές του Βασιλιά Παύλου. Το 1958 εκδόθηκαν τα απομνημονεύματά του με τίτλο *Περασμένα Χρόνια*.

Παράλληλα με την ακαδημαϊκή του δραστηριότητα ασχολήθηκε με την πολιτική εκλεγόμενος το 1932 γερουσιαστής με το Λαϊκό Κόμμα. Στις εκλογές του 1935 εξελέγη βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας. Διετέλεσε υφυπουργός Υγείας, Προνοίας και Κοινωνικής Αντίληψης στην κυβέρνηση Κονδύλη.

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1957. Γιος του ήταν ο Νικόλαος Λούρος, καθηγητής Μαιευτικής και Γυναικολογίας.

Πηγές
-----

1. 1 2 3 4 5  Βιογραφικό Κωνσταντίνου Λούρου, από την ιστοσελίδα της Μαιευτικής και Γυναικολογικής Κλινικής
2. 1 2 3 4  Φοιτητές της Ιατρικής, από την ιστοσελίδα mednet.gr
3. ↑  Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών "Αλεξάνδρα", από την ιστοσελίδα του Νοσοκομείου Αθηνών
Το **Huawei P10** είναι Android smartphone που παράγεται από τη Huawei. Απελευθερώθηκε τον Φεβρουάριο του 2017.και είναι ο διάδοχος του Huawei P9. Το Huawei P10 διαθέτει οθόνη LCD 5.1 στα 1080p υψηλής ευκρίνειας, ενώ το P10 Plus έχει 5,5 ιντσών.Ακόμα υπάρχει μια έκδοση του με χαμηλότερα χαρακτηριστικά, το Huawei P10 Lite με οθόνη 5,2 ιντσών.

Προδιαγραφές
------------

### Σχέδιο

Ανακοινώθηκαν στο Mobile World Congress 2017, οι Huawei P10 και P10 Plus και P10 Lite φέρουν μια σταθερή μεταλλική κατασκευή με υψηλή ποιότητα κατασκευής. Στη σειρά P10, η Huawei έχει μετακινήσει τον σαρωτή δακτυλικών αποτυπωμάτων στο μπροστινό μέρος του τηλεφώνου, όπου μπορεί να χρησιμοποιηθεί αντί κουμπιών στην οθόνη.

### Απεικόνιση

Η Huawei επέλεξε μια οθόνη Full HD LCD για το P10, ενώ το P10 Plus Huawei P10 Lite παίρνει ένα QHD. Η οθόνη είναι αισθητά πιο φωτεινή, πράγμα που διευκολύνει την προβολή κάτω από ισχυρό ηλιακό φως.

### Δίκτυο

Πρότυπο δικτύου: Υποστήριξη κινητής τηλεφωνίας / Unicom / τηλεπικοινωνιών 4G + / 4G / 3G / 2G.

### Πρόγραμμα περιήγησης

Huawei EMUI 5.1 browser

### Φωτογραφική μηχανή

Το Huawei P10 χρησιμοποιεί τη φωτογραφική μηχανή της Leica, η οποία έρχεται με αισθητήρα χρώματος 12MP με τσιπ μονόχρωμου 20MP. Και οι δύο φακοί έχουν διάφραγμα F2.2 και η παραλλαγή χρώματος διαθέτει επίσης οπτική σταθεροποίηση εικόνας. Οι πληροφορίες χρωμάτων και μονόχρωμων εικόνων συνδυάζονται για καλύτερη λεπτομέρεια εικόνας, υψηλότερο δυναμικό εύρος και χαμηλότερα επίπεδα θορύβου. Άλλα χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν αυτόματη εστίαση με τη βοήθεια λέιζερ, φλας LED δύο τόνων και εγγραφή βίντεο 4K.

Από την πλευρά του λογισμικού, ένα νέο πορτρέτο τύπου «Leica-style» χρησιμοποιεί 3D ανίχνευση προσώπου και εφαρμόζει ένα συνδυασμό ψεύτικου bokeh, ρυθμιζόμενου φωτισμού και εφέ "beautification" στο πορτραίτο

### Εκδόσεις Huawei P10

To Huawei P10 βγαίνει σε 4 εκδόσεις με τους εξής κωδικούς:

VTR-L09: Global έκδοση με μονή κάρτα sim.

VTR-L29: Global έκδοση με διπλή κάρτα sim.

VTR-TL00: Κυκλοφορεί μόνο στην Κίνα με περιορισμούς στο λογισμικό.

VTR-AL00: Κυκλοφορεί στην Κίνα, στην Ταϊβάν, τη Σαουδική Αραβία και στο Χονγκ Κονγκ με περιορισμούς στο λογισμικό.

Τα μηχανικά μέρη ενός μονόκαρτου Huawei P10 και δίκαρτου είναι ακριβώς τα ίδια. Όλα τα Huawei P10 έχουν δύο υποδοχές για κάρτα sim. Ο περιορισμός επίκειται μόνο στο λειτουργικό.Έτσι το VTR-L09 είναι ένα VTR-L29 που το λειτουργικό κρύβει στο μενού τη δεύτερη κάρτα sim.

Βραβεία
-------

Η Huawei κέρδισε τα νέο Plaudits από την EISA με βραβεία για το Huawei P10 & Huawei Watch 2.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Επίσημη ιστοσελίδα της Huawei


https://www.9volto.gr/blog/

1. ↑  «versions of p10».
2. ↑  «Huawei single to dual sim».
Οι **Ελεύθεροι Ψηφοφόροι** (Γερμανικά: *Freie Wähler)* είναι μία ομοσπονδιακή πολιτική οργάνωση στη Γερμανία. Η ιστορία τους άρχισε το 1965, αλλά το ομώνυμο πολιτικό κόμμα ιδρύθηκε το 2009. Ο Χούμπερ Άιβανερ είναι ο Ομοσπονδιακός Πρόεδρος του κόμματος.

Ιστορία
-------

Ήδη από τη δεκαετία του 1950 στη Γερμανία είχαν σχηματιστεί πολλές μικρές πολιτικές οργανώσεις και ομάδες πολιτών που συμμετείχαν στις εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης με διάφορες επωνυμίες. Αυτές οι τοπικές ομάδες ήταν μέρος του πολιτικού τοπίου της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Παραδοσιακά βρίσκονταν στη νότια Γερμανία, και άκμασαν στις τοπικές εκλογές Βαυαρίας και Βάδης-Βυτεμβέργης. Δεν μπορούσαν όμως να συμμετάσχουν στις εκλογές εθνικού και ομοσπονδιακού επιπέδου. Το 1952 έγινε η πρώτη υπερ-ρεζιοναλιστική συγχώνευση ομάδων στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, και ακολούθησαν παρόμοιες ενώσεις: το 1953 στη Βαυαρία, το 1955 στην Έσση και το 1956 στη Βάδη-Βυτεμβέργη και στην Κάτω Σαξονία.  Το 1965 σχηματίστηκε η Ομοσπονδιακή Ένωση Ελεύθερων Ψηφοφόρων, για την εκπροσώπηση των μικρών πολιτικών ομάδων σε ομοσπονδιακό επίπεδο, που όμως δεν κατάφερε να μπει στο κοινοβούλιο μέχρι το 2008.

Μετά το 1998, η Ομοσπονδιακή Ένωση Ελεύθερων Ψηφοφόρων γνώρισε ιδιαίτερη επιτυχία στη Βαυαρία και σημείωσε ανοδική πορεία. Μετά από αυτές τις επιτυχίες, στις 24 Ιανουρίου 2009, ιδρύθηκε επίσημα το πολιτικό κόμμα Ελεύθεροι Ψηφοφόροι για να συμμετάσχει στις Ευρωεκλογές εκείνου του έτους. Οι πολιτικές ομάδες της ομοσπονδιακής ένωσης μπήκαν στη νέα ομοσπονδιακή οργάνωση ως περιφερειακά παραρτήματα. Η ομοσπονδιακή ένωση «Ελεύθεροι Ψηφοφόροι», με ακρωνύμιο ΕΨ, δεν πρέπει να συγχέεται με τους «Ελεύθερους Ψηφοφόρους Γερμανίας», με ακρωνύμιο ΕΨΓ, ένα κόμμα εθνικού επιπέδου που συμμετείχε στις εκλογές του 2009 για το Μπούντεσταγκ. Οι ΕΨΓ ιδρύθηκε από την κρατιδιακή ένωση Ελεύθερων Ψηφοφόρων Βρανδεμβούργου τον Ιούνιο του 2009, αφού είχαν αποκλειστεί από τη συμμετοχή τους στην ομοσπονδιακή ένωση με αιτιολόγηση ότι έδειξαν «*δεξιές λαϊκιστικές*» τάσεις.

Η ομοσπονδιακή ένωση Ελεύθεροι Ψηφοφόροι το 2010 είχε 540 μέλη, που το 2011 αυξήθηκαν σε 4.200, το 2012 ήταν 4.500 και το 2013 ήταν 4.900. Συμμετείχε για πρώτη φορά στις εκλογές για το Γερμανικό κοινοβούλιο το 2013, αλλά δεν έφτασε το εκλογικό όριο και δεν κέρδισε καμία έδρα. Στις Ευρωεκλογές της 25ης Μαΐου 2014 οι Ελεύθεροι Ψηφοφόροι κέρδισαν την πρώτη τους έδρα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Δείτε επίσης
------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Ελεύθεροι Ψηφοφόροι στο Wikimedia Commons

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Peyer, Lisa. «FREIE WÄHLER | Parteien in Deutschland | bpb». *bpb.de* (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 2020.
2. ↑  «FREIE WÄHLER: Bundesvorstandschaften seit 1965». *web.archive.org*. 27 Ιανουαρίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιανουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 2020. CS1 maint: Unfit url (link)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4188816-9

 |

 |
Η **Κομητεία Κλαρκ** (αγγλικά: *Clark County, Nevada*), είναι κομητεία των ΗΠΑ, και μία από τις 16 κομητείες στη πολιτεία της Νεβάδα. Αποτελεί την πολυπληθέστερη κομητεία της Νεβάδα καθώς και την 11η μεγαλύτερη σε πληθυσμό κομητεία στις Ηνωμένες Πολιτείες.

O πληθυσμός της κομητείας Κλαρκ (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2021) ανέρχεται σε 2.347.920 κατοίκους κατέχοντας το 74% του πληθυσμού ολόκληρης της πολιτείας. Έδρα και μεγαλύτερη πόλη της κομητείας είναι το Λας Βέγκας. 

Η έκταση της κομητείας Κλαρκ ανέρχεται σε 20.439 τετραγωγικά χιλιόμετρα (km2). Η κομητεία βρίσκεται στο νότιο άκρο της πολιτείας Νεβάδα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  m.lasvegassun.com/news/2009/jan/04/year-history-county-turns-100/.
2. ↑  «Clark County, Nevada» (στα αγγλικά). *Wikipedia*. 2021-04-26. .
3. ↑  «Clark County, Nevada Population 2021». *worldpopulationreview.com*. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Clark County, Nevada στο Wikimedia Commons

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ηνωμένες Πολιτείες
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 124342630
* LCCN: n81039784
* ISNI: 0000 0004 0427 691X
* GND: 7709061-5

 |

 |
Συντεταγμένες: 39°53′45″N 20°20′47″E﻿ / ﻿39.895834°N 20.346347°E﻿ / 39.895834; 20.346347

Τα **Βρυσερά** (Αλβανικά: Vrisera) είναι χωριό του νομού Αργυροκάστρου στην νότια Αλβανία. Ήταν έδρα της Επαρχίας Άνω Δρόπολης Βορείου Ηπείρου. Το 2015 έγινε μέρος του δήμου Δρόπολης αφού η Αλβανική κυβέρνηση συγχώνευσε τις Επαρχίες σε Δήμους.

Φέρει το όνομά του από τον υψηλό υδροφόρο ορίζοντα, κάτι που κάνει εύκολη τη δημιουργία πηγαδιού (βρύσες). Ο πληθυντικός ουδέτερου γένους δηλώνει το επίθετο των χωραφιών και κατ' επέκταση του μέρους, δηλαδή τα βρυσερά χωράφια.

Οι πρώτοι κάτοικοι ήταν έμποροι από το χωριό Πέπελη, που έφτιαξαν εκεί εμπορικά καταστήματα, κατά το διάστημα ανάμεσα στους δύο παγκόσμιους πολέμους. Κατά συνέπεια ήταν τμήμα της Πέπελης,από την οποία αποχωρίστηκε. Λόγω της εμπορικότητας του σημείου δημιουργήθηκε σύντομα εμπόριο και διοίκηση.

Το 1993 κατοικούταν αποκλειστικά από 311 Έλληνες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Νόμος νο. 115/2014 Αρχειοθετήθηκε 2015-09-24 στο Wayback Machine.
2. ↑  Καλλιβρετάκης Λεωνίδας (1995). "Η ελληνική κοινότητα της Αλβανίας υπό το πρίσμα της ιστορικής γεωγραφίας και δημογραφίας."