recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Πρόεδρος του Μαυροβουνίου** (μαυροβουνιακά: *Predsjednik Crne Gore*, *Predśednik Crne Gore*) είναι ο αρχηγός κράτους του Μαυροβουνίου. Το Γαλάζιο Παλάτι στην Τσέτινιε αποτελεί την επίσημη κατοικία του προέδρου. Η θητεία του είναι πενταετής και εκλέγεται από τον λαό. Σημερινός πρόεδρος είναι ο Γιάκοβ Μιλάτοβιτς, από το 2023.

Καθήκοντα
---------

Το Προεδρικό Μέγαρο στην Τσετίνιε.
Στο Άρθρο 88 του Συντάγματος αναφέρεται ότι καθήκοντα του Προέδρου είναι να: 

1. εκπροσωπεί τη χώρα στο εσωτερικό και διεθνώς,
2. να υπογράφει νομοσχέδια,
3. να προκηρύσσει εκλογές για τη Συνέλευση,
4. να προτείνει στη Συνέλευση υποψήφιους για την πρωθυπουργία και για τον πρόεδρο και τους δικαστές του Συνταγματικού Δικαστηρίου,
5. να προτείνει στη Συνέλευση τη διεξαγωγή ενός δημοψηφίσματος,
6. να χορηγεί αμνηστία για ποινικά αδικήματα,
7. να φέρει παράσημα και βραβεία,
8. να ασκεί όλα τα υπόλοιπα καθήκοντα σύμφωνα με το Σύνταγμα.

Ο Πρόεδρος θα πρέπει να είναι μέλος του Ανώτατου Συμβουλίου Άμυνας.

Εκλογή
------

Η εκλογή του γίνεται χρησιμοποιώντας το σύστημα των δύο γύρων. Εάν κανένας υποψήφιος δεν λάβει την πλειοψηφία των ψήφων στον πρώτο γύρο, διεξάγεται τελικός γύρος δύο εβδομάδες αργότερα. Προκειμένου να υποβάλουν την υποψηφιότητά τους στην Κρατική Εκλογική Επιτροπή, οι υποψήφιοι απαιτείται να συλλέξουν 7.993 υπογραφές. Νέος πρόεδρος εκλέγεται κάθε πέντε χρόνια, και μπορεί να υπηρετήσει μόνο μέχρι δύο θητείες. Σύμφωνα με το σύνταγμα, η θητεία του Προέδρου μπορεί να παραταθεί σε περίπτωση κήρυξης πολέμου, για όσο διαρκεί ο πόλεμος.

Θητεία
------

Σύμφωνα με το Άρθρο 87 του Συντάγματος, η θητεία του Προέδρου τερματίζεται όταν τελειώνει και η θητεία για την οποία εξελέγη, σε περίπτωση ανάκλησης και με την παραίτησή του. Ο Πρόεδρος μπορεί να ανακληθεί από την Συνέλευση, μόνο σε περίπτωση που το Συνταγματικό Δικαστήριο αποφανθεί ότι παραβίασε τις διατάξεις του Συντάγματος. Την σχετική διαδικασία καθαίρεσης και απομάκρυνσης του Προέδρου ξεκινά η Συνέλευση.

Άσκηση καθηκόντων
-----------------

Σύμφωνα με το Άρθρο 90 του Συντάγματος, σε περίπτωση που η θητεία του Προέδρου τερματιστεί, μέχρι να εκλεγεί νέος πρόεδρος και όταν ο πρόεδρος προσωρινά εμποδίζεται να ασκήσει τα καθήκοντά του, μπορεί να αναλάβει προεδρικά καθήκοντα η Συνέλευση. Σε περίπτωση που η τελευταία διαλύεται, τότε ο Πρωθυπουργός του Μαυροβουνίου αναλαμβάνει προσωρινά τα καθήκοντα του Προέδρου.

Πρόεδροι
--------

Κύριο λήμμα: Κατάλογος προέδρων του Μαυροβουνίου

Εν ζωή πρώην πρόεδροι
---------------------

| Όνομα | Διάρκεια θητείας | Ημερομηνία γέννησης |
| --- | --- | --- |
| Φίλιπ Βουγιάνοβιτς | 2003-2018 | 1 Σεπτεμβρίου 1954 |
| Μίλο Τζουκάνοβιτς | 2018-2023 | 15 Φεβρουαρίου 1962 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Montenegro: Presidential Elections Αρχειοθετήθηκε 2017-10-20 στο Wayback Machine. European Elections Database
2. ↑  Miličković ozvaničio kandidaturu RTCG, 6-12-2017
O **Δημήτριος Δούκας Καβάσιλας** (άκμασε 1347-1387) ήταν ανώτερος αξιωματούχος και μεγιστάνας στη Βυζαντινής αυτοκρατορίας, κατά το β΄ ήμισυ του 14ου αι.

Βιογραφία
---------

Η καταγωγή του δεν είναι γνωστή. Ο πατέρας του ονομαζόταν Γεώργιος Καβάσιλας και δεν γνωρίζουμε γιατί έφερε το επώνυμο "Δούκας".

Ήταν υποστηρικτής του Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνού κατά τη διάρκεια του δευτέρου εμφυλίου πολέμου (1341-47). Το 1342 οι Ζηλωτές εξεγέρθηκαν στη Θεσσαλονίκη και πήραν τον έλεγχο της πόλης· αυτοί ήταν εναντίον του Ιωάννη ΣΤ΄ και ο Δημήτριος αναγκάστηκε να φύγει από την πόλη. Συνελήφθη και φυλακίστηκε από τους αντιπάλους του Καντακουζηνού, αλλά με τη νίκη αυτού το 1347, ελευθερώθηκε. Ανταμείφθηκε με εκτεταμένες γαίες στην Καλαμαριά, έξω από τη Θεσσαλονίκη και τον τίτλο του *μεγάλου παπία*.

Στα έγγραφα που πιστοποιούν τη σταδιοδρομία του, ο Δημήτριος εμφανίζεται να είχε συσχετιστεί με τον στρατό. Προήχθη σε *μεγάλο άρχοντα* το 1369· ο Δημήτριος Κυδώνης του απηύθυνε μία επιστολή το 1386/87.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Άννα Λασκαρίνα και είχε τουλάχιστον δύο γιους:

* Μανουήλ, γαιοκτήμονας.

Αναφορές
--------

1. 1 2 3 4  Polemis 1968, σελ. 123.
2. 1 2 3  Trapp και άλλοι 1981, (10084) 92224. Καβάσιλας, ∆ημήτριος ∆ούκας.

Πηγές
-----

* Polemis, Demetrios I. (1968). The Doukai: A Contribution to Byzantine Prosopography. London: The Athlone Press.
* Trapp, Erich; Walther, Rainer; Beyer, Hans-Veit; Sturm-Schnabl, Katja (1981). "(10084) 92224. Καβάσιλας, ∆ημήτριος ∆ούκας". Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit (in German). 5. Vienna: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften.
Ο **Φλάβιος Αρδαβούριος Άσπαρ** (π. 400 - 471) ήταν Γερμανός πατρίκιος της Ανατολικής Αυτοκρατορίας και, ως στρατηγός Γερμανών μισθοφόρων σε Ρωμαϊκή υπηρεσία, είχε σημαντική επιρροή στις αποφάσεις των αυτοκρατόρων Θεοδοσίου Β΄, Μαρκιανού και Λέοντος Α΄. Ο ίδιος μάλιστα ανέβασε τον τελευταίο στο θρόνο, ελπίζοντας, ότι θα συνέχιζε να επηρεάζει τις εξέλίξεις εντός και εκτός της Αυτοκρατορίας, καθώς -επειδή ήταν Αρειανός και «βάρβαρος» (λέξη που είχαν οι Ρωμαίοι για τις φυλές, που επιτέθηκαν στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία από τα τέλη του 4ου αιώνα)- δεν μπορούσε να γίνει ο ίδιος Αυτοκράτορας. Συμμετείχε στην εκστρατεία των Ρωμαίων στην Αφρική κατά των Βανδάλων, που κατέληξε σε αποτυχία. Ο Άσπαρ δολοφονήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, αφού προσπάθησε να εκθρονίσει τον Λέοντα Α΄ για να βάλει στην θέση του τον δικό του γιο Αρδαβούρ, ο οποίος επίσης δολοφονήθηκε. Με τον θάνατό του έφτασε το τέλος της γερμανικής επιρροής στην πολιτική της Ανατολικής Αυτοκρατορίας.

Βιογραφία
---------

Ο Άσπαρ ήταν Αλανικής-Γοτθικής καταγωγής, γιος του στρατηγού Αρδαβουρίου. Το όνομα Άσπαρ (αρχικά Άσπγουαρ ή Άσπινταρ) σημαίνει «δαμαστής αλόγων» ή «ιππέας» στις Ιρανικές γλώσσες. Ο Άσπαρ έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εκστρατεία του πατέρα του το 424, με σκοπό την καθαίρεση του σφετεριστή του Δυτικού Ρωμαϊκού θρόνου, Ιωάννη της Ραβέννας και την εγκατάσταση της Γάλλας Πλακιδίας και του γιου της, Βαλεντινιανού Γ΄, στην θέση του. Βοήθησε επίσης στις διαπραγματεύσεις για συνθήκη ειρήνης με τον Γιζέριχο μετά την επίθεση των Βανδάλων στην Βόρεια Αφρική.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 30  Μαρτίου 2015.
2. ↑  Wolfram, Herwig (1997). *The Roman Empire and Its Germanic Peoples*. University of California Press. σελ. 197. ISBN 0-5200-8511-6. Ανακτήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 2013.
3. ↑  Williams, σελ. 45.
4. ↑  Bachrach, Bernard S. 1973. A history of the Alans in the West; from their first appearance in the sources of classical antiquity through the early Middle Ages. Minneapolis: University of Minnesota Press. σελ. 98
5. ↑  Basirov, Oric: The Origin of the Pre-Imperial Iranian Peoples. in: SOAS, 26/4/2001

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 90823314
* ISNI: 0000 0000 6568 6809
* GND: 138541485

 |

 |
Η **Κουζίνα των Ρομά**, η οποία μερικές φορές αποκαλείται "τσιγγάνικη κουζίνα", είναι η παραδοσιακή κουζίνα του εθνοτικού πληθυσμού των Ρομά. 

Δεν υπάρχει συγκεκριμένη "κουζίνα των Ρομά": ποικίλει και είναι επηρεασμένη από τις αντίστοιχες χώρες στις οποίες έζησαν οι Ρομά επί αιώνες. Συνεπώς, είναι επηρεασμένη από την ευρωπαϊκή κουζίνα παρόλο που οι Ρομά κατάγονται από την ινδική υποήπειρο. 

Η μαγειρική τους ενσωματώνει ινδικές και νοτιοασιατικές επιρροές αλλά μοιάζει αρκετά με την ουγγρική, την εβραϊκή, την ρουμανική και την κουζίνα της ανατολικής Ευρώπης. Η κουζίνα των μουσουλμάνων Ρομά είναι επίσης επηρεασμένη από την βαλκανική και την τουρκική κουζίνα.

Επισκόπηση
----------

Cigánypecsenye
Τα πιάτα των Ρομά γίνονται συνήθως καυτερά και πικάντικα με την χρήση μπαχαρικών όπως η πάπρικα, το σκόρδο και οι πιπεριές. 

Οι πατάτες αποτελούν βασικό συστατικό της διατροφής τους. Ένα παραδοσιακό επιδόρπιο των Ρομά είναι το πιρόγκο, το οποίο φτιάχνεται από αυγά, σταφίδες, καρύδια, ανανά, ζάχαρη, βούτυρο, αυγοτάραχο και τυρί κότατζ.

Ένα άλλο παραδοσιακό πιάτο που φτιάχνουν οι Ρομά είναι η σάρμα ή σάλμαγια, η οποία παρασκευάζεται από λάχανο γεμιστό με κρέας και ρύζι. Οι Ρομά καταναλώνουν πιάτα που αποτελούνται από γεμιστές πιπεριές, κυρίως σε γιορτές και σε ειδικές περιστάσεις. Μαγειρεύουν επίσης pufe (από τηγανητό αλεύρι), xaritsa (τηγανητό καλαμποκόψωμο), μπογάτσα (ψητό ψωμί) και χαϊμόκο (γεύμα που αποτελείται από κρέας κουνελιού). 

Σερβίρουν τα γεύματά τους με καφέ και με τσάι με ζάχαρη και γάλα ή λεμόνι. Στο Μάριμπορ της Σλοβενίας υπάρχει ένα εστιατόριο των Ρομά που ονομάζεται Romani Kafenava. Ορισμένοι πλανόδιοι Ευρωπαίοι Ρομά μαγειρεύουν σκαντζόχοιρο στιφάδο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Zanger, Mark (2001). *The American Ethnic Cookbook for Students*. ABC-CLIO. ISBN 978-1-57356-345-1.
2. ↑  Vishnevsky, Victor (30 Σεπτεμβρίου 2011). *Memories of a Gypsy*. Salo Press. ISBN 978-0-9787728-2-6.
3. ↑  Sutherland, Anne (1 Ιουλίου 1986). *Gypsies: The Hidden Americans*. Waveland Press. ISBN 978-1-4786-1041-0.
4. ↑  Sullivan, Meghan Collins (2014-05-16). «Introducing Roma Cuisine, The Little-Known 'Soul Food' Of Europe» (στα αγγλικά). *NPR*.. Ανακτήθηκε στις 2022-04-02.
5. ↑  Byghan, Yowann (11 Μαρτίου 2020). *Sacred and Mythological Animals: A Worldwide Taxonomy*. McFarland. ISBN 978-1-4766-7950-1.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* How to Eat Like a Real "Gypsy"
* Inside the Culinary Traditions of the Roma people
* Introducing Roma Cuisine, The Little-Known 'Soul Food' Of Europe
* Hungary Roma restaurant eases prejudice through food
* Romani Cuisine and Cultural Persistence
* Gypsy Feast: Recipes and Culinary Traditions of the Romany People
* Food Cultures of the World Encyclopedia - Volume 2 - Page 175
Εορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας Συνδρόμου Ντάουν στη Βραζιλία
Η **Παγκόσμια Ημέρα Συνδρόμου Ντάουν** γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου, από το 2007. Η 21η Μαρτίου (του 3ου μήνας του έτους) επιλέχθηκε για να υποδηλώσει τη μοναδικότητα του τριπλασιασμού του 21ου χρωμοσώματος (τρισωμία) που προκαλεί το σύνδρομο Ντάουν. Η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών αποφάσισε να τη γιορτάζει κάθε χρόνο από το 2012, για την ευαισθητοποίηση σχετικά με σύνδρομο Ντάουν.

Δραστηριότητες και εκδηλώσεις
-----------------------------

Μια συνηθισμένη δραστηριότητα είναι να φοράει κάποιος πολύχρωμες ή αταίριαστες κάλτσες, για να δείξει την υποστήριξή του σε άτομα με σύνδρομο Ντάουν.

Μια ταινία animation μικρού μήκους με τίτλο *Freebird* κυκλοφόρησε το 2021 για να αναγνωρίσει την Παγκόσμια Ημέρα Συνδρόμου Ντάουν. Η ταινία, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Μάικλ Τζόζεφ Μακντόναλντ, γυρίστηκε πάνω στο τραγούδι "Freedom" του Τζόρνταν Χαρτ και κέρδισε το Διεθνές Φεστιβάλ Παιδικού Κινηματογράφου του Σικάγου το 2021.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Getting ready for World Down Syndrome Day 2020 - 21/03/2020 00:00:00» (στα Αγγλικά). Down Syndrome International. Μαρτίου 2023.
2. ↑  Nations, United. «World Down Syndrome Day». *United Nations* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2023.
3. ↑  «What is Down's syndrome? - CBBC Newsround» (στα αγγλικά).. Ανακτήθηκε στις 2021-12-02.
4. ↑  «Children wear colourful socks on World Down Syndrome Day». *Times of Malta* (στα Αγγλικά). 30 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2021.
5. 1 2  Zahed, Ramin (18 Νοεμβρίου 2021). «Sketches from a Full-Color Life: 'Freebird' Filmmakers on Creating Their Touching Neurodiversity Short». *Animation Magazine* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος (στα αγγλικά)
* Down Syndrome International website (στα αγγλικά)
* United Nations World Down Syndrome Day webpages (στα αγγλικά)
Τα **αρεκώδη** (*Arecales*) είναι οικογένεια μονοκοτυλήδονων φυτών. Η τάξη αυτή έχει αναγνωρισθεί με την παρούσα ονομασία της μόνο μετά τα μέσα του 20ού αιώνα, καθώς μέχρι τότε η γενικώς αποδεκτή ονομασία ήταν *Principes*.

Ταξινομική
----------

Το ταξινομικό σύστημα APG IV του 2016 ενέταξε την οικογένεια δασυπωγωνοειδή στα αρεκώδη, καθώς μελέτες είχαν δείξει ότι είναι αδελφός κλάδος με τα αρεκοειδή (κοινώς φοινικιές ή φοινικοειδή). Αν και η απόφαση αυτή έχει αμφισβητηθεί, σήμερα εξακολουθεί να γίνεται γενικότερα αποδεκτή, ώστε τα αρεκώδη περιλαμβάνουν αυτές τις δύο οικογένειες (*Arecaceae* και *Dasypogonaceae*), με συνολικώς 206 γένη: τα 4 στα δασυπωγωνοειδή και τα 202 στα αρεκοειδή.

### Στα παλαιότερα ταξινομικά συστήματα

Το Σύστημα Cronquist (1981) ενέτασσε την τάξη στην ομώνυμη υφομοταξία *Arecidae* της ομοταξίας *λειριόψιδα* (η ονομασία του Cronquist για τα μονοκοτυλήδονα).

Το Σύστημα Dahlgren, καθώς και το Σύστημα Thorne (1992) εντάσσουν τα αρεκώδη στην υπέρταξη *Areciflorae*, γνωστή και ως *Arecanae*, της υφομοταξίας *λειριίδες* (*Liliidae*) (δηλαδή τα = monocotyledons), with the single family Arecaceae.

#### *Principes*

Το *Principes* είναι ονομασία που στη λατινική γλώσσα σημαίνει «πρώτοι». Υιοθετήθηκε από το Σύστημα Engler για μια τάξη των μονοκοτυλήδονων φυτών και αργότερα από το Σύστημα Kubitzki system. Η τάξη αυτή ήταν μονοτυπική, δηλαδή περιελάμβανει μόνο μία οικογένεια, την *Palmae* (ή *Arecaceae*, τα αρεκοειδή). Καθώς οι κανόνες για τη βοτανική ονοματολογία προνοούν για τη χρήση τέτοιων περιγραφικών ονομασιών πάνω από τη βαθμίδα της οικογένειας, είναι σαφώς επιτρεπτό να χρησιμοποιείται η ονομασία *Principes* ακόμα και σήμερα, αλλά στην πράξη τα περισσότερα σύγχρονα ταξινομικά συστήματα προτιμούν τη συνώνυμη ονομασία «αρεκώδη» (*Arecales*). Μετά την εισαγωγή του, το *Principes* έγινε ο τίτλος του επιστημονικού περιοδικού της Διεθνούς Εταιρείας Φοινικοειδών (*International Palm Society*, ιδρύθηκε το 1956), αλλά και αυτό μετονομάσθηκε σε *Palms* το 1999.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Angiosperm Phylogeny Group (2016), «An update of the Angiosperm Phylogeny Group classification for the orders and families of flowering plants: APG IV», *Botanical Journal of the Linnean Society* **181**: 1-20, doi:10.1111/boj.12385
2. ↑  Givnish, Thomas J.; Zuluaga, Alejandro; Spalink, Daniel; Soto Gomez, Marybel; Lam, Vivienne K.Y.; Saarela, Jeffrey M.; Sass, Chodon; Iles, William J.D. *και άλλοι*. (Νοέμβριος 2018), «Monocot plastid phylogenomics, timeline, net rates of species diversification, the power of multi-gene analyses, and a functional model for the origin of monocots», *American Journal of Botany* **105** (11): 1888-1910, doi:10.1002/ajb2.1178, PMID 30368769,

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τα *Arecales* στα Wikispecies
* Στην ταξινομική αναζήτηση της National Library of Medicine του Εθνικού Κέντρου Πληροφοριών Βιοτεχνολογίας (NCBI) των ΗΠΑ
Ο **Ζενγκ Τσι** (κινέζικα: 郑集, 6 Μαΐου 1900 - 29 Ιουλίου 2010) ήταν Κινέζος διατροφολόγος και βιοχημικός από το Νανσί της επαρχίας Σετσουάν και υπήρξε ο αρχαιότερος καθηγητής και ο ιδρυτής της σύγχρονης επιστήμης της διατροφής της Κίνας. Πέθανε το 2010 σε ηλικία 110 ετών.

Καριέρα
-------

Το 1924 ο Ζενγκ Τσι πέρασε τις εισαγωγικές εξετάσεις για το Νοτιοανατολικό Εθνικό Πανεπιστήμιο (αρχικά γνωστή ως Προηγμένο Κανονικό Σχολείο του Ναντσίνγκ, το οποίο μετακινήθηκε το 1928 στο Εθνικό Κεντρικό Πανεπιστήμιο και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο του Ναντσίνγκ). Σπούδασε στο τμήμα βιολογίας και το 1930 πήγε στην Αμερική για να σπουδάσει, λαμβάνοντας ειδίκευση στη βιοχημεία στο πανεπιστήμιο του Οχάιο. Παρακολούθησε το πανεπιστήμιο Γέιλ και το Πανεπιστήμιο της Ιντιάνακαι το 1936 απέκτησε το διδακτορικό του.

Με την επιστροφή του στην Κίνα υπηρέτησε διαδοχικά ως ερευνητής στο Ινστιτούτο Επιστημονικών Ερευνών της Κίνας και ως καθηγητής στη Κεντρική Ιατρική Σχολή ως καθηγητής βιοχημείας και ταυτόχρονα ήταν επικεφαλής τμήματος στην Στρατιωτική Ιατρική Σχολή της Ανατολικής Κίνας, ως καθηγητής στο Στρατιωτικό Ιατρικό Πανεπιστήμιο Αρ. 4 και ως καθηγητής βιολογίας και επικεφαλής στο τμήμα διδασκαλίας και έρευνας της βιοχημείας της Ιατρικής Σχολής του Ναντσίνγκ.

Το 1945, στην Κεντρική Ιατρική Σχολή, ίδρυσε ένα ερευνητικό ινστιτούτο βιοχημείας για να εκπαιδεύσει τους μεταπτυχιακούς φοιτητές. Αυτή ήταν η πρώτη επίσημη οργάνωση στην Κίνα που δίδασκε την βιοχημεία σε μεταπτυχιακούς φοιτητές, καταρτίζοντας μεγάλο αριθμό φοιτητών που πήγαν να εργαστούν σε διάφορους τομείς. Αφού έκλεισε τα 70 άρχισε να μελετά τη βιοχημεία του γήρατος, προτείνοντας μια θεωρία της μεταβολικής ανισορροπίας, το οποίο αποτελεί τη βάση της γηριατρικής βιοχημείας στην Κίνα.

Συμμετείχε στην ίδρυση της Κινεζικής Διατροφικής Εταιρείας και αργότερα στην Εταιρεία Βιομηχανίας. Υπήρξε πρώην πρόεδρος του Συλλόγου Καθηγητών του Κεντρικού Πανεπιστημίου και πρώτος πρόεδρος του συμβουλίου της Κινεζικής Διατροφικής Εταιρείας. 

Ο Ζενγκ Τσι έκλεισε τα 110 το Μάιο του 2010 και φέρεται να ήταν ο γηραιότερος καθηγητής εν ζωή στο κόσμο εκείνη την εποχή. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του διδάσκοντας στην ιατρική σχολή και το τμήμα βιολογίας του Πανεπιστημίου του Ναντσίνγκ.

Προσωπική ζωή
-------------

Κατά τα τελευταία χρόνια πριν το θάνατο του πούλησε την οικογενειακή περιουσία, όπως το σπίτι της οικογένειάς του, χρησιμοποιώντας τα έσοδα κυρίως για να κάνει δωρεές στο πανεπιστήμιο και την εταιρεία και να δημιουργήσει υποτροφίες για άπορους μαθητές και επιστημονικές επιχορηγήσεις.

Ο Ζενγκ Τσι πέθανε στις 29 Ιουλίου 2010.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος αιωνόβιων (επιστήμονες και μαθηματικοί)

Παραπομπές
----------

1. ↑  news.xinhuanet.com/edu/2010-07/30/c\_12389597.htm.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 8  Ιουλίου 2019.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 10  Ιουλίου 2019.
4. ↑  «World's oldest professor turns 109». China Central Television. 7 May 2009.. Ανακτήθηκε στις 6 February 2010.
5. ↑  «Nanjing: World's oldest professor, who kept working after 100, passes away» (στα Chinese). *www.news.cn*. 2010-07-30.. Ανακτήθηκε στις 2010-08-15.
Ο **Στυλιανός (*Στέλιος*) Σκευοφύλακας** (Νέα Ιωνία Αττικής, 6 Ιανουαρίου 1939 - Αθήνα, 10 Ιουνίου 2009) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής. Υπήρξε από τους σημαντικότερους παίκτες της ΑΕΚ κατά τη δεκαετία του 1960.

Καριέρα
-------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την Ελευθερούπολη και το 1961 μεταγράφηκε στην ΑΕΚ. Αγωνίστηκε με επιτυχία στους "κιτρινόμαυρους" επί 11 συναπτά έτη, έως το 1972 στη θέση του ακραίου μέσου. Ξεχώριζε για την κάθετη πάσα του (ασίστ) και φορούσε το νούμερο 8. Κατέκτησε 3 πρωταθλήματα (1962-63, 1967-68, 1970-71) και 2 κύπελλα Ελλάδας (1963-64, 1965-66). Αγωνίστηκε συνολικά σε 339 αγώνες με τη φανέλα της ΑΕΚ και σημείωσε 19 γκολ. 

### Στις εθνικές ομάδες

Υπήρξε διεθνής σε 11 αγώνες της εθνικής Ελλάδας. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 22 Μάη 1963 στην εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση εναντίον της Πολωνίας. Τελευταία του συμμετοχή ήταν στις 16 Οκτωβρίου 1966 στην εντός έδρας νίκη με 2-1 εναντίον της Φινλανδίας, για τα προκριματικά του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος 1968.

Τίτλοι
------

* Πρωταθλήματα Ελλάδας: 3 (1962-63, 1967-68, 1970-71)
* Κύπελλα Ελλάδας: 2 (1963-64, 1965-66)

Μετά το ποδόσφαιρο
------------------

Μετά την απόσυρσή του από το ποδόσφαιρο έμεινε κοντά στην ομάδα της ΑΕΚ και για μια οκταετία διετέλεσε πρόεδρος των βετεράνων της ομάδας.

Στις 10 Ιουνίου 2009 απεβίωσε έχοντας προσβληθεί από καρκίνο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πολωνία - Ελλάδα 22.5.1963, www.epo.gr
2. ↑  Ελλάδα - Φινλανδία 16.10.1966, www.epo.gr
3. ↑  Στη γειτονιά των αγγέλων ο Στέλιος Σκευοφύλακας, www.enwsi.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Σωτηρακόπουλος, Χρήστος (11 Ιουνίου 2009). ««Εδωσε νέα διάσταση στο παιχνίδι»». NovaΣΠΟΡ FM. .
* ««Εφυγε από τη ζωή ο Στέλιος Σκευοφύλαξ»». Contra.gr. 10 Ιουνίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2009-06-12. .
* Η καριέρα του Στέλιου Σκευοφύλακα στο transfermarkt
Ο **Νοβρούζ Μαμάντοφ** (Novruz Ismayil oglu Mammadov, στα αζέρικα: Novruz İsmayıl oğlu Məmmədov, 15 Μαρτίου 1947-) είναι πολιτικός και μεταφραστής από το Αζερμπαϊτζάν, ο οποίος υπηρέτησε ως πρωθυπουργός από τις 21 Απριλίου 2018 ως τις 8 Οκτωβρίου 2019. Πρωτύτερα ήταν βοηθός του Προέδρου επί των εξωτερικών θεμάτων και επικεφαλής του Τμήματος Εξωτερικής Πολιτικής.

Ζωή
---

Γεννήθηκε στο Ναχτσιβάν, το οποίο τότε ήταν τμήμα της σοσιαλιστικής σοβιετικής δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν. Απέκτησε διδακτορικό στη Φιλολογία το 1991 από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Ξένων Γλωσσών του Αζερμπαϊτζάν (APFLI), όπου αργότερα δίδαξε ως καθηγητής.

Σταδιοδρομία
------------

Την περίοδο 1967–1968 έγινε μεταφραστής και ανώτερος διερμηνέας στην Αλγερία, από το 1971–1973 στη Γουινέα και το 1978–1981 ξανά στην Αλγερία. Από το 1992 ως το 1993 ήταν πρύτανης της προπαρασκευαστικής σχολής του APFLI. Την περίοδο από το 1993 ως το 1997 ήταν πρύτανης γαλλικής γλώσσας στο APFLI. Από το 1995 ως το 1997 ήταν διερμηνέας του (τότε ο Χαϊντάρ Αλίγιεφ) Προέδρου της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν. Το 1997 ανέλαβε διευθυντής στο Τμήμα Εξωτερικής Πολιτικής της Προεδρίας, ως το 2018. Στις 21 Απριλίου 2018 διορίστηκε πρωθυπουργός της χώρας.

Το 1998 τιμήθηκε από τον πρώην πρόεδρο Ζακ Σιράκ της Γαλλικής Δημοκρατίας με το παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής.

Βιβλία
------

Συνέγραψε περισσότερα από 20 επιστημονικά άρθρα και αρκετά βιβλία, συμπεριλαβανομένων περισσότερων από 300 άρθρων με πολιτικά και δημόσια θέματα.

Μετέφρασε στα γαλλικά το έργο "A Myth of Terror" (1991) του Έριχ Φάιγκλ" το 2001. Επίσης, μετέφρασε έργα του Πιέρ Γκαμαρά ("L'Assassin a le prix Goncourt". Παρίσι: 1963) και των Φιλίπ Μπραγιάρ και Μοχάμετ Ρεζά Τζαλίλι ("Les relations internationales". 1997).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Official web-site of President of Azerbaijan Republic - ADMINISTRATION » Structure». *en.president.az*. Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επιπλέον πληροφορίες
O **Αλέξιος Χάρων** (άκμασε αρχές του 11ου αι.) ήταν ένας αξιωματούχος της Ρωμανίας στη Νότιο Ιταλία και ο πάππος του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού Αυτοκράτορα των Ρωμαίων (1081-1118).

Βιογραφία
---------

Λίγα μας είναι γνωστά για τη ζωή του. Οι μόνες αναφορές σε αυτόν προέρχονται από την *Ιστορία* του Νικηφόρου Βρυεννίου  του *νεοτέρου*, συζύγου της δισεγγονής του Άννας Κομνηνής. Ο Βρυέννιος αναφέρει ότι το "Χάρων" ήταν παρωνύμιο, που του δόθηκε από τους στρατιώτες του για τη γενναιότητά του, καθώς πήγαινε πολλούς εχθρούς στον Άδη. Πάντως το όνομα αυτό απαντάται και ως πραγματικό επώνυμο.

Για τη σταδιοδρομία του ο Βρυέννιος αναφέρει πως "διαχειριζόταν τις υποθέσεις του Αυτοκράτορα" στις επαρχίες της Νότιας Ιταλίας (Κατεπανάτο της Ιταλίας) σε κάποιο διάστημα του α΄ ημίσεως του 11ου αιώνα. Το ακριβές λειτούργημα που είχε ο Αλέξιος δεν είναι γνωστό και έχει προταθεί να ήταν ο Κατεπάνω της Ιταλίας· πάντως το όνομά του δεν εμφανίζεται σε άλλη πηγή. Ο ιστορικός της Ιταλίας για εκείνη την εποχή Βέρα φον Φάλκενχαουζεν προτείνει, ότι ίσως ήταν ταυτόσημος με τον Αλέξιο Ξιφία, που ήταν Κατεπάνω το 1006/07, αλλά ο Ξιφίας απεβίωσε το 1007 και η κόρη του Χάροντος, η Άννα, γεννήθηκε μεταξύ 1020 και 1030.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε μία από την Οικογένεια Δαλασσηνού και είχε τέκνα:

* Άννα 1025-1105, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Κομνηνό κουροπαλάτη και δομέστικο των Σχολών (Αρχηγό του Στρατού).

Αναφορές
--------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.
2. 1 2 3 4  Lilie, Ralph-Johannes; Ludwig, Claudia; Zielke, Beate και άλλοι. επιμ. (2013). «Alexios Charon (#20250)» (στα German). *Prosopographie der mittelbyzantinischen Zeit Online. Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften. Nach Vorarbeiten F. Winkelmanns erstellt*. De Gruyter.. Ανακτήθηκε στις 10 November 2014.
Ο **Γιώργος Ζουράρις** (1899 - 2001) ήταν Έλληνας γιατρός σεξολόγος και αντιστασιακός.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Βραχάσι Λασιθίου το 1899 και ήταν ένας από τους πρώτους κομμουνιστές και θεωρείται ιδρυτής της σεξολογίας στην Ελλάδα. Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση και τάχθηκε στο πλευρό των σπαρτακιστών της Ρόζας Λούξεμπουργκ. Για τη δράση του γνώρισε πολλές διώξεις και εκτοπισμούς.

Σπούδασε στη Γερμανία έχοντας δάσκαλο τον Χίρσφελντ και το 1929 στη Θεσσαλονίκη δημοσίευσε το έργο του *Ψυχανάλυσις και ψυχοβιολογία*.

Ήταν ένας από τους πρώτους που συνεργάστηκε με το Ινστιτούτο Σεξουαλικών Ερευνών του Βερολίνου την περίοδο της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. 

Για το έργο του "Ο Αυνανισμός, το πάθος εις το φως της επιστήμης" παραπέμφθηκε στο Στρατοδικείο και απειλήθηκε με θάνατο στο εκτελεστικό απόσπασμα το 1947.

Ο Ζουράρις απεβίωσε στις 8 Φεβρουαρίου 2001 σε ηλικία 102 ετών και κηδεύτηκε στο Βραχάσι. Καθώς είχε γεννηθεί το 1899, ήταν μία από τις λιγοστές προσωπικότητες στην Ελλάδα που κατά κάποιον τρόπο έζησε τρεις αιώνες (γεννήθηκε στο τέλος του 19ου αιώνα και πέθανε στις αρχές του 21ου αιώνα). Ένας από τους 3 γιους του, ο Κώστας Ζουράρις, είναι πολιτικός επιστήμονας και χρημάτισε υφυπουργός Παιδείας από το 2016 ως το 2018.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Για τον ιατρό Γεώργιο Ζουράρι ...
2. ↑  Όταν η αυτοικανοποίηση ήταν μια τρομερή ασθένεια, Andro.gr, 21-12-2016, ανάκτηση 15-1-2018.
3. 1 2 3  «Εφυγε» ο Γ. Ζουράρις, Ριζοσπάστης, 8-2-2001, ανάκτηση 15-1-2018.
Η **Πραιέκτα** ή Πραιϊέκτα, λατιν.: *Praeiecta*, ήταν ανιψιά του Ιουστινιανού Α΄ (β. 527-565).

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Δουλκιδίου/Δουλκισσίμου και της Βιγιλαντίας, αδελφής του Ιουστινιανού Α΄. Αδέλφια της ήταν ο Ιουστίνος Β΄ (β. 565-578) και ο Μάρκελλος πατρίκιος.

Αρχικά παντρεύτηκε τον πατρίκιο Αρεόβινδο, συγκλητικό ευγενούς καταγωγής. To 544 απεβίωσε ο Σολομών, ο στρατηγός που είχε υποτάξει στη Βόρειο Αφρική τους Βανδάλους και τους Μαυριτανούς και ήταν γενικός κυβερνήτης εκεί. Τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Σέργιος, που αποδείχθηκε ανίκανος και η κατάσταση στην Αφρική ξέφυγε από τον έλεγχο. Τότε εστάλη εκεί ο Αρεόβινδος, αν και χωρίς πρότερη στρατιωτική εμπειρία, με μικρή δύναμη.

Αυτός τέθηκε συνδιοικητής με τον Σέργιο, αλλά οι δύο στρατηγοί δεν συμφωνούσαν, κάτι που προοιώνιζε το αποτέλεσμα: υπέστησαν σοβαρή ήττα στη Θακία, αν και σκοτώθηκε ο αρχηγός των ανταρτών Στότζας. Ακολούθως ο Σέργιος απολύθηκε και ο Αρεόβινδος εγκαταστάθηκε στη θέση του. Το 546 έγινε στρατιωτική ανταρσία υπό τον Γκουνθάρικ δούκα της Νουμιδίας. Η Παιέκτα και η αδελφή τού Αρεόβινδου εστάλησαν για ασφάλεια σε μία οχυρή μονή στην Καρχηδόνα· όταν ο Γκουνθάρικ κατέλαβε την πόλη, έθεσε την Πραιέκτα σε κατ' οίκο περιορισμό. Της συμπεριφέρθηκε καλά, διότι σκόπευε να την παντρευτεί.

Τον Γκουνθάρικ δολοφόνησε ο Αρταβάνης ο Αρμένιος, που αποκατέστησε τη Ρωμαϊκή αρχή και η Πραιέκτα, που τον αντάμειψε με ένα μεγάλο ποσό χρημάτων, τον αρραβωνιάστηκε. Αυτή μετέβη στην Κωνσταντινούπολη και ο Αρταβάνης την ακολούθησε. Η Θεοδώρα όμως ανακάλυψε ότι ήταν ήδη νυμφευμένος και απαγόρευσε τη σχέση. Τότε ο Αρταβάνης δυσαρεστήθηκε και συμμετείχε στη συνωμοσία του 548 εναντίον του Ιουστινιανού Α΄, η οποία όμως απέτυχε. Αντί γι' αυτόν η Πραιέκτα παντρεύτηκε τον Ιωάννη, εγγονό του Υπατίου.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε πρώτα τον πατρίκιο Αρεόβινδο, που σκοτώθηκε το 546.

Περί το 547 η Πραιέκτα έκανε δεύτερο γάμο με τον Ιωάννη, γιο του Πομπηίου.

Πηγές
-----

* Bury, John Bagnell (1923) [1889]. History of the Later Roman Empire: From Arcadius to Irene (395 A.D. to 800 A.D.). II. New York, New York and London, United Kingdom: Macmillan & Company Limited.
* Martindale, John Robert; Jones, Arnold Hugh Martin; Morris, J. eds. (1992). The Prosopography of the Later Roman Empire. III: A.D. 527–641. Cambridge, United Kingdom: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-20160-5.
**Γάντι νοηματικής γλώσσας** είναι μια ηλεκτρονική συσκευή που προσπαθεί να μετατρέψει τις κινήσεις μιας νοηματικής γλώσσας σε γραπτές ή προφορικές λέξεις. Ορισμένοι επικριτές τέτοιων τεχνολογιών υποστηρίζουν ότι αυτές οι δυνατότητες των γαντιών με τη χρήση αισθητήρων συνήθως υπερεκτιμάται ή παρεξηγείται, επειδή πολλές νοηματικές γλώσσες έχουν περίπλοκη γραμματική που περιλαμβάνει τη χρήση νοηματικού χώρου και εκφράσεων του προσώπου (μη χειρονομικά στοιχεία).

Η φορητή συσκευή περιέχει αισθητήρες που τρέχουν κατά μήκος των τεσσάρων δακτύλων και του αντίχειρα αναγνωρίζοντας κάθε λέξη, φράση ή γράμμα όπως εκφράζονται στη δεδομένη νοηματική γλώσσα. Αυτά τα σήματα αποστέλλονται στη συνέχεια ασύρματα σε ένα smartphone, το οποίο τα μεταφράζει σε προφορικές λέξεις με ρυθμό μία λέξη ανά δευτερόλεπτο.

Επιστήμονες στο UCLA, όπου αναπτύχθηκε ένα από πολλά περόμοια έργα, πιστεύουν ότι η καινοτομία θα μπορούσε να επιτρέψει την ευκολότερη επικοινωνία με τους κωφούς. «Ελπίζουμε αυτό να αποτελέσει έναν εύκολο τρόπο για όσους χρησιμοποιούν τη νοηματική γλώσσα να επικοινωνούν απευθείας με άτομα που δεν νοηματίζουν, χωρίς να χρειάζεται διερμηνέας», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Jun Chen.

Οι ερευνητές πρόσθεσαν επίσης αυτοκόλλητους αισθητήρες στα πρόσωπα των ανθρώπων που δοκίμασαν τη συσκευή -- ανάμεσα στα φρύδια τους και στη μία πλευρά του στόματός τους -- για να καταγράψουν μη χειρονομικά στοιχεία της γλώσσας.

Μια παρόμοια φορητή συσκευή κατασκευάστηκε από μαθήτριες στα Χανιά της Κρήτης στο πλαίσιο του πανελλήνιου διαγωνισμού Generation Next του Ιδρύματος Vodafone.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Erard, Michael (November 9, 2017). «Why Sign-Language Gloves Don't Help Deaf People». *The Atlantic*. .
2. ↑  Τσιριγωτάκη, Εύη (9 Ιουλίου 2020). ««Έξυπνο» γάντι μεταφράζει τη νοηματική γλώσσα σε ομιλία σε πραγματικό χρόνο». *ertnews.gr*. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2024.
3. ↑  «Τρεις ταλαντούχες Χανιώτισσες μαθήτριες μιλούν για την καινοτόμα εφεύρεση τους (φωτο) - aera.gr». *www.aera.gr*. 9 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2024.
4. ↑  «Μαθήτριες από τα Χανιά έφτιαξαν γάντι που μεταφράζει τη νοηματική γλώσσα». *Χανιώτικα Νέα*. 3 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2024.
Ένας **Υπαξιωματικός**, σε ορισμένες χώρες, είναι ένας στρατιωτικός βαθμοφόρος, με βαθμό διαφορετική κατηγορία από αυτή των αξιωματικών που συνήθως αποκτά τη θέση εξουσίας του με προώθηση μέσα από τις στρατολογημένες τάξεις. Είναι απόφοιτοι στρατιωτικών σχολών ή εθελοντές Υπαξιωματικοί απόφοιτοι σχολών πριν την ένταξή τους στις ΕΔ όπως και οι αξιωματικοί οι οποίοι κατέχουν διαφορετικό βαθμό από ό,τι οι Υπαξιωματικοί , αμείβονται με διαφορετικό μισθολόγιο, ενώ έχουν κατάρτιση και προσόντα, όπως πανεπιστημιακό δίπλωμα.

Το σώμα των Υπαξιωματικών συνήθως περιλαμβάνει όλους τους βαθμούς του Δεκανέα, Λοχία, Επιλοχία και Αρχιλοχία ενώ σε ορισμένες χώρες, οι Ανθυπασπιστές εκτελούν χρέη Aξιωματικών. Το ναυτικό ισοδύναμο περιλαμβάνει μερικές ή όλες τις τάξεις του κελευστή, αν και δεν ταξινομούν ως Υπαξιωματικούς τους κελευστές όλα τα πολεμικά ναυτικά. Υπάρχουν διαφορετικές κατηγορίες Υπαξιωματικών, κατώτερων και ανώτερων.

Το σώμα των Υπαξιωματικών συχνά αναφέρεται ως «ραχοκοκαλιά» των ενόπλων δυνάμεων,  δεδομένου ότι είναι οι βασικοί και πιο ορατοί ηγέτες του στρατιωτικού προσωπικού. Επιπλέον, αυτοί είναι οι ηγέτες κυρίως υπεύθυνοι για την εκτέλεση της αποστολής ενός στρατιωτικού οργανισμού και για την εκπαίδευση του στρατιωτικού προσωπικού, ώστε να είναι έτοιμοι να εκτελέσουν την αποστολή τους. Η κατάρτιση και εκπαίδευση των Υπαξιωματικών περιλαμβάνει συνήθως την ηγεσία και τη διαχείριση, καθώς και για εξειδικευμένη υπηρεσία και εκπαίδευση μάχης.

Οι ανώτεροι Υπαξιωματικοί θεωρούνται η κύρια σύνδεση μεταξύ στρατολογημένου προσωπικού και αξιωματικών σε μια στρατιωτική οργάνωση. Οι συμβουλές και η καθοδήγησή τους είναι ιδιαίτερα σημαντική για τους κατώτερους αξιωματικούς, οι οποίοι αρχίζουν τη σταδιοδρομία τους σε μια θέση εξουσίας, αλλά γενικά έχουν έλλειψη πρακτικής εμπειρίας.

Δείτε επίσης
------------

* Βαθμοί και διακριτικά των υπαξιωματικών του στρατών ξηράς των μελών του ΝΑΤO

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Chambers | Free English Dictionary». Chambersharrap.co.uk. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2012.
2. ↑  General Sir Mike Jackson (Σεπτεμβρίου 2003). «Cream Paper 46: The Role of the Non Commissioned Officer in the British Army» (PDF). UK Defence Forum. Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2010. [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  Chapman, Jordan (18 Αυγούστου 2009). «Building the NCO Backbone». United States Army. Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2010.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4187055-4
* HDS: 024635

 |

 |
Ένας ηθοποιός ντυμένος σαν τον ειρωνικό χαρακτήρα Ξανθία στους *Βάτραχους* του Αριστοφάνη
Στο θέατρο της αρχαίας Ελλάδας, ο **είρων** (αρχαία ελληνικά: εἴρων‎‎) ως αποδομητής ήταν ένας από τους τυπικούς ρόλους στην αρχαία κωμωδία. Ο *είρων* συνήθως κατάφερνε να καταρρίψει τον υπερήφανο (*αλαζών*) αντίπαλό του υποτιμώντας τις ίδιες του τις ικανότητες.

Ο είρων αναπτύχθηκε στην αρχαία Ελληνική Κωμωδία και μπορεί να βρεθεί σε πολλά από τα έργα του Αριστοφάνη. Στους *Βάτραχους*, αφού ο Θεός Διόνυσος ισχυρίζεται ότι βύθισε 12 ή 13 εχθρικά πλοία με τον Κλεισθένη, ο Ξανθίας λέει: «Τότε, εγώ ξύπνησα».

Ο φιλόσοφος Αριστοτέλης αναφέρει τον είρωνα στα *Νικομάχεια Ηθικά* του ως φορέα αυτο-υποτίμησης, σε αντιπαράθεση με τον αλαζόνα, ο οποίος μεγαλοποιεί τις εξουσίες του.

Πηγές
-----

1. ↑  Carlson (1993, 23) and Janko (1987, 45, 170).
2. ↑  Frye (1957, 172).
3. ↑  'ἡ δ' ἐπὶ τὸ ἔλαττον εἰρωνεία καὶ **εἴρων** (1108a12, emphasis added); Perseus Digital Library (2006). Aristotle, Nicomachean Ethics.
Η **οικογένεια Βιλαέτη** είναι παλιά Πυργιώτικη οικογένεια πολιτικών και αγωνιστών.

Η καταγωγή της οικογένειας είναι Ηπειρώτικη. Κατήλθε από τα Βελά Ηπείρου περί τα 1650. Το 1687 μάλιστα έχτισε την εκκλησία του Αγίου Χαράλαμπου, στην οποία δώρισε και την εικόνα του Αγίου. Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας είχαν τεράστιες εκτάσεις γης και είχαν αναδειχθεί σε μια από τις σπουδαιότερες οικογένειες της περιοχής. Χαρακτηριστικό είναι ότι προεπαναστατικά τρία, γνωστά σε μας, μέλη της οικογένειας είχαν εκλεχτεί πρόκριτοι του Πύργου, ο Νικόλαος, ο Χαράλαμπος και ο Ιωάννης.

Η δράση της οικογένειας κατά τη διάρκεια της επανάστασης ήταν αρκετά σημαντική ενώ αναμείχθηκε και στα πολιτικά. Ουσιαστικά η πολιτική της δράση τερματίζεται με τον θάνατο του Λύσανδρου Βιλαέτη. Χαρακτηριστικό της ισχύς της οικογένειας είναι ότι το 1848 υποκίνησε εξέγερση εναντίον του Όθωνα. Μέλη απο την οικογένεια τα οποία διακρίθηκαν ήταν οι: Ιωάννης Βιλαέτης, πρόκριτος του Πύργου, ο οποίος είχε φυλακιστεί στην Τρίπολη, όπου και πέθανε από τις κακουχίες, Κωνσταντίνος Βιλαέτης, γιος του προηγούμενου και χιλίαρχος του στρατού με σημαντική προσφορά στον αγώνα του 21΄, Νικόλαος Βιλαέτης, αγωνιστής του 21΄ και βουλευτής Ηλείας, Χαράλαμπος Βιλαέτης, αξιωματικός του στρατού, πρόκριτος του Πύργου και ένας από τους σημαντικότερους αγωνιστές του 21΄, Λύσανδρος Βιλαέτης, βουλευτής Ηλείας και αντι-Οθωνικός και Αλέξης Βιλαέτης, βουλευτής Ηλείας. Απόγονος της οικογένειας ήταν ο τραπεζικός υπάλληλος της αγροτικής τράπεζας Αλέξανδρος Βιλαέτης. Ο οικογενειακός τάφος τής βρίσκεται στο Α΄ νεκροταφείο Πύργου.

Μέλη
----

* Βιλαέτης, κτηματίας και προεστός

* Βιλαέτης, κτηματίας, προεστός και γιος του Βιλαέτη (1)

* Χαράλαμπος Βιλαέτης, αξιωματικός του στρατού, Φιλικός, προεστός, ήρωας του 21' και γιος του Βιλαέτη (2)
* Νικόλαος Βιλαέτης, πληρεξούσιος Ηλείας και γιος του Βιλαέτη (3)

* Βιλαέτης, κτηματίας, προεστός και γιος του Βιλάετη (1)

* Ιωάννης Βιλαέτης, προύχοντας, εκτελέστηκε από τους Τούρκους και γιος του Βιλαέτη (3)

* Κωνσταντίνος Βιλαέτης, αγωνιστής του 21' και γιος του Ιωάννη
* Λύσανδρος Βιλαέτης, κινηματίας, βουλευτής και γιος του Ιωάννη

* Κωνσταντίνος Βιλαέτης, αξιωματικός του στρατού και γιος του Λύσανδρου

* Αλέξης Βιλαέτης, βουλευτής και γιος του Ιωάννη

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βάσος Μικελόπουλος, *Όσα η ιστορία αφήνει στο περιθώριο*, σελ.524, τόμος Α
2. ↑  Βάσος Μικελόπουλος, *Όσα η ιστορία αφήνει στο περιθώριο*, σελ.525, τόμος Α
3. ↑  Εφημερίδα «Πατρίς», *Ηλεία. Πρόσωπα και γεγονότα στον 20ο αιώνα*, εκδ. εφημερίδα «Πατρίς», Πύργος 2003, σελ.38
Ο **Κωνσταντίνος ο Πρωτοκουροπαλάτης** ήταν Βυζαντινός αξιωματούχος, πρωτοκουροπαλάτης και διοικητής (δούξ) Αντιόχειας το 1068. 

Δεν είναι πολλά γνωστά για τον Κωνσταντίνο και είναι κυρίως γνωστός από σφραγίδες που έχουν βρεθεί. Επίσης προβληματίζει ο τίτλος του πάνω στις σφραγίδες του «πρωτοκουροπαλάτη», πολύ κατώτερος τίτλος από αυτόν που έφεραν οι υπόλοιποι διοικητές. Πιστεύεται ότι είχε μία πολύ σύντομη θητεία και, κατά μία εκδοχή, ίσως να ήταν διοικητής (δούξ) όχι της Συριακής Αντιόχειας αλλά της Αντιόχειας της Πισιδίας ή κάποιας άλλης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Dumbarton Oaks, σελ. 23
2. ↑  Dumbarton Oaks, σελ. 22

Πηγές
-----

* Dumbarton Oaks, Catalogue of Byzantine Seals at Dumbarton Oaks and in the Fogg Museum of Art  απο τα Google books
Το **Κάστρο της Δαβιάς ή Νταβιάς** (Παλαιόκαστρο) βρίσκεται 14 χλμ. ΒΔ της Τρίπολης, στα δυτικά του χωριού Δαβιά, στη δυτική όχθη του ποταμού Ελισσόντος και σε ύψωμα 880 μ.

Ιστορικά Στοιχεία
-----------------

Οι ιστορικές αναφορές για το **κάστρο της Δαβιάς** είναι εξαιρετικά περιορισμένες. Γνωρίζουμε ωστόσο ότι το 1418 η ***Ταβία*** λεηλατήθηκε από τους Ναβαρραίους υπό την ηγεσία Γενουάτη στρατηγού, στην προσπάθεια των Λατίνων του πριγκηπάτου να ανακόψουν την προέλαση των Βυζαντινών. Επίσης, μαρτυρείται ότι στην ίδια περιοχή το 1423 πραγματοποιήθηκε αιματηρή μάχη μεταξύ των Τούρκων του Τουραχάν και Αλβανών. Οι Τούρκοι αναδείχθηκαν νικητές έχοντας μάλιστα σφαγιάσει οκτακόσιους Αλβανούς τα κεφάλια των οποίων εξέθεσε σε «*πυργία*». Η μεσαιωνική Ταβία φαίνεται ότι ήταν αρκετά σημαντική πόλη για τα δεδομένα της περιοχής, όπως μαρτυρεί άλλωστε και η μεγάλη έκταση του κάστρου της, αλλά και μια ακόμη μαρτυρία: φαίνεται ότι ένας τουλάχιστον ζωγράφος με το όνομα Γαστρέας, διέμεινε για μεγάλο χρονικό διάστημα στην πόλη για να αντιγράψει κάποιες εικόνες.

Αρχιτεκτονική Περιγραφή
-----------------------

Το κάστρο, τρίγωνης περίπου κάτοψης, έχει έκταση περί τα 40.000μ2. Είναι κτισμένο επάνω σε αρχαία ακρόπολη σε υψόμετρο 880μ. Η Β και ΒΑ πλευρά του είναι απόκρημνη και φυσικά οχυρή και έτσι η πρόσβαση πραγματοποιείται με ανάβαση από την πλευρά που βρίσκεται η γέφυρα του ποταμού Ελισσόντος.  

Σε όλη την πορεία των τειχών του κάστρου σώζονται σε διαφορετικό βαθμό τα ίχνη της αρχαίας οχύρωσης, επάνω στην οποία προστίθεται η μεσαιωνική. Στα Δ βρίσκεται η μεσαιωνική πύλη, ανοίγματος 2,5μ. Βόρεια υπάρχει πύργος (2,5Χ2,5) σωζόμενος σε ύψος 1,6μ. και όπως και στα νότιά της (2Χ2,5μ.) σωζόμενος σε ύψος 2μ. περίπου. Εκατέρωθεν, τα τείχη, σωζόμενα σε ύψος 2μ. είναι αρχαία με μεσαιωνικές προσθήκες από αργολιθοδομή και ασβεστοκονίαμα στα ανώτερα τμήματα. Λίγο πιο δυτικά στο εσωτερικό του κάστρου σώζονται λείψανα κτίσματος από ξερολιθιά (4Χ6). Νοτιότερα διακρίνονται θεμέλια πύργου και ίχνη του τείχους με φορά προς τα Δ. Σε αυτήν, τη νότια πλευρά, η μεσαιωνική φάση είναι ευδιάκριτη. Στο μέσον περίπου της πορείας του τείχους σώζονται ένας πύργος και μια στέρνα καθώς και η δεύτερη πύλη του κάστρου.   

Στο ΝΔ άκρο και ψηλότερο σημείο του κάστρου σώζονται τα περισσότερα οικοδομικά λείψανα, μεταξύ των οποίων και ο κεντρικός τριμερής πύργος (2,10Χ12) με σωζόμενο μέγιστο ύψος 4μ. ενώ στην πλαγιά χαμηλότερα σώζονται ερείπια οικισμού. Συνεχίζοντας βόρεια υπάρχουν λείψανα μιας στέρνας, ωστόσο σταδιακά χάνονται και τα τελευταία ίχνη οχύρωσης καθώς μάλιστα η Β και ΒΑ πλευρά είναι φυσικά οχυρή.

Γειτονικές Οχυρωματικές Θέσεις
------------------------------

**Κάστρα στην κορυφή Αγία Τριάδα** και **στις Κοκκινιές Συλίμνας** στα ΝΝΑ, **κάστρο Τσελεπάκου** στα Ν, **ταμπούρια στα Τρίκορφα** στα Α.

Βιβλιογραφία
------------

\* **Τάσος Αθ. Γριτσόπουλος**, *Τα χωριά του Φαλάνθου*, Αθήναι 1994, σ. 88-95.  

\* **Α. Ι. Μπάλλας**, «Τα μεσαιωνικά κάστρα του Μαινάλου», *Πελοποννησιακά*, ΚΑ΄ (1995), σ. 171-174.
Ο **Γιώργος Μάγγας** (Λιβαδειά, 23 Αυγούστου 1952) είναι Έλληνας ρομά μουσικός, οργανοπαίκτης του κλαρίνου.

Βιογραφία
---------

Ο πατέρας του ήταν διάσημος κλαρινετίστας, αλλά δεν του έδειξε τίποτα, γιατί ήθελε να τον δει γιατρό. Ο Γιώργος όμως, από μικρό παιδί ασχολήθηκε με την μουσική και εντελώς μόνος του ακολούθησε τα χνάρια του Καρακώστα και Καραγιάννη και έμαθε να παίζει φλάουτο στην αρχή και κλαρίνο αργότερα. Σε ηλικία δεκαοχτώ χρονών ξεκίνησε να παίζει σε επαρχιακά μαγαζιά και πανηγύρια και συνόδευσε αξιόλογα ονόματα της ελληνικής δημοτικής μουσικής.

Γρήγορα η φήμη του διαδόθηκε και έξω από τα ελληνικά σύνορα όπου εμφανίστηκε σε πολλά φεστιβάλ στη Γαλλία (Φιέστα ντε Σουτνς), τη Γερμανία, το Βέλγιο (Σφιγκς), την Ισπανία (Πιρινέος), την Αγγλία και τον Καναδά. Έπαιξε με τους Tuxedomoon στο Τεχνολογικό Πάρκο Λαυρίου. Προβλήθηκε από την τηλεόραση και τις δισκογραφικές εταιρείες. Η MTV τον χαρακτήρισε ως «το ελληνικό φαινόμενο της βαλκανικής τζαζ».

Αυτό που τον κάνει να ξεχωρίζει είναι το ιδιαίτερο παίξιμό του μόνο με το επιστόμιο του κλαρίνου. Χαρακτηρίζεται για το ιδιαίτερο ντύσιμο του που περιλάμβανει λαμέ κουστούμια με φανταχτερά χρώματα και σχέδια, τα οποία ράβει η σύντροφός του Τζούλη Τζινιέρη.

Δισκογραφία
-----------

* *Γιώργος Μάγγας*
* *Από την Ελλάδα ως την Ανατολή*
* *Άναρχος Θεός*
* *Ελάτε να χορέψουμε*.
* *Τραγούδια του Βουνού και του Κάμπου* με την Φυλιώ Πυργάκη (GENERAL MUSIC)
* *Ταξίμια, Τσιφτετέλια, Αυτοσχεδιασμοί* (Αφοί Φαληρέα)

Πηγές
-----

* Γιώργος Μάγγας[*νεκρός σύνδεσμος*] - Παρουσίαση στο www.sound.gr
* Βιογραφία του από το Βήμα, ανακτήθηκε στις 10/03/2015.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  (Ιαπωνικά) *Orientaru Jipushī: Oto, Odori, Zawameki (2008 edition)*. Seidosha. Τόκιο. 10  Αυγούστου 2008. Ανακτήθηκε στις 12  Σεπτεμβρίου 2021. ISBN-13 978-4-7917-6429-7.
2. ↑  O Γιώργος Μάγγας στη σκηνή με τους Tuxedomoon[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  Στο πανηγύρι με τον Μάγγα, protagon.gr, ανακτήθηκε στις 10/03/2015.
4. ↑  Yorgos Mangas Discography
5. ↑  Τραγούδια του Βουνού και του Κάμπου
6. ↑  Ταξίμια, Τσιφτετέλια, Αυτοσχεδιασμοί

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βοιωτικός κόσμος Γιώργος Μάγκας
**Το Gragnano**, μια λοφώδης πόλη που βρίσκεται ανάμεσα σε μια βουνοκορφή και την ακτή Αμάλφι, είναι μια *κοινότητα* (δήμος) στη Μητροπολιτική πόλη της Νάπολης στην περιοχή Καμπανία της νότιας Ιταλίας, που βρίσκεται περίπου 30 kilometres (19 mi) νοτιοανατολικά της πόλης της Νάπολης .

Το Gragnano συνορεύει με τους ακόλουθους δήμους: Agerola, Casola di Napoli, Castellammare di Stabia, Lettere, Pimonte, Ravello, Sant'Antonio Abate, Santa Maria la Carità, Scala .

Το 1169 το όνομά του προστέθηκε στον τίτλο της επισκοπής του κοντινού Lettere, που έτσι μετονομάστηκε σε Ρωμαιοκαθολική Επισκοπή του Lettere-Gragnano, αλλά ο Gragnano δεν είχε ποτέ συνκαθεδρικό ναό και ο τίτλος του καταργήθηκε όταν η κατεστραμμένη έδρα αποκαταστάθηκε ονομαστικά ως τιτουλάριος. επισκοπή Lettere.

Ζυμαρικά
--------

 Via Roma στο Gragnano, περίπου το 1900.
Το Gragnano είναι το σπίτι μερικών από τα καλύτερα αποξηραμένα ζυμαρικά στην Ιταλία.  Το 2013, τα ζυμαρικά Gragnano χαρακτηρίστηκαν Προστατευόμενη Γεωγραφική Ένδειξη από την Ευρωπαϊκή Ένωση. 

«Ο κεντρικός δρόμος του Gragnano σχεδιάστηκε ρητά για να αιχμαλωτίσει το αεράκι του βουνού αναμεμειγμένο με τον θαλασσινό αέρα όταν οι ζυμαρικοί κρεμούσαν μακαρόνια σε ράβδους στεγνώματος σαν ρούχα», σύμφωνα με δημοσίευμα του *Forbes Life*.  Πιο πρόσφατα χρησιμοποιήθηκαν θερμάστρες για να στεγνώσουν τα ζυμαρικά σε χαμηλές θερμοκρασίες (περίπου 50 °C (122 °F) ) για δύο ημέρες και διαμορφώνεται με μπρούτζο για να του δώσει μια τραχιά υφή, δημιουργώντας ένα ζυμαρικό με «πιο νόστιμο άρωμα και πιο μασώμενη αίσθηση στο στόμα».

Πηγές και εξωτερικοί σύνδεσμοι
------------------------------

 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  στο Wikimedia Commons

* Επίσημη ιστοσελίδα
* 

1. ↑  «Titular See of Lettere, Italy».
2. 1 2 3  Mimi Murphy Gragnano Pasta page 36 Forbes Life
3. ↑  «Italy's city that revolutionised pasta».
Ο **Νέος Κόροιβος Κατσαρού** είναι ποδοσφαιρική ομάδα στον Κατσαρό Ηλείας, στην Ελλάδα.

Ιστορία
-------

Το σωματείο έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στο τοπικό ποδόσφαιρο στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980, κατακτώντας το πρωτάθλημα Ηλείας την περίοδο 1981-82 και το κύπελλο Ηλείας την περίοδο 1982-83.

Ο σύλλογος επίσης έχει συμμετάσχει δύο φορές στο πρωτάθλημα της Δ εθνικής κατηγορίας. Την περίοδο 1982-83 (4ος Όμιλος) όπου και τερμάτισε στην 10η θέση του βαθμολογικού πίνακα (21 ομάδες), με συγκομιδή 42 βαθμών και 61 γκολ υπέρ 62 κατά, σε έναν δυνατό όμιλο κόντρα σε ομάδες όπως οι Π.Σ Καλαμάτα, Α.Ο Σπάρτη, Πανναυπλιακός και άλλες, κερδίζοντας την παραμονή. Την επόμενη περίοδο η ομάδα τερμάτισε 18η με 12 βαθμούς και 33 γκολ υπέρ 76 κατά, μην αποφεύγοντας έτσι τον υποβιβασμό.

Παραπομπές
----------
Το ***Arcadia Lost*** είναι αμερικανική δραματική ταινία του 2010 σε σκηνοθεσία του Φαίδων Παπαμιχαήλ και πρωταγωνιστές τους Χέιλι Μπένετ, Κάρτερ Τζένκινς και Νικ Νόλτε. Η ταινία λαμβάνει χώρα και γυρίστηκε στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα γυρίστηκε στο χωριό Πούλιθρα, στη δημοτική ενότητα Λεωνιδίου, στο δήμο Νότιας Κυνουρίας, στην περιφερειακή ενότητα Αρκαδίας.

Η Πούλιθρα είναι ένας παραδοσιακός οικισμός. Είναι ένα από τα τελευταία ήσυχα, παραλιακά χωριά με παραδοσιακά πέτρινα σπίτια.

Υπόθεση
-------

Μετά από αυτοκινητιστικό ατύχημα, δύο έφηβοι αφήνονται απομονωμένοι στην αγροτική Ελλάδα. Η Σάρλοτ έχει μια βαθιά επιθυμία να βρει σύνδεση, αλλά κρύβεται πίσω από μια ανόητη διάθεση και τη νέα σεξουαλική της δύναμη. Ο Σάι, ο πρόσφατος ετεροθαλής αδερφός της, είναι εσωστρεφής, κρύβεται πίσω από την κάμερα και την καυστική εξυπνάδα. Καθώς οι δύο περιπλανιούνται στους χωμάτινους δρόμους και την εκπληκτική ομορφιά της Ελλάδας, συναντούν το Μπένερζι, έναν απόδημο Αμερικανό. Χωρίς άλλη εναλλακτική λύση, τον δέχονται απρόθυμα ως οδηγό τους.

Οι τρεις ξεκινούν ένα περιπετειώδες ταξίδι προς τα μυστικιστικά νερά στο ιερό Όρος Πάρνωνα. Το ταξίδι τους τους οδηγεί σε ένα τοπίο τόσο αρχαίο όσο και σύγχρονο. Τα γεγονότα τους αναγκάζουν να αντιμετωπίσουν την αλήθεια του παρελθόντος τους και την τρομακτική, όμορφη πραγματικότητα του παρόντος.

Ηθοποιοί
--------

* Νικ Νόλτε ως Benerji
* Χέιλι Μπένετ ως Charlotte
* Κάρτερ Τζένκινς ως Sye
* Ντάτο Μπαχτάτζε ως Gorgo
* Λάχλαν Μπουκάναν ως Raffi
* Ρένος Χαραλαμπίδης ως διευθυντής ξενοδοχείου
* Άντονι Μπερκ ως μάγειρας
* Άλεξ Ζορμπάς ως Desmond
* Αλεξάνδρα Παυλίδου ως Alisa
* Ντάβιντ Αρινιέλο ως μπαμπάς της Charlotte
* Τζέιμς Άιβορι ως φωτογράφος γάμου
* Νικόλας Μαρμαράς ως σερβιτόρος
* Όλγα Κύπρου ως γυναίκα στα λευκά
* Αναστασία Πουτσέλα ως ηλικιωμένη γυναίκα
* Αριέττα Βαλμά ως κορίτσι στα λευκά
* Βασίλης Δρόσος ως οδηγός φορτηγού

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.imdb.com/title/tt1290470/. Ανακτήθηκε στις 11  Απριλίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Arcadia Lost*   στην IMDb
* Κριτική του Ελληνικού Φεστιβάλ Κινηματογράφου LA από τον Άλεξ Λόβερινγκ[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Φεστιβάλ ταινιών Little Rock