recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 40°52′8″N 27°27′32″E﻿ / ﻿40.86889°N 27.45889°E﻿ / 40.86889; 27.45889

Το **Κούμπαο** ή **Κούμβαο** (τουρκικά: *Kumbağ*) είναι παράλιο χωριό της Τουρκίας και διοικητικά ανήκει στην επαρχία της Ραιδεστού (τουρκικά: *Tekirdağ*) στην περιοχή του Μαρμαρά, μερικά μόλις χιλιόμετρα από την Κωνσταντινούπολη. Η ελληνική ονομασία του χωριού είναι **Χρυσάμπελο.**

Το 2011, ο πληθυσμός του ήταν 2.069 κάτοικοι.

Τοπωνύμιο
---------

Το ελληνικό όνομα του χωριού ήταν *Χρυσάμπελος* από τις πλούσιες ποικιλίες των αμπελώνων που καλλιεργούνταν εκεί. Υπαγόταν στο Βιλαέτι Αδριανουπόλεως, στο Σαντζάκι και Καζά Ραιδεστού και εκκλησιαστικά στη Μητρόπολη Ηρακλείας.

Στοιχεία
--------

Το 1873 είχε 2.500 κατοίκους, ένα σχολείο κοινό με 110 μαθητές και ένα δάσκαλο, μια Δημοτική Σχολή με 120 μαθητές και 2 δασκάλους και ένα Παρθεναγωγείο με 40 μαθητές και έναν δάσκαλο. Το 1905 είχε 3.250 κατοίκους και τον ίδιο αριθμό σχολείων.
Οι κάτοικοι ασχολούνταν με την αμπελουργία, την αλιεία και το εμπόριο, ενώ τα προϊόντα τους προωθούνταν στις αγορές της Κωνσταντινούπολης και της Ραιδεστού. 
Είχε 2 εκκλησίες του Αγίου Παντελεήμονα (1837) και της Αγίας Παρασκευής. Υπήρχαν 6 αγιάσματα, του Αγίου Παντελεήμονα, του Αγίου Νικολάου, της Αγίας Γαλατερής, της Αγίας Κυριακής, των Αγίων Θεοδώρων και της Αγίας Μαρίνας. 
Στο Κούμβαο γεννήθηκε το 1844 ο άγιος Γρηγόριος Καλλίδης, Μητροπολίτης Ηρακλείας και Ραιδεστού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Statistical Institute Αρχειοθετήθηκε 2013-09-27 στο Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Τουρκία
 |

 |
Ο Ιάσων παρουσιάζει στον Πελία το χρυσόμαλλον δέρας
Το **χρυσόμαλλον δέρας** ήταν το δέρας (δέρμα, προβιά) που απέμεινε από το κριάρι που έστειλε η Νεφέλη για να σώσει το γιο της Φρίξο από τη θυσία που ήθελε να κάνει ο πατέρας του.

Σύμφωνα με τη μυθολογία
-----------------------

Ο βασιλιάς Αθάμας έχοντας πάρει τον χρησμό από το μαντείο των Δελφών ότι ήταν ευθύνη του γιου του το γεγονός πως δε φύτρωσε το σιτάρι εκείνη τη χρονιά, αποφάσισε να τον θυσιάσει. Έτσι η μητέρα του Νεφέλη η οποία είχε πεθάνει, έστειλε από τον ουρανό ένα κριάρι με χρυσό δέρμα να τον αρπάξει από την επικείμενη θυσία. Το κριάρι λοιπόν άρπαξε τον Φρίξο και την Έλλη και τους πήγε στην Κολχίδα. Εκεί ο Φρίξος θυσίασε το κριάρι στο Δία και χάρισε το δέρμα του στο βασιλιά της Κολχίδας, Αιήτη που τον φιλοξενούσε. Εκείνος το κρέμασε σε μια βελανιδιά στο δάσος του θεού Άρη και έβαλε έναν ακοίμητο δράκο να το φυλάσσει.

Δείτε επίσης
------------

* Ιάσονας
* Αργοναυτική εκστρατεία

Παραπομπές
----------

1. ↑  Απολλώνιος ο Ρόδιος, Αργοναυτικά Γ 190 κ.ε.

Πηγές
-----

* Βιβλίο Ιστορίας Γ΄ Δημοτικού ΟΕΔΒ
Ο **Χόλγκερ Ντάνσκε** (δανικά: *Holger Danske*, γαλλικά: *Ogier le Danois* ή *Ogier de Danemarche*) είναι θρυλικός ήρωας της Δανίας. Στοιχεία για την καταγωγή του βρίσκονται σε αρκετά παλιά γαλλικά επικά άσματα (γαλλικά: *chansons de geste*) με πιο γνωστή πηγή το άσμα του Ρολάνδου (αγγλικά: song of Roland) το οποίο γράφτηκε την περίοδο μεταξύ 1040 και 1115. Ο Χόλγκερ αναφέρεται ως ένας από τους 12 ιππότες του Καρλομάγνου.

Σύμφωνα με το θρύλο στη Δανία, ο Χόλγκερ, μετά τις μάχες που έδωσε στη Γαλλία, περπάτησε έως τη Δανία και το κάστρο Kronborg στην πόλη Helsingor. Από τότε κοιμάται εκεί, μέχρι την ημέρα που η Δανία θα βρεθεί σε κίνδυνο, και τότε θα ξυπνήσει για να βοηθήσει το λαό του. Ο θρύλος διαδόθηκε μέσα από το διήγημα του Δανού Χανς Κρίστιαν Άντερσεν "Holger Danske". Σήμερα, άγαλμα του Χόλγκερ βρίσκεται στα υπόγεια του κάστρου Kronberg.

Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής στη Δανία (1940-1945), η μεγαλύτερη ένοπλη ομάδα της Δανικής αντίστασης έφερε το όνομα "Holger Danske".

Παραπομπές
----------



|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Δανία
 |

 |
Ο ιταλικός χορός «σαλταρέλο», γκραβούρα του Μπαρτολομέο Πινέλλι (π.1835).
Ο δέκατος έκτος αιώνας μαρτυρά την εξέλιξη της οργανικής **χορευτικής μουσικής**. Με την ανάπτυξη των μουσικών εκδόσεων η τυπωμένη χορευτική μουσική διατίθεται για σόλο όργανα και για μικρά σύνολα. Η Βενετία, το Παρίσι και η Αμβέρσα ήταν τα πρωτοπόρα κέντρα της νέας εκδοτικής βιομηχανίας. Οι χοροί είναι συχνά τα προϊόντα μεταποίησης τέτοιων φωνητικών έργων, όπως τα μαδριγάλια και τα σανσόν. Δημοσιεύονται σε απλοποιημένες τετράφωνες αποδόσεις που παίζονται από όργανα αντί να άδονται.

Τα μουσικά όργανα που χρησιμοποιούνται σε αυτές τις χορευτικές διασκευές δεν κατονομάζονται ούτε περιγράφονται. Αρκετά συχνά η ενορχήστρωση καθοριζόταν από τις περιστάσεις που αφορούσαν την παράσταση. Οι υπαίθριες εμφανίσεις απαιτούσαν «ηχηρά» όργανα, όπως η κάλαμος (μεσαιωνικό όμποε) και το σάκμπατ (μεσαιωνικό τρομπόνι). Για τις επίσημες τελετές από την άλλη, ήταν προτιμότερα όργανα «απαλά», όπως φλάουτα και έγχορδα με δοξάρι. Αν και στην αναγεννησιακή μουσική δεν γράφονταν τα ρυθμικά μέρη των κρουστών, έχουμε στοιχεία που αποδεικνύουν ότι αυτά προέκυπταν αυτοσχεδιαστικά κατά τη διάρκεια της παράστασης.

Αρκετά χορευτικά είδη γίνονται δημοφιλή το δέκατο έκτο αιώνα και διασώζονται μέχρι την εποχή του Μπαρόκ. Ο μεγαλοπρεπής αυλικός χορός παβάνα είναι συχνά ο πρώτος μιας σειράς που τον ακολουθούν ένας ή περισσότεροι γρήγοροι χοροί, ιδίως ο ιταλικός σαλταρέλο (πηδηχτός χορός) και η γαλλική γκαγιάρντα (ζωηρότερος από το σαλταρέλο). Ο αλμάντ ή γερμανικός χορός, με συγκρατημένο δίσημο χρόνο, θα διατηρήσει τη δημοτικότητά του σε ολόκληρη την εποχή του Μπαχ, και θα ενταχθεί στη χορευτική σουίτα του Μπαρόκ. Ο ροντ ή κυκλικός χορός - λιγότερο αρχοντικός - είναι ένα ζωηρό και κεφάτο παιχνίδι που είχε συνδεθεί με τις υπαίθριες διασκεδάσεις και στον οποίο οι συμμετέχοντες σχημάτιζαν έναν κύκλο.

Βιβλιογραφία
------------

* Machlis, Joseph & Forney, Kristine (1996). *«Η Απόλαυση της Μουσικής: Εισαγωγή στην ιστορία - μορφολογία της Δυτικής Μουσικής»*, μετάφραση Πυργιώτης, Δημήτρης, Εκδόσεις Fagotto, Αθήνα. Ενότητα IV: «Η Αναγέννηση», σελ. 111-112. ISBN 960-7075-39-0.
Οι πύλες της παλαιάς Χοντζ
Η **Χοντζ** είναι πόλη και πρωτεύουσα της περιοχής Χοντζ της επαρχίας Φαρς του Ιράν. Ο πληθυσμός της είναι 20.012 κάτοικοι (απογραφή 2006) και βρίσκεται σε υψόμετρο 670 μ. Βρίσκεται 270 χλμ. νοτίως του Σιράζ. 

Η Χοντζ έχει ιστορία 2.000 ετών και ήταν γνωστή στους οπαδούς του ζωροαστρισμού. Οι Χόντζις, οι κάτοικοι της πόλης, αναφέρονται στους εαυτούς τους ως Χοντμουνί, ένας όρος που κυριολεκτικά σημαίνει "τμήμα από εμάς" αλλά μεταφορικά αναφέρεται συλλογικά στους ανθρώπους από το Γκεράς, Λαρ, Εβάζ και άλλες γειτονικές πόλεις, που μοιράζονται μαζί τους μια κοινή γλώσσα που είναι γνωστή ως "Αχόμι". 

Τα αρχαία ονόματα της Χοντζ ήταν "Χονγκ" και "Κοντζ" (*γωνία* στα περσικά). Οι κάτοικοί της είναι Σουνίτες, σε αντίθεση με την υπόλοιπη περιοχή, και είναι διάσημοι για το εμπορικό τους δαιμόνιο. Η πόλη έχει ιστορική αξία καθώς ήταν η έδρα πολλών μουσουλμάνων λογίων και σπουδαίων αρχιτεκτονικών έργων, πριν και μετά την ισλαμική περίοδο. Ο σπουδαίος Μαροκινός εξερευνητής Ιμπν Μπαττούτα (1304-1369 μ.Χ.), έγραψε για τα ταξίδια του στη Χοντζ με μεγάλη λεπτομέρεια.
Ο **Χορευτικός όμιλος Αιγίου**  ιδρύθηκε το 1978 και σήμερα είναι ένα από τα μεγαλύτερα σε αριθμό χορευτών και υποψηφίων χορευτών Πολιτιστικά Σωματεία της Ελλάδος, που ασχολείται με τη διδασκαλία, παρουσίαση και διάδοση των ελληνικών παραδοσιακών χορών.

Έχει δώσει εκατοντάδες παραστάσεις  στην περιοχή της Αιγιαλείας, στις κοινότητες της Αχαΐας, αλλά και σε πολλές πόλεις της Ελλάδας και στο εξωτερικό. Σταθμοί στην ιστορία του Χορευτικού είναι η πρώτη του έξοδος το 1982 σε διεθνές φεστιβάλ στην Γκορίτσια της Β. Ιταλίας και η τρίτη θέση στο διαγωνισμό, αλλά και το χρυσό μετάλλιο το 1991 στο Σότεν της Αμβέρσας του Βελγίου, σε παγκόσμιο φεστιβάλ. Το 2003 πήρε την πρώτη θέση στο Καστρορεάλε της Σικελίας στο Διεθνές Φεστιβάλ ντελ Τιρένο.

Έχει λάβει μέρος σε έξι ακόμα παγκόσμια φεστιβάλ το 1986 και 1992 στη Νίκαια της Γαλλίας, το 1996 στο Μαρτίγκ στη Γαλλία, το 1999 στο Σεντ της Γαλλίας, το 2000 πάλι στο Σότεν του Βελγίου και το 2002 στο Αμπέρ της Γαλλίας. Επίσης, έχει συμμετάσχει σε τρεις πανευρωπαϊκές συναντήσεις: το 1985 και 1990 στο Μπίτμπουργκ της Γερμανίας και το 1998 στην πανευρωπαϊκή συνάντηση νέων στο Κάστρο Λούντβιγκσταϊν της ενωμένης Γερμανίας.

Από το 1982 έως σήμερα έχει δώσει πάνω από 174 παραστάσεις σε διεθνή φεστιβάλ 110 πόλεων της Γαλλίας, Ιταλίας, Γερμανίας, Βελγίου, Ολλανδίας, Πρώην Σοβιετικής Ένωσης και Γιουγκοσλαβίας, Κύπρου, Φινλανδίας, Πορτογαλίας, Ισπανίας, Τσεχίας, Ουγγαρίας, Τουρκίας, Μαρόκου, Βουλγαρίας και ΗΠΑ.

Έχει ανεξάντλητο ρεπερτόριο, μέρος του οποίου παρουσιάζει η ορχήστρα του Ομίλου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  
 Χορευτικός Όμιλος Αιγίου.
2. ↑  
 Χορευτικός Όμιλος Αιγίου: χάρτης παραστάσεων.

Πηγές
-----

* Δήμος Αιγιάλειας - Χορευτικός Όμιλος Αιγίου 1978[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Χορευτικός Όμιλος Αιγίου Αρχειοθετήθηκε 2013-05-30 στο Wayback Machine.
Ο **Χουρουφισμός** (αραβικά: حروفية, *χουρουφίγια*, η λέξη χουρούφι σημαίνει γράμματα του αλφαβήτου), ήταν ένα σουφικό δόγμα, που γεννήθηκε στο Αζερμπαϊτζάν και εξαπλώθηκε σε περιοχές της δυτικής Περσίας και της Ανατολίας στα τέλη του 14ου και τις αρχές του 15ου αιώνα μ.Χ..

Ίδρυση
------

Ο ιδρυτής και πνευματικός ηγέτης του κινήματος των Χουρουφιστών (Χουρούφι) ήταν ο Αζέρος Φαζλαλλάχ Ασταραμπαντί, καλούμενος επίσης Ναΐμι (1339/40-1394). Γεννημένος στο Ασταραμπάντ (σημερινό Γκοργκάν) του Ιράν, στράφηκε σε νεαρή ηλικία στο Σουφισμό και τις διδασκαλίες του Μανσούρ αλ-Χαλλάτζ και του Τζελαλεντίν Ρουμί. Στα μέσα της δεκαετίας του 1370 ο Ναΐμι ξεκίνησε να προπαγανδίζει τη διδασκαλία του σε ολόκληρη την Περσία και το Αζερμπαϊτζάν. Ενώ ζούσε στην Ταυρίδα των Τζαλαγιριδών, κέρδισε υποστήριξη και επιρροή στην Αυλή των τελευταίων, όπου έλαβε επίσης χώρα η γραφή του κύριου έργου του, *Τζαβιντάν αλ-Καμπίρ*. Εκείνο τον καιρό ακολουθούσε ακόμη το βασικό ρεύμα της σουφικής παράδοσης. Αργότερα, κινήθηκε προς μια πιο εσωτερική πνευματικότητα, αποτυγχάνοντας όμως να προσηλυτίσει τον Ταμερλάνο, εκτελέστηκε το 1394 κοντά στο κάστρο Αλίντζα στο Ναχιτσεβάν από τον υιό του Ταμερλάνου, σάχη Μιράν. Η εξέγερση των Χουρουφιστών, των οποίων το τάγμα αποτελείτο από πολλούς ακολούθους, συντρίφθηκε στο Αζερμπαϊτζάν, αλλά το κίνημα επιβίωσε στις τάξεις του λαού για άλλη μια δεκαετία περίπου με διαφορετικές μορφές.

Βασικά στοιχεία του Χουρουφισμού
--------------------------------

Σύμφωνα με τον Φαζλαλλάχ, το κλειδί για να ανοιχθεί το έβδομο σφραγισμένο βιβλίο, το Κοράνι (δηλ. ερμηνευθεί η βαθύτερη αλήθεια του), είναι ένα καββαλιστικό σύστημα γραμμάτων, που αναπτύσσεται και ερμηνεύεται από τους μετέπειτα Χουρουφιστές στα έργα *Χινταγιάτ-νάμα*, *Τζαβιντάν-νάμα* και *Μαχράν-νάμα*. Το Σύμπαν είναι αιώνιο και κινείται περιστρεφόμενο. H μορφή του Θεού είναι άφθαρτη και εκδηλώνεται στον Άνθρωπο, την καλύτερη από τις μορφές. Ο Θεός ενσαρκώνεται σε κάθε άτομο. Οι Χουρουφιστές θεωρούσαν τον Φαζλαλλάχ μια εκδήλωση της θεϊκής δύναμης μετά τους Αδάμ, Μωυσή και Μωάμεθ. Ο Θεός επίσης ενσαρκώνεται σε λέξεις και τα 28 γράμματα του αραβικού αλφαβήτου και τα 32 του αντίστοιχου περσικού είναι η βάση της αγάπης και ομορφιάς στον κόσμο. Ο αριθμός επτά είναι αριθμός-κλειδί καθώς αντιστοιχεί σε ευγενικά τμήματα του προσώπου, στους στίχους της σούρα της Αλ-Φατίχα, και συμβολίζει τη λεκτική ομολογία της πίστης. Ο Άνθρωπος είναι ανώτερο αντίγραφο του Θεού και το κλειδί στη *χακίκα* - η *χακίκα* είναι ένα από τα τέσσερα στάδια στο Σουφισμό, τα οποία είναι: η *σαρία* (εξωτερικό μονοπάτι), η *ταρίκα* (εσωτερικό μονοπάτι), η *χακίκα* (μυστικιστική αλήθεια) και η *μαρίφα* (τελική μυστικιστική γνώση).

Σύμφωνα με τον Ρ.Ν. Φράι στο έργο του *Ιστορία του Ιράν*, ο Χουρουφισμός ήταν μια έκφραση του Ισμαηλισμού στη μυστικιστική του ταυτοποίηση της ανθρώπινης εικόνας, αλλά διέφερε στην αναγνώριση της χακίκα (μυστικιστικής αλήθειας) στην ουσία των γραμμάτων παρά στο πρόσωπο του Ιμάμη.
Ο **Γριμοάλδος** (γερμ. *Grimoald*, *Grimwald*, απεβ. 725) από τον Οίκο των Αγιλολφιδών ήταν δούκας της Βαυαρίας περίπου από το 715 ως το τέλος του.

Η βάπτιση του Θέοδου δούκα της Βαυαρίας, πατέρα του Γριμοάλδου.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τέταρτος γιος του Θέοδου δούκα της Βαυαρίας και της Φόλχαϊντ. Ανιψιά του ήταν η Σβάναχιλντ, σύζυγος του Καρόλου *Μαρτέλου* μαγιορδόμου και μετά βασιλιά των Φράγκων.

Στην αρχή έγινε συγκυβερνήτης με τους μεγαλύτερους αδελφούς του Θεοδοβέρτο, Θεοβάλδο και Τάσιλο Β΄ και έπειτα, από περίπου το 719, μόνος του.

Ο πατέρας του είχε διαιρέσει το δουκάτο, αφού πρώτα έκανε τους δύο μεγαλύτερους γιους του συγκυβερνήτες του το 715. Με το τέλος του Θέοδου το 716, το διαιρεμένο δουκάτο βυθίστηκε σε εμφύλιο πόλεμο· όλα τα αδέλφια είχαν αποβιώσει ως το 719, εκτός του Γριμοάλδου. Δεν είναι σίγουρο αν η διαίρεση του δουκάτου ήταν εδαφική ή συγκυβέρνηση μόνο, αλλά αν ήταν το πρώτο, φαίνεται πιθανό ότι η έδρα του Γριμοάλδου ήταν το Φράιζινγκ, που μετά ευνόησε ως επισκοπική έδρα, ή το Σάλτσμπουργκ, που έπειτα το έκανε πρωτεύουσα των ειδών (όπως αναφέρει το Vita Corbiani).

Ήταν ο Γριμοάλδος που προέτρεψε τον Άγ. Κόρμπιαν να έλθει στη Βαυαρία το 724 να ευαγγελίσει τον Χριστιανισμό. Ο Γριμοάλδος νυμφεύτηκε τη χήρα του αδελφού του, τη Μπίλτρουντε (Πίλτρουντ) και σύμφωνα με το κανονικό δίκαιο αυτό ήταν αιμομιξία. Ο Κόρμπιαν αποκήρυξε αμέσως τον δούκα, που είχε υποτροπιάσει. Η οργή του Γριμοάλδου θα ξεσπούσε και ο Κόρμπιαν έπρεπε να διαφύγει. Το επόμενο έτος (725) ο Κάρολος Μαρτέλος βάδισε εναντίον της Βαυαρίας, σκότωσε τον Γριμοάλδο σε μάχη και απήγαγε τη Μπίλτρουντε και τη Σβάναχιλντ.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη χήρα του αδελφού του Μπίλτρουντε/Πίλτρουντ.

Πηγές
-----

* Die Genealogie der Franken und Frankreichs

|  |
| --- |
| Γριμοάλδος της Βαυαρίας **Οίκος των Αγιλολφιδών****Γέννηση:** πριν το 715 **Θάνατος:** 725 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΘέοδος | **Δούκας της Βαυαρίας**715 - 725 | ΔιάδοχοςΟυγοβέρτος |

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 33195015
* GND: 133689778

 |

 |
Η **χρυσόκολλα** (αγγλ. chrysocolla) είναι ένυδρο πυριτικό ορυκτό του χαλκού και του αργιλίου. Το όνομά της προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις «χρυσός» και «κόλλα», λόγω της ομοιότητάς της με το υλικό που ήταν, κατά την αρχαιότητα, σε χρήση για τις συγκολλήσεις χρυσού. Είναι γνωστή από την αρχαιότητα (την αναφέρει ο Θεόφραστος ήδη από το 315 π.Χ.) και τη χρησιμοποιούσαν ως υλικό κατασκευής κοσμημάτων και διακοσμητικών αντικειμένων, αν και εμφανίζει μειωμένη αντοχή, λόγω της χαμηλής της σκληρότητας.

Αποτελεί δευτερογενές ορυκτό του χαλκού, προερχόμενο από οξείδωση πρωτογενών ορυκτών του, και συνήθως συνδέεται με άλλα δευτερογενή ορυκτά του (όπως ο μαλαχίτης και ο τενορίτης), ανευρισκόμενη σε υαλώδους υφής βοτρυοειδή συσσωματώματα ή ως πομφολυγοειδείς επιφλοιώσεις. Απαντά επίσης σε πολύ μικρούς βελονοειδείς κρυστάλλους ινώδους υφής. Συχνά συγχέεται με αλλοφανή (Al2O3)(SiO2)1,3-2. 2,5-3H2O, που είναι επίσης άμορφος και έχει παρόμοιο χρώμα και ίδιο τρόπο σχηματισμού.

Απαντά σε πολλές περιοχές της Γης. Κυριότερες εμφανίσεις της είναι στα Ουράλια όρη (περιοχή Nizhni Tagil) της Ρωσίας, τη Σλοβακία, τη Βρετανία, το Ισραήλ, την περιοχή Κατάνγκα του Ζαΐρ, την Αυστραλία, τη Χιλή, το Μεξικό και τις Πολιτείες Αριζόνα και Γιούτα των ΗΠΑ.

Στην Ελλάδα απαντάται στα μεταλλεία Λαυρίου (Ιλάριον, Χριστιάνα, Ζαν Μπατίστ, Σερπιέρη και Αδάμη Νο 2), στη Νάξο, τη Σέριφο και στη Λιβάδιστα Αλιστράτης του Νομού Σερρών.

Πηγές
-----

* Τμήμα Γεωλογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Galleries.com

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* *Collector's Encyclopedia of Rocks and Minerals*, ed. A.F.L. Deeson, David & Charles, London, 1973
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης την αναφέρει άμορφη, όπως και η *Collector's Encyclopedia*
2. ↑  Στον ιστοχώρο Galleries.com αναφέρεται ως ψευδοορυκτό, λόγω του άμορφου σχηματισμού της

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Χρυσόκολλα** |
Το **αέριο σύνθεσης** είναι αέριο μίγμα υδρογόνου και μονοξειδίου του άνθρακα που χρησιμοποιείται ευρέως στη χημική βιομηχανία για την παραγωγή κύριων χημικών όπως μεθανόλη και αμμωνία. Το αέριο σύνθεσης παράγεται ώς επι το πλείστων απο φυσικό αέριο μέσω της καταλυτικής αναμόρφωσης με ατμό ή της μερικής οξείδωσης με οξυγόνο του μεθανίου.

Η μετατροπή του μεθανίου σε αέριο σύνθεσης παρουσία ατμού λαμβάνει χώρα κατά κύριο λόγο μέσω της χημικής αντίδρασης αναμόρφωσης με ατμό:

CH4 + H2O → CO + 3 H2

και της αντίδρασης μετάθεσης (water gas shift reaction):

CO + H2O → CO2 + H2

Ενώ η μετατροπή του μεθανίου παρουσία οξυγόνου λαμβάνει χώρα μέσω της αντίδρασης μερικής οξείδωσης;

CH4 + 1/2 O2 → CO + 2 H2

Η αναμόρφωση με ατμό είναι ισχυρά ενδόθερμη αντίδραση και απαιτεί 206 kJ/mol ενώ οι αντιδράσεις μετάθεσης και μερικής οξείδωσης είναι εξώθερμες αντιδράσεις εκλύωντας 41kJ και 284kJ/mol αντίστοιχα. Συμφωνα με την αρχή Le Chatelier οι αντιδράσεις αναμόρφωσης με ατμό και μερικής οξείδωσης δεν ευνοούνται σε ένα σύστημα με υψηλή πίεση επειδή έχουν ως αποτέλεσμα την αύξηση του αριθμού των mol. Επειδή όμως οι περισσότερες εφαρμογές του αερίου σύνθεσης απαιτούν υψηλές πιέσεις (π.χ σύνθεση μεθανόλης, 50-100 bar ) επιλέγεται στην βιομηχανία η παραγωγή του να γίνεται σε υψηλή πίεση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πίγκα, Αθηνά (2003-01-01). *Προηγμένοι αντιδραστήρες μερικής οξείδωσης του μεθανίου προς αέριο σύνθεσης*. Πανεπιστήμιο Πατρών Σχολή Πολυτεχνική Τμήμα Χημικών Μηχανικών. doi:10.12681/eadd/14216. .

Πηγές
-----

* Chemical Process Technology, 2nd Edition, Jacob A. Moulijn, Michiel Makkee, Annelies E. van Diepen, ISBN 978-1-444-32025-1
Ο θρησκευτικός όρος **Gottgläubig** (ελλ.: **πίστη στα θεία**) αναφερόταν σε Γερμανούς πολίτες που είχαν εγκαταλείψει τις χριστιανικές εκκλησίες, αλλά ομολογούσαν την πίστη τους σε κάποια ανώτερη δύναμη ή θεϊκό δημιουργό. Χρησιμοποιήθηκε κατά την διάρκεια της ναζιστικής διακυβέρνησης, ώστε να ενταχθούν οι πολίτες που είχαν εγκαταλείψει τα επίσημα εκκλησιαστικά δόγματα σε ένα ενιαίο θρησκευτικο-εθνικιστικό πλαίσιο. Οι άνθρωποι που ακολουθούσαν την συγκεκριμένη πίστη καλλούνταν *Gottgläubige* (πιστοί στον Θεό) και ο όρος που αναφερόταν σε αυτήν γενικώς ήταν *Gottgläubigkeit* (πίστη στον Θεό). Οι συγκεκριμένοι πολίτες ήταν μεν απομακρυσμένοι από τις διάφορες εκκλησίες, αλλά δεν είχαν και κάποια σχέση με τις τάξεις των άθεων. Το 1943, το *Φιλοσοφικό Λεξικό* περιέγραψε την *Gottgläubig* ως «επίσημο χαρακτηρισμό για όσους δηλώνουν ένα είδος ευσέβειας και πίστης στον Θεό χωρίς να δεσμεύονται σε ένα εκκλησιαστικό δόγμα, ενώ ταυτόχρονα απορρίπτουν την αθρησκεία και την αθεΐα». Στην απογραφή του Γερμανικού Ράιχ του 1939, το 3.5% του Γερμανικού πληθυσμού αυτοπροσδιορίστηκε ως *Gottgläubig*.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Steigmann-Gall, Richard (2003). «*Gottgläubig*: Assent of the Anti-Christians?» (PDF). *The Holy Reich: Nazi Conceptions of Christianity, 1919–1945*. Cambridge: Cambridge University Press. σελίδες 218–260. doi:10.1017/CBO9780511818103.009. ISBN 9780511818103. Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 28 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2022.
2. 1 2 3  Ziegler, Herbert F. (2014). *Nazi Germany's New Aristocracy: The SS Leadership, 1925-1939*. Princeton, New Jersey: Princeton University Press. σελίδες 85–87. ISBN 978-14-00-86036-4. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαΐου 2018. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2022.
3. ↑  Burleigh, Michael (22 Μαρτίου 2012). *The Third Reich: A New History*. Pan Macmillan. ISBN 978-0-330-47550-1.
4. ↑  «amtliche Bezeichnung für diejenigen, die sich zu einer artgemäßen Frömmigkeit und Sittlichkeit bekennen, ohne konfessionell-kirchlich gebunden zu sein, andererseits aber Religions- und Gottlosigkeit verwerfen». *Philosophisches Wörterbuch Kröners Taschenausgabe. Volume 12*. 1943. σελ. 206. . Cited in Cornelia Schmitz-Berning, 2007, p. 281 ff.
Ο **Πρόεδρος της Δημοκρατίας** (αρχ. ελλ. *προ-* + *έδρα*) είναι ο Αρχηγός ενός κράτους και τυπικά ο πρώτος πολίτης του. Είναι ο "φύλακας" του Συντάγματος μίας χώρας, διότι προσυπογράφει τους νόμους, οι οποίοι είναι σύμφωνοι με το Σύνταγμα ή τους καταργεί, εάν σύμφωνα με το Σύνταγμα είναι αντισυνταγματικοί. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας συνήθως ασκεί την εκτελεστική εξουσία. Επίσης, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι αιρετός και έχει τη δυνατότητα να επανεκλεγεί. Το αξίωμα υπάρχει συνήθως σε χώρες στις οποίες έχει καταργηθεί η μοναρχία. Στην Προεδρική Δημοκρατία ο Πρόεδρος είναι ταυτόχρονα και Αρχηγός της Κυβέρνησης. Στην περίπτωση του Ημιπροεδρικού συστήματος, ο Πρωθυπουργός είναι πρόεδρος της κυβέρνησης, αλλά ο ΠτΔ έχει σημαντικές αρμοδιότητες που ανάλογα με τη χώρα μπορεί να είναι μεγαλύτερες, μικρότερες ή ισάξιες σε σύγκριση με τις αρμοδιότητες του πρωθυπουργού. Αντίθετα, στην Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία δεν έχει ουσιαστικές πολιτικές αρμοδιότητες.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας σε διάφορες μορφές της δημοκρατίας
-------------------------------------------------------------

### Προεδρευομένη

Στην Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι αιρετός, δεν εκλέγεται απευθείας από τον λαό, αλλά από το Κοινοβούλιο και έχει περιορισμένες πολιτικές αρμοδιότητες, όπως στην Ελλάδα. Σε ορισμένες Προεδρευόμενες Δημοκρατίες και ο Πρόεδρος εκλέγεται από τον λαό π.χ. Βουλγαρία, Βόρεια Μακεδονία κ.α. Αρχηγός της Κυβέρνησης είναι ο Πρωθυπουργός.

### Προεδρική Δημοκρατία

Στην Προεδρική Δημοκρατία, o Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν είναι μόνο Αρχηγός του Κράτους, αλλά και Αρχηγός της Κυβέρνησης και εκλέγεται άμεσα από το λαό ή από ένα ειδικό σώμα εκλεκτόρων, όπως οι ΗΠΑ, η Κυπριακή Δημοκρατία κ.ά. Υπάρχουν περιπτώσεις που μια Προεδρική Δημοκρατία μπορεί να έχει και το αξίωμα του πρωθυπουργού, ο οποίος δεν έχει κάποιο ουσιαστικό ρόλο. Χώρες όπως η Λευκορωσία, το Καζακστάν, το Ουζμπεκιστάν, το Τουρκμενιστάν, το Τατζικιστάν κτλ. για παράδειγμα, έχουνε πλήρη προεδρική δημοκρατία με τις υπερεξουσίες του προέδρου και τον απόλυτα συμβολικό ρόλο του πρωθυπουργού.

### Ημιπροεδρικό σύστημα

Στο ημιπροεδρικό σύστημα, το οποίο είναι παραλλαγή της Προεδρικής Δημοκρατίας, υπάρχει και Πρόεδρος της Δημοκρατίας και Πρωθυπουργός. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο Πρωθυπουργός μοιράζονται την εκτελεστική εξουσία είτε με τον πρώτο να κατέχει πιο μεγάλη εξουσία όπως Ρουμανία, Γαλλία, Ρωσία κ.α. είτε με τον δεύτερο να έχει πιο μεγάλο ρόλο όπως για παράδειγμα η Πορτογαλία, η Πολωνία κτλ.

Δείτε επίσης
------------

* Προεδρευομένη κοινοβουλευτική δημοκρατία
* Προεδρική κοινοβουλευτική Δημοκρατία
* Ημιπροεδρική Κοινοβουλευτική Δημοκρατία
Ο **Ερρίκος Α΄** ο *Mεσαίος* (15 Σεπτεμβρίου 1468 - 19 Φεβρουαρίου 1532) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ (1478-1520), που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Όθωνα Ε΄ πρίγκιπα του Λύνεμπουργκ και της Άννας, κόρης του Ιωάννη Δ΄ κόμη του Νασσάου-Ντίλενμπουργκ. Ο πατέρας του απεβίωσε το 1471, όταν ο Ερρίκος ο μεσαίος ήταν 3ετής, έτσι ο παππούς του Φρειδερίκος Β΄ που ήταν μοναχός, άφησε τη μονή και επέστρεψε στην εξουσία ως το θάνατό του το 1478. Τον διαδέχθηκε ο Ερρίκος Α΄, που ήταν τότε 10ετής και την επιτροπεία άσκησε η μητέρα του Άννα ως την ενηλικίωσή του το 1486.

Στην έριδα του Ιωάννης Δ΄ πρίγκιπα-επισκόπου του Χιλντεσχάιμ με τους ευγενείς και τους Γουέλφους του Μπράουνσβαϊγκ, πήρε το μέρος του πρώτου, μάλιστα στη μάχη του Ζόλταου θα ήταν νικητής. Στην εκλογή του Γερμανού βασιλιά το 1519 είχε πάρει το μέρος του Φραγκίσκου Α΄ βασιλιά της Γαλλίας, αλλά τελικά εκλέχθηκε την ημέρα της μάχης ο Κάρολος Ε΄ των Αψβούργων, που επενέβη στη μάχη και τον νίκησε. Ο νέος βασιλιάς της Γερμανίας, που βέβαια είχε εχθρικές διαθέσεις εναντίον του, τον εξόρισε στην Αυλή του Γάλλου βασιλιά το επόμενο έτος. Τον διαδέχθηκαν οι δύο μεγαλύτεροι γιοί του. Με την αρχή της Μεταρρύθμισης στο Λύνεμπουργκ το 1527 ως φλογερός Καθολικός επέστρεψε με τη βοήθεια των Καθολικών Δυνάμεων και προσπάθησε να ανακτήσει την εξουσία του με τη βοήθεια αυτών που ήταν αντίθετοι στη Μεταρρύθμιση, αλλά δεν επέτυχε και έφυγε πίσω στη Γαλλία. Επέστρεψε πάλι το 1530 και έζησε στην πριγκιπική κατοικία του Λύνεμπουργκ για τα υπόλοιπα δύο έτη της ζωής του.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πρώτα τη Μαργαρίτα των Βέττιν, κόρη του Ερνέστου εκλέκτορα της Σαξονίας και είχε τέκνα:

* Ελισάβετ 1494-1572, παντρεύτηκε τον Κάρολο Β΄ δούκα του Γκέλτερς.
* Όθων Α΄ 1495-1549, πρίγκιπας του Χάρμπουργκ.
* Ερνέστος Α΄ 1497-1546, πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ.
* Απολλωνία 1499-1571.
* Άννα 1502-1568, παντρεύτηκε τον Μπάρνιμ Θ΄ δούκα της Πομερανίας.
* Φραγκίσκος 1508-1549, πρίγκιπας του Γκίφχορν.
* Άννα γενν. 1492.

Η Μαργαρίτα απεβίωσε το 1528. Ο Ερρίκος Α' νυμφεύτηκε μοργανατικά σε 2ο γάμο την Άννα φον Κάμπε.

Πηγές
-----

* Ferdinand Spehr: Heinrich der Mittlere. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Bd. 11, Leipzig 1880, S. 492–495.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Henry the Middle, Duke of Brunswick-Lüneburg (1468-1532) στο Wikimedia Commons

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 80587181
* GND: 136201504

 |

 |
Ο **Χαμζά μπιν Λάντεν** (αραβικά: حمزة بن أسامة بن محمد بن عوض بن لادن‎, γεννήθηκε το 1989 και πέθανε μεταξύ 2017 και 2019) ήταν γιος του Οσάμα μπιν Λάντεν. Ο πατέρας του, όπως και ο αδερφός του Καλίντ, σκοτώθηκαν κατά την επιχείρηση 2011 Navy SEAL.

Βιογραφία
---------

Τον Ιανουάριο 2001, ο Χαμζά (τότε 12 ετών), ο πατέρας του και άλλα μέλη της οικογένειας παρευρέθηκαν στον γάμο του αδερφού του Μοχάμεντ μπιν Λάντεν στο Κανταχάρ του νοτίου Αφγανιστάν. Ένα βίντεο που τραβήχτηκε στην επαρχία Γκαζνί τον Νοέμβριο του ίδιου έτους δείχνει τον Χαμζά και μερικά από τα αδέρφια του σε ένα ελικόπτερο των ΗΠΑ να συνεργάζονται με τους Ταλιμπάν.

Τον Μάρτιο 2003, υπήρχαν ισχυρισμοί ότι ο Χαμζά και ο αδερφός του Σαάντ μπιν Λάντεν είχαν τραυματιστεί και αιχμαλωτιστεί στο Ριμπάτ του Αφγανιστάν. Ο ισχυρισμός τελικά αποδείχθηκε λανθασμένος.

Ο Χαμζά παντρεύτηκε σε ηλικία 17 ετών την κόρη του Αμντουλάχ Αχμέτ Αμντουλάχ.

Τον Αύγουστο του 2018, η εφημερίδα *The Guardian* πρόβαλε τους ισχυρισμούς των θείων του Χαμζά ότι είχε παντρευτεί την κόρη του αεροπειρατή της 11ης Σεπτεμβρίου Μοχάμεντ Άτα. Ωστόσο, ο αδερφός του Ομάρ μπιν Λάντεν διέψευσε το δημοσίευμα. Η τελευταία του δημόσια δήλωση έγινε το 2018. Σύμφωνα με αναφορές ήταν ήδη νεκρός όταν τον Φεβρουάριο του 2019 επικηρύχθηκε από το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών.

Στις 31 Ιουλίου 2019 ανακοινώθηκε ότι σκοτώθηκε (πιθανόν το 2017 ή το 2018) στη διάρκεια αμερικανικής αεροπορικής επίθεσης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  mobile.twitter.com/bsarwary/status/1172936987428425728.
2. ↑  edition.cnn.com/2019/09/14/politics/hamza-bin-laden-al-qaeda-dead/index.html.
3. ↑  elpais.com/internacional/2019/03/01/actualidad/1551428824\_043989.html.
4. ↑  «Osama bin Laden's son Hamza is dead: Reports». *India Today*. Syndications Today (Living Media India Limited). 31 Ιουλίου 2019.. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2019.
5. ↑  Barnes, Julian E.; Goldman, Adam; Schmitt, Eric (31 Ιουλίου 2019). «Hamza bin Laden, Son and Heir to Qaeda Founder, Is Dead». *The New York Times* (The New York Times Company): σελ. 8.. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Jon Gambrell, Born into al-Qaida: Hamza bin Laden’s rise to prominence, Associated Press, 17 Μαρτίου 2019

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 145151351982452600671

 |

 |
Ο **Θοδωρής Παπαθεοδώρου** είναι Έλληνας μυθιστοριογράφος και συγγραφέας.

Γεννήθηκε στα Δίκαια του νομού Έβρου το 1965, όπου και μεγάλωσε. Σπούδασε στην Παιδαγωγική ακαδημία στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης. Εργάστηκε ως δάσκαλος στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. 

Για αρκετά χρόνια εργάστηκε σε αθηναϊκές εφημερίδες και ασχολήθηκε με τη σάτιρα.

Έργο και διακρίσεις
-------------------

Το 2004 το μυθιστόρημά του με τίτλο *"Το αστρολούλουδο του Βοσπόρου"* τιμήθηκε με το Βραβείο καλύτερου έργου μνήμης, στα πλαίσια του 20ού Πανελλήνιου Συμποσίου Ποίησης και Πεζογραφίας.

Το 2007 το μυθιστόρημά του με τίτλο *"Οι εφτά ουρανοί της ευτυχίας"* τιμήθηκε με βραβείο ελληνικού μυθιστορήματος. Το 2010 το μυθιστόρημά του *"Οι κόρες της λησμονιάς"* ήταν υποψήφιο για το Βραβείο Αναγνωστών του ΕΚΕΒΙ. Το ίδιο ίσχυσε και για το μυθιστόρημά του *"Οι καιροί της μνήμης"* το έτος 2012. 

Έχει δημοσιεύσει δεκαέξι μυθιστορήματα, με πιο πρόσφατα, το βιβλίο *"Γυναίκες της μικρής πατρίδας"* και το βιβλίο *"Λιανοκέρια της μικρής πατρίδας"* (εκδόσεις Ψυχογιός, 2018), όπως και τέσσερα μυθιστορήματα για παιδιά και δύο βιβλία για παιδιά πρώτης σχολικής ηλικίας.

Πρόσθετα έχει ενεργά ασχοληθεί με τη συγγραφή σεναρίων και θεατρικών έργων. Έχει επίσης συγγράψει τα πολιτικά θρίλερ *"Sφαγείο Sαλονίκης"* (2011), *"Μαύρη αυγή"* (2013) και *"Εντιμότατα λαμόγια"* (2017).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Θοδωρής Παπαθεοδώρου: συνέντευξη στον Λάζαρο Αντωνιάδη». *diastixo.gr*. 22 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2023.
2. ↑  «Συγγραφέας Θοδωρής Παπαθεοδώρου». *AthensVoice*. 26 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2023.
3. ↑  Group), Radiotileoptiki S.A (OPEN Digital (1 Ιανουαρίου 1980). «Θοδωρής Παπαθεοδώρου: «Είμαστε έθνος ιστορικά αναλφάβητο»». *ΕΘΝΟΣ*. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2023.
4. ↑  «ΠΡΟΣΩΠΟ – Βιβλιοnet». *Βιβλιοnet – The Greek Books in Print*. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2023.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 108088342
* **ΕΒΕ**: 184809
* **BiblioNet**: **46467**
* LCCN: no2010047023
* ISNI: 0000 0000 7893 3151
* GND: 141178981

 |

 |
**Ο Λάζαρος Σαραντόγλου** του Χαραλάμπους ήταν ευεργέτης ο οποίος γεννήθηκε στη Μάδυτο της Ανατολικής Θράκης. το 1862 και πέθανε στην Αθήνα το 1924.

Είχε δύο αδερφούς το Γεώργιο και το Νικόλαο Σαραντόγλου.

Μικρός αναχώρησε από την γενέτειρά του με σχετικά λίγα γράμματα της βασικής παιδείας τα οποία έμαθε στα σχολεία της πατρίδας του.

Οπλισμένος με θάρρος και αυτοπεποίθηση για εργασία και πρόοδο, πήγε αρχικά στην Κωνσταντινούπολη, όπου μαθήτευσε σε κάποιο από τους εμπειροτέχνες αρχιτέκτονες από τη Μάδυτο, και κατόπιν έφυγε για την Αθήνα, όπου με τη δραστηριότητα, τη φιλεργία και την τιμιότητα που τον χαρακτήριζαν, αναδείχτηκε ένας απ΄ τους ονομαστούς εργολάβους της εποχής εκείνης που αναλάμβαναν την ανέγερση μεγάλων οικοδομών, με αποτέλεσμα να αποκτήσει σημαντική περιουσία.

Ενθουσιώδης και καλός πατριώτης ο αείμνηστος Λάζαρος Σαραντόγλου αγαπούσε την πατρίδα του και τους συμπατριώτες του και τους βοηθούσε όταν έρχονταν στην Αθήνα κυρίως για θεραπεία. Τους φιλοξενούσε στο σπίτι του στην οδό Μεθώνης και φρόντιζε να εισαχθούν στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός, στο οποίο κληροδότησε τμήμα της μεγάλης του περιουσίας, με τον όρο να διατίθενται δύο κρεβάτια δωρεάν για τους αρρώστους Μαδύτιους.

Ο Λάζαρος Σαραντόγλου ήταν ένας από τους προσωπικούς και πολιτικούς φίλους του πολιτικού Δημήτριου Καλλιφρονα.

Μεγάλη εκτίμηση έτρεφε ο Λ. Σαραντόγλου και προς τον τότε Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χρυσόστομο Παπαδόπουλο έναν έξοχο συμπατριώτη, του οποίου τις συμβουλές πάντοτε ασπαζόταν και με την υπόδειξή του οποίου, εκτός από τη μεγάλη δωρεά προς τον «Ευαγγελισμό», άφησε και μεγάλο ποσό στο Αμαλιείο Ορφανοτροφείο για να σπουδάζει μια Μαδύτια. 

Επίσης οι κληρονόμοι του εκτός από τις πλούσιες αυτές δωρεές σεβόμενοι τη μνήμη του διέθεσαν το μεγάλο ποσό για την εποχή εκείνη των 50.000 δρχ για την αποπεράτωση της εκκλησίας του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου στη Νέα Μάδυτο του νομού Θεσσαλονίκης.

Ο Λάζαρος Σαραντόγλου συγκαταλέγεται μεταξύ των μεγάλων ευεργετών των Μαδυτίων.

Δύο οδοί φέρουν το όνομά του, στη Νέα Φιλαδέλφεια της Αθήνας και στην Νέα Μάδυτο Θεσσαλονίκης.
Η **Χαρά Κεφαλίδου** (Δράμα, 1965) είναι Ελληνίδα πολιτικός και βουλευτής Δράμας του ΠΑΣΟΚ - Κινήματος Αλλαγής.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Δράμα το 1965. Φοίτησε στην Πολυτεχνική Σχολή ΑΠΘ (1983-88) από όπου αποφοίτησε ως Διπλωματούχος Ηλεκτρολόγος Μηχανικός και συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στην Πληροφορική στη Σχολή Οικονομικών και Πολιτικής Επιστήμης του Λονδίνου (London School of Economics and Political Science - LSE), από όπου αποφοίτησε με μεταπτυχιακό τίτλο MSc. Φοίτησε (2000-2002) στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα διοίκησης επιχειρήσεων του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, από όπου έλαβε τον μεταπτυχιακό τίτλο MBA (Master in Business Administration). 

Έχει εργαστεί ως επιστήμων πληροφορικής κατά τη δεκαετία του 1990 και διετέλεσε Σύμβουλος του Γενικού Γραμματέα Έρευνας και Τεχνολογίας (1999-2000). Το 2000 έγινε Ειδική Επιστήμων Πληροφορικής στο Υπουργείο Οικονομικών. 

Εξελέγη βουλευτής Δράμας με το ΠΑ.ΣΟ.Κ. (2009 - πρώτη γυναίκα που κατέλαβε το αξίωμα αυτό), τη Δημοκρατική Συμπαράταξη (2015) και το Κίνημα Αλλαγής (2019). Έχει συμμετάσχει στη μόνιμη επιτροπή Παιδείας και άλλες βουλευτικές επιτροπές. Υπεύθυνη Τομέα Παιδείας του ΠΑΣΟΚ από το 2019.

Παραπομπές
----------

1. ↑  vouliwatch.gr/mp/kefalidoy-hara.
2. ↑  www.hellenicparliament.gr/en/Vouleftes/Viografika-Stoicheia/?MPId=a60a34da-13a8-415a-a450-356cd903811a.
3. ↑  (Αγγλικά) *pace.coe.int*. 6540. Ανακτήθηκε στις 20  Απριλίου 2022.
4. ↑  vouliwatch.gr/mp/kefalidoy-hara. Ανακτήθηκε στις 29  Νοεμβρίου 2017.
5. ↑  www.assembly.coe.int/nw/xml/AssemblyList/MP-Details-EN.asp?MemberID=6540.
6. ↑  «Βιογραφικά Στοιχεία». *www.hellenicparliament.gr*. Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2021.
Ο **Γιώργος Φραγγίδης** (Μελισσουργειό Κιλκίς, 1955) είναι Έλληνας πολιτικός και ιατρός, βουλευτής Κιλκίς για το ΠΑ.ΣΟ.Κ. - Κίνημα Αλλαγής.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Μελισσουργιό Κιλκίς το 1955. Σπούδασε ιατρική στο πανεπιστήμιο της Μπολόνιας στην Ιταλία και συνέχισε το διδακτορικό του στην ιατρική στο ΑΠΘ. Εργάζεται με την ειδικότητα του μαιευτήρα χειρουργού γυναικολόγου.

Ασχολείται με την πολιτική από τα φοιτητικά του χρόνια και ήταν μέλος του τοπικού συλλόγου Ελλήνων φοιτητών στην Μπολόνια. Είναι μέλος του ΠΑΣΟΚ από την ίδρυση του και διετέλεσε μέλος του προεδρείου της Ομοσπονδίας Αγροτικών Ιατρείων και Κέντρων Υγείας (1986-88) και εκπρόσωπος, γραμματέας και πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Κιλκίς στον πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο την δεκαετία του 1990. 

Διετέλεσε βουλευτής ΠΑΣΟΚ για το Κιλκίς από τον Ιούνιο του 2011 έως τον Μάιο του 2012, και βουλευτής Κιλκίς για το ΚΙΝΑΛ από το 2019 μέχρι σήμερα. Είναι μέλος των επιτροπών κοινωνικών υποθέσεων, άμυνας και εξωτερικών υποθέσεων, και της επιτροπής για το περιεχόμενο και τις διαδικασίες σύναψης των διατλαντικών εμπορικών συμφωνιών. Είναι υπεύθυνος του Τομέα Τουρισμού του Κινήματος Αλλαγής.

Διετέλεσε επιστημονικός συνεργάτης στην Β’ Μαιευτική – Γυναικολογική κλινική του Α.Π.Θ (1993-2001). Ήταν δημοτικός σύμβουλος (1990-1994), νομαρχιακός σύμβουλος (1994-2010) Κιλκίς, πρόεδρος του νομαρχιακού συμβουλίου του νομού το 1996-2002. Έχει διατελέσει υποψήφιος νομάρχης ΠΑΣΟΚ στο Κιλκίς στις αυτοδιοικητικές εκλογές το 2006, διοικητής του νοσοκομείου Άγιος Δημήτριος στη Θεσσαλονίκη το 2010-11, πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της κλινικής «Γένεσις» στην Θεσσαλονίκη από το 2013 έως το 2019. Έχει διατελέσει μέλος της κεντρικής πολιτικής επιτροπής του ΠΑΣΟΚ και σήμερα του ΠΑΣΟΚ - Κινήματος Αλλαγής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Βιογραφικά Στοιχεία». *www.hellenicparliament.gr*. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2021.
To **Νυμφαίο** ή αλλιώς το υδραγωγείο του Ηρώδη του Αττικού ήταν κτίσμα της ρωμαϊκής εποχής και βρισκόταν εντός του ιερού χώρου της Άλτεως στην αρχαία Ολυμπία.

Περιγραφή και ιστορικά στοιχεία
-------------------------------

 Το Νυμφαίον σήμερα
To **Νυμφαίο** ή υδραγωγείο του Ηρώδη του Αττικού βρισκόταν ανάμεσα στο ναό της Ήρας και το άνδηρο των θησαυρών και ήταν από τις πιο πλούσιες και εντυπωσιακές κατασκευές που υπήρχαν στην ιερά Άλτι. Όπως όλα τα νυμφαία, χρησίμευε σαν δεξαμενή νερού και κρήνη, η οποία τροφοδοτούμενη από τις πηγές ανατολικά του ιερού το διοχέτευε μέσω πυκνού συστήματος αγωγών σε διάφορα σημεία του ιερού χώρου, λύνοντας έτσι το πρόβλημα ύδρευσης που γινόταν πιο έντονο την περίοδο τέλεσης των Ολυμπιακών Αγώνων. Ήταν μια μεγαλόπρεπη ημικυκλική κατασκευή, κτισμένη το 160 μ.Χ. και αφιερωμένη στον Δία από τη Ρήγιλλα, ιέρεια της Δήμητρας Χαμύνης και σύζυγο του Ηρώδη του Αττικού, έτσι όπως μαρτυρά μια αναθηματική επιγραφή που βρέθηκε στη μια πλευρά του. Πολλά από τα αγάλματα του μνημείου υπάρχουν και εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Το Νυμφαίο από τον κόμβο *Οδυσσεύς* του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Αυγούστου 2013. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αρχειοθετήθηκε 2016-03-29 στο Wayback Machine. Εικονική περιήγηση στο Νυμφαίο από την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή
Ο **Αλέξανδρος Άνθης** (γεννημένος στις 5 Μαρτίου 1981) είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 193εκ και αγωνιζόταν τόσο ως σούτινγκ γκαρντ όσο και ως σμολ φόργουορντ.

Καριέρα
-------

Ο Αλέξανδρος Άνθης υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1997 με τον Ολυμπιακό Πειραιώς, σε ηλικία μόλις 16 ετών. Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε για ένα χρόνο χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.

Το καλοκαίρι του 1998 μεταπήδησε στον Παναθηναϊκό, στον οποίο και παρέμεινε για ένα χρόνο.

Το 1999 μετεγγράφη στον Ηλυσιακό, στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο.

Το 2001, ο Αλέξανδρος Άνθης ταξίδεψε με προορισμό την Αμερική. Αρχικά εισήχθη στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Ελ Πάσο με πλήρη αθλητική υποτροφία, με τη μπασκετική ομάδα του οποίου αγωνίστηκε στο NCAA Div.I.

Δύο χρόνια αργότερα, εισήχθη στο Πανεπιστήμιο της Σόλτ Λέικ, το "Σόλτ Λέικ Κομιούνιτι Κόλετζ" με πλήρη αθλητική υποτροφία, με τη μπασκετική ομάδα του οποίου αγωνίστηκε στο NJCAA Div. I.

Το 2004, ο Αλέξανδρος Άνθης εισήχθη στο "Μέιβιλ Στέιτ Γιουνιβέρσιτυ" με πλήρη αθλητική υποτροφία , στο οποίο παρέμεινε για περίπου ένα χρόνο, κατακτώντας τους τίτλους του MVP και του καλύτερου αμυντικού της περιφέρειας.

Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του στην Αμερική, ο Άνθης επέστρεψε στην Ελλάδα και αγωνίστηκε σε διάφορες ελληνικές ομάδες και συγκεκριμένα

- στο Αιγάλεω (2006-07 Α2 Εθνική Κατηγορία) σημειώνοντας άνοδο στην Α1 Εθνική Κατηγορία και διάκριση του στην καλύτερη πεντάδα πρωτοεμφανιζόμενων της κατηγορίας.

- στην Α.Λ.Φ. Αλίμου (2007-08),

- στον Α.Ε. Δόξα Λευκάδας (2008-09)

- καθώς και στον Κεραυνό Αιγαίου (2009-10).

Μετά το πέρας της αγωνιστικής περιόδου 2009-10, ο Αλέξανδρος Άνθης αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση στα πρωταθλήματα των εθνικών κατηγοριών, αλλά συνέχισε να αγωνίζεται σε πρωταθλήματα τοπικών ενώσεων.

- στον  Ιωνικό Νίκαιας (2010-2011)

- στην  Ηλιούπολη (2015-2016).

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Από το 1995 μέχρι και το 2000, ο Αλέξανδρος Άνθης ήταν μέλος της Εθνικής Ελλάδος σε επίπεδο παίδων, εφήβων και νέων ανδρών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Proballers*. 11039. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
2. ↑  «Άνθης Αλέξανδρος». *South BC Αλίμου*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Οκτωβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2020.
3. ↑  staff, Tribune sports. «Zundel wins DAC-10 MVP award». *Bismarck Tribune* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2020.
4. ↑  «A2\_2005-2006 Basketball League GREECE - eurobasket». *Eurobasket LLC* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2020.

Πηγές
-----

* 
* 
* http://gosouth.gr/

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αλέξανδρος Ανθής, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά).
Διάγραμμα Βεν όπου το σύνολο X είναι υποσύνολο του συνόλου Y.
Στα μαθηματικά, ένα σύνολο X ονομάζεται **υποσύνολο** ενός συνόλου Y και συμβολίζουμε με {\displaystyle X\subseteq Y}, εάν κάθε στοιχείο του X είναι και στοιχείο (ανήκει) του Y δηλαδή ισχύει::5

{\displaystyle \forall x.(x\in X\Rightarrow x\in Y)}
Για παράδειγμα, το {\displaystyle X=\{1,3\}} είναι υποσύνολο του {\displaystyle Y=\{1,2,3,4\}}. Το σύνολο Y λέγεται και **υπερσύνολο** του X και συμβολίζεται ως {\displaystyle Y\supseteq X}.

Ακόμα χρησιμοποιούμε την ορολογία: *το σύνολο X περιέχεται στο σύνολο Y* ή ακόμα ότι *το σύνολο Y είναι υπερσύνολο του συνόλου X* και γράφουμε {\displaystyle X\subseteq Y}. Μπορούμε να θεωρήσουμε το {\displaystyle \subseteq } ως τη σχέση που αποτελείται από όλα τα διατεταγμένα ζεύγη {\displaystyle (X,Y)} για τα οποία ισχύει {\displaystyle X\subseteq Y}.

Το σύνολο όλων των υποσυνόλων του Y είναι το δυναμοσύνολο {\displaystyle {\mathcal {P}}(Y)}.

Παραδείγματα
------------

Παρακάτω δίνονται μερικά παραδείγματα υποσυνόλων:

* Το σύνολο όλων των ανδρών είναι υποσύνολο του συνόλου όλων των ανθρώπων.
* {\displaystyle \{1,3\}\subseteq \{1,2,3,4\}}.
* {\displaystyle \{1,2,3,4\}\subseteq \{1,2,3,4\}}.
* Το σύνολο των περιττών αριθμών είναι υποσύνολο των ακεραίων αριθμών.
* Όλα τα δυνατά υποσύνολα του {\displaystyle \{1,2,3\}} είναι τα εξής:

{\displaystyle \{\},\{1\},\{2\},\{3\},\{1,2\},\{2,3\},\{1,3\},\{1,2,3\}}.

Ιδιότητες
---------

* Το κενό σύνολο είναι υποσύνολο κάθε συνόλου, δηλαδή {\displaystyle \emptyset \subseteq X} για κάθε σύνολο X.
* Κάθε σύνολο είναι υποσύνολο του εαυτού του, δηλαδή {\displaystyle X\subseteq X} για κάθε σύνολο X.

Γνήσιο υποσύνολο
----------------

Αν το σύνολο X είναι υποσύνολο του Y και επίσης ισχύει ότι {\displaystyle X\neq Y}, δηλαδή αν υπάρχει τουλάχιστον ένα στοιχείο του Y το οποίο να μην ανήκει στο X, τότε λέμε ότι το σύνολο X είναι **γνήσιο υποσύνολο** του Y και το συμβολίζουμε με {\displaystyle X\subset Y} ή με {\displaystyle X\subsetneq Y}. Αντίστοιχα, ορίζεται το γνήσιο υπερσύνολο {\displaystyle Y\supset X} ή {\displaystyle X\supsetneq Y}.

### Παραδείγματα

* {\displaystyle \{1,3\}\subset \{1,2,3,4\}}.
* Το σύνολο των φυσικών αριθμών {\displaystyle \mathbb {N} =\{0,1,\ldots ,\}} είναι γνήσιο υποσύνολο του συνόλου των ακεραίων {\displaystyle \mathbb {Z} =\{\ldots ,-1,0,1,\ldots \}}, δηλαδή {\displaystyle \mathbb {N} \subset \mathbb {Z} }.
* Το σύνολο τον ακεραίων είναι γνήσιο υποσύνολο αυτού των ρητών, δηλαδή {\displaystyle \mathbb {Z} \subset \mathbb {Q} }.
* Το σύνολο των ρητών γνήσιο υποσύνολο των πραγματικών, δηλαδή {\displaystyle \mathbb {Q} \subset \mathbb {R} }.

Δείτε επίσης
------------

* Σύνολο
* Δυναμοσύνολο

Παραπομπές
----------

1. ↑  Καπελλίδης, Σπύρος Κλ. «Σημειώσεις στη Θεωρία Συνόλων» (PDF). Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2023.
2. ↑  Μοσχοβάκης, Γιάννης Ν. «Σημειώσεις στη Συνολοθεωρία» (PDF). Τμήμα Μαθηματικών, Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2023.
Ο **Χορηγός** είναι χωριό του δήμου Βοΐου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 90 κατοίκους. Βρίσκεται δυτικά της Νεαπόλεως, σε απόσταση 6 χλμ. και σε υψόμετρο 700 μ. 

Το 1927 μετονομάστηκε από Χορεβόν ή Χορηβόν σε Χορηγός. Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργοκτηνοτροφία και καπνοκαλλιέργεια.

Ιστορία
-------

Στη σημερινή εδαφική περιοχή του και σε διάφορες τοποθεσίες, βρέθηκαν, σε περασμένα χρόνια, διάφορα αρχαία αντικείμενα όπως πήλινα αγγεία, μικρά και μεγάλα, καλολαξεμένα μάρμαρα, λεκάνες πελεκητές από γρανίτη, τάφοι, ξίφη, κράνη, δόρατα, πηλοσωλήνες μεταφοράς νερού και πλήθος νομίσματα των Μακεδονικών, Ρωμαϊκών και Βυζαντινών χρόνων. Στις τοποθεσίες Παλιάμπελα, Καλογριές-Συκιές και Περιβοήβοντα υπήρχε αρχαίος οικισμός. Οι κάτοικοί του συμμετείχαν στον Μακεδονικό Αγώνα, διευκολύνοντας τα σταθμεύοντα ή διερχόμενα αντάρτικα σώματα.

Το χωριό πανηγυρίζει στις 8 Νοεμβρίου, που τιμάται η μνήμη των Ταξιαρχών, στους οποίους είναι αφιερωμένη η ενοριακή εκκλησία. Επίσης πανηγυρίζει την Παρασκευή της Ζωοδόχου Πηγής του Πάσχα, στο εξωκλήσι της Παναγίας, όπου συρρέουν πολλοί πιστοί από τα γύρω χωριά. Τέλος, το χωριό πανηγυρίζει και στις 9 Μαΐου, του Αγίου Χριστοφόρου.

Γύρω από το χωριό, υπάρχουν γραφικά ξωκλήσια και εικονοστάσια.

Όπως σ’όλα τα χωριά του Βοΐου έτσι και στο Χορηγό μειώθηκε αισθητά ο πληθυσμός του. Πολλές οικογένειες βρίσκονται σήμερα σε κράτη του εξωτερικού και σε αστικά κέντρα του εσωτερικού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Πανδέκτης: Chorevon -- Chorigos». *pandektis.ekt.gr*. Ανακτήθηκε στις 21 Απριλίου 2018.

Πηγές
-----

* Αλέξανδρος Κων. Αδαμίδης: «Χορηγός Βοΐου Κοζάνης», εκδ. του Εκπολιτιστικού και Μορφωτικού Συλλόγου «Ζωοδόχος Πηγή», Θεσσαλονίκη, 1989
Το **Χορς Εχντέν** είναι φυσικό καταφύγιο στον βόρειο Λίβανο. Περιέχει ένα ιδιαιτέρως ποικιλόμορφο και ωραίο δάσος κέδρων του Λιβάνου, γεγονός που το καθιστά σημαντικό μέρος της φυσικής κληρονομιάς της χώρας. Βρίσκεται στις βορειοδυτικές πλαγιές του όρους του Λιβάνου και δέχεται σχετικώς πολλές βροχοπτώσεις, ενώ αρκετές είναι οι ημέρες και ώρες και της ομίχλης. Στο δάσος ευδοκιμούν πολλά σπάνια και ενδημικά είδη φυτών. Φυσικές συστάδες κέδρων περιβάλλονται από μικτό δάσος ελληνικών κυπαρισσιών, ελάτων και την τελευταία προστατευόμενη κοινότητα από άγριες μηλιές σε όλη τη χώρα.

Πηγές - εξωτερικοί σύνδεσμοι
----------------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Το **Πατρινόραμα** είναι ένα πανελλαδικό́ περιοδικό́ ποικίλης ύλης με έδρα την πόλη της Πάτρας. Η πρώτη του έκδοση πραγματοποιήθηκε το 1992, και έπειτα από διακοπή πολλών ετών, επανακυκλοφόρησε το 2020.

Ιστορία του περιοδικού
----------------------

Το περιοδικό Πατρινόραμα δημιουργήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και συγκεκριμένα το 1992 στην Πάτρα από τον τότε εκπαιδευτικό Παπαβασιλείου Θεόδωρο. Όραμα του ήταν η ίδρυση ενός περιοδικού που θα διέφερε σε ύφος και αισθητική από τα υπόλοιπα περιοδικά της περιόδου εκείνης. Το Πατρινόραμα ξεκίνησε να κυκλοφορεί μια φορά το μήνα, καθιστώντας το, το μοναδικό μηνιαίο περιοδικό της Πάτρας. Η θεματολογία του κάλυπτε ένα ευρύ φάσμα γύρω από την πολιτική, τον πολιτισμό, την ψυχαγωγία αλλά και γενικότερα ζητήματα της επικαιρότητας. Στο πρώτο τεύχος φιλοξένησε μία αποκλειστική συνέντευξη του καλλιτέχνη Γιώργου Νταλάρα, με τίτλο «Φοβάμαι για την Ελλάδα».

Το περιοδικό δεν περιορίστηκε μόνο σε θέματα και ανθρώπους της τοπικής κοινωνίας αλλά καταφέρνει να αποσπάσει συνεντεύξεις από σημαντικά πρόσωπα, με πανελλήνιο βεληνεκές. Παράλληλα, το περιοδικό Πατρινόραμα διοργάνωνε σημαντικές δισκοπαρουσιάσεις στην Πάτρα στο δισκοπωλείο «Musical» του Φώτη Φωκά (Χάρις Αλεξίου, Γιώργος Νταλάρας, Πέτρος Γαϊτάνος κ.α.), καθώς επίσης εκδηλώσεις και συναυλίες, ενισχύοντας έτσι περαιτέρω τη φήμη του, σε ολόκληρη τη χώρα. Επιπλέον, το 1993 ανέλαβε την παραγωγή του προσωπικού δίσκου με τίτλο «Μόνο σε σένα» του εμβληματικού πατρινού καλλιτέχνη Τάσου Μαραγκού, δημιουργού του τραγουδιού «Πατρινό Καρναβάλι για πάντα».

Το Πατρινόραμα σήμερα
---------------------

Το 2020 το Πατρινόραμα άρχισε να επανεκδίδεται ξανά από την εταιρεία "Οne step" στην Πάτρα με διευθυντή τον δημοσιογράφο Παναγιώτη Ρηγόπουλο, που ήταν συντάκτης του περιοδικού κατά την πρώτη περίοδο κυκλοφορίας του. Το τεύχος του Δεκεμβρίου του 2020 ήταν το τελευταίο που κυκλοφόρησε μόνο στην περιφέρεια της Πάτρας και της Αχαΐας, καθώς από το τεύχος του Μαρτίου του 2021, η κυκλοφορία του περιοδικού ξεκίνησε να είναι πανελλαδική και να διατίθεται στα περίπτερα, μέσω του Πρακτορείου Διανομής Τύπου «Άργος».

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Πατρινόραμα: Η γέννηση ενός Πατρινού περιοδικού που «έγραψε» ιστορία!, Δεκέμβριος 17, 2020[*νεκρός σύνδεσμος*].
2. 1 2  THE BEST «Πατρινόραμα»: Εκδίδεται και πάλι το ιστορικό περιοδικό της Πάτρας!.
3. ↑  MUSICAL: Προφίλ Εταιρείας, 2009.
4. ↑  THE BEST: Kατέβασε ρολά και το δισκοπωλείο Musical στην Ρ. Φεραίου - Θα συνεχίσει μόνο on line τη λειτουργία του, 07/11/2015.
5. ↑  Patras Events: Πάτρα: Τίτλοι τέλους για το "Musical" - Έκλεισε μετά από 45 χρόνια ιστορίας, 20 Οκτωβρίου 2015 .
6. ↑  THE BEST: Επιστροφή στα ‘90s – O Τάσος Μαραγκός τραγουδά Πατρινό Καρναβάλι για πάντα – ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ, 09/02/2015.
7. ↑  DETE «Πατρινόραμα»: Το ιστορικό περιοδικό της Πάτρας, επιστρέφει!.
8. ↑   Patras Events: «Πατρινόραμα»: Εκδίδεται και πάλι το ιστορικό περιοδικό της Πάτρας!, 02/10/20.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος