recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Κωνσταντίνος Καντιώτης** ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821 και μέλος της Φιλικής Εταιρείας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα και φαίνεται να πραγματοποίησε σπουδές στην Πάδοβα. Εν συνεχεία μετέβη στη Ρωσία, όπου εργάστηκε, μεταξύ άλλων, σε διάφορες διοικητικές θέσεις στο υπουργείο εξωτερικών καθώς και ως γραμματέας του Ιωάννη Καποδίστρια την περίοδο 1816 - 1820. Υπήρξε, ήδη από νωρίς, μέλος της Φιλικής Εταιρείας καθώς και μέλος τεκτονικής στοάς.

To 1820 για τις ανάγκες της προετοιμασίας της επανάστασης μετέβη στο Κισινάου (Κισνόβι), όπου εντάχθηκε στο επιτελείο του Αλεξάνδρου Υψηλάντη. Μετά την κήρυξη της επανάστασης μετέβη μαζί με τον Αλέξανδρο Καντακουζηνό στην Τεργέστη με τελικό προορισμό την Πελοπόννησο. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής του, σταμάτησε μαζί με τον Καντακουζηνό στο Λάιμπαχ, όπου ελάμβανε χώρα το ομώνυμο συνέδριο των μελών της Ιερής Συμμαχίας. Αν και δεν συναντήθηκε με τον Καποδίστρια, πραγματοποίησε συνάντηση με τον υπουργό εξωτερικών της Ρωσίας Νέσελροδ. Από την Τεργέστη κατευθύνθηκε στην Πελοπόννησο ως μέλος του επιτελείου του Δημητρίου Υψηλάντη. Σύντομα, όμως, εγκατέλειψε την Ελλάδα για να εγκατασταθεί αρχικά στην Ιταλία και εν συνεχεία στην Κέρκυρα, αν και ο αρχικός προορισμός του ήταν η Ρωσία, η οποία, όμως, του είχε απαγορεύσει την είσοδο λόγω της συμμετοχής του στην ελληνική επανάσταση. Λόγω της εκδήλωσης της επαναστατικής του ιδιότητας, ο Καποδίστριας φαίνεται να είχε απομακρυνθεί από τον Καντιώτη με αποτέλεσμα η προσωπική τους σχέση να ατονίσει.

Μετά την απελευθέρωση ανέλαβε διάφορα ήσοννος σημασίας διοικητικά αξιώματα όπως αυτό του λιμενάρχη Αίγινας το 1828.Το 1830 επέστρεψε στην Κέρκυρα.

Απεβίωσε στην Κέρκυρα το 1840. Ήταν παντρεμένος και είχε μία κόρη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  Παναγιωτόπουλος, Βασίλης (2019). *Κωνσταντίνος Καντιώτης, Κερκυραίος, Ελάσσων Φιλικός, Αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης*. Αθήνα: Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών / Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών. σελ. 126.
2. ↑  Παναγιωτόπουλος, Βασίλης. *Κωνσταντίνος Καντιώτης, Κερκυραίος, Ελάσσων Φιλικός, Αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης*. Αθήνα: Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών / Ινστιτούτο Ιστορικής Έρευνας. σελ. 80.
3. ↑  Παναγιωτόπουλος, Βασίλης. *Κωνσταντίνος Καντιώτης, Κερκυραίος, Ελάσσων Φιλικός, Αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης*. Αθήνα: Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών / Ινστιτούτο Ιστορικής Έρευνας. σελ. 117.
4. ↑  Παναγιωτόπουλος, Βασίλης. *Κωνσταντίνος Καντιώτης, Κερκυραίος, Ελάσσων Φιλικός, Αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης*. Αθήνα: Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών / Ινστιτούτο Ιστορικής Έρευνας. σελ. 89.
5. ↑  Παναγιωτόπουλος, Βασίλης. *Κωνσταντίνος Καντιώτης, Κερκυραίος, Ελάσσων Φιλικός, Αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης*. Αθήνα: Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών / Ινστιτούτο Ιστορικής Έρευνας. σελ. 117.
Ο **Κορράδος**, γερμ. Konrad (16 Δεκεμβρίου 1863 - 21 Δεκεμβρίου 1918) από τον Οίκο του Χόενλοε ήταν αριστοκράτης και πολιτικός, πρωθυπουργός της Αυστρίας (της εντεύθεν τού ποταμού Λάιτα Αυστρο-Ουγγαρίας) το 1906.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Κωνσταντίνου σταυλάρχη και διοικητή τού Ιππικού της Αυστρο-Ουγγαρίας και της Μαρίας, κόρης τού Νικολάου πρίγκιπα τού Ζάυν-Βίττγκενσταϊν-Μπέρλενμπουργκ. Η μητέρα της Μαρίας, η Καρολύνε ήταν γνωστή για την υποστήριξή της στον Εκτόρ Μπερλιόζ και όταν διαζεύχθηκε, έζησε με τον Φραντς Λιστ. Νεότερος αδελφός τού Κορράδου ήταν ο Γοδεφρείδος των Χόενλοε-Σίλλινγκσφυρστ, αξιωματικός και διπλωμάτης.

Παρακολούθησε το Σκωτικό Γυμνάσιο και μετά σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης το διάστημα 1883-87. Εισήλθε στην Αυστριακή (Cisleithanian, της εντεύθεν τού ποταμού Λάιτα Αυστρο-Ουγγαρίας) πολιτική υπηρεσία στην Πράγα και αργότερα εργάστηκε στο αυτοκρατορικό & βασιλικό Υπουργείο Εσωτερικών. Διορίστηκε αξιωματούχος περιοχής (bezirkshauptmann) στο Τέπλιτς-Σέναου της Βοημίας και απέδειξε ότι είναι ένας άνδρας συμφιλιωτικός και κοινωνικά δίκαιος, όταν επέτυχε διευθέτηση μία απεργίας μεταλλωρύχων και χορήγησε άδεια παράστασης τού έργου κοινωνικής κριτικής *Οι υφαντές* τού Χάουπτμανν· οι δύο επιτυχίες αυτές τού έδωσαν το παρωνύμιο ο *ερυθρός πρίγκιψ*.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Φραντσίσκα κόμισσα τού Σένμπορν-Μπούχαϊμ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  p11171.htm#i111710. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.

Πηγές
-----

* Hohenlohe on Encyclopedia of Austria Αρχειοθετήθηκε 2012-12-30 at Archive.is
* Hohenlohe on Austrian Commanders

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 81772169
* ISNI: 0000 0000 5579 972X
* GND: 137601816
* SUDOC: 166752134

 |

 |
Ο **Ηλίας Κάμπας** είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής. Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα με τον Αστέρα Ζωγράφου. Στο ξεκίνημα της καριέρας του έφυγε από τον Αστέρα Ζωγράφου και εντάχθηκε στον Πανηλειακό, τον Αθηναϊκό και τον ΑΟ Πάτρας για να επιστρέψει στον Αστέρα. Ωστόσο εντάχθηκε στον Ηλυσιακό μετά από λίγα χρόνια.

Στην σεζόν 2002-2003 έγινε βασικό μέλος της ομάδας του Ηλυσιακού. Βοήθησε την ομάδα του να ανέβει στη Β’ εθνική μετά από μια εξαιρετική σεζόν, όπου σκόραρε 18 γκολ και συμμετείχε στους αγώνες μπαράζ.

Στη συνέχεια αναδείχθηκε ως κορυφαίος παίκτης της Β’ Εθνικής με 18 γκολ την σεζόν 2003-2004. Σκοράροντας 80 γκολ σε 5 σεζόν με τον Ηλυσιακό στη Β’ Εθνική είναι ένας από τους καλύτερους σκόρερ της Β' Εθνικής. Η καριέρα του συνέχισε στο Περιστέρι, στον Ατρόμητο, στην Ηλιούπολη, στ Γλυφάδα και ολοκλήρωσε τη καριέρα του στον Ηλυσιακό.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* 
* 
* 
*
Ο **Δημήτρης Βραχόπουλος Μπακαούκας**Σαλαμίνιοτης ήταν ο αρχηγός του τμήματος χειροσφαίρισης της ΑΕΚ. Έχει αγωνιστεί στην ομάδα για 10 συνεχόμενες χρονιές από την περίοδο 2006-2007 μέχρι την περίοδο 2015-16, στη θέση του δεξιού εξτρέμ. Είναι ο πρώτος σκόρερ της ομάδας καθώς και του πρωταθλήματος 7 φορές. Εργάζεται επίσης στα ναυπηγεία Σαλαμίνας.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου το 1978 στη Σαλαμίνα. Πρώτος σταθμός της καριέρας του ήταν ο Ιωνικός Ν.Φ. όπου και αγωνίστηκε για πάρα πολλά χρόνια, έχοντας ως συμπαίκτες τον Δημήτρη Καφφάτο και τον Γιώργο Παπαδόπουλο, με τους οποίους αργότερα αγωνίστηκε μαζί στην ΑΕΚ.

Τη χρονιά 2005-2006 ως παίκτης του Ιωνικού Ν.Φ. έπαιξε κόντρα στο νεοσύστατο τμήμα της ΑΕΚ και οδήγησε την ομάδα του Ιωνικού στη νίκη στην πρώτη αναμέτρηση σκοράροντας 7 γκολ.

Το καλοκαίρι του 2006 ο προπονητής της ομάδας Γιάννης Αρβανίτης επέλεξε τον Μπακαούκα για να ενισχύσει την ομάδα. Από τότε έχει αγωνιστεί σε όλα τα παιχνίδια της ομάδας εκτός από τρία. Δύο παιχνίδια λόγο τραυματισμού και ένα λόγο απεργίας των παικτών κόντρα στη διοίκηση της ερασιτεχνικής ΑΕΚ που είχε πρόεδρο τον Ανδρέα Ανατολιωτάκη

* Με τη φανέλα του Ιωνικού Ν.Φ. αγωνίστηκε για 8 χρόνια (1997/98-2005/06), την πενταετία (2001/02 - 2005/06) σημείωσε 775 τέρματα, σε 123 εμφανίσεις (μ.ο. 6,3) στην Handball Premier A1 (Regular season και Play off).
* Με τη φανέλα της ΑΕΚ τη δεκαετία (2006/07 - 2015/16) σημείωσε 1898 τέρματα, σε 263 εμφανίσεις (μ.ο. 7,2 τέρματα ανά αγώνα) στην Handball Premier A1 (Regular season και Play off). Επίσης σκόραρε 205 τέρματα στο Κύπελλο Ελλάδος και 163 στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις (σύνολο: 2.266 τέρματα με τη φανέλα της ΑΕΚ σε όλες τις διοργανώσεις).

Εφτά φορές ήταν πρώτος σκόρερ της κατηγορίας (R.s. και P.o.) τις περιόδους 2006-10-11-12-13-15-16.

Τίτλοι
------

Ο Μπακαούκας έχει τρία κύπελλα Ελλάδας με την ΑΕΚ 2009,2013,2014 και τρία πρωταθλήματα Ελλάδας 1999,2011,2013. Το 2011 η ΑΕΚ κέρδισε τον ΠΑΟΚ στο τελευταίο δευτερόλεπτο της αναμέτρησης χάρη σε δικό του γκολ (22-23). Σημειώνεται ότι με το σκορ ως είχε (22-22) πρωταθλητής ήταν ο ΠΑΟΚ. Ωστόσο ο Μπακαούκας κατάφερε και σκόραρε χαρίζοντας τον τίτλο στην ΑΕΚ. Αυτό το γκολ αποτέλεσε εφαλτήριο πανηγυρισμών για τους οπαδούς της ΑΕΚ οι οποίοι υποδέχτηκαν την αποστολή της ομάδας στη Νέα Φιλαδέλφεια στα γραφεία της ερασιτεχνικής ΑΕΚ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  team, Onsports (19 Μαΐου 2012). «Ο Μπακαούκας πρώτος σκόρερ». *Onsports.gr*. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2020.
2. ↑  Ελευθεροτυπία, Χάντμπολ: Πρωταθλήτρια Ελλάδας η ΑΕΚ με φοβερή ανατροπή!

[[Κατηγορία:Χειροσφαιριστές Δημήτρης Βραχόπουλός Μπακαούκας Σαλαμίνιοτης
Το **Υπουργείο Άμυνας της Ρωσικής Ομοσπονδίας** (ρωσικά: Министерство обороны Российской Федерации, МО, МО РФ) αποτελεί τη διοικητική και επιχειρησιακή ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Ο Ρώσος υπουργός Άμυνας είναι ο επικεφαλής όλων των Ενόπλων Δυνάμεων, που υπηρετούν υπό τον Πρόεδρο της Ρωσικής Ομοσπονδίας, ο οποίος είναι ο Ανώτατος Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Με αυτή την ιδιότητα, ο υπουργός ασκεί καθημερινά τη διοικητική και επιχειρησιακή εξουσία επί των ενόπλων δυνάμεων. Το Γενικό Επιτελείο, το εκτελεστικό όργανο του Υπουργείου Άμυνας, υλοποιεί επιχειρησιακές οδηγίες και εντολές του υπουργού Άμυνας. Η Δούμα ασκεί τη νομοθετική εξουσία επί του Υπουργείου Άμυνας με την κυβέρνηση της Ρωσίας, η οποία είναι ονομαστικά υπεύθυνη για τη διατήρηση των ενόπλων δυνάμεων στο κατάλληλο επίπεδο ετοιμότητας.

Το κεντρικό κτίριο του υπουργείου, που χτίστηκε το 1980, βρίσκεται στην Арбатская площадь, κοντά στην Улица Арбат. Τα άλλα κτίρια του υπουργείου βρίσκονται σε όλη την πόλη της Μόσχας. Το ανώτατο όργανο που ευθύνεται για τη διαχείριση του Υπουργείου και την εποπτεία των Ενόπλων Δυνάμεων είναι το Εθνικό Κέντρο Διαχείρισης Άμυνας της Ρωσίας (Национальный центр управления обороной РФ), το οποίο βρίσκεται στο Фрунзенская набережная και είναι υπεύθυνο για τη συγκέντρωση των εντολών των Ενόπλων Δυνάμεων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Η Ρωσία κατεβάζει το αεροπλανοφόρο «Ναύαρχος Κουζνέτσοφ» στη Συρία cnn.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Υπουργείο Άμυνας (Ρωσία)** |

* http://eng.mil.ru, http://fr.mil.ru, http://es.mil.ru, http://ar.mil.ru Επίσημος ιστότοπος

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 127508700
* LCCN: no93032701
* ISNI: 0000 0004 0438 4056
* GND: 5175291-8
* SUDOC: 136410219

 |

 |
Ο **Μπάρμπα Μυτούσης** ήταν η βασικότερη φιγούρα του **Κουκλοθεάτρου Αθηνών**, η οποία έδωσε το όνομά της και στο ίδιο το Κουκλοθέατρο.

Σύντομο ιστορικό σημείωμα
-------------------------

Την 1 Μαρτίου του 1939 η ζωγράφος Ελένη Θεοχάρη-Περράκη, η οποία είχε κατασκευάσει ήδη τον Μπάρμπα Μυτούση, - η φιγούρα δημιουργήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1939)- αποφάσισε να ιδρύσει ένα Κουκλοθέατρο, το οποίο πήρε το όνομα του βασικού ήρωά των έργων του. 

Στα χρόνια της Κατοχής, το ***Κουκλοθέατρο του Μπάρμπα Μυτούση*** όπως έγινε γνωστό, περιόδευε σε διάφορες πόλεις και χωριά της Ελλάδας , καθώς τότε μόνο δυο είδη θεάτρου μπορούσαν να παρακολουθήσουν τα μικρά παιδιά στην Ελλάδα: Το ένα ήταν το Κουκλοθέατρο και το άλλο το Θέατρο Σκιών ή Καραγκιόζης. Θεατρικά έργα για παιδιά, τα οποία να παίζονται από ηθοποιούς στη σκηνή, ακόμα δεν παρουσιάζονταν στη χώρα.

Το 1966 εισήχθησαν στο Κουκλοθέατρο 2 νέοι χαρακτήρες, τους οποίους δημιούργησε γνωστή συγγραφέας Άλκη Ζέη, ο Κλούβιος και η αδερφή του Σουβλίτσα, που έγιναν τα ανιψάκια του Μπάρμπα Μυτούση. 

Την 1 Νοεμβρίου 1966, το Κουκλοθέατρο αυτό έκανε την εμφάνισή στην Τηλεόραση του ΕΙΡΤ με τη μορφή παιδικής σειράς. Τον Οκτώβριο του 1970, το ***Κουκλοθέατρο Αθηνών «Μπάρμπα Μυτούσης»*** βρήκε τη μόνιμη στέγη του για τη χειμερινή περίοδο, ή οποία ήταν ο χώρος του αμφιθεάτρου της ΧΕΝ στην οδό Αμερικής 11 στην Πλατεία Συντάγματος. Οι παραστάσεις των έργων του κουκλοθεάτρου Μπάρμπα Μυτούσης στο Αθηναϊκό κοινό ξεκινούσαν το 2ο Σάββατο του Οκτωβρίου κάθε χρόνου και ολοκληρώνονταν την Κυριακή των Βαΐων του επόμενου, καθώς μετά το Πάσχα ξεκινούσε τις περιοδείες στην επαρχία.

Το κουκλοθέατρο Μπάρμπα Μυτούσης τερμάτισε οριστικά τη λειτουργία του την Κυριακή 15 Απριλίου 1984. Τότε η Ελένη Θεοχάρη-Περράκη είδε πως είχε κουραστεί επειδή είχαν περάσει 45 χρόνια από τότε που το ίδρυσε και δεν μπορούσε να γράψει κανένα άλλο καινούριο έργο για τα ίδια πρόσωπα. Οι πρώτες τρεις κούκλες (ο Μπάρμπα Μυτούσης, ο Κλούβιος κι η Σουβλίτσα) εκτίθενται στο Θεατρικό μουσείο, μια σειρά ηρώων βρίσκεται στο Λαογραφικό Μουσείο Ναυπλίου, ενώ όλο το αρχείο με τις κούκλες από τις παραστάσεις ανήκει στο Μουσείο Μπενάκη.

Βιβλιογραφία
------------

* Θεοχάρη-Περάκη, Ε. (1988). *Κουκλοθέατρο: Τέχνη και Τεχνική*. Αθήνα: Εστία.
* Παϊδούση, Ε. (1954). *Το κουκλοθέατρο και η ψυχαγωγία του παιδιού*. Αθήνα: Ατλαντίς.
* Παϊδούσης, Γ. Μ. (1963). *Επιλογή από το έργο της Ειρήνης Παϊδούση*. Αθήνα
* Παρούση, Α. (2012) Εκπαίδευση στο κουκλοθέατρο - Κουκλοθέατρο στη εκπαίδευση. Αθήνα: Πλέθρο.
Η **Green Cola** είναι ανθρακούχο μη αλκοολούχο ποτό που αναπτύχθηκε από την Green Cola Hellas στην Ορεστιάδα. Η Green Cola, η οποία κυκλοφόρησε το 2012 είναι πλέον ευρέως διαθέσιμη στην Ελλάδα (απ'όπου προήλθε), τη Γερμανία, την Ισπανία, την Κύπρο, τις χώρες της Βαλτικής, τη Ρουμανία, τη Μέση Ανατολή, τη Σλοβενία και σε άλλες χώρες.

Περιγραφή
---------

Η Green Cola αναπτύχθηκε για πρώτη φορά από την Green Cola Hellas στην Ορεστιάδα το 2011, κατά τη διάρκεια της κρίσης του ελληνικού χρέους. Η Green Cola, ένα αναψυκτικό τύπου κόλα με στέβια, έγινε η ναυαρχίδα των προϊόντων της Green Cola Hellas. Το ποτό έγινε ευρέως διαθέσιμο στην ηπειρωτική Ελλάδα και στα ελληνικά νησιά. Η δημοτικότητα της αυξήθηκε και άρχισε να παράγεται στη Γερμανία το 2015 και στην Ισπανία το 2017. Το 2018 η Green Cola προσφέρεται προς πώληση σε μια σειρά από διεθνείς αγορές.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «ABOUT US – Green Cola». *greencola.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2018.
2. 1 2  «Greek Green Cola». *www.greeknewsagenda.gr* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2018.
3. ↑  «Green Cola: A Greek Success Story Becomes Popular in Germany | GreekReporter.com». *greece.greekreporter.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2018.
4. ↑  *Allesgr.de*. 2017-01-20. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-11-16.. Ανακτήθηκε στις 2018-11-16.
5. ↑  «Green Cola - Green Cola - J. Walter Thompson Spain». *www.jwt.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2018.
Ο **Βαγγέλης Μαυρόπουλος** (1935 - 22 Σεπτεμβρίου 1994) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής. 

Γεννήθηκε το 1935 στο Οχυρό Δράμας και ήταν το τρίτο παιδί του Παναγιώτη και της Σοφίας. Τα πρώτα ποδοσφαιρικά του βήματα έγιναν στον Ερμή Οχυρού. Στη συνέχεια από το 1949 στην Ελπίδα Δράμας ενώ παράλληλα πραγματοποιούσε τις Γυμνασιακές του σπουδές. 

Το 1956 εκδήλωσε ενδιαφέρον για την απόκτησή του ο Απόλλων Αθηνών και η Ελπίδα τον παραχώρησε. Στον Απόλλωνα αγωνίστηκε από τον Μάϊο του 1956 μέχρι τον Φεβρουάριο του 1961, οπότε μετανάστευσε στην Αυστραλία και αγωνίστηκε στον «Πανελλήνιο» του Σίδνεϊ μέχρι τον Δεκέμβριο του 1962. Στα δύο χρόνια που αγωνίστηκε με την ομάδα του Πανελληνίου άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις.

Για τον Μαυρόπουλο ενδιαφέρθηκε ο Παναθηναϊκός, όμως οι φίλαθλοι της ομάδας του Απόλλωνα αντιδρούσαν. Ενώ βρισκόταν στην Αυστραλία, την Κυριακή 8 Οκτωβρίου 1961 κυκλοφόρησε στο γήπεδο στη διάρκεια ενός αγώνα η εφημερίδα «Νέα του Απόλλωνος» με πρωτοσέλιδο τίτλο: «Βόμβα, ο Μαυρόπουλος στον Παναθηναϊκό». Αυτό εξαγρίωσε τους φιλάθλους, οι οποίοι θεώρησαν ότι η μετάβαση του Μαυρόπουλου στην Αυστραλία ήταν τέχνασμα για να θεωρηθεί ούτως ή άλλως χαμένος και έτσι να γίνει η παραχώρησή του χωρίς αντιδράσεις. Έσπευσαν λοιπόν οι φίλαθλοι στον τότε πρόεδρο της ομάδας κ. Κώστα Οικονόμου και πιέζοντάς τον απέσπασαν την υπόσχεση ότι: Όταν θα επέστρεφε ο Μαυρόπουλος από την Αυστραλία θα συνέχιζε να αγωνίζεται στον Απόλλωνα και δεν θα παραχωρούνταν στον Παναθηναϊκό. Έτσι ο Παναθηναϊκός έστρεψε την προσοχή του στον Αριστείδη Καμάρα τον οποίο και απέκτησε και μάλιστα είχε μια λαμπρή σταδιοδρομία μέχρι τα 36 του χρόνια. Ο Βαγγέλης επέστρεψε στην Ελλάδα το Δεκέμβριο του 1962 κατόπιν πρόσκλησης του Απόλλωνα και αγωνίστηκε για μερικούς μήνες οπότε διέκοψε οριστικά το ποδόσφαιρο σε ηλικία 28 χρονών πικραμένος διότι δεν τηρήθηκαν τα συμφωνηθέντα οικονομικά κίνητρα της επιστροφής του. Συμμετείχε σε πολλές αποστολές με την Εθνική ομάδα. 

Ο Βαγγέλης Μαυρόπουλος απεβίωσε στις 22 Σεπτεμβρίου 1994 από καρκίνο. Ήταν παντρεμένος με την Μαρουλίτσα Γαβριήλ και είχε δύο παιδιά, τον Παναγιώτη και τη Σοφία.
Ο **Αμπντουλαγιέ Μεϊτέ**, γεννημένος στις 6 Οκτωβρίου 1980 στο Παρίσι, είναι διεθνής Ιβοριανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται στην θέση του αμυντικού.

Διαθέτει, επίσης, γαλλική υπηκοότητα.

Βιογραφία
---------

Προερχόμενος από τις ακαδημίες της Ρεντ Σταρ 93, ήταν στην Ολιμπίκ Μαρσέιγ (OM), όπου κατέφθασε το 2000, που πραγματοποίησε τα πρώτα του βήματα στο κορυφαίο επίπεδο. Παίκτης γνωστός για την φυσική του δύναμη και τις πολύ καλές του ικανότητες στο ψηλό παιχνίδι, αν και με έλλειψη τεχνικής κατάρτισης, κατάφερε να αντέξει στις συνεχιζόμενες αλλαγές-εκκαθαρίσεις που ελάμβαναν χώρα εντός του ρόστερ της OM. Έχοντας γνωρίσει δύσκολες περιόδους για την ομάδα, όπως αυτή της επιστροφής στο προσκήνιο του Μπερνάρ Ταπί στις αρχές του αιώνα, γνώρισε επίσης ορισμένες μεγάλες στιγμές. Μεταξύ αυτών, βρίσκεται η πορεία της ομάδας στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ στη διάρκεια της σεζόν 2003-2004. Με ηγέτη, μεταξύ άλλων, τον Ντιντιέ Ντρογκμπά, η Ολιμπίκ Μαρσέιγ οφείλει, εν μέρει, την πρόκρισή της στον τελικό της διοργάνωσης σε ένα τέρμα που πέτυχε ο Αμπντουλαγιέ Μεϊτέ στην φάση των 16 απέναντι στην Λίβερπουλ.

Με εναλλασσόμενες περιόδους, στη διάρκεια των οποίων ήταν είτε βασικός είτε αναπληρωματικός, ο Αμπντουλαγιέ Μεϊτέ παρέμεινε πιστός στον σύλλογο της Μασσαλίας στη διάρκεια μερικών δύσκολων σεζόν, προτού ωθηθεί στην έξοδο το καλοκαίρι του 2006.

Ο Μεϊτέ αποχώρησε, τότε, με προορισμό το αγγλικό πρωτάθλημα, αρχικά στην Μπόλτον.
Στη συνέχεια, στη διάρκεια της θερινής μεταγραφικής περιόδου του 2008, εντάχθηκε στην Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον, νεοπροβιβασθείσα ομάδα στην πρώτη κατηγορία. Στις 17 Μαΐου 2009, η ομάδα του υποβιβάστηκε κι επίσημα στην Τσάμπιονσιπ, έπειτα από μια ήττα με 2-0 από την Λίβερπουλ.

Συμφώνησε να συνεχίσει την καριέρα του στην Ντιζόν ΦΚΟ στις 29 Ιουνίου 2011 υπογράφοντας συμβόλαιο διάρκειας 3 ετών. Στη διάρκεια της τρίτης αγωνιστικής του πρωταθλήματος της Λιγκ 1 εκείνης της σεζόν, τραυμάτισε τον παίκτη της Λοριάν, Ζυλιάν Κερσιά έπειτα από σκληρό μαρκάρισμα. Έπειτα από αυτή την κίνηση, η Πειθαρχική Επιτροπή της LFP τον τιμώρησε με ποινή αποκλεισμού για οκτώ αγωνιστικές.

Στις 1 Σεπτεμβρίου 2012, η ομάδα της Ντιζόν ανακοίνωσε ότι το συμβόλαιο του Μεϊτέ λύθηκε κοινοί συναναίσοι.

Τίτλοι
------

* Φιναλίστ του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ το 2004 με την Ολιμπίκ Μαρσέιγ
* Νικητής του Κυπέλλου Ιντερτότο το 2005 με την Ολιμπίκ Μαρσέιγ
* Φιναλίστ του Κυπέλλου Γαλλίας το 2006 με την Ολιμπίκ Μαρσέιγ

Παραπομπές
----------

1. ↑  « Les Reds dauphins envoient West Brom en championship » Αρχειοθετήθηκε 2009-05-20 στο Wayback Machine. sur francefootball.fr
2. ↑  « Dijon: Abdoulaye Meïté signe pour 3 ans » Αρχειοθετήθηκε 2012-09-09 at Archive.is, sur *opl.fr*, 29 juin 2011.
3. ↑  « Huit matches ferme pour Abdoulaye Meïté (Dijon) » Αρχειοθετήθηκε 2012-09-05 at Archive.is, sur *opl.fr*, 26 août 2011.
4. ↑  Meité quitte Dijon, francefootball.fr, 1er septembre 2012.

Εξωτερικός Σύνδεσμος
--------------------

* Στιστικά του Μεϊτέ στο *footballdatabase.eu*
Ο **Μουν Ντάε Σουνγκ** (γενν. 1976) είναι παλαίμαχος Ολυμπιονίκης του ταεκβοντό από την Νότια Κορέα, ο οποίος κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 που διεξήχθησαν στην Αθήνα στην κατηγορία βαρέων βαρών αφού νίκησε τον Έλληνα πρωταθλητή Αλέξανδρο Νικολαΐδη με ανάποδο περιστροφικό λάκτισμα. Από τον Αύγουστο του 2008 είναι τακτικό μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής μετά από εκλογή του στην 120η Σύνοδο της ΔΟΕ.

Εισήλθε στο Πανεπιστήμιο *Dong-A* με υποτροφία ταεκβοντό το 1995 και είχε σταθερά καλές επιδόσεις σε εθνικούς αγώνες κατά τη διάρκεια των φοιτητικών του χρόνων.

Μετά την αποφοίτησή του από το Πανεπιστήμιο Dong-A στο Busan της Νότιας Κορέας το 1999, έγινε επαγγελματίας - μέλος της ομάδας *Samsung Corporation*. 

Από τότε που απέκτησε υψηλή φήμη -μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας- ο Σουνγκ έγινε μια διασημότητα στη Νότια Κορέα και ανεδείχθη ως επίσημος εκπρόσωπος της *Audi Automobile Company* με πολλές τηλεοπτικές και δημόσιες εμφανίσεις, βοηθώντας και το άθλημα (ταεκβοντό).

Το 2012 υπέβαλε υποψηφιότητα για βουλευτής στην νομοθετική περιφέρεια του Σαχά-γκου με την υποστήριξη του Κόμματος Σαενούρι και κέρδισε τη θέση με εκλογές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Team, MakThes (9 Ιανουαρίου 2023). «Μαθήματα ήθους από τον Ολυμπιονίκη, Μουν Ντάε Σουννγκ, που τίμησε τη μνήμη του μεγάλου του αντιπάλου, Αλέξανδρου Νικολαΐδη (βίντεο)». *makthes.gr*. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2023.
2. ↑  «Ο Ολυμπιονίκης του 2004 Μουν Ντάε Σουνγκ επισκέφθηκε τον τάφο του Αλέξανδρου Νικολαΐδη». *Skai.gr*. 9 Ιανουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2023.
3. ↑  International Olympic Committee: 120th IOC Session concludes in Beijing
4. ↑  Korean lawmaker-elect quits party over scandal
Οι εγκαταστάσεις της ΕΜΥ στο Ελληνικό, Αθήνα
Η **Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία** (ΕΜΥ, αγγλικά: *Hellenic National Meteorological Service*, HNMS) είναι ελληνική κρατική υπηρεσία που υπάγεται στις Ένοπλες Δυνάμεις και ειδικότερα στο Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας (ΓΕΑ) και έχει σαν αποστολή τον προσδιορισμό και την πρόβλεψη των μετεωρολογικών συνθηκών, δηλαδή του καιρού.
Για τον σκοπό αυτό διαθέτει ένα δίκτυο από ειδικούς μετεωρολογικούς σταθμούς από όπου συγκεντρώνει παρατηρήσεις. Με βάση αυτές καταρτίζει μετεωρολογικούς χάρτες και εκδίδει μετεωρολογικά δελτία, τακτικά και έκτακτα, ιδιαίτερα χρήσιμα στις αεροπορικές και θαλάσσιες μεταφορές.

Ίδρυση - οργάνωση
-----------------

Η ΕΜΥ ιδρύθηκε το 1931 και εδρεύει σήμερα στις εγκαταστάσεις του πρώην ανατολικού αεροδρομίου Αθηνών στο Ελληνικό Αττικής. Το προσωπικό της αποτελείται τόσο από στρατιωτικό προσωπικό (κυρίως αξιωματικούς της Σχολής Ικάρων), όσο και από πολιτικό, που περιλαμβάνει φυσικούς, μαθηματικούς και ειδικούς πληροφορικής, με επιπρόσθετο στρατιωτικό και πολιτικό προσωπικό άλλων ειδικοτήτων (διοικητικό - οικονομικό - τεχνικό). Συνολικά απασχολεί περίπου 565 άτομα, όχι μόνο στο κεντρικό κτίριό της αλλά και σε παραρτήματα σε όλη την Ελλάδα, καθώς το μετεωρολογικό της δίκτυο καλύπτει σχεδόν όλη τη χώρα.

Για την αρτιότερη κάλυψη του ελλαδικού χώρου η ΕΜΥ συνεργάζεται με τις αντίστοιχες υπηρεσίες άλλων χωρών σε συγκεκριμένους χρόνους του 24ώρου μεταξύ των οποίων και ανταλλάσσονται μετεωρολογικές παρατηρήσεις. Για τις παρατηρήσεις τους οι ανά τον κόσμο μετεωρολογικές υπηρεσίες ή οι επιστήμονες οι ασχολούμενοι με αυτό το αντικείμενο (μετεωρολόγοι) χρησιμοποιούν και ειδικά πλοία μετεωρολογικών παρατηρήσεων τα καλούμενα "o.w.o.s." , καθώς και πλοία μετεωρολογικούς σταθμούς (Weather ships ή ocean station vessels). Επιπρόσθετα σήμερα στο επίπονο έργο της πρόβλεψης του καιρού εκ μέρους των Μετεωρολογικών Υπηρεσιών σημαντική βοήθεια παρέχουν οι τεχνητοί μετεωρολογικοί δορυφόροι.

Από τους πρωταρχικούς σκοπούς της ΕΜΥ είναι η πρόγνωση του καιρού. Παράλληλα όμως δίνει και πολύτιμες πληροφορίες για τον καιρό και το κλίμα, στις κρατικές υπηρεσίες, στις συγκοινωνίες, στη γεωργία, στον αθλητισμό, κ.λπ.. Για να ανταποκριθεί η ΕΜΥ στην αποστολή της εκτός από το κατάλληλο προσωπικό με το οποίο στελεχώνεται εμπλουτίζεται συνεχώς με σύγχρονα όργανα προκειμένου να πυκνώσει το Εθνικό δίκτυο των μετεωρολογικών σταθμών.

Δείτε επίσης
------------

* Γραφεία Καιρού

Βιβλιογραφία
------------

* Β. Κυριαζόπουλου: «Η Αστρολογία και η Μετεωρολογία εις την Ελλάδα επί Όθωνος», Δελτίον της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος, τόμ. ΙΘ΄, σσ. 7-50

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Πολεμική Αεροπορία (ΠΑ)
* Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός (WMO)
* Ευρωπαϊκό Κέντρο Μεσοπρόθεσμων Προγνώσεων (ECMWF)
* Οργανισμός Επιστημονικής Συνεργασίας των Ευρωπαϊκών Μετεωρολογικών Υπηρεσιών (EUMETSAT)
Ο **Μανώλης Κανελλόπουλος** (Αιγάλεω, 12 Ιανουαρίου 1938 - 10 Σεπτεμβρίου 2017) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής του Αιγάλεω Α.Ο. και της ΑΕΚ, πρωταθλητής της Β΄Εθνικής αλλά και με πλούσια θητεία στην Α΄ Εθνική Κατηγορία.

Αγωνιστική σταδιοδρομία
-----------------------

Ο Κανελλόπουλος ξεκίνησε την καριέρα του σε μικρή ηλικία από τα "τσικό" (δηλαδή την εφηβική ομάδα) του Αιγάλεω Α.Ο. και το 1956 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στη μεγάλη Α΄ Κατηγορία της Ένωσης Αθηνών, όπου συμμετείχαν επίσης ο ΠΑΟ, η ΑΕΚ, ο Απόλλων Αθηνών, ο Πανιώνιος, ο Αστέρας Αθηνών, ο Φωστήρας Ταύρου κλπ.

Η δεξιοτεχνία του και το ισχυρό, ευθύβολο σουτ που διέθετε, παρότι ακραίος οπισθοφύλακας, αλλά και η ψηλόλιγνη αθλητική σιλουέτα του, είχαν σαν αποτέλεσμα να προσελκύσει το ενδιαφέρον της ΑΕΚ, η οποία τον απόκτησε το καλοκαίρι του 1962. Με την "Ένωση" αγωνίσθηκε για τα επόμενα τρία χρόνια, τις δυο πρώτες χρονιές μάλιστα σαν βασικότατο στέλεχος. Το 1963-64 χρησιμοποιήθηκε στη βασική ενδεκάδα και των δυο αγώνων με τη γαλλική Μονακό, στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης.

Το καλοκαίρι του 1965 επέστρεψε στο Αιγάλεω, όπου και έκλεισε την αγωνιστική του σταδιοδρομία στη μεγάλη κατηγορία, δυο χρόνια αργότερα. Συνολικά, έλαβε μέρος σε **127 επίσημους αγώνες πρωταθλήματος Α΄Εθνικής**, επιτυγχάνοντας παράλληλα και **10** τέρματα. Την περίοδο 1968-69 αγωνίστηκε στη Β΄ Εθνική κατηγορία, με τα χρώματα του Ατρόμητου Αθηνών. Μετά το πέρας της αγωνιστικής του δράσης, ανέλαβε προπονητής σε διάφορους μικρούς επαρχιακούς συλλόγους, έως και το 1980 που αποτραβήχτηκε από το ποδόσφαιρο, παραμένοντας απλός φίλαθλος της ομάδας του Αιγάλεω.

Έμενε μόνιμα στο Αιγάλεω, όπου και απεβίωσε στις 10 Σεπτεμβρίου το 2017. Ήταν νυμφευμένος και με τη σύζυγό του έχουν δυο γιους.

Στατιστικά στοιχεία
-------------------

* 1956/57 έως και 1958/59: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Κατηγορία ΕΠΣΑ-32 συμμετοχές
* 1959/60 & 1960/61: Αιγάλεω Α.Ο.-Β΄ Εθνική-48 συμμετοχές, 7 γκολ (άνοδος στην Α΄ Εθνική)
* 1961/62: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-28 συμμετοχές, 5 γκολ
* 1962/63: ΑΕΚ Αθηνών-Α΄ Εθνική-27 συμμετοχές
* 1963/64: ΑΕΚ Αθηνών-Α΄ Εθνική-23 συμμετοχές, 1 γκολ
* 1964/65: ΑΕΚ Αθηνών-Α΄ Εθνική-3 συμμετοχές
* 1965/66: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-25 συμμετοχές, 4 γκολ
* 1966/67: Αιγάλεω Α.Ο.-Α΄ Εθνική-21 συμμετοχές

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Διεθνής αθλητική ιστοσελίδα
* Γεώργιος Παγιωτέλης, "Το Έπος της Α΄Εθνικής" (Περιοδικό "Οι Παγκόσμιοι", τεύχη ετών 1994-96)
* Νίκος Δημ. Νικολαΐδης "*50 Χρόνια Αιγάλεω*" (1998)
* Ηλεκτρονικό αρχείο "Αθλητικής Ηχούς"
* "40 Χρόνια Ποδόσφαιρο και ΠΡΟ-ΠΟ" (Έκδοση εφημερίδας "Προπόραμα", 1999)
* Ανδρέας Μπόμης, Τρίτομο "Αλμανάκ Ποδοσφαίρου" (Έκδοση "Εικόνες", 1991)
* Transfermarkt
*Παίρνοντας χρησμό από το μαντείο (Consulting the Oracle)* του Τζον Γουίλιαμ Γουότερχαουζ
Το **μαντείο** και **ψυχομαντείο**, κατά την κλασική αρχαιότητα, ήταν ο επίσημος, θρησκευτικού χαρακτήρα θεσμός σε συγκεκριμένο τόπο, που εμπνεόταν σοφές συμβουλές, έδινε χρησμούς, ή προέβλεπε το μέλλον ως ενδιάμεσος με τους θεούς. Τα μαντεία θεωρούνταν πύλες μέσω των οποίων οι θεοί απευθύνονταν άμεσα στους ανθρώπους και υπό αυτή την έννοια διέφεραν από τους μάντεις που ερμήνευαν τα σημάδια των θεών μέσα από παρατήρηση της συμπεριφοράς των πουλιών, των εντοσθίων των ζώων ή άλλες μεθόδους

Οι μάντεις ήταν διερμηνείς των σημείων που δίνονταν από αυτούς. Οι Μάντεις χρησιμοποιούσαν πολλές μεθόδους για να αναλύσουν τη θέληση των θεών, όπως το διάβασμα των εντοσθίων διάφορων ζώων, το πέταγμα των πουλιών κ.α. Ήταν πιο πολλοί από τα μαντεία. Πολλές φορές ήταν περιπλανώμενοι, άλλες φορές (εάν ήταν φημισμένοι) καλούνταν για να γίνουν οι προσωπικοί μάντεις κάποιου υψηλόβαθμου στρατηγού, ή και βασιλιά.

Τοποθεσίες μαντείων στην Αρχαία Ελλάδα
--------------------------------------

Δείτε επίσης: Μαντείο των Δελφών και Δωδώνη
Τα κυριότερα μαντεία ήταν αφιερωμένα στον Δία ή τον Απόλλωνα. Το παλιότερο ελληνικό μαντείο ήταν του Δία στη Δωδώνη της Ηπείρου.
Σπουδαίο επίσης μαντείο για τους Έλληνες ήταν του Άμμωνα Δία στη Λιβύη. Όλα τα μαντεία του Δία όμως τα ξεπερνούσε το μαντείο του Απόλλωνα στους Δελφούς. Ήταν γνωστό από τους ομηρικούς χρόνους και στα τέλη του 6ου αιώνα κατακλύζονταν από προσφορές Ελλήνων και ξένων. Τους χρησμούς τους έδινε η ιέρεια Πυθία. Άλλα μαντεία του Απόλλωνα ήταν στα Δίδυμα της Μιλήτου, στην Κλάρο, στα Πάταρα της Λυκίας, στο Σπόδιο των Θηβών κ.ά. Σ' όλη την αρχαιότητα τα μαντεία επηρέαζαν το λαό στην καθημερινή του ζωή και τις πόλεις στις ιστορικές τους τύχες. Τον 7ο π.Χ. αιώνα υπήρχαν περίπου 100 μαντεία. Στα τέλη του 5ου π.Χ. αιώνα όμως, με τα διδάγματα των σοφιστών και την ορθολογιστική κριτική, το κύρος των μαντείων άρχισε να κλονίζεται. Ο Θουκυδίδης πίστευε ότι η μαντική οφείλεται στην αμάθεια. Τον 4ο μ.Χ. αιώνα (έτος 362) καταγράφεται ο τελευταίος χρησμός του Μαντείου των Δελφών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Harry Thurston Peck, Harpers Dictionary of Classical Antiquities (1898), Psychomanteion
2. ↑  Thomas, Carol G. (1988). *Paths from Ancient Greece*. Brill Publishers. σελ. 47.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **μαντείο**  |

* Μύθοι και μαντεία (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
Ο **Ντιντιέ Ολέ-Νικόλ** (γεννημένος στις 2 Σεπτεμβρίου 1961 στο Μπελέ της Αιν) είναι Γάλλος πρώην ποδοσφαιριιστής και νυν προπονητής. Αυτό τον καιρό εργάζεται στην ΦΚ Ρουέν.

Καριέρα
-------

Είχε μια μέση αγωνιστική καριέρα στις χαμηλότερες κατηγορίες της Γαλλίας με τις Ανζέ, Σαμπερί και Ραόν-λ'Ετάπ. Η θέση στην οποία αγωνιζόταν ήταν αυτή του Αμυντικού.

Προπονητική Καριέρα
-------------------

Διετέλεσε προπονητής των Ραόν-λ'Ετάπ, Βαλανσιέν, Νιμ, Σατορού. Επίσης εργάστηκε ως προπονητής της ομάδας της Λιγκ 1 ΟΖΚ Νις, από την 1η Ιουλίου 2009 και μέχρι τις 9 Μαρτίου 2010, όταν και η ΟΖΚ Νις αποφάσισε να τον απολύσει παραδίδοντας τις τύχες της ομάδας στους Ερίκ Ρουά, Ρενέ Μαρσιγκλιά και Φρεντερίκ Γκιοριά.

Τον Σεπτέμβριο του 2010, ανακοινώθηκε ως ο νέος προπονητής της Νεσατέλ Ξαμάξ. Απομακρύνθηκε από την τεχνική της ηγεσία έπειτα από μια εντός έδρας ήττα με σκορ 4-1 από την ΦΚ Τουν στις 11 Μαΐου 2011, αφήνοντας την φιναλίστ του Κυπέλλου Ελβετίας δύο πόντους πάνω από την ζώνη του υποβιβασμού με τρία εναπομείναντα παιχνίδια.

Τον Ιούλιο του 2011, προσλήφτηκε στην θέση του προπονητή από τον κυπριακό σύλλογο Απόλλων Λεμεσού, μία από τις καλύτερες κυπριακές ομάδες, με μεγάλο αριθμό οπαδών, αλλά με πάμπολα οικονομικά προβλήματα και με προβλήματα στελέχωσης του προπονητικού επιτελείου το 2011. Ο Ντιντιέ Νικόλ, εμφανίστηκε ως ο πλέον κατάλληλος από μία λίστα προπονητών, ώστε να βοηθήσει την ομάδα να ανασυνταχτεί και να επιστρέψει στον δρόμο των επιτυχιών και των τίτλων.

Στις 10 Νοεμβρίου 2011, ο Ολέ-Νικόλ προσλήφτηκε στην θέση του προπονητή της ομάδας της Ligue Professionnelle 1 ΟΣΜ Αλζέ, υπογράφοντας διετές συμβόλαιο με τον σύλλογο του Αλγερίου.

Στις 24 Μαΐου 2012, ανακοινώθηκε πως θα αναλάμβανε την τεχνική ηγεσία της ομάδας της Νασιονάλ ΦΚ Ρουέν, για την σεζόν 2012-13.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

1. ↑  France – Trainers of First and Second Division Clubs
2. ↑  «Maurice Cohen : « Une nouvelle ère »». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Μαΐου 2009. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2012.
3. ↑  «Communiqué officiel». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Μαρτίου 2010. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2012.
4. ↑
5. ↑  Didier Ollé-Nicolle officiellement à l'USM Alger; DZFoot.com, 10 November 2011.
Η **Κατακεκαυμένη** ήταν περιοχή στην Λυδία (σημερινή δυτική Τουρκία), καθώς και Δεκάπολις εντός αυτής, κατά τη διάρκεια της ελληνιστικής και ρωμαϊκής περιόδου.

Το όνομά της αναφέρεται στο κατάμαυρο χρώμα της λάβας και στην ομώνυμη αδρανοποιημένη ηφαιστειακή ζώνη, γνωστή σήμερα στα τουρκικά ως Κούλα, η οποία περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Στράβωνα. Ο Στράβων (Γεωγραφικά, 12.8.19) ανέφερε ότι κάποιοι τοποθετούν την Κατακεκαυμένη ως τον τόπο της μυθολογικής μάχης μεταξύ του Διός και του γίγαντα Τυφώνος.

Δεκάπολις
---------

Η δεκάπολις αποτελούνταν από:

* Σάταλα
* Μαιονία
* Τάβαλα
* Βάγεις
* Σίλανδος
* Σέτται
* Δάλδις
* Φιλαδέλφεια
* Απόλλωνος Ιερόν
* Μεσοτίμωλος ή Γόρδος

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Earth Sciences – Kula Volcanic UNESCO Global Geopark (Turkey)». UNESCO Global Geoparks. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2017.
2. ↑  E. Akdeniz. «SOME EVIDENCE ON THE FIRST KNOWN RESIDENTS OF KATAKEKAUMENE (BURNED LANDS)». *Mediterranean Archaeology and Archaeometry* **11** (1): 69–74.
3. ↑  The American Journal of Science, Volume 38 (Kline Geology Laboratory, Yale University. 1840 ) p207.
4. ↑  Philadelphia in Lydia.
5. ↑  W. M. Ramsay, The Historical Geography of Asia Minor (Cambridge University Press, 24 Jun. 2010 ) p132.
Η **ναυμαχία της Σύμης** πραγματοποιήθηκε το 411 π.Χ. ανάμεσα στους Αθηναίους και τους Σπαρτιάτες στα πλαίσια του Πελοποννησιακόυ πολέμου στη Σύμη. 

Το 411 π.Χ. οι Σπαρτιάτες υπό τον Θηραμένη συμμάχησαν με την Περσία. Αρχηγός του σπαρτιατικού στόλου ήταν ο Αστύοχος. Εν τω μεταξύ ο αθηναϊκός στόλος υπό τον Χαρμίνο ήταν σταθμευμένος στη Σάμο. Οι δύο στόλοι έμαθαν που βρίσκεται ο αντίπαλός τους και συναντήθηκαν στη Σύμη. Όμως τότε βρισκόταν σε εξέλιξη μια καταιγίδα με αποτέλεσμα οι δύο στόλοι να έχουν κακή ορατότητα. Μετά την καταιγίδα μερικά από τα σπαρτιατικά πλοία είχαν αποκοπεί από τον υπόλοιπο σπαρτιατικό στόλο. 

Ο Χαρμίνος με 20 πλοία επιτέθηκε κατά του αριστερού άκρου του σπαρτιατικού στόλου. Κατάφερε να βυθίσει 3 πλοία. Ο υπόλοιπος σπαρτιατικός στόλος περικύκλωσε τον αθηναϊκό στόλο. Ο Χαρμίνος βλέποντας τι γίνεται υποχώρησε στην Αλικαρνασσό με απώλειες 6 πλοίων. Το υπόλοιπο του αθηναϊκού στόλου έπλευσε στην Κνίδο για νέα σύγκρουση, αλλά καμιά από τις δύο πλευρές δεν ήταν πρόθυμη να πολεμήσει.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Θουκυδίδης. «Πελοποννησιακός Πόλεμος, Βιβλίο Η', κεφ. 36.2». *www.perseus.tufts.edu*. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2023.
2. ↑  Θουκυδίδης. «Πελοποννησιακός Πόλεμος, Βιβλίο Η', κεφ. 36.1». *www.perseus.tufts.edu*. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2023.
3. ↑  Θουκυδίδης. «Πελοποννησιακός Πόλεμος, Βιβλίο Η', κεφ. 41.3». *www.perseus.tufts.edu*. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2023.
4. ↑  Θουκυδίδης. «Πελοποννησιακός Πόλεμος, Βιβλίο Η', κεφ. 42.1». *www.perseus.tufts.edu*. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2023.
5. ↑  Θουκυδίδης. «Πελοποννησιακός Πόλεμος, Βιβλίο Η', κεφ. 43.2». *www.perseus.tufts.edu*. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2023.

* 

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οι μάχες του Πελοποννησιακού Πολέμου |
| --- |
|  |
| 
* Σύβοτα
* Ποτίδαια
* Σπάρτωλος
* Ναύπακτος
* Πλαταιές
* Μυτιλήνη
* Τανάγρα
* Πύλος και Σφακτηρία
* Δήλιο
* Αμφίπολη
* Μαντίνεια
* Σικελία
* Σύμη
* Κυνός Σήμα
* Άβυδος
* Κύζικος
* Νότιο
* Αργινούσες
* Αιγός Ποταμοί
 |

 |
Συντεταγμένες: 54°16′53.299″S 36°30′28.901″W﻿ / ﻿54.28147194°S 36.50802806°W﻿ / -54.28147194; -36.50802806

Ο οικισμός Γκρυτβίκεν, Νότια Γεωργία, Ηνωμένο Βασίλειο
Το **Γκρυτβίκεν** είναι οικισμός στην ανταρκτική νήσο της Νότιας Γεωργίας, στον Νότιο Ατλαντικό ωκεανό. Παλαιότερα λειτουργούσε ως φαλαινοθηρικός σταθμός και αποτελεί τον μεγαλύτερο οικισμό του νησιού. Βρίσκεται στον απάνεμο όρμο του Κινγκ Έντουαρντ πλησίον του ομώνυμου οικισμού Κινγκ Έντουαρντ Πόιντ, εντός του μεγαλύτερου κόλπου με την ονομασία κόλπος του Ανατολικού Κάμπερλαντ. Θεωρείται το καλύτερο λιμάνι του νησιού βάσει γεωγραφίας μιας και είναι αρκετά προστατευμένο από τον ωκεανό και τους ανέμους. Το όνομα της τοποθεσίας, που σημαίνει «κόλπος της γλάστρας», επινοήθηκε το 1902 από τη Σουηδική Αποστολή της Ανταρκτικής και τεκμηριώθηκε από τον τοπογράφο Γιόχαν Γκούναρ Άντερσον (Johan Gunnar Andersson), αφού η αποστολή βρήκε παλιές αγγλικές γλάστρες που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή ελαίου φώκιας στην τοποθεσία. Ο οικισμός επανιδρύθηκε στις 16 Νοεμβρίου του 1904 από τον Νορβηγό εξερευνητή της Ανταρκτικής Κάρλ Άντον Λάρσεν (Carl Anton Larsen) στην μακράς χρήσης τοποθεσία πρώην φαλαινοθηρικών οικισμών.

Το Γκρυτβίκεν είναι χτισμένο σε προστατευμένη περιοχή, με επίπεδη γεωμορφολογία ενώ υπάρχει και πρόσβαση σε γλυκό νερό. Αν και ήταν ο μεγαλύτερος οικισμός στη Νότια Γεωργία, η διοίκηση του νησιού είχε τη βάση του στον κοντινό ερευνητικό σταθμό Βρετανική Ανταρκτική στο Κινγκ Έντουαρντ Πόιντ. Ο φαλαινοθηρικός σταθμός έκλεισε τον Δεκέμβριο του 1966 όταν τα όλο και λιγότερα αποθέματα φαλαινών τον κατέστησαν αντιοικονομικό.

Το Γκρυτβίκεν πλέον δεν έχει μόνιμους κατοίκους, αλλά περιστασιακά φιλοξενεί ερευνητές και βρετανικό διοικητικό και στρατιωτικό προσωπικό. Επίσης, κατοικείται προσωρινά κατά τους καλοκαιρινούς μήνες από λίγους υπαλλήλους που διαχειρίζονται το Μουσείο της Νότιας Γεωργίας. Ο οικισμός έχει γίνει ένα δημοφιλές αξιοθέατο για πλοία που εκτελούν κρουαζιέρες στην Ανταρκτική, με πολλούς τουρίστες να επισκέπτονται τους χώρους ανάπαυσης των πολικών εξερευνητών Σέρ Έρνεστ Σάκλετον (Sir Ernest Shackleton) και Φρανκ Γουάιλντ (Frank Wild) στο νεκροταφείο του Γκρυτβίκεν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  monumentos.cultura.gob.ar.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 2285154801938956310005
* GND: 1174011807

 |

 |
Άλμα βάσης από πύργο κεραίας
To **BASE άλμα**, ενίοτε γραμμένο ως **B.A.S.E. άλμα**, (μεταφρασμένο απαντάται και ως **άλμα βάσης**) είναι άλμα με αλεξίπτωτο ή η πτήση με wingsuit από μια καθορισμένη διάρθρωση, όπως ένα κτίριο ή ένα βράχος που χρησιμοποιείται ως βάση για την εκτέλεση του άλματος : Το **B.A.S.E** ακρωνύμιο από τις λέξεις *building κτήριο*, *κεραία-antenna*, *γέφυρα ή τραβέρσα-span*, και *γη-earth (η άκρη γκρεμών)*.
Στις Η.Π.Α. το άλμα βάσης θεωρείται από πολλούς ακραίο άθλημα ή ακροβατικό κασκαντέρ.

Προέλευση
---------

Το ακρωνύμιο "B.A.S.E." (κοινότερα πλέον "BASE") πιστώνεται στον κινηματογραφικό παραγωγό Καρλ Μπένις, τη σύζυγό του Τζην Μπένις, τον Φιλ Σμιθ, και τον Φιλ Μειφιλντ Ο Καρλ Μπένις υπήρξε ο καταλύτης πίσω από την εμφάνιση του σύγχρονου άλματος BASE και το 1978 κινηματογράφησε τα πρώτα BASE άλματα με αλεξίπτωση σε ελεύθερο στιλ (από το Ελ Καπιτάν, στο Εθνικό πάρκο Γιοσέμιτι).

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. ↑  «BASENumbers.org». BASENumbers.org. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Νοεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2014.
2. ↑  Sangiro. «BASE Jumping Resource and Community». Basejumper.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2014.
3. ↑  Dizikes, Cynthia (April 22, 2011). «BASE jumpers fall for thrill-seeking lifestyle». *Chicago Tribune*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2011-11-22.. Ανακτήθηκε στις 15 March 2012.
4. ↑  Rosenblatt, Roger (July 1999). «The Whole World Is Jumpable». *Time* **154** (3): 94. ISSN 0040781X.
5. ↑  McCallum, Jack (August 26, 1985). «Who Needs An Airplane?». *Sports Illustrated* **63** (9).

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* "The Great Book of BASE". BirdBrain Publishing. July, 2010.
* "The Ground's the Limit". *Texas Monthly*. December 1981.
* "BASE Fatality Statistics". BLiNC Magazine. July 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Άλμα βάσης** |

* Parachuting from fixed objects: descriptive study of 106 fatal events in BASE jumping 1981–2006
* Luigi Cani base jumps off a cliff
* A Sport to Die For ESPN, Michael Abrams
* First Dog Ever To BaseJump
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Μοίρα.
Η **μοίρα** είναι όρος που χρησιμοποιείται στη νομική ορολογία και σημαίνει μερίδιο. Κατά το Αστικό Δίκαιο οι κατιόντες (παιδιά) του κληρονομημένου (θανόντος), καθώς και ο επιζών σύζυγος έχουν δικαίωμα **νομίμου μοίρας** στην κληρονομιά. Αν δεν υπάρχουν παιδιά στη θέση τους υπεισέρχονται οι ανιόντες (γονείς) του κληρονομουμένου. Αυτό σημαίνει ότι η μισή περιουσία του κληρονομουμένου πηγαίνει υποχρεωτικά σε αυτούς και ακόμα και με διαθήκη δεν μπορεί ο κληρονομούμενος να τη διαθέσει αλλού. Συνεπώς η "νόμιμη μοίρα" αποτελεί την εκ κληρονομικής περιουσίας μερίδα την οποία δικαιούται να απαιτήσει ο κατιών, ο σύζυγος ή ο ανιών του κληρονομημένου που από τη στιγμή που απαιτούν καλούνται νόμιμοι μεριδούχοι ή "αναγκαίοι κληρονόμοι" ακόμη και παρά τη θέληση του κληρονομημένου. Εξαίρεση υπάρχει αν ο κληρονομούμενος έχει αποκληρώσει κάποιον από τους αναγκαίους κληρονόμους για τους λόγους που περιοριστικά αναφέρει ο νόμος (ασωτία, επιβουλή της ζωής του κλπ.). Η ρύθμιση αυτή περί νόμιμης μοίρας αποτελεί εξαίρεση στην κατά τα άλλα κατοχυρούμενη στο νόμο ελευθερία του διατιθέναι, στην ελευθερία δηλαδή του κληρονομουμένου να διαθέσει την περιουσία του όπως θέλει μετά θάνατον και αποσκοπεί στην προστασία της οικογένειας. Κατά το άρθρο 1825 Α.Κ. η νόμιμη μοίρα είναι το μισό της εξ αδιαθέτου μερίδας.

Σύμφωνα με το άρθρο 1827 του Α.Κ. αν στο μεριδούχο, έχει καταληφθεί λιγότερο από την νόμιμη μοίρα, το δικαίωμα του υπάρχει για το μέρος που λείπει.

Ως βάση στον υπολογισμό λαμβάνεται η κατάσταση και η αξία της κληρονομιάς κατά το χρόνο θανάτου του κληρονομημένου, αφαιρουμένων χρεών, δαπανών κηδείας και απογραφής κληρονομιάς.

Αναλυτικά περί του ποσοστού διάθεσης, σειράς διαδοχής και άλλων σχετικών παρέχονται σε σχετικά άρθρα του Αστικού Κώδικα.

παραπομπές
----------

1. ↑  μοίρα στο Λεξικό κοινής νεοελληνικής του ΙΝΣ ΑΠΘ
2. ↑  Άρθρο 1827 του Αστικού Κώδικα
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία η **Αλία της Ρόδου** (το όνομα της σημαίνει *"κάτοικος της θάλασσας"*) ήταν μυθική μορφή που σύμφωνα με την Ροδιακή παράδοση έγινε η μετέπειτα θεά Λευκοθέα. Η Αλία ήταν κόρη της Θάλασσας, οι αδελφοί της ήταν οι θαλάσσιοι Τελχίνες, διάσημα όντα που θεωρούνται μύστες της μυθολογίας και εφευρέτες του πολιτισμού. Ο Διόδωρος Σικελιώτης αναφέρει ότι ο θεός Ποσειδώνας τον οποίο ανέθρεψαν οι Τελχίνες όταν ενηλικιώθηκε ερωτεύτηκε την αδελφή του Αλία. Με τον γάμο τους απέκτησαν έξι γιους και μια κόρη την Ρόδη επώνυμου της νήσου Ρόδος, θα παντρευτεί τον θεό Ήλιο και θα αποκτήσει τους επτά Ηλιάδαι, γενάρχες και οικιστές των πόλεων του νησιού. Την εποχή που η θεά Αφροδίτη ταξίδευε από την Κύπρο στα Κύθηρα οι γιοι της χλευαστικά της απαγόρευσαν να σταματήσει στο νησί. Η θεά εξοργίστηκε, τους έσπειρε έρωτα απέναντι στην μητέρα τους και την βίασαν, η Αλία έπεσε από την ντροπή της στην θάλασσα και πνίγηκε και ο Ποσειδώνας από την οργή του έθαψε τους γιους της κάτω από την γη. Η Αλία έγινε η μετέπειτα θεά Λευκοθέα η οποία ταυτίζεται και με την Ινώ την κόρη του θρυλικού ιδρυτή των Θηβών Κάδμου, οι κάτοικοι της Ρόδου την λάτρεψαν σαν θεότητα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kerényi, σ. 64
2. ↑  Smith, s.v. *"Αλία"*
3. ↑  Διόδωρος Σικελιώτης, *"Ιστορική Βιβλιοθήκη"*, 5.55.4–7
4. ↑  Smith, s.v. *"Αλία"*

Πηγές
-----

* Apollodorus. Apollodorus, The Library, with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A. F.R.S. in 2 Volumes. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921. Includes Frazer's notes.
* Diodorus Siculus, Library of History, Volume III: Books 4.59-8, translated by C. H. Oldfather, Loeb Classical Library No. 340. Cambridge, Massachusetts, Harvard University Press, 1939.
* Kerényi, Karl (1951). The Gods of the Greeks. London: Thames and Hudson.
* Odes. Pindar. Diane Arnson Svarlien. 1990.
* William Smith. A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology. London. John Murray: printed by Spottiswoode and Co. New-Street Square and Parliament Street.
Η **πρωτεϊνοσύνθεση** είναι η σύνθεση πρωτεϊνών.

Ο μηχανισμός της αντιγραφής του DNA είναι ημισυντηρητικός, δηλαδή οι δύο αλυσίδες της διπλής έλικας ξετυλίγονται και καθεμιά λειτουργεί σαν καλούπι για τη σύνθεση μιας νέας συμπληρωματικής αλυσίδας. Κάθε θυγατρική διπλή έλικα που προκύπτει αποτελείται από μία μητρική και από μία νέα αλυσίδα. Η αντιγραφή του DNA είναι μια πολύπλοκη ενζυμική πορεία, που καταλύεται από πολλά ένζυμα. Σε κάθε τμήμα DNA που γίνεται η αντιγραφή, η σύνθεση της μιας αλυσίδας είναι συνεχής, ενώ της άλλης ασυνεχής. Η έναρξη της αντιγραφής γίνεται από ένα σημείο του DNA στους προκαρυωτικούς οργανισμούς και από πολλά στους ευκαρυωτικούς.

Ο μηχανισμός με τον οποίο η πληροφορία που υπάρχει στο DNA καθορίζει την αλληλουχία των αμινοξέων στις πρωτεΐνες, περιλαμβάνει δύο διαδικασίες: τη μεταγραφή και τη μετάφραση. Η μεταγραφή καταλύεται από την RNA πολυμεράση και γίνεται με κατεύθυνση 5'-> 3'. Κατά τη μεταγραφή παράγονται τρία είδη RNA: το mRNA, το tRNA και το rRNA στους προκαρυωτικούς και ευκαρυωτικούς οργανισμούς. Επιπρόσθετα μόνο στους ευκαρυωτικούς οργανισμούς παράγεται και snRNA.

Στους προκαρυωτικούς οργανισμούς η μεταγραφή και η μετάφραση γίνονται σχεδόν ταυτόχρονα. Στους ευκαρυωτικούς οργανισμούς τα περισσότερα γονίδια, που αποτελούνται από κωδικές (εξώνια) και μη κώδικες (εσώνια) περιοχές, μεταγράφονται σε ένα πρόδρομο mRNA, το οποίο υφίσταται τη διαδικασία της ωρίμανσης: τα εσώνια αποκόπτονται και τα εξώνια συρράπτονται. Το ώριμο mRNA, που αποτελείται μόνο από τα εξώνια, μεταφέρεται στο κυτταρόπλασμα, όπου γίνεται η πρωτεϊνοσύνθεση.

Η αντιστοίχιση των νουκλεοτιδίων του mRNA με τα αμινοξέα των πρωτεϊνών γίνεται μέσω του γενετικού κώδικα, και κάθε κωδικόνιο-τριπλέτα του mRNA αντιστοιχεί σε ένα αμινοξύ.

Η πρωτεϊνοσύνθεση έχει τρία στάδια: την έναρξη την επιμήκυνση και τη λήξη. Κατά την έναρξη το mRNA συνδέεται με το ριβόσωμα και το πρώτο tRNA που μεταφέρει το αμινοξύ μεθειονίνη προσδένεται με το αντικωδικόνιό του στο κωδικόνιο έναρξης. Κατά την επιμήκυνση τα tRNA μεταφέρουν τα αμινοξέα που αντιστοιχούν στα κωδικόνια του mRNA, τα οποία συνδέονται μεταξύ τους με πεπτιδικούς δεσμούς. Έτσι, αναπτύσσεται η πολυπεπτιδική αλυσίδα. Στο κωδικόνιο λήξης σταματά η πρωτεϊνοσύνθεση και απελευθερώνεται η πολυπεπτιδική αλυσίδα. Πολλά ριβοσώματα κινούνται κατά μήκος του mRNA ταυτόχρονα, καθώς αυτό μεταφράζεται, και αποτελούν το πολύσωμα

Αναφορές
--------

1. ↑  «μικροι αλχημιστες». παυλιδης. 12 Μαρτίου 1976.
2. ↑  
Αλεπόρου-Μαρίνου, Βασιλική. *Βιολογία Γ' Γενικού Λυκείου*. Ινστιτούτο Τεχνολογίας Υπολογιστών και Εκδόσεων «Διόφαντος».
Η πρόσοψη του μουσείου "Ι.Λ.Ο.Α."Το **Ιστορικό Λαογραφικό Οικομουσείο Αιγάλεω** ιδρύθηκε το 2009 από τον πρώην υποψήφιο δήμαρχο της πόλης, δημοτικό σύμβουλο και επί σειρά ετών πρόεδρο του "Συλλόγου Κρητών" Γιάννη Περράκη. Στεγάζεται σε δυο παλιές προσφυγικές κατοικίες, με οκτώ συνολικά αίθουσες, κατάλληλα διαμορφωμένες, στις οποίες εκτίθενται σπάνια αντικείμενα και οικοσκευές, από την προσωπική συλλογή του ιδρυτή.

Στα εσωτερικά εκθέματα περιλαμβάνονται: Αργαλειός, Υφαντική, Ραπτική, Επιπλοποΐα, Τσαγκαράδικο, χαλκουργείο (σιδηρουργείο), ξυλόφουρνος, γεωργικά εργαλεία (αλέτρια, βολόσυρος κ.α.), πάμπολλα οικιακά-κουζινικά σκεύη, τζάκι παραδοσιακό-μαγεργιό, ρακοκάζανο (αποστακτήριο), πατητήρι σταφυλιών, παλαιά όπλα, σαμάρι μεταφοράς μεγάλου πυροβόλου, προσωπικά αντικείμενα μακαριστού Μητροπολίτη Ηλείας Αντωνίου, συγγράμματα ιστορικής σημασίας, βιβλία παλαιάς εκτύπωσης, ελληνικά καρτ-ποστάλ που χρονολογούνται από το 1900, φωτογραφίες, σπάνια συλλεκτικά αντικείμενα, δίσκοι (πλάκες) βινυλίου 33, 45 και 78 στροφών, γραμμόφωνα, ραδιόφωνα, λατέρνα κ.λ.π.

Στον προαύλιο χώρο υπάρχει πλήρως διαμορφωμένος κήπος με σπάνια δένδρα, φυτά και λουλούδια, παραδοσιακό πηγάδι (πραγματική και όχι εικονική εγκατάσταση) και εργαλεία αγροτικής απασχόλησης.

Το μουσείο, το οποίο είναι αποκλειστικά αυτοχρηματοδοτούμενο, διοργανώνει διάφορες εκδηλώσεις, συμμετέχει σε εκθέσεις, ενώ δέχεται προγραμματισμένες επισκέψεις για μαθητές σχολείων, για τους οποίους, μαζί με τους συνοδούς καθηγητές, πραγματοποιείται ξενάγηση.

Πηγές
-----

* Η ιστοσελίδα του μουσείου

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Εκδήλωση μνήμης για τον Ελευθέριο Βενιζέλο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2012.
2. ↑  «Το "Ι.Λ.Ο.Α. στο Φεστιβάλ Αγροτικής Ποιότητας». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουλίου 2012.