Αντίγραφο των Αλόγων του Αγίου Μάρκου.
Τα αυθεντικά Άλογα στο Μουσείο.
Τα **Άλογα του Αγίου Μάρκου**, γνωστά επίσης ως **Τέθριππο Θριάμβου** (*Triumphal Quadriga*), είναι ένα σύνολο μπρούτζινων γλυπτών τεσσάρων αλόγων, αρχικά μέρος ενός μνημείου που αναπαριστούσε τέθριππο (quadriga, άρμα τεσσάρων αλόγων που χρησιμοποιούταν για αρματοδρομίες). Τα άλογα τοποθετήθηκαν στην πρόσοψη στην λότζια απάνω από τα προπύλαια της Βασιλικής του Αγίου Μάρκου στη Βενετία, μετά από τη λεηλασία της Κωνσταντινούπολης το 1204. Παρέμειναν εκεί μέχρι τη λεηλασία τους από το Ναπολέοντα το 1797, αλλά επέστρεψαν το 1818. Τα γλυπτά έχουν αφαιρεθεί από την πρόσοψη και έχουν τοποθετηθεί στο εσωτερικό μουσείο μέσα στην Βασιλική για λόγους συντήρησης, ενώ στη λότζια έχουν τοποθετηθεί αντίγραφα. **Η** λεηλασία αποτελεί μέρος της ανθρώπινης συμπεριφοράς από την αρχαιότητα. Οι Ρωμαίοι την κατάφεραν στην πρώτη τους κατάκτηση, το 396 π.Χ. Αφαίρεσαν από την πόλη **Veii** οτιδήποτε πολύτιμο και καθιέρωσαν ένα πρότυπο λεηλασίας, που διήρκεσε πάνω από 2.000 χρόνια...

Μόλις το **1815** το **Συνέδριο της Βιέννης** έκανε την πρώτη σοβαρή προσπάθεια για την αποκατάσταση των λεηλατημένων έργων τέχνης μετά τις συγκρούσεις.

Μετά τους Ρωμαίους έγινε η συνήθης πρακτική για έναν νικητή: Να κλέβει όλον τον θησαυρό από τους κατακτημένους. Η λεία έδωσε χρήματα στον κατακτητή να πληρώσει τις στρατιωτικές εκστρατείες του…

Οι **Βίκινγκς**, οι **κονκισταδόροι**, οι μεσαιωνικοί **πρίγκηπες**, και αργότερα ο **Ναπολέων**, ο **Χίτλερ** και ο **Στάλιν** λεηλάτησαν σε επική κλίμακα...

Σήμερα, η **Interpol** έχει πάνω από **35.000 κλεμμένα αντικείμενα** στην βάση δεδομένων της κλεμμένης τέχνης της - και οι κλοπές έργων τέχνης συνεχίζουν…

Παρακάτω, είναι 10 από τα σημαντικότερα έργα τέχνης που έχουν ποτέ λεηλατηθεί. Παραδόξως, πολλές από τις τοποθεσίες τους είναι… γνωστές! Αλλά λόγω του χρόνου και των επιπλοκών στο Διεθνές Δίκαιο, παραμένουν εκεί που είναι ... προς το παρόν…», λέει το άρθρο.

**Κ**αι ξεκινά τον κατάλογο, με πρώτο-πρώτο έργο τα χάλκινα άλογα του **Λυσίππου**, από την **Χίο**, που κατέληξαν να είναι γνωστά με το όνομα του κλεπταποδόχου «άλογα του Αγίου Μάρκου»…

Πρόκειται για ένα χάλκινο σύνολο τεσσάρων αλόγων, ένα ελληνικό έργο τέχνης, πιθανότατα έργο του Έλληνα γλύπτη Λυσσίππου (ο οποίος εργάσθηκε για τον **Μέγα Αλέξανδρο**), που κάποιοι λένε ότι αρχικώς κοσμούσαν το νησί της Χίου, αλλά κλέφτηκαν γύρω στο 330 μ.Χ. από «κάπου απ’ την Ελλάδα», από τον αυτοκράτορα **Κωνσταντίνο**, ο οποίος τα έβαλε με υπερηφάνεια στην νέα πρωτεύουσά του, την Κωνσταντινούπολη, στην θριαμβευτική πύλη, που οδηγούσε στον Ιππόδρομο.

Το 1204 ξανα-κλέφθηκαν από τον **Doge Enrico Dandolo**, στην Δ΄ **Σταυροφορία**! Ο Dandolo τα έβαλε στην βεράντα της Βασιλικής του Αγίου Μάρκου στην Βενετία, όπου έμειναν μέχρι το 1797.

Τότε ήταν η σειρά του Ναπολέοντα για να τα… ξανα-χτυπήσει. Τα ετοποθέτησε επάνω στην **Αψίδα του Θριάμβου** στο **Παρίσι**! Κάποια στιγμή, ο Ναπολέων διέταξε να λειωθούν για να γίνουν… μπάλλες για κανόνια, αλλά το χυτήριο… αρνήθηκε (διότι τα άλογα ήταν κατασκευασμένα από… λάθος κράμα)! Οι κατακτητές-σύμμαχοι τα έστειλαν πίσω στην Βενετία μετά την πτώση του Ναπολέοντα το 1815. Σήμερα εξακολουθούν να ευρίσκονται στην Βασιλική του Αγίου Μάρκου στην Βενετία.

Προέλευση
---------

Τα γλυπτά χρονολογούνται από την κλασική αρχαιότητα και έχουν αποδοθεί στον αρχαίο Έλληνα γλύπτη του 4ου αιώνα π.Χ Λύσιππο, αν και αυτό δεν είναι ευρέως αποδεκτό. Αν και ονομάζονται μπρούτζινα, η ανάλυσή τους έχει δείξει ότι περιέχουν τουλάχιστον 96,67% χαλκό, και έτσι θα πρέπει να θεωρούνται περισσότερο μη καθαρό κράμα χαλκού παρά μπρούτζου. Η υψηλή περιεκτικότητα σε κασσίτερο είχε αυξήσει την θερμοκρασία του καλουπώματος στους 1200–1300 °C. Η υψηλής καθαρότητας χαλκός επιλέχθηκε για να επιτευχθεί πιο ικανοποιητική επιχρύσωση με τη τεχνική της χρήσης υδραργύρου.

Ιστορία
-------

Είναι βέβαιο ότι τα άλογα μαζί με το τέθριππο με το οποίο αποτελούσαν σύνολο, βρίσκονταν για πολύ καιρό στον Ιππόδρομο της Κωνσταντινούπολης. Μπορεί να ήταν τα "τέσσερα επιχρυσωμένα άλογα που στέκονται πάνω από τον Ιππόδρομου" που"ήρθαν από το νησί της Χίου από το Θεοδόσιο Β΄", όπως αναφέρεται στο έργο του 8ου ή αρχών 9ου αιώνα *Παραστάσεις σύντομοι χρονικαί*. Βρίσκονταν ακόμα εκεί το 1204, όταν λεηλατήθηκαν από τις Βενετικές δυνάμεις ως μέρος της λεηλασίας της πρωτεύουσας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας κατά την Τέταρτη Σταυροφορία. Τα κολάρα στα άλογα προστέθηκαν το 1204 για να καλύψουν τα μέρη όπου είχε κοπεί σε κάθε άλογο το κεφάλι, όταν μεταφέρθηκαν από την Κωνσταντινούπολη στη Βενετία. Σύντομα μετά τη Τέταρτη Σταυροφορία, ο Δόγης Ενρίκο Ντάντολο έστειλε τα άλογα στη Βενετία, όπου τοποθετήθηκαν στην πρόσοψη πάνω από την είσοδο της Βασιλικής του Αγίου Μάρκου το 1254. Ο Πετράρχης τα θαύμαζε.

Το 1797, ο Ναπολέων αφαίρεσε με τη βία τα άλογα από τη Βασιλική και τα μετάφερε στο Παρίσι, όπου ενσωματώθηκαν στο σχεδιασμό της Αψίδας του Θριάμβου του Καρουζέλ μαζί με ένα τέθριππο.

Το 1815 τα άλογα επιστράφηκαν στη Βενετία από Λοχαγο Dumaresq. Είχε πολεμήσει στη Μάχη του Βατερλό και βρισκόταν με τις συμμαχικές δυνάμεις στο Παρίσι όταν επιλέχθηκε, από τον Αυτοκράτορα της Αυστρίας, να κατεβάσει τα άλογα από την Αψίδα του Θριάμβου και να τα επιστρέψει στην αρχική τους τοποθεσία στη Βενετία. Για την επιδεξιότητα με την οποία επιτέλεσε το έργο του, ο Αυτοκράτορας του χάρισε μια χρυσή ταμπακιέρα με τα αρχικά του γραμμένα με διαμάντια στο καπάκι.

Εργασίες συντήρησης των Αλόγων του Αγίου Μάρκου.
Τα άλογα παρέμειναν στη θέση τους στη Βασιλική μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1980, όταν η συνεχόμενη ζημιά από την ατμοσφαιρική ρύπανση υπαγόρευσε την αντικατάστασή τους με ακριβή αντίγραφα. Από τότε, τα αυθεντικά άλογα εκτίθενται μέσα στη Βασιλική.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Anon 1979 *The Horses of San Marco* Thames and Hudson an English translation of a 1977 Venetian city government publication, p. 191
2. ↑  Anon 1979, p. 199
3. ↑  *Parastaseis syntomoi chronikai*, ch. 84.Th
4. ↑  Houpt, Simon. *Museum of the Missing: A history of Art Theft*. Sterling Publishing Co,. Inc. σελ. 32. ISBN 1402728298. Ανακτήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 2014.
5. ↑  Petrarch, *Rerum senilium, V. noted by Roberto Weiss,* The Renaissance Discovery of Classical Antiquity *(Oxford: Blackwell) 1973:35.*
6. ↑  A History of The Boissier-Scobell Families" by Henry Boissier, 1933 page 7.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Άλογα του Αγίου Μάρκου** |

* Byzantium 1200 Hippodrome Boxes shows the location of the horses until 1204.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Δημόσιοι χώροι της βυζαντινής Κωνσταντινούπολης |
| --- |
|  |
| Οδοί και πλατείες | 
* Αυγουσταίον
* Μέση οδός
* Τα Αμαστριανού
* Φιλαδελφείον
* Φόρος του Αρκαδίου
* Φόρος του Βοός
* Φόρος του Θεοδοσίου
* Φόρος του Κωνσταντίνου
 |
|  |
| Παλάτια και επαύλεις | 
* Μέγα Παλάτιον
* (Παλάτι του Βουκολέοντα
* Χαλκή πύλη
* Χρυσοτρίκλινος
* Παλάτι της Δάφνης
* Κονσιστόριον)
* Παλάτι του Αντιόχου
* Παλάτι των Βλαχερνών
* Παλάτι των Πηγών
* Παλάτι του Λαύσου
* Μάγγανα
* Παλάτι του Πορφυρογέννητου
* Παλάτι της Πλακιδίας
* Φυλακή του Ανεμά
* Κτήριο Συγκλήτου (Μαγναύρα)
 |
|  |
| Λιμάνια | 
* Λιμένας του Ελευθερίου
* Κοντοσκάλιον
* Λιμένας των Νεωρίων
* Λιμένας του Προσφόριου
 |
|  |
| Δημόσια κτήρια | 
* Βασιλική Κινστέρνα
* Λουτρά Ζευξίππου
* Κιστέρνα του Αετίου
* Κιστέρνα του Άσπαρος
* Κινστέρνα του Βώνου
* Κιστέρνα του Εβδόμου
* Κινστέρνα του Θεοδοσίου
* Κινστέρνα του Μοδέστρου
* Κινστέρνα του Μωκίου
* Κινστέρνα του Παλατίου
* Κινστέρνα του Φιλοξένου
* Κινστέρνα του Φωκά
* Κινστέρνα του Ψυχρόι
* Ιππόδρομος της Κωνσταντινούπολης
* Αυτοκρατορική βιβλιοθήκη
* Στρατηγείο
* Υδραγωγείο του Ουάλεντος
* Θέρμες του Αχιλλέως
* Θέρμες του Ζευξίππου
 |
|  |
| Αγάλματα καιστήλες της πόλης | 
* Στήλη της Αγίας Ελένης
* Στήλη του Αρκαδίου
* Στήλη των Γότθων
* Στήλη της Ευδοξίας
* Στήλη του Θεοδοσίου
* Στήλη του Ιουστινιανού
* Στήλη του Κωνσταντίνου Α´
* Στήλη του Λέοντα Α΄
* Στήλη του Μαρκιανού
* Στήλη του Κωνσταντίνου Ζ´
* Τρικάρηνος Όφις
* Άλογα του Αγίου Μάρκου
* Μίλιον
* Οβελίσκος του Θεοδοσίου
* Σύμπλεγμα της τετραρχίας
 |
|  |
| Ιστορικές περιγραφές | 
* Notitia Urbis Constantinopolitanae
* Περί κτισμάτων
* Επαρχικόν Βιβλίον
* Τυπικόν
* Παραστάσεις Σύντομοι Χρονικαί
* Έκθεσις της βασιλείου τάξεως
* Πάτρια Κωνσταντινουπόλεως
* Χρονική διήγησις
 |
|  |
| Άλλα | 
* Λύκος (ποταμός)
* Συνοικίες της βυζαντινής Κωνσταντινούπολης
* Επτά λόφοι της Κωνσταντινούπολης
 |
|  |
| 
Για εκκλησίες και μοναστήρια, δείτε Βυζαντινές εκκλησίες στην Κωνσταντινούπολη. |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 175363601
* LCCN: n99250555
* GND: 4219679-6
* SUDOC: 134566580
* BNF: cb159628083 (data)

 |

 |

Συντεταγμένες: 45°26′4.17″N 12°20′21.73″E﻿ / ﻿45.4344917°N 12.3393694°E﻿ / 45.4344917; 12.3393694