recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Ιούλιος Τυπάλδος Πρετεντέρης** ήταν επτανήσιος ποιητής (1814-1883). Ανήκει στους λεγόμενους σολωμικούς ποιητές της Επτανησιακής Σχολής.

Βίος
----

Γεννήθηκε στο Ληξούρι το 1814. Οι οικογένειες των γονέων του ήταν παλιές αριστοκρατικές οικογένειες με μεγάλη μόρφωση και ο ποιητής από μικρός ήρθε σε επαφή με τα γράμματα κυρίως μέσω της μητέρας του που του μετέδωσε αυτήν την αγάπη.

Σπούδασε νομικά στην Ιταλία, όπως όλοι οι νέοι του κύκλου του, και μετά την επιστροφή του το 1839 εντάχθηκε στον δικαστικό κλάδο. Υπηρέτησε ως ανακριτής, πρωτοδίκης και πρόεδρος των πρωτοδικών στην Κεφαλλονιά, την Κέρκυρα και τη Ζάκυνθο. 

Στη Ζάκυνθο γνώρισε τη μέλλουσα σύζυγό του Λουΐζα δε Ρώσση, αδερφή του ποιητή Γεωργίου Κανδιάνου Ρώμα, η οποία έγινε η μούσα του και πηγή έμπνευσης για τα ποιήματά του.

Αγωνίστηκε για την ελευθέρωση της Επτανήσου, θεωρούσε όμως πρόωρη την ένωση με την Ελλάδα και γι' αυτό ήταν υπέρ μέσων λύσεων. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να κατηγορηθεί από πολλούς.

Του προσφέρθηκαν οι θέσεις Αρεοπαγίτη στην Αθήνα και πρεσβευτή στη Ρώμη, τις οποίες δεν αποδέχθηκε. Το 1867 παραιτήθηκε από το δικαστικό αξίωμα και πήγε για λόγους υγείας στη Φλωρεντία. Εκεί αφοσιώθηκε στο λογοτεχνικό του έργο. 

Το 1881, με την υγεία του σε πολύ άσχημη κατάσταση, επέστρεψε στην Κέρκυρα. Πέθανε εκεί το 1883, χωρίς να προλάβει να ολοκληρώσει τη συγκέντρωση και έκδοση του ποιητικού του έργου.

Το έργο
-------

Η παραγωγή του είναι κυρίως ποιητική, πρωτότυπη και μεταφράσεις. Τα μόνα πεζά του είναι ο "Λόγος" στο μνημόσυνο του Σολωμού, το δοκίμιο για τη γλώσσα, η φιλολογική επιστολή προς τον Σπυρίδωνα δε Βιάζη και άλλες επιστολές.

### Πρωτότυπο ποιητικό έργο

Η μόνη συλλογή που εξέδωσε είναι τα *Ποιήματα διάφορα*, το 1856. Έγραψε έκτοτε και άλλα ποιήματα τα οποία όμως δεν πρόλαβε να συγκεντρώσει και να εκδώσει.

### Μεταφράσεις

* *Απελευθερωμένη Ιερουσαλήμ* του Τορκουάτο Τάσσο
* 2 από τις *Νύχτες* του Όσσιαν

|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:  **Συγγραφέας:Ιούλιος Τυπάλδος** |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 186262725
* **ΕΒΕ**: 31253
* **AA**: 144236
* LCCN: no2001009529
* GND: 1055496130
* SUDOC: 133988694

 |

 |
Η **Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Βικτώριας** (αγγλικά: *Football Federation Victoria*, FFV) είναι διοικητικό όργανο όσον αφορά το άθλημα του ποδοσφαίρου στην πολιτεία Βικτώρια της Αυστραλίας. Η έδρα της βρίσκεται στη Μελβούρνη και είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των ποδοσφαιρικών διοργανώσεων της πολιτείας, των πρωταθλημάτων όπως και του θεσμού του κυπέλλου.

Ιστορία
-------

Ξεκίνησε τη λειτουργία της το 1884 με την επωνυμία *Άγγλο Αυστραλιανή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Βικτώριας* (Anglo Australian Football Association of Victoria) και είναι μία από τις παλαιότερες αθλητικές ομοσπονδίες στη Βικτώρια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  About Us Αρχειοθετήθηκε 17 June 2009 στο Wayback Machine.

Eξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Επίσημος ιστότοπος
Με τον τίτλο ***Μάχη***, φέρονταν κατά τη διάρκεια της κατοχής, εβδομαδιαία πολιτική και οικονομική εφημερίδα που ιδρύθηκε στις 26 Νοεμβρίου του 1942 στην Αθήνα και κυκλοφορούσε παράνομα ως μυστικό φύλλο του απελευθερωτικού αγώνα. Ιδρυτής, εκδότης και πολιτικός συντάκτης της εφημερίδας αυτής ήταν ο πολιτικός Ηλίας Τσιριμώκος.

Μετά την απελευθέρωση η *Μάχη* εκδιδόταν πλέον ως ημερήσια εφημερίδα με πολιτικό και οικονομικό περιεχόμενο, ως κομματικό όργανο του Σοσιαλιστικού Κόμματος-Ένωσης Λαϊκής Δημοκρατίας, (Σ.Κ.-Ε.Λ.Δ.). Αργότερα όμως μετά από κάποια διακοπή συνέχισε και πάλι ως εβδομαδιαία εφημερίδα μέχρι το 1952 οπότε και διέκοψε. Μετά από τις 15 Ιουλίου του 1965, ημερομηνία των Ιουλιανών, επανεκδόθηκε ως προσωπικό πλέον όργανο του Ηλία Τσιριμώκου. Η κυκλοφορία της διακόπηκε στις 21 Απριλίου του 1967.

Πηγές
-----

* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τομ. 13ος, σελ. 136.
* *Πάπυρος Larousse Britannica* τομ. 58ος, σελ. 247.

  

Stub icon 1 Stub icon 2 *Αυτό το λήμμα **εφημερίδας της Ελλάδας** χρειάζεται επέκταση. Βοηθήστε τη Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το!*
Ο **Αμφικτύων Δημητρίου** (Πριγκηπονήσια, Μαρμαράς, Τουρκία, 21 Μαΐου 1896-Μαριούπολη σημερινής Ουκρανίας, 15 Ιανουαρίου 1938) ήταν Έλληνας ομογενής δάσκαλος, ποιητής, δημοτικιστής λογοτέχνης, μεταφραστής και συγγραφέας. Ήταν λάτρης του Πούσκιν και ιδιαίτερα γλωσσομαθής.

Σπουδές και δημιουργία
----------------------

Ο Αμ. Δημητρίου φοίτησε σε γυμνάσιο της Κωνσταντινούπολης, όπου και παρακολούθησε παιδαγωγικό σεμινάριο. Το 1916 διέφυγε στη Ρουμανία, προκειμένου να αποφύγει τη στράτευση στον τουρκικό στρατό, ο οποίος μετείχε στις συρράξεις του "*Μεγάλου Πολέμου*". Εκεί εργάσθηκε σαν βοηθός μάγειρα αλλά και ως δάσκαλος. Μετά το καλοκαίρι του 1917, όταν η Ρουμανία εισήλθε και αυτή στον πόλεμο, μετοίκησε στη Ρωσία, όπου έως το 1930 δούλεψε σαν δάσκαλος στον Καύκασο, στην Κριμαία, στην Οδησσό, στη Μελιτούπολη και στη Μαριούπολη. Από τον Σεπτέμβριο του 1930 απασχολήθηκε στην *Ελληνική Παιδαγωγική Σχολή της Μαριούπολης* όπου δίδαξε την ελληνική γλώσσα. Ήταν θιασώτης της δημοτικής γλώσσας την οποία χρησιμοποιούσε στα γραπτά του από το 1916. Πολλά από τα έργα του δημοσιεύθηκαν σε ελληνικές εφημερίδες και περιοδικά της Ουκρανίας. Συνήθιζε να υπογράφει με το φιλολογικό ψευδώνυμο "*Α. Μαρμαρινός*".

Το τέλος
--------

Στις 8 Απριλίου του 1937 έπεσε κι αυτός, όπως ο Γεωργής Κωστοπράβ του οποίου ήταν σύγχρονος, θύμα της λεγόμενης "ελληνικής υπόθεσης", μιας ευρύτατης δίωξης που εξαπέλυσαν οι σταλινικές αρχές, κατηγορούμενος για κατασκοπεία υπέρ της Ελλάδας και συνωμοσία σε βάρος της ΕΣΣΔ. Εκτελέσθηκε στις 15-1-1938, σε ηλικία μόλις 42 ετών και η μνήμη του αποκαταστάθηκε μόνο έπειτα από 26 έτη, στις 6 Μαρτίου του 1964.

Η σύζυγός του Ελένη Δημητρίου από το *Κρασνοντάρ* της Ρωσίας υπήρξε επίσης ποιήτρια, μεταφράστρια και καθηγήτρια της *Ελληνικής Παιδαγωγικής Σχολής της Μαριούπολης*.

Ενδεικτική εργογραφία
---------------------

* "*Το Μονοπάτι Δεν θα Χορταριάσει*" (ποίηση, με αφορμή τα 100 χρόνια από το θάνατο του Πούσκιν)
* "*Τα Παιδιά του Υπογείου*" (μετάφραση στα ελληνικά του διηγήματος του Κορολένκο, 1935)
* "*Δεσμώτης*" (μετάφραση στα ελληνικά του ποιήματος του Πούσκιν)
* "*Ανθολογία της Ελληνικής Λογοτεχνίας*" (Μαριούπολη, 1935, εγκρίθηκε ως εγχειρίδιο για τα ελληνικά σχολεία της Σοβιετικής Ένωσης)

Πηγές
-----

* Περιοδικό "*Πειραϊκό Ορόσημο*", τριμηνιαία έκδοση του Συλλόγου "*ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ, ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ & ΜΝΗΜΕΙΩΝ ΠΕΙΡΑΙΑ*", Τεύχος 42 (Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου-Μαρτίου 2013), σελ. 15, άρθρο της φιλολόγου *Ναταλίας Μπάσενκο-Κόρμαλη*.
Η **Νατάσα Χατζιδάκι** (1946-2017) ήταν Ελληνίδα ποιήτρια και λογοτέχνης.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1946 στο Ρέθυμνο και το 1964 μετακόμισε στην Αθήνα. Εκεί σπούδασε δημοσιογραφία. Την περίοδο της Δικτατορίας μετακόμισε στο Λονδίνο και σπούδασε αγγλική λογοτεχνία. Έμεινε εκεί για πέντε χρόνια μαζί με τον σύζυγό της Μιχάλη Μήτρα και συνεργάστηκε με το BBC. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα συνεργάστηκε με τα λογοτεχνικά περιοδικά *Πρόσωπα*, *Σήμα* και *Ρεύματα*, ενώ παρουσίαζε εκπομπές λόγου στο Πρώτο και στο Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και την ΕΤ1. Υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Εταιρείας Συγγραφέων. Στο τέλος της ζωής της ταλαιπωρούνταν από προβλήματα υγείας και απεβίωσε στις 24 Ιανουαρίου 2017 στην Αθήνα, ενώ τάφηκε στο Ρέθυμνο.

Συγγραφικό έργο
---------------

Η Νατάσα Χατζιδάκι εξέδωσε πέντε αυτόνομες ποιητικές συλλογές και μια συγκεντρωτική καθώς και τρια πεζογραφικά έργα. Μερικά από τα ποιήματα της μεταφράστηκαν στα αγγλικά και τα γαλλικά. Ακόμη, έχει παρουσιάσει οπτικά ποιήματα σε ομαδικές εκθέσεις, ενώ συμμετείχε σε διεθνή φεστιβάλ ποίησης σε ευρωπαϊκές χώρες (Ιταλία, Γαλλία, Αγγλία, Ισπανία).

Ανήκε στην Γενιά του '70 και το έργο της επηρεάστηκε από τους ποιητές Βασίλη Στεριάδη, Λευτέρη Πούλιο και Γιάννη Πατίλη.

### Ποιητικές συλλογές

* *Στις εξόδους των πόλεων*, Περγαμηνή, 1971.
* *Ακρυλικά*, Πολυπλάνο, 1976.
* *Δυσαρέσκεια*, Πλέθρον, 1984.
* *Αλλοι*, Κέδρος, 1990.
* *Βαθυέρυθρο*, Νέο Επίπεδο, 2005.
* *Αδηλος αναπνοή: Ποιήματα 1971-1990*, Ύψιλον, 2008.

### Πεζογραφία

* *Συνάντησέ την, το βράδυ*, νουβέλα, Μικρή Εγνατία, 1979 - (β΄ έκδοση: Πλέθρον, 2009.)
* *Ιβίσκοι, νάρκισσοι*, νουβέλα, Κέδρος, 1985.
* *Ξένοι στην πόλη*, διηγήματα, Κέδρος, 1993.

### Μεταφράσεις

* Ελεωνόρα Κάρριγκτον, *Η πέτρινη πόρτα*, Αιγόκερως, 1982.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Αθηνάκης, Δημήτρης (25 Ιανουαρίου 2017). «Νατάσα Χατζιδάκι: σωματική, έμφυλη, στοχαστική». *Η Καθημερινή*.. Ανακτήθηκε στις 25-01-2017.
2. 1 2  «Πέθανε η ποιήτρια Νατάσα Χατζιδάκι». *ΕΡΤ*. 25 Ιανουαρίου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2017-01-25.. Ανακτήθηκε στις 25-01-2017.
3. 1 2  «Πέθανε η ποιήτρια Νατάσα Χατζιδάκι». *Το Βήμα*. 25 Ιανουαρίου 2017.. Ανακτήθηκε στις 25-01-2017.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 39551450
* **ΕΒΕ**: 32172
* **BiblioNet**: **42308**
* LCCN: n82204243
* ISNI: 0000 0000 6654 3260
* GND: 103166491
* BNF: cb37685197q (data)
* NLA: 36030673

 |

 |
Το **Side To Side** είναι ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια της διεθνούς φήμης τραγουδίστριας, Ariana Grande, σε συνεργασία με την εξίσου επιτυχημένη rapper, Nicky Minaj. Ανήκει στην κατηγορία της raggae-pop μουσικής. Είναι το πέμπτο τραγούδι και το τρίτο single του τρίτου άλμπουμ της Grande που φέρει τον τίτλο Dangerous Woman. Κυκλοφόρησε στις 20 Μάϊου του 2016 από την δισκογραφική εταιρεία Republic Records, συνοδευόμενο από ένα βίντεο κλιπ διάρκειας 3 λεπτών και 57 δευτερολέπτων με πρωταγωνίστριες τις δύο ερμηνεύτριες στον χώρο ενός γυμναστηρίου .

Συντελεστές
-----------

Οι στιχουργοί του Side To Side είναι η ίδια η Ariana Grande, αλλά και οι Max Martin, ILYA, Savan Kotecha, Alexander Kronlund,καθώς και η Nicki Minaj. Το βίντεο κλιπ σκηνοθέτησε η Hannah Lux Davis, η οποία έχει σκηνοθετήσει πολλά άλλα γνωστά βίντεο κλιπ για τραγούδια της Grande, όπως για το Focus, το Into You και το 7 Rings .

Βίντεο κλιπ
-----------

Το βίντεο κλιπ του τραγουδιού, το οποίο σκηνοθέτησε η Hannah Lux Davis, κυκλοφόρησε στις 28 Αυγούστου 2016. Το μουσικό αυτό βίντεο ξεκινάει με την Grande να γυμνάζεται πάνω σε ένα ποδήλατο γυμναστικής μαζί με άλλες χορεύτριες. Στη συνέχεια, την βλέπουμε να περιπλανιέται και στους υπόλοιπους χώρους του γυμναστηρίου, μέχρι που καταλήγει στη σάουνα, όπου την περιμένει η Minaj και ένα πλήθος καλογυμνασμένων ανδρών .

Επιτυχία
--------

Το Side To Side βρίσκεται στην 7η θέση του Hot 100 του Billboard, ανάμεσα σε 71 μουσικά κομμάτια της Grande και έχει ξεπεράσει μεγάλες επιτυχίες της ερμηνεύτριας, όπως το No Tears Left To Cry (8η θέση) και το God Is A Woman (15η θέση) .

Παραπομπές - Πηγές
------------------

1. ↑   *Ariana Grande-Side to side ft. Nicki Minaj*, ανακτήθηκε στις 2021-11-11
2. ↑  «Side to Side by Ariana Grande (featuring Nicki Minaj)». *www.songfacts.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2021.
3. ↑   *Side To Side*, ανακτήθηκε στις 2021-11-11 [*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  «Ariana Grande And Nicki Minaj Hit The Gym In 'Side To Side' Video». *MTV News*. Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2021.
5. ↑  «Watch Ariana Grande, Nicki Minaj Work Out in Steamy 'Side to Side' Video». *Rolling Stone*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2021.
6. ↑  «Ariana Grande Chart History». *Billboard*. Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2021.
Ο **Βουρδουνέλος**, λατιν.: *Burdunellus* (που σημαίνει "μικρό μουλάρι", πιθανώς ένα παρωνύμιο) ήταν ένας Ρωμαίος σφετεριστής τού τέλους τού 5ου αι. μ.Χ. που καταγράφηκε μόνο εν συντομία στην *Consularia Caesaraugustana*. 

Στο 496 καταγράφεται ότι «έγινε τύραννος στην Ισπανία», φράση που, στην πολιτική γλώσσα της εποχής -και λαμβάνοντας υπόψη τη φύση της πηγής- πρέπει να σημαίνει ότι προσπάθησε να διεκδικήσει το αυτοκρατορικό αξίωμα και εξουσία.   Τελικά εγκαταλείφθηκε από τους δικούς του υποστηρικτές, οι οποίοι τον παρέδωσαν στις νόμιμες αρχές και τον έστειλαν στην Τολόσα (Τουλούζη), όπου τον έκαψαν μέχρι θανάτου μέσα σε έναν χάλκινο ταύρο, μία ασυνήθιστη μοίρα για έναν σφετεριστή, αλλά σχεδιάστηκε να να τον ταπεινώσει.  Η τοποθεσία της μικρής κυβέρνησης τού Βουρδουνέλου είναι άγνωστη, αλλά πιθανώς ήταν η κοιλάδα τού Έβρου με κέντρο την Καισαραυγούστα (Σαραγόσα).

Σημειώσεις
----------

1. 1 2 3  Collins, 35.
2. 1 2  Thompson, 193.

Πηγές
-----

* Collins, Roger. Visigothic Spain, 409–711. Oxford: Blackwell Publishing, 2004. ISBN 0-631-18185-7.
* Thompson, E. A. "The End of Roman Spain: Part III." Nottingham Mediaeval Studies, xxii (1978), pp. 3–22. Reprinted as "The Gothic Kingdom and the Dark Age of Spain" in Romans and Barbarians: The Decline of the Western Empire. Madison: University of Wisconsin Press, 1982. pp. 161–187. ISBN 0-299-08700-X.
Ο **Κεφαλληνίας Ιωαννίκιος**, με κατά κόσμο όνομα **Ιωάννης Άννινος** (1731 - 15 Απριλίου 1817) ήταν πρώτα Αρχιεπίσκοπος και κατόπιν Μητροπολίτης Κεφαλληνίας. Υπήρξε ο πρώτος (και παραμένει ο μοναδικός μέχρι σήμερα) Επίσκοπος, Αρχιεπίσκοπος ή Μητροπολίτης Κεφαλληνίας με αυτό το ιερατικό όνομα (Ιωαννίκιος).

Γεννήθηκε στο Αργοστόλι, καταγόμενος από την αριστοκρατική κεφαλονίτικη οικογένεια των Μιχερακάτων, και έγινε μοναχός και αργότερα Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Παναγίας των Σισσίων Κεφαλληνίας. Στις 21 Οκτωβρίου 1783 εξελέγη τοπικά Αρχιεπίσκοπος Κεφαλληνίας, Ζακύνθου, Ιθάκης και Στροφάδων, τίτλος που από τον Σεπτέμβριο του 1799, μετά από απόφαση του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Νεοφύτου Ζ΄ περί ανυψώσεως της αρχιεπισκοπής, άλλαξε σε «Μητροπολίτης Κεφαλληνίας», τον οποίο και διετήρησε μέχρι την ημέρα του θανάτου του. Επίσκοπος χειροτονήθηκε περί τον Ιούνιο του 1784, στον Ιερό Ναό Γενεθλίου της Θεοτόκου Ρακαντζή Αργοστολίου. Τη χειροτονία τέλεσε ο Μητροπολίτης Χριστιανουπόλεως Μακάριος, συμπαραστατούμενος από τους Επισκόπους Αμυκλών και Κορώνης. Στον αρχιεπισκοπικό θρόνο της Κεφαλληνίας ο Ιωαννίκιος διαδέχθηκε τον Γεράσιμο Β΄ (Κλαδά).

Επί της αρχιεπισκοπίας του Ιωαννικίου οι Γάλλοι κατέλυσαν το Βενετικό κράτος και κατέλαβαν (1797) την Κεφαλληνία, τη Ζάκυνθο και τα υπόλοιπα Επτάνησα. Στην Κεφαλληνία συνέστησαν τοπική κυβέρνηση με βάση τα δημοκρατικά ιδεώδη της πρόσφατης τότε Γαλλικής Επαναστάσεως, και ο Ιωαννίκιος διετέλεσε μέλος αυτής της κυβερνήσεως. Παρέστη έτσι σε τελετές συμβολικής σημασίας, όπως στη φύτευση του «Δένδρου της Ελευθερίας» στην κεντρική πλατεία του Αργοστολίου και στην καύση της «Χρυσής Βίβλου» («Λίμπρο ντ' Όρο»), που διέκρινε τους κατοίκους σε γαλαζοαίματους και «κοινούς θνητούς». Το 1798 ο Ιωαννίκιος υποδέχθηκε τον Ρώσο ναύαρχο που είχε έλθει στην Κεφαλονιά. Μετά τον θάνατό του, σε ηλικία 85 ετών, η Μητρόπολη Κεφαλληνίας παρέμεινε «σε χηρεία» επί τεσσεράμισυ έτη, μέχρι που ορίσθηκε τοποτηρητής της ο Παρθένιος (κατά κόσμο Μακρής ή Πασουμακάς) στις 28 Νοεμβρίου 1821, ο οποίος έγινε τελικώς ο επόμενος Μητροπολίτης στις 13 Μαρτίου 1824.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μιχάλαγα, Δέσποινα Στεφ.: «Συμβολή Στην Επισκοπική Ιστορία Της Κεφαλονιάς», ΙΑ΄ ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΑΝΙΟΝΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ - Πρακτικά (Κεφαλονιά, 3 Μαΐου 2019), ΙΙΙ, σσ. 69-103. Το Χφ. ΕΒΕ 2260.24. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2023.

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 767

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «Ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Κεφαλληνίας και Ζακύνθου κυρός Ιωαννίκιος (1731-1817)»
Ο **Γιάννης Καραμητσόπουλος** (1965-15 Απριλίου 2011), ήταν ποιητής και εκδότης.

Γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1965, όπου και απεβίωσε τον Απρίλιο του 2011 σε ηλικία 46 χρόνων. Πρωτοδημοσίευσε το 1989 στο περιοδικό *Εμβόλιμον*. Ακολούθησαν δημοσιεύσεις ποιημάτων, κριτικών σημειωμάτων και άρθρων του πολιτιστικού περιεχομένου σε λογοτεχνικά περιοδικά, όπως: *Η λέξη*, *Περίπλους*, *Ελίτροχος*, *Φηγός*, *Παρουσία*, *Φιλολογική Πρωτοχρονιά*, *Εξώπολις*, *Νουμάς* και άλλα. Ποιήματά του έχουν ανθολογηθεί σε πανελλήνιες ποιητικές ανθολογίες, έχουν απαγγελθεί από τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς της Ελλάδας και της Κύπρου, έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά και στα γαλλικά και έχουν μελοποιηθεί. 

Προλόγισε και επιμελήθηκε την *Ανθολογία Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών*, έκδοση του περιοδικού *Εμβόλιμον* (1993). Από το 1994 έως το 2001 ήταν διευθυντής του περιοδικού *Ίβυκος* (Επιθεώρηση για τον ποιητικό λόγο). Το 1998 ίδρυσε τις *Εκδόσεις Ίβυκος* εκδίδοντας βιβλία ποίησης, πεζογραφίας, δοκιμίου και μελέτης καθώς και βιογραφίες. Ήταν μέλος της *Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών* και της *Ένωσης Αιτωλοακαρνάνων Λογοτεχνών*.

Ποιητικές συλλογές
------------------

* *Πορφυρά χρώματα* (1989)
* *Στα βήματα του χρόνου* (1992)
* *Το πορφυρό σώμα της μνήμης* (1996)
* *Αλεξιβρόχιον* (1997)
* *Εκ των υστέρων* (2000)
* *Εν εκστάσει* (2003)
* *32 νυχτερινά επεισόδια* (2006).

Πηγές
-----

* Agrinio News[*νεκρός σύνδεσμος*], Έφυγε ο Αγρινιώτης ποιητής Γιάννης Καραμητσόπουλος, 16-4-2011.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 554158790742838852605
* **ΕΒΕ**: 34675
* **BiblioNet**: **48962**

 |

 |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Θεόκλητος Καρυπίδης.

Ο **Θεόκλητος Καριπίδης** (1926 - 16 Ιανουαρίου 1975) ήταν Έλληνας ποιητής, πολιτικός και αγωνιστής, ποντιακής καταγωγής.

Η ζωή του
---------

Γεννήθηκε το 1926 στο Πευκόδασος του Κιλκίς, από γονείς Πόντιους πρόσφυγες και έζησε κάτω από στερήσεις και φτώχειες την αγροτική ζωή.
Η Κατοχή τον βρήκε νεαρό έφηβο. Οργανώθηκε στην ΕΠΟΝ προσφέροντας τις υπηρεσίες του στο Κίνημα. Μετά την Κατοχή γνωρίζει τις διώξεις και τις πιέσεις της αντίδρασης. Φεύγει στη Θεσσαλονίκη κυνηγημένος, όπου εγκαθίσταται στην Πολίχνη ασκώντας το επάγγελμα του επιπλοποιού.
Εκλέγεται δημοτικός σύμβουλος και αργότερα δήμαρχος Πολίχνης. Η Χούντα τον βρίσκει στο εξωτερικό όπου δηλώνει ενεργά την αντίθεσή του στο δικτατορικό καθεστώς.

Ο Θεόκλητος Καριπίδης παντρεύτηκε και απέκτησε δύο παιδιά.

Το έργο του
-----------

Ο Θεόκλητος Καριπίδης κάνει την παρθενική του εμφάνιση με τη μικρή συλλογή "Πίνακας 1961" και αποσπά επαινετικά σχόλια για την ποίηση του. Το 1963 εκδίδει τη δεύτερη ποιητική του συλλογή "Νυν και Αεί", ενώ το 1973 εκδίδει τη συλλογή ποιημάτων "Επιστροφή" που ήταν και η τελευταία και πιο ώριμη δημιουργική του δουλειά. Η "Επιστροφή" τον καταξιώνει πανελλήνια σαν μια από τις πιο γνήσιες ποιητικές γραφές στη Βόρειο Ελλάδα.

Στις 16 Ιανουαρίου του 1975 προτού προφτάσει να εκδώσει το τελευταίο του έργο, αφήνει την τελευταία του πνοή.

Μεταθανάτια ο φίλος του, ποιητής Στέργιος Βαλιούλης επιμελείται μια συγκεντρωτική έκδοση ποιημάτων του προσθέτοντας και δείγματα της ανέκδοτης εργασίας του.

Βιβλιογραφία
------------

* *Κιλκίς 1984, εκδ. Μαχητής, Θεσσαλονίκη 1984. Κιλκισιακό Ημερολόγιο. Επιμέλεια Φόρης Παροτίδης*
* Παπαπροδρόμου, Βίκυ (2007, 13 Ιουλίου). Θεόκλητος Καριπίδης (1926-1975). *Translatum*.

Παραπομπές
----------

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 25158790619138851272
* **ΕΒΕ**: 105332

 |

 |
***Οι έμποροι των εθνών*** είναι μυθιστόρημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Όπως όλα τα βιβλία του συγγραφέα είναι γραμμένο στη γνωστή ιδιάζουσα καθαρεύουσα του Παπαδιαμάντη, με τους διαλόγους σε γλώσσα καθομιλουμένη. Δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στο δισεβδομαδιαίο περιοδικό *Μη Χάνεσαι* του Βλάση Γαβριηλίδη, σε συνέχειες, από τις 8 Νοεμβρίου του 1882 μέχρι τις 8 Φλεβάρη του 1883. Σε βιβλίο εκδόθηκε πρώτη φορά το 1922, από τις εκδόσεις Τύπος του Δ. Π. Ταγκόπουλου.

Πλοκή
-----

Το έργο διαδραματίζεται στο διάστημα 1199 με 1207, παραμονές της Δ΄ Σταυροφορίας, όταν Ενετοί και Γενοβέζοι πειρατές εξορμούν για να κυριαρχήσουν στις Κυκλάδες. Στο βιβλίο, παράλληλα με το ερωτικό πάθος, περιγράφεται και το κλίμα της εποχής όπου «οι έμποροι των εθνών» με βασικό κίνητρο τη δίψα για χρήμα, καταφεύγουν σε ωμότητες και αυθαιρεσίες.

Ο Ιωάννης Μούχρας, ένας ευπατρίδης της Νάξου αλλά και πειρατής ο ίδιος, σώζει τον Ενετό Μάρκο Σανούτο από τους Γενοβέζους πειρατές, και τον φιλοξενεί στο σπίτι του. Ο Ιωάννης έχει για σύζυγο την Αυγούστα, που ζει μια ζωή πολυτελή αλλά μονότονη, περιμένοντας τον άντρα της να γυρίσει από τις επιδρομές του. Ο Σανούτος, που είναι ένας φιλήδονος και μηδενιστής γόης, την αποπλανεί, και κάποια στιγμή απάγει την Αυγούστα στη Βενετία. Ένα πάθος ξεκινάει ανάμεσα στον Σανούτο και την Αυγούστα, η οποία όμως στη συνέχεια μη αντέχοντας τη φιληδονία του, δραπετεύει για να κλειστεί σε μοναστήρι, στην Πάτμο.

Ο Μούχρας προσπαθεί να βρει και να εκδικηθεί τον Σανούτο, αλλά δεν τα καταφέρνει.

Στο τέλος η Αυγούστα πηγαίνει στη ναυαρχίδα του Σανούτου, αλλά δεν τον βρίσκει εκεί. Ο Μαύρος, ένας βοηθός του, με μια αναπάντεχη και αυθαίρετη εντολή του Σανούτου, πυρπολεί τα πλοία του καίγοντας ταυτόχρονα και την Αυγούστα.

Μεταφορές
---------

Το βιβλίο μεταφέρθηκε το 1973 στη μικρή οθόνη με βασικούς πρωταγωνιστές τον Νίκο Τζόγια (στο ρόλο του Ιωάννη Μούχρα), την Κατερίνα Αποστόλου (στο ρόλο της Αυγούστας) και τον Ανδρέα Μπάρκουλη (στο ρόλο του Μάρκου Σανούτου, στα αρχικά επεισόδια).

Στους τίτλους ακουγόταν το τραγούδι «Ήτανε μια φορά μάτια μου» σε στίχους του Κώστα Φέρρη και μουσική του Σταύρου Ξαρχάκου, με τη φωνή του Νίκου Ξυλούρη. Το τραγούδι παρέμεινε στους αρχικούς τίτλους, μέχρι που συνελήφθη ο Ξυλούρης και η λογοκρισία απαγόρευσε να ακούγεται η φωνή του.

Θεωρείται το πρώτο ελληνικό σίριαλ που διασκεύασε λογοτεχνικό έργο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Άπαντα Παπαδιαμάντη: Οι έμποροι των εθνών». Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2016.
2. ↑  «Anemi - Digital Library of Modern Greek Studies - Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης : Πρώτες κρίσεις και πληροφορίες, Βιβλιογραφία / Γ. Κ. Κατσίμπαλη.». *anemi.lib.uoc.gr* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2024.
3. ↑  «Οἱ Ἔμποροι τῶν ἐθνῶν (1882)». Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2016.
4. ↑  «ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ – ΣΥΛΛΟΓΗ». Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2016.
5. ↑  «Η Ρεμπέτικη Ζωή του Κώστα Φέρρη». Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2016.
6. ↑  «Συνάντηση με την Κατερίνα Αποστόλου». Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2016.
***Το Mathematics Magazine*** είναι μια διμηνιαία έκδοση με ομότιμη αναθεώρηση που εκδίδεται από την μαθηματική εταιρεία της Αμερικής (ΜΑΑ). Απευθύνεται κυρίως σε καθηγητές πανεπιστημίων, ειδικά σε επίπεδο προπτυχιακού επιπέδου, και στους μαθητές τους. Είναι αυστηρά ένα περιοδικό για τα μαθηματικά παρά για την παιδαγωγική των μαθηματικών. Ενθαρρύνει αντί για άρθρα με το λακωνικό στυλ «αποδείξεων θεωρημάτων» που εμφανίζεται σε ερευνητικά περιοδικά, άρθρα που παρέχουν ένα πλαίσιο για τα μαθηματικά που παραδίδουν, με παραδείγματα, εφαρμογές, απεικονίσεις και ιστορικό υπόβαθρο. Η πληρωμένη κυκλοφορία το 2008 ήταν 9.500 και η συνολική κυκλοφορία ήταν 10.000. 

Το *Mathematics Magazine* είναι συνέχεια του *Mathematics News Letter* (1926–1934) και του *National Mathematics Magazine* (1934–1945).  Η Doris Schattschneider έγινε η πρώτη γυναίκα συντάκτρια του *Mathematics Magazine* το 1981.  

Η MAA απονέμει τα βραβεία Carl B. Allendoerfer ετησίως "για άρθρα άριστων εξηγήσεων" που δημοσιεύονται στο *Mathematics Magazine*.

Δείτε επίσης
------------

* *American Mathematical Monthly*
* The Mathematical Gazette

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «The ISSN portal» (Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Simplified Chinese, Αραβικά) ISSN International Centre. Παρίσι. 0025-570X.
2. ↑  
«Mathematics Magazine: Guidelines for Authors». Mathematical Association of America. 2 Ιουνίου 2008. Ανακτήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2009.
3. ↑  
«Statement of Ownership, Management, and Circulation». *Mathematics Magazine* **81** (4): 316. October 2008. ISSN 0025-570X.
4. ↑  *History of Mathematics Magazine*, MAA.
5. ↑   *2005 Parson Lecturer - Dr. Doris Schattschneider*, University of North Carolina at Asheville, Department of Mathematics, ανακτήθηκε στις 2013-07-13 .
6. ↑  Riddle, Larry (April 5, 2013), *Doris Schattschneider*, Biographies of Women Mathematicians, Agnes Scott College, ανακτήθηκε στις 2013-07-13 .
7. ↑  «The Mathematical Association of America's Carl B. Allendoerfer Award». Mathematical Association of America. 29 Ιανουαρίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Σεπτεμβρίου 1999. Ανακτήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2009.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Alexanderson, Gerald L. επιμ. (2007). *The Harmony of the World: 75 Years of Mathematics Magazine*. Washington: Mathematical Association of America. ISBN 978-0-88385-560-7.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
* *Mathematics Magazine* at JSTOR
* *Mathematics Magazine* at Taylor &amp; Francis Online
Ο **Αθανάσιος Κοκκώνης** (1912-1985) ήταν Έλληνας υπάλληλος συνεταιρισμού και ποιητής, με καταγωγή από το Λιτόχωρο. Χρημάτισε Δήμαρχος Λιτοχώρου από την 1η Ιουνίου 1975 ως τις 31 Δεκεμβρίου 1978.

Βιογραφία
---------

Τέλειωσε το Δημοτικό σχολείο και το ημιγυμνάσιο του Λιτοχώρου και εν συνεχεία φοίτησε στο Γυμνάσιο της Κατερίνης. Σπούδασε Νομικά στη Θεσσαλονίκη αλλά δεν έλαβε πτυχίο, αν και ολοκλήρωσε τις σπουδές του. Εργάστηκε ως υπάλληλος στη συνεταιριστική ένωση ΣΕΚΕ (Συνεταιριστική Ένωση Καπνοπαραγωγών Ελλάδος).

Μετά τον εμφύλιο πόλεμο ανέλαβε πρώτος πρόεδρος του συλλόγου της Παροικίας Λιτοχωριτών της συμπρωτεύουσας (1953-63) και με μέριμνά του δόθηκαν υποτροφίες σε Λιτοχωρίτες μαθητές και οικοδομήθηκαν ή επισκευάστηκαν ναοί. Επίσης, την εποχή εκείνη καθιερώθηκε και ο εορτασμός του Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω και διοργανώθηκαν πολλές πολιτιστικές εκδηλώσεις.

Ήταν υποψήφιος Δήμαρχος για πρώτη φορά στις εκλογές που διεξήχθησαν το 1965 αλλά δεν εξελέγη. Ο Κοκκώνης εξελέγη Δήμαρχος Λιτοχώρου στις δημοτικές εκλογές του 1975, με ποσοστό 52,2% από τον πρώτο γύρο των εκλογών, στις 30 Μαρτίου 1975. Ήταν εκ νέου υποψήφιος και στις επόμενες εκλογές, το 1978 αλλά δεν κατάφερε να επανεκλεγεί. 

Απεβίωσε το 1985.

Λογοτέχνης
----------

Έγραψε ποιήματα και θεατρικά μονόπρακτα, χωρίς όμως να φροντίσει για την έκδοσή τους. Τα περισσότερα από αυτά αφορούν την ιδιαίτερη πατρίδα του: "Το γκρεμισμένο μοναστήρι", "Ο Αη Γιάννης ξανακτίστηκε", "Το χωριό μου" κ.ά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μακεδονία, φύλλο 31/3/1975, σελ. 4.

Πηγές
-----

* Σωτήριος Δ. Μασταγκάς, "Χρονικά Λιτοχώρου", τόμος Α΄, Λιτόχωρο 2009, σελ. 105-107. Ολόκληρο το βιβλίο είναι διαθέσιμο για κατέβασμα στο Διαδίκτυο .(pdf)
*Το φλερτ* (1904), από τον Ευγένιο Μπλάας 
Η **σεξουαλική έλξη** είναι η συναισθηματική αντίδραση που οι περισσότεροι άνθρωποι βιώνουν, όταν βρίσκουν κάποιο άτομο σεξουαλικά ελκυστικό.

Η σεξουαλική έλξη μπορεί να υπάρξει προς οποιοδήποτε άτομο οποιουδήποτε φύλου, ακόμη και προς οποιοδήποτε αντικείμενο. Η σεξουαλική ελκυστικότητα (αγγλ: Sex appeal), είναι η ικανότητα ενός ατόμου να έλκει τα σεξουαλικά ή ερωτικά ενδιαφέροντα άλλων ανθρώπων, ενώ αποτελεί σημαντικό παράγοντα στην σεξουαλική επιλογή ή αλλιώς στην επιλογή συντρόφου. Η σεξουαλική έλξη μπορεί να βασίζεται σε διάφορα χαρακτηριστικά του ατόμου. Τα σωματικά χαρακτηριστικά μπορούν να περιλαμβάνουν την εμφάνιση, τη κίνηση, τη μυρωδιά, την ένδυση και πολλά ακόμη. Τα σωματικά χαρακτηριστικά τα οποία καταλήγουν σε μία σεξουαλική ή ερωτική αντίδραση, επηρεάζουν τη **βασική** **σεξουαλική έλξη** ενός ατόμου. Χαρακτηριστικά τα οποία δεν είναι απευθείας διαθέσιμα όπως η ψυχολογία, τα γονίδια του ατόμου και η επιρροή που ασκεί η κουλτούρα στο άτομο, είναι ικανά να οδηγήσουν στη σεξουαλική έλξη. Η **δευτερεύουσα σεξουαλική έλξη** είναι η έλξη που αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια της σχέσης και της συναισθηματικής σύνδεσης με ένα άλλο άτομο. Προς το παρόν, δεν υπάρχει ένας αποδεκτός ορισμός της σεξουαλικής έλξης. Ένας συχνός ορισμός της σεξουαλικής έλξης ορίζεται ως μία έλξη με βάση τη σεξουαλική επιθυμία. 

Όσον αφορά τη θεωρία της εξέλιξης, η υπόθεση της αλλαγής του έμμηνου κύκλου,υποστηρίζει πως οι θηλυκοί άνθρωποι παρουσιάζουν διαφορετικές σεξουαλικές συμπεριφορές και επιθυμίες κατά τη διάρκεια του έμμηνου κύκλου, θέλοντας να βεβαιώσουν ότι οι γυναίκες έλκονται από μία υψηλή ποιότητα συντρόφου κατά τη διάρκεια των πιο γόνιμων ημερών, εξαιτίας της αλλαγής των επιπέδων των ορμονών.

Δείτε επίσης
------------

* Ρομαντική έλξη

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Sexual attraction - AVENwiki». *wiki.asexuality.org*. Ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2020.
2. ↑  Pillsworth, Elizabeth G.; Haselton, Martie G.; Buss, David M. (February 2004). «Ovulatory Shifts in Female Sexual Desire». *Journal of Sex Research* **41** (1): 55–65. doi:10.1080/00224490409552213. PMID 15216424. .

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh88004960
* GND: 4126858-1

 |

 |
*Η πρόταση* του Ουιλιάμ-Αντόλφ Μπουγκερώ (1872).
Η **σωματική οικειότητα** είναι η αισθησιακή εγγύτητα ή το άγγιγμα. Είναι μια πράξη ή αντίδραση, όπως η έκφραση συναισθημάτων (συμπεριλαμβανομένης της στενής φιλίας, της πλατωνικής αγάπης, της ρομαντικής αγάπης ή της σεξουαλικής έλξης), μεταξύ ανθρώπων. Παραδείγματα σωματικής οικειότητας είναι η παρουσία στον προσωπικό χώρο κάποιου, το κράτημα του χεριού, η αγκαλιά, το φιλί, το χάδι και η σεξουαλική δραστηριότητα.

Η σωματική οικειότητα μπορεί συχνά να μεταφέρει το πραγματικό νόημα ή την πρόθεση μιας αλληλεπίδρασης με τρόπο που δεν μπορεί να το κάνει η συνοδευτική ομιλία. Η σωματική οικειότητα μπορεί να ανταλλάσσεται μεταξύ οποιουδήποτε ανθρώπου, αλλά καθώς χρησιμοποιείται συχνά για την επικοινωνία θετικών και οικείων συναισθημάτων, εμφανίζεται συχνότερα σε ανθρώπους που έχουν προϋπάρχουσα σχέση, είτε οικογενειακή, πλατωνική είτε ρομαντική, με τις ρομαντικές σχέσεις να έχουν αυξημένη σωματική οικειότητα. Έχουν παρατηρηθεί διάφορες μορφές ρομαντικού αγγίγματος, όπως το κράτημα του χεριού, η αγκαλιά, το φιλί, η αγκαλιά, καθώς και το χάδι και το μασάζ. Η σωματική στοργή συσχετίζεται σε μεγάλο βαθμό με τη συνολική ικανοποίηση της σχέσης και του συντρόφου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Cf. «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Νοεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 4 Μαΐου 2022.
2. ↑  Guéguen, Nicolas; Fischer-Lokou, Jacques (February 2003). «Another Evaluation of Touch and Helping Behavior». *Psychological Reports* **92** (1): 62–64. doi:10.2466/pr0.2003.92.1.62. ISSN 0033-2941. PMID 12674258.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* "Οι Αμερικανοί άντρες αγκαλιάζουν την αγκαλιά" - άρθρο στο *The Baltimore Sun*.
* NPR: Poet on Call, Από τον Andrei Codrescu, σχόλιο για τις αγκαλιές στο NPR.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ανθρώπινη σεξουαλικότητα και σεξολογία |
| --- |
|  |
| Σεξουαλικές σχέσεις | 
* Αγαμία
* Αμφιφυλοφιλία
* Ανταλλαγή συντρόφων
* Ασεξουαλικότητα
* Γάμος
* Ερωτοτροπία
* Ετεροφυλοφιλία
* Ομοφυλοφιλία
 |
|  |
| Δείτε επίσης | 
* Ίντερσεξ
 |

 |
Ο **Ορέστης Αλεξάκης** (1931-2015) γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1931. Σπουδασε Νομικα στην Αθήνα και εργάστηκε ως μαχιμος δικηγόρος εως το 1991. Είχε έντονη πολιτική δράση την δεκαετία του '60 και ηταν δικηγόρος του Λευτέρη Βερυβάκη στην δίκη για την απόπειρα δολοφονίας του δικτατορα Παπαδοπουλου τον 1968 γνωστη και ως δίκη Παναγούλη, (Δίκη) με τον οποιο συνδεόταν με προσωπική φιλία. Το 1969 διέφυγε στην Δυτικη Γερμανία οπου και έμεινε μεχρι την πτώση της Χουντας. Υπήρξε υποψήφιος βουλευτης Κερκύρας με την Ενωση Κεντρώων το 1974 και 1977 και με την Νεα Δημοκρατία το 1985. 

  

Μεγάλη του αγάπη όμως ήταν η ποιήση με την οποια ασχολήθηκε αποκλειστικά μετα το 1991 οπου και πήρε συνταξη. θεωρείται απο τους σημανικότερους ποιητες της Β' Μεταπολεμικης Γενιάς και τιμηθηκε για την ποιηση του με το βραβείο Νικηφόρος Βρεττακος.

Έργα του
--------

Η Περσεφόνη των γυρισμών, Ώρα 1974

Οι κόνδορες και το αντιπρανές, Πόρφυρας 1982

Η Λάμψη, Κείμενα 1983

Βυθός, Ευθύνη 1985

Ο Ληξίαρχος, Ευθύνη 1989

Αγαθά Παιχνίδια, Ευθύνη 1994

Νυχτοφιλία, Ευθύνη 1995

Υπήρξε, Απόστροφος 1999

Μου γνέφουν, Καστανιώτης 2000

Ο μεταμφιεσμένος χρόνος, μικρη καλλιτεχνική πλακέτα, εκτός Εμπορίου , Κέρκυρα 2005

Θίασος στην εξέδρα, Γαβριηλίδης 2006

Το Αλμπουμ των αποκομμάτων, Γαβρηιλίδης 2009

Ποιηση (Επιλογή απο προηγουμενες συλλογές), Γαβρηιλίδης 2011 

Το ρόπτρο, Εκδόσεις των φιλων 2014

Συνομιλίες με τον Ιωάννη, Ρώμη 2020 (Μετα θάνατον)

Τα σονέτα του Κωνσταντίνου Θεοτόκη, εισαγωγή επιμέλεια, Ωκεανίδα 1998 (μελέτη)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Ορέστης Αλεξάκης διαβάζει ποίησή του

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  
https://tapoiitika.wordpress.com/
3. ↑
4. ↑  https://poiimata.com/category/[*νεκρός σύνδεσμος*]

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 77493614
* **ΕΒΕ**: 14457
* **AA**: 155539
* **BiblioNet**: **6795**
* LCCN: no2003003199
* ISNI: 0000 0000 7836 9597
* GND: 133076938
* SUDOC: 243862474
* BNF: cb134828656 (data)
* BIBSYS: 1560455416428
* NLA: 35873724

 |

 |
Ο ***Νεολόγος*** ήταν ημερήσια πολιτική εφημερίδα της Κωνσταντινούπολης.

Ιστορική αναδρομή
-----------------

Ξεκίνησε την εκδοτική της πορεία το 1867 από τον Σταύρο Βουτυρά και τους Ιωάννη Βρετό και Γεώργιο Βαφειάδη. Η έκδοση του *Νεολόγου* προέκυψε μετά τη συνένωση (21 Ιανουαρίου 1867) δύο διαφορετικών εντύπων της Κωνσταντινούπολης, της *Ομόνοιας* του Δημήτριου Κατσελίδη και του *Νεολόγου της Ανατολής* του Σταύρου Βουτυρά, του Γεωργίου Βαφειάδη και του Ιωάννη Βρεττού. Ο τίτλος μετατράπηκε σε *Νεολόγος* από τις 9 Μαρτίου 1867.

Η εφημερίδα *Νεολόγος* έγραψε μια μακρά περίοδο λαμπρής παρουσίας για περισσότερες από τρεις δεκαετίες (1867-1897, 1916-1917 και 1925-1927). Ακολουθώντας τα ευρωπαϊκά πρότυπα, έθεσε ως στόχο να μην παρεκκλίνει από τους αρχικούς της στόχους, να συμβάλει στη διανοητική και ηθική ανάπλαση της ελληνικής κοινωνίας και να φροντίσει «περί της εις το δημόσιον πνεύμα εμφυτεύσεως αρχών ηθικοπολιτικών και περί της απολογίας του ημετέρου έθνους προς τας αδιαλείπτους κατηγορίας και διαβολάς». Την ευημερή πορεία της εφημερίδας ανέλαβε ο ίδιος ο Σταύρος Βουτυράς, ίσως η σπουδαιότερη δημοσιογραφική φυσιογνωμία της Πόλης. Η περίπτωση του Βουτυρά είναι ιδιαιτέρως σημαντική, καθώς ως διευθυντής του *Νεολόγου* και ως συντάκτης έλαβε θέση πάνω σε όλα τα επίμαχα ζητήματα που καθόρισαν εν πολλοίς, τη φυσιογνωμία των Βαλκανίων ως τις αρχές του 20ού αιώνα. Η εφημερίδα ακολούθησε φιλελληνική γραμμή, τόσο στο βουλγαρικό ζήτημα, όσο και στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897. Ως αποτέλεσμα της στάσης που τηρούσε, κατ' επανάληψη διεκόπη η κυκλοφορία της από τις τουρκικές αρχές. Για σύντομα διαστήματα ο *Νεολόγος* κυκλοφόρησε με άλλους τίτλους, όπως *Αστραπή* και *Καιροί*. Άρθρα της αναδημοσιεύονταν από ευρωπαϊκές εφημερίδες, και χρησιμοποιήθηκαν κατά τη σύνταξη της αγγλικής «Κυανής Βίβλου». Μετά την απέλαση του Βουτυρά κυκλοφόρησε για ένα διάστημα και από την Αθήνα. Το οριστικό τέλος της κυκλοφορίας συντελέστηκε το 1923. Το 1925 ο Αλ. Σ. Βουτυράς εξέδιδε στη Θεσσαλονίκη την εφημερίδα *Νεολόγος της Κωνσταντινουπόλεως* ως συνέχεια του *Νεολόγου*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Βρετός Ιωάννης | ETMIET». *www.etmiet.com*. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2024.

Πηγή
----

* *Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Πυρσός»*, τόμος 18, σελ. 192
* *Εγκυκλοπαίδεια του ελληνικού Τύπου 1784-1974*
* *Ελευθερουδάκη - Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν*
* Ανδρέας Αθ. Αντωνόπουλος: «Οι Έλληνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και το ανατολικό ζήτημα, 1866-1881» (Η μαρτυρία του Νεολόγου Κωνσταντινούπολης).
Στα μαθηματικά, η **ανισότητα λογαρίθμου-αθροίσματος** λέει ότι για μη-αρνητικούς πραγματικούς αριθμούς {\displaystyle a\_{1},\ldots ,a\_{n}} και {\displaystyle b\_{1},\ldots ,b\_{n}}, ισχύει ότι:31

{\displaystyle \sum \_{i=1}^{n}a\_{i}\log \left({\frac {a\_{i}}{b\_{i}}}\right)\geq \left(\sum \_{i=1}^{n}a\_{i}\right)\log \left({\frac {\sum \_{i=1}^{n}a\_{i}}{\sum \_{i=1}^{n}b\_{i}}}\right).}
Η ανισότητα βρίσκει αρκετές εφαρμογές στην θεωρία πληροφορίας.

Απόδειξη
--------

Θα χρησιμοποιήσουμε την εξής μορφή της ανισότητας Γένσεν:

{\displaystyle \lambda \_{1}f(x\_{1})+\ldots +\lambda \_{n}f(x\_{n})\geq f\left(\lambda \_{1}x\_{1}+\ldots +\lambda \_{n}x\_{n}\right),}
για κάθε {\displaystyle x\_{1},\ldots ,x\_{n}} και {\displaystyle \lambda \_{1},\ldots ,\lambda \_{n}\geq 0} με {\displaystyle \lambda \_{1}+\ldots +\lambda \_{n}=1}.

Έστω {\displaystyle a=\sum \_{i=1}^{n}a\_{i}} και {\displaystyle b=\sum \_{I=1}^{n}b\_{i}}. Τότε,


|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| {\displaystyle \sum \_{i=1}^{n}a\_{i}\log \left({\frac {a\_{i}}{b\_{i}}}\right)=a\cdot \sum \_{i=1}^{n}{\frac {a\_{i}}{a}}\log \left({\frac {a\_{i}/a}{b\_{i}/a}}\right)=-a\cdot \sum \_{i=1}^{n}{\frac {a\_{i}}{a}}\log \left({\frac {b\_{i}/a}{a\_{i}/a}}\right).} | 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|   |   |   |
|   |

 | **(1)** |

Χρησιμοποιώντας την παραπάνω μορφή της ανισότητας Γένσεν για την κυρτή συνάρτηση {\displaystyle f(x)=-\log x} με {\displaystyle \lambda \_{i}=a\_{i}/a} και {\displaystyle x\_{i}={\frac {b\_{i}/a}{a\_{i}/a}}}, έχουμε ότι


|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| {\displaystyle -a\cdot \sum \_{i=1}^{n}{\frac {a\_{i}}{a}}\log \left({\frac {b\_{i}/a}{a\_{i}/a}}\right)\geq -a\cdot \log \left(\sum \_{i=1}^{n}{\frac {a\_{i}}{a}}\cdot {\frac {b\_{i}/a}{a\_{i}/a}}\right)\geq -a\cdot \log \left(\sum \_{i=1}^{n}{\frac {b\_{i}}{a}}\right)=-a\cdot \log \left({\frac {b}{a}}\right)=a\cdot \log \left({\frac {a}{b}}\right).} | 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|   |   |   |
|   |

 | **(2)** |

Συνδυάζοντας τις (**1**) και (**2**) λαμβάνουμε την ζητούμενη ανισότητα.

Δείτε επίσης
------------

* Εντροπία πληροφοριών
* Απόκλιση Kullback–Leibler
* Ανισότητα Γκιμπς

Παραπομπές
----------

1. ↑  Cover, T. M. *Elements of information theory* (2η έκδοση). Hoboken, N.J.: Wiley-Interscience. ISBN 978-0471241959.
Το **Anki** ( /ˈɒŋkiː/ ; Ιαπωνικά: [aŋki] ) είναι ένα δωρεάν πρόγραμμα flashcards ανοιχτού κώδικα που χρησιμοποιεί ενεργό έλεγχο ανάκλησης και επανάληψη ανά διαστήματα καθώς και τεχνικές από τη γνωστική επιστήμη για απομνημόνευση.   Το όνομα προέρχεται από την ιαπωνική λέξη για την «απομνημόνευση» (暗記). 

Ο αλγόριθμος SM-2, που δημιουργήθηκε για το SuperMemo στα τέλη της δεκαετίας του 1980, αποτελεί τη βάση των μεθόδων επανάληψης ανά διαστήματα που χρησιμοποιούνται στο πρόγραμμα. Η εφαρμογή του αλγορίθμου από τον Anki έχει τροποποιηθεί για να επιτρέπει προτεραιότητες στις κάρτες και να εμφανίζει flashcards ανά προτεραιότητα. 

Το Anki είναι αγνωστικιστικό για το περιεχόμενο, οι κάρτες παρουσιάζονται με χρήση HTML και μπορεί να περιλαμβάνουν κείμενο, εικόνες, ήχους, βίντεο, και εξισώσεις LaTeX. Οι τράπουλες, μαζί με τα στατιστικά στοιχεία του χρήστη, αποθηκεύονται σε ανοιχτή μορφή SQLite.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «23.12.1».
2. ↑  Shellenbarger, Sue (2015-04-28). «Flashcards Get Smarter So You Can, Too» (στα αγγλικά). *Wall Street Journal*. ISSN 0099-9660.. Ανακτήθηκε στις 2023-10-06.
3. ↑  Smolen, Paul; Zhang, Yili; Byrne, John H. (25 January 2016). «The right time to learn: mechanisms and optimization of spaced learning». *Nature Reviews Neuroscience* **17** (2): 77–88. doi:10.1038/nrn.2015.18. PMID 26806627. Bibcode: 2016arXiv160608370S.
4. ↑  wikt:暗記
5. ↑  «What spaced repetition algorithm does Anki use?». *faqs.ankiweb.net*.
6. ↑  Η αναπαραγωγή γίνεται σε ξεχωριστό παράθυρο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Anki στο Wikimedia Commons
**Ο Thomas Rocco Barbella** (1 Ιανουαρίου 1919  – 22 Μαΐου 1990), πιο γνωστός ως **Rocky Graziano**, ήταν Αμερικανός επαγγελματίας πυγμάχος και ηθοποιός που κατείχε τον παγκόσμιο τίτλο μεσαίων βαρών.  Ο Γκρατσιάνο θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους νοκ-άουτ καλλιτέχνες στην ιστορία της πυγμαχίας, επιδεικνύοντας συχνά την ικανότητα να βγάλει τον αντίπαλό του έξω με μία μόνο γροθιά. Κατατάχθηκε στην 23η θέση στη λίστα του περιοδικού *The Ring* με τους καλύτερους puncher όλων των εποχών. Πολέμησε με πολλούς από τους καλύτερους μεσαίου βάρους της εποχής, συμπεριλαμβανομένου του Sugar Ray Robinson. Ήταν το θέμα της ταινίας του 1956 *Somebody Up There Likes Me*, βασισμένη στην αυτοβιογραφία του του 1955, με πρωταγωνιστή τον Paul Newman ως Graziano.

Ο Graziano παντρεύτηκε τη Norma Unger, γερμανοεβραϊκής καταγωγής, στις 10 Αυγούστου 1943. Κατά γενική ομολογία, οι δυο τους είχαν έναν πολύ ευτυχισμένο γάμο και παρέμειναν μαζί μέχρι το θάνατό του από καρδιοπνευμονική ανεπάρκεια στις 22 Μαΐου 1990, στη Νέα Υόρκη σε ηλικία 71 ετών. Σύμφωνα με τον βιογράφο του, ο Γκρατσιάνο παρέμεινε πιστός στη σύζυγό του σε όλη τη διάρκεια του γάμου τους, κάτι που δεν ήταν ιδιαίτερα συνηθισμένο μεταξύ των διασημοτήτων.  Η κηδεία του Γκρατσιάνο έγινε στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Πατρικίου.  Ενταφιάζεται στο νεκροταφείο Locust Valley μαζί με τη σύζυγό του, η οποία πέθανε το 2009.

1. ↑  Alternative birth dates have been cited; however his gravestone states January 1, 1919, and his widow confirmed that this as the correct date
2. ↑  «The Lineal Middleweight Champions». The Cyber Boxing Zone Encyclopedia.
3. ↑  Sussman, Jeffrey (8 Μαρτίου 2018). *Rocky Graziano: Fists, Fame, and Fortune* (στα Αγγλικά). Rowman & Littlefield. ISBN 978-1538102626.
4. ↑  SPORTS OF THE TIMES; Leave Your Worry on The Doorstep, *The New York Times*, May 26, 1990.
Ο **Ταλάλ Ελ Καρκουρί** (αραβ:طلال القرقوري) είναι Μαροκινός πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του κεντρικού αμυντικού.

Βιογραφικό
----------

Ο Καρκουρίγεννήθηκε στις 8 Ιουλίου του 1976 στην Καζαμπλάνκα του Μαρόκου και έχει ύψος 186 εκ.Ξεκίνησε την καριέρα του το 1996 από την τοπική Ράγια Καζαμπλάνκα και το 1999 τον ανακάλυψαν οι σκάουτερ της Παρί Σεν Ζερμέν.

Στην ομάδα του Παρισιού έμεινε μέχρι το 2004 έχοντας 77 συμμετοχές και ένα γκολ σε αγώνες πρωταθλήματος.Κατά καιρούς είχε παραχωρηθεί σε άλλες ομάδες με την μορφή δανεισμού (στον Άρη τη σεζόν 2000/01 και στην Σάντερλαντ το 2003). Ειδικά με τους Θεσσαλονικείς πραγματοποίησε εξαιρετικές εμφανίσεις τόσο σε Ελλάδα, όσο και σε Ευρώπη, ενώ δεν άργησε να γίνει αντικείμενο λατρείας για τους οπαδούς των κίτρινων. Στο τέλος του 6μηνου δανεισμού του, έχοντας συμπληρώσει 11 συμμετοχές, όλες σαν βασικός, η τότε η διοίκηση του Άρη προσπάθησε να αγοράσει τον παίκτη, ο οποίος έδειχνε θετικός στην παραμονή του στην Ελλάδα, αλλά οι απαιτήσεις των Γάλλων κρίθηκαν απλησίαστες.
Μετά την οριστική του αποχώρηση από την Παρί αγωνίστηκε επί μια τριετία στην Πρέμιερ Λιγκ με την φανέλα της Τσάρλτον Αθλέτικ. Από το 2007 ως το 2011 αγωνίστηκε στην Κατάρ ΣΚ και ακολούθησε η Ουμ Σαλάλ, από το 2011 ως το 2012, οπότε και έκλεισε την καριέρα του.

Ήταν διεθνής επί οκτώ χρόνια με την Εθνική Μαρόκου,σκοράροντας μια φορά σε 31 εμφανίσεις. Τον Ιανουάριο του 2008 δήλωσε την αποχώρησή του από την Εθνική, μετά την αποτυχία στα προκριματικά του Κόπα Άφρικα.

Στατιστικά
----------

| Έτος | Σύλλογος | Εμφανίσεις (Γκολ) |
| --- | --- | --- |
| 1996-99 |  Ραζά Καζαμπλάνκα |  ? (?) |
| 1999-04 |  ΠΣΖ | 77 (1) |
| 2000-01 |  Άρης | 11 (0) |
| 2002-03 |  Σάντερλαντ | 8 (0) |
| 2004-07 |  Τσάρλτον Αθλέτικ | 78 (8) |
| 2007-11 |  Κατάρ ΣΚ | 77 (12) |
| 2011-12 |  Ουμ Σαλάλ Σπορτ Κλαμπ | 0 (0) |

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 4130. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  (Ισπανικά) *Argentine Soccer Database*. 47471.
3. ↑  www.ligue1.fr/joueur?id=mara-talal-el-karkouri.
4. ↑  lematin.ma/journal/2004/S-M--le-Roi-Mohammed-VI-decore-les-heros-de-l-equipe-nationale-de-Wissams-Royaux/37315.html.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Στατιστικά Αρχειοθετήθηκε 2009-08-01 στο Wayback Machine.
Η υποδοχή **Socket AM2** είναι μια προδιαγραφή που συμπεριλαμβάνει τις μηχανικές και ηλεκτρικές ιδιότητες της πρίζας που χρησιμοποιείται για τους μικροεπεξεργαστές σταθερών υπολογιστών γραφείου της κατασκευαστικής εταιρείας AMD.
Eίναι ο άμεσος διάδοχος της υποδοχής 939 και της υποδοχής 754 και χρησιμοποιείται από τον Μάιο του 2006.

Χαρακτηριστικά της τεχνολογίας
------------------------------

Η υποδοχή αυτή δεν συμβαδίζει με την υποδοχή 939, τόσο ως προς τους επεξεργαστές, όσο και ως προς τις μητρικές κάρτες, παρόλο που και στις δυο υποδοχές, το πλήθος των επαφών είναι το ίδιο, το οποίο είναι 940. Η μνήμη που χρησιμοποιεί είναι τύπου DDR2, η οποία μπορεί να μεταφέρει περισσότερα στοιχεία ανά κύκλο,
αλλά καθυστερεί περισσότερο, ενώ καταναλώνει λιγότερο ρεύμα σε σύγκριση με τη μνήμη του τύπου DDR, την οποία χρησιμοποιεί η προηγούμενη υποδοχή 939.

Οι πρώτοι επεξεργαστές που υποστήριξαν την υποδοχή AM2 ήταν οι Orleans (Athlon 64), Manila (Sempron), και ο διπυρηνικός Windsor (Athlon 64 X2 και Athlon 64 FX), ενώ θα υποστηρίξει και τον μελλοντικό επεξεργαστή της AMD, τον Phenom. Υπάρχουν επίσης επεξεργαστές Opteron διαθέσιμοι για την υποδοχή AM2.

Η υποδοχή AM2 αποτελεί μέλος της νέας γενεάς σύγχρονων υποδοχών για επεξεργαστές από την AMD, μαζί με την υποδοχή F για κεντρικούς υπολογιστές, την υποδοχή AM3 για σταθερούς υπολογιστές γραφείου και την υποδοχή S1 για κινητούς υπολογιστές λάπτοπ.

Ομάδες ολοκληρωμένων κυκλωμάτων
-------------------------------

* NForce 500
* NForce 600
* Xpress 3200

Παραπομπές
----------

1. ↑  Frequently Asked Questions
2. ↑
3. ↑  AMD Opteron™ Processor FAQs:

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* AMD FAQ Athlon64 socket AM2
* AMD's Socket AM2 – The Next K8 (Short-Media)
* AM2 launch article (AnandTech)
* AMD Reinvents itself (Tom's Hardware Guide)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Υποδοχές μικροεπεξεργαστών AMD |
| --- |
|  |
| Επεξεργαστές επιτραπέζιων Η/Υ | 
* Super Socket 7
* Slot A
* Socket A
* Socket 754
* Socket 939
* Socket 940
* Socket AM2
* Socket F
* Socket AM2+
* Socket F+
* Socket AM3
 |  |
|  |
| Επεξεργαστές φορητών | 
* Socket A
* Socket 563
* Socket 754
* Socket S1
 |
|  |
| Επεξεργαστές εξυπηρετητών | 
* Socket A
* Socket 940
* Socket F
* Socket F+
 |

 |
Ο **Σουμπάτ/Συμβάτιος Β΄**, γεωργιανά: სუმბატ II Dumbat II (απεβ. το 988) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας του κλάδου του Τάο-Κλαρτζέτι ήταν πρίγκιπας της Ιβηρίας και ηγεμόνας του Κλαρτζέτι από το 943 ως το τέλος του.

Βιογραφία
---------

Ο Σουμπάτ Β΄ ήταν ο μόνος γιος του Δαβίδ Α΄, τον οποίο διαδέχθηκε ως πρίγκιπας του Κλαρτζέτι. Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του. Ο Γεωργιανός συγγραφέας βίων αγίων του 10ου αι. Γκιόργκι Μερχούλε και ένα ένθετο στο χειρόγραφο των Ευαγγελίων από το μοναστήρι Παρχάλι τον αναφέρουν ως δούκα των δουκών (eristavt-eristavi) και *eristavi* (δούκα), αντίστοιχα. Σύμφωνα με *Προς τον ίδιον υιόν Ρωμανόν (περί διοικήσεως της Αυτοκρατορίας)* του Κωνσταντίνου Ζ΄ του Πορφυρογέννητου, ο Σουμπάτ Β΄ ήταν νυμφευμένος με την εξαδέλφη του, κόρη του Βαγράτ Α΄ του Κλαρτζέτι.

Είχε δύο γιους:  

* Δαυίδ Β΄.
* Βαγράτ Β΄.

Bιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Cyrille Toumanoff, *Manuel de Généalogie et de Chronologie pour le Caucase chrétien (Arménie, Géorgie, Albanie)*, p. 119. Édition Aquila, Rome, 1976
2. ↑  Toumanoff, Cyril (1961), "The Bagaratides of Iberia from the Eighth to the Eleventh Century". *Le Muséon* 74: 31
Γεννημένη στην Ελλάδα , η **Ευγενία Καπνίστ** ήταν ποιήτρια ελληνο-ρωσικής καταγωγής που έγραφε στα γαλλικά.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του κόμη Πιοτρ Καπνίστ και απόγονος της οικογένειας Στένμποκ-Φέρμορ. Ανατράφηκε στη Γαλλία και ζούσε κατά διαστήματα στην Ελλάδα, τη Ρωσία και τη Γαλλία. Ανακαλύπτει πολύ νωρίς την ποίηση του Αντρέ Σενιέ. Ήταν ένθερμη υποστηρικτής της εξέγερσης της Κρήτης το 1897 και της ένωσης της με την Ελλάδα. Έγραψε *έναν ύμνο για τους Έλληνες που πέθαναν στις μάχες του Ολύμπου το 1897*. Μαζί με την αδερφή της Ίντα, ήταν μέλος του Διεθνούς Κογκρέσου Αρχαιολογίας που έλαβε χώρα στην Αθήνα το 1905. Ενδιαφερόταν επίσης για την κατάσταση των κρατουμένων. Το 1902 μίλησε για τις ελληνικές φυλακές και το Σεπτέμβριο του 1905 συμμετείχε στο Διεθνές Συνέδριο Σωφρονισμού στη Βουδαπέστη.

Έργα
----

* *L'Acropole*, ποιήματα, 1908
* *Prométhée*, λυρικό δράμα, Παρίσι, Συλλογή της Ποίησης, 1909
* *Les prisons du Palamède à Nauplie*, discours prononcé à la salle du Parnasse à Athènes, 31 Μαρτίου 1902, Αθήνα, Βασιλικό Τυπογραφείο Ραφτάνη-Παπαγεωργίου, 1902.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Les Muses françaises». 1908. σελ. 168.
2. ↑  *Anthologie critique des poètes* éditée par la Collection de "la Poétique" (Paris, 1911, 196 pages), σ. 87
3. ↑  σ. 175
4. ↑   Page 26
5. ↑  Gil Blas du 03 mars 1908
6. ↑  Congrès d'archéologie
7. ↑   Intervention au congrès

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **Καπνίστ**  |

* Ανακοίνωση από τον Αλφόνς Σεσέ, ακολουθούμενη από μερικά ποιήματα

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* BNF: cb10400742q (data)

 |

 |