recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Φωκίων Βουνάτσος** (1908-1984) ήταν δικηγόρος και Βουλευτής Λέσβου.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Πλωμάρι το 1908. Συμμετείχε για πρώτη φορά στις εκλογές της 16ης Νοεμβρίου 1952 ως υποψήφιος της ΕΠΕΚ λαμβάνοντας 7.617 ψήφους. Στις εκλογές της 19 Φεβρουαρίου 1956 συμμετείχε ως υποψήφιος με το συνδυασμό της Δημοκρατικής Ενώσεως λαμβάνοντας 1.852 ψήφους, χωρίς να εκλεγεί. Στις εκλογές της 11ης Μαΐου 1958 συμμετείχε με τον συνδυασμό των Φιλελευθέρων. Κατέλαβε την τέταρτη θέση με 1543 ψήφους. Στις εκλογές της 29ης Οκτωβρίου 1961 και της 3ης Νοεμβρίου 1963 με την Ένωση Κέντρου κατέλαβε την τρίτη θέση με 3.114 και 5.094 σταυρούς αντίστοιχα. Στις εκλογές της 16ης Φεβρουαρίου 1964 εξελέγη τρίτος βουλευτής με την Ένωση Κέντρου και 8.428 ψήφους. Καταψήφισε τις κυβερνήσεις των αποστατών. Μετά το 1974 συμμετείχε στις εκλογές της 17ης Νοεμβρίου 1974 με το ΠΑΣΟΚ χωρίς όμως να εκλεγεί. Εξελέγη το 1975 δήμαρχος Πλωμαρίου.
Απεβίωσε στις 5 Μαΐου 1984 και ετάφη στο Πλωμάρι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γιώργος Παπαναγιώτου, «Οι βουλευτές του Νομού Λέσβου 1915-1964», Αιολικά Χρονικά, τομ.11(2009), σελ.83
2. ↑  Αρχείο Δήμου Λέσβου.

Πηγές
-----

* Γιώργος Παπαναγιώτου, «Οι βουλευτές του Νομού Λέσβου 1915-1964», Αιολικά Χρονικά, τομ.11(2009), σελ.83
Το Καφέ Λα Κουπόλ, Παρίσι 2011.
Το **Καφέ Λα Κουπόλ** (La Coupole) είναι ένα από τα πιο ιστορικά και παραδοσιακά καφενεία και μπρασερί στο Παρίσι και από τα πιο γνωστά σημεία συνάντησης συγγραφέων και καλλιτεχνών. Βρίσκεται στο Μπουλβάρ του Μονπαρνάς (102, Blvd du Montparnasse) στην Αριστερή Όχθη (Rive Gauche) του Σηκουάνα, πολύ κοντά και σε άλλα «φιλολογικά» καφέ της γαλλικής πρωτεύουσας (Μετρό: Vavin).

Ιστορία και αρχιτεκτονική
-------------------------

Το Καφέ Λα Κουπόλ ιδρύθηκε στα τέλη του έτους 1927 και ήταν από την ίδρυσή του σημείο συνάντησης της πνευματικής ελίτ του Παρισιού. Η μεγαλοπρεπής τραπεζαρία σε ρυθμό Αρ Ντεκό, με τα 500 καθίσματα, στηρίζεται σε 12 κολόνες, που είχαν ζωγραφιστεί από μαθητές του Ανρί Ματίς και του Φερνάν Λεζέ. 

Οι 33 κολόνες της τεράστιας αίθουσάς του, ζωγραφισμένη η καθεμία κι από ένα καλλιτέχνη στα τέλη της δεκαετίας του 1920, διατηρήθηκαν ανέπαφες, ως ιστορικό ορόσημο, και μετά την ανακαίνιση του 1988.

Διάσημοι θαμώνες
----------------

Το Καφέ Λα Κουπόλ υπήρξε προσφιλής χώρος συγκέντρωσης των Ρώσων εμιγκρέδων, ανάμεσα στους οποίους ήταν ο Λέον Τρότσκι και ο Ιγκόρ Στραβίνσκι. Στα 1928, ο Γάλλος κομμουνιστής ποιητής Λουί Αραγκόν (Louis Aragon, 1897 – 1982) συνάντησε εδώ για πρώτη φορά την ρωσικής καταγωγής μυθιστοριογράφο Έλσα Τριολέ (Elsa Triolet, 1896 – 1970) και αναπτύχθηκε μεταξύ τους ένα φλογερό ερωτικό ρομάντζο.

Άλλες διασημότητες, που υπήρξαν τακτικοί θαμώνες στο Καφέ Λα Κουπόλ, περιλαμβάνονται ο «πατριάρχης» του υπαρξισμού Ζαν–Πωλ Σαρτρ με τη σύντροφό του Σιμόν ντε Μπωβουάρ, ο Ιρλανδός θεατρικός συγγραφέας Σάμουελ Μπέκετ, ο Γάλλος δραματουργός Αντονέν Αρτώ, ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ, ο Λατινοαμερικανός συγγραφέας Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, διάσημος για το μυθιστόρημά του «Εκατό Χρόνια Μοναξιάς», καθώς και ο Άγγλος συγγραφέας Λώρενς Ντάρελ, γνωστός για το «Αλεξανδρινό Κουαρτέτο» του. Ο τελευταίος αποκαλούσε τον εαυτό του, μαζί και με τον Χένρυ Μίλλερ και την Αναΐς Νιν, «οι τρεις σωματοφύλακες της Κουπόλ». 

Τακτικοί επίσης θαμώνες ήταν η Ζοζεφίν Μπέικερ, ο Ζαν Γκαμπέν, ο Ζαν Κοκτώ, η Φρανσουάζ Σαγκάν, η Εντίτ Πιάφ, ο Ρόμαν Πολάνσκι και στη δεκαετία του 1960 ο Αμερικανός μυθιστοριογράφος Γουίλιαμ Στάιρον (William Styron, γεν. 1925), συγγραφέας του διάσημου μυθιστορήματος «Εκλογή της Σόφι» (Sophie’s Choice, 1979).

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Καφέ Λα Κουπόλ** |

* Noel Riley Fitch: "The Grand Literary Cafes of Europe", pp. 39 – 40 La Coupole, New Holland Publishers (UK) Ltd, London, 2006.
* "ΠΑΡΙΣΙ" (Οδηγοί του Κόσμου), σελ. 178 "Λα Κουπόλ" & 142 "Τα πιο διάσημα καφενεία του Παρισιού", Εκδόσεις Καθημερινή/Dorling Kindersley Ltd (ελληνική έκδοση), Αθήνα, 1998.

  


1. 1 2 3  «base Mérimée» (Γαλλικά) Υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας.
Αρχείο:OlympicCup.jpgΤο Ολυμπιακό Κύπελλο.
Το **Ολυμπιακό Κύπελλο** είναι ετήσιο βραβείο που απονέμεται από την Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή.

Θεσμοθετήθηκε από τον Πιερ Ντε Κουμπερτέν το 1906 και απονέμεται σε ίδρυμα ή ένωση με συμμετοχή στην ενεργή ανάπτυξη του Ολυμπιακού Κινήματος. 

Οι αποδέκτες του κυπέλου είναι συνήθως ερασιτεχνικές αθλητικές λέσχες, σχολεία, εφημερίδες και εθνικές αθλητικές διοίκησεις. Συχνά απονέμεται σε ομάδες ανθρώπων που συνδέονται με την διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων.

Οι παραλήπτες του Ολυμπιακού Κύπελλου
-------------------------------------

Αναφορές
--------

1. ↑  «Olympic Cup». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2007.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος δικτυακός τόπος του ΔΟΕ

Πρότυπο:International Olympic Committee
Δαίδαλος και Ίκαρος. Ρελιέφ στην Villa Albani στην Ρώμη
Σύμφωνα με τη ελληνική μυθολογία ο **Ίκαρος** ήταν γιος του **Δαιδάλου** και της Ναυκράτης, η οποία, κατά μια παράδοση, ήταν δούλος του Μίνωος.

Όταν ο Δαίδαλος καταδικάστηκε από τον Άρειο Πάγο επειδή είχε φονεύσει τον τεχνίτη Τάλω, έφυγε στην Κρήτη. Εκεί κατασκεύασε τον Λαβύρινθο για να ζει μέσα ο Μινώταυρος, ο γιος της γυναίκας του Μίνωος Πασιφάης. Μέσα στον Λαβύρινθο φυλάκισε ο Μίνως και τον ίδιο τον Δαίδαλο με τον γιο του Ίκαρο, διότι ο Δαίδαλος είχε βοηθήσει την Πασιφάη να ενωθεί με τον Ταύρο του Ποσειδώνα και να γεννηθεί ο Μινώταυρος, ενώ σύμφωνα με την Βιβλιοθήκη του Απολλόδωρου αναφέρει πως τον φυλάκισε γιατί ο Μίνωας ορθά τον θεώρησε υπαίτιο για την νίκη του Θησέα και την έξοδό του απο τον Λαβύρινθο, αφού η Αριάδνη ερωτευμένη με τον Θησέα ζήτησε την βοήθεια του Δαίδαλου και αυτός βρήκε την έξοδο με τον γνωστό μίτο της Αριάδνης. Ο Δαίδαλος με τον Ίκαρο δραπέτευσαν από τον Λαβύρινθο με τη βοήθεια των φτερών που είχε κατασκευάσει και για τους δύο ο Δαίδαλος, χρησιμοποιώντας πούπουλα και κερί. Τα φτερά αυτά τα προσάρτησαν στους ώμους τους και πέταξαν στον ουρανό.  

Γκραφίτι που αναπαριστά το νησί της Ικαρίας και τον Ίκαρο, έξω από το χωριό Εύδηλος στην Ικαρία
Ο Ίκαρος όμως, γοητευμένος από την πτήση, παράκουσε την εντολή του πατέρα του να μην πετάει πολύ ψηλά για να μη λιώσει από τη ζέστη του ήλιου το κερί των φτερών, ούτε και πολύ χαμηλά για να μην λυθούν τα φτερά από την υγρασία της θάλασσας: πέταξε ψηλά με αποτέλεσμα να λιώσει το κερί και να αποκολληθούν τα φτερά, να πέσει στη θάλασσα και να πνιγεί. Η θαλάσσια περιοχή όπου ο Ίκαρος βρήκε τον θάνατο ονομάστηκε έκτοτε Ικάρια θάλασσα όπως μας λέει ο Απολλόδωρος στην Βιβλιοθήκη του και σήμερα Ικάριο Πέλαγος. Ο Ηρακλής επίσης αναφέρει ο Απολλόδωρος πως τον καιρό που εργαζόταν στην Ομφάλη και καθώς βρέθηκε στην Δολίχη, είδε το σώμα του Ίκαρου στον γιαλό, το οποίο έθαψε με τιμές και το νησί από Δολίχη, το ονόμασε Ικαρία. Ο Δαίδαλος για αυτή του την πράξη, κατασκεύασε άγαλμα του Ηρακλή στην Πίσα, το οποίο κατέστρεψε μια νύχτα ο Ηρακλής πετώντας του πέτρες, επειδή το πέρασε για ζωντανό.  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Μύθοι της Ελληνικής Μυθολογίας |
| --- |
|  |
| 
* Άθλοι του Ηρακλή
* Αργοναυτική εκστρατεία
* Αρπαγή της Ευρώπης
* Αρπαγή των Λευκιππίδων
* Δαίδαλος και Ίκαρος
* Ηρώ και Λέανδρος
* Θεογονία
* Θησέας και Μινώταυρος
* Ιφίς και Αναξαρέτη
* Κατακλυσμός του Δευκαλίωνα
* Κοσμογονία
* Κυάνιππος και Λευκονόη
* Νιόβη
* Οδύσσεια
* Οινόμαος
* Σίσυφος
* Τάνταλος
* Τιτανομαχία
* Τρωικός Πόλεμος
* Φρίξος και Έλλη
* Χάος
 |

 |
Περιοχές υπό τον έλεγχο της Νέας Ρωσίας (σκούρο πράσινο) και περιοχές στις οποίες έχει εδαφικές βλέψεις (ανοιχτό πράσινο).
Χάρτης με την περιοχή της Νέας Ρωσίας στην τσαρική Ρωσία (1897).
Η **Ομοσπονδιακή Πολιτεία της Νέας Ρωσίας** (ρωσικά: Федеративное государство Новороссия) ήταν κράτος εν κράτει στο ανατολικό τμήμα της Ουκρανίας. Ανακηρύχθηκε στις 22 Μαΐου του 2014 και θεμελιώθηκε στις 24 Μαΐου του ίδιου έτους, όταν οι ρωσόφωνοι αρχηγοί της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ και της Λαϊκής Δημοκρατίας του Λουγκάνσκ υπέγραψαν σύμφωνο ένωσης των περιοχών τους. 

Τον Μάιο του 2015 οι ηγέτες των δυο κρατών ανήγγειλαν τη διάλυση του κράτους.

Περιοχή
-------

Η Νέα Ρωσία ήλεγχε τις περιοχές του Ντονέτσκ και του Λουχάνσκ ενώ είχε εδαφικές βλέψεις στις περιοχές του Χάρκοβο, Ντνιπροπετρόφσκ, Ζαπορίζια , Χερσώνoς, Μικολάιβ και Οδησσού στο ανατολικό τμήμα της Ουκρανίας.

Ιστορία
-------

Η Νέα Ρωσία ήταν μια ιστορική ονομασία η οποία χρησιμοποιούνταν την εποχή της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, του ρωσικού κράτους δηλαδή από το 1721 έως το 1917, για τα εδάφη της σημερινής ανατολικής Ουκρανίας. Τα εδάφη αυτά την σοβιετική περίοδο παραχωρήθηκαν στην Ουκρανική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία .

Δείτε επίσης
------------

* Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ
* Λαϊκή Δημοκρατία του Λουχάνσκ
* Κρίση στην Νοτιοανατολική Ουκρανία 2014

Παραπομπές
----------

1. ↑
Η χάκα είναι παραδοσιακό είδος χορού των Μαορί. Αυτός ο πίνακας χρονολογείται περίπου από το 1845.
Η **χάκα** είναι τελετουργικός χορός ή πρόκληση στον πολιτισμό των Μαορί. Πρόκειται για μια στάση χορού που εκτελείται από μια ομάδα, όπου οι παίκτες κάνουν ζωηρές κινήσεις και χτυπούν τα πόδια τους φωνάζοντας ρυθμικά. Αν και συχνά συνδέεται με τις παραδοσιακές προετοιμασίες των ανδρών για μάχες, πλέον το χάκα εξασκείται εδώ και καιρό από τα δύο φύλα. Πλέον χρησιμοποιείται ευρέως στον πολιτισμό των Μαορί. Ο χορός χάκα χρησιμοποιείται για να καλωσορίσει τους επίτιμους καλεσμένους ή για να αναγνωρίσουν μεγάλα επιτεύγματα, περιστάσεις ή κηδείες.

Οι ομάδες κάπα χάκα (τέχνες του θεάματος) είναι πολύ συχνές στα σχολεία. Ο κύριος διαγωνισμός τεχνών του θεάματος των Μαορί, Τε Ματατίνι, λαμβάνει χώρα κάθε δύο χρόνια.

Η εθνική ομάδα ράγκμπι της Νέας Ζηλανδίας χορεύει χάκα πριν ένα αγώνα
Η συνήθεια των εθνικών ομάδων της Νέας Ζηλανδίας να κάνουν χάκα πριν τους διεθνείς αγώνες τους έχει κάνει το χάκα γνωστότερο ανά το κόσμο. Αυτή η παράδοση ξεκίνησε με την ομάδα ποδοσφαίρου γηγενών της Νέας Ζηλανδίας το 1888-89 και η παράδοση συνεχίζεται από την ομάδα ράγκμπι γιούνιον Νέας Ζηλανδίας από το 1905.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Jackson & Hokowhitu 2002.
2. ↑  «Haka, Maori dance». *Encyclopædia Britannica*. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2017.
3. ↑  Simon 2015.
4. ↑  «Kapa haka in mainstream schools – Affirming Māori students as Māori | SchoolNews – New Zealand». *www.schoolnews.co.nz* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2018.
5. ↑  DANZ Quarterly.
6. ↑  Hunt 2015.
Μέτωπο του Σαμάλ στην πόλη Χάφαρ Αλ Μπατίν (Σαουδική Αραβία)

Ο άνεμος **Σαμάλ**, (προφέρεται με παχύ το σ), είναι ένας ισχυρός, ημερήσιος κυρίως, τοπικός άνεμος, κονιορτοβριθής του αραβικού κόλπου που πνέει συνηθέστερα πάνω από το Ιράκ τη Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα το Κουβέιτ και που δημιουργεί σφοδρή αμμοθύελλα, τα αποτελέσματα της οποίας μπορεί να επεκταθούν μέχρι τη Συρία, τον Λίβανο και την ανατολική Μεσόγειο.

Γενικά
------

Ο άνεμος Σαμάλ είναι ένας ισχυρός βορειοδυτικός άνεμος που κατέρχεται από τα υψίπεδα της ανατολικής Τουρκίας, του Ιράκ, (Κουρδιστάν), και του Ιράν που καταλήγει στον Αραβικό κόλπο (ή Περσικό κόλπο). Πνέει κυρίως από την άνοιξη μέχρι το καλοκάιρι, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν παρατηρείται και σε άλλη εποχή (με μικρότερη όμως ένταση). Η δημιουργία του οφείλεται κυρίως στην εγγύτητα διαφορετικών κέντρων βαρομετρικών πιέσεων, που όσο εγγύτερα βρίσκονται τόσο θυελλώδης εμφανίζεται και ο οποίος στις πλείστες των περιπτώσεων δημιουργεί ψυχρό μέτωπο. Η διάρκεια αυτού μοιάζει περίπου με του ετησίες (μελτέμια) του Αιγαίου με μόνη διαφορά στην ένταση. 

Κατά την αραβική λαογραφία τους προδρόμους ανέμους του Σαμάλ, που αρχίζουν να πνέουν περί τα τέλη Μαρτίου τους ονομάζουν **Αλ Χάφαρ**, τους δυνατότερους των προδρόμων, που πνέουν περί τον Ιούνιο τους ονομάζουν **Μπάρι Θοραγιά**, από το όνομα της ανατολής των Πλειάδων (Θοραγιά). Από δε το τέλος του Ιουνίου αρχίζει ο κυρίως άνεμος ο **Σαμάλ**, που λέγεται και **Αλντεμπαράν** (από τον ομώνυμο αστέρα), ο οποίος και είναι περισσότερο βίαιος των προηγουμένων δημιουργώντας στην ορμή του τεράστια αμμοθύελλα.

 Ενδεικτικός χάρτης δημιουργίας του ανέμου Σαμάλ

Συνήθης δημιουργία
------------------

Ο άνεμος Σαμάλ μπορεί να δημιουργηθεί κάθε φορά που ένα υψηλό βαρομετρικό που υφίσταται ή διέρχεται πάνω από τους ορεινούς όγκους της Ανατολικής Τουρκίας και του Κουρδιστάν. Λόγω της εγγύτατης γειτνίασης με τις εκταταμένες ερήμους του Ιράκ και της Σαουδικής Αραβίας πάνω από τις οποίες σημειώνονται, ένεκα των ανοδικών θερμών ρευμάτων χαμηλό βαρομετρικό τούτο έχει ως συνέπεια τη δημιουργία ισχυρών ψυχρών ρευμάτων που δημιουργούν καταιγίδα με ψυχρό μέτωπο που ανασηκώνει την άμμο δημιουργώντας εξίσου σφοδρή αμμοθύελλα. 

* Κατα τη διάρκεια του Χειμώνα είναι πολύ σπάνια η εκδήλωση τέτοιου ανέμου που αν παρατηρηθεί συνήθως μέσα στον Περσικό κόλπο, είναι επίσης σφοδρός όπως και το θέρος αλλά με πολύ περιορισμένη διάρκεια.

Σημειώσεις
----------

* Ο άνεμος αυτός που φθάνει και τους 43 κόμβους, χρήζει ιδιαίτερης προσοχής λόγω ακριβώς του φαινομένου της αμμοθύελλας που δημιουργεί επιπρόσθετα, και η οποία μειώνει επικίνδυνα την ορατότητα. Οι διάφορες αρχές λιμενικών εγκαταστάσεων, αεροδρομίων και μεγάλων αυτοκινητοδρόμων των περιοχών που προσβάλλονται απ΄ αυτόν τον άνεμο, πριν την έλευση του μετώπου παρέχουν οδηγίες για άμεση διακοπή οποιονδήποτε μετακινήσεων, εργασιών φορτοεκφορτώσεων, ή απόπλου - αναχώρησης.
* Ο άνεμος Σαμάλ που μπορεί να παρατηρηθεί στην ανατολική Μεσόγειο εμφανίζεται συνήθως ως Βορειοανατολικός μέχρι Ανατολικός.
***Το 5 Card Stud*** είναι αμερικανική ταινία μυστηρίου γουέστερν του 1968 σε σκηνοθεσία Χένρι Χάθαγουεϊ και με πρωταγωνιστές τους Ντιν Μάρτιν και Ρόμπερτ Μίτσαμ. Το σενάριο βασίζεται σε ένα μυθιστόρημα του Ray Gaulden και γράφτηκε από τη Marguerite Roberts, η οποία έγραψε και το σενάριο του *True Grit* για την Hathaway την επόμενη χρονιά.

Οικόπεδο
--------

  

Το 1880, ένας τζογαδόρος στη μικρή πόλη Rincon, 100 μίλια από το Ντένβερ του Κολοράντο, πιάνεται να εξαπατά σε ένα παιχνίδι πόκερ με πέντε φύλλα. Οι παίκτες, με επικεφαλής τον ασταθή Νικ Έβερς, παίρνουν τον απατεώνα τζογαδόρο για να τον λιντσάρουν. Ένας από τους παίκτες, ο Van Morgan, προσπαθεί να εμποδίσει τους άλλους να απονείμουν τη δικαιοσύνη στα σύνορα, αλλά δεν μπορεί να σταματήσει τη δολοφονία. Ο Μόργκαν φεύγει από την πόλη, αλλά αργότερα επιστρέφει όταν ακούει ότι αρκετοί από τους άλλους παίκτες από το παιχνίδι πόκερ έχουν πέσει θύματα φρικτών δολοφονιών.

Η πόλη έχει έναν νέο κάτοικο, έναν αυστηρό και κάπως νευρικό βαπτιστή ιεροκήρυκα Colt 0,45, ονόματι Reverend Rudd. Καθώς περισσότερα μέλη του όχλου του λυντσαρίσματος σκοτώνονται ένα προς ένα, γίνεται σαφές ότι κάποιος εκδικείται και εναπόκειται στον Μόργκαν να λύσει το μυστήριο. Όταν ο Morgan είναι ο τελευταίος άνθρωπος από το παιχνίδι πόκερ που έμεινε ζωντανός, συνειδητοποιεί ότι ο Rudd είναι ο δολοφόνος και σκοτώνει τον Rudd σε μια ανταλλαγή πυροβολισμών.

Παραγωγή
--------

  

Αυτή η ταινία σηματοδότησε μια από τις τελευταίες εμφανίσεις της Inger Stevens και τη δεύτερη φορά που ο Mitchum έπαιξε έναν ανορθόδοξο ιεροκήρυκα (μετά *το The Night of the Hunter* του 1955). *Το 5 Card Stud* συγκέντρωσε τον σκηνοθέτη Henry Hathaway και τον Dean Martin για δεύτερη φορά. η πρώτη ήταν η ταινία του 1965 *The Sons of Katie Elder* με πρωταγωνιστή τον John Wayne .

Ρεσεψιόν
--------

Σε μια σύγχρονη επιθεώρηση για *τους New York Times*, ο κριτικός Vincent Canby αναγνώρισε *το 5 Card Stud* ως ένα από τα πρόσφατα γουέστερν του "Buddy System" όπως *το El Dorado* (1966) με τους John Wayne και Mitchum. 

  

Ο Κάνμπι έγραψε: "Χωρίς σημαντική εξαίρεση. όλοι αυτοί οι τίτλοι. ιστορίες και ρυθμίσεις είναι εναλλάξιμα, για να μην πω τίποτα για τα αστέρια, μερικά από τα οποία έχουν αρχίσει να φαίνονται σαν να είχαν εκκολαφθεί από αυγά δεινοσαύρων. ... Buddy System Westerns είναι κατά κάποιο τρόπο βασικά μαλακά». 

Ρότζερ Έμπερτ - Το "Five Card Stud" δεν είναι μια σπουδαία ταινία, αλλά είναι μια στιλβωμένη, επαγγελματική, και είναι κάτι περισσότερο από ένα κοινό γουέστερν. ""... Μια ασυνήθιστα συγκρατημένη απόδοση του Martin, η οποία είναι αποτελεσματική. ένας ικανοποιητικά κακός κακός που υποδύεται ο Roddy McDowall..."

* Κριτική DVD Savant από τον Glenn Erickson
* Κριτική DVD Verdict από τον Eric Profancik
* ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΡΑΜΟΝΗ! ανασκόπηση του Mark Zimmer



1. ↑  Canby, Vincent (1968-08-01). «Screen: Buddies Out West». *The New York Times*: σελ. 24.
Ο **Στέλιος Φωτόπουλος** (Αχαρνές Αττικής, 1975) είναι Έλληνας πολιτικός, βουλευτής Α΄ Ανατολικής Αττικής με την Ελληνική Λύση από τον Μάιο του 2023. Στις εκλογές του Ιουνίου του 2023, επανεξελέγη στην ίδια θέση. Κατέχει την θέση του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου της Ελληνικής Λύσης, ενώ συμμετέχει στην Επιτροπή Οικονομικών υποθέσεων της Βουλής.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Είναι Λογιστής Φοροτεχνικός με Μεταπτυχιακές Σπουδές στην Ελεγκτική και Ελεγκτική Επιχειρήσεων. Έχει υπηρετήσει την Στρατιωτική του Θητεία στις Ειδικές Δυνάμεις του Στρατού Ξηράς ως Καταδρομέας Αλεξιπτωτιστής στο Ειδικό Τμήμα Αλεξιπτωτιστών. Είναι έγγαμος και πατέρας τριών τέκνων.

Παραπομπές
----------

1. ↑
***Ο βιαστικός*** (γαλλικά: *L'Homme pressé* ) είναι μυθιστόρημα του Γάλλου συγγραφέα Πωλ Μοράν που εκδόθηκε το 1941. Αφηγείται την ιστορία ενός πολυάσχολου παλαιοπώλη από το Παρίσι που δεν φαίνεται να μπορεί να χαλαρώσει και να ηρεμήσει, καταστρέφοντας τα πάντα, τη φιλία, την αγάπη, την πατρότητα, με την πυρετώδη βιασύνη του να βιώσει τον χρόνο, έως ότου τελικά αντιλαμβάνεται ότι αυτή η βιασύνη τον οδηγεί πιο γρήγορα στο ραντεβού με τον θάνατο. 

Το αυτοσαρκαστικό - και προφητικό για τη σημερινή εποχή - κείμενο, σύμφωνα με τον συγγραφέα, στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό σε αυτοβιογραφικά στοιχεία.

Υπόθεση
-------

Ο Πιερ Νιόξ, ένας 35χρονος Παριζιάνος έμπορος αντικών, έχει εμμονή με το πέρασμα του χρόνου. Εξουθενωτικός με το περιβάλλον του, δεν μένει ακίνητος, αγοράζει, πουλάει, τρέχει μάλλον παρά περπατά, ταξιδεύει σ' όλο τον κόσμο για τη δουλειά του, κάνει χίλια πράγματα κάθε μέρα, στην προσωπική του ζωή σαγηνεύει χωρίς να αγαπά. Ανίκανος να μείνει στη θέση του, οδηγεί τη ζωή του ολοταχώς στην προσπάθειά του να δαμάσει τον χρόνο, μη μπορώντας να αντέξει την ιδέα να χάσει ούτε μια στιγμή.

Στη ξέφρενη κούρσα του, συναντά την Εντβίζ και βλέπει για πρώτη φορά τον χρόνο να επιβραδύνεται. Ερωτευμένος παράφορα μαζί της, την παντρεύεται, νομίζοντας ότι επιτέλους βρήκε την ηρεμία. Όμως ο ανυπόμονος χαρακτήρας του αναβιώνει σύντομα. Με τον ιλιγγιώδη ρυθμό που ζει, δεν απολαμβάνει πια την αξία της ζωής, ούτε τις στιγμές οικειότητας με τη γυναίκα του, ούτε την ποίηση των πραγμάτων. Καταναλώνει τον εαυτό του και τους γύρω του ορμώντας προς έναν στόχο τον οποίο ανανεώνει κάθε φορά που τον φτάνει. «Πώς μπορούμε να αναγνωρίσουμε ότι φτάσαμε κάπου αν δεν σταματήσουμε ποτέ;» ρωτά η σοφή Εντβίζ. Όταν φτάνει στο σημείο να ζητήσει από την έγκυο γυναίκα του να προκαλέσει τοκετό δύο μήνες νωρίτερα, η σχέση τους αναπόφευκτα καταρρέει και η Εντβίζ τον εγκαταλείπει.

Στη συνέχεια, κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Πιέρ σε μια ολοένα πιο ιλιγγιώδη ταχύτητα που έρχεται σε αντίθεση ακόμη και με τα δικά του φυσικά όρια αντοχής, παθαίνει έμφραγμα και μαθαίνει ότι οι μέρες του είναι πλέον μετρημένες. Είναι η ώρα για να αντιμετωπίσει τον εαυτό του.

Ταινίες
-------

* 1977: *L’Homme pressé* με τον ελληνικό τίτλο *Αδίστακτος χρυσοδάκτυλος,* σε σκηνοθεσία Εντουάρ Μολιναρό με πρωταγωνιστές τον Αλαίν Ντελόν και τη Μιρέιγ Νταρκ.
* 2005: *L’Homme pressé,* τηλεοπτική ταινία σε σκηνοθεσία Σεμπαστιάν Γκραλ με τον Αντονί Ντελόν και τη Ματίλντα Μέι.
* 1997: *L'homme pressé*, τραγούδι του συγκροτήματος Noir Désir.

Μετάφραση στα ελληνικά
----------------------

* *Ο βιαστικός.* Μετάφραση: Ολυμπία Γλυκιώτη, εκδόσεις Ίνδικτος, 2005

Παραπομπές
----------

1. ↑ . «goodreads.com/Ο βιαστικός/Ολυμπία Γλυκιώτη».
2. ↑ . «babelio.com/livres/Morand-Lhomme-presse».
3. ↑ . «mic.gr/book/vivliopandoheio/πωλ μοράν – ο βιαστικός».
4. ↑ . «leblogdemichelcroz.wordpress.com/lhomme-presse-de-paul-morand-1941/».
5. ↑ . «biblioblog.fr/post/L'homme pressé - Paul Morand».
6. ↑ . «imdb.com/title/L'homme pressé/1977».
7. ↑ . «allocine.fr/film/L'Homme pressé/Télefilm».
8. ↑ . «youtube.com/L'homme pressé (Clip Officiel)».
Το ελληνικό καλωδιακό πλοίο «Θαλής ο Μιλήσιος»
**Καλωδιακό πλοίο** ή απλά **καλωδιακό** (*cable ship*) χαρακτηρίζεται κάθε πλοίο ειδικής απασχόλησης όπως συνηθίζεται να λέγεται, που φέρει ανάλογο τεχνικό εξοπλισμό για πόντιση υποβρύχιων καλωδίων (*cable bedding*) προς εξυπηρέτηση επικοινωνιακών σκοπών, όπως τηλεγραφικά ή τηλεφωνικά καλώδια. Επίσης με τον ίδιο όρο χαρακτηρίζονται και πλοία που χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο και την συντήρηση ή επισκευή ποντισμένων καλωδίων.

Τέτοια πλοία συνήθως είναι κρατικά και λιγότερο ιδιωτικά (εμπορικά). Φέρουν στη πλώρη ή στη πρύμνη ειδική κατασκευή προβόλων δια των οποίων διέρχεται ο καλωδιακός τροχός από τον οποίο αργά - αργά ξετυλίγεται και ποντίζεται το καλώδιο. Εναλλακτικά, ο τροχός παραμένει στο κύτος/αμπάρι και με ειδικούς τρόχιλους το καλώδιο οδηγείται στη πλώρη, ή στη πρύμνη, όπου και ποντίζεται, με μεγαλύτερους όμως κινδύνους φθοράς λόγω κάμψεων. Τα δε πλοία συντήρησης υποβρυχίων καλωδίων, φέρουν συνήθως πλευρική κατασκευή με τρόχιλους δια των οποίων διέρχεται το υποβρύχιο καλώδιο ανελκυόμενο και ποντιζόμενο (όπως το ύφασμα στη ραπτομηχανή). 

Τέτοιος τύπος καλωδιακού πλοίου ήταν και το ελληνικό καλωδιακό «Θαλής ο Μιλήσιος» που ανήκε στον ΟΤΕ και που σήμερα βρίσκεται ελλιμενισμένο στη μαρίνα Φλοίσβου ως Πλοίο μουσείο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Cable-laying ships στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Τύποι εμπορικών πλοίων |
| --- |
|  |
| Φορτηγά | 
* Αντιλίμπερτυ
* Εμπορευματοκιβωτιοφόρο
* Λίμπερτυ
* Μεταλλευματοφόρο
* Μπαλκ κάριερ
* Οχηματαγωγό
* Πλοίο RoRo
* Πλοίο Ο.Β.Ο.
* Πλοίο ψυγείο
* Φορτηγίδα
* Φορτηγιδοφόρο
 |
|  |
| Δεξαμενόπλοια | 
* Πετρελαιοφόρο
* Υγραεριοφόρο
* Υδροφόρο
 |
|  |
| Επιβατηγά | 
* Αερόστρωμνο
* Αμφίπλωρο
* Θαλάσσιο ταξί
* Καταμαράν
* Κρουαζιερόπλοιο
* Πλοίο RoRo
* Πορθμείο
* Πορθμείο σιδηροδρόμων
* Ταχύπλοο
* Υδροπτέρυγο
* Υπερωκεάνιο
 |
|  |
| Βοηθητικά | 
* Εφόλκια
* Πλοηγίδα
* Πυροσβεστικό
* Ρυμουλκό
* Φαρόπλοιο
* Υδροφόρο
 |
|  |
| Άλλα πλοία | 
* Ατμόπλοιο
* Ζωάδικο
* Ημιβυθιζόμενο σκάφος
* Ιστιοφόρο
* Καλωδιακό
* Κότερο
* Μηχανοκάικο
* Ναυαγοσωστικό
* Παγοθραυστικό
* Πλωτό εστιατόριο
* Ποταμόπλοιο
* Ωκεανογραφικό
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85018573
* GND: 4224371-3
* BNF: cb12226931d (data)
* KulturNav: id

 |

 |
Μεταφορέας πατακιών στην Ινδονησία.
Το **πατάκι** είναι ένα κομμάτι από χοντρό ύφασμα ή πλαστικό ή άλλο υλικό, το οποίο χρησιμοποιείται για να μη λερώνεται το δάπεδο. Μερικές φορές το πατάκι είναι ένα είδος τάπητα, χαλιού. Συνήθως, τοποθετείται στις εισόδους των οικιών ή των καταστημάτων, για να καθαρίζουν τα υποδήματά τους οι εισερχόμενοι στον χώρο. Κάθε αυτοκίνητο έχει στις θέσεις του οδηγού και των επιβατών πατάκια. Πατάκια τοποθετούνται και εντός των οικιών, ιδίως στο λουτρό για να αποφεύγεται η ολίσθηση και η πτώση των λουομένων. Η χρήση πατακίων αποτελεί ένδειξη καθαριότητας και πολιτισμού. Η λέξη «πατάκι» είναι παράγωγη λέξη και προέρχεται από το ρήμα «πατώ».
Το Αεροπλανοφόρο Φόρεσταλ
Η **Κλάση Φόρεσταλ** (*Forrestal class*) αποτελεί ιδιαίτερο ναυπηγικό τύπο αμερικανικών αεροπλανοφόρων πολλαπλής χρήσης. Στην κατηγορία αυτή υπάγονται τα ακόλουθα τέσσερα αεροπλανοφόρα με το διεθνές (νατοϊκό) χαρακτηριστικό **CV** (=Multi-purpose aircraft carrier):

* Αεροπλανοφόρο Φόρεσταλ («Forrestal»)
* Αεροπλανοφόρο Σαρατόγκα («Saratoga»)
* Αεροπλανοφόρο Ρέιντζερ («Ranger») και
* Αεροπλανοφόρο Ιντεπέντανς («Independence»)

Το Αεροπλανοφόρο Φόρεσταλ ήταν το πρώτο αμερικανικό αεροπλανοφόρο που ναυπηγήθηκε μετά τη λήξη του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου και εξ αυτού ονομάσθηκε και όλη η σειρά των πλοίων με ίδια ναυπηγικά και διαταξικά σχέδια. Το όνομα της κλάσης αυτής δόθηκε προς τιμή του πρώτου Υπουργού, και ανασυγκροτητή του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης των ΗΠΑ, το 1946, Τζέιμς Φόρεσταλ.

Πηγές
-----

* *Jane's Fighting Ships (y. 1985-1986)*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Forrestal class aircraft carriers στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αεροπλανοφόρα κλάσης *Forrestal* |
| --- |
|  |
| 
* USS *Forrestal* (CV-59)
* USS *Saratoga* (CV-60)
* USS *Ranger* (CV-61)
* USS *Independence* (CV-62)
 |
|  |
| 
* Κατηγορία Κατηγορία
* Commons page Κοινά
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh2014001296

 |

 |
Το **Λευκορωσικό Πατριωτικό Κόμμα** (λευκορωσικά: *Беларуская патрыятычная партыя*‎‎) είναι πολιτικό κόμμα στη Λευκορωσία πιστό στον Πρόεδρο Αλεξάντερ Λουκασένκο. Ο Νικολάι Ουλάχοβιτς είναι ο πρόεδρος του κόμματος.

Ιστορία
-------

Το κόμμα ιδρύθηκε το 1994, και αρχικά ονομαζόταν **Λευκορωσικό Πατριωτικό Κίνημα**. Κέρδισε μία έδρα στο δεύτερο γύρο της ψηφοφορίας στις βουλευτικές εκλογές του 1995. Άλλαξε το όνομά του σε Λευκορωσικό Πατριωτικό Κόμμα το 1996.

Ο προταθείς από το κόμμα υποψήφιος Νικολάι Ουλάχοβιτς ήταν υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 2015. Ο Ουλάχοβιτς τερμάτισε τέταρτος στο πεδίο των τεσσάρων υποψηφίων λαμβάνοντας το 1.7% των ψήφων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Nordsieck, Wolfram (2016). «Belarus». *Parties and Elections in Europe*. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2018.
2. ↑
3. ↑  Vitali Silitski & Jan Zaprudnik (2010) *The A to Z of Belarus*, Scarecrow Press, p237
4. ↑  Nohlen & Stöver 2010, σελ. 258.
5. ↑  Elections in 1995 IPU
6. ↑  Nohlen & Stöver 2010, σελ. 254.

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) Nohlen, Dieter· Stöver, Philip (2010). *Elections in Europe: A Data Handbook*. Nomos Verlagsgesellschaft. ISBN 978-3-8329-5609-7.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Πολιτική
* Πύλη:Λευκορωσία
 |

 |
Χάρτης των Νήσων Σολομώντα που περιλαμβάνει και το νησί Σίμπο
Το **Σίμπο** (αγγλικά: Simbo) είναι ένα νησί των Νήσων Σολομώντα και βρίσκεται στη δυτική επαρχία. Ήταν γνωστό στους πρόωρους Ευρωπαίους ως νησί "Έντιστοουν" (Eddystone).

Γεωγραφία
---------

Το νησί Σίμπο αποτελείται στην πραγματικότητα από δύο κύρια νησιά, ένα μικρό νησί που ονομάζεται Nusa Simbo χωρισμένο από μια λιμνοθάλασσα αλμυρού νερού από μια μεγαλύτερη. Αυτά τα νησιά είναι γνωστά στον τοπικό πληθυσμό ως Mandegugusu, ενώ στους υπόλοιπους κατοίκους των Νήσων Σολομώντα τα νησιά αναφέρονται Σίμπο.

Το νησί έχει επίσης ένα ενεργό ηφαίστειο που ονομάζεται "Ove" καθώς και αρκετές λιμνοθάλασσες αλμυρού νερού και μια λίμνη γλυκού νερού.

Σεισμός
-------

Στις 2 Απριλίου 2007 το Σίμπο επλήγη από έναν τεράστιο σεισμό και στη συνέχεια από τσουνάμι, ο οποίος είναι τώρα γνωστός ως "σεισμός των Νήσων Σολομώντα του 2007". Ένα τσουνάμι των 12 μέτρων κατέστρεψε δύο χωριά στη βόρεια πλευρά του νησιού και σκότωσε 10 ανθρώπους.

Στη λαϊκή κουλτούρα
-------------------

Ορισμένες από τις ιστορικές πολιτιστικές πρακτικές στο Σίμπο αναφέρονται στο The Ghost Road, ένα μυθιστόρημα της Πατ Μπάρκερ για τον Ά' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο συγγραφέας χρησιμοποίησε υλικό από την έρευνα του Άρθουρ Μωρίς Χόκαρτ και του ψυχαναλυτή Ουίλιαμ Ρίβερς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Το ηφαιστείο Όβε του νησιού Σίμπο». Volcanodiscovery.com. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2020.  (Αγγλικά)
2. ↑  «Τσουνάμι χτυπά το νησί Σίμπο και προκαλεί καταστροφές και ανθρώπινες απώλειες». www.asia-pacific.undp.org. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιανουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2020.  (Αγγλικά)
Η **παρενόχληση από θέση εξουσίας** είναι μια μορφή παρενόχλησης και εκφοβισμού στον χώρο εργασίας, κατά την οποία κάποιος από θέση μεγαλύτερης εξουσίας χρησιμοποιεί την εξουσία που του δίνει η θέση του για να παρενοχλήσει ή να εκφοβίσει έναν υπάλληλο χαμηλότερης εργασιακής κατάταξης. Περιλαμβάνει μια σειρά από συμπεριφορές, από ήπιο ερεθισμό μέχρι σοβαρή κακοποίηση, οι οποίες μπορεί να περιλαμβάνουν δραστηριότητα πέρα από τα όρια των απλών καθηκόντων της εν λόγω εργασίας. Απαγορευμένη σε ορισμένες χώρες, η παρενόχληση από θέση εξουσίας θεωρείται μια μορφή παράνομης διάκρισης των υπαλλήλων αλλά και μορφή πολιτικής και ψυχολογικής κατάχρησης. Οι μορφές αυτού του είδους παρενόχλησης περιλαμβάνουν σωματικές ή ψυχολογικές επιθέσεις, διαχωρισμό μεταξύ των υπαλλήλων, υπερβολικά ή εξευτελιστικά καθήκοντα και ανάμιξη στην προσωπική ζωή του θύματος.

Η παρενόχληση από θέση εξουσίας μπορεί να συνδυαστεί και με άλλες μορφές παρενόχλησης, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής παρενόχλησης. Στα πλαίσια αυτής της τελευταίας, η παρενόχληση από θέση εξουσίας διακρίνεται από την παρενόχληση όπου ο θύτης είναι χαμηλότερης τάξης από το θύμα και από την παρενόχληση από ο θύτης και το θύμα είναι άτομα της ίδιας τάξης. Ο όρος «παρενόχληση από πολιτική θέση εξουσίας» επινοήθηκε από την Ramona Rush σε μια δημοσίευση το 1993 με θέμα την σεξουαλική παρενόχληση στον ακαδημαϊκό χώρο. Επειδή υφίσταται προκειμένου να δικαιολογήσει και να ενισχύσει μια υπάρχουσα ιεραρχία, η παρενόχληση από θέση πολιτικής εξουσίας δύσκολα γίνεται κατανοητή και προσβάσιμη.
Το **Ηνωμένο Εργατικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα** (βουλγαρικά: *Обединена работническа социалдемократическа партия*‎‎) ήταν πολιτικό κόμμα στη Βουλγαρία.

Ιστορία
-------

Το κόμμα ιδρύθηκε από αποσχισθείσα μέλη του βουλγαρικού Σοσιαλδημοκρατικού Εργατικού κόμματος (Ευρείς Σοσιαλιστές) μετά το πραξικόπημα του 1923, και αρχικά συμμάχησε με τη Δημοκρατική Συμμαχία.

Το κόμμα συμμετείχε σε εθνικές εκλογές μόνο το 1931, όταν συμμετείχε στις εκλογές για την Εθνοσυνέλευση αλλά δεν κατάφερε να κερδίσει μια έδρα.

Μεταξύ 1945 και 1947 είχε συμμαχήσει με την Βουλγαρική Αγροτική Εθνική Ένωση και τη παράταξη «Νίκολα Πετκόφ», και συμμετείχαν μαζί σε κοινό ψηφοδέλτιο στις εκλογές του 1946. Το κοινό ψηφοδέλτιο τερμάτισε στη δεύτερη θέση με 101 έδρες. Το επόμενο έτος ιδρύθηκε το κομμουνιστικό καθεστώς και το κόμμα αδρανοποιήθηκε.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Nohlen & Stöver 2010, σελ. 374.
2. ↑  Nohlen & Stöver 2010, σελ. 380.
3. ↑  Nohlen & Stöver 2010, σελ. 386.
4. ↑  Nohlen & Stöver 2010, σελ. 376.
5. ↑  Nohlen & Stöver 2010, σελ. 355.

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) Nohlen, Dieter· Stöver, Philip (2010). *Elections in Europe: A Data Handbook*. Nomos Verlagsgesellschaft. ISBN 978-3-8329-5609-7.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Πολιτική
* Πύλη:Βουλγαρία
 |

 |
Το Πυΐ ντε Σανσύ (1886 μέτρα)
Ο **Κεντρικός Ορεινός Όγκος** ή **Κεντρική Οροσειρά** ή **Μασίφ Σαντράλ** ή **Μασίφ Σεντράλ** (γαλλ. *Massif Central*) είναι ορεινή περιοχή της νοτιοκεντρικής Γαλλίας. Ορίζεται δυτικά και βορειοδυτικά από τα βαθύπεδα της Ακουιτανίας και τη λεκάνη του Λίγηρα, ανατολικά από την κοιλάδα Ροδανού-Σον και νότια από τις Μεσογειακές ακτές του Λανγκεντόκ. Καταλαμβάνει το 1/6 περίπου του γαλλικού εδάφους (90.665 τετραγωνικά χιλιόμετρα) και αποτελείται κυρίως από οροπέδια με υψόμετρο 600 ως 900 μέτρα. Υψηλότερες κορυφές είναι η Πυΐ ντε Σανσύ (1.885 μέτρα) και η Πλομ ντυ Καντάλ (1.858). Το υπόβαθρο της περιοχής αποτελείται στο μεγαλύτερο μέρος του από κρυσταλλικά πετρώματα, κυρίως γρανίτη, γνεύσιο και σχιστόλιθο.

Φυσιογραφικά, στον Κεντρικό Ορεινό Όγκο διακρίνονται επτά περιοχές: ο ορεινός όγκος Μορβάν, στα βορειοανατολικά· οι ανατολικές παρυφές, που περιλαμβάνουν την κοιλάδα Ροδανού-Σον και την ιστορική περιοχή Σεβέν· τα κεντρικά υψίπεδα, που χαρακτηρίζονται από ηφαιστειακούς κώνους και οροπέδια· η Γκραν-Κως, μία φυσική περιοχή με υδροπερατούς ασβεστολίθους, όπου οι ποταμοί Ταρν και Λο έχουν δημιουργήσει επιβλητικά φαράγγια· τα νοτιοδυτικά υψίπεδα Σεγκαλά, Λακών και Μοντάν Νουάρ· η περιοχή των ποταμών Λίγηρα και Αλιέ,στα βόρεια.

Στα λιβάδια των εσωτερικών οροπεδίων εκτρέφονται βοοειδή, ενώ στις άγονες περιοχές της περιφέρειας πρόβατα. Στα κεντρικά οροπέδια της Ωβέρνης παράγονται τα φημισμένα τυριά *Καντάλ* και *Μπλε Σων-Νεκταίρ*, και στην Γκραν-Κως το περίφημο τυρί Ροκφόρ, από πρόβειο γάλα. Καλλιεργούνται αμπέλια, οπωροφόρα δένδρα, δημητριακά, πατάτες, ζαχαρότευτλα και παράγονται ζωοτροφές.

Η εξόρυξη γαιάνθρακα στο Σαιντ-Ετιέν, στην Αλές και στο Μπλανζύ είχε ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη της χαλυβουργίας και της μεταλλουργίας στην περιοχή Σαιντ-Ετιέν. Η Εταιρεία Ελαστικών Μισελάν παράγει ελαστικά αυτοκινήτου στο Κλερμόν-Φεράν, ενώ η Λιμόζ είναι από παλιά γνωστή για τις θαυμάσιές της πορσελάνες. Υπάρχουν πολλές άλλες βιομηχανίες, ένας σταθμός πυρηνικής ενέργειας και πολλά υδροηλεκτρικά εργοστάσια. Αξιόλογα τουριστικά κέντρα είναι οι πόλεις Βισύ, Λε Πυΐ και Μιγιώ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Massif Central στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 170353106
* LCCN: sh85081975
* SUDOC: 02722225X
* NKC: ge128478

 |

 |
Ο **Αντώνης Βουσβούνης** (1918–1980) ήταν Έλληνας λογοτέχνης.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1918, και ήταν γιος εμπόρου. Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή μετακόμισε στον τόπο καταγωγής του, την Μυτιλήνη. Την δεκαετία του 1930, η οικογένεια του μετακόμισε στην Αθήνα, όπου ο Βουσβούνης εγγράφηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ολοκλήρωσε τις σπουδές του, αλλά δεν ασχολήθηκε επαγγελματικά με το επάγγελμα του νομικού. Στράφηκε άμεσα στη λογοτεχνία, και το 1939 εξέδωσε το πρώτο του μυθιστόρημα, «Γαλάζιες ώρες».

Ίδρυσε και διηύθυνε τον εκδοτικό οίκο *Γλάρος* (1943–1946), ήταν υπεύθνος έκδοσης του περιοδικού *Τα Νέα Γράμματα* (από το 1944), συνεργάτης του περιοδικού *Τετράδιο* (1945–1947), συνιδρυτής του περιοδικού *Θέατρο* (1958–1959) και ιδρυτής των εκδοτικών οίκων *Γαλαξίας* και *Κεραμεικός* (δεκαετία του 1960). Μετά την επιβολή της δικτατορίας το 1967 στην Ελλάδα, διέκοψε την εκδοτική του δραστηριότητα, συνεργαζόμενος με τη σειρά *Νέα Ελληνική Βιβλιοθήκη* και τις εκδόσεις *Ερμείας*. Ήταν επίσης ιδρυτικό μέλος της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Πέθανε στην Αθήνα στις 17 Μαΐου 1980.

Έργο
----

Το πρώτο του έργο που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό *Νεοελληνικά Γράμματα* ήταν το «Μια Ιστορία που είναι Ιστορία». Συνέχισε με την συγγραφή λογοτεχνικών έργων μέχρι το 1978 έχοντας όμως μεγάλα διαστήματα διακοπών. Ασχολήθηκε επίσης με την συγγραφή ποιημάτων, λογοτεχνικών δοκιμίων και κριτικών. Μεταξύ άλλων συνέγραψε τα εξής:

Πεζογραφία
* *Γαλάζιες ώρες*, 1939.
* *Προμήνυμα*, εκδ. Ο Γλάρος, 1943.
* *Ο Άγιος Αντώνιος· Θέμα για μυθιστόρημα*, εκδ. Ο Γλάρος, 1944.
* *Το μεγάλο διάλειμμα*, εκδ. Κεραμεικός, 1961.
* *Η παλίρροια*, εκδ. Γαλαξίας, 1978.
* *Η επιστροφή της Άλκης*, εκδ. Ερμείας, 1978.

Ποίηση
* *Φωτεινό βιβλίο*, 1942.

Δοκίμιο
* *Οι μεταμορφώσεις του Οδυσσέως - Προλεγόμενα στον Περικλή Γιαννόπουλο*, εκδ. Κεραμεικός, 1972.
* *Οι σημειώσεις της Κίρκης και Οι μεταμορφώσεις του Οδυσσέως*, εκδ. Ερμείας, 1980.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Βουσβούνης, Αντώνης». *www.ygeiaonline.gr*. Εγκυκλοπαίδεια Δομή. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2017.
2. 1 2 3  «Αρχείο Ελλήνων Λογοτεχνών - Αντώνης Βουσβούνης». *www.ekebi.gr*. Εθνικό Κέντρο Βιβλίου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Δεκεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2017.
3. ↑  Δημ. Γ. (Ιούνιος 1980). «Τα γεγονότα και τα ζητήματα - Αντώνης Βουσβούνης». *Νέα Εστία* **107** (1270): 823. . [*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αντώνης Βουσβούνης στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 94428045
* **ΕΒΕ**: 16132
* **AA**: 134048
* **BiblioNet**: **108338**
* LCCN: nr94002104
* ISNI: 0000 0000 6790 9594
* GND: 1046851330

 |

 |
Συντεταγμένες: 63°59′31″N 21°00′50″W﻿ / ﻿63.992°N 21.014°W﻿ / 63.992; -21.014


Ο **Σεισμός 2008 της Ισλανδίας** ή **Σεισμός της Σέλφος** ήταν ένας σεισμός που έγινε στην Ισλανδία το 2008. Το επίκεντρο ήταν ανάμεσα στη Σέλφος και τη Χβεραγκέρδι, 45 χιλιόμετρα ανατολικά-νοτιοανατολικά της πρωτεύουσας, Ρεϋκιαβίκ. Η δόνηση σημειώθηκε το απόγευμα της Πέμπτης στις 29 Μαΐου 2008, είχε ένταση 6,3 ρίχτερ και έφτασε το επίπεδο VIII (8) στην Κλίμακα Μερκάλι, δηλαδή «Καταστροφικός». Εξαιτίας του, καταστράφηκαν κτήρια και δρόμοι, ενώ τραυματίστηκαν περισσότεροι από 30 άνθρωποι, αλλά ευτυχώς χωρίς ανθρώπινες απώλειες, ωστόσο πέθαναν αρκετά πρόβατα. Ήταν ο δυνατότερος σεισμός της Ισλανδίας μετά το καλοκαίρι του 2000.

Παραπομπές
----------
**Η αποθέωση του Αθανασίου Διάκου** είναι μία ελαιογραφία του Κωνσταντίνου Παρθένη, που ολοκληρώθηκε το 1933.

Περιγραφή
---------

Ο πίνακας έχει διαστάσεις 380 x 380 εκατοστά και πρόκειται για δωρεά της Σοφίας Παρθένη. Είναι λάδι σε καμβά που εκτίθεται στη συλλογή της Εθνικής Πινακοθήκης - Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου στην Αθήνα.

Ανάλυση
-------

> *"Για δες καιρό που διάλεξε ο χάρος να με πάρει* 
> 
> 

> *τώρα π΄ ανθίζουν τα κλαδιά και βγάζ΄ η γης χορτάρι*".
> 
> 

Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση αυτά ήταν τα τελευταία λόγια του αγωνιστή του 1821. Ο ζωγράφος φαίνεται ότι είχε κατά νου αυτά τα λόγια ενώ ολοκλήρωνε αυτό το εμβληματικό έργο. Ταυτίζει την αποθέωση του Αθανασίου Διάκου με την Ανάσταση του Χριστού, καθώς τα γεγονότα συγκλίνουν χρονικά, την Άνοιξη. Στα αριστερά, μια φιγούρα με φωτοστέφανο, ένας άγγελος ή μία από τις μυροφόρες, εκπλήσσεται ανακαλύπτοντας το κενοτάφιο. Στη μέση, άλλος άγγελος, κρανοφόρος, ασπιδοφόρος και κρατώντας ένα δόρυ, θυμίζει τη θεά Αθηνά, που είναι και αυτή αδιάψευστος μάρτυρας του θαύματος της αποθέωσης. Ο Αθανάσιος Διάκος ανέρχεται στους ουρανούς. Εκεί, τον υποδέχονται άγγελοι με μουσικά όργανα, όπως και σε πίνακες ζωγραφικής του Ελ Γκρέκο, ενώ άλλοι τον στεφανώνουν με δάφνες. Ένα κορίτσι που μοιάζει να ξεπηδά από το έργο "Η Άνοιξη" του Μποτιτσέλι, ραίνει τον ήρωα με λουλούδια από την αγκαλιά της, ενώ θυμίαμα αναβλύζει από το θυμιατό.

Αυτό το έργο τέχνης ανυψώνει την Επανάσταση του 1821 στη σφαίρα του ιδεατού. 

Οι επιρροές είναι εμφανείς σε εικονογραφικά σύμβολα και ύφος, αντλώντας από την κεραμοποιία της κλασσικής αρχαϊκής εποχής αλλά και από την Βυζαντινή εικονογραφία. Το κορίτσι στα δεξιά, η προσωποποίηση της Άνοιξης, πηγάζει από το ομώνυμο έργο του Μποτιτσέλι. Οι ψηλόλιγνες φιγούρες των αγγέλων μαρτυρούν ότι ο Παρθένης έχει επηρεαστεί και από τα έργα του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου. Τέλος, τα γεωμετρικά σχήματα και τα ασυνεχή περιγράμματα είναι χαρακτηριστικά του Κυβισμού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αποθέωση του Αθανασίου Διάκου». *Εθνική Πινακοθήκη - Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Φεβρουαρίου 2016.
2. ↑  «Αποθέωση του Αθανασίου Διάκου». *Europeana Collections*. Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2016.
Συντεταγμένες: 26°30′40.95″N 31°39′55.08″E﻿ / ﻿26.5113750°N 31.6653000°E﻿ / 26.5113750; 31.6653000

Η **Άθλιβις** ή **Τριφείον** ήταν αρχαία πόλη της Αιγύπτου στη Άνω Αίγυπτο. Γνωστή στους αρχαίους Αιγύπτιους σαν **Χουτ Ρεπούτ**, *το σπίτι της Ρεπούτ*, Άθλιβις ήταν το εξελληνισμένο όνομα της θεάς Ρεπούτ. Η πόλη βρισκόταν στη δυτική όχθη του Νείλου, 7 χλμ νοτιοδυτικά της σημερινής Σοχάγκ.

Στην αρχαία Αίγυπτο ανήκε στο 9η νομή. Έχουν ανευρεθεί ερείπια ναού αφιερωμένος στη Ρεπούτ, ερείπια κτιρίων, άλλων ναών και νεκρόπολη.

Πηγές
-----

* Richard Talbert, *Barrington Atlas of the Greek and Roman World*, (ISBN 0-691-03169-X), p. 77.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Αίγυπτος
 |

 |
O Μπαζ Όλντριν, όπως φωτογραφήθηκε από τον Άρμστρονγκ, στη Σελήνη
**Προσελήνωση** ονομάζεται η άφιξη διαστημικού σκάφους, επανδρωμένου και μη, στην επιφάνεια της σελήνης. Η πρώτη προσελήνωση πραγματοποιήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 1959 από το Σοβιετικό, μη επανδρωμένο, Λουνά 2. 

Η αποστολή του Απόλλων 11 απετέλεσε την πρώτη αποστολή πληρώματος που προσγειώθηκε στη Σελήνη, στις 20 Ιουλίου 1969  με τον Νηλ Άρμστρονγκ να είναι ο πρώτος άνθρωπος που πάτησε το πόδι του στη σελήνη. Ακολούθησαν άλλες έξι προσεληνώσεις μέχρι το 1972. Η τελευταία αμερικανική αποστολή πραγματοποιήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2013.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Luna 2». NASA–NSSDC.
2. ↑  NASA Apollo 11 40th anniversary.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Apollo missions στο Wikimedia Commons

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Διάστημα
* Πύλη:Σελήνη
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh2002012310
* GND: 4170439-3

 |

 |
Το **Γκρίντσινγκ** *(γερμανικά: Grinzing‎‎)* είναι συνοικία της Βιέννης που βρίσκεται στο Ντέμπλινγκ (*Döbling*), το 19ο δημοτικό διαμέρισμα της πόλης. Ως το 1892 ήταν ένα γραφικό χωριό και αποτελούσε αυτόνομη κοινότητα.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Η ρίζα του ονόματος είναι γερμανική και σημαίνει "οι άνθρωποι που ανήκουν σε κάποιον που ονομάζεται Grinzo". Πρώτη φορά η ονομασία Γκρίντσινγκ εμφανίζεται περί το 1114 μ.Χ. ως "Γκρίντσιγκαν".

Οικονομία
---------

Παραδοσιακά η οικονομία του Γκρίντσινγκ στηριζόταν στην αμπελοκαλλιέργεια και την υλοτομία. Τον 19ο αιώνα στο 23% της γης καλλιεργούσαν αμπέλια και το 45% ήταν δασική έκταση. Δευτερεύοντα ρόλο στην οικονομική ανάπτυξη έπαιξε η γεωργία, ενώ κάποιες δεκαετίες του 19ου αιώνα λειτούργησε και ένα ζυθοποιείο.

Τουρισμός
---------

Σήμερα το Γκρίντσιγκ είναι τουριστικός προορισμός για όσους ταξιδεύουν στην πρωτεύουσα της Αυστρίας. Οι τουρίστες επισκέπτονται τις χαρακτηριστικές βιεννέζικες κρασοταβέρνες με το παραδοσιακό φαγητό, ψητό χοιρινό με πατάτες και ξινολάχανο, καθώς και τη φολκλορική μουσική, στην οποία κυριαρχεί το ακορντεόν. Η απόσταση απο το κέντρο της Βιέννης είναι 20 λεπτά με το τραμ.

### Αξιοθέατα

Στο κέντρο του χωριού βρίσκεται η ενοριακή εκκλησία Kaasgrabenkirche, η οποία χτίστηκε το 1909-10 σε γοτθικό ρυθμό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 43676. Ανακτήθηκε στις 6  Αυγούστου 2018.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 314862314
* GND: 1067246827

 |

 |
Η **Κλωντίν-Φρανσουάζ Μινιό**, γαλλ. Claudine Françoise Mignot, που την αποκαλούσαν Μαρία (20 Ιανουαρίου 1624 - 30 Νοεμβρίου 1711) από τον Οίκο των Μινιό, ήταν γυναίκα της περιπέτειας, Γαλλίδα. Τρίτος σύζυγός της ήταν ο πρώην βασιλιάς της Πολωνίας.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε κοντά στη Γκρενόμπλ, στο Μεϋλάν. Στα 16 της την πρόσεξε ο γραμματέας του Πιέρ ντε Πορτ ντ'Αμπεριέ, θησαυροφύλακα της επαρχίας του Ντωφινέ και ο Αμπεριέ υποσχέθηκε να προωθήσει τον γάμο τους. Αντί γι'αυτό όμως, τη νυμφεύτηκε ο ίδιος ο Αμπεριέ το 1640 και της άφησε την περιουσία του. Αμέσως μετά τον γάμο της με τον Αμπεριέ, ξεκίνησε να μορφώνεται και ο πλούτος και τα ταλέντα της εξασφάλισαν στην Κλωντίν-Φρανσουάζ μία αποδοχή στο Παρίσι. 

Η διαθήκη του αμφισβητήθηκε από την οικογένειά του και η Κλωντίν μετέβη στο Παρίσι το 1653 για να εξασφαλίσει την εκπλήρωσή της. Ζήτησε την προστασία του Φρανσουά ντε λ'Οπιτάλ, μαρεσάλη της Γαλλίας, που τότε ήταν 75 ετών. Αυτός τη νυμφεύτηκε το 1653, μία εβδομάδα μετά την πρώτη τους συνάντηση. Έπειτα από 7 έτη γάμου, απεβίωσε το 1660, αφήνοντάς της μέρος της ιδιοκτησίας του. Είχαν αποκτήσει έναν γιο (1654-1657).

Από έναν τρίτο, μοργανατικό, γάμο το 1674 με τον Ιωάννη Β΄ Καζιμίρ, πρώην βασιλιά της Πολωνίας, λίγες εβδομάδες πριν το αιφνίδιο τέλος του, έλαβε μία τρίτη, τεράστια περιουσία. Στη διαθήκη, γραμένη το 1672 στο Νεβέρ, ο βασιλιάς αποκαλούσε τον εαυτό του "οφειλέτης της". Είχαν κόρη τη Μαρία-Αικατερίνη (1670-μετά το 1672), στην οποία ο πατέρας της είχε αφήσει 15.000 λίρες και της ζήτησε να εισέλθει στο Τάγμα της Επίσκεψης της Αγίας Μαρίας. 

Σε προχωρημένη ηλικία αποσύρθηκε στη μονή Καρμηλιτισσών της πόλης, όπου απεβίωσε 87 ετών. Η ιστορία της, πολύ τροποποιημένη, έγινε το θέμα του έργου *Μαρία Μινιό* το 1829 των Μπαγιάρντ και Πωλ Ντυπόρ.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε πρώτα τον Πιερ ντε Πορτ ντ'Αμπεριέ, θησαυροφύλακα της επαρχίας του Ντωφινέ, που απεβίωσε το 1640.

Το 1653 η Κλωντίν-Φρανσουάζ έκανε δεύτερο γάμο με τον 46 έτη μεγαλύτερό της Φρανσουά ντε λ'Οπιτάλ, μαρεσάλη της Γαλλίας και είχε τέκνο:

* ένας γιος π.1654-π.1657, απεβ. 3 ετών.

Το 1660 απεβίωσε ο Φρανσουά και η Κλωντίν-Φρανσουάζ έγινε ερωμένη του Ιωάννη Β΄ Καζιμίρ των Βάσα πρώην βασιλιά της Πολωνίας-Λιθουανίας. Έκανε μοργανατικό γάμο και είχε τέκνο:

* Μαρία-Αικατερίνη 1670-μετά το 1672.

Πηγές
-----

* Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Mignot, Claudine Françoise". Encyclopædia Britannica. 18 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 427.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 193759403
* SUDOC: 050200690

 |

 |
Το **Πλανκ** είναι διαστημικό τηλεσκόπιο σχεδιασμένο για την παρατήρηση ανισοτροπιών της κοσμικής μικροκυματικής ακτινοβολίας υποβάθρου (CMB) σε όλη την έκταση της ουράνιας σφαίρας. Το Πλανκ, που έλαβε αυτό το όνομα προς τιμή του Γερμανού φυσικού Μαξ Πλανκ, κατασκευάστηκε στο Διαστημικό Κέντρο Καν Μαντελιέ (Cannes Mandelieu) από την εταιρεία *Thales Alenia Space* για την Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία (ESA).

Το Πλανκ εκτοξεύθηκε σε τροχιά το 2009 (μαζί με το Διαστημικό Παρατηρητήριο Χέρσελ) και τα τελικά αποτελέσματα εκδόθηκαν το 2018. Οι πληροφορίες που συγκεντρώθηκαν από το διαστημόπλοιο βοήθησαν τους επιστήμονες να καταλάβουν καλύτερα την κατάσταση που επικρατούσε στην αρχή του Σύμπαντος και το σχηματισμό του.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Planck (spacecraft) στο Wikimedia Commons
* Ιστοτόπος της επιστημονικής ομάδας του Πλανκ

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Διάστημα
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh2010001747

 |

 |
Ο **Γεράσιμος Βώκος** (1868 - 1927) ήταν Έλληνας λόγιος, λογοτέχνης, ζωγράφος και δημοσιογράφος.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Η καταγωγή του ήταν από την υδραίικη οικογένεια των Βώκων. Γεννήθηκε στη Πάτρα και πέθανε στο Παρίσι. Είναι ο θείος (αδελφός του πατέρα) του καθηγητή φιλοσοφίας Γεράσιμου Βώκου.

Άρχισε την επαγγελματική του σταδιοδρομία ως δημοσιογράφος με ιδιαίτερη κλίση ως χρονογράφος και αρθρογράφος στις σπουδαιότερες αθηναϊκές εφημερίδες της εποχής του. Συνέχισε όμως ως λογοτέχνης με διάφορες μελέτες και δοκίμια εκδίδοντας πλείστα βιβλία ποικίλου περιεχομένου. Αξιολογότερα εκ των οποίων ήταν "Ο κύριος πρόεδρος" (μυθιστόρημα 1893), "Το 21" (1901, θεατρικό έργο), "Η Μεγάλη ιδέα" (1901, επίσης θεατρικό έργο), "Η κατοχή" (ιστορικό 1905, που διασκευάσθηκε σε θεατρικό έργο και σημείωσε εκ του αριθμού των παραστάσεων μεγάλη επιτυχία), "Ελληνικαί συμφωνίαι" (1916), "Διηγήματα" (1923), "Εκτοπισμένος" (1923) κ.ά.

Ο Γ. Β. ίδρυσε επίσης και διεύθυνε δύο φιλολογικά περιοδικά υπό τους τίτλους "Το περιοδικό μας" (15νθήμερη επιθεώρηση του Πειραιά - 1900) και ο "Καλλιτέχνης" (Αθήνα 1910-1912, 1914). Στη τελευταία περίοδο του βίου του εγκαταστάθηκε στο Παρίσι και επιδόθηκε στη ζωγραφική με αρκετή μάλιστα επιτυχία μολονότι αυτοδίδακτος. Τα θέματα των πινάκων του ήταν εμπνευσμένα αφενός μεν, από την ελληνική φύση (ιδίως τοπία του Πηλίου),αφετέρου δε από τη παρισινή ζωή αξιολογότερα των οποίων υπήρξαν "Τα κορίτσια στο δάσος της Βουλώνης", "Μια χήρα πολέμου σε πάρκο" κ.ά.

Γενικά το έργο του διακρίθηκε για την ακρίβεια, την αρμονία, τη λεπτή συγκίνηση και τη λυρική του ατμόσφαιρα.

Βιβλιογραφία
------------

* Παναγιώτης Μουλλάς. Γερ. Βώκος, "Ο κύριος πρόεδρος" (εισαγωγή, επιμέλεια), Σοκόλη-Κουλεδάκη 2004.
* Lia Yoka. The Artist, 1910-1912, 1914: A Modern Greek Art Journal; Sincerity as an Aspect of the Culture of Intellectuals, University of East Anglia 2000.
* Lia Yoka. "The Importance of Sincerity: Gerasimos Vokos and the Position of the Intellectual in Early-Twentieth-Century Athens", Gramma/Γράμμα, Journal of Theory and Criticism 5, 1997, σσ. 199-225.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  rkd.nl/explore/artists/461176. Ανακτήθηκε στις 23  Αυγούστου 2017.
2. 1 2  (Ολλανδικά) *RKDartists*. 461176. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  Yoka, Lia. *Kαλλιτέχνης (Τhe Artist 1910-1912, 1914), a modern Greek art journal. Sincerity as an aspect of the culture of intellectuals*. Νόριτς, Αγγλία: University of East Anglia. σελ. 3-70, 323-410.

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.4ος, σελ.901.
* "Πειραϊκόν Ημερολόγιον" Αρχείο Πειραϊκών Σπουδών (1966), τομ. 1ος, σελ.66

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 33521842
* **ΕΒΕ**: 16243
* **AA**: 2278
* **BiblioNet**: **77631**
* LCCN: no2005116789
* ISNI: 0000 0000 6753 637X
* GND: 14320596X
* RKD: 461176

 |

 |