recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Κιρχαντζίς** ή **Οσμάν μπεης Μακρής** ήταν Οθωμανός του 18ου αιώνα. Ήταν πλούσιος και είχε διοριστεί από την τουρκική εξουσία φύλακας των νησιών του Αιγαίου. Είχε μια γαλέρα και πενήντα ναύτες χριστιανούς από την Ύδρα, τις Σπέτσες, τον Πόρο και την Αίγινα, και ληστές από τη Μάνη, τα Σφακιά και τη Μάλτα. Το 1780 ή 1779 βοήθησε να εξοριστεί ο Χατζή Αλή Χασεκή, Τούρκος ιδιοκτήτης της Αθήνας, για να του πάρει την θέση και να γίνει αυτός ζαμπίτης. Δεν το κατόρθωσε όμως. Το 1782, όταν ο Χασεκή επέστρεψε από την εξορία, κακολόγησε τον Μακρή για να τον εκδικηθεί. Ο Μακρής κατέφυγε στην Κωνσταντινούπολη για να αθωωθεί. Εκεί ο Χασεκή έστειλε δυο ανθρώπους του, έπιασαν με δόλο τον Μακρή και τον έφεραν πίσω στην Αθήνα. Εκεί του έκανε εικονικό δικαστήριο που τον καταδίκασε και τον έπνιξε στην Ακρόπολη.

Παραπομπές
----------

Πηγές
-----

* Παναγής Σκουζές (1777 - 1847) (1948). *Χρονικό της σκλαβωμένης Αθήνας στα χρόνια της τυρανίας του Χατζή Αλή (1774 - 1796)*. Αθήνα: Α. Κολολού. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2011.
Συντεταγμένες: 75°S 175°W﻿ / ﻿75°S 175°W﻿ / -75; -175

Η τοποθεσία της Θάλασσας Ρος και της Τράπεζας Πάγου Ρος.
Η **Θάλασσα (του) Ρος** (Ross Sea) είναι μεγάλη θαλάσσια έκταση που βρίσκεται στην Ανταρκτική. Αποτελεί προέκταση του Ειρηνικού Ωκεανού που φέρεται να εισχωρεί βαθιά στην ζώνη της Ανταρκτικής. Στο δε σχηματιζόμενο μυχό της βρίσκεται η ομώνυμη «Τράπεζα Πάγου Ρος». Αμφότερα πήραν το όνομά τους από τον Άγγλο αξιωματικό και εξερευνητή του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού Τζέιμς Κλαρκ Ρος, ο οποίος ανακάλυψε (είδε) πρώτος την παγοτράπεζα αυτή στις 28 Ιανουαρίου 1841, όταν εξερευνούσε την περιοχή ως αρχηγός αποστολής με δύο πλοία που έφεραν τα ελληνικά ονόματα *Έρεβος* και *Τρόμος*.

Η έκταση της θάλασσας Ρος υπολογίζεται στα 950.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, με μέγιστο βάθος θαλάσσης λιγότερο από 1.000 μέτρα. Το πλέον αξιοπερίεργο της θάλασσας αυτής είναι η παράκτια ζώνη της που βρίθει από ηφαίστεια. Η δε επιφανειακή της θερμοκρασία είναι συνήθως -1,8 °C. Η Θάλασσα Ρος χαρακτηρίζεται ως πλούσια σε θρεπτικά συστατικά, πλαγκτόν, και γι' αυτό το λόγο καθίσταται ικανή να θρέψει πολλά μεγαλόσωμα είδη ψαριών, καθώς και φώκιες, φάλαινες και θαλάσσια πουλιά που απαντώνται στη περιοχή.

Σημειώνεται ότι στην εν λόγω θάλασσα είναι σπάνια τα παγόβουνα και αποτελεί πόλο τουριστικής έλξης αφού εισχωρεί σχεδόν μέσα στην «καρδιά» της Ανταρκτικής.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Θάλασσα Ρος** |

* World Database on Protected Areas – Ross Sea Region Marine Protected Area. Αρχειοθετήθηκε 7 August 2020 στο Wayback Machine.
* Commission for the Conservation of Antarctic Marine Living Resources, New Zealand and United States Delegation, 2015. *A proposal for the establishment of a Ross Sea Region Marine Protected Area*. Αρχειοθετήθηκε 22 April 2020 στο Wayback Machine.
* J. Glausiusz, 2007, *Raw Data: Beacon Bird of Climate Change.* Discover Magazine.
* Gunn, B. nd, *Geology The Ross Sea Dependency including Victoria-Land*  Ross Sea, Antarctica, Including the Ross Sea Dependency, the Sub-Antarctic Islands and sea, up to New Zealand from the Pole.
* K. Hansen, 2007, *Paleoclimate: Penguin poop adds to climate picture.* Geotimes.
* International Polar Foundation, 2007, *Interview with Dr. Steven Emslie: The Adélie Penguins' Diet Shift.* SciencePoles website.
* C. Michael Hogan. 2011. *Ross Sea*. Eds. P. Saundry & C. J. Cleveland. Encyclopedia of Earth. National Council for Science and the Environment. Washington DC.
* Locarnini, R. A. 1995, the *Ross Sea.* Quarterdeck, vol. 1, no. 3.(Department of Oceanography, Texas A&M University, College Station, Texas.)
* «Nth Korean boats caught fishing in conservation area». Radio New Zealand.. Ανακτήθηκε στις 7 April 2011.
*. International campaign to establish Marine Protected Areas in the Southern Ocean.
* 
* *The Last Ocean*, documentary film on the Ross Sea and the international debate over its fate.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 234662635
* LCCN: sh87001101
* GND: 4219455-6
* SUDOC: 05656466X

 |

 |
Η **Μάχη της Τρεμπεσίνας** διεξήχθη μεταξύ των ελληνικών και ιταλικών στρατευμάτων στην νοτιοανατολική Αλβανία κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου.

Μετά την ελληνική κατάληψη του στρατηγικού περάσματος της Κλεισούρας στις 10 Ιανουαρίου 1941, οι Ιταλοί επιχείρησαν να ανακτήσουν από την έναρξη αντεπιθέσεων εναντίον του ελληνικού Β΄ Σώματος Στρατού (1η, 15η και 11η Μεραρχία Πεζικού).

Το Β' Σώμα Στρατού, ενισχυμένο με την Κρητική 5η Μεραρχία Πεζικού από το Γ 'Σώμα Στρατού, απώθησε την ιταλική επίθεση από τις 29 Ιανουαρίου και στη συνέχεια κατευθύνθηκε προς τον ορεινό όγκο του Όρος Τρεμπεσίνα. Μετά από σθεναρή αντίσταση, η 5η Μεραρχία κατέλαβε το όρος Τρεμπεσίνα στις 2 Φεβρουαρίου, και η 15η μεραρχία κατέλαβε το χωριό Μπουμπέσι.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Κύριες συγκρούσεις του Ελληνοϊταλικού Πολέμου του 1940-1941 |
| --- |
|  |
| 
* Μάχη της Πίνδου
* Μάχη Ελαίας - Καλαμά
* Μάχη των Αγίων Σαράντα
* Μάχη Μόροβα-Ιβάν
* Μάχη του Πόγραδετς
* Μάχη του Αργυροκάστρου
* Μάχη της Χειμάρρας
* Κατάληψη της Κλεισούρας
* Μάχη της Τρεμπεσίνας
* Ιταλική Εαρινή Επίθεση
 |

 |
**Δαίμονες των κυμάτων** (πρωτότυπος τίτλος στα αγγλικά *Captains Courageous*) είναι ο τίτλος μιας ναυτικής περιπέτειας, αμερικανικής παραγωγής σε σκηνοθεσία του Βίκτορ Φλέμινγκ. Πρωταγωνιστές της ταινίας αυτής του 1937 είναι οι Σπένσερ Τρέισι, Μέλβιν Ντάγκλας, Λάιονελ Μπάριμορ και Φρέντι Μπαρθόλομιου. Η ταινία, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Ράντγιαρντ Κίπλινγκ, χάρισε στο Σπένσερ Τρέισι το πρώτο του όσκαρ Α' ανδρικού ρόλου.

Υπόθεση
-------

Ο Χάρβεϊ Τσέιν (Φρέντι Μπαρθόλομιου) είναι ένα πλούσιο και κακομαθημένο δεκάχρονο σχολιαρόπαιδο, το οποίο λόγω του γεγονότος ότι έχει μεγαλώσει μόνο του σ'ένα σπίτι γεμάτο υπηρέτες κι ένα πατέρα (Μέλβιν Ντάγκλας) που είναι συνεχώς απών λόγω των επιχειρήσεων του, νομίζει ότι μπορεί να εξαγοράσει τους πάντες και τα πάντα. Όταν κάποια στιγμή ο καυχησιάρης μικρός προσπαθεί να δωροδοκήσει έναν απ´τους καθηγητές του, ο διευθυντής του σχολείου προτείνει στον πατέρα του, να περάσουν οι δυο τους λίγο χρόνο μαζί με σκοπό να δημιουργήσουν το δεσμό πατέρα γιου που λείπει από τη ζωές τους. Όταν όμως οι δυο τους ξεκινάνε για να πάνε ταξίδι στην Ευρώπη, ο μικρός πέφτει στη θάλασσα και τον σώζει ένας Πορτογάλος ψαράς ο Μάνουελ (Σπένσερ Τρέισι). Ο Μάνουελ πηγαίνει το μικρό στο ψαροκάικο που δουλεύει και μεταξύ των δυο τους δημιουργείται ο δεσμός που ο Χάρβεϊ δεν κατάφερε να δημιουργήσει με τον πατέρα του. Ο Χάρβεϊ βλέπει το Μάνουελ σαν πατέρα και μέντορά του κι η μεταμόρφωσή του αρχίζει.

Πληροφορίες
-----------

Βασισμένη στο μυθιστόρημα του Ράντγιαρντ Κίπλινγκ η ταινία χάρισε το πρώτο Όσκαρ α' ανδρικού ρόλου στον Σπένσερ Τρέισι για την ερμηνεία του Πορτογάλου ψαρά Μάνουελ Φιντέλο, ο οποίος αποτελεί πατρική φιγούρα σ' ένα κακομαθημένο μικρό. Ένα χρόνο αργότερα ο Τρέισι ξανακέρδισε το όσκαρ ερμηνείας για το "Αδέσποτα νιάτα" (The Boys Town, 1938) όπου ερμήνευσε το ρόλο του πατέρα Φλάναγκαν, ιδρυτή ενός χωριού που κατοικούνταν από ορφανά. Ο μοναδικός άλλος ηθοποιός που έχει καταφέρει δύο συνεχόμενες νίκες στην κατηγορία του α' ανδρικού ρόλου είναι ο Τομ Χανκς (για τις ταινίες *Φιλαδέλφεια (Philadelphia, 1993)* και *Φόρεστ Γκαμπ (Forrest Gump, 1994)*).

Ο μικρός της ταινίας Φρέντι Μπαρθολομιού ήταν ένα παιδί ηθοποιός που είχε ανακαλύψει ο παραγωγός της Metro-Goldwin-Mayer Ντέιβιντ Ο. Σέλζνικ για τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος του Κάρολου Ντίκενς *Δαυίδ Κόπερφιλδ (David Copperfield, 1935)* σε σκηνοθεσία Τζορτζ Κιούκορ. Ο μικρός μέσα σε διάστημα δυο χρόνων εμφανίστηκε μια σειρά επιτυχημένων κλασικών ταινιών.

Βραβεία
-------

Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)

**Βράβευση:**

* Α’ Ανδρικού Ρόλου – Σπένσερ Τρέισι

**Υποψηφιότητα:**

* Καλύτερης Ταινίας – Λιούις Ντι Λάιτον
* Διασκευασμένου Σεναρίου - Τζον Λι Μαχίν, Μαρκ Κόνελι και Ντέιλ Βαν Έβερι
* Μοντάζ - Έλμο Βέρον

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Η ταινία στην ιστοσελίδα imdb
Ο **ελληνικός εθνικισμός** αναφέρεται στον εθνικισμό των Ελλήνων και του ελληνικού πολιτισμού. Έγινε ένα σημαντικό πολιτικό κίνημα που ξεκίνησε τον 18ο αιώνα, που κορυφώθηκε με την Επανάσταση κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Συσπειρώθηκε ένα ισχυρό κίνημα στην Ελλάδα λίγο πριν και κατά τη διάρκεια του Ά Παγκοσμίου Πολέμου υπό την ηγεσία του Ελευθέριου Βενιζέλου με την Μεγάλη Ιδέα και κατόρθωσε να ελευθερώσει την Ελλάδα στους Βαλκανικούς Πολέμους και μετά τον Ά Παγκόσμιο Πόλεμο. Σήμερα ο ελληνικός εθνικισμός παραμένει σημαντικός στην ελληνοτουρκική διαμάχη για την Κύπρο.

Τα λαϊκά κινήματα που ζητούσαν την ένωση (η ενσωμάτωση των διαφορετικών ελληνοτουρκικών εδαφών σε ένα μεγαλύτερο ελληνικό κράτος) οδήγησαν στην προσχώρηση της Κρήτης (1912), των Ιονίων Νήσων (1864) και των Δωδεκανήσων (1947), Ανατολικής Θράκης (1920-1922), Σμύρνης και κοντινά παράλια (1920-1922), Βορείου Ηπείρου (1914-1916) και ανεξαρτησία του Πόντου (1916-1922). Οι προσκλήσεις για ένωση ήταν επίσης ένα χαρακτηριστικό της κυπριακής πολιτικής κατά τη διάρκεια της βρετανικής κυριαρχίας. Η προσπάθεια να πραγματωθεί η Μεγάλη Ιδέα, κατά την Μικρασιατική εκστρατεία (1919-1922) υπήρξε καταστροφική για την χώρα, αφού οδήγησε στην Μικρασιατική Καταστροφή και στην τελική κατάρρευση της πάλαι ποτέ ιδεολογίας που αποτελούσε τον βασικό πύλωνα για την ύπαρξη του ελληνικού κράτους, για πάνω από έναν αιώνα. Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις βελτιώθηκαν στην πορεία, αλλά το Κυπριακό έμελλε να φέρει εκ νέου σε ρήξη τις δύο χώρες (συνέπεια του ζητήματος και τα Σεπτεμβριανά του '55), το αποκορύφωμα της οποίας ήταν η τουρκική εισβολή στην Κύπρο, το 1974.

Ο εθνικισμός διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην ελληνική πολιτική, σκηνή, το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα.

Πηγές
-----

* Burckhardt, Jacob (1999) [1872]. *The Greeks and Greek Civilization*. New York: St. Martin's Press. ISBN 978-0-312-24447-7.
* Çaǧaptay, Soner (2006). *Islam, Secularism, and Nationalism in Modern Turkey: Who is a Turk?*. London and New York: Routledge (Taylor & Francis Group). ISBN 978-0-415-38458-2.
* Motyl, Alexander J. (2001). *Encyclopedia of Nationalism, Volume II*. London and San Diego: Academic Press. ISBN 978-0-08-054524-0.
* Vasiliev, Aleksandr Aleksandrovich (1952). *History of the Byzantine Empire, 324–1453, Volume II*. Madison, WI: University of Wisconsin Press. ISBN 978-0-299-80926-3.
* Wilson, Nigel (2006). *Encyclopedia of Ancient Greece*. New York, NY: Routledge (Taylor & Francis Group). ISBN 978-1-136-78799-7.
γυρίσματα πορνογραφικής ταινίας
Η **σκληρή πορνογραφία** ή **χάρντκορ πορνογραφία** είναι το είδος της πορνογραφίας το οποίο απεικονίζει με λεπτομέρειες σεξουαλικά όργανα ή σεξουαλικές πράξεις (κολπικό σεξ, πρωκτικό ή στοματικό σεξ, αιδοιολειχία, πεολειχία, δακτύλωμα, πρωκτολειχία, εκσπερμάτωση και παιχνίδι φετίχ). Ο όρος χρησιμοποιείται σε αντίθεση με την μαλακή (soft) πορνογραφία. Η σκληρή πορνογραφία απεικονίζεται οπτικά μέσω φωτογραφιών, ταινιών και κινουμένων σχεδίων. Από τη δεκαετία του 1990, η σκληρή πορνογραφία έχει γίνει ευρέως διαθέσιμη μέσω των πορνογραφικών ιστοσελίδων στο διαδίκτυο. Καμία άλλη φορά δεν ήταν τόσο ευρέως διαθέσιμο για το κοινό αυτό το είδος πορνογραφίας.

Νομιμότητα
----------

Η διανομή σκληρής πορνογραφίας είχε απαγορευτεί ευρέως σε πολλές χώρες μέχρι το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, όταν πολλές χώρες άρχισαν να επιτρέπουν κάποια διάδοση υλικού μαλακού πορνό. Η προμήθεια ρυθμίζεται πλέον συνήθως από ένα σύστημα αξιολόγησης κινηματογραφικών ταινιών καθώς και από άμεση ρύθμιση των σημείων πώλησης. Ωστόσο περιορισμοί, ανάλογα με την περίπτωση, ισχύουν για την προβολή ή την ενοικίαση, την πώληση ή την παροχή μιας ταινίας, με τη μορφή DVD, βίντεο, αρχείου υπολογιστή κ.λπ. Η δημόσια προβολή και διαφήμιση σκληρής πορνογραφίας συχνά απαγορεύεται, όπως είναι η παροχή του σε ανήλικους.

Οι περισσότερες χώρες έχουν χαλαρώσει τους περιορισμούς στη διανομή της πορνογραφίας, είτε με γενική είτε περιορισμένη νομιμοποίηση είτε λόγω μη επιβολής απαγορευτικής νομοθεσίας. Η μεγαλύτερη χαλάρωση των περιορισμών έγινε μέσω αλλαγών στα κριτήρια του συστήματος ταξινόμησης ταινιών μιας χώρας. Το κίνημα κατά της πορνογραφίας συχνά αντιτίθεται σθεναρά στη νομιμοποίηση. Το 1969, η Δανία έγινε η πρώτη χώρα στον κόσμο που νομιμοποίησε την πορνογραφία. Στις ΗΠΑ, οι νομικές ερμηνείες της πορνογραφίας σε σχέση με το συνταγματικό δικαίωμα στην ελευθερία του λόγου διαφέρουν από πολιτεία σε πολιτεία και από πόλη σε πόλη. Η σκληρή πορνογραφία νομιμοποιήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο τον Μάιο του 2000.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Η Δανία στη Διεθνή Εγκυκλοπαίδεια της Σεξουαλικότητας. "... Η Δανία ήταν η πρώτη χώρα στον κόσμο που νομιμοποίησε τη γραπτή πορνογραφία το 1967 (ακολουθούμενη από εικονογραφική πορνογραφία το 1969).."
2. ↑  «Green light for porn films». BBC News. May 22, 2000.. Ανακτήθηκε στις March 27, 2010.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* O'Toole, L. (1998). *: , Sex, Technology and Desire*. London: Serpent's Tail. (ISBN 1-85242-395-1)ISBN 1-85242-395-1.
Η συγκεκριμένη σελίδα μπορεί να αναφέρεται:

• Στην **Αρχιεπισκοπή Αχριδών**, ιστορική πρώην Αυτοκέφαλη Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία (1018-1767)

• Στην **Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Αχρίδος**, πρώην Αυτόνομη Εκκλησία της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (2005-2023)

• Στην **Αρχιεπισκοπή Αχρίδος (Βόρειας Μακεδονίας)**, την Ορθόδοξη Εκκλησία της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας (1958-σήμερα)

  

  


|  |  |
| --- | --- |
| Εικονίδιο αποσαφήνισηςΑποσαφήνιση | Αυτή είναι μια σελίδα **αποσαφήνισης,** δηλαδή μια σελίδα που δείχνει άλλες που θα είχαν το ίδιο όνομα με αυτήν.Εάν ακολουθήσατε μια σύνδεση εδώ, μπορεί να θελήσετε να επιστρέψετε και να διορθώσετε τον σύνδεσμο για να συνδέει προς την κατάλληλη συγκεκριμένη σελίδα. |
Η Αντιόχεια της Ισαυρίας (γνωστή και ως **Αντιόχεια η Λαμωτίς**) κτίστηκε ανατολικότερα του Κράγου παρά το ποταμό Λάμο και κατά τον Στέφανο Βυζάντιο στη χώρα με το όνομα Λαμουσία, εξ ου και Αντιόχεια η Λαμωτίς.

Από τα ευρήματα στη περιοχή (Δ. παράλια της Τραχείας Χαράδρου παρά το σημερινό Χαλαντράν) και σε πινακίδα που αναγράφεται "επίνειο Λαμωτών" εικάζεται ότι η Αντιόχεια αυτή εκτεινόταν από την Αντιόχεια (του Κράγου) μέχρι και του Χαράδρου. Συνεπώς η επωνυμία Αντιόχεια της Ισαυρίας δεν πρέπει να ευσταθεί αφού η Ισαυρία ήταν χώρα βορειότερη, ορεινή, στις βόρειες πλαγιές του Ταύρου μεταξύ της Λυκαονίας προς Β. της Πισιδίας προς Δ. και της Τραχείας Κιλικίας προς Ν.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Χώρα παρά το ρουν και τις εκβολές του Λάμου ποταμού (ο σημερινός Λαμάρ Σού) στη πεδινή Κιλικία. Ο Στέφανος Βυζάντιος την αποκαλεί και Λαμωτίδα. Πρόκειται για τη σύγχρονη μεταξύ Μερσίνας και Κοργκός έκταση του Βιλαετίου των Αδάνων
Δύο κομμάτια ωμής σοκολάτας
 Γράφημα που δείχνει τις ποσότητες πολυφαινολών που περιέχονται στο κακάο, το κόκκινο κρασί και του πράσινο τσάι
Η **ωμή σοκολάτα** είναι σοκολάτα που παράγεται από κόκκους κακάο και δεν περιέχει πρόσθετα, όπως σάκχαρα.

Δημοτικότητα
------------

Η ωμή σοκολάτα είναι ένα ταχέως αναπτυσσόμενο τμήμα της αγοράς της σοκολάτας. Συχνά παρασκευάζεται σε μικρές συσκευασίες. Έχει υποστηριχθεί ότι έχει υψηλότερες συγκεντρώσεις ορισμένων θρεπτικών συστατικών, αν και δεν έχουν διεξαχθεί πολλές μελέτες που το υποστηρίζουν.

Η διαδικασία παραγωγής σε χαμηλή θερμοκρασία ή με «κρύα» μέθοδο (χωρίςο ψήσιμο) βοηθά στη διατήρηση των πολυφαινολών που υπάρχουν στο κακάο. Πολλοί έμποροι παράγουν ωμή σοκολάτα που είναι έχει πιστοποίηση βιολογικού προϊόντος ή προϊόντος δίκαιου εμπορίου.

Δείτε επίσης
------------

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Why, Who, What (2014-07-08). «What is 'raw' chocolate?» (στα αγγλικά). *BBC News*.. Ανακτήθηκε στις 2020-04-05.
2. ↑  «Cocoa farmers». *www.fairtrade.org.uk*. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2020.
**Πενινσουλάρες** (ισπανικά: *peninsulares*) ονομάζονταν, κατά τα χρόνια της Ισπανικής Αποικιακής Αυτοκρατορίας στη Λατινική Αμερική, οι Ισπανοί γεννημένοι στην Ευρώπη, οι οποίοι και ανήκαν στην ανώτερη κοινωνική θέση. Ο όρος αναφέρεται στην Ιβηρική Χερσόνησο, όπου και βρίσκεται η Ισπανία.

Το 1800, στις ισπανικές αποικίες της Νότιας Αμερικής ζούσαν περίπου 17 εκατομμύρια άτομα, εκ των οποίων μόνο 3 εκατομμύρια ήταν λευκοί. Απ' αυτούς οι πενινσουλάρες δεν ξεπερνούσαν τις 40.000, ενώ οι υπόλοιποι ήταν κρεολοί. Κι όμως, παρότι οι πενινσουλάρες αντιπροσώπευαν μόλις το 0.23% του συνολικού πληθυσμού, είχαν δοθεί από τη μητρόπολη αποκλειστικά σ' αυτούς όλες οι διοικητικές, στρατιωτικές και εκκλησιαστικές εξουσίες.

Οι πενινσουλάρες επέδειξαν πραγματική υπεροψία έναντι των πλούσιων κρεολών, κάτι που εξόργιζε αυτούς. Ο φυσιοδίφης Αλεξάντερ φον Χούμπολτ, που επισκέφτηκε τη Νότια Αμερική στις αρχές του 19ου αιώνα, γράφει σχετικά:

"*Οι κατώτεροι, λιγότερο μορφωμένοι και ακαλλιέργητοι Ευρωπαίοι πίστευαν ότι ήταν ανώτεροι από τους λευκούς που είχαν γεννηθεί στο Νέο Κόσμο.*"
Σήμερα, οι απόγονοι των πενινσουλάρες ανέρχονται στα 115 εκατομμύρια άτομα, αντιπροσωπεύοντας το 28% των ισπανόφωνων κατοίκων της Νότιας και Κεντρικής Αμερικής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Time-Life Παγκόσμια Ιστορία*, σ. 86
2. ↑  *Time-Life Παγκόσμια Ιστορία*, σ. 87

Πηγές
-----

* *Time-Life Παγκόσμια Ιστορία*. Τόμος 16. Εκδόσεις Κ. Καπόπουλος
Ο **Μιχαήλ Μπακνανάς** ή **Άγιος Μιχαήλ ο Κηπουρός** (1753 - 9 Ιουλίου 1771) ήταν Έλληνας κηπουρός και μάρτυρας. Ο βίος του μαρτυρείται στο «Χρονικό» των Αθηνών και στο «Νέο Μαρτυρολόγιο» του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορήτου.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1753 κοντά στο Θησείο από φτωχούς γονείς. Ήταν αγράμματος και έγινε κηπουρός που πουλούσε τα προϊόντα του στα περίχωρα της Αττικής. Ο νέος αυτός έπεσε θύμα συκοφαντίας, ότι τάχα υποστηρίζει με αποστολή τροφίμων τους επαναστάτες στη Σαλαμίνα ή κατά άλλους ότι προμήθευε μπαρούτι τους κλέφτες των ορεινών της Αττικής. Η κατηγορία δεν αποδείχθηκε ποτέ, όμως ο ίδιος καταδικάστηκε σε θάνατο. Ο δήμιός του τον περιέφερε στους δρόμους της Αθήνας και του ζητούσε να αλλαξοπιστήσει για να γλιτώσει. Εκείνος όμως δε δεχόταν και φώναζε: «*Χτυπάτε διά την πίστην*».

Στο τέλος αποκεφαλίστηκε στις 9 Ιουλίου 1771 και ο θάνατός του έκανε αίσθηση στην κοινωνία της Αθήνας. Το όνομά του φέρει σήμερα δρόμος της Αθήνας στον Νέο Κόσμο, καθώς και παρακείμενη στάση τραμ.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του ως αγίου, στις 30 Ιουνίου και στις 9 Ιουλίου. Το 2003 ανακηρύχθηκε προστάτης των διατροφολόγων και των διαιτολόγων.

Σε κίονα του Ολυμπίου Διός υπάρχει εγχάρακτη επιγραφή: «1771 Ιουλίου 9 αποκεφαλίσθη ο Πακνανάς Μιχάλης».

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.sansimera.gr/biographies/272.
2. ↑  «Ökumenisches Heiligenlexikon» M/Michael\_Paknanas.html.
3. ↑  Christian Martyrdom - The 40 Virgin Martyrs Saint Nicodemos Publications
4. ↑  Saint Michael Paknanas the Gardener from Athens Mystagogy: The Weblog Of John Sanidopoulos

Πηγές
-----

* Π. Β. Πάσχος (2020). *Έρως Ορθοδοξίας - Χριστού Ευωδία*. Αθήνα: Αποστολική Διακονία. σελίδες 37 – 45.
Ο **Σκωτσέζικος Διαφωτισμός** (σκωτς.: *Scottis Enlightenment*) υπήρξε περίοδος της ιστορίας της Σκωτίας τον 18ο αιώνα, η οποία χαρακτηρίζεται από πνευματικά και επιστημονικά επιτεύγματα. Γύρω στα 1750, ο σκωτσέζικος λαός ήταν ένας από τους πιο μορφωμένους λαούς της Ευρώπης, με ποσοστό εγγραμμάτων κοντά στο 75%.

Οι Σκωτσέζοι διανοούμενοι βαδίζοντας στα χνάρια του Διαφωτισμού, του οποίου η φλόγα έκαιγε την ίδια περίοδο στην ηπειρωτική Ευρώπη, απέρριπταν κάθε αυθεντία, πίστευαν στην ισότητα μεταξύ των ανθρώπων και θεωρούσαν τη λογική ως το μόνο ασφαλές μέσο για να φτάσει κανείς στην αλήθεια. Ωστόσο, ο σκωτσέζικος Διαφωτισμός διαφοροποιήθηκε αρκετά από αυτόν της γηραιάς ηπείρου, καθώς τον διέκρινε η έντονη τάση προς τον εμπειρισμό.

Πεδία ερευνών
-------------

Οι τομείς που αναπτύχθηκαν ιδιαιτέρως ήταν η φιλοσοφία, η πολιτική οικονομία, η μηχανική, η αρχιτεκτονική, η ιατρική, η γεωλογία, η αρχαιολογία, η δίκαιο, η γεωπονία, η χημεία και η κοινωνιολογία.

Παγκόσμια επιρροή
-----------------

Ο Σκωτσέζικος Διαφωτισμός εξαπλώθηκε και εκτός των συνόρων της Σκωτίας, στην υπόλοιπη Ευρώπη. Επίσης, οι ιδέες του μεταφέρθηκαν και πέρα από τον Ατλαντικό μέσω των μεταναστών στον Νέο Κόσμο και αργότερα από τους Αμερικανούς φοιτητές στα πανεπιστήμια της Σκωτίας. Συνεπώς, μεγάλο μέρος της τεχνολογικής και κοινωνικής ανάπτυξης κατά το 18ο και 19ο αιώνα, σε χώρες όπως οι Η.Π.Α. ο Καναδάς και η Νέα Ζηλανδία, αποδίδεται σε απογόνους Σκωτσέζων αποίκων.

Σημαντικοί εκπρόσωποι
---------------------

* Τζόζεφ Μπλακ (1728–1799), φυσικός και χημικός
* Τζέιμς Μπόσγουελ (1740–1795), δικηγόρος και συγγραφέας
* Ρόμπερτ Μπερνς (1759–1796), ποιητής
* Άνταμ Φέργκιουσον (1723–1816), φιλόσοφος, ιστορικός και κοινωνιολόγος
* Άνταμ Σμιθ (1723–1790), οικονομολόγος
* Τζέιμς Βατ (1736–1819), μηχανικός
* Ντέιβιντ Χιουμ (1711–1776), φιλόσοφος και ιστορικός
* Φράνσις Χάτσεσον (1694–1746), φιλόσοφος
* Τζέιμς Χάτον (1726–1797), γεωλόγος και χημικός
* Γουόλτερ Σκοτ (1771–1832), συγγραφέας και ποιητής
* Χένρυ Ράεμπουρν (1756–1823), ζωγράφος

Παράλληλα, δύο σημαντικότατοι επιστήμονες επηρεάστηκαν άμεσα από Σκωτσέζους λόγιους, οι:

* Βενιαμίν Φραγκλίνος (1731–1802), συγγραφέας, πολιτικός, εφευρέτης και διπλωμάτης
* Έρασμος Δαρβίνος (1706–1790), γιατρός, φιλόσοφος και φυσιοδίφης
Το **λιμάνι του Ρότερνταμ** είναι το μεγαλύτερο λιμάνι της Ευρώπης. Βρίσκεται στην πόλη του Ρότερνταμ στην Ολλανδία. Από το 1962 μέχρι το 2004 ήταν το πιο πολυσύχναστο λιμάνι στον κόσμο, ρεκόρ το οποίο ξεπέρασε για πρώτη φορά η Σιγκαπούρη και, στη συνέχεια, στη Σαγκάη. Το 2011, το Ρότερνταμ ήταν το ενδέκατο μεγαλύτερο λιμάνι εμπορευματοκιβωτίων στον κόσμο από την άποψη ισοδύναμων μονάδων είκοσι ποδών (TEU). Το 2012 το Ρότερνταμ ήταν το έκτο μεγαλύτερο λιμάνι του κόσμου από άποψη ετήσιας χωρητικότητα φορτίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Top 50 World Container Ports Αρχειοθετήθηκε 2013-08-27 στο Archive-It. World Shipping Council
2. ↑  «The world's 10 biggest ports». ship-technology.com. Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 128974796
* LCCN: n50062324
* GND: 16125045-2

 |

 |
Κατά Λουκάν εν Αλεξανδρινός κώδικας
**Ο Αλεξανδρινός κώδικας** (Λατ. *Codex Alexandrinus)*  είναι χειρόγραφος κώδικας που περιέχει τα βιβλία της Καινής Διαθήκης και ένα μέρος των βιβλίων της Παλαιάς Διαθήκης. Χρονολογείται στην περίοδο της Ύστερης Αρχαιότητας (400-440 μ.Χ.).

Συμβολίζεται με το **A** ή το **02**, ενώ φυλάσσεται στη Βρετανική Βιβλιοθήκη του Λονδίνου όπου καταγράφεται ως Royal 1 D. VIII.

Ο κώδικας είναι γραμμένος σε κεφαλαιογράμματη τετραγωνισμένη ελληνική γραφή και χρονολογείται στα μέσα του 5ου αιώνα. Η διάσταση της κάθε σελίδας είναι 32x26 εκατοστά. Το υλικό των φύλλων είναι εξαιρετικής ποιότητας περγαμηνή (vellum). Το κείμενο της Καινής Διαθήκης καλύπτει 143 φύλλα.

Υποσημειώσεις
-------------

1. 1 2  Kurt Aland and Barbara Aland, *The Text Of The New Testament: An Introduction To The Critical Editions and To The Theory and Practice Of Modern Text Criticism*, 1995, Grand Rapids, Michigan.

Δείτε επίσης
------------

* Μεγαλογράμματοι κώδικες της Καινής Διαθήκης
* Καινή Διαθήκη
* Σιναϊτικός Κώδικας

Πηγές
-----

* Frederic G. Kenyon, *Our Bible and the Ancient Manuscripts* (4th ed.), London 1939.
* Bruce Metzger, *The Text Of The New Testament: Its Transmission, Corruption and Restoration*, 1968 etc, Oxford University Press.
* Lake, Kirsopp, *Family Π and the Codex Alexandrinus. The Text According to Mark*, London 1936

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αλεξανδρινός Κώδικας** |

* Center for the Study of NT Manuscripts. Codex Alexandrinus Αρχειοθετήθηκε 2011-07-18 στο Wayback Machine.
* Facsimile of Codex Alexandrinus
* Codex Alexandrinus: information, zoomable image British Library website
* Codex Alexandrinus at the Encyclopedia of New Testament Textual Criticism

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 219202795

 |

 |
***Η αγωνία της επίδρασης: Μια θεωρία για την ποίηση*** είναι βιβλίο του Χάρολντ Μπλουμ, που εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1973. Είναι το πρώτο από μια σειρά βιβλίων που προώθησαν μια νέα «αναθεωρητική» ή αντιθετική  προσέγγιση στην κριτική της λογοτεχνίας.

Η κεντρική θέση του Μπλουμ είναι ότι οι ποιητές παρεμποδίζονται στη δημιουργική τους εξέλιξη από την ασαφή σχέση που αναγκαία διατηρούν με προγενέστερους ποιητές. Ενώ παραδέχεται την επίδραση εξωλογοτεχνικής εμπειρίας σε κάθε ποιητή, υποστηρίζει ότι ο «ποιητής εντός του ποιητή» εμπνέεται για να γράψει από την ανάγνωση της ποίησης ενός άλλου ποιητή και θα τείνει να παράγει έργο που θα είναι παράγωγο της ήδη υπάρχουσας ποίησης, και, επομένως, αδύναμο. Επειδή ο ποιητής πρέπει να σφυρηλατήσει ένα πρωτότυπο ποιητικό όραμα έτσι ώστε να εγγυηθεί την επιβίωσή του σε μεταγενέστερες εποχές (δηλαδή να εγγυηθεί ότι μελλοντικοί αναγνώστες δε θα επιτρέψουν να ξεχαστεί), η επίδραση προδρόμων ποιητών προκαλεί μια αίσθηση αγωνία στους ζώντες ποιητές.

Έτσι ο Μπλουμ επιχειρεί να χαρτογραφήσει τη διαδικασία με βάση την οποία η μειοψηφία των «ισχυρών» ποιητών καταφέρνουν να δημιουργήσουν πρωτότυπο έργο παρά την πίεση της επίδρασης. Τέτοιος αγώνας, ισχυρίζεται, βασίζεται σε έξι αναθεωρητικές σταθερές, οι οποίες αντανακλούν φροϋδικούς μηχανισμούς άμυνας και τις "τροπές" της κλασικής ρητορικής. Μεταγενέστερα βιβλία συνδέουν την κάθε σταθερά με την Καββάλα.

Πριν τη συγγραφή του βιβλίου, ο Μπλουμ αφιέρωσε μια δεκαετία μελέτης των ρομαντικών ποιητών του πρώιμου 19ου αιώνα. Αυτό το γεγονός αντικατοπτρίζεται στην έμφαση που δίνεται στους ποιητές αυτούς και τον επίμονο αγώνα τους ενάντια στην επίδραση του Τζον Μίλτον. Άλλοι ποιητές που αναλύονται περιλαμβάνουν τους Λουκρήτιο, Δάντη, Ουώλτ Ουίτμαν, Ουώλας Στίβενς και Τζον Άσμπερυ.

Στην *Αγωνία της επίδρασης* και άλλα βιβλία της νεότητας, ο Μπλουμ ισχυρίστηκε ότι η επίδραση ήταν ιδιαιτέρως σημαντική για τους ποιητές μετά το Διαφωτισμό. Αντίστροφα, εισηγήθηκε ότι η επίδραση δεν ήταν τόσο μεγάλο πρόβλημα για ποιητές όπως ο Ουίλλιαμ Σαίξπηρ και ο Μπεν Τζόνσον. Έκτοτε έχει αναθεωρήσει, και οι πιο πρόσφατες εκδόσεις της *Αγωνίας της Επίδρασης* συμπεριλαμβάνουν έναν πρόλογο όπου υποστηρίζεται ότι ο Σαίξπηρ ταλαιπωρούταν στην αρχή της καριέρας του από την επίδραση του Κρίστοφερ Μάρλοου.

Το ίδιο το βιβλίο χωρίζεται σε έξι μεγάλες κατηγορίες, που καλούνται από τον Μπλουμ «έξι αναθεωρητικές σταθερές». Αυτές είναι: *κλίναμεν*, *τέσσερα*, *κένωσις*, *δαιμονισμός*, *άσκησις*, και *αποφράδες*.

Για περαιτέρω ανάγνωση
----------------------

* Bloom, Harold: *The Anxiety of Influence: A Theory of Poetry*. Oxford University Press US, 1997.
* Geddes, Dan: «Bloom’s Anxiety of Influence». The Satirist. Available:
* Hollander, John: The Anxiety of Influence. March 4, 1973. The New York Times. Available:

Παραπομπές
----------

1. ↑  antithetical Presidential Lectures: Harold Bloom: Excerpts
2. ↑  revisionary ratios Presidential Lectures: Harold Bloom: Excerpts
Άγαλμα του Μεγάλου Κωνσταντίνου, Υόρκη
Ο **Κωνσταντινισμός** είναι μια άποψη που ενσαρκώνει την ενότητα εκκλησίας και κράτους. Η άποψη αυτή έχει ως πρότυπο μια ιδανική Χριστιανοσύνη, η οποία προέκυψε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μεγάλου Κωνσταντίνου.

Σύγχρονοι θεολόγοι χρησιμοποιούν τον όρο για να δηλώσουν την αναγκαιότητα της ενεργού συμμετοχής των χριστιανών στις φιλελεύθερες δημοκρατίες.

Σημασία
-------

Βασικά, ο Κωνσταντινισμός ταυτίζει βαθιά την Εκκλησία και το κράτος, αντλώντας έμπνευση από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία μετά το Διάταγμα των Μεδιολάνων.  Συγκεκριμένα, την προθυμία της Εκκλησίας να χρησιμοποιήσει τις κρατικές δομές εξουσίας του και τηντάση προς τον χριστιανικό θριαμβολογισμό.

Κριτική
-------

Ο Στάνλεϊ Χάουερβας διαφωνεί με τον Κωνσταντινισμό, υποστηρίζοντας ότι οδηγεί σε μια συμβιβασμένη μορφή χριστιανικής ηθικής, «Ωθεί τους Χριστιανούς να κρίνουν τις ηθικές τους θέσεις, όχι με βάση αυτό που ορίζει η χριστιανική ηθική, αλλά μάλλον με βάση το πόση χριστιανική ηθική μπορεί να παρακινηθεί να «καταπιεί» ο Καίσαρας». 

Ο Τζον Χάουαρντ Γιόντερ και ο Καρλ Μπαρθ διαφωνούν, επίσης, λόγω της διάκρισης «Εκκλησίας-κόσμου».

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hagman, Patrik (2014). «The Constantinianism of the Free Church Tradition and the Promise of a New Asceticism». *Between the State and the Eucharist: Free Church Theology in Conversation with William T. Cavanaugh*. Wipf and Stock. σελ. 103. ISBN 9781630873813.  `Η παράμετρος |access-date=` χρειάζεται `|url=` (βοήθεια)
2. ↑  Nugent, John C. (2013). «A Yoderian Rejoinder to Peter J. Leithart's Defending Constantine». *Constantine Revisited: Leithart, Yoder, and the Constantinian Debate*. Wipf and Stock. σελ. 101. ISBN 9781610978194.  `Η παράμετρος |access-date=` χρειάζεται `|url=` (βοήθεια)
3. ↑  Wendel, W. Bradley (2012). «Lawyering in the Christian Colony: Some Haerwasian Themes, Reflections, and Questions». *Law and Contemporary Problems* **75** (4). .
4. ↑  Carter, Craig A. (2001). *The Politics of the Cross: The Theology and Social Ethics of John Howard Yoder*. Grand Rapids, MI: Brazos Press. σελίδες 81–83. ISBN 9781587430107.
| Χάρτης |
| --- |
| Γεωγραφική θέση στην Γερμανία |
| Βασικά στοιχεία |
| Ομόσπονδο κρατίδιο: | Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία |
| Διοικητικές περιφέρειες: | Άρνσμπεργκ, Μίνστερ, Ντίσελντορφ |
| Έκταση: | 4.435 χμ² |
| Πληθυσμός: | 5.317.565 *(1 Οκτωβρίου 2004)* |
| Πυκνότητα πληθυσμού: | 1.199 κάτοικοι/χμ² |
| Ανώτατο σημείο: | 420 μ (Μπρέκερφελντ) |
| Χαμηλότερο σημείο: | 14 μ (Ξάντεν) |
|  | Επέκταση ανατολή-δύση: | 116 χμ |
| Γεωγραφικές συντεταγμένες: | 51° 12' - 51° 49' Ν. 6° 22' - 7° 59' Ε. |
| Πινακίδες αυτοκινήτων: | BO, DO, DU, E, GE,  HA, HAM, HER, BOT, MH, OB, EN, RE, UN, WES |
| Διαίρεση της κοιλάδας του Ρουρ: | 11 πόλεις |
| Ιστοσελίδα: | www.ruhrgebiet.de |
| Πληθυσμός |
| Ποσοστό ανεργίας: | 13,2 % *(4 Ιανουαρίου 2005)* |
|

Η Κοιλάδα του Ρουρ (Ruhr Valley) είναι μια περιοχή στη βορειοδυτική Γερμανία που αποτελεί έναν από τους πιο σημαντικούς βιομηχανικούς και οικονομικούς χώρους της χώρας. Περιλαμβάνει μια σειρά πόλεων και περιοχών στη λεκάνη του ποταμού Ρουρ, που περιλαμβάνει τα Bochum, Dortmund, Essen, και άλλες πόλεις.

Η Κοιλάδα του Ρουρ ήταν ένα από τα βασικά κέντρα της βιομηχανικής επανάστασης στη Γερμανία και στην Ευρώπη κατά τον 19ο και 20ό αιώνα. Η περιοχή είχε πλούσιους φυσικούς πόρους όπως άνθρακα και σίδηρο, οι οποίοι χρησιμοποιήθηκαν εκτενώς για την ανάπτυξη των βιομηχανιών.

Με την πάροδο του χρόνου, η οικονομία της περιοχής έχει μεταβληθεί και προσαρμόσεις έχουν γίνει στην παγκόσμια οικονομία. Παρόλο που η βιομηχανία έχει υποστεί μείωση, η Κοιλάδα του Ρουρ παραμένει ένα σημαντικό οικονομικό κέντρο με επιχειρήσεις σε πολλούς τομείς, όπως η τεχνολογία, ο πολιτισμός και η εκπαίδευση. Η περιοχή έχει επίσης εξελιχθεί σε πολιτιστικό κέντρο, με πολλά μουσεία, θέατρα και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις.
***Ο Μπαμπούλας*** (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: *The Boogeyman*) είναι μια αμερικανική ταινία υπερφυσικού τρόμου του 2023 σε σκηνοθεσία από τον Ρομπ Σάβατζ από σενάριο των Σκοτ Μπεκ, Μπράιαν Γουντς, και Μαρκ Χέιμαν, βασισμένη στην ομώνυμη ιστορία μικρού μήκους του 1973 από τον Στίβεν Κινγκ. Πρωταγωνιστούν οι Σόφι Θάτσερ, Κρις Μεσίνα, Βίβιεν Λάιρα Μπλερ, και Ντέιβιντ Νταστμάλτσιαν.

Μια προσαρμογή της ιστορίας μικρού μήκους του Κινγκ ανακοινώθηκε τον Ιούνιο του 2018, με τους Μπεκ και Γουντς να γράφουν το σενάριο, αλλά ακυρώθηκε το 2019 λόγω της εξαγοράς της Fox από την Disney. Παρόλα αυτά, επανήλθε στο στάδιο της ανάπτυξης τον Νοέμβριο του 2021 με τον Σάβατζ ως σκηνοθέτη. Οι ηθοποιοί υπέγραψαν συμβόλαια στις αρχές του 2022 και τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Φεβρουάριο του 2022 στη Νέα Ορλεάνη. Αρχικά προγραμματισμένο για να κυκλοφορήσει στο Hulu, η Disney τελικά αποφάσισε να το κυκλοφορήσει κινηματογραφικά λόγω θετικών αντιδράσεων στις δοκιμαστικές προβολές.

*Ο Μπαμπούλας* κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής στις 2 Ιουνίου του 2023, από την 20th Century Studios. Έλαβε γενικά θετικά σχόλια από τους κριτικούς.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ανακτήθηκε στις 6  Μαρτίου 2023.
2. 1 2  «Terjesztésre kerülő filmalkotások és artfilmek nyilvántartása». (Ουγγρικά) *Terjesztésre kerülő filmalkotások és artfilmek nyilvántartása*. National Media and Infocommunications Authority. Ανακτήθηκε στις 3  Ιουνίου 2023.
3. ↑  Jean David Blanc: (Γαλλικά) *AlloCiné*. 265750. Ανακτήθηκε στις 22  Απριλίου 2023.
4. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. www.imdb.com/title/tt3427252/technical/. Ανακτήθηκε στις 10  Ιουνίου 2023.
5. ↑  *directories.wga.org*. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2023.  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
* *Ο Μπαμπούλας*   στην IMDb
Ο **ουλτιματισμός** είναι μια τάση που εμφανίστηκε το 1909 στη Ρωσία, στην μπολσεβίκικη πτέρυγα του Ρωσικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος. Εκπρόσωποι της τάσης αυτής ήταν ο Αντρέι Μπογκντάνοφ, ο Ανατόλι Λουνατσάρσκι, ο Μιχαήλ Ποκρόβσκι και άλλοι. Ήταν τάση συγγενής με τον οτζοβισμό. Αλλά οι οτζοβιστές ήθελαν να ανακληθούν αμέσως και άνευ όρων οι σοσιαλδημοκράτες βουλευτές από την Τρίτη Δούμα, ενώ οι ουλτιματιστές πρότειναν να ζητηθεί από τους βουλευτές αυτούς να αλλάξουν ριζικά την τακτική τους (τελεσιγραφικά, γι’ αυτό και η ονομασία από το ultimatum, που σημαίνει ανάληψη άμεσης ενέργειας). Όσοι δεν θα συμμορφώνονταν, θα διαγράφονταν από το κόμμα. Οι ουλτιματιστές είχαν μεγάλη επιρροή στην μπολσεβίκικη πτέρυγα και στην Κεντρική της Επιτροπή. Συνεργάζονταν με τους οτζοβιστές. Όπως και ο οτζοβισμός, έτσι και ο ουλτιματισμός καταπολεμήθηκε από τον Λένιν.

Πηγές
-----

* «Κοινωνιολογικόν και Πολιτικόν Λεξικόν» έκδοση εφημερίδας «Ανεξάρτητος» 1933, σελ. 2607
Η ταινία ***Ο Πόνος της Αγάπης*** (αγγλ. **Love Affair**) είναι δράμα παραγωγής 1939, σε σκηνοθεσία Λίο ΜακΚάρεϊ και σενάριο των Ντέλμερ Ντέιβς και Ντόναλντ Όγκντεν Στιούαρτ, βασισμένο σε ιστορία του ίδιου του ΜακΚάρεϊ και της Μίλντρεντ Κραμ. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Άιριν Νταν, Σαρλ Μπουαγιέ και Μαρία Ουσπένσκαγια.

Ο Πόνος της Αγάπης, έλαβε 6 υποψηφιότητες για βραβείο Όσκαρ το 1939, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και Α' Γυναικείου Ρόλου για την Άιριν Νταν. Η ταινία γυρίστηκε ξανά το 1957, από τον ίδιο τον ΜακΚάρεϊ και με τίτλο *Μεγάλε μου Έρωτα (An Affair to Remember)*, ενώ το 1994 γυρίστηκε ακόμη μια, λιγότερο επιτυχημένη, εκδοχή με τίτλο *Ενας Μεγάλος Έρωτας (Love Affair)* και πρωταγωνιστές τους Γουόρεν Μπίτι, Ανέτ Μπένινγκ και Κάθριν Χέπμπορν στην τελευταία της κινηματογραφική εμφάνιση.

Υπόθεση
-------

Ένας Γάλλος ζωγράφος, ο Μισέλ Μαρνέ (Σαρλ Μπουαγιέ), συναντά την Αμερικανίδα τραγουδίστρια Τερι ΜακΚέι (Άιριν Νταν) σε ένα πλοίο που διασχίζει τον Ατλαντικό, με προορισμό την Αμερική. Είναι και οι δυο δεσμευμένοι, εκείνος με την πλούσια κληρονόμο Λόις Κλαρκ (Άστριντ Όλγουι) και εκείνη με τον Κένεθ Μπράντλεϊ (Λι Μπάουμαν). Παρόλα αυτά, ερωτεύονται. Το πλοίο τους κάποια στιγμή αράζει στη Μαδέρα, όπου ζει η Χανού (Μαρία Ούσπενσκάγια), γιαγιά του Μισέλ, που δίνει την έγκρισή της στην Τέρι. Όταν ο Μισέλ και η Τέρι φτάνουν στις Η.Π.Α. δίνουν ραντεβού να συναντηθούν έξι μήνες αργότερα στην κορυφή του Εμπάιρ Στέιτ Μπίλντινγκ. Ένα αυτοκίνητο όμως χτυπάει την Τέρι, την ημέρα του ραντεβού. Η γυναίκα νοσηλεύεται κι οι γιατροί της λένε ότι ίσως και να μη μπορέσει να περπατήσει ξανά. Μη θέλοντας να γίνει βάρος στο Μισέλ, η Τέρι δεν επικοινωνεί μαζί του, αφήνοντάς τον να πιστεύει τα χειρότερα. Μερικούς μήνες αργότερα συναντιούνται τυχαία στο θέατρο, όπου η Τέρι καταφέρνει να αποκρύψει την αναπηρία της. Αλλά ο Μισέλ την ακολουθεί στο σπίτι της, όπου μαθαίνει την αλήθεια, και της υπόσχεται ότι θα την αγαπά, άσχετα με τη διάγνωση της κατάστασής της.

Βραβεία
-------

Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)

**Υποψηφιότητα:**

* Καλύτερης Ταινίας – Λίο ΜακΚάρεϊ
* Α' Γυναικείου Ρόλου - Άιριν Νταν
* Β' Γυναικείου Ρόλου - Μαρία Ουσπενσκάγια
* Πρωτότυπης ιστορίας - Λίο ΜακΚάρεϊ και Μίλντρεντ Κραμ
* Πρωτότυπου Τραγουδιού - Μπάντι ΝτεΣίλβα (για το τραγούδι *Wishing*)
* Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης - Βαν Νεστ Πολγλέις και ¨Αλφρεντ Χέρμαν

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.imdb.com/title/tt0031593/. Ανακτήθηκε στις 7  Μαΐου 2016.
2. 1 2  www.filmaffinity.com/en/film461411.html. Ανακτήθηκε στις 7  Μαΐου 2016.
3. 1 2 3 4 5  www.allocine.fr/film/fichefilm\_gen\_cfilm=30765.html. Ανακτήθηκε στις 7  Μαΐου 2016.
4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  www.imdb.com/title/tt0031593/fullcredits. Ανακτήθηκε στις 7  Μαΐου 2016.
5. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  (Τσεχικά) *Česko-Slovenská filmová databáze*. 2001.
6. 1 2  «NY Times: Love Affair». *NY Times*. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2008.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Ο Πόνος της Αγάπης*  στην IMDb
Η **Μενς Ντρος-Σάντερς** (*λατινικό αλφάβητο Mence Dros-Canters*) (5 Μαρτίου 1900 - 14 Αυγούστου 1934) ήταν Ολλανδή πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης, του Χόκεϊ σε χόρτο, και της αντιπτέρισης.

Αθλητική σταδιοδρομία
---------------------

### Αντισφαίριση

Ήταν πρωταθλήτρια Ολλανδίας έξι φορές στο απλό μεταξύ 1927 και 1933, και στο μεικτό το 1930.. Μεταξύ 1925 και 1931 συμμετείχε σε πέντε πρωταθλήματα του Γουίμπλεντον. Το καλύτερο αποτέλεσμα της ήταν στο απλό όπου έφτασε στον τέταρτο γύρο το 1930, χάνοντας από την έπειτα νικήτρια του τουρνουά και Νο1 στον κόσμο Έλεν Γουίλς Μούντι. Επίσης, το 1930 έφτασε στον τρίτο γύρο του διπλού και στον στον τρίτο γύρο στο μεικτό με συμπαίκτη τον Χέντρικ Τιμέρ το 1928 και το 1930.

Συμμετείχε στο γαλλικό πρωτάθλημα τρεις φορές. Έφτασε στον δεύτερο γύρο στο απλό στο πρωτάθλημα του 1928. Το 1932 και 1933 έχασε στον πρώτο γύρο του απλού. Με την Madzy Rollin Couquerque έφτασε στον προημιτελικό της διοργάνωσης του διπλού το 1932.

### Χόκεϊ

Κατά τους χειμερινούς μήνες, έπαιξε χόκεϊ στον σύλλογο *HOC* (HHV-ODIS Combinatie) στη Χάγη. Με τον σύλλογο της ήταν πρωταθλήτρια Ολλανδίας μεταξύ 1921 και 1935. Επίσης αγωνίστηκε 12 φορές για την ολλανδική εθνική ομάδα.

### Αντιπτέριση

Το 1932 ήταν πρωταθλήτρια Ολλανδίας μπάντμιντον στο απλό, το διπλό και το μεικτό.

Προσωπική ζωή
-------------

Παντρεύτηκε τον επιχειρηματία Άντριαν Ντρος jr. στις 17 Μαρτίου 1931 και έζησε στο Λάιντεν. Αρρώστησε βαριά στο τέλος του 1933 και πέθανε στις 14 Αυγούστου 1934 στην ηλικία των 34 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Guinau-Freericks, Irma, επιμ. (1999). *KNLTB : 100 Jaar Love en Service* (στα Ολλανδικά). Schiedam: Scriptum. σελίδες 181–182. ISBN 9055941441.
2. ↑  «Wimbledon players archive – Dros-Canters (Canters)». AELTC.
3. ↑  «Roland-Garros 1928 (Grand Slam) – Women singles» (PDF). *www.rolandgarros.com*. Fédération Française de Tennis (FFT). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (pdf) στις 2 Απριλίου 2015.
4. ↑  «Roland-Garros 1932 (Grand Slam) – Women singles» (pdf). *www.rolandgarros.com*. Fédération Française de Tennis(FFT).
5. ↑  «Roland-Garros 1933 (Grand Slam) – Women singles» (pdf). *www.rolandgarros.com*. Fédération Française de Tennis (FFT).
6. ↑  In 1951 HOC merged with GHC de Gazellen to form HGC (field hockey)
7. ↑  «Illustratie pagina» (στα Ολλανδικά). *Nieuwsblad van het Noorden*. 19 March 1931. .
8. ↑  «Mevrouw M. Dros-Canters». *Het Vaderland*: σελ. 3. 15 August 1934. .
{πληροφορίες ποταμο
|πηγές=νότια Μασίφ Σαντράλ Γαλλία  
 43°39′16″N 02°56′03″E﻿ / ﻿43.65444°N 2.93417°E﻿ / 43.65444; 2.93417|ύψος\_πηγών=1560 μέτρα
|χώρες\_λεκάνης=Οξιτανία
|εκροή=55 κυβ. μέτρα ανά δευτερόλεπτο
|λεκάνη\_απορροής=3.497 τετρ. χιλιόμετρα
}}
Ο **Αγκού** (γαλλικά: Agout) είναι ποταμός της νότιας Γαλλίας στη διοικητική περιοχή Οξιτανία. Είναι αριστερός παραπόταμος του ποταμού Ταρν και έχει μήκος 194 χιλιόμετρα. Διαρρέει τους νομούς Ταρν και Ερώ.

Πηγάζει σε υψόμετρο 1.100 μέτρων στο νότιο τμήμα του Κεντρικού Ορεινού Όγκου (Μασίφ Σαντράλ) στο Περιφερειακό φυσικό πάρκο Άνω Λανγκεντόκ, στο νομό Ερώ και εκβάλλει στον ποταμό Ταρν στο Σαιν-Συλπίς, στο νομό Ταρν, σε υψόμετρο 94 μέτρων.

Το λεκανοπέδιο καλύπτει περίπου 3.500 τετραγωνικά χιλιόμετρα  και έχει μέση ροή περίπου 55 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο.

Μεταξύ των παραποτάμων του είναι ο Νταντού, ο Ζιζού και ο Τορέ.

Ροή
---

Ρέει προς τα δυτικά μέσα από 2 νομούς και πολλές κοινότητες, οι κυριότερες εκ των οποίων είναι:

* Ερώ: Λα Σαλβετά-συρ-Αγκού
* Ταρν: Μπρασάκ, Καστρ, Λαβώρ, Ραμπαστάν, Σαιν-Συλπίς.

Γκαλερί
-------

* Πηγή στο Καμπόν-ε-ΣαλβέργκΠηγή στο Καμπόν-ε-Σαλβέργκ
* ΜπρασάκΜπρασάκ
* ΚαστρΚαστρ
* Σαιν-Συλπίς-λα-ΠουάντΣαιν-Συλπίς-λα-Πουάντ
* ΛαβώρΛαβώρ

Παραπομπές
----------

1. ↑ . «annuaire-mairie.fr/riviere-l-agout». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Μαΐου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Agout στο Wikimedia Commons
* L'Agout (πηγή και εκβολή του ποταμού)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 71144648459074718520
* BNF: cb119545305 (data)

 |

 |
Η αφίσα με τις σημαίες των χωρών που συμβλήθηκαν στη Δήλωση των Ηνωμένων Εθνών (1942)
Η λεγόμενη **Δήλωση** ή **Διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών** ήταν η έγγραφη δήλωση ή διακήρυξη, που συμφωνήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 1942 κατά τη διάρκεια της Διάσκεψης της Αρκάντια από 26 κυβερνήσεις, ισάριθμων εμπόλεμων εθνών με τις χώρες του Άξονα, που συνήλθε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στην Ουάσιγκτον, εξ ου και η παράλληλη ονομασία **Σύμφωνο της Ουάσιγκτον (1942)**.  
 
Βασικό στοιχείο του συμφώνου αυτού ήταν ότι οι συμβαλλόμενοι αναλάμβαναν την υποχρέωση να μη κλείσουν χωριστή συνθήκη ειρήνης με τον Άξονα, θυμίζοντας κάτι αντίστοιχο των χωρών της Αντάντ με τις τότε Κεντρικές Δυνάμεις στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Δήλωση - Διακήρυξη αυτή απετέλεσε την ιστορική συνέχεια του Χάρτη του Ατλαντικού και τη βάση της δημιουργίας του ΟΗΕ, εξ ου και η επικρατούσα ονομασία της.

Γενικά
------

Κατά τη νέα συνάντηση που είχαν ο πρόεδρος των ΗΠΑ Φραγκλίνος Ρούζβελτ και ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου Ουίνστον Τσώρτσιλ, στον Λευκό Οίκο στην Ουάσιγκτον στις 29 Δεκεμβρίου 1941 εξετάσθηκε η άμεση δημιουργία μιας νέας παγκόσμιας οργάνωσης στη θέση της Κοινωνίας των Εθνών που αποτελούσε πλέον επιτακτική ανάγκη για τον από κοινού συντονισμό όλων των εμπολέμων χωρών κατά του Άξονα, βασιζόμενη σ' ένα σχέδιο του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ του 1939. Το τελικό κείμενο του συμφώνου φέρεται να συντάχθηκε από τους Ρούζβελτ, Τσώρτσιλ και τον Χ. Χόπκινς λαμβάνοντας υπόψη και κάποιες προτάσεις της Σοβιετικής Ένωσης με τον χαρακτηριστικό όρο προσδιορισμού των συμμάχων «*Ηνωμένα Έθνη*» αντί του όρου «*Συνεργαζόμενες Δυνάμεις*».

Ουσιαστικά το κείμενο του συμφώνου επιβεβαίωνε την προοπτική των συμβαλλομένων χωρών «*ότι η πλήρης νίκη επί των εχθρών τους είναι απαραίτητη για την υπεράσπιση της ζωής, της ελευθερίας, της ανεξαρτησίας και της θρησκευτικής ελευθερίας, καθώς και για τη διατήρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δικαιοσύνης στη δική τους χώρα, καθώς και σε άλλες χώρες, και ότι έχουν εμπλακεί τώρα σε έναν κοινό αγώνα ενάντια άγριων ​​και βάναυσων δυνάμεων που επιδιώκουν να υποτάξουν τον κόσμο*» με πρωταρχικό στόχο την «*ολοκληρωτική νίκη» και την «άνευ όρων παράδοση» των στρατιωτικών καθεστώτων των δυνάμεων του Άξονα.*
Στις 1 και 2 Ιανουαρίου 1942 είκοσι-έξι κυβερνήσεις προσυπέγραψαν το εν λόγω σύμφωνο, ενώ μέχρι την Άνοιξη του 1945 είχαν προσυπογράψει 21 ακόμα άλλα κράτη.

Συμβαλλόμενα κράτη
------------------

Το εν λόγω σύμφωνο συνυπέγραψαν αρχικά οι κυβερνήσεις των ακόλουθων 26 χωρών: ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, Σοβιετική Ένωση και Κίνα, καλούμενες οι «Μεγάλοι Τέσσερις» καθώς και οι ακόλουθες (κατ' αλφαβητική σειρά): Αϊτή, Βέλγιο, Γιουγκοσλαβία, Γουατεμάλα, Δομινικανή Δημοκρατία, Ελλάδα, Ελ Σαλβαδόρ, Κόστα-Ρίκα, Κούβα, Λουξεμβούργο, Νικαράγουα, Νορβηγία, Ολλανδία, Ονδούρα, Παναμάς, Πολωνία, Τσεχοσλοβακία καθώς και οι χώρες της Βρετανικής κοινοπολιτείας: Αυστραλία, Καναδάς, Ινδία, Νέα Ζηλανδία και Νότια Αφρική.

Πηγές
-----

* "Τα Υπέρ και τα Κατά - "Ρούζβελτ" (τομ. 11ος) Φάκελλοι Mondadori 1972 Ιταλία, ελληνική έκδοση Φυτράκης 1972 Αθήναι
* *Το λήμμα αυτό αναφέρεται στις αλμυρές λίμνες γενικά. Για την «Αλμυρά Λίμνη» της Τουρκίας δείτε Λίμνη Τουζ. Για τη λίμνη των ΗΠΑ δείτε Μεγάλη Αλμυρή Λίμνη.*

Σε αυτή την εικόνα που λήφθηκε από τη Σαμάνθα Κριστοφορέτι από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό στις 22/5/2015 φαίνονται δύο αλμυρές λίμνες, η Μπαχτεγκάν και η Μαχαρλού κοντά στο Σιράζ του Ιράν.
Με τον όρο **αλμυρή λίμνη** εννοούμε κάθε περιβαλλόμενο από ξηρά σώμα νερού που περιέχει άλατα (συνήθως και κυρίως αλάτι) και άλλες διαλυμένες ουσίες σε συγκεντρώσεις πολύ μεγαλύτερες από αυτές που συναντώνται στις περισσότερες λίμνες, συχνά οριζόμενες ως άνω των 3 γραμμαρίων αλάτων ανά λίτρο νερού. Υπάρχουν αλμυρές λίμνες με μεγαλύτερες περιεκτικότητες σε αλάτι από ό,τι το νερό της θάλασσας, δηλαδή 35 γραμμάρια ανά λίτρο (35‰), οπότε αποκαλούνται και «υπεραλμυρές λίμνες» (hypersaline lakes). Αλμυρές λίμνες με αλκαλικό χαρακτήρα που έχουν υψηλές συγκεντρώσεις ανθρακικών αλάτων αποκαλούνται κάποτε και «λίμνες σόδας».

Οι λίμνες ταξινομούνται με βάση την περιεκτικότητά τους σε άλατα γενικώς στις παρακάτω κατηγορίες:

**γλυκού νερού**: περιεκτικότητα κάτω του 0,5 ‰
**υφάλμυρες**: περιεκτικότητα 0,5 ως 3 ‰
**αλμυρές**: περιεκτικότητα 3 ως 50 ‰
**υπεραλμυρές**: περιεκτικότητα άνω του 50 ‰

Ιδιότητες
---------

Αλμυρές λίμνες δημιουργούνται όταν το νερό που εισρέει σε μία λίμνη και εμπεριέχει διαλυμένα άλατα ή άλλα ορυκτά δεν διαφεύγει, επειδή η λίμνη είναι ενδορροϊκή. Το νερό χάνεται μόνο όταν εξατμίζεται, αφήνοντας πίσω του όλες τις διαλυμένες ενώσεις και αυξάνοντας έτσι την αλμυρότητα της λίμνης. Οι αλμυρές λίμνες είναι ιδανικές για την προμήθεια αλάτων. Η αλμυρότητα προκαλεί εξάλλου την εμφάνιση αλόφιλης χλωρίδας και πανίδας μοναδικής για την κάθε λίμνη, οπότε τέτοιες λίμνες παρουσιάζουν ενδιαφέρον για τους βιολόγους. Κάποιες φορές το αποτέλεσμα μπορεί να είναι η απουσία ζωής μέσα στη λίμνη ή και στις όχθες της.

Αν η εξάτμιση υπερισχύει της εισόδου νερού στη λίμνη, η λίμνη τελικώς θα εξαφανισθεί, αφήνοντας μία αποξηραμένη λίμνη.

Παραδείγματα αλμυρών λιμνών
---------------------------

Με ελληνική αλφαβητική σειρά:

* Αράλη
* Κασπία Θάλασσα, η μεγαλύτερη αλμυρή λίμνη (αλλά και η μεγαλύτερη λίμνη) της Γης
* Μαρ Τσικίτα
* Μεγάλη Αλμυρή Λίμνη
* Λίμνη Μόνο
* Μπαλκάς
* Μπαχτεγκάν
* Νάτρον
* Νεκρά θάλασσα
* Ούρμια
* Σάλτον Ση
* Τουζ
* Πικρολίμνη, η μοναδική στην Ελλάδα

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hammer, U. T. (1986). *Saline Lake Ecosystems of the World*. Springer. σελ. 15. ISBN 90-6193-535-0.

Βιβλιογραφία
------------

* Νεκταρία Αδακτύλου: «Αλμυρές λίμνες», *Περισκόπιο της Επιστήμης*, τεύχος 217 (Μάιος 1998), σσ. 54-63

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh90003457
* GND: 4178996-9
* BNF: cb12010925g (data)
* NKC: ph831519

 |

 |