recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **φυσική σταθερά** είναι ένα μόνιμο μέγεθος ή ένας συντελεστής στη μαθηματική διατύπωση ενός νόμου της φυσικής. Για κάθε φυσική σταθερά πιστεύεται γενικά ότι είναι τόσο καθολική στη φύση όσο και σταθερή στο χρόνο. Είναι διαφορετική έννοια από τη μαθηματική σταθερά, η οποία είναι μεν μια σταθερή αριθμητική τιμή, αλλά άμεσα δεν συνεπάγεται καμία φυσική μέτρηση. 

Υπάρχουν πολλές φυσικές σταθερές στον τομέα της επιστήμης, μερικές από τα πιο ευρέως αναγνωρισμένες είναι η ταχύτητα του φωτός στο κενό *c*, η βαρυτική σταθερά *G*, η σταθερά του Πλανκ *h*, η διηλεκτρική σταθερά ε0, και το στοιχειώδες φορτίο *e*. Οι φυσικές σταθερές μπορούν να πάρουν πολλές διαστατικές μορφές: η ταχύτητα του φωτός σημαίνει ένα ανώτατο όριο ταχύτητας στο Σύμπαν και εκφράζεται διαστατικά, ως κάποιο μήκος διαιρούμενο με έναν χρόνο, ενώ η σταθερά λεπτής υφής α, η οποία χαρακτηρίζει την δύναμη της ηλεκτρομαγνητικής αλληλεπίδρασης, είναι άνευ διαστάσεων. Μερικές φυσικές σταθερές, εξαιτίας του αντικειμένου που χρησιμοποιούνται, είναι από μόνες τους συνδυασμοί άλλων φυσικών σταθερών. Ο προσδιορισμός της ακριβούς τιμής των φυσικών σταθερών αποτελεί σημαντική επιδίωξη της πειραματικής φυσικής.

Η αρχή του ανθρώπου
-------------------

Κύριο λήμμα: Ανθρωπική αρχή
Μερικοί φυσικοί έχουν μελετήσει την έννοια ότι, αν οι άνευ διαστάσεων φυσικές σταθερές είχαν αρκετά διαφορετικές τιμές, το σύμπαν μας θα ήταν τόσο ριζικά διαφορετικό που η ευφυής ζωή κατά πάσα πιθανότητα δεν θα είχε προκύψει, και συνεπώς ότι, το σύμπαν μας φαίνεται να έχει εξομαλυνθεί για τη νοήμονα ζωή. Η αρχή του ανθρώπου δηλώνει μια λογική κοινοτοπία: το γεγονός της ύπαρξής μας ως νοήμονα όντα που μπορούν να μετρούν φυσικές σταθερές απαιτεί αυτές οι σταθερές να είναι τέτοιες ώστε να υπάρχουν όντα σαν κι εμάς. Υπάρχει μια ποικιλία ερμηνειών για τις τιμές των σταθερών, μεταξύ των οποίων ο ευφυής σχεδιασμός ενός θείου δημιουργού (όπου η φαινομενική εξομάλυνση είναι πραγματική και εκ προθέσεως), είτε ότι το δικό μας σύμπαν είναι ένα από τα πολλά μέσα σε ένα πολυσύμπαν (π.χ. η ερμηνεία των πολλών κόσμων στην κβαντική μηχανική), ή ακόμα και ότι, οι πληροφορίες είναι μια έμφυτη ιδιότητα του σύμπαντος και λογικά αδιαχώριστη από τη συνείδηση, διότι ένα σύμπαν χωρίς ικανότητα για ύπαρξη συνειδητών όντων δεν μπορεί να υπάρξει.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Φυσική σταθερά» (στα Ελληνικά). *Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια*. 1960.
2. ↑  Moore, John A. (2003). *From Genesis to Genetics: The Case of Evolution and Creationism*. University of California Press. ISBN 978-0-52024-066-7.
3. ↑  Eldred, Michael (2009), *Postscript 2: On quantum physics' assault on time*, ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2014
4. ↑  Eldred, Michael (2009). *The Digital Cast of Being: Metaphysics, Mathematics, Cartesianism, Cybernetics, Capitalism, Communication*. Φρανκφούρτη: Ontos Verlag. ISBN 978-3-86838-045-3.
Στην Ελλάδα, η παχυσαρκία είναι ένα αυξανόμενο πρόβλημα για τη χώρα. Οι Έλληνες υιοθετούν έναν δυτικό τρόπο διατροφής και απομακρύνονται από τον ενεργό τρόπο ζωής που είχαν παλιά. Οι υγειονομικοί δηλώνουν ότι είναι μια από τις κύριες αιτίες θανάτων που μπορούν να αποφευχθούν στην Ελλάδα.

Επισκόπηση
----------

Σύμφωνα με στοιχεία του Φορμπς για το 2007, το 65.5% των Ελλήνων έχει μη υγιεινό βάρος. Αυτό μπορεί να προκαλέσει έκπληξη στους περισσότερους, καθώς οι μεσογειακές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, ήταν γνωστές για τον αρκετά υγιεινό τρόπο ζωής τους. Η μεσογειακή διατροφή αναπτύχθηκε με βάση τις διατροφικές συνήθειες των μεσογειακών χωρών, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας. Στις περασμένες δεκαετίες οι Έλληνες τρέφονταν κυρίως με ψάρια, όσπρια, φρούτα και λαχανικά, περιορίζοντας την κατανάλωση κρέατος. Ο πληθυσμός των μεσογειακών χωρών ήταν αρκετά ενεργός, κάτι που βοηθούσε στην διατήρηση της καλής φυσικής τους κατάστασης.

Οι Ευρωπαϊκοί λαοί απομακρύνονται από τον μεσογειακό τρόπο ζωής και κινούνται προς ένα πιο δυτικό τρόπο ζωής. Η εμμονή στο γρήγορο φαγητό και η περιορισμένη καθημερινή δραστηριότητα είναι οι κύριες αιτίες της επιδείνωσης των ποσοστών παχυσαρκίας στην Ελλάδα. Ένα άρθρο του Associated Press αναφέρει ότι σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες τα ποσοστά των παχύσαρκων ατόμων ως προς τον συνολικό πληθυσμό είναι υψηλότερο από το αντίστοιχο ποσοστό των Ηνωμένων Πολιτειών.

Οι αυξανόμενες ανησυχίες στην Ελλάδα για την παχυσαρκία έχουν γίνει ένα θέμα που δεν ήταν εμφανές στο παρελθόν, λόγω της ανόδου στη κατανάλωση των τροφών με υψηλή περιεκτικότητα σε θερμίδες, όπως το γρήγορο φαγητό (fast food) και λόγω των μειωμένων επίπεδων δραστηριότητας. Η παχυσαρκία φέρνει στο φως προβλήματα, όπως ο διαβήτης και η καρδιαγγειακή νόσος.

Δείτε επίσης
------------

* Υγεία στην Ελλάδα
* Επιδημιολογία της παχυσαρκίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lauren Streib (8 Φεβρουαρίου 2007). «World's Fattest Countries». Forbes. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουλίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* More European men getting supersized , άρθρο του NBC News
* Mediterranean diet: A heart-healthy eating plan, άρθρο της Κλινικής Μάγιο (Mayo Clinic)
Ο **Ουμπέρτο "Μπίτι" Μπέργκαμο** (*ιταλικά : Umberto "Bitti" Bergamo*) (Βερόνα 1 Ιανουαρίου 1930 - Πράτο 12 Οκτωβρίου 1979), ήταν Ιταλός πρωταθλητής της αντισφαίρισης και προπονητής. 

Έφτασε στο δεύτερο γύρο στο μονό στο Ρολάν Γκαρός το 1951, το 1953, το 1955 και το 1957, και έφτασε στον τελικό του τουρνουά της Αθήνας, το Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου, το 1953. Στο διπλό έφθασε στο τρίτο γύρο του Ρολάν Γκαρός το 1951 με συμπαίκτη Γκιουζέπε Μέρλο. Όταν σταμάτησε την αντισφαίριση δούλεψε σε εταιρεία εισαγωγών-εξαγωγών.

Το 1978 κλήθηκε από την Ιταλική ομοσπονδία αντισφαίρισης να αναλάβει την Εθνική ομάδα για το Κύπελλο Ντέιβις. Μετά από μια απογοητευτική πρώτη σεζόν (αποκλεισμός στον πρώτο γύρο 4-1 την Ουγγαρία), στην διοργάνωση του 1979 η Ιταλία του Μπέργκαμο νικά τη σειρά τη Δανία, την Πολωνία, την Ουγγαρία, τη Μεγάλη Βρετανία και στα ημιτελικά την Τσεχοσλοβακία φτάνοντας στον τελικό του τουρνουά, που θα παιχτεί στα μέσα Δεκεμβρίου στο Σαν Φρανσίσκο εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ο Μπέργκαμο δεν θα καθήση ποτέ στον πάγκο της Ιταλίας στον τελικό, στις 12 Οκτωβρίου 1979 σε ηλικία 49 ετών σκοτώνεται σε αυτοκινητιστικό ατύχημα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Αθλητική Ηχώ, Φύλλο : 15-09-1953[*νεκρός σύνδεσμος*]*
2. ↑  The Morning Herald, 29 maggio 1951
3. ↑  La maledetta finale del 1979 Ubitennis.com
The Yellow Kid (1897)**Το Κίτρινο Παιδί** (**The Yellow Kid**) είναι πρότυπος Αμερικανικός χαρακτήρας comic strip του 19ου αιώνα, που δημοσιεύτηκε από το 1895 έως το 1898 στην εφημερίδα *New York World* του Τζόζεφ Πούλιτζερ και αργότερα στην εφημερίδα *New York Journal*, του William Randolph Hearst. Ήταν μία δημιουργία του πρωτοπόρου του χώρου, Ρίτσαρντ Άουτκολτ και ένας πρωταγωνιστής στην εικονογραφημένη σειρά *Hogan’s Alley*. Αποτελεί μία από τις πρώτες δημοσιεύσεις αυτού του είδους στον Αμερικανικό Τύπο, αν και η χαρακτηριστική φιγούρα του *Κίτρινου Παιδιού* είχε ήδη παρουσιαστεί, παλαιότερα, σε διάφορα πολιτικού περιεχομένου καρτούν. Στο έργο του αυτό, ο Άουτκολτ ήταν ο πρώτος που καθιέρωσε τα «μπαλονάκια» διαλόγων (σύννεφο κειμένου) στα καρέ του, μία μορφή που έκτοτε χαρακτηρίζει όλες τις παρόμοιες εκδόσεις του είδους.

Σύνδεση με τον Κίτρινο Τύπο και επιρροή
---------------------------------------

Το *Κίτρινο Παιδί* έχει ευρέως συσχετισθεί με το φαινόμενο του «κιτρινισμού» στον Τύπο, την τακτική, δηλαδή, που ακολουθούν κάποιοι δημοσιογράφοι (με τα γραπτά τους) ή εκδότες (με τη συγκεκριμένη «γραμμή» που υιοθετούν μέσω των εντύπων τους) ώστε το προϊόν τους να είναι ευπώλητο. Το *Κίτρινο Παιδί* έχει χαρακτηριστεί ως μία σειρά με σημαντική επιρροή στα ήθη των ανθρώπων της εποχής του, τα οποία περιγράφει με έναν εμβληματικό τρόπο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Wood, Mary (2004). The Yellow Kid on paper and stage, Contemporary illustrations. Ανακτήθηκε στις 17/10/2007 από: Xroads.virginia.edu
2. ↑  Quimby, Rachel (12 Ιουνίου 2009). "The Adorable Origins of Yellow Journalism". Back Story: The American History Guys (Virginia Foundation for the Humanities). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15/8/2012. Ανακτήθηκε στις 25/1/2012
3. ↑  The Yellow Kid on paper and stage, Introduction. Ανακτήθηκε στις 17/10/2000
Υάκινθος ή Hyacinthus Orientalis ή Ζουμπούλι
**Υάκινθος** ή **Hyacinthus Orientalis** ή **Ζουμπούλι** είναι βολβώδες καλλωπιστικό πολυετές φυτό. Ανήκει στην οικογένεια Asparagaceae και στο γένος Hyacinthus όπου κατατάσσονται περισσότερα από 30 είδη φυτών. Κατάγεται από τις περιοχές της ανατολικής Μεσογείου όπως την Ελλάδα, τη Μικρά Ασία και τη Συρία. Σε μερικά μέρη της Ελλάδας λέγεται *διατσέντο* (Επτάνησα και νησιά του Αιγαίου) ή *διατσίντο* (Χίος) (από το ιταλικό *giacinto* «υάκινθος»).

Καλλιέργεια
-----------

Ο Υάκινθος καλλιεργείται μέσω του βολβού, από τον οποίο αναπτύσσονται 4 έως 6 φύλλα που είναι μακριά, λογχοειδή με πράσινο χρώμα και το ύψος τους φτάνει τα 20 με 25 εκατοστά. Για ν' αναπτυχθεί χρειάζεται περίπου 8 με 10 εβδομάδες, ένα μέρος που είναι σκοτεινό, η θερμοκρασία του οποίου να μην ξεπερνάει τους 12 βαθμούς Κελσίου και μέτριας σύστασης έδαφος (αμμοπηλώδη).

Ανθοφορία
---------

Ανθοφορεί περίπου στα μέσα της άνοιξης ανάλογα τις καιρικές συνθήκες. Τα άνθη εμφανίζονται στο κέντρο του ανθικού στελέχους στην κορυφή του οποίου αναπτύσσονται. Το μέγεθος των ανθέων φτάνει τα 2 εκατοστά. Έχουν διάφορα χρώματα όπως μοβ, ροζ και λευκό.

Πολλαπλασιασμός
---------------

Ο πολλαπλασιασμός του πραγματοποιείται με βολβούς, οι οποίοι φυτεύονται στα μέσα φθινοπώρου, ώστε κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού που θα έχουν ξεραθεί τα φύλλα, οι βολβοί να εκριζωθούν και ν' αποθηκευτούν για να φυτευτούν πάλι το φθινόπωρο.

Μπορεί ο πολλαπλασιασμός του να πραγματοποιηθεί και μέσω του σπόρου, με μοναδικό μειονέκτημα, όμως, τη χρονοβόρα επίτευξη της ανθοφορίας του.

Χρησιμότητα
-----------

Μυρίζουν άνοιξη!!!
Ο Υάκινθος είναι ένα φυτό με μεγάλη καλλωπιστική αξία. Χρησιμοποιείται κυρίως στην ανθοδετική τέχνη, είτε ολόκληρο το φυτό, είτε κομμένα ανθικά του στελέχη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Υάκινθος ή Ζουμπούλι». besnews.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιουνίου 2015. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2015.
2. ↑  Μανώλης Σωτήρης (15 Μαρτίου 2012). «Υάκινθος - Ζουμπούλι, ίσως το πιο αρωματικό βολβώδες!». fytosymvoules.blogspot.gr. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2015.
Ο **Φώτης Αρβανίτης** (17 Οκτωβρίου 1938 - 12 Ιουλίου 2016), του Νικολάου και της Ευανθίας, ήταν Έλληνας επιχειρηματίας και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Καταγόταν από τη Μανάγουλη Φωκίδας και ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στο Ευπάλιο.  Εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και έπειτα στην Αυστραλία, όπου έμεινε ως το 1970. Εκεί επιδόθηκε σε οικοδομικές και μεσιτικές δραστηριότητες. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Αθήνα και εργάστηκε σε τεχνικό γραφείο, που δραστηριοποιείτο στην Αθήνα, ιδίως στα Βόρεια προάστεια, αλλά αργότερα και στη Ναύπακτο.

Εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Φωκίδας με το ΠΑΣΟΚ, του οποίου ήταν ιδρυτικό στέλεχος, στις εκλογές του Ιουνίου 1989 και επανεξελέγη τον Νοέμβριο του 1989, το 1990 και το 1993.

Απεβίωσε σε ηλικία 77 ετών τον Ιούλιο του 2016 και κηδεύτηκε από το ναό της Αγίας Φανερωμένης Μανάγουλης, στις 14 Ιουλίου. Ήταν παντρεμένος με την Αναστασία και απέκτησαν 2 κορίτσια και 2 αγόρια. Από τα παιδιά τους, η Ευανθία πέθανε πρόωρα από χρόνια ασθένεια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Έφυγε από τη ζωή ο πρώην βουλευτής Φωκίδας του ΠΑΣΟΚ Φώτης Αρβανιτής
2. 1 2  «Έφυγε» ο πρώην βουλευτής Φώτης Αρβανίτης, The Paper, 14-7-2016.
3. ↑  Θητεία στο Κοινοβούλιο, Βουλή των Ελλήνων.
Η **ΦΚ Αρούκα** είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την ομώνυμη πόλη, στη ευρύτερη μητροπολιτική περιοχή του Πόρτο, στη βόρεια Πορτογαλία. Η ομάδα ιδρύθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 1951, ως θυγατρική της ΦΚ Πόρτο, και πέρασε τις πρώτες πέντε δεκαετίες της ύπαρξής της στα περιφερειακά πρωταθλήματα του Αβέιρο. 

Σε μόλις δύο χρόνια (2006–08) κατάφερε να φτάσει στην τρίτη κατηγορία.
Η Αρούκα πέτυχε την τέταρτη άνοδό της σε μόλις επτά χρόνια στα τέλη του 2012–13, φτάνοντας στην Πριμέιρα Λίγκα για πρώτη φορά στην ιστορία της. Με τη σημαντική συνεισφορά του τοπικού Δήμου, η ομάδα ανακαίνισε και επέκτεινε το γήπεδό της.

Τη σεζόν 2015–16, με προπονητή τον Λίτο Βίντιγκαλ, η Αρούκα τερμάτισε στην πέμπτη θέση του πρωταθλήματος (γεγονός που αποτελεί την καλύτερη θέση που κατέκτησε ο σύλλογος στην ιστορία του) και προκρίθηκε για πρώτη φορά στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ.

Έδρα της ομάδας είναι το Δημοτικό Στάδιο της Αρούκα (Estádio Municipal), χωρητικότητας 5.600 θεατών και τη σεζόν 2022-23 αγωνίστηκε στην Πριμέιρα Λίγκα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «História» (στα pt). Arouca's official website. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 October 2012.. Ανακτήθηκε στις 31 January 2015.
2. ↑  Jorge Gabriel não esquece passagem por Arouca (Jorge Gabriel does not forget time in Arouca); Metro News, 17 June 2008 (in πορτογαλική)
3. ↑  Vitor Oliveira: o especialista das subidas (Vitor Oliveira: the promotion specialist) Αρχειοθετήθηκε 2014-08-08 στο Wayback Machine.; Record, 12 May 2013 (in πορτογαλική)
4. ↑  «Arouca sobe à I Liga pela primeira vez na sua história» (στα pt). *Público*. 12 May 2013.. Ανακτήθηκε στις 8 September 2013.
5. ↑  Arouca: estádio renovado em contrarrelógio (Arouca: renovated stadium against the clock) Αρχειοθετήθηκε 2014-08-12 στο Wayback Machine.; Mais Futebol, 18 May 2013 (in πορτογαλική)
6. ↑  «Académica desce à II Liga, Arouca conquista Liga Europa» (στα pt). *Público*. 7 May 2016.. Ανακτήθηκε στις 6 August 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα (Πορτογαλικά)
* Zerozero team profile
Η **Πολιτοφυλακή των Τίγρεων** (αγγλικά: Tigers Militia, αραβικά: نمور الأحرار, προφορά: Al-Noumour), επίσης γνωστή ως *Τίγρεις των Φιλελευθέρων* (*Νουμούρ αλ-Αχράρ*), ήταν το στρατιωτικό σκέλος του *Εθνικού Φιλελεύθερου Κόμματος* κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου του Λιβάνου.

Προέλευση
---------

Η πολιτοφυλακή *Τίγρεις* ιδρύθηκε τον Οκτώβριο 1968 από τον πρώην πρόεδρο του Λιβάνου, Καμίλ Σαμούν, στο χωριό καταγωγής του, Ας-Σααντίγιατ, υπό την αρχική ονομασία *Ταξιαρχία των Λιβανέζικων Τίγρεων* (αραβικά: Katibat al-Numur al-Lubnaniyya), από το μεσαίο όνομα του Σαμούν, *Νεμρ*, που σημαίνει *τίγρης* στα Αραβικά. Αρχικώς με δύναμη μόλις 500 ανδρών, η πολιτοφυλακή οργανώθηκε, εκπαιδεύτηκε και καθοδηγείτο από τον "γραμματέα άμυνας" του κόμματος, Ναΐμ Μπερντκάν, ο οποίος σκοτώθηκε εν δράσει τον Ιανουάριο του 1976 και τον διαδέχθηκε ο νεότερος γιος του Καμίλ Σαμούν, Ντάνυ (Danny Chamoun). Μετά τη δολοφονία του Ντάνυ τον Ιούλιο 1980, η ηγεσία πέρασε στον αδελφό του και μεγαλύτερο γιο του Καμίλ Σαμούν, Ντόρυ Σαμούν (Dory Chamoun), μέχρι τη διάλυση της οργάνωσης ένα μήνα μετά, τον Αύγουστο του 1980.

Αρχικά το αρχηγείο των *Τίγρεων* βρισκόταν στα γραφεία του *Εθνικού Φιλελεύθερου Κόμματος* στη συνοικία Ασραφίγιε της Ανατολικής  Βηρυττού, και αργότερα μεταφέρθηκε στο παράκτιο χωριό Σάφρα, τουριστικό θέρετρο με μαρίνα για γιοτ 25 χλμ. βορείως της λιβανέζικης πρωτεύουσας στην Περιφέρεια Κεσερουάν, όπου και παρέμεινε μέχρι τη διάλυση της πολιτοφυλακής τους.

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. ↑  McGowan, Roberts, Abu Khalil, and Scott Mason, *Lebanon: a country study* (1989), p. 240.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* NLP Tigers official site
* Noumour Al Ahrar facebook page
* Noumours militia video clips[*νεκρός σύνδεσμος*]
* NLP Tigers M42 Duster SPAAG and AMX-13 tank at Tel al-Zaatar
* Histoire militaire de l'armée libanaise de 1975 à 1990 (in French)
Το **ούστιπτσι** (σερβικά κυριλλικά: Уштипци‎) είναι μπάλα τηγανητής ζύμης που μοιάζει με ντόνατ, δημοφιλείς σε χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, συγκεκριμένα στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, στην Κροατία, στη Βόρεια Μακεδονία, στη Σερβία, στη Σλοβενία και στην Αλβανία.

Προέλευση
---------

Η προέλευση του ούστιπτσι είναι άγνωστη. Η λέξη *uštipci* προέρχεται από το ρήμα *uštinuti*, το οποίο μπορεί να μεταφραστεί ως «τσιμπάω».

Στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, περιστασιακά αναφέρεται ως *peksimeti*. Στην Κροατία, παρασκευάζεται επίσης μια παραλλαγή του πιάτου που είναι γνωστή ως φρίτουλε (fritule). Τα δύο ονόματα χρησιμοποιούνται συνήθως εναλλακτικά και για τα δύο πιάτα. Στη Σλοβενία, μια παραλλαγή του πιάτου παρόμοια με το *fritule* ονομάζεται *miške*.

Περιγραφή
---------

Είναι παρόμοιο με το φρίτουλε και επίσης το κρόφνε, αλλά με πιο απαλή αίσθηση σαν ψωμί. Σε αντίθεση με άλλα πιάτα της περιοχής, όπως το κρόφνε, δεν χρειάζεται να είναι απαραίτητα γλυκό. Στα εστιατόρια, μπορεί να έρχονται με μαρμελάδα, κρέμα κάιμακ ή με τυρί, εκπληρώνοντας έτσι τον ρόλο του βασικού πρωινού, του γλυκού ή ακόμα και του κύριου πιάτου. Μπορούν επίσης να περιέχουν άλλα συστατικά, τα οποία συνήθως είναι μήλο, κολοκύθα, αλλά ακόμη και κρέας και τυρί. Τρώγονται με τσάι ή καφέ και επίσης ως επιδόρπιο. Σερβίρονται επίσης συχνά με ζάχαρη άχνη πασπαλισμένη από πάνω για να γίνουν πιο ευχάριστα αισθητικά. Μπορούν να συνδυαστούν με μαρμελάδες, Nutella και Eurocrem.

Παρασκευή
---------

Σε ένα μεγάλο μπολ προσθέτουμε το αλεύρι και τη μαγιά και μετά ανακατεύετε. Στη συνέχεια, προσθέστε αλάτι και ζάχαρη, το αυγό και το νερό μέχρι το μείγμα να γίνει μια υφή σαν ζύμη. Αφήνουμε να περιμένει για περίπου μισή ώρα μέχρι να δέσει η ζύμη. Μόλις διπλασιαστεί ο όγκος της ζύμης, πιέστε μεσαίου μεγέθους κομμάτια ζύμης σε όποιο σχήμα θέλετε και βάλτε τα σε ένα ταψί με καλή ποσότητα λαδιού, συνήθως γεμισμένο στο μισό μέχρι την κορυφή. Τηγανίζουμε μέχρι να ροδίσουν. Τοποθετήστε σε απορροφητικό χαρτί να στεγνώσει το περιττό λάδι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Uštipci». World Food Story.. Ανακτήθηκε στις 2 May 2021.
2. ↑  «Uštipci». World Food Story.. Ανακτήθηκε στις 2 May 2021.
3. ↑  «Dough Fritters - Ustipci». *sanyasweetsomethings.blogspot.ca*.
**Πολιτογράφηση** ονομάζεται η επίσημη διοικητική πράξη, με την οποία ένα κράτος απονέμει την ιδιότητα του πολίτη (ιθαγένεια ή αλλιώς υπηκοότητα) σε κάποιον που έως τότε ήταν πολίτης άλλου ή κανενός κράτους. Μετά την πολιτογράφησή του, το άτομο εφοδιάζεται με τα απαραίτητα δημόσια έγγραφα (ταυτότητα, διαβατήριο κ.ά.) και εξομοιώνεται νομικά με τους υπόλοιπους πολίτες του κράτους, τόσο στα δικαιώματα όσο και στις υποχρεώσεις. Ενδεχόμενες εξαιρέσεις από την αρχή της ισότητας αφορούν συνήθως ακραία για το μέσο άνθρωπο ενδεχόμενα, για παράδειγμα στις ΗΠΑ δεν μπορεί να εκλεγεί πρόεδρος.

Βάσει των διεθνώς ισχυόντων, πολιτογράφηση μπορεί να τελεστεί μόνο εάν το ζητήσει ο ενδιαφερόμενος και μόνο από την αρμόδια γι' αυτό δημόσια αρχή. Από εκεί και πέρα, κάθε κράτος θέτει διαφορετικές προϋποθέσεις. Συνήθη κριτήρια που λαμβάνουν υπ' όψιν οι εθνικές νομοθεσίες, εναλλακτικά ή συνδυαστικά, είναι η καταγωγή από κάτοχο της ιθαγένειας ή μέλος εθνικής μειονότητας/παροικίας του εξωτερικού (δίκαιο του αίματος), γέννηση ή/και επί μακρόν διαμονή στη χώρα (δίκαιο του εδάφους), ανθρωπιστικοί λόγοι (ιδίως σε περιπτώσεις ανιθαγενών πολιτικών προσφύγων) ή προσφορά εξαίρετων υπηρεσιών (τιμητική πολιτογράφηση).

Παρομοίως, ζήτημα των επιμέρους εθνικών νομοθεσιών αποτελεί το τι συμβαίνει με την προηγούμενη ιθαγένεια. Ορισμένα κράτη επιτρέπουν στους πολιτογραφούμενους τη *διπλή ιθαγένεια*, δηλ. να «κρατήσουν» και την προηγούμενη, ενώ άλλα τους επιβάλλουν να την αποποιηθούν.
Τιτάνια και οι νεράιδες τις, Τζον Σίμονς
**Τιτάνια,** ελληνικό γυναικείο κύριο όνομα.

Ετυμολογία
----------

Το όνομα προέρχεται από τους Τιτάνες, θεότητες της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας που πολέμησαν τους δώδεκα θεούς, και έγινε γνωστό στο ευρύ κενό από το έργο του Σαίξπηρ Όνειρο Θερινής Νυκτός που η Τιτάνια είναι η βασίλισσα των νεράιδων.

Αρκετές φορές το όνομα χρησιμοποιείται ως θηλυκή μορφή του ονόματος Τίτος.

Ονομαστική Εορτή
----------------

* 2 Απριλίου, ημέρα κατά την οποία η Ορθόδοξη και η Καθολική Εκκλησία τιμούν τη μνήμη του Οσίου Τίτου του θαυματουργού

* 25 Αυγούστου, ημέρα κατά την οποία η Ορθόδοξη και η Καθολική Εκκλησία τιμούν τη μνήμη του Τίτου Αποστόλου

Παραπομπές
----------

1. ↑  Campbell, Mike. «Meaning, origin and history of the name Titania». *Behind the Name*. Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2021.
2. ↑  thewebform. «Πότε γιορτάζει ο/η Τίτος». *Εορτολόγιο*. Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2021.
**Τεχνικός βιβλιοθήκης** (Library technician ή και Library assistant) είναι ένας ειδικευμένος σχετικά με τις βιβλιοθήκες και τα συστήματα πληροφόρησης τους και είναι εκπαιδευμένος να εκτελεί της λειτουργίες των βιβλιοθηκών και βοηθά τους βιβλιοθηκονόμους με την προετοιμασία και οργάνωση των πληροφοριών. Η ευρεία χρήση των ηλεκτρονικών συστημάτων αποθήκευσης και ανάκτησης πληροφοριών έχει οδηγήσει στη βιβλιοθήκη βοηθητικού τεχνικού προσωπικού στο χειρισμό των τεχνικών (όπως καταλογογράφηση) που κάποτε εκτελούνταν αποκλειστικά από τους βιβλιοθηκονόμους. Ειδικά σε μικρές βιβλιοθήκες ένας "Library assistant" μπορεί να είναι το μόνο πρόσωπο (ή ένα από τα λίγα) στο προσωπικό της βιβλιοθήκης. Σε μεγαλύτερες βιβλιοθήκες, μπορούν να βοηθήσουν την εκτέλεση ορισμένων τμημάτων και την εποπτεία της βιβλιοθήκης υπάλληλοι, βοηθοί, και εθελοντές. Επειδή οι βιβλιοθήκες χρησιμοποιούν όλο και περισσότερο τις νέες τεχνολογίες (όπως αυτοματοποιημένες βάσεις δεδομένων, CD-ROM, το Διαδίκτυο και εικονικές βιβλιοθήκες), ο ρόλος του τεχνικού βιβλιοθήκη αναπτύσσεται και εξελίσσεται ανάλογα.

Οι Τεχνικοί Βιβλιοθήκης διαφέρουν από τους βιβλιοθηκονόμους όσον αφορά την εκπαίδευση και τα κύρια καθήκοντά. Οι Τεχνικοί Βιβλιοθήκης συνήθως απαιτούν ένα δίπλωμα, ή, στην καλύτερη περίπτωση, έναν συγγενή βαθμό στην τεχνολογία της βιβλιοθήκης από μια κοινότητα κολέγιο ή άλλο παρόμοιο ίδρυμα, ενώ οι βιβλιοθηκονόμοι απαιτούν ένα μεταπτυχιακό στην επιστήμη της βιβλιοθήκης από αναγνωρισμένο πανεπιστήμιο με βάση το Graduate School τών βιβλιοθηκών και πληροφορικής.
Η **Ερυθρή** περίοδος της Πολιόχνης, της προϊστορικής πόλης που ανακαλύφθηκε στην ανατολική Λήμνο, κοντά στο χωριό Καμίνια, αντιστοιχεί στην περίοδο 2600-2400 π.Χ. σύμφωνα με τη χρονολόγηση της Ιταλικής Αρχαιολογικής Σχολής Αθηνών.

Αρχαιολογικές πληροφορίες
-------------------------

Την εποχή αυτή η πόλη επεκτάθηκε σε όλη τη δυτική πλευρά του λόφου, δείγμα της οικονομικής ευρωστίας των κατοίκων της. Ανάλογα επεκτείνεται και το τείχος, το οποίο ενισχύεται με ημικυκλικούς προμαχώνες. Η τεχνική των κατασκευών βελτιώθηκε, αλλά η αισθητική τους άρχισε να παρακμάζει, αφού η ευμάρεια των κατοίκων τους επιτρέπει να εισάγουν, παρά να κατασκευάζουν σκεύη. Η διακόσμηση των κεραμικών είναι πιο απλή και η παραγωγή τους πιο μαζική. Υπάρχει πιο έντονη επιρροή των πρωτοελλαδικών πολιτιστικών κέντρων και είναι διαπιστωμένη επικοινωνία με την Κρήτη, τις Κυκλάδες, τη Βοιωτία και τη Θεσσαλία.

Η κατεργασία του χαλκού έχει βελτιωθεί, αφού βρέθηκαν χάλκινα μαχαιρίδια, σμίλες, καρφιά με κεφάλι, άγκιστρα και κυρίως καλούπια κατασκευής εργαλείων με την πρωτοποριακή μέθοδο του λιωμένου κεριού. Για πρώτη φορά βρέθηκαν πέτρινα υνιά από αλέτρι, κάτι που σημαίνει ότι καλλιεργούσαν τη γη συστηματικά.

Το εμπόριο γίνεται πια πιο οργανωμένα, όπως μαρτυρούν οι πήλινες και οι χάλκινες σφραγίδες με τις οποίες σημαδεύουν τα εμπορεύματα. Επίσης, υπάρχουν σταθμά από αιματίτη, με τα οποία ζυγίζουν τα αγαθά. Τα σταθμά είναι εισαγόμενα από τη Μικρασία και το Νότιο Αιγαίο. Αυτό σημαίνει ότι ήταν πρότυπα σταθμά και υπήρχαν προφανώς και τοπικά λίθινα ισοβαρή αντίγραφά τους. 

Η ύπαρξη εισαγόμενων και πρότυπων σταθμών, υποδηλώνει ότι ήδη από την 3η χιλιετία π.Χ. είχε διαπιστωθεί η ανάγκη εφαρμογής κοινού μετρικού συστήματος ανάμεσα στις διάφορες πόλεις, για να διευκολύνονται οι συναλλαγές. Ή ότι οι έμποροι της Πολιόχνης όφειλαν να γνωρίζουν τα μετρικά συστήματα των άλλων πόλεων με τις οποίες είχαν εμπορικές συναλλαγές.

Την εποχή αυτή η κοινωνία της πόλης φαίνεται πως έχει αλλάξει οργάνωση και δημιουργούνται οικονομικές τάξεις. Το *Βουλευτήριο* είναι πλέον σε αχρηστία, ενώ τη θέση των σχεδόν ομοιόμορφων κατοικιών των προηγούμενων περιόδων παίρνουν μεγάλες οικοδομές, αρχοντικά, με επικεφαλής τα λεγόμενα "Μέγαρα", τα οποία είτε ανήκουν σε άρχοντες της πόλης είτε έχουν δημόσιο χαρακτήρα, διότι ξανακατασκευάζονται μεταγενέστερα. Επίσης, υπάρχουν πολλά όπλα, που μας αποκαλύπτουν μια στρατοκρατούμενη κοινωνία.

Η Ερυθρή Πολιόχνη επλήγη από πυρκαγιά δυο φορές. Η δεύτερη μάλιστα σηματοδοτεί το τέλος αυτής της εποχής και την έναρξη της επόμενης, της λεγόμενης Κίτρινης.

Πηγές
-----

* «Η πόλη της Πολιόχνης», Υπουργείο Πολιτισμού, 1987.
* «Η Πολιόχνη και η Πρώιμη Εποχή του Χαλκού στο Βόρειο Αιγαίο - Poliochni e l’ Antica Eta del Bronzo nell’ Egeo Settentrionale», Πρακτικά Διεθνούς Συνεδρίου, Αθήνα 22-25 Απριλίου 1996, Scuola Archeologica Italiana di Atene, Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αθήνα 1997.
* Θ. Μπελίτσου, Η Λήμνος και τα χωριά της, 1994.
* Θ. Μπελίτσου, Τα Καμίνια της Λήμνου, 2004.
Η **Καστανή** ή **Φαιά** περίοδος της Πολιόχνης, της προϊστορικής πόλης που ανακαλύφθηκε στην ανατολική Λήμνο, κοντά στο χωριό Καμίνια, αντιστοιχεί στην περίοδο 2100-1700 π.Χ. σύμφωνα με τη χρονολόγηση της Ιταλικής Αρχαιολογικής Σχολής Αθηνών.

Αρχαιολογικές πληροφορίες
-------------------------

Στο τέλος της Κίτρινης περιόδου, στα 2100 π.Χ. περίπου, η Πολιόχνη υπέστη μεγάλη καταστροφή από σεισμό. Στη συνέχεια η πόλη άρχισε δειλά-δειλά πάλι να αναπτύσσεται. Παλιότερα πιστευόταν ότι ερημώθηκε για μεγάλη περίοδο, αλλά οι νέες ανασκαφές δείχνουν ότι κατοικήθηκε τουλάχιστον στην κορυφή του λόφου. Δεν κτίστηκαν νέα οικοδομήματα, απλά επισκευάστηκαν τα παλιά.

Οι νέοι(;) κάτοικοι γνωρίζουν τη χρήση του τροχού στην αγγειοπλαστική, απόδειξη ότι δεν έ-χουμε πολιτισμική οπισθοδρόμηση. Έτσι τα σχέδια και η ποιότητα των αγγείων βελτιώθηκαν. 
Η πόλη έχει επαφές τόσο με την Τροία IV-V όσο και με το νότιο Αιγαίο. Όμως σιγά-σιγά παρακμάζει και δεν γνωρίζει την εμπορική ακμή των παλιότερων εποχών. 

Την περίοδο αυτή το Κουκονήσι βρίσκεται στην κορύφωση της ανάπτυξής του και μάλλον έχει πάρει τη σκυτάλη από την Πολιόχνη ως εμπορικός σταθμός για όσους πλησιάζουν στο νησί.

Την εποχή αυτή στο Αιγαίο και στην Τροία κυριάρχησαν για κάποιο διάστημα οι Μινύες, διώχνοντας από εκεί τους Ινδοευρωπαίους. Λογικό είναι να υποθέσουμε, ότι είχαν καταλάβει και την Πολιόχνη, αφού τα ευρήματα είναι όμοια με της Τροίας. Την υπόθεση αυτή ενισχύει μια παράσταση, που βρέθηκε χαραγμένη σε πίθο της καστανής περιόδου, η οποία ερμηνεύτηκε ως η αρχαιότερη απεικόνιση του Διός.

Πηγές
-----

* «Η πόλη της Πολιόχνης», Υπουργείο Πολιτισμού, 1987.
* «Η Πολιόχνη και η Πρώιμη Εποχή του Χαλκού στο Βόρειο Αιγαίο - Poliochni e l’ Antica Eta del Bronzo nell’ Egeo Settentrionale», Πρακτικά Διεθνούς Συνεδρίου, Αθήνα 22-25 Απριλίου 1996, Scuola Archeologica Italiana di Atene, Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αθήνα 1997.
* Θ. Μπελίτσου, Η Λήμνος και τα χωριά της, 1994.
* Θ. Μπελίτσου, Τα Καμίνια της Λήμνου, 2004.
Συντεταγμένες: 35°36′26″N 1°48′38″E﻿ / ﻿35.60722°N 1.81056°E﻿ / 35.60722; 1.81056

Το **Τισεμσίλτ** (αραβικά: تسمسيلت‎, βερβερικά: ⵜⵉⵙⵎⵙⵉⵍⵜ) είναι πόλη της Αλγερίας, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Το όνομα της πόλης είναι βερβερικό και μεταφράζεται ως «ηλιοβασίλεμα».

Γεωγραφία
---------

Το Τισεμσίλτ βρίσκεται 245 χλμ. νοτιοδυτικά του Αλγερίου, στο βόρειο τμήμα του οροπεδίου Σερσού, σε υψόμετρο 900 μ.. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 75.197 κατοίκους.

Ιστορία
-------

Η πόλη έλαβε το όνομα Βιαλάρ (γαλλικά: Vialar‎) κατά τη διάρκεια της γαλλικής αποικιοκρατίας και πήρε και πάλι το παλιό της βερβερικό όνομα μετά την ανεξαρτησία της Αλγερίας. Το Τισεμσίλτ ήταν νταΐρα της Βιλάγιας του Τιαρέτ μέχρι το 1984, όταν έγινε βιλάγια μετά τη νέα διοικητική διαίρεση του 1984.

Ο παλιός αποικιακός οικισμός, από τον οποίο αργότερα προήλθε η ευρωπαϊκή συνοικία που ονομάζεται *ισπανική συνοικία* (καρτί σσμπενιούλ) και η συνοικία ντερμπ των γηγενών, δημιουργήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα, στην τοποθεσία ενός βερβερικού χωριού το οποίο ονομαζόταν Θασεμσίλτ.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τισεμσίλτ** |

1. ↑  «Répartition de la population résidente des ménages ordinaires et collectifs, selon la commune de résidence et la dispersion». National Office of Statistics. Ανακτήθηκε στις 3  Απριλίου 2020.
2. ↑  «Répartition de la population résidente des ménages ordinaires et collectifs, selon la commune de résidence et la dispersion» (PDF). *www.ons.dz*. Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2020.
3. ↑  Huguenin-Gonin, N. (1973). *Algeria*. Geneva: Nagel. σελ. 190-191. ISBN 2-8263-0604-9.
4. ↑  Medig, Mohamed· Bouyahiaoui, Azeddine (1998). *Prospection archéologique à Tissemsilt*. Algeria.
Το λάβαρο του συλλόγου.
Ο **Μορφωτικός Εκπολιτιστικός Αθλητικός Σύλλογος "Ποσειδών" Καμινίων Λήμνου** ιδρύθηκε το 1982 και έχει ποδοσφαιρικό και πολιτιστικό τμήμα.

Ιστορία
-------

Από το 1965 στα Καμίνια Λήμνου υπήρχε μια ανεπίσημη ποδοσφαιρική ομάδα με το όνομα "Ποσειδών", την οποία είχαν συστήσει οι έφηβοι του χωριού και τα καλοκαίρια έπαιζαν με τις ομάδες των γειτονικών χωριών.  

Το 1982 ιδρύθηκε επίσημα ο **Αθλητικός Όμιλος "Ποσειδών"**, ο οποίος το 1984 άλλαξε τον τίτλο σε **Μ.Ε.Α.Σ. Ποσειδών**, ώστε να συμπεριλάβει και το πολιτιστικό τμήμα. Ο σύλλογος έχει ως σύμβολο την τρίαινα και χρώματα το κόκκινο και το μπλε.

Η ποδοσφαιρική ομάδα
--------------------

1987: Πρωταθλητής Γ΄ κατηγορίας Λήμνου.
Η ποδοσφαιρική ομάδα του Ποσειδώνα συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Λέσβου (όμιλος Λήμνου) από το 1985 ως το 2003. Το 1986-87 αναδείχθηκε **Πρωταθλητής Γ΄ κατηγορίας** και ανέβηκε στη Β΄. Αυτός είναι ο μοναδικός τίτλος της ιστορίας του. Την επόμενη χρονιά υποβιβάστηκε αλλά από το 1989 επανήλθε στη Β΄ λόγω αναδιάρθρωσης των κατηγοριών και κατάργησης της Γ΄ κατηγορίας.   

Ως το 2003 που συμμετείχε στο πρωτάθλημα είχε αξιοπρεπή παρουσία και συνήθως καταλάμβανε μεσαίες θέσεις (4η ως 5η). Την περίοδο 2002-03 τερμάτισε προτελευταίος (7ος) αλλά κέρδισε τη συμπάθεια του αθλητικού τύπου για το φιλότιμο των νεαρών παικτών του. Στη συνέχεια αποσύρθηκε από το πρωτάθλημα λόγω έλλειψης ποδοσφαιριστών.

### Στέλιος Τσολακούδης

Από τον Ποσειδώνα ξεκίνησε την καριέρα του ο **Στέλιος Τσολακούδης** (γεν. 13/11/1991), ο οποίος στη συνέχεια μετέβη στην Αθήνα, στις ακαδημίες του ΠΑΟ. Συνέχισε στον Ιωνικό, με τον οποίο αγωνίστηκε στη Β΄ Εθνική τις σεζόν 2008-09 και 2009-10 και τον Ιανουάριο του 2010 μεταγράφηκε στην Α.Ε.Λ. Καλλονής Λέσβου, ομάδα Δ΄ Εθνικής. Έχει ύψος 1,93 μ. και αγωνίζεται ως δεξί μπακ και μέσος.

| Χρονιές | Σύλλογος | Συμμετοχές | Γκολ |
| --- | --- | --- | --- |
| έφηβος |  Ποσειδών Καμινίων |  |  |
| έφηβος |  Παναθηναϊκός |  |  |
| ως 2007 |  Αργοναύτες Μύρινας |  |  |
| 2008-09 (β΄) |  Ιωνικός Νικαίας | 2 | 0 |
| 2009-10 (α΄) |  Ιωνικός Νικαίας | 6 (+ 2 κύπ.) | 0 |
| 2009-10 (β΄) |  Α.Σ. Αχιλλέας Καμαρών |  |  |
| 2010-11 |  Ιεράπετρα FC (Αναγέννηση Ιερ.) |  |  |

1. ↑  Ποδόσφαιρο - Αθλητικά[*νεκρός σύνδεσμος*]

Το πολιτιστικό τμήμα
--------------------

Σκοπός του πολιτιστικού τμήματος είναι η αναβίωση παλαιών εθίμων, η εκμάθηση παραδοσιακών χορών, δημιουργία βιβλιοθήκης και γενικά η συσπείρωση της νεολαίας στο στέκι του.  

Η κεντρικότερη εκδήλωση του συλλόγου είναι τα **Ποσειδώνια**, που ξεκίνησαν το 1983 και γίνονται σχεδόν κάθε καλοκαίρι τον Αύγουστο. Περιλαμβάνουν αθλητικές και πολιτιστικές δραστηριότητες, όπως αγώνα ανωμάλου δρόμου όλων των κατηγοριών (ανδρών, γυναικών, εφήβων, νεανίδων, παίδων, κορασίδων και παλαιμάχων), χοροεσπερίδα με το χορευτικό τμήμα του συλλόγου και θεατρική παράσταση από το θεατρικό τμήμα στο θέατρο του σχολείου.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

Θ. Μπελίτσου, "Τα Καμίνια της Λήμνου".

---
Ο τάφος του Φραντσίσεκ Σίμτσικ στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Ο **Φραντσίσεκ Κσαβέρι Σίμτσικ** (πολωνικά: Franciszek Ksawery Szymczyk) (21 Φεβρουαρίου 1892, Λβιβ - 5 Νοεμβρίου 1976, Βαρσοβία) ήταν Πολωνός αθλητής της ποδηλασίας πίστας.

Βιογραφία
---------

Ο Σίμτσικ ήταν χημικός μηχανικός και μηχανικός τεχνολογίας (αποφοίτησε από το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Κιέβου), καθώς και επικεφαλής του Τμήματος Εγκληματολογικής Χημείας του Εθνικού Ινστιτούτου Δοκιμών Τροφίμων στη Βαρσοβία. Ως ποδηλάτης, εκπροσώπησε την Εταιρεία Ποδηλατών της Βαρσοβίας (Παγκόσμιο Κύπελλο 1886). Ήταν αργυρός Ολυμπιονίκης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924 στο Παρίσι, στο ομαδικό pursuit 4.000 μ. με τους Γιούζεφ Λάνγκε, Γιαν Γουαζάρσκι και Τόμας Στανκιέβιτς. Στους ίδιους αγώνες, αγωνίστηκε και στα 1.000 μ. ατομικού σπριντ, όπου αποκλείστηκε στους προημιτελικούς, μη μπορώντας να αγωνιστεί στα ρεπεσάζ.

Μετέπειτα στη ζωή του, ήταν, μεταξύ άλλων, μέλος του προεδρείου της Πολωνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, αντιπρόεδρος, αρχηγός αθλημάτων και πρόεδρος των κριτών της Πολωνικής Ομοσπονδίας Ποδηλασίας. Επίσης, σχεδίασε ποδηλατικές πίστες.

Τάφηκε στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι (τμήμα 215-6-14).

Τάγματα
-------

* Χρυσός Σταυρός της Αξίας (19 Μαρτίου 1931)

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. 170746188.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2019.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 8  Μαρτίου 2021.
4. ↑   *Olimpijskie zawody kolarskie*. 7 Αυγούστου 1924, σελ. 9-10. .

Βιβλιογραφία
------------

* *Πολωνικό Βιογραφικό Λεξικό*. **50**. Βαρσοβία–Κρακοβία: Πολωνική Ακαδημία Επιστημών – Πολωνική Ακαδημία Τεχνών και Επιστημών. σελίδες 229–230. ISBN 9788363352370.
* Ζίγκμουντ Γκουούσεκ, *Polish Olympians 1924–1984*, Εκδοτικός Οίκος "Sport and Tourism", Βαρσοβία 1988.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφικό στην ιστοσελίδα της Πολωνικής Ολυμπιακής Επιτροπής
* Προφίλ στο cyclingarchives.com (αγγλικά)
* Προφίλ στο sports-reference.com (αγγλικά)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 101711182
* ISNI: 0000 0000 7221 5351
* BNF: cb170746188 (data)

 |

 |
Ο Αβραάμ Γ. Βέρνερ (1749 - 1817), δημιουργός του Ποσειδωνισμού
Με την ονομασία "**Ποσειδωνισμός**" (εκ του λατινικού "*Neptunismus*") φέρεται μια παλαιότερη θεωρία της γεωλογίας, ήδη παρωχημένη, με βασικό αντικείμενο την ερμηνεία της προέλευσης των πετρωμάτων γενικά.

Σύμφωνα με την θεωρία αυτή, που αναπτύχθηκε περί τα τέλη του 18ου αιώνα, λαμβάνοντας υπ΄ όψη την έλλειψη ηφαιστειότητας κατά τις αρχαιότερες γεωλογικές εποχές, η γένεση των αρχαίων πετρωμάτων οφειλόταν κυρίως στην επίδραση των υδάτων που κάλυπταν αρχικά όλη την επιφάνεια της Γης, όπου στη συνέχεια αποσύρθηκαν σε μεγάλες κοιλότητες, (σημερινοί ωκεανοί και θάλασσες), που και αυτές δημιουργήθηκαν εκ του βάρους των υπερκειμένων υδάτων μετά την ιζηματοποίηση τμημάτων του φλοιού της Γης.

Η θεωρία αυτή που έλαβε το όνομά της από το όνομα του αρχαίου θεού της θάλασσας Ποσειδώνα, αναπτύχθηκε από τον γεωλόγο ερευνητή και καθηγητή της Φραϊδεμβέργης Αβραάμ Βέρνερ (1749 - 1817). Οι οπαδοί της θεωρίας αυτής που δεν υπήρξαν και λίγοι αποκαλούνταν **Ποσειδωνιστές**.

* Σημειώνεται ότι αντίθετη της θεωρίας αυτής ήταν ο λεγόμενος **πλουτωνισμός**, που επίσης ως αποκλειστική θεωρία για τη δημιουργία των πετρωμάτων θεωρείται σήμερα παρωχημένη.

Πηγές
-----

* Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια τόμος Κ΄, σ.596.
Ο **Παναγιώταρος Βενετσανάκης** (1742 ή 1745 – 1780) ήταν ένας από τους γνωστότερους κλέφτες της Πελοποννήσου.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1742 ή το 1745 στην Καστανιά Λακωνίας. Ήταν μέλος της γνωστής οικογενείας των Βενετσανάκηδων και έδρασε κυρίως στην Πελοπόννησο με τον Κωνσταντή Κολοκοτρώνη, πατέρα του Θεόδωρου. Έγινε ιδιαίτερα γνωστός το 1779, όταν ο Γαζή Χασάν Τζεζαερλή πασάς, ναύαρχος των Τούρκων, μετέβη στους Μύλους Αργολίδας, δίνοντας αμνηστία και ζητώντας βοήθεια στον αγώνα εξόντωσης των Αλβανών. Οι δύο κλέφτες αρνήθηκαν να συμμετάσχουν, γεγονός που εκνεύρισε τον Τούρκο πασά. Έτσι λοιπόν, τον επόμενο χρόνο, ο πασάς μετέβη στο Γύθειο, για να ανατρέψει την κατάσταση που επικρατούσε στη Μάνη και να εκδικηθεί τους δύο κλέφτες. Αρνήθηκαν και πάλι την συνεργασία με τους Τούρκους, και μαζί με τους άνδρες τους κλείστηκαν στον πύργο του Παναγιώταρου, ζητώντας βοήθεια από τα γειτονικά χωριά. Ωστόσο, ο διερμηνέας των Τούρκων, έπεισε τον Μιχαήλ Τροπάκη, ηγεμόνα της Μάνης, να αποσύρει οποιαδήποτε βοήθεια. Επρόκειτο για μια μάχη μεταξύ 14.000 ανδρών εκ μέρους των Τούρκων και 150 εκ μέρους των δύο κλεφτών. Μετά από 12 μέρες αγώνα, και λόγω έλλειψης τροφής, οι δύο κλέφτες αποφάσισαν να πραγματοποιήσουν έξοδο από τον πύργο κατά την διάρκεια της νύχτας, με την ελπίδα διαφυγής προς τη Δυτική Μάνη. Τελικά, ενόσω η έξοδος πραγματοποιούνταν, οι δύο κλέφτες αλλά και συγγενείς τους σκοτώθηκαν. Ο πύργος αυτός διασώζεται μέχρι και σήμερα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  peoplepill.com/people/panagiotaros-venetsanakis/lists.
2. ↑  «Βενετσανάκης, Παναγιώταρος (Καστάνια, ανάμεσα 1742 και 1745 - 1780)». *Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό - Τόμος: 2*. Εκδοτική Αθηνών. σελ. 238. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2017.
3. ↑  «Παναγιώταρος». *www.ygeiaonline.gr*. Εγκυκλοπαίδεια Δομή. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2017.
4. ↑  «Πύργος Βενετσανάκη (Αρχοντικό Σπίτι)». *www.exploring-greece.gr*. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Παναγιώταρος Βενετσανάκης στον *Πανδέκτη*. του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.
Γήπεδο με τεχνητό χλοοτάπητα.
Ο **ποδοσφαιρικός τεχνητός χλοοτάπητας** είναι μία συνθετική επιφάνεια που μοιάζει με χορτάρι. Τοποθετείται σε ποδοσφαιρικά γήπεδα αντί του φυσικού χλοοτάπητα, καθώς ο τεχνητός χλοοτάπητας δεν χρειάζεται τόση φροντίδα, όσο ο φυσικός.

Ιστορία
-------

Η πρώτη ομάδα που τοποθέτησε τεχνητό χλοοτάπητα είναι η Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς. Το 1981 έβγαλε τον φυσικό χλοοτάπητα για να εγκαταστήσει τον τεχνητό. Αφαιρέθηκε όμως 7 χρόνια αργότερα, το 1988. Έτσι ο τεχνητός χλοοτάπητας αποκτά κακή φήμη, λόγω των εγκαυμάτων που μπορούν να δημιουργηθούν στο σώμα των ποδοσφαιριστών από την τριβή του δέρματος και του τεχνητού χλοοτάπητα, αλλά και για την σκληρότητά του, σε σύγκριση με το χορτάρι. Επίσης η μπάλα δεν αντιδρά το ίδιο στον τεχνητό χλοοτάπητα. Έτσι, τη δεκαετία του '90 πολλοί ποδοσφαιρικοί σύλλογοι αντικαθιστούν τον τεχνητό χλοοτάπητα με τον φυσικό. Η χρήση του χλοοτάπητα αργότερα απαγορεύτηκε από τη FIFA και την UEFA και από πολλές εγχώριες ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες, όμως τα τελευταία χρόνια, επιτράπηκε η χρήση τεχνητού χλοοτάπητα, με την προϋπόθεση ότι πληροί τα κριτήρια της FIFA .

Πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα
-------------------------------

### Πλεονεκτήματα

* Ο τεχνητός χλοοτάπητας δεν χρειάζεται πότισμα, κούρεμα και, γενικά, δε χρειάζεται τη φροντίδα ενός φυσικού χλοοτάπητα.

### Μειονεκτήματα

* Οι τεχνητοί χλοοτάπητες πρέπει να έχουν στην επιφάνειά τους κόκκους καουτσούκ. Κάποιοι κόκκοι καουτσούκ είναι κατασκευασμένοι από ανακυκλωμένα ελαστικά αυτοκινήτων και μπορεί να μεταφέρει βαριά μέταλλα τα οποία μπορούν να περάσουν στον υδροφόρο ορίζοντα.

* Η τριβή μεταξύ του δέρματος και των του τεχνητού χλοοτάπητα μπορεί να προκαλέσει εγκαύματα σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από το φυσικό χόρτο.

* Ο τεχνητός χλοοτάπητας διατηρεί τη θερμότητα από τον Ήλιο και μπορεί να γίνει πολύ θερμότερος από τον φυσικό με την παρατεταμένη έκθεση στο ηλιακό φως .

* Οι σύγχρονοι χλοοτάπητες δεν αφαιρούνται εύκολα, όπως οι προηγούμενες γενιές τεχνητού χλοοτάπητα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  [ Η QPR σε τεχνητό χλοοτάπητα] (Αγγλικά) kilburntimes.co.uk
2. ↑  Τα κριτήρια της FIFA (Αγγλικά) FIFA.com
3. ↑   Αρχειοθετήθηκε 2013-10-08 στο Wayback Machine. (Αγγλικά) nmsu.edu
Συντεταγμένες: 50°27′39″N 19°4′5″E﻿ / ﻿50.46083°N 19.06806°E﻿ / 50.46083; 19.06806

Το **Πιζοβίτσε** (πολωνικά: Pyrzowice) είναι χωριό της Γκμίνα Οζαροβίτσε, στο Πόβιατ Ταρνόφσκιε Γκούρι του Βοεβοδάτου Σιλεσίας, στη νότια Πολωνία. Απέχει περίπου 2 χιλιόμετρα ανατολικά του Οζαροβίτσε, 15 χιλιόμετρα ανατολικά του Ταρνόφσκιε Γκούρι και 25 χιλιόμετρα βόρεια της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Κατοβίτσε. Το χωριό έχει πληθυσμό 980 κατοίκους και βρίσκεται κοντά στο Διεθνές Αεροδρόμιο Κατοβίτσε.

Ιστορία
-------

Το Πιζοβίτσε ανήκει στο Λεκανοπέδιο Ντονμπρόβα, τμήμα της ιστορικής επαρχίας της Ελάσσονος Πολωνίας. Το χωριό αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1340 και για αιώνες, ήταν μέρος του Δουκάτου του Σιέβιες, ιδιοκτησία επισκόπων της Κρακοβίας. Αρχικά, το Πιζοβίτσε ανήκε σε Νορβερτίνους μοναχές από την Κρακοβία. Ανά τους αιώνες άλλαξε χέρια αρκετές φορές. Μετά τους διαμελισμούς της Πολωνίας, από το 1815 ανήκε στο ελεγχόμενο από τη Ρωσία Βασίλειο της Πολωνίας (1815-1915) και το 1918 επέστρεψε στην Πολωνία, ως μέρος του Βοεβοδάτου Κιέλτσε. Το 1940, οι Γερμανοί κατακτητές άνοιξαν μια αεροπορική βάση στο χωριό Ζέντεκ, το οποίο αργότερα έγινε το Διεθνές Αεροδρόμιο Κατοβίτσε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. -524639.
2. ↑  bdl.stat.gov.pl/api/v1/data/localities/by-unit/012414513062-0222380?var-id=1639616&format=jsonapi. Ανακτήθηκε στις 7  Οκτωβρίου 2022.
3. ↑  «Κεντρική Στατιστική Υπηρεσία (ΚΣΥ) - Εθνικό Μητρώο Εδαφικής Κατανομής Γης» (στα Πολωνικά). 1 Ιουνίου 2008.
Πορτοκαλάδα
Η **πορτοκαλάδα** είναι ένα δροσιστικό ποτό, αναψυκτικό, από χυμό πορτοκαλιού. Μπορεί να παρασκευαστεί εύκολα και στο σπίτι, πίνεται πολύ το καλοκαίρι παγωμένο λόγω της δροσερής του γεύσης, σερβίρεται σαν χυμός ακόμα σε κοκτέιλ ποτών, όπως ούζο-πορτοκάλι. Το χρώμα της είναι συνήθως αποχρώσεις του κίτρινου ή πορτοκαλί, άλλα βγαίνει και σε αποχρώσεις του κόκκινου (το γνωστό ως σανγκουίνι) ή ακόμα και του ροζ.

Η σπιτική πορτοκαλάδα μπορεί να είναι χυμός που προήλθε από το στύψιμο των πορτοκαλιών που πίνεται όπως είναι ή με την προσθήκη λίγης ζάχαρης. Μπορεί επίσης να παρασκευαστεί σπιτική πορτοκαλάδα εφάμιλλη της εμπορικής με βράσιμο της φλούδας και ζάχαρης και με την προσθήκη του χυμού δημιουργείται συμπυκνωμένη πορτοκαλάδα.

Η πορτοκαλάδα χρησιμοποιείται και σαν κύριο συστατικό σε γλυκό όπως το Πορτοκαλόγλυκο , ή σε γλυκό ψυγείου.

Η εμπορική πορτοκαλάδα παρασκευάζεται και πωλείται από πολλές εταιρείες ως αναψυκτικό σε χάρτινη, πλαστική ή συσκευασία αλουμινίου. Πωλείται σαν χυμός πορτοκαλιού, σαν πορτοκαλάδα με ανθρακικό ή χωρίς ανθρακικό. Συστατικά της είναι ο χυμός πορτοκαλιού, νερό, ανθρακικό, γλυκαντικές ύλες, αρωματικές ύλες και συντηρητικά. 

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πορτοκαλάδα** |

Παραπομπές
----------

1. ↑  fewminutewonders , στα αγγλικά
2. ↑  Οι συνταγές της παρέας Πορτοκαλάδα συμπυκνωμένη Αρχειοθετήθηκε 2011-11-19 στο Wayback Machine.
3. ↑  Οι συνταγές της παρέας Πορτοκαλόγλυκο Αρχειοθετήθηκε 2011-12-28 στο Wayback Machine.
4. ↑  Οι συνταγές της παρέας γλυκό ψυγείου με πορτοκαλάδα Αρχειοθετήθηκε 2011-12-20 στο Wayback Machine.
5. ↑  Λουξ Αεριούχος πορτοκαλάδα Αρχειοθετήθηκε 2012-01-24 στο Wayback Machine.
Η **τεχνοκρατία** είναι ένα σύστημα διακυβέρνησης στο οποίο ο υπεύθυνος λήψης αποφάσεων ή οι υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων δεν εκλέγονται από το εκλογικό σώμα αλλά διορίζονται βάσει της εμπειρογνωμοσύνης τους στον αντίστοιχο τομέα ευθύνης. Αυτό το σύστημα έρχεται σε αντίθεση ρητά με την αντιπροσωπευτική δημοκρατία, την έννοια ότι οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι θα πρέπει να είναι οι πρωταρχικοί φορείς λήψης αποφάσεων στην κυβέρνηση,  αν και δεν συνεπάγεται απαραίτητα την εξάλειψη των εκλεγμένων αντιπροσώπων. Οι υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων επιλέγονται με βάση εξειδικευμένες γνώσεις και επιδόσεις, παρά πολιτικές σχέσεις ή κοινοβουλευτικές δεξιότητες. Ο όρος τεχνοκρατία χρησιμοποιήθηκε αρχικά για να δηλώσει την πιστή εφαρμογή της επιστημονικής μεθόδου για την επίλυση κοινωνικών προβλημάτων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Berndt, Ernst R. (1982). *From technocracy to net energy analysis: engineers, economists and recurring energy theories of value*. Alfred P. Sloan School of Management, Massachusetts Institute of Technology. .
2. ↑  «Questioning of M. King Hubbert, Division of Supply and Resources, before the Board of Economic Warfare» (PDF). 14 Απριλίου 1943. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 31 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 4 Μαΐου 2008.  σελ.35 (σελ.44 of PDF), σελ.35
Ο **Πορφύριος** ήταν επίσκοπος Άρτας και αγωνιστής του 1821.

Η καταγωγή του ήταν από την Κωνσταντινούπολη. Ήρθε στην Πάτρα τον ίδιο χρόνο της πολιορκίας της πόλης από τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Τον είχαν στείλει οι αδελφοί Μεσολογγίτες για να ζητήσουν βοήθεια από τον Κολοκοτρώνη και από την κυβέρνηση. Έτυχε εκεί στην περίφημη μάχη της 9ης Μαρτίου.

Εμψύχωσε πολύ τους Έλληνες, ιδίως της Ακαρνανίας. Έγινε πολιτικός και έλαβε μέρος σε όλες τις Εθνικές Συνελεύσεις ως πληρεξούσιος και βουλευτής.

Πηγές
-----

* Φώτιος Χρυσανθόπουλος (1888). *Βίοι Πελοποννησίων ανδρών και των εξώθεν εις την Πελοπόννησον ελθόντων κληρικών, στρατιωτικών και πολιτικών των αγωνισαμένων τον αγώνα της επαναστάσεως*. Αθήνα: Σταύρος Ανδρόπουλος, Τυπογραφείο Π. Δ. Σακελλαρίου. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2010.
Ο **Τεχνογρανίτης** ή Τεχνητός γρανίτης είναι συνθετικό χαλαζιακό πέτρωμα που χρησιμοποιείται σαν διακοσμητικό υλικό σε οικοδομές.

Ο τεχνογρανίτης κατασκευάζεται με τα ίδια υλικά με το τεχνομάρμαρο, δηλαδή είναι εμφανές έγχρωμο κονίαμα ενισχυμένο με πολυεστερικές ίνες. Έχει μεγάλη σκληρότητα και είναι ιδιαίτερα ανθεκτικός, με ελάχιστη απορροφητικότητα, ενώ δεν χρειάζεται την συντήρηση ενός φυσικού υλικού. Σε σχέση με το τεχνητό μάρμαρο παράγεται σε πλάκες συγκεκριμένων διαστάσεων, όχι σε όγκους και σε μεγάλη ποικιλία χρωμάτων. 

Χρησιμοποιείται σε οικοδομές κυρίως σε επένδυση τοίχων, σε κουζίνες, τζάκια και σπανίως επίστρωση δαπέδων.

Δείτε επίσης
------------

* Τεχνητό μάρμαρο
* Γρανίτης
* Μάρμαρο

Αναφορές
--------

* dionyssomarble[*νεκρός σύνδεσμος*]
Η **Πία Μπάλινγκ** (*δανικά: Pia Balling*), γεννημένη στις 20 Ιουνίου 1940, είναι Δανέζα πρώην πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης, σήμερα κάτοικος ΗΠΑ επιχειρηματίας και συγγραφέας. 

Πρωταθλήτρια Δανίας το 1960, 1961, 1962, 1963, 1966 και το 1968. Έπαιξε τα πρωταθλήματα των ΗΠΑ και στο διπλό του Γουίμπλετον. Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν νικήτρια το 1961 στο μεικτό με συμπαίκτη τον Μπομπ Χιούιτ. 

Στο Φεντ καπ έχει αγωνιστεί με τη Δανία το 1963, 1964, και το 1967 με σύνολο 6 ήττες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2019.
2. ↑  Amazon.com-Pia Balling
3. ↑  *Τα Νέα, [, Φύλλο 04-09-1961]], σελ. 7*
4. ↑  Η Μπάλινγκ στο Φεντ καπ[*νεκρός σύνδεσμος*]
Αρχείο:P.O.PATRON.pngΤο έμβλημα του συλλόγου
Ο **Ποδηλατικός Σύλλογος Πατρών** ιδρύθηκε στις 9 Ιουλίου 1894 με πρώτο πρόεδρο τον Αριστοτέλη Κρεμμύδα. Σύμφωνα με το καταστατικό είχε σκοπό την διάδοση της ποδηλασίας και την οργάνωση εκδρομών με ποδήλατο, επίσης το καταστατικό προέβλεπε και εγγραφή γυναικών. Την ίδια χρονιά της ίδρυσης του το 1894 κατασκευάζεται υποτυπώδες ποδηλατοδρόμιο στην συνοικία Γύρι όπου λειτούργησε και σχολή ποδηλασίας , ο αγωνιστικός χώρος είχε σχήμα ελλείψεως με περίμετρο 400 μέτρα. Εκεί έγιναν πολλοί εσωτερικοί αλλά και τοπικοί αγώνες ποδηλασίας. Το 1900 ο σύλλογος απέκτησε και τμήμα σκοποβολής, Το 1901 συγχωνεύτηκε με την ΓΕΠ και αποτέλεσε τμήμα της .

  

Στις 9/6/1894 ιδρύθηκε στην Πάτρα Ποδηλατικός Σύλλογος το διοικητικό συμβούλιο που αναδείχτηκε ήταν το εξής :

Πρόεδρος ::*Αριστ. Θ. Κρεμμύδης*
Αντιπρόεδρος :*Δημήτριος Ανδρικόπουλος-Μπουκαούρης*
Γραμματέας :*Λ. Σ. Θεοχάρης*
Ταμίας :*Σ. Α. Τζίνης*
Έφορος :*Γ. Ι. Τοπάλης*
Μέλη :Ανδρ. *Δ. Στάμος*, *Αντ. Τ. Λυμπεράλης*, *Γ. Δ. Σταμπάδος*, *Α. Λ. Μεσσηνέζης*
Το 1895 ιδρύθηκε νέος σύλλογος ποδηλασίας με το ίδιο όνομα ο οποίος διατηρούσε και τμήμα Τένις.

Ποδηλατική ένωση Πατρών
-----------------------

Στις 7 Ιουνίου 1895 μέλη του Ποδηλατικού Συλλόγου Πατρών αποχωρούν και ιδρύουν την Π.Ε.Π. δεν ανέπτυξε όμως αξιόλογη δράση και αυτό γιατί τα μέλη της περιορίστηκαν σε έναν στενό κύκλο φίλων την επόμενη χρονιά διαλύθηκε.

πηγές
-----

* Εφημερίδα *Η ΗΜΕΡΑ*, φύλλο 16 Μαρτίου 1954, άρθρο "Το ποδήλατο και η ιστορία του" - Συντάκτης Η.Β.
* Νίκος Ε. Πολίτης, *Πατραϊκός Αθλητισμός*, Β΄ Τόμος, *Από την εποχή του Τόφαλου έως την ίδρυση της Παναχαϊκής*, Πάτρα: Αχαϊκές Εκδόσεις, 1997, ISBN 960-7164-92-x
* Νίκος E. Πολίτης, *Πατραϊκός Αθλητισμός*, Α΄ Τόμος, *Η πρώτη δεκαετία 1891-1900*, Πάτρα: Αχαικές Εκδόσεις, 1994, ISBN 960-7164-91-1
* Νίκος E. Πολίτης, *Πατρινολογήματα*, τόμος Γ΄, Πάτρα: Εκδόσεις Περί Τεχνών, 2006, ISBN 960-6684-14-8

Αναφορές
--------

1. ↑  *Νεολόγος Πατρών*, φύλο 17 Απριλίου 1895, πηγή: Μουσείο τύπου της Πάτρας στο Διαδίκτυο Αρχειοθετήθηκε 2008-07-23 στο Wayback Machine.
2. ↑  Εφημερίδα *Η ΗΜΕΡΑ* ,φύλο 16 Μαρτίου 1954 - Άρθρο *Το ποδήλατο και η ιστορία του* - Συντάκτης Η.Β