Ο **Ισίδωρος (κατά κόσμον Μιχαήλ) Ρουσοχατζάκης** γεννήθηκε το 1905 στο χωριό Μοχός Ηρακλείου Κρήτης, όπου και εμεγάλωσε. Νέος πήγε στη Μονή Βατοπεδίου του Αγίου Όρους, όπου ύστερα από την σχετική δοκιμασία εκάρη Μοναχός κατά το έτος 1923 και έλαβε το όνομα Ισίδωρος.. Το 1926 χειροτονονήθηκε Διάκονος. Αργότερα φοίτησε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και πήρε το πτυχίο το 1938. Το έτος 1937 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος και στη συνέχεια έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη.

Υπηρέτησε στις ΄Ενοπλες Δυνάμεις ως στρατιωτικός ιερέας κατά τα έτη 1937-1956, όπου διακρίθηκε για την δυναμικότητα και την πολύπλευρη δραστηριότητά του. Ως στρατιωτικός ιερέας της θρυλικής V. Μεραρχίας πήρε ενεργό μέρος στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο (1940-1941), εμψυχώνοντας τους στρατιώτες με τα λόγια του, αλλά και με το παράδειγμά του.. Στο Στρατό έφθασε μέχρι τον Βαθμό του Ταξιάρχου και διετέλεσε Διευθυντής Θρησκευτικού του Γενικού Επιτελείου Στρατού (1951-1956).

Ο ίδιος διατηρούσε στενές προσωπικές και πολύ φιλικές σχέσεις με τα Ανάκτορα, ήτοι την τότε βασιλική οικογένεια, τον Βασιλιά Παύλο και την Βασίλισσα Φρειδερίκη, οι οποίοι τον υποστήριζαν ηθικά και τον βοήθησαν ποικιλοτρόπως και εμπράκτως στην επιτέλεση του πνευματικού και του κοινωνικού έργου του, ως Επισκόπου αρχικά και αργότερα ως Μητροπολίτη Λάμπης και Σφακίων...

Το 1956 η Ιερά Επαρχιακή Σύνοδος της Κρήτης, αναγνωρίζοντας τις ικανότητές και τα χαρίσματά του, τον εξέλεξε Επίσκοπο Λάμπης και Σφακίων, με έδρα το Σπήλι, της Επαρχίας Αγίου Βασιλείου Ρεθύμνου. Χειροτονήθηκε Επίσκοπος στις 25-08-1956 και εγκαταστάθηκε στο Σπήλι, από όπου εποίμανε την Επισκοπή του. ΄Όταν κατά το έτος 1962 οι πρώην Επισκοπές της Εκκλησίας της Κρήτης ανυψώθηκαν "τιμής ένεκεν" σε Μητροπόλεις, έλαβε και εκείνος τον τίτλο του Μητροπολίτη της Ιεράς Μητροπόλεως Λάμπης και Σφακίων.

Ο Μητροπολίτης Λάμπης και Σφακίων Ισίδωρος ήταν άνθρωπος ευφυέστατος, προικισμένος με πολλά φυσικά και επίκτητα χαρίσματα, δυναμικός, πολύ δραστήριος και ακούραστος.. Είχε οράματα και γνώριζε τον τρόπο να τα πραγματοποιεί. ΄Ηταν επίμονος και ότι συνελάμβανε και θεωρούσε ορθό, αγωνίζονταιν και το πραγματοποιούσε.΄Ηταν ο άνθρωπος όχι της θεωρίας, αλλά της πράξεως και αυτό το απέδειξε με τα έργα του, τα οποία πραγματοποίησε σε όλη του την ζωή. Εάν λάβει κανείς υπόψη του, ότι η Μητρόπολη την οποία διαποίμανε είναι μία από τις μικρότερες και πτωχότερες της Κρήτης και ότι η εποχή, κατά την οποία ήταν Μητροπολίτης, ήταν οικονομικά εξαιρετικά δύσκολη, τα έργα, όπου μέσα σε λίγα χρόνια κατόρθωσε να υλοποιήσει, εγγίζουν τα όρια του θαύματος.

Κατά το διάστημα της αρχιερατείας του (1956-1968) έγιναν μεταξύ άλλων και τα εξής έργα:

* Κτίσθηκε εκ θεμελίων νέος και περικαλλής μητροπολιτικός ναός στο κέντρο του Σπηλίου, αφιερωμένος στον Απόστολο των Εθνών Παύλο, ο οποίος ταξιδεύοντας με πλοίο από την Παλαιστίνη στη Ρώμη πέρασε από τα νότια παράλια της Κρήτης..
* Ανηγέρθη εκ θεμελίων περικαλλές Επισκοπείον - Μέγαρον, το οποίο κείται επάνω σε μικρό ύψωμα, δεσπόζει σε όλο το Σπήλι και την γύρω περιοχή και αποτελεί πραγματικό κόσμημα της κωμόπολης αυτής.
* Με ενέργειές του ιδρύθηκε Γυμνάσιο στο Σπήλι..
* ΄Ιδρυσε Οικοτροφείο για τους μαθητές και τις μαθήτριες του εκεί Γυμνασίου.
* ΄Ιδρυσε Οικοκυρική Σχολή στο Σήλι.
* ΄Ιδρυσε Γηροκομείο στην παλαιά και ιστορική Μονή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στου Πρέβελη Αγίου Βασιλείου
* ΄Υστερα από ενέργειές του μετεφέρθη το παλαιό κοιμητήριο του Σπηλίου σε νέα θέση και σε ορισμένη απόσταση από τον οικισμό.
* Με δικές του ενέργειες και με την βοήθεια ου Στρατού και του Ελληνικού Κράτους γενικώς διανοίχθηκαν δρόμοι, άλλοι επισκευάσθηκαν και γενικώς η περιοχή της Μητροπόλεώς του γνώρισε μεγάλη ακμή.και άνθηση σε όλους τους τομείς.

Επίσης φρόντισε για την μορφωτική και λοιπή αναβάθμιση του Κλήρου της Μητροπόλεως του. Μερίμνησε, ώστε να καλυφθούν όλες οι κενές ενοριακές θέσεις της Μητροπόλεως του με Εφημερίους. Αγαπούσε το ποίμνιό του και οι πιστοί ανταπέδιδαν την αγάπη του προς εκείνον.

Ο Ισίδωρος Ρουσοχατζάκης διέθετε ιδιαίτερη ευαισθησία σε θέματα κοινωνικής μέριμνας και η προσφορά του και στον τομέα αυτό υπήρξε μεγάλη.

Η αρχιερατεία του Μητροπολίτη Λάμπης και Σφακίων Ισιδώρου Ρουσοχατζάκη υπήρξε λαμπρή, υπό πάσαν έποψη θεωρούμενη. Πιστεύεται δικαιολογημένα, ότι χωρίς τα έργα, τα οποία πραγματοποιήθηκαν επί της εποχής του στο Σπήλι και εν γένει στην Ιερά Μητρόπολη, πιθανώς να μην υπήρχε η σημερινή Ιερά Μητρόπολη Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων, αλλά ίσως να είχε συγχωνευθεί με άλλη γειτονική Μητρόπολη.

Ο Ισίδωρος Ρουσοχατζάκης, ύστερα από μία εγχείρηση ρουτίνας και συνεπεία διαφόρων μετεγχειρητικών επιπλοκών, απεβίωσε το έτος 1968, σε ηλικία 64 ετών, σχετικά νέος. Είναι βέβαιο, ότι εάν θα ζούσε περισσότερο, θα πραγματοποιούσε ακόμη και πολλά άλλα και σπουδαία έργα..

Ο Ισίδωρος Ρουσοχατζάκης μετά τον θάνατόν του τιμήθηκε για την προσωπικότητά του και το όλον έργο του και στο Σπήλι έχει στηθεί προτομή του. Η προσφορά του αναγνωρίσθηκε και αναγνωρίζεται από τους πάντες.

Ο Ισίδωρος είχε διαδεχθεί τον προκάτοχό του Επίσκοπο Λάμπης και Σφακίων Ευμένιο, άνδρα λόγιο και διαπρεπή. Τον Ισίδωρο διαδέχθηκε ο Μητροπολίτης Λάμπης και Σφακίων Θεόδωρος Τζεδάκης, άνδρας ευρείας μορφώσεως και σπουδαίος συγγραφέας.

Πηγές
-----

* Νικόλαος Γ. Ξεξάκης, Ο Μητροπολίτης Λάμπης και Σφακίων Ισίδωρος Ρουσοχατζάκης. Η ζωή και το έργον του, Αθήναι.
* Εμμανουήλ Ιω. Κωνσταντιντινίδης, ΄Αρθρον, "Ισίδωρος Ρουσοχατζάκης, Μητροπολίτης Λάμπης και Σφακίων", Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαιδεία, τ. 6 (Αθήναι 1965), στ. 1022.
* Αρθρο : "Ισίδωρος Ρουσοχατζάκης, Μητροπολίτης Λάμπης και Σφακίων", Μεγάλη Ορθόδοξη Χριστιανική Εγκυκλοπαίδεια, τ. 9 (Αθήνα αν. χρ. εκδ.), σ. 79.
* Δρ. Ιωάννης Ηλ. Βολανάκης, Ο Μητροπολίτης Λάμπης και Σφακίων Ισίδωρος Ρουσοχατζάκης - ένας χαρισματικός εργάτης του Ευαγγελίου, Ρέθυμνο 2017 ( υπό έκδοση).