recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το ***Μην Πεις Ποτέ*** είναι το δεύτερο άλμπουμ της Ανδριάνας Μπάμπαλη.

Tο άλμπουμ περιλαμβάνει δέκα τραγούδια που έγραψαν συνθέτες και στιχουργοί, όπως η Δήμητρα Γαλάνη, ο Στάμος Σέμσης, ο Κώστας Λειβαδάς, ο Θοδωρής Γκόνης, ο Οδυσσέας Ιωάννου, ο Νίκος Μωραΐτης, ο Γιώργος Παυριανός και η ίδια, καθώς και μια διασκευή, τη "Σερενάτα" (πρώτη εκτέλεση: Αρλέτα, μουσική: Λάκης Παπαδόπουλος, στίχοι: Μαριανίνα Κριεζή) σε διασκευή του Άκη Κατσουπάκη.

> 
> Ενορχήστρωση : Άκης Κατσουπάκης  
> 
> Διεύθυνση παραγωγής : Άκης Κατσουπάκης  
> 
> Φωτογραφίες : Λίλα Σωτηρίου, Μαρία Αθανασοπούλου, Γιώργος Τσιμέκης  
> 
> Artwork : Δημήτρης Παναγιωτακόπουλος  
> 
> Label : EMI 0094634794626
> 
> 
>

Τα τραγούδια του άλμπουμ
------------------------

1. *Κάθε Κυριακή*
2. *Μην πεις ποτέ*
3. *Τ' αστέρια προειδοποιούν*
4. *Άλλα αντ' άλλων*
5. *Αγρίμι*
6. *Άργησα να σε καταλάβω*
7. *Με χρειάζεται*
8. *Θα βρεις το δάσκαλό σου*
9. *Τραγούδι μου τρελό*
10. *Σερενάτα*
11. *Ωμέγα*

Singles
-------

* Το Μην πεις ποτέ (Στίχοι - Μουσική: Κώστας Λειβαδάς) ήταν το πρώτο single του δίσκου. Το μουσικό βίντεο σκηνοθέτησε η Μαρία Σκόκα.
* Το Με Χρειάζεται (Στίχοι - Μουσική : Κώστας Λειβαδάς) ήταν το δεύτερο single, το οποίο κυκλοφόρησε (6/2006) και σε EP (Minos-EMI 00946370845) με επιπλέον 3 remix του τραγουδιού από την ομάδα Fluid.

Επανέκδοση
----------

Ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου (14/02) 2006, κυκλοφόρησε μια επανέκδοση του δίσκου, με ένα επιπλέον τραγούδι, σε στίχους της Ρεβέκκας Ρούσση και μουσική του Στέφανου Κορκολή, το "Μαζί Θεός", το οποίο χρησιμοποιήθηκε σε πολύ δημοφιλή διαφήμιση σοκολάτας, από το 2006 ως το 2008.  

Η επανέκδοση είχε διαφορετικό εξώφυλλο, και άλλη μια (remixed) έκδοση του Μαζί Θεός (Love It Mix), της ομάδας Positive Energy.  
Το μουσικό βίντεο του Μαζί Θεός σκηνοθέτησε η Μαρία Σκόκα.

Τηλεόραση
---------

Το Άλλα αντ' άλλων (μουσική: Στάμος Σέμσης, στίχοι: Γιώργος Κρητικός) χρησιμοποιήθηκε στους τίτλους της τηλεοπτικής σειράς Θα βρεις το δάσκαλό σου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Μην πεις ποτέ Music Video». www.youtube.gr. 23 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2019.
2. ↑  «Lacta TV Spot». www.lacta.gr. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2013.

Πηγές
-----

* Το "Μην Πεις Ποτέ" στο musicbrainz(Αγγλικά)
* Το "Μην Πεις Ποτέ" (επανέκδοση) στο musicbrainz(Αγγλικά)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κριτική του "Μην Πεις Ποτέ" στο e-go.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **μπαλάς** (επιστημονική ονομασία: *Dentex macrophthalmus*) είναι ψάρι της οικογένειας των Σπαρίδων που απαντά στην Μεσόγειο και στις ακτές του ανατολικού Ατλαντικού.

Βιολογία
--------

Ο μπαλάς είναι ψάρι του ανατολικού Ατλαντικού Ωκεανού, από την Πορτογαλία στο βορρά μέχρι τη Ναμίμπια στο νότο, συμπεριλαμβανομένων των Καναρίων Νήσου, του Πράσινου Ακρωτηρίου και τη Μεσόγειο, ιδίως στο ανατολικό τμήμα, αλλά απουσιάζει από τη Μαύρη Θάλασσα. Ο μπαλάς ζει τόσο σε βραχώδεις όσο και αμμώδεις βυθούς.

Ανάλογα από τις τοπικές συνθήκες και τη φάση του κύκλου ζωής, τα ψάρια μετακινούνται ανάμεσα στα παραλιακά ύδατα και τον κύκλο ζωής, με τα μεγαλύτερα ψάρια να ζουν σε μεγαλύτερο βάθος. Στον Ατλαντικού φτάνουν σε βάθος μέχρι 500 μέτρα ενώ στη Μεσόγειο σε μικρότερο βάθος, ενώ στην περιοχή του Αιγαίου φτάνουν μέχρι τα 400 μέτρα βάθος.

Η δίαιτα του μπαλά αποτελείται από ψάρια και καρκινοειδή. Μια έρευνα για τη διατροφή των μπαλάδων στην Αγκόλα βρήκε ότι είναι οπορτουνιστική, αποτελούμενη κατά 80% από ψάρια, 12% από κριλ και σε μικρότερο βαθμό από πολύχαιτους, καρκινοειδή και κεφαλόποδα.

Τα ψάρια φτάνουν σε ηλικία αναπαραγωγής στα δύο χρόνια, όταν έχουν μήκος 24 εκατοστά. Η περίοδος αναπαραγωγής είναι από τον Μάρτιο μέχρι τον Μάιο. Είναι γονοχωρικά.

Περιγραφή
---------

Ο μπαλάς φτάνει συνήθως σε μήκος τα 30 εκατοστά, με μέγιστο μήκος τα 65 εκατοστά. Έχει οβάλ και πιεσμένο σώμα. Χαρακτηριστικό είναι τα μεγάλα μάτια του, τα οποία έχουν διάμετρο μεγαλύτερη από το μήκος του ρύγχους. Το στόμα είναι χαμηλά και έχει πολλές σειρές από δόντια, με μεγαλύτερα αυτά στην εξωτερική σειρά, με τέσσερα μεγάλα μπροστινά δόντια στην άνω γνάθο και δέκα μικρότερα στην κάτω γνάθο.

Το ραχιαίο πτερύγιο έχει 11 ή 12 άκανθες, αυξάνοντας σε μέγεθος από την πρώτη μέχρι την τέταρτη με πέμπτη, ενώ οι υπόλοιπες έχουν ίδιο μέγεθος και έχει και 10 με 11 μαλακές ακτίνες. Το πρωκτικό πτερύγιο αποτελείται από 3 άκανθες και 8 ή 9 μαλακές άκανθες. Το χρώμα του μπαλά είναι κοκκινωπό στο σώμα και στα πτερύγια, και γίνεται εντονότερο κατά την περίοδο της αναπαραγωγής, ενώ και η πλευρική γραμμή είναι εντονότερα κόκκινη.

Αλιεία
------

Ο μπαλάς αλιεύεται συνήθως με τράτες, με παραγάδι και με αγγίστρι. Η μέγιστη αλιεία από πλευρά βάρους ήταν το 1977. Το κρέας του εκτιμάται πολύ, ιδιαίτερα φρέσκο, και μοιάζει με συναγρίδα, ενώ εξάγεται επίσης και λάδι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Russell, B. (2014) *Dentex macrophthalmus*. The IUCN Red List of Threatened Species 2014: e.T170232A42444464. Ανακτήθηκε 04 Μαΐου 2020.
2. 1 2 3 4  «Dentex macrophthalmus». *FishBase* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 4 Μαΐου 2020.
3. 1 2 3 4 5  «Dentex macrophthalmus». *www.fao.org*. Ανακτήθηκε στις 4 Μαΐου 2020.
4. ↑  Kilongo, K; Barros, P; Diehdiou, M (2007-01). «Diet of large-eye dentex Dentex macrophthalmus (Pisces: Sparidae) off Angola and Namibia» (στα αγγλικά). *African Journal of Marine Science* **29** (1): 49–54. doi:10.2989/AJMS.2007.29.1.4.69. ISSN 1814-232X. .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μπαλάς** |
Συντεταγμένες: 40°31′6.586″N 22°12′2.826″E﻿ / ﻿40.51849611°N 22.20078500°E﻿ / 40.51849611; 22.20078500

Το **Μεντρεσέ Τζαμί** είναι οθωμανικό τζαμί το οποίο βρίσκεται στη Βέροια, στη βόρεια Ελλάδα.

Το τζαμί καταλαμβάνει τη θέση της βυζαντινής εκκλησίας του Αγίου Παύλου, στο νότιο τμήμα της πόλης, έξω από το τείχος της πόλης. Αφού κατέλαβαν την πόλη το 1430, οι Οθωμανοί μετέτρεψαν την εκκλησία στο **Τζαμί του Μουσά Τσελεμπή**. Αυτό αργότερα γκρεμίστηκε για άγνωστους λόγους και το οικοδομικό του υλικό επαναχρησιμοποιήθηκε στην κατασκευή του σημερινού οικοδομήματος. Το τζαμί πήρε το όνομά του από τον κοντινό *μεντρεσέ*, ο οποίος κάηκε κάποια στιγμή στη δεκαετία του 1920. Κατά την Οθωμανική περίοδο, αυτό ήταν το μεγαλύτερο τζαμί της πόλης, και ξεχώριζε για την ιδιαίτερη ομορφιά του γύρω χώρου. Ο περιηγητής του 17ου αιώνα Εβλιγιά Τσελεμπή αναφέρει επίσης ότι ένα μουσουλμανικό νεκροταφείο υπήρχε κοντά.

Το τζαμί παραμένει το καλύτερα διατηρημένο από τα εναπομείναντα τζαμιά της πόλης. Είναι μια απλή τετράγωνη κατασκευή, με τρούλο διαμέτρου 11,5 μέτρων, που υποστηρίζεται από ένα δωδεκαγωνικό τύμπανο. Στο εσωτερικό, ωστόσο, το τύμπανο δεν φαίνεται και ο τρούλος φαίνεται να ακουμπάει απευθείας στους τοίχους της κύριας αίθουσας. Ο τρούλος ήταν επενδυμένος με μπρούτζο και το εσωτερικό του ήταν διακοσμημένο με φυτικά μοτίβα τυπικά της ισλαμικής τέχνης και στίχους από το Κοράνι. Το *μιχράμπ* σώζεται επίσης, αν και κατεστραμμένο, διατηρώντας ίχνη από την πλούσια χρωματιστή διακόσμησή του. Το κτίριο διαθέτει επίσης τον μοναδικό μιναρέ που σώζεται αλώβητος στην πόλη. Στα θεμέλιά του διακρίνεται ένα μαρμάρινο θραύσμα από τον αρχαίο ναό της Ευνομίας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Μαργιέ & Ματσκάνη 2007.
2. ↑  Μαργιέ & Ματσκάνη 2007, σελ. 73.
3. 1 2  Μαργιέ & Ματσκάνη 2007, σελ. 74.

Πηγές
-----

* Μαργιέ, Αναστασία Ι.; Ματσκάνη, Άννα Σ. (2007). «Η οθωμανική αρχιτεκτονική στην πόλη της Βέροιας». *Αρχαιολογία και Τέχνες*: 72–78. ISSN 1108-2402. .
Το **Κατούβ σλεχ** (κυριολεκτικά μαστίγωμα του εκτελεστή) είναι τσεχικό πιάτο που σερβίρεται σε πιο παραδοσιακά εστιατόρια. Είναι γεύμα χαμηλού κόστους το οποίο μπορεί να προετοιμαστεί εύκολα και γρήγορα. Αυτό γίνεται σε πολλές παραλλαγές, ωστόσο, το απαραίτητο χαρακτηριστικό είναι η έντονη οξύτητα ή νοστιμάδα και η παρουσία χοιρινού κρέατος ή κρέατος κοτόπουλου και ζυμαρικών.

Σύνθεση
-------

* κρέας κοτόπουλου ή χοιρινό κρέας με μακαρόνια (μπορεί να αναμιχθούν μαζί)
* κρεμμύδι
* τσίλι
* καυτή πάπρικα
* γλυκιά πάπρικα
* σάλτσα ντομάτας
* πίκλες
* μαύρο πιπέρι σε σκόνη
* σάλτσα Ουορσέστερσαϊρ

Προετοιμασία
------------

Το κρέας τηγανίζεται σε ένα τηγάνι και αργότερα εξαχνίζεται με τα συστατικά. Μπορεί να σερβιριστεί με ρύζι, μαγειρεμένο με πατάτες ή πατάτες τηγανητές

Ονομασία
--------

Το όνομα κατούβ σλεχ είναι επίσης πολύ μεταβλητό[*ασαφές*]. Τα ονόματα Τσερτόβο ταγιεμστβί (μυστικό του δαίμονα) ή Πεκελνέ νουντλίτσκι (Νουντλς κρέατος της κόλασης) επίσης χρησιμοποιούνται από καιρό σε καιρό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Překladač Google
2. ↑  «Radniční restaurace Křemže». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2018.
3. ↑  «Restaurace U Houmra - Stylová restaurace v centru Prahy, restaurace,hospůdka,U Houmra,bar,simpson,steak,velké porce::Webmaster by AHNE agency - profesionalni.info::». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Δεκεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2018.
4. ↑  Hotel Na Trojce \*\* - Katův šleh
5. ↑  «Jídelní lístek | VEPŘOVÁ JÍDLA | 150g Katův šleh | Restaurace v Hájích». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2018.
6. ↑  JÍDELNÍ LÍSTEK - restaurace - Přerov - VIKTORIA - jídelní lístek
Ο **Μιχάλης Κοΐδης** ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1946 ως το 1951.

Βιογραφία
---------

Ο Κοΐδης μετακόμισε στην Θεσσαλονίκη από την Φλώρινα, μαζί με την οικογένεια του σε ηλικία δεκαπέντε ετών, λόγω του εμφυλίου πολέμου. Έκανε την πρώτη του εμφάνιση με την φανέλα των "κίτρινων" την σεζόν 1948-49, παίζοντας ως βασικός στο μεγαλύτερο μέρος των αγώνων του Άρη, αγωνιζόμενος ως δεξί εξτρέμ.

Στην πρώτη του χρονιά με τον Άρη πέτυχε δύο τέρματα και κατακτώντας το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης, συμμετείχε στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, όπου οι "κίτρινοι" κατέλαβαν την τρίτη θέση.

Το 1949-50, ο Άρης διακρίθηκε στην διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδας, με τον Κοΐδη να σκοράρει και να δημιουργεί ένα ακόμη τέρμα στον προημιτελικό εναντίον του ΠΑΟΚ στις 19 Μαρτίου 1950, ο οποίος έληξε ισόπαλος με 3-3, ενώ στον επαναληπτικό τραυματίστηκε χάνοντας το υπόλοιπο της σεζόν. Οι "κίτρινοι" έφθασαν μέχρι τον τελικό, όπου ηττήθηκαν από την ΑΕΚ.

Την επόμενη σεζόν, έπαιξε μόνο στο πρώτο ματς εναντίον του Μέγα Αλέξανδρου, όπου ο Άρης κέρδισε με 3-1, με τον Κοΐδη να πετυχαίνει το τελευταίο του γκολ με την φανέλα των "κίτρινων".

Μετά το τέλος του πολέμου, επέστρεψε στην Φλώρινα, συνεχίζοντας την ποδοσφαιρική του καριέρα στο τοπικό πρωτάθλημα. Πέθανε μέσα στο γήπεδο, ενώ τελούσε προπονητής τοπικής ομάδας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Greece - Final Tables 1906-1959
2. ↑  «1950: Ο ΑΡΗΣ αποκλείει εύκολα τον ΠΑΟΚ από το Κύπελλο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Μαΐου 2015. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2015.
3. ↑  1950: Ένας ακόμη χαμένος τελικός κυπέλλου | aris.re[*νεκρός σύνδεσμος*]

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ... Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, ISBN 978-960-93-5927-6
* Κοΐδης Μιχάλης | aris.re
Η **Ουμμ-Ελ-Μπανίν Ασαντουλαέφ**, περισσότερο γνωστή ως **Μπανίν**, (αζερικά: *Əsədullayeva Ümmülbanu (bəzi mənbələrdə Ümm-Əl-Banu) Mirzə qızı (Banin)*, 18 Δεκεμβρίου 1905 - 23 Οκτωβρίου 1992) ήταν Γαλλίδα συγγραφέας, με αζερική καταγωγή. Γεννήθηκε στο Μπακού, το οποίο τότε ήταν μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Προπάππους της ήταν ο εκατομμυριούχος Μούσα Ναγκίεφ, ενώ ο πατέρας της ήταν ο Μίρζα Ασαντουλάγιεφ, ένας Αζέρος επιχειρηματίας και πολιτικός. Το 1923, μετακόμισε στη Γαλλία, λόγω της δουλειάς του πατέρας της, ο οποίος είχε διατελέσει και βουλευτής της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν, μεταξύ του Δεκεμβρίου του 1918 και του Απριλίου του 1920.

Αργότερα μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη, για λίγο καιρό όμως. Εκεί, παράτησε τον σύζυγό της, με τον οποίον είχε παντρευτεί αναγκαστικά, σε ηλικία μόλις 15 ετών και κατευθύνθηκε ξανά στη γαλλική πρωτεύουσα. Χρόνια αργότερα, κι ενώ διέμενε στο Παρίσι, συναντήθηκε με πολλές λογοτεχνικές προσωπικότητες, όπως ο Νίκος Καζαντζάκης, ο Χενρί ντε Μοτερλά και ο Αντρέ Μαλρώ, συμβάλλοντας έτσι στο να παρακινηθεί και να ξεκινήσει την έκδοση βιβλίων. Η κατοπινή ζωή της Μπανίν, επικεντρώθηκε στην προώθηση της αζερικής ιστορίας και πολιτισμού στη Γαλλία και γενικότερα στην Ευρώπη. Οι φίλοι της και συγγραφείς, ο Γερμανός Ερνστ Γιούνγκερ και ο Ρώσος Ιβάν Μπούνιν, βλέπουν μέσα από τα βιβλία της μεταστροφή της στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.

Τα πιο γνωστά και σημαντικά της έργα πρέπει να θεωρύνται το *Jours caucasiens* (1946) και το *Jours parisiens* (1947). Άλλα γνωστά της έργα είναι, μεταξύ άλλων, το *Nami* (1942), το *J'ai choisi l'opium* (1959), το *Après* (1962), το *L'appel de la dernière chance* (1971) και το *Ce que Marie m’a raconté : le dit de la Servante Marie* (1991). Τα τελευταία της χρόνια, έγραψε πολλά άρθρα που αφορούσαν την κατάσταση στο Αζερμπαϊτζάν. Απεβίωσε σε ηλικία 86 ετών, το 1992, στο Παρίσι. Η γαλλική εφημερίδα *Le Figaro* έγραψε στην κηδεία της για αυτήν: «είναι ένα από εκείνα τα πρόσωπα του "La vie romanesque", που διασχίζουν έναν αιώνα, προσελκύοντας κάθε σημαντική μορφή της εποχής του».

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Mühacirət övladı». Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2011.
2. ↑  William Pfaff. The Bullet's Song: Romantic Violence and Utopia. (ISBN 978-0-684-80907-6)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 300149152
* **Europeana**: agent/base/88915
* LCCN: nr88001722
* ISNI: 0000 0000 8409 4649
* GND: 104677570
* SUDOC: 026703432
* BNF: cb118900712 (data)
* NDL: 00432227
* CiNii: DA06096829

 |

 |
Ο **Καρλ Φρίντριχ Λίπμαν** (Karl Friedrich Lippmann, επίσης "FK Lippmann" \* 27 Οκτωβρίου του 1883 στο Όφενμπαχ - † 30. 5. 1957) ήταν Γερμανός ζωγράφος και είναι γνωστός για τα τοπία και πορτρέτα του.

Ο Καρλ Φρίντριχ Λίπμαν ήταν ένας από τα τρία παιδιά του ζωγράφου και λιθογράφου Johann Lippmann (1858 \*, † 1933). Σπούδασε στην Τεχνική Σχολή (σήμερα Hochschule für Gestaltung Offenbach) 1900 - 1902 και στη συνέχεια στη Σχολή του Μουσείου Διακοσμητικών Τεχνών στο Βερολίνο. Μετά τη στρατιωτική του θητεία συνέχισε τις σπουδές του για τρία χρόνια στην ιδιωτική ακαδημία του Anton Ažbe στο Μόναχο, και ένα χρόνο στο Städelschule στη Φρανκφούρτη (1906-1907) και ένα χρόνο στο ιδιωτικό σχολείο του καθηγητή Julius Εxeter στο Μόναχο. Εκεί ερωτεύτηκε την Martina Ruch, τον οποίο παντρεύτηκε αργότερα, είχαν τέσσερα παιδιά.

Ζωγράφισε τοπία και πορτρέτα. Το έργο του παρουσιάστηκαν το 1923 μαζί με τον Βασίλι Καντίνσκι, Όσκαρ Κοκόσκα, Πάουλ Κλέε, Liebermann και Käthe Kollwitz στην Έκθεση της Secession στο Ντάρμσταντ. Εμπνευσμένος από τα πολυάριθμα ταξίδια στη Γαλλία και την Ιταλία, αλλά και στη Βόρεια Θάλασσα και στις Άλπεις, γύρισε από το εξπρεσιονιστικό προς τοπία και έργα ζωγραφικής λουλουδιών. Στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης ήταν ένας διάσημος καλλιτέχνης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  rkd.nl/explore/artists/305804. Ανακτήθηκε στις 21  Αυγούστου 2017.
2. ↑  «Karl Friedrich Lippmann». (Ολλανδικά) *RKDartists*. 305804.
3. ↑  «Benezit Dictionary of Artists» (Αγγλικά) Oxford University Press. 2006. B00110322. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017. ISBN-13 978-0-19-977378-7.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 52489916
* GND: 119006030
* ULAN: 500423189
* RKD: 305804

 |

 |
Συντεταγμένες: 35°20′15″N 25°7′51″E﻿ / ﻿35.33750°N 25.13083°E﻿ / 35.33750; 25.13083

Ο **Μητροπολιτικός Ναός του Αγίου Μηνά** είναι Ορθόδοξος Καθεδρικός Ναός, ο οποίος βρίσκεται στο Ηράκλειο και είναι η έδρα του Αρχιεπίσκοπου Κρήτης. 

Ξεκίνησε να χτίζεται στις 25 Μαρτίου 1862 από τον Μητροπολίτη Κρήτης Διονύσιο τον εξ Αδριανουπόλεως Θράκης. Η κατασκευή του διακόπηκε κατά την Κρητική Επανάσταση του 1866 και τελικά ολοκληρώθηκε στις αρχές του 1895. Τα εγκαίνια του ναού έγιναν στις 16 Απριλίου 1895 από το Μητροπολίτη Κρήτης Τιμόθεο Α΄ .

Ο ναός είναι αφιερωμένος στον Άγιο Μηνά, πολιούχο της πόλης του Ηρακλείου.

Κόστος
------

Ο χώρος στο οποίο χτίστηκε ο ναός ήταν κήπος που ανήκε σε τούρκικη οικογένεια. Στον Κώδικα του Ναού αναφέρεται ότι ο κήπος αγοράστηκε από την επιτροπή ανέγερσης του ναού. Επιπλέον χώρος αγοράστηκε από τον Αλή Βαϊράμογλου έναντι 60.000 γροσίων 

Η δαπάνη για την ανέγερση καλύφθηκε από άτακτες συνδρομές χριστιανών της πόλης και της υπαίθρου καθώς και από τακτικές εισφορές από διάφορα μοναστήρια. Ποσό 112.000 γροσίων αναλήφθηκε το 1864 από δάνειο της Χριστιανικής Ορφανικής Τράπεζας Ηρακλείου. Το ίδιο έτος κυκλοφόρησε ειδικό λαχείο για τη συγκέντρωση ποσού 2.000.000 γροσίων.

Αξιοσημείωτο είναι ότι το έργο έθεσε υπό την αιγίδα του ο Σουλτάνος Αμπντούλ Αζίζ Χαν χορηγώντας 40.000 γρόσια.

Αρχιτεκτονική
-------------

Εσωτερικό του Ναού
Η κάτοψη του ναού, καθώς και η στέγαση του, παραπέμπουν στο σταυροειδή εγγεγραμμένο με τρούλλο και με υψηλό τύμπανο. Εσωτερικά συνδυάζει και στοιχεία τρίκλιτης βασιλικής, με υπερώα στη βόρεια, τη νότια και τη δυτική πλευρά σε σχήμα Π. Ο ναός έχει επιφάνεια 1,350 m2 και είναι ο μεγαλύτερος ναός στην Κρήτη ενώ θεωρείται (με βάση τα βασικά του μεγέθη) και ένας από τους μεγαλύτερους ναούς στην Ελλάδα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Επίσημη ιστοσελίδα της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης, Λίστα ιερών Ναών». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 24 Απριλίου 2018.
2. ↑  Short history of the cathedral (Πληροφορίες για το ιστορικό της κατασκευής από τον ιστότοπο: www.explorecrete.com)
3. ↑
4. ↑  Saint Minas cathedral drone view (2017)
5. ↑  Χιωτάκη Ασπασία, Πτυχιακή εργασία με τίτλο *θρησκευτικός τουρισμός στην πόλη του Ηρακλείου*, ΤΕΙ Κρήτης, 2009

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο **Μοντεφελτράνο Β΄**, ιταλ.: *Montefeltrano II da Montefeltro* (απεβ. το 1255) ήταν Ιταλός κοντοτιέρος, ο οποίος ήταν κύριος του Ουρμπίνο από το 1242 μέχρι το τέλος του. Ήταν επίσης κόμης του Moντεφέλτρο και της Πιετραρούμπια.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Μπονκόντε, πρώτου δούκα του Ουρμπίνο.  Ήταν οπαδός των Γιβελλίνων και πολέμησε για τον Φίλιππο των Χοενστάουφεν δούκα της Σουαβίας στη Σικελία, για να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των Χοενστάουφεν εκεί. Τον διαδέχθηκε στο Ουρμπίνο ο γιος του Γκουίντο.

Οικογένεια
----------

Γιος του ήταν ο:

* Γκουίντο 1223-1298, κύριος του Ουρμπίνο.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Grossi, Carlo (1819). Degli Uomini Illustri di Urbino Commentario. Urbino: Vicenzo Guerrini Stampatore. σελ. 1.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Ugolini, F. (1859). *Vite dei conti e duchi di Urbino*. Urbino.
Το Μπανγκίγια Σαχίτγια Παρισάντ στις 6 Δεκεμβρίου 1908
Η **Μπανγκίγια Σαχίτγια Παρισάντ** (Βεγγαλικά: বঙ্গীয় সাহিত্য পরিষৎ‎) είναι μια λογοτεχνική κοινωνία στη Βεγγάλη. Ιδρύθηκε κατά τη διάρκεια της εποχής των Βρετανικών Ινδιών. Ο στόχος της είναι να προωθήσει την Βεγγαλική λογοτεχνία, τόσο με τη μετάφραση έργων από  άλλες γλώσσες στα Βεγγαλικά και την προώθηση της παραγωγής της πρωτότυπης Βεγγαλικής λογοτεχνίας.

Ιστορία
-------

Η οργάνωση ιδρύθηκε από τον Λ. Λέοταρντ και τον Κσετραπάλ Τσακραμπόρτι το 1893. Τότε ήταν γνωστή ως "Βεγγαλική Ακαδημία Λογοτεχνίας".
Στις 29 Απριλίου 1894, το όνομα της και η ίδια η κοινωνία άλλαξε σε "Βανγκίγια Σαχίτγια Παρισάντ'.
Το 1894, απέκτησε τους πρώτους αξιωματικούς, με τον Ρομές Τσούντερ Ντουτ ως πρώτο πρόεδρο και τον Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ και τον Ναβιντσάντρα Σεν ως αντιπροέδρους. Την ίδια χρονιά έγινε η πρώτη έκδοση της εφημερίδας της κοινωνίας που ήταν προηγουμένως στην αγγλική γλώσσα καθώς οι περισσότερες εργασίες της κοινωνίας στα Βεγγαλικά. Το 1900ο αδερφός του Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ, ο Σατγιεντρανάθ, έγινε Πρόεδρος. Η κοινωνία, η οποία μεταφέρθηκε στη μόνιμη κατοικία της το 1909, γρήγορα επεκτάθηκε σε πάνω από 30 παραρτήματα. Τα αξιόλογα μέλη περιλαμβάνουν τους Ντεμπέντρα Πρασάντ Γκος, Ρομές Τσούντερ Ντουτ, Σατζανικάντα Ντας και Ραμέντρα Σουντάρ Τριμπέντι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mozammel, Md Muktadir Arif (2012). «Vangiya Sahitya Parishad». Στο: Islam, Sirajul. *Banglapedia: National Encyclopedia of Bangladesh* (Second έκδοση). Asiatic Society of Bangladesh.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 145484138
* LCCN: n85171274
* GND: 5004504-0
* BIBSYS: 69153

 |

 |
Το **Καρτέλ Σιναλόα *-*** *(ισπ.: Cártel de Sinaloa, γνωστό με τα αρχικά CDS)* ή ***«Καρτέλ του Ειρηνικού**»*, είναι εγκληματική οργάνωση - ίσως η πιο μεγάλη και ισχυρή εγκληματική οργάνωση του δυτικού ημισφαιρίου  ξεπερνώντας ακόμα και το διαβόητο Καρτέλ Μεντεγίν- που ασχολείται με το παράνομo εμπόριο και τη διακίνηση ναρκωτικών καθώς και με το ξέπλυμα ναρκο-χρημάτων. Το καρτέλ άρχισε να δραστηριοποιείται στα τέλη της δεκαετίας του 1980 στην πόλη Κουλιακάν της επαρχίας της Σιναλόα, στο Μεξικό. Υπό την ηγεσία του Χοακίν Γκουσμάν το καρτέλ αναπτύχθηκε στο λεγόμενο «χρυσό τρίγωνο» του Μεξικού (οι πολιτείες Σιναλόα, Ντουράγκο, και Τσιχουάουα), παράγοντας και διακινώντας τεράστιες ποσότητες κοκαΐνης και ηρωίνης, αρχικά και συνθετικά ναρκωτικά, αργότερα. Σύμφωνα με το National Drug Intelligence Center των ΗΠΑ το καρτέλ διακινεί κυρίως κοκαΐνη, ηρωίνη, μεθαμφεταμίνη, κάνναβη, και MDMA.   

Σήμερα και μετά την σύλληψη του Γκουσμάν το καρτέλ αν και αντιμετωπίζει προβλήματα ηγεσίας, εξακολουθεί να παίζει κυρίαρχο ρόλο στο παράνομο εμπόριο ναρκωτικών.

Ίδρυση
------

Ο Πέδρο Πέρεζ ήταν ήδη από την δεκαετία του 1960 ο κύριος *βαρώνος* των ναρκωτικών στην πολιτεία Σιναλόα και ο μεγαλύτερος λαθρέμπορος μαριχουάνας στις ΗΠΑ. Κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας του, η Σιναλόα έγινε η *πρωτεύουσα* των ναρκωτικών του Μεξικού και υπό την ηγεσία του μεγάλωσε η δεύτερη γενιά Μεξικανών λαθρέμπορων ναρκωτικών όπως ο Χοακίν Γκουζμάν, ο Μιγκέλ Γκαγιάρντο, ο Ραφαέλ Κιντέρο, και άλλοι. Οι νέοι αυτοί *βαρώνοι*, χώρισαν τις *επικράτειές τους* και τις οργανώσεις τους, με τον Γκουσμάν, και τον Ισμαέλ Σαμπάδα να διαχειρίζονται το εμπόριο ναρκωτικών της Σιναλόα.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑   Αρχειοθετήθηκε 2019-09-23 στο Wayback Machine. Κεφάλαιο Plaza Overstretch: Pedro Aviles Pérez and Pablo Acosta
Συντεταγμένες: 40°15′00″N 18°17′00″E﻿ / ﻿40.25°N 18.2833°E﻿ / 40.25; 18.2833

Η **Καλημέρα** (ιταλ.*Calimera*) είναι μια μικρή πόλη 7.296 κατοίκων στη Νότια Ιταλία, την ονομαζόμενη Μεγάλη Ελλάδα (Magna Grecia). Ανήκει στην επαρχία του Λέτσε και βρίσκεται στην γεωγραφικά απομονωμένη περιοχή Γκρέτσια Σαλεντίνα της χερσονήσου του Σαλέντο, όπου το ελληνικό στοιχείο παρέμεινε ακμαίο έως τα νεότερα χρόνια. 
Σύμφωνα με την παράδοση, η ονομασία της κωμόπολης οφείλεται σε κάποιον ταξιδιώτη, ο οποίος, όταν πέρασε από αυτό το μέρος, ρώτησε έναν χωρικό για το όνομα του οικισμού. Ο τελευταίος, μην κατανοώντας την ξένη γλώσσα, έγνεψε του περαστικού ταξιδιώτη χαιρετώντας τον: «Καλημέρα», του είπε.

Οι κάτοικοι της πόλης, εκτός από τα ιταλικά, μιλούν επίσης τα γραικάνικα, ιδίωμα της περιοχής που συνδυάζει ελληνικά και ιταλικά στοιχεία. Εκτός από τη γλώσσα, η ελληνική επιρροή είναι εμφανής και στην παράδοση των κατοίκων της περιοχής.

Το 1960 ο Δήμος Αθηναίων δώρισε στην Καλημέρα μια ταφική στήλη του 4ου π.Χ. αιώνα, η οποία έχει τοποθετηθεί στο πάρκο της πόλης με την επιγραφή: «*Zeni sù en ise ettù sti Kalimera*» (Τσένη 'σού 'εν είσαι ετού στη Καλημέρα), δηλαδή «Δεν είσαι ξένη, εδώ στην Καλημέρα».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Καλημέρα (πόλη)** |

* Community of Calimera, (Ιταλικά)
* *Το λεύκωμα της Calimera* (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 238117510

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ευρώπη
* Πύλη:Ιταλία
 |

 |
Ο **Μιχαήλ** (ουγγρικά: *Mihály*, 955 - 990) από τον Οίκο των Άρπαντ ήταν μάλλον δούκας της Νίτρα (π. 971-997). Όλοι οι ηγεμόνες της Ουγγαρίας από το 1046 και μετά κατάγονται από αυτόν.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ζόλταν μεγάλου πρίγκιπα των Ούγγρων και της συζύγου του από τη φυλή των Κουμάνων.

Σύμφωνα με τον ιστορικό Γκυόργκυ Γκυόρφφυ έλαβε ένα δουκάτο από τον μεγαλύτερο αδελφό του Γκέζα μεγάλο πρίγκιπα της Ουγγαρίας, που είχε διαδεχθεί τον πατέρα τους. Σλοβάκοι ιστορικοί αναφέρουν ότι κυβέρνησε το δουκάτο της Νίτρα (971-997). Οι απόψεις αυτές δεν έγιναν καθολικά αποδεκτές.

Ο ανώνυμος συγγραφέας του χρονικού *Gesta Hungarorum* αναφέρει ότι η μητέρα του ήταν Κουμάνα, αλλά η περιοχή που εγκαταστάθηκαν αργότερα οι Κουμάνοι εκατοικείτο την περίοδο αυτή από Πετσενέγκους. Έτσι η μητέρα του μάλλον ήταν κόρη φυλάρχου των Πετσενέγκων, ή ίσως των Χαζάρων ή των Βουλγάρων.

Περί το 995/997 απεβίωσε σε ηλικία 36 ετών και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, πρώτα ο Λαδίσλαος (π. 977-995, 1001-πριν το 1030) και μετά ο Βαζούλ (πριν το 1030-1031).

Οικογένεια
----------

Τα ονόματα των γιων του είναι δημοφιλή στους Ορθοδόξους και ιδιαίτερα στον Οίκο των Κομητοπούλων της Βουλγαρίας· έτσι υποθέτουμε ότι η σύζυγός του ήταν Βουλγάρα. Ο γάμος θα έγινε μόλις ενηλικιώθηκε, δηλ. π. το 980. Είχε τέκνα:

* Βαζούλ πριν το 997-1031/32, δούκας της Νιτρίας. Πατέρας των:
	+ Ανδρέας Α΄ και Μπέλα Α΄, βασιλέων της Ουγγαρίας.
* Λαδίσλαος ο *φαλακρός* πριν το 997-πριν το 1030, δούκας της Νιτρίας.

Πηγές
-----

* Anonymus, Notary of King Béla: The Deeds of the Hungarians (Edited, Translated and Annotated by Martyn Rady and László Veszprémy) (2010). In: Rady, Martyn; Veszprémy, László; Bak, János M. (2010); Anonymus and Master Roger; CEU Press; ISBN 978-963-9776-95-1.
* Györffy, György (1994). King Saint Stephen of Hungary. Atlantic Research and Publications. ISBN 0-88033-300-6.
* Györffy, György (2000). István király és műve [=King Stephen and his Work] (in Hungarian). Balassi Kiadó.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Michael of Hungary  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Μιχαήλ ιμπν Σελτζούκ** ήταν Τούρκος οπλαρχηγός που έζησε στις αρχές του 11ου αιώνα, ήταν ένας από τους γιους του Σελτζούκ που έμεινε γνωστός σαν ο γενάρχης της Δυναστείας των Σελτζούκων. Οι εγγονοί του έγιναν Σουλτάνοι της Μεγάλης Αυτοκρατορίας των Σελτζούκων, ο ίδιος ο Σελτζούκ αντίθετα ήταν ένας απλός οπλαρχηγός και αρχηγός της φυλής Κενέκ που ήταν παρακλάδι της μεγάλης Συνομοσπονδίας των Ογούζων Τούρκων. 

Ο Μιχαήλ όπως ο πατέρας του και τα αδέλφια του αρχικά ήταν παγανιστές, ασπάστηκαν το Ισλάμ μετά την εμπλοκή τους σε μάχες με λαούς μη Ισλαμικούς. Ο Μιχαήλ ιμπν Σελτζούκ σκοτώθηκε σε μία από αυτές τις μάχες, το έτος θανάτου του είναι άγνωστο, τοποθετείται στις αρχές του 11ου αιώνα, γύρω στο 1009.
Οι δύο γιοι του Σαγκρί-Μπεγκ (989–1060) και Τογκρούλ-Μπεγκ (990–1063) ήταν οι ιδρυτές της Αυτοκρατορίας των Σελτζούκων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑
3. ↑
4. ↑  Gabor Agoston-Bruce Masters:Encyclopaedia of the Ottoman Empire, σ.156

Πηγές
-----

* Gabor Agoston-Bruce Masters:Encyclopaedia of the Ottoman Empire
* Shirazi, Saeed (2017-01-06). A CONCISE HISTORY OF IRAN: From the early period to the present time

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Σελτζούκ Μπέης
Παρελήφθη από το Βρετανικό Ναυτικό στις 9 Μαρτίου 1943.

Ομοίου τύπου πλοία : Αφροέσσα ΙΙ, Πάραλος ΙΙΙ, Σαλαμινία ΙΙ και **Καρτερία ΙΙ** που κατέπλευσαν στην Αλεξάνδρεια στις 1 Σεπτεμβρίου 1943 με Διοικητή τους τον Πλωτάρχη Χ. Φοίφα.

Εκτόπισμα : 223 ΤΝ. – Διαστάσεις : 136Χ24,5Χ6 πόδια. – Ταχύτητα : 12 κόμβοι. – Πρόωση : Ντίζελ, 1000ΒΗΡ. – Πλήρωμα : 33 άνδρες. – Οπλισμός : 1 πυροβόλο 3’’/50, 2 πυροβόλα 20 χιλιοστών, 4 πυροβόλα. Στις 16 Σεπτεμβρίου 1943 με την παράδοση του Ιταλικού στόλου, και την κατάπλευση του στην Αλεξάνδρεια, επέβαινε στο Καρτερία ‘τιμής ένεκεν’ ο Αρχηγός Στόλου Υποναύαρχος Κ. Αλεξανδρής ενώ ταυτόχρονα ο Αρχηγός του Βρετανικού στόλου, Ναύαρχος Cunningham επέβαινε στο βρετανικό Ν/Α. Έλαβε μέρος στις επιχειρήσεις εκκαθάρισης ναρκοπεδίων στις Ελληνικές θάλασσες, καθώς και σε επιχειρήσεις της περιόδου του Εμφυλίου. Στις 28 Απριλίου 1947 μαζί με Ν/Α Αφροέσσα και Α/Φ Πορταριά υποστήριξε αποβατική επιχείρηση της 3ης ορεινής ταξιαρχίας στις εκβολές του Πηνειού. Πήρε μέρος στις επιχειρήσεις Σταυρός της Χαλκιδικής στις 6 Αυγούστου 1947, καθώς και στην επιχείρηση στο Στρατόνι της Χαλκιδικής με αποκλεισμό Κομμουνιστών και τραυματισμό του Κυβερνήτη του.

Παροπλίστηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 1973.

Πηγές
-----

* http://uboat.net
* http://www.shipbuildinghistory.com
Ο **Μιχαήλ ο Σύγκελλος και Ομολογητής** έζησε τον 8ο με 9ο αιώνα μ.Χ. Είναι άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Βίος
----

Ο Μιχαήλ ο Σύγκελλος γεννήθηκε στα Ιεροσόλυμα περί το 761. Ο ίδιος στις επιστολές του αυτοπροσδιορίζεται *περσογενής*, κάτι που υποδηλώνει πως είχε προγόνους περσικής καταγωγής. Σε νεαρή ηλικία εκάρη αναγνώστης. Μετά τον θάνατο του πατέρα του διένειμε την πατρική περιουσία του, εγκατέστησε τη μητέρα και τις αδελφές του σε γυναικεία μονή και περί το 786 εγκαταστάθηκε στη μονή του Αγίου Σάββα. Μετά δώδεκα χρόνια παραμονής εκεί χειροτονήθηκε από τον Θωμά Α΄ Ιεροσολύμων πρεσβύτερος. Ωστόσο ο ίδιος επέστρεψε στην Λαύρα της άσκησής του. Λόγω της φήμης που είχε αποκτήσει από τα ασκητικά κατορθώματά του και των εκκλησιαστικών ποιητικών συνθέσεών του ο Πατριάρχης τον μετακίνησε στην μονή των Σπουδαίων προχειρησάμενος αυτόν Σύγκελλο.
Όταν προέκυψε το θέμα του Filioque, ο Πάπας Ρώμης ζήτησε τη συνδρομή του Θωμά Ιεροσολύμων για την καταπολέμηση της αίρεσης αυτής. Τελικά ο Πατριάρχης συμφώνησε να συμπεριλφθεί και ο Μιχαήλ ο Σύγκελλος στην αποστολή προς την Ρώμη. Παράλληλα έλαβε την εντολή να σταματήσουν στην βυζαντινή πρωτεύουσα με σκοπό να εγχειρίσουν στον αυτοκράτορα Λέων Ε΄ και τον Θεόδοτο επιστολές καταδικαστικές της εικονομαχίας. Ο αυτοκράτορας όμως εξοργίστηκε από το περιεχόμενο των επιστολών και φυλάκισε τα μέλη της αποστολής και τον Μιχαήλ Σύγκελλο.Ο Μιχαήλ Β´ μετά από έξι χρόνια κράτησης του Μιχαήλ τον εξόρισε σε μοναστήρι του Ολύμπου της Προύσας. Το 834, επί Θεοφίλου, ανακλήθηκε από την εξορία και κλείστηκε στη φυλακή του Πραιτωρίου Το 842 τελικά απελευθερώθηκε, και ο Πατριάρχης Μεθόδιος Α΄ τον αποκατέστησε διορίζοντάς τον ηγούμενο στη Μονή της Χώρας.
Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 18 Δεκεμβρίου, αν και αυτός πέθανε στις 4 Ιανουαρίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  πρώην Λεοντοπόλεως Σωφρόνιος, «Μιχαήλ ο Σύγκελλος», *Νέα Σιών*, τόμ. 31 (1936), σελ. 330
2. ↑  πρώην Λεοντοπόλεως Σωφρόνιος, «Μιχαήλ ο Σύγκελλος», Νέα Σιών, τομ.31 (1936), σελ.331
3. ↑  πρώην Λεοντοπόλεως Σωφρόνιος, «Μιχαήλ ο Σύγκελλος», *Νέα Σιών*, τόμ. 31 (1936), σελ. 332-333
4. ↑  πρώην Λεοντοπόλεως Σωφρόνιος, «Μιχαήλ ο Σύγκελλος», *Νέα Σιών*, τόμ. 31 (1936), σελ. 334
5. ↑  πρώην Λεοντοπόλεως Σωφρόνιος, «Μιχαήλ ο Σύγκελλος», *Νέα Σιών*, τόμ. 31 (1936), σελ. 335
6. ↑  Ιωάννης Φωκυλίδης, «Μιχαήλ Πρεσβύτερος και Σύγκελλος Ιεροσολύμων», *Νέα Σιών*, τόμ. 13 (1913), σελ. 749

Πηγές
-----

* πρώην Λεοντοπόλεως Σωφρόνιος: «Μιχαήλ ο Σύγκελλος», *Νέα Σιών*, τόμ. 31 (1936), σελ. 329-338
* Ιωάννης Φωκυλίδης: «Μιχαήλ Πρεσβύτερος και Σύγκελλος Ιεροσολύμων», *Νέα Σιών*, τόμ. 13 (1913), σελ. 733-749
Ο **Μπολέσλαφ Β΄** ο *γενναιόδωρος* (πολων.: *Bolesław II szczodry*, 1042 - 2/3 Απριλίου 1081/1082) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας της Πολωνίας (1058-76) και μετά βασιλιάς της (1076-79).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Καζιμίρ Α΄ τού *αποκαταστάτη* δούκα της Πολωνίας και της Μαρίας Ντομπρονιέγκας των Ρουρικιδών, κόρης τού Βλαντίμιρ Α΄ μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου.

Ο Μπολεσλάφ Β΄ θεωρείται ένας από τους πιο ικανούς ηγεμόνες. Το 1075 επανεγκατέστησε την αρχιεπισκοπή τού Γκνιέζνο (είχε καθαγιαστεί το 1064) και ίδρυσε την επισκοπή τού Πουότσκ. Εγκατέστησε μονές Βενεδικτίνων στο Μογκίλνο, Λούμπιν και Βρότσλαφ. Ήταν ο πρώτος Πολωνός μονάρχης, που έκοψε δικό του νόμισμα σε μεγάλες ποσότητες, ώστε να αντικαταστήσει τα ξένα, που είχαν επικρατήσει στη χώρα κατά τα έτη των πρώτων βασιλέων. Ίδρυσε βασιλικά νομισματοκοπεία στην Κρακοβία και στο Βρότσλαφ και αναμόρφωσε το νόμισμα, που απέφερε σημαντικά έσοδα στα βασιλικά θησαυροφυλάκια. Οι προσπάθειες αυτές είχαν τεράστια επιρροή στην οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη της χώρας.

Σύμφωνα με τον χρονικογράφο Γάλλο τον Ανώνυμο, τον αποκαλούσαν *largus (γενναιόδωρο)*, καθώς έκτισε πολλούς ναούς και μονές σε όλη τη χώρα. Επίσης *τολμηρός (śmiały)* ή *σκληρός (οkrutny)* αποκαλείται από το μεταγενέστερο *Χρονικό των Πολωνών βασιλέων*.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1069 τη Βυσεσλάβα των Ρουρικιδών, κόρη τού Σβιατοσλάβ Β΄ μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου και είχε γιο:

* Μιέσκο π. 1069-1089, πρίγκιπας της Κρακοβίας.

Ιστορικοί όπως ο Όσβαλντ Μπάλζερ (1895) αποκρούουν αυτό το όνομα της συζύγου του και θεωρούν, ότι νυμφεύτηκε την Αγνή των Πρεμυσλιδών.

Πηγές
-----

* André Vauchez, Richard Barrie Dobson, Michael Lapidge, eds. (2000). "Boleslas II the Bold". Encyclopedia of the Middle Ages. Routledge. ISBN 978-1-57958-282-1. Retrieved 2010-03-25.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Boleslaus II of Poland στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 8909598
* LCCN: n87855481
* ISNI: 0000 0000 3020 7476
* GND: 119212471
* NKC: js2012689433

 |

 |
Ο **Μητρόδωρος της Στρατονικείας** (τέλη 2ου αιώνα π.Χ.) ήταν Έλληνας φιλόσοφος από την πόλη Στρατονίκεια της Καρίας, στη Μικρά Ασία. Αρχικώς ήταν μαθητής της επικούρειας σχολής, αλλά στη συνέχεια ακολούθησε τον πλατωνικό φιλόσοφο Καρνεάδη. Η αποσκίρτησή του από την επικούρεια σχολή είναι σχεδόν μοναδική. Ο Κικέρων ερμηνεύει αυτή την αποστασία ως οφειλόμενη στην άποψη του Μητρόδωρου ότι ο φιλοσοφικός σκεπτικισμός του Καρνεάδη ήταν απλώς ένα μεσο για να επιτίθεται στους Στωικούς στο δικό τους έδαφος. Ο Μητρόδωρος υπεστήριζε ότι ο Καρνεάδης ήταν στην πραγματικότητα πιστός ακόλουθος του Πλάτωνα. Ο Κικέρων περιγράφει επίσης τον Μητρόδωρο ως ικανό ρήτορα, που είχε μεγάλη θέρμη και ρέοντα λόγο..

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (πολλαπλές γλώσσες) *Virtual International Authority File*. OCLC. Dublin. Ανακτήθηκε στις 25  Μαΐου 2018.
2. ↑  Διογένους Λαερτίου *Βίοι φιλοσόφων*, x
3. ↑  Κικέρωνος *Acad.*, ii. 6. § 16, 24. § 78
4. ↑  Κικέρωνος *de Orat.*, i. 11. § 45

Πηγές
-----

* Smith, William (επιμ.): *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, 1870

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* ISNI: 0000 0004 7668 8593

 |

 |
Συντεταγμένες: 46°15′N 141°14′E﻿ / ﻿46.250°N 141.233°E﻿ / 46.250; 141.233

Άποψη της νήσου Μονερόν
Η **νήσος Μονερόν**, (ρωσικά: Монерон, ιαπωνικά: 海馬島 Καϊμπάτο ή Τοντομοσίρι), είναι μία ρωσική νήσος που βρίσκεται στη νότια είσοδο του πορθμού Τατάρων, δυτικά του νότιου άκρου της νήσου Σαχαλίνης και Δ.ΒΔ. του πορθμού Λα Περούζ, (μεταξύ Σαχαλίνης και της ιαπωνικής νήσου Χοκάιντο).

Έκταση
------

Η συνολική έκταση της Μονερόν είναι περίπου 30 τ.χλμ. με μέγιστο υψόμετρο περίπου 430 μ. Έχει σχήμα ωοειδές με μήκος κατά διεύθυνση Β.- Ν. 7,2 χλμ. και πλάτος 5,6 χλμ. Απέχει περίπου 40 ναυτικά μίλια δυτικά από το νότιο άκρο της Σαχαλίνης και ομοίως από τον πορθμό Λα Περούζ.

Όνομα
-----

Το ιαπωνικό όνομα της νήσου **Τοντομοσίρι** (= νήσος θαλάσσιων ελεφάντων) δόθηκε ακριβώς για τα θαλάσσια αυτά ζώα που βρίσκουν καταφύγιο στη νήσο. Το όνομα Μονερόν έδωσε ο Γάλλος πλοηγός Λα Περούζ, όταν φθάνοντας στη περιοχή (1787), την οποία και χαρτογράφησε, προς τιμήν του βοηθού του μηχανικού αξιωματικού Πωλ Μονερόν.

Εθνικό πάρκο
------------

Θαλάσσιοι ελέφαντες στη Μονερόν
Η Μονερόν κατά το μεγαλύτερο μέρος της έχει βραχώδεις απότομες ακτές με ελάχιστες αμμουδιές, δεν διατηρεί μόνιμο πληθυσμό, κατοικείται κυρίως τους θερινούς μήνες. Αποτελεί εξ ολοκλήρου ομώνυμο θαλάσσιο πάρκο για θαλάσσια ζώα και πουλιά και η τουριστική της κίνηση που άρχισε να οργανώνεται μόλις το 2006 είναι ειδικότερα φυσιολατρική. Έχει ήδη καταστεί ένα από τα πλέον δημοφιλή μέρη της γενικότερης γεωγραφικής περιοχής για καταδύσεις.

Σημειώσεις
----------

Το μνημείο της πτήσης ΚΑL 007
* Στις 1 Σεπτεμβρίου του 1983, παρά τη νήσο Μονερόν, που βρίσκεται ανατολικά της νότιας εισόδου του πορθμού, καταρρίφθηκε από ρωσικά μαχητικά αεροσκάφη το κορεατικό επιβατικό αεροσκάφος της πτήσης KAL 007 που για άγνωστους λόγους αποκλίνοντας της πορείας του είχε εισέλθει σε απαγορευτικό τομέα του ρωσικού εναέριου χώρου παρασύροντας στο θάνατο τους 269 επιβαίνοντες αυτού (πλήρωμα και επιβάτες). Το περιστατικό αυτό συγκίνησε την τότε διεθνή κοινή γνώμη, δημιούργησε ανησυχίες στην ασφάλεια των αεροπορικών συγκοινωνιών, ενώ δυσχέρανε ακόμη περισσότερο τις ήδη τεταμένες διεθνείς σχέσεις της περιόδου του ψυχρού πολέμου.

Δείτε επίσης
------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μονερόν** |
Αποχρώσεις ματζέντα
To **ματζέντα** (magenta) είναι χρώμα κοκκινο-μωβ απόχρωσης και αποτελεί ένα από τα βασικά χρώματα του αφαιρετικού συστήματος χρωμάτων CMYK. Αποτελεί συμπληρωματικό χρώμα του πρασίνου.

Το ματζέντα εισήχθη για πρώτη φορά ως χρώμα μίας νέας βαφής ανιλίνης που ονομάστηκε φούξια (fuchsine), το 1859, μία πατέντα του Γάλλου χημικού Francois-Emmanuel Verguin. Το όνομα άλλαξε σε ματζέντα προκειμένου να εορτασθεί η νίκη των Γάλλων και Σαρδηνίων στη μάχη της Ματζέντας, μίας Ιταλικής πόλης, στις 4 Ιουνίου 1859.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ματζέντα** |
Ο **Μπολέσλαος**, τσεχ. Boleslav (1182/3 - 9 Απριλίου 1241) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν ευγενής στη Βοημία.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Ντιεπόλτ Β΄, που έλαβε μέρος ως αρχηγός τού Βοημικού στρατού στη Γ΄ Σταυροφορία.

Το 1202 εξορίστηκε από τον Ότακαρ Α΄ της Βοημίας (εξάδελφο τού πατέρα του) και επέστρεψε αργότερα το 1204. Εξορίστηκε πάλι το 1233/4 από τον Βεγκέσλαο Α΄ (γιο τού Οτάκαρ Α΄) και μετέβη στην Αυλή τού Ερρίκου Α΄ των Πιαστ-Σιλεσίας τού *Γενειοφόρου* υψηλού δούκα της Πολωνίας.

Μερικοί Πολωνοί χρονογράφοι τον αναφέρουν ως μάργραβο της Μοραβίας, αλλά ο τίτλος δεν έχει νόημα, διότι η Μοραβία την περίοδο αυτή εδιοικείτο ενωμένη με τη Βοημία από τον Βεγκέσλαο Α΄. Ο ίδιος ο Μπολέσλαος καλούσε τον εαυτό του "δούκα της Βοημίας".

Στη μάχη της Λεγκνίτσα το 1241 διοικούσε εθελοντές Βαυαρούς μεταλλωρύχους από το Γκόλντμπερκ και ένα απόσπασμα Μοραβών, πλάι στους Πολωνούς.

Πηγές
-----

* Jerzy Maroń: Koczownicy i rycerze. Najazd Mongołów na Polskę w 1241 roku na tle sztuki wojennej Europy XII i XIII w. Wodzisław Śląski 2011, Wydawnictwo Templum, s. 116–117,
Η ενθρόνιση του Ερρίκου του Λέοντος με την Ματθίλδη της Αγγλίας(1188)
Ματθίλδη της Αγγλίας
Η  **Ματθίλδη της Αγγλίας** (*Matilda of England*, 6 Ιανουαρίου 1156 - 28 Ιουνίου 1189), αποκαλούμενη και **Μωντ** (Maud), ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Ερρίκου Β΄ της Αγγλίας και της Ελεονώρας της Ακουιτανίας. Πέρασε μεγάλο μέρος της νεανικής της ηλικίας κοντά στη μητέρα της.

Ο Ραϊνάλδος του Ντάσελ, αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας, έφτασε στην αυλή του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Β΄ στη Ρουέν το 1165, προκειμένου να πραγματοποιήσει συμφωνία για το γάμο της Ματθίλδης με έναν Γερμανό πρίγκηπα. Δημιουργήθηκε σύγκρουση ανάμεσα στους διαπραγματευτές, όταν ο Ροβέρτος του Μπωμόν, 2ος κόμης του Λέστερ, αρνήθηκε να χαιρετήσει τον αρχιεπίσκοπο, λέγοντας του ότι είναι υποστηριχτής του σχισματικού αντίπαπα Βίκτωρα Δ΄.

Τα αρχικά σχέδια του Ερρίκου Β΄ να παντρευτεί η Ματθίλδη με έναν από τους γιους του Ρωμαίου αυτοκράτορα Φρειδερίκου Α΄ εγκαταλείφθηκαν και η Ματθίλδη έφυγε από την Αγγλία το 1167, προκειμένου να παντρευτεί τον επόμενο χρόνο τον Ερρίκο τον Λέοντα (1129 - 1195), Γ΄ δούκα της Σαξονίας και ΙΒ΄ της Βαυαρίας.

Παιδιά τους ήταν:

* Ματθίλδη 1171-1210,
* Ερρίκος Ε΄ 1173-1227, παλατινός κόμης του Ρήνου.
* Λοθάριος 1174-1190, απεβ. 15-16 ετών.
* Όθων Δ΄ 1175-1218, βασιλιάς της Γερμανίας και της Βουργουνδίας.
* Γουλιέλμος 1184-1213, κύριας του Λύνεμπουργκ.

Την εποχή του γάμου τους, ο Ερρίκος ο Λέων ήταν ένας από τους ισχυρότερους συμμάχους του Γερμανού αυτοκράτορα Φρειδερίκου Α΄ Μπαρμπαρόσα. Η Ματθίλδη κυβερνούσε τα εδάφη του συζύγου της, όταν αυτός έλειπε σε Σταυροφορίες (1172 , 1173). Ο σύζυγός της μπήκε σε διαμάχη με τον Γερμανό αυτοκράτορα και κατέφυγαν στην αυλή του πατέρα της στην Νορμανδία το 1182. Εκεί γνωρίστηκε με τον περίφημο τροβαδούρο Μπερτράν ντε Μπορν, ο οποίος συνέθεσε δύο ποιήματα για χάρη της. Έμειναν στην Νορμανδία υπό την προστασία του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Β΄ και επέστρεψαν στην Σαξονία (1185). Η Ματθίλδη πέθανε το 1189.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 15564620
* LCCN: n92110099
* ISNI: 0000 0003 7407 4953
* GND: 118731718
* SUDOC: 180553852
* BIBSYS: 14048494
* NKC: jo20191046191

 |

 |
Ο **Μητρόδωρος** ήταν Έλληνας γραμματικός και μαθηματικός ο οποίος συνέλεγε μαθηματικά επιγράμματα, και τα γραπτά του αποτελούν τμήμα της Ελληνικής Ανθολογίας. Πολύ λίγα πράγματα είναι γνωστά για την ζωή του, και ακόμα και η εποχή που έζησε είναι αβέβαιη, και θεωρείται πως ήταν μεταξύ του 3ου με 6ου αιώνα μ.Χ. με πιθανότερη την δεύτερη εκδοχή.

Το όνομα του εμφανίζεται σε σχέση με 45 μαθηματικά επιγράμματα τα οποία βρίσκονται στο 14ο βιβλίο της Ελληνικής Ανθολογίας. Αν και ενδεχομένως υπήρξε ο ίδιος συγγραφέας κάποιων από τα επιγράμματα, γενικά θεωρείται πως συνέλεξε τα περισσότερα από αυτά, με κάποια από αυτά να προέρχονται από τον 5ο αιώνα π.Χ.. Πολλά από τα επιγράμματα αποτελούν περιγράφουν απλές εξισώσεις, και είναι του ίδιου τύπου όπως αυτά στον αιγυπτιακό μαθηματικό πάπυρο του Ράιντ (17ος αιώνας π.Χ.).

Κάποια από τα προβλήματα του Μητρόδωρου είναι:

* Εικοσιτρία επιγράμματα είναι απλές εξισώσεις με έναν άγνωστο. Μια από αυτές έχει να κάνει με το διάσημο επίγραμμα όπου υπολογίζεται η ηλικία του Διόφαντου.
* Δώδεκα επιγράμματα είναι παράλληλες εξισώσεις με 2 αγνώστους.
* ένα επίγραμμα είναι παράλληλη εξίσωση με 3 αγνώστους.
* Έξι επιγράμματα είναι προβλήματα σχετικά με το γέμισμα και άδειασμα δοχείων μέσω σωλήνων.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Henrietta Midonick, (1965), *The Treasury of Mathematics, Volume 2*, pages 51–2. Penguin Books.
2. ↑  *Ελληνική Ανθολογία*, ΙΔ´. 1–4, 6–7, 11–13, 48–51, 116–147
3. 1 2  Sir Thomas Little Heath, (1921), *A history of Greek mathematics, Volume 2, From Aristarchus to Diophantus*, pages 441–3. Oxford
4. ↑  *Ελληνική Ανθολογία*, ΙΔ´. 126
5. ↑  *Ελληνική Ανθολογία*, ΙΔ´. 51

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *The Greek anthology, Volume 5*, 13-16, Internet Archive

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 10236436
* GND: 102399522

 |

 |
Η **Ματζούκα** ήταν γεωγραφική περιοχή και βάνδον της μεσαιωνικής Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντος (1204–1461) στη βορειοανατολική Μικρά Ασία (σημερινή Τουρκία). Η διοικητική της πρωτεύουσα ήταν το Δικαίσιμον (ή Καρυά, τούρκικα Τζεβιζλίκ). Η περιοχή αντιστάθηκε για λίγο μετά την οθωμανική κατάκτηση της Τραπεζούντας το 1461, αλλά τελικά υποτάχθηκε και έγινε ναχιγές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Δεν μαρτυρείται πριν από τον 13ο αιώνα, αλλά είναι πιθανό να υπήρχε ήδη ως τμήμα του μεσοβυζαντινού θέματος Χαλδίας, καθώς οι μεσαιωνικές διοικητικές περιφέρειες στην περιοχή συνέπιπταν με γεωγραφικές περιοχές και συνάδουν μέχρι σήμερα.

Τα όρια της Ματζούκας εκτείνονταν νότια και νοτιοδυτικά του Μίθριου όρους, το νότιό του όριο κατά μήκος μιας γραμμής που εκτεινόταν από την κορυφή Ζύγανα της Οροσειράς του Παρυάδρη στα δυτικά και τις Ποντιακές Πύλες στα ανατολικά.

Η στρατηγική της σημασία ήταν μεγάλη, καθώς φύλαγε τις προσεγγίσεις προς την Τραπεζούντα, την πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας, καθώς η Ματζούκα ήταν η καρδιά της Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντος. Γύρω από την πρωτεύουσα της περιοχής υπήρχαν τα δάση όπου οι αυτοκράτορες είχαν τα θερινά τους ανάκτορα. Οι ντόπιοι κάτοικοι ήταν αγρότες και κτηνοτρόφοι, και είχαν τη φήμη των πολεμιστών, παίζοντας σημαντικό ρόλο στην απόκρουση των τουρκικών επιδρομών.

Μεταξύ 1384 και 1408, το νέο βάνδον της Παλαιοματζούκας δημιουργήθηκε από το νότιο τμήμα της.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Η Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας ήταν οργανωμένη σε επτά *βάνδα*, αποτελούμενα από τα δυτικά προς τα ανατολικά: Τρικωμία, Παλαιοματζούκα, Ματζούκα, Τραπεζούντα, Γημωρά, Σούρμαινα και Ριζαίον, συν το *θέμα* της Μεγάλης Λαζίας.
2. ↑  Λαμπάκης 2003, 2.1. Προέλευση.
3. 1 2 3 4 5  Λαμπάκης 2003, 2.2. Γεωγραφία - οικονομία - επιχειρησιακή δυνατότητα.
Το **Μητροπολιτικό Πάρκο Χαϊδαρίου**, είναι χώρος πρασίνου και ιστορικής μνήμης για το Χαϊδάρι και θα εκτείνεται σε περίπου 132 στρέμματα όταν ολοκληρωθεί.
Αποτελείται από το Πάρκο Ιστορικής Μνήμης και Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης (Χαϊδάρι), το Νέο Θέατρο Χαϊδαρίου και το Πάρκο Νεολαίας Χαϊδαρίου.
Οι χώροι του περιλαμβάνουν πολύ πράσινο και λειτουργίες αναψυχής όπως ανοικτό θέατρο, το 1ο Αθλητικό Κέντρο Χαϊδαρίου, διαδρομές περιπάτου, μνημεία προς τιμήν των εκτελεσθέντων κατά την γερμανική κατοχή κλπ.

Παράλληλα με την οδό Μπουμπουλίνας και μέχρι την έκταση του Πάρκου Νεολαίας και του 1ου Αθλητικού Κέντρου Χαϊδαρίου, παραχωρήθηκε έκταση 66,7 στρεμμάτων, που αναμένεται να αξιοποιηθεί, αφού έχει ήδη υποβληθεί από το Δήμο Χαϊδαρίου, σχετική πρόταση χρηματοδότησης για την επέκτασή του. 
Το τελικό σχέδιο προβλέπει τη δημιουργία ενός ενιαίου Πάρκου συνολικής έκτασης 132 στρ. το μεγαλύτερο εντός αστικού ιστού, δημιουργώντας έτσι ένα σημαντικό πνεύμονα πρασίνου στη Δυτική Αττική.
Ο **Μπολέσλαφ Γ΄**, πολων. Bolesław III (1322/30 - 20 Αυγούστου 1351) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας του Πουότσκ (1336-), κυβερνήτης της Βίζνα και Σοχάτσεφ (1345-), τυπικά υποτελής στη Βοημία καθ' όλο το διάστημα της εξουσίας του.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο μόνος γιος τού Βεντσεσλάου δούκα τού Πουότσκ και της Νταννίλα (βαπτίστηκε Ελισάβετ), κόρης τού Γκεντιμίνας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας.

Ήταν ανήλικος, όταν το 1336 απεβίωσε ο πατέρας του· ο Μπολέσλαφ Γ΄ κληρονόμησε τις κτήσεις εκείνου με επίτροπο της αρχής τους θείους του Σιεμόβιτ Β΄ και Τρόιντεν Α΄. Το 1340 ενηλικιώθηκε και ανέλαβε την αρχή. Πέντε έτη μετά, το 1345 απεβίωσε ο Σιεμόβιτ Β΄ άτεκνος και ο Μπολέσλαβ Γ΄ κληρονόμησε τις περιοχές Βίζνα και Σοχάτσεφ.

Πιθανόν ως την αρχή της εξουσίας του ο Μπολέσλαφ Γ΄ ήταν υποτελής τού Ιωάννη τού Οίκου τού Λουξεμβούργου βασιλιά της Βοημίας, ο οποίος εγγυόταν την αρτιότητα των κτήσεών του μεταξύ των δύο ισχυρών γειτόνων του, τού Τευτονικού Τάγματος και της Πολωνίας. Με σκοπό να συνεχιστεί η προστασία αυτή και μετά τον θάνατο τού Ιωάννη, το 1341 ο Μπολέσλαφ Γ΄ ανανέωσε την όρκο υποτέλειας στον Κάρολο (Δ΄), πρωτότοκο γιο και κληρονόμο τού βασιλιά της Βοημίας.

Απεβίωσε άγαμος και άτεκνος.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  (Αγγλικά, Γερμανικά) *WikiTree*. www.wikitree.com/wiki/Piast-133. Ανακτήθηκε στις 26  Ιουλίου 2019.
2. 1 2  Ανακτήθηκε στις 26  Ιουλίου 2019.
3. 1 2 3 4 5  Ανακτήθηκε στις 26  Ιουλίου 2019.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Ιουλίου 2019.
5. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Ιουλίου 2019.

Πηγές
-----

* Karol Maleczyński: Bolesław III in: Polish Biographical Dictionary. vol. 2: Jan Beyzym, Marja Brownsford. Kraków: Polish Academy of Learning – Gebethner and Wolff Editorial, 1936, pp. 271–272. Reprint: National Ossoliński Institute, Kraków 1989.
**Μητροπολιτική περιοχή**, μερικές φορές αναφέρεται και ως **μητροπολιτική περιφέρεια**, είναι μια περιοχή που αποτελείται από ένα πυκνοκατοικημένο αστικό πυρήνα, με πιο αραιοκατοικημένες τις γύρω περιοχές του, η οποία μοιράζεται τη βιομηχανία, τις υποδομές και τη στέγαση. Η μητροπολιτική περιοχή συνήθως εμπεριέχει πολλαπλές περιοχές δικαιοδοσίας όπως δήμους, νομούς, περιφέρειες, κράτη, ακόμη και έθνη. Καθώς οι κοινωνικοί, οικονομικοί και πολιτικοί θεσμοί έχουν αλλάξει, οι μητροπολιτικές περιοχές έχουν γίνει βασικές οικονομικές και πολιτικές περιοχές. Οι μητροπολιτικές περιοχές περιλαμβάνουν μία ή περισσότερες αστικές περιοχές, κωμοπόλεις και αγροτικές περιοχές οι οποίες, από κοινωνικο-οικονομική άποψη, συνδέονται με τον αστικό πυρήνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Squires, G. Ed. Urban Sprawl: Causes, Consequences, & Policy Responses. The Urban Institute Press (2002)
2. ↑  Mark, M. Katz, B. Rahman, S. and Warren, D. MetroPolicy: Shaping A New Federal Partnership for a Metropolitan Nation. Brookings Institution: Metropolitan Policy Program Report. (2008). 4-103.
3. ↑  «Definition of Urban Terms» (PDF). *demographia.com*. Ανακτήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Metropolis.org, An organisation of world metropolises
* Urban Employment Areas in Japan (Metropolitan Employment Areas in Japan)
* Turismo.fvg.it, (Metropolis read by maps in Friuli Venezia Giulia - Northeast of Italy - EU)
* Geopolis : research group, university of Paris-Diderot, France — Urbanization of the world

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85084451
* GND: 7532090-3
* NDL: 00567627
* NKC: ph303217

 |

 |