recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Γκάρι Γκραντ** (*Gary Grant*, Κάντον, Οχάιο, 21 Απριλίου 1965), είναι πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,91 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση του πόιντ γκαρντ.

Καριέρα
-------

Ο Γκραντ σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν από το 1984 ως το 1988, όπου αγωνίστηκε με την ομάδα των Wolverines σε 129 αγώνες με συνολικό μέσο όρο 17,2 πόντων, 5,7 ασίστ και 3,5 ριμπάουντ. Καλύτερη του χρονιά υπήρξε το 1986-87, όπου σημείωνε 22.4 πόντους, 5,4 ασίστ και 5,0 ριμπάουντ.

Επιλέχθηκε από την ομάδα των Σιάτλ Σούπερσονικς στην 15η θέση του πρώτου γύρου του ντραφτ του 1988 και δόθηκε την ίδια ημέρα στους Λος Άντζελες Κλίπερς. Μέχρι το 1995, βοήθησε την ομάδα του να συμμετάσχει δύο φορές στην διαδικασία των πλέι-οφ, το 1992 και το 1993. Από το 1989 ως το 1992 υπήρξε βασικός πλέι-μέικερ της ομάδας, με κορυφαία του χρονιά το 1989-90 όταν και σημείωνε 13,1 πόντους, 10,0 ασίστ και 4,4 ριμπάουντ. Την τελευταία τριετία του με την ομάδα του Λος Άντζελες ήταν αναπληρωματικός, παίζοντας παρ' όλα αυτά σε 185 παιχνίδια του ΝΒΑ.

Το καλοκαίρι του 1995 υπέγραψε στους Νιου Γιορκ Νικς, με τους οποίους έπαιξε σε 47 αγώνες με 4,9 πόντους και 1,5 ασίστ, ενώ την επόμενη σεζόν φόρεσε την φανέλα των Μαϊάμι Χιτ, ρίχνοντας τον μέσο όρο πόντων του στους 3,9 σε σύνολο 28 αγώνων. Μετά από ένα σύντομο πέρασμα από την Ιαπωνία, επέστρεψε στο ΝΒΑ για να αγωνιστεί με τους Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς σε 22 παιχνίδια, με μέσους όρους 4,8 πόντων και 3,8 ασίστ.

Τον Αύγουστο του 1998, υπέγραψε στην ομάδα του Άρη, με την οποία έπαιξε σε δεκαοκτώ αγώνες πρωταθλήματος, αποχωρώντας τον Φεβρουάριο του 1999 λόγω οικονομικών προβλημάτων της ομάδας. Με τον Άρη σημείωνε 18,7 πόντους, 3,5 ασίστ και 4,4 ριμπάουντ.

Επέστρεψε στους Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς για να αγωνιστεί σε μόλις εννέα αγώνες ως την σεζόν 2000-01, πριν ολοκληρώσει την καριέρα του στην ομάδα του Περιστερίου το 2002, σε ηλικία 37 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Gary Grant College Stats | College Basketball at Sports-Reference.com
2. ↑  1986-87 Michigan Wolverines Roster and Stats - Sports Reference
3. ↑  1989-90 Los Angeles Clippers Roster and Stats
4. ↑  1995-96 New York Knicks Roster and Stats
5. ↑  1996-97 Miami Heat Roster and Stats
6. ↑  1997-98 Portland Trail Blazers Roster and Stats
7. ↑  Μετά την ολοκλήρωση της μεταγραφής του Αμερικανικού Γκάρι Γκραντ στην ομάδα του Αρη, ο νέος ο άσος της "κίτρινης" ομάδας θα αναχωρήσει για το Μέτσοβο
8. ↑  Ο καλός Σούλης, ο κακός Άρτζι και ο πατατάκιας! - SentraGoal[*νεκρός σύνδεσμος*]
9. ↑  Ο Γκραντ έρχεται για να δοκιμαστεί από το Περιστέρι - Αθλητισμός - in.gr

Πηγές
-----

* Gary Grant Stats | Basketball-Reference.com
* CLIPPERS: Looking Back: Gary Grant - NBA.com
* Gary Grant Player Profile
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Άρης.

Ο **Α.Σ. Άρης Ακροποτάμου** αποτελεί ποδοσφαιρικό σωματείο με έδρα τον Ακροποτάμο του νομού Καβάλας. Η ποδοσφαιρική ομάδα του Άρη Ακροποτάμου διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Δημοτικό Στάδιο Ακροποτάμου.

Ίδρυση
------

Ο Αθλητικός Σύλλογος «Άρης» Ακροποτάμου ιδρύθηκε το 1974, οπότε και έλαβε μέρος για πρώτη φορά στα πρωταθλήματα της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Καβάλας (Ε.Π.Σ.Κ.). Την περίοδο 2010–11, ο Άρης ανακηρύχθηκε κυπελλούχος στο νομό Καβάλας, κερδίζοντας στον τελικό με 2–0 την Α.Ε. Πιερέων, ενώ παράλληλα κέρδισε και την άνοδο στη Δ΄ Εθνική κατηγορία.

Την περίοδο 2011–12 τερμάτησε στη 2η θέση του 1ου Ομίλου της Δ΄ Εθνικής. Την αμέσως επόμενη περίοδο, 2012–13, στέφθηκε πρωταθλητής στον 1ο Όμιλο της Δ΄ Εθνικής, κερδίζοντας παράλληλα την άνοδο στη νεοσύστατη τότε Γ΄ Εθνική Ερασιτενική κατηγορία. Στην πρώτη συμμετοχή του στη Γ΄ Εθνική, την περίοδο 2013–14 τερμάτισε στην 3η θέση του βαθμολογικού πίνακα του 1ου Ομίλου. Την επόμενη περίοδο, 2014–15 τερμάτησε 12ος, με αποτέλεσμα τον υποβιβασμό στα τοπικά πρωταθλήματα.

Για την περίοδο 2015–16 η ομάδα, αν και μετείχε στην κλήρωση του προγράμματος, τελικά αποσύρθηκε από το πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας Ε.Π.Σ.Κ. Την περίοδο 2016–17 η ομάδα δε δήλωσε συμμετοχή στα πρωταθλήματα της ΕΠΣΚ, ενώ την περίοδο 2017–18 ξεκίνησε από τη Γ΄ Κατηγορία.

Η διαχρονική πορεία
-------------------

* 2011–12: Δ΄ Εθνική
* 2012–13: Δ΄ Εθνική
* 2013–14: Γ΄ Εθνική
* 2014–15: Γ΄ Εθνική

Επιτυχίες
---------

* **Δ΄ Εθνική** (**1ος Όμιλος**)
	+ **Πρωταθλήτρια (1)**: 2013
* **Κύπελλο Ε.Π.Σ. Καβάλας**
	+ **Κυπελλούχος (1)**: 2011

Παραπομπές
----------

1. ↑  ΔΗΜΟΣ ΠΑΓΓΑΙΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2013 (archive) dimospaggaiou.gr
2. ↑  ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΠΟΙΝΩΝ ΠΕΡΙΟΔΟΥ 2014-2015[*νεκρός σύνδεσμος*] epo.gr
3. ↑  Κυπελλούχος ο Αρης Ακροποτάμου onsports.gr
4. ↑  Οι ομάδες που ανέβηκαν στην Γ Εθνική nafpaktianews.gr
5. ↑  ΕΠΣ ΚΑΒΑΛΑΣ: Έγινε η κλήρωση, στις 5 Σεπτεμβρίου το εναρκτήριο λάκτισμα xronometro.com
6. ↑  Α' κατηγορία ΕΠΣ Καβάλας: Τα αποτελέσματα της 3ης αγωνιστικής[*νεκρός σύνδεσμος*] kavala-portal.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος (archive)
Η **Ομοσπονδιακή Συνέλευση** (ρωσικά: Федеральное Собрание, προφέρεται: [fʲɪdʲɪˈralʲnəjə sɐˈbranʲɪjə]) είναι ο εθνικός νομοθέτης της Ρωσικής Ομοσπονδίας, σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας (1993). Στο παρελθόν, οι αρμοδιότητες της Ομοσπονδιακής Συνέλευσης άνηκαν στο Συνέδριο των Λαϊκών Αντιπροσώπων και στο Ανώτατο Σοβιέτ της Ρωσικής ΣΟΣΔ.

Αποτελείται από τη Δούμα, η οποία είναι η κάτω βουλή, και το Συμβούλιο της Ομοσπονδίας, η οποία είναι η άνω βουλή. Και τα δύο σώματα που βρίσκονται στη Μόσχα. Ο πρόεδρος του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας κατέχει την τρίτη πιο σημαντική θέση μετά τον Πρόεδρο και τον Πρωθυπουργό. Σε περίπτωση ανικανότητας του Προέδρου και του Πρωθυπουργού, ο Πρόεδρος της άνω βουλής του ρωσικού κοινοβουλίου γίνεται Εκτελεστικός Πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Οι αρμοδιότητες της Κρατικής Δούμας περιλαμβάνουν τη συναίνεση για το διορισμό του Προέδρου της Κυβέρνησης, αποφάσεις για το ζήτημα της εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση, το διορισμό και την απόλυση του Προέδρου της Κεντρικής Τράπεζας, το διορισμό και την απόλυση του Προέδρου και ορισμένων από τους ελεγκτές του Ελεγκτικού Επιμελητηρίου, το διορισμό και την απόλυση του Επιτρόπου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, τη διακήρυξη αμνηστίας, την προώθηση κατηγορίας εναντίον του Προέδρου για την καθαίρεσή του και ορισμένα άλλα καθήκοντα.

Οι αρμοδιότητες του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας περιλαμβάνουν την έγκριση των αλλαγών στα σύνορα μεταξύ της Ρωσικής Ομοσπονδίας, η έγκριση του Προεδρικού Διατάγματος σχετικά με την επιβολή στρατιωτικού νόμου ή για την κήρυξη της χώρας σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, αποφάσεις σχετικά με τη δυνατότητα της χρησιμοποίησης των Ενόπλων Δυνάμεων της Ρωσίας εκτός του εδάφους της Ρωσίας, την προκήρυξη προεδρικών εκλογών, τη μομφή του προέδρου, το διορισμό των δικαστών των ανώτερων δικαστηρίων της Ρωσίας, το διορισμό και την απόλυση του Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, το διορισμό και απόλυση του αναπληρωτή Προέδρου και ορισμένων από τους ελεγκτές του Ελεγκτικού Επιμελητηρίου και ορισμένα άλλα καθήκοντα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Пост Председателя Совета Федерации РФ – это третий пост в стране. В случае недееспособности президента и премьера именно председатель верхней палаты парламента должен возглавить государство." ria.ru
2. ↑  "Почему у нас третье лицо в государстве Председатель Совета Федерации? Потому что это федерация, он не распускается, он действует постоянно." - Сергей Шахрай Αρχειοθετήθηκε 2014-01-11 στο Wayback Machine. newstube.ru
3. ↑  The Constitution of the Russian Federation. Article 103 constitution.ru
4. ↑  The Constitution of the Russian Federation. Article 102 constitution.ru

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ομοσπονδιακή Συνέλευση (Ρωσία)** |

* Επίσημος ιστότοπος

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 138868447
* LCCN: n94027285
* NKC: ko2007416540

 |

 |
Συντεταγμένες: 52°51′28″N 15°59′26″E﻿ / ﻿52.85778°N 15.99056°E﻿ / 52.85778; 15.99056

Ο **Ντράβα** (πολωνικά: Drawa, γερμανικά: Drage‎) είναι ποταμός και δημοφιλές υδάτινο μονοπάτι στην Πολωνία, με μήκος 192 χλμ. και επιφάνεια λεκάνης απορροής 3.291 χλμ2. Ο ποταμός ξεκινά την πορεία του στη λίμνη Ούκιελ και την τερματίζει στον ποταμό Νότετς κάτω από την πόλη Κσις Βιελκοπόλσκι. Ο Ντράβα είναι παραπόταμος στη δεξιά όχθη του Νότετς, ο δεύτερος σε μέγεθος. Η μέση κλίση του είναι 0,61% και η παροχή του 19 μ3/δ.

Ιστορία
-------

Από τον 14ο αιώνα, ο ποταμός χρησιμοποιείται ως οδός ναυσιπλοΐας. Από το 1700, ο Ντράβα χρησιμοποιείται για τη μεταφορά μελιού από το Ντράφσκο στη Φρανκφούρτη. Η ναυσιπλοΐα του ποταμού συνεχίστηκε μέχρι το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το 1974, στη διαδρομή του ποταμού ιδρύθηκε το φυσικό καταφύγιο Ντράβα και το 1990 ο Εθνικός Δρυμός Ντράβα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στατιστική Επετηρίδα της Δημοκρατίας της Πολωνίας 2017, Στατιστική Υπηρεσία Πολωνίας, σελ. 85-86

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ντράβα (Πολωνία)** |

* 
* 
*
Ένας οργανοπαίχτης του ντοτάραΤο ***ντοτάρα*** (ή ***ντόταρ***) (βεγγαλικά: দোতারা, Ασσαμικά: দোতাৰা, κυριολεκτικά, "του ή να έχει δύο καλώδια") είναι έγχορδο μουσικό όργανο με δύο, τέσσερις ή μερικές φορές πέντε χορδές που μοιάζει με ένα σαρόντ. Χρησιμοποιείται συνήθως στο Άσαμ, το Μπαγκλαντές, τη Δυτική Βεγγάλη και το Μπιχάρ, και χρονολογείται από τον 15ο-16ο αιώνα, όταν εγκρίθηκε από τις ασκητικές λατρείες των Μπαούλ και των Φακίρηδων.

Το ισοδύναμο λαούτο μακριού λαιμού με δύο χορδές βρίσκεται στην Κεντρική Ασία και είναι γνωστό με το όνομα ντουτάρ (περσικά: دو تار, ουζμπεκικά: dutor).

Το ντοτάρα είναι ένα από τα πιο σημαντικά όργανα που χρησιμοποιούνται σε διάφορα είδη λαϊκής μουσικής στη Βεγγάλη και το Άσαμ. Έχει δύο βασικές μορφές, το μπάνγκλα και το μπαουάιγια. Η μορφή μπάνγκλα προέρχεται από την περιοχή Ραχρ Μπάνγκλα, όπου ακόμα παίζεται κυρίως εκεί. Έχει μεταλλικές χορδές, τα οποία δίνουν ένα καλύτερο ήχο από ό, τι άλλα όργανα που παίζονται στην περιοχή.
Αν και το ντοτάρα μπορεί να έχει 4-5 χορδές, παίζεται κατά κύριο λόγο με δύο χορδές, και σε αυτό οφείλει το όνομά του.

Η μορφή μπαουάιγια έχει σχεδόν εκλείψει στη σύγχρονη εποχή, και έχει μια πιο αρχέγονη αρχή από τη μορφή μπάνγκλα. Και πάλι τα νήματα είναι το εντυπωσιακό χαρακτηριστικό, που γίνονται είτε από χοντρό βαμβάκι, μετάξι ή πιο γενικά από κατγκούτ, δίνοντας ένα ήχο πιο πλούσιο σε μπάσο. Αυτό το όργανο χρησιμοποιείται ευρέως στις ανατολικές λαϊκές μουσικές μορφές όπως η Μπχαουάιγια - της οποίας η Γκοαλπαρίγια είναι σχετικά γνωστή υποκατηγορία. Οι μορφές Μαχισάλι και Μπαούλ επικρατούν μέσα και γύρω από τη περιοχή της Βεγγάλης, συμπεριλαμβανομένων των περιοχών Άσαμ και Ανατολικού Μπιχάρ.

Το ντοτάρα είναι αποπτερωμένο έγχορδο όργανο, που παίζεται σε ανοιχτό συνδυασμό νότων. Συχνά παίζεται παράλληλα με λαϊκά κρουστά όργανα όπως το Ντοχόλ, το Κχολ ή το Μαντίρα. Είναι φτιαγμένο από το νιμ ή άλλο σκληρό ξύλο, με μια επιμήκης, σφαιροειδής κοιλιά για ένα κουτί ήχου, που εκλεπτύνει σε ένα στενό λαιμό με αποκορύφωμα το ξύλινο κουτί το οποίο είναι συχνά περίπλοκα σκαλισμένο σε σχήμα κεφαλιού παγωνιού, κύκνου ή κάποιο άλλο μοτίβο ζώου. Το κουτί δαχτύλων είναι φτιαγμένο από ορείχαλκο ή χάλυβα, όπως και το σαρόντ. Το κουτί ήχου του οργάνου καλύπτεται με ένα σφιχτά τεντωμένο δέρμα σαύρας, όπως και σε ένα ραμπάμπ ή σαρόντ.

Με τέσσερις χορδές, το ντοτάρα συντονίζεται ως εξής (από πάνω προς τα κάτω)—Σοχ(κατώτερο)-Ντο-Ντο-Φαχ. Η Ινδική σημειογραφία διαβάζεται ως εξής: Πα - Σα -Σα - Μα με την Ντο/Σα να είναι η τονωτική/ριζική νότα του τραγουδιού.

Ετυμολογία
----------

Ο όρος είναι από το περσικό دو تار (do târ), κυριολεκτικά "δύο σύρματα", με τη προσθήκη του βεγγαλοασσαμικού επιρρήματος -α. Το όργανο είναι γνωστό ως **ντοτάρα** ή **ντουτάρα** (βεγγαλικά: দোতারা, ασσαμικά: দোতাৰা) και **ντουτούρα** (ασσαμικά: দোতোৰা).

Βιβλιογραφία
------------

* Ahmed, Wakil (2012). «Dotara». Στο: Islam, Sirajul. *Banglapedia: National Encyclopedia of Bangladesh* (Second έκδοση). Asiatic Society of Bangladesh.
Ο **νόμος της ταχύτητας** αναφέρεται στην εξάρτηση της *ταχύτητας μιας χημικής αντίδρασης* από τις συγκεντρώσεις των προϊόντων και των αντιδρώντων της χημικής αντίδρασης.

Η **ταχύτητα χημικής αντίδρασης** είναι το μέγεθος που εκφράζει πόσο γρήγορα γίνεται μια χημική αντίδραση. Σε μία χημική αντίδραση ορίζονται τόσες ταχύτητες, όσα και τα αντιδρώντα και τα προϊόντα της αντίδρασης. Η ταχύτητα κατανάλωσης ενός αντιδρώντος ή σχηματισμού ενός προϊόντος ορίζεται ως ο ρυθμός μεταβολής της συγκέντρωσής του.

Οι ταχύτητες σχηματισμού και κατανάλωσης είναι ανάλογες μεταξύ τους. Κάθε μόριο προϊόντος που σχηματίζεται προϋποθέτει συγκεκριμένο αριθμό μορίων αντιδρώντων, όπως συνοδεύεται από συγκεκριμένο αριθμό μορίων των άλλων προϊόντων που σχηματίζονται. Για παράδειγμα στη χημική αντίδραση {\displaystyle 2H\_{2}+O\_{2}\rightarrow 2H\_{2}O} ένα μόριο οξυγόνου για να καταναλωθεί προϋποθέτει την κατανάλωση δύο μορίων υδρογόνου και την παραγωγή δύο μορίων νερού. Έτσι, υποχρεωτικά ο ρυθμός μεταβολλής της συγκέντρωσης του οξυγόνου είναι μισός από το ρυθμό μεταβολλής της συγκέντρωσης του υδρογόνου και μισός κατά μέτρο του ρυθμού σχηματισμού του νερού. Οι ταχύτητες κατανάλωσης των αντιδρώντων είναι αρνητικοί, γιατί οι συγκεντρώσεις τους μειώνονται, ενώ οι ρυθμοί παραγωγής των προϊόντων είναι θετικοί, γιατί οι συγκεντρώσεις τους αυξάνονται. Στο προηγούμενο παράδειγμα οι ταχύτητες συνδέονται με τις εξής σχέσεις:

{\displaystyle {\frac {d[H\_{2}]}{dt}}=2{\frac {d[O\_{2}]}{dt}}=-{\frac {d[H\_{2}O]}{dt}}}

Νόμος της ταχύτητας
-------------------

*Η ταχύτητα μιας αντίδρασης είναι ανάλογη δυνάμεων κάποιων συγκεντρώσεων των προϊόντων και των αντιδρώντων.* Για παράδειγμα στη χημική αντίδραση {\displaystyle 5\mathrm {A} +2\mathrm {B} \rightarrow 3\Gamma }

Η ταχύτητα της αντίδρασης, έστω v ισούται με:

{\displaystyle v=k[\mathrm {A} ]^{a}[\mathrm {B} ]^{b}[\Gamma ]^{c}}

Η σταθερά k είναι η σταθερά αναλογίας.

Ο νόμος είναι αρκετά γενικός, περιλαμβάνει την περίπτωση όπου η ταχύτητα πρακτικά δεν εξαρτάται από καμία συγκέντρωση (v=k, a=b=c=0, οπότε η ταχύτητα αντίδρασης είναι σταθερή), αλλά και την περίπτωση όπου η ταχύτητα εξαρτάται από όλα τα αντιδρώντα και προϊόντα, ή από μερικά από αυτά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Ebbing, Darrell D.· Steven D. Gammon. *Γενική Χημεία*. Μτφρ. Νικόλαος Δ. Κλούρας (6η έκδοση). Αθήνα: Τραυλός. σελίδες 552,558. ISBN 960-7990-66-8. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιανουαρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2010.
Η **Αίθουσα του Κλήμεντα**, ιταλ. Sala Clementina, είναι μία αίθουσα στο τμήμα του Αποστολικού Παλατιού του Βατικανού, γνωστού ως Ανάκτορο Γρηγορίου ΙΓ΄. Κατασκευάστηκε τον 16ο αι. από τον πάπα Κλήμεντα Η΄ προς τιμήν του πάπα Κλήμεντα Α΄, αγίου και τρίτου διαδόχου του Αγ. Πέτρου. 

Η αίθουσα του Κλήμεντα κατά την επίσκεψη του Μπαράκ Ομπάμα το 2009.
Η αίθουσα του Κλήμεντα καλύπτεται με νωπογραφίες της Αναγέννησης και πολύτιμα έργα τέχνης. Χρησιμοποιείται από τον πάπα ως χώρος υποδοχής και σε μερικές περιπτώσεις εδώ γίνονται τελετές και λειτουργίες. Η αίθουσα είναι ο χώρος όπου τίθεται η σορός του αποβιώσαντος πάπα για προσκύνημα από αξιωματούχους του Βατικανού, όπως έγινε πρόσφατα με τον πάπα Ιωάννη-Παύλο Β΄. Έπειτα από την αίθουσα του Κλήμεντα η σορός μεταφέρεται με τελετή κατά μήκος της πλατείας του Αγ. Πέτρου στη βασιλική του Αγ. Πέτρου ή αυτήν του Αγ. Ιωάννη του Λατερανού.

Οι τοιχογραφίες
---------------

H ορθογώνια αίθουσα έχει στη μία στενή της πλευρά τη νωπογραφία *το Μαρτύριο του Αγ. Κλήμεντα*, από τον Ολλανδό ζωγράφο Πάουλ Μπριλ. Στην απέναντι μεριά υπάρχουν τα έργα *Η Βάπτιση του Αγ. Κλήμεντα*, από τους Ιταλούς καλλιτέχνες Κερουμπίνο Αλμπέρτι και Μπαλτασάρε Κρότσε, και η *Αλληγορία της Τέχνης και της Επιστήμης* από τους Κερουμπίνο και Τζοβάνι Αλμπέρτι. Οι ζωφόρος στους πλαϊνούς, μακρούς τοίχους έχει αλληγορίες των αρετών των καρδιναλίων από τους Αμπέρτι και Κρότσε και των θεολογικών αρετών στον απέναντι τοίχο, από τους ίδιους ζωγράφους. Στην οροφή είναι η *αποθέωση του Αγ. Κλήμεντα* από τον Τζοβάνι Αλμπέρτι.

Πηγές
-----

* Pietrangelli, Carlo, Paintings in the Vatican, ISBN 0-8212-2316-X
Διάγραμμα της διατάξεως σιδερένιου δακτυλίου του Φάραντεϊ. Η μεταβαλλόμενη μαγνητική ροή στο αριστερό πηνίο επάγει ρεύμα στο δεξιό πηνίο.
Ο δίσκος του Φάραντεϊ, η πρώτη ηλεκτρογεννήτρια στην ιστορία, ένας τύπος ομοιοπολικής γεννήτριας
Ο **νόμος της ηλεκτρομαγνητικής επαγωγής του Φαραντέι**, γνωστός και απλώς ως «νόμος του Φαραντέι» (αν και υπάρχει και ο νόμος του Φαραντέι για την ηλεκτρόλυση), αλλά και ως **Νόμος Φαραντέι-Λεντς**, είναι βασικός φυσικός νόμος του ηλεκτρομαγνητισμού, που προβλέπει το πώς θα αλληλεπιδράσει ένα μαγνητικό πεδίο με ένα ηλεκτρικό κύκλωμα, παράγοντας μια ηλεκτρεγερτική δύναμη (ΗΕΔ), ένα φυσικό φαινόμενο γνωστό ως ηλεκτρομαγνητική επαγωγή. Αποτελεί τη φυσική θεμελιώση της αρχής λειτουργίας των μετασχηματιστών, των πηνίων και πολλών τύπων ηλεκτρικών κινητήρων, ηλεκτρογεννητριών και σωληνοειδών.

Η **εξίσωση Μάξγουελ-Φαραντέι**, μία από τις εξισώσεις Μάξγουελ, περιγράφει μαθηματικά το γεγονός ότι ένα στροβιλό ηλεκτρικό πεδίο συνοδεύεται/παράγεται πάντοτε από ένα χρονικώς μεταβαλλόμενο μαγνητικό πεδίο, ενώ ο νόμος του Φαραντέι δηλώνει ότι ΗΕΔ, που μπορεί να ορισθεί ως το ηλεκτρομαγνητικό έργο που παράγεται πάνω σε ένα μοναδιαίο φορτίο κατά τη διαδρομή μιας στροφής σε έναν αγώγιμο βρόχο, υπάρχει πάνω στον βρόχο όταν η μαγνητική ροή που διέρχεται από την επιφάνεια που περικλείει ο βρόχος μεταβάλλεται χρονικά.

Ιστορία
-------

Η ηλεκτρομαγνητική επαγωγή ανακαλύφθηκε ανεξάρτητα από τον Μάικλ Φάραντεϊ το 1831 και το 1832 από τον Τζόζεφ Χένρι. Ο Φάραντεϊ ήταν ο πρώτος που δημοσίευσε τα αποτελέσματα των πειραμάτων του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Giancoli, Douglas C. (1998). *Physics: Principles with Applications*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή (5η έκδοση). σελίδες 623-624.
2. ↑  Sadiku, M.N.O. (2007). *Elements of Electromagnetics* (4η έκδοση). Νέα Υόρκη και Οξφόρδη: Oxford University Press. σελ. 386. ISBN 0-19-530048-3.
3. ↑  «Applications of electromagnetic induction». Πανεπιστήμιο της Βοστώνης. 22 Ιουλίου 1999.
4. ↑  «A Brief History of Electromagnetism» (PDF).
5. ↑  Ulaby, Fawwaz (2007). *Fundamentals of applied electromagnetics* (5η έκδοση). Pearson:Prentice Hall. σελ. 255. ISBN 0-13-241326-4.
6. ↑  «Joseph Henry». *Member Directory, National Academy of Sciences*. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2016.
Το σήμα του αυτοκινητοδρόμου 52
Ο χάρτης του αυτοκινητοδρόμου 52
Ο **Ότογιολ 52** ή **Αυτοκινητόδρομος 52** στα ελληνικά είναι ένας αυτοκινητόδρομος στην Τουρκία. Συνδέει τα Άδανα με την Σανλιούρφα. Εχεί μήκος 365 χιλίομετρα και παραδόθηκε στην κυκλοφορία το 2006. Ξεκινάει από τον Ότογιολ 50, το Περιφερειακό των Αδάνων και καταλήγει βόρεια της Σανλιούρφα. Ο οδικός άξονας έχει διόδια. Είναι μέρος της Ευρωπαϊκής Οδού 90 και της **Ασιατικής Οδού 84**.

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αυτοκινητόδρομοι της Τουρκίας |
| --- |
|  |
| Αυτοκινητόδρομοι | 
Ο1 | Ο2 | Ο3 | Ο4 | Ο5 | Ο20 | Ο21 | Ο30 | Ο31 | Ο32 | Ο50 | Ο51 | Ο52 | Ο53 | Ο54 |  |

 |
Ο **Γιούρι Γ΄ (Γεώργιι) Ντανίλοβιτς**, ρωσ. Юрий (Георгий) Данилович (1281 - 21 Νοεμβρίου 1325) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας της Μόσχας (1303-25) και μεγάλος πρίγκιπας τού Βλαντίμιρ (1318-22).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο μεγαλύτερος γιος τού Δανιήλ πρώτου πρίγκιπα της Μόσχας και της Μαρίας. 

Η πρώτη του επίσημη ενέργεια ήταν να υπερασπιστεί το Περεγιασλάβ-Ζαλέσκι εναντίον τού θείου του Ανδρέα Γ΄ πρίγκιπα τού Γκόροντετς. Το επόμενο έτος απεβίωσε ο Ανδρέας, αλλά ο Γιούρι είχε να ανταγωνιστεί στον τίτλο τού μεγάλου πρίγκιπα τού Βλαντίμιρ τον Μιχαήλ πρίγκιπα τού Τβερ (εξάδελφο τού πατέρα του). Ενώ ο στρατός τού Τβερ πολιορκούσε το Περεσλάβλ και την ίδια τη Μόσχα, ο Γιούρι Γ΄ μετέβη στη Χρυσή Ορδή, όπου ο χάνος της τον αναβίβασε στην υψηλότερη θέση μεταξύ των πριγκίπων των Ρως.

Εν τω μεταξύ ο Γιούρι κανόνισε τον φόνο τού Κωνστατίν πρίγκιπα τού Ριανζάν. Ο άτυχος αυτός ηγεμόνας είχε συλληφθεί από τον πατέρα τού Γιούρι το 1302 και από τότε εκρατείτο φυλακισμένος στη Μόσχα. Αν και οι κάτοικοι τού Ριαζάν έμειναν έκπληκτοι από μία τέτοια βαρβαρότητα, ο Γιούρι προσάρτησε το φρούριο κλειδί Κολόμνα τού Ριαζάν στο πριγκιπάτο της Μόσχας· επίσης κατέλαβε το Μοζαΐσκ, που ανήκε στο πριγκιπάτο τού Σμολένσκ. Ως το 1314 ο Γιούρι εξασφάλισε την υποστήριξη τού Πέτρου μητοπολίτη της Μόσχας και έκανε συμμαχία με το Νόβγκοροντ εναντίον τού Τβερ. Τώρα ένοιωθε αρκετά ισχυρός, ώστε να προκαλέσει τον Μιχαήλ του Τβερ στην Ορδή.

Πηγές
-----

* John Fennell, "Princely Executions in the Horde 1308-1339," Forschungen zur Osteuropaischen Geschichte 38 (1988), 9-19.

1. ↑  «Агафия, ханша монгольская» (Ρωσικά)
2. ↑  Andrey Ekzemplyarsky: «Кончака» (Ρωσικά) 1895. σελ. 149.
3. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Yury of Moscow  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Στην πυρηνική φυσική, ο **νόμος Γκάιγκερ-Νάταλ** ή ο **κανόνας Γκάιγκερ-Νάταλ** συνδέει τη σταθερά διάσπασης ενός ραδιενεργού ισότοπου με την ενέργεια των σωματιδίων άλφα που εκπέμπονται. Σε γενικές γραμμές, δηλώνει ότι τα βραχύβια ισότοπα εκπέμπουν πιο ενεργητικά σωματίδια άλφα από τα μακρόβια.

Η σχέση δείχνει επίσης ότι οι χρόνοι ημιζωής εξαρτώνται εκθετικά από την ενέργεια διάσπασης, έτσι ώστε οι πολύ μεγάλες μεταβολές στον χρόνο ημιζωής καθιστούν συγκριτικά μικρές διαφορές στην ενέργεια διάσπασης και συνεπώς στην ενέργεια των σωματιδίων άλφα. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι τα σωματίδια άλφα από όλα τα ισότοπα που εκπέμπουν άλφα σε πολλές τάξεις διαφοράς μεγέθους στο χρόνο ημιζωής, έχουν όλα την ίδια ενέργεια διάσπασης.

Διαμορφωμένος το 1911 από τους Χανς Γκάιγκερ και Τζον Μίτσελ Νάταλ,[1] στη σύγχρονη μορφή του ο νόμος Γκάιγκερ-Νάταλ είναι

{\displaystyle \log \_{10}\lambda =-a\_{1}{\frac {Z}{\sqrt {E}}}+a\_{2}}
όπου *λ* είναι η σταθερά διάσπασης (**λ = ln2/ημιζωή**), *Ζ* ο ατομικός αριθμός, *Ε* η συνολική κινητική ενέργεια (του σωματίου άλφα και του θυγατρικού πυρήνα) και οι *α*1 και *α*2 είναι σταθερές. Ο νόμος λειτουργεί καλύτερα για πυρήνες με ζυγό ατομικό αριθμό και ζυγή ατομική μάζα. Η τάση εξακολουθεί να υπάρχει για ζυγούς-μονούς, μονούς-ζυγούς, και ζυγούς-ζυγούς πυρήνες, αλλά όχι με ακρίβεια.

Διασπάσεις συστάδων
-------------------

Ο νόμος Γκάιγκερ-Νάταλ έχει επεκταθεί ακόμα και για να περιγράψει τις διασπάσεις συστάδων , διασπάσεις όπου ατομικοί πυρήνες μεγαλύτεροι από το ήλιο απελευθερώνονται, π.χ. πυριτίου και άνθρακα.

Εξήγηση
-------

Ένας απλός τρόπος για να εξηγηθεί αυτός ο νόμος είναι να θεωρηθεί ένα σωματίδιο άλφα στον ατομικό πυρήνα ως σωματίδιο σε μονοδιάστατο κουτί. Το σωματίδιο βρίσκεται σε δεσμευμένη κατάσταση λόγω της παρουσίας δυνατοτήτων ισχυρής αλληλεπίδρασης. Θα αναπηδήσει συνεχώς από τη μία πλευρά στην άλλη και λόγω της πιθανότητας κβαντικής σήραγγας από το κύμα μέσω του δυναμικού φραγμού, κάθε φορά που αναπηδά, θα υπάρξει μικρή πιθανότητα να διαφύγει.

Η γνώση αυτού του κβαντικού μηχανικού αποτελέσματος καθιστά δυνατή την εξαγωγή αυτού του νόμου, συμπεριλαμβανομένων των συντελεστών, μέσω άμεσου υπολογισμού. Αυτός ο υπολογισμός διεξήχθη για πρώτη φορά από το φυσικό Τζορτζ Γκάμοφ το 1928.[2]

Αναφορές
--------

1. ↑  H. Geiger and J.M. Nuttall (1911) "The ranges of the α particles from various radioactive substances and a relation between range and period of transformation," *Philosophical Magazine*, Series 6, vol. 22, no. 130, pages 613-621. See also: H. Geiger and J.M. Nuttall (1912) "The ranges of α particles from uranium," *Philosophical Magazine*, Series 6, vol. 23, no. 135, pages 439-445.
2. ↑  G. Gamow (1928) "Zur Quantentheorie des Atomkernes" (On the quantum theory of the atomic nucleus), *Zeitschrift für Physik*, vol. 51, pages 204-212.
Ο **Γισούλφος Α΄** (*Gisulf*, *Gisulph*, *Gisolf*, *Gisulfo*, *Gisolfo*, *Gisulphus* ή *Gisulfus*) (Μάιος 930 - Νοέμβριος ή Δεκέμβριος 977) από τον Οίκο των Νταουφεριδών, ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Γουαϊμάρος Β΄, Λομβαρδού πρίγκιπα του Σαλέρνο, και της δεύτερης συζύγου του Γκαϊτελγκρίμα. Συγκυβέρνησε με τον πατέρα του ως ηγεμόνας το 943 και τον διαδέχθηκε μετά το τέλος του το 952. Συνέχισε να χρησιμοποιεί τον τίτλο *πρίγκιπας του λαού των Λομβαρδών* (*Langobardorum gentis princeps)*. Αρχικά ήταν υπό την επιτροπεία τής μητέρας του και του Πρίσκου, θησαυροφύλακα (comes tesaurarium) και κόμη του παλατιού (*magister palatii*).

Βιογραφία
---------

Το 946 δέχτηκε επίθεση από τον Λανδούλφος Β΄ του Μπενεβέντo σε συμμαχία με τον Ιωάννη Γ΄ της Νάπολης, αλλά ο δικός του σύμμαχος Mαστάλο Α΄ του Aμάλφι ήρθε να τον σώσει και έστησε ενέδρα στις δυνάμεις του Λανδούλφος Β΄ στη Λα Κάβα. Τον επόμενο χρόνο συμμάχησε με τον Λανδούλφος Β΄ και πολιόρκησε τη Ναπολιτανική Νόλα. Τον Οκτώβριο του 953 εξέδωσε δίπλωμα, που ευνοούσε τον επίσκοπο της Νάπολης, αλλά η αδίστακτη διπλωματία των γειτόνων του δεν φάνηκε ποτέ να τον ευνοεί. Λίγο μετά το 955 όμως, έγινε πατρίκιος από τον Μαριανό Αργυρό, τον Ρωμαίο/Βυζαντινό *στρατηγό* του Μπάρι. Το φθινόπωρο του 966 ο πάπας Ιωάννης ΙΓ΄ οδήγησε έναν Ρωμαϊκό-Τοσκανικό-Σπολετικό στρατό εναντίον του Λανδούλφος Γ΄ του Μπενεβέντo και του αδελφού του Πάντουλφ Α΄ *Σιδηροκέφαλου*, αλλά ο Γισούλφος Α΄ ήρθε να τον σώσει και δεν δόθηκε μάχη. Ο πάπας και ο Γισούλφος Α΄ έκαναν συνθήκη στην Tερατσίνα. Ήταν αυτή η πράξη, που του έφερε αργότερα τη βοήθεια από τον ισχυρό Πάντουλφ Α΄.

Το 973 ο Γισούλφος καθαιρέθηκε και απομακρύνθηκε από το αξίωμα από τον Λανδούλφος της Κόντσας και τους γιους του σε συμμαχία με τον Μαρίνο Β΄ της Νάπολης και τον Μάνσο του Αμάλφι. Ο γείτονάς του Πάντουλφ Α΄ Σιδηροκέφαλος πρίγκιπας του Μπενεβέντο και της Κάπουα επανέφερε τον Γισούλφος Α΄ ως υποτελή του. Αν και ο Γισούλφος Α΄ ήταν νυμφευμένος με την Γκέμα, απεβίωσε χωρίς κληρονόμο στα τέλη του 977 (ή ίσως το 978) και ο Πάντουλφ Α΄ τον διαδέχθηκε στο Σαλέρνο.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Γκέμα· δεν απέκτησαν απογόνους.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Caravale, Mario (επιμ.). *Dizionario Biografico degli Italiani: LVI Giovanni di Crescenzio – Giulietti*. Ρώμη, 2003. (in Italian)
* Gwatkin, HM, Whitney, JP (ed) et αϊ. *The Cambridge Medieval History: Volume III* Cambridge University Press, 1926.
Οι **Ντόνγκιε** (κορεατική προφορά: [toŋ.je]), που σημαίνει **Ανατολικοί Γιε**, ήταν κορεατική φυλή που κατέλαβαν τμήματα της βορειοανατολικής Κορεατικής Χερσονήσου από περίπου τον 3ο αιώνα π.Χ. περίπου μέχρι αρχές του 5ου αιώνα. Συνόρευε με το Κόγκουριο και το Όκτζο προς τα βόρεια, το Τζίνχαν προς τα νότια και την αρχηγία Λέλανγκ της Κίνας στα δυτικά. Σήμερα, αυτή η περιοχή αποτελείται από τις επαρχίες Νότιου Χάμγκιονγκ και Κάνγκουον στη Βόρεια Κορέα, και τη Γκάνγκουο στη Νότια Κορέα.

Ιστορία
-------

Πρωτο–Τρία Βασίλεια, γύρω στο 1 μ.Χ.
Το Ντόνγκιε εμφανίζεται στην ιστορία σαν ένα υποτελές κράτος των Κόγκουριο. Στις αρχές του 5ου αιώνα, ωστόσο, ο Βασιλιάς Γκουάνγκετο ο Μέγας προσάρτησε τους Ντόνγκιε, με αποτέλεσμα τη κυριαρχία του Κόγκουριο σε ολόκληρο το βόρειο τμήμα της Κορεατικής Χερσονήσου και το μεγαλύτερο μέρος της Μαντζουρίας. Ένα μικρό μέρος των Ντόνγκιε στα νότια απορροφήθηκε από τη Σίλλα.

Βιβλιογραφία
------------

* Lee, Peter H. (1992), *Sourcebook of Korean Civilization 1*, Columbia University Press
Ο **Γεώργιος Μάρκου** (1764-1830), γνωστότερος ως **Γεώργιος Μαρκίδης Πούλιου**, ήταν Έλληνας έμπορος, τυπογράφος και εκδότης της εποχής του Διαφωτισμού. Καταγόταν από τη Σιάτιστα. Μαζί με τον αδελφό του Πούλιο Μαρκίδη Πούλιου εξέδωσε στο τυπογραφείο τους στη Βιέννη έναν μεγάλο αριθμό έργων που εκφράσουν το πνεύμα του Διαφωτισμού και την «Ἐφημερίδα», η οποία είναι σήμερα η παλαιότερη γνωστή ελληνική εφημερίδα. Και οι δύο ανήκαν στον κύκλο του Ρήγα Βελεστινλή και ήταν ενήμεροι για τα επαναστατικά σχέδιά του.

«Ἐφημερίς». Το πρώτο φύλλο της εφημερίδας των Μαρκιδών Πούλιου.

Βιογραφία
---------

Αδελφός του Πούλιου (ή Πούμπλιου) Μάρκου. Το 1798 εξορίστηκε από τα εδάφη της Αψβουργικής Μοναρχίας, λόγω της εμπλοκής του στα επαναστατικά σχέδια του Ρήγα. Μετά από μία αποτυχημένη προσπάθεια να εγκατασταθεί στη Λειψία, μετέβη στη Γαλλία. Αργότερα εγκαταστάθηκε στη γερμανική πόλη Φυρτ και από το 1816 στη Νυρεμβέργη. 

Ο Γεώργιος Μάρκου υπήρξε τέκτονας. Το 1801 ήταν μέλος της στοάς «Joseph zur Eingkeit» στη Νυρεμβέργη, απ' όπου αποχώρησε έναν χρόνο αργότερα για να προσχωρήσει στη στοά «Alexander zu den drei Sternen» στο Ansbach. Το 1803 συμμετείχε στην ίδρυση της στοάς «Zur Wahrheit und Freundschaft» στην Φυρτ.

Η εκδοτική του δραστηριότητα
----------------------------

Οι αδελφοί Μαρκίδες Πούλιου δραστηριοποιήθηκαν στο εμπόριο μεταξύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της Αψβουργικής Μοναρχίας. Παράλληλα δραστηριοποιήθηκαν ως τυπογράφοι-εκδότες κυρίως ελληνικών, αλλά όχι μόνο, εντύπων.

Η «Ἐφημερίς»
------------

Από το τυπογραφείο των αδελφών Μαρκίδη Πούλιου κυκλοφόρησε στα χρόνια 1790-1797 η «Ἐφημερίς». Πρόκειται για τη δεύτερη γνωστή ελληνική εφημερίδα. Η πρώτη ήταν ο «Ταχυδρόμος της Βιέννης» η οποία είχε κυκλοφορήσει για σύντομο διάστημα το 1784 με πρωτοβουλία του Γεωργίου Βεντότη και του Γιόζεφ Μπάουμαϊστερ, κοντά στους οποίους είχαν μαθητεύσει οι αδελφοί Μαρκίδη Πούλιου. Από την εφημερίδα αυτή δεν έχουν εντοπιστεί φύλλα. Έτσι το έντυπο των Μαρκιδών είναι η πρώτη σωζόμενη ελληνική εφημερίδα.

Η σχέση με τον Ρήγα Βελεστινλή
------------------------------

Κατά το δεύτερο ταξίδι του στη Βιέννη, το 1797, ο Ρήγας συνεργάστηκε με τους αδελφούς Μαρκίδες Πούλιου για την έκδοση μιας σειράς κειμένων του, πρωτοτύπων και μεταφράσεων, αλλά και για την εκτύπωση των χαρτών που είχε σχεδιάσει.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Χατζηπαναγιώτη-Sangmeister, Ίλια (2010). *Ο τεκτονισμός στην ελληνική κοινωνία και γραμματεία του 18ου αιώνα. Οι γερμανόφωνες μαρτυρίες*. Αθήνα: Περίπλους. σελ. 226-227.
Ο **Γεώργιος Μαυρομιχάλης** (1800 - 22 Οκτωβρίου 1831) ήταν Έλληνας Φιλικός, αγωνιστής του 1821 και ένας από τους δολοφόνους του Ιωάννη Καποδίστρια.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Μάνη και ήταν ο τριτότοκος γιος του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη. Έζησε στην Κωνσταντινούπολη για μεγάλο διάστημα, καθώς είχε σταλεί εκεί ως όμηρος ως εγγύηση πίστης του πατέρα του προς το Σουλτάνο, όμως λίγο πριν το ξέσπασμα της επανάστασης δραπέτευσε στη Μάνη. Από το 1818 είχε μυηθεί στη Φιλική Εταιρεία.

Έλαβε μέρος σε διάφορες μάχες με κυριότερη τη μάχη των Δερβενακίων. Το 1822, ταξίδεψε μαζί με τον Παλαιών Πατρών Γερμανό στη Βερόνα της Ιταλίας. Το 1825 αιχμαλωτίστηκε στο Νεόκαστρο από τον Ιμπραήμ, αλλά σύντομα αφέθηκε ελεύθερος υποσχόμενος την υποταγή της Μάνης, υπόσχεση την οποία φυσικά δεν τήρησε. 

Αργότερα χρησιμοποιήθηκε από τον Καποδίστρια για να μεταβεί στο Ναύπλιο ο θείος του, Κατσής Μαυρομιχάλης, ο οποίος με την άφιξή του εκεί, φυλακίστηκε. Μετά από αυτό το γεγονός, αλλά και επειδή ο Καποδίστριας επιδίωκε να ελέγξει τα προνόμια των προυχόντων, ο Γεώργιος Μαυρομιχάλης και όλη η σημαντική οικογένεια των Μαυρομιχαλαίων τάχτηκε δημόσια εναντίον του, με αποτέλεσμα να τεθεί υπό αστυνομική επιτήρηση.

Στις 27 Σεπτεμβρίου 1831 μαζί με το θείο του Κωνσταντίνο Μαυρομιχάλη και με την ανοχή των αστυνομικών που τον επιτηρούσαν, δολοφόνησε τον κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια έξω από την εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα στο Ναύπλιο, καρφώνοντάς του ένα μακρυμάνικο μαχαίρι στην καρδιά, ενώ ο θείος του πυροβόλησε τον Κυβερνήτη στο πίσω μέρος της κεφαλής του. Έπειτα κατέφυγε στη γαλλική πρεσβεία, η οποία τον προστάτεψε από τον κόσμο που τον καταδίωκε, αλλά στη συνέχεια υποχρεώθηκε να τον παραδώσει στις Αρχές για να δικαστεί (ο θείος του, έπεσε νεκρός από τις πιστολιές της προσωπικής φρουράς και μετά διαμελίστηκε και ρίχτηκε στη θάλασσα από το έξαλλο πλήθος).

Καταδικάστηκε για την πράξη του και τουφεκίστηκε στις 9 Οκτωβρίου (22 Οκτωβρίου σύμφωνα με το Ιουλιανό ημερολόγιο) στο Ιτς-Καλέ, παρουσία του πατέρα του, Πετρόμπεη, που ήταν εκεί φυλακισμένος από τον Καποδίστρια.

Πηγές
-----

* *Σύγχρονος Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη*, τόμος 17ος, σελ. 231 (1928).
Ο **Γιάνκο Τζούρτζεβιτς** (*σερβικά: Јанко Ђурђевић*) (Μιχαΐλοβατς, άγνωστο πότε - Χότιν, Ρωσική Αυτοκρατορία, 1828), ήταν σέρβος πολιτικός κατά την Πρώτη Σερβική εξέγερση.

Ο Γιάνκο ήταν σύμβουλος στο Ναχαγιέ Σμεντέρεβο την περίοδο 1805-1813. Αναφέρεται ότι ήταν ένας πολύ σπουδαίος άνθρωπος και βοηθούσε τους φτωχούς και συχνά αποκαλούνταν η «μητέρα του φτωχού». Ήταν πολλές φορές εκπρόσωπος του ναχαγιέ στο Διοικητικό συμβούλιο των Σέρβων την κυβέρνηση των Σέρβων επαναστατών.

Το 1812 κατέφυγε στη Ρωσία όπου και πέθανε το 1828. Ο γιος του εκπαιδεύτηκε στη Ρωσία κι έπειτα επέστρεψε στη Σερβία όπου διορίστηκε σε κυβερνητική θέση.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  М.Милићевић,Поменик знаменитих људи у српскога народа новијега доба, 1888.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Јанко Ђурђевић  της Σερβικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Γεώργιος Μαυροφόρος** (9 Δεκεμβρίου 1897 - 2 Ιανουαρίου 1980) ήταν Έλληνας ιατρός και πολιτικός, που υπηρέτησε ως βουλευτής Λασιθίου από το 1935 ως το 1936.

Καταγωγή και σπουδές
--------------------

Το σπίτι του Γεωργίου Μαυροφόρου, στην οδό Λακέρδα στην Ιεράπετρα.
Γεννήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 1897. Ήταν γιος του Παυλή Μαυροφόρου, πρώην δημάρχου της Φουρνής και της Μαρίας. Καταγόταν από πλούσια οικογένεια και είχε δύο μεγαλύτερα αδέρφια τον Δημήτριο (1890-1971), έμπορο και τον Εμμανουήλ, δικηγόρο στη Νεάπολη Λασιθίου. Ο Γεώργιος σπούδασε ιατρική και εργάστηκε ως πρώτα στη Νεάπολη (όπου είχε και δική του μαιευτική κλινική) και μετά το γάμο του, στην Ιεράπετρα. Ήταν παντρεμένος με την Πόπη Φουνταλίδη και απέκτησαν παιδιά, εγγόνια και δισέγγονα.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Εξελέγη βουλευτής Λασιθίου στις εκλογές του 1935 με το Λαϊκό Κόμμα.

Πέθανε στην Αθήνα στις 2 Ιανουαρίου του 1980 και κηδεύτηκε στην Ιεράπετρα δύο ημέρες μετά. Επικήδειους εκφώνησαν οι πολιτευτές Κωνσταντίνος Κοντοπόδης και Εμμανουήλ Κοθρής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γιώργος Πρατσίνης, "Μεραμπέλλο Το Άγιον Όρος της Κρήτης", Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Λασιθίου, 2011.
2. ↑  Γεώργιος Π. Μαυροφόρος, νεκρολογία από τον Γιώργο Ροβίθη, Ανατολή, φύλλο 12 Ιανουαρίου 1980.
3. ↑  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 31, αρ. 248).(pdf)
4. ↑  Τα Νέα, Κοινωνικά, 15 Ιανουαρίου 1980, σελ. 9.
***Οίκος της Νύχτας*** είναι τίτλος σειράς μυθιστορημάτων φαντασίας με θέμα τους βρικόλακες από τη συγγραφέα Φ. Κ. Καστ και την κόρη της, Κριστίν Καστ.

Ακολουθεί τις περιπέτειες της Ζόι Ρέντμπερντ, μιας δεκαεξάχρονης κοπέλας που μόλις έγινε αρχάρια βρικόλακας και είναι υποχρεωμένη να παρακολουθήσει μαθήματα στο εσώκλειστο σχολείο *Οίκος της Νύχτας* στην Τούλσα της πολιτείας Οκλαχόμα. 

Η σειρά ήταν στη λίστα των Μπεστ Σέλερ των New York Times για 63 βδομάδες και έχουν εκτυπωθεί πάνω από εφτά εκατομμύρια αντίγραφα μόνο στις ΗΠΑ. Το έκτο μυθιστόρημα, *"Tempted"*, που βγήκε στην αγορά τον Οκτώβριο του 2009 με πρώτη έκδοση ενός εκατομμυρίου αντιτύπων, μπήκε την ίδια βδομάδα στη λίστα μπεστ σέλερ των *USA Today* στο #1. Τον Ιανουάριο του 2010, το *Gezeichnet*, μια γερμανική μετάφραση της *Σημαδεμένης*, έφτασε το #1 στη λίστα μπεστ σέλερ της Der Spiegel. Μέχρι στιγμής, η σειρά έχει πουλήσει πάνω από δέκα εκατομμύρια βιβλία σε 39 χώρες.

Ένα απ' τα τελευταία εκδοθέντα βιβλία της σειράς, το *"Burned'*, εκδόθηκε στις 27 Απριλίου 2010. Όπως το *Tempted*, μπήκε την ίδια βδομάδα στη λίστα μπεστ σέλερ του USA Today στο #1. Το *"Awakened"* εκδόθηκε τον Ιανουάριο του 2011 και μπήκε επίσης στη λίστα στο #1. Η σειρά που εκδίδεται στην Αμερική από το St Martin's Press και στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Μεταίχμιο υπολογίζεται να φτάνει στο σύνολο τα 12 βιβλία. Το 2008, είχαν ανακοινωθεί και σχέδια για γύρισμα ταινίας.

  



|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Λογοτεχνία
 |

 |
Ο θυρεός του κόμη, μετά δούκα, της Κλέβης.
Ο **Οίκος της Κλέβης**, γερμ.: Haus von Kleve ήταν ένας ευγενής Οίκος στη Γερμανία, που ήταν ενεργός από το 1092 ως το 1368.

Ιστορία
-------

Τα περισσότερα μέλη του Οίκου έφεραν το όνομα Ντήτριχ (γερμ.: Dietrich von Kleve, ολλανδ.: Diederik van Kleef). Ήταν κόμητες της Κλέβης. Τα τελευταία μέλη του Οίκου ήταν τρεις αδελφοί: ο Όθων (είχε μόνο τέκνο της Ίρμγκαρντ), κόμης το 1305-1310 (απεβ. 32 ετών), ο Ντήτριχ Η΄ (είχε τέκνα τη Μαργαρίτα, την Ελισάβετ και τη Μαρία), κόμης το 1310-1347 (απεβ. 56 ετών) και ο Ιωάννης (άτεκνος), κόμης το 1347-1368 (απεβ. 21 ετών). 

Ο Ντήτριχ Η΄ είχε νομοθετήσει να τον διαδεχθεί η Μαργαρίτα, αλλά την εξουσία διεκδίκησε ο Ιωάννης και ανέλαβε κόμης. Οι δύο γιοί της αντέδρασαν (ο σύζυγός της είχε ήδη αποβιώσει), αλλά επικράτησε ο Ιωάννης. Το 1368 ο Ιωάννης απεβίωσε άτεκνος· επειδή η Μαργαρίτα είχε αποβιώσει πριν 20 έτη, τον διαδέχθηκε ο πρώτος γιος της, ο Αδόλφος Γ΄ κόμης του Λα Μαρκ. Έτσι η Κλέβη περιήλθε στον Οίκο του Λα Μαρκ.

Γενεαλογία του Οίκου της Κλέβης
-------------------------------

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   |   |   |   | Ντήτριχ Α΄κόμης της Κλέβης**ΟΙΚΟΣ ΚΛΕΒΗΣ** |  |
|
|   |   |   |   |   |   |   |   |  |
|
|   |   |   |   | Άρνολντ Α΄κόμης της Κλέβης |  |
|
|   |   |   |   |   |   |   |   |  |
|
|   |   |   |   | Ντήτριχ Β΄κόμης της Κλέβης |  |
|
|   |   |   |   |   |   |   |   |  |
|
|   |   |   |   | Ντήτριχ Γ΄κόμης της Κλέβης |  |
|
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |  |
|   |   |   |   |   |
|   |   |   |   | Ντήτριχ Δ΄κόμης της Κλέβης |   | Άρνολντ Β΄κόμης της Κλεβης |  |
|
|   |   |   |   |   |   |   |   |  |
|
|   |   |   |   | Ντήτριχ Ε΄κόμης της Κλέβης |  |
|
|   |   |   |   |   |   |   |   |  |
|
|   |   |   |   | Ντήτριχ ΣΤ΄κόμης της Κλέβης |  |
|
|   |   |   |   |   |   |   |   |  |
|
|   |   |   |   | Ντήτριχ Ζ΄κόμης της Κλέβης |  |
|
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |  |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
| Όθων Α΄κόμης της Κλέβης |   | Ντήτριχ Η΄κόμης της Κλέβης |   | Ιωάννηςκόμης της Κλέβης |  |
|
|   |   |   |   |   |   |   |   |  |
|
|   |   |   |   | Μαργαρίτασύζ. Αδόλφος Β΄κόμης του Λα ΜαρκΟΙΚΟΣ ΛΑ ΜΑΡΚ |  |
|
|   |   |   |   |   |   |   |   |  |
|
|   |   |   |   | Αδόλφος Γ΄κόμης των Λα Μαρκ, Κλέβης |  |
|

Πηγές
-----

* Maier, Christoph T. (1994). Preaching the Crusades: Mendicant Friars and the Cross in the Thirteenth Century. Cambridge University Press.
* Pollock, M. A. (2015). Scotland, England and France After the Loss of Normandy, 1204-1296: "Auld Amitie". The Boydell Press.
Ο **Οίκος της Σοφίας** ήταν βιβλιοθήκη και οίκος μετάφρασης στη Βαγδάτη, στο σημερινό Ιράκ, την εποχή των Αββασιδών. Είχε πολύ σημαντικό ρόλο στο κίνημα μεταφράσεων αρχαίων ελληνικών και περσικών κειμένων στα αραβικά, και θεωρείται ότι ήταν ένα από τα σπουδαιότερα κέντρα διανόησης κατά τη χρυσή εποχή του Ισλαμισμού. Ο Οίκος της Σοφίας λειτούργησε ως κοινότητα που ίδρυσαν οι Αββασίδες χαλίφες Χαρούν αλ Ρασίντ και ο γιος του Αλ-Μαμούν, που κυβέρνησε από το 813 μέχρι το 833 μ.Χ. Με βάση τη Βαγδάτη από τον 9ο μέχρι το 13ο αιώνα, πολλοί από τους πιο σπουδασμένους Μουσουλμάνους λογίους ήταν μέλη αυτού του εξαιρετικού ινστιτούτου έρευνας και εκπαίδευσης.

Ο όρος *Οίκος της Σοφίας* είναι μεταφραστικό δάνειο από τους Σασσανίδες Πέρσες, που ονόμαζαν έτσι τη "βιβλιοθήκη". Θεωρήθηκε ότι οι Σασσανίδες είχαν ως σκοπό τους τη μετάφραση κειμένων από τα περσικά στα αραβικά, καθώς και τη συντήρηση μεταφρασμένων κειμένων.

Κατά τη βασιλεία του Αλ-Μαμούν ανεγέρθηκαν αστρονομικά παρατηρητήρια, και ο Οίκος ήταν ένα ασυναγώνιστο κέντρο ανθρωπιστικών σπουδών, επιστημών, μαθηματικών, αστρονομίας, ιατρικής, χημείας, ζωολογίας και γεωγραφίας. Αντλώντας πληροφορίες από περσικά, ινδικά και ελληνικά κείμενα - συμπεριλαμβανομένων αυτών του Πυθαγόρα, του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη, του Ιπποκράτη, του Ευκλείδη, του Πλωτίνου, του Γαληνού, του Σουσρούτα, του Τσαράκα, του Αριαμπάτα και του Βραχμαγκούπτα - οι λόγιοι συσσώρευσαν μία μεγάλη συλλογή "γνώσης" από όλο τον τότε γνωστό κόσμο, και την επέκτειναν με δικές τους ανακαλύψεις. Η Βαγδάτη ήταν γνωστή ως η πιο πλούσια πόλη του κόσμου και το σπουδαιότερο κέντρο πνευματικής δραστηριότητας της εποχής, με πληθυσμό πάνω από ένα εκατομμύριο ανθρώπους, τον μεγαλύτερο για την εποχή. Στους λογίους του Οίκου της Σοφίας συγκαταλέγεται και ο Αλ Χουαρίζμι, ο πατέρας της άλγεβρας.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 305172271
* LCCN: n00049031
* GND: 6049021-4
* BNF: cb15821681c (data)

 |

 |
Ο **Ντόναλντ Τζον Τραμπ Τζούνιορ** (γεν. 31 Δεκεμβρίου 1977) είναι Αμερικανός πολιτικός ακτιβιστής, επιχειρηματίας, συγγραφέας και πρώην τηλεοπτικός παρουσιαστής. Είναι το μεγαλύτερο παιδί του 45ου προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ και της πρώτης του συζύγου επιχειρηματία Ιβάνα Τραμπ.
Ο Τραμπ υπηρετεί ως διαχειριστής και εκτελεστικός αντιπρόεδρος του Οργανισμού Τραμπ , διευθύνοντας την εταιρεία μαζί με τον μικρότερο αδερφό του Έρικ. Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του πατέρα τους, τα αδέρφια συνέχισαν να κάνουν συμφωνίες και επενδύσεις σε ξένες χώρες, καθώς και να εισπράττουν πληρωμές στις αμερικανικές περιουσίες τους από ξένες κυβερνήσεις, παρά την υπόσχεση ότι δεν θα το έκαναν. Ο Τραμπ υπηρέτησε επίσης ως κριτής στην αίθουσα συνεδριάσεων στην τηλεοπτική εκπομπή του πατέρα του The Apprentice. Έγραψε το Triggered το 2019 και το Liberal Privilege το 2020.

Ο Τραμπ ήταν ενεργός στην προεκλογική εκστρατεία του πατέρα του το 2016. Έχει εμπλακεί σε προσπάθειες να ανατρέψει τις προεδρικές εκλογές των Ηνωμένων Πολιτειών του 2020 μετά την εκλογική ήττα του πατέρα του· έχει προωθήσει την κλεμμένη εκλογική θεωρία συνωμοσίας και έχει υποστηρίξει τον « απόλυτο πόλεμο » αντί για την ολοκλήρωση της καταμέτρησης των ψήφων. Μίλησε στη συγκέντρωση που οδήγησε στην εισβολή στο Καπιτώλιο, όπου απείλησε τους αντιπάλους του Τραμπ ότι «ερχόμαστε για εσάς». Στις 11 Ιανουαρίου 2021, ο Γενικός Εισαγγελέας της Περιφέρειας της Κολούμπια Καρλ Ράσιν είπε ότι εξετάζει εάν θα κατηγορήσει τον Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ για υποκίνηση της βίαιης επίθεσης στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ στο πλαίσιο της ποινικής έρευνας για την επίθεση. Το CNN ανέφερε τον Απρίλιο του 2022 ότι δύο ημέρες μετά τις εκλογές, ο Τραμπ Τζούνιορ έστειλε μήνυμα κειμένου στον Επιτελάρχη του Λευκού Οίκου, Μαρκ Μίντοους , περιγράφοντας τρόπους για να ανατρέψει τη διαδικασία του Εκλογικού Κολλεγίου και να εξασφαλίσει στον πατέρα του μια δεύτερη θητεία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Τσεχικά) *Česko-Slovenská filmová databáze*. 2001. 156817.
2. ↑  «We have confirmation that Donald Trump Jr. is dating Kimberly Guilfoyle — and it comes from his wife». (Αγγλικά) The Washington Post. 14  Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 27  Ιουλίου 2022.
3. ↑  realpresidentdonaldtrump.com/eric-trump-biography-charity-family/.
4. ↑  realpresidentdonaldtrump.com/donald-trump-family/.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 9573150325558710090003
* LCCN: no2019063346
* GND: 1212147197

 |

 |
Ο **Αθλητικός Όμιλος Κηφισιάς** «**Ελπιδοφόρος**» ήταν ποδοσφαιρικό σωματείο με έδρα την Κηφισιά της Αττικής. Ιδρύθηκε το 1971 και από το 2009 έως το 2012 αγωνίστηκε στη Δ΄ Εθνική. Είχε χρώματα κόκκινο και μπλε και έμβλημα τον πυρσό. Προπονούνταν σε ιδιόκτητο γήπεδο στη Νέα Κηφισιά και αγωνίζόταν στο «Ζηρίνειο». Το Μάιο του 2012 συγχωνεύτηκε με τον Α.Π.Ο. Κηφισιάς και δημιούργησαν την Α.Ε. Κηφισιάς.

Ιστορία
-------

Η ποδοσφαιρική ομάδα του Αθλητικού Ομίλου Νέας Κηφισιάς «Ελπιδοφόρου» από το 1971 που ιδρύθηκε, όπου το 1997 μετονομάστηκε σε Αθλητικό Όμιλο Κηφισιάς «Ελπιδοφόρο», ως το 2009 αγωνιζόταν στα πρωταθλήματα της ΕΠΣ Αθήνας. Κατά την πενταετία 2005-2010 παρουσίασε εντυπωσιακή πορεία, αφού κατάφερε μέσα σε τρία χρόνια να βρεθεί από την Γ΄ κατηγορία της ΕΠΣ Αθήνας στη Δ΄ Εθνική. Επιπλέον, το 2010 έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου ΕΠΣΑ και τερμάτισε 2ος στον όμιλό του στη Δ΄ εθνική, χάνοντας πρωτάθλημα και κύπελλο από τον Απόλλωνα Σμύρνης.

Η διαχρονική πορεία
-------------------

* 2006-07: Γ΄ ΕΠΣ Αθήνας, άνοδος στην Β΄.
* 2007-08: Β΄ ΕΠΣ Αθήνας, άνοδος στην Α΄.
* 2008-09: Α΄ ΕΠΣ Αθήνας, άνοδος στη Δ΄ Εθνική επικρατώντας στον αγώνα μπαράζ της Α.Ε. Ηράκλειο.
* 2009-10: Δ΄ Εθνική (8ος όμιλος): 2η θέση, 70 β.
* 2010: Φιναλίστ Κυπέλλου ΕΠΣ Αθήνας (ηττήθηκε στον τελικό με 1-2 από τον Απόλλωνα Σμύρνης).
* 2010-11: Δ΄ Εθνική (8ος όμιλος): 2η θέση, 50β.
* 2011-12: Δ΄ Εθνική (όμιλος): 2η θέση.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ο μεγάλος τελικός της Αθήνας.. Αρχειοθετήθηκε 2013-05-30 στο Wayback Machine. stoplekto.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* ΕΠΣΑ
* Η μαγική συνταγή.[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Στη Δ΄ Εθνική ο Ελπιδοφόρος Κηφισιάς.[*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Γκιόργκι Κολόνικς** (*György Kolonics*) ήταν Ούγγρος αθλητής του κανόε καγιάκ, ο οποίος αναδείχθηκε Ολυμπιονίκης στο άθλημά του και επίσης κατέκτησε 15 χρυσά μετάλλια σε Παγκόσμια πρωταθλήματα, αριθμός που αποτελεί ρεκόρ.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Βουδαπέστη στις 4 Ιουνίου του 1972. Είχε το ψευδώνυμο **Kolo** και ξεκίνησε το άθλημά του στην ομάδα του Σπάρτακου Βουδαπέστης. Αργότερα εντάχθηκε στο δυναμικό της Κσέπελ (Csepel), όπου και παρέμεινε σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του.

Πορεία προς τις διακρίσεις
--------------------------

To 1991 εκπροσώπησε για πρώτη φορά την Ουγγαρία στο παγκόσμιο πρωτάθλημα εκείνης της χρονιάς. Πέτυχε την 5η και την 6η θέση στα αγωνίσματα του C4. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 στη Βαρκελώνη ήταν 5ος και 6ος στα αγωνίσματα του C2. Μετά τους αγώνες αυτούς, αποτέλεσε δίδυμο με τον Κσάμπα Χορβάτ και μονοπώλησαν το διπλό στα επόμενα χρόνια. Κατέκτησαν μαζί το πρώτο τους χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1993. Το 1995 κατέκτησαν 5 χρυσά μετάλλια στο παγκόσμιο πρωτάθλημα εκείνης της χρονιάς, ενώ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996 κέρδισαν χρυσό μετάλλιο στο C2 στα 500 μέτρα (στο φώτο φίνις) και ένα χάλκινο μετάλλιο στο αγώνισμα των 1000 μέτρων του C2. Συνολικά κέρδισαν 11 χρυσά μετάλλια σε αγωνίσματα C2 και C4 σε παγκόσμια πρωταθλήματα.

Ο Χορβάτ αποσύρθηκε το 1998 και ο Κολόνικς αγωνίστηκε στο απλό. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 κατέκτησε ένα χρυσό μετάλλιο στο C1, στα 500 μέτρα. Εν συνεχεία επέστρεψε στο διθέσιο, με συναθλητή τον Γκιόργκι Κόζμαν. Οι δυο τους κατέκτησαν ένα χάλκινο μετάλλιο στα 1000 μέτρα στο C2 κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στην Αθήνα και ένα χρυσό μετάλλιο στα παγκόσμια πρωταθλήματα του 2006 και 2007, στα 500 μέτρα του διθέσιου κανόε.

Οι δυο τους θα εκπροσωπούσαν την Ουγγαρία στα 500 και 1000 μέτρα του διθέσιου κανόε και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο. Θα ήταν οι πέμπτοι Ολυμπιακοί Αγώνες για τον Κολόνικς.

Θάνατος
-------

Ο Κολόνικς απεβίωσε λίγες ημέρες πριν από την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων, στις 15 Ιουλίου του 2008 έπειτα από καρδιακή προσβολή στη Βουδαπέστη. Ο θάνατος επήλθε κατά την προπόνησή του για τους Ολυμπιακούς. Οι νοσοκόμοι που έσπευσαν στο πλευρό του ήταν αδύνατο να τον επαναφέρουν στη ζωή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.foxnews.com/story/0,2933,382746,00.html.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 9  Σεπτεμβρίου 2019.
3. ↑  Hungarian Olympic champion canoist Kolonics dies at the age of 36
4. ↑  Hungarian canoe gold medallist dies during practice
5. ↑  International Canoe Federation 15 Ιουλίου 2008 ειδήσεις για το θάνατο του αθλητή. Αρχειοθετήθηκε 2008-08-28 στο Wayback Machine. – προσπελάστηκε στις 15 Ιουλίου του 2008.