recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Άποψη των Βρυξελλών*
Ο **Τέοντοορ φαν Χέιλ** (Theodoor van Heil,  Βρυξέλλες, 1635 – μετά το 1691), ήταν Φλαμανδός ζωγράφος τοπίων, γνωστός για τα χειμερινά τοπία, τις απόψεις πόλεων και τις σκηνές καιόμενων πόλεων.

Βιογραφία
---------

Ο Τέοντοορ φαν Χέιλ ήταν γιος του Ντάνιελ φαν Χέιλ, ζωγράφου τοπίων. Προερχόταν από καλλιτεχνική οικογένεια: ο παππούς του, Λέο, ήταν ζωγράφος, όπως και οι δύο από τους θείους του: Ο Λέο φαν Χέιλ ήταν αρχιτέκτονας και ζωγράφος και ο Γιαν Μπάπτιστ φαν Χέιλ (Jan Baptist van Heil) ήταν ζωγράφος πορτρέτων και ιστορικών θεμάτων. 

 *Τοπίο του ποταμού με μορφές*
Ο Τέοντοορ πιστεύεται ότι εκπαιδεύτηκε από τον πατέρα του. Έγινε Δάσκαλος της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά των Βρυξελλών το 1668. 

Είναι γνωστό ότι ο καλλιτέχνης ήταν ακόμα εν ζωή το 1691. Αν ήταν ο ζωγράφος του *βομβαρδισμού των Βρυξελλών το 1695* ( Βασιλικά Μουσεία Καλών Τεχνών του Βελγίου ), πρέπει να ήταν ακόμη εν ζωή το 1695.

Έργο
----

Ο Τέοντοορ φαν Χέιλ είναι γνωστός για τα τοπία με το ύφος του πατέρα του. Αυτά περιελάμβαναν χειμερινά τοπία και σκηνές πυρκαγιών σε πόλεις. 

Ο Τέοντοορ φαν Χέιλ ζωγράφισε μια σειρά τοπογραφικών προβολών της γενέτειρας πόλης του, των Βρυξελλών. Μία *άποψη των Βρυξελλών από το κάστρο του Koekelberg* (1692, Βασιλικά Μουσεία Καλών Τεχνών του Βελγίου ) απεικονίζει την πανοραμική θέα της πόλης, όπως φαίνεται από τα βόρεια. Σε σύγκριση με την *άποψη των Βρυξελλών που* ζωγράφισε ο καλλιτέχνης της Αμβέρσας Γιαν Μπάπτιστ Μποννεκρόι περίπου τριάντα χρόνια ενωρίτερα, η άποψη του φαν Χέιλ παρουσιάζει την πόλη από μεγαλύτερη απόσταση και από χαμηλότερο σημείο θέασης. Συνέπεια αυτού είναι ότι τα κτίρια παρουσιάζονται με πιο συμπαγή τρόπο. Μόνον τα μεγάλα μνημεία είναι αναγνωρίσιμα. Ο φαν Χέιλ απεικόνιζε στο προσκήνιο σκηνές από την εξοχική ζωή, όπως ιππείς, βοοειδή, βοσκούς και αγρότες. 

 *Βομβαρδισμός των Βρυξελλών το 1695*
Από τις πέντε άλλες απόψεις των Βρυξελλών από τον Τέοντοορ φαν Χέιλ στα Βασιλικά Μουσεία Καλών Τεχνών του Βελγίου, δύο προσφέρουν πιο κοντινή θέα στην πόλη και τρεις απεικονίζουν πυρκαγιές στις Βρυξέλλες. Ιδιαίτερα αξιομνημόνευτος είναι ο πίνακας *βομβαρδισμός των Βρυξελλών το 1695*, ο οποίος δείχνει την πόλη στις φλόγες μετά τον βομβαρδισμό από τα γαλλικά στρατεύματα.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων
* Φλαμανδική ζωγραφική μπαρόκ

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Ολλανδικά) *RKDartists*. 37080. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  First name sometimes also 'Theodore'; Monogrammed with TVH of T.v.H
3. ↑  Daniel van Heil, *The Burning of Troy* at Christie’s

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Theodoor van Heil στο Wikimedia Commons

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 95692685
* **Europeana**: agent/base/45268
* BPN: 50890237
* ULAN: 500002000
* RKD: 37080

 |

 |
Δαμασκηνιά *Prunus domestica*
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Δαμασκηνιά (αποσαφήνιση).
Η **δαμασκηνιά** (επιστ. ονομ.: ***Prunus domestica***) είναι αγγειόσπερμο, δικότυλο, φυλλοβόλο δέντρο και ανήκει στο γένος *Προύμνη* (*Prunus*), στην οικογένεια των Ροδοειδών (Rosaceae), και είναι αδελφικό δέντρο με την κορομηλιά. 
Ιθαγενές φυτό των χωρών του βορείου ημισφαιρίου κατάγεται από τις περιοχές της Κασπίας θάλασσας. Ως αρχαίο δέντρο αναφέρεται από τον Θεόφραστο σαν *προύμνη* εξ ου και η επιστημονική του ονομασία *Prunus*.

Καλλιέργεια
-----------

Σήμερα καλλιεργείται ευρέως στην Ευρώπη από το βορρά μέχρι το νότο, την Ασία και τη Βόρειο Αμερική.

Το δέντρο φτάνει σε ύψος τα 12 μέτρα, έχει πλούσιο ριζικό σύστημα αλλά επιπόλαιο όπως οι κορομηλιές. Οι ανθοφόροι οφθαλμοί του φέρουν 2-3 άνθη. Ο καρπός της δαμασκηνιάς είναι το δαμάσκηνο. Δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα προσαρμογής στο κλίμα ή στο έδαφος και είναι ανθεκτική στο ψύχος, ακόμα και για τα άνθη της. Πολλαπλασιάζεται με εμβολιασμό ροδακινιάς ή αμυγδαλιάς και φυσικά του συγγενικού της φυτού της κορομηλιάς. Χρειάζεται αραίωμα των καρπών της έτσι ώστε να αυξηθεί η ποσότητα παραγωγής και να μην σπάσουν τα κλαδιά από το βάρος.

Ποικιλίες
---------

Στην Ελλάδα καλλιεργείται η **Σκοπελίτικη** ποικιλία και τα δαμάσκηνα που βγάζει προορίζονται για ξήρανση. Επίσης συνηθίζεται να λέγεται δαμασκηνιά και η **μπουρνελιά**, όμως στην πραγματικότητα διαφέρουν από το σχήμα και χρώμα των καρπών τους. Οι κύριες περιοχές καλλιέργειας είναι η Θεσσαλία, το νησί Σκόπελος, η Στερεά Ελλάδα, η Μακεδονία και η Θράκη.

Οι **Ευρωπαϊκές δαμασκενιές** έχουν φρούτα με σάρκα που αποσπάται εύκολα από το κουκούτσι. Στην ομάδα ανήκουν οι ποικιλίες, που καλλιεργούνταν ανέκαθεν στην Ευρώπη, και που οι περισσότερες είναι κατάλληλες τόσο για νωπή κατανάλωση, όσο και για αποξήρανση και για παραγωγή μαρμελάδας και χυμών. Μερικές από αυτές τις ποικιλίες είναι: 

* Ιταλική δαμασκηνιά
* Δαμασκηνιά Ντ' Αζέν
* Γερμανική δαμασκηνιά
* Στάνλευ
* Πρέζιντεντ
* Βασίλισσα Βικτωρία
* Πραουστιά *(Μιραμπέλ)*
* Βασίλισσα Κλαυδία κ.α

Οι **Ιαπωνικές δαμασκηνιές** είναι πιο παραγωγικές από τις ευρωπαϊκές. Τα φρούτα καταναλώνονται αποκλειστικά νωπά και έχουν σάρκα, που είναι προσκολλημένη στο κουκούτσι. Κάποιες από τις ποικιλίες της είναι:

* Μπούρμανκ
* Φλωρεντία
* Σίρο
* Σάντα Ρόζα
* Φορμόζα κ.α

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  Ο λατινικός όρος *Prunus* απαντάται στα αρχαία ελληνικά εκτός από *προύμνη* και ως *προῦνος*, *προῦμνος* και *προύνη*, και σημαίνει δαμασκηνιά.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **δαμασκηνιά**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Δαμασκηνιά** |

* Δαμάσκηνο, ο καρπός της Δαμασκηνιάς.
* Κορομηλιά, *(Prunus cerasifera)*
* Τσαπουρνιά, *(Prunus spinosa)*
Ο **Κλεόμβροτος** (από τις λέξεις *κλέος + βροτός* [θνητός]), ήταν αντιβασιλέας της Σπάρτης μεταξύ 480 και 479 π.Χ. Ήταν μέλος της δυναστείας των Αγιαδών, γιος του Αναξανδρίδα Β΄ και αδελφός του Κλεομένη Α΄, του Δωριέα και του Λεωνίδα Α΄. Όταν ο τελευταίος απεβίωσε, έγινε διδάσκαλος τού ανιψιού του Πλείσταρχου, γιου τού Λεωνίδα Α΄, και αρχηγός του ελληνικού πεζικού στην αρχή της δεύτερης φάσης των Ελληνοπερσικών Πολέμων. Ο Κλεόμβροτος διοικούσε τα Σπαρτιατικά και Πελοποννησιακά στρατεύματα, που έκτισαν το τείχος πέρα από τον Ισθμό της Κορίνθου, που είχε σκοπό να κρατήσει τον περσικό στρατό έξω από την Πελοπόννησο.  Όταν από τον Ισθμό επέστρεψε στη Σπάρτη, απεβίωσε. 

Ήταν πατέρας του Παυσανία και του Σπαρτιάτη στρατηγού Νικομήδη.

Σημειώσεις
----------

1. 1 2 3  «Cleombrotus» (Ρωσικά)
2. ↑  «Pausanias» (Ρωσικά)
3. ↑  Marcus Niebuhr Tod: «Pausanias» (Αγγλικά)
4. ↑  Herodotus, *Histories* 8.71
5. ↑  Herodotus, *Histories* 9.10
6. ↑  Thucydides I,107.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Ηρόδοτος *Ο ελληνοπερσικός πόλεμος* (Osiris, Βουδαπέστη, 2000)(ISBN 963-379-309-2).
Ο **Τιβέριος Πλαύτιος Σιλβάνος Αιλιανός** (λατινικά: *Tiberius Plautius Silvanus Aelianus*) ήταν Ρωμαίος πατρίκιος, που υπηρέτησε δύο φορές ως ύπατος, το 45 και το 74.  Ήταν ο υιοθετημένος ανιψιός της Πλαυτίας Ουργουλανίλας,  πρώτης συζύγου του Αυτοκράτορα Κλαύδιου.  Είναι γνωστό ότι προσέφερε την προσευχή ως pontifex (αρχιερέας), όταν η πρώτη πέτρα του νέου Καπιτωλίου τοποθετήθηκε το 70.  Σε ορισμένες αρχαίες πηγές αναφέρεται ως *Πλαύτιος Αιλιανός*, αλλά μαθαίνουμε από μία επιγραφή ότι το πλήρες όνομά του ήταν ο *Τιβέριος Πλαύτιος Σιλβάνος Αιλιανός* και ότι κατείχε πολλές σημαντικές στρατιωτικές διοικήσεις.

Βιογραφία
---------

Υπό τον Νέρωνα υπηρέτησε ως legatus (απεσταλμένος) στη Μοισία (σημερινή Βουλγαρία) από το 61 έως το 66 και κυβέρνησε την επαρχία με μία «μαζική καύση της γης»,  και από την οποία λέγεται ότι έστειλε αποστολές σίτου της Μοισίας, για να ανακουφίσει την προμήθεια τροφίμων του Ρωμαϊκού λαού, η οποία ήταν σε κρίση πιθανώς λόγω της Μεγάλης πυρκαγιάς της Ρώμης το 64.  Αργότερα στάλθηκε στην Ισπάνια (Ρωμαϊκή Ισπανία), η οποία τότε δεν διέθετε επαρχιακό κυβερνήτη. Ωστόσο το 69 ο Αυτοκράτορας Βεσπασιανός θέλησε να διορίσει τον Τ. Π. Σ. Αιλιανό ως έπαρχο της Ρώμης, στη θέση του δολοφονημένου αδελφού του Τ. Φλ. Σαβίνου ΙΙ. Όπως γνωρίζουμε από την επιτύμβια επιγραφή του, ο Αιλιανός ανακλήθηκε στην πόλη· ο Βεσπασιανός πρότεινε στη Σύγκλητο ο Αιλιανός να τελέσει θρίαμβο για την υπηρεσία του στη Μοισία, μία χειρονομία που υπαινίσσεται σιωπηρώς την αχάριστη φύση της εξουσίας του Νέρωνα.  Η Σύγκλητος τελικά ψήφισε να εγκριθεί η πρόταση του Βεσπασιανού. 

Γύρω στο 60, ο Αιλιανός μετέφερε, από περιοχές πέραν του Δούναβη, στη Μοισία "περισσότερους από 100.000 Υπερδουνάβιους μαζί με τις γυναίκες τους, τα παιδιά τους και τους αρχηγούς ή βασιλείς τους (και τους εγκατέστησε) για να αποτίσουν φόρο τιμής".

Οικογένεια
----------

Είχε τέκνο:

* Λούκιος Αίλιος Λάμια Πλαύτιος Αιλιανός π.45-81/96, συγκλητικός. Πρώτος σύζυγος της Δομιτίας Λογγίνας, η οποία έπειτα παντρεύτηκε τον Δομιτιανό Ρωμαίο Αυτοκράτορα.
	+ Λούκιος Φουνδάνιος Λάμια Αιλιανός, ύπατος το 116, ανθύπατος της Ασίας.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  *Prosopographia Imperii Romani* P 480.
2. 1 2  Griffin, Miriam Tamara (2002). *Nero: The End of a Dynasty*. Routledge. σελίδες 108, 116–118, 194. ISBN 0-415-21464-5.
3. 1 2  Edwards, Stephen (2005). *The Cambridge Ancient History*. Cambridge: Cambridge University Press. σελίδες 9, 24, 379. ISBN 0-521-26335-2.
4. 1 2  Tacitus, *Histories* iv.53
5. ↑  Smith, William (1867). «Aelianus, Plautius». Στο: Smith, William. *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*. **1**. Boston. σελ. 29. ISBN 1-84511-002-1.
6. ↑  Alan K. Bowman, Edward Champlin, Andrew Lintott. *The Augustan Empire, 43 B.C.-A.D. 69*. CS1 maint: Πολλαπλές ονομασίες: authors list (link)
Με την ονομασία **Δαμάστιον** ή **Δαμάστιο** αναφέρεται από τον Στράβωνα αρχαία ελληνική πόλη με μεταλλεία αργύρου που βρισκόταν μεταξύ της Μακεδονίας και Βορείου Ηπείρου. Περί της ύπαρξης αυτής της πόλης το πιστοποιούν σπουδαία ασημένια νομίσματα του 4ου αιώνα π.Χ. που έχουν βρεθεί τα επονομαζόμενα "**Δαμαστινά**"

Τα νομίσματα αυτά απεικονίζουν στη μία όψη το κεφάλι του Απόλλωνα ενώ στην άλλη τρίποδα με διάφορα σύμβολα και την επιγραφή "ΔΑΜΑΣΤΙΝΩΝ", εξ ου και η ονομασία αυτών των νομισμάτων.

Η θέση της αρχαίας αυτής πόλης δεν έχει μέχρι σήμερα εξακριβωθεί, υποστηρίζεται κατ΄ άλλους ότι είναι το σημερινό Αργυρόκαστρο και κατ΄ άλλους το Τεπελένι στη σημερινή Αλβανία.

Το αρχαίο νόμισμα του Δαμάστιου
-------------------------------

Αρχαίος στατήρας του Δαμαστίου. 4ος αι. π.Χ.
Το Δαμάστιο είχε κόψει νόμισμα, και μερικά αρχαία κέρματα έχουν διασωθεί.

* Ο αργυρός Φοινικικός στατήρας του Δαμαστίου του 4ου αι. π.Χ. απεικονίζει το δεξί προφίλ της προτομής του Απόλλωνα. Έχει κοντά μαλλιά και είναι δαφνοστεφανωμένος. Η πίσω όψη φέρει την επιγραφή ΚΗΦΙ ΔΑΜΑΣΤ και ΙΝΩΝ στο αριστερό, κάτω και δεξιό άκρο αντίστοιχα. Απεικονίζει έναν τρίποδα. Το κέρμα έχει διάμετρο 26,5 χιλ. και ζυγίζει 13,11 γραμ..

Παραπομπές
----------

1. 1 2  John Ward (1832-1912) και Sir George Francis Hill (1867-1948), επιμ. (1902). *Greek coins and their parent cities* (στα Αγγλικά). Λονδίνο: Murray. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2009.

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ.5ος, σ.766
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα τ.19ος, σ.368
**Υπογεννητικότητα** είναι ο μειωμένος αριθμός γεννήσεων σε μία χώρα, ιδιαίτερα όταν αυτός ο αριθμός είναι μικρότερος ή όχι σημαντικά μεγαλύτερος από τον αντίστοιχο αριθμό των θανάτων. Έτσι, μια χώρα στερείται σημαντικό δυναμικό για μακροπρόθεσμη χρήση και ο πολιτισμός της αδυνατεί να μεταφερθεί από γενιά σε γενιά.

Σε παγκόσμια κλίμακα, παρατηρήθηκε τις τελευταίες δεκαετίες το φαινόμενο της υπογεννητικότητας. Σχετίζεται κυρίως με την ένταξη των γυναικών στην παραγωγική διαδικασία καθώς και με την ευκολότερη πρόσβαση σε μεθόδους αντισύλληψης.

Πηγές
-----

1. ↑  Gallagher, James (15 Ιουλίου 2020). «'Jaw-dropping' world fertility rate crash expected». *BBC News*. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2020.
Ο **Τεοντόρ Χέρμπεζ** (*σερβικά : Теодор Хербез*, 1790 - Βελιγράδι 9 ή 10 Μαρτίου 1866) ήταν Σέρβος στρατιωτικός και πολιτικός.

Το 1835 από τον πρίγκιπα Μίλος Ομπρένοβιτς διορίσθηκε υπεύθυνος στρατιωτικών έργων και εξοπλισμών. Ήταν υπεύθυνος για την οργάνωση του μικρού εργοστασίου επισκευής όπλων, που στήθηκε στο Κραγούγεβατς και έπειτα εξελίχθηκε στην εταιρεία *Ζάσταβα*. Χρημάτισε υπουργός άμυνας και υπουργός οικονομικών του πριγκιπάτου της Σερβίας, επίσης ήταν μέλος του συμβουλίου της επικρατείας της Σερβίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ββλιοθήκη εγράφων της Σερβίας
2. ↑  ιστορία του εργοστασίου όπλων Ζάσταβα Αρχειοθετήθηκε 2013-12-02 στο Wayback Machine. στα σερβικά
3. ↑  Παραγωγή όπλων στο Πριγκιπάτο της Σερβίας, στα σερβικά
4. ↑  Βιογραφικό του Αρχειοθετήθηκε 2014-12-01 στο Wayback Machine. στα σερβικά
Ο **υποδορυφόρος** είναι ένας φυσικός δορυφόρος (ή τεχνητός δορυφόρος) που περιστρέφεται γύρω από έναν φυσικό δορυφόρο, δηλαδή ένα φεγγάρι ενός φεγγαριού. Δεν υπάρχουν γνωστοί φυσικοί υποδορυφόροι στο Ηλιακό Σύστημα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι παλιρροιακές επιδράσεις του πρωτογενούς σώματος (του πλανήτη, δηλαδή, που ένας δορυφόρος του έχει υποδορυφόρο) θα καθιστούσαν ένα τέτοιο σύστημα ασταθές.

Καλλιτεχνική αναπαράσταση της Ρέας με δαχτυλίδια
Η πιθανή ανίχνευση ενός συστήματος δακτυλίων γύρω από το φυσικό δορυφόρο Ρέα του Κρόνου οδήγησε σε υπολογισμούς που υποδεικνύουν ότι πιθανοί δορυφόροι σε τροχιά γύρω από τη Ρέα θα είχαν σταθερές τροχιές. Επιπλέον, οι υποτιθέμενοι δακτύλιοι πιστεύεται πως είναι στενοί, ένα φαινόμενο που συνήθως συνδέεται με την ύπαρξη μικρών δορυφόρων (shepherds). Ωστόσο, οι εικόνες που λήφθηκαν από το *Κασίνι* ειδικά για τον εντοπισμό υποδορυφόρων δεν κατάφεραν να ανιχνεύσουν τυχόν δακτυλίους που συνδέονται με τη Ρέα.

Έχει επίσης προταθεί ότι ο δορυφόρος του Κρόνου Ιαπετός είχε έναν υποδορυφόρο στο παρελθόν. Αυτή είναι μία από τις πολλές υποθέσεις που έχουν προταθεί για να εξηγήσουν την ισημερινή κορυφογραμμή που παρουσιάζει ο Ιαπετός.

Τεχνητοί υποδορυφόροι
---------------------

Πολλά διαστημόπλοια έχουν τεθεί σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη, συμπεριλαμβανομένων των επανδρωμένων σκαφών από το πρόγραμμα Απόλλων. Κατά το 2017 κανένα άλλο διαστημόπλοιο δεν βρίσκεται σε τροχιά γύρω από άλλους δορυφόρους, αν και δύο μη επανδρωμένες προσπάθειες έχουν γίνει για τον Φόβο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The Dust Halo of Saturn's Largest Icy Moon, Rhea – Jones et al. 319 (5868): 1380 – Science». Ανακτήθηκε στις 6 Μαρτίου 2008.
2. ↑  «Saturn satellite reveals first moon rings – 06 March 2008 – New Scientist». Ανακτήθηκε στις 6 Μαρτίου 2008.
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2017.
4. ↑  «How Iapetus, Saturn's outermost moon, got its ridge». Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2010.
H **Δαμάσπια**, παλαιά περσικά \*Jāmāspi- (απεβ. 424 π.Χ.) ήταν Περσίδα και έγινε με τον γάμο της βασίλισσα της Περσίας.

Ο Αρταξέρξης Α΄ ο Μακρόχειρ, σύζυγος της Δαμάσπιας.

Βιογραφία
---------

Παντρεύτηκε τον Αρταξέρξη Α΄ τον Μακρόχειρα. Σύμφωνα με τον ιστορικό Κτησία τον Κνίδιο οι δύο τους απεβίωσαν την ίδια ημέρα, το 424 π.Χ. ίσως κατά τη διάρκεια στρατιωτικής εκστρατείας.

Τα σώματά τους μεταφέρθηκαν στην Περσία. Επόμενος βασιλιάς έγινε ο γιος τους, Ξέρξης Β΄, ο οποίος έπειτα από 45 ημέρες φονεύθηκε από τον ετεροθαλή αδελφό του, Σογδιανό.

Το έργο *Επιτομή τού έργου τού Κτησία* τού Φώτιου είναι η μόνη πηγή, που αναφέρει την Δαμάσπια με το όνομά της. Ιστορικά τεκμήρια από τη Βαβυλώνα της βασιλείας τού Αρταξέρξη Α΄ αναφέρονται σε κάποιες ιδιοκτησίες ως "το σπίτι της κυρίας τού ανακτόρου"· αυτή θα ήταν η Δαμάσπια ή η βασιλομήτωρ Άμηστρις Α΄.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε τον Αρταξέρξη Α΄ τον Μακρόχειρα και είχε τέκνο:

* Ξέρξης Β΄ απεβ. 424 π.Χ. βασιλιάς της Περσίας για 45 ημέρες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «AMASPIA (Gk». *web.archive.org*. 6 Οκτωβρίου 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2023. CS1 maint: Unfit url (link)
2. ↑  «Photius' excerpt of Ctesias' Persica (2)». *web.archive.org*. 5 Δεκεμβρίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιανουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2023.
3. ↑  Brosius, M: Women in Ancient Persia, 559-331 BC, Clarendon Press, Oxford, 1998, σ. 127, 129.

*
Η πόλη **Κυρήνη** στην περιοχή **Κυρηναϊκή** ήταν μία ελληνική αποικία στις ακτές της Βόρειας Αφρικής, στη σημερινή βορειοανατολική Λιβύη, που ιδρύθηκε από Δωριείς αποίκους από τη Θήρα (σημερινή Σαντορίνη) τον 7ο αι. π.Χ. Οι βασιλείς της Κυρήνης λάμβαναν μία επαναλαμβανόμενη μεταθανάτια λατρεία ως ηρώων, όπως αυτή των Δωριέων βασιλέων της Σπάρτης.

Δυναστεία των Βαττιαδών, 632–440 π.Χ.
-------------------------------------

* Βάττος Α΄ 630–600 π.Χ
* Αρκεσίλαος Α΄ 600–583 π.Χ
* Βάττος Β΄ 583–560 π.Χ
* Αρκεσίλαος Β΄ 560–550 π.Χ
* Λέαρχος 550 π.Χ.
* Βάττος Γ΄ 550–530 π.Χ
* Αρκεσίλαος Γ΄ 530–515 π.Χ
* Βάττος Δ΄ 515–465 π.Χ
* Αρκεσίλαος Δ΄ 465–440 π.Χ

Το 440 π.Χ. η Κυρήνη έγινε δημοκρατία, υπό την περσική επικυριαρχία (κάτω από την οποία ήταν οι τελευταίοι βασιλείς από τον Αρκεσίλαο Γ΄ και μετά). Η Κυρήνη κατακτήθηκε από τον Μεγάλο Αλέξανδρο το 331 π.Χ. και έπεσε στο μερίδιο τού Πτολεμαίου Α΄ στη διαίρεση της αυτοκρατορίας τού Αλεξάνδρου από τους διαδόχους του. Το 276 π.Χ. επιβεβαίωσε εκ νέου την ανεξαρτησία της.

Υπό τους Πτολεμαίους, 276–249 π.Χ.
----------------------------------

* Μάγας 276–250 π.Χ
* Δημήτριος ο *Καλός* 250–249 π.Χ

Το 249 π.Χ. η Κυρήνη έγινε και πάλι δημοκρατία, αλλά αποκαταστάθηκε στον έλεγχο των Πτολεμαίων το 246 π.Χ. Από το 163 π.Χ. η Κυρήνη είχε περιστασιακά δικούς της ηγεμόνες από τη δυναστεία των Πτολεμαίων.

Υπό τους Πτολεμαίους, 163–30 π.Χ.
---------------------------------

* Πτολεμαίος Η΄ Φύσκων 163–116 π.Χ.
* Πτολεμαίος Απίων 116–96 π.Χ.
* *Ρωμαϊκή Δημοκρατία* 96–75 π.Χ.

Το 75 π.Χ. η πόλη έγινε μέρος μίας ρωμαϊκής επαρχίας, αλλά αποδόθηκε στους Πτολεμαίους από τον Μάρκο Αντώνιο το 37 π.Χ. Το 34 π.Χ. η Κλεοπάτρα Ζ΄ και η κόρη τού Μ. Αντώνιου, Κλεοπάτρα-Σελήνη Β΄, έγινε βασίλισσα της Κυρήνης, αλλά η πόλη επέστρεψε στη Ρώμη μετά την κατάκτηση της Αιγύπτου από τον Αύγουστο το 30 π.Χ.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Pindar and the cult of heroes By Bruno Currie Page 245 (ISBN 0-19-927724-9)
Ο **Διόνυσος με πάνθηρα και Σάτυρο** είναι Ρωμαϊκό έργο γλυπτικής που φιλοξενείται στο *Palazzo Altemps* του Εθνικού Μουσείου Ρώμης. Το έτος κατασκευής του ανέρχεται στον 2ο αι. π.Χ.. Παριστάνει τον θεό Διόνυσο σε αναπαυτική στάση, εμπνευσμένη από το επίσης εξαίσιο γλυπτό Απόλλων Λύκειος. Ο κισσοστεφανωμένος Διόνυσος συνοδεύεται από έναν Σάτυρο μικρότερου μεγέθους, ενώ στην δεξιά του θεού ένας πάνθηρας που συμβολίζει την δύναμη, παίζει. Το άγαλμα έχει εν μέρει επιδιορθωθεί, με προσθήκη των χειρών του Σάτυρου, καθώς και τα πόδια και την βάση του αγάλματος. 

Βρέθηκε τον 16ο αιώνα στον λόφο Κυρινάλε κατά την διάρκεια οικοδομικών ανασκαφών προς ανέγερση του Παλατιού Ματτέι. Το άγαλμα αγοράστηκε και προστέθηκε στην Συλλογή Λουντοβίσι, η οποία διακοσμούσε την πρόσοψη του *Παλάτσο Γκράντε*, το μεγαλύτερο κτίριο της Έπαυλης Λουντοβίσι. Το 1641 μεταφέρθηκε στην αίθουσα εκθέσεως γλυπτών στο Καζίνο Καπόνι, για να μεταφερθεί και πάλι το 1885 στο νέο *Palazzo del Principe di Piombino* κοντά στην Βία Βένετο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Giovan Battista Cavalieri, *Antiquarum Statuarum Urbis Romae tertius et quartus liber*, (Ρώμη, 1594), εικόνα 74.
2. ↑  το συμβάν αυτό αναφέρει ο έμπορος γλυπτών και έργων τέχνης, Φλαμίνιο Ουάκκα, *Memorie di varie antichità trovate in diversi luoghi della citta di Roma*, Rome, 1704, (memoria 37).
3. ↑  Gruppo colossale di Dionisio e satiro Αρχειοθετήθηκε 2011-07-21 στο Wayback Machine.: description, history, conservation, bibliography

Πηγές
-----

* Venetucci, Beatrice Palma. *Museo Nazionale Romano. Le Sculture* vol. I.4, Antonio Giuliano ed. Rome, 1983:84-90

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο αρχαιολογία | Πύλη αρχαιολογία |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Ludovisi Dionysus  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Γενικά **υποβρυχιακός πόλεμος** ονομάζεται ο ναυτικός πόλεμος που διεξάγεται από τα υποβρύχια και περιλαμβάνει το σύνολο των πάσης φύσεως υποβρύχιων πολεμικών δραστηριοτήτων και επιχειρήσεων.

Το είδος αυτού του πολέμου εγκαινίασαν πρώτοι οι Γερμανοί κατά τον Α΄Παγκοσμιο Πόλεμο, τον Φεβρουάριο του 1917, εναντίον του θαλάσσιου εμπορίου (εμπορικών πλοίων) των Συμμάχων και των ουδετέρων πλοίων που εξυπηρετούσαν τις θαλάσσιες μεταφορές. Η προσπάθεια αυτή επαναλήφθηκε και κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο με σημαντικά, στην αρχή, αποτελέσματα.

Για την αντιμετώπιση της υποβρύχιας απειλής εφαρμόζεται ο **ανθυποβρυχιακός πόλεμος**.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Submarine warfare στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85129513
* GND: 4061348-3
* BNF: cb11952039d (data)
* NKC: ph445016
* BNE: XX525378

 |

 |
Η **Κασσάνδρα** (ίσως και **Κασσάνδρεια**) ήταν ένα νησί στον Περσικό κόλπο.

Η μοναδική αναφορά που έχουμε για την ύπαρξη της νήσου αυτής είναι από τον Ρωμαίο φυσιοδίφη Πλίνιο στην Φυσική του Ιστορία. Κατά τα λεγόμενα του Πλινίου η Κασσάνδρα νήσος βρισκόταν κοντά στην νήσο του Αλεξάνδρου και απέναντι από την Περσίδα (νότιο Ιράν). 

Επειδή το όνομα της νήσου ανάγεται στο όνομα Κάσσανδρος και Κασσάνδρα, ονόματα ελληνικά και συνήθη στους Μακεδόνες, εικάζεται ότι δόθηκε μάλλον στην Ελληνιστική περίοδο. Δεν αποκλείεται να έλαβε την ονομασία του μάλιστα από τον βασιλέα της Μακεδονίας **Κάσσσανδρο** (350 -297 π.Χ.), ο οποίος ήταν και σύμμαχος του Σελεύκου, αφού και οι δύο είχαν συνασπιστεί μαζί με τους Πτολεμαίο και Λυσίμαχο, κατά του Αντιγόνου. Εξ άλλου τα μέρη της Περσίδος και του Περσικού κόλπου ανήκαν τότε στον Σέλευκο Α΄ Νικάτορα. Κατά μία άλλη εκδοχή για την προέλευση του ονόματος του νησιού θα μπορούσε να είχε δοθεί από τον **Ευήμερο** που κατά παραγγελία του Κασσάνδρου ταξίδεψε στον Περσικό κόλπο και αφού πέρασε τα στενά του Ορμούζ έφτασε στην θρυλική Παγχαία νήσο (κατά μερικούς η Σρι Λάνκα). 

Αν και άγνωστη η σημερινή ταύτιση της ιρανικής Κασσάνδρας, ωστόσο βάσει του Πλινίου ίσως βρισκόταν κοντά στα στενά του Ορμούζ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πλίνιος ο Πρεσβύτερος Φυσική Ιστορία βιβλίο 6, κεφάλαιο 28: contra Persidem insulae Psilos, **Cassandra**, Aracha cum monte praealto Neptuno sacra.

Πηγές
-----

* Johann Gustav Droysen *Ιστορία των Επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου*, εκδ. ελεύθερη σκέψις.
*Το υπογλώσσιο νεύρο*
Το **υπογλώσσιο νεύρο** αποτελεί το κινητικό νεύρο της γλώσσας. Εκφύεται από τον ομώνυμο κινητικό πυρήνα και αναδύεται από την πρόσθια παρελαϊκή αύλακα, εξέρχεται από το κρανίο από τον υπογλώσσιο πόρο. Πορεύεται προς τα κάτω και εμπρός αρχικά στο γναθοφαρυγγικό διάστημα και μετά στο καρωτιδικό τρίγωνο. Μετά φέρεται στο υπογνάθιο τρίγωνο και στη συνέχεια πορευόμενο επί τα εκτός του υογλωσσικού μυός φθάνει στη γλώσσα, όπου αποσχίζεται στους τελικούς του κλάδους. Από το υπογλώσσιο νεύρο εκφύονται οι εξής κλάδοι:

1. Μηνιγγικός κλάδος για τη σκληρή μήνιγγα.

2. Αναστομωτικοί κλάδοι με τα γειτονικά νεύρα.

3. Ο κατιών κλάδος από ίνες Α1 νεύρου, φέρεται προς τα κάτω, πάνω στην έξω καρωτίδα και αναστομώνεται με το κατιόν αυχενικό νεύρο (Α2 και Α3 ίνες) σχηματίζοντας έτσι την αγκύλη του υπογλώσσιου νεύρου.

4. Ο θυρεοϋοειδής κλάδος (αυχενικός κλάδος) νευρώνει τον θυρεοϋοειδή μυ.

5. Ο γενειοϋοειδής κλάδος (αυχενικός κλάδος) για τον ομώνυμο μυ.

6. Οι γλωσσικοί κλάδοι, οι οποίοι νευρώνουν όλους τους μυς της γλώσσας.

Πηγές
-----

* The Hypoglossal Nerve (CN XII) - Course
* Hypoglossal Nerve Anatomy, Function & Diagram | Body Maps
Ένας υπνόσακος "μούμια"
Ο **υπνόσακος** είναι ένα υφασμάτινο κάλυμμα με μόνωση, που συνήθως κλείνει με φερμουάρ και δημιουργεί ένα ζεστό χώρο για να κοιμηθεί κανείς σε εξωτερικούς χώρους (για παράδειγμα στην κατασκήνωση, ορειβασία, πεζοπορία κ.λπ). Ο πρωταρχικός του σκοπός είναι να παρέχει την απαραίτητη ζέστη και θερμική μόνωση μέσω του μονωτικού υλικού που περιέχει (συνθετικό ή πούπουλα).

Εξωτερικά, ο υπνόσακος αποτελείται συνήθως από κάποιο υδρόφοβο ή αδιάβροχο ύφασμα (συνήθως πολυεστερικό) που προστατεύει από την υγρασία ή μια ελαφριά βροχή. Ταυτόχρονα, παρέχει επίσης αντιανεμική προστασία και προστατεύει από τον αέρα. Ο υπνόσακος χρησιμοποιείται σχεδόν πάντα σε συνδυασμό με μια σκηνή, που προστατεύει πολύ καλύτερα από τη βροχή και τον άνεμο. Επίσης, μαζί με τον υπνόσακο συνήθως χρησιμοποιείται και κάποιου είδους υπόστρωμα (φουσκωτό, αυτοφούσκωτο ή απλό) το οποίο μονώνει από την υγρασία και το κρύο του εδάφους, προστατεύει τον υπνόσακο από τις ανωμαλίες του εδάφους και κάνει πιο αναπαυτικές τις συνθήκες ύπνου. Αν το έδαφος είναι αρκετά βρεγμένο ή βρώμικο, μερικές φορές τοποθετείται ένας απλός πλαστικός μουσαμάς κάτω από το υπόστρωμα για ακόμα περισσότερη προστασία από την υγρασία.
Δεντροκκλησιά Αγίου Παϊσίου
Δεντροκκλησιά Αγίου Παϊσίου.
Δεντροκκλησιά Αγίου Παϊσίου..


Η **Δεντροκκλησιά του Αγίου Παϊσίου** είναι εκκλησάκι μέσα σε δέντρο, αφιερωμένο στον Άγιο Παΐσίο. Βρίσκεται 22 χιλιόμετρα βόρεια της Κόνιτσας, στο χωριό Αγία Βαρβάρα, δίπλα στον επαρχιακό δρόμο προς τον Αμάραντο.
Λέγεται πως ο Άγιος Παΐσίο στα νεανικά του χρόνια περνούσε από την περιοχή, πηγαίνοντας στο χωριό Αμάραντος για να εκτελέσει ξυλουργικές εργασίες και επισκευές σε ντόπιες οικίες.

Το δέντρο εσωτερικά είχε υποστεί αρκετές φορές στο παρελθόν καταστροφές και πυρκαγιές, (περαστικοί άναβαν φωτιά για να ζεσταθούν, ή για μπάρμπεκιου) με αποτέλεσμα κάθε χρόνο η κατάσταση του να επιδεινώνεται και να είναι έτοιμο να καταρρεύσει!! Τα σημάδια της καταστροφής είναι ορατά ακόμα και τώρα, αν κοιτάξει κάποιος το άνοιγμα ανάμεσα στη μικρή καμπάνα θα δει το καμένο εσωτερικό, τα κάρβουνα, τις στάχτες .

Πριν λίγα χρόνια χάρη σε μια ιδέα και την εκπλήρωση τάματος ενός κατοίκου του χωριού Αγία Βαρβάρα το αδύναμο και ευλογημένο δέντρο σώθηκε, θωρακίστηκε εσωτερικά με πέτρα από την περιοχή και μετατράπηκε σε- Δεντροκκλησιά – προσκυνηματικό τόπο προς τιμή του Αγίου Παϊσίου. Εξωτερικά υπάρχει μια μικρή καμπάνα ενώ στο εσωτερικό που χωρούν μόλις δύο άτομα, υπάρχει μια εσοχή όπου ο επισκέπτης μπορεί να ανάψει το κερί του, ένα καντήλι, μια εικόνα του Χριστού, μια της Παναγίας και στο κέντρο η εικόνα του Αγίου Παϊσίου πλημμυρισμένη από τάματα πιστών.

Το δέντρο έχει πρασινίσει πάλι και αποτελεί ένα κόσμημα για την περιοχή.

Η δεντροκκλησιά κατέχει την υψηλή θέση στα αξιοθέατα της Κόνιτσας σύμφωνα με τον παγκόσμιο οδηγό TripAdvisor και απεσπασε το βραβείο Best travellers choice 2021 στα αξιοθέατα / δραστηριότητες της Κόνιτσας. 

Στην Ελλάδα υπάρχουν ελάχιστα παρόμοια εκκλησάκια – τόποι προσκυνήματος μέσα σε δέντρο- και προκαλούν το ενδιαφέρον Ελλήνων και ξένων επισκεπτών.

Ακριβώς δίπλα είναι η εκκλησία της Αγίας Μαρίνας, ενώ στα ογδόντα μέτρα (έχει σήμανση και μονοπάτι) υπάρχει ένα εκκλησάκι προς τιμήν του Άγιου Κοσμά του Αιτωλού όπου σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση, πέρασε από την περιοχή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Δεντροκκλησιά Αγίου Παϊσίου». *Δεντροκκλησιά Αγίου Παϊσίου* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2020.
2. ↑  house, Wapp-development. «Η επίσημη ιστοσελίδα του Δήμου Κόνιτσας». *www.konitsa.gr*. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2020.
Στην ελληνική μυθολογία ο **Διμοίτης** ήταν σύζυγος της Ευώπιδας, ανεψιάς του Τροιζήνα, η οποία συνδέθηκε παράνομα με τον ίδιο της τον αδελφό. Ο Διμοίτης μίλησε για τις σχέσεις της συζύγου του στον Τροιζήνα. Η Ευώπιδα τότε καταράστηκε τον Διμοίτη και μετά απαγχονίστηκε.

Αργότερα, ο Διμοίτης ερωτεύθηκε παράφορα το πτώμα μιας πνιγμένης γυναίκας που βρέθηκε στην παραλία. Το πτώμα σιγά-σιγά αποσυντέθηκε και ο Διμοίτης από την απελπισία του έκτισε για τη νεκρή ένα μεγαλόπρεπο τάφο και πάνω σε αυτόν αυτοκτόνησε.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Μυθολογία
* Πύλη:Ελληνική μυθολογία
 |

 |
***Το "Δεν κλέβεις το σπίτι του κλέφτη"***είναι μια  κωμωδία σε σκηνοθεσία του Κάρολου Βαντζίνα και με πρωταγωνιστές τους Βικέντιο Σαλέμε, Μάξιμο, Γκινι, Στεφανία Ροκα, Φαμπρίτσιο Μπουονπαστόρε, Εμμανουελα Αρκούρι, με τη συμμετοχή των Μαυρίκιου Ματιόλι και Λαυρεντίου Μπαλντούτσι.

Υποθεση
-------

Ο Αντονιο, παντρεμένος με την Ντανιέλα, χάνει τη δουλειά του και βρίσκεται χωρίς δεκάρα και άστεγος. Μετακομίζει προσωρινά  στην ηλικιωμένη θεία του Τιτίνα, και αρχίζει να ψάχνει μια νέα δουλειά, μέχρι που, μετά από μια σειρά από γεγονότα, καταλήγει στο σπίτι του Σιμόνε Σαντόρο, ενός  ανέντιμου σημαντικού πολιτικού παντρεμένου με την  όμορφη  και νεαρή Λόρι, ο οποίος  προσφέρεται  να  πάρει αυτόν  και  την Ντανιέλα ως υπηρέτες με 5.000 ευρώ τον μήνα. Οι δύο ευχαρίστως αποδέχονται την δουλειά, αλλά να που μετά από λίγο καιρό 
έρχεται στην  επιφάνεια μια κραυγαλέα αλήθεια:  ο Σιμόνε είναι το πρόσωπο που έκανε τον  Αντόνιο να χάσει τη δουλειά ανακαλώντας του την  σύμβαση. ο Αντόνιο  και η  Ντανιέλα, λοιπόν, με το που μαθαίνουν  ότι ο Σιμονε έκρυψε σε μια ελβετική τράπεζα, τα έσοδα από τις αδικίες του, αποφασίζουν να πάρουν εκδίκηση οργανώνοντας μια απάτη για τον εκδικηθούν και να ανακτήσουν ό,τι τους κλάπηκε, δημιουργώντας μια μικρή συμμορία, αποτελούμενη από μη-επαγγελματίες, επίσης  εξαπατηθέντες  από την διεφθαρμένη πολιτική.

Το σχέδιο πετυχαίνει, και ενώ ο Σιμόνε συλλαμβάνεται, ο Αντόνιο και η Ντανιέλα του αποσπούν το ποσό των 5.000.000 ευρώ. Αλλά επιστρέφοντας  στη Ρώμη, η θεία Τιτίνα ανακαλύπτει  όλα τους τα λάφυρα, και, κρυφά, τα παίρνει και φεύγει στην Αμερική, αφήνοντας τον Αντόνιο και την Ντανιέλα στην ίδια κατάσταση όπως και πριν.

Δύο χρόνια αργότερα, ο Αντόνιο και η Ντανιέλα, μετά από ένα μακρύ δικαστικό αγώνα,  καταφέρνουν να πάρουν εκ νέου τη σύμβαση  για την δουλειά και κατά τη διάρκεια ενός περιπάτου συναντούν τον  Σιμόνε, φτωχό τώρα πια  και εγκαταλελειμμένο από την Λόρι, που για να ζήσει κάνει τον φροντιστή σκύλων.Ο Αντονιο, στη συνέχεια, νιώθοντας συμπόνια, του αφήνει μια επαγγελματική κάρτα λέγοντάς του ότι, αν χρειάζεται χρήματα, θα χαρεί να τον προσλάβει, κάνοντάς τον να καταλάβει ότι ήταν αυτός που, πεισματικά  τον εξαπάτησε  και λέγοντάς του πως ότι τώρα πατσίσανε.

Διανομή
-------

Η ταινία κυκλοφόρησε στις αίθουσες στις 3 Νοεμβρίου του 2016.
Ο **Κεβίν Μπουά** (*Kevin Bua*, γενν. στις 11 Αυγούστου 1993) είναι Ελβετός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για τη Βασιλεία.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους
-------------------------

Ο Μπουά ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στις ακαδημίες νέων της Σερβέτ. Υπέγραψε το πρώτο επαγγελματικό του συμβόλαιο το 2013. Το καλοκαίρι του 2015, μετακόμισε στη Ζυρίχη. 

Στις 8 Ιουλίου 2016, η Βασιλεία ανακοίνωσε την υπογραφή του Μπουά με τετραετές συμβόλαιο με ισχύ μέχρι τις 30 Ιουνίου 2020. Ο Μπουά κέρδισε το Πρωτάθλημα Ελβετίας στο τέλος της σεζόν 2016-17. Για το σύλλογο αυτός ήταν ο όγδοος συνεχόμενος τίτλος και συνολικά ο 20ος τίτλος πρωταθλήματος. Κέρδισαν επίσης το Κύπελλο Ελβετίας για δωδέκατη φορά, πράγμα που σήμαινε ότι έκαναν το νταμπλ για έκτη φορά στην ιστορία του συλλόγου.

Τη σεζόν 2018-19, κέρδισε το Κύπελλο Ελβετίας. Στον πρώτο γύρο, η Βασιλεία νίκησε την Μόντλινγκεν με 3-0, στο δεύτερο γύρο την Εσαλόν με 7-2 και στον γύρο των 16 την Βίντερτουρ με 1-0. Στον προημιτελικό, νίκησε τη Σιόν με 4-2 στην παράταση και στον ημιτελικό τη Ζυρίχη με 3-1. Όλοι αυτοί οι αγώνες διεξήχθησαν εκτός έδρας. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 19 Μαΐου 2019 στο Σταντ ντε Σουίς εναντίον της Τουν, με τη Βασιλεία να κερδίζει με 2-1. Ο Μπουά έπαιξε σε πέντε αγώνες κυπέλλου και σημείωσε δύο γκολ στον αγώνα εναντίον της Εσαλόν.

Διεθνής σταδιοδρομία
--------------------

Ο Μπουά γεννήθηκε στην Ελβετία και έχει επίσης ισπανική υπηκοότητα λόγω της καταγωγής του πατέρα του. Έχει αγωνιστεί με την Εθνική Ελβετίας U20.

Διακρίσεις
----------

**Ζυρίχη**

* Κύπελλο Ελβετίας: 2015–16

**Βασιλεία**

* Πρωτάθλημα Ελβετίας: 2016–17
* Κύπελλο Ελβετίας: 2016–17, 2018–19

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 252080. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  252080.
3. ↑  (Καταλανικά, Ισπανικά, Αγγλικά) *BDFutbol*. 17038. Ανακτήθηκε στις 25  Απριλίου 2022.
4. ↑  Βασιλεία 1893 (2016). «Der FC Basel 1893 verpflichtet Kevin Bua» (στα Γερμανικά). Βασιλεία 1893. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιουλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουλίου 2016.
5. ↑  Μάρτι, Κάσπερ (2017). «Der Saisonabschluss im Zeitraffer». Βασιλεία 1893. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2017.
6. ↑  «Swiss football: FC Basel wins 3-0 over Sion in Geneva; police extra vigilant after game». allaboutgeneva.com. 25 Μαΐου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2020.
7. ↑  Verein "Basler Fussballarchiv". «FC Basel - FC Thun 2:1 (1:0)». Verein "Basler Fussballarchiv". Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2019.
8. ↑  Στέφεν, Κρίστιν (18 Απριλίου 2016). ««Très foot» | NZZ».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Αγγλικά) Προφίλ Κεβίν Μπουά στο Soccerway
* Προφίλ στο Transfermarkt.com
Συντεταγμένες: 37°26′42.7″N 24°56′36.2″E﻿ / ﻿37.445194°N 24.943389°E﻿ / 37.445194; 24.943389

Η **Δημοτική Βιβλιοθήκη Σύρου - Ερμούπολης** είναι βιβλιοθήκη στην Ερμούπολη της Σύρου, η οποία ανήκει στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης.

Δημοτική Βιβλιοθήκη
-------------------

Επίσημα λόγος για τη βιβλιοθήκη γίνεται από το 1926 και ξεκινά με έναν πυρήνα βιβλίων 2.000 περίπου τόμων από τις συλλογές της βιβλιοθήκης του Γυμνασίου (1835) και ειδικότερα τη βιβλιοθήκη του Ιακώβου Ρώτα (αγαπημένου φίλου του Αδαμάντιου Κοραή), του Επισκόπου Κυκλάδων Ανθίμου Κομνηνού (1842), κ.ά.

### Συλλογές

Τα πολύτιμα παλαιά βιβλία, όπως τα «Αργοναυτικά» του Απολλώνιου του Ροδίου, το «Ονομαστικό του Πολυδεύκους» του Ρακίνα, οι «Ιουστινιάναι» (σπάνια συριανή έκδοση) του Δημητρίου Ροδοκανάκη κ.ά. διαφυλάσσονται σε ξεχωριστή θέση της βιβλιοθήκης. Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει για τη συλλογή του τοπικού τύπου, που ξεκινά από τον προηγούμενο αιώνα και φτάνει ως τις ημέρες μας. 

Σήμερα, η βιβλιοθήκη στεγάζεται στο ισόγειο του Πνευματικού Κέντρου Ερμούπολης, ενός όμορφου νεοκλασικού κτιρίου του 19ου αιώνα (1863-1865). Περίπου 55.000 τόμοι βιβλίων είναι στη διάθεση του αναγνωστικού κοινού, ενώ το δανειστικό τμήμα ενημερώνεται συχνά σε νέες εκδόσεις. Το έντυπο υλικό είναι ταξινομημένο με το δεκαδικό σύστημα ταξινόμησης Dewey. Στο μικρό κηπάκι μπροστά από τη βιβλιοθήκη βρίσκονται οι προτομές των Εμμανουήλ Ροΐδη, Γεωργίου Σουρή, Ρίτας Μπούμη - Παπά, Δημητρίου Βικέλα και Τιμολέοντα Αμπελά.

Παιδική και Εφηβική Βιβλιοθήκη
------------------------------

Με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Ερμουπόλεως, δημιουργήθηκε Παιδική και Εφηβική Βιβλιοθήκη στην Ερμούπολη, σε συνεργασία με τον Οργανισμό Παιδικών και Εφηβικών Βιβλιοθηκών Ελλάδος, o οποίος εποπτευόταν από το Υπουργείο Αιγαίου.

Η βιβλιοθήκη στεγάζεται στο ισόγειο του Δημαρχιακού Μεγάρου στην Πλατεία Μιαούλη. Εκπονήθηκε για τον σκοπό αυτό, από την Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου, μελέτη που αφορούσε στην ειδική διαμόρφωση του χώρου με βάση τις υποδείξεις ειδικών επιστημόνων, έτσι ώστε να γίνει ιδιαίτερα ελκυστικός για τα παιδιά και τους εφήβους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Επαναλειτουργεί η Δημοτική Βιβλιοθήκη Σύρου». Ανακτήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2021.
2. 1 2  Δημοτική Βιβλιοθήκη *www.syrosisland.gr*
3. ↑  «Λειτουργία Δημοτικής Βιβλιοθήκης». *Δήμος Σύρου Ερμούπολης*. Ανακτήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2021.
4. ↑  «Η Δημοτική Βιβλιοθήκη Σύρου- Ερμούπολης». *Syros - More than an island*. Ανακτήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δήμος Σύρου - Ερμούπολης
Η **διμεθινδένη**, γνωστή με την εμπορική **Fenistil**, είναι αντιισταμινικό που χρησιμοποιείται κυρίως για τη θεραπεία αλλεργιών και της φαγούρας. Χορηγείται από το στόμα ή μπορεί να χρησιμοποιηθεί τοπικά στο δέρμα. Όταν χρησιμοποιείται από το στόμα η δράση του αρχίζει μετά από 30 λεπτά και διαρκεί 8 με 10 ώρες.

Συχνές παρενέργειες περιλαμβάνουν κόπωση, υπνηλία, ιδίως στους ενήλικες, ή διέγερση, συνήθως στα παιδιά. Άλλες, σπανιότερες, παρενέργειες περιλαμβάνουν γαστρεντερικές ενοχλήσεις, ξηροστομία, αλλεργικές αντιδράσεις και εξάνθημα, ζάλη και αίσθημα παλμών. Η χρήση της από του στόματος μορφής δεν συνιστάται σε παιδιά κάτω του ενός έτους. Ανήκει στην κατηγορία εγκυμοσύνης Β. Είναι αντισταμινικό H1 πρώτης γενιάς της ομάδας των αλκυλαμινών και λειτουργεί μπλοκάροντας ορισμένα αποτελέσματα της ισταμίνης. Η διμεθινδένη είναι επίσης αντιχολινεργικό, δρώντας ανταγωνιστικά στους υποδοχείς Μ2. Η διείσδυσή της μέσω του αιματοεγκεφαλικού φραγμού είναι ελάχιστη. Συχνά διατίθεται στον εμπόριο ως το μηλεϊκό άλας της, τη μηλεϊνική διμεθινδένη.

Καταχωρήθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1958 και κυκλοφόρησε για ιατρική χρήση το 1960.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  «Φύλλο οδηγιών χρήσης: Πληροφορίες για τον ασθενή Fenistil® 1mg/1ml πόσιμες σταγόνες, διάλυμα». *eRX.gr*. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2022.
2. 1 2 3  «Dimetindene». *drugbank.com*. 2 Ιανουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2022.
3. ↑  «Dimetindene - an overview». *www.sciencedirect.com*. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2022.
4. ↑  «WikiGenes - Collaborative Publishing». *WikiGenes - Collaborative Publishing*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2019.
5. ↑  Fischer, Jnos· Ganellin, C. Robin (2006). *Analogue-based Drug Discovery* (στα Αγγλικά). John Wiley & Sons. σελ. 547. ISBN 9783527607495.
Η φράση **διμερείς σχέσεις** αναφέρεται στις πολιτικές, οικονομικές ή πολιτιστικές σχέσεις μεταξύ δύο κυρίαρχων κρατών. Είναι σε αντίθεση με τη μονομερή ή πολυμερή προσέγγιση, η οποία αναφέρεται στη συμπεριφορά της διπλωματίας από ένα μόνο κράτος ή πολλαπλάσια κράτη, αντιστοίχως. Όταν τα κράτη αναγνωρίζουν το ένα το άλλο ως κυρίαρχα κράτη και συμφωνούν να αναπτύξουν διπλωματικές σχέσεις, ανταλλάσσουν διπλωματικά μέσα, όπως πρεσβευτές για τη διευκόλυνση διαλόγων και συνεργασιών που θα ανταλλαγούν. Πρόκειται για μια συμφωνία που επηρεάζει ή λαμβάνεται από δύο μέρη, μια αμοιβαία συμφωνία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Οι διμερείς εμπορικές σχέσεις της Ελλάδος με τις χώρες της ΟΣΕΠ και οι προοπτικές εξαγωγικού εμπορίου. Ιδρυματικό Καταθετήριο @νάκτησις – Βιβλιοθήκη & Κέντρο Πληροφόρησης Τ.Ε.Ι. Δυτικής Μακεδονίας

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Bilateralism  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Διονύσιος (Σάκης) Μπότσης** του Βασιλείου (1912-1980) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και εκδότης.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1912. Από τα τέλη της δεκαετίας του '20 υπηρέτησε ως αξιωματικός στο Πολεμικό Ναυτικό. Έλαβε μέρος στο κίνημα του 1935 και ήταν ακραιφνής βενιζελικός. Μετά την αποτυχία του κινήματος, κατάφερε να διαφύγει, όμως καταδικάστηκε σε ισόβια ερήμην. Λίγα χρόνια αργότερα, μαζί με τον αδερφό του, Νάσο, έγιναν συνιδιοκτήτες και εκδότες των εφημερίδων Ακρόπολις (ήταν αρχισυντάκτης της από το 1935) και Απογευματινή (συνιδρυτής το 1952). Αργότερα, τα δύο αδέρφια εξέδωσαν τα περιοδικά "Οικογένεια" και "Πρώτο" (1960). Απεβίωσε σε ηλικία 68 ετών στις 13 Νοεμβρίου 1980, λίγες εβδομάδες μετά τον αδερφό του, Νάσο. Η κηδεία του Σάκη Μπότση έγινε την επομένη του θανάτου του, από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

### Οικογένεια

Η μεγαλύτερη αδελφή του Μαρία Μπότση-Τσαπαλίρα ήταν η πρώτη γυναίκα δήμαρχος στην Ελλάδα (Αμαλιάδα 1944-45), η επίσης αδερφή του, η Τούλα Μπότση-Λεβίδη ήταν σύζυγος του Δημήτρη Λεβίδη που διετέλεσε μεγάλος Αυλάρχης του Βασιλιά Παύλου και η Πόπη Μπότση-Αβραμίδη, σύζυγος του Διπλωμάτη Δημητρίου Αβραμίδη, Πρέσβη της Ελλάδας στην Κίνα, κ.α ξένων χωρών, η Χριστίνα Μπότση-Παπαδάκη επί σειρά ετών γραμματέας του Ομίλου Φίλων Αστυνομίας, σύζυγος Γρηγόριου Παπαδάκη, μηχανικός Ε.Μ.Π. φυλακισθείς από τους Ιταλούς επί κατασκοπία κατά τη διάρκεια του Β'Π.Π. Ο αδερφός του, Αργύρης, διατέλεσε νομάρχης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  "Πέθανε χθες το πρωί και ο Σάκης Μπότσης", εφ. Τα Νέα, φύλλο 14ης Νοεμβρίου 1980, σελ. 16.
2. ↑  Συλλογικό έργο, Χρονικό του 20ού αιώνα, Τέσσερα Έψιλον εκδόσεις, Αθήνα 1990, σελ. 1228.
Το **Διεθνές Αεροδρόμιο του Γκαν** (αγγλικά: *Gan International Airport*) (IATA: *GAN*, ICAO: *VRMG*) βρίσκεται στο νησί Γκαν στην ατόλη Ατόλη Αντού (παλαιότερα γνωστή ως ατόλη Σεένου ) των Μαλδίβων.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Κατασκευάστηκε αρχικά από το Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό και περιήλθε μετέπειτα στον έλεγχο της Βρετανικής Βασιλικής Αεροπορίας της βάσης RAF Γκαν. Χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και μέχρι το 1976 ως στρατιωτική αεροπορική βάση. Οι Βρετανοί παρέδωσαν τις εγκαταστάσεις στην κυβέρνηση των Μαλδίβων για να λειτουργήσει ως εγχώριος αερολιμένας. Πρόσφατα, το αεροδρόμιο έχει αναβαθμιστεί με βάση διεθνή πρότυπα για την εξυπηρέτηση διεθνών πτήσεων με το άνοιγμα τουριστικών θέρετρων στην περιοχή.

Εγκαταστάσεις
-------------

Το αεροδρόμιο βρίσκεται σε υψόμετρο 2 μέτρων πάνω πάνω από τη μέση επιφάνεια της θάλασσας. Διαθέτει έναν διάδρομο 10/28 με μια επιφάνεια διαστάσεων 3.400 x 45 μέτρα. Βρίσκεται στο νότιο άκρο της χώρας και εξυπηρετεί αεροσκάφη διεθνών και τοπικών πτήσεων όλο το χρόνο. Στις εγκαταστάσεις περιλαμβάνεται ιδιωτικός τερματικός σταθμός, που κατασκευάστηκε το 2011 ο οποίος λειτουργεί για την εξυπηρέτηση των πελατών της ξενοδοχειακής μονάδας *Shangri-La's Villingili Resort and Spa*. Είναι ο πρώτος ιδιωτικός τερματικός σταθμός στις Μαλδίβες.

Αεροπορικές εταιρείες και προορισμοί
------------------------------------

| Αεροπορική εταιρεία | Προορισμός 
 |
| --- | --- |
| Maldivian | Φουβαχμουλάχ, Κααντεντχντχού, Καντχντχού, Κουντού, Μαλέ |
| SriLankan Airlines | Κολόμπο |
| South African Airways | **Ναυλωμένες:** Γιοχάνεσμπουργκ |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2019.
2. ↑
3. ↑  Airport information for VRMG Αρχειοθετήθηκε 2011-06-14 στο Wayback Machine. from DAFIF (effective October 2006)
4. ↑
5. ↑
Το **Διεθνές Αεροδρόμιο «Ίντιρα Γκάντι»** (αγγλ.: *Indira Gandhi International Airport*, IATA: **DEL**, ICAO: **VIDP**) είναι το διεθνές αεροδρόμιο που βρίσκεται και εξυπηρετεί την πόλη Δελχί της Ινδίας, ως διεθνής αεροπορικός κόμβος της ινδικής πρωτεύουσας του Νέου Δελχίου, καθώς και της υπόλοιπης βόρειας Ινδίας. Το αεροδρόμιο, που έχει έκταση 20.066 στρέμματα, βρίσκεται στο προάστιο Παλάμ, 15 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του σιδηροδρομικού σταθμού του Νέου Δελχίου και 16 χιλιόμετρα από το κέντρο του Νέου Δελχίου. Ονομάστηκε έτσι προς τιμή της δολοφονημένης πρώην πρωθυπουργού της Ινδίας Ίντιρα Γκάντι και είναι το πιο πολυσύχναστο αεροδρόμιο στην Ινδία όσον αφορά την κυκλοφορία επιβατών από το 2009. Είναι επίσης το πιο πολυσύχναστο αεροδρόμιο της χώρας όσον αφορά την κυκλοφορία φορτίου, ξεπερνώντας τη Βομβάη στα τέλη του 2015. Κατά το ημερολογιακό έτος 2018 ήταν το δωδέκατο πιο πολυσύχναστο αεροδρόμιο σε όλο τον κόσμο και το έκτο πιο πολυσύχναστο αεροδρόμιο στην Ασία, με την κίνηση επιβατών που διαχειριζόταν να φθάνει σχεδόν τα 70 εκατομμύρια επιβάτες. Επίσης, είναι το πιο πολυσύχναστο αεροδρόμιο στον κόσμο για αεροσκάφη Airbus A320. Το υπό κατασκευή πρόγραμμα επεκτάσεως θα αυξήσει την ικανότητα του αεροδρομίου να χειρίζεται 100 εκατομμύρια επιβάτες έως το 2030 και ήδη, με την έναρξη λειτουργίας στο Τερματικό 3 το 2010, κατέστη το μεγαλύτερο αεροπορικό κέντρο της νότιας Ασίας.

Το 2010 στο αεροδρόμιο απονεμήθηκε βραβείο για το τέταρτο καλύτερο αεροδρόμιο στον κόσμο στην κατηγορία 15 έως 25 εκατομμύρια επιβάτες ανά έτος, αλλά και για το «καλύτερο βελτιωμένο αεροδρόμιο» στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού από το Διεθνές Συμβούλιο Αεροδρομίων. Αργότερα, το 2015, το αεροδρόμιο βαθμολογήθηκε ως το καλύτερο στον κόσμο στην κατηγορία 25 έως 40 εκατομμύρια επιβάτες 15, από το Διεθνές Συμβούλιο Αεροδρομίων. Επιπλέον, στα βραβεία της Skytrax το 2015 στο «Ίντιρα Γκάντι» απονεμήθηκε το βραβείο «Καλύτερο Αεροδρόμιο στην Κεντρική Ασία» και «Καλύτερο Προσωπικό Αεροδρομίου στην Κεντρική Ασία». Τέλος, το αεροδρόμιο, μαζί με το αεροδρόμιο της Βομβάης, κρίθηκε ως το «Καλύτερο αεροδρόμιο του κόσμου» στα Βραβεία Υπηρεσιών Ποιότητας Αεροδρομίου 2017, στην υψηλότερη κατηγορία αεροδρομίων, που διαχειρίζονται περισσότερους από 40 εκατομμύρια επιβάτες ετησίως.

Το άλλο αεροδρόμιο που εξυπηρετεί το Δελχί είναι το αεροδρόμιο Χιντόν, το οποίο είναι πολύ μικρότερο σε μέγεθος και διαχειρίζεται κυρίως περιφερειακές πτήσεις έξω από την πόλη. Υπάρχει και το αεροδρόμιο Σαφταργούνηκ, που χρησιμοποιείται κυρίως από ελικόπτερα VVIP και μικρά ναυλωμένα ελικόπτερα, εξαιτίας του μικρού του διαδρόμου. Το υπό σχεδίαση αεροδρόμιο Τζεβάρ αποσκοπεί στο να αντισταθμίσει το φορτίο του Διεθνούς Αεροδρομίου «Ίντιρα Γκάντι».

Πηγές
-----

* Υλικό από τον ιστότοπο της USAF Historical Research Agency

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος Αρχειοθετήθηκε 2021-02-27 στο Wayback Machine.
* GMR Delhi International Airport Limited (DIAL)

Παραπομπές
----------

1. ↑  store.aci.aero/wp-content/uploads/2018/05/2014\_Traffic\_Report\_sample.xlsx.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 156342762
* LCCN: no2009138007

 |

 |
Με το λογοτεχνικό ψευδώνυμο **Τίτος Αινείας** είναι γνωστός ο Έλληνας διηγηματογράφος **Σταύρος Κοκκινέας** (γενν. 1916).

Ο Κοκκινέας γεννήθηκε στη Σαϊδώνα της Μεσσηνιακής Μάνης. Μαθητής ακόμα του Γυμνασίου Φιλιατρών, σε ηλικία 16 ετών, τύπωσε την πρώτη ποιητική συλλογή του με τον τίτλο «Τίποτα από το τίποτα». Σπούδασε νομική και εξάσκησε το δικηγορικό επάγγελμα. Παραλλήλως, δημοσίευε στίχους, μελέτες και άλλα κείμενα σε διάφορα περιοδικά και εφημερίδες των Αθηνών και της επαρχίας. Εξέδωσε σε βιβλία 4 τόμους παιδικών παραμυθιών με βάση ελληνικά λαϊκά παραμύθια. Βραβεύθηκε με το Α΄ Βραβείο σε πανελλήνιο διαγωνισμό διηγήματος της Εργατικής Εστίας με το διήγημά του υπό τον τίτλο «6223». Μερικά από τα βιβλία του είναι τα εξής:

* *Εύθυμα ελληνικά παραμύθια* (1949)
* *Ο καθένας στη δουλειά του και άλλα διηγήματα* (1952)
* *Μορφές αγίων* (1957)
* *Παραμύθια για παιδιά* (1959)

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 2, σελίδα 796
**Το άναμμα του Τσιμπουκιού** είναι ζωγραφικός πίνακας του Συμεών Σαββίδη.

Πληροφορίες
-----------

**Το άναμμα του Τσιμπουκιού** είναι λάδι σε λεπτό καμβά διαστάσεων 83,5 Χ56 εκ. Αγορά από την ανιψιά του ζωγράφου.
Είναι μια σκηνή από την καθημερινή ζωή των ανδρών της Ανατολής στον *καλό οντά*, το χειμωνιάτικο , κοντά στο τζάκι. Στη σκηνή συνυπάρχουν δύο άτομα με φανερές τις μεταξύ τους κοινωνικές διαφορές, από την ενδυμασία και τον τρόπο που κάθονται τα πρόσωπα. Ο ένας είναι ηλικωμένος με γκρίζα γενειάδα και σαρίκι και φοράει μάλλον ιερατικά ρούχα. Κάθεται σε ένα υπερυψωμένο δάπεδο, το αραβικό *σεντίρ*, και ανήκει εμφανώς σε ανώτερη τάξη από τον άνδρα που είναι καθισμένος σταυροπόδι καταγής και ντυμένος με πολύχρωμα λαϊκά ρούχα σαν υπηρέτης. Εκτελεί την εντολή του κυρίου του, ο οποιος με μια προτρεπτική κίνηση του αριστερού χεριού του τον καλεί να ολοκληρώσει τη διαδικασία του ανάμματος του τσιμπουκιού φυσώντας προσεκτικά το αναμμένο κομμάτι του ταμπάκου που κρατάει στην άκρη των δακτύλων του. Το αναμένο μαγκάλι προσδιορίζει το χώρο ανάμεσα στους δύο άντρες και το βάθος δίνεται από τον διαγώνιο μακρύ σωλήνα του τσιμπουκιού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κασιμάτη 2006, σελ. 351
2. ↑  Κασιμάτη 2006, σελ. 75

Πηγές
-----

* Κασιμάτη, Μαριλένα (2006). *Σαββίδης*. Αθήνα: Εκδόσεις Αδάμ - Πέργαμος.