recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Θεόδωρος Κατσίκης** (25 Μαρτίου 1936 - 15 Μαρτίου 2013) ήταν Έλληνας πολιτικός από την Καρδίτσα. Χρημάτισε βουλευτής (1990-2007) της ΝΔ και της ΔΗΑΝΑ.

Πολιτική καριέρα
----------------

Γεννήθηκε στην Καρυά Καρδίτσας και ήταν πτυχιούχος πολιτικών επιστημών από το Πάντειο Πανεπιστήμιο. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 εντάχθηκε στην νεολαία της ΕΡΕ και εν συνεχεία στη ΝΔ. Στις κοινοτικές εκλογές του 1975 εξελέγη πρόεδρος της κοινότητας Γλυκών Νερών στην Αττική. 

Έπειτα από 15 χρόνια παρουσίας, αποχώρησε από τη ΝΔ και εντάχθηκε στη ΔΗΑΝΑ του Κωστή Στεφανόπουλου, με την οποία εξελέγη βουλευτής υπολοίπου Αττικής στις εκλογές του 1990. Στις εκλογές εκείνες υπήρχε δυστοκία, καθώς η ΝΔ είχε καταλάβει 150 έδρες. Ωστόσο, η μοναδική έδρα της ΔΗΑΝΑ συνετέλεσε στην αποσόβηση πολιτικής κρίσης, καθώς ο Κατσίκης ήταν ο 151ος βουλευτής της κυβέρνησης. 

Τρεις μήνες μετά την εκλογική του επιτυχία με τη ΔΗΑΝΑ, ο Κατσίκης επανεντάχθηκε στη ΝΔ στις 19 Ιουλίου 1990, για να παραιτηθεί το Νοέμβριο του 2003, οπότε κατέστη ανεξάρτητος βουλευτής. Μετά το 1990, ο Κατσίκης επανεξελέγη βουλευτής στο υπόλοιπο Αττικής στις εκλογές του 1993, 1996, 2000 και του 2004.

Παραίτηση από τη Νέα Δημοκρατία
-------------------------------

Το 2003 βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης κριτικής καθώς ο γιος του Σόλωνας συνελήφθη από την Ελληνική αστυνομία δύο φορές για χρήση ναρκωτικών, οδήγηση χωρίς νόμιμο δίπλωμα, αλλά και παράνομη κατακράτηση. Συγκεκριμένα, ο Σόλωνας βρέθηκε από την αστυνομία στο βουλευτικό αυτοκίνητο του πατέρα του χωρίς δίπλωμα και με δύο φίλους του να καπνίζουν Ινδική κάνναβη. Ο Σόλωνας συνελήφθη για δεύτερη φορά μέσα στο ίδιο έτος, όταν μαζί με φίλους του έκλεψαν αστυνομικό εξοπλισμό και έστησαν αστυνομικό μπλόκο στην οδό Μεσογείων όπου πραγματοποιούσαν παράνομους ελέγχους αλκοτέστ υποδυόμενοι αστυνομικούς της ΕΥΠ. Εναντίον του ασκήθηκε ποινική δίωξη και στις δύο περιπτώσεις για αντιποίηση επαγγέλματος και απειλή, παράνομη κατακράτηση, ενώ κατηγορήθηκε και για παράνομη οπλοκατοχή. Με απόφαση του Πλημμελειοδικείου Αθηνών καταδικάστηκε σε φυλάκιση πέντε μηνών με τριετή αναστολή, αλλά τελικώς αθωώθηκε καθώς δεν στοιχειοθετήθηκε η αντιποίηση αρχής.

Στις 13 Νοεμβρίου ο Θεόδωρος Κατσίκης ανακοίνωσε την οριστική του παραίτηση από το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας και ανεξαρτητοποιήθηκε.

Προσωπική ζωή
-------------

Με τη σύζυγό του, Σοφία Γεωργιοπούλου, απέκτησαν 4 κόρες και 2 γιους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Περιπέτειες πολιτικών με τη Δικαιοσύνη».. Ανακτήθηκε στις 2018-04-04.
2. ↑  «Καταδικάστηκε ο Σόλων Κατσίκης | Kathimerini».. Ανακτήθηκε στις 2018-04-04.
3. ↑  «Αθώος ο Σόλων Κατσίκης». *antenna.gr*.. Ανακτήθηκε στις 2018-04-04.
4. ↑  ΣΚΑΪ. «Αποχώρησε από τη ΝΔ ο Θ. Κατσίκης μετά τη σύλληψη του γιου του». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-04-10.. Ανακτήθηκε στις 2018-04-04.

Πηγές
-----

* in.gr, Πέθανε ο βουλευτής Θεόδωρος Κατσίκης, 16-3-2013.
* Η θητεία του Κατσίκη στη Βουλή, δικτυακός τόπος Βουλής των Ελλήνων, ανάκτηση 16-3-2013.
Ο Μαλιακός κόλπος από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα
Ο **Μαλιακός Κόλπος** είναι ο κόλπος του Αιγαίου Πελάγους στην Ανατολική Στερεά Ελλάδα, που εισχωρεί στον Νομό Φθιώτιδας από ανατολικά προς δυτικά κατά 15 ως 22 χιλιόμετρα, ανάλογα με τον καθορισμό των εξωτερικών του ορίων. Η ακριβέστερη οριοθέτηση τοποθετεί τα όριά του στα ακρωτήρια Χιλιομίλι (νοτιοανατολικά) και Καραβοφάναρα (βορειοανατολικά). Στην περίπτωση αυτή έχει άνοιγμα 2,8 χιλιόμετρα και είσδυση 15. Το μέγιστο βάθος του είναι 27 μέτρα. Πρακτικά το μοναδικό λιμάνι του Μαλιακού Κόλπου είναι η Στυλίδα στη βόρεια ακτή του, αλλά και αυτό ακόμα απαίτησε την εκβάθυνση με τη δημιουργία διαύλου, εξαιτίας του αβαθούς της θάλασσας. Η Στυλίδα είναι το επίνειο της Λαμίας.

Μέσα στον Μαλιακό Κόλπο δημιουργούνται μικροί όρμοι, όπως της Αγίας Τριάδας (νότια ακτή) και της Στυλίδας. Ο μοναδικός ποταμός που χύνεται στο Μαλιακό Κόλπο είναι ο Σπερχειός, ο οποίος με τις προσχώσεις του μειώνει τις τελευταίες δεκάδες χιλιάδες χρόνια αργά αλλά συνεχώς την έκταση του κόλπου. Επίσης υπάρχει ο χείμαρρος Δριστελόρρεμα, που πηγάζει από την Όθρυ και μερικοί άλλοι.

Η Αγία Τριάδα είναι ο μοναδικός παράλιος οικισμός στη νότια ακτή του Μαλιακού, αν θεωρήσουμε το Χιλιομίλι ως όριό του. Στη βόρεια ακτή έχουμε, από δυτικά προς ανατολικά, την Αγία Μαρίνα, τη Στυλίδα, τα Μελίσσια, τους Πεταράδες και το Πανόραμα.

Η ονομασία του Μαλιακού Κόλπου οφείλεται στους Μαλιείς, αρχαίους κατοίκους της Μαλίδος. Κατά τα μέσα του περασμένου αιώνα συνηθιζόταν και το όνομα **Λαμιακός Κόλπος** ή **Κόλπος της Λαμίας** για το εσωτερικό του τμήμα. Η πόλη της Λαμίας απέχει 8,5 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή από το εγγύτατο σημείο της ακτής του κόλπου.

Ο Αυτοκινητόδρομος Αθηνών-Θεσσαλονίκης, ο οποίος διατρέχει τον Μαλιακό Κόλπο, διέθετε για αρκετές δεκαετίες μία μόνο λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση, καθιστώντας επικίνδυνη την οδήγηση και προκαλώντας πλήθος τροχαίων δυστυχημάτων που έχουν στοιχίσει τη ζωή εκατοντάδων ανθρώπων. Το συγκεκριμένο τμήμα της διαδρομής του αυτοκινητοδρόμου, που θεωρούνταν για δεκαετίες ένα από τα πιο επικίνδυνα σημεία του εθνικού οδικού δικτύου, έχει ονομαστεί **Πέταλο του Μαλιακού**, λόγω του χαρακτηριστικού του σχήματος.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Από τα πιο επικίνδυνα σημεία του οδικού δικτύου το «πέταλο» του Μαλιακού Κόλπου | in.gr». *in.gr*. 2004-09-27.. Ανακτήθηκε στις 2018-09-28.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μαλιακός κόλπος** |

* Faroi.com: Ο παραδοσιακός φάρος `Αντερος στη θέση Χιλιομίλι Αρχειοθετήθηκε 2013-05-14 στο Wayback Machine.
* Αγιος Σεραφείμ

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 233830771
* LCCN: sh96002178

 |

 |
Ο **Άλυπος** (5ος/4ος αιώνας π.Χ.) ήταν γλύπτης με καταγωγή από τη Σικυώνα. Υπήρξε μαθητής του Ναυκύδη, και ανήκε στην δεύτερη γενεά γλυπτών μετά τον Πολύκλειτο. Δημιούργησε μια σειρά γλυπτών με επινίκιες παραστάσεις, τα οποία βρισκόταν στον ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς και στον ναό του Δία στην Ολυμπία.

Τα γλυπτά που βρίσκονταν στους Δελφούς, ήταν ανάθημα του Σπαρτιάτη στρατηγού Λυσάνδρου μετά την νικηφόρα για τους Σπαρτιάτες έκβασης της ναυμαχίας στους Αιγός Ποταμούς. Ο ιστορικός του 2ου αιώνα μ.Χ. Παυσανίας αναφέρει πως τα αναπαριστόμενα πρόσωπα ήταν αυτά των ναυάρχων *Θεόπομπου του Μύνδιου*, *Κλεομήδη του Σάμιου*, *Αριστοκλή* και *Καρύστου* από την Εύβοια, *Αυτόνομου του Ερετριέα*, *Αριστόφαντου του Κορίνθιου*, *Απολλόδωρου του Τροιζήνιου*, *Δίωνα του Επιδαύριου* και άλλων. Οι βάσεις των αγαλμάτων του Αυτόνομου, Απολλόδωρου, και Θεόπομπου ανακαλύφθηκαν κατά την διάρκεια ανασκαφών στους Δελφούς. Τα χαρακτηριστικά των γλυπτών δείχνουν πως ακολουθούσαν την τεχνοτροπία του Πολύκλειτου.

Τα γλυπτά της Ολυμπίας αποτελούνταν από 4 ανδριάντες. Οι 3 από αυτούς βρισκόταν στα δεξιά του ναού της Ήρας, και αποτελούνταν από το άγαλμα του ολυμπιονίκη παλαιστή Σύμμαχου του Ηλείου, τον ανδριάντα του ολυμπιονίκη δρομέα παίδων Νεολαΐδα του Φενεάτη, και το γλυπτό του Αρχίδαμου του Ηλείου στην πάλη παίδων. Το 4ο άγαλμα ήταν του Ευθυμένη του Μαινάλιου ο οποίος ήταν ολυμπιονίκης της πάλης παίδων.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Παυσανίας: (αρχαία ελληνικά) *Ελλάδος περιήγησις*.
2. ↑  Παυσανίας: (αρχαία ελληνικά) *Ελλάδος περιήγησις*.
3. 1 2  Παυσανίας. «Ἐλλάδος περιήγησης». perseus.tufts.edu. σελ. 6.1.3.
4. ↑  Sillig, Julius· Elder, Pliny (01-01-1836). *Dictionary of the Artists of Antiquity: Architects, Carvers, Engravers, Modellers, Painters, Sculptors, Statuaries, and Workers in Bronze, Gold, Ivory, and Silver, with Three Chronological Tables, by Julius Sillig, Tr. from TheLatin Original by the Rev. H. W. Williams; to which are Added C. Plinii Secundi Naturalis Historiae Libri XXXIV-XXXVI. C. 8 i.e.1-5. With Four Indexes and a Preface, by E. H. Barker*. Black and Armstrong. σελ. 12.
5. ↑  «Άλυπος - Ygeiaonline.gr».. Ανακτήθηκε στις 2017-01-30.
6. ↑  Παυσανίας. «Ἐλλάδος περιήγησης». perseus.tufts.edu. σελ. 10.9.10.
7. ↑  Dorothea Arnold: *Die Polykletnachfolge. Untersuchungen zur Kunst von Argos und Sikyon zwischen Polyklet und Lysipp* (= *Jahrbuch des Deutschen Archäologischen Instituts*, Ergänzungheft 25). De Gruyter, Berlin 1969, σελ. 38.
8. ↑  Eberhard Paul, Werner Müller: *Alypos*. In: *Künstlerlexikon der Antike*, σελ. 28.
9. ↑  Παυσανίας. «Ἐλλάδος περιήγησης». perseus.tufts.edu. σελ. 6.8.5.
Ο **Γεώργιος Μισαηλίδης** (Χίος, 21 Απριλίου 1928 - Αθήνα, 29 Αυγούστου 2001) ήταν δικηγόρος και Έλληνας πολιτικός. Διετέλεσε υπουργός Αιγαίου από το 1990 έως το 1991 και υπηρέτησε ως βουλευτής Χίου του κόμματος Νέα Δημοκρατία από το 1981 έως το 1993.

Καριέρα
-------

Γιος γιατρού, ο Μισαηλίδης σπούδασε Νομικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και εν συνεχεία Ναυτικό Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ (Cardiff University) του Ηνωμένου Βασιλείου. Εργάστηκε ως δικηγόρος Αθηνών έως το 1976.

Το 1976, διορίστηκε γενικός διευθυντής του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Στη θέση αυτή παρέμεινε έως το 1981, ενώ παράλληλα εκλέχτηκε επανειλημμένα μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος. Βουλευτής με τη ΝΔ εκλέχθηκε για πρώτη φορά στις εκλογές του 1981 και επανεξελέγει στις εκλογές των ετών 1985, Ιουνίου 1989, Νοεμβρίου 1989 και του 1990.

Από αριστερά προς δεξιά: Κωνσταντίνος Καραμανλής, **Γεώργιος Μισαηλίδης**, Αλέξης Μινωτής, στο Προεδρείο του Προσυνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας (Χαλκιδική, Απρίλιος 1976)
Διετέλεσε υπουργός Αιγαίου στην κυβέρνηση της ΝΔ από τις 11 Απριλίου 1990 έως τις 8 Αυγούστου 1991. Ως υπουργός μερίμνησε για την παροχή υπηρεσιών σε απομακρυσμένα νησιά του Αιγαίου, μια δύσκολη προσπάθεια που ξεκίνησε κατά την υπουργική του θητεία.

Πέθανε το 2001 και κηδεύτηκε στις 30 Αυγούστου στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.  Ήταν παντρεμένος με την Αλίκη Φραγκάκη και απέκτησαν έναν γιο και μία κόρη.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφικό στο kalamoti.net.gr

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βουλή των Ελλήνων. f6a32dfd-bfa0-47cf-b9e3-6f2a8c1ad8a5. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
2. ↑  Βουλή των Ελλήνων, Κοινοβουλευτική θητεία βουλευτών από τη Μεταπολίτευση ως σήμερα.
3. ↑  Rulers Ministries, etc.
4. ↑
5. ↑  Η Καθημερινή, φύλλο 30ης Αυγούστου 2001, σελ. 6.
To **Ήβη - Λουτράκι** ή σκέτο **Λουτράκι** είναι μια μάρκα φυσικού μεταλλικού νερού της Pepsico-HBH, μιας θυγατρικής εταιρείας της Pepsi (Pepsico).

Ιστορία
-------

Η μάρκα Ήβη-Λουτράκι ξεκίνησε τη δεκαετία του 1960 με την εξαγορά του εργοστασίου εμφιάλωσης του νερού της πηγής Καραντάνη στο Λουτράκι από τη βιομηχανία αναψυκτικών Ήβη-Παναγόπουλος. Το 1989 η εταιρεία εξαγοράστηκε από την πολυεθνική εταιρεία Pepsico, της οποίας ήταν ο αποκλειστικός συνεργάτης στην Ελλάδα από το 1973. Το 1995 το Ήβη-Λουτράκι είχε πάρει το διεθνές βραβείο ποιότητας I.Q.A. (International Quality Award). 

Η Pepsico-HBH έκλεισε το εργοστάσιο τον Ιανουάριο του 2013, ύστερα από μείωση των πωλήσεων της μάρκας κατά 60% την περίοδο 2009-2013 που επέφερε μεγάλες οικονομικές απώλειες. Ωστόσο το 2017 η εταιρεία Λουτράκι επανήλθε δυναμικά στην αγορά.

Νερό Γερανείων
--------------

Το νερό προερχόταν από την πηγή Καταντάνη, στην οποία κατέληγε από τα Γεράνεια Όρη της Δυτικής Αττικής. Κατά τη διαδρομή του στο βουνό, το νερό των Γερανείων φιλτράρεται με φυσικό τρόπο από τα διάφορα πετρώματα, διαδικασία στην οποία οφείλεται η περιεκτικότητά του σε ιχνοστοιχεία, μεταξύ των οποίων το σημαντικότερο είναι το **μαγνήσιο**, το οποίο βοηθά τη λειτουργία της καρδιάς, των νεύρων και των μυών και αυξάνει το μεταβολισμό.

Εμφιάλωση και ποιότητα
----------------------

Η διαδικασία εμφιάλωσης του νερού ήταν πλήρως αυτοματοποιημένη, κάτω από ελεγχόμενες συνθήκες περιβάλλοντος και δεν περιελάμβανε χημική ή μικροβιολογική επεξεργασία. Η εμφιάλωση του νερού ΗΒΗ-Λουτράκι υποβάλλόταν σε όλα τα στάδιά της σε συνεχείς ελέγχους σύμφωνα με τις προδιαγραφές διασφάλισης ποιότητας *ISO 9002* και του διεθνούς οργανισμού πιστοποίησης παραγωγικής διαδικασίας *NSF INTERNATIONAL*. Το εργοστάσιο εμφιάλωνε τόσο φυσικό μεταλλικό νερό όσο και ανθρακούχο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μανιφάβα, Δήμητρα (10 Ιανουαρίου 2013). «Τίτλοι τέλους για το νερό Λουτρακίου της Ρepsico-Ήβη.». *Η Καθημερινή*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Μαγνήσιο: Το στοιχείο με τις πολλαπλές ιδιότητες Αρχειοθετήθηκε 2010-01-07 στο Wayback Machine.
* NSF International
|  |
| --- |
|  **Απογραφές Πληθυσμού** |
| ← 1861 | **1870** | → 1879 |

Η **ελληνική απογραφή του 1870** 

ήταν η δέκατη έκτη επίσημη απογραφή του ελληνικού κράτους από ιδρύσεώς του. Η απογραφή διήρκεσε 15 μέρες, από 2 έως 17 Μαΐου. Κατέγραψε 1.457.894 άτομα, ενώ ο πληθυσμός αυξήθηκε κατά 361.084 κατοίκους σε σχέση με την προηγούμενη απογραφή του 1861. Η αύξηση οφείλεται εν μέρη στην προσάρτηση των Επτανήσων στον εθνικό κορμό, που πραγματοποιήθηκε το 1864, με πληθυσμό 229.516. Ο αστικός πληθυσμός και σε αυτήν την απογραφή παραμένει χαμηλός. Μόλις 9,6% των κατοίκων μένουν σε αστικές περιοχές ενώ το 13,6% και το 76,8% σε ημιαστικές και αγροτικές περιοχές αντίστοιχα. Η έκταση του Ελληνικού Βασιλείου την εποχή της απογραφής είναι 50.211 τ.χλμ. και περιλαμβάνει μόνο την Στερεά Ελλάδα, την Πελοπόννησο, τις Κυκλάδες και τα Επτάνησα. Η πυκνότητα του πληθυσμού είναι 29 κατ/τ.χλμ.

Την απογραφή διεύθυνε ο Αλέξανδρος Μανσόλας και ήταν η πρώτη φορά που προστέθηκε ερώτημα για τη γλώσσα του πληθυσμού. Συλλέχθηκαν στοιχεία και για τη θρησκεία. Για πρώτη φορά επίσης δημοσιεύτηκε μαζί με τον αριθμό των κατοίκων (πραγματικό πληθυσμό) και ο αριθμός των δημοτών (νόμιμος πληθυσμός).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Απογραφή του 1870» (PDF). *ΕΛΣΤΑΤ*.
2. ↑  Πληθυσμός 1907 - Υπουργείο των Εσωτερικών Στατιστικά αποτελέσματα της Γενικής Απογραφής Πληθυσμού κατά την 27 Οκτωβρίου 1907, Αθήνα, 1909
3. ↑  Απογραφές Αρχειοθετήθηκε 2012-11-14 στο Wayback Machine. - *e-Demography*
4. ↑  Οι δηµογραφικές εξελίξεις στη νεώτερη Ελλάδα (1830-2007) Αρχειοθετήθηκε 2012-02-27 στο Wayback Machine. Β. Κοτζαµάνης, Ε. Ανδρουλάκη
5. ↑

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ελληνικές απογραφές πληθυσμού |
| --- |
|  |
| 19ος αιώνας | 
1828  · 1829  · 1834  · 1837  · 1838  · 1839  · 1840  · 1841  · 1842  · 1843  · 1844  · 1845  · 1848  · 1853  · 1856  · 1861  · 1870  · 1879  · 1889  · 1896 |
|  |
| 20ός αιώνας | 
1907  · 1913  · 1920  · 1928  · 1940  · 1951  · 1961  · 1971  · 1981  · 1991 |
|  |
| 21ος αιώνας | 
2001  · 2011  · 2021 |

 |
Ο **Κώστας Λιδωρίκης** (Ναύπακτος, 1916 - Αθήνα, 28 Ιουνίου 2012) ήταν Έλληνας πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Φωκίδας με την ΕΡΕ και ως γενικός γραμματέας του υπουργείου Γεωργίας.

Καριέρα
-------

Ο θείος του, Κωνσταντίνος Λιδωρίκης του Αριστομένους ήταν υπουργός Εσωτερικών, Οικονομικών, και Παιδείας του Ελευθερίου Βενιζέλου. Μετά το θάνατο του θείου του, ο Κώστας κατήλθε ως υποψήφιος βουλευτής Φθιωτιδοφωκίδος με τον Συνδυασμό Εθνικής Πολιτικής Ενώσεως (Κόμμα Βενιζελικών Φιλελευθέρων) στις βουλευτικές εκλογές του 1946. Στις εκλογές εκείνες απέτυχε να εκλεγεί, καθώς συγκέντρωσε μόνο 984 ψήφους. Με το Κόμμα Φιλελευθέρων κατήλθε και στις επόμενες εκλογές, ως το 1961.

Το 1958 σε ομιλία του στους Δελφούς ο Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής προσκάλεσε το Λιδωρίκη στην ΕΡΕ, όπως και έγινε τρία χρόνια μετά, στις εκλογές του 1961. Ο Λιδωρίκης εξελέγη αυτή τη φορά και ήρθε πρώτος με περισσότερους από 7.700 σταυρούς. Στις πρόωρες εκλογές του 1963 ο Λιδωρίκης αποκλείστηκε από τα ψηφοδέλτια της ΕΡΕ που είχε αρχηγό τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο, έπειτα από την κρίση ηγεσίας στη Δεξιά και την αναχώρηση του Καραμανλή για τη Γαλλία. Συνακόλουθα, στις εκλογές του 1963 ο Λιδωρίκης κατήλθε ως ανεξάρτητος με το Δημήτριο Λιανουλόπουλο, επίσης πρώην βουλευτή της ΕΡΕ που αποκλείστηκε από το να είναι υποψήφιος στις εκλογές. Με διαφορά λίγων ψήφων, οι ανεξάρτητοι απώλεσαν την έδρα.

Κατά τη δικτατορία των Συνταγματαρχών ο Λιδωρίκης συνομίλησε με το Γεώργιο Παπαδόπουλο, έπειτα από την προτροπή του καταγόμενου από τη Φωκίδα Νικολάου Μακαρέζου. Για το λόγο αυτό μετά τη Μεταπολίτευση δεν επετράπη στο Λιδωρίκη να συμμετάσχει στις εκλογές με τη ΝΔ.

Πέθανε σε ηλικία 96 ετών στο νοσοκομείο "Ευαγγελισμός" και κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο. Ήταν δημότης Σεργούλας Δωρίδας,

Πηγές
-----

* Έφυγε Πλήρης Ημερών στα 96 του ο πρώην βουλευτής Φωκίδας Κώστας Λιδωρίκης, galaxiasfm.gr, 29-6-2012, ανακτήθηκε 29-6-2013.
Ο **Γιόχαν Άλλεντορφ** (γερμ. *Johann Ludwig Konrad Allendorf*), (1693 - 1773) υπήρξε Γερμανός παιδαγωγός, κληρικός της Λουθηρανικής εκκλησίας και εκκλησιαστικός υμνογράφος. Γεννήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου του έτους 1693 στο Γιόσμπαχ (*Josbach*) της Άνω Έσσης (*Oberhessen*). Ο πατέρας του ήταν επίσης λουθηριανός κληρικός. Μορφώθηκε και άρχισε να σπουδάζει το 1711, και από το 1713 παρακολούθησε τα μαθήματα στον Άουγκουστ Φράνκε στο πανεπιστήμιο της Χάλλε. Διορίστηκε αυλάρχης το 1717 στον Δούκα Χένκελ στο Όντερσμπεργκ (*Odersberg*) του Δυτικού Δρυμού (*Westerwald*). Από το 1723 υπηρέτησε ως ιδιωτικός διδάσκαλος στην αυλή του Δούκα Έρντμαν Β' (*Erdmann II. von Promnitz*) στο Ζόραου (*Sorau*), ο οποίος του ανάθεσε την ενάρετη ανατροφή των θυγατέρων του. Το 1724, όταν μία από τις θυγατέρες του δούκα νυμφεύτηκε τον μεταρρυθμισμένο προτεστάντη Δούκα Άουγκουστ Άνχαλτ-Κότεν, ο Άλλεντορφ την ακολούθησε μετακομίζοντας στο Κότεν, διατελώντας εκεί ως έμπιστος κληρικός της. Διέμεινε δύο δεκαετίες, γράφοντας αρκετούς τόμους εκκλησιαστικών ύμνων. Το 1750, όταν απεβίωσε η Δούκισσα, ο Άλλεντορφ μετακόμισε στην Βέρνιγκερόντε (*Wernigerode*), όπου διορίστηκε ποιμένας της κοινότητας, και από εκεί, το 1755 στο γειτονικό Νόσερόντε (*Nöschenrode*). Τέλος, από το 1759 λειτούργησε στην εκκλησία του Αγίου Ούλριχ στην Χάλλε (*Halle*) παρά του ποταμού Ζάαλε (*Saale*), ενώ παράλληλα δίδασκε στο λουθηριανό γυμνάσιο της πόλης. Ο Άλλεντορφ απεβίωσε στις 3 Ιουνίου 1773 στην Χάλλε παρά του ποταμού Ζάαλε.

Υμνογραφικό έργο
----------------

Ο Άλλεντορφ έγραψε συνολικά 132 εκκλησιαστικούς ύμνους, οι οποίοι εκδόθηκαν σε τόμους.

* *Einige geistreiche Lieder*, Köthen 1733
* *Einige ganz neue auserlesene Lieder*, Halle 1733
* *Cöthnische Lieder*, 3 Bde. Halle 1736, 1744, 1768
* *Stimmen aus Zion*, Stargard 1740

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 30  Δεκεμβρίου 2014.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 39725180
* GND: 100510558

 |

 |
Ο **Βασίλειος Μαντζώρης** (Κοτύλι Αρκαδίας, 1935 - Αθήνα, 12 Φεβρουαρίου 2012) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, βουλευτής Αρκαδίας από το 1977 ως το 1993 με το κόμμα της ΝΔ. Υπηρέτησε ως υφυπουργός Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας από το 1990 έως το 1992 και ως υφυπουργός Εμπορίου από το 1991 έως το 1992.

Σπουδές και επαγγελματική σταδιοδρομία
--------------------------------------

Γιος του Κωνσταντίνου Μαντζώρη, ολοκλήρωσε το Γυμνάσιο στη Μεγαλόπολη. Ακολούθησε νομικές σπουδές στο πανεπιστήμιο των Αθηνών, πήρε το πτυχίο του το 1964 και από τότε εργάστηκε ως δικηγόρος.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Το 1975 διορίστηκε νομάρχης Θεσπρωτίας και το 1976 Λακωνίας. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις εκλογές του 1977 με τη ΝΔ και επανεξελέγη σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις έως το 1990 (1981, 1985, Ιούνιος και Νοέμβριος 1989, 1990) Στις 4 πρώτες εκλογικές μάχες εξελέγη πρώτος σε ψήφους σε επίπεδο νομού.

Ο Μαντζώρης διορίστηκε από τον πρωθυπουργό στο αξίωμα του υφυπουργού Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας στις 11 Απριλίου 1990. Παρέμεινε υφυπουργός ως τις 3 Δεκεμβρίου 1992. Στις 26 Νοεμβρίου 1991 διορίστηκε υφυπουργός Εμπορίου και αποχώρησε από το αξίωμα αυτό στις 3 Δεκεμβρίου 1992. Συνετέλεσε στην ανάπτυξη της ΒΙ.ΠΕ.(Βιομηχανική Περιοχή) Τρίπολης και στο βιολογικό καθαρισμό της αρκαδικής πρωτεύουσας.

Ίδρυσε σχολή ξυλογλυπτικής στο Βαλτεσινίκο και πέτυχε ώστε να ανακηρυχθεί η έκθεση Τεγέας σε πανελλαδική, ισάξια με τη ΔΕΘ. Συνέβαλε στη λειτουργία της Σχολής Μαθητείας της ΔΕΗ στο Ελληνικό όπου σπούδαζαν κατά προτεραιότητα νέοι της περιοχής που εν συνεχεία εργάζονταν στο εργοστάσιο της Μεγαλόπολης. 

Συνετέλεσε επίσης στην προώθηση της αποκρατικοποίησης των προβληματικών επιχειρήσεων και στην ψήφιση του νόμου για τα λατομεία αδρανών υλικών..

Παραιτήθηκε από βουλευτής της ΝΔ στις 8 Σεπτεμβρίου 1993 και προσχώρησε στη νεοσύστατη Πολιτική Άνοιξη. Την έδρα του κατέλαβε ο Δημήτριος Κωστόπουλος.

Θάνατος
-------

Πέθανε στην Αθήνα το Φεβρουάριο του 2012, όπου είχε εγκατασταθεί μόνιμα και κηδεύτηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2012 στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Οι βουλευτές Αρκαδίας μετά το 1974[*νεκρός σύνδεσμος*], Αρκάδων Χρόνοι, ανάκτηση 8-7-2013.
2. 1 2 3  Πέθανε ο τέως Βουλευτής Βασίλης Μαντζώρης, 13-2-2013, arcadia portal.gr, ανάκτηση 8-7-2013.
3. ↑  Κοινοβουλευτική θητεία Βασίλη Μαντζώρη, δικτυακός τόπος Ελληνικού Κοινοβουλίου, ανάκτηση 8-7-2013.
4. ↑  Πέθανε ο τέως βουλευτής Αρκαδίας και τέως Υφυπουργός, Βασίλης Μαντζώρης, εφημερίδα Αρκαδικές Ειδήσεις, φύλλο 2787, 14-2-2012, ανάκτηση 8-7-2013.
Ο **Α.Ο. Πρωτέας Αθηνών**, με καταστατικό όνομα **Α.Ο. ΠΡΩΤΕΥΣ**, είναι αθλητικό σωματείο της Αθήνας που ιδρύθηκε το 1965 στον Νέο Κόσμο και λειτουργεί μέχρι σήμερα με διαφορά αθλήματα αλλά κυρίως καλλιεργεί την καλαθοσφαίριση. 

Η ανδρική ομάδα μπάσκετ αγωνίζεται στο Κλειστό Γυμναστήριο Μετς ενώ τα υπόλοιπα τμήματα στα ανοιχτά γήπεδα του Λόφου Λαμπράκη. Τα γραφεία του συλλόγου βρίσκονται στην οδό Ευδόξου 25 στον Νέο Κόσμο σε κτίριο που έχει παραχωρηθεί από τον ΟΚΑΝΑ. Ο Α.Ο. ΠΡΩΤΕΥΣ λειτουργεί υπό την αιγίδα του Οργανισμού κατά των Ναρκωτικών.

Διακρίσεις
----------

Ο σύλλογος έχεις πολλές διακρίσεις με σημαντικότερες: 

* Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων το 1980 όπου στον τελικό κέρδισε τον ΠΑΟΚ του Παναγιώτη Φασούλα.
* Τη δεύτερη θέση έναν χρόνο πριν στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παίδων.
* Ένα πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής μπάσκετ.

Έχει αγωνιστεί για πολλά χρόνια στις εθνικές κατηγορίες. Για την προσφορά του ο σύλλογος έχει βραβευθεί από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια με το τιμητικό βραβείο για Μην Κυβερνητικές Οργανώσεις Νησίδες Ποιότητας 2012.

Παραπομπές
----------
Ο **Κάρολος Γιέλσκι** (πολωνικά: Karol Jelski, λιθουανικά:Karolis Jelskis) — υπήρξε πολωνός ζωγράφος και γλύπτης, που εργάστηκε στα τέλη του 18ου- αρχές του 19ου αιώνα στη Λιθουανία. Υπήρξε εκπρόσωπος του κλασικισσμού και πατέρας του ζωγράφου, γλύπτη και αρχιτέκτονα Καζιμίρ Γιέλσκι.

Βιογραφία
---------

*Αγάλματα μπροστά στα αετώματα του αγίου Στανισλάβ*
Δημιουργός των φημισμένων αγαλμάτων του Αγίου Καζιμίρ (στη νότια πλευρά), της Αγίας Ελένης (στο κέντρο) και του Αγίου Στανισλάβ (στη βόρεια πλευρά), που τοποθετήθηκαν στην οροφή μπροστά στο αέτωμα του Καθεδρικός ναός του αγίου Στανισλάβ στο Βίλνιους μεταξύ των ετών 1786—1792 . Το έτος 1950 τα γλυπτά αφαιρέθηκαν, ενώ το 1997 επανατοποθετήθηκαν (γλύπτης Στανίσλοβας Κούζμα).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Arkikatedros istorija». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιουλίου 2007. Ανακτήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 2010.
2. ↑  «Vilniaus arkikatedra». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιανουαρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 2010.

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Γλυπτική
 |

 |
Το **Κανάλι Ογκίνσκι** (λευκορωσικά: Агінскі канал, ρωσικά: Огинский канал) είναι ένα κανάλι στη Λευκορωσία το οποίο συνδέει τους ποταμούς Γιασέλντα και Στσάρα. Το μήκος του είναι 54 χιλιόμετρα. Η κατασκευή του άρχισε το 1765 από τον κόμη Μιχάλ Καζιμιέρζ Ογκίνσκι, από τον οποίο πήρε το όνομά του. Οι εργασίες κατασκευής του καναλιού ολοκληρώθηκαν το 1783. Μετά την ολοκλήρωση του καναλιού, τον 19ο αιώνα, υπήρχαν ατμοπλοϊκές συνδέσεις: οι Πινσκ-Τελεχάνι και η Πινσκ-Σλόνιμ (κάθε δύο ημέρες). Χάρη στο κανάλι ξεκίνησε η ενεργός ανάπτυξη παρακείμενων χωριών και οικισμών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. 11349724.
2. ↑  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. -1947218.
3. ↑  Канал Огинского (Oginski Canal) (Ρωσικά)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 246980219

 |

 |
H **Άννα-Μαρία Τσακάλη** είναι Ελληνίδα ζωγράφος.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1959 στον Πειραιά και σπούδασε στην Ανωτάτη Εθνική Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού από το 1983 μέχρι το 1987 με καθηγητή τον Λεονάρντο Κρεμονίνι. Ζει και δραστηριοποιείται μεταξύ Αθήνας και Παρισιού. Η θεματολογία των έργων τα πρώτα χρόνια της πορείας της περιλάμβανε λιτές αναπαραστάσεις εσωτερικών χώρων και καθημερινών αντικειμένων, όπως ρούχα, έπιπλα και σκεύη με αναφορές σε προσωπικές μνήμες και αστικά τοπία. Από το 1999-2000 στράφηκε προς την τοπιογραφία με έμφαση στη φύση και έκτοτε βασικό μοτίβο των απεικονίσεων της αποτελούν τα άνθη και τα φυτά που συχνά λαμβάνουν μεταφορική σημασία με αναφορές στην ανθρώπινη ζωή.

Από τις αρχές της δεκαετίας του '80 έχει παρουσιάσει τα έργα της σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Το 2013, μετά από επιλογή, πραγματοποίησε αναδρομική έκθεση έργων της στο Musée Lambinet των Βερσαλλιών στις εκδηλώσεις για τα 400 χρόνια από τη γέννηση του αρχιτέκτονα André Le Nôtre. Έργα της ζωγράφου βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη, στο Μουσείο Φρυσίρα, στην Πινακοθήκη Κουβουτσάκη, στο Τελλόγλειο Ίδρυμα, στην Εθνική Τράπεζα, στο Υπουργείο Οικονομικών της Γαλλίας και σε ιδιωτικές συλλογές κλπ. Ακόμα έχει ασχοληθεί και με την εικονογράφηση βιβλίων.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Κομίνη-Διαλέτη, Δώρα· Ματθιόπουλος, Ευγένιος Δ (2000). *Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών:Ζωγράφοι, γλύπτες, χαράκτες, 16ος-20ός αιώνας*. Καλλιτεχνική βιβλιοθήκη. **4**. Αθήνα: Εκδ. οίκος Mέλισσα. σελ. 317. ISBN 9789602042267.
2. 1 2  «Ο Αύγουστος της Τσακάλη θα σώσει τον κόσμο». *HuffPost Greece*. 14 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2023.
3. 1 2 3 4 5  «Ψηφιακή Πλατφόρμα ΙΣΕΤ : Καλλιτέχνες - Τσακάλη Άννα-Μαρία». *dp.iset.gr*. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2023.
4. 1 2  «Τσακάλη Άννα-Μαρία». *The Sotiris Felios Collection*. 7 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2023.
5. ↑  «Τσακάλη Άννα Μαρία». *Εθνική Πινακοθήκη*. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2023.

Βιβλιογραφία
------------

* Κομίνη-Διαλέτη, Δώρα· Ματθιόπουλος, Ευγένιος Δ (2000). *Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών:Ζωγράφοι, γλύπτες, χαράκτες, 16ος-20ός αιώνας*. Καλλιτεχνική βιβλιοθήκη. **4**. Αθήνα: Εκδ. οίκος Mέλισσα.. ISBN 9789602042267.
Ο **Φρανκ Κοστέλο** (ιταλικά Francisco Castiglia) (26 Ιανουαρίου, 1891– 18 Φεβρουαρίου, 1973) ήταν Ιταλο-Αμερικανός γκάνγκστερ και από τους ηγέτες της Κόζα Νόστρα στις ΗΠΑ. Είχε το παρατσούκλι «Ο Πρωθυπουργός του υποκόσμου» λόγω της μεγάλης δύναμης του στην Μαφία και της πολιτικής επιρροής και διασυνδέσεων που είχε στην Αμερική. Ηγούνταν της οικογένειας Λουτσιάνο που μετά το 1936 μετονομάστηκε σε Οικογένεια Τζενοβέζε, που ήταν και η μία από τις πέντε οικογένειες της Κόζα Νόστρα στην Νέα Υόρκη. Είχε υπό τον έλεγχο του μια τεράστια αυτοκρατορία τζόγου σε όλη την Αμερικανική Επικράτεια.

Πρώτα χρόνια
------------

Ο Φραντζέσκο Καστίλια, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, γεννήθηκε στο Λαουρόπολι της επαρχίας Κοσέντζα στην περιοχή της Καλαβρίας. Το 1895 επιβιβάστηκε σε ένα πλοίο με προορισμό τις Ηνωμένες Πολιτείες μαζί με τη μητέρα του και τον αδελφό του, Εντουάρντο για να συναντήσουν τον πατέρα τους, ο οποίος είχε μετακομίσει στο Ανατολικό Χάρλεμ της Νέας Υόρκης λίγα χρόνια νωρίτερα και είχε ανοίξει ένα μικρό ιταλικό παντοπωλείο.

Ενώ ο Κοστέλο ήταν ακόμη μικρός, ο αδελφός του ήταν αυτός που τον έβαλε σε συμμορίες. Στα 13 του, είχε γίνει μέλος μιας τοπικής συμμορίας και άρχισε να χρησιμοποιεί το όνομα Φράνκι. Ο Κοστέλο διέπραξε μικρά αδικήματα και πήγε στη φυλακή για επίθεση και ληστεία το 1908, το 1912 και το 1917. 

Το 1918 παντρεύτηκε τη Λορέτα Τζιγκέρμαν, μια εβραϊα που ήταν η αδελφή ενός στενού του φίλου. Την ίδια χρονιά, ο Κοστέλο πήγε πάλι για δέκα μήνες στη φυλακή για παράνομη οπλοκατοχή. Μετά την αποφυλάκιση του, αποφάσισε να αποφύγει τις παρανομίες του δρόμου και να χρησιμοποίει το μυαλό του για να κερδίζει χρήματα ως μαφιόζος. Αποκηρύσσοντας την χρήση βίας και την κατοχή όπλου έκτοτε ο Κοστέλο δεν ξανάπηγε φυλακή για 37 ολόκληρα χρόνια.

Ο Κοστέλο ξεκίνησε να αναδεικνύεται κατά την διάρκεια της Ποτοαπαγόρευσης στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Άνοδος στον υπόκοσμο
--------------------

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Frank-Costello. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  (Αγγλικά) *SNAC*. w6k76m3k. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. 1 2  (Αγγλικά) *Find A Grave*. 236. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  «Ο πρωθυπουργός του υποκόσμου, Φρανκ Κοστέλο». AmericanMafiaHistory.com. 11 Νοεμβρίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Οκτωβρίου 2018.  (Αγγλικά)
5. ↑  «Βιογραφία Φρανκ Κοστέλο». Themobmuseum.org. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιουλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2019.  (Αγγλικά)
Ο **Γριμοάλδος Γ΄**, *Grimoald III* (π.760 – 806) ήταν ο Λομβαρδός πρίγκιπας του Μπενεβέντο από το 788 μέχρι το τέλος του.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δεύτερος γιος του Αρέχι Β΄ και της Αντελπέργκας. Το 787 αυτός και ο μεγαλύτερος αδελφός του Ρομουάλδος στάλθηκαν ως όμηροι στον Καρλομάγνο, που είχε μεταβεί στην Ιταλική χερσόνησο μέχρι το Σαλέρνο, για να λάβει την υποταγή τού Μπενεβέντο. Σε αντάλλαγμα για ειρήνη, ο Λομβαρδός Αρέχις Β΄ αναγνώρισε την επικυριαρχία του Καρλομάγνου και παρέδωσε τον Γριμοάλδο ως όμηρο.

Όταν ο πατέρας και ο αδελφός του απεβίωσαν και οι δύο το 788, ο Γριμοάλδος Γ΄ επετράπη να επιστρέψει στην Ιταλία. Αναγνώρισε τη Φραγκική κυριαρχία, αλλά του επετράπη η πρακτική ανεξαρτησία, ως αντάλλαγμα για τη διατήρηση της ανεξαρτησίας περιοχής από τους Ανατολικούς Ρωμαίους. Το 788 αντιμετώπισε μία Ρωμαϊκή επιχείρηση ανακατάληψης, που διέταξε ο Aντάλγκις, ο γιος του τελευταίου βασιλιά των Λομβαρδών, Δεζιδέριου. Ένας Φραγκικός στρατός υπό τον Βίνιγκες και τον Χιλδεβράνδο δούκα του Σπολέτo ενώθηκε με τον Γριμοάλδο και νίκησε τον Aντάλγκι στην ακτή, αμέσως μετά την απόβασή του.

Αργότερα ο Γριμοάλδος Γ΄ προσπάθησε να αποβάλει τη Φραγκική επικυριαρχία, αλλά οι γιοι τού Καρλομάγνου, ο Πεπίνος της Ιταλίας και ο Κάρολος ο Νεότερος, τον ανάγκασαν να υποταχθεί το 792.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  p67225.htm#i672250.
3. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* Gwatkin, HM, Whitney, JP (edd. ) *The Cambridge Medieval History: Volume II — The Rise of the Saracens and the Foundations of the Western Empire*. Cambridge: Cambridge University Press, 1926.
* Ομάν, Τσαρλς. *The Dark Ages 476-918*. Λονδίνο: Rivingtons, 1914.
* Χότζκιν, Τόμας. *Η Ιταλία και οι εισβολείς της*. Οξφόρδη: Clarendon Press, 1895.
* McKitterick, Rosamond. *Τα Φραγκικά βασίλεια υπό τους Καρολίγγειους, 751 – 987*. Λονδίνο: Longman, 1983.(ISBN 0-582-49005-7) .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Grimoald III of Benevento στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 472159474313527662455
* GND: 1195469217

 |

 |
Οι **Πηγές** είναι χωριό του Νομού Καβάλας, που αποτελεί την Κοινότητα Πηγών. Σήμερα υπάγεται διοικητικά στη **Δημοτική Ενότητα Κεραμωτής** (με έδρα την Κεραμωτή), που αποτελεί μία από τις τρεις Δημοτικές Ενότητες του Καλλικρατικού Δήμου Νέστου με έδρα την Χρυσούπολη Καβάλας. Πριν την ψήφιση του Νόμου Καλλικράτη, ανήκε στον Καποδιστριακό Δήμο Κεραμωτής με έδρα την Κεραμωτή. Οι Πηγές υπάγονται στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Ο τηλεφωνικός κωδικός του χωριού είναι 25910, ενώ ο ταχυδρομικός κώδικας είναι 64011.

Γεωγραφία
---------

Οι Πηγές έχουν υψόμετρο 17 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας. Το γεωγραφικό τους πλάτος είναι 40,902366505, ενώ το γεωγραφικό μήκος είναι 24,6709342242.

Γειτονικά μέρη
--------------

Πλησιέστερα χωριά είναι το Αγίασμα, η Νέα Καρυά και η Κεραμωτή, απέναντι απο την οποία βρίσκεται το νησί της Θάσου, ενώ σε απόσταση 7 χιλιομέτρων δυτικά από τις Πηγές, βρίσκεται το Αεροδρόμιο της Καβάλας «Μέγας Αλέξανδρος». Η πόλη της Καβάλας και η πόλη της Ξάνθης βρίσκονται σε απόσταση 35 και 43 χιλιομέτρων αντίστοιχα από τις Πηγές, η Καβάλα δυτικά και η Ξάνθη προς τα ανατολικά με άμεση πρόσβαση μέσω της Εγνατίας Οδού, αλλά και των παλαιότερων επαρχιακών οδών.

Κάτοικοι και προϊόντα
---------------------

Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του χωριού ανέρχεται σε 770 κατοίκους. Οι μόνιμοι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με αγροτικές εργασίες και τα προϊόντα τους, στα οποία συμπεριλαμβάνονται τα σπαράγγια, τα φασόλια, το καλαμπόκια, καθώς και τα ρόδια, διανέμονται εντός, αλλά και εκτός Ελλάδας.

Πολιούχος
---------

Στις 26 Ιουλίου κάθε έτους εορτάζει η προστάτιδα του χωριού Αγία Παρασκευή. Στον περιβάλλοντα χώρο της εκκλησίας της Αγίας Παρασκευής στην είσοδο του χωριού βρίσκεται και το κοιμητήριο των Πηγών. Επίσης, στο χωριό υπάρχουν οι εκκλησίες του Αγίου Δημητρίου (κύριος ναός του χωριού) και της Αγίας Παρασκευής της Επιβατινής.

Αθλητισμός
----------

Ο ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ "ΑΡΗΣ ΠΗΓΩΝ" είναι ποδοσφαιρικό σωματείο με έδρα τις Πηγές Νέστου του νομού Καβάλας. Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1955 και δραστηριοποιείται αποκλειστικά στο άθλημα του ποδοσφαίρου συμμετέχοντας στα τοπικά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Καβάλας. Ο Άρης Πηγών διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες του στο Δημοτικό Στάδιο Πηγών, χωρητικότητας σκεπαστής κερκίδας 550 θεατών. Οι φίλαθλοι της ομάδας χαρακτηρίζονται από τους πιο ένθερμους στην Ελλάδα σε τοπικό επίπεδο.

Παραπομπές
----------

1. ↑

Εκδηλώσεις
----------

Κάθε χρόνο παραμονή της Αγίας Παρασκευής (25/7) διοργανώνετε μεγάλο λαϊκοδημοτικό πανηγύρι στο γήπεδο του χωριού προσελκύοντας πλήθος επισκεπτών.
Το **webOS** είναι πλατφόρμα λογισμικού με επίκεντρο τον ιστό και εστιασμένη στη χρηστικότητα για έξυπνες συσκευές, η οποία έχει αποδείξει την απόδοση και τη σταθερότητά της σε περισσότερες από 70 εκατομμύρια Smart TV της LG. Το webOS έχει προχωρήσει πολύ και έχει εξελιχθεί σε μια πλατφόρμα λογισμικού που εφαρμόζεται σε ένα ευρύτερο φάσμα προϊόντων.

Το έργο ανοιχτού κώδικα του webOS, που ονομάζεται webOS Open Source Edition (OSE), ανακοινώθηκε τον Μάρτιο του 2018 με τη φιλοσοφία της ελεύθερης πλατφόρμας, της ελεύθερης συνεργασίας και της ελεύθερης συνδεσιμότητας. Εκτός από την βασική αρχιτεκτονική του webOS, το webOS OSE προσφέρει πρόσθετες δυνατότητες που επιτρέπουν την επέκταση σε ποικίλους τομείς του κλάδου.
O **Φιόντορ**, λιθουανικά Teodoras (14ος αι.) από τον Οίκο των Γκεντιμινιδών ήταν πρίγκιπας τού Κιέβου.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Μπουτβύντας. Αδέλφια του ήταν οι Βυτένις, Γκεντιμίνας, Μαργκίρις και Βαΐνιους. Λίγα γνωρίζουμε για τη ζωή του.

Ο Γκεντιμίνας στις αρχές της δεκαετίας τού 1320 νίκησε στη μάχη τού Ίρπεν ποταμού, έναντι τού Στανισλάβ του Κιέβου και κατέλαβε την πόλη. Οι Τάταροι, που επίσης διεκδικούσαν την πόλη, έκαναν αντίποινα το 1324-25. Τα *Λιθουανικά Χρονικά* αναφέρουν, ότι ο Γκεντιμίνας εγκατέστησε υπεύθυνο τον Αλγκιμάντας, γιο τού Μινντάουτας από τον Οίκο των Ολσχάνσκι. Ορισμένοι ισχυρίστηκαν, ότι το Αλγκιμάντας είναι παγανιστικό όνομα τού Φιόντορ, αλλά αυτό αναιρείται, από το ότι ο Αλγκιμάντας βαπτίστηκε Μιχαήλ.

Το 1331 ο Βασίλι Καλίκα, που μόλις είχε χειροτονηθεί αρχιεπίσκοπος τού Νόβγκοροντ, ταξίδευσε από το Βολοντυμύρ-Βολύνσκυι στο Μεγάλο Νόβγκοροντ. Καθ' οδόν τον σταμάτησε ο Φιόντορ δούκας τού Κιέβου -που είχε αναλάβει την είσπραξη των φόρων από τους Τατάρους- με 50 άνδρες. Αυτή η αναφορά οδηγεί τους ιστορικούς, στο ότι ο Λιθουανός ηγεμόνας τού Κιέβου έπρεπε να πληρώνει φόρο υποτέλειας στους Τατάρους. Το 1362 στη μάχη των Γαλάζιων Νερών οι Λιθουανοί απέκτησαν πλήρη έλεγχο της πόλης. Κατά το *Χρονικό Γκουστυνσκάγια*, μετά τη μάχη, ο Φιοντόρ αντικαταστάθηκε ως δούκας τού Κιέβου από τον μικρανιψιό του Βλαντίμιρ, γιο τού Αλγκίρντας (γιού τού Γκεντιμίνας).

Για πολύ καιρό οι λόγιοι υπέθεταν, ότι ο Φιόντορ είχε καταγωγή από τους Ρουρικίδες και ήταν απόγονος τού Ολέγκ Α΄ πρίγκιπα τού Τσέρνιγοβ, λόγω τού Χριστιανικού ονόματος. Ωστόσο το 1916 ο Ρώσος ιστορικός Μιχαήλ Πρίσελκοβ εξέδωσε τον *Κατάλογο ιδιοκτησιών* τού Θεογνώστου μητροπολίτη της Μόσχας. Το αρχικό έργο, που συντάχθηκε το 1331, αναφέρει δύο αργυρά κύπελλα, τα οποία δόθηκαν στον Θεόγνωστο από τον Φιοντόρ, αδελφό τού Γκεντιμίνας· οι ιστορικοί της εποχής μας συμφωνούν, ότι ο Φιόντορ από τον *Κατάλογο* είναι ο Φιόντορ δούκας τού Κιέβου. Δεν έχουμε άλλες ενδείξεις για την οικογένειά του.

Πηγές
-----

* Voitovych, L. Princely dynasties of the Eastern Europe (end of 9th - start of 16th centuries). Lviv 2000.
Κρυοπηγή Πρέβεζας - Μαρτυρικό χωριόΚρυοπηγή Πρέβεζας
Κρυοπηγή ΠρέβεζαςΚρυοπηγή Πρέβεζας
Η **Κρυοπηγή** είναι χωριό του νομού Πρέβεζας και υπάγεται στον δήμο Πρέβεζας, όπως διαμορφώθηκε το 2011 με το πρόγραμμα "Καλλικράτης".  Σύμφωνα με μαρτυρίες πιθανολογείται ότι ιδρύθηκε γύρω στο 1800. Οι πρώτοι κάτοικοι εγκαταστάθηκαν στη θέση «Μάναρη», αλλά σύντομα μετακινήθηκαν στους πρόποδες του Ζαλόγγου, από τα πολλά φίδια και τους σκορπιούς.

Έχει περίπου 70 κατοίκους που ασχολούνται με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Το χωριό είναι ορεινό και βρίσκεται στις βορειοδυτικές πλαγιές του Ζαλόγγου και εκτείνεται σε υψόμετρο 400-500 μέτρων. 

Αποτελεί το πιο ορεινό τμήμα του Δήμου με φυσική ομορφιά και βρίσκεται και αυτό στους πρόποδες του Ζαλόγγου, μόλις δύο χιλιόμετρα μακριά από την Μονή Αγίου Δημητρίου Ζαλόγγου, το κλίμα είναι ηπειρωτικό με σχετικά κρύους χειμώνες με μικρή ηλιοφάνεια λόγω θέσης. Έχει αρκετές πηγές μέσα και έξω από το χωριό όπου πιθανόν οφείλει και το όνομά του.

Μεγάλη η αντιστασιακή δράση των Κρυοπηγιωτών στον ελληνογερμανικό πόλεμο, μεγάλο όμως και το τίμημα. Το 1944 οι Γερμανοί, πίσω από την εκκλησία Αγία Τριάδα Αγρινίου, εκτέλεσαν εν ψυχρώ 23 Κρυοπηγιώτες. Σήμερα στην πλατεία του χωριού υπάρχει μνημείο αφιερωμένο στην μνήμη των αδικοχαμένων.

Το Μαρτυρικό χωριό της Κρυοπηγής Πρέβεζας αναγνωρίστηκε από την αρμόδια Επιτροπή του Υπουργείου Εσωτερικών στις 2 Αυγούστου 2019.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κρυοπηγή Πρέβεζας. Στην ιστοσελίδα

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Πρέβεζας |
| --- |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Ζαλόγγου | 
* Αρχάγγελος
* Βράχος
* Εκκλησιές
* Καμαρίνα
* Κανάλι
* Καστροσυκιά
* Κάτω Μυρσίνη
* Κάτω Ριζά
* Κρυοπηγή
* Λυγιά
* Μάζι
* Μεγαδένδρο
* Μυρσίνη
* Νέα Θέση
* Νέα Σαμψούντα
* Νέα Σινώπη
* Παραλία
* Πήδημα Κυράς
* Προφήτης Ηλίας
* Ριζά
* Χειμαδιό
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Λούρου | 
* Αλώνι
* Άνω Κοτσανόπουλο
* Άνω Ράχη
* Βρυσούλα
* Κάτω Κοτσανόπουλο
* Κάτω Ρευματιά
* Κοντάτες
* Νέο Σφηνωτό
* Λούρος
* Νέος Ωρωπός
* Ρευματιά
* Σκιαδάς
* Στεφάνη
* Τρίκαστρο\*
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Πρέβεζας | 
* Άγιος Θωμάς
* Άγιος Νικόλαος
* Καλαμίτσι
* Μάζωμα
* Μύτικας
* Μιχαλίτσι
* Νεοχώρι
* Νικόπολη
* Πρέβεζα
* Φλάμπουρα
* Ψαθάκι
 |
|  |
| 
* Έδρα: Πρέβεζα
* \*(Οικισμοί με μη μόνιμο πληθυσμό)
 |

 |
Το ***Dragon Ball Z*** είναι ιαπωνική τηλεοπτική σειρά anime σε παραγωγή από την Toei Animation. Μέρος του franchise πολυμέσων *Dragon Ball*, είναι συνέχεια της σειράς anime του 1986 *Dragon Ball* και προσαρμόζει τα επόμενα 325 κεφάλαια της αρχικής σειράς manga *Dragon Ball* που δημιουργήθηκε από τον Ακίρα Τοριγιάμα. Η σειρά προβλήθηκε στην Ιαπωνία στο Fuji TV από τον Απρίλιο του 1989 μέχρι τον Ιανουάριο του 1996 και αργότερα μεταγλωττίστηκε για μετάδοση σε τουλάχιστον άλλες 81 χώρες παγκοσμίως.

Το *Dragon Ball Z* συνεχίζει τις περιπέτειες του Γκόκου στην ενήλικη ζωή του καθώς αυτός και οι σύμμαχοί του προστατεύουν την γη από υπερκακούς που περιλαμβάνουν εξωγήινους (Βετζίτα, Φρίζα), άντροιντ (Σελ) και μαγικά πλάσματα (Μάτζιν Μπου). Ταυτόχρονα η ιστορία παραλληλίζει την ζωή του γιου του, Γκόχαν, καθώς και την εξέλιξη των εχθρών του, Πίκολο και Βετζίτα.

Λόγω της επιτυχίας του anime στις ΗΠΑ, τα κεφάλαια μάνγκα που ολοκληρώνουν την ιστορία του κυκλοφόρησαν αρχικά από τη Viz Media με τον τίτλο *Dragon Ball Z*. Η δημοτικότητα του anime οδήγησε στην δημιουργία διάφορων μέσων που αντιπροσωπεύει την πλειοψηφία του περιεχομένου του franchise *Dragon Ball*. Το *Dragon Ball Z* παραμένει ένα πολιτιστικό εικόνισμα μέσω πολλών προσαρμογών και επανακυκλοφοριών, που περιλαμβάνουν μια ανακατασκευασμένη σειρά με τίτλο *Dragon Ball Z Kai.*

Το *Dragon Ball Z* ακολουθήθηκε από δύο σειρές που δράνε ως συνέχειες του: *Dragon Ball GT* (1996–1997) και *Dragon Ball Super* (2015–2018).

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Ο τίτλος *Dragon Ball Kai* (ドラゴンボール改カイ, *Doragon Bōru Kai*, αγγλικά: *Dragon Ball Revised*), άλλαξε σε *Dragon Ball Z Kai* στις περισσότερες διεθνείς κυκλοφορίες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «VIZ: Read a Free Preview of Dragon Ball Z, Vol. 1». *www.viz.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2023.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
*Dragon Ball* από τον Ακίρα Τοριγιάμα |
| --- |
|  |
| Anime | 
* *Dragon Ball*
* *Dragon Ball Z*
* *Dragon Ball GT*
* *Dragon Ball Super*
* *Super Dragon Ball Heroes*
 |
|  |
| Ταινίες | 

|  |  |
| --- | --- |
| *Dragon Ball* | 
* *Curse of the Blood Rubies*
* *Sleeping Princess in Devil's Castle*
* *Mystical Adventure*
* *The Path to Power*
 |
|  |
| *Dragon Ball Z* | 
* *Dead Zone*
* *The World's Strongest*
* *The Tree of Might*
* *Lord Slug*
* *Cooler's Revenge*
* *The Return of Cooler*
* *Super Android 13!*
* *Broly – The Legendary Super Saiyan*
* *Bojack Unbound*
* *Broly – Second Coming*
* *Bio-Broly*
* *Fusion Reborn*
* *Wrath of the Dragon*
* *Battle of Gods*
* *Resurrection 'F'*
 |
|  |
| *Dragon Ball Super* | 
* *Broly*
* *Super Hero*
 |
|  |
| Άλλα | 
* *Yo! Son Goku and His Friends Return!!*
* *Dragonball Evolution*
 |

 |
|  |
| Χαρακτήρες | 
* Son Goku
 |

 |
Ο Ποταμός Μπράζος κατάντη της λίμνης Πόσσουμ Κίνγκντομ, Κομητεία Πάλο Πίντο, Τέξας
Ο **Μπράζος** (αγγλικά: Brazos) είναι ο 11ος μεγαλύτερος ποταμός στις Ηνωμένες Πολιτείες μήκους 2.060 χλμ. από τις πηγές του στην κορυφή του Μπλάκουοτερ Ντρω, Κομητεία Ρούσβελτ, Νέο Μεξικό ως τις εκβολές του στον Κόλπο του Μεξικού, με λεκάνη απορροής 116.000 τ.χλμ. Όντας ένας από τους μεγαλύτερους ποταμούς του Τέξας, χρησιμοποιείται μερικές φορές για να σηματοδοτήσει τα όρια μεταξύ του Ανατολικού Τέξας και του Δυτικού Τέξας.

Ο ποταμός συνδέεται στενά με την ιστορία του Τέξας, ιδιαίτερα με τον οικισμό του Ώστιν και την Επανάσταση του Τέξας. Σήμερα μεγάλα ιδρύματα του Τέξας όπως το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Τέξας, το Πανεπιστήμιο Μπέιλορ και το Πανεπιστήμιο A&M του Τέξας βρίσκονται κοντά στη λεκάνη απορροής του ποταμού, όπως και τμήματα του μητροπολιτικού Χιούστον.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kammerer, J.C. (1987). «Largest Rivers in the United States». United States Geological Survey. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2006.
2. ↑  Hendrickson Kenneth E. Jr. (15 Φεβρουαρίου 1999). «Brazos River». *The Handbook of Texas Online*. The General Libraries at the University of Texas at Austin and the Texas State Historical Association. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2006.
3. ↑  "Brazos River." Britannica Academic, Encyclopædia Britannica, 11 Aug. 2018. academic.eb.com/levels/collegiate/article/Brazos-River/16291. Accessed 27 Nov. 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Brazos River στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85016636
* NKC: ge1166424

 |

 |
**Ενοχικό Δίκαιο** *(Schuldrecht, Droit des Obligations)* ονομάζεται ο κλάδος του Αστικού Δικαίου που ρυθμίζει τις ενοχές, τις έννομες σχέσεις δηλαδή με βάση τις οποίες ένα πρόσωπο οφείλει να προβεί σε μια πράξη ή σε μια παροχή προς ένα άλλο.

Πηγή των ενοχών είναι η ιδιωτική βούληση (σύμβαση) ή ο νόμος (αδικοπραξία, αδικαιολόγητος πλουτισμός). Το Ενοχικό Δίκαιο ρυθμίζει και τις δύο περιπτώσεις. Στο Αγγλοσαξωνικό δίκαιο οι δύο κλάδοι είναι χωριστοί και ονομάζονται *Law of Contracts* και *Law of Torts* αντίστοιχα.

Το Ενοχικό Δίκαιο διακρίνεται σε δύο μέρη, στο Γενικό και στο Ειδικό. Το Γενικό Μέρος περιέχει κανόνες για όλες τις ενοχές γενικά, ενώ το Ειδικό Μέρος περιέχει ειδικές ρυθμίσεις για ορισμένους τύπους ενοχών, που είναι και οι συνηθέστερες. Π.χ. στο Γενικό Μέρος ρυθμίζεται η γένεση και η απόσβεση της ενοχής, στο Ειδικό Μέρος ρυθμίζεται συγκεκριμένα η σύμβαση της πώλησης.

Οι ενοχές διακρίνονται σε: 1) ατελής ενοχή, 2) χρηματική ενοχή, 3) διαζευκτική ενοχή, 4) ενοχή γένους, 5) διαιρετή ενοχή, 6) αδιαίρετη ενοχή.

Το Ενοχικό Δίκαιο είναι το δεύτερο βιβλίο του Αστικού Κώδικα. Συνετάγη τη δεκαετία του 1930 (όπως όλος ο Αστικός Κώδικας) και τέθηκε σε ισχύ το 1946. Αντλεί τις επιρροές του σε πολύ μεγάλο βαθμό από τον γερμανικό Αστικό Κώδικα *(Bürgerliches Gesetzbuch)* και εν μέρει και από τον ελβετικό Κώδικα Ενοχών (Obligationenrecht), αλλά περιέχει και καινοτόμες για την εποχή του ρυθμίσεις. Καταλαμβάνει τα άρθρα 287-946 του Αστικού Κώδικα, κατανεμημένα σε 40 κεφάλαια. Έχει υποστεί ως τώρα μόνο μία τροποποίηση με τον ν. 3043/2002.

Ειδικοί κανόνες για ορισμένες ενοχές περιλαμβάνονται και σε άλλους νόμους εκτός του Αστικού Κώδικα. Σημαντικός ειδικός νόμος είναι ο ν. 2251/1994 για την προστασία του καταναλωτή, ο οποίος ρυθμίζει μεταξύ άλλων και ζητήματα καταναλωτικών συμβάσεων.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85093665
* NDL: 00569997
* NKC: ph116804

 |

 |
Ο χάρτης της Helios Airways Flight 522 που συνετρίβη στις 14 Αυγούστου του 2005, κοντά στην κοινότητα του Γραμματικού στην Ελλάδα.
Η **Helios Airways** ήταν ιδιωτική αεροπορική εταιρεία με έδρα την Λάρνακα Κύπρου.

Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1999, και είναι η πρώτη κυπριακή ιδιωτική αεροπορική εταιρεία. Ο Ομιλος Libra Holidays εξαγόρασε την εταιρεία Helios τον Νοέμβριο του 2004. Τον Ιανουάριο του 2006 ιδρύθηκε η Ajet, θυγατρική κατά 100% της Libra, με στόχο την αντικατάσταση της Helios. Απώτερος στόχος ήταν να εξωραϊστεί το όνομα της Helios, το οποίο επλήγη από το αεροπορικό δυστύχημα της 14ης Αυγούστου 2005.

Κωδικοί
-------

* Κωδικός IATA: ZU
* Κωδικός ICAO: HCY
* Κωδικός κλήσης: Helios

Προορισμοί
----------

Η Helios Airways εκτελούσε τακτικά δρομολόγια προς Αθήνα, Θεσσαλονίκη Μπέρμιγχαμ, Δουβλίνο, Γκάτγουικ (Λονδίνο), Χίθροου (Λονδίνο), Λούτον (Λονδίνο) Μάντσεστερ, Σόφια και Βαρσοβία.

Επίσης εκτελούσε πτήσεις τσάρτερ προς Άμστερνταμ, Μπρίστολ, Κάϊρο, Χάμπερσαϊντ, Κρίστιανσαντ, Νιούκασλ και Στοκχόλμη.

Στόλος
------

Το αεροπλάνο της Helios Airways με νηολόγιο 5B-DBY που συντρίβει στο Γραμματικό Αττικής.
Η Helios Airways έχασε σε δυστύχημα το αεροσκάφος Boeing 737-300 με θύματα 115 επιβάτες και 6 μέλη πληρώματος.

Ο στόλος της Helios Airways αποτελoύνταν από:

* 1 Boeing 737-300
* 1 Boeing 737-400
* 1 Boeing 737-800

Πριν η εταιρεία κλείσει, ο στόλος της Helios Airways αποτελούνταν από:

* 2 Boeing 737-800

Γεγονότα
--------

Στις 14 Αυγούστου 2005 ένα Boeing 737-31S της Helios Airways που εκτελούσε την πτήση 522 (Λάρνακα-Αθήνα-Πράγα) συνετρίβη στο Γραμματικό Αττικής, με αποτέλεσμα το θάνατο 121 ατόμων.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Helios Airways** |

* Ιστοσελίδα της Helios Airways
* Λεπτομέρειες του στόλου της Helios Airways
* Γνώμες επιβατών Helios Airways
* αjet Αρχειοθετήθηκε 2006-05-20 στο Wayback Machine.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
 Αεροπορικές εταιρίες της Κύπρου |
| --- |
|  |
| Ενεργές | 
* Cyprus Airways
* Tus Airways
 |
|  |
| Ανενεργές | 
* Cobalt Aero
* Aerotrans Airlines
* Κυπριακές Αερογραμμές
* Eurocypria Airlines
* Helios Airways
* Ajet
* Orion Airways
 |

 |