recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Διαστάσεις: 2:3
Η εθνική **σημαία του Μπουτάν** είναι σε χρήση από το 19ο αιώνα και έλαβε τη σημερινή της μορφή το 1960. Αποτελείται από έναν λευκό δράκο, πάνω από ένα φόντο κίτρινο και πορτοκαλί.

Η σημαία χωρίζεται διαγώνια από την κάτω γωνία, δημιουργώντας δύο τρίγωνα. Το άνω τρίγωνο είναι κίτρινο και το κάτω είναι πορτοκαλί. Ο δράκος βρίσκεται ακριβώς στο κέντρο, κατά μήκος της γραμμής που χωρίζει τα δύο τρίγωνα.

Ο Δράκος της σημαίας, ο *Ντρουκ* ή Δράκος Κεραυνός, εκπροσωπεί την τοπική ονομασία της χώρας, στη θιβετιανή γλώσσα, που είναι «Γη του Δράκοντα». Στα νύχια του ο δράκος κρατάει κοσμήματα, σύμβολο πλούτου, ενώ το κίτρινο φόντο αποτελεί σύμβολο της κοσμικής μοναρχίας, με το πορτοκαλί χρώμα να συμβολίζει το βουδισμό.

Η σημαία είναι μία από τις ελάχιστες εθνικές σημαίες που έχει το πορτοκαλί ως βασικό χρώμα και η μόνη σημαία, μαζί με αυτήν της Ουαλίας, που απεικονίζει δράκοντα.

Υιοθετήθηκε το 1969 και επίσημα στις 8 Ιουνίου 1972. Η χώρα έχει Σύνταγμα, από τις 18 Ιουλίου του 2008

Παλιές σημαίες
--------------

* Η πρώτη γνωστή σημαία του Μπουτάν, σε χρήση ως το 1956.
* Η Σημαία του Μπουτάν από το 1956 ως το 1969.

Παραπομπές
----------

1. ↑  World Statesmen.org

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σημαία του Μπουτάν** |

* Σημαίες του Κόσμου: Μπουτάν (Αγγλικά)

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σημαίες των χωρών της Ασίας |
| --- |
|  |
| Ανεξάρτητα κράτη | 
* Αίγυπτος
* Αζερμπαϊτζάν
* Ανατολικό Τιμόρ
* Αρμενία
* Αφγανιστάν
* Βιετνάμ
* Βόρεια Κορέα
* Γεωργία
* Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
* Ιαπωνία
* Ινδία
* Ινδονησία
* Ιορδανία
* Ιράκ
* Ιράν
* Ισραήλ
* Καζακστάν
* Καμπότζη
* Κατάρ
* Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας
* Κιργιζία
* Κουβέιτ
* Κύπρος
* Λάος
* Λίβανος
* Μαλαισία
* Μαλδίβες
* Μιανμάρ
* Μογγολία
* Μπαγκλαντές
* Μπαχρέιν
* Μπουτάν
* Μπρουνέι
* Νεπάλ
* Νότια Κορέα
* Ομάν
* Ουζμπεκιστάν
* Πακιστάν
* Ρωσία
* Σαουδική Αραβία
* Σιγκαπούρη
* Σρι Λάνκα
* Συρία
* Ταϊλάνδη
* Τατζικιστάν
* Τουρκία
* Τουρκμενιστάν
* Υεμένη
* Φιλιππίνες
 |
|  |
| Κράτη με περιορισμένη αναγνώριση | 
* Αμπχαζία
* Ναγκόρνο-Καραμπάχ
* ΤΔΒΚ
* Παλαιστίνη
* Νότια Οσετία
* Δημοκρατία της Κίνας (Ταϊβάν)
 |
|  |
| Εξαρτημένα εδάφη | 
* Βρετανικό Έδαφος Ινδικού Ωκεανού
* Νήσος των Χριστουγέννων
* Νησιά Κόκος
* Χονγκ Κονγκ
* Μακάου
 |

 |
Λόγος: 4:5 (ή 2:3), καθιερώθηκε στις 4 Απριλίου του 1881
Η εθνική **σημαία του Μονακό** αποτελείται από δύο ισομεγέθεις οριζόντιες λωρίδες χρώματος κόκκινου (στην κορυφή) και λευκού. Είναι παρόμοια με τη σημαία της Ινδονησίας, η οποία είναι μακρύτερη και με τη σημαία της Πολωνίας, η οποία είναι λευκή στο πάνω μέρος και κόκκινη. Τα χρώματα στη σημαία προέρχονται από τη δυναστεία των Γκριμάλντι, η οποία χρονολογείται τουλάχιστον από το 1339 , ωστόσο το σχέδιο στη σημαία τροποποιήθηκε με το πέρασμα των αιώνων.

Η αρχική σημαία του Μονακό έμοιαζε με τη σημερινή κρατική σημαία, όμως έφερε μια αρχαιότερη έκδοση του εθνοσήμου της μικρής χώρας.

Η απλούστερη έκδοση της σημαίας καθιερώθηκε στις 4 Απριλίου του 1881.

Ένα άλλο σχέδιο, με σχήματα- σύμβολα των Γκριμάλντι, χρησιμοποιήθηκε ιδίως το 1600 και απαντάται ακόμα και σήμερα σε βασιλικές φωτογραφίες. Η χρήση του δεν είναι θεσμοθετημένη αλλά είναι ανεπίσημη σημαία.

Κρατική σημαία
--------------

Η κρατική σημαία του Μονακό αποτελείται από το εθνόσημο της χώρας σε λευκό φόντο και υψώνεται σε κυβερνητικά κτίρια, στο Πριγκιπικό Μέγαρο και ως έμβλημα στη θαλαμηγό του Πρίγκιπα.

Πριγκιπικό έμβλημα
------------------

Το Πριγκιπικό έμβλημα αποτελείται από το στέμμα του Μονακό πάνω από δύο αντίστροφα γράμματα A σε λευκό φόντο και χρησιμοποιήθηκε ως η προσωπική σημαία του Πρίγκιπα Αλβέρτου Β΄, σε αυτοκίνητα με τα οποία ταξίδευε.

Παρόμοιες σημαίες
-----------------

Η σημαία μοιάζει με αυτήν της Πολωνίας, που όμως έχει αντίστροφα τα χρώματα, και της Ινδονησίας, η οποία διαφέρει ως προς τις αναλογίες.

* Σημαία της Πολωνίας(για σύγκριση)Σημαία της Πολωνίας  
(για σύγκριση)
* Σημαία της Ινδονησίας(για σύγκριση)Σημαία της Ινδονησίας  
(για σύγκριση)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σημαία του Μονακό** |

* H χρήση των διαφόρων σημαιών του Μονακό
* World Flag Database Οι σημαίες του Μονακό στην Παγκόσμια Βάση Δεδομένων των Σημαιών

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σημαίες των χωρών της Ευρώπης |
| --- |
|  |
| Ανεξάρτητα κράτη | 
* Άγιος Μαρίνος
* Αζερμπαϊτζάν
* Αλβανία
* Ανδόρρα
* Αρμενία
* Αυστρία
* Βατικανό
* Βέλγιο
* Βόρεια Μακεδονία
* Βοσνία και Ερζεγοβίνη
* Βουλγαρία
* Γαλλία
* Γερμανία
* Γεωργία
* Δανία
* Ελβετία
* Ελλάδα
* Εσθονία
* Ηνωμένο Βασίλειο
* Ιρλανδία
* Ισλανδία
* Ισπανία
* Ιταλία
* Κροατία
* Κύπρος
* Λετονία
* Λευκορωσία
* Λιθουανία
* Λίχτενσταϊν
* Λουξεμβούργο
* Μάλτα
* Μαυροβούνιο
* Μολδαβία
* Μονακό
* Νορβηγία
* Ολλανδία
* Ουγγαρία
* Ουκρανία
* Πολωνία
* Πορτογαλία
* Ρουμανία
* Ρωσία
* Σερβία
* Σλοβακία
* Σλοβενία
* Σουηδία
* Τουρκία
* Τσεχία
* Φινλανδία
 |
|  |
| Κτήσεις | 

|  |  |
| --- | --- |
| Ηνωμένο Βασίλειο | 
* Γιβραλτάρ
* Γκέρνσεϊ
* Τζέρσεϊ
* Νήσος Μαν
 |
|  |
| Δανία | 
Νήσοι Φερόες |
|  |
| Φινλανδία | 
Ώλαντ |
|  |
| Νορβηγία | 
Σβάλμπαρντ |

 |
|  |
| Μη αναγνωρισμένα κράτη | 
* Αμπχαζία
* Αρτσάχ
* Βόρεια Κύπρος
* Κόσοβο
* Νότια Οσετία
* Υπερδνειστερία
 |

 |
Ο **Σταύρος Αθανασιάδης** (1924-1995), του Αθανασίου, ήταν Έλληνας πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Κοζάνης με την ΕΡΕ από το 1961 ως το 1962, μετά από το 1963 ως το 1967 και μεταδικτατορικά με τη Νέα Δημοκρατία από το 1974 ως το 1981.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Πτολεμαΐδα στις 14 Σεπτεμβρίου 1924. Εργάστηκε ως ιδιωτικός υπάλληλος.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Κοζάνης με την ΕΡΕ το 1961, όμως η εκλογή του ακυρώθηκε στις 13 Μαΐου 1962. Επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα το 1963 και το 1964. Στις εκλογές του 1974 εξελέγη βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία, με 12.139 σταυρούς, με σχετικά μικρή διαφορά από τον Θεμιστοκλή Βύζα, ο οποίος ήρθε 1ος σε σταυρούς προτίμησης με 12.519. Επανεξελέγη στην ίδια εκλογική περιφέρεια το 1977 λαμβάνοντας 9.103 σταυρούς προτίμησης, ερχόμενος ξανά 2ος σε σταυρούς στην εκλογική περιφέρεια, με πρώτο τον Γεώργιο Β. Παπαδόπουλο.

Θάνατος
-------

Ο Σταύρος Αθανασιάδης απεβίωσε σε ηλικία 71 ετών στις 2 Ιουνίου 1995. Με τη σύζυγό του Δόμνα (φιλόλογο - Γυμνασιάρχη), απέκτησε μία κόρη και δύο γιους.

Βιβλιογραφία
------------

* Διγκαβές, Κώστας (1986). *Οι Εκλογές στην Ελλάδα 1844-1985*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κοινοβουλευτική θητεία του Σταύρου Αθανασιάδη, ιστοσελίδα Βουλής των Ελλήνων, ανακτήθηκε στις 4 Αυγούστου 2020.
2. 1 2  Αρχείο Δήμου Εορδαίας.
3. 1 2 3  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 52, αρ. 11).(pdf)
4. ↑  Διγκαβές 1986, σελ. 70.
5. ↑  Διγκαβές 1986, σελ. 123.
6. ↑  Κούλα Παπαδάκη-Κάκαρη (1975). *Προσωπικότητες από τον πολιτικό κόσμο της Ελλάδας: αρχηγοί κομμάτων, υπουργοί, υφυπουργοί, γενικοί γραμματείς, νομάρχες & δήμαρχοι*. **Β΄**. Αθήνα. σελ. 94.
Ο **Σταύρος Δαλάκος** (Μάιος 1914 – Ιούλιος 2000) ήταν Έλληνας ζωγράφος και χαράκτης του 20ού αιώνα.

Ο Δαλάκος γεννήθηκε στον Σκορτσινό Αρκαδίας. Μετά τη γνωριμία του με τον Όσκαρ Κοκόσκα, σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα και μεταπτυχιακά εκπαιδεύθηκε στις σχολές καλών τεχνών της Φλωρεντίας και της Βενετίας. Με υποτροφία της ιταλικής κυβερνήσεως ασχολήθηκε με τη μελέτη των καλλιτεχνικών ιδρυμάτων και της σύγχρονης τέχνης. Το 1952 εξέθεσε τα έργα του στη Νέα Υόρκη και σε άλλα μέρη των ΗΠΑ. Από το 1952 μέχρι το 1965 πήρε μέρος σε όλες τις καλλιτεχνικές εκθέσεις που οργάνωσε το κράτος στο Ζάππειο, ενώ η πρώτη ατομική του έκθεση έγινε στην Αίθουσα Εκθέσεων Ζαχαρίου, στην Αθήνα, το 1954. Επίσης, έλαβε μέρος σε πολλές διεθνείς εκθέσεις στο εξωτερικό. Ταξίδευσε σε πολλές χώρες της Ευρώπης και μελέτησε τα προβλήματα της σύγχρονης τέχνης.

Ο Δαλάκος συνέγραψε επίσης κριτικές τέχνης σε πολλά περιοδικά και εφημερίδες της Ελλάδας και του εξωτερικού, ενώ εργάσθηκε στη Στέγη Καλών Τεχνών και Γραμμάτων και ως ειδικός σύμβουλος για τη διοργάνωση καλλιτεχνικών εκθέσεων. Απεβίωσε στη Φιλοθέη σε ηλικία 86 ετών.

Τα έργα του βρίσκονται κυρίως στη Δημοτική Πινακοθήκη Αθηνών και σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα, στις ΗΠΑ, στην Ιταλία, στη Γαλλία, στο Βέλγιο και στην Αυστρία.

Κόρη του Σταύρου και της Χριστίνας Δαλάκου είναι η τραγουδίστρια και δασκάλα τραγουδιού Μαίρη Δαλάκου.

Πηγές
-----

* Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* (Χάρη Πάτση), τόμος 10, σελ. 424

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοτόπος στη μνήμη του από τον γιο του Πάνο
Συντεταγμένες: 63°18′11″N 20°36′17″W﻿ / ﻿63.30306°N 20.60472°W﻿ / 63.30306; -20.60472



Το **Σούρτσεϊ** (*Surtsey*) είναι ηφαιστειογενές νησί που βρίσκεται στο αρχιπέλαγος Βέστμαναεϊγιαρ ανοικτά της νότιας ακτής της Ισλανδίας.

Σχηματισμός
-----------

Το νησί Σούρτσεϊ δεν υπήρχε πριν από το 1963, οπότε και αναδύθηκε από τη θάλασσα και δημιουργήθηκε σε διάστημα λίγων εβδομάδων από μία σειρά εκρήξεων ηφαιστείου, που εκτίναξαν υλικό σε ύψος εκατοντάδων μέτρων. 

Ένα παράξενο, νευρικό, σκαμπανέβασμα του καραβιού τους και η τεράστια στήλη καπνού που πετάχτηκε ξαφνικά από την ήρεμη θάλασσα, ειδοποίησαν, στις αρχές Νοεμβρίου του 1963, τους άνδρες ισλανδικού αλιευτικού ότι είναι μάρτυρες μίας γέννησης στην άβυσσο του ωκεανού: αμέτρητοι τόννοι λάβας ξεχύθηκαν από μία σχισμή στον πυθμένα, ανυψώνοντάς τον αργά αλλά σταθερά στο σημείο εκείνο. Οι ειδικοί έσπευσαν επί τόπου και, στις 15 Νοεμβρίου, είδαν ένα νέο νησί να ξεπροβάλλει από τη θάλασσα, μέσα σε ένα πραγματικό πανδαιμόνιο καπνών, αστραπών και υπόκωφων κρότων. Δύο μόλις ημέρες μετά την ανάδυσή του, το νέο νησί είχε ήδη μήκος 500 μέτρων και ύψος 40. Δέκα ημέρες μετά την ανάδυση είχε μήκος 900 μέτρων και πλάτος 650. Παρά τις προειδοποιήσεις των ειδικών, οι σκληροτράχηλοι κάτοικοι του γειτονικού νησιωτικού συμπλέγματος των Βέστμαν, όχι μόνο δεν ανησύχησαν, αλλά βάφτισαν κιόλας το νησί "Σέρτσεϊ", δηλαδή "το νησί του Σούρτουρ", από το όνομα μίας θεότητας της σκανδιναβικής μυθολογίας. Τρία νησιά γεννήθηκαν από εκείνη την κοσμογονία, αλλά μόνο το Σέρτσεϊ "επέζησε", καθώς νέα ηφαιστειακή έκρηξη τον Απρίλιο του 1964 και συνεχής ροή λάβας έως το Μάιο του 1965 διασφάλισε την ύπαρξή του, ενώ τα άλλα δύο σαρώθηκαν από τα κύματα του βόρειου Ατλαντικού. Το 1967 πήρε τη σημερινή μορφή του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Ισλανδία: Με νέα ηφαιστειακή έκρηξη απειλείται το αρκτικό παιδί του Εγκέλαδου", *Το Βήμα*
2. ↑  "Ένα... νησί γεννιέται", *Ιστορικό Λεύκωμα 1963*, σελ. 134-137, *Καθημερινή* (1997)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Surtsey στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 244124587
* GND: 4118911-5

 |

 |
Η λεγόμενη **Σουαβική Ένωση** ήταν η πρώτη στρατιωτική συμμαχία της κεντρικής Ευρώπης με καθαρό εθνικό χαρακτήρα. Αποτελούσε ένωση των ιπποτών και πριγκίπων όλων των σουαβικών πόλεων μαζί με τον Δούκα του Τυρόλου, του Μάργραβου της Βάδης, του Δούκα της Βαυαρίας, του Κόμητα της Βυρτεμβέργης και των επισκόπων της Κωνσταντίας και του Άουγκσμπουργκ.

Η Ένωση αυτή συνομολογήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου του 1488 και διατηρούσε στρατεύματα ιππικού και πεζικού. Ιστορικά απετέλεσε για μισό αιώνα όπου και διατηρήθηκε όργανο της Αυστρίας. Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις της ένωσης αυτής ονομάστηκαν "σουαβικοί πόλεμοι". Το 1524 τα στρατεύματα της Σουαβικής Ένωσης κατέπνιξαν στο αίμα την εξέγερση των αγροτών της Αλγοβίας. Τελικά η ένωση αυτή αυτοδιαλύθηκε αργότερα, λόγω των πολλών εσωτερικών θρησκευτικών έριδων.

Πηγές
-----

* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.17ος, σ.100.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 121841940
* LCCN: n88198583
* GND: 5047852-7
* HDS: 017169

 |

 |
Η **Αγία Τριάδα Καστανιάς** είναι εκκλησία στη Σάμο τρίκογχου τύπου.

Τοποθεσία
---------

Η **Αγία Τριάδα** βρίσκεται μεταξύ των οικισμών Λέκας και Καστανιάς και στην αρχή του δρόμου που οδηγεί στους Κοσμαδαίους. Ήταν παλιότερα μετόχι της μονής της Πάτμου και αναφέρεται ήδη από τον 17ο αιώνα, ενώ κάποιοι τη θεωρούν και προγενέστερη της ερήμωσης.

Περιγραφή
---------

Είναι μικρότερη του τύπου με διαστάσεις 2,35 Χ 5,90 μ. και ύψος ως την κορυφή του θόλου 3,60 μ. Στη στέγασή της ακολουθεί το τυπικό σύστημα θολοδομίας των σταυροειδών ναών με τη στήριξη του τρούλλου με τέσσερα γωνιακά σφαιρικά τρίγωνα στους από κάτω διασταυρωμένους θόλους Στους πλάγιους τοίχους δεν υπάρχουν οι ακραίες πλευρικές τυφλές αψίδες και οι μεσαίες που αντιστοιχούν στο πλάτος του τρούλλου, μεταβάλλονται σε κόγχες-τους χορούς-ημικυκλικής κάτοψης που το σχήμα της εξωχής τους είναι προς τα έξω είναι καμπύλο και έχουν από ένα παράθυρο στους άξονές τους.
Η αναλογία των πριν και των μετά του τρούλλου τμημάτων του χώρου είναι περίπου 2,5: 1, η δε κόγχη του ιερού είναι κι αυτή μεγάλη και υψηλή με καμπυλόσχημη προεξοχή προς τα έξω, ενώ τις μικρότερες κόγχες της πρόθεσης και του διακονικού τις βρίσκουμε όχι στον ανατολικό τοίχο αλλά συμμετρικά ανοιγμένες στα εκεί άκρα των δύο πλάγιων Στους πλάγιους τοίχους είναι εντοιχισμένα *ηχητικά αγγεία*. Η εκκλησία είχε παλιά τοιχογραφίες αλλά σώζονται μόνο στον τρούλλο και στα δύο ανατολικά λοφία. Υπάρχει ξυλόγλυπτο τέμπλο. Το δάπεδο είναι στρωμένο με τσιμέντο και η στέγη επίσης η οποία παλιά ήταν με σχιστόπλακες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κωνσταντίνος Παπαϊωάννου, Εκκλησίες και μοναστήρια της Σάμου, Πνευματικό Ίδρυμα Σάμου Νικόλαος Δημητρίου, Αθήνα, 1997, σελ.101
2. ↑  Κωνσταντίνος Παπαϊωάννου, Εκκλησίες και μοναστήρια της Σάμου,Πνευματικό Ίδρυμα Σάμου Νικόλαος Δημητρίου, Αθήνα, 1997, σελ.101
3. ↑  Κωνσταντίνος Παπαϊωάννου, Εκκλησίες και μοναστήρια της Σάμου,Πνευματικό Ίδρυμα Σάμου Νικόλαος Δημητρίου, Αθήνα, 1997, σελ.102

Πηγές
-----

* Κωνσταντίνος Παπαϊωάννου, Εκκλησίες και μοναστήρια της Σάμου,Πνευματικό Ίδρυμα Σάμου Νικόλαος Δημητρίου, Αθήνα, 1997.
Συντεταγμένες: 48°09′10″N 11°35′31″E﻿ / ﻿48.15278°N 11.59194°E﻿ / 48.15278; 11.59194

Ο κινέζικος πύργος στον Αγγλικό κήπο 
Μονόπτερος
Ο **Αγγλικός κήπος** (γερμανικά: Englischer Garten), είναι μεγάλο δημόσιο πάρκο στο κέντρο του Μονάχου στη Βαυαρία, που εκτείνεται από το κέντρο της πόλης προς τα βορειοανατολικά όριά της. Δημιουργήθηκε το 1789 από τον Sir Benjamin Thompson (1753-1814), αργότερα Count Rumford ( Reichsgraf von Rumford ) και επεκτάθηκε και βελτιώθηκε από τους διαδόχους του, Reinhard von Werneck (1757-1842) και Friedrich Ludwig von Sckell (1750-1823), ο οποίος είχε ενημερωθεί για το έργο από την αρχή.

Άποψη του Αγγλικού κήπου και του Μονάχου 
Με έκταση 3,7 χλμ² (1,4 τετραγωνικά μίλια ή 370 εκτάρια ή 910 έικρ), ο Αγγλικός κήπος είναι ένα από τα μεγαλύτερα δημόσια αστικά πάρκα του κόσμου, μεγαλύτερος από το Σέντραλ Παρκ της Νέας Υόρκης. Το όνομα αναφέρεται στο στυλ της κηπουρικής. Ο όρος «αγγλικός κήπος» χρησιμοποιείται έξω από τον αγγλόφωνο κόσμο για να αναφερθεί στο στυλ της άτυπης κηπουρικής τοπίου, που ήταν δημοφιλής στη Βρετανία από τα μέσα του 18ου αιώνα έως τις αρχές του 19ου αιώνα.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 242591114
* LCCN: sh91002037
* GND: 4131293-4
* NKC: ge341388

 |

 |
|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **ήγγικεν η ώρα**  |

Η φράση, στο μονοτονικό, **Ήγγικεν η ώρα, ω Έλληνες** (= έφθασε η ώρα, Έλληνες) ήταν μια ιστορική εθνεγερτήρια φράση που κυριαρχούσε λίγο πριν και κατά τον πρώτο χρόνο στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 τόσο στους λόγους των μυημένων Φιλικών, όσο και από τους οπλαρχηγούς στη συστράτευση αγωνιστών, σ΄ όλη την ηπειρωτική και νησιωτική Ελλάδα και από την Μολδοβλαχία και την Ιωνία μέχρι και την Κύπρο.

Η ιστορική αυτή φράση προέρχεται από την Ελληνική Νομαρχία του 1806, όπου ο "Ανώνυμος Έλληνας" καταλήγοντας τον εθνεγερτήριο λόγο του, γεμάτο φλόγα και πάθος, κάνει επίκληση για την έναρξη του Αγώνα: 

"*Ήγγικεν η ώρα, ω Έλληνες, της ελευθερώσεως της πατρίδος μας! Το τέλος των τυράννων είναι αδελφοί μου πασίδηλον.*",
ακολουθώντας λίγο μετά η δοξαστική και ευχητική φράση: "*Ζήτω η Ελευθερία των Ελλήνων! Γένοιτο, γένοιτο*".

Πηγές
-----

* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ. Γ΄ (συμπλήρωμα), σελ.834.
Συντεταγμένες: 35°17′43.0″N 24°57′28.6″E﻿ / ﻿35.295278°N 24.957944°E﻿ / 35.295278; 24.957944

Ο **Σκλαβόκαμπος** είναι αρχαιολογικός χώρος αρχαίου Μινωικού οικισμού στην Κρήτη, ο οποίος χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της υστερομινωικής περιόδου. Βρίσκεται νοτιοδυτικά της Τυλίσου.

Η περιοχή ανακαλύφθηκε κατά την κατασκευή ενός δρόμου προς τα Ανώγεια και ανασκάφηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1930.

Ένα πολυώροφο κτίριο βρέθηκε στο χώρο. Το κύριο δωμάτιο έδωσε ένα πήλινο κεφάλι βοδιού, μια κανάτα της Υστερομινωικής IB περιόδου και ένα πέτρινο ρυτό. Το κτίριο είχε τουλάχιστον 17 δωμάτια. Τα ευρήματα από τον ανώτερο όροφο περιλαμβάνουν 39 σφραγίσεις, ένα κυλινδρικό δοχείο, ένα πέτρινο σφυρί και ένα πήλινο πόδι. Σφραγίδες από το Σκλαβόκαμπο βρέθηκαν στη Ζάκρο, τη Γουρνιά και την Αγία Τριάδα.

Στον Σκλαβόκαμπο, δεν βρέθηκαν τοιχογραφίες ή γύψοι, τα οποία βρίσκονται συνήθως στα Μινωικά ανάκτορα.

Πηγές
-----

* Σουίντεϊλ, Ίαν

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Συντεταγμένες: 63°49′25″N 20°16′17″E﻿ / ﻿63.82361°N 20.27139°E﻿ / 63.82361; 20.27139

Η έπαυλη Σκχαρίνσκα.
Η **Έπαυλη Σκχαρίνσκα** (Σουηδικά: *Scharinska villan*) είναι ένα ροζ κτήριο στο δρόμο Στοργατάν 63-65 στην πόλη Ούμεο της Σουηδίας. Το κτήριο έχει σχεδιαστεί από τον αρχιτέκτονα Ράγκναρ Έστμπεργκ και ανοικοδομήθηκε το 1904-1905 για τον Εγκίλ Ουνάντερ-Σκχαρίν και την οικογένειά του. Την δεκαετία 1950 στο κτήριο στεγάστηκε η οικογενειακή επιχείρηση *AB Scharins Söner*.

Το κτήριο
---------

Το εξωτερικό του κτήριο έχει ένα είδος βικτοριανής αρχιτεκτονικής. Υπάρχουν τοξωτά παράθυρα στο ισόγειο ενώ πάνω από τα παράθυρα υπάρχει ένα αέτωμα. Στα μπαλκόνια υπάρχει μια μικρή διακόσμηση Ροκοκό. Το κτήριο είναι τριώροφο και η κάθε πλευρά αντισταθμίζεται με τον όγκο της άλλης πλευράς και υπάρχει συμμετρία. Η ανακαινισμένη πρόσοψη έχει ελαφρώς κοκκινωπό χρώμα και στην κάτω σειρά του τρίτου ορόφου τα παράθυρα έχουν ζωφόρο.  Επίσης το εσωτερικό του κτηρίου έχει ξύλινη επένδυση στους τοίχους με εξαίρεση το το λεγόμενο *ισπανικό* χολ όπου εκεί οι ανακαινισμένοι τοίχοι έχουν διακοσμηθεί με ψηφιδωτά από την Ισπανία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Scharinska villan». Μουσείο Δυτικής Μποθνίας (Βεστερμπότεν). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Scharinska villan στο Wikimedia Commons
Το **σπήλαιο Σοβέ** είναι σπήλαιο της Νότιας Γαλλίας στην περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ, και περιέχει μερικά από τα παλαιότερα και καλύτερα διατηρημένα δείγματα τοιχογραφιών στον κόσμο. Ανακαλύφθηκε τον Δεκέμβριο του 1994, και θεωρείται ως ένα από τα πιο σημαντικά προϊστορικά μνημεία παγκοσμίως, έχοντας χαρακτηριστεί ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς από την Ουνέσκο τον Ιούνιο του 2014 .

Έχουν καταγραφεί εκατοντάδες τοιχογραφίες ζώων, που απεικονίζουν τουλάχιστον 13 διαφορετικά είδη, κάποια από τα οποία δεν έχουν συναντηθεί σε άλλες τοιχογραφίες της εποχής των παγετώνων. Αντί να περιορίζονται στην απεικόνιση των γνωστών φυτοφάγων της εποχής όπως άλογα, βοοειδή και μαμούθ, οι τοίχοι του σπηλαίου επίσης έχουν αναπαραστάσεις λεονταριών, πάνθηρων, αρκούδων και υαίνων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «France 24». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιανουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 2014.
2. ↑  «Communication at the International Rock Art Congress IRAC ´98».

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 248256863
* NKC: ge618327

 |

 |
**Μελανοκυτταρικός σπίλος** (γνωστός και ως *ελιά* στην καθομιλουμένη) είναι τύπος μελανοκυτταρικού όγκου που περιέχει κύτταρα σπίλου. 

Η πλειοψηφία των (κρεατο)ελιών εμφανίζεται κατά τις δύο πρώτες δεκαετίες της ζωής ενός ατόμου, με περίπου ένα στα 100 μωρά να γεννιούνται με κρεατοελιές.  Οι κρεατοελιές είναι μια μορφή καλοήθους νεοπλάσματος. Μπορεί να είναι είτε υποδερμικός είτε να σχηματίζεται ως επί το πλείστον από κυτταρικό τύπο γνωστό ως μελανοκύτταρο και να φαίνεται στο δέρμα. Η υψηλή συγκέντρωση χρωστικού παράγοντα του σώματος, της μελανίνης, είναι υπεύθυνη για το σκούρο χρώμα τους. Οι κρεατοελιές μπορεί να εμφανιστούν σε όλα τα είδη θηλαστικών, κυρίως σε ανθρώπους, σκύλους και άλογα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Albert, Daniel (2012). *Dorland's illustrated medical dictionary* (32nd έκδοση). Philadelphia, PA: Saunders/Elsevier. σελ. 1173. ISBN 978-1-4160-6257-8.
2. ↑  «Moles». American Academy of Dermatology. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Αυγούστου 2008. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2008.
3. ↑   *Melanocytic Nevi: Background, Pathophysiology, Epidemiology*. 2017-04-04. .
Παράδεισος σπηλιά
Παράδεισος σπηλιά
**Παράδεισος σπηλιά** στα Βιετναμέζικα: Hang Thiên Đường, Αγγλικά: Thien Duong Cave) είναι μια σπηλιά του Βιετνάμ, 450 χιλιόμετρα νότια του Ανόι. Ένας αυτόχθονας την εντόπισε το 2005, αλλά αποκαλύφθηκε από μια βρετανική ομάδα το 2010. Είναι το μεγαλύτερο σπήλαιο του κόσμου. υπάρχει ένα υπόγειο ποτάμι.
Phong Nha Cave έχει διαστάσεις 81 επί 91 μέτρα, αλλά έχει μήκος 1,6 χιλιόμετρα, σε αντίθεση με το Son Doong που ξεπερνά τα 31 χιλιόμετρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Paradise Cave found to be 31km long, says British explorer». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2011.
2. ↑  «Hang động Thiên Đường phá kỷ lục về độ dài». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2011.
3. ↑  «Thien Duong Cave – Magical mystery tour». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Thien Duong Cave, Wikimapia
Το σπήλαιο του Πανός στο ΔαφνίΤο **Σπήλαιο του Πανός στο Δαφνί** βρίσκεται στους πρόποδες του Ποικίλου Όρους, πίσω από τη Μονή Δαφνίου και χρονολογείται στον 5ο αιώνα π.Χ. Ανακαλύφθηκε από τον Δημήτριο Καμπούρογλου λίγο μετά το 1890, κατά τη διάρκεια της έρευνας που έκανε για την Αρχαία Ιερά Οδό. Η ανασκαφή του όμως έγινε το 1932 από τον Ιωάννη Τραυλό.

Περιγραφή
---------

To σπήλαιο έχει βάθος 11,55 μέτρα και μέγιστο πλάτος 7,8 μέτρα, έχει χωνιοειδές σχήμα με άνοιγμα προς τον Βορρά. Κατά την αρχαιότητα το άνοιγμα αυτό ήταν κλειστό και υπήρχε μόνο μία στενή είσοδος εκεί. Μπροστά από το σπήλαιο υπήρχε ένα είδος αυλής που υποστηριζόταν από αναλημματικό τοίχο 2 μέτρα βόρεια της εισόδου.
Στο εσωτερικό του υπήρχε ένας μικρός τοίχος με ορθογώνιες λαξεύσεις στο δάπεδο, παρόμοιες με αυτές που υπήρχαν στην αυλή. Στην αρχαιότητα πιθανόν όλες αυτές οι επιφάνειες ήταν επιχρισμένες, καθώς υπάρχουν πολλά ίχνη κονιάματος.

Χρήση
-----

Το σπήλαιο ήταν κατά την αρχαιότητα λατρευτικό με τελετουργικές καύσεις προσφορών σε πυρές και θυσίες μικρών ζώων. Η λατρευόμενη θεότητα σύμφωνα με τον Ιωάννη Τραυλό, που έκανε τις ανασκαφές του σπηλαίου και βάση των ευρημάτων, ήταν ο θεός Πάνας. Πολλά σπήλαια στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής ήταν αφιερωμένα στον Πάνα, καθώς λατρευόταν κυρίως σε απόμακρα σημεία από ταξιδιώτες που κατά την περιήγησή τους αναζητούσαν την προστασία του. Ο λατρευτικός σκοπός του σπηλαίου πιθανόν δε συνεχίστηκε μετά τον 5ο αιώνα π.Χ. καθώς δεν υπάρχουν άλλα ευρήματα που να μαρτυρούν περαιτέρω χρήση του. Θεωρείται όμως ότι κατά τα βυζαντινά χρόνια το σπήλαιο κατοικήθηκε για μικρό χρονικό διάστημα, από ασκητές και κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας χρησιμοποιήθηκε ως στάβλος.

Ευρήματα
--------

Στους χώρους του σπηλαίου έχουν ανακαλυφθεί οστά μικρών ζώων που επιβεβαιώνουν τις τελετουργίες αλλά και τμήματα αγγείων και πήλινων ειδωλίων με ίχνη καύσης. Τα περισσότερα όστρακα και τμήματα αγγείων προέρχονταν από λουτροφόρους, με το χαρακτηριστικό πολύ στενό και υψηλό λαιμό. Αυτά τα αγγεία χρησιμοποιούνταν κυρίως στην τελετουργία των γάμων και στις κηδείες άγαμων προσώπων. Μερικά από αυτά φέρουν γραπτή διακόσμηση, μελανόμορφη και ερυθρόμορφη, με εξαιρετική τεχνοτροπία, αναπαριστώντας Σιληνούς, τον θεό Πάνα, την Αφροδίτη (μυθολογία) και άλλες γυναικείες μορφές.

Βιβλιογραφία
------------

* *Χαϊδάρι, συνάντηση με την Ιστορία* Αναστασία Λερίου, Έκδοση του Δήμου Χαϊδαρίου (2006)
* Ιστοσελίδα Δήμου Χαϊδαρίου
Ο **Σπήλιος Οικονομίδης** υπήρξε σημαντικός Έλληνας επιστήμονας. Υπήρξε ο κορυφαίος των οργανικών χημικών της εποχής του στην Ελλάδα.

Βιογραφία
---------

Η καταγωγή του ήταν από το χωριό Λειβάρτζι των Καλαβρύτων. Εκεί γεννήθηκε περίπου το 1854. Πήγε σχολείο στο χωριό του και γυμνάσιο στην Πάτρα. Σπούδασε τρία χρόνια στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και πήγε στο εξωτερικό με υποτροφία. Το 1877, μόλις 23ών χρονών γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο του Γκρατς και αναγορεύτηκε διδάκτωρ των Φυσικών Επιστημών. Συνέχισε τις σπουδές της Χημείας στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας, και μετά στη Χαϊδελβέργη, Παρίσι και Μόναχο, όπου έγινε βοηθός του Αδόλφου Μπάγιερ την εποχή των μεγαλύτερων ανακαλύψεων. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1883 και ίδρυσε στον Πειραιά την πρώτη εγκατάσταση παρασκευής χρωμάτων ανιλίνης. Διορίστηκε Υφηγητής και το 1892 Καθηγητής του Πανεπιστημίου. Απεβίωσε πρόωρα σε ηλικία 40 χρονών το 1894. Το έργο του συνέχισε ο αδελφός του, Λεόντιος Οικονομίδης.

Πηγές
-----

* Νέοι Δρόμοι, 1939, Τεύχος 140, σελ. 9-10.
Η **σημαία του Μολίζε** είναι μία σημαία που χρησιμοποιείται αποκλειστικά από την ιταλική περιφέρεια του Μολίζε. Άρχισε να χρησιμοποιείται πρώτα κατά τη δεκαετία του 1980, αλλά σε μία πρώιμη μορφή της, που στερούνταν κόκκινου χρώματος στο έμβλημα. Η τωρινή μορφή σχεδιάστηκε το 1995.

Ιστορία
-------

Η σημαία εισήχθη κατά τη δεκαετία του 1980. Αρχικά η σημαία είχε μόνο δύο χρώματα: το λευκό και το μπλε, με το εθνόσημο να στερείται κόκκινου χρώματος. Η έκδοση με το εθνόσημο στα πραγματικά του χρώματα (κόκκινο και ασημί) δημιουργήθηκε το 1995 για να ανταποκριθεί στο αίτημα του Προέδρου της Δημοκρατίας, Όσκαρ Λουίτζι Σκάλφαρο, ο οποίος στις 4 Νοεμβρίου του ίδιου έτους, θέλησε να επιδείξει όλες τις σημαίες των περιφερειών της Ιταλίας στο Παλάτσο ντελ Κουιρινάλε.

Περιγραφή
---------

### Γενική εικόνα και σχέδιο

Η σημαία του Μολίζε έχει αναλογία πλευρών 2:3. Διαθέτει ένα γαλάζιο πεδίο, στο οποίο βρίσκεται τοποθετημένο και το επίσημο εθνόσημο της περιφέρειας αυτής, με κόκκινο και ασημί χρώμα. Από κάτω υπάρχει γραμμένη η φράση *REGIONE MOLISE* ("Περιφέρεια Μολίζε"). 

### Χρώματα

Στον παρακάτω πίνακα φαίνονται αναλυτικότερα τα δύο χρώματα που εμφανίζονται στη σημαία: το λευκό και το μπλε, στις κατάλληλες αποχρώσεις. Παρουσιάζονται δύο διαφορετικοί τρόποι περιγραφής: το δεκαεξαδικό (HEX), και το RGB. Έτσι:

|  | Γαλάζιο | Κόκκινο | Ασημί | Λευκό |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **Δεκαεξαδικό** | #0086cb | #f10000 | #c4c0ba | #f4fbfd |
| **RGB** | 0-134-203 | 241-0-0 | 196-192-186 | 244-251-253 |

Αρχική σημαία
-------------

Η πρώτη σημαία του Μολίζε.
### Περιγραφή

Η συγκεκριμένη σημαία αποτελούσε την επίσημη σημαία του Μολίζε πριν το 1995. Παρατηρούμε πως κυριαρχεί ένα μπλε πεδίο, στο οποίο βρίσκεται τοποθετημένο το εθνόσημο της περιφέρειας, αυτή τη φορά μόνο σε λευκό χρώμα. Από κάτω, είναι γραμμένη η φράση *REGIONE MOLISE* ("Περιφέρεια Μολίζε").

### Χρώματα

Στον παρακάτω πίνακα φαίνονται αναλυτικότερα τα δύο χρώματα που εμφανίζονται στη σημαία: το λευκό και το μπλε, στις κατάλληλες αποχρώσεις. Παρουσιάζονται δύο διαφορετικοί τρόποι περιγραφής: το δεκαεξαδικό (HEX), και το RGB. Έτσι:

|  | Γαλάζιο | Λευκό |
| --- | --- | --- |
| **Δεκαεξαδικό** | #0005fd | #ffffff |
| **RGB** | 0-5-253 | 255-255-255 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Molise Region (Italy)». *www.crwflags.com*. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2022.
2. ↑  «Molise | Flag | Italy | OzOutback». *ozoutback.com.au*. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2022.
3. ↑  «Molise». *bandieredalvivo.com*. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2022.
Η **Οροσειρά του Ορβήλου** είναι οροσειρά της Νοτιοανατολικής Ευρώπης στη Χερσόνησο του Αίμου και συγκεκριμένα στην περιοχή της Μακεδονίας. Είναι η όγδοη σε ύψος Οροσειρά της Ευρώπης με μέγιστο υψόμετρο 2.914 μέτρα εντός Βουλγαρικού εδάφους.

Ως *Οροσειρά του Ορβήλου* ορίζονται δύο ορεινά συγκροτήματα που περιβάλλουν την κοιλάδα του Στρυμόνα. Αποτελείται από δύο κλάδους που εκτείνονται γενικά από βορρά προς νότο:

* το Δυτικό Όρβηλο, που περιλαμβάνει τα όρη Κερκίνη (Μπέλες), το Μάλεσι, τη Βλαχίνια, Ογκράζντεν και Οσόγκοβο. Χαρακτηρίζεται από χαμηλά σχετικά υψόμετρα και διαχωρίζει τη Βουλγαρία από τη Βόρεια Μακεδονία.

* τον Ανατολικό Όρβηλο, Κύριο λήμμα: Πιρίν

Ανάμεσα στο Δυτικό και τον Ανατολικό Όρβηλο βρίσκεται η κοιλάδα του Στρυμόνα που ονομάζονταν από την αρχαιότητα Παρορβηλία.
Σημαία του Μακάου. Λόγος: 2:3
Η **τοπική σημαία της ειδικής διοικητικής επαρχίας Μακάου της Κίνας** (παραδοσιακά κινέζικα: 中華人民共和國澳門特別行政區區旗, απλοποιημένα κινέζικα: 中华人民共和国澳门特别行政区区旗), είναι πράσινου ανοικτού χρώματος και έχει ένα ιερό λουλούδι (λωτός) και κάτω από αυτό υπάρχει καλλιτεχνικά σχεδιασμένη η γέφυρα του Κυβερνήτη Νόμπρε ντε Καρβάλιο και νερό, σε άσπρο χρώμα. Υπάρχει επίσης μια κιβωτός με πέντε χρυσά πεντάκτινα αστέρια: ένα μεγάλο στο κέντρο και τέσσερα άλλα μικρότερα.

Ο λωτός επιλέχθηκε ως το έμβλημα του Μακάου, ενώ η γέφυρα συνδέει τη χερσόνησο του Μακάου με το νησί Τάιπα και αποτελεί σήμα κατατεθέν του εδάφους. Το νερό κάτω από το άνθος και τη γέφυρα συμβολίζει τη θέση του Μακάου ως λιμένα, καθώς επίσης και το ρόλο που διαδραματίζει για την περιοχή. Τα πέντε αστέρια ακολουθούν το μοτίβο της κινεζικής σημαίας, υπογραμμίζοντας τη σχέση του Μακάου με τη μητέρα-χώρα.

Ιστορία
-------

Πριν την παράδοση του Μακάου στην Κίνα το 1999, η επίσημη σημαία του εδάφους ήταν η σημαία της Πορτογαλίας, σε αντίθεση με το Χονγκ Κονγκ, το οποίο είχε τη μπλε σημαία του Ηνωμένου Βασιλείου με άλλο έμβλημα. Το 1967 οι προτάσεις να δοθεί η πορτογαλική σημαία με ενσωματωμένο ένα έμβλημα για κάθε υπερπόντιο έδαφος της χώρας, απορρίφθηκαν.

Υπήρξε κάποια σημαία της κυβέρνησης του Μακάου, η οποία όμως δε χρησιμοποιήθηκε ως σύμβολο της αποικίας αλλά του Δήμου. 

Υπήρχε επίσης μια προηγούμενη σημαία για το Δήμο (Leal Senado) του Μακάο, με πορτογαλικό στιλ και δύο αγγέλους να το βαστούν. Η σημαία αυτή χρησιμοποιήθηκε κατά την τελετή παράδοσης του 1999.

Δείτε επίσης
------------

* Εθνόσημο του Μακάου
* Σημαία του Χονγκ Κονγκ

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σημαίες του Κόσμου
2. ↑  «Casa de Macau Vancouver - Handover Archives». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2000. Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2007.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σημαία του Μακάου** |

* Σημαίες του κόσμου:Μακάου (Αγγλικά)

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σημαίες των χωρών της Ασίας |
| --- |
|  |
| Ανεξάρτητα κράτη | 
* Αίγυπτος
* Αζερμπαϊτζάν
* Ανατολικό Τιμόρ
* Αρμενία
* Αφγανιστάν
* Βιετνάμ
* Βόρεια Κορέα
* Γεωργία
* Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
* Ιαπωνία
* Ινδία
* Ινδονησία
* Ιορδανία
* Ιράκ
* Ιράν
* Ισραήλ
* Καζακστάν
* Καμπότζη
* Κατάρ
* Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας
* Κιργιζία
* Κουβέιτ
* Κύπρος
* Λάος
* Λίβανος
* Μαλαισία
* Μαλδίβες
* Μιανμάρ
* Μογγολία
* Μπαγκλαντές
* Μπαχρέιν
* Μπουτάν
* Μπρουνέι
* Νεπάλ
* Νότια Κορέα
* Ομάν
* Ουζμπεκιστάν
* Πακιστάν
* Ρωσία
* Σαουδική Αραβία
* Σιγκαπούρη
* Σρι Λάνκα
* Συρία
* Ταϊλάνδη
* Τατζικιστάν
* Τουρκία
* Τουρκμενιστάν
* Υεμένη
* Φιλιππίνες
 |
|  |
| Κράτη με περιορισμένη αναγνώριση | 
* Αμπχαζία
* Ναγκόρνο-Καραμπάχ
* ΤΔΒΚ
* Παλαιστίνη
* Νότια Οσετία
* Δημοκρατία της Κίνας (Ταϊβάν)
 |
|  |
| Εξαρτημένα εδάφη | 
* Βρετανικό Έδαφος Ινδικού Ωκεανού
* Νήσος των Χριστουγέννων
* Νησιά Κόκος
* Χονγκ Κονγκ
* Μακάου
 |

 |
Αστική σημαία Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας.
Η **σημαία του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας** καθιερώθηκε στις 15 Αυγούστου του 1991 και στις δύο μορφές της: η κρατική είναι η σημαία που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση και η αστική είναι αυτή που χρησιμοποιείται από τους πολίτες του ομοσπόνδου κρατιδίου. Οι διαστάσεις της σημαίας είναι 3:5.

Περιγραφή
---------

### Αστική σημαία

Η αστική σημαία (*Landesflagge*) έχει οριζόντιες λωρίδες με τα χρώματα μπλε-λευκό-κίτρινο-λευκό-κόκκινο (σε αναλογίες 4:3:1:3:4).

### Κρατική σημαία

Η κρατική-κυβερνητική σημαία του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας.
Η κρατική σημαία διαφέρει από τη σημαία των πολιτών στο ότι επιπρόσθετα έχει στο κέντρο σύμβολα από το έμβλημα του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας. Το κύριο στοιχείο σε αυτό είναι ένας ταύρος, ο οποίος φορά στέμμα, και ένας γρύπας. Ο ταύρος (απεικονίζεται μόνο η κεφαλή του και βγάζει έξω τη γλώσσα του) και ο γρύπας έχουν χρώμα μαύρο και κόκκινο αντίστοιχα και βρίσκονται στη μεσαία λευκή λωρίδα και η κίτρινη μικρή λωρίδα διακόπτεται από τα ζώα. Η εν λόγω σημαία χρησιμοποιείται και από πλοία στο κρατίδιο.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Προτού δημιουργηθεί το σημερινό κρατίδιο, το αυτόνομο Μεκλεμβούργο (το οποίο ενώθηκε με την πρωσσική επαρχία της Πομερανίας) είχε τρίχρωμη σημαία με χρώματα μπλε-χρυσό-κόκκινο (οριζόντιες λωρίδες). Η σημαία αυτή χρησιμοποιήθηκε ως αστική σημαία την περίοδο 1863-1935 και τις περιόδους 1946-1952 και μόνο στο Μεκλεμβούργο από το 1991. Στην πρωσσική επαρχία της Πομερανίας, η σημαία ήταν δίχρωμη, με κυανό και λευκό χρώμα. Η σημαία εκείνη καθιερώθηκε το 1882 και καταργήθηκε το 1935.Το 1990, λίγο πριν καθιερωθεί η σημερινή σημαία, το κρατίδιο χρησιμοποίησε ανεπίσημα μια τρίχρωμη σημαία με την αγελάδα στη μέση.[1]

Πηγές
-----

* H σημαία του κρατιδίου στις **Σημαίες του Κόσμου**.

1. ↑  Ανεπίσημη σημαία του 1990

Βλέπε επίσης
------------

* Έμβλημα του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας
Η σημαία του Νιούε. Λόγος σημαίας: 1:2
Η **σημαία του Νιούε** καθιερώθηκε το 1975. Αποτελείται από τη σημαία του Ηνωμένου Βασιλείου στην επάνω αριστερή γωνία με ένα αστρι στη μέση της σημαίας του Ηνωμένου Βασιλείου και τέσσερα αστέρια να σχηματίζουν ένα διαμάντι γύρω από αυτό.

Είναι ασυνήθιστο για βρετανικό έδαφος να έχει κίτρινο φόντο αλλά και σημαία του Ηνωμένου Βασιλείου γυρισμένη ανάποδα στο τετραγωνάκι.

Συμβολισμός
-----------

Το χρυσοκίτρινο φόντο συμβολίζει το λαμπρό ήλιο στο νησί και τη θέρμη που αισθάνονται οι κάτοικοι για τη Νέα Ζηλανδία και τους ανθρώπους της. Η σημαία του Ηνωμένου Βασιλείου έχει να κάνει με το γεγονός ότι το Νιούε ήταν βρετανικό προτεκτοράτο, ανακηρυχθέν στις 19 Οκτωβρίου του 1900 και η βρετανική σημαία υποδηλώνει την προστασία.

Τα τέσσερα αστέρια συμβολίζουν το Σταυρό του Νότου και τη Νέα Ζηλανδία, στη διοίκηση της οποίας τέθηκε το Νιούε από τη Μεγάλη Βρετανία το 1901. Επιπλέον, το σύμβολο αυτό αφορά και τη στενή σχέση ανάμεσα στο Νιούε και στη Νέα Ζηλανδία.

Το μεγαλύτερο αστέρι που εμπεριέχεται στο γαλάζιο κυκλικό δίσκο έχει να κάνει με το καθεστώς αυτοδιοίκησης του Νιούε, το οποίο στέκεται μόνο του στο βαθύ μπλε ωκεανό. Αυτά αναφέρονται στην επίσημη Πράξη της Σημαίας του Νιούε, του 1975.

Σημειώνεται ότι το εθνόσημο της Νέας Ζηλανδίας χρησιμοποιείται και ως εθνόσημο του Νιούε.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σημαία του Νιούε** |


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σημαίες των χωρών της Ωκεανίας |
| --- |
|  |
| Ανεξάρτητα κράτη | 
* Αυστραλία
* Βανουάτου
* Ινδονησία
* Κιριμπάτι
* Ναουρού
* Νέα Ζηλανδία
* Νήσοι Μάρσαλ
* Νήσοι Σολομώντα
* Ομόσπονδες Πολιτείες της Μικρονησίας
* Παλάου
* Παπούα Νέα Γουινέα
* Σαμόα
* Τόνγκα
* Τουβαλού
* Φίτζι
 |
|  |
| Κράτη συνδεδεμένα με τη Νέα Ζηλανδία | 
* Νήσοι Κουκ
* Νιούε
 |
|  |
| Εξαρτημένα εδάφη | 
* Αμερικανικές Σαμόα
* Νήσος των Χριστουγένων
* Νησιά Κόκος
* Νήσος του Πάσχα
* Γαλλική Πολυνησία
* Γκουάμ
* Νέα Καληδονία
* Νήσος Νόρφολκ
* Βόρειες Μαριάνες Νήσοι
* Νήσοι Πίτκαιρν
* Τοκελάου
* Ουώλλις και Φουτούνα
 |

 |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Αγία Αικατερίνη.

Η **Αγία Αικατερίνη της Γένουας** (*Caterina da Genova*, 5 Απριλίου 1447 - 15 Σεπτεμβρίου 1510) ήταν κόρη του αντιβασιλέα της Νεάπολης Ροβέρτου Φιέσκι. Παρά την επιθυμία της, που είχε εκδηλώσει από μικρή ηλικία, να αποσυρθεί σε μοναστήρι, αναγκάσθηκε να παντρευτεί υπό την πίεση των γονιών της κάποιον ευγενή που όμως υπήρξε άσωτος και που σπατάλησε σχεδόν ολόκληρη την περιουσία της.

Απογοητευμένη από το γάμο της κατέφυγε στο μεγάλο νοσοκομείο της πατρίδας της ως νοσοκόμος. Εκεί αφοσιώθηκε στην περιποίηση των ασθενών μέχρι αυταπάρνησης και αυτοθυσίας, ιδίως κατά τις τρομερές επιδημίες της πανώλης του 1493 και του 1501 που την κατέστησαν περίφημη. Παρακολουθώντας ο σύζυγός της την δράση της μετανόησε και κατατάχθηκε κι εκείνος στο ΙΙΙ τάγμα των μοναχών του Αγίου Φραγκίσκου.

Τα συγγράμματα της Αικατερίνης της Γένουας «περί καθαρτηρίου πυρός» και του «περί του δρόμου της αγάπης υπό τον Σταυρό» μαρτυρούν μυστικοπάθεια και ανεπτυγμένη φαντασία, ιδιότητες που επιβεβαιώνονται και από το ότι υπέβαλλε σε στερήσεις, κακουχίες και ταλαιπωρίες τον εαυτό της, με την πεποίθηση ότι έτσι ευχαριστούσε τον Θεό.

Ως Αγία ανακηρύχθηκε από την Καθολική Εκκλησία το 1737, δηλαδή 227 έτη μετά τον θάνατό της και η μνήμη της καθορίσθηκε να τιμάται στις 22 Μαρτίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Administratio Patrimonii Sedis Apostolicae (2001). *Martyrologium Romanum*. Vatican City: Libreria Editrice Vaticana.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 34570661
* LCCN: n79038488
* ISNI: 0000 0000 8113 5513
* GND: 118560581
* SELIBR: 192443
* SUDOC: 03470082X
* BNF: cb125427596 (data)
* BIBSYS: 90717379
* NLA: 53004722
* NKC: skuk0003348
* ICCU: CFIV027036
* BNE: XX924451

 |

 |
Συντεταγμένες: 27°7′33″S 109°16′37″W﻿ / ﻿27.12583°S 109.27694°W﻿ / -27.12583; -109.27694

To **Άχου Τονγκαρίκι** (**Ahu Tongariki)** είναι το μεγαλύτερο *άχου* (πέτρινη πλατφόρμα αγαλμάτων) στο νησί του Πάσχα της Χιλής, η κατασκευή του οποίου εκτιμάται στο 1250 με 1500 μ.Χ.. Τα λίθινα αγάλματα των μοάι είχαν πέσει κατά την διάρκεια των εμφυλίων πολέμων του 17ου και 18ου αιώνα στο νησί, και κατά τον 20ο αιώνα είχαν παρασυρθεί από τσουνάμι. Ωστόσο αναστηλώθηκαν κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 1990 με την βοήθεια του πανεπιστημίου της Χιλής, και υπάρχουν δεκαπέντε μοάι εκ των οποίων και ένα που ζυγίζει 86 τόνους, και είναι το μεγαλύτερο που ανεγέρθηκε ποτέ στο νησί. 

Η τοποθεσία βρίσκεται στην νότια πλευρά του νησιού, και σε απόσταση ενός χιλιομέτρου από το ηφαίστειο του Ράνο Ραράκου στην περιοχή του εθνικού πάρκου Ράπα Νουί.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Splendid Isolation: Art of Easter Island, Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης με υλικό για το Άχου Τονγκαρίκι
* Κέντρο μελετών Νησιού του Πάσχα στο Πανεπιστήμιο της Χιλής

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Fischer 2005 Island at the end of the world ISBN 1-86189-282-9

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Ahu Tongariki στο Wikimedia Commons
Τέσσερις τύποι κοινών - Μάικλ Μπάουενς - Η ιστορία και εξέλιξη των κοινών 
**Άυλα κοινά** *(**immaterial commons**)*, ή αλλιώς πνευματικά ή πληροφοριακά κοινά, είναι η γνώση, ο ανοιχτός κώδικας, τα ανοιχτά λογισμικά, το διαδίκτυο, οι γλώσσες, τα ήθη, τα έθιμα, οι καλλιτεχνικές δημιουργίες κ.α. τα οποία είτε παράγονται κατά την διαδικασία της πνευματικής εξέλιξης του ανθρώπου είτε κληρονομούνται απο παλαιότερες γενιές. 

Οι φυσικοί (υλικοί) πόροι όταν δεν διαχειρίζονται σωστά κινδυνεύουν να εξαντληθούν και να χάσουν την αξία τους. Στην περίπτωση όμως των άυλων κοινών δεν ισχύει αυτό. Η χρήση ενός πόρου δεν αποκλείει την χρήση του ίδιου πόρου ξανά ή και ταυτόχρονα για άλλο σκοπό. Οι άυλοι κοινοί πόροι είναι βιώσιμοι και η διαδικασία του διαμοιρασμού ενισχύει την αξία τους. 

Στα άυλα κοινά εντάσσονται τα ψηφιακά κοινά και τα πολιτιστικά κοινά. 

Υπάρχουν κάποιοι άυλοι πόροι *(γνώση, πληροφορία, επικοινωνία)* που είναι απαραίτητοι για την πρόοδο του ανθρώπινου είδους, όπως είναι και το νερό για την επιβίωση. Σε αρκετά αποδίδεται εμπορική αξία και εφαρμόζονται περιορισμοί χρήσης , όπως είναι οι πατέντες και τα περιοριστικά πνευματικά δικαιώματα. 

Στο πεδίο της Κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας διακρίνονται σύνολα αξιών, τεχνικές και πρότυπα, που χαρακτηρίζουν τις σχέσεις των ανθρώπων κατά την διαδικασία της κοινωνικής παραγωγής  .

Παραδείγματα
------------

* Πληροφορίες που διατίθενται μέσω της Wikipedia

* Άυλη πολιτιστική κληρονομιά
* Αρχείο ΕΡΤ
* Θεραπεία
* Μεσογειακή διατροφή
* Ανοιχτή πρόσβαση

Δείτε επίσης
------------

* Κοινά
* Κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία
* Ομότιμη παραγωγή

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The History and Evolution of the Commons - Commons Transition» (στα αγγλικά). *Commons Transition*. 2017-09-19.. Ανακτήθηκε στις 2018-12-03.
2. 1 2 3  «Knowledge is the Water of the Mind: How to Structure Rights in "Immaterial Commons" | The Wealth of the Commons». *wealthofthecommons.org* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2018.
3. ↑  Αρβανιτίδης, Π.; Νασιώκα, Φ.. [ «Το Τσελιγκάτο: Ένας Θεσμός Επιτυχούς
Αυτοδιαχείρισης Των Κοινών»]. *ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ*
Τόμος ΙΣΤ, τεύχος 64 Χειμώνας 2014*.. Ανακτήθηκε στις 2/12/2018.*
4. ↑  «Προσεγγίζοντας τη γνώση σαν Κοινό αγαθό - Αρχική» (στα αγγλικά). *Αρχική*. 2017-06-26. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2017-10-28.. Ανακτήθηκε στις 2018-12-02.
5. ↑  «Συνέντευξη με τον Ντέιβιντ Μπόλιερ, συνιδρυτή του Commons Strategy Group». *Αρχική* (στα Αγγλικά). 21 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2018. [*νεκρός σύνδεσμος*]
6. ↑  «Η πόλη ως μέρος των Κοινών». *Green European Journal* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2018.
7. ↑  Κωστάκης, Β. (2013)H ανάδυση της ομότιμης προοπτικής: Η δημόσια πληροφορία ως Kοινό, η περίπτωση του ψηφιακού αρχείου της E.P.T. και η προσέγγιση του κράτους εταίρου. Περιοδικό Θέσεις 123: 127-141*(προσχέδιο του δημοσιευμένο*)
Το **Σαντ Εράσμο** είναι ένα μικρό νησί που βρίσκεται στην βόρεια Λιμνοθάλασσα της Βενετίας, στα βόρεια του Λίντο, του μακρόστενου νησιού που χωρίζει την Λιμνοθάλασσα με την Αδριατική Θάλασσα. Το νησί ήταν τον 8ο αιώνα λιμάνι προσκολλημένο στο γειτονικό νησί Μουράνο αλλά σήμερα χρησιμοποιείται σαν αγορά κηπευτικών. Οι χαρακτηριστικότερες Μεσαιωνικές κατασκευές ήταν οι ερειπωμένες σήμερα οχυρώσεις και ο *"Πύργος του Μαξιμιλιανού"*, υπήρχαν στο νησί από τον 6ο αιώνα. 

Όταν έπεσε η Δημοκρατία της Βενετίας οι Γάλλοι έκτισαν εκεί ένα ισχυρό οχυρό (1811 - 1814). Όταν έπεσε ο Ναπολέων Α΄ ο αρχιδούκας της Αυστριακής Αυτοκρατορίας Μαξιμιλιανός της Αυστρίας-Έστε οικοδόμησε έναν πύργο 1843 - 1844 στον οποίο κατέφυγε στην διάρκεια μίας εξέγερσης. Ο πύργος είχε μία πολυγωνική βάση 25 μέτρων και περιβαλλόταν από ένα χαντάκι, στον πάνω όροφο στέγαζε 13 κανόνια, όταν ξέσπασε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος τον χρησιμοποίησε ο Ιταλικός Στρατός Ξηράς. Είναι γνωστό για τις πολλές πηγές που βρίσκονται στην λιμνοθάλασσα που το περιβάλλει.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 239226760

 |

 |
Το Καλ Μάντοου, υποοροσειρά των Ορέων Όγκο
Τα **Όρη Όγκο** (σομαλικά: Buuraha Oogo) είναι οροσειρά στη Σομαλιλάνδη. Διασχίζουν τις περιοχές Σάναγκ και Τόγκδερ. Με μέσο ύψος κορυφής 2.450 μέτρων, η οικολογία αυτής της μορφής εδάφους είναι ημιερημική.

Λόγω της υπερυψωμένης, ορεινής τοποθεσίας των Ορέων Όγκο στη Σομαλιλάνδη, η περιοχή έχει ένα απροσδόκητα εύκρατο κλίμα. Τα βουνά λαμβάνουν επίσης τη βροχόπτωση των μουσώνων του Ινδικού Ωκεανού, με αποτέλεσμα μια περίοδο βροχών που διαρκεί από τον Ιούνιο έως τα μέσα Σεπτεμβρίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Climate Guadaado, Somalia». Climate Data. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2012.
Η **σημαία** της **Δημοκρατίας του Νταγκεστάν** υιοθετήθηκε μετά την μετατροπή της ΑΣΣΔ του Νταγκεστάν στην Δημοκρατία του Νταγκεστάν εντός της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Η σημαία υιοθετήθηκε επίσημα στις 26 Φεβρουαρίου του 1994. Η σημαία είναι τρίχρωμη. Το πράσινο αντιπροσωπεύει το Ισλάμ, το μπλε αντιπροσωπεύει την Κασπία Θάλασσα, και το κόκκινο αντιπροσωπεύει το θάρρος και την πίστη. Στις 19 Νοεμβρίου 2003, η αναλογία της σημαίας άλλαξε από την αρχική 1:2 σε 2:3.

Ιστορία
-------

Μετά την ίδρυσή της από τμήματα της Ορεινής Δημοκρατίας του Βόρειου Καυκάσου το 1921, η Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Νταγκεστάν είχε αρκετές σημαίες, όπου υπήρχε το πρότυπο που χρησιμοποιούταν και στις άλλες ΑΣΣΔ. Στην συνέχεια, η ΑΣΣΔ του Νταγκεστάν είχε μία σημαία βασισμένη σε αυτήν της Ρωσικής ΣΟΣΔ, με την προσθήκη της επιγραφής ДАССР. Με την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, το γράμμα А (για την λέξη Автономная, που σημαίνει αυτόνομος) αφαιρέθηκε και στην σημαία υπήρχε η επιγραφή "ДССР". Μετά, από το 1993 έως το 1994 χρησιμοποιήθηκε μια σημαία με μπλε και κίτρινες ρίγες. Η χρήση της σημερινής τρίχρωμης σημαίας ξεκίνησε το 1994.

Δείτε επίσης
------------

* Εθνόσημο του Νταγκεστάν

Παραπομπές
----------

1. ↑  Народное Собрание Республики Дагестан. Закон №27 от 19 ноября 2003 г. «О государственном флаге Республики Дагестан», в ред. Закона №23 от 4 апреля 2006 г.  (People's Assembly of the Republic of Dagestan. Law #27 of November 19, 2003 *On the State Flag of the Republic of Dagestan*, as amended by the Law #23 of April 4, 2006. ).
2. ↑  Верховный Совет Республики Дагестан. Постановление от 26 февраля 1994 г. «О государственном флаге Республики Дагестан».  (Supreme Council of the Republic of Dagestan. Resolution of February 26, 1994 *On the State Flag of the Republic of Dagestan*. ).
3. ↑  *The World Encyclopedia of Flags*, Alfred Znamierowski (pub.
4. ↑  Flags of the World (1999–2001). *Dagestan on Flags of the World*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2008-10-21.. Ανακτήθηκε στις 2008-12-19.
Η έφιππη θέση ή θέση μάουντ (αγγλικά: mount) είναι μία θέση κυριαρχίας στη μάχη εδάφους στην οποία ό ένας μαχητής που βρίσκεται από πάνω κάθεται "καβάλα" στον κορμό του αντίπαλού του με ανοιχτά τα πόδια και έχοντας πρόσωπο προς το κεφάλι του. Είναι εξαιρετικά πλεονεκτική και ευνοϊκή θέση για τον επάνω μαχητή για πολλούς λόγους. Μπορεί να χτυπήσει τον αντίπαλο του με σημαντική ένταση και ορμή εκμεταλλευόμενος την ώθηση από την βαρύτητα και όλο το εύρος της κίνησης την ίδια στιγμή που ο μαχητής από κάτω περιορίζεται από το έδαφος και τον αντίπαλό του. Άλλο ένα πλεονέκτημα είναι ότι μπορεί να εφαρμόσει πλήθος λαβών εξάρθρωσης ή πνιγμού, κάτι που για τον από κάτω δεν είναι εφικτό, του οποίου η κορυφαία προτεραιότητα είναι να ανατρέψει τον από πάνω και να μεταβεί σε κάποια καλύτερη θέση, όπως αυτή της επιφυλακής με αυτόν από πάνω.

Παραλλαγές
----------

Όταν τα πόδια του επάνω μαχητή είναι πάνω από το στήθος του αντιπάλου του, η θέση ονομάζεται **ψιλή έφιππη θέση** (hight mounted position) ενώ αντιθέτως όταν είναι στο ισχίο λέγεται **χαμηλή έφιππη θέση** (low mount). Η πρώτη μπορεί να χρησιμοποιείηθεί για να εγκλοβίσει το χέρι του αντιπάλου στην άρθρωση του γονάτου έτσι ώστε να τον εμποδίσει να αμυνθεί αποτελεσματικά. Αυτή η κίνηση ωστόσο αυξάνει τον κίνδυνο *να δραπετεύσει ο αντίπαλος κάτω από τα πόδια* του επάνω μαχητή. Από την άλλη μεριά μια πολύ χαμηλή έφιππη θέση έχει ως αποτέλεσμα ο αντίπαλος να μπορεί *να σηκώσει τον κορμό του πάνω* και να ανατρέψει τον επάνω μαχητή παιρνώντας σε θέση επιφυλακής με εκείνον από πάνω. Μία άλλη παραλλαγή είναι η **αντίστροφη έφιππη θέση** στην οποία ο επάνω μαχητής έχει πρόσωπο προς τα πόδια του από κάτω. Αυτή η θέση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την μετάβαση σε λαβές εξάρθρωσης των αρθρώσεων των κάτω άκρων. Υπάρχει ακόμη μία παραλλαγή ή **Ζ έφιππη θέση** στην οποία το ένα γόνατο του επάνω μαχητή βρίσκεται δίπλα στο κεφάλι του αντιπάλου του ενώ την ίδια στιγμή το άλλο πόδι περνάει κάτω από την ομοπλάτη του από κάτω μαχητή σχηματίζοντας έτσι το γράμμα ζήτα. Χρησιμοποιείται για να αυξήσει την πίεση στην θωρακική κοιλότητα του αντιπάλου και ως προστάδιο για ορισμένες λαβές, όπως το κλείδωμα του χεριού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Z mount