Η **Αμπί Ιστάντα** («στάσιμο νερό») είναι ενδορρεϊκή αλμυρή λίμνη στην επαρχία Νάβα της περιφέρειας Γκαζνί στο Αφγανιστάν. Βρίσκεται σε μία κατάπτωση που δημιουργείται από το σύστημα του Ρήγματος Τσάμαν στις νότιες πλαγιές της οροσειράς Χίντου Κους, 125 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Γκαζνί.

Σύμφωνα με πρόσφατες μετρήσεις η έκταση της λίμνης είναι 130 τετραγωνικά χιλιόμετρα, αν και αποξηραίνεται περιοδικά. Είναι αρκετά ρηχή και δεν ξεπερνά τα 3,7 μέτρα σε βάθος. Υπάρχουν δύο μικρά νησάκια κοντά στις νότιες όχθες της λίμνης, το Λόγια γκουντάι (2,500 m2) και το Κούτσνεϊ γκουντάι (500 m2). Το νερό διαθέτει μεγάλες ποσότητες αλκαλικών αλάτων με αποτέλεσμα τη μαζική θανάτωση ψαριών που προέρχονται από τον ποταμό Γκαζνί.

Οι κύριες εισροές στη λίμνη προέρχονται από τους ποταμούς Γκαζνί, Σαρντέχ και Ναχάρα, οι οποίοι εκβάλουν στη λίμνη από τη βορειοανατολική πλευρά. Η λεκάνη απορροής της λίμνης καλύπτει 17.252 τετραγωνικά χιλιόμετρα και σε αυτήν κατοικούσαν περίπου 1,8 εκατομμύρια άνθρωποι το 2003. Τρεις υπερυψωμένες παραλίες, οι οποίες κάποτε αποτελούσαν μέρος του βυθού της βρίσκονται σε υψόμετρο 2–3 m, 6–7 m και 9–10 m πάνω από την επιφάνεια της λίμνης. Σε περιόδους παλίρροιας η λίμνη ξεχειλίζει στον ποταμό Λόρα, παραπόταμο του Αργκιστάν, μέσω δύο καναλιών στη νότια πλευρά της λίμνης, το Ακάσι Μαντέχ και το Σέκβα Μαντέχ. Έχει προταθεί η κατασκευή υπόγειας διασύνδεσης της λίμνης και του ποταμού Λόρα.

Ιστορικά η περιοχή γύρω από τη λίμνη ήταν ακατοίκητη, αν και νομάδες από την περιοχή Κανταχάρ επισκεπτόταν την περιοχή το καλοκαίρι. Πρόσφατα οι Ταρακάι κατοίκησαν κοντά στη λίμνη: το 2003 υπήρχαν οκτώ χωριά σε ακτίνα 10 χιλιομέτρων με συνολικό πληθυσμό 5.000 κατοίκων. Στις οικονομικές δραστηριότητες γύρω από τη λίμνη περιλαμβάνονται το κυνήγι, και η ξυλεία.

Οι υδροβιότοποι γύρω από τη λίμνη Αμπί Ιστάντα συγκεντρώνουν πληθώρα μεταναστευτικών πτηνών, με πάνω από 120 είδη να έχουν καταγραφεί. Ο Μπαμπούρ κατέγραψε τεράστια σμήνη μεγάλων φλαμίνγκο στη λίμνη. Ο πληθυσμός τους τα τελευταία χρόνια κυμαίνεται από 0 έως 9.000. Οι υδροβιότοποι ήταν κάποτε σημαντικό σημείο στάσης για τον κυρίως μεταναστευτικό πληθυσμό των πελαργών της Σιβηρίας, αλλά δεν εμφανίστηκαν ποτέ ξανά από το 1986. Το 1974, η αφγανική κυβέρνηση δημιούργησε προστατευμένη περιοχή για υδρόβια πτηνά και φλαμίνγκο γύρω από τη λίμνη, προκαλώντας σημαντική μετακίνηση πληθυσμών που διέμεναν στην περιοχή. Οι απόπειρες προστασίας σταμάτησαν με τη σοβιετική εισβολή το 1979 και δεν επανεκκινήθηκαν ποτέ ξανά έκτοτε.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6  Shroder, John F. (2014). *Natural Resources in Afghanistan*. USA: Elsevier. σελ. 159–161. ISBN 0128005459.
2. 1 2 3 4 5 6  Khan, Ahmad (2006). «A review of the wetlands of Afghanistan». *Waterbirds around the world*. Edinburgh: The Stationery Office, σσ. 287–291.. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2018.  Αρχειοθετήθηκε 2019-02-14 στο Wayback Machine.
3. 1 2 3 4 5 6 7   ﻿Post-Conflict Environmental Assessment: Afghanistan﻿ (Report). UNEP. 2003, pp. 81–83. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-02-07.. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2018.
4. ↑  «Ab-i-Istāda». *Imperial Gazetteer of India*. 1908. σελ. 2. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2018.
5. 1 2  *Part IV: Description of Watersheds* (PDF). *Watershed Atlas of Afghanistan*. **1**. USA: AIZON. 2004. σελ. 100–103, 142–144.
6. ↑  Johnson, Alan· Cézilly, Frank (2010). *The Greater Flamingo*. USA: Bloomsbury. σελ. 34. ISBN 1408132990.