recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **κανόλα** (canola) αποτελεί ποικιλία της ελαιοκράμβης. Αρχικά το λάδι ελαιοκράμβης δεν ήταν φαγώσιμο, λόγω της αυξημένης περιεκτικότητας σε ερουκικό οξύ. Το 1976 επιστήμονες από τον Καναδά, ανέπτυξαν μέσα από διασταυρώσεις, τη σύγχρονη βρώσιμη ποικιλία ελαιοκράμβης. Από αυτή την ποικιλία ελαιοκράμβης παράγεται το ομώνυμο φαγώσιμο λάδι. Η κατανάλωσή του θεωρείται ασφαλής από τον άνθρωπο και τα ζώα. Αποτελεί επίσης πηγή παραγωγής βιοντίζελ όπως όλα τα φυτικά έλαια.

Η κανόλα παράγεται κυρίως στον Καναδά και στη Κίνα.

Πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι η κατανάλωση ελαιοκράμβης, όπως είναι το λάδι κανόλα καθώς και τα έλαια κανόλα που είναι υψηλά σε μονοακόρεστα λιπαρά, ενδεχομένως να μειώνουν περισσότερο το λίπος στην περιοχή της κοιλιάς συγκριτικά με άλλα έλαια. Τα μονοακόρεστα λιπαρά προστατεύουν την υγεία της καρδιάς. Άλλες πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι η βιταμίνη γ-τοκοφερόλη, που βρίσκεται στο κραμβέλαιο (λάδι κανόλα) και το σογιέλαιο, βλάπτει τους πνεύμονες. Έρευνες περαιτέρω δείχνουν πιθανή επίδραση της κανόλα στην ανάπτυξη νόσου Αλτσχάιμερ καθώς συντείνει στην χειροτέρευση της μνήμης εργασίας και βιοδεικτών σχετικών με τις εγκεφαλικές συνάψεις.

Aναφορές
--------

1. ↑  «Which is the healthiest vegetable oil? Canola oil or Olive oil?». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Δεκεμβρίου 2019.
2. ↑  
Dupont, J; White, PJ; Johnston, HA; McDonald, BE; Grundy, SM; Bonanome, A (October 1989). «Food safety and health effects of canola oil». *Journal of the American College of Nutrition* **8** (5): 360–375. doi:10.1080/07315724.1989.10720311. PMID 2691543. .
3. ↑  Zeratsky, Katherine (2009). «Canola Oil: Does it Contain Toxins?». Mayo Clinic. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2011.
4. ↑  
«Meaning of canola». *Infoplease* (στα Αγγλικά). Sandbox Networks, Inc. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2008.
5. ↑  Lauretti, Elisabetta; Praticò, Domenico (2017-12-07). «Effect of canola oil consumption on memory, synapse and neuropathology in the triple transgenic mouse model of Alzheimer’s disease» (στα αγγλικά). *Scientific Reports* **7** (1). doi:10.1038/s41598-017-17373-3. ISSN 2045-2322. .
Ο όρος **Πολυτεχνείο** προσδιορίζει το ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα του πανεπιστημιακού τομέα, όπου το γνωστικό αντικείμενο κάθε μονοτμηματικής σχολής του σχετίζεται με την επιστήμη μηχανικού. Ο όρος **Πολυτεχνική Σχολή** προσδιορίζει την σχολή ενός Πανεπιστημίου, όπου το γνωστικό αντικείμενο κάθε τμήματός της εμπίπτει στην επιστήμη μηχανικού. Υπάρχουν ωστόσο πανεπιστήμια που διαθέτουν τέτοια τμήματα χωρίς να τα εντάσσουν σε πολυτεχνική σχολή.

Από την άλλη, σε ορισμένες πολυτεχνικές σχολές είναι ενταγμένα και κάποια τμήματα που δεν εμπίπτουν τυπικά στα συνηθισμένα πεδία της επιστήμης μηχανικών, αλλά είναι προσανατολισμένα στην εφαρμοσμένη επιστήμη και τεχνολογία. Π.χ. τμήματα πληροφορικής με τίτλο «Μηχανικών Πληροφορικής» ή «Μηχανικών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και Πληροφορικής» (στη δεύτερη περίπτωση το τμήμα εστιάζει στην τομή της πληροφορικής και της επιστήμης υπολογιστών), τμήματα επιστήμης υλικών με τίτλο «Μηχανικών Επιστήμης Υλικών» κλπ.

Στην Ελλάδα, οι σχολές των Πολυτεχνείων και τα τμήματα των Πολυτεχνικών Σχολών των Πανεπιστημίων παρέχουν προγράμματα σπουδών ενιαίας και αδιάσπαστης πενταετούς διάρκειας φοίτησης. Σε άλλες χώρες υπάρχουν ομοειδή τμήματα με προγράμματα σπουδών διάρκειας τριών ή τεσσάρων ετών φοίτησης.

Κατάλογος πολυτεχνείων στην Ελλάδα
----------------------------------

Το κενρικό κτήριο του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου στην Αθήνα
Στην Ελλάδα υπάρχουν δύο Πολυτεχνεία (το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και το Πολυτεχνείο Κρήτης) και οι πολυτεχνικές σχολές των παρακάτω πανεπιστημίων:

* Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
* Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης
* Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας
* Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
* Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων
* Πανεπιστήμιο Πατρών
* Πανεπιστήμιο Αιγαίου
* Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής
Οι **Τουάθα ντε Ντανάν** (ιρλ. *Tuatha Dé Danann*), "τα παιδιά της θεάς Ντάνου", ήταν οι πέμπτοι σε σειρά κάτοικοι της Ιρλανδίας, σύμφωνα με το *Βιβλίο των Εισβολών* (*Lebor Gabála Érenn*). Οι θεότητες αυτές είχαν τελειοποιήσει τη χρήση της μαγείας και αρχικά ζούσαν στα "νησιά της Δύσης". Ταξίδεψαν όμως μέσα σε ένα μεγάλο σύννεφο κι έφτασαν στην Ιρλανδία, όπου και εγκαταστάθηκαν.

Ο θρύλος
--------

Λίγο μετά την άφιξή τους, με αρχηγό τον βασιλιά Νουάντα νίκησαν τους Firbolg στην Πρώτη Μάχη της Μόι Τούραχ (**Magh Tuireadh**). Ο Νουάντα έχασε το χέρι του στη μάχη, κι έτσι, εφόσον δεν ήταν αρτιμελής, δεν μπορούσε να παραμείνει βασιλιάς και στον θρόνο ανέβηκε ο Μπρες, που είχε καταγωγή και από τους Φομόριαν, ο οποίος όμως εξελίχτηκε σε τύραννος. Ο Ντίαν Κεχτ έφτιαξε ένα νέο ασημένιο χέρι στον Νουάντα κι έτσι αυτός επανήλθε στον θρόνο.

Στη Δεύτερη Μάχη της Μόι Τούραχ πολέμησαν και νίκησαν τους Φομόριαν, μια φυλή γιγάντων που ζούσε στην Ιρλανδία. Ο βασιλιάς Νουάντα σκοτώθηκε από το φονικό μάτι του βασιλιά Μπάλορ των Φομόριαν, τον Μπάλορ όμως σκότωσε τελικά ο Λουγ, που ανακηρύχτηκε βασιλιάς. Με τους Φομόριαν οι Τουάθα ντε Ντανάν έδρασαν πιο ήπια απ' ό,τι προηγουμένως: τους παραχώρησαν την επαρχία του Κόνναχτ, ενώ υπήρξαν και κάποιοι γάμοι μεταξύ των δυο φυλών.

Αργότερα, οι Τουάθα ντε Ντανάν εκδιώχθηκαν στον υπόγειο κόσμο από τους Μιλέσιους, λαό που προερχόταν από το βορειοδυτικό τμήμα της Ιβηρικής Χερσονήσου. Ακόμα ζουν εκεί ως αόρατα πλάσματα και είναι γνωστοί ως **Aes sidhe**.

Σημαντικοί θεοί των Τουάθα ντε Ντανάν είναι ο Ντάγκντα, η Μπρίγκιντ, ο Νουάντου, ο Λουγ, ο Ντίαν Κεχτ, ο Όγκμα κι ο Λιρ. Η θεά Ντάνου ταυτίζεται επίσης με την ουαλική θεότητα **Don**.

Οι Τέσσερις Θησαυροί των Τουάθα ντε Ντανάν
------------------------------------------

Οι Τουάθα ντε Ντανάν έφεραν μαζί τους στην Ιρλανδία τέσσερις μαγικούς θησαυρούς:

* Το Καζάνι του Ντάγκντα
* Το Δόρυ του Λουγ
* Τον Βράχο του Φαλ
* Το Σπαθί του Νουάντου

Πηγές
-----

* Encyclopedia Mythica

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Tuatha Dé Danann στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Θέματα της Κελτικής μυθολογίας |
| --- |
|  |
| Κελτικός πολιτισμός | 
* Αλφάβητο Όγκχαμ
* Δρυίδες
* Κελτικές γλώσσες
* Ρούνοι
 |  |
|  |
| Θεότητες | 
* Άρμετ
* Γκοϊβένου
* Έθνι
* Επόνα
* Ερίου
* Κέριντγουεν
* Κερνούνος
* Κίαν
* Κρέιγνε
* Λουγ
* Λούχτα
* Μανάνναν
* Μιοχ
* Μόρριγαν
* Μπαβ
* Μπάλορ
* Μπρες
* Μπρίγκιντ
* Νουάντου
* Ντάγδα
* Ντάνου
* Ντίαν Κεχτ
* Όγμα
* Ρίανον
* Τούιρεν
* Φαντ
 |
|  |
| Φυλές και γεγονότα | 
* Κούλεϊ
* Μόι Τούραχ
* Τουάθα ντε Ντανάν
* Φομόριαν
 |
|  |
| Λατρεία και εορτές | 
* Ίμπολκ
* Λούγνασαδ
* Μπελτέιν
* Σόουιν
 |
|  |
| Κύκλος του Όλστερ | 
* Κόνορ μακ Νέσσα
* Κουχούλιν
* Μάεβ
* Νες
* Νάσι
* Ντέιρντρε
* Φέργκους
 |

 |
Ο **Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Κόστα Ρίκα** είναι ο αρχηγός του κράτους και αρχηγός της κυβέρνησης της Κόστα Ρίκα. Ο πρόεδρος εκλέγεται επί του παρόντος με άμεσες εκλογές για περίοδο τεσσάρων ετών, η οποία δεν είναι άμεσα ανανεώσιμη. Δύο αντιπρόεδροι εκλέγονται μαζί με τον πρόεδρο. Ο Πρόεδρος διορίζει το Υπουργικό Συμβούλιο.  Λόγω της κατάργησης του στρατού της Κόστα Ρίκα το 1948, ο πρόεδρος δεν είναι αρχηγός του στρατού, σε αντίθεση με τον κανόνα στις περισσότερες άλλες χώρες, αν και το Σύνταγμα τον περιγράφει ως αρχιστράτηγο των δημόσιων δυνάμεων πολιτικής άμυνας. 

Από το 1969 έως το 2005 απαγορεύτηκε στον Πρόεδρο να διεκδικήσει επανεκλογή. Μετά την ανατροπή από το Ανώτατο Δικαστήριο το 2005 της τροπολογίας που απαγόρευε την επανεκλογή, ο κάτοχος της προεδρίας δύναται να διεκδικήσει και άλλη θητεία, αφού περιμένει να παρέλθουν τουλάχιστον οκτώ χρόνια μετά την αποχώρησή του από τα καθήκοντά του.

Εκλογή
------

Ο Πρόεδρος της Κόστα Ρίκα εκλέγεται χρησιμοποιώντας ένα τροποποιημένο σύστημα δύο γύρων στο οποίο ένας υποψήφιος πρέπει να λάβει τουλάχιστον το 40% των ψήφων για να κερδίσει στον πρώτο γύρο. Εάν κανένας υποψήφιος δεν κερδίσει στον πρώτο γύρο, διεξάγεται δεύτερος γύρος μεταξύ των δύο υποψηφίων με τον μεγαλύτερο αριθμό ψήφων.

Προσόντα
--------

Σύμφωνα με το άρθρο 131 του Συντάγματος, για να είναι Πρόεδρος ή Αντιπρόεδρος της Δημοκρατίας απαιτείται:

* να έχει γεννηθεί στην Κόστα Ρίκα και να είναι πολίτης της χώρας.
* να είναι κοσμικός.
* να είναι ηλικίας άνω των 30 ετών.

Περιορισμοί
-----------

Το Σύνταγμα θεσπίζει επίσης περιορισμούς στις εξουσίες του προέδρου  που μπορούν να διωχθούν σε περίπτωση παραβίασης.

Κατάλογος προέδρων της Κόστα Ρίκα
---------------------------------

Κύριο λήμμα: Κατάλογος προέδρων της Κόστα Ρίκα

Τελευταίες εκλογές
------------------

Κύριο λήμμα: Γενικές εκλογές στην Κόστα Ρίκα 2022

Παραπομπές
----------

1. ↑  El Tribunal Supremo de Elecciones: Presidentes de la República de Costa Rica
2. ↑  «Shocking Gap Between Latin America's Presidential Salaries And Workers Minimum Wage». Latin Post.
3. ↑   Αρχειοθετήθηκε 2013-04-24 στο Wayback Machine. executive branch
4. ↑  Anonymous. «Constitution of Costa Rica» (PDF). *constituteproject.org*. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2017.
5. ↑  Costa Rica IFES
6. ↑  Anonymous. «Constitution of Costa Rica» (PDF). *constituteproject.org*. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2017.
Ο **Βερνάρδος** (γερμ. *Bernhard*, 870 - 891/892) ήταν το μόνο παιδί του αυτοκράτορα Καρόλου Γ΄ του Παχύ. Ο πατέρας του προσπάθησε ανεπιτυχώς να τον κάνει διάδοχό του.

Βιογραφία
---------

Ήταν νόθος γιος του Καρόλου Γ΄ της Ανατολικής Φραγκίας και μίας -αγνώστου ονόματος- ερωμένης του. Το 885 ο πατέρας του τον αναγνώρισε ως διάδοχό του, αλλά μερικοί επίσκοποι αντιτέθηκαν, όπως ο Λιούτμπερτ αρχιεπίσκοπος του Μάιντς. Ο σύμμαχος τού Καρολου Γ΄ πάπας Αδριανός Γ΄ προσκλήθηκε στη Σύνοδο του Βορμς το 885, όπου θα καθαιρούσε τους επισκόπους και θα νομιμοποιούσε τον Βερνάρδο, αλλά απεβίωσε στη διαδρομή. Έτσι η προσπάθεια του Καρόλου Γ΄ έμεινε ατελέσφορη.

Έπειτα από την αποτυχία του πατέρα του να αποκτήσει παιδί με τη σύζυγό του Ριχάρδις, ανέφερε τον Βερνάρδο στα έγγραφά του ως απόγονο (proles). Συζήτησε με τον νέο πάπα Στέφανο Ε΄ για τη νομιμοποίησή του· όταν ο πάπας ακύρωση τη συνάντησή τους το 887, ο Κάρολος Γ΄ υιοθέτησε τον Λουδοβίκο Γ΄ Μποζονιδών της Προβηγκίας, γιο της εξαδέλφης του Ερμενγάρδης των Καρολιδών. 

Το 887 τον Κάρολο Γ΄ διαδέχθηκε ο ανιψιός του Αρνούλφος Καρολιδών ως βασιλιάς της Ανατολικής Φραγκίας. Το επόμενο έτος ο Βερνάρδος εξεγέρθηκε με μερικούς αξιωματούχους της Αλαμανίας (=Σουαβίας): τον υποστήριξαν ο Ούλριχ κόμης του Λίντς & Άργκεν και ο Βερνάρδος ηγούμενος του Σαιν Γκολ. Ο ιστορικός Γκομπελίνος αναφέρει ότι ο Βερνάρδος μετέβη στον Γουίδων της Λομβαρδίας, που επίσης είχε εξεγερθεί εναντίον του Αρνούλφου και επέστρεψε το 891/2 στην Αλαμανία. Η εξέγερση τελικά κατεστάλη· ο Αρνούλφος εισήλθε στην Αλαμανία και ο Βερνάρδος σκοτώθηκε από τον Ροδόλφο δούκα της Ραιτίας.

Μετά τον Γουΐδωνα βασιλείς της Λομβαρδίας ("Ιταλίας") έγιναν οι: Λάμπερτ των Γκουιντέσκι, Αρνούλφος και Λουδοβίκος Γ΄.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Reuter, pp 116–117. AF(M), 885 (pp 98&99 and nn6&7) and AF(B), 885 (p. 111 and n2).
2. ↑  Reuter, AF(M), 885 (p. 99 n7).
3. ↑  MacLean, p. 132.
4. ↑  MacLean, p. 167.
5. ↑  Reuter, 890 (pp 119&120 and nn3).
6. 1 2  Reuter, 120, n6.
7. ↑  Offergeld, 491.

Πηγές
-----

* Offergeld, Thilo (2001). Reges pueri: Das Königtum Minderjähriger im frühen Mittelalter. 2 vols. Hanover.
* Reuter, Timothy (1991). Germany in the Early Middle Ages, c. 800–1056. London: Longman.
* Reuter, Timothy, ed. (1992). The Annals of Fulda. Manchester Medieval Series, Ninth-Century Histories, Volume II. Manchester University Press.
* MacLean, Simon (2003). Kingship and Politics in the Late Ninth Century: Charles the Fat and the End of the Carolingian Empire. Cambridge University Press.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Bernard (son of Charles the Fat)  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Σαχάτζα Γιόγκα** συγκαταλέγεται στην κατηγορία "θρησκευτικό κίνημα", ωστόσο όσοι την εφαρμόζουν την βλέπουν σαν μέθοδο διαλογισμού, και τρόπο ζωής. Ιδρύτρια του κινήματος είναι η Σρι Μάτατζι Νίρμαλα Ντέβι. Σήμερα, η Σαχάτζα Γιόγκα λειτουργεί σε πάνω από 100 χώρες παγκοσμίως. Είναι πάντα δωρεάν, μιας και η πνευματικότητα και η Αυτογνωσια είναι δικαίωμα όλων, και κανείς δεν μπορεί να πληρώσει για αυτό που δικαιωματικά του ανήκει.

Σαχάτζα σημαίνει έμφυτο, αυθόρμητο, και Γιόγκα σημαίνει ένωση. Αυτή η "Αυθόρμητη Ένωση" λαμβάνει χώρα, σύμφωνα με τη Σαχάτζα Γιόγκα, μέσα από μία διαδικασία που καλείται "Αυτογνωσία". Με αυτή τη μέθοδο, ο αναζητητής της αλήθειας ξεκινάει το ταξίδι του στην πνευματικότητα με την αφύπνιση μιας ενέργειας που υπάρχει κοιμησμένη στο Ιερό Οστό και λέγεται Κουνταλίνη. Η διαδικασία αυτή γίνεται αυθόρμητα και ονομάζεται Αυτογνωσία. Η Αυτογνωσία μπορεί να επαληθευτεί με την αίσθηση μιας δροσερής αύρας στις παλάμες και πάνω από το κεφάλι.

Η Αυτογνωσία σύμφωνα με τη Σαχάτζα Γιόγκα
-----------------------------------------

Έχουν δοθεί πολλές ονομασίες σ’ αυτό το εσωτερικό ξύπνημα το οποίο είναι και ο στόχος όλων των θρησκειών και πνευματικών παραδόσεων του κόσμου: Αυτογνωσία, Δεύτερη Γέννηση, Φώτιση. Απελευθέρωση, Μόκσα ή Σατόρι. Αυτή η γνώση είναι πανάρχαιη, αλλά για πολύ καιρό ήταν διαθέσιμη μόνο σε λιγοστές ψυχές μιας και ήταν πολύ δύσκολο κανείς να λάβει την Αυτογνωσία του. Οι άνθρωποι κρατούσαν μυστική αυτή τη γνώση, η οποία μεταφερότανε από τους διδασκάλους (γκουρού) στους μαθητές τους. Στη σημερινή εποχή, μέσα από τη Σαχάτζα (αυθόρμητη) Γιόγκα (ένωση με τον Αληθινό Εαυτό) αυτή η εμπειρία επιτυγχάνεται χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια και είναι διαθέσιμη στο καθένα για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρώπινης πνευματικότητας.

Πηγές
-----

1. 

2. 

3. Shri Mataji Nirmala Devi, (1997) Meta Modern Era, (Vishwa Nirmala Dharma) ISBN 8186650059

4. de Kalbermatten, Gregoire (2003) The Third Advent (New York: daisyamerica, 2003; Melbourne: Penguin Australia, 2004; Delhi: Penguin India, 2004) ISBN 1-932406-07-7
Η χημική δομή του πιπεκολικού οξέος.
Το **πιπεκολικό οξύ** (αγγλ. *pipecolic acid*), αλλιώς γνωστό και ως πιπεριδινο-2-καρβοξυλικό οξύ, είναι οργανική ένωση με το χημικό τύπο HNC5H9CO2H. Είναι ένα παράγωγο καρβοξυλικού οξέος της πιπεριδίνης και, ως εκ τούτου, είναι ένα αμινοξύ, αν και δεν είναι γενετικά κωδικοποιημένο. Όπως πολλά άλλα α-αμινοξέα, το πιπεκολικό οξύ είναι χειρόμορφο, αν και το S-στερεοϊσομερές του είναι το πιο κοινό. Έχει στερεά μορφή (υπό κανονικές φυσικές συνθήκες) και είναι εντελώς άχρωμο.

Η βιοσύνθεσή του ξεκινά από τη λυσίνη. Μία πρωτεΐνη (γνωστή ως CRYM), που είναι ειδική για ταξόνια η οποία δεσμεύει τις λεγόμενεςθυρεοειδοτρόπους ορμόνες, εμπλέκεται στη βιοσυνθετική οδό του πιπεκολικού οξέος.

Ιατρική
-------

Συσσωρεύεται κατά την πιπεκολική οξαιμία. Το πιπεκολικό οξύ μπορεί να συσχετιστεί και με ορισμένες μορφές επιληψίας.

Εμφάνιση και αντιδράσεις
------------------------

Όπως τα περισσότερα αμινοξέα, το πιπεκολικό οξύ είναι χηλικός παράγοντας. Ένα σύμπλοκό του είναι το Cu (HNC5 H9CO2)2 (H2O)2.

Το πιπεκολικό οξύ εντοπίστηκε στον μετεωρίτη Murchison. Εμφανίζεται επίσης στα φύλλα του είδους *Myroxylon*, ενός δασικού δέντρου στη Λατινική Αμερική.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Gatto, Gregory J.; Boyne, Michael T.; Kelleher, Neil L.; Walsh, Christopher T. (2006). «Biosynthesis of Pipecolic Acid by RapL, a Lysine Cyclodeaminase Encoded in the Rapamycin Gene Cluster». *Journal of the American Chemical Society* **128** (11): 3838–3847. doi:10.1021/ja0587603. PMID 16536560.
2. ↑  «Pipecolic acid as a diagnostic marker of pyridoxine-dependent epilepsy». *Neuropediatrics* **36** (3): 200–5. 2005. doi:10.1055/s-2005-865727. PMID 15944906.
3. ↑  Hockless, David C.R.; Mayadunne, Renuka C.; Wild, S.Bruce (1995). «Convenient resolution of (±)-piperidine-2-carboxylic acid ((±)-pipecolic acid) by separation of palladium(II) diastereomers containing orthometallated (S)-(−)-1-[1-(dimethylamino)ethyl]naphthalene». *Tetrahedron: Asymmetry* **6** (12): 3031–3037. doi:10.1016/0957-4166(95)00400-9. .
4. ↑  Kvenholden, Keith A.; Lawless, James G.; Ponnamperuma, Cyril (February 1971). «Nonprotein Amino Acids in the Murchison Meteorite». *Proceedings of the National Academy of Sciences* **68** (2): 486–490. doi:10.1073/pnas.68.2.486. PMID 16591908. Bibcode: 1971PNAS...68..486K.
5. ↑  Kite, GC; Cardoso, D; Lewis, GP; Zartman, CE; de Queiroz, LP; Veitch, NC (2015). «Monomethyl ethers of 4,5-dihydroxypipecolic acid from Petaladenium urceoliferum: Enigmatic chemistry of an enigmatic legume». *Phytochemistry* **116**: 198–202. doi:10.1016/j.phytochem.2015.02.026. PMID 25817832.
Ο **αλγόριθμος FCFS** είναι ένας αλγόριθμος χρονοπρογραμματισμού ο οποίος έχει ως καθήκον να επιλέγει με ποια σειρά θα εξυπηρετηθούν οι αιτήσεις προς ένα σκληρό δίσκο που αφορούν εγγραφή και ανάγνωση σε αυτόν.

Περιγραφή
---------

Ο αλγόριθμος FCFS είναι η απλούστερη μορφή χρονοπρογραμματισμού δίσκου. Το όνομά του προέρχεται από τα αρχικά των λέξεων **F**irst **C**ome **F**irst **S**erved και ουσιαστικά αυτό που κάνει είναι να εξυπηρετεί τις αιτήσεις του δίσκου με την σειρά που αυτές καταφθάνουν σε αυτόν.

Ο αλγόριθμος αυτός είναι ο πιο δίκαιος αλγόριθμος αλλά γενικά δεν είναι και ο γρηγορότερος καθώς η κεφαλή του δίσκου μπορεί να κινηθεί από την μια του άκρη στην άλλη για να εξυπηρετήσει μια αίτηση αγνοώντας αιτήσεις κοντινότερες προς αυτή.

Παράδειγμα
----------

Έστω σκληρός δίσκος με 200 ίχνη ο οποίος έχει μια δεδομένη στιγμή τις παρακάτω αιτήσεις: ίχνος 11, ίχνος 5, ίχνος 53, ίχνος 88, ίχνος 76, ίχνος 2.

Έστω ότι η κεφαλή την δεδομένη στιγμή είναι στο ίχνος 30.

### FCFS

**30** --> **11** --> **5** --> **53** --> **88** --> **76** --> **2**

Δείτε επίσης
------------

* SSTF
* SCAN
* LOOK

Παραπομπές
----------

1. ↑  Λειτουργικά Συστήματα, 2η Ελληνική Έκδοση (Silberschatz, Galvin, Gagne), σελ. 604.

Πηγές
-----

* *Λειτουργικά Συστήματα*, 2η ελληνική Έκδοση (Silberschatz, Galvin, Gagne), ISBN 978-960-411-692-8.
Η **Ιβάνα Σπάνοβιτς** (Σερβικά: Ивана Шпановић, γεν. 10 Μαΐου 1990) είναι Σέρβα αθλήτρια του στίβου που ειδικεύεται στο άλμα εις μήκος γυναικών. Είναι η κάτοχος του χάλκινου μεταλλίου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο, με επίδοση 7.08, τότε επίδοση του ρεκόρ Σερβίας.

Καριέρα
-------

Το πρώτο της μετάλλιο σε διοργάνωση ανωτέρου επιπέδου το πήρε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2013, όταν κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο με επίδοση 6.82 μέτρα, τότε ρεκόρ Σερβίας.

Την επόμενη χρονιά κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2014. Στη σεζόν του ανοιχτού στίβου κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2014, με επίδοση 6.81 μ.

Το 2015, κατέκτησε το πρώτο της χρυσό μετάλλιο σε μεγάλη διοργάνωση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2015, με επίδοση 6.98 και ρεκόρ Σερβίας. Επίσης κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015 στο Πεκίνο, με επίδοση 7.01 που κατέρριψε το ρεκόρ Σερβίας.

Κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2016, με επίδοση 7.07 - ξανά ρεκόρ Σερβίας - πίσω από τη Μπρίτνεϊ Ριζ. Κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2016 στο Άμστερνταμ με 6.94 μ. Στη μεγαλύτερη διοργάνωση της χρονιάς (τους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016) κατάφερε να κατακτήσει το χάλκινο μετάλλιο με επίδοση 7.08 μέτρων και νέου ρεκόρ Σερβίας.

Με 7.24 μέτρα (νέο ρεκόρ Σερβίας) κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2017, στο Βελιγράδι. Και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 τερμάτισε ακριβώς έξω από τα μετάλλια, με επίδοση 6.96 μ.

Τη σεζόν 2018 την άρχισε με το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2018 στο Μπέρμιγχαμ, όπου κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο. Στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 κέρδισε εύκολα τον αγώνα, αφού μόλις στην πρώτη προσπάθεια πήδηξε 7.04 μ. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 προκρίθηκε ως πρώτη στον τελικό, αλλά δεν άρχισε τον αγώνα της στον τελικό και έτσι έμεινε εκτός.

Ατομικά ρεκόρ
-------------

* Ανοιχτός: 7.10 μέτρα (2016)
* Κλειστός: 7.24 μέτρα (2017)

Παραπομπές
----------

1. ↑  H Ιβάνα Σπάνοβιτς στην World Athletics
Ο **Μόντεστ Σοσένκο** (**Μόντεστ Ντανίλοβιτς Σοσένκο** -**Модест Данилович Сосенко**) (28 Απριλίου 1875, Γαλικία, Αυστροουγγαρία— 4 Φεβρουαρίου 1920, Λβιβ, Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία) ήταν Ουκρανός ζωγράφος.

Βιογραφικό
----------

Ο Μόντεστ Σοσένκο γεννήθηκε στο χωριό Porohy, στη Γαλικία, που τότε ανήκε στην Αυστροουγγαρία ενώ σήμερα βρίσκεται στην Ουκρανία, στο Ivano-Frankivsk Oblast. Ο πατέρας του ήταν ιερέας. Με την οικονομική υποστήριξη του Μητροπολίτη Αρχιεπισκόπου της Ελληνικής Καθολικής Εκκλησίας της Ουκρανίας, Αντρέι Σεπτίτσκι, σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών Jan Matejko, στη Κρακοβία, από το 1896 μέχρι το 1900, στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου, το 1901 και το 1902 και στο École nationale supérieure des arts décoratifs στο Παρίσι, από το 1902 μέχρι το 1905. Από το 1906 έζησε στο Λβιβ αλλά ταξίδευε συχνά στην Ιταλία το διάστημα 1908 -1913. Το 1914 επισκέφτηκε την Αίγυπτο και την Παλαιστίνη. Μεταξύ 1916 και 1918, στο Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, πολέμησε στη πρώτη γραμμή ως στρατιώτης του Αυστροουγγρικού Στρατού.

Ασχολήθηκε με τις προσωπογραφίες και την καταγραφή σκηνών της καθημερινής ζωής ενώ ζωγράφισε και το εσωτερικό ναών καθώς και τέμπλα. Στα τελευταία χρόνια της ζωής του υπήρξε από τους πρωτοπόρους του καλλιτεχνικού ρεύματος του Boychukism συνδυάζοντας τη Βυζαντινή τέχνη με μοντέρνες καλλιτεχνικές προσεγγίσεις. 

Ο Σοσένκο πέθανε στο Λβιβ σε ηλικία 44 ετών και τάφηκε στο νεκροταφείο Janiwskyj.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  *The Fine Art Archive*. cs.isabart.org/person/118783. Ανακτήθηκε στις 1  Απριλίου 2021.
2. ↑  «Cmentarz Janowski we Lwowie. Polskie dziedzictwo narodowe» Στσέτσιν. 2017.
3. ↑

Εξωτερικός σύνδεσμος
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Modest Sosenko στο Wikimedia Commons
* 

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 89564356
* LCCN: no2018028593
* ISNI: 0000 0000 6249 1811
* GND: 1077916221
* NKC: js2014807715

 |

 |
Ο **Γοδεφρείδος Δ΄** o *Κυφός*, γερμ. Gottfried IV der bucklige (απεβ. 26/27 Φεβρουαρίου 1076) από τον Οίκο του Αρντέν ήταν δούκας της Κάτω Λωρραίνης (1069 - 1076), μάργραβος της Αμβέρσας (1070 - 1076) και (ως σύζυγος της Ματθίλδης) μάργραβος της Τοσκάνης (1069 - 1076).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο μόνος γιος του Γοδεφρείδου Γ΄ του *γενειοφόρου* δούκα της Κάτω Λωρραίνης και της πρώτης συζύγου του Ντόντας. Αδελφή του ήταν η Ίδα.

Το 1069 διαδέχθηκε τον πατέρα του και το ίδιο έτος νυμφεύτηκε τη Ματθίλδη, κόρη της Βεατρίκης των Αρντέν από τον πρώτο της γάμο με τον Βονιφάτιο Γ΄ μάργραβο της Τοσκάνης. Η Βεατρίκη, όταν χήρεψε, έγινε 2η σύζυγος του πατέρα του. Από το 1071 ο Γοδεφρείδος Δ΄ ζούσε χωριστά από τη Ματθίλδη, μάλιστα στην Έριδα της Περιβολής οι δύο σύζυγοι υποστήριξαν αντίπαλες παρατάξεις: ο Γοδεφρείδος Δ΄ τον Ερρίκο Δ΄ των Σαλίων της Γερμανίας και η Ματθίλδη τον πάπα Γρηγόριο Ζ΄. 

Ο Γοδεφρείδος Δ΄ υποστήριξε τον Ερρίκο Δ΄ εναντίον τού Μάγκνους των Μπίλουνκ δούκα της Σαξονίας και επίσης τον επίσκοπο της Ουτρέχτης εναντίον του Ντιρκ Ε΄ κόμη της Ολλανδίας και του Ροβέρτου Α΄ κόμη της Φλάνδρας. 

Έγινε αυτόχειρας με το ξίφος του το 1076 στο Φλάαρντινγκεν. Παρά την αντίθεση της Ματίλντας, όρισε κληρονόμο τον ανιψιό του Γοδεφρείδο, γιο της αδελφής του Ίδας. Ωστόσο ο Ερρίκος Δ΄ έδωσε την Κάτω Λωρραίνη στον δικό του γιο Κορράδο (1076-87), αργότερα όμως τον διαδέχθηκε ο Γοδεφρείδος (1089-96), που μετά έγινε και ο πρώτος βασιλιάς της Ιερουσαλήμ.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1069 τη Ματθίλδη του Οίκου της Κανόσα, κόρη του Βονιφατίου Γ΄ μαργράβου της Τοσκάνης, αλλά το μόνο τέκνο τους, η Βεατρίκη, γεννήθηκε το 1071 και απεβίωσε το ίδιο έτος.

Αναφορές σε Πηγές
-----------------

1. 1 2 3 4 5 6 7  Charles Cawley: «Medieval Lands». (Αγγλικά) *Charles Cawley, "Medieval Lands", 2006-2020*.
2. 1 2  www.keesn.nl/murder/index.html.
3. ↑  p15059.htm#i150582. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
4. ↑  Hay, David (2008), *The military leadership of Matilda of Canossa, 1046-1115*, Manchester University Press, σελ. 35, 43–44

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 81231121
* GND: 13697547X

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Godfrey IV, Duke of Lower Lorraine  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

|  |
| --- |
| Γοδεφρείδος Δ΄ της Κάτω Λωρραίνης **Οίκος του Αρντέν** **Θάνατος:** 27 Φεβρουαρίου 1076 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΓοδεφρείδος ο Γενειοφόρος | **Δούκας της Κάτω Λωρραίνης**1069-1076 | ΔιάδοχοςΚορράδος Β΄ της Ιταλίας |
Συντεταγμένες: 30°27′36″N 88°37′12″W﻿ / ﻿30.46000°N 88.62000°W﻿ / 30.46000; -88.62000

Η **Κομητεία Τζάκσον** είναι μια από τις κομητείες της πολιτείας του Μισισίπι, στις Η.Π.Α. Πήρε το όνομά της από τον έβδομο πρόεδρο των Η.Π.Α, Άντριου Τζάκσον.

Με έκταση 2.700 τ.χιλ. είναι η μεγαλύτερη σε έκταση κομητεία της πολιτείας. Το 2010 είχε 139.668 κατοίκους, γεγονός που τη καθιστά την 5η σε πληθυσμό κομητεία του Μισισίπι. Πρωτεύουσα της είναι η Πασκαγκούλα (Pascagoula). 

Το 1969 υπέστη μεγάλες ζημιές από τον Τυφώνα Καμίλ (Hurricane Camille) και το 2005 από τον Τυφώνα Κατρίνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Απογραφές των Ηνωμένων Πολιτειών 2020*. data.census.gov/cedsci/table?t=Populations+and+People&g=0100000US%2C%241600000&y=2020. Ανακτήθηκε στις 1  Ιανουαρίου 2022.
2. ↑
3. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Jackson County, Mississippi στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 145440439
* LCCN: n82098965
* ISNI: 0000 0000 9561 0792

 |

 |
Ο **Μάριος Γεωργίου** είναι Ελληνοκύπριος γυμναστής. Ήταν ο πρωταθλητής Ευρώπης στο μονόζυγο το 2022.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 1997 στη Λεμεσό από πατέρα Κύπριο και μητέρα Φιλιππινέζα.

Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής το 2019, στο Στσέτσιν, κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο σύνθετο ατομικό. Τρία χρόνια αργότερα, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής στο Μόναχο, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο μονόζυγο. Έχει κερδίσει χρυσά μετάλλια στους Μεσογειακούς Αγώνες το 2018, στη Ταρραγόνα, στο σύνθετο ατομικό και στο μονόζυγο και στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2022, στο Οράν, στο μονόζυγο. Στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2018 κέρδισε επίσης το ασημένιο μετάλλιο στους παράλληλους ζυγούς και το χάλκινο στον πλάγιο ίππο ενώ στους Μεσογειακούς του Οράν κέρδισε και το χάλκινο μετάλλιο στο σύνθετο ατομικό.
Στους παράλληλους ζυγούς ήταν δεύτερος και στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες στο Μινσκ, το 2019. Επίσης έχει κερδίσει μετάλλια στους Αγώνες Κοινοπολιτείας το 2018 και το 2022 καθώς και στους Αγώνες των Μικρών Κρατών της Ευρώπης, το 2015.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2022.
Ο **Ναός της Αγίας Τριάδος, στο Χαλέπι** (στην αρμενική γλώσσα: **Սուրբ Երրորդութիւն Եկեղեցի**, **Sourp Yerrortutyun**; στην αραβική γλώσσα: **كنيسة الثالوث الأقدس**) ανήκει στη Καθολική Αρμενική Εκκλησία. 

Αρχιτέκτονας του ναού, που θυμίζει τον Καθεδρικό Ζβαρτνοτς (Zvartnots), στη νοτιοδυτική Αρμενία, (γι΄αυτό λέγεται και Zvartnots) ήταν ο Πασκάλ Παμπουτζιάν (Pascal Paboudjian). Ο ναός καθαγιάστηκε το 1965, στη 50η επέτειο της Γενοκτονίας των Αρρμενίων και ανακαινίστηκε το 1990.  Στο εκκλησιαστικό συγκρότημα στεγάζεται το σχολείο Ζβαρτνοτς, που είναι γνωστό στα αραβικά ως Σχολείο al-Farah (στα αραβικά: مدرسة الفرح) και ανήκει στην Αρμενική Καθολική Αρχιεπαρχία του Χαλεπίου (Armenian Catholic Archeparchy of Aleppo).

Παραπομπές
----------

1. ↑
Ο **Γουργούθακας** είναι σπήλαιο της Ελλάδας. Βρίσκεται στο νομό Χανίων της Κρήτης και η είσοδός του τοποθετείται στα Λευκά Όρη σε υψόμετρο 1600 μέτρων. Είναι το βαθύτερο σπήλαιο στην Ελλάδα που έχει ανακαλυφθεί. Έχει βάθος 1.208 μέτρων και είναι το 43ο βαθύτερο σπήλαιο του κόσμου.

Ο Γουργούθακας ανακαλύφθηκε το 1990 από την Σπηλαιολογική Αποστολή της ομάδας Καταμαράν, η οποία προέρχεται από το Μονμπελιάρ (en) της Γαλλίας. Το 1998, η ίδια ομάδα έφτασε στην μικρή λίμνη (φρεάτιο) στο βυθό, σε βάθος 1.208 μέτρων. Η κύρια λίμνη δεν έχει ακόμα εξερευνηθεί.

Το σπήλαιο είναι κυρίως ένας βαθύς κατακόρυφος άξονας, γεμάτος με τεμνόμενες καμάρες και τεράστιους σταλαγμίτες και σταλακτίτες. Λόγω της διαμόρφωσης του σπηλαίου, η εξερεύνηση του απαιτεί εξειδικευμένο εξοπλισμό, καθώς και εμπειρία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ταξίδι προς το κέντρο της γης Εφημερίδα «Τα Νέα». Ανάκτηση 29/06/2019.
2. ↑  Gulden, Bob (21 Σεπτεμβρίου 2010). «Worlds deepest caves». National Speleological Society GEO2 Committee on long and deep caves. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2010.
3. 1 2  «Gourgouthakas, the underground giant». cretazine. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2014.
4. ↑  «Levka Ori 1998» (PDF) (στα Γαλλικά). Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2023.
Διαστημικό Πρόγραμμα Λούνοκοντ
Το **πρόγραμμα** με την ονομασία **Λούνοκοντ** (Ρωσικά: Луноход, IPA: [lʊnɐˈxot], Αγγλικά: "Moonwalker", μετάφραση: "Σεληνοβάτης" πρφ, "Περιπατητής της Σελήνης") ήταν μία σειρά Σοβιετικών ρομποτικών σεληνιακών οχημάτων (ρόβερ) τα οποία σχεδιάστηκαν με σκοπό την προσεδάφισή τους στη Σελήνη, τις χρονολογίες από 1969 έως 1977. 

Μοντέλο του οχήματος Λούνοκοντ 1
Το όχημα **Λούνοκοντ 1** ήταν το πρώτο ρομποτικό όχημα απομακρυσμένου χειρισμού το οποίο προσεδαφίστηκε σε εξωγήινο πλανητικό σώμα και συγκεκριμένα στη Σελήνη. 

Κατά την διάρκεια εκτόξευσης το 1969 το διαστημικό όχημα **Λούνοκοντ 1α** καταστράφηκε. Το 1970 το ***Λούνοκοντ 1*** και το 1973 το ***Λούνοκοντ 2*** προσγειώθηκαν στην επιφάνεια της Σελήνης, ενώ το ***Λούνοκοντ 3*** σχεδιασμένο για εκτόξευση το 1977, δεν εκτοξεύθηκε ποτέ. Οι επιτυχημένες αυτές αποστολές έτρεχαν ταυτόχρονα με τα προγράμματα Ζόντ και Λούνα.

Τα **Λούνοκοντς** αρχικά είχαν σχεδιαστεί ώστε να υποστηρίζουν επανδρωμένες σοβιετικές αποστολές στη μάχη για την κατάκτηση της Σελήνης. Τελικά, χρησιμοποιήθηκαν ως ρομποτικά οχήματα απομακρυσμένου χειρισμού εξερεύνησης της σεληνιακής επιφάνειας. Οι φωτογραφίες που έστειλαν πίσω στη Γη ήταν μετά την προσεδάφιση της επανδρωμένης αποστολής Απόλλων και της ακύρωσης του επανδρωμένου διαστημικού σοβιετικού προγράμματος.

Τα Λούνοκοντς μεταφέρθηκαν στην επιφάνεια της Σελήνης με τα διαστημικά σκάφη Λούνα, τα οποία εκτοξεύθηκαν με πυραύλους Πρώτον-Κ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μπάλλα, Ελεάνα (Νοέμβριος 2011). «Επιστημονική τεκμηρίωση σεναρίου για την ταινία animation: «Η ΣΕΛΗΝΗ»» (PDF).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Lunokhod program στο Wikimedia Commons

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Διάστημα
* Πύλη:Σελήνη
 |

 |
Ο **Φλόρις Γ΄** (1141 - 1 Αυγούστου 1190) από τον Οίκο της Ολλανδίας ήταν κόμης της Ολλανδίας (1157-1190).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρώτος (επιζήσας) γιος του Ντιρκ ΣΤ΄ κόμη της Ολλανδίας και της Σοφίας των Ζαλμ κόμισσας του Ράινεκ & Μπέντχαϊμ, κόρης του Όθωνα Α΄ κόμη του Ζαλμ.

Ο γάμος του με την Άντα των Ντάνκελντ, αδελφή του Γουλιέλμου Α΄ της Σκωτίας, του έφερε τον *επιτιθέμενο λέοντα* της Σκωτίας στον θυρεό του και το όνομα *Γουλιέλμος*. Ήταν πιστός υποτελής του Φρειδερίκου Α΄ των Χοενστάουφεν της Γερμανίας και συνόδευσε τον βασιλιά στις εκστρατείες του στην Ιταλία το 1158 και το 1176-78. Ο Φρειδερίκος Α΄ τον αντάμειψε με το να τον κάνει μέλος των ευγενών του βασιλείου του. Του έδωσε το δικαίωμα δασμών στο Γκέερβλητ, τον πιο σημαντικό σταθμό της εποχής στην Ολλανδία. Αυτό νομιμοποίησε μία πραγματικότητα: οι κόμητες χρέωναν με τέλη παράνομα, από την αρχή του 11ου αι. .

Πολλοί αγρότες ήλθαν στην Ολλανδία για να μετατρέψουν τα έλη σε καλλιεργήσιμη γη. Χαντάκια και αναχώματα κατασκευάστηκαν και τα όρια της χώρας με την επισκοπή της Ουτρέχτης έπρεπε να καθοριστούν. Υπήρχε διαφωνία του Φλόρις Γ΄ με τον επίσκοπο της Ουτρέχτης για ένα ανάχωμα στο Ζβάμερνταμ του Ρήνου το 1165 και έπρεπε να αποφανθεί ο Φρειδερίκος Α΄. To 1170 μία μεγάλη πλημμύρα προκάλεσε τεράστια καταστροφή και σχημάτισε τον κόλπο Νότια Θάλασσα (Zuider Zee).

Ο Φίλιππος Α΄ κόμης της Φλάνδρας (Οίκος της Λωρραίνης) ήθελε πίσω τη Ζηλανδία. Αιχμαλώτισε τον Φλόρις Γ΄ και τον ελευθέρωσε το 1167, μόνο όταν εκείνος δήλωσε υποτελής του στη Ζηλανδία. 

Το 1189 συνόδευσε τον Φρειδερίκο Α΄ στην Γ΄ Σταυροφορία, στην οποία διακρίθηκε ως αρχηγός. Το 1190 απεβίωσε στην Αντιόχεια από λοιμό και τάφηκε εκεί.

Τον διαδέχθηκαν οι δύο γιοί του: ο Ντίρκ Ζ΄, που απεβίωσε χωρίς άρρενα τέκνα και ο Γουλιέλμος Α΄.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1162 την Άντα των Ντάνκελντ, κόρη του Ερρίκου κόμη του Χάντινγκτον & διαδόχου της Σκωτίας και είχε τέκνα;

* Άντα απεβ. π. 1163-1205, παντρεύτηκε τον Όθωνα Α΄ των Ασκάνια μάργραβο του Βρανδεμβούργου.
* Μαργαρίτα απεβ. μετά το 1203, παντρεύτηκε τον Ντήτριχ Δ΄ κόμη της Κλέβης.
* Ντιρκ Ζ΄ απεβ. 1203, κόμης της Ολλανδίας.
* Γουλιέλμος Α΄ π. 1167-1222, κόμης της Ολλανδίας.
* Φλωρέντιος απεβ. 1210, επίσκοπος της Γλασκόβης.
* Βαλδουίνος απεβ. 1204.
* Αγνή απεβ. 1228, ηγουμένη στο αβαείο του Ρίινσμπουρκ.
* Ροβέρτος, Βεατρίκη, Ελισάβετ, Χέντβιχ.

Αναφορές
--------

1. ↑  p10778.htm#i107771. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. 1 2 3 4 5  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
3. ↑  Online Dictionary of Dutch Women

Πηγές
-----

* Genealogy of Floris III

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 95433211
* GND: 138809526
* BPN: 95823428

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Floris III, Count of Holland  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Γκωτιέ Δ΄**, γερμ. *Walter IV,* γαλλικά: Gaucher IV de Châtillon‎ (απεβ. π. 1261/65) από τον Οίκο του Σατιγιόν ήταν κύριος του Σατιγιόν, Κρεσύ, Κρεβκέρ και Tρουασύ.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τρίτος γιος του Ούγου Α΄ (απεβ. 1248) κόμη του Σαιν-Πολ και κυρίου του Σατιγιόν, και της Mαρίας των Αβέν, κόμισσας του Μπλουά. Τα μεγαλύτερα αδέλφια του ήταν ο Ιωάννης Α' κόμης του Μπλουά († 1279) και ο Γκυ/Γουίδων Β' κόμης του Σαιν-Πολ (απεβ. 1289). Ως αργότερα γεννημένος γιος, έλαβε μερικά υποδεέστερα κάστρο και αρχοντικές κτήσεις στην κληρονομιά, που ορίστηκε από τον πατέρα του το 1246, συμπεριλαμβανομένης της οικογενειακής έδρας στο Σατιγιόν-συρ-Μαρν. Η τελευταία αναφορά σε αυτόν είναι τον Δεκέμβριο του 1260, όταν αυτός και η σύζυγός του έκαναν μία δωρεά στις μοναχές της Noτρ-Νταμ ντυ Πον. Η σύζυγός του επιβεβαίωσε μία δωρεά, που είχε κάνει ο ίδιος *(Gavchier de Chastillon, Sires de Crecy)* στο ίδιο θρησκευτικό ίδρυμα τον Φεβρουάριο του 1265. Προφανώς ο Γκωτιέ Δ΄ είχε ήδη αποβιώσει εκείνη την ημερομηνία.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το αργότερο το 1258 με την Iσαβέλλα του Λαζίν (Lezinnes) (απεβ. μετά το 1265) από τον Οίκο των Βιλλαρντουέν, δισεγγονή του χρονικογράφου Γοδεφρείδου του Βιλλαρντουέν. Τα παιδιά τους ήταν:

* Γκωτιέ Ε΄ (απεβ. 1329), κύριος του Σατιγιόν κ.λπ. από το 1303 κόμης του Πορσεάν, κοντόσταυλος της Γαλλίας.
* Γκυ/Guido (απεβ. π. 1281/86).
* Mαρία (απεβ. μετά το 1296), παντρεύτηκε τον Mιλόν Θ΄ († 1291), κύριος του Νουαγιέ (Noyers).

Βιβλιογραφία
------------

* André Duchesne, *Histoire genealogique de la maison de Chastillon sur Marne.* Paris 1621, Preuves σ. 191 f.

web link
--------

* COMTES de SAINT-POL (CHÂTILLON) (fmg.ac)

1. ↑  p70908.htm#i709075.
2. ↑  p70908.htm#i709075. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. 1 2 3 4  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
4. 1 2 3  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
Ο **Πύρρος**, ιταλ.: *Pirro del Balzo*, μερικές φορές *del Balzo Orsini*, (π. 1430 - 24 Δεκεμβρίου 1491) από τον Οίκο των Μπω (γαλλ.) ή Μπάλτσο (ιταλ.), ήταν νoτιο-Ιταλός ευγενής, πρωταγωνιστής της αντίστασης κατά του Οίκου των Τραστάμαρα, βασιλέων της Νάπολης και της Σικελίας. Έγινε δούκας της Άντρια και πρίγκιπας της Αλταμούρα.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φραγκίσκου Β', τρίτου δούκα της Άντρια, και της Σάνσα ντι Κιαραμόντε, αδελφής της Ισαβέλλας του Κλερμόν (σύζυγο του Αραγωνέζου βασιλιά Φερδινάνδου Α' της Νάπολης). Το 1451 νυμφεύτηκε τη Μαρία-Ντονάτα ντελ Μπάλτσο-Ορσίνι. Όταν ο πατέρας της απεβίωσε, ενώ πολεμούσε στην τελική πολιορκία της Κωνσταντινούπολης (1453), έλαβε από τη Μαρία-Ντονάτα το φέουδο της Βενόζα και άλλων πόλεων στο βασίλειο της Νάπολης.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου μεταξύ του Ιωάννη Β΄ του Ανζού και των Αραγωνέζων, ο Πύρρος μαζί με τον πατέρα του τάχθηκαν υπέρ των τελευταίων. Όταν οι Αραγωνέζοι κατατροπώθηκαν στο Σάρνο (7 Ιουλίου 1460), ο Πύρρος και ο πατέρας του πολιορκήθηκαν στην Άντρια από τον κύριο διοικητή των Ανζού, Τζιοβάνι-Αντόνιο ντελ Μπάλτσο-Ορσίνι. Και οι δύο αιχμαλωτίστηκαν, ενώ η σύζυγος και οι γιοι τού Πύρρου αιχμαλωτίστηκαν επίσης στη Σπινατσόλα. Ωστόσο, οι Αραγωνέζοι επέτυχαν μία αποφασιστική νίκη στην Τρόια στις 18 Αυγούστου 1462. Σε αντάλλαγμα για την πίστη του, ο βασιλιάς Φερδινάνδος Α΄ τού έδωσε το φέουδο της Τζινόζα και, μετά το τέλος τού πατέρα του, τον ονόμασε μεγάλο κοντόσταυλο τού βασιλείου της Νάπολης (1481) καθώς και τον τίτλο τού πρίγκιπα της Αλταμούρα.

Το 1480 ο Πύρρος πήρε μέρος στην άμυνα του Οτράντο κατά των Οθωμανών Τούρκων.

Το 1485, ο Πύρρος αποφάσισε να αλλάξει πλευρά, και συμμετείχε στη λεγόμενη "Eπινόηση (conjure) των Βαρόνων" εναντίον του Φερδινάνδου A΄. Όταν έλαβε τη βασιλική εντολή να πολεμήσει κατά της εισβολής στο Αμπρούτσο από τον Τζιοβάνι ντελα Ρόβερε, κατέλαβε για τον εαυτό του εδάφη στη Σπινατσόλα, το Τζεντσάνο και τη Μπαρλέτα. Ωστόσο, η κατάκτησή του χάθηκε σύντομα από τον Φερδινάνδο Β΄ της Νάπολης και, μετά την κατάληψη της πατρίδας του Βενόζα, στις 18 Δεκεμβρίου 1486 ο Πύρρος αναγκάστηκε να υποταχθεί στον Φερδινάνδο Β΄.

Η συνωμοσία δεν είχε τελειώσει, και τον επόμενο χρόνο ο Πύρρος συνελήφθη μαζί με πολλούς άλλους βαρόνους και φυλακίστηκε στο Καστέλ Νουόβο. Όλα τα εδάφη του παραχωρήθηκαν στον Φρειδερίκο της Νάπολης, ο οποίος είχε νυμφευτεί την κόρη του Ισαβέλλα.

Ο Πύρρος απεβίωσε στη φυλακή της Νάπολης το 1491.

Οικογένεια
----------

Το 1451 νυμφεύτηκε τη Μαρία-Ντονάτα ντελ Μπάλτσο-Ορσίνι, κυρία της Βενόζα και είχε κόρη την:

* Ισαβέλλα, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο των Τραστάμαρα βασιλιά της Νάπολης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.

Πηγές
-----

* Porzio, C. (1859). *La congiura de' baroni*. Naples.
* del Balzo di Presenzano, Antonello (2003). *A l'asar Bautezar! I del Balzo ed il loro tempo*. Naples.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος της οικογένειας Del Balzo Αρχειοθετήθηκε 2015-11-04 στο Wayback Machine. (in ιταλική)
* Σελίδα στον ιστότοπο *Dizionario biografico degli italiani* (in ιταλική)
Το **Σπήλαιο Ευριπίδη** είναι μια σπηλιά, περίπου 47 μέτρα βάθος με δέκα μικρά δωμάτια, πάνω σε έναν λόφο με θέα τον Κόλπο του Σαρωνικού, νότια της Σαλαμίνας. Το όνομά του προέρχεται από την φήμη που είχε αποκτήσει από τους αρχαίους χρόνους ως το μέρος όπου ο θεατρικός συγγραφέας Ευριπίδης ερχόταν για να γράψει τις τραγωδίες του. Οι αρχαίοι συγγραφείς Φιλόχορος και Σάτυρος περιέγραφαν τον Ευριπίδη ως μισάνθρωπο που απέφευγε την κοινωνία και παραμόνευε σε μια σπηλιά. Ο Ρωμαίος συγγραφέας του 2ου αιώνα Άυλος Γέλλιος ισχυρίστηκε ότι είχε επισκεφτεί την "απαίσια και ζοφερή σπηλιά" κατά την διάρκεια της επίσκεψής του στην Ελλάδα.

Πρόσβαση
--------

Το σπήλαιο, που έχει σήμανση από τον κεντρικό δρόμο, βρίσκεται μεταξύ των οικισμών Περιστέρια και Κολώνες, περίπου 350 μέτρα βορειοδυτικά από την οδό Ευριπίδου. Η πρόσβαση γίνεται από καθαρό μονοπάτι και στην είσοδο του σπηλαίου υπάρχει μια ατσάλινη πόρτα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Attic Nights XV.20

Πηγές
-----

* The Cave of Euripides on Salamis Αρχειοθετήθηκε 2019-12-06 στο Wayback Machine. έκθεση 1996, Yannos Lolos
* Ακάμας: Σπήλαιο Ευριπίδη, G. Lolas (στα ελληνικά).
* Important Archaeological Sites, Aristotles' Lyceum And Cave Of Euripides, Found in Greece Archaeologists Say, Πρεσβεία της Ελλάδας, Ουάσινγκτον, 14 Ιανουαρίου 1997
* Clay pot points to Cave of Euripides[*νεκρός σύνδεσμος*], *New York Times*, 13 Ιανουαρίου 1997
Ο **Υψικλής** ήταν αρχαίος Έλληνας μαθηματικός και αστρονόμος που έζησε στην Αλεξάνδρεια τον 2ο αιώνα π.Χ..

Το σημαντικότερο έργο του είναι η μονογραφία *«Περί πολυέδρων»*, το οποίο έχει διασωθεί και συμπεριλαμβάνεται στα *Στοιχεία* του Ευκλείδη ως το 14ο βιβλίο του, μολονότι δεν αποτελεί μέρος αυτών. Το έργο αυτό περιέχει οκτώ ενδιαφέρουσες προτάσεις που αφορούν στις σχέσεις μεταξύ κανονικού 12έδρου και κανονικού 20έδρου που φέρονται εγγεγραμμένα στην ιδια σφαίρα. Με την μονογραφία αυτή του Υψικλή καταδεικνύεται ο τρόπος σκέψης και εξέτασης των μαθηματικών ζητημάτων από τους Αλεξανδρινούς μαθηματικούς εκείνης της εποχής.

Επίσης εκτός της παραπάνω μονογραφίας ο Υψικλής συνέγραψε έργο που έφερε τον τίτλο *Περί αρμονίας σφαιρών* που όμως δεν διασώθηκε. Επίσης στο έργο του *Πολυγωνικοί αριθμοί* (διασώθηκε), κατόπιν μακρών εξετάσεων αναφέρονται ως αθροίσματα των αριθμητικών προόδων, ο λόγος των οποίων ισούται προς τον αριθμό των πλευρών των αντίστοιχων πολυγώνων μείον 2.

Επίσης στον Υψικλή αποδίδεται και το σύγγραμμα *«Περί της των ζωδίων αναφοράς - Αναφορικόν»* το οποίο και έχει διασωθεί. Στο έργο αυτό ο Υψικλής υπολογίζει το μήκος της ημερήσιας διαδρομής του Ήλιου στην Αλεξάνδρεια. Την εκλειπτική τη χωρίζει σε 360 μοίρες. Τον χρόνο ανατολής των αστέρων του ζωδιακού κύκλου τον υπολογίζει (για την Αλεξάνδρεια) με βάση τους «κανόνες διαφοράς» (από αναμετρήσεις), που είναι βαβυλωνιακή μέθοδος, και όχι με βάση τους «τριγωνομετρικούς κανόνες» που ακολουθούσε ο Ίππαρχος ο Ρόδιος. Παρά ταύτα το σύγγραμμα αυτό είναι ιδιαίτερα σπουδαίο και πολύτιμο στην επιστήμη των μαθηματικών και της αστρονομίας διότι αποτελεί τον συνδετικό κρίκο της αστρονομικής παρατήρησης μεταξύ των Ελλήνων και Βαβυλωνίων αστρονόμων της εποχής.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *General Diamond Catalog*. 9791. Ανακτήθηκε στις 13  Απριλίου 2021.
2. ↑  Hypsicles.
3. ↑  *Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων*. ntk20201082213. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.
4. ↑  Harvard University· Heath, Thomas Little (1908). *The thirteen books of Euclid's Elements*. Cambridge, The University Press.
5. ↑  Internet Archive, Carl B. (Carl Benjamin) (1991). *A history of mathematics*. New York : Wiley. σελ. 162. ISBN 978-0-471-54397-8.

Πηγές
-----

* Boyer, Carl B. (1991): *A History of Mathematics* (Second ed.), John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-54397-7.
* Heath, Thomas L. (1981): *A History of Greek Mathematics*, Volume I, Dover publications, ISBN 0-486-24073-8.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 281628164
* **ΕΒΕ**: 173690
* **AA**: 89970
* LCCN: nr96016542
* ISNI: 0000 0001 0050 4784
* GND: 119388006
* SELIBR: 189323
* SUDOC: 035529202
* BNF: cb134836636 (data)
* BIBSYS: 95002407
* NKC: ntk20201082213
* ICCU: BVEV023175

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Αστρονομία
* Πύλη:Μαθηματικά
 |

 |
Η **Epic Games, Inc.** (πρώην **Potomac Computer Systems** και αργότερα **Epic MegaGames Inc.**) είναι Αμερικανική εταιρεία ανάπτυξης παιχνιδιών με έδρα το Κάρι στην Βόρεια Καρολίνα. Η εταιρεία ιδρύθηκε από τον Τιμ Σουίνεϊ ως Potomac Computer Systems το 1991, αρχικά στο σπίτι των γονιών του στο Πότομακ του Μέριλαντ. Μετά την έκδοση του βιντεοπαιχνιδιού *ZZT* (1991), η εταιρεία μετονομάστηκε σε Epic MegaGames στις αρχές του 1992 και ύστερα εισήλθε ο σημερινός αντιπρόεδρος Μαρκ Ρέιν. Μετακινήθηκε στο Κέρι το 1999, το όνομα του στούντιο ήταν απλουστευμένη να Epic Games.

Η Epic Games αναπτύσσει την Unreal Engine, μια εμπορικά διαθέσιμη μηχανή παιχνιδιού. Με αυτή τη μηχανή έχουν παραχθεί τα *Fortnite* και οι σειρές *Unreal*, *Gears of War* και *Infinity Blade*. Το 2014, το Βιβλίο Γκίνες ονόμασε την Unreal Engine ως την πιο επιτυχημένη μηχανή βιντεοπαιχνιδιών.

Η Epic Games κατέχει την Chair Entertainment και την εταιρεία ανάπτυξης λογισμικού Cloudgine. Λειτουργεί παραρτήματα στο Σιάτλ, την Αγγλία, το Βερολίνο, τη Γιοκοχάμα και τη Σεούλ. Το βασικό προσωπικό κατά την Epic Games περιλαμβάνουν διευθύνων σύμβουλος Tim Sweeney, επικεφαλής προγραμματιστής Steve Polge και art director Chris Perna. Η Tencent την απόκτηση του 40% των μετοχών της εταιρείας το 2012, μετά την Epic Games συνειδητοποίησε ότι η βιομηχανία βιντεοπαιχνιδιών ήταν σε μεγάλο βαθμό την ανάπτυξη προς τα παιχνίδια, όπως μια υπηρεσία μοντέλο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Crecente, Brian (21 Μαρτίου 2013). «Tencent's $330M Epic Games investment absorbed 40 percent of developer [Updated]». *Polygon*. Vox Media. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2016.
2. ↑  Crecente, Brian (22 Μαρτίου 2018). «Majority of Epic's 700 Staff Working on 'Fortnite'». *Glixel*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Μαρτίου 2018. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2018.
3. ↑  «Most successful videogame engine». *Guinness World Records* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2023.
4. ↑  Gaudiosi, John. «Epic Games Founder Tim Sweeney Pushes Unreal Engine 3 Technology Forward». *Forbes* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2023.
5. ↑  «A Turing Test for Computer Game Bots». *MIT Technology Review* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2023.
6. ↑  Miller, Matt. «Making Of The Cover: Gears of War 3». *Game Informer* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 133946162
* LCCN: no2010108238
* ISNI: 0000 0001 1354 4523
* BNF: cb14242804z (data)
* BIBSYS: 1605595992979
* BNE: XX5874590

 |

 |
Ο **Οσίν Β΄** (απεβ. 1329) από τον Οίκο των Χετουμιδών ήταν αντιβασιλιάς της μικράς Αρμενίας (Κιλικίας) το διάστημα 1320-1329) και κύριος του Κόρυκος.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Χετούμ τού ιστορικού κυρίου τού Κόρυκος και της Ισαβέλλας των Ιμπελέν, κόρης του Γκυ (γιου τού Βαλδουίνου σενεσάλη της Κύπρου).

Το 1320 απεβίωσε ο 2ος εξάδελφός του Οσίν της Αρμενίας και τον διαδέχθηκε ο γιος εκείνου Λέων Ε΄ της Αρμενίας, ηλικίας 11 ετών. Ο Οσίν Β΄ ανέλαβε αντιβασιλιάς. Υπήρχαν φήμες ότι είχε δηλητηριάσει τον Οσίν της Αρμενίας. Μάλλον είναι υπεύθυνος και για τον θάνατο της Ισαβέλλας, αδελφής του Οσίν και των δύο πρώτων γιων της Ούγου και Ερρίκου το 1323, με σκοπό να μην υπάρχουν διεκδικητές του θρόνου.

Από τον πρώτο του γάμο είχε κόρη την Αλίκη, που την πάντρεψε με τον Λέοντα Ε΄. Έκανε δεύτερο γάμο με την Ιωάννα των Καπετιδών-Ανζού, χήρα του Οσίν της Αρμενίας. Το 1329 ο Λέων Ε΄ διέταξε τη θανάτωση τού Οσίν Β΄ και της Αλίκης.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πρώτα τη Μαργαρίτα των Ιμπελέν και είχε τέκνο:

* Αλίκη απεβ. 1329, παντρεύτηκε τον Λέοντα Ε΄ της Αρμενίας.

Μετά έκανε δεύτερο γάμο με την Ιωάννα των Καπετιδών-Ανζού, κόρη του Φιλίππου Α΄ πρίγκιπα του Τάραντα και είχε τέκνο:

* Μαρία 1321-1405, παντρεύτηκε πρώτα τον Κωνσταντίνο Ε΄ της Αρμενίας και μετά τον Κωνσταντίνο ΣΤ΄ της Αρμενίας (εξάδελφο του προηγουμένου). Και οι δύο ήταν από τον Οίκο των Χετουμιδών, 2α εξαδέλφια του πατέρα της.

Πηγές
-----

* "Le Royaume Armenien de Cilicie", Claude Mutafian, Editions CNRS, Paris, ISBN 2-271-05105-3


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Oshin of Korikos  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |