recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Φωτογραφία (από ηλεκτρονικό μικροσκόπιο διέλευσης) διατομής ενός μυελινωμένου νευράξονα / νευρίτη (με κάλυμμα μυελίνης). Το κάλυμμα μυελίνης περιελίσσεται γύρω από τον νευράξονα του νευρώνα. Electron Microscopy Facility at Trinity College, Hartford, CT
Η μυελίνη είναι η λιποειδής ουσία που περιβάλλει το νευράξονα των εμμύελων νευρικών ινών. Η παρουσία της βελτιώνει την αποδοτικότητα με την οποία οι άξονες άγουν τα δυναμικά ενέργειας, ειδικά στις μεγάλες αποστάσεις που τα νεύρα διασχίζουν μεταξύ του εγκεφάλου και των άκρων.

Οι άξονες των νευρώνων που καλύπτονται από μυελίνη ονομάζονται "εμμύελοι", ενώ αυτοί οι οποίοι δεν περιβάλλονται από αυτήν την ουσία ονομάζονται "αμύελοι".

Οι άξονες εγκλείονται κυριολεκτικά στη μυελίνη, η οποία αποτελείται από ομόκεντρες περιελίξεις των μεμβρανών των κυττάρων της γλοίας. Στα περιφερικά εμμύελα νεύρα, η "θήκη" της μυελίνης διακόπτεται κατά τακτά διαστήματα, σχηματίζοντας κοντές μη καλυμμένες περιοχές, που αποκαλούνται κόμβοι του Ranvier. Αυτή η μοναδική ανατομία των εμμυέλων νευραξόνων έχει ως αποτέλεσμα έναν τρόπο διάδοσης της ώσης γνωστό ως "αγωγή με άλμα".

Η υψηλή αποδοτικότητα της αγωγής της ώσης σε τέτοιους άξονες επιτρέπει στους παρακείμενους κόμβους στην ίδια ίνα να πυροδοτήσουν ένα δυναμικό ενέργειας ουσιαστικά ταυτόχρονα με τη διάδοση. Κατά συνέπεια, η αγωγή με άλματα σε μια εμμύελη νευρική ίνα μπορεί να φθάσει σε πολύ υψηλή ταχύτητα μέχρι 130 m / sec.

Η παθολογική κατάσταση κατά την οποία οι νευράξονες χάνουν το έλυτρο μυελίνης που τους περιβάλλει (η λεγόμενη απομυελίνωση), ονομάζεται πολλαπλή σκλήρυνση (ή σκλήρυνση κατά πλάκας).

Βιβλιογραφία
------------

* Boron W & Boulpaep E, "Ιατρική Φυσιολογία", εκδόσεις Π.Χ.Πασχαλίδης, 2006, ISBN 960-399-407-3
**Πολιτική επιστράτευση** είναι η υποχρεωτική παροχή των προσωπικών υπηρεσιών των ατόμων που επιτάσσονται, καθώς και των πόρων και μέσων που είναι απαραίτητα για την παροχή αυτών των υπηρεσιών. Η πολιτική στρατολόγηση χρησιμοποιείται από διάφορες κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο, μεταξύ των οποίων η Ελλάδα, όπου έχει χρησιμοποιηθεί πολλές φορές.

Κηρύσσεται με βάση το Νομοθετικό Διάταγμα 17/1974 «Περί Πολιτικής Σχεδιάσεως Εκτάκτου Ανάγκης» (Π.Σ.Ε.Α.) (ΦΕΚ Α΄ 236/1974), το άρθρο 18 του οποίου επιτρέπει την πολιτική επιστράτευση στην περίπτωση "πολιτικής κινητοποίησης".

Η απόφαση για την ενεργοποίηση του μηχανισμού πολιτικής επιστράτευσης βαραίνει τον εκάστοτε αρμόδιο υπουργό. Οι νομαρχίες μοιράζουν στους επιστρατευόμενους "φύλλα ατομικής προσκλήσεως πολιτικής επιστράτευσης" (αντίστοιχα με τα "φύλλα πορείας" της στρατιωτικής επιστράτευσης). Όσοι αρνούνται να υπακούσουν δικάζονται με αυτόφωρο.

Σχετικές με το ζήτημα είναι οι διατάξεις των άρθρων 18 παρ.3 και 22 παρ.4 του Συντάγματος.

Το 2006 η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ναυτεργατών (ΠΝΟ) κατέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) αμφισβητώντας την ισχύ του Ν.Δ. 17/1974, καθώς αυτό είχε εκδοθεί με βάση το παλιότερο Σύνταγμα του 1952. Το ΣτΕ δεν αποφάσισε ποτέ επί του θέματος, καθώς στο μεταξύ η Κυβέρνηση απέσυρε την απόφαση της επίταξης.

Το 2015 η πρώτη κυβέρνηση ΣυΡιζΑ με το νομοσχέδιο για τη Δημόσια Διοίκηση που έχει κατατεθεί στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής από τον αναπληρωτή υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης Γιώργο Κατρούγκαλο κατάργησε την πολιτική επιστράτευση.

Χρονικό πολιτικών επιστρατεύσεων στην Ελλάδα| Χρονολογία | Πολιτική επιστράτευση |
| --- | --- |
| 1979 | Τραπεζικοί υπάλληλοι |
| 1983 | Οδηγοί και ιδιοκτήτες βυτιοφόρων |
| 1986 | Χειριστές και ιπτάμενοι μηχανικοί της Ολυμπιακής Αεροπορίας |
| 1994 | Οδηγοί λεωφορείων ΟΑΣΑ |
| 2002 | Ναυτεργάτες |
| 2006 | Ναυτεργάτες |
| 2010 | Ιδιοκτήτες φορτηγών και βυτίων |
| 2011 | Υπάλληλοι καθαριότητας Ο.Τ.Α |
| 2013 | Εργαζόμενοι στο Μετρό |
| 2013 | Ναυτεργάτες |
| 2013 | Καθηγητές μέσης εκπαίδευσης |
| 2014 | Υπάλληλοι ΔΕΗ |

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  Το σχετικό Φ.Ε.Κ από την ιστοσελίδα του Εθνικού Τυπογραφείου σε μορφή pdf:
4. ↑  Άρθρο για την επίταξη των ναυτεργατών:
5. ↑  Το ΦΕΚ Β 1140/11.5.2013 με την διαταγή επιστράτευσης:

Πηγές
-----

* enet.gr Το νομικό πλαίσιο της επίταξης και επιστράτευσης
* rethnea.gr[*νεκρός σύνδεσμος*] Ο νέος νόμος για την πολιτική επιστράτευση
Η μυζηθρόπιτα μπορεί να περιέχει και φρούτα όπως σταφίδες ή κεράσια.
Η νότιο-Γερμανική Μυζηθρόπιτα
Η **μυζηθρόπιτα** είναι μια γλυκιά πίτα από ξινομυζήθρα. Τα συστατικά της είναι μια μαλακή ζύμη με αλεύρι, το ελαιόλαδο, αλάτι, τσικουδιά και νερό. 

Στην Ελλάδα είναι γνωστή από τη ρωμαϊκή εποχή και υπάρχει σε πολλές τοπικές παραλλαγές όπως η νησιώτικη μορφή με φύλλο. Τα τελευταία χρόνια επικρατεί μόνο η μορφή την νότιο-γερμανικής μυζηθρόπιτας, αλλά με την Αγγλική ορολογία «τσιζ κέικ» (*cheese cake*) που είναι μια μετάφραση της Γερμανικής λέξης «κέζεκουχεν» (*Käsekuchen*).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **μυζηθρόπιτα**  |
Ο **Μομτσίλο "Μόμα" Μάρκοβιτς** (*σερβικά : Мома Марковић*), (Πόποβιτς, 16 Σεπτεμβρίου 1912 - Βελιγράδι, 7 Αυγούστου, 1992) ήταν Σέρβος συμμετέχων στον εθνικό απελευθερωτικό αγώνα στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο κι εθνικός ήρωας της Γιουγκοσλαβίας. Η κόρη του Μαριάννα ήταν σύζυγος του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς.

Γεννήθηκε στο χωριό Πόποβιτς στο σημερινό Σόποτ σε οικογένεια δασκάλου. Εκεί τελείωσε το δημοτικό σχολείο του χωριού του και το γυμνάσιο στο Βελιγράδι. Από το γυμνάσιο ήταν μέλος στην νεολαία του κομμουνιστικού κόμματος, ο πατέρας του ήταν μέλος του κόμματος. Σπούδασε ιατρική όπου το 1935 λόγω της πολιτικής του δράσης συνελήφθη και έμεινε 9 μήνες στην φυλακή. Μέχρι τη συνθηκολόγηση του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας στα μέσα μέσα Απριλίου 1941 συνέχισε να κατέχει διάφορες θέσεις στο κόμμα. 

Κατά την γερμανική κατοχή πήγε στο Βελιγράδι για να οργάνωση το απελευθερωτικό κίνημα, κι παρέμεινε εκεί καθ όλη την διάρκεια της κατοχής. 

Μετά την απελευθέρωση της Γιουγκοσλαβίας ήταν υπουργός της Ομοσπονδιακής κυβέρνησης της Σερβίας (1945-1946), πρόεδρος στην επιτροπή ελέγχου της κυβέρνησης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Σερβίας (1946-1948), και Ομοσπονδιακός υπουργός κοινωνικών υποθέσεων και δημόσιας υγείας (1953-1963).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.

Πηγες
-----

* Војна енциклопедија (књига пета). Београд 1973. година.
* „Народни хероји Југославије". Београд: Младост. 1975.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 16200165
* LCCN: n85112985
* ISNI: 0000 0001 0873 7427
* GND: 1183592833

 |

 |
Η **Μόνα Μάρσαλ** (αγγ.: *Mona Marshall*) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός φωνής, γνωστή για τη δουλειά της σε μια σειρά από κινούμενα σχέδια, εκπομπές anime, ταινίες και βιντεοπαιχνίδια.

Τα κύρια έργα της περιλαμβάνουν το South Park, όπου ερμηνεύει πολλούς από τους γυναικείους χαρακτήρες της σειράς. Fraggle Rock: The Animated Series, CBS Storybreak κλπ. Έχει επίσης εμφανιστεί στη σκηνή για τηλεοπτικές εκπομπές όπως Cheers και Who's the Boss? 

Η Μάρσαλ έχει θεατρικό υπόβαθρο και έχει εκπαιδευτεί για τη σκηνή. Όταν δίδασκε την πέμπτη δημοτικού, η μητέρα ενός από τους μαθητές της πρότεινε να εγγραφεί σε ένα μάθημα φωνής που δίδασκε ο αείμνηστος Daws Butler, φωνή των Yogi Bear και Quick Draw McGraw.

Συχνά δίνει την φωνή της σε ρόλους νεαρών ανδρικών χαρακτήρων. Οι ρόλοι της έχουν συμπεριλάβει μέρη όχι μόνο σε αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων και σε πολλές ταινίες κινουμένων σχεδίων μεγάλου μήκους, αλλά και σε ιαπωνικά anime

Οι πιο αξιοσημείωτοι ρόλοι της σε αμερικανικά κινούμενα σχέδια είναι η Sheila Broflovski (1999–σήμερα) και η Linda Stotch στο δημοφιλές τηλεοπτικό σόου South Park καθώς και ο χαρακτήρας του τίτλου στο Doraemon and Kite, ο κύριος πρωταγωνιστής της σειράς βιντεοπαιχνιδιών .hack του 2002 για το PlayStation 2. Η Μάρσαλ εξέφρασε την φωνή της ομιλούσας αρκούδας Koby the Study Buddy και παρείχε επίσης την αγγλική φωνή για τον χαρακτήρα του τίτλου στο El Chavo: The Animated Series

Εκτός από τη μεταγλώττιση, η Μάρσαλ έχει καθοδηγήσει άλλους στη τέχνη και έχει εργαστεί σε μια καριέρα τραγουδιού με σόλο τραγούδια που θα ερμήνευε στη σκηνή.

Μερικές σειρές anime που έχει δώσει τη φωνή της είναι Apocalypse Zero, Cardcaptor Sakura, Naruto, Blue Exorcist, Love Hina, Bleach, Lupin III κλπ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. nm0551065. Ανακτήθηκε στις 12  Ιουλίου 2016.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 21  Μαΐου 2019.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 49005638
* LCCN: no2007055014

 |

 |
Η **Πολιτική στις Ομόσπονδες Πολιτείες της Μικρονησίας** λειτουργεί στο πλαίσιο μιας ομοσπονδιακής αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Η εκτελεστική εξουσία ασκείται από τον Πρόεδρο και το υπουργικό του συμβούλιο, ενώ η νομοθετική εξουσία ασκείται από τον Πρόεδρο και το Κογκρέσο. Η δικαστική εξουσία είναι ανεξάρτητη από την εκτελεστική και τη νομοθετική εξουσία.

Η εσωτερική δομή της Μικρονησίας βασίζεται στο σύνταγμα του 1979 , το οποίο εγγυάται τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και καθιερώνει το διαχωρισμό των κυβερνητικών εξουσιών. Η Ομοσπονδία βρίσκεται σε ελεύθερη ένωση με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής από τις 3 Νοεμβρίου 1986.

Εκτελεστική εξουσία
-------------------

Ο Πρόεδρος και ο Αντιπρόεδρος εκλέγονται για τετραετή θητεία από το Κογκρέσο, μεταξύ τεσσάρων γερουσιαστών. Ο Πρόεδρος των Ομόσπονδων Πολιτειών της Μικρονησίας είναι αρχηγός του κράτους, καθώς και επικεφαλής της κυβέρνησης. Ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος υποστηρίζονται από ένα υπουργικό συμβούλιο.

Νομοθετική εξουσία
------------------

Το Κογκρέσο των Ομόσπονδων Πολιτειών της Μικρονησίας αποτελείται από δεκατέσσερα ακομμάτιστα μέλη, εκ των οποίων οι δέκα για δύο χρόνια θητεία και οι τέσσερις για τέσσερα χρόνια θητεία.

Δικαστική εξουσία
-----------------

Η δικαστική εξουσία βρίσκεται υπό την ηγεσία του Ρικ Γκράιμς και χωρίζεται στα πρωτόβαθμα και δευτερόβαθμα δικαστήρια. Ο Πρόεδρος διορίζει τους δικαστές έχοντας υπολογίσει στην απόφασή του τις συμβουλές και την έγκριση του Κογκρέσου. Ο Μάρτιν Γίνουγκ είναι ο επικεφαλής του Ανωτάτου Δικαστηρίου της χώρας.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Απριλίου 2007. Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2016.
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑
8. ↑
9. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Οκτωβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2016.
10. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2016.
11. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 11 Φεβρουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Politics of the Federated States of Micronesia στο Wikimedia Commons
***Μόλις χώρισα*** είναι ο τίτλος ελληνικής ρομαντικής κωμωδίας παραγωγής 2008 σε σκηνοθεσία και σενάριο Βασίλη Μυριανθόπουλου. Η ιδέα της ταινίας βασίζεται στο θεατρικό έργο "Μόλις χώρισα" των Βασίλη Μυριανθόπουλου και Βαγγέλη Χατζηνικολάου που ανέβηκε για πρώτη φορά θεατρικά τη σεζόν 1998-1999.

Στην ταινία πρωταγωνιστεί η Ζέτα Μακρυπούλια υποδυόμενη την Ηλέκτρα, μία ερωτευμένη γυναίκα που την ημέρα των γενεθλίων της μαθαίνει πως ο σύντροφός της, ο Πέτρος, που υποδύεται ο Γιάννης Τσιμιτσέλης, θέλει να χωρίσουν. Το υπόλοιπο πρωταγωνιστικό καστ της ταινίας αποτελείται από τους Σίσσυ Χρηστίδου, Ελισάβετ Κωνσταντινίδου, Μαρία Λεκάκη, Γιώργο Καραμίχο, Άννα Μονογιού, Ιωσήφ Πολυζωίδη και Μαρία Μπακοδήμου.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στους κινηματογράφους στις 14 Φεβρουαρίου 2008, ενώ προβλήθηκε και στο 49ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης*.*

Πλοκή
-----

Η Ηλέκτρα είναι μια συνηθισμένη γυναίκα και η μόνη σχέση που είχε μέχρι τώρα ήταν ο Πέτρος. Την ημέρα των γενεθλίων της και ενώ οι φίλοι της ετοιμάζουν πάρτι-έκπληξη, με ένα μήνυμα στον τηλεφωνητή, ο Πέτρος της ανακοινώνει ότι θέλει να χωρίσουν. Το μήνυμα το ακούν όλοι οι φίλοι της εκτός από την ίδια, που λείπει. Αποφασίζουν να της κρύψουν το συμβάν, για να γιορτάσουν πρώτα τα γενέθλιά της. Έτσι, ξεκινούν και όλες οι παρεξηγήσεις της Ηλέκτρας με τους φίλους της: τη Μαίρη και τον Δημήτρη (της Μαίρης), τη Λου, τον Μήτσο και τη μαμά της. Την κατάσταση περιπλέκουν ένας Ισπανός, ο Βίτορ, τυχαία νυχτερινή γνωριμία της Λου, μια ακάλεστη ταπεργούμαν η Τιτίκα Καρλατήρα, και ένα pizza boy.

Διανομή
-------

* Ζέτα Μακρυπούλια ως Ηλέκτρα
* Γιάννης Τσιμιτσέλης ως Πέτρος
* Σίσσυ Χρηστίδου ως Μπέτυ
* Ελισάβετ Κωνσταντινίδου ως Κατερίνα
* Μαρία Λεκάκη ως Λου
* Γιώργος Καραμίχος ως Δημήτρης
* Άννα Μονογιού ως Μαίρη
* Ιωσήφ Πολυζωίδης ως Μήτσος
* Κίμων Φιορέτος ως πιτσαδόρος
* Μαρία Μπακοδήμου ως Τιτίκα Καρλατήρα
* Jean Bernard Tenaille ως Βίτορ
* Τόμμυ Σκλάβος ως Μιχάλης
* Νάρα Αλμέιντα ως χορεύτρια #1
* Marcia Alves ως χορεύτρια #2
* Γιώργος Καρτάλος ως καλεσμένος γάμου
* Ibrahim Laag ως άντρας με μπαλόνια
* Φώτης Σεργουλόπουλος ως καλεσμένος γάμου

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ξεκίνησαν τα γυρίσματα του Μόλις Χώρισα». *myfilm.gr*. 2007-10-14.. Ανακτήθηκε στις 2007-10-14.
2. ↑  «Μόλις Χώρισα: Στους κινηματογράφους». *lifo.gr*. 2008-2-14.. Ανακτήθηκε στις 2008-2-14.
3. ↑  «Μόλις Χώρισα: Υπόθεση, Διακρίσεις, Συντελεστές». *clproductions.gr*. 2008-2-14.. Ανακτήθηκε στις 2008-2-14.
4. ↑  Ράμμου, Ελένη (2008). *49ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης*. Αθήνα: Υπουργείο Πολιτισμού. σελ. 81.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη σελίδα στο IMDB
Ο **Πυανεψιών** είναι ο τέταρτος στη σειρά μήνας στο Αττικό ημερολόγιο, που αντιστοιχούσε με το χρονικό διάστημα από μέσα Οκτωβρίου μέχρι μέσα Νοεμβρίου, αφιερωμένος στον Απόλλωνα.

Ετυμολογία της λέξης
--------------------

Ο μήνας αυτός πήρε το όνομά του από την πιο σημαντική γιορτή του μήνα αυτού, τα Πυανέψια (πύανος+έψω=βράζω κουκιά) που γιορτάζονταν προς τιμή του Απόλλωνα. Σύμφωνα με την παράδοση, όταν ο Θησέας ξεκίνησε για την Κρήτη για να σκοτώσει τον Μινώταυρο, σταμάτησε καθ' οδόν στη Δήλο και έκανε θυσία στον Απόλλωνα, λέγοντας ότι σε περίπτωση που κερδίσει τη μάχη με τον Μινώταυρο θα του πρόσφερε στολισμένα κλαδιά ελιάς για να τον ευχαριστήσει. Επιστρέφοντας στην πατρίδα του, ο Θησέας εκπλήρωσε την υπόσχεσή του με αυτό τον θεσμό. Το φαγητό με τα κουκιά εξηγείται με το ότι κατά το ταξίδι του γυρισμού τα τρόφιμα στο καράβι είχαν τελειώσει. Έτσι την έβδομη μέρα οι σύντροφοι του Θησέα μάζεψαν ότι μπορούσαν να βρουν και το μαγείρεψαν κάνοντας ένα πρόχειρο φαγητό με βάση τα κουκιά. Το έθιμο αυτό, προς τιμή του Απόλλωνα διατηρήθηκε ως πυανέψια και έδωσε το όνομα στον μήνα αυτό.

Εορτές τον μήνα αυτό
--------------------

Κατά το μήνα αυτό ετελείτο στην αρχαία Αττική η γιορτή Πυανέψια ή Πυανόψια προς τιμή του θεού Απόλλωνα, η οποία κατά τους κλασικούς χρόνους αποτελούσε μέρος της μεγάλης εορτής των Θησείων. Στους Μιλήσιους ήταν γνωστός ως Πυανοψιών.

Κυριότερες γιορτές κατά αυτό το μήνα ήταν επίσης τα Προηρόσια, τα Οσχοφόρια και τα Θεσμοφόρια. 

Άλλες μικρότερες εορτές των αρχαίων Αθηναίων ήταν και η «Κουρεώτις», η οποία γινόταν κατά τον μήνα αυτό, την τρίτη ημέρα των Απατουρίων, τα Σκιροφόρια, τα Σκίρα, τα εν Αλιμούντι Θεσμοφόρια, η Άνοδος, η Κάθοδος, η Νηστεία, και τα Καλλιγένεια. 

Την τελευταία μέρα του μήνα εορτάζονταν τα Χαλκεία (πρώην *Εργάνεια*) προς τιμήν της πολιούχου θεάς Αθηνάς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Λεξικό της Αρχαίας ΄Ελληνικής Γλώσσας, σ. 723, Εκδόσεις ελληνικά γράμματα, 2001, ISBN 960-393-655-3

Πηγές
-----

* August Mommsen (1898). «Feste der Stadt Athen im Altertum, geordnet nach attischem Kalender» (στα Γερμανικά). B. G. Teubner. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2009.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αττικό ημερολόγιο |
| --- |
|  |
| 
* Εκατομβαιών
* Μεταγειτνιών
* Βοηδρομιών
* Πυανεψιών
* Μαιμακτηριών
* Ποσειδεών
* Γαμηλιών
* Ανθεστηριών
* Ελαφηβολιών
* Μουνιχιών
* Θαργηλιών
* Σκιροφοριών
 |

 |
**Η προΰπαρξη** είναι η πεποίθηση ότι κάθε ανθρώπινη ψυχή υπήρχε πριν από τη θνητή σύλληψη και ότι σε κάποια στιγμή πριν από τη γέννηση, εισέρχεται ή τοποθετείται στο σώμα. Οι έννοιες της προΰπαρξης μπορούν να περιλαμβάνουν είτε την πεποίθηση ότι η ψυχή δημιουργήθηκε κάποια στιγμή πριν από τη σύλληψη, είτε την πεποίθηση ότι η ψυχή είναι αιώνια. Εναλλακτικές πεποιθήσεις είναι ο τραντουσιανισμός (traducianism) και ο δημιουργισμός. Και οι δύο πνευματικές προσεγγίσεις υποστηρίζουν, ότι η ανθρώπινη ψυχή δεν υφίσταται μέχρι τη σύλληψη. Πρέπει να διαχωρίζεται από τον προσχηματισμό (preformation), που σχετίζεται με τη φυσική ύπαρξη και αφορά όλα τα όντα, ανθρώπινα και μη. 

Η αρχαία ελληνική σκέψη και το Ισλάμ επιβεβαιώνουν την προΰπαρξη, αλλά γενικά απορρίπτεται από τον Χριστιανισμό.
Ο **Ρίκο Ροντρίγκεζ** (*Rico Rodriguez*, 17 Οκτωβρίου 1934 - 4 Σεπτεμβρίου 2015) ήταν Τζαμαϊκανός τρομπονίστας που συνεργάστηκε με το βρετανικό συγκρότημα The Specials.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Αβάνα της Κούβας αλλά μεγάλωσε στο Κίνγκστον της Τζαμάικα. Ο πατέρας του ήταν Κουβανός και η μητέρα του Τζαμαϊκανή. Ασχολήθηκε με τη μουσική σε νεαρή ηλικία και εξελίχθηκε σε σημαντικό τρομπονίστα. Την δεκαετία του 1950 συνεργάστηκε με διάφορα μουσικά σχήματα της εποχής συμβάλλοντας και αυτός στην εξέλικη της Σκα μουσικής. Το 1958 έγινε ρασταφάρι ενώ την ίδια εποχή συνεργάστηκε με τον Count Ossie. Το 1961 εγκαταστάθηκε στη Μεγάλη Βρετανία, όπου συνεργάστηκε με τον Chris Blackwell, ιδρυτή της Island Record, και τον Dandy Livingstone στην αυθεντική έκδοση του "Rudy a Message to You". Το 1979 προσεγγίστηκε από το βρετανικό συγκρότημα The Specials για την διασκευή του "Rudy a Message to You", η συνεργασία τους όμως συνεχίστηκε συμμετέχοντας έτσι στους δύο πρώτους δίσκους του συγκροτήματος Specials (1979) και More Specials (1980). Από την συμμετοχή του στο βρετανικό συγκρότημα ξεχωρίζει το μελγχολικό του σόλο στο τέλος του τραγουδιού "Ghost Town" που βρέθηκε στο Νο1 το 1981.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν μέλος της ορχήστρας Jools Holland. Εκτός από τις συμμετοχές σε δίσκους είχε ηχογραφήσει διάφορους προσωπικούς δίσκους με την Island Records μεταξύ των οποίων "Man from Wareika", για τον οποίο θεωρούσε ότι ήταν ο πρώτος δίσκος στον οποίο είχε αποδώσει τα μέγιστα. Είχε αναγορευθεί από την Βασίλισσα Ελισάβετ ως μέλος του τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας για τις υπηρεσίες του στη μουσική.

Απεβίωσε σε νοσοκομείο του Λονδίνου στις 4 Σεπτεμβρίου 2015.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *SNAC*. w6sx7ng2. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  (Αγγλικά) *Discogs*. 265417. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  www.theguardian.com/music/2015/sep/04/the-specials-trombonist-rico-rodriguez-dies-aged-80.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 7  Μαΐου 2020.
5. ↑  *Czech National Authority Database*. xx0144439. Ανακτήθηκε στις 15  Δεκεμβρίου 2022.
6. 1 2 3 4  Νεκρολογία Ροντρίγκεζ, από την εφημερίδα "Telegraph"
7. 1 2  Νεκρολογία Ροντρίγκεζ, από την εφημερίδα "The guardian"

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 76646141
* LCCN: no2008003369
* ISNI: 0000 0001 2018 3463
* GND: 134932730
* SUDOC: 080880215
* BNF: cb139805485 (data)
* BIBSYS: 5082111
* MusicBrainz: 48910ede-518a-40ee-9df9-3535be4c68d5
* NKC: xx0144439

 |

 |
Συντεταγμένες: 64°16′N 025°52′E﻿ / ﻿64.267°N 25.867°E﻿ / 64.267; 25.867

Η **Πούλκιλα** (φινλανδικά: *Pulkkila*) είναι ένας πρώην δήμος της Φινλανδίας.

Υπαγόταν στο διοικητικό διαμέρισμα Όουλου, στη Βόρεια Οστροβόθνια, 90 χιλιόμετρα νότια από την πόλη Όουλου και 250 χιλιόμετρα βόρεια της Γυβάσκυλα. Είχε πληθυσμό 1.569 κατοίκων (31-12-2008) και κάλυπτε έκταση 411,23 τετραγωνικών χιλιομέτρων από τα οποία 29,83 καλύπτονταν από νερό. Η πληθυσμιακή πυκνότητα ήταν 4,11 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, ενώ μοναδική γλώσσα στο δήμο ήταν η Φινλανδική.

Η Πούλκιλα είναι γνωστή για την βιομηχανία μετάλλου της, και για την τεχνητή λίμνη Ούλγιουα.

Από την Πούλκιλα κατάγονταν οι Πέντι Χάανπα και Ιλμάρι Κιάντο.

Στις 1 Ιανουαρίου 2009 συγχωνεύθηκε διοικητικά με τους δήμους Κέστιλα, Πίιπολα και Ράντσιλα και ο νεοσυσταθής δήμος ονομάζεται Σιίκαλατβα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Kaupunkien ja kuntien lukumäärät ja väestötiedot». Association of Finnish Municipalities. Ανακτήθηκε στις 15  Φεβρουαρίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Pulkkila στο Wikimedia Commons
* Επίσημη ιστοσελίδα του δήμου
Ο **Ρίκος Αγαθοκλής' *ή* Ροίκος Αγαθοκλής** (γενν. 1901) ήταν Έλληνας νομικός, που υπηρέτησε σε υψηλές διοικητικές θέσεις και ως αντιπρόσωπος της Ελλάδας σε διεθνείς διασκέψεις και επιτροπές.

Ο Αγαθοκλής γεννήθηκε στην Πορταριά του Πηλίου. Σπούδασε νομικά και ιστορία της τέχνης στο Παρίσι, και επιστρέφοντας στην Ελλάδα εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου δημιούργησε οικογένεια ασκώντας τη δικηγορία και έφθασε σύντομα να γίνει δικηγόρος «παρ' Αρείω Πάγω». Διετέλεσε από το 1937 έως το 1940 μέλος της νομοπαρασκευστικής επιτροπής του Υπουργείου Δικαιοσύνης.

Μεταπολεμικώς, από το 1947 έως το 1948, ο Αγαθοκλής διετέλεσε πρόεδρος της υπηρεσίας του Υπουργείου Εξωτερικών για την αξιοποίηση εφοδίων από το εξωτερικό, γνωστής ως «ΕΦ.ΕΞ.». Το 1949 ορίσθηκε αντιπρόσωπος της Ελλάδας στη Διεθνή Διπλωματική Διάσκεψη της Γενεύης που συνέταξε τους «Κώδικες μεταχειρίσεως αιχμαλώτων πολέμου και τραυματιών χωρών που βρίσκονται υπό κατοχήν». Στη συνέχεια διορίσθηκε Διοικητής Δωδεκανήσου για δύο περίπου χρόνια, το 1952-1953, ενώ την περίοδο 1953-1958 διετέλεσε πρόεδρος του ΕΟΤ. Επίσης υπήρξε πρόεδρος του ΠΙΚΠΑ και πληρεξούσιος-αρχηγός της ελληνικής αντιπροσωπείας στην Ελληνορουμανική Επιτροπή Βουκουρεστίου.

Τέκνα του Ρίκου Αγαθοκλή είναι ο Αριστείδης Αγαθοκλής, πρέσβης επί τιμή και πρώην γενικός γραμματέας του Υπουργείου Εξωτερικών, και η Μαίρη Αγαθοκλή, δημοσιογράφος και συγγραφέας.

Πηγή
----

* To ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελ. 120 (έχει και φωτογραφία του)
Ο **Μιθρένης Β΄**, αρμεν. Միհրան (άκμασε 212-200 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Οροντιδών ήταν αρχιερέας στο ναό τού Ηλίου στο Αρμαβίρ.

Νόμισμα τού Ξέρξη της Αρμενίας, αδελφού τού Μιθρένη Β΄. Στη μία όψη ο Ξέρξης με τιάρα. Στην άλλη Νίκη κρατεί στέφανο· επιγραφή ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΞΕΡΞΟΥ.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Αρσάμη Α΄ της Αρμενίας, Σωφηνής & Κομμαγηνής. Το όνομά του προέρχεται από τον Μίθρα.

Έγινε ιερέας τού ναού τού θεού Ήλιου στην πόλη Αρμαβίρ. Αδέλφια του ήταν οι Ορόντης Δ΄ της Αρμενίας και Ξέρξης της Σωφηνής & Κομμαγηνής.

Δεν γνωρίζουμε αν κυβέρνησε ποτέ ως βασιλιάς. Πάντως μετέπειτα βασιλείς, όπως ο Τιγράνης Β΄ της Αρμενίας των Αρταξιαδών (βασ. 95-55 π.Χ.) ήταν ταυτόχρονα και αρχιερείς.

Πηγές
-----

* Lang, David M. "Iran Armenia and Georgia: Political Contacts". Cambridge History of Iran. 3.
* Iran, Armenia and Georgia: Political Contacts. In Cambridge History of Iran, Volume 3
Ο  **Παναγιώτης (Πότης) Παρασκευόπουλος** (1924 - 18 Μαΐου 1996) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, συγγραφέας και πολιτικός.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1924 στην Καλαμάτα. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, συμμετείχε στο κίνημα της Εθνικής Αντίστασης από τις γραμμές του ΕΑΜ, και υπέστη διώξεις και εξορίες στα μετεμφυλιακά χρόνια.

Εργάστηκε ως δημοσιογράφος στην προδικτατορική Αυγή, ενώ διετέλεσε βουλευτής της ΕΔΑ από το 1964 μέχρι την επιβολή της χούντας το 1967. Μεταπολιτευτικά και μέχρι το θάνατό του, υπήρξε αρθρογράφος της Ελευθεροτυπίας.

Μαζί με τον σκηνοθέτη Νίκο Τζίμα και τον Τάσο Λέρτα, έγραψαν το σενάριο της πολύ γνωστής ταινίας «*Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο*», με θέμα τη δίκη και εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη.

Το 1995 εξέδωσε βιογραφία του Ανδρέα Παπανδρέου με τίλο «*Ανδρέας Παπανδρέου: Η Πολιτική του Πορεία, 1960 - 1995*».

Πέθανε μετά από σύντομη ασθένεια στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός», στις 18 Μαΐου 1996.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 273973870
* **ΕΒΕ**: 27269
* LCCN: n88060326
* ISNI: 0000 0000 6382 1800
* NLA: 36087208

 |

 |
Ο **Μιλτιάδης Μαρινάκης** (Ηράκλειο, 14 Σεπτεμβρίου 1930 - Πειραιάς 27 Απριλίου 1999) ήταν Έλληνας εφοπλιστής και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης και ήταν γιος του επιχειρηματία Αποστόλου Μαρινάκη. Μεγάλωσε σε εύπορη οικογένεια, η οποία διατηρούσε χυτήριο, από τα πιο γνωστά του νησιού, το οποίο βρισκόταν βόρεια από την εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, στην οδό Λοχαγού Μαρινέλη, στο Ηράκλειο. Κατασκεύαζαν καμπάνες για τις εκκλησίες του νησιού, όπως αυτές στην εκκλησία του Αγίου Μηνά και εκκλησίες της Σητείας, του Ρεθύμνου και των Χανίων. Είχαν και εξαγωγική δραστηριότητα στη Γαλλία, την Ιταλία και τις Δαλματικές Ακτές (Τεργέστη). Επίσης διέθετε εργαστήριο επισκευών πλοίων. Μετά τη γερμανική κατοχή η οικογένειά του καταστράφηκε οικονομικά. Κατά τη διάρκεια της κατοχής εντάχθηκε στο ΕΑΜ. Φοίτησε στη Σχολή Εμπορικού Ναυτικού και εργάστηκε για κάποιο χρονικό διάστημα στο μηχανουργείο του αδελφού του Θεμιστοκλή Μαρινάκη. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 εγκαταστάθηκε στον Πειραιά και εργάστηκε στον τομέα των επισκευών πλοίων.

Το 1970 ίδρυσε την εταιρεία "Vanimar" αποκτώντας παράλληλα το πρώτο του πλοίο. Δραστηριοποιήθηκε στον χώρο της ναυτιλίας μέχρι και τον θάνατό του, αυξάνοντας σημαντικά τον στόλο του. Παράλληλα ασχολήθηκε με την πολιτική, εκλεγόμενος δημοτικός σύμβουλος Πειραιά (1978-1989) και βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία στις 20 Δεκεμβρίου 1986 και στις εκλογές του Νοεμβρίου 1989.

Ασχολήθηκε επίσης με τον αθλητισμό και πιο συγκεκριμένα με την ομάδα του Ολυμπιακού και του Α.Π.Ο. Κερατσινίου. Διετέλεσε πρόεδρος του δεύτερου, έφορος της ομάδας πόλο του Ολυμπιακού, ενώ το 1979 μαζί με άλλους δέκα εφοπλιστές ανέλαβε τη διοίκηση της ΠΑΕ Ολυμπιακός, διατελώντας γενικός αρχηγός του ποδοσφαιρικού τμήματος. Εκείνος ανακάλυψε τον Νίκο Βαμβακούλα και τον έκανε δώρο στην ομάδα, ενώ καθιέρωσε τον Νίκο Σαργκάνη σαν πρώτο τερματοφύλακα. Ήταν ο μόνος, μαζί με τον Λουκά Χατζηιωάννου, που δεν πώλησε το μερίδιό του στον Γιώργο Κοσκωτά, προσέφυγε δε, μαζί με τον Νίκο Ευθυμίου, στα δικαστήρια κατά της ανάληψης της προεδρίας από τον Σαλιαρέλη, χωρίς όμως αποτέλεσμα.

Απεβίωσε στις 27 Απριλίου 1999 στον Πειραιά. Ήταν παντρεμένος με την Ειρήνη Καρακατσάνη και γιος του είναι ο Βαγγέλης Μαρινάκης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Η παγκόσμια απήχηση της <<Έδρας Μιλτιάδη Μαρινάκη>> εφημερίδα Τα Νέα 8-9 Αυγούστου 2020 σελ. 51
2. 1 2 3  Ο «κόκκινος» καπετάνιος, *Πρώτο Θέμα* 30/05/2010.
3. ↑  Βουλευτική θητεία Μαρινάκη, Ιστότοπος της Βουλής των Ελλήνων.
4. ↑  «Ο Εργοτελίτης "γαύρος" Μαρινάκης». *www.neakriti.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2016. CS1 maint: Unfit url (link)
Ο **Πωλ Σεριέ** (γαλλ. Paul Sérieux [se.ʁjø]; 1864-1947) ήταν Γάλλος ψυχίατρος με καταγωγή από το Παρίσι.

Άσκησε την ιατρική του σε διάφορα γαλλικά νοσοκομεία και άσυλα κατά τη διάρκεια της καριέρας του, συμπεριλαμβανομένου και του Ασύλου του Ville-Evrard και το νοσοκομείο του Sainte-Anne. Είχε επίσης εργαστεί ως γιατρός στο άσυλο της Marsens στην Ελβετία.

Ο Σεριέ είναι περισσότερο γνωστός για την έρευνα των ψυχώσεων και της παραληρητικές διαδικασίες της σκέψης με την συλλογική συνεργασία του με τον Ζοζέφ Καπγκρά (1873-1950). Με τον Καπγκρά, περιέγραψε ένα είδος μη-σχιζοφρενούς, παρανοϊκής ψύχωσης που αποκάλεσε *délire d’interprétation*, η οποία ορίζεται ως «χρόνια ερμηνευτική ψύχωση». Ο Σεριέ ήταν επίσης ο συνεχιστής στην εισαγωγή των θεωριών του Γερμανού ψυχίατρου Έμιλ Κρέπελιν (Emil Kraepelin) (1856-1926) στη γαλλική ψυχιατρική.

Με ένα χρόνο να είναι μέντορας του Valentin Magnan (1835-1916), είχε συγγράψει το βιβλίο Le délire chronique a evolution systématique (1892), και το 1909 με τον Καπγκρά, δημοσίευσε μια πραγματεία με τίτλο *Les Folies raisonnantes*. Ο Σεριέ ταξίδεψε σε ολόκληρη την Ευρώπη, και δημιούργησε μια έκθεση σχετικά με την κατάσταση και τις συνθήκες της ψυχιατρικής θεραπείας στα γαλλικά, γερμανικά, Ελβετικά και τα Βελγικά ψυχιατρικά άσυλα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11924474w. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.

Πηγές
-----

* 1904. L'Année Psychologique, 10, 532:. Παύλος sérieux, 1903, Clinique psychiatrique de l'Université de Giessen (Μεγάλο Δουκάτο της Έσσης), Arch. de neurologie, juillet, σ. 15-31. (Γαλλικά)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Le délire érotique στο Psychanalyse-Paris.com
* Instruction sur la manière de gouverner les Insensés

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 61552235
* LCCN: nr2003016353
* ISNI: 0000 0000 8387 1987
* GND: 1172210012
* SUDOC: 027132838
* BNF: cb11924474w (data)
* BIBSYS: 3017601
* Léonore: 19800035/566/64484
* BNE: XX1352263

 |

 |
Ο **Μιλιβόιε Πέροβιτς** (*σερβικά : Миливоје Перовић*) (Μπράινα 5 Οκτωβρίου 1912 - Βελιγράδι 29 Δεκεμβρίου 1975) ήταν σερβικής καταγωγής Γιουγκοσλάβος νομικός, διπλωμάτης, συγγραφέας και δημοσιογράφος. 

Ήταν γιος του του Λουκά και της Στάνιτσα Πέροβιτς. Τελείωσε το δημοτικό σχολείο στο Τουλάρε και γυμνάσιο στη Μεντβέντα, σπούδασε στην νομική Σχολή στο Βελιγράδι το 1937, και το 1940 έλαβε το διδακτορικό του. Εργάστηκε ως δικαστικός υπάλληλος στο Λέσκοβατς όπου ήταν και ο ανταποκριτής της εφημερίδας "Πολίτικα". 

Πριν από τον Β΄παγκόσμιο πόλεμο ανήκε στο Δημοκρατικό κόμμα του Λιούμπα Νταβίντοβιτς. Αργότερα εγκαταστάθηκε στο Βελιγράδι, ως δημοσιογράφος στην "πολίτικα". Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου εντάχθηκε στο προοδευτικό φοιτητικό κίνημα της Γιουγκοσλαβίας. Μετά το βομβαρδισμό του Βελιγραδίου το 1941 επέστρεψε στο Λέσκοβατς και είναι και συμμετείχε στις προετοιμασίες για την ένοπλη εξέγερση στην Γιαπλάνιτσα. Κατά την διάρκεια του πολέμου ήταν διοικητής της τέταρτης ταξιαρχίας στο Σερβικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό.

Στην πρώτη κυβέρνηση της Σερβίας ήταν υπουργός της οικονομίας και Υπουργός Βιομηχανίας και Ορυχείων. Επίσης χρημάτισε υπουργός οικονομικών της Σερβίας, υφυπουργός Δικαιοσύνης της Σερβίας και σύμβουλος της πρεσβείας στο Λονδίνο. Έχει βραβευτεί με πολλά παράσημα.

Έχει γράψει και έχει δημοσιεύσει περισσότερα από 20 μυθιστορήματα και χρονικά. Πέθανε στις 29 Δεκεμβρίου 1975. Βελιγράδι.

Έργα του :

* Хроника о Пустој Реци - (Просвета, Београд, 1951).
* Поред Мораве - (Просвета, Београд, 1958)
* Големаши - (Минерва, Суботица,1955)
* Бели квадрати (Космај, Београд, 1957)
* Седам ока земље
* Планина Влаина (Народна књига, Београд, 1962)
* Град на Морави (Просвета, Београд, 1965)
* Вуци са Жуте Реке- збирка приповедака
* Четири Мујове војске (Крушевац, Багдала,1966)
* Дан осми( Изишао је 1968. године у издању аутора)
* Последњем броду (Слово љубве, Београд, 1971)
* Устанак на југу Србије 1917, Топлички устанак,

Παραπομπές
----------

1. ↑  ФЕАЕРАТИВНЕ НАРОДНЕ РЕПУБЛИКЕ ЈУГОСЛАВИЈБ
2. ↑  «Dr Milivoje Perović Milivoje Perović». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Αυγούστου 2014. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2014.
3. ↑  Leskovački pisci i njihovo doba (23): Milivoje Perović[*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  Milivoje Perović, Toplički ustanak 1917
5. ↑  LeskovaÄ?ki pisci i njihovo doba (23): Milivoje PeroviÄ‡[*νεκρός σύνδεσμος*]

Πηγές
-----

* Преглед лесковачког књижевног стваралаштва,(Наше стварање, Лесковац, 1973) Д. Трајковић

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 160351646
* SUDOC: 139154949

 |

 |
Συντεταγμένες: 08°38′N 70°12′W﻿ / ﻿8.633°N 70.200°W﻿ / 8.633; -70.200

Το **Μπαρίνας** (ισπανικά: *Barinas*) είναι μια πόλη της δυτικής Βενεζουέλας και πρωτεύουσα της ομώνυμης Πολιτείας.

Ιστορία
-------

Η πόλη ιδρύθηκε στις 30 Ιουνίου 1577 με αρχικό όνομα το *Αλταμίρα ντε Κάσερες* από τον καπετάνιο Χουάν Αντρές Βαρέλα, ο οποίος είχε λάβει αυτή την εντολή από τον κυβερνήτη της Λα Γκρίτα Φρανσίσκο ντε Κάσερες.

  

Το 1786 δημιουργήθηκε η Πολιτεία του Μπαρίνας με πρωτεύουσα την πόλη Μπαρίνας. Η περιοχή θα γίνει ένα σημαντικό προπύργιο των μαχών κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Ανεξαρτησίας της Βενεζουέλας. Ο Κριστόβαλ Μεντόσα, πρώτος Πρόεδρος της Βενεζουέλας, έζησε και εργάστηκε στο Μπαρίνας.

Γεωγραφία
---------

Η πόλη τοποθετείται στο βορειοδυτικό τμήμα της Πολιτείας, κατά μήκος του ποταμού Σάντο Ντομίνγκο στους πρόποδες των Άνδεων. Απέχει περίπου 165 χλμ από την πόλη Μέριδα και 525 χλμ από την πρωτεύουσα της χώρας Καράκας.

| Κλιματικά δεδομένα Μπαρίνας |
| --- |
| Μήνας | Ιαν | Φεβ | Μάρ | Απρ | Μάι | Ιούν | Ιούλ | Αύγ | Σεπ | Οκτ | Νοε | Δεκ | Έτος |
| Μέση Μέγιστη °C (°F) | 35.4 | 36.8 | 36.3 | 34.4 | 31.6 | 29.7 | 28(82) | 29.8 | 30.4 | 33.5 | 34.3 | 34.2 | 32,87 |
| Μέση Μηνιαία °C (°F) | 28.5 | 30(86) | 29.9 | 28.3 | 26.9 | 25(77) | 25(77) | 25.4 | 26.3 | 27.6 | 28.1 | 27.9 | 27,41 |
| Μέση Ελάχιστη °C (°F) | 24.5 | 26.5 | 27(81) | 25.5 | 23.5 | 21.6 | 21(70) | 21.4 | 22.5 | 23.1 | 23.7 | 24.5 | 23,73 |
| Βροχόπτωση mm (ίντσες) | 0(0) | 0(0) | 11 | 53 | 218 | 146 | 188 | 212 | 226 | 94 | 57 | 15 | 1,220 |
|  |

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Instituto Nacional de Estadística*.
2. 1 2 3 4

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 240902960
* LCCN: n80108920
* GND: 4246926-0

 |

 |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Πολύαινος.

Ο Πoλύαινoς Λαμψακηνός, (340 π.Χ. - C 285 π.Χ.) ήταν ένας αρχαίος Έλληνας μαθηματικός φίλος του Επίκουρου. Η φιλία του με τον Επίκουρο, ξεκίνησε μετά τη φυγή του τελευταίου από τη Μυτιλήνη το 307 ή 306 π.Χ. όταν άνοιξε μια φιλοσοφική σχολή στην Λάμψακο η οποία τον συνέδεσε με άλλους πολίτες της πόλης, όπως τον Πυθοκλή, τον Κολώτη τον Λαμψακηνό, και τον Ἰδομενέα τον Λαμψακηνό. Με τους προαναφερθείσες συμπολίτες του μετακόμισε στην Αθήνα, όπου ίδρυσε μια σχολή φιλοσοφίας με τον Επίκουρο ως επικεφαλής, ενώ ο Πoλύαινoς, ο Έρμαρχoς και ο Μητρόδωρος Λαμψακηνός ήταν καθηγεμόνες.

Ένας άντρας με ήπιους και φιλικούς τρόπους, όπως αναφέρει ο Φιλόδημος, υιοθέτησε πλήρως το φιλοσοφικό σύστημα του φίλου του (του Επίκουρου) και παρόλο που ο ίδιος είχε προηγουμένως αποκτήσει μεγάλη φήμη ως μαθηματικός, ανέπτυξε με τον Επίκουρο την ευτέλεια της γεωμετρίας. Αλλά αυτή η θέση μπορεί να αμφισβητηθεί αφού είναι βέβαιο ότι ο Πoλύαινoς έγραψε ένα μαθηματικό έργο που ονομάζεται "Aπoριαι" στο οποίο η ισχύς-ορθότητα της γεωμετρίας διατηρείται. Ήταν εναντίον αυτής της πραγματείας ότι ένας άλλος Επικούρειος, ο Δημήτριος ο Λάκων, έγραψε το έργο "Πρὸς τὰς Πoλυαίνoυ ἀπoρίας" τον 2ο αιώνα π.Χ.. Όπως και στον Επίκουρο, ένας σημαντικός αριθμός έργων, τα οποία έχουν αμφιλεγόμενου συγγραφέα, φαίνεται να έχουν ανατεθεί σ 'αυτόν. Ένα από αυτά είναι το "Κατά των Ρητόρων", η γνησιότητα του οποίου δέχθηκε επίθεση τόσο από τον Ζήνωνα της Σιδώνας και το μαθητή του Φιλόδημο.

Έργα που έχουν χρεωθεί στον Πoλύαινo Λαμψακηνό
----------------------------------------------

* "Σχετικά με τους ορισμούς"
* "Σχετικά με τη Φιλοσοφία"
* "Εναντίον του Αρίστωνα"
* "Απορίαι"
* "Στη Σελήνη"
* "Ενάντια στους ρήτορες"
* και το σύνολο των επιστολών του που συλλέχθηκαν.

Αναφορές
--------

* Polyaenus, Polieno. Frammenti, A. Tepedino Guerra (Italian translation), Napoli, (1991)
* Smith, William; Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, "Polyaenus (2)", Boston, (1867)
* Donald J. Zeyl, Daniel Devereux, Phillip Mitsis, (1997), Encyclopedia of Classical Philosophy, page 446

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 37005497
* LCCN: nr92011362
* ISNI: 0000 0000 8344 6497
* GND: 11902702X
* SUDOC: 26180328X
* BNF: cb12412018w (data)
* ICCU: SBNV043910

 |

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | 
Polonaise Op. 40 No. 1

Performed by Romuald Greiss on an 1850 Budynowicz piano

---

 |
| *Έχετε προβλήματα με ; Δείτε βοήθεια πολυμέσων.* |

Polonaise in C minor, Op. 40, No. 2 performed by Luis Sarro
Οι **Πολωνέζες, Op. 40** είναι δύο πολωνέζες του Φρεντερίκ Σοπέν, που γράφτηκαν το 1838. Ο Αντόν Ρουμπινστάιν είχε πει για αυτές τις δύο πολωνέζες, ότι η πρώτη δείχνει την πολωνική δόξα και η δεύτερη την πολωνική τραγωδία. Συνολικά το έργο διαρκεί περίπου 13 λεπτά. 

Η πρώτη είναι γραμμένη σε Λα μείζονα, με *allegro con brio* τέμπο. Η συγκεκριμένη, είναι γνωστή και ως *Στρατιωτική*, η οποία θεωρείται μία από τις πιο γνωστές του Σοπέν. Η δεύτερη είναι γραμμένη σε Ντο ελάσσονα με allegro maestoso τέμπο. Αμφότερες έχουν χρησιμοποιηθεί σε άλλες μορφές τέχνης, όπως ο κινηματογράφος. Η πρώτη, είναι το βασικό μουσικό διάλειμμα του κρατικού πολωνικού ραδιοφώνου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Huneker, James. *Chopin: The Man and His Music*, Dover Publications, Inc. 1966.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Polonaises Op. 40 στο IMSLP.org

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πολωνέζες του Φρεντερίκ Σοπέν |
| --- |
|  |
| 
* Εισαγωγή και Πολωνέζα μπριλάντε σε Ντο μείζονα, Op. 3
* Andante spianato και Μεγάλη Πολωνέζα μπριλάντε σε Μι ύφεση μείζονα, Op. 22
* 2 Πολωνέζες, Op. 26
* 2 Πολωνέζες, Op. 40 (*Στρατιωτική*)
* Πολωνέζα, Op. 44 (*Τραγική*)
* Πολωνέζα, Op. 53 (*Ηρωική*)
* Πολωνέζα-Φαντασία, Op. 61
* 3 Πολωνέζες, Op. posth. 71
* Πολωνέζες χωρίς αρίθμηση opus
 |

 |
Ο **Μωυσής Μιχαήλ Μπουρλάς** (9 Μαΐου 1918, Κάιρο - 17 Μαρτίου 2011) ήταν Ελληνοεβραίος εργάτης και αγωνιστής της Αριστεράς.

Βιογραφία
---------

Οι γονείς του ήταν Έλληνοεβραίοι, ο πατέρας του από το Βόλο και η μητέρα του από τη Χίο. Οι γονείς του αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στην Ελλάδα λόγω οικονομικών προβλημάτων. Η οικογένεια εγκαταστάθηκε αρχικά στη Νάουσα και στη συνέχεια στη Θεσσαλονίκη. Έμαθε την τέχνη του τορναδόρου. Το 1935, ο Μπουρλά έγινε μέλος της ΟΚΝΕ. Όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, υπηρετούσε στο Μηχανικό στη Θράκη. Ως κατασκευαστής γεφυρών εστάλη στο αλβανικό μέτωπο. Το Φεβρουάριο του 1943, εντάχθηκε στις αντιστασιακές στον ΕΛΑΣ με το ψευδώνυμο «Βύρων» και πολέμησε στο 30ο Σύνταγμα.

Το καλοκαίρι του 1945, μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας, συνελήφθη και εξορίστηκε στην Ικαρία, στη Μακρόνησο και στον Αη Στράτη. Το 1951, ο Μπουρλάς απελευθερώθηκε και μετανάστευσε στο Ισραήλ, χάνοντας την ελληνική ιθαγένεια. Εκεί εργάστηκε ως τορναδόρος και εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα του Ισραήλ. Έμεινε στο Ισραήλ μέχρι το 1967, όταν ο αντικομμουνισμός ανάγκασε τον ίδιο και τη Ρωσοεβραία σύζυγό του να εγκαταλείψουν τη χώρα. Μετά από σύντομη παραμονή στη Βουλγαρία, ο Μπουρλάς και η σύζυγός του πήγαν στη Σοβιετική Ένωση. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Σοβιετική Ένωση, ο Μπουρλάς υιοθέτησε το μεσαίο όνομα «Μιχαήλ».

Επέστρεψε στην Ελλάδα τον Αύγουστο του 1990, χωρίς πόρους και ξεκίνησε αγώνα για να επιβιώσει και να ανακτήσει την ελληνική ιθαγένεια, κάτι που κατάφερε το 1999. Το 2000 δημοσίευσε την αυτοβιογραφία του «Έλληνας, Εβραίος και Αριστερός».

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του έζησε στο γηροκομείο Σαούλ Μοδιάνο στη Θεσσαλονίκη και ασχολήθηκε με τα κοινά της πόλης. Το 2002 και το 2006, κατέβηκε ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος στο ψηφοδέλτιο του Τάσου Κουράκη. Πέθανε στις 17 Μαρτίου 2011. Ενταφιάστηκε στο εβραϊκό νεκροταφείο της Σταυρούπολης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  portal.kathimerini.gr/4dcgi/\_w\_articles\_kathbreak\_1\_18/03/2011\_383388.

Πηγές
-----

* Μπουρλάς, Μωυσής Μιχαήλ. Έλληνας, Εβραίος και Αριστερός, εκδ. Νησίδες, 2000
* Συνέντευξη βιογραφικού περιεχομένου στο YouTube
Προτομή του Αριστοτέλη
Προτομή της Νεφερτίτης
Η **προτομή** είναι γλυπτή ή χυτή, τρισδιάστατη, αναπαράσταση ανθρώπου από το θώρακα και πάνω. Συνήθως μια προτομή απεικονίζει το κεφάλι, το λαιμό, ένα μέρος από το θώρακα και τους ώμους. Το γλυπτό στην βάση του συνήθως υποστηρίζεται από ένα βάθρο. Πολλά υλικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να φτιάξει ο καλλιτέχνης μια προτομή, αν και πιο συχνά συναντούμε προτομές από μάρμαρο ή ορείχαλκο επειδή είναι επαρκώς ανθεκτικά υλικά.

Περιγραφή
---------

Η προτομή είναι για την γλυπτική, ότι η προσωπογραφία για την ζωγραφική, υστερεί όμως από αυτή γιατί, ενώ κατορθώνει να αναπαραστήσει τους όγκους, δεν μπορεί να αποδώσει τις εκφραστικές λεπτομέρειες του προσώπου και τους χρωματισμούς. Αυτό το είδος των τρισδιάστατων έργων έχει ως στόχο να αναδημιουργήσει όσο το δυνατόν πιστότερα την εμφάνιση ενός ατόμου. 

Η καταγωγή της προτομής μπορεί να αναζητηθεί στα αιγυπτιακά νεκρικά προσωπεία αλλά και στην αρχαία Ελλάδα. Ιδιαίτερα στην αρχαία Αθήνα του 5ου αιώνα π.Χ. υπήρχαν παντού προτομές: Στους δρόμους, στους ναούς, στην Αγορά και στα σπίτια των πλουσίων. Στην Ρωμαϊκή εποχή επικράτησε η συνήθεια των προσωπικών προτομών, με τις οποίες στόλιζαν όχι μόνο τα σπίτια και τους δημόσιους χώρους αλλά και τους τάφους (η συνήθεια αυτή επικράτησε μέχρι σήμερα). Στην Αναγέννηση οι καλλιτέχνες ξεφεύγοντας από τα κλασικά πρότυπα, έδωσαν προτομές με απαλές νατουραλιστικές γραμμές και εξαιρετική κομψότητα.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Εγκυκλοπαίδεια "Επιστήμη και Ζωή" Εκδόσεις Χατζηιακώβου Α.Ε.

Δείτε επίσης
------------

* Livius.org: Συλλογή προτομών διασήμων αρχαίων Ελλήνων Αρχειοθετήθηκε 2018-01-15 στο Wayback Machine.
* Ετυμολογία από το λεξικό Οξφόρδης Αρχειοθετήθηκε 2005-02-05 στο Wayback Machine.
* Ετυμολογία από το Dictionary.com

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85018348
* GND: 4008836-4
* BNF: cb11980990s (data)
* NKC: ph521481

 |

 |
**Προσόδιο** -από τη λέξη *πρόσοδο* που σημαίνει προσέλευση- λέγεται το είδος της αρχαίας ελληνικής λυρικής ποίησης που τραγουδιόταν ή ψαλλόταν με συνοδεία αυλού κατά τη μετάβαση ή την είσοδο στους ναούς ή τους βωμούς.

Το προσόδιο επειδή ήταν θρησκευτικό άσμα είχε πομπικό ή τελετουργικό χαρακτήρα.

Ιστορία
-------

Η αρχή του προσοδίου ανάγεται στην αρχαιότητα. 

Ο πρώτος που έγραψε προσόδιο ήταν ο αρχαίος ποιητής Εύμηλος, με σκοπό να υμνήσει τον θεό Απόλλωνα. Αργότερα προσόδια έγραψαν και άλλοι λυρικοί ποιητές, ενώ το προσοδιακό μέτρο χρησιμοποίησε και ο Σοφοκλής. 

Το προσόδιο ψαλλόταν αρχικά από τον χορό προς τιμήν του Θεού Απόλλωνα, ενώ αργότερα ψαλλόταν και για τους υπόλοιπους Θεούς του Ολύμπου.

Μέτρο
-----

Το μέτρο του προσόδιου, ονομάζεται προσοδιακό και έχει τη μορφή του αναπαιστικού μέτρου.

Ειδικότερα το προσοδιακό μέτρο έχει την εξής μορφή: **∪ ∪ — ∪ ∪ — ∪ ∪ —**.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Σοφοκλή, Αντιγόνη, 355.
2. ↑  Το αναπαιστικό μέτρο αποτελείται από τους εξής τρεις πόδες: ∪ ∪ —.

Παραπομπές
----------

1. ↑  
Γεράσιμος Αν. Μαρκαντωνάτος (2013). «Προσόδιο». *ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΙ ΟΡΟΙ*. Αθήνα: Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη Α.Ε. σελ. 292. ISBN 978-960-503-298-2.
2. ↑  
Σ. ΓΚΙΚΑΣ - Δ. ΔΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ - Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΛΟΥ - Χ. ΡΩΜΑΣ (1997). «Προσόδιο». *ΛΕΞΙΚΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΩΝ ΟΡΩΝ*. Αθήνα: Εκδόσεις Σαββάλας. σελ. 250. ISBN 960-460-197-0.
3. ↑  
Σ. ΓΚΙΚΑΣ - Δ. ΔΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ - Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΛΟΥ - Χ. ΡΩΜΑΣ (1997). «Προσόδιο». *ΛΕΞΙΚΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΩΝ ΟΡΩΝ*. Αθήνα: Εκδόσεις Σαββάλας. σελ. 250. ISBN 960-460-197-0.
4. ↑  
Γεράσιμος Αν. Μαρκαντωνάτος (2013). «Προσόδιο». *ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΙ ΟΡΟΙ*. Αθήνα: Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη Α.Ε. σελ. 292. ISBN 978-960-503-298-2.
Ο **Μιχάλης Τανούσης** (αγγλικά: Michael Tannousis, 8 Δεκεμβρίου 1983), είναι Ελληνοαμερικανός δικηγόρος και πολιτικός, που υπηρετεί ως Μέλος της πολιτειακής Συνέλευσης της Νέας Υόρκης από την 64η περιφέρεια από τον Ιανουάριο του 2021. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. 

Εργάστηκε ως βοηθός εισαγγελέας στο Στέιτεν Άιλαντ και στο Μπρονξ, καθώς και σύμβουλος του Δημοτικού Συμβούλου της Νέας Υόρκης Τζο Μπορέλι. Στην πολιτειακή Συνέλευση, διαδέχθηκε την επίσης ομογενή πολιτικό Νικόλ Μαλλιωτάκη, η οποία εξελέγη Μέλος της ομοσπονδιακής Βουλής των Αντιπροσώπων. Εξελέγη το 2020, με ποσοστό 58.5% έναντι 41.4% του Δημοκρατικού ανθυποψηφίου του.

Βιογραφία
---------

Ο Μιχάλης Τανούσης, γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 1983 στο Στέιτεν Άιλαντ της Νέας Υόρκης, από Ελληνοκύπριους γονείς που μετανάστευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αποφοίτησε το Λύκειο "Monsignor Farrell High School" στο Στέιτεν Άιλαντ το 2001, και κατόπιν σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Μπίνγχαμπτον, λαμβάνοντας πτυχίο (BA) το 2006. Στη συνέχεια σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Πέις, από το οποίο έλαβε πτυχίο (JD).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
2. ↑  «Greek Americans who swept into government in the US elections». *NEOS KOSMOS* (στα Αγγλικά). 9 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2022.
3. ↑  «Michael Tannousis». *Ballotpedia* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2022.
4. ↑  «Meet all the new state lawmakers». *City & State NY* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2022.
5. ↑  «Michael Tannousis, State Assembly Member, District 64 from New York». *Voterly* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2022.
|  |  |
| --- | --- |
|  | 
F.Chopin: Polonaise-Fantasy Op.61

Performed by Giorgi Latso

---

 |
| *Έχετε προβλήματα με ; Δείτε βοήθεια πολυμέσων.* |

Η **Πολωνέζα-Φαντασία**, σε Λα ύφεση μείζονα, Op. 61, είναι μία σύνθεση του Φρεντερίκ Σοπέν, που δημοσιεύθηκε για πρώτο φορά το 1846 και αφιερώθηκε στον Με. Α. Βέιρετ. Το έργο ξεκινά με *allegro* tempo σε 3/4. Αν και έχει τη ρυθμική αξία και μελωδικά στοιχεία μιας πολωνέζας, περισσότερο αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα φαντασίας. Ο Τζέφρι Κάλμπεργκ, υποστηρίζει το συγκεκριμένο κομμάτι αποτελεί δείγμα αλλαγής ύφους του Σοπέν, από το κατοπινό στο τελευταίο. Το έργο παίζει σημαντικό ρόλο στο μυθιστόρημα του Ούγγρου συγγραφέα Σάντορ Μάραϊ, *A gyertyák csonkig égnek*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Jeffrey Kallberg. Journal of the American Musicological Society , Vol. 38, No. 2 (Summer, 1985), pp. 264-315

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Polonaise-Fantaisie sheet music available at Musopen.com
* Polonaise-Fantaisie performed by Valery Sigalevitch on YouTube :
	+ part 1 from the video
	+ part 2 from the video

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πολωνέζες του Φρεντερίκ Σοπέν |
| --- |
|  |
| 
* Εισαγωγή και Πολωνέζα μπριλάντε σε Ντο μείζονα, Op. 3
* Andante spianato και Μεγάλη Πολωνέζα μπριλάντε σε Μι ύφεση μείζονα, Op. 22
* 2 Πολωνέζες, Op. 26
* 2 Πολωνέζες, Op. 40 (*Στρατιωτική*)
* Πολωνέζα, Op. 44 (*Τραγική*)
* Πολωνέζα, Op. 53 (*Ηρωική*)
* Πολωνέζα-Φαντασία, Op. 61
* 3 Πολωνέζες, Op. posth. 71
* Πολωνέζες χωρίς αρίθμηση opus
 |

 |