recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Μαρία** (ολλανδ.: *Μaria van Arkel*, π. 1385 - 19 Ιουλίου 1415) από τον Οίκο του Άρκελ ήταν η μόνη κόρη και κληρονόμος του Ιωάννη Ε΄ κυρίου του Άρκελ και της Ιωάννας του Γύλιχ, κόρης του Γουλιέλμου Β΄ δούκα του Γύλιχ. Κληρονόμησε τον τίτλο στο Χέλρε από τον εκ μητρός θείο της Ρέγκιναλντ Δ΄, έτσι ο γιος της Άρνολντ έγινε δούκας του Χέλρε. Ήταν η εκ πατρός γιαγιά της Mαρίας του Χέλρε, η οποία έγινε βασίλισσα της Σκωτίας.

Οικογένεια
----------

Γονείς της μητέρας της ήταν ο Γουλιέλμος Β΄ δούκας του Γύλιχ και η Μαρία, δούκισσα του Χέλρε, κόρη του Ρέγκιναλντ Β΄ δούκα του Χέλρε και της πρώτης συζύγου του, Σοφίας Μπέρτουτ του Μέχελεν. Ο εκ μητρός θείος της ήταν ο Γουλιέλμος Γ΄ δούκας του Γύλιχ και του Χέλρε.

Ο πατέρας της Ιωάννης Ε΄ κύριος του Άρκελ (απεβ. στις 25 Αυγούστου 1428), ήταν γιος του Όθωνα Α΄ του Άρκελ και της Iσαβέλλας των Μπαρ, κόρης του Θεοβάλδου κυρίου του Πιερπόν. Ο Ιωάννης Ε΄ ήταν ο «πιο αγαπητός εχθρός» του Γουλιέλμου Β΄ δούκα της Βαυαρίας.

Οικογένεια
----------

Ο θείος της Ρέγκιναλντ Δ΄ δούκας του Χέλρε κανόνισε τον γάμο μεταξύ της όμορφης Μαρίας του Άρκελ και του Ιωάννη Β΄ του Έχμοντ, ευγενή της Ολλανδίας. Παντρεύτηκαν στις 24 Ιουνίου 1409. Τα παιδιά τους ήταν:

* Άρνολντ 1410-1473, δούκας του Χέλρε.
	+ Μαρία 1434/35-1463, παντρεύτηκε τον Ιάκωβο Β΄ των Στιούαρτ βασιλιά της Σκωτίας.
* Γουλιέλμος Δ΄ 1412-1483, κύριος του Έχμοντ & Έισελστεϊν, κυβερνήτης (stadhouder) του Χέλρε.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2 3  (Αγγλικά, Γερμανικά) *WikiTree*. www.wikitree.com/wiki/Arkel-51. Ανακτήθηκε στις 10  Ιουνίου 2019.
2. 1 2 3 4 5 6 7  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003. www.genealogics.org/getperson.php?personID=I00012012&tree=LEO. Ανακτήθηκε στις 10  Ιουνίου 2019.
3. ↑  p469.htm#i4690. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
4. 1 2  Blok, pages 88-87.

Πηγές
-----

* Μπλοκ, Πέτρος Γιοχάνες. *Ιστορία του λαού των Κάτω Χωρών: Από τις αρχές του 15ου αιώνα έως το 1559*. Οι γιοι του GP Putnam: 1899.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Die Genealogie des Mittelalters
* Lundy, Darryl. «p. 469 § 4690». The Peerage.
Το **North American O-47** ήταν μονοκινητήριο αεροσκάφος παρατήρησης που αναπτύχθηκε στις ΗΠΑ στα μέσα της δεκαετίας του 1930 και χρησιμοποιήθηκε από το Αεροπορικό Σώμα του Στρατού των ΗΠΑ (United States Army Air Corps, USAAC) κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Επρόκειτο για ένα χαμηλοπτέρυγο μονοπλάνο με ανασυρόμενο σύστημα προσγείωσης και τρίφυλλη έλικα.

Σχεδιασμός και ανάπτυξη
-----------------------

Το O-47 αναπτύχθηκε προκειμένου να αντικατασταθούν τα διπλάνα Thomas-Morse O-19 και Douglas O-38. Ήταν μεγαλύτερων διαστάσεων και βαρύτερο από τα περισσότερα αεροσκάφη παρατήρησης της περιόδου και είχε τριμελές πλήρωμα. Το πρωτότυπο του αεροσκάφους αναπτύχθηκε ως GA-15 από την General Aviation Manufacturing, θυγατρική της North American Aviation. Στα 1937-38 παραγγέλθηκαν 174 αεροσκάφη, τα 93 εκ των οποίων δόθηκαν σε μονάδες της Εθνοφρουράς.

Επιχειρησιακή ιστορία
---------------------

Κατά τη διάρκεια ασκήσεων το 1941 κατέστη σαφές πως τα O-47 υστερούσαν σε σύγκριση με άλλους τύπους. Ελαφρότερα αεροσκάφη όπως τα Piper L-4 και Stinson L-5 αποδείχθηκαν καταλληλότερα στο ρόλο της στρατιωτικής συνεργασίας, ενώ τα μαχητικά και τα δικινητήρια βομβαρδιστικά ήταν ανώτερα ως αναγνωριστικά. Συνέπεια αυτών ήταν ότι τα περισσότερα O-47 παρέμειναν στις μητροπολιτικές ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του πολέμου και κάλυψαν ρόλους όπως παράκτιες περιπολίες, ρυμούλκυση ιπτάμενων στόχων και ανθυποβρυχιακές περιπολίες.

Εκδόσεις
--------

XO-47
Το μοναδικό πρωτότυπο με κινητήρα Wright R-1820-41 των 850 hp.
O-47A
Έκδοση παραγωγής με κινητήρα Wright R-1820-49. Παρήχθησαν 164 μονάδες.
O-47B
Έκδοση με κινητήρα Wright R-1820-57 μέγιστης ισχύος 1060 hp και ορισμένες βελτιώσεις. Κατασκευάστηκαν 74 μονάδες.

Χρήστες
-------

ΗΠΑ
* Αεροπορικό Σώμα του Στρατού των ΗΠΑ (United States Army Air Corps, USAAC)

Δείτε επίσης
------------

Συγκρίσιμα αεροσκάφη
* Curtiss O-52 Owl
* Douglas O-38
* Fieseler Fi 156 Storch
* Henschel Hs 126
* Kokusai Ki-76
* Repülőgépgyár\_Levente\_II
* Meridionali Ro.63
* Thomas-Morse O-19
* Westland Lysander

Παραπομπές
----------

1. 1 2  "U.S. Army Aircraft 1908-1946" by James C. Fahey, 1946, 64pp.
2. ↑  Eden and Moeng 2002, pp. 74–77.
3. 1 2 3  Swanborough and Bowers 1964

Βιβλιογραφία
------------

* Eden, Paul and Soph Moeng. *The Complete Encyclopedia of World Aircraft*. London: Amber Books Ltd. 2002. (ISBN 0-7607-3432-1).
* Fahey, James C. *U.S. Army Aircraft 1908-1946.* New York: Ships and Aircraft, 1946.
* Swanborough, F.G. and Peter M. Bowers. *United States Military Aircraft Since 1909.* New York: Putnam New York, 1964. (ISBN 0-85177-816-X).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  North American O-47 στο Wikimedia Commons

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αεροπορία
* Πύλη:Πόλεμος
* Πύλη:Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος
 |

 |
Η **Στεφανία Γουλιώτη** (3 Νοεμβρίου 1980) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και σκηνοθέτης.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Παλαιό Φάληρο. Το 1998 μπαίνει στην Γεωλογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου και φοιτεί για δυο χρόνια. Δεν κατάφερε να αποφοιτήσει διότι παράλληλα γίνεται δεκτή στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Αποφοίτησε με άριστα το 2004. Έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό μέσα από την σειρά Χαρά Αγνοείται το 2009. Έχει συμμετάσχει σε τηλεοπτικές σειρές, θεατρικές παραστάσεις και σε κινηματογραφικές ταινίες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Στεφανία Γουλιώτη: «Ρε συ, στενοχωρήσου λίγο, δεν χρειάζεται να είσαι γαμάτος»».
2. ↑  «Στεφανία Γουλιώτη».
Ο **Εμπενέζερ Τζόσουα** (*Ebenezer Theodore Joshua*, 1908-1991) ήταν πολιτικός που διατέλεσε επικεφαλής υπουργός (chief minister) στον Άγιο Βικέντιο και Γρεναδίνες από το 1956 ως το 1967.

Πολιτική καριέρα
----------------

Γεννήθηκε στις 23 Μαΐου του 1908 στο Κίνγκσταουν του Αγίου Βικεντίου. Νεαρός εργάστηκε στο Τρινιντάντ, όπου αναμείχθηκε σε συνδικαλιστικές ενώσεις. Η κάθοδός του στην πολιτική έγινε το 1951 με την εκλογή του στη Βουλή. Το 1952 ίδρυσε το Πολιτικό Κόμμα του Λαού , το οποίο ήταν το πρώτο πολιτικό κόμμα στη χώρα του. Το σοσιαλιστικού τύπου κόμμα εστίασε στην ανεξαρτησία της χώρας από το Ηνωμένο Βασίλειο.

Το 1956 η χώρα έλαβε αυτονομία και ο Τζόσουα έγινε ο πρώτος ανώτερος υπουργός (αξίωμα που προηγήθηκε χρονολογικά αυτού του πρωθυπουργού). Το κόμμα του κέρδισε συνεχώς τις εκλογές και υποστήριξε την ανεπιτυχή Ομοσπονδία Δυτικών Ινδιών. Το 1967 το κόμμα του ηττήθηκε στις εκλογές και αναγκάστηκε να παραιτηθεί από το αξίωμα του ανώτερου υπουργού. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Μίλτον Κάτο. Ο Τζόσουα παρέμεινε βουλευτής αλλά απώλεσε την έδρα του το 1979, με αποτέλεσμα το κόμμα του να αυτοδιαλυθεί το 1984. Το 1980 ο Τζόσουα έγινε μέλος της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων της Δεύτερης Ημέρας (*The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints*).

Πέθανε στο Κίνγκσταουν στις 14 Μαρτίου 1991. Το όνομά του δόθηκε στο διεθνές αεροδρόμιο του Αγίου Βικεντίου (*E. T. Joshua Airport*).

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Faceted Application of Subject Terminology*. 242188. Ανακτήθηκε στις 7  Μαΐου 2020.
2. ↑  2008 Deseret Morning News Church Almanac *(Salt Lake City, Utah: Deseret Morning News) p. 457.*

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 26140818
* LCCN: n88010116
* ISNI: 0000 0000 3072 1053

 |

 |
Ο **Sentinel-1A** είναι ευρωπαϊκός δορυφόρος απεικόνισης με ραντάρ ο οποίος εκτοξεύτηκε το 2014. Είναι ο πρώτος δορυφόρος τύπου Sentinel 1 που στάλθηκε στο διάστημα, στα πλαίσια του προγράμματος Κοπέρνικος της ESA και φέρει ραντάρ συνθετικού διαφράγματος χάρη στο οποίο παρέχει δεδομένα ανεξαρτήτως των καιρικών συνθηκών που επικρατούν στην γήινη επιφάνεια και των συνθηκών φωτισμού. Παρατηρεί μεγάλο εύρος φαινομένων στην επιφάνεια, όπως πετρελαιοκηλίδες, παγόβουνα και μεγάλες συγκεντρώσεις πάγου στην θάλασσα, μετακινήσεις στην ξηρά και αλλαγές στον τρόπο χρήσης της γης.

Αποστολή
--------

Ο Sentinel 1A έφτασε στο διαστημικό κέντρο στο Κουρού της Γαλλικής Γουινέας στις 25 Φεβρουαρίου 2014. Η εκτόξευσή του είχε προγραμματιστεί για τις 28 Μαρτίου και πραγματοποιήθηκε τελικά στις 3 Απριλίου (21:02 GMT) με πύραυλο Σογιούζ. Τα προκαταρκτικά δεδομένα που συλλέχθηκαν έδειξαν πως ο δορυφόρος έστελνε χρήσιμη πληροφορία πριν από την ολοκλήρωση της διαμέτρησης (αγγλ. *calibration*) του ραντάρ του. Καταγράφηκαν πληροφορίες σχετικά με την ύπαρξη επιπλέοντος πάγου προκειμένου να διασφαλισθεί η ασφαλής διέλευση των πλοίων, καθώς και δεδομένα για τον καθορισμό της διαφοράς ανάμεσα σε εκτάσεις ξηράς που καλύπτονται από δάση, χρησιμοποιούνται για καλλιέργεια ή είναι αστικές περιοχές.

Η πλήρως επιχειρησιακή φάση του Sentinel-1A ξεκίνησε στις 6 Οκτωβρίου 2014, όταν τα δεδομένα έγιναν διαθέσιμα σε όλους τους συμβεβλημένος χρήστες του συστήματος.

Ο δορυφόρος χρησιμοποιήθηκε επίσης για τον έλεγχο του Ευρωπαϊκού Συστήματος Αναμετάδοσης Δεδομένων (European Data Relay System). Συγκεκριμένα μεταδόθηκαν μέσω οπτικής σύνδεσης δεδομένα από τον Sentinel-1A, που βρίσκεται σε χαμηλή περιγήινη τροχιά, στον δορυφόρο Alphasat και από εκεί σε σταθμό εδάφους.

Δείτε επίσης
------------

* Διαστημικές αποστολές το 2014

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Thales Alenia Space. Sentinel 1A arrives at launch site in French Guiana». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2015.
2. ↑  «Worldwide launch schedule». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουνίου 2010. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2014.
3. ↑  «Experts Demonstrate Versatility of Sentinel 1». ESA. 8 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2014.
4. ↑  «Sentinel satellite spies ice cap speed-up». BBC. 8 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2014.
5. ↑  «First Copernicus satellite now operational». ESA. 6 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2014.
6. ↑  «Laser link offers high-speed delivery». ESA. 28 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Sentinel-1 sends back 'selfie' with open arms - ESA image of Sentinel 1A in space after solar panel and radar deployment
* Sentinel-1 at ESA – Sentinel Online
* Sentinel-1 at ESA – Earth Online
* Sentinel-1 at ESA – about us
* Sentinel-1 Scientific Data Hub – ESA
* EDRS SpaceDataHighway

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Διάστημα
 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Sentinel-1A (έκδοση 686978462) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ένα σχέδιο δομημένου φωτός που βοηθά την εξέταση επιφανειών, σε δοκιμές στο Εργαστήριο Αεροπροώθησης (JPL) των ΗΠΑ.
Το **δομημένο φως** είναι μια διαδικασία προβολής ενός προσχεδιασμένου σχεδίου εικονοστοιχείων (συχνά σε σε πλεκτές ή οριζόντιες γραμμές) σε μια επιφάνεια ή σκηνή. Ο τρόπος που πέφτει το φως όταν χτυπά πάνω στην επιφάνεια επιτρέπει σε συστήματα μηχανικής όρασης να υπολογίσουν το βάθος και άλλες πληροφορίες σχετικά με την επιφάνεια και τα αντικείμενα που βρίσκονται στη σκηνή. Το δομημένο φως χρησιμοποιείται πολύ στους τρισδιάστατους σαρωτές δομημένου φωτός.

Το συγκολλητικό ρομπότ Seamtracker (Σιμτράκερ) της εταιρείας κατασκευής συστημάτων μηχανικής όρασης Automatix (Ωτομάτιξ) στο εργοστάσιο της ιδίας στην πόλη Μπιλερίκα της Μασαχουσέτης στις ΗΠΑ: η κάμερα σε συνδυασμό με την πηγή δομημένου φωτός επιτρέπουν στο ρομπότ να ακολουθεί αυτόματα το "μονοπάτι" της συγκόλλησης
Το **Αόρατο (ή μη-ανιχνεύσιμο) δομημένο φως** είναι μια τεχνική που χρησιμοποιεί δομημένο φως χωρίς να ενοχλεί άλλες διεργασίες μηχανικής όρασης που αλλιώς θα μπερδεύονταν από το προβαλλόμενο σχέδιο. Για παράδειγμα, μια μέθοδος αόρατου δομημένου φωτός είναι η χρήση υπεριώδους φωτός ή φωτός σε εξαιρετικά υψηλούς ρυθμούς μετάδοσης που αλλάζει συνεχώς μεταξύ δυο αντίστροφων σχεδίων.

Το δομημένο φως βρίσκει εφαρμογή σε αστυνομικές δυνάμεις ανά τον κόσμο για τη φωτογράφηση δακτυλικών αποτυπωμάτων, σε μέρη που έχουν γίνει εγκλήματα, τα οποία αποτυπώματα δεν είναι μια επίπεδη επιφάνεια αλλά έχουν βάθος (δηλαδή τρισδιάστατες σκηνές όπως π.χ. το πόμολο μιας πόρτας). Ενώ προηγουμένως έπρεπε να χρησιμοποιήσουν ταινία για να μπορέσουν να αναπαράγουν κάποιο δακτυλικό αποτύπωμα από τρισδιάστατη σκηνή, σήμερα με τη τεχνολογία δομημένου φωτός μπορούν απλώς να ανάψουν μια κάμερα η οποία ετοιμάζει αυτόματα ψηφιακή εικόνα με τα αποτυπώματα που ανιχνεύει.

Δες επίσης
----------

* Στερεοσκοπία
* Τρισδιάστατος σαρωτής
* Τρισδιάστατος σαρωτής δομημένου φωτός

Παραπομπές
----------

1. ↑  BEACON eSpace at Jet Propulsion Laboratory: Spacecraft hazard avoidance utilizing structured light

Επιστημονικά άρθρα
------------------

* Στερεοσκοπικοί χάρτες βάθους υψηλής πιστότητας με χρήση δομημένου φωτός
* Μια συγκριτική μελέτη για το αόρατο δομημένο φως
* Ένα σύστημα μηχανικής όρασης πραγματικού χρόνου που υπολογίζει αποστάσεις με χρήση λέιζερ Αρχειοθετήθηκε 2010-03-30 στο Wayback Machine.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τι είναι το δομημένο φως;
* Πρόγραμμα ανοιχτού κώδικα για έλεγχο κάμερας δομημένου φωτός
* Μάθημα για τεχνικές προβολής κωδικοποιημένου φωτός
Ο **Λίνος Καρζής** (1894 ή 1897–1978) ήταν Έλληνας λογοτέχνης και σκηνοθέτης θεατρικών παραστάσεων.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1894 ή το 1897 στην Αθήνα. Φοίτησε στη Βαρβάκειο Σχολή και πραγματοποίησε σπουδές νομικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ιστορίας της λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης. Επέστρεψε στην Ελλάδα και από το 1923 εως το 1957 άσκησε το δικηγορικό επάγγελμα. Το 1931 υπήρξε ο ιδρυτής του Θυμελικού θιάσου όπου υπήρξε διευθυντής, χορογράφος και σκηνοθέτης. Μέσα από τον θίασο αυτό ανέβασε παραστάσεις σε χώρους όπως το Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, και τα αρχαία θέατρα των Δελφών, του Άργους και της Σικυώνας. Αργότερα, το 1952, υπήρξε ο διοργανωτής δραματικών αγώνων στους Δελφούς με συμμετοχές από τον διεθνή χώρο. Πέθανε στις 19 Απριλίου 1978 στην Αθήνα.

Εργογραφία
----------

Εμφανίστηκε στον χώρο της λογοτεχνίας το 1912 δημοσιεύοντας την ποιητική συλλογή *Συμφωνίες* το οποίο κυκλοφόρησε χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο Λίνος Άττις, ενώ το 1916 ακολούθησε η συλλογή *Τα Προλεγόμενα* και το 1917 η συλλογή *Ο νάρθηκας της ζωής*. Ξεχώρισε για την ακαδημαϊκού και μνημειώδους χαρακτήρα αντίληψη του σχετικά με το ζήτημα της αναβίωσης του αρχαίου δράματος. Ήταν εκ των ιδρυτών της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών και μεταξύ των σημαντικότερων έργων του συγκαταλέγονται τα *Προοίμια* (1943), *Η νύχτα των προφητών - Ζωοφόρος* (1959), *Οι θυγατέρες της γης μας* (1960) και *Ελευθώ* (1967). Τέλος υπήρξε και μεταφραστής κειμένων αρχαίων δραματουργών όπως ο Αισχύλος (*Πέρσες*, *Προμηθέας Δεσμώτης*), ο Σοφοκλής (*Τραχίνιαι*), ο Ευριπίδης (*Μήδεια*, *Ορέστης*, *Βάκχαι* και *Κύκλωψ*) και ο Αριστοφάνης (*Λυσιστράτη*).

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Καρζής, Λίνος (Αθήνα, 1894 - 1978)». *Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό*. **4**. 1988, σελ. 291.. Ανακτήθηκε στις 2019-10-19.
2. 1 2 3  Γιάκος, Δημήτρης (1978-05-15). «Επικαιρότητες - Λίνος Καρζής». *Νέα Εστία* **103** (1221): 683-685. . [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. 1 2 3  «Καρζής, Λίνος». *Εγκυκλοπαίδεια Δομή*.. Ανακτήθηκε στις 2019-10-19.
4. ↑  «Πέθανε στην Αθήνα ο σκηνοθέτης και λογοτέχνης Λίνος Καρζής». *Μακεδονία*: σελ. 11. 1978-04-20.. Ανακτήθηκε στις 2019-10-19.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Λίνος Καρζής στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
* Κείμενα του Λίνου Καρζή στη Νέα Εστία[*νεκρός σύνδεσμος*]

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 8840708
* **ΕΒΕ**: 43846
* **AA**: 156233
* **BiblioNet**: **30800**
* LCCN: n85309429
* ISNI: 0000 0000 2808 6046

 |

 |
Η **Τσίνα Ματσάδο** (*Noelie Dasouza Machado*, 25 Δεκεμβρίου 1929 – 18 Δεκεμβρίου 2016) ήταν μοντέλο, εκδότρια και τηλεοπτική παραγωγός κινεζικής και πορτογαλικής καταγωγής. Ήταν η πρώτη μη-λευκή που εμφανίστηκε σε εξώφυλλο μεγάλου αμερικανικού περιοδικού μόδας, το Φεβρουάριο του 1959 στο *Harper's Bazaar*.

Ζωή και σταδιοδρομία
--------------------

Η Noelie Dasouza Machado γεννήθηκε στη Σαγκάη της Κίνας από Πορτογάλο πατέρα και Κινέζα μητέρα. Η γιαγιά της ήταν από την Γκόα. Οι γονείς της γνωρίστηκαν στο Χονγκ Κονγκ. Μετά τον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η οικογένειά της ταξίδεψε στην Αργεντινή, το Περού και την Ισπανία. Σε ηλικία 19 ετών, γνώρισε τον Ισπανό ταυρομάχο, Luis Miguel Dominguin. Όταν η σχέση με τον Dominguin τελείωσε, η Ματσάδο μετακόμισε στο Παρίσι και βρήκε δουλειά ως μοντέλο για τον Hubert de Givenchy.

Σε αυτό το διάστημα άλλαξε το όνομα της σε Τσίνα. Στη συνέχεια, εργάστηκε για τον Christian Dior, τον Oleg Cassini και τον οίκο Balenciaga. Εργάστηκε για τον οίκο Givenchy για τρία χρόνια και κατά τη διάρκεια, έγινε το πιο ακριβοπληρωμένο μοντέλο στην Ευρώπη, κερδίζοντας $1.000 την ημέρα.

Το 1957, παντρεύτηκε την ηθοποιό Martin LaSalle, ο γιος ενός διπλωμάτη, και φοιτητής της πολιτικής επιστήμης στη Σορβόννη, τον οποίο είχε γνωρίσει στο Παρίσι. Παρ ' όλα αυτά, κατά τη διάρκεια της σχέσης τους, τον άφησε για το βραβευμένο με Όσκαρ ηθοποιό, Γουίλιαμ Χόλντεν. Έπειτα επέστρεψε στον LaSalle για να τον παντρευτεί. Το ζευγάρι τελικά εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη όπου η Ματσάδο γνώρισε την Νταϊάνα Βρίλαντ και μέσω της Βρίλαντ, τον Ρίτσαρντ ΆΒεντον, με τον οποίο είχε αναπτύξει μια πολύ στενή φιλία. Σύμφωνα με δηλώσεις της, ο Άβεντον ήταν για εκείνη "ο μεγαλύτερος μέντορας στη ζωή της". 

Οι φωτογραφίες της Ματσάδο από τον Άβεντον ήταν αυτές που δημοσιεύθηκαν το Φεβρουάριο του 1959 στο τεύχος του *Harper's Bazaar*.

> "Ήταν το 1958 και οι εκδότες λέγανε "δεν μπορώ να βάλω αυτό το κορίτσι στο περιοδικό. Όλοι στο Νότο θα σταματήσουν τις συνδρομές και κανείς δεν θα θέλει να διαφημιστεί μαζί μας!". Οι φωτογραφίες όμως, δημοσιεύθηκαν τον Φεβρουάριο του 1959, επειδή — και το έμαθα αυτό 20 χρόνια αργότερα— ότι ο Ντικ είχε απειλήσει να παραιτηθεί αν δεν τις χρησιμοποιήσουν!" 
> 
> 

Η επιτυχία της Ματσάδο άνοιξε τον δρόμο για τις επόμενες γενιές των έγχρωμων μοντέλων, από την Iman και την Ναόμι Κάμπελ στη Jourdan Dunn και τη Sessilee Lopez.

Η Ματσάδο εργάστηκε για τον Άβεντον αποκλειστικά και μόνο για τρία χρόνια πριν δουλέψει στο Harper's Bazaar ως Senior Fashion Editor και έπειτα ως Διευθύντρια Μόδας.Το 1989, είχε προστεθεί στη Διεθνής Λίστα με τους πιο Καλοντυμένους.

Η Ματσάδο απεβίωσε στις 18 Δεκεμβρίου του 2016, μια εβδομάδα πριν τα 87η γενέθλια, στο Νοσοκομείο Stony Brook από καρδιακή προσβολή.

Αναφορές
--------

1. ↑  historygreatest.com/china-machado-chinese-fashion-model-dead.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
3. ↑  Foley (March 2010)
4. ↑  Yuan, Jada (14 Αυγούστου 2011). «I Didn't Think of Myself As Good-Looking at All». New York Magazine. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2014.
Η αρχιτεκτονική ARM είναι παράδειγμα εφαρμογής του σχεδιασμού RISC.
Η συντομογραφία του είναι RISC (προφέρεται *ρισκ*) και σημαίνει **υπολογιστής περιορισμένου συνόλου εντολών**. Η στρατηγική στην οποία βασίζεται η αρχιτεκτονική RISC είναι η ύπαρξη ενός μικρού συνόλου εντολών, οι οποίες πραγματοποιούν ένα ελάχιστο πλήθος απλών λειτουργιών. Οι σύνθετες εντολές προσομοιώνονται με τη χρήση ενός υποσυνόλου απλών εντολών. Ο προγραμματισμός σε RISC είναι πιο δύσκολος και χρονοβόρος από ό,τι στον άλλο σχεδιασμό, επειδή οι πιο σύνθετες εντολές προσομοιώνονται από απλές.

Βιβλιογραφία
------------

* Behrouz A. Forouzan. «Εισαγωγή στην Επιστήμη των Υπολογιστών», Επιμέλεια Γιώργος Στεφανίδης, Αλέξανδρος Χατζηγεωργίου, Εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Δείτε επίσης
------------

* Αρχιτεκτονική συνόλου εντολών
* CISC
Ο **Μοχάμαντ Αλί Χαν Ζαντ,** περσικά: محمد علی خان زند‎‎, (π. 1760 – 1779) ήταν ο δεύτερος σάχης της δυναστείας των Ζαντ, που κυβέρνησε από τις 6 Μαρτίου 1779 έως τις 19 Ιουνίου 1779.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτόοτκος γιος τού Καρίμ Χαν. Μετά το τέλος τού πατέρα του το 1779, το Ιράν διαλύθηκε για άλλη μία φορά. Ο ετεροθαλής αδελφός τού Kαρίμ Χαν, Zακί Χαν, ανακήρυξε τον Mοχάμαντ Αλί, τον δεύτερο γιο τού Καρίμ Χαν, που ήταν επίσης γαμπρός του, ως δεύτερο ηγεμόνα της δυναστείας Zαντ. Λίγο αργότερα, ο Αμπόλ-Φαθ Χαν Ζαντ, ο μεγαλύτερος γιος τού Καρίμ Χαν, έγινε ο συγκυβερνήτης. Είχε τρεις συζύγους: την Aνισάχ Σαάντ, την Χαντικά Μορσταϊκού και την Koρισάχ. Ωστόσο, από καμία δεν απέκτησε άρρενες κληρονόμους και μία εκτελέστηκε μετά από κατηγορίες για πορνεία.

Ο Moχάμαντ Αλί απεβίωσε από καρδιακή προσβολή την ίδια χρονιά, που ανέλαβε τον θρόνο, έχοντας βασιλεύσει λιγότερο από 5 μήνες και χωρίς να καταφέρει πολλά. Έτσι ο μεγαλύτερος αδελφός του Aμπόλ-Φαθ Χαν έμεινε μόνος στην εξουσία.

Πηγές
-----

* Perry, John (1991). «The Zand dynasty». *The Cambridge History of Iran, Vol. 7: From Nadir Shah to the Islamic Republic*. Cambridge: Cambridge University Press. σελίδες 63–104. ISBN 9780521200950.

Παραπομπές
----------

1. ↑  pantheon.world/profile/person/Mohammad\_Ali\_Khan\_Zand. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
Το Ελληνικό Παιδικό Μουσείο είναι ένα μη κερδοσκοπικό Σωματείο κοινωφελούς χαρακτήρα με εκπαιδευτικό και πολιτιστικό σκοπό. Είναι αναγνωρισμένο από το Υπουργείο Πολιτισμού ως Ν.Π.Ι.Δ. με πολιτιστικούς σκοπούς (ΦΕΚ 1401/22-10-01).

Είναι μέλος του Διεθνούς Συμβουλίου Μουσείου (ICOM-www.istomediahost.gr/icom), του Ευρωπαϊκού Δικτύου Παιδικών Μουσείων Hands On! International (www.hands-on-international.net), του Δικτύου Μουσείων της Αθήνας (www.athensmuseums.net) και του Δικτύου Πολιτισμού του Δήμου Αθηναίων (www.athensculturenet.com). Συμμετέχει σε διάφορες διεθνείς πολιτιστικές εκδηλώσεις, ενώ διοργανώνει σε σταθερή ετήσια βάση, ποικίλα εκπαιδευτικά προγράμματα. Τα προγράμματα του μουσείου βασίζονται σε θέματα της καθημερινότητας και στις δράσεις τους τα παιδιά λαμβάνουν μέρος με ενεργό τρόπο, δημιουργώντας και παράλληλα ανακαλύπτοντας τον κόσμο που τα περιβάλλει.

Το Παιδικό Μουσείο της Αθήνας δημιουργήθηκε το 1994 με τη συνεργασία του Δήμου Αθηναίων και στεγάστηκε σε νεοκλασικό οίκημα στην οδό Κυδαθηναίων 14 στην Πλάκα (1994-2017). Σήμερα, στεγάζεται στο ισόγειο του εμβληματικού Ωδείου Αθηνών.

Πηγές
-----

* 25 χρόνια Παιδικό Μουσείο, ενημερωτικό φυλλάδιο Νοεμβρίου 2012
Ο **Πάνος Παναγιωτούνης** είναι Έλληνας λογοτέχνης, δοκιμιογράφος και ιστορικός του θεάτρου. Γεννήθηκε το 1930 στην Καλαμάτα. Σπούδασε νομικά και πολιτικές και οικονομικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω μέχρι την συνταξιοδότησή του, ασχολήθηκε συνδικαλιστικά με τα πνευματικά πράγματα του τόπου μας και χρημάτισε Γενικός Γραμματέας του Συνδέσμου Ελλήνων Λογοτεχνών, Έφορος και Γενικός Γραμματέας της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών.

Έχει ταξιδέψει πολύ σε ανατολικές και δυτικές χώρες (Ιταλία, Γιουγκοσλαβία, Ρουμανία, Ολλανδία, Πολωνία, Λιβύη, Αίγυπτο, Δανία, Ρωσία, Κορέα, Μογγολία, κ.λπ.), όπου εκπροσώπησε πολιτιστικές οργανώσεις, ενώ έχει λάβει μέρος σε πολλά συνέδρια στο εξωτερικό, εκπροσωπώντας την Ελλάδα. Είναι καθηγητής της ελληνικής και ξένης λογοτεχνίας και ιστορίας του θεάτρου-δραματολογίας σε ανώτερες σχολές. Έργα έχουν βραβευτεί (Διεθνές Βραβείο Ιπεκτσί το 1989) και μεταφραστεί σε πολλές ξένες γλώσσες: Πολωνικά, Γαλλικά, Αγγλικά, Αραβικά, Αλβανικά, Ουγγρικά, Κορεάτικα, Πακιστανικά (Ούρντου) κ.λπ. Τα δύο τελευταία βιβλία του, *Λαύριο Π* και *Μινώταυρος*, είχαν απήχηση στην κριτική και στο αναγνωστικό κοινό.

Έχει ασχοληθεί με την ποίηση, το θέατρο, την ιστορία της λογοτεχνίας και του θεάτρου και την μελέτη. Πολλά ποιήματά του εμφανίστηκαν στα λογοτεχνικά περιοδικά *Νέα Εστία* και *Φιλολογική Πρωτοχρονιά*. Έχει εκδώσει πολλά βιβλία ποίησης, θεάτρου, μελέτης και δοκιμίου, όπως:

Ποιητικές συλλογές
------------------

* "Η Μπαλλάντα της αγάπης" (1953)
* "Ώρες δοκιμασίας" (1955)
* "Πάντα ξημερώνει" (1957)
* "Θαλασσινά τραγούδια" (1958)
* "Κοντσέρτο της μοναξιάς" (1959)
* "Ανοιχτό παράθυρο" (1960)
* "Πυρηνική δοκιμασία" (1963)
* "Άσμα σε χρώμα γαλανό" (1963)
* "Ελληνικός λόγος" (1965)
* "Πρέβεζα" (1968)
* "Επιτομή Α 1950-70" (1970)
* "Τα τύμπανα της βροχής" (1973)
* "Άσπρο δωμάτιο" (1977)
* "Οι λύκοι και τα νούφαρα" (1978)
* "Διόνυσος πάσχων" (1980)
* "Φωταγωγημένο Αιγαίο" (1983)
* "Σκοπευτήριο" (1985)
* "Κάστορες" (1987)
* "Επιγράμματα" (1990) κ.ά

Δοκίμια
-------

* "Μαρία Πολυδούρη-Τίλλα Μπαλή" (1955)
* "Ουώλτ Ουίτμαν" (1960)
* "Εισαγωγή στην Κυπριακή λογοτεχνία" (1965)
* "Η Σκιάθος και ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης" (1966)
* "Το μανιάτικο μοιρολόι και τραγούδι" (1968)
* "Γιάννης Σκαρίμπας" (1976) κ.α

Πηγές
-----

*Μεγάλη Ελληνική Ανθολογία της Ποιήσεως* Μιχ. Περάνθη, 7η έκδοση, τ. Γ΄, σελ. 455

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 273671261
* **ΕΒΕ**: 26206
* **AA**: 2108
* **BiblioNet**: **27614**
* LCCN: n82211151
* ISNI: 0000 0000 6351 3170
* GND: 1051226708
* SUDOC: 244023689
* BNF: cb14447700v (data)
* NLA: 36149907

 |

 |
Ζωγραφικός πίνακας του Πέτερ Σεβερίν Κρέιερ από συνεδρίαση της Ακαδημίας στην Παλαιά Αίθουσα Συνεδριάσεων (1897)
Η **Βασιλική Ακαδημία Επιστημών και Γραμμάτων της Δανίας** (δαν. *Kongelige Danske Videnskabernes Selskab*) είναι εθνική ακαδημία της Δανίας, οργανισμός με σκοπό την προαγωγή των επιστημών, που ιδρύθηκε τον 18ο αιώνα. Η έδρα της είναι το κτήριο του Ιδρύματος Κάρλσμπεργκ, στη Λεωφόρο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, στο κέντρο της Κοπεγχάγης.

Ιστορία
-------

Η Ακαδημία ιδρύθηκε στις 13 Νοεμβρίου 1742 μετά από άδεια του βασιλέως Χριστιανού ΣΤ΄ της Δανίας, ως ιστορικό *collegium antiquitatum*. Ιδρυτές της ήταν ο «Υπουργός του Κράτους» (το αντίστοιχο του πρωθυπουργού) Κόμης Γιόχαν Λούντβιχ Χόλσταϊν, και ο καθηγητής της Ιστορίας Χανς Γκραμ (μετέπειτα πρύτανης του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης), με συνιδρυτές τον Λουθηρανό επίσκοπο και αρχαιοδίφη Έρικ Ποντόπινταν και τον Έρικ Χιελμστιέρνε.

Το κτήριο
---------

Το κτήριο της Βασιλικής Ακαδημίας, στη Λεωφόρο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν αριθμός 35, είναι αρκετά μεταγενέστερο από την ίδρυσή της και σχεδιάσθηκε από τον αρχιτέκτονα Βίλελμ Πέτερσεν (*Vilhelm Petersen*, 1830-1913) σε νεοκλασικό ρυθμό.

Στο ισόγειο του κτηρίου βρίσκεται η έδρα του Ιδρύματος Κάρλσμπεργκ, ενώ στη Βασιλική Ακαδημία ανήκουν οι τρεις όροφοι από επάνω. Στον πρώτο όροφο βρίσκεται η παλαιά αίθουσα συνεδριάσεων, όπου συνεδριάζουν και σήμερα τα μέλη της Ακαδημίας. Υπάρχει επίσης βιβλιοθήκη και δωμάτια για ερευνητές. Στον δεύτερο όροφο βρίσκεται η γραμματεία και τα αρχεία της Ακαδημίας, καθώς και τα γραφεία του Προέδρου και του γενικού γραμματέα της. Ο τρίτος όροφος στεγάζει σήμερα τη νέα αίθουσα συνεδριάσεων. Αυτή δημιουργήθηκε στον χώρο της πρώην σοφίτας και μιας αποθήκης βιβλίων, με τη βοήθεια μιας προσαρμογής του κτηρίου το 1976.

Μέλη
----

Τα μέλη της Βασιλικής Ακαδημίας είναι ερευνητές προερχόμενοι από όλες σχεδόν τις επιστήμες και επιστημονικά πεδία. Σήμερα η Ακαδημία έχει περί τα 250 τακτικά και τα 260 αντεπιστέλλοντα μέλη. Το 2011 προστέθηκε ο Τομέας της «Ακαδημίας των Νέων» (δαν. *Det Unge Akademi*, DUA), που σήμερα έχει ως μέλη σαράντα νεαρούς ερευνητές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Domicile» (στα Αγγλικά). Carlsberg Foundation. Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2019.
2. ↑  «DUA». DUA. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2017.

Βιβλιογραφία
------------

* Olaf Pedersen: *Lovers of Learning - A History of the Royal Danish Academy of Sciences and Letters, 1742-1992*, Munksgaard, 1992, ISBN 87-7304-236-6

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
* Ψηφιακό αρχείο του Τομέα Φυσικομαθηματικών της Ακαδημίας στη βιβλιοθήκη του Παν/μίου Νότιας Δανίας
* Η «Ακαδημία των Νέων» Αρχειοθετήθηκε 2017-10-03 στο Wayback Machine.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 139271948
* **ΕΒΕ**: 156743
* LCCN: n80066936
* ISNI: 0000 0001 2169 2972
* GND: 1012710-0
* SUDOC: 029967244
* BNF: cb12148070j (data)
* ULAN: 500305750
* NLA: 35033325
* NKC: kn20010711231

 |

 |
Να μην συγχέεται με τα Καλύβια Θορικού.
Συντεταγμένες: 40°11′N 22°33.6′E﻿ / ﻿40.183°N 22.5600°E﻿ / 40.183; 22.5600

Η παραλία στα Καλύβια Βαρικού
Τα **Καλύβια Βαρικού** είναι παραλιακός οικισμός του Δήμου Δίου-Ολύμπου, στη Πιερία. Πριν από τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2011 ήταν μέρος του Δήμου Λιτοχώρου. Είναι γνωστά ως *Βαρικό* και σήμερα οι περισσότεροι τα γνωρίζουν από την παραλία τους, που προσελκύει λουόμενους. Οι κάτοικοι ανέρχονται στους 38, έχουν μέσο υψόμετρο 5 μέτρα, ενώ η θέση τους είναι περίπου 12 χιλιόμετρα νότια από την Κατερίνη.

Το 2007 δημιουργήθηκε στο Βαρικό το λεγόμενο "Χωριό των Ψαράδων". Πρόκειται για 40 περίπου μικρές κατοικίες, οι οποίες ξεκίνησαν να χτίζονται στα τέλη της δεκαετίας του '90 και ολοκληρώθηκαν το 2002 και στο οποίο θα εγκατασταθούν οι ψαράδες κατ' επάγγελμα και τα μέλη του αλιευτικού σωματείου Λιτοχώρου.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Στα χρόνια μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '50, το Βαρικό ήταν έλος και το 1951 αποξηράθηκε. Η αποξήρανση έγινε για να αποκατασταθούν ακτήμονες αγρότες. Ως το 1953 η περιοχή διανεμήθηκε στα ενδιαφερόμενα χωριά (Λιτόχωρο, Καρίτσα και Μαλαθριά). Με την ανάπτυξη του τουρισμού στην Πιερία, πολλοί αγρότες εκμεταλλεύτηκαν την περιοχή και ξεκίνησαν την ενασχόλησή τους με τον τουρισμό. Σήμερα, οι κάτοικοι του ασχολούνται με την γεωργία, την κτηνοτροφία και τον τουρισμό.

Βιβλιογραφία
------------

* Σαλπιγγίδης Πολύκαρπος, *50 χρόνια Πλατανάκια*, έκδοση Δήμου Δίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Παραλιακοί Οικισμοί στην Ελλάδα από το Νομό Θεσπρωτίας μέχρι τον Έβρο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Σεπτεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2007.
2. ↑  «EETAA local government changes». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Νοεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2017.
3. ↑  "Παίρνει «ζωή» το χωριό των ψαράδων" , Πιερικοί Αντίλαλοι, 1 Δεκεμβρίου 2007[*νεκρός σύνδεσμος*]

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμος Δίου - Ολύμπου |
| --- |
|  |
| Δημοτική ενότητα Ανατολικού Ολύμπου | 
* Άγιος Δημήτριος
* Άνω Σκοτίνα\*
* Νέοι Πόροι
* Πόροι
* Νέος Παντελεήμων
* Λεπτοκαρυά
* Παλαιός Παντελεήμων
* Παραλία Παντελεήμονος
* Παραλία Σκοτίνης
* Πλαταμών
* Σκοτίνα
 |
|  |
| Δημοτική ενότητα Δίου | 
* Άγιος Σπυρίδων
* Βροντού
* Δίον
* Καρίτσα
* Κονταριώτισσα
* Νέα Έφεσος
* Πλατανάκια
 |
|  |
| Δημοτική ενότητα Λιτοχώρου | 
* Καλύβια Βαρικού
* Λιμήν Λιτοχώρου
* Λιτόχωρον
* Μονή Αγίου Διονυσίου
* Πλάκα
 |
|  |
| 
* Έδρα: Λιτόχωρο - Ιστορική έδρα: Δίον.
* \*(Οικισμοί με μη μόνιμο πληθυσμό)
 |

 |
Ο **Σταμάτης Λ. Πολενάκης** είναι Έλληνας ποιητής.

Βιογραφία
---------

### Γενικά

Ο Σταμάτης Πολενάκης (εγγονός του γνωστού Σιφνιού γελοιογράφου Σταμάτη Πολενάκη και γιος του κριτικού και συγγραφέα Λέανδρου Πολενάκη), γεννήθηκε στην Αθήνα το 1970 και σπούδασε στο τμήμα Ισπανικής Λογοτεχνίας του Πανεπιστημίου Complutense της Μαδρίτης. Είναι ποιητής και θεατρικός συγγραφέας. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά από τον Γιάννη Γκούμα και κυρίως από τον Richard Pierce. Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων. 

### Παρουσία στο θέατρο

Ο θεατρικός του μονόλογος «*Το τελευταίο όνειρο της Έμιλυ Ντίκινσον*» παρουσιάστηκε την άνοιξη του 2008 με την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη στον ομώνυμο ρόλο, μεταφράστηκε στα αγγλικά από τον Richard Pierce και παρουσιάστηκε τον Μάιο του 2012 στο θέατρο της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης. Το μονόπρακτο με τίτλο *Ψαρόσουπα* παρουσιάστηκε στο θεατρικό αναλόγιο του Εθνικού Θεάτρου την άνοιξη του 2009. Το επόμενο θεατρικό του έργο, *Βερολίνο*, σε σκηνοθεσία Αθηνάς Στούρνα, παίχτηκε το φθινόπωρο του 2010 στο θέατρο Φούρνος, από τον θίασο "Ωκύπους". Η *Ψαρόσουπα* και το *Βερολίνο* έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά από την Jacqueline Razgonnikoff.

Τον Ιούλιο του 2009 προσκλήθηκε ως υπότροφος στο Κέντρο Συγγραφέων και Μεταφραστών της Βαλτικής, στο νησί Γκότλαντ της Σουηδίας. Το Σεπτέμβριο του 2009 συμμετείχε στην συνάντηση θεατρικών συγγραφέων "Dramaticulas" στο Μπουένος Άιρες με την ανάγνωση του έργου "Βερολίνο" στα ισπανικά. Επίσης, ποιήματά του διαβάστηκαν στη Σάλτα, στο Casa de Hernandez - Museo de la Ciudad.

Εργογραφία
----------

### Ποίηση

* Το χέρι του χρόνου (Όμβρος, 2002)
* Τα γαλάζια άλογα του Φραντς Μαρκ (Οδός Πανός, 2006)
* Νοτρ Νταμ (Οδός Πανός, 2008)
* Τα σκαλοπάτια της Οδησσού (Μικρή Άρκτος, 2012)
* Η ένδοξη πέτρα (Μικρή Άρκτος, 2014)
* Τα τριαντάφυλλα της Μερσέδες (Μικρή Άρκτος, 2016)

### Θέατρο

* Βερολίνο (Αιγόκερως, 2010)

Ενδεικτικές Κριτικές
--------------------

Τίτικα Δημητρούλια, «Η ένδοξη πέτρα», **Τα ποιητικά**

Νίκος Βατόπουλος, «Το επίκεντρο του κόσμου», **Καθημερινή**

Κριτσέφσκαγια Ευγενία «Υπαρξιακά ποιήματα», **Αυγή**

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2016.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 166933546
* **ΕΒΕ**: 304149
* **BiblioNet**: **44357**
* LCCN: no2011008758
* ISNI: 0000 0001 1411 0110
* GND: 1015065929

 |

 |
Ο **Κώστας Ρεούσης** (Παπαθανασίου) είναι ποιητής που ζει και δημιουργεί στη Λευκωσία. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1970 και κατάγεται από το τουρκοκρατούμενο χωριό Τύμβου της Κύπρου. Παρακολούθησε νομικές σπουδές στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, χωρίς ποτέ να αποκτήσει πτυχίο, ενώ παράλληλα μελετούσε λογοτεχνία και ποίηση ελληνική και ευρωπαϊκή. Το 1995, στην Αθήνα, εξέδωσε την πρώτη του συλλογή ποιημάτων *Χαμαιλέων* που ήταν ιδιωτική έκδοση και κυκλοφόρησε εκτός εμπορίου. Από το 2001 έχει εγκατασταθεί στην Κύπρο όπου ίδρυσε την "Υπερπραγματική Φράξια Λευκω©ίας" και θεωρείται ως ένας αυθεντικός εκπρόσωπος της υπερρεαλιστικής ποιητικής γραφής. Ποιήματά του έχουν δημοσιευτεί στα περιοδικά «Ακτή» (Λευκωσία), "Ο Φαρφουλάς" (Αθήνα), "Κλήδονας" περιοδική έκδοση της Υπερρεαλιστικής Ομάδας Αθηνών (Αθήνα), "Θράκα" (Λάρισα), Straw Dogs (Λευκωσία) και στο ιστολόγιο "Ποιείν". Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα ισπανικά και τα ιταλικά.

Εργογραφία
----------

* *Χαμαιλέων*, Αθήνα 1995 (ιδιωτική έκδοση)
* *Feuille Volante υπερπραγματικής θρασύτητας*, Εκδόσεις Τυφλόμυγα, Αθήνα 2008
* *Ο κρατήρας του γέλιου μου*, Εκδόσεις Φαρφουλάς, Αθήνα 2009
* *Καρίνα*, Εκδόσεις Φαρφουλάς, Αθήνα 2012
* *Ναρικατέ*, Εκδόσεις Φαρφουλάς, Αθήνα 2013
* *Ανθολογία σύγχρονης κυπριακής ποίησης* (Συμμετοχή), Εκδόσεις Μανδραγόρας, Αθήνα 2011

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Εκδόσεις Φαρφουλάς
* 


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 4143158792847039040000
* **ΕΒΕ**: 41517
* **BiblioNet**: **74805**

 |

 |
Η **Hewlett-Packard Company** (κοινώς ονομαζόμενη **ΗΡ**) ή **Hewlett-Packard** είναι μια αμερικανική πολυεθνική εταιρεία τεχνολογίας πληροφοριών με έδρα το Πάλο Άλτο της Καλιφόρνια. Αναπτύσσει και παρέχει ευρεία ποικιλία εξαρτημάτων καθώς και λογισμικό και συναφείς υπηρεσίες προς τους καταναλωτές αλλά και στους τομείς της υγείας και της εκπαίδευσης.

Η εταιρεία ιδρύθηκε σε ένα γκαράζ ενός αυτοκινήτου στο Palo Alto από τους Bill Hewlett και David Packard και αρχικά δημιούργησαν μια γραμμή παραγωγής ηλεκτρονικού εξοπλισμού. Η HP ήταν ο κορυφαίος κατασκευαστής υπολογιστών παγκοσμίως από το 2007 έως το δεύτερο τρίμηνο του 2013, μετά την οποία η Lenovo την ξεπέρασε. Ειδικεύεται στην ανάπτυξη και κατασκευή υπολογιστών, αποθήκευσης δεδομένων και υλικού δικτύωσης, σχεδιασμού λογισμικού και παροχής υπηρεσιών. Οι κύριες σειρές προϊόντων περιλαμβάνουν προσωπικές υπολογιστικές συσκευές, επιχειρηματικούς και βιομηχανικούς τυποποιημένους διακομιστές, σχετικές συσκευές αποθήκευσης, προϊόντα δικτύωσης, λογισμικό και ποικιλία εκτυπωτών και άλλων προϊόντων απεικόνισης. Η HP προωθεί τα προϊόντα της σε νοικοκυριά, μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, καθώς και μέσω διαδικτυακής διανομής, καταστημάτων λιανικής πώλησης ηλεκτρονικών ειδών και προμηθευτών γραφείου, εταίρων λογισμικού και σημαντικών προμηθευτών τεχνολογίας.

Οι εκδηλώσεις της Hewlett-Packard περιλάμβαναν την απόσχιση των ηλεκτρονικών και βιοαναλυτικών οργάνων μέτρησης, μέρος της δραστηριότητάς της ως Agilent Technologies το 1999. Τον Νοέμβριο του 2009, η HP ανακοίνωσε την εξαγορά της 3Com με την ολοκλήρωση της συμφωνίας στις 12 Απριλίου 2010. Στις 28 Απριλίου 2010, η HP ανακοίνωσε την εξαγορά της Palm Inc. για 1,2 δισεκατομμύρια δολάρια.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Hewlett-Packard στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 126190859
* LCCN: n80090459
* ISNI: 0000 0004 0647 9083
* GND: 55131-4
* SUDOC: 03420119X
* BNF: cb12498282n (data)
* BIBSYS: 10081178
* ULAN: 500334808
* NLA: 35192220
* NDL: 00650408
* NKC: kn20041205013
* BNE: XX98365
* CiNii: DA00883478

 |

 |
Ο **Αντώνης Τραυλαντώνης** (γενν. **Αντώνιος Χρυσικόπουλος**, Μεσολόγγι, 1867 – Αθήνα, 1943) ήταν Έλληνας δημοτικιστής πεζογράφος. Συνέγραψε πολλά γνωστά πεζογραφήματα, νουβέλες και διάφορα λογοτεχνικά έργα, με θέματα από την καθημερινή ζωή και τις σχέσεις των ανθρώπων, αλλά και την αρχαιότητα. Το μυθιστόρημά του με τίτλο Λεηλασία μιας Ζωής (1936, εκδόσεις «Νέα Εστία») μεταφέρθηκε το 1978 ως ομώνυμο σίριαλ στην ελληνική τηλεόραση, σε σκηνοθεσία του Κώστα Λυχναρά και με βασικό πρωταγωνιστή τον Κώστα Αρζόγλου.

Βιογραφία
---------

Παιδί πενταμελούς οικογένειας και γιος Μεσολογγίτη εμπόρου, ο Χρυσικόπουλος αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ ήταν αυτοδίδακτος γνώστης πολλών ξένων γλωσσών. Υπηρέτησε ως εκπαιδευτικός σε δημόσια σχολεία της χώρας, ενώ υπήρξε και μέλος εκπαιδευτικών συμβουλίων. Στη λογοτεχνία αφοσιώθηκε πλήρως από το 1925, οπότε και εγκαταστάθηκε στο Δήμο Ζωγράφου, ζώντας λιτά. Οι συνεργασίες του περιλαμβάνουν δημοσίευση έργων του σε πολλές εφημερίδες και περιοδικά της εποχής του. Πέθανε στο νοσοκομείο «Ο Ευαγγελισμός» σε ηλικία 76 ετών, από τις στερήσεις της κατοχής.

Επιλεγμένη εργογραφία
---------------------

* «Διετής Θητεία – Αναμνήσεις εφέδρου αξιωματικού» (νουβέλα, Αθήνα, «Νέα Εστία», 1921).
* «Δούλων Ψυχές, Ηλιοστάλαχτη» (Αθήνα, βιβλιοπωλείο Ηλία Ν. Δικαίου, 1921)

Πηγές
-----

* Ο Αντώνης Τρυαλαντώνης στο Εθνικό Κέντρο Βιβλίου Ανακτήθηκε στις 10/11/2020 Αρχειοθετήθηκε 2020-11-16 στο Wayback Machine.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Το βιβλίο στον ιστότοπο γνωστού βιβλιοπωλείου Ανακτήθηκε στις 10/11/2020
2. ↑  «Anemi\_Digital Library» Ανακτήθηκε στις 10/11/2020

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 8510158792860439040008
* **ΕΒΕ**: 30579
* **AA**: 122322
* **BiblioNet**: **18484**

 |

 |
MiG-23 της Σοβιετικής Πολεμικής Αεροπορίας σε πτήση το 1989
Στις 4 Ιουλίου 1989 **ένα MiG-23 της Σοβιετικής Πολεμικής Αεροπορίας συνετρίβη πάνω σε ένα σπίτι, στη πόλη Κόρτρεϊκ, στο βορειοδυτικό Βέλγιο**, με αποτέλεσμα να σκοτωθεί ένας άνθρωπος. Το αεροσκάφος είχε περάσει ακυβέρνητο πάνω από μια σειρά ευρωπαϊκές χώρες αφού ο πιλότος του το είχε εγκαταλείψει κοντά στο Kołobrzeg, στη βόρεια Πολωνία λόγω τεχνικών προβλημάτων και συνετρίβη όταν ξέμεινε από καύσιμα.

Η πτήση και η συντριβή του αεροσκάφους
--------------------------------------

Το MiG-23 με πιλότο τον αντισμήναρχο Nikolai Skuridin, απογειώθηκε στις 9.08 πμ (ώρα κεντρικής Ευρώπης) από την αεροπορική βάση Bagicz, κοντά στο Kołobrzeg της Πολωνίας, για να εκτελέσει εκπαιδευτική πτήση. Κατά τη διάρκεια της απογείωσης και ενώ βρισκόταν σε ύψος 150 μέτρων το αεροπλάνο παρουσίασε μερική απώλεια ισχύος και ο πιλότος αποφάσισε να το εγκαταλείψει. Ωστόσο ο κινητήρας συνέχισε να λειτουργεί και το αεροσκάφος παρέμεινε στον αέρα, πετώντας με τον αυτόματο πιλότο προς τα δυτικά.

Αφού βγήκε από τον εναέριο χώρο της Πολωνίας, πέταξε πάνω από την Ανατολική Γερμανία και στη συνέχεια μπήκε στον εναέριο χώρο της Δυτικής Γερμανίας, όπου αναχαιτίστηκε από ένα ζεύγος F-15, της 32ης Μοίρας Αεροπορικών Επιχειρήσεων (32nd Air Operations Squadron), των Αεροπορικών Δυνάμεων των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ευρώπη. Οι πιλότοι των F-15, τα οποία απογειώθηκαν από την αεροπορική βάση Soesterberg στην Ολλανδία, ανέφεραν ότι το αεροπλάνο δεν είχε πλήρωμα. Έπειτα το αεροπλάνο πέρασε πάνω από την Ολλανδία και συνέχισε προς το Βέλγιο. Τα F-15 που το συνόδευαν είχαν εντολή να καταρρίψουν το αεροπλάνο πάνω από τη Βόρεια Θάλασσα αλλά καθώς το MiG ξέμεινε από καύσιμα, άρχισε μια αργή στροφή προς τα νότια, γεγονός που έθεσε τη γαλλική πολεμική αεροπορία σε επιφυλακή. Τελικά το MiG συνετρίβη, περίπου μια ώρα μετά την απογείωσή του, πάνω σε ένα σπίτι κοντά στο Kortrijk, στο Βέλγιο, γύρω στα 10 χιλιόμετρα από τα γαλλικά σύνορα, προκαλώντας το θάνατο ενός 18χρονου. 

Για το συμβάν η βελγική κυβέρνηση προέβη σε επίσημη διαμαρτυρία προς τη Σοβιετική Ένωση, η οποία κατέβαλε 685.000 δολάρια ως αποζημίωση στο Βέλγιο, στην οικογένεια του θύματος και τους κατοίκους της περιοχής.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Davies, Steve, and Dildy, Doug, "F-15 Eagle Engaged – The World's Most Successful Jet Fighter", Osprey Publishing, Botley, Oxford, UK, 2007, σελ.102–106.
3. ↑
4. ↑
5. ↑  Claire Lefebvre, « Cet avion fantôme qui a failli s'écraser sur Lille », La Voix du Nord, no 24693,‎ 29 août 2021, σελ. 40
Ο **Κώστας Μ. Χιωτάκης** (1914-1981) ήταν Έλληνας γιατρός, αντιστασιακός και πολιτικός, που υπηρέτησε ως βουλευτής της Αριστεράς στα Χανιά.

Σταδιοδρομία
------------

Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1914 αλλά το 1922 εγκαταστάθηκε ως πρόσφυγας στα Χανιά. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

  

### Αντιστασιακή δράση

Ο Χιωτάκης ανέπτυξε έντονη αντιστασιακή δράση, την οποία πλήρωσε με σύλληψη (1947) και εξορία (ως το 1953 και ξανά το 1967-70), έχοντας συνδεθεί με το ΕΑΜ στην Ανατολική Κρήτη και έπειτα έγινε μέλος του ΕΛΑΣ. Νωρίτερα ως γιατρός πολέμησε στο Μέτωπο και ενώ προσέφερε τις υπηρεσίες του στους τραυματίες κατά την Μάχη της Κρήτης (στην οποία είχε λάβει μέρος και ο ίδιος) πιάστηκε αιχμάλωτος από τους Γερμανούς.

### Κοινοβουλευτική δραστηριότητα

Στις εκλογές του 1958 εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Χανίων με την ΕΔΑ. Μαζί του εξελέγη με την ΕΔΑ στα Χανιά ο Ιωάννης Κοντουδάκης. Επανεξελέγη βουλευτής Χανίων το 1961 και το 1963. 

Κατά την περίοδο της χούντας εκτοπίστηκε στη Γυάρο και στη Λέρο.

Απεβίωσε σε ηλικία 67 ετών στα Χανιά στις 18 Νοεμβρίου 1981.

Οικογένεια
----------

Από το γάμο του το 1945 με την Αλίκη Ανθούση και απέκτησε έναν γιο.

Επιλεγμένα έργα
---------------

Ο Χιωτάκης άφησε σημαντικό λογοτεχνικό έργο, το οποίο αναγνωρίστηκε με τη βράβευσή του με 9 βραβεία σε πανελλαδικούς λογοτεχνικούς διαγωνισμούς.  Μεταξύ άλλων συνέγραψε ένα θεατρικό μονόπρακτο.

* "Αναποδιές" (θεατρικό)
* "Ανηφόρες και καλντερίμια"
* "Διηγήματα"
* "Η ιστορία ενός παλτού και μιας χλαίνης"
* "Ξεκίνημα"
* "Στην άκρη της θύελλας"
* "Ψηλά τη σημαία μας και άλλα διηγήματα"

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Αφιέρωμα στον Κώστα Χιωτάκη, Χανιώτικα Νέα, ηλεκτρονική έκδοση, ανάκτηση 27 Απριλίου 2020.
2. ↑  Χιωτάκης Κώστας, σύντομα βιογραφικά και εργογραφικά στοιχεία, chania-info.gr, ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2020.
3. 1 2 3  Συλλογικό έργο, Κρήτη- Το Αφιέρωμα, εκδ. οίκος Αρσινόη, τ. 10, σελ. 204.
4. ↑  "EΔΑ 1951-1967 το νέο πρόσωπο της Αριστεράς" τόμοι 2 , εκδόσεις "ΘΕΜΕΛΙΟ".
5. ↑  Άρθρο του Λάζαρου Λασκαρίδη, 11 Μαΐου 1958- Οι εκλογές που έκαναν την αριστερά αξιωματική αντιπολίτευση και ο Παπαδόπουλος

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 232460103
* **ΕΒΕ**: 32246
* **AA**: 16050
* ISNI: 0000 0003 6639 3233
* SELIBR: 351095

 |

 |
Ο **Φαίδων Αλκίνοος** (γεννήθηκε ως Γεώργιος Βλαχιώτης στο Κιάτο το 1956) είναι Έλληνας ποιητής, συγγραφέας θεατρικών έργων, διηγηματογράφος, στιχουργός. ιδιοκτήτης εκδοτικών οίκων βιβλίων.

Βιογραφικό
----------

Ο Γεώργιος Βλαχιώτης γεννήθηκε το 1956 στο Κιάτο και ήταν γιος του Αλεξάνδρου Βλαχιώτη, ο οποίος λειτουργούσε και το ξενοδοχείο "Κύπρος". Ο πατέρας του καταγόταν από το Κιβέρι του νομού Αργολίδος. Η μητέρα του, η Βαρβάρα, καταγόταν από το χωριό Χαλκί του νομού Κορινθίας. Μετά τις γυμνασιακές του σπουδές, έγινε μόνιμος κάτοικος της Αθήνας. Σπούδασε λογιστικά στη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών. Στη συνέχεια υπηρέτησε την στρατιωτική θητεία και εργάστηκε ως λογιστής. Από μικρός έγραφε ποιήματα και τελικά έγινε συγγραφέας και εκδότης. Ο εκδοτικός του οίκος "Χώρος Ποίησης Σικυώνιος" ιδρύθηκε το 1987 και λειτούργησε μέχρι το 1997.

Ο γιος του Αλέξανδρος έγινε επίσης συγγραφέας.

Ενδεικτική εργογραφία
---------------------

Συνέγραψε και εξέδωσε τα εξής βιβλία:

* Συντροφικότητα (1979)
* Με τον Στίχο (ποιήματα, 1988, επανέκδοση 2006)
* Αγωνιστή πατέρα (1989, 1997, 2006)
* Σε τρίτο πρόσωπο (1991)
* Μπαράκια (1997)
* Προπαίδεια (Μαθαίνω Πολλαπλασιασμό) – (1997)
* Η Αλεπού κι ο Κόρακας (1997)
* Χαίρε Ύλη (1997)
* Μονεμβασιά μου Δέσποινα, ποιητικός θεατρικός λόγος (2007)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Φαίδων, Αλκίνοος». *biblionet.gr*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **BiblioNet**: **63547**

 |

 |
Πινακίδα που υποδεικνύει τον χώρο αναμονής των έγχρωμων ταξιδιωτών, στο σιδηροδρομικό σταθμό του Ντέρχαμ της Βόρειας Καρολίνα (1940)
Ως **νόμοι του Τζιμ Κρόου** έγιναν γνωστοί ένα σύνολο ομοσπονδιακών και τοπικών νόμων που επέβαλαν τον φυλετικό διαχωρισμό κυρίως στις νότιες Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτοί οι νόμοι θεσπίστηκαν στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα από τις κυβερνήσεις των Νοτίων Δημοκρατικών, για να αφαιρέσουν τα πολιτικά και οικονομικά οφέλη που αποκόμισαν οι μαύροι αμέσως μετά τον εμφύλιο πόλεμο -κατά την περίοδο της ανασυγκρότησης. Οι νόμοι του Τζιμ Κρόου εφαρμόζονταν μέχρι το 1965 στο Νότο. Η πρώτη αναφορά γίνεται το 1884 στο Κογκρέσο

Στην πράξη, οι νόμοι του Τζιμ Κρόου επέβαλαν τον φυλετικό διαχωρισμό στις πολιτείες των νοτίων και σε μερικές άλλες, ξεκινώντας από τη δεκαετία του 1870. Οι νόμοι του Τζιμ Κρόου υποστηρίχθηκαν το 1896 στην υπόθεση «Plessy vs Ferguson» (*Πλέσι εναντίον Φέργκιουσον*), στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών πρότεινε τη δημιουργία ξεχωριστών δομών, εφαρμόζοντας την αρχή «Separate but equal» (*Χωριστοί αλλά ίσοι*), για τους Αφροαμερικανούς. Επιπλέον, η δημόσια εκπαίδευση είχε ουσιαστικά διαχωριστεί στο μεγαλύτερο μέρος του Νότου.

Δημόσιες βρύσες λευκών και έγχρωμων στον τερματικό σταθμό των λεωφορείων της Οκλαχόμα (1939)
Το δόγμα «seperate but equal» επεκτάθηκε στις δημόσιες δομές και τα μέσα μεταφοράς, συμπεριλαμβανομένων των λεωφορείων και τρένων. Οι δομές για τους Αφροαμερικανούς ήταν σταθερά υποβαθμισμένες και λιγότερο χρηματοδοτούμενες σε σύγκριση με τις δομές για τους λευκούς Αμερικανούς, ενώ στις περισσότερες των περιπτώσεων δεν υπήρχαν.

Το 1954, ο διαχωρισμός των δημόσιων σχολείων κηρύχθηκε αντισυνταγματικός από το Ανώτατο Δικαστήριο. Γενικά, οι υπόλοιποι νόμοι του Τζιμ Κρόου αντικαταστάθηκαν από τον νόμο περί πολιτικών δικαιωμάτων του 1964 και τον νόμο για τα δικαιώματα ψήφου του 1965.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bubar, Joe. (March 9, 2020). The Jim Crow North - Upfront Magazine - Scholastic Αρχειοθετήθηκε 2023-03-23 στο Wayback Machine.. Retrieved June 7, 2021.
2. ↑  Fremon, David (2000). *The Jim Crow Laws and Racism in American History*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. Enslow. ISBN 0766012972.
3. ↑  Bruce Bartlett (2008). *Wrong on Race: The Democratic Party's Buried Past*. St. Martin's Press. σελίδες 24–. ISBN 978-0-230-61138-2.
4. ↑  Elizabeth Schmermund (2016). *Reading and Interpreting the Works of Harper Lee*. Enslow Publishing, LLC. σελίδες 27–. ISBN 978-0-7660-7914-4.
5. ↑  «Congressional». *Sioux City Journal*: σελ. 2. December 18, 1884. .
6. ↑  Perdue, Theda (28 Οκτωβρίου 2011). «Legacy of Jim Crow for Southern Native Americans». *C-SPAN*. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2018.
7. ↑  Lowery, Malinda Maynor (2010). *Lumbee Indians in the Jim Crow South: Race, Identity, and the Making of a Nation*. Univ of North Carolina Press. σελίδες 0–339. ISBN 9780807833681. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2018.