recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Μπιλ Χάρις** (*Bill Harris*, 28 Οκτωβρίου 1916 - 21 Αυγούστου 1973) ήταν Αμερικανός μουσικός, ένας από τους ελάχιστους μοντέρνους τζαζ τρομπονίστες που δεν επηρεάστηκαν από τον ήχο του J.J.Johnson και είχε το δικό του μοναδικό στυλ.

Έγινε επαγγελματίας μουσικός το 1938 και περιόδευσε με τις μεγάλες μπάντες του Gene Krupa, του Ray McKinley και του Bob Chester. Στη συνέχεια έπαιξε στην μεγάλη μπάντα του Benny Goodman και του Charlie Barnet αλλά πραγματική φήμη κέρδισε με την συμμετοχή του στη ορχήστρα του Woody Herman μεταξύ 1944 και 1946 και την περίοδο 1956-1959. Το 1947 μαζί με τον σαξοφωνίστα Charlie Ventura έφτιαξαν το δικό τους σχήμα και το 1953 συνεργάστηκε με τον Chubby Jackson ενώ περιόδευσε και με το Jazz at the Philarmonic (1950 και 1954).Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του '50 συνεργάστηκε με τον Flip Phillips και η μπάντα τους αποτελούσε τον πυρήνα της μπάντας του Benny Goodman. Στη δεκαετία του '60 ο Μπιλ Χάρις αποσύρθηκε από το προσκήνιο και ηχογράφησε μόνο περιστασιακά με τα δικά του σχήματα και σε συνεργασία με τον Red Norvo. Ο Μπιλ Χάρις ηχογράφησε ως leader μεταξύ 1945 και 1957 για την Mercury, την EmArcy, την Dial, την Capitol, την Verve, την Fantasy και την Mode με καλεσμένους μουσικούς κυρίως μέλη της ορχήστρας του Woody Herman.

Επιλεγμένη δισκογραφία
----------------------

1947 A Night in the Village (Jazz Showcase)
1952 Collates (Clef)
1953 Bill Harris Collates (Mercury)
1956 Bill Harris (EmArcy)
1956 The Bill Harris Herd (Norgran)
1957 Bill Harris and Friends (Original Jazz Classics)
1957 The Ex-Hermanites (Mode)
1957 The Harris Touch (EmArcy)

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb13894982f. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
2. 1 2  (Γερμανικά) *Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους*. harris-bill. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  (Αγγλικά) *Library of Congress Authorities*. Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου. n82090389. Ανακτήθηκε στις 21  Ιανουαρίου 2020.
4. ↑  *Czech National Authority Database*. xx0178508. Ανακτήθηκε στις 16  Δεκεμβρίου 2022.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 104845218
* **Europeana**: agent/base/151602
* LCCN: n82090389
* ISNI: 0000 0001 1695 7059
* GND: 134398343
* BNF: cb13894982f (data)
* MusicBrainz: d6c74c2d-1631-40be-8914-2ca99c8e511a
* NKC: xx0178508
* BNE: XX1596652

 |

 |
Ο **Γουίλιαμ Μέλβιν («Μπιλ») Χικς** (*William Melvin Hicks*, 16 Δεκεμβρίου 1961 - 26 Φεβρουαρίου 1994) ήταν Αμερικανός stand-up κωμικός. Μέσα από το χιούμορ του σατίριζε τις κυρίαρχες πεποιθήσεις και αντιλήψεις στις Η.Π.Α. ασκώντας έντονη κριτική στα μέσα μαζικής επικοινωνίας, στις πολυεθνικές εταιρίες και τη θρησκεία .

Τόσο στις παραστάσεις του, όσο και στις συνεντεύξεις του, ο Χικς επέκρινε την μετριότητα και την κοινοτοπία των μέσων μαζικής επικοινωνίας και της ποπ κουλτούρας, χαρακτηρίζοντας τα ως εργαλεία καταπίεσης και πνευματικής υποβάθμισης των ανθρώπων. Πέθανε από καρκίνο του παγκρέατος στην ηλικία των 32 ετών, το 1994.

Πρώτα χρόνια
------------

Ο Χικς γεννήθηκε στην πόλη Βαλντόστα της πολιτείας της Τζόρτζια. Ο πατέρας του, Τζιμ, ήταν στέλεχος στην Τζένεραλ Μότορς, ενώ η μητέρα του, Μαίρη, ήταν δασκάλα.

Ταινίες για τον Χικς
--------------------

Σύμφωνα με τον ηθοποιό Ράσελ Κρόου, μια ταινία βασισμένη στη ζωή του Χικς βρίσκεται ήδη στο στάδιο της προπαραγωγής, ενώ τον ρόλο του Χικς αναμένεται να τον παίξει ο ίδιος ο Κρόου. Το 2009 γυρίστηκε ένα ντοκιμαντέρ του BBC για τη ζωή του Χικς με τίτλο *American: The Bill Hicks Story*, το οποίο προβλήθηκε σε Αμερική και Ευρώπη ένα χρόνο αργότερα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
2. ↑  Geoff Taylor. *Edited Guide Entry*, reported by  5 Σεπτεμβρίου 2001. Τελευταία πρόσβαση 14 Ιουνίου 2009
3. ↑  Βλέπε "Αρχειοθετήθηκε 2012-01-07 στο Wayback Machine." Ο Μπιλ Χικς δίνει συνέντευξη στην εκπομπή Capzeyez Live
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2010.
5. ↑  «Rusty relaxes as film takes leaf of absence». The Sydney Morning Herald.
6. ↑  American The Movie

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 28875277
* **Europeana**: agent/base/60437
* LCCN: n2001025100
* ISNI: 0000 0000 5565 1012
* GND: 1038798973
* SUDOC: 183058224
* BNF: cb16914729c (data)
* MusicBrainz: c53d4269-cb9c-4940-92ec-f398fa47b190
* NKC: xx0044079
* ICCU: UBOV419809

 |

 |
Ο **Βάλτερ φον ντερ Φόγκελβαϊντε** (γερμανικά: Walther von der Vogelweide, περ. 1170 – περ. 1230) ήταν Γερμανός λυρικός ποιητής του Μεσαίωνα, που έγραφε κυρίως ρομαντικά και πολιτικά ποιήματα.

Βιογραφία
---------

Άγαλμα του Βάλτερ φον ντερ Φόγκελβαϊντε στο Μπολτσάνο της Ιταλίας
Ιππότης αλλά φτωχός, γεννημένος μάλλον στην Αυστρία ή τη Βαυαρία, πέρασε τα πρώτα του χρόνια στην αυλή της Βιέννης και ύστερα μπήκε στην υπηρεσία του αυτοκράτορα και άλλων Γερμανών ηγεμόνων. 

Τα σύντομα ποιήματά του υμνούν με επιγραμματικό τρόπο τον Θεό, τον έρωτα και την ανδρεία με αίσθημα χάρη και ορμή. Περίφημο είναι το ποίημά του "Unter der linden" (Υπό τας φιλύρας).

Πήρε το μέρος του αυτοκράτορα στις διαμάχες του με τον πάπα και επετέθη με δριμύτητα κατά του τελευταίου, προαναγγέλοντας (από πολύ μακριά βέβαια) τον Λούθηρο.

Ο Βάλτερ ήταν ένας από τους ποιητές που συμμετείχαν κατά την παράδοση (που έφτασε ως την όπερα *Τανχόυζερ* του Ρίχαρντ Βάγκνερ) στον ποιητικό διαγωνισμό του Βάρτμπουργκ. 

Τα επτά τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε σ’ ένα κτήμα που του χάρισε ο τότε μελλοντικός βασιλιάς Φρειδερίκος Β΄ Χοενστάουφεν κοντά στο Βίρτσμπουργκ, χωρίς περιπλάνηση πλέον και φτώχια, αλλά βοηθώντας τον αυτοκράτορα στην προετοιμασία της σταυροφορίας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  *The Fine Art Archive*. cs.isabart.org/person/88776. Ανακτήθηκε στις 1  Απριλίου 2021.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2019.
3. ↑  «Library of the World's Best Literature». *Library of the World's Best Literature*. 1897.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Walther von der Vogelweide στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 78772012
* **Europeana**: agent/base/147861
* LCCN: n79093347
* ISNI: 0000 0001 2018 3711
* GND: 118628976
* SELIBR: 229311
* SUDOC: 029433657
* BNF: cb12106209q (data)
* BIBSYS: 90063629
* MusicBrainz: e4d54dd5-9eae-49d8-9a53-b5cbff13a9e5
* NDL: 00460156
* NKC: jn19981002391
* BNE: XX4789952

 |

 |
H **Αυγούστα Αικατερίνη**, (αγγλ. *Augusta Katherine Gordon-Lennox*, 14 Ιανουαρίου 1827 - 3 Απριλίου 1904) από τον Οίκο των Στιούαρτ ήταν κόρη του 5ου Δούκα του Ρίτσμοντ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Σαξονίας-Βαϊμάρης.

Βιογραφία
---------

Η *Ωγκάστα Κάθριν Γκόρντον-Λέννοξ* ήταν η δεύτερη κόρη του Τσάρλς Γκόρντον-Λέννοξ, 5ου Δούκα του Ρίτσμοντ, και της Κάρολαϊν Πάτζετ, κόρης του Χένρυ Πάτζετ, 1ου Μαρκησίου του Άνγκλσυ.

Οι δούκες του Ρίτσμοντ ήταν απόγονοι του Τσαρλς Λέννοξ, νόθου γιου του Καρόλου Β΄ της Αγγλίας. Η Αυγούστα Αικατερίνη έκανε γάμο με τον Εδουάρδο, γιο της Ίντας της Σαξονίας-Μάινινγκεν. Αυτή ήταν αδελφή της Αδελαΐδας της Σαξονίας-Μάινινγκεν, συζύγου του Γουλιέλμου Δ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 1851 μοργανατικά τον Εδουάρδο της Σαξονίας-Βαϊμάρης. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και της δόθηκε ο τίτλος της *Κόμισσας του Ντόρνμπουργκ* μία ημέρα πριν τον γάμο από τον θείο του Εδουάρδου, τον Κάρολο Φρειδερίκο. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
-----

* 
*

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p11084.htm#i110837.
2. 1 2  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003. I00019822.
3. ↑  p11084.htm#i110837. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
4. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* BNF: cb149739498 (data)

 |

 |
Το **Heraklion Wireless**, ή Ασύρματο Φοιτητικό Δίκτυο Ηρακλείου, είναι μια καθαρά εθελοντική πρωτοβουλία, που ασχολείται με την δημιουργία ενός ψηφιακού ασύρματου δικτύου υψηλών ταχυτήτων και ελεύθερης πρόσβασης, στην ευρύτερη περιοχή του Ηρακλείου. Κύριος σκοπός είναι να δημιουργηθεί και να εξελιχθεί ένα ανοικτό κοινοτικό δίκτυο - εναλλακτικό των εμπορικών δικτύων τηλεπικοινωνιών - με απολύτως μη κερδοσκοπικό χαρακτήρα. Γι’ αυτό το λόγο η προσπάθειά μας έχει σαν αρχές την εθελοντική ομαδική εργασία και τον ισότιμο καταμερισμό του κόστους στους συμμετέχοντες. 

Μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας του Πανεπιστημίου Κρήτης αποτέλεσαν τον αρχικό πυρήνα της προσπάθειας, εξ’ ου και το όνομα του συλλόγου, αλλά η εξέλιξη των πραγμάτων μετέτρεψε αυτή την προσπάθεια σε ένα ανοιχτό στην κοινωνία κοινοτικό δίκτυο, στο οποίο μπορεί να συνδεθεί ο οποιοσδήποτε.

Δικτυακοί Τόποι
---------------

* Αρχική σελίδα του ΑΦΔΗ
Το *Neighboorhoods* είναι το 6ο άλμπουμ του αμερικάνικου ποπ πανκ συγκροτήματος Blink-182 που κυκλοφόρισε στις 27 Σεπτεμβρίου του 2011 από τις *Geffen Records*. Είναι το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος στα τελευταία 8 χρόνια και το πρώτο μετά την επανασύνδεση του συγκροτήματος το 2009. Το πρώτο single του άλμπουμ είναι το *Up All Night* οπου και κυκλοφόρισε στις 14 Ιουλίου του 2011 ενω το δεύτερο single είναι το *After Midnight* που κυκλοφόρισε στις 6 Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς.

Κριτικές και αποδοχή από τον κόσμο
----------------------------------

Οι εντυπώσεις για το άλμπουμ ήταν αρκετά θετικές από πολλές από τις κριτικές από διάφορα περιοδικά ή site στο ίντερνετ, τόνιζαν ότι αν και ο ήχος του συγκροτήματος είναι πολύ πιο σκοτεινός και διαφορετικός από τις προηγούμενες δουλειές τους, ήταν ένας πολύ αξιόλογος δίσκος. Την ίδια καλή ανταπόκριση είχε και το αλμπουμ στους θαυμαστές του συγκροτήματος, αφου μέσα στην πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του, πωλήθηκαν 151.000 δίσκοι στις ΗΠΑ ενω ο αριθμός έφτασε γύρω στις 300.000 σε όλο τον κόσμο.

Η πορεία του στα Charts
-----------------------

* Canadian Albums Chart 2η θέση
* Australian Albums Chart 2η θέση
* U.S. Billboard 200 2η θέση
* New Zealand Albums Chart 3η θέση
* German Albums Chart 6η θέση
* UK Albums Chart 6η θέση
* Austrian Albums Chart 7η θέση
* Italian Albums Chart 11η θέση
* Swiss Albums Chart 11η θέση

Tracklist
---------

Τα τραγούδια όπως εμφανίζονται στο άλμπουμ με την σειρά είναι τα εξής:

* *1.Ghost on the Dancefloor*
* *2.Natives*
* *3.Up All Night*
* *4.After Midnight*
* *5.Snake Charmer*
* *6.Heart's All Gone Interlude*
* *7.Heart's All Gone*
* *8.Wishing Well*
* *9.Kaleidoscope*
* *10.This is Home*
* *11.MH 4.18.11*
* *12.Love is Dangerous*
* *13.Fighting the Gravity*
* *14.Even if She Falls*
H **Αυγούστα Λουίζα** (γερμ. *Auguste Louise of Württemberg-Oels*, 21 Ιανουαρίου 1698 - 4 Ιανουαρίου 1739) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόρη του Δούκα της Βυρτεμβέργης-Ελς και με τον γάμο της έγινε Δούκισσα της Σαξονίας-Βάισενφελς-Μπάρμπυ.

Βιογραφία
---------

Ήταν η τρίτη (επιζήσασα) κόρη του Χριστιανού Ούλριχ Α΄ της Βυρτεμβέργης-Ελς και της Σοφίας Βιλελμίνης της Ανατολικής Φρισίας, κόρης του Έννο Λουδοβίκου της Ανατολικής Φρισίας.

Ο γάμος της δεν ήταν ευτυχής και δεν είχαν παιδιά. Χώρισαν το 1732 και η Αυγούστα Λουίζα αποσύρθηκε στο Κάστρο Σκαρσίνα της Σιλεσίας, όπου απεβίωσε 41 ετών τον Ιανουάριο του 1739. Πέντε μήνες μετά απεβίωσε και ο σύζυγός της. Εκείνη τάφηκε στο Σλος Στάτκιρχε Στ. Γιοχάννις στο Ελς.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 1721 τον Γεώργιο Αλβέρτο της Σαξονίας-Βάισενφελς-Μπάρμπυ. Δεν απέκτησαν απογόνους και διαζεύχθηκαν το 1732.

Πηγές
-----

* Augusta Louise Herzogin v.Württemberg-Bernstadt-Bernstadt in: Genealogy Database by Herbert Stoyan Archived October 17, 2014, at the Wayback Machine [retrieved 12 October 2014].

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p644.htm#i6432. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  p644.htm#i6432. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 160031276
* GND: 142760765

 |

 |
Το **"Neke davne zvezde"** ("Κάποια μακρινά αστέρια") ήταν η Γιουγκοσλαβική συμμετοχή στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 1961, στα σερβοκροατικά από τη Λιλιάνα Πέτροβιτς. Ήταν η πρώτη συμμετοχή από τη Γιουγκοσλαβία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision.

Το τραγούδι εκτελέστηκε πέμπτο, μετά τη Φινλανδία με τη Λάιλα Κινούνεν και το "Valoa ikkunassa" και πριν την ολλανδή Γκρέετγιε Κάουφελντ με το "Wat een dag". Στο κλείσιμο της ψηφοφορίας, έλαβε 9 πόντους, τοποθετώντας τη Γιουγκοσλαβία 8η σε ένα σύνολο 16 χωρών.

Ο επόμενος Γιουγκοσλάβος εκπρόσωπος στο διαγωνισμό του 1962 ήταν η Λόλα Νολάκοβιτς με το "Ne pali svetlo u sumrak".

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αναλυτικές πληροφορίες και τους στίχους, Diggiloo Τσίχλα, "Neke davne zvezde"
Το σήμα του Νες
**Nescafé** είναι εμπορικό σήμα καφέ που ανήκει στη Nestlé. Το όνομα είναι ένας συνδυασμός των λέξεων "Nestlé" και "café". Η Nestlé παρουσίασε για πρώτη φορά την μάρκα στην Ελβετία την 1η Απριλίου 1938.

Η Nestlé άρχισε να αναπτύσσει μια μάρκα καφέ το 1930, με πρωτοβουλία της βραζιλιάνικης κυβέρνησης, για να βοηθήσει στη διατήρηση του σημαντικού πλεονάσματος της ετήσιας συγκομιδής βραζιλιάνικου καφέ. Ο Μαξ Μόργκανθαλερ ηγήθηκε του έργου ανάπτυξης. Η Nestlé παρουσίασε το νέο προϊόν με την επωνυμία "Nescafé" την 1η Απριλίου 1938. Ο Nescafé είναι διαλυτός καφές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Coffee History (Nescafé History section)». Nescafé. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2011.
Η **Αυγούστα Βικτωρία του Χοεντσόλλερν** (γερμανικά: *Auguste Viktoria von Hohenzollern*, 19 Αυγούστου 1890 - 29 Αυγούστου 1966) ήταν Γερμανίδα πριγκίπισσα, η οποία υπήρξε σύζυγος του Εμμανουήλ Β΄ της Πορτογαλίας. Στην πράξη δεν υπήρξε ποτέ βασίλισσα, καθώς ο Εμμανουήλ είχε ήδη εκθρονιστεί όταν παντρεύτηκαν.

Οικογένεια
----------

Η *Αυγούστα Βικτωρία Βιλελμίνη Αντωνία Ματθίλδη Λουδοβίκα Ιωσηφίνα Μαρία Ελισάβετ* γεννήθηκε στο Πότσδαμ της Γερμανικής Αυτοκρατορίας στις 19 Αυγούστου 1890. Ήταν η κόρη του Γουλιέλμου του Χοεντσόλλερν και της Μαρίας Θηρεσίας των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών.

Οι γονείς του πατέρα της ήταν ο Λεοπόλδος του Χοεντσόλλερν και η Αντωνία της Πορτογαλίας, μία από τους διαδόχους του θρόνου της Πορτογαλίας. Οι γονείς της μητέρας της ήταν ο Λουδοβίκος των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών και η Ματθίλδη Λουδοβίκα, κόρη του Μαξιμιλιανού Ιωσήφ, Δούκα εν Βαυαρία.

Η Αυγούστα Βικτωρία ήταν ανιψιά του Φερδινάνδου της Ρουμανίας.

Γάμος και μετέπειτα χρόνια
--------------------------

Στις 4 Σεπτεμβρίου 1913 η Αυγούστα Βικτωρία παντρεύτηκε τον Εμμανουήλ Β΄ της Πορτογαλίας. Εκείνος είχε ανέλθει στον πορτογαλικό θρόνο μετά τη δολοφονία του πατέρα του Καρόλου Α΄ της Πορτογαλίας και του μεγαλύτερου αδερφού του Λουδοβίκου Φίλιππου της Πορτογαλίας, την 1η Φεβρουαρίου 1908. Έπειτα καθαιρέθηκε με την Επανάσταση της 5ης Οκτωβρίου 1910. Όταν παντρεύτηκαν, η Αυγούστα Βικτωρία ήταν 23 ετών και ο Εμμανουήλ 24.

Ο Εμμανουήλ πέθανε στις 2 Ιουλίου του 1932 στο Φούλγουελ του Λονδίνου. Από το γάμο τους δεν απέκτησαν παιδιά. Στις 23 Απριλίου 1939 εκείνη παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Ρόμπερτ Ντάγκλας, ο οποίος προερχόταν επίσης από αριστοκρατική οικογένεια. Η Αυγούστα Βικτωρία δεν απέκτησε απογόνους ούτε με τον δεύτερο σύζυγό της. Ο Ντάγκλας πέθανε στις 26 Αυγούστου 1955. Η Αυγούστα πέθανε στις 29 Αυγούστου 1966 στο Άιγκελτινγκεν της Δυτικής Γερμανίας σε ηλικία 76 ετών.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αυγούστα Βικτωρία του Χοεντσόλερν** |

1. 1 2 3 4 5  Paul Theroff. «HOHENZOLLERN». Paul Theroff's Royal Genealogy Site. Ανακτήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2008.
2. 1 2 3 4 5  Darryl Lundy (10 Μαΐου 2003). «Auguste Viktoria Prinzessin von Hohenzollern-Sigmaringen». thePeerage.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2008.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 120806206
* ISNI: 0000 0000 7956 7982
* GND: 141190205
* BNF: cb14976776b (data)

 |

 |
Ο **Αυρήλιος Αχιλλεύς**, λατιν.: *Aurelius Achilleus*, (άκμασε 297–298) ήταν επαναστάτης κατά τού Ρωμαίου αυτοκράτορα Διοκλητιανού στην Αίγυπτο το 297 μ.Χ. 

Όλες οι λογοτεχνικές πηγές αναφέρουν τον Αχιλλέα ως αυτοκρατορικό διεκδικητή και αρχηγό της εξέγερσης, αλλά νομισματικά και παπυρολογικά στοιχεία αποδίδουν αυτόν τον ρόλο στον Δομίτιο Δομιτιανό. Αντίθετα, οι αιγυπτιακές πάπυροι πιστοποιούν τον Αχιλλέα ως *διορθωτή* (corrector) υπό τον Δομιτιανό. Φαίνεται ότι κατάφερε να ηγηθεί της εξέγερσης μετά το τέλος τού Δομιτιανού τον Δεκέμβριο του 297 .

Ο Αυ. Αχιλλέας συνελήφθη μετά από καιρό από τον Διοκλητιανό, μετά από πολιορκία οκτώ μηνών στην Αλεξάνδρεια και θανατώθηκε το 298.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Smith, William (1867), «Achilleus», στο: Smith, William, επιμ. *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, **1**, Boston, MA, σελ. 12, ανακτήθηκε στις 2007-10-01
2. ↑  Omissi, Adrastos (2018). «Birthing the Late Roman State: Diarchs, Tetrarchs, and a New Language of Power». *Emperors and Usurpers in the Later Roman Empire: Civil War, Panegyric, and the Construction of Legitimacy*. Oxford Studies in Byzantium (στα Αγγλικά). Oxford University Press. σελ. 79. ISBN 0192558269. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2018.
3. ↑  Eutropius, *Epitome* ix. 14, 15
4. ↑  Aurelius Victor *De Caesaribus* 39

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 296658423
* LCCN: no2013011656

 |

 |
Στην ελληνική μυθολογία ο **Άβαρτος** ήταν ένας από τους απογόνους του βασιλέα των Αθηνών Κόδρου. Δεν ήταν από εκείνους τους απογόνους που παρέμειναν στην Αττική και τους οποίους ο Αριστοτέλης ονόμασε *Κοδρίτες*, αλλά μετανάστευσε στη Μικρά Ασία, όπου μαζί με τον Δεοίτη και τον Πέρικλο κατέληξαν να γίνουν βασιλιάδες της Φώκαιας, όπως αναφέρει ο Παυσανίας. Η αιτία ήταν ότι οι υπόλοιπες ιωνικές πόλεις της Μ. Ασίας (αλλά και η Χίος και η Σάμος) δεν δέχονταν τη Φώκαια ως μέλος της συμπολιτείας τους (που συνεδρίαζε στο «Πανιώνιον»), αν πρώτα οι Φωκαείς δεν έκαναν βασιλέα τους κάποιον από το «γένος των Κοδριδών».

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παυσανίου *Ελλάδος περιήγησις*, 7, 3, 10

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, έκδ. 2006, τόμος 1, σελ. 72
Το **Reader's Digest** είναι αμερικανικό περιοδικό γενικού ενδιαφέροντος που δημοσιεύεται δέκα φορές το χρόνο. Αρχικά εκδιδόταν στην Τσαπάκουα της Νέας Υόρκης, σήμερα πλέον έχει έδρα το Μανχάταν. Το περιοδικό ιδρύθηκε το 1922 από τον DeWitt Wallace και την Lila Bell Wallace. Χαρακτηριστικό του είναι τα κείμενα σε απλή γλώσσα.

Το 1922, ο Γουάλας ξεκίνησε το περιοδικό ενώ ανάρρωνε από τα τραύματα από σκάγια που είχε υποστεί στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. 

Σύμφωνα με την Mediamark Research (2006), στα νοικοκυριά με εισόδημα που ξεπερνούν τα 100.000 δολάρια ανά έτος το *Reader's Digest* είναι πολύ πιο δημοφιλές σε σύγκριση με τα περιοδικά *Fortune*, *The Wall Street Journal*, *Business Week*, και *Inc.*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Niemeyer, Daniel Charles (2013). *1950s American style : a reference guide*. Boulder, Colorado. ISBN 978-1-304-20165-2. 870211273.
2. ↑  Doran, James (November 17, 2006). «Reader's Digest Sold to Private Equity Firm for $2.4bn». *The Times* (London).. Ανακτήθηκε στις October 24, 2008.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Reader's Digest στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* SUDOC: 069981663
* BNF: cb11881276c (data)

 |

 |
Η **Μονάδα Εξυπηρέτησης Αεροσκαφών Γενικής Αεροπορίας** (συντομογραφίες: ICAO: **LGMG**, ΥΠΑ: **ΜΕΓΑΠ**) είναι αεροδρόμιο το οποίο εξυπηρετεί αποκλειστικά αεροσκάφη γενικής (μη εμπορικής) αεροπορίας. Βρίσκεται κοντά στο χωριό Πάχη, 2 χιλιόμετρα από τα Μέγαρα του νομού Αττικής. Απέχει 43 χιλιόμετρα από το κέντρο της Αθήνας.

Εγκαταστάσεις
-------------

Οι κτηριακές εγκαταστάσεις του αεροδρομίου φτάνουν τα 180 τ.μ. Στις εγκαταστάσεις στεγάζονται γραφεία της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας και της Ελληνικής Αστυνομίας. Διαθέτει 100 θέσεις στάθμευσης αεροσκαφών γενικής αεροπορίας. Η κατηγορία πυρασφάλειας είναι: 3, και παρέχεται από το στρατόπεδο που λειτουργεί στο χώρο.

Στο εσωτερικό του χώρου υπάρχουν μηχανήματα που πωλούν αναψυκτικά και τρόφιμα, ενώ υπάρχουν 20 θέσεις στάθμευσης για οχήματα. Επιπλέον, υπάρχει εταιρεία καυσίμων, για παροχή προς τα αεροσκάφη.

Στο χώρο δραστηριοποιούνται αρκετές ιδιωτικές εταιρείες και σχολές γενικής αεροπορίας, καθώς και οι αερολέσχες Μεγάρων, Αρκαδίας και Ελληνικής Αεροπορικής Ακαδημίας.

Το αεροδρόμιο βρίσκεται σε υψόμετρο 4 μέτρων (12 πόδια) από τη στάθμη της θάλασσας. Διαθέτει δύο παράλληλους διαδρόμους διεύθυνσης 08/26, διαστάσεων 1.205x38 μέτρα (3.953x125 πόδια). Το δάπεδο είναι ασφαλτοστρωμένο, αλλά ο διάδρομος δε διαθέτει φωτισμό.

Πρόσβαση
--------

Το αεροδρόμιο είναι δίπλα στον κόμβο της Πάχης, και έχει είναι προσβάσιμο μέσω της Ολυμπίας Οδού καθώς και της Παλαιάς Εθνικής Οδού Αθηνών-Κορίνθου. Πολύ κοντά στο αεροδρόμιο, βρίσκεται ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Μεγάρων που εξυπηρετεί τα δρομολόγια των γραμμών 2 και 5 του Προαστιακού Σιδηρόδρομου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας - Αερολιμένες - Μονάδα εξυπηρέτησης αεροσκαφών Γενικής Αεροπορίας (Μ.Ε.Γ.Α.Π)». *www.ypa.gr*. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2016.
2. ↑  «LGMG pilot info @ OurAirports». *ourairports.com*. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2016.
Αυστραλασία
Η **Αυστραλασία** φέρεται ως πολιτικό - γεωγραφικός και μόνο όρος, χωρίς καμία ιδιαίτερη πολιτική προέκταση, της περιοχής του ΝΔ. Ειρηνικού Ωκεανού που περιλαμβάνει την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία, τη Νέα Γουινέα και πολλά μικρότερα νησιωτικά συμπλέγματα - αρχιπελάγη της περιοχής αυτής, τα περισσότερα των οποίων βρίσκονται νότια - νοτοανατολικά (Ν.ΝΑ.) της Ινδονησίας. 

Ο γεωγραφικός προσδιορισμός αυτός επινοήθηκε από τον Σαρλ ντε Μπρος στο *Histoire des navigations aux terres australes* (1756). Το παρήγαγε από τη Λατινική φράση "νότια της Ασίας" και διαφοροποίησε την περιοχή από την Πολυνησία και τον νοτιοανατολικό Ειρηνικό (*Magellanica*). Ο όρος Αυστραλασία χρησιμοποιείται μερικές φορές (καταχρηστικά) για να περιγράψει μόνο την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, εν απουσία άλλης λέξης για την περιγραφή των δύο χωρών. 

Από πολιτικής και πολιτιστικής άποψης, η ονομασία αυτή έχει μικρή πρακτικότητα, καθώς ενώ και η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία είναι σχετικά πλούσιες, κυρίαρχα αγγλόφωνες χώρες και όμοιες σε πολλούς τομείς, μοιράζονται λίγα κοινά με τις άλλες χώρες στην περιοχή. Ο όρος δεν είναι δημοφιλής στη Νέα Ζηλανδία επειδή φαίνεται να δίνει έμφαση στην Αυστραλία και να υπαινίσσεται φαινομενικά πως η περιοχή είναι μέρος της Ασίας. Αντιθέτως, προτιμάται ο όρος Ωκεανία, αν και αυτός έχει μια μάλλον διαφορετική σημασία, και συχνά η Αυστραλία θεωρείται από τους Νεο Ζηλανδούς πως δεν είναι μέρος της Ωκεανίας. 

Από βιολογικής απόψεως όμως, η Αυστραλασία είναι μια διακριτή περιοχή με κοινή εξελικτική ιστορία και πολλά μοναδικά φυτά και ζώα, μερικά εκ των οποίων κοινά σε ολόκληρη την περιοχή, ενώ άλλα ιδιαίτερα σε συγκεκριμένα μέρη αλλά με κοινή γενεαλογία.

Η βιολογική διαχωριστική γραμμή από την Ασία είναι η Γραμμή Γουάλλας, που αντιπροσωπεύει τα όρια μεταξύ των δύο ηπειρωτικών πλακών. Τα Σουλαουέζι και Λομπόκ βρίσκονται στα ανατολικά, στην Αυστραλασιανή πλευρά της γραμμής και το Βόρνεο και Μπαλί βρίσκονται στη δυτική, την Ασιατική πλευρά. 

Στο παρελθόν, ο όρος Αυστραλασία έχει χρησιμοποιηθεί για περιγράψει ομάδες συνεργαζόμενων Αυστραλών και Νεοζηλανδών. Στα παραδείγματα περιλαμβάνονται το 1905 όταν η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία συνδύασαν τους καλύτερους παίκτες τους τένις για να διαγωνιστούν στο δειθνές τουρνουά του "Κυπέλλου Δαυίδ", (Ντέιβις Καπ), και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1908 και του 1912.

* Ο όρος αυτός δεν χρησιμοποιείται στη ναυτιλία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Australasia στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 304911105

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ωκεανία
 |

 |
Το Neo Geo Pocket
Το **Neo Geo Pocket** είναι μονόχρωμη φορητή κονσόλα βιντεοπαιχνιδιών η οποία κυκλοφόρησε μόνο στην Ιαπωνία από την SNK στα τέλη του 1998. Δεν είχε μεγάλη επιτυχία και αντικαταστάθηκε σύντομα από το Neo Geo Pocket Color το 1999. Μαζί με το Neo Geo Pocket Color, το Neo Geo Pocket έχει πωλήσει 2.000.000 μονάδες.[1]

Το Neo Geo Pocket κυκλοφόρησε συνολικά 10 βιντεοπαιχνίδια. Μετά από το Neo Geo Pocket Color, όλα τα παιχνίδια, εκτός από το *King of Fighters R-1*, *Melon-chan's Growth Diary*, *Samurai Shodown* και το κανονικό *Neo Geo Cup 98* επανακυκλοφόρησαν στο Neo Geo Pocket Color σε χρώμα. Όλα τα παιχνίδια είχαν συμβατότητα με το Neo Geo Pocket Color.

Βιντεοπαιχνίδια
---------------

• Baseball Stars   

• King of Fighters R-1   

• Melon-chan's Growth Diary   

• Master of Syougi   

• Neo Cherry Master   

• Neo Geo Cup 98   

• Neo Geo Cup 98 Plus   

• Pocket Tennis   

• Puzzle Link   

• Samurai Shodown

Παραπομπές
----------

1. ↑  gamepro.com: The 10 Worst-Selling Handhelds of All Time
Η **Άβανος** είναι κωμόπολη και διαμέρισμα της Επαρχίας Νεβσεχίρ στην Περιοχή Κεντρικής Ανατολίας της Τουρκίας, σε απόσταση 18 χλμ βόρεια του Νεβσεχίρ (Νεάπολη), της επαρχιακής πρωτεύουσας. Βρίσκεται στην ιστορική και τουριστική περιοχή της Καππαδοκίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2000, ο πληθυσμός του διαμερίσματος είναι 35.145 από τους οποίους οι 12.288 ζουν στην πόλη Άβανος. Το διαμέρισμα καλύπτει έκταση 994 τετραγωνικών χιλιομέτρων, και το μέσο υψόμετρο είναι 920 μέτρα, με το υψηλότερο σημείο να είναι το όρος Ισμαήλ Σίβρισι στα 1.756 μέτρα.

Η παλαιά πόλη της Αβάνου, που στην αρχαιότητα το όνομά της ήταν Βανέσσα, έχει θέα στον μεγαλύτερο ποταμό της Τουρκίας, τον Άλυν, που χωρίζει επίσης την Άβανο από την υπόλοιπη Καππαδοκία.

Το διασημότερο ιστορικό χαρακτηριστικό της Αβάνου, το οποίο εξακολουθεί να είναι επίκαιρο και πολύ ορατό σήμερα, είναι η παραγωγή πήλινων αγγείων της· είναι επίσης η μεγαλύτερη οικονομική δραστηριότητα στην κωμόπολη. Το εμπόριο κεραμικών σε αυτήν την περιοχή και τα αμέτρητα εργοστάσια αγγειοπλαστικής χρονολογούνται από την εποχή των Χετταιών, και ο κεραμικός πηλός από την κόκκινη ιλύ του Άλυος χρησιμοποιούνταν από πάντα. Αποτελεί δημοφιλή προορισμό λόγω της ελκυστικής παλαιάς πόλης με τα λιθόστρωτα δρομάκια και τη θέα στο ποτάμι.

Όσον αφορά το κλίμα, τα καλοκαίρια είναι θερμά και ξηρά στην κωμόπολη, ενώ οι χειμώνες είναι κρύοι και υγροί.

Αρχαιολογία
-----------

Μια τριώροφη υπόγεια πόλη περίπου 5.000 ετών που αναφέρεται ως «Γκιρ-Γκιορ» (τουρ.: Gir-Gör) από τους ντόπιους αποκαλύφθηκε το 2019. Η πόλη μήκους πέντε χιλιομέτρων αποτελούνταν από τρεις ορόφους, οικίες, σήραγγες, χώρους λατρείας και βρέθηκε και ένα μικρό ανθρώπινο αγαλματίδιο. Σύμφωνα με τους ντόπιους, η τοποθεσία θεωρούνταν πηγή «ιαματικών υδάτων» και «λουτρών του Καίσαρα».

Δείτε επίσης
------------

* Μώκισσος
* Αμάσεια

Παραπομπές
----------

1. ↑  Statistical Institute[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  GeoHive. «Statistical information on Turkey's administrative units». Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2008.
3. ↑  Statoids. «Statistical information on districts of Turkey». Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2008.
4. ↑  Agencies, Daily Sabah with (8 Ιουνίου 2019). «Mysterious flooding leads to discovery of 5,000-year-old underground city in Turkey's Cappadocia». *Daily Sabah* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2020.
5. ↑  «Mysterious flooding leads to the discovery of 5,000-year-old underground city in Turkey's Cappadocia | ARCHAEOLOGY WORLD» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2020.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 157260953

 |

 |
Συντεταγμένες: 30°25′N 31°34′E﻿ / ﻿30.417°N 31.567°E﻿ / 30.417; 31.567

Το **Μπιμπάις** (*αραβικά : بلبيس*) είναι πόλη της Αιγύπτου στο Κυβερνείο Σαρκία στο ανατολικό άκρο του νότιου Δέλτα του Νείλου. Έχει 300.000 κατοίκους, είναι πρωτεύουσα της Μαρκάζ Μπιμπάις και διαθέτει διεθνές αεροδρόμιο

Ιστορία
-------

Η Μπιμπάις στην αρχαιότητα ήταν φρούριο που καταλήφθηκε κατά την αραβική κατάκτηση της Αιγύπτου. Η πόλη έπαιξε σημαντικό ρόλο τη περίοδο των Φατιμιδών, το 1164 πολιορκήθηκε χωρίς επιτυχία από τους σταυροφόρους του Βασιλείου της Ιερουσαλήμ. Το 1168 πολιορκήθηκε, καταλήφθηκε, λεηλατήθηκε ενώ σκοτώθηκαν πολλοί κάτοικοι της από τους σταυροφόρους, κάτι που εξόργισε του κόπτες της πόλης που ενώθηκαν με τους μουσουλμάνους και έδιωξαν τους σταυροφόρους.

Το 1798 ο στρατός του Ναπολέοντα ανακατασκεύασε τα τείχη του φρουρίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.geonames.org/358840.
2. ↑  www.webcitation.org/69vr00TFH.
3. 1 2 3  «Bilbeis, Markaz Belbies, Ash - Sharkia, Egypt». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2015.
4. ↑  Bilbeis Airport Details – Egypt – - World Airport Codes
5. ↑  City of Bilbeis in Egypt

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Bilbeis στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 148151430

 |

 |
Η **Μπιλιάνα Γιοβάνοβιτς** (σερβικά κυριλλικά: *Биљана Јовановић*, σερβικά λατινικά: *Biljana Jovanović*, 28 Ιανουαρίου 1953 - 11 Μαρτίου 1996) ήταν Σέρβα συγγραφέας, φεμινίστρια και ακτιβίστρια της υπέρ της ειρήνης. Έγραψε ποίηση, μυθιστορήματα και έργα και συμμετείχε σε μεγάλο βαθμό στο ειρηνευτικό κίνημα κατά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας στις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Βιογραφία
---------

Η Γιοβάνοβιτς γεννήθηκε στο Βελιγράδι της Γιουγκοσλαβίας, (σήμερα στη Σερβία), στις 28 Ιανουαρίου 1953. Ο πατέρας της ήταν ο γνωστός Γιουγκοσλάβος, Μαυροβούνιος και Σέρβος πολιτικός, Μπάτρικ Γιοβάνοβιτς και ο αδερφός της ήταν ο νομικός και καθηγητής του Πανεπιστημίου του Νόβι Σαντ, Πάβλε Γιοβάνοβιτς. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου με πτυχίο φιλοσοφίας. Παντρεύτηκε τον συγγραφέα Ντράγκαν Λακίσεβιτς ενώ ήταν φοιτήτρια. Ωστόσο αργότερα χώρισαν. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 παντρεύτηκε τον Σλοβένο κοινωνιολόγο Ράστκο Μόκνικ και χώρισαν το χρόνο τους μεταξύ της Λουμπλιάνα και του Βελιγραδίου. Η Γιοβάνοβιτς πέθανε από όγκο στον εγκέφαλο στο Βελιγράδι στις 11 Μαρτίου 1996.

Δραστηριότητες
--------------

Η Γιοβάνοβιτς δημοσίευσε μια συλλογή ποιημάτων το 1977, ενώ ήταν ακόμη φοιτήτρια και ακολούθησε ένα μυθιστόρημα, το *Avala is Falling*, τον επόμενο χρόνο. Η Γιοβάνοβιτς δημοσίευσε δύο ακόμη μυθιστορήματα στις αρχές της δεκαετίας του 1980, το *The Dogs and the Other* (σερβικά λατινικά:*Psi i ostali*) το 1980 και το *My Soul, My Only Child* (σερβικά λατινικά: *Duša, jedinica moja*) το 1984. Συνολικά δημοσίευσε τέσσερα έργα, δύο στη δεκαετία του 1980 και τα άλλα δύο στη δεκαετία του 1990.

Η Γιοβάνοβιτς ήταν επίσης δημόσια διανοούμενη και βοήθησε στην ίδρυση της Επιτροπής Άμυνας των Καλλιτεχνικών Ελευθεριών. Ήταν μέλος της Ένωσης Σέρβων Συγγραφέων από το 1982, υπηρετώντας ως πρόεδρος για μια χρονική περίοδο. Καθώς η ένωση έγινε πιο εθνικιστική στα τέλη της δεκαετίας του 1980, η Γιοβάνοβιτς απομακρύνθηκε από αυτήν. Αγκάλιασε το αντι-εθνικιστικό κίνημα στις αρχές της δεκαετίας του 1990, οργανώνοντας διαμαρτυρίες που ζητούσαν ειρήνη και ανοχή. Ήταν μία από τις ιδρύτριες του Κινήματος Πολιτικής Αντίστασης, το 1992 και, αργότερα εκείνο το έτος, του εργαστηρίου Flying Classroom, ένα καλλιτεχνικό πρόγραμμα που προσπαθεί να συνδέσει τους Γιουγκοσλάβους σε μια ήδη μερικώς διαμελισμένη χώρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lukić 2005, σελ. 192-194.
2. ↑  Lukić 2005, σελ. 192.
3. ↑  Lukić 2005, σελ. 192-193.

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) Lukić, Jasmina (2005). «Jovanović, Biljana». Στο: Haan, Francisca de· Daskalova, Krassimira· Loutfi, Anna. *Biographical Dictionary of Women's Movements and Feminisms in Central, Eastern, and South Eastern Europe: 19th and 20th Centuries*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. Νέα Υόρκη: Central European University Press. ISBN 978-963-7326-39-4.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 18485916
* LCCN: n78070129
* ISNI: 0000 0001 0957 8755
* GND: 1112578390
* SUDOC: 113816405
* BNF: cb16213782c (data)
* NKC: jo2002139537

 |

 |
Η **Upetrom Group** είναι ρουμανική εταιρεία η οποία δραστηριοποιείται στον τομέα των θαλάσσιων και επίγειων γεωτρήσεων, στην παραγωγή πετρελαϊκού εξοπλισμού, καθώς και στον τουρισμό. Υπό την ιδιοκτησία του ομίλου βρίσκονται η εταιρεία Grup Servicii Petroliere (GSP), ο παραγωγός πετρελαϊκού εξοπλισμού „Upetrom 1 Mai Ploiești", καθώς και η Vega Turism.

Οικονομικός απολογισμός
-----------------------

**Αριθμός εργαζομένων**: 6.000 (2008)

Vega Turism
-----------

Η Vega Turism είναι ιδιοκτήτρια του Hotel Vega στο παραθαλάσσιο θέρετρο της Μαμάια, του κέντρου νυχτερινής διασκέδασης *Casa cu Lei* στην Κονστάντσα, καθώς και του τουριστικού γραφείου *Vega Travel*.
Παράλληλα, η εταιρεία είναι υπεύθυνη για την διαχείριση της μοναδικής παραλίας με την ένδειξη *Blue Flag* του παραθαλάσσιου θέρετρου της Μαμάια, της *Vega Beach*.
Το Hotel Vega εξαγοράστηκε, το 2005, από τους ιδιώτες μετόχους του, καθώς και την *Asociația Salariaților*.
Το χρηματικό αντίτιμο της συγκεκριμένης συναλλαγής ήταν της τάξεως των 2,5 εκατομμυρίων ευρώ.
Προτού περάσει υπό τον έλεγχο της Vega Turism, το συγκεκριμένο ξενοδοχείο ήταν αξιολόγησης 3 αστέρων.
Με απώτερο σκοπό τον εκσυγχρονισμό και την ανακαίνιση του ξενοδοχείου, η εταιρεία διέθεσε χρηματικό ποσό της τάξεως των 10 εκατομμυρίων ευρώ, φτάνοντας, τελικώς, σε επίπεδο αξιολόγησης 5 αστέρων.
Το ξενοδοχείο, το οποίο βρίσκεται εντός του βόρειου τμήματος του παραθαλάσσιου θέρετρου της Μαμάια, είναι χωρητικότητας 126 κλινών, ενώ, παράλληλα, διαθέτει 135 εργαζομένους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ρουμανικά) «Upetrom: Credit de pana la 40 mil. euro». *standard.ro*. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2009. [*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  (Ρουμανικά) «Vega, hotel de cinci stele pe litoral». *standard.ro*. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2009. [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  (Ρουμανικά) «Grup Servicii Petroliere a inceput lucrarile de retehnologizare la GSP Saturn, de 50 milioane dolari». *standard.ro*. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2009. [*νεκρός σύνδεσμος*]
4. 1 2  (Ρουμανικά) «Vega Turism impumuta 10 mil. euro de la Piraeus Bank». *wall-stret.ro*. 7 Αυγούστου 2008. Ανακτήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2010.
5. 1 2 3 4 5  (Ρουμανικά) «Hotelul de cinci stele Vega din Mamaia devine operational». *zf.ro*. 15 Ιουλίου 2008. Ανακτήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2010.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* (Ρουμανικά) Επίσημος ιστότοπος
*Η Απιστία του Αγίου Θωμά,* του Μπαρτολομέο Τζεννάρι, Δημοτική Πινακοθήκη (Τσέντο), 1644
Ο **Μπαρτολομέο Τζεννάρι** (Bartolomeo Gennari, 10 Ιουλίου 1594 - 29 Ιανουαρίου 1661) ήταν Ιταλός αναγεννησιακός ζωγράφος.

Γιος του ζωγράφου Μπενεντέττο Τζεννάρι και της Τζούλια Μπουόβι (Giulia Buovi), το βάπτισμά του καταγράφεται στην κολλεγιακή εκκλησία του San Biagio στο Τσέντο: "*Io Ercole Dondini Arciprete etc. ho battizato Bertolomio filiolo di M. Benedetto Genari et la Consorte Mad.* *Julia Buovi, et fu tenuto da M. Agustino di Faci et la Comar Mad.* *Jacoma Burgnona li 10 de Julio 1594".*  Μαζί με τον μικρότερο αδελφό του Έρκολε Τζεννάρι (1597-1658) ήταν συνεργάτης του Γκουερτσίνο, του οποίου αντέγραψε πολλά έργα.

Το υφος του τον τοποθετεί στη Σχολή Ζωγραφικής της Μπολόνια.

Έργα
----

Μεταξύ των έργων του είναι ο *Άγιος Θωμάς*, παλαιότερα στην εκκλησία του Αγίου Ροζαρίου των Εκατό και σήμερα στην Πινακοθήκη της πόλης. Έχει επίσης ζωγραφίσει τη *Μαντόνα και το Βρέφος με τον Άγιο Φέλιξ της Cantalice*, που εντίθεται σήμερα στη Δημοτική Πινακοθήκη της Τσεζένα. Ο πίνακας του *Αγίου Ιωάννη του Ευαγγελιστή που Κηρύττει στους Μαθητές του* βρίσκεται στην εκκλησία του Σαν Φιλίππο Νέρι. Μεταξύ των μαθητών του ήταν ο ζωγράφος του Φορλί Τζουζέππε Μαρία Γκαλλεπίνι (Giuseppe Maria Galleppini). Πέθανε στη Μπολόνια και τάφηκε στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου της Μπολόνια Αλμπάρι.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος Ιταλών ζωγράφων

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Bartolomeo Gennari». (Αγγλικά) *Benezit Dictionary of Artists*. Oxford University Press. 2006. B00072304. ISBN-13 978-0-19-977378-7.
2. ↑  rkd.nl/explore/artists/117558. Ανακτήθηκε στις 23  Αυγούστου 2017.
3. ↑  (Ολλανδικά) *RKDartists*. 117558. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  In J. A. Calvi, Notizie della vita ... 1808, p. 51

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 10121716
* ISNI: 0000 0000 6660 297X
* GND: 133428001
* SUDOC: 253212324
* BNF: cb14974615c (data)
* ULAN: 500141254
* RKD: 117558

 |

 |
Ο **Αύγουστος-Γουλιέλμος** (8 Μαρτίου 1662 - 23 Μαρτίου 1731) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ (1714-1731), που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊχ-Λύνεμπουργκ.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αντωνίου-Ούλριχ πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ και της Ελισάβετ-Τζουλιάνας των Όλντενμπουργκ, κόρης του Φρειδερίκου δούκα του Σχέλβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Νόρμπουργκ. Το 1714 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε, αφού ο μεγαλύτερος αδελφός του είχε αποβιώσει 19 ετών. Ο ίδιος δεν είχε ενδιαφέρον με τη διακυβέρνηση, αν και ο πατέρας του ήταν οξυδερκής στην πολιτική. Άφηνε τις αποφάσεις σε υπουργούς, που όμως ήταν διεφθαρμένοι.

Στη Βενετία γνώρισε την τέχνη του να έλκεται από το ίδιο φύλο, μάλιστα ερωτεύτηκε τον Κάρολο-Λουδοβίκο των Βίττελσμπαχ, γιο του Καρόλου Α΄ Λουδοβίκου εκλέκτορα του Παλατινάτου. Απεβίωσε το 1731 και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Λουδοβίκος-Ροδόλφος.

Οικογένεια
----------

Το 1681 νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Χριστίνα-Σοφία των Γουέλφων, κόρη του Ροδόλφου-Αυγούστου πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ.

Το 1695 απεβίωσε η Χριστίνα-Σοφία και το ίδιο έτος νυμφεύτηκε τη Σοφία-Αμαλία από τον Οίκο του Ολδενβούργου, κόρη του Χριστιανού-Αλβέρτου δούκα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ.

Το 1710 απεβίωσε και η Χριστίνα-Σοφία και το ίδιο έτος νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Ελισάβετ-Σοφία από τον Οίκο του Ολδενβούργου, κόρη του Ροδόλφου-Φρειδερίκου (γιου του Φρειδερίκου δούκα του Σχέλβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Νόρμπουργκ).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Paul Derks: Die Schande der heiligen Päderastie. Homosexualität und Öffentlichkeit in der deutschen Literatur 1750-1850, Verlag Rosa Winkel, Berlin 1990, S. 34f
2. ↑  Elisabeth Charlotte von Orleans: Briefe aus den Jahren 1676 bis 1706, hrsg. von Wilhelm Ludwig Holland, Stuttgart 1867, Nr. 108, S. 196f. Elisabeth Charlotte an Louise, Raugräfin zu Pfalz (Stiefschwester, 27. Juli 1700)

Πηγές
-----

* Paul Derks: Die Schande der heiligen Päderastie. Homosexualität und Öffentlichkeit in der deutschen Literatur 1750-1850, Verlag Rosa Winkel, Berlin 1990, S. 34f
* Elisabeth Charlotte von Orleans: Briefe aus den Jahren 1676 bis 1706, hrsg. von Wilhelm Ludwig Holland, Stuttgart 1867, Nr. 108, S. 196f. Elisabeth Charlotte an Louise, Raugräfin zu Pfalz (Stiefschwester, 27. Juli 1700)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 59895601
* LCCN: n2006180318
* ISNI: 0000 0000 4170 1568
* GND: 119502992

 |

 |
6°14′0″S 107°0′0″E﻿ / ﻿6.23333°S 107.00000°E﻿ / -6.23333; 107.00000{{#coordinates:}}: δεν είναι δυνατή η ύπαρξη περισσότερων από ενός κύριου tag ανά σελίδα

Το **Μπεκάσι** είναι η 5η πολυπληθέστερη πόλη στην Ινδονησία, ευρισκόμενη δυτικά της πρωτεύουσας της Ινδονησίας, της Τζακάρτας. Στην απογραφή του 2014 είχε 2.663.011 κατοίκους.

Δημογραφικά
-----------

Ο τελευταίος (2014) πληθυσμός του Μπεκάσι ήταν 2.663.011, με πυκνότητα 11.900 κατ./ τ.χλμ. Το Μπεκάσι κατοικείται από πολλές διαφορετικές εθνοτικές ομάδες. Οι περισσότεροι πολίτες στο Μπεκάσι πιστεύουν στο Ισλάμ. Άλλες θρησκείες περιλαμβάνουν τον Χριστιανισμό (τον Ρωμαιοκαθολοκισμό και τον Προτεσταντισμό), τον Ινδουισμό, τον Βουδισμό και τον Κομφουκιανισμό.

Οικονομία
---------

Το Μπεκάσι έχει ήδη εξελιχθεί ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα ανάπτυξης στην Ινδονησία. Η πόλη έχει το 2,11% του συνολικού εθνικού ΑΕΠ. Πρόσφατα, πολλοί αλλοδαποί (οι περισσότεροι από τους Κορεάτες, τους Ιάπωνες, τους Πινγκ και τους Κινέζους) έχουν δημιουργήσει τις επιχειρήσεις τους για να αξιοποιήσουν τον δυναμισμό τους και να ενισχύσουν την οικονομία τους στο Μπεκάσι. Η οικονομία του Μπεκάσι βασιζόταν κυρίως στον τουρισμό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ινδονησιακά) *The Master Book of Indonesian Territory Data 2015*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Bekasi (city) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 125953588
* LCCN: nr97038852
* GND: 1024617084

 |

 |
Ο **Μπελάουρ** (βουλγαρικά: Белаур‎) (απεβ. το 1336) ήταν Βούλγαρος ευγενής και *δεσπότης* του Βίντιν και αδελφός του Βούλγαρου βασιλιά Μιχαήλ Γ΄ Σίσμαν (1323–1330). Γιος του Σίσμαν του Βίντιν, ήταν από τους πιο περίτεχνους Βαλκάνιους διπλωμάτες της εποχής του. Ο Πλάμεν Πάβλοβ ερμηνεύει το όνομα του Belaur ως προερχόμενο από το ουγγρικό προσωπικό όνομα *Béla* και τον τίτλο *ur* (πρίγκιπας). 

Συμμετείχε στην εκστρατεία του Mιχαήλ Γ΄ Σίσμαν εναντίον των Σέρβων στην ατυχή μάχη του Βέλμπαζντ. Ήταν διοικητής της εφεδρείας μαζί με τον *δεσπότη* του Λόβετς Ιβάν Αλεξάνταρ και δεν συμμετείχε στη μάχη. Ωστόσο τα στρατεύματά του ήταν αρκετά για να αποτρέψουν τη σερβική εισβολή και ηγήθηκε της βουλγαρικής αντιπροσωπείας, που διαπραγματεύτηκε με τον Σέρβο βασιλιά Στέφαν Γ΄ Ντεκάνσκι. Ο Μπελάουρ υποστήριξε ενεργά τον ανιψιό του Iβάν Στέφαν, γιο του Mιχαήλ Γ΄ Σίσμαν από την πρώτη του σύζυγο Άννα Νέδα, για να διαδεχθεί το βουλγαρικό στέμμα και ήταν ο πρώτος σύμβουλος του νέου βασιλιά. Αρνήθηκε να αναγνωρίσει την εκθρόνιση του Ιβάν Στέφαν το 1331 και ήρθε αντιμέτωπος με τον άλλο ανιψιό του Ιβάν Αλεξάνταρ, που ήταν γιος της αδελφής του Κεράτσας Πετρίτσας. Το 1332 απέσπασε την επαρχία Βίντιν από την κεντρική κυβέρνηση στο Τάρνοβο και προκάλεσε σοβαρά προβλήματα στον Ιβάν Αλεξάνταρ, που έπρεπε να πολεμήσει εναντίον των Ρωμαίων στη Θράκη.

Αφού νίκησε τους Ρωμαίους στο Ρουσόκαστρο το 1332, ο Ιβάν Αλεξάνταρ επικεντρώθηκε στον θείο του. Ο πόλεμος μεταξύ των δύο διεξήχθη για 5 χρόνια. Το 1336 ο βασιλιάς έστειλε 10.000 στρατιώτες, που νίκησαν τον Μπελάουρ σε μάχη κοντά στον ποταμό Βιτ και τελικά αποκατέστησαν την εξουσία του επί του Βίντιν.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Plamen Pavlov
Ο **Μπαρτολομέ Ιδάλγο Αγουέρο** (*Bartolomé Hidalgo Agüero*, 1530 – 5 Ιανουαρίου 1597) ήταν ένας από τους πρώτους Ισπανούς χειρουργούς ιατρούς που είναι γνωστοί στην ιστορία.

Ο Μπαρτολομέ Αγουέρο γεννήθηκε στη Σεβίλλη. Μετά τις σπουδές του και όταν απέκτησε εμπειρία από την εξάσκηση της χειρουργικής, εκπαίδευσε ο ίδιος, ελλείψει σχολών εξειδικευμένης εκπαιδεύσεως, πολυάριθμους μαθητές. Επιπλέον, φρόντισε να καταγράψει τους καρπούς της εμπειρίας του, ώστε να μη χαθούν και να χρησιμεύσουν και στις επόμενες γενεές: όσο ακόμα ζούσε εκδόθηκε το βιβλίο του *Avisos de cirugía contra la común opinión* (Σεβίλλη 1584), ενώ επτά έτη μετά τον θάνατό του, από τα υπόλοιπα γραπτά του συγκεντρώθηκε υλικό και εκδόθηκε επιμελημένο υπό τον τίτλο *Thesoro de la verdadera cirugía y vía particular contra la común* (Σεβίλλη 1604), που αποτελεί σημαντική προσφορά του στην επιστήμη.

Η πιο θεμελιώδης ίσως συνεισφορά του στη χειρουργική γνώση της εποχής του ήταν η χρήση της «ξηράς μεθόδου» στην αντιμετώπιση των πληγών.

Ο Αγουέρο απεβίωσε τιμημένος και πολύ γνωστός στην εποχή του στη γενέτειρά του, τη Σεβίλλη, σε ηλικία 66 ετών.

Πηγές
-----

* Το λήμμα «Αγκουέρο, Βαρθολομαίος ντε-» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελ. 561

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Gómez Ocaña, Dr. J.: «El doctor Bartolomé Hidalgo de Agüero, renombrado el Pareo Español. Breves Noticias de su vida y obras.», άρθρο στην  *Bulletin hispanique*, έτος 1912, νο. 14-1, σσ. 96-100 (στην ισπανική)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 84788887
* LCCN: nb98026498
* BNE: XX970544

 |

 |


1. ↑  «Diccionario biográfico español» (Ισπανικά) Real Academia de la Historia. 2011. 12009/bartolome-hidalgo-de-aguero. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
Ο **Μπέλ ιμπνί** υπήρξε βασιλιάς της Βαβυλώνας (702 - 700 π.χ.) Βαβυλώνιος ευγενής τον οποίο τοποθέτησε ο Ασσύριος βασιλιάς Σενναχειρείμ υποτελή του βασιλιά στην Βαβυλώνα όταν κατέλαβε την πόλη ανατρέποντας οριστικά τον Χαλδαίο σφετεριστή Μαρδούκ απλά Ιντινά Β΄. Ο Σεναχειρίμπ είδε ότι ήταν αρκετά δαπανηρή για τα οικονομικά της Ασσυρίας η απ'ευθείας διακυβέρνηση της Βαβυλώνας (702 π.χ.) αλλά έκανε λάθος επειδή έβαλε σαν υποτελή του βασιλιά γηγενή Βαβυλώνιο πρίγκιπα ο οποίος υπό την επιρροή των Χαλδαίων στράφηκε εναντίον του. Όταν συνωμότησε εναντίον του Ασσύριου βασιλιά μαζί με τους Χαλδαίους και τους Ελαμίτες, ο Σενναχειρείμ τον καθαίρεσε δεν έκανε το ίδιο λάθος γι'αυτό τοποθέτησε στην θέση του τον ίδιο τον γιο του Ασούρ ναδίν σουμί.

Πηγές
-----

ΑΣΣΥΡΟΒΑΒΥΛΩΝΙΑΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Προκάτοχος:**Μαρδούκ απλά Ιντινά Β΄** | **Βασιλιάς της Βαβυλώνας702–700** | Διάδοχος:**Ασούρ ναδίν σουμί** |
Το **μπεηλίκι της Δύσης** (αραβικά: ايلك الغرب, τουρκικά: *Garp Beyliği*) ήταν ένα από τα τρία μπεηλίκια (με τα αντίστοιχα του Τιτρί και της Ανατολής) στο εγιαλέτι του Αλγερίου. Δημιουργήθηκε γύρω στο 1563 και εξαφανίζεται με τη γαλλική κατάκτηση. Το διαμέρισμα του Οράν θα διαμορφώθηκε στη θέση του το 1848.

Ιστορία
-------

Με την επιστροφή του στο Μοσταγκανέμ το 1563, έπειτα από την εκστρατεία του εναντίον του Μερς ελ-Κεμπίρ, ο Χασάν πασάς αποφάσισε να έρθει σε επαφή με το Αλγέρι και να οργανώσει τον αγώνα κατά της Ισπανίας.. Ο Χασάν πασάς όρισε τον Μπου Κεντιντζά ως διοικητή. Ο Μπου Κεντιντζά οργάνωσε την περιοχή, διόρισε από έναν *καΐντ* σε κάθε μεγαλούπολη και επέλεξε ως κατοκία του τη Μαζούνα, ενώ συσπείρωσε τις φυλές μαχζέν, παρέχοντάς τους προνόμια και τη δύναμη να επιβάλονται ενάντια στις φυλές που επαναστατούσαν.

Τα τρία μπεηλίκια στο εγιαλέτι του Αλγερίου
Αυτή η οργανωτική δομή που εφαρμόστηκε στο Οράν, ήταν η αρχική μορφή που πήρε το μπεηλίκι. Στη συνέχεια θεσμοθετήθηκε και χρησιμοποιήθηκε στην Κωνσταντίνη και στο Αλγέρι. Ο διάδοχός του, Σουάγκ της Μαζούνα συνέχισε το έργο του προκατόχου του, βρισκόμενος ενάντια σε μια εξέγερση με επικεφαλής τον μαραμπούτ Μοχάμεντ Μπεν Αλή. Οι μπέηδες Σαγιάχ και Σαάντ εδραίωσαν την εξουσία τους στις βερβερικές φυλές του Νταχρά.

Η Μαζούνα παρέμεινε μέχρι το τέλος του δεκάτου εβδόμου αιώνα, η πρωτεύουσα του μπεηλικίου. Ο μπέης, Μουσταφά Μπουσελαγκέμ μετέφερε την έδρα του στη Μάσκαρα επειδή βρισκόνταν σε ποιο κεντρικό σημείο, ενώ κατέλαβε το Οράν από τους Ισπανούς το 1708, το οποίο στη συνέχεια έγινε η κατοικία του Μπέη. Αλλά το 1732, οι Ισπανοί ανέκτησαν την πόλη και ο Μπουσελαγκέμ κατέφυγε στο Μοσταγκανέμ. Το 1748, οι Κουλουγλίδες εξεγέρθηκαν στο Τλεμσέν σε μια προσπάθεια να σχηματίσουν ένα είδος κυβέρνησης, αλλά η εξέγερση καταστάλθηκε. Το 1754 ξέσπασε μια νέα εξέγερση στην πόλη, που διοργάνωσε ο αρχηγός Ρατζέμ.

Το 1779, ο Μοχάμεντ ελ-Κεμπίρ διορίστηκε μπέης της Μάσκαρα, αποκατέστησε την τάξη και οργάνωσε το μπεηλίκι, ενώ επανακατέλαβε το Οράν από τους Ισπανούς το 1792, γεγονός για το οποίο του αποδώθηκε το προσωνύμιο «ελ-Κεμπίρ». Το Οράν έγινε η πρωτεύουσα του μπεηλικίου. Μετά το θάνατό του το 1799, ο γιος του Οθμάν ορίστηκε μπέης. Η επαρχία αντιμετώπισε και πάλι δυσκολίες. κυρίως, φυλετικές εξεγέρσεις που υποκινήθηκαν από τους μαραμπούτ και τις θρησκευτικές αδελφότητες Τιτζανίγια και Ντερκάουα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  OSMANLI YÖNETİMİNDE KUZEY AFRİKA: GARP OCAKLARI Αρχειοθετήθηκε 2018-11-07 στο Wayback Machine. σελ. 228, dergipark.gov.tr
2. 1 2  Kaddache 1992, σελ. 57.
3. 1 2  Kaddache 1992, σελ. 139.
4. ↑  Kaddache 1992, σελ. 107.

Βιβλιογραφία
------------

* Alger : O.P.U. (επιμ.). «L'Algérie durant la période ottomane». Alger.  Unknown parameter `|prénom1=` ignored (`|first1=` suggested) (βοήθεια); Unknown parameter `|pages totales=` ignored (βοήθεια); Unknown parameter `|bnf=` ignored (βοήθεια); Unknown parameter `|nom1=` ignored (`|last1=` suggested) (βοήθεια); Unknown parameter `|année=` ignored (`|year=` suggested) (βοήθεια); H παράμετρος `|url=` είναι κενή ή απουσιάζει (βοήθεια)