recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Αναγνώστης Δεληγιάννης** (1895-1943) ήταν κομμουνιστής, καπνεργάτης συνδικαλιστής και μαχητής των Διεθνών Ταξιαρχιών. Εκτελέστηκε τον Ιούλιο του 1943 στο στρατόπεδο Παύλου Μελά Θεσσαλονίκης από τους Γερμανούς.

Βιογραφικό
----------

### Νεανικά χρόνια

Ο Αναγνώστης Δεληγιάννης γεννήθηκε το 1895 στο Γάνο της Ανατολικής Θράκης και το 1920 ήρθε με την οικογένειά του πρόσφυγας στην Καβάλα.
Στην Καβάλα δούλεψε ως καπνεργάτης, όπου ήρθε σε επαφή με την κομμουνιστική ιδεολογία και έγινε μέλος του ΚΚΕ. Διακρίθηκε στον καπνεργατικό συνδικαλισμό και έφτασε μέχρι τη θέση του γραμματέα της Καπνεργατικής Ομοσπονδίας Ελλάδας.

Στις εκλογές του 1933 ήταν υποψήφιος του ΚΚΕ στο νομό Σερρών. 
Για όλη του την αγωνιστική δράση διώχθηκε, φυλακίσθηκε και εξορίστηκε πολλές φορές. 

### Από τον Αη-Στράτη στις Διεθνείς Ταξιαρχίες

Το 1934 εξορίστηκε στον Αη-Στράτη, απ' όπου δραπέτευσε το 1935 και κατέφυγε στη Σοβιετική Ένωση. Αργότερα μεταβαίνει μαζί με άλλους Έλληνες (Σακαρέλος, Βαβούδης κ.α) στην Ισπανία, όπου πολέμησε στον Ισπανικό εμφύλιο πόλεμο ως υποδιοικητής στον "ελληνικό λόχο" του τάγματος "Δημητρώφ" των Διεθνών Ταξιαρχιών. Διακρίθηκε στα πεδία των μαχών και του απονεμήθηκαν μετάλλια και διακρίσεις.

Το ψευδώνυμό του στην Ισπανία ήταν "Γιάννης Σιγανός".

### Ξανά στον Αη-Στράτη και τραγικό τέλος

Με τη λήξη του Ισπανικού εμφυλίου στις αρχές του 1939 περνά στη Γαλλία, συλλαμβάνεται από τις γαλλικές αρχές και απελαύνεται στην Ελλάδα, όπου το Καθεστώς της 4ης Αυγούστου τον εξορίζει και πάλι στον Αη-Στράτη. 

Το 1943 κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής, μεταφέρεται από τον Αη-Στράτη στις φυλακές Παύλου Μελά στη Θεσσαλονίκη. Εκεί οι γερμανοβουλγαρικές αρχές του προτείνουν να λάβει την βουλγαρική υπηκοότητα αφού η οικογένειά του είχε εγκατασταθεί ως προσφυγική στην Καβάλα που ανήκε στη Βουλγαρική ζώνη κατοχής. Ο Δεληγιάννης αρνείται κατηγορηματικά αυτήν την πρόταση και στις 2 Ιουλίου 1943 οδηγείται στο εκτελεστικό απόσπασμα σε ηλικία 48 ετών, μαζί με 49 άλλους κομμουνιστές. Οι εκτελέσεις αυτές έγιναν από τους Γερμανούς ως αντίποινα για την εκτέλεση του γερμανού φρουράρχου της Νάουσας.

Πηγές
-----

1. Κώστας Γκριτζώνας "Κόκκινοι δραπέτες 1920-1944", Εκδόσεις Γλάρος, Αθήνα 1985
2. Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ, Α΄ τόμος 1919-1949, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2012
3. Ιστορία της Αντίστασης 1940-1944, Εκδόσεις Αυλός, Αθήνα 1979
4. Γρηγόρης Φαράκος "Β' Παγκόσμιος Πόλεμος: Σχέσεις του ΚΚΕ και Διεθνούς Κομμουνιστικού Κέντρου", εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 2004

Παραπομπές
----------

1. ↑  Φαράκος (2004), σελ. 93
2. ↑  Φαράκος (2004), σελ. 93
3. ↑  Γκριτζώνας (1985), σελ. 182
4. ↑  «12 Δύο σπάνιες φωτογραφίες του ισπανικού εμφυλίου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2016.
5. ↑
6. ↑  Ιστορία της Αντίστασης (1979), σελ. 1129-1130
7. ↑  Γκριτζώνας (1985), σελ. 179-180
Η **αραχίδα** είναι ποώδες μονοετές ή διετές φυτό της οικογένειας των Κυαμοειδών (Fabaceae). Το γένος *Αραχίς* (επιστ. ονομ. *Arachis*) περιλαμβάνει εννέα συνολικά είδη, με αντιπροσωπευτικότερο την *Αραχίδα την υπόγειο* ή κοινά **αράπικο φιστίκι** (στην Κύπρο λέγεται **φουστουκούδι**). Καλλιεργείται σε μεγάλη έκταση στην Ινδία και σε χώρες της αφρικανικής ηπείρου κυρίως για τα σπέρματά της που περιέχουν έλαιο.

Περιγραφή
---------

Πρόκειται για πόα με όρθιο ή έρποντα βλαστό και εναλλασσόμενα φύλλα, σύνθετα, που έχουν δύο ζεύγη φυλλαρίων. Τα άνθη είναι κίτρινα με κόκκινες ραβδώσεις. Ο καρπός είναι λοβός ή χέδρωπας. Πολλαπλασιάζεται με σπέρματα. Ευδοκιμεί σε θερμά κλίματα.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Το φυτό κατάγεται από τη Βραζιλία. Εκεί μεταφέρθηκε και αρχικά καλλιεργήθηκε στην Αφρική από εμπόρους των Νέγρων για τη διατροφή των τελευταίων στο ταξίδι από Αφρική στην Αμερική. Η ποικιλία που καλλιεργείται σήμερα προήλθε έπειτα από συνεχή επιλογή ενός αυτοφυούς είδους της Βραζιλίας. Σταδιακά η καλλιέργειά της επεκτάθηκε σε θερμά κλίματα σε όλο τον κόσμο. Η κυριότερη χώρα παραγωγής είναι η Κίνα (40% της παγκόσμιας παραγωγής). Ακολουθούν η Ινδία, η Νιγηρία, οι Η.Π.Α. η Ινδονησία, το Σουδάν, η Αργεντινή κ.ά. Στην Ελλάδα η καλλιέργεια της αναπτύσσεται σε περιορισμενο βαθμό (περίπου 45,000 στρέμματα), αν και σε αρκετά μέρη όπως στην Μεσσηνία, στον Αλμυρό και στις Σέρρες.

Διατροφικά χαρακτηριστικά
-------------------------

Η περιεκτικότητα των σπερμάτων σε έλαιο ανέρχεται μέχρι και 48% , σε πρωτεΐνη έως και 30%. Είναι πλούσια σε άλατα φωσφόρου ενώ είναι εξαίρετα αφού περιέχουν βιταμίνες όπως είναι η θειαμίνη και η ριβοφλαβίνη καθώς και η νιασίνη, κυστίνη.

Οι καρποί
---------

Ο καρπός μετά απο την συλλογή του, υπόκειται σε αποφλοίωση - σπάσιμο. Από τους σπόρους παράγεται εδώδιμο έλαιο υψηλής θρεπτικής αξίας (φιστικέλαιο), αλλά και το φιστικοβούτυρο (ένα είδος βουτύρου). Επίσης καβουρδισμένοι οι σπόροι καταναλώνονται ως ξηροί καρποί, ενώ με κατάλληλη επεξεργασία δίνουν ένα υποκατάστατο του κακάου που χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική. Επιπλέον, τα υποπροϊόντα της κατεργασίας των σπόρων θεωρούνται εξαιρετική ζωοτροφή, όπως και τα φύλλα του φυτού.

Βιβλιογραφία
------------

* *Φυτολογία*, Εκπαιδευτική Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, Εκδοτική Αθηνών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **αραχίδα**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αραχίδα** |

* Καλλιέργεια φιστικιού, συγκομιδή και παγκόσμια κατάταξη παραγωγής
* Καλλιέργεια αραχίδας (φυστίκι αράπικο)
* Υψηλά κέρδη από το ελληνικό αράπικο φιστίκι
* Καλλιέργεια αραχίδας
Η **Αικατερίνη Φωτιάδου-Καλλιδοπούλου** (1899 -3 Νοεμβρίου 1986) υπήρξε ιδρύτρια του Λυκείου Ελληνίδων Θεσσαλονίκης, καθώς και του σώματος αδελφών νοσοκόμων «Κυανούς Σταυρός». Γεννήθηκε στη Σμύρνη και πέθανε στη Θεσσαλονίκη. Παντρεύτηκε τον Θεσσαλονικέα Στρατηγό Περικλή Καλλιδόπουλο το 1919, όταν αυτός πήγε στην Σμύρνη και ανέλαβε την Στρατιωτική Διοίκηση της Σμύρνης. Είναι κόρη του Σμυρναίου ποιητή Αλέκου Φωτιάδη και αδελφή του ιστορικού συγγραφέα Δημήτρη Φωτιάδη.
Όταν ο άνδρας της ανέλαβε Υπουργός Γενικός Διοικητής Μακεδονίας, η Αικατερίνη ανέλαβε την αντιπροεδρία του Π.Ι.Κ.Π.Α. όπου πρόεδρος τότε ήταν ο εκάστοτε μητροπολίτης. Επί των ημερών της κτίστηκαν οι παιδικές εξοχές της Αγίας Τριάδος του Π.Ι.Κ.Π.Α.

Το 1939 ίδρυσε το Λύκειο Ελληνίδων Θεσσαλονίκης , και παρέμεινε πρόεδρος μέχρι το 1953, οπότε εξελέγη πρώτη γυναίκα Δημοτική Σύμβουλος Θεσσαλονίκης μαζί με την Δήμητρα Σκλαβούνου και τη Νέλλη Μαγιάκου, με το ψηφοδέλτιο Μηνά Πατρικίου.

Μέσα στα πλαίσια του Λυκείου Ελληνίδων, ίδρυσε στον πόλεμο 1940-41 το σώμα αδελφών νοσοκόμων *Κυανούς Σταυρός*, μαζί με τον καθηγητή Αναστάσιο Μυσιρλόγλου και τον ιατρό Ηλία Κυριάδη.

Κατά την ναζιστική κατοχή συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση και μαζί με τον γιο της Αλέξανδρο και τον άνδρα της στρατηγό είχαν ασύρματο στο σπίτι τους και ήταν οι σύνδεσμοι μεταξύ πόλεως και ανταρτών, στους οποίους συνέλεγαν και προωθούσαν τους καταδιωκόμενους τότε Ισραηλίτες και άλλους, που καταδιώκονταν από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής.

Πέθανε σε ηλικία 87 ετών τον Νοέμβριο του 1986 και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό της Αγίας Σοφίας στις 4 Νοεμβρίου 1986.

Αναφορές
--------

1. ↑  Πηγή:Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών-Πανδέκτης
2. ↑  Μακεδονία, 4-11-1986, σελ. 3.
Συντεταγμένες: 35°10′0.000″N 33°25′0.000″E﻿ / ﻿35.16666667°N 33.41666667°E﻿ / 35.16666667; 33.41666667

Αυτό το λήμμα αφορά τη συνοικία της ΤΔΒΚ.  Για τη συνοικία της Κυπριακής Δημοκρατίας, δείτε: Αράπ Αχμέτ (συνοικία Λευκωσίας).  

Η **Αραμπαχμέτ** είναι συνοικία της Βόρειας Λευκωσίας στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της συνοικίας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία ανήκει στη συνοικία Αράπ Αχμέτ. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η συνοικία δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Η **Αντιγόνη Κωνσταντά** (αραβικά: أنتيجون كوستاندا‎) είναι ελληνικής καταγωγής Αιγυπτιώτισσα σχεδιάστρια, διακοσμήτρια, μοντέλο και νικήτρια των καλλιστείων Μις Κόσμος του 1954, με καταγωγή από την Αλεξάνδρεια.

Καριέρα
-------

Τα καλλιστεία έλαβαν χώρα στις 18 Οκτωβρίου του 1954 στο Λονδίνο. Μαζί με την Κωνσταντά συμμετείχαν άλλες 16 διαγωνιζόμενες, και ήταν η πρώτη φορά όπου η Μις Αίγυπτος κατακτούσε την πρώτη θέση -και πρώτη φορά από την Αφρική γενικότερα-, ενώ στην 2η κατατάχθηκε η Μις Αμερική με την Κάριν Χάλτμαν, και στην 3η θέση η Μις Ελλάς με την Έφη Μελά ως κάτοχο του τίτλου στην Ελλάδα. Κατά τον διαγωνισμό ομορφιάς του επομένου έτους, το 1955, η Κωνσταντά αρνήθηκε να παρουσιαστεί στην εκδήλωση λόγω των πολιτικών εξελίξεων μεταξύ της Αιγύπτου και της Μεγάλης Βρετανίας σε σχέση με την κρίση της διώρυγας του Σουέζ.

Μετά την επιτυχία της στον διεθνή οργανισμό ομορφιάς, η δημοφιλία της στον χώρο της μόδας επεκτάθηκε στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, Γαλλία, Ιταλία και Ελλάδα.

Άλλες δραστηριότητες
--------------------

Αποτελεί μέλος της κοινότητας των Ελλήνων της Αιγύπτου, και πριν την συμμετοχή της στα διεθνή καλλιστεία, εργάζονταν ως μοντέλο για διάφορες εκδόσεις και περιοδικά μόδας στην Αίγυπτο. Εκτός των αραβικών, μιλάει επίσης ελληνικά, αγγλικά, ιταλικά, και γαλλικά. Συμμετείχε επίσης ως ηθοποιός στην ιταλική κινηματογραφική ταινία του 1956 με τίτλο *Donne Sole*.

Κατά τα τελευταία χρόνια, άρχισε να ασχολείται ως διακοσμήτρια εσωτερικών χώρων ιδρύοντας τη δική της εταιρεία, ενώ το 2006 συμμετείχε ως μια από τις κριτές στον διαγωνισμό ομορφιάς Μις Αιγύπτου 2006.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Miss Egypt Becomes Miss World In Beauty Contest In London». *Ocala Star-Banner*. October 19, 1954.. Ανακτήθηκε στις 16 April 2011.
2. 1 2  «Miss South Africa crowned Miss World: Where are Africa's past winners now?». 14 Δεκεμβρίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2016.
3. ↑  «Portrait of Antigone Constanda Pictures | Getty Images» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2016.
4. ↑
5. ↑  Interactive, Pegasus. «Οι εστεμμένες που έγιναν... βασίλισσες». *womenonly.gr*. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2016.
6. ↑  Miss World 1954 - Αρχειοθετήθηκε 2014-10-29 στο Wayback Machine. Lempimissit
7. ↑  «Antigone Costanda». *IMDb*. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τηλεοπτικό απόσπασμα των διαγωνιζομένων - British Pathé
* Τηλεοπτικό απόσπασμα ανακοίνωσης των αποτελεσμάτων το 1954 - YouTube
Ο **Αντώνης Ασημακόπουλος**, γεννημένος στην Αθήνα στις 24 Ιουλίου 1976, είναι Έλληνας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,04 m και αγωνίζεται στη θέση του πάουερ φόργουορντ στην ομάδα του Ιπποκράτη Κω.

Καριέρα
-------

Ο Ασημακόπουλος ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα του Πανιωνίου το 1997. Την επόμενη χρονιά πήγε στην Δάφνη όπου κατέκτησε το πρωτάθλημα της Α2 εθνικής κατηγορίας. Το 1999 μεταπηδα στον Παπάγου όπου κάνει ρεκόρ καριέρας με 42 πόντους εναντίον του Κ. Α. Ο. Δ. Επόμενος σταθμός είναι η Νήαρ Ηστ το 2000, όπου και παρέμεινε για δύο χρόνια. Το καλοκαίρι του 2001 κατακτά το ασημένιο μετάλλιο στους μεσογειακους αγώνες στην Τυνησία. Την επόμενη σεζόν, μεταγράφηκε στον Πανελλήνιο και την Α2 κατηγορία, με την αθηναϊκή ομάδα να καταλαμβάνει την τέταρτη θέση του πρωταθλήματος.

Το καλοκαίρι του 2003, μεταγράφηκε στην ομάδα του Ιωνικού Νέας Φιλαδέλφειας, κατατασσόμενος στην δωδέκατη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος, πριν μεταγραφεί στον Άρη Θεσσαλονίκης.

Με τους "κίτρινους" αγωνίστηκε στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος του 2005, όπου ο Άρης ηττήθηκε με 72-68 από τον Παναθηναϊκό. Την επόμενη χρονιά, ο Άρης κατέλαβε την τρίτη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος, νικώντας το Μαρούσι εκτός έδρας, ενώ ηττήθηκε στον τελικό του ULEB Cup από την Ντιναμό Μόσχας με 73-60.

Την σεζόν 2006-07 αγωνίστηκε με την Ολυμπιάδα Πατρών, με την οποία κατέλαβε την δέκατη θέση του πρωταθλήματος, πριν συνεχίσει την καριέρα του για πέντε χρόνια στον Κολοσσό Ρόδου όπου και κατέκτησε την τέταρτη θέση στο πρωτάθλημα. 

Το καλοκαίρι του 2012, επέστρεψε στον Άρη, σε μία περίοδο όπου οι "κίτρινοι" αντιμετώπιζαν σοβαρά οικονομικά προβλήματα και αγωνίζονταν μόνο με Έλληνες παίκτες, αλλά κατάφεραν να προκριθούν στον τελικό του κυπέλλου του 2014, οπου ηττήθηκαν από τον Παναθηναϊκό.

Το 2014, υπέγραψε στην ομάδα του Ιπποκράτη Κω, με την οποία αγωνίζεται στο πρωτάθλημα Γ' Εθνικής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ΠΑΟ-ΑΡΗΣ 72-68 (2004-05) | AllAboutARIS.com[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  μαρουσι - Αρης 5o game play offs 2006 - YouTube
3. ↑  Εχασε, αλλά δεν ηττήθηκε ο Αρης - Contra.gr
4. ↑  Παναθηναϊκός - Άρης 90-53 - Κύπελλο - SPORT 24
5. ↑  Στην Κω… τρελάθηκαν! - Η Δημοκρατική της Ρόδου[*νεκρός σύνδεσμος*]

Πηγές
-----

* Αντώνης Ασημακόπουλος, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά).

* Eurocup Profile
* ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Αντώνης - Εσακε
* FIBA Profile

  

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Καλαθοσφαιριστές Ανατόλια ~ Α2 Εθνική ~ Περίοδος 2019-2020 |
| --- |
|  |
| 0 | 
* **4** Γερομιχαλός
* **5** Γκάτζιας
* **7** Παπαδόπουλος
* **8** Γαλανίδης
* **9** Καραποστόλου
* **10** Ασημακόπουλος
* **11** Ξενιτίδης
* **12** Τσιρογιάννης
* **13** Καραγιαννίδης
* **14** Μπρόζος
* **15** Πιλκούδης
* **16** Τόζιος
* **17** Αμπατζάς
* **18** Μουρατίδης

Προπονητής: Γκαϊτατζής |  |

 |
Συντεταγμένες: 10°35′37″N 74°11′34″W﻿ / ﻿10.59361°N 74.19278°W﻿ / 10.59361; -74.19278

Η **Αρακατάκα** είναι ορεινή πόλη της Κολομβίας, ιδιαίτερη πατρίδα του συγγραφέα Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες. Η πόλη (που σήμερα είναι πρωτεύουσα δήμου) είναι χτισμένη δίπλα στον ποταμό Κατάκα, και ανήκει στο γεωγραφικό διαμέρισμα της Κολομβιανής Καραϊβικής. Απέχει από την πρωτεύουσα της Κολομβίας, Μπογκοτά, 883 χλμ, και έχει πληθυσμό 40.400 κατοίκων σήμερα .

Τοπογραφία
----------

Η Αρακατάκα ανήκει στο γεωγραφικό διαμέρισμα της Κολομβίας που βρίσκεται στη θάλασσα της Καραϊβικής και ονομάζεται Κολομβιανή Καραϊβική. Επίση υπάγεται στην επαρχία της Μαγκνταλένα, και απέχει 80 χλμ. από την πρωτεύουσα της επαρχίας, Σάντα Μάρτα. Επίσης συνορεύει με τις πόλεις Σιέναγα και Πουέμπλο Βιέχο. Η ευρύτερη περιοχή του δήμου της Αρακατάκα χωρίζεται γεωγραφικά, σε δύο περιοχές: στα βορειοδυτικά όπου επικρατεί το κλίμα της πεδιάδας της Σάντα Μάρτα και στα ανατολικά, όπου ένα τμήμα της οροσειράς αγγίζει τα 5.775 μέτρα - το υψηλότερο υψόμετρο σε όλη την Κολομβία -και το κλίμα επηρεάζεται από την οροσειρά Σιέρα Νεβάδα ντε Σάντα Μάρτα.

Ο σιδηροδρομικός σταθμός της πόλης

Κλίμα
-----

Το κλίμα της πόλης είναι τροπικό, δηλαδή υγρό και ζεστό όλον σχεδόν τον χρόνο.

Οικονομία
---------

Στην Αρακατάκα καλλιεργούνται μπανάνες, φοινικόδεντρα, ρύζι, βαμβάκι, ζαχαροκάλαμο και ντομάτα. Η εμπορική δραστηριότητα είναι περιορισμένη στο λιανικό εμπόριο, που εξυπηρετεί τις ανάγκες των ντόπιων και των τουριστών. Ο τουρισμός επίσης, κυρίως λόγω του μουσείου - οικίας του διάσημου Κολομβιανού συγγραφέα είναι αναπτυγμένος και υπάρχει καθ' όλη τη διάρκεια του έτους.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. -577382.
2. 1 2  www.aracataca-magdalena.gov.co/informacion\_general.shtml.
3. ↑  www.dane.gov.co/files/censos/libroCenso2005nacional.pdf.
4. ↑
5. ↑

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 129056589
* GND: 1236984560

 |

 |
Η **Αντιγόνη Παπαμικροπούλου** (Πάτρα 1889 - 23 Μαρτίου 1980), ήταν Ελληνίδα πιανίστα και συνθέτης.

Γεννήθηκε στην Πάτρα αλλά έζησε τα πρώτα παιδικά της χρόνια στη Μασσαλία , σε ηλικία 5 ετών η οικογένεια της επέστρεψε στην Πάτρα. Από μικρή ηλικία έδειξε κλίση στη μουσική και πήρε τα πρώτα μαθήματα στη σχολή Κλειδοκυμβάλου της Αντωνάκη, επτά ετών έπαιξε πρώτη φορά μπροστά στο κοινό στην αίθουσα της φιλαρμονικής Πατρών παίζοντας την πρώτη σονάτα του Μπετόβεν. 

Σπούδασε επί πέντε έτη στη μουσική βασιλική ακαδημία του Λονδίνου πιάνο και σύνθεση , και αποφοίτησε με άριστα. Επιστρέφοντας στην Πάτρα έδωσε πολλές παραστάσεις και διαλέξεις στο τοπικό παράρτημα του λυκείου Ελληνίδων και στη Φιλαρμονική Πατρών , δίδαξε πιάνο σε νέους και νέες της πόλης , επίσης αρθρογραφούσε στον τοπικό τύπο σε θέματα που αφορούσαν την μουσική. 

Μετέβη στο Λονδίνο όπου έμεινε ένα χρόνο και έδωσε πολλές παραστάσεις πιάνου , εκεί έγραψε τις πρώτες συνθέσεις της για πιάνο, το "κλάμα του βοσκού", το "καημένα Ελληνόπουλα" , "της Αρκαδιάς το διάσελο" και το "Ελληνόπουλα μου γεια σου". Στο Λονδίνο μάλιστα εξέδωσε και τη ποιητική συλλογή "το κλάμα του βουνού". Επιστρέφοντας από το Λονδίνο εγκαταστάθηκε στην Πάτρα δίνοντας πολλές παραστάσεις εκεί αλλά και στην Αθήνα. Η σύνθεση της "ο χορός του λευκού ρόδου" βραβεύτηκε με το Ανώτατο βραβείο της βασιλικής μουσικής ακαδημίας Λονδίνου (Highest Award). Άλλη σύνθεση της η "Καλαβρυτινή σουίτα" εκδόθηκε στην Λειψία. 

Αδελφές της ήταν η Ισμήνη επίσης πιανίστα και η Ηλέκτρα πιανίστα συγγραφέας και ηθοποιός. Συγγενικούς δεσμούς με την Α. Παπαμικροπούλου έχουν οι Ανδρέας και Θάνος Μικρούτσικος.

Πηγές
-----

* Ιωάννου Χατζηιωάννου, *Πανελλήνιον Λεύκωμα Εθνικής Εκατονταετηρίδος 1821 - 1921*, τόμος Δ', Τύποις Ανωνύμου εταιρείας εκδόσεων "Νέα Ελληνική Ηώς", Αθήνα 1927
Η **Αθλητική Ένωση Μουζακίου Αργιθέας** ή ΑΕΜ είναι ομάδα της πόλης του Μουζακίου Καρδίτσας.

Ιστορία
-------

### Ίδρυση

Η ΑΕΜ ιδρύθηκε το 2003 μετά από συγχώνευση των ομάδων Πρόοδος Μουζακίου και Α.Ε Λαζαρίνας. Σήμα της ομάδας είναι το άλογο και χρώματα το κίτρινο και μαύρο.

### Επιτυχίες

Οι πρώτες επιτυχίες του συλλόγου ήρθαν την περίοδο 2008-2009 όπου κατέκτησε το πρωτάθλημα της Α' Ερασιτεχνικής Κατηγορίας Καρδίτσας και την άνοδο στην Δ' Εθνική για πρώτη φορά στην ιστορία της ομάδας, νικώντας στον αγώνα μπαράζ την Α.Ε. Ήφαιστος.

Επίσης την ίδια χρονιά αναδείχθηκε και κυπελλούχος Καρδίτσας νικώντας στον τελικό με 2-0 τον ΑΟΚ στο Δημοτικό Στάδιο Καρδίτσας.

Την αγωνιστική περίοδο 2009-2010 στην πρώτη της συμμετοχή στον 4ο όμιλο της Δ' Εθνικής, κατάφερε να παραμείνει, τερματίζοντας στην 10η θέση.
Μετά από αρκετά ανεπιτυχή αποτέλεσματα βρέθηκε την σεζόν 2013-14 στο Β ερασιτεχνικό.Εκεινη την χρονιά κέρδισε την άνοδο στο Α1 ερασιτεχνικό και η ανάκαμψη είχε έρθει.Την σεζόν 2014-15 τερμάτισε 1η στο Α1 ερασιτεχνικό και κέρδισε την άνοδο στο Α ερασιτεχνικό.
Η ΑΕΜ είχε επιστρέψει για τα καλά την σεζον 2015-16 με πολύ ανανεωμένο και πολύ ταλαντούχο ρόστερ.Κατεταγη στην 4η θέση και συμμετείχε στα πλέι οφ όπου δεν κατάφερε να κερδίσει κατι.
Τωρα πια,την σεζόν 2017-18,με πολύ νεανικό ρόστερ ,το οποίο έχει μέσο όρο 20 ετων, παλεύει και πάλι για την παραμονή.Με καθοδηγητή τον έμπειρο και 41χρονο πια επιθετικο,Τάσο Κανιούρα,η ομάδα βρίσκεται στην προτελευταία θέση του πρωταθλήματος με 4 βαθμούς.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |
Η ναυμαχία της Πρέβεζας, 1538, Χαλκογραφία του Αντόνιο Σαλαμάνκα
Ο **Αντόνιο Σαλαμάνκα** ή **Μαρτίνεθ ντε Σαλαμάνκα** (Σαλαμάνκα, 1479 - Ρώμη, 1562) ήταν Ισπανός που εγκαταστάθηκε στη Ρώμη και δραστηριοποιήθηκε ως βιβλιοπώλης, εκδότης και χαράκτης.

Γεννήθηκε στη Σαλαμάνκα της Ισπανίας το 1479 και περί το 1510 φαίνεται να μετοίκησε στη Ρώμη της Ιταλίας, όπου παντρεύτηκε. Είναι γνωστό ότι το 1517 δραστηριοποιήθηκε ως βιβλιοπώλης στο Κάμπο ντε Φιόρι της Ρώμης και το 1526 είχε ένα ανθηρό εκδοτικό οίκο στην Αιώνια πόλη. Το 1532 εξέδωσε την πρώτη του συλλογή χαρακτικών με έργα μυθολογικού ενδιαφέροντος, που περιελάμβανε και έργα του Ραφαήλ. Από το 1553 συνεργάστηκε με τον γαλλικής καταγωγής εκδότη και έμπορο χαρτών Αντόνιο Λαφρέρι (1512-1577), με τον οποίο εξέδωσαν το βιβλίο του Χουάν Βαλβέντε ντε Αμούσκο (Juan Valverde de Amusco) που εικονογράφησε ο Νικολά Μπεατριζέ (Nicolas Beatrizet). Η συνεργασία του με τον Λαφρέρι στη χάραξη και έκδοση χαρτών, απόψεων πόλεων και ενημερωτικών φυλλαδίων για τα σημαντικά γεγονότα της εποχής διήρκεσε για μια περίπου δεκαετία, μέχρι το θάνατό του.

Μετά τον θάνατό του, το 1562, η συνεργασία με τον Αντόνιο Λαφρέρι συνεχίστηκε από τον γιο του Francesco Salamanca.

Φιλοτέχνησε μεταξύ άλλων, ένα αντίγραφο του πρώτου παγκόσμιου χάρτη του Μερκάτορ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Print Quarterly» (Αγγλικά) Ιουνίου 2000. 41826164. σελ. 148.
2. 1 2 3 4 5  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. 122309795. Ανακτήθηκε στις 6  Ιουνίου 2023.
3. 1 2 3 4 5 6  Κεντρικό Ινστιτούτο για τον Ενιαίο Κατάλογο Ιταλικών Βιβλιοθηκών και για Βιβλιογραφικές Πληροφορίες: «EDIT 16: censimento nazionale delle edizioni italiane del XVI secolo» (Ιταλικά) Κεντρικό Ινστιτούτο για τον Ενιαίο Κατάλογο Ιταλικών Βιβλιοθηκών και για Βιβλιογραφικές Πληροφορίες. Ρώμη. 544. Ανακτήθηκε στις 6  Ιουνίου 2023.
4. ↑  (Αγγλικά) *Union List of Artist Names*. 11  Ιουνίου 2012. 500025118. Ανακτήθηκε στις 21  Μαΐου 2021.
5. ↑  Λήμμα Antonio de Salamanca της ισπανικής βικιπαίδειας.
6. ↑  *Το Ιόνιο πέλαγος, Χαρτογραφία και ιστορία 16ος - 18ος αιώνας*, Αρχείο Χαρτογραφίας του Ελληνικού Χώρου, Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, Αθήνα 2007, Βιογραφικά χαρτογράφων, σελ. 239. ISBN 980 960 250 380 5

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Antonio Salamanca στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 165730902
* LCCN: no2010119586
* ISNI: 0000 0004 3510 052X
* GND: 122438469
* SUDOC: 196746027
* BNF: cb122309795 (data)
* BIBSYS: 1542227326887
* ULAN: 500025118
* BNE: XX1105148
* KulturNav: id
* RKD: 69345

 |

 |
Η **Αθλητική Ομάδα Διόνυσος Στρουμπίου** ήταν μια κυπριακή πετοσφαιρική ομάδα ανδρών με έδρα την Πάφο.

Ιστορία
-------

Η Αθλητική Ομάδα Διόνυσος Στρουμπίου ιδρύθηκε το 2012 μετά την αναστολή λειτουργίας του Διόνυσου Στρουμπίου. Στις 3 Οκτωβρίου 2012 εντάχθηκε στην Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης. Συμμετείχε σε 2 πρωταθλήματα Β΄ κατηγορίας και σε δύο κύπελλα β΄ κατηγορίας. Ανέστειλε τη λειτουργία της το 2014.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Νόμιμη η απαγόρευση στον «Διόνυσο»». *Νόμιμη η απαγόρευση στον «Διόνυσο»*. 17 Σεπτεμβρίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Μαρτίου 2021. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2021.
2. ↑  «ΑΡΧΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ 2012-13» (PDF). ΚΟΠΕ. σελ. 155, 213. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 21 Μαρτίου 2021. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2021.
Μία **αντίδραση οξέος-βάσης** είναι μία χημική αντίδραση ανάμεσα σε ένα οξύ και μια βάση.

Θεωρίες για τις αντιδράσεις οξέος-βάσης
---------------------------------------

### Ο ορισμός του Λαβουαζιέ

Ο πρώτος επιστημονικός ορισμός για τις αντιδράσεις οξέος-βάσης δόθηκε από τον Γάλλο χημικό Αντουάν Λαβουαζιέ *(Antoine Lavoisier)*. Ο Λαβουαζιέ όρισε τα οξέα ως τις χημικές ουσίες που περιέχουν οξυγόνο, οπότε οι αντιδράσεις οξέος-βάσης αποτελούν αντιδράσεις ανταλλαγής οξυγόνου. Ο Λαβουαζιέ βασίστηκε στις γνώσεις του για τις χημικές ενώσεις που περιέχουν κεντρικά άτομα με μεγάλο αριθμό οξείδωσης γύρω από τα οποία συνδέονται άτομα οξυγόνου (όπως είναι το νιτρικό (HNO3) και το θειικό οξύ (H2SO4). Είναι χαρακτηριστικό ότι η ονομασία *οξυγόνο*, την οποίο ο ίδιος ο Λαβουαζιέ έδωσε, σημαίνει *δημιουργός οξέος* (οξύ+γόνο). Στις μέρες μας ένας τέτοιος ορισμός θεωρείται ελλιπής, καθώς γνωρίζουμε την ύπαρξη ουσιών που συμπεριφέρονται ως οξέα, χωρίς να διαθέτουν άτομα οξυγόνου, όπως είναι, για παράδειγμα, το Υδροχλώριο (HCl).

Ο ορισμός του Λαβουαζιέ απορρίφθηκε το 1810, όταν επιβεβαιώθηκε από τον Σερ Χάμφρυ Ντέιβι η απουσία ατόμων οξυγόνου στα μόρια των υδρογονούχων οξέων.

### Ο ορισμός του Αρρένιους

Το 1887 ο Σβάντε Αρρένιους, για να περιγράψει τις αντιδράσεις οξέος-βάσης, αναφέρθηκε στη διάλυση του νερού:

2H2Ο ↔ H3O+ + OH-
Έτσι μια ουσία που σε υδάτινο περιβάλλον προκαλεί αύξηση των οξωνίων (H3O+) και μείωση των υδροξυλίων (OH-) είναι ένα *οξύ*. Αντίστοιχα, μια ουσία που προκαλεί τις αντίθετες μεταβολές ονομάζεται *βάση*.

Συνεπώς, κατά τον Αρρένιους οι αντιδράσεις οξέος-βάσης είναι αντιδράσεις που πραγματοποιούνται σε υδάτινο περιβάλλον και στις οποίες μεταβάλλεται η συγκέντρωση H3O+ και OH-.

### Ο ορισμός των Μπρόνστεντ-Λόρι

Κύριο λήμμα: Θεωρία οξέων-βάσεων κατά Μπρόνστεντ-Λόρι
Ο ορισμός των Μπρόνστεντ-Λόρι δόθηκε το 1923 από τον Γιοχάνες Νίκολαους Μπρόνστεντ *(Johannes Nicolaus Brønsted)* και τον Μάρτιν Λόρι *(Martin Lowry)*, οι οποίοι εργάστηκαν πάνω στο θέμα ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλο. Σύμφωνα με αυτούς, οι αντιδράσεις οξέος-βάσης είναι αντιδράσεις ανταλλαγής πρωτονίων (H+). Με άλλα λόγια ένα οξύ χαρακτηρίζεται από τη δυνατότητα να δώσει πρωτόνια σε μια άλλη ουσία, ενώ αντίστοιχα μία βάση χαρακτηρίζεται από τη δυνατότητα να τα δεχτεί. Το συγκεκριμένο ζεύγος χημικών ουσιών (οξύ-βάση) ονομάζεται *συζυγές ζεύγος*.

### Ο ορισμός του Λιούις

Την ίδια χρονιά με τους Μπρόνστεντ και Λόρι, ο Γκίλμπερτ Λιούις *(Gilbert Lewis)* περιγράφει την αλληλεπίδραση ανάμεσα σε ένα οξύ και μία βάση ως μια διαδικασία ανταλλαγής ηλεκτρονίων.

### Μία σύνοψη

Στον παρακάτω πίνακα φαίνεται μια σύνοψη των ορισμών που έδωσαν οι Αρρένιους, Μπρόνστεντ - Λόρι και Λιούις για τις αντιδράσεις οξέος-βάσης.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| **Θεωρία** | **Οξύ** | **Βάση** | **Πεδίο εφαρμογής** |
| Αρρένιους | δότης H+ | δότης OH- | υδατικά διαλύματα |
| Μπρόνστεντ & Λόρι | δότης H+ | δέκτης H+ | διαλύματα |
| Λιούις | δέκτης ζεύγους e- | δότης ζεύγους e- | γενική περίπτωση |
Η **αποπλαγιοποίηση του πλάγιου ουρανικού συμφώνου** αποτελεί ένα από τα κύρια φαινόμενα φωνολογικής διαφοροποίησης των ρομανικών γλωσσών τόσο σε διαχρονικό όσο και συγχρονικό επίπεδο. Ως φαινόμενο αποτελείται από την αντικατάσταση του πλάγιου ουρανικού φωνήματος από το μεσοουρανικό προσεγγιστικό ή τριβόμενο. Παρότι εμφανίζεται σε γλώσσες όπως τα καταλανικά, τα πορτογαλικά και ρομανικές γλώσσες της Ιταλίας, είναι ιδιαίτερα γνωστό κυρίως ως φαινόμενο της ισπανικής, όπου παρουσιάζει πολυάριθμα αλλόφωνα που εκτείνονται στην εμπρόσθια και μέσα ουρανική περιοχή, τα πρώτα με τριβόμενη άρθρωση, χαρακτηριστικά της διαλέκτου του Ρίο ντε λα Πλάτα και τα δεύτερα με αρθρώσεις τόσο προσεγγιστικές όσο και προστριβόμενες.

Σε επίπεδο φωνητικής η απορρόφηση του πλάγιου ουρανικού από το μεσοουρανικό τριβόμενο εμφανίστηκε πρόσφατα και στην κυπριακή διάλεκτο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hualde, José Ignacio (2005): *The sounds of Spanish*, Cambridge University Press, 2005.
2. ↑  Pappas, P. (2014): «The reallocation of [ʝ] in Cypriot Greek» στο *Dialectologia* 15. σελ. 159-179.
Η **αποποινικοποίηση** είναι η μείωση ή ο τερματισμός των ποινικών κυρώσεων σε σχέση με ορισμένες πράξεις, ίσως αναδρομικά, αν και ενδέχεται να εξακολουθούν να ισχύουν ρυθμιζόμενες άδειες ή πρόστιμα (αντίθετο, βλέπε: νομιμοποίηση). Ο όρος επινοήθηκε από την ανθρωπολόγο Τζένιφερ Τζέιμς για να εκφράσει τα «κινήματα των εργαζομένων του σεξ» για τους στόχους της αφαίρεσης νόμων που χρησιμοποιούνται για να στοχεύουν πόρνες, αν και τώρα εφαρμόζεται συνήθως στις πολιτικές για τα ναρκωτικά. Η αντίστροφη διαδικασία είναι η ποινικοποίηση.

Η αποποινικοποίηση αντικατοπτρίζει τις μεταβαλλόμενες κοινωνικές και ηθικές απόψεις. Όταν μια κοινωνία μπορεί να θεωρήσει ότι μια πράξη δεν είναι επιβλαβής, αυτή δεν πρέπει πλέον να ποινικοποιείται ή διαφορετικά, δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται από το σύστημα ποινικής δικαιοσύνης. Παραδείγματα θεμάτων που αποτέλεσαν το αντικείμενο μεταβαλλόμενων απόψεων σχετικά με την εγκληματικότητα με την πάροδο του χρόνου σε διάφορες κοινωνίες και χώρες περιλαμβάνουν:

* άμβλωση
* δημόσιος θηλασμός
* κατοχή ναρκωτικών και ψυχαγωγική χρήση ναρκωτικών
* ευθανασία
* Τυχερά παιχνίδια
* ομοφυλοφιλία
* πολυγαμία
* πορνεία
* δημόσια γύμνια
* χρήση στεροειδών στον αθλητισμό

Σε μια φεντεραλιστική χώρα, οι πράξεις ενδέχεται να αποποινικοποιηθούν από ένα επίπεδο διακυβέρνησης, ενώ εξακολουθούν να υπόκεινται σε κυρώσεις που επιβάλλονται από άλλο. Για παράδειγμα, η κατοχή αποποινικοποιημένου ναρκωτικού μπορεί να εξακολουθεί να υπόκειται σε ποινικές κατηγορίες από ένα επίπεδο κυβέρνησης, αλλά ένα άλλο μπορεί να επιβάλει χρηματικό πρόστιμο. Αυτό πρέπει να αντιπαραβληθεί με τη νομιμοποίηση, η οποία αφαιρεί όλες ή τις περισσότερες νομικές ζημίες από μια προηγούμενη παράνομη πράξη. Έχει επίσης σημειωθεί ότι ενώ ορισμένες πράξεις έχουν αποποινικοποιηθεί, όπως η ομοφυλοφιλία και η μοιχεία, άλλες έχουν αυξηθεί στην ποινικοποίηση τους, όπως οικογενειακές σεξουαλικές δραστηριότητες ή η αιμομιξία.

Δείτε επίσης
------------

|  |  |
| --- | --- |
| * Απελευθέρωση ναρκωτικών
* Αναβολικά στεροειδή
* Νομιμοποίηση
* Ποτοαπαγόρευση στις Ηνωμένες Πολιτείες
 | * Εργαζόμενος του σεξ
* Νόμος περί σοδομισμού
* Ανεφάρμοστος νόμος
* Έγκλημα χωρίς θύματα
 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  M. Γ. Γκραντ, *Playing the Whore* (Verso/Jacobin, 2014), σελ. 112
2. ↑  «Forum focuses on polygamy woes». Deseret Morning News. 25 Απριλίου 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιουνίου 2009. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2009.
3. ↑  Ρόφι, Τζέιμς Α. (2014). «The Synthetic Necessary Truth Behind New Labour's Criminalisation of Incest». *Social & Legal Studies* **23**: 113–130. doi:10.1177/0964663913502068.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85036356
* BNF: cb12106859x (data)

 |

 |
Η **Αϊρίνε Παλσυτέ** (γενν. 13 Ιουλίου 1992 στο Κάουνας) είναι Λιθουανή αθλήτρια του στίβου που εξειδικεύεται στο άλμα εις ύψος.

Έχει κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2017.

Έχει κατακτήσει το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2016, ενώ την 4η θέση κατέκτησε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1992 στο Κάουνας. Το 1998, μεταγράφηκε σε σχολείο του Βίλνιους. Σήμερα σπουδάζει διαχείριση επιχειρηματικών πληροφοριών στο Πανεπιστήμιο Βίλνιους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Airiné PALŠYTÉ | Profile | iaaf.org». *www.iaaf.org*. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2018.
Ο **Βασίλης Ρόβας** (Καρδίτσα, 6 Ιανουαρίου 1984) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση της μεσαίας γραμμής.

Καριέρα
-------

### Το επαγγελματικό ξεκίνημα

Τα πρώτα του επαγγελματικά ποδοσφαιρικά βήματα τα έκανε στην Προοδευτική, με τη φανέλα της οποίας έκανε ντεμπούτο στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής κατηγορίας. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στον Ατρόμητο Αθηνών για τρία χρόνια, όπου υπήρξε το περισσότερο διάστημα, βασικό στέλεχος της ενδεκάδας.

### Η συνέχεια σε Άρη, ΠΑΣ Γιάννινα και ΟΦΗ

Το 2009 υπέγραψε στον Άρη Θεσσαλονίκης, όμως δεν κατάφερε να καθιερωθεί ως βασικός και έτσι δόθηκε δανεικός στον ΠΑΣ Γιάννινα στο β΄ μισό της περιόδου 2009-10. Τον Αύγουστο του 2010 πήγε στον ΟΦΗ, όπου δεν είχε μεγάλο χρόνο συμμετοχής.

### Πανιώνιος και Απόλλων

Τον Ιανουάριο του 2012 μεταπήδησε στον Πανιώνιο. Εκεί έμεινε ως τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, όταν αποφάσισε να αποχωρήσει για να δοκιμάσει την τύχη του εκτός συνόρων, όμως η συμφωνία του με την ομάδα του εξωτερικού δεν ολοκληρώθηκε, με αποτέλεσμα να συνεχίσει την καριέρα του στον Απόλλωνα Σμύρνης, ο οποίος στο τέλος της περιόδου στέφθηκε πρωταθλητής Β' Εθνικής και προβιβάστηκε στη Σούπερ Λίγκα.

### Στην ΑΕΚ και επιστροφή στον Άρη

Την 1η Ιουλίου 2013, έχοντας μείνει ελεύθερος από τον Απόλλωνα, ανακοινώθηκε η συμφωνία του με την ΑΕΚ, με τη φανέλα της οποίας στην πρώτη του χρονιά συμμετείχε σε 18 αγώνες πρωταθλήματος, ενώ στη δεύτερη σε 16.

Τον Σεπτέμβριο του 2015 επέστρεψε στον Άρη Θεσσαλονίκης, έπειτα από 5 χρόνια, στον οποίο αγωνίστηκε για 2 χρονιές. Στην πρώτη του χρονιά πραγματοποίησε 21 συμμετοχές πρωταθλήματος και τη δεύτερη 22. 

### Η συνέχεια σε Αστέρα Αμαλιάδας, Νίκη Βόλου και Αναγέννηση Καρδίτσας

Το καλοκαίρι του 2017 υπέγραψε στον Αστέρα Αμαλιάδας, με τη φανέλα του οποίου κατέκτησε το πρωτάθλημα του ομίλου του στην Γ΄ Εθνική και αγωνίστηκε στα μπαράζ ανόδου χάνοντας οριακά τον προβιβασμό. Τον Σεπτέμβριο του 2018 αποκτήθηκε από τη Νίκη Βόλου, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε στην Γ΄ Εθνική.

Τον Ιούλιο του 2019 ανακοινώθηκε από την Αναγέννηση Καρδίτσας που αγωνίζεται την σεζόν 2019-20 στην Α' ΕΠΣΚ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στον ΟΦΗ ο Ρόβας, www.sport-fm.gr
2. ↑  Στον Πανιώνιο ο Ρόβας και επίσημα, www.sport-fm.gr
3. ↑  «Τελικώς Απόλλων ο Ρόβας, www.prismasport.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Δεκεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2014.
4. ↑  Στην ΑΕΚ ο Ρόβας και τυπικά, www.sport-fm.gr
5. ↑  Έκλεισε Ρόβα ο Άρης, www.sport-fm.gr
6. ↑  Αστέρας Αμαλιάδας: Νέα «βόμβα» με τον πρώην αρχηγό του Άρη Βασίλη Ρόβα patrisnews.com
7. ↑  Σε ομάδα-έκπληξη ο Βασίλης Ρόβας sport24.gr
8. ↑  Στην Νίκη Βόλου ο Βασίλης Ρόβας nikifc.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]
9. ↑  Ανακοίνωσε την απόκτηση του Βασίλη Ρόβα η Νίκη magnesianews.gr
10. ↑  Στην Αναγέννηση Καρδίτσας ο Ρόβας goalpost.gr

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Η καριέρα του Βασίλη Ρόβα στο soccerway.com
* Το προφίλ του Βασίλη Ρόβα στο www.transfermarkt.com
Οι **Αναβαθμοί** είναι στη Βυζαντινή μουσική 75 σύντομα τροπάρια της Οκτωήχου, που ψάλλονται κατ' αντιφωνία (εναλλάξ μεταξύ των δύο χορών).

Η λέξη κυριολεκτικά σημαίνει *σκαλί*. Οι Ψαλμοί 119-133 επιγράφονται *των Αναβαθμών*, επειδή οι Ιουδαίοι έψελναν έναν σε κάθε βαθμίδα (σκαλί) καθώς ανέβαιναν την κλίμακα για το ναό του Σολομώντα.

Στην εποχή μας οι Αναβαθμοί είναι σύντομα τροπάρια, που αναφέρονται σε φράσεις και έννοιες των Αναβαθμών τού Ψαλτηρίου ή την Αγία Τριάδα και ψάλλονται στον Όρθρο της Κυριακής. Κάθε ένας από τους 8 Ήχους έχει τρία αντίφωνα (εκτός τού πλαγίου Δ΄, που έχει τέσσερα)· συνολικά 25 αντίφωνα. Κάθε αντίφωνο έχει τρεις Αναβαθμούς, συνολικά 75 Αναβαθμοί. Αποδίδονται στον Θεόδωρο τον Στουδίτη ή τον αδελφό του ή τον Ιωάννη τον Δαμασκηνό.

Πηγές
-----

* Θεοχάρης Δετοράκης, *Βυζαντινή Υμνογραφία* (Πανεπιστημιακές παραδόσεις), Ηράκλειο 21997.

Δείτε επίσης
------------

* Βυζαντινή μουσική
Ο **Αμεδαίος Δ΄**, γαλλ.: *Amadeus IV de Genève*, (απεβ. το 1369) από τον Οίκο της Γενεύης ήταν κόμης της Γενεύης από το 1367 μέχρι το τέλος του.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δεύτερος γιος του Aμεδαίου Γ΄ και της Μαώς του Ωβέρν. Διαδέχτηκε τον άτεκνο αδελφό του Αίμωνα Γ΄ τον Αύγουστο του 1367. Ανέστρεψε την πολιτική τού πατέρα και τού αδελφού του, που είχαν σεβαστεί τον Οίκο της Σαβοΐας και υποστήριξε τους επισκόπους της Λωζάνης και της Γενεύης ενάντια στον εξάδερφό του Aμεδαίο ΣΤ΄ κόμη της Σαβοΐας. 

Ο Aμεδαίος Δ΄ φαίνεται να συμβιβάστηκε με τον εξάδελφό του από τη Σαβοΐα μέχρι τις 13 Μαΐου 1368, ημερομηνία κατά την οποία έκανε τη δήλωση υποτέλειας σε αυτόν για την κομητεία της Γενεύης. Στη συνέχεια ταξίδεψε με τον κόμη της Σαβοΐας στην Ιταλία για την εκστρατεία με σκοπό την υποταγή του Φίλιππου Β΄ κόμη του Πιεμόντε και ήταν παρών στη δίκη του Φίλιππου Β΄ από ένα πυκνό από ανθρώπους δικαστήριο στη Σαβοΐα στο Ριβόλι τον Σεπτέμβριο-Οκτώβριο του 1368. Είναι πιθανό ότι ο πραγματικός λόγος, για τον οποίο συνόδευσε τον Aμεδαίο Δ΄ στην Ιταλία, ήταν να είχε την ευκαιρία να μιλήσει με τον αυτοκράτορα της Γερμανίας, ο οποίος ήταν επίσης στην περιοχή εκείνη την εποχή. Τον Φεβρουάριο του 1369 ο αυτοκράτορας επανέλαβε την ανάκληση του Αμεδαίου ΣΤ΄ ως εκπροσώπου (vicarius) αυτού.  Ο Aμεδαίος ΣΤ΄ απεβίωσε αργότερα το ίδιο έτος.

Σημειώσεις
----------

1. 1 2 3 4 5 6  books.google.fr/books?id=AESUcVqOZz8C&pg=PA302.
2. ↑  Cox, *The Eagles of Savoy*, 240, 316. Amadeus VI had received an imperial vicariate from the Emperor Charles IV giving him authority over the bishop, the city and the count of Geneva on 11 May 1165, but at the insistence of the bishop it was revoked in September 1366.
3. ↑  Cox, *The Eagles of Savoy*, 257.

Βιβλιογραφία
------------

* Eugene L. Cox. *The Eagles of Savoy: The House of Savoy στην Ευρώπη του 13ου αιώνα*. Princeton, New Jersey: Princeton University Press, 1974.
Η **Αραγονική Ένωση** (Chunta Aragonesista - CHA) είναι πολιτικό κόμμα της Αραγονίας (Ισπανία), επηρεασμένο από τον οικοσοσιαλισμό και τον πασιφισμό. Ορίζεται ως εθνικιστική και κοινωνικο-δημοκρατική πολιτική οργάνωση Το CHA διακηρύσσει την ιδέα του ομοσπονδιακού κράτους, μεγαλύτερους οικονομικούς πόρους για την Αραγονία, την προστασία του περιβάλλοντος και των υδρολογικών πόρων της κοιλάδας του Έβρου. Προωθεί τη χρήση της Αραγονικής γλώσσας.

Οργάνωση
--------

Η Εθνοσυνέλευση είναι το ανώτατο όργανο εκπροσώπησης και απόφασης της Ένωσης. Καθιερώνει πολιτικές, προγράμματα και αρχές και επιλέγει τα μέλη της Εθνικής Επιτροπής και τον Πρόεδρο του CHA. Ομάδα αντιπροσωπειών από κάθε τοπική οργάνωση συνεδριάζει άπαξ κάθε τρία χρόνια με την εξουσιοδότηση τροποποίησης των καταστατικών της Ένωσης.

Ιστορία
-------

Στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2000 και του 2004, το CHA κέρδισε το 0,4% των ψήφων και μία έδρα για τον Χοσέ Αντόνιο Λαμπορντέτα (José Antonio Labordeta), λαϊκό τραγουδιστή στην εκλογική περιφέρεια της Σαραγόσα. Έχασε την έδρα το 2008, όταν ο Labordeta αποσύρθηκε από το συνέδριο. Στις εκλογές του 2011 επανακτήθηκε η έδρα μέσω της εκλογικής συμμαχίας με την Ενωμένη Αριστερά της Αραγονίας.

Η Αραγονική Ένωση είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ελεύθερης Συμμαχίας και του Ευρωπαϊκού Συνασπισμού, της Ευρώπης των Λαών. Ο Χοσέ Λουίς Σόρο είναι πρόεδρος από τον Φεβρουάριο του 2012.
Το 2005, το κόμμα αγωνίστηκε κατά της επικύρωσης του Ευρωπαϊκού Συντάγματος.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος διαδικτυακός τόπος

Σημειώσεις παραπομπές
---------------------

1. ↑  «Nuestra historia». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2012.
2. ↑  Prensa Diaria Aragonesa SA, επιμ. (29 Ιουνίου 2011). «Chunta Aragonesista (CHA)». Gran Enciclopedia Aragonesa. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2014.
3. ↑
Ο Ζαρδαρίας Βογκόης, ο επιλεγόμενος "Σερβοαρβανιτοβουλγαρόβλαχος" είναι πρόσωπο που αναφέρεται στην μεσαιωνική ιστορία της Ηπείρου. Τον Απρίλιο του 1400, ως ηγέτης ομάδας ενόπλων ατάκτων, κατέλαβε την Άρτα σε μια εποχή πολιτικής αστάθειας της περιοχής και κατάρρευσης του Βυζαντινού κράτους. Συνέλαβε όλους τους τοπικούς άρχοντες, τους πήρε τα κτήματα και πολλούς εξόρισε. Εκδιώχθηκε από την Άρτα περίπου ένα χρόνο αργότερα.   

Αναφέρεται στο χρονικό "*Ιστορία Πρελούμπου και άλλων διαφόρων Δεσποτών των Ιωαννίνων από της αλώσεως αυτών παρά των Σέρβων έως της παραδόσεως εις τους Τούρκους*" που αποτελεί μέρος του "*Χρονικού των Ιωαννίνων*" του 15ου αιώνα.  

Σε άλλες βαλκανικές γλώσσες το όνομα έχει αποδοθεί ως Vonko ή Vango.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  «Λαμπρίδης Ιωάννης, *Ζαγοριακά, οίς προσετέθησαν και τινά περί Ηπείρου*. Εν Αθήναις, 1870, σελ. 302». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2012.

Πηγές
-----

* Šufflay, Milan (1925). Srbi i Arbanasi (in Croatian).
* Ivo Banač, The national question in Yugoslavia: origins, history, politics
* Traian Stoianovich, Balkan worlds: the first and last Europe
* Apostolos Euangelou Vakalopoulos,Origins of the Greek nation: the Byzantine period, 1204-1461
* Steven G. Ellis, Lud'a Klusáková, Imagining frontiers, contesting identities
* Fine, John V. (1994). The Late Medieval Balkans : a Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest.

|  |
| --- |
| Βογκόης **Σφετεριστής** |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΣγουρός Σπάτας | **Δεσπότης της Άρτας**1399 - 1401 | ΔιάδοχοςΜορίς Σπάτας |
Η τοποθεσία **Αλεξάνδρου Σκηναί** (απόδοση στα ελληνικά του λατινικού τοπωνυμίου *Alexandroscenae*, Τουρκικά: *Ισκεντερουνά*) βρίσκεται περί 12 μίλια νοτίως της Σουρ (δηλαδή της Τύρου), στα παράλια της Συρίας. Βρίσκεται 2,5 μίλια ΒΑ του Ακρωτηρίου Ρας-Ελ–Αμπιάντ (Ras-El-Abiad) του Promontorium Album του Πλινίου, όπου και η διανοιχθείσα από εποχής Αλεξάνδρου Σεβήρου εντός βράχων παραλιακή οδός άγουσα σε παρακείμενο Φρούριο, έργο που ολοκληρώθηκε από τον Καρακάλλα. 

Τα Ιεροσολυμικά οδοιπορικά (Itinerarium Ierosolymitanum) αναφέρουν τη θέση αυτή ως σταθμό ανάπαυσης των οδοιπόρων και καραβανιών. Κατά τον Μεσαίωνα η θέση αυτή μετονομάσθηκε σε Σκανδάλιον (Scandalium) ή Σκανδάριον (Scandarium) υπαγόμενη ως τιμάριο (φέουδο) στη Τύρο (E.G.Rey: Les familles d’ Outre-Mer). 

Ο Βαλδουΐνος Α' (Baldouin) το (1116) χρησιμοποίησε αυτή ως βάση του σε επιχειρήσεις κατά της Τύρου. Σήμερα αποτελεί ομώνυμο χωριό στην ερημική εκείνη περιοχή (φ: 33° 09’B και λ: 35° 09’ 40’’ A αγγλ. χάρτης 2633) με ερείπια οχυρού, αναβλύζουσα πηγή και πλήθος ερειπίων ιωνικού ρυθμού καθώς και θεμελιώσεις αρχαίων κτιρίων, και σαρκοφάγων στις γύρω θέσεις Idmid, Kulat, Shemma και Nakura.

Η άποψη του Baedecker (Palestine et Syrie) εκδ. 1906 όπου την ονομασία την αποδίδει στον Μ. Αλέξανδρο δεν διασταυρώθηκε από άλλα στοιχεία και συνεπώς δεν θεωρείται να ευσταθεί.
Η ατμοβάρις **Αμβρακία ΙΙ** ήταν σκάφος του Ελληνικού Βασιλικού Ναυτικού που έδρασε στο τέλος του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα. Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία Thames Ironworks του Ηνωμένου Βασιλείου, μαζί με το όμοιου τύπου σκάφος Άκτιον Ι ειδικά για επιχειρήσεις στον Αμβρακικό κόλπο.

Ηταν κανονιοφόρος τύπου Rendel με εκτόπισμα 433 τόνων, εξοπλισμένη με σταθερό πυροβόλο Krupp 10,2in/30, η σκόπευση του οποίου γινόταν με στροφή του πλοίου. Διέθετε επίσης ένα πυροβόλο των 5,9in/30 και δύο μικρά ταχυβόλα της 1 λίβρας.

Το 1910, μετά από γενική επισκευή, το πλοίο διέθετε το πυροβόλο των 10,2 ιντσών και μόνο ένα ταχυβόλο της 1 λίβρας. Εντάχθηκε στο δυναμικό του Στόλου με την ονομασία **Ύδρα ΙΙ**, αλλά μετονομάσθηκε σε «Αμβρακία ΙΙ» το 1889. Έλαβε μέρος σε επιχειρήσεις κατά τους πολέμους του 1897 και του 1912-13.

Μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου μετατράπηκε σε εκπαιδευτικό και αξιοποιήθηκε από τη σχολή πυροβολικού του Πόρου έως το 1931 περίπου.

Βιβλιογραφία
------------

* Conway's all the world's fighting ships, 1860-1905
* Conway's all the world's fighting ships, 1906-1922
* Jane's fighting ships 1912
Το **Βοεβοδάτο Κρακοβίας** (πολωνικά: Województwo krakowskie), από το 1975 έως το 1984 γνωστό ως **Μητροπολιτικό Βοεβοδάτο Κρακοβίας** (Województwo miejskie krakowskie), ήταν βοεβοδάτο (επαρχία) της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας από το 1975 έως το 1989 και της Δημοκρατίας της Πολωνίας από το 1989 έως το 1998. Η επικράτειά του περιλάμβανε την πρωτεύουσά του, την Κρακοβία και τους γύρω δήμους. Ιδρύθηκε την 1η Ιουνίου 1975, από το τμήμα του Βοεβοδάτου Κρακοβίας (1945-1975) και την πόλη της Κρακοβίας, η οποία μέχρι τότε λειτουργούσε ως ξεχωριστή διοικητική διαίρεση. Υπήρχε μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1998, όταν ενσωματώθηκε στο τότε υφιστάμενο Βοεβοδάτο Ελάσσονος Πολωνίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ustawa z dnia 28 maja 1975 r. o dwustopniowym podziale administracyjnym Państwa oraz o zmianie ustawy o radach narodowych. (Dz.U. 1975 nr 16 poz. 91).
2. ↑  Ustawa z dnia 24 lipca 1998 r. o wprowadzeniu zasadniczego trójstopniowego podziału terytorialnego państwa (Dz.U. z 1998 r. nr 96, poz. 603).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 246513715

 |

 |
Ο **Ασούρ Ουμπαλίτ** ήταν βασιλιάς της Ασσυρίας (1366 π.Χ. - 1330 π.Χ. ), γιος και διάδοχος του Εριμπά Αντάντ Α', που αποτίναξε την κηδεμονία των Μιταννί από την Ασσυρία. Ήταν η περίοδος που οι Μιταννί παρουσίασαν σημαντική κάμψη λόγω της επίθεσης που δέχθηκαν από τον Χετταίο βασιλιά Σουπιλουλιούμας ο οποίος αφού τους κατέκτησε τους έκανε υποτελείς του. Σταδιακά η ισχύς των Χετταίων άρχισε να πέφτει, αυτό το εκμεταλλεύθηκαν με τον καλύτερο τρόπο οι Ασσύριοι προς όφελος τους. Ο Ασούρ Ουμπαλίτ ξεκίνησε διπλωματικές σχέσεις με την Αίγυπτο, κάτι που εξόργισε τον Κασσίτη βασιλιά της Βαβυλώνας Μπουρνά Μπουριάς Β΄ (1359 - 1333 π.χ.). Η αυξανόμενη ισχύς των Ασσυρίων αναγνωρίστηκε τελικά από τον Κασσίτη βασιλιά Μπουρνά Μπουριάς, ο οποίος προχώρησε σε 
διπλωματικές σχέσεις με την Ασσυρία και παντρεύτηκε την θυγατέρα του Ασούρ Ουμπαλίτ. Οι αντίπαλοι του στη Βαβυλώνα αντέδρασαν έντονα στον γάμο και ο Κασσίτης βασιλιάς δολοφονήθηκε (1333 π.χ.). Ο Ασούρ - Ουμπαλίτ έκανε εκστρατεία στη Βαβυλώνα για να εκδικηθεί τον θάνατο του γαμπρού του, καθαίρεσε τον σφετεριστή τοποθετώντας βασιλιά τον Κουριγάλζου Β' (1332 - 1308 π.χ.) γιο του Μπουρνά Μπουριάς Β'. Ο Κουριγάλζου λίγο αργότερα στράφηκε εναντίον του ίδιου του ευεργέτη του πραγματοποιώντας εκστρατεία κατά της Ασσυρίας. Ο Ασούρ Ουμπαλίτ τους σταμάτησε έξω από την Ασσούρ λίγο πριν από τον θάνατο του. Αργότερα ο Κουριγάλζου αποκρούστηκε οριστικά από τον Ασσύριο διάδοχο.

Πηγές
-----

* *M. van de Mieroop – A history of the ancient near east, 2006, pp. 127-128*
* *J. Oates – Babylon, 2003, pp 91-92*


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Προκάτοχος:**Εριμπά Αντάντ Α'** | **Βασιλιάς των Ασσυρίων1366–1330** | Διάδοχος:**Ενλίλ Νιραρί** |
Απόχρωση στις κωδικοποιήσεις HSB/HSL του RGB
An image with the hues cyclically shifted in HSL space
The hues in this image of a painted bunting are cyclically rotated over time.
Η **απόχρωση** είναι μια από τις κύριες ιδιότητες και τα διάφορα είδη ενός χρώματος. Από τεχνική άποψη και πιο δυγκεκριμένα στο μοντέλο CIECAM02 ορίζεται ως "το βαθμό στο που ένα ερέθισμα μπορεί να περιγραφεί ως παρόμοιο ή διαφορετικό από τα ερεθίσματα που περιγράφονται ως κόκκινο, πράσινο, μπλε και κίτρινο" (οι οποίες σε ορισμένες θεωρίες της έγχρωμης όρασης ονομάζονται μοναδικές αποχρώσεις). Η απόχρωση μπορεί τυπικά να αναπαραστήσει ποσοτικά με ένα μόνο αριθμό, που συχνά αντιστοιχεί σε γωνιακή θέση γύρω από το κεντρικό ή ουδέτερο σημείο ή άξονα σε διάγραμμα συντεταγμένπου χώρου χρώματος (όπως χρωματικό διάγραμμα ή έγχρωμο τροχό, ή από το κυρίαρχο μήκος κύματος ή από το συμπληρωματικό χρώμα). Οι άλλες παράμετροι εμφάνισης χρώματος είναι η πολυχρωμία, ο κορεσμός, η φωτεινότητα και η διαφανότητα.

Μερικές αποχρώσεις χρωμάτων είναι οι παρακάτω: 

* Μωβ: Φούξια
* Πράσινο: λαχανί
* Κόκκινο: Μπορντό,πορτοκαλοκόκκινο
* Κίτρινο: Ξανθό (χρώμα μαλλιών)
* Καφέ: Κάστανο (χρώμα μαλλιών), καφετί
* Άσπρο: Διαφανές,Ασημί
* Γαλάζιο: θαλασσί, Μπλε

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mark Fairchild, "Color Appearance Models: CIECAM02 and Beyond". Tutorial slides for IS&T/SID 12th Color Imaging Conference.
2. ↑  «Hue, Value, Saturation | learn». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουνίου 2017. Ανακτήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2017.
Ο **Απόστολος (Τόλης) Τόσκας** (Τρίκαλα, 28 Δεκεμβρίου 1947) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως κεντρικός αμυντικός και διακρίθηκε τις δεκαετίες '60 και '70 με τη φανέλα των Τρικάλων και της ΑΕΚ. Ο γιος του Γρηγόρης υπήρξε επίσης ποδοσφαιριστής της ΑΕΚ, τη δεκαετία του 2000.

Καριέρα
-------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα τα έκανε στην ομάδα της ιδιαίτερης πατρίδας του, τον Α.Ο. Τρίκαλα, όπου αγωνίστηκε μέχρι το 1969.

Στη συνέχεια διακρίθηκε με τα χρώματα της ΑΕΚ, με την οποία αγωνίστηκε επί μία δεκαετία, από το 1969 μέχρι και το 1979. Κορυφαία στιγμή στην πολύχρονη καριέρα του με τη φανέλα των "κιτρινόμαυρων" ήταν η συμμετοχή του στα ημιτελικά του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ την περίοδο 1976-77, καθώς και η κατάκτηση τριών πρωταθλημάτων (1970-71, 1977-78, 1978-79) και ενός κυπέλλου (1977-78).

Το καλοκαίρι του 1979 μεταγράφηκε στον Ατρόμητο Αθηνών, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε 2 χρόνια. Με την ομάδα του Περιστερίου την πρώτη χρονιά πανηγύρισε την κατάκτηση του πρωταθλήματος Νοτίου ομίλου της Β΄ Εθνικής και την άνοδο, κλείνοντας την επαγγελματική ποδοσφαιρική του καριέρα με το πέρας της περιόδου 1980-81, έχοντας σημειώσει 26 συμμετοχές στο πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής. Συνέχισε στην ομάδα της Τριγλίας Ραφήνας σαν παίκτης προπονητής για αρκετά χρόνια, μέχρι και τη περίοδο 1985-86.

### Στις εθνικές ομάδες

Με την Ελλάδα αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις 19 Ιουλίου 1969 στον εκτός έδρας φιλικό αγώνα εναντίον της Αυστραλίας, υπό τις οδηγίες του Νταν Γεωργιάδη. Συνολικά συμμετείχε σε 20 αγώνες το διάστημα μεταξύ 1969-1973.

Υπήρξε επίσης μέλος της εθνικής Ελπίδων, η οποία το 1969 κατέκτησε το 2ο Βαλκανικό Κύπελλο.

Τίτλοι
------

* Πρωταθλήματα Ελλάδας: 3 (1970-71, 1977-78, 1978-79)
* Κύπελλο Ελλάδας: 1 (1977-78)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Έγραψαν ιστορία Απόστολος και Γρηγόρης Τόσκας, www.enwsi.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιουνίου 2014. Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2014.
2. ↑  Η πορεία της ΑΕΚ στο ΟΥΕΦΑ το '77, www.uefa.com
3. ↑  *"Ο ΤΟΣΚΑΣ ΥΠΕΓΡΑΨΕ ΧΘΕΣ ΣΤΟΝ ΑΤΡΟΜΗΤΟ"*, φύλλο εφημερίδας Αθλητική Ηχώ της 3ης Αυγούστου 1979, σελίδα 6
4. ↑  Φύλλο εφημερίδας "Αθλητική Ηχώ" της 7ης Αυγούστου 1981, σελίδα 6
5. ↑  Φύλλο εφημερίδας "Αθλητική Ηχώ" της 20 Δεκεμβρίου 1985.

Πηγές
-----

* Το προφίλ του Απόστολου Τόσκα στο transfermarkt[*νεκρός σύνδεσμος*]
* 22 ποδοσφαιριστές που συνδέουν ΑΕΚ και Ατρόμητο, www.aek365.com[*νεκρός σύνδεσμος*]