Ο **Έκτορ Ραούλ Κούπερ** είναι Αργεντινός προπονητής και πρώην ποδοσφαιριστής. Γεννήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 1955 στην πόλη Τσάμπας, στην Αργεντινή. Διετέλεσε προπονητής του Άρη Θεσσαλονίκης από τον Νοέμβριο του 2009 έως τον Ιανουάριο του 2011, οπότε και υπέβαλε την παραίτησή του.

Ποδοσφαιρική καριέρα
--------------------

Ο Κούπερ αγωνιζόταν ως αμυντικός, ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα το 1976 από τη Φέρρο Καρρίλ Οέστε, τον επόμενο χρόνο μεταπήδησε στην Ιντιπεντιέντε Ριβαντάνια, αλλά επέστρεψε την επόμενη σεζόν στη Φέρρο Καρρίλ Οέστε. Έμεινε εκεί για το μεγαλύτερο μέρος της ποδοσφαιρικής του καριέρας μέχρι το 1988 αγωνίστηκε με την ομάδα στην πρώτη κατηγορία της Αργεντινής το 1982 και το 1984. Το 1988 μεταπήδησε στην Ουρακάν όπου και έκλεισε την ποδοσφαιρική του καριέρα το 1992. Αγωνίστηκε 5 φορές με τη φανέλα της εθνικής ομάδας της χώρας του.

Προπονητική καριέρα
-------------------

Ο Κούπερ ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα στην Ουρακάν, ενάμιση χρόνο μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας. Το 1995 μετακινήθηκε στη Λανούς. Το 1997 ήρθε στη Μαγιόρκα και την πρώτη του σεζόν οδήγησε την ομάδα στον τελικό του Κυπέλλου Ισπανίας όπου έχασε από την Μπαρτσελόνα. Την επόμενη σεζόν οδήγησε την ομάδα στον τελευταίο τελικό στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης όπου έχασε από την Σ.Σ. Λάτσιο, την ίδια σεζόν κέρδισε την Μπαρτσελόνα στο τελικό του Ισπανικού Σούπερ-καπ ενώ οδήγησε τη Μαγιόρκα στην τρίτη θέση του Ισπανικού πρωταθλήματος που της επέτρεψε να αγωνιστεί στο Τσάμπιονς Λιγκ. Ο Κούπερ πηγαίνει στη Βαλένθια ΚΦ το 1999 και την οδηγεί σε δύο τελικούς Τσάμπιονς Λιγκ αλλά χάνει και τους δύο το 2000 εναντίον της Ρεάλ Μαδρίτης και το 2001 εναντίον της Μπάγερν Μονάχου στα πέναλτι. Το 2001 πηγαίνει στην Ιταλία και την Ίντερ στα δύο χρόνια που έμεινε στην ομάδα κατακτάει την 3η και την 2η θέση στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ιταλίας φτάνει ως τους 8 του Τσάμπιονς Λιγκ το 2002-03 αλλά αποκλείεται από τη συμπολίτισσα ΑΚ Μίλαν στα εκτός έδρας γκολ. Απολύθηκε από την Ίντερ μετά από ένα κακό ξεκίνημα της ομάδας το 2003. Τη σεζόν 2004/05 αναλαμβάνει ξανά τη Μαγιόρκα που βρισκόταν σε θέσεις υποβιβασμού και καταφέρνει να σώσει την ομάδα την τελευταία αγωνιστική. Την επόμενη σεζόν η ομάδα έχοντας πολλά άσχημα αποτελέσματα βρίσκεται στο τέλος της Βαθμολογίας υπό την πίεση των λάθος επιλογών ο Κούπερ οδηγείται στην παραίτηση τον Φεβρουάριο του 2006. Το 2007 αναλαμβάνει τη Ρεάλ Μπέτις, αλλά απολύεται στις 2 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους μετά από μία ήττα από την Αθλέτικο Μαδρίτης. Τρεις μήνες αργότερα αναλαμβάνει την Πάρμα και πετυχαίνοντας μόνο 2 νίκες σε 10 αγώνες την οδηγεί στον υποβιβασμό και απολύεται. Το 2008 αναλαμβάνει την Εθνική ομάδα αντρών της Γεωργίας αλλά μια και απέτυχε να πραγματοποιήσει με την ομάδα ούτε μια νίκη το συμβόλαιο του δεν ανανεώνεται. Στις 3 Νοεμβρίου του 2009 αναλαμβάνει τον Άρη Θεσσαλονίκης έως το τέλος της σεζόν 2009-10 και καταφέρνει να φτάσει η ομάδα μέχρι τον τελικό κυπέλλου και να εξασφαλίσει την είσοδο της στα Playoff(στην κανονική διάρκεια η ομάδα τερμάτισε 5η).Στα Playoff με μεγαλειώδη νίκες απέναντι σε Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ εξασφαλίζει την 4η θέση και τη συμμετοχή της ομάδας στον 2ο προκριματικό του Europa League.Τα καλά αποτελέσματα ωθούν τη διοίκηση της ομάδας σε πρόωρη ανανέωση του συμβολαίου του ως τον Ιούνιο του 2011. Τη χρονιά 2010-2011 στο πρωτάθλημα η ομάδα έχει διακυμάνσεις αλλά στην Ευρώπη,καταφέρνει να μπει στους ομίλους του Europa League. Ο όμιλος του Άρη με αντιπάλους την κάτοχο του τροπαίου Ατλέντικο Μαδρίτης τη δευτεραθλήτρια Μπάγερν Λεβερκούζεν και τη Ροζεμπουργκ(που αποκλείστηκε από το Champions League) θύμιζε ομίλους Champions League.Η ομάδα όμως κατάφερε με 2 νίκες απέναντι στην Ατλέτικο και μια απέναντι στη Ρόζεμπουργκ αλλά φέρνοντας ''λευκή ισοπαλία'' με τη Λεβερκούζεν να εξασφαλίσει τη δεύτερη θέση στον όμιλο και να προκριθεί στους ''32'' της διοργάνωσης.Εκεί αποκλείστηκε από την πανίσχυρη Μάντσεστερ Σίτυ. Ωστόσο, στις 18 Ιανουαρίου 2011 υπέβαλε την παραίτησή του από τον πάγκο του Άρη έπειτα από μια σειρά ατυχών αποτελεσμάτων. Το καλοκαίρι του 2011 ανέλαβε προπονητής της ισπανικής Ρασίνγκ Σανταντέρ.

Σε συμφωνία με τον Έκτορ Ραούλ Κούπερ ανακοίνωσε ότι ήρθε η ποδοσφαιρική ομοσπονδία της Αιγύπτου στις 2 Μαρτίου 2015 για την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας της εθνικής ομάδας της χώρας.Σύμφωνα με την ανακοίνωση της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας της Αιγύπτου, το συμβόλαιο του Έκτορ Ραούλ Κούπερ θα ανανεωθεί μόνο σε περίπτωση που η χώρα της Βορείου Αφρικής καταφέρει να προκριθεί στην τελική φάση του Μουντιάλ του 2018, που θα διεξαχθεί στα γήπεδα της Ρωσίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ahramonline (2 Μαρτίου 2015). «Argentinean Héctor Cúper appointed Egypt coach in surprise move». Ahram online. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2015.
2. ↑  «Στην εθνική Αιγύπτου ο Κούπερ». *sport24.gr*. 2 Μαρτίου 2015.

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Α.Σ. Άρης Θεσσαλονίκης – Προπονητές ποδοσφαίρου |
| --- |
|  |
| 
Βλαχόπουλος (1914–18)  ·
Κ. Βικελίδης (1922–27)  ·
Κέσλερ (1927–29)  ·
Ντε Βαλέρ (1929–32)  ·
Άνταλ (1932–34)  ·
Κ. Βικελίδης (1934–40)  ·
Καλτέκης (1945–49)  ·
Γιακουμής (1949–50)  ·
Αγγελάκης (1950–53)  ·
Κλ. Βικελίδης (1953–55)  ·
Σιμονόφσκι (1955)  ·
Νετούκα (1955)  ·
Πέτροβιτς (1955–56)  ·
Κάσανιν (1956)  ·
Στέβοβιτς (1956–57)  ·
Κλ. Βικελίδης (1957)  ·
Στέβοβιτς (1957–58)  ·
Καλτέκης (1958)  ·
Πανάγκλ (1958–59)  ·
Κλ. Βικελίδης (1958–59)  ·
Γκλίσοβιτς (1959–61)  ·
Κλ. Βικελίδης (1961)  ·
Βελλιάδης (1961-62)  ·
Σπάγιτς (1962)  ·
Γρηγοριάδης (1962)  ·
Τρεβιζάν (1962)  ·
Πάλφι (1962–66)  ·
Γκλίσοβιτς (1966–67)  ·
Κορέιρα (1967–69)  ·
Αγγελάκης (1969)  ·
Τσίριτς (1969–71)  ·
Μπαλτατζής (1971)  ·
Άλεν (1971)  ·
ΜακΓκίνες (1971–73)  ·
Στάνκοβιτς (1973–75)  ·
Παναγούλιας (1975)  ·
Ζέτσεφ (1975–76)  ·
Παναγούλιας (1976–77)  ·
Ρουλ (1977)  ·
Πατσίδης (1977)  ·
Τσίριτς (1978)  ·
Τσατσέφσκι (1978–79)  ·
Σασία (1979–80)  ·
Μπλάνστοουν (1980)  ·
Βίτσαν (1980–81)  ·
Ναλμπάντης (1981)  ·
Κράμερ (1981–82)  ·
Γεωργιάδης (1982–84)  ·
Χατζηκώστας (1984)  ·
Λίμπρεχτς (1984–86)  ·
Βένος (1986)  ·
Ζετς (1986–87)  ·
Γούναρης (1987)  ·
Πρόκοπ (1987–88)  ·
Παναγούλιας (1988–90)  ·
Τσίλιος (1990)  ·
Γκμοχ (1990–91)  ·
Τσίλιος (1991)  ·
Βούτσοφ (1991–92)  ·
Φοιρός (1992–95)  ·
Τζιφόπουλος (1995-96)  ·
Γιαραμπίνσκι (1996)  ·
Διαμαντόπουλος (1996)  ·
Σεμερτζίδης και Παντζιαράς (1997)  ·
Ρότσα (1996)  ·
Φοιρός (1997–98)  ·
Παράσχος (1998)  ·
Παναγούλιας (1998–99)  ·
Πέτκοβιτς (1999–00)  ·
Σεμερτζίδης (1999–00)  ·
Τεννές (2000–01)  ·
Μισέλ (2001)  ·
Ταρντί (2001-02)  ·
Τζιφόπουλος (2002)  ·
Κράους (2002)  ·
Φοιρός (2002–03)  ·
Μιχαλίτσος (2003)  ·
Παντζιαράς (2003)  ·
Σκόμποε (2003-04)  ·
Μιχαλίτσος (2004)  ·
Κατσαβάκης (2004)  ·
Χατζάρας (2004–05)  ·
Κουούζελα (2005)  ·
Αναστόπουλος (2005–06)  ·
Όγιος (2006-07)  ·
Πασιαλής (2007)  ·
Ερνάντεθ (2007)  ·
Ολίβα (2007)  ·
Μπάγεβιτς (2007–08)  ·
Ερνάντεθ (2008–09)  ·
Μαζίνιο (2009)  ·
Μπουγιουκλής (2009)  ·
Κούπερ (2009–11)  ·
Μιχαλίτσος (2011)  ·
Τσιώλης (2011)  ·
Μιχαλίτσος (2012)  ·
Μίχαλ Πρόμπιερζ (2011-12)  ·
Μασάδο (2012)  ·
Κατσαβάκης (2012)  ·
Πασιαλής (2012)  ·
Αλκαράθ (2012-13)  ·
Μιχαλίτσος (2013)  ·
Παπαδόπουλος (2013)  ·
Χατζηνικολάου (2013) ·
Μιλίνκοβιτς (2013)  ·
Παπαδόπουλος (2013-14)  ·
Καλαϊτζίδης (2014)  ·
Μπουγιουκλής (2014)  ·
Κάμπος (2014)  ·
Ντομπρασίνοβιτς (2015)  ·
Καλαϊτζίδης (2015)  ·
Αναστόπουλος (2015–17)  ·
Σκέντζος (2017)  ·
Κωστένογλου (2017)  ·
Σπανός (2017–18)  ·
Ερρέρα (2018)  ·
Τερζής (2018)  ·
Παντελίδης (2018–19)  ·
Τερζής (2019)  ·
Ένινγκ (2019–20)  ·
Τερζής (2020)  ·
Μάντζιος (2020–22)  ·
Τερζής (2022)  ·
Μπούργος (2022)  ·
Τερζής (2022)  ·
Πάρντιου (2022–23)  ·
Τερζής (2023)  ·
Μάντζιος (2023–)  · |

 |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνική Αιγύπτου – Μουντιάλ 2018 |
| --- |
|  |
|  | 
* 1 Ελ-Χανταρί (c)
* 2 Γκαμπρ
* 3 Ελμοχαμάντι
* 4 Γκαμπέρ
* 5 Μόρσι
* 6 Χεγκάζι
* 7 Φατί
* 8 Χαμέντ
* 9 Μόχσεν
* 10 Σαλάχ
* 11 Καχραμπά
* 12 Ασράφ
* 13 Αμπντέλ-Σαφί
* 14 Σομπί
* 15 Χαμντί
* 16 Εκράμι
* 17 Ελνένι
* 18 Σικαμπάλα
* 19 Σαΐντ
* 20 Σαμίρ
* 21 Τρεζεγκέ
* 22 Ουάρντα
* 23 Ελ-Σεναουί
* Προπονητής: Κούπερ
 |

 |