recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Βλαδίσλαος Γ΄**, λατιν. Vladislaus III (1227 - 3 Ιανουαρίου 1247) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν μάργραβος της Μοραβίας και διάδοχος της Βοημίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Βεγκέσλαου Α΄ της Βοημίας και της Κουνιγούνδης των Χοεντστάουφεν, κόρης τού Φιλίππου δούκα της Σουαβίας και της Ειρήνης Αγγελίνας, κόρης τού Ισαακίου Β΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

Ως διάδοχος τού θρόνου, ο πατέρας του τον όρισε μάργραβο της Μοραβίας. Ο Βεγκέσλαος Α΄ εποφλαμιούσε το γειτονικό δουκάτο της Αυστρίας, το οποίο ήταν χωρίς κυβερνήτη από το 1246, που απεβίωσε ο Φρειδερίκος Β΄ των Μπάμπενμπερκ. Για να φθάσει το στόχο του, επεδίωξε τον γάμο τού Βλαδισλάου Γ΄ με την ανιψιά τού Φρειδερίκου Β΄, τη Γκέρτρουντε. Ο Φρειδερίκος Β΄ των Χοενστάουφεν της Γερμανίας προσπάθησε να εμποδίσει τον γάμο και να νυμφευτεί τη Γκέρτρουντε, η οποία όμως ήταν ερωτευμένη με τον Βλαδίσλαο Γ΄ και απέρριψε τον 56 ετών βασιλιά. Τον Ιούνιο τού 1246 απεβίωσε ο βασιλιάς της Γερμανίας σε μάχη και ο Βεγκέσλαος Α΄ γρήγορα έκανε τον γάμο τού γιου του με την κληρονόμο της Αυστρίας. Οι εκεί ευγενείς σύντομα αναγνώρισαν τον Βλαδίσλαο Γ΄ ως δούκα της Αυστρίας και έδωσαν τον όρκο υποτέλειας (homage), αλλά τον Ιανουάριο τού 1247 ο Βλαδίσλαος Γ΄ απεβίωσε πριν αναλάβει το δουκάτο.

Τότε ο Βεγκέσλαος Β΄ νύμφευσε τον δευτερότοκο γιο του Ότακαρ Β΄ της Βοημίας με τη Μαργαρίτα των Μπάμπενμπερκ, αδελφή τού Φρειδερίκου Β΄ και επίσης κληρονόμο της Αυστρίας, αλλά δεν απέκτησαν απογόνους. Τελικά το δουκάτο της Αυστρίας θα πάει στους Αψβούργους.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Γερτρούδη των Μπάμπενμπεργκ, κόρη τού Ερρίκου Β΄ κόμη τού Μέντλινκ. Δεν είχαν απογόνους. Ο Ερρίκος Β΄ ήταν αδελφός τού Φρειδερίκου Β΄ δούκα της Αυστρίας και της Μαργαρίτας.

Αναφορές σε πηγές
-----------------

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p11397.htm#i113961. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  p11397.htm#i113961. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.

Πηγές
-----

* Martin Wihoda, Vladislaus Henry: The Formation of Moravian Identity, transl. Katerina Millerova, (Brill, 2015), 299.
* Francis Dvornik, The Slavs in European History and Civilization, (Rutgers University Press, 1962), 26.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 81541123
* GND: 137336586

 |

 |
Ο **Γουλιέλμος Β΄ Αλλαμάνος** (γαλλικά: *Guillaume de Allaman*) (Γκιγιώμ του Αλλαμάν) ήταν Γαλλικής καταγωγής ιππότης γεννημένος στην Ελλάδα, τελευταίος Βαρώνος της Πάτρας στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας. Καταγόταν από τον οίκο των Αλλαμάν από το Λαγκεντόκ (Languedoc) της Γαλλίας.

Το 1266 όταν πέθανε ο πατέρας του Κορράδος κληρονόμησε τα φέουδα του στην σημερινή Αχαΐα. Ήταν παντρεμένος με άγνωστη γυναίκα και απέκτησε μαζί της μία κόρη τη Μαρία που μέσω γάμων απέκτησε δεσμούς με την οικογένεια Σανούδου και τους ντε λα Ρος.

Μετά τον γάμο της κόρης του, δεν είναι γνωστό μετά τον πρώτο ή τον δεύτερο, πούλησε τη βαρωνία της Πάτρας στον αρχεπίσκοπο Πάτρας Γουλιέλμο Φραγκιπάνη για 16.000 βυζαντινά χρυσά νομίσματα. Έκτοτε δεν αναφέρεται πάλι το όνομα της οικογένειας στην Πελοπόννησο παρά μόνο τον 14ο αιώνα κάποιος Γεώργιος Αλλαμάνος και στην Κέρκυρα μέλη της οικογένειας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Στέφανος Θωμόπουλος, *Ιστορία της πόλεως Πατρών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821*, Εκ της βασιλικής τυπογραφίας Νικολάου Γ. Ιγγλέση, Εν Αθήναις 1888
2. ↑  Juan Fernández de Heredia, Alfred Morel -Fatio, Libro de los fechos et conquistas del principado de la Morea compilado por comandamiento de Don, Imprimerie Jules -Guillaume Fick 1885, (Αραγωνικό Χρονικό)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΚορράδος Αλλαμάνος | **Βαρώνος της Πάτρας**1266-; | ΔιάδοχοςΓουλιέλμος Φραγκιπάνης |
Ως **αυτοπροβολή** εννοείται η πράξη της μεταβίβασης θετικών πληροφοριών για τον εαυτό με την κατάλληλη συμπεριφορά από το ίδιο το άτομο ή τον κατάλληλο φορέα, όπως επίσης και ενίσχυση των θετικών όψεων ή επιτεύξεων σε έναν ευρύτερο κύκλο ανθρώπων. Σε ό,τι αφορά στο εννοιολογικό πλαίσιο της ψυχολογίας η αυτοπροβολή είναι μια πράξη επικοινωνίας, μέσω της οποίας επιχειρείται η επιθυμητή εντύπωση του εαυτού με επιλεγμένες συμπεριφορές.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Η τηλεόραση ή το Διαδίκτυο, για παράδειγμα, είναι φορείς μεταβίβασης θετικών πληροφοριών με στόχο την αυτοπροβολή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βλ. επίσης Social Psychology Glossary στο Richmond[*νεκρός σύνδεσμος*].
2. ↑  Psychology Key Terms[*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **αυτοπροβολή**  |
Παράδειγμα δενδρικής διάταξης «γενεαλογικού δένδρου προγόνων»
Το **γενεαλογικό** ή **οικογενειακό δέντρο** αποτελεί περιγραφική ή σχηματική αναφορά επί του συνόλου των γνωστών προγόνων ή απογόνων κάποιου ανθρώπου, καθώς και το διάγραμμα που τους εμφανίζει σε δενδρική δομή μέχρι κάποιο όριο, είτε στο παρόν, είτε σε ιστορικό παρελθόν.

Γενικά το γενεαλογικό δένδρο είναι ένας πίνακας που χρησιμοποιείται κυρίως στη γενεαλογία. Ο σκοπός του γενεαλογικού δέντρου είναι να αναδείξει συσχετισμούς και βαθμούς οικογενειακούς ή συγγένειας ανθρώπων. Σε αυτό καταγράφονται τα ονόματα των απογόνων καθώς και πολλές άλλες πληροφορίες όπως ημερομηνίες γέννησης, θανάτου, βαπτίσεων, γάμων, τοποθεσίες και επαγγέλματα.

Μορφές γενεαλογικού δένδρου
---------------------------

Η δενδρική δομή των γενεαλογικών δένδρων παρουσιάζεται κατά δύο μορφές: ως «Γενεαλογικό δένδρο απογόνων» και ως «Γενεαλογικό δένδρο προγόνων».

Γενεαλογικό δένδρο απογόνων: Η δενδρική δομή της μορφής αυτής παρουσιάζει τον αρχαιότερο πρόγονο στο κάτω μέρος με την εξέλιξη των απογόνων προς τα πάνω.
Γενεαλογικό δένδρο προγόνων: Η δενδρική δομή της μορφής αυτής παρουσιάζει, αντίθετα με το προηγούμενο, τον νεότερο απόγονο στο κάτω μέρος με δενδρική παρουσίαση των προγόνων του.

Δείτε επίσης
------------

* Δένδρο του Ιεσσαί
* Π.Δ.Καγκελάρη "Ιστορία και Γενεαλογία του Οίκου Καγγελάρη της Κεφαλονιάς (16ος-20ός Αιώνες)", Κέρκυρα 2011 ISBN 978-960-85532-2-4
Το Ζωνικό Συμβούλιο Βορειοανατολικής Ινδίας είναι σε σκούρο μπλε
Το **Βορειοανατολικό Ζωνικό Συμβούλιο** είναι είναι διοικητική περιοχή (ζωνικό συμβούλιο) της Ινδίας που αποτελείται από τις πολιτείες της Βορειοανατολικής Ινδίας, τις Άσαμ, Αρουνάτσαλ Πραντές, Μανιπούρ, Μεγκαλάγια, Μιζόραμ, Ναγκαλάντ, Σικκίμ και Τρίπουρα.

Οι πολιτείες της Ινδίας έχουν ομαδοποιηθεί σε έξι ζώνες, έχοντας ένα Συμβουλευτικό Συμβούλιο για την προώθηση της συνεργασίας μεταξύ των κρατών αυτών. Πέντε Ζωνικά Συμβούλια δημιουργήθηκαν από τον Νόμο Αναδιοργάνωσης των Πολιτειών το 1956. Για την αντιμετώπιση των ειδικών προβλημάτων των βορειοανατολικών πολιτειών υπάρχει ένα άλλο συμβούλιο, το Βορειοανατολικό Συμβούλιο, που δημιουργήθηκε από το Νόμο Βορειοανατολικού Συμβουλίου του 1971. Τα υπόλοιπα ζωνικά συμβούλια είναι τα παρακάτω:

Άλλα Διζωνικής Συμβούλια
------------------------

* Βόρειο Ζωνικό Συμβούλιο
* Κεντρικό Ζωνικό Συμβούλιο
* Ανατολικό Ζωνικό Συμβούλιο
* Δυτικό Ζωνικό Συμβούλιο
* Νότιο Ζωνικό Συμβούλιο

Δείτε επίσης
------------

* Υπουργείο για την Ανάπτυξη της Βορειοανατολικής Περιοχής
* Προγράμματα συνδεσιμότητας και ανάπτυξης των Βορειοανατολικών πολιτειών
* Προγράμματα συνδεσιμότητας με την ASEAN και την ΕΝΑΠΣ

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2018.
2. ↑
3. ↑

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 140382659
* LCCN: n78080899
* ISNI: 0000 0001 2292 3365

 |

 |
Ο **Βλαδίσλαος Γ΄**, τσεχ. Vladislav ΙΙΙ (π. 1160 - 12 Αυγούστου 1222) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν δούκας της Βοημίας (1197) και μάργραβος της Μοραβίας (1197-1222). Ήταν ο τελευταίος δούκας: τον εκτόπισε ο μεγαλύτερος αδελφός του Ότακαρ Α΄, που από δούκας της Βοημίας κατάφερε να αναβαθμιστεί σε βασιλιάς της το 1198.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πέμπτος γιος τού Βλαδισλάου Β΄ της Βοημίας και της Γιούντιτ/Ιουδήθ των Λουδοβικιδών, κόρης τού Λουδοβίκου Α΄ λαντγκράβου της Θουριγγίας. Αμφιθαλής, μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Ότακαρ Α΄. Η Γιούντιτ ήταν η δεύτερη σύζυγος τού πατέρα του, ο οποίος από τον πρώτο του γάμο είχε γιους τον Φρειδερίκο, τον Σβιατοπλούκ και τον Αδαλβέρτο Γ΄.

Γεννήθηκε σε μία ταραγμένη εποχή: ο πατέρας του είχε μία άστατη σχέση με τον Φρειδερίκο Α΄ της Γερμανίας, που είχε τραγική κατάληξη. Στο τέλος τού 12ου αι. γινόταν αγώνες μεταξύ των Πρεμυσλιδών για τη Βοημία. Ο Ότακαρ Α΄ κατέλαβε την εξουσία το 1192 και ο Φρειδερίκος Α΄ τον υποστήριξε. Τότε ο Ότακαρ Α΄ όρισε τον Βλαδίσλαο Γ΄ -πρίγκιπα τού Μπρνο και τού Ζνόιμο από το 1191- ως μάργραβο της Μοραβίας με τη συγκατάθεση τού Ερρίκου Δ΄ της Γερμανίας. Ωστόσο και οι δύο δεν πλήρωσαν τα ποσά που τους ζητήθηκαν, έτσι το 1193 στη Γερμανική Συνέλευση (λατιν. Dieta) στο Βορμς εκτοπίστηκαν και ορίστηκε ο εξάδελφός τους Βρατίσλαος επίσκοπος της Πράγας, ως Βρατίσλαος Γ΄ δούκας της Βοημίας. Ο Βλαδίσλαος Γ΄ κλήθηκε στο κάστρο της Πράγας, όπου επιβλεπόταν ύποπτα από τον νέο δούκα της Βοημίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 133899209. Ανακτήθηκε στις 16  Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  *Czech National Authority Database*. mzk2007395001. Ανακτήθηκε στις 23  Νοεμβρίου 2019.
3. ↑  pantheon.world/profile/person/Vladislaus\_III,\_Duke\_of\_Bohemia.
4. ↑  p11394.htm#i113933. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
5. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* Wihoda, Martin (2015). Vladislaus Henry: The Formation of Moravian Identity. BRILL. ISBN 978-9004303836.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 67669112
* LCCN: no2007100601
* ISNI: 0000 0000 9857 7334
* GND: 133899209
* NKC: mzk2007395001

 |

 |
Ο **Γουλιέλμος Β΄ Ιορδάνης**, καταλανικά: Guillem Jordà‎, οσιτανικά: Guilhem Jordan, (απεβ. 1109) από τον Οίκο της Βαρκελώνης-Σερδάνια ήταν κόμης της Μπέργα από το 1094, κόμης της Σερδάνιααπό το 1095 και επίτροπος της κομητείας της Τρίπολης από το 1105.

Ο θυρεός του κόμη της Σερδάνια.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Γουλιέλμου Α΄ κόμη της Σερδάνια και της Σάντσα, κόρης του Ραϋμόνδου-Βερεγγάριου Α΄ κόμη της Βαρκελώνης. 

Ο Γουλιέλμος Β΄ συνόδευσε τον στρατό του Ραϋμόνδου Δ΄ κόμη της Τουλούζης, ενός από τους ηγέτες της Α΄ Σταυροφορίας, στους Αγίους Τόπους. Ο Ραϋμόνδος Δ΄ απεβίωσε στην Παλαιστίνη το 1105, αφήνοντας τον νεαρό γιο του Αλφόνσο-Ιορδάνη ως κύριο του Μονς Περεγκρίνους και της Τορτόσα (της Συρίας) και τιτουλάριο κόμη της Τρίπολης (η οποία δεν είχε ακόμη καταληφθεί από τους σταυροφόρους). Δεδομένου ότι ο Aλφόνσος-Ιορδάνης ήταν ακόμη παιδί, οι στρατιώτες του Ραϋμόνδου Δ΄ επέλεξαν τον Γουλιέλμο Ιορδάνη ως αντιβασιλέα.

Εν τω μεταξύ στην Τουλούζη, ο μεγαλύτερος γιος του Ραϋμόνδου Δ΄, ο Βερτράνδος κυβερνούσε κατά την απουσία εκείνου. Μετά το τέλος του Ραϋμόνδου Δ΄, οι βαρόνοι της Τουλούζης επέλεξαν τον Αλφόνσο-Ιορδάνη να αντικαταστήσει τον Βερτράνδο, ο οποίος, έχοντας τώρα ανατραπεί, ταξίδεψε στην Ανατολή, φτάνοντας στο Μον Περεγκίνους το 1108 για να το διεκδικήσει για τον εαυτό του. Εκεί, φιλονίκησε με τον Γουλιέλμο για την κληρονομιά του Ραϋμόνδου Δ΄ και για την επιτροπεία της Τρίπολης, που δεν είχε κατακτηθεί ακόμη. Τότε ο Γουλιέλμος συμμάχησε με τον Ταγκρέδο πρίγκιπα της Γαλιλαίας, τότε επίτροπο του πριγκιπάτου της Αντιόχειας, ενώ ο Βερτράνδος ζήτησε από τον Βαλδουίνο Α΄ της Ιερουσαλήμ να παρέμβει. Ο Βαλδουίνος Α΄, ο Βαλδουίνος του Μπουρκ και ο Ζοσλέν του Κουρτεναί συμμάχησαν με τον Βερτράνδο· έτσι ο Γουλιέλμος με τον Tανκρέδο αναγκάστηκαν να συμβιβαστούν. Ο Τανκρέδος αναγκάστηκε να παραιτηθεί από την αξίωσή του στην κομητεία της Έδεσσας, αλλά του επιτράπηκε να διατηρήσει την Αντιόχεια. Ο Γουλιέλμος και ο Βερτράνδος χώρισαν την Τρίπολη μεταξύ τους, αναγνωρίζοντας τον Tανκρέδο και τον Bαλδούινο Α΄ ως τους αντίστοιχους επικυριάρχους τους.

Με την επίλυση της διαφοράς, τα στρατεύματα των σταυροφόρων βάδισαν στην Τρίπολη και την πολιόρκησαν, με τη βοήθεια του Γενουατικού στόλου. Στις 12 Ιουλίου 1109 κατέλαβαν την πόλη. Όμως λίγο καιρό αργότερα ο Γουλιέλμος απεβίωσε από ένα τραύμα βέλους, που είχε υποστεί κατά τη διάρκεια της πολιορκίας· έτσι η κομητεία έμεινε όλη στον Βερτράνδο.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------
Αιμοφόρα αγγεία των βλεφάρων, μπροστινή όψη
Το **βλέφαρο** είναι λεπτή πτυχή δέρματος που καλύπτει και προστατεύει το μάτι. Ο ανελκτήρας μυς μαζεύει το βλέφαρο, εκθέτοντας τον κερατοειδή, με αποτέλεσμα να είναι εφικτή η όραση. Αυτό μπορεί να συμβεί είτε εκούσια είτε ακούσια. Το ανθρώπινο βλέφαρο διαθέτει σειρά τριχών, τις βλεφαρίδες, κατά μήκος του άκρου του, οι οποίες χρησιμεύουν για την ενίσχυση της προστασίας του ματιού από τη σκόνη και τα ξένα υπολείμματα, καθώς και από τον ιδρώτα. Η βασική λειτουργία του βλεφάρου είναι να απλώνει τακτικά τα δάκρυα και άλλες εκκρίσεις στην επιφάνεια του ματιού για να το διατηρεί υγρό, αφού ο κερατοειδής πρέπει να είναι συνεχώς υγρός. Προστατεύουν τα μάτια από το να στεγνώσουν κατά τη διάρκεια του ύπνου. Επιπλέον, το αντανακλαστικό του βλεφαρίσματος προστατεύει το μάτι από ξένα σώματα.

Η εμφάνιση του ανθρώπινου άνω βλεφάρου συχνά ποικίλλει μεταξύ διαφορετικών πληθυσμών. Ο επιπολασμός της επικάνθιας πτυχής που καλύπτει την εσωτερική γωνία του ματιού αντιπροσωπεύει την πλειονότητα των πληθυσμών της Ανατολικής Ασίας και της Νοτιοανατολικής Ασίας και βρίσκεται επίσης σε διάφορους βαθμούς μεταξύ άλλων πληθυσμών. Ξεχωριστά, αλλά και με παρόμοιο τρόπο ποικίλλει μεταξύ των πληθυσμών, η πτυχή του υπολοίπου του βλεφάρου μπορεί να σχηματίσει είτε ένα «μονό βλέφαρο», ένα «διπλό βλέφαρο» ή μια ενδιάμεση μορφή.

Τα βλέφαρα υπάρχουν και σε άλλα ζώα, μερικά από τα οποία μπορεί να έχουν τρίτο βλέφαρο ή νηκτική μεμβράνη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Goldman, Lee (25 Ιουλίου 2011). *Goldman's Cecil Medicine* (24th έκδοση). Philadelphia: Elsevier Saunders. σελ. 2426. ISBN 978-1437727883.
2. ↑  Lee, Y. Lee, E. and, Park, W.J. (2000): *Anchor epicanthoplasty combined with outfold type double eyelidplasty for Asians: do we have to make an additional scar to correct the Asian epicanthal fold?* Plast. Reconstr. Surg. 105:1872–1880
3. ↑  «The Asian upper eyelid: an anatomical study with comparison to the Caucasian eyelid». *Archives of Ophthalmology* **117** (7): 907–12. July 1999. doi:10.1001/archopht.117.7.907. PMID 10408455.
Η ***Αυτοπροσωπογραφία με το Θάνατο Βιολιστή*** (*Selbstporträt mit fiedelndem Tod*) είναι ελαιογραφία του Ελβετού ζωγράφου Άρνολντ Μπαίκλιν. Το έργο δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της διαμονής του καλλιτέχνη στο Μόναχο.

Υπόβαθρο
--------

Από την εποχή του Μαύρου Θανάτου (της βουβωνικής πανώλης), η οποία εκδηλώθηκε στην Ευρώπη το 1347, ήταν πολύ συνηθισμένο να απεικονίζεται ο θάνατος με μορφή σκελετού.

Περιγραφή
---------

Ο πίνακας απεικονίζει τον Μπαίκλιν να κρατάει πινέλο και παλέτα, με το βλέμμα στραμμένο στον παρατηρητή. Την προσοχή του όμως αποσπά ο θάνατος, που καραδοκεί πίσω του παίζοντας βιολί. Ο θάνατος ως βιολιστής ήταν μια ζωγραφική παράσταση κοινή στους καλλιτέχνες της εποχής, για αρκετούς αιώνες μετά. Ο άνδρας στο πορτραίτο δείχνει αμέριστη προσοχή στον ήχο του βιολιού και στέκεται τόσο κοντά στον θάνατο που σχεδόν νιώθει την αναπνοή του. Ο θάνατος παίζει με μία μόνο χορδή στο βιολί, ενώ φαίνεται σαν να γελάει, καθώς έχει το στόμα ανοιχτό και τα δόντια εκτεθειμένα. Ο Μπαίκλιν, ως ζωγράφος εργαζόταν με βάση τους συμβολισμούς. Με βάση αυτό το δεδομένο η εικόνα θα μπορούσε να έχει κάποιες πιθανές μεταφορές. Η πρώτη θα μπορούσε να είναι ότι ο θάνατος καλεί τον άνδρα, χρησιμοποιώντας σαν δέλεαρ τη μουσική του. Σε δεύτερη εκδοχή, ο καλλιτέχνης ακούει με προσοχή το θάνατο. Στο ύφος του δεν διακρίνεται φόβος, ενώ κρατά παλέτα και πινέλο. Το πράσινο χρώμα το οποίο διακρίνεται στην άκρη του πινέλου συμβολίζει την ελπίδα για ζωή, την αναγέννηση και την ανάσταση. Αυτό εξηγεί, κατά κάποιο τρόπο, την άποψη που είχε ο καλλιτέχνης για την αθανασία, μέσω της τέχνης του, καθώς η αδυσώπητη φύση του θανάτου έρχεται να χλευάσει τη ζωή του ανθρώπου. 


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Selbstbildnis mit fiedelndem Tod  της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Γιαρομίρ**, τσεχ. Jaromír (απεβ. 4 Νοεμβρίου 1035) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν δούκας της Βοημίας (1003, 1004-12, 34-35).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Μπολεσλάου Β΄ τού *ευσεβούς* και της δεύτερης συζύγου του Έμμας τού Μιελνήκ. Αδελφός του από τον πρώτο γάμο τού πατέρα του ήταν ο Μπολέσλαος Γ΄.

Το 1002 ο Γιαρομίρ εξεγέρθηκε εναντίον τού Μπολεσλάου Γ΄, που τον είχε ευνουχίσει και εκδιώξει με τη μητέρα του και τον αδελφό του Όλντριχ. Είχαν καταφύγει στο Ρέγκενσμπουρκ, στην Αυλή της Βαυαρίας. Ωστόσο ο Μπολέσλαος Γ΄ δεν μπορούσε να εξασφαλίσει την εξουσία του: εκτοπίστηκε από εξέγερση των ευγενών Βρσόβτσι. Τότε ο Μπολέσλαφ Α΄ της Πολωνίας εγκατέστησε τον αδελφό του Βλαντιβόι (και εξάδελφο τού Μπολεσλάου Γ΄) ως δούκα της Βοημίας. Αυτός εξασφάλισε την υποστήριξη τού Ερρίκου Β΄ της Γερμανίας, υποσχόμενος τη Βοημία ως φέουδο.

Το επόμενο έτος απεβίωσε ο Βλαντιβόι και οι αδελφοί Γιαρομίρ και Όλντριχ επέστρεψαν και ο πρώτος ανακηρύχθηκε δούκας από τους ευγενείς. Έπειτα ο βασιλιάς της Πολωνίας επανέφερε τον Μπολέσλαο Γ΄ ως δούκα, ο οποίος διέταξε σφαγή της γενιάς των Βρσόβτσι, που είχαν εξεγερθεί. Έχασε όμως την υποστήριξη τού Μπολέσλαφ Α΄ και τελικά εξέπεσε της εξουσίας. Εν τω μεταξύ ο Γιαρομίρ στο Μέρσεμπουργκ ζήτησε τη στρατιωτική υποστήριξη τού Ερρίκου Β΄ και υποσχέθηκε να κρατήσει τη Βοημία ως υποτελής του. Αυτή η ενέργεια έθεσε οριστικά τη Βοημία εντός της δικαιοδοσίας της Γερμανίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Czech National Authority Database*. pna2009526078. Ανακτήθηκε στις 23  Νοεμβρίου 2019.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* Cosmas of Prague (2009). The Chronicle of the Czechs. Translated by Lisa Wolverton. CUA Press. pp. 105–108. ISBN 9780813215709.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 1012474
* NKC: pna2009526078

 |

 |
Ο **Βονόσος** (λατιν.: *Bonosus,* απεβ. το 280 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος σφετεριστής του τέλους του 3ου αι. Γεννήθηκε στην Ρωμαϊκή Ιβηρία από πατέρα Βρετανό και μητέρα από τη Γαλατία. Ο πατέρας του —ρήτορας και «διδάσκαλος των γραμμάτων»— απεβίωσε, όταν ο Βονόσος ήταν ακόμη νέος, αλλά η μητέρα τού αγοριού τού έδωσε αξιοπρεπή εκπαίδευση.

Είχε διακεκριμένη στρατιωτική σταδιοδρομία με εξαιρετικό υπηρεσιακό ιστορικό. Ανήλθε διαδοχικά μέσα από τις βαθμίδες και τα τριβουνικά αξιώματα, αλλά ενώ ήταν υπεύθυνος τού στόλου της Ρηνανίας π. 280, οι Γερμανοί κατάφεραν να τον πυρπολήσουν.  Φοβούμενος τις συνέπειες, αυτοανακηρύχτηκε αυτοκράτορας στην Colonia Agrippina (σημερινή Κολωνία) από κοινού με τον Πρόκουλο. Μετά από έναν παρατεταμένο αγώνα, ηττήθηκε από τον Μ. Α. Πρόβο και απαγχονίστηκε -αυτοκτόνησε-, προτού να συλληφθεί.

Ο Bονόσος άφησε πίσω του μία σύζυγο και δύο γιους, στους οποίους φέρθηκε με τιμή ο Πρόβος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hazel, J. (2002). *Who's who in the Roman World*. Routledge. σελ. 39. ISBN 9780415291620. Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2017.
2. ↑  Clinton, H.F. (1853). *An Epitome of the Civil and Literary Chronology of Rome and Constantinople: From the Death of Augustus to the Death of Heraclius*. University Press. σελ. 85. Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2017.
3. 1 2  «Historia Augusta • Lives of Firmus, Saturninus, Proculus and Bonosus». *penelope.uchicago.edu*.
4. ↑  Jacob Burckhardt (1 Ιανουαρίου 1983). *The Age of Constantine the Great*. University of California Press. σελίδες 387–. ISBN 978-0-520-04680-1.
Ο **Γουλιέλμος Γ΄ του Πουατιέ** (*Guillaume III de Poitiers*, 910 - 3 Απριλίου 963) ήταν Δούκας της Ακουιτανίας και Κόμης του Πουατιέ (935 - 963) και κόμης της Ωβέρνης (950 - 963). Ο Γουλιέλμος Γ΄ ήταν γιος του Εμπλ της Ακουιτανίας και της Εμιλιάνης, αναζήτησε τα δικαιώματα του στο δουκάτο της Ακουιτανίας μετά τον θάνατο του πατέρα του, αλλά η αντιβασιλεία δεν τον αναγνώρισε παρά μόνο έναν χρόνο πριν τον θάνατο του.

Λίγο μετά τον θάνατο του βασιλιά Ροδόλφου (936), ο διάδοχος του, Λουδοβίκος Δ΄ της Γαλλίας, παραχώρησε μια έκταση γης στον Ούγο τον μέγα, αλλά σε λίγο η σχέση τους χειροτέρεψε. Όταν συμφιλιώθηκαν (950), ο Λουδοβίκος του παραχώρησε τα δουκάτα της Βουργουνδίας και της Ακουιτανίας. Προσπάθησε να την κατακτήσει με στρατό, αλλά ηττήθηκε από την αντίσταση του Γουλιέλμου. Ο Λοθάριος της Γαλλίας, διάδοχος του Λουδοβίκου, φοβήθηκε την δύναμη του Γουλιέλμου, ένωσε τις δυνάμεις του με τον Ούγο και επιτέθηκε κατά της Ακουιτανίας (955), κατορθώνοντας να κυριεύσει το δουκάτο του Γουλιέλμου. Μετά τον θάνατο του Ούγου, ο γιος του, Ούγος Καπέτος, ονομάστηκε δούκας της Ακουιτανίας, χωρίς να τολμήσει να πάει στο δουκάτο του, αφού ο δούκας Γουλιέλμος είχε συμφιλιωθεί με τον βασιλιά Λοθάριο.

Κληρονόμοι
----------

Με την σύζυγο του Γκερλόκ (μετονομαζόμενη Αδέλα) κόρη του δούκα της Νορμανδίας Ρόλλο παιδιά τους ήταν:

* Αδέλα της Ακουιτανίας, που παντρεύτηκε τον Ούγο Καπέτο
* Γουλιέλμος Δ΄ της Ακουιτανίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  Painter 1956, σ. 244

Πηγές
-----

* Painter, Sidney (1956). "Castellans of the Plain of Poitou in the Eleventh and Twelfth Centuries". Speculum. The University of Chicago Press. Τόμος. 31, No. 2 Apr.

  


|  |
| --- |
| Γουλιέλμος Γ΄ της Ακουιτανίας **Οίκος του Πουατιέ****Γέννηση:** 910 **Θάνατος:** 3 Απριλίου 963 |
| ΠροκάτοχοςΕμπλ Μάνζερ | **Δούκας της Ακουιτανίας**935 - 963 | ΔιάδοχοςΓουλιέλμος Δ΄ της Ακουιτανίας |
| **Κόμης του Πουατιέ**935 - 963 |
Τα νήματα **βλέννης ούρων** είναι ένα συχνό εύρημα στα ούρα όταν αυτά εξετάζονται στο εργαστήριο στα πλαίσια της γενικής εξέτασης ούρων. Για να τα δούμε θα πρέπει τα ούρα να φυγοκεντρηθούν και να μικροσκοπηθεί το ίζημα είτε με απλό μικροσκόπιο είτε με μικροσκόπιο αντίθετης φάσης. Έχει αποδειχθεί ότι ένα μέρος της βλέννης προέρχεται από το ουροποιητικό σύστημα αφού έχει βρεθεί σε αυτή η πρωτεΐνη Tamm-Horsfall συστατικό των επιθηλιακών κυττάρων του ουροποιητικού συστήματος και βασικό συστατικό των κυλίνδρων που παρατηρούνται στα ούρα σε παθολογικές καταστάσεις. Η υπόλοιπη προέρχεται από το γεννητικό σύστημα και ιδιαίτερα από το κολπικό επιθήλιο των γυναικών.

Η μακροσκοπική παρατήρηση της βλέννης
-------------------------------------

Σπάνια η παρουσία βλέννης φαίνεται μακροσκοπικά. Σε αυτή την περίπτωση διαπιστώνεται από τη θολερότητα που προκαλεί στα ούρα.

Η μικροσκόπηση παρατήρηση της βλέννης
-------------------------------------

Η βλέννη στο μικροσκόπιο φαίνεται με δύο μορφές, ως νημάτια και ως νεφέλωμα ή ίνες βλέννης. Τα νημάτια βλέννης μοιάζουν με τους υαλώδεις κυλίνδρους, μία προσεκτική όμως παρατήρηση της κυλινδροειδούς δομής των κυλίνδρων και των στρογγυλών άκρων τους επιτρέπουν τη έγκυρη διάκρισή τους από αυτά. Για την μικροσκοπική παρατήρηση της βλέννης πρέπει να χρησιμοποιείται χαμηλός φωτισμός. Καλύτερα να χρησιμοποιείται μικροσκόπιο αντίθετης φάσης.

Αναπαράσταση νεφελώματος βλέννης στο μικροσκόπιο
Αναπαράσταση ινών βλέννης στο μικροσκόπιο

Η κλινική σημασία της βλέννης
-----------------------------

Στον άνδρα η παρουσία ινιδίων βλέννης συνδέεται με την χρόνια προστατίτιδα, την κυστίτιδα (λοίμωξη της ουροδόχου κύστης) καθώς και με την οπίσθια ουρηθρίτιδα.  

Στη γυναίκα η βλέννη των ούρων συνδέεται με την κυστίτιδα αφού η ουροδόχος κύστη της μπορεί να μολυνθεί «εύκολα» από τη χλωρίδα του κόλπου και του προδόμου. Ο λόγος είναι ότι η γυναικεία ουρήθρα όχι μόνο είναι βραχεία αλλά εκτελεί και κατά το πέρας της ουρήσεως κάποια εισροφητική κίνηση που επιτρέπει στα μικρόβια να ανέβουν απ’ το πρόδομο προς τον αυλό της και στη συνέχεια να φθάσουν στην κύστη. Τα μικρόβια αυτά είναι συνήθως βακτηρίδια (αρνητικά κατά Gram) αλλά και χλαμύδια ή ουρεόπλασμα.  

Βασικό σύμπτωμα της κυστίτιδας είναι η έκκριση μεγαλύτερης ποσότητας κολπικού υγρού. Επιπλέον τα ούρα μπορεί να είναι θολά ή/και αιματηρά και σε χρόνιες ιδίως καταστάσεις περιέχουν πολλά ινίδια ή νεφελώματα βλέννης. Η μικροσκόπηση των ούρων θα δείξει άφθονα πυοσφαίρια και ίσως και ερυθρά αιμοσφαίρια, άφθονη βλέννη και πολλούς μικροοργανισμούς.

Βιβλιογραφία
------------

* Κεχαγιάς Π. *Η ουρολογία του οικογενειακού γιατρού*. Επιστημονικές εκδόσεις Μ. Παρισιάνου. Αθήνα 1990.
* Αρσένη Α. *Εξετάσεις ούρων στην εργαστηριακή διαγνωστική*. Εκδόσεις Ζήτα 2003.
* Καρκαλούσος Π. 'Τεχνικές Μικροσκόπησης ούρων *Έκδοση ΤΕΙ Αθηνών 2006.*
* Ιωαννίδης Ι. *Κλινική Χημεία Ι: Ανάλυση Ούρων: Θεωρία*. Εκδόσεις Γιαχούδη, Θεσσαλονίκη 2004.
* Ιωαννίδης Ι. *Κλινική Χημεία Ι: Ανάλυση Ούρων: Εργαστήριο*. Εκδόσεις Γιαχούδη. Θεσσαλονίκη 2002.
* Πισπίνη Ι. *Εργαστηριακά μαθήματα κλινικής χημείας Ι*. ΤΕΙ Αθηνών 1997.
Ο **Γουλιέλμος-Αλβέρτος**, γερμ. Wilhelm-Albert (γενν. 9 Αυγούστου 1957) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης είναι δούκας του Ούραχ.

Βιογραφία
---------

Είναι ο δευτερότοκος γιος του Έμπερχαρτ πρίγκιπα του Ούραχ (γιου του Γουλιέλμου-Καρόλου δούκα του Ούραχ) και της Ίνιγκα, κόρης του Λουδοβίκου-Φιλίππου πρίγκιπα του Τουρν & Τάξις. Μεγαλύτερος αδελφός του είναι ο Κάρολος-Άνσελμος.

Γεννήθηκε στο κάστρο Χόενμπερκ κοντά στο Ζέεσαουπτ της Βαυαρίας. Είναι εγγονός του Γουλιέλμου-Καρόλου δούκα του Ούραχ , βασιλιά της Λιθουανίας για τέσσερις μήνες το 1919 και υποψήφιου πρίγκιπα του Μονακό. Το 1918 έτος το βασίλειο της Βυρτεμβέργης καταργήθηκε, όπως όλες οι ηγεμονίες της Γερμανίας: οι τίτλοι έμειναν ως επώνυμα, χωρίς αντίστοιχη περιοχή. 

Το 1969 απεβίωσε ο πατέρας τους και το 1981 ο θείος τους Κάρολος-Γκέρο δούκας του Ούραχ και τον διαδέχθηκε ο Κάρολος-Άνσελμος, αλλά όταν το 1991 έκανε μοργανατικό γάμο, έχασε τον τίτλο του και τον διαδέχθηκε ο Γουλιέλμος-Αλβέρτος ως δούκας του Ούραχ και επικεφαλής του κλάδου. 

Είναι μηχανικός και ζει στο κάστρο Όσενμπερκ, κοντά στο Ντύσελντορφ. Αυτός και ο Οίκος του παραμένουν ιδιοκτήτες του κάστρου Λήχτενσταϊν (νότια της Στουτγάρδης), ιστορικής έδρας του κλάδου του· το κάστρο είναι ανοιχτό για το κοινό.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1959 την Κάρεν, κόρη του Κόνραντ φον Μπράουσιτς-Μπέργκε φον Τριπς από τον Οίκο των Λίμπουργκ. Έχει τέκνα:

* Κάρολος-Φίλιππος γενν. 1992.
* Αλεξάνδρα-Καρλόττα γενν. 1994.
* Λουίζα-Αντωνία γενν. 1996.

Αναφορές σε Πηγές
-----------------

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p11072.htm#i110718.
2. ↑  p11072.htm#i110718. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. 1 2 3 4 5  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
4. ↑  Willis, Daniel A. *The Descendants of King George I of Great Britain*, Clearfield Company, 2002, p. 73. (ISBN 0-8063-5172-1)
5. 1 2  de Badts de Cugnac, Chantal. Coutant de Saisseval, Guy. *Le Petit Gotha*. Nouvelle Imprimerie Laballery, Paris 2002, pp. 158-163 (French) (ISBN 2-9507974-3-1)
6. 1 2 3 4  Enache, Nicolas. *La Descendance de Marie-Therese de Habsburg*. ICC, Paris, 1996. pp. 435, 438, 443. 445. French.
7. ↑  Freda Katritzky *The World of Private Castles, Palaces and Estates*, page 63 (readable on google books)
8. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Απριλίου 2010. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* The Peerage website
* Online gotha
**Γενικές εκλογές** διενεργήθηκαν στην επαρχία του Καναδά Νέα Γη και Λαμπραντόρ στις 30 Νοεμβρίου 2015. Εξελέγησαν τα μέλη της 49ης συνέλευσης.

Το κυβερνών Προοδευτικό Συντηρητικό Κόμμα της Νέας Γης και Λαμπραντόρ που κυβερνούσε από το 2011, ηττήθηκε από το Φιλελεύθερο Κόμμα Νέας Γης και Λαμπραντόρ, το οποίο κέρδισε την πλειοψηφία στη συνέλευση.

Η αρχική ημερομηνία των εκλογών που είχε προγραμματιστεί ήταν η 13η Οκτωβρίου, ωστόσο η συνέλευση αποφάσισε να καθυστερήσει για έναν μήνα τη διεξαγωγή τους, ώστε να μην συμπέσει η προεκλογική εκστρατεία με εκείνη για τις ομοσπονδιακές εκλογές, που διεξήχθησαν στις 19 Οκτωβρίου.
Έπειτα από το αποτέλεσμα των εκλογών κανένα κόμμα με την ονομασία "Συντηρητικό" δεν σχημάτισε κυβέρνηση είτε σε επαρχιακό ή σε ομοσπονδιακό επίπεδο στον Καναδά, για πρώτη φορά από το 1943.

Αποτελέσματα
------------

Ο ηγέτης των Φιλελευθέρων και πρωθυπουργός, Ντουάιτ Μπολ, κέρδισε 31 έδρες, 15 παραπάνω από εκείνες που είχε κερδίσει στις προηγούμενες εκλογές του 2011.

**Συνέλευση της Νέας Γης και Λαμπραντόρ**

ε • σ | Κόμμα | Αρχηγός | Έδρες |
| --- | --- | --- |
| Γενικές εκλογές του 2015 | 48η συνέλευση |
| Φιλελεύθερο Κόμμα |  | Ντουάιτ Μπολ | 31 | 31 |
| Προοδευτικό Συντηρητικό Κόμμα |  | Πολ Ντέιβις | 7 | 7 |
| Νέο Δημοκρατικό Κόμμα |  | Ερλ Μακ Κάρντι | 2 | 2 |
| **Σύνολο** | 40 | 40 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Dunderdale leads N.L. Tories to majority». *Canadian Broadcasting Corporation*. 2011-10-12.. Ανακτήθηκε στις 2011-10-15.
2. ↑  «Provincial election set for Nov. 30». Canadian Broadcasting Corporation. 2015-06-08.. Ανακτήθηκε στις 2015-06-18.
3. ↑  Coyne, Andrew (2 Δεκεμβρίου 2015). «Andrew Coyne: Conservatives need rebirth before they can rebuild». National Post. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2015.
4. ↑  Cosh, Colby (10 Νοεμβρίου 2015). «Colby Cosh: Is conservatism on the way out?». National Post. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2015.
Συντεταγμένες: 40°13′48″N 23°46′27″E﻿ / ﻿40.23000°N 23.77417°E﻿ / 40.23000; 23.77417

Το **Αϊμπελίτσι** (ή *Αμπελίτσι*, ή *Αμπελίτσα*) είναι νησίδα και -ακατοίκητος- οικισμός της δημοτικής κοινότητας Αγίου Νικολάου, της δημοτικής ενότητας και δήμου Σιθωνίας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χαλκιδικής, στην περιφέρεια Κεντρική Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα *Καλλικράτης*.  Πριν το σχέδιο *Καποδίστριας* και το πρόγραμμα *Καλλικράτης*, ανήκε στην επαρχία Χαλκιδικής του νομού Χαλκιδικής, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.  Στις τελευταίες απογραφές, η νησίδα και ο οικισμός έχουν καταγραφεί χωρίς κατοίκους.

Γεωγραφία
---------

Το Αϊμπελίτσι (ή Αμπελίτσι, ή Αμπελίτσα) είναι μικρό νησάκι, στο βορειοανατολικό τμήμα της χερσονήσου Σιθωνίας («μεσαίο πόδι») του νομού Χαλκιδικής. Ανήκει στο ευρύτερο σύμπλεγμα της Διαπόρου και βρίσκεται βόρεια από αυτήν και απέναντι από τη νησίδα Περιστέρι. Έχει διαστάσεις περίπου 0,57 x 0,28 χλμ. (μέγιστο μήκος x μέγιστο πλάτος). Ο ομώνυμος οικισμός βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της νησίδας, όπου σχηματίζεται ένα μικρό φυσικό λιμανάκι.

Πληθυσμός
---------

Μόνιμος | Έτος | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| 1991 | — |
| 2001 | 0 |
| 2011 | 0 |

Πραγματικός (de facto) | Έτος | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| 1981 | 2 |
| 1991 | 0 |
| 2001 | 0 |
| 2011 | 0 |

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
--------------------------------------------

Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αγίου Νικολάου του νομού Χαλκιδικής. Με το ΦΕΚ 244Α - 4/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Νικολάου και προσαρτήθηκε στον δήμο Σιθωνίας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2
2. 1 2
3. 1 2 3  Δομή 1:750
4. 1 2  Εκδόσεις «Ελλάδα»
5. ↑  «Διακοπές», σ. 991, 1015
6. ↑  Google Earth
7. ↑
8. ↑
9. ↑

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
* Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
* Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ. 2010
* eetaa.gr

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Σιθωνίας |
| --- |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Σιθωνίας | 
* Αγία Κυριακή
* Άγιοι Θεόδωροι
* Άγιος Νικόλαος
* Αζάπικο
* Αϊμπελίτσι\*
* Βουρβουρού
* Γαλήνη Αγίου Νικολάου
* Γαλήνη Νέου Μαρμαρά
* Διάπορος\*
* Ελαιώνας
* Ελιά Αγίου Νικολάου\*
* Ελιά Νικήτης
* Ζωγράφου
* Ήμερη Ελιά
* Κέλυφος (νησίδα)\*
* Λαγονήσι
* Λιμάνι Καρρά
* Μεταγκίτσι
* Νέος Μαρμαράς
* Νικήτη
* Όρμος Παναγίας
* Παρθενών
* Περιστέρι\*
* Πύργος
* Σαλονικιού
* Σπαλαθρονήσια (νησίδα)
* Στυλαδάριο
* Σχοινιά
* Φτερωτή
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Τορώνης | 
* Βαλτί
* Δεστενίκα
* Καλαμίτσιον
* Κουφός
* Παραλία Συκιάς
* Πηγαδάκι
* Πλατάνια
* Σάρτη
* Συκιά
* Τορώνη
 |
|  |
| 
* Έδρα: Νικήτη
* \* (Οικισμοί με μη μόνιμο πληθυσμό)
 |

 |
Ο **Γουλιέλμος Αύγουστος** (*Wilhelm August*, 15 Μαρτίου 1564 – 30 Μαρτίου 1642) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν πρίγκιπας του Χάρμπουργκ, που ήταν μέρος του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ και Λύνεμπουργκ. Ήταν πολύ μορφωμένος· ως ο τελευταίος του κλάδου των Λύνεμπουργκ-Χάρμπουργκ, τον κληρονόμησαν τα δεύτερα εξαδέλφια του Αύγουστος Β΄ του Βολφενμπύτελ και Φρειδερίκος Δ΄ του Λύνεμπουργκ.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τρίτος γιος του Όθωνα Β΄, πρίγκιπα του Χάρμπουργκ και της 2ης συζύγου του Χέντβιχ των Σίρκσενα, κόρης του Έννο Β΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας.

Ήταν εξαιρετικά μορφωμένος και το 1575 έγινε πρύτανης του Πανεπιστημίου του Ρόστοκ. Συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας. Το 1582 έκανε μια "Μεγάλη Περιήγηση" (επιμορφωτικό ταξίδι) στη Γαλλία και την Αγγλία. Εγγράφηκε με τους αδελφούς του στο Πανεπιστήμιο του Χέλμστετ. Το 1594 έκανε άλλο ταξίδι στη Γερμανία, την Πολωνία, την Ελβετία, την Ιταλία, την Ολλανδία, τη Δανία και τη Λιβονία. Κρατούσε ημερολόγιο στις περιηγήσεις του.

Ήταν λουθηρανός. Ο πρώτος αδελφός του Όθων Ερρίκος απεβίωσε το 1591 σε ηλικία 36 ετών και ο δεύτερος Ιωάννης Φρειδερίκος παραιτήθηκε του δικαιώματος να κυβερνήσει, έτσι όταν το 1603 απεβίωσε ο πατέρας του, τον διαδέχθηκε με συγκυβερνήτες τους νεότερους αδελφούς του Χριστόφορο και Όθωνα Γ΄. Το 1606 απεβίωσε ο πρώτος από αυτούς και το 1641 και ο δεύτερος, έτσι απέμεινε μόνος κύριος του πριγκιπάτου.

Το 1618 άρχισε την οικοδόμηση του ανακτόρου του Μόισμπουργκ. Το 1634 απεβίωσε ο συγγενής του Φρειδερίκος Ούλριχ, πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ άτεκνος και τον διαδέχθηκε στην κομητεία του Χόγια. Ο Γουλιέλμος Αύγουστος απεβίωσε το 1642 άγαμος και τον κληρονόμησαν τα δεύτερα εξαδέλφια του Αύγουστος Β΄, πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ και Φρειδερίκος Δ΄, πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ.

Πηγές
-----

* August B. Michaelis, Julius Wilhelm Hamberger: Einleitung zu einer volständigen Geschichte der Chur- und Fürstlichen Häuser in Teutschland, Meyer, 1759, vol. 1, p. 121
* Vaterländisches Archiv für hannoverisch-braunschweigische Geschichte, Herold & Wahlstab, 1835, p. 243 ff

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 5734443
* LCCN: n96106755
* ISNI: 0000 0001 1944 3459
* GND: 119137364

 |

 |
**Γενικές εκλογές** διεξήχθησαν στον **Άγιο Χριστόφορο και Νέβις** στις 16 Φεβρουαρίου 2015. Ο συνασπισμός της αντιπολίτευσης Ενωτική Ομάδα κέρδισε τις εκλογές, εξασφαλίζοντας 7 έδρες επί συνόλου 11 στην Εθνοσυνέλευση και ο πρωθυπουργός Ντενζίλ Ντάγκλας παραδέχθηκε την ήττα του κόμματός του και αποχώρησε από την πρωθυπουργία έπειτα από 20 χρόνια. Ο Τίμοθι Χάρις ορκίστηκε νέος πρωθυπουργός στις 18 Φεβρουαρίου.

Εκλογικό σύστημα
----------------

Εκλέχθηκαν τα 11 από τα 15 μέλη της Εθνοσυνέλευσης, με τα υπόλοιπα 4 να διορίζονται από τον Γενικό Κυβερνήτη μετά τις εκλογές. Οι 11 βουλευτές εξελέγησαν σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες με το πλειοψηφικό σύστημα.

Εκστρατεία
----------

Προτού διεξαχθούν οι εκλογές, 3 κόμματα της αντιπολίτευσης, το Λαϊκό Κίνημα Δράσης, το Λαϊκό Εργατικό Κόμμα  και το Κίνημα Ανήσυχων Πολιτών σχημάτισαν το συνασπισμό με την ονομασία Ενωτική Ομάδα (Team Unity). Τα 3 κόμματα δεν κατήλθαν στις εκλογές το ένα εναντίον του άλλου, αλλά σχημάτισαν ως τη μοναδική αντιπολίτευση στο κυβερνών Εργατικό Κόμμα Αγίου Χριστόφορου και Νέβις.

Αποτελέσματα
------------

**Εθνοσυνέλευση του Αγίου Χριστόφορου και Νέβις**, 16 Φεβρουαρίου 2015

ε • σ | Κόμματα | Ψήφοι | % | Έδρες | +/- |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Εργατικό Κόμμα Αγίου Χριστόφορου και Νέβις | 11.897 | 39,27 | 3 | -3 |
| Λαϊκό Κίνημα Δράσης | 8.452 | 27,90 | 4 | +2 |
| Κίνημα Ανήσυχων Πολιτών | 3.951 | 13,04 | 2 | 0 |
| Κόμμα Αναμόρφωσης του Νέβις | 3.276 | 10,81 | 1 | 0 |
| Λαϊκό Εργατικό Κόμμα | 2.723 | 8,99 | 1 | Νέο |
| Άκυρα/λευκά | 156 |
| **Σύνολο** | **30.455** | **100** | **11** | **0** |
| Εγγεγραμμένοι/συμμετοχή | 42.185 | 72,19 | – | – |
| Πηγή: SKN Vibes |

Ο απερχόμενος συνασπισμός (SKNLP και NRP) εξασφάλισε το 50,08% των ψήφων, όμως κέρδισε μόνο 4 έδρες, ενώ ο νικητής συνασπισμός (PAM, PLP και CCM) κέρδισε 7 έδρες έχοντας συγκεντρώσει μόλις το 49,92% των ψήφων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Labour loses St Kitts and Nevis election, ending 20 years in government, The Guardian, 18-2-2015.
2. ↑  Team Unity declared official winners of St Kitts Election Αρχειοθετήθηκε 2015-02-20 στο Wayback Machine. The Daily Observer, 17-2-2015
3. ↑  Electoral system IPU
4. ↑  Team Unity wins St Kitts and Nevis 2015 general election Αρχειοθετήθηκε 2015-09-23 στο Wayback Machine. Caribbean Elections, 17-2-2015
**Βλέπω το Θάνατο σου 4** (αυθεντικός τίτλος στα αγγλικά The Final Destination) ονομάζεται μια ταινία τρόμου Αμερικανικής παραγωγής έτους 2009. Είναι η συνέχεια των ταινιών Βλέπω το Θάνατό σου (2000), Βλέπω το Θάνατό σου 2 (2003) και Βλέπω το Θάνατό σου 3 (2006).

Περίληψη
--------

Μια διασκεδαστική ημέρα κατά τη διάρκεια των αγώνων, ο Νικ Ο’Μπάνον έχει ένα τρομακτικό προμήνυμα: μια πλειάδα παράξενων γεγονότων προκαλούν μαζικές συγκρούσεις αυτοκινήτων. Τα φλεγόμενα οχήματα εκρήγνυνται, τα θραύσματα σκοτώνουν βίαια τους φίλους του, ενώ το άνω διάζωμα των κερκίδων υποχωρεί και τον καταπλακώνει. Όταν ξύπνησε από το προμήνυμα, ο Νικ μέσα στον πανικό του, προσπαθεί να πείσει την αγαπημένη του, Λόρι, και τους φίλους τους, Τζάνετ και Χαντ να φύγουν…

Οι τέσσερις φίλοι νομίζουν ότι έχουν ξεγελάσει τον θάνατο. Τα προμηνύματα του Νικ συνεχίζονται και οι επιζήσαντες των συγκρούσεων αρχίζουν να πεθαίνουν ένας-ένας με ανεξήγητο και υπερφυσικό τρόπο και με τη σειρά που έπρεπε να έχουν πεθάνει σύμφωνα με το σχέδιο του Χάρου. Ο Νικ πρέπει να βρει τον τρόπο να ξεγελάσει μια για πάντα τον θάνατο, πριν φτάσει και γι’αυτόν ο θάνατός του.

Συνέχεια
--------

* Βλέπω το Θάνατό σου 5 (2011), Σκηνοθεσία: Στίβεν Κουέιλ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Βλέπω το Θάνατό σου 4 στο IMDb

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
 |

 |
Η **Γιαντβίγκα Γιοάννα Όρσκα** (πολωνικά: Jadwiga Joanna Orska) (8 Μαρτίου 1923 – 28 Ιανουαρίου 2004) ήταν Πολωνή γεωλόγος, πετρογράφος και ειδικός στη γεωλογία των κοιτασμάτων χημικών πρώτων υλών, ιδιαίτερα των αλάτων. Συν-ανακάλυψε ένα κοίτασμα αλάτων πολυαλίτη στην περιοχή του Κόλπου του Πουτσκ στη νότια Βαλτική Θάλασσα, στα ανοικτά των ακτών της Πομερανίας του Γκντανσκ, στην Πολωνία.

Νεότερα χρόνια και εκπαίδευση
-----------------------------

Η Γιαντβίγκα Όρσκα γεννήθηκε στις 8 Μαρτίου 1923. Απέκτησε το πτυχίο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης το 1946 στο δευτεροβάθμιο σχολείο «Γιαν Κοχανόφσκι» στη Βαρσοβία. Από το 1948, εργάστηκε στο Πολωνικό Γεωλογικό Ινστιτούτο. Ολοκλήρωσε τρία έτη γεωλογικών σπουδών στη Γεωλογική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας, ενώ ακολούθησαν δύο χρόνια στη Σχολή Γεωλογίας και Εξερεύνησης του Πανεπιστημίου Επιστήμης και Τεχνολογίας στην Κρακοβία. Το 1962 απέκτησε μεταπτυχιακό στη γεωλογία.

Καριέρα
-------

Μεταξύ 1955 και 1958, η Όρσκα εργάστηκε στη χαρτογράφηση των υπόγειων εργασιών του Αλατωρυχείου Κουοντάβα, επεξεργάζοντας τη πετρογραφική σύνθεση των τεκμηριωμένων αλάτων. Από το 1961 ήταν επικεφαλής του *Pracownią Petrografii Soli Zakładu Złóż Soli i Surowców Chemicznych Państwowego Instytutu Geologicznego* (Εργαστήριο Πετρογραφίας Αλάτων του Τμήματος Αποθεμάτων Αλατιού και Χημικών Πρώτων Υλών του Πολωνικού Γεωλογικού Ινστιτούτου). Διεξήγαγε ορυκτολογικές, πετρογραφικές και φυσικοχημικές μελέτες κοιτασμάτων αλμυρών πετρωμάτων των Γκούρα, Λούμπιεν, Νταμασουάβεκ, Κουοντάβα και Γουεντκοβίτσε-Σιέντλετς. Μελέτησε επίσης τα στρώματα πετρωμάτων αλογονίτη Zechstein από βαθιές γεωτρήσεις στα πολωνικά πεδινά.

Μετά την ανακάλυψη των αλάτων πολυαλίτη Zechstein στην περιοχή του Κόλπου του Πουτσκ το 1964, η Όρσκα συμμετείχε στην ταυτοποίηση και την τεκμηρίωσή τους. Για την ανακάλυψη και την τεκμηρίωση αυτών των αλάτων, της απονεμήθηκε το Κρατικό Βραβείο Τεχνολογίας Πτυχίου Β΄ (*Nagrodę Państwową II Stopnia*) το 1968.

Κατά τη διάρκεια του 1969, μελέτησε κοιτάσματα αλπικού άλατος των Άλπεων στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης, στην Αυστρία και στο Πανεπιστήμιο της Βασιλείας, στην Ελβετία, με εξάμηνη υποτροφία των Ηνωμένων Εθνών. Το 1970 της απονεμήθηκε ο Χρυσός Σταυρός της Αξίας από το πολωνικό κράτος.

Στις αρχές του 1976, η Όρσκα ανέλαβε τη διεύθυνση του Τμήματος Αλάτων και Χημικών Πρώτων Υλών του Κρατικού Γεωλογικού Ινστιτούτου. Εκείνη την περίοδο, το τμήμα διεξήγαγε έρευνα, αναγνώριση και τεκμηρίωση κοιτασμάτων Zechstein και Μειόκαινου αλατιού και καλίου-μαγνήσιου, φωσφορικών αλάτων και άλλων χημικών πρώτων υλών. Το 1980, έλαβε βραβείο για τη Γεωλογική Τεκμηρίωση ενός κοιτάσματος αλατιού κατηγορίας C στο κοίτασμα άλατος του Λούμπιεν.

Η Όρσκα ήταν συγγραφέας ή συν-συγγραφέας πολυάριθμων δημοσιεύσεων και περισσότερων από 30 αρχειακών μελετών.

Θάνατος
-------

Ο Γιαντβίγκα Όρσκα πέθανε στη Βαρσοβία στις 28 Ιανουαρίου 2004.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Jadwiga Orska 1923–2004 – Prolib Integro». *wst.biblioteki.pl*. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2023.
2. 1 2 3 4 5 6 7  Werner Z. 2004, Jadwiga Orska 1923–2004, Przegl. Geol. V. 52, nr 11, s. 1032, Βαρσοβία.
3. ↑  «Przegląd Geologiczny».
Ο νέος πρωθυπουργός της Αγίας Λουκίας Τζον Κόμπτον στις γενικές εκλογές του 2006
Οι **γενικές εκλογές του 2006 στην Αγία Λουκία** διεξήχθησαν στις 11 Δεκεμβρίου 2006. Στις εκλογές αναμετρήθηκαν τα δύο παραδοσιακά κόμματα εξουσίας στη χώρα, το Εργατικό Κόμμα Αγίας Λουκίας (SLP) και το Ενωμένο Κόμμα Εργατών (UWP), με το δεύτερο να κερδίζει τη νίκη με 8 έδρες. Νέος πρωθυπουργός ανέλαβε ο αρχηγός του κόμματος, Τζον Κόμπτον.

Εκλογές 2006
------------

**Αποτελέσματα γενικών εκλογών 11 Δεκεμβρίου 2006**

| Κόμμα | Ψήφοι | % | +/- | Έδρες | +/- |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Ενωμένο Κόμμα Εργατών | 38.894 | 51,3 | +13,5 | 11 | +8 |
| Εργατικό Κόμμα Αγίας Λουκίας | 36.604 | 48,3 | –7,7% | 6 | –8 |
| Ανεξάρτητοι | 258 | 0,3 |   | 0 | – |
| **Σύνολο** (συμμετοχή 58,5%) | **75.756** | **100,0** |   | **17** |   |
| Πηγές: Συνοπτικά εκλογικά αποτελέσματα – 11 Δεκ 2006, OAS
Παραπομπές
1. ↑  «UWP wins St Lucia polls». *Caribbean360*. 12 Δεκεμβρίου 2006. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιανουαρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2009.

 |
**Γενικές εκλογές** πραγματοποιήθηκαν στο Νιούε στις 30 Μαΐου 2020.

Εκλογικό σύστημα
----------------

Τα 20 μέλη της Συνέλευσης εκλέγονται με δύο μεθόδους. Τα 14 εκλέγονται από μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες και έξι εκλέγονται από μία εθνική εκλογική περιφέρεια.  Και οι δύο τύποι εδρών χρησιμοποιούν το πλειοψηφικό σύστημα .

Εκστρατεία
----------

Συνολικά 54 υποψήφιοι έλαβαν μέρος στις εκλογές, εκ των οποίων οι 26 διεκδίκησαν τις έξι κοινές έδρες. Τρεις υποψήφιοι - η Μόνα Αϊνούου στην Τουάπα, ο Ενετάμα Λιπιτόα στο Ναμουκουλού και ο Ταλαϊτιτάμα Ταλαΐτι στη Βαϊέα - εκλέχθηκαν χωρίς αντίπαλο.  Ένας από τους υποψηφίους ήταν ο πρώην βουλευτής της Νέας Ζηλανδίας και δήμαρχος της Ουέλλινγκτον Μαρκ Μπλούμσκι .

Αποτελέσματα
------------

Ο επί 12 συνεχή χρόνια πρωθυπουργός Τόκε Ταλάγκι έχασε την έδρα του, τερματίζοντας δέκατος στην εξαεδρική κοινή περιφέρεια.  Πέντε από τα εκλεγμένα μέλη ήταν νέα στη Συνέλευση. Έπειτα από ισοψηφία στη Μουταλάου, το αποτέλεσμα αποφασίστηκε με τη ρίψη νομίσματος. 

Μετά τις εκλογές, ο Ντάλτον Ταγκελάγκι εξελέγη πρωθυπουργός και ο Χίμα Ντάγκλας εξελέγη πρόεδρος της Συνέλευσης. 

### Αποτελέσματα στην κοινή εκλογική περιφέρεια

| Υποψήφιος | Ψήφοι |  % | Αποτέλεσμα |
| --- | --- | --- | --- |
| Ρίτσαρντ Χίπα | 440 | 8,58 | Εξελέγη |
| Σάουνι Τονγκατούλε | 391 | 7,63 | Εξελέγη |
| Κροσλέι Τατούι | 377 | 7,35 | Επανεξελέγη |
| Στάνλεϊ Καλαούνι | 365 | 7,12 | Επανεξελέγη |
| Ο΄Λαβ Τζέικομπεσεν | 358 | 6,98 | Επανεξελέγη |
| Τέρι Κόου | 347 | 6,77 | Επανεξελέγη |
| Μπίλι Ταλάγκι | 298 | 5,81 | Χωρίς έδρα |
| Τομ Μισικέα | 292 | 5,69 |  |
| Τζόαν Βιλιάμου | 278 | 5,42 | Χωρίς έδρα |
| Τόκε Ταλάγκι | 218 | 4,25 | Χωρίς έδρα |
| Μαρκ Μπλούμσκι | 218 | 4,25 |  |
| Τόγια Σιονεχόλο | 184 | 3,59 |  |
| Αλάνα Ρίτσμοντ Ρεξ | 175 | 3,41 |  |
| Κάθριν Παπάνι | 157 | 3,06 |  |
| Μπιλ Βακάφι | 133 | 2,59 |  |
| Ρουπίνα Μόρις | 123 | 2,40 |  |
| Ντεβ Ταλάι | 115 | 2,24 |  |
| Στάνλεϊ Ταφτάου | 113 | 2,20 |  |
| Άιντα Χέκεσι | 107 | 2,09 |  |
| Τσερίε Ταφάτου | 99 | 1,93 |  |
| Τζον Τογκάι | 89 | 1,74 |  |
| Λαγκίσια Μάνταν | 80 | 1,56 |  |
| Γιανγκ Βίβιαν | 72 | 1,40 |  |
| Μέρι Γιάκοπο | 54 | 1,05 |  |
| Κένεθ Γκριν | 36 | 0,70 |  |
| Μπιγκλ Ποζιμάνι | 8 | 0,16 |  |
| **Σύνολο** | 5.127 | 100 |  |
|  |
| Έγκυρα ψηφοδέλτια |  |  |  |
| Άκυρα / λευκά ψηφοδέλτια |  |  |
| Σύνολο |  |  |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι / προσέλευση |  |  |
| Πηγή: Broadcasting Corporation of Niue |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Niue elections scheduled for next month Radio New Zealand, 16 Απριλίου 2020
2. ↑  Niue IFES
3. ↑  Niue Election 2020 – Prelim List Αρχειοθετήθηκε 2020-06-03 στο Wayback Machine. Tala Niue, 14 Μαΐου 2020
4. 1 2  Premier of Niue loses seat in election Radio New Zealand, 1 Ιουνίου 2020
5. ↑  «Dalton Tagelagi voted in as new Premier of Niue». RNZ. 11 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2020.
Συντεταγμένες: 40°15′52″N 29°39′11″E﻿ / ﻿40.26444°N 29.65306°E﻿ / 40.26444; 29.65306

Για άλλες χρήσεις, δείτε: Γενισεχίρ (αποσαφήνιση).
Το **Γενισεχίρ** (τουρκική γλώσσα: *Yenişehir*, μτφ. «Νέα Πόλη», «Νεάπολη») είναι πόλη της Τουρκίας στην περιοχή της περιφέρειας της Προύσας (Bursa), ανατολικά από την πόλη Προύσα και 35 χλμ. βορειοδυτικά του Μπιλετζίκ. Κατά τους πρώτους χρόνους της εισβολής των Οσμανιδών υπήρξε έδρα του ιδρυτού της δυναστείας Σουλτάνου Οσμάν Α΄. Ίχνη του ανακτόρου του και άλλων κτισμάτων (λουτρών) σώζονται μέχρι σήμερα. Στη παρακείμενη πεδιάδα του Γενί Σεχίρ ο Σουλτάνος Βαγιαζήτ Β΄ νίκησε τον διεκδικητή του θρόνου αδελφό του Τζιτζίμ. 

Κατά τους νεότερους χρόνους η πόλη ήταν έδρα ομώνυμης υποδιοίκησης με περίπου 5.000 κατοίκους εκ των οποίων οι 2.500 ήταν Ελληνογενείς που διατηρούσαν άριστα σχολεία. Ο ελληνογενής αυτός πληθυσμός εξέλιπε μετά την αναγκαστική ανταλλαγή πληθυσμών το 1923.

Σημειώσεις
----------

* Με το όνομα Γενισεχίρ φέρονται στη Τουρκία κι άλλοι μικροί οικισμοί γνωστότερος των οποίων είναι ο παρά τα ερείπια της αρχαίας Τροίας, 34 χλμ. ΝΔ. της πόλης των Δαρδανελίων.
* Στον Ελλαδικό χώρο, πριν τη προσάρτηση της Θεσσαλίας στο Βασίλειο της Ελλάδος, με το όνομα Γενί Σεχίρ Φενερί φέρονταν η Λάρισα, ενώ ολόκληρη η πέριξ αυτής περιοχή ονομάζονταν Γενί Σεχίρ Εγιαλετή (=Βιλαέτι Γενί Σεχίρ).

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.5ος, σελ.80.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 240116039
* GND: 4816521-9

 |

 |
**Γενικές εκλογές** διεξήχθησαν στη Γρενάδα στις 13 Μαρτίου 2018. Το αποτέλεσμα ήταν η δεύτερη συνεχόμενη εκλογική νίκη για το κυβερνών Νέο Εθνικό Κόμμα του πρωθυπουργού Κιθ Μίτσελ, το οποίο εξασφάλισε ποσοστό 59% και όλες τις έδρες της Βουλής των Αντιπροσώπων, συνολικά 15. Την εποπτεία των εκλογών ανέλαβαν διεθνείς παρατηρητές από τις χώρες της CARICOM.

Εκλογικό σύστημα
----------------

Οι 15 βουλευτές (αντιπρόσωποι) εκλέγονται από το λαό με το πλειοψηφικό σύστημα σε μονοεδρικές περιφέρειες.

Αποτελέσματα
------------

Ο Κιθ Μίτσελ παρέμεινε πρωθυπουργός μετά τη νίκη του κυβερνώντος Νέου Εθνικού Κόμματος, το οποίο έλαβε όλες τις έδρες του Κοινοβουλίου, συνολικά. Ήταν η 2η συνεχής σαρωτική νίκη, μετά τη νίκη στις εκλογές του 2013.

| Κόμμα | Ψήφοι | % | Έδρες | +/– |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Νέο Εθνικό Κόμμα | 33.786 | 58,91 | 15 | 0 |
| Εθνικό Δημοκρατικό Κογκρέσο | 23.243 | 40,53 | 0 | 0 |
| Προοδευτικό Κίνημα Γρενάδας | 87 | 0,15 | 0 | Νέο |
| Το Φιλελεύθερο Κόμμα | 49 | 0,09 | 0 | Νέο |
| Κόμμα Αναγέννησης Γρενάδας | 44 | 0,08 | 0 | 0 |
| Το Κόμμα της Προόδου | 42 | 0,07 | 0 | Νέο |
| Κίνημα Ενδυνάμωσης της Γρενάδας | 25 | 0,04 | 0 | Νέο |
| Ενωμένο Πατριωτικό Κίνημα Γρενάδας | 10 | 0,02 | 0 | 0 |
| Ανεξάρτητοι | 68 | 0,10 | 0 | 0 |
| Άκυρα/λευκά ψηφοδέλτια | 267 | – | – | – |
| **Σύνολο** | **57.621** | **100** | **15** | **0** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/προσέλευση | 78.236 | 73,65 | – | – |
| Πηγή: Caribbean Elections |

Παραπομπές
----------

1. ↑  High Stakes for Grenada Election on Revolution’s Anniversary Telesur, 31-1-2018
2. ↑  Election Profile Αρχειοθετήθηκε 2016-06-30 στο Wayback Machine. IFES
3. ↑  Clean sweep for Mitchell in Grenada's general election Αρχειοθετήθηκε 2018-05-11 στο Wayback Machine. LOOP NEWS, 14-3-2018.