recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Αριθμός Ελέγχου της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου** (*Library of Congress Control Number* ή **LCCN**) είναι σειριακός αριθμός με βάση το σύστημα αρίθμησης αρχείων καταλογογράφησης στη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών. Δε σχετίζεται με το περιεχόμενο του κάθε βιβλίου και δεν πρέπει να συγχέεται με την ταξινόμηση της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου.

Ιστορία
-------

Το LCCN σύστημα αρίθμησης χρησιμοποιόταν από το 1898, εποχή κατά την οποία το ακρωνύμιο LCCN δήλωνε αρχικά τον *Αριθμό Κάρτας της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου*. Έχει επίσης χρησιμοποιηθεί, μεταξύ άλλων, ως *Αριθμός Καταλόγου Καρτών της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου*. Η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου προετοίμασε κάρτες των βιβλιογραφικών πληροφοριών για τους καταλόγους της, για να πουλήσει τις σειρές αυτές των καρτών σε άλλες βιβλιοθήκες που θα ήθελαν να χρησιμοποιήσουν τους καταλόγους της. Αυτό είναι γνωστό ως συγκεντρωτική καταλογογράφηση. Σε κάθε σύνολο καρτών δόθηκε ένας σειριακός αριθμός για να βοηθήσει στον εντοπισμό τους.

Αν και οι περισσότερες από τις βιβλιογραφικές πληροφορίες έχουν πλέον δημιουργηθεί ηλεκτρονικά, αποθηκεύθηκαν και μοιράστηκαν σε άλλες βιβλιοθήκες, εξακολουθεί να υπάρχει η ανάγκη για την αναγνώριση μιας μοναδικής εγγραφής, και έτσι η LCCN συνεχίζει να εκτελεί αυτή τη λειτουργία.

Οι βιβλιοθηκονόμοι σε όλο τον κόσμο χρησιμοποιούν αυτό το μοναδικό αναγνωριστικό κατά τη διαδικασία της καταλογογράφησης στα περισσότερα βιβλία που έχουν δημοσιευθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τους βοηθά να εντοπίσουν τα σωστά δεδομένα καταλογογράφησης (γνωστά και ως αρχείο καταλογογράφησης), τα οποία η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, και οι συνεργάτες της, διαθέτουν στον παγκόσμιο ιστό και σε άλλα μέσα.

Τον Φεβρουάριο του 2008, η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου δημιούργησε την υπηρεσία LCCN Permalink, παρέχοντας μια σταθερή διεύθυνση URL για όλους τους αριθμούς ελέγχου της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου.

Μορφή
-----

Στην πιο στοιχειώδη του μορφή, ο αριθμός περιλαμβάνει μία χρονολογία και έναν αύξοντα αριθμό. Η χρονολογία έχει δύο ψηφία για το 1898-2000, και τέσσερα ψηφία που αρχίζουν από το 2001. Τα τρία διφορούμενα έτη διακρίνονται από το μέγεθος του αύξοντος αριθμού. Υπάρχουν επίσης ορισμένες ιδιαιτερότητες σε αριθμούς που αρχίζουν με το "7", λόγω του ανεπιτυχούς πειράματος που εφαρμόστηκε μεταξύ του 1969 και του 1972.

Οι σειριακοί αριθμοί έχουν μήκος έξι ψηφίων και πρέπει να περιλαμβάνουν μηδενικά ως συμπλήρωση των ψηφίων τους. Η παύλα, που συχνά χωρίζει το έτος και τον αύξοντα αριθμό της σειράς, είναι προαιρετική. Πολύ πρόσφατα, η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου έδωσε εντολή στους εκδότες να μην συμπεριλαμβάνουν την παύλα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Library of Congress Update for 2008 ALA Annual Conference: January–May, 2008». Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2008.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Structure of the LC Control Number
* Traditional and normalized forms of the LCCN
* LCCN Permalink FAQs
Ο **Αριθμός** **υπεροξειδίων** είναι δείκτης του βαθμού οξείδωσης ενός ελαίου σε πρωταρχικό στάδιο, που βασίζεται στην ανίχνευση υπεροξειδίων ως ενδεικτικών τάγγισης. Περαιτέρω εκτίμηση του βαθμού οξείδωσης μπορεί να γίνει με δοκιμή π-ανισιδίνης.

Οι διπλοί δεσμοί που βρίσκονται στα ακόρεστα λίπη και έλαια διέρχονται αυτοοξείδωση. Τα υπεροξείδια είναι ενδιάμεσα προϊόντα κατά την αντίδραση αυτοοξείδωσης.

Η αυτοοξείδωση είναι αντίδραση ελεύθερων ριζών με οξυγόνο, που οδηγεί σε υποβάθμιση των λιπών και ελαίων και σχηματισμό παραγεύσεων και παραοσμών.

Ορισμός
-------

Ο αριθμός υπεροξειδίων ορίζεται ως η ποσότητα υπεροξειδίου του οξυγόνου ανά 1 κιλό λίπους ή ελαίου. Παραδοσιακά εκφράζεται σε μονάδες χιλιοστοϊσοδύναμων, που σε μονάδες SI ισοδυναμεί με χιλιοστογραμμομόριο ανά χιλιόγραμμο (σημ. 1 χιλιοστοϊσοδύναμα = 0.5 millimole \* επειδή 1 mEq O2 =1 mmol/2=0.5 mmol O2, όπου 2 είναι το σθένος). Το χιλιοστοϊσοδύναμο συντομογραφείται ως mequiv ή meq.

Μέθοδος
-------

Ο αριθμός υπεροξειδίων προσδιορίζεται με μέτρηση της ποσότητας ιωδίου που παράγεται από την αντίδραση των υπεροξειδίων (που σχηματίστηκαν σε λίπος ή λάδι) με ιωδιούχα ιόντα.

2 I− + H2O + HOOH -> HOH + 2OH− + I2

Τα βασικά προϊόντα της αντίδρασης δεσμεύονται από την περίσσεια οξικού οξέος που υπάρχει στο διάλυμα. Το ιώδιο που απελευθερώνεται αναλύεται ογκομετρικά με θειοθειικό νάτριο.

2S2O32− + I2 -> S4O62− + 2 -−

Οι όξινες συνθήκες (περίσσεια οξικού οξέος) εμποδίζουν το σχηματισμό υποιωδών (όπως το υποχλωριώδες νάτριο), που θα εμπλέκονταν στην αντίδραση.

Ο δείκτης της αντίδρασης είναι διάλυμα αμύλου όπου η αμυλόζη χρωματίζει το διάλυμα μπλε μαύρο παρουσία ιωδίου και άχρωμο στο τέλος της ογκομέτρησης.

Σημειώνεται ότι ο δείκτης αμύλου πρέπει να προστίθεται προς το τέλος της ογκομέτρησης (όταν το κιτρινωπό χρώμα ιωδίου αρχίζει να ξεθωριάζει) επειδή σε μεγάλη περιεκτικότητα ιωδίου το άμυλο διασπάται σε προϊόντα ακατάλληλα για δείκτες..

Γεύση
-----

Ο αριθμός υπεροξειδίων για τα φρέσκα έλαια είναι λιγότερο από 10 meq/kg, και για αριθμούς  30\* - 40 meq/kg η τάγγιση είναι αισθητή.

Βιβλιογραφία
------------

1. ↑  Chemistry And Technology Of Oils And Fats Chemistry And Technology Of Oils And Fats By Dr. M.M. Chakrabarty Αρχειοθετήθηκε 2018-09-25 στο Wayback Machine.
2. ↑  «Προσδιορισμός και έλεγχος λιπαρών οξέων και λιπιδίων» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 27 Ιανουαρίου 2018.
3. ↑  «Τεχνολογία παραγωγής ελαιόλαδου και σπορέλαιων» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 15 Δεκεμβρίου 2017.
Ο **αρσενοπυρίτης** (**FeAsS**), είναι θειοαρσενικούχο ορυκτό του σιδήρου (ενίοτε περιέχει και λίγο κοβάλτιο), που αποτελεί και το κυριότερο μετάλλευμα του αρσενικού.

Εμφανίζεται κυρίως σε φλέβες μεταλλευμάτων με υψηλές θερμοκρασίες όπως στις περιοχές: Μαπιμί του Μεξικού, στο Μπιουτ της Μοντάνα καθώς και στο Τούναμπουργκ της Σουηδίας. Γενικά ο αρσενοπυρίτης κατατάσσεται στην ομάδα των σουλφιδίων, (= χημικών ενώσεων που περιέχουν θείο), με γενικό τύπο *ΑΧ2*, τα μέλη της οποίας και παρουσιάζουν κρυστάλλωση που μοιάζει πολύ με του ορθορομβικού συστήματος, χωρίς όμως αυτό να είναι και απόλυτη μέθοδος αναγνώρισης κατά το σύστημα συμμετρίας του.

Επίσης ο αρσενοπυρίτης φέρεται να σχηματίζει και μια ισόμορφη παράμιξη με το γλαυκόδοτο κατά την οποία στη μοριακή δομή του το κοβάλτιο αντικαθιστά το σίδηρο. Τέλος ο αρσενοπυρίτης εξαλλοιώνεται σε σκοροδίτη.

Πηγές
-----

* Mindat.org
* Minerals.net
* Webmineral.com
Η **Αρτάζοστρις** ή *Αρτόζοστρις* (παλαιά περσική \**Artazauštrī*) από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών ήταν Περσίδα πριγκίπισσα, κόρη τού βασιλιά Δαρείου Α΄ τού *Μεγάλου* (521-485 π.Χ.) και της Αρτυστώνης, κόρης τού Κύρου Β΄ τού *Μεγάλου*.

Βιογραφία
---------

Σύμφωνα με τον Έλληνα ιστορικό Ηρόδοτο (VI, 43) η Αρτάζοστρη παντρεύτηκε τον Μαρδόνιο, νεαρό γιο του ευγενή Γοβρύα, λίγο πριν αυτός αναλάβει τη διοίκηση τού περσικού στρατού στη Θράκη και τη Μακεδονία (π. 493/492 π.Χ.).

Η Αρτάζοστρη φαίνεται να μην αναφέρεται ονομαστικά στις οχυρωματικές πινακίδες της Περσέπολης (διοικητικά έγγραφα που βρέθηκαν στην Περσέπολη), αλλά υπάρχουν αναφορές (σε πινακίδες τού έτους 498 π.Χ.) σε μία «σύζυγο τού Μαρδόνιου, κόρη τού βασιλιά», που έλαβε μέρος σε ένα ταξίδι, που έκανε με τον Γοβρύα και μία γυναίκα που ονομαζόταν *Radušnamuya* ή *Ardušnamuya*, ίσως η γυναίκα τού Γοβρύα.  Ωστόσο, μία άλλη ερμηνεία τού κειμένου υποδηλώνει, ότι η *Ardušnamuya* ήταν στην πραγματικότητα η ανώνυμη «σύζυγος του Μαρδόνιου» 

Ο Μαρδόνιος είχε έναν γιο, πιθανότατα από τον Αρτάζοστρη, που ονομαζόταν Αρτόντης.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  «Mardonius» (Ρωσικά)
2. ↑  Lewis, p. 354; Brosius, pp. 25, 71, 92
3. ↑  See Lendering.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Brosius, M. (1998): Woman in Ancient Persia.
* "Artystone", in W. Smith (ed.), A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology.
* Lendering, J (2007 [1999]): "Artystone", in
* Schmitt, R (1987): "Artystone", in E. Yarshater (ed.), Encyclopaedia Iranica, vol. II.
* James Ussher (1650): Annals of the World.
* Josephus, F: Antiquities of the Jews, Book 11
Η **Βίκυ Σάφρα** (γεννημένη το 1952 ή το 1953 ως **Βίκυ Εσκενάζυ Σαρφάτη**), είναι Εβραία ελληνικής καταγωγής δισεκατομμυριούχος και φιλάνθρωπος.

Βιογραφία
---------

Γεννημένη στη Βραζιλία η Βίκυ Σαρφάτη παντρεύτηκε τον Τζότζεφ Σάφρα (1938–2020) το 1969 και απέκτησαν 4 παιδιά και 14 εγγόνια. Ο σύζυγός της πέθανε το 2020 σε ηλικία 82 ετών αφήνοντας την περιουσία του σε εκείνην και τα παιδιά τους. Αυτή είναι επικεφαλής του Φιλανθρωπικού Ιδρύματος «Vicky & Joseph Safra Philanthropic Foundation». Είναι υπήκοος Ελλάδας αλλά ζει στο Crans-Montana της Ελβετίας. Με τον σύζυγό της απέκτησαν τέσσερα παιδιά.

Σύμφωνα με τη λίστα του Forbes, Δισεκατομμυριούχοι του κόσμου, από τον Οκτώβριο του 2021, η περιουσία της είναι 7,5 δισεκατομμύρια δολάρια. Τα παιδιά της είναι επίσης δισεκατομμυριούχοι συνολικής περιουσίας 7,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Από το 2021 είναι η πλουσιότερη Ελληνίδα του κόσμου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Morre aos 82 anos banqueiro Joseph Safra» (στα Portuguese). *Istoe*. 12 October 2020.. *«Em 1969, casou-se com Vicky Sarfaty, com quem teve 4 filhos e 14 netos»*
2. 1 2 3 4 5  «- #339 Vicky Safra». *The World's Billionaires - Forbes (magazine)*. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2021.
3. 1 2  Campos, Álvaro (15 October 2021). «Benchimol e mais 10 brasileiros entram na lista de bilionários da Forbes» (στα Portuguese). *Valor Investe*. .
4. ↑  Kontogianni, Bella (20 May 2021). «Vicky Safra: Meet the Wealthiest Greek Woman in the World». *Greek Reporter*. .
Η πόλη των **Πηγών** βρισκόταν στην βορειοανατολική Τρωάδα, κοντά στον Γρανικό ποταμό. 

Οι αρχαιολόγοι δεν έχουν ακόμα καθορίσει σε ποιαν εποχή η πόλη είχε οχυρωθεί. Στην αρχαιότητα, οι Πηγές, που βρισκόταν στην πεδιάδα της Αδράστειας στα σύνορα μεταξύ της Τρωάδας και της Μυσίας, μερικές φορές περιλαμβανόταν πότε στην Τρωάδα πότε στην Μυσία. Το 1304 στην πόλη βρισκόταν ο γιος του αυτοκράτορος Ανδρονίκου Β΄ Παλαιολόγου και συναυτοκράτωρ Μιχαήλ Θ΄ Παλαιολόγος, ο οποίος μαθαίνοντας τις αγριότητες της Καταλανικής Εταιρείας, απαγόρευσε την είσοδο των Καταλανών μισθοφόρων στις Πηγές. Από τη στιγμή που περιήλθε στην οθωμανική κυριαρχία το 1364 έχει γίνει γνωστή ως Biga, όνομα το οποίο φέρει και σήμερα.

Πηγές
-----

* Στρατιωτική Ιστορία, τεύχος 68, εκδ. Περισκόπιο.
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Πηνειός** είναι γνωστός ένας ποτάμιος θεός, γιος του Ωκεανού και της Τηθύος (δηλαδή αδελφός των Ωκεανίδων) όπως όλοι άλλωστε οι ποταμοί κατά την ιδεοανθρωπόμορφη τότε αντίληψη. Ο Πηνειός κατοίκησε στη Θεσσαλία και ήταν ο θεός του ομώνυμου ποταμού. 

Από την Κρέουσα (πηγή), την κόρη του Ουρανού και της Γης, απέκτησε ένα γιο (παραπόταμο), τον Υψέα, βασιλέα των Λαπιθών, (που υδροδοτούσε την περιοχή των Λαπιθών), και μία κόρη (πηγή εκ των υδάτων του), την Στίλβη, μητέρα του Λαπίθου και του Κενταύρου. Κατ' άλλο μύθο ήταν πατέρας της νύμφης Δάφνης, την οποία αργότερα κυνήγησε ο θεός Απόλλωνας και όταν την έφθασε αυτή μεταμορφώθηκε στο ομώνυμο φυτό.

Κατά τον Παυσανία γιος του Πηνειού ήταν και ο Ανδρεύς, ο οποίος ερχόμενος από τη Θεσσαλία στον Ορχομενό της Βοιωτίας αποκάλεσε την γύρω χώρα *«Ανδρηΐδα γην»*.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 2016

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 24  Σεπτεμβρίου 2016.
Ο **Πιερ λε Γκραν** (*Pierre le Grand*, στα ελληνικά Πέτρος ο Μέγας) ήταν Γάλλος στρατηγός του 17ου αιώνα. Είναι γνωστός στην ιστορία μόνο από μία πηγή.

Η ζωή του
---------

Ο Πιερ λε Γκραν γεννήθηκε στη Διέππη και είναι πιθανόν ένας από τους πρώτους που σκέφτηκαν να γίνουν πλούσιοι με την πειρατεία. Τον καιρό που εξερευνήθηκε για πρώτη φορά η Αμερική και κατοικήθηκε από τους πρώτους άποικους, τα ισπανικά πλοία, που ταξίδευαν από προς την πατρίδα τους, μετέφεραν στις βασιλικές αυλές και στις αγορές της Ευρώπης μεγάλους θησαυρούς. Αυτά τα σκάφη με τα βαριά και πλούσια φορτία αποτελούσαν στόχο για τους παράνομους θαλασσοπόρους, που τα κέρδιζαν με τη δύναμη των όπλων και μοίραζαν ύστερα τα πλούτη τους μεταξύ τους.

Ο Πιερ λε Γκραν, μαζί με άλλους λίγους συντρόφους του, εξασφάλισε ένα μικρό πλοίο κι έστησαν ενέδρα στα ισπανικά πλοία που θα περνούσαν από την Καραϊβική Θάλασσα. Είχαν απελπιστεί να περιμένουν, όταν φάνηκε στον ορίζοντα ένα γαλιόνι. Μόλις νύχτωσε, έκαναν επίθεση, και με την τόλμη τους, τα πιστόλια και τα ξίφη τους, νίκησαν τον καπετάνιο και το πλήρωμά του και έγιναν κύριοι του πλοίου. Η νίκη αυτή ήταν σίγουρα μεγάλη και πρωτοφανής για τον Πιερ λε Γκραν και διαδόθηκε σ' όλα τα νησιά. Δεν άργησε να βρει τους μιμητές της. Άρχισαν να σχηματίζονται συμμορίες από αλήτες, που λεηλατούσαν τα πλοία και σκόρπιζαν το φόβο και τον τρόμο σ' όλες τις θάλασσες. Ωστόσο, στη συνέχεια, ο Πιερ λε Γκραν εξαφανίστηκε από την ιστορία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Alexandre Olivier Exquemelin, *The history of the bucaniers of America*, T. Evans (1774)
2. ↑  *Οι κουρσάροι και οι θησαυροί τους*, Κλασσικά Εικονογραφημένα Νο 1060, σελ. 24, Εκδόσεις Μ. Πεχλιβανίδη & Σία
3. ↑  Frank Bardelle, *Freibeuter in der Karibischen See. Zur Entstehung und gesellschaftlichen Transformation einer historischen „Randbewegung"*, Westphälisches Dampfboot, Münster (1986) ISBN 3-924550-20-4
Ο **Παύλος Καρακώστας** (1937 - 2002) ήταν Έλληνας εκπαιδευτικός και συγγραφέας.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Περδικάκι (πρώην Σακαρέτσι) Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας. Ήταν απόφοιτος Παιδαγωγικής Ακαδημίας, Πτυχιούχος Μαρασλείου Διδασκαλείου καθώς και πτυχιούχος πολιτικών επιστημών του Παντείου Πανεπιστημίου Αθηνών. Υπηρέτησε με πολλές ιδιότητες την εκπαίδευση (Διευθυντής σχολείου, Προϊστάμενος Εκπαίδευσης, Σχολικός Σύμβουλος, Τμηματάρχης του ΥΠΕΠΘ στο τμήμα ξένων σχολείων ημεδαπής) και διακρίθηκε για τους συνδικαλιστικούς του αγώνες ως πρόεδρος διδασκαλικών συλλόγων και ως Γενικός Γραμματέας Κεντρικής Επιτροπής Πανελλήνιας Εκπαιδευτικής Συνδικαλιστικής παράταξης. 

Δημοσίευσε πολλά άρθρα παιδαγωγικού, ψυχολογικού και ιστορικού περιεχομένου και ήταν συγγραφέας των βιβλίων:  
 
1. Το Σακαρέτσι, (Αθήνα, 1999 - ερευνητική εργασία) Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδας - Ταξιθετικός αριθμός: ΝΦ-635-ΗΙΠΜ  

2. Πενήντα χρόνια μετά, (Αθήνα, 1995) Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδας -Ταξιθετικός Αριθμός: BEI.-582-CKNQ  

3. Ο Τρίπλευρος, (μικρό αφήγημα, Αθήνα 1998).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 47992805
* LCCN: n00036715
* ISNI: 0000 0000 2911 7895

 |

 |
Ο **Παύλος Καραμαρούδης** (γεννημένος στις 13 Αυγούστου του 1967 στην Ερμούπολη της Σύρου) είναι Έλληνας παλαίμαχος πετοσφαιριστής και νυν προπονητής. Aγωνιζόταν στη θέση του κεντρικού.

Καριέρα
-------

Ξεκίνησε την καριέρα του από τον Ερμή Περάματος, για να μεταπηδήσει στον Παναθηναϊκό το 1984 στον οποίο παρέμεινε για 12 σεζόν, κατακτώντας πέντε πρωταθλήματα και δύο κύπελλα Ελλάδος. Στη συνέχεια αγωνίστηκε για δύο χρόνια στη Φιλία Ηλιούπολης, δύο χρόνια στη Λαμία και κατόπιν στις Α.Ε.Κ. Φοίνικα Σύρου και ξανά στη Λαμία, στην οποία έκλεισε την καριέρα του το 2003.

Μετά την απόσυρσή του από τα τάραφλεξ, ακολούθησε καριέρα προπονητή, κάνοντας ντεμπούτο ως βοηθός στον πάγκο του Παναθηναϊκού το 2009 υπό τις οδηγίες του Στέλιου Καζάζη. Ακολούθησαν οι σεζόν 2012-13 στο Κολλέγιο Αθηνών και 2013-14 στον Α.Ο. Παλλήνης, για να επανέλθει το 2014 στον πάγκο του Παναθηναϊκού ως βοηθός του Δημήτρη Ανδρεόπουλου, στον οποίο παραμένει μέχρι σήμερα.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης είχε 205 συμμετοχές.

Τίτλοι
------

* **5 Πρωταθλήματα Ελλάδος:**
	+ 1984, 1985, 1986, 1995, 1996
* **2 Κύπελλα Ελλάδος:**
	+ 1984, 1985
* **2 Νταμπλ:**
	+ 1984, 1985

Πηγές
-----

* Greekvolley.gr - ΚΑΡΑΜΑΡΟΥΔΗΣ ΠΑΥΛΟΣ

Παραπομπές
----------

1. ↑  «panathinaikos24.gr - Καραμαρούδης η επιστροφή». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Δεκεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2019.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πετοσφαιριστές Παναθηναϊκού Α.Ο. περιόδου 2022-23 |
| --- |
|  |
| 
* **2** Κόβαρ
* **3** Σερεμέτης
* **4** Σάντερ
* **5** Γεωργίου
* **6** Γκρουμούσας
* **7** Πετρέας
* **8** Γιάκομπσεν
* **9** Μπάσης
* **10** Ζήσης
* **11** Μάρκου
* **12** Ρανγκέλ
* **15** Φράγκος
* **17** Κωστόπουλος
* **19** Ερνάντεζ

Προπονητής: Ανδρεόπουλος ● Βοηθοί: Καραμαρούδης, Μπέλος |  |

 |
Εξερεύνηση σε εγκαταλελειμμένο κτίριο του Βερολίνου.
Εξερεύνηση σε τούνελ υπόγειου.
Η **αστική εξερεύνηση** (urban exploration, συχνά την συναντάμε και με την συντομογραφία urbex ή με τον όρο infiltration) είναι η επίσκεψη και εξερεύνηση εγκαταλειμμένων κτηρίων, εγκαταστάσεων υπόγειων ή μη, εργοστασίων, τούνελ, υπόγειων στοών, υπονόμων και καταφυγίων. Πέρα από τα εγκαταλελειμμένα κτίρια και εργοστάσια, η εξερεύνηση των υπόγειων περιοχών γίνεται και σε ενεργές τοποθεσίες που λειτουργούν κανονικά, για τον λόγο αυτό, ονομάζεται και infiltration (διείσδυση) ενώ υπάρχει πάντα ο κίνδυνος της κατηγορίας για καταπάτηση ή ακόμα και διάρρηξη.

Βασικότερη αρχή των αστικών εξερευνητών είναι μην αφαιρούν τίποτα από τους χώρους που επισκέπτονται, να μην κάνουν γκράφιτι και να μην παραβιάζουν λουκέτα και κλειδαριές. Οι εξερευνητές συνήθως φωτογραφίζουν τους χώρους που εξερευνούν χρησιμοποιώντας συχνά προχωρημένες τεχνικές φωτογράφισης όπως HDR & Light painting.

Οι κίνδυνοι είναι πάρα πολλοί και πέρα από τα νομικά προβλήματα, περιλαμβάνουν τα ατυχήματα από πτώση, πνιγμό, ηλεκτροπληξία κ.α. είναι πέρα για πέρα υπαρκτοί.

Οι υπόγειες εξερευνήσεις συνδέονται συχνά και με την αναζήτηση επιβεβαίωσης για τους αστικούς μύθους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Timetravel.gr - Τι είναι αστική εξερεύνηση;
* Huffingtonpost.gr - Αστική Εξερεύνηση: Ένα ταξίδι πίσω στον χρόνο
* Η Υπόγεια Αθήνα: η αθέατη (και αληθινή) πόλη κάτω απ’ την πόλη

  


|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αστική εξερεύνηση** |
Η κινέζικη πόλη Σεντσέν ακριβώς δίπλα στο Χονγκ Κονγκ είχε το 1979 περίπου 30.000 κατοίκους, ενώ σήμερα έχει περίπου 11 εκατομμύρια.
**Αστικοποίηση** είναι η τάση των ανθρώπων για συγκέντρωση στα αστικά κέντρα και αυτό παρατηρείται σε όλα τα μέρη του κόσμου. Σήμερα πολλές πόλεις ξεπερνούν τα 10.000.000, σε όλες τις ηπείρους και πιστεύεται ότι το 2030 περισσότερο από το 60% του πληθυσμού θα ζει στις πόλεις

Η αστικοποίηση έχει πολλές καλές και κακές συνέπειες σε μια χώρα. Καλές, γιατί αυξάνει την βιομηχανική παραγωγή και βελτιώνει σταδιακά τις υπηρεσίες , και κακές γιατί οι πόλεις είναι ένα τεχνητό περιβάλλον που αναγκάζει τους ανθρώπους να ζουν σε συνθήκες που ήταν τελείως άγνωστες στο παρελθόν. Επιπλέον, η συγκέντρωση πολλών ανθρώπων σε μικρό χώρο ευνοεί τη ρύπανση του περιβάλλοντος, δυσκολεύει τις προσωπικές σχέσεις και προκαλεί παθολογικά κοινωνικά φαινόμενα, όπως είναι η αύξηση της εγκληματικότητας και η διάδοση των ναρκωτικών. Πολύ μεγάλο πρόβλημα είναι και η αύξηση του κόστους ζωής , γιατί η επιβίωση των πόλεων απαιτεί πολλά μεγάλα έργα (δρόμους, δίκτυα παροχής νερού και ενέργειας, συστήματα απομάκρυνσης σκουπιδιών, νοσοκομεία, σχολεία κ.τ.λ.) τα οποία χρειάζονται τεράστια κεφάλαια για να γίνουν.

Διεθνές φαινόμενο
-----------------

Η αστικοποηση παρατηρείται διεθνώς κυρίως σε χώρες με ραγδαία ακμάζουσα βιομηχανία όταν συγχρόνως παραμελείται η υποδομή και το κυκλοφοριακό. Επίσης παρατηρείται σε χώρες όταν ο πόλεμος και ο εμφύλιος πόλεμος ερημώνει τις αγροτικές περιοχές. Σε αυτές τις περιπτώσεις παρατηρείται ξαφνική αύξηση του πληθυσμού ορισμένων πόλεων κυρίως στα προάστια με ανεξέλεγκτο και ραγδαίο ρυθμό. Παραδείγματα είναι η Κωνσταντινούπολη με άνω των 12 εκ. κατοίκους, το Λάγκος της Νιγηρίας με 11,6 εκ. κατοίκους ή το Μεξικό με 23 εκ. κατοίκους. Οι συνθήκες ζωής σε αυτές τις πόλεις είναι δραματικές, αφού οι κάτοικοί τους δεν έχουν καμία άλλη εκλογή, και αναγκάζονται να ζουν υπό άθλιες συνθήκες, αφού οι λόγοι που τους έκαναν να εγκαταλείψουν τα χωριά τους ήταν ακόμα

Βιβλιογραφία
------------

* H. Heineberg (2000): *Grundriss Allgemeine Geographie: Stadtgeographie* Stuttgart:UTB ISBN 3-8252-2166-0
* J. Bähr (2001): *Urbanisierung - eine Einleitung* Kiel (Elektronische Quelle: )
* W. Gaebe (2004): *Urbane Räume* UTB ISBN 3-8252-2511-9
* Elisabeth Blum / Peter Neitzke: FavelaMetropolis. Berichte und Projekte aus Rio de Janeiro und Sao Paulo, Birkhäuser Basel, Boston, Berlin 2004, ISBN 3-7643-7063-7
* Johannes Fiedler: „Urbanisierung, globale" Wien 2004, Böhlau Verlag ISBN 3-205-77247-4

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **αστικοποίηση**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αστικοποίηση** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85141338
* GND: 4063234-9
* HDS: 007876
* NDL: 00573353
* NKC: ph126946
* BNE: XX532326

 |

 |
Τα **Αξίοττα** ή **Αζίοττα** ήταν αρχαία πόλη της Λυδίας, στη Μικρά Ασία, τόπος λατρείας του θεού Μήνα. Άκμασε κατά τη ρωμαϊκή περίοδο.

Βρισκόταν στη μέση κοιλάδα του ποταμού Έρμου (σημ. Γκέντιζ) που εκβάλλει στη Σμύρνη. Η πόλη έγινε γνωστή από κάποιες επιγραφές της ρωμαϊκής περιόδου (χρονολογούμενες γύρω στο 58/59 μ.Χ.) οι οποίες αναφέρονται σε αυτή. Βρέθηκαν πολλές αφιερώσεις στην κύρια θεότητα της πόλεως, τον Μήνα Αξιοττηνό, στον οποίο κατέφευγαν οι Λυδοί για ποικίλους λόγους. Στη μία διαβάζει κανείς: *Μηνί Αξιοττηνώ Αφφιάς Γλύκωνος εύξατο, ει τεκνώσει. Γεναμένη[ς] της ευχής παρήλκυσε, και εκόλασε αυτήν και εκέλευσε ενγράψαι τας δυνάμις του θεού*. Σε μιαν άλλη επιγραφή, η αιτία είναι μια δοκιμασία από πρόσωπο, εξ αιτίας του οποίου υπέφερε ο γράφων: *Έτους ρπζ’ μηνός Δαισίου βι’, Μέγας Μείς Ουράνιος Αρτεμιδώρου Αξίοττα κατέχων και η δύναμις αυτού, κριτής αλάθητος εν ουρανώ, εις ον κατέφυγε Αλέξανδρος Σωκράτους υπέρ κλοπής της προδηλουμένης, Αμμίον Διογά γυνή έχουσα θυγατέρα Μελτίνην ήραν ιδίου δ- αέρος … δ’ ορκιζόμεναι ώμοσαν, απέκτεινεν ο θεός , μέγας ων ο θεός…*. Γενικότερα στον Μήνα Αξιοττηνό οι Λυδοί απέδιδαν επιθετικούς προσδιορισμούς οι οποίοι τόνιζαν την ισχύ, ίσως και τον ενοθεϊστικό χαρακτήρα, που απέδιδαν στη θεότητα αυτή: *μέγας, τύραννος*, μέγιστος, *κριτής αλάθητος εν ουρανώ*, *άλυτος*, *ουράνιος*. 

Θέσεις όπου βρέθηκαν τέτοιες επιγραφές είναι η περιοχή Mağazadamlari της Τουρκίας, βόρεια της Ayazviran (Ayazören Köyü), βορειοδυτικά της Hamidiye (Hamidiye Köyü, Kula, Manisa), και η σημερινή Gökçeören της Kula (πρώην Menye) 38°34′31″N 28°29′20″E﻿ / ﻿38.57528°N 28.48889°E﻿ / 38.57528; 28.48889.

Το εθνικό για τους καταγόμενους από τα Αξίοττα / Αζίοττα ήταν Αξιοττηνός ή Αζιοττηνός (π.χ. «μήτηρ Αζιοττηνή»).

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Aus Lydien, Karl Buresch, Georg Olms Verlag, 1977, σελ. 81
2. ↑  Прилог познавању иконографије и култа бога Мена у римским провинцијама централног Балкана (on the iconography and Cult of God Men in the roman Provinces of the Central Balkans), Надежда М. Гавриловић (Nadežda M. Gavrilović), σελ. 158 στο Recueil du Musée National À Belgrade XX-1 archéologie, 2011, YU ISSN 0352-2474
3. ↑  Barrignton Atlas of the Greek and Roman World: Map by Map Directory, Map 62 Phrygia (σελ. 967)
4. ↑
5. 1 2  Hoz, María Paz de. «"The Aretalogical Character of the Maionian" Confession" Inscriptions"». *Estudios de epigrafía griega*. .
6. ↑  SEG 53-1344. Mağazadamlari (north of Ayazviran, northwest of Hamidiye). Dedication of a eulogy to Men Artemidorou in Axiotta, 57/58 A.D. Supplementum Epigraphicum Graecum, Brill Online Reference Works, ανακτήθηκε στις 3/9/2016
7. ↑  Türkiye'deki tarihsel adlar: Türkiye'nin tarihsel coğrafyası ve tarihsel adları üzerine alfabetik düzende bir inceleme, Bilge Umar İnkılâp Kitabevi, 1993, σελ. 142, 145 «Aziotta. Lydia'da, Kula batısındaki Menye/Gökçeören dolaylarında bulunan yazıtlarda, o yörenin Roma egemenliği çağındaki en önemli tanrısı Men. çoğu kez, Axiottenos ya da Aziottenos (Axiotta'sal, Axiotta'lı; Aziotta'sal, Aziotta'lı)»
Ο όρος **αξιοπλοΐα** (seaworthiness, αρχαία ελληνικά *εύπλοια*) χαρακτηρίζει γενικά την κατάσταση - καταλληλότητα που βρίσκεται ένα πλοίο να μπορεί να κάνει ασφαλείς πλόες. Την κατάσταση αυτή προσδιορίζουν τα διάφορα πιστοποιητικά νηογνωμόνων ή άλλων επίσημων φορέων που παρακολουθούν με επιθεωρήσεις το πλοίο και με τα οποία τούτο έχει εφοδιασθεί, χαρακτηριζόμενα και αυτά ως πιστοποιητικά αξιοπλοΐας (seaworthiness certificates), (όπως π.χ. το Πρωτόκολλο Γενικής Επιθεώρησης, ή Πιστοποιητικό ασφαλείας και εξαρτισμού, γραμμής φόρτωσης κ.α.)

Την αξιοπλοΐα - καταλληλότητα του πλοίου, αναλαμβάνει ως υποχρέωση ο εκναυλωτής προς τον ναυλωτή κατά την σύναψη της ναύλωσης (διμερής δικαιοπραξία). Η καταλληλότητα αυτή, ειδικά στις ναυλώσεις, περιλαμβάνει:

1. Την εύπλοια, δηλαδή την τεχνική ικανότητα εκτέλεσης της συγκεκριμένης μεταφοράς.
2. Την απαιτούμενη επάνδρωση, εξοπλισμό και εφοδιασμό του πλοίου, και
3. Την καταλληλότητα των χώρων του πλοίου (κύτη ή και κατάστρωμα) για την ασφαλή υποδοχή, φόρτωση, στοιβασία και εκφόρτωση του φορτίου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **αξιοπλοΐα**  |
Η **Δυναστεία των Παχλαβί** ήταν η τελευταία κυβερνώσα δυναστεία του **Αυτοκρατορικού Κράτους του Ιράν** (περσικά: کشور شاهنشاهی ایران‎, μεταγραφή στο λατινικό: Kešvare Šâhanšâhiye Irân - *Κεσβάρε Σαχανσαχιέ Ιράν*) από το 1925 μέχρι το 1979, όταν η Περσική μοναρχία ανετράπη και καταργήθηκε ως αποτέλεσμα της Ιρανικής Επανάστασης. Η δυναστεία ιδρύθηκε από τον Ρεζά Σαχ Παχλαβί το 1925, πρώην στρατιωτικό της Περσικής Κοζακικής Μεραρχίας, του οποίου η βασιλεία έληξε το 1941 όταν υποχρεώθηκε να παραιτηθεί με διαταγή των Συμμάχων μετά την Αγγλοσοβιετική εισβολή στο Ιράν. Ο διάδοχος του στο αξίωμα ήταν ο γιος του Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί, ο τελευταίος σάχης του Ιράν.

Οι Παχλαβί ανήλθαν στην εξουσία όταν ο Αχμάντ Σαχ Κατζάρ, ο τελευταίος πέρσης μονάρχης από την δυναστεία των Κατζάρ, αποδείχθηκε ανίκανος να εμποδίσει την βρετανική και σοβιετική παρέμβαση στην κυριαρχία του Ιράν. Η θέση του αποδυναμώθηκε από στρατιωτικό πραξικόπημα και η βουλή τον καθαίρεσε ενώ βρισκόταν στη Γαλλία. Το ιρανικό κοινοβούλιο, γνωστό ως *Ματζλίς*, συνήλθε ως συνταγματική συνέλευση στις 12 Δεκεμβρίου 1925, καθαίρεσε τον νεαρό Αχμάντ Σαχ Κατζάρ, και ανακήρυξε τον Ρεζά Σαχ νέο βασιλιά (*Σάχης*) του Αυτοκρατορικού Κράτους της Περσίας. Το 1935, ο Ρεζά Σαχ ζήτησε από τους διπλωμάτες που εργάζονταν στην χώρα του να χρησιμοποιούν το όνομα Ιράν σε επίσημες ανταποκρίσεις και έγγραφα, ενώ το κράτος μετονομάστηκε σε Αυτοκρατορικό Κράτος του Ιράν.

Μετά το πραξικόπημα του 1953 με την υποστήριξη του Ηνωμένου Βασιλείου και των Ηνωμένων Πολιτειών, η διακυβέρνηση του Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί έγινε πιο απολυταρχική και εντάχθηκε στο δυτικό μπλοκ κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Αντιμέτωπος με την αυξανόμενη αντίθεση του ιρανικού λαού και την λαϊκή επανάσταση το 1978, και αφού παραιτήθηκε και παραδόθηκε επίσημα τον Ιανουάριο του 1979, ο Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί και η οικογένεια του εξορίστηκαν, ξεκινώντας μια σειρά γεγονότων που οδήγησαν γρήγορα στην κατάρρευση του αυτοκρατορικού Ιράν και στην ίδρυση της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν στις 11 Φεβρουαρίου 1979.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Iran marks Islamic Republic Day». Press TV. 1 April 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 September 2013.. Ανακτήθηκε στις 21 September 2013.
Ο **Πιέρρος** ή **Ηλίας Μαυρομιχάλης** (1730 - 1800) ήταν Έλληνας οπλαρχηγός της ιστορικής οικογένειας των Μαυρομιχαλαίων.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Μάνη και ήταν γιος του Γεωργάκη Μαυρομιχάλη. Ονομάσθηκε Πιέρρος λόγω του μανιάτικου (λακωνικού) εθίμου να ονομάζονται έτσι, όσοι εν ονόματι των αδελφών τους ασκούν κηδεμονία στα ανήλικα τέκνα τους. Ανήκε σε μια από τις ισχυρότερες οικογένειες του Μοριά και είχε αποκτήσει μεγάλη ισχύ.

Προκειμένου να απασχολήσει τους Τούρκους μετά τις μάχες του Μελιπύργου και του Αλμυρού, που είχαν εξαναγκάσει τους Μανιάτες να υποχωρήσουν και να καταφύγουν για την ασφάλεια των οικογενειών τους στα απρόσιτα σπήλαια του Ταϋγέτου, οχυρώθηκε με 36 άνδρες σε παραλιακό πύργο της Βέργας, όπου και απέκρουσε επί διήμερο τις τουρκικές εφόδους. Στερούμενος όμως νερού και πολεμοφοδίων, τελικά ενήργησε ηρωική έξοδο με τους άνδρες του, με μόνο το ξίφος του δια μέσου του εχθρού. Από την επιχείρηση όμως αυτή σώθηκε αυτός και ένας μόνο σύντροφός του. Φθάνοντας δε στο στρατόπεδο των Μανιατών στον Αλμυρό, ανακοίνωσε τα συμβάντα και αποφασίσθηκε γενική επίθεση κατά του στρατού του Χατζή Οσμάν. Πράγματι 4.000 Μανιάτες κατέβηκαν από το υπερκείμενο βουνό του Αλμυρού, της "Σέλιτσας" και επιχείρησαν αιφνίδια νυκτερινή επίθεση, καταδιώκοντας τους Τούρκους μέχρι την Καλαμάτα. Στην επιχείρηση αυτή σκοτώθηκαν περίπου 700 Τούρκοι. 

Ο Πιέρρος έλαβε επίσης μέρος στα Ορλωφικά όπου και σκοτώθηκε, καθώς μαχόταν τους Αλβανούς που είχαν κατέλθει στην Πελοπόννησο.

Ήταν νυμφευμένος με την κόρη του Κουτσογρηγοράκη, μεγάλου άρχοντα της Λακωνίας και παιδιά του ήταν οι: Πετρόμπεης, Ιωάννης, Κυριακούλης, Κωνσταντίνος, Δημήτριος και Αντώνιος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.

Πηγές
-----

* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.13ος, σ.122.
Ο ***Αξίοχος*** ήταν σωκρατικός διάλογος, ο οποίος αποδίδεται στον Πλάτωνα, αν και θεωρείται πλαστός. Το έργο χρονολογείται στην ελληνιστική εποχή, περίπου τον 1ο αιώνα π.Χ. Ο συγγραφέας πιθανώς να ήταν Πλατωνιστής, ή Νεοπυθαγόρειος. Αποτελεί μέρος της παραμυθητικής λογοτεχνίας που ήταν διαδεδομένη στην ελληνιστική και ρωμαϊκή εποχή, αν και ήταν σπάνιο φαινόμενο να απευθύνεται σε κάποιον ετοιμοθάνατο, παρά σε κάποιον που έχασε ένα αγαπημένο πρόσωπο.

Στο έργο, ο Αξίοχος είναι ετοιμοθάνατος, αλλά τον τρομάζει η ιδέα και η εμπειρεία του θανάτου, αν και ήταν γνώστης των επιχειρημάτων που θα έπρεπε να τον είχαν ετοιμάσει να αντιμετωπίσει άφοβα τον θάνατο. Ο Σωκράτης βρίσκεται κοντά στο νεκροκρέβατο του και του παρουσιάζει διάφορες τεχνικές που θα βοηθήσουν τον Αξίοχο να καλωσορίσει τον θάνατο ως απελευθέρωση της ψυχής, η οποία θα καταλήξει σ' ένα καλύτερο μέρος.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  John Madison Cooper, D. S. Hutchinson, (1997), *Plato, Complete works*, σελ. 1734. Hackett Publishing.
2. ↑  William Keith Chambers Guthrie (1986), A history of Greek philosophy, σελ. 395. Cambridge University Press

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αγγλική μετάφραση στη Βικιθήκη
* Λατινική μετάφραση του Μαρσίλιο Φιτσίνο
* Μετάφραση του George Burges με άδεια ελεύθερης διανομής

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 179358818
* LCCN: nr2001004636
* GND: 4477534-9
* SUDOC: 177244143
* BNF: cb16575139t (data)

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Axiochus (dialogue)  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο τάφος του Πιέρ ντε Καστελνώ στην κύρια εκκλησία του αββαείου του Σαιν-Ζιλ.
Ο **Πιέρ ντε Καστελνώ** (*Pierre de Castelnau*, 1170 - 15 Ιανουαρίου 1208) ήταν Γάλλος ιερέας.

Βιογραφία
---------

Μοναχός στο Σιτώ και αρχιδιάκονος του Μαγκελόν, όντας Γάλλος Κιστερκιανός, επεχείρησε, ανεπιτυχώς, να εξαφανίσει την αίρεση των Καθαρών από τον νότο της Γαλλίας, ως ειδικός λεγάτος του Πάπα Ιννοκέντιου Γ΄ με συμπαραστάτη στο έργο του τον Ραμιέ, μοναχό του Σιτώ. Ξεκίνησαν να κηρύττουν το Ευαγγέλιο κατά τους Απόστολους, μετακινούμενοι με τα πόδια και συμπεριφερόμενοι φτωχικά. Μαζί τους ήταν, μεταξύ άλλων, και ο Δομίνικος δε Γούζμαν, ιδρυτής του Μοναχικού Τάγματος των Δομινικανών. Συνάντησαν έντονη αντίδραση και ο Καστελνώ τελικώς δολοφονήθηκε κοντά στο Τρινκετάιγ, σε κοντινή απόσταση από την Αρλ, στα εδάφη του Ραϊμόνδου ΣΤ΄, κόμη της Τουλούζης (1208), καθώς είχε μόλις αφορίσει τον ευγενή αυτόν, λόγω της μεταξύ τους έλλειψης συνεργασίας στην μάχη κατά των Αλβιγηνών. Ο δολοφόνος ήταν ένας ιπποκόμος του Ραϊμόνδου ΣΤ΄, ο οποίος, καθώς οι υποψίες έπεσαν επάνω του, αφορίστηκε. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε την αιτία της Σταυροφορίας των Αλβιγηνών.

Έχοντας ανακηρυχθεί ως μάρτυρας από τον Ιννοκέντιο Δ΄, και στη συνέχεια αγιοποιηθεί, η μνήμη του γιορτάζεται στις 15 Ιανουαρίου στις διακονίες της Καρκασσόν και της Νιμ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 29  Μαρτίου 2015.

Πηγές
-----

* *Dictionnaire Bouillet*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 147350427
* LCCN: no2011108871
* ISNI: 0000 0001 2294 7594
* GND: 142403296
* SUDOC: 121573672

 |

 |
Η **περιέργεια** είναι μια ιδιότητα που σχετίζεται με την κριτική σκέψη, την εξερεύνηση, έρευνα και μάθηση, εμφανής από την παρατήρηση σε ανθρώπους και άλλα ζώα.  Η περιέργεια συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με όλες τις πτυχές της ανθρώπινης ανάπτυξης, στις οποίες απορρέει η διαδικασία της μάθησης και η επιθυμία απόκτησης γνώσης και δεξιοτήτων.

Ο όρος περιέργεια μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για να δηλώσει τη συμπεριφορά ή το συναίσθημα του να είσαι περίεργος, σε σχέση με την επιθυμία απόκτησης γνώσης ή πληροφοριών. Η περιέργεια ως συμπεριφορά και συναίσθημα αποδίδεται εδώ και χιλιετίες ως η κινητήρια δύναμη όχι μόνο της ανθρώπινης ανάπτυξης, αλλά των εξελίξεων στην επιστήμη, τη γλώσσα και τη βιομηχανία.

Η περιέργεια μπορεί να θεωρηθεί ως έμφυτη ιδιότητα πολλών διαφορετικών ειδών. Είναι συνηθισμένο σε ανθρώπους σε όλες τις ηλικίες από τη βρεφική ηλικία έως την ενηλικίωση, και είναι εύκολο να παρατηρηθεί σε πολλά άλλα είδη ζώων. Αυτά περιλαμβάνουν τους πιθήκους, τις γάτες και τα τρωκτικά. 

Ο Daniel Berlyne αναγνώρισε τρεις κύριες μεταβλητές που παίζουν ρόλο προκαλώντας περιέργεια. Συγκεκριμένα, ψυχοφυσικές μεταβλητές, οικολογικές μεταβλητές και συλλογικές μεταβλητές. Οι ψυχοφυσικές μεταβλητές αντιστοιχούν σε φυσική ένταση, ενώ οι οικολογικές μεταβλητές σε παρακινητική σημασία και συνάφεια εργασίας. Οι συλλογικές μεταβλητές ονομάζονται έτσι επειδή περιλαμβάνουν σύγκριση μεταξύ διαφορετικών ερεθισμάτων ή χαρακτηριστικών, τα οποία μπορεί πραγματικά να γίνουν αντιληπτά ή να ανακληθούν από τη μνήμη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Berlyne DE. (1954). «A theory of human curiosity.». *Br J Psychol* **45** (3): 180–91. doi:10.1111/j.2044-8295.1954.tb01243.x. PMID 13190171.
2. ↑  Berlyne DE. (1955). «The arousal and satiation of perceptual curiosity in the rat.». *J. Comp. Physiol. Psychol.* **48** (4): 238–46. doi:10.1037/h0042968. PMID 13252149.
3. ↑  Zuss M (2012). *The Practice of Theoretical Curiosity*. New York: Springer Publishing. ISBN 978-9-40072-117-3.
4. ↑  «Curiosity: reflections on its nature and functions.». *Am J Psychother* **53** (1): 35–51. 1999. doi:10.1176/appi.psychotherapy.1999.53.1.35. PMID 10207585. .
5. ↑  Berlyne, D.E. (1960). *Conflict, arousal, and curiosity*. New York, NY: McGraw-Hill.
Η **Αστική Επιχείριση Βόρειας Ντάκα** είναι ένας αυτόνομος οργανισμός που κυβερνά 36 βόρειες πτέρυγες της Ντάκα. Είναι μία από τις δύο δημοτικές επιχειρήσεις στη Ντάκα, ενώ η άλλη είναι η Αστική Επιχείριση Νότιας Ντάκα. Ο Αννισούλ Χουκ ήταν ο τελευταίος δήμαρχος της Αστικής Επιχείρισης Βόριεας Ντάκα μετά την εκλογή του τον Απρίλιο του 2015.

Ιστορία
-------

Η Αστική Επιχείριση Βόρειας Ντάκα ιδρύθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2011. Πριν από την ίδρυση της εταιρείας, αστική περιοχή διέπεται από την πρώην Αστική Επιχείριση της Ντάκα. Η Αστική Εταιρεία της Ντάκα διαλύθηκε από το Νομοσχέδιο Τροποποίησης της Τοπικής Κυβέρνησης 2011 στις 29 Νοεμβρίου 2011, που πέρασε στο Κοινοβούλιο του Μπανγκλαντές, και έπαψε επισήμως να υφίσταται στις 1 Δεκεμβρίου 2011, ύστερα από την έγκριση του Προέδρου, ανοίγοντας τον για τις αστικές εταιρείες Βόρειας και Νότιας Ντάκα. Οι δημοτικές εκλογές είναι μη-κομματική στη φύση τους. Οι πρώτες εκλογές της Αστικής Εταιρείας Βόρειας Ντάκα διεξήχθησαν στις 28 Απριλίου 2015, η οποία είδε τη νίκη του Αννισούλ Χουκ στην πρώτη πολιτική εκστρατεία της καριέρας του, αφού επέτυχε θρυλική επιτυχία στους  επιχειρηματικούς και αναπτυξιακούς τομείς του Μπαγκλαντές.

Διοίκηση
--------

Η Αστική Εταιρεία της Βόρειας Ντάκα αποτελείται από 36 πτέρυγες που καλύπτουν τις θάνα Μιρπούρ, Μοχαμμαντπούρ, Σερ-ε-Μπάνγκλα Ναγκάρ, Παλλάμπι, Ανταμπόρ, Καφρούλ, Ντάκα Καντόνμεντ, Τετζγκαόν, Γκουλσάν, Ραμπούρα, Μπανάνι, Χιλχέτ, Βατάρα, Τουράγκ, Μπάντα, Ουττάρα, Ουτταρχάν, Ντακσινχάν και άλλες.

Βραβεία
-------

* Εθνικό Βραβείο ΤΠΕ, 2017

Δείτε επίσης
------------

* Ντάκα
* Επαρχίες του Μπαγκλαντές
* Διαιρέσεις του Μπαγκλαντές
* Ουπαζίλα του Μπαγκλαντές

Παραπομπές
----------

1. ↑  «President assents DCC split bill». *BSS*. 1 December 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-04-15.. Ανακτήθηκε στις 2 December 2011.
2. ↑  «HC to hear plea against DCC appointments Thursday». Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2015.
3. ↑  «Annisul, Khokon win Dhaka city polls». *The Daily Star*. 29 April 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-01-31.. Ανακτήθηκε στις 2018-07-15.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
Τα αξιώματα επί των οποίων στηρίζεται η Ευκλείδεια Γεωμετρία ονομάζονται **γεωμετρικά αξιώματα**. Πρόκειται για προτάσεις που θεωρούνται παραδεκτές χωρίς όμως και να αποδεικνύονται. Τα γεωμετρικά αξιώματα διακρίνονται σε τρεις βασικές κατηγορίες:

Αξιώματα θέσης
Αξιώματα ισότητας και
Αξιώματα διάταξης

Αξιώματα θέσης
--------------

Μια ευθεία και σημείο εκτός ευθείας
Μια ευθεία σε επίπεδο και σημείο εκτός επιπέδου
**Αξίωμα Ι**: Μία ευθεία έχει τουλάχιστον δύο σημεία, ενώ υφίσταται τουλάχιστον ένα σημείο έξω από την ευθεία.
**Αξίωμα ΙΙ**: Από δύο σημεία διέρχεται μία μόνο ευθεία.
**Αξίωμα ΙΙΙ**: Μια ευθεία μπορεί να προεκταθεί απεριόριστα και από τα δύο μέρη, που ορίζουν τα δύο σημεία της. Συνεπώς η ευθεία δεν έχει ούτε αρχή, ούτε τέλος.
**Αξίωμα IV**: Ένα επίπεδο έχει τρία τουλάχιστον σημεία που δεν βρίσκονται στην ίδια ευθεία και ένα σημείο έξω από το επίπεδο.
**Αξίωμα V**: Από τρία σημεία που δεν βρίσκονται στην ίδια ευθεία ένα μόνο επίπεδο διέρχεται.
**Αξίωμα VI**: Η ευθεία που ενώνει δύο σημεία επιπέδου είναι ευθεία του επιπέδου.
**Αξίωμα VII**: Ένα επίπεδο μπορεί να προεκταθεί απεριόριστα και χωρίς τέλος.
**Αξίωμα VIII**: Κάθε γεωμετρικό σχήμα χωρίς να μεταβληθεί μπορεί να αλλάξει θέση στο γεωμετρικό χώρο.

Αξιώματα ισότητας
-----------------

Δύο γεωμετρικά σχήματα ονομάζονται **ίσα** όταν τοποθετούμενα το ένα επί του άλλου εφαρμόζουν ακριβώς σε όλα τα μέρη τους.

**Αξίωμα Ι**: Ένα σχήμα είναι πάντοτε ίδιο με τον εαυτό του (ανακλαστική ιδιότητα).
**Αξίωμα ΙΙ**: Όταν ένα σχήμα είναι ίσο με άλλο, τότε και το δεύτερο είναι ίσο με το πρώτο (συμμετρική ιδιότητα).
**Αξίωμα ΙΙΙ**: Όταν δύο σχήματα είναι ίσα με ένα τρίτο, είναι και μεταξύ τους ίσα (μεταβατική ιδιότητα).
**Αξίωμα IV**: Δύο σχήματα είναι αδύνατον να είναι ταυτόχρονα ίσα και άνισα.

Αξιώματα διάταξης
-----------------

Τρία σημεία, έστω: Α, Β και Γ που βρίσκονται πάνω σε μια ευθεία (ε) λέμε ότι αποτελούν στην ευθεία την "διάταξη Α, Β, Γ" ή ότι τα τρία σημεία αυτά είναι διαδοχικά σημεία πάνω στην ευθεία. Τότε το σημείο Β λέγεται και *ενδιάμεσο* των Α και Γ. 

**Αξίωμα Ι**: Αν Α και Β είναι δύο διαφορετικά σημεία σε μια ευθεία τότε υπάρχει ένα τουλάχιστον σημείο Γ που είναι ενδιάμεσο των Α και Β στην ίδια ευθεία (ε)
**Αξίωμα ΙΙ**: Αν Α και Β είναι επίσης δύο διαφορετικά σημεία σε μια ευθεία τότε υπάρχει ένα τουλάχιστον σημείο Γ που ανήκει στην ευθεία (ε) σε θέση τέτοια που το Β να είναι ενδιάμεσο των σημείων Α και Γ.
**Αξίωμα ΙΙΙ**: Αν Α και Β είναι δύο διαφορετικά σημεία μιας ευθείας τότε υπάρχει ένα τουλάχιστον σημείο Γ που ανήκει στην ευθεία (ε) σε θέση τέτοια που το Α πλέον να είναι ενδιάμεσο των σημείων Β και Γ.

Δείτε επίσης
------------

* Αξίωμα του Πας
* Αξιώματα Χίλμπερτ
* Αξίωμα των παραλλήλων
Η **Περιφέρεια Χαρκόβου** (ουκρανικά: Харківська́ о́бласть Ρωσικά: Харковская область) είναι περιφέρεια (όμπλαστ) της ανατολικής Ουκρανίας. Διοικητικό της κέντρο είναι το Χάρκοβο. Η περιφέρεια συνορεύει με τη Ρωσία στα βόρεια, την περιφέρεια Λουχάνσκ στα ανατολικά, την περιφέρεια Ντονέτσκ στα νοτιοανατολικά, την περιφέρεια Ντνιπροπετρόβσκ στα νοτιοδυτικά, την περιφέρεια Πολτάβα στα δυτικά και την περιφέρεια Σούμι στα βορειοδυτικά. Η έκταση της περιφέρειας είναι 31.400 χλμ², που αντιστοιχεί στο 5,2% της συνολικής επικράτειας της Ουκρανίας. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2021 ο πληθυσμός της είναι 2.633.834 κάτοικοι.

Η περιφέρεια είναι η τρίτη μεγαλύτερη σε πληθυσμό επαρχία της Ουκρανίας, με πληθυσμό περίπου 2,74 εκατομμύρια κατοίκους το 2013. Ενώ η ρωσική γλώσσα ομιλείται κυρίως στις πόλεις της περιφέρειας Χάρκιβ, αλλού στην περιφέρεια οι περισσότεροι κάτοικοι μιλούν Ουκρανικά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  State Statistics Service of Ukraine: «Чисельність наявного населення України на 1 січня 2018 року». (Ουκρανικά) *Number of Present Population of Ukraine, as of January 1, 2018*. State Statistics Service of Ukraine. Κίεβο. 11  Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 12  Ιουνίου 2019. ISBN-13 978-966-8459-82-5.
2. ↑
Ένα **αποθεματικό νόμισμα** είναι μια νομισματική μονάδα είναι ξένο νόμισμα που κρατείται σε σημαντικές ποσότητες από τις κεντρικές τράπεζες ή άλλες νομισματικές αρχές ως μέρος των συναλλαγματικών αποθεμάτων τους. Το αποθεματικό νόμισμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε διεθνείς συναλλαγές, διεθνείς επενδύσεις και σε όλες τις πτυχές της παγκόσμιας οικονομίας. Θεωρείται συχνά ένα σκληρό νόμισμα ή ένα ασφαλές νόμισμα.

Μέχρι το τέλος του 20ου αιώνα, το Δολάριο ΗΠΑ θεωρείτο το κυρίαρχο αποθεματικό νόμισμα του κόσμου. Η ανάγκη του κόσμου για δολάρια επέτρεψε στην κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών καθώς και στους Αμερικανούς να δανειστούν με χαμηλότερο κόστος, δίνοντας στις Ηνωμένες Πολιτείες πλεονέκτημα άνω των 100 δισ. δολαρίων ετησίως.

Δείτε ακόμη
-----------

* Ελεύθερο νόμισμα
* Κρυπτονόμισμα
* Σκληρό νόμισμα
* Πετρονόμισμα
* Παραστατικό χρήμα
* Νόμιμο χρήμα

Παραπομπές
----------

1. ↑  "The Federal Reserve in the International Sphere", *The Federal Reserve System: Purposes & Functions*, a publication of the Board of Governors of the Federal Reserve System, 9th Edition, June 2005
2. ↑  Rogoff, Kenneth (Οκτώβριος 2013). «America's Endless Budget Battle». Project Syndicate.
Αξίνα
Η **αξίνα** είναι εργαλείο για την χειρωνακτική επεξεργασία του εδάφους. Έχει δύο μυτερές ή μια μυτερή και μια πλατιά άκρη που είναι κάθετες στο κοντάρι.

Περιγραφή
---------

Η κεφαλή της αξίνας είναι βαριά μεταλλική, σχήματος τόξου. Το κοντάρι είναι συνήθως ξύλινο, ή εναλλακτικά χρησιμοποιείται και μεταλλικός σωλήνας ή σωλήνας υαλοβάμβακα για κοντάρι. Το μήκος του κονταριού κυμαίνεται από 20-30 εκ. μέχρι και δύο μέτρα. 

Η αξίνα χρησιμοποιείται για την επεξεργασία του εδάφους. Με το μυτερό ή το πλατύ άκρο ανοίγουμε τρύπες στην σκληρή και πετρώδη γη ή την χρησιμοποιούμε σαν μοχλό για να αποσπάσουμε πέτρες και άλλα αντικείμενα που εμποδίζουν στην εργασία. Δεν είναι όμως καθεαυτού εργαλείο μοχλού, αφού το μέταλλο δεν είναι ανθεκτικό σε μεγάλη πίεση και μπορεί να σπάσει.

Η αξίνα χρησιμοποιείται μαζί με το φτυάρι εκσκαφής, το φτυάρι και την καρότσα. 

* Αρχαιολογικά ευρήματα: Αξίνα (7 και 8) της Πομπηίας, 79 μ.Χ.Αρχαιολογικά ευρήματα: Αξίνα (7 και 8) της Πομπηίας, 79 μ.Χ.
* Θυρεός της πόλης Νόιενστάιν στην Βάδη-Βυρτεμβέργη της ΓερμανίαςΘυρεός της πόλης Νόιενστάιν στην Βάδη-Βυρτεμβέργη της Γερμανίας
Συντεταγμένες: 46°10′N 33°43′E﻿ / ﻿46.167°N 33.717°E﻿ / 46.167; 33.717

Το **Περεκόπ**(ουκρανικά: *Перекоп*, ρωσικά: *Перекоп*, κριμαϊκά ταταρικά: *Or Qapı*, ελληνικά: *Τάφρος*) είναι οικισμός αστικού τύπου που βρίσκεται στον Ισθμό του Περεκόπ, ο οποίος συνδέει την χερσόνησο της Κριμαίας με την ηπειρωτική Ουκρανία. Είναι γνωστό για το Οχυρό Ορ Καπί που ήταν η πύλη εισόδου για την Κριμαία. Σήμερα είναι μέρος του δήμου Αρμιάνσκ. Πληθυσμός: 919 κάτοικοι (απογραφή 2014).

Όνομα
-----

Το αρχικό του όνομα ήταν Τάφρος, από τον ελληνικό οικισμό που χτίστηκε στην γύρω περιοχή. Στη συνέχεια ήταν το αντίστοιχο όνομα Ορ Καπί στην κριμαϊκή ταταρική γλώσσα από τις λέξεις Or - τάφρος και *Qapı -*πύλη, και στη συνέχεια το όνομα *Περεκόπ*στις Σλαβικές γλώσσες, που σημαίνει κυριολεκτικά έναν υπερβολικά σκαμμένο τόπο.

Ιστορία
-------

Λόγω της καίριας θέσης, στο πέρασμα των χρόνων το Περεκόπ αλώθηκε αρκετές φορές. 

Κατά τη διάρκεια του Ρωσο-τουρκικού Πολέμου (1735-1739), ο Ρώσος στρατάρχης Μπουρκχάρντ Κρίστοφ φον Μούνιχ εισέβαλε επιτυχώς στις οχυρώσεις στις 17 Ιουνίου 1736 και ερείπωσε το ταταρικό φρούριο. Αυτό ήταν σοβαρό, αν όχι θανάσιμο, πλήγμα για την ανεξαρτησία του Κριμαϊκού Χανάτου. 

Η πόλη σχεδόν αφανίστηκε από την Άλωση του Περεκόπ από τον Κόκκινο Στρατό το 1920. Η πολιορκία ήταν ένα βασικό επεισόδιο του ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου. Η επιτυχία των Μπολσεβίκων τους επέτρεψε να διώξουν τον Λευκό Στρατό του Πιότρ Βράνγκελ από την Κριμαία. Δώδεκα χρόνια αργότερα, οι Σοβιετικοί έχτισαν τη νέα πόλη, το Κρασνοπερεκόπσκ 32 χιλιόμετρα νότια. 

Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, το Περεκόπ κατελήφθη από τον γερμανικό Στρατό, από τις 27 Σεπτεμβρίου 1941 έως την 1 Νοεμβρίου 1943. Η κατάληψη του Περεκόπ (τόσο από τη Βέρμαχτ το 1941 και τον Κόκκινο Στρατό το 1943) χρησιμοποιήθηκε για να απομονώσει την Κριμαία από την υπόλοιπη Ουκρανία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κάρτα εγγραφής στο Βερχόβνα Ράντα[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Περιγραφή του Περεκόπ στο γεωγραφικό λεξικό του Πολωνικού Βασιλείου
* Εθνόσημο του Περεκόπ
* Μια ιστοσελίδα αφιερωμένη στο Περεκόπ

Παραπομπές
----------
Το Βασίλειο των Δυτικών Τζόου (1046–771 π.Χ.) στην Κίνα

| Δυναστείες της Κίνας |
| --- |
| * Δυναστεία Χσιά
* Δυναστεία Σανγκ
* Δυναστεία Τσόου
* Δυναστεία Τσιν
* Δυναστεία Χαν
* Δυναστεία Τζιν
* Δυναστεία Σουί
* Δυναστεία Τανγκ
* Δυναστεία Σονγκ
* Δυναστεία Λιάο
* Δυναστεία Γιουάν
* Δυναστεία Μινγκ
* Δυναστεία Τσινγκ
 |
| π • σ • ε
 |

H **Δυναστεία Τζόου** (κινεζικά: 周朝; πινγίν: Zhōu cháo, αναφέρεται συχνά ως Τσόου, ορθή προφορά: Τζόου) ήταν βασιλική δυναστεία της Κίνας, την περίοδο 1046–256 π.Χ. Διαδέχθηκε τη δυναστεία Σανγκ και την ακολούθησε η δυναστεία Τσιν. Παρόλο που η δυναστεία Τζόου διήρκεσε περισσότερο από κάθε άλλη στην κινεζική ιστορία, η πραγματική πολιτική και στρατιωτική εξουσία της κράτησε μέχρι το 771 π.Χ. Η περίοδος αυτή (1046-771 π.Χ.) ονομάστηκε "Περίοδος των Δυτικών Τζόου".

Το 771 π.Χ. οι Τζόου εκδιώχθηκαν από την κοιλάδα του ποταμού Ουέι, και η πραγματική εξουσία πέρασε στα χέρια των υποτελών φεουδαρχών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Zhou Dynasty στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 8645150325554410090007
* LCCN: sh85024035
* GND: 4065412-6

 |

 |
Στην επιστήμη υπολογιστών, ο **Δυναμικός Πίνακας** είναι μία δυναμική δομή δεδομένων, η υλοποίηση της οποίας βασίζεται σε πίνακες.

Ένας απλός πίνακας στον προγραμματισμό έχει ένα στατικά ορισμένο μέγεθος και άρα, μία μέγιστη χωρητικότητα. Προκειμένου να διορθωθεί αυτός ο περιορισμός, η βασική ιδέα για την κατασκευή ενός δυναμικού πίνακα, είναι ότι κατά την εκτέλεση της μεθόδου της εισαγωγής ενός στοιχείου, εάν έχει ήδη καλυφθεί το σύνολο των θέσεων του πίνακα και το νέο στοιχείο δεν χωράει, τότε δημιουργούμε έναν νέο πίνακα με μεγαλύτερο μέγεθος και στη συνέχεια αντιγράφουμε όλα τα στοιχεία από τον παλιό πίνακα στον καινούριο, προσθέτοντας στο τέλος και το νέο στοιχείο. Αποδεικνύεται μαθηματικά ότι εφόσον το μέγεθος του νέου πίνακα είναι ακριβώς διπλάσιο του παλαιού, η πολυπλοκότητα (αναπόσβεστη πολυπλοκότητα - amortized complexity) της μεθόδου εισαγωγής ενός στοιχείου παραμένει Ο(1), όπως δηλαδή και στους απλούς πίνακες.

Στην γλώσσα προγραμματισμού Java η κλάση που υλοποιεί τον δυναμικό πίνακα είναι η ArrayList, ενώ μια παλαιότερη υλοποίησή του είναι η κλάση Vector.

Παραπομπές
----------

* Cormen, Thomas H.· Leiserson, Charles E.· Rivest, Ronald L.· Stein, Clifford (2009). *Introduction to algorithms* (3η έκδοση). Cambridge, Mass.: MIT Press. σελίδες 171. ISBN 0-262-03384-4.