recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου (Γκιώνας Κισάμου)**. Η μικρή μονή του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου στην κοιλάδα του Γκιώνα, στη χερσόνησο Σπάθα Κισάμου, αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα προσκυνήματα στην Κρήτη. Ο ναός κτίστηκε τον 16ο αι. αρχικά ως μονόκλιτος και αργότερα επεκτάθηκε σε δίκλιτο, με το δεύτερο κλίτος να είναι αφιερωμένο στον Άγιο Νικόλαο. Στο εσωτερικό του ναού βρέθηκαν 7 τάφοι, ενώ έξω από αυτόν σώζεται ένα δίδυμο, θολωτό κτίσμα και κελιά. Στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας βρίσκεται και ο μυθικός πλάτανος, του οποίου τα φύλλα βγαίνουν ανάποδα. Σύμφωνα με το θρύλο, ένας μοναχός, κουρασμένος από το δρόμο και τη ζέστη, έφερε ένα κλαδί πλατάνου από τα Νωπήγεια και καρφώνοντας το στο χώμα είπε: «αν είναι ο Άγιος θαυματουργός, ας φυτρώσει αυτό το ραβδί». Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του προσκυνήματος αποτελούσε κατά το παρελθόν η βάφτιση πολλών παιδιών που ήταν τασιμάρικα (ταγμένα).

Πηγές
-----

* Ανδριανάκης, Μιχάλης Γ. Γιαπιτσόγλου, Κωνσταντίνος, Χριστιανικά Μνημεία της Κρήτης, Συνοδική Επιτροπή Θρησκευτικού Τουρισμού της Εκκλησίας Κρήτης: Μ.Κ.Ο. "Φιλοξενία", Ηράκλειο 2012.
* Ψιλάκης, Βασίλειος, Ιστορία της Κρήτης: από της απωτάτης αρχαιότητος μέχρι των καθ' ημάς χρόνων, τ. Γ΄, εκδ. Νέα Έρευνα, εν Χανίοις, 1909.
* Ανδριανάκης, Μιχάλης, «Μοναστήρια του νομού Χανίων», εφ. Χανιώτικα Νέα, 5-14/06/1985.
Η **Ιμαλία** κατά την ελληνική μυθολογία, ήταν Νύμφη της Ρόδου.

Η Ιμαλία γονιμοποιήθηκε από τον θεό Δία, που πήρε τη μορφή βροχής όταν νίκησε τους Τιτάνες. Ως αποτέλεσμα η Ιμαλία γέννησε τρεις γιούς, τον Σπαρταίο, τον Κρόνιο και τον Κύτο. Στον Κατακλυσμό του Δευκαλίωνα τα τέκνα της Ιμαλίας και του Δία κατέφυγαν στα υψηλότερα μέρη της Ρόδου και έτσι σώθηκαν.

Αστρονομία
----------

Ο ομώνυμος δορυφόρος Ιμαλία, που ανακαλύφθηκε το 1904 και περιφέρεται γύρω από τον πλανήτη Δία, έχει πάρει το όνομα του από την νύμφη Ιμαλία. Οι δορυφόροι του Δία έχουν ονόματα ερωμένων του θεού.

Δείτε επίσης
------------

* Τιτανομαχία
***Η Παρέλαση*** είναι θεατρικό έργο της Λούλας Αναγνωστάκη. Αποτελεί το τρίτο μέρος της τριλογίας *Η Τριλογία της Πόλης*, με την οποία η Αναγνωστάκη εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο ελληνικό κοινό. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην σκηνή το 1965, από το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» του Καρόλου Κουν, σε σκηνοθεσία του Κουν.

Οι χαρακτήρες του έργου είναι δύο, ένα κορίτσι και ένα αγόρι, η *Ζωή* και ο *Άρης*, που είναι αδέλφια.

Πλοκή
-----

Ένα δωμάτιο αποτελεί τον μοναδικό σκηνικό χώρο του έργου, όπου δύο αδέλφια, η Ζωή και ο Άρης, ζουν απομονωμένα. Μοναδική τους επικοινωνία με τον έξω κόσμο αποτελεί ένας φεγγίτης. Από το παράθυρο αυτό κάποια στιγμή παρακολουθούν πλήθος ανθρώπων να συγκεντρώνεται στην γειτονική πλατεία, υποθέτοντας ότι πρόκειται για την προετοιμασία κάποιας παρέλασης. Οι σκέψεις τους όμως θα διαψευστούν από την πορεία των γεγονότων, όταν το πλήθος αυτό θα εισβάλει απρόσμενα στην ζωή τους.

Η Παρέλαση είναι ένα δράμα δωματίου, μια αλληγορία που πραγματεύεται την έννοια της απομόνωσης ως μέσο προστασίας, την τραυματική μνήμη και κυρίως τις σχέσεις ιδιωτικής και δημόσιας σφαίρας και τον τρόπο που αυτές οι σχέσεις διαμορφώνουν το άτομο.

Θεατρικές Παραστάσεις
---------------------

Κατάλογος βασικών πληροφοριών ελληνικών θεατρικών παραστάσεων του έργου "Η Παρέλαση".

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αναγνωστάκη, Λούλα (2016). *Η Τριλογία της Πόλης*. Αθήνα: Κάπα Εκδοτική. ISBN 9786185191313.
2. ↑  «The Greek Play Project : Η παρέλαση». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Οκτωβρίου 2015.
Ο **Ιβάν Μίκολτσιτς** είναι ένας από τους πιο γνωστούς αρχαιολόγους στη Βόρεια Μακεδονία. Εκτός της αρχαιολογικής του έρευνας στη Βόρεια Μακεδονία, έχει εκδώσει πολλά έργα στα οποία προσπαθεί να αποδείξει ότι οι Μακεδόνες δεν σχετίζονται με τους Έλληνες αλλά και παράλληλα να αποδείξει ότι οι σύγχρονοι κάτοικοι της Βόρειας Μακεδονίας ανήκουν στην ίδια εθνότητα με τους Αρχαίους Μακεδόνες.

Βιογραφία
---------

Ο Μίκολτσιτς γεννήθηκε Κροάτης στην Inđija της Γιουγκοσλαβίας (σημερινή Σερβία) στις 25 Μαρτίου του 1936. Αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου το 1958 και το 1965 απέκτησε διδακτορικό δίπλωμα. Εργάστηκε στα μουσεία του Στιπ, του Μοναστηρίου και των Σκοπίων και από το 1969 δίδαξε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου των Σκοπίων.  Το 1976 ανακήρυξε την ανακάλυψη της αρχαίας Βυλάζωρας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Микулчиќ, Иван (1996). *Средновековни градови и тврдини во Македонија*. Скопје: Македонска академија на науките и уметностите. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2014.

Αναφορές
--------

1. 1 2  plus.si.cobiss.net/opac7/conor/36226915.
2. ↑  *Macedoniae acta archaeologica*. Arheološko društvo na SR Makedonija. 1989.
Ο **Ιωάννης Μηναίος** του Γεωργίου (1918 - 26 Ιουνίου 2000) ήταν Έλληνας στρατιωτικός, υποναύαρχος Π.Ν. και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1918 στο Ναύπλιο. Φοίτησε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, στη Σχολή Κυβερνητών Υποβρυχίων του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού, στη Ναυτική Σχολή Πολέμου, καθώς και στη Σχολή Εθνικής Αμύνης, ενώ συνέχισε και ολοκλήρωσε τις σπουδές του σε θέματα οργανωτικής στις ΗΠΑ. Έλαβε μέρος στον Β' Π.Π. ως σημαιοφόρος και ανθυποπλοίαρχος, όπου και στη συνέχεια εξελίχθηκε φθάνοντας τον βαθμό του υποναυάρχου ε.ε. 

Το 1974 επιλέχθηκε και διορίστηκε υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας στην υπό τον Κ. Καραμανλή Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας. Στη συνέχεια αναμίχθηκε με την πολιτική όπου και εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Αργολίδας με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 1974 και 1977. Ως βουλευτής είχε λάβει μέρος σε πολλές συνελεύσεις του κοινοβουλίου των κρατών μελών του ΝΑΤΟ.

Απεβίωσε το 2000. Κηδεύτηκε στο Β΄ Κοιμητήριο Αθηνών στις 28 Ιουνίου 2000.

Τιμές
-----

Τιμήθηκε με τον Πολεμικό Σταυρό, τον Σταυρό του Ναυτικού Αγώνα και μετάλλιο εξαιρέτων πράξεων , με τον Ανώτερο Ταξιάρχη του Φοίνικα καθώς και με το παράσημο Γεωργίου του Α΄ από τρεις Βασιλείς, ενώ έχει λάβει και πολλές άλλες τιμητικές διακρίσεις του ΝΑΤΟ. Ο Ι. Μηναίος ήταν μόνιμος κάτοικος Δήμου Π. Ψυχικού (Αθήνα). Με τις συζυγους του, Σοφια και Ανδριανή, απέκτησε 2 γιους Γεώργιο Μηναιο και Γιάννο Μηναιο

Συγγραφικό έργο
---------------

Ο υποναύαρχος Ι. Μηναίος έγραψε πολλές μελέτες, διατριβές και άρθρα που ανέπτυξε σε πολλές διαλέξεις του, με σημαντικότερα τα:

* "Περί Αρχών Οργανώσεως".
* "Περί εθνικής πολιτικής και πολιτικής Εθνικής Αμύνης".

Παραπομπές
----------

1. ↑  rulers.org
2. ↑  Το Βήμα, 27-6-2000, σελ. 44.

Πηγές
-----

* Who's Who 1979, σελ.420-421.
Ο **Ιωάννης Βλαμίδης** (1909-1984) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Ροδόπης.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

### Σπουδές και δικηγορία

Γεννήθηκε το 1909 και πατέρας του ήταν ο Γεώργιος Βλαμίδης. Σπούδασε νομικά και άσκησε τη δικηγορία.

### Πολιτική σταδιοδρομία

Πολιτεύτηκε στη Ροδόπη στις εκλογές του 1946 με το κόμμα των Φιλελευθέρων, λαμβάνοντας 1.528 ψήφους και δεν εξελέγη βουλευτής. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Ροδόπης με το Κόμμα Προοδευτικών Φιλελευθέρων το 1950 και επανεξελέγη βουλευτής Ροδόπης με την ΕΠΕΚ το 1951..

Απεβίωσε σε ηλικία 75 ετών στις 19 Δεκεμβρίου 1984.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Η κοινοβουλευτική παράδοση της Θράκης από το 1920 μέχρι το 2017[*νεκρός σύνδεσμος*] , faros-24.gr, 5 Απριλίου 2017, ανάκτηση 28 Ιουλίου 2018.
2. ↑  Εφημερίδα Εμπρός, 31 Μαρτίου 1946 (ΕΚΛΟΓΕΣ 1946 – ΟΙ 1.538 ΠΟΛΙΤΕΥΤΕΣ), ανάκτηση 28 Ιουλίου 2018.
3. ↑  Αρχείο Δήμου Κομοτηνής.
**Η Νήσος των Αζορών** είναι τραγούδι σε στίχους Μποστ, μουσική Μίκη Θεοδωράκη και αρχική ερμηνεία Μπιθικώτση. Κυκλοφόρησε σε μικρό δίσκο το 1964, ενώ ακούστηκε στην κινηματογραφική ταινία έκλεψα τη γυναίκα μου του ίδιου έτους. Οι στίχοι του αρχικού ποιήματος δεν φάνηκαν ποιοτικοί στον ερμηνευτή. Ο Μπιθικώτσης αρχικά θεωρούσε το ποίημα ελαφρό και δεν ήθελε να το παρουσιάσει. Το ερμήνευσε, όμως, όχι απλώς σοβαρά, αλλά και με πάθος, δίνοντας του το ιδιαίτερα χαρακτηριστικό ύφος που τελικά συνετέλεσε στην επιτυχία του τραγουδιού. Στη β' πλευρά του δίσκου κυκλοφόρησε το «Ρομβία», ενώ το εξώφυλλο είναι χειρόγραφο ζωγραφισμένο του Μποστ. Στο μπουζούκι παίζει ο Χιώτης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* το εξώφυλλο του δίσκου
* οι στίχοι του ποιήματος
Η **Διώνη (Dione)**, που δεν πρέπει να συγχέεται με τον ομώνυμο δορυφόρο του πλανήτη Κρόνου, είναι ένας μεγάλος και λαμπρός αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,41. Ανακαλύφθηκε το 1868 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τζέιμς Κρεγκ Γουάτσον, που παρατηρούσε από το Ανν Άρμπορ του Μίσιγκαν, και πήρε το όνομά της από την Τιτανίδα Διώνη της ελληνικής μυθολογίας. Θεωρείται μέλος της «Ομάδας αστεροειδών της Εκάβης», οι οποίοι περιφέρονται γύρω από τον Ήλιο *περίπου* δύο φορές στο ίδιο χρονικό διάστημα που ο πλανήτης Δίας περιφέρεται μία (τροχιακός συντονισμός 2:1).

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Διώνης υπολογίσθηκε σε 146,6 χλμ. (από επιπρόσθηση αστέρα στις 19 Ιανουαρίου 1983), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 3,3 τετράκις εκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Διώνης εκτιμάται σε 4,10 cm/sec², ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 77,5 m/sec.

Ο φασματικός τύπος της Διώνης είναι **G** (παρόμοιος με αυτόν της Δήμητρας). Το ακριβές άλβεδό της είναι άγνωστο, ενώ η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 117 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Η Διώνη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 16 ώρες και 16 λεπτά, όπως υποδεικνύουν φωτομετρικές παρατηρήσεις που έγιναν το 2004-2005.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000106.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 105 Άρτεμις | 106 Διώνη | 107 Καμίλλη |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Αυτό το λήμμα αφορά τον δημοσιογράφο και νομάρχη διαφόρων νομών.  Για τον οικονομολόγο και ευρωβουλευτή του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς, δείτε: Γιάννης Μηλιός.  

Ο **Ιωάννης Μήλιος** ή **Μηλιός** (1903 - 17 Μαρτίου 1990) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και νομάρχης σε διάφορους νομούς.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1903. Ήταν γιος του Γεώργιου Μηλιού. Ήταν διευθυντής της αντιστασιακής εφημερίδας "Ελληνικόν Αίμα" μαζί με τον Κωνσταντίνο Βοβολίνη. Καταδικάστηκε σε φυλάκιση 7 μηνών και σε πρόστιμο 200.000 δρχ. στις 27 Αυγούστου 1946 για εξύβριση του στρατάρχη Ιωσήφ Στάλιν.

Διορίστηκε Νομάρχης Βοιωτίας το 1954 και υπηρέτησε εκεί ως το 1957. Στη συνέχεια μετατέθηκε στην Κέρκυρα το 1957 και το 1960 ανέλαβε Νομάρχης Εύβοιας, από το 1962 ως το Δεκέμβριο του 1963 ήταν Νομάρχης Αιτωλοακαρνανίας και τέλος μόνο για 8 ημέρες ήταν Νομάρχης Πρέβεζας από τις 23 Δεκεμβρίου 1963 ως τις 31 Δεκεμβρίου 1963. Στα τέλη του 1963 συνταξιοδοτήθηκε λόγω συμπλήρωσης του ορίου ηλικίας.
Απεβίωσε σε ηλικία 87 ετών στην Αθήνα το 1990 και κηδεύτηκε στις 19 Μαρτίου από τον ιερό ναό Αγίου Κωνσταντίνου Γλυφάδας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Τα Νέα, Κοινωνικά, 17-3-1990, σελ. 46.
2. ↑  Εμπρός, φύλλο 28-8-1946, σελ. 4[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  Μακεδονία, φύλλο 2-3-1957, σελ. 16.
4. ↑  ΦΕΚ Γ΄ 359/1963 και ΦΕΚ Γ΄ 24/1964, όπως αναφέρονται στο: Γεώργιος Ι. Κούρτης, *Η Κοινοβουλευτική πορεία της Πρέβεζας (1915-2005)*, Αθήνα, 2005, σελ. 264-270.
Το "**East Jesus Nowhere**" είναι ένα τραγούδι από την αμερικανική πανκ ροκ μπάντα Green Day.
Κυκλοφόρησε ως το τρίτο single από το όγδοο άλμπουμ τους, 21st Century Breakdown. Το single κυκλοφόρησε στις 19 Οκτωβρίου του 2009. Το τραγούδι επιπλήττει την φονταμενταλιστική θρησκεία και γράφτηκε από τον τραγουδιστή/κιθαρίστα Μπίλι Τζο Άρμστρονγκ αφότου είχε πάει στην εκκλησία οπού βαφτιζόταν το μωρό ενός φίλου. Ο τίτλος προέρχεται από μια φράση στην ταινία "Juno".

Κομμάτια
--------

**Digital download**

1. "Εast Jesus Nowhere" - 4:35

**Promo CD Single**

1. "Εast Jesus Nowhere (Edit)" - 3:56

Θέσεις στα τσάρτς
-----------------

| Τσάρτ | Υψηλότερηθέση |
| --- | --- |
| Canadian Hot 100 | 71 |
| UK Rock Chart | 10 |
| US *Billboard* Alternative Songs | 17 |
| US *Billboard* Rock Songs | 24 |
| US *Billboard* Hot Mainstream Rock Tracks | 32 |

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. 1 2
Συντεταγμένες: 37°58′21″N 23°43′37″E﻿ / ﻿37.97250°N 23.72694°E﻿ / 37.97250; 23.72694

Το **Ιερό Αφροδίτης και Έρωτα** ήταν αρχαίο ελληνικό ιερό αφιερωμένο στην Αφροδίτη και τον Έρωτα, επί της βόρειας πλαγιάς του λόφου της Ακροπόλεως των Αθηνών.

Το ιερό βρισκόταν στο μέσον της βόρειας πλευράς της Ακροπόλεως, πιο συγκεκριμένα κάτω από τη βορειοανατολική πλευρά του Ερεχθείου. Επρόκειτο για υπαίθριο ιερό, αποτελούμενο από τα τοιχώματα του λόφου, καθώς και ένα πλάτωμα εμπρός αυτού. Η πρόσβαση στο συγκεκριμένο ιερό γινόταν μέσω της οδού του Περιπάτου, η οποία περιέτρεχε το λόφο. Το ιερό πιστεύεται πως χρησιμοποιούνταν όχι μόνο για τους σχετιζόμενους με τη λατρεία της Αφροδίτης και του Έρωτα εορτασμούς, αλλά και για τον εορτασμό των Αρρηφορίων. Κατά μία άποψη, οι αρρηφόροι μετέβαιναν από την κορυφή του λόφου προς το ιερό μέσω μυστικού περάσματος και μεταφέροντας μυστικά αντικείμενα, ενώ, κατά την επιστροφή τους, μετέφεραν, επίσης αγνώστου ταυτότητας, αντικείμενο. Ωστόσο, πιστεύεται πως επρόκειτο για άλλο ιερό της Αφροδίτης.

Η τοποθεσία του ιερού εντοπίστηκε από τον Αμερικανό αρχαιολόγο Όσκαρ Μπρονέρ το 1931. Η συγκεκριμένη τοποθεσία έχει ταυτοποιηθεί ως χώρος λατρείας της Αφροδίτης, βάσει και σχετικών αρχαιολογικών ευρημάτων που ανευρέθηκαν εντός της περιοχής. Μεταξύ άλλων, περιλαμβάνονται δύο επιγραφές, εκ των οποίων η μία αναφέρεται σε εορτασμό προς τιμήν της Αφροδίτης, ενώ η δεύτερη στον Έρωτα, καθώς και τμήματα γλυπτών, λαξευμένες εσοχές στα τοιχώματα του λόφου, όπου πιστεύεται πως ήσαν τοποθετημένα γλυπτά, εκ των οποίων έχουν διασωθεί έως σήμερα, συνολικά, περισσότερα από 20, πολυάριθμες αναθηματικές προσφορές, όπως κεραμικά αντικείμενα και ειδώλια, συμπεριλαμβανομένων μικρού μεγέθους πλακιδίων με αναπαραστάσεις γεννητικών οργάνων.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  «Ιερό Αφροδίτης και Έρωτα». *odysseus.culture.gr*. Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2016.
2. 1 2 3  (Αγγλικά) «The Peripatos Walk of the Acropolis». *The Athens Key*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2016.
3. 1 2  (Αγγλικά) Hurwit, Jeffrey M. (1999). *The Athenian Acropolis: History, Mythology, and Archaeology from the Neolithic Era to the Present*. CUP Archive. σελ. 41-42. ISBN 0521417864.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο **Ιωάννης Μεσαρίτης** ήταν Βυζαντινός λόγιος που έζησε και έδρασε στην Κωνσταντινούπολη το δεύτερο ήμισυ του 12ου αι. Η ημερομηνία γέννησής του είναι άγνωστη ενώ είναι γνωστό ότι πέθανε το 1207. Καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια, ο πατέρας του ήταν πρόεδρος της Συγκλήτου και ήταν μεγαλύτερος αδελφός του Νικόλαου Μεσαρίτη. Υπήρξε καθηγητής θεολογίας και ανώτερος διοικητικός υπάλληλος και έζησε την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους το 1204 (βλ. φραγκική κατάληψη). Ως καθηγητής δίδαξε θεολογία την περίοδο του οίκου των Αγγέλων και έγραψε σχόλια για τους *Ψαλμούς* που χάθηκαν στη διάρκεια της φραγκικής κατάληψης της Κωνσταντινούπολης, ενώ υποστήριξε σθεναρά την ορθόδοξη άποψη στις συζητήσεις που έγιναν με τους αντιπροσώπους του πάπα που έγιναν στη συνέχεια. Ως διοικητικός υπάλληλος του Βυζαντίου υπηρέτησε από το 1180 έως το 1185, την περίοδο της βασιλείας των δύο τελευταίων Κομνηνών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Εγκυκλοπαίδεια Δομή*, τόμος 10, σελ. 252, Αθήνα 1999
Το πέρασμα του αστεροειδή πάνω από τη Γη.
Το **2010 TD54** είναι ένας μικρός αστεροειδής που είχε ανακαλυφθεί να έχει μια τροχιά που διέσχισε την τροχιά του φεγγαριού γύρω από την Γη, και να κάνει την πλησιέστερη προσέγγιση του στο πλανήτη μας στις 10:51 στις 12 Οκτωβρίου του 2010 UTC (6:51 π.μ. EDT). Αστρονόμοι της NASA ανέφεραν το μέγεθός της περίπου 5 έως 10 μέτρα σε διάμετρο και ότι η πλησιέστερη προσέγγισή της στη Γη θα ήταν περίπου 45.000 χιλιόμετρα πάνω από τη Σιγκαπούρη. Ένα από τα τηλεσκόπια Catalina Sky Survey βόρεια του Τούσον, της Αριζόνα, το ανακάλυψε στις 9 Οκτωβρίου 2010.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Small Asteroid to Pass Within Earth-Moon System Tuesday». NASA. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-06-14.. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2010.
**Η νύχτα των σαλτιμπάγκων** (*Gycklarnas Afton*) είναι ένα σουηδικό φίλμ του 1953 σε σκηνοθεσία Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, ο οποίος έγραψε και το σενάριο της ταινίας. Η ταινία ήταν μια αποτυχία, όταν βγήκε το 1953, αλλά θεωρείται ως ένα αριστούργημα σήμερα και ένα από τα καλύτερα του Μπέργκμαν. Στη λίστα του βρετανικού περιοδικού **Empire**, κατατάσσεται στις καλύτερες 500 ταινίες της ιστορίας και είναι στη θέση 300.

Πλοκή
-----

1900 στη Σουηδία. 'Ενας αξιοθρήνητος θίασος σταθμεύει σε μια μικρή επαρχιακή πόλη, όπου ο Alberti, αρχηγός του θιάσου, εγκατέλειψε τη γυναίκα του και τα παιδιά του τρία χρόνια πριν. Απελπισμένοι από τις μεγάλες οικονομικές δυσκολίες και την απώλεια των ρούχων τους κατά τη διάρκεια μια καταιγίδας, ο Alberti και η Anne, η καινούρια του σύντροφος, θα ικετεύσουν το διευθυντή του τοπικού θεάτρου να τους δώσει κοστούμια. Το τσίρκο ετοιμάζεται να δώσει παράσταση, η οποία όμως διακόπτεται πριν καλά-καλά ξεκινήσει με την άφιξη της αστυνομίας.

Αψηφώντας τη ζήλια της Anne, ο Alberti αποφασίζει να επισκεφτεί την παλιά του σύζυγο και τα παιδιά του. Για να πάρει εκδίκηση, η Anne δίνεται στο Franz, έναν κυνικό ηθοποιό, με αντάλλαγμα ένα κόσμημα χωρίς αξία. Ανακαλύπτοντας την απιστία της Anne, ο Alberti προκαλεί τον Franz ο οποίος τον χτυπά αλύπητα και τον εξευτελίζει μπροστά σε όλο το τσίρκο και τους θεατές. Ταπεινωμένος, ο Alberti απομονώνεται στο κάρο του και αποπειράται να αυτοκτονήσει, χωρίς επιτυχία.

Τις πρώτες πρωινές ώρες, το καραβάνι ξαναπαίρνει το δρόμο του. Ο Frost, ο κλόουν, αφηγείται ένα παράξενο όνειρο όπου μικραίνει ολοένα για να μπει τελικά στην κοιλιά της γυναίκας του. Η Anne γυρίζει κοντά στον Alberti και του απευθύνει ένα λυπημένο χαμόγελο.

Διανομή
-------

* Ake Grönberg : Alberti
* Hasse Ekman : Franz
* Anders Ek : Frost
* Harriet Andersson : Anne
* Gudrun Brost : Alma
* Kiki : ο νάνος
* Annika Tretow : Agda
* Gunnar Björnstrand : Sjuberg

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πρότυπο:Webbref
Ο **Ισαάκ Λαυρεντίδης** (Ορτάκιοϊ Πόντου, 1911 - Νέα Σμύρνη Αττικής, 14 Ιουνίου 1997) ήταν Έλληνας πολιτικός με καταγωγή από τον Πόντο.

Τα πρώτα χρόνια
---------------

Γεννήθηκε στο Ορτάκιοϊ του Καρς το 1911, όπου είχε μεταναστεύσει ο παππούς του Αβραάμ το 1878, όπως και δεκάδες χιλιάδες Έλληνες του Πόντου, που είχαν εποικίσει 20 χωριά της περιοχής. Μετά την ανταλλαγη των πληθυσμών, εγκαταστάθηκε ως πρόσφυγας το 1923 στον Λευκώνα Σερρών μαζί με τον αδελφό του Ηλία.

Σπουδές - Ανδραγαθία
--------------------

Πάλεψε για να μάθει γράμματα, καθότι ήταν φτωχός. Αποφοίτησε από το 1ο Γυμνάσιο Σερρών και στη συνέχεια εργάσθηκε για να αποκτήσει χρήματα για τις περαιτέρω σπουδές του. Σπούδασε στη Νομική του Πανεπιστημίου Αθηνών και δικηγόρησε στις Σέρρες. Πολέμησε κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο (1940-1941) ως έφεδρος αξιωματικός και αποδεδειγμένα ανδραγάθησε. Λόγω της σκληρής βουλγαρικής κατοχής που επιβλήθηκε, μετά την κατάρρευση του μετώπου, στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, κατέφυγε στην Αθήνα. Απέκτησε τρία παιδιά: την Ευγενία, την Ειρήνη και τον Νικόλαο.

Βουλευτής Σερρών
----------------

Πολιτεύτηκε για πρώτη φορά το 1946 με το Λαϊκό Κόμμα και από τότε εκλεγόταν αδιάλειπτα βουλευτής Σερρών με τον Εθνικό Συναγερμό του Αλέξανδρου Παπάγου, την Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση και τη Νέα Δημοκρατία μέχρι το 1990 (εκτός βεβαίως από την περίοδο της επταετούς δικτατορίας, καθώς και βουλευτής επικρατείας με το κόμμα της Νέας Δη­μοκρατίας). Αναδείχθηκε κοσμήτωρ, Β' και Α' αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων.

Τιμητικές διακρίσεις - Θάνατος
------------------------------

Τιμήθηκε με το Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας και με το παράσημο της Εθνικής Αντίστασης 1941-44 από το Ελληνικό Κράτος. Πέθανε στις 14 Ιουνίου 1997 στη Νέα Σμύρνη (την ίδια ημέρα που τελέστηκε το ετήσιο μνημόσυνο για την σύζυγό του, Ελένη) και τάφηκε στο κοιμητήριο της Ιεράς Μονής Σουμελά στο Βέρμιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βουλή των Ελλήνων. 6d8554d1-f8c4-49ab-b011-62e61a15a7e6. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
2. ↑  «ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ». *www.hellenicparliament.gr*. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2016.
3. ↑  *Η Καθημερινή*, 13-6-1997, σελ. 14.

Πηγές
-----

* Νικόλαος Χρ. Χρηστίδης : Οι δρόμοι των Σερρών και η ονοματολογία των (2012) σελ. 97 [πρόσβαση μέσω της διεύθυνσης ]
* Ισαάκ Λαυρεντίδης Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine.
* ΠΟΝΤΟΣ
Ο **Ιωάννης Μελάς** (Ιωάννινα 1787 - Ναύπλιο 14 Μαΐου 1833) ήταν Έλληνας έμπορος πολιτικός και αγωνιστής του 1821.

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα, ήταν γιος του Λεονταρή Μελά και είχε βγάλει την Καπλάνειο σχολή. Από την πλευρά της μητέρας του ήταν συγγενής με την οικογένεια Μπότσαρη. Δραστηριοποιήθηκε στη Ρωσία, τη Γερμανία και την Κωνσταντινούπολη και εγκαταστάθηκε στην Ιταλία. Το 1822 συναντήθηκε με την ελληνική επιτροπή που είχε σταλεί για να αντιπροσωπεύσει τους Έλληνες στο Συνέδριο της Βερόνας. Προσέφερε αρκετά χρήματα, διετέλεσε γενικός φροντιστής των Στρατοπέδων Ανατολικής Ελλάδας (1825) και πολέμησε στο Μεσολόγγι, όπου και διασώθηκε κατά την έξοδο. Έλαβε μέρος και σε άλλες μάχες κατά τη διάρκεια του Αγώνα. Την περίοδο 1827 - 1830 διαχειρίστηκε τις εθνικές προσόδους της Ανατολικής Ελλάδας ως Γενικός Επιστάτης. 

Επί Καποδίστρια διορίστηκε πολιτικός διοικητής Ναυπάκτου καθώς και Παλιάς Πάτρας - Βοστίτσας, ενώ επί Όθωνα διορίστηκε έπαρχος Δυτικής Μάνης. Σαν πολιτικός διοικητής, περίπου σημερινός Νομάρχης, μετατέθηκε από τη διοίκηση της Ναυπάκτου στη διοίκηση της Αχαΐας, διαδεχόμενος τον Α. Αξιώτη τον Μάιο του 1831. Στη θέση αυτή παρέμεινε επίσημα μέχρι τον Φεβρουάριο 1832, οπότε αντικαταστάθηκε από τον Ι. Τομπακάκη, ο οποίος όμως δεν πήγε ποτέ στην Πάτρα να ασκήσει τα καθήκοντα και ανεπίσημα παρέμεινε ο Μελάς, υπογράφοντας σαν "πρώην διοικητής". Το 1833 μετακόμισε με την οικογένειά του στο Ναύπλιο, όπου μετά λίγες ημέρες αρρώστησε βαριά και πέθανε.

Πηγές
-----

* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα*, εκδοτικός Οργανισμός Πάπυρος, τόμος 41, σελίδα 210

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6  Βασίλης Κ. Λάζαρης, *Καποδιστριακή Πάτρα*, εκδόσεις Περί Τεχνών, Πάτρα 2002, ISBN 960-8260-12-4, σελ. 117-118
34°43′09″N 33°13′46″E﻿ / ﻿34.71930°N 33.22931°E﻿ / 34.71930; 33.22931{{#coordinates:}}: δεν είναι δυνατή η ύπαρξη περισσότερων από ενός κύριου tag ανά σελίδα
Η **Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου του Αλαμάνου** είναι χριστιανική, ορθόδοξη, γυναικεία μονή η οποία ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Κύπρου.

Τοποθεσία
---------

Η Μονή Αγίου Γεωργίου του Αλαμάνου βρίσκεται νοτιοδυτικά της κοινότητας Πεντάκωμος της επαρχίας Λεμεσού της Κύπρου. Το καθολικό του μοναστηριού είναι μονόκλιτη βασιλική και στον εξωτερικό χώρο υπάρχουν ακόμη τέσσερα παρεκκλήσια.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

### Ίδρυση

Η ακριβής χρονολογία ίδρυσης του μοναστηριού δεν είναι γνωστή. Ιδρυτής της είναι ο Άγιος Γεώργιος ο επονομαζόμενος Αλαμάνος για να ξεχωρίσει από τον Άγιο Γεώργιο τον Μεγαλομάρτυρα. Ήταν ένας από τους τριακόσιους μοναχούς γερμανικής καταγωγής οι οποίοι έφυγαν από την Παλαιστίνη το 1187 μετά την ανακατάληψή της από τους Άραβες και βρήκαν καταφύγιο στην Κύπρο.  Μετά τον θάνατό του οι κάτοικοι της περιοχής έκτισαν ναό για να τιμήσουν τη μνήμη του κοντά στη σπηλιά που αποτελούσε το ασκητήριό του. Η ύπαρξη μοναστηριού στο συγκεκριμένο σημείο μαρτυρείται σε χάρτη της εποχής της Ενετοκρατίας.

### Σύγχρονη εποχή

Την εποχή της Τουρκοκρατίας το μοναστήρι λειτουργούσε ως ανδρική μονή αλλά μετά το 1918 εγκαταλείφθηκε και ερήμωσε. Η Μονή Αγίου Γεωργίου του Αλαμάνου επανιδρύθηκε ως γυναικεία μονή το 1949 με ενέργειες του τότε Μητροπολίτη Κιτίου Μακαρίου Γ΄ και μετέπειτα Αρχιεπισκόπου Κύπρου. Στο μοναστήρι εγκαταστάθηκαν 13 μοναχές προερχόμενες από τη Μονή Αγίου Αντωνίου Δερύνειας, οι οποίες ανακαίνισαν το μοναστήρι. Η μονή εορτάζει στις 23 Απριλίου, ημέρα εορτής του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου και στις 3 Νοεμβρίου, ημέρα ανακομιδής των λειψάνων του ίδιου Αγίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Καππαής, Δημήτριος (16 Μαΐου 2012). «Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου του Αλαμάνου (γυναικεία)». *Cyprus Highlights*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2019.
2. 1 2  «Monagroulli Village Cyprus | Άγιος Γεώργιος Αλαμάνου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Δεκεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2019.
3. ↑  Καππαής, Δημήτριος (1999). *Ναοί και Μοναστήρια της Λεμεσού*. Λεμεσός. σελ. 174. ISBN 9963-8197-2-9.
4. ↑  Καππαής, Δημήτριος (1999). *Ναοί και Μοναστήρια της Λεμεσού*. Λεμεσός. σελ. 175. ISBN 9963-8197-2-9.
5. ↑  allaboutlimassol.com. «Allaboutlimassol.com - Μονή Αγίου Γεωργίου του Αλαμάνου (Μοναγρούλλι)». *allaboutlimassol.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2019.

Βιβλιογραφικές πηγές
--------------------

* Καππαής, Δημήτριος (1999). *Ναοί και Μοναστήρια της Κύπρου*. Λεμεσός. ISBN 9963-8197-2-9.

Δείτε επίσης
------------

* Εκκλησία της Κύπρου
* Κατάλογος μονών της Κύπρου

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Εκκλησία της Κύπρου-Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Αλαμάνου
Ο **Ιμπραϊμά Καντιά Ντιαλό** (*Ibrahima Kandia Diallo*, 1941 – 2018) είναι πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής από τη Γουινέα. Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής Γουινέας με 33 γκολ σε 56 διεθνείς συμμετοχές. Με την εθνική ομάδα της χώρας του αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968.

Βιογραφία
---------

Ήδη από παιδί, ο Καντιά έδειξε σπάνιο ταλέντο που προδιέγραφε πλέον ότι θα γίνει ένας εξαιρετικός ποδοσφαιριστής. Έτσι μεταξύ 1954 και 1958 έπαιξε στην αθλητική εταιρεία της Γουινέας "SSG" που ονομάζεται επίσης Μαμάγια. Η SSG ήταν ο σύλλογος των μεγάλων μορφών του εκκολαπτόμενου ποδοσφαίρου. 
Με την ανεξαρτησία το 1958 δημιουργούνται νέες ομάδες. Ο Καντιά επιλέγεται και καθιερώνεται στην κατηγορία Hope του Κόνακρι 1. Γίνεται πλήρες μέλος της πρώτης εθνικής ομάδας, όπου θα παίξει πολλούς διεθνείς αγώνες (θεωρείται αρκετά πιθανό οι εμφανίσεις του να είναι περισσότερες από τις ήδη αναγνωρισμένες) και προκρίθηκε στη Γουινέα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Πόλη του Μεξικού το 1968 και την τελική φάση του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής στο Χαρτούμ του Σουδάν το 1970.
Το 1973 μετά το τέλος ποδοσφαιρικής του σταδιοδρομίας έφυγε για τη Γαλλία, από την οποία επέστρεψε μόλις το 1996, που σηματοδότησε τη μία και μοναδική επίσκεψή του στη Γουινέα.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Diallo Ibrahim Kandia - Goals in International Matches». Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2021.
2. ↑  «Ibrahima Kandia Diallo». Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2021.
3. ↑  «IBRAHIMA KANDIA DIALLO ANCIEN INTERNATIONAL DE FOOTBALL». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2021.
Το **Bad Meets Evil** είναι ένα αμερικανικό δίδυμο χιπ χοπ που αποτελείται από τους ράπερς Royce da 5'9" (Bad) και Έμινεμ (Evil) με έδρα το Ντιτρόιτ. Το Bad Meets Evil δημιουργήθηκε το 1998, χάρη στον κοινό φίλο του ντουέτου, Proof. Η δισκογραφία τους αποτελείται από ένα εκτεταμένο έργο (EP) και τέσσερα single. Το 1999, το ντουέτο κυκλοφόρησε ένα διπλό σινγκλ χωρίς άλμπουμ, "Nuttin' to Do" και "Scary Movies". ο πρώτος έφτασε στο 36ο στο τσαρτ Hot Rap Songs, ενώ ο δεύτερος έφτασε στο 63 του UK Singles Chart και εμφανίστηκε στο soundtrack της κωμωδίας τρόμου και παρωδίας *Scary Movie* του 2000.

Το δίδυμο χώρισε μετά από μια διαμάχη μεταξύ του Royce και των μελών της ομάδας του Έμινεμ D12. Η κόντρα έληξε όταν ο Proof, μέλος των D12 και ο καλύτερος φίλος του Έμινεμ, καθώς και φίλος του Royce, σκοτώθηκε τον Απρίλιο του 2006. Αφού το συγκρότημα του Royce Slaughterhouse υπέγραψε με τη δισκογραφική Shady Records που ίδρυσε ο Έμινεμ, ακολούθησε επανένωση του Bad Meets Evil με το εκτεταμένο έργο *Hell: The Sequel* (2011), το οποίο έφτασε στο νούμερο ένα στο αμερικανικό *Billboard* 200 και έλαβε χρυσή πιστοποίηση από η Ένωση Βιομηχανίας Ηχογράφησης της Αμερικής (RIAA) και την Αυστραλιανή Ένωση Βιομηχανίας Ηχογράφησης (ARIA). Το άλμπουμ είναι πλέον κατάλληλο για πλατινένια πιστοποίηση στις ΗΠΑ. Το βασικό σινγκλ του EP "Fast Lane" έφτασε στο νούμερο 32 στο *Billboard* Hot 100, ενώ το δεύτερο σινγκλ "Lighters", με τον Μπρούνο Μαρς, έφτασε στο νούμερο τέσσερα στο ίδιο chart. Το ντουέτο επέστρεψε το 2014 για το επετειακό άλμπουμ της Shady Records, *Shady XV*, για το "Vegas", και πάλι το 2015 για να ηχογραφήσει δύο κομμάτια για την ταινία πυγμαχίας *Southpaw*, με τίτλο "All I Think About" και "Raw". Το ντουέτο επανενώθηκε πρόσφατα για το τραγούδι "Not Alike" στο άλμπουμ του Έμινεμ *Kamikaze* (2018). Ο Eminem εμφανίστηκε επίσης στο τραγούδι του Royce "Caterpillar" στο άλμπουμ του *Book of Ryan* (2018). Πιο πρόσφατα, ο Royce εμφανίστηκε στο άλμπουμ του Έμινεμ *Music To Be Murdered* By (2020) με τρία τραγούδια, "You Gon' Learn", "Yah Yah" και "I Will". Στο τραγούδι "Godzilla" από το ίδιο άλμπουμ, ο Έμινεμ επιβεβαιώνει ότι το ντουέτο είναι ακόμα ενεργό με ραπ.

Παραπομπές
----------

1. ↑   [*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Ιμίλκας** ή **Ιμίλκων** (φοινικικά **Chimilkât**, λατινικά Himilco), ήταν Καρχηδόνιος πλοηγός και εξερευνητής, που έζησε στο απόγειο της Καρχηδονιακής ισχύος, τον 5ο αιώνα ΠΚΕ.

Ο Ιμίλκων είναι ο πρώτος γνωστός εξερευνητής από τη Μεσόγειο που έφτασε στις βορειοδυτικές ακτές της Ευρώπης. Το χαμένο έργο του, όπου περιγράφει την περιήγησή του, αναφέρεται από Ρωμαίους συγγραφείς. Η παλαιότερη αναφορά στο ταξίδι του Ιμίλκωνος είναι μια σύντομη αναφορά στη *Φυσική Ιστορία* (2.169a), από τον Ρωμαίο λόγιο Πλίνιο τον Πρεσβύτερο. Ο Ιμίλκων αναφέρεται τρεις φορές από τον Αβιηνό, ο οποίος συνέγραψε το *Ora Maritima*, μια ποιητική περιγραφή της γεωγραφίας του 4ου αιώνα ΜΚΕ.

Για τον Ιμίλκωνα προσωπικά, σχεδόν τίποτα δεν είναι γνωστό. Έπλευσε βόρεια, κατά μήκος των ατλαντικών ακτών της σημερινής Ισπανίας, Πορτογαλίας και Γαλλίας. Έφτασε μέχρι τη σημερινή βορειοδυτική Γαλλία και την περιοχή των Oestrimini στη σημερινή Πορτογαλία, πιθανώς για το εμπόριο κασσίτερου, ο οποίος χρησιμοποιείται για την παρασκευή μπρούτζου και άλλων πολύτιμων μετάλλων. Ο Αβιηνός εκτιμά ότι το εξωτερικό ταξίδι του Ιμίλκωνα στον Ατλαντικό διήρκεσε τέσσερεις μήνες, ενώ αναφέρει επίσης ότι ακολούθησε τις εμπορικές διαδρομές που χρησιμοποιούνταν από τους Ταρτησσίους της νότιας Ιβηρικής.

Ο Ιμίλκων περιέγραψε τα ταξίδια του ως αρκετά βασανιστικά, αναφέροντας συχνά θαλάσσια τέρατα και θαλάσσια φυτά, πιθανότατα για να αποθαρρύνει τους Έλληνες ανταγωνιστές να χρησιμοποιήσουν τις νέες εμπορικές διαδρομές. Οι αναφορές των Καρχηδονίων για θαλάσσια τέρατα αποτέλεσαν μία από τις πηγές των μύθων που απεθάρρυναν για καιρό τη ναυτιλία στον Ατλαντικό.

Πηγές
-----

1. 1 2  «Dictionary of African Biography». (Αγγλικά) *Dictionary of African Biography*. Oxford University Press. Νέα Υόρκη. 2012. ISBN-13 978-0-19-538207-5.
2. ↑  «Himilco». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 4 Μαρτίου 2014.
3. ↑  Pliny the Elder, Natural History 2.169a
4. ↑  Avienus, Rufius Festus and Murphy, J. P. (1977) *Ora maritima: or, description of the seacoast from Brittany round to Massilia*. Ares Publisher, ISBN 0-89005-175-5
5. ↑  Avienus, V. 113-128
6. ↑  Roller, Duane W. (2006). *Through the pillars of Herakles: Greco-Roman exploration of the Atlantic*. Taylor & Francis, σσ. 27-28. ISBN 0-415-37287-9

* «Himilco in "Livius Articles on ancient history"». *Himilco by Jona Lendering*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2009.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Rufus Festus Avienus ora maritima στα Λατινικά
**«Η παραβολή του Σπορέα»** είναι ζωγραφικός πίνακας, ελαιογραφία πάνω σε ξύλο, που ζωγράφισε το 1557 ο Φλαμανδός καλλιτέχνης Πίτερ Μπρίγκελ ο πρεσβύτερος. Σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο Τέχνης Τίμκεν του Σαν Ντιέγκο, στην Καλιφόρνια.

Το 1553 ο Μπρίγκελ άφησε την Αμβέρσα προκειμένου να σπουδάσει στην Ιταλία. Πέρασε και σκιτσάρισε τις Άλπεις στο ταξίδι της επιστροφής του. Αυτά τα σχέδια χρησίμευσαν στη φιλοτέχνηση των βουνών που φαίνονται στο επάνω δεξιά μέρος του πίνακα.

Το έργο εικονογραφεί την παραβολή του Καλού Σπορέα από τα Συνοπτικά Ευαγγέλια και αποτελεί έναν από τους πρώτους υπογεγραμμένους πίνακες του Πίτερ Μπρίγκελ του πρεσβύτερου, καθώς και μία από τις πρώτες μεγάλου μεγέθους τοπιογραφίες του. Ο σπορέας διακρίνεται να σπέρνει σπόρους στο κάτω αριστερό μέρος. Πιο μακριά, μια εκκλησιά και ένα μικρό φλαμανδικό χωριό πλαισιώνουν το ποτάμι που ρέει από το κάτω δεξιό προς το άνω αριστερό μέρος του πίνακα. Στη δεξιά όχθη του ποταμού, κοντά σε τρεις βάρκες, ο Ιησούς Χριστός μόλις διακρίνεται να κηρύττει την παραβολή του τίτλου σε μια ομάδα ανθρώπων.

Ο Τζων Γουίλσον του Μουσείου Τίμκεν αναφέρει ότι το έργο επιδεικνύει τη λεπτομέρεια, τη θρησκευτικότητα και το ανθρώπινο στοιχείο που απαντώνται και στα ύστερα έργα του Μπρίγκελ και εξηγεί: «Ο Μπρίγκελ εξανθρωπίζει πλήρως την πνευματική φύση αυτού του θρησκευτικού θέματος ... Λεπτομέρειες αιχμαλωτίζουν το βλέμμα σου, όπως το καμπαναριό μιας εκκλησιάς, οι καλύβες με την ψάθινη στέγη, λίγα πουλιά και άλογα.»

Ο Λάρυ Σίλβερ του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια προτείνει έναν παραλληλισμό ανάμεσα στη σημασία του πίνακα και του νοήματος της παραβολής. Γράφει ότι το έργο «είναι η εικόνα ενός σπορέα, του οποίου οι σπόροι εν μέρει τρώγονται από πουλιά, εν μέρει μένουν άκαρποι όταν πέφτουν πάνω σε πετρώδες έδαφος ή όταν πνίγονται από αγκαθωτά ζιζάνια, και εν μέρει βρίσκουν εύφορο έδαφος και δίνουν σοδειά. Ευφυώς ο Μπρίγκελ επέλεξε την πρώτη παραβολή του Ιησού ως το θέμα της δικής του πρώτης τοπιογραφίας, ενός έργου που φύτεψε τον σπόρο της δικής του σχέσεως με το τοπίο.»

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Parable of the Sower». *Timken Museum*. Ανακτήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 2019.
2. ↑  Jarmusch, Ann (9 Σεπτεμβρίου 2011). «Masterpiece: 'Parable of the Sower'». *The San Diego Union-Tribune*. Ανακτήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 2019.
3. ↑  Silver, Larry. «Pieter Bruegel's Symbolic Highlands in the Lowlands». *Carleton College*. Ανακτήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 2019.
Η **ιχθυομαντεία** αποτελούσε μαντικό τρόπο πρόβλεψης των μελλοντικών γεγονότων με την εξέταση της κίνησης των ψαριών. Ήταν διαδεδομένη κυρίως στα Σούρα της Λυκίας.

Ελάχιστες πληροφορίες υπάρχουν για αυτόν τον τρόπο πρόβλεψης οι οποίες προέρχονται κυρίως από τον Αιλιανό (Ιστορία των Ζώων Η,5) και τον Αθήναιο (333,δ).

Σύμφωνα μ΄ αυτές, τοποθετούνταν μέσα στη θάλασσα και κοντά στις ακτές ξύλινοι οβελίσκοι, ως πλωτά παρατηρητήρια, και από εκεί ο ιερέας (*ιχθυομάντης*) έριχνε μικρά κομμάτια ψωμιού και κρέατος. Παρακολουθούσε τον αριθμό των ψαριών που πλησίαζαν, τις κινήσεις τους και το είδος τους και διατύπωνε έτσι το χρησμό.
◄ | 
1η χιλιετία π.Χ. | 
**1η χιλιετία μ.Χ.** | 
 2η χιλιετία μ.Χ. | 
 ► 
  

◄ | 
4ος αιώνας | 
5ος αιώνας | 
**6ος αιώνας** | 
7ος αιώνας | 
8ος αιώνας | 
► 

  

Ο κόσμος στις αρχές του 6ου αιώνα μ.Χ.Ο **6ος αιώνας** είναι η περίοδος 501-600, σύμφωνα με το Ιουλιανό ημερολόγιο στην Κοινή Εποχή. Στη Δύση αυτόν τον αιώνα σηματοδοτεί το τέλος της Κλασσικής Αρχαιότητας και την αρχή του Μεσαίωνα.

Μετά την κατάρρευση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στα τέλη του προηγούμενου αιώνα, η Ευρώπη έσπασε σε πολλά μικρά γερμανικά βασίλεια, τα οποία ανταγωνίζονταν σκληρά για τη γη και τον πλούτο. Από αυτή την αναταραχή οι Φράγκοι ήρθαν στο προσκήνιο, και χάραξαν μια αρκετά μεγάλη περιοχή που περιελάμβανε ένα μεγάλο μέρος της σύγχρονης Γαλλίας και της Γερμανίας. Εν τω μεταξύ, η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία άρχισε να επεκτείνεται υπό τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό, ο οποίος τελικά ανακαταλάβει τη Βόρεια Αφρική από τους βανδάλους, και προσπάθησε να ανακτήσει πλήρως την Ιταλία, καθώς με την ελπίδα της αποκαταστάσεως του ρωμαϊκού έλεγχου των περιοχών που κάποτε κυριαρχούσαν από τη Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Μετά το θάνατο του Ιουστινιανού, τα περισσότερα από τα εδάφη του χάθηκαν.

Κατά τη δεύτερη Χρυσή Εποχή των Σασσανιδών η αυτοκρατορία τους έφτασε στο απόγειο της δύναμής της υπό τον Χοσρόη Α. Η αυτοκρατορία Γκούπτα της βόρειας Ινδίας, σε μεγάλο βαθμό κατακλύστηκε από την Χουνα, στα μέσα του 6ου αι. Στην Ιαπωνία, η περίοδος Κοφούν έδωσε τη θέση της στην περίοδο Ασουκα. Στην Κίνα μετά την διάσπαση για περισσότερα από 150 χρόνια στην Νότια και Βόρεια δυναστεία, η Κίνα επανασυνδέθηκε με τη δυναστεία Σουι προς το τέλος του 6ου αιώνα. Τα τρία βασίλεια της Κορέας παρέμειναν όλον των 6ου αιώνα. Η Γκοκτουρκς έγιναν μια μεγάλη δύναμη στην Κεντρική Ασία μετά την ήττα των Ρουναν.

Στην Αμερική, οι Τεοτιουακάν άρχισαν να παρακμάζουν τον 6ο αιώνα, αφού έφθασε στο αποκορύφωμά τους μεταξύ του 150 και του 450 μ.Χ. Η Κλασική Περίοδο του πολιτισμού των Μάγια στην Κεντρική Αμερική.

Γεγονότα
--------

Σημαντικοί άνθρωποι
-------------------

Εφευρέσεις, ανακαλύψεις, εισαγωγές
----------------------------------
Ο **Γουόρλι (Worley)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 14,3. Ανακαλύφθηκε το 1987 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντουαρντ Μπόουελ, που παρατηρούσε από την Άντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ) και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αμερικανού αστρονόμου Τσαρλς Έντμουντ Γουόρλι.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος του Γουόρλι εκτιμάται σε 5,1 χιλόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι **S** (λιθώδης) ενώ το άλβεδό του είναι 0,151. Ο Γουόρλι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά περίπου κάθε 6 ώρες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  



Αστεροειδείς| 7010 Λοκ | 7011 Γουόρλι | 7012 Χομπς |
Ο **Χένινγκχοκ (Henninghaack)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 14,3. Ανακαλύφθηκε το 1979 από τον Αμερικανό αστρονόμο Σελτ Μπας, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο Σάιντινγκ Σπρινγκ και πήρε το όνομά του προς τιμή του Δανού διευθυντή του Γεωλογικού Μουσείου του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης Χένινγκ Χοκ.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος του Χένινγκχοκ εκτιμάται σε 3,161 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι **V**, ενώ το άλβεδό του είναι 0,405. Ο Χένινγκχοκ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε περίπου 12 ώρες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  



Αστεροειδείς| 7004 Μαρκθίμενς | 7005 Χένινγκχοκ | 7006 Φόλκο |
Το πέρασμα του αστεροειδούς 2009 VA, από την Γη.
To **2009 VA** είναι ένας αστεροειδής που πέρασε από τη Γη από απόσταση 14.000 χιλιομέτρων (8.700 μιλίων) , στις 6 Νοεμβρίου του 2009 καθιστώντας την 3η πλησιέστερη προσέγγιση αστεροειδούς στη Γη, μη επηρεάζοντάς την. Με διάμετρο μόλις 7 μέτρων (23 πόδια), οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ακόμα και αν είχε άμεση πορεία σύγκρουσης με τη γη, θα καιγόταν πιθανόν στην ατμόσφαιρά της. Ο διαστημικός αυτός *βράχος*, περασε από τη Γη μόλις δεκαπέντε ώρες μετά την ανακάλυψή του.

Ανακάλυψη
---------

Ο αστεροειδής ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά από το Catalina Sky Survey στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα. Διαπιστώθηκε ότι το αντικείμενο θα έκανε ένα πολύ κοντινό πέρασμα από τη Γη, αλλά δεν θα τη χτυπούσε. Το αντικείμενο πέρασε τόσο κοντά από τη Γη ώστε η τροχιά του μέσα στο χώρο αυτό τροποποιήθηκε από τη βαρύτητα της Γης.
Το **1080i** είναι μια μορφή υψηλής ευκρίνειας video, στην οποία η ανάλυση της οθόνης είναι 1920×1080 εικονοστοιχεία. Αυτό σημαίνει ότι ο οριζόντιος άξονας της οθόνης αποτελείται από 1920, ενώ ο κατακόρυφος άξονας από 1080 εικονοστοιχεία. Η προέκταση *"i"* αναφέρεται στον τύπο της πολύπλεξης, όπου στο πρότυπο αυτό "γεμίζουν" με χρώμα πρώτα οι μονές γραμμές και στο δεύτερο σκανάρισμα γεμίζουν οι ζυγές γραμμές, δηλαδή προβάλλονται εναλλάξ. Έτσι, όταν ένα βίντεο με ανάλυση *1080i* προβάλλεται σε μια τηλεόραση με χαμηλή ανάλυση, δημιουργεί την ψευδαίσθηση υψηλότερης ανάλυσης, καθώς η τηλεόραση μοιάζει να προβάλλει τις διπλάσιες γραμμές από όσες πραγματικά δείχνει. Ωστόσο η διαδικασία αυτή είναι τόσο γρήγορη, που δεν γίνεται αντιληπτή απ' το ανθρώπινο μάτι, το οποίο βλέπει το σύνολο της εικόνας σαν μία.

Σύγκριση με το 720p
-------------------

Η προοδευτική σάρωση περιορίζει την ανάγκη να αποτραπεί το τρεμόπαιγμα από την ομαλοποίηση με ενιαία υψηλή αντίθεση στης οριζόντιες γραμμές. Διευκολύνει την εκτέλεσή υψηλής ποιότητας μετατροπής 50↔60 Hz σε ποιο ομαλή γρήγορη κίνηση τα βιντεοκλίπ με προοδευτικά σάρωση βίντεο. Μια τυπική ανάλυση στα 720p60 (720p στα 60 Hz) το βίντεο έχει πλεονέκτημα έναντι του 480i και του 1080i60 (29,97/30καρέ/s, 59,94/s στα 60 Hz) επειδή μειώνει τον αριθμό συγκριτικά σε 3:2, γιατί τα αντικείμενα εισάγονται κατά τη διάρκεια της μεταφοράς από 24 καρέ το δευτερόλεπτο στην ταινία. Ωστόσο η ανάλυσης του 576i και του 1080i50 (25καρέ/s στα 50 Hz), τα οποία είναι κοινά στην Ευρώπη, και γενικά δεν χάνουν την ποιότητα τους σε γρήγορες σκηνές (π.χ. σκηνές δράσης, ποδόσφαιρο κλπ) απλά παίζουν στα 25 καρέ και η ποιότητα του ήχου διορθώθηκε από 25 στα 24ths. Ως αποτέλεσμα το 720p60 χρησιμοποιείται για τις αμερικανικές εκπομπές, ενώ οι ευρωπαϊκές εκπομπές HD συχνά χρησιμοποιούν το 1080i50 (25 καρέ/s,50 Hz), με οριζόντια ανάλυση 1920 ή 1440, ανάλογα με τους περιορισμούς του εύρους ζώνης. Ωστόσο, ορισμένοι ευρωπαϊκοί ραδιοτηλεοπτικοί φορείς χρησιμοποιούν τη μορφή 720p50, όπως για παράδειγμα γερμανικά (ARD,ZDF), ισπανικά (TVE HD), νορβηγικά (NRK), και βελγικά (VRT) τηλεοπτικά κανάλια.

Δείτε επίσης
------------

* 4320p, 2160p, 1080p, 720p, 576p, 576i, 480p, 480i, 360p, 240p
* High-definition television (HDTV)

Πηγές
-----

1. HD 1080i και HD 1080p. Ποιά είναι η διαφορά τους?
2. 720p on Wikipedia
3. 1080i on Wikipedia

Παραπομπές
----------

1. HD 1080i και HD 1080p. Ποιά είναι η διαφορά τους?
2. 720p on Wikipedia
3. 1080i on Wikipedia
Η **Πολυξώ (Polyxo)** είναι πολύ μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,17. Ανακαλύφθηκε το 1891 από τον Γάλλο αστρονόμο Αλφόνς Μπορελλύ, που παρατηρούσε από τη Μασσαλία, και πήρε το όνομά της από τη Ναϊάδα Πολυξώ, μία από τις μητέρες των Δαναΐδων στην ελληνική μυθολογία.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Πολυξούς υπολογίσθηκε σε 140,7 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 2,92 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι ο σπάνιος **T** και το άλβεδό της είναι 0,048 (από δεδομένα του IRAS). Η Πολυξώ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 12 ώρες και 2 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 ως 105 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000308.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 307 Νίκη | 308 Πολυξώ | 309 Αδελφοσύνη |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Η **Καμίλλη (Camilla)** είναι ένας πολύ μεγάλος και σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,08. Ανακαλύφθηκε το 1868 από τον Άγγλο αστρονόμο Νόρμαν Ρόμπερτ Πόγκσον, που παρατηρούσε από το Μαντράς της Ινδίας, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη βασίλισσα της ρωμαϊκής μυθολογίας.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Οι διαστάσεις της Καμίλλης υπολογίσθηκαν σε 344×246×205 ή σε 285×205×170 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 11 τετράκις εκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Καμίλλης εκτιμάται σε 3,6 cm/sec², ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 100 m/sec. Ο φασματικός τύπος της Καμίλλης είναι **C** (ανθρακούχος). Το άλβεδό της είναι 0,0525 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 122 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν (–52 βαθμούς η μέγιστη).

Η Καμίλλη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μια φορά κάθε 4 ώρες και 51 λεπτά.

Δορυφόρος
---------

Την 1 Μαρτίου 2001 ανακαλύφθηκε ένας δορυφόρος της Καμίλλης από τους A. Στορς, Φ. Βίλας, Ρ. Λάντις, E. Γουέλς, Κ. Γουντς, Μπ. Τσέλνερ και M. Γκάφυ με χρήση του Διαστημικού τηλεσκοπίου «Χαμπλ». Του δόθηκε το προσωρινό όνομα **S/2001 (107) 1**, χωρίς να έχει ακόμα επίσημο όνομα.

Μεταγενέστερες παρατηρήσεις με το VLT στη Χιλή (Σεπτέμβριος 2005) προσδιόρισαν την τροχιά αυτού του δορυφόρου με μεγάλο ημιάξονα τροχιάς 1235 χιλιόμετρα και διάμετρο 11 χιλιόμετρα περίπου. Αν η πυκνότητά του είναι ίδια με της Καμίλλης, η μάζα του δορυφόρου θα είναι περίπου 1,5 τρισεκατομμύριο τόνοι. Το χρώμα του είναι παρόμοιο με το χρώμα της Καμίλλης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000107.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 106 Διώνη | 107 Καμίλλη | 108 Εκάβη |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Το **Ισκολάτ**(ρωσικά: Исколат‎) ήταν η Εκτελεστική Επιτροπή του Σοβιέτ των Εργατών, Στρατιωτών και των Ακτημόνων στη Λετονία (**Ис**полнительный **ко**митет Совета рабочих, солдатских и безземельных депутатов **Лат**вии) το 1917-18.

Ιστορία
-------

Το Ισκολάτ ιδρύθηκε στη Ρίγα στις 29-30 Ιουλίου του 1917, (νέο ημερολόγιο: 11-12 Αυγούστου 1917), με πρωτοβουλία της Κεντρικής Επιτροπής της Λετονικής Κοινωνικής Δημοκρατίας και στη συνέχεια, ελεγχόταν από τους Μπολσεβίκους, με σκοπό τη διάδοση της Οκτωβριανής Επανάστασης στην επικράτεια της Λετονίας που δεν ήταν κατειλημμένη από τη Γερμανία. Όταν οι Γερμανοί κατέλαβαν τη Ρίγα, η Ισκολάτ μετακινήθηκε στο Σέσις και αργότερα στη Βάλκα, όπου ανέλαβε την εξουσία στην Επαρχία Βάλκα, διαλύοντας τα όργανα που ιδρύθηκαν από τη Ρωσική Προσωρινή Κυβέρνηση.

Στις 17 Δεκεμβρίου 1917 το Συνέδριο των Σοβιέτ της Λετονίας συνεδρίασε στη Βαλμιέρα και εξέλεξε νέο Ισκολάτ με πρόεδρο τον Φρίτσις Ρόζινς. 

Το Ισκολάτ κατέφυγε στη Μόσχα μετά την κατάληψη της Λετονίας από τις γερμανικές δυνάμεις το Φεβρουάριο του 1918 και διαλύθηκε το Μάρτιο του 1918.

Ιστοριογραφία
-------------

Η Σοβιετική ιστοριογραφία θεωρεί το Ισκολάτ ότι είναι η Σοβιετική κυβέρνηση της κυρίαρχης Λετονίας από το Δεκέμβριο του 1917 έως τον Φεβρουάριο του 1918, αλλά ιστορικός Άντριου Εζεργκαΐλις έχει δείξει ότι η αυτονομία ή ανεξαρτησία για τη "Δημοκρατία Ισκολάτ" δεν ήταν ποτέ ο στόχος για τους Λετονούς Μπολσεβίκους, που είχαν επικεφαλής τον ομοσπονδιακό ιδεολόγο Πέτερις Στούτσκα.

Δείτε επίσης
------------

* Λετονικό Προσωρινό Εθνικό Συμβούλιο
* Λετονική Σοσιαλιστική Σοβιετική Δημοκρατία

Αναφορές
--------

* "Ισκολάτ", *Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια*
* Zile, Zigurds L. (1977). «Legal Thought and the Formation of Law and Legal Institutions in the Socialist Soviet Republic of Latvia, 1917–1920» (PDF). *Journal of Baltic Studies* **8** (3): 195–204. doi:10.1080/01629777700000191.. Ανακτήθηκε στις 2007-07-10.
* Ezergailis, Andrew (1983). *The Latvian Impact on the Bolshevik Revolution: The First Phase: September 1917 to April 1918*. East European Monographs no. 144. Boulder: East European Monographs. ISBN 0-88033-035-X.
* Swain, Geoffrey (1999). «The Disillusioning of the Revolution's Praetorian Guard: The Latvian Riflemen, Summer–Autumn 1918» (PDF). *Europe–Asia Studies* **51** (4): 667–686. doi:10.1080/09668139998840.. Ανακτήθηκε στις 2007-07-10.