recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Νιόγκου Ντεμπά Νιρέν** (*Njogu Demba-Nyrén*, 26 Ιουνίου 1979) είναι ποδοσφαιριστής από την Γκάμπια, ο οποίος έχει επίσης τη σουηδική υπηκοότητα. Έχει ύψος 1.88, ζυγίζει 80 κιλά και αγωνίζεται στη θέση του κεντρικού επιθετικού.

Ο Ντεμπά γεννήθηκε στην Γκάμπια αλλά κατέφυγε σε πολύ μικρή ηλικία (με τη μητέρα του) στη Σουηδία ως πρόσφυγας λόγω του πολέμου που διεξάγονταν στη χώρα του.

Ξεκίνησε την καριέρα του από τα τμήματα υποδομής της Falu BS προτού υπογράψει επαγγελματικό συμβόλαιο με την ΜΚ Χέκεν του Γκέτεμποργκ. Με τη Χέκεν αγωνίστηκε 2 χρόνια στην Α΄ Εθνική της Σουηδίας. Ακολούθως πήρε μεταγραφή για τον ΠΑΣ Γιάννινα (Β' Εθνική) με τον οποίο αγωνίστηκε σε 15 αγώνες και σημείωσε 5 τέρματα. Την επόμενη χρονιά(2003-04) τον απέκτησε, κατόπιν προσωπικής επιθυμίας του τότε προπονητή του, Γιώργου Φοιρού, ο Άρης Θεσσαλονίκης. Με τους **κίτρινους** αγωνίστηκε σε 22 αγώνες και πέτυχε 12 γκολ, αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της ομάδας και έγινε είδωλο της κερκίδας καθώς πέτυχε πολύτιμα γκολ και βοήθησε σημαντικά την ομάδα να φτάσει στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας και να βγει στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ.

Παραδόξως, και κάτω από εντελώς περίεργες συνθήκες έμεινε ελεύθερος από τον Άρη και μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό, ο οποίος τον έδωσε δανεικό για 6 μήνες στη Βουλγαρική Λέφσκι Σόφιας. Στη Λέφσκι αγωνίστηκε σε 10 ματς χωρίς να σκοράρει και τον Γενάρη του 2004 επέστρεψε στον Παναθηναϊκό, αγωνίστηκε σε 9 αγώνες αλλά παρέμεινε άσφαιρος.Δόθηκε εκ νέου δανεικός στον Α.Ο.Κέρκυρας όπου είχε 7 συμμετοχές και 1 γκολ σε 4 μήνες Το φθινόπωρο του 2005 μετακόμισε στη Δανία και στην ομάδα της Esbjerg FB στην οποία αγωνίζεται μέχρι και σήμερα παραμένοντας ένα από τα βασικότερα ατού της.

Ο Ντεμπά, ανέμενε επί μακρόν την κλήση του στην Εθνική ομάδα της Σουηδίας αλλά αφού δεν κατόρθωσε να πείσει τον Σουηδό εκλέκτορα, αποφάσισε να αγωνιστεί με τα χρώματα της Εθνικής Γκάμπιας, με την οποία έκανε ντεμπούτο στις 6 Οκτωβρίου 2006.
Ο **Ντάριους Ουάσινγκτον**, γεννημένος στις 6 Δεκεμβρίου 1985 στο Γουίντερ Παρκ της Φλόριντα, είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στην θέση του πόιντ γκαρντ.

Καριέρα
-------

Ο Ουάσινγκτον φοίτησε στο πανεπιστήμιο του Μέμφις και κέρδισε τον τίτλο του καλύτερου νέου παίκτη για την περιφέρεια του, έχοντας μέσο όρο 15,4 πόντων στην πρώτη του χρονιά και 13,4 στην δεύτερη.

Μετά το δεύτερο του έτος, αποφάσισε να ξεκινήσει την επαγγελματική του καριέρα, υπογράφοντας στην ομάδα του ΠΑΟΚ και ολοκληρώνοντας την χρονιά στην Τσεχία και τη Νίμπουργκ. Συνέχισε στην NBA D-League με τους Όστιν Τόρος και έπαιξε σε 18 παιχνίδια του ΝΒΑ με τους Σαν Αντόνιο Σπερς, έχοντας μέσο όρο 2,9 πόντων.

Την σεζόν 2007-08, φόρεσε την φανέλα του Άρη Θεσσαλονίκης, όπου σε 14 αγώνες κανονικής περιόδου είχε μέσο όρο 9,0 πόντων και σε 3 ματς των πλέι-οφ άλλους 15,0 πόντους ανά αγώνα.

Την επόμενη χρονιά, μεταγράφηκε στην ρωσική Ουράλ Γκρέιτ, το 2009-10 στην Γαλατάσαραϊ και το 2010-11 υπέγραψε στην ιταλική Ρόμα, ολοκληρώνοντας την σεζόν στην Πιράτας ντε Κεμπραντίγιας από το Πουέρτο Ρίκο.

Το καλοκαίρι του 2011, συμφώνησε με την τουρκική Τουρκ Τέλεκομ, κλείνοντας την χρονιά και πάλι στην Πιράτας ντε Κεμπραντίγιας. Τον Ιανουάριο του 2013, φόρεσε την φανέλα της Χαποέλ Ελιάτ από το Ισραήλ και έναν μήνα αργότερα υπέγραψε στην γαλλική Λε Μαν Σαρτ Μπασκέτ.

Τις δύο επόμενες σεζόν, αγωνίστηκε στην Εσκισεχίρ από την Τουρκία και επέστρεψε στη Νίμπουργκ μετά από επτά χρόνια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Darius Washington Player Profile
2. ↑  «Spurs Assign Darius Washington To Austin Toros». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2015.
3. ↑  Darius Washington - PG for the San Antonio Spurs
4. ↑  Aris adds point guard Darius Washington
5. ↑  Darius Washington Galatasaray Cafe Crown'da
6. ↑  NUEVO PIRATA
7. ↑  Darius Washington Türk Telekom'da haberi
8. ↑  Darius Washington to Le Mans
9. ↑  CEZ Nymburk announces Darius Washington

Πηγές
-----

* Darius Washington - Eurobasket
* Darius Washington NBA Stats | Basketball-Reference.com
* WASHINGTON, DARIUS - Welcome to EUROLEAGUE BASKETBALL
Ο **ΝτεΧουάν Κόλινς**, γεννημένος στις 20 Νοεμβρίου 1976 στο Γιανγκστάουν του Οχάιο, είναι πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,88 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση του πλέι μέικερ. Τελευταίος σταθμός της καριέρας του ήταν η ρωσική Κράσνιε Κρίλια.

Καριέρα
-------

Ο Κόλινς αγωνίστηκε στο NCAA με την ομάδα του Τασκέγκι από το 1994 ως το 1997 και με τους Τάιγκερς του LSU για τη σεζόν 1997-98. Στην τελευταία του χρονιά, αγωνίστηκε σε 23 αγώνες με μέσους όρους 8,8 πόντων, 3,7 ριμπάουντ και 3,4 ασίστ.

Το 2000, υπέγραψε στην Τάιγκερς Τούμπιγκεν, παραμένοντας εκεί για δύο χρόνια με μέσο όρο που πλησίαζε τους 24 πόντους ανά αγώνα. Συνέχισε για δύο ακόμη σεζόν στην Άλμπα Βερολίνου, με την οποία είχε 16,1 πόντους το 2002-03 και 16,6 πόντους το 2003-04, κατακτώντας το πρωτάθλημα Γερμανίας στον πρώτο του χρόνο.

Τη σεζόν 2004-05 φόρεσε τη φανέλα του Άρη Θεσσαλονίκης, πετυχαίνοντας 13,2 πόντους κατά μέσο όρο σε 26 αγώνες της κανονικής περιόδου του ελληνικού πρωταθλήματος, ενώ είχε και 14,3 πόντους σε τρία παιχνίδια των πλέι-οφ. Αναδείχθηκε δεύτερος στα κλεψίματα και πέμπτος στις ασίστ, βοηθώντας τον Άρη να καταλάβει την τρίτη θέση, αλλά η ομάδα της Θεσσαλονίκης ηττήθηκε με πλεονέκτημα έδρας από την ΑΕΚ στην προημιτελική φάση των πλέι-οφ. Επίσης, η ομάδα του Άρη έφθασε μέχρι τον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας, όπου ηττήθηκε από τον Παναθηναϊκό με 72-68.

Το 2005-06, ο Κόλινς αγωνίστηκε με την ιταλική Βαρέζε, συνεχίζοντας την επόμενη σεζόν στη Γερμανία και την Μπάμπεργκ, πριν υπογράψει στη Ζάλγκιρις Κάουνας. Τη σεζόν 2008-09, φόρεσε τη φανέλα της ρωσικής Λοκομοτίβ Ροστόβ και της ισπανικής Σεβίλλης, πριν επιστρέψει στην Ελλάδα το 2009-10 με την ομάδα της Καβάλας.

Συνέχισε για δύο ακόμη χρονιές στη Ζάλγκιρις Κάουνας, με την οποία κατέκτησε συνολικά δύο πρωταθλήματα και ένα κύπελλο Λιθουανίας, όπως και τη Βαλτική Λίγκα του 2008.

Το 2012, συμφώνησε με την Αλ Ριγιάντι από τη Βηρυττό και ολοκλήρωσε τη σεζόν 2012-13 με την Κράσνιε Κρίλια, κατακτώντας το EuroChallenge του 2013, όπως και το κύπελλο Ρωσίας, πριν αποσυρθεί από την ενεργό δράση σε ηλικία 37 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  DeJuan Collins Stats | College Basketball
2. ↑  DeJuan Collins (Alba Berlin) - photo | K&M Ziółkowscy
3. ↑  Alba Berlin - Welcome to Eurocup
4. ↑  Στα Άρης - ΑΕΚ υπάρχει ισορροπία - Σκρατς Basket League
5. ↑  Παναθηναϊκός-Άρης 72-68 Τελικός Κυπέλλου 2005 - YouTube
6. ↑  DeJuan Collins - Diamond Sports Agency[*νεκρός σύνδεσμος*]
7. ↑  DeJuan Collins moves to Rostov – TalkBasket.net
8. ↑  DeJuan Collins joins Cajasol – TalkBasket.net
9. ↑  Kavala inks DeJuan Collins – TalkBasket.net
10. ↑  DeJuan Collins returns to Zalgiris – Žalgiris
11. ↑  DeJuan Collins - BGbasket.com[*νεκρός σύνδεσμος*]
12. ↑  Krasnye Krylya Samara tabs DeJuan Collins - Sportando

Πηγές
-----

* COLLINS, DeJUAN - Welcome to EUROLEAGUE BASKETBALL
* DeJuan Collins Basketball Player Profile
* DeJuan Collins Europe Stats | Basketball-Reference.com
Ο **Πειρίθους** (συχνά αναφέρεται και ως **Περίθοος** ή **Πειρίθοος**) ήταν βασιλιάς των Λαπιθών και σύζυγος της Δηιδάμειας. Ήταν γιος της Νεφέλης και του Ιξίονα ή του Δία. Ο καλύτερος φίλος του ήταν ο Θησέας.

Ο μύθος
-------

Σύμφωνα με τον μύθο, ο Πειρίθους είχε ακούσει για το θάρρος του Θησέα και το σθένος του στη μάχη. Παρέσυρε το κοπάδι του Θησέα μακριά από το Μαραθώνα και ο Θησέας άρχισε να τον κυνηγάει. Οι δυο ήρωες συναντήθηκαν και εντυπωσιάστηκαν τόσο από τη δύναμη του καθενός, ώστε ορκίστηκαν δεσμούς φιλίας.

Πήραν μέρος στο κυνήγι του Καλυδώνιου Κάπρου. Αργότερα, ο Πειρίθους νυμφεύθηκε την Ιπποδάμεια. Οι Κένταυροι ήταν καλεσμένοι στη γιορτή, αλλά μέθυσαν και προσπάθησαν να απαγάγουν τις γυναίκες. Οι Λαπίθες κέρδισαν τη μάχη που ακολούθησε.

Αργότερα, ο Θησέας και ο Πειρίθους βάλανε σκοπό να παντρευτούν κόρες του Δία. Ο Θησέας διάλεξε την Ελένη και μαζί την απήγαγαν όταν εκείνη ήταν 13 ετών, αποφασίζοντας να την κρατήσουν μέχρι να φτάσει σε ηλικία γάμου. Ο Πειρίθους διάλεξε την Περσεφόνη. Άφησαν την Ελένη με την Αίθρα, τη μητέρα του Θησέα, και ταξίδεψαν στον Άδη, βασίλειο του Πλούτωνα και της Περσεφόνης. Ο Πλούτωνας προσποιήθηκε ότι καλοδέχτηκε τους δυο ήρωες, αλλά με το που κάθισαν στις θέσεις τους, ξεπήδησαν φίδια που τυλίχτηκαν γύρω από τα πόδια και τα χέρια τους και τους κρατούσαν δέσμιους.

Ο Ηρακλής κατάφερε να ελευθερώσει τον Θησέα, αλλά η γη άρχισε να τρέμει όταν προσπάθησε να ελευθερώσει τον Πειρίθου. Έτσι ο Πειρίθους έμεινε στον Άδη δέσμιος για πάντα.

Δείτε επίσης
------------

* Ο αστεροειδής *26763 Πειρίθοος* (26763 Peirithoos) της Τρωικής Ομάδας, που ανακαλύφθηκε το 1960, πήρε το όνομά του από τον ήρωα αυτό.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 31153124349524492652

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ελληνική μυθολογία
 |

 |

1. 1 2 3 4 5  «Pirithous» (Ρωσικά)
2. ↑  d:Q4529168: «Иксион» (Ρωσικά)
Η **νιφεδιπίνη**, που πωλείται με την επωνυμία **Adalat** μεταξύ άλλων, είναι φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη διαχείριση της στηθάγχης, της υψηλής αρτηριακής πίεσης, του φαινομένου του Ρεϊνώ και του πρόωρου τοκετού. Είναι μια από τις θεραπείες επιλογής για την στηθάγχη Πριντσμέταλ. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της σοβαρής υψηλής αρτηριακής πίεσης κατά την εγκυμοσύνη. Η χρήση της σε πρόωρο τοκετό μπορεί να επιτρέψει περισσότερο χρόνο στα στεροειδή να βελτιώσουν τη λειτουργία των πνευμόνων του μωρού και να παρέχουν χρόνο για τη μεταφορά της μητέρας σε καλά καταρτισμένο ιατρικό κέντρο πριν από τον τοκετό. Είναι ένας αποκλειστής διαύλων ασβεστίου τύπου διυδροπυριδίνης. Η νιφεδιπίνη λαμβάνεται από το στόμα και είναι διαθέσιμη σε σκευάσματα γρήγορης και αργής απελευθέρωσης.

Συχνές παρενέργειες περιλαμβάνουν ζάλη, κεφαλαλγία, αίσθημα κόπωσης, οίδημα στα πόδια, βήχα και δύσπνοια. Σοβαρές παρενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν χαμηλή αρτηριακή πίεση και καρδιακή ανεπάρκεια. Υπάρχουν προσωρινές ενδείξεις ότι η χρήση του κατά την εγκυμοσύνη είναι ασφαλής. Ωστόσο, δεν συνιστάται κατά τη διάρκεια του θηλασμού.

Η νιφεδιπίνη κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1967 και εγκρίθηκε για χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1981. Συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο των βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο. Το 2017, ήταν η 120η πιο συχνά συνταγογραφούμενη φαρμακευτική αγωγή στις Ηνωμένες Πολιτείες, με περισσότερες από έξι εκατομμύρια συνταγές.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Nifedipine Pregnancy and Breastfeeding Warnings». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 2015.
2. 1 2 3 4 5  «Nifedipine». The American Society of Health-System Pharmacists. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2019.
3. ↑  Corey, E.J. (2013). *Drug discovery practices, processes, and perspectives*. Hoboken, N.J.: John Wiley & Sons. σελ. 172. ISBN 9781118354469.
4. ↑  Fischer, Jnos· Ganellin, C. Robin (2006). *Analogue-based Drug Discovery* (στα Αγγλικά). John Wiley & Sons. σελ. 464. ISBN 9783527607495.
5. ↑  *World Health Organization model list of essential medicines: 21st list 2019*. Geneva: World Health Organization. 2019. WHO/MVP/EMP/IAU/2019.06. License: CC BY-NC-SA 3.0 IGO.
6. ↑  «The Top 300 of 2020». *ClinCalc*. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2020.
7. ↑  «Nifedipine - Drug Usage Statistics». *ClinCalc*. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2020.
| Γλωσσολογία |
| --- |
| Θεωρητική |
| * Γνωσιακή
* Παραγωγική
* Ποσοτική
* Λειτουργικές θεωρίες της γραμματικής
* Φωνολογία
* Μορφολογία
* Μορφοφωνολογία
* Σύνταξη
* Λεξιλόγιο
* Σημασιολογία
* Πραγματολογία
* Γραφηματική
* Ορθογραφία
* Σημειωτική
 |
| Περιγραφική |
| * Ανθρωπογλωσσολογία
* Συγκριτική
* Ιστορική
* Ετυμολογία
* Γραφητική
* Φωνητική
* Κοινωνιογλωσσολογία
 |
| Εφαρμοσμένη και πειραματική |
| * Υπολογιστική
* Αντιπαραβολική
* Εξελικτική
* Δικανική
* Διαδικτυακή
* Γλωσσική κατάκτηση
* Κατάκτηση δεύτερης γλώσσας
* Γλωσσική αξιολόγηση
* Γλωσσική ανάπτυξη
* Διδακτική της γλώσσας
* Ανθρωπολογία της γλώσσας
* Νευρογλωσσολογία
* Ψυχογλωσσολογία
 |
| 
Σχετικά λήμματα |
| * Ιστορία της γλωσσολογίας
* Γλωσσική συνταγή
* Κατάλογος γλωσσολόγων
* Άλυτα γλωσσολογικά προβλήματα
 |
| Γλωσσολογία |
| π • σ • ε
 |

Η **πειραματική γλωσσολογία** είναι ο κλάδος της γλωσσολογίας που μελετά θεωρίες γλωσσικών αναπαραστάσεων βασισμένες σε ποιοτικές αποδείξεις. Αυτές οι αποδείξεις μπορεί να είναι πειραματικές, με την αυστηρή έννοια του όρου, ή παραγόμενες από σώματα κειμένου. Σε κάθε περίπτωση, η εγκυρότητα των υποθέσεων της πειραματικής γλωσσολογίας πρέπει να ελεγθεί χρησιμοποιώντας επαγωγική στατιστική προκειμένου να εξαχθούν γενικά συμπεράσματα από ένα τυχαίο δείγμα συμμετεχόντων σε ένα πείραμα ή γλωσσικών εκφράσεων ή και από τα δύο. Η πειραματική γλωσσολογία ασχολείται κυρίως με γλωσσικές αναπαραστάσεις και με τους αντίστοιχους περιορισμούς τους, Υπάρχει μία θεμελιώδης σχέση με την ποσοτική γλωσσολογία, καθώς και τα δύο πεδία εστιάζουν στον έλεγχο μαθηματικών μοντέλων μέσω σωμάτων κειμένου ή ψυχολογικών πειραμάτων.

Διάκριση πειραματικής γλωσσολογίας-ψυχογλωσσολογίας
---------------------------------------------------

Ένας κλάδος με τον οποίο είναι στενά συνδεδεμένη η πειραματική γλωσσολογία είναι η ψυχογλωσσολογία. Και οι δύο κλάδοι έχουν κοινές προσεγγίσεις των γλωσσικών φαινομένων μέσω πειραματικών μεθόδων και ένα μεγάλο μέρος της έρευνας που έχει εκδοθεί στην ψυχογλωσσολογία είναι κεντρικό στα ερευνητικά ερωτήματα που θέτει η πειραματική γλωσσολογία. Παρόλα αυτά, η διάκριση μεταξύ των δύο κλάδων έγκειται στο γεγονός ότι η ψυχογλωσσολογία εστιάζει στις γενικές αρχές της επεξεργασίας της γλώσσας και στους γενικούς γνωσιακούς μηχανισμούς, όπως οι περιορισμοί της μνήμης ή οι εκτελεστικές λειτουργίες του εγκεφάλου, ενώ η πειραματική γλωσσολογία ασχολείται κυρίως με γλωσσικές αναπαραστάσεις και τους αντίστοιχους περιορισμούς τους, οι οποίες προκαλούν την ποικιλομορφία των γλωσσικών εκφράσεων.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Eddington, David, ed. 2009. Quantitative and Experimental Linguistics. Munich: Lincom.
3. ↑  O. Bott & F. Hamm (accepted). Crosslinguistic Variation in the Processing of Aspect. [pdf]. To appear in Barbara Hemforth, Barbara Schmiedtova & Cathrine Fabricius-Hansen (eds.): Experimental approaches to cross-linguistic meaning, In: Studies in theoretical psycholinguistics, Springer Verlag.
H **Ντεβότα** (*Devota*) είναι **παρθενομάρτυρας** (λατ. *virgo et martyr*), θανούσα το 303 μ.Χ. Η Ντεβότα επίσης είναι ο προστάτης άγιος δύο περιοχών, της Κορσικής και του Μονακό. Η Ντεβότα έπεσε θύμα των διωγμών εναντίον των Χριστιανών που διεξήγαγαν οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες Διοκλητιανός και Μαξιμιανός. Μερικές φορές η Ντεβότα θεωρείται ως ίδιο άτομο με την κορσικανή αγία Ιουλία, η οποία στα λατινικά λέγεται ως Deo devota ("αφιερωμένη στον Θεό"). Η περιγραφή παρερμηνεύτηκε ως κύριο όνομα της αγίας. Ο θρύλος που συνδέεται με την αγία Ντεβότα είναι παρόμοιος με εκείνους που είναι γνωστοί σήμερα για άλλους αγίους της περιοχής, όπως ο Άγιος Ρεπαράτα και ο Άγιος Τόρπες.

Βιογραφία
---------

Η παράδοση υποστηρίζει ότι η Ντεβότα ήταν μια Κορσικανή η οποία γεννήθηκε γύρω στο 283 μ.Χ. στη Μαριάνα της Κορσικής. Η Ντεβότα ήταν μια νεαρή παρθένα, η οποία είχε αποφασίσει να αφοσιωθεί πλήρως στην υπηρεσία του Θεού. Η Ντεβότα ήταν μέλος του νοικοκυριού του γερουσιαστή Ευτυχίου. Κατά τη διάρκεια των διωγμών του Διοκλητιανού, ο έπαρχος Βάρβαρος έφτασε στην Κορσική με την συνοδεία ενός στόλου και όταν έμαθε ότι ο γερουσιαστής φιλοξενούσε μια Χριστιανή στο σπίτι του, ζήτησε από τον Ευτύχιο να παραδοθεί και να υποχρεωθεί να κάνει την απαιτούμενη θυσία στην λατρεία του αυτοκράτορα. Ο Ευτύχιος αρνήθηκε και ο Βάρβαρος, μη θέλοντας να μπει άμεσα σε σύγκρουση μαζί του, κανόνισε να τον δηλητηριάσουν τον Ευτύχιο. Η Ντεβότα φυλακίστηκε και βασανίστηκε για την πίστη της. Το στόμα της τσακίστηκε και το σώμα της σύρθηκε ανάμεσα στους βράχους. Για την πίστη της τιμωρήθηκε, μάλλον, με λιθοβολισμό μέχρι θανάτου.

Μετά το θάνατό της, ο κυβερνήτης της Κορσικής αποφάσισε να καεί η σωρός της, για να μην αποτελέσει αντικείμενο λατρείας. Ωστόσο η σωρός της σώθηκε από τους τοπικούς χριστιανούς. Το σώμα της τοποθετήθηκε σε μια βάρκα με προορισμό την Αφρική, καθώς ο Γρατιανός, ο πλοηγός του σκάφους, ο ιερέας Βενέδικτος, και ο Απολλινάρης, ο διάκονος, όλοι πίστευαν ότι στην Αφρική θα λάμβανε μια ταφή με βάση τα χριστιανικά έθιμα.. Ωστόσο, το σκάφος έπεσε θύμα μιας καταιγίδας. Ένα περιστέρι εμφανίστηκε και οδήγησε το σκάφος στο σημερινό Λε Γκωμάτ, το οποίο βρίσκεται στο σημερινό κράτος του Μονακό. Το σκάφος οδηγήθηκε σε μια περιοχή του σημερινού Μονακό όπου τότε βρισκόταν ένα παρεκκλήσι αφιερωμένο στον Άγιο Γεώργιο.

Σε ανάμνηση της μνήμης της στήθηκε ένα παρεκκλήσι, το οποίο βρίσκεται στο Μονακό και επιζεί ακόμη και σήμερα. Παραδοσιακά, τα λουλούδια λέγεται ότι ανθίζουν πριν από την εποχή τους στις 27 Ιανουαρίου, την ημέρα που γιορτάζει η Ντεβότα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ökumenisches Heiligenlexikon» D/Devota.htm.
2. ↑  Saint of the Day, January 27 Αρχειοθετήθηκε 2019-12-29 στο Wayback Machine. Retrieved 2012-03-02.
3. ↑  Anna Jameson, *Sacred and Legendary Art* (Longman, Brown, Green, 1857), 648.
4. ↑  Arduino, Fabio. "Santa Devota", Santa e Beati
5. ↑  Dunbar, Agnes Baillie Cunninghame. "St. Devota", *A Dictionary of Saintly Women*, Bell, 1904
Ο **Ντόναλντ Νίκολ** (αγγλικά: *Donald MacGillivray Nicol*, 4 Φεβρουαρίου 1923 - 25 Σεπτεμβρίου 2003) ήταν Άγγλος βυζαντινολόγος, ένας από τους διαπρεπέστερους του 20ού αιώνα.

Βίος
----

Γεννήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 1923 στο Πόρτσμουθ της νότιας Αγγλίας, αλλά κατάγεται από τη Σκωτία. Σπούδασε στο Κολέγιο Pembrohe του Πενεπιστημίου του Κέιμπριτζ. Το 1952 ανακηρύχθηκε διδάκτορας Βυζαντινής Ιστορίας, με σύμβουλο καθηγητή τον Στίβεν Ράνσιμαν. Εργάστηκε στη Βρετανική Αρχαιολογική Σχολή Αθηνών. Δίδαξε ως λέκτορας το διάστημα 1952-1964 στο University College Dublin. Εργάστηκε ως επιστημονικός συνεργάτης του βυζαντινολογικού κέντρου Dumbarton Oaks της Ουάσινγκτον (1964-1966), ως επισκέπτης καθηγητής του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου (1966-1970) και ως τακτικός καθηγητής Βυζαντινής και μεταβυζαντινής Ιστορίας στο King’s College του Λονδίνου, στην έδρα Αδαμαντίου Κοραή, το διάστημα 1970-1988. Επίσης διετέλεσε αντιπρύτανης του King’s College το διάστημα 1977-1981. Μετά τη συνταξιοδότησή του το 1988 ανακηρύχθηκε επίτιμος καθηγητής της έδρας Κοραή. Το διάστημα 1989-1992 διετέλεσε διευθυντής της Γενναδείου Βιβλιοθήκης. Τα τελευταία του χρόνια τα πέρασε στο Little Shelford του Κέιμπριτζ, όπου και πέθανε στις 25 Σεπτεμβρίου 2003.

Συγγραφικό έργο
---------------

Ο Νίκολ έχει εκτενέστατο συγγραφικό και επιστημονικό έργο, που καλύπτει μια μεγάλη ευρύτητα θεμάτων για την ιστορία του Βυζαντίου. Ένα μεγάλο μέρος των άρθρων του έχει αναδημοσιευτεί στα αγγλικά σε δύο ογκώδης τόμους (Variorum Reprints). Υπήρξε επιμελητής της Βυζαντινής Ιστορίας του Κέιμπριτζ, μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας, της Βασιλικής Ιρλανδικής Ακαδημίας και της Βασιλικής Ιστορικής Εταιρείας. Επίσης το 1975 ίδρυσε το περιοδικό *Byzantine and Modern Greek Studies*. Τα σημαντικότερα έργα του, πολλά εκ των οποίων έχουν μεταφραστεί και στα ελληνικά είναι τα εξής:

1. *Το δεσποτάτο της Ηπείρου* (1957)
2. *Μετέωρα, τα βραχώδη μοναστήρια της Θεσσαλίας* (1963)
3. *Η βυζαντινή οικογένεια των Καντακουζηνών, 1100-1460. Γενεαλογική και προσωπογραφική μελέτη* (1968)
4. *Οι τελευταίοι αιώνες του Βυζαντίου, 1261-1453* (1972)
5. *Το τέλος της Βυζαντινής αυτοκρατορίας* (1979)
6. *Βυζάντιο και Βενετία. Μελέτη των διπλωματικών και πολιτιστικών σχέσεων* (1988)
7. *Το Βυζάντιο, η Βενετία και η Δ΄ Σταυροφορία* (1990)
8. *Βιογραφικό λεξικό της Βυζαντινής αυτοκρατορίας* (1991)
9. *Ο αθάνατος αυτοκράτορας. Η ζωή και ο μύθος του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, τελευταίου αυτοκράτορα του Βυζαντίου* (1992)
10. *Οι βυζαντινές δεσποσύνες. Δέκα πορτραίτα, 1250-1500* (1994)
11. *Το δεσποτάτο της Ηπείρου, 1267-1479. Μια συνεισφορά στην ελληνική ιστορία κατά το Μεσαίωνα* (1991)

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 27082028
* **ΕΒΕ**: 67839
* LCCN: n79018023
* ISNI: 0000 0001 2125 1800
* GND: 119225719
* SUDOC: 028534638
* BNF: cb12035137w (data)
* BIBSYS: 90123291
* NLA: 36163853
* NKC: jo2012692579
* ICCU: CFIV110890
* BNE: XX1043515
* CiNii: DA01475987

 |

 |
Συντεταγμένες: 52°27′12″N 158°11′42″E﻿ / ﻿52.45333°N 158.19500°E﻿ / 52.45333; 158.19500

Το **Μουτνόβσκι** (ρώσικα: Мутновский) είναι ενεργό ηφαίστειο στη ρώσικη χερσόνησο Καμτσάτκα. Το Μουτνόβσκι έχει ύψος 2.322 μέτρων και αποτελείται από τέσσερα κοντινά στρωματοηφαίστεια τα οποία σχηματίζουν ένα σύνθετο ηφαίστειο, το οποίο διαθέτει μεγάλο αριθμό κρατήρων. Ο νεότερος κώνος, ο Μουτνόβσκι IV σχηματίστηκε στην αρχή του Ολόκαινου. Οι εκρήξεις του ηφαιστείου είναι κυρίως φρεατικές ή φρεατομαγματικές. Κατά τους ιστορικούς χρόνους έχουν λάβει χώρα τουλάχιστον 16 φορές, όλες εκρηκτικές. Μόνο η έκρηξη του 1904 παρήγαγε λάβα. Η πιο βίαιη έκρηξη σημειώθηκε το 1848. Η τελευταία έκρηξη του Μουτνόβσκι έλαβε χώρα το 2000. Στο ηφαίστειο υπάρχει έντονη υδροθερμική κυκλοφορία, μεγαλύτερη από οποιοδήποτε άλλο ηφαίστειο στο ηφαιστειακό τόξο της Καμτσάτκας και των Κουριλών.

Περιγραφή
---------

Ατμός από κρατήρα
Στην κορυφή του ηφαιστείου υπάρχει ένας κρατήρας, ο κρατήρας του Μουτνόβσκι ΙΙΙ με διάμετρο 1,3 χιλιομέτρων, μέσα στον οποίο βρίσκονται μικρότεροι κώνοι και ένας παγετώνας. Εξαιτίας της έντονης υδροθερμικής δραστηριότητας, μέρος του παγετώνα έχει λιώσει και σχηματίσει ένα δίκτυο σπηλαίων. Ο κρατήρας Μουτνόβσκι IV βρίσκεται στο βόρειο άκρο του κρατήρα. Ένας ποταμός έχει διαβρώσει τον κρατήρα. Μετά την έκρηξη του 2000 σχηματίστηκε μια λίμνη στο μεγάλο κρατήρα από το λιώσιμο του παγετώνα. Η λίμνη μέχρι το 2003 θερμαινόταν ακόμα, όμως από το 2004 είναι μονίμως παγωμένη. Σήμερα στον νεότερο κρατήρα υπάρχουν ενεργές φουμαρόλες με θερμοκρασία που φτάνει τους 620 βαθμούς Κελσίου. Αυτή η θερμοκρασία είναι πολύ υψηλή για ανενεργό ηφαίστειο και θεωρείται ότι υπάρχει μεταφορά μάγματος μέσα στον μαγματικό πόρο. Η δραστηριότητά τους είναι συνεχής και εκπέμπουν νέφος πλούσιο σε διοξείδιο του θείου (2,6%) και σε διοξείδιο του άνθρακα (3,3%). Το κύριο συστατικό του νέφους είναι υδρατμοί, οι οποίοι πιστεύεται ότι προέρχονται από θέρμανση του νερού του παγετώνα. Τα πεδία ενεργών φουμαρολών με μεγάλη παραγωγή θερμότητας καλύπτουν μια έκταση περίπου 37 στρεμμάτων και χωρίζονται σε τέσσερις περιοχές που βρίσκονται μέσα στο κρατήρα του Μουτνόβσκι ΙΙΙ. Έχει μετρήθεί ότι η παραγωγή θερμότητας του ηφαιστείου είναι περίπου 1100 MWt. Στο μέλλον μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή ενέργειας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mutnovsky Αρχειοθετήθηκε 2013-02-19 στο Wayback Machine. Global Volcanism Program, Smithsonian Institute
2. ↑  Kamchatka Ice Cave Earth Science Picture of the Day. 10 Δεκεμβρίου 2012.
3. ↑  John Eichelberger; Alexey Kiryukhin; Adam Simon (Μάρτιος 2009). «The Magma-Hydrothermal System at Mutnovsky Volcano, Kamchatka Peninsula, Russia». *Scientific Drilling* **7**: 54-56. doi:10.22 04/iodp.sd.7.09.2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2013-07-17.. Ανακτήθηκε στις 2012-12-13.
4. ↑  A. Kiryukhin· M. Ramsey· V. Droznin· A. Carter· S. Rose· V. Dvigalo· I. Dubrovskaya (28–30 Ιανουαρίου 2008). «Heat Discharge of thw Mutnovsky Volcano» (PDF). *Thirty-Third Workshop on Geothermal Reservoir Engineering*. Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (pdf) στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2012.
Νάγκα που προστατεύει τον Βούδα
Τα **Νάγκα** είναι όντα της Ινδικής μυθολογίας, φίδια που άλλοτε παίρνουν ανθρώπινη μορφή.

Τα Νάγκα είχαν πολλά κεφάλια ενώ ζούσαν κάτω από τη γη σε μυστηριώδη παλάτια. Σύμφωνα με τον μύθο τα Νάγκα τα προσηλύτισε ο Βούδας όταν μια μέρα που καθότανε κάτω μια συκιά ένα Νάγκα τυλίχτηκε γύρω του και τα κεφάλια του σχημάτισαν ομπρέλα για να τον προφυλάξουν από τη βροχή. Ο Βούδας αργότερα όταν κήρυξε τους δυο νόμους, έναν για τους ανθρώπους κι έναν για τους θεούς, εμπιστεύτηκε στα Νάγκα να φυλάνε τον νόμο για τους θεούς ο οποίος ήταν μυστικός. Μετά από αιώνες τα Νάγκα τον αποκάλυψαν στον μοναχό *Ναγκαρχούνα*.

Ένας άλλος μύθος σχετίζεται με τον Ινδό βασιλιά Ασόκα, όταν κάποτε αποφάσισε να γκρεμίσει μια παγόδα εμφανίστηκε μπροστά του ένα Νάγκα με μορφή μοναχού, ο μοναχός τον οδήγησε μέσα στη παγόδα και του έδειξε τα ιερά της σκεύη, βλέποντάς τα ο Ασόκα φοβήθηκε γιατί δεν ήταν φτιαγμένα από ανθρώπινο χέρι, κι έτσι αποφάσισε να μην γκρεμίσει την παγόδα.

Πηγές
-----

* Χόρχε Λούις Μπορχές, *Το βιβλίο των φανταστικών όντων*, μετάφραση Γιώργος Βέης, Εκδόσεις LIBRO, Αθήνα 1983
Αγώνας μπάντι στη Σουηδία.
Το **μπάντι** είναι ομαδικό χειμερινό άθλημα το οποίο παίζεται σε πάγο, στο οποίο οι παίκτες χρησιμοποιούν μπαστούνια για να κατευθύνουν μια μπάλα στο τέρμα της αντίπαλης ομάδας.

Το άθλημα θεωρείται μορφή του χόκεϊ και έχει κοινό παρασκήνιο με το χόκεϊ επί πάγου και επί χόρτου. Το μπάντι έχει επηρεαστεί από τους κανόνες του ποδοσφαίρου: οι αγώνες χωρίζονται σε δύο ημίχρονα των 45 λεπτών και υπάρχουν 11 παίκτες σε κάθε ομάδα. Τα τέρματα έχουν περίπου το ίδιο μέγεθος με αυτά του ποδοσφαίρου. Το μπάντι παίζεται σε πάγο όπως το χόκεϊ επί πάγου.

Υπάρχει επίσης μια παραλλαγή του μπάντι η οποία λέγεται μπάντι επί παγοδρομίου. Παίζεται με τους ίδιους κανόνες αλλά σε παγοδρόμιο χόκεϊ επί πάγου, με τέρματα και 6 παίκτες ανά ομάδα, ή πέντε στο αμερικάνικο πρωτάθλημα. Το παραδοσιακό μπάντι και το μπάντι επί παγοδρομίου είναι αναγνωρισμένα από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή. Υπάρχουν και άλλες ανεπίσημες εκδοχές, όπως το μπάντι με επτά παίχτες.

Το μπάντι επί παγοδρομίου είναι ο πρόγονος του ρίνκμπολ. Από το μπάντι προέρχεται και το φλόρμπολ, το οποίο δημιουργήθηκε όταν οι άνθρωποι άρχιζαν να παίζουν με πλαστικά μπαστούνια μεγέθους μπάντι και ελαφριές μπάλες ενώ τρέχουν στα πατώματα αιθουσών γυμναστηρίων.

Με βάση τον αριθμό των συμμετεχόντων αθλητών, το μπάντι είναι το δεύτερο πιο δημοφιλέστερο άθλημα που παίζεται σε πάγο μετά το χόκεϊ επί πάγου. Επίσης είναι το δεύτερο μεγαλύτερο άθλημα όσον αφορά τον αριθμό εισιτηρίων που πωλούνται καθημερινά σε αγώνες μπάντι.

Ωστόσο, σε σύγκριση με τα επτά αθλήματα των χειμερινών ολυμπιακών αγώνων, η δημοτικότητα του μπάντι σε σύγκριση με άλλα χειμερινά αθλήματα θεωρείται, σύμφωνα με τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή, ως εκπρόσωπος ενός "κενού μεταξύ της δημοτικότητας, συμμετοχής και παγκόσμιου κοινού." Θεωρείται ότι αυτό είναι εμπόδιο για τη μελλοντική συμπερίληψη του αθλήματος στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών αγώνων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Edsbyn Sandviken SM – Final in Upssala». YouTube. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2014.
2. ↑  «Bandy versus the 50 Olympic Winter Games Disciplines». 4 Δεκεμβρίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Δεκεμβρίου 2015.
3. 1 2  «Bandy destined for the Olympic Winter Games!». Federation of International Bandy. 21 Οκτωβρίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2017.
4. ↑  *Bandyportföljen* magazine, no. 4 20017/18, pp. 12-13
5. ↑  Butler, Nick (4 Φεβρουαρίου 2018). «New sports face struggle to be added to Winter Olympic Games programme, IOC warn». *Insidethegames.biz*. Dunsar Media. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2018.
Συντεταγμένες: 37°22′30″N 21°40′58″E﻿ / ﻿37.37500°N 21.68278°E﻿ / 37.37500; 21.68278

Η **Νέδα** είναι ποτάμι της Πελοποννήσου που βρίσκεται στα σύνορα των νομών Ηλείας και Μεσσηνίας. Πηγάζει από το όρος Λύκαιο, ρέει προς τα δυτικά και εκβάλλει στο Ιόνιο πέλαγος, μεταξύ των ακτών της Κυπαρισσίας και της Ζαχάρως. Το μήκος της είναι 32 χιλιόμετρα. 

Χαρακτηριστικό της είναι πως πρόκειται για ένα από τα λίγα ποτάμια στην Ελλάδα που έχει ονομασία θηλυκού γένους, με τη  Νήσσα στη Βόρεια Αιτωλοακαρνανία, την Αράπιτσα στη Νάουσα, την Έρκυνα στη Λειβαδιά, την Ερμίτσα στο Αγρίνιο, τη Ζηλιάνα στην Πιερία να συναποτελούν τα πιο γνωστά.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Το ποτάμι πήρε την ονομασία του από τη νύμφη Νέδα. Ο ποταμός από την αρχαιότητα όριζε τα σύνορα της Ηλείας από την Μεσσηνία, όπως αναφέρει ο Παυσανίας. Κοντά στις όχθες του ποταμού βρισκόταν η αρχαία Φιγάλεια και ο ναός του Επικούριου Απόλλωνα στις Βάσσες.

Φυσικό περιβάλλον
-----------------

Ο ποταμός σε ένα μεγάλο τμήμα του διασχίζει χαράδρα με πολύ πλούσια βλάστηση. Κατά μήκος της πορείας του δημιουργούνται καταρράκτες. Ο μεγαλύτερος βρίσκεται κοντά στη Φιγαλεία και έχει ύψος περίπου 35 μέτρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παυσανία, Ελλάδος περιήγησις/Μεσσηνιακά εἰσὶ δὲ αἱ πηγαὶ τῆς Νέδας ἐν ὄρει τῷ Λυκαίῳ: προελθὼν δὲ ὁ ποταμὸς διὰ τῆς Ἀρκάδων καὶ ἐπιστρέψας αὖθις ἐς τὴν Μεσσηνίαν ὁρίζει τὰ ἐπὶ θαλάσσῃ Μεσσηνίοις καὶ Ἠλείοις τὴν γῆν

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Νομαρχία Ηλείας, Νέδα
* Πληροφορίες για τη Νέδα
* φωτογραφίες απο τους καταρράκτες
Το **Παλάτσο ντέι Νοτάι** (Ιταλ. *Palazzo dei Notai*, Ελληνική μετάφραση *Κτίριο των Συμβολαιογράφων*) είναι ένα ιστορικό κτίριο της Μπολόνια.

Βρίσκεται στην Πιάτσα Ματζόρε, που είναι η κεντρική πλατεία της πόλης, δίπλα στην Βασιλική του Αγίου Πετρόνιου, τον κεντρικό ναό της πόλης. Χτίστηκε με βούληση της ισχυρής εταιρίας των συμβολαιογράφων, που μέχρι τότε είχαν θρανία στην στοά κάτω από το Παλάτσο ντελ Ποντεστά, για να φυλάγουν τα έγγραφα που αφορούσαν τις πωλήσεις εκτάσεων και σπιτιών καθώς και τις κληρονομιές.

Παλάτσο ντέι Νοτάι
Ο αρχικός πυρήνας χτίστηκε το 1287 με την ένωση δύο προϋπαρχόντων κτιρίων. Μεταξύ του 1381 και του 1388 η αριστερή πλευρά του κτιρίου, αυτή που είναι προς την Βασιλική του Αγίου Πετρώνιου, θα ανακατασκευαστεί, μεγαλώνοντας την, από τους αρχιτέκτονες Μπέρτο Καβαλέττο (*Berto Cavalletto*) και Λορέντσο ντα Μπανιομαρίνο (*Lorenzo da Bagnomarino*). Τα έξι παράθυρα, με το μαρμάρινο κολονάκι στη μέση που βρίσκονται στην πλευρά της πλατείας, δημιουργήθηκαν το 1385 από τον Αντόνιο ντι Βιντσεντσο (*Antonio di Vincenzo*). Το 1442 ο Μπαρτολομέο Φιοραβάντι (*Bartolomeo Fioravanti*) θα ανακαινίσει την δεξιά πλευρά του κτηρίου που ήταν και η παλαιότερη. Στην οροφή υπάρχουν νωπογραφίες του 1400. Το κτήριο θα μείνει αναλλοίωτο για περίπου 500 χρόνια μέχρι που το 1908 ο Αλφόνσο Ρουμπιάνι (*Alfonso Rubbiani*) θα το ανακαινίσει και θα του δώσει την τελική μορφή που βλέπουμε σήμερα. Για την ανακαίνιση θα βασιστεί στα αρχεία των παλαιότερων ανακαινίσεων, έτσι θα επαναφέρει τις δύο γοτθικές δίφορες και θα αφαιρέσει μία ανύψωση που είχε προστεθεί τον 18ο αιώνα. Στην πρόσοψη του κτιρίου πρόσθεσε το στέμμα των συμβολαιογράφων που απεικονίζει τρία μελανοδοχεία με φτερά χήνας σε κόκκινο φόντο.

Το 1700 στο ισόγειο του κτιρίου φιλοξενούταν η αποθήκη του αλατιού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.bibliotecasalaborsa.it/content/cartigli/?u=palazzo\_dei\_notai\_5e74da404870c.
2. ↑  «Biblioteca Salaborsa» (Ιταλικά) Biblioteca Salaborsa. palazzo\_dei\_notai\_5e74da404870c. Ανακτήθηκε στις 25  Μαρτίου 2021.
3. 1 2 3  *dati.beniculturali.it*.

Βιβλιογραφία
------------

* Giorgio Cencetti: *Il Palazzo dei Notai in Bologna*, con una introduzione di Mario Salmi e una nota sui restauri di Gino Cipriani, Roma, Istituto Nazionale delle Assicurazioni, 1969

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Palazzo dei notai (Bologna) στο Wikimedia Commons
* Ιστοτόπος για τον πολιτισμό της Μπολόνια (Ιταλικά)
* Πληροφορίες για τα μνημεία της Μπολόνια Αρχειοθετήθηκε 2013-03-15 στο Wayback Machine. (Ιταλικά)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 217326110
* SUDOC: 110904877

 |

 |
Συντεταγμένες: 52°N 1°W﻿ / ﻿52°N 1°W﻿ / 52; -1

Το **Μπάκιγχαμ** (αγγλικά: *Buckingham*) είναι κωμόπολη στο βόρειο Μπάκιγχαμσιρ (Buckinghamshire) της Αγγλίας, κοντά στα σύνορα του Νορθάμπτονσιρ (Northamptonshire) και του Όξφορντσιρ (Oxfordshire), με πληθυσμό 15.168 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Η πόλη βρίσκεται περίπου 10 μίλιa (16 χλμ.) δυτικά του κέντρου του Μίλτον Κινζ (Central Milton Keynes), 16 μίλιa (26 χλμ.) νοτιοανατολικά του Μπάνμπερυ (Banbury) και 21 μίλιa (34 χλμ.) βορειοανατολικά της Οξφόρδης (Oxford).

Το Μπάκιγχαμ ήταν η πρωτεύουσα της κομητείας του Μπάκιγχαμσιρ από τον 10ο αιώνα, έως ότου το Έιλσμπερυ (Aylesbury) ανέλαβε αυτόν τον ρόλο τον 18ο αιώνα.

Το Μπάκιγχαμ έχει μια ποικιλία από εστιατόρια και παμπ, τυπικά μιας κωμόπολης. Διαθέτει μια σειρά από τοπικά καταστήματα, τόσο αλυσίδες όσο και συνοικιακά καταστήματα. Οι ημέρες της αγοράς είναι Τρίτη και Σάββατο και οι αγορές βρίσκονται στο Market Hill. Το Μπάκιγχαμ είναι αδελφοποιημένο με το Νόικιρχεν-Φλιν (Neukirchen-Vluyn) της Γερμανίας και το Μουβό (Mouvaux) της Γαλλίας.

 Το Old County Gaol στο Μπάκιγχαμ, που χτίστηκε το 1748. Τώρα είναι το Buckingham Old Gaol Museum.
 SS Peter and Paul, Buckingham, θέα από τα νοτιοδυτικά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Buckingham».
2. ↑  «The borough of Buckingham». *A History of the County of Buckingham*. Victoria History of the Counties of England. **3**. Constable & Co. Ltd. 1925. σελίδες 471–489.
3. ↑  «The borough of Aylesbury: Introduction and borough». *A History of the County of Buckingham*. Victoria History of the Counties of England. **3**. Constable & Co. Ltd. 1925. σελίδες 1–11. A new County Hall, a red brick building with stone dressings, said to have been designed by Sir John Vanbrugh, at the south-east end of the Market Square [Aylesbury], was built about 1727

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Αγγλία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 127848786
* LCCN: n81032555
* GND: 4088535-5

 |

 |
Ο **Νικόλαος Δ΄**, τσεχ. Mikuláš IV. (π. 1400 - 1437) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν δούκας της Οπάβα και κύριος τού Ζλάτε Χόρυ (1433-37).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Πρέμυσλ Α΄ δούκα της Οπάβα και της πρώτης συζύγου του Άννας τού Λουτς.

Διαδέχθηκε το 1433 τον πατέρα του μαζί με τους αδελφούς του. Τότε ο Νικόλαος Δ΄ αυτοαποκλήθηκε κύριος τού Ζλάτε Χόρυ. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Βεντσέσλαος Β΄ έγινε κηδεμόνας των μικρότερων ετεροθαλών αδελφών του Γουλιέλμου, Ερνέστου (από τον 2ο γάμο τού πατέρα του) και Πρέμυσλ Β΄ (από τον 3ο γάμο). Αν και ο πατέρας τους είχε καθορήσει με τη διαθήκη του να κυβερνήσουν από κοινού, τα αδέλφια το 1435 διαίρεσαν το δουκάτο. Ο Βεντσέσλαος Β΄ έλαβε το Γκλουμπτσύτσε και το 1/3 της Οπάβα, ο Γουλιέλμος κα ο Ερνέστος από 1/3 της Οπάβα και ο Πρέμυσλ Β΄ ακολούθησε εκκλησιαστική σταδιοδρομία.

Το 1437 απεβίωσε ο Νικόλαος Δ΄ άγαμος και το Ζάτε Χόρυ μάλλον περιήλθε στον Βεντσέσλαο Β΄.

Πηγές
-----

* Ludwig Petry et al.: Geschichte Schlesiens, vol. 1, Sigmaringen, 1988, ISBN 3-7995-6341-5, p. 191
* Hugo Weczerka (ed.): Handbuch der historischen Stätten — Schlesien, Stuttgart, 1977, ISBN 3-520-31601-3, Genealogical tabeles on p. 600/601
Ταφικό μνημείο του ποιητή Γεωργίου Σουρή, Α' Κοιμητήριο Αθηνών. Έργο του Ν. Γεωργαντή.
Ο **Νικόλαος Γεωργαντής** (1883-1947) ήταν Έλληνας γλύπτης, ο οποίος γεννήθηκε και πέθανε στην Αθήνα. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (Α.Σ.Κ.Τ.) της Αθήνας, με δάσκαλο τον Γεώργιο Βρούτο. Στη συνέχεια τελειοποίησε τις σπουδές του στην Ακαδημία της Γκραντ Σωμιέρ (*Académie de la Grande Chaumière*) και τη Σχολή Καλών Τεχνών (École des Beaux–Arts) στο Παρίσι.

Ο Νικόλαος Γεωργαντής ήταν μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος (ΕΕΤΕ) και είχε χρηματίσει πρόεδρος του Επαγγελματικού Καλλιτεχνικού Επιμελητηρίου ως το θάνατό του, το 1947. Τιμήθηκε με το παράσημο των Ιπποτών του Παναγίου Τάφου. Κόρη του Νικολάου Γεωργαντή ήταν η γλύπτρια Λουκία Γεωργαντή (1919 – 2001).

Ο Γεωργαντής επιδόθηκε κυρίως στην κατασκευή ταφικών μνημείων και ηρώων, αλλά είχε φιλοτεχνήσει επίσης ανδριάντες και προτομές. Ανάμεσα στα πιο σημαντικά έργα του περιλαμβάνονται:

**Ταφικά μνημεία, Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών:**

Ευτυχίας Μοσχονά (1909), Κωνσταντίνου Κανάρη Κομνηνού, Δημ. Ματθαιόπουλου, Οικογ. Λευκαδηνού, Οικογ, Βλάχου (1918), Οικογ. Π. Πιττακού, Οικογ. Λεμπέση, αλλά και το ταφικό μνημείο του ίδιου του γλύπτη Νικολάου Γεωργαντή, το οποίο κοσμείται με το συμβολικό γλυπτό του «Ψυχή».

Εντυπωσιακά και με ρεαλιστικό τρόπο αποδίδει τα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά και την ιδιαίτερη προσωπικότητα του ποιητή Γεωργίου Σουρή (1932), στην μαρμάρινη προτομή που ο Γεωργαντής έχει φιλοτεχνήσει στον τάφο του.

**Προτομές:**

• Προτομή του Αθηναιογράφου Δημήτρη Καμπούρογλου (1936, μάρμαρο, Πλατεία Φιλομούσου Εταιρείας, Πλάκα). Τα αποκαλυπτήρια έγιναν στις 19 Απριλίου 1936 από τον τότε Δήμαρχο Αθηναίων Κώστα Κοτζιά, παρουσία και του ίδιου του Καμπούρογλου.

• Προτομή του αρχαίου ρήτορα Δημοσθένη (1938, μάρμαρο, Παιανία Αττικής).

• Προτομή Δημήτρη Παπανικολή (μάρμαρο, Αθήνα – Πεδίον του Άρεως).

**Ηρώα:**

• Ηρώο των πεσόντων στους πολέμους 1912 – 1921 (1923, Μαρούσι Αττικής).

• Μνημείο Εφέδρου Αξιωματικού (1972, Αθήνα – Προαύλιο Δικαστηρίων Σχολής Ευελπίδων). Είναι αφιερωμένο στους έφεδρους αξιωματικούς που έπεσαν στους Βαλκανικούς πολέμους του 1912 – 1913.

Ανάμεσα σ’ ένα πλήθος άλλων έργων του Γεωργαντή περιλαμβάνονται: 

• Στήλη του ιερέα Νικολάου Πλανά (Νάξος 1851 – Αθήνα 1932), φιλοτεχνημένη το 1940, η οποία βρίσκεται σήμερα στον περίβολο του Ναού Αγίου Ιωάννη του Κυνηγού, Αθήνα – οδός Βουλιαγμένης.

• «Ο ΄Αστεγος», «Ο Μαστρο-Χρήστος», «Η Δύναμη της ύλης», «Αγρυπνούν πνεύμα», «Ο Κίτσος και το Γεωργάκι», «Απ’ τ’ Αλώνι στ’ Αλέτρι» κ. ά.

Πηγές
-----

• Στέλιος Λυδάκης: «Οι Έλληνες Γλύπτες – Η νεοελληνική γλυπτική: ιστορία – τυπολογία – λεξικό γλυπτών», τόμ. 5ος, σελ. 304, Εκδοτικός οίκος «ΜΕΛΙΣΣΑ», Αθήνα, 1981. 

• Ζέττα Αντωνοπούλου: «Τα γλυπτά της Αθήνας: Υπαίθρια γλυπτική 1834 – 2004», σσ. 84, 92, 98, 121, 122 & 201, α΄ έκδοση, Εκδόσεις «Ποταμός», Αθήνα, 2003.

  


1. ↑  slpress.gr/politismos/ena-moyseio-stin-athina-ermitika-kleisto/. Ανακτήθηκε στις 10  Φεβρουαρίου 2022.
Ο συγγραφέας το 1886
«**Ο Γάμος**» (ρωσικά: Свадьба‎) είναι θεατρικό έργο - κωμωδία μιάς πράξεως - του Αντόν Τσέχωφ, γραμμένη το 1889.

Σε αυτό το έργο - και με αφορμή μια δεξιώση γάμου - ο Τσέχωφ με έναν εύθυμο και ανάλαφρο τρόπο - σατιρίζει τον μέσο Ρώσο και την δίψα του για αξιώματα και τιμές. Το έργο πρωτοπαίχτηκε στη Μόσχα στις 28 Νοεμβρίου του 1900. Στην Ελλάδα πρωτοπαρουσιάστηκε από το Εθνικό θέατρο, από τη σκηνή Α' Άρμα Θέσπιδος σε περιοδεία του στην Κόρινθο στις 15 Σεπτέμβρη του 1939, σε σκηνοθεσία του Πέλου Κατσέλη.

### Η υπόθεση

Βρισκόμαστε σε μια σάλα του εστιατορίου Αντρόνωφ, κάποιο βράδυ του 1889 όπου ο ΓΕΒΝΤΑΚΙΜ ΖΑΧΑΡΟΒΙΤΣ ΖΙΓΚΑΛΩΦ, γραμματέας Κολλεγίου και η γυναίκα του ΑΝΑΣΤΑΖΙΑ ΤΙΜΟΦΕΓΕΒΝΑ, δίνουν την επομένη του γάμου της κόρης τους ΝΤΑΣΣΕΓΚΑ, με τον ΕΠΑΜΕΙΝΟΝΤ ΜΑΞΙΜΟΒΙΤΣ ΑΜΠΛΟΜΠΩΦ, την καθιερωμένη δεξίωση σε φίλους και γνωστούς.

Η ατμόσφαιρα είναι γιορτινή, η ορχήστρα παίζει χαρούμενους χορευτικούς σκοπούς και τα ζευγάρια χορεύουν.

Ο γαμπρός παραπονιέται στην πεθερά του ότι τον εξαπάτησαν. Οι ομολογίες που του είχαν τάξει – εκτός από την προίκα της κόρης τους – ήταν υποθηκευμένες. Αλλά – και το σημαντικότερο – ενώ του είχαν υποσχεθεί την παρουσία ενός στρατηγού στο γάμο (κάτι που θα έδινε κύρος και στα πεθερικά και στο γαμπρό), στρατηγός δεν φαίνεται πουθενά. 

Και η ίδια η πεθερά είναι αναστατωμένη από την απουσία στρατηγού, πολύ περισσότερο που έδωσε στον γνωστό της, ΑΝΤΡΈΙ ΑΝΤΕΓΕΒΙΤΣ ΝΙΟΥΝΙΝ, το ποσό των 25 ρουβλίων με σκοπό, στην ανάγκη να νοικιάσει έναν στρατηγό. Ο Νιούνιν όμως είναι εξαφανισμένος.

Πολλές εύθυμες και σατιρικές στιχομυθίες λαμβάνουν χώρα στην δεξίωση, όπου καλεσμένοι είναι η ΑΝΝΑ ΜΑΡΤΙΝΟΒΝΑ ΣΜΕΓΙΟΥΚΙΝΑ, μαμή στο επάγγελμα αλλά και εξαίρετη τραγουδίστρια, ο ΙΒΑΝ ΜΙΧΑΗΛΟΒΙΤΣ ΓΙΑΤ, τηλεγραφητής, ο Έλληνας ζαχαροπλάστης ΧΑΡΑΛΑΜΠΗ ΣΠΥΡΙΝΤΟΝΟΒΙΤΣ ΝΤΗΜΠΑΣ, ο ναύτης ΝΤΗΜΗΤΡΗ ΣΤΕΠΑΝΟΒΙΤΣ ΜΟΖΓΟΒΌΙ, ο ΚΟΥΜΠΑΡΟΣ (που δεν κατονομάζεται), ενώ συχνά περνούν από την σκηνή Υπηρέτες, Σερβιτόροι, Λακέδες, Χορευτές.

Τελικά ο Νιούνιν παρουσιάζει τον πολυπόθητο στρατηγό. Πρόκειται για τον αξιότιμο ΦΙΟΝΤΟΡ ΓΙΑΚΟΒΛΕΒΙΤΣ ΡΕΒΟΥΝΩΦ-ΚΑΡΑΟΥΛΩΦ. Ο «Στρατηγός» βέβαια, στην πραγματικότητα είναι συνταξιούχος δεύτερος καπετάνιος του Ναυτικού, -υπέργηρος, ξεμωραμένος και κουφός- αλλά ο Νιούνιν προκειμένου να κρατήσει για τον εαυτό του το ποσό, δε δίνει σημασία σε αυτές τις λεπτομέρειες. Ο «στρατηγός», ένας γείτονας του Νιούνιν – ευχαριστημένος που βρήκε παρέα και συμμετέχει σε μια γιορτή – δίνει τον καλύτερο εαυτό του αλλά κάποια στιγμή η αληθινή ταυτότητά του αποκαλύπτεται.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Ο στρατός ξηράς, το ναυτικό και η δημόσια διοίκηση είχαν 14 βαθμίδες, που έδειχναν την κοινωνική θέση του υπαλλήλου. Οι 4 πρώτες βαθμίδες (από το 1 έως το 4) θεωρούνταν η αριστοκρατία των δημοσίων υπαλλήλων. Ανάμεσά τους ήταν και ο βαθμός του στρατηγού.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το κείμενο:
* Το βιβλίο: εκδόσεις «Δωδώνη», (σειρά Παγκόσμιο θέατρο), μτφ. Λυκούργος Καλλέργης - πρώτη έκδοση 1986 ISBN 978-960-558-177-0

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 312505131

 |

 |
Μόσχος στο Νιου Φόρεστ, Αγγλία.
**Μόσχος** ή **μοσχάρι** ονομάζεται η μικρής ηλικίας αγελάδα ή ταύρος. Οι μόσχοι εκτρέφονται για να γίνουν ενήλικα βοοειδή ή σφάζονται για το κρέας τους, που ονομάζεται μοσχαρίσιο (σε αντίθεση με το βόειο από τα μεγαλύτερης ηλικίας βοοειδή), και το δέρμα τους.

«Μοσχάρι» είναι ο όρος που χρησιμοποιείται από τη γέννηση έως τον απογαλακτισμό, αν και σε ορισμένες περιπτώσεις ο όρος «μόσχος» χρησιμοποιείται έως ότου το ζώο είναι ενός έτους. Η γέννηση ενός μόσχου είναι γνωστή ως γέννα. Ένα μοσχάρι που έχει χάσει τη μητέρα του είναι ένα ορφανό μοσχάρι, γνωστό και ως βότανο ή μοσχάρι στα βρετανικά αγγλικά. Τα μοσχάρια Μπόμπι είναι νεαρά μοσχάρια που πρέπει να σφάζονται για ανθρώπινη κατανάλωση. Το θηλυκό μοσχάρι μέχρι να γεννήσει ονομάζεται και **δαμάλι**, το οποίο αν είναι μεγαλωμένο σωστά, στους δώδεκα μήνες θεωρείται πλέον έφηβο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Definition of heifer». *Definition of heifer*.. Ανακτήθηκε στις 2006-11-29.
2. ↑  Cole B.V.Sc. V.G. (1978). *Beef Production Guide*. Macarthur Press, Parramatta. ISBN 0-9599973-1-8.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85019047
* GND: 4163040-3
* BNF: cb119625588 (data)
* NKC: ph116416

 |

 |
Η **Δέσποινα "Ντέπη" Φελουκατζή** (Καρλόβασι, 1941 - Αθήνα 2015) ήταν Ελληνίδα ζωγράφος.

Βιογραφία
---------

Η Ντέπη Φελουκατζή εκπαιδεύτηκε στο Σπουδαστήριο της Σχολής Βακαλό, από τους Παναγιώτη Τέτση, Ελένη Βακαλό και Ασαντούρ Μπαχαριάν κατά την περίοδο 1963 - 1965. Το 1975 της απονεμήθηκε το πρώτο βραβείο στη Συνάντηση Νέων Δημιουργών. Έργα της βρίσκονται σε σημαντικές συλλογές ιδιωτών και μουσείων εντός και εκτός Ελλάδας, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται η Εθνική Πινακοθήκη και το Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών.

Έζησε στη Σάμο, στην Αθήνα, στη Μόσχα και στη Σαντορίνη. Υπήρξε αδερφή της Ήρας Φελουκατζή και σύζυγος του ηθοποιού Γιάννη Φακή, με τον οποίο απέκτησε έναν γιο.

Η Ντέπη Φελουκατζή έπασχε από τη νόσο του Αλτσχάιμερ..

Αποδελτιωμένες εκθέσεις και δημοσιεύσεις
----------------------------------------

1989, *Οικολογία και Τέχνη*, Gallery 3

1983, Νίκος Αλεξίου, Κριτική

1977, *Α Συνάντηση Νέων Δημιουργών*, Γκαλερί Κρεωνίδης

1973, *12η Πανελλήνιος Καλλιτεχνική Έκθεσις*, Αίθουσα Τέχνης Νέες Μορφές

Πηγές
-----

1. ↑  «Πέθανε η ζωγράφος Ντέπη Φελουκατζή». *Η Αυγή*. 14 Μαρτίου 2015. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2017.
2. ↑  «ΕΕΤΕ».
3. ↑  «Πέθανε η ζωγράφος Ντέπη Φελουκατζή». *Η Αυγή*. 14 Μαρτίου 2015. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2017.
4. ↑  [- «Αριθμ. Πρωτ. 450, Δ.Τ.4, ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ»]. 13/3/2015. -.
5. ↑  «Πέθανε η ζωγράφος Ντέπη Φελουκατζή». *Η Αυγή*. 14 Μαρτίου 2015. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2017.
6. ↑  «iset - ινστιτούτο σύγχρονης ελληνικής τέχνης».
7. ↑  «η βιβλιοθήκη και το αρχείο της Εθνικής Πινακοθήκης». [*νεκρός σύνδεσμος*]
8. ↑  «iset - ινστιτούτο σύγχρονης ελληνικής τέχνης».
9. ↑  «iset - ινστιτούτο σύγχρονης ελληνικής τέχνης».
Το **Νησί του Χονγκ Κονγκ**, είναι ένα νησί στο Χονγκ Κονγκ, στην Κίνα. Αποτελεί το δεύτερο μεγαλύτερο νησί του Χονγκ Κονγκ, ενώ η έκτασή του, 78 τετραγωνικά χιλιόμετρα, αντιπροσωπεύει περίπου το 7% της συνολικής έκτασης του Χονγκ Κονγκ. Ψηλότερο σημείο στο νησί είναι η κορυφή Βικτώρια (552 μέτρα). Έχει πληθυσμό 1.289.500 ατόμων.

Το Νησί του Χονγκ Κονγκ, μαζί με την πόλη Κοουλούν αποτελούν το κέντρο του Χονγκ Κονγκ. Στο νησί βρίσκονται τα περισσότερα κυβερνητικά κτήρια, όπως το Νομοθετικό Συμβούλιο, και το γραφείο του Κυβερνήτη.

Παρόλο που δεν υπάρχει καμία γέφυρα που να ενώνει την Κοουλούν με το νησί του Χονγκ Κονγκ, αυτό έχει πλήρης σύνδεση με την υπόλοιπη περιοχή. Εκεί καταλήγουν πολλές γραμμές από το Μετρό του Χονγκ Κονγκ. Επίσης υπάρχουν πάμπολλα μικρά φέρι τα οποία εκτελούν συχνά το δρομολόγιο Κοουλούν-νησί του Χονγκ Κονγκ.

Ιστορία
-------

Το 1842, κατά τον πρώτο πόλεμο του Οπίου, το νησί καταλήφθηκε από τον Βρετανικό στρατό και λίγο μετά ανακηρύχθηκε σε Βασιλική αποικία. Έτσι αποτέλεσε την αρχή της αποικιοκρατίας του Χονγκ Κονγκ, η οποία κράτησε έως το 1997. 

Στην διάρκεια του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου, το νησί καταλήφθηκε από τον Ιαπωνικό στρατό. Η κατοχή κράτησε την περίοδο 1941-1945, όποτε και απελευθερώθηκε από του Βρετανούς.

Εικόνες
-------

Στο βάθος, το Νησί του Χονγκ Κονγκ. Από τα βουνά που φαίνονται, διακρίνεται η κορυφή Βικτωρίας, το ψηλότερο σημείο του νησιού.
* Σε πρώτη όψη το Νησί του Χονγκ Κονγκ. Πιο βαθιά, η πόλη Κοουλούν. Το βόρειο τμήμα του Νησιού είναι και το πιο αστικοποιημένο και πυκνοκατοικημένο.Σε πρώτη όψη το Νησί του Χονγκ Κονγκ. Πιο βαθιά, η πόλη Κοουλούν. Το βόρειο τμήμα του Νησιού είναι και το πιο αστικοποιημένο και πυκνοκατοικημένο.
* Φέρι εκτελούν συχνά το δρομολόγιο Κοουλούν- Νησί του Χονγκ ΚονγκΦέρι εκτελούν συχνά το δρομολόγιο Κοουλούν- Νησί του Χονγκ Κονγκ
* Η θέα από την Κορυφή ΒικτωρίαΗ θέα από την Κορυφή Βικτωρία

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Hong Kong | History, Location, Map, & Facts». *Encyclopedia Britannica* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2021.
2. ↑  «Hong Kong Island: Things to Do». *www.travelchinaguide.com*. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2021.
3. ↑  Census and Statistics Department (2008), *Population and Vital Events*, ανακτήθηκε στις 31 August 2009
4. ↑   Ανακτήθηκε στις 4/7/2021

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Hong Kong Island στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 8144648134757393914
* LCCN: sh85061872

 |

 |
Το **νόμισμα** ήταν η αρχαία ελληνική λέξη για το «χρήμα» και προέρχεται από το *νενομισμένο* (δηλ. το καθορισμένο από τον νόμο) οτιδήποτε αποδίδεται, μία χρήση, ένα έθιμο, μία διάταξη, ένα διάταγμα» 

Αργυρός *νόμος* της πόλης Νώλα (ανατολικά της Νάπολης) π. 400-385 π.Χ. 7,24 γραμ. Στη μία όψη νύμφη φέρει ταινία και ενώτιο. Στην άλλη όψη ταύρος με μορφή ανδρός στέφεται από Νίκη, επιγρ.: ΝΩΛΑΙΩΝ
"αλλά το χρήμα έγινε από σύμβαση ως ένα είδος αντιπροσώπευσης της ζήτησης. Και γι' αυτό πήρε το όνομα "νόμισμα", διότι δεν υπάρχει από τη φύση, αλλά από τον νόμο και είναι στη δικαιοδοσία μας να το αλλάξουμε ή να το κάνουμε άχρηστο" Αριστοτέλους *Ηθικά Νικομάχεια*, 1133b 1.

Ο όρος *νόμος* μπορεί επίσης να αναφέρεται σε ένα αχαϊκό νόμισμα περίπου 8 γραμμαρίων.   Στην Κάτω Ιταλία οι ελληνικές πόλεις έκοψαν κέρματα με την ονομασία *νόμος*. Αυτά τα αντέγραψαν οι Ρωμαίοι. Από εδώ προέρχεται ο *nummus*, το χάλκινο νόμισμα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Άλλες χρήσεις
-------------

Στα νέα ελληνικά η λέξη *νόμισμα* σημαίνει «κέρμα».  Είναι επίσης ένας όρος που χρησιμοποιούν οι νομισματολόγοι, όταν αναφέρονται στα *κομμάτια χρημάτων ή κερμάτων*, παράδειγμα των οποίων είναι το Aes rude του Nουμά Πομπίλιου (του 2ου βασιλιά της Ρώμης).

Δείτε επίσης
------------

* Αριστοτέλης
* Νομισματολογία
* Νομίσματα της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

### Αναφορές

1. ↑  The King James Version New Testament Greek Lexicon; Strong's Number:3546
2. ↑  «Forum Ancient Coins». *Forum Ancient Coins* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2018.
3. ↑  «Greek, Lucania – 530 BC». *ancientnomosart.org*. Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2018.
4. ↑  Greek-English Lexicon
5. ↑  Pliny the Elder 77 A.C.E. book 34

### Βιβλιογραφία

* *Αρχαία Ελληνικά-ΝΟΜΙΣΜΑ:* "χρήματα", The King James Version (KJV) New Testament Greek Lexicon; Αριθμός Strong:3546  Αρχειοθετήθηκε 2011-07-11 στο Wayback Machine.
* Aristotle, NICOMACHEAN ETHICS [1133b 1], μεταφράσεις: α) Thomas Taylor  ; β) Sir (William) David Ross KBE  Αρχειοθετήθηκε 2009-01-21 στο Wayback Machine. ; γ) Χάρις Ράκχαμ
* *Σύγχρονα Ελληνικά-ΝΟΜΙΣΜΑ:* «νόμισμα»
* Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, Η Φυσική Ιστορία, ΒΙΒΛΙΟ XXXIV. Η ΦΥΣΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΛΛΩΝ. ΣΚΑΣΙΜΟ. 1. (1.)--THE ORES OF BRASS. Εκδόσεις και μεταφράσεις: Αγγλικά (επιμ. John Bostock and Henry Thomas Riley | Λατινικά (επιμ. Karl Friedrich Theodor Mayhoff)