recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **θέατρο του Βοιωτικού Ορχομενού ή Ορχομενού Βοιωτίας** βρίσκεται μέσα στην τειχισμένη ακρόπολη του 4ου αιώνα π. Χ. βορειοανατολικά από τον θολωτό τάφο του Μινύα και κοντά στο βυζαντινό μοναστήρι της Παναγίας Σκριπούς (κτίσμα των τελών του 9ου αιώνα). Σύμφωνα με τις έρευνες που πραγματοποιήθηκαν το θέατρο είναι τοποθετημένο στην περιοχή ενός προϋπάρχοντος μυκηναϊκού νεκροταφείου.

Χρονολόγηση και περιγραφή
-------------------------

Με βάση τα αρχαιολογικά ευρήματα η αρχική διαμόρφωσή του χρονολογείται πιθανόν τον 4ο αιώνα π.Χ. , εποχή ανάπτυξης της Βοιωτίας και ανάδειξης της Βοιωτικής συνομοσπονδίας σε πανελλήνια δύναμη.

Στο θέατρο γίνονταν επίσης θρησκευτικές γιορτές προς τιμή των Χαρίτων, του Διός Ομολωίου και του Διονύσου. Επίσης, στον χώρο του θεάτρου πραγματοποιούνταν συγκεντρώσεις των συμμαχικών πόλεων του Κοινού των Βοιωτών.

Το μνημείο υπέστη ανακατασκευές και προσθήκες σε όλη την χρονική περίοδο της χρήσης του. Η πρώτη ανακατασκευή του χρονολογείται στον 3ο αιώνα π.Χ και η τελευταία προσθήκη έγινε τον 1ο αιώνα μ.Χ. Το κοίλο είναι ημικυκλικού σχήματος με έντονη αξονική προέκταση και αποτελείται από δώδεκα σειρές εδωλίων (από πωρόλιθο) και οκτώ κερκίδες. Δεν έχει διαζώματα και η κατώτερη βαθμίδα του τονίζεται με πολύλιθες μαρμάρινες προεδρίες σπάνιου τύπου. 

Η ορχήστρα είχε ημικίονες δωρικού ρυθμού που έφεραν επιστύλια με χαραγμένη επιγραφή αφιερωμένη στις Χάριτες. Στο προσκήνιο υπήρχε κιονοστοιχία δωρικών ημικιόνων και προεξείχαν συμμετρικές πτέρυγες, οι οποίες διεύρυναν το σκηνικό οικοδόμημα με μήκος 37,5 μ.  Πάνω από το προσκήνιο βρισκόταν το λογείον, δηλαδή ο χώρος που κινούνταν οι ηθοποιοί. Στην πίσω πλευρά του ξεκινούσε το σκηνικό οικοδόμημα.

Το θέατρο ανακαλύφθηκε κατά τις ανασκαφικές έρευνες της Εφορείας Αρχαιοτήτων Βοιωτίας που πραγματοποιήθηκαν τη δεκαετία του 1970, οπότε αποκαλύφθηκε το κοίλο. Το 1997-1998 πραγματοποιήθηκαν νέες ανασκαφές, κατά τις οποίες βρέθηκαν τα αναλήμματα των παρόδων του μνημείου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχαιολογικό πάρκο στον Ορχομενό Βοιωτίας». ΤΟ ΒΗΜΑ Πολιτισμός. 2012-10-22.. Ανακτήθηκε στις 2017-01-11.
2. 1 2  Μποσνάκης Δ. Γκάγκτζης Δ. *ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ. θέατρα θέας άξια*, εκδ. ITANOS. σελ. 166.
3. ↑  *Αρχαία θέατρα της Στερεάς Ελλάδα*ς, Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας - Διάζωμα, Αθήνα 2016, σελ. 82.
4. ↑  Έδρανα προεδρίας με αφιέρωση προς τιμή των Χάριτων.
5. ↑  Στο επιστύλιο υπήρχε επιγραφή με αφιέρωση στις Χάριτες.
6. ↑  *Αρχαία θέατρα της Στερεάς Ελλάδα*ς, 2016, σελ. 84 - 85.

Βιβλιογραφία
------------

* Ιακωβίδης Σπ. «Γλας και Ορχοµενός», τοµος Β΄, *Πρακτικά Β΄∆ιεθνούς Συνεδρίου Βοιωτικών Μελετών*, Λιβαδειά 6-10 Σεπτεµβρίου 1992, Αθήνα 1995.
* Κουντούρη Έλ. *Ορχοµενός – Κωπαϊδα, Αρχαιολογία. Εύβοια και Στερεά Ελλάδα*, εκδ. Μέλισσα, Αθήνα 2008.
* Μποσνάκης Δ. Γκάγκτζης Δ. *ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ. θέατρα θέας άξια*, εκδ. ITANOS.
* Schliemann, H. «Exploration of the Boeotian Orchomenos», *The Journal of Hellenic Studies*, Vol. 2, pp. 122-163.
* *Αρχαία θέατρα της Στερεάς Ελλάδας*, Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας - Διάζωμα, Αθήνα 2016.
Το **αρχαίο θέατρο της Σπάρτης** βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλαγιά της ακρόπολης της ομώνυμης αρχαίας πόλης. Το μνημείο εντοπίζεται στα βόρεια της σύγχρονης πόλης.

Χρονολόγηση
-----------

Η ύπαρξη θεάτρου στην πόλη της Σπάρτης ανάγεται ήδη από τον 5ο αι. π.Χ. και μαρτυρείται στους αρχαίους συγγραφείς. Το κλασικό θέατρο της πόλης συνδέεται άμεσα με την τέλεση λατρευτικών εορτών που περιλάμβαναν και αγωνίσματα όπως οι γυμνοπαιδιές, η σφαιροβολία κ.ά. Ωστόσο, δεν έχει επιβεβαιωθεί από τα έως τώρα αρχαιολογικά κατάλοιπα πως το θέατρο της κλασικής περιόδου βρισκόταν στην ίδια θέση με αυτό που αντικρίζει ο σημερινός επισκέπτης. 

Η κατασκευή του θεάτρου χρονολογείται στη μετάβαση από την ύστερη ελληνιστική εποχή στην πρώιμη ρωμαϊκή, πιθανότατα στο 30-20 π.Χ. και μάλιστα έχει συνδεθεί με την ηγεμονία του Ευρυκλή Ηρκλανού, φίλου του νικητή στη ναυμαχία του Ακτίου αυτοκράτορα Οκταβιανού Αυγούστου. Στο τέλος του 1ου μ.Χ. αι. το θέατρο απέκτησε σταθερή μνημειώδη μαρμάρινη ρωμαϊκή σκηνή κορινθιακού ρυθμού, δώρο του αυτοκράτορα Βεσπασιανού. Στην τελική του μορφή το θέατρο χρησιμοποιούταν μέχρι τον 4ο αιώνα μ.Χ.

Μετά από μια μακρά περίοδο εγκατάλειψης, στο χώρο αναπτύχθηκε βυζαντινός οικισμός, ο οποίος χρονολογείται από τον 10ο έως τον 14ο αι. μ.Χ.

Περιγραφή
---------

Το θέατρο της Σπάρτης ξεχωρίζει για το μέγεθός του, καθώς και για την ποιότητα και την πολυτέλεια της κατασκευής του. Ήταν κατασκευασμένο από τοπικό λευκό μάρμαρο. Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του θεάτρου είναι η σκηνή, καθώς αυτή δεν ήταν μόνιμη αλλά κινητή. Ήταν ξύλινη και μεταφερόταν σε τροχούς, ενώ φυλασσόταν σε ένα κτίριο στη δυτική πάροδο, τη «σκηνοθήκη».  Το κοίλον ήταν ιδιαίτερα ευρύχωρο, με εξωτερική διάμετρο περίπου 140 μ. στο οποίο υπολογίζεται ότι μπορούσαν να χωρέσουν μέχρι και 16.000 θεατές, όπως και στο αντίστοιχο θέατρο της Επιδαύρου.  Διέθετε εννιά κερκίδες με 32 σειρές λίθινων εδωλίων στο κάτω κοίλο και δεκαέξι κερκίδες με 17 σειρές εδωλίων στο άνω. Η ορχήστρα ήταν πεταλόσχημη με διάμετρο περίπου 25 μ. ενώ οι αναλημματικοί τοίχοι είχαν μαρμάρινη επένδυση και προστέθηκαν για να αυξηθεί η συνολική χωρητικότητα του θεάτρου.

Ανασκαφή μνημείου
-----------------

Το θέατρο έχει ανασκαφεί συστηματικά από τη Βρετανική Αρχαιολογική Σχολή σε διάφορες χρονικές περιόδους (1906, 1924-1927, 1992-1998, 2008), ενώ περιορισμένες ανασκαφικές εργασίες έχει πραγματοποιήσει και η Αρχαιολογική Υπηρεσία τις δεκαετίες του 1960 και του 1970. Ο χώρος, ωστόσο, δεν είναι πλήρως ανασκαμμένος.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Μποσνάκης Δ. Γκάγκτζης Δ. *ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ. θέατρα θέας άξια*, εκδ. ITANOS. σελ. 148.
2. ↑  Ηροδότου «Ἱστορίαι», βιβλίο 6 - Ερατώ, κεφ. 67, παρ. 3.

Βιβλιογραφία
------------

* G. B. Waywell, J. J. Wilkes, «Excavations at the Ancient Theatre of Sparta, 1992-4: Preliminary Report», *BSA*, 90, 1994.
* Dickins, G. «Excavations at Sparta, 1906, The Theatre», *BSA*, 12,1905-6.
* Μποσνάκης Δ. Γκάγκτζης Δ*. ΑΡΧΑΙΑ ΘΕΑΤΡΑ: θέατρα θέας άξια,* εκδ. ITANOS.
* Γ. Ορεστίδης, *Μελέτη αποκατάστασης του αρχαίου θεάτρου της Σπάρτης,* Αθήνα 2013.
Η **Αλντάμπρα** είναι η μεγαλύτερη κοραλιογενής ατόλη στον κόσμο, η οποία σχηματίζει την ομώνυμη συστάδα νησιών στον Ινδικό Ωκεανό. Ανήκει στις Σεϋχέλλες. Η Αλντάμπρα είναι ακατοίκητη και, λόγω της γεωγραφικής απομόνωσης της, έχει διατηρηθεί ανέπαφη η μοναδική χλωρίδα και πανίδα της περιοχής. Αποτελεί από το 1982 Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Ιστορία
-------

Γιγάντιες χελώνες στην Αλντάμπρα
Πορτογάλοι θαλασσοπόροι επισκέφτηκαν την Αλντάμπρα το 1511. Η ατόλη ήταν ήδη γνωστή στους Άραβες από τους οποίους πήρε και το όνομα της. Στα μέση του 18ου αιώνα, η Αλντάμπρα έγινε εξαρτημένη περιοχή της Γαλλικής αποικίας Ρεουνιόν, από την οποία στέλνονταν αποστολές για την αιχμαλώτιση των γιγαντιαίων χελωνών των νησιών.

Το 1810 μαζί με τον Μαυρίκιο, τη Ρεουνιόν, τις Σεϋχέλλες και άλλα νησιά, η Αλντάμπρα πέρασε στην εξουσία της Μεγάλης Βρετανίας. Μετά τη διάσκεψη της Βιέννης το 1815, η Ρεουνιόν επανήλθε στους Γάλλους, ενώ η Αλντάμπρα μαζί με τις υπόλοιπες Σεϋχέλλες ανήκε πλέον στον Μαυρίκιο. Οι προηγούμενοι κάτοικοι του νησιού ήταν από τις Σεϋχέλλες. Το 19ο αιώνα πολλοί από τους ναύτες που αποβιβάζονταν στην ατόλη προσπαθούσαν να κυνηγήσουν τις χελώνες για φαγητό. Το 1842 συγκεκριμένα, αναφέρεται πως πληρώματα δύο πλοίων κατόρθωσαν να μαζέψουν τουλάχιστον 1200 από αυτές. Στις αρχές του 20ου αιώνα οι χελώνες του νησιού είχαν σχεδόν αφανιστεί, και ένα πλήρωμα χρειαζόταν περίπου τρεις ημέρες για να βρει έστω και μία.

Η Αλντάμπρα υπήρξε μέρος του Βρετανικού Εδάφους Ινδικού Ωκεανού από το 1965 μέχρι το 1976, όταν οι Σεϋχέλλες έγιναν ανεξάρτητο κράτος και προσαρτήθηκαν σε αυτές. Τη δεκαετία του 1960, οι Βρετανοί προσφέρθηκαν να επιτρέψουν στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής να χρησιμοποιήσει το νησί ως στρατιωτική αεροπορική βάση. Όμως μετά από διεθνής κατακραυγή από οικολογικές οργανώσεις, το συγκεκριμένο σχέδιο εγκαταλείφτηκε, ενώ το φυσικό περιβάλλον του νησιού τέθηκε υπό πλήρη προστασία. Η Αλντάμπρα έγινε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO στις 19 Νοεμβρίου του 1982, και διοικείται από την οργάνωση Seychelles Island Foundation που εδρεύει στη νήσο Μαέ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Carpin, Sarah,(1998) *Seychelles*, Odyssey Guides, p.162, The Guidebook Company Limited, Retrieved on June 22, 2008
2. ↑  Seychelles Islands Foundation, Retrieved on June 22, 2008

Συντεταγμένες: 9°24′S 46°22′E﻿ / ﻿9.400°S 46.367°E﻿ / -9.400; 46.367

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 315136692
* SUDOC: 128501618

 |

 |
Οι **WhoCares** είναι μουσικό συγκρότημα που σχηματίστηκε από τον Ίαν Γκίλαν (Deep Purple) και τον Τόνι Αϊόμι (Black Sabbath) το 2011, με τη συμμετοχή και άλλων διάσημων μουσικών, με σκοπό την οικονομική ενίσχυση, για να χτιστεί ένα σχολείο στο Γκιούμρι της Αρμενίας, το οποίο είχε γκρεμιστεί από σεισμική δόνηση, στις 7 Δεκεμβρίου του 1988. Στο συγκεκριμένο πρότζεκτ συμμετείχαν ο Τζον Λορντ (Deep Purple), ο Τζέισον Νιούστεντ (Metallica), ο Νίκο Μακ Μπρέιν (Iron Maiden) και ο Μίκο Λίντστρομ (HIM).

Στις 6 Μαΐου 2011 κυκλοφόρησε το πρώτο σινγκλ του συγκροτήματος, μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Edel, με τον τίτλο *Out of my Mind*, ενώ στις 13 Ιουλίου του 2012, κυκλοφόρησε το άλμπουμ του γκρουπ, με την ονομασία *Ian Gillan & Tony Iommi: WhoCares* με δύο νέα κομμάτια, το τραγούδι του σινγκλ και το *Holy Water*, ενώ τα υπόλοιπα τραγούδια του δίσκου προέρχονται από παλαιότερες ηχογραφήσεις, στις οποίες συμμετείχαν είτε ο Ίαν Γκίλαν είτε ο Τόνι Αϊόμι.

*Ian Gillan & Tony Iommi: WhoCares*
-----------------------------------

Το *Ian Gillan & Tony Iommi: WhoCares* ανέβηκε στη θέση 60 στα γερμανικά τσαρτ, στην θέση 26 στα σουηδικά, στην 29 στα φινλανδικά και στην 184 στα βελγικά τσαρτ, ενώ το σινγκλ *Out of my Mind* έφτασε πέτυχε τη θέση 86 στη Γερμανία. Παρακάτω, παρατίθενται τα τραγούδια του δίσκου:

| Αρ. | Τίτλος | Καλλιτέχνης | Διάρκεια |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | *Out of my Mind* | WhoCares | 5:18 |
| 2. | *Zero the Hero* | Black Sabbath | 7:37 |
| 3. | *Trashed* | Ian Gillan Band | 4:04 |
| 4. | *Get Away* | Ίαν Γκίλαν / Μιχάλης Ρακιντζής | 4:44 |
| 5. | *Slip Away* | Τόνι Αϊόμι / Γκλεν Χιούζ | 5:26 |
| 6. | *Don't Hold Me Back* | Ίαν Γκίλαν | 4:38 |
| 7. | *She Think It's a Crime* | Ίαν Γκίλαν | 3:56 |
| 8. | *Easy Come, Easy Go* | Repo Depo / Ίαν Γκίλαν | 4:40 |
| 9. | *Smoke on the Water* | Deep Purple / Ρόνι Τζέιμς Ντίο | 6:41 |
| 10. | *Holy Water* | WhoCares | 7:01 |
| 11. | *Anno Mundi* | Black Sabbath | 6:14 |
| 12. | *Let It Down Easy* | Τόνι Αϊόμι / Γκλεν Χιούζ | 4:30 |
| 13. | *Hole in my Vest* | Ίαν Γκίλαν | 3:40 |
| 14. | *Can't Believe You Wanna Leave Me* | Ίαν Γκίλαν / Ρότζερ Γκλόβερ | 3:12 |
| 15. | *Can I Get a Witness* | Ίαν Γκίλαν / Javelins | 3:04 |
| 16. | *No Laughing In Heaven* | Garth Rockett & The Moonshiners | 6:06 |
| 17. | *When a Blind Man Cries* | Ίαν Γκίλαν | 4:35 |
| 18 | *Dick Pimple* | Deep Purple | 10:04 |

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «WhoCares - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives». *www.metal-archives.com*. Ανακτήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  «Caramba! WhoCares». *www.gillan.com*. Ανακτήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  Hung, Steffen. «swedishcharts.com - Swedish Charts Portal». *swedishcharts.com*. Ανακτήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2017.
Ο **Αλνταΐρ Νασιμέντο Ντος Σάντος** (πορτογαλικά: *Aldair Nascimento dos Santos*) ή απλά **Αλνταΐρ** είναι διεθνής Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός. Ήταν μέλος της Εθνικής Βραζιλίας που κατέκτησε το Μουντιάλ του 1994 ενώ τέσσερα χρόνια μετά ήταν και στην ομάδα που έφτασε μέχρι τον τελικό της ίδιας διοργάνωσης. Πέρασε το μεγαλύτερο διάστημα της καριέρας του στην ιταλική ΑΣ Ρόμα και το 2003,όταν και έφυγε από την ομάδα αποσύρθηκε τιμής ένεκεν η φανέλα με το νούμερό του (#6).

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε στις 30 Νοεμβρίου του 1965 στη Βραζιλία και ξεκίνησε την καριέρα του το 1985 από τη Φλαμένγκο. Το 1989 μεταπήδησε στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στην Μπενφίκα. Ύστερα από ένα χρόνο παραμονής στους *Αετούς της Λισαβώνας* αποκτήθηκε από τη Ρόμα, όπου έμεινε μέχρι το 2003 μετρώντας συνολικά 415 συμμετοχές σε αγώνες πρωταθλήματος, όντας 4ος σε συμμετοχές όλων των εποχών και πρώτος ξένος. Με την ομάδα της Ρώμης πανηγύρισε την κατάκτηση ενός Κυπέλλου το 1991, ενός πρωταθλήματος το 2001 και ενός Σούπερ Καπ την ίδια χρονιά. Μάλιστα από το 1998 μέχρι το 2003 διετέλεσε αρχηγός της ομάδας.

Μετά την αποδέσμευσή του από την ΑΣ Ρόμα αγωνίστηκε για μια σεζόν στην Τζένοα και στη συνέχεια αγωνίστηκε για λίγο στη βραζιλιάνικη Ρίο Μπράνκο όπου και έκλεισε προσωρινά την πλούσια καριέρα του για να επιστρέψει στους αγωνιστικούς χώρους το 2007 για λογαριασμό της μαλτέζικης Μουράτα.

Εθνική Ομάδα
------------

Ο **Αλνταΐρ** έχει συνολικά 93 συμμετοχές με το εθνόσημο.Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του το 1989 και έδωσε τον τελευταίο του αγώνα το 2000. Συμμετείχε με την Εθνική Βραζιλίας τρεις φορές σε τελικά του Μουντιάλ, άλλες τρεις φορές στην τελική φάση του Κόπα Αμέρικα, καθώς και στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 1997 καθώς και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996 όπου κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο.

Στατιστικά
----------

| Έτος | Σύλλογος | Εμφανίσεις (Γκολ) |
| --- | --- | --- |
| 1985-89 |  Φλαμένγκο | 185 (11) |
| 1989-90 |  Μπενφίκα | 33 (6) |
| 1990-03 |  ΑΣ Ρόμα | 415 (20) |
| 2003-04 |  Τζένοα | 17 (1) |
| 2005 |  Ρίο Μπράνκο | 2 (0) |
| 2007- |  Μουράτα |  ? (?) |

Τίτλοι
------

### Συλλογικό Επίπεδο

* Πρωτάθλημα Πολιτείας Ρίο:1986
* Πρωτάθλημα Βραζιλίας:1987
* Κύπελλο Ιταλίας:1991
* Σούπερ Καπ Ιταλίας:1991
* Serie A:2001
* Campeonato Capixaba:2005
* Πρωτάθλημα Μάλτας:2008

### Διεθνές Επίπεδο

* Κόπα Αμέρικα:1989, 1997
* Μουντιάλ:1994
* Κύπελλο Συνομοσπονδιών:1997
Ο **Ακτουάριος** (*ελληνικά : ἀκτουάριος, λατινικά : actarius*) ήταν τίτλος που απονεμόταν σε αξιωματούχους στην Ρωμαϊκή κι έπειτα στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία, είτε σαν τιμητικός είτε με αρμοδιότητες. Ο τίτλος σήμερα απονέμεται τιμητικά από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.

Στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ο ακτουάριος ήταν δημόσιος υπάλληλος, επιφορτισμένος με την κατανομή των μισθών και των διατάξεων που αφορούσαν τον ρωμαϊκό στρατό. Το αξίωμα εμφανίστηκε στα τέλη της αυτοκρατορίας και μαρτυρείται τουλάχιστον μέχρι τον 6ο αιώνα στην πρώιμη Βυζαντινή αυτοκρατορία, αλλά εμφανίζεται μόνο σε νομικά κείμενα. 

Στην Βυζαντινή αυτοκρατορία ο τίτλος εμφανίζεται πάλι στο Τακτικόν Ουσπένσκι, περίπου το 842 και αργότερα στο Κλητορολόγιον το 899, αλλά ο ρόλος του κατόχου του αξιώματος είναι ασαφής. Τον 10ο αιώνα στους τίτλους και αξιώματα του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ζ' Πορφυρογέννητου, ο Ακτουάριος αναφέρεται ως τιμιτικός τίτλος, βραβείο, στους νικητές ηνίοχους του Ιπποδρόμου, αλλά τον 12ο αιώνα (ή ίσως και τον 11ο αιώνα) ο απονεμόταν σε διακεκριμένους γιατρούς, ενδεχομένως, εκείνων που συνδέονται με την αυτοκρατορική αυλή, γνωστότερος από αυτούς ήταν ο Ιωάννης Ακτουάριος.

Μετά την πτώση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας το αξίωμα χρησιμοποιείται ως τιμητικός τίτλος, οφίκιο, από το Οικουμενικό πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης αλλά και το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Kazhdan 1991, σελ. 50}
2. ↑  «Οικουμενικό πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Αυγούστου 2014. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2016.
3. ↑  Πατριαρχείο Αλεξάνδρειας, Οφφικίαλοι του Θρόνου

Πηγές
-----

* Kazhdan, Alexander Petrovich, επιμ. (1991). *The Oxford Dictionary of Byzantium*. New York, New York and Oxford, United Kingdom: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-504652-6.
Ο **Ανάχαρσις** ήταν Σκύθης ηγεμόνας και σοφός του 6ου αιώνα π.Χ. γιος του Γνούρου, θαυμαστής του ελληνικού πολιτισμού επηρεασμένος από την μητέρα του, ελληνικής καταγωγής.

Η ζωη του
---------

Το 589 π.Χ. πήγε στην Αθήνα επί Σόλωνος, του οποίου έγινε φίλος. Όταν επέστρεψε στην πατρίδα του επιχείρησε να εισαγάγει τον ελληνικό πολιτισμό, ώς και την λατρεία της θεάς Δήμητρας. Δολοφονήθηκε από τον αδερφό του με ένα τόξο, ο οποίος για να δικαιολογηθεί είπε ότι ο Ανάχαρσις ήθελε να εισάγει στη Σκυθία τα Ελευσίνια Μυστήρια. Δεν έχει διασωθεί κανένα συγγραφικό του έργο. Λέγεται ότι είχε γράψει ένα έργο που σύγκρινε τους νόμους των Σκυθών με τους νόμους των Ελλήνων, καθώς κι ένα ακόμη για την τέχνη του πολέμου. Έγινε γνωστός για την απλότητα του τρόπου ζωής του και για τις ακριβείς παρατηρήσεις του επάνω στα έθιμα και τα μορφώματα των Ελλήνων. Όταν κάποτε ένας, ονόματι Άττικος, τον κορόϊδευε για την Σκυθική καταγωγή του, σε απάντηση ο Ανάχαρσις του είπε το γνωστό: 

***"Ἐμοὶ μὲν ἡ πατρὶς ὄνειδος, σὺ δὲ τῇ πατρίδι·"***, δηλαδή: ***"`Εμένα μεν η πατρίδα μου με ντροπιάζει, ενώ εσύ (με τον τρόπο σου αυτό) ντροπιάζεις την πατρίδα σου"***.

Ο Ανάχαρσις του Λουκιανού
-------------------------

Ήταν ο πρώτος μέτοικος που έλαβε δικαιώματα Αθηναίου πολίτη. Ο Λουκιανός έγραψε δύο διαλόγους για τον Ανάχαρση, τον *Ανάχαρσιν* και τον *Σκύθην*,

Το διήγημα του Ζαν-Ζακ Μπαρτελεμύ
---------------------------------

Ο Γάλλος αρχαιοδίφης του 18ου αιώνα Ζαν-Ζακ Μπαρτελεμύ έγραψε ένα τετράτομο μυθιστορηματικό έργο σχετικά με έναν απόγονο του Ανάχαρση ο οποίος πραγματοποίησε παρόμοια περιήγηση στην αρχαία Ελλάδα. Ο Ανάχαρσις είχε πεί και την σοφή φράση: "Πολέμιον ανθρώποις αυτοί εαυτοίς." Πού σημαίνει: "Ο εχθρός του ανθρώπου είναι ο ίδιος ο εαυτός του."

Δείτε επίσης
------------

* Ανάχαρσις ή Περί γυμνασίων

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Czech National Authority Database*. pna2007389088. Ανακτήθηκε στις 8  Ιουνίου 2022.

Εξωτερικοι συνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Wikiquote logoWikiquote logo | Στα Βικιφθέγματα υπάρχει υλικό σχετικό με το λήμμα:   **Ανάχαρσις** |

* Herodotus, with a comm. by J.W. Blakesley, Τόμος 1

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 282823182
* **ΕΒΕ**: 44498
* LCCN: n82082915
* ISNI: 0000 0001 0349 610X
* GND: 118649000
* SELIBR: 258146
* SUDOC: 032624875
* BNF: cb12361920j (data)
* NKC: pna2007389088
* BNE: XX1769174

 |

 |
**Ακτινοδιαγνωστική** είναι μια σχετικά πρόσφατη ιατρική ειδικότητα που προέκυψε από το χωρισμό της παλιότερης ειδικότητας της ακτινολογίας. Οι σύγχρονοι ακτινοδιαγνώστες ασχολούνται με τη μελέτη διαγνωστικών εικόνων που παράγουν με διάφορες μεθόδους και την εξαγωγή διαγνωστικών συμπερασμάτων.

Το πρώτο συνθετικό του ονόματος έρχεται από τις ακτίνες Χ, που ήταν το πρώτο και μοναδικό στην αρχή απεικονιστικό μέσο. Σήμερα υπάρχουν κι άλλα μέσα απεικόνισης, όπως οι υπέρηχοι, ο πυρηνικός μαγνητικός συντονισμός, που λειτουργούν χωρίς την χρήση ακτινοβολίας Χ. Ακόμη, σήμερα χρησιμοποιείται και το πιο πρόσφατο PET-scan, το οποίο είναι ένα σπινθηρογράφημα που χρησιμοποιεί πρωτονιακή ακτινοβολία για την παραγωγή εικόνων μερών του σώματος.

Η ακτινοβολία Χ χρησιμοποιείται και στην ηλεκτρονική υπολογιστική τομογραφία (ευρύτερα γνωστή ως αξονική τομογραφία), μια σχετικώς πιο σύγχρονη μέθοδο απεικονίσεων που χρησιμοποιείται από τη σύγχρονη ακτινοδιαγνωστική.

Στην ακτινοδιαγνωστική εκτός από τους γιατρούς ακτινοδιαγνώστες εμπλέκονται και οι τεχνολόγοι ακτινολόγοι (απόφοιτοι τριτοβάθμιας εκπαίδευσης), πρόσφατος όρος που αντικατέστησε τον «χειριστές εμφανιστές», ο οποίος πλέον χρησιμοποιείται μόνο για απόφοιτους δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Δουλειά αυτών δεν είναι η διάγνωση αλλά η δημιουργία των εικόνων τις οποίες μελετά ο ακτινοδιαγνώστης γιατρός.

Η αλματώδης εξέλιξη της τεχνολογίας έδωσε στην ακτινοδιαγνωστική πανίσχυρα όπλα, ανεβάζοντας και το κόστος της. Έτσι ένα σύγχρονο ακτινοδιαγνωστικό εργαστήριο αποτελεί σημαντικότατη επένδυση, είτε ιδιωτικό είναι, είτε κρατικό. Ένας λόγος που τα κρατικά νοσοκομεία δεν μπορούν να διαθέτουν όλα τα σύγχρονα μηχανήματα, αφού οι δαπάνες για την υγεία είναι περιορισμένες. Ο ίδιος λόγος, βέβαια, είναι που ανεβάζει στα ύψη το κόστος των μοντέρνων ακτινολογικών εξετάσεων, επιβάλλοντας την όσο γίνεται ορθολογικότερη χρήση της ακτινοδιαγνωστικής σε όλα τα επίπεδα.

Δεν πρέπει να ξεχνιέται επίσης το γεγονός, πως η χρήση της ακτινοβολίας μπορεί να έχει και βιολογικό κόστος, ελάχιστο μεν, αλλά υπολογίσιμο. Συνεπώς η χρήση της ακτινοβολίας για ιατρικούς σκοπούς θα πρέπει να γίνεται μόνο μετά από υπολογισμό του κάθε φορά κέρδους για τον ασθενή από το ιατρικό προσωπικό, και επιτρέπεται να γίνεται μόνο από εκπαιδευμένο για την χρήση της προσωπικό (ιατρούς ακτινολόγους και τεχνολόγους ακτινολόγους).

Τέλος, οι πρόσφατες διεθνείς οδηγίες μιλούν για αντικατάσταση των τεχνικών που χρησιμοποιούν ακτινοβολία Χ, εφόσον μπορούν να αποκτηθούν οι ίδιες πληροφορίες, με άλλες τεχνικές, που δεν χρησιμοποιούν ακτινοβολία Χ, π.χ. υπέρηχοι, μαγνητικός συντονισμός κλπ. Βέβαια, το ποια τεχνική θα δώσει το καλύτερο για τον ασθενή αποτέλεσμα, θα πρέπει να είναι αποτέλεσμα ιατρικής απόφασης, αλλά και του κάθε φορά διαθέσιμου εξοπλισμού.
Συντεταγμένες: Sky map 05h 40m 45.5s, −01° 56′ 34″

Ο **Αλνιτάκ** (*Alnitak*, αραβ. النطاق), γνωστός και ως **ζ Ωρίωνος**, είναι τριπλός αστέρας στον αστερισμό Ωρίωνα. Αποτελεί τον ανατολικότερο αστέρα της Ζώνης του Ωρίωνα. Όταν ο Ωρίωνας βρίσκεται κοντά στον ουράνιο μεσημβρινό, ο Αλνιτάκ αποτελεί τον αριστερό αστέρα της Ζώνης του Ωρίωνα, παρατηρούμενος από το Βόρειο ημισφαίριο κοιτώντας προς τα νότια.

Ονομασίες και ιστορικά στοιχεία
-------------------------------

Το παραδοσιακό όνομα Αλνιτάκ ή Αλνιτά(χ) είναι από την αραβική λέξη *an-niṭāq*, που σημαίνει ακριβώς «η ζώνη».

Ο Αλνιτάκ είναι γνωστός από την αρχαιότητα και σημαντικός στις παραδόσεις πολλών λαών εξαιτίας της θέσεώς του στη Ζώνη του Ωρίωνα. Αναφέρθηκε ως διπλός αστέρας (αποτελούμενος από δύο αστέρες) για πρώτη φορά από τον Γερμανό ερασιτέχνη αστρονόμο Γκέοργκ Κ. Κουνόβσκυ το 1819.. Το 1998, ο κύριος αστέρας βρέθηκε από μία ομάδα αστρονόμων στο Αστεροσκοπείο Λόουελ ότι αποτελείται με τη σειρά του από δύο διαφορετικούς αστέρες, κάτι που είχαν υποπτευθεί από παρατηρήσεις στην Αυστραλία τη δεκαετία του 1970. Η ηλιοκεντρική του παράλλαξη από παρατηρήσεις του δορυφόρου HIPPARCOS αντιστοιχεί σε απόσταση από τη Γη περί τα 225 παρσέκ, αλλά ο υπολογισμός αυτός δεν λαμβάνει υπόψη τις πρόσθετες κινήσεις που προκύπτουν από την πολλαπλή φύση του συστήματος. Μεγαλύτερες αποστάσεις έχουν υπολογισθεί από αρκετούς αστρονόμους.

Ο αστέρας και το σύστημα
------------------------

Οι διαστάσεις του Αλνιτάκ σε σύγκριση με αυτές του Ηλίου (κάτω αριστερά)
Η Ζώνη του Ωρίωνα, με τον Αλνιτάκ στα αριστερά
Ο κύριος αστέρας του συστήματος του Αλνιτάκ είναι ένας θερμός κυανός υπεργίγαντας με απόλυτο μέγεθος -6,0. Πρόκειται για τον φωτεινότερο στους γήινους ουρανούς αστέρα φασματικού τύπου O, με φαινόμενο μέγεθος +2,0. Μαζί με τους δύο γαλανόλευκους συνοδούς του αστέρες 4ου μεγέθους (ο ένας είναι ορατός με ισχυρό τηλεσκόπιο σε γωνιακή απόσταση 3΄΄ και ο άλλος ανιχνεύεται φασματοσκοπικώς) έχει συνολικό φαινόμενο μέγεθος +1,77. Ο μακρινός συνοδός υπολογίζεται ότι περιφέρεται γύρω από τον κύριο αστέρα μία φορά κάθε 1.508,6 γήινα έτη. `Ολοι οι αστέρες ανήκουν στις ομάδες OB Ωρίων OB1 και Collinder 70.

Ο κύριος αστέρας του συστήματος εκτιμάται ότι έχει 33 φορές τη μάζα του Ηλίου και εικοσαπλάσια διάμετρο.

Το όλο σύστημα είναι εμβαπτισμένο στην ύλη του νεφελώματος IC 434.

Δείτε επίσης
------------

* Ζώνη του Ωρίωνα
* Νεφέλωμα της Φλόγας

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Richard Hinckley Allen: *Star-names and their meanings* (1936), σσ. 314-15.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αλνιτάκ** |

* Εικόνα του Αλνιτάκ από την APOD

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Η **Ανέλια Γκεοργκίεβα Ατανάσοβα** (Βουλγαρικά: *Анелия Георгиева Атанасова*, Κυριλλικά: *Anelia Georgieva Atanasova*, 1 Ιουλίου 1982 -), γνωστή ως **Ανέλια**, είναι Βουλγάρα λαϊκή τραγουδίστρια. Έγινε δημοφιλής στη Βουλγαρία με το δεύτερο single της "Погледни ме в очите" (Κοίτα με στα μάτια), που κυκλοφόρησε το 2002.

Καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας της, 23 από τα singles της έχουν κατακτήσει τα βουλγαρικά μουσικά charts, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο επιτυχημένες γυναίκες καλλιτέχνες στη βουλγαρική μουσική.

Προσωπική ζωή
-------------

Υπήρξε παντρεμένη με τον ιδιοκτήτη του ποδοσφαιρικού συλλόγου Βίχρεν Σαντάνσκι, Κονσταντίν Ντίνεβ. Έχει μια κόρη την Ιβόνα (γενν. το 2003).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Bulgarian-music.com». Bulgarian-music.com. 1 Ιουνίου 2003. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιουλίου 2009. Ανακτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2011.
2. ↑  Anelia-music.com Αρχειοθετήθηκε 5 February 2009 στο Wayback Machine.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Anelia on Facebook
* Anelia' YouTube Channel
* Anelia on Instagram
* Anelia on Signal.bg
* Anelia's concert dates
**Άλτις** ονομαζόταν, κατά την αρχαϊκή περίοδο, η περιοχή της Ηλείας που βρίσκεται στους νότιους πρόποδες του Κρονίου λόφου, ανάμεσα στους ποταμούς Αλφειό και Κλαδέο. Επομένως, η Άλτις είναι ένα μέρος της σημερινής Αρχαίας Ολυμπίας. Οι αρχαίοι συγγραφείς αναφέρουν ότι η περιοχή ήταν γεμάτη αγριελιές, πεύκα, πλατάνια, λεύκες και δρύες. Αυτή πρέπει να είναι και η αιτία ονομασίας της, αφού Άλτις στην ηλειακή διάλεκτο σημαίνει άλσος. Σύμφωνα με τη μυθολογία τα όρια της Άλτεως τα καθόρισε ο Ηρακλής προς τιμή του Δία και ο κοντινός λόφος ονομάστηκε «Κρόνιον όρος» προς τιμή του Κρόνου. Τα όρια της Άλτεως καθορίζονταν από περίβολο μέσα στον οποίο βρίσκονται τα κυριότερα θρησκευτικά οικοδομήματα και αναθήματα του ιερού της Αρχαίας Ολυμπίας, ενώ έξω από αυτόν οι κατοικίες των ιερέων, τα λουτρά, οι χώροι προετοιμασίας των αθλητών και οι ξενώνες.

>  ... *τὸ δὲ ἄλσος τὸ ἱερὸν τοῦ Διὸς παραποιήσαντες τὸ ὄνομα **Ἄλτιν** ἐκ παλαιοῦ καλοῦσι: καὶ δὴ καὶ Πινδάρῳ ποιήσαντι ἐς ἄνδρα Ὀλυμπιονίκην ᾆσμα Ἄλτις ἐπωνόμασται τὸ χωρίον* 
> 
> — Παυσανίας, Ελλάδος περιήγησις/Ηλιακών Α', 10.1

Πηγές
-----

1. ↑  Εγκυκλοπαίδεια "Νέα Δομή", τομ. 3, σελ. 151, Αθήνα, 1999
2. 1 2  «Από τον ιστοχώρο του Υπουργείου Πολιτισμού». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Μαΐου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2014.
3. ↑  Εγκυκλοπαίδεια *Νέα Δομή*, τόμ. 3, σελ. 151, Αθήνα 1999

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 6598152637827720220008
* GND: 1156625807

 |

 |
Η **Μοίρα 437 "Husky"** είναι μονάδα της Καναδικής Πολεμικής Αεροπορίας που υπάγεται στον Καναδικό Στρατό. Εδρεύει στο CFB Trenton. Ρόλος της είναι η αερομεταφορά μακρινών αποστάσεων για την Royal Canadian Air Force, την Καναδική Π.Α.

Ιστορικά Στοιχεία
-----------------

Ιδρύθηκε στην Αγγλία στις 14 Σεπτεμβρίου 1944 και ασχολείται με μεταγωγές μέχρι το 1946, όπου και παύει η λειτουργία της.

Επανιδρύεται το 1961 στο Τρέντον και εξοπλίζεται αρχικά με CC-106 Yukon. Το 1972 εξοπλίζεται με CC-137 Husky. Με την λειτουργία των CC-137 ξεκινά και την δραστηριότητα του εναέριου ανεφοδιασμού, παράλληλα με τις μεταγωγές.

Συχνά η Μοίρα 437 οργανώνει την μεταφορά υψηλά ιστάμενων προσώπων και κυβερνητικών στελεχών, όπως της Βασίλισσας Ελισάβετ Β' της Αγγλίας και του Πρωθυπουργού του Καναδά.

Η Μοίρα πλέον λειτουργεί τα CC-150 Polaris, τροποποιημένη έκδοση του Airbus A310.

Από τον Αύγουστο του 2007 θα σταθμεύσουν και τα C-17 Globemaster III.

Σλόγκαν της είναι το «*Omnia Passim*» (*Οτιδήποτε Οπουδήποτε*).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* www.rcaf.com
* DND - Ιστορία της 437ης Μοίρας

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **RCAF Μοίρα No. 437** |
Ένα κατάστημα Zara στο Χονγκ Κονγκ.
Η **Zara** (στα ισπανικά προφέρεται: [ˈθaɾa], στα ελληνικά προφέρεται /ˈzara/) είναι εμπορική εταιρεία ένδυσης που ανήκει στον ισπανικό όμιλο Inditex, μαζί με άλλα γνωστά σήματα όπως Massimo Dutti, Pull and Bear, Stradivarius και Bershka. Ο όμιλος έχει την έδρα του στην πόλη Λα Κορούνια (γαλικιανά *A Coruña*) της επαρχίας της Γαλικίας, στην Ισπανία, όπου και άνοιξε το πρώτο κατάστημα Ζάρα το 1975. Σήμερα τα Ζάρα είναι πιθανότατα η πιο γοργά αναπτυσσόμενη αλυσίδα στον κόσμο, με 2.000 καταστήματα σε 60 χώρες (τριπλάσιος αριθμός από αυτόν του 2000). Τον Μάρτιο του 2006 ο όμιλος ξεπέρασε τη σουηδική H&M και έγινε έτσι η μεγαλύτερη αλυσίδα λιανικής της Ευρώπης στα καταστήματα μόδας.

Η εταιρεία χρησιμοποιεί ένα μοναδικό επιχειρηματικό μοντέλο που τους επέτρεψε να ανταγωνιστούν τα άλλα ποιοτικά σήματα με σχετικά χαμηλές τιμές. Για παράδειγμα, αναφέρεται ότι στα Ζάρα χρειάζονται μόνο δύο εβδομάδες για το σχεδιασμό και τη διάθεση ενός νέου προιόντος, ενώ το σύνηθες χρονικό διάστημα του κλάδου είναι περίπου εννέα μήνες. Τα καταστήματα Ζάρα λανσάρουν κάθε χρόνο περίπου 10.000 νέα σχέδια. Η αλυσίδα επίσης, σε αντίθεση με τα καθιερωμένα, έχει αντισταθεί στην τάση για μεταφορά των γραμμών παραγωγής σε χώρες με χαμηλό κόστος εργασίας. Η πιο ανορθόδοξη όμως στρατηγική που εφαρμόζεται είναι αυτή των μηδενικών δαπανών για διαφήμιση, αντίθετα η εταιρεία επενδύει ένα μέρος των κερδών της στη δημιουργία νέων καταστημάτων.

Ο σχεδιαστής μόδας Ντάνιελ Πιέτ (Daniel Piette) του οίκου Louis Vuitton έχει περιγράψει την εταιρεία ως την *πιο καινοτόμο και εντυπωσιακή αλυσίδα λιανικής στον κόσμο*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Zara». inditex.com.
2. ↑  Zara: Taking the Lead in Fast-Fashion BusinessWeek
3. ↑  ZARA: Μια ματιά στην πορεία ενός brand που γιγαντώθηκε χωρίς να επενδύει στη διαφήμιση startup.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Ο **Ανέμωνας** είναι ράχη (μακρόστενο ύψωμα) που οριοθετεί το νότιο-νοτιοδυτικό άκρο του Κάμπου της Χίου. Χωρίζει έτσι τα «Καμπόχωρα» από τα «Νοτιόχωρα»: Από την κορυφή του και νοτιότερα επικρατούν τα ελαιόδενδρα και η καλλιέργεια της μαστίχας, ενώ πέρα από τη βόρεια πλαγιά του, που είναι επίσης σκεπασμένη με ελαιόδενδρα, αρχίζουν τα «περιβόλια» του Κάμπου. Από το γεγονός αυτό προέρχεται και η χιώτικη έκφραση *«από τον Ανέμωνα και κάτω, Περιβολαριάς και των τέκνων»* — υποτίθεται ότι την είπε ένας ιερέας που είχε ξεχάσει τα ονόματα που έπρεπε να μνημονεύσει στη Θεία Λειτουργία.

Στην αρχή της εφαρμογής του Σχεδίου Καποδίστρια, υπήρχε ο ομώνυμος «καποδιστριακός» **Δήμος Ανέμωνα**, με τη ράχη ως το βόρειο όριό του. Στη συνέχεια όμως συγχωνεύθηκε με τον Δήμο Ιωνίας και το σύνολο ονομάζεται επίσης Δήμος Ιωνίας.

Ο Ανέμωνας πήρε την ονομασία του από τους ισχυρούς ανέμους (ιδίως τους βόρειους) που πνέουν στην κορυφογραμμή του. Και πραγματικά, στον αυχένα του από τον οποίο διέρχεται και ο δρόμος προς τα Μαστιχοχώρια (1,5 χλμ. δυτικά από το Θολοποτάμι), υψώνονται ανεμόμυλοι, σήμερα ημιερειπωμένοι.

Στα νοτιοανατολικά του Ανέμωνα βρίσκεται η ιστορική Μονή Αγίου Μηνά Χίου.
Ο **Ακταίωνας** ήταν γιος του Μελισσού και εγγονός του Άβρου, πλούσιου κάτοικου του Άργους.

Ο Ακταίωνας είχε καταφύγει από το Άργος στην Κόρινθο για να ξεφύγει από τον τύραννο Φείδωνα, που τον καταδίωκε. Εκεί τον γνώρισε ο Αρχίας, ένας Κορίνθιος, και τον ερωτεύτηκε λόγω της ομορφιάς του. Ο Αρχίας προσπάθησε να απαγάγει τον Ακταίωνα, αλλά ο πατέρας του Μελισσός τον υπερασπίστηκε. Ακολούθησε μάχη μεταξύ Μελισσού και Αρχία, κατά την οποία ο Ακταίωνας σκοτώθηκε. Ο Μελισσός στην απόγνωσή του, προσέφυγε στα αγωνίσματα των Ισθμίων για να καταγγείλει τον θάνατο του γιου του. Εκεί, επικαλούμενος τους θεούς για να πάρουν εκδίκηση ρίχτηκε από τον βράχο και σκοτώθηκε. Τότε ξέσπασε ξηρασία και πανούκλα στην Κόρινθο. Οι Κορίνθιοι κατέφυγαν στο μαντείο των Δελφών, το οποίο έδωσε χρησμό να εξευμενίσουν τους θεούς, ιδιαίτερα τον Ποσειδώνα και να εκδικηθούν τον θάνατο του Ακταίωνα.

Πηγές
-----

* Πλούταρχος, *Moralia*, *Amatoriae narrationes*, II
* Sir William Smith, 1813-1893, επιμ. (1870). *Dictionary of Greek and Roman biography and mythology* (στα Αγγλικά). Βοστώνη: Little. Ανακτήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2009.

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Μυθολογία
* Πύλη:Ελληνική μυθολογία
 |

 |
Το "**Zombie**" είναι ένα τραγούδι διαμαρτυρίας του ιρλανδικού rock συγκροτήματος The Cranberries, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δίσκο *No Need to Argue*, το 1994. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε και ως single, το πρώτο από τον εν λόγω δίσκο. Το κομμάτι γράφτηκε από την τραγουδίστρια του σχήματος Ντολόρες Ο'Ριόρνταν και πρόκειται για ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια του συγκροτήματος. 

Το single έφτασε στο νούμερο 1 των αυστραλιανών, των βελγικών, των γαλλικών, των δανικών και των γερμανικών charts. Στα βρετανικά charts έφτασε στο νούμερο 14, ενώ στα αμερικανικά *Billboard* Alternative Rock, έφτασε στο νούμερο 1. Το 1995, κέρδισε στα ευρωπαϊκά βραβεία του MTV, στην κατηγορία Καλύτερο Τραγούδι. To 2017, στον δίσκο τους Something Else, το κομμάτι επανακυκλοφόρησε σε ακουστική εκτέλεση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Dendle, Peter (2012). *2000-2010*. McFarland. σελίδες 30–. ISBN 9780786492886. Ανακτήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2012.
2. ↑  «Hits of the World: Denmark (IFPI/Nielsen Marketing Research)». *Billboard* (Nielsen Business Media) **107** (6): 55. 11 February 1995. ISSN 0006-2510. .
3. ↑  «Official Charts > Cranberries». The Official UK Charts Company. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2017.
4. ↑  «MTV Europe Music Award Winners 1994–2000». *Billboard* (November 10, 2001): 50.. Ανακτήθηκε στις 24 August 2013.
5. ↑  «The Cranberries Announce New Acoustic Album Something Else, Share "Linger": Listen». *Pitchfork*. 14 Μαρτίου 2017. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Zombie στο YouTube
Ιστορικό του ύμνου
------------------

Η ιστορία του ύμνου είναι συνδεδεμένη με το κελί του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στις Καρυές του Πρωτάτου του Αγίου Όρους, και με ένα θαύμα. Ο π. Γαβριήλ, ο μετέπειτα Όσιος ένα βράδυ έψελνε «Τήν Τιμιωτέραν των Χερουβείμ» του Αγίου Κοσμά του Μελωδού, όταν δέχτηκε την επίσκεψη ενός αγνώστου μοναχού. Ο επισκέπτης πρόσθεσε μερικές λέξεις στο κείμενο. Ο Γαβριήλ τον παρακάλεσε να του τις γράψει, και ο ξένος τις χάραξε με το δάχτυλό του σε μια πλάκα, σαν να ήταν πηλός. Μετά εξαφανίστηκε.

Δείτε επίσης
------------

* Άξιον Εστί, η εικόνα της Παναγίας
* Άξιον Εστί είναι ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη
* Άξιον Εστί είναι μουσικό έργο του Μίκη Θεοδωράκη

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Η ιστορία του ύμνου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Οπτοακουστικό υλικό
Η ορολογία **zero-day** (ή **zero-hour** ή **day-zero**) χρησιμοποιείται για ένα τύπο ευπάθειας ο οποίος τη στιγμή της δημόσιας ανακοίνωσης του δεν υπάρχει αντίστοιχη ανανέωση του βαλλόμενου συστήματος από τον κατασκευαστή. Η πρακτική αυτή της ανακοίνωσης προκαλεί μεγάλη έκθεση στους χρήστες του ευάλωτου συστήματος καθώς πρέπει πρώτα να περιμένουν για την ανανέωση του λογισμικού από τον κατασκευαστή με τη διόρθωση της αδυναμίας, πριν προχωρήσουν στην ανανέωση των ευάλωτων συστημάτων τους.

Μέθοδοι Επίθεσης
----------------

Οι δημιουργοί κακόβουλων προγραμμάτων έχουν τη δυνατότητα να εκμεταλλευθούν αυτές τις ευπάθειες με διάφορες μεθόδους. Οι περιηγητές ή αλλιώς οι Web Browsers είναι ένας από τους στόχους τους λόγο του ότι χρησιμοποιούνται πόλυ και είναι αρκετά διαδεδομένοι ανά τον κόσμο. Οι επιτιθέμενοι σαν άλλη μία μέθοδο χρησιμοποιούν τα e-mail και στέλνουν ένα αρχείο σαν επισύναψη ώστε όταν το ανοίξει ο χρήστης να επηρεαστεί ο περιηγητής του. Τα κακόβουλα προγράμματα που χρησιμοποιούν κοινούς τύπους αρχείων για να επιτύχουν το σκοπό τους είναι καταγεγραμμένα σε βάσεις δεδομένων όπως της US-CERT. Κακόβουλα προγράμματα μπορούν να κατασκευασθούν με σκοπό την εκμετάλευση συγκεκριμένων ευπαθειών για να πάρουν πληροφορίες από το παραβιασμένο σύστημα, όπως προσωπικά στοιχεία ή τραπεζικά στοιχεία.
Ο **Αδόλφος Θ΄** γερμ. Adolf IX. (π. 1327 - 26 Ιανουαρίου 1390) από τον Οίκο του Σάουμμπουργκ ήταν κόμης του Χόλσταϊν-Πλεν & Κιέλου (1359-90).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο μόνος γιος του Ιωάννη Γ΄, κόμη του Χόλσταϊν-Πλεν & Κιέλου και της Αικατερίνης των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης του Ερρίκου Γ΄, δούκα του Γκλόγκουφ.

Η εξουσία του ήταν κυρίως ειρηνική. Το 1375 ο Αλβέρτος Β΄ των Γουέλφων-Μπράουνσβαϊγκ, πρίγκιπας-αρχιεπίσκοπος της Βρέμης παραχώρησε μέσω υποθήκης τον βάλτο του Χάζελντορφ στον Αδόλφο Θ΄. Ο Αλβέρτος Β΄ δεν μπόρεσε να επιστρέψει το ποσό και από τότε το Χάζελντορφ έγινε μέρος του Χόλσταϊν.

Το 1390 ο Αδόλφος Θ΄ απεβίωσε άτεκνος. Τότε ο δεύτερος εξάδελφός του Νικόλαος, κόμης του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ με τους ανιψιούς του κατέλαβαν το Πλεν και το Κίελο. Τα μέλη του άλλου κλάδου του Χόλσταϊν-Πίννεμπεργκ του Οίκου τους αντιτέθηκε και ζήτησε μερίδιο. Η διαφορά διευθετήθηκε φιλικά: έλαβαν αποζημίωση, την περιοχή του Νίνλαντ (το Νόιλαντ και την κυριότητα του Χέρτσχορν) και κάποια εδάφη κατά μήκος του Έλβα. Υπέγραψαν συμφωνία αμοιβαίας κληρονομίας, πως όταν πέθαινε ο ένας, ο άλλος θα λάμβανε τα εδάφη του.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1362 την Άννα, κόρη του Αλβέρτου Β΄, δούκα του Μεκλεμβούργου.

Πηγές
-----

* Jürgen Bremer: Geschichte Schleswig-Holsteins bis zum Jahre 1848, Kiel, 1864, p. 143

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
2. ↑  αναλόγως της μεθόδου μέτρησης -αν δεν προσμετρηθούν οι δύο Αδόλφοι παράλληλων κλάδων- αναφέρεται και ως Αδόλφος Ζ΄ του Χόλσταϊν-Κιέλου / Αδόλφος Ζ΄ του Σάουενμπουργκ
Η **Αργυρώ Αφράτη** (09/04/1998) είναι Ελληνίδα αθλήτρια της εθνικής ομάδας στην Ενόργανη Γυμναστική.

Μπήκε στον κόσμο της Γυμναστικής, από τα 6 της χρόνια ξεκινώντας από τον Πανιώνιο.
Ξεκίνησε να αγωνίζεται στο εξωτερικό, από τα 14 της χρόνια, στην κατηγορία των Νεανίδων (Β' κατηγορία).

Έχει αγωνιστεί σε πάνω από 5 Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα και σε 2 Παγκόσμια, καθώς και στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες του Μπακού 2015 και σε άλλους διεθνείς αγώνες.

Διακρίσεις
----------

Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Βέρνης το 2016, κέρδισε την 21η θέση στο έδαφος και την 16η θέση στο άλμα.
Επίσης, κατέκτησε την 8η θέση στο Παγκόσμιο κύπελλο Anadia World Cup 2016.
Κέρδισε ακόμη την 6η θέση στο άλμα και την 6η στο έδαφος και την 7η στο δίζυγο, στο Παγκόσμιο Κύπελλο στην Ντόχα 2016.

Τον Απρίλιο του 2016, έλαβε μέρος στο Προολυμπιακό Test - Event 2016, προσπαθώντας να προκριθεί στου Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο 2016.

Το 2013, στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, κέρδισε 5 χρυσά μετάλλια (Σ.Α. Άλμα, Δίζυγο, Έδαφος) και 1 χάλκινο στη δοκό ισορροπίας.
Το 2014, δεν αγωνίστηκε, λόγω τραυματισμού στην μέση.
Το 2015, κατέκτησε την 5η θέση στο Σ.Α. λόγω τραυματισμού την ώρα της εκτέλεσης του προγράμματός της στο έδαφος.
Το 2016, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Σ.Α. και το δίζυγο, καθώς και το ασημένιο μετάλλιο στο έδαφος και την 5η θέση στην δοκό.

Προπόνηση
---------

Σήμερα, προπονείται στην Αθήνα στο Προπονητικό Κέντρο Αγίου Κοσμά, με τον ομοσπονδιακό προπονητή Κώστα Σιούτη και την βοηθό Αναστασία Δόντη, καθώς είναι εγγεγραμμένη στο σωματείο Ευρίπειος Γ.Σ..

Οικογένεια
----------

Η αδερφή της Αργυρώς Αφράτη, ονομάζεται Αφράτη Ευαγγελία - Ιωάννα. Γεννήθηκε το 2003. Σήμερα συμμετέχει και αυτή στην Ενόργανη γυμναστική στον Πανιώνιο, απ' όπου ξεκίνησε και η αδερφή της. Έχει κερδίσει αρκετά μετάλλια στα Πανελλήνια Πρωταθλήματα και στους Αγώνες Α-Γ-Ε Περιφερείων.
Το ***Street Fighter Alpha 2*** (ιαπωνικά: *ストリートファイターZERO 2*) (γνωστό και ως ***Street Fighter Zero 2***, Ιαπωνία/Ασία και Νότια Αμερική) είναι ένα βιντεοπαιχνίδι πάλης του 1996, το οποίο κυκλοφόρησε, αρχικά, για arcade, από την Capcom, η οποία το ανέπτυξε κιόλας. Ουσιαστικά, πρόκειται για σίκουελ και remake του παιχνιδιού, *Street Fighter Alpha*, το οποίο αποτελεί και πρίκουελ του *Street Fighter II*, λαμβανομένου υπόψιν την πλοκή και το υπόβαθρο. Το παιχνίδι διαθέτει πληθώρα νέων χαρακτηριστικών, σε σχέση με το αρχικό παιχνίδι, όπως νέες επιθέσεις, νέα στάδια και τελειώματα.

Αργότερα, το παιχνίδι κυκλοφόρησε και σε οικιακές κονσόλες, οι οποίες έλαβαν κι αυτές θετικές κριτικές. Η αυθεντική κυκλοφορία του παιχνιδιού, έλαχε και κάποιες βραβεύσεις, στα βραβεία *Gamest* ονομάστηκε ως το καλύτερο βιντεοπαιχνίδι του 1996, ενώ το ίδιο ονομάστηκε και από το περιοδικό *Electronic Gaming Monthly*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Computer and Video Games - Issue 182 (1997-01)(EMAP Images)(GB)». *Archive.org*. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2016.
2. ↑  Williamson, Colin (12 Δεκεμβρίου 2014). «Street Fighter Alpha 2 - Review - allgame». *Web.archive.org*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2016.
3. ↑  Gerstmann, Jeff (10 Οκτωβρίου 2013). «Street Fighter Alpha 2 Review». GameSpot. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2016.
4. ↑  Ishii, Zenji (December 1996). «第10回ゲーメスト大賞». *Gamest Magazine* **188**: pg. 46.. Ανακτήθηκε στις 2008-12-28.
5. ↑  *Electronic Gaming Monthly*, issue 92 (March 1997), pages 82-91

Πηγές
-----

* Cole, Jason· Schaefer, Jeff· Taylor, Matt· Watson, Mike· Wolfe, Graham (1996). *Street Fighter Alpha 2 Strategy Guide*. Empire 21 Publishing, Inc.
* Studio Bent Stuff (Σεπτ. 2000). *All About Capcom Head-to-Head Fighting Games 1987-2000*. A.A. Game History Series (Vol. 1) (στα Japanese). Dempa Publications, Inc. ISBN 4-88554-676-1. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Street Fighter Alpha 2 στο KLOV
Οι **Άγιοι Αδριανός Βαταναίας και Εύβουλος** είναι Χριστιανοί μάρτυρες που μαρτύρησαν το έτος 308 μ.Χ. στην Παράλιο Καισάρεια της Παλαιστίνης.

Ο Αδριανός ξεκίνησε από τη Βαταναία των Αγίων Τόπων, συνταξιδεύοντας με τον Εύβουλο, προκειμένου να επισκεφθούν και να βοηθήσουν τη χριστιανική κοινότητα στην Παράλιο Καισάρεια. Φθάνοντας στις πύλες της πόλεως, ερωτήθηκαν για τον σκοπό της επισκέψεώς τους και είπαν την αλήθεια, για την οποία αμέσως συνελήφθηκαν και φυλακίσθηκαν από τους φρουρούς, σύμφωνα με τις διαταγές του βάναυσου Ρωμαίου κυβερνήτη Φιρμιλιανού, ο οποίος στη συνέχεια τους βασάνισε.

Στις 5 Μαρτίου 308 ο Αδριανός ρίφθηκε σε ένα λιοντάρι στο αμφιθέατρο της Καισαρείας. Το λιοντάρι τον λάβωσε, αλλά δεν τον σκότωσε, οπότε ο Αδριανός εκτελέσθηκε μετά στα γρήγορα με ξίφος. Δύο ημέρες αργότερα, ο δικαστής καταδίκασε τον Εύβουλο στην ίδια μοίρα, αλλά του προσέφερε την ευκαιρία να αφεθεί ελεύθερος αν θυσίαζε σε ένα και μόνο είδωλο. Ο Εύβουλος αρνήθηκε, οπότε μαρτύρησε αυθημερόν.

Οι Αδριανός και Εύβουλος υπήρξαν οι τελευταίοι χρονικά από τους πολλούς μάρτυρες που σκοτώθηκαν κατά τα 12 έτη διωγμών στην Καισάρεια της Παλαιστίνης. Ανακηρύχθηκαν άγιοι και τιμώνται τόσο από τη Ρωμαιοκαθολική όσο και την Ορθόδοξη Εκκλησία. Από την πρώτη τιμώνται στις ημερομηνίες του θανάτου τους (ο Αδριανός στις 5 Μαρτίου και ο Εύβουλος στις 7 Μαρτίου), ενώ από τη δεύτερη στις 3 Φεβρουαρίου.

Ο άλλος Χριστιανός Εύβουλος
---------------------------

Εκτός από τους άλλους αρχαίους Έλληνες που είχαν το όνομα Εύβουλος, ένας ακόμα Χριστιανός Εύβουλος μνημονεύεται στο τέλος της *Β΄ προς Τιμόθεον επιστολής* του Αποστόλου Παύλου (δ΄ 21).

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Butler, Alban: *Lives of the Saints*, Benziger Brothers, 1894
2. 1 2  Shea, John Dawson Gilmary: «Saints Adrian and Eubulus, Martyrs» στο *Pictorial Lives of the Saints*, 1889. CatholicSaints.Info. 1 February 2014
3. ↑  Monks of Ramsgate: «Hadrian and Eubulus» στο *Book of Saints*, 1921. CatholicSaints.Info. 1 September 2013

Βιβλιογραφία
------------

* John Dawson Gilmary Shea: «Saints Adrian and Eubulus, Martyrs» στο *Pictorial Lives of the Saints*, 1889
Μακρινή λήψη του αιολικού πάρκου στην κορυφογραμμή του όρους Αγία Δυνατή. Διακρίνονται οι 12 από τις 14 συνολικά ανεμογεννήτριες (2010).
Το **αιολικό πάρκο στην Αγία Δυνατή** βρίσκεται στο Δήμο Πυλάρου του Νομού Κεφαλληνίας. Η υλοποίηση του έργου έγινε από την εταιρεία *Ελληνική Τεχνοδομική Άνεμος* (ΕΛ.ΤΕΧ. Άνεμος), θυγατρική του κατασκευαστικού ομίλου *Ελλάκτωρ*, η οποία έχει και το δικαίωμα εκμετάλλευσης. Το πάρκο τέθηκε σε λειτουργία τον Απρίλιο του 2009.

Τεχνικά χαρακτηριστικά
----------------------

Η αρχική εγκατάσταση του αιολικού πάρκου αποτελείτο από 14 ανεμογεννήτριες τύπου Ε-70 της γερμανικής εταιρείας *Enercon*, ονομαστικής (μέγιστης) ισχύος 2,3 MW η καθεμιά, αποδίδοντας στο εθνικό δίκτυο ηλεκτροδότησης της Ελλάδας συνολική ισχύ 27,2 MW (ονομαστική 32,2 MW). Οι ανεμογεννήτριες έχουν ύψος πύργου 70 μ. και μήκος πτερυγίου 35 μ. Τα πτερύγια είναι κατασκευασμένα από συνθετικά υλικά, έτσι ώστε να μη δημιουργούν ηλεκτρομαγνητικές παρεμβολές. Το 2017 προστέθηκε άλλη μια ανεμογεννήτρια ισχύος 2,3 MW που, σε συνδυασμό με την αύξηση της αποδιδόμενης ισχύος και των άλλων ανεμογεννητριών στα όριά τους, ανέβασαν τη συνολική ισχύ από τα 27,2 στα 34,5 MW.

Το πάρκο απασχολεί σε μόνιμη βάση 3 άτομα. Το εγκατεστημένο ψηφιακό σύστημα ελέγχου SCADA είναι σε θέση να στείλει γραπτό μήνυμα στο κινητό τηλέφωνο του συνεργείου συντήρησης, γεγονός που σημαίνει ότι δεν είναι απαραίτητη η 24ωρη ανθρώπινη παρουσία στο πάρκο. Το αιολικό πάρκο της Αγ. Δυνατής παράγει περίπου 75GWh ανά έτος, ενέργεια ικανή να καλύψει τις ετήσιες ανάγκες 4500 νοικοκυριών.

Περιβαλλοντικά ζητήματα
-----------------------

Το πάρκο θεωρήθηκε από ορισμένους ότι είχε ένα μερίδιο της ευθύνης για τις καταστροφικές πλημμύρες που έπληξαν την περιοχή της Πυλάρου το φθινόπωρο του 2016, μετά από νεροποντή. Σε ειδική συνεδρίαση μηχανικών του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος (ΤΕΕ), υποστηρίχθηκε πως αστοχίες στον γύρω χώρο είχαν ως αποτέλεσμα την αύξηση του όγκου των φερτών υλικών που ρίχνονταν μέσα στα αυλάκια των ορμητικών νερών. Το μέγεθος αυτής της αρνητικής επίδρασης υπήρξε αντικείμενο διαφωνιών των επιστημόνων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παρασκευή Βασάλα, «Τα Αιολικά Πάρκα της Κεφαλονιάς. Εκπαιδευτικό υλικό περιβαλλοντικής εκπαίδευσης με χρήση των νέων τεχνολογιών», στον τόμο: *Πρακτικά του 2oυ Πανελλήνιου Εκπαιδευτικού Συνεδρίου Ημαθίας* (Νάουσα 2010). Θεσσαλονίκη: e- τυπωθήτω - Εκδόσεις Μαθητής, σελ. 1460. ISBN 978-960-99301-0-9. Ανακτήθηκε στις 8.09.2017.
2. ↑  Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας, «Ανακοίνωση της ΡΑΕ» (23 Σεπτεμβρίου 2014). *www.rae.gr*. Ανακτήθηκε στις 8.09.2017.
3. ↑  «Αιολικό πάρκο – Αγία Δυνατή» Αρχειοθετήθηκε 2017-02-11 στο Wayback Machine.. *ΕΛ.ΤΕΧ. Άνεμος*. Ανακτήθηκε στις 8.09.2017.
4. 1 2  «Μπαίνει και νέα ανεμογεννήτρια στην Αγία Δυνατή», *Κεφαλονίτικα Νέα* (3 Φεβρουαρίου 2017). Ανακτήθηκε στις 8.09.2017.
5. ↑  «Όλη η αλήθεια για τις πλημμύρες στην Πύλαρο», *Κεφαλονίτικα Νέα* (24 Οκτωβρίου 2016). Ανακτήθηκε στις 8.09.2017.
Ο **Αργύρης Φιλιππίδης** του Φίλιππου (1925 – 2 Απριλίου 2012) ήταν Έλληνας αρχιτέκτονας και πολιτικός. Διατέλεσε βουλευτής με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις και αργότερα με τη Νέα Δημοκρατία. Ήταν ένας από τους ιδρυτές της Πανελλήνιας Αρχιτεκτονικής Εταιρείας.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1925. Καταγόταν από τις Μηλιές Μαγνησίας και ήταν γιος του οφθαλμιάτρου Φίλιππου Φιλιππίδη. Ο Φιλιππίδης σπούδασε Αρχιτεκτονική στο ΕΜΠ και ήταν, μεταξύ άλλων, διευθυντής στον νεοσύστατο ΟΣΚ. Συνέβαλε ως αρχιτέκτονας στην προστασία του φυσικού και δομημένου περιβάλλοντος του Πηλίου. Σχεδίασε πολλά κτήρια στη Μαγνησία, όπως τη Βιβλιοθήκη Κυριαζή στο Βόλο, την οποία φρόντισε να εμπλουτίσει, το σπίτι του Κίτσου Μακρή και το Λαογραφικό Μουσείο στις Μηλιές του Πηλίου. Επίσης, πρωτοστάτησε στην επανέναρξη των δρομολογίων της Σιδηροδρομικής Γραμμής Λεχωνίων-Μηλεών.

Ήταν υποψήφιος δήμαρχος Βόλου στις δημοτικές εκλογές του 1964 με την Κίνηση Δημοκρατικής Ανασυγκροτήσεως, χωρίς μεν να εκλεγεί, ωστόσο καταλαμβάνοντας θέση δημοτικού συμβούλου). Μετά τη Μεταπολίτευση επανεξελέγη δημοτικός σύμβουλος το 1974-75 και το 1986-89, με το Δημοτικό Λαϊκό Κίνημα.

Εξελέγη βουλευτής Μαγνησίας αρχικά το 1974, συγκεντρώνοντας 6.946 σταυρούς προτίμησης με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις. Μετά την ΕΔΗΚ ήταν ένας από τους ιδρυτές του ΚΟΔΗΣΟ. Ο Φιλιππίδης επανεξελέγη βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία στις Εκλογές του 1985. Συγκεκριμένα, στις 2 Δεκεμβρίου 1985 κατέλαβε την έδρα του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Γεώργιου Δοξόπουλου, λόγω έκπτωσης του τελευταίου από το βουλευτικό αξίωμα.

Πέθανε στην Αθήνα τον Απρίλιο του 2012 και κηδεύτηκε εκεί. Ήταν παντρεμένος με τη Λένα Χατζηαργύρη και απέκτησαν 3 γιους.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Γεώργιος Σούρλας, Οι πολιτικοί της Μαγνησίας: ιστορική αναδρομή, Σελίδα 320.
2. 1 2 3  Έφυγε από τη ζωή ο αρχιτέκτονας και πολιτικός Αργύρης Φιλιππίδης, e-thessalia.gr, 3-4-2012, ανάκτηση 3-7-2015.
3. 1 2  «Έφυγε» ο πρώην βουλευτής Μαγνησίας Αργύρης Φιλιππίδης Αρχειοθετήθηκε 2016-03-08 στο Wayback Machine. trikalanews.gr, 3-4-2012, ανάκτηση 3-7-2015.
4. ↑  Κώστα Διγκαβέ, Οι εκλογές στην Ελλάδα 1844-1985, Μαλλιάρης Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1986.
5. ↑  Κοινοβουλευτική θητεία του Γεωργίου-Λαζάρου Δοξόπουλου, ιστότοπος της Βουλής των Ελλήνων.
6. ↑  Πέθανε ο τ. βουλευτής Αργύρης Φιλιππίδης[*νεκρός σύνδεσμος*], thessalianews.gr, 3-4-2012, ανάκτηση 3-7-2015.