recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Στις **αρχές Αυγούστου 1918 ξέσπασαν ανθελληνικές ταραχές στο Τορόντο**, στον Καναδά, με αφορμή περιστατικό με πρωταγωνιστή έναν Καναδό βετεράνο του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, που έλαβε χώρα σε ελληνικό καφενείο της πόλης. Στη διάρκεια των ταραχών, που είναι οι μεγαλύτερες ταραχές στην ιστορία του Τορόντο, προκλήθηκαν πολύ μεγάλες ζημιές σε περιουσίες Ελλήνων στην πόλη. Οι ταραχές αυτές ήταν αποτέλεσμα τόσο της προκατάληψης εναντίον των νέων μεταναστών όσο και της πεποίθησης ότι οι Έλληνες δεν πολέμησαν στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ότι υποστήριζαν τους Γερμανούς. Στις εφημερίδες της εποχής τα γεγονότα αναφέρονται ως **Toronto troubles**.

Τα γεγονότα
-----------

Την 1η Αυγούστου 1918 ένας ανάπηρος βετεράνος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Claude Cludernay, ενώ βρισκόταν στο ελληνικής ιδιοκτησίας White City Café, στο Τορόντο, όντας μεθυσμένος, επιτέθηκε σε έναν σερβιτόρο ο οποίος τελικά κατάφερε να τον διώξει από το μαγαζί και κάλεσε την αστυνομία. Το γεγονός αυτό, αν και ασήμαντο, προκάλεσε μεγάλη οργή, και την επόμενη μέρα, ένα πλήθος, (οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για 5.000 με 20.000 άτομα), με επικεφαλής βετεράνους του πολέμου, που συνεχιζόταν ακόμα, άρχισε να καταστρέφει και να λεηλατεί ελληνικές επιχειρήσεις στο κέντρο της πόλης ενώ οι αστυνομικοί παρακολουθούσαν απλά τα επεισόδια καθώς δεν μπορούσαν να τα σταματήσουν. Το βράδυ της 3ης Αυγούστου ο στρατός και η στρατιωτική αστυνομία, που είχαν κληθεί να επαναφέρουν την τάξη, μετά την ενεργοποίηση από τον δήμαρχο της πόλης, του νόμου περί καταστολής ταραχών (Riot Act), ενεπλάκησαν σε βίαιες μάχες με τους ταραξίες στο κέντρο του Τορόντο. Το ύψος των ζημιών που προκλήθηκαν ξεπερνούσε το 1.000.000 δολάρια σε τιμές 2010. Μεταξύ άλλων επίθεση δέχτηκαν περισσότερα από 20 εστιατόρια. Οι ταραχές έληξαν στις 5 Αυγούστου. 

Μετά τα επεισόδια οι επικεφαλής της ελληνικής κοινότητας της πόλης εξέδωσαν επίσημη ανακοίνωση στην οποία ανέφεραν ότι οι Έλληνες υποστήριζαν τους Συμμάχους. Ανέφεραν επίσης ότι όσοι είχαν πάρει την καναδική υπηκοότητα είχαν υπηρετήσει στον καναδικό στρατό και ότι περισσότεροι από 2.000 Έλληνες, πολλοί εκ των οποίων από το Τορόντο, είχαν πολεμήσει στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, με το Καναδικό Εκστρατευτικό Σώμα (Canadian Expeditionary Force). Στην ίδια ανακοίνωση αναφέρονταν ότι τουλάχιστον 5 Έλληνες από το Τορόντο είχαν χάσει τη ζωή τους πολεμώντας με το Καναδικό Εκστρατευτικό Σώμα ενώ άλλοι 10 είχαν μείνει ανάπηροι. Επίσης γινόταν λόγος για 135 Έλληνες του Τορόντο που είχαν επιστρέψει στην Ελλάδα και είχαν πολεμήσει με τον ελληνικό στρατό εναντίον των Κεντρικών Δυνάμεων.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Φεβρουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2018.
3. ↑
4. ↑
Η **Μαλίν Άκερμαν** (*Malin Maria Åkerman*, 12 Μαΐου 1978) είναι Σουηδή-Αμερικανίδα ηθοποιός, παραγωγός και μοντέλο. Γεννημένη στη Στοκχόλμη, μεγάλωσε στο Τορόντο του Καναδά μετά την εγκατάσταση της οικογένειάς της εκεί τη δεκαετία του 1980. Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, η Άκερμαν είχε αρκετούς μικρούς ρόλους στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο σε αμερικανικές και καναδικές παραγωγές, μεταξύ των οποίων στα *The Utopian Society* (2003) και *Harold & Kumar Go to White Castle* (2004). Μετά από έναν μικρό ρόλο στην κωμική σειρά *The Comeback* (2005), έλαβε τους πρώτους ρόλους της στις ρομαντικές κωμικές ταινίες *The Heartbreak Kid* (2007) και *27 Dresses* (2008). Η Άκερμαν έπαιξε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία *Watchmen* (2009), για τον οποίο ήταν υποψήφια για Saturn Award Καλύτερης Υποστηρικτικής Ηθοποιού.

Η Άκερμαν είχε υποστηρικτικούς και πρωταγωνιστικούς ρόλους στις επιτυχημένες ρομαντικές κωμωδίες *The Proposal* και *Couples Retreat*, το 2009. Το 2010, πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά *Childrens Hospital*, η οποία ολοκληρώθηκε το 2016. Πρωταγωνίστησε σε τέσσερις ταινίες το 2012, συμπεριλαμβανομένης της κωμωδίας *Wanderlust* και του μιούζικαλ *Rock of Ages*. Είχε τον πρώτο πρωταγωνιστικό ρόλο στην τηλεόραση στη μικρής διάρκειας κωμική σειρά *Trophy Wife* (2013–2014). Πρωταγωνίστησε επίσης στις ταινίες *I'll See You in My Dreams* (2015) και στην εμπορική επιτυχία *Rampage* (2018). Από το 2016, η Άκερμαν έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στη δραματική σειρά *Billions*.

Πέρα από την υποκριτική και το μόντελινγκ, η Άκερμαν είχε μια σύντομη καριέρα στη μουσική ως τραγουδίστρια στο ροκ συγκρότημα The Petalstones στις αρχές της δεκαετίας του 2000 αλλά τελικά επικεντρώθηκε στην υποκριτική. Έχει παντρευτεί δυο φορές, από το 2007 έως το 2014 με τον ντράμερ των Petalstones, Roberto Zincone, με τον οποίο έχει έναν γιο, και από το 2018 με τον Βρετανό ηθοποιό Τζακ Ντόνελι.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *CONOR.SI*. 143138403.
2. ↑   *Malin Akerman: Portrait Of Swedish Tradition - CONAN on TBS*, ανακτήθηκε στις 2021-04-14

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μαλίν Άκερμαν** |

* Μαλίν Άκερμαν στην IMDb
* Μαλίν Άκερμαν στο AllMovie

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Προκάτοχος Αλέσα Ντίξον, Χάνα Γουάντινγκχεμ, Γιούλια Σάνινα και Γκρέιαμ Νόρτον | **Παρουσιαστές του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision**2024μαζί με την Πέτρα Μίαντε | ΔιάδοχοςTBA |
|
Το **μπαμπού** είναι δεντρο της ομοιογένειας Bambuseae και της οικογένειας των Ποοειδών (Poaceae) ή Αγρωστωδών (Gramineae). Πολλά από αυτά τα δέντρα καλλιεργούνται ως διακοσμητικά. Περιλαμβάνουν γύρω στα 200 είδη, εκ των οποίων τα περισσότερα ανήκουν στα γένη *Βαμβούσα* (*Bambusa*) και *Αρουνδινάρια* (*Arundinaria*). Ευδοκιμούν στην Ασία, στην Αμερική και στην Αφρική και στην μανα του Αργυρη. Χρησιμοποιείται σήμερα κυρίως για την κατασκευή πλοίων και ως οικοδομική ξυλεία. Αποτελεί την κύρια τροφή ζώων, όπως το γιγάντιο πάντα.

Περιγραφή
---------

Ένα γιγανταίο πάντα τρώει μπαμπού.
Είναι φυτά με μεγάλο ύψος, που φθάνει τα 40 μέτρα. Ευδοκιμούν σε βαθιά και γόνιμα εδάφη, που είναι ελεύθερα από ψυχρούς ανέμους. Το καλάμι τους είναι πλήρες ή κοίλο εσωτερικά, όρθιο, αποξυλωμένο και σπάνια ποώδες. Έχει επιμήκη και λογχοειδή φύλλα. Τα άνθη σχηματίζουν ταξιανθία τύπου φόβης και ο αριθμός των στημόνων ποικίλλει. Πολλαπλασιάζονται με σχίσιμο του ριζώματος και πιο σπάνια με σπορά. Ορισμένα είδη ζουν πάνω από αιώνα.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Το μπαμπού ήταν γνωστό από τα αρχαία χρόνια. Ο Θεόφραστος το αναφέρει ως «ινδικό κάλαμο» και ο Ηρόδοτος γράφει ότι από το φυτό αυτό κατασκεύαζαν βέλη και από τα δενδρώδη είδη του έφτιαχναν καλαμένια μονόξυλα στην Ινδία.

Σημαντικά είδη
--------------

### Γένος *Αρουνδινάρια*

* *Αρουνδινάρια η ιαπωνική* (*Arundinaria japonica*)
* *Αρουνδινάρια η λαμπρά* (*Arundinaria nitida*)
* *Αρουνδινάρια η μακρόσπερμος* (*Arundinaria macrosperma*)
* *Αρουνδινάρια του Φόρτσιουν* (*Arundinaria fortunei*)

### Γένος *Βαμβούσα*

* *Βαμβούσα η κοινή* (*Bambusa vulgaris*), που καλλιεργείται συνήθως σε πάρκα.
* *Βαμβούσα η αρουνδινοειδής* (*Bambusa arundinacea*), με καταγωγή από την Ινδία.
* *Βαμβούσα η πυγμαία* (*Bambusa pygmaea*), ιθαγενής της Ιαπωνίας.

Βιβλιογραφία
------------

* Εκπαιδευτική Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, *Φυτολογία*, Εκδοτ. Αθηνών, σελ. 206.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Bambuseae στο Wikimedia Commons
* Λεξιλογικός ορισμός του μπαμπού  στο Βικιλεξικό

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4194716-2
* NDL: 00572614

 |

 |
Η **Ευαγγελία Μπουτλούκου-Βρεττάκη** είναι συγγραφέας από τη Λήμνο.

Βιογραφικές πληροφορίες
-----------------------

Η **Ευαγγελία Μπουτλούκου-Βρεττάκη** γεννήθηκε στο Κοντοπούλι Λήμνου λίγο πριν τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο. Οι γονείς της ήταν φτωχοί αγρότες με υπερπολύτεκνη οικογένεια. Οι πιεστικές βιοτικές συνθήκες δεν της επέτρεψαν να προχωρήσει στο σχολείο. Από πολύ μικρή εργάστηκε σε διάφορες δουλειές και τελικά ως αδελφή νοσοκόμα. Με την επιμονή και το πείσμα της μορφώθηκε και υπηρέτησε ως προϊσταμένη σε νοσηλευτήρια της Αθήνας.

Με το σύζυγό της, Δημήτρη Βρεττάκη, έζησε στην Παιανία Αττικής. Απεβίωσε στις 27 Ιανουαρίου 2014.

Το έργο της
-----------

Η **Ευαγγελία Μπουτλούκου-Βρεττάκη** είναι αφηγήτρια με πηγαίο ταλέντο και παρά το ό,τι δεν σπούδασε καλλιέργησε αυτό το πλεονέκτημά της αφηγούμενη γραπτά ιστορίες αληθινές ή φανταστικές. Έχει δημοσιεύσει πολλά αφηγήματα και στίχους σε τοπικές εφημερίδες. Έχει εκδώσει τέσσερα λογοτεχνικά βιβλία, το πρώτο μαζί με την κόρη της **Τίνα Βρεττάκη-Δάβου** και το τελευταίο με τη αδερφή της Σωτηρία.

**Βιβλία**

* "Πανωπέτσι, κατωπέτσι και ψίχα", 1995 (με την Τίνα Βρεττάκη-Δάβου).
* "Ανάμεσα σε δυο πατρίδες", 1999.
* "Το λευκό χρυσάφι της Λήμνου και άλλες ιστορίες", 2003.
* "Η αγάπη όλα τα συγχωρεί", 2009 (με την Σωτηρία Μπουτλούκου-Σαββόγλου).

Πηγές
-----

* Ευαγγελία Μπουτλούκου-Βρεττάκη
* Μπουτλούκου - Βρεττάκη, Ευαγγελία
* «Έφυγε» από τη ζωή, η Λημνιά Ευαγγελία Μπουτλούκου-Βρεττάκη

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 91158790615738851233
* **ΕΒΕ**: 40031
* **BiblioNet**: **17687**

 |

 |
Ο **Ντέιβιντ Ρίτσαρντ Μπουλ** (αγγλικά: *David Richard Bull*) (γεννημένος στις 9 Μαΐου 1969) είναι Άγγλος τηλεοπτικός παρουσιαστής, συγγραφέας και πολιτικός, ο οποίος είναι βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Έχει εμφανιστεί σε βρετανικά και αμερικανικά τηλεοπτικά προγράμματα, όπως το Sugar Dome, το Watchdog του BBC, το Watchdog Healthcheck, το Newsround, το Live Haunted Live!, το Richard & Judy, το Tomorrow's World και στα βραβεία Sky's The Life. Έχει συμμετάσχει στην εκπομπή The Wright Stuff του Channel 5, ενώ έχει κάνει εμφανίσεις και στο The Rachael Ray Show στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το 2006 ο Μπουλ προτάθηκε ως υποψήφιος βουλευτής του Συντηρητικού Κόμματος για το Μπράιτον Παβίλιον για τις γενικές εκλογές του 2010. Το 2009, όμως, απέσυρε την υποψηφιότητά του, η οποία αντικαταστάθηκε από την Σάρλοτ Βιρ. Τον Απρίλιο του 2019 ανακοινώθηκε η υποψηφιότητά του για τις επερχόμενες ευρωεκλογές με το Κόμμα Brexit. Σε δηλώσεις του μετά την εκλογή του, το Μάιο του 2019, ανέφερε ότι το Κόμμα Brexit δεν αρνείται την έξοδο του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση με κάποια συμφωνία, όμως υποστήριξε ότι θα πρέπει να υπάρχει στο τραπέζι και η επιλογή της εξόδου χωρίς συμφωνία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2019.
2. ↑
3. ↑
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2019.
5. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2019.
Ο **Μπαρτολομέο Β΄ ντελα Σκάλα**, ιταλ.: *Bartolomeo II della Scala* (απεβ. 12 Ιουλίου 1381) ήταν κύριος της Βερόνα από το 1375 μέχρι το τέλος του, μαζί με τον αδελφό του Aντόνιο Α΄ ντελα Σκάλα.

Βιογραφία
---------

Ως νόθος γιος τού Κανσινιόριο ντελα Σκάλα  απέκτησε την εξουσία στη Βερόνα μετά το τέλος τού τελευταίου, δολοφονώντας τον θείο του (αδελφό τού Κανσινιόριo), Πάολο-Αλμποΐνο. Κυβέρνησε τη Βερόνα, η οποία τότε βρισκόταν σε πτώχευση, και αναγκάστηκε να δεχτεί το προτεκτοράτο (βοήθεια, προστασία) του Μπερναμπό Βισκόντι.

Μετά από μία περίοδο μέτριας εξουσίας, ο Μπαρτολομέο Β΄ δολοφονήθηκε από τον αδελφό του Αντώνιο.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2  Covini, Maria Nadia (2021). «Regina della Scala e Bernabò Visconti: Progetti di affermazione dinastica nel dominio visconteo». Στο: Guglielmotti, Paola. *Fiere vicende dell’età di mezzo* (στα Ιταλικά). Florence: Firenze University Press. σελ. 83. ISBN 9788855184236.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 684147484272049360007
* GND: 1114080020

 |

 |
Ο **Παναγιώτης Δ. Στάμος** ήταν εκπαιδευτικός και λογοτέχνης, ποιητής. Γεννήθηκε στον Ελικώνα Βοιωτίας το 1939, και πέθανε στη Λιβαδειά στις 8 Απριλίου 2016. Στον Ελικώνα ή Ζερίκι, έμαθε τα πρώτα του γράμματα, ενώ κατά τη διάρκεια του εμφυλίου, το 1946, εγκαταστάθηκε οικογενειακώς στη Λιβαδειά, όπου και τέλειωσε το τότε εξατάξιο Γυμνάσιο Αρρένων.

Μετά από 5 χρόνια αποφοίτησης από το Γυμνάσιο, το 1961, έδωσε εξετάσεις και πέρασε με άνεση στη Νομική Σχολή Αθηνών, από την οποία μετά από δύο χρόνια μετεπήδησε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αποφοίτησε το 1970. Για λόγους βιοπορισμού, στη διάρκεια της φοίτησης, πολλές φορές αναγκάστηκε να εργαστεί στη Γερμανία. Εργάστηκε για ενάμισυ χρόνο στο Βούπερταλ της Γερμανίας, και αφού επέστρεψε στην Ελλάδα εξέτισε το στρατιωτικό του.

Από το 1971 και για 30 χρόνια διετέλεσε Καθηγητής, Γυμνασιάρχης και Λυκειάρχηςστη Γερμανική Σχολή Αθηνών.

Το 1983 πρωτοδημοσίευσε το πεζό "Λόγος ανθηρός χειρονομηθείς". Μετά από 8χρονη απουσία του από τον εκδοτικό χώρο, επανεμφανίζεται το 1991 με τη ποιητική του συλλογή "Κυοφορία Σιωπής", και έκτοτε μέχρι και το 2009 συνεχίζει να κάνει αισθητή τη συγγραφική του παρουσία.

Εργογραφία
----------

* «Αγαπάτε καταλλήλους», εκδ. Γαβριηλίδης 2009
* «Κοινοκτημοσύνη των άστρων», εκδ. Γαβριηλίδης 2009
* «Ιδού η φύτρα», εκδ. Γαβριηλίδης 2006
* «Με των λέξεων τον πηλό», εκδ. Γαβριηλίδης, 2005
* «Ενδοχώρα της ανάγκης», εκδ. Γαβριηλίδης 2004
* «Σκιάς ποίκιλμα», εκδ. Λωτός, 1998
* «Αδήλων όψις», εκδ. Λωτός, 1993
* «Κυοφορία σιωπής», εκδ. Λωτός, 1991
* «Λόγος ανθηρός χειρο-νομηθείς», εκδ. Καστανιώτης, 1983

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοσελίδα αφιερωμένη στη ζωή και το έργο του.
* Όμιλος Φίλων Παναγιώτη Δ. Στάμου
* Biblionet
* Βοιωτικός Κόσμος

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 1156159521678333070004
* **ΕΒΕ**: 200154
* **BiblioNet**: **51087**
* GND: 1213687462

 |

 |
Ο **Πέτρος Λουδοβίκος Φαρνέζε** ή **Πιερ Λουίτζι Φαρνέζε** (19 Νοεμβρίου 1503 - 10 Σεπτεμβρίου 1547) ήταν ο πρώτος Δούκας του Κάστρο (1537 - 1545) και ο πρώτος Δούκας της Πάρμας και της Πιατσέντσας (1545 - 1547). Ο Πέτρος Λουδοβίκος ήταν ο μεγαλύτερος από τους τρεις νόθους γιους του Καρδινάλιου Αλεξάντρο Φαρνέζε αλλά νομιμοποιήθηκε. Στάθηκε ικανός στρατιωτικός ηγέτης και συμμετείχε στην Λεηλασία της Ρώμης (1527)

Βιογραφία
---------

Ο Πέτρος Λουδοβίκος ήταν ο μεγαλύτερος νόθος γιος τού καρδιναλίου Αλεξάνδρου Φαρνέζε, μετέπειτα πάπα Παύλου Γ΄ και μάλλον της ερωμένης του Σίλβια Ρουφφίνι. Οι γονείς του έκαναν άλλα τρία παιδιά : την Κωνσταντία, τον Παύλο και τον Ρανούτσο. Ο πατέρας του εξελέγη Πάπας της Ρώμης (13 Οκτωβρίου 1534). Το ότι ήταν νόθος τον βασάνιζε σε όλη τη ζωή του και άφησε το αποτύπωμα στον χαρακτήρα του. Η αριστοκρατία της Πλακεντίας τον πρόσβαλε, αποκαλώντας τον "το νόθο τού πάπα". Ήταν ο πρωτότοκος και ο αγαπητός, έτσι ο πατέρας του τον νομιμοποίησε στα 2 έτη του με απόφαση τού πάπα Ιουλίου Β΄ το 1505. Ακολούθησε δεύτερη νομιμοποίηση την εποχή που ο πατέρας του εξελέγη Πάπας (23 Ιουνίου 1513). Του δόθηκε ως εκπαιδευτής ο διάσημος ανθρωπιστής Βαλτάσαρ Μαλόσσο του Καζαλματζόρε, ο αποκαλούμενος *Tranquillus* και γρήγορα έδειξε αγάπη για τον πόλεμο και τις οχυρώσεις. Ο Αλέξανδρος ήθελε να τον κάνει την πραγματική κεφαλή τού Οίκου των Φαρνέζε και κανόνισε έναν ευνοϊκό γάμο με τη Τζιρολάμα Ορσίνι, κόρη τού Λουδοβίκου κόμη τού Πιτιλιάνο. Το 1513 καταρτίστηκε το συμβόλαιο γάμου και το επόμενο έτος εορτάστηκε ο γάμος.Παρά το ότι δεν υπήρχε αγάπη, η Τζιρολάμα έμεινε πιστή και αφοσιωμένη σύζυγος, υπομένοντας τις εκρήξεις του Πέτρου-Λουδοβίκου, τη βιαιότητά του και τις υπερβολές του με αξιοπρέπεια. Λόγωτης καθυστέρησης στην κατασκευή τού μεγάρου στο Γκραντιόλι, το νέο ζεύγος εγκαταστάθηκε στο κάστρο του Βαλεντάνο. Το 1520 γεννήθηκε ο πρώτος γιος τους Αλέξανδρος.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Τζιρολάμα Ορσίνι, κόρη τού Λουδοβίκου κόμη τού Πιτιλιάνο και είχαν τέκνα:

* Αλέξανδρος 1520-1589, καρδινάλιος.
* Οκτάβιος 1524-1586, δούκας της Πάρμας & Πλακεντίας.
* Ρανούτσο 1530-1565, καρδινάλιος.
* Βικτώρια, παντρεύτηκε τον Γκουιντομπάλντο Β΄ ντελλα Ρόβερε δούκα τού Ουρμπίνο.

Από μία μη νόμιμη σχέση είχε ένα φυσικό τέκνο:

* Οράτιος 1532-1553, 3ος δούκας τού Κάστρο. Νυμφεύτηκε τη Ντιάν των Βαλουά, νόθη κόρη τού Ερρίκου Β΄ της Γαλλίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Gamrath 2007, σ. 25
2. ↑  de Vitoria 1991, σ. 333
3. ↑  Roberto Zapperi, La leggenda del papa Paolo III: arte e censura nella Roma pontificia (Torino: Bollati Boringhieri, 1998): 20
4. ↑  Zapperi, 21
5. ↑  Giovanni Drei, I Farnese, Parma, 1950

Πηγές
-----

* Williams, George L. "Papal Genealogy: The Families and Descendants of the Popes". McFarland & Co Inc, 2004. 76. ISBN 0-7864-2071-5
* Giovanni Drei, I Farnese, Parma, 1950
* Knight, Charles. "Farnese", Biography: Or, Third Division of "The English Encyclopedia", Vol. 2, 1867

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 8332205
* LCCN: n2021044848
* ISNI: 0000 0000 1787 1946
* GND: 124866867
* ICCU: BVEV151767

 |

 |
Ο **Χοσέ Ιγνάσιο Άλβαρες Τόμας** (ισπανικά: José Ignacio Álvarez Thomas‎‎, 15 Φεβρουαρίου 1787 – 20 Ιουλίου 1857) ήταν στρατιωτικός διοικητής και πολιτικός της Νότιας Αμερικής στις αρχές του 19ου αιώνα.

Βιογραφία
---------

Ο Αλβάρες Τόμας γεννήθηκε στην Αρεκίπα του Περού και η οικογένειά του έζησε για κάποιο διάστημα στη Λίμα. Όταν ο πατέρας του, ο οποίος υπηρετούσε στην ισπανική κυβέρνηση, κλήθηκε να επιστρέψει στη Μαδρίτη το 1797, ταξίδεψαν μέσω Μπουένος Άιρες. Η οικογένεια έμεινε εκεί, ενώ ο πατέρας του συνέχισε το ταξίδι μόνος του, και ο Αλβάρες κατατάχθηκε στον στρατό το 1799. Στη συνέχεια, ενεπλάκη σε μεγάλο βαθμό στον πόλεμο ανεξαρτησίας της Αργεντινής.

Στον πόλεμο κατά των Βρετανών το 1806/07, τραυματίστηκε και αιχμαλωτίστηκε και απελευθερώθηκε μόνο μετά την αποχώρηση των βρετανικών στρατευμάτων. Υπό τον Κάρλος Μαρία δε Αλβεάρ, πολέμησε ως συνταγματάρχης στο Μοντεβιδέο, όπου του απονεμήθηκε παράσημο. Ωστόσο, αμέσως μετά αντιτάχθηκε ανοιχτά στην πολιτική της κυβέρνησης του δε Αλβεάρ, και η εξέγερσή του προκάλεσε την παραίτηση του τελευταίου και οδήγησε σε νέα εκλογή ανώτατου διοικητή στη Συντακτική Γενική Συνέλευση, όπου ορίστηκε προσωρινός ανώτατος διοικητής από τις 20 Απριλίου 1815, έως τις 16 Απριλίου 1816, στη θέση του εκλεγμένου Χοσέ Ροντό, ο οποίος απουσίαζε σε στρατιωτική εκστρατεία στο Περού. Ο Αλβάρες ορκίστηκε στις 6 Μαΐου, αλλά αναγκάστηκε να παραιτηθεί ένα χρόνο αργότερα μετά από ορισμένες στρατιωτικές αποτυχίες. Όταν η Συντακτική Γενική Συνέλευση διαλύθηκε το 1820, ο ίδιος, ως ακόμα σημαίνον μέλος της προηγούμενης ηγεσίας, στάλθηκε στη φυλακή, αλλά αφέθηκε ελεύθερος μετά από 19 ημέρες. Στη συνέχεια, η πολιτική του επιρροή μειώθηκε σημαντικά.

Το 1825 διορίστηκε πρεσβευτής στο Περού και τον Οκτώβριο πρεσβευτής στη Χιλή. Μετά την επιστροφή του στο Μπουένος Άιρες, εξορίστηκε και πέρασε επίσης κάποιο διάστημα στη φυλακή για την αντίθεσή του στην κυβέρνηση του Χουάν Μανουέλ ντε Ρόσας. Μετανάστευσε στο Ρίο ντε Τζανέιρο, απ' όπου προσπάθησε να οργανώσει εξέγερση κατά του Ρόσας το 1840. Το 1846 κατέφυγε πρώτα στη Χιλή και στη συνέχεια στο Περού, πριν επιστρέψει στο Μπουένος Άιρες μετά την πτώση της κυβέρνησης Ρόσας το 1852.

Πέθανε πιθανότατα από φυματίωση στις 20 Ιουλίου 1857 στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής σε ηλικία 70 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑   *Revista del Rio de la Plata: periódico mensual de historia y ... Volume 10*, Andrés Lamas, Vicente Fidel López, Juan María Gutiérrez, 1875,
2. ↑  Hamilton, José García (2011). *Don José*. Buenos Aires: SUDAMERICANA. σελ. 92. ISBN 978-987-566-687-0.
3. ↑  Peterson, Harold F. (1964). *Argentina and the United States 1810-1960*. New York: SUNY Press. σελ. 24. ISBN 978-0-87395-010-7.
4. ↑  «Biografia de Ignacio Alvarez Thomas:Historia Política y Militar». *historiaybiografias.com*. Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2024.
Η **Μερερέτ** (ή **Μερέτ**) ήταν αρχαία Αιγύπτια *Κόρη του Βασιλιά*, γνωστή για τη ταφή της δίπλα στην πυραμίδα του Σέσωστρι Γ΄ (βασιλεία περίπου 1878-1839 π.Χ.) στο Νταχσούρ. Στη βόρεια πλευρά της πυραμίδας του βασιλιά υπάρχει μια σειρά από τέσσερεις πυραμίδες που ανήκουν στις συζύγους του βασιλιά. Οι πυραμίδες αυτές συνδέονται με υπόγειο διάδρομο. Στη δυτική πλευρά του διαδρόμου αυτού υπάρχουν και άλλες ταφές για τις γυναίκες με το τίτλο *κόρη του βασιλιά*. Είναι θαμμένες σε σαρκοφάγους που είναι τοποθετημένες σε κόγχες. Όλες οι ταφές βρέθηκαν συλημένες. Όμως, από τους τυμβωρύχους «διέφυγαν» δύο κιβώτια γεμάτα με προσωπικά κοσμήματα, τα οποία βρέθηκαν το 1894 από το Ζακ ντε Μοργκάν. Ένα από αυτά πρέπει να ανήκε στη *κόρη του βασιλιά* Σιτ-Αθώρ, και το άλλο στην *κόρη του βασιλιά* με το όνομα Μερερέτ ή Μερέτ.

Δεν είναι τίποτα παραπάνω γνωστό για τη Μερερέτ. Το όνομά της, με διαφορετική ορθογραφία, εμφανίζεται σε αρκετούς σκαραβαίους-σφραγίδες που βρέθηκαν μέσα στο κιβώτιο των κοσμημάτων. Πάντα φέρει τον τίτλο *Κόρη του Βασιλιά*. Από τη τοποθεσία της ταφής της μπορεί κανείς να συμπεράνει ότι ήταν κόρη του Σέσωστρι Γ΄. Μεταξύ των άλλων προσωπικών κοσμημάτων της υπήρχαν επίσης κομμάτια με το όνομα του Αμενεμχέτ Γ΄, κάτι που ίσως υποδηλώνει ότι πέθανε κατά τη διάρκεια βασιλείας αυτού του φαραώ (που κατά πάσα πιθανότητα ήταν αδελφός της).

Βιβλιογραφία
------------

* Dieter Arnold: *The Pyramid Complex of Senwosret III at Dahshur, Architectural Studies*, New York, Metropolitan Museum of Art, (ISBN 0-87099-956-7)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Arnold: *Pyramid Complex of Senwosret III* , pp. 68-75
2. ↑  Jacques de Morgan: *Fouilles a Dahchour, Mars-Jiun 1894*. Vienna 1895, pp. 64-72, pls. xix-xxv
3. ↑  Diana Craig Patch: *Excursus: Concerning Middle Kingdom Pectorals*, in: in: A. Oppenheim, d. Arnold, D. Arnold, Kei Yamamoto (editors): *Ancient Egypt Transformed, The Middle Kingdom*, New York 2015 (ISBN 978-1-58839-564-1), 112-114
Ξύλινο μανταλάκι
Το **μανταλάκι** είναι οικιακό σκεύος, το οποίο χρησιμοποιείται για το άπλωμα των ρούχων. Οι πιο συνηθισμένοι τύποι αποτελούνται από 2 όμοιες, οδοντωτές και καλουπωτές ράβδους από ξύλο ή από πλαστικό, οι οποίες ενώνονται μεταξύ τους μέσω ελατηρίου.

Οι ράβδοι αυτοί δημιουργούν μια τανάλια, στο άνοιγμα της οποίας τοποθετείται το ρούχο και μαζί όλο το σύστημα τοποθετείται στο σχοινί του απλώματος ή την απλώστρα.

Παράλληλα με αυτό το τύπο, υπάρχει και ο παλιός, αλλά κλασικός τρόπος με την χρήση κάποιου συμπαγούς αντικειμένου, το οποίο έχει πεταλωτή διάταξη και εφάπτεται με το ρούχο και το σχοινί του απλώματος. Ο τρόπος αυτός όμως δεν ενδείκνυται για περιοχές που υπάρχουν ισχυροί άνεμοι, μια και δεν υπάρχει δύναμη αντίστασης και έτσι μπορεί εύκολα ο άνεμος να πάρει το ρούχο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Clothes pegs στο Wikimedia Commons
* Λεξιλογικός ορισμός του μανταλάκι  στο Βικιλεξικό

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85027156
* GND: 4195305-8

 |

 |
Η **Ιφιγένεια Χρυσοχόου** (1909 - 3 Σεπτεμβρίου 2008) ήταν σύγχρονη Ελληνίδα συγγραφέας.

Γεννήθηκε το 1909 στη Μαινεμένη της Μικρασίας. Μετά την τραγωδία του 1922 εγκαταστάθηκε με την οικογένειά της στη Θεσσαλονίκη. Εκεί έκανε σπουδές σε ξένες γλώσσες παράλληλα με μουσικές. Πρωτοεμφανίσθηκε στα Γράμματα το 1938 με το αφήγημά της *Ο Ήλιος βασιλεύει* που δημοσίευσε στη Φιλολογική Μακεδονία της Δευτέρας. Το 1943 εμφανίζεται με τη μετάφραση της νουβέλας *Παιγνίδι στη Φλάντρα* του Χανς Βίλι Λίνκερ. Από το 1945 συνεργάζεται τακτικά με τον καθημερινό και περιοδικό Τύπο της Θεσσαλονίκης, ενώ τον επόμενο χρόνο μαζί με άλλες γυναίκες εκδίδει την «Εφημερίδα της Γυναίκας». Το 1947 αρχίζει τη συνεργασία της με τον πρώτο ραδιοφωνικό σταθμό της Ελλάδας και των Βαλκανίων, με έδρα τη Θεσσαλονίκη, από τον Χρίστο Τσιγγιρίδη, το 1951-1954 με τη Ραδιοφωνία της Βιέννης και από το 1955 με το Ε.Ι.Ρ.. Στο έργο της δίνει έμφαση στη Μικρασιατική Καταστροφή και στη θέση της γυναίκας. Το γράψιμό της χαρακτηρίζεται από τις ρεαλιστικές εικόνες και την αφηγηματική ζωντάνια.  

Έδωσε πολλές διαλέξεις στην Αθήνα και την περιφέρεια. Υπήρξε μέλος της Ένωσης αλλοδαπών δημοσιογράφων της Αυστρίας, επίτιμη πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, καθώς επίσης, της Ένωσης Σμυρναίων Αθηνών, της Ένωσης Σμυρναίων Μικρασιατών Βορείου Ελλάδος και της Μικρασιατικής Στέγης Κορίνθου. 

Έχει τιμηθεί με το Βραβείο Κώστα και Ελένης Ουράνη το 1979 και με Έπαινο της Ακαδημίας Αθηνών, με το Αρώνειο ΄Επαθλο, το Βραβείο της Εστίας Νέας Σμύρνης και το Βραβείο Ιπεκτσί. Εξάλλου, στο 1ο Γυμνάσιο Μαινεμένης στη Θεσσαλονίκη, έχει δοθεί το όνομά της.

Η Ιφιγένεια Χρυσοχόου πέθανε στις 3 Σεπτεμβρίου 2008.

Εργογραφία
----------

* Πυρπολημένη γη (1973)
* Μαρτυρική πορεία. Το χρονικό της ομηρίας 1922-1924 (1974)
* Ξεριζωμένη γενιά. Το χρονικό της προσφυγιάς στη Θεσσαλονίκη (1977)
* Εδώ Σμύρνη…Εδώ Σμύρνη (1985)
* Επάγγελμα οικιακά (1988)
* Θα διώξουμε τη μοναξιά (1990)
* Ο θάνατός σου, θάνατός μου (1991)
* Ντροπή (1992)
* Η μάνα (1993)
* Γυναίκες της Παλαιάς Διαθήκης (1997)
* Ο Δημήτρης Φωτιάδης και τα νεοελληνικά γράμματα (1984, μελέτη)
* Η άγνωστη λογοτεχνική προσφορά του Μιχαήλ Αναστασιάδη (1988, μελέτη)
* Ένα αδέσποτο σκυλί μιλάει για τη ζωή του (1979, για παιδιά)
* Εμείς οι φίλοι σας (1979, για παιδιά)
* Η αυλή που ήταν κήπος. Ένα βιβλίο για παιδιά και για μεγάλους (2000)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφία
* Συζήτηση με τη συγγραφέα στην εφημερίδα "Ριζοσπάστης".

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα τόμος 61ος, σελ. 370.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 371158790729138852204
* **ΕΒΕ**: 32541
* **AA**: 18037
* **BiblioNet**: **10219**

 |

 |
Κατά τις πρώτες ημέρες των υπολογιστών, το κόστος χρήσης του χρόνου της CPU ήταν υψηλό, και η ταχύτητα των περιφερειακών συσκευών ήταν πολύ μικρή. Κατα την διάρκεια εκτέλεσης ενός προγράμματος αν το πρόγραμμα χρειαζόνταν να γράψει ή να διαβάσει σε μια περιφερειακή συσκευή-περιφερειακό, η CPU θα έπρεπε να σταματήσει την εκτέλεση του προγράμματος, για όσο χρόνο η περιφερειακή συσκευή έγραφε ή διάβαζε. Η τεχνική αυτή κρίθηκε πολύ αναποτελεσματική.

Ιστορία
-------

Οι πρώτες προσπάθειες για τη δημιουργία συστημάτων **πολυπρογραμματισμού** ξεκίνησαν τη δεκαετία του 1960. Πολλά διαφορετικά προγράμματα οργανώνονταν σε ένα σύνολο και στην συνέχεια όλα μαζί φορτώνονταν στη μνήμη ηλεκτρονικού υπολογιστή για επεξεργασία.. Όταν το πρώτο πρόγραμμα που εκτελούσε εντολή η οποία ζητούσε κάτι απο ένα περιφερειακό, τα δεδομένα της μέχρι τότε εκτέλεσης του προγράμματος αποθηκεύονταν (σε βοηθητική μνήμη), και το δεύτερο στη σειρά πρόγραμμα που ήταν ήδη στην μνήμη ξεκινούσε την εκτέλεση των εντολών του , μπορούσε όπως λέμε να τρέξει. Η διαδικασία συνεχίζονταν ενναλάξ για όλα τα προγράμματα μέχρι να ολοκληρωθεί η εκτέλεσή της.

Ο Πολυπρογραμματισμός δεν παρέχει καμία εγγύηση ότι ένα πρόγραμμα που θα τρέξει σε συγκεκριμένο χρόνο. Πράγματι, το πρώτο πρόγραμμα μπορεί να τρέξει όση ώρα δεν χρειάζεται πρόσβαση σε μια περιφερειακή συσκευή. Ο Πολυπρογραμματισμός μείωσε τον συνολικό χρόνο εκτέλεσης της δεσμης των προγραμμάτων εως και 5 φορες σε σχέση με τον χρόνο που χρειάζονταν ένα πρόγραμμα αν κάθε φορά είχε αποκλειστική διάθεση του χρόνου της CPU.
Ο **Κανσινιόριο ντελα Σκάλα**, ιταλ.: *Cansignorio della Scala* (5 Μαρτίου 1340 – 19 Οκτωβρίου 1375  ) ήταν κύριος της Βερόνας από το 1359 έως το 1375, αρχικά μαζί με τον αδελφό του Πάολο-Αλμποΐνο.

Βιογραφία
---------

Κληρονόμησε την κυριότητα της Βερόνα με το τέλος τού πατέρα του Μαστίνο Β΄, μαζί με τους αδελφούς του Κανγκράντε Β' και Πάολο-Αλμποΐνο. Ωστόσο, ο Κανγκράντε Β΄ ανέλαβε αποτελεσματικά τα ηνία. Ο Κανσινιόριo συνωμότησε κατά της τυραννικής του κυριαρχίας, και αφού τον δολοφόνησε, μπόρεσε να εισέλθει στην πόλη το 1359 με τη βοήθεια των Καρραρέζι της Πάντουας.

Υστεροφημία
-----------

Πριν από το τέλος του το 1375 δολοφονήθηκε ο αδελφός του Πάολο-Αλμποΐνο (ο οποίος βρισκόταν στη φυλακή από το 1365), για να δώσει τη διαδοχή στους νόθους γιους του Μπαρτολομέο Β΄ και Aντόνιο Α΄. Οι τελευταίοι ωστόσο αναγκάστηκαν -λόγω της χρεοκοπίας της πόλης- να αποδεχθούν το προτεκτοράτο (έλεγχο, προστασία) τού Μπερναμπό Βισκόντι.

 Ταφικό μνημείο του Κανσινιόριο ντελα Σκάλα.
Παρά τον αδίστακτο χαρακτήρα του, ο Κανσινιόριo κυβέρνησε τη Βερόνα αρκετά εύρυθμα και την εμπλούτισε με πολυάριθμες κατασκευές, συμπεριλαμβανομένης της πρώτης λίθινης γέφυρας επάνω από τον Άντιτζε (Αδίγη) μετά την Πόντε Πιέτρα (της Βερόνα) και τού πρώτου παρατηρητηρίου στην Ιταλία, τού *Gardello*. Ο τάφος του Kανσινιόριο είναι ένας από τους αξιόλογους γοτθικούς τάφους των ντελα Σκάλα στην αυλή της Σάντα Μαρία Αντίκα της Βερόνας.

Οικογένεια
----------

Ο Κανσινιόριο νυμφεύτηκε την Αγνή των Καπετιδών-Ανζού, δεύτερη κόρη του Καρόλου, δούκα του Δυρραχίου και της Μαρίας της Καλαβρίας. Η Aγνή ήταν νεότερη αδελφή της Ιωάννας του Δυρραχίου και μεγαλύτερη αδελφή της Mαργαρίτας τoυ Δυρραχίου, βασιλικής συζύγου του Καρόλου Γ΄ της Νάπολης. Ο γάμος τους ήταν άτεκνος. 

Ο Κανσινιόριο είχε τρία γνωστά παιδιά, όλα νόθα. Η κόρη του: 

* (νόθη) Λουκία ντελα Σκάλα παντρεύτηκε πρώτα τον Κορτέσιο Σερέγκo, και μετά τον Μπερναντίνο ντα Πολέντα της κυρίαρχης οικογένειας της Ραβέννας. Οι γιοι του:
* (νόθος) Μπαρτολομέο Β΄ ντελα Σκάλα και
* (νόθος) Αντόνιο Α΄ ντελα Σκάλα, τον διαδέχθηκαν ως κύριοι της Βερόνας.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 2  Οκτωβρίου 2016.
2. ↑  «Dizionario Biografico degli Italiani».

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 61466485
* LCCN: nr99019108
* ISNI: 0000 0000 4969 6740
* GND: 1129127028

 |

 |
**Πατριάρχης Αντιοχείας** είναι ο τίτλος του προκαθημένου του «πρεσβυγενούς» Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου Αντιοχείας. Από το 2013, Ελληνορθόδοξος Πατριάρχης Αντιοχείας είναι ο Ιωάννης Ι΄. Ο Πατριάρχης Αντιοχείας έχει τον επίσημο τίτλο *«Ἡ Αὐτοῦ Θειοτάτη Μακαριότης ὁ Πατριάρχης τῆς Μεγάλης Θεουπόλεως Ἀντιοχείας, Συρίας, Ἀραβίας, Κιλικίας, Ἰβηρίας τε καί Μεσοποταμίας καί πάσης Ἀνατολῆς»*. Η εκκλησία της Αντιόχειας είναι από τις παλαιότερες· στο δίπτυχο των Ορθοδόξων Εκκλησιών βρίσκεται τρίτη, μετά την Κωνσταντινούπολη και την Αλεξάνδρεια.

Η έδρα του Πατριάρχη βρίσκεται στη Δαμασκό της Συρίας,αφού η Αντιόχεια -η σύγχρονη Αντάκια- βρίσκεται στο έδαφος της Τουρκίας και στην πράξη έχει πάψει να υφίσταται ως έδρα της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αντιόχειας για αρκετούς αιώνες. Παρά ταύτα, ο Πατριάρχης φέρει τον τίτλο, όπως στην αρχαιότητα.

Ετερόδοξοι Πατριάρχες Αντιοχείας
--------------------------------

Σήμερα, τέσσερις ακόμη, εκκλησίες χρησιμοποιούν τον τίτλο Πατριάρχης Αντιοχείας: Συριακή Ορθόδοξη Εκκλησία, Συριακή Καθολική Εκκλησία, Μαρωνιτική Καθολική Εκκλησία και Μελχιτική Ελληνοκαθολική Εκκλησία. Ιστορικά υπήρχε και το Λατινικό Πατριαρχείο Αντιοχείας, το οποίο καταργήθηκε το 1964.

Μετά την Α΄ Σταυροφορία, η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία άρχισε να διορίζει Πατριάρχη του Λατινικού Τελετουργικού της Αντιοχείας. Τον 18ο αιώνα, μια διαδοχή διαφωνιών στις ελληνορθόδοξες και τις συριακές ορθόδοξες εκκλησίες της Αντιόχειας οδήγησε σε φατρίες από αυτές τις εκκλησίες, με κατάληξη αυτές να έρθουν σε επικοινωνία με τη Ρώμη με διεκδικητές του Πατριαρχείου: τον Μελκίτη Ελληνοκαθολικό Πατριάρχη Αντιοχείας και τον Σύρο Καθολικό Πατριάρχη Αντιοχείας, αντίστοιχα.

1. ↑  Антіохійська православна церква. Львівське ставропігійне братство св. ап. Андрія Первозваного
Ο **Κανγκράντε Β΄ ντελα Σκάλα**, ιταλ.: *Cangrande II della Scala* (7 Ιουνίου 1332  – 14 Δεκεμβρίου 1359) ήταν κύριος της Βερόνας από το 1351 μέχρι το τέλος του.

Βιογραφία
---------

Το 1351, μετά το τέλος τού πατέρα του Mαστίνο Β΄ ντελα Σκάλα, κληρονόμησε την κυριότητα της Βερόνας και της Βιτσέντσας, αρχικά (μέχρι το 1352) υπό την αντιβασιλεία του θείου του Αλμπέρτο Β΄. Το 1350 νυμφεύτηκε την Ελισάβετ, κόρη του Λουδοβίκου Δ' της Βαυαρίας, βασιλιά της Γερμανίας.

Ο Κανγκράντε Β΄, που είχε το παρωνύμιο *Can Rabbioso* ("μαινόμενος σκύλος"), κυβέρνησε τη Βερόνα με σιδηρά πυγμή, συγκεντρώνοντας πλούσιους θησαυρούς για τούς νόθους γιους του, και εξαθλιώνοντας την πόλη. Αυτό προκάλεσε εσωτερικές διαμάχες, που οδήγησαν τον ύποπτο Κανγκράντε Β΄ να περικυκλωθεί με μισθοφόρους από το Βραδεμβούργο. Ωστόσο αυτό δεν εμπόδισε το να δολοφονηθεί από τον αδελφό του Κανσινιόριo, ο οποίος -με τη βοήθεια των Καρραρέζι της Πάντουας- τον διαδέχθηκε.

Ο Κανγκράντε έκτισε ένα κάστρο και μία οχυρή γέφυρα στην πόλη (βλέπε Καστελβέκιο και Γέφυρα του Καστελβέκιο), προκειμένου να έχει ένα ασφαλές μέρος και μία ασφαλή οδό διαφυγής προς τη Γερμανία, σε περίπτωση εξέγερσης εναντίον του στην πόλη.

Οικογένεια
----------

Το 1350 νυμφεύτηκε την Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρη του Λουδοβίκου Δ' της Βαυαρίας, βασιλιά της Γερμανίας. Ανάμεσα στα παιδιά του ήταν:

* Αντωνία ντελα Σκάλα απεβ. 1400, παντρεύτηκε τον Mαστίνο Βισκόντι, γιο του Μπερναμπό Βισκόντι και της Bεατρίκης-Ρεγκίνας ντελα Σκάλα.
* Κλεόπα ντελα Σκάλα απεβ. 1403, παντρεύτηκε τον Τζιανμαστίνο Βισκόντι, μικρότερο αδελφό τού Mαστίνo.

Από μία μη νόμιμη σχέση, είχε ένα φυσικό τέκνο:

* (νόθος) Γκουλιέλμο ντελα Σκάλα απεβ. 1404.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  «Dizionario Biografico degli Italiani». (Ιταλικά) *Dizionario Biografico degli Italiani*. 1960.
2. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
3. ↑  Gian Maria Varanini, della Scala, Cangrande, *DBI*, Volume XXXVII (1989), Istituto dell'Enciclopedia Italiana Treccani

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 157865144
* ISNI: 0000 0001 0538 1330
* GND: 141845864

 |

 |
Ο **Πάολο-Αλμποΐνο ντελα Σκάλα**, ιταλ.: *Paolo Alboino della Scala* (1344 – 17 ή 18 Οκτωβρίου 1375)  ήταν κύριος της Βερόνας ap;o ton Οίκο ντελα Σκάλα.

Το 1351, μετά το τέλος τού πατέρα του Mαστίνο Β΄ ντελα Σκάλα, κληρονόμησε την κυριότητα της Βερόνας και της Βιτσέντσας, ονομαστικά μαζί με τους αδελφούς του Κανγκράντε Β΄ και Κανσινιόριo, αν και σύντομα ο Κανγκράντε Β΄ τούς αφαίρεσε κάθε εξουσία.

Όταν ο τελευταίος δολοφονήθηκε από τον Κανσινιόριο το 1359, ο Πάολο-Αλμποΐνο απέκτησε πάλι εξουσία. Ωστόσο στις 20 Φεβρουαρίου 1365 συνελήφθη με την κατηγορία ότι συνωμοτούσε, και φυλακίστηκε στην Πεσκιέρα ντελ Γκάρντα. Το 1375 στραγγαλίστηκε με εντολή τού ανιψιού του Μπαρτολομέο Β', ο οποίος ήθελε την αποκλειστική εξουσία μετά το τέλος τού πατέρα του Κανσινιόριο.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  «Dizionario Biografico degli Italiani». (Ιταλικά) *Dizionario Biografico degli Italiani*. 1960. della-scala-paolo-alboino.
2. 1 2  διάφοροι συγγραφείς: «Enciclopedia Treccani» (Ιταλικά) Ινστιτούτο της Ιταλικής Εγκυκλοπαίδειας. 1929. Ανακτήθηκε στις 3  Ιουνίου 2023.
3. ↑  Treccani.it
Ο **Γεωγράφος (Geographos)** είναι ένας μικρός γεωπλήσιος αστεροειδής, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 15,6. Ανακαλύφθηκε το 1951 από τους Αμερικανούς αστρονόμους Άλμπερτ Τζωρτζ Γουίλσον και Ρούντολφ Μινκόφσκι, που παρατηρούσαν από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, και πήρε το όνομά του προς τιμή της Εθνικής Γεωγραφικής Εταιρείας των ΗΠΑ, η οποία χρηματοδότησε τη φωτογραφική επισκόπηση όλης της ουράνιας σφαίρας από το Πάλομαρ.

Το 1994, στη διάρκεια της κοντινότερης προσέγγισης του Γεωγράφου στη Γη κατά τους τελευταίους δύο αιώνες (εγγύτερη από αυτή προσέγγιση των δύο σωμάτων θα συμβεί το έτος 2586), σε απόσταση 5 εκατομμυρίων χιλιομέτρων, μία μελέτη με ραντάρ του αστεροειδούς έγινε από το Ραδιοτηλεσκόπιο του Γκόλντστοουν στην Καλιφόρνια: μια ισχυρή δέσμη ραδιοκυμάτων στάλθηκε προς τον αστεροειδή, ανακλάσθηκε στην επιφάνειά του και το τμήμα της που επέστρεψε στη Γη μετά από επεξεργασία απεκάλυψε το σχήμα του Γεωγράφου (βλ. *Φυσ.χαρακτηριστικά*). Επίσης, ο Γεωγράφος είχε επιλεγεί να εξερευνηθεί από κοντά (<100 χλμ.) από την αμερικανική αποστολή του σκάφους *Κλημεντίνη* την άνοιξη του 1994, αλλά μία βλάβη του προωθητήρα του σκάφους ματαίωσε τη συνέχιση της αποστολής.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Οι διαστάσεις του Γεωγράφου είναι 5,0 Χ 2,0 Χ 2,1 χιλιόμετρα με σφάλμα ±150 μέτρα. Σύμφωνα με αυτά τα δεδομένα, ο Γεωγράφος είναι το πιο επίμηκες («μακρόστενο») σώμα στο Ηλιακό Σύστημα. Ο φασματικός τύπος του είναι **S** (λιθώδης), δηλαδή αποτελείται από πυριτικά ορυκτά του σιδήρου και του μαγνησίου, μαζί με νικέλιο και σίδηρο σε μεταλλική μορφή. Το γεωμετρικό άλβεδο του Γεωγράφου είναι 0,3258 ± 0,051. Ο Γεωγράφος περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες 13 λεπτά και 19 δευτερόλεπτα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  (1620) Geographos στο Wikimedia Commons
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 1619 Ουέτα | 1620 Γεωγράφος | 1621 Ντρούζμπα |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αστρονομία
* Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh2001006390

 |

 |
Η Μαίρη κρεμασμένη από ένα πύργο γεώτρησης 100 τόνων στο Έρβιν, Τενεσσί.
Η **Μαίρη** (περ. 1894 - 13 Σεπτεμβρίου 1916) ήταν ένας πέντε τόνων Ασιατικός ελέφαντας, επίσης γνωστή ως «Μαίρη, ο ελέφαντας δολοφόνος» *(«Murderous Mary»)*, που εκτελούσε παραστάσεις στο τσίρκο *Sparks World Famous Shows*. Μετά τη δολοφονία ενός εκπαιδευτή της στο Κίνγκσπορτ του Τενεσί, κρεμάστηκε κοντά στο Έρβιν του Τενεσί το 1916. Η θανάτωσή της, ενίοτε ερμηνεύεται ως μια διδακτική ιστορία κακοποίησης ζώου τσίρκου κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα.

Δείτε επίσης
------------

* Κακοποίηση ζώων

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Murderous Mary». Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2015.
2. ↑  Olson, Ted (2009). *The Hanging of Mary, a Circus Elephant*. Knoxville, Tennessee: University of Tennessee Press. σελίδες 219–227.
3. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Mary (elephant) στο Wikimedia Commons
* Ο φρικιαστικός απαγχονισμός της ελεφαντίνας με γερανό
* "The Hanging of Big Mary: Someone Worth Remembering" by elephant advocacy expert Mike Jaynes
* The Moonlit Road: Murderous Mary
* The Hanging of Mary the Elephant

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 316556223
* LCCN: nb2015012461

 |

 |
Τα **Παράλια Όρη** (αγγλικά: Coast Mountains) είναι τεράστια οροσειρά στις Παράλιες Οροσειρές του Ειρηνικού Ωκεανού της δυτικής Βόρειας Αμερικής, η οποία εκτείνεται από το νοτιοδυτικό Γιούκον μέσω της στενής λωρίδας γης της Αλάσκας και σχεδόν όλη την ακτή της Βρετανικής Κολομβίας νότια μέχρι τον ποταμό Φρέιζερ. Η ονομασία της οροσειράς προέρχεται από την εγγύτητά της στις ακτές της θάλασσας και συχνά αναφέρεται ως **Παράλια Οροσειρά**. Η οροσειρά περιλαμβάνει και ηφαιστειακά και μη ηφαιστειακά βουνά.

Έχει μήκος περίπου 1.600 χιλιόμετρα και πλάτος κατά μέσο όρο 300 χιλιόμετρα.

Γεωγραφία
---------

Τα Παράλια Όρη αποτελούνται από τρεις υποδιαιρέσεις γνωστές ως Οροσειρές του Ειρηνικού, Οροσειρές Κίτιμα και Συνοριακές Οροσειρές. Οι οροσειρές του Ειρηνικού αποτελούν τη νοτιότερη υποδιαίρεση των Παράλιων Όρεων, που εκτείνονται από τις χαμηλότερες εκτάσεις του ποταμού Φρέιζερ έως τον Μπέλλα Κούλα. Σε αυτή την υποδιαίρεση περιλαμβάνονται τέσσερα από τα πέντε μεγάλα παράλια παγοκαλύμματα στα νότια Παράλια Όρη. Αυτά είναι τα μεγαλύτερα εύκρατα σε γεωγραφικό πλάτος παγοκαλύμματα στον κόσμο και τροφοδοτούν έναν αριθμό μεγάλων ποταμών. Εκτός από την υλοτομία και το μεγάλο χιονοδρομικό κέντρο στην παραθεριστική πόλη Γουίσλερ, το μεγαλύτερο μέρος της γης στην περιοχή είναι εντελώς μη αναπτυγμένο. Το όρος Γουάντινγκτον, το ψηλότερο βουνό των Παράλιων Όρεων, βρίσκεται στη οροσειρά Γουάντινγκτον των οροσειρών του Ειρηνικού.

Ακριβώς βόρεια των Οροσειρών του Ειρηνικού βρίσκεται η κεντρική υποδιαίρεση γνωστή ως Οροσειρές Κίτιματ. Αυτή η υποδιαίρεση εκτείνεται από τον ποταμό Μπέλλα Κούλα και το κανάλι Μπουρκ στα νότια έως τον ποταμό Νας στα βόρεια.

Η τρίτη και βορειότερη υποδιαίρεση των Παράλιων Όρεων είναι οι Συνοριακές Οροσειρές, που εκτείνονται από τον ποταμό Νας στο νότο έως τον ποταμό Κέλσαλ στα βόρεια. Είναι επίσης η μεγαλύτερη υποδιαίρεση των Παράλιων Όρεων, που εκτείνονται στα σύνορα Βρετανικής Κολομβίας-Αλάσκας και βόρεια προς το Γιούκον που συνορεύουν με τη δυτική πλευρά της αποστράγγισης του ποταμού Γιούκον μέχρι το Πέρασμα Σαμπέιν, βόρεια του οποίου είναι οι Οροσειρές Γιούκον. Οι Συνοριακές Οροσειρές περιλαμβάνουν πολλές μεγάλες παγονησίδες, όπως την παγονησίδα Τζούνο μεταξύ του Τζούνο της Αλάσκας και της λίμνης Άτλιν στη Βρετανική Κολομβία, και το παγοκάλυμμα Στίκιν, το οποίο βρίσκεται μεταξύ του κάτω ποταμού Στίκιν και του ποταμού Γουάιτινγκ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  BC Names/GeoBC entry "Coast Mountains"
2. 1 2  «BCGNIS Query Results». Government of British Columbia. Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2008.  [*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Coast Mountains στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh93005269

 |

 |
Ο **Γκουλιέλμο ντελα Σκάλα**, ιταλ.: *Guglielmo della Scala* (απεβ. το 1404) ήταν γιος του Κανγκράντε Β΄ ντελα Σκάλα. Δολοφόνησε τον πατέρα του το 1359, αλλά εκδιώχθηκε από την εξουσία από τον θείο του Κανσινιόριο.

Βιογραφία
---------

Το 1404, μαζί με τους δύο γιους του Μπρουνόρο και Αντόνιο Β', ηγήθηκε μίας εξέγερσης κατά των Μιλανέζων. Ανακηρύχθηκε κύριος της Βερόνας στις 17 Απριλίου, αλλά εκδιώχθηκε από την πόλη από τον λαό στις 28 Απριλίου. Ο Φραντσέσκο ντα Καρράρα, κύριος της Πάντοβας, ανέλαβε την πόλη λίγες ημέρες αργότερα.

Οικογένεια
----------

Με το γάμο του με την Oνέστα Μορτόνε, ο Γκουλιέλμo άφησε τους δύο προαναφερθέντες γιους, οι οποίοι δεν ανέκτησαν ποτέ την εξουσία στη Βερόνα, και τέσσερις νεότερους γιους:

* Μπρουνόρο.
* Αντόνιο Β΄.
* Μπαρτολομέo (απεβ. στις 21 Μαρτίου 1453),
* Φρενιάνo (απεβ. στις 4 Δεκεμβρίου 1443 στη Βιέννη),
* Nικόδημο και
* Παύλο.

Παραπομπές σε πηγές
-------------------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 138743576. Ανακτήθηκε στις 15  Οκτωβρίου 2015.
2. 1 2 3  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 90999219
* GND: 138743576

 |

 |
Το **Vampire Knight** είναι ένα ιαπωνικό μάνγκα που γράφτηκε από την Μάτσουρι Χίνο. Εκδόθηκε από το 2004 εώς το 2013 στο περιοδικό Lala.

Έχουν κυκλοφορήσει τρεις νουβέλες κι ένα σίκουελ μάνγκα με το όνομα Vampire Knight Memories.

Πλοκή
-----

Ο Kaien Cross,ο διευθυντής της Ακαδημίας Cross θέλει να πετύχει την ειρηνική συνήπαρξη μεταξύ των ανθρώπων κι των βαμπίρ.Ωστόσο κρύβει το γεγονός ότι οι μαθητές της νυχτερινής τάξης είναι βαμπίρ.

Ο Kaien ορίζει τον Zero Kiryu και την κόρη του Yuki Cross ως φύλακες για να κρατήσουν ασφαλείς τους μαθητές ημέρας από τους μαθητές της νύχτας.

Άνιμε
-----

Το μάνγκα έχει πάρει μία προσαρμογή σε άνιμε από το στούντιο Deen.Τον Απρίλιο του 2008 πραγματοποιείται η πρεμίερα της πρώτης σεζόν κι τον Οκτώβριο του 2008 κυκλοφόρησε η δεύτερη σεζόν.

Νουβέλες
--------

Οι νουβέλες Vampire Knight:Ice Blue Sin,Vampire Knight Fleeting Dreams & Vampire Knight:Noir's Trap γράφτηκαν από την Αγιούνα Φουτζισάκι.

Στις νουβέλες βλέπουμε ιστορίες οι οποίες δεν παρουσιάζονται στο μάνγκα.Ο Kaito εμφανίζεται για πρώτη φορά στη νουβέλα Vampire Knight:Ice Blue Sin κι αργότερα εμφανίζεται στο πεντηκοστό κεφάλαιο του μάνγκα.

Σίκουελ
-------

Τον Νοέμβριο του 2013 κυκλοφόρησε το σίκουελ Vampire Knight Memories στο περιοδικό Lala DX.

Η ιστορία παίρνει θέση στο παρών κι στο παρελθόν.Στο παρόν ο Kaname ξυπνάει από τον ύπνο του κι πλέον είναι άνθρωπος.Γνωρίζει δύο κορίτσια,την Ai την κόρη του και την αδελφή της Ren που είναι η κόρη του Zero και της Yuki.Τα δύο κορίτσια του αφηγούνται ιστορίες από το παρελθόν.

Στο παρελθόν πριν από χίλια χρόνια ο Zero και η Yuki παίρνουν το χρόνο τους ώστε να επουλώσουν τις πληγές τους και φτιάχνουν τη σχέση τους από την αρχή.Ο καιρός περνάει μέχρι που ο Zero και η Yuki γίνονται ζευγάρι πηγαίνοντας κόντρα στα στερεότυπα μεταξύ των κοινωνιών βαμπίρ και ανθρώπων.

Το σίκουελ έχει αποσπάσει θετικές κριτικές. Έχουν κυκλοφορήσει δύο δραματικά cd.
*Για προσωπικότητες με ίδιο επίθετο, δείτε: Τριανταφύλλου*

Η **Μαρώ Τριανταφύλλου** είναι συγγραφέας, ιστορικός και θεατρικός κριτικός.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1963. Σπούδασε Φιλοσοφία στην Αθήνα, Σημειολογία στο Παρίσι και έκανε διδακτορική διατριβή στην Αρχαία Ιστορία με θέμα: "Ο θάνατος ως θέαμα και το θέαμα του θανάτου στους πρώτους μεταχριστιανικούς αιώνες". Εργάζεται ως φιλόλογος στη Δημόσια Μέση Εκπαίδευση. Αρθρογραφεί σε πολλές εφημερίδες και περιοδικά και διατηρεί μόνιμη στήλη θεατρικής κριτικής στην κυριακάτικη εφημερίδα "Εποχή".

Συγγραφικό Έργο
---------------

* 2013 -Τι νέα από το στρατόπεδο του Κρίσενβελτ; (εκδ. Εύμαρος)
* 2009 - Η Δάφνη και το βουνό, (εκδ. Εμπειρία Εκδοτική)
* 2006 - Το διαμέρισμα της οδού Πατησίων, (εκδ. Αίολος)
* 1998 - Εύα (εκδ. Δελφίνι)
* 1997 - Άννα (εκδ. Δελφίνι)

Συμμετοχή σε συλλογικά έργα
---------------------------

* 2007 - Chercher... la France, Αντίκτυπος
* 1997 - Αναπνέοντας τη κιμωλία (εκδ. Σαββάλας)

Λογοτεχνικές δημοσιεύσεις
-------------------------

Ο σκύλος Νώντας
Το ποντικάκι
Μαρώ Τριανταφύλλου Διηγήματα και Νουβέλες

Σημειώσεις
----------

Εφημερίδα Εποχή
diavasame.gr Αρχειοθετήθηκε 2013-09-18 στο Wayback Machine.
culturenow.gr
pediabooks.gr
biblionet.gr

Παραπομπές
----------

1. ↑  BiblioNet
2. ↑  CultureNow
3. ↑  diavasame.gr
4. ↑  pediabooks.gr

Ιστολόγια
---------

* Μαρώ Τριανταφύλλου Blog

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 305963375
* **ΕΒΕ**: 37508
* **BiblioNet**: **62020**
* ISNI: 0000 0004 2505 4654
* GND: 104731049X
* SUDOC: 243911785

 |

 |
Ο **Παναγιώτης Φέρμπος** (1851–1932) ήταν Έλληνας φιλόλογος και λογοτέχνης, και εκ των ιδρυτικών μελών του Φιλολογικού συλλόγου Παρνασσός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1851 στην Αθήνα. Σπούδασε στην Φιλοσοφική σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών και ήταν ανάμεσα στα ιδρυτικά μέλη του φιλολογικού συλλόγου Παρνασσός, όντας υπεύθυνος και διευθυντής για πολλά χρόνια της βιβλιοθήκης του συλλόγου. Ασχολήθηκε με την παιδική λογοτεχνία, γράφοντας το πρώτο έργο του, *Μύθοι*, το 1884 ενώ θεωρήθηκε ως πρωτεργάτης της παιδικής λογοτεχνίας στην Ελλάδα, με πολλά από τα έργα του να δημοσιεύονται σε περιοδικά της εποχής και το πρώτο του έργο να μεταφράζεται σε άλλες γλώσσες. Συνεργάστηκε με τον Γρηγόριο Ξενόπουλο, στο περιοδικό *Η Διάπλασις των Παίδων*. Απεβίωσε το 1932 στον Βόλο.

### Συγγραφικό έργο

Έγραψε σχολικά βιβλία, μετέφρασε κείμενα ξένων συγγραφέων, παράλληλα με την συγγραφή έργων παιδικής λογοτεχνίας. Μεταξύ των σημαντικότερων έργων του περιλαμβάνονται τα εξής:

* *Μύθοι*, 1884.
* *Οικογένεια του Εκτόρ Μαλό*, 1895.
* *Η δεύτερη πατρίδα*, 1920.
* *Διετείς διακοπές*, 1928.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:  **Συγγραφέας:Παναγιώτης Φέρμπος** |

1. 1 2  «Φέρμπος, Παναγιώτης». *www.ygeiaonline.gr*. Εγκυκλοπαίδεια Δομή. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  «Πανδέκτης: Φέρμπος Παναγιώτης». *pandektis.ekt.gr*. Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2017.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 68146029556035821645
* **ΕΒΕ**: 117250
* **AA**: 161356
* SUDOC: 191925101

 |

 |
Ο **Στυλιανός Λένας** ήταν αγωνιστής και ήρωας της ΕΟΚΑ κατά την περίοδο της Αγγλικής αποικιοκρατίας στην Κύπρο. Γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου του 1932 στα Χανδριά στους πρόποδες της Μαδαρής. Ήταν τέκνο του Χριστοφή και της Αθηνάς Λένα. Εντάχθηκε στην Ορθόδοξη Χριστιανική Ένωση Νέων (ΟΧΕΝ) το 1947. Η εν λόγω οργάνωση αργότερα ήταν φυτώριο της ΕΟΚΑ. Μαθήτευσε στις Τεχνικές Σχολές Λέρου από όπου και αποφοίτησε. Συνδέθηκε με την ΕΟΚΑ από πολύ νωρίς και συγκεκριμένα με την ομάδα Αυξεντίου, ειδικεύτηκε στην κατασκευή βομβών γι'αυτό και οι Βρετανοί του είχαν προσδώσει το παρατσούκλι ο *Κρουπ* της Κύπρου, το ψευδώνυμο που χρησιμοποιούσε όμως ως μέλος της ΕΟΚΑ ήταν το *Γίγαντας*. Τα ξημερώματα της 18 Φεβρουαρίου του 1957 στην Ποταμίτισσα Λεμεσού δόθηκε μάχη με πολυάριθμο στρατό κατοχής όπου και τραυματίστηκε, δύο ακόμη μέλη της ΕΟΚΑ σκοτώθηκαν ο Σωτήρης Τσαγκάρης και ο Δημητράκης Χριστοδούλου. Μεταφέρθηκε στο στρατιωτικό νοσοκομείο Ακρωτηρίου, όπου επί 39 ημέρες περισσότερο βασανίστηκε παρά νοσηλεύτηκε. Απεβίωσε το απόγευμα της 28ης Μαρτίου του 1957 στα χέρια του πατέρα του σε ηλικία 24 ετών. Οι Βρετανοί αρνήθηκαν να δώσουν την σορό στην οικογένειά του να κηδευτεί για να μην ξεσπάσουν ταραχές. Κηδεύτηκε στα Φυλακισμένα Μνήματα δίπλα από το μνήμα του Ανδρέα Δημητρίου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  (Αγγλικά) *Library of Congress Authorities*. Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου. n2017030268. Ανακτήθηκε στις 13  Μαρτίου 2021.
2. ↑  (Γερμανικά) *Κατάλογος της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γερμανίας*. 1117939138. Ανακτήθηκε στις 17  Ιουλίου 2021.
3. ↑  Εθνομάρτυρες του Κυπριακού Έπους 1955-59, Εκδόσεις Αδελφότητας Θεολόγων «Ο Σωτήρ», Νικ. Βασιλειάδη