recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Στον κλάδο της ψυχολογίας, ο **νευρωτισμός** θεωρείται βασικό στοιχείο της προσωπικότητας. Για παράδειγμα, στην θεωρία με τα πέντε βασικά γνωρίσματα της προσωπικότητας, τα άτομα που παρουσίαζαν σε υψηλότερο βαθμό τον νευρωτισμό είναι πιο πιθανό να είναι ευμετάβλητα και να βιώνουν συναισθήματα όπως άγχος, ανησυχία, φόβο, θυμό, απογοήτευση, φθόνο, ζήλια, ενοχή, κατάθλιψη και μοναξιά. Αυτά τα άτομα θεωρείται ότι ανταποκρίνονται χειρότερα στους στρεσογόνους παράγοντες και είναι πιο πιθανό να ερμηνεύουν τις συνηθισμένες καταστάσεις, όπως τις μικρές απογοητεύσεις, ως απελπιστικά δύσκολες καταστάσεις. Τα άτομα αυτά περιγράφονται συχνά ως αυτοσυνείδητα και ντροπαλά και τείνουν να αντιμετωπίζουν προβλήματα απέναντι σε προτροπές και καθυστερούν να νιώσουν ικανοποίηση.

Άτομα με υψηλό δείκτη νευρωτισμού θεωρείται ότι κινδυνεύουν να αναπτύξουν κοινές ψυχικές διαταραχές (διαταραχές άγχους, διαταραχές στην διάθεση, διαταραχές στην χρήση ουσιών) αλλά και συμπτώματα που παραδοσιακά αναφέρονται ως "νευρώσεις".

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Development and Validation of an International English Big-Five Mini-Markers» (στα αγγλικά). *Personality and Individual Differences* **45** (6): 542–548. 2008-10-01. doi:10.1016/j.paid.2008.06.013. ISSN 0191-8869. .
2. ↑  Jeronimus, B. F.; Kotov, R.; Riese, H.; Ormel, J. (2016-08-15). *Neuroticism's prospective association with mental disorders halves after adjustment for baseline symptoms and psychiatric history, but the adjusted association hardly decays with time: a meta-analysis on 59 longitudinal/prospective studies with 443 313 participants*. doi:10.1017/s0033291716001653. .
3. ↑  Ormel, Johan; Jeronimus, Bertus F.; Kotov, Roman; Riese, Harriëtte; Bos, Elisabeth H.; Hankin, Benjamin; Rosmalen, Judith G. M.; Oldehinkel, Albertine J. (2013-7). «Neuroticism and Common Mental Disorders: Meaning and Utility of a Complex Relationship». *Clinical psychology review* **33** (5): 686–697. doi:10.1016/j.cpr.2013.04.003. ISSN 0272-7358. PMID 23702592. PMC 4382368. .
4. ↑  Carducci, Bernardo J. (9 Μαρτίου 2009). *The Psychology of Personality: Viewpoints, Research, and Applications*. John Wiley & Sons. ISBN 978-1-4051-3635-8.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4171600-0
* NKC: ph123265

 |

 |
Ο **Νεργκάλ ουσεζίμπ** υπήρξε βασιλιάς της Βαβυλώνας (694-693) Βαβυλώνιος ευγενείς που τοποθετήθηκε από τους Ελαμίτες βασιλιάς της Βαβυλώνας όταν κατέλαβαν την πόλη από τους Ασσυρίους δολοφονώντας τον προηγούμενο βασιλιά Ασούρ ναδίν σουμί, γιο του βασιλιά της Ασσυρίας Σενναχειρείμ, αλλά κυβέρνησε λιγότερο από έναν χρόνο. Ο Σενναχειρείμ έκανε σκληρή επίθεση στην Βαβυλώνα για να εκδικηθεί τον θάνατο του γιου του ο ίδιος ο Νεργκάλ ουσεζίμπ ηττήθηκε σε μάχη τον Σεπτέμβριο του 693 κοντά στην Νιππούρ συνελήφθη από τους Ασσυρίους. Απο τότε η τύχη του αγνοείται, αλλά οι Ασσύριοι δεν μπόρεσαν να καταλάβουν την Βαβυλώνα, συνέχισαν την αντίσταση τους τοποθετώντας νέο βασιλιά τον Μουσεζίμπ Μαρδούκ.

Πηγές
-----

* ΑΣΣΥΡΟΒΑΒΥΛΩΝΙΑΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Προκάτοχος:**Ασούρ ναδίν σουμί** | **Βασιλιάς της Βαβυλώνας694–693** | Διάδοχος:**Μουσεζίμπ Μαρδούκ** |
Η **Κορόκορε** ή Κοράκορα αποτελεί ιδιαίτερο τύπο πιρόγας στη Μαλαισία (Μαλαισιανή πιρόγα).

Είναι υπερμεγέθη με εξήντα περίπου κωπηλάτες και που μπορεί να κινηθεί σε μεγάλες αποστάσεις. Κατατάσσεται στις ελαφριές αβαθείς πιρόγες πεπλατυσμένες κατά τη τρόπιδα και με ανυψωμένα κατά πολύ τα «ακρώνεια» όπως οι βενετικές «γόνδολες».

Στη πρύμη του σκάφους στέκονται όρθιοι δύο ιθαγενείς πηδαλιούχοι που χειρίζονται δύο κοντά αλλά πολύ πεπλατυσμένα κουπιά ως πηδάλια για τη διακυβέρνηση αυτού του περίεργου ναυπηγήματος. Περιστασιακά χρησιμοποιούν αφαιρετό ιστό (κατάρτι) στον οποίο προσαρμόζουν ιστίο (πανί) από ψάθα.
***Οικογένεια ακροβατών με μαϊμού*** (Γαλλικά: "*Famille d'acrobates avec singe*") είναι ένας πίνακας του Πάμπλο Πικάσο του 1905. Το έργο αυτό έγινε σε χαρτόνι με μεικτά μέσα: γκουάς, υδατογραφία, παστέλ και ινδικό μελάνι. Το μέγεθος του πίνακα είναι 104 εκ. x 75 εκ. και βρίσκεται στο Μουσείο Τέχνης του Γκέτεμποργκ στη Σουηδία. 

Ο πίνακας απεικονίζει ένα λεπτό ακροβάτη σε μια στενή ροζ στολή αρλεκίνου και καπέλο, ο οποίος κάθεται στα αριστερά μιας γυναίκας που φοράει ένα μπλε φόρεμα. Και οι δύο κοιτάζουν ένα παιδί το οποίο κρατιέται από τη γυναίκα. Στα δεξιά τους βρίσκεται ένας μπαμπουίνος, ο οποίος κοιτάζει επίσης προς το παιδί. Υπάρχουν πασπαλίσματα πράσινα και μπλε στο υπόβαθρο και κόκκινο στο πάτωμα, που ίσως αποτελούν τμήμα μιας σκηνής τσίρκου. Το πορτοκαλί καπέλο του άνδρα είναι άβαφο και είναι το χρώμα του χαρτονιού. Τα στοιχεία είναι διατεταγμένα σε πυραμιδική σύνθεση, βασισμένη σε κλασικές εικόνες της Αγίας Οικογένειας. Το έργο φέρει την υπογραφή "Picasso" και στο πίσω μέρος αναγράφεται "P 1905". 

Ο πίνακας πωλήθηκε από τον Πικάσο στην Gallery du Vingtième Siècle, την οποία διαχειριζόταν ο έμπορος έργων τέχνης Clovis Sagot. Αποτελεί το πρώτο από τα τρία έργα της Ροζ Περιόδου που αποκτήθηκαν από τους συλλέκτες Γερτρούδη Στάιν και Λέο Στάιν. Τα αδέλφια Στάιν έζησαν στο Παρίσι από το 1903 και άρχισαν να συλλέγουν σύγχρονα έργα τέχνης το 1904, αγοράζοντας έργα των Σεζάν, Γκωγκέν και Ρενουάρ. Ο Sagot πούλησε τον πίνακα του Πικάσο με σ*τον* Λέον Στάιν (1905). Τ 

Ο πίνακας πωλήθηκε από τον Γερτρούδη Στάιν το 1922 και αγοράστηκε από το Μουσείο Τέχνης του Γκέτεμποργκ .

Παραπομπές
----------
Η **Κωνσταντία**, πολων. Konstancja (απεβ. 1351) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν suo jure δούκισσα του Βόντσισλαφ Σλόσκι (1324-51).

Βιογραφία
---------

Αναφέρεται δύο φορές στις πηγές της εποχής της. Πρώτα σε μία επιστολή του πάπα Ιωάννη ΚΒ΄ το 1321, όπου ονομάζεται "δούκισσα του Ρατσίμπους. Έπειτα στο *Χρονικό του Ρατσίμπους*, που την ονομάζει "δούκισσα του Βοντσίσλαφ" (księżną Wodzisławską) και αναφέρει το τέλος της το 1351. Καμία πηγή δεν αναφέρει τους γονείς της, αλλά μόνο το ότι κατάγεται από τον Οίκο των Πιαστ.

Οι ιστορικοί έχουν δύο υποθέσεις γι' αυτήν. Σύμφωνα με τη μία, η Κωνσταντία ήταν κόρη του Βλάντισλαφ των Πιαστ-Σιλεσίας δούκα του Οπόλε και σύζυγος του Ερρίκου Δ΄ του *Ενάρετου* δούκα του Βρότσλαφ. Ο άνδρας της, έπειτα από μερικά έτη ατεκνίας, την αποκήρυξε, έτσι η Κωνσταντία μετέβη στο Ρατσίμπους, στην Αυλή των αδελφών της Μιέσκο Α΄ δούκα του Τσέσυν και Πσεμύσλαφ. Αυτοί της έδωσαν το Βόντσισλαφ ως δουκάτο της, όπου η Κωνσταντία έμεινε για την υπόλοιπη ζωή της. Οι ιστορικοί που αμφισβητούν την άποψη αυτή, λένε ότι ο Βλάντισλαφ είχε πράγματι μία κόρη, άγνωστου όμως ονόματος, που απεβίωσε σύντομα μετά τον γάμο της ή μεταξύ της αποκήρυξής της και του επόμενου γάμου του Ερρίκου Δ΄.

Σύμφωνα με την άλλη άποψη, που βασίζεται στους δύο τίτλους της, ήταν κόρη του Πσεμύσλαφ δούκα του Ρατσίμπους. Έμεινε σίγουρα άγαμη και εγκαταστάθηκε στο Βοντσίσλαφ, που μάλλον ήταν το δικό της ανεξάρτητο δουκάτο, ως το τέλος της.

Οικογένεια
----------

Ίσως παντρεύτηκε τον Ερρίκο Δ΄ των Πιαστ-Σιλεσίας τον *ενάρετο*, δούκα του Βρότσλαφ & υψηλό δούκα της Πολωνίας (Κρακοβίας). Δεν απέτησε απογόνους και ο άνδρας της την αποκήρυξε για να νυμφευτεί άλλη.

Πηγές
-----

* M. Małecki, Konstancja – księżna wodzisławska i jej księstwo, Wodzisław Śląski 1997, p. 24.
* T. Jurek, Plany koronacyjne Henryka Probusa, [in:] Śląsk w czasach Henryka IV Prawego (Wratislavia antiqua 8), ed. by K. Wachowski, Wrocław 2005, pp. 27–29.
* K. Jasiński, Rodowód Piastów śląskich, Second Edition, Kraków 2007, part III, p. 524.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 311450021
* GND: 1060577879

 |

 |
Συντεταγμένες: 48°41′0″N 123°36′0″W﻿ / ﻿48.68333°N 123.60000°W﻿ / 48.68333; -123.60000

Η **Κόμπλ Χίλ** (αγγλικά: *Cobble Hill*) είναι μια μικρή κοινότητα στη Νήσο Βανκούβερ, στη Βρετανική Κολομβία, στον Καναδά. Βρίσκεται περίπου 45 χιλιόμετρα (28 μίλια) βόρεια της Βικτώρια στην περιφέρεια Cowichan Valley Regional District, και είναι γνωστή για τα γεωργικό της περιβάλλον. Η Κόμπλ Χίλ πήρε την ονομασία της από τον ομώνυμο λόφο Cobble Mountain,. Σύμφωνα με την απογραφή του 2006, στην Κόμπλ Χίλ ζούνε 1.775 άνθρωποι.
Στην περιοχή υπάρχουν πολλά μονοπάτια πεζοπορίας και διαδρομές που καλύπτουν τους λόφους μέσα από δάση, τα οποία είναι κατάλληλα για ποδηλασία. Πιο πρόσφατα η περιοχή έχει γίνει διάσημη για τους αμπελώνες της, που έχουν κερδίσει βραβείο για το κρασί τους. Ο οικισμός εξυπηρετείται και από σιδηροδρομικό δίκτυο μέσω της Via Rail.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Πληροφορίες για το Κόμπλ Χίλ
Η Κολομβίνα**Κολομβίνα** (ιταλ. υποκοριστικό του *colomba*, το "περιστεράκι") είναι χαρακτήρας από την Commedia dell'arte και αποδίδεται στους Zanni. Είναι άτομο από την κατώτερη κοινωνική τάξη. Τις περισσότερες φορές παίζει το ρόλο της υπηρέτριας ή της μαγείρισσας. Χωρίς κανένα επινοημένο στοιχείο της ανώτερης τάξης, είναι διασκεδαστικός και γεμάτος αυτοπεποίθηση χαρακτήρας που δεν μασάει τα λόγια. Λόγω της κυρίαρχης και σαγηνευτικής φύσης της, προσελκύει συχνά θαυμαστές απέναντι στους οποίους ξέρει πώς να υπερασπίζεται τον εαυτό της. Είναι συχνά η ερωμένη του Arlecchino, τον οποίο μερικές φορές παντρεύεται στο τέλος του έργου. Η Κολομβίνα στην σκηνή δεν φοράει μάσκα και συνήθως φοράει απλά γυναικεία ρούχα.

Πρώτη υθοποιός που υποδήθηκε τον ρόλο της Κολομβίνας ήταν η ιταλίδα Theresa Biancolelli. Από το 1560, ο ρόλος αυτός διατηρήθηκε για τις επόμενες γενιές, έως ότου χρησιμοποιήθηκε από τον 18ο αιώνα. Ο αιώνας ξεθώριαζε όλο και περισσότερο μέσω της αυξανόμενης εμφάνισης των θεατρικών ομάδων μπροστά σε κοινό της αυλής ή της μεσαίας τάξης.

Το «Muntere» ή «Κοκέτα» ως θέμα στο δράμα του 18./19. αιώνα προέκυψε από αυτό. Στο μουσικό θέατρο αντιστοιχεί κυρίως στη σουμπρέτα .

Η ιστορία αγάπης της Colombina και του Arlecchino είναι το επίκεντρο του μπαλέτου *Harlequinade* (ή *Les Millions d'Arlequin* ) των Marius Petipa και Riccardo Drigo, το οποίο έκανε πρεμιέρα στην Αγία Πετρούπολη το 1900.

Πηγές
-----

* Karl Riha : *Commedia dell'arte.* *Με τα ειδώλια Maurice Sands.* Frankfurt am Main 1980 και α. ISBN 978-3-458-19007-3

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Harlequinade*, auf der Website der Marius Petipa Society (englisch; Abruf am 28. November 2020)
Οι διοικητικές περιοχές του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων 1918-1922
Η **Οκρούγκ Μπάνια Λούκα** (*κροατικά : Banjolučki okrug*, *σερβικά : Бањалучки округ, γερμανικά : Kreis Banjaluka*) ήταν διοικητική διαίρεση της Αυστροουγγαρίας και του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων. Δημιουργήθηκε αρχικά το 1878 πάνω στα εδάφη του Σαντζακίου της Μπάνια Λούκα έως το 1923. Σύμφωνα με την απογραφή του 1921 είχε 423.096 κατοίκους.

Διοικητικές διαιρέσεις
----------------------

Η διοικητική περιοχή της Μπάνια Λούκα αποτελείται από 10 μικρότερες διοικητικές περιφέρειες και 5 επαρχιακά γραφεία :

Διοικητικές περιφέρειες:

* Πόλη Μπάνια Λούκα
* Περιφέρεια της Μπάνια Λούκα
* Ντερβέντα
* Ντούπιτσα
* Γκράντιστα
* Κότορ Βάρος
* Μποσάνσκι Νόβι
* Πρίγεντορ
* Πρινιάβορ
* Τέσανι

Τα επαρχιακά γραφεία:

* Μποζάνσκι Μπροντ
* Μποζάνκα Κοστανίτσα
* Ντόμποϊ
* Κόζαρατς
* Όσακ

Πληθυσμός
---------

* 1879 = 190.043
* 1885 = 265.456
* 1895 = 329.061
* 1910 = 403.817
* 1921 = 423.096

Παραπομπές
----------

1. ↑  Резултати Пописа становништва Краљевине СХС 1921

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Бањалучки округ  της Σερβικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Μύθος #6  
(1ος κύκλος)
Ο **Μύθος** είναι ελληνική σειρά κόμικς, δημιούργημα του Κώστα Φραγκιαδάκη. Πρωταγωνιστής είναι ο "Μύθος ο Αρκάδιος", ένας άντρας αγνώστων στοιχείων που περιπλανιέται στην αρχαία Ελλάδα και ζει διάφορες περιπέτειες. Η σειρά συνδυάζει στοιχεία ιστορίας, μυθολογίας αλλά και επιστημονικής φαντασίας.

Κυκλοφορία
----------

Το πρώτο τεύχος - άλμπουμ της σειράς κυκλοφόρησε το καλοκαίρι του 2005 από την εκδοτική Κόμπρα Πρες, με πενήντα ασπρόμαυρες σελίδες και έγχρωμο εξώφυλλο. Η σειρά είχε συχνή, σχεδόν μηνιαία κυκλοφορία των νέων ιστοριών, πράγμα ασυνήθιστο για τα ελληνικά δεδομένα και για το μέγεθος της δουλειάς, δεδομένου και του ότι ήταν δημιουργία ενός μόνο ανθρώπου. Η κυκλοφορία συνεχίστηκε μέχρι και το 6ο τεύχος (το οποίο ήταν όλο έγχρωμο) όταν και διακόπηκε και ο τίτλος μεταφέρθηκε στην εκδοτική Ψυχής τα Λαμπυρίσματα. Εκεί συνεχίζεται ο 2ος πια κύκλος της σειράς, με αραιότερη όμως συχνότητα απ' ό,τι πριν. Στον 2ο κύκλο ο Φραγκιαδάκης συνεργάζεται στο κείμενο με τον συγγραφέα Νεκτάριο Χρυσσό.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Κριτική των 2 πρώτων τευχών από το comicdom.gr
Η **Οκρούγκ Κράινα** (*σερβικά: Крајински округ*) ήταν διοικητική διαίρεση του Πριγκιπάτου της Σερβίας που δημιουργήθηκε το 1836. Διατηρήθηκε στο Βασίλειο της Σερβίας και στο Βασίλειο Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων έως το 1922 που καταργήθηκε οριστικά. Η περιφέρεια σε όλες αυτές τις διοικητικές αλλαγές διατήρησε την ίδια σύσταση χωρίς καμία αλλαγή. Έδρα της ήταν η πόλη Νεγκοτίν.

Ήταν μία παραμεθόρια περιφέρεια και καταλάμβανε την περιοχή ανάμεσα στα όρη Ντέλι Γιοβάν, Ποριεσκίν και τους ποταμούς Τίμοκ και Δούναβη. Στο Πριγκιπάτο της Σερβίας καταλάμβανε το βορειοανατολικό του τμήμα, στο Βασίλειο της Σερβίας συνόρευε στα βόρεια με τη Ρουμανία και στα ανατολικά με την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Στο Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας συνόρευε με τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία.

Διοικητικά χωριζόταν στις Σρεζ Κράινας, Νεγκοτίν, Κλιούτσκι, Κλάδοβο και Πόρετς. Στην απογραφή του 1834 η περιοχή είχε 41.476 κατοίκους ενώ στην απογραφή του 1854 είχε 58.050 κατοίκους. Στη διοικητική διαίρεση του 1922 ενώθηκε με την Οκρούγκ Τιμότσκι δημιουργώντας την Όμπλαστ Τίμοτσκα.

Πηγές
-----

* Λιλιάνα Ζίβκοβιτς, Σλαβολιούμπ Γιοβάνοβιτς, ОСНОВНЕ ОДЛИКЕ АНТРОПОГЕОГРАФСКОГ РАЗВОЈА НЕГОТИНСКЕ КРАЈИНЕ ДО XX ВЕКА∗, σελ 254, 255
Οι διοικητικές περιοχές (Οκρούγκ ή Ζουπανίες) του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων 1918-1922
Η **Οκρούγκ Μπιελοπόλιε** (*σερβικά : Бјелопољски округ*) ήταν διοικητική περιοχή, Διοικητική διαίρεση του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων από το 1918 έως το 1929. Διοικητικό της κέντρο ήταν η πόλη Μπιελοπόλιε, όπου οφείλει και το όνομα της, καταργήθηκε οριστικά το 1929.

Πληθυσμός
---------

Σύμφωνα με την απογραφή του 1921 η διοικητική περιοχή είχε 26.147 κατοίκους, από τους οποίους 12.022 Ορθόδοξοι, 14.105 Μουσουλμάνοι και 19 Καθολικοί. Η πόλη του Μπιελοπόλιε είχε 3.300 κατοίκους, από αυτούς οι 1.008 ήταν Ορθόδοξοι και οι 2.234 Μουσουλμάνοι.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «PDF Raška oblast u jugoslovenskoj državi - Архив Југославије». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2014.
Ο **Κριστιάν Πανούτσι** ( Italian pronunciation: [Ristkristjam paˈnuttʃi] ; (γεννημένος στις 12 Απριλίου 1973) είναι Ιταλός πρώην ποδοσφαιριστής και προπονητής. Στην καριέρα του έπαιξε ως αμυντικός. Ένας ευέλικτος ποδοσφαιριστής, ξεκίνησε την καριέρα του ως δεξί-μπάκ, αλλά μπορούσε να παίξει και στα αριστερά. Όταν σταδιακά έχανε την ταχύτητά του καθώς μεγάλωνε, αποφάσισε να αγωνιστεί ως κεντρικό στόπερ, λόγω της δύναμής του στον αέρα.

Ο Πανούτσι (Panucci) ξεκίνησε την καριέρα του με την ιταλική Γένοβα το 1990 και μετακόμισε στη Μίλαν το 1993, όπου κέρδισε αρκετούς τίτλους, συμπεριλαμβανομένων δύο τίτλων Serie A και το UEFA Champions League το 1994, παίζοντας στην νίκη της Μίλαν με 4-0 επί της Μπαρτσελόνα ως αριστερό μπακ. Αν και αρχικά αποτελούσε δεύτερη επιλογή , ερχόμενος από τον πάγκο στην αμυντική σύνθεση των Paolo Maldini, Franco Baresi, Alessandro Costacurta και Mauro Tassotti, η οποία θεωρείται ως μια από τις καλύτερες άμυνες όλων των εποχών, οι καλές επιδόσεις του ήδη από μικρή ηλικία του έδωσαν μια θέση στην αρχική εντεκάδα , κερδίζοντας μάλιστα το βραβείο Bravo το 1994. Το 1996, ακολούθησε τον πρώην προπονητή της Μίλαν Fabio Capello στη Ρεάλ Μαδρίτης, όπου και ήταν το βασικό δεξιό μπακ για την ισπανική ομάδα, κερδίζοντας τον τίτλο της La Liga το 1997 και το δεύτερο του UEFA Champions League το 1998. Επέστρεψε στην Ιταλία το 1999 για να ενταχθεί στο δυναμικό της Internazionale , αλλά με λιγότερη επιτυχία, και στη συνέχεια εστάλη με τη μορφή δανεισμού στο αγγλικό πρωτάθλημα (Premier League) για χάρη της Τσέλσι την επόμενη σεζόν, λίγο πριν από την ένταξή του στη γαλλική Μονακό. Μετακόμισε στην Ιταλική Ρόμα το 2001, όπου ξανασυναντήθηκε με τον διευθυντή Capello και παρέμεινε στο κλαμπ μέχρι το 2009. Η ηγετική του ικανότητα και η εμπειρία του τον έκαναν να αποτελεί παίκτη - κλειδί για τον σύλλογο στην θέση του κεντρικού στόπερ, καθώς κέρδισε δύο συνεχόμενους τίτλους Coppa Italia το 2007 και το 2008, καθώς και το Supercoppa Italiana. Αποσύρθηκε το 2010, μετά από μια σεζόν με την Πάρμα .

 ο Πανούτσι με την Πάρμα το 2009
**Κρεολοί** (ισπ.: criollos, [ενικός criοllo], πορτ.: crioulos [ενικός crioulo]) ονομάζονταν τα μέλη της αριστοκρατίας της Λατινικής Αμερικής, κατά τα χρόνια της ισπανικής κυριαρχίας. Γενικότερα, κρεολοί αποκαλούνταν οι Ισπανοί που είχαν γεννηθεί στη Λατινική Αμερική, δηλαδή οι λευκοί κάτοικοι της ηπείρου.

Σήμερα ο όρος *κρεολός* αναφέρεται σε διάφορες εθνικές ομάδες, άσχετων με τους Ισπανούς κονκισταδόρες και τους απογόνους τους, όπως οι κρεολοί της Αλάσκα και οι κρεολοί της Σιέρα Λεόνε.

Ετυμολογία
----------

Τόσο ο ισπανικός όρος *criοllo*, όσο και ο πορτογαλικός *crioulo* προέρχονται από το κοινό στις δύο γλώσσες ρήμα *criar*, που σημαίνει "ανατρέφω" ή "μεγαλώνω". Η λέξη χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά τον 15ο αιώνα από τους Πορτογάλους αποίκους της Δυτικής Αφρικής, ως χαρακτηρισμός των μιγάδων ή όσων δεν είχαν γεννηθεί στη χώρα καταγωγής τους.

Κοινωνική και οικονομική θέση
-----------------------------

Στην κοινωνική πυραμίδα, οι κρεολοί βρίσκονταν ανάμεσα στους *πενινσουλάρες* (Ισπανούς γεννημένους στην Ευρώπη) και τους μιγάδες και μη λευκούς, την πλειονότητα του πληθυσμού της Νότιας Αμερικής, που όμως ήταν υπόδουλοι και ζούσαν μέσα στην ανέχεια.

Γενικά, οι κρεολοί ήταν πλούσιοι γαιοκτήμονες, κάτοχοι μεγάλων *χασιέντα* (κτημάτων), όπου εργάζονταν πολλοί δούλοι. Οι γιοι τους σπούδαζαν στην Ευρώπη και οι οικογένειές τους κατοικούσαν στις ωραιότερες συνοικίες του Καράκας, της Λίμα και του Μπουένος Άιρες.

Πολιτική εξουσία και σύγκρουση με τους Ισπανούς
-----------------------------------------------

Σχέδια κρεολών της Λατινικής Αμερικής, 16ος αιώνας
Παρ' όλη την οικονομική τους δύναμη, οι κρεολοί δεν είχαν στα χέρια τους την πολιτική εξουσία, η οποία ασκούνταν από τους *πενινσουλάρες*, κατόχους όλων των διοικητικών, στρατιωτικών και θρησκευτικών θέσεων. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την υπεροψία των *πενινσουλάρες*, έτρεφε για αιώνες την οργή της αφρόκρεμας που είχε γεννηθεί στη Λατινική Αμερική. Κατά τον 19ο αιώνα, οι νέοι κρεολοί, εμπνεόμενοι από την Αμερικανική και τη Γαλλική Επανάσταση, βρίσκονταν στην πρώτη γραμμή του αγώνα για ανεξαρτησία από την Ισπανία.

Ωστόσο η απελευθέρωση δεν επέφερε τη χαλάρωση των αυστηρών ταξικών διακρίσεων του νοτιοαμερικανικού κόσμου. Υπήρχε ακόμη το τεράστιο χάσμα μεταξύ των πλούσιων κρεολών, οι οποίοι απλώς αντικατέστησαν τους Ισπανούς στην κορυφή της κοινωνίας, και των φτωχών μαζών, όπως και προγενέστερα.

Πηγές
-----

* Time-Life Παγκόσμια Ιστορία, Τόμος 16, Εκδόσεις Κ. Καπόπουλος


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Criollo people  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
**Ναυτικά τέλη** (dues) ονομάζονται οι εκάστοτε οικονομικές επιβαρύνσεις που επιβάλλονται στα πλοία για διάφορα δικαιώματα και που η καταβολή τους είναι υποχρεωτική. Τα συνηθέστερα τέλη που καταβάλουν τα πλοία, κατά τον κατάπλου τους στους λιμένες, είναι:

1. Πλοηγικά τέλη (Pilot dues)
2. Τέλη αγκυροβολίας (Anchorage dues)
3. Λιμενικά τέλη (Port dues)
4. Προξενικά τέλη (Consulages)
5. Φαρικά τέλη (Light dues)
6. Διέλευσης διωρύγων (Canal dues)

Των παραπάνω τελών απαλλάσσονται τα υπό Ελληνική σημαία πλοία που προσεγγίζουν ελληνικούς λιμένες εκτός των τελών διέλευσης από τη διώρυγα της Κορίνθου που η καταβολή είναι υποχρεωτική ακόμη και για τα κρατικά πλοία (πολεμικά, Λιμενικού κλπ). 

Επίσης των παραπάνω τελών εκτός του τελευταίου απαλλάσσονται τα υπό ξένη σημαία πλοία (παγκοσμίως) που διέρχονται από λιμένες "τράνζιτ" ή "τράνζιτο", δηλαδή χωρίς ελευθεροκοινωνία. Εξυπακούεται ότι σε στενά περάσματα, διαύλους όπου η διέλευση γίνεται με υποχρεωτική πλοήγηση τα πλοηγικά τέλη είναι υποχρεωτικά π.χ. από Δαρδανέλια μέχρι και Βόσπορο ή αντίστροφα.
Η **κρυσταλλικότητα** (αγγλ. *crystallinity*) χημική ιδιότητα που δηλώνει το βαθμό δομικής τάξης σε ένα στερεό.  Μετριέται στα στερεά ή τα συνθετικά πολυμερή με τον λεγόμενο, βαθμό κρυσταλλικότητας.

Γενικά στοιχεία
---------------

Σε έναν κρύσταλλο, τα άτομα ή τα μόρια διατάσσονται με τακτικό, συνήθως περιοδικό τρόπο. Ο βαθμός κρυσταλλικότητας επηρεάζει σημαντικά τη σκληρότητα, την πυκνότητα, την αγωγιμότητα και τη διάχυση. Σε ένα ιδανικό αέριο, οι σχετικές θέσεις των ατόμων ή των μορίων είναι εντελώς τυχαίες.

Άμορφα υλικά, όπως λ.χ. υγρά και γυαλιά (ύαλοι) αντιπροσωπεύουν μια ενδιάμεση κατηγορία, όπου μοριακά υπάρχει μία σχετική τάξη, σε μικρές όμως αποστάσεις (ατομικές ή μοριακές αποστάσεις) αλλά όχι σε μεγαλύτερες αποστάσεις.

Κρυσταλλικά και άμορφα
----------------------

Όλα τα υλικά, με κριτήριο την κρυσταλλικότητα, διαχωρίζονται σε ***κρυσταλλικά*** υλικά και σε ***άμορφα*** υλικά.

 *Μονοκρυσταλλικό πυρίτιο*, το τέλειο κρυσταλλικό υλικό.
Τυχαία, ένα στερεό απαρτίζεται από ένα ομοιογενές μίγμα ιεραρχημένων κρυσταλλικών περιοχών (*ordered crystals*) και τυχαίως δομημένων άμορφων περιοχών (*amorphous regions*), πάντα σε μοριακό επίπεδο. Το μήκος των μορίων είναι σημαντικά πιο μεγάλο από το μήκος των κρυστάλλων.

Πολλά υλικά, όπως λ.χ. τα υαλοκεραμικά και μερικά πολυμερή, μπορούν να παρασκευαστούν με τέτοιο τρόπο, ώστε να παραχθούν ως ένα μείγμα και κρυσταλλικών και άμορφων περιοχών. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η κρυσταλλικότητα συνήθως προσδιορίζεται ως ποσοστό του όγκου του υλικού που είναι κρυσταλλικό (π.χ. ο όρος 70% κρυσταλλικότητα, σημαίνει ότι το 30% του όγκου παραμένει σε μία άμορφη μορφή). 

Ακόμα και σε υλικά που είναι σχεδόν πλήρως κρυσταλλικά, είναι δυνατόν ο βαθμός δομικής τελειότητας να ποικίλει. 

Για παράδειγμα, τα περισσότερα μεταλλικά κράματα είναι κρυσταλλικά, αλλά συνήθως περιλαμβάνουν πολλές κρυσταλλικές περιοχές (γνωστές ως *κρυσταλλίτες*) σε διάφορους προσανατολισμούς που έχουν διεπιφανειακό διαχωρισμό δύο εφαπτόμενων κόκκων. 
Τεχνικά, κρυσταλλίτες είναι εκείνα τα κρυσταλλικά τμήματα, τα οποία είναι συνήθως το αποτέλεσμα της τοποθέτησης των αλυσίδων με δομή *ζικ-ζακ* της μιας κοντά και παράλληλα της άλλης αλυσίδας.

Επιπλέον, περιέχουν άλλα κρυσταλλογραφικά ελαττώματα που μειώνουν το βαθμό δομικής τελειότητας. Οι πιο τέλειοι κρύσταλλοι -σήμερα- δημιουργούνται από πυρίτιο και προορίζονται για ηλεκτρονικά ημιαγωγών. Είναι μεγάλοι, μονοκρυσταλλικοί κρύσταλλοι (κατά συνέπεια δεν έχουν όρια κόκκων), είναι απαλλαγμένοι από χημικές εξάρσεις και έχουν ελεγχθεί με ακρίβεια τυχόν ελαττώματα σε επίπεδο ατόμων.

Προσδιορισμός
-------------

Η κρυσταλλικότητα μπορεί να μετρηθεί χρησιμοποιώντας κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ, αλλά χρησιμοποιούνται επίσης και θερμιδομετρικές τεχνικές.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Αρχειοθετήθηκε 2021-07-21 στο Wayback Machine. «Ιδιότητες πολυμερών» - Κρυσταλλικότητα (σελ. 6)
2. ↑  Λεξικό Επιστημών της Οξφόρδης, 1999,(ISBN 0-19-280098-1)
3. ↑   *Μορφολογία και τάξη στα πολυμερικά υλικά*
4. ↑   *Τεχνολογία Πολυμερών*
Η **νομισματική κρίση στην Ελλάδα το 1879** ήταν αποτέλεσμα εγχώριων συνθηκών και επηρέασε άμεσα την οικονομία της χώρας. Σαν συνέπειά της είχε την επιδείνωση του επιπέδου διαβίωσης των οικονομικά ασθενέστερων στρωμάτων του πληθυσμού και την κοινωνική αναταραχή με το ξέσπασμα απεργιών, κάτι που επέφερε και πολιτική αστάθεια.

Οι συναλλαγές στην Ελλάδα εκείνη την εποχή διεξάγονταν κυρίως με ξένο νόμισμα (τουρκική λίρα, ρωσικό ρούβλι), ενώ η δραχμή, όπου χρησιμοποιούνταν, είχε υπερτιμηθεί κατά 18% («*αγοραία διατίμηση*»). Ωστόσο οι Τράπεζες και το επίσημο κράτος αγνοούσαν την υπερτίμηση και λειτουργούσαν βάσει της πραγματικής (εμπορικής) αξίας των νομισμάτων («*βασιλική διατίμηση*») κάτι που προκαλούσε μια διαφορά της τάξης του 2% με 5%. Το Φεβρουάριο του 1879 επήλθε υποτίμηση στην αγοραία αξία των ξένων νομισμάτων που έφτασε στο 27%, υποβιβάζοντας στο ίδιο ποσοστό το αντίκρυσμα των ημερομισθίων, ενώ στον αντίποδα η αγορά εξακολουθούσε να κινείται με βάση την πραγματική αξία του χρήματος. Η αγοραστική ισχύς του μέσου πληθυσμού μειώθηκε έτσι, σε ποσοστό που πλησίασε το 50%.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γιάννης Κορδάτος, «*Μεγάλη Ιστορία της Ελλάδας*», εκδόσεις «*20ός αιώνας*», τόμος XII, σελ. 459
2. ↑  Μανόλης Τούντας, «*Πόλη και βιομηχανία - Η περίπτωση της Ερμούπολης*», Εταιρεία Μελέτης Νέου Ελληνισμού: «*Πρακτικά του διεθνούς συμποσίου Ιστορίας - Νεοελληνική Πόλη, Οθωμανικές κληρονομιές και ελληνικό Κράτος*», Αθήνα 1985, τόμος Β΄, σελ. 630
3. ↑  Κορδάτος, «*Ιστορία του Ελληνικού Εργατικού Κινήματος*», εκδόσεις «*Μπουκουμάνη*», σελ. 31

Πηγές
-----

* «Ριζοσπάστης» (ηλεκτρονική έκδοση, Κυριακή 16-2-2003): Οι απεργίες στη Σύρο το 1879

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Χρεοκοπίες και οικονομικές κρίσεις της Ελλάδας |
| --- |
|  |
|  | Κρίσεις | 
* Πτώχευση της Ελλάδας 1827
* Πτώχευση της Ελλάδας 1843
* Νομισματική κρίση στην Ελλάδα (1879)
* Πτώχευση 1893
* Πτώχευση της Ελλάδας 1932
* Οικονομική κρίση 2008-2018
* Χρεοκοπία 2015
 |
|  |
| Θεσμοί | 
* Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος
* Τρόικα
* Διεθνές Νομισματικό Ταμείο
 |
|  |
| Προγράμματα στήριξης | 
* Ά Μνημόνιο
* Β’ Μνημόνιο
* Γ’ Μνημόνιο
* Μεσοπρόθεσμο 2012-2015
* Μεσοπρόθεσμο 2013-2016
* Δ’ Μνημόνιο ή Πολυνομοσχέδιο 2017
 |

 |
Ο **Κωνσταντίνος Σκιαδόπουλος** ήταν αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις Βαρυπατάδες Κερκύρας στις 30 Σεπτεμβρίου 1921. Εισήλθε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων το 1938. Με την κήρυξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ονομάστηκε αρχικελευστής - δόκιμος. Ακολούθησε τον Στόλο στη Μέση Ανατολή και ονομάστηκε σημαιοφόρος την 1.1.1942. Διετέλεσε, ως υποναύαρχος, Αρχηγός του Στόλου (6.4.1970 έως 8.6.1971) και Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας στην κυβέρνηση Α.Ανδρουτσόπουλου (25.11.1973-23.7.1974). Απεβίωσε στις 15.11.2009.

Πηγές
-----

1. ↑  Δημητρακόπουλος, Αναστάσιος (2006). *Βιογραφικό Λεξικό Αποφοίτων ΣΝΔ*. Αθήνα. σελ. 249. ISBN 960-89458-2-8.

Έργα του Κωνσταντίνου Σκιαδόπουλου
----------------------------------

* *Πόλεμος στην Κύπρο*, εκδόσεις "Ελεύθερη Σκέψη", Αθήνα 1989
Η **Νάσιοναλ Πρέμιερ Λιγκς Βικτόρια** (αγγλικά: *National Premier Leagues Victoria*) είναι πρωτάθλημα ποδοσφαίρου επαγγελματικών συλλόγων της Αυστραλίας που περιλαμβάνει ομάδες από την πολιτεία Βικτώρια. Ως υποδιαίρεση της Νάσιοναλ Πρέμιερ Λιγκς, το πρωτάθλημα βρίσκεται στο επίπεδο 1 στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Βικτώριας (επίπεδο 2 του συνολικού συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων αυστραλίας). Υπεύθυνη για τη διεξαγωγή της διοργάνωσης είναι η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Βικτώριας, το διοικητικό όργανο του αθλήματος στην πολιτεία.

Ιστορία
-------

Το 2014 το πρωτάθλημα μετονομάστηκε από *Βικτόριαν Πρέμιερ Λιγκ* (Victorian Premier League) σε *Νάσιοναλ Πρέμιερ Λιγκς Βικτόρια* (National Premier Leagues Victoria) για να αντικατοπτρίζει την προσχώρησή του στη διοργάνωση Νάσιοναλ Πρέμιερ Λιγκς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Gallop aims for Aussie FA Cup». *The Australian*. Australian Associated Press. 14 February 2013.. Ανακτήθηκε στις 23 December 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Ένα **νομισματοκοπεία** είναι μια βιομηχανική εγκατάσταση με την οποία παράγονται νομίσματα τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν Νομισματική μονάδα.

Η ιστορία των νομισματοκοπείων είναι άμεσα σχετιζόμενη με την ιστορία των κερμάτων. Στην αρχή, το σφυρήλατο νόμισμα ήταν το βασικό μέσο για την κοπή νομισμάτων, με αποτέλεσμα οι παραγωγές να μην ξεπερνούν τις εκατοντάδες ή χιλιάδες. Στα σύγχρονα νομισματοκοπεία, τα νομίσματα κατασκευάζονται σε μεγάλους αριθμούς.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Website of The Royal Mint, British mint
* Website of the Monnaie de Paris, French mint
* Coins of Quietus
* Robert Morris
* Ancient Minting Process
Ο όρος **νομική πλάνη** είναι νομικός όρος που απαντά στον κλάδο του Ποινικού Δικαίου. 

Νομική πλάνη είναι η άγνοια του αξιοποίνου της πράξεως από εκείνον που την τελεί. Με άλλα λόγια, νομική πλάνη υφίσταται όταν ο δράστης αγνοεί τον αξιόποινο χαρακτήρα της πράξεως την οποία τελεί.

Άγνοια Νόμου δεν επιτρέπεται
----------------------------

Κατά γενική αρχή του δικαίου, "άγνοια νόμου δεν επιτρέπεται". Συνεπώς, ο δράστης αδίκων πράξεων δεν είναι δυνατό να απαλλαγεί από την ποινή προβάλλοντας απλώς τον ισχυρισμό ότι δεν ήξερε ότι αυτό που έκανε απαγορεύεται. Γι' αυτό άλλωστε και το άρθρο 31 παράγραφος 1 του ΠΚ ορίζει ότι "μόνη η άγνοια του αξιοποίνου δεν αρκεί για να αποκλείσει τον καταλογισμό".

Η νομική πλάνη ως λόγος άρσεως του καταλογισμού (κατ' εξαίρεση)
---------------------------------------------------------------

Όμως, κατά το άρθρο 31 παράγραφος 2 του ισχύοντος Ποινικού Κώδικα, η άδικη πράξη δεν καταλογίζεται στον δράστη αν αυτός πίστεψε λόγω πλάνης ότι είχε δικαίωμα να τελέσει την πράξη και η πλάνη του αυτή ήταν "συγγνωστή" (δηλαδή συγχωρήσιμη). Υπό αυτές τις δύο προϋποθέσεις δηλαδή α)να πίστεψε ο δράστης ότι είχε δικαίωμα να τελέσει την πράξη , β)η πλάνη του να ήταν συγγνωστή, η νομική πλάνη ανάγεται σε λόγο άρσεως του καταλογισμού της πράξεως, οπότε θεωρείται ότι ο δράστης δεν ενέργησε έχοντας δόλο ή αμέλεια και απαλλάσσεται από την κατηγορία.

Ενδεικτική νομολογία του Αρείου Πάγου
-------------------------------------

Σχετικά με τη νομική πλάνη ο Άρειος Πάγος, το ανώτατο ποινικό δικαστήριο της χώρας, έχει νομολογήσει τα ακόλουθα :  *" 1. Από τη διάταξη του άρθρου 31 παρ. 2 ΠΚ, προκύπτει ότι, για να μη καταλογιστεί η πράξη στον δράστη, λόγω συγγνωστής νομικής πλάνης, απαιτείται να συντρέχει πεπλανημένη πίστη αυτού για το δικαίωμά του να εκτελέσει την πράξη και άγνοια του αδίκου χαρακτήρα της, τον οποίο δεν μπορούσε να γνωρίζει, οποιαδήποτε και να κατέβαλλε επιμέλεια και προσπάθεια, ενόψει των πνευματικών και επαγγελματικών δυνατοτήτων του. Στην περίπτωση της συγγνωστής νομικής πλάνης, σε αντίθεση με την περίπτωση της πραγματικής πλάνης, η πράξη δεν μπορεί να αποδοθεί στον δράστη ούτε εξ αμελείας. Περίπτωση νομικής πλάνης για τον άδικο χαρακτήρα της πράξεως συντρέχει και όταν ο δράστης κατά πλάνη με τα γνωστά σε αυτόν περιστατικά της συγκεκριμένης περιπτώσεως σχηματίζει αντίληψη που περιέχει πλάνη αναφορικά με τον άδικο χαρακτήρα της πράξεως και με πίστη στην αντίληψή του αυτή ενεργεί. Η πλάνη του αυτή είναι συγγνωστή, όχι μόνον όταν αγνοεί, αλλά και όταν με τις πνευματικές και επαγγελματικές ικανότητές του και την προσπάθεια που έπρεπε να καταβάλλει για να πληροφορηθεί το επιτρεπτό της πράξεως, δεν μπορούσε να γνωρίζει τον άδικο χαρακτήρα της. Το τελευταίο συμβαίνει όταν ο δράστης ευλόγως πίστεψε ότι μπορούσε να προβεί στην πράξη του από σφαλερή ερμηνεία ή αντίληψη διατάξεων άλλων εκτός του ποινικού δικαίου από τις οποίες παρασύρθηκε"*.

Πηγές
-----

* Άρθρο 31 Ποινικού Κώδικα

* Απόφαση 2038/2009 Αρείου Πάγου στον ιστότοπο areiospagos.gr
Πλαϊνή όψη
Η **Νίκη της Πάρου** είναι πρώιμη κλασική απεικόνιση της Νίκης από τον 5ο αιώνα π.Χ. (περ. 480 π.Χ.). Η λευκή μαρμάρινη μορφή βρέθηκε πριν από το 1885 στο νησί της Πάρου.

Περιγραφή
---------

Η γυναικεία φιγούρα, αρχικά φτερωτή, απεικονιζόταν να αιωρείται, σε έναν πέπλο χωρίς ζώνη που κρεμόταν ανοιχτός. Τα φτερά και αυτή η στάση την προσδιορίζουν ως Νίκη.

Λείπουν το κεφάλι, το αριστερό χέρι, το κάτω μέρος του δεξιού χεριού, τα περισσότερα μέρη των φτερών και τα πόδια. Ακόμα κι έτσι, μπορεί να αναγνωριστεί ότι το αριστερό πόδι είναι ελαφρώς πιο μπροστά, ενώ το δεξί φαίνεται να είναι τεντωμένο προς τα πίσω. Αυτή η στάση σε σχέση με την πρόσθια κλίση της μορφής στο σύνολό της είναι επίσης μια χαρακτηριστική στάση σε μεταγενέστερες απεικονίσεις της Νίκης όπως η Νίκη του Μενδαίου Παιωνίου. Στην κλασική περίοδο αυτή η στάση αντικατέστησε το αρχαϊκό «γονατιστό τρέξιμο» ως τον συνήθη τρόπο απεικόνισης της Νίκης. Η κλίση προς τα εμπρός του άξονα του σώματος, η οποία δημιουργείται κυρίως από την ευθύτητα του πάνω μέρους του σώματος και την έντονη κλίση του κάτω σώματος προς τα αριστερά, θα έκανε ολόκληρη τη φιγούρα να γέρνει ελαφρά και θα είχε μετατοπίσει όλο το βάρος από το αριστερό πόδι. Ο αριστερός βραχίονας πρέπει να ανακατασκευάστηκε σαν να έχει τεντωθεί προς τα πάνω, όταν η φιγούρα στερεώθηκε στη θέση του. Είναι η παραβίαση των κανόνων βαρύτητας που προέκυψε που έδωσαν στη Νίκη της Πάρου την όψη της αιωρούμενης. Στη συνέχεια λαμβάνει χώρα μια μετάβαση στο αγαλματίδιο από μια πλαϊνή σε μια προς τα εμπρός κινούμενη φιγούρα, ως αποτέλεσμα της αλλαγής της στάσης.

Οι αρχικές συνθήκες της δημιουργίας αυτής της Νίκης δεν είναι ξεκάθαρα γνωστές. Είτε χρησίμευε ως ακρωτήριο είτε πρέπει να ήταν μνημείο νίκης. Αν και δεν είναι γνωστό ότι υπήρξε νίκη των Πάριων γύρω στο 470/60 π.Χ. το γεγονός ότι είναι λαξευμένο πλήρως καθιστά πιο πιθανό ότι επρόκειτο για μνημείο νίκης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γουλάκη 1981, σελ. 39.

Βιβλιογραφία
------------

* Αλεξάνδρα Γουλάκη. *Klassische und Klassizistische Nikedarstellungen.* Unpublished PhD Dissertation, Βόννη 1981, σελ. 36 επ.
* Cornelia Isler-Kerényi. *Νίκη.* *Der Typus der laufenden Flügelfrau στο archaischer Zeit.* 1969, σελ. 95 επ.
* Υ. Κουράγιος. *Πάρος.* *Αντίπαρος.* 2004, σελ. 88.
* Cornelia Thöne. *Ikonographische Studien zu Nike im 5.* *Jahrhundert v.* *Ο Χρ.* *Untersuchungen zur Wirkungsweise und Wesensart.* Χαϊδελβέργη 1999,(ISBN 3-9804648-2-2) .
* Φ. Ζαφειροπούλου. *Πάρος.* 1998, σελ. 50.
Με τον τίτλο **Οδοιπορικό στις Συρακούσες** ο γερμανός Ζώημε κατέγραψε τα βιώματά του ενώ διάνυσε την απόσταση 6000 χιλιομέτρων από την Λειψία της Γερμανιας μέχρι τις Συρακούσες στη Νότια Ιταλία, και πάλι πίσω. Το έργο του έκανε πάταγο στην εποχή του. Οι δρόμοι τότε ήταν γεμάτοι κινδύνους, Προκρούστες παραμόνευαν παντού, και οι διαβάτες διακινδύνευαν τη ζωή τους.

Ο Ζώημερ, Ηρακλής και οδοιπόρος ατρόμητος, περιηγήθηκε τις εκτάσεις, ξενύχτησε σε καπηλιά, αναζήτησε σε κάθε σταυροδρόμι τον δρόμο της αρετής, και έφτασε μέχρι το ναό του Ποσειδώνα στη Σικελία. Οι διηγήσεις του αφύπνισαν το πνεύμα της Ευρώπης.
Η **Νίκη Ρέντη** (επίσημη ονομασία: **Αθλητικός Όμιλος Φιλάθλων Απόλλωνος Ρέντη «Νίκη Ρέντη»**) είναι αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στην περιοχή του Αγίου Ιωάννη Ρέντη. Προήλθε το 1970, έπειτα από τη συνένωση της "Α.Ε. Ρέντη" και του "Π.Α.Ο. Απόλλων Ρέντη" και επίσημο έτος ίδρυσης είναι το 1972, όποτε και στις 19/1/1972 εγκρίθηκε από το Πρωτοδικείο το νέο καταστατικό του. Χρώματα του συλλόγου είναι το κόκκινο και το λευκό και έμβλημά του η θεά της ελληνικής μυθολογίας Νίκη. Δραστηριοποιείται στο ποδόσφαιρο, ενώ στο παρελθόν διέθετε και τμήμα πετοσφαίρισης. Η ποδοσφαιρική ομάδα αγωνίζεται στις διοργανώσεις της Ε.Π.Σ. Πειραιά και αυτό το διάστημα αγωνίζεται στην Α' κατηγορία.

Ποδοσφαιρικό τμήμα
------------------

Κορυφαίες στιγμές στην ιστορία της Νίκη Ρέντη μέχρι σήμερα είναι οι 3 συνεχείς συμμετοχές της (1981-82, 1982-83 και 1983-84) στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα, ως τρίτη κατηγορία την πρώτη και ως τέταρτη τις επόμενες δύο αντίστοιχα. Επίσης, έχει κατακτήσει 2 φορές (1974-75 και 1982-83) το Κύπελλο Ε.Π.Σ. Πειραιά και 3 φορές (1979-80, 1981-82 και 1989-90) υπήρξε φιναλίστ της διοργάνωσης.

Την περίοδο 2011-12 έφτασε μέχρι την ημιτελική φάση του Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Πειραιά, όπου και αποτελεί την τελευταία μεγάλη διάκριση στο θεσμό. Από την περίοδο 2014-15 μέχρι και την περίοδο 2017-18 αγωνίστηκε στο κορυφαίο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιά, Α' Κατηγορία.

Από την ομάδα έχουν αναδειχθεί αξιοσημείωτοι ποδοσφαιριστές, μεταξύ των οποίων οι Τόλης Τσιρογιάννης, Χρήστος Χατζησκουλίδης, Δημήτρης Ναλιτζής κ.α.

Τμήμα Πετοσφαίρισης
-------------------

Ένας εκ των ιδρυτών του τμήματος πετοσφαίρισης της Νίκης Ρέντη υπήρξε ο Σταύρος Μελισσουργός, ο οποίος διετέλεσε χρέη Γενικού Γραμματέα από την ίδρυση του συλλόγου. Το τμήμα πετοσφαίρισης της Νίκης Ρέντη συγχωνεύτηκε το 1993 με τον «Α.Γ.Σ. Ρέντη» και δημιούργησαν την «**Α.Ε. Ρέντη 1993**». Η Α.Ε. Ρέντη 1993 αρχικά διέθετε μόνο τμήμα πετοσφαίρισης ανδρών. Το 2009 δημιούργησε τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών και σήμερα διαθέτει και τμήματα καλαθοσφαίρισης. Τα τμήματα πετοσφαίρισης της Α.Ε. Ρέντη αγωνίζονται στις διοργανώσεις της Ένωσης Σωματείων Πετοσφαίρισης Δυτικής Αττικής και τα τμήματα καλαθοσφαίρισης στις διοργανώσεις της Ένωσης Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Νότιας Αττικής.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ συλλόγου στην ιστοσελίδα της Ε.Π.Σ. Πειραιά

Παραπομπές
----------

1. ↑  epspeir.gr
2. ↑  m.nikirenti.webnode.gr
3. ↑  m.nikirenti.webnode.gt
4. ↑  m.nikirenti.webnode.gr
5. ↑  εφ. Αθλητική Ηχώ, 15/4/1980, σελ. 5
6. ↑  rentisvolley.blogspot.gr
7. ↑  «aerenti.club». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Σεπτεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2019.
8. ↑  Α.Ε.Ρέντη Βόλεϊ Γυναικών, Επίσημη ιστοσελίδα Δήμου Νίκαιας-Αγ. Ιωάννη Ρέντη[*νεκρός σύνδεσμος*]
Οι **Νότιοι Σλάβοι** είναι ένα υποσύνολο σλαβικών λαών που μιλούν νότιες σλαβικές γλώσσες. Κατοικούν μία συνεχόμενη περιοχή στη Βαλκανική χερσόνησο, τη νότια Παννονική πεδιάδα και τις ανατολικές Άλπεις, και χωρίζονται γεωγραφικά από το σώμα των Δυτικών Σλάβων και Ανατολικών Σλάβων από τους Ρουμάνους, τους Ούγγρους και τους Αυστριακούς. Συμπεριλαμβάνουν τους Βόσνιους, τους Βούλγαρους, τους Κροάτες, τους Μαυροβούνιους, τους Σέρβους, τους Σλαβομακεδόνες και τους Σλοβένους. Αποτελούν το μεγαλύτερο τμήμα του πληθυσμού στις κεντροευρωπαϊκές και Βαλκανικές χώρες Βουλγαρία, Βοσνία Ερζεγοβίνη, Κροατία, Μαυροβούνιο, Βόρεια Μακεδονία, Σερβία και Σλοβενία. Η περιοχή τους χωρίζεται από τα υπόλοιπα σλαβικά έθνη από το 15ο αιώνα από τα σύγχρονα μη σλαβικά κράτη της Αυστρίας, της Ουγγαρίας και της Ρουμανίας, που είχε ως αποτέλεσμα διαφορετική ιστορική πορεία για τα νότια σλαβικά έθνη απ' ό,τι οι Δυτικοί και Ανατολικοί σλάβοι.

Η χώρα της Γιουγκοσλαβίας (που σημαίνει «Νότια Σλαβία») ενοποίησε όλες τις νότιες σλαβικές περιοχές, εκτός από τη Βουλγαρία, σε ένα ενιαίο κράτος. Η έννοια της Γιουγκοσλαβίας, ως μοναδικού κράτους για όλους τους νότιους σλαβικούς λαούς, εμφανίστηκε το 17ο αιώνα και αναδείχθηκε χάρη στο Ιλλυρικό κίνημα του 19ου αιώνα. Το όνομα δημιουργήθηκε από το συνδυασμό των σλαβικών λέξεων «γιουγκ» (νότος) και «σλαβένι» (σλάβοι).


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα South Slavs  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Οι **κυτωροί** ανήκουν στο προσωπικό των πλοίων, είναι οι κοινώς λεγόμενοι «αμπαρτζήδες» ή «αμπαριτζήδες», όνομα που οφείλεται από το χώρο εργασίας τους στο πλοίο ιδιαίτερα στα κύτη (αμπάρια) και ανήκουν στο προσωπικό καταστρώματος ή αποτελούν ειδικούς εργάτες λιμένων (λιμενεργάτες).

Οι κυτωροί είναι επιφορτισμένοι με την επιμέλεια των κυτών, τη στοιβασία των εμπορευμάτων και γενικά τον ευτρεπισμό του φορτίου.

Στα πολεμικά πλοία χρέη αυτών κάνουν οι ναύτες καταστρώματος οι οποίοι και επιμελούνται το «φυλασσόμενο υλικό» που βρίσκεται στις αποθήκες των υπολόγων καλούμενοι στη κοινή γλώσσα του Π. Ναυτικού «μπαλαουρτζήδες» ή «μπαλαουριτζήδες" όπου και η ονομασία της αποθήκης (μπαλαούρο).
Ο **Κολομάν**, ουγγρ. Kálmán (1208 - 1241) από τον Οίκο των Αρπάντ ήταν πρίγκιπας (1214-15), μετά βασιλιάς (1216-21) της Γαλικίας και δούκας της Σλαβονίας (1226-41).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Ανδρέα Β΄ της Ουγγαρίας και της Γερτρούδης των Άντεχς, κόρης τού Μπέρτολντ δούκα της Μερανίας.

Ο πατέρας του και ο Λέσεκ Α΄ ο Λευκός υψηλός δούκας της Πολωνίας συμφώνησαν να διαιρέσουν τη Γαλικία: ο Λέσεκ θα λάμβανε το δυτικό μέρος και ο Ανδρέας Β΄ το υπόλοιπο. Συμφώνησαν να παντρέψουν τα παιδιά τους, τον Καλομάν και τη Σαλωμέα. Έτσι στα τέλη τού 1214 εισέβαλε στη Γαλικία ο Ουγγρικός και ο Πολωνικός στρατός. Ο Ανδρέας Β΄ όρισε έναν Ούγγρο ευγενή, τον Βενέδικτο τον φαλακρό να διοικήσει το μερίδιό του στο όνομα τού Κολομάν, ο οποίος στέφθηκε πρώτος βασιλιάς της Γαλικίας με την εξουσιοδότηση τού πάπα στις αρχές τού 1216.

Όταν όμως ο Ουγγρικός στρατός κατέλαβε και το δυτικό μέρος, ο Λέσεκ συμμάχησε με τον Μστισλάβ τον *τολμηρό* πρίγκιπα τού Νόβγκοροντ, ο οποίος εισέβαλε στη Γαλικία και ανάγκασε τον Κολομάν και τους υποστηρικτές του να φύγουν στην Ουγγαρία, μάλλον στις αρχές τού 1219. Αλλά ο Μστισλάβ υποστήριξε τον σύζυγο της κόρης του Άννας, τον Ντανίλο, που διεκδικούσε τη Γαλικία από το 1205 να εισβάλει στο Πολωνικό μέρος. Αυτό έκανε τον Λέσεκ να συμφιλιωθεί κάπως με τον Ανδρέα Β΄. Οι Ούγγροι και οι Πολωνοί πάλι κατέλαβαν τη Γαλικία και την απέδωσαν στον Κολομάν το φθινόπωρο τού 1219. Τότε ο Μστισλάβ και οι σύμμαχοί του Κουμάνοι νίκησαν τους Ούγγρους και συνέλαβαν τον Κολομάν και τη Σαλομέα τον Αύγουστο τού 1221. Για να εξασφαλίσει την απελευθέρωσή τους, ο Ανδρέας Β΄ αποκήρυξε τη Γαλικία και κανόνισε να παντρέψει τον γιο του Ανδρέα με την κόρη τού Μστισλάβ.

Ο Κολομάν επέστρεψε στην Ουγγαρία τον χειμώνα τού 1221-22. Εγκαταστάθηκε στο Σζέπες (νυν Σπις της Σλοβακίας), όπου είχε εκτεταμένες γαίες από τις αρχές της δεκαετίας τού 1210. Ο πατέρας του τον έκανε δούκα της Σλαβονίας, με δικαιοδοσία στην Κροατία και τη Δαλματία, το 1226. Συνεργάστηκε με τον μεγαλύτερο αδελφό του Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας στην αναθεώρηση των δωρεών τού πατέρα τους, ήδη ενώ ακόμη ζούσε ο Ανδρέας Β΄.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε π. το 1214 τη Σαλομέα των Πιαστ, κόρη του Λέσεκ Α΄ του *Λευκού*, υψηλού δούκα της Πολωνίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  p11413.htm#i114130. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 2757148997679759870008
* GND: 1197564411
* SUDOC: 249970716
* NKC: jo20201068165

 |

 |
Συντεταγμένες: 43°34′23″N 28°33′56″E﻿ / ﻿43.57306°N 28.56556°E﻿ / 43.57306; 28.56556

Η **Σαμπλένσκο** ή **Λίμνη Σάμπλα** (βουλγαρικά: Шабленското езеро), είναι λίμνη της βορειοανατολικής Βουλγαρίας στην Επαρχία του Ντόμπριτς, στην ιστορική περιοχή της Νότιας Δοβρουτσάς και στον Δήμο Σάμπλα. Απέχει 1,5 χλμ. από την πόλη Σάμπλα πολύ κοντά στα σύνορα με τη Ρουμανία. Η λίμνη είναι πλούσια σε χλωρίδα και πανίδα, αποτελεί σημαντικό υδροβιότοπο της απειλούμενης με εξαφάνιση χήνας Branta ruficollis ή Κοκκινόχηνα.

Η λίμνη είναι παράκτια και χωρισμένη από τη θάλασσα με μία αμμώδη παραλία πλάτους 230 μ.. Βρίσκεται εντός της προστατευόμενης περιοχής 510 εκταρίων και περιλαμβάνεται στον κατάλογο σημαντικών περιοχών στην Ευρώπη με τη συνθήκη Ραμσάρ. Η έκτασή της είναι 0,8 - 0,9 τετραγωνικά χιλιόμετρα, το βάθος της είναι από 0,4 έως 4 μέτρα, με μέγιστο τα 9,5 μέτρα, η αλατότητα είναι 0,4%. Στα βόρεια, μέσω ενός τεχνητά σκαμμένου καναλιού, συνδέεται με τη Λίμνη Εζερέτσκο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Профил на езерото Αρχειοθετήθηκε 2012-03-05 στο Wayback Machine. (Αγγλικά)
2. ↑  Шабленско езеро, Защитена местност (Код в регистъра: 118) (Βουλγάρικα)
3. ↑  Регионален генерален план за водоснабдяване и канализация за обособена територия на „ВиК" ЕООД гр. Добрич, с.48 – 49, 68 – 70 Αρχειοθετήθηκε 2017-12-02 στο Wayback Machine. (Βουλγάρικα)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 315138911

 |

 |
Η **Ντους Β΄ της Προβηγκίας** ή **Γλυκιά** **Β΄ της Προβηγκίας** (ισπανικά: *Dulcia*, περί το 1162 - 1172) ήταν Κόμισσα της Προβηγκίας και υποκόμισσα του Ζεβοντάν και του Καρλάτ για λίγους μήνες (1166). Η οικογένεια της ο Οίκος της Βαρκελώνης Καταλανικής καταγωγής διεκδίκησε την κομητεία της Προβηγκίας με τον γάμο του προπάππου της Ραϋμόνδου Βερεγγάριου Γ΄ της Βαρκελώνης με την Ντους Α΄ της Προβηγκίας. 

Η Ντους Β΄ ήταν το μοναδικό παιδί του Ραϋμόνδου Βερεγγάριου Β΄ της Προβηγκίας και της Ριτσέζας των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης του Βλάντισλαφ Β΄ του Εξόριστου· οι γονείς της παντρεύτηκαν το 1162. Με τη *Συνθήκη του Μπωκαίρ* (1165) ο Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Β΄ αρραβώνιασε τη μικρή κόρη του με τον Ραϋμόνδο ΣΤ΄ της Τουλούζης μεγαλύτερο γιο και διάδοχο του Ραϋμόνδου Ε΄ της Τουλούζης στη γειτονική Κομητεία της Τουλούζης.

Κόμισσα της Προβηγκίας
----------------------

Ο Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Β΄ της Προβηγκίας πέθανε την άνοιξη του 1166 στην προσπάθεια του να κατακτήσει τη Νίκαια (1166) και η Ντους Β΄ τον κληρονόμησε στην κομητεία της Προβηγκίας. Ο Ραϋμόνδος Ε΄ της Τουλούζης αμέσως μετά προσπάθησε να επισπεύσει τον γάμο του γιου του με την Ντους και να βρει έναν κατάλληλο σύζυγο για τη μητέρα της. Οι προσπάθειες σταμάτησαν λόγω παρέμβασης του Βασιλιά της Αραγωνίας και κόμη της Βαρκελώνης Αλφόνσου του Τροβαδούρου που ήταν πρώτος ξάδελφος της Ντους και ο πιο στενός συγγενής από την οικογένεια της. Ο Αλφόνσος Β΄ της Αραγωνίας ισχυρίστηκε ότι ο Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα απαλλοτρίωσε την περιοχή για λογαριασμό του (1162), συνεπώς έχει τον τίτλο του Κόμη της Προβηγκίας. Ο Αλφόνσος ο Τροβαδούρος προσπάθησε να κερδίσει χρόνο, ισχυρίστηκε ότι συμφωνεί στους γάμους της Ντους και της μητέρας της αλλά σύντομα ξέσπασαν συγκρούσεις και νίκησε τον Ραϋμόνδο. Μετά τη νίκη του έφτασε στην Προβηγκία στα τέλη του 1166, ο πρώτος ευγενής που του δήλωσε υποτέλεια ήταν ο Γουλιέλμος Ζ΄ του Μονπελιέ, ακολούθησαν οι υπόλοιποι.

Ανατροπή
--------

Ο Αλφόνσος ο Τροβαδούρος παρέδωσε την κυβέρνηση και την κομητεία της Προβηγκίας στον δεύτερο αδελφό του Ραϋμόνδο Βερεγγάριο Γ΄ της Προβηγκίας (1173), αυτόν με τη σειρά του όταν δολοφονήθηκε χωρίς απογόνους διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Σάντσο της Προβηγκίας (1181). Η Ντοθς Β΄ δραπέτευσε στη γιαγιά της Βεατρίκη, κόμισσα του Μελγκέιλ. Η Βεατρίκη αποφάσισε να μοιράσει την κομητεία της Μελγκέιλ ανάμεσα στην κόρη της Ερμεσσένντε του Πελέ και στην Ντους Β΄ που ήταν ακόμα αρραβωνιασμένη με τον κόμη της Τουλούζης. Η Ντους Β΄ πέθανε την ίδια χρονιά (1172) σε νηπιακή ακόμα ηλικία και η κληρονομιά της πέρασε ολόκληρη στην ετεροθαλή θεία της Ερμεσσένντε που παντρεύτηκε τον αρραβωνιαστικό της Ραϋμόνδο.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑

Πηγές
-----

* Víctor Balaguer, Historia de Cataluña y de la Corona de Aragon, Τόμος. Β΄

|  |
| --- |
| Ντους Β΄ της Προβηγκίας **Οίκος της Βαρκελώνης**Νεότερος κλάδος του **Οίκου της Ιβρέας****Γέννηση:** 1162 **Θάνατος:** 1172 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΡαϋμόνδος Βερεγγάριος Β΄ | **Κόμισσα της Προβηγκίας1166** | ΔιάδοχοςΑλφόνσος ο Τροβαδούρος |
Αυτό το λήμμα αφορά τον σχεδιαστή αγωνιστικών αυτοκίνητων.  Για τον Έλληνα φωτογράφο, δείτε: Νικόλαος Τομπάζης.  

**Ο Νικόλας Τομπάζης** (Αθήνα 22 Απριλίου 1968) είναι σχεδιαστής αγωνιστικών αυτοκίνητων ο οποίος από το 1992 εργάστηκε στις ομάδες της Φόρμουλα Ένα, Μπένετον, Μακλάρεν, Φερράρι και Μάνορ (πρώην Μαρούσσια). Αυτή τη στιγμή εργάζεται στη FIA ως επικεφαλής των τεχνικών ζητημάτων των μονοθεσίων.

Αποφοίτησε το 1989 από το Trinity College του πανεπιστημίου Κέμπριτζ με πτυχίο στην εφαρμοσμένη μηχανική και το 1992 πήρε διδακτορικό στην αεροναυπηγική από Imperial College του Λονδίνου.

Τον Νοέμβριο του 1992 έγινε αεροδυναμιστής στην ομάδα της Μπένετον στην οποία το 1994 ανέλαβε τη θέση του επικεφαλής αεροδυναμικής.
Τρία χρόνια αργότερα μετακόμισε στην Σκουντερία Φερράρι, όπου το 1998, έγινε επικεφαλής αεροδυναμικής.
Το 2004 επέστρεψε στην Αγγλία, για να συνεργαστεί με τη Μακλάρεν, στην οποία αργότερα κατέλαβε τη θέση του επικεφαλής σχεδιασμού.

Τον Μάρτιο του 2006 επέστρεψε στη Φερράρι, αυτή τη φορά ως επικεφαλής σχεδιασμού από την οποία αποχώρησε  στις 16 Δεκεμβρίου 2014.

Στις 15 Ιανουαρίου 2016 λαμβάνει τη θέση του επικεφαλής αεροδυναμικής στην ομάδα Manor Formula.

Στις 6 Μαρτίου 2018 προσλαμβάνεται από τη FIA ως επικεφαλής των τεχνικών ζητημάτων των μονοθεσίων.

Καριέρα
-------

* 1992-1993: Μπένετον Φόρμουλα αεροδυναμιστής
* 1993-1995: Μπένετον Φόρμουλα επικεφαλής αεροδυναμικής
* 1997: Σκουντερία Φερράρι αεροδυναμιστής
* 1998-2003: Σκουντερία Φερράρι επικεφαλής αεροδυναμικής
* 2004: Μακλάρεν επικεφαλής αεροδυναμικής
* 2005: Μακλάρεν έργου διευθυντής
* 2006-2014: Σκουντερία Φερράρι επικεφαλής σχεδιασμού
* 2016 - 2018: Manor F1 Team επικεφαλής αεροδυναμικής
* 2018: FIA επικεφαλής των τεχνικών ζητημάτων των μονοθεσίων

Προσωπική του ζωή
-----------------

Ο Τομπάζης έζησε με τη γυναίκα του και τα τέσσερα παιδιά του στην Ιταλία. Τώρα έχει μετακομίσει στην Ελλάδα. Είναι ο γιος του αρχιτέκτονα Αλέξανδρου Τομπάζη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Fry and Tombazis exit amid Ferrari restructure». *Formula One*. 16 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2014.
2. ↑
3. ↑  «Τεχνικός σύμβουλος της FIA αναλαμβάνει ο Νικόλας Τομπάζης».. 2018-03-06.. Ανακτήθηκε στις 2018-03-14.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πληροφορίες για το Νικόλα Τομπάζη στην ιστοσελίδα grandprix.com
* O Νικόλας Τομπάζης επέστρεψε στη F1. Στην ιστοσελίδα www.caranddriver.gr. Ανάκτηση 30/06/2016.
* Ο Νίκος Τομπάζης μιλάει στον Θανάση Λάλα.Το Βήμα 26/03/2000.