recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Angels Unawares** ονομάζεται χάλκινο γλυπτό του Τίμοθι Σμαλτς (Timothy Schmalz), το οποίο εγκαταστάθηκε στην Πλατεία του Αγίου Πέτρου στο Βατικανό στις 29 Σεπτεμβρίου 2019, την 105η Παγκόσμια Ημέρα Μεταναστών και Προσφύγων. Στα εγκαίνιά του, ο Πάπας Φραγκίσκος είπε ότι ήθελε το γλυπτό «να υπενθυμίσει σε όλους την ευαγγελική πρόκληση της φιλοξενίας».

Το γλυπτό, μήκους έξι μέτρων, απεικονίζει μια ομάδα μεταναστών και προσφύγων σε μια βάρκα φορώντας ρούχα που δείχνουν ότι προέρχονται από διαφορετικούς πολιτισμούς και ιστορικές στιγμές. Για παράδειγμα, υπάρχει ένας Εβραίος που φεύγει από τη ναζιστική Γερμανία, ένας Έλληνας πρόσφυγας της Μικρασιατικής Καταστροφής, ένας Σύριος που αποχωρεί από τον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας.

Η ιδέα για το γλυπτό προήλθε από τον Καρδινάλιο Μάικλ Τσέρνι, γραμματέα του Τμήματος Μεταναστών και Προσφύγων του Βατικανού, ο οποίος ξεκίνησε την πρωτοβουλία για την δημιουργία του γλυπτού το 2016. Μεταξύ των ατόμων που εκπροσωπούνται στο πλοίο είναι οι γονείς του Καρδινάλου, οι οποίοι μετανάστευσαν στον Καναδά από την Τσεχοσλοβακία.  Το γλυπτό χρηματοδοτήθηκε από μια οικογένεια μεταναστών από τη βόρεια Ιταλία, την οικογένεια Rudolph P. Bratty. Στις 29 Σεπτεμβρίου 2019, ο Πάπας Φραγκίσκος και πρόσφυγες από διάφορα μέρη του κόσμου έκαναν τα αποκαλυπτήρια του γλυπτού. Μια μικρότερη αναπαραγωγή του γλυπτού θα εγκατασταθεί μόνιμα στη Βασιλική του Αγίου Παύλου εκτός των τειχών στη Ρώμη.  

Η έμπνευση του καλλιτέχνη ήταν από την Προς Εβραίους Επιστολή του Αποστόλου Παύλου: «τὴν φιλοξενίαν μή λησμονεῖτε· ἐπειδή διὰ ταύτης τινὲς ἐφιλοξένησαν ἀγγέλους μή γνωρίζοντες» (Εβρ. 13: 2).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mutual, Griselda (29 September 2019). «"Angels Unawares": El Papa inaugura esta escultura de bronce» (στα es). Ecclesia. .
2. ↑  Williams, Megan (29 September 2019). «Canadian artist's bronze statue depicting plight of refugees in boat unveiled at St. Peter's Square in Rome». CBC. .
3. ↑  «‘Angels Unawares’ – Vatican migration sculpture coming to United States». Catholic World Report. 17 December 2019. .
4. ↑  Arocho, Junno (29 September 2019). «Christians have 'moral duty' to help migrants, refugees, pope says». CNS. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-09-30.. Ανακτήθηκε στις 2020-06-23.
5. ↑  Williams, Megan (29 September 2019). «Canadian artist's bronze statue depicting plight of refugees in boat unveiled at St. Peter's Square in Rome». CBC. .
6. ↑  San Martín, Inés (29 September 2019). «Artist says new sculpture in St. Peter’s Square blends history and current events». Crux. .
7. ↑  Williams, Megan (29 September 2019). «Canadian artist's bronze statue depicting plight of refugees in boat unveiled at St. Peter's Square in Rome». CBC. .
Το ***Sonic Mania*** είναι βιντεοπαιχνίδι πλατφόρμας του 2017 που εκδόθηκε από τη Sega για Nintendo Switch, PlayStation 4, Xbox One και Windows. Παρ' όλα αυτά, το Sonic Mania μπορεί επίσης να παιχτεί σε κινητά smartphones, MacOS, Linux, Nintendo 3ds, PSVita, PlayStation 3 και Wii, χάρη σε ένα decompilation του παιχνιδιού από έναν fan του. Το *Sonic Mania*, που δημιουργήθηκε για τον εορτασμό της 25ης επετείου της σειράς *Sonic the Hedgehog* και αποτίει φόρο τιμής στα αυθεντικά παιχνίδια Sega Genesis *Sonic*, με γρήγορο πλάγιας κίνησης gameplay. Πραγματοποιείται σε 13 επίπεδα, συμπεριλαμβανομένων πολλών επανασχεδιασμένων από προηγούμενα παιχνίδια. Η ιστορία ακολουθεί τους Σόνικ (Sonic), Τέιλς (Tails) και Νακλς (Knuckles) καθώς προσπαθούν να νικήσουν τον εχθρό τους Δόκτωρα Αυγένιο (Doctor Eggman) και τους ρομποτικούς υποστηρικτές του, τους Hard-Boiled Heavies.

Η ομάδα ανάπτυξης αποτελούνταν από μέλη γνωστά για τη δουλειά τους στην κοινότητα των *Sonic* fangames και ROM hacking. Η ανάπτυξη ξεκίνησε αφού ο κύριος προγραμματιστής, σκηνοθέτης και προγραμματιστής Κρίστιαν "Τάξμαν" Γουάιτχεντ, ο οποίος είχε προηγουμένως συμβόλαιο με τη Sega για την ανάπτυξη βελτιωμένων θυρών για φορητές συσκευές παιχνιδιών Genesis *Sonic*, παρουσίασε ένα πρωτότυπο πρωτότυπο στον παραγωγό της Sonic Team, Τακάσι Λιζούκα. Η τέχνη, ο σχεδιασμός επιπέδων, ο ήχος και ο πρόσθετος προγραμματισμός παρέχονται από τα ανεξάρτητα στούντιο PagodaWest Games και Headcannon. Η ομάδα χρησιμοποίησε τη Retro Engine του Γουάιτχεντ και στόχευε σε μια ποιότητα γραφικών μεταξύ των παιχνιδιών Genesis και Sega Saturn.

Το *Sonic Mania* κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 2017 και έγινε το παιχνίδι *Sonic* με την υψηλότερη βαθμολογία εδώ και δεκαπέντε χρόνια. Πολλοί κριτικοί το είδαν ως μια επιστροφή στη φόρμα για τη σειρά *Sonic* μετά από μια σειρά παιχνιδιών με κακή υποδοχή που κυκλοφόρησαν μετά τη δεκαετία του 1990. Η παρουσίασή του, ο σχεδιασμός του επιπέδου, η μουσική και η πίστη του στα πρώιμα παιχνίδια *Sonic* επαινέθηκαν, αλλά η έλλειψη πρωτοτυπίας του επικρίθηκε. Αρκετοί το περιέγραψαν ως ένα από τα καλύτερα παιχνίδια *Sonic* και ένα από τα καλύτερα παιχνίδια του 2017. Μέσα σε ένα χρόνο, είχε πουλήσει πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα παγκοσμίως. *Το Sonic Mania Plus*, μια βελτιωμένη έκδοση με πρόσθετο περιεχόμενο, κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 2018.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Σόνικ, ο Σκαντζόχοιρος - Greek Dub DB». *www.greekdubdb.com*. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2023.
2. ↑  «Νακλς (Knuckles) - Greek Dub DB». *www.greekdubdb.com*. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2023.
3. ↑  «Δρ. Αυγένιος (Eggman) - Greek Dub DB». *www.greekdubdb.com*. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2023.
Τα **κοινωνικά φαρμακεία** δημιουργήθηκαν για να διευκολύνουν την πρόσβαση ευάλωτων ομάδων στη φαρμακευτική περίθαλψη και για να συμβάλλουν στην αντιμετώπιση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού σε τοπικό επίπεδο. Λειτουργούν κυρίως στο πλαίσιο δήμων, μη κερδοσκοπικών οργανώσεων, σωματείων, ιδρυμάτων και άλλων φορέων κοινωνικής αλληλεγγύης και παρέχουν δωρεάν φάρμακα, υγειονομικό υλικό, παραφαρμακευτικά προϊόντα και διάφορες κοινωνικές και υγειονομικές υπηρεσίες σε πολίτες που ανήκουν σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Τα κοινωνικά φαρμακεία συμβάλλουν στη δημιουργία ενός σταθερού και ανατροφοδοτούμενου συστήματος δωρεάς και αναδιανομής περισσευούμενων φαρμάκων. 

Οι δικαιούχοι των κοινωνικών φαρμακείων ορίζονται από τα κριτήρια της κάθε δομής και είναι συνήθως μακροχρόνια άνεργοι, ανασφάλιστοι, άποροι, υπερήλικες, χαμηλοσυνταξιούχοι, άστεγοι, μετανάστες, αιτούντες άσυλο, πρόσφυγες, ανιθαγενείς, μονογονεϊκές/πολύτεκνες οικογένειες, άτομα με αναπηρία και τα εξαρτώμενα μέλη των οικογενειών τους. 

Σήμερα λειτουργούν 130 κοινωνικά φαρμακεία σε όλη την επικράτεια και εκτιμάται ότι εξυπηρετούν περίπου 30.000 πολίτες ενώ καλύπτουν περίπου το 70% των φαρμακευτικών αναγκών των ανθρώπων που τα επισκέπτονται.
Η λέξη **Φύρερ** (γερμ. *Führer*, από το ρήμα *führen* που σημαίνει "άγω" ή "καθοδηγώ") χαρακτηρίζει:

* ένα άτομο που έχει την ύψιστη θέση σε μια ιεραρχία ενός συγκεκριμένου συστήματος στην κοινωνία, δηλαδή ηγέτης, καθοδηγητής.
* ένα άτομο που χρησιμοποιεί την ειδική του γνώση για να οδηγήσει ή να καθοδηγήσει.
* ένα σύγγραμμα που χρησιμεύει για καθοδήγηση, όπως παράδειγμα ένας τουριστικός οδηγός (*Reiseführer*).

Ιστορική βαρύτητα του όρου
--------------------------

Παρόλο που ο όρος χρησιμοποιείται στην Γερμανική σε πολλαπλά διαφορετικά επίπεδα, η λέξη Φύρερ είναι αρνητικά βεβαρημένη. Ο λόγος είναι η χρησιμοποίηση της λέξης κατά την περίοδο του εθνικοσοσιαλισμού, όταν ο Αδόλφος Χίτλερ χαρακτηρίστηκε ως «Φύρερ και Καγκελάριος της Γερμανικής Αυτοκρατορίας» (*Führer und Reichskanzler des Deutschen Reiches*,φύρερ ουντ ραιχσκάντσλερ ντες Ντόιτσεν Ράιχες) ή «Ντερ Φύρερ» (= Ο Ηγέτης, *Der Führer*) ή «Ούνσερ Φύρερ» (= Ο Ηγέτης μας, γερμ. *Unser Führer*). Με αυτή την έννοια η γερμανική αυτή λέξη χρησιμοποιείται και σε άλλες γλώσσες, όπως και στα ελληνικά. 

Γενικώς αποφεύγεται σήμερα η χρησιμοποίηση αυτής της λέξης στις γερμανόφωνες περιοχές, προς αποφυγή παρεξηγήσεων και ταύτισης με εθνικοσοσιαλιστικές ιδέες. Αυτό ισχύει ιδίως όταν η λέξη Φύρερ λέγεται χωρίς παραπέρα προσδιορισμό. Έτσι στην θέση της λέξης χρησιμοποιούνται άλλες όπως «Σεφ» (γερμ. *Chef*), «Μάνατζερ» (γερμ. *Manager*) ή ακόμα και η αντίστοιχη αγγλική «Λίντερ» (αγγλ. *leader*, ηγέτης). Ορισμένοι ασκούν κριτική, θεωρώντας υπερβολική την πολιτική αλλαγής λέξεων. 

Άλλοι δικτάτορες που στα πλαίσια μιας μυθοποίησης προσώπου χαρακτηρίζονται ως «Φύρερ» στην γλώσσα τους ήταν ή είναι οι: 

* Μπενίτο Μουσολίνι (ιταλ.*Benito Mussolini*), πρώην δικτάτορας της τότε φασιστικής Ιταλίας. Όρος: Ντούτσε (ιταλ. *Duce*)
* Φρανθίσκο Φράνκο (ισπαν.*Francisco Franco*), πρώην δικτάτορας της Ισπανίας. Όρος: Καουντίγιο (ισπαν. *Caudillo*)
* Νικολάε Τσαουσέσκου (ρουμ.*Νicolae Ceaușescu*), πρώην δικτάτορας της Ρουμανίας. Όρος: Κοντουκάτορ (ρουμ. *Conducător*)
* Σαπαρμουράτ Νιγιαζόφ (τουρκμ.*Saparmyrat Nyýazow*), δικτάτορας της Τουρκμενίας. Όρος: Τουρκμενμπασι (τουρκμ. *Türkmenbaşy*)
* Κιμ Ίλ-σονγκ (*Kim Il-sung*), πρώην δικτάτορας της Βόρειας Κορέας. Όρος: Μεγάλος ηγέτης στην Κορεάτικη γλώσσα.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4155570-3

 |

 |
Ο **Γεώργιος Τερζόπουλος** του Μιλτιάδη (Κατερίνη, 6 Φεβρουαρίου 1931 - Αθήνα, 27 Μαρτίου 2024) ήταν Έλληνας πρώην βουλευτής. Υπηρέτησε ως βουλευτής Πιερίας με το ΠΑΣΟΚ επί 5 συνεχείς θητείες, από το 1981 ως το 1993.

Βιογραφία
---------

### Πρώτα χρόνια και διώξεις

Γεννήθηκε στην Κατερίνη το 1931 και οι γονείς του ήταν πρόσφυγες από τη Φάτσα του Πόντου. Ασχολήθηκε με τη γεωργία και από τα σχολικά του χρόνια, εξαιτίας της δημοκρατικής παράδοσης που είχε η οικογένειά του, υπέστη φυλακίσεις (τρεις φορές) και αναγκάστηκε να αυτοεξοριστεί στη Δυτική Γερμανία το 1960. Ο ίδιος, όπως και η οικογένειά του, είχαν ενεργό συμμετοχή στην Εθνική Αντίσταση. Το 1964 επανήλθε στην Ελλάδα και ασχολήθηκε με την πολιτική.

### Συνδικαλιστική και πολιτική δράση

Ήταν ένα από τα ιδρυτικά στελέχη του αγροτικού συνδικαλισμού στην Πιερία. Επίσης, ασχολήθηκε με το χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Διετέλεσε πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Κατερίνης επί διετία, δημοτικός σύμβουλος επί διετία και το 1974 ήταν ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ.

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Πιερίας στις εκλογές του 1981, συγκεντρώνοντας 10.177 ψήφους. Επανεξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1985, του Ιουνίου 1989, του Νοεμβρίου 1989 και του Απριλίου 1990. Ως βουλευτής ήταν μέλος πολλών επιτροπών. Ήταν βασικός εισηγητής του νομοσχεδίου για τις γεωργικές ασφαλίσεις, πρόεδρος της Διαρκούς Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων και μέλος της Ιδρυτικής Επιτροπής Μελετών Ποντίων. 

Απεβίωσε σε ηλικία 93 ετών στις 27 Μαρτίου 2024.

### Οικογένεια

Ο Γεώργιος Τερζόπουλος ήταν παντρεμένος και πατέρας δύο παιδιών. Από τα αδέρφια του, ο Μενέλαος και ο Τάκης υπηρέτησαν ως δήμαρχοι Κατερίνης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Μενέλαος Τερζόπουλος, Συναντηθήκαμε... Οι απόφοιτοι του Γυμνασίου Κατερίνης 1923-1970. εκδόσεις Μάτι 2013, σελ. 318, ISBN 978-960-6692-79-6
2. ↑  Κώστας Διγκαβές, Οι εκλογές στην Ελλάδα 1844-1985, εκδόσεις Μαλλιάρης- Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1986, σελ. 192.
3. ↑  Κοινοβουλευτική θητεία του Γεωργίου Τερζόπουλου, ιστότοπος Βουλής των Ελλήνων, ανάκτηση 16-8-2013.
4. ↑  «Απεβίωσε ο πρώην Βουλευτής Πιερίας Γιώργος Τερζόπουλος». 2024-03-27.. Ανακτήθηκε στις 2024-03-28.
Κορίτσι κάνει σκέιτμπορντ
Ο όρος **αγοροκόριτσο** περιγράφει ένα κορίτσι/γυναίκα που παρουσιάζει χαρακτηριστικά ή συμπεριφορές που θεωρούνται τυπικές για αγόρι, όπως η χρήση ανδρικών ενδυμάτων και η ενασχόληση με παιχνίδια και δραστηριότητες που θεωρούνται, τυπικά, περισσότερο ανδρικά. Στην αμερικανική κουλτούρα του 19ου αιώνα, η χρήση της λέξης αγοροκόριτσο αναφέρεται σε έναν συγκεκριμένο κώδικα συμπεριφοράς που επέτρεπε στα νεαρά κορίτσια να ασκούνται, να φορούν ρούχα που θεωρούνταν ανδρικά και να ακολουθούν μια «υγιεινή διατροφή».  Η ιδέα ότι υπάρχουν δραστηριότητες και ρούχα για κορίτσια και ότι υπάρχουν δραστηριότητες και ρούχα για αγόρια, ενισχύεται συχνά από την ιδέα των ρόλων φύλου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Tomboy
2. ↑  Abate, Michelle Ann (2008). *Tomboys: A Literary and Cultural History*. Temple University Press. ISBN 978-1-59213-722-0.

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **αγοροκόριτσο**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αγοροκόριτσο** |
Συντεταγμένες: 39°52′12″N 4°18′36″E﻿ / ﻿39.87000°N 4.31000°E﻿ / 39.87000; 4.31000

Η Πολιορκία του Φρουρίου του Αγίου Φιλίππου (1756).
Σχέδιο του Φρουρίου του Αγίου Φιλίππου. (1780)
Το **Κάστρο Αγίου Φιλίππου** (καταλανικά: *Castell de Sant Felip*‎‎, ισπανικά: *Castillo de San Felipe*‎‎), περισσότερο γνωστό ως **Φρούριο Αγίου Φιλίππου**, ήταν φρούριο το οποίο φύλασσε την είσοδο στο λιμάνι του Μαόν. Ευρίσκεται εντός του δήμου του Ες Καστέλλ, επί του νησιού της Μενόρκας. 

Ανακατασκευάστηκε από Βρετανικές δυνάμεις κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 1760, στην θέση παλαιότερου ισπανικού φρουρίου, του *Καστέλλ ντε Σαν Φελίππε*, το οποίο είχε ανεγερθεί προς το 1554. Είναι ιδιαίτερα γνωστό για την δύο φορές ανεπιτυχή υπεράσπισή του από τους Βρετανούς: κατά την Πολιορκία του Φρουρίου Αγίου Φιλίππου (1756) και την Εισβολή στη Μενόρκα (1781). Μετά την τελευταία, το κάστρο εν μέρει καταστράφηκε.

Φάρος του Σαν Κάρλος
--------------------

Λόγω της επιβλητικής θέσης του, η οποία επέβλεπε την είσοδο στο λιμάνι του Μαόν, η περιοχή περιμετρικά του φρουρίου θεωρείτο ως ιδανική τοποθεσία για την ανέγερση φάρου, ενώ, το 1852, ένα φάρος ανεγέρθηκε στην θέση Σαν Κάρλος. Το φως ευρισκόταν εντός ύψους 16 μ. πύργου, ο οποίος είχε στην βάση του μονώροφη κατοικία. Το αρνητικό της συγκεκριμένης θέσης, ωστόσο, ήταν πως ευρισκόταν εντός άμεσου πεδίου βολής του στρατιωτικού πυροβολείου το οποίο ευρισκόταν εντός του κάστρου.

Οι φύλακες του φάρου προειδοποιούνταν όταν ασκήσεις πυροβολικού λάμβαναν χώρα, ωστόσο διαμαρτύρονταν πως τα βλήματα προκαλούσαν φθορές στο κτίριο και προκαλούσαν ανησυχία στις οικογένειές τους. Η συγκεκριμένη κατάσταση συνεχίστηκε έως το 1912, όταν ο φάρος έκλεισε και αντικαταστάθηκε από κινητό φως τοποθετημένο επί μεταλλικής επωτίδας. Η τελευταία κατέβαινε κατά την διάρκεια των ασκήσεων πυροβολικού, ενώ ανυψωνόταν, στην συνέχεια, εκ νέου, φτάνοντας να καλύπτει απόσταση της τάξεως των 9,5 ναυτικών μιλίων.

Κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 1970, το κινητό φως αντικαταστάθηκε από σταθερό φως, τοποθετημένο στην κορυφή ύψους 15 μ. τσιμεντένιο πύργου, διακοσμημένου με μαύρες και λευκές λωρίδες, επεκτείνοντας την απόσταση κάλυψής του στα 13 ναυτικά μίλια.
Ο παλαιός φάρος τελικώς καταστράφηκε το 1917, ενώ τμήματά του επαναχρησιμοποιήθηκαν για την ανέγερση του νέου φάρου του Φαβαρίτς.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  (Αγγλικά) «San Carles Lighthouse». *Balearic Lighthouses*. Port Authority of Balearic Islands. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2014.
2. ↑  (Αγγλικά) Rowlett, Russ. «Lighthouses of Spain: Balearic Islands». *The Lighthouse Directory*. University of North Carolina at Chapel Hill.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Castell de Sant Felip στο Wikimedia Commons

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Ισπανία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 51146937700813831299

 |

 |
Αφρόδιτος Αναδυόμενος, ερμή εκτιθέμενη στο Εθνικό Μουσείο, Στοκχόλμη
Η λατρεία της **Αφρόδιτος** προέρχεται από την Αμαθούντα, στο νησί της Κύπρου. Η θεότητα αυτή είναι ανατολικής συλλήψεως και συναντάται σε όλες τις ανατολικές θρησκείες. Εκφράζει ή την ιδέα ενός πρωταρχικού ανθρώπινου όντος ανώτερου και τελειότερου ή το ον που παρουσιάζει εις εαυτό την ένωση και των δύο φύλλων με την δυνατότητα να αυτογονιμοποιείται (την ιδέα αυτή ανήγαγε εις φιλοσοφική θεωρία ο Αριστοφάνης στο «συμπόσιο» του Πλάτωνα) ή την επί όλης της φύσης γονιμοποιούσα δύναμη της μεγάλης θεάς, Γης ή Σελήνης, από την οποία προέρχεται το άπειρο πλήθος των ειδών.

Στην Ελλάδα εισήχθηκε ο Ερμαφροδιτικός μύθος και η σχετική λατρεία δια μέσω της Κύπρου. Η λατρευόμενη Αφροδίτη στην Πάρο και στην Αμάθεια που ονομάζονταν από τους συγγραφείς «αρσενοθύλης» (λατ. Biformis) είχε μεγάλη συγγένεια με την Κυβέλη της Φρυγίας, όπως όντως υπήρχε ναός της Αφροδίτης Κυβέλης. Η παλιά αυτή αμφοτερόφυλος Αφροδίτη διακρίθηκε σε δύο θεότητες, την κυρίως Αφροδίτη και τον Αφρόδιτο. Αυτός παριστάνονταν πωγωνοφόρος και φαλλοφόρος, έχοντας κορμό και ενδύματα γυναικεία κρατώντας σκήπτρο. Κατά τη λατρεία του οι άνδρες ντύνονταν γυναίκες και οι γυναίκες άνδρες. Από την Κύπρο η λατρεία του Αφροδίτου μεταδόθηκε στη Μικρά Ασία (Παμφυλία, Λυδία, Καρία) και τέλος στην κυρίως Ελλάδα προς το τέλος του 5ου αιώνα. Ετσι δεν πρόλαβε να γίνει η προσωποποίηση ουσιαστικού θρησκευτικού συμβόλου αλλά παρέμεινε κυρίως ως ήρωας ποιητικού μύθου, άξιος μόνο καλλιτεχνικής απόδοσης. Ο Αφρόδιτος αυτός άλλαξε σταδιακά όνομα στην Ελλάδα επειδή κατασκεύαζαν σε αυτόν Ερμές, οπότε επικράτησε για τον θεό αυτό η λέξη Ερμαφρόδιτος και έτσι προέκυψε ο σχετικός μύθος.

Πηγές
-----

* Μακρόβιο, «Σατουρνάλια», III.8
* Σέρβιος, «Σχόλια στον Βιργίλιο Αινειάδα», II.632
* Θεόφραστος, «Χαρακτήρες», 16
* Παυσανίας, «Ἑλλάδος Περιήγησις», 1.19.2
* Ἀλκίφρων, «Ἀλκίφρονος ῥήτορος ἐπιστολαί», 37
* Φλάβιος Φιλόστρατος, «Εἰκόνες», 1.2

Βιβλιογραφία
------------

* Marie-Louise Winbladh: *The Bearded Goddess[*νεκρός σύνδεσμος*]*, Armida Publications (2012)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αφρόδιτος** |

* 1911 Encyclopædia Britannica
* Perseus Digital Library (Λατινικά)
* Roman mythology index: Venus Barbata
Ο **Δώρος Λοΐζου** (23 Φεβρουαρίου 1944 - 30 Αυγούστου 1974) ήταν Ελληνοκύπριος ποιητής και πολιτικός. Σκοτώθηκε τον Αύγουστο του 1974 στη Λευκωσία από ένοπλους της ΕΟΚΑ Β'.

Βιογραφία
---------

Ο **Δώρος Λοΐζου** γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 23 Φεβρουαρίου του 1944. Σπούδασε αρχικά στη σχολή θεάτρου των Θάνου Σακέττα και Κωστή Μιχαηλίδη στη Λευκωσία, την οποία όμως εγκατέλειψε λόγω των ταραχών που ξέσπασαν στην Κύπρο την περίοδο 1963 - 1964. Στη συνέχεια φοίτησε το διάστημα 1966 - 1968 στη σχολή τουριστικών επαγγελμάτων στη Ρόδο, εκδιώχθηκε όμως λόγω της αντιδικτατορικής του δράσης. Έπειτα μετέβη στη Βοστόνη όπου σπούδασε Ιστορία στο *Hellenic College*.

Το 1972, μετά την αποφοίτησή του, επέστρεψε στην Κύπρο και εντάχθηκε στην ΕΔΕΚ, όπου διετέλεσε οργανωτικός γραμματέας της κεντρικής επιτροπής του κόμματος και γραμματέας της νεολαίας. Παράλληλα, ανέλαβε χρέη διευθυντή της κομματικής εφημερίδας *Σοσιαλιστική Έκφραση*.

Το πρωί της 30ής Αυγούστου 1974, ένοπλοι που αποτελούσαν αυτόνομη ομάδα της ΕΟΚΑ Β' έστησαν ενέδρα για το αυτοκινήτο στο οποίο επέβαινε ο πρόεδρος της ΕΔΕΚ, Βάσος Λυσσαρίδης και οδηγούσε ο Λοΐζου, κοντά στα γραφεία του κόμματος στη Λευκωσία. Από την δολοφονική επίθεση γλίτωσε ο Λυσσαρίδης, σκοτώθηκε όμως ο Λοΐζου και τραυματίστηκε η σύζυγος του νεαρού πολιτικού. Η κηδεία του Λοΐζου πραγματοποιήθηκε την επόμενη ημέρα στη Λευκωσία, παρουσία πλήθους κόσμου.

Ο Λοΐζου είχε μεταφράσει στα ελληνικά ποιήματα ξένων λογοτεχνών όπως του Σαλβαντόρ Νόβο, του Πωλ Ελυάρ, του Ίκου Τακενάκα κλπ, και εξέδωσε ποιητική συλλογή με τίτλο «Ψωμί και Ελευθερία».

Παραπομπές
----------

1. 1 2  SigmaLive:Ο ήρωας-ποιητής
2. ↑  ALUMNI ASSOCIATION OF HELLENIC COLLEGE AND HOLY CROSS - Alumni Memorial List
3. ↑  *Μακεδονία*, 31 Αυγούστου 1974, σελ 7
4. ↑  «Νεολαία ΕΔΕΚ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Μαρτίου 2013. Ανακτήθηκε στις 25 Μαρτίου 2014.
5. ↑  Γιάννης Κ. Λάμπρου,*Ιστορία του Κυπριακού, Τα χρόνια μετά την ανεξαρτησία, 1960-2004*, Λευκωσία 2004, σελ. 483.
6. ↑  *Μακεδονία*, 31 Αυγούστου 1974, σελ 1.
7. ↑  *Μακεδονία*, 1 Σεπτεμβρίου 1974, σελ 16.
8. ↑   *Ταχυδρόμος Αιγύπτου*, 1 Σεπτεμβρίου 1974, σελ 4.

Βιβλιογραφία
------------

* Γιάννης Κ. Λάμπρου,*Ιστορία του Κυπριακού, Τα χρόνια μετά την ανεξαρτησία, 1960-2004*, Λευκωσία 2004.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* ΕΒΕ: Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Εφημερίδων και Περιοδικού Τύπου.
* ALUMNI ASSOCIATION OF HELLENIC COLLEGE AND HOLY CROSS - Alumni Memorial List.
* SigmaLive:Ο ήρωας-ποιητής.
* Νεολαία ΕΔΕΚ.
Η **Μάχη του Μπόιν** (ιρλανδικά: *Cath na Boinne*, αγγλικά: *Battle of the Boyne*) διεξήχθη το 1690 μεταξύ των δύο αντίπαλων διεκδικητών των θρόνων της Αγγλίας, της Σκωτίας και της Ιρλανδίας - του Καθολικού Ιακώβου Ζ΄ και Β΄ και του Προτεστάντη Γουλιέλμου Γ΄ και Β΄ (ο οποίος, με τη σύζυγό του, Μαρία Β΄, κόρη του Ιακώβου, είχε καθαιρέσει τον Ιάκωβο το 1688) - πέρα από τον Ποταμό Μπόιν, κοντά στην Ντρόεντε, στην ανατολική ακτή της Ιρλανδίας. Η μάχη, την οποία κέρδισε ο Γουλιέλμος, ήταν ένα σημείο καμπής στην αποτυχημένη προσπάθεια του Ιακώβου να επανακτήσει το στέμμα και τελικά βοήθησε στο να εξασφαλιστεί η συνέχιση της υπεροχής των Προτεσταντών στην Ιρλανδία.

Η μάχη έλαβε χώρα την 1η Ιουλίου 1690, σύμφωνα με το «παλαιού τύπου» (Ιουλιανό) ημερολόγιο. Αυτό αντιστοιχούσε στην 11η Ιουλίου στο «νέου τύπου» (Γρηγοριανό) ημερολόγιο, αν και σήμερα ο εορτασμός της είναι στις 12 Ιουλίου, ημερομηνία κατά την οποία πραγματοποιήθηκε η αποφασιστική Μάχη του Όγκριμ, ένα χρόνο αργότερα. Οι δυνάμεις του Γουλιέλμου επικράτησαν έναντι αυτών του Ιακώβου. Η συμβολική σημασία αυτής της μάχης, την κάνει μια από τις πιο γνωστές μάχες στην ιστορία των Βρετανικών Νήσων και ένα βασικό μέρος της λαογραφίας του Τάγματος της Οράγγης. Η ανάμνησή της σήμερα τιμάται κατά κύριο λόγο από το προτεσταντικό Ίδρυμα της Οράγγης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Όταν το Γρηγοριανό ημερολόγιο τέθηκε για πρώτη φορά σε ισχύ στη Μεγάλη Βρετανία το 1752, η διαφορά μεταξύ των δύο ημερολογίων ήταν 11 ημέρες, για τις ημερομηνίες από την 28η Φεβρουαρίου 1700. Αλλά για προηγούμενες ημερομηνίες, ήταν ακόμη μόνο 10 ημέρες, και αυτό οδήγησε σε κάποια σύγχυση όταν έγινε επανυπολογισμός στις ημερομηνίες των γεγονότων που συνέβησαν πριν από την έναρξη του 18ου αιώνα.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Padraig Lenihan, *1690 Battle of the Boyne*, Tempus Publishing, Gloucestershire 2003. ISBN 0-7524-3304-0
* G.A Hayes McCoy, *Irish Battles*, Belfast 1990, ISBN 0-86281-250-X.
* Richard Doherty, 'The Williamite War in Ireland 1688–1691', Dublin: Four Courts Press, 1998. ISBN 1-85182-375-1

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Battle of the Boyne visitor centre at Oldbridge, plus battle information
* Boyne Valley Tourist Portal – Information on Battle of the Boyne
* Tourist Information on Battle of the Boyne Visitor Centre
* Primary and secondary sources relating to the Battle of the Boyne (From the National Library of Ireland's Sources database)
* Modern mapping of the area Ordnance Survey Ireland Select "Historic mapping" to see the site of the "Boyne Obelisk" (destroyed, 1923) on the northern side of the [subsequent] bridge.
* Interview with historian Padraig Lenihan on the Battle of the Boyne
Η **Λόλα Τσακίρη** (Θεσσαλονίκη, 11 Φεβρουαρίου 1933 - 2 Απριλίου 1982) ήταν Ελληνίδα τραγουδίστρια.

Βιογραφία
---------

Ο πατέρας ήταν στρατηγός και η ίδια είχε εργαστεί ως γραμματέας στην πρεσβεία των ΗΠΑ, προτού αφοσιωθεί στο τραγούδι. Το 1963 στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης κέρδισε το Δ’ βραβείο, με το τραγούδι *Πού πάτε κύριε*, των Νάντια Κωνσταντοπούλου και Τάκη Μωράκη, με συνερμηνεύτρια την Κωνσταντοπούλου. Τραγούδησε πολλές επιτυχίες της δεκαετίας του 1960 και συνεργάστηκε με συνθέτες όπως ο Μανόλης Χιώτης και ο Τάκης Μωράκης. Μερικές από τις επιτυχίες της είναι: "Αθήνα", "Τέτοια χαρά δεν θα τη δεις", "Φέρτε μου ένα μαντολίνο" και άλλα. Το 1966, στο φεστιβάλ της Βηρυτού πήρε το πρώτο βραβείο με το τραγούδι του Πλέσσα "Εδώ τελειώνει ο ουρανός". Εμφανίστηκε την δεκαετία του 1970 στο θέατρο και στην τηλεόραση. Λίγο πριν πεθάνει, τραγούδησε κατά τις γιορτές κρασιού στο Δαφνί, το καλοκαίρι του 1981. Πέθανε μόνη στο νοσοκομείο "Σωτηρία" και κηδεύτηκε από το Γ΄ Νεκροταφείο στις 2 Απριλίου 1982. Η κηδεία της έγινε με έρανο που ανέλαβαν οι ηθοποιοί Ρένα Βλαχοπούλου, Ελένη Προκοπίου, Κώστας Βενετσάνος και άλλοι συνεργάτες της.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τραγούδια[*νεκρός σύνδεσμος*] της Λόλας Τσακίρη

Παραπομπές
----------

1. ↑  GreekDiscography. «GreekDiscography». *www.GreekDiscography.gr*. Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2024.
2. ↑  Τα Νέα, *Ένας μοναχικός θάνατος*, 3/4/1982.
Η Ελένη Νικολαΐδου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, στις 9 Φεβρουαρίου 1962. Είναι ιστορικός, έχει συγγράψει περισσότερα από 25 βιβλία και εξειδικεύεται στην νεότερη ιστορία.

Το ερευνητικό της ενδιαφέρον είναι η Κατοχή, ο Εμφύλιος και οι Πολιτικοί Πρόσφυγες.

Σπούδασε στο ΕΚΠΑ στη Θεολογική Σχολή, στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο στο τμήμα Ιστορίας και απέκτησε μεταπτυχιακό δίπλωμα στο ΠΜΣ του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και από το ίδιο Τμήμα απέκτησε τον διδακτορικό της τίτλο με θέμα "Η κρίση στο Διεθνές Κομμουνιστικό Κίνημα και η επίδρασή του στο Κομμουνιστικό Κίνημα στην Ελλάδα και τους πολιτικούς πρόσφυγες (1956-1976)".

Το βιβλίο της "Συνταγές της πείνας" έτυχε διεθνούς αναγνώρισης με δημοσιεύσεις σε ξένες εφημερίδες, περιοδικά και τηλεοπτικούς σταθμούς.

Το βιβλίο της "Καλή πατρίδα, σύντροφε!" είναι μέρος της διδακτορικής της διατριβής και πραγματεύεται την πορεία της Σοβιετικής Ένωσης μετά τον θάνατο του Στάλιν, τους πολιτικούς πρόσφυγες μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου μέχρι και τον επαναπατρισμό τους.

-Συνεργάζεται με το news247.gr σε θέματα ιστορίας.

-Δημιούργησε την 1η σε επισκεψιμότητα, στην Ελλάδα, εκπαιδευτική σελίδα www.alfavita.gr που είναι και μία από τις πιο παλιές ιστοσελίδες της χώρας.

-Συμμετείχε και με εισήγηση αλλά και στη διοργάνωση του συνεδρίου "Αριστερά και αστικός πολιτικός κόσμος, 1940-1960", Πάντειο Πανεπιστήμιο.

**Βιβλιογραφία:**

Καλή πατρίδα σύντροφε, Εκδόσεις Εταιρεία Σύγχρονης Ιστορίας

Οι συνταγές της πείνας, Εκδόσεις ΚΨΜ

Μαθητικό λεξικό, εκδόσεις Λιβάνης

Σοφοκλής, ο μεγάλος τραγικός, εκδόσεις Σαββάλας

Αισχύλος, ο πατέρας της τραγωδίας, εκδόσεις Σαββάλας

Αρχιμήδης, το θεϊκό μυαλό, εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα

Οι αθέατες πλευρές των ολυμπιακών αγώνων, εκδόσεις Σαββάλας

Οδηγός των έργων του αρχαίου ελληνικού θεάτρου, εκδόσεις ΚΨΜ

Παιδική εικονογραφημένη σειρά με θέμα την αρχαία Ελλάδα - 11 βιβλία συνολικά.

Οδηγός επαγγελμάτων, εκδόσεις Πατάκη

Οδηγός δικτυακής μάθησης, εκδόσεις Πατάκη

Παιδαγωγική και διδακτική, εκδόσεις Πατάκη

Τεστ δεξιοτήτων για τον ΑΣΕΠ, εκδόσεις Πατάκη


1. ↑  «ΠΑΝΔΗΜΟΣ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις `|archive-url=` requires `|archive-date=` (βοήθεια).
Ο **Οτταβιάνο Κουερίνι** ήταν διακεκριμένος ευγενής και αξιωματούχος από την Δημοκρατία της Βενετίας. Το όνομα του καταγράφεται για πρώτη φορά την χρονιά που εμφανίζεται στην Βενετία ως Δουκικός Σύμβουλος ή Δικαστής (1181). Τα επόμενα χρόνια επισκέφτηκε την Βυζαντινή αυτοκρατορία ως απεσταλμένος στον Ισαάκιο Β΄ Άγγελο (1189). Στην δεύτερη επίσκεψη του στην Κωνσταντινούπολη απέκτησε αυτοκρατορικό Χρυσόβουλο το οποίο εξασφάλιζε σημαντικά προνόμια στους Βενετούς εμπόρους της αυτοκρατορίας. Επέστρεψε (1200) στην Βενετία όπου υπηρέτησε ως Δουκικός Σύμβουλος υπό τον Δόγη Ενρίκο Ντάντολο. Με την Άλωση της Κωνσταντινούπολης (1204) στην Δ΄ Σταυροφορία ο Οτταβιάνο Κουερίνι είναι ένας από τους έξι εκλέκτορες από τους οποίος εξελέγη Πρώτος Λατίνος αυτοκράτορας ο Βαλδουίνος Α΄ της Κωνσταντινούπολης. Τον Αύγουστο του 1205 επέστρεψε στην Βενετία, ήταν ένας από τους εκλέκτορες του νέου δόγη Πιέτρο Τζιάνι, του διαδόχου του υπέργηρου Ντάντολο. Τον Απρίλιο του 1207 διορίστηκε δεύτερος Ποντεστά της Κωνσταντινούπολης ως διάδοχος του Μαρίνο Ζενό, έφτασε στην πόλη έναν μήνα αργότερα και παρέμεινε στην θέση αυτή δύο έτη μέχρι την ολοκλήρωση της θητείας του (1209). Με την λήξη της θητείας του επέστρεψε στην Βενετία, τον Σεπτέμβριο του 1211 υπηρετούσε ως Δικαστής και υπέγραψε ένα έγγραφο που καθόριζε την μεταφορά νέων εποίκων από την Μητρόπολη της Βενετίας στην Κρήτη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Jacoby 2006, σ. 67
2. ↑  Jacoby 2006, σ. 67
3. ↑  Jacoby 2006, σ. 67
4. ↑  Jacoby 2006, σ. 67
5. ↑  Jacoby 2006, σ. 67
6. ↑  Jacoby 2006, σ. 67
7. ↑  Jacoby 2006, σσ. 67-68

Πηγές
-----

* Jacoby, David (2006). "The Venetian Government and Administration in Latin Constantinople, 1204–1261: A State within a State". In Gherardo Ortalli; Giorgio Ravegnani; Peter Schreiner (eds.). Quarta Crociata. Venezia - Bisanzio - Impero latino. Atti delle giornate di studio. Venezia, 4-8 maggio 2004. Venice: Istituto veneto di scienze, lettere ed arti.


|  |
| --- |
| Οτταβιάνο Κουερίνι **Κουερίνι** |
| ΠροκάτοχοςΜαρίνο Ζενό | **Ποντεστά της Κωνσταντινούπολης**περί το 1207 - 1209 | ΔιάδοχοςΕπόμενος κάτοχος:Μαρίνο Ντάντολο |
Ο **Ανίς Μπουσαϊντί** είναι Τυνήσιος ποδοσφαιριστής, ο οποίος γεννήθηκε στις 10 Απριλίου 1981 στην πόλη Μπάρντο. Αγωνίστηκε για 6 μήνες το 2010 ως πλάγιος αμυντικός στην Σούπερ Λίγκα και στον ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης. Τελευταία, ως το 2014, αγωνίστηκε στην ουκρανική Ταβρίγια Συμφερόπολης.

Καριέρα
-------

Ο Μπουσαϊντί ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την ομάδα της πατρίδας του Σταντ Τυνισιέν το 2001. Έμεινε στην ομάδα μέχρι το 2004 και ως μέλος της κατέκτησε το Προεδρικό κύπελλο (Κύπελλο Τυνησίας) το 2003 και το Λιγκ καπ Τυνησίας το 2002. Το 2004 μετακόμισε στην Ουκρανία και τη Μεταλούργκ Ντονέτσκ. Το 2008 έπαιξε ως δανεικός στη βελγική Μέχελεν. Το καλοκαίρι του 2008 υπέγραψε με την ΦΚ Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ τριετές συμβόλαιο συνεργασίας. Έμεινε ελεύθερος το καλοκαίρι του 2010 και υπέγραψε στον ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης. Τον Ιανουάριο του 2011 αποχώρησε από τον ΠΑΟΚ και συνέχισε στην Ρωσική Ροστόφ.

Εθνική ομάδα
------------

Ο Ανίς Μπουσαϊντί είναι διεθνής με την Εθνική ανδρών της Τυνησίας και ήταν μέλος της Ολυμπιακής ομάδας της Τυνησίας το 2004.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δικέφαλος ο Μπουσαϊντί
* Το προφίλ του ποδοσφαιριστή στο transfermarkt.co.uk
Συντεταγμένες: 37°40′37.20″N 23°7′42.96″E﻿ / ﻿37.6770000°N 23.1286000°E﻿ / 37.6770000; 23.1286000

Η **Νέα Επίδαυρος** (*παλαιά ονομασία: Πιάδα*) είναι πεδινό χωριό του νομού Αργολίδας. Βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του νομού, κοντά στα σύνορα με τον νομό Κορινθίας. Ανήκει στον δήμο Επιδαύρου και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 896 κάτοικοι.

Ονομασία
--------

Η Νέα Επίδαυρος είναι χτισμένη στο εσωτερικό ενός απόκρημνου βράχου, σε μία θέση που την καθιστούσε αθέατη από την θάλασσα από την οποία απέχει ελάχιστα. Η επιλογή της θέσης εξυπηρετούσε την προστασία του χωριού από τους πειρατές. Τη φυσική οχύρωση της θέσης ενίσχυε η ύπαρξη του βυζαντινού κάστρου που στέκει ακόμα μισοερειπωμένο στον απόκρημνο βράχο στη βόρεια πλευρά του οικισμού.

Στην Νέα Επίδαυρο πραγματοποιήθηκε η Α' Εθνοσυνέλευση του επαναστατημένου ελληνικού κράτους, στις 20 Δεκεμβρίου του 1821. Η εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου ψήφισε την πρωτοχρονιά του 1822 το πρώτο ελληνικό πολίτευμα και όρισε ως ελληνική σημαία τη γαλανόλευκη. Την περίοδο εκείνη η Νέα Επίδαυρος ονομαζόταν Πιάδα και μετά την απελευθέρωση μετονομάστηκε στο σημερινό της όνομα.

Πληθυσμός
---------

Ο πληθυσμός της Νέας Επιδαύρου έχει γνωρίσει αυξομειώσεις στο παρελθόν αλλά στις τελευταίες τρεις απογραφές έχει μειωθεί σημαντικά. 

Ιστορική εξέλιξη πληθυσμού| Έτος | Πληθ.   | ±%   |
| --- | --- | --- |
| 1861 | 1.051 | —     |
| 1879 | 1.116 | +6.2% |
| 1889 | 1.183 | +6.0% |
| 1896 | 1.100 | −7.0% |
| 1907 | 1.110 | +0.9% |
| 1920 | 1.254 | +13.0% |
| 1928 | 1.127 | −10.1% |
| 1940 | 1.327 | +17.7% |
| 1951 | 1.286 | −3.1% |
| 1961 | 1.246 | −3.1% |
| 1971 | 1.220 | −2.1% |
| 1981 | 1.381 | +13.2% |
| 1991 | 1.152 | −16.6% |
| 2001 | 952 | −17.4% |
| 2011 | 896 | −5.9% |
| Πηγή: Απογραφές Πληθυσμού ΕΛΣΤΑΤ 1861 - 2011 |

Φωτογραφίες
-----------

* Το μνημείο της Α' ΕθνοσυνέλευσηςΤο μνημείο της Α' Εθνοσυνέλευσης
* Η επιγραφή του μνημείουΗ επιγραφή του μνημείου
* Το Φαράγγι του ΒόθυλαΤο Φαράγγι του Βόθυλα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δήμος Επιδαύρου
* Η Νέα Επίδαυρος
* Οι εθνικές συνελεύσεις
* Αξιοθέατα Νέας Επιδαύρου
* Το χωριό της Νέας Επιδαύρου
* Παραλίες Νέας Επιδαύρου
* Τουριστικός οδηγός Νέας Επιδαύρου
* Άρθρα για την Νέα Επίδαυρο

Παραπομπές
----------


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Επιδαύρου |
| --- |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Ασκληπιείου | 
* Άγιος Ανδρέας
* Άγιος Νικόλαος
* Αδάμι
* Αναστασοπουλαίικα
* Αρκαδικό
* Ασκληπιείο Επιδαύρου
* Γιαννουλαίικα
* Γκάτζια
* Δημοσιά
* Κοκκινάδες
* Λυγουριό
* Μετόχι
* Σπηλεία
* Σταματαίικα
* Χάνι Μερκούρη
* Χουταλαίικα
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Επιδαύρου | 
* Αγία Παρασκευή
* Αρχαία Επίδαυρος
* Βοθίκι
* Γαλαναίικα
* Γαλάνη (Συνεταιρισμός Αστυνομικών)
* Δήμαινα
* Εξοχή
* Επάνω Επίδαυρος
* Κολιάκι
* Κουτρουμπέικα
* Ματαράγκα
* Μονή Καλαμίου
* Μονή Ταξιαρχών
* Νέα Δήμαινα
* Νέα Επίδαυρος
* Παλαιοχώρι
* Παναγία
* Πανόραμα
* Σταυρός
* Τραχειά
 |
|  |
| 
* Έδρα: Λυγουριό - Ιστορική έδρα: Αρχαία Επίδαυρος
 |

 |
Μια κατσίκα που μασά το φαγητό της
Η **μάσηση** είναι διεργασία που επιτελείται από το στοματογναθικό σύστημα και έχει σκοπό τον τεμαχισμό της τροφής, την ανάμειξή της με το σάλιο και τον σχηματισμό του βλωμού.

Όργανα που συμμετέχουν στην μάσηση
----------------------------------

1. Οι μασητήριοι μύες
2. Οι γνάθοι
3. Οι παρειές και τα χείλη
4. Τα δόντια
5. Η γλώσσα

Διαδικασία της μάσησης
----------------------

Κατά την μάσηση η τροφή τεμαχίζεται από τους τομείς, συνθλίβεται με τους προγομφίους και αλέθεται από τους γομφίους οδόντες. Έτσι αυξάνεται η επιφάνεια του τεμαχίου της τροφής ώστε να δράσουν αποτελεσματικότερα τα ένζυμα του σάλιου. Στην συνέχεια η τροφή με την βοήθεια της γλώσσας μαζεύεται στο πίσω μέρος της στοματικής κοιλότητας όπου σχηματίζεται ο βλωμός που είναι έτοιμος προς κατάποση.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **μάσηση**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μάσηση** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85081999
* GND: 4531122-5
* BNF: cb119790830 (data)
* NDL: 00575775
* NKC: ph161696

 |

 |
Η **συλλαβή** είναι μια οργανωμένη ενότητα για μια ακολουθία ήχων όσον αφορά την ομιλία. Για παράδειγμα, η λέξη *νερό* αποτελείται από δύο συλλαβές: *νε* και *ρο*. Μια συλλαβή συνήθως αποτελείται από έναν πυρήνα (πιο συχνά ένα φωνήεν), με προαιρετικά αρχικά και τελικά περιθώρια (τυπικά, σύμφωνο).

Η συλλαβική γραφή ξεκίνησε αρκετές εκατοντάδες χρόνια πριν εμφανιστούν τα πρώτα γράμματα. Οι πρώτες καταγεγραμμένες συλλαβές βρίσκονται σε δίσκους γραμμένες γύρω στο 2800 π.Χ. στην πόλη των Σουμερίων, την Ουρ. Αυτή η μετατόπιση από εικονογράμματα σε συλλαβές έχει χαρακτηριστεί ως «η πιο σημαντική εξέλιξη στην ιστορία της γραφής».

Παραπομπές
----------

1. ↑  Geoffrey Blainey, *A Short History of the World*, p.87, citing J.T. Hooker et al. *Reading the Past: Ancient Writing from Cuneiform to the Alphabet*, British Museum, 1993, Ch. 2

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* συλλαβή στο ΚΕΓ

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85056337
* GND: 4169762-5
* BNF: cb12242684m (data)
* NKC: ph628545

 |

 |
Ο **Αθανάσιος Αργυρός** (Νιγρίτα, 1858 - Βόλος, 9 Ιανουαρίου 1945) ήταν Έλληνας δικηγόρος, δημοσιογράφος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Σερρών και ως υπουργός. Υπήρξε πρωτεργάτης του Μακεδονικού Αγώνα.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Νιγρίτα Σερρών και φοίτησε στο Ελληνικό Σχολείο της γενέτειράς του και στο Διδασκαλείο των Σερρών. Σπούδασε επίσης νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και έπειτα σε πανεπιστήμια της Γαλλίας και της Γερμανίας. Εργάστηκε ως δάσκαλος (σε Σέρρες, Καβάλα και Κωνσταντινούπολη) , ως δικηγόρος και ως δημοσιογράφος. Στις αρχές του 20ού αιώνα μετέβη για λίγο στις ΗΠΑ, όπου εξέδωσε την εφημερίδα "Αθηνά", υποστηρίζοντας τα ελληνικά δίκαια.

Στην Αθήνα ίδρυσε τον Μακεδονικό Σύλλογο "Ο Μέγας Αλέξανδρος", του οποίου διετέλεσε και πρόεδρος. Εξελέγη βουλευτής (πληρεξούσιος) Σερρών αρχικά τον Μάιο του 1915 και μετά τον Δεκέμβριο του 1915 και το 1920. Στην Δ΄ Εθνοσυνέλευση, το 1926 εξελέγη με το Λαϊκόν Κόμμα και επανεξελέγη στις εκλογές του 1932. Με το ίδιο κόμμα εξελέγη και στις εκλογές του 1935. Στις 10 Οκτωβρίου 1935 προσχώρησε στη Γενική Λαϊκή Ριζοσπαστική Ένωση (των Κονδύλη και Θεοτόκη).

Στην κυβέρνηση Γούναρη ήταν υπουργός Γεωργίας από τις 2 Μαρτίου 1922 ως τις 3 Μαΐου 1922 και στην κυβέρνηση Πρωτοπαπαδάκη από τις 9 Μαΐου ως τις 28 Αυγούστου 1922. Στην κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη στις 4 Δεκεμβρίου 1926 διορίστηκε υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων και υπηρέτησε ως τις 17 Αυγούστου 1927.

Πέθανε τον Ιανουάριο του 1945 στο Βόλο.

Συνέγραψε ιστορικά και νομικά έργα, όπως την "Ιστορία των Αθηνών".

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Χρηστίδης, Νικόλαος Χρ. (2012). *Οι δράσεις των Σερρών και η Ονοματολογία των* (PDF). Σέρρες: ΑΦΟΙ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ Ο.Ε. σελ. 32.
2. ↑  Βιογραφία Αρχειοθετήθηκε 2013-10-18 στο Wayback Machine. στη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη των Σερρών, ανάκτηση 2015-10-07.
3. ↑  Μητρώο πληρεξουσίων, γερουσιαστών και βουλευτών 1822-1935, Αθήνα 1986, Βουλή των Ελλήνων, σελ. 97 (αριθμ. 118)
4. ↑  ««Κυβέρνησις ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΖΑΪΜΗ»». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αθανάσιος Αργυρός στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.
Η θανατική ποινή είναι νόμιμη στη Συρία. Η ισχύουσα νομοθεσία επιτρέπει την θανατική ποινή για εσχάτη προδοσία; κατασκοπεία; φόνο, εμπρησμό που προκαλεί θάνατο, την απόπειρα εγκλήματος που είναι επιλέξιμο για θάνατο, η υποτροπή για κακούργημα που τιμωρείται με ισόβια καταναγκαστική εργασία, οι πολιτικές πράξεις και στρατιωτικά αδικήματα, όπως η χρήση όπλων κατά της Συρίας στις τάξεις του εχθρού, η εγκατάλειψη των ενόπλων δυνάμεων υπέρ του εχθρού, η ανυπακοή, η επανάσταση και πράξεις υποκίνησης υπό στρατιωτικό νόμο ή σε καιρό πολέμου, βίαιη ληστεία, τρομοκρατία, η υποβολή ενός ατόμου σε βασανιστήρια ή βάρβαρη μεταχείριση κατά τη πραγματοποίηση συμμοριακής ληστείας, βιασμός, συμμετοχή στη Μουσουλμανική Αδελφότητα, προσχώρηση στο Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε, διακίνηση ναρκωτικών, πολιτική ανυπακοή και παραποίηση αποδεικτικών στοιχείων που έχουν την καταδίκη ενός τρίτου ατόμου για αδίκημα για ναρκωτικά και τη καταδίκη του σε θάνατο. Οι εκτελέσεις πραγματοποιούνται δημόσια με απαγχονισμό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Rogers, Simon (April 12, 2013). «Death penalty statistics, country by country». *The Guardian*. .
2. ↑  «The Death Penalty in Syria». Death Penalty Worldwide. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2017.
Τα **ολεκτυπώδη** (λατινική-επιστημονική ονομασία *Holectypoida*) είναι μικρή τάξη θαλάσσιων αχινών (ομοταξία εχινοειδή) χωρίς «αγκάθια». Η τάξη αυτή περιλαμβάνει μόνο μία οικογένεια με δύο μόνο γένη αχινών που ζουν σήμερα, αλλά στο μακρινό παρελθόν είχε 4 οικογένειες με πολύ περισσότερα γένη και είδη, καθώς εμφανίσθηκε κατά την Κατώτερη Ιουράσια περίοδο,

Περιγραφή
---------

Ως προς την εμφάνιση, τα σημερινά ολεκτυπώδη έχουν πεπλατυσμένο σφαιροειδές έως ωοειδές σχήμα. Το σώμα τους είναι «γυμνό», χωρίς αγκάθια, αλλά και χωρίς τα όμοια με πέταλα λουλουδιών σχήματα που χαρακτηρίζουν τη συγγενή τάξη κλυπεαστερώδη, τα μέλη της οποίας έχουν πολύ πιο πεπλατυσμένο σχήμα και μοιάζουν με δίσκους.

Ταξινομική
----------

Σύμφωνα με τον ιστότοπο World Register of Marine Species, στα ολεκτυπώδη περιλαμβάνονται οι εξής ζώσες και εξαφανισμένες οικογένειες και γένη (το σύμβολο † υποδηλώνει τις εξαφανισμένες οικογένειες):

* † Ανορθοπυγίδες (*Anorthopygidae*), Wagner & Durham, 1966b
* † Δισκοϊδίδες (*Discoididae*), Lambert, 1900
* † Κοινολεκτυπίδες (*Coenholectypidae*), Smith & Wright, 1999
* † Ολεκτυπίδες (*Holectypidae*), Lambert, 1900
* **Εχινονεΐδες** (*Echinoneidae*), Agassiz, 1847
	+ Γένος Εχινονεύς (*Echinoneus*)
	+ Γένος Μικροπέταλο (*Micropetalon*)

Πηγές
-----

* Barnes, Robert D. (1982). *Invertebrate Zoology*. Φιλαδέλφεια (ΗΠΑ): Holt-Saunders International. σελ. 981. ISBN 0-03-056747-5.
Η Ελλάδα είναι χώρα-κόμβος μεταφοράς, προέλευσης και προορισμού για γυναίκες και παιδιά που πέφτουν θύματα της σωματεμπορίας, συγκεκριμένα της καταναγκαστικής πορνείας και των συνθηκών καταναγκαστικής εργασίας για άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Τα θύματα είναι κυρίως γυναίκες που κατάγονται από χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και τις χώρες του πρώην Σοβιετικού μπλοκ. Οι διακινητές χρησιμοποιούν σωματική, συναισθηματική και σεξουαλική κακοποίηση για να εξαναγκάσουν τα θύματα. Η Ελλάδα είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το γεγονός ότι έχει σύνορο με την Τουρκία οδηγεί στην είσοδο χιλιάδων παράνομων μεταναστών στην Ελλάδα που επιδιώκουν να μεταναστεύσουν στην ΕΕ. Οι έμποροι επίσης χρησιμοποιούν την Ελλάδα όχι μόνο ως προορισμό αλλά και ως στάση αλλά και πηγή όπου ακόμη και Ελληνίδες γυναίκες μεταφέρονται στην Δυτική Ευρώπη.

Η Κυβέρνηση της Ελλάδας δεν συμμορφώνεται πλήρως με τα ελάχιστα πρότυπα για την εξάλειψη της εμπορίας ανθρώπων. Η κυβέρνηση της Ελλάδας έχει κάνει σαφή πρόοδο στο θέμα της δίωξης της σωματεμπορίας στην Ελλάδα, αναγνωρίζοντας τα θύματα, συνάπτοντας συμφωνία προστασίας των παιδιών θυμάτων με την Αλβανία και προωθώντας δραστηριότητες πρόληψης. Υπάρχουν ανησυχίες σχετικά με την αποτροπή της σωματεμπορίας από την αστυνομία, την ανεπαρκή ταυτοποίηση των θυμάτων από την Ακτοφυλακή, την συνοριακή αστυνομία αλλά και λόγω της ανεπαρκούς χρηματοδότησης των ΜΚΟ που μάχονται το φαινόμενο. Η οικονομική κρίση στην Ελλάδα περιορίζει τα διαθέσιμα ποσά που καταβάλλονται σε τέτοιες προσπάθειες αντιμετώπισης της σωματεμπορίας.

Το 2017 το Γραφείο Παρακολούθησης και Αντιμετώπισης της Εμπορίας Ανθρώπων του Υπουργείου Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών κατέταξε την Ελλάδα στην 2η κατηγορία χωρών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Papanicolaou, Georgios (2008-10-16). «The sex industry, human trafficking and the global prohibition regime: a cautionary tale from Greece» (στα αγγλικά). *Trends in Organized Crime* **11** (4): 379–409. doi:10.1007/s12117-008-9048-7. ISSN 1936-4830.
2. ↑  "Greece". *Trafficking in Persons Report 2010*. U.S. Department of State (June 14, 2010).  *Αυτό το λήμμα περιλαμβάνει κείμενο από αυτή την πηγή, που είναι κοινό κτήμα.*
3. ↑  «Trafficking in Persons Report 2017: Tier Placements». *www.state.gov* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιουνίου 2017. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2017.
Η **Κλεοπάτρα** (1ος αιώνας π.Χ.) ήταν ίσως κόρη ευγενούς της Ιερουσαλήμ. Με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Ιουδαίας.

Ο Ηρώδης Α΄ ο *Μέγας* νυμφεύτηκε σε 5ο γάμο την Κλεοπάτρα της Ιερουσαλήμ.

Βιογραφία
---------

Ήταν ίσως κόρη ενός τοπικού ευγενούς από την Ιερουσαλήμ. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην πόλη αυτή και πιθανόν ήταν Εβραϊκής ή Εδωμιτικής-Φοινικικής καταγωγής. 

Ο Ιώσηπος την αναφέρει δύο φορές: στα έργα του *Ιουδαϊκή Αρχαιολογία* 17.1.3 και *Περί του Ιουδαϊκού Πολέμου* 1.28.4. Ο Ηρώδης Α΄ της Ιουδαίας τη νυμφεύτηκε ως 5η σύζυγο, μάλλον από πολιτική σκοπιμότητα, και απέκτησε δύο γιους: τον Ηρώδη και τον Φίλιππο.

Αυτοί μεγάλωσαν και μορφώθηκαν στη Ρώμη. Όταν το 4 π.Χ. απεβίωσε ο Ηρώδης Α΄, ο Φίλιππος κληρονόμησε ένα μέρος της επικράτειας εκείνου και κυβέρνησε ως βασιλιάς υποτελής στη Ρώμη ως το 34 μ.Χ. που απεβίωσε. Ο Φίλιππος νυμφεύτηκε την ανιψιά του Σαλώμη Γ΄, αλλά δεν απέκτησε παιδιά.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 25 π.Χ. τον Ηρώδη Α΄ τον *Μεγάλο*, βασιλιά της Ιουδαίας και είχε τέκνα:

* Ηρώδης γενν. 24/23 π.Χ. δεν γνωρίζουμε κάτι γι' αυτόν.
* Φίλιππος 22/21 π.Χ.-34 μ.Χ. τετράρχης της Ιτουραίας & Τραχωνίτιδας.

Πηγές
-----

* Josephus: Antiquities of the Jews 17.1.3
* Josephus: The Jewish War 1.28.4
Ο **Αλέξανδρος Μπουρδούμης** (Αθήνα,16 Ιουλίου 1976) είναι Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Σπούδασε στη δραματική σχολή του Θεάτρου Τέχνης «Κάρολος Κουν».

Καριέρα
-------

#### Τηλεόραση

Έκανε το ντεμπούτο του στην τηλεόραση μέσα από την σειρά ''Η συκοφαντία του αίματος''. Ακολούθησαν guest εμφανίσεις στις πετυχημένες σειρές *Άκρως οικογενειακόν*, *Κόκκινος κύκλος*, *Το κόκκινο δωμάτιο* και *Επτά θανάσιμες πεθερές*. Έγινε ευρέως γνωστός μέσα από τις σειρές *Λούφα και παραλλαγή* και *Βέρα στο δεξί*. Ο πρώτος του πρωταγωνιστικός ρόλος ήρθε μέσα από την σειρά *Έχω ένα μυστικό* στον ρόλο του Δημήτρη Παπαμιχαήλ. Ακολούθησαν οι πετυχημένες σειρές *Η ζωή της άλλης* και *Κλεμμένα όνειρα*. Ένας από του πιο γνωστούς του ρόλους είναι αυτός του Κωνσταντίνου Τριανταφύλλου στην σειρά *Το σόι σου*, ένας ρόλος που τον καθιέρωσε και αγαπήθηκε από το ευρύ κοινό. Τη σεζόν 2020 & 2021 έπαιξε στη σειρά *Χαιρέτα μου τον πλάτανο*. Την σεζόν 2021 & 2022 παίζει στη σειρά *Σε αγαπάω μεν αλλά*. 

**Κινηματογράφος**

Έκανε το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο μέσα από την ταινία *Η διακριτική γοητεία των αρσενικών*'. Συμμετείχε στη δημοφιλή ταινία *Μόλις χώρισα*, που ήταν και η πιο γνωστή του ταινία. Το 2017 επέστρεψε στον κινηματογράφο για την ταινία *Ο θησαυρός*, ενώ έχει παίξει και σε 3 τηλεταινίες.

Προσωπική Ζωή
-------------

Από το 2020 μέχρι το 2023 ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Λένα Δροσάκη και έχουν έναν γιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.gossip-tv.gr/showbiz/story/773464/aleksanadros-bourdoymis-lena-drosaki-xorisan-meta-apo-tria-xronia-gamou.
2. ↑  «Αλέξανδρος Μπουρδούμης». ΙΑΣΜΟΣ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* **Εργογραφία**
* Αλέξανδρος Μπουρδούμης στην IMDb
* Επίσημη σελίδα στο Instagram
**Πολυφωσφορικά** (*αγγλ.* Polyphosphates) ή αλλιώς πολυφωσφορικές ενώσεις είναι χημικώς τα άλατα (salts) ή οι εστέρες (esters) των πολυμερικών οξυανιόντων που σχηματίζονται από το τετραεδρικό PO4 (*φωσφορικό ανιόν*), που ως δομικές μονάδες ενώνονται συνεχώς μεταξύ τους με κοινή διαμοίραση ατόμων οξυγόνου. Δύνανται να σχηματίζουν και γραμμικές και κυκλικές πολυενώσεις. 

Στη βιολογία, οι πολυφωσφορικοί εστέρες, δισφωσφορική αδενοσίνη (ADP) και  δισφωσφορική αδενοσίνη (ATP), σχετίζονται άμεσα με την αποθήκευση της ενέργειας. Μια ομάδα πολυφωσφορικών ενώσεων έχουν βρει σημαντικές εφαρμογές στον καθαρισμό των αστικών υδάτων μέσω της συγκράτησης επιβλαβών μετάλλων

Άλλα πολυφωσφορικά όπως λ.χ. η τριφωσφορική γουανοσίνη (GTP), η τριφωσφορική κυτιδίνη (CTP), και η τριφωσφορική ουριδίνη (UTP) είναι σημαντικά νουκλεοτίδια που σχετίζονται με τη σύνθεση πρωτεϊνών και λιπιδίων στον οργανισμό και τον μεταβολισμό των υδατανθράκων. Επίσης, πολυφωσφορικά χρησιμοποιούνται κατά κόρον ως πρόσθετα σε τρόφιμα (food additives), τυπικά με τη σήμανση **Ε452**. Ουσιαστικά είναι πολυφωσφορικά άλατα του νατρίου, του καλίου και του ασβεστίου και παράγονται με συνθετικό τρόπο, από τα αντίστοιχα ανθρακικά άλατα και το φωσφορικό οξύ, με συνηθισμένες χρήσεις ως: χηλικά αντιδραστήρια, σταθεροποιητικά και γαλακτωματοποιητές. Πρόσφατα έχει παρατηρηθεί ότι ένα πρόβλημα, που δημιουργήθηκε με τα φωσφορικά άλατα, ιδίως σε ασθενείς με νεφρικά προβλήματα που έπασχαν από υψηλό ποσοστό καρδιαγγειακών παθήσεων.

* Δομή του τριφωσφορικού οξέοςΔομή του τριφωσφορικού οξέος
* Δομή του πολυφωσφορικού οξέοςΔομή του πολυφωσφορικού οξέος
* Δομή της δισφωσφορικής αδενοσίνης (ADP)Δομή της δισφωσφορικής αδενοσίνης (ADP)

Μια άλλη πολύ σημαντική, ίσως η σημαντικότερη σε όγκο, είναι η χρήση των πολυφωσφορικών ως επιβραδυντές της φωτιάς, κν. **αντιπυρικές ουσίες**. Εφαρμόζονται σε στερεή ή υγρή μορφή, αφού είναι ενώσεις εξαιρετικά διαλυτές στο νερό, και μέσω εμποτισμού υπό υψηλή πίεση ή μέσω επικάλυψης, παρέχουν ιδιότητες πυραντοχής σε πολυμερή, πλαστικά, βαμβακερά, πολυουρεθάνες, συμπαγή ξυλεία, καθώς και σε μοριοσανίδες και ινοσανίδες. Συνήθως τα πολυφωσφορικά άλατα συνδυάζονται μαζί με ενώσεις του βορίου και του αζώτου, ή του αργιλίου (λ.χ. υδροξείδια).

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  «The Phosphate Method For Producing Quality Drinking Water» (PDF). Carus Chemical Company. 2001. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 19 Απριλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2011.
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑  Martinka, Jozef; Mantanis, George I.; Lykidis, Charalampos; Antov, Petar; Rantuch, Peter (2021-06-02). «The effect of partial substitution of polyphosphates by aluminium hydroxide and borates on the technological and fire properties of medium density fibreboard». *Wood Material Science & Engineering* (Informa UK Limited) **17** (6): 720–726. doi:10.1080/17480272.2021.1933175. ISSN 1748-0272.
7. ↑
8. ↑
9. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2021.
10. ↑
11. ↑