recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το ***Monkey Man*** είναι ταινία δράσης θρίλερ του 2024 σε σκηνοθεσία από τον Ντεβ Πάτελ, ο οποίος έγραψε το σενάριο μαζί με τους Πολ Ανγκουναβέλα και Τζον Κόλι. Είναι το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Πάτελ, ο οποίος επίσης πρωταγωνιστεί στην ταινία, μαζί με τους Σάρλτο Κόπλεϊ, Πιτόμπας Τριπατί, Σομπίτα Ντουλιπάλα, Σικάνταρ Χερ, Βίπιν Σάρμα, Ασγούνι Καλσεκάρ, Αντίτι Καλκούντε και Μακαράντ Ντεσπάντ.

Το *Monkey Man* έκανε πρεμιέρα στο South by Southwest στις 11 Μαρτίου του 2024 και κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής στις 5 Απριλίου. Έλαβε θετικά σχόλια από τους κριτικούς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  D'Alessandro, Anthony (26 Ιανουαρίου 2024). «Dev Patel's 'Monkey Man' Springs From Netflix To Monkeypaw & Universal, Sets April Theatrical Release – Watch The New Trailer». *Deadline* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2024.
2. ↑  Dalton2024-04-05T12:39:00+01:00, Ben. «UK-Ireland box office preview: Dev Patel's 'Monkey Man' climbs into 592 cinemas». *Screen* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2024.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
* *Monkey Man*   στην IMDb
**Το Κόκκινο Καλοκαίρι** είναι όρος που δημιουργήθηκε για να περιγράψει τα ταραχώδη γεγονότα στα μέσα του 1919, περίοδο κατά την οποία έγιναν φυλετικές διακρίσεις και επιθέσεις εναντίον Αφροαμερικανών σε πολλές πόλεις στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε μια αγροτική κομητεία στο Αρκάνσας. Τα επεισόδια που ξέσπασαν είχαν ως αποτέλεσμα τον θάνατο πολλών Αφροαμερικανών και λευκών. Ο όρος Κόκκινο Καλοκαίρι επινοήθηκε από τον ακτιβιστή για τα πολιτικά δικαιώματα και συγγραφέα Τζέιμς Ουέλντον Τζόνσον , ο οποίος το 1919 οργάνωσε ειρηνικές διαδηλώσεις κατά της φυλετικής βίας .

Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι επιθέσεις έγιναν από λευκούς εναντίον Αφροαμερικανών. Πολλοί Αφροαμερικανοί αντέδρασαν, ιδίως στις φυλετικές ταραχές του Σικάγο και της Ουάσιγκτον, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα 38 και 15 θανάτους αντίστοιχα, μαζί με ακόμη περισσότερους τραυματισμούς και εκτεταμένες υλικές ζημιές στο Σικάγο.  Παρόλα αυτά, ο μεγαλύτερος αριθμός θανάτων σημειώθηκε στην αγροτική περιοχή γύρω από το Elaine, στο Αρκάνσας, όπου εκτιμάται ότι σκοτώθηκαν 100–240 Αφροαμερικανοί και πέντε λευκοί άνθρωποι, ένα γεγονός που τώρα είναι γνωστό ως η σφαγή του Elaine .

Οι ταραχές κατά των Αφροαμερικανών ξέσπασαν από μια ποικιλία κοινωνικών εντάσεων μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, που γενικά σχετίζονται με την αποστράτευση τόσο των Αφροαμερικανών όσο και των λευκών μελών των Ενόπλων Δυνάμεων των Ηνωμένων Πολιτειών μετά τον πόλεμο. Η οικονομική ύφεση που ακολούθησε και ο αυξημένος ανταγωνισμός στην αγορά εργασίας και στέγασης μεταξύ των Ευρωπαίων Αμερικανών και των Αφροαμερικανών επηρέασαν την κατάσταση. Η περίοδος θα χαρακτηριζόταν επίσης από εργατικές αναταραχές, για τις οποίες ορισμένοι βιομήχανοι χρησιμοποίησαν τους Αφροαμερικανούς ως απεργοσπάστες, πυροδοτώντας περαιτέρω τη δυσαρέσκεια των λευκών εργατών.

Οι ταραχές και οι δολοφονίες τεκμηριώθηκαν εκτενώς από τον Τύπο, ο οποίος, μαζί με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, φοβόταν τη σοσιαλιστική και κομμουνιστική επιρροή στο κίνημα για τα πολιτικά δικαιώματα των Αφροαμερικανών της εποχής μετά την επανάσταση των Μπολσεβίκων του 1917 στη Ρωσία. Φοβούνταν επίσης τους ξένους αναρχικούς, που είχαν βομβαρδίσει τα σπίτια και τις επιχειρήσεις επιφανών προσωπικοτήτων και κυβερνητικών ηγετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Red Summer of 1919». *www.sources.com*. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2024.
2. ↑  «FOR ACTION ON RACE RIOT PERIL; Radical Propaganda Among Negroes Growing, and Increase of Mob Violence Set Out in Senate Brief for Federal Inquiry The War's Responsiblity. Reds Inflaming Blacks. Industrial Clashes. I. The Facts--1919. II. The Failure of the States. III. A National Problem. IV. Consequences of Lynching. V. The Danger.» (στα αγγλικά). *The New York Times*. 1919-10-05. ISSN 0362-4331.. Ανακτήθηκε στις 2024-04-06.
3. ↑  «Hundreds of black deaths during 1919's Red Summer are being remembered». *PBS NewsHour* (στα Αγγλικά). 23 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2024.
4. ↑  Avrich, Paul (16 Φεβρουαρίου 1996). *Sacco and Vanzetti: The Anarchist Background*. Princeton, NJ: Princeton University Press. ISBN 978-0-691-02604-6.
Ο **Περικλής Λιανός** (γενν. 11 Μαΐου 1963) είναι Έλληνας ηθοποιός περισσότερο γνωστός ως Θόδωρος Πιπίνης από την σειρά *Το καφέ της Χαράς*.

Βιογραφία
---------

Κατάγεται από το Θέρμο Αιτωλοακαρνανίας, όπου και ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του. Πέτυχε στις εισαγωγικές εξετάσεις για την Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και ξεκίνησε τις σπουδές του στην νομική επιστήμη. Το πτυχίο του το πήρε το 1988, ενώ παράλληλα, το χρονικό διάστημα 1981-84, φοιτούσε και στην Δραματική Σχολή Αθηνών (Γ. Θεοδοσιάδη), ακολουθώντας σπουδές δραματικής τέχνης. Στον χώρο της ενεργής δικηγορίας παρέμεινε μέχρι και το 1994. Ήδη από τα φοιτητικά του χρόνια, στράφηκε στον καλλιτεχνικό χώρο και άρχισε μια καριέρα, ακολουθώντας το επάγγελμα του ηθοποιού, συμμετέχοντας αρχικά σε παραστάσεις του παιδικού θεάτρου.

Έχει μια έντονη παρουσία στον χώρο του θεάτρου, ενδεικτικά, έχει συνεργαστεί με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Λάρισας, στο έργο «Γενικός Γραμματεύς», με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ιωαννίνων στα έργα «Χρυσό κλειδί» & «Χαρτοπαίκτης», έπαιξε στην «Έντα Γκάμπλερ» – Χένρικ Ίψεν, στο «Καλοκαίρι και καταχνιά» - Τένεσι Ουίλιαμς, στο «Αταίριαστο ζευγάρι» – Νιλ Σάιμον και πιο πρόσφατα, στο «Καπέλο από ψάθα Ιταλίας». Πολλές είναι ακόμα και οι επιτυχημένες τηλεοπτικές σειρές στις οποίες έπαιξε, όπως η *Μαντάμ Σουσού* που προβαλλόταν από την ΕΡΤ2, *Οι τελευταίοι εγγονοί, Χάι ροκ» και Λαβ σορρυ* από το MEGA, *Κωνσταντίνου και Ελένης, Το καφέ της Χαράς* από τον ΑΝΤ1. Επιπλέον, μεγάλος είναι και ο αριθμός των κινηματογραφικών ταινιών στις οποίες συμμετείχε, όπως στην ταινία *Τέλος εποχής* και *Πάμπτωχοι Α.Ε.* του Αντώνη Κόκκινου, *Ροζ ολοταχώς* και *Βασιλιάς*. Ασχολείται ακόμα με τον χώρο του ραδιοφώνου, ενώ έχει αναλάβει εδώ και πολλά χρόνια την μεταγλώττιση πολλών τηλεοπτικών σειρών.

Ιδιαίτερα σημαντικός σταθμός στην μέχρι τώρα μακρόχρονη πορεία του, υπήρξε η συμμετοχή του στην ταινία *Καϊκτσής*, το 1998, υπό την σκηνοθετική καθοδήγηση του Μπικέτ Ιλχάν, καθώς ήταν η πρώτη ελληνοτουρκική ταινία που έγινε, με συμμετοχή στην παραγωγή και από τις δύο χώρες. Επίσης, εδώ και πολλά χρόνια, πέρα των καλλιτεχνικών και νομικών του ενασχολήσεων, δραστηριοποιείται και στον τομέα της τοπικής αυτοδιοίκησης. Σημαντική ήταν η εμπειρία που αποκόμισε όταν το 2006 αποφάσισε να διεκδικήσει θέση Δημοτικού Συμβούλου, συμμετέχοντας στις Δημοτικές Εκλογές, υποστηρίζοντας την παράταξη «Ανοιχτή Πόλη». Είναι μέλος του Δ.Σ. του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών.

Παραπομπές
----------
Ο **Eu-LISA** (*European Union Agency for the Operational Management of Large-Scale IT Systems in the Area of Freedom, Security and Justice* που αναφέρεται απλούστερα σαν *Eu-LISA*· στα ελληνικά μπορεί να αποδοθεί ως *Υπηρεσία της ΕΕ για τη Λειτουργική Διαχείριση Συστημάτων ΤΠ Μεγάλης Κλίμακας στον Χώρο Ελευθερίας, Ασφάλειας και Δικαιοσύνης*) είναι ένας οργανισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ιδρύθηκε το 2011 για να εξασφαλίσει την αδιάλειπτη λειτουργία μεγάλων συστημάτων πληροφορικής εντός του χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης (ΧΕΑΔ).  Ξεκίνησε τις επιχειρησιακές του δραστηριότητες τον Δεκέμβριο του 2012. 

Η έδρα του EU-LISA βρίσκεται στο Τάλιν της Εσθονίας, ενώ το επιχειρησιακό του κέντρο βρίσκεται στο Στρασβούργο της Γαλλίας.  Ο σημερινός εκτελεστικός διευθυντής είναι ο Krum Garkov, ο οποίος ανέλαβε το ρόλο του τον Νοέμβριο του 2012.

Διοικητικό Συμβούλιο
--------------------

Το διοικητικό συμβούλιο που απαρτίζεται από τα κράτη μέλη της ΕΕ και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιβλέπει τις δραστηριότητες του οργανισμού.  Το καθεστώς του παρατηρητή στο διοικητικό συμβούλιο έχουν οι Ελβετία, Ισλανδία, Νορβηγία και Λιχτενστάιν, καθώς και εκπρόσωποι της Eurojust και της Europol.  Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου, από τον Ιούνιο του 2018, είναι ο Ούγγρος Zsolt Szolnoki.

Εντολή
------

O eu-LISA είναι υπεύθυνος για την επιχειρησιακή διαχείριση των συστημάτων πληροφορικής EURODAC, SIS II και VIS, διασφαλίζοντας παράλληλα την ασφάλεια των πληροφοριών και την προστασία των δεδομένων.  Με αυτό τον τρόπο, επιτρέπει την άμεση ανταλλαγή δεδομένων μεταξύ των κρατών μελών.  Επιπλέον, ο eu-LISA εξελίσσεται και αναπτύσσει νέα συστήματα πληροφορικής παράλληλα με την οικοδόμηση ενός Κέντρου Αριστείας και τη διενέργεια κατάρτισης, παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων. Η υπηρεσία περιγράφει τον εαυτό της ως "έναν από τους παράγοντες που επιτρέπουν την ολοκληρωμένη αντιμετώπιση των υφιστάμενων και αναδυόμενων απειλών κατά της ευρωπαϊκής ασφάλειας". Ως εκ τούτου, διευκολύνει την πρακτική εφαρμογή των πολιτικών προτεραιοτήτων και των νομικών μέσων.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2 3  «Who We Are». *www.eulisa.europa.eu*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2019.
2. ↑  «Executive Director». *www.eulisa.europa.eu*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2019.
3. 1 2 3  «Management Board». *www.eulisa.europa.eu*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2019.
4. 1 2 3  «Core Activities». *www.eulisa.europa.eu*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2019.
Καθαρισμένο δείγμα λάπις λάζουλι.
Το **λάπις λάζουλι** είναι ημιπολύτιμο πέτρωμα. Κύριο συστατικό του είναι ο λαζουρίτης που ευθύνεται για το χαρακτηριστικό μπλε χρώμα του, που από αυτόν ονομάζεται μπλε αζούρ. Περιέχει επίσης ασβεστίτη και βολλαστονίτη, καθώς και μικρούς κρυστάλλους σιδηροπυρίτη, χάρη στους οποίους εμφανίζει μεταλλικές αναλαμπές. Η σκληρότητά του στην κλίμακα Μος είναι 5 - 5,5.

Ετυμολογία
----------

Ετυμολογικά, λάπις θα πει λίθος στα Λατινικά. Η δεύτερη λέξη προέρχεται από την περσική λέξη Λαζουάρ, που θα πει πάλι λίθος στα Περσικά. Τελικά το λάζουλι, έγινε η ρίζα των λέξεων azure, azzurro, azul, αζούρ, που στις διάφορες Ευρωπαϊκές γλώσσες θα πει γαλάζιο. Επομένως, Λάπις Λάζουλι είναι ο γαλάζιος λίθος. Στους αρχαίους Έλληνες, στους Ρωμαίους και στη Βίβλο, ο λάπις αναφέρεται ως σάπφειρος. Ο Θεόφραστος και ο Πλίνιος περιγράφουν τον σάπφειρο σαν λίθο που περιέχει σκόνη ή στίγματα χρυσού. Η περιγραφή αυτή αντιστοιχεί στο λάπις με τα χρυσαφί στίγματα του σιδηροπυρίτη.

Πολύτιμη πέτρα
--------------

Λόγω της σύνθεσής του, το λάπις λάζουλι είναι υλικό που μπορεί να αντιδράσει με απρόβλεπτο τρόπο κατά την κοπή του. Μόλις κοπεί, όμως, γυαλίζεται εύκολα. Εξαιτίας της υψηλής τιμής που έχουν τα καλύτερα δείγματα, κυκλοφορούν πολλές απομιμήσεις, το αντιπροσωπευτικότερο παράδειγμα των οποίων είναι το γερμανικό ή το ελβετικό λάπις (παράγεται από ίασπι βαμμένο με μπλε χρωστική, που όμως δεν παρουσιάζει τις αναλαμπές του σιδηροπυρίτη.

Υπάρχει επίσης τεχνητό λάπις λάζουλι, με χημική σύνθεση παρόμοια με την φυσική. Στην περίπτωση αυτή όμως τα εγκλείσματα σιδηροπυρίτη είναι υπερβολικά κανονικά διευθετημένα και η πέτρα είναι πιο μαλακή. Το λάπις λάζουλι κοσμεί τη μάσκα του Τουταγχαμών και τους κίονες του Καθεδρικού της Αγίας Πετρούπολης. Άκομα το λαπις είναι ένας πολύτιμος λίθος.

Δείτε επίσης
------------

* Αζούρ

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Λάπις λάζουλι** |

* National Geographic - Ορυκτά του πλανήτη μας : Τόμος 37
* EM.Gems&Diamonds
Ο **Βασίλης Καζούλης** (ή **Καζούλλης,** Ρόδος, 23 Ιουνίου 1959) είναι Έλληνας τραγουδοποιός της ροκ σκηνής. Κάποια από τα γνωστότερα τραγούδια του είναι τα: «*Φανή», «Αν ήσουν άγγελος», «Κάτι να γυαλίζει», «Αεροπλάνα», «Το τελευταίο πλοίο για την Αμοργό», «Κοπέλες για λίγο», «Βορινό λιμάνι»* και *«Τα φιλιά του Αυγούστου».*

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο χωριό Ασκληπειό της Ρόδου. Σε ηλικία τεσσάρων ετών μετακόμισε στην Αθήνα. Από νεαρή ηλικία διακρίθηκε η κλίση του στη μουσική. Είναι αυτοδίδακτος στην κιθάρα και απόφοιτος της ΑΣΟΕΕ. Στα φοιτητικά του χρόνια δημιούργησε ένα ερασιτεχνικό συγκρότημα, συνεχίζοντας να γράφει στίχους και μουσική. Μετά την αποφοίτησή του, υπηρέτησε για δύο χρόνια στην Αεροπορία, απ' όπου όταν απολύθηκε είχε έτοιμη ήδη την πρώτη συλλογή τραγουδιών του.

Οι Σταμάτης Σπανουδάκης και Διονύσης Σαββόπουλος τον βοήθησαν να αναδειχθεί. Ο Σταμάτης Σπανουδάκης άκουσε πρώτος τη δουλειά του και τον ενθάρρυνε να ασχοληθεί επαγγελματικά με τη μουσική και να κάνει το πρώτο του βήμα στη δισκογραφία. Την ίδια εποχή, γύρω στο 1987 ο Διονύσης Σαββόπουλος τον παρουσίασε στην εκπομπή του «Ζήτω το Ελληνικό Τραγούδι» ως νέο ταλέντο και εκεί ερμήνευσε για πρώτη φορά τηλεοπτικά το τραγούδι του «Φανή».

Το 1990, με το τραγούδι «Γράμματα στην Σκόνη» από τη συλλογή «Τρύπια καπέλα», έλαβε μέρος στο Διεθνές Φεστιβάλ Μουσικής στο Λάχτι της Φινλανδίας, όπου διακρίθηκε, ενώ το 2002 πραγματοποίησε το όνειρό του να παίξει στο Λίβερπουλ, τη γενέτειρα των The Beatles, καθώς και στο Κάρντιφ, στο Μάντσεστερ και στο Λονδίνο. 

Το ύφος του έχει επιρροές από τους τους Beatles, με στοιχεία από την παράδοση των Δωδεκανήσων και ιδιαίτερα της πατρίδας του της Ρόδου.

Προσωπική δισκογραφία
---------------------

* «Μπλε Μωρό» ( Lyra/1987)
* «Τρύπια Καπέλα» (1989/Minos EMI)
* «Κάτι να γυαλίζει» (1992/ Minos EMI)
* «Βορεινό λιμάνι» (1995/Minos EMI)
* «Τα φιλιά του Αυγούστου» (1998/Lyra)
* «Τόσες αποστάσεις» (ζωντανή ηχογράφηση από το Μετρό, 2000/Lyra)
* «Ραντεβού στην Εθνική» (2001/Lyra)
* «Μόνο να μου γελάς» (2004/Lyra)
* »Απ' το Λίβερπουλ στη Σαντορίνη» (2009/ΕΠΤΑ 7 - Legend)
* »Λευκός Ουρανός» (2014/XRC RECS USA)

όλα σε μουσική, στίχους και ερμηνεία  του ιδίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Λευκός Ουρανός" | Ο Βασίλης Καζούλλης επιστρέφει με νέο Digital Album

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η επίσημη ιστοσελίδα του Βασίλη Καζούλη
* Official Facebook Fan Page
* MySpace Kazoulis
* Official YouTube Channel

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* MusicBrainz: b4e6639e-40df-42f6-ac9a-60ce94c2963f

 |

 |
Βιογραφία
---------

Η **Βικτωρία Θεοδώρου** (1925-2019), ήταν Ελληνίδα ποιήτρια, εκπρόσωπος της Β' Μεταπολεμικής Γενιάς.

Γεννήθηκε στα Χανιά στις 21 Δεκεμβρίου 1925. Το 1936 έχασε τον πατέρα της. Με σκοπό να γίνει δασκάλα η μητέρα της την οδήγησε στο Ίδρυμα Καλοκαιρινού Ορφανοτροφείο Παρθεναγωγείο Ηρακλείου, στο οποίο έζησε τρία χρόνια, και τελείωσε το δημοτικό σχολείο Το 1939 γράφτηκε στο 2ο Γυμνάσιο Θηλέων Χανίων όπου φοίτησε κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο,  που ξέσπασε στην Ελλάδα όσο αυτή ήταν μαθήτρια της Α' Γυμνασίου. Καταφεύγοντας με τα αδέρφια της σε ένα ορεινό χωριό κοντά στο πεδίο των μαχών, παρακολούθησε τον βομβαρδισμό των Χανίων το 1941.Παράλληλα με το γυμνάσιο, συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση και το 1943 έγινε μέλος της Ε.Π.Ο.Ν και της Επιμελητείας του Αντάρτη. 

Στην Αθήνα έφθασε το 1945 με στόχο να σπουδάσει στη Σχολή Επισκεπτριών Αδελφών και το1948 πέτυχε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Την συνέλαβαν ως αριστερή και την εξόρισαν συνολικά 4 χρόνια στη Χίο, το Τρίκερι και τη Μακρόνησο. Ποτέ δεν έκανε δήλωση ούτε ανήκε σε κάποιο κόμμα .Το 1952 αφέθηκε ελεύθερη ως "αδειούχος εξόριστη" μετά από προσπάθειες του συμπατριώτη της Χαρίδημου Σπανουδάκη, τον οποίο παντρεύτηκε το 1955. Επέστρεψε στις σπουδές της και αργότερα απέκτησε δίδυμες κόρες την Ειρήνη και την Μαρία. Με την βοήθεια τους πήρε το πτυχίο της το 1986. 

Απεβίωσε στις 15 Φεβρουαρίου 2019

Εργογραφία
----------

Το έργο της Βκτωρίας Θεοδώρου αποτελείται από 13 συλλογές, οι οποίες περιέχουν συνολικά 603 ποιήματα. Η ποίηση της Θεοδώρου είναι βιωματική και επικεντρώνεται στο υδάτινο στοιχείο. Η κυριαρχία του νερού ως βασικό στοιχείο στα ποιήματά της πιθανόν οφείλεται στο γεγονός πως η ποιήτρια γεννήθηκε και πέρασε τα πρώτα στάδια της ζωής της στα Χανιά, μία πόλη που η κοινωνική και οικονομική ζωή της είναι συνυφασμένη με το νερό.

Στο συνολικό της έργο η λέξη νερό αναφέρεται 101 φορές, η θάλασσα 92, το κύμα 53, η βροχή 34, ο γιαλός και το πέλαγος 23, ο ποταμός και η λίμνη 22 και ο αφρός 19.  Επίσης, στα ποιήματά της εμφανίζονται επανειλημμένα λέξεις που σχετίζονται έμμεσα ή άμεσα με το υδάτινο στοιχείο και συγκεκριμένα τη θάλασσα, ονομασίες ψαριών και θαλάσσιων ζώων, ονομασίες θαλασσών και παραθαλάσσιων περιοχών και παράγωγα λέξεων όπως θάλασσα και άμμος.

### Έργα:

*Άρειος ύπνος*  (1983) ο συγκεκριμένο έργο είναι εμπνευσμένο από το κοιμητήριο των Γερμανών στον κάμπο του Μαλεμέ και η ποιήτρια εκφράζει την οργή και την απορία της για τις τιμές που δέχτηκαν στην Κρήτη οι Ναζί που υπήρξαν πεσόντες πολέμου

Παραπομπές
----------

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 182216674
* **ΕΒΕ**: 19020
* **AA**: 100664
* **BiblioNet**: **1657**
* ISNI: 0000 0000 7986 6659
* SUDOC: 067324819
* BNF: cb144054581 (data)

 |

 |
Το **Κόμμα της Αρετής** (τουρκ. : Fazilet Partisi, FP ), ήταν τουρκικό πολιτικό κόμμα που ιδρύθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 1997. 

Η λειτουργία του απαγορεύθηκε στις 22 Ιουνίου 2001, με απόφαση του «Συνταγματικού Δικαστηρίου της Τουρκίας». Το Συνταγματικό δικαστήριο θεώρησε ότι η ιδεολογία και οι πολιτικές θέσεις του κόμματος, παραβίαζαν τα άρθρα του Συντάγματος για τον κοσμικό χαρακτήρα του κράτους.   

Μετά την κατάργησή του, οι βουλευτές του κόμματος, χωρίστηκαν σε δυο φράξιες: τους *μεταρρυθμιστές*, που υπό την ηγεσία και επιρροή του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ίδρυσαν το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, και τους *παραδοσιακούς*, που υπό την ηγεσία του Ρετσάι Κουτάν, ίδρυσαν το Κόμμα της Ευτυχίας.

Το κόμμα της Αρετής απετέλεσε ακόμα ένα ισλαμικό κόμμα, στη μακριά αλυσίδα των κομμάτων του πολιτικού Ισλάμ που δημιουργούνταν και απαγορεύονταν στην Τουρκία, τις τελευταίες τρεις δεκαετίες.  
Συγκεκριμένα, υπήρξε το διάδοχο κόμμα, μετά την απαγόρευση και διάλυση του Κόμματος της Ευημερίας το 1998. 

Το έμβλημα του κόμματος, ήταν ένα κόκκινο μισοφέγγαρο που συνδέεται μέσω πέντε γραμμών με μια κόκκινη καρδιά. Σύμφωνα με τον αρχηγό του κόμματος, Ισμαήλ Αλπτεκίν: «Η ημισέληνος αντιπροσωπεύει την εθνική μας ταυτότητα, την εθνική ιστορία, τις εθνικές παραδόσεις και τον εθνικό πολιτισμό. Η καρδιά εκφράζει τα συναισθήματα συμπόνιας, αδελφοσύνης και αγάπης που χρειαζόμαστε περισσότερο ως έθνος, ειδικά σε αυτή την περίοδο». Οι πέντε γραμμές πάλι συμβόλιζαν την Δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ελευθερία, το κράτος δικαίου και την ανάπτυξη, πολιτικές θέσεις για τις οποίες το κόμμα θα αγωνιζόταν.

Ίδρυση
------

Τα μέλη και στελέχη του κόμματος της Ευημερίας, η λειτουργία του οποίου απαγορεύτηκε επισήμως τον Ιανούαριο του 1998, για *συμμετοχή σε δραστηριότητες που αποσκοπούσαν στην κατάλυση της συνταγματικής τάξης* οργάνωσαν το νέο κόμμα της Αρετής, τον Δεκέμβριο του 1997, προκειμένου να αντικαταστήσουν το κόμμα της Ευημερίας. Οι 150 βουλευτές του διαλυθέντος Κόμματος της Ευημερίας προσχώρησαν μαζικά στο νέο κόμμα, τον Φεβρουάριο του 1998. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, εκλεγμένος δήμαρχος Κωνσταντινούπολης με το Κόμμα Ευημερίας, και μετέπειτα Πρόεδρος της Τουρκίας, προσχώρησε στις 25 Φεβρουαρίου 1998.

Στις βουλευτικές εκλογές του 1999 το κόμμα πήρε 15% περίπου, και εξέλεξε 111 βουλευτές. Σάλος προκλήθηκε όταν η βουλεύτρια του κόμματος, Μερβέ Καβακτσί, προσήλθε στην ορκωμοσία της νέας Βουλής, φορώντας μαντίλα. 

Η Εισαγγελία ξεκίνησε έρευνες, προκειμένου να διαπιστώσει αν το νέο κόμμα της Αρετής, μπορούσε να θεωρηθεί διάδοχος του κόμματος της Ευημερίας. Όταν του ζητήθηκε, ο ιδρυτής του κόμματος, Ισμαήλ Αλπτεκίν, δήλωσε ότι το κόμμα του δεν ήταν διάδοχο κανενός. Ο Εισαγγελέας όμως, θεώρησε ότι τα δυο κόμματα μοιράζονταν τις ίδιες - ισλαμικές - αρχές, και συνεπώς ούτε αυτό το κόμμα πληρούσε τις συνταγματικές προϋποθέσεις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Turkey bans Islamic party, BBC
2. ↑  Fazilet'in amblemi ‘hilal ve kalp’ Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. Hürriyet, 4. April 1998
3. ↑
4. ↑  Stephen Kinzer: *Under Close Scrutiny, Turkey’s Pro-Islam Party Has a Makeover*. New York Times, 26. Februar 1998
Namco Pony Super (4-θυρο, μοντέλο του 1986).
Το Pony Super είναι ένα ελαφρύ όχημα που κατασκευάστηκε μεταξύ 1985 και 1992 από την ελληνική κατασκευαστική εταιρία Namco ως διάδοχο του μοντέλου πρώτης γενιάς Pony-Citroën. Ήταν μια έκδοση του Baby-Brousse. Το Pony Super εξελίχθηκε από το προηγούμενο μοντέλο Pony-Citroën με ορισμένες τροποποιήσεις και βελτιώσεις.

Παρά τις προόδους του, το Pony Super αντιμετώπισε προκλήσεις στην ελληνική εμπορική αγορά και τελικά απέτυχε, με μόνο μερικές εκατοντάδες μονάδες παραγωγής. Παράγοντες όπως ο ισχυρός ανταγωνισμός και οι μεταβαλλόμενες προτιμήσεις της αγοράς μπορεί να συνέβαλαν στην περιορισμένη επιτυχία του.

Ιστορικό
--------

Το πρώτης γενιάς Pony παρουσιάστηκε το 1974 και αρχικά αναπτύχθηκε από μια ομάδα Γάλλων μηχανικών στην Ακτή Ελεφαντοστού. Αυτό το σχέδιο υιοθετήθηκε από τη Citroën, η οποία στη συνέχεια υπέγραψε συμφωνία για την άδεια χρήσης του αυτοκινήτου στη NAMCO. Το Pony αναβαθμιζόταν συνεχώς και αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια ζωής του με σημαντικό αριθμό βελτιώσεων. Επιπλέον, η NAMCO είχε μια σχετική επιτυχία στην αγορά με τη βοήθεια ευνοϊκών φορολογικών νόμων που εφαρμόζονταν στα οχήματα της κατηγορίας της. Με 17.000 πωλήσεις, το Pony πρώτης γενιάς σταμάτησε να παράγεται το 1983, προκαλώντας τη σχεδίαση ενός καλύτερου μοντέλου.

Το Pony Super χρησιμοποιούσε μηχανικά εξαρτήματα της Ford και αναπτύχθηκε από τη NAMCO μαζί με την Inthelco GmbH. Παρήχθησαν πολλαπλές εκδόσεις/μοντέλα που αποτελούνταν από 950 cc με πετρελαιοκινητήρα 45 ίππων (34 kW), 1100 κ. εκ. με 55 ίππους (41 kW), 1300 κ. εκ. με 69 ίππους (51 kW) και 1600 κ. εκ. με πετρελαιοκινητήρα 54 ίππων (40 kW).. Αυτά τα μοντέλα ήταν διαθέσιμα σε διαμορφώσεις δύο ή τεσσάρων θυρών. Η NAMCO σχεδίαζε να εξάγει το αυτοκίνητο στις ΗΠΑ με κινητήρα 1900 cc, με την εταιρεία να στοχεύει σε όγκο παραγωγής 20.000 μονάδων ετησίως. Ωστόσο, το κόστος και οι προοπτικές υπολογίστηκαν εσφαλμένα, γεγονός που έκανε τη NAMCO να εγκαταλείψει το σχέδιο.

Η ελληνική αγορά είχε εξελιχθεί και η επιτυχία του Pony Super ήταν περιορισμένη λόγω του πρωτόγονου σχεδιασμού του και του φορολογικού νόμου που ήταν υπέρ τέτοιων οχημάτων αλλά τροποποιήθηκε πριν από την εισαγωγή του νέου αυτοκινήτου. Η παραγωγή τερματίστηκε σε μεγάλο βαθμό το 1992, αλλά μερικά Pony Super πήραν αργότερα άδεια και κατασκευάστηκαν στη Βουλγαρία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Milona, Marianthi (11 Μαΐου 2014). «Greek cars – DW – 11/05/2014». *dw.com* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 2024.
2. 1 2  Skartsis, Labros (1 Ιανουαρίου 2012). *Greek vehicle & machine manufacturers 1800 to present: A pictorial history*.
3. ↑  «If at first you don't succeed... | eKathimerini.com». *www.ekathimerini.com* (στα English). 20 Νοεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 2 Μαρτίου 2024. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)

* L.S. Skartsis and G.A. Avramidis, "Made in Greece", Typorama, Patras, Greece (2003) (ISBN 960-7620-30-5) (republished by the Patras Science Park, 2007)
Ο **Σούλης Τουρσούγκας** είναι Έλληνας προπονητής πετοσφαίρισης. Έχει κατακτήσει ως προπονητής τα περισσότερα πρωταθλήματα γυναικών Ελλάδος.

Καριέρα
-------

Αναδείχθηκε 5 φορές πρωταθλητής Ελλάδας με τη γυναικεία ομάδα βόλεϊ του ΖΑΟΝ και στη συνέχεια κατέκτησε άλλα 7 πρωταθλήματα ως προπονητής της γυναικείας ομάδας βόλεϊ του Παναθηναϊκού στη οποία υπήρξε προπονητής για 13 έτη (1980-1992 και 1994-1995). Με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε επίσης 2 Πρωταθλήματα Κέντρου (1981, 1982).

Επίσης έχει εργασθεί και ως τεχνικός σε ομάδες βόλεϊ μικρότερων ηλικιών, ενώ είχε και μια σύντομη συνεργασία με τη γυναικεία ομάδα βόλεϊ του Ολυμπιακού. Σημαντικότερες στιγμές για τον ίδιο υπήρξαν το πρώτο του πρωτάθλημα το 1974 με τον ΖΑΟΝ και το πρωτάθλημα με τις Νεανίδες του Παναθηναϊκού το 1991 στη Δράμα.

Τίτλοι
------

* 12 **Πρωταθλήματα Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών**:
	+ 1974, 1975, 1976, 1980, 1981 (ΖΑΟΝ)
	+ 1982, 1983, 1985, 1988, 1990, 1991, 1992 (Παναθηναϊκός)
* 2 **Πρωταθλήματα Κέντρου πετοσφαίρισης γυναικών**:
	+ 1981, 1982 (Παναθηναϊκός)
* 1 **Πρωτάθλημα Ελλάδας νεανίδων**:
	+ 1991 (Παναθηναϊκός)
* 2 **Πρωταθλήματα Αθηνών νεανίδων**:
	+ 1990, 1991 (Παναθηναϊκός)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «naxos-news.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2012.
2. 1 2  ermisdramas.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  sport.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Συνέντευξη[*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Γιώργης Τρικαλινός** (Αλμυρός, 7 Οκτωβρίου 1914 - 20 Μαρτίου 1997) ήταν στέλεχος του ΚΚΕ, αντιστασιακός, πολιτικός επίτροπος του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας στον εμφύλιο πόλεμο και εκδότης της εφημερίδας Ριζοσπάστη.

Νεανικά Χρόνια
--------------

Γεννήθηκε στον Αλμυρό Βόλου το 1914 σε μικροαστική οικογένεια. Ο πατέρας του ήταν συμβολαιογράφος. Σπούδασε στη Νομική Αθήνας και οργανώθηκε στην ΟΚΝΕ. Φυλακίστηκε από τη δικτατορία Μεταξά και εξορίστηκε στη Φολέγανδο. Στη Φολέγανδρο μαζί με τους υπολοίπους κρατούμενους υπόβαλλαν υπόμνημα στην κυβέρνηση Μεταξά για να πολεμήσουν τους Ιταλούς εισβολείς, κάτι που απορρίφθηκε. Μετά την κατάληψη της Ελλάδας από τους Γερμανούς, απέδρασε και επέστρεψε στην Αθήνα.

Στην Αθήνα το 1941 συμμετείχε στο προσωρινό γραφείο της ΟΚΝΕ, όπου συγκρούστηκε με *υπερεπαναστατικές* απόψεις ορισμένων στελεχών της όπου ζητούσαν άμεσα, ένοπλη αντίσταση. Μετά την διάλυση του προσωρινού γραφείου της ΟΚΝΕ το 1942, συμμετείχε στο γραφείο της Κεντρικής Επιτροπής της ΟΚΝΕ. 

Αργότερα ήταν από τα πρώτα μέλη της ΕΠΟΝ. Το 1944 έγινε γραμματέας στην 6η αχτίδα των Ανατολικών Συνοικιών, όπου συμμετείχε στις μάχες των συνοικιών την περίοδο των Δεκεμβριανών. 

Μετά την Απελευθέρωση συμμετείχε στον Δημοκρατικό Στρατό ως πολιτικός επίτροπος. Ήταν στα αντάρτικα σώματα που παρέμειναν στην Ελλάδα μετά την ήττα του Δημοκρατικού Στρατού για περίπου 292 μέρες. Στη συνέχεια κατέφυγε στη Ρουμανία.

Επιστροφή στην Ελλάδα
---------------------

Ήρθε παράνομος στην Ελλάδα το 1959 όπου συνελήφθη. Παρέμεινε στη φυλακή μέχρι το 1966. Φυλακίστηκε ξανά από τη χούντα, και απελευθερώθηκε το 1971 αλλά συνελήφθη φυλακίστηκε ξανά το 1973, ενώ υπέστη βασανιστήρια στο στρατόπεδο της ΕΣΑ στο Μπογιάτι.
Από το 1974 ήταν εκδότης της εφημερίδας Ριζοσπάστης, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ ενώ ήταν υποψήφιος βουλευτής Μαγνησίας. Συνέγραψε 4 βιβλία ενώ δημιουργούσε καλλιτεχνήματα με σινική μελάνη και καλάμια. 
Είχε τρία παιδιά. Το μεγαλύτερο ήταν ο Χρήστος ομότιμος καθηγητής φυσικής στο ΕΚΠΑ.

Εργογραφία
----------

* (2007) 292 ημέρες μετά το Γράμμο-Βίτσι, Σύγχρονη Εποχή
* (1998) Ανασκαλεύοντας τη χόβολη της μνήμης, Σύγχρονη Εποχή
* (1987) Αλμυρός, Σύγχρονη Εποχή
* (1985) Δρόμος μακρύς και δύσκολος, Σύγχρονη Εποχή

Παραπομπές
----------

1. ↑   Γιώργης Τρικαλινός, Δρόμος μακρύς και δύσκολος, Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 1981 σελ 17
2. ↑  Γιώργης Τρικαλινός, Δρόμος μακρύς και δύσκολος, Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 1981 σελ 29
3. ↑  Λυγούρα,Αναστασία (2010), Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών), Πανεπιστημιακά ιδρύματα και φοιτητική δράση κατά τα έτη 1940-1944 σελ 173
4. ↑  Τρίτη 7 Οχτώβρη 2014, Μια ζωή αφιερωμένη στα ιδανικά του ΚΚΕ, Χρήστος Γ. Τρικαλινός ανακτήθηκε στις 6/2/2017
Αυτό το άρθρο παρέχει μια επισκόπηση της **παρουσίας Αυστριακών ταχυδρομείων στην Κρήτη** και τη **χρήση της γαλλικών νομισμάτων στην Αυστριακή γραμματόσημα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία**.

Ταχυδρομική ιστορία
-------------------

Μαζί με πολλά άλλα έθνη, η Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία διατήρησε δικά της ταχυδρομεία στην Κρήτη στα τέλη του 19ου και αρχές του 20ου αιώνα. Λειτουργούσε 3 ταχυδρομεία, ένα για τις πόλεις Χανιά, Ηράκλειο και Ρέθυμνο. Λειτουργούσαν από το 1890 μέχρι το 1914 και διαδέχθηκαν τους προηγούμενους αυστριακούς ταχυδρομικούς οργανισμούς που είχαν ξεκινήσει εργασίες στην περιοχή από το 1837.

Σφραγίδα θέματα
---------------

Τα γραφεία χρησιμοποιούσαν αυστριακά γραμματόσημα τα οποία εκφράζονταν με διάφορες νομισματικές μονάδες (Λομβαρδοενετικό σόλντι, τουρκικά παρά και γρόσια, γαλλικά σαντίμ και φράγκα).

### Εκδόσεις που εκφράζονταν με γαλλικά νομίσματα

Προκειμένου να ανταγωνιστούν καλύτερα τα γαλλικά ταχυδρομεία, τακτικά Αυστριακά γραμματόσημα κόβονταν σε γαλλικό νόμισμα από το 1903 (με τιμές από 5 σαντίμ έως 4 φράγκα). Το τελευταίο σετ (1908-1914) περιλάμβανε γραμματόσημα για τον εορτασμό της 60ής επετείου της ενθρόνισης του Αυτοκράτορα Φραγκίσκου Ιωσήφ.

Εικόνες
-------

* 5 σολδία (Αυστριακός Λεβάντε) με σφραγίδα RETTIMO το 18845 σολδία (Αυστριακός Λεβάντε) με σφραγίδα RETTIMO το 1884
* Γραμματόσημο του Αυστριακού Λεβάντε με κρητική σφραγίδα, μάλλον CANDIAΓραμματόσημο του Αυστριακού Λεβάντε με κρητική σφραγίδα, μάλλον CANDIA
* επισήμανση 2 PIASTER επάνω σε 50 heller. Ζεύγος με σφραγίδα CANEA το 1901επισήμανση 2 PIASTER επάνω σε 50 heller. Ζεύγος με σφραγίδα CANEA το 1901
* Επισήμανση 5 CENTIMES (έκδοση του 1906) με σφραγίδα CANDIA (Hράκλειο) το 1907.Επισήμανση 5 CENTIMES (έκδοση του 1906) με σφραγίδα CANDIA (Hράκλειο) το 1907.

Παραπομπές
----------

Αναφορές
1. ↑  Österreich 1850-1918, Spezialkatalog und Handbuch, von Dr. Ulrich FERCHENBAUER, Wien 1981 Österreichische Post auf Kreta p.458-464

Πηγές
* Stanley Gibbons Stamp Catalogue - Part 2: *Austria & Hungary*, 6th Edition 2002, pp 148–152
* Rienk M. Feenstra & Friends, *Crete: Postal History, Postage and Revenue Stamps, Coins & Banknotes* (collectio, 2001, (ISBN 960-85275-6-2))
* AskPhil – Glossary of Stamp Collecting Terms
* Encyclopaedia of Postal History
* Rossiter, Stuart & John Flower. *The Stamp Atlas*. London: Macdonald, 1986, p. 331. (ISBN 0-356-10862-7)
20-para stamp of the British administration in Crete issued in 1898 and inscribed in Greek
Τα **Βρετανικά ταχυδρομεία στην Κρήτη** επιτελούσαν τις ταχυδρομικές υπηρεσίες στο έδαφος του νησιού της **Κρήτης**. Οι γραμματόσημα, που είχαν επιγραφές στα Ελληνικά, χρησιμοποιήθηκαν στην βρετανική σφαίρα διοίκησης (Ηράκλειο) κατά τη διάρκεια της κατοχής των Μεγάλων Δυνάμεων του νησιού το 1898-1899.

Ταχυδρομική ιστορία
-------------------

Το 1898 η Κρήτη απέκτησε αυτονομία από την Οθωμανική κυριαρχία. Η Κρητική Πολιτεία βρισκόταν υπό διεθνή εγγύηση και προστασία· μετά την αποχώρηση της Οθωμανικής φρουράς, ήταν φρουρούμενη από μια διεθνή στρατιωτική δύναμη από τη Βρετανία, τη Γαλλία, την Ιταλία και τη Ρωσία, και κάθε δύναμη έλεγχε μια περιοχή.

Βρετανικά ταχυδρομεία ιδρύθηκαν από τη στρατιωτική διοίκηση στην περιοχή υπό βρετανικό έλεγχο, αλλά δεν λειτούργησαν ποτέ. Ήταν στο Ηράκλειο και σε 9 χωριά. Οι ταχυδρομικές σφραγίδες είναι HPAKΛEION, ΑΓ. ΘΩΜΑΣ, ΑΓ. ΜΥΡΩΝ, ΑΡΧΑΝΑΙΣ, ΕΠΙΣΚΟΠΗ, ΚΑΣΤΕΛΛΛΙ, ΜΟΙΡΑΙΣ, MOXOΣ, ΧΑΡΑΚΑΣ και ΧΕΡΣΟΝΗΣΟΣ.

Εκδόσεις σειρών
---------------

Η Βρετανία εξέδωσε 5 γραμματόσημα με επιγραφές στα ελληνικά. Τα γραμματόσημα είχαν ονομαστικές τιμές στο οθωμανικό νόμισμα: παράδες (40 παράδες = 1 γρόσιο). Η πρώτη σειρά, χειροποίητη, φαίνεται στην εικόνα παραπάνω. Επίσης το 1898 ακολούθησαν δύο αξίας 10 παράδων (μπλε), και 20 παράδων (πράσινο). Το 1899 άλλα δύο, 10 παράδων (καφέ) και 20 παράδων (κόκκινο. Όλες ήταν λιθογραφικές εκδόσεις.

Παλαιότερα, θεωρείτο ότι το ταχυδρομικό υλικό μεταφερόταν μέσω του αυστριακού γραφείου στο Ηράκλειο, με την αυστριακή σφράγιση CANDIA, επειδή πολύ λίγοι σωζόμενοι φάκελοι και ορισμένα βρετανικά γραμματόσημα φέρουν τις σφραγίσεις τόσο των βρετανικών υπηρεσιών όσο και του αυστριακού ταχυδρομείου με το CANDIA. Αλλά σχεδόν όλο το ταχυδρομικό υλικό των Βρετανών έχει μόνο αυστριακά γραμματόσημα. Δεν υπάρχουν, επομένως, αποδείξεις ότι τα βρετανικά γραμματόσημα είχαν διεθνή ισχύ, ή ότι υπήρχε βρετανική ταχυδρομική υπηρεσία στην Κρήτη. Έτσι, πλήρη φύλλα των τεσσάρων τελευταίων γραμματοσήμων έχουν προ-ακυρωθεί με τη σφράγιση HPAKΛEION. Παρ' όλα αυτά, οι σπάνιοι σφραγισμένοι φάκελοι και τα γραμματόσημα παραμένουν ελκυστικά για τους συλλέκτες.

Βλέπε επίσης
------------

\* Austrian post offices in Crete
* French post offices in Crete
* International Squadron (Crete intervention, 1897-1898)
* List of British post offices abroad
* Postage stamps and postal history of Crete
* Postage stamps and postal history of Great Britain
* Russian post offices in Crete

Αναφορές
--------

1. ↑  Feenstra, Rienk (2001). *Crete : postal history, postage and revenue stamps, coins and bank notes* ([2nd.] έκδοση). Collectio. ISBN 9608527562.

Εξωτερικές συνδέσεις
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  British post offices in Crete στο Wikimedia Commons
Ένα πράσινο σήμα με αστέρια.
Τα **Ρωσικά ταχυδρομεία στην Κρήτη** ιδρύθηκαν από τη Ρωσία στην περιοχή της **Κρήτης**, που την κατέλαβε ως μέρος της κοινής κατοχικής δύναμης, που έφτασε το 1898.

Η Ρωσία εξέδωσε γραμματόσημα για την περιοχή τού Ρεθύμνου το 1899. Ωστόσο, η ταχυδρομική υπηρεσία λειτούργησε για πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, από τον Μάιο έως τον Ιούλιο.

Χειροποίητη έκδοση: Ένα πρώτο σύνολο τεσσάρων γραμματοσήμων χωρίς οδόντωση κατασκευάστηκε με σφραγίδες χειρός, σε δύο σχέδια βασισμένα στον αυτοκρατορικό θυρεό της Ρωσίας, τον δικέφαλο αετό. Το ένα σχέδιο ήταν ένας αετός στο κέντρο, επάνω RΕΤΥΜΝΟ, κάτω κείμενο στα λατινικά και ΜEΤΑLIK, και στις γωνίες 1, όλα μπλε σε λευκό φόντο. Το άλλο σχέδιο ήταν ένας αετός στο κέντρο, επάνω ΡΕΘΥΜΝΗΣ, κάτω ΠΡΟΣΩΡ. ΤΑΧΥΔΡ. ΜΕΤΑΛΙΚ, και στις γωνίες 1 ή 2, με τα γράμματα λευκά μέσα σε έγχρωμο πάπυρο-ρολό: οι αξίες ήταν 1 (πράσινο), 2 (μαύρο) και 2 (ροζ-κόκκινο).

Τα κανονικά τυπωμένα γραμματόσημα εκδόθηκαν αργότερα το 1899, τυπωμένα από την Grundman & Stangel της Αθήνας, χρησιμοποιώντας ένα σχέδιο με την τρίαινα του Ποσειδώνα. Βγήκαν σε τρεις αξίες, 1 και 2 μεταλλικές και ένα γρόσι (piastre, ισοδύναμο με τέσσερις μεταλλικές), και επτά χρώματα (μπλε, ροζ, πράσινο, λιλά, κίτρινο, πορτοκαλί και μαύρο). Μία τρίτη σειρά εκδόθηκε χρησιμοποιώντας μια παραλλαγή αυτού του σχεδίου, προσθέτοντας δύο άστρα στο οβάλ πλαίσιο γύρω από την τρίαινα, και τυπώθηκε σε μπλε, ροζ, πράσινο και λιλά.

Τα γραμματόσημα έλαβαν επίσης ένα βιολέ ή μπλε σήμα ελέγχου, με τη μορφή ενός δικέφαλου αετού μέσα σε κύκλο, πριν εκδοθούν. Είναι γνωστά γραμματόσημα χωρίς το σήμα ελέγχου, διότι έχουν γίνει απομιμήσεις εκτεταμένα, όπως για παράδειγμα αυτό που φαίνεται στην παραπάνω εικόνα. Είναι πλαστό γραμματόσημο, με πλαστό σήμα ελέγχου και πλαστή σφραγίδα ταχυδρομείου.

Η κυβέρνηση της Κρήτης εξέδωσε τα δικά της γραμματόσημα στις 1 Μαρτίου 1900· βλέπε Γραμματόσημα και ταχυδρομική ιστορία της Κρήτης.

Βλέπε επίσης
------------

* Γραμματοσήματα και ταχυδρομική ιστορία της Ρωσίας

Αναφορές και πηγές
------------------

Αναφορές

* Feenstra, Rienk M. (2001). *Crete: Postal History, Postage and Revenue Stamps, Coins & Banknotes*. Athens: Collectio. σελίδες 65–90. ISBN 960-85275-6-2.
* Karamitsos, A. (2004). *Hellas 2004: stamp catalog and postal history, Volume II*. Thessaloniki: A. Karamitsos. σελίδες 234–238. ISBN 960-87500-6-7.
* Vlastos (2004). *Vlastos 2005, Volume 3, Hellenic Territories*. Orestes Vlastos. σελίδες 249–258.
* Wellsted· Rossiter (1986). *The Stamp Atlas*. Macdonald. σελίδες 124–125. ISBN 0-8160-1346-2.

Πηγές
* Καταλόγος Scott
* Stanley Gibbons Ltd: διάφοροι καταλόγοι
* AskPhil - Γλωσσάριος όρων συλλογής γραμματοσήμων
* Εγκυκλοπαίδεια της Ταχυδρομικής Ιστορίας
Ο **Οράγγης** (αγγλικά: *Orange River*, αφρικάανς: *Oranjerivier*) είναι ο μακρύτερος ποταμός της Νότιας Αφρικής. Ο ποταμός πηγάζει στα Ντράκενσμπεργκ στο Λεσότο και ρέοντας προς τα δυτικά και εκβάλλει στον Ατλαντικό, διανύοντας περίπου 2.200 χιλιόμετρα. Σχηματίζει τμήμα των διεθνών συνόρων ανάμεσα σε Νότια Αφρική και Ναμίμπια και ανάμεσα σε Νότια Αφρική και Λεσότο, καθώς και πολλά όρια επαρχιών εντός της Νότιας Αφρικής. Αν και, με την εξαίρεση του Άπινγκτον, δεν περνάει από μεγάλες πόλεις, ο Οράγγης έχει σημαντικό ρόλο στην οικονομία μέσω της παραγωγής υδροηλεκτρικής ενέργειας και της παροχής νερού για άρδευση.

Ο Οράγγης πηγάζει κοντά στο ανατολικό άκρο των υψιπέδων του Λεσότο, στα όρη Ντράγκενσμπεργκ, σε υψόμετρο 3.300 μέτρων και είναι γνωστός σε εκείνη την περιοχή ως Σινκού ή Σενκού. Το Λεσότο βρίσκεται ολόκληρο στη λεκάνη απορροής του Οράγγη. Στη συνέχεια ρέοντας νότια, εισέρχεται στη Νότια Αφρική και μετά δυτικά, σχηματίζοντας μια πλατιά κοιλάδα, με βάθος περίπου 300 μέτρα και πλάτος περίπου 50 χιλιόμετρα. Σχηματίζει τα όρια των επαρχιών του Ελεύθερου Κράτους και του Ανατολικού Ακρωτηρίου. Στη συνέχεια δέχεται τα νερά του Καλεντόν, λίγο πριν το φράγμα Γκάμπιερ. Μετά βρίσκεται στην πορεία του ποταμού ένα ακόμη φράγμα, το φράγμα Φάντερκλουφ. Στο δυτικό άκρο της επαρχίας του Ελεύθερου Κράτους δέχεται τα νερά του κύριου παραπόταμού του, του Βάαλ και εισέρχεται στην επαρχία του Βόρειου Ακρωτηρίου. Στην κοιλάδα του Βάαλ ζει περίπου ο μισός πληθυσμός της Νότιας Αφρικής. Στη συνέχεια, ο ποταμός ρέει δυτικά, διασχίζοντας ερημικές περιοχές νότια της ερήμου Καλαχάρι. Αφού περάσει το Κακάμα, ο Οράγγης σχηματίζει τους ύψους 56 μέτρων καταρράκτες Ογκράμπις. Από αυτό το σημείο και μετά, αρχίζει ο κατώτερος ρους του Οράγγη, όπου ο ποταμός διασχίζει ηφαιστειακά πετρώματα, που σχηματίζουν γκρεμούς μέχρι και 300 μέτρων στις όχθες του ποταμού. Στα τελευταία 550 χιλιόμετρα της διαδρομής του, ο Οράγγης αποτελεί το σύνορο ανάμεσα σε Νότια Αφρική και Ναμίμπια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ΔΟΜΗ: Οράγγης
2. ↑  Orange River *Encyclopædia Britannica*
3. ↑  Earle, Anton et al. (2005), A preliminary basin profile of the Orange/Senqu River (pdf) Αρχειοθετήθηκε 2008-02-28 στο Wayback Machine. *African Centre for Water Research*, retrieved 30 June 2007

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Orange River στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 316747057
* GND: 4309681-5

 |

 |
**Fame** (ελληνική απόδοση: **Στον Πυρετό της Δόξας**) ήταν Αμερικανική μουσικοχορευτική τηλεοπτική σειρά, που εστίαζε στις σχέσεις μερικών νεαρών φοιτητών μίας Σχολής Τεχνών στη Νέα Υόρκη. Η σειρά διήρκεσε περισσότερο από 5 έτη (7-1-1982 έως 18-5-1987, 136 επεισόδια), ενώ ήρθε και στην Ελλάδα. Βασικούς ρόλους σε αυτήν, ερμήνευσαν οι ηθοποιοί Albert Hague (1920 – 2001, στο ρόλο του καθηγητή Shorofsky), Ντέμπι Άλεν (στο ρόλο της διευθύντριας της Σχολής, Lydia Grant), Carol Mayo Jenkins, Carlo Imperato (Danny), Lee Curreri (Bruno), Gene Anthony Ray (Leroy, 1962-2003), Valerie Landsburg, (Doris), Erica Gimpel (Coco) , Ann Nelson (κυρία Berg, 1916 – 1992), Bill Hufsey κ.α.

Πηγές
-----

* Η σειρά στο ImdB Ανακτήθηκε στις 7/1/2021

Παραπομπές
----------

1. ↑  «What happened to the original cast of Fame» Ανακτήθηκε στις 7/1/2021
Για τον φωτογράφο, δείτε: Νίκος Οικονομόπουλος.  

Ο ομοφοβικός μικροψώλης σεξιστής και μονάρχιδος **Νίκος Οικονομόπουλος** (Κάτω Αχαΐα, 30 Ιουνίου 1984) είναι Έλληνας λαϊκός τραγουδιστής. Αναδείχθηκε από τον τηλεοπτικό διαγωνισμό ταλέντων "Dream Show – the Music 2", στον οποίο ήταν νικητής.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Κάτω Αχαΐα στις 30 Ιουνίου του 1984. Παρέμεινε στην Κάτω Αχαΐα μέχρι την ηλικία των 17,5 ετών και στη συνέχεια τραγούδησε σε διάφορες πόλεις, αρχικά στην Πελοπόννησο και έπειτα στη Βόρεια Ελλάδα. Παράλληλα με το τραγούδι έκανε και άλλες δουλειές, όπως σε ψαράδικο και σε πιτσαρία. Το Δεκέμβριο του 2006 αναδείχθηκε νικητής του ριάλιτι σόου του ALPHA *Dream Show*.

Ο πρώτος του προσωπικός δίσκος κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2007 με τίτλο "Πρώτη αγάπη". Από το δίσκο αυτό αρκετά τραγούδια σημείωσαν επιτυχία, όπως το "Δεν είσαι εντάξει" "Όλα για σένα", "Κοίτα να μαθαίνεις", "Δυο Σπασμένα Ποτήρια" και "Αυτό το αστέρι".

Τον Ιούνιο του 2008 τιμήθηκε με το βραβείο του καλύτερου πρωτοεμφανιζόμενου καλλιτέχνη στα MAD Video Music Awards.

Το Δεκέμβριο του 2008 κυκλοφόρησε το maxi single με τίτλο "Και μη γυρίζεις" από τη δισκογραφική εταιρεία SONY MUSIC GREECE και τον ίδιο μήνα η δεύτερη ολοκληρωμένη του δισκογραφική δουλειά, με τίτλο "Άκουσα..."

Τον Ιούνιο του 2009 στα Mad Video Music Awards παρέλαβε το δεύτερο βραβείο του, αυτή τη φορά για το *Καλύτερο Video Clip – Σύγχρονο Λαϊκό*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Νίκος Οικονομόπουλος: Δείτε τον πως ήταν στα 13 του, στο Γυμνάσιο (ΦΩΤΟ)». *Alpha News Live*. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2019.
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2008. CS1 maint: Unfit url (link) , *Dream τελικός*, 5 Ιανουαρίου 2007.
3. ↑  Συνέντευξη του καλλιτέχνη[*νεκρός σύνδεσμος*] στο Ράδιο Δίκτυο 102.4 των Σερρών.
4. ↑  Ο Νίκος Οικονομόπουλος κέρδισε το έπαθλο του «Dream show 2», 7 Μέρες TV, 4 Ιανουαρίου 2007.
5. ↑  «Νίκος Οικονομόπουλος - "Πρώτη αγάπη"...». *www.musiccorner.gr*. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2024.
6. ↑  Βραβεία Αρχειοθετήθηκε 2009-01-04 στο Wayback Machine. *Οι νικητές των Mad Video Music Awards 2008*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* ISNI: 0000 0004 0771 5295
* MusicBrainz: 31753b8d-3a25-4616-ba89-d6e910d3acf7

 |

 |
Ο Άγιος Χρυσόγονος αποτελεί άγιο και μάρτυρα της Ορθόδοξης και της Καθολικής Εκκλησίας, ο οποίος έζησε στην αρχαία Ρώμη του 4ου αιώνα μ.Χ.Η μνήμη του τιμάται στις 22 Δεκεμβρίου για την Ορθόδοξη Εκκλησία και στις 24 Νοεμβρίου για την Καθολική. Τις ημέρες αυτές εορτάζονται τα ονόματα Χρυσόγονος και Χρυσόγονη.

Κοσμικός βίος
-------------

Σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση, ο Άγιος Χρυσόγονος ήταν άνθρωπος που σεβόταν τον Θεό και αποτελούσε δάσκαλο και πνευματικό πατέρα της Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολυτρίας. Είχε καταγωγή από τη Ρώμη και έζησε κατά τη βασιλεία του αυτοκράτορα Διοκλητιανού. Κατά τη διάρκεια των διωγμών των χριστιανών που κηρύχθηκαν από τον τελευταίο, ο Άγιος Χρυσόγονος συνελήφθη από Ρωμαίους στρατιώτες και φυλακίστηκε. Όταν ο Άγιος βρισκόταν στη φυλακή, μάλιστα, η Αγία Αναστασία η Φαρμακολύτρια του έστελνε γράμματα παρακαλώντας τον να προσεύχεται για τον σύζυγό της, Πούπλιο, προκειμένου αυτός να ασπαστεί τον χριστιανισμό.

Κατά το χρονικό διάστημα που ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός βρισκόταν στη Νίκαια, πληροφορήθηκε ότι στη Ρώμη ένας μεγάλος αριθμός χριστιανών, οι οποίοι είχαν φυλακιστεί και είχαν βασανιστεί, είχαν παρακινηθεί από τον Άγιο Χρυσόγονο και δεν είχαν απαρνηθεί τον χριστιανισμό. Τότε, αυτός έδωσε τη διαταγή να συλληφθούν και να εκτελεστούν όλοι οι χριστιανοί που δεν θα δέχονταν να αρνηθούν τον Χριστό, καθώς και να φέρουν αλυσοδεμένο τον Άγιο ενώπιόν του. Αυτός, όταν παρουσιάστηκε μπροστά στον αυτοκράτορα, παρέμεινε ανυποχώρητος μπροστά στις κολακείες και τις απειλές του τελευταίου και όχι μόνο δεν αρνήθηκε τον Χριστό, αλλά και διακήρυξε ότι αυτός είναι ο μόνος αληθινός Θεός. Ο Διοκλητιανός, αφού άκουσε όλα τα παραπάνω, εξοργισμένος, διέταξε να οδηγηθεί ο Άγιος Χρυσόγονος σε μια έρημη περιοχή και να αποκεφαλιστεί.

Λείψανα
-------

Μέρος των λειψάνων του Αγίου Χρυσογόνου βρίσκεται και φυλάσσεται μέσα σε λειψανοθήκη, η οποία κατασκευάστηκε το 1326, στη Μόνιμη Έκθεση Εκκλησιαστικής Τέχνης στο Ζαντάρ της Κροατίας.

Απολυτίκιο
----------

"Δίδωσι Χρυσόγονος αυχένα ξίφει,

Ο πνεύμα χρυσούς χάλκεος δε το σθένος."

Δείτε επίσης
------------

* Άγιος Μεγαλομάρτυς Ευστάθιος (Πλακίδας)
* Άγιος Εφραίμ ο νεομάρτυρας

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σήμερα .gr, Σαν. «Άγιος Χρυσόγονος». *Σαν Σήμερα .gr*. Ανακτήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2021.
2. ↑  «Ορθόδοξος Συναξαριστής :: Άγιος Χρυσογόνος». *www.saint.gr*. Ανακτήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2021.
3. ↑  «Mount Athos - Αγιολογικά». *www.mountathos.org*. Ανακτήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2021.
4. ↑  Άρης (24 Ιουνίου 2013). «η Λειψανοθήκη: 91 - Λειψανοθήκες από την Κροατία». *η Λειψανοθήκη*. Ανακτήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2021.
5. ↑  admin. «22 Δεκεμβρίου, Μνήμη της Μεγαλομάρτυρος Αναστασίας της φαρμακολυτρίας και των συν αυτή: Συναξάριον της ημέρας και Παρακλητικός Κανών της Αγίας. | ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΟΡΕΙΑ – orp.gr». Ανακτήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2021.
Η **Ιωάννα Τσάτσου**, το γένος **Σεφεριάδη** (1909 - 30 Σεπτεμβρίου 2000), ήταν Ελληνίδα ποιήτρια και συγγραφέας, σύζυγος του προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Τσάτσου.

Βιογραφία
---------

Ιωάννα Τσάτσου στην Αθήνα
Γεννήθηκε στη Σμύρνη και ήταν κόρη του Στέλιου Σεφεριάδη, καθηγητή Διεθνούς Δικαίου, και της Δέσπως Τενεκίδη. Αδέλφια της ήταν οι Γιώργος Σεφέρης και Άγγελος Σεφεριάδης. Το 1914 εγκαταστάθηκε με την οικογένειά της στην Αθήνα. Σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο Αθηνών, έκανε διδακτορική διατριβή αλλά δεν ασχολήθηκε με τη δικηγορία. Ασχολήθηκε με την ποίηση και την συγγραφή ιστορικών και λογοτεχνικών βιβλίων. Το βιβλίο της *Ο αδελφός μου Γιώργος Σεφέρης* απέσπασε το Α' κρατικό βραβείο βιογραφίας, ενώ για το συγγραφικό της έργο είχε τιμηθεί μεταξύ άλλων με το χρυσό μετάλλιο της Γαλλικής Ακαδημίας. Παράλληλα με την συγγραφική της δραστηριότητα, η Ιωάννα Τσάτσου αγωνίστηκε για τα δικαιώματα των γυναικών. Για την όλη δράση της τιμήθηκε με το *"μετάλλιο Εξαίρετων Πράξεων"*, με τον "*Χρυσό Σταυρό της Εποποιίας"* (1960), με τον *"Μεγαλόσταυρο του Τάγματος της Αξίας"* (1979, Γαλλία) κ.α. Κατά τη διάρκεια της κατοχής συνεισέφερε στην παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας προς τις οικογένειες εκτελεσθέντων και φυλακισθέντων Ελλήνων πατριωτών, ως άμεση συνεργάτης του αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού. Το 1965 εκδόθηκε για πρώτη φορά το προηγουμένως χειρόγραφο ημερολόγιό της, σχετικά με τις εμπειρίες της ολόκληρη την κατοχική περίοδο, με τίτλο *Φύλλα Κατοχής*.

Προσωπική ζωή
-------------

Απεβίωσε την 30η Σεπτεμβρίου 2000 στην Αθήνα και ενταφιάστηκε στο Α΄ νεκροταφείο Αθηνών. Η κηδεία της έγινε δημοσία δαπάνη. Ήταν παντρεμένη με τον Κωνσταντίνο Τσάτσο και είχε δυο κόρες: τη Δέσποινα Τσάτσου, σύζυγο του καθηγητή Μυλωνά, και την Ντόρα Τσάτσου, χορογράφο και σύζυγο του Αλέξανδρου Συμεωνίδη.

Πηγές
-----

1. 1 2  «The Righteous Among the Nations Database» (Αγγλικά)
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
3. 1 2  Αφιέρωμα Ιωάννας Τσάτσου Αρχειοθετήθηκε 2012-04-30 στο Wayback Machine. άρθρο της εφημερίδας "Το Βήμα"

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιωάννα Τσάτσου (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)

Ιωάννα Τσάτσου στην Αθήνα

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 7397887
* **ΕΒΕ**: 30847
* **AA**: 14705
* **BiblioNet**: **23289**
* LCCN: n82106112
* ISNI: 0000 0000 7970 035X
* GND: 118899481
* SUDOC: 027170667
* BNF: cb119271932 (data)
* BIBSYS: 97041790

 |

 |