recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Όντο/Εύδης Β΄** (γαλλ. *Odo/Eudes II*, απεβ. τον Μάιο του 1204) από τον Οίκο του Μπλουά ήταν από τους αρχηγούς της Δ΄ Σταυροφορίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Όντο/Εύδη Α΄, γιου του Ούγου κόμη της Καμπανίας.

Ο πάππος του Ούγος ήταν κόμης του Τρουά, του Μω (Βιτρύ-λε-Φρανσουά) και του Μπαρ-συρ-Ωμπ, περιοχές τις οποίες ένωσε με το όνομα *κομητεία της Καμπανίας*. Όταν ο Ούγος επέστρεψε από τις Σταυροφορίες βρήκε έναν γιο, τον Όντο/Εύδη Α΄, που δεν αναγνώρισε ως δικό του και κληροδότησε την Καμπανία στον ανιψιό του Θεοβάλδο Δ΄ κόμη του Μπλουά, που έτσι έγινε Β΄ της Καμπανίας. Ο άκληρος Όντο/Εύδης Α΄ είχε δύο τέκνα, τον Όντο/Εύδη Β΄ και τον Γουλιέλμο Α΄, πρίγκιπα της Αχαΐας.

Ο Όντο Β΄ συμμετείχε μαζί με τον αδελφό του Γουλιέλμο στην Δ΄ Σταυροφορία και ήταν από τους διακεκριμένους αρχηγούς της. Κατά την πολιορκία της Κωνσταντινούπολης τραυματίστηκε σοβαρά και λίγο μετά απεβίωσε τον Μάιο του 1204.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύθηκε την Εμελίνα του Μπρουά (Broyes), κόρη του Ούγου Γ΄ κυρίου του Μπρουά και είχε τέκνο:

* Όντα/Οντέτ, παντρεύτηκε τον Ούγο Α΄ κύριο (κσστελάνο) του Γκεν.

Αναφορές
--------

1. ↑  Phillips 2004, σελ. 89-90.
2. 1 2  Evergates 1999, σελ. 102.
3. ↑  Schenk 2012, σελ. 240.

Πηγές
-----

* Evergates, Theodore (1999). Aristocratic women in medieval France. University of Pennsylvania Press.
* Schenk, Jochen (2012). Templar Families, Landowning Families and the Order of the Temple in France, c.1120-1307. Cambridge University Press.
Συντεταγμένες: 51°45′N 19°12′E﻿ / ﻿51.750°N 19.200°E﻿ / 51.750; 19.200

Το **Λουτόμιερσκ** (πολωνικά: Lutomiersk) είναι πόλη του Πόβιατ Παμπιανίτσε, στο Βοεβοδάτο Λοτζ της κεντρικής Πολωνίας. Είναι η έδρα της Γκμίνα Λουτόμιερσκ. Απέχει περίπου 17 χλμ. βορειοδυτικά του Παμπιανίτσε και 19 χλμ. δυτικά της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Λοτζ. Απέκτησε καθεστώς πόλης το 1274, υποβιβάστηκε σε χωριό το 1870 και από την 1η Ιανουαρίου 2022, απέκτησε πάλι καθεστώς πόλης. Ο πληθυσμός του είναι 1.581 κάτοικοι (2022).

Ιστορία
-------

Στο Λουτόμιερσκ παραχωρήθηκαν προνόμια πόλης το 1274 από τον Δούκα Λέσεκ Β΄ το Μέλα από τη δυναστεία Πιαστ.

Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής της Πολωνίας (Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος), το 1940, οι κατακτητές πραγματοποίησαν απελάσεις Πολωνών, οι οποίοι τοποθετήθηκαν σε στρατόπεδο διέλευσης στο Λοτζ και στη συνέχεια απελάθηκαν στ Γενικό Κυβερνείο στο πιο ανατολικό τμήμα της γερμανοκρατούμενης Πολωνίας, ενώ τα σπίτια και τα αγροκτήματα τους παραδόθηκαν σε Γερμανούς αποίκους στο πλαίσιο της πολιτικής *Lebensraum* (Ζωτικός χώρος). Ένας ντόπιος Πολωνός δάσκαλος ήταν μεταξύ των θυμάτων μιας σφαγής Πολωνών από την περιοχή που διέπραξαν οι Γερμανοί το 1939 στο κοντινό Γουαγκιεβνίκι (Łagiewniki, σημερινή συνοικία του Λοτζ).

Μεταφορές
---------

Το Λουτόμιερσκ έχει σύνδεση με τραμ με το Λοτζ μέσω του Κονσταντίνουφ Γούτσκι. Αυτή είναι η γραμμή 43Β που πηγαίνει κάθε ώρα και υποστηρίζεται από το MPK Lodz. Υπάρχουν επίσης 2 γραμμές λεωφορείων: Λοτζ (Πλατεία Ανεξαρτησίας) - Κονσταντίνουφ Γούτσκι - Λουτόμιερσκ και Παμπιανίτσε - Λουτόμιερσκ.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Λουτόμιερσκ** |

1. ↑  bdl.stat.gov.pl/api/v1/data/localities/by-unit/051011508062-0705893?var-id=1639616&format=jsonapi. Ανακτήθηκε στις 4  Οκτωβρίου 2022.
2. ↑  «Κεντρική Στατιστική Υπηρεσία (ΚΣΥ) - Εθνικό Μητρώο Εδαφικής Κατανομής Γης» (στα Πολωνικά). 1 Ιουνίου 2008.
3. ↑  Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Κατοβίτσε 2007, σελ. 46–47.
4. ↑  «Lutomiersk w liczbach» [Λουτόμιερσκ σε αριθμούς]. *polskawliczbach.pl* (στα Πολωνικά).
5. ↑  Βαρντζίνσκα, Μάρια (2009). *Wysiedlenia ludności polskiej z okupowanych ziem polskich włączonych do III Rzeszy w latach 1939-1945* (στα Πολωνικά). Βαρσοβία: Ινστιτούτο Εθνικής Μνήμης. σελ. 255, 257.
6. ↑  Βαρντζίνσκα, Μάρια (2009). *Był rok 1939. Operacja niemieckiej policji bezpieczeństwa w Polsce. Intelligenzaktion* (στα Πολωνικά). Βαρσοβία: Ινστιτούτο Εθνικής Μνήμης. σελ. 204.
7. ↑  «Autobus 43B MPK Łódź - rozkład jazdy (pl. Jana Pawła II (Lutomiersk) - Dw. Łódź Kaliska)» [Λεωφορείο 43B MPK Łódź - δρομολόγιο (Πλατεία Ιωάννη Παύλου Β΄ (Λουτόμιερσκ) - Σταθμός Λοτζ Καλίσκα)]. *busy-krk.pl* (στα Πολωνικά).

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Πολωνία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 136222409

 |

 |
Μποτιλιάρισμα στο Πεκίνο
**Κυκλοφοριακή συμφόρηση**, κοινώς **μποτιλιάρισμα**, ονομάζεται η κατάσταση στα οδικά δίκτυα που χαρακτηρίζεται από ουρές οχημάτων και χαμηλότερες ταχύτητες μέχρι και ακινησία. Η κυκλοφοριακή συμφόρηση στα αστικά οδικά δίκτυα έχει αυξηθεί σημαντικά από τη δεκαετία του 1950. Όταν η ζήτηση κυκλοφορίας είναι αρκετά μεγάλη ώστε η αλληλεπίδραση μεταξύ των οχημάτων να επιβραδύνει τη ροή της κυκλοφορίας, αυτό οδηγεί σε συμφόρηση. 

Καθώς η ζήτηση πλησιάζει τη χωρητικότητα ενός δρόμου (ή των διασταυρώσεων κατά μήκος του δρόμου), εμφανίζεται ακραία κυκλοφοριακή συμφόρηση. Όταν τα οχήματα σταματούν πλήρως για μεγάλες χρονικές περιόδους, αυτό είναι γνωστό ως κυκλοφοριακή συμφόρηση.

Μαθηματικά, η κυκλοφορία μοντελοποιείται ως ροή μέσω ενός σταθερού σημείου στη διαδρομή, ανάλογα με τη ρευστοδυναμική.

Για την αντιμετώπιση τέτοιων φαινομένων, έχουν θεσπιστεί μέτρα αποσυμφόρησης, όπως o Μεγάλος Δακτύλιος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Treiber, Martin· Kesting, Arne (11 Οκτωβρίου 2012). *Traffic Flow Dynamics: Data, Models and Simulation* (στα Αγγλικά). Springer Science & Business Media. ISBN 978-3-642-32459-8. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Μαρτίου 2021. Ανακτήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2020.
2. ↑  May, Adolf Darlington (1990). *Traffic Flow Fundamentals* (στα Αγγλικά). Prentice Hall. ISBN 9780139260728. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Μαρτίου 2021. Ανακτήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2020.
Τα δύο ζεύγη από κατακορυφήν γωνίες που δημιουργούνται από την τομή των ευθειών {\displaystyle \mathrm {xx'} } και {\displaystyle \mathrm {yy'} }.
Στην γεωμετρία, δύο γωνίες είναι **κατακορυφήν** εάν έχουν την κορυφή τους κοινή και τις πλευρές τους αντικείμενες ημιευθείες. Οι κατακορυφήν γωνίες είναι ίσες.:23:33

Δύο ευθείες που τέμνονται δημιουργούν δύο ζεύγη από κατακορυφήν γωνίες.

Ιδιότητες
---------

* Οι δύο κατακορυφήν γωνίες είναι ίσες.

*Απόδειξη:* Θα δείξουμε ότι {\displaystyle \angle \mathrm {xOy} =\angle \mathrm {x'Oy'} }. Από την ευθεία {\displaystyle \mathrm {xx'} } έχουμε ότι οι γωνίες {\displaystyle \mathrm {xOy} } και {\displaystyle \mathrm {yOx'} } είναι παραπληρωματικές γωνίες,

{\displaystyle \angle \mathrm {xOy} +\angle \mathrm {yOx'} =180^{o}\Rightarrow \angle \mathrm {xOy} =180^{o}-\angle \mathrm {yOx'} }.
Αντίστοιχα, από την ευθεία {\displaystyle \mathrm {yy'} } έχουμε ότι 

{\displaystyle \angle \mathrm {yOx'} +\angle \mathrm {x'Oy'} =180^{o}\Rightarrow \angle \mathrm {x'Oy'} =180^{o}-\angle \mathrm {yOx'} }.
Επομένως, {\displaystyle \angle \mathrm {xOy} =\angle \mathrm {x'Oy'} }. {\displaystyle \square }

Δείτε επίσης
------------

* Εφεξής γωνίες
* Παραπληρωματικές γωνίες
* Συμπληρωματικές γωνίες

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ταβναλης, Χ. *Επίπεδος Γεωμετρία*. Αθήνα: Ι. Χιωτελη.
2. ↑  Νικολάου, Νικόλαος Δ. (1973). *Θεωρητική Γεωμετρία*. 1973: Οργανισμός εκδόσεως διδακτικών βιβλίων.
Το **Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Ρούμελης (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης)** με έδρα τη Λαμία, το μοναδικό στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, εντάχθηκε στο δίκτυο των ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. του Υπουργείου Πολιτισμού το 1983 (ΦΕΚ 756/28-12-1983,σύσταση Νομικού Προσώπου με όνομα Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Ρούμελης στο Δήμο Λαμιέων) και εγκαινίασε τη δραστηριότητα του το 1985 με την παράσταση «Η αυλή των θαυμάτων» του Ιάκωβου Καμπανέλλη. Από τότε μέχρι το 1988 αποτελούσε αυτόνομο Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου του Δήμου. Το 1988 (ΦΕΚ 432/21-6-1988) το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης μετατρέπεται σε Δημοτική Επιχείρηση του Δήμου Λαμιέων, νομική μορφή με την οποία λειτούργησε ως τον Απρίλιο του 2008 (ΦΕΚ 960/23-5-2008) οπότε και μετετράπη σε Δημοτική Κοινωφελή Επιχείρηση του Δήμου Λαμιέων και ως τέτοια λειτουργεί ως σήμερα.

Η δραστηριότητα του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης αναπτύσσεται σε τρεις σκηνές, την Κεντρική Σκηνή, την Πειραματική Σκηνή και την Παιδική Σκηνή. Στην Κεντρική Σκηνή έχουν ανέβει μεταξύ άλλων έργα των Αισχύλου, Ευριπίδη, Αριστοφάνη, Σαίξπηρ, Τζόνσον, Μολιέρου, Γκολντόνι, Φεϋντώ, Λόρκα, Μίλλερ, Ουίλλιαμς. Έμφαση δόθηκε και στο νεοελληνικό θέατρο με έργα των Καμπανέλλη, Κεχαίδη-Χαβιαρά, Σκούρτη, Κορρέ, Μποστ κ.α. Στην Πειραματική Σκηνή έχουν ανέβει μεταξύ άλλων έργα των Ρίντλεϊ, Λάμπιουτ, Ντούκοσφκι, Τομά, Τσικληρόπουλου, Κοβάτσεβιτς, κ.α. Στην Παιδική Σκηνή έχουν ανέβει έργα των Αριστοφάνη, Αρμένη, Τσιάνου, Τριβιζά, Μπραουδάκη, Καλογεροπούλου, Ρουγγέρη, Μπάουμ, Τουέιν, Γουέι, Γκαρθία Λόρκα, Κένι, κ.α.

Από το 1998 το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης διοργανώνει κάθε χρόνο το Φεστιβάλ για Σολίστες και Πρωταγωνιστές φιλοξενώντας μονοπρόσωπες παραστάσεις.

Τέλος, στο πλαίσιο της δραστηριότητας του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης και με γνώμονα την συμβολή στην Παιδεία, την επιμόρφωση και τη δημιουργική έκφραση των πολιτών, λειτουργεί Θεατρικό Εργαστήρι για ενήλικες στο οποίο διδάσκονται υποκριτική, αυτοσχεδιασμό, ορθοφωνία, κινησιολογία, μουσική, στοιχεία ιστορίας θεάτρου και σκηνογραφία, καθώς και για παιδιά στο οποίο διδάσκονται Θεατρική Αγωγή και Δραματοποιημένη Κίνηση.

Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης έχει περιοδεύσει σε όλη την ελληνική επικράτεια ενώ έχει παρουσιαστεί στην Κωνσταντινούπολη (με τις παραστάσεις «Φιάκας» του Μιλτιάδη Χουρμούζη, 2002, «Λεπρέντης» του Μιλτιάδη Χουρμούζη 2005 στο Θέατρο Φερίκιοϊ-ΕΡΘΟ), στο Κάιρο της Αιγύπτου (με την παράσταση «Προμηθέας Δεσμώτης» του Αισχύλου στην Όπερα του Καΐρου, 2009) και στο Εδιμβούργο της Μεγάλης Βρετανίας (με την παράσταση «Παραμύθι για δύο» του Φίλιπ Ρίντλεϊ στο Edinburgh Festival Fringe, το 2005).

Από την ίδρυσή του έως σήμερα στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης διετέλεσαν Καλλιτεχνικοί Διευθυντές οι εξής:

Κωστής Τσώνος 1984-1989

Ελπιδοφόρος Γκότσης 1989-1992

Βασίλης Κυρίτσης 1992-1995

Βασίλης Μητσάκης 1995-1997

Πανός Σκουρολιάκος 1997-2007

Χρήστος Καλαβρούζος 2007-2010

Ελένη Δουνδουλάκη 2010-2014

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
Χένρι Τζορτζ
Ο **Γεωργισμός** (αγγλικά: Georgism‎) είναι μια οικονομική ιδεολογία που βασίζεται στα έργα του Αμερικανού οικονομολόγου Χένρι Τζορτζ. Οι γεωργιστές υποστηρίζουν ότι τα άτομα θα πρέπει να ανήκει σε αυτά η αξία που δημιουργούν, αλλά ότι η οικονομική αξία της γης (συμπεριλαμβανομένων των φυσικών πόρων) θα πρέπει να ανήκει ισότιμα σε όλα τα μέλη της κοινωνίας.

Η κύρια πολιτική πρόταση των γεωργιστών είναι ένας φόρος αξίας γης. Τα έσοδα από αυτόν τον φόρο θα χρησιμοποιούνταν για τη μείωση ή εξάλειψη υφιστάμενων φόρων (όπως εκείνοι πάνω στο εισόδημα, το εμπόριο ή τις αγορές) που είναι άδικοι και ανεπαρκείς.

Ο Χένρι Τζορτζ διαδόθηκε την ιδέα της δημόσιας εσόδου από τη γη και τα προνόμια φυσικών πόρων στο βιβλίο του "Πρόοδος και Φτώχεια" (1879). Η φιλοσοφία του γεωργισμού επηρεάζεται από προηγούμενους σκεπτικιστές όπως οι Τζoν Λοκ, Μπαρούχ Σπινόζα και Τόμας Πέιν. Πολλοί οικονομολόγοι, από τον Άνταμ Σμιθ και τον Ντέηβιντ Ρικάρντο έως τον Μίλτον Φρίντμαν και τον Τζόζεφ Στίγκλιτς, έχουν σημειώσει ότι ο φόρος αξίας γης είναι οικονομικά αποτελεσματικός σε σύγκριση με άλλους φόρους.

Οι υποστηρικτές ενός φόρου στην αξία της γης υποστηρίζουν ότι αυτό θα μείωνε την οικονομική ανισότητα, θα αυξάνονταν την οικονομική αποτελεσματικότητα, θα αποθαρρύνονταν την ειδοποίηση με τη γη και θα προωθούσε την βέλτιστη χρήση της γης. Ο Γεωργισμός απέκτησε σημαντική δημοφιλία και επιρροή στα τέλη του 19ου και αρχές του 20ου αιώνα, οδηγώντας στον σχηματισμό πολιτικών κομμάτων, ιδρυμάτων και κοινοτήτων που βασίζονταν στις αρχές του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Introduction to Georgist Philosophy and Activity». *web.archive.org*. 29 Απριλίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2023. CS1 maint: Unfit url (link)
2. ↑  «Wealth of Nations — Bk 5 Chpt 02 (Part II p.1)». *www.marxists.org*. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2023.
3. ↑  «The Forgotten Idea That Shaped Great U.S. Cities | On the Commons». *onthecommons.org*. Ανακτήθηκε στις 6 Αυγούστου 2023.
Το **φρουτοκέικ** (ή **κέικ φρούτων** ή **φρουτόψωμο**) είναι κέικ που φτιάχνεται με ζαχαρωμένα ή αποξηραμένα φρούτα, ξηρούς καρπούς και μπαχαρικά, και προαιρετικά εμποτισμένο με οινοπνευματώδη ποτό. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, ορισμένες πλούσιες εκδοχές μπορεί να είναι γλασαρισμένες και διακοσμημένες.

Τα φρουτοκέικ συνήθως σερβίρονται στους εορτασμούς των γάμων και των Χριστουγέννων. Δεδομένης της πλούσιας φύσης τους, τα φρουτοκέικ καταναλώνονται συχνότερα μόνα τους, σε αντίθεση με τα αρτύματα (όπως με βούτυρο ή κρέμα).

Ιστορία
-------

 Παραδοσιακό πασχαλινό κέικ σίμνελ
Η παλαιότερη συνταγή από την Αρχαία Ρώμη απαριθμεί σπόρους ροδιού, κουκουνάρια και σταφίδες που αναμειγνύονταν σε πολτό κριθαριού. Στο Μεσαίωνα, προστέθηκαν μέλι, μπαχαρικά και κονσερβοποιημένα φρούτα.

Τα φρουτοκέικ σύντομα διαδόθηκαν σε όλη την Ευρώπη. Οι συνταγές διέφεραν πολύ σε διάφορες χώρες ανά τους αιώνες, ανάλογα με τα διαθέσιμα συστατικά, καθώς και (σε ορισμένες περιπτώσεις) τους εκκλησιαστικούς κανονισμούς που απαγορεύουν τη χρήση βουτύρου, σχετικά με την τήρηση της νηστείας. Ο Πάπας Ιννοκέντιος Η΄ (1432–1492) παραχώρησε τελικά τη χρήση βουτύρου, με μια γραπτή άδεια γνωστή ως «*Βουτυρική* επιστολή» το 1490, δίνοντας άδεια στη Σαξονία να χρησιμοποιήσει γάλα και βούτυρο στα φρουτοκέικ Στόλεν.

Ξεκινώντας από τον 16ο αιώνα, η ζάχαρη από τις Αμερικανικές Αποικίες (και η ανακάλυψη ότι οι υψηλές συγκεντρώσεις ζάχαρης μπορούσαν να διατηρήσουν τα φρούτα) δημιούργησαν ένα περίσσεμα ζαχαρωμένων φρούτων, καθιστώντας έτσι τα φρουτοκέικ πιο προσιτά και δημοφιλή.

Διάρκεια ζωής
-------------

Όταν ένα φρουτοκέικ περιέχει αρκετή ποσότητα αλκοόλ, μπορεί να παραμείνει βρώσιμο για πολλά χρόνια. Για παράδειγμα, ένα φρουτοκέικ που ψήθηκε το 1878 κρατήθηκε ως κειμήλιο από μια οικογένεια (Μόργκαν Λ. Φορντ) στο Τεκούμσε (Tecumseh) του Μίσιγκαν. Το τύλιγμα του κέικ σε λινό εμποτισμένο με οινόπνευμα πριν από την αποθήκευση είναι μια μέθοδος επιμήκυνσης της διάρκειας ζωής του.

Ένα φρουτοκέικ 106 ετών που ανακαλύφθηκε το 2017 από το Antarctic Heritage Trust περιγράφηκε ως σε «άριστη κατάσταση» και «σχεδόν» βρώσιμο.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Φρουτοκέικ** |

1. ↑  Ρόουαν, Τέρι. *Having a Wonderful Christmas Time Film Guide*. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2015.
2. ↑  Stollen history
3. ↑  Robert Sietsema. "A Short History of Fruitcake" Αρχειοθετήθηκε 2008-06-18 στο Wayback Machine. *The Village Voice*, 20–26 Νοεμβρίου 2002.
4. ↑  «Holidays—and Centuries—Come and Go, but for the Faithful Fords, It's Semper Fidelia's Fruitcake». *People Magazine*. 30 Νοεμβρίου 1987. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-03-04.. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2016.
5. ↑  Mac, Scotty (December 21, 2010). «Fruitcakes – Myths, Mysteries and Truths». *Scotty Mac's Blog*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Μαρτίου 2012.. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2016.
6. ↑  «Fruitcake From Robert Scott Expedition Is 'Almost' Edible at 106 Years Old». *New York Times*. 15 Αυγούστου 2017.. Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2017.
Η **Ραφαέλα Πλαστήρα** (γενν. Ολλανδία, 6 Αυγούστου 1999) είναι Ελληνίδα-Ολλανδή μοντέλο, εστεμμένη Σταρ Ελλάς 2019. 

Εκπροσώπησε την Ελλάδα στον διεθνή διαγωνισμό ομορφιάς Μις Κόσμος. Αργότερα, η Πλαστήρα ορίστηκε Ελληνίδα εκπρόσωπος στο διαγωνισμό Μις Υφήλιος 2021. 

Στις 24 Νοεμβρίου 2021, αποχώρησε από τον διαγωνισμό ομορφιάς Μις Υφήλιος που διεξάγεται στο Ισραήλ εξαιτίας των εχθροπραξιών της χώρας εναντίον της Παλαιστίνης. Μάλιστα, με ανάρτηση της στο Instagram, όπου διατηρεί και φωτογραφία με την Παλαιστινιακή σημαία, είπε:

> Η καρδιά μου είναι με όλους εκείνους τους ανθρώπους που πολεμούν για την ζωή τους στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη. Δεν μπορώ να ανέβω σε αυτή τη σκηνή και να προσποιηθώ πως δεν συμβαίνει τίποτα, όταν άνθρωποι μάχονται για τη ζωή τους εκεί έξω.
> 
>

Παραπομπές
----------

1. ↑  Group), Radiotileoptiki S. A. (OPEN Digital (24 Νοεμβρίου 2021). «Ραφαέλα Πλαστήρα: Aποχώρησε η Σταρ Ελλάς από το «Μις Υφήλιος» λόγω Παλαιστινιακού». *ΕΘΝΟΣ*. Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2022.
2. ↑  «Ραφαέλα Πλαστήρα: Η Σταρ Ελλάς αποχώρησε από το Μις Υφήλιος με μήνυμα στήριξης στην Παλαιστίνη». *www.news247.gr*. 24 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2022.
Ο **Ρουστέμ Ζακίεβιτς Χαμίτοφ** (ρωσ.: *Рустэм Заки́евич Хами́тов*, μπασ.: *Рөстәм Зәки улы Хәмитов*, μεταγραφή Röstäm Zäki uly Khämitov) (γεννημένος στις 18 Αυγούστου 1954 στο Ντρατσένινο) είναι Ρώσος πολιτικός του κόμματος Ενωμένη Ρωσία. Είναι ο δεύτερος Πρόεδρος του ομοσπονδιακού υποκειμένου της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν, ο οποίος εξελέγη στις 19 Ιουλίου του 2010 και διαδέχθηκε τον επί μακρόν ηγέτη Μουρταζά Ραχίμοφ μετά την παραίτησή του το 2010.

Βιογραφία
---------

Ο Χαμίτοφ γεννήθηκε από γονείς του έθνους Μπασκίρ. Ο πατέρας του, Ζακί Σαλίμοβιτς Χαμίτοφ (1930-1993), εργάστηκε ως καθηγητής, και ήταν γιατρός των τεχνικών επιστημών και η μητέρα του Ραΐσα Σινιγιατούλοβνα, εργάστηκε ως καθηγήτρια μαθηματικών, και τώρα είναι συνταξιούχα. Ο Χαμίτοφ ήταν Τιμημένος μηχανικός της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν. 

Ήταν ο κοσμήτορας της Σχολής Γεωργικής Μηχανοποίησης του κράτους Μπασκίρ. Έχει επίσης εργαστεί στο Γεωργικό Πανεπιστήμιο το διάστημα 1973-1980. Ο νεότερος αδερφός του, Ρασίντ Χαμίτοφ, ζει στην Ουφά και εργάζεται ως οδηγός.

### Προσωπική ζωή

Ο Χαμίτοφ είναι παντρεμένος με την Γκουλσάτ Χαμίτοβα, και έχουν δύο παιδιά. Ο γιος του, Καμίλ είναι μηχανικός, ενώ η κόρη του είναι υπάλληλος σε μια εταιρεία τουρισμού. Και τα δύο από τα παιδιά του ζούν στη Μόσχα. Εκτός από τη γλώσσα Μπασκίρ που είναι η μητρική του, μιλάει άπταιστα Ρωσικά και τα Αγγλικά. Χόμπι του είναι η ανάγνωση βιβλίων, η μουσική, το σκι, η εξερεύνηση σπηλαίων, και το ράφτινγκ σε ποταμούς του Μπασκορτοστάν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ITAR-TASS Bashkortostan parliament approves Rustem Khamitov as president[*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πρόεδρος της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν
* Το μπλόγκ του Χαμίτοφ (Ρωσικά)
Η **Μάχη του Νόβι** (ρωσ. *Битва при Нови*, γαλλ. *Bataille de Novi*) διεξήχθη στις 4 (15) Αυγούστου 1799, μεταξύ Ρώσων (μαζί με τους Αυστριακούς) και Γάλλων, με αρχηγούς τον Ρώσο στρατηγό Αλεξάντερ Βασίλεβιτς Σουβόροφ και τον Γάλλο στρατηγό Μπαρτελεμί Ζουμπέρ. Η μάχη τελείωσε με νίκη των Ρώσων και των Αυστριακών.

Γεγονότα
--------

### Πριν τη μάχη

Μετά τις αποτυχίες του στρατηγού Ζαν Βικτόρ Μορό στην Ιταλία απέναντι στο στρατό των Ρώσων και των Αυστριακών, διοικητής των Γάλλων στην Ιταλία έγινε ο Μπαρτελεμί Ζουμπέρ ο οποίος, αφού ένωσε όλες τις γαλλικές δυνάμεις στην Ιταλία, κινήθηκε προς το Πιεμόντε.

### Μάχη

Στις 14 Αυγούστου οι Γάλλοι κατέλαβαν το Νόβι. Στην περιοχή έφθασε και ο στρατός των συμμάχων (Ρώσοι και Αυστριακοί) και στις 15 Αυγούστου διεξήχθη η μάχη. Κατά τη διάρκεια της 18ωρης μάχης, σκοτώθηκαν 7.000 Γάλλοι (μαζί με τον Ζουμπέρ), αιχμαλωτίστηκαν 4.500, τραυματίστηκαν 5.000, ενώ 4.000 στρατιώτες λιποτάκτησαν

Απώλειες
--------

Από γράμμα του Αλεξάντερ Βασίλεβιτς Σουβόροφ στον στρατηγό Φ. Φ. Ουσακόφ:

> «Σας γράφω για την αποφασιστική μας νίκη στο Νόβι. Στις 4 Αυγούστου αυτού του μήνα, ο αντίπαλος κατέλαβε το Νόβι, αλλά εμείς επιτεθήκαμε στο στρατό του και τον αναγκάσαμε να υποχωρήσει. Σύμφωνα με τους Γάλλους, οι απώλειες τους ανέρχονται στους 20.000 νεκρούς στρατιώτες.»
> 
>

Παραπομπές
----------

1. ↑  Из реляции А. В. Суворова Павлу I о сражении при Нови. 14 авг. 1799 г.(Ρωσικά)
2. ↑   А. В. Суворов «Письма» В. С. Лопатин. Москва «Наука» 1986

Βιβλιογραφία
------------

* «Генералиссимус А. В. Суворов. Жизнь и полководческая деятельность» И. И. Ростунов Воениздат 1989
* «История войны России и Франции 1799 в царствование императора Павла 1» Д. А. Милютин. СПб 1857.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μάχη του Νόβι (1799)** |

* Сражение при Нови. 4 (15) авг. 1799 г.

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Πόλεμος
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh89007088

 |

 |
Ο **Γοδεφρείδος Β΄** (απεβ. 1040) ήταν υποκόμης του Σατωντάν και, ως Γοδεφρείδος Α΄, κόμης του Περς.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Φούλκωνα κόμη του Περς και της Mελισσάνθης, κόρης και διαδόχου του Ούγου υποκόμη του Σατωντάν.

Ορισμένες πηγές λένε ότι έγινε υποκόμης του Σατωντάν μετά τον διορισμό του εκ πατρός θείου του Ούγου Α΄ ως αρχιεπίσκοπου του Τουρ, διαδεχόμενος αυτόν στο Σατωντάν. Τότε ήταν πιθανώς υπό την επιτροπεία της μητέρας του.

Διαφώνησε με τους συγγενείς του, τους ευγενείς του Μπλουά και ξεκίνησε εχθροπραξίες εναντίον του Φούλμπερτ επισκόπου του Σαρτρ. Μία αποτυχημένη προσπάθεια αναζήτησης να βοηθηθεί στρατιωτικά από τον Θεοβάλδο Γ΄ κόμη του Μπλουά και τον Ροβέρτο Β΄ της Γαλλίας είχε ως αποτέλεσμα τον αφορισμό του το 1029. Μόνο η εκκλησία του Αγίου Τάφου στο Σατωντάν, που είχε ιδρύσει, τον ελευθέρωσε από τον αφορισμό.

Το 1040, ενώ ήταν στο Σαρτρ, άρχισε μία ταραχή εναντίον της παρουσίας του και δολοφονήθηκε.

Τον διαδέχθηκε ο γιος του Ούγος Β΄ ως κόμης του Περς και υποκόμης του Σατωντάν.

Οικογένεια
----------

Ο Γοδεφρείδος νυμφεύτηκε την Ελβίζ (Ελισάβετ) ντε Κορμπόν, κόρη του Ραινάρ κυρίου του Πιτιβιέρ και της συζύγου του Χέλβιζε. Ο Γοδεφρείδος και η Ελβίζ είχαν τρία παιδιά:

* Γοδεφρείδος (απεβ. μεταξύ 1015 και 1028).
* Ούγος Γ΄. υποκόμης του Σατωντάν και Α΄ κόμης του Περς.
* Ροτρού Α΄, υποκόμης του Σατωντάν και Β΄ κόμης του Περς.

Πηγές
-----

* Settipani, Christian, Les vicomtes de Châteaudun et leurs alliés, dans Onomastique et Parenté dans l'Occident médiéval, Oxford, Linacre, Μονάδα για την Προοπτική Έρευνα, 2000
* Μεσαιωνικό Έργο, Vicomtes de Châteaudun

Παραπομπές σε πηγές
-------------------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.
2. 1 2  Ανακτήθηκε στις 30  Ιουλίου 2019.
3. 1 2 3  Ανακτήθηκε στις 30  Ιουλίου 2019.
Ο **Γουέιν Ντόναλντ Μπράμπεντερ Κόουλ** (αγγλικά: *Wayne Donald Brabender Cole*, γεννήθηκε 16 Οκτωβρίου 1945) είναι Αμερικανός-Ισπανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως σούτινγκ γκαρντ/σμολ φόργουορντ και προπονητής. Απέκτησε την ισπανική υπηκοότητα στις 22 Μαΐου 1968. Ονομάστηκε ένας από τους 50 Σπουδαιότερους Παίκτες της FIBA το 1991. Στις 3 Φεβρουαρίου 2008, ο Μπράμπεντερ επιλέχθηκε ως ένας από τους 50 Σπουδαιότερους Συνεισφέροντες της Ευρωλίγκα τον προηγούμενο μισό αιώνα, από την Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων της Ευρωλίγκα.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους
-------------------------

Ο Μπράμπεντερ επιλέχτηκε από τους Φιλαδέλφεια 76ερς στον 14ο γύρο (145ος συνολικά) του NBA Ντραφτ 1967, όμως δεν έπαιξε ποτέ στο NBA. Ο Μπράμπεντερ μετακόμισε στην Ισπανία για να αποκτήσει εμπειρία και κατέληξε να συνεισφέρει σε τέσσερις τίτλους Ευρωλίγκα που κέρδισε η Ρεάλ Μαδρίτης, το 1968, το 1974, το 1978 και το 1980. Με τη Ρεάλ Μαδρίτης, κέρδισε επίσης 13 Πρωταθλήματα Ισπανίας, 7 Κύπελλα Ισπανίας και 4 Διηπειρωτικά Κύπελλα. Επίσης, αγωνίστηκε με την ΚΜ Καχαμαδρίδ.

Εθνική ομάδα
------------

Ο Μπράμπεντερ έπαιξε για την Εθνική Ισπανίας ανδρών, με την οποία κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ 1973, όπου ονομάστηκε επίσης ο Πολυτιμότερος Παίκτης της διοργάνωσης. Έπαιξε επίσης στο Ευρωμπάσκετ 1971, στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1974, στο Ευρωμπάσκετ 1975, στους Μεσογειακούς Αγώνες του 1975, στο Ευρωμπάσκετ 1977, στο Ευρωμπάσκετ 1979, στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980 (όπου η Ισπανία τερμάτισε στην 4η θέση), στο Ευρωμπάσκετ 1981 και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1982.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «EuroLeague official website, *Experts decide European Club Basketball's 50 greatest contributors*».
2. ↑  «FIBA : All-Time Medalists». Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2022.
3. ↑  «Wayne BRABENDER (ESP) participated in 14 FIBA / FIBA Zones events». *archive.fiba.com*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Καλαθοσφαίριση | Πύλη Καλαθοσφαίριση |

* Προφίλ στο Euroleague.net
* Προφίλ στο LeyendasBaloncestoRealMadrid.es Αρχειοθετήθηκε 2021-10-26 στο Wayback Machine. (ισπανικά)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πολυτιμότεροι Παίκτες του Ευρωμπάσκετ |
| --- |
|  |
| 
* 1935: Μαρτίν
* 1937: Λούμπινας
* 1939: Ρούζγκις
* 1946: Νέμεθ
* 1947: Λόσοφ
* 1949: Οζτούρκ
* 1951: Μράζεκ
* 1953: Κόνιεφ
* 1955: Γκρέμινγκερ
* 1957: Μπάουμρουκ
* 1959: Ζούμπκοφ
* 1961: Κόρατς
* 1963: Ροδρίγεθ
* 1965: Παουλάουσκας
* 1967: Ζέντνιτσεκ
* 1969: Μπέλοφ
* 1971: Τσόσιτς
* 1973: Μπράμπεντερ
* 1975: Τσόσιτς
* 1977: Νταλιπάγκιτς
* 1979: Μπέρκοβιτς
* 1981: Κιτσάνοβιτς
* 1983: Κορμπαλάν
* 1985: Σαμπόνις
* 1987: Γκάλης
* 1989: Πέτροβιτς
* 1991: Κούκοτς
* 1993: Βελπ
* 1995: Μαρτσιουλίονις
* 1997: Τζόρτζεβιτς
* 1999: Φούτσκα
* 2001: Στογιάκοβιτς
* 2003: Γιασικέβιτσιους
* 2005: Νοβίτσκι
* 2007: Κιριλένκο
* 2009: Γκασόλ
* 2011: Ναβάρο
* 2013: Πάρκερ
* 2015: Γκασόλ
* 2017: Ντράγκιτς
 |

 |
Η **Αναστασία** ήταν Γαλλίδα εικονογράφος κειμένων που έζησε στο Παρίσι γύρω στο 1400 μ.Χ.. Η ειδικότητά της, που την έκανε και ιδιαίτερα γνωστή στην εποχή της, ήταν τα λεπτομερή διακοσμητικά περιθώρια γύρω από το κείμενο καθώς και τα τοπία που χρησιμοποιούσε ως υπόβαθρο. Την εποχή της, αν και δεν είχε εφευρεθεί ακόμα η τυπογραφία, τα περισσότερα χειρόγραφα αναπαράγονταν σε μαζική κλίμακα σε επαγγελματικά εργαστήρια στα οποία εργάζονταν πολλές γυναίκες, ειδικά εκείνες που ειδικεύονταν στην δημιουργία διακοσμητικών περιθωρίων, μία εργασία που γινόταν ξεχωριστά από τις μικρογραφίες που γίνονταν από άλλον καλλιτέχνη. Το Παρίσι εκείνη την εποχή ήταν το κέντρο της εικονογραφίας και τα έργα των παριζιάνων καλλιτεχνών ήταν εξαιρετικά δημοφιλή σε όλη την Ευρώπη.

Σελίδα από την *Πόλη των Κυριών* της Κριστίν ντε Πιζάν, όπου εμφανίζεται και ένα διακοσμητικό πλαίσιο που ζωγράφισε η Αναστασία.
Αν και η Αναστασία στην εποχή της ήταν μία από τις πιο δημοφιλείς καλλιτέχνες, σήμερα δεν γνωρίζουμε τίποτε για εκείνη εκτός από όσα ανέφερε η Κριστίν ντε Πιζάν στο έργο της *Η Πόλη των Κυριών* (1405). Η Πιζάν έγραψε χαρακτηριστικά για εκείνη: 

> *«Γνωρίζω μία γυναίκα που την λένε Αναστασία που είναι τόσο μορφωμένη και έχει τόσο ταλέντο στο να ζωγραφίζει χειρόγραφα και υπόβαθρα μινιατούρες που ξεπερνά κάθε άλλον καλλιτέχνη στο Παρίσι, όπου βρίσκονται οι καλύτεροι, ούτε μπορεί κανένας να την ξεπεράσει στην ζωγραφική λουλουδιών και λεπτομερειών, ούτε γνωρίζω κάποιον το έργο του οποίου να θεωρείται πιο αξιόλογο, ανεξάρτητα από το πόσο πλούσιο ή πολύτιμο και να είναι το βιβλίο. Οι άνθρωποι δεν σταματούν να μιλάνε για εκείνη. Κι εγώ το ξέρω καλά από δική μου εμπειρία γιατί έχει κάνει πολλά έργα για εμένα που ξεχωρίζουν ανάμεσα στα διακοσμητικά πλαίσια ακόμα και μεγάλων καλλιτεχνών.»*"
> 
> 

Το όνομα της Αναστασίας περιλαμβάνεται στο καλλιτεχνικό έργο της Τζούντι Σικάγο, *Το Δείπνο*, και βρίσκεται μπροστά από το σερβίτσιο με το όνομα της Κριστίν ντε Πιζάν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Penelope J.E. Davies· Walter B. Denny· Frima Fox Hofrichter· Joseph F. Jacobs· Ann S. Roberts· David L. Simon (2007). *Janson's history of art : the western tradition*. Upper Saddle River: Pearson/Prentice Hall. ISBN 978-0133884883.
3. ↑  Pizan, Christine de (1405). *The Book of the City of Ladies*. World Heritage Encyclopedia.
4. ↑  «Anastasia (Christine de Pisan group)». *Brooklyn Museum* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2017.
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ναυαρχείο (αποσαφήνιση).
Με το όνομα **Ναυαρχείο** φέρεται γενικά η ανώτατη αρχή – διοίκηση πολεμικών πλοίων. Σε πολλά κράτη ο όρος αυτός είναι συνώνυμος με το Υπουργείο των Ναυτικών όπως «Συμβούλιο του Ναυαρχείου». Επίσης με το ίδιο όνομα φέρεται και το κτίριο ή το συγκρότημα όπου είναι εγκατεστημένη η υπηρεσία αυτή. 

Σε μεγάλα ναυτικά κράτη π.χ. Αγγλία, ΗΠΑ, Ιαπωνία, κ.ά. στα οποία υφίσταται ο θεσμός του ναυαρχείου αυτό αποτελεί την ανώτατη διοικητική αρχή των ναυτικών δυνάμεων στις οποίες ο Υπουργός Ναυτικών αποτελεί τον «κοινοβουλευτικό σύνδεσμο» μεταξύ Ναυτικού και Βουλής.

Ο αρτιότερος τέτοιος οργανισμός ναυαρχείου είναι της Αγγλίας που φέρει τον τίτλο "Βασιλικό Βρετανικό Ναυαρχείο" που συγκροτείται από τέσσερις ναυάρχους όπου και καθιερώθηκε να ονομάζονται «Λόρδοι του Ναυαρχείου», ανεξάρτητα αν είναι ή δεν είναι κάτοχοι του τίτλου. Έτσι ο αρχαιότερος εξ αυτών ονομάζεται "1ος ναυτικός Λόρδος" σε αντιδιαστολή με τον εκάστοτε Υπουργό των Ναυτικών που ονομάζεται "1ος πολιτικός Λόρδος" και ο οποίος έχει για γραμματέα του έναν υποναύαρχο. Ο "1ος ναυτικός Λόρδος" είναι στη πράξη ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου του βρετανικού βασιλικού Ναυτικού. Ο "2ος ναυτικός Λόρδος" ασχολείται με θέματα διοίκησης, ο "3ος ναυτικός Λόρδος" ασχολείται με τεχνική υποδομή, και ο "4ος ναυτικός Λόρδος" με πάσης φύσεως θεμάτων διοικητικής μέριμνας (τροφοδοσίες, υλικά, ιματισμό κ.λπ)

Στο γαλλικό και ιταλικό πολεμικό ναυτικό υφίσταται ο θεσμός του "Συμβουλίου των ναυάρχων", που έχει περισσότερο συμβουλευτικό χαρακτήρα εισηγήσεων για τον αντίστοιχο υπουργό. Στην Ελλάδα αντί του όρου αυτού υφίσταται σήμερα το "Ανώτατο Συμβούλιο του Ναυτικού" που συνέρχεται υπό τον Υπουργό και συνεδριάζει τακτικά και έκτακτα, ασχολούμενο με τα πάσης φύσεως διοικητικά, οικονομικά και τεχνικά ζητήματα του Όπλου και πάντα με συμβουλευτικό χαρακτήρα.

Τα ναυαρχεία στεγάζονται συνήθως μέσα σε Ναυστάθμους ή εγγύτατα αυτών.

Δείτε επίσης
------------

* Ναυαρχείο (Ηνωμένο Βασίλειο)
* Ναύαρχος
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Aeonium sedifolium (αποσαφήνιση).

Το *Aeonium sedifolium* είναι ένα πολυετές φυτό από την οικογένεια παχύφυτων (Crassulaceae). Το φυτό είναι ενδημικό των δυτικών Καναρίων Νήσων.

Περιγραφή
---------

Το *Aeonium sedifolium* είναι ένα πολυετές, ποώδες φυτό ή μικρός θάμνος με διακλαδισμένα στελέχη. Οι στρογγυλές του ροζέτες έιναι μικρές, σε σχέση με τα περισσότερα *αιώνιων,* και αποτελούνται από παχιά και σαρκώδη φύλλα οωειδούς σχήματος ή σε σχήμα σπάτουλας. Τα νεαρά φύλλα θυμίζουν τα φύλα του γένους Sedum. Τα φύλλα είναι κολλώδη και είναι αρχικά πράσινα, αλλά εμφανίζουν σύντομα κόκκινες ρίγες.

Η ταξιανθία είναι μια μικρή δέσμη μικρών, χρυσών κίτρινων λουλούδιών.

Το φυτό ανθίζει από τον Απρίλιο μέχρι τον Μάιο.

*Aeonium sedifolium*, detail bloemscherm

Ονοματοδοσία και ετυμολογία
---------------------------

To βοτανικό όνομα *Aeonium* προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη "aionos» (αιώνιο), επειδή διατηρεί τα φύλλα του. Το όνομα *sedifolium* προκύπτει από το όνομα του αδελφού γένους *Sedum* και από τη λατινική λέξη folius (φύλλα), λόγω της ομοιότητας με το εν λόγω είδος.

Περιβάλλον και εξάπλωση
-----------------------

Το *Aeonium sedifolium* αναπτύσσεται σε ηλιόλουστες ή ελαφρά σκιασμένες θέσεις σε διαβρωμένο ηφαιστειακό έδαφος.

Το φυτό είναι ενδημικό της δυτικής Τενερίφης των Καναρίων Νήσων, στα νησιά Λα Πάλμα και Λα Γκομέρα.

Δείτε επίσης
------------

* (Ισπανικά) *Flora Vascular de Canarias*
* (Αγγλικά) *Tropicos*
* (Αγγλικά) *www.rareplants.de* Αρχειοθετήθηκε 2016-10-19 στο Wayback Machine.
Ο **Τζόζεφ Μόργκαν** (*Joseph Morgan*, πραγματικό όνομα: Τζόζεφ Μάρτιν, *Joseph Martin*, 16 Μαΐου 1981) είναι Άγγλος ηθοποιός. Είναι περισσότερος γνωστός για τον ρόλο του Κλάους στην τηλεοπτική σειρά *The Vampire Diaries*, όπου κατέχει έναν δευτερεύοντα ρόλο, και στο spin-off της: *The Originals*, στον ρόλο ξανά του Κλάους, όπου είναι και πρωταγωνιστής.

Τα Πρώτα Χρόνια
---------------

Ο Μόργκαν γεννήθηκε στο Λονδίνο, αλλά μεγάλωσε στο Σουόνσι, για 11 χρόνια. Είναι το μεγαλύτερο παιδί στην οικογένεια του. Μαθήτευσε στο Morriston Comprehensive School ενώ αργότερα μελέτησε ένα BTEC Παραστατικών Τεχνών στο Gower College Swansea, πριν την μετακόμιση του στο Λονδίνο, για να φοιτήσει στο Central School of Speech and Drama στα τελευταία εφηβικά του χρόνια.

Καριέρα
-------

Η πορεία του στον χώρο της υποκριτικής ξεκίνησε με την συμμετοχή του στην τηλεοπτική σειρά Hex ενώ στην συνέχεια συμμετείχε σε διάφορες ταινίες και σειρές. Ενδεικτικά παραθέτονται οι εξής ταινίες *Alexander*, *Master and Commander: The Far Side of the World* και οι τηλεοπτικές σειρές *The Line of Beauty*, *Doc Martin* και *Casualty*, *Mansfield Park*, *Billie Piper*. Το 2010 πρωταγωνίστησε στις mini-σειρές Ben-Hur, στον ρόλο του Ιούδα Μπεν Χουρ, που προβλήθηκαν για πρώτη φορά CBC television στον Καναδά και στο ABC TV στην Αμερική, στις 4 Απριλίου 2010.

Επιπροσθέτως, ενσάρκωσε τον ρόλο του Κλάους στις σειρές επιστημονικής φαντασίας *The Vampire Diaries* και *The Originals* (πρωταγωνιστικός ρόλος). Το 2011 το BuddyTV τον ψήφισε ως τον 84ο πιο σέξυ άνδρα στην τηλεόραση.

Προσωπική ζωή
-------------

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.tvrage.com/person/id-67443/Joseph+Morgan.
2. ↑  www.bubblews.com/news/2384445-joseph-morgan.
3. ↑  www.tvsa.co.za/actorprofile.asp?actorid=8185.
4. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. www.imdb.com/name/nm0604784/. Ανακτήθηκε στις 28  Αυγούστου 2016.
5. ↑  www.gettyimages.com/detail/news-photo/actor-joseph-morgan-and-executive-producer-michael-narducci-news-photo/461382368.
6. ↑  www.rottentomatoes.com/celebrity/joseph\_morgan/.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Joseph Morgan (actor) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 316738389
* LCCN: no2016110698
* ISNI: 0000 0004 5100 7368
* GND: 1129194000
* BNF: cb169686727 (data)

 |

 |
Με τον τίτλο **Επιστολές της Αμάρνα** αναφέρεται ένα σύνολο 382 πήλινων πινακίδων σε βαβυλωνιακή σφηνοειδή γραφή, που πήραν το όνομά τους από την πεδιάδα της *Τελ-ελ-Αμάρνα* όπου βρέθηκαν, έναν σημαντικό αρχαιολογικό χώρο της Αιγύπτου στην ανατολική όχθη του Νείλου, 190 μίλια νότια του Καΐρου.

Οι πήλινες αυτές πινακίδες ανακαλύφθηκαν το 1887 κοντά στη σημερινή Αμάρνα, σ' ένα λόφο, όπου υπήρχαν τα ερείπια (=Tell) μίας αιγυπτιακής πόλης, απομεινάρια μάλλον της έδρας του φαραώ *Αμένοφι* ή *Αμενχοτέπ Δ'* (1385-1365 π.Χ.), ο οποίος κατά τη βασιλεία του επιχείρησε να αντικαταστήσει τον πολυθεϊσμό απομακρύνοντας όλους τους αρχαίους θεούς ώστε να λατρεύεται μόνο ο Ήλιος (Ατόν ή Ατούμ) ως μοναδικός θεός. Άλλαξε μάλιστα το όνομά του σε Ακενατόν (αρεστός στον Ατόν) και ίδρυσε στην περιοχή Τελ ελ Αμάρνα εξ ολοκλήρου μια νέα πρωτεύουσα, με νέα ανάκτορα, φέρνοντας μια εξαιρετική άνθηση στις τέχνες.

Σε αυτό το αρχείο διεθνούς αλληλογραφίας της Αμάρνα, φαίνεται το κόστος που είχε για την αυτοκρατορία της Αιγύπτου η προσήλωση του Ακενατόν σε ιδέες και ιδανικά. Είναι πολύ πιθανό η Αίγυπτος να απώλεσε όλες τις κτήσεις της εκτός από το νοτιοδυτικό τμήμα τής Παλαιστίνης κατά την περίοδο αυτή. 

Μια επιστολή της Αμάρνα
Η επιστολογραφία της Αμάρνα αλλά και γενικά η περιοχή της *Τελ-ελ-Αμάρνα* αποτελεί έναν αρχαιολογικό θησαυρό που προσφέρει πληροφορίες για τους λαούς της Μεσοποταμίας, τη Χαναάν και το βιβλικό περιβάλλον, πιθανότατα την Κύπρο, ακόμα και για τον Μινωικό και Μυκηναϊκό πολιτισμό αφού θραύσματα κρητικών και μυκηναϊκών αγγείων βρέθηκαν στην περιοχή.

Βιβλιογραφία
------------

* S. A. B. Mercer - F. Hudson Hallock (εκδ.), *The Tell el-Amarna tablets*, 2 τόμοι, Macmillan: Toronto 1939 (ανατ. S. A. B. Mercer, AMS Press: Toronto 1983).
* *"The Amarna letters"*, Moran, W. L. Johns Hopkins University Press, 1992
* Y. Goren - I. Finkelstein - N. Naaman, *Inscribed in clay. Provenance study of the Amarna Tablets and other ancient Near Eastern texts*, Emery and Claire Yass Publications in Archaeology: Tel Aviv 2004.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Amarna letters στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 209857170
* LCCN: n80008500
* GND: 1137587407
* SELIBR: 402146

 |

 |
Ο **κινηματογράφος στη Σερβία** περιλαμβάνει την τέχνη κινηματογραφικών ταινιών και δημιουργικών ταινιών που εκτελούνται στο κράτος της Σερβίας. Η Σερβία (τόσο ως ανεξάρτητη χώρα όσο και εντός της Γιουγκοσλαβίας) έχει φιλοξενήσει πολλές ταινίες και σκηνοθέτες διεθνώς αναγνωρισμένους.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Η Σερβία έχει μια σημαντική θεατρική παράδοση διαθέτοντας πολλά θέατρα. Το Εθνικό Θέατρο της Σερβίας ιδρύθηκε το 1861, με το κτίριό του να χρονολογείται στο 1868. Σε αυτό υπήρξαν εκτελέσεις όπερας από το τέλος του 19ου αιώνα, ενώ μόνιμες παραστάσεις όπερας καθιερώθηκαν το 1947. Ο ίδιος οργανισμός προχώρησε στην ίδρυση μιας εταιρείας μπαλέτου.

Το Διεθνές Φεστιβάλ Θεάτρου του Βελιγραδίου (BITEF) είναι ένα από τα παλαιότερα φεστιβάλ θεάτρου στον κόσμο. Το «Νέες Θεατρικές Τάσεις» είναι ο σταθερός υπότιτλος του Φεστιβάλ. Ιδρύθηκε το 1967 και ακολουθεί και υποστηρίζει συνεχώς τις τελευταίες τάσεις του θεάτρου. Έχει γίνει ένα από τα πέντε σημαντικότερα και μεγαλύτερα ευρωπαϊκά φεστιβάλ, ενώ αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα πολιτιστικά ιδρύματα της Σερβίας.

Ο κινηματογράφος έφθασε αρκετά νωρίς στη Σερβία, με 12 ταινίες να έχουν παραχθεί πριν από την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η πιο αξιοσημείωτη από τις προπολεμικές ταινίες ήταν η Μάχη του Κοσόβου του Μιχάιλο Πόποβιτς, το 1939.

Ο κινηματογράφος ευημερούσε τα χρόνια μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο πιο αξιοσημείωτος μεταπολεμικός σκηνοθέτης ήταν ο Ντούσαν Μακαβέγιεφ, ο οποίος ήταν διεθνώς αναγνωρισμένος για την ταινία *Υπόθεση Αγάπης ή η Υπόθεση του Χαμένου Χειριστή του Τηλεφωνικού Κέντρου*, το 1969, εστιάζοντας στη γιουγκοσλαβική πολιτική. Η ταινία *Μαυροβούνιο* του Μακαβέγιεφ γυρίστηκε στη Σουηδία το 1981. Ο Ζόραν Ραντμίλοβιτς ήταν ένας από τους πιο αξιοσημείωτους ηθοποιούς της μεταπολεμικής περιόδου.

Ο σερβικός κινηματογράφος συνέχισε να σημειώνει πρόοδο τη δεκαετία του 1990 έως και σήμερα. Ο Εμίρ Κουστουρίτσα κέρδισε δύο Χρυσούς Φοίνικες για την καλύτερη ταινία μεγάλου μήκους στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, πρώτα για την ταινία *Ο πατέρας λείπει σε ταξίδι για δουλειές* (19850 και για την *Υπέδαφος* (1995). Το 1998 ο Κουστουρίτσα κέρδισε ένα Ασημένιο Λέοντα για τη σκηνοθεσία του *Μαύρη Γάτα, Άσπρη Γάτα*.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2018.
4. ↑
5. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2018.
6. ↑
7. ↑
8. ↑
9. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Μαρτίου 2018. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2018.
10. ↑
Το έμβλημα του Κινήματος Αλλαγής (2018-2022)
Το έμβλημα του ΠΑΣΟΚ - Κινήματος Αλλαγής (2022-)Το **Εσωκομματικό Δημοψήφισμα του ΚΙΝΑΛ του 2022** προκηρύχθηκε από τον Πρόεδρο του ΚΙΝΑΛ, Νίκο Ανδρουλάκη στη 1 Απριλίου 2022, και διεξήχθη στις 8 Μαΐου 2022. Το ερώτημα ήταν το αν το Κίνημα θα παρέμενε στο ίδιο όνομα και έμβλημα, ή αν θα άλλαζε στο ιστορικό σύμβολο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. τον πράσινο ήλιο και στο όνομα "ΠΑΣΟΚ - Κίνημα Αλλαγής". Η πρόταση της αλλαγής εμβλήματος και ονόματος έγινε δεκτή με ποσοστό 95%.

Μετά το δημοψήφισμα, ο Νίκος Ανδρουλάκης έκανε λόγο για επιστροφή του πράσινου ήλιου και μαζική συμμετοχή 170.000 μελών. Το νέο έμβλημα παρουσιάστηκε δυο εβδομάδες αργότερα, με τον παραδοσιακό πράσινο ήλιο να έχει αλλάξει απόχρωση σε μία διαβάθμιση από σκούρο προς πιο ανοικτό από αριστερά προς τα δεξιά.

Αποτελέσματα
------------

Η πλήρης καταμέτρηση ψήφων έδειξε πως συμμετείχαν 179.005 μέλη του κινήματος, με την αλλαγή εμβλήματος και ονόματος να λαμβάνει το 95% των ψήφων.

Δείτε επίσης
------------

* Εσωκομματικές εκλογές Κινήματος Αλλαγής 2021

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Επίσημο: Ο Ανδρουλάκης μετονομάζει το ΚΙΝΑΛ - Εσωκομματικό δημοψήφισμα 8 Μαΐου, ποιο είναι το πιο πιθανό όνομα». *iefimerida.gr*. 1 Απριλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2023.
2. ↑  «Εκλογές ΚΙΝΑΛ: Αυτό είναι το ψηφοδέλτιο για την αλλαγή ονόματος». *newsit.gr*. 6 Μαΐου 2022. Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2023.
3. ↑  «Εκλογές ΚΙΝΑΛ: Αυτό είναι το ψηφοδέλτιο για την αλλαγή ονόματος». *newsit.gr*. 6 Μαΐου 2022. Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2023.
4. ↑  «Νίκος Ανδρουλάκης: «Προχωράμε με το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ» – Έσπασε το «φράγμα» των 170.000 η συμμετοχή». *in.gr*. 8 Μαΐου 2022. Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2023.
5. ↑  «ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής: Αυτό είναι το νέο λογότυπο». Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ. 24 Μαΐου 2022. Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2023.
6. ↑  «Εκλογές ΠΑΣΟΚ: 179.005 πολίτες ψήφισαν για την αλλαγή ονόματος – Το 95% επέλεξε ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ». *Newsbomb.gr*. 9 Μαΐου 2022. Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2023.
Η **Αιλία Παιτίνα** ήταν η δεύτερη σύζυγος του ρωμαίου αυτοκράτορα Κλαύδιου.

Σύζυγος του Κλαύδιου
--------------------

Η Αιλία Παιτίνα παντρεύτηκε τον μελλοντικό αυτοκράτορα Κλαύδιο το 28 ως δεύτερη σύζυγός του. Το μοναδικό τους παιδί ήταν η κόρη τους Κλαυδία Αντωνία, η οποία γεννήθηκε το 30. Ο Κλαύδιος χώρισε την Παιτίνα μετά τις 31 Οκτωβρίου, όταν ο υιοθετημένος αδελφός της δολοφονήθηκε. Σύμφωνα με τον Σουητώνιο, ο Κλαύδιος χώρισε την Παιτίνα για ελαφρά αδικήματα.

Το 48, μετά την εκτέλεση της τρίτης συζύγου του Κλαύδιου Βαλερία Μεσσαλίνα, ο Κλαύδιος αποφάσισε να παντρευτεί για τέταρτη φορά. Ο γραμματέας του Νάρκισσος του πρότεινε να παντρευτεί ξανά την Παιτίνα και του υπενθύμισε ότι είχαν ένα παιδί μαζί. Ο Νάρκισσος δήλωσε επίσης ότι η Παιτίνα θα αγαπούσε την Αντωνία μαζί με την Κλαυδία Οκταβία και τον Βρετανικό, τα παιδιά του Κλαύδιου με τη Μεσσαλίνα. Ο Γάιος Ιούλιος Κάλλιστος είπε ότι πως ο γάμος του Κλαύδιου με την Παιτίνα θα την έκανε πιο αλαζονική και πρότεινε την Λολλία Παυλίνα, την τρίτη σύζυγο του Καλιγούλα.
Ο Μάρκος Αντώνιος Πάλλας πρότεινε την ανιψιά του Κλαύδιου Ιουλία Αγριππίνα, η οποία είχε επίσης ένα παιδί από έναν προηγούμενο γάμο, τον μελλοντικό αυτοκράτορα Νέρωνα. Επιλέχθηκε η Αγριππίνα, με άσχημες συνέπειες για την Αντωνία, την Οκταβία και τον Βρετανικό. Η κόρη της Παιτίνας Αντωνία εκτελέστηκε το 65 ή το 66, λίγο μετά το θάνατο της δεύτερης συζύγου του Νέρωνα, Ποππαίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Suetonius, The Twelve Caesars, Claudius.
2. ↑  Suetonius, The Twelve Caesars, Claudius.
3. ↑  Tacitus, The Annals of Imperial Rome

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 148527927
* GND: 142507997

 |

 |
Ο χαρακτηρισμός **Εύδρομον (Ε/Δ)** αφορά κυρίως τύπο πολεμικού πλοίου, που συνδύαζε βαρύ πυροβολικό, μεγάλη ταχύτητα και ελαφριά θωράκιση, αντίστοιχο δηλαδή με το καταδρομικό.  
 
Η ονομασία *εύδρομο*, που ήταν σε γενική χρήση παλαιότερα στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, κατέληξε από την εποχή του Α΄ Βαλκανικού πολέμου να περιορισθεί για τα τότε εξοπλισμένα ταχύπλοα εμπορικά επίτακτα πλοία, που αποτελούσαν την πρώτη μοίρα υπό τον διοικητή μοίρας Ι. Δαμιανό.  
 
Στη συνέχεια κατά τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο και τον Ελληνοτουρκικό πόλεμο (1919-1922), εύδρομα χαρακτηρίστηκαν τα εξοπλισμένα μεγάλα εμπορικά πλοία, που τους είχε ανατεθεί ο αποκλεισμός των τουρκικών παραλίων από Εύξεινο μέχρι τις ΝΑ ακτές. Έτσι από την χρήση αυτή επικράτησε ο όρος αυτός, χωρίς να υπάρχει ιδιαίτερος λόγος, υπό την έννοια του εξοπλισμένου ταχύπλοου εμπορικού πλοίου.   

Σε κάποιους πίνακες πολεμικών πλοίων γραφόταν αυτός ο όρος ως εξοικονόμηση καταδρομικών σε αντιστοιχία του αγγλικού όρου "armed merchant cruiser" (= εξοπλισμένο εμπορικό καταδρομικό). Για την ακριβολογία όμως και υπό την παραπάνω ακόμη έννοια, η χρήση του όρου *εύδρομο* πρέπει να γίνεται σε συνδυασμό με τον τύπο του πλοίου π.χ. εξοπλισμένο εύδρομο ή βοηθητικό εύδρομο κ.λπ. .

Τα Εύδρομα του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού ήταν:

* Άκτιον ΙΙ (εύδρομο)
* Αδριατικός (εύδρομο) / Επίτακτο
* Αθήναι ΙΙ (εύδρομο) / Επίτακτο
* Έλλη (Εύδρομο)
* Ερμής ΙΙ (εύδρομο)
* Αρκαδία (εύδρομο) / Επίτακτο
* Βασίλισσα Σοφία Ι (εύδρομο)
* Κατσώνης Ι (εύδρομο)
* Κουντουριώτης Ι (εύδρομο)
* Νάξος Ι (εύδρομο)
Ο **Ναρζό ντε Τουσύ**, γαλλ.: Narjot III de Toucy (απεβ. το 1241), κύριος του Μπεζάρν (Bazarnes), ήταν γιος του Nαρζό Β΄ του Toυσύ (στη Γαλλία) και της συζύγου του Aγνής του Νταμπιέρ.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Ναρζό Β΄ κυρίου του Τουσύ, Μπαζάρν, Σαιν-Φαργκώ & Πυσαί και της Αγνής του Μοντρεάλ. Ο Ναρζο Β΄ ήταν γιος του Ιτιέ Γ΄ κυρίου του Τουσύ και της Ελισάβετ του Ζουανύ. Ο Ιτιέ Γ΄ ήταν γιος του Ναρζό Α΄ κυρίου του Τουσύ και της Ερμενγάρδης του Κραβάν.

Μαζί με τον πεθερό του Θεόδωρο Βρανά και τον Γοδεφρείδο του Μερύ (Geoffroy de Merry), ο Nαρζό του Τουσύ αποτελούσε μέρος του συμβουλίου, που κυβερνούσε για λίγο την Κωνσταντινούπολη από τις 17 Δεκεμβρίου 1219 (με τον τέλος του Κονόν ντε Μπετύν) μέχρι την άφιξη του ορισμένου αυτοκράτορα, Ροβέρτου του Κουρτεναί, το 1220. Υπηρέτησε ως αντιβασιλιάς της Λατινικής αυτοκρατορίας το 1228–1231, κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητας του Βαλδουίνου Β΄ της Κωνσταντινούπολης και το 1238–1239 κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του αυτοκράτορα για συγκέντρωση χρημάτων στη δυτική Ευρώπη. Απεβίωσε το 1241.

Οικογένεια
----------

Η πρώτη σύζυγος του Nαρζό του Τουσύ ήταν μία Βρανά, κόρη του Θεοδώρου Βρανά και της χήρας αυτοκράτειρας Άννας (Aγνής των Καπετιδών της Γαλλίας). Είχαν τέσσερα παιδιά:

* Φίλιππος, αντιβασιλιάς της Λατινικής αυτοκρατορίας από το 1245 έως το 1247, και ναύαρχος της Σικελίας το 1271.
* Aνσελίν, άρχοντας της Mολτόλα.
* Μία ανώνυμη κόρη, το 1239 παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Β' των Βιλλαρντουέν, πρίγκιπα της Αχαΐας.
* Μαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Λεονάρντο του Βερούλι, καγκελάριο του πριγκιπάτου της Αχαΐας.

Το 1239 ή το 1240, πιθανώς μετά το τέλος της πρώτης του συζύγου, ο Nαρζό νυμφεύτηκε την κόρη του Ιωνά, βασιλιά των Κουμάνων. Αυτή έγινε μοναχή μετά το τέλος του.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  www.genealogics.org/getperson.php?personID=I00208128&tree=LEO.
2. 1 2  Geanakoplos 1953, σελ. 138.

Βιβλιογραφία
------------

* Jean Longnon, "Les Toucy en Orient et en Italie au XIIIe siècle" στο *Bulletin de La Société des Sciences Historiques et Naturelles de l'Yonne* (1953/1956)
* Geanakoplos, Deno John (1953). "Greco-Latin Relations on the Eve of the Byzantine Restoration: The Battle of Pelagonia-1259". Dumbarton Oaks Papers. 7. doi:10.2307/1291057. JSTOR 1291057.
Το πρώην **Άσμπερτον Γκρόουβ** (αγγλικά, *Ashburton Grove*), πλέον γνωστό ως **Emirates Stadium** (προφορά: *Έμιρατς Στέιντιουμ*) για χορηγικούς λόγους, όπως και **Άρσεναλ Στέιντιουμ** (αγγλικά: *Arsenal Stadium*) στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, είναι ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο που βρίσκεται στο Λονδίνο και αποτελεί την τωρινή έδρα της Άρσεναλ.

Το στάδιο άνοιξε τις πύλες του τον Ιούλιο του 2006 και έχει χωρητικότητα 60.361, κάνοντάς το το δεύτερο μεγαλύτερο γήπεδο ποδοσφαιρικής ομάδας στην Αγγλία πίσω από το Ολντ Τράφορντ της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, και το τρίτο μεγαλύτερο γήπεδο, ανεξάρτητα από το είδος, στο Λονδίνο, μετά το Γουέμπλεϊ και το Τουίκενχαμ, και γενικότερα το πέμπτο μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό γήπεδο στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Αρχικά ήταν γνωστό ως Ashburton Grove εξαιτίας του δρόμου στον οποίο βρισκόταν, πριν υπογραφεί τον Οκτώβριο 2004 συμβόλαιο για την ονομασία του γηπέδου με την αεροπορική εταιρία Emirates. Το σχέδιο κόστισε 390 εκατομμύρια λίρες, συμπεριλαμβανόμενου του κόστους του συνόλου της έκτασης.

Το στάδιο
---------

Το στάδιο είναι ένα κυκλικό κτίριο τεσσάρων ορόφων με οροφή πάνω από τις θέσεις αλλά όχι πάνω από τον αγωνιστικό χώρο. Η ομάδα που το σχεδίασε περιλάμβανε αρχιτέκτονες όπως η HOK Sport (πλέον γνωστή ως Populous), συμβούλους κατασκευής όπως η Arcadis AYH, και επιστημονικό σύμβουλο τον Buro Happold. Το γήπεδο κατασκευάστηκε από τον Sir Robert McAlpine στην τοποθεσία του Ashburton Grove, μερικές εκατοντάδες μέτρα από την πρώην έδρα της Άρσεναλ, το Χάιμπουρι (Highbury).

Το άνω (26,646) και το κάτω (24,425) μέρος του Emirates Stadium διαθέτει θέσεις καθήμενων. Για την σεζόν 2006-2007, η τιμή του εισιτηρίου για έναν ενήλικο ήταν ανάμεσα σε £32 και £66 για τα περισσότερα ματς, αλλά ήταν τόσο φτηνό όσο οι £13 για τα παιδιά και τα μέλη του Cannon Club, μόνο στην περιοχή των οικογενειών (ορισμένη ως "Category B"), με την τιμή να βρίσκεται για τα ματς με τις μεγάλες ομάδες ανάμεσα στις 46 και 94 λίρες, με περίπου 20 λίρες για τα παιδιά στην οικογενειακή περιοχή.

Εικόνες
-------

* Εξωτερική όψη του σταδίουΕξωτερική όψη του σταδίου
* Άποψη του σταδίουΆποψη του σταδίου

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Premier League Handbook 2013/14» (PDF). *Πρέμιερ Λιγκ*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 31 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2013.
2. ↑  «Emirates Stadium». Populous. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2012.
3. ↑  κατά τον Χρίστο Χαραλαμπόπουλο, μεταφραστή στα ελληνικά του "Το τελευταίο παιχνίδι", Τζέισον Κόουλι, Εκδόσεις Τόπος, Αθήνα 2010, ISBN 960-6863-53-0
4. ↑  «Where is Arsenal». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Επίσημος ιστότοπος