recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Μια **μους** (γαλλικά: *mus*‎, σε ελληνική απόδοση σημαίνει «Αφρός») είναι μια μαλακή προετοιμασμένη παρασκευή που ενσωματώνει φυσαλίδες αέρα για να δώσει μια ελαφριά και αέρινη υφή. Μπορεί να κυμαίνεται από ελαφριά και αφράτη έως κρεμώδες και παχιά, ανάλογα με τις τεχνικές προετοιμασίας. Μια μους μπορεί να είναι γλυκιά ή αλμυρή.

Είδη μους
---------

Οι γλυκές μους παρασκευάζονται συνήθως με χτυπημένα ασπράδια αυγών, σαντιγί, ή και τα δύο, και αρωματίζονται με σοκολάτες, καφέ, καραμέλα,  πουρέ φρούτων ή διάφορα βότανα και μπαχαρικά, όπως μέντα ή βανίλια. Στην περίπτωση μερικών μους σοκολάτας, οι κρόκοι αυγών αναδεύονται συχνά σε λιωμένη σοκολάτα για να δώσουν στο τελικό προϊόν μια πιο πλούσια αίσθηση στο στόμα. Τα μους συνήθως ψύχονται προτού σερβιριστούν, γεγονός που τους δίνει πυκνότερη υφή. Το γλυκό μους σερβίρεται ως επιδόρπιο, ή χρησιμοποιείται ως γέμιση ενός κέικ. Μερικές φορές σταθεροποιείται με ζελατίνη.

Οι αλμυρές μους μπορούν να παρασκευαστούν από κρέας, ψάρια και οστρακοειδή, φουά γκρα, τυρί ή λαχανικά. 
Οι ζεστές μους συχνά παίρνουν την ελαφριά υφή τους όταν προστεθούν χτυπημένα ασπράδια αυγών.

Ιστορία
-------

Διάφορα επιδόρπια που αποτελούνται από σαντιγύ σε πυραμιδοειδή σχήματα με βασικό συστατικό τον καφέ, το λικέρ, τη σοκολάτα, τα φρούτα, και ούτω καθεξής είτε στο μείγμα ή περιχύνονται στην κορυφή είναι γνωστά ήδη από το 1768. Οι σύγχρονες μους είναι συνέχεια αυτής της παράδοσης.

Γκαλερί
-------

* Μους λεμονιού με κομπόστα ροδάκινουΜους λεμονιού με κομπόστα ροδάκινου
* Αλμυρή μους σολομούΑλμυρή μους σολομού
* Κέικ μουςΚέικ μους
* Μους με σιμιγδάλι και φραγκοστάφυλοΜους με σιμιγδάλι και φραγκοστάφυλο

Παραπομπές
----------

1. 1 2  "Mousse" Αρχειοθετήθηκε 2016-12-29 στο Wayback Machine.. *Food Network Food Encyclopedia*. Retrieved February 21, 2017.
2. ↑  Prosper Montagné, *Larousse Gastronomique*, 1961 (English translation of 1938 French edition), p. 630
3. ↑  «Caramel & White Chocolate Mousse Recipe». *VideoCulinary.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2016.
4. ↑  «How to prepare Mousse» (στα Αγγλικά). [*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  «Silky mousses with a stable structure: a few tips and tricks -». *Quescrem* (στα Αγγλικά). 29 Νοεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2021.
6. ↑  Hyman, Gaston (1977). Hyman, Phillip· Hyman, Mary, επιμ. *Lenôtre's Desserts and Pastries*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή (στα Αγγλικά) (1st έκδοση). Woodbury, New York: Barrons Educational Series Inc. σελ. 78. ISBN 978-0812051377.
7. ↑  «Paris Confidential: The Mystery Mousse Behind The Chocolate Bar» (στα αγγλικά). *NPR.org*.. Ανακτήθηκε στις 2017-10-05.
8. ↑  Jim Chevallier, *A History of the Food of Paris: From Roast Mammoth to Steak Frites*, 2018, (ISBN 1442272821), p. 195
9. ↑  "Tante Marie", *La Véritable cuisine de famille, comprenant 1.000 recettes et 500 menus*, 18??, p. 296 "Crème fouettée (ou Fromage à la Chantilly)"
10. ↑  Mrs. Beeton, *The book of household management*, 1888, p. 927

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Mousse στο Wikimedia Commons
Συντεταγμένες: 40°41′41.0″N 21°10′13.7″E﻿ / ﻿40.694722°N 21.170472°E﻿ / 40.694722; 21.170472

Το **Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα Καπετάν Κώττα** είναι μουσείο στο χωριό Κώτας, στη Δυτική Μακεδονία της Ελλάδας, γενέτειρα του Έλληνα σλαβόφωνου Καπετάν Κώττα (Κωνσταντίνος Χρήστου), ενός από τους πρώτους πρωταγωνιστές του Μακεδονικού Αγώνα.

Εκθέματα
--------

Στον Αυτοκινητόδρομο 29, που συνδέει τη Φλώρινα με την Κορυτσά της Αλβανίας και σε απόσταση 45 χλμ. από την πρώτη βρίσκεται το χωριό Κώτας, πατρίδα του ομώνυμου ντόπιου Μακεδόνα.

Στο ισόγειο εκτίθενται τρεις ολοκληρωμένες στολές της οικογένειας Κώττα, καθώς και μερικά οικιακά σκεύη και εργαλεία. Στον πρώτο όροφο εκτίθενται δύο πυροβόλα όπλα που χρονολογούνται από την εποχή του Μακεδονικού Αγώνα και φωτογραφίες Μακεδονομάχων από την περιοχή της Φλώρινας.

Ιστορία
-------

Ο Κωνσταντίνος Χρήστου (Κώττας) σε συνεργασία με τον Μητροπολίτη Καστοριάς, Γερμανό Καραβαγγέλη, πολέμησε κατά των Βούλγαρων κομιτατζήδων πριν από το 1904, με αποτέλεσμα να υπάρχει ελληνική δραστηριότητα στην περιοχή των Κορεστίων μέχρι την έλευση του Παύλου Μελά και των άλλων Ελλήνων οπλαρχηγών από τη νότια ηπειρωτική Ελλάδα και την Κρήτη.

Το Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης προέβλεψε τη μετατροπή του σπιτιού της οικογένειας Κώττα σε μουσείο και άνοιξε από τον τότε Πρόεδρος της Ελλάδας στα τέλη του 1995. Λειτουργεί με τη βοήθεια των «Φίλων του Μουσείου Εταιρείας Μακεδονικού Αγώνα» και συνεργαζόμενων συλλόγων γυναικών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Κώτας Φλώρινας». *www.hellenicaworld.com*. Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2021.
2. ↑  «Καπετάν Κώττας. Σκότωσε τον Τούρκο Νουρή μπέη και τον εισπράκτορα Ταχήρ. Πρωταγωνίστησε στον Μακεδονικό Αγώνα, τον έπιασαν με προδοσία και κλώτσησε μόνος του το υποπόδιο της κρεμάλας». *ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ*. 18 Φεβρουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2021.
3. 1 2  «Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα Καπετάν Κώττα». *Museum Finder | Ανακαλύψτε τα Μουσεία της Ελλάδας*. Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2021.
4. 1 2  Museums of Macedonia
5. ↑  «Το Σπίτι του Καπετάν Κώττα». *www.ctp.gr*. Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2021.
Μακάκος ρήσος στο Οχυρό Άγκρα
Ο **μακάκος ρήσος** ή **μακάκος ο μουλάττος** (*Macaca mulatta*) είναι από τα γνωστότερα είδη πιθήκων του παλαιού κόσμου. Αναγράφεται ως ελάχιστης ανησυχίας στον κόκκινο κατάλογο των απειλούμενων ειδών της IUCN, λόγω της ευρείας του διασποράς, του εικαζόμενου μεγάλου πληθυσμού και της ανεκτικότητάς του σε ένα ευρύ φάσμα οικοτόπων. Είναι αυτόχθων της Νότιας, Κεντρικής και Νοτιοανατολικής Ασίας και έχει την ευρύτερη γεωγραφική περιοχή όλων των μη ανθρώπινων πρωτευόντων, καταλαμβάνοντας μια μεγάλη ποικιλία υψομέτρων και οικοτόπων, από βοσκοτόπους σε ξηροτόπους και δασικές περιοχές, αλλά επίσης και κοντά σε ανθρώπινους οικισμούς.

Η ονομασία «ρήσος» προέρχεται από τον μυθολογικό βασιλιά Ρήσο της Θράκης, ενός ελάσσονος χαρακτήρα στην Ιλιάδα. Ωστόσο, ο Γάλλος φυσιοδίφης Ζαν-Μπατίστ Ώντμπερ (Jean-Baptiste Audebert), ο οποίος ονομάτισε το είδος, ανέφερε ότι δεν έχει βαθύτερο νόημα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πρότυπο:Cite iucn
2. ↑  Jaeger, E. (1972). *A source-book of biological names and terms.* Springfield, Illinois: Charles C. Thomas.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85113626
* GND: 4133094-8
* BNF: cb11972189n (data)
* NDL: 00575682

 |

 |
Η **Βιρμανική Βικιπαίδεια**(ΒιρμανίαςΠρότυπο:Lang-my Πρότυπο:IPA-my) είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στην Βιρμανική γλώσσα. Ξεκίνησε τον Ιούλιο 2004, και είχε περίπου 34.000 άρθρα τον Φεβρουάριο του 2017. 

Τον Φεβρουάριο του 2017, υπάρχουν 41.000 χρήστες, 5 διαχειριστές και 3.442 αρχεία στην Βιρμανική Βικιπαίδεια και κατατάσσεται 85η σε λήμματα.

Ιστορία
-------

### Χρονοδιάγραμμα

* 2004: Εκκίνηση της Βιρμανικής Βικιπαίδειας.
* 2005: Μερικοί Βιρμανοί Βικιπαιδιστές ενώθηκαν και άρχισαν να γράφουν.
* 2008: Το Περιεχόμενο αυξάνεται δραστικά.
* 2010: Το πρώτο εργαστήριο της Βιρμανικής Βικιπαίδειας ξεκίνησε στην Μπανγκόκ της Ταϊλάνδης με ανθρώπους από το Ίδρυμα Wikimedia, τοπικούς και διεθνείς εμπειρογνώμονες του Unicode και Βιρμανούς Βικιπαιδιστές.
* 2012: Η Βιρμανική Βικιπαίδεια εισήχθη στο *Barcamp Γιανγκόν.*

### Εκδηλώσεις και προσφορές

| Βιρμανική Βικιπαίδεια |
| --- |
| **Άρθρα** | 34415 |
| **Αρχεία** | 3442 |
| **Αλλαγές** | 353857 |
| **Χρήστες** | 41130 |
| **Ενεργοί χρήστες** | 75 |
| **Διαχειριστές** | 5 |

Ο Βιρμανικός Σύλλογος Επαγγελματιών στον Υπολογιστή ξεκίνησε το πρότζεκτ Wikipedia Myanmar με σκοπό της διεύρυνσης της Βικιπαίδειας το 2010.

Η κοινότητα της Βιρμανικής Βικιπαίδειας είχε την πρώτη της κοινή ημερίδα στην Γιανγκόν της Μιανμάρ με τη βοήθεια της Telenor Μιανμάρ τον Ιούνιο του 2014 για να προσελκύσει νέους εθελοντές. Το φόρουμ της Βιρμανικής Βικιπαίδειας έγινε τον Ιούλιο του 2014, προσελκύοντας πάνω από 2.000 άτομα, συμπεριλαμβάνοντας φοιτητές.

Προκλήσεις
----------

Η πλειοψηφία των Βιρμανών χρηστών του διαδικτύου έχει την μη-Unicode γραμματοσειρά Ζαουγκίι, με αποτέλεσμα να δυσκολεύονται να καταλάβουν την Βιρμανική Βικιπαίδεια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Wikipedia Statistics - Tables - Burmese». *wikimedia.org*.
2. ↑  The Myanmar Times. «Myanmar Wikipedia project targets 15,000 pages». *mmtimes.com*.
3. ↑  «Telenor Group - Bringing Wikipedia to Myanmar». *Telenor Group*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2017.
4. ↑  Win Htut. «Telenor hosts Wikipedia forum at Dagon University». *Eleven Myanmar*.
5. ↑  The Myanmar Times. «Spark of knowledge starts with Wikipedia». *mmtimes.com*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Βιρμανίας)Πρότυπο:My icon Βιρμανίας Wikipedia
* (Βιρμανίας)Πρότυπο:My icon Βιρμανίας Wikipedia mobile έκδοση
Η **Χρυσούλα Κοτοπούλη Μυράτ** (Αθήνα 1886-Αθήνα 1976) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Δημήτρη Κοτοπούλη, με τον θίασο του οποίου εμφανίστηκε στην σκηνή από νεαρότατη ηλικία. Το 1903 προσλήφθηκε στο συγκρότημα του Βασιλικού Θεάτρου μέχρι το 1906. Από το 1908 μέχρι το 1930 συνεργάσθηκε με τον θίασο της αδελφής της Μαρίκας Κοτοπούλη. Ακολούθως έπαιξε με θίασο υπό τη διεύθυνση του συζύγου της Μήτσου Μυράτ μέχρι του 1934 όπου και αποχώρησε από τη θεατρική σκηνή. Διακρίθηκε ως βασίλισσα στον «Άμλετ», ως «Κασσάνδρα» στην «Ορέστεια» και ως κορυφαία του χορού στην «Εκάβη».

Προσωπική ζωή
-------------

Ήταν σύζυγος του Μήτσου Μυράτ, τον οποίο παντρεύτηκε το 1908 και απέκτησε έναν γιο, τον Δημήτρη Μυράτ, ηθοποιό. Πέθανε το 1976. Ένα χρόνο νωρίτερα (7 Δεκεμβρίου 1975), πέθανε η δίδυμη αδερφή της Φωτεινή Κοτοπούλη-Λούλη, επίσης ηθοποιός. Αδερφή της ήταν η Μαρίκα Κοτοπούλη.
Ο **Ερνέστος**, γερμ. Ernst (20 Δεκεμβρίου 1846 - 22 Δεκεμβρίου 1925) από τον Οίκο της Έσσης ήταν τιτουλάριος λαντγράβος της Έσσης-Φίλιπσταλ το 1868.

Βιογραφία
---------

Ο Ερνέστος Ευγένιος Κάρολος Αύγουστος Βερνάρδος Παύλος γεννήθηκε στο Φίλιπσταλ και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου Β΄ και της Μαρίας, κόρης του Ευγενίου, δούκα της Βυρτεμβέργης.

Μετά τον Αυστρο-Πρωσικό Πόλεμο του 1866 η Πρωσία προσάρτησε το εκλεκτοράτο της Έσσης (του πρεσβύτερου κάδου) και την Έσση-Φίλιπσταλ. Ο Ερνέστος και ο τρίτος εξάδελφος του πατέρα του Αλέξιος, λαντγράβος της Έσσης-Φίλιπσταλ-Μπάρχφελντ (του νεότερου κλάδου) παραιτήθηκαν των διεκδικήσεών τους το 1868. Το 1880 του δόθηκαν ως αποζημίωση 300.000 μάρκα ετησίως και τα κάστρα Χάναου, Ρότενμπουργκ και Σένφελντ στο Κάσσελ.

Απεβίωσε το 1925 άγαμος, τελευταίος του κλάδου του της Έσσης-Φίλιπσταλ. Έμειναν απόγονοι του πρεσβύτερου κλάδου της Έσσης-Ρούμπενχαϊμ και του νεότερου της Έσσης-Φίλιπσταλ-Μπάρχφελντ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Hessen-Philippsthal*, in: *Meyers Konversations-Lexikon*, 1888

Παραπομπές σε πηγές
-------------------

1. 1 2  www.lagis-hessen.de/en/subjects/rsrec/sn/bio/register/person/entry/hessen-philippsthal-barchfeld%252C%2Balexis%2Blandgraf%2Bvon. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  www.lagis-hessen.de/en/subjects/rsrec/sn/bio/register/person/entry/hessen-philippsthal%252C%2Bmarie%2Bvon. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p10905.htm#i109046.
4. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 75146998415318940390
* GND: 1108329705

 |

 |
*Για προσωπικότητες με ίδιο επίθετο, δείτε: Λεπενιώτης*

Ο **Τηλέμαχος Λεπενιώτης** (1877 - 1945) ήταν Έλληνας κωμικός ηθοποιός του θεάτρου.

Γεννήθηκε στη Κέρκυρα το 1877. Από πολύ νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με το θέατρο μιμούμενος στην αρχή τους πάντες. Πρώτη του επιτυχία ήταν όταν ακόμα έφηβος εμφανίσθηκε σε ερασιτεχνική παράσταση του δραματικού συλλόγου της πατρίδας του, όπου τόσος υπήρξε ο ενθουσιασμός του κόσμου ώστε ο κερκυραϊκός δραματικός σύλλογος να του εμπιστευτεί στη συνέχεια όλους τους κύριους κωμικούς ρόλους των εκάστοτε παραστάσεων. Στη δε ηλικία των 20 ετών ανέλαβε και τη διεύθυνση του συλλόγου στην επιλογή των θεατρικών παραστάσεων, θέση που διατήρησε για τέσσερα χρόνια και που θεωρήθηκαν τα δημιουργικότερα του συλλόγου.

Το 1901 ο Κωνσταντίνος Χρηστομάνος, κατόπιν των όσων είχε ακούσει για τον Λεπενιώτη, τον κάλεσε στην Αθήνα προκειμένου να γνωρίσει το ταλέντο του και τον προσέλαβε στη Νέα Σκηνή που είχε δημιουργήσει. Παρότι τον κράτησε επί τρίμηνο παραγκωνισμένο τελικά του έδωσε τον κύριο ρόλο στη κωμωδία του Καπύς «*Ο Μπινιόλ και η κόρη του*» όπου από την πρώτη ακόμα παράσταση άρχισε να κερδίζει το αθηναϊκό θεατρόφιλο κοινό που τον έκρινε από τα σημαντικότερα στελέχη του θιάσου.

Μετά τη διάλυση της Νέας Σκηνής το 1905, ο Τ. Λεπενιώτης εξακολούθησε να εμφανίζεται είτε με ξένους θιάσους είτε και με δικούς του που άρχισε να δημιουργεί. Με τη σύσταση του Βασιλικού Θεάτρου και μετέπειτα Εθνικού ο Λεπενιώτης προσλήφθηκε σ΄ αυτό όπου και έπαιξε με μεγάλη επιτυχία διάφορους ρόλους.

Το 1915, ο Λεπενιώτης πρωταγωνίστησε με την Κυβέλη στην ταινία *Ήρωας* που ήταν εμπνευσμένη από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Εκτός από την Αθήνα, η ταινία προβλήθηκε και στο Ηράκλειο Κρήτης με τον τίτλο *Ο Λεπενιώτης προς αναζήτησιν υποβρυχίου.* 

Διετέλεσε πρόεδρος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών από το 1927 ως το 1936, όταν τον διαδέχτηκε ο Νίκος Παρασκευάς.

Ο Τηλέμαχος Λεπενιώτης πέθανε στην Αθήνα στις 21 Αυγούστου του 1945, σε ηλικία 68 ετών.

Πηγές
-----

* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου*, τομ. 12ος, σελ. 226.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αργύρης, Τσιάπος. *Οι πρώτες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου*. Σέρρες: Α. Τσιάπος. σελ. 329–344. ISBN 978-960-93-7608-2.
2. ↑  Φύλλο εφημερίδας "Έθνος" της 22 Αυγούστου 1945, σελ. 1:"Καλλιτεχνικά πένθη - Τηλέμαχος Λεπενιώτης"
Λυχνία ατμών νατρίουΟι **λυχνίες ατμών νατρίου** είναι και αυτές, όπως οι λυχνίες ατμών υδραργύρου, κατασκευασμένες με δύο γυάλινα σκεύη, το ένα εντός του άλλου, που παραβάλεται κενό. Το εσωτερικό όμως σ΄ αυτούς δεν απαιτείται να είναι γυαλί αφού η μεν θερμοκρασία του τόξου είναι χαμηλότερη το δε εκπεμπόμενο φως δεν περιέχει υπεριώδεις ακτινοβολίες.

Τα κύρια ηλεκτρόδια του λαμπτήρα ατμών νατρίου είναι δύο ζεύγη με συνέπεια να εμφανίζουν τέσσερις πόλους, εξωτερικές ακίδες. Μεταξύ των ηλεκτροδίων κατά ζεύγη υπάρχουν νήματα πυράκτωσης που με ιδιαίτερη διάταξη λειτουργούν μόνο στο στάδιο της εκκίνησης.

Με την πυράκτωση και λόγω του αερίου που περιέχει αρχίζει τόξο με συνέπεια προοδευτικά να εξαχνώνεται το μεταλλικό νάτριο που βρίσκεται μέσα και τότε ξεκινάει το τόξο των ατμών του νατρίου. Τότε διακόπτεται αυτόματα η τροφοδότηση των νημάτων. Η δε θερμοκρασία διατηρείται στο σημείο που πρέπει από το ρεύμα του τόξου.

Το φως των *λαμπτήρων ατμών νατρίου* είναι έντονο κίτρινο που όμως προκαλεί έντονη χρωματική παραμόρφωση των σωμάτων που φωτίζει. Επειδή αντίθετα, παρουσιάζει πολύ μεγάλη διεισδυτικότητα σε συνθήκες περιορισμένης ορατότητας, π.χ. στην ομίχλη, χρησιμοποιείται στον φωτισμό οδών, λιμένων, κλειστών διαύλων, διωρύγων, γεφυρών κ.λπ.

Οι λαμπτήρες ατμών νατρίου λειτουργούν με τάση λίγο υψηλότερη των 220 V, γι' αυτό και απαιτείται διάταξη ανύψωσης της τάσης του δικτύου π.χ. με μετασχηματιστή ή αυτομετασχηματιστή.

Οι λαμπτήρες αυτοί ανήκουν στην κατηγορία εκείνων του τόξου των ψυχρών φωτεινών πηγών.
Ο **Ισμηνίας** ήταν Αρχαίος Θηβαίος πολιτικός του 4ου αιώνα π.Χ. ηγέτης της θηβαϊκής δημοκρατικής εταιρίας.

Ανήλθε στην εξουσία το 403 π.Χ. δηλαδή έναν χρόνο μετά το πέρας του Πελοποννησιακού Πολέμου και συνέχισε μια κατά της Σπάρτης πολιτική, υποδεχόμενος, μεταξύ άλλων, Αθηναίους εξορισθέντες από τους Τριάκοντα Τυράννους. Το 382 π.Χ. οι Σπαρτιάτες και οι σύμμαχοί τους κατέλαβαν την Θήβα, συνέλαβαν αιχμάλωτο τον Ισμηνία και τον εκτέλεσαν για μηδισμό. Ο Πλάτων αναφέρει εντός του έργου του υπό τον τίτλο *Μένων* πως ο Ισμηνίας απέκτησε την περιουσία του μέσω περσικής δωρεάς. Το 2008, η Μονίκ Καντό-Σπερμπέρ ανέφερε πως επρόκειτο για χρήματα προερχόμενα από την Περσία με σκοπό την εξασθένηση της Σπάρτης. Στο έργο του υπό τον τίτλο *Πολιτεία*, ο Πλάτων αναφέρει πως από τον Ισμηνία προήλθε το παρακάτω γνωμικό, σύμφωνα με το οποίο « είναι δίκαιο να κάνεις καλό στους φίλους σου και κακό στους εχθρούς σου ».

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Σεπτεμβρίου 2021.
2. ↑  Xénophon, *Histoire grecque*, V, 2.10
3. ↑  90a
4. ↑  Πλάτων, *Πολιτεία* [διαδικτυακή ανάγνωση] (Livre I, 336a)

Πηγές
-----

* Robert J. Buck, *Thrasybulus and the Athenian Democracy: the Life of an Athenian Statesman*, Franz Steiner Verlag, 1998 ISBN 3-515-07221-7
	+ Jacques Cazeaux, *Ménon*, 1998 ISBN 978-2-251-79997-1
	+ Platon, *Œuvres complètes*, Flammarion, sous la direction de Luc Brisson, Paris, 2008 (p. 2163)

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαία Ελλάδα
* Πύλη:Ιστορία
 |

 |
Νυχτοφύλακας. Χαρακτικό του 1799
Παραδοσιακή στολή του μεσαιωνικού νυχτοφύλακα από λαογραφική εκδήλωση στη Γερμανία.
Γερμανοί νυχτοφύλακες. Ιστορική φωτογραφία του 1905
Ο **νυχτοφύλακας** είναι νυχτερινό επάγγελμα με σκοπό την διαφύλαξη της ησυχίας, τάξης και ασφάλειας την ώρα της κοινής ησυχίας. Εξασκείται από τον καιρό του μεσαίωνα μέχρι και τις ημέρες μας.

Ιστορική αναδρομή
-----------------

Νυχτοφύλακες συναντάμε στον μεσαίωνα, όπου υπηρετούσαν νύχτα στους δρόμους και τα στενά των πόλεων διαφυλάσσοντας την ησυχία και την τάξη. Κοιτούσαν αν έκαιγε πουθενά φωτιά, αν κυκλοφορούσαν ληστές και άλλοι κακοποιοί ή εχθροί. Έπιαναν τις εξώπορτες των σπιτιών για να δουν αν είναι κλειδωμένες, και έβλεπαν αν είναι ασφαλισμένες οι πύλες της πόλης. Ανέκραζαν επίσης την ώρα σαν ρολόι. Είχαν το δικαίωμα να σταματάνε όσους διαβάτες θεωρούσαν ύποπτους, να τους ανακρίνουν και να τους συλλαμβάνουν. Είχαν επάνω τους ένα δόρυ, ένα φανάρι και ένα βούκινο. Κοινωνικά συγκαταλέγονταν στα λεγόμενα «ανέντιμα» επαγγέλματα, μαζί με τους δήμιους και τους πτωματοσυλλέκτες, και γι' αυτό οι νυχτοφύλακες συνήθως ζούσαν βίο φτωχικό και παραγνωρισμένο. Υπάρχουν όμως και εξαιρέσεις, στις οποίες οι νυχτοφύλακες ήταν άνθρωποι μορφωμένοι και είχαν γνώσεις γραφής και ανάγνωσης, ή κατείχαν κάποιο χαμηλό βαθμό αξιωματικού του στρατού. Στις αρχές του 19ου αιώνα οι υποχρεώσεις του νυκτοφύλακα διευρύνθηκαν, ενώ οι βάρδιες ελέγχονταν το πρωί με την βοήθεια μηχανικών ωρολογιακών θυρίδων, στις οποίες ο νυκτοφύλακας τοποθετούσε σημείωμα ως απόδειξη ότι περιπόλησε. Με την συνεχή πρόοδο της τέχνης, την ηλεκτροδότηση και τον νυκτερινό φωτισμό των δρόμων, και με την γενική βελτίωση της ζωής το επάγγελμα του γραφικού αυτού νυχτοφύλακα μεταβλήθηκε και στράφηκε σήμερα κυρίως στην νυχτερινή περιπολία σε ιδιωτικούς και δημόσιους χώρους.

Πηγές
-----

* Peter Bahn: *Hört Ihr Leut' und lasst Euch sagen.... Die Geschichte der Türmer und Nachtwächter*. Begleitbuch zur Ausstellung des Museums im Schweizer Hof, Bretten. Bretten 2008, ISBN 978-3-928029-47-6
* Friedrich Scheele, Martina Glimme (Hrsg.); *Slaept niet die daer waeckt: von Nachtwächtern und Türmern in Emden und anderswo*; Begleitband zur gleichnamigen Ausstellung, Veröffentlichungen des Ostfriesischen Landesmuseums und Emder Rüstkammer 11, Oldenburg: Isensee, 2001, ISBN 3-89598-761-1
* Josef Wichner: *Stundenrufe und Lieder der deutschen Nachtwächter.* Regensburg, 1897

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Νυχτοφύλακας** |

* Deutsche Gilde der Nachtwächter, Türmer und Figuren e.V.
* Die Europäische Nachtwächter- und Türmerzunft
* Nachtwächter- und Türmerverse[*νεκρός σύνδεσμος*]
«Η βάρκα». Ακουαρέλλα του Σπ. Σουρτζίνου (Συλλογή Γ. Κάρτερ)
Ο **Σπύρος Σουρτζίνος** είναι Έλληνας ζωγράφος.

Βιογραφία
---------

Ο Σπύρος Σουρτζίνος γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1948. 

Σπούδασε στην Καλλιτεχνική Σχολή της γενέτειράς του με τον ζωγράφο Άγγελο Κόντη, ο οποίος τον μύησε και στην τεχνική της υδατογραφίας.

Ο Σουρτζίνος είναι πτυχιούχος συντηρητής έργων τέχνης, μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών, του "International Institute for Conservation of Historic and Artistic Works", καθώς και ιδρυτικό μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Συντηρητών Αρχαιοτήτων.

Επί αρκετά χρόνια εργάστηκε ως συντηρητής καλλιτεχνικών έργων στη Διεύθυνση Συντήρησης του Υπουργείου Πολιτισμού. 

Με τον δήμο Κερκυραίων έχει συνεργαστεί επανειλημμένως για τη συντήρηση ζωγραφικών έργων της Δημοτικής Πινακοθήκης. Από τις πιο σημαντικές εργασίες του είναι η συντήρηση και η αποκατάσταση της αυλαίας του παλαιού Θεάτρου *Σαν Τζιάκομο*, όπως και των τοιχογραφιών και πινάκων στα Ανάκτορα του Αχιλλείου.

Ο Σουρτζίνος έχει τιμηθεί με τον «Χρυσόν Σταυρόν» της Εκκλησίας του Οικουμενικού Θρόνου στα Δωδεκάνησα, από τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο (Πάτμος, 1994) και από το δήμο Κερκυραίων με το Χρυσό μετάλλιο της Συνόδου Κορυφής το 2002. 

Από τις ατομικές του εκθέσεις οι κυριότερες έγιναν: στη «Αίθουσα Κρεωνίδης» (Αθήνα, 1981», στην Αναγνωστική Εταιρία Κέρκυρας (1983), στην Gallery Dada (Αθήνα, 1989), στη Δημοτική Πινακοθήκη Κέρκυρας (2003) και στον «Χώρο Τέχνης Willian James» (Αθήνα, 2006). Συμμετείχε, εξάλλου, σε περισσότερες από 15 εκθέσεις στην Αθήνα, στην Πάτρα και την Κέρκυρα.

Όπως γράφει ο Στέλιος Λυδάκης («Ελεύθερος Κόσμος», 10.5.81), στα έργα του «οι αρετές που παρουσιάζει αφορούν κυρίως την αιθέρια και απαλή συσχέτιση των τόνων, που δημιουργούν μια «ιμπρεσσιονιστική» - ονειρική συμφωνία».

Για την εργασία του Σουρτζίνου έχουν γράψει πολλοί τεχνοκριτικοί, μεταξυ των οποίων, ο Στέλιος Λυδάκης, η Ντόρα Ηλιοπούλου Ρογκάν, ο Μίλτος Παρασκευαϊδης, ο Τηλέμαχος Ρούσης, ο Νίκος Χολέβας, η Όλγα Σελλά, η Μαριάνα Τζιαντζή, ο Αλέκος Καψοκαβάδης. ο Θάνος Χρήστου, ο Klauss Gallas κ.ά.

Πηγές
-----

* Σημειώματα στα έντυπα των εκθέσεων
* Κριτικά σημειώματα στον τύπο.
Η αρχή της Étude Op. 25, No. 11

|  |  |
| --- | --- |
|  | 
Étude Op. 25 No. 11

Martha Goldstein playing on an Érard (1851) – 4102KB

---

 |
| *Έχετε προβλήματα με ; Δείτε βοήθεια πολυμέσων.* |

Η **Σπουδή Op. 25, No. 11**, σε Λα ελάσσονα (**Étude Op. 25, No. 11**), γνωστή και ως **Winter Wind**, είναι μία σπουδή για πιάνο του Φρεντερίκ Σοπέν, που γράφτηκε το 1836. Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1837, μαζί με τις υπόλοιπες Σπουδές Op.25. σε Γαλλία, Γερμανία και Αγγλία. Η πρώτη έκδοση αυτή ανέφερε ότι το κομμάτι ήταν γραμμένο σε 4/4, όμως στο χειρόγραφο και στη γερμανική έκδοση ήταν σε 2/2. Τα πρώτα τέσσερα μέτρα προστέθηκαν στη σπουδή, λίγο πριν την πρώτη έκδοση, κατόπιν συμβουλής του φίλου του Σοπέν, Τσαρλς Α. Χόφμαν, στα οποία κιόλας αναδεικνύεται και το βασικό μελωδικό θέμα της σπουδής. Η συγκεκριμένη σπουδή θεωρείται μία από τις δυσκολότερες του Σοπέν, καθώς κι ένα από τα πιο απαιτητικά κομμάτια γενικά, βάσει της κλίμακας δυσκολίας του Henle.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Palmer, Willard A.: *Chopin Etudes for the Piano*, page 116. Alfred Publishing Co. Inc. 1992
2. ↑  Walker, Alan: *The Chopin Companion*, p. 136. Norton and Co. 1966
3. ↑  Verlag, Henle. «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». *Henle.de*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ανάλυση της Σπουδής στο Chopin: the poet of the piano

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σπουδές του Φρεντερίκ Σοπέν |
| --- |
|  |
| Opus 10 | 
* No. 1 (*Waterfall*)
* No. 2 (*Chromatique*)
* No. 3 (*Tristesse/L'Adieu*)
* No. 4 (*Torrent*)
* No. 5 (*Black Keys*)
* No. 6 (*Andante*)
* No. 7 (*Toccata*)
* No. 8 (*Sunshine/Encore*)
* No. 9
* No. 10
* No. 11 (*Arpeggio*)
* No. 12 (*Revolutionary*)
 |
|  |
| Opus 25 | 
* No. 1 (*Aeolian Harp*)
* No. 2 (*The Bees*)
* No. 3 (*The Horseman*)
* No. 4
* No. 5 (*Wrong Notes*)
* No. 6 (*Thirds*)
* No. 7 (*Cello*)
* No. 8 (*Double Sixths*)
* No. 9 (*Butterfly*)
* No. 10 (*Octaves*)
* No. 11 (*Winter Wind*)
* No. 12 (*Ocean*)
 |
|  |
| *Trois nouvelles études* | 
* *Trois nouvelles études*
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Μουσική
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 301265719
* LCCN: no93034487
* GND: 300036965

 |

 |
Το **υπερδνειστεριακό δημοψήφισμα του 1991** πραγματοποιήθηκε στην Υπερδνειστερία στις 1 Δεκεμβρίου 1991. Αυτή την ημερομηνία, η Υπερδνειστερία ψήφισε να συνεχίσει την *ντε φάκτο* ανεξαρτησία της και να επιδιώξει διεθνή αναγνώριση, ως ένα ξεχωριστό, κυρίαρχο κράτος και μέλος της διεθνούς κοινότητας.

Η συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων (97.7%) ψήφισαν υπέρ της ανεξαρτησίας από τη Μολδαβία.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία ψήφισαν 372.027 άτομα. Από αυτούς, οι 363.647 ψήφισαν υπέρ της υπερδνειστεριακής ανεξαρτησίας. 

Οι αρχές της Υπερδνειστερίας προσκάλεσαν διεθνείς παρατηρητές, συμπεριλαμβανομένων εκπροσώπων του υπουργείου εξωτερικών. Ωστόσο, οι μόνοι παρατηρητές ήταν εκπρόσωποι από το δημοτικό συμβούλιο της Αγίας Πετρούπολης. Σύμφωνα με την έκθεση των παρατηρητών, το δημοψήφισμα ήταν μια έκφραση της αληθινής θέλησης του πληθυσμού της Υπερδνειστερίας. Η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών, η οποία δεν πληροφορήθηκε για την πρόσκληση για να παρακολουθήσει το δημοψήφισμα, αργότερα εξέφρασε αμφιβολία για την ειλικρίνεια του. Η Υπερδνειστερία προσφέρθηκε να το επαναλάβει, υπόσχεση που τήρησε με το δημοψήφισμα του 2006.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Presentation by Andrei Zagorski, Associate Professor of MGIMO». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστορία της δημιουργίας και της ανάπτυξης του Κοινοβουλίου της Υπερδνειστεριακής Μολδαβικής Δημοκρατίας (ΥΜΔ)
* Δεδομένα της Κεντρικής εκλογικής επιτροπής για το δημοψήφισμα
H **Νομενκλατούρα (ρωσικά: номенклату́ра‎)** είναι προσδιορισμός από την Κεντρική Επιτροπή του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης, των ηγετικών θέσεων στα όργανα του κόμματος και του κράτους, στις οικονομικές επιχειρήσεις και στις κοινωνικές οργανώσεις, καθώς και του καταλόγου προσώπων κατάλληλων να τις αναλάβουν. Ο Μιχαήλ Βοσλένσκυ (Michael Voslensky) εκλαΐκευσε τον όρο στο βιβλίο του *Νομενκλατούρα* *(Nomenklatura, 1980)*, χρησιμοποιώντας τον για να περιγράψει την προνομιούχο τάξη στην ΕΣΣΔ, την οποία αποτελούσαν 3 εκατομμύρια άτομα.

Ο όρος δηλώνει συνεκδοχικά την κοινωνική τάξη, η οποία συνδέεται με το κράτος και διαθέτει σημαντικά προνόμια, καθώς και το σύνολο των αξιωματούχων ενός καθεστώτος.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **νομενκλατούρα**  |
Ο **Δημήτρης Μάρδας** είναι Έλληνας οικονομολόγος και πολιτικός, αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών από τον Ιανουάριο 2015 μέχρι τον Αύγουστο 2015 στην κυβέρνηση Τσίπρα. Από τον Σεπτέμβριο του 2015 έως και τον Νοέμβριο του 2016 ήταν Υφυπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση Τσίπρα.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1955 και από το 1956 ζει στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στα Πανεπιστήμια Paris Ι – Sorbonne (1979-1980) και Paris II – Panthéon (1980-1982). Πήρε διδακτορικό το 1990 από το Paris II. Εργάζεται ως καθηγητής Οικονομικών στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Μεταξύ 1992-1994 εργάστηκε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και στη συνέχεια υπηρέτησε στο Yπουργείο Ανάπτυξης, αρχικά ως Γενικός
Γραμματέας Εμπορίου (Απρίλιος 2000 – Φεβρουάριος 2002) επί υπουργίας Νίκου Χριστοδουλάκη, και ακολούθως ως Διευθύνων Σύμβουλος του Ελληνικού Οργανισμού Εξωτερικού Εμπορίου (Οκτώβριος 2002 – Απρίλιος 2004).

Από τις 27 Ιανουαρίου 2015 ανέλαβε αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης υπό τον Αλέξη Τσίπρα αρμόδιος για θέματα του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2015.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 197899889
* **ΕΒΕ**: 36243
* LCCN: nr95040007
* ISNI: 0000 0001 3878 1955
* GND: 170040992
* SUDOC: 228905818

 |

 |
Ο **Μουβατάλις Β΄** (1295-1272 π.Χ.) ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Βασιλιά των Χετταίων Μουρσιλίς Β΄. Έμεινε γνωστός από την μάχη του Καντές (1274 π.Χ.) και από την πρώτη συνθήκη ειρήνης που καταγράφηκε στην ιστορία, αυτήν με τον Φαραώ της Αιγύπτου Ραμσή Β΄. 

Η μάχη του Καντές ήταν το αποκορύφωμα μιας μακροχρόνιας έχθρας μεταξύ των δύο λαών από την εποχή που ο πρίγκιπας Ζαννάνζα, γιος του Σουπιλουλιούμα, πέθανε στη διάρκεια της μετάβασής του στην Αίγυπτο ως υποψήφιος σύζυγος της νεαρής χήρας του Τουταγχαμών. 
Ο Ραμσής Β΄ (1279 π.Χ.-1213 π.Χ.) τον πέμπτο χρόνο της βασιλείας του ήθελε να ανακτήσει πίσω το Καντές και όλες τις κατακτηθείσες από τους Χετταίους περιοχές. Ο Μουβατάλις έμαθε τα σχέδιά του και διέδωσε την ψεύτικη φήμη ότι ο χεττιτικός στρατός βρισκόταν μακριά, στο Χαλέπι. Όταν έφτασε ο Ραμσής στο Καντές, ένοιωσε δυσάρεστη έκπληξη. Βρήκε τον Μουβατάλις με 37.000 άντρες και 2.500 άρματα. Η έκβαση της μάχης του Καντές θεωρείται σήμερα αμφίρροπη, γεγονός όμως είναι ότι κάθε πλευρά προσπάθησε να την παρουσιάσει σαν δική της νίκη. 

Ο Μουταβαλίς έμεινε επίσης γνωστός από τις επιστολές τις οποίες αντάλλαξε με τον υποτελή του βασιλιά της Βιλούσας Αλαξάντου, διάδοχο του Κουκκούννι. Η συγκεκριμένη πόλη ταυτίζεται από πολλούς με την ομηρική Τροία και στα κείμενα των Χετταίων αναφέρεται με το όνομα Βιλούσα (*Wilusa*). Σύμφωνα με ό,τι προκύπτει από τις επιστολές αυτές οι κάτοικοι της Βιλούσας λάτρευαν τον θεό Απόλλωνα (*Appalliunas*), ενώ η πόλη διέθετε και υπόγειο ρεύμα. 

Την εποχή του Μουβατάλις Β΄ οι Χετταίοι δέχθηκαν νέα σκληρή επίθεση από τους Κάσκα, που έφτασαν μέχρι τη Χαττούσα. Τότε αναγκάστηκε να μεταφέρει την πρωτεύουσα του χεττιτικού κράτους νότια στην Ταρχουντάσσα (*Tarhuntassa*). Στη Χαττούσα παρέμεινε κυβερνήτης ο μικρότερος αδελφός του Μουβατάλις, ο Χατουσίλις, γνωστός για τις στρατιωτικές του ικανότητες ως αρχιστράτηγος του Καντές για να τους αντιμετωπίσει. Ο Χατουσίλις όχι μόνο τους συνέτριψε, αλλά πήρε για πρώτη φορά πίσω την παλιά συμπρωτεύουσα *Ταπινόβα*. Η Χαττούσα μετά την οριστική απομάκρυνση του κινδύνου των Κάσκα έγινε ξανά πρωτεύουσα των Χετταίων όταν ανέβηκε στον θρόνο ο γιος και διάδοχος του Μουβατάλις Β΄ ο Μουρσίλις Γ΄.

Πηγές
-----

* Bryce, Trevor. *The Kingdom of the Hittites*. Οξφόρδη: Oxford University Press, 2005.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βασιλεία του Μουβατάλις Β΄

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 57426054
* GND: 119494655

 |

 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Προκάτοχος:**Μουρσίλις Β΄** | **Βασιλιάς των Χετταίων1295 π.Χ.–1272 π.Χ.** | Διάδοχος:**Μουρσίλις Γ΄** |
Ο **Ρόμπερτ Χάρτινγκ** (*Robert Harting*, γεννήθηκε 18 Οκτωβρίου 1984) είναι Γερμανός πρώην δισκοβόλος. Ήταν χρυσός Ολυμπιονίκης το 2012 στο Λονδίνο, Παγκόσμιος Πρωταθλητής τρεις φορές (2009, 2011, 2013) και Πρωταθλητής Ευρώπης δύο φορές (2012, 2014).

Βιογραφία
---------

Ο Ρόμπερτ Χάρτινγκ γεννήθηκε στις 18 Οκτωβρίου του 1984 στο Κότμπους (Cottbus) της πρώην Ανατολικής Γερμανίας. Ανήκει στο σύλλογο SCC Berlin (Sport-Club Charlottenburg Berlin e.V.) και έχει προπονητή τον Werner Goldmann. 

Το 2001 ήταν δεύτερος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων στο Ντέμπρετσεν στην Ουγγαρία και τέσσερα χρόνια αργότερα πρώτος στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα για αθλητές κάτω των 23 ετών στο Έρφουρτ. 

Το 2007 κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου στην Οζάκα. Στο επόμενο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, το 2009, στο Βερολίνο κέρδισε το χρυσό μετάλλιο ρίχνοντας το δίσκο στα 69 μ. και 43 εκ. Ακολούθησαν άλλα δύο χρυσά μετάλλια σε παγκόσμια πρωταθλήματα, το 2011 στο Νταεγού, και το 2013 στη Μόσχα, με βολές στα 68μ. και 97 εκ. και 69 μ. και 11 εκ. αντίστοιχα.

Ο Χάρτινγκ κέρδισε το χρυσό μετάλλιο και σε πανευρωπαϊκά πρωταθλήματα, το 2012 στο Ελσίνκι και το 2014 στη Ζυρίχη ενώ το 2010 στο Πανευρωπαικό Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου στη Βαρκελώνη ήταν δεύτερος.

Το 2012 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου ήταν χρυσός Ολυμπιονίκης με βολή στα 68μ. και 27 εκ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά) *Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους*. harting-robert. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  *World Athletics Database*. 183511.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αρχειοθετήθηκε 2011-08-30 στο Wayback Machine.
* 


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Ρόμπερτ Χάρτινγκ  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Μαζικός απαγχονισμός

Ο **απαγχονισμός** είναι τρόπος εκτέλεσης της θανατικής ποινής, που χρησιμοποιούνταν σε όλο τον κόσμο. Ο καταδικασμένος που πήγαινε στην αγχόνη ήταν συνήθως προδότης, εχθρός του κράτους, δολοφόνος, ληστής ή μάγος. Η λέξη αναφέρεται επίσης για την αιτία θανάτου κάποιου ο οποίος κρεμιέται κατά αυτόν τον τρόπο με σκοπό να αυτοκτονήσει.

Τρόπος εκτέλεσης
----------------

Ο καταδικασμένος οδηγείται πάνω σε πόρτα καταπακτής, σε σκάλα, καρέκλα ή άλογο. Πάνω από αυτόν, υπήρχε οριζόντια δοκός ή κλαδί, από το οποίο είχε περαστεί ή δεθεί σκοινί που κατέληγε σε αγχόνη. Στη συνέχεια, ο δήμιος περνούσε σφιχτά την αγχόνη γύρω από τον λαιμό του καταδικασμένου. Με τη διαταγή της εκτέλεσης, η καταπακτή στην οποία στεκόταν ο καταδικασμένος άνοιγε ή η σκάλα / καρέκλα / άλογο μετακινείτο μακριά, με αποτέλεσμα αυτός να πέσει στο κενό. Ο θάνατος ερχόταν συνήθως από το σπάσιμο του αυχένα του καταδικασμένου, εξαιτίας της δύναμης που ασκούσε το σώμα του που έπεφτε και της απότομης αντίστασης του σκοινιού που ήταν δεμένο γύρω από τον λαιμό. Αν δεν συνέβαινε αυτό, το βάρος του κρεμάμενου σώματος πίεζε την αγχόνη να σφίξει, ωστε ο καταδικασμένος πέθαινε από ασφυξία. Σπανιότατα όμως, ιδίως αν ο κατάδικος έπεφτε από μεγάλο ύψος, όπως αν τον έριχναν από οροφή κτιρίου (στην πράξη πολύ ασυνήθιστη μέθοδος απαγχονισμού), τότε η δύναμη που ασκείτο στον αυχένα από το βάρος του κατάδικου και την απότομη αντίσταση του σκοινιού ήταν τόσο τεράστια που μπορούσε να προκληθεί ακόμα και αποκεφαλισμός.

Πολιτισμικές θεωρήσεις
----------------------

Από πολλούς πολιτισμούς ο απαγχονισμός θεωρείτο εξευτελιστικός τρόπος θανάτου, πράγμα που οφείλεται στους σπασμούς, λόγω ασφυξίας, και σε άλλες αντιδράσεις του ανθρώπινου σώματος, όταν αυτό κρέμεται από την αγχόνη. Γι' αυτό, αυτή η θανατική ποινή επιβαλλόταν σε άτομα χαμηλής καταγωγής ή σε όσους διέπρατταν σημαντικά εγκλήματα, όπως ληστεία, εσχάτη προδοσία κλπ. Αντίθετο του απαγχονισμού, δηλαδή "έντιμος" τρόπος θανάτωσης, θεωρείτο συνήθως ο αποκεφαλισμός.

Πηγές
-----

1. ↑  «Για συγγραφείς: Βίαιοι Θάνατοι Ι – Απαγχονισμός». *Nyctophilia*. 16 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2019.
2. ↑  Team, ΤοΒΗΜΑ (25 Νοεμβρίου 2008). «Οι κοινωνίες της αγχόνης». *Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online*. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2019.
3. ↑  «Η ιστορία πίσω από τους αποκεφαλισμούς. Γιατί εμμένουν σε αυτήν την τακτική εκτέλεσης οι τζιχαντιστές». *www.news247.gr*. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2019.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Απαγχονισμός** |
Ο **Ντίνος Γιαννόπουλος** (1919–2003) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στις 15 ή 19 Δεκεμβρίου 1919 στην Αθήνα. Ήταν γιος Έλληνα ναυάρχου, ο οποίος ήταν ακόλουθος της ελληνικής πρεσβείας στη Βιέννη, ενώ η μητέρα του είχε αμερικανική καταγωγή. Σπούδασε στο Ωδείο και το Πανεπιστήμιο της Βιέννης, ενώ απέκτησε διδακτορικό δίπλωμα στην οικονομική ιστορία από το Πανεπιστήμιο της Λειψίας. Το 1941 επέστρεψε στην Ελλάδα και έγινε σκηνοθέτης στην Εθνική Λυρική Σκηνή, με πρώτο του έργο το *Απαγωγή από το Σεράι*, ενώ ένα χρόνο αργότερα συνεργάστηκε με τη Μαρία Κάλλας στα πρώτα της καλλιτεχνικά βήματα στην παράσταση *Τόσκα*, γεγονός που σύμφωνα με τους New York Times είναι το σημαντικότερο της σταδιοδρομίας του. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, συνεργάστηκε με τους αντάρτες και τους Συμμάχους στον τομέα των πληροφοριών. Το 1945, μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου επέστρεψε στη Βιέννη όπου μαθήτευσε πλάι στον αυστριακό σκηνοθέτη Χέρμπερτ Γκραφ. Ο Γκραφ βοήθησε στην πρόσληψη του Γιαννόπουλου στη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης το 1946 ως βασικός σκηνοθέτης. Παρέμεινε για 21 χρόνια εκεί και σκηνοθέτησε 24 όπερες, ενώ δραστηριοποιήθηκε σε μεγάλα λυρικά θέατρα σε Ευρώπη και ΗΠΑ. Στο ενδιάμεσο, το 1955, μετά από πρόσκληση του Γεωργίου Ράλλη δημιούργησε το Φεστιβάλ Αθηνών, ενώ για μικρό χρονικό διάστημα, το 1958, υπήρξε καλλιτεχνικός διευθυντής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Διετέλεσε επίσης καλλιτεχνικός διευθυντής του Διεθνούς Φεστιβάλ του Βανκούβερ. Πέθανε στη Φιλαδέλφεια (Πενσυλβάνια) στις 6 Απριλίου 2003.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ντίνος Γιαννόπουλος». *virtualmuseum.nationalopera.gr*. Εθνική Λυρική Σκηνή. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2018.
2. ↑  «Πέθανε ο ιδρυτής του Μουσικού Φεστιβάλ Αθηνών Ντίνος Γιαννόπουλος». *in.gr*. 15 Απριλίου 2003.. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ντίνος Γιαννόπουλος στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.
Η **Μαρία Γκόμες Βαλεντίμ** (*Maria Gomes Valentim*, 9 Ιουλίου 1896 – 21 Ιουνίου 2011 ) ήταν υπεραιωνόβια από τη Βραζιλία και γηραιότερο πρόσωπο του κόσμου, από τις 4 Νοεμβρίου 2010, όταν πέθανε η Εζενί Μπλανσάρ, ως τον θάνατό της, τον Ιούνιο του 2011. Η Βαλεντίμ είναι επίσης το μοναδικό υπεραιωνόβιο πρόσωπο από τη Βραζιλία, της οποίας η ηλικία έχει εξακριβωθεί από επίσημα έγγραφα και ένα από τα 30 επιβεβαιωμένα μεγαλύτερα σε ηλικία άτομα στην ιστορία. Προτού καταχωρηθεί το ρεκόρ μακροζωΐας της Βαλεντίμ από το βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες, πιστευόταν ότι οι Μπέσι Κούπερ και η αποβιώσασα Γιούνις Σέινμπορν ήταν τα γηραιότερα πρόσωπα εν ζωή, έπειτα από τον θάνατο της Μπλανσάρ.

Βιογραφία
---------

Η Βαλεντίμ γεννήθηκε το 1896 στην Καρανγκόλα της πολιτείας Μίνας Ζεράις της Βραζιλίας. Κόρη του Ουάσινγκτον και της Ιντουίνα Γκόμες ντα Σίλβα. Το 1913 παντρεύτηκε τον Ζοάου Βαλεντίμ, ο οποίος απεβίωσε το 1946. Απέκτησε έναν γιο, ο οποίος πέθανε λίγο μετά τα 90 του χρόνια και επίσης έχει 4 εγγόνια, 7 δισέγγονα και 5 τρισέγγονα.

Ρεκόρ μακροβιότητας
-------------------

Στις 4 Νοεμβρίου 2010 πέθανε η Εζενί Μπλανσάρ και η Γκόμες Βαλεντίμ έγινε το γηραιότερο πρόσωπο στον κόσμο εν ζωή, σε ηλικία 114 ετών και 118 ημερών. Την επόμενη χρονιά, στις 18 Μαΐου 2011, το όνομα της Βαλεντίμ προστέθηκε στον κατάλογο της Ερευνητικής Ομάδας Γεροντολογίας για το βιβλίο με τα ρεκόρ Γκίνες. Την περίοδο εκείνη η Γκόμες ήταν 114 ετών και 313 ημερών. Πέθανε έναν μήνα μετά, στις 21 Ιουνίου 2011, λίγο πριν συμπληρώσει τα 115α της γενέθλια, σε ηλικία 114 ετών και 347 ημερών. Τη διαδέχθηκε ως γηραιότερο εν ζωή πρόσωπο στον κόσμο η Αμερικανίδα Μπέσι Κούπερ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.foxnews.com/world/2011/06/21/worlds-oldest-woman-dies-weeks-shy-115-birthday/.
2. ↑  ABC News: The World's Oldest Person Dies in Brazil, 21-6-2011.
3. ↑  «New Oldest Living Person - Guinness World Records Confirms New Oldest Living Person». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2011.
4. ↑  Brazilian woman aged 114 is world's oldest person
5. ↑  Carangolense é uma das mulheres mais idosas do mundo Αρχειοθετήθηκε 2011-07-06 στο Wayback Machine.(Πορτογαλικά)
6. ↑  Candidata a mulher mais velha do mundo sobrevive com salário mínimo em Minas Gerais (Πορτογαλικά)
7. ↑  Brazilian woman aged 114 is world's oldest person

  



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Maria Gomes Valentim  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η Εκκλησία των Αποστόλων στην Καπερναούμ
Ο **Ιερός Ναός των Αγίων Αποστόλων** βρίσκεται στο κέντρο της Ελληνικής Ορθόδοξης Μονής των Αγίων Αποστόλων στην Καπερναούμ, ανάμεσα στα ερείπια της αρχαίας Καπερναούμ κοντά στην ακτή της Θάλασσας της Γαλιλαίας στο Ισραήλ. Είναι επίσης γνωστή ως απλά η ελληνορθόδοξη εκκλησία στην Καπερναούμ, για να να υπάρχει διαφοροποίηση από το μοναστήρι των Φραγκισκανών που στέκεται στο νότιο τμήμα της Καπερναούμ. Είναι αφιερωμένη στους δώδεκα αποστόλους του Ιησού.

Η μονή ιδρύθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα σε χώρο που απέκτησε το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων. Ο ναός αυτός χτίστηκε ως μέρος του μοναστηριακού συγκροτήματος το 1925. Στη δεκαετία του 1980, η εκκλησία ανοικοδομήθηκε πλήρως· μόνο το πέτρινο 
εικονοστάσι του 1931 σωζόταν από την πρώην εκκλησία. Το 1995-2000 η εκκλησία αγιογραφήθηκε από τον Έλληνα καλλιτέχνη Κωνσταντίνο Τζουμάκη. Οι τοίχοι της εκκλησίας απεικονίζουν σκηνές του ευαγγελίου, πολλές από τις οποίες έλαβαν χώρα στην Καπερναούμ και τα περίχωρά της: ο κατευνασμός της καταιγίδας, ο Ιησούς που περπατά πάνω στο νερό, το εκπληκτικό πιάσιμο ψαριών από το Κατά Ιωάννην 21 και ο Ιησούς που θεραπεύει τους αρρώστους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Holy Monastery of the Holy Apostles in Capernaum». *Holy Monasteries and Hegoumeneia (Abbot's Quarters) outside Jerusalem*. Greek Orthodox Patriarchate of Jerusalem. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουλίου 2018. Holy Monastery of the Holy Apostles in Capernaum [as opposed to Holy Monastery of the Twelve Apostles in Tiberias]
2. ↑  «Greek Orthodox Church of the Twelve Apostles, Capernaum». *Israel and You*. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2014. I spoke with Father Irinako [sic, Irinarchos] who is in charge of the church and he assured me that the correct name of the Church is The Greek Orthodox Church of the Twelve Apostles, Capernaum, Israel.
Ο **Σαβκάτ Μιρζιγιάγιεφ** (*Mirziyoyev Shavkat Miromonovich*, 24 Ιουλίου 1957) είναι Ουζμπέκος πολιτικός, Πρόεδρος από τον Σεπτέμβριο του 2016 και πρωθυπουργός της ασιατικής χώρας από το 2003 ως τον Δεκέμβριο του 2016. Τον Οκτώβριο του 2021 επανεξελέγη πρόεδρος της χώρας.

Προφίλ
------

Γεννήθηκε το 1957. Διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Ισλάμ Καρίμοφ στις 12 Δεκεμβρίου 2003 και εγκρίθηκε ο διορισμός του από το Κοινοβούλιο του Ουζμπεκιστάν. Αντικατέστησε τον απολυθέντα Πρωθυπουργό Ουτκίρ Σουλτανόφ.

Στις 25 Σεπτεμβρίου 2006 συναντήθηκε με τον ομόλογό του της Νότιας Κορέας στην Τασκένδη. Εκεί υπεγράφησαν πολλές συμφωνίες, ανάμεσα στις οποίες μία που αφορά την αποστολή 300 τόνων απεμπλουτισμένου ουρανίου από το Ουζμπεκιστάν στη Νότια Κορέα από τo 2010 ως το 2014.

Μετά τον θάνατο του προέδρου Ισλάμ Καρίμοφ, τον Σεπτέμβριο του 2016, ανέλαβε μεταβατικός πρόεδρος.

Ο μεταβατικός πρόεδρος Μιρζιγιάγιεφ κέρδισε τις εκλογές του 2016 με το 88,6% των ψήφων. Οι εκλογές χαρακτηρίστηκαν από *το περιοδικό the Economist* ως απάτη, και από τον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη ως έλλειψη "πραγματικής επιλογής".

Ο Σαβκάτ κέρδισε δεύτερη θητεία με ποσοστό 80,1% στις προεδρικές εκλογές του 2021.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πρόεδρος: 8 Σεπτεμβρίου 2016 ως τις 14 Δεκεμβρίου 2016.
2. ↑  RFERL, *South Korea, Uzbekistan Sign Uranium Deal*, 25 Σεπτεμβρίου 2006
3. ↑  «Uzbekistan replaces one strongman with another». *The Economist*. 2016-12-06. ISSN 0013-0613.. Ανακτήθηκε στις 2016-12-07.
4. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Σύντομο προφίλ

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 988147373396241580005
* LCCN: n2017057396
* ISNI: 0000 0004 9723 4689
* GND: 1113311452
* SUDOC: 25284582X

 |

 |
Ο **Χοάν Βερδού** ή **Ζοάν Βερδού** είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής γεννημένος στη Βαρκελώνη στις 5 Μαΐου 1983 και αγωνίζεται στην κινεζική Qingdao Huanghai.

Καριέρα
-------

### Μπαρτσελόνα

Ο Βερδού ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από τις ακαδημίες της Μπαρτσελόνα. Τη σεζόν 2002-2003 αγωνίστηκε στην Μπαρτσελόνα Γ, σκοράροντας 2 γκολ σε 19 εμφανίσεις. Παράλληλα αγωνιζόταν και στην Μπαρτσελόνα Β. Έως το 2006 πέτυχε 31 γκολ σε 134 εμφανίσεις. Όμως στην πρώτη ομάδα έκανε μόνο μια εμφάνιση στις 7 Δεκεμβρίου 2004 για το Τσάμπιονς Λιγκ 2004-2005 σε μία ήττα από τη ΦΚ Σαχτάρ Ντονέτσκ .

### Ντεπορτίβο και Εσπανιόλ

Το καλοκαίρι του 2006 το συμβόλαιο με την Μπαρτσελόνα λήγει και ο Βερδού παίρνει μεταγραφή στην Ντεπορτίβο Λα Κορούνια. Το 2007, και συγκεκριμένα στις [11 Φευρουαρίου]], βοήθησε την ομάδα του να νικήσει τη Βιγιαρεάλ με 2-0.

Την περίοδο 2008-09 ο μέσος ποδοσφαιριστής έγινε βασικός στην ενδεκάδα, λόγω των συνεχών τραυματισμών του συμπαίκτη του, Χουάν Κάρλος Βαλερόν. Σκόραρε 7 γκολ εκείνη τη σεζόν και συνολικά 9 σε 3 σεζόν.

Μετά από 3 χρόνια στη Γαλικία, ο Βερδού επιστρέφει στη γενέτειρα πόλη του, τη Βαρκελώνη, για να υπογράψει 4ετές συμβόλαιο με την Εσπανιόλ. 

Στις 11 Σεπτεμβρίου 2009 ο Βερδού σκόραρε ένα γκολ κατά της πρώην ομάδας του, την Ντεπορτίβο Λα Κορούνια. Μετά την απόσυρση του Ιβάν Ντε Λα Πένια, ο Βερδού έγινε βασικός στην ενδεκάδα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Η Μπαρτσελόνα εισήγαγε 3 παίχτες για το UCL UEFA.com (Αγγλικά)
2. ↑  Ο Βερδού υπέγραψε 4ετές συμβόλαιο με την Εσπανιόλ superdeporte.es (Ισπανικά)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Βερδού στην επίσημη ιστοσελίδα της Εσπανιόλ (Ισπανικά)

* Οι ομάδες που αγωνίστηκε ο Βερδού (Ισπανικά)
Το Motorola MicroTAC 9800X; το πρώτο από τα πολλά μοντέλα MicroTAC που παράγονται για σχεδόν μια δεκαετία.

  

Το **Motorola MicroTAC** είναι ένα κινητό τηλέφωνο που κατασκευάστηκε για πρώτη φορά σε αναλογική έκδοση το 1989. Οι εκδόσεις συμβατές με GSM και TDMA/Dual-Mode εισήχθησαν το 1994. Το MicroTAC εισήγαγε ένα νέο αναδιπλούμενο σχέδιο ("flip"), όπου το μικρόφωνο δίπλωνε πάνω από το πληκτρολόγιο, αν και σε μεταγενέστερη παραγωγή το μικρόφωνο βρισκόταν στην πραγματικότητα στη βάση του τηλεφώνου, μαζί με το κουδούνι. Αυτό έθεσε τα πρότυπα και έγινε το μοντέλο για τα σύγχρονα flip τηλέφωνα σήμερα. Ο προκάτοχός του ήταν το πολύ μεγαλύτερο Motorola DynaTAC και το διαδέχθηκε το Motorola StarTAC το 1996. Το "TAC" ήταν συντομογραφία του "Total Area Coverage" και στα τρία μοντέλα.

Κατάλογος μοντέλων
------------------

Το αρχικό 9800X με μπαταρία Talk-Pak ήταν πολύ μεγαλύτερο και περισσότερο από δύο φορές βαρύτερο από το μεταγενέστερο μοντέλο Elite VIP.
1989
* MicroTAC 9800X (AMPS/ETACS/NMT/JTAC)
* Digital Personal Communicator (AMPS/ETACS)

1990
* MicroTAC 9800X S.I.P. (ETACS/RTMS-450)
* MicroTAC 950 (AMPS)

1991
* MicroTAC Classic (ETACS/NMT/GSM 900)
* MicroTAC Lite (AMPS)
* MicroTAC Lite VIP (AMPS)
* MicroTAC II (ETACS)

1992
* MicroTAC II Platinum (ETACS)
* MicroTAC Alpha (AMPS)
* MicroTAC DPC 550 (AMPS)
* MicroTAC Alpha VIP (AMPS)
* MicroTAC Ultra-Lite (AMPS)
* MicroTAC Ultra-Lite VIP (AMPS)

1993
* MicroTAC Lite XL (AMPS)
* MicroTAC Pro (ETACS)

Το MicroDigital από το 1994 χρησιμοποιούσε τα δίκτυα AMPS και TDMA.
1994
* Micro DIGITAL (TDMA/AMPS)
* Micro Digital Lite (TDMA/AMPS)
* MicroTAC Elite (NAMPS)
* MicroTAC Elite VIP (NAMPS)
* MicroTAC Digital Elite (TDMA/NAMPS)
* MicroTAC International 5080 (GSM 900)
* MicroTAC International 5200 (GSM 900)
* MicroTAC International 7200 (GSM 900)

Το MicroTAC Piper παρουσιάστηκε το 1995.
1995
* MicroTAC Piper (AMPS)
* DPC 650 (AMPS)
* MicroTAC 650 E (AMPS)
* MicroTAC International 7500 (GSM 900)
* MicroTAC International 8200 (GSM 900)

1996
* MicroTAC International 8400 (GSM 900)
* MicroTAC International 8700 (GSM 900)

1997
* MicroTAC Select 3000e (GSM 1900)
* MicroTAC Select 6000e (GSM 1900)
* MicroTAC 725 (CDMA)
* MicroTAC International 8900 (GSM 900/1800)

1998
* MicroTAC 8200 (AMPS)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Motorola MicroTAC** |

* Motorola[*νεκρός σύνδεσμος*]
* All About Cellular Telephones
* «Motorola Has a Pocket Sized Cellular Phone» (Paywalled, with excerpts). *Los Angeles Times*. 1989-04-26.. Ανακτήθηκε στις 2013-07-01.
* Motorola's New MicroTAC Lite
* Motorola Introduces Ultra-Lite
* Hold Your Calls