recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
To **Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος** (ΚΕ.Μ.Ε.) είναι επιστημονικός φορέας στην Ελλάδα με σκοπό την επιστημονική μελέτη, την έρευνα και τη δημόσια προβολή θεμάτων εγκληματολογίας. Την επεξεργασία προτάσεων και η διατύπωση απόψεων για θέματα που σχετίζονται με την εγκληματολογία και την αντεγκληματική πολιτική.  Την παροχή επιστημονικής συνδρομής προς πολιτικούς, κοινωνικούς, πολιτιστικούς και επιστημονικούς φορείς της χώρας σε θέματα που ανάγονται στην εγκληματολογία. Την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση των πολιτών γύρω από ζητήματα εγκληματολογικού ενδιαφέροντος.

Για την πραγματοποίηση του σκοπού το ΚΕ.Μ.Ε.διοργανώνει εκδηλώσεις όπως συνέδρια, ημερίδες, διαλέξεις, σεμινάρια, δημόσιες συζητήσεις κ.λπ. Προγραμματίζει, καταρτίζει και δημοσιεύει μελέτες ή δημοσιεύει με οποιοδήποτε πρόσφορο τρόπο τα πορίσματα των συνεδρίων, συζητήσεων και ερευνητικών μελετών του. Εκφράζει δημόσια τις θέσεις του για επίκαιρα ζητήματα που άπτονται του εγκληματικού φαινομένου. Συστήνει ειδικές ομάδες εργασίας, αποτελούμενες από μέλη της ή εξωτερικούς συνεργάτες. Διοργανώνει ή συμμετέχει σε εθνικά ή διεθνή συνέδρια, επικοινωνώντας ή συνεργαζόμενο με σωματεία ή Ενώσεις που επιδιώκουν τους αυτούς ή παρεμφερείς σκοπούς. Ενθαρρύνει και προωθεί τη συνεργασία στο πλαίσιο διεπιστημονικών προσεγγίσεων με άλλους φορείς, ή Κέντρα ή Ενώσεις.

Σύμφωνα με το καταστατικό του, το ΚΕ.Μ.Ε. διοικείται από εξαμελές Διοικητικό Συμβούλιο:

Το Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος εκδίδει την ηλεκτρονική περιοδική επιθεώρηση εγκληματολογίας και ποινικής δικαιοσύνης CrimeTimes.

εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα ΚΕΜΕ
* Ετήσιες Αναφορές ΚΕΜΕ[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Στον σύνδεσμο που ακολουθεί μπορείτε να ακούσετε τον α΄ κύκλο των ραδιοφωνικών εκπομπών του ΚΕ.Μ.Ε. με τίτλο "Έγκλημα στα ερτζιανά" που αναμεταδόθηκαν από το Δεύτερο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας:

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Κέντρο Μελέτης του Εγκλήματος». *KE.M.E.* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2018.
2. ↑  Διοικητικό Συμβούλιο ΚΕΜΕ
3. ↑  ©, Crime Times. «Crime Times». *Crime Times*. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2018.
Χάρτης της Βουλγαρίας.
Αυτός είναι κατάλογος μερών στη Βουλγαρία που έχουν συνδέσμους με άλλες κοινότητες σε άλλες χώρες. Στις περισσότερες φορές, η σύνδεση, ειδικά όταν επισημοποιείται από την τοπική κυβέρνηση, είναι γνωστή ως "αδελφοποίηση πόλεων" και ενώ τα περισσότερα μέρη είναι πόλεις, ο κατάλογος περιλαμβάνει επίσης χωριά, επαρχίες, κομητείες κτλ. με παρόμοιους συνδέσμους.

Αδελφοποιημένες πόλεις
----------------------

### Παζάρντζικ

* Ιταλία Σαλέρνο, Ιταλία (2011)

### Πέρνικ

* Βόρεια Κορέα Πιονγκσόνγκ, Βόρεια Κορέα (2000)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Cultural Twinning Salerno-Pazardzhik in 2011». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2017.
2. ↑  «Agreement signed between DPRK and Bulgaria». KCNA. 10 Φεβρουαρίου 2000. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Σεπτεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2017.
Ο **Λουίς Αλταμιράνο** (1867-1938), ήταν Χιλιανός, αξιωματικός, πολιτικός και επικεφαλής στρατιωτικής χούντας στην Χιλή από το 1924 ως το 1925. Αναδείχτηκε πολιτικά για μικρό χρονικό διάστημα σε ηγετικό στέλεχος της χώρας του σε μια εξαιρετικά ασταθή περίοδο.

Στις 11 Σεπτεμβρίου 1924, ο στρατηγός Αλταμιράνο, μαζί με τον αντιναύαρχο Φρανθίσκο Νεφ και τον στρατηγό Χουάν Πάμπλο Μπένετ, εκμεταλλεύτηκαν το πολιτικό κενό της κυβέρνησης του Αρτούρο Αλεσάντρι Πάλμα, ο οποίος στο μεταξύ είχε εγκαταλείψει τη χώρα και ανέλαβαν πραξικοπηματικά την εξουσία. Βάσει της απεριόριστης δικαιοδοσίας που του απονεμήθηκε από την χούντα κατάργησε το Κογκρέσσο και άλλους βασικούς δημοκρατικούς θεσμούς.

Κατά τη διάρκεια της συντηρητικής διακυβέρνησής του προσπάθησε με διάφορα μέτρα να ελέγξει την οικονομική κρίση της εποχής και να καταπολεμήσει την γραφειοκρατία. Όμως, στην πορεία έχασε την εμπιστοσύνη των στρατιωτικών κύκλων, οι οποίοι τον συνέλαβαν και τον καθαίρεσαν από το αξίωμά του στις 23 Ιανουαρίου 1925.

Έζησε το υπόλοιπο της ζωής του στο Σαντιάγο, όπου και πέθανε το 1938.

Πηγές
-----

* Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό. Εκδοτική Αθηνών. Αθήνα 1987.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Luis Altamirano στο Wikimedia Commons
Η χημική δομή του καμφενίου
Το **καμφένιο** είναι δικυκλική οργανική ένωση και ένα από τα πιο διαδεδομένα μονοτερπένια. Όπως και για τα άλλα τερπένια, είναι αδιάλυτο στο νερό, εύφλεκτο, άχρωμο και έχει έντονη -αρωματική- μυρωδιά. Είναι ένα δευτερεύον συστατικό πολλών αιθέριων ελαίων, όπως τερεβινθίνη, έλαιο κυπαρισσιού, έλαιο καμφοράς, έλαιο σιτρονέλλας, νερόλι, έλαιο τζίντζερ, βαλεριάνα και μάνγκο.  Παράγεται βιομηχανικά με ισομερισμό του πιο συνηθισμένου άλφα-πινενίου χρησιμοποιώντας έναν στερεό όξινο καταλύτη, όπως το διοξείδιο του τιτανίου.

 Βιοσύνθεση καμφαίνης (ένα εναντιομερές) από πυροφωσφορικό λιναλύλιο.
Το καμφένιο χρησιμοποιείται στην παρασκευή αρωμάτων και ως πρόσθετο τροφίμων για αρωματισμό. Αυτά περιλαμβάνουν και τον οξικό ισοβορνυλεστέρα.

Βιοσύνθεση
----------

Το καμφένιο βιοσυντίθεται από πυροφωσφορικό λιναλύλιο μέσω μιας αλληλουχίας καρβοκατιονικών ενδιαμέσων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Pino, Jorge A.; Mesa, Judith; Muñoz, Yamilie; Martí, M. Pilar; Marbot, Rolando (2005). «Volatile Components from Mango (Mangifera indicaL.) Cultivars». *Journal of Agricultural and Food Chemistry* **53** (6): 2213–2223. doi:10.1021/jf0402633. PMID 15769159.
2. ↑  Sell, Charles S. (2006). «Terpenoids». *Kirk-Othmer Encyclopedia of Chemical Technology*. ISBN 0471238961.
3. 1 2  Croteau, R.; Satterwhite, D. M.; Cane, D. E.; Chang, C. C. (1988). «Biosynthesis of Monoterpenes. Enantioselectivity in the Enzymatic Cyclization of (+)- and (-)-Linalyl Pyrophosphate to (+)- and (-)-Pinene and (+)- and (-)-Camphene». *The Journal of Biological Chemistry* **263** (21): 10063–71. doi:10.1016/S0021-9258(19)81477-1. PMID 3392006.
Η **καρδιοχειρουργική** ή **καρδιαγγειακή χειρουργική** είναι χειρουργική επέμβαση στην καρδιά ή σε μεγάλα αγγεία που εκτελούνται από καρδιακούς χειρουργούς. Συχνά χρησιμοποιείται για τη θεραπεία επιπλοκών της ισχαιμικής καρδιοπάθειας (για παράδειγμα, με εμβολιασμό μπαϊπάς στεφανιαίας αρτηρίας) για τη διόρθωση των συγγενών καρδιακών παθήσεων. ή για τη θεραπεία της βαλβιδικής καρδιακής νόσου από διάφορες αιτίες, συμπεριλαμβανομένης της ενδοκαρδίτιδας, της ρευματικής καρδιακής νόσου και της αθηροσκλήρωσης. Περιλαμβάνει επίσης τη μεταμόσχευση καρδιάς.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Cohn, Lawrence H.· Edmunds, Jr, L. Henry, επιμ. (2003). *Cardiac surgery in the adult*. New York: McGraw-Hill, Medical Pub. Division. ISBN 0-07-139129-0. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουνίου 2016.
Η **Κεράτσα Πετρίτσα**, βουλγαρ. Кераца Петрица (άκμασε αρχές 14ου αι.) από τον Οίκο του Σισμάν ήταν αδελφή του Μιχαήλ Γ΄ Σισμάν και σύζυγος του Σρατσιμίρ. Μέσω αυτής τον Οίκο του Σισμάν διαδέχθηκε ο Οίκος του Σρατσιμίρ.

Ο γιος της Κεράτσα Πετρίτσα, ο Ιβάν-Αλεξάνταρ Σρατσιμίρ.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Σισμάν δεσπότη του Βίντιν και μίας ανώνυμης κόρης του σεβαστοκράτορα Πέτρου και της Άννας-Θεοδώρας Ασανίνας. Η Άννα-Θεοδώρα ήταν κόρη του Ιβάν Ασέν Β΄ από τον Οίκο των Ασέν. Αδέλφια της ήταν ο Μιχαήλ Γ΄ Σισμάν και ο Μπελάουρ. Ήταν 2η εξαδέλφη του Θεοδώρου-Σβετοσλάβ Τέρτερ της Βουλγαρίας (1300-22). Ήταν Καθολική.

Από τα μέσα του 13ου αι. η περιοχή του Βίντιν είχε γίνει ουσιαστικά αυτόνομη, κάτω από τη Βουλγαρική επικυριαρχία. Κυβερνήθηκε διαδοχικά από τους Γιάκοβ Σβετοσλάβ (απεβ. 1276), Σισμάν (απεβ. 1308-13) και μετά από τον μέλλοντα Μιχαήλ Γ΄ Σισμάν. Ο Σισμάν και ο γιος του Μιχαήλ έλαβαν τον υψηλό αυλικό τίτλο του δεσπότη από τον Θεόδωρο Σβετοσλάβ και όταν απεβίωσε ο νεαρός γιος αυτού Γεώργιος Β΄ Τερτερ (1322-23) άτεκνος, οι ευγενείς εξέλεξαν τσάρο της Βουλγαρίας τον αδελφό της Κυράτσας Πετρίτσας ως Μιχαήλ Γ΄ (1323-30).

Η Κεράτσα Πετρίτσα μεταστράφηκε κάποια στιγμή στην Ορθοδοξία και αποσύρθηκε σε μία μονή με το μοναστικό όνομα Θεοφάνα. Η μνήμη της τιμάται στο Βουλγαρικό Ορθόδοξο Συνοδικό με την εξής εγγραφή: "Για την Κεράτσα, την ευσεβή δέσποινα, μητέρα του μεγάλου τσάρου Ιβάν Αλεξάνταρ, που υιοθέτησε την αγγελική εικόνα και κλήθηκε Θεοφάνα, ας είναι ζωντανή η μνήμη της για πάντα".

Τον γιο του Μιχαήλ Γ΄ Σισμάν, τον Ιβάν-Στέφαν Σισμάν της Βουλγαρίας (1230-31) θα διαδεχθεί ο γιος της Πετρίτσα, ο Ιβάν-Αλεξάνταρ Σρατσιμίρ της Βουλγαρίας (1331-71).

Σημείωση
--------

Είναι γνωστή στις πηγές ως δεσπότισσα Κεράτσα (βουλγαρ. деспотица Кераца) ή Κεράτσα Πετρίτσα. Σε αλληλογραφία με τον πάπα Βενέδικτο ΙΒ΄ καλείται Πετρίσσα, που αποδίδεται στα βουλγαρικά ως Πετρίτσα. Το Κεράτσα δεν είναι βουλγαρικό όνομα, αλλά προέρχεται από το ελληνικό Κυράτσα = μεγάλη Κυρία, δέσποινα, σύζυγος δεσπότη.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε τον Σρατσιμίρ δεσπότη του Κραν και είχε τέκνα:

* Ιβάν Αλεξάνταρ απεβ. 1371, τσάρος της Βουλγαρίας.
* Ελένα άκμασε π. 1415-1374, παντρεύτηκε τον Στέφανο-Ούρο Δ΄ *Δουσάν* της Σερβίας.
* Ιωάννης απεβ. 1363, δεσπότης της Βαλόνα. Νυμφεύτηκε την Άννα Κομνηνή Αγγελίνα της Ηπείρου και έλαβε το επώνυμό της: Ιωάννης Κομνηνός.
* Μιχαήλ, δεσπότης του Βιντίν.
* Θεοδώρα.

Πηγές
-----

* Иван Божилов (1994). Фамилията на Асеневци : (1185-1460): Генеалогия и просопография. Изд-во на БАН Марин Дринов.
* Иван Божилов (1998). История на България / Иван Божилов, и др. Абагар.
* Александър Златарски (2006). Закъснялото завръщане в Европа. Izdatelsko atelie Ab.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Σεπτεμβρίου 2016.
Ο **Λουίς Μίγια Άσπας** (ισπ:*Luis Milla Aspas*) είναι παλαίμαχος διεθνής Ισπανός ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στο χώρο της μεσαίας γραμμής και διακρινόταν για τα οργανωτικά του χαρίσματα.

Βιογραφικό
----------

Ο **Μίγια** γεννήθηκε στις 12 Μαρτίου του 1966 στην Τερούέλ της Αραγωνίας και έχει ύψος 173 εκ.Το 1982/83 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην ομόνυμη τοπική ομάδα σε ηλικία 16 ετών αγωνιζόμενος στην Γ' Εθνική Κατηγορία της Ισπανίας.Αργότερα αποκτήθηκε από την Μπαρτσελόνα και αφού αρχικά αγωνίστηκε στη Σεγούντα Ντιβιθιόν με την Μπαρτσελόνα Β,προωθήθηκε το 1988 στην πρώτη ομάδα,όπου παρέμεινε μέχρι το καλοκαίρι του 1990, όταν και άλλαξε στρατόπεδο υπογράφοντας στην μισητή αντίπαλο της καταλανικής ομάδας,τη Ρεάλ Μαδρίτης.

Στους *Μαδριλένους* έμεινε επτά σεζόν μετρώντας συνολικά 165 συμμετοχές και τρία γκολ πανηγυρίζοντας κατά τη θητεία του στο Σαντιάγο Μπερναμπέου την κατάκτηση αρκετών τίτλων μεταξύ των οποίων και δύο πρωταθλημάτων.Το καλοκαίρι του 1997 αποχωρεί από την «Βασίλισσα» και συνεχίζει την καριέρα του στην Βαλένθια ΚΦ στην οποία και κρέμασε τα παπούτσια του το 2001,μετά τη δεύτερη συνεχόμενη παρουσία της ομάδας στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ.

Ο **Μίγια** είχε αγωνιστεί 3 φορές με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Ισπανίας την περίοδο 1989/90 ενώ από το 2007 είναι βοηθός προπονητή στη Χετάφε.

Στατιστικά
----------

| Έτος | Σύλλογος | Εμφανίσεις (Γκολ) |
| --- | --- | --- |
| 1986-88 |  Μπαρτσελόνα B | 40 (5) |
| 1988-90 |  Μπαρτσελόνα | 53 (1) |
| 1990-97 |  Ρεάλ Μαδρίτης | 165 (3) |
| 1997-01 |  Βαλένθια ΚΦ | 79 (1) |

Τίτλοι
------

**Μπαρτσελόνα**

* Κύπελλο Κυπελλούχων:1989
* Κύπελλο Ισπανίας:1990

**Ρεάλ Μαδρίτης**

* Πρωτάθλημα:1995,1997
* Κύπελλο Ισπανίας:1993
* Ισπανικό Σούπερ Καπ:1993

**Βαλένθια ΚΦ**

* Κύπελλο Ισπανίας:1999
* Ισπανικό Σούπερ Καπ:1999
* Φιναλίστ Τσάμπιονς Λιγκ:2000,2001

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 147796. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  «Enciclopèdia de l'esport català» (Καταλανικά) Grup Enciclopèdia. 2012. 8585.
3. ↑  (Καταλανικά, Ισπανικά, Αγγλικά) *BDFutbol*. 1787. Ανακτήθηκε στις 25  Απριλίου 2022.
4. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 6765. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.
Η **καρδιοοισοφαγική** βαλβίδα ή και **κατώτερος οισοφαγικός σφιγκτήρας** (ΚΟΣ) είναι ανατομικό στοιχείο του πεπτικού συστήματος, στο όριο μεταξύ οισοφάγου και στομάχου Σε φυσιολογικές καταστάσεις, η βαλβίδα κλείνει μετά την κατάποση τροφών, έτσι ώστε οι τελευταίες να προωθούνται και να μην παλινδρομούν στον οισοφάγο, μαζί με τα όξινα στομαχικά υγρά. Σε αντίθετη περίπτωση, όταν η βαλβίδα έχει χαλαρώσει ή συνυπάρχει διαφραγματοκήλη, η παλινδρόμηση οδηγεί σε παθολογικές συνέπειες (Γαστροοισοφαγική Παλινδρομική Νόσος) που προκαλούν βλάβες στο επιθήλιο του οισοφάγου (Οισοφάγος Barrett, δυσπλασία). Οι ανωμαλίες στη μορφολογία ή στη λειτουργία της βαλβίδας αποκαθίστανται με χειρουργικό τρόπο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «"Διαφραγματοκήλη - Γαστροιοισοφαγική παλινδρόμηση" Ανακτήθηκε στις 21/8/2019». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2019.
2. ↑  Γεώργιος Κ. Αναγνωστόπουλος: "Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση: Τα οφέλη της ενδοσκοπικής θεραπείας" Ανακτήθηκε στις 21/8/2019
3. ↑  Αλίκη Καραντία: "Παθήσεις διαφράγματος "διαφραματοκήλη"" Ανακτήθηκε στις 21/8/2019
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Κρανιά (αποσαφήνιση).

Η **Κρανιά** ή και **κρανειά** (επιστημονική ονομασία ***Cornus mas***) είναι φυλλοβόλο δέντρο (και θάμνος). Ανήκει στα αγγειόσπερμα, στην οικογένεια των Κρανειοειδών (Cornaceae). Χαρακτηρίζεται από πυκνό φύλλωμα. Τα άνθη της είναι κίτρινα με τέσσερα πέταλα και οι καρποί της σφαιρικοί με έντονο κόκκινο χρώμα και ξινή γεύση - ονομάζονται κράνα. Η περίοδος ανθοφορίας της είναι νωρίς την άνοιξη ενώ η περίοδος καρποφορίας της είναι τους φθινοπωρινούς μήνες, Οκτώβριο και Νοέμβριο. Τα φύλλα της είναι λογχοειδή με μικρή διαφορά στο χρώμα της εσωτερικής από την εξωτερική όψη. Είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο φυτό στην Ευρώπη.

Η κρανιά αναφέρεται πρώτη φορά από τον Όμηρο στην Οδύσσεια, όπου η Κίρκη τάισε με καρπούς κρανιάς τον Οδυσσέα και το πλήρωμά του, αφού τους είχε μετατρέψει σε γουρούνια, (κ 242) Ο Παυσανίας αναφέρει ότι ο Δούρειος Ίππος φτιάχτηκε από ξύλο κρανιάς. Σύμφωνα με τον Θεόφραστο, το ξύλο της κρανιάς ήταν τόσο σκληρό όσο το κόκκαλο και χρησιμοποιήθηκε για να φτιαχτούν κυνηγητικές λόγχες, πολεμικά ακόντια, τόξα και μπαστούνια.Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, τα τόξα των Λυκίων ήταν φτιαγμένα από ξύλο κρανιάς.

Από ξύλα Κρανιάς ήταν κατασκευασμένα και τα όπλα των Μακεδόνων. Ιδιαίτερα η Σάρισσα το μακρύ δόρυ των 5 και αργότερα 6 μέτρων μήκους, το οποίο εφηύρε ο Φίλιππος ο Β', πατέρας του Μ. Αλεξάνδρου

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Από ξύλο κρανιάς ήταν ο Δούρειος Ίππος, αλλά και πολλά πολεμικά όπλα… | γφ βοτανική». *wi-fi-votaniki.net*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Φεβρουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Έλμουτ Μπάουμαν (1999). *Η ελληνική χλωρίδα στο μύθο, στην τέχνη, στην λογοτεχνία*. Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης. σελ. 37.  Unknown parameter `|publication=` ignored (βοήθεια)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κρανιά** |

* "Κρανειά" Cornus. L. η επιστημονική της ονομασία Αρχειοθετήθηκε 2011-01-30 στο Wayback Machine.
* Πληροφορίες για την κρανιά
* Η Κρανιά και άλλα δέντρα
* Από ξύλο κρανιάς ήταν ο Δούρειος Ίππος, αλλά και πολλά πολεμικά όπλα…

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85038828
* GND: 1061002926
* NKC: ph546074

 |

 |
Ο **Λουίς Μαρία Χέιντεν** (*γερμανικά: Luis Maria Heyden*), (Βαλένσια, Βενεζουέλα, 27 Νοεμβρίου 1893 - Νέα Υόρκη, 1950), ήταν Γερμανός πρωταθλητής της αντισφαίρισης. Ήταν αθλητής του συλλόγου *Harvestehuder Lawn Tennis Club (HLTC)*.

Γιός Γερμανού διπλωμάτη, ήταν πρωταθλητής Γερμανίας στο διπλό το 1912 με συμπαίκτη τον Louis Trasenster το 1921 με συμπαίκτη τον Χάινριχ Σόμπουργκ, και στο μεικτό διπλό τίτλο το 1922 και 1923 με συμπαίκτρια τη Λίλα Αλβαρέζ. Ο Χέιντεν έπαιξε το Γουίμπλεντον το 1914 φτάνοντας στους προημιτελικούς του διπλού με τον Robert Spiess, το 1926 έχασε τον πρώτο γύρο Αμερικανικού όπεν.

Ο Χέιντεν συμμετείχε για τη Γερμανία στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1912 στη Στοκχόλμη όπου στο απλό αποκλείστηκε στα προημιτελικά και στο διπλό επίσης στα προημιτελικά με συμπαίκτη τον Robert Spiess.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Sports-Reference.com*. he/luis-maria-heyden-1. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2 3 4  «Harvestehuder Tennis- und Hockey-Club e.V.». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 2017.
3. 1 2 3  «Luis Maria Heyden Olympic Results». *sports-reference.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2014.
4. ↑  Tennis Abstract: 1914 Wimbledon Tournament Results, Stats
Η **Αυτοπροσωπογραφία** είναι έργο του 1986 του Αμερικανού καλλιτέχνη Άντι Γουόρχολ. Το πορτρέτο έχει στο προσκήνιο σχέδια-καμουφλάζ σε μαύρο φόντο.

Ανάλυση
-------

Ο Άντι Γουόρχολ έφτιαξε τον πίνακα *Αυτοπροσωπογραφία* μερικούς μήνες πριν τον θάνατό του, τον Φεβρουάριο του 1986.

Χρησιμοποίησε μια φωτογραφία πόλαροϊντ του σε συνδυασμό με ακρυλικό πολυμερικό χρώμα σε μεταξοτυπία, για να παράγει μια σειρά με μοτίβα καμουφλάζ πάνω στο πρόσωπο που περιβάλλεται από μαύρο χρώμα.

Το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης περιγράφει το έργο: «Ο Γουόρχολ εμφανίζεται ως μια στοιχειωμένη, εξωπραγματική μάσκα. Το κεφάλι του επιπλέει σε ένα σκοτεινό μαύρο κενό και το πρόσωπο και τα μαλλιά του είναι χλωμά σαν φάντασμα, καλυμμένα σε ένα μιλιταριστικό μοτίβο καμουφλάζ πράσινου, γκρι και μαύρου χρώματος. »

Υπάρχει μια αντίθεση μεταξύ του απρόσωπου μοτίβου καμουφλάζ, το οποίο παραπέμπει σε κίνδυνο και στον χαρακτήρα της παράδοσης των πορτρέτων, όπου υπάρχει άμεση επαφή με το θεατή αν και σε αυτή την περίπτωση γίνεται με ένα απατηλό προστατευτικό κάλυμμα. Οι διφορούμενες χρήσεις του καμουφλάζ που προκαλεί την προσοχή όταν εφαρμοστεί με μια σύγχρονη ματιά και αντίθετα της στρατιωτικής χρήσης, γοήτευαν τον Γουόρχολ.

Μια εκδοχή του έργου βρίσκεται στο Μουσείο Τέχνης της Φιλαδέλφειας με ροζ και φούξια χρώματα στο ίδιο μαύρο φόντο. Μια άλλη εκδοχή παρόμοια με εκείνη που φυλάσσονται στο Μουσείο Τέχνης της Φιλαδέλφεια αποτελεί μέρος της Εθνικής Πινακοθήκης της σύγχρονης συλλογής έργων τέχνης της Βικτώριας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Works of Art: Andy Warhol - Self Portrait». *www.metmuseum.org*.
2. 1 2 3 4  "Καμουφλάζ Αυτοπροσωπογραφία", Μουσείο Τέχνης της Φιλαδέλφεια. Retrieved 2 March 2009.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Εκδοχή που βρίσκεται στο Μουσείο Τέχνης της Φιλαδέλφειας
Ο **κυκεώνας** ήταν ένα αρχαίο ελληνικό ποτό.

Σύνθεση
-------

Ήταν φτιαγμένο κυρίως από νερό, χοντραλεσμένο κριθάρι (πτισάνη) και βότανα (κυρίως γλήχωνα, βότανο παρόμοιο με την μέντα). Αναφέρεται ότι χρησιμοποιούνταν επίσης και μυρωδικά όπως το κύμινο. Χρησιμοποιούνταν στο αποκορύφωμα των Ελευσίνιων Μυστηρίων για να σπάσει την ιερή αποχή από το φαγητό και το πιοτό, αλλά ήταν επίσης ένα αγαπημένο ποτό των Ελλήνων αγροτών.

Αναφορές στην Αρχαία Ελληνική Γραμματεία
----------------------------------------

Ο κυκεώνας αναφέρεται στα ομηρικά κείμενα. Η Ιλιάδα αναφέρει τα εξής συστατικά: κριθάρι, νερό, βότανα, και τριμμένο τυρί αιγών (XI, 638-641). Στην Οδύσσεια, η Κίρκη προσθέτει κάποιο μέλι και ρίχνει μέσα του το μαγικό φίλτρο της (Χ, 234). Στον ομηρικό ύμνο η θεά Δήμητρα αρνείται το κόκκινο κρασί αλλά δέχεται τον καμένο Κυκεώνα από νερό και κριθάρι. 

Θεωρείται ότι είχε χωνευτικές ιδιότητες. Στην Ειρήνη του Αριστοφάνη (V. 712), ο Ερμής το προτείνει στον ήρωα που έφαγε πάρα πολλά ξηρά φρούτα και καρύδια. Οι αριστοκράτες τον απέφευγαν καθώς θεωρούνταν ποτό των αγροτών. 

Ο Θεόφραστος απεικονίζει στους χαρακτήρες του (IV, 2-3) έναν αγρότη του οποίου η αναπνοή που αποπνέει θυμάρι ενοχλεί τους γείτονές του στην Εκκλησία. 

Σε μία προσπάθεια να απαντηθεί το ερώτημα του πώς τόσοι πολλοί άνθρωποι στη διάρκεια δύο χιλιετιών είχαν οράματα χρησιμοποιώντας τον Κυκεώνα κατά τη διάρκεια της τελετής των Ελευσίνιων Μυστηρίων, εικάζεται ότι το κριθάρι που χρησιμοποιούνταν ήταν μολυσμένο από τον παρασιτικό μύκητα Ερυσίβη, οι ψυχοενεργές ιδιότητες του οποίου προκαλούσαν την έντονη εμπειρία που περιέγραφαν οι συμμετέχοντες στα Ελευσίνια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Andrew Dalby, *Food in the ancient world from A to Z*, Routledge 2003, σελ. 191 στο Google Books

Βιβλιογραφία
------------

* Armand Delatte, *Le Cycéon, breuvage rituel des mystères d'Éleusis*, Belles Lettres, Paris, 1955 (Γαλλικά)
* Andrew Dalby, *Food in the ancient world from A to Z*, Routledge 2003
* Brian C. Muraresku, *The Immortality Key: The Secret History of the Religion with No Name,* Macmillan USA, 2020

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **κυκεώνας**  |
Συντεταγμένες: 46°49′24″N 11°57′38″E﻿ / ﻿46.823272°N 11.960486°E﻿ / 46.823272; 11.960486

Το **Καστέλο ντι Τσέλα** (ιταλικά : *Castello di Chela*, γερμανικά : *Kehlburg*), είναι κάστρο της βόρειο-ανατολικής Ιταλίας. Βρίσκεται στις Άλπεις στην κοιλάδα Τουρές στην περιφέρεια Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε στα 1188 μέτρα υψόμετρο στην πόλη Μπρουνίκο. 

Στην περιοχή που βρίσκεται το κάστρο στα τέλη του δεκάτου αιώνα ήταν το αγρόκτημα ενός ευγενή του  *Liuto*. Το 995 αγοράστηκε από τον επίσκοπο του Μπρίξεν που έψαχνε έκταση να χτίσει οχυρωμένη κατοικία, αλλά δεν κατάφερε να το αποπερατώσει και οι εργασίες κατασκευής συνεχίστηκαν και από τους διαδόχους του. Το κάστρο μετά από λίγα χρόνια πέρασε στην κατοχή της εκκλησίας όπου για χρόνια το νοίκιαζε σε διάφορες οικογένειες , το 1433 αναφέρεται ο *Jakob IV di Lutago* και το 1487 η οικογένεια *Dinkhauser di Gais*. 

Το 1545 το κάστρο βρισκόταν σε κατάσταση ερείπωσης αγοράστηκε από τον Χανς φον Ροστ όπου ξεκίνησε ανακατασκευή του για την τελειώσει ο γιος του Καρλ Γιόχαν. Το κάστρο έμεινε στην οικογένεια Ροστ πάνω από 350 χρόνια όταν το 1891 πουλήθηκε στον επίσκοπο του Κόζιτσε *Bubics Zigmund*. Στο κάστρο είχε φιλοξενηθεί και ο Χέρμαν φον Γκιλμ μεγάλος αυστριακός μουσικός της όπερας. 

Μετά τον Α΄παγκόσμιο πόλεμο πέρασε στην κατοχής της Ιταλίας, έως τότε ανήκε στην Αυστρία. Έπειτα πέρασε στην ιδιοκτησία της οικογένειας Βασκελάρι (Vascellari) όπου το πούλησαν το 1997. Στις 30 Απριλίου 1944 μια μεγάλη πυρκαγιά κατέστρεψε μεγάλο μέρος του κτιρίου και δεν ανακατασκευάστηκε ποτέ. Από τότε δέχτηκε επισκέψεις κλεφτών και πολλούς βανδαλισμούς, σήμερα απαγορεύεται η πρόσβαση σε αυτό λόγω φόβου κατάρρευσης.

Στον χώρο του κάστρου υπάρχει ο ναός του Αγίου Έρασμου που κτίστηκε το 1113.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Monumentbrowser» (Γερμανικά, Ιταλικά) Government of South Tyrol.
2. ↑  Cfr. Tiroler Urkundenbuch, sez. II: Die Urkunden zur Geschichte des Inn-, Eisack- und Pustertals, vol. 1: Bis zum Jahr 1140, a cura di Martin Bitschnau e Hannes Obermair, Innsbruck, Wagner, 2009, pp. 430s. n. 291 ("Dedicatio ecclesie castri in Chelburgk"). ISBN 978-3-7030-0469-8

Βιβλιογραφία
------------

* Art. Kehlburg in Tiroler Burgenbuch, vol. 9: Pustertal, a cura di Oswald Trapp-Magdalena Hörmann-Weingartner, Bolzano-Innsbruck-Vienna, Athesia-Tyrolia, 2003, pp. 229-248.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Castello di Chela  της Ιταλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το **Καστέλλο ντι Αγκριτζέντο**, επίσης γνωστό ως **Κάστρουμ Αγκριτζέντι**, είναι ερειπωμένο κάστρο στο Αγκριτζέντο της Σικελίας. Στην διάρκεια του Μεσαίωνα, αποτελούσε ένα από τα σημαντικότερα κτίρια της πόλης. Κατεστράφη σε μεγάλο βαθμό το 1909, ενώ, σήμερα, μόνον ορισμένα ερείπια του κάστρου σώζονται.

Ιστορία
-------

Η ανέγερση του κάστρου ξεκίνησε το 1087, όταν ο Κόμης Ρογήρος διέταξε την ανέγερση ενός φρουρίου (*castellum firmissimum*) στο Αγκριτζέντο, το οποίο είχε μόλις κατακτηθεί από τους Άραβες. Το κάστρο ανεγέρθηκε επί της κορυφής ενός λόφου, ο οποίος πιθανώς να αποτελούσε την ακρόπολη της πόλης στην διάρκεια της Αρχαιότητας.

Το 1150, ο Άραβας ιστορικός Μουχάμαντ αλ-Ιντρίσι περιέγραψε το κάστρο ως "μία από τις κύριες οχυρές θέσεις σε περίπτωση άμυνας" σε ένα από τα έργα του. Αναφέρεται εντός καταλόγου ο οποίος περιελάμβανε τα υπό κρατικό έλεγχο κάστρα το 1273.

Το κάστρο κατεστράφη σχεδόν ολοκληρωτικά προκειμένου να χτιστεί στην θέση του δημοτική δεξαμενή το 1909. Μόνον ολίγα ερείπια σώζονται, ενώ η ακριβής οριοθέτηση του σχήματός του είναι αδύνατη. Ευρίσκεται υπό δημόσιας ιδιοκτησίας έκταση, ενώ ευρίσκεται σε κατάσταση εγκατάλειψης.

Σχήμα
-----

Ο ακριβής σχηματισμός του κάστρου είναι άγνωστος. Μεσαιωνικές πηγές αναφέρουν πως τα τείχη του ήσαν προστατευμένα από οχυρωμένους πύργους. Σχέδιο εντός του *Atlante di città e fortezze del Regno di Sicilia - 1640* από τους Φραντσέσκο Νέγκρο και Κάρλο Μαρία Βεντιμίλια εμφανίζει το κάστρο ως έχων τριγωνική μορφή, ενώ περιελάμβανε εσωτερική αυλή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Castello di Agrigento». *castelli-sicilia.com* (στα Ιταλικά). Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2015.
2. 1 2 3  «Tutte le fortificazioni della Provincia di Agrigento». *mondimedievali.net* (στα Ιταλικά). Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2015.
Συντεταγμένες: 44°20′52.177″N 9°14′2.864″E﻿ / ﻿44.34782694°N 9.23412889°E﻿ / 44.34782694; 9.23412889

Το **Καστέλλο ντι Ραπάλλο** είναι κάστρο το οποίο βρίσκεται στις ακτές του κόλπου της Γένοβας, στην ιταλική πόλη Ραπάλλο, χτισμένο κατά το δεύτερο μισό του 16ου αιώνα.

Βρίσκεται σε θέση, αντιθέτως με τα υπόλοιπα λιγουριανά φρούρια ή κάστρα, με μέτωπο στη θάλασσα επάνω στην προβλήτα *Vittorio Veneto*.

Στο εσωτερικό του βρίσκεται ένα μικρό παρεκκλήσιο αφιερωμένο στον Άγιο Γκαετάνο, χτισμένο το 1688 με έναν χαρακτηριστικό τρούλο μαζί με το καμπαναριό του, τα οποία είναι ιδιαιτέρως εμφανή από την εξωτερική πλευρά του κάστρου.

Το κάστρο έχει κατηγοριοποιηθεί ως Εθνικό Ιταλικό Μνημείο από το Υπουργείο Πολιτισμικής Κληρονομιάς.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 189624847
* SUDOC: 09418383X

 |

 |


1. 1 2 3 4  *Atlante castellano d'Italia*.
2. ↑  *Wiki Loves Monuments Italia*.
Συντεταγμένες: 13°17′10.00″N 61°7′22.01″W﻿ / ﻿13.2861111°N 61.1227806°W﻿ / 13.2861111; -61.1227806

Για άλλες χρήσεις, δείτε: Καρλόττα.  
Η **Καρλόττα** (αγγλικά και γαλλικά: Charlotte) είναι μια από τις 6 ενορίες του Άγιου Βικέντιου και Γρεναδίνων στο νησί του Αγίου Βικέντιου. Πρωτεύουσα είναι η Τζώρτζταουν. Η ενορία καταλαμβάνει έκταση 149 τ.χλμ.. Έχει πληθυσμό 38.000 κατοίκων (απογραφή 2000) με πυκνότητα 255 κατοίκων ανά τ.χλμ. Βρίσκεται βορειοανατολικά της χώρας και ανατολικά του νησιού του Αγίου Βικεντίου.

Οι σημαντικότερες πόλεις είναι η Τζώρτζταουν, η Μπιαμπού, η Μπυερά, η Κολοναρί, η Νιου Σάντλυ Μπέυ Βίλλατζ, ηΝτάιαμοντ Βίλλατζ και ηΦρέντλυ.

Γεωγραφία
---------

Η Καρλόττα βρίσκεται βορειοανατολικά της χώρας και ανατολικά του νησιού του Αγίου Βικεντίου. Συνορεύει στα βορειοδυτικά με τον Άγιο Δαβίδ, στα κεντρο-δυτικά Άγιο Πατρίκιο, στα νοτιοδυτικά με τον Άγιο Ανδρέα και στα νότια με τον Άγιο Γεώργιο.

Πόλεις
------

Κύριο λήμμα: Κατάλογος κωμοπόλεων και χωριών του Άγιου Βικέντιου και Γρεναδινών
Οι σημαντικότερες πόλεις είναι η Τζώρτζταουν, η Μπιαμπού, η Μπυερά, η Κολοναρί, η Νιου Σάντλυ Μπέυ Βίλλατζ, ηΝτάιαμοντ Βίλλατζ και ηΦρέντλυ.

Δείτε επίσης
------------

* Ενορίες του Άγιου Βικέντιου και Γρεναδίνων

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ενορίες του Άγιου Βικέντιου και Γρενδίνων, Statoids.com
2. ↑  «Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες». U.S. Department of State. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2009.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* U.S. Department of State profile

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ενορίες του Άγιου Βικέντιου και Γρεναδίνων |
| --- |
|  |
| 
* Άγιος Ανδρέας
* Άγιος Γεώργιος
* Άγιος Δαβίδ
* Άγιος Πατρίκιος
* Καρλόττα
* Γρεναδίνες
 |

 |
Ο **Κλάουντιο Κολντεμπέλα** (ιταλικά: *Claudio Coldebella*, 25 Ιουνίου 1968) είναι Ιταλός πρώην καλαθοσφαιριστής, που αγωνιζόταν ως γκαρντ.

Στην Ιταλία αγωνίστηκε στις ομάδες Μέστρε, Βίρτους Μπολόνια και Ολίμπια Μιλάνο ενώ στην Ελλάδα υπήρξε μέλος των Π.Α.Ο.Κ. και ΑΕΚ.

Καριέρα
-------

Ξεκίνησε την καριέρα του από την ιταλική Μέστρε και την αγωνιστική περίοδο 1986-87 μετακόμισε στην Αουρόρα Μπάσκετ Ντέσιο. Στη συνέχεια έπαιξε στη Βίρτους Μπολόνια, από το 1989 ως το 1995. Το καλοκαίρι του 1996, εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα καθώς υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ΑΕΚ. Επόμενος σταθμός του ήταν ο ΠΑΟΚ, ενώ το 2002-03 επέστρεψε στην Ιταλία για λογαριασμό της Ολύμπια Μιλάνο. Στέφθηκε πρωταθλητής Ιταλίας τρεις φορές (1994, 1995, 1996), ενώ έχει κατακτήσει και ένα Κύπελλο Ιταλίας (1990), όλα αυτά με την Βίρτους Μπολόνια. Επίσης με την Βίρτους κατέκτησε το 1990 το Κύπελλο Σαπόρτα. Επίσης, το 1999 πήρε με τον ΠΑΟΚ το Κύπελλο Ελλάδας.

Αγωνιζόμενος με την εθνική Ιταλίας κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες το 1993. Επίσης κατέκτησε το ασημένιο μετάλιο στους Αγώνες Καλής Θέλησης το 1995 και το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ το 1997.

Τα τελευταία χρόνια τα πέρασε στην Μιλάνο, με τη φανέλα της Αρμάνι. Στις 30 Ιουνίου 2006 αποφάσισε να σταματήσει την καριέρα του και γνωστοποίησε ότι θα παραμείνει στην ομάδα του Μιλάνου ως βοηθός του προπονητή της ομάδας, Σάσα Τζόρτζεβιτς.

Προσωπική ζωή
-------------

Υπήρξε παντρεμένος με την Ελληνίδα ηθοποιό και επιχειρηματία Χριστίνα Παππά.

Τίτλοι
------

* 1 Κύπελλο Κυπελλούχων: 1989-1990
* 3 Πρωταθλήματα Ιταλίας: 1993, 1994, 1995
* 1 Κύπελλο Ιταλίας: 1990
* 1 Σούπερ Καπ Ιταλίας: 1995
* 1 Κύπελλο Ελλάδας: 1999

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κλάουντιο Κολντεμπέλα** |
Διασωζόμενο τμήμα του κυκλικού οχυρωματικού αναχώματος στο Μπάγκπαθ (Bagpath) στο Γκλόστερσαϊρ (Gloucestershire).
Ένα **κυκλικό οχυρωματικό ανάχωμα** είναι μορφή οχυρωμένης αμυντικής περιμέτρου, συνήθως κυκλικής ή ωοειδούς μορφής, η οποία όμως δεν διέθετε κάποιο τεχνητά δημιουργημένο ύψωμα με πύργο (αγγλ. *mote*, γερμ. *Motte*). Η περίμετρος ήταν συνήθως οχυρωμένη με τάφρο και ανάχωμα.

Τέτοιου είδους οχυρωματικά έργα πρωτοεμφανίστηκαν στο γερμανικό χώρο τον 10ο αιώνα ως μια πρώιμη μορφή μεσαιωνικών κάστρων. Αρχικά δεν επρόκειτο παρά για τις οχυρωμένες οικίες γαιοκτημόνων. Εμφανίστηκαν στην Αγγλία λίγο πριν από τη νορμανδική κατάκτηση και κατασκευάστηκαν σε μεγάλους αριθμούς στα τέλη του 11ου και στις αρχές του 12ου αιώνα. Πιο περίτεχνες εκδοχές (όπως το κάστρο Stansted Mountfitchet) αποτελούνται από κυκλικό οχυρωματικό ανάχωμα και περίβολο, με το ανάχωμα να έχει το ρόλο του *mote* και τον περίβολο να χρησιμοποιείται ως στρατιωτικό φρούριο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Friar, Stephen (2003). *A Sutton Companion to Castles*. Sutton Publishing. σελίδες 246. ISBN 978-0-7509-3994-2.
2. ↑  Darvill, Timothy (2008). *Oxford Concise Dictionary of Archaeology*, 2nd ed. Oxford University Press, Oxford and New York, p. 386. (ISBN 978-0-19-953404-3).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Ringworks στο Wikimedia Commons
Ο γάμος στα χωριά της Κρήτης ήταν παλιά, αλλά και σήμερα μεγάλο γεγονός. Οι προετοιμασίες άρχιζαν πολλές μέρες πριν. 
Στο σπίτι της νύφης μαζεύονται οι κοπελιές την Παρασκευή και καταστένουν (δηλαδή ετοιμάζουν όπως λέγεται στην Κρητική διάλεκτο) τα προικιά ή προυκιά της και λένε μαντινάδες για κάθε είδος χωριστά.

**Ένα ανέφαλο περνά κι έχει νερό και στούπα**  

**και ας είναι καλορίζικη τση νύφης μας η προύκα.**:::
Τα προυκιά μεταφερόταν με πομπή στο σπίτι του ανδρόγυνου, με συνοδεία της λύρας και του λαούτου και τραγουδιών. Οι καλεσμένοι του γαμπρού παίρνουν ο καθένας ένα προυκί. Όλοι μαζί φτάνουν στο σπίτι του γαμπρού και οι ανύπαντρες κοπέλες στρώνουν το νυφικό κρεβάτι, αφού ρίχνουν πάνω ρύζι και χρήματα.
Βάζουν ακόμη να ξαπλώσει πάνω ένα αγόρι για ν'αποκτήσει το ανδρόγυνο αγόρια.
Κατά το στόλισμα λέγονται μαντινάδες. Το βράδυ μαζεύονται οι συγγενείς της νύφης για να την αποχαιρετήσουν λέγοντας:

  

**Σήκω κι αποχαιρέτησε την εδικολογιά σου**   

**δώσε τα κλειδιά τση μάνα σου**   

**και άμε να βρεις δικά σου.**:::
Το απόγευμα της Κυριακής οι νέοι στόλιζαν το γαμπρό και τα κορίτσια τη νύφη και όταν όλα ήταν έτοιμα, ξεκινούσαν για τη στεφάνωση.
Πρώτος πηγαίνει ο γαμπρός που τον συνοδεύουν δυο νεαροί, ενώ στην πομπή μπροστά πηγαίνουν ο λυράρης και ο λαουτιέρης. Όταν φτάσουν στο σπίτι της νύφης οι καλεσμένοι του γαμπρού λένε:

**Ανοίξετε την πόρτα σας να δείτε το γαμπρό μας**,   
 ::: **τέτοιο σγουρό βασιλικό δεν έχει το χωριό μας**::: κ.ά.
Οι συγγενείς της νύφης απαντούν:

**Σιγά σιγά μη βιάζεστε κι η πόρτα μας θ'ανοίξει,**   
:::**γιατί έχει αδέρφια και δικούς να τσ' αποχαιρετήσει.**:::
κ.ά.

Μετά μπαίνει ο γαμπρός μέσα στο σπίτι, χαιρετά και φιλά τους γονείς της, παίρνει την ευχή τους, προσφέρει λουλούδια και φιλεί τη νύφη.
Την ίδια στιγμή ακούονται οι πυροβολισμοί ή μπαλωθιές της χαράς.
Ξεκινούν για την εκκλησία και πριν μπουν μέσα ο λυράρης τραγουδεί:

**Άνοιξε πόρτα τσ' εκκλησάς, πόρτα του παραδείσου**   

**να κατεβούν οι άγγελοι τη νύφη να βλοήσουν.** :::
Μετά την τελετή του γάμου χορεύουν έξω στον περίβολο της εκκλησίας το χορό της νύφης και όταν τελειώσει ο χορός ο τελευταίος παίρνει το γουρλίδικο μαντίλι της. Στη συνέχεια ξεκινούν όλοι για το σπίτι του γαμπρού, απ'όπου περνούν τους πετούν ρύζι και άνθη.

**Πρόβαλε μάνα του γαμπρού και πεθερά τση νύφης**   

**να δεις τον όμορφό σου γιο μια κόρη σου τη φέρνει.** :::
Όταν φτάσουν στην πόρτα, η νύφη παίρνει μέλι από την πεθερά της και κάνει ένα σταυρό πάνω από την πόρτα, για να είναι η ζωή τους γλυκιά. Ύστερα πετά ένα ρόδι με δύναμη μέσα στο σπίτι, για να σκορπίσει όπως το ρόδι η ευτυχία στο σπίτι. 
Μπαίνει μέσα πρώτα η νύφη και μετά ο γαμπρός και συγχρόνως λέγονται μαντινάδες. Μετά απ'όλα αυτά ακολουθεί το γαμήλιο τραπέζι με το πιλάφι (γαμοπίλαφο) ή τα μακαρόνια με τον αθότυρο και το βραστό και το γλέντι κρατεί μέχρι και μία εβδομάδα.
Το δίσεκτο χρόνο και το Μάιο δεν κάνουν γάμους. Την ίδια μέρα, στην ίδια εκκλησία δε πρέπει να γίνονται δύο γάμοι, όπως και στο ίδιο σπίτι δυο γάμοι τον ίδιο χρόνο. Έτσι πιστεύουν και το έχουν κακό παρατήρημα στην Κρήτη.
Είναι συντομογραφία για το «**μετά Χριστόν**» και δηλώνει την περίοδο από την γέννηση του Ιησού Χριστού και έπειτα. Αρχίζει με το έτος 1 και συνεχίζει έως σήμερα και προς το μέλλον. Να σημειωθεί πως δεν υπάρχει έτος μηδέν (0). Αντίστοιχα η περίοδος πριν την γέννηση του Χριστού σημαίνεται ως π.Χ. (**προ Χριστού**) και ξεκινά με το 1 π.Χ. δηλαδή το πρώτο έτος πριν τη γέννηση του Χριστού και συνεχίζει προς το παρελθόν. Αυτός ο τρόπος μέτρησης του χρόνου χρησιμοποιείται στην πλειονότητα των χριστιανικών κρατών του κόσμου. Η χρήση του μ.Χ. (λατ: *Anno Domini*) προέρχεται από την Δυτική Ευρώπη του 8ου μ.Χ. αιώνα.

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **μ.Χ.**  |
Ο **Καβάσης** ήταν ο επίσημος τίτλος που έφερε ο επιτετραμμένος θυρωρός ή κλητήρας της Υψηλής Πύλης καθώς και των υπουργείων και των υπόλοιπων δημοσίων καταστημάτων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Κατ΄ επέκταση καβάσηδες είχαν καθιερωθεί και σε όλες τις πρεσβείες στη Κωνσταντινούπολη. Οι καβάσηδες έφεραν ειδικές στολές, μάλιστα η ενδυμασία αυτή διατηρήθηκε μέχρι την προκεμαλική περίοδο. Ο όρος προέρχεται από την αραβική λέξη «κάββας» που σήμαινε τον τοξότη, τον φύλακα και τον σωματοφύλακα.

Μετά την κατάργηση των διομολογήσεων από την κυβέρνηση των Νεοτούρκων το 1914 απαγορεύτηκε και στις διάφορες πρεσβείες στη Κωνσταντινούπολη να χρησιμοποιούν προσωπικό με τον τίτλο του καβάση. Σήμερα, η στολή των καβάσηδων παρατηρείται να έχει περάσει στους λεγόμενους πορτιέρηδες μεγάλων ξενοδοχείων της Μέσης Ανατολής.
Την ονομασία των καβάσηδων έφεραν και οι ανάλογοι υπάλληλοι, στα ελληνικά προξενεία της τουρκοκρατούμενης Ελλάδας. Καβάση είχαν και οι Μητροπολίτες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Σύγχρονος Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη, τόμος 13ος*. Αθήναι: Εγκυκλοπαιδικαί Εκδόσεις Ν. Νίκας & ΣΙΑ Ε.Ε. σελ. 10.
2. ↑  Δημητράκος, Δημήτριος (1953). *Νέον Ορθογραφικόν Ερμηνευτικόν Λεξικόν*. Αθήναι: "Περγαμηναί". σελ. 1526.
3. ↑  Καφταντζής, Γιώργος (1991). *Ορφέας Σερρών 1905-1991*. Θεσσαλονίκη: Όμιλος Ορφέα Σερρών. σελ. 165.
Η **ΜΕΓΚΟ** ήταν μια Ελληνική κατασκευάστρια ελαφρών οχημάτων που είχε έδρα τα Τρίκαλα. Ξεκίνησε την δραστηριότητα της το 1947 αρχικά με τρίκυκλα ποδήλατα και συνεχίζοντας το 1951 με επαγγελματικά τρίκυκλα που έφεραν μηχανές 50 - 100 cc. Χαρακτηριστικό της ανορθόδοξης σχεδίασης ήταν η οπίσθια μονή ρόδα. Το πρώτο όνομα της εταιρίας ήταν "Νίγκο", από το όνομα του ιδρυτή της εταιρίας Νίκου Γκοργκόλη.

Το 1962 αγοράστηκε μερικώς από την ΜΕΒΕΑ και η εταιρία μετονομάστηκε σε ΜΕΓΚΟ συνδυάζοντας το όνομα ΜΕΒΕΑ και Γκοργκόλης, παράγοντας πιο συμβατικά ελαφρά τρίκυκλα φορτηγά. Το 1967 η ιδιοκτησία επανήλθε εξολοκλήρου στην οικογένεια Γκοργκόλη, αν και διατηρήθηκε η μάρκα "Μέγκο". Από τότε η εταιρεία έχει κατασκευάσει μεγάλο αριθμό σκούτερ, μοτοσυκλετών και ελαφρών φορτηγών 50 κυβικών εκατοστών, χρησιμοποιώντας κυρίως μηχανές της ZF Zachs AG, καθώς επίσης και ποδήλατα. Μια μοτοσυκλέτα 125 κυβικών εκατοστών παράχθηκε επίσης το 1968. Τα σκούτερ και οι μοτοσυκλέτες με καινοτόμα σχέδια ήταν η σειρά "50S", τo "EK", το "Libra", το "Viva" και το ιδιαίτερα καινοτόμο "GP 50 Carrera". Τα προϊόντα της ήταν ιδιαίτερα δημοφιλή στην Ελλάδα, και μέσα στους χρήστες της συγκαταλέγονταν και οι Δημόσιοι Οργανισμοί όπως π.χ. Τα ΕΛΤΑ, η ΕΛΑΣ και ο Ο.Τ.Ε. με μερικές εξαγωγές κυρίως στην Ολλανδία.

Η Εταιρεία αντιμετώπισε προβλήματα στα τέλη της δεκαετίας του 1980 κυρίως από τις εισαγωγές μεταχειρισμένων. Η παραγωγή μοτοσυκλετών σταμάτησε το 1988 αλλά η λειτουργία της εταιρίας συνέχισε μέχρι το 1992 παρέχοντας υποστήριξη στα μοντέλα της με ανταλλακτικά. Αργότερα άλλαξε το όνομα της σε *Gorgolis S.A.* και έμεινε αποκλειστικά εισαγωγική εταιρεία.

Από το 1992 η εταιρία ξεκίνησε μια νέα κίνηση, δημιουργώντας θυγατρικές στην Ιαπωνία, τη Δομινικανή Δημοκρατία, τη Βενεζουέλα και την Κίνα που ασχολήθηκε με την πώληση μοτοσυκλετών. Το όνομα της είναι **Nipponia** (ως αναφορά στο Ιαπωνικού τύπου τεχνολογικό επίπεδο) για μια σειρά από μοτοσυκλέτες κατασκευασμένες στην Κίνα και σχεδιασμένες στην Ελλάδα. Η έδρα της *Nipponia* βρίσκεται στην Αθήνα, όπου γίνεται η σχεδίαση, τεχνική μελέτη, μάρκετινγκ και ο έλεγχος ποιότητας για τις κινέζικης κατασκευής μοτοσυκλέτες. Η τελευταία της σειρά σχεδιάστηκε από τον Σωτήρη Κωβό, σχεδιαστή του Toyota Yaris καθώς και άλλων μοντέλων της ίδιας εταιρείας.

Φωτοθήκη
--------

Βιβλιογραφία
------------

* Μ. Αρβανιτόπουλος, *Ιστορία του ελληνικού μοτοσυκλετισμού*, Mototech, Αθήνα 2006 ISBN 960-89074-0-3
* Χαράλαμπος Κυλάφης-Κελάφης, "Η ιστορία της ΜΕΓΚΟ", Περιοδικό *Κραδασμοί*, τχ. Ιούλιος 2010, σελ. 16
* Λ.Σ. Σκαρτσής, *Εγκυκλοπαίδεια των ελληνικών οχημάτων και αεροσκαφών*, Αχαϊκές Εκδόσεις/Typorama, Πάτρα 1995 ISBN 960-7620-00-3
* L.S. Skartsis, *Greek Vehicle & Machine Manufacturers 1800 to present: A Pictorial History*, Bookstars, Athens 2013 ISBN 978-960-571-009-5
* "Σκούτερ με ελληνική υπογραφή", άρθρο στο *K* (ένθετο στην εφημερίδα *Καθημερινή*), 14 Φεβρουαρίου 2010.
Η **ΜΣΚ Ζίλινα** (σλοβακικά: *Mestský Športový Klub Žilina a.s.*) είναι ένας από τους κορυφαίους ποδοσφαιρικούς συλλόγους στη Σλοβακία. Ιδρύθηκε στις 20 Ιουνίου του 1908. 

Το παρατσούκλι της ομάδας είναι *Šošoni* και χρώματα της έχει το πράσινο και το κίτρινο. Έδρα της είναι το Στάδιο ποντ Ντουμπνόμ, στη πόλη Ζίλινα, χωρητικότητας 11.258 θεατών. 

Πρόεδρος είναι ο Γιόζεφ Άντοσικ και προπονητής ο Γιάροσλαβ Χίνεκ.

Ιστορία
-------

Η Ζίλινα αγωνιζόταν για πολλά χρόνια στο Πρωτάθλημα Τσεχοσλοβακίας. Συνολικά στις 31 από τις 48 σαιζόν αγωνιζόταν στην πρώτη κατηγορία και η μεγαλύτερη διακριση της στο Πρωτάθλημα Τσεχοσλοβακίας ήταν η κατάκτηση της 3ης θέσης τη σαιζόν 1946-47 πίσω από τη Σπάρτα Πράγας και τη Σλάβια Πράγας. Έπισης μεγάλη επιτυχία ήταν η παρουσία της στο τελικό του Κυπέλλου Τσεχοσλοβακίας το 1961 και παρόλο που δεν το κατέκτησε έπαιξε στο Κύπελλο Κυπελλούχων την επόμενη σαιζόν όπου και έφτασε έως τοα προημιτελικά της διοργάνωσης. 

Μετά τη διάλυση της Τσεχοσλοβακίας το 1993 η Ζίλινα παίζει στην Α΄ Εθνική Κατηγορία της Σλοβακίας με εξαίρεση τη σεζόν 1995-1996 όταν και υποβιβάστηκε στη δεύτερη εθνική κατηγορία. Έχοντας κατακτήσει 7 φορές τον τίτλο του Πρωταθλητή, 1 φορά τον τίτλο του Κυπελλούχου και 4 φορές το Σούπερ Καπ Σλοβακίας θεωρείται μία από τις μεγαλύτερες ομάδες της χώρας.

Φίλαθλοι
--------

Οι οργανωμένοι οπαδοί του συλλόγου είναι οι *Žilinskí Šošos*, *North Briga* και *Žilinskí Fanatis*. Οι φίλαθλοι της ομάδας έχουν φιλικές σχέσεις με τους οπαδούς της πολωνικής Γκόραλ Ζύβιετς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.transfermarkt.com/msk-zilina/mitarbeiterhistorie/verein/1443.

Συνδέσεις
---------

* Επίσημη ιστοσελίδα της ΜΣΚ Ζίλινα
Ο **Κυπάρισσος** είναι ήρωας της ελληνικής μυθολογίας. Σύμφωνα με αυτή, πρόκειται για έναν όμορφο νέο με αριστοκρατική καταγωγή. Οι εκδοχές για την καταγωγή του αυτή είναι δύο. Η πρώτη αναφέρει ότι ο **Κυπάρισσος** ήταν από την νήσο Κέα (Τζια), ήταν γιος του Τήλεφου και εγγονός του ημίθεου Ηρακλή. Η δεύτερη υποστηρίζει πως ήταν γιος του βασιλιά Μινύα και αδερφός του Ορχομενού. Ανεφέρεται επίσης η εκδοχή ότι έδωσε το όνομά του στην Κυπαρισσία.

Ο μύθος
-------

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο έφηβος **Κυπάρισσος** απέκτησε την εύνοια του θεού Απόλλωνα, ο οποίος του χάρισε ένα εξημερωμένο ιερό ελάφι για συντροφιά. Μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα ο Κυπάρισσος είχε βγει για κυνήγι, στο δάσος το οποίο το ελάφι συνήθιζε να διασχίζει. Και ενώ το ελάφι κοιμόταν ξαπλωμένο στον ίσκιο των θάμνων και των κλαδιών που υπήρχαν τριγύρω, ο νέος χωρίς να αντιληφθεί ότι επρόκειτο για το αγαπημένο του ζώο και πιστεύοντας ότι είναι κάποιο θήραμα, σήκωσε το δόρυ του, το σημάδεψε και το σκότωσε. Καθώς πλησίασε το τραυματισμένο ζώο, κατάλαβε το λάθος του και ξέσπασε σε κλάματα. Απαρηγόρητος και απελπισμένος πια παρακάλεσε τους θεούς να πεθάνει και εκείνος, μην μπορώντας να αντέξει την θλίψη και το βάρος του χαμού του αγαπημένου του συντρόφου, και ζήτησε τα δάκρυα του να κυλούν αιώνια. Ο Απόλλωνας λυπήθηκε τον νεαρό και αποφάσισε να τον ανακουφίσει από την μεγάλη του δυστυχία. Τον μεταμόρφωσε λοιπόν σε κυπαρίσσι και τα δάκρυα του θα κυλούσαν αιώνια από το δέντρο αυτό. Το δένδρο αφιερώθηκε στον Πλούτωνα, τον θεό των νεκρών και έγινε σύμβολο πένθους. Οι αρχαίοι Έλληνες μετά τον θάνατο ενός αγαπημένου τους προσώπου, κρεμούσαν κλωνάρια κυπαρισσιού έξω από τις πόρτες τους, στόλιζαν με αυτά τα σώματα των νεκρών ή έκαιγαν πάνω τους τις νεκρικές σωρούς. Επίσης, κυπαρίσσια φυτεύονταν δίπλα σε τάφους και ναούς, αλλά και στα ιερά άλση, μια συνήθεια που διατηρείται μέχρι και σήμερα. Ο χυμός του δένδρου αυτού σχηματίζει σταγόνες όμοιες με δάκρυα πάνω στον κορμό του.

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. ↑  Μιχαηλίδη, Γεωργία (21 Φεβρουαρίου 2011). «Κυπαρισσία κωμόπολη του νομού Μεσσηνίας». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2015.

Βιβλιογραφία
------------

* *"Οβιδίου Μεταμορφώσεις"*, απόδοση στη νεοελληνική: *Θεοδώρου Τσοχαλή*, εκδόσεις Τσοχαλή.
* **Νικόλαος Λωρέντης** Λεξικό.
Το **Καθαρό**, επίσης γνωστό ως **Τσίβι** ή **Αλόιδα**, είναι βουνό εντός της οροσειράς της Δίκτης, επίσης γνωστής ως Λασιθιώτικα Όρη, στο νησί της Κρήτης, στην Ελλάδα. Έχει υψόμετρο 1.663 μέτρων.

Το Όρος Καθαρό βρίσκεται επί των ορίων μεταξύ των εδαφών του Δήμου Αγίου Νικολάου και του Δήμου Οροπεδίου Λασιθίου, εντός της Περιφερειακής Ενότητας Λασιθίου. Εκτείνεται επί της ανατολικής πλευράς του Οροπεδίου Λασιθίου, βορειοανατολικά της κορυφής Σπαθί του Όρους Δίκτη. Επί της βορειοδυτικής πλευράς του βρίσκεται το Όρος Σελένα, ενώ επί της νότιας πλευράς του βρίσκεται το Οροπέδιο Καθαρό και το μικρό ομώνυμο χωριό, καθώς και το Όρος Πλατιά Κορυφή.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Τα Βουνά της Ελλάδας». *Πατριδογνωσία*. Ανακτήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Η **Πολόνια Βαρσοβίας** (πολωνικά: *Polonia Warszawa*) - Πολωνικά wielosekcyjny αθλητικός σύλλογος με έδρα στη Βαρσοβία, ιδρύθηκε το 1911. Αποτελεί ένα από τα παλαιότερα αθλητικά σωματεία στην πρωτεύουσα.

Ιστορία
-------

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1911 με την επωνυμία *Klub Sportowy Polonia Warszawa*. Ο πρώτος πρόεδρος επιλέχθηκε ο Ταντέους Γκέμπεθνερ. Εκείνη την εποχή ο σύλλογος διέθετε τμήματα ποδοσφαίρου και στίβου. Κατά τα επόμενα έτη, αυξήθηκε ο αριθμός των αθλητικών τμημάτων. Τα πιο επιτυχημένα τμήματα είναι αυτά του ποδοσφαίρου, της καλαθοσφαίρισης, του σκάκι και της κολύμβησης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 656. ISBN 83-01-08836-2

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα KS Polonia Warszawa  της Πολωνικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Κλόκοβα**, ευρύτερα γνωστή ως **Παλιοβούνα** και επονομαζόμενη **Ταφιασσός** κατά την αρχαιότητα, είναι βουνό στα νότια της Αιτωλοακαρνανίας. Βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή του Αντιρρίου και έχει ύψος 1.038 μ.

Όρη Βαράσοβα (αριστερά) και Παλιοβούνα (Κλόκοβα) από την ακτή της Πάτρας
Σύμφωνα με την μυθολογία, στον Ταφιασσό λόφο είναι το μνήμα του Νέσσου και των υπολοίπων κενταύρων. Ο Νέσσος επιχείρησε να αρπάξει την Δηιάνειρα, κατά την διάβαση του ποταμού Εύηνου, με αποτέλεσμα ο Ηρακλής να τον θανατώσει. Η αποσύνθεση των πτωμάτων τους, έκανε το νερό που έτρεχε στους πρόποδες του λόφου να είναι «…*δυσώδες και με θρόμβους από αίμα*…». Κατά πάσα πιθανότητα επρόκειτο για κάποια ηφαιστειακή πηγή που συνοδευόταν από έκλυση του εξαιρετικά δύσοσμου αερίου υδροθείου.

Το βουνό υψώνεται απότομα στη νότια πλευρά του από το επίπεδο της θάλασσας μέχρι τη μοναδική κορυφή του και έχει σχεδόν κωνοειδές σχήμα. Οφείλει το όνομά του στο κακοτράχαλο της περιοχής που δυσκόλευε από παλιά τη διέλευση από τα δυτικά του νομού προς τη Ναυπακτία. Η βόρεια πλευρά του είναι αρκετά πιο ομαλή.

Γύρω από την Παλιοβούνα βρίσκονται τα χωριά Ρίζα στα νοτιοανατολικά, Καλαβρούζα στα δυτικά και Κάτω Καλαβρούζα στα βόρεια.

Το 2016 ανοίχτηκε δρόμος ως την κορυφή του βουνού και εκεί τοποθετήθηκαν δύο ανεμογεννήτριες, αργότερα τοποθετήθηκε άλλη μια ακόμα πιο χαμηλά. Η σήραγγα Κλόκοβας της Ιόνιας Οδού, η οποία πήρε το όνομά της από το βουνό, ξεκίνησε να κατασκευάζεται την άνοιξη του 2015 και παραδόθηκε σε κυκλοφορία την άνοιξη του 2017, έχοντας μήκος περί τα 3 χιλιόμετρα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ανάβαση στην Παλιοβούνα Αρχειοθετήθηκε 2011-12-22 στο Wayback Machine.
Ο **Μίλομιρ Μίνιτς** (*σερβικά : Миломир Минић*) (Ντράσιτς 5 Οκτωβρίου 1950) είναι Σέρβος πολιτικός, πρώην πρωθυπουργός και μέλος του Σοσιαλιστικού κόμματος της Σερβίας.

Βιογραφία
---------

Τελείωσε την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση στο Βάλιεβο κι έπειτα σπούδασε στη νομική σχολή.

Ως νεαρός διετέλεσε πρόεδρος της επαρχιακής επιτροπής της ένωσης σοσιαλιστικής νεολαίας του Βάλιεβο και σε πολλές κομματικές θέσεις στην Γιουγκοσλαβία. Ήταν ο πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της ομοσπονδιακής εταιρείας σιδηροδρόμων. Πρόεδρος του συμβουλίου των πολιτών της συνέλευσης της Γιουγκοσλαβίας εξελέγη το 1994. 

Τον Οκτώβριο του 2000 μετά τη νίκη του συνασπισμού DOS στις ομοσπονδιακές εκλογές της Σερβίας, διορίστηκε πρωθυπουργός της Σερβίας σε μία κυβέρνηση συνασπισμού τριών κομμάτων. Στην θέση παρέμεινε μέχρι τις βουλευτικές εκλογές, όπου ανέδειξαν πρωθυπουργό τον Ζόραν Τζίντζιτς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ко је овај човек? Миломир Минић, Глас јавности, 29. јун 2000
2. ↑  Изгласана прелазна Влада Србије, Б92

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Миломир Минић  της Σερβικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Συντεταγμένες: 25°8′34.8″N 96°20′2.4″E﻿ / ﻿25.143000°N 96.334000°E﻿ / 25.143000; 96.334000
Το **Καταφύγιο Άγριας Ζωής της Λίμνης Ιντάουγκγι** είναι καταφύγιο άγριας ζωής στη Μιανμάρ. Βρίσκεται στην δήμο Μόχνγιν στην πολιτεία Κατσίν. Καταλαμβάνει έκταση 775 τ.χλμ. και ιδρύθηκε το 1999. Το Υπουργείο Δασών της Κυβέρνησης της Μιανμάρ ανακοίνωσε τη λίμνη Ιντάουγκγι με επιφάνεια 25.901 εκτάριων και πέντε γύρω δάση διατηρεί με έκταση 55.598 εκατρίων, συνολικής έκτασης 81.499 εκταρίων ως "Καταφύγιο Λίμνης Ιντάουγκγι" με Αρ. Γνωστοποίησης (39/2004) ημερομηνίας 9-8-2004. Στις 18 Δεκεμβρίου του 2003, αναγνωρίζεται ως Πάρκο Κληρονομιάς ASEAN. Η περιοχή είναι σπίτι για σπάνια είδη πουλιών και άλλα άγρια ζώα, συμπεριλαμβανομένων των άγριων ελεφάντων, μπαντένγκ και γκαούρ, πουλιών του δάσους και σπάνιων ειδών.

Ο οδικός δακτύλιος του Ιντάουγκγι καλύπτει απόσταση 105 χιλιομέτρων.

* Χωριό Ναντμόνγκ προς χωριό Νιαούνγκμπιν (40 χιλιόμετρα)
* Χωριό Νιαούνγκμπιν προς χωριό Τσαούνγκγουα-Μάνα Χάου (35 χιλιόμετρα)
* Χωριό Μάνα Χάου προς Χωριό Ναντμόνγκ (29 χιλιόμετρα)

Παραπομπές
----------

1. ↑   Page 11 Column 2
2. ↑   Page 9 Col 2&3