recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Καλλίνικος Εσφιγμενίτης** (1821–1884) ήταν Έλληνας ορθόδοξος μοναχός και λόγιος.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Σινασό της Καππαδοκίας και το κοσμικό του όνομα ήταν Κωνσταντίνος. Σε νεαρή ηλικία μετακόμισε για επαγγελματικούς λόγους στην πρωτεύουσα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, Κωνσταντινούπολη. Ωστόσο, έχοντας δείξει από νωρίς την προτίμησή του προς τον μοναχισμό, μετέβη στο Άγιο Όρος όπου πέρασε πρώτα από τη σκήτη της Αγίας Άννης και έπειτα από τη μονή Εσφιγμένου. Κατόπιν, φοίτησε στην Αθωνιάδα και τη Σχολή της Χάλκης χάρη σε υποτροφία του Οικουμενικού Πατριάρχη Άνθιμου ΣΤ΄.

Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του επέστρεψε στο Άγιο Όρος, όπου διετέλεσε αρχικά καθηγητής της Αθωνιάδος και στη συνέχεια αντιπρόσωπος της μονής Εσφιγμένου στην Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους. Κατόπιν έπεσε σε δυσμένεια εξαιτίας ήττας της μονής σε διένεξη με τη μονή Χιλιανδαρίου σχετικά με τα όρια των εκτάσεων των δύο μοναστηριών με αποτέλεσμα να επιστρέψει στην Καππαδοκία, όπου έδρασε ως δάσκαλος και ιεροκήρυκας. Αργότερα επέστρεψε εκ νέου στο Άγιο Όρος, όπου πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του στο, εξαρτώμενο από τη μονή Παντοκράτορος, Κάθισμα του Αγίου Ονουφρίου. Πέθανε την 25η Μαρτίου του 1884. Δημοσιευμένο έργο του είναι η μεταφορά στην καθαρεύουσα (*εις την λαλούμενην καθαράν ελληνικήν γλώσσαν*) των *Σωζόμενων ασκητικών* του Ισαάκ του Σύρου (Ισαάκ της Νινευή), υπογράφοντας (το 1871) ως ***Καλλίνικος** ιεροδ*[*διδάσκαλος*] ***Παντοκρατορινός***.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Διδάσκαλοι της Νέας Αθωνιάδος Σχολής». *Χριστιανικόν Ημερολόγιον 1925* (Εν Αθήναις: Τύποις Φοίνικος) **Α΄**: 196. 1924. .
2. ↑  *Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια*. **7ος**. Αθήναι: Αθ. Μαρτίνος. 1965. σελ. 252-253.
3. ↑  *Χριστιανικόν Ημερολόγιον 1925*: 197.
4. ↑  *Χριστιανικόν Ημερολόγιον 1925*: 198-199.
5. ↑  Βλ. *Του Οσίου πατρός ημών Ισαάκ του Σύρου τα Σωζόμενα ασκητικά, μετενεχθέντα εις την λαλούμενην καθαράν ελληνικήν γλώσσαν παρά του οσιωτάτου ιεροδιδασκάλου Καλλίνικου Παντοκρατορινού*, Αθήνα: Τύποις Αγγ. Καναριώτου και Ζανή Γρυπάρη, 1871, σελ. ε' και σελ. ι'.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Ορθοδοξία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Το **Παναγιώτατος**, αποτελεί προσφώνηση που χρησιμοποιείται στην Ορθόδοξη Ανατολική Εκκλησία (στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και τα πατριαρχεία καθώς και στις μοναστικές πολιτείες και ιερές μονές ακολουθείται η μορφή στην καθαρεύουσα, *Παναγιώτατος*).

Η προσφώνηση χρησιμοποιείται κυρίως για τον Οικουμενικό Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως ενώ το ίδιο προνόμιο διατηρεί και ο εκάστοτε Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης από τον 13ο αιώνα και μόνο εντός των ορίων της επικράτειάς του. Την ίδια προσφώνηση έχουν μέσα στην επαρχία τους από το 1204 ο Μητροπολίτης Τραπεζούντος και από το 1301 με χρυσόβουλο του αυτοκράτορα Ανδρονίκου Β΄ (1282 - 1328) ο Μητροπολίτης Μονεμβασίας, πλέον Μονεμβασίας και Σπάρτης.

Πηγές
-----

1. ↑  Στεφανίδης Βασ. (Αρχιμ.), "Εκκλησιαστική Ιστορία - Απ' αρχής μέχρι σήμερον", 6η έκδ. (ανατύπωση της β' έκδοσης του 1959), Παπαδημητρίου, Αθήνα 1998, σελ. 442
Το φαράγγι του Βουραϊκού.
Το **Φαράγγι του Βουραϊκού** βρίσκεται στην Αχαΐα 13 χλμ. βορειοανατολικά των Καλαβρύτων. Μαζί με τον ορεινό όγκο του Χελμού (Αροάνια όρη) αποτελούν μια ενιαία προστατευόμενη περιοχή που από το 2009 χαρακτηρίζεται ως Εθνικό Πάρκο της Ελλάδας. Το φαράγγι έχει μήκος περίπου 20 χλμ. και διαρρέεται από τον Βουραϊκό ποταμό στον οποίο και οφείλει το όνομά του. Ο Βουραϊκός ποταμός βρίσκεται στην Αχαΐα και έχει μήκος 37,5 χιλιόμετρα.

Άποψη από τον Βουραϊκό ποταμό και το ομώνυμο φαράγγι.
Ο Βουραϊκός ποταμός.
Η χλωρίδα του φαραγγιού του Βουραϊκού ποταμού κρίνεται ως εξέχουσα σημαντική, γεγονός που επιβεβαιώνεται από την καταγραφή αρκετών ενδημικών ειδών με ιδιαίτερη επιστημονική αξία, σπάνια και προστατευμένα, όπως η καμπανούλα των βράχων (Campanula rupestris), ο άγριος στάχυς (Stachys parolinii), η αουρίνια του Μωριά (Aurinia moreana) κ.ά. Αξιομνημόνευτη είναι και πανίδα της περιοχής που βρίσκει καταφύγιο στους απότομους δασωμένους ορεινούς όγκους που περιβάλλουν το φαράγγι.

Τo 1889, μέσα στο φαράγγι και πλάι στο Βουραϊκό ποταμό, ξεκίνησε να κατασκευάζεται από την Κυβέρνηση Χαρίλαου Τρικούπη ο μοναδικός στην Ελλάδα οδοντωτός σιδηρόδρομος. Η μελέτη ανατέθηκε σε Γάλλους επιστήμονες. O Χαρίλαος Τρικούπης επιθυμούσε η σιδηροδρομική γραμμή να επεκταθεί μέχρι την Τρίπολη, αλλά oι καθυστερήσεις στην κατασκευή της γραμμής Διακοφτό - Καλάβρυτα και οι υπερβάσεις στο κόστος κατασκευής οδήγησαν στο να μην επεκταθεί ποτέ η σιδηροδρομική γραμμή. Η κατασκευή του οδοντωτού σιδηρόδρομου ολοκληρώθηκε επί Κυβερνήσεως Δηλιγιάννη το 1896 και εγκαινιάστηκε στις 10 Μαρτίου 1896. Συνδέει το Διακοπτό με τα Καλάβρυτα και το συνολικό μήκος του ανέρχεται σε 22 χιλιόμετρα. Κάθε χρόνο, τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου, διοργανώνεται από το «Σύλλογο Ορειβασίας και Χιονοδρομίας Καλαβρύτων» το λεγόμενο «Πανελλήνιο Πέρασμα» του φαραγγιού με τη συμμετοχή εκατοντάδων ορειβατών και πεζοπόρων.

Δείτε επίσης
------------

* Βουραϊκός ποταμός
* Οδοντωτός σιδηρόδρομος Διακοπτού - Καλαβρύτων

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Διασχίζοντας το Φαράγγι του Βουραϊκού». *Worth Every Mile*. 25 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2021.
2. ↑  «Φαράγγι Βουραϊκού και Οδοντωτός | Δήμος Αιγιάλειας». *www.aigio.gov.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Σεπτεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2021.
3. ↑  Οδοντωτός σιδηρόδρομος

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοσελίδα φορέα διαχείρισης Εθνικού Πάρκου Χελμού-Βουραϊκού
* Φιλότης, βάση δεδομένων για την ελληνική φύση
Ο **Ιωάννης της Μόσχας**, επίσης γνωστός ως **μακάριος Ιωάννης ο δια Χριστόν σαλός** γεννήθηκε στα περίχωρα της Βόλογκντα στη Ρωσία. Θεωρείτο θαυματουργός στη Μόσχα και πέρασε τα νεανικά του χρόνια ως εργάτης σε τοπικές αλυκές και ως μεταφορέας νερού. Ο Ιωάννης έκανε τη δουλειά του με πνευματική πειθαρχία σε συνδυασμό με αυστηρή δέσμευση για νηστεία και προσωπική προσευχή.

Τελικά μετακόμισε στην κοινότητα Ροστόφ, όπου άρχισε να συμπεριφέρεται ως δια Χριστόν σαλός.

>  Φορούσε αλυσίδες με βαριούς σιδερένιους σταυρούς και στο κεφάλι του έφερε ένα βαρύ σίδερο, για το οποίο τον ονόμαζαν "Ιωάννη με το μεγάλο καπέλο". Στη Μόσχα πήγε ξυπόλητος και σχεδόν γυμνός ακόμη και στον πιο σοβαρό παγετό και προκάλεσε τις μεγάλες δυστυχίες για τη Ρωσία, την Εποχή των Αναστατώσεων και την εισβολή των Πολωνών, λέγοντας ότι «στη Μόσχα θα είναι πολλοί ορατοί και αόρατοι διάβολοι». 
> 
> 

Ο Ιωάννης λέγεται ότι ανέφερε την αλήθεια χωρίς φόβο, ακόμη και σε εκείνους με την υψηλότερη κοινωνική ή πολιτική θέση, όπως ο ίδιος ο τσάρος της Ρωσίας, ο Μπορίς Γκαουντούφ.

>  Πριν από τον θάνατο ο Άγιος Ιωάννης υπέδειξε τον τάφο του στην εκκλησία του Ποκώβ στην Ρβά, που στη συνέχεια ονομάζεται καθεδρικός ναός του Μεγάλου Βασιλείου. Αφού προετοιμάστηκε για τον τάφο, απομάκρυνε τις αλυσίδες και πλύθηκε με νερό τρεις φορές. Πριν από το θάνατό του το 1589, ο Ευλογημένος Ιωάννης θεράπευε ανθρώπους. Λατρεύεται στη Μόσχα ως σπουδαίος άγιος που έκανε θαύματα και είχε οράματα. Στις 12 Ιουνίου 1672 τα λείψανα του αποκαλύφθηκαν και βρίσκονται κάτω από μια κρύπτη σε ένα από τα ξωκλήσια του καθεδρικού ναού του Βασιλείου του Μεγάλου. Πληροφορίες για τον βίο του διατηρήθηκαν σε χειρόγραφα του δέκατου έβδομου αιώνα.
> 
> 

Ο ευλογημένος Ιωάννης της Μόσχας τιμάται στις 3 Ιουλίου από την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία.

Δείτε επίσης
------------

* Δια Χριστόν σαλότητα
* Ανατολικός Χριστιανισμός
* Βασιλιάς ανόητος για τον Χριστό

Αναφορές
--------

1. ↑  «Blessed John of Moscow the Fool-For-Christ». *oca.org* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο ευλογημένος Ιωάννης της Μόσχας ο δια Χριστόν σαλός Ορθόδοξος Συναξάριον
Το **φαράγγι (του) Χαυγά Οροπεδίου** είναι ο αγωγός που μεταφέρει νερό από το οροπέδιο Καθαρό στο αντίστοιχο του Λασιθίου.

Το χειμώνα και γενικά σε περιόδους βροχοπτώσεων, ο –ομώνυμος– χείμαρρος Χαυγάς κάνει τη διέλευση δύσκολη και επικίνδυνη. Αντίθετα, το καλοκαίρι είναι βατό με πολύ ευχάριστη και εντυπωσιακή διαδρομή, έως τη μεγάλη φυσική υδάτινη δεξαμενή (κολύμπα) *Νεραϊδοκόλυμπο*. Στο σημείο έχει πέσει υπερμεγέθης στρογγυλός ογκόλιθος, ο οποίος φράσσει τον πυθμένα και διακόπτει την πεζοπορία. Κατά συνέπεια, μόνο έμπειροι ορειβάτες έχουν δυνατότητα να συνεχίσουν την περαιτέρω ανάβαση του φαραγγιού.

Πηγές
-----

* Φαράγγι Χαυγά Οροπεδίου, cretanbeaches.com
* Φαράγγι Χαυγά (αρχειοθετημένο), oropedio.gr
Ο **Μανώλης Μητσόπουλος** (γεννημένος στις 2 Απριλίου 1969, στο Παλαίφυτο Πέλλας) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής. Κατά τη διάρκεια της ποδοσφαιρικής του καριέρας αγωνίστηκε ως κεντρικός αμυντικός διαδοχικά σε **Άρη Παλαιφύτου Πέλλας**, Εδεσσαϊκό, Άρη Θεσσαλονίκης. Ο.Φ.Η. Καστοριά και Αετό Σκύδρας.

Ποδοσφαιρική καριέρα
--------------------

Ο Μητσόπουλος ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στην ομάδα της γενέτειράς του, τον Άρη Παλαιφύτου Πέλλας και το 1987 μεταπήδησε στη μεγάλη ομάδα της περιοχής, τον Εδεσσαϊκό. 

Ο δυναμικός τρόπος με τον οποίο αγωνίζονταν γρήγορα τράβηξε το ενδιαφέρον των υπευθύνων της μεγάλων ομάδων, και το καλοκαίρι του 1991 φόρεσε την φανέλα της Άρη Θεσσαλονίκης. Για τα επόμενα 8 χρόνια, ο Μητσόπουλος υπήρχε βασικό γρανάζι της ομάδας συμμετέχοντας σε 252 αγώνες σε όλες τις διοργανώσεις (187 συμμετοχές στη Α’ Εθνική, 24 στην Β’ Εθνική, 38 στο Κύπελλο Ελλάδας και 3 στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ).

Με τους «κίτρινους» σκόραρε συνολικά 16 τέρματα (9 στην Α’ Εθνική, 3 στη Β΄και 4 για το Κύπελλο Ελλάδας. Σημείωσε το πρώτο τέρμα της επαγγελματικής του καριέρας στις 12 Ιανουαρίου 1992 στον αγώνα Άρη-Skoda Ξάνθης 2-0. . Ωστόσο το παιχνίδι το οποίο μένει χαραγμένο στη μνήμη όλων είναι ο αγώνας κυπέλλου Άρη-ΟΦΗ 4-1 στις 28 Ιανουαρίου 1998, όταν ο Μητσόπουλος έδωσε την πρόκριση στην ομάδα του με 2 προσωπικά γκολ. 

Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την κίτρινη φανέλα στις 18 Αυγούστου 1991, στον νικηφόρο (με 6-1) εντός έδρας αγώνα της ομάδας του με τον Πανδραμαικό για το θεσμό του Κυπέλλου. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, στον αγώνα Άρη- Χάποελ Μπερ Σεβά 3-1, στις 9 Αυγούστου 1994 .

Το καλοκαίρι του 1999 έμεινε ελεύθερος από τον Άρη και συνέχισε την καριέρα του στον ΟΦΗ για μια διετία.

Το 2001 μεταγράφηκε στην Καστοριά και το 2002 στον Αετό Σκύδρας για να ολοκληρώσει την ποδοσφαιρική του καριέρα αγωνιζόμενος στη Δ’ Εθνική, μέχρι το 2004, στον Εδεσσαϊκό διατελώντας και αρχηγός της ομάδας.

Εθνικές ομάδες
--------------

Υπήρξε μέλος της Ελληνικής Εθνικής Μεσογειακής ομάδας ποδοσφαίρου που κατέκτησε το 1991 την πρώτη θέση στους Μεσογειακούς Αγώνες του 1991, νικώντας στον τελικό με την Τουρκία, στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας με 3-1. 
Επίσης φόρεσε τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδας μια και μόνο φορά στις 29 Ιανουαρίου 1992, στο εκτός έδρας φιλικό αγώνα με την Εθνική Αλβανία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Άρης-Ξάνθη 2-0
2. ↑  1998: Άστραψε και βρόντηξε ο διψασμένος Άρης
3. ↑   Επιστροφή στην Ευρώπη με νίκη
4. ↑  19 χρόνια από την κατάκτηση της κορυφής των Μεσογειακών για τον Μαρίνο Ουζουνίδη με τα "γαλανόλευκα"!(+video)
5. ↑  Αλβανία-Ελλάδα 1-0
6. ↑

Πηγές
-----

* Προφίλ του Μ. Μητσόπουλου στο transfermarkt.com
* Προφίλ του Μ. Μητσόπουλου στο oiassoitouareos.gr
Συντεταγμένες: 35°05′4.72″N 25°50′12.00″E﻿ / ﻿35.0846444°N 25.8366667°E﻿ / 35.0846444; 25.8366667

Το Φαράγγι του Χα.
Το **Χα** είναι ένα φαράγγι στην ανατολική πλευρά του νησιού της Κρήτης στην Ελλάδα. Βρίσκεται στο νομό Λασιθίου κοντά στο Μοναστηράκι, στη δυτική πλαγιά του βουνού Θρυπτή, βόρεια της Ιεράπετρας. Η είσοδός του που είναι μόλις τρία μέτρα, βρίσκεται σε υψόμετρο 370μ. και ως την έξοδο κατηφορίζει και καταλήγει σε υψόμετρο 140μ. Έχει περίπου 33 ραπέλ το μεγαλύτερο από τα οποία αγγίζει το ύψος των 35μ. Γενικά διαθέτει πολύ στενά τοιχώματα, με πλάτος μόλις λίγα εκατοστά. Προς το τέλος του φαραγγιού χύνεται ένας μεγάλος καταρράκτης ύψους 215 μέτρων. Αν και υπάρχουν πολλές διαφορετικές εκδοχές για την προέλευση του ονόματός του, αυτή που υπερισχύει είναι ότι προέρχεται ετυμολογικά από το ρήμα "χάσκω" που σημαίνει δημιουργώ χάσμα, άνοιγμα.

Το φαράγγι του Χα έχει 26 τεχνικές καταβάσεις η μεγαλύτερη εκ των οποίων είναι 30μ. και σχεδόν καθόλου περπάτημα. Γι' αυτό οι επισκέπτες του είναι κυρίως έμπειροι ορειβάτες, καθώς είναι αρκετά επικίνδυνο. Θεωρείται ένα από τα αγριότερα φαράγγια της Ελλάδας και ένα από τα πιο δύσκολα για διάσχιση, αλλά ένα από τα 10 ομορφότερα σε όλη την Ευρώπη. Οι πρώτοι που το διέσχισαν ήταν τρεις Θεσσαλονικείς ορειβάτες, ο Σταύρος Λαζαρίδης, ο Βλάσης Χατζηπαναγιώτου και ο Χρόνης Αματζίδης. Για να το διασχίσουν χρειάστηκαν μία εβδομάδα, από τις 17 ως τις 23 Ιουνίου το 1987.

Καταρράκτης στο φαράγγι του Χα

Οικολογία
---------

Το φαράγγι διαθέτει πλούσια χλωρίδα και πανίδα. Οι μικρές λίμνες αποτελούν σημαντικούς υδροβιότοπους για πολλά μεταναστευτικά πουλιά, αλλά και για μόνιμα πουλιά και θηλαστικά. Από τα θηλαστικά το είδος που κυριαρχεί είναι ο κρητικός λαγός, ενώ συναντάται και η κρητική νυφίτσα (*καλογυναικάρι*) και ο κρητικός ασβός (*άρκαλος*). Έχει, επίσης, παρατηρηθεί ο ακανθωτός ποντικός, τρωκτικό που δεν υπάρχει αλλού στην Ευρώπη και είναι στοιχείο της αφρικανικής πανίδας.
Στο φαράγγι θα συναντήσει κανείς την τραχεία πεύκη καθώς και πλήθος άλλων ειδών δέντρων και θάμνων, αρωματικών φυτών και λουλουδιών. Πολλά σπάνια και απειλούμενα φυτικά είδη έχουν βρει ιδανικό καταφύγιο μέσα στη Χαράδρα.

### Προστατευόμενη τοποθεσία

Το όρος Θρύπτης και η γύρω περιοχή του, με συμπεριλαμβανόμενο το φαράγγι του Χα, είναι προστατευόμενος βιότοπος του Natura 2000.

Αναφορές
--------

1. ↑  votaniki (23 Δεκεμβρίου 2018). «Όρος Θρύπτης και γύρω περιοχή (GR4320005) - Βοτανική» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2019.
2. ↑  «N2K GR4320005 dataforms». *natura2000.eea.europa.eu*. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Φαράγγι του Χα
Ο **Αθλητικός Σύλλογος Εθνικός Βόλου** ήταν ελληνικό ποδοσφαιρικό σωματείο με έδρα τον Βόλο. Ιδρύθηκε το 1945 και τα χρώματα του συλλόγου ήταν το μαύρο και το κίτρινο. Η ομάδα χρησιμοποιούσε ως έδρα της το γήπεδο της Ιεράς Μητρόπολης Δημητριάδος στην Νέα Ιωνία.

Ιστορία
-------

Ο Εθνικός Βόλου ιδρύθηκε το 1945 με αρχική ονομασία Αναγέννηση Βόλου και συμμετείχε στο πρώτο μεταπολεμικό πρωτάθλημα της ΕΠΣ θεσσαλίας την σεζόν 1945-46. Την σεζόν 1949-50 μετονομάζεται σε Εθνικό Βόλου. Ο Εθνικός προήλθε από την συγχώνευση δυο ομάδων που είχαν δραστηριοποιηθεί προπολεμικά στον Βόλο, των ΠΑΕΚ και Οδυσσέα Βόλου. Η ΠΑΕΚ είχε προέλθει από την συγχώνευση των "ιστορικών" ΑΕΚ Βόλου και ΠΑΟΚ Βόλου στα μέσα της δεκαετίας του 30. 

Από την ίδρυση του έως το 1961 είχε σταθερή παρουσία στην πρώτη κατηγορία της ΕΠΣΘ. Το 1953 ο Εθνικός δίνει φιλικό αγώνα με τον Παναθηναϊκό και ηττάται με το βαρύ 7-1. Το 1961 συγχωνεύεται με τον Ολυμπιακό Βόλου αλλά επανιδρύεται γρήγορα. Από το 1961 έως το 1968 αγωνίζεται στην Β' ΕΠΣΘ. Το 1968 κατακτά το πρωτάθλημα της Β' ΕΠΣΘ και ανεβαίνει στην Α' ΕΠΣΘ. Την περίοδο 1983-84 κατακτά το κύπελλο Ε.Π.Σ.Θ. Το 1992-1993 κατακτά ξανά το πρωτάθλημα της Β' ΕΠΣΘ και ανεβαίνει στην παραπάνω κατηγορία. Την περίοδο 1998-1999 ο Εθνικός βλέπει 2 διαδοχικούς υποβιβασμούς από την Α' ΕΠΣΘ στην Β' ΕΠΣΘ (1998) και από την Β' ΕΠΣΘ στην Γ' ΕΠΣΘ (1999). Την σεζόν 2000-01 κατακτά το πρώτο πρωτάθλημα του Εθνικού στην Γ' ΕΠΣΘ. Την περίοδο 2001-2006 αγωνίζεται στην Β' ΕΠΣΘ με μέτριο προς καλό αφού το 2006 κατακτά το τρίτο πρωτάθλημα της Β' ΕΠΣΘ. Από το 2006 και για 2 χρόνια αγωνιζόταν στην ανώτερη κατηγορία (Α' ΕΠΣΘ). Το 2008-09 αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Β' ΕΠΣΘ και κάνει μια κακή πορεία καταλαμβάνοντας την 12η θέση. Όμως το 2009-10 κάνει την υπέρβαση στην 1η και επανέρχεται στην παραπάνω κατηγορία μετά από 2 χρόνια. Στην Α' ΕΠΣθ αγωνιζόταν για 3 χρόνια. Από το 2013 έως το 2015 ο σύλλογος αδρανοποιήθηκε. Το 2015 ο Εθνικός αγωνιζόταν στην Β' ΕΠΣθ μέχρι το 2018. Την σεζόν 2018-19 δεν συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Β' ΕΠΣΘ λόγω προβλημάτων. Το 2022 επισημοποιήθηκε και τυπικά η διαγραφή του σωματείου από το μητρώο.

Τίτλοι
------

* **Πρωτάθλημα Β' κατηγορίας ΕΠΣ Θεσσαλίας**
	+ Πρωταθλήτρια (5) : 1968, 1979, 1993, 2006, 2010

* **Πρωτάθλημα Γ' κατηγορίας ΕΠΣ Θεσσαλίας**
	+ Πρωταθλήτρια (1) : 2001

* **Κύπελλο ΕΠΣ Θεσσαλίας**
	+ Κυπελλούχος (1) : 1984

Η διαχρονική πορεία
-------------------

* 1945-1961: Α' ΕΠΣΘ
* 1961-1968: Β' ΕΠΣΘ
* 1968-197?: Α' ΕΠΣΘ
* 197?-1979: Β' ΕΠΣΘ
* 1979-198?: Α' ΕΠΣΘ
* 198?-1993: Β' ΕΠΣθ
* 1993-1996: Α' ΕΠΣΘ
* 1996-2000: Β' ΕΠΣΘ
* 2000-2001: Γ' ΕΠΣΘ
* 2001-2003: Β' ΕΠΣΘ
* 2003-2004: Γ' ΕΠΣΘ
* 2004-2006: Β' ΕΠΣΘ
* 2006-2008: Α' ΕΠΣΘ
* 2008-2010: B' ΕΠΣΘ
* 2010-2013: Α' ΕΠΣΘ
* 2013-2015: σε αδράνεια
* 2015-2018: Β' ΕΠΣΘ

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ο προσεχής αντίπαλος...ΕΘΝΙΚΟΣ Α.Σ. ΒΟΛΟΥ». *toxotisvolou.ucoz.com*. 18 Ιανουαρίου 2016.
2. ↑  «Αναζητώντας τα ίχνη του… Ηρακλή Θεσσαλίας στην ΕΠΣΘ». *magnesianews.gr*. 21 Δεκεμβρίου 2022.
Η **Νιρματρελβίρη** (αγγλ. Nirmatrelvir) είναι ένας εκλεκτικός αναστολέας της 3C-like πρωτεάσης του ιού SARS-COV-2 και χορηγείται για την αντιμετώπιση ήπιων έως μέτριων συμπτωμάτων της COVID-19. Εξαιτίας του ταχέος μεταβολισμού της συγχορηγείται με τη Ριτοναβίρη (Ritonavir), η οποία ως ισχυρός αναστολέας του CYP3A4 λειτουργεί ως φαρμακοενισχυτής (booster). Στις κλινικές μελέτες που πραγματοποιήθηκαν η νιρματρελβίρη φάνηκε αποτελεσματική στη μείωση των εισαγωγών στα νοσοκομεία και των θανάτων σε ασθενείς με αυξημένη πιθανότητα παρουσιάσης επιπλοκών της νόσου, ενώ ταυτόχρονα παρουσίασε καλή συνολική ασφάλεια. Παρ' όλ' αυτά

πρόσφατες in-vitro μελέτες έδειξαν ότι ο SARS-CoV-2 είναι δυνατόν να παρουσιάσει αντίσταση στη νιρματρελβίρη.

Tο συνδυαστικό σκεύασμα νιρματρελβίρης/ριτοναβίρης της εταιρίας Pfizer υπό την εμπορική ονομασία Paxlovid έλαβε 'έγκρίση υπό όρους' από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων στις 28.01.2022 τελώντας υπό συμπληρωματική παρακολούθηση για την αναφορά τυχόν ανεπιθύμητων ενεργείών.

H Eλληνική Εταιρία Λοιμώξεων στις κατευθυντήριες οδηγίες που εξέδωσε τον Οκτώβριο του 2022 συνιστά τη χορήγηση του φαρμάκου σε όσους ασθενείς βρίσκονται σε ομάδες υψηλού κινδύνου και εμφανίζουν ήπια έως μέτρια συμπτώματα της νόσου COVID-19.

Πηγές
-----

1. ↑  «nirmatrelvin».
2. ↑  «ritonavir».
3. ↑  «Real-world effectiveness of molnupiravir and nirmatrelvir plus ritonavir against mortality, hospitalisation, and in-hospital outcomes among community-dwelling, ambulatory patients with confirmed SARS-CoV-2 infection during the omicron wave in Hong Kong: an observational study».
4. ↑  «Efficacy and safety of three new oral antiviral treatment (molnupiravir, fluvoxamine and Paxlovid) for COVID-19：a meta-analysis».
5. ↑  «Multiple pathways for SARS-CoV-2 resistance to nirmatrelvir».
6. ↑  «Paxlovid».
7. ↑  «Κατευθυντήριες οδηγίες της Ελληνικής Εταιρείας Λοιμώξεων για τη συνταγογράφηση της νιρματρελβίρης (PF-07321332)/ριτοναβίρης (Paxlovid®)» (PDF).
Ο **Γιάννης Φωτιάδης** (1880-1965) ήταν Έλληνας γλύπτης. Υπήρξε δεινός γλύπτης της πέτρας και του μάρμαρου. Είχε μικρασιατική καταγωγή αλλά εργάστηκε κυρίως στη Λήμνο.

Βιογραφία
---------

Ο Γιάννης Φωτιάδης γεννήθηκε στη Σαμψούντα της Μικρασίας το 1880. Από μικρός ασχολήθηκε με την τέχνη της μαρμαρογλυπτικής και της λιθογλυπτικής. Για τη ζωή και το έργο του πριν έρθει στη Λήμνο δεν είναι γνωστά πολλά πράγματα. Πάντως, δεν ήταν απλός εμπειροτέχνης, διότι γνώριζε σχέδιο καθώς και τις τεχνικές της γλυπτικής με χρήση πηλού και γύψου. Προφανώς, είχε λάβει κάποια σχετική παιδεία αλλά είναι άγνωστο πότε και πού συνέβη αυτό.

Το 1918 έφτασε στη Λήμνο επικεφαλής ενός συνεργείου μαρμαροτεχνιτών για να επιμεληθεί την κατασκευή των συμμαχικών νεκροταφείων του Μούδρου και του Πορτιανού, στα οποία είχαν ταφεί οι πολυπληθείς πεσόντες στρατιώτες της εκστρατείας της Καλλίπολης. Η ανάθεση του έργου αυτού στο Φωτιάδη από τον υπεύθυνο Άγγλο αρχιτέκτονα σημαίνει ότι ήταν ήδη καταξιωμένος γλύπτης και είχε δημιουργήσει γνωστό έργο εκτός Λήμνου. Όμως, οι ρίζες και το προηγούμενο έργο του λησμονήθηκαν μετά το 1922.

Την περίοδο που εργάστηκε στη Λήμνο γνώρισε τη σύζυγό του, Ελισάβετ Κούβαρου, από την Ατσική και αποφάσισε να εγκατασταθεί μόνιμα σε αυτό το χωριό. Στη συνέχεια εργάστηκε στη Λήμνο αναλαμβάνοντας πολλά έργα: μνημεία, σχολεία, ναούς, καμπαναριά, πλατείες, λιμάνια σε όλο το νησί. Στην τοπική κοινωνία έγινε γνωστός με την επωνυμία **"μάστρο-Γιάννης"**. Εργαζόταν με μεράκι και συχνά δεν υπολόγιζε σωστά το κόστος των έργων που αναλάμβανε, με αποτέλεσμα να πληρώνει κι από την τσέπη του τους εργάτες. Συχνά στα ηρώα πληρωνόταν μόνο για τα υλικά και πρόσφερε την εργασία του δωρεάν.

Εργαζόταν συνεχώς ως τα βαθιά του γεράματα και πέθανε το 1965 σε ηλικία 85 ετών, όντας ενεργός γλύπτης.

Το έργο του
-----------

Από το έργο του ξεχωρίζει το καμπαναριό του Αγίου Γεωργίου Ατσικής, το οποίο είναι το πιο εντυπωσιακό της Λήμνου. Από τα γλυπτά του μεγάλη επιτυχία είχαν οι γλυπτές γυναικείες μορφές, οι άγγελοι, οι γλαύκες στις προσόψεις σχολικών κτιρίων, οι αμφορείς σε εισόδους οικιών, οι δράκοντες και οι λεοντοκεφαλές σε γωνιές σπιτιών, τα κιονόκρανα κλπ. 

Χαρακτηριστικά έργα του είναι:

1. Καμπαναριό Αγ. Γεωργίου Ατσικής.
2. Πλατεία Ατσικής
3. Μνημείο πεσόντων Ατσικής.
4. Λιμάνι Μούδρου.
5. Δημοτικό σχολείο Ρωμανού.
6. Μνημείο Κυπρίων αγωνιστών στη Μύρινα.
7. Άγιος Χαράλαμπος Βάρους.
8. Ζωοδόχος Πηγή Κότσινου.
9. Δεκάδες ταφικά μνημεία

Παραπομπές
----------

Πηγές
-----

* Φυλλάδιο αφιερώματος του Συλλόγου Ατσικιωτών Λήμνου, 18-5-2005.
* «Πνευματικές εκδηλώσεις του Συλλόγου Ατσικιωτών Λήμνου», Αθήνα 2009.
Συντεταγμένες: 62°15′00″N 179°05′00″E﻿ / ﻿62.25000°N 179.08333°E﻿ / 62.25000; 179.08333

Το ακρωτήριο Ναυαρίνου (κόκκινη κουκκίδα).
Το **Ακρωτήριο Ναυαρίνου** αν και έχει ελληνικό όνομα δεν βρίσκεται στην Ελλάδα. Πρόκειται για πανύψηλο ακρωτήριο, ύψους 600 μέτρων, που βρίσκεται στη βορειοανατολική Ασία και συγκεκριμένα στην ανατολική Σιβηρία, στα νότια πρόσγεια του Βερίγγειου πορθμού. Αποτελεί το νότιο κέρας του κόλπου του Αναντίρ, βόρεια της χερσονήσου Καμτσάτκα (Kamchatca).

Ονομάστηκε έτσι από τους Ρώσους σε ανάμνηση της Ναυμαχίας του Ναυαρίνου που έγινε στον ομώνυμο κόλπο στην Ελλάδα. Το ακρωτήριο Ναυαρίνο είναι σχεδόν πανταχόθεν απόκρημνο και είναι ορατό από απόσταση 60 μιλίων. Θεωρείται από τα υψηλότερα του κόσμου. Αποτελεί σπουδαίο ναυτιλιακό βοήθημα στις διορθώσεις πορειών των πλοίων προ της προσέγγισης στον πορθμό. Μόνιμοι κάτοικοί του είναι οι άλμπατρος και άλλα διερχόμενα θαλάσσια πουλιά.

Πηγές
-----

* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.14ος, σ.289
Ο **Ιερόθεος** (κατά κόσμον Παρασκευόπουλος) ήταν Έλληνας θεολόγος και επίσκοπος. Διετέλεσε Μητροπολίτης Παροναξίας και κατόπιν Αιτωλίας και Ακαρνανίας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στο Καστέλλι Καλαβρύτων το 1877 ή 1878. Εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Αγίας Λαύρας. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή Αθηνών, της οποία αναδείχθηκε διδάκτορας το 1905. Διετέλεσε διευθυντής της Ιερατικής Σχολής Τριπόλεως. Υπηρέτησε ως στρατιωτικός ιερέας στον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο και ιεροκήρυκας στις Μητροπόλεις Ηλείας, Αργολίδος, Λευκάδος, Μεσσηνίας και Μαντινείας.

Στις 24 Ιουλίου 1914 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Παροναξίας μετά από χηρεία τεσσάρων ετών. Αναδιοργάνωσε την Μητρόπολη, συμπλήρωσε εφημεριακά κενά και ανασυγκρότησε μοναστήρια. Στις 23 Μαΐου 1934 εξελέγη Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας. 

Απεβίωσε στο Χαλάνδρι στις 12 Μαΐου 1961.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Ι.Μ.Αιτωλίας και Ακαρνανίας.
2. 1 2 3 4  Ι.Μ.Παροναξίας.

Πηγές
-----

* «Μητροπολίτες έως σήμερα». Ιερά Μητρόπολις Παροναξίας. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Νοεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2023.
* «Προκάτοχοι Μητροπολίτες». Ιερά Μητρόπολις Αιτωλίας και Ακαρνανίας. Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2023.

  


| τίτλοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας |
| --- |
| ΠροκάτοχοςΓρηγόριος (Γιακουμής) | **Μητροπολίτης Παροναξίας**1914-1934 | ΔιάδοχοςΧερουβείμ (Άννινος) |
| ΠροκάτοχοςΚωνσταντίνος (Κωνσταντινίδης) | **Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας**1934-1961 | ΔιάδοχοςΘεόκλητος (Αβραντινής) |
Ο **Γιάννης Μουσούρης** (γενν. Πειραιάς, 28 Ιανουαρίου 1951) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε επί σειρά ετών στο ελληνικό πρωτάθλημα. Ήταν πολυσύνθετος, καθώς ενώ στο ξεκίνημα της καριέρας του έπαιζε ως επιθετικός, αργότερα διακρίθηκε στην άμυνα.

Καριέρα
-------

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Περαμαϊκό και το καλοκαίρι του 1970 αποκτήθηκε από τον Εθνικό. Το καλοκαίρι του 1971 προωθήθηκε στην ανδρική ομάδα και για τα τέσσερα χρόνια που ακολούθησαν έπαιξε στην Α΄ Εθνική κατηγορία, συμπληρώνοντας 110 συμμετοχές, ενώ σκόραρε 35 φορές. Την επόμενη διετία αγωνίστηκε με την ΑΕΛ στην Β΄ Εθνική και το καλοκαίρι του 1977 υπέγραψε στην ΑΕΚ, έπειτα από εισήγηση του Φράντισεκ Φάντρονκ. 

Με την «Ένωση» όμως έγινε περισσότερο γνωστός ως πλάγιος μπακ, θέση στην οποία τον καθιέρωσε ο προπονητής Ζλάτκο Τσαϊκόφσκι, ύστερα από τους πρώτους αγώνες της ομάδας. Επί μία πενταετία (1977 – 1982) στην ΑΕΚ, ο Μουσούρης πήρε μέρος σε 161 επίσημους αγώνες πρωταθλήματος και πέτυχε, ως μοντέρνος οπισθοφύλακας, 32 γκολ. Επίσης αγωνίστηκε σε διεθνείς αγώνες των Κυπέλλων Ευρώπης, ενώ κέρδισε δύο τίτλους πρωταθλήματος (1977-78, 1978-79) και ένα Κύπελλο Ελλάδας (1977-78). 

Μετά τη θητεία του στην ΑΕΚ, έπαιξε, κατά σειρά, σε Βέροια (1982-83), Ρόδο (1983-84) και Κόρινθο (1984-85) ολοκληρώνοντας την επαγγελματική του διαδρομή.

Πηγές
-----

* Βιογραφικό του παίκτη στην AEKpedia
Ένα τέτοιου είδους αστείο στον Σαιξπηρικό Τίμωνα τον Αθηναίο
**Η μάνα σου** ή **της μάνας σου** αποτελούν εκφράσεις χιούμορ που περιλαμβάνουν λεκτική απαξίωση της μητέρας κάποιου, υποτιμώντας τα ευρέως διαδεδομένα αισθήματα γονικού σεβασμού. Συνήθως περιλαμβάνουν σεξουαλικά υπονοούμενα ή νύξεις για τη σωματική της υγεία, αλλά το όριο της μορφής είναι η ανθρώπινη ευρηματικότητα. Σε σύγκριση με άλλους τύπους προσβολών, οι προσβολές του τύπου «της μάνας σου» είναι ιδιαίτερα πιθανό να υποκινήσουν τη βία του δέκτη.

Ιστορία
-------

Οι ενσαρκώσεις της υιικής ευσέβειας σε διάφορους πολιτισμούς αντικατοπτρίζονται με παραδείγματα σε όλη την ανθρώπινη ιστορία.

Σε μια Βαβυλωνιακή Ακκαδική πέτρινη στήλη 3.500 ετών που βρέθηκε το 1976 από έναν αρχαιολόγο ονόματι J. J. van Dijk. Η στήλη, που πιθανότατα γράφτηκε από μαθητή, γιατί έχει πολλαπλά ορθογραφικά και γραμματικά λάθη, περιείχε επίσης πολλούς γρίφους και αστεία. Οι μελετητές που τη μελέτησαν και δημοσίευσαν την έρευνα και τις μεταφράσεις τους στο περιοδικό Iraq, που δημοσιεύτηκε από το Βρετανικό Ινστιτούτο για τη Μελέτη του Ιράκ, βρήκαν ένα ανέκδοτο που λέει, "…της μάνας σου είναι δίπλα από αυτόν που έχει συνουσία μαζί της. Τι/ποιος είναι;"

Ο Ουίλλιαμ Σαίξπηρ χρησιμοποίησε μια τέτοια συσκευή περισσότερες από μία φορές. Στον Τίτο Ανδρόνικο, ο Ααρών χλευάζει τους γιους του εραστή του:

«Κακό, γμησα τη μάνα σου».

Παραπομπές
----------

1. ↑  Millicent R. Ayoub and Sephen A. Barnett (October–December 1965). «Ritualized Verbal Insult in White High School Culture». *The Journal of American Folklore* (American Folklore Society) **78** (310): 337–344. doi:10.2307/538441.
2. ↑  Jeffries, Stuart (2006-06-12). «The mother of all insults». *The Guardian* (London).. Ανακτήθηκε στις 2006-12-06.
3. ↑  Deron, Bernadette (2 Αυγούστου 2018). «This 3,500 Year Old Tablet Has History's First 'Yo Mama' Joke». *All That's Interesting* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2022.
4. ↑  Shakespeare, Titus Andronicus, Act IV, Scene II
Συντεταγμένες: 35°41.70′N 34°35.20′E﻿ / ﻿35.69500°N 34.58667°E﻿ / 35.69500; 34.58667

Το Ακρωτήριο του Αποστόλου Ανδρέα
Ο **Απόστολος Ανδρέας** είναι ακρωτήριο της Κύπρου στην Επαρχία Αμμόχωστου. Είναι το ανατολικότερο σημείο της Κύπρου στη χερσόνησο της Καρπασίας, και οφείλει το όνομά του στην παράδοση που λέει ότι εκεί αποβιβάστηκε ο Απόστολος Ανδρέας.

Στη θέση κάστρο έχει ανασκαφεί προϊστορικός μικρός οικισμός.
Η περιοχή του Ακρωτηρίου είναι σημαντικός τόπος ξεκούρασης για τα μεταναστευτικά πουλιά, κυρίως για υδρόβια και αρπαχτικά. Επίσης υπάρχουν πολλές μικρές βραχονησίδες, σε μία από αυτές, Κλείδες όπως ονομάζονται, έχει τοποθετηθεί φάρος από την εποχή της Αγγλοκρατίας.

Σε βραχώδη έκταση στα νότια του ακρωτηρίου κτίστηκε το 1867 η μονή του Αποστόλου Ανδρέα, στο μέρος όπου πιστεύεται ότι αποβιβάστηκε ο Απόστολος Ανδρέας. Η παράδοση αναφέρει ότι ο Άγιος με θαύμα φανέρωσε πηγή νερού. Μέχρι την Τούρκικη εισβολή του 1974 ήταν από τα σημαντικότερα προσκυνήματα της Κύπρου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «cyprusinnumbers.doc». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Νοεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2008.
2. ↑  Cyprus Ports Authority Αρχειοθετήθηκε 2008-03-27 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε 3/1/2009
3. ↑  Τμήμα Αρχαιοτήτων Κυπριακής Δημοκρατίας, ανακτήθηκε 3/1/2009

Δείτε επίσης
------------

* Ακραία σημεία της Κύπρου
Η περιοχή του Ακρωτηρίου, το Κάβο Γάτα κάτω δεξιά.
Το **Κάβο Γάτα** ( Παλαιότερα κάβο Κουριάς ), είναι ακρωτήριο της Κύπρου, είναι το νότιο ανατολικό σύνορο του κόλπου του Ακρωτηρίου. Βρίσκεται στη χερσόνησο Ακρωτηρίου και ανήκει στη βάση Ακρωτηρίου. Είναι το νοτιοανατολικό σημείο της Ευρώπης, κείμενο 14 πρώτα λεπτά της μοίρας ή 25 χιλιόμετρα νοτιότερα από το ακρωτήριο Τρυπητή της Γαύδου.

Η ονομασία του ακρωτηρίου προέρχεται από το κοντινό μοναστήρι του Αγίου Νικολάου. Όπως αναφέρει ο Γιώργος Σεφέρης, είναι ιστορία που άκουσε από κάποιο μοναχό όταν πέρασε από εκεί το 1952: Κάποτε έπεσε ανομβρία στο νησί για πολλά χρόνια και γέμισε ο τόπος φίδια. Τότε οι μοναχοί ανέθρεψαν γάτες και κάθε μέρα το χάραμα αλλά και το βράδυ τις έστελναν έξω από το μοναστήρι να κυνηγήσουν τα φίδια. Η μάχη αυτή των φιδιών με τις γάτες κράτησε χρόνια, στο τέλος εξολόθρευσαν τα φίδια αλλά και οι ίδιες χάθηκαν αφού δεν άντεξαν το δηλητήριο. Και έτσι απο κάβο Κουριάς, ονομάστικε κάβο Γάτα. Άλλη παράδοση αναφέρει ότι τις γάτες τις έφερε η Αγία Ελένη

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ελευθεροτυπία [*νεκρός σύνδεσμος*], ανακτήθηκε 1/1/2009
2. ↑  Γιώργος Σεφέρης, *Οι γάτες του Αι Νικόλα*, ανακτήθηκε 1/1/2009
3. ↑  Κυπρίοι Άγιοι,  Αρχειοθετήθηκε 2008-10-04 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε 1/1/2009

Δείτε επίσης
------------

* Ακραία σημεία της Κύπρου
Αυτό το λήμμα αφορά την ανοιχτή κολοκυθόπιτα.  Για το ποντιακό φαγητό, δείτε: κορκότο.  
**Κουρκουτό**, **κορκοτό** ή **κορκωτό** ονομάζεται είδος κολοκυθόπιτας χωρίς φύλλο της ελληνικής κουζίνας. 

Γίνεται συνήθως με ένα χυλό από τριμμένα κολοκυθάκια, αλεύρι, αυγά, γάλα, νερό, ελαιόλαδο και τριμμένη φέτα. Συχνά καρυκεύεται και αρωματίζεται με πιπέρι και μοσχοκάρυδο. Στο χυλό αλευριού που χρησιμοποιείται (κουρκούτι), οφείλεται και το όνομα του φαγητού. Σε διάφορες παραλλαγές προστίθενται προαιρετικά κρεμμύδι και γιαούρτι ή κεφαλοτύρι. Το πιο νόστιμο φαγητό .

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ηλίας Μαμαλάκης. «Κορκοτό (Άμφισσα)». eliasmamalakis.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Συνταγή για "κορκοτό" Αρχειοθετήθηκε 2012-07-17 στο Wayback Machine.
* Συνταγή για "κουρκουτό"
Ο **Ντέιβιντ Ρίτσαρντ Μπέρκοβιτς** (David Richard Berkowitz, γέννηση 1 Ιουνίου 1953 - ) είναι Αμερικανός κατ' εξακολούθηση δολοφόνος (serial killer) υπεύθυνος για τον θάνατο 6 ατόμων και τον τραυματισμό 8, οι οποίοι έλαβαν χώρα μεταξύ 29 Ιουλίου του 1976 και 31 Ιουλίου του 1977 στην περιοχή της Νέας Υόρκης των Η.Π.Α..   

Ο Μπέρκοβιτς συνελήφθη απ' τις αρχές, στις 10 Αυγούστου του 1977, ομολόγησε τα εγκλήματά του, δικάστηκε και καταδικάστηκε σε 6 φορές ισόβια κάθειρξη ή 300 χρόνια φυλάκισης στις κρατικές φυλακές της Νέας Υόρκης "Attica" όπου και βρίσκεται ακόμα.  

Ο Μπέρκοβιτς έγινε γνωστός και με τα ονόματα, "**Ο γιος του Σαμ"** και "**Ο δολοφόνος με το 44αρι"**.   

Ο Μπέρκοβιτς ήταν ένα μοναχικό και απομονωμένο υιοθετημένο παιδί και από την εφηβεία εκδήλωσε την δυσπροσαρμοστική του φύση με την πραγματοποίηση μικρής έκτασης εμπρησμών. Στα 18 του, κατατάσσεται στο στρατό όπου μαθαίνει τέλεια τον χειρισμό των όπλων. Επίσης, στρέφεται και στη θρησκεία, στην εκκλησία των Βαπτιστών και μετατρέπεται σε φανατικό Χριστιανό. Και ενώ η πυρομανία του εντείνεται, ο πατριός του μετακομίζει στη Φλόριντα, και ο Μπέρκοβιτς μένει μόνος του στην Νέα Υόρκη. Αρχίζει τότε την αναζήτηση της μητέρας του την οποία ανακαλύπτει εν τέλει το 1975. Η μανιοκατάθλιψη έχει κάνει την εμφάνιση στη ζωή του, περιφέρεται με το αυτοκίνητό του άσκοπα στους δρόμους της Νέας Υόρκης, και ένα βράδυ πυροβολεί και σκοτώνει τον σκύλο του γείτονά του. Μετά το περιστατικό αυτό, αρχίζει να *ακούει φωνές* -από το πνεύμα του σκύλου που στοίχειωσε- που τον διατάζουν να σκοτώσει. Τον Δεκέμβριο του 1975 κάνει την πρώτη απόπειρα να σκοτώσει, τραυματίζοντας με μαχαίρι μια νεαρή κοπέλα. Η κυρίως δράση του όμως διαρκεί έναν χρόνο, από το καλοκαίρι του 1976 ως το καλοκαίρι του 1977 περίπου, όταν ο Μπέρκοβιτς σκοτώνει νεαρά ζευγάρια που ερωτοτροπούν σε απόμερα σημεία της πόλης. Από την Άνοιξη του 1977 άρχισε να στέλνει επιστολές στα Μ.Μ.Ε. οι οποίες δημοσιευόμενες προκάλεσαν πρωτοφανή αναβρασμό και φοβία στους κατοίκους της Νέας Υόρκης, αλλά οδήγησαν και τις αρχές στην σύλληψή του.

Πηγές - Παραπομπές
------------------

1. ↑
2. ↑  Π. Παπαϊωάννου: «Ανθρωποκτόνοι κατ' εξακολούθηση και κατά συρροή» (serial killers - mass murderers)- Το ελληνικό παράδειγμα, διδακτορική διατριβή για τον τομέα Εγκληματολογίας του Πάντειου Πανεπιστήμιου, σελ. 37

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 64148995966759751892
* LCCN: n77010098
* ISNI: 0000 0000 7901 750X
* GND: 1286774292
* BIBSYS: 90073423

 |

 |
Ο **Κρίστοφερ Άντριου Κουνς** (αγγλικά: *Christopher "Chris" Andrew Coons*), είναι Αμερικανός πολιτικός του Δημοκρατικού Κόμματος, που υπηρετεί ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών, για το Ντέλαγουερ.

Γεννήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1963 στο Γκρίνουιτς του Κονέκτικατ. Η καταγωγή του περιλαμβάνει αγγλικά και ιρλανδικά στοιχεία. Μεγάλωσε στο Χόκεσιν του Ντέλαγουερ και σπούδασε στο Κολέγιο Άμερστ και το Πανεπιστήμιο Γέιλ.

Η πολιτική του καριέρα ξεκίνησε ουσιαστικά το 2000, όταν αναδείχθηκε Πρόεδρος του Συμβουλίου της Κομητείας Νιου Κασλ. Από το 2005 ως το 2010 υπηρετούσε στο εκτελεστικό τμήμα της Κομητείας, όπου κατάφερε να εξισορροπήσει τον εκεί προϋπολογισμό, μειώνοντας τις δαπάνες και αυξάνοντας τους φόρους.

Το 2010 κέρδισε την εκλογική μάχη για τη Γερουσία, κερδίζοντας την Ρεπουμπλικανή υποψήφιο Κριστίν Οντόνελ. Επανεξελέγη το 2014 και υπηρετεί στις Επιτροπές Πιστώσεων, Προϋπολογισμού, Εξωτερικών Σχέσεων και Δικαιοσύνης.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2015.
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑
8. ↑
9. ↑
10. ↑
11. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2015.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 16232739
* LCCN: n85381055
* ISNI: 0000 0000 2828 6013
* GND: 1218024046
* US Congress: C001088

 |

 |
Συντεταγμένες: 37°48′56.736″N 23°45′48.406″E﻿ / ﻿37.81576000°N 23.76344611°E﻿ / 37.81576000; 23.76344611

Αεροφωτογραφία τμήματος της χερσονήσου
Το **Καβούρι** είναι χερσόνησος του Σαρωνικού, στη Βουλιαγμένη Αττικής. Βρίσκεται στη Μητροπολιτική Αθήνα, περίπου 16 χιλιόμετρα νότια από το κέντρο της Αθήνας.

Η χερσόνησος έχει μήκος περίπου 1.200 μέτρα και πλάτος περίπου 400 και καταλήγει σε ακρωτήριο ύψους περίπου 40 μέτρων. Η χερσόνησος είναι δασώδης. Σε μικρή απόσταση δυτικά του ακρωτηρίου βρίσκεται η νησίδα Καβουρονήσι. Περίπου ένα χιλιόμετρα βόρεια βρίσκεται ο ύφαλος Κακουλίδη. Η χερσόνησος διαθέτει αρκετές παραλίες, είτε αμμώδεις είτε με χαλίκι. Οι παραλίες Μικρό και Μεγάλο Καβούρι είναι αμμώδεις. Η παραλία Μεγάλο Καβούρι έχει μήκος περίπου 900 μέτρα και έχει ρηχά νερά και ένα νησάκι πολύ κοντά της, προσβάσιμο με τα πόδια. Έχει ελεύθερα και οργανωμένα σημεία.

Κατά τη διάρκεια ανασκαφής κοντά στην παραλία Μεγάλο Καβούρι βρέθηκε αρχαίος αμαξιτός δρόμος μήκους περίπου 300 μέτρων και πλάτους 1,9 με 6,1 μέτρων. Αποτελείται από πυκνά τοποθετημένες μικρές πέτρες οι οποίες υποστηρίζονται πλευρικά από αναλημματικά τοιχία ύψους 15 με 65 εκατοστών. Με βάση τα κεραμικά ευρήματα και τα νομίσματα, ο δρόμος βρίσκονται σε χρήση κατά τον 4ο αιώνα π.Χ. Ο δρόμος συνέδεε τον Δήμο Αιξωνιδών Αλών με το λιμάνι.

Από το 1956 λειτουργεί στο Καβούρι η 128 Σμηναρχία Εκπαίδευσης Τηλεπικοινωνιών – Ηλεκτρονικών (128 ΣΕΤΗ) της Πολεμικής Αεροπορίας. Μέχρι το 2002 λειτουργούσε επίσης σταθμός ραντάρ, ο οποίος πλέον είναι μη επιχειρησιακός.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Καλαντζή, Γεωργία (18 Μαΐου 2019). «Παραλία Καβούρι: Η διαδρομή, τα tips και όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε!». *Travelstyle*. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2023.
2. ↑  Μιχαήλ Σταματελάτος, Φωτεινή Βαμβά Σταματελάτου (2001). *Επίτομο Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας*. Αθήνα: Ερμής. σελ. 279. ISBN 960-320-133-2.
3. ↑  National Geospatial-intelligence Agency (2005). *Sailing Directions - Enroute: 2005 Eastern Mediterranean (11th Edition)*. ProStar Publications. σελ. 152. ISBN 978-1-57785-657-3.
4. ↑  «Καβούρι». *Athens Attica*. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2023.
5. ↑  «Ελεύθερες Παραλίες». *visitvarivoulavouliagmeni.gr*. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2023.
6. ↑  «Αρχαία αμαξητή οδός στο Καβούρι». *Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ*. 21 Ιουλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2023.
7. ↑  «128ΣΕΤΗ». *haf.gr*. Πολεμική Αεροπορεία. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2023.
Η έννοια της **πολιτικοποίησης** είναι πολυδιάστατη και περιλαμβάνει διάφορες διαστάσεις στην κοινωνική και πολιτική ζωή. Από τη μία πλευρά, σημαίνει την ενημέρωση και κατανόηση των βαθύτερων δομών της κοινωνίας και του ρόλου της πολιτικής στην επίλυση των κοινωνικών προβλημάτων. Περιλαμβάνει επίσης την αποδοχή της ιδέας ότι το κοινωνικό συμφέρον έχει προτεραιότητα έναντι του ατομικού συμφέροντος. Επιπλέον, συνδέεται με την ανάπτυξη κριτικής και διαλεκτικής σκέψης και την κατανόηση διαφόρων ιδεολογιών ως εργαλείων κατανόησης της πραγματικότητας και άσκησης εξουσίας.

Η πολιτική κοινωνικοποίηση αφορά τη διαδικασία μάθησης μέσω της οποίας τα άτομα αποφασίζουν πώς ταιριάζουν στις πολιτικές αξίες και διαδικασίες της χώρας τους. Οι κύριοι παράγοντες αυτής της διαδικασίας περιλαμβάνουν την οικογένεια, το σχολείο, τους συνομήλικους και τα μέσα ενημέρωσης.

Η **πολιτικοποίηση** διάφορων καταστάσεων και τομέων είναι ένα σημαντικό φαινόμενο. Ενώ συχνά θεωρείται αρνητική, καθώς μπορεί να εισάγει πολιτικές προκαταλήψεις σε τομείς που προηγουμένως θεωρούνταν απολιτικοί, μπορεί επίσης να είναι μια δύναμη για την αλλαγή και την ευαισθητοποίηση σε σημαντικά θέματα.

Ένα παράδειγμα πολιτικοποίησης είναι η προσέγγιση των πανεπιστημίων απέναντι σε καταλήψεις και διαδηλώσεις. Οι αντιδράσεις των ακαδημαϊκών αρχών σε τέτοιες καταστάσεις μπορεί να εκληφθούν ως μέσο πολιτικοποίησης, καθώς αποτελούν μια εκδήλωση της στάσης τους απέναντι σε πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα.

Επιπλέον, η συμμετοχή των πολιτών σε διάφορες πολιτικές διαδικασίες, όπως οι διαδηλώσεις και οι αντιδράσεις σε κοινωνικά θέματα, είναι άλλο ένα παράδειγμα πολιτικοποίησης. Αυτές οι ενέργειες μπορεί να έχουν θετικές συνέπειες, όπως η πίεση προς την κυβέρνηση για θεσμικές αλλαγές, η διαμόρφωση δημοκρατικής συνείδησης, και η ενημέρωση για κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα.

Συνολικά, η πολιτικοποίηση αποτελεί ένα σύνθετο φαινόμενο που αφορά την εισαγωγή πολιτικών στοιχείων σε διάφορους τομείς της κοινωνίας και μπορεί να έχει τόσο θετικές όσο και αρνητικές επιδράσεις. Ο τρόπος που τα άτομα και οι οργανισμοί αντιδρούν και διαχειρίζονται αυτές τις πολιτικοποιημένες καταστάσεις είναι καθοριστικός για την επίδρασή τους στην κοινωνία.

1. ↑  «Πολιτικοποίηση και Κομματικοποίηση». *Thessalonikiartsandculture.gr*. Ανακτήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2024.
2. ↑  «Τι είναι η Πολιτική Κοινωνικοποίηση; Ορισμός και Παραδείγματα». *Τι είναι η Πολιτική Κοινωνικοποίηση; Ορισμός και Παραδείγματα*. 3 Μαρτίου 2021. Ανακτήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2024.
3. ↑  «Η πολιτικοποίηση βλάπτει». *ΤΟ ΒΗΜΑ*. 2 Μαΐου 2024. Ανακτήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2024.
4. ↑  «Πολιτική και νέοι - Απολιτικοποίηση - Πολιτικοποίηση - Σχεδιάγραμμα έκθεσης». *Πολιτική και νέοι - Απολιτικοποίηση - Πολιτικοποίηση - Σχεδιάγραμμα έκθεσης*. Ανακτήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2024.
Ο **Κασίμ Ματζαλίουα** (Kassim Majaliwa Majaliwa, γεννημένος στις 22 Δεκεμβρίου 1961) είναι πολιτικός της Τανζανίας και πρωθυπουργός της χώρας από το 2015. Διορίστηκε από τον πρόεδρο Τζον Μαγκουφούλι μετά τις γενικές εκλογές του 2015. Είναι μέλος του κυβερνώντος κόμματος Chama Cha Mapinduzi και από το 2010 είναι βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Ρουάνγκουα.

Ιστορικό και εκπαίδευση
-----------------------

Γεννήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 1961. Ολοκλήρωσε το σχολείο του από το Γυμνάσιο Κιγκονσέρα το 1983. Στη συνέχεια εργάστηκε ως δάσκαλος για δεκαέξι χρόνια μέχρι το 1999. Εν τω μεταξύ, απέκτησε το δίπλωμα διδασκαλίας από το Mtwara Teacher Training College το 1993 και από το Πανεπιστήμιο του Νταρ ες Σαλάμ το 1998. Στη συνέχεια εντάχθηκε στο συνδικαλιστικό κίνημα και διετέλεσε γραμματέας της νομαρχιακής και περιφερειακής επιτροπής στον Σύλλογο Εκπαιδευτικών της Τανζανίας μεταξύ 1999 και 2006. Εν τέλει έγινε περιφερειακός επίτροπος της περιοχής Ουράμπο το 2006, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι την εκλογή του στο Κοινοβούλιο το 2010.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Ο Ματζαλίουα εξελέγη για πρώτη φορά στο Κοινοβούλιο στις γενικές εκλογές του 2010 με τη σημαία του Chama Cha Mapinduzi στην περιφέρεια Ρουάνγκουα.Χρημάτισε αναπληρωτής υπουργός Προεδρίας στο γραφείο του πρωθυπουργού (παρά τω Πρωθυπουργώ) αρμόδιος για την περιφερειακή διοίκηση και την τοπική αυτοδιοίκηση από το 2010 έως το 2015. 

Στις γενικές εκλογές του 2015, ο Ματζαλίουα επανεξελέγη βουλευτής στην περιφέρεια Ρουάνγκουα, νικώντας τον Όμαρι Μακότα από το Ενωμένο Μέτωπο Πολιτών με περιθώριο από 31.281 έως 25.536 ψήφους. 

Μετά την ορκωμοσία του Τζον Μαγκουφούλι ως προέδρου της Τανζανίας έπειτα από τη νίκη του στις γενικές εκλογές του 2015, ο Ματζαλίουα διορίστηκε στην πρωθυπουργία στις 19 Νοεμβρίου 2015.  Ο διορισμός του ήταν μια έκπληξη, ακόμη και για τον εαυτό του, δεδομένου ότι ήταν σχετικά νεοφερμένος στην εκλογική πολιτική ζωή. Η επιλογή του αποδόθηκε στην ταπεινοφροσύνη, την ειλικρίνεια, στην ηθική στην εργασία του καθώς και στην εκτίμηση που έχαιρε σε περιφερειακό επίπεδο - ο νέος πρωθυπουργός αναμενόταν να προέρχεται από το νότιο τμήμα της χώρας, από όπου κατάγεται ο Ματζαλίουα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.parliament.go.tz/administrations/129.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 8  Ιουλίου 2019.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 18  Δεκεμβρίου 2021.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Οκτωβρίου 2022.
5. ↑  www.parliament.go.tz/administrations/129.
6. ↑  www.parliament.go.tz/uploads/mps\_dir/1490102468-Kitabu%20cha%20Kumbukumbu%20za%20Wabunge-toleo%20la%20kwanza.pdf.
7. 1 2  «Profile:Hon. Kassim Majaliwa Majaliwa». Parliament of Tanzania. Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2016.
8. ↑  «Tanzania Parliamentary Results 2015» (PDF). *National Election Commission Tanzania*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 26 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2016.
9. ↑  Louis Kolumbia (2015-11-20). «Majaliwa sworn in as Prime Minister». The Citizen. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-03-29.. Ανακτήθηκε στις 2016-11-04.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 3200152080591907230005
* GND: 1153853345

 |

 |
Ο **Θεόδωρος Τερζόπουλος** (1947) είναι Έλληνας θεατρικός σκηνοθέτης.

Βιογραφία
---------

Ο Τερζόπουλος γεννήθηκε το 1947 στον Μακρύγιαλο Πιερίας και προέρχεται από πολύτεκνη αγροτική οικογένεια, ποντιακής καταγωγής. Σπούδασε αρχικά στη δραματική σχολή του Κ. Μιχαηλίδη στην Αθήνα (1965-1967) και κατόπιν στο Berliner Ensemble του Ανατολικού Βερολίνου (από το 1972 μέχρι το 1976). Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στην Ανατολική Γερμανία επηρεάστηκε σημαντικά από τον Χάινερ Μύλλερ. 

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, συνεργάστηκε πρώτα με θεατρικές σκηνές της Θεσσαλονίκης και από το 1978 με το ΚΘΒΕ, στο οποίο σκηνοθέτησε τέσσερις παραστάσεις, διατελώντας παράλληλα διευθυντής της Δραματικής Σχολής του από το 1981 έως το 1983. Το 1985 ανέλαβε τη θέση του διευθυντή στο φεστιβάλ Διεθνών Συναντήσεων Αρχαίου Δράματος στους Δελφούς. Το ίδιο έτος ίδρυσε τη θεατρική ομάδα Άττις, με την οποία παρουσίασε το 1986 στους Δελφούς την παράσταση «Βάκχες» του Ευριπίδη, κερδίζοντας στο πέρασμα των ετών διεθνή φήμη και αναγνώριση για τη ριζοσπαστική και πρωτοποριακή σκηνοθεσία του. Το 1993 ίδρυσε τη Διεθνή Θεατρική Ολυμπιάδα, της οποίας ανέλαβε και την προεδρία.

Στη διάρκεια της σταδιοδρομίας του, έχει σκηνοθετήσει πληθώρα έργων αρχαίων Ελλήνων τραγικών, καθώς και σύγχρονων Ελλήνων και Ευρωπαίων συγγραφέων τα οποία έχει παρουσιάσει σε φεστιβάλ και θέατρα ανά τον κόσμο. Παράλληλα έχει τιμηθεί με ποικίλες διακρίσεις, ενώ το 2015 εξέδωσε το βιβλίο «Η Επιστροφή του Διόνυσου», το οποίο μεταφράστηκε σε διάφορες γλώσσες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Library of Congress Authorities*. Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου. no2006106377. Ανακτήθηκε στις 1  Απριλίου 2023.
2. 1 2 3  Καλτάκη, Ματίνα, επιμ. (11 Φεβρουαρίου 2015). «Θόδωρος Τερζόπουλος». *lifo.gr*. LiFO. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2023.
3. 1 2 3 4  «Θεόδωρος Τερζόπουλος». *attistheatre.com*. Θέατρο Άττις. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2023.
4. ↑  «Τερζόπουλος, Θόδωρος». *ntng.gr*. Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2023.
5. ↑  «"Διόνυσος, η επιστροφή 2020": Ένα ντοκιμαντέρ για τη ζωή του Θεόδωρου Τερζόπουλου στο Ριάλτο». *avant-garde.com.cy*. Avant-Garde. 21 Νοεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2023.
6. ↑  «Η Δραματική Σχολή στη 10η Διεθνή Θεατρική Ολυμπιάδα στην Ουγγαρία». *athensconservatoire.gr*. Ωδείο Αθηνών. 7 Ιουνίου 2023. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2023.
7. ↑  «Θεόδωρος Τερζόπουλος». *onassis.org*. Ίδρυμα Ωνάση. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2023.
8. ↑  Αγγελικόπουλος, Βασίλης, επιμ. (11 Ιουνίου 2006). ««Πέρσες» οργής στην Επίδαυρο για τη σημερινή βία στον κόσμο». *kathimerini.gr*. Η Καθημερινή. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2023.
**Η Μεγάλη Κλοπή** (αγγλ. The Big Steal) είναι αμερικανικό φιλμ νουάρ του 1949 σε σκηνοθεσία του Ντον Σίγκελ και πρωταγωνιστές τον Ρόμπερτ Μίτσαμ και την Τζέιν Γκριρ, που συνεργαστήκαν ξανά για δεύτερη φορά μαζί μετά από την ταινία του 1947 *Αμάρτημα του Παρελθόντος*.

Πλοκή
-----

Ο Υπολοχαγός του Στρατού Ντιούκ Χαλιντέι (Ρόμπερτ Μίτσαμ) ληστεύεται από τον Τζιμ Φισκ (Πάτρικ Νόουλς), κλεβόντας του την μισθοδοσία 300.000 δολαρίων. Όταν ο ανώτερος του Χαλιντέι, Λοχαγός Βίνσεντ Μπλέικ (Γουίλιαμ Μπεντίξ), τον 
υποπτεύεται ότι έχει λάβει μέρος στην κλοπή, ο Χαλιντέι δεν έχει άλλη επιλογή από το να ακολουθήσει τον Φισκ στο Μεξικό. Ψαχνόντας τον Φισκ θα πέσει πάνω στην φιλενάδα του Τζόαν Γκράχαμ (Τζέιν Γκριρ), η οποία του είχε δανείσει 2000 δολάρια και μαζί θα αρχίσουν να κηνηγούν τον Φισκ από την μια πόλη στην άλλη στο Μεξικό.

Ο Χαλιντέι και η Γκράχαμ θα εντοπίσουν τον Φισκ σε ένα απομονωμένο σπίτι στην έρημο, όπου ο Φισκ έχει συνάντηση με τον Σέτον (Τζον Κουάλεν), έναν κλεπτάποδοχο που προσφέρει στον Φισκ 150.000 δολάρια σε αντάλλαγμα για την κλεμμένη μισθοδοσία του στρατού. 
Το ζευγάρι συλλαμβάνεται από τους μπράβους του Σέτον.

Την ίδια στιγμή θα εμφανιστεί και ο Λοχαγός Μπλέικ με τον Χαλιντέι να συνειδητοποιεί ότι ο Λοχαγός του ήταν τελικά ο συνεργός του Φισκ στην κλοπή της μισθοδοσίας του στρατού.

Μετά από εναν καβγά του Μπλέικ με τον Φισκ για τα λεφτά, ο Μπλέικ θα τον πυροβολήσει και θα τον σκοτώσει. Μέσα στην αναταραχή η Γκράχαμ θα καταφέρει να ξεφύγει από την προσοχή του Μπλέικ και θα πάρει ένα πιστόλι και θα τον πυροβολήσει θανάσιμα. 
Στο τέλος ο Χαλιντέι και η Γκράχαμ θα πάρουν τα λεφτά και θα επιστρέψουν στις ΗΠΑ.

Διανομή
-------

* Ρόμπερτ Μίτσαμ ως Ντιούκ Χαλιντέι
* Τζέιν Γκριρ ως Τζόαν Γκράχαμ
* Πάτρικ Νοούλς ως Τζιμ Φισκ
* Γουίλιαμ Μπέντιξ ως Βίνσεντ Μπλέικ
* Τζων Κουάλεν ως Σέτον

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.imdb.com/title/tt0041178/. Ανακτήθηκε στις 18  Απριλίου 2016.
2. ↑  (Τσεχικά) *Česko-Slovenská filmová databáze*. 2001.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η Μεγάλη Κλοπή στην IMDb (Αγγλικά)Edit on Wikidata

* Η Μεγάλη Κλοπή στο AllMovie (Αγγλικά)Edit on Wikidata

* Η Μεγάλη Κλοπή στο Rotten Tomatoes (Αγγλικά)Edit on Wikidata

* Η Μεγάλη Κλοπή στο TCMDB (Αγγλικά)Edit on Wikidata

* Η Μεγάλη Κλοπή στο AlloCine (Γαλλικά)Edit on Wikidata

* Η Μεγάλη Κλοπή στο Cine.gr (αρχειοθετημένος)Edit on Wikidata

* Η Μεγάλη Κλοπή στο Αμερικανικό Ινστιτούτο ΚινηματογράφουEdit on Wikidata

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
 |

 |