recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ο φετιχισμός των ποδιών** ή η **κρουροφιλία** (από το λατινικό "crūs" που σημαίνει "πόδι") είναι το σεξουαλικό φετίχ για τα πόδια.  Τα άτομα μπορεί να βιώσουν σεξουαλική έλξη για μια συγκεκριμένη περιοχή όπως οι μηροί, τα γόνατα ή οι γάμπες. Η κρουροφιλία συνδέεται συχνά με άλλα φετίχ όσον αφορά τις προτιμήσεις στην ενδυμασία. Άτομα με αυτό το φετίχ μπορεί να επιθυμούν να δουν συγκεκριμένα είδη ρούχων όπως σορτς, βερμούδες, φούστες, μπότες που φτάνουν μέχρι τον μηρό ή καλσόν.

Χαρακτηριστικά
--------------

Ο φετιχισμός των ποδιών είναι ένας μερικισμός κατά τον οποίο ένα άτομο έλκεται σεξουαλικά από τα πόδια ενός άλλου ατόμου. Κοινές εκφράσεις αυτής της έλξης μπορεί να περιλαμβάνουν στενή σωματική αλληλεπίδραση με τα πόδια ή απλά μπορεί να λειτουργούν ως φαντασίωση που κάποιος θαυμάζει απο μακριά.

  

Αν και ο φετιχισμός των ποδιών συνδέεται τυπικά με τους άνδρες, δεν αποτελεί ένα φαινόμενο που αφορά μόνο το ένα φύλο. Μια μελέτη του 2008 από ερευνητές στο Πανεπιστήμιο Wroclaw στην Πολωνία παρουσίασε ένα δείγμα 200 ανδρών και γυναικών εθελοντών. Στους συμμετέχοντες παρουσιάστηκαν εικόνες ανθρώπων με το ίδιο ύψος αλλά με διαφορετικά μήκη ποδιών. Η έρευνά τους, υποστήριξε ότι τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες βρίσκουν ελκυστικά τα μακρύτερα πόδια. Η πλειοψηφία προτιμούσε πόδια 5% μακρύτερα από το μέσο όρο, και το ιδανικό μήκος των θηλυκών ποδιών βρέθηκε να είναι 1,4 φορές το μήκος του άνω σώματος. Όπως δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής, "Υπάρχουν καλοί εξελικτικοί λόγοι για την προτίμηση. Τα μακριά πόδια είναι ένα σημάδι υγείας." H αναπληρώτρια καθηγήτρια ψυχολογίας της UCLA, Martie Haselton, δήλωσε: «Τα μακριά πόδια είναι κάτι που γνωρίζουμε ότι οι άντρες προτιμούν στις συντρόφους τους.Τα νέα σε αυτήν την έρευνα είναι ότι και οι γυναίκες προτιμούν μακρύτερα πόδια στους συντρόφους τους."  Αν και το μήκος των ποδιών δεν είναι πάντα ένα σημάδι καλής υγείας, οι άνθρωποι τείνουν να προτιμούν μακρύτερα πόδια για μια πιο ελκυστική εμφάνιση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Resnick, J. (2011). Far-out Philias and Phobias. Psychotherapy in Australia, 17(4), 65.
2. ↑  «Study: Men, Women Love Longer Legs». *ABC News*. 17 Ιανουαρίου 2008.
Το **ΦΦΣΑ Φεντερέισον Καπ** (αγγλικά: *FFSA Federation Cup*) είναι ποδοσφαιρική διοργάνωση κυπέλλου στην Αυστραλία, που διοργανώνεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νότιας Αυστραλίας. Από το 2014, το ΦΦΣΑ Φεντερέισον Καπ αποτελεί επίσης προκριματική διοργάνωση για το Κύπελλο Αυστραλίας.

Ιστορία
-------

Η έναρξη του θεσμού χρονολογείται από το 1907, όταν ιδρύθηκε υπό την αιγίδα της Βρετανικής Ομοσπονδίας μία διοργάνωση με έξι ομάδες (Κέμπριτζ, Νορθ Άντελαϊντ, Νόργουντ, Πορτ Άντελαϊντ, Σάουθ Άντελαϊντ και Γουέστ Άντελαϊντ). Την πρώτη περίοδο, η Κέμπριτζ νίκησε την Χάιντμαρς στον τελικό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Observer newspaper article Observer, 27 July 1907
2. ↑  List of SA Cup Winners Αρχειοθετήθηκε 2018-01-23 στο Wayback Machine. Soccer Australia website

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Ο **Αχμέτ Ναζίφ** (8 Ιουλίου 1952) είναι Αιγύπτιος πολιτικός. Διετέλεσε πρωθυπουργός της χώρας από τις 14 Ιουλίου 2004 έως τις 29 Ιανουαρίου 2011. Ήταν ο νεότερος σε ηλικία πρωθυπουργός στη χώρα του από την ίδρυση της δημοκρατίας.

Προσωπική ζωή
-------------

Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια στις 8 Ιουλίου του 1952. Αποφοίτησε από το σχολείο αρρένων της Ελ Νασρ της Αλεξάνδρειας. Έκανε σπουδές ηλεκτρονικής και τηλεπικοινωνιών στο πανεπιστήμιο του Καΐρου. Απέκτησε διδακτορικό τίτλο στο *Computer Engineering* (Μηχανικός Υπολογιστών) από το πανεπιστήμιο Μακ Τζιλ του Καναδά. Είναι παντρεμένος και έχει 2 γιους.

Πολιτική καριέρα
----------------

Υπηρέτησε ως υπουργός Τηλεπικοινωνιών στην κυβέρνηση του προκατόχου του, Ατέφ Εμπέιντ. Διορίστηκε στην πρωθυπουργία από τον πρόεδρο Χόσνι Μουμπάρακ στις 9 Ιουλίου του 2004. Στις 27 Σεπτεμβρίου του 2005 η κυβέρνησή του παραιτήθηκε λόγω εκλογών και παρέμεινε υπηρεσιακός ως το Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς, οπότε σχηματίστηκε η νέα κυβέρνηση. Στις 29 Ιανουαρίου 2011 ο Μουμπάρακ έπαυσε τον Ναζίφ από τα καθήκοντά του, σε μια προσπάθεια να κατευνάσει το εντελώς έκρυθμο κλίμα που έχει δημιουργηθεί στη χώρα από τις 23 Ιανουαρίου, με αλλεπάλληλες αντικαθεστωτικές διαδηλώσεις. Μετά από διάταγμα του Αιγύπτιου προέδρου, νέος πρωθυπουργός διορίστηκε ο υπουργός Αεροπορίας, πτέραρχος Αχμέντ Σαφίκ.

Καταδίκη
--------

Τον Ιούλιο του 2015 ο Ναζίφ καταδικάστηκε σε φυλάκιση 5 ετών για διαφθορά, έπειτα από έφεση σε προηγούμενη καταδίκη του, που ήταν σε ποινή φυλάκισης 3 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά) *Munzinger Personen*. 00000025004. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Πέντε χρόνια φυλακή για τον πρώην Πρωθυπουργό της Αιγύπτου Αρχειοθετήθηκε 2015-08-11 στο Wayback Machine. skai.gr, 22-7-2015.

Πηγές
-----

* Άρθρο στο περιοδικό Egypt Today

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Ahmed Nazif στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 104653320
* ISNI: 0000 0000 7666 8876
* GND: 1196461104

 |

 |
Το **φράκτον** (fracton) είναι μια συλλογή κβαντισμένων δονήσεων σε ένα υπόστρωμα με δομή φράκταλ.
Ενδέχεται η δομή φράκταλ να εμφανίζεται μόνο στο φράκτον και όχι εγγενώς στο υπόστρωμα, υπό συνθήκες (π.χ. να δημιουργείται από δονήσεις που έχουν φράκταλ δομή). Το φράκτον έχει το χαρακτηριστικό της τοπικότητας, τείνει να διατηρείται δηλαδή στον χώρο που αναδύεται χωρίς να μετακινείται.

Γενικά
------

Το φράκτον είναι το φράκταλ ανάλογο του φωνονίου (phonon). Ενώ τα φωνόνια εμφανίζονται σε υπόστρωμα με πλεγματικές συμμετρίες, τα φράκτον αναδύονται και σχηματοποιούνται σε αυτοόμοιες δομές με συμμετρία κλίμακας (φράκταλ). Το φράκτον είναι παρόμοιο με το φωνόνιο με τη διαφορά πως έχει την τάση να περιορίζεται χωρικά, ενώ το φωνόνιο ταξιδεύει. Οι δονήσεις που απαρτίζουν ένα φωνόνιο ταξιδεύουν μέσα στο υπόστρωμα συνεχώς ενώ στην περίπτωση του φράκτον οι ταλαντώσεις αυτές που συγκροτούν το φράκτον τείνουν να περιορίζονται χωρικά.

Δείτε επίσης
------------

* Φωνόνιο
* Φράκταλ
* Στάσιμο κύμα

Παραπομπές
----------

1. ↑  S. Alexander, C. Laermans, R. Orbach, and H. M. Rosenberg (1983). «Fracton interpretation of vibrational properties of cross-linked polymers, glasses, and irradiated quartz». *Physical Review B* **28** (8): 4615–4619. doi:10.1103/PhysRevB.28.4615.
Για για άλλα κτίσματα με την ίδια ονομασία, δείτε: Φετιχιέ τζαμί (αποσαφήνιση).  
Συντεταγμένες: 39°40′14.44″N 20°51′47.05″E﻿ / ﻿39.6706778°N 20.8630694°E﻿ / 39.6706778; 20.8630694

Άποψη του τζαμιού
Το **Φετιχιέ Τζαμί** (=τζαμί της κατάκτησης) είναι οθωμανικό τζαμί που είναι κτισμένο στα Ιωάννινα. Χτίστηκε στη θέση της βυζαντινής Μητρόπολης της πόλης, του ναού του Ταξιάρχη Μιχαήλ. 

Το Φετιχιέ Τζαμί αποτελείται από την αίθουσα προσευχής και την ανοιχτή στοά (ρεβάκ). Η αίθουσα προσευχής είναι μονόχωρη, με θόλο και στη βόρεια πλευρά υπάρχει στενός ξύλινος εξώστης, μεταγενέστερος. Στο εξωτερικό του κτιρίου, ο μιναρές υψώνεται στη νοτιοδυτική γωνία. Στο ανώτερο τμήμα της βάσης του είναι εντοιχισμένες πλάκες με λιθανάγλυφη διακόσμηση, ανάμεσα στις οποίες ξεχωρίζουν σχηματική παράσταση μουσουλμανικής πόλης και πτηνών. Στο εσωτερικό, η διακόσμηση του θόλου και της τοξοστοιχίας με συνθέσεις ανθέων σε συνδυασμό με γεωμετρικά μοτίβα αναδεικνύουν τον χώρο, ενώ ανάμεσά τους υπάρχουν επιγραφές από το Ιερό Κοράνιο. Στο νότιο τοίχο του κτιρίου, την κίμπλα, που σύμφωνα με τα μουσουλμανικά έθιμα είναι στραμμένη προς τη Μέκκα, ανοίγεται η ιερή κόγχη του τεμένους, το μιχράμπ. Το μιχράμπ του Φετιχιέ φέρει εντυπωσιακό γύψινο και γραπτό διάκοσμο. Στο κέντρο του επιστυλίου αναγράφεται η βεβαίωση της ισλαμικής πίστης: «Ένας ο Θεός και ο Μωάμεθ ο προφήτης αυτού», ενώ δύο βυζαντινοί πεσσίσκοι, τμήμα πιθανόν του ναού του Ταξιάρχη Μιχαήλ, ορίζουν το μιχράμπ. Οι τάφοι του Αλή πασά και της οικογένειάς του βρίσκονται κοντά στο τζαμί.

Φετιχέ τζαμί και ο τάφος του Αλή Πασά στην ακρόπολη του Ιτς Καλέ

Οι πρόσφατες εργασίες συντήρησης και αποκατάστασης συντέλεσαν ώστε σήμερα το Φετιχιέ τζαμί να φιλοξενεί έκθεση εποπτικού υλικού που αφορά το μνημείο, στο μνημειακό σύνολο του Κάστρου των Ιωαννίνων, αλλά και το ευρύτερο ιστορικό και καλλιτεχνικό γίγνεσθαι της εποχής καθώς και την ιστορική προσωπικότητα με την οποία συνδέεται η σημερινή μορφή του τζαμιού, τον Αλή πασά, ο οποίος αναμόρφωσε το τζαμί το 1795 και το έκανε το κύριο τζαμί του παλατιού του. Η έκθεση χωρίζεται σε τρία μέρη: 1) Η πόλη των Ιωαννίνων κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής κυριαρχίας 2) Το Κάστρο των Ιωαννίνων. Φρούριο και Σεράι 3) Αλή Πασάς ο Τεπελενλής. Ιστορία και Μύθος. 

Φετιχέ τζαμί και ο τάφος του Αλή Πασά στην ακρόπολη του Ιτς Καλέ

Πηγές
-----

* Α. Καραμπερίδου & Α. Τσιάρα (2008), Το Φετιχιέ Τζαμί στο Κάστρο των Ιωαννίνων, Ιωάννινα: Υπουργείο Πολιτισμού- 8η Ε.Β.Α
Ο **Βάρδας Ικανάτος** ήταν ανώτερος Βυζαντινός αξιωματούχος υπό τον Αλέξιο Α΄ Κομνηνό (βασίλευσε μεταξύ 1081 και 1118).

Αναφέρεται για πρώτη φορά, δίχως βαθμό ή αξίωμα, ως ένας εκ των συμμετεχόντων στην εκκλησιαστική σύνοδο του Μαρτίου του 1082, η οποία καταδίκασε τον Ιωάννη Ιταλό. Τον Μάρτιο του 1093 και τον Μάρτιο του 1094, αναφέρεται, σε έγγραφα που αφορούν τη Μονή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στην Πάτμο, με τον τίτλο του «κουροπαλάτη» και το αξίωμα του «πραίτωρα» (κυβερνήτη) των θεμάτων της Ελλάδος και της Πελοποννήσου. Στα τέλη του 1094, επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη και προήχθη σε «νωβελίσσιμο». Εκεί έλαβε μέρος στη Σύνοδο των Βλαχερνών κατά του Λέοντα του Χαλκηδόνος, όπου κατέχει την 16η θέση ανάμεσα στους συμμετέχοντες αυλικούς αξιωματούχους.

Από την αγιογραφία του Αγίου Μελετίου του Νεότερου, είναι γνωστό πως κατείχε το αξίωμα του «πραίτωρα» της Ελλάδος και της Πελοποννήσου τρεις φορές, δύο ενόσω ο Μελέτιος ζούσε, καθώς και μία κατά τον θάνατό του τον Σεπτέμβριο του 1105, όταν ο Ικανάτος συμμετείχε στην κηδεία του αγίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Gautier 1971, σελ. 244.
2. ↑  Gautier 1971, σελίδες 244–245.
3. ↑  Gautier 1971, σελίδες 215ff. 244–245.
4. ↑  Gautier 1971, σελ. 245.

Πηγές
-----

* Gautier, Paul (1971). «Le synode des Blachernes (fin 1094). Étude prosopographique» (στα γαλλικά). *Revue des études byzantines* **29**: 213–284. doi:10.3406/rebyz.1971.1445. .
Συντεταγμένες: 36°0′56″N 114°44′16″W﻿ / ﻿36.01556°N 114.73778°W﻿ / 36.01556; -114.73778

Το φράγμα Χούβερ
Το **φράγμα Χούβερ** (αγγλ. *Hoover Dam* και παλαιότερα *Boulder Dam*) είναι Τοξωτό φράγμα επί του ποταμού Κολοράντο, στα σύνορα μεταξύ των πολιτειών της Αριζόνα και της Νεβάδα. Κατασκευάστηκε κατά τα έτη 1931-1936, μεσούσης της Παγκόσμιας Ύφεσης του 1929 και εγκαινιάστηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1935 από τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ Φραγκλίνο Ρούζβελτ. Στην κολοσσιαία κατασκευή εργάστηκαν χιλιάδες άτομα, ενώ κόστισε τη ζωή σε πάνω από εκατό απ' αυτούς. Το φράγμα βαπτίστηκε προς τιμή του 31ου προέδρου, Χέρμπερτ Χούβερ, γεγονός που μέχρι τις μέρες μας αφήνει ανάμεικτες εντυπώσεις. 

Τα προκαταρκτικά σχέδια για τη δημιουργία φράγματος στην περιοχή άρχισαν περί το 1900 και είχαν τον πολλαπλό σκοπό αφ' ενός τον έλεγχο του ποταμού και τη δημιουργία αρδευτικού συστήματος και αφ' ετέρου την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας μέσω ενός υδροηλεκτρικού εργοστασίου. Στα 1928, το Κονγκρέσο έδωσε το πράσινο φως για την υλοποίηση της κατασκευής, την οποία ανέλαβε κοινοπραξία έξι εταιρειών με όνομα *Six Companies, Inc.*· καθώς το εγχείρημα δεν είχε προηγούμενο, κρίθηκε αναγκαία η εφαρμογή νέων, αναπόδεικτων, τεχνικών κατασκευής, γεγονός που -σε συνδυασμό με το αφιλόξενο της περιοχής και τη μεγάλη ζέστη- δυσχέρανε το έργο τους. Εντούτοις, η κοινοπραξία παρέδωσε το φράγμα την 1 Μαρτίου 1936, δύο χρόνια πριν τον ορισμένο χρόνο παράδοσης.

Αποτέλεσμα της κατασκευής ήταν η δημιουργία της Λίμνης Μηντ, της μεγαλύτερης κατ' όγκο τεχνητής λίμνης στις ΗΠΑ. Το φράγμα τοποθετείται κοντά στην πόλη Μπούλντερ, Νεβάδα, η οποία αρχικά δημιουργήθηκε ως οικισμός για τους χιλιάδες εργατών του εγχειρήματος· απέχει περί τα 40 χλμ από το Λας Βέγκας. Η παραγόμενη ηλεκτρική ενέργεια προορίζεται για τις πολιτείες της Νεβάδα, Αριζόνα και Καλιφόρνια, ενώ ταυτόχρονα με 1.000.000 επισκέπτες κατ' έτος- λειτουργεί ως εξαιρετικά δημοφιλής τουριστικός προορισμός. Μέχρι το 2010 η κορυφή του φράγματος λειτουργούσε ως τμήμα της Εθνικής Οδού 93 των ΗΠΑ, οπότε και παραδόθηκε στην κυκλοφορία ο Περιφερειακός Χούβερ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αμερικανικά αγγλικά) *National Inventory of Dams*. 1975.
2. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 11891. Ανακτήθηκε στις 31  Ιουλίου 2018.
3. ↑  www.nps.gov/subjects/nationalhistoriclandmarks/list-of-nhls-by-state.htm#onthisPage-28. Ανακτήθηκε στις 11  Νοεμβρίου 2022.
4. ↑  (Αγγλικά) *National Register of Historic Places*. 81000382. Ανακτήθηκε στις 11  Νοεμβρίου 2022.
5. ↑  Reservoir Monitoring and Research Αρχειοθετήθηκε 2013-06-22 στο Wayback Machine. United States Bureau of Reclamation

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Hoover Dam στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 244713200
* LCCN: sh85061917
* GND: 4356809-9

 |

 |
Ο **Αντώνιος Μαραγκός** (1858-1932) από τη Λήμνο διετέλεσε βουλευτής του Κόμματος Φιλελευθέρων την περίοδο 1920 ως 1923.

Βιογραφικό
----------

Ο Αντώνιος Μαραγκός γεννήθηκε στη συνοικία *Ανδρόνι* του Κάστρου Λήμνου (σημερινής Μύρινας), από όπου μετανάστευσε στην Αίγυπτο σε πολύ μικρή ηλικία. Με πολύχρονη και κοπιαστική εργασία εξελίχθηκε σε επιτυχημένο έμπορο στο Κάιρο. Η απώλεια της συζύγου του τον ανάγκασε να φύγει από την Αίγυπτο, έπειτα από εικοσαετή παρουσία εκεί, και να εγκατασταθεί στην Αθήνα, όπου μετέφερε την εμπορική του δραστηριότητα και παράλληλα φρόντισε για τις σπουδές και την αποκατάσταση των παιδιών του.

Στις εκλογές της 1ης Νοεμβρίου 1920 πολιτεύτηκε για πρώτη και μοναδική φορά με το Κόμμα Φιλελευθέρων του Ελευθερίου Βενιζέλου στην εκλογική περιφέρεια Λέσβου-Λήμνου. Έλαβε 13.206 ψήφους και εκλέχτηκε βουλευτής ένατος στη σειρά από τους δώδεκα που εξέλεξε το κόμμα αυτό στο νομό Λέσβου.

Ο Αντώνιος Μαραγκός δεν πολιτεύτηκε ξανά και συνέχισε να ζει μεταξύ Αθήνας και Λήμνου. Έπειτα από σύντομη ασθένεια απεβίωσε στο Ανδρόνι στις 20 Δεκεμβρίου 1932 σε ηλικία 74 ετών.

Οικογένεια
----------

Είχε τέσσερα τέκνα, μία θυγατέρα και δύο γιους εγκατεστημένα στο Λονδίνο και μια θυγατέρα στην Αθήνα. Είναι πρόγονος της συζύγου του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια, Μαίης Πάνου μέσω της μητέρας της.

Πηγές
-----

1. Γεώργιος Θ. Παπαπαναγιώτου, "Πολιτικά της Λέσβου 1915-1936", Αιολικά Χρονικά Δ΄, Μυτιλήνη 2002, σελ. 97-138.
2. Γεώργιος Θ. Παπαπαναγιώτου, "Πολιτικά νομού Λέσβου, επισκόπηση-πίνακες", Αιολικά Χρονικά Ι΄, Μυτιλήνη 2008, σελ. 57-73.
3. Γεώργιος Θ. Παπαπαναγιώτου, "Οι βουλευτές του νομού Λέσβου 1915-1964", Αιολικά Χρονικά ΙΑ΄, Μυτιλήνη 2009, σελ. 76-116.
4. Μ. "ΠΕΝΘΗ: Αντώνιος Μαραγκός", εφ. Λήμνος, φ. 923 (1/1/1933).
Συντεταγμένες: 66°16′3″N 36°56′27″E﻿ / ﻿66.26750°N 36.94083°E﻿ / 66.26750; 36.94083

Ο ποταμός Βάρζουγκα
Ο **Βάρζουγκα** (Ва́рзуга) είναι ποταμός στο νότιο μέρος της Χερσονήσου Κόλα της βόρειας Ρωσίας, στην Περιφέρεια Μούρμανσκ. Το μήκος του είναι 254 χλμ. (237 σύμφωνα με άλλη εκδοχή). Η έκταση της λεκάνης απορροής του Βάρζουγκα είναι 9840 τ.χλμ.. Ο Βάρζουγκα εκβάλλει στη Λευκή Θάλασσα, στον Αρκτικό Ωκεανό. Παγώνει από τα τέλη (συνήθως) του Οκτωβρίου και παραμένει σχεδόν πάντα παγωμένος μέχρι τις αρχές Μαΐου. Η μέση παροχή του είναι 77 κυβικά μέτρα νερού ανά δευτερόλεπτο, ενώ κατά τον Μάιο και τον Ιούνιο ανέρχεται σε 300.

Στο τμήμα του άνω ρου τού Βάρζουγκα υπάρχει ένας μεγάλος καταρράκτης, ο Παντούν, με τρεις υδατοπτώσεις. Χαμηλότερα στον ρου του ο ποταμός σχηματίζει κι άλλους καταρράκτες, αλλά πολύ μικρότερους. Στο τμήμα που είναι πλωτός, χρησιμεύει για τη μεταφορά ξυλείας.

Ο Βάρζουγκα είναι ο πλέον παραγωγικός ποταμός της χερσονήσου Κόλα ως προς το ψάρεμα του σολομού. Σε κάθε εποχή αλιεύονται περισσότεροι από 10 χιλιάδες σολομοί σε αυτόν και τους παραποτάμους του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* (Χάρη Πάτση), τόμος 7, σελ. 801

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Βάρζουγκα** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 134035665

 |

 |
Ο βυζαντινός αυτοκράτορας, Ιουστινιανός Α´
Το **Φρούριο των Σκοπίων** είναι μεσαιωνική οχύρωση στην πόλη των Σκοπίων στη Βόρεια Μακεδονία. Βρίσκεται χτισμένο στο ψηλότερο σημείο της πόλης με θέα τον ποταμό Βαρδάρη. Το φρούριο απεικονίζεται στο οικόσημο του δήμου των Σκοπίων, η οποία με τη σειρά της έχει ενσωματωθεί στην σημαία της πόλης.

Ιστορία
-------

Το πρώτο φρούριο με ενσωματωμένο οικισμό χτίστηκε τον 6ο αιώνα μ.Χ. από τον βυζαντινό αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α´. Είναι κατασκευασμένο με κίτρινο ασβεστόλιθο και τραβερτίνη, στα τείχη έχει εντοιχισμένες λατινικές επιγραφές, που πιστεύεται ότι προέρχονται από την ρωμαϊκή πόλη της Σκούπι που τα ερείπια της βρίσκονται πολύ κοντά και καταστράφηκε ολοσχερώς από σεισμό το 518.

Ανακατασκευάστηκε τον 10ο και 11ο αιώνα πάνω στα ερείπια του βυζαντινού φρουρίου που φαίνεται να καταστράφηκε από βαρβαρικές επιδρομές. Στην συνέχεια καταλήφθηκε από τους Βούλγαρους, Οθωμανούς και Αυστοούγγρους.

Το 1660 ο Εβλιά Τσελεμπή, ένας περιηγητής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, περιέγραψε το φρούριο και την πόλη που περιέβαλε. Το αναφέρει με διπλά τείχη, τάφρο και ξύλινη γέφυρα για την είσοδο σε αυτό, πενήντα προμαχώνες και τρεις πύλες.

Το φρούριο καταστράφηκε μερικώς και πάλι από σεισμό το 1963.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *GeoNames*. 2005. Ανακτήθηκε στις 6  Απριλίου 2015.
2. ↑  Official portal of the city of Skopje: City symbols Αρχειοθετήθηκε 2014-09-29 στο Wayback Machine.. – Retrieved on 13 May 2009.
3. ↑  Rapport de l'Unesco sur le séisme de Skopje (PDF)
4. ↑  Skopje Fortress Αρχειοθετήθηκε 2009-08-06 στο Wayback Machine. by M. Cvetanovska, Culture.org.mk

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Φρούριο των Σκοπίων** |

* Official site dedicated to the Skopje Fortress

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Βόρεια Μακεδονία | Πύλη Βόρεια Μακεδονία |
Ο **Άγιος Βάκουλος** (San Bacolo di Sorrento, San Baccolo di Sorrento) ήταν Επίσκοπος του Σορέντο τον 7ο αιώνα και άγιος της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας όπου τιμάται στις 27 Αυγούστου. Είναι προστάτης άγιος της Νάπολης και του Σορρέντο.

Η ζωή του Αγίου Αντωνίου, ηγούμενου του Σορέντο, που γράφτηκε τον 9ο αιώνα ή αργότερα, αναφέρει μερικούς από τους προστάτες αγίους του Σορέντο: τους επίσκοπους Ρενάτ, τον Αθανάσιο και τον Βάκουλο. Το έργο περιέχει μια περιγραφή του αγίου, που λαμβάνεται από τις τοιχογραφίες εκείνης της εποχής στους τοίχους του καθεδρικού ναού της πόλης.

Η εποχή της επισκοπίας του Αγίου Βάκουλου δεν είναι γνωστή με βεβαιότητα. Ο Φερντινάντο Ουγκέλι, βασισμένος σε ένα χειρόγραφο που χρονολογείται νωρίτερα από τον 12ο αιώνα, που βρέθηκε στον καθεδρικό ναό του Σορρέντο, απέδωσε την επισκοπία του Αγίου στον 7ο αιώνα Οι Βολανδιστές πίστευαν ότι έζησε περίπου το 660 Ωστόσο, ο Φρανσέσκο Λαντσόνι ανέφερε ότι στην ενότητα που αφορά την επισκοπία του αγίου, δεν υπάρχουν χρονολογικές λεπτομέρειες. Έτσι, τίποτα δεν μας εμποδίζει να πιστέψουμε ότι ο Βάκολυος θα μπορούσε να έζησε και τον 5ο ή 6ο αιώνα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Antonio Balducci (2008). «San Bacolo di Sorrento». Santi e beati. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2016.
Ο **Αντώνιος Μπουρνιάς**, γνωστός και ως **Χατζηαντώνης**, ήταν αγωνιστής του 1821, επικεφαλής της επανάστασης στη Χίο.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο χωριό Παρπαριά της Χίου το 1788.

Την εποχή που ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση ο Μπουρνιάς βρισκόταν στην Αίγυπτο, όπου υπηρετούσε ως αντισυνταγματάρχης του γαλλικού στρατού. Μόλις έμαθε για την Επανάσταση, παραιτήθηκε και έλαβε μέρος σε αυτή ως αρχηγός των επαναστατημένων Χίων σε συνεργασία με τον αρχηγό των Σαμίων Λυκούργο Λογοθέτη. Λόγω του κύρους που είχε αποκτήσει ο Λογοθέτης με την επανάσταση στη Σάμο προσεγγίσθηκε από τον Μπουρνιά. Ο Μπουρνιάς είχε ζητήσει και παλιότερα βοήθεια από τον Υψηλάντη για την απελευθέρωση του νησιού του, επειδή όμως η επιχείρηση παρουσίαζε δυσχέρειες και κινδύνους δεν συμφώνησε. Ο Μπουρνιάς θα συναντήσει τον Λογοθέτη στη Σάμο και θα τον παρασύρει με τον ενθουσιασμό και την αποφασιστικότητά του να οργανώσει και να πραγματοποιήσει την επιχείρηση. Πράγματι, θα αποβιβαστούν στην τοποθεσία Αγία Ελένη στα παράλια της Χίου, ο Μπουρνιάς όντας επικεφαλής 150 Χίων. Οι πρόκριτοι όμως του νησιού αντέδρασαν, ενώ ο ίδιος ήλθε σε προστριβές με τον Λογοθέτη.

Μετά την Καταστροφή της Χίου ο Αντώνιος Μπουρνιάς, o Χατζηαντώνης, διασώθηκε και κατέφυγε στα Ψαρά, ενώ αργότερα εγκαταστάθηκε στην Αίγινα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Χρήστου Στασινόπουλου, «Μπουρνιάς Αντώνης», στο: *Λεξικό της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821*, εκδ. Δεδεμάδη, τόμ. 3, Αθήνα, χ.χ. ,σελ. 446
2. ↑  Βασίλειος Σφυρόερας, «Η επανάσταση της Χίου», στην *Ιστορία του Ελληνικού Έθνους*, Εκδοτική Αθηνών, τομ. ΙΒ΄ (1975), σελ. 244

Πηγές
-----

* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 18, σελ. 108
Το **Φρούριο του Κνιν** (στα κροατικά: **Kninska tvrđava**) βρίσκεται δίπλα στην πόλη Κνιν, στην νοτιοδυτική Κροατία.

Περιγραφή του φρουρίου
----------------------

Το φρούριο του Κνιν είναι χτισμένο στην κορυφή του λόφου Σπας (Spas), 100μ. πάνω από την πόλη Κνιν. Έχει μήκος 470μ. πλάτος 110 μ. στο φαρδύτερο σημείο του, και αποτελείται από πέντε τμήματα: το Donji Grad, το Sredniji Grad, το Gornji Grad, το Kastel Knin και το Juzni Grad. Τα τείχη του φρουρίου έχουν μήκος περίπου 2 χιλ. περικλείουν το φρούριο από όλες τις πλευρές και σε πολλά σημεία φτάνουν και τα 20 μ. ύψος.

Η κεντρική είσοδος του φρουρίου πιστεύεται ότι κατασκευάστηκε από τον Ιγνάσιε Μασάνοβιτς (Ignacije Macanović), έναν χτίστη από το Τρογκίρ. Στο πάνω μέρος της υπάρχει το σύμβολο της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας. Η πόρτα της κεντρικής εισόδου είναι κατασκευασμένη από ξύλο οξιάς και ενισχυμένη με σιδερένια καρφιά. Στα τείχη του φρουρίου υπάρχουν πολεμίστρες και τρύπες για τα όπλα. 

Το πιο λεπτομερές σχεδιάγραμμα του φρουρίου είναι του 1688, του Βενετού μηχανικού του στρατού, Orazio Antonio Alberghetti.

Στο φρούριο του Κνιν υπάρχει μουσείο. Κοντά στο μουσείο βρίσκεται η προτομή του μοναχού Lujo Marun, που ήταν ο πρώτος που έκανε αρχαιολογικές ανασκαφές στην περιοχή. Μέσα στο φρούριο βρίσκεται επίσης η εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας ενώ κοντά βρίσκεται το παλαιό Δημαρχείο της πόλης.

Ιστορικά στοιχεία του φρουρίου
------------------------------

Η κατασκευή του φρουρίου του Κνιν ξεκίνησε τον 9ο μ.Χ. αιώνα. Πολλοί βασιλιάδες της Κροατίας το χρησιμοποιήσαν περιστασιακά ως τόπος διαμονής τους ενώ πιστεύεται ότι αργότερα έγινε ο μόνιμος τόπος διαμονής του κάθε Κροάτη βασιλιά. Η πόλη Κνιν, που βρίσκεται δίπλα στο φρούριο, χρησιμοποιήθηκε από ορισμένους βασιλιάδες της Κροατίας κατά καιρούς ως πρωτεύουσα του κράτους ενώ μόνιμη πρωτεύουσα την έκανε ο βασιλιάς Ντμιτάρ Ζβόνιμιρ, (Dmitar Zvonimir).

Στις 29 Μαΐου 1522 το φρούριο του Κνιν παραδόθηκε, ύστερα από πολιορκία περίπου ενός μήνα, στους Οθωμανούς, από τον Μίχοβιλ Βοΐκοβιλ (Mihovil Vojković) και τη φρουρά που το υπερσπιζόταν. Είχαν προηγηθεί δύο άλλες πολιορκίες, χωρίς αποτέλεσμα, από τα οθωμανικά στρατεύματα, το 1513 και το 1514.

Παραπομπές
----------

1. ↑  registar.kulturnadobra.hr#/details/Z-4590. Ανακτήθηκε στις 26  Ιουνίου 2022.
2. ↑  «Knin fortress». *Tourist Board - County Šibenik-Knin*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Μαΐου 2016. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2016.

Φωτογραφίες
-----------

* 
* 
* 
* 
* 

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Φρούριο του Κνιν** |



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Knin Fortress  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Βάλας της Περσίας** ήταν ο 18ος βασιλιάς της Περσίας απο την δυναστεία των Σασσανιδών μεταξύ 484 και 488 αδελφός και διάδοχος του βασιλιά της Περσίας Περόζη Α΄. Σκοτώθηκε σε μάχη με τους Εφθαλίτες Ούννους.

Αναγκάστηκε αμέσως να κλείσει ειρήνη με τους Ούννους πληρώνοντας βαριά πολεμική αποζημίωση, στη συνέχεια έκλεισε συνθήκη ειρήνης με τους Αρμένιους με όρους συμφέροντες πολύ στην Αρμενική χριστιανική εκκλησία. Σύμφωνα με τους όρους ειρήνης με την Αρμενία όλοι οι Ζωροαστρικοί ναοί της φωτιάς στην περιοχή θα έπρεπε να καταστραφούν, οι χριστιανοί της Αρμενίας θα έχουν πλήρη θρησκευτική απαγορεύοντας οποιονδήποτε προσηλυτισμό στον Ζωροαστρισμό. Αντιμετώπισε εξέγερση του ανιψιού του Ζαρέχ, γιου του Περόζη Α΄, αλλά την κατέστειλε με τη βοήθεια των Αρμενίων και τον σκότωσε. Νέα εξέγερση στη συνέχεια με έναν άλλον ανιψιό του τον Καβάδη επίσης γιό του Περόζη Α' με την βοήθεια αυτή την φορά των Εφθαλιτών Ούννων, είχε μεγαλύτερη επιτυχία κατορθώνοντας να τον ανατρέψει από τον θρόνο. Έμεινε στην ιστορία ως γενναιόδωρος στον χριστιανισμό μονάρχης που νομιμοποίησε σε όλη την Περσία τον Νεστοριανισμό.

Πηγές
-----

* *The Political History of Iran under the Sasanians, R. N. Frye, The Cambridge History of Iran, Vol.3, Ed. Yarshater, 149.*
* *a b c d e The Political History of Iran under the Sasanians, R. N. Frye, 149.*
* *Touraj Daryaee, Sansanian Persia:The Rise and Fall of an Empire, (I.B.Tauris, 2010), 25.*
* *Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Balash". Encyclop?dia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press.*


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Προκάτοχος:**Περόζης Α΄** | **Μέγας βασιλιάς της Περσίας484–488** | Διάδοχος:**Καβάδης Α΄** |
Ο **Βασίλης Πατσατζόγλου** (γεν. Ξάνθη, 10 Απριλίου 1994) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται σαν αμυντικός. 

Επίσης ποδοσφαιριστής είναι ο θείος του, Χρήστος Πατσατζόγλου, με τον οποίο υπήρξαν συμπαίκτες για ενάμιση χρόνο, στον Ηρακλή Ψαχνών.

Καριέρα
-------

Την σταδιοδρομία του ξεκίνησε από τις ακαδημίες της Skoda Ξάνθης. Το καλοκαίρι του 2013 αποκτήθηκε από τη Νίκη Βόλου, ενώ στη συνέχεια αποκτήθηκε από τον Ηρακλή Ψαχνών τον Ιανουάριο του 2014, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε για ενάμιση χρόνο. Το 2015 έκανε το μεγάλο βήμα στην καριέρα του παίρνοντας μεταγραφή στον Πανιώνιο, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε 2 χρονιές και έκανε ντεμπούτο στο πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής, σημειώνοντας συνολικά 10 συμμετοχές. Τον Σεπτέμβριο του 2017 πήρε μεταγραφή στον Ιωνικό Νίκαιας και τον Ιανουάριο του 2018 αποκτήθηκε από τον Α.Ο. Αιγάλεω. Τον Ιούλιο του 2018 αποκτήθηκε από τον Α.Ο. Τρικάλων, όμως έπειτα από 3 μήνες έμεινε ελεύθερος από την ομάδα των Τρικάλων. Τον Σεπτέμβριο του 2018 επέστρεψε στον Ιωνικό Νίκαιας, με τη φανέλα του οποίου επικράτησε στα μπαράζ ανόδου της Γ΄ Εθνικής και κέρδισε την άνοδο.

Τον Οκτώβριο του 2019 έλυσε το συμβόλαιό του με την ομάδα της Νίκαιας και πήρε μεταγραφή στον Φωστήρα. Ακολούθως αγωνίστηκε στην Ένωση Πανασπροπυργιακού-Δόξας Ασπροπύργου και το καλοκαίρι του 2021 μεταγράφηκε στην Προοδευτική.

Πηγές
-----

* Προφίλ Βασίλη Πατσατζόγλου στο transfermarkt.com

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στη Νίκη Βόλου ο Βασίλης Πατσατζόγλου Αρχειοθετήθηκε 2013-07-24 στο Wayback Machine. xanthisports.gr
2. ↑  Τριετές στον Πανιώνιο ο Πατσατζόγλου sport24.gr
3. ↑  «Προφίλ Βασίλη Πατσατζόγλου superleaguegreece.net». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2019.
4. ↑  Στα «κυανόλευκα» ο Βασίλης Πατσατζόγλου! sportsaddict.gr
5. ↑  Ανακοίνωσε Πατσατζόγλου το Αιγάλεω stoplekto.gr
6. ↑  Ανακοίνωσε Πατσατζόγλου το Αιγάλεω sport-fm.gr
7. ↑  Στον ΑΟ Τρίκαλα ο Βασίλης Πατσατζόγλου goaltrikala.gr
8. ↑  Football League: Παρελθόν ο Βασίλης Πατσατζόγλου από τα Τρίκαλα thrakisports.gr
9. ↑  Ανακοίνωσε την επιστροφή Πατσατζόγλου ο Ιωνικός sdna.gr
10. ↑  Πατσατζόγλου ο Ιωνικός stoplekto.gr
11. ↑  Άνοδος στη νέα Football League για τον Ιωνικό! gazzetta.gr
12. ↑  Τέλος ο Πατσατζόγλου footballleaguenews.gr
13. ↑  Στον Φωστήρα ο Πατσατζόγλου onsports.gr




]
Ο **Βάρδυλις Β΄** ή **Βάρδυλις ο νεότερος**, Ιλλυριός Βασιλιάς των Δαρδάνων (περί το 295 π.Χ. - 290 π.Χ.) ήταν γιος του  Κλείτου και εγγονός του Βάρδυλη, εχθρών του Μακεδονικού βασιλείου. Ο Γλαυκίας είχε κυβερνήσει πριν από αυτόν την Ιλλυρική φυλή Ταυλάντιοι αλλά δεν υπάρχει σαφήνεια σχετικά με τους διαδόχους του. Ο Πύρρος της Ηπείρου είχε κηρύξει τον πόλεμου κατά των Ιλλυριών και σύμφωνα με τις πηγές κατέλαβε την πρωτεύουσα τους αλλά η θέση της δεν έχει εντοπιστεί. Ο Βάρδυλις Β΄ έγινε υποτελής βασιλιάς του Πύρρου και τον βοήθησε στους πολέμους του με τους Μακεδόνες. Η συμμαχία του με τον Πύρρο επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι η κόρη του Βιρκέννα έγινε μία από τις πέντε συζύγους του Πύρρου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  The Illyrians to the Albanians - Neritan Ceka -2005
2. ↑  Hammond, Epirus
3. ↑  Plut. Pyrrh. 9

Πηγές
-----

* Neritan Ceka, The Illyrians to the Albanians (2005)
Συντεταγμένες: 37°23′26″N 24°56′41″E﻿ / ﻿37.39056°N 24.94472°E﻿ / 37.39056; 24.94472

Η **Βάρη** είναι ένα από τα μεγαλύτερα χωριά και το παλαιότερο της Σύρου. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο του νησιού και απέχει 9 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Ερμούπολη.

Γενικά και ιστορικά στοιχεία
----------------------------

Στο χωριό ανακαλύφθηκαν ρωμαϊκοί τάφοι και ερείπια προϊστορικού οικισμού (4.000-3.000 π.Χ.). Επίσης, στον όρμο της Βάρης έχει χτιστεί ένας χαρακτηριστικός πύργος που ανήκει στην οικογένεια Γουλανδρή και δημιουργεί μεσαιωνική ατμόσφαιρα.

Η αγροτική ζωή είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένη, κάτι που διακρίνεται από τον κάμπο με τις καλαμιές, τα μαγκανοπήγαδα, τα αγροτόσπιτα, τις στέρνες και τις σύγχρονες καλλιέργειες.

Η περιοχή έχει αναπτυχθεί και τουριστικά, καθώς λειτουργούν καφετέριες, ταβέρνες και ξενοδοχεία τόσο στη Βάρη όσο και στις μικρές παραλίες γύρω από αυτή (Φάμπρικα, Σαντορινιούς). Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού διοργανώνονται στο χωριό διάφορες πολιτιστικές, καλλιτεχνικές και αθλητικές εκδηλώσεις.

Στη Βάρη γεννήθηκε ο ρωμαιοκαθολικός αρχιεπίσκοπος Κέρκυρας Αντώνιος Βαρθαλίτης (1924-2007).

Διοίκηση και πληθυσμός
----------------------

Διοικητικά ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ποσειδωνίας, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στον Δήμο Ποσειδωνίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στην περιοχή ζουν σήμερα 1.584 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού:

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| **Έτος** | 1991 | 2001 | 2011 |
| **Πληθ.** | 986 | 1.187 | 1.584 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια*, τόμος 2ος, Αθήναι 1963, σελ. 997.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δήμος Σύρου - Ερμούπολης Αρχειοθετήθηκε 2013-05-24 στο Wayback Machine.
* Siros.gr Αρχειοθετήθηκε 2017-09-13 στο Wayback Machine.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Σύρου - Ερμούπολης |
| --- |
|  |
| Δημοτική ενότητα Άνω Σύρου | 
* Άγιος Δημήτριος
* Αγρός
* Άη Μιχάλης
* Αληθινή
* Άνω Σύρος
* Βαρβαρούσα (νησίδα)
* Γαλησσάς
* Γυάρος (νησίδα)\*
* Δανακός
* Επισκοπείο
* Κίνι
* Μεσαριά
* Μύττακας
* Πάγος
* Παπούρι
* Παρακοπή
* Πλατύ Βουνί
* Φοινικιά
* Χαλανδριανή
* Χρούσα
 |
|  |
| Δημοτική ενότητα Ερμουπόλεως | 
* Αζόλιμνος
* Άνω Μάννα
* Διδύμη (νησίδα)\*
* Ερμούπολη
* Μάννα
* Στρογγυλό Ερμούπολης (νησίδα)\*
* Τάλαντα
 |
|  |
| Δημοτική ενότητα Ποσειδωνίας | 
* Άδειατα
* Αζόλιμνος
* Άσπρο (νησίδα)\*
* Βάρη
* Βήσσας
* Μέγας Γιαλός
* Νάτα (νησίδα)\*
* Ποσειδωνία
* Στρογγυλό Ποσειδωνίας (νησίδα)\*
* Σχινονήσι (νησίδα)\*
* Φοίνικας
 |
|  |
| 
* Έδρα: Ερμούπολη - Ιστορική έδρα: Άνω Σύρος
* \*(Οικισμοί με μη μόνιμο πληθυσμό)
 |

 |
Η **φυκοερυθρίνη** (αγγλ.: *phycoerythrin*· συντομογρ.: PΕ) είναι φωτοσυνθετική χρωμοπρωτεΐνη που αποτελεί βοηθητική κόκκινη χρωστική που απαντάται κυρίως στα ροδόφυτα. Οι φυκοερυθρίνες αποτελούν ένα από τους τέσσερις τύπους φυκοχολοπρωτεϊνών.

Στις φυκοερυθρίνες οφείλεται κατά μέγα μέρος το χρώμα των ροδόφυτων. Οι φυκοερυρθρίνες είναι υδατοδιαλυτές, με κόκκινη χροιά και παρουσιάζουν πορτοκαλέρυθρο φθορισμό. Αυτές απορροφούν το αμυδρό μπλε πράσινο φως που φθάνει στα βάθη όπου απαντούν διάφορα φύκη, τα οποία στη συνέχεια διοχετεύουν στη χλωροφύλλη τους, προκειμένου να βοηθήσουν στη φωτοσύνθεση. Συνεπώς όσο μεγαλύτερο βάθος απαντάται ένας φύκος τόσο περισσότερη φυκοερυθρίνη περιέχει, αναλογικά πάντα με τη χλωροφύλλη.

Επίσης φυκοερυθρίνες απαντώνται και σε ορισμένα κυανόφυτα όπως και στα κρυπτοφύκη.

Φυσικές ιδιότητες
-----------------

Η φυκοερυθρίνη έχει ανώτερα σημεία απορρόφησης 490, 546, και 576 nm

Δείτε επίσης
------------

* Φυκοκυανίνη
* Φυκοχολίνη
Ο **Αντώνιος Κολοκοτρώνης** ήταν σημαντικός κλέφτης και αγωνιστής της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821, μέλος της ευρύτερης οικογένειας των Κολοκοτρωναίων που έδωσε και άλλους αγωνιστές στην Επανάστασης.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Η καταγωγή του ήταν από την επαρχία Καρύταινας. Ήταν από τους ελάχιστους κλέφτες της Πελοποννήσου που διασώθηκαν όταν οι άλλοι έπεσαν θύματα κατατρεγμού, τον καιρό που οι Τούρκοι εξολόθρευαν τους κλέφτες (δεκαετία 1810). Όπως διηγείται ο Φωτάκος, την 25 Μαρτίου του 1821, ημέρα της επανάστασης, έκανε το σταυρό του, πήρε το τουφέκι του και είπε: «*δόξα σοι ο Θεός! Τώρα έχω συντρόφους όλον μου το Έθνος, και να με βοηθήσει ο Θεός να πάρω το αίμα των συντρόφων μου και των συγγενών μου. Να ίδη ο ήλιος όλον μου το κορμί, όπου το έκρυβα από τρύπαν εις τρύπαν*». Έλαβε μέρος στην πολιορκία της Τριπολιτσάς, στην οποία έμεινε μέχρι τέλους κάνοντας πολλές ανδραγαθίες. Προκαλούσε τους πολιορκημένους Τούρκους να βγαίνουν έξω και τους σκότωνε με ενέδρες ("χωσιές"). Κατά την διάρκεια της πολιορκίας εστάλη μαζί με άλλους στα Μεγάλα Δερβένια και πιο πέρα, στη Ρούμελη για να εμποδίσουν τους Τούρκους να μην έλθουν στην Πελοπόννησο. Κατά την εισβολή του Δράμαλη ήταν στο Αγιώργι της Κορίνθου και από εκεί διατάχτηκε από τον στρατηγό Κολοκοτρώνη να πάει να οχυρωθεί και αυτός στο περίφημο ταμπούρι του Αγριλοβουνού. Κατά την μεγάλη μάχη του Δερβενακιου κατά του Δράμαλη, μετά τον πρώτο τουφεκισμό εμπόδισε στον ζυγό του βουνού Πανάγου τους Τούρκους να μην περάσουν στην αριστερή μεριά και πιάσουν τον δημόσιο δρόμο που οδηγούσε για την Κουρτέσα και την Κόρινθο. Στην θέση αυτή ο Αντώνιος Κολοκοτρώνης έκανε μάχη εναντίον των Τούρκων και σκότωσε πολλούς πριν ακόμα έρθει ο Νικήτας Σταματελόπουλος με τους υπόλοιπους. Με την παροχή βοηθείας του Σταματελόπουλου οι απώλειες των Τούρκων γίναν ακόμα μεγαλύτερες. Η σύγχυση των Τούρκων ήταν μάλιστα τόσο μεγάλη, που την νύχτα κατά λάθος αλληλοσκοτώθηκαν από μόνοι τους.

Βιβλιογραφικές Πηγές
--------------------

* Φώτιος Χρυσανθόπουλος, επιμ. (1888). *Βίοι Πελοποννησίων ανδρών και των εξώθεν εις την Πελοπόννησον ελθόντων κληρικών, στρατιωτικών και πολιτικών των αγωνισαμένων τον αγώνα της επαναστάσεως*. Αθήνα: Σταύρος Ανδρόπουλος, Τυπογραφείο Π. Δ. Σακελλαρίου. σελ. 189. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2010.
Τα **Αρχεία του Μεγάλου Ιστορικού** (παρ. κινεζικά: 史記, απλ. κινεζικά: 史记, πινγίν: *Shǐjì*, "Ιστορικά αρχεία"), λέγεται επίσης **Σιτζί**, περιγράφουν την πρώιμη ιστορία της Κίνας που γράφτηκε περίπου το 85 π.Χ. από τον ιστορικό Σίμα Τσιεν. Ένα βιβλίο που χρειάστηκε 18 χρόνια για να δημιουργηθεί, το Σιτζί πραγματεύεται σημαντικά γεγονότα και προσωπικότητες για περίπου 2.000 χρόνια, από την εποχή του θρυλικού κίτρινου αυτοκράτορα μέχρι και την εποχή του συγγραφέα. Περιλαμβάνει 130 κεφάλαια και συνολικά περισσότερες από 520.000 λέξεις. Το Σιτζί όχι μόνο ήταν η πρώτη γενική ιστορία του είδους του που επιχειρήθηκε στην Κίνα, αλλά έθεσε επίσης ένα πρότυπο οργάνωσης για τις δυναστικές ιστορίες των επόμενων χρόνων.

Σε αντίθεση με τα δυτικά ιστορικά έργα, το Σιτζί δεν αντιμετωπίζει την ιστορία ως "μια συνεχή, σαρωτική αφήγηση", αλλά μάλλον τη χωρίζει σε μικρότερες, αλληλοκαλυπτόμενες ενότητες που ασχολούνται με γνωστούς ηγέτες, άτομα και θέματα κεφαλαιώδους σημασίας. Τα γεγονότα του παρελθόντος χωρίζονται σε πέντε μέρη. Τα "Βασικά Χρονικά" είναι η πρώτη ενότητα, όπου περιγράφονται γεγονότα από την αυλή, η οποία θεωρούταν ότι ήταν η υπέρτατη δύναμη εκείνη την εποχή. Η επόμενη ενότητα, "Οι Κληρονομικοί Οίκοι" αποτελείται από χρονολογικούς πίνακες που διευκρινίζουν την ιστορία των διαφόρων ανεξάρτητων φεουδαρχικών βασιλείων και επιτρέπουν στον αναγνώστη να δει με μια ματιά τι συνέβαινε σε καθεμία από τις πολιτείες ανά πάσα στιγμή. Στη συνέχεια μια σειρά από μονογραφίες ασχολείται με διάφορες κρίσιμες πτυχές της διακυβέρνησης. Το βιβλίο τελειώνει με τις "Βιογραφίες" διάσημων ατόμων που επιλέχθηκαν ως υποδείγματα διαφόρων τύπων συμπεριφοράς, και συζητά τις υποθέσεις των διαφόρων ξένων λαών που θεωρούνταν σημαντικοί κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Γου, της δυναστείας Χαν.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Shiji | work by Sima Qian». *Encyclopedia Britannica* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2021.
2. ↑  Nienhauser, William H. (2011). *Sima Qian and the Shiji*. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-921815-8. [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  Durrant, Stephen (1986). "*Shih-chi* 史記". In William H. Nienhauser Jr. (ed.). *The Indiana Companion to Traditional Chinese Literature, Vol. 1*. Bloomington: Indiana University Press. ISBN 978-0-253-32983-7. OCLC 11841260.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 175869244
* LCCN: n79081033
* GND: 4251775-8
* SUDOC: 174411898
* NKC: aun2012736139

 |

 |
Η **Βιετναμέζικη Βικιπαίδεια** (βιετναμέζικα: *Wikipedia tiếng Việt*) είναι Βιετναμέζικη έκδοση της Βικιπαίδειας, μια ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια που αναπτύσσεται από το ίδρυμα Wikimedia. Όπως κάθε άλλη Βικιπαίδεια έχει λογισμικό Mediawiki. Ο κύριος ανταγωνιστής της είναι το Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό του Βιετνάμ (βιετναμέζικα:*Từ điển Bách khoa toàn thư Việt Nam*) ένα εγκυκλοπαιδικό λεξικό που είναι διαθέσιμο και στο διαδίκτυο.

Τον Ιούνιο 2015, η Βιετναμέζικη Βικιπαίδεια είχε 1,134,000 λήμματα. Είναι η μεγαλύτερη βικιπαίδεια σε μια μη-ευρωπαϊκή γλώσσα, και η μεγαλύτερη σε μια γλώσσα που είναι επίσημη σε μόνο μια χώρα. Όμως, στην πραγματικότητα μόνο 375.000 λήμματα έχουν δημιουργηθεί με μη αυτόματο τρόπο, καθώς το 67% των συνολικών λημμάτων είναι δημιουργημένα από bots, κάνοντάς την 3η κατά αριθμό λημμάτων σε μη-ευρωπαϊκή γλώσσα, μετά την Ιαπωνική και την Κινεζική Βικιπαίδεια.

Λογότυπα
--------

* Το λογότυπο της Βιετναμέζικης Βικιπαίδειας για τα 500,000 λήμματα (28 Σεπτεμβρίου 2012)Το λογότυπο της Βιετναμέζικης Βικιπαίδειας για τα 500,000 λήμματα (28 Σεπτεμβρίου 2012)
* Το λογότυπο της Βιετναμέζικης Βικιπαίδειας για τα 1,000,000 λήμματα (15 Ιουνίου 2014)Το λογότυπο της Βιετναμέζικης Βικιπαίδειας για τα 1,000,000 λήμματα (15 Ιουνίου 2014)

Ιστορία
-------

Η Βιετναμέζικη Βικιπαίδεια ιδρύθηκε το Νοέμβριο του 2002, και στην κύρια σελίδα είχε ένα λήμμα σχετικά με την Βιετναμέζικη Κοινωνία Διαδικτύου. Το έργο δεν είχε μεγάλη προσοχή και δεν είχε σημαντικές συνεισφορές όταν επανεκιννήθηκε τον Οκτώβριο του 2003 όταν η νεώτερη έκδοση με λογισμικό MediaWiki που επέτρεπε τη χρήση Unicode εγκατάσταθηκε αργότερα.

Τον Αύγουστο του 2008, η Βιετναμέζικη Βικιπαίδεια είχε πάνω από 50,000 λήμματα, και 432 κατά προσέγγιση λήμματα είχαν δημιουργηθεί από bots. Στις 12 Σεπτεμβρίου 2009 το έργο ξεπέρασε τα 100.000 λήμματα, με αυτή την φορά τα 5.000 λήμματα να έχουν δημιουργηθεί από bots. Τα μικρού μεγέθους λήμματα επισημάνθηκαν ως επεκτάσεις και ήταν τα περισσότερα λήμματα φτιαγμένα από bots.

Η Βιετναμέζικη Βικιπαίδεια έφτασε τα 500,000 λήμματα στις 28 Σεπτεμβρίου 2012 και τα 1,000,000 λήμματα στις 15 Ιουνίου 2014.

Δείτε επίσης
------------

* Βιετναμέζικες εγκυκλοπαίδειες

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Vietnamese Wikipedia» (στα Vietnamese). vi.wikipedia.org. 28 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 5 Μαΐου 2012. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
2. ↑
3. ↑  Zachte, Erik (18 Ιουλίου 2008). «Wikipedia Statistics Vietnamese». *Wikimedia Statistics*. Wikimedia Foundation. Ανακτήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2008.
4. ↑  Data compiled using Escaladix's created articles list Αρχειοθετήθηκε 2008-05-08 στο Wayback Machine. and a list of bots at the Vietnamese Wikipedia.
5. ↑  «Wikipedia:Robot». *Bách khoa toàn thư mở Wikipedia* (στα Vietnamese). Wikimedia Foundation. 14 Σεπτεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2009. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
6. ↑  Wikipedia:Bài sơ khai at the Vietnamese Wikipedia.
H **Μαρία Φαουστίνα Μπενίτες Άβιλα** (*María Faustina Benítez Ávila*, 15 Φεβρουαρίου 1793 - 12 Αυγούστου 1870) ήταν η σύζυγος του Προέδρου του Μεξικού Χουάν Άλβαρες.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 1793 στο Σαν Νίκολας ντε Κογιούκα, και ήταν κόρη του Κασίμιρο Μπενίτες και της Χοσεφίνα Άβιλα. 

Το 1810 έτος της έναρξης του κινήματος της ανεξαρτησίας, παντρεύτηκε τον Χουάν Άλβαρες και μαζί απέκτησαν τρία παιδιά; τον Ντιέγο, τον Φέλιξ και την Ενκαρνασιόν.

Όταν ο σύζυγός της διορίστηκε Πρόεδρος του Μεξικού το 1855; η Φαουστίνα δεν έφυγε από την πόλη της, λόγω ότι δεν της άρεσε η Πόλη του Μεξικού, ούτε το φαγητό ούτε και οι άνθρωποι της.

Πέθανε στις 12 Αυγούστου 1870 στη Λα Προβιντένσια του Γκερρέρο σε ηλικία 77 ετών. 

Προς τιμήν της, η πόλη όπου γεννήθηκε μετονομάστηκε σε "Κογιούκα ντε Μπενίτες". Υπάρχει επίσης ένα μνημείο, το οποίο ανεγέρθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 1952, ημέρα τις επετείου των γενεθλίων της, και κάθε χρόνο η δημοτική αρχή την τιμά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  MESTRE Ghigliazza, Manuel; *Efemérides biográficas (nacimientos-defunciones)* México, Antigua Librería Robredo, J. Porrúa e hijos, 1945.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Φαουστίνα Μπενίτες** |


| Επίτιμοι τίτλοι
 |
| --- |
| ΠροκάτοχοςΠιλάρ Βαλέρα ντε Ντίας ντε λα Βέγα | **Πρώτη Κυρία του Μεξικού**1855-1855 | ΔιάδοχοςΜαργαρίτα Μάσα ντε Χουάρες |
Το **Ανώτερο Τεχνολογικό Ινστιτούτο** (ΑΤΙ) ήταν δημόσια σχολή τριτοβάθμιας τεχνολογικής εκπαίδευσης στην Κύπρο. Ιδρύθηκε το 1968 και καταργήθηκε το 2007, όταν και ενσωματώθηκε στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου (ΤΕΠΑΚ).

Στόχος του ΑΤΙ ήταν η άρτια εκπαίδευση και η εξειδικευμένη πρακτική κατάρτιση ανωτέρων τεχνικών για στελέχωση της κυπριακής βιομηχανίας, σε αριθμούς και ειδικότητες που να ανταποκρίνονται στις εκάστοτε ανάγκες της οικονομίας. Επιπρόσθετα, το ΑΤΙ ενεργοποιείτο στον τομέα της εφαρμοσμένης κυρίως έρευνας και στην παροχή τεχνικών συμβουλών και άλλων υπηρεσιών στη βιομηχανία.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Ανώτερο Τεχνολογικό Ινστιτούτο ΑΤΙ». *www.polignosi.com*. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2021.
2. ↑  «Ο Περί του Ανώτερου Τεχνολογικού Ινστιτούτου Κύπρου Νόμος του 1999 - 115(I)/1999». *www.cylaw.org*. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2021.

Πηγές
-----
Ως **αρχαιομυθολογία** ορίζεται η μελέτη της αρχαιολογίας μέσω του γνωστικού αντικειμένου της μυθολογίας. μέθοδος η οποία αναπτύχθηκε από την ερευνήτρια Μαρίγια Γκιμπούτας και εφαρμόστηκε, κυρίως, στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Εντός σχετικού σχολίου του στο *The Oxford Handbook of the Archeology of Ritual and Religion*, ο Τόννο Γιόνουκς αναφέρει: «Παρά το γεγονός πως η σημασία της αρχαιολογίας υπερτονίζεται, ενώ, παράλληλα, οι πηγές της χρησιμοποιούνται σε κατά πολύ μεγαλύτερο βαθμό συγκριτικά με άλλα γνωστικά αντικείμενα εντός των βαλτικών χωρών, οι μελέτες της αρχαιομυθολογίας εξακολουθούν να βασίζονται στην παράδοση, ενώ η αρχαιολογία δεν χρησιμοποιείται παρά ελάχιστα στο πλαίσιο της τελευταίας. Το μεγαλύτερο μέρος των αρχαιολογικών ευρημάτων το οποίο δεν συνάδει με την παράδοση αγνοήθηκε, ενώ αρκετές πτυχές των παλαιών θρησκειών δεν έχουν μελετηθεί περαιτέρω καθώς δεν αντιστοιχούσαν στην παράδοση».

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) Haarmann, Harald· Marler, Joan (2008). *Introducing the Mythological Crescent: Ancient Beliefs and Imagery Connecting Eurasia with Anatolia*. Otto Harrassowitz Verlag. σελ. 7. ISBN 978-34-47-05832-2.
2. ↑  (Αγγλικά) Tate, Karen (2005). *Sacred Places of Goddess: 108 Destinations*. CCC Publishing. σελ. 390. ISBN 978-18-88-72917-7.
3. ↑  (Αγγλικά) Insoll, Timothy (2011). *The Oxford Handbook of the Archaeology of Ritual and Religion*. Οξφόρδη: Oxford University Press. σελ. 882. ISBN 978-01-99-232444.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* (Αγγλικά) Ιστότοπος του Ινστιτούτου Αρχαιομυθολογίας

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Μυθολογία
 |

 |
**Ανώτερος πλανήτης** (superior planet) χαρακτηρίζεται εκείνος ο πλανήτης του οποίου η αποχή φθάνει και τις 180°. 
Οι αποστάσεις των ανώτερων πλανητών από τον Ήλιο είναι μεγαλύτερες από εκείνη της Γης, διότι όλοι τους βρίσκονται πέρα από τη γήινη τροχιά. 
Συνεπώς οι πλανήτες αυτοί κινούνται περί τον Ήλιο σε τροχιές μακρύτερα της γήινης τροχιάς, εξ ου και η ονομασία τους *ανώτεροι πλανήτες*. Η χρονική διάρκεια της περιφοράς τους αυτής είναι μεγαλύτερη των 365 γήινων ημερών.

Ανώτεροι πλανήτες είναι οι Άρης, Δίας, Κρόνος, Ουρανός και Ποσειδών.

* Οι πλανήτες αυτοί κατά την διάρκεια της περί τον Ήλιο κίνησή τους παρουσιάζουν μία σύνοδο και μία αντίθεση.
Συντεταγμένες: 37°30′32.065″N 22°22′26.130″E﻿ / ﻿37.50890694°N 22.37392500°E﻿ / 37.50890694; 22.37392500

Το **Αρχαιολογικό Μουσείο της Τρίπολης** στεγάζεται σε διώροφο νεοκλασικό κτίριο, έργο του αρχιτέκτονα Ερνέστου Τσίλλερ.

Το κτίριο
---------

Το κτίριο του Αρχαιολογικού Μουσείου Τρίπολης βρίσκεται κοντά στην πλατεία Κολοκοτρώνη και είναι χτισμένο το 1896 με σχέδια του αρχιτέκτονα Τσίλλερ. Αρχικά στέγαζε το νοσοκομείο της Ευαγγελίστριας. Είναι διώροφο και στον κήπο του εκτίθενται πάμπολλα ευρήματα της Αρκαδίας. Εξωτερικά, το ισόγειο χωρίζεται από τον πρώτο όροφο με μαρμάρινη ταινία. Το ίδιο μοτίβο συναντάμε και στην επίστεψη του κτιρίου, ενώ οι γωνίες του απομιμούνται λιθοδομή. Ο εξωτερικός του περίβολος είναι πετρόχτιστος, με αυθεντικά χυτοσίδηρα κιγκλιδώματα. Στο εσωτερικό του έχουν διαμορφωθεί οκτώ αίθουσες για να φιλοξενήσουν τη μνήμη της Αρκαδίας. Πάνω από 7000 ευρήματα από όλη την Αρκαδία βρίσκονται εδώ. Λειτουργεί και ως κέντρο των Αρχαιολογικών Υπηρεσιών της Αρκαδίας. Το μουσείο λειτουργεί από το 1986.

Συλλογές εκθέσεις
-----------------

Στο Μουσείο εκτίθενται ευρήματα από τις ανασκαφές αρχαίων θέσεων στην Αρκαδία. Περιλαμβάνει νεολιθικά και πρωτοελλαδικά αντικείμενα και σκεύη από πρόσφατες ανασκαφές στο Σακοβούνι Καμενίτσας, καθώς και πλούσια συλλογή Υστερομυκηναϊκών και Υπομυκηναϊκών Χρόνων από το Παλαιόκαστρο της Γόρτυνας. Εκτίθενται ακόμα ευρήματα Γεωμετρικών χρόνων από νεκροταφεία της Μαντινείας και κεραμική, γλυπτική και ανάγλυφα Αρχαϊκών μέχρι Ρωμαϊκών χρόνων από περιοχές της Αρκαδίας. Ξεχωρίζει η μοναδική στην Ελλάδα συλλογή των λατρευτικών ειδωλίων των Πρωτοελλαδικών χρόνων από το Σακοβούνι, όπως και το ομόγλυφο καθήμενο άγαλμα θεάς (ίσως η Αθηνά) από την Κάτω Ασέα και τα ευρήματα της 15ετούς ανασκαφής στην Έπαυλη του Ηρώδου του Αττικού στη Λουκού Κυνουρίας. Υπάρχουν επίσης ευρήματα Παλαιοχριστιανικών και Πρώιμων Βυζαντινών χρόνων.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  www.mythicalpeloponnese.gr/tourist-guide/el/arhaiologiko-moyseio-tripolis.
2. 1 2 3  «Ιστοσελίδα traveltripolis, Δήμου Τρίπολης». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2014.

Πηγές
-----

Ιστοσελίδα traveltripolis, Δήμου Τρίπολης
**Τραμπανκόλα** είναι έθιμο της Κυριακής του Πάσχα στη Σάμο.

Ονομασία
--------

**Τραμπανκόλα** είναι η ονομασία της κούνιας η οποία φτιαχνόταν ειδικά για την ημέρα της Λαμπρής στη Σάμο και κατ΄επέκταση του παιχνιδιού που γινόταν με αυτήν.

Περιγραφή εθίμου
----------------

Η **τραμπανκόλα** ήταν μια κούνια που φτιαχνόταν από σκοινί ή τη λεγόμενη καναβιά, ένα σανίδι για κάθισμα, σακούλα από λινάτσα η οποία τοποθετείτο στη θέση που το σκοινί ακομπούσε στο δέντρο, συνήθως πλάτανος. Πάνω στο σανίδι κάθονταν τα κορίτσια και δύο αγόρια στις άκρες όρθια δίνοντας την κίνηση και το ρυθμό στην κούνια.Το παιχνίδι με τις κούνιες διαρκούσε ως το βράδυ και συνοδεύονταν με τραγούδια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Έθιμα και Παραδόσεις στο Καρλόβασι και στα περίχωρα, εκδ.ΤΕΕ Καρλοβασίου-Τομέας Οικονομίας Διοίκησης, 2007, σελ.79

Πηγές
-----

* Έθιμα και Παραδόσεις στο Καρλόβασι και στα περίχωρα, εκδ.ΤΕΕ Καρλοβασίου-Τομέας Οικονομίας Διοίκησης, 2007