recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **«Μήλο μου κόκκινο»** είναι ελληνικό δημοτικό τραγούδι της Μακεδονίας, που συναντάται στους περισσότερους νομούς της Μακεδονίας. Χορεύεται ως μακεδονικός συρτός σε ρυθμό 7/8 σε ανοιχτό κύκλο με δώδεκα ( 12 ) βήματα, με την διαφορά ότι στο τελευταίο σταύρωμα, το πόδι πάει πίσω αντί μπροστά Μοιάζει με το καλαματιανό, αλλά είναι πολύ πιο εύθυμο, όπως τα περισσότερα τραγούδια της Μακεδονίας. Στις περιοχές της Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας συνοδεύεται από ορχήστρα με χάλκινα όργανα.

Στίχοι:

Μήλο μου κόκκινο ρόιδο βαμμένο,
μήλο μου κόκκινο ρόιδο βαμμένο,
γιατί με μάρανες τον πικραμένο,
γιατί με μάρανες τον πικραμένο.
  

Πααίνω κι έρχουμε μα δεν σε βρίσκω,
πααίνω κι έρχουμε μα δεν σε βρίσκω,
βρίσκω την πόρτα σου μανταλωμένη,
Τα παραθυρούδια σου φεγγοβολούνε,
  

Ρωτώ την πόρτα σου που ειν'ι η κυρά σου,
ρωτώ την πόρτα σου που ειν'ι η κυρά σου.
Κυρά μ’ δεν είν’ ιδώ πάησι στην βρύση,
πάησι να πιει νερό κι να γεμίσει.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Συρτό Μακεδονίας ( Μήλο μου κόκκινο )». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιανουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2018.

Πηγές
-----

* Βιβή Κανελλάτου. «Ελληνικό Παραδοσιακό και Λαϊκό Τραγούδημα - ΜΗΛΟ ΜΟΥ ΚΟΚΚΙΝΟ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 2014.
Συντεταγμένες: 51°41′11″N 16°15′9″E﻿ / ﻿51.68639°N 16.25250°E﻿ / 51.68639; 16.25250

Ο **Μπάριτς** (πολωνικά: *Barycz*, γερμανικά: *Bartsch*) είναι ποταμός στα Βοεβοδάτα Μείζονος Πολωνίας και Κάτω Σιλεσίας στη δυτική Πολωνία. Είναι δεξιός παραπόταμος του ποταμού Όντερ. Η πορεία του ποταμού σηματοδοτεί χοντρικά τα βόρεια σύνορα της ιστορικής περιοχής της Κάτω Σιλεσίας με τη Μείζων Πολωνία.

Ο Μπάριτς έχει μήκος 136 χλμ. και μια περιοχή λεκάνης 5.547 χλμ². Το περιβάλλον ανάγλυφο του Πάρκου Τοπίου της πεδιάδας του Μπάριτς είναι ένα σημαντικό καταφύγιο υδροβιότοπων. Οικισμοί στον Μπάριτς περιλαμβάνουν τους Οντολάνουφ, Μίλιτς, Σούουουφ, Ζμίγκρουντ και Βάσος. Ο Όρλα είναι μεταξύ των παραποτάμων του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Statistical Yearbook of the Republic of Poland 2017, Στατιστική Υπηρεσία Πολωνίας, σελ. 85-86

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η κοιλάδα του ποταμού Μπάριτς

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4350259-3
* NKC: ge816536

 |

 |
Το **Λένγκερ** (καζακικά: Ленгер‎, *Lenger*, لەنگەر; ρωσικά: Ленгер‎) είναι πόλη στην επαρχία Τόλε Μπι, στην περιφέρεια Νοτίου Καζακστάν του Καζακστάν. Το 2012 το Λένγκερ είχε πληθυσμό 25.298 κατοίκων. Είναι το διοικητικό κέντρο της επαρχίας Τόλε Μπι. Το μουσείο της επαρχίας Τόλε Μπι (Музей Толебийского района) βρίσκεται στο Λένγκερ. Πληθυσμός: 24,642 (απογραφή 2009); 22,038 (απογραφή 1999).

Στο σημερινό πολιτισμό
----------------------

Στο παιχνίδι Command & Conquer: Generals, το Λένγκερ χρησιμεύει ως βάση πολεμιστών των GLΑ, και εξυπηρετεί κινεζικά μάστερς. Οι δυνάμεις των GLA είναι πιστοί στον αρχηγό και προσπαθούν να καταστρέψουν και να αναχαιτίσουν τις δυνάμεις των Κινέζων.

Πηγές
-----

*

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Census in Kazakhstan 2009*.
2. ↑
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2016.
4. 1 2  "Население Республики Казахстан" Αρχειοθετήθηκε 2016-12-01 στο Wayback Machine. (στα ρωσικά).
Ο Ερυσίχθων πουλάει την κόρη του, τη Μήστρα. Χαρακτικό του Bauer.
Στην ελληνική μυθολογία, με το όνομα **Μήστρα** είναι γνωστή μία θυγατέρα του Αίθωνα, ενός από τους γιους του θεού Ηλίου. Η Μήστρα είχε πάρει από τον Ποσειδώνα το χάρισμα να μεταμορφώνεται σε ό,τι αυτή ήθελε. Αργότερα η μορφή του Αίθωνα ταυτίσθηκε με τη μορφή του Ερυσίχθονα, οπότε η Μήστρα θεωρήθηκε κόρη του Ερυσίχθονα και μια από τις Ηλιάδες, συνεπώς εγγονή του Τρίοπα.

Ο Ερυσίχθονας είχε τιμωρηθεί από τη θεά Δήμητρα, λόγω ασέβειας προς το πρόσωπό της, με ακόρεστη αδηφαγία. Έτσι προκειμένου να κατασιγάσει την πείνα του, αρχικά πώλησε όλη την περιουσία του μέχρι που έφθασε στο σημείο να πωλήσει και την κόρη του Μήστρα για να αγοράσει τρόφιμα. Βλέποντας ο θεός Ποσειδώνας την εξέλιξη αυτή και επειδή αγαπούσε την Μήστρα της έκανε δώρο την δυνατότητα να μεταμορφώνεται σε όποιο ζώο επιθυμούσε για να αποφύγει τη δουλεία. Έτσι επανερχόμενη κάθε φορά στο πατρικό της σπίτι πουλιόταν από τον πατέρα της με διαφορετική κάθε φορά μορφή ζώου. Αυτό συνεχίστηκε μέχρι τον θάνατο του πατέρα της. Μία εκδοχή αναφέρει ότι η Μήστρα, από δική της πρωτοβουλία, εκμεταλλεύθηκε το χάρισμα της μεταμορφώσεως για να πωλείται ως δούλα συνεχώς και να βοηθά έτσι τον πατέρα της.

Μετά τον θάνατο του πατέρα της η Μήστρα παντρεύτηκε τον Αυτόλυκο, με τον οποίο δεν αναφέρεται να απέκτησε κάποιο παιδί. Αντίθετα, ο Ώγυγος μυθολογείται ως γιος της Μήστρας και του Ποσειδώνα.

Στην ικανότητα της Μήστρας να μεταβάλλει τη μορφή της οφείλεται και η παροιμιώδης φράση *«μεταβλητότερος Μήστρας»*, που τη χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Έλληνες για κάποιον ασταθή χαρακτήρα.

Ερμηνεία μύθου
--------------

Ο μύθος αυτός αποτελεί καταφανή αλληγορία της απαρχής της οικόσιτης κτηνοτροφίας και του εξ αυτής αναπτυσσόμενου εμπορίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αντωνίνος Λιβεράλις, *Μεταμορφώσεις,* 17
2. 1 2  Οβίδιος, *Μεταμορφώσεις,* 8.739
3. ↑  Οβίδιος, *Μεταμορφώσεις,* 8.741-2
4. ↑  Οβίδιος, *Μεταμορφώσεις,* 8.850-4

Πηγές
-----

* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν λεξικόν Ηλίου*, τόμ.13ος, σελ.503
* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
Η **Λένι Κουρ** (Lenny Kuhr , γεννημένη στις 22 Φεβρουαρίου 1950 στην Αϊντχόφεν) είναι Ολλανδή τραγουδίστρια και τραγουδοποιός. Είναι περισσότερο γνωστή από τη νίκη της στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 1969, όπου κέρδισαν και άλλες 3 τραγουδίστριες.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Αϊντχόφεν και το 1967 άρχισε να τραγουδά στην Ολλανδία, ερμηνεύοντας γαλλικά παραδοσιακά τραγούδια. Το 1969 εκπροσώπησε την Ολλανδία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision με την σύνθεσή της *De Troubadour* (σε στίχους του Ντέιβιντ Χάρτσεμα).  Την ορχήστρα διηύθυνε ο Φραντς ντε Κοκ. Ήταν μία από τις τέσσερις νικήτριες του έτους αυτού.

Στις αρχές της δεκαετίας του '70 ήταν πιο επιτυχημένη στη Γαλλία, παρά στην πατρίδα της. Βρέθηκε στην κορυφή των γαλλικών τσαρτς το 1972 με το τραγούδι *Jesus Christo* και εκτελέστηκαν στις παραστάσεις του Ζορζ Μπρασένς.

Το 1980 είχε την μεγαλύτερη επιτυχία στην Ολλανδία, με το τραγούδι *Visite*, το οποίο τραγούδησε μαζί με το γαλλικό συγκρότημα Les Poppys. Έκτοτε κυκλοφορεί δισκογραφικές δουλειές, χωρίς όμως να σημειώσει επιτυχία.

Το 1982 η Κουρ παρουσίασε το Nationaal Songfestival, που είναι ο προκριματικός της Ολλανδίας για την Eurovision.

Η Κουρ ασπάστηκε τον ιουδαϊσμό. Είναι παντρεμένη με τον Ρομπ Φρανκ και έχει δύο κόρες της από προηγούμενο γάμο. Τα παιδιά της ζουν στο Ισραήλ, χώρα στην οποία για ένα χρονικό διάστημα έζησε και η ίδια.

Δισκογραφία
-----------

* 1969: *De troubadour*
* 1971: *De zomer achterna*
* 1972: *Les enfants*
* 1972: *De wereld waar ik van droom*
* 1974: *God laat ons vrij*
* 1975: '*n Avondje Amsterdam*
* 1976: '*n Dag als vandaag*
* 1980: *Dromentrein*
* 1981: *Avonturen*
* 1982: *Oog in oog*
* 1983: *De beste van Lenny Kuhr*
* 1986: *Quo vadis*
* 1990: *Het beste van Lenny Kuhr*
* 1990: *De blauwe nacht*
* 1992: *Heilig vuur*
* 1994: *Altijd heimwee*
* 1997: *Gebroken stenen*
* 1997: *Stemmen in de nacht*
* 1998: *De troubadour*
* 1999: *Oeverloze liefde*
* 2000: *Visite*
* 2001: *Fadista*
* 2004: *Op de grens van jou en mij*
* 2005: *Panta Rhei*

Παραπομπές
----------

1. ↑  Official Eurovision Song Contest site, history by year, 1969
2. ↑  «Biografie». Lenny Kuhr. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2014.
Ο **Λιουτπράνδος, Liutprand,** (απεβ. μετά το 759) ήταν δούκας του Μπενεβέντο από το τέλος τού πατέρα του Γισούλφου Β΄ το 749 μέχρι τη δική του εκτόπιση. Βασίλευσε υπό την αντιβασιλεία της μητέρας του, Σκαουνιπέργκας, η οποία υποστήριξε τον βασιλιά Άιστουλφ, μέχρι το 756.

Βιογραφία
---------

Αφού έφθασε στην ενηλικίωσή του, παρέδωσε το δουκάτο του στον Πεπίνο τον *Βραχύ*, βασιλιά των Φράγκων, πιθανότατα με την παρότρυνση του πάπα Στεφάνου Β΄ και επαναστάτησε κατά του βασιλιά Δεζιδέριου των Λομβαρδών. Καθαιρέθηκε το 758, για να αντικατασταθεί από τον Αρέχι Β΄. Ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Ε΄ ο *Εικονομάχος* προσφέρθηκε να συλλάβει τον φυγά Λιουτπράνδο, εάν ο Δεζιδέριος επιτεθεί στον πάπα, ωσότου μία Ρωμαϊκή δύναμη από τη Σικελία ενωθεί μαζί του. Ο Δεζιδέριος δεν επιτέθηκε και ο Λιουτπράνδος δεν αιχμαλωτίστηκε.

Πηγές
-----

* *Lexikon des Mittelalters* : Liutprand Herzog von Benevent (749-759).
Στην ελληνική μυθολογία η **Μεσσήνη** ήταν κόρη του Τρίοπα, γιου του Φόρβαντα από το Άργος. Κατά μία άλλη εκδοχή όμως η Μεσσήνη ήταν κόρη του Φόρβαντα και της Ευβοίας, και αδελφή του Τρίοπα. Η Μεσσήνη παντρεύτηκε τον Πολυκάονα, δευτερότοκο γιο του βασιλιά Λέλεγα από τη Λακωνία. Επειδή ο Πολυκάονας δεν έγινε βασιλιάς καθώς δεν ήταν ο πρωτότοκος, η Μεσσήνη, που ήταν υπερήφανη για τη δική της καταγωγή, δεν άντεχε να είναι ο σύζυγός της ένας απλός πολίτης. Πέτυχε λοιπόν να συγκεντρώσει δυνάμεις από το Άργος και τη Λακεδαίμονα και να καταλάβει τη χώρα εκείνη που αργότερα πήρε το όνομά της και αποκαλείται μέχρι σήμερα Μεσσηνία. Το πρώτο λοιπόν βασιλικό ζεύγος που βασίλεψε στη Μεσσηνία ήταν ο Πολυκάονας και η Μεσσήνη.

Στα χρόνια της βασιλείας τους, τους επισκέφθηκε ο Καύκωνας, που εισήγαγε στον τόπο τη λατρεία των Μεγάλων Θεών. Μετά το θάνατό της, η Μεσσήνη τιμήθηκε ως ηρωίδα στο ναό του Δία στο όρος Ιθώμη. Σε νομίσματα των αυτοκρατορικών χρόνων εικονίζεται από τη μία πλευρά ο Δίας και από την άλλη η Μεσσήνη φορώντας στέμμα σε σχήμα τείχους και πέπλο. Σε άλλο νόμισμα η Μεσσήνη συνοδεύεται από τον Ασκληπιό. Ο Παυσανίας γράφει ότι υπήρχε και ιδιαίτερος ναός της Μεσσήνης με άγαλμα από χρυσάφι και πάριο μάρμαρο. Στο πίσω μέρος αυτού του ναού απεικονίζονταν οι μεταγενέστεροι βασιλείς της Μεσσηνίας.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969.
* Θέμελης Γ. Πέτρος: «Αρχαία Μεσσήνη», εκδ. ΚΑΠΟΝ, Αθήνα 2019
Ο **Μάρινερ 3** (αγγλ. *Mariner*, *ναυτικός*) ήταν διαστημικό σκάφος του προγράμματος Μάρινερ με σκοπό να προσεγγίσει και να εξερευνήσει τον πλανήτη Άρη.

Η αποτυχημένη εκτόξευση
-----------------------

Εκτοξεύτηκε στις 5 Νοεμβρίου 1964 από το συγκρότημα εκτοξεύσεων LC-13 της βάσης της Πολεμικής Αεροπορίας στο ακρωτήριο Κανάβεραλ. Η απογείωση απέτυχε, και ο Μάρινερ 3 δεν έφτασε ποτέ στον Άρη. 

Το κάλυμμα που κατά την εκτόξευση του πυραύλου περιβάλλει προστατευτικά το διαστημικό σκάφος δεν αποσπάσθηκε. Έτσι οι ηλιακοί συλλέκτες, αντί να ανοίξουν και να τροφοδοτήσουν το διαστημόπλοιο με ηλεκτρισμό, έμειναν εγκλωβισμένα και το διαστημόπλοιο σταμάτησε να λειτουργεί όταν εξαντλήθηκαν οι μπαταρίες του. Σήμερα βρίσκεται σε κάποια ηλιοκεντρική τροχιά, χαμένο στο διάστημα.

Ο Μάρινερ 4
-----------

Τρεις εβδομάδες μετά την αποτυχία αυτή, και συγκεκριμένα στις 28 Νοεμβρίου 1964, ο Μάρινερ 4, δίδυμος και εφεδρικός του Μάρινερ 3, εκτοξεύθηκε με επιτυχία σε ένα ταξίδι οκτώ μηνών στον κόκκινο πλανήτη.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ της αποστολής στη Σελίδα Εξερεύνησης του Ηλιακού Συστήματος της NASA

  


|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πρόγραμμα Μάρινερ |
| --- |
|  |
| 
* Μάρινερ 1
* Μάρινερ 2
* Μάρινερ 3
* Μάρινερ 4
* Μάρινερ 5
* Μάρινερ 6 και 7
* Μάρινερ 8
* Μάρινερ 9
* Μάρινερ 10
 |  |
|  |
| 
* Κατηγορία Κατηγορία
* Commons page Κοινά
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Διάστημα
 |

 |
Ο **Μαξ Έλμερ** (*λατινικό αλφάβητο: Max Ellmer*) ήταν Ελβετός αθλητής της αντισφαίρισης που γεννήθηκε στις 6 Ιουλίου 1909 και πέθανε το 1984.

Βιογραφία
---------

Σε ηλικία 14 ετών κέρδισε το πρώτο του τουρνουά στις Κάννες, όπου οι γονείς του είχαν ένα ξενοδοχείο. Έπειτα κέρδισε τα τουρνουά του Βίζμπαντεν το 1934, του Λουγκάνο το 1934, ξανά στις Κάννες το 1935, της Ζυρίχης το 1935, της Βρέμης το 1936, του Κούλμ το 1932. Ήταν δεύτερος στις Κάννες το 1933 στο απλό και διπλό, στη Νίκαια στο απλό και διπλό το 1933, στο Σανκτ Μορίτς το 1934, στις Κάννες το 1934, στις Κάννες και τη Νίκαια το 1935, στο Σανκτ Μορίτς το 1935, στις Κάννες το 1936 στο απλό και διπλό, ξανά στις Κάννες το 1937, στη Γενεύη το 1935, στο Γκστάατ το 1937, στη Νίκαια το 1938 και στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου το 1938.

Ήταν αθλητής του συλλόγου "Montchoisi Tennis Club" και στο ελβετικό πρωτάθλημα ήταν τέσσερις φορές πρωταθλητής στο απλό, το 1932, 1934, 1935 και το 1936, και πέντε στο διπλό.

Έπαιξε για την Ελβετία στο Κύπελλο Ντέιβις από το 1933 έως το 1937. Έπαιξε στα τουρνουά Γκραντ σλαμ του Ρολάν Γκαρός και του Γουίμπλεντον από το 1930 έως το 1949.

Τη δεκαετία του 1950 ήταν προπονητής της ελβετικής ομάδας του κύπελου Ντέιβις έξι φορές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.tennisarchives.com/player/?pl=2224.
2. ↑  Ελευθέριου Σκιαδά, 100 χρόνια Όμιλος Αντισφαίρισης Αθηνών 1895-1995, Μικρός Ρωμηός Ε.Π.Ε. ISBN 960-85466-2-1, σελ. 406
3. ↑  «MTC - Le Club». *www.montchoisitc.ch*.
4. ↑  Montchoisi Tennis Club-Max Ellmer
5. ↑  Max Ellmer στην επίσημη σελίδα του κυπέλλου Ντέιβις
6. ↑  «Αρχείο αγώνων του στη σελίδα της Διεθνούς Ομοσπονδίας Αντισφαίρισης». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 2017.
Η **Λίμνη Γεωργίου** (*Lake George*) ή **Λίμνη Ντουέρου** (*Lake Dweru*) είναι λίμνη στη νοτιοδυτική Ουγκάντα, με έκταση 250 τ.χλμ.. Ανήκει στο σύστημα των Μεγάλων Λιμνών της Αφρικής, αν και η ίδια δεν θεωρείται ως μία από τις Μεγάλες Λίμνες. Πήρε το «ευρωπαϊκό» όνομά της, όπως και οι άλλες λίμνες της περιοχής, από ένα μέλος της βρετανικής βασιλικής οικογένειας, σε αυτή την περίπτωση τον μετέπειτα βασιλέα Γεώργιο Ε΄. Τα νερά της Λίμνης Γεωργίου παροχετεύονται προς τα νοτιοδυτικά, στη μεγαλύτερή της Λίμνη Εδουάρδου, μέσα από το φυσικό κανάλι Καζίνγκα.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Ο πρώτος Ευρωπαίος που είδε τη λίμνη ήταν ο εξερευνητής Χένρυ Μόρτον Στάνλεϋ, το 1875, έχοντας ακολουθήσει τον ρου του ποταμού Κατόνγκα από τη Λίμνη Βικτώρια. Νομίζοντας ότι ήταν μέρος της Λίμνης Αλβέρτου, την ονόμασε «Κόλπο της Βεατρίκης» (*Beatrice Gulf*). Τα εξερευνητικά του σχέδια εγκαταλείφθηκαν τότε εξαιτίας της απειλής συρράξεως με το Βασίλειο Μπουνιόρο. Κατά τη δεύτερη επίσκεψή του στην περιοχή, το 1888, στα πλαίσια της εκστρατείας για τη στήριξη του Εμίν Πασά, ο Στάνλεϋ ανεκάλυψε και τη Λίμνη Εδουάρδου. Συνειδητοποιώντας τότε ότι αμφότερες ήταν ανεξάρτητες λίμνες, τους έδωσε τα ονόματα αυτά.

Γεωγραφία και υδρογραφία
------------------------

Η Λίμνη Γεωργίου διασχίζεται από τον ισημερινό της Γης (γεωγραφικό πλάτος 0° ± 5΄), με λίγο μεγαλύτερο μέρος της να βρίσκεται στο Βόρειο Ημισφαίριο. Το γεωγραφικό μήκος της εκτείνεται από 30°02΄ έως 30°18΄, δηλαδή οι διαστάσεις της είναι 23 επί 18 χιλιόμετρα. Το μέσο υψόμετρο της λίμνης πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας είναι 914 μέτρα. Η Λίμνη Γεωργίου είναι αβαθής, με μέγιστο βάθος 7 μέτρα και μέσο βάθος μόλις 2,4 μέτρα, οπότε ο μέσος όγκος νερού της εκτιμάται σε περίπου 0,8 κ.χλμ.. Η λεκάνη απορροής της έχει έκταση περίπου 9.000 τ.χλμ.

Στις 4 Μαρτίου 1988 η λίμνη εντάχθηκε στη Σύμβαση Ραμσάρ ως Υγροβιότοπος Διεθνούς Σημασίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Newman, James L.: *Imperial Footprints*, Potomac Books, 2004, ISBN 1-574-88597-9, σελ. 121

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 315169524

 |

 |
Ο **Μ.Γ.Σ. Απόλλων Σερρών** αποτελούσε αθλητικό σωματείο με έδρα την πόλη των Σερρών. Ιδρύθηκε το 1927. Αποτελούσε ένα από τα πλέον επιτυχημένα αθλητικά σωματεία του νομού Σερρών. Διέθεται τμήματα ποδοσφαίρου, στίβου και δραματικό τμήμα. Επίσης λειτουργούσε και τμήμα μουσικής το οποίο όμως διαλύθηκε το 1940.

Το ποδοσφαιρικό τμήμα μετείχε στο ειδικό πρωτάθλημα για την άνοδο στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, την περίοδο 1959–60, τερματίζοντας στη 6η θέση του βαθμολογικού πίνακα του Βορείου Ομίλου, με 24 βαθμούς. Την επόμενη περίοδο, 1960–61, κατέλαβε την 4η θέση με 36 βαθμούς. Την περίοδο 1961–62. Την περίοδο 1962–63 έλαβε μέρος στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής κατηγορίας, όπου κατέλαβε την 9η θέση με 52 βαθμούς. Την επόμενη περίοδο, 1963–64, τερμάτησε στην 6η θέση του βαθμολογικού πίνακα, με 55 βαθμούς.

Το τμήμα στίβου έλαβε μέρος στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών του 1957. Το 1964, κατόπιν συμφωνίας της διοίκησης της συλλόγου με την αντίστοιχη του Γ.Σ. Ηρακλή Σερρών, τα δύο σωματεία συγχωνεύθηκαν δημιουργώντας τον Μ.Γ.Σ. Πανσερραϊκό, γεγονός που αποτέλεσε και τη διάλυση του σωματείου.

Η διαχρονική πορεία
-------------------

* 1962–63: Β΄ Εθνική
* 1963–64: Β΄ Εθνική

Αξιοσημείωτοι ποδοσφαιριστές
----------------------------

* Ελλάδα Χρήστος Κοτζαμπασίδης

Παραπομπές
----------

1. ↑  12 Νοεμβρίου, 1945 (archive) serrelib.gr
2. 1 2  ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ 2ού ΑΙΩΝΑ (archive) serrelib.gr
3. ↑  Οι πρώτες εκλογές της 29ης Σεπτεμβρίου 1944 και άλλες εκδηλώσεις Αρχειοθετήθηκε 2020-09-28 στο Wayback Machine. serres.gr
4. ↑  ΠΑΝΣΕΡΡΑΪΚΟΣ...ΕΤΩΝ 48! (archive) serressport.gr
Συντεταγμένες: 00°20′S 29°36′E﻿ / ﻿0.333°S 29.600°E﻿ / -0.333; 29.600

Ποταμοί και λίμνες της Ουγκάντας
Η λίμνη **Εδουάρδου** (γνωστή και ως **Εδουάρδου Νιάνζα** ή Rutanzige ) είναι λίμνη της Αφρικής που βρίσκεται στα σύνορα της Ουγκάντας με την Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Είναι η μικρότερη από τις Μεγάλες Λίμνες της Αφρικής. Βρίσκεται στο Albertine Rift, το δυτικό κλάδο του Ρήγματος Ανατολικής Αφρικής λίγα χιλιόμετρα νότια του ισημερινού. Ο Χένρι Μόρτον Στάνλεϊ ανακάλυψε τη λίμνη το 1888, κατά τη διάρκεια της Expedition Relief Emin Pasha. Η λίμνη ονομάστηκε προς τιμήν του πρίγκιπα Αλβέρτου Εδουάρδου, ο οποίος ήταν γιος της Βασίλισσας Βικτωρίας, και αργότερα βασιλιάς με το όνομα Εδουάρδος Ζ΄.

Γεωγραφία
---------

Η λίμνη Εδουάρδου βρίσκεται σε υψόμετρο 920 μέτρων. Έχει μήκους 77 χιλιόμετρα και πλάτους 40 χιλιόμετρα και καλύπτει συνολική έκταση 2.325 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Η λίμνη Γεωργίου, στα βορειοανατολικά, εκβάλλει στη λίμνη Εδουάρδου μέσω του καναλιού Καζίνγκα. Η λίμνη Εδουάρδου εκβάλλει προς τα βόρεια μέσω του ποταμού Σεμλίκι στη Λίμνη Αλβέρτου. Τα Όρη Ρουβενζόρι βρίσκονται 20 χιλιόμετρα βόρεια της λίμνης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Google Earth/Geographic Features/Volcanoes

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Lake Edward στο Wikimedia Commons
**Ναβουχοδονόσορ Γ΄** ή *Ναμπου-κουντουρι-ούσουρ Γ΄* ήταν το επίσημο όνομα του **Νιντίντου-Μπέλ** (21. Δεκεμβρίου 522 π.Χ. - ). Ο πατέρας του ονομάζονταν Αϊναράϊ. Ο Ναβουχοδονόσορ Γ' υπήρξε αυτοκράτορας της Βαβυλώνας το 522 π.Χ. και συγκεκριμένα για μια διάρκεια τριών μηνών. Η πρώτη του διαταγή ως αυτοκράτορα χρονολογείται την 3η Οκτωβρίου 522, ενώ η τελευταία του εντολή χρονολογείται την 16η Δεκεμβρίου του 522 π.Χ. Ο επίσημος τίτλος του ήταν *Τέκνο του Ναβοναΐδ*, ενώ το αυτοκρατορικό του όνομα ήταν Ναβουχοδονόσορ για να ακολουθεί την παράδοση.

Ο Δαρείος Α', αυτοκράτορας της Περσίας έκανε στις 13 Δεκεμβρίου 522 π.Χ. εκστρατεία εναντίον του Νιντίντου-Μπελ για να καταπνίξει την επανάσταση των Βαβυλωνίων. Η στρατιά των Βαβυλωνίων είχε πάρει μέρος στην δυτική όχθη του ποταμού Τίγρη. Ο στρατός του Δαρείου διέσχισε τον ποταμό με σχεδίες και με ιππικό από άλογα και καμήλες και έτρεψε τους Βαβυλώνιους σε φυγή. Ο Νιντιντου-Μπελ κατέφυγε στον Ευφράτη, και ηττήθηκε τελικά στην μάχη του Ζαζανού κοντά στην πόλη Sippar στις 18 Δεκεμβρίου του 522 π.Χ. Διέφυγε και πάλι και με λίγους έμπιστους πολεμιστές του έφτασε στην Βαβυλώνα, όπου ο Δαρείος του επιτέθηκε και, αφού πήρε την πόλη, τον σκότωσε. Στις τις 22. Δεκεμβρίου του 522 π.Χ. τα χρονικά της πόλης αναφέρουν τον Δαρείο ως άρχοντα.

Βιβλιογραφία
------------

* Dietz-Otto Edzard: *Reallexikon der Assyriologie und vorderasiatischen Archäologie, Bd. 9*, de Gruyter, Berlin 2001, ISBN 3-11-017296-8, S. 206

* F. H. Weißbach: Kyros 6. In: *Paulys Realenzyklopädie der klassischen Altertumswissenschaft*. Supplementband IV (1924), Sp. 1129-1166, hier: Sp. 1151.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 81413114
* GND: 137186940

 |

 |
Η **Μάχη της Βελιάτοβας** έγινε το 1086 ανάμεσα στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και τους Πετσενέγους κοντά στη θρακική πόλη Βελιάτοβα στη σημερινή Βουλγαρία. Η Βελιάτοβα, σήμερα αταύτιστη σε άγνωστη τοποθεσία, βρισκόταν στον Αίμο κοντά στη Φιλιππούπολη, ήταν ένα μικρό οχυρωμένο χωριό όπου απετέλεσε έδρα των Παυλικανών. 

Οι Πετσενέγοι που για μία ακόμα φορά είχαν εισβάλει και λεηλατούσαν τη Θράκη, στάλθηκαν εναντίον τους από τον Αυτοκράτορα Αλέξιο Κομνηνό οι στρατηγοί Βρανάς και Πακουριανός με 17.000 να τους αντιμετωπίσουν. Οι Πετσενέγοι υπό τις εντολές τριών αρχηγών τους έφταναν τους 50.000.

Οι Βυζαντινοί επιτέθηκαν πρώτοι αλλά κατά τη διάρκεια της μάχης το ιππικό των Πετσενέγων έσπασε τη διάταξη των βυζαντινών αναγκάζοντας τους να υποχωρήσουν.. Κατά την υποχώρηση ο Πακουριανός έπεσε από το άλογο του ενώ μαχόταν και σκοτώθηκε, έπειτα από λίγο σκοτώθηκε και ο Βρανάς.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  Περιοδικό Στρατιωτική Ιστορία, Τεύχος 107, Ιούλιος 2005, άρθρο : *Ο Αλέξιος Α΄ Κομνηνός (1081-1091), οι εκστρατείες του κατά των Πατζινάκων*, των : Χρήστου Παναγιωτόπουλου, Ηλία Αναγνωστάκη
2. ↑  Θρακικός Ηλεκτρονικός Θησαυρός, Μ. Κορτζή - Β. Σιαμέτης, Βελιάτοβα (βυζαντινή εποχή)
3. ↑  Apostolos Ath Glavina, Hē epi Alexiou Komnēnou (1081-1118): peri hierōn skeuōn, keimeliōn kai hagiōn eikonōn epis (1081-1095), Kentron Vyzantinōn Ereunōn, 1972
4. 1 2  Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος, Ιστορία του ελληνικού έθνους - Τόμος δ΄
Το **λιοντάρι του Τσάβο** (Panthera leo nubica - Πάνθηρ ο λέων ο νουβικός) είναι ποικιλία λιονταριού που ζει στον ποταμό Τσάβο στο εθνικό πάρκο του Τσάβο στην Κένυα. Χαρακτηριστικό των αρσενικών λιονταριών του Τσάβο είναι η έλλειψη χαίτης, το λείο τους τρίχωμα και η ενεργός συμμετοχή τους στο κυνήγι. Επίσης, τα λιοντάρια του Τσάβο είναι γνωστά και για τις ανθρωποφαγικές τους συνήθειες, ύστερα από ένα επεισόδιο που έγινε κατά το χτίσιμο του σιδηροδρόμου της Ουγκάντας.

Αρσενικά λιοντάρια του Τσάβο και αγέλες
---------------------------------------

Μια αγέλη λιονταριών του Τσάβο κάτω από ένα δέντρο
Τα αρσενικά λιοντάρια του Τσάβο είναι συνήθως μεγαλύτερα από τα άλλα αρσενικά λιοντάρια, κι έχουν ενεργό ρόλο στο κυνήγι. Έχει υποτεθεί ότι αυτή η συμπεριφορά οφείλεται στην έλλειψη τροφής στο εθνικό πάρκο του Τσάβο, μία επίπεδη, ξηρή έκταση. Οι αγέλες του Τσάβο είναι μοναδικές, διότι έχουν ένα μόνο κυρίαρχο αρσενικό, όταν οι περισσότερες αγέλες λιονταριών έχουν μέχρι 8 (συγγενικά μεταξύ τους) αρσενικά. Οι αγέλες του Τσάβο τείνουν να είναι οι μεγαλύτερες από όλες, με μέσο όρο 7-8 θηλυκά.

Αρσενικά χωρίς χαίτη
--------------------

Τα αρσενικά λιοντάρια του Τσάβο συνήθως δεν έχουνε χαίτη, παρ'όλο που κάποια έχουνε, αλλά λιγο. Υπάρχουν αρκετές θεωρίες για αυτό. Η πρώτη υποστηρίζει ότι η έλλειψη χαίτης οφείλεται στην αγκαθωτή βλάστηση του πάρκου, στην οποία η χαίτη σίγουρα θα μπλεκότανε προκαλώντας προβλήματα. Μία άλλη θεωρία είναι ότι τα αρσενικά λιοντάρια του Τσάβο ίσως έχουνε υψηλά επίπεδα τεστοστερόνης, που εξηγεί την έλλειψη χαίτης και την επιθετικότητα.

Επεισόδια επιθέσεων
-------------------

Δύο αρσενικά είναι γνωστά ως τα ανθρωποφάγα λιοντάρια του Τσάβο, τα οποία ενεργούσαν επιθέσεις σε εργάτες του σιδηροδρόμου Κένυα-Ουγκάντα το 1898. Σκότωσαν περισσότερους από 35 εργάτες σε λιγότερο από ένα χρόνο, πριν σκοτωθούν και τα ίδια από τον Colonel John Peters.
Το Σεπτέμβριο του 1991 ο Wayane Hosek βρισκόταν σε κυνήγι σαφάρι στη νότια Ζαμπία, όταν άκουσε ότι κάποιο χωριό είχε τρομοκρατηθεί από τις επιθέσεις ενός λιονταριού. Αφού πήρε την άδεια της κυβέρνησης, και μετά από δύο επίπονες εβδομάδες ανελέητου κυνηγιού σκότωσε το λιοντάρι, το οποίο ήταν λιοντάρι του Τσάβο, και μάλιστα το μεγαλύτερο αναφερόμενο ανθρωποφάγο.

Τα ανθρωποφάγα λιοντάρια του Τσάβο στο μουσείο της Νέας Υόρκης

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Λιοντάρι του Τσάβο** |


|  |  |
| --- | --- |
| Wikispecies logoWikispecies logo | Τα Βικιείδη έχουν πληροφορίες για το θέμα:   **Panthera leo nubica** |

* Philp Caputo: Maneless in Tsavo. *National Geographic*, April 2002, 40-53.

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ζωολογία
* Πύλη:Θηλαστικά
 |

 |
Συντεταγμένες: 9°19′59″S 33°45′20″E﻿ / ﻿9.3331202°S 33.7555494°E﻿ / -9.3331202; 33.7555494

Η **Λίμνη Κισίμπα** (*Lake Kisiba*) ή άλλως **Λίμνη Μασόκο** (*Lake Masoko*) είναι λίμνη - κρατήρας και βρίσκεται 19 km από το *Tukuyu*, στην Περιοχή Ρούνγκουε, στην Περιφέρεια Μπέυα της Τανζανίας.

Είναι επίσης γνωστή και ως Λίμνη - Κρατήρας Κισίμπα (*Kisiba Crater Lake*) ή και ως Λίμνη Κρατήρας Μασόκο (*Masoko Crater Lake*).

Η Λίμνη Κισίμπα είναι μία από της εννέα λίμνες - κρατήρες στη νότια Τανζανία: οι υπόλοιπες οκτώ λίμνες είναι οι λίμνες Ικάπου (*Ikapu*), Ιλάμπα (*Ilamba*), Ιτάμπα (*Itamba*), Ιτέντε (*Itende*), Κινγκίρι (*Kingiri*), Κουιουνγουλούλου (*Kyungululu*), Ντουάτι (*Ndwati*) και Νγκόζι (*Ngozi*) καθώς και οι ρηχές δορυφορικές λίμνες Τσικουκούτου (*Chikukutu*) και Τσιλινγκάλι (*Chilingali*) στο κεντρικό Μαλάουι.

Η λίμνη βαθαίνει σχετικά απότομα και το μέγιστο βάθος της φτάνει τα 35 μ.

Πρόσβαση
--------

Ο κόσμος που επιθυμεί να επισκεφθεί το αξιοθέατο, παίρνει τα μέσα μαζικής μεταφοράς από το σταθμό λεωφορείων της πόλης *Tukuyu* μέχρι το χωριό *Masoko* που βρίσκεται βορείως της λίμνης.

Ιστορία
-------

Ιστορικά η περιοχή ελεγχόταν κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο από τους Γερμανούς, καθώς εκεί είχαν το στρατιωτικό τους κέντρο.

Πλησίον της λίμνης υπάρχει και ένα δέντρο *mvule* που είναι το γηραιότερο δέντρο στην περιοχή, καθώς έχει ηλικία άνω των 500 ετών.

Δράσεις
-------

Η περιοχή είναι όμορφη με υδάτινα σώματα που περιβάλλονται από το φυσικό δάσος. Οι αλιευτικές δραστηριότητες πραγματοποιούνται από τους ντόπιους.

Η λίμνη ενδείκνυται για ποικίλες τουριστικές δραστηριότητες όπως: κολύμβηση, παράλια σπορ, πεζοπορία, παρατήρηση πτηνών κτλ.

Δείτε επίσης
------------

* Περιφέρεια Μπέυα
* Περιοχή Ρούνγκουε

Σημειώσεις
----------

1. ↑   Στα Σουαχίλι η λέξη "*ngozi*" σημαίνει "δέρμα".
2. ↑  Το δέντρο έχει ύψος 42 μέτρα και ακτίνα τα 17 μέτρα. Η φυλή *Nyakyusa* το χρησιμοποιούσε για τις τελετουργίες καθώς και άλλες εθνοτικές της δραστηριότητες.

Παραπομπές Σημειώσεων
1. ↑  *Lake Kisiba & Mvule Tree - Everyday Mbeya* (στα Αγγλικά / Σουαχίλι). Studio Native. 21 Ιουλίου 2018. Συμβαίνει στα 3.34. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουνίου 2022.  Unknown parameter `|speaker=` ignored (βοήθεια); Unknown parameter `|producer=` ignored (βοήθεια)CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  
George F Turner (Bangor University), Benjamin Ngatunga (Tanzania Fisheries Research Institute) & Martin Genner (University of Bristol) (Σεπτέμβριος 2019). «Figure 88 - uploaded by George F Turner». Research Gate. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουνίου 2022.
2. 1 2 3 4 5  
TripAdvisor (Νοέμβριος 2019). «Majestic Crater lake». TripAdvisor. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουνίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πρότυπο:Sw *Lake Kisiba Masoko*
Το ***Λι: Ανάμεσα στον Διάβολο και τη βαθιά γαλάζια θάλασσα*** (αγγλικά: ***Between the Devil and the Deep Blue Sea***) είναι βελγογαλλική δραματική ταινία του 1995 σε σκηνοθεσία Μάριον Χένσελ. Συμμετείχε στο Φεστιβάλ Καννών το 1995. Η υπόθεση της ταινίας βασίζεται στο διήγημα *Λι*, του Έλληνα ποιητή και ναυτικού Νίκου Καββαδία, το οποίο εκδόθηκε το 1987, δώδεκα χρόνια μετά τον θάνατό του.

Πλοκή
-----

Ο Νίκος (Στίβεν Ρία), ένας ναυτικός, μαθαίνει ότι η εταιρεία που διαχειρίζεται το πλοίο με το οποίο ταξιδεύει έχει χρεοκοπήσει. Τις λίγες εβδομάδες που θα χρειαστούν για να πουληθεί, το πλοίο παραμένει ανοιχτά των ακτών του Χονγκ Κονγκ. Στο πλοίο επιβιβάζεται η μια νεαρή ζητιάνα Λι, (Λινγκ Τσου) που προσφέρεται να τον φροντίσει με αντάλλαγμα φαγητό για εκείνη και τον μικρό της αδελφό. Αν και ισχυρίζεται ότι δεν την χρειάζεται καθόλου, ο Νίκος συμφωνεί απρόθυμα.

Ο Νίκος είναι εθισμένος στο όπιο και στις τύψεις από τότε που εγκατέλειψε τη σύντροφό του και το παιδί τους. Έρχεται κοντά στη Λι και τον αδερφό της, αντιμετωπίζοντάς τους ως παρένθετα παιδιά. Όταν έρχεται ο τελευταίος μισθός του, αποφασίζει να επιστρέψει στην Ευρώπη, αλλά πρώτα βγάζει τη Λι για μία μέρα στη στεριά, όπου συναντά τους γονείς της.

Πριν χωρίσουν ο Λι και ο Νίκος κάνουν συζήτηση περί της τύχης και εκείνη του λέει ότι η τύχη του έχει αλλάξει. Καθώς ο Νίκος επιβιβάζεται σε ένα άλλο πλοίο για να επιστρέψει στην πατρίδα του, βλέπει ότι ο Λι του έχει δώσει έναν χρυσό δράκο κεντημένο με μετάξι Shantung, ένα σύμβολο που του είχε πει προηγουμένως ότι συμβολίζει την τύχη.

Διανομή
-------

* Στίβεν Ρία ως Νίκος
* Λινγκ Τσου ως Λι
* Έιντριαν Μπράιν ως καπετάνιος
* Μάκα Κότο ως Αφρικανός ναύτης
* Μίσα Αζναβούρ ως νεαρός ναύτης
* Κουν-Λαν Λο ως μητέρα της Λι
* Τζέιν Μπίρκιν ως αγαπημένη του Νίκου (φωνή)

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.imdb.com/title/tt0112491/. Ανακτήθηκε στις 8  Απριλίου 2016.
2. 1 2 3  (Τσεχικά) *Česko-Slovenská filmová databáze*. 2001.
3. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. tt0112491.
4. ↑
5. ↑  «Festival de Cannes: Between the Devil and the Deep Blue Sea». *festival-cannes.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2009.
6. ↑  «Between the Devil and the Deep Blue Sea (1995)». *cine.gr*. [*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Ανάμεσα στον Διάβολο και τη βαθιά γαλάζια θάλασσα*   στην IMDb
Δείτε επίσης: Λητούς πόλις η μικρά
Η **Λητούς πόλις η μεγάλη** (*αρχαία ελληνικά: Λητοῦς Πόλις*) ή **Λητόπολις η μεγάλη** ήταν αρχαία πόλη της Αιγύπτου, πρωτεύουσα της 2ης νομής της Κάτω Αιγύπτου γνωστής σαν Λητοπολίτικη. Το αρχαίο αιγυπτιακό της όνομα ήταν **Κεμ** ή **Per-Hor-neb-Sechem**, σε μετάφραση το σπίτι του Ώρου κύριου της Σεχέμ. Ο αρχαιολογικός τόπος σήμερα βρίσκεται στην Αουσίμ 13 χλμ από το Κάιρο.

Ο Κλαύδιος Πτολεμαίος αναφέρει ότι ήταν μεσόγεια πόλη και μητρόπολη του Λητοπολίτη νομού. Στη πόλη πριν την ελληνιστική περίοδο λατρευόταν ο θεός Χεντί Κεμ όπου αναφέρεται σε κείμενο από το Παλαιό Βασίλειο.

Στον αρχαιολογικό χώρο σήμερα σώζονται ελάχιστα ερείπια της πόλης και πινακίδες με τα ονόματα των φαραώ Νεχώ Β΄, Ψαμμήτιχος Β΄, Χάκορις και Νεκτανεβώ Α΄, της 26ης έως 30ης δυναστείας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  Trismegistos Georef, Letopolis (Ausim)
2. 1 2 3  Egypt: Minor Temple and Other Ruins of the Nile Delta, Part I
3. ↑  Geographia edidit Carolus Fridericus Augustus Nobbe, από τα Google Books, σελ. 259

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Letopolis στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 262504426
* GND: 1026316162

 |

 |
Ξημερώματα της 10ης Απριλίου 1924 ομάδα ληστών λήστεψε στο Δοξαρά, στη Λάρισα, τους επιβάτες τρένου που κατευθυνόταν από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη. Η λεία της ληστείας υπολογίζεται σε 400.000 δραχμές.

Λόγω του επικείμενου δημοψηφίσματος για την Αβασίλευτη Δημοκρατία υπήρξαν υπόνοιες ότι σκοπός των δραστών δεν ήταν η ληστεία αλλά η απαγωγή του πρωθυπουργού Αλέξανδρου Παπαναστασίου, που επρόκειτο να περάσει λίγο νωρίτερα από το σταθμό του Δοξαρά αλλά το τρένο του καθυστέρησε.

Η ληστεία
---------

Στις 8.30 το βράδυ της 9ης Απριλίου δώδεκα ληστές κατέλαβαν τον σταθμό του Δοξαρά, και αφού φίμωσαν το σταθμάρχη και κατέστρεψαν τη τηλεγραφική μηχανή του σταθμού, διέκοψαν τη σιδηροδρομική συγκοινωνία.

Στη μια τα ξημερώματα της 10ης Απριλίου πλησίαζε στο σταθμό το τρένο που είχε ξεκινήσει στις 9.30 το προηγούμενο βράδυ από την Αθήνα με τελικό προορισμό τη Θεσσαλονίκη. Στο τρένο επέβαιναν μεταξύ άλλων ο υπουργός Κοινωνικής Πρόνοιας Πάζης και ο τέως διοικητής της Μακεδονίας, Ιωάννης Βαλαλάς. Οι ληστές, που ήταν μεταμφιεσμένοι και κρατούσαν τυφέκια Μάνλιχερ, σταμάτησαν το τρένο, κατέβασαν τον οδηγό, και αφαίρεσαν από τους επιβάτες χρήματα και κοσμήματα.

Έρευνες και συλλήψεις
---------------------

Οι αρχές πίστευαν ότι πίσω από τη ληστεία ήταν ο λήσταρχος Γιαγκούλας και τα αδέρφια Παπαγεωργίου, που συμμετείχαν στη συμμορία του. Την επομένη της ληστείας καταδιωκτικά αποσπάσματα της χωροφυλακής βγήκαν στην περιοχή ενώ έφτασε στη Λάρισα και ο υπουργός Έννομης Τάξης Θεόδωρος Πάγκαλος.

Η ληστεία στο Δοξαρά πήρε και πολιτική διάσταση καθώς υπήρχαν υπόνοιες ότι σκοπός των ληστών ήταν η απαγωγή του πρωθυπουργού Αλεξάνδρου Παπαναστασίου. Ειδικότερα στις 12.20 τα ξημερώματα της 10ης Απριλίου, επρόκειτο να περάσει από το Δοξαρά το τρένο που μετέφερε τον Πρωθυπουργό από το Βόλο στη Θεσσαλονίκη. Ο Παπαναστασίου βρισκόταν στο Βόλο προκειμένου να έρθει σε συνεννόηση με τους καπνεργάτες, που βρισκόταν σε απεργία, όμως καθυστέρησε με αποτέλεσμα να μη βρίσκεται στο Δοξαρά την προαναφερθείσα ώρα. Οι υπόνοιες αυτές ενισχύθηκαν και από τις μαρτυρίες ότι οι ληστές είχαν ζητήσει από τους υπαλλήλους του σταθμού στο Δοξαρά τα ονόματα των επιβατών και πληροφορίες για τους επισήμους ανάμεσα στους επιβάτες στο τρένο που σταμάτησαν. Οι υποψίες για σχέδιο απαγωγής του Παπαναστασίου σχετίζονταν με το προγραμματισμένο δημοψήφισμα, της 13ης Απριλίου, για την υιοθέτηση ή όχι της Αβασίλευτης Δημοκρατίας, που είχε προκαλέσει τις έντονες αντιδράσεις των βασιλοφρόνων. Εντωμεταξύ ο Θεόδωρος Πάγκαλος υποστήριξε ότι στόχος των ληστών ήταν ο ίδιος και όχι ο Παπαναστασίου καθώς επρόκειτο να ταξιδέψει στη Θεσσαλονίκη με το εν λόγω τρένο αλλά ακύρωσε το ταξίδι του τη τελευταία στιγμή.

Μετά το δημοψήφισμα η αστυνομία συνέλαβε τέσσερις από τους ληστές που καταδικάστηκαν σε θάνατο. Οι επιβάτες του τρένου αποζημιώθηκαν από την ελληνική κυβέρνηση όχι όμως εξίσου: οι ξένοι επιβάτες αποζημιώθηκαν πλήρως ενώ οι Έλληνες κατά το ήμισυ.

Πηγές
-----

*
Το θέμα **Μαύρο Μαξιμούμερ** (*Black Maximummer*) για σκακιστικά προβλήματα χαρακτηρίζεται από την εξής συνθήκη:

*Τα μαύρα κάνουν πάντοτε τη μέγιστη γεωμετρικά κίνηση από όσες διαθέτουν, σε περίπτωση που έχουν περισσότερες από μία μέγιστες, μπορούν να επιλέξουν ποια θα παίξουν. Αν δεχτούν σαχ, πρέπει να αμυνθούν με τη μεγαλύτερη κίνηση που θα τα απαλλάξει από το σαχ*.
Οι αποστάσεις μετριούνται από το κέντρο του τετραγώνου αναχώρησης μέχρι το κέντρο του τετραγώνου άφιξης.

Το θέμα αυτό συνηθίζεται στα αντίστροφα προβλήματα, όπου τα λευκά εξαναγκάζουν τα μαύρα να κάνουν ματ. Τα λευκά έχουν καλύτερο έλεγχο των απαντήσεων των μαύρων στα μαξιμούμερ, παρά στα άλλα αντίστροφα.

Στο θέμα **Μαξιμούμερ** (*Maximummer*) η υποχρέωση για μέγιστη γεωμετρικά κίνηση ισχύει και για τα λευκά και για τα μαύρα.

Παράδειγμα μαύρου μαξιμούμερ
----------------------------

**W. Hageman** (1ο βραβείο)  
*Zastrov Memorial Tourney* (1949)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | α | β | γ | δ | ε | ζ | η | θ |  |
| 8 | α8
β8
γ8
δ8 μαύρη βασίλισσα
ε8
ζ8
η8
θ8
α7
β7
γ7
δ7
ε7
ζ7
η7
θ7
α6
β6
γ6
δ6
ε6 μαύρος βασιλιάς
ζ6
η6
θ6
α5
β5
γ5
δ5
ε5
ζ5
η5 μαύρος ίππος
θ5 μαύρο πιόνι
α4
β4
γ4 λευκός βασιλιάς
δ4
ε4
ζ4
η4
θ4
α3
β3
γ3
δ3 λευκός πύργος
ε3
ζ3
η3
θ3
α2
β2
γ2
δ2
ε2
ζ2
η2
θ2
α1
β1
γ1
δ1
ε1
ζ1
η1
θ1
 | 8 |
| 7 | 7 |
| 6 | 6 |
| 5 | 5 |
| 4 | 4 |
| 3 | 3 |
| 2 | 2 |
| 1 | 1 |
|  | α | β | γ | δ | ε | ζ | η | θ |  |

Αντίστροφο σε 7 (Μαύρο Μαξιμούμερ)

Το πρόβλημα που βλέπουμε στο διάγραμμα δεξιά είναι μια ωραία παρουσίαση του θέματος, όπου παίζουν τα λευκά και βοηθούν τα μαύρα για το αντίστροφο ματ σε επτά κινήσεις. Η λύση είναι η εξής (σε αλγεβρική σημειογραφία):

**1.Πθ3! Βδ1**
**2.Πxθ5 Βδ8**
**3.Πθ3 Βδ1**
**4.Πδ3 Βθ5**
**5.Πζ3 Βε8**
**6.Πε3+ Ιε4**
**7.Πδ3 Βα4#**

Παραπομπές
----------

* John Rice, *An ABC of Chess Problems*. London: Faber and Faber, 1970.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σκακιστικά προβλήματα |
| --- |
|  |
| Ορολογία | 
* Καλλιτεχνικό σκάκι (Σκάκι φαντασίας
* Ετερόδοξο σκάκι
* Μυθικό σκάκι)
* Σκακιστική γραφή
* Αποδεικτική ανάλυση
* Κλειδί
* Σπουδή
* Τσούκτσβανγκ
* Φάση
 |  |
|  |
| Θέματα | 
* Ορθόδοξο
* Αντίστροφο
* Βοηθητικό (Ντούπλεξ)
* Γκροτέσκο
* Δίδυμα
* Εξέλσιορ
* Κίρκη
* Μαντράζι
* Μαξιμούμερ
* Μέρεντιθ
* Μινιατούρα
* Μπαταρία
* Μπρίστολ
* Ρεφλέξ-ματ
 |
|  |
| Διατομές | 
* Γκρίμσο (Πίκαμπις)
* Νοβότνι
* Χολτσχάουζεν (Βίρτσμπουργκ-Πλαχούτα (Πλαχούτα))
 |
|  |
| 
**Κύριο λήμμα:** Σκάκι |

 |
Ο **Μαξιμιλιανός**, γερμ. Maximilian (6 Νοεμβρίου 1578 - 29 Απριλίου 1645) από τον Οίκο του Λίχτενσταϊν ήταν αδελφός του Καρόλου πρίγκιπα του Λίχτενσταϊν. Έγινε υψηλόβαθμος αξιωματικός στην υπηρεσία των Αψβούργων, ώσπου προήχθη στον βαθμό του στρατάρχη. Το 1623 ανήλθε σε *πρίγκιπα της αυτοκρατορίας*.

Ο θυρεός του Οίκου του Λίχτενσταϊν.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Χάρτμανν Β΄ βαρόνου του Λίχτενσταϊν και της Άννας-Μαρίας (1547-1601), κόρης του Καρόλου κόμη του Όρτενμπουρκ. Ο πατέρας του ήταν σύμβουλος του αυτοκράτορα. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Κάρολος και μικρότερος ο Γκούνντακαρ.

Νυμφεύτηκε την Αικατερίνη, αδελφή της Άννας-Μαρίας, συζύγου τού αδελφού του Καρόλου. Όταν απεβίωσε ο πατέρας του το 1585, ο Μαξιμιλιανός κληρονόμησε δύο ιδιοκτησίες στην Κάτω Αυστρία. Το 1597 απεβίωσε ο πεθερός του, τελευταίος άρρην απόγονος του Οίκου των Μποσκοβίτσε, έτσι ο Μαξιμιλιανός έγινε κληρονόμος κυριοτήτων στη Μοραβία. Το 1606 υπέγραψε μία οικογενειακή συμφωνία με τα αδέλφια του, που όριζε, ότι ο πρωτότοκος του πρεσβύτερου κλάδου θα είναι ο επικεφαλής του Οίκου του Λίχτενσταϊν.

Το 1627 απεβίωσε ο αδελφός του Κάρολος, αφήνοντας έναν γιο 16 ετών, τον Κάρολο-Ευσέβιο. Τότε ο Μαξιμιλιανός ανέλαβε επίτροπος και εφήρμοσε την Αντι-μεταρρύθμιση στην επικράτεια του Λίχτενσταϊν. Κατά τον Τριακονταετή Πόλεμο, οι Προτεστάντες κατέλαβαν το δουκάτο της Οπάβα· όταν ο Άλμπρεχτ φον Βάλλενσταϊν ανέκτησε την Οπάβα, ανάθεσε στον Μαξιμιλιανό την ενίσχυση του καθολικισμού στο δουκάτο. Ο Μαξιμιλιανός δεν είχε τέκνα και όταν απεβίωσε στο Γκυόρ σε ηλικία 67 ετών, οι ιδιοκτησίες του μοιράστηκαν μεταξύ του αδελφού του Γκούννταρ και του ανιψιού του Καρόλου-Ευσεβίου.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1597 την Αικατερίνη Σεμμπέροβα του Μποσκοβίτσε & της Τσέρνα Χόρα, κόρη του Ιωάννη Σεμμπέρα βαρόνου του Μποσκοβίτσε. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  historisches-lexikon.li/Liechtenstein,\_Maximilian\_I.\_von.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p11514.htm#i115134.
3. ↑  «Bibliografie dějin Českých zemí» d56a6a89-67b3-4761-91ba-3b7e481e567d.
4. ↑  «Liechtenstein, Maximilian Fürst» (Γερμανικά) σελ. 132.
5. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* Thomas Winkelbauer: Fürst und Fürstendiener. Gundakar von Liechtenstein. Ein Österreichischer Aristokrat des konfessionellen Zeitalters, Vienna and Munich, 1999, ISBN 978-3-486-64837-9, p. 62–64 ff
* Jacob von Falke: Geschichte des fürstlichen Hauses Liechtenstein, vol. 2, Vienna, 1877 p. 245–265
* Gerhard Taddey (ed.): Lexikon der deutschen Geschichte, 2nd ed. Stuttgart, 1983, ISBN 3-520-80002-0, p. 737

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 50393201
* ISNI: 0000 0000 1938 8085
* GND: 1117140601

 |

 |
Αυτό το λήμμα αφορά την ποδοσφαιρική ομάδα της Μπαρτσελόνα από το Εκουαδόρ.  Για την ισπανική ποδοσφαιρική ομάδα, δείτε: Μπαρτσελόνα (ποδόσφαιρο).  

Η **Μπαρτσελόνα ΣΚ** (ισπανικά: *Barcelona SC*, λατινοαμετικανική προφορά *Μπαρσελόνα*, καστιλιανική προφορά *Μπαρθελόνα*), γνωστή και ως **Μπαρτσελόνα Γκουαγιακίλ**, είναι αθλητικός σύλλογος από το Εκουαδόρ, με έδρα την πόλη Γουαγιακίλ, ο οποίος είναι περισσότερο γνωστός για το ποδοσφαιρικό του τμήμα. Αυτό τον καιρό αγωνίζεται στη Σέριε Α του Εκουαδόρ, την κορυφαία κατηγορία του ποδοσφαίρου της χώρας.

Η Μπαρτσελόνα είναι η πλέον πετυχημένη ομάδα στο Εκουαδόρ, έχοντας κατακτήσει τη Σέριε Α συνολικά 14 φορές, κάτι που αποτελεί και αριθμό-ρεκόρ στην ιστορία του εγχώριου ποδοσφαίρου, ενώ είναι και η νυν πρωταθλήτρια έχοντας κατακτήσει τον τίτλο για την σεζόν 2012. Έχει, επίσης, κατακτήσει έξι τίτλους τοπικού χαρακτήρα (πέντε στη διάρκεια της επαγγελματικής εποχής του ποδοσφαίρου της χώρας), ενώ ήταν η πρώτη ομάδα από το Εκουαδόρ που έφτασε ως τους τελικούς του Κόπα Λιμπερταδόρες, κάτι που έχει πετύχει δύο φορές, χωρίς, ωστόσο, να έχει κερδίσει ούτε έναν από τους συνολικά τέσσερις αγώνες που έδωσε.

Η Μπαρτσελόνα ιδρύθηκε την 1η Μαΐου 1925, από τον Εουτίμιο Πέρες, έναν Ισπανό πρόσφυγα ο οποίος ονόμασε την ομάδα εμπνεόμενος από την ονομασία της πόλης καταγωγής του, της Βαρκελώνης. Έκτοτε, η Μπαρτσελόνα έχει καταφέρει να αναδειχτεί ως η πλέον δημοφιλής ομάδα στο Εκουαδόρ. Ο σύλλογος έχει μεγάλη αντιπαλότητα με την Εμελέκ, με τις αναμετρήσεις μεταξύ των δύο ομάδων να είναι γνωστές ως *"Ελ Κλάσικο ντελ Αστιγέρο"*. Η ομάδα δίνει τους εντός έδρας αγώνες της στο Εστάδιο Μονουμεντάλ Ισίδρο Ρομέρο Κάρμπο, το μεγαλύτερο γήπεδο στην χώρα.

Εκτός από το ποδόσφαιρο, ο σύλλογος διαθέτει τμήματα καλαθοσφαίρισης, μπόουλινγκ, πυγμαχίας, κολύμβησης, βόλεϊ, μπέιζμπολ, αμερικάνικου ποδοσφαίρου, αθλητισμού, αλλά και τένις. Το 2008, το τμήμα καλαθοσφαίρισής της αναδείχτηκε πρωταθλήτρια στο Εθνικό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης του Εκουαδόρ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ισπανικά) Espinosa, Carlos (2 Δεκεμβρίου 2016). «Aglomeración en la venta de entradas para el partido Mushuc Runa y Barcelona SC en Ambato». *El Comercio*. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2016.
2. ↑  (Ισπανικά) «Ídolo del Astillero ayer, hoy y siempre». *FIFA*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2018.
3. ↑  (Ισπανικά) Pérez, Héctor (7 Δεκεμβρίου 2016). «Barcelona Sporting Club, el equipo 'millonario'». *El Universo*. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2016.
4. ↑  (Ισπανικά) «Cuatro jóvenes jugadores reforzarán a Barcelona». *Marca*. 13 Σεπτεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2022.
5. ↑  especiales.eluniverso.com/barcelona-sporting-club/fundacion-y-origenes/.
6. ↑  Ατλέτικο Νασιονάλ-Ιντεπεντιέντε Ντελ Βάλε στον τελικό του Copa Libertadores sport-fm.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Ισπανικά) Επίσημος ιστότοπος

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ποδόσφαιρο
* Πύλη:Ισημερινός
 |

 |
Ο ***Μικέλε Σιντόνα*** (ιταλικά: **Michele Sindona**) (γεννημένος στις 8 Μαΐου, 1920 — 22 Μαρτίου, 1986), ήταν Ιταλός τραπεζίτης και καταδικασμένος εγκληματίας. Ήταν γνωστός στους τραπεζικούς κύκλους, ως "Ο Καρχαρίας". Ο Σιντόνα ήταν μέλος της Μασονικής Στόας P2  και είχε στενές σχέσεις με την σικελική μαφία. Τελικά πέθανε στην φυλακή μετά από διλητηριάση το 1986, καθώς είχε καταδικαστεί σε ισόβια κάθειρξη για την δολοφονία του δικηγόρου Τζόρτζιο Αμπροσόλι.

Πρώτα χρόνια
------------

Γεννημένος στο Πάτι της Σικελίας, από φτωχούς γονείς, ο Σιντόνα εκπαιδεύτηκε από τους Ιησουίτες και έδειξε πολύ νωρίς στη ζωή του μια ασυνήθιστη ικανότητα για τα μαθηματικά και τα οικονομικά.

Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Μεσσίνα το 1942. Στη συνέχεια μετακόμισε από τη Σικελία στο βορρά, όπου εργάστηκε ως φορολογικός δικηγόρος και λογιστής για εταιρείες όπως η Società Generale Immobiliare και η SNIA Viscosa, αλλά αμέσως στράφηκε στην παρανομία και άρχισε να εργάζεται σε επιχειρήσεις λαθρεμπορίου με τη μαφία.

Σύντομα μετακόμισε στο Μιλάνο και η ικανότητα και η επιδεξιότητά του στη μεταφορά χρημάτων για να αποφευχθεί η φορολογία σύντομα έγινε γνωστή στους προϊσταμένους της μαφίας. Μέχρι το 1957, είχε συνδεθεί στενά με την οικογένεια Γκαμπίνο και επιλέχθηκε να διαχειριστεί τα κέρδη από τις πωλήσεις ηρωίνης.

Διεθνής Τραπεζίτης
------------------

Μετά από έναν χρόνο συνεργασίας του με τους Γκαμπίνο και την διαχείρηση κερδών από την ηρωίνη, ο Σιντόνα αγόρασε την πρώτη του τράπεζα.

Έγινε επίσης φίλος του μελλοντικού Πάπα Τζιοβάνι Μπατίστα Μοντίνι, ο οποίος ήταν τότε ο Καρδινάλιος της Αρχιεπισκοπής του Μιλάνου.

Την εποχή που ο Μοντίνι έγινε ο Πάπας Παύλος VI, ο Σιντόνα είχε αποκτήσει μέσω της εταιρείας χαρτοφυλακίου Fasco πολλές άλλες ιταλικές τράπεζες μέχρι την έναρξη της συνεργασίας του με την Τράπεζα του Βατικανού το 1969. Τότε ο Σιντόνα άρχισε να μετακινεί μεγάλα χρηματικά ποσά από τις τράπεζες του μέσω του Βατικανού σε ελβετικές τράπεζες και να κερδοσκοπεί σε νομίσματα έναντι άλλων μεγάλων νομισμάτων.

Σύλληψη, δίκη και θάνατος
-------------------------

παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12333062v. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  Η Ιταλική Στόα P2 και ο ρόλος της στο globalsecurity.org (αγγλικά) ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2018
3. ↑  Mickele Sindona Biografia στη Britannica.com (αγγλικά) ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2018
Το **Μπασάουρι** (επίσημη γραφή στα βασκικά: Basauri, κοινή με τα ισπανικά) είναι κωμόπολη και δήμος της επαρχίας της Βισκαΐας στην περιφέρεια της Χώρας των Βάσκων στη βόρεια Ισπανία, ενταγμένη στο Μείζον Μπιλμπάο. Διαχρονικά το Μπασάουρι αποτέλεσε ένα χωριό μερικά χιλιόμετρα έξω από την πρωτεύουσα της επαρχίας ωστόσο με τον εκβιομηχανισμό της Χώρας των Βάσκων είδε την εγκατάσταση του εργοστασίου *Basconia* και την ραγδαία αύξηση του πληθυσμού του από μερικές χιλιάδες σε 50.000 με τη μαζική εισροή εσωτερικών μεταναστών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικών της Ισπανίας: «Municipal Register of Spain of 2022» 16  Μαΐου 2022. σελ. 1,235.
2. ↑  «La Basconia | www.basauri.net». 21 Αυγούστου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 4 Αυγούστου 2018. CS1 maint: Unfit url (link)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 136205235
* GND: 4722119-7

 |

 |
Ο **Μάρτιν**, γαλλ. Martin (β΄ ήμισυ 7ου αι.) από τον Οίκο των Αρνουλφιδών ήταν κόμης του Λον (Laon). Καλείται και Μάρτιν του Χέρσταλ.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Ανσέγκιζελ δούκα & δομεστίκου του Σιγιβέρτου Γ΄ και της Μπέγκας των Πεπινιδών, κόρης του Πεπίνου μαγιορδόμου της Αυστρασίας. Ο γάμος ένωσε τους Οίκος των Αρνουλφιδών και των Πεπινδών και ο πρώτος από αυτούς θα συνεχιστεί αργότερα με το όνομα *Οίκος των Καρολιδών*.

Αδέλφια του ήταν ο Πεπίνος του Χέρσταλ μαγιορδόμος Αυστρασίας, Νευστρίας & Βουρουνδίας· δούκας & πρίγκιπας των Φράγκων και η Κλοτίλντα, σύζυγος του Θευδερίχου Γ΄ της Νευστρίας. Θεία του ήταν η αγία Γκέρτρουντε ηγουμένη του αββαείου του Νιβέλ.

Το 678 μαζί με τον αδελφό του Πεπίνο μαγιορδόμο της Αυστρασίας πολέμησαν τον Έμπροϊν μαγιορδόμο της Νευστρίας, που είχε βλέψεις σε όλη τη Φραγκία. Ο Έμπροϊν νίκησε τον στρατό της Αυστρασίας στο Λουκοφάο (νυν Μπουά-ντυ-Φαι, κοντά στο Λον). Ο Πεπίνος διέφυγε, αλλά ο Μάρτιν επέστρεψε στο Λον, όπου φονεύθηκε κατόπιν εντολής τού Έμπροϊν.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  books.google.cz/books?id=GRuNDwAAQBAJ&pg=PA365&dq=bertrada+of+Pr%C3%BCm&hl=cs&sa=X&ved=2ahUKEwi2o6Kzxs77AhWL26QKHUHNBjAQ6AF6BAgJEAI#v=onepage&q=bertrada%20of%20Pr%C3%BCm&f=false.
2. ↑  books.google.cz/books?id=ITMOAAAAQAAJ&printsec=frontcover&hl=cs#v=onepage&q&f=false.
3. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* Settipani, Christian, Les Ancêtres de Charlemagne, Paris, 1989
* Settipani, Christian, Addendum to the Ancestors of Charlemagne, 1990 (PDF)
Η **μόρνα** είναι είδος μουσικής και χορού από το Πράσινο Ακρωτήριο.

Στα όργανα της ορχήστρας συχνά περιλαμβάνονται κλαρινέτο, ακορντεόν, βιολί, πιάνο και κιθάρα.

Υπάρχει έρευνα για τη σχέση μεταξύ μπλουζ και μόρνα, ενώ εντοπίζονται ενδιαφέρουσες ομοιότητες και σημαντικές πολιτιστικές συνδέσεις μεταξύ του Πράσινου Ακρωτηρίου και των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η μόρνα θεωρείται ευρέως η εθνική μουσική του Πράσινου Ακρωτηρίου, όπως είναι το *fado* στην Πορτογαλία, το τανγκό για την Αργεντινή, η ρούμπα για την Κούβα, και ούτω καθεξής.

Η πιο αναγνωρισμένη διεθνώς τραγουδίστρια αυτού του είδους μουσικής ήταν η Σεζάρια Έβορα (Cesaria Evora).

Μόρνα (μουσική)
Η **Μάχη της Δίστρας** έγινε το 1087 ανάμεσα στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και τους Πετσενέγους στην θρακική πόλη Δρίστρα στην σημερινή Βουλγαρία.

Οι Πετσενέγοι το 1086 πέρασαν εκ νέου τον Δούναβη και άρχισαν να λεηλατούν τα βυζαντινά εδάφη. Ο Αλέξιος Κομνηνός έστειλε εναντίον το 1086 τους στρατηγούς Πακουριανό και Βρανά οι οποίοι ηττήθηκαν και σκοτώθηκαν σε μάχη στη Βελιάτοβα, έτσι ο Αλέξιος αποφάσισε να τους αντιμετωπίσει ο ίδιος.

Τον Αύγουστο του 1087 ο βυζαντινός στρατός συνάντησε και αντιμετώπισε τους Πετσενέγους στη Δρίστρα. Εκτός τον ίδιο τον Αλέξιο, ηγέτης της μάχης ήταν και ο κουνιάδος του Μιχαήλ Δούκας, που παρευρέθηκε σχεδόν σε όλες τις εκστρατείες του στην Ευρώπη.

Για την μάχη ελάχιστα είναι γνωστά. Οι Βυζαντινοί έχασαν στο πεδίο της μάχης, αφήνοντας πίσω τους πολλούς αιχμαλώτους.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Apostolos Ath Glavina, σελ. 32
2. ↑  Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος, Ιστορία του ελληνικού έθνους - Τόμος δ΄
3. ↑  Ειρηναίος Φιλίππου, Η πρώτη Νορμανδική εκστρατεία στις δυτικές Βαλκανικές επαρχίες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας (1081-1085 μ.χ.), σελ. 122, σχόλιο 510
4. ↑  Apostolos Ath Glavina, σελ. 32

Πηγές
-----

* Apostolos Ath Glavina, Hē epi Alexiou Komnēnou (1081-1118): peri hierōn skeuōn, keimeliōn kai hagiōn eikonōn epis (1081-1095), Kentron Vyzantinōn Ereunōn, 1972