recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Λουκάς Καραλίβανος** (1816 - 1898) ήταν Έλληνας πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στο Γαλαξείδι και ήταν γιος του αγωνιστή του ΄21 Ιωάννου Καραλίβανου. Αποφοίτησε από το γυμνάσιο του Ναυπλίου και συνέχισε τις σπουδές του στην ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από όπου αποφοίτησε το 1838. Στη συνέχεια συμπλήρωσε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο Γοτίγγης της Γερμανίας.

Το 1856 εξελέγη δήμαρχος Γαλαξειδίου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1861. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Παρνασσίδος στις εκλογές του 1862 και επανεξελέγη σε αυτές του 1865, του 1868, του 1869, του 1872, του 1873, του 1874, του 1875, του 1879, του 1881, του 1885, του 1890 (συγκεκριμένα στις αναπληρωματικές του 1891) και του 1895. 

Απεβίωσε στην Αθήνα, εν ενεργεία βουλευτής, και ενταφιάστηκε στο μνήμα της οικογένειας Καραλιβάνου, το οποίο είναι θαυμαστό για την τεχνοτροπία του, στο νεκροταφείο Γαλαξειδίου. Ήταν παντρεμένος με την Ασπασία Παναγιώτου (θαν: 1868) και είχε δύο κόρες.

Αναφορές
--------

1. ↑  Αναστάσιος Σκιαδάς, *Το Γαλαξείδι*, Αθήνα 1999, σελ. 152
2. 1 2  Βουλή των Ελλήνων, Μητρώον Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών. 1822-1935, Αθήνα 1986, σελ. 75, 116 - 117 (pdf)
3. ↑  Αναστάσιος Σκιαδάς, *Το Γαλαξείδι*, Αθήνα 1999, σελ. 260
Ο **Νικόλαος Μάμας** (1883 - 19 Δεκεμβρίου 1941) ήταν Έλληνας ευεργέτης του Γαλαξειδιού.

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ήταν γιος του Αντωνίου Μάμα και της Αμαλίας, γερμανικής καταγωγής, η οποία πέθανε πρόωρα. Λόγω της απώλειας των γονιών του μεγάλωσε με τη θεία του Μαριγώ Μάμα. Στα δώδεκά του έγινε ναυτικός όπως συνηθιζόταν εκείνη την εποχή στις ναυτικές πολιτείες. Στη συνέχεια ως λαθρεπιβάτης έφυγε για την Αμερική και εγκαταστάθηκε στην Καλιφόρνια. Το 1912 έλαβε μέρος στους Βαλκανικούς πολέμους ως εθελοντής.

Το 1924, έχοντας πια αποκτήσει μεγάλη περιουσία, επέστρεψε από την Αμερική και εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα. Στον Πειραιά κατασκεύασε συγκρότημα πολυχώρων, το οποίο περιελάμβανε μια αίθουσα κινηματογράφου και οκτώ καταστήματα. Από το 1938 άρχισε να συνεισφέρει οικονομικώς στην κοινότητα Γαλαξειδίου. Προσέφερε οικονομικούς πόρους για ανασκαφές αλλα και για διάφορα κοινωφελή έργα. Με διαθήκη του κληροδότησε το συγκρότημα πολυχώρων στην κοινότητα Γαλαξειδίου. Με τα έσοδα του συγκεκριμένου ακινήτου χρηματοδοτούνται τα ομώνυμα βραβεία σε μαθητές καθώς και διάφορες οικονομικές ενισχύσεις σε απόρους.

Απεβίωσε στις 19 Δεκεμβρίου του 1941 στον Πειραιά και ενταφιάστηκε στο Γαλαξείδι. Ήταν παντρεμένος με την Βασιλική Κορδοπάτη.

Πηγές
-----

* Αναστάσιος Ι. Σκιαδάς, *«Το Γαλαξείδι. Μια πανάρχαια πολιτεία»*, Αθήνα 1999.
Ο **Γιώργος Πασχαλίδης** (Αγριά Μαγνησίας, 1942-2015) υπήρξε ποδοσφαιριστής και προπονητής ποδοσφαίρου. Συνέδεσε το όνομά του με αυτό του Ολυμπιακού Βόλου, στον οποίο αγωνίστηκε για μια 10ετία και υπήρξε μέλος της ομάδας που ανέβηκε πρώτη φορά στην Α΄ Εθνική, ενώ διακρίθηκε για το σκοράρισμά του παρότι αγωνιζόταν ως μέσος.

Βιογραφικό
----------

Γεννημένος και μεγαλωμένος στην Αγριά, ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Θησέα Αγριάς. Το 1964 μεταπήδησε στον Ολυμπιακό Βόλου, όταν έφυγε για τον Ολυμπιακό του Πειραιά ο Βασίλης Μποτίνος. Με την ερυθρόλευκη φανέλα, ο Γιώργος Πασχαλίδης αγωνίστηκε για μια 10ετία μέχρι και το 1974 σε Α΄ Εθνική και Β΄ Εθνική, σημειώνοντας συνολικά 291 συμμετοχές.

Τη σεζόν 1966-67 πανηγύρισε την άνοδο του Ολυμπιακού Βόλου στην Α΄ Εθνική για πρώτη φορά στην ιστορία του συλλόγου, πανηγυρίζοντας εκ νέου 2 ανόδους τις χρονιές 1968-69 και 1970-71. Τη χρονιά 1965-66 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της ομάδας και πρώτος του Γ΄ Ομίλου της Β΄ Εθνικής με 14 τέρματα, ενώ την περίοδο 1968-68 που κέρδισε την άνοδο στην Α΄ Εθνική ήταν επίσης πρώτος σκόρερ της ομάδας με 13 τέρματα.

Μετά την αποχώρηση από την ενεργό δράση ως ποδοσφαιριστής, εργάστηκε επί σειρά ετών ως προπονητής στον Θησέα Αγριάς και μάλιστα αφιλοκερδώς. Επίσης υπήρξε μέλος του Συλλόγου Βετεράνων του Ολυμπιακού Βόλου και επίτιμος πρόεδρος του Συλλόγου Βετεράνων του Θησέα Αγριάς.

Απεβίωσε σε ηλικία 73 ετών στις 19 Νοεμβρίου 2015, από πνευμονικό οίδημα.

Το 2019 και συγκεκριμένα στις 22 Μαρτίου αποφασίστηκε η μετονομασία του Δημοτικού γηπέδου Αγριάς σε «γήπεδο Γεώργιος Πασχαλίδης», ύστερα από αίτημα των κατοίκων της περιοχής.

Στατιστικά στην Α΄ Εθνική
-------------------------

Συμμετοχές και τέρματα του Γιώργου Πασχαλίδη στην Α΄ Εθνική με τον Ολυμπιακό Βόλου

| Αγων. περίοδος | Συμμετοχές | Γκολ |
| --- | --- | --- |
| 1967-1968 | (;) | (;) |
| 1969-1970 | 31 | 3 |
| 1971-1972 | 31 | 0 |
| 1972-1973 | 29 | 1 |
| 1973-1974 | 32 | 1 |
| **ΣΥΝΟΛΙΚΑ** | **123** | **5** |
|

Διακρίσεις
----------

* 2 πρωταθλήματα Β΄ Εθνικής: 1966-67 (Β΄ Όμιλος), 1970-71 (Γ΄ Όμιλος)
* Πρώτος σκόρερ Β΄ Εθνικής: 1965-66 (14 τέρματα, Γ΄ Όμιλος)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αφιέρωμα στον Γιώργο Πασχαλίδη taxydromos.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Greece - List of Second Level Topscorers rsssf.com
3. ↑  Αφιέρωμα στον Γιώργο Πασχαλίδη taxydromos.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  Στα γήπεδα του παραδείσου ο Γ. Πασχαλίδης taxydromos.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  Ονομάστηκε σε «Γεώργιος Πασχαλίδης» το γήπεδο της Αγριάς magnesianews.gr
6. ↑  Greece 1969/70, ROSTERS rsssf.com
7. ↑  Greece 1971/72, ROSTERS rsssf.com
8. ↑  Greece 1972/73, ROSTERS rsssf.com
9. ↑  Greece 1973/74, ROSTERS rsssf.com

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Ποδόσφαιρο
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Συντεταγμένες: 37°30′45.421″N 22°22′5.102″E﻿ / ﻿37.51261694°N 22.36808389°E﻿ / 37.51261694; 22.36808389

Η **Οικία Κώστα Καρυωτάκη** είναι διόροφο νεοκλασικό κτίριο το οποίο, σήμερα, στεγάζει το πρυτανείο του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, ενώ, παλαιότερα, υπήρξε η πατρική οικία του ποιητή Κώστα Καρυωτάκη.

Ιστορία και περιγραφή
---------------------

Το οίκημα είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα του νεοκλασικού ρυθμού. Με έναν σχετικό εκλεκτικισμό και με δάνεια από την παράδοση ο νεοκλασικισμός σφράγισε την αρχιτεκτονική ιστορία της Τρίπολης και της έδωσε ένα πραγματικά αρχοντικό χαρακτήρα. Η οικία παρουσιάζει ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον με τη λιτή και συμμετρική διάταξη των όψεων και έχει αξιόλογα επί μέρους μορφολογικά στοιχεία, όπως είναι η περίτεχνη μεταλλική ακτινωτή σιδεριά του ημικυκλικού φεγγίτη της εισόδου, οι μαρμάρινες παραστάδες της κύριας εισόδου, το παραδοσιακό κιγκλίδωμα του εξώστη και τα μαρμάρινα φουρούσια απλοποιημένης μορφής, η εξαιρετικά δουλεμένη ξύλινη επίστεψη του κουφώματος του ορόφου, τα πολύχρωμα διακοσμημένα ξύλινα φατνώματα της στέγης.

Το κτίριο ανήκε στη μητέρα του Καρυωτάκη, την Αικατερίνη Σκάγιαννη. Η οικογένεια Σκάγιαννη ήταν από τις επιφανέστερες οικογένειες της Τρίπολης. Ο πατέρας της ήταν σχολάρχης, σεβαστός για την ευρυμάθειά του. Ο Καρυωτάκης βέβαια ακολούθησε την οικογένειά του στις πολλές μετοικήσεις, λόγω των μεταθέσεων του πατέρα του. Όμως επέστρεφε πάντα στην Τρίπολη και αγάπησε πολύ την Αρκαδία. Άλλωστε η «συμφιλίωση με το άπειρο» που πόθησε, είναι αρκαδικό φαινόμενο.

Η Τρίπολη τίμησε τον αδικοχαμένο νεαρό ποιητή. Η προτομή του, έργο του Μιχαήλ Τόμπρου, κοσμεί την πόλη. Το σπίτι του που βρίσκεται στη συμβολή των οδών Ερυθρού Σταυρού και Κώστα Καρυωτάκη ανακαινίστηκε το 1998 από το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Οικία Καρυωτάκη». *www.searchculture.gr*. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2022.
2. ↑  «Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού | Οικία Καρυωτάκη». *odysseus.culture.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Οκτωβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2020.

Πηγές
-----

* Ιστοσελίδα traveltripolis, Δήμου Τρίπολης Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο **Γιάννης Ευαγγελίδης** (20 Αυγούστου 1936) είναι Έλληνας ηθοποιός.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε το 1936. Ξεκίνησε την πορεία του ως ηθοποιός το καλοκαίρι του 1964 στο Λαϊκό Θέατρο του Μάνου Κατράκη (Ουίλλιαμ Σαίξπηρ: Ιούλιος Καίσαρ). Οι πρώτες του συμμετοχές στην τηλεόραση ήταν στις σειρές *Παράξενος ταξιδιώτης*, *Στησιχόρου '73*, *Μαρίνα Αυγέρη* και *Οι δίκαιοι*. Ακολούθησαν οι συμμετοχές στις σειρές *Ένοχοι*, *Μεθοριακός σταθμός*, *Ο δρόμος* και *Λούνα Παρκ*. Στον κινηματογράφο έπαιξε στις ταινίες *Ερωτική συμφωνία*  το 1972 και *Γυναίκες στα όπλα*  το 1979. 

Από το 1994 μέχρι το 2003 είχε τον ρόλο του αρχηγού της Αστυνομίας αντιστράτηγου Γιάννη Χρυσολωρά στην καθημερινή σειρά του Νίκου Φώσκολου *Καλημέρα ζωή* στον ANT1.

Στην ιδιωτική τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές Παράξενος ταξιδιώτης ,Στησιχόρου '73 ,Μαρίνα Αυγέρη, Οι δίκαιοι, Ένοχοι, Μεθοριακός σταθμός, Υποψίες, Ο δρόμος, Λούνα Παρκ , Τρεις και ο... κούκος! , Ο θάνατος του Τιμόθεου Κώνστα , Οι κουτσομπόλες, Οικογένεια Καζινο , Το κλειδί, Το τίμημα ,Τα στραβά κι ανάποδα ,Η Καλή Πεθερά ,Καλημέρα Ζωή ,Εμείς κι Εμείς, Ελλάς το μεγαλείο σου, Μαρία η άσχημη , Χαρά Αγνοείται , Η Πολυκατοικία.

Προσωπική Ζωή
-------------

Υπήρξε παντρεμένος για δέκα χρόνια με την επίσης ηθοποιό Βίλμα Τσακίρη. Κόρη τους είναι η ηθοποιός Καλλιόπη Ευαγγελίδου (1973) και ο μουσικός Κωνσταντίνος Ευαγγελίδης (1977)

Πολιτική
--------

Ήταν υποψήφιος βουλευτής Α΄ Αθηνών στις εθνικές εκλογές του 2000 με το ΔΗΚΚΙ που είχε ιδρύσει ο Δημήτρης Τσοβόλας, καθώς και υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Αθηναίων το 2002 με την παράταξη του Γιάννη Δημαρά, η οποία υποστηρίχτηκε από το ΔΗΚΚΙ και από δυνάμεις του παλαιού ΠΑΣΟΚ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΕΡΤ - Πρόγραμμα Τηλεόρασης & Ραδιοφώνου». *ΕΡΤ*. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2023.
2. ↑  «Γυναίκες στα όπλα (1979)». *Γυναίκες στα όπλα (1979)*. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Γιάννης Ευαγγελίδης στην IMDb
Ο θυρεός του Μαργραβάτου
Το **Μαργραβάτο της Ιστρίας** (γερμανικά: *Markgrafschaft Istrien*‎‎) ήταν ένα από τα συστατικά κρατίδια της Αυστριακής Αυτοκρατορίας. Καταλάμβανε τη σημερινή περιοχή της Ιστρίας που είναι μοιρασμένη ανάμεσα στη Σλοβενία και την Κροατία. Είχε έκταση 4.956 τετραγωνικά χιλιόμετρα μαζί με κάποια νησάκια.

Δημιουργήθηκε το 789 σαν Μαργραβάτο του Φρίουλι, το 1040 πήρε την ονομασία Μαργραβάτο της Ιστρίας και έγινε κρατίδιο μέλος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, έπειτα πέρασε στην κατοχή της Δημοκρατίας της Βενετίας ενώ το 1797 έγινε τμήμα της Αυστριακής Αυτοκρατορίας. Καταλήφθηκε προσωρινά από τον Ναπολέοντα το 1803 έως το 1809 που επέστρεψε στους Αψβούργους. Καταργήθηκε οριστικά το 1849 που ενώθηκε σε μία επαρχία με την Κομητεία της Γκορίτσια και της Γκραντίσκα.

Μαργράβοι
---------

* Βέριγκαντ του Φρίουλι, ; -1012
* Πόππο Α΄ της Βαϊμάρης, 1012-1044
* Ούλριχ Α΄ της Βαϊμάρης, 1045-1070
* Μάρκβαρτ Β΄ του Εππενστάιν, 1070-1076
* Ερρίκος Γ΄ του Εππενστάιν, 1077-1090
* Πόππο Β΄ της Βαϊμάρης, 1090-1093
* Μπούρκχαρντ Β΄ φον Μούσβουργκ, 1093-1106
* Ένγκελμπερτ Β΄ του Σπανχάιμ, 1107-1124
* Ένγκελμπερτ Γ΄ του Σπανχάιμ, 1124-1171
* Μπέρτολντ Δ΄ του Άντεχς, 1173-1188
* Μπέρτολντ Ε΄ του Άντεχς, 1188-1204
* Ερρίκος Δ΄ του Άντεχς, 1204-1228

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  Küstenland
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12  Die Markgrafen von Istrien

Πηγές
-----

* Istrien - Flaggenlexikon

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Κροατία
* Πύλη:Αυστρία
* Πύλη:Ιταλία
 |

 |
Με τον όρο **αισχροκέρδεια** χαρακτηρίζεται γενικά η οποιαδήποτε αθέμιτη κερδοσκοπία.

Η αθέμιτη κερδοσκοπία μπορεί να προέλθει είτε από νοθεία, είτε με απάτη, είτε συνηθέστερα με πώληση αγαθών σε τιμές πολύ ανώτερες των προβλεπομένων αγορανομικών διατάξεων ή άλλων συγκριτικών μέτρων. Ο όρος είναι σύνθετος, ετυμολογούμενος από τις λέξεις *αισχρός* + *κέρδος*. Σε δημώδη χρήση, κατ΄ επέκταση, λαμβάνει την έννοια της φαύλου πλεονεξίας.

Ελληνική νομοθεσία
------------------

Η αισχροκέρδεια ως στρεφόμενη κατά περιουσίας ατόμου, αποτελεί ποινικό αδίκημα όπως προβλέπεται από δύο άρθρα (404 και 405) του ισχύοντος σήμερα στην Ελλάδα Ποινικού Κώδικα τιμωρούμενη σε βαθμό πλημμελήματος, ενώ παράλληλα επιφέρει ακύρωση της οποιασδήποτε δικαιοπραξίας επί της οποίας βασίστηκε αυτή, σύμφωνα και με σχετικό άρθρο του ισχύοντος Αστικού Κώδικα.

Το έγκλημα της αισχροκέρδειας σύμφωνα με τα παραπάνω άρθρα του Π.Κ. εξετάζεται υπό δύο μορφές. Είτε υπό στενή έννοια (της πλεονεξίας), κατ΄ άρθρο 404, είτε υπό ευρύτερη έννοια, κατ΄ άρθρο 405. Κοινό χαρακτηριστικό και των δύο περιπτώσεων που διαμορφώνουν το έγκλημα αυτό είναι η εκμετάλλευση ανάγκης και της όποιας δυσχερούς κατάστασης βρίσκεται το άτομο επί του οποίου επιχειρείται. Δυσχερής κατάσταση μπορεί να είναι όχι μόνο οικονομική, που είναι η συνηθέστερη, αλλά και αναπηρία, πνευματική αδυναμία, απειρία, ψυχική διαταραχή κ.λπ.  

Ειδικότερα όμως η μορφή υπό την ευρύτερη έννοια ενδεχομένως ν΄ αποτελέσει αθροιστικό έγκλημα που επισύρει ποινή όταν συμβαίνει κατ΄ εξακολούθηση, κατ΄ επάγγελμα, ή κατά συνήθεια. Στη περίπτωση αυτή λαμβάνονται υπόψη όλες οι δικαιοπραξίες που μπορεί να έχουν γίνει εκτός εκείνων που έχουν χαρακτήρα πιστωτικό.

Ιστορία
-------

Πρώτη νομοθεσία κατά τη αισχροκέρδειας στην Ελλάδα περιελάμβανε ο Βαυαρικός ποινικός νόμος του 1834 επί Βασιλείας του Όθωνα, ο οποίος αργότερα αναμορφώθηκε με τον νόμο ΓΩΑΖ του 1911 επί του οποίου ακολούθησαν νεότερες τροποποιήσεις.

Σημειώσεις
----------

* Αισχροκέρδεια κατ΄ εξακολούθηση: λέγεται αυτή που επαναλαμβάνεται από τον ίδιο δράστη.
* Αισχροκέρδεια κατ΄ επάγγελμα: λέγεται η διάπραξη με σκοπό, (του δράστη), τον πορισμό εισοδήματος.
* Αισχροκέρδεια κατά συνήθεια: λέγεται η διάπραξη αυτής που εκ της επανάληψης κατέστει ροπή του δράστη.

Δείτε επίσης
------------

* Μαύρη αγορά
Τα **Άσπρα Χώματα** είναι μια συνοικία της Νίκαιας, που καλύπτει το βορειοανατολικό τμήμα της πόλης. Συνορεύει με την Αγία Βαρβάρα και το Αιγάλεω στα βόρεια, με τον Άγιο Ιωάννη Ρέντη στα ανατολικά, την Παλαιά Κοκκινιά στα νότια και τον Άγιο Γεώργιο (Νίκαιας) στα δυτικά. Ορίζεται από τις οδούς Επτανήσου και Λυκαβηττού στα βόρεια, τη Λεωφόρο Θηβών στα ανατολικά, τις οδούς Αρμενίων Αγωνιστών, Μπελογιάννη και Σολωμού στα νότια, και από τις οδούς Πατρόκλου, Παράσχου και Γυμναστηρίου στα δυτικά. Πέρα από τη Λεωφόρο Θηβών, τα Άσπρα Χώματα διασχίζουν αρκετές ακόμα κεντρικές αρτηρίες του Πειραιά και των δυτικών προαστίων, όπως η Πέτρου Ράλλη, η Γρηγορίου Λαμπράκη και η Μπελογιάννη.

Στην περιοχή βρίσκεται το Γ΄ Νεκροταφείο Αθηνών, καθώς και το Γενικό Κρατικό Νίκαιας.

Ιστορία και ονομασία
--------------------

Η περιοχή πιθανότατα έλαβε την ονομασία της από το ασπρόχωμα που κυριαρχούσε εκεί (όπως συνέβη και στην ομώνυμη συνοικία του Περιστερίου). Τα πρώτα χρόνια μετά την Τουρκοκρατία, η περιοχή των Άσπρων Χωμάτων κατοικήθηκε, όπως και η γειτονική Παλαιά Κοκκινιά, από λίγους μεταφερόμενους αγρότες από διάφορα Αρβανιτοχώρια της Αττικής όπως τα Σπάτα, το Μενίδι και τα Λιόσια, και γι'αυτό ήταν ιδιαίτερα αραιοκατοικημένη (σχεδόν ακατοίκητη) και με αρκετές καλλιεργήσιμες εκτάσεις μέχρι και τις αρχές του 20ου αιώνα.

Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 η μορφή του οικισμού άλλαξε, με τον μαζικό ερχομό Ελλήνων, αλλά και Αρμένιων προσφύγων, κυρίως από τη Σμύρνη. Αρκετοί από αυτούς τους πρόσφυγες είχαν προεγκατασταθεί στην Παλαιά Κοκκινιά και διαχύθηκαν στην πορεία προς βορειότερες εκτάσεις, όπως τα Άσπρα Χώματα. Κατά τις επόμενες δεκαετίες, ο πληθυσμός αυξήθηκε και η περιοχή, όπως και η υπόλοιπη Νίκαια, βίωσε ραγδαία αστικοποίηση.

Σήμερα, ως κόμβος μεταξύ αρκετών λεωφόρων και περιοχών, πρόκειται για μια περιοχή με ιδιαίτερη κίνηση και -εμπορική και μη- δραστηριότητα, ενώ διαθέτει αρκετά καλή ρυμοτομία. Στα Άσπρα Χώματα υπάρχουν, επίσης, αρκετοί χώροι πρασίνου, αθλητισμού και τέχνης, ιδίως στα πέριξ του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου Νίκαιας «Πλάτων» (ΔΑΚ Νίκαιας «Πλάτων»).

Συγκοινωνίες
------------

Τα Άσπρα Χώματα εξυπηρετούνται από πλήθος γραμμών λεωφορείου και τρόλεϊ, που τα συνδέουν με τα υπόλοιπα προάστια του Πειραιά, αλλά και με άλλες περιοχές της δυτικής και κεντρικής Αθήναςː

* 21 (ΝΙΚΑΙΑ - Π. ΡΑΛΛΗ - ΟΜΟΝΟΙΑ)
* 703 (ΑΓ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ - ΑΓ. ΑΝΑΡΓΥΡΟΙ - ΠΕΙΡΑΙΑΣ)
* 750 (ΑΤΤΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ - ΣΤ.ΜΕΤΡΟ ΑΙΓAΛΕΩ - ΝΙΚΑΙΑ)
* 803 (ΔΑΣΟΣ ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ - ΠΕΙΡΑΙΑΣ)
* 814 (ΣΧΙΣΤΟ ΚΑΡΑΒΑΣ - ΠΕΙΡΑΙΑΣ)
* 824 & 825 (ΝΕΑΠΟΛΗ - ΑΓ. ΑΝΤΩΝΙΟΣ - ΠΕΙΡΑΙΑΣ)
* 827 (ΠΕΙΡΑΙΑΣ - ΑΣΠΡΑ ΧΩΜΑΤΑ - ΣΤ.ΝΙΚΑΙΑ)
* 828 (ΠΕΙΡΑΙΑΣ - ΘΗΒΩΝ - ΣΤ.ΝΙΚΑΙΑ)
* 831 (ΠΕΙΡΑΙΑΣ - ΑΙΓΑΛΕΩ)
* 842 (ΠΕΡΑΜΑ - ΣΤ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ)
* 845 (ΕΛΕΥΣΙΝΑ - ΠΕΙΡΑΙΑΣ)
* 852 (ΝΕΑΠΟΛΗ - ΜΕΤΡΟ ΑΙΓΑΛΕΩ)
* 860 (Π. ΦΑΛΗΡΟ - ΓΕΝ. ΚΡΑΤΙΚΟ ΝΙΚΑΙΑΣ - ΣΧΙΣΤΟ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙ)
* 909 (ΚΡΑΤ. ΝΙΚΑΙΑΣ - ΑΓ. ΣΟΦΙΑ - ΑΓ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ)
| Lingua franca novaΛιγγuα Φρανκα Νοβα  |
| --- |
| Ομιλείται σε: | Παγκοσμίως, |
| Ομιλητές: | 500 |
| Κατάταξη: | Δεν ανήκει στις 100 πρώτες |
| Ταξινόμηση: | Διεθνής Τεχνητή γλώσσα  **Λιγγuα Φρανκα Νοβα** |
| Kατάσταση |
| Επίσημη γλώσσα: | καμία χώρα |
| Ρυθμιστής: |  |
| Κώδικες γλώσσας |
| ISO 639-1 |  |
| ISO 639-2/Β |  |
| ISO 639-3 | lfn |
| SIL |  |
|  |

Η **Λιγγuα Φρανκα Νοβα** (*Lingua franca nova*), συντομογραφία **LFN** και γνωστή στην καθομιλουμένη ως **Elefen**, είναι μια βοηθητική κατασκευασμένη γλώσσα που δημιουργήθηκε αρχικά από τον C. George Boeree του Πανεπιστημίου Shippensburg της Πενσυλβάνια και αναπτύχθηκε περαιτέρω από πολλούς από τους χρήστες της. Το λεξιλόγιό του βασίζεται κυρίως στις ρομανικές γλώσσες, δηλαδή γαλλικά, ιταλικά, πορτογαλικά, ισπανικά και καταλανικά. Η Λιγγuα Φρανκα Νοβα έχει φωνητική ορθογραφία που βασίζεται σε 22 γράμματα από τη λατινική γραφή (μια κυριλλική γραφή ήταν συνεπίσημη μέχρι το 2021).
Χρυσό Μετάλλιο Gloria Artis.
Το **Μετάλλιο για Αξία στον Πολιτισμό - Gloria Artis** (πολωνικά: Zasłużony Kulturze - Gloria Artis‎‎), ή **Μετάλλιο** **Gloria Artis**, είναι παράσημο της Πολωνίας στις τέχνες που απονέμεται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Εθνικής Κληρονομιάς της Δημοκρατίας της Πολωνίας σε πρόσωπα και οργανισμούς για διακεκριμένες συνεισφορές ή προστασία του πολωνικού πολιτισμού και της εθνικής κληρονομιάς.

Υπάρχουν τρεις κατηγορίες για το μετάλλιο: χρυσό, αργυρό και χάλκινο με πράσινη, μπλε ή ερυθρή κορδέλα, αντίστοιχα, με κεντρικές λευκές και κόκκινες ρίγες. Αυτό το βραβείο θεσπίστηκε στις 17 Ιουνίου 2005 ως αντικατάσταση του τιμητικού παράσημου «Αξιότιμος Πολιτιστικός Ακτιβιστής» (Zasłużony Działacz Kultury), ως μέρος της γενικής μεταρρύθμισης στη διαχείριση του πολιτισμού και της εκπαίδευσης.

Παράσημα
--------

|  |
| --- |
| Χρυσή, Αργυρή και Χάλκινη κορδέλες μεταλλίων |
| 

|  |
| --- |
| Κορδέλα του Χρυσού Μεταλλίου. |
| Κορδέλα του Χρυσού Μεταλλίου.  |

|  |
| --- |
| Κορδέλα του Αργυρού Μεταλλίου. |
| Κορδέλα του Αργυρού Μεταλλίου.  |

|  |
| --- |
| Κορδέλα του Χάλκινου Μεταλλίου. |
| Κορδέλα του Χάλκινου Μεταλλίου.  |

 |

Δείτε επίσης
------------

* Κατηγορία:Αποδέκτες του Μεταλλίου για Αξία στον Πολιτισμό - Gloria Artis

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Zasłużony Kulturze - Gloria Artis». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2010.
2. ↑  "Ustawa z dnia 17 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej oraz o zmianie ustawy o systemie oświaty" Αρχειοθετήθηκε 2018-01-29 στο Wayback Machine. (Dz.U. 2005 nr 131 poz. 1091)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μετάλλιο για Αξία στον Πολιτισμό - Gloria Artis** |

* Πολωνία: Μετάλλιο για την Αξία στον Πολιτισμό "Gloria Artis"
Η **Λαϊκή Συμμαχία** (ισπανικά: Alianza Popular) ήταν ισπανικό συντηρητικό πολιτικό κόμμα της μεταφρανκικής δεξιάς της εποχής της ισπανικής μετάβασης στη Δημοκρατία. Ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 1976 και εξαρχής συνδέθηκε άρρηκτα με τον ηγέτη και ιδρυτή του Μανουέλ Φράγα Ιριβάρνε, μετριοπαθή τέως υπουργό επί της δικτατορίας του στρατηγού Φράνκο, και συγκέντρωσε γύρω του πλήθος γηραιών τέως φρανκιστών πολιτικών. Τον Ιανουάριο του 1989 επανιδρύθηκε και μετονομάστηκε σε Λαϊκό Κόμμα.

Εξέλιξη
-------

Ιδρύθηκε το 1976 ως ομοσπονδία δεξιών κομματικών σχηματισμών τέως φρανκιστών πολιτικών. Συγκέντρωσε κυρίως γηραιούς πολιτικούς, με τους νεότερους φρανκιστές να εντάσσονται στο κόμμα του αρχηγού της κυβέρνησης Αδόλφο Σουάρεθ, Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου. Τέτοιοι ήταν ο επικεφαλής του συνασπισμού, Μανουέλ Φράγα Ιριβάρνε (τέως υπουργός Τουρισμού και Πληροφοριών), ο Λαουρεάνο Λόπεθ Ροδό (μεταξύ άλλων τέως υπουργός Εξωτερικών) και ο Γκονθάλο Φερνάντεθ ντε λα Μόρα (τέως υπουργός Δημοσίων Έργων). Στις πρώτες εκλογές της ισπανικής μετάβασης στη δημοκρατία το 1977 έλαβε 8,34% των ψήφων και εξέλεξε δεκαέξι βουλευτές, οι δεκατρείς εκ των οποίων ήταν τέως υπουργοί της δικτατορίας. Δύο χρόνια αργότερα, στις εκλογές του 1979 ενσωματώθηκε στον Δημοκρατικό Συνασπισμό, παίρνοντας αποστάσεις από το δικτατορικό παρελθόν και έλαβε 6,1% των ψήφων. Στις περιφερειακές εκλογές του 1981 ανεδείχθη κυβέρνηση στη Γαλικία, περιφέρεια από όπου παραδοσιακά λάμβανε υποστήριξη. 

Στις γενικές εκλογές του 1982, μετά την εξαφάνιση της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου, συνεργάστηκε με το διασπασθέν από την Ένωση Δημοχριστιανικό κόμμα Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα και με πλήθος ρεζιοναλιστικών κομμάτων στην Βαλενθιανική Χώρα, τη Ναβάρα και την Αραγώνα. Έλαβε το 26,36% των ψήφων και μετατράπηκε στη δεύτερη κοινοβουλευτική δύναμη πίσω από το παντοδύναμο Ισπανικό Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα. Στις περιφερειακές εκλογές του 1983 σχημάτισε κυβέρνηση στις Βαλεαρίδες και την Κανταβρία.

Σημαντικές προσωπικότητες του κόμματος πέραν του προέδρου του ήταν ο γενικός γραμματέας, Χόρχε Μπερστρίνχε, και ο αντικαταστάτης του, Αλβέρτο Ρουίθ Γκαγιαρδόν.

Στο δημοψήφισμα για την παραμονή της Ισπανίας στο ΝΑΤΟ υποστήριξε την αποχή ή τη λευκή ψήφο. Μετά τις βασκικές εκλογές του 1986 και τις συνεχόμενες νίκες του Φελίπε Γκονθάλεθ στις βουλευτικές εκλογές, ο Φράγα παραιτήθηκε και το κόμμα εισήλθε σε παρακμή. Ουσιαστικά ποτέ δεν υπήρξε πραγματική εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης έναντι του PSOE. Ανασυστάθηκε το 1989 μετά την ατυχή διαχείριση του Αντόνιο Ερνάντεθ Μότσα με επικεφαλής αυτή τη φορά τον Χοσέ Μαρία Αθνάρ. Ο νέος πρόεδρος του κόμματος, πολιτικός που όπως και οι συνεργάτες του δεν είχε ζήσει τη δικτατορία, προχώρησε σε ανανέωση του γερασμένου κόμματος που μετονομάστηκε σε Λαϊκό Κόμμα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Tusell 2007: 290.
2. ↑  Tusell 2007: 291.
3. ↑  Tusell 2007: 352.
4. ↑  Tusell 2007: 371.

Βιβλιογραφία
------------

* Juliá, Santos (2007), «Politica y sociedad» στο Fusi et. aliis, *La España del siglo XX*. Marcial Pons, Μαδρίτη. Juliá 2007:

* Tusell, Javier (2007), *Spain From Dictatorship to Democracy. From 1939 to Present*. μεταφρ. Rosemary Clark. Blackwell, Λονδίνο. Tusell 2007:
Η **Μητέρα της εστίας** είναι η θεά της εστίας πυρκαγιάς (αλβανικά: *hyjnia e zjarrit të vatrës*‎‎) στην αλβανική μυθολογία και λαογραφία,  σχετίζεται με τη λατρείας της φωτιάς, τη λατρείας των προγόνων και η λατρεία της μητριαρχικής οικογενειακής ζωής.

Ονόματα και ετυμολογία
----------------------

Η μητέρα της εστίας είναι η θεότητα της φωτιάς της εστίας (αλβανικά: *hyjni e zjarrit të vatrës*‎‎) που απαντάται συνήθως στις λαϊκές πεποιθήσεις των Αλβανών, επομένως υπάρχουν πολλές διαλεκτικές παραλλαγές, μεμονωμένες ή πληθυντικές.

Λαϊκές πεποιθήσεις
------------------

Στις αλβανικές λαϊκές πεποιθήσεις, η μητέρα της εστίας είναι η προστάτιδα της εστίας, του οικιακού τζακιού. Λέγεται ότι το τζάκι πρέπει να καθαρίζεται το βράδυ. Εάν παραμείνει ακάθαρτο, η μητέρα της εστίας θυμώνει.  Στις γιορτές, οι άνθρωποι πραγματοποιούσαν θυσίες στη θεότητα ρίχνοντας μέρος της τροφής που ετοίμαζαν στη φωτιά και γύρω από την εστία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Monaghan 1997, σελ. 350.
2. 1 2  Poghirc 1987, σελ. 179.
3. 1 2 3  Tirta 2004.
4. ↑  Mallory & Adams 1997, σελ. 263.

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) Mallory, James P.; Adams, Douglas Q. επιμ.. (1997), *Encyclopedia of Indo-European Culture*, London: Routledge, (EIEC), ISBN 978-1-884964-98-5,
* (Αγγλικά) Monaghan, Patricia (1997). *The New Book of Goddesses & Heroines*. Llewellyn Publications. σελ. 324. ISBN 9781567184655.
* (Αγγλικά) Poghirc, Cicerone (1987). «Albanian Religion». Στο: Mircea Eliade. *The Encyclopedia of Religion*. **1**. New York: MacMillan Publishing Co. σελίδες 178–180.
* (Αλβανικά) Tirta, Mark (2004). Petrit Bezhani, επιμ. *Mitologjia ndër shqiptarë*. Tirana: Mësonjëtorja. ISBN 99927-938-9-9.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Πολιτισμός
* Πύλη:Αλβανία
 |

 |
Ο **Βασίλης Καραπατάκης** (πραγματικό όνομα: **Βασίλειος Καψάλης**, Καρδίτσα, 1922 - Αθήνα, 27 Μαρτίου 1974) ήταν Έλληνας συνθέτης, μπουζουξής και τραγουδιστής.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Βασίλης Καραπατάκης γεννήθηκε το 1922 στην Καρδίτσα.Το πραγματικό του επώνυμο ήταν Καψάλης. Ο πατέρας του Κώστας έπαιζε λαούτο επαγγελματικά καθώς και τα αδέρφια του Ηλίας και Θανάσης που έπαιζαν βιολί και κιθάρα αντίστοιχα. Αρχικά ο Βασίλης άρχισε να παίζει επαγγελματικά στην περιοχή του λαούτο και αργότερα μπουζούκι.

Το 1945 πηγαίνει στην Αθήνα και καθιερώνετε στη δισκογραφία και στα κέντρα διασκέδασης. Το πρώτο τραγούδι που ηχογράφησε είχε τίτλο «Του αναπήρου η μάνα». Πρώτη του όμως επιτυχία ήταν το «Όταν κοιμάται ο δυστυχής».Η καλύτερη εποχή της καριέρας του ήταν από το 1957 μέχρι το 1963. Υπήρξε ένας από τους πιο αδικημένους μουσικούς της εποχής εκείνης αφού πολλά από τα τραγούδια που έγραφε τα πουλούσε για ένα κομμάτι ψωμί, ή κατόπιν συμφωνίας με την δισκογραφική εταιρία. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του άνοιξε σχολή μουσικής στο Αιγάλεω. Μέχρι το τέλος του έγραφε τραγούδια.
Πέθανε στις 27 Μαρτίου του 1974 από καρκίνο του λάρυγγα αγκαλιά μ' αυτό που αγαπούσε πιο πολύ, το μπουζούκι του.

Μερικά από τα τραγούδια του
---------------------------

* Στη χειμωνιάτικη βροχή Μουσική: Βασίλης Καραπατάκης Στίχοι: Άγγελος Αττικός, πρώτη εκτέλεση: Γιώτα Λύδια
* Στην ψάθα θα πεθάνω Μουσική: Βασίλης Καραπατάκης Στίχοι: Κώστας Βίρβος, πρώτη εκτέλεση: Στέλιος Καζαντζίδης
* Γονιού ευχή Μουσική: Βασίλης Καραπατάκης Στίχοι: Νίκος Δαλέζιος πρώτη εκτέλεση: Μανώλης Αγγελόπουλος
* Ο μαύρος δρόμος: Μουσική: Βασίλης Καραπατάκης, Στίχοι: Κώστας Βίρβος, πρώτη εκτέλεση: Αφεντούλα Ραζέλη
* Σοράγια: Μουσική Βασίλης Καραπατάκης, Στίχοι Κώστας Βίρβος, πρώτη εκτέλεση: Μανώλης Αγγελόπουλος & Γιώτα Λύδια & Βασίλης Καραπατάκης
Ο **Μιχάλης Γιαννουζάκος** (γεννήθηκε το 1949) είναι Έλληνας πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής και προπονητής καλαθοσφαίρισης.

Ενεργός δράση
-------------

### Πορεία σε συλλόγους

Ο Γιαννουζάκος ξεκίνησε να παίζει συλλογικό μπάσκετ με την XAN Θεσσαλονίκης (ΧΑΝΘ) το 1964. Μεταπήδησε στην ΑΕΚ το 1974. Στη συνέχεια εντάχθηκε στον Άρη το 1981. 

### Σταδιοδρομία στην Εθνική Ομάδα

Ο Γιαννουζάκος ήταν μέλος της ελληνικής εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών. Με την εθνική ομάδα στην Ελλάδα, είχε 147 συμμετοχές, και σημείωσε 956 πόντους (6,5 πόντους ανά παιχνίδι).  Με την εθνική ομάδα της Ελλάδας έπαιξε στο Προολυμπιακό Τουρνουά του 1972, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης του 1973, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης του 1975 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης του 1979 .

Προπονητική πορεία
------------------

Μετά την αποχώρησή του από την ενργό δράση, ο Γιαννουζάκος έγινε προπονητής καλαθοσφαίρισης. Την περίοδο 2018-2019 ο προπονητής Γιανουζάκος εντάχθηκε στον Αετό, μία ομάδα που αγωνίζεται στην ερασιτεχνική κατηγορία Γ1 της Θεσσαλονίκης (Γ1 ΕΚΑΣΘ). Έχει προπονήσει τα ανερχόμενα αστέρια: Ταξιάρχης Παπαευαγγέλλου, Άλεξ Τσίρο, Ντούρεξ, Μάριος Λαγός και Μήτσο Πάλλα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μ. Γιαννουζάκος: «Θεσμός για την Θεσσαλονίκη το τουρνουά της ΧΑΝΘ» (in Ελληνική).
2. ↑  «ΓΙΑΝΝΟΥΖΑΚΟΣ ΜΙΧΑΛΗΣ (in Ελληνική)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2021.
3. ↑  «Michalis GIANNOUZAKOS (GRE) participated in 7 FIBA / FIBA Zones events». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ στη FIBA Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine.
* Προφίλ στη FIBA Ευρώπης
* Προφίλ στην Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Αρχειοθετήθηκε 2021-01-23 στο Wayback Machine. (στα ελληνικά)
**Κατράδης Α.Ε.**

Η **Κατράδης Α.Ε.** είναι μια εταιρεία με παγκόσμια αναγνώριση στην ναυτιλιακή βιομηχανία, με έδρα τον Πειραιά στην Ελλάδα. Ιδρύθηκε το 1936 από τον Κωνσταντίνο Κατράδη, και από τότε έχει καταστεί συνώνυμο της ποιότητας και της καινοτομίας στον τομέα της ναυτιλίας.

**Ιστορία και Διοίκηση**

Ο ιδρυτής, Κωνσταντίνος Κατράδης, έθεσε τις βάσεις της εταιρείας με την αρχική επικέντρωση στην παραγωγή υψηλής ποιότητας σχοινιών για την αλιεία. Καθώς η παγκόσμια ναυτιλιακή βιομηχανία διευρυνόταν, ιδιαίτερα μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, με την ανάπτυξη των πολεμικών και εμπορικών στόλων, η Κατράδης Α.Ε. εκμεταλλεύτηκε τις αυξανόμενες ανάγκες για προηγμένο ναυτιλιακό εξοπλισμό. Ο γιος του ιδρυτή, Νίκος Κατράδης, ανέλαβε τα ηνία της εταιρείας στις αρχές της δεκαετίας του '60, επεκτείνοντας το φάσμα των προϊόντων και εισάγοντας την εταιρεία στις διεθνείς αγορές. Η δέσμευση για συνεχή καινοτομία και επέκταση συνεχίστηκε υπό τη διοίκηση του εγγονού, Κωνσταντίνου Κατράδη, ο οποίος ανέλαβε το 1995. Υπό την ηγεσία του, η Κατράδης Α.Ε. εισήγαγε καινοτόμες τεχνολογίες στα προϊόντα της, όπως τα υψηλής απόδοσης σχοινιά (Siri® High Performance HMPE Ropes) και τα οικολογικά θυσιαζόμενα ανόδια (Nika Cadmium-free Anodes).

**Προϊόντα και Υπηρεσίες**

Η εταιρεία προσφέρει μια ευρεία γκάμα προϊόντων που εξυπηρετούν διάφορους τομείς της ναυτιλίας, από την θαλάσσια και offshore ναυτιλία μέχρι την αλιεία και την ιστιοπλοΐα. Τα προϊόντα της, όπως τα συνθετικά σχοινιά πρόσδεσης & αγκυροβόλιου και τα θυσιαζόμενα ανόδια, παρέχουν ασφάλεια, αντοχή και υψηλές επιδόσεις τα οποία είναι κρίσιμα στοιχεία για τις απαιτήσεις της σύγχρονης ναυτιλίας.

**Δέσμευση στην Καινοτομία και Βιωσιμότητα**

Η δέσμευση της Κατράδης Α.Ε. στην καινοτομία και βιωσιμότητα είναι εμφανής στις δραστηριότητες έρευνας και ανάπτυξης καθώς και στις βιώσιμες πρακτικές παραγωγής προϊόντων όπως η εκμετάλευση της ηλιακής ενέργειας και η διαχείριση αποβλήτων, ενισχύοντας την παραγωγή των υψηλής απόδοσης σχοινιών και των οικολογικών θυσιαζόμενων ανοδίων. Με πάνω από 70 σημεία εξυπηρέτησης παγκοσμίως, η εταιρεία διασφαλίζει τη διαθεσιμότητα των προϊόντων της σε κύρια λιμάνια ανά τον κόσμο, συμβάλλοντας στην παγκόσμια ναυτιλιακή ασφάλεια και αποδοτικότητα.

Παραπομπές
----------
Ο **Μορίς Περζά** (Γαλ. **Maurice Persat** Puy-de-Dome, Απρίλιος 30 1788 - 1858), ήταν Γάλλος αξιωματικός, φιλέλληνας και συγγραφέας, έλαβε μέρος στους Ναπολεόντειους πολέμους και επαναστατικούς πολέμους στη Λατινική Αμερική, Ελλάδα και Ισπανία.

Βιογραφία
---------

Ο Περζά γεννήθηκε στο Πυί-ντε-Ντομ (Puy-de-Dome) της κεντρικής Γαλλίας το 1788. Ήταν λοχαγός του ιππικού στο στρατό του Ναπολέοντα. Έλαβε το παράσημο της «Λεγεώνας της Τιμής" από τα χέρια του αυτοκράτορα το 1813. Μετά τις «εκατό ημέρες» αποστρατεύτηκε με το ήμισυ του μισθού. Συγκρότησε δύναμη ανταρτών του Λίγηρα, αλλά εξορίστηκε κατά τη διάρκεια της Παλινόρθωσης. Συμμετείχε σε συνωμοσία για τη διάσωση του Ναπολέοντα από το νησί της Αγίας Ελένης. Το 1817 μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1818 κατετάγη στο στρατό Σιμόν Μπολίβαρ, αλλά απογοητευμένος από τους ισπανόφωνους ηγέτες, τον Φεβρουάριο του 1819 πήγε στο νησί Μαρτινίκα. Επιστρέφοντας στη Γαλλία, πήρε και πάλι μέρος σε συνωμοσία. Πήρε μέρος στη ναπολιτάνικη επανάσταση, φυλακίσθηκε από τους Αυστριακούς, αλλά δραπέτευσε. .Από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 πήγε στην Ελλάδα για να συμμετάσχει στον πόλεμο της Ανεξαρτησίας κατά των Οθωμανών. Ήταν ένα από τα πρώτα στελέχη του 1-ου Τάγματος του τακτικού Ελληνικού στρατού, το οποίο με απόφαση του Δημήτρη Υψηλάντη οργανώθηκε τον Ιούλιο του 1821 στην πόλη της Καλαμάτας από τον γεννημένο στην Κρήτη Κορσικανό Ιωσήφ Βαλέστ .
Μετά την Ελλάδα ο Περζά πήγε στην Ισπανία και πήρε μέρος στις μάχες ενάντια στις δυνάμεις του δούκα του Ανγκουλέμ (Λουδοβίκος Αντώνιος της Ανγκουλέμης), ως διοικητής του ιππικού υπό τις διαταγές του Φρανσίσκο Εσπόζα η Μίνα. Κατά τα έτη 1838-1839, έγραψε τα «Απομνημονεύματα 1806-1844», τα οποία, ωστόσο, παρέμειναν ανέκδοτα μέχρι το 1910.

Αναφορές
--------

1. ↑  (Γαλλικά) *Βάση δεδομένων Léonore*. Υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας. LH//2116/36. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. 12739169p.
3. ↑  (Γαλλικά) *Βάση δεδομένων Léonore*. Υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας.
4. ↑  Άαρον Σβαρτς: (Αγγλικά, Ισπανικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Τσεχικά, Κροατικά, Τελούγκου) *Open Library*. OL2529411A. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
5. ↑  «Dictionnaire des Marseillaises» 2012.
6. ↑  **Maurice+Persat**&source=bl&ots=nQRUMv9RWp&sig=laPlGbihGphL90cUekSfniMiUMA&hl=el&sa=X&ei=i3iuT-arBOmo0QXrlpm3CQ&sqi=2&ved=0CGIQ6AEwAQ#v=onepage&q=**Maurice%20Persat**&f=false
7. ↑
8. ↑   [Δημήτρης Φωτιάδης, Η Επανάσταση τού 21, ΜΕΛΙΣΣΑ, 1971, τ.Β, σ.134]
9. ↑  *Diccionario biográfico del Trienio Liberal*, Madrid: El Museo Universal, 1991.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 189646152
* **ΕΒΕ**: 148432
* ISNI: 0000 0001 4042 8288
* GND: 1126995703
* SUDOC: 103882596
* BNF: cb12739169p (data)
* Léonore: 293177

 |

 |
Το **GAZ-3105** είναι ένα αυτοκίνητο που κατασκευάστηκε από την Gorkovsky Avtomobilny Zavod (GAZ, Εργοστάσιο Οχημάτων στο Γκόρκι) από το 1992 έως το 1996.

Ιστορία
-------

Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 η GAZ άρχιζε να αναπτύσσει ένα πρωτότυπο αυτοκίνητο για μελλοντική αντικατάσταση τόσο της μεσαίας πολυτελής GAZ-3102 Volga, όσο και της μεγαλύτερης πολυτελούς λιμουζίνας GAZ-14 Chaika. Το ίδιο το GAZ-3102 είχε οραματιστεί ως ενδιάμεσο έργο που θα κάλυπτε το κενό που δημιουργήθηκε από την αποκλειστικότητα του GAZ-14 Chaika, η οποία ήταν ακόμα μεγαλύτερη και πιο πολυτελής από την παλιότερη GAZ-13 του 1959, αλλά η έλλειψη κινητήρων V8 σε μοντέλα μαζικής παραγωγής, έκανε αυτά τα σχέδια να μην υλοποιηθούν πλήρως. Το νέο αυτοκίνητο θα άφηνε τη ZiL για να χειριστεί την ανώτερη κατηγορία. Έτσι, όπως είπαμε, η GAZ ξεκίνησε να σχεδιάζει μια νέα γενιά αυτοκινήτων με κίνηση είτε στους μπροστά, πίσω, ή και σε όλους τους τροχούς, που θα ονομάζονταν GAZ-3103, GAZ-3104, και GAZ-3105 αντίστοιχα, ανάλογα με τα επίπεδα εξοπλισμού. Αυτά τα οχήματα βασίστηκαν εν μέρει στο Audi 100 τρίτης γενιάς, από το οποίο διατηρήθηκε η διατομή του αμαξώματος κατά μήκος της κολόνας Β, το σχηματικό διάγραμμα της διάταξης του κιβωτίου ταχυτήτων, μαζί με ορισμένα άλλα μηχανικά μέρη. Αυτήν η νέα σειρά, δεν επρόκειτο ποτέ να αποτελέσει άμεσα μέρος της κύριας οικογένειας Volga, καθώς θα παραγόταν πιο πολύ ως διάδοχος της Chaika, και παράχθηκε στην ίδια γραμμή παραγωγής. Η παραγωγή αυτών των αυτοκινήτων ανεστάλη πολλές φορές λόγω οικονομικών δυσκολιών. Επίσης, δεν μοιραζόταν κανένα εξάρτημα με τις προηγούμενες Volga, δηλαδή τα αυτοκίνητα που προέρχονταν από το GAZ-24, όπως το GAZ-3102, GAZ-31029, GAZ-3110, και GAZ-31105. Αυτό δεν ήταν τυχαίο. Έγινε από την GAZ για να ξεχωρίζει και να διαφοροποιεί τη νέα γκάμα επιβατικών αυτοκινήτων από την παλαιότερη τυπική οικογένεια Volga.

Τα οχήματα διέθεταν αναρτήσεις MacPherson, κινητήρα V8 με ψεκασμό καυσίμου και CV εμπρός και πίσω άξονες. Μετά από πολλές προσπάθειες, μόνο το πολυτελές GAZ-3105 μπήκε στην παραγωγή και οι άλλες δύο φτηνότερες εκδόσεις εγκαταλείφτηκαν. Η παραγωγή έτσι άρχισε το 1992, αλλά οι πωλήσεις ήταν αρκετά μικρές και έτσι η παραγωγή τελείωσε το 1996.

Αρχικά προοριζόταν να παραχθεί και μια δεύτερη γενιά του GAZ-3105 και ένα πρωτότυπο παρουσιάστηκε το 1996 στην Έκθεση αυτοκινήτου της Μόσχας, αλλά χωρίς επιτυχία. Έτσι, το 1997, αναπτύχθηκε ένας νέος αντικαταστάτης, το GAZ-3111. Διατηρώντας το μεγαλύτερο μέρος της αρχιτεκτονικής του πλαισίου από το προηγούμενο όχημα, παρόλα αυτά διέθετε εντελώς νέο αμάξωμα, επηρεασμένο από με ρετρό στυλ στοιχεία από το GAZ-21.

 GAZ-3105 Volga (1992-1996) πίσω

Αναφορές
--------

1. ↑  «ГАЗ-3105 «Волга»: легковой автомобиль представительского класса». *Fishki.net*. Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2023.

εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  GAZ-3105 στο Wikimedia Commons
* Призрак перестройки: история разработки и небытия ГАЗ-3105
Το **GAZ-3111 Volga** ήταν ένα αυτοκίνητο που κατασκευάστηκε από το Gorkovsky Avtomobilny Zavod (GAZ, Εργοστάσιο οχημάτων στο Γκόρκι) από το 1998 έως το 2003 ως μια πιο πλούσια έκδοση της μάρκας Volga, και προοριζόταν να διακριθεί από τα κύρια οχήματα αυτής της μάρκας (δηλαδή όλες οι παραλλαγές του παλιού GAZ-24, από το οποίο το νέο GAZ-3111 δεν μοιραζόταν τίποτα).

Τα πρωτότυπα σχεδιάστηκαν το 1996 και το GAZ-3111 ήταν προγραμματισμένο να κυκλοφορήσει το 2000, αλλά ο νέος ιδιοκτήτης του εργοστασίου Όλεγκ Ντεριπάσκα, δεν εντυπωσιάστηκε με το όχημα οπτικά και η υψηλή τιμή του αυτοκινήτου εμπόδισε οποιοδήποτε ενδιαφέρον για τις πωλήσεις, με αποτέλεσμα μόνο 428 αυτοκίνητα να κατασκευαστούν ως μέρος της νέας προπαραγωγής. Ωστόσο, το αυτοκίνητο επηρέασε το επόμενο λίφτινγκ του κύριου Volga - το GAZ-31105, το οποίο, αν και ουσιαστικά ήταν απλά μια αρκετά εκσυγχρονισμένη έκδοση του GAZ-24, πρόσφερε μια καινούρια μάσκα και τελείως νέες αναρτήσεις.

Ιστορία
-------

Το όχημα προοριζόταν να διαθέτει ABS, υδραυλικό τιμόνι, κλιματισμό, αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων και κυρίως κινητήρες V6 και ακόμη και V8 ως στάνταρ, μαζί με δερμάτινο εσωτερικό. Ο εξωτερικός σχεδιασμός ήταν εντελώς νέος και περιείχε πολλές ρετρό στιλιστικές ενδείξεις επηρεασμένες από το GAZ-21 που αναπτύχθηκαν σε συνεργασία με μια εταιρεία με έδρα τις ΗΠΑ.

Ωστόσο, τα προβλήματα άρχισαν να αυξάνονται στο κόστος παραγωγής, καθώς κάποιες λεπτομέρειες έπρεπε να δανειστούν από τα παλαιότερα μοντέλα, τουλάχιστον στην αρχή, όπως ο άξονας από το GAZ-14. Τα μοντέλα προπαραγωγής δεν είχαν το αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων και ο κινητήρας ήταν ο ίδιος ZMZ-4062.10. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1998, η παραγωγή είχε προγραμματιστεί να ξεκινήσει το 2000 με παραδόσεις 53 αυτοκινήτων. Η GAZ προόριζε το GAZ-3111 ως αντικατάσταση του GAZ-3105 και οραματίστηκε ένα ποσοστό 21 χιλιάδων ετησίως, αλλά μόνο 342 παραδόθηκαν το 2001 και 20 το 2002, ενώ άλλα εννέα το 2004 προτού σταματήσει όλη η παραγωγή.

Το GAZ-3111 ήταν μια αποτυχία όσον αφορά το μάρκετινγκ και τη ζήτηση. Η υψηλή βασική του τιμή και η κακή φήμη που είχε η μάρκα Volga τη δεκαετία του 1990 σήμαινε ότι όσοι μπορούσαν να το αντέξουν οικονομικά, θα επέλεγαν ένα ξένο αυτοκίνητο όπως η Mercedes E-class ή η BMW Σειρά 5 με την οποία το GAZ-3111 προοριζόταν να ανταγωνιστεί.

Συνολικά, παρήχθησαν περίπου 500 αυτοκίνητα.

Αναφορές
--------

1. ↑
2. ↑
3. ↑   Podorozhansky M. GAZ-3115: The First Look at the New Volga // Autoreview. — 2003. — No 6.

εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη σελίδα στον ιστότοπο της GAZ (αρχειοθετημένη)
Αλέξανδρος Κούρος
-----------------

Alex Kouros - IMDb
Ο Αλέξανδρος Κούρος (10 Νοεμβρίου 2004), γνωστός ως «Alex Kouros», είναι φοιτητής του τμήματος «BA in MEDIA PRODUCTION - FILM DIRECTION» του Μητροπολιτικού Κολλεγίου Αθηνών, σε συνεργασία με το βρετανικό πανεπιστήμιο «Queen Margaret University - QMU ". Γεννημένος στην Αθήνα, είναι γνωστός για τη δουλειά του στον χώρο των ταινιών μικρού μήκους και έχει αφήσει το στίγμα του με τις εξαιρετικές παραγωγές του, δείχνοντας ισχυρό ταλέντο και προσήλωση στην τέχνη του κινηματογράφου.

Ο Έλληνας σκηνοθέτης έχει δημιουργήσει μια σειρά από εντυπωσιακές ταινίες μικρού μήκους, όπου κέρδισε την αναγνώριση και τον θαυμασμό της κινηματογραφικής κοινότητας για την ικανότητά του στην κινηματογραφική αφήγηση και την αισθητική των ταινιών του.

Με το έργο του, ο Αλέξανδρος Κούρος συνεχίζει να εμπνέει και να εντυπωσιάζει τους θεατές του παγκόσμιου κινηματογράφου, ενισχύοντας τη θέση του ως μία από τις πιο ελπιδοφόρες φυσιογνωμίες στον χώρο του σύγχρονου κινηματογράφου.

| ΤΑΙΝΙΕΣ | ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ | ΔΗΜΟΣΙΕΣΗ | ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ |
| --- | --- | --- | --- |
| "Unexpected Message" | 2023 | YouTube | Σκηνοθέτης, Σεναριογράφος, Παραγωγός, Μοντέρ |
| "The Dark Monologue" |
| "Together" |
| "Where It All Began" |
| "Trapped on the Road" | 2024 |
| "Dark Presence" |

1. ↑  «Alex Kouros | Director, Writer, Editor». *IMDb* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2024.
Το Reborn Tour ήταν η πρώτη περιοδεία της Ελληνίδας τραγουδίστριας Ελένης Φουρέιρας μετά την γέννηση του πρώτου της παιδιού. Η περιοδεία περιελάμβανε συνολικά 11 συναυλίες σε Ελλάδα, Κύπρο, Ισπανία και Ολλανδία. Την Περιοδεία παρακολούθησαν πάνω από 57 χιλιάδες θαυμαστές.

Επισκόπηση
----------

Η περιοδεία ανακοινώθηκε στις 18 Μαρτίου 2023 και σηματοδότησε την πρώτη περιοδεία συναυλίας της Ελένης μετά από καιρό.  Η πρώτη συναυλία της Ελένης για την περιοδεία, που εκτελέστηκε στο Κατράκειο Θέατρο Νίκαιας στην Αθήνα, με πάνω από 4,5 χιλιάδες θαυμαστές.  Στις 2 Ιουλίου 2023, εμφανίστηκε στο Tanga Party 2023 στην Μαδρίτη της Ισπανίας. Στις 1 Σεπτεμβρίου 2023 έδωσε μια συναυλία στην Λάρνακα της Κύπρου. Στις 16 Νοεμβρίου 2023 παρευρέθηκε στο Het Grote Songfestivalfeest 2023 στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας. 

Η εμφάνισή της 26 Ιουνίου μετά από 3 αναβολές στο P.A.O.K. Sports Arena στην Θεσσαλονική άφησε Ιστορία, με 12 χιλιάδες οπαδούς, έσπασε το ρεκόρ του σταδίου.

Εμφάνιση απόδοσης
-----------------

Η περιοδεία Reborn Tour ήταν ένα από τα πιο υψηλής ποιότητας συναυλιακά σόου. Η ίδια η Ελένη Φουρέιρα στο επίσημο ντοκιμαντέρ της ''Documentary Eleni Foureira Reborn Tour'' αναφέρει πως ήταν το καλύτερο Tour που εχει εκτελέσει στην ζωής της.

Set List
--------

El Telephone

Dokimase Me

Xereis I Eleni

To Kati Pou Echeis / Alors on danse (Stromae cover)

Ti Koitas

Pump Up the Jam (Technotronic cover)

I’m Good (Blue) (David Guetta & Bebe Rexha cover)

Sweet Dreams (Are Made of This) (Eurythmics cover)

El ritmo psicodélico

Anemos Agapis

Aeraki - To Thiliko

Sigkinitika 'Sigkinithika'

Crazy in Love (Beyoncé cover)

Vassilisa

Aya

Oh Mami (with Daddy MC)

Pio Erwtas Paithenis

Fotia

Poli\_Ploki

Mia Nychta Mono

De Thymasai (Min Kaneis Pos) (Mystique cover)

Tranquila (J Balvin cover)

Mporei

Radevou Sti Paralia

Ase Me / On The Floor

Papi Chulo... Te Traigo el Mmmm (Lorna cover)

Temperatura

Coco Jumbo / Conga / Let's Get Loud

Another Love (Tom Odell cover)

Fuego

Loquita

Regetton

So Theo Me Paei

Caramela

Ημερομηνίες περιοδείας
----------------------

| Ημερομηνία | Πόλη | Χώρα | Τόπος Συναντήσεως | Παρουσία |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 27/5/2023 | Αθήνα | Ελλάδα | Κατράκειο Θέατρο Νίκαιας | 4.000 / 5.000 |
| 21/6/2023 | Πάτρα | Ελλάδα | Kostas Davourlis Stadium |  |
| 26/6/2023 | Θεσσαλονίκη | Ελλάδα | P.A.O.K. Sports Arena | 12.000 |
| 2/7/202 | Μαδρίτη | Ισπανία | Tanga Party |  |
| 12/7/2023 | Ρόδος | Ελλάδα | Στάδιο Ρόδου «Διαγόρας» |  |
| 15/7/2023 | Βαρκελόνη | Ισπανία | Barcelona pride 2023 | 40.000 (γενικά στο πάρτι) |
| 29/7/2023 | Ορεστιάδα | Ελλάδα | Ardas Festival 2023 |  |
| 28/8/2023 | Ηράκλειο | Ελλάδα | Παγκρήτιο Στάδιο |  |
| 2/9/2023 | Λάρνακα | Κύπρος | Παραλία Των Φοινικούδων |  |
| 23/9/2023 | Ιωάννινα | Ελλάδα | θέατρο Ιωαννίνων |  |
| 16/11/2023 | Άμστερνταμ | Ολλανδία | Het Grote Songfestivalfeest |  |
Ο **Τικουλτί Νινουρτά Α'**, ήταν βασιλιάς της Ασσυρίας (1245 π.Χ. - 1208 π.Χ.), γιος και διάδοχος του βασιλιά της Ασσυρίας Σαλμανασέρ Α'. Φτάνοντας στο αποκορύφωμα της ισχύος της **Α' Ασσυριακής αυτοκρατορίας** στις αρχές της βασιλείας του ο βασιλιάς των Χετταίων Τανταλίγια Δ΄ έκανε εμπορική συμφωνία με τους Αμορρίτες για τον εμπορικό αποκλεισμό της Ασσυρίας. Στη συνθήκη αυτή όπως είναι γνωστό απαγορεύτηκε το εμπόριο στους Αχαιούς - Αχιγιάβα οι οποίοι ώς τότε βρίσκονταν σε τακτικές επαφές με τους Ασσύριους αλλά παρ'όλα αυτά ο Τανταλίγιας Δ' δεν γλύτωσε τη μεγάλη συντριβή από τον Τουκουλτί Νινουρτά στη **μάχη του Νιρίγια** (1230 π.χ.). Στη συνέχεια ο Τουκουλτί Νινουρτά Α' κατέκτησε τη Βαβυλώνα, αιχμαλώτισε τον βασιλιά Καστιλιά Δ' τερματίζοντας οριστικά την Κασσίτικη κατοχή της Βαβυλώνας. Η Βαβυλώνα έγινε επαρχία της Ασσυρίας, ο ίδιος ο Τουκουλτί Νινουρτά την έκανε έδρα του για 7 χρόνια. Πήρε τον τίτλο του **βασιλιά του Σουμέρ και του Ακκάδ** σε μίμηση του μεγάλου προγόνου του Σαργών του Ακκάδ. Έσφαξε πολλούς Βαβυλώνιους και λεηλάτησε όλους τους ναούς κλέβοντας το άγαλμα του Μαρδούκ κάτι που έφερε την οργή των ιερατείων ως πράξη ιεροσυλίας. Ήρθε σε σύγκρουση ακόμα και με το ιερατείο του Ασσούρ. Τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του επαναστάτησαν οι γιοί του, τον δολοφόνησαν και ένας από αυτούς ο Ασούρ-ναντίν-απλί τού πήρε τον θρόνο.

Πηγές
-----

* *The Cambridge Ancient History, I. E. S. Edwards, C. J. Gadd, N. G. L. Hammond, (ed) I. E. S. Edwards, C. J. Gadd, N. G. L. Hammond, Edition 3, revised, Cambridge University Press, 1975*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Tukulti-Ninurta I στο Wikimedia Commons

  



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Προκάτοχος:**Σαλμανασέρ Α'** | **Βασιλιάς των Ασσυρίων1245–1208** | Διάδοχος:**Ασούρ-ναντίν-απλί** |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 8183389
* GND: 118763172

 |

 |
Το υψίπεδο του Βόλγα βρίσκεται ανατολικά της πεδιάδας Οκά-Ντον
Το **Υψίπεδο του Βόλγα**, επίσης γνωστό ως **Λόφοι Βόλγα**, ή **Οροπέδιο του Βόλγα**[1] (ρωσικά: Приволжская возвышенность - Privolzhskaya vozvyshennost) είναι μια τεράστια περιοχή της πεδιάδας της Ανατολικής Ευρώπης στο Ευρωπαϊκό τμήμα της Ρωσίας, που βρίσκεται δυτικά του Βόλγα και ανατολικά του κεντρικού ρωσικού υψιπέδου. Τα υψίπεδα καταλαμβάνουν μια απόσταση 804 χιλιομέτρων με νοτιοδυτική-βορειοανατολική κατεύθυνση από Βόλγκογκραντ προς το Καζάν. Ο ταμιευτήρας Τσιμλιάνσκ βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο του υψιπέδου του Βόλγα, ενώ ο ταμιευτήρας Κουιμπίσεφ στο βορειοανατολικό άκρο.

Το τοπίο στο υψίπεδο του Βόλγα είναι λοφώδες, και πολλά ποτάμια βρίσκονται σε αυτό, όπως ο Χοπγιόρ, ο Μεντβέντιτσα και ο Σουρά. Το κανάλι Βόλγα-Ντον περνάει από τις πεδιάδες ανάμεσα στα υψίπεδα του Βόλγα στα βόρεια και τους λόφους Γιεργκένι στα νότια. 

Τα υψίπεδα βρίσκονται στην δροσερή ηπειρωτική κλιματική ζώνη, που χαρακτηρίζεται από μεγάλες διακυμάνσεις στις εποχικές θερμοκρασίες και τις βροχοπτώσεις. Έξω από τις πόλεις της περιοχής, η πυκνότητα του πληθυσμού είναι γενικά μεταξύ 28 και 129 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.

Το Υψίπεδα του Βόλγα είναι αρκετά αραιοκατοικημένα, αλλά κατά μήκος των άκρων του και, ειδικότερα, στις όχθες του Βόλγα, υπάρχουν αρκετές μεγάλες πόλεις, όπως το (από βόρεια προς νότια), Καζάν, η Σαμάρα, το Σαράνσκ, η Πένζα, το Σιζράν, το Σαράτοφ και το Βόλγκογκραντ.

Βουνά
-----

Οι βραχώδεις λόφοι κατά μήκος των όχθεων του Βόλγα παραδοσιακά ονομάζοται ως βουνά (ρωσικά: горы‎), παρά το χαμηλό ύψος. Μερικά από αυτά είναι:

* Βουνά Οσλόν
* Βουνά Γιούργιεβι
* Βουνά Μπογκορόντσκιε
* Βουνά Σιουκέγιεβο
* Βουνά Τετγιούσι
* Βουνά Ουντόρι
* Βουνά Ζιγκούλι
* Βουνά Χβαλίνσκ

Δείτε επίσης
------------

* Τάου γιάγκι

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Volga Hills." Columbia Gazetteer of the World Online. 2009. Columbia University Press. 06 Feb. 2009.

* DK Publishing (1999). *Millennium World Atlas*. DK. p. xxix, 229. (ISBN 978-0-7894-4604-6)

ISBN1978-0-7894-4604-6