Το *Scipione Africano*Το *Chateaurenault* (πρώην *Attilo Regolo*).Το *San Marco* (πρώην *Giulio Germanico*) το 1959.
Τα ελαφρά καταδρομικά της κλάσης ***Capitani Romani*** σχεδιάστηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1930 για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (*Regia Marina*) προκειμένου να αντιμετωπίσουν τα μεγάλων διαστάσεων ταχέα αντιτορπιλικά των κλάσεων *Le Fantasque* και *Mogador* που ενέτασσε τότε σε υπηρεσία το Γαλλικό Ναυτικό. Παραγγέλθηκαν δώδεκα καταδρομικά στα τέλη του 1939, όμως μόνο τέσσερα από αυτά ολοκληρώθηκαν τελικά (τα τρία πριν από τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας το 1943). Όλα έλαβαν ονόματα μεγάλων προσωπικοτήτων από τη ρωμαϊκή ιστορία.

Περιγραφή
---------

Τα σκάφη της κλάσης ταξινομούνταν αρχικά ως «ωκεανοπόρα αναγνωριστικά» (ιταλικά: *Esploratori Oceanici)*, παρόλο που κάποιοι συγγραφείς θεωρούν πως επρόκειτο για βαρέα αντιτορπιλικά. Μεταπολεμικά δύο από τα σκάφη που παρέμειναν σε υπηρεσία επαναταξινομήθηκαν ως ναυαρχίδες στολίσκων (ιταλ. *caccia conduttori*).

Επρόκειτο για ελαφρά πλοία με ελάχιστη θωράκιση, ισχυρό προωστικό σύστημα και βαρύ οπλισμό. Το προωστικό σύστημα απέδιδε έως και 93,210 kW (125,000 hp), δηλαδή ισχύ που επαρκούσε ακόμα και για βαρέα καταδρομικά της τάξεως των 17.000 τόννων, με συνέπεια τα *Capitani Romani* να μπορούν να φτάσουν σε ταχύτητα τους 40 κόμβους (ακόμα και 41 ή 43 κόμβους κατά τη διάρκεια των θαλάσσιων δοκιμών, ανάλογα με τις πηγές). Ο κύριος οπλισμός αποτελούνταν από οκτώ πυροβόλα των 135 mm, ενώ ήταν εγκατεστημένοι και οκτώ τορπιλοσωλήνες των 533 mm. Η μέγιστη ταχύτητα με φορτίο και εξοπλισμό για πολεμικές επιχειρήσεις ήταν μικρότερη κατά έναν έως πέντε κόμβους, παρέμενε όμως ιδιαίτερα υψηλή.

Επιχειρησιακή ιστορία
---------------------

Μόνον το *Scipione Africano* συμμετείχε σε επιχειρήσεις κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Μάλιστα ήταν εξοπλισμένο με ραντάρ EC.3 *Gufo*, ιταλικής κατασκευής. Τη νύχτα της 17ης Ιουλίου 1943 το καταδρομικό εντόπισε τέσσερις βρετανικές τορπιλακάτους ενώ διέσχιζαν με μεγάλη ταχύτητα τα στενά της Μεσσήνης. Κατάφερε να βυθίσει μία εξ αυτών, την MTB 316, καθώς και να προκαλέσει σοβαρές ζημιές στην MTB 313, με την επίθεση να διαρκεί μόλις τρία λεπτά. Αρκετοί Βρετανοί ναυτικοί έχασαν τη ζωή τους. Το *Scipione Africano* υπέστη ελαφρές ζημιές όταν γερμανικές παράκτιες πυροβολαρχίες άνοιξαν πυρ εναντίον του λίγο αργότερα. Στις 9:46 AM έφτασε στο ναύσταθμο του Τάραντα. Η υψηλή ταχύτητα πλεύσης του θεωρείται αποφασιστικής σημασίας για την επιτυχή έκβαση της επιχείρησης. Μαζί με το παλαιό καταδρομικό *Luigi Cadorna* πόντισαν ναρκοπέδια στον κόλπο του Τάραντα και στον Σκυλλητικό κόλπο το διάστημα 4ης-17ης Αυγούστου.

Το *Attilio Regolo* τορπιλίστηκε από το βρετανικό υποβρύχιο HMS *Unruffled* στις 7 Νοεμβρίου 1942 και παρέμεινε σε δεξαμενισμό για πολλούς μήνες προκειμένου να πραγματοποιηθούν οι αναγκαίες επισκευές. Επειτα από τη συνθηκολόγηση, κρατήθηκε στη Μινόρκα.

Κατάλογος πλοίων
----------------

Τέσσερα από τα πλοία διαλύθηκαν για σκραπ πριν από την καθέλκυση τους και άλλα πέντε πέρασαν ανολοκλήρωτα στην κατοχή των Γερμανών τον Σεπτέμβριο του 1943. Και τα πέντε βυθίστηκαν εβρισκόμενα σε λιμένες, όμως ένα ανελκύστηκε και ολοκληρώθηκε. Τέλος τρία σκάφη εντάχθηκαν σε υπηρεσία με το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό πριν από τη συνθηκολόγηση του 1943.

* *Attilio Regolo*
* *Caio Mario*
* *Claudio Druso*
* *Claudio Tiberio*
* *Cornelio Silla*
* *Giulio Germanico*
* *Ottaviano Augusto*
* *Paolo Emilio*
* *Pompeo Magno*
* *Scipione Africano*
* *Ulpio Traiano*
* *Vipsanio Agrippa*

Μεταπολεμική χρήση
------------------

### Γαλλία

Τα *Attilo Regolo* και *Scipione Africano*, που μετονομάστηκαν σε *Chateaurenault* και *Guichen* αντίστοιχα, δόθηκαν στη Γαλλία ως πολεμικές αποζημιώσεις. Στα 1951-54 πραγματοποιήθηκε ριζική ανακατασκευή τους. Τελικά παροπλίστηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1960.

### Ιταλία

Τα *Giulio Germanico* και *Pompeo Magno* μετονομάστηκαν σε *San Marco* και *San Giorgio* αντιστοίχως και παρέμειναν σε υπηρεσία με το Ιταλικό Πολεμικό Ναυτικό (*Marina Militare*). Στα 1951-55 εκσυγχρονίστηκαν με αμερικανικής προελεύσεως ραντάρ και οπλισμό, ενώ το *San Marco* τροποποιήθηκε εκ νέου στα 1963-65 προκειμένου να αξιοποιηθεί ως εκπαιδευτικό. Τελικά παροπλίστηκε το 1971, για να το ακολουθήσει το 1980 το *San Giorgio*.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  Bishop (2002), σελ. 489.
2. ↑  *Shipbuilding & marine engineering international*, Volume 106, Whitehall Press, 1983, page 388
3. ↑  Sadkovich, James (1990). *Reevaluating major naval combatants of World War II*. Greenwood Press. σελ. 132. ISBN 0-313-26149-0.
4. ↑  Gardiner & Brown (2004), σελ. 65.
5. ↑  McMurtrie, Francis E. *Jane's Fighting Ships of World War 2*. Tiger Books International. σελ. 168. ISBN 0517679639.
6. ↑  Whitley, M. J. (1996). *Cruisers of World War Two: An International Encyclopedia*. Naval Inst. Pr. ISBN 978-1557501417.
7. ↑  Swords, Séan (1986). *Technical history of the beginnings of radar*. History of technology series Radar, Sonar, Navigation and Avionics. **6**. P. Peregrinus on behalf of the Institution of Electrical Engineers. σελ. 129. ISBN 0-86341-043-X.
8. 1 2  De Pellegrini Dai Coi, Maurizio (January 2012). «Scipione: posto di combattimento» (στα it). *Rivista Marittima* (Marina Militare): 28–40.
9. ↑  Pope, Dudley (1998). *Flag 4: The Battle of Coastal Forces in the Mediterranean 1939–1945*. Chatham Publishing. σελίδες 121-122. ISBN 1-86176-067-1.
10. ↑  Fioravanzo, Giuseppe (1970). *Le azioni navali in Mediterraneo dal 1° aprile 1941 all'8 settembre 1943* (στα Ιταλικά). Ufficio Storico della Marina Militare. σελίδες 468–469.
11. ↑  Baroni, Piero (2007). *La guerra dei radar: il suicidio dell'Italia 1935/1943* (στα Ιταλικά). Greco & Greco. σελ. 187. ISBN 8879804316.
12. ↑  Kindell, Don. «1st–31st July 1943». *naval-history.net*. Casualty Lists of the Royal Navy and Dominion Navies, World War 2.
13. ↑  Naval-History.net
14. ↑  Green, Jack· Massignani, Alessandro (1998). *The Naval War in the Mediterranean, 1940–1943*. London: Chatam Publishing. ISBN 1-885119-61-5.
15. ↑  Cocchia, Aldo (1966). *La Marina italiana nella seconda guerra mondiale, volume 18*. Ufficio Storico della Marina Militare. σελ. 397.
16. ↑  Bragadin, Marc'Antonio (1957). *The Italian Navy in World War II*. Annapolis: United States Naval Institute. σελ. 241. ISBN 0-405-13031-7.
17. ↑  Tomlin, Barbara (2004). *With utmost spirit: Allied naval operations in the Mediterranean, 1942–1945*. University Press of Kentucky. σελ. 241. ISBN 0-8131-2338-0.

Βιβλιογραφία
------------

* Gardiner, Robert· Brown, David K. (2004). *The eclipse of the big gun: the warship 1906-1945*. Conway Maritime Press. ISBN 0-85177-953-0.
* Bishop, Chris (2002). *The Encyclopedia of Weapons of WWII: The Comprehensive Guide to Over 1,500 Weapons Systems, Including Tanks, Small Arms, Warplanes, Artillery, Ships, and Submarines*. Sterling Publishing Company, Inc. ISBN 1-58663-762-2.
* Chesnau, Roger, επιμ. (1980). *Conway's All the World's Fighting Ships 1922–1946*. Conway Maritime Press. ISBN 0-85177-146-7.
* Fraccaroli, Aldo (1968). *Italian warships of World War 2*. London: Ian Allan. σελίδες 9–10.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Καταδρομικό κλάσης Capitani Romani** |

* Photos of *Capitani Romani* ships
* Details of Regia Marina ships captured by the Germans

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Πόλεμος
* Πύλη:Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος
 |

 |