recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Παναθηναϊκός αμφορέας του Κλεοφράδη** που φιλοξενείται στη συλλογή του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης στην Νέα Υόρκη με αριθμό ευρετηρίου 07.286.79 είναι έπαθλο των αρχαίων Παναθηναίων.

Περιγραφή
---------

Η έμπροσθεν όψη εικονίζει την Πολιάδα Αθηνά που κραδαίνει το δόρυ της. Στο αριστερό χέρι κρατάει ασπίδα με φτερωτό άλογο. Η Αθηνά πλαισιώνεται από δύο κίονες με αλέκτορες στην κορυφή. Πριν από τον αριστερό κίονα διαβάζουμε την επίσημη επιγραφή του επάθλου των Παναθηναίων «ΤΟΝ ΑΘΕΝΕΘΕΝ ΑΘΛΟΝ». Η όπισθεν όψη εικονίζει σκηνή ιπποδρόμου. Ένα τέθριππο καλπάζει προς τα δεξιά. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στα άλογα, που «πετάνε».

Ιστορική τοποθέτηση
-------------------

Μετά τα μέσα του έκτου αιώνα π.Χ. οι κατασκευαστές αγγειογράφοι δεν υπογράφουν τους παναθηναϊκούς αμφορείς. Ο αμφορέας ετούτος είναι έργο του Κλεοφράδη, επειδή αυτός είχε ως αναγνωρίσιμο διακριτικό τον Πήγασο, τον οποίο διακρίνουμε στην ασπίδα της Αθηνάς. Είναι έργο της περιόδου 525-500 π.Χ. και δημηουργήθηκε για τον νικητή της αρματοδρομίας. Εξάχθηε στην Ετρουρία λίγο πριν την εισβολή του Ξέρξη στην Αθήνα. Αποκτήθηκε από τον Μαρκήσιο της Σαλαμάνκα στα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα, και φυλάσσεται σήμερα στις αποθήκες του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης στην Αμερική.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

* Παρουσίαση του αμφορέα από το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης
	+ Οπίσθια όψη: Τέθριππο
Το ***Άκοπο Διαμάντι*** (πρωτότυπος τίτλος: ***Uncut Gems***) είναι Αμερικανική αστυνομική θρίλερ ταινία, του 2019, σε σκηνοθεσία αδελφών Σαφντάι, οι οποίοι έγραψαν και το σενάριο, μαζί με τον Ρόναλντ Μπρόνστεϊν. Στην ταινία πρωταγωνιστεί ο Άνταμ Σάντλερ και με τους Κέβιν Γκαρνέτ, Ιντίνα Μένζελ, Λάκιθ Σάντφιλντ, Τζούλια Φοξ και Έρικ Μπογκοσιάν να συμπληρώνουν το υπόλοιπα καστ. Η πλοκή της ταινίας περιστρέφεται γύρω από τον Εβραίο κοσμηματοπώλη, ο οποίος είναι κι εθισμένος στον τζόγο, που προσπαθεί να πάρει πίσω ένα πολύτιμο πετράδι, ώστε να πληρώσει τα χρέη του.

Η ταινία γυρίστηκε στη Νέα Υόρκη, μεταξύ τον Σεπτέμβριο και τον Νοέμβριο του 2018. Τη μουσική την έγραψε ο Ντάνιελ Λοπάτιν. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Telluride, τον Αύγουστο του 2019, και κυκλοφόρησε περιορισμένα στις κινηματογραφικές αίθουσες των Ηνωμένων Πολιτειών τον Δεκέμβριο του 2019. Αργότερα, το Netflix ανέλαβε τη διανομή του παγκοσμίως μέσω streaming. 

Η ταινία επαινέθηκε από τους κριτικούς, ιδιαίτερα για τη σκηνοθεσία της, το σενάριο της, το μοντάζ της, τη φωτογραφία της και την ερμηνεία του Σάντλερ, ο οποίος απέσπασε κι ένα βραβείο Καλύτερου Άνδρα Ηθοποιού σε Α ρόλο από τα National Board of Review, τα οποία τη συμπεριέλαβαν ανάμεσα στις καλύτερες ταινίες του 2019. Για πολλούς κριτικούς, η εν λόγω ερμηνεία του Σάντλερ, κατατάχθηκε ως η καλύτερη της καριέρας του. Η εταιρεία διανομής, A24, έκανε τις μεγαλύτερες εγχώριες εισπράξεις της που έχει πετύχει ποτέ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Barfield, Charles (12 Σεπτεμβρίου 2018). «Lakeith Stanfield Joins The Safdie Brothers' 'Uncut Gems' As Netflix Signs On For International Distribution». *The Playlist*. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  «Uncut Gems». Toronto International Film Festival. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2019.
3. ↑  «'Uncut Gems' Shines at Box Office, Just in Time for Oscar Voting». *New York Times*. 5 Ιανουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2020.
4. ↑  «Uncut Gems (2019)». *Box Office Mojo*. IMDb. Ανακτήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 2020.
5. ↑  «Uncut Gems». *a24films.com*.
6. ↑  «National Board of Review 2019: 'The Irishman' Wins Best Film, Adam Sandler Named Best Actor». IndieWire. 3 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2019.
7. ↑  McCarthy, Todd. «'Uncut Gems': Film Review | Telluride 2019». *The Hollywood Reporter*. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2019.
8. ↑  Ramos, Dino-Ray (15 Δεκεμβρίου 2019). «'Uncut Gems' Shines With Biggest A24 Per-Screen Opening, 'A Hidden Life' Debuts, Lionsgate Drops Limited 'Bombshell' Release – Specialty Box Office». *Deadline Hollywood*. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Άκοπο Διαμάντι*   στην IMDb
Ο **Γεράσιμος Θεοδόσης** είναι Έλληνας πανεπιστημιακός και συγγραφέας (Πάτρα 1962 - Αθήνα 2021). Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αθήνας, στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης, καθώς και στη Σχολή Πολιτικών Επιστημών και Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης.

Το 1996 ανακηρύχθηκε Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης. Ασχολήθηκε με τα συστήματα δικαστικού ελέγχου της συνταγματικότητας των νόμων και με το κοινοβουλευτικό δίκαιο. Στην Ελλάδα συμμετείχε στις εργασίες των ευρωπαϊκών Άτυπων Συμβουλίων Πολιτισμού και ΜΜΕ, καθώς και σε Συμβούλια Κορυφής. Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, διετέλεσε καθηγητής στη Σχολή Αξιωματικών Ελληνικής Αστυνομίας. Το 2001 ήταν μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής για την Αναθεώρηση του Συντάγματος. Υπήρξε επιστημονικός συνεργάτης του Βουλευτή Αρκαδίας, Δημήτρη Ρέππα, και του Βουλευτή Επικρατείας και Ολυμπιονίκη, Πύρρου Δήμα.

Αρθρογράφος των περιοδικών ΑΝΤΙ και ΔΙΑΒΑΖΩ. Άρθρα του έχουν δημοσιευτεί στις εφημερίδες Τα Νέα, Το Βήμα, Ελευθεροτυπία, Η Αυγή, Capital κ.ά. Το 1999 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα Μια ερωτική τραγωδία από τις εκδόσεις Καστανιώτης. Το 2000 κυκλοφόρησε η μονογραφία Η ελευθερία της τέχνης. Έχει συμμετάσχει ως πραγματογνώμων σε υποθέσεις λογοκρισίας. 

Από το Νοέμβριο του 2009 έως τον Ιούνιο του 2011 ήταν επικεφαλής της Ομάδας Κρούσης του Υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών & Δικτύων για την «έγκαιρη ενσωμάτωση των κοινοτικών οδηγιών και κανονισμών και την αποτροπή καταδίκης της Ελλάδας σε παραβιάσεις του κοινοτικού δικαίου». Το 2011 ορίστηκε εκπρόσωπος του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης στην «Επιτροπή Προετοιμασίας των Υπουργικών Συμβουλίων».

Το 2008 διετέλεσε μέλος της Κριτικής Επιτροπής στο 31ο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας. Το 2012 παρουσιάστηκε στο «Φεστιβάλ της Δράμας» και στις «Νύχτες Πρεμιέρας της Αθήνας» η ταινία μικρού μήκους "Με την πρώτη" σε σενάριό του. Το 2019, το θεατρικό έργο "Έρωτας σε δύο χρόνους" ανέβηκε στο «Θέατρο στο πατάρι του Ιανού» Αρχειοθετήθηκε 2020-07-01 στο Wayback Machine.. Μέλος της κριτικής επιτροπής απονομής των βραβείων στον 6ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Συγγραφής Σεναρίων για Ταινίες Μεγάλου και Μικρού Μήκους. 

Από το 2015 είναι διδάσκει δημόσιο δίκαιο στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο. Το έργο του ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ-ΝΟΜΟΣ ΚΑΙ ΠΡΑΞΗ επεξεργάζεται θέματα του εμπορικού δικαίου. Το 2018 κυκλοφόρησε το σύγγραμμά του ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΟΤΕΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ , για την ουσία του δικαίου ως κοινωνικής ύλης. 

Το 2019 εκδόθηκε η ποιητική συλλογή ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ- ΣΗΜΕΙΑ ΣΤΙΞΗΣ, η νουβέλα ΕΡΩΤΑΣ ΣΕ ΔΥΟ ΧΡΟΝΟΥΣ  και το μυθιστόρημα Η ΓΑΤΑ ΤΟΥ ΣΡΕΝΤΙΝΓΚΕΡ .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

 Αρχειοθετήθηκε 2020-07-03 στο Wayback Machine.

 Αρχειοθετήθηκε 2020-06-30 στο Wayback Machine.

 Αρχειοθετήθηκε 2020-10-31 στο Wayback Machine.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Empty citation (βοήθεια)
2. ↑
3. ↑
4. ↑

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 103570096
* **ΕΒΕ**: 33939
* **BiblioNet**: **28628**
* LCCN: no2009199379
* ISNI: 0000 0000 7348 2136
* GND: 1046076051

 |

 |
Το **Αλπόταμο** (καθαρ. *Αλπόταμον*) είναι μικρό ποτάμι της Ελλάδας, στη Θεσσαλία. Πηγάζει από τον ευρύτερο ορεινό όγκο των Αγράφων, κοντά στο χωριό Ρεντίνα Καρδίτσας, σε υψόμετρο περίπου χιλίων μέτρων. Ρέοντας προς τα ανατολικά, διέρχεται πολύ κοντά από τη Μονή Ρεντίνας, κατόπιν στρέφεται προς τα βορειοανατολικά και τέλος προς τα βόρεια, μέχρι που χύνεται στον Σοφαδίτικο ποταμό, ως αριστερός παραπόταμός του. Τα νερά του Σοφαδίτικου καταλήγουν στον Ενιπέα και από αυτόν στον Πηνειό.

Το Αλπόταμο διέρχεται από το βορειοανατολικό μέρος της περιοχής που στην αρχαιότητα ονομαζόταν Δολοπία και κοντά στις πηγές του σώζονται ερείπια τείχους της μυκηναϊκής εποχής.

Πηγές
-----

* Το λήμμα «Αλπόταμον» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελ. 511
* *Ελλάς: οδικοί-τουριστικοί χάρτες*, έκδ. Ν. & Ι. Φώτης, 33η έκδοση, Αθήνα 2005/6
Ο **Λάζαρος Εφραίμογλου** (30 Ιανουαρίου 1932, Αθήνα – 24 Απριλίου 2013, Νοσοκομείο «Υγεία») ήταν Έλληνας επιχειρηματίας και ο ιδρυτής του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού. Υπηρέτησε ως βουλευτής από το 1989 ως το 1993. Σε αναγνώριση της κοινωνικής του προσφοράς τιμήθηκε με πολλά βραβεία και παράσημα.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Αθήνα και οι γονείς του κατάγονταν από την Πισιδία της Μικράς Ασίας Σπούδασε Oικονομικά και Kλωστοϋφαντουργικά στο πανεπιστήμιο του Ληντς στο Ηνωμένο Βασίλειο. Tο 1963 εξελέγη στο Δ.Σ. του «Eμπορικού και Bιομηχανικού Eπιμελητηρίου Aθηνών» (ΕΒΕΑ), το 1974 εξελέγη Γενικός Γραμματεύς, το 1977 Aντιπρόεδρος, το 1978 Πρόεδρος. Επανεκλεγόταν από το 1983 έως το 1988. Ίδρυσε την «Kεντρική Ένωση Eπιμελητηρίων Eλλάδος» το 1981 της οποίας διετέλεσε πρόεδρος από το 1981 μέχρι το 1988. Από το 1985 μέχρι το 1988 διετέλεσε αντιπρόεδρος της «Ένωσης Eυρωπαϊκών Eπιμελητηρίων». 

Eξελέγη βουλευτής στην A΄ Aθηνών με τη Νέα Δημοκρατία για πρώτη φορά στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1989 και επανεξελέγη στις επόμενες εκλογές του 1990. Κατά τη διάρκεια της βουλευτικής του θητείας διατέλεσε αντιπρόεδρος του Kοινοβουλίου του «Συμβουλίου της Eυρώπης», Aρχηγός της Eλληνικής Aντιπροσωπείας & Mέλος των Eπιτροπών Oικονομικών και Περιβάλλοντος-Περιφερειακής Aνάπτυξης-Tοπικής Aυτοδιοίκησης. 

Με τη λήξη της τελευταίας θητείας του στο Κοινοβούλιο ίδρυσε, σε συνεργασία με την οικογένειά του, το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού, όπου διέθεσε την περιουσία του. Σκοπός του ιδρύματος είναι να διασωθούν και να παρουσιαστούν η ιστορία και ο πολιτισμός του Νέου Ελληνισμού.

Ως επιχειρηματίας, συνίδρυσε την «Τράπεζα Εργασίας Α.Ε.» το 1975. Επίσης, ήταν επικεφαλής σε πολλές εμπορικές αποστολές σε πολλά μέρη του κόσμου. Το 1994 ανακηρύχθηκε επίτιμο μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Πέθανε στο νοσοκομείο, έπειτα από ανακοπή της καρδιάς και η κηδεία του έγινε στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με την Ουρανία Κλη και είχε 1 γιο, το Δημήτρη.

Βραβεύσεις και διακρίσεις
-------------------------

* Eπίτιμο Mέλος του Συμβουλίου της Eυρώπης (1994)
* Παράσημο Tαξιάρχου του Tάγματος Φοίνικος (1999)
* Mέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών της Αυστρίας (2006)
* Αντεπιστέλλον μέλος της Ρουμανικής Ακαδημίας στον τομέα των Οικονομικών Επιστημών (2008)
* Βραβείο Σοφίης (2008)
* Mετάλλιο «Tιμής και Eυποιίας» της Πόλεως των Aθηνών, Δήμος Aθηναίων (2001).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφικό σημείωμα στον ιστότοπο του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Πέθανε ο ιδρυτής του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού Λάζαρος Εφραίμογλου». (Ελληνικά) *Το Βήμα*. 25  Απριλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 4  Ιουνίου 2022.
2. ↑  «Πέθανε ο Λάζαρος Εφραίμογλου». (Ελληνικά) Athens Voice. 25  Απριλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 21  Οκτωβρίου 2022.
3. ↑  www.assembly.coe.int/nw/xml/AssemblyList/MP-Details-EN.asp?MemberID=2943.
4. 1 2  Πέθανε ο Λάζαρος Εφραίμογλου, 25-4-2013.
5. ↑  «Κοινοβουλευτική θητεία του βουλευτή». Βουλή των Ελλήνων. 28 Αυγούστου 2006. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2013.
Η χημική δομή της κουμαρίνης.
Η **κουμαρίνη** (*αγγλ.* *coumarin*) ή αλλιώς *2Η-χρωμεν-2-όνη* είναι αρωματική οργανική χημική ένωση με μοριακό χημικό τύπο C9H6O2.

Χημική δομή
-----------

Το μόριό της μπορεί να περιγραφεί ως μόριο βενζολίου με δύο παρακείμενα άτομα υδρογόνου που αντικαθίστανται από αλυσίδα λακτόνης −(CH)=(CH)−(C=O)−O−, σχηματίζοντας ένα δεύτερο εξαμελή ετερόκυκλο που μοιράζεται δύο άνθρακες με το δακτύλιο βενζολίου. Μπορεί και να θεωρηθεί λακτόνη.

Χαρακτηριστικά
--------------

Η κουμαρίνη είναι άχρωμο κρυσταλλικό στερεό με γλυκιά μυρωδιά που μοιάζει με το άρωμα της βανίλιας και πικρή γεύση. Απαντάται στη φύση σε πολλά φυτά, και μπορεί να χρησιμεύσει ως χημική άμυνα κατά των βιολογικών εχθρών τους (λ.χ. μύκητες, έντομα, παθογόνα).

Φυσική εμφάνιση
---------------

Η κουμαρίνη απαντάται με φυσικό τρόπο σε πολλά φυτά, ιδίως σε υψηλή συγκέντρωση στο φασόλι τόνκα (*Dipteryx odorata*). Εμφανίζεται επίσης στο φυτό *Anthoxanthum odoratum*, το *Galium odoratum*, το γρασίδι *Hierochloe odorata* και το γλυκό τριφύλλι (γένος *Melilotus*), τα οποία και αναδύουν τη γλυκιά, ευχάριστη οσμή της ένωσης.

Χρήσεις
-------

Η βαρφαρίνη και η ασενοκουμαρόλη - δύο κουμαρινικά ανάλογα - με το εμπορικό σήμα *Coumadin* και *Sintrom* αντίστοιχα, είναι συνταγογραφούμενα φάρμακα που χρησιμοποιούνται ως αντιπηκτικά για την αναστολή του σχηματισμού θρόμβων αίματος, και έτσι αποτελούν θεραπεία για θρόμβωση βαθιάς φλέβας και την πνευμονική εμβολή.  Μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για να αποτρέψουν τον επαναλαμβανόμενο σχηματισμό θρόμβων αίματος από κολπική μαρμαρυγή ή ένα θρομβωτικό εγκεφαλικό επεισόδιο και παροδικές ισχαιμικές προσβολές.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Coumarin». *PubChem*. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2021.
2. ↑  «Coumarins and indandiones». Drugs.com. 2016. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2016.
3. ↑  «Warfarin». Drugs.com. 7 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2019.
Ο **Μητροπολίτης Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Διονύσιος Λαδόπουλος** (1929-2008) ήταν Έλληνας επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος, Μικρασιατικής καταγωγής. Διετέλεσε Μητροπολίτης Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως  από το 1974 έως το 2004.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο κατά κόσμον Ιωάννης Λαδόπουλος γεννήθηκε στο Καστέλλι Κρήτης το 1929 έλκων την καταγωγή από τη Σμύρνη. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης το 1965. Διάκονος χειροτονήθηκε το 1955 και Πρεσβύτερος το 1960. 

Στις 26 Μαΐου 1974 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης της νεοσύστατης Μητροπόλεως Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως. Στο διάστημα της αρχιερατείας του κτίσθηκαν και ανακαινίσθηκαν εκ βάθρων τριάντα ναοί. Συνέβαλε επίσης στην αποπεράτωση πολλών υφιστάμενων ιερών ναών. Ακόμη, χειροτόνησε πολλούς νέους ιερείς. Με μέριμνα και επίβλεψη του Μητροπολίτη Διονυσίου οργανώθηκαν πολλές δομές της Μητρόπολης όπως παιδικοί σταθμοί, βιβλιοθήκες, κατασκηνώσεις, ενοριακές τράπεζες αίματος, ενοριακά συσσίτια και τράπεζες τροφίμων, Εκκλησιαστικό Γυμνάσιο και Λύκειο, μαθητικά και φοιτητικά οικοτροφεία κ.ά. Καθιέρωσε ως συμπολιούχο της Νεάπολης τον Άγιο Γεώργιο τον Νεαπολίτη (εκ Νεαπόλεως Μικράς Ασίας) και ανέδειξε και άλλους τοπικούς αγίους όπως τον άγιο νεομάρτυρα Αθανάσιο τον Κουλακιώτη που μαρτύρησε στην Ξηροκρήνη και τον άγιο Ακάκιο τον Ασβεστοχωρίτη. Στις 25 Αυγούστου 2004 παραιτήθηκε για λόγους υγείας. Εκοιμήθη στις 8 Αυγούστου 2008 και ετάφη στο προαύλιο του Καθεδρικού Ναού Τιμίου Προδρόμου Νεαπόλεως τον οποίο ο ίδιος είχε εγκαινιάσει.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Η χριστιανική ιστορία της Εσπερίας Θεσσαλονίκης
2. ↑  Ιστορία - ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΕΩΣ
3. ↑  «Μνήμη μητροπολίτου Νεαπόλεως κυρού Διονυσίου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Δεκεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2019.
Το **Νακόν Σι Ταμμαράτ** (Nakhon Si Thammarat) είναι μία από τις επαρχίες της Νότιας Ταϊλάνδης με βαθιά παράδοση και ιστορία, που χάνεται στους περασμένους αιώνες. 

Συνορεύει στα βόρεια με το Σουράτ Τανί, στα νότια με τις επαρχίες Σόνγκλα και Παθαλούνγκ, στα δυτικά με το Τρανγκ και το Κράμπι και στα ανατολικά βρέχεται από τον κόλπο της Ταϊλάνδης.

Πρωτεύουσα της επαρχίας είναι η ομώνυμη πόλη, Νακόν Σι Ταμμαράτ, η Νακόν όπως την αποκαλούν σύντομα οι Ταϊλανδοί, η οποία αποτελεί μέχρι σήμερα το πολιτιστικό αλλά και σημαντικό εμπορικό κέντρο της νότιας Ταϊλάνδης.

Η περιοχή διαθέτει ιστορικά και φυσικά αξιοθέατα, ανάμεσα στα οποία το ναό Μαχατάτ, έναν από τους παλαιότερους βουδιστικούς ναούς της χώρας, αλλά και το ψηλότερο βουνό στην νότια Ταϊλάνδη, το Χάο Λουάνγκ, με υψόμετρο 1835 μέτρα, το οποίο αποτελεί ένα από τα πιο αξιόλογα εθνικά φυσικά πάρκα της χώρα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πληροφορίες για το Νακόν Σι Ταμμαράτ
Ο **Πεντάσχοινος** είναι ένας ποταμός στην Επαρχία Λάρνακας στη νότια Κύπρο. Ο Πεντάσχοινος δημιουργείται από την ένωση δύο άλλων ποταμών, του Μύλου και του Συργατή. Στην περιοχή *Διπόταμος*, οι δύο ποταμοί ενώνονται σχηματίζοντας τον ποταμό Πεντάσχοινο. Στο σημείο εκείνο κατασκευάστηκε φράγμα το οποίο οδήγησε στη δημιουργία της Τεχνητής Λίμνης Διπόταμμου, η οποία παρέχει νερό άρδευσης και ύδρευσης σε μια μεγάλη περιοχή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Υδατοφράκτης Διπόταμου». 6 Μαρτίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2019.
2. ↑  *Φράγματα της Κύπρου* (PDF). Λευκωσία: Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων. 2009. σελ. 87. ISBN 978-9963-38-680-2. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2019. CS1 maint: Unfit url (link)
Η **Επαρχία Πυργιωτίσσης** βρισκόταν στη νοτιοδυτική άκρη του Νομού Ηρακλείου και οριζόταν στα ανατολικά και νότια από την Επαρχία Καινουργίου και στα δυτικά από τις Επαρχίες Αμαρίου και Αγίου Βασιλείου στον Νομό Ρεθύμνης. Επίσης, στα βόρεια συνόρευε με την Επαρχία Μυλοποτάμου στον ίδιο Νομό. Σε αυτήν ανήκε το δυτικό τμήμα της Μεσαράς και παράγονταν πολλά κηπευτικά. Εκκλησιαστικώς υπαγόταν στην Ιερά Μητρόπολη Γορτύνης και Αρκαδίας.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Η Επαρχία οφείλει την ονομασία της σε ναό της Παναγίας της Πυργιωτίσσης, ο οποίος υπήρχε πριν από το 1212 κοντά σε πύργο για την άμυνα της περιοχής από τους πειρατές. Ο πύργος πιστεύεται ότι βρισκόταν πάνω από το ναό και καταγράφεται σε βενετικούς χάρτες κοντά στη θάλασσα και στο Γεροπόταμο, που ονομαζόταν εκείνη την εποχή Μαλονίτης. Το 1558 κάηκε και ξανακτίστηκε σε σχέδιο του Guilio Savorgnan. Αργότερα καταστράφηκε ξανά από Τούρκους πειρατές και σκεπάστηκε με άμμο. Σήμερα δε σώζεται τίποτα με εξαίρεση το ναό, ο οποίος κτίστηκε στα νεότερα χρόνια, στα ερείπια του παλαιού ναού της Παναγίας.

Βιβλιογραφία
------------

* *Το Ηράκλειον και ο Νομός του*, εκδ. Νομ. Ηρακλείου.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Επαρχίες του Νομού Ηρακλείου |
| --- |
|  |
| 
* Βιάννου
* Καινούργιου
* Μαλεβιζίου
* Μονοφατσίου
* Πεδιάδος
* Πυργιωτίσσης
* Τεμένους
 |

 |
Ο **Γιούλιους Φόκε** (Γερμανικά:  *Julius Focke*, γεννήθηκε στις 29 Ιουνίου 1872 στη Βρέμη) ήταν Γερμανός επιχειρηματίας και φίλος της τέχνης. Έζησε και εργάστηκε για 20 χρόνια στην Κίνα και αργότερα γύρισε στη Βρέμη, όπου και έμεινε μέχρι το θάνατό του στις 12 Αυγούστου 1937 (65 ετών).

Βιογραφία
---------

Ο Γιούλιους Φόκε γεννήθηκε στις 29 Ιουνίου 1872 στη Βρέμη και ήταν γιος του ιατρού και βοτανολόγου Βίλχελμ Όλμπερς Φόκε, και ανεψιός του ιδρυτή του «Μουσείου Φόκε» στη Βρέμη, Γιόχαν Φόκε. Έμαθε το επάγγελμα του εμπόρου στη Βρέμη, εργαζόμενος στην εταιρεία «Αρενς, Χέλμερς & Σια» (*Arens, Hellmers & Co.*) και αργότερα μετακόμισε για 20 χρόνια στην Κίνα, όπου εργάστηκε για την εταιρεία «Λάουτς & Χέσλοοπ» (*Lauts & Haesloop*). Πριν ξεκινήσει ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος γύρισε πίσω στη Βρέμη. Εκεί, ήταν αρχιλογιστής της Κεντρικής Μονάδας του Ερυθρού Σταυρού. Μέσω της θέσης του εκεί, ο Φόκε ασχολήθηκε με το Υπουργείο Ναυτιλίας. Μετά το 1919, εργάστηκε στην εταιρεία «Κολόνιαλ και Χάντελς ΑΕ» (*Kolonial und Handels AG*) ως εμπορικός διευθυντής και εκείνη την περίοδο αγόρασε την εταιρεία «Κόλενιμπορτε Σ. ντε Γιόνγκε» (*Kohlenimporte S. de Jonge*).

Ο Φόκε ήταν φίλος της τέχνης και του πολιτισμού και στη Βρέμη έμενε στο σπίτι που βρισκόταν στην οδό Όστερνταϊχ Νο. 41 (*Osterdeich Nr. 41*).

Ο Γιούλιους Φόκε απεβίωσε στις 12 Αυγούστου 1937 (65 ετών).

Δείτε επίσης
------------

* Βίλχελμ Φόκε
* Βίλχελμ Όλμπερς Φόκε
* Γιόχαν Φόκε
* Χένριχ Φόκε

Πηγές
-----

### Βιβλιογραφία

* «Das Große Bremen-Lexikon», Herbert Schwarzwälder (2003), *Temmen* ISBN 978-3861086932

### Παραπομπές

1. ↑  «Julius Focke, Treffer im Web». *Das Telefonbuch* (στα Γερμανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2014.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 301442233
* GND: 1034729063

 |

 |
Συντεταγμένες: 36°37′01″N 27°10′01″E﻿ / ﻿36.61691°N 27.16686°E﻿ / 36.61691; 27.16686

Οι **Πάλοι** είναι παραθαλάσσιος παραδοσιακός οικισμός της Νίσυρου στα Δωδεκάνησα σε υψόμετρο 15 μέτρων. 
Οι Πάλοι βρίσκονται στη βόρεια πλευρά του νησιού, 4 χιλιόμετρα από το Μανδράκι.

Ιστορικά στοιχεία και αξιοθέατα
-------------------------------

Η ονομασία του οικισμού προέρχεται από τη λατινική λέξη *palus*, η οποία σημαίνει πάσσαλος για να δένουν τα πλοία. Οι Πάλοι ιστορικά αποτελούσαν το επίνειο του Εμπορειού και άρχισαν να κατοικούνται στα τέλη του 19ου αιώνα. Για την εκμετάλλευση των θερμών πηγών της περιοχής άρχισαν κατασκευάζονται το 1895 τα «Ιπποκράτεια Λουτρά», ένα μεγάλο πέτρινο κτίριο, τα οποία όμως δεν λειτούργησαν. Απέναντί του βρίσκονται τα ρωμαϊκά λουτρά και το εκκλησάκι της Παναγίας της Θερμιανής, το οποίο έχει διαστάσεις 4 επί 2 μέτρα και κατασκευάστηκε το 1871.

Σήμερα οι Πάλοι εξελίσσονται σε τουριστικό θέρετρο και είναι γνωστοί για τη αμμουδερή παραλία τους και διαθέτουν μαρίνα όπου μπορούν να δέσουν σκάφη αναψυχής και ψαροκάικα.

Διοικητική διαίρεση
-------------------

Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Εμπορειό, τη νησίδα Άγιο Αντώνιο και τη νησίδα Στρογγύλη αποτελούν τη τοπική κοινότητα Εμπορειού που ανήκει στο δήμο Νισύρου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 239 κατοίκους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Παναγία η Θερμιανή Αρχειοθετήθηκε 2021-12-06 στο Wayback Machine. από τον ιστότοπο Οδυσσεύς Αρχειοθετήθηκε 2008-02-14 στο Wayback Machine. του Υπουργείου Πολιτισμού

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή*. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 295 τομ.26.
2. ↑  Πίγκου Ευαγγελία, Τσώνος Κωνσταντίνος (9/25/2005) Νίσυρος. Πολιτιστική Πύλη του Αρχιπελάγους του Αιγαίου
3. ↑  Στα μονοπάτια της Νισύρου και στο πορφυρένιο φως του στοχασμού με τον Φ.Ο.Π. Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine. 29 Σεπτεμβρίου 2013
4. ↑  Θεόφιλος Δ. Μπασγιουράκης, "Νίσυρος, Το Νησί του Ηφαιστείου" Αρχειοθετήθηκε 2008-06-05 στο Wayback Machine. *Ελληνικό Πανόραμα*, τεύχος 28 (Ιούλιος-Αύγουστος 2002)
5. ↑  Πάλοι Αρχειοθετήθηκε 2012-12-25 στο Wayback Machine.. nisyrosinfo.com
6. ↑  «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού απογραφής 2011», σελ. 10844 (σελ. 370 του pdf)

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Νισύρου |
| --- |
|  |
| 
* Άγιος Αντώνιος (νησίδα)\*
* Αυλάκι\*
* Γυαλί (νησίδα)
* Εμπορειός
* Κανδελιούσσα (νησίδα, φάρος)\*
* Λουτρά\*
* Μανδράκι
* Νικιά
* Πάλοι
* Παχειά (νησίδα)\*
* Περγούσσα (νησίδα)\*
* Στρογγύλη (νησίδα)\*
 |
|  |
| 
* Έδρα: Μανδράκι
* \*(Οικισμοί με μη μόνιμο πληθυσμό)
 |

 |
Σερ Γκάλαχαντ
Στον Αρθουριανό Κύκλο, ο **Γκάλαχαντ** είναι ένας από τους Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης του Βασιλιά Αρθούρου κι ένας από τους τρεις ευρετές του Αγίου Δισκοπότηρου. Είναι ο νόθος γιος του Λάνσελοτ κι είναι γνωστός για τη γενναιότητα και την αγνότητά του.

Ο Γκάλαχαντ προέρχεται από την ένωση του Λάνσελοτ με την κόρη του Βασιλιά Pelles, Ελέιν, όταν η τελευταία με μαγικό τρόπο ξεγέλασε το Λάνσελοτ και κοιμήθηκε μαζί της, νομίζοντας πως είναι η Βασίλισσα Γκουίνιβερ. Ο Μέρλιν ο Μάγος προφητεύει ότι ο Γκάλαχαντ θα ξεπεράσει σε ανδρεία τον πατέρα του και θα επιτύχει στην αποστολή του για το Άγιο Δισκοπότηρο.

Αργότερα ο Γκάλαχαντ βρίσκει τον πατέρα του, ο οποίος και τον χρίζει Ιππότη κι έρχεται στο Κάμελοτ. Χωρίς να συνδειτοποιήσει τον κίνδυνο που διέτρεχε, ο Γκάλαχαντ έφτασε στη Στρογγυλή Τράπεζα και κάθισε στην Επικίνδυνη Θέση. Η θέση αυτή παρέμενε κενή για το μοναδικό άτομο που θα έφερνε εις πέρας την αποστολή για το Άγιο Δισκοπότηρο κι οποιοσδήποτε άλλος καθόταν εκεί έβρισκε το θάνατο. Ο Γκάλαχαντ όμως επέζησε κι ο Βασιλιάς Αρθούρος του έθεσε ως δοκιμασία να τραβήξει ένα σπαθί από ένα βράχο. Όταν το πραγματοποιεί κι αυτό, ο Αρθούρος ανακηρύσσει τον Γκάλαχαντ το μεγαλύτερο ιππότη και τον καλεί να ενταχθεί στον Κύκλο των Ιπποτών της Στρογγυλής Τραπέζης. Ύστερα από ένα όραμα με το Άγιο Δισκοπότηρο, ξεκινάει η αποστολή για την ανεύρεσή του, την οποία και ολοκληρώνει επιτυχώς.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφία του Σερ Γκάλαχαντ
* Encyclopedia Mythica

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αρθουριανός κύκλος |
| --- |
|  |
| Το περιβάλλον του Αρθούρου | 
* Στρογγυλή Τράπεζα
* Εξκάλιμπερ
* Άγιο Δισκοπότηρο
* Κάμελοτ
* Άβαλον
* Μέρλιν ο Μάγος
* Γκουίνεβιρ
* Ούθερ Πεντράγκον
* Μόρντρεντ
* Ιγκρέιν
* Μοργκάνα λε Φέι
* Μοργκάουζ
* Κυρά της Λίμνης
* Ρίενς
 |  |
|  |
| Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης | 
* Άγκλοβαλ
* Άγκραβαϊν
* Γκάγουεν
* Γκάρεθ
* Γκάλαχαντ
* Γκρίφλετ
* Σερ Έκτορ
* Σερ Κέι
* Λάμορακ
* Λάνσελοτ
* Λεόντεγκρανς
* Λάιονελ
* Λούκαν
* Μάλαγκαντ
* Μπέντβιρ
* Σερ Μπορς
* Ούριενς
* Πέλλινορ
* Πέρσιβαλ
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 55037064
* LCCN: no2018136472
* GND: 122729293
* NKC: jo2016908769

 |

 |
Ο **Φουμίτο Ουέντα** (ιαπωνικά: 上田 文人, Χέπμπορν: Ueda Fumito) είναι Ιάπωνας σχεδιαστής βιντεοπαιχνιδιών. Ήταν σκηνοθέτης και διευθύνων σχεδιασμού στα παιχνίδια *Ico* και *Shadow of the Colossus* της Sony Computer Entertainment για το PlayStation 2.

Ο ίδιος περιέγραψε τον εαυτό του ως ένα πολύ περίεργο παιδί, λέγοντας: "Διασκέδαζα να πιάνω και να κρατάω ζωντανά πράγματα, όπως ψάρια και πουλιά. Πέρα από αυτό, μου άρεσε και να παρακολουθώ και να φτιάχνω animation. Βασικά, φαινόταν ότι με ενδιέφεραν πράγματα που κινούνταν". Ανάμεσα στα αγαπημένα του μαθήματα στο σχολείο ήταν η τέχνη: μία πειθαρχία η οποία ακόμη παίζει ενεργό ρόλο στη ζωή του Ουέντα, και η οποία υπό διαφορετικές συνθήκες θα τον είχε οδηγήσει σε κάποια εναλλακτική επιλογή επαγγέλματος. "Αν δεν ήμουν στη βιομηχανία των βιντεοπαιχνιδιών, θα ήθελα να γινόμουν ένας κλασσικός καλλιτέχνης. Αν και εκτιμώ όχι μόνο τα παιχνίδια αλλά και επίσης οτιδήποτε άλλο που εκφράζει κάτι -είναι οι ταινίες, οι νουβέλες ή τα μάνγκα- όλες τις μορφές τέχνης".

Τα παιχνίδια του έχουν κατορθώσει να θεωρούνται cult και χαρακτηρίζονται από μία σημαντική έλλειψη σεναρίου, παρουσιάζονται με υπερβολικό φως και λίγους διαλόγους. Ο ίδιος χαρακτηρίζει αυτό τη την προσέγγιση ως "σχεδιασμό με αφαίρεση". Έχει συχνά χαρακτηριστεί ως ένας auteur σκηνοθέτης βιντεοπαιχνιδιών.

Έργο
----

* *D no Shokutaku: Director's Cut* (1996), animator
* *Enemy Zero* (1997), animator
* *Ico* (2001), σκηνοθέτης, ιθύνων σχεδιαστής, ιθύνων animator, διευθύνων τέχνης
* *Shadow of the Colossus* (2005), σκηνοθέτης, συγγραφέας, ιθύνων σχεδιαστής
* *The Last Guardian* (2016), σκηνοθέτης, ιθύνων σχεδιαστής, παραγωγός
* *Project Unnamed*, σκηνοθέτης, ιθύνων σχεδιαστής, παραγωγός

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
2. ↑  Barder, Ollie (2005-08-18). «Ollie Barder on Ico designer Fumito Ueda» (στα αγγλικά). *The Guardian*. ISSN 0261-3077.. Ανακτήθηκε στις 2019-03-16.
3. ↑  «Fumito Ueda (Person)». *Giant Bomb* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2019.
4. ↑  «shmuplations.com». *shmuplations.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2019.
Το γνωστό κλασικό γαλάζιο στα ρηχά νερά σε αμμώδεις παραλίες.
Τα γαλάζια αυγά που γεννάει ο Αμερικανικός Κοκκινολαίμης.
Το **γαλάζιο** είναι ένας χρωματικός όρος που αναφέρεται στις ανοιχτές αποχρώσεις του μπλε. Το χρώμα του ουρανού χωρίς σύννεφα κατά τη διάρκεια της ημέρας αναφέρεται ως γαλάζιο, όπως συχνά και το χρώμα της ήρεμης θάλασσας (ιδίως στα ρηχά νερά σε αμμώδεις παραλίες). Ο όρος εμφανίζεται και στην επωνομασία της ελληνικής σημαίας ως *γαλανόλευκη*.

Το γαλάζιο αντιστοιχεί σε μήκος κύματος ανάμεσα σε 490 έως 520 νανόμετρα, δηλαδή μεταξύ του μήκους κύματος του πράσινου και του μπλε.

Διεθνείς ονομασίες
------------------

Αντίστοιχος όρος δεν προκύπτει στις περισσότερες γλώσσες του κόσμου, και ενίοτε το χρώμα δεν θεωρείται διακριτό του μπλε σε αυτές, παρά μόνο μια απόχρωση του μπλε. Κοντινός όρος είναι ο ιταλικός *azzurro*, ενώ στην αγγλική γλώσσα μεταφράζεται ως *light blue*, ή αντιστοιχίζεται με κάποιο από τα τυποποιημένα χρώματα, όπως *azure* (αζούρ), *celestial blue*, *light sky blue* και *sky blue*.

Ετυμολογία
----------

Η λέξη γαλάζιος προέρχεται από την ελληνιστική λέξη κάλαϊς (πολύτιμος λίθος χρώματος τυρκουάζ) [ρήμα: καλαΐζω > μετοχή: ο καλαΐζων > γαλαΐζων > γαλάζιος].

Δείτε επίσης
------------

* Μπλε
* Αζούρ
* Πράσινο

Αναφορές
--------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **γαλάζιο**  |

1. ↑  Jones, Andrew Zimmerman. «Visible Light Spectrum - Overview and Chart». About.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιανουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------
Ο **Ασπρόκρεμος** ή **Ξερός** ή Ξεροπόταμος είναι ο 5ος μεγαλύτερος ποταμός της Κύπρου με μήκος 41.5 χιλιόμετρα. Πηγάζει από το δυτικό Τρόοδος , στη πορεία του περνά από το δάσος της Πάφου και χύνεται στη νότια ακτή και στη περιοχή των Κουκλίων (Παλαίπαφος).

Στον Ασπρόκρεμο έχει κατασκευαστεί το 1982 το φράγμα Ασπρόκρεμου , χωμάτινο, με 53 μέτρα ύψος και χωρητικότητα 52.375.000 Μ3. 
Όλη η λεκάνη του Ασπροκέραμου έχει ενταχθεί στο πρόγραμμα *Δίκτυο Φύση 2000* που είναι πρόγραμμα προστασίας της φύσης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. -2738910.
2. ↑  Τμήμα ανάπτυξης υδάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας, Λίστα φραγμάτων Αρχειοθετήθηκε 2007-09-27 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε 28/12/2008
3. ↑  Φιλελεύθερος, άρθρο για το πρόγραμμα Δίκτυο Φύση 2000, ανακτήθηκε 28/12/2008
Το Μπορντό χρώμα του κόκκινου κρασιού.
Μπορντό εξωτερικού χρώματος Cadillac BLS του 2007.
Το **Μπορντό** είναι ένα χρώμα, μια σκοτεινή απόχρωση του κόκκινου. Είναι μια αναπαράσταση του χρώματος του κόκκινου κρασιού. Ο όρος και η προφορά «μπορντό» στην ελληνική γλώσσα προήλθε απευθείας από το γαλλικό «bordeaux», ενώ στην αγγλική γλώσσα χρησιμοποιείται και ο όρος «wine» (κρασί) ή «wine color» (χρώμα του κρασιού) για την περιγραφή του χρώματος. Η πρώτη καταγεγραμμένη χρήση του «κρασιού» σαν ένα χρώμα, ήταν στην αγγλική γλώσσα το 1705.

Το μπορντό στον ανθρώπινο πολιτισμό
-----------------------------------

**Μόδα**

* Το μπορντό συχνά χρησιμοποιείται στη μόδα για διάφορα είδη ένδυσης.

**Αθλητισμός**

* Το μπορντό είναι το κύριο χρώμα της ομάδας Κλίβελαντ Καβαλίερς, μαζί με το χρυσό και το ναβί μπλε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Maerz and Paul *A Dictionary of Color* New York: 1930 McGraw-Hill Page 207.
*Ηριγόνη*  (1747).

Διόνυσος και Ικάριος, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολης
Η **Ηριγόνη** σύμφωνα με τη μυθολογία ήταν κόρη του Ικαρίου ή Ικαρίωνα. Ήταν μία από τις αρχαιότερες θρυλικές μορφές που συνδέονται με την Αττική. Προς ανάμνησή της είχε θεσπιστεί η αρχαία Αθηναϊκή εορτή της Αιώρας.

Ο μύθος
-------

Ο πατέρας της Ηριγόνης Ικάριος ο Αθηναίος φιλοξένησε τον Διόνυσο όταν ο θεός επισκέφθηκε την Αττική για να διδάξει στους ανθρώπους την καλλιέργεια της αμπέλου και την παρασκευή του οίνου. Ο Διόνυσος ερωτεύθηκε την Ηριγόνη και απέκτησαν μαζί ένα γιο, τον Στάφυλο. Επιπλέον, χάρισε στον Ικάριο και ένα ασκί κρασί με την εντολή να το κεράσει στους γείτονές του. Αλλά όταν οι γείτονες ήπιαν κρασί για πρώτη φορά στη ζωή τους, ζαλίστηκαν και νόμισαν ότι η ζάλη οφειλόταν στο ότι ο Ικάριος τους είχε δηλητηριάσει. Για τον λόγο αυτό τον σκότωσαν. Η σκυλίτσα του Ικάριου, η Μαίρα, ειδοποίησε την Ηριγόνη με τα γαυγίσματά της και την οδήγησε στο άταφο πτώμα του πατέρα της. Τότε η Ηριγόνη από την απελπισία της κρεμάστηκε από ένα δέντρο.

Ο Διόνυσος θύμωσε με τους Αθηναίους για τη δολοφονία του Ικαρίου και τους έστειλε μια συμφορά: Οι κόρες τους καταλήφθηκαν από μανία και κρεμάστηκαν κι αυτές. Οι Αθηναίοι ρώτησαν το μαντείο και πήραν την απάντηση ότι ο θεός έπαιρνε εκδίκηση για τον θάνατο του Ικαρίου και της Ηριγόνης. Τότε οι Αθηναίοι εντόπισαν και τιμώρησαν εκείνους που είχαν δολοφονήσει τον Ικάριο, ενώ καθιέρωσαν και μία εορτή κατά την οποία κρεμούσαν χωρίς να απαγχονίζουν κόρες πάνω σε δέντρα. Αργότερα, αντικατέστησαν τις κόρες με εικόνες. Από τον μύθο αυτό δημιούργησαν και οι Ρωμαίοι δικό τους αντίστοιχο παρόμοιο μύθο, με την Εντωρία στη θέση της Ηριγόνης.

Στον ουρανό
-----------

Σύμφωνα με μία εκδοχή, ο αστερισμός και ζώδιο Παρθένος είναι η Ηριγόνη, κάτι που εμφανίζεται και στην «αποθέωσιν» που έγραψε ο Βιργίλιος για τον πάτρωνά του Οκταβιανό Αύγουστο. Η Ηριγόνη υποτίθεται ότι μεταφέρθηκε στα ουράνια μαζί με τον πατέρα της Ικάριο, που είναι ο Βοώτης. Εξάλλου, ο αστεροειδής 163 Ηριγόνη (163 Erigone) πήρε το όνομά του από την τραγική θυγατέρα του Ικαρίου.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 25489913
* GND: 12264123X

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ελληνική μυθολογία
 |

 |
Συμβολή των ποταμών Αράγκβι και Κύρου (Μτκβάρι) στη Μτσχέτα
Ο **Κύρος** (τουρκικά: Kura· αζερικά: Kür· γεωργιανά: მტკვარი, *Μτ’κ’βάρι*· αρμενικά: Կուր, *Κουρ*· αρχαία ελληνικά: Κῦρος· περσικά: کوروش‎, *Kuruš* ) είναι ποταμός που ρέει στα ανατολικά, νότια των βουνών του Μεγάλου Καυκάσου, ο οποίος απορρέει στις νότιες πλαγιές του Μεγάλου Καυκάσου ανατολικά στην Κασπία Θάλασσα. Απορρέει επίσης στη βόρεια πλευρά του Μικρού Καυκάσου, ενώ ο κύριος παραπόταμός του, ο Αράς απορρέει στη νότια πλευρά αυτών των βουνών. Ξεκινάει από τη βορειοανατολική Τουρκία, ρέει μέσα από την Τουρκία ως τη Γεωργία, στη συνέχεια στο Αζερμπαϊτζάν, όπου δέχεται τον Αρά ως δεξιό παραπόταμο και εισέρχεται στην Κασπία Θάλασσα στη Νεφτσαλά. Το συνολικό μήκος του ποταμού είναι 1.515 χιλιόμετρα.

Άνθρωποι έχουν κατοικήσει την περιοχή του Καυκάσου εδώ και χιλιάδες χρόνια και αρχικά καθιέρωσαν τη γεωργία στην κοιλάδα του Κύρου πριν από περίπου 4.500 χρόνια. Μεγάλοι, πολύπλοκοι πολιτισμοί εξελίχθηκαν τελικά στο ποτάμι, αλλά από το 1200 μ.Χ. οι περισσότεροι καταστράφηκαν από φυσικές καταστροφές και ξένους εισβολείς. Η αυξανόμενη ανθρώπινη χρήση και οι ενδεχόμενες ζημιές στα δάση και τα λιβάδια της λεκάνης απορροής συνέβαλαν στην αύξηση της έντασης των πλημμυρών κατά τον 20ό αιώνα. Στη δεκαετία του 1950, η Σοβιετική Ένωση άρχισε να κατασκευάζει πολλά φράγματα και κανάλια στον ποταμό. Προηγουμένως όντας πλωτός μέχρι την Τυφλίδα στη Γεωργία, τώρα είναι πολύ πιο αργός και ρηχός, καθώς έχει εκμεταλλευτεί από αρδευτικά έργα και υδροηλεκτρικούς σταθμούς. Ο ποταμός είναι πια αρκετά μολυσμένος από τα μεγάλα βιομηχανικά κέντρα όπως η Τυφλίδα και το Ρουστάβι στη Γεωργία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Allen, William Edward David. *A history of the Georgian people: from the beginning down to the Russian conquest in the nineteenth century*, Routledge & Kegan Paul, 1971, p.8. (ISBN 978-0-7100-6959-7)
2. ↑  Gachechiladze, Revaz. *The New Georgia*[*νεκρός σύνδεσμος*], TAMU Press, 1996, p.18. (ISBN 978-0-89096-703-4)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Kura River στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 244274120
* GND: 4459293-0

 |

 |
Πλαγιές του Μοσλαβάτσκα Γκόρα στη Βρτλίνσκα
Η **Μοσλαβάτσκα Γκόρα** (κροατικά: Moslavačka Gora) είναι μια μικρή οροσειρά που βρίσκεται στην κεντρική Κροατία στα σύνορα της κομητείας Μπιελοβάρ-Μπιλογκόρα και της κομητείας Σισάκ-Μοσλάβινα. Ανήκουν στα βυθισμένα βραχώδη υψίπεδα των παλαιογεωλογικών ορεινών περιοχών, πλούσια σε ορυκτούς πόρους (γρανίτη, πετρέλαιο και φυσικό αέριο). Η υψηλότερη κορυφή είναι η Χούμκα με υψόμετρο 489 μ. Άλλες προεξέχουσες κορυφές περιλαμβάνουν τη Βις (444 μ) τη Καλουτζέροφ γκρομπ (437 μ) και τη Μιέσετς (Σελήνη) (354 μ). Η έκταση της οροσειράς είναι περίπου 1350 τ.χλμ.

Τα όρη Μοσλαβάτσκα καλύπτονται από πυκνά δάση από οξιές, καστανιές, μαύρη ελάστρα, σημύδα και άλλα, ενώ στις κάτω περιοχές υπάρχουν καλλιεργούμενοι οπωρώνες και αμπελώνες. Οι νότιες πλαγιές είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακές.

Προϊστορικοί ελέφαντες (όπως οι Gomphotherium angustidens, Prodeinotherium bavaricum και απολιθώματα του Brachypotherium brachypus) βρέθηκαν μέσα στα παλαιότερα ιζήματα σε ορυχείο μπεντονίτη κοντά στο χωριό Γκόρνια Γιελένσκα το 1994 τα οποία χρονολογούνται πριν από περίπου 17 εκατομμύρια χρόνια και είναι από τα παλαιότερα στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Υπάρχουν πολλά λατομεία, μερικά από αυτά εγκαταλελλειμμένα. Τα σημαντικότερα περιλαμβάνουν τα Πλέτερατς και Μικλέουσκα.

Στην περιοχή Μοσλαβάτσκα Γκόρα, υπάρχουν υπολείμματα αρχαίων οχυρώσεων, εκ των οποίων το πιο γνωστό είναι το Γκάριτς-γκραντ, που χτίστηκε από τον Μπαν Στεπιάν Σούμπιτς το 1256 μ.Χ..

Η περιοχή έχει προστατευμένη από το 2007, αφού έχει χαρακτηριστεί ως περιφερειακό πάρκο.

Η Μοσλαβάτσκα Γκόρα έχει πολύ ενδιαφέροντα γεωλογικά χαρακτηριστικά και πλούσια γεωλογική κληρονομιά. Χαρακτηριστική είναι η εμφάνιση διαφόρων πυριγενών και μεταμορφικών πετρωμάτων σε ενδιαφέρουσες δομικές σχέσεις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. -89550.
2. ↑  (Κροατικά) Garić Grad i izletište Podgarić | kameleon Αρχειοθετήθηκε 2011-10-05 στο Wayback Machine.
3. ↑  «Zaštićena područja - Moslavačka gora - Javna ustanova za upravljanje zaštićenim prirodnim vrijednostima Sisačko-moslavačke županije» (στα Croatian). Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2011. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
4. ↑  «Moslavina INFO - Muzej praslonova u G. Jelenskoj» (στα Croatian). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2011. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
5. ↑  (Κροατικά) Turistička zajednica Bjelovarsko-bilogorske županije - uživajte u kulturnoj ponudi Bjelovarsko-bilogorske županije, muzeji, galerije, spomenici, dvorci, kulturna događanja. Αρχειοθετήθηκε 2010-06-04 στο Wayback Machine.
Συντεταγμένες: 42°41′47.45″N 23°19′53.47″E﻿ / ﻿42.6965139°N 23.3315194°E﻿ / 42.6965139; 23.3315194

Ο **ναός της Αγίας Σοφίας** (βουλγαρικά: църква „Света София") είναι ο παλαιότερος ναός που σώζεται στη Σόφια, Βουλγαρία. Ο σημερινός ναός κτίστηκε στα μέσα του 6ου αιώνα μ.Χ. στη θέση παλαιότερου ναού. Ο ναός εξελίχθηκε στο θρησκευτικό κέντρο της πόλης και το 14ο αιώνα η πόλη πήρε το όνομά της από το ναό, η οποία ήταν γνωστή μέχρι τότε ως Σρέντετς.

Ιστορία
-------

Το εσωτερικό του ναού.
Η εκκλησία χτίστηκε στη θέση πολλών παλαιότερων εκκλησιών από τον 4ο αιώνα και τόπους λατρείας που χρονολογούνται από τις ημέρες που ήταν η νεκρόπολη της ρωμαϊκής πόλης Σερδική. Τον 2ο αιώνα, ήταν η θέση ενός ρωμαϊκού θεάτρου. Κατά τους επόμενους αιώνες, αρκετές άλλες εκκλησίες κατασκευάστηκαν, αλλά καταστράφηκαν από εισβολείς όπως οι Γότθοι και οι Ούννοι. Το σχέδιο της σημερινής βασιλικής, με τους δύο ανατολικούς πύργους και έναν πύργο-τρούλο, πιστεύεται ότι είναι η πέμπτη κατασκευή που κατασκευάστηκε στο χώρο και χτίστηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Βυζαντινού αυτοκράτορα Ιουστινιανού στα μέσα του 6ου αιώνα (527-565). Είναι επομένως σύγχρονος της πιο γνωστής εκκλησίας της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη.

Κατά τη Δεύτερη Βουλγαρική Αυτοκρατορία, ο ναός απέκτησε το καθεστώς μητροπολιτικής εκκλησίας. Τον 14ο αιώνα, η εκκλησία έδωσε το όνομά της στην πόλη. Τον 16ο αιώνα, κατά την οθωμανική κυριαρχία, η εκκλησία μετατράπηκε σε τζαμί: οι αρχικές τοιχογραφίες του 12ου αιώνα καταστράφηκαν και προστέθηκαν μιναρέδες. Τον 19ο αιώνα, δύο σεισμοί, ένας το 1818 και ένας το 1856 κατέστρεψαν έναν από τους μιναρέδες και το τζαμί εγκαταλείφθηκε. Μετά την αυτονομία της Βουλγαρίας το 1878, ο ναός ήταν μισοκατεστραμμένος. Ο ναός χρησίμευσε ως αποθήκη πετρελαίου και στην κορυφή της κτίστηκε πύργος της πυροσβεστικής. Οι εργασίες αποκατάστασης άρχισαν μετά το 1900 και λειτούργησε ως εκκλησία μετά το 1930. Το 1950 ανακηρύχθηκε μνημείο.

Η εκκλησία της Αγίας Σοφίας είναι πλέον ένα από τα πιο πολύτιμα κομμάτια της παλαιοχριστιανικής αρχιτεκτονικής στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Το σημερινό κτίριο είναι μια σταυροειδής βασιλική με τρεις βωμούς. Το δάπεδο της εκκλησίας είναι καλυμμένο με πολύπλοκα παλαιοχριστιανικά ψηφιδωτά με φυτικά και ζωικά μοτίβα. Η εκκλησία της Αγίας Σοφίας βρίσκεται στη μέση μιας αρχαίας νεκρόπολης και έχουν ανακαλυφθεί πολλοί τάφοι, περίπου 100, κάτω και κοντά στην εκκλησία. Μερικοί από τους τάφους διαθέτουν ακόμη τοιχογραφίες.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «O ιερός ναός της Αγίας Σοφίας – ένα από σύμβολα της βουλγαρικής πρωτεύουσας». *www.bnr.bg*. 16 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2020.
2. 1 2  «Η βασιλική της Άγιας Σοφίας – 17 αιώνες ιστορία». *bnr.bg*. 12 Μαρτίου 2014. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2020.

Βιβλιογραφία
------------

* «Света София». *Българска енциклопедия А-Я* (στα Βουλγαρικά). БАН, Труд, Сирма. 2002. ISBN 954-8104-08-3. OCLC 163361648.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Saint Sophia Church, Sofia στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 158456436
* LCCN: n98110587

 |

 |
Ο **Πωλ Λακόμπ** (γεννήθηκε στις 12 Ιουνίου 1990) είναι Γάλλος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής για την ΑΣΒΕΛ του Γαλλικού Πρωταθλήματος.

Επαγγελματική σταδιοδρομία
--------------------------

Ο Λακόμπ κατέκτησε το Γαλλικό Πρωτάθλημα το 2009. Κέρδισε το Γαλλικό Λιγκ Καπ το 2010, το 2015 και το 2018. Κέρδισε επίσης το Κύπελλο Γαλλίας το 2015.

Το 2017 ανακηρύχθηκε ο πιο βελτιωμένος παίχτης του Γαλλικού Πρωταθλήματος.

Πορεία στην Εθνική Ομάδα
------------------------

Ο Λακόμπ ήταν μέλος των γαλλικών εθνικών ομάδων κάτω των 18, κάτω των 19 και κάτω των 20 ετών. Ενώ έπαιζε με την εθνική ομάδα ανδρών της Γαλλίας, ο Λακόμπ κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης της FIBA του 2019 .

Παραπομπές
----------

1. ↑  Euroleaguebasketball.net
2. ↑  RealGM profile

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ Euroleague.net
* Προφίλ FIBA
* Προφίλ FIBA Ευρώπης
* Προφίλ ProBallers.com
* Προφίλ στην Ιστοσελίδα του Γαλλικού Πρωταθλήματος (στα Γαλλικά)
* Προφίλ Eurobasket.com
Η **Ζιαζιάκ**, γεωργιανά ჯიაჯაყ ჯაყელი (άκμασε 1300-1330) από τον Οίκο των Ζακέλι, πριγκίπων της Γεωργίας (Ιβηρίας), έγινε αυτοκράτειρα της Τραπεζούντας μετά τον γάμο της με τον Αλέξιο Β΄ Μέγα Κομνηνό.

Ο σύζυγος της Ζιαζιάκ Ζακέλι, ο Αλέξιος Β΄ Μέγας Κομνηνός.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Μπέκα Α΄ αταμπέγκ του Σάμτσκε. Ο Οίκος της κατείχε το Γεωργιανό φεουδαλικό αξίωμα του *εριστάβι*, που μπορεί να αποδοθεί ως "κυβερνήτης περιοχής" ή "στρατιωτικός διοικητής", περίπου ισοδύναμο με τα Ρωμαϊκά αξιώματα του *στρατηγού* ή του *δούκα*.

Εκτιμάται, ότι ο γάμος της έγινε π. το 1300. Ο Ανδρόνικος Β΄ Παλαιολόγος ήταν κηδεμόνας του ανήλικου Αλεξίου Β΄ και ήθελε ο Αλέξιος Β΄ να νυμφευτεί την κόρη τού Νικηφόρου Χούμνου *μεσάζοντος* (πρώτου υπουργού) του και λογίου. Όμως ο νεαρός Αλέξιος Β΄, χωρίς να ζητήσει την έγκρισή του, νυμφεύτηκε τη Ζιζιάκ. Ο Ανδρόνικος Β΄ αποτάνθηκε στην Εκκλησία, ζητώντας την ακύρωση του γάμου, αλλά ο Πατριάρχης αρνήθηκε να συμπράξει, για τον λόγο ότι η Ζιαζιάκ ήταν έγκυος. Η μητέρα του Αλεξίου Β΄, η Ευδοκία Παλαιολογίνα, που επέστρεψε στην Τραπεζούντα με σκοπό να τον πείσει να λύσει τον γάμο, τον συμβούλευσε να κρατήσει τη σύζυγό του από τη Γεωργία.

Η διάρκεια του γάμου τους δεν είναι σαφής. Ο Αλέξιος Β΄ απεβίωσε το 1330, αλλά δεν έχουμε πληροφορία για το τέλος της Ζιαζιάκ. Το *Λεξικό Ιστορικό και Γενεαλογικό των μεγάλων οίκων της Ελλάδας, της Αλβανίας και της Κωνσταντινούπολης* (1983) του Μιχαήλ-Δημητρίου Στούρτζα την θεωρεί ως την πρώτη από δύο συζύγους. Η δεύτερη είναι η Ζίντγκα, κόρη του Δημητρίου Β΄ της Γεωργίας και της δεύτερης συζύγου του Σολγκάρ, Μογγόλας. Ο Δημήτριος Β΄ ήταν πολύγαμος: είχε τρεις συζύγους ταυτόχρονα. Η κόρη του αυτή πιστοποιείται από τα *Γεωργιανά Χρονικά*. Πάντως το Χρονικό δεν αναφέρει, ότι αυτή παντρεύτηκε. Παλαιότερα έργα, όπως το *Γενεαλογικά δένδρα για την ιστορία των Ευρωπαϊκών Κρατών* (1978) του Ντέντλεβ Σβέννικε δεν αναφέρουν δεύτερο γάμο του Αλεξίου Β΄. Ως εκ τούτου η άποψη του Μ.Δ. Στούρτζα δεν είναι ευρέως αποδεκτή.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε τον Αλέξιο Β΄ Μέγα Κομνηνό και είχε τέκνα:

* Ανδρόνικος Γ΄ απεβ. 1332, αυτοκράτορας της Τραπεζούντας.
* Βασίλειος απεβ. 1340, αυτοκράτορας της Τραπεζούντας.
* Ευδοκία, παντρεύτηκε τον εμίρη της Σινώπης.
* Μιχαήλ Αναχουτλού, φονεύτηκε από τον Ανδρόνικο Γ΄ το 1330.
* Άννα Αναχουτλού απεβ. 1342, αυτοκράτειρα της Τραπεζούντας.
* Γεώργιος Αχπουγκάς, φονεύτηκε από τον Ανδρόνικο Γ΄ το 1330.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Cawley, Charles, Profile of Alexios II and his wife/wives, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy
2. ↑  Mariam Lordkipanidze , "Georgia in the XI-XII centuries", Glossary
3. ↑  Cawley, Charles, Profile of Alexios II and his wife/wives, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy
4. ↑  William Miller, Trebizond: The last Greek Empire of the Byzantine Era: 1204-1461, 1926 (Chicago: Argonaut, 1969), pp. 32f
5. ↑  Cawley, Charles, Profile of Jidga Khanun, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy,
6. ↑  George Finlay, The History of Greece and the Empire of Trebizond, (1204-1461) (Edinburgh: William Blackwood, 1851), p. 436
Ο **Ερρίκος-Βεγκέσλαος**, τσεχ.: Hynek/Jindřich Václav z Minstrberka (7 Οκτωβρίου 1592 - 21 Αυγούστου 1639) από τον Οίκο του Ποντιέμπραντυ ήταν δούκας του Μπέρνστατ (1617-39). Είχε τους τίτλους του δούκα του Μύνστερμπεργκ και του κόμη του Γκλατς, αν και ποτέ δεν κυβέρνησε αυτές της περιοχές. Έγινε κυβερνήτης της Σιλεσίας (1629-39).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου Β΄ δούκα του Ελς & του Μπέρνστατ και της Ελισάβετ-Μαγδαληνής των Πιαστ-Σιλεσίας (1562-1630), κόρης του Γεωργίου Β΄ δούκα του Μπζεγκ.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε πρώτα το 1617 την Άννα-Μαγδαληνή των Βίττελσμπαχ (1602-1630), κόρη του Γεωργίου-Γουσταύου δούκα του Παλατινάτου-Φέλντεντς. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Το 1636 ο Ερρίκος-Βεγκέσλαος έκανε δεύτερο, μοργανατικό γάμο με την Άννα-Ούρσουλα του Ράιμπνιτς (π.1616-1657). Το επόμενο έτος ο Φερδινάνδος Γ΄ των Αψβούργων της έδωσε τον τίτλο της *πριγκίπισσας του Μπέρνστατ*. Είχε τέκνα:

* Άννα-Ελισάβετ 1637-1642 απεβ. 5 ετών, ένας γιος (1638), ένας υστερότοκος γιος (1639), απεβίωσαν νήπια.

Αναφορές
--------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 26  Απριλίου 2014.

Πηγές
-----

* Ludwig Petry and Josef Joachim Menzel (eds.): Geschichte Schlesiens, vol. 2, ISBN 3-7995-6342-3, pp. 58, 61, 63 and 201.
* Hugo Weczerka: Handbuch der historischen Stätten: Schlesien, Stuttgart, 1977, ISBN 3-520-31601-3, pp. 19 and 347 as well as genealogical tables on pages 602-603.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 15555162
* ISNI: 0000 0000 1337 9540
* GND: 118014145

 |

 |
***Flash mob*** (από το αγγλικό *flash*, που νοείται ως μια εκδήλωση, γρήγορη, απότομη, και *mob*, το πλήθος) είναι ένας νεολογισμός που επινοήθηκε το 2003 για να υποδηλώσει μια ξαφνική συγκέντρωση ομάδας ανθρώπων σε δημόσιο χώρο, η οποία διαλύεται σε σύντομο χρονικό διάστημα, με κοινό σκοπό την εφαρμογή στην πράξη μια ασυνήθιστης δράσης. Η συγκέντρωση συνήθως οργανώνενται μέσω του διαδικτύου (e-mail, κοινωνικά δίκτυα) ή κινητά τηλέφωνα).
 Οι κανόνες της δράσης συνήθως περιγράφονται στους συμμετέχοντες λίγα λεπτά πριν πραγματοποιηθεί, αλλά αν είναι απαραίτητο μπορεί να εξαπλωθεί αρκετά νωρίς για να επιτρέψει στους συμμετέχοντες να προετοιμαστούν επαρκώς.

Πηγές
-----

1. ↑  «Va-va-voom is in the dictionary». BBC. July 8, 2004.. Ανακτήθηκε στις May 5, 2010.
2. ↑  «definition of flash mob from Oxford English Dictionaries Online». Oxford University Press. 8 Ιουλίου 2004. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2010.
3. ↑  «Mixed feelings over Philadelphia's flash-mob curfew». BBC. August 12, 2011. .
4. ↑  Athavaley, Anjali (15 Απριλίου 2008). «Students Unleash A Pillow Fight On Manhattan». *Wall Street Journal*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιανουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2008.
5. ↑  Sandra Shmueli (August 8, 2003). «'Flash mob' craze spreads». CNN. .