recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Βάνα Ραμπότα** (Θεσσαλονίκη, 11 Μαΐου 1970) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Πρώτα Χρόνια
------------

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και συγκεκριμένα με την ενόργανη γυμναστική. Σε επίπεδο πρωταθλητισμού έχει αγωνιστεί με τον Πανιώνιο. Μετά την αθλητική της πορεία αποφάσισε να ασχοληθεί με την υποκριτική κάνοντας ανάλογες σπουδές. 

Από το 2014 είναι ζευγάρι με τον επίσης ηθοποιό Βασίλη Κούκουρα.

Βιογραφικό
----------

### Τηλεόραση

Έκανε την πρώτη της τηλεοπτική εμφάνιση το 1993 σε μία ιστορία της σειράς "Ανατομία ενός εγκλήματος". Ακολούθησε η συμμετοχή της σε ένα επεισόδιο της σειράς "Τολμηρές Ιστορίες". Τη σεζόν 1994-1995 έλαβε μέρος στο βασικό καστ της δραματικής σειράς "Η οργή των θεών" Μαγική νύχτα παίζοντας μαζί με τους Θάνος Λειβαδίτη, Νίκο Γαλανό, Κατερίνα Διδασκάλου και άλλους ηθοποιούς. Τη σεζόν 2000-2001 είχε πρωταγωνιστικούς ρόλους σε δύο σειρές. Αρχικά έπαιξε μαζί με τον Σταμάτη Γαρδέλη και την Γεωργία Αποστόλου στην κωμική σειρά "Πες το ψέματα" ενώ την ίδια περίοδο συμμετείχε και στην αισθηματική κομεντί "Ποτέ δεν είναι αργά". Τη σεζόν 2003-2004 πρωταγωνίστησε μαζί με τις Άννα-Μαρία Παπαχαραλάμπους, Ντορέττα Παπαδημητρίου και Αννίτα Κούλη στην κωμική σειρά του Νίκου Περράκη "Σχεδόν Ποτέ", που προβλήθηκε από την ΝΕΤ. Την περίοδο 2004-2005 έλαβε μέρος στο καστ της κωμικής σειράς "Babalou" ενώ έκανε guest εμφανίσεις στον πρώτο κύκλο της νεανικής σειράς "Singles". 

Έγινε ευρύτερα γνωστή το 2005 στο ρόλο της Ειρήνη Καραμπέτη στην κωμική σειρά "Πενήντα Πενήντα". Εκεί συμπρωταγωνίστησε μαζί με τους Πέτρο Φιλιππίδη, Παύλο Χαϊκάλη, Σάκη Μπουλά, Άβα Γαλανοπούλου και Μαρία Ανδρούτσου με τη σειρά να σημειώνει μεγάλη επιτυχία. Μετά την ολοκλήρωση των δύο πρώτων κύκλων της σειράς ακολούθησε μία τηλεταινία το 2010 και ο 3ος κύκλος της σειράς τη σεζόν 2010-2011. Το 2007 συμμετείχε σε μία ιστορία της σειράς "Το Κόκκινο Δωμάτιο" ενώ τη σεζόν 2007-2008 πρωταγωνίστησε μαζί με τον Πάνο Μιχαλόπουλο στην οικογενειακή κωμωδία "Super Μπαμπάς". Από το 2008 μέχρι το 2010 πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά LAPD που αποτελείται από δύο κύκλους επεισοδίων. Τέλος το 2023 θα πρωταγωνιστεί στη "Γη της ελιάς" μαζί με τους Νίκο Γαλανό, Τάσο Ιορδανίδη, Μάρω Κοντού, Άντζελα Γκερέκου, Δώρα Χρυσικού, Στέλλα Φυρογένη, Πασχάλη Τσαρούχα, Ιφιγένεια Τζόλα, Αντιγόνη Κουλουκάκου κ.α.

### Κινηματογράφος

Στον κινηματογράφο έκανε το ντεμπούτο της με πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία "Δρόμοι και πορτοκάλια" το 1996. Ακολούθησαν οι ταινίες "Μέδουσα" και "Να με προσέχεις" το 1998. Το 2001 έπαιξε στην ταινία "Οι ακροβάτες του κήπου" ενώ το 2002 έλαβε μέρος στη ταινία "Θα το μετανοιώσεις".

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Βάνα Ραμπότα: «Το *Πενήντα - Πενήντα* μου έχει κάνει κακό»». *protothema.gr*. 2016-06-07.. Ανακτήθηκε στις 2016-06-07.

Βάνα Ραμπότα στην IMDb
Λόγος σημαίας: 1:2
Η **σημαία του Ουζμπεκιστάν** υιοθετήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 1991.

Αποτελείται από τρια ίσομεγέθη τμήματα χρώματος γαλάζιου, άσπρου και πράσινου που διαχωρίζονται από δύο λεπτές κόκκινες γραμμές. Στα αριστερά του γαλάζιου τμήματος υπάρχει μιά λευκή ημισέληνος και δώδεκα λευκά αστέρια.

Το γαλάζιο χρώμα συμβολίζει τον ουρανό και το νερό. που αποτελούν την κύρια πηγή της ζωής. Γαλάζιο ήταν και το κύριο χρώμα της σημαίας του κράτους του Ταμερλάνου. Το λευκό είναι το παραδοσιακό χρώμα της ειρήνης και της καλοτυχίας Το πράσινο χρώμα συμβολίζει τη φύση, τη νέα ζωή και την καλή σοδειά. Οι κόκκινες γραμμές συμβολίζουν τη δύναμη της ζωής. Η ημισέληνος, ως νέα σελήνη , συμβολίζει την πρόσφατα ανεξάρτητη Δημοκρατία. Τα δώδεκα αστέρια συμβολίζουν τις ιστορικές παραδόσεις του ουζμπέκικου λαού, καθώς και το αρχαίο ηλιακό ημερολόγιο. Κατά μία άλλη εκδοχή συμβολίζουν την αστρολογία που είχε ανθίσει ως επιστημονική σκέψη στα κράτη που προϋπήρχαν του Ουζμπεκιστάν στη ίδια περιοχή. Συμβολίζουν επίσης τις αρχαίες ρίζες του τοπικού πολιτισμού και την αφοσίωση του ουζμπέκικου λαού στην τελειότητα και την αφοσίωση.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Υπουργείο εξωτερικών του Ουζμπεκιστάν, σύμβολα του κράτους (Αγγλικά)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σημαία του Ουζμπεκιστάν** |

* Ουζμπεκιστάν - Σημαίες του Κόσμου (Αγγλικά)

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σημαίες των χωρών της Ασίας |
| --- |
|  |
| Ανεξάρτητα κράτη | 
* Αίγυπτος
* Αζερμπαϊτζάν
* Ανατολικό Τιμόρ
* Αρμενία
* Αφγανιστάν
* Βιετνάμ
* Βόρεια Κορέα
* Γεωργία
* Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
* Ιαπωνία
* Ινδία
* Ινδονησία
* Ιορδανία
* Ιράκ
* Ιράν
* Ισραήλ
* Καζακστάν
* Καμπότζη
* Κατάρ
* Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας
* Κιργιζία
* Κουβέιτ
* Κύπρος
* Λάος
* Λίβανος
* Μαλαισία
* Μαλδίβες
* Μιανμάρ
* Μογγολία
* Μπαγκλαντές
* Μπαχρέιν
* Μπουτάν
* Μπρουνέι
* Νεπάλ
* Νότια Κορέα
* Ομάν
* Ουζμπεκιστάν
* Πακιστάν
* Ρωσία
* Σαουδική Αραβία
* Σιγκαπούρη
* Σρι Λάνκα
* Συρία
* Ταϊλάνδη
* Τατζικιστάν
* Τουρκία
* Τουρκμενιστάν
* Υεμένη
* Φιλιππίνες
 |
|  |
| Κράτη με περιορισμένη αναγνώριση | 
* Αμπχαζία
* Ναγκόρνο-Καραμπάχ
* ΤΔΒΚ
* Παλαιστίνη
* Νότια Οσετία
* Δημοκρατία της Κίνας (Ταϊβάν)
 |
|  |
| Εξαρτημένα εδάφη | 
* Βρετανικό Έδαφος Ινδικού Ωκεανού
* Νήσος των Χριστουγέννων
* Νησιά Κόκος
* Χονγκ Κονγκ
* Μακάου
 |

 |
Ο **Βασίλειος Αθ. Βασιλικός** (1890 - 2 Απριλίου 1977) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και επί πολλά χρόνια βουλευτής Χαλκιδικής και υπουργός.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στα Ριζά και φοίτησε στο Τουρκικό Λύκειο Ιδαδιέ και στο Πανεπιστήμιο του Χοκούκ. Εργάστηκε ως δάσκαλος και ως δημόσιος υπάλληλος μέχρι το 1922, οπότε άρχισε να ασχολείται με τη δημοσιογραφία.

Εκτός από τη δημοσιογραφία, ασχολήθηκε και με την πολιτική. Ήταν υποψήφιος βουλευτής με το Λαϊκόν Κόμμα για πρώτη φορά στις εκλογές του 1926 και έλαβε 288 ψήφους, χωρίς να εκλεγεί. Ωστόσο, εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1932 και του 1933. και με το Λαϊκό Κόμμα το 1935, το 1936 και το 1946.

Στις 8 Μαΐου 1946 διορίστηκε υφυπουργός Γενικός Διοικητής Ανατολικής Μακεδονίας στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη. Παρέμεινε υφυπουργός στις επόμενες κυβερνήσεις του Τσαλδάρη και στην κυβέρνηση Μαξίμου διορίστηκε στο ίδιο υφυπουργείο στις 27 Ιανουαρίου 1947, για να παραιτηθεί στις 17 Φεβρουαρίου του ίδιου χρόνου.

Επανεξελέγη βουλευτής με τον Ελληνικό Συναγερμό το 1951 και το 1952. Τέλος, εξελέγη ξανά βουλευτής με την Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση, τα έτη 1956, 1958 και 1963. Συνολικά, υπηρέτησε 11 βουλευτικές θητείες.

Στην κυβέρνηση Καραμανλή υπηρέτησε ως υπουργός Βιομηχανίας από τις 15 Οκτωβρίου 1955 ως τις 29 Φεβρουαρίου 1956.

Από τις 5 Δεκεμβρίου 1949 ως τις 8 Ιανουαρίου 1950 υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος της Βουλής.

Απεβίωσε στις 2 Απριλίου 1977 και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό ναό του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά. Ήταν παντρεμένος με τη Μερόπη Βασιλικού και απέκτησε 1 γιο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Ελληνικόν who's who, Εκδοτικός Οργανισμός Ελληνικών who's who 1965, σελ. 59.
2. ↑  Μητρώο πληρεξουσίων, γερουσιαστών και βουλευτών 1822-1935, Αθήνα 1986, Βουλή των Ελλήνων, σελ. 99 (αριθμ. 174)
3. ↑  Ανδρέας Γ. Δημητρόπουλος (2004). *Οι Ελληνικές Κυβερνήσεις 1843-2004* (PDF). Αθήνα. σελ. 74. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 12 Αυγούστου 2011.
4. ↑  ««Κυβέρνησις Δημητρίου Μαξίμου Από 24.1.1947 έως 29.8.1947»». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2015.
5. 1 2  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 56, αρ. 106).(pdf)
6. ↑  «Κυβέρνησις Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή, Από 6.10.1955 έως 29.2.1956». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Μαρτίου 2014. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2015.
7. ↑  Δημοσθένη Κούκουνα, Οι Έλληνες πολιτικοί 1926-1949, εκδόσεις Μέτρον 1999, σελ. 25.
8. ↑  Μακεδονία, φύλλο 1977-04-03, σελ. 3
Ο **Τζωρτζ Μέρι Σηρλ** (*George Mary Searle*, 27 Ιουνίου 1839 – 7 Ιουλίου 1918) ήταν Αμερικανός αγγλικής καταγωγής αστρονόμος και ιερέας της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.

Ο Σηρλ γεννήθηκε στο Λονδίνο σε οικογένεια Προτεσταντών και μετανάστευσε με την οικογένειά του στη Βοστώνη το 1840. Σύντομα έμεινε ορφανός και τον ανέθρεψε ένας εύπορος θείος του, ο οποίος τον σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ. Ρωμαιοκαθολικός έγινε το 1862.

Ο Τζωρτζ Σηρλ ανεκάλυψε έναν αστεροειδή, τον 55 Πανδώρα, στις 10 Σεπτεμβρίου 1858, παρατηρώντας από το Αστεροσκοπείο Dudley στο Όλμπανι (Νέα Υόρκη). Επίσης, έξι γαλαξίες. Αργότερα στη ζωή του έγινε μέλος του Τάγματος των Παυλιστών, χειροτονήθηκε ιερέας το 1871 και έγινε καθηγητής των μαθηματικών στο Καθολικό Πανεπιστήμιο της Αμερικής το 1895. Υπήρξε μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών, καθώς και πολλών επιστημονικών εταιρειών. Συνέγραψε τα βιβλία: *Elements of Geometry* (1877), *Plain Facts for Fair Minds* (1895) και *How to Become a catholic* (1905).

Το 1905 ο Σηρλ δημοσίευσε την ιδέα του για μία μεταρρύθμιση του Γρηγοριανού ημερολογίου. Το σχέδιό του ήταν κάθε νέο έτος να αρχίζει την ίδια ημέρα της εβδομάδας (συγκεκριμένα την Κυριακή), έτσι ώστε να επιτευχθεί ένα «αιώνιο» αντί «ετήσιο» ημερολόγιο. Τα μη δίσεκτα έτη σε αυτό θα είχαν ακριβώς 52 εβδομάδες ή 364 ημέρες, καθώς ο μήνας Φεβρουάριος θα περιοριζόταν ακόμα περισσότερο, σε 27 ημέρες. Τα δίσεκτα έτη θα είχαν ακριβώς 53 εβδομάδες ή 371 ημέρες. Η εμβόλιμη εβδομάδα θα ήταν μία εβδομάδα διακοπών μεταξύ του Απριλίου και του Μαΐου, η οποία δεν θα ανήκε σε κανένα μήνα. Δίσεκτο θα ήταν κάθε πέμπτο έτος, εκτός από τα έτη των οποίων ο αριθμός είναι πολλαπλάσιο του 50, με την εξαίρεση ενός έτους κάθε 400 έτη. Το αποτέλεσμα θα ήταν ένα ημερολόγιο με 20.871 εβδομάδες σε κάθε 400 έτη, ίσο δηλαδή με το Γρηγοριανό.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «The Catholic Encyclopedia and its makers». (Αγγλικά) *The Catholic Encyclopedia and its makers*. D. Appleton & Company. Νέα Υόρκη. 1917.

Πηγές
-----

* *The Catholic Encyclopedia and Its Makers* (1917), σελ. 157; archive.org.
* George M. Searle, C.S.P.: "A Possible Calendar," *The Catholic World, A Monthly Magazine of General Literature and Science*, 1 Νοεμβρίου 1905, σελ. 239.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* A Possible Calendar
* Ο Τζωρτζ Μ. Σηρλ στο Findagrave.com

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 236421745
* LCCN: n86835297
* ISNI: 0000 0003 8538 2273
* GND: 1273394984

 |

 |
Πέτρος (ο Δεύτερος)
Ο **Πέτρος ο πελεκάνος** (περ. 1952 - 2 Δεκεμβρίου 1985) ήταν ένας ροδοπελεκάνος που έγινε η επίσημη μασκότ του νησιού της Μυκόνου.

Το 1958 ένας ντόπιος ψαράς βρήκε έναν πληγωμένο πελεκάνο. Του προσέφερε περίθαλψη και αφού είχε πια αναρρώσει ο πελεκάνος έμεινε.
Οι κάτοικοι του νησιού τον φρόντιζαν και σταδιακά κατέληξε να είναι η μασκότ του νησιού.

Θάνατος
-------

Στις 2 Δεκεμβρίου του 1985 το πτηνό σκοτώθηκε. Συγκεκριμένα χτυπήθηκε από τροχοφόρο το Νοέμβριο του 1985 ημέρα Παρασκευή που τον παρέσυρε κατά λάθος και μεταφέρθηκε αεροπορικώς και βαριά τραυματισμένο στη Θεσσαλονίκη όπου πέθανε. Το πτηνό είχε χωθεί κάτω από τις ρόδες του αυτοκινήτου και ο οδηγός του έβαλε μπρος χωρίς να το αντιληφθεί. Σύμφωνα με το πιστοποιητικό θανάτου του πτηνού, το πουλί ήταν ηλικίας περίπου 33 ετών. Το πτώμα του πελεκάνου ταριχεύτηκε στη Θεσσαλονίκη έπειτα από παραγγελία του Δήμου Μυκόνου

Σήμερα, υπάρχουν τρεις πελεκάνοι που ζουν στο νησί της Μυκόνου. Ένας από αυτούς ονομάζεται και αυτός *Πέτρος*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εφημερίδα *Άποψη* της Σύρου, φύλλο 187 (23 Φεβρουαρίου 2007).
2. ↑  Ο Πέτρος ήταν σύμβολο, αλλά όχι κι υπερβολές, εφ. *Τα Νέα*, 15/12/1985

Πηγές
-----

* Η ιστορία του Πέτρου του Πελεκάνου[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Βίντεο του 1967 - Τα 9α γενέθλια του Πέτρου του Πελεκάνου, Εθνικό Οπτικοακουστικό Αρχείο.
Συντεταγμένες: 41°04′00″N 23°57′00″E﻿ / ﻿41.0667°N 23.95°E﻿ / 41.0667; 23.95
Το **σπήλαιο Αλιστράτης** είναι επισκέψιμο σπήλαιο του Νομού Σερρών και απέχει 6 χιλιόμετρα από το ομώνυμη κωμόπολη της Αλιστράτης. Έχει μήκος περίπου 3 χιλιόμετρα, από τα οποία το 1 χιλιόμετρο είναι επισκέψιμο.

Ο πλούσιος διάκοσμός του περιλαμβάνει, εκτός από μεγάλους σταλακτίτες και σταλαγμίτες σε διάφορους χρωματισμούς και τους σπάνιους εκκεντρίτες. Οι *εκκεντρίτες* ή *ελικτίτες* είναι σπάνιοι σχηματισμοί που δημιουργούνται «αψηφώντας» τους νόμους της βαρύτητας και ακολουθώντας ακανόνιστες πορείες. Κύριο χαρακτηριστικό του εν λόγω σπηλαίου - που το κάνει και μοναδικό στον ελληνικό χώρο - είναι η πολύ μεγάλη ποικιλία εκκεντριτών. Χαρακτηρίζεται επίσης, από τους μοναδικούς μικροσκοπικούς οργανισμούς (3 χιλιοστ.) που απαντώνται εντός του, όπως η Alistratia Beroni, ένα μοναδικό είδος ισοπόδου. Το σπήλαιο ανήκει στο δίκτυο σπηλαίων του φαραγγιού του ποταμού Αγγίτη μαζί με άλλα τέσσερα γνωστά σπήλαια, όπως το Σπήλαιο Αγγίτη Δράμας. Είναι προσβάσιμο από τη Δράμα, την Καβάλα και τη Θεσσαλονίκη μέσω Ασπροβάλτας. Έχει αξιοποιηθεί και είναι επισκέψιμο από το 1998. 

Κοντά στην τεχνητή είσοδο του σπηλαίου, βρίσκεται το φαράγγι του ποταμού Αγγίτη.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα σπηλαίου Αλιστράτης
* ShowCaves.gr:Σπήλαιο Αλιστράτης Αρχειοθετήθηκε 2012-03-04 στο Wayback Machine.
* Σπήλαιο Αλιστράτης
* Ένα playmobil στο σπήλαιο Αλιστράτης Σερρών
* Οι κατοικίες των νυμφών (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
* Το Σπήλαιο Αλιστράτης (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
Η **Δίκη για εγκλήματα πολέμου στο νησί Μπόρκουμ** διεξήχθη από τις 6 Φεβρουαρίου μέχρι τις 22 Μαρτίου 1946, στο Ανάκτορο του Λούντβιχσμπουρκ, βόρεια της Στουτγκάρδης. 

Αφορούσε στη κακοποίηση και τη δολοφονία επτά αξιωματικών της Αμερικανικής Αεροπορίας από άνδρες της Βέρμαχτ και Γερμανούς πολίτες, στο νησί Μπόρκουμ, στη βορειοδυτική Γερμανία, στις 4 Αυγούστου 1944. Από τους δεκαπέντε κατηγορούμενους οι τέσσερις καταδικάστηκαν σε θάνατο και οι τρεις εξ αυτών εκτελέστηκαν (του τέταρτου η ποινή μετατράπηκε σε ισόβια κάθειρξη) ενώ οι υπόλοιποι καταδικάστηκαν σε διάφορες ποινές κάθειρξης για τη κατηγορία της κακοποίησης ενώ απαλλάχτηκαν για τις δολοφονίες. Ένας κατηγορούμενος αθωώθηκε από όλες τις κατηγορίες.

Η δολοφονία των Αμερικανών αεροπόρων
------------------------------------

Στις 4 Αυγούστου 1944 ένα αμερικανικό βομβαρδιστικό τύπου Boeing B-17G, της 486ης μοίρας βομβαρδισμού της Αμερικανικής Αεροπορίας, με επτά επιβαίνοντες, συνετρίβη στη βόρεια ακτή του νησιού Μπόρκουμ. Και οι επτά Αμερικανοί στρατιωτικοί επέζησαν της συντριβής και συνελήφθησαν από Γερμανούς στρατιώτες. 

Σύμφωνα με τα διεθνώς προβλεπόμενα σχετικά με τη μεταχείριση των αιχμαλώτων οι Αμερικανοί αιχμάλωτοι θα έπρεπε να μεταφερθούν στη γερμανική ενδοχώρα και να κρατηθούν σε μέρος που είχε οριστεί για τη κράτηση των αιχμαλώτων. Για το σκοπό αυτό οι επτά αιχμάλωτοι έπρεπε να παραδοθούν πρώτα στη γερμανική ναυτική βάση, που βρισκόταν στο νότιο τμήμα του νησιού. Για τη μεταφορά τους στη ναυτική βάση όμως χρησιμοποιήθηκε η μακρύτερη από τις διαθέσιμες διαδρομές, που περνούσε από δρόμους με κίνηση μέσα στη πόλη Μπόρκουμ. Οι κρατούμενοι μεταφέρονταν πεζή, με τα χέρια πίσω από το κεφάλι σε όλη τη διαδρομή, με συνοδεία Γερμανών στρατιωτών που όμως είχαν εντολή να μην τους προστατέψουν σε περίπτωση επίθεσης από τους κατοίκους. Πριν ακόμα μπουν στη πόλη οι αιχμάλωτοι υπέστησαν ξυλοδαρμό από εργάτες που είχαν επιστρατευτεί για να κάνουν κάποια εργασία στη περιοχή (labour corps). Τα μέλη του εν λόγω αποσπάσματος στήθηκαν στις δύο πλευρές του δρόμου από περνούσαν οι αιχμάλωτοι και άρχισαν να τους χτυπούν. Ενώ η πομπή βρισκόταν έξω από το Μπόρκουμ δολοφονήθηκε ο ένας από τους εφτά αιχμαλώτους. Οι ξυλοδαρμοί και οι βιαιοπραγίες εις βάρος των υπολοίπων συνεχίστηκαν και μετά την είσοδο στη πόλη. Σε κάποιο σημείο της διαδρομής ο δήμαρχος Jan Akkermann έβγαλε ένα πύρινο λόγο προς το συγκεντρωμένο πλήθος και το παρότρυνε να χτυπήσει τους αιχμαλώτους. Κάτοικοι επιτέθηκαν στους κρατούμενους ενώ συγχρόνως άλλα άτομα τους προέτρεπαν να τους σκοτώσουν. Τελικά οι έξι αιχμάλωτοι δολοφονήθηκαν κοντά στη ναυτική βάση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Koessler, Maximilian (1956). «Borkum Island Tragedy and Trial». *Journal of Criminal Law and Criminology* **47** (2): 184.. Ανακτήθηκε στις 2014-09-23.
2. ↑  Koessler, Maximilian (1956). «Borkum Island Tragedy and Trial». *Journal of Criminal Law and Criminology* **47** (2): 185-188.. Ανακτήθηκε στις 2014-09-23.
Ο **Άλαν Γκρέκοφ** (Ζαντάρ της Κροατίας, 1 Απριλίου 1970), είναι Κροάτης πρώην διεθνής επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,91 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση του πόιντ γκαρντ.

Σταδιοδρομία
------------

Ο Γκρέκοφ ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα σε ηλικία είκοσι ετών, υπογράφοντας συμβόλαιο με την ομάδα της ΚΚ Ζάνταρ, όπου παρέμεινε για τέσσερα χρόνια, με μεγαλύτερη επιτυχία την κατάκτηση της δεύτερης θέσης την σεζόν 1991-92.

Το 1994, μεταγράφηκε στην Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ, με την οποία κατέκτησε τέσσερα πρωταθλήματα και δύο κύπελλα Κροατίας. Στην Τσιμπόνα παρέμεινε μέχρι το 1998.

Το 1998, υπέγραψε στην πολωνική Άνβιλ Βλότσλαβεκ και την επόμενη χρονιά παρέμεινε στην Πολωνία, κατακτώντας το πρωτάθλημα με την ομάδα της Σλασκ Βρότσλαβ.

Την σεζόν 2000-01, επέστρεψε στην πατρίδα του και την ΚΚ Σπλιτ, ενώ το καλοκαίρι του 2001 συμφώνησε με την Προκόμ Τρεφλ, αγωνιζόμενος για τρίτη χρονιά στην καριέρα του στην Πολωνία.

Το 2002-03, φόρεσε την φανέλα του Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο αγωνίστηκε στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας. Με 15 πόντους ήταν ο πρώτος σκόρερ των "κίτρινων", αλλά η ομάδα του ηττήθηκε με 81-76 από τον Παναθηναϊκό. Την ίδια χρονιά, ο Άρης κατέκτησε το FIBA Champions Cup, χωρίς όμως ο Γκρέκοφ να έχει δικαίωμα συμμετοχής.

Μετά από ένα σύντομο πέρασμα από την Σλασκ Βρότσλαβ, ολοκλήρωσε την αγωνιστική του καριέρα στον Απόλλωνα Πάτρας το 2003-04.

Εθνική ομάδα
------------

Αποτέλεσε σταθερό στέλεχος της κροατικής εθνικής ομάδας, κατακτώντας το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης και τα χάλκινα μετάλλια στο Μουντομπάσκετ του 1994, και στα Ευρωμπάσκετ του 1993 και του 1995.

Τίτλοι
------

#### Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ

* 4x Πρωταθλήματα Κροατίας: (1995, 1996, 1997, 1998)
* 2x Κύπελλα Κροατίας: (1995, 1996)

#### Σλασκ Βρότσλαβ

* 1x Πρωτάθλημα Πολωνίας: (2000)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Alan Gregov | Saporta Cup (2000) | FIBA Europe
2. ↑  Alan Gregov (Croatia Split) - photo | K&M Ziółkowscy - Foto.Ziolo.eu
3. ↑  ΠΑΟ-ΑΡΗΣ 81-76 (2002-03) | AllAboutARIS.com[*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  Παναθηναϊκός-Άρης: Οι «μάχες» του παρελθόντος
5. ↑  Prokom Trefl - Aris BSA | FIBA Europe Champions Cup for Men
6. ↑  Alan Gregov profile | Game center | FIBA.com[*νεκρός σύνδεσμος*]
7. ↑  1992 Croatia Men's Olympic Basketball | Basketball-Reference.com
8. ↑  «Croatia | 1994 World Championship for Men | ARCHIVE.FIBA.COM». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2016.
9. ↑  Home | European Championship for Men (1995) | FIBA Europe
10. ↑  Home | European Championship for Men (1993) | FIBA Europe

Πηγές
-----

* Alan Gregov Player Profile, Events Stats, Game Logs, Awards - RealGM
* Alan Gregov Olympic Stats | Basketball-Reference.com
* DraftExpressProfile: Alan Gregov, Stats, Comparisons, and Outlook[*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Αθλητικός Όμιλος "Αστήρ" Σύρου** (*ΑΟ Αστήρ*) ιδρύθηκε το 1971 στην Ερμούπολη της Σύρου ως εναλλακτική επιλογή όσων ποδοσφαιριστών δεν μπορούσαν να αγωνιστούν στον Α.Ο. Σύρου, που έκανε πρωταθλητισμό στην Α΄ Πειραιά και ήταν τότε ένα σκαλοπάτι πριν από την άνοδό του στη Β΄ Εθνική. Στις αρχές της δεκαετίας του '80 αγωνίστηκε στη Δ΄ Εθνική. Έχει χρώματα κυανέρυθρα και έμβλημα το αστέρι, ενώ παλαιότερα λειτουργούσε και τμήμα μπάσκετ. Από το καλοκαίρι του 2013 ο σύλλογος είναι ανενεργός.

Τμήμα Ποδοσφαίρου
-----------------

### Ιστορικά στοιχεία

Από το πρώτο έτος της ίδρυσής του, ο Αστέρας εντάχθηκε στην Γ΄ κατηγορία της Ε.Π.Σ. Πειραιώς και ήταν η τρίτη ομάδα των Κυκλάδων που έγινε δεκτή στην ΕΠΣΠ μετά τον Α.Ο. Σύρου (από το 1968-69) και τον ΑΟ Μυκόνου (το 1970-71). 

Το 1976 ανέβηκε στην Β΄ κατηγορία, στην οποία αγωνίστηκε ως το 1979. Τη σεζόν 1979-80 δεν μετείχε στο πρωτάθλημα Πειραιά ενόψει της ίδρυσης της Ε.Π.Σ. Κυκλάδων, η οποία συστάθηκε το 1980 και διοργάνωσε το πρώτο της πρωτάθλημα τη σεζόν 1980-81, με τον Αστέρα Σύρου παρόντα στην Α΄ κατηγορία. 

Το 1982 αναδείχθηκε πρωταθλητής Κυκλάδων και ανέβηκε στη Δ΄ Εθνική, στην οποία αγωνιζόταν και ο Α.Ο. Σύρου. Στο τέλος της σεζόν υποβιβάστηκαν και οι δύο, οπότε συγχωνεύτηκαν και δημιούργησαν την "Α.Ε. Σύρας". Η ΑΕΣ ανέβηκε αμέσως στη Δ΄ Εθνική και κυριάρχησε στο κυκλαδίτικο ποδόσφαιρο κατακτώντας συνεχώς το κύπελλο και το πρωτάθλημα όποτε υποβιβαζόταν. 

Στις αρχές της δεκαετίας του '90, ο Αστέρας αναδημιουργήθηκε (και η ΑΕΣ ξαναπήρε το παλιό της όνομα "Α.Ο. Σύρου"). Αγωνίστηκε και πάλι στην ΕΠΣ Κυκλάδων, της οποίας κατέκτησε το κύπελλο το 2005, ενώ ήταν φιναλίστ το 2004. Το καλοκαίρι του 2013 αποφασίστηκε η διάλυση του συλλόγου και έκτοτε η ομάδα δεν συμμετέχει στις διοργανώσεις της ένωσης.

### Τίτλοι - διακρίσεις

* Στη **Δ΄ Εθνική**
	+ 1982-83 (1ος όμιλος): 17η/19 ομάδες (υποβιβάστηκε)
* **Πρωταθλητής Κυκλάδων** (1): 1982
* **Κυπελλούχος Κυκλάδων** (1): 2005
	+ Φιναλίστ Κυπέλλου Κυκλάδων (1): 2004
* **Δευτεραθλητής Γ΄ ΕΠΣ Πειραιά** (1): 1976

Τμήμα Καλαθοσφαίρισης
---------------------

Ο Αστέρας Σύρου λειτουργούσε παλαιότερα και τμήμα μπάσκετ που ανήκε στην Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Κυκλάδων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Αθλητική Ηχώ", 6/2/1972.[*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Η σελίδα του Αστέρα στην ΕΠΣ Κυκλάδων
* ΕΣΚ Κυκλάδων
* "Αθλητική Ηχώ" - Αρχείο
Ο **Τιμκό Παντούρα** (ουκραν. Тимко Падура, πολων. Tomasz Padurra) ήταν Ουκρανός / Πολωνός ποιητής και συνθέτης. Ήταν απόγονος μιας οικογένειας ευγενών, πράγμα που επηρέασε την ψυχοσύνθεσή του. Ως Πολωνός πατριώτης, επέμενε στην ανάγκη ενός κοινού αγώνα Πολωνών και Ουκρανών για ανεξαρτησία. Ήταν Κοζάκος τραγουδιστής και διέδιδε την ουκρανική λαογραφία και μουσική.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο χωριό Ιλλιντσί του Κιέβου. Ο πατέρας του ήταν κομισάριος. Μετά την αποφοίτηση του από το ενοριακό σχολείο του Ιλλίντσι και το Γυμνάσιο του Βίνιτσα το 1820, εισήχθηκε στο Λύκειο του Κρέμενετς, από όπου τέλειωσε τις σπουδές του το 1825. Στις αρχές του 1825, ο Παντούρα έλαβε μέρος σε συνέλευση της Πολωνικής Πατριωτικής Νεολαίας (*Narodowe Towarystwo Patriotyczne*) και συνεργάστηκε με Δεκεμβριστές στο Ζζιτόμιρ. Στη συνέλευση, μεταξύ άλλων θεμάτων, συζητήθηκε το θέμα μιας *ανεξάρτητης* *Ουκρανίας* ('Μικρή Ρωσία')- ο Παντούρα ήταν ομιλητής σε αυτό το θέμα.

Ζούσε ως κάτοικος ποιητής στα κτήματα μεγιστάνων.

Συμμετείχε στην εξέγερση του Νοέμβρη του 1830-1831 για την αποφυλάκιση του φίλου του Βάτσλαβ Ζζέβσκι, στον οποίο είχε αφιερώσει ένα ποίημα, το *χρυσό γένι*. Το 1832, ο Παντούρα φυλακίστηκε από τις αρχές του τσάρου.

Μετά την αποφυλάκιση του, έζησε στο κτήμα του στη Μάχνιβκα και εργάστηκε ως δάσκαλος. Έλαβε μέρος στο Πανσλαβικό Κογκρέσο της Πράγας του 1848 ως εκπρόσωπος της Πολωνίας.

Ο Παντούρα δήλωνε στα έργα του θαυμαστής του κοζακικού πολεμικού πνεύματος. Έγραψε στα πολωνικά το *Hej sokoły* και μετέφρασε στα ουκρανικά το πολωνικό ποίημα του Άνταμ Μικίεβιτς 'Κόνραντ Βάλλενροντ'.

Παραπομπές
----------

1. ↑  d:Q15074437: «Падура, Тимко» (Ρωσικά)
2. ↑  psb.21484.1.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Tymko Padura στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 161087585
* **Europeana**: agent/base/20589
* ISNI: 0000 0001 1094 6578
* GND: 103334074X
* NKC: js2016925408

 |

 |
Ο **Ονησίκριτος** (πιθ. Αστυπάλαια, 360 π.Χ. – 290 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ιστορικός του 4ου αιώνα π.Χ. που καταγόταν από την Αίγινα ή την Αστυπάλαια.

Ο Ονησίκριτος υπήρξε σε προχωρημένη ηλικία μαθητής του Διογένη. Πήρε μέρος στην εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου και έφθασε μέχρι την Ινδία ως αρχιπλοηγός του στόλου του Νεάρχου. Ήταν ιδιαίτερα καταρτισμένος ναυτικός. Ο Μέγας Αλέξανδρος ανέθεσε στον Ονησίκριτο το 326 π.Χ. να συνομιλήσει με τους γυμνοσοφιστές της Ινδίας.

Το έργο του Ονησίκριτου για τον Μέγα Αλέξανδρο δεν σώθηκε (διασώθηκε μόνον ο τίτλος του: *«Πῶς Ἀλέξανδρος ἤχθη»*),σώθηκαν όμως αποσπάσματα από άλλα έργα του που μας πληροφορούν για την αρχαία Ινδία και τους κατοίκους της. Φαίνεται να έγραψε τα έργα του στην αυλή του βασιλιά Λυσιμάχου της Θράκης. Κατά την αρχαιότητα θεωρούσαν τον Ονησίκριτο κομπορρήμονα και αναξιόπιστο, ακόμα και ο ίδιος ο Αλέξανδρος. Τα έργα του θεωρούνταν αναξιόπιστα ακόμη και από μετέπειτα ιστοριογράφους, όπως τον Αρριανό. Ο Στράβων π.χ. μνημονεύει τις υπερβολές του και την αγάπη του για τα θαυμαστά πράγματα. Ωστόσο, ένα απόσπασμά του, όπου συνομιλεί με Ινδούς *γυμνοσοφιστές* φανερώνει άνθρωπο πνευματώδη και οξυδερκή παρατηρητή. Ο *Περίπλους* του (των ακτών της Ινδίας) ενσωματώθηκε από τον Ιούβα Β΄ τον Μαυριτανό με απομνημονεύματα ταξιδιών από τον Νέαρχο και άλλους γεωγράφους, και κυκλοφορήθηκε από αυτόν υπό το όνομα του Ονησικρίτου, αποτελώντας σημαντική πηγή για τον Πλίνιο.

Πηγή
----

* Ιωάννη Κακαβούλια: *Ελληνική Γραμματολογία (αρχαία και βυζαντινή)*, εκδ. Νικόδημος, Αθήνα

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Ονησίκριτος ο Αστυπαλαιεύς (Αστυπάλαια ή Αίγινα, 4ος αι. π.Χ.). - Εκδοτική Αθηνών Α.Ε.». *www.greekencyclopedia.com*. Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2022.
2. 1 2  «ONESICRITO in "Enciclopedia Italiana"». *www.treccani.it* (στα Ιταλικά). Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2022.
3. ↑  «Αρχαία Ελληνική Ιστοριογραφία». *www.greek-language.gr*. Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2022.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 270149294088480520623
* GND: 102401063
* BIBSYS: 95003767

 |

 |

  



|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Κυνικοί φιλόσοφοι |
| --- |
|  |
| Ελληνική περίοδος | 
* Αντισθένης
* Βίων ο Βορυσθενίτης
* Διογένης ο Κυνικός
* Διόδωρος
* Ζωΐλος
* Κράτης ο Θηβαίος
* Κερκίδας
* Μένιππος
* Μελέαγρος
* Μητροκλής
* Ονησίκριτος
* Τέλης
* Φιλίσκος της Αίγινας
* Φοίνικας ο Κολοφώνιος
 |
|  |
| Ρωμαϊκή περίοδος | 
* Θεαγένης
* Δίων ο Χρυσόστομος
* Περεγρίνος
* Σαλλούστιος
 |

 |
Η θεωρία του πετάλου υποστηρίζει ότι η άκρα αριστερά και η άκρα δεξιά είναι πιο κοντά η μία στην άλλη παρά στο πολιτικό κέντρο.
H **θεωρία των δύο άκρων** ισχυρίζεται ότι η ακροαριστερά και η ακροδεξιά έχουν αρκετά κοινά στοιχεία και ομοιότητες, σε αντίθεση με την πιο διαδεδομένη αντίληψη ότι βρίσκονται στα αντίθετα άκρα ενός γραμμικού πολιτικού συνεχούς, όπως υπονοεί και η παραδοσιακή ορολογία που παραπέμπει σε μία αντίθετη «δεξιά» και «αριστερά». Οι υποστηρικτές της θεωρίας υποστηρίζουν πως η ακροαριστερά και η ακροδεξιά έχουν ως κοινά σημεία την τάσης τους να βαρύνουν τον αυταρχισμό, τον κρατισμό ή τον ολοκληρωτισμό, ενώ περιφρονούν τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες και περιορίζουν την ελευθερία του λόγου στην ελευθερία του δικού τους λόγου. Η θεωρία ισχυρίζεται ότι σε κάποιες περιπτώσεις μοιράζονται και τον αντισημιτισμό, αν και με διαφορετικά επιχειρήματα. Η πρωιμότερη χρήση του όρου φαίνεται να είναι από το βιβλίο *Le Siècle des idologiques* του Ζαν-Πιέρ Φαγιέ του 2002. Άλλοι έχουν αποδώσει τη θεωρία στο Σέιμουρ Μάρτιν Λίπσετ, τον Ντέιβιντ Μπελ και το «πλουραλιστικό σχολείο».

Κριτική
-------

Η θεωρία των δύο άκρων χαρακτηρίζεται συχνά ως μια υπεραπλούστευση των πολιτικών ιδεολογιών, αγνοώντας θεμελιώδεις διαφορές μεταξύ τους. Η θεωρία των δύο άκρων δεν χαίρει υποστήριξης από τους ακαδημαϊκούς κύκλους.

Πηγές
-----

1. ↑  Encel, Frédéric; Thual, François (2004-11-13). «United States-Israel: A friendship that needs to be demystified». *Le Figaro* (Paris). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2007-09-30.. Ανακτήθηκε στις 2009-02-13. *«Jean-Pierre Faye's famous horseshoe theory (according to which extremes meet) finds verification here more than in other places, and the two states of delirium often mingle and meet, unfortunately spreading beyond these extremist circles. But contrary to the legend deliberately maintained and/or the commonplace believed in good faith, Israel and the United States have not always been allies; on several occasions their relations have even been strained.»*
2. ↑  Trotsky, Leon (1938) "Morals" via Marxists.org
3. ↑  Choat, Simon. «'Horseshoe theory' is nonsense – the far right and far left have little in common». *The Conversation* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2022.
4. ↑  Berlet, Chip· Lyons, Matthew N. (2000). *Right-Wing Populism in America: Too Close for Comfort*Δωρεάν πρόσβαση υπoκείμενη σε περιορισμένη δοκιμή, συνήθως απαιτείται συνδρομή. New York: Guilford Press. σελ. 342.
Ο **Στρατής Π. Αναστασέλλης** είναι καλλιτέχνης, συγγραφέας θεατρικών παραστάσεων και ζωγράφος από τη Λέσβο. Είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Γεννήθηκε στην Αγιάσο της Λέσβου το 1908 και απεβίωσε το 1997

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Από νωρίς μπήκε στο στίβο της πνευματικής δημιουργίας. Υπήρξε μελετητής των λαογραφικών θησαυρών της Λέσβου, ιδιαίτερα
της πατρίδας του Αγιάσου, από το 1931. Παρόλο πού τον έτρωγε η καθημερινή βιοπάλη, ένιωθε πάντα έντονα την ανάγκη για πνευματικές αναζητήσεις.

Έργο
----

Το ερασιτεχνικό θέατρο τον κέρδισε. Το αξιόλογο σατιρικό και λογοτεχνικό του έργο βρίσκεται συγκεντρωμένο τόσο στα βιβλία του
«Βλουτίνα Γιαπρακάδινα», «Ανάστα ο Λαός», «Κερατοζωή», όσο και στον αλησμόνητο «Τρίβολο» και στις άλλες τοπικές εφημερίδες και περιοδικά της Λέσβου και των Αθηνών. Τα θεατρογραφήματα του «Γοι ψοφ», οι «Ζαμπνιές», σε γνήσιο αγιασώτικο διαλεκτικό ιδίωμα, σημείωσαν από σκηνής μεγάλη θεατρική επιτυχία.

Πηγές
-----

* Δεκατρεισέλιδο πρόγραμμα Λεσβιακής Επιθεώρησης "η Αφαλουτρυπίδα" των Αναστασέλλη και Χατζημανώλη (Ψηφιοποιημένο Αρχείο προς δημοσίευση από το Φιλοτεχνικό Όμιλο Μυτιλήνης "ο Θεόφιλος")
* Κοτζιάς Αλέξανδρος, Κριτική για την Κερατοζωή, Η Καθημερινή, 4/4/1976.
* Παπαδόπουλος Λευτέρης, «Στρατής Αναστασέλλης», Η λέξη137, 1-2/1997, σ.77-80.
* Ραυτόπουλος Δ. «Ο Στρατής Αναστασέλλης από τη Μυτιλήνη», Επιθεώρηση ΤέχνηςΙΔ΄, ετ.Ζ΄, 7/1961, αρ.79, σ.21-25.
* Τσιάμης Μήτσος Ν. «Στρατή Π. Αναστασέλλη, Βλουτίνα Γιαπρακάδινα», Λεσβιακός Κήρυξ, 16/7/1975 (τώρα και στον τόμο Αναφορές σε λέσβιους συγγραφείς (1979-1989), σ.9-11. Αθήνα, Παπαδήμας, 1990).
* Τσιάμης Μήτσος Ν. «Στρατής Αναστασέλλης», Μορφές του ΑιγαίουΙΙ, σ.71-79. Αθήνα, Παπαδήμας, 1990.
* Αιολικά Φύλλα43, 10/1996.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ελλήνων Λογοτεχνών Αναστασέλλης Στρατής[*νεκρός σύνδεσμος*]
Συντεταγμένες: 15°33′48″N 61°18′42″W﻿ / ﻿15.56333°N 61.31167°W﻿ / 15.56333; -61.31167

Ο **Άγιος Λουκάς** (αγγλικά: Saint Luke) είναι η μικρότερη ενορία της Δομινίκας. Πρωτεύουσα είναι η Πουάν Μισέλ. Έχει έκταση 7,77 τ.χλμ.. Έχει πληθυσμό 1.576 κατοίκων (2001) και πυκνότητα 203 κατοίκων ανά τ.χλμ.

Γεωγραφία
---------

Ο Άγιος Λουκάς βρίσκεται νοτιοδυτικά της Δομινίκας. Συνορεύει στα βόρεια με τον Άγιο Γεώργιο, στα νότια με τον Άγιο Μάρκο και στα ανατολικά με τον Άγιο Πατρίκιο. Έχει έκταση 7,77 τ.χλμ.. Είναι η μεκρότερη ενορία σε έκταση και σε πληθυσμό.

Χωριά
-----

* Πουάν Μισέλ (Λα Πουάν) (είναι το μόνο χωριό).

Μεταφορές
---------

Ο Άγιος Λουκάς βρίσκεται νότια του Αγίου Γεωργίου, ο οποίος συμπεριλαμβάνει το μικρότερο από τα μόνο δύο αεροδρόμια της Δομινίκας, το Αεροδρόμιο Κέινφιελντ, που βρίσκεται στη Ροζό.

Σημαντικά πρόσωπα
-----------------

Ο Άγιος Λουκάς, και σηγκεκριμένα η Πουάν Μισέλ ήταν το μέρος που γεννήθηκε η πρώτη γυναίκα Πρωθυπουργός της Δομινίκας, η Γιουγκένια Τσαρλς ή Ντέιμ Μέρι Γιουγκένια Τσαρλς (Dame Marry Eugenia Charles).

Η Ντέιμ Μέρι Γιουτζήνια Τσαρλς, η πρώτη γυναίκα Πρωθυπουργός της Δομινίκας

Δείτε επίσης
------------

* Ενορίες της Δομινίκας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Saint Luke Parish, Dominica στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ενορίες της Δομινίκας |
| --- |
|  |
| 
* Άγιος Ανδρέας
* Άγιος Γεώργιος
* Άγιος Δαβίδ
* Άγιος Ιωάννης
* Άγιος Ιωσήφ
* Άγιος Λουκάς
* Άγιος Μάρκος
* Άγιος Πατρίκιος
* Άγιος Παύλος
* Άγιος Πέτρος
 |

 |
Η **Transavia Airlines C.V**, γνωστή ως **Transavia**, είναι ολλανδική αεροπορική εταιρία χαμηλού κόστους, η οποία λειτουργεί ως ανεξάρτητο μέλος της Air France-KLM.

Η κύρια βάση της είναι στο Διεθνές Αεροδρόμιο Σκίπχολ, ενώ τα διεθνή αεροδρόμια του Αιντχόβεν και του Ρότερνταμ αποτελούν τις δευτερεύουσες βάσεις της εταιρίας. Στη Γαλλία το Διεθνές Αεροδρόμιο Ορλύ είναι η κύρια βάση της θυγατρικής της εταιρίας Transavia France.

Η **Transavia** λειτουργεί προγραμματισμένες πτήσεις αλλά και πτήσεις τύπου τσάρτερ προς 88 προορισμούς. Τα κεντρικά γραφεία της εταιρίας βρίσκονται στο κτίριο TransPort, στο Διεθνές Αεροδρόμιο Σκίπχολ του Άμστερνταμ.

Ιστορία
-------

Τα πρώτα νέα σχετικά με την ίδρυση νέας εταιρίας τσάρτερ στην Ολλανδία, μετά τη MartinAir άρχισαν να διαδίδονται την άνοιξη του 1966. Τότε, ο John Block, παλιό μέλος της ΜartinAir στην Ολλανδία ήθελε να αναλάβει το εγχείρημα. Η άδεια δόθηκε στις 14 Νοεμβρίου του 1966 και δύο μέρες μετά ξεκίνησαν οι πρώτες εμπορικές πτήσεις.

Τα γραφεία της εταιρίας βρίσκονταν στο παλίο Αεροδρόπιο Σχίπχολ. Δέκα χρόνια μέτα την ίδρυση της εταιρίας, η Transavia είχε καταφέρει να κερδίσει το 45% της αγοράς στις διακοπές στην Ολλανδία και να γίνει ο κύριος ανταγωνιστής της MartinAir. To 1986 το διακριτικό άλλαξε από Transavia Holland σε Transavia Airlines. Από τις 26 Οκτωβρίου του 1986, η Transavia ξεκίνησε καθημερινές πτήσεις από το Άμστερνταμ στο Αεροδρόμιο Γκάτγουικ του Λονδίνου.

Το 1991, το 80% των μετοχών της εταιρίας πωλήθηκαν στην KLM. To 1998 η Transavia έγινε η πρώτη ξένη αεροπορική εταιρία που πραγματοποίησε εγχώριες πτήσεις στην Ελλάδα. Το 2003 η KLM αγόρασε και το εναπομείναν 20% των μετοχών της Transavia, έχοντας πια ολόκληρο το 100% των μετοχών της εταιρίας.

Στις αρχές του 2000, η Transavia ήταν ακόμα εταιρία charter με θυγατρική την Basiq Air. Για να δυναμώσει την εικόνα της, οι δύο εταιρίες συνενώθηκαν υπό το όνομα transavia.com στην 1 Ιανουαρίου 2005.

Η Transavia έχει μια ακόμα εταιρία στη Γαλλία, την Transavia France η οποία έχει βάση το Διεθνές Αεροδρόμιο Ορλύ στο Παρίσι. Η Transavia France κάνει πτήσεις χρησιμοποιώντας 10 Boeing 737-800

Στόλος
------

### Σημερινός στόλος

Από τον Δεκέμβριο του 2013, ο στόλος της Transavia αποτελείται από τα παρακάτω αεροσκάφη. Όλα είναι εξοπλισμένα με winglets.

| Στόλος |
| --- |
| Αεροσκάφη | Σύνολο | Παραγγελίες | Επιβάτες |
| Boeing 737-700 | 9 | 0 | 149 |
| Boeing 737-800 | 26 | 0 | 189 |

### Υπηρεσίες κατά την πτήση

Η Transavia προσφέρει την υπηρεσία "Buy on Board" πουλώντας φαγητά και ποτά κατά την πτήση.

### Πολιτική αποσκευών

Ξεκινώντας από τις 5 Απριλίου 2011, η Transavia εισήγαγε καταβολή τέλους για αποσκευές. Επίσης, οι κανόνες για τις αποσκευές άλλαξαν και το μέγιστο επιτρεπόμενο βάρος για χειραποσκευή αυξήθηκε από 5kg σε 10kg.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Δεκεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 1 Φεβρουαρίου 2014.
2. ↑
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 17 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 1 Φεβρουαρίου 2014.
.
Ο **Δημήτριος** ή **Μήτσος Γιαννακόπουλος** (... - 4 Νοεμβρίου 1943) ήταν Έλληνας δικηγόρος, στέλεχος του ΕΔΕΣ Αθηνών. Ήταν υπέρμαχος της συνεργασίας με το ΕΑΜ. Δολοφονήθηκε για τη δράση του στις 4 Νοεμβρίου 1943.

Νεανικά Χρόνια
--------------

Μεγάλωσε σε χωριό στη περιοχή των Καλαβρύτων. Σπούδαζε ενώ παράλληλα εργαζόταν ως εφημεριδοπώλης.

Κατοχή
------

Στην Κατοχή ο Δημήτριος Γιαννακόπουλος ήταν εκδότης της εφημερίδας *Νέα Ζωή* και διευθυντής της εφημερίδας *Δημοκρατική Σημαία* που κυκλοφορούσαν τότε παράνομα. Τον καιρό των συγκρούσεων του ΕΔΕΣ με το ΕΑΜ ήταν υπέρμαχος της συνεργασίας και όχι της περαιτέρω ρήξης. Αντιτάχθηκε σφοδρά στον δοσιλογικό ΕΔΕΣ Αθηνών που συνεργαζόταν με την Κυβέρνηση και την συμμετοχή του στα τάγματα ασφαλείας.

### ΕΔΕΣ Αθήνας

Ο ΕΔΕΣ Αθηνών είχε διασπαστεί σε δύο πτέρυγες. Η μια συνεργαζόταν πλήρως με τις αρχές Κατοχής και η άλλη επέμενε στην αγωνιστική γραμμή. Ο Γιαννακόπουλος ανήκε στην *αγωνιστική* πτέρυγα του ΕΔΕΣ. Ο στρατιωτικός ηγέτης του ΕΔΕΣ Ναπολέων Ζέρβας από την Ήπειρο, αλληλογραφεί και με τις δύο πτέρυγες αν και η δοσιλογική πτέρυγα συνεργάζεται με την Ειδική Ασφάλεια και κυκλοφορούν λίστες προγραφών εναντίον του *αγωνιστικού* ΕΔΕΣ.

Το αποτέλεσμα ήταν να δολοφονηθεί για τις πολιτικές του θέσεις από τους συνεργάτες των κατοχικών δυνάμεων. Τον δολοφόνησε απόσπασμα ατόμων που έφεραν τα διακριτικά του ΕΛΑΣ ώστε να μεγαλώσει περισσότερο το χάσμα μεταξύ των δύο οργανώσεων. Η ΟΠΛΑ στην πρώτη προκήρυξη της ανέφερε το γεγονός και κατήγγειλε τους δολοφόνους ενώ υποσχέθηκε εκδίκηση.
Μεταξύ άλλων έγιναν πολλαπλές απόπειρες δολοφονίας άλλων στελεχών του αγωνιστικού ΕΔΕΣ όπως του Ελευθέριου Δέπου, Μανώλη Λιτίνα (θα εκτελεστεί από τους Γερμανούς αργότερα). Συνέπεια και αυτών ο *αγωνιστικός* ΕΔΕΣ Αθηνών τέλη του 1943 θα πάψει να έχει πολιτική υπόσταση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αλέξανδρος Λ. Ζαούσης, *Λέλα Καραγιάννη. Η Μπουμπουλίνα της Κατοχής 1941 - 1944*, Ωκεανίδα, Αθήνα 2004, σελ. 142.
2. ↑  Δημοκρατική Σημαία, Αθήνα 26 Νοεμβρίου 1943
3. ↑  ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑΝ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΔΙΑΙΡΕΣΗΣ - ΑΥΤΟΘΥΣΙΑΙ, ΣΦΑΛΜΑΤΑ, ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΟΙ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΙ, ΠΡΟΔΟΣΙΑ, ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ ΚΑΙ ΠΡΑΞΕΙΣ - ΥΠΟ ΔΙΟΝ. ΜΠΕΝΕΤΑΤΟΥ - ΕΚΔΟΣΗ «ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΦΩΝΗΣ» - ΑΘΗΝΑ 1947 σελ 57
4. ↑  ΣΤΕΜΜΑ ΚΑΙ ΣΒΑΣΤΙΚΑ τόμος β', Χάγκεν Φλάισερ Το Βήμα βιβλιοθήκη, σελ 23
5. ↑  Διονυσίου Μπενετάτου, η Αντίσταση χωρίς πέπλα, εκδόσεις Δωδώνη 1981 σελ 56
6. ↑  Η πρώτη προκήρυξη της Ο.Π.Λ.Α. Νεόμβριος 1943
7. ↑  ΣΤΕΜΜΑ ΚΑΙ ΣΒΑΣΤΙΚΑ ό.π σελ 25
Ο **Λαυρέντιος** (ιταλικά : *Lorenzo*, λατινικά : *Laurentius*), (απεβίωσε το 717 στη Νάπολη), ήταν επίσκοπος της Νεαπόλεως από το 701 έως το 717. Τιμάτε ως άγιος από την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία.

Βιογραφία
---------

Η κύρια ιστορική πηγή για τον Λαυρέντιο της Νεάπολης είναι το πρώτο μέρος των «Πράξεων των Ναπολιαντών Επισκόπων» που γράφτηκε στις αρχές του 8ου-9ου αιώνα από ανώνυμο συγγραφέα. Δεν υπάρχουν πληροφορίες για την καταγωγή και τα πρώτα χρόνια της ζωής του. Ανέβηκε στην επισκοπική έδρα της Νάπολης μετά τον θάνατο του Αγίου Ιουλιανού το 701.

Σχεδόν τίποτα δεν είναι γνωστό για τη διοίκηση της επισκοπής της Νάπολης από τον Λαυρέντιο. Το Liber Pontificalis αναφέρει ότι υπό αυτόν τον επίσκοπο, ο Πάπας Κωνσταντίνος επισκέφτηκε τη Νάπολη τον Οκτώβριο του 710. Εδώ συναντήθηκε με τον νέο έξαρχο της Ραβέννας, τον Ιωάννη Γ΄, και στη συνέχεια συνέχισε την πορεία του προς την Κωνσταντινούπολη προς την αυλή του βυζαντινού αυτοκράτορα Ιουστινιανού Β'.

Οι Πράξεις των Ναπολιαντών επισκόπων αναφέρουν επίσης ότι στα μέσα της δεκαετίας του 710 μαίνεται μια σοβαρή επιδημία βουβωνικής πανώλης στην Καμπανία, σκοτώνοντας ένα άτομο μέσα σε τρεις ημέρες. Υπήρχαν τόσοι πολλοί νεκροί που δεν υπήρχαν αρκετοί άνθρωποι στη Νάπολη για να θάψουν αυτούς που μόλις είχαν πεθάνει. Πολλοί από τους εναπομείναντες Ναπολιτάνους, φεύγοντας από την πανούκλα, έφυγαν από την πόλη στα κοντινά νησιά. Πιθανώς, ήταν ακριβώς λόγω της πανώλης που ο επίσκοπος Λαυρέντιος δεν μπόρεσε το 717 να ευλογήσει τον ναπολιτάνικο στρατό που βάδιζε στην Κούμα, και αυτό έπρεπε να γίνει από τον πρεσβύτερο Σέργιο. Ως ανταμοιβή για τη διεξαγωγή αυτής της τελετής, ο δούκας Ιωάννης Α' υποσχέθηκε στον Σέργιο να προωθήσει τον διορισμό του ως Ναπολιτάνου επισκόπου.

Ο Λαυρέντιος πέθανε στα τέλη του 717, έχοντας θητεύσει της επισκοπής Νεάπολης για δεκαπέντε χρόνια, οκτώ μήνες και είκοσι έξι ημέρες. Ο πρεσβύτερος Σέργιος έγινε διάδοχός του μετά από αίτημα του Δούκα Ιωάννη Α'. Αυτή η εκλογή ήταν η πρώτη ιστορικά γνωστή παρέμβαση των κοσμικών ηγεμόνων της Νεάπολης στην εκλογή των αρχηγών της τοπικής επισκοπής.

Λίγο μετά το θάνατό του, ο Λαυρέντιος άρχισε να τιμάται από τους Ναπολιτάνους ως άγιος. Επί του παρόντος, τα λείψανά του φυλάσσονται κάτω από τον βωμό του Καθεδρικού Ναού της Νεάπολης, μαζί με τα λείψανα των επισκόπων Ιουλιανού, Σεργίου Α' και Αθανασίου Α'.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΙουλιανός | **Επίσκοπος Νάπολης**701-717 | ΔιάδοχοςΣέργιος Α΄ |

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Cronotassi dei Vescovi, Chiesa di Napoli
2. ↑  Francesco Ceva Grimaldi (marchesi di Pietracatella.), Memorie storiche della città di Napoli
3. 1 2 3  Zigarelli D. M. Biografie dei vescovi e arcivescovi della Chiesa di Napoli, Napoli, Stabilimento tipografico di G. Gioja, 1861, page 24
4. ↑  Liber Pontificalis (глава 90).
5. ↑  Le Liber Pontificalis, Duchesne L, Paris, Ernest Thorn, 1886, pages 389—390
6. ↑  Кулаковский, Юлиан Андреевич, *История Византии Т. 3: 602—717* , СПб, Алетейя, 1996, страницы 277—279, isbn 5-89329-005-4
7. 1 2  Schipa M.Il Mezzogiorno d’Italia anteriormente alla monarchiα, Bari|, Gius. Laterza & Figli, 1923, pages 31—32
Συντεταγμένες: 37°58′21.61″N 23°44′37.03″E﻿ / ﻿37.9726694°N 23.7436194°E﻿ / 37.9726694; 23.7436194

Το **άγαλμα του Χάρι Τρούμαν** είναι ορειχάλκινο άγαλμα του 33ου Προέδρου των ΗΠΑ, Χάρι Τρούμαν. Φιλοτεχνήθηκε από τον γλύπτη Φέλιξ Γουέλτον, εχει ύψος 3,20 μέτρων και στηρίζεται σε ένα μαρμάρινο βάθρο. Βρίσκεται στη συμβολή της Λεωφόρου Βασιλέως Κωνσταντίνου 42 με την Οδό Βασιλέως Γεωργίου Β΄ στο κέντρο της Αθήνας, στην περιοχή της Ρηγίλλης. Στήθηκε το 1963 χωρίς την άδεια της δημοτικής αρχής. Γύρω από τον ανδριάντα υπάρχουν οκτώ στήλες ύψους 1,85 μέτρων, στις οποίες αναγράφονται σε ελληνικά και αγγλικά κείμενα ευγνωμοσύνης του ελληνικού λαού για τον Τρούμαν και ο λόγος του ιδίου για την αποστολή στρατιωτικής και οικονομικής βοήθειας στην Ελλάδα, μέσω του Σχεδίου Μάρσαλ μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Αντιδράσεις και βανδαλισμοί
---------------------------

Το άγαλμα έχει βανδαλιστεί πολλές φορές από την τοποθέτησή του. Κατά τη διάρκεια της χούντας των συνταγματαρχών, στο άγαλμα έγιναν δύο βομβιστικές επιθέσεις με τη δεύτερη μάλιστα να έχει και θύμα έναν αστυνομικό. 

Τον Μάρτιο του 1986 εξερράγη στο άγαλμα ισχυρή ωρολογιακή βόμβα. Με αφορμή την επίθεση ο τότε δήμαρχος Αθηναίων Δημήτρης Μπέης πρότεινε αντί του Τρούμαν να τοποθετηθεί άγαλμα του Αβραάμ Λίνκολν, αλλά η πρότασή του απορρίφθηκε. Την επόμενη χρονιά η αριστερή τρομοκρατική οργάνωση ΕΛΑ ανατίναξε το άγαλμα και το έβαψε με κόκκινη μπογιά. Η επόμενη επίθεση έλαβε χώρα το 1997, όταν τα πόδια του αγάλματος πριονίστηκαν με αποτέλεσμα να πέσει στην πλατεία. Το άγαλμα επανατοποθετήθηκε δύο χρόνια αργότερα, το 1999 κατά την επίσκεψη του προέδρου Μπιλ Κλίντον στην Ελλάδα.

Το 2007, κατά τη διάρκεια αντιαμερικανικής πορείας στην Αθήνα, διαδηλωτές έδεσαν το άγαλμα με σκοινιά και το τράβηξαν στο έδαφος. Το 2013 το άγαλμα υπέστη βανδαλισμό και βάφτηκε με κόκκινη μπογιά. Τον Απρίλιο του 2018 διαδηλωτές προσπάθησαν να πριονίσουν τα πόδια του αγάλματος με γωνιακό τροχό έτσι ώστε στη συνέχεια να το ρίξουν με σκοινιά. Η προσπάθεια αυτή αποτράπηκε μετά από παρέμβαση των ΜΑΤ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Σήμερα .gr, Σαν. «Το Άγαλμα Τρούμαν». *Σαν Σήμερα .gr*. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2020.
2. 1 2  «Άγαλμα Τρούμαν: Από την παράνομη τοποθέτηση στις πτώσεις». *ΑΣΤΥρίες*. 16 Σεπτεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2020.
3. ↑  Kamm, Henry; Times, Special To the New York (1987-01-15). «Athens Said to Agree to Put Truman Statue Back» (στα αγγλικά). *The New York Times*. ISSN 0362-4331.. Ανακτήθηκε στις 2020-03-12.
4. ↑  life, DOC TV | documenting everyday. «Το πιο μισητό άγαλμα των Αθηνών | DOC TV | documenting everyday life». *www.doctv.gr*. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2020.
5. ↑  «Ξύλο, χημικά και συλλήψεις για τα μάτια του Τρούμαν». *Εφημερίδα των Συντακτών*. 16 Απριλίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-04-16.. Ανακτήθηκε στις 2018-04-16.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «Άγαλμα Τρούμαν: Γιατί είναι το πιο 'μισητό' στην Ελλάδα». *www.news247.gr*. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2020.
Ο **Ιάκωβος Μόσκος** ή **Ιάκωβος Μόσχος** (Αστυπάλαια, περί το 1680 - Όρος Σινά, Αίγυπτος, δεκαετία 1730) ήταν Έλληνας ζωγράφος. Το ίδιο επώνυμο είχαν άλλοι τρεις κορυφαίοι ζωγράφοι της εποχής του ο Ιωάννης Μόσχος, ο Ηλίας Μόσκος and Λέος Μόσχος. Τα έργα του σχετίζονται με την Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης Όρους Σινά, ζωγράφιζε στην τυπική *"Ελληνική μανιέρα"*, ήταν ενεργός τόσο την εποχή του Ροκοκό όσο και του Μπαρόκ στην Ελληνική τέχνη. Ο Ιωάννης Κορνάρος εξέθεσε τα έργα του, σχεδίαζε το ιερό Όρος Σινά με την τοποθεσία όπου ο Μωυσής πήρε τις 10 εντολές από τον Θεό. Έχουν διασωθεί 8 από τα έργα του.

Βιογραφία
---------

Ο Ιάκωβος Μόσκος γεννήθηκε στην Αστυπάλαια και ήταν έντονα ενεργός ζωγράφος στις αρχές του 18ου αιώνα (1700-1725), κατόπιν ταξίδευσε στο Όρος Σινά και έγινε μοναχός. Δεν υπάρχουν έγγραφα τα οποία να πιστοποιούν την συγγένεια του με τους άλλους τρεις κορυφαίους ζωγράφους με τους οποίους είχε το ίδιο επώνυμο, ήταν εξαιρετικά διαδεδομένο στην Κρητική Σχολή. Ο πίνακας του με θέα το Όρος Σινά και με σκηνές από την μοναστική ζωή ήταν το κορυφαίο ιστορικό κειμήλιο τόσο σε όλη την θρησκευτική κοινότητα του Όρους όσο και της Μονής της Αγίας Αικατερίνης του Σινά. Οι διαστάσεις του ήταν 28.7 Χ 39.1 Χ 1.9 εκατοστά με την επιγραφή *"ΘΕΟΒΑΔΙCΤΟΝ ΟΡΩC CΗΝΑ"*.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Hatzidakis & Drakopoulou 1997, σ. 203
3. ↑  Hatzidakis & Drakopoulou 1997, σ. 203
4. ↑  Collins, Kristen M. (2006). Holy Image, Hallowed Ground: Icons from Sinai. Los Angeles: California: J. Paul Getty Museum. σ. 235

Πηγές
-----

* Collins, Kristen M. (2006). Holy Image, Hallowed Ground: Icons from Sinai. Los Angeles: California: J. Paul Getty Museum.
* Hatzidakis, Manolis; Drakopoulou, Evgenia (1997). Έλληνες Ζωγράφοι μετά την Άλωση (1450-1830). Τόμος 2: Καβαλλάρος - Ψαθόπουλος [Greek Painters after the Fall of Constantinople (1450-1830). Τομ. 2: Kavallaros - Psathopoulos]. Athens: Center for Modern Greek Studies, National Research Foundation.
Οι **Κρητικές Αερογραμμές** ήταν μια βραχύβια αεροπορική εταιρεία με βάση στο Ηράκλειο της Κρήτης και λειτούργησε μεταξύ 1993 και 1995.

Ιστορικό
--------

Cretan Airlines
Οι Κρητικές Αερογραμμές ιδρύθηκαν το 1993 από Κρήτες επιχειρηματίες ενεργούς στον τομέα του τουρισμού. Ο σκοπός τους ήταν να λειτουργήσουν μια αεροπορική εταιρεία η οποία θα μετέφερε τουρίστες σε αεροδρόμια κοντά στα ξενοδοχεία τους. Οι Κρητικές Αερογραμμές ήταν η πρώτη Ελληνική αεροπορική εταιρεία που πραγματοποίησε πτήσεις με αεροσκάφη τύπου Airbus A320 τα οποία ήταν μισθωμένα από την Adria Airways. Όμως, η επιβατική κίνηση κατά τους χειμερινούς μήνες ήταν αρκετά χαμηλή, κάτι που οδήγησε την εταιρεία σε μεγάλες οικονομικές απώλειες. Έτσι, οι ιδιοκτήτες της οδηγήθηκαν να διακόψουν τη λειτουργία της εταιρείας στις αρχές του 1995. Κατά την περίοδο αυτή, η εταιρεία είχε μεταφέρει περισσότερους από 100.000 επιβάτες και είχε προσωπικό περίπου 250 ατόμων.

Δρομολόγια
----------

Οι Κρητικές Αερογραμμές εκτελούσαν προγραμματισμένα δρομολόγια μεταξύ Κρήτης και πόλεων σε Γερμανία, Ιταλία και Γαλλία.

Στόλος
------

Ο στόλος των Κρητικών Αερογραμμών αποτελούνταν από πέντε αεροσκάφη Airbus A320:

* SX-BAS (S5-AAA)
* SX-BAT (S5-AAB)
* SX-BAU (S5-AAC)
* SX-BAX (N431LF, TC-ONG και N316DA)

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Cretan Airlines** |

* Φωτογραφίες αεροσκαφών της Cretan Airlines - Airliners.net

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
 Αεροπορικές εταιρείες της Ελλάδας |
| --- |
|  |
| Ενεργές | 
* Air Mediterranean
* Aegean Airlines
* Bluebird Airways
* Ellinair
* GainJet Aviation
* Swiftair Hellas
* Orange2Fly
* Olympic Air
* Olympus Airways
* Sky Express
 |
|  |
| Ανενεργές | 
* Αιολικές Αερογραμμές
* Aeroland Airways
* Aerospace One
* Air Go Airlines
* Air Greece
* AirSea Lines
* Alexandair
* Argo airways
* Astra Airlines
* Athens Airways
* Cretan Airlines
* Cronus Airlines
* EuroAir
* Fly Hellas
* Hellas Jet
* Hellenic Imperial Airways
* Ελληνικαί Αεροπορικαί Συγκοινωνίαι
* Hermes Airlines
* InterJet
* Μακεδονικές Αερογραμμές
* Μινωικές Αερογραμμές
* Ολυμπιακές Αερογραμμές
* Olympic Aviation
* SkyGreece Airlines
* Sky Wings Airlines
* Τεχνικές Αεροπορικές Εκμεταλλεύσεις—Εθνικές Αεροπορικές Γραμμές
* Τεχνικές Αεροπορικές Εκμεταλλεύσεις
* Venus Airlines
 |

 |