recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Μοχαμάντ Μουσά Σαφίκ** (1932–1979) ήταν πρωθυπουργός του Αφγανιστάν. Εκτός από πολιτικός υπήρξε και ποιητής. Έγινε Υπουργός Εξωτερικών το 1971 και πρωθυπουργός τον Δεκέμβριο του 1972. Έχασε και τα δύο αξιώματα όταν ο Μοχάμεντ Ζαχίρ Σαχ ανατράπηκε στις 17 Ιουλίου 1973. Κατάφερε να παραμείνει ζωντανός καθ' όλη τη διάρκεια του καθεστώτος του Μοχάμεντ Νταούντ Χαν, αλλά συνελήφθη μετά το κομμουνιστικό πραξικόπημα του 1978 και εκτελέστηκε μαζί με πολλούς άλλους αντικομμουνιστές πολιτικούς το 1979.

Πρώτα χρόνια
------------

Ο Μοχαμάντ Μουσά Σαφίκ γεννήθηκε στην περιοχή Καμά της επαρχίας Ναγκαράρ του Αφγανιστάν το 1932. Ήταν απόγονος διακεκριμένων Αφγανών πολιτικών, δημοσίων υπαλλήλων και του θρησκευτικού ηγέτη Μαβλαβή Μοχαμάντ Ιμπραχίμ Καμαβί.

Μόρφωση
-------

Ο Μοχαμάντ Μουσά Σαφίκ αποφοίτησε από το Αραβικό Θρησκευτικό Λύκειο της Καμπούλ. Έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο Αλ Αζχάρ στην Αίγυπτο, και έπειτα από Πανεπιστήμιο Κολούμπια στη Νέα Υόρκη.

Πρωθυπουργός
------------

Ως πρωθυπουργός, ο Σαφίκ υποστήριξε τις μεταρρυθμίσεις στη συντηρητική κοινωνία του Αφγανιστάν. Επίσης, επιδίωξε στενότερους δεσμούς με τις Ηνωμένες Πολιτείες και υποσχέθηκε σημαντική μείωση της καλλιέργειας οπίου και του λαθρεμπορίου. Εκτός από αυτό, ήταν επίσης υπεύθυνος για την επίλυση της συνεχιζόμενης διαμάχης για το νερό με το Ιράν μέσω της διπλωματίας. Ο Σαφίκ υπήρξε πρωθυπουργός για επτά μήνες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Gailani, A. Fatima (2000). *Muhammad Musa Shafiq: From Jurist to Prime Minister*. USA: Ta-Ha Publishers Limited. ISBN 9781842000014.
2. ↑  Jalali, Bahar (2005). *Afghanistan: 1963-1973*. Berkeley: University of California, Berkeley. σελ. 240.
3. ↑  Anderson, Jack (2 March 1973) "The Afghanistan Connection" *The Syracuse Post-Standard* (Syracuse, New York) page 5, column 3
4. ↑  Tanwir, Dr M. Halim (2013). *Afghanistan: History, Diplomacy and Journalism Volume 1: History, Diplomacy and Journalism*. USA: Xlibris Corporation. σελ. 197. ISBN 9781479760923.

| Πολιτικά αξιώματα
 |
| --- |
| ΠροκάτοχοςΑμπντούλ Ζαχίρ | **Πρωθυπουργός του Αφγανιστάν**1972 – 1973 | ΔιάδοχοςΝουρ Μουχαμάντ Ταρακί1978–1979 |
|

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 5510149198300474940001
* GND: 112930227X

 |

 |
Η **Μοχάμενταν ΣΚ** (αγγλικά: *Mohammedan SC*) είναι αθλητικός σύλλογος στην Ντάκα του Μπανγκλαντές. Χρώματα του συλλόγου είναι το λευκό και το μαύρο. Δραστηριοποιείται στα αθλήματα του ποδοσφαίρου, του κρίκετ και του χόκεϊ επί χόρτου, ενώ διαθέτει ακόμη τμήματα καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης, χειροσφαίρισης, στίβου, κολύμβησης, ποδηλασίας, επιτραπέζιας αντισφαίρισης, αντιπτέρισης, πυγμαχίας, καράτε και σκάκι.

Το τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών του συλλόγου είναι το πλέον επιτυχημένο. Τα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας διεξάγονται στο Εθνικό Στάδιο Μπανγκαμπάντου, χωρητικότητας 36.000 θεατών. Ο σύλλογος μετέχει στην πρώτη κατηγορία της χώρας, την Πρέμιερ Λιγκ Μπανγκλαντές.

Τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών
------------------------

Το τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών έχει κατακτήσει τα περισσότερα πρωταθλήματα από κάθε άλλο τμήμα του συλλόγου.

### Επιτυχίες

*Τελευταία ενημέρωση: 28 Αυγούστου 2018*.
Εθνικές
* **Κύπελλο Ομοσπονδίας**

Κυπελλούχος (10) 1980\*, 1981, 1982\*, 1983, 1987, 1989, 1995, 2002, 2008, 2009
* **Κύπελλο Ανεξαρτησίας**

Νικήτρια (3): 1972, 1991, 2014
* **Σούπερ Καπ Μπανγκλαντές**

Μικήτρια (2): 2009, 2013
* **Αγά Χαν Γκολντ Καπ**

Μικήτρια (3): 1959, 1964\*, 1968
Περιφερειακές
* **Ντάκα Λιγκ**

Πρωταθλήτρια (19): 1957, 1959, 1961, 1963, 1965, 1966, 1969, 1975, 1976, 1978, 1980, 1982, 1986, 1987, 1988-89, 1993, 1996, 1999, 2002

Τμήμα κρίκετ ανδρών
-------------------

Το τμήμα κρίκετ του συλλόγου αγωνίζεται στην κορυφαία κατηγορία της χώρας. Είναι πολυνίκης της διοργάνωσης του πρωταθλήματος Ντάκα Πρέμιερ Λιγκ.

Άλλα τμήματα
------------

Τα τμήματα χόκεϊ επί χόρτου, πετοσφαίρισης και αντιπτέρισης έχουν κατακτήσει τίτλους στα πρωταθλήματα της χώρας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bangabandhu National Stadium Αρχειοθετήθηκε 2018-09-08 στο Wayback Machine. worldfootball.com

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Η **Νορβηγική Επιτροπή Νόμπελ** (νορβηγικά: *Den Norske Nobelkomité*) επιλέγει τους παραλήπτες του βραβείου Νόμπελ Ειρήνης κάθε χρόνο για λογαριασμό της περιουσίας του Σουηδού βιομήχανου Άλφρεντ Νόμπελ, με βάση τις οδηγίες της επιθυμίας του Νόμπελ.

Τα πέντε μέλη της ορίζονται από το νορβηγικό κοινοβούλιο και σήμερα αντιπροσωπεύουν περίπου το πολιτικό μέρος του εν λόγω φορέα. Στη διαθήκη του, ο Άλφρεντ Νόμπελ ανέθεσε στο Κοινοβούλιο της Νορβηγίας την επιλογή των νικητών του βραβείου Νόμπελ Ειρήνης. Εκείνη την εποχή, η Νορβηγία και η Σουηδία ήταν σε μια χαλαρή προσωπική ένωση. Αν και τα μέλη της διορίζονται από το κοινοβούλιο, η επιτροπή είναι ένας ιδιωτικός οργανισμός που είναι επιφορτισμένος με την παραχώρηση ιδιωτικού βραβείου. Τις τελευταίες δεκαετίες, τα περισσότερα μέλη της επιτροπής είναι πρώην πολιτικοί.

Η επιτροπή επικουρείται από το Νορβηγικό Ινστιτούτο Νόμπελ και τη γραμματεία, ενώ πραγματοποιεί τις συνεδριάσεις της στο κτίριο του ινστιτούτου, όπου επίσης ανακοινώνεται ο νικητής. Η τελετή απονομής των βραβείων, όμως, λαμβάνει χώρα στο Δημαρχείο του Όσλο (από το 1990).

Ιστορία
-------

Η Νορβηγική Επιτροπή Νόμπελ υποβοηθείται από το Νορβηγικό Ινστιτούτο Νόμπελ, που ιδρύθηκε το 1904. Η επιτροπή θα μπορούσε να λάβει και πάνω από εκατό υποψηφιότητες και ζητεί από το Ίδρυμα Νόμπελ, τον Φεβρουάριο κάθε έτους για την έρευνα περίπου είκοσι υποψηφίων. Ο διευθυντής του Ινστιτούτου Νόμπελ λειτουργεί επίσης ως γραμματέας της Νορβηγικής Επιτροπής Νόμπελ.

Εικόνες
-------

* Το Νορβηγικό Ινστιτούτο ΝόμπελΤο Νορβηγικό Ινστιτούτο Νόμπελ
* Το εσωτερικό του Νορβηγικού Ινστιτούτου ΝόμπελΤο εσωτερικό του Νορβηγικού Ινστιτούτου Νόμπελ

Παραπομπές
----------

1. ↑  Arntzen, Jon Gunnar (2007). «Nobelprisen». Στο: Henriksen, Petter, επιμ (στα Norwegian). *Store norske leksikon*. Oslo: Kunnskapsforlaget.. Ανακτήθηκε στις 14 June 2009.
2. ↑  Heffermehl, 2008: pp. 50–51

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
O **Μπουμπού Σισέ** γαλλικά: Boubou Cissé‎ 1974-) είναι πολιτικός του Μάλι, ο οποίος διετέλεσε πρωθυπουργός της χώρας από το 2019 ως το 2020. Υπηρέτησε ως υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών, Ορυχείων, Βιομηχανίας και Ορυχείων.

Πρώτα χρόνια
------------

Ο Μπουμπού Σισέ κατέχει μεταπτυχιακό δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο της Ωβέρν και διδακτορικό δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο Αιξ-Μασσαλίας.

Καριέρα
-------

Ο Σισέ ξεκίνησε την καριέρα του ως οικονομολόγος στην Παγκόσμια Τράπεζα στην Ουάσινγκτον, το 2005. Το 2008, διορίστηκε επικεφαλής οικονομολόγος και διευθυντής έργου στο τμήμα ανθρώπινης ανάπτυξης. Αργότερα εργάστηκε στη Νιγηρία και στον Νίγηρα ως μόνιμος εκπρόσωπος στην Παγκόσμια Τράπεζα.

Ο Σισέ διορίστηκε πρωθυπουργός του Μάλι το 2019 μετά την παραίτηση του Σουμεϊλού Μπουμπεγιέ Μαϊγκά και της κυβέρνησής του. Υπήρξε υπουργός Βιομηχανίας και Ορυχείων το 2013, υπουργός Ορυχείων τον Απρίλιο του 2014 και υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών το 2016.

Ο Μπουμπού Σισέ παρακολούθησε το δημοτικό σχολείο στην Μπαμακό στο σχολείο Μαμαντού Κονά και στη συνέχεια στο δημοτικό σχολείο Ν'Τομικορομπουγκά. Μετά την πρωτοβάθμια εκπαίδευση, σπούδασε στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και στη συνέχεια στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Στις 18 Αυγούστου 2020 ο Σισέ μαζί με τον πρόεδρο Ιμπραΐμ Μπουμπακάρ Κεϊτά, συνελήφθησαν από στασιαστές του στρατού στη διάρκεια απόπειρας πραξικοπήματος. Την επομένη ο Κεϊτά διέλυσε το κοινοβούλιο και ανακοίνωσε την παραίτησή του, λέγοντας ότι δεν ήθελε να χυθεί καθόλου αίμα για να διατηρηθεί στην εξουσία.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. 1 2 3 4 5  «Boubou Cisse». *World Economic Forum*. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2017.
4. ↑  «Chiefs of State and Cabinet Members of Foreign Governments: Mali». *Central Intelligence Agency*. 6 Σεπτεμβρίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Φεβρουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2017.
5. ↑  Kelly, Jeremy (2020-08-18). «Mali PM and president under arrest, claim army mutineers». *The Times*.. Ανακτήθηκε στις 2020-08-18.
6. ↑  Ο πρόεδρος του Μάλι παραιτήθηκε και ανακοίνωσε διάλυση κοινοβουλίου, huffingtonpost.gr, 19 Αυγούστου 2020.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 197125108
* ISNI: 0000 0001 4073 4875
* SUDOC: 084250976

 |

 |
Ο **Νικόλαος Γουναράκης** (1853 - 1931) ήταν Έλληνας οικονομολόγος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως υπουργός.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1853. Ακολούθησε νομικές σπουδές και συνέχισε τις σπουδές του στις οικονομικές επιστήμες. Το 1876 ήταν πάρεδρος στο Πρωτοδικείο της Αθήνας. Δίδαξε ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Εξελέγη βουλευτής Αττικής το 1899 και επανεξελέγη το 1902 και το 1905. Το 1904 διορίστηκε υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση του Θ. Δηλιγιάννη ως το 1905 και έπειτα προσωρινός υπουργός Εσωτερικών από τις 13 Ιουνίου ως τις 22 Ιουνίου 1905. Αργότερα έγινε τακτικός καθηγητής του Ποινικού Δικαίου. Το 1920 ανέλαβε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας, αξίωμα στο οποίο έμεινε ως το 1923.

Έγραψε μελέτες, όπως τα "Στοιχεία Πολιτικής Οικονομίας" (1892) και "Η εθνική οικονομία είναι ιστορικόν προϊόν του πνεύματος και της αναπτύξεως των λαών".

Απεβίωσε το 1931.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Πανδέκτης
3. 1 2  Βιογραφικά στοιχεία[*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  ΦΕΚ A 283/1904
5. ↑  rulers.org
6. ↑  Ανέμη

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Νικόλαος Γουναράκης στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **ΕΒΕ**: 122060

 |

 |
Ο **Νίκος Καλλιανέσης** (6 Αυγούστου 1894 - 25 Μαΐου 1975) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Βασιλικού Ναυτικού και ιδρυτής των εκδόσεων Κέδρος.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Κύμη Ευβοίας. Ήταν απόφοιτος της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων και υπηρέτησε ως αξιωματικός στο Βασιλικό Ναυτικό. Εξαιτίας της συμμετοχής του στο στρατιωτικό κίνημα των Βενιζελικών το 1935 συνελήφθη και καταδικάστηκε σε ισόβια. Αν και αμνηστεύθηκε λίγο αργότερα, συνελλήθη ξανά από την δικτατορία Μεταξά και εξορίστηκε στη Σκύρο και την Κύμη, όπου και γνώρισε τη Νανά Καλλιανέση, την οποία και παντρεύτηκε το 1938. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής ανέπτυξε αντιστασιακή δράση συμμετέχοντας σε οργανώσεις αξιωματικών με σκοπό να σαμποτάρουν πλοία του Άξονα και το 1942 διέφυγε στη Μέση Ανατολή, όπου υπηρέτησε με τον βαθμό του πλωτάρχη ως κυβερνήτης αντιτορπιλικού. Εκεί έλαβε μέρος στη στάση των αριστερών αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού, τον Απρίλιο του 1943 στην Αλεξάνδρεια με αποτέλεσμα την αποστρατεία του, τον εγκλεισμό του στο στρατόπεδο της Ελ Ντάμπα και την καταδίκη σε ισόβια.

Μετά την χορήγηση αμνηστίας επέστρεψε στην Αθήνα για να συλληφθεί πάλι το 1948 λόγω των αριστερών φρονημάτων του. Εκτοπίστηκε στην Ικαρία, τη Μακρόνησο και τον Αϊ - Στράτη μέχρι το 1952, οπότε και αφέθηκε ελεύθερος. Το 1954 μαζί με τη σύζυγό του δημιούργησαν τις εκδόσεις Κέδρος. Στα τέλη του 1961 λόγω της κακής οικονομικής κατάστασης του Κέδρου, αναγκάστηκε να μπαρκάρει ως πλοίαρχος στο εμπορικό ναυτικό. Η αποχώρησή του τόνωσε τον εκδοτικό οίκο καθώς η αυστηρότητά του κρατούσε σε απόσταση μεγάλη μερίδα συγγραφέων. Το 1964, ύστερα από σοβαρό ατύχημα που είχε, επέστρεψε στην Αθήνα.

Απεβίωσε τον Μάϊο του 1975 στην Αθήνα και δεν είχε παιδιά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  Μακρυνικόλα Νινέττα (επιμέλεια), *Το Χρονικό του Κέδρου* (1954 - 2004), εκδόσεις Κέδρος, Αθήνα 2004, σελ.16, 20 & 22
2. 1 2  Πώς μεγάλωσε το καχεκτικό κεδράκι Αρχειοθετήθηκε 2006-12-29 στο Wayback Machine. από την ιστοσελίδα epohi.gr
Ο θυρεός της Κάτω Λουσατίας.
Ο **Ντέντι Β΄** ο *Νεότερος*, γερμ. Dedi II von Nieder Lausitz (απεβ. 1069) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν μάργραβος του Σαξονικού Όστμαρκ (i.e. Κάτω Λουσατίας) το 1069.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ντέντι Α΄ μαργράβου του Σαξονικού Όστμαρκ και της 1ης συζύγου του Όντας, κόρης του Τήτμαρ μαργράβου του Σαξονικού Όστμαρκ.

Έπειτα από την εξέγερση του πατέρα του εναντίον του Ερρίκου Δ΄ των Σαλίων βασιλιά της Γερμανίας το θέρος του 1069, το μαργραβάτο του πατέρα της Κάτω Λουσατίας δόθηκε σε αυτόν. Αργότερα το ίδιο έτος, πριν τις 26 Οκτωβρίου 1069, δολοφονήθηκε ενώ κοιμόταν, έτσι προαπεβίωσε του πατέρα του. Φημολογήθηκε ότι πίσω από τον φόνο βρισκόταν η μητριά του Αδέλα του Λουβαίν (απεβ. 1083).

Πηγές
-----

* Lampert of Hersfeld, Annales, in O. Holder-Egger (ed.), Lamperti monachi Hersfeldensis Opera, MGH SS rer Germ 38 (Hanover, 1894).
* I.S. Robinson, The Annals of Lampert of Hersfeld (Manchester, 2015)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 141048115. Ανακτήθηκε στις 12  Αυγούστου 2015.
2. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 120299407
* GND: 141048115

 |

 |
Ο **Ο.Φ.Μ. Μολαϊκός** είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα τους Μολάους της Λακωνίας. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1969 και έχει χρώματα το πράσινο και το Λευκό. Διαθέτει τμήμα ποδοσφαίρου και στο παρελθόν διέθετε επίσης και τμήμα πετοσφαίρισης.

Ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Λακωνίας και στο παρελθόν έχει αγωνιστεί στο πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής κατηγορίας. Την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο 2018-19, αγωνίζεται στην Α' Κατηγορία Ε.Π.Σ. Λακωνίας. Έδρα του αποτελεί το Δημοτικό Στάδιο Μολάων.

Ιστορικό
--------

Ο **Όμιλος Φιλάθλων Μολάων «ο Μολαϊκός»** ιδρύθηκε το 1969. Το πρώτο και ιδρυτικό Δημοτικό Συμβούλιο του συλλόγου απαρτιζόταν από τον Πρόεδρο Ηλία Λιναρδάκη, τον Αντιπρόεδρο Ιωάννη Καναβάρο, τον Γραμματέα Παντελή Κατσιμπουλά, τον Ταμία Γρηγόρη Παπαδόπουλο, τον Έφορο Λεωνίδα Αγιονικολαΐτη και τα Μέλη Εμμανουήλ Δικαιάκο, Σπηλιωτόπουλο, Χρήστο Καρτσιδήμα, Ισίδωρο Κολλιάκο και Δημήτρη Φαφλιά.

Ο «Μολαϊκός» αμέσως εντάχθηκε στην Ε.Π.Σ. Λακωνίας και είχε ανοδική πορεία μέχρι και την Δ' Εθνική κατηγορία. Ο πρώτος επίσημος αγώνας στην ιστορία του Μολαϊκού ήταν με αντίπαλο τον Τρινασιακό Στεφανιάς για το πρωτάθλημα της Γ' Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Λακωνίας. Στην Δ' Εθνική αγωνίστηκε συνολικά 7 χρονιές και πιο συγκεκριμένα τις περιόδους 1982-83, 1989-90, 1990-91, 1993-94, 1998-99, 2006-07 και 2007-08.

Έχει κατακτήσει 5 φορές το Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Λακωνίας τις χρονιές 1981-82, 1988-89, 1992-93, 1997-98 και 2011-12. Επίσης, έχει κατακτήσει 2 φορές το Κύπελλο Ε.Π.Σ. Λακωνίας τις περιόδους 1989-90, 2021-22 και 7 φορές υπήρξε φιναλίστ και πιο συγκεκριμένα τις χρονιές 1982-83, 1997-98, 1998-99, 2009-10, 2013-14, 2014-15, 2015-16. Το 1990 κατέκτησε για πρώτη φορά το κύπελλο Ε.Π.Σ. Λακωνίας και μοναδική μέχρι σήμερα, επικρατώντας στον τελικό με 4-0 του Λεωνίδα Σπάρτης. Το 2012 συμμετείχε στο ειδικό πρωτάθλημα και τον 13ο όμιλο με αντιπάλους τους Εθνικό Μελιγαλά, Πορτοχελιακό και Παναρκαδικό, χάνοντας την επάνοδο στην Δ' Εθνική.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Καταγραφή Αθλητικών Σωματείων, επίσημη ιστοσελίδα Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού
2. ↑  Καταγραφή Αθλητικών Σωματείων, επίσημη ιστοσελίδα Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού
3. ↑  Επίσημη ιστοσελίδα Ε.Π.Σ. Λακωνίας
4. ↑  «Επίσημη ιστοσελίδα Ε.Π.Σ. Λακωνίας». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Φεβρουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2019.
5. ↑  Καταγραφή Αθλητικών Σωματείων, επίσημη ιστοσελίδα Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού
6. ↑  Ιστορικά στοιχεία του Μολαϊκού, επίσημη ιστοσελίδα Δήμου Μολάων
7. ↑  Ιστορικά στοιχεία του Μολαϊκού, επίσημη ιστοσελίδα Δήμου Μολάων
8. ↑  Ιστορικά στοιχεία του Μολαϊκού, επίσημη ιστοσελίδα Δήμου Μολάων
9. ↑  Greece - List of Fourth Level Final Tables 1983-2008 rsssf.com
10. ↑  Τελικοί Κυπέλλου ΕΠΣ ΛΑΚΩΝΙΑΣ 1977-2012, ellinikopodosfero.blogspot.com
11. ↑  Επίσημη ιστοσελίδα Ε.Π.Σ. Λακωνίας
12. ↑  Επίσημη ιστοσελίδα Ε.Π.Σ. Λακωνίας
13. ↑  Επίσημη ιστοσελίδα Ε.Π.Σ. Λακωνίας
14. ↑  Τελικοί Κυπέλλου ΕΠΣ ΛΑΚΩΝΙΑΣ 1977-2012, ellinikopodosfero.blogspot.com

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστορικά στοιχεία Μολαϊκού, επίσημη ιστοσελίδα Δήμου Μολάων
* Επίσημη κλειστή ομάδα facebook του Συλλόγου
Η **Νταιάνα Ολεξάντριβνα Γιαστρέμσκα** (ουκρανικά: Даяна Олександрівна Ястремська‎, γεννηθείσα την 15 Μαΐου 2000) είναι Ουκρανή τενίστρια.

Επισκόπηση
----------

Τον Φεβρουάριο 2019 η Γιαστρέμσκα η τρέχουσα κατάταξή της στα σινγκλ του WTA ήταν η Νο. 34, και η καλύτερη κατάταξή της στα νταμπλ ήταν η Νο.190 στην οποία έφτασε την 31η Ιουλίου 2017. Έχει κερδίσει 3 τίτλους στα σινγκλ και 3 στα νταμπλ στον Γυναικείο Γύρο του ITF.

### Σταδιοδρομία Νεανίδας

Η καλύτερη κατάταξή της στην κατηγορία νεανίδων ήταν η No. 6 στην οποία έφτασε σε ηλικία 15 ετών, έφτασε μέχρι τους προημιτελικούς των αγώνων σινγκλ νεανίδων και στους τελικούς των αγώνων νταμπλ νεανίδω στο Αυστραλιανό Όπεν 2016. Στη συνέχεια έφτασε στους τελικούς των νταμπλ νεανίδων στο Γουίμπλεντον, χάνοντας από την Ρωσίδα Αναστασία Ποτάποβα σε όλα τα σετ.

### 2016: Ντεμπούτο στους σίνιορ

Όταν κέρδισε τον πρώτο της τίτλο ITF στη Βραζιλία, η Γιαστρέμσκα έκανε το ντεμπούτο της στην κύρια κλήρωση του Κύπελλου Κωνσταντινούπολης, όπου τράβηξε τον μπαλαντέρ στα σινγκλ. Ωστόσο, έχασε με μικρή διαφορά στον πρώτο γύρο αγώνα από την Ναο Χιμπίνο (6η θέση): 6-2, 4-6, 3-6.

### 2017: η Πρώτη νίκη στο WTA

Η Γιαστρέμσκα κέρδισε τον πρώτο της αγώνα του WTA στο Κύπελλο Κωνσταντινούπολης, όπου κέρδισε την Αντρέα Πέτκοβιτς (8η θέση): 3-6, 6-0, 6-3. Στη συνέχεια κέρδισε τον αγώνα του δεύτερου γύρου με την Άννα Καλίνσκαγια: 6-1, 6-4, αλλά στους προημιτελικούς με την Γιάνα Τσεπέλοβα έχασε σε τρία σετ αν και προηγήθηκε με 5-2 στο δεύτερο σετ και σέρβιρε για το ματς. Αργότερα, μαζί με την Ποτάποβα κέρδισαν τον πρώτο τους τίτλο διπλού του ITF στην Πράγα. Μετά κατάφερε την πιο σημαντική νίκη της ως τότε στο τουρνουά του ITF στο Ντουνακέσζι Ουγγαρίας, προτού τερματίσει δεύτερη ως προς την Μπελίντα Μπέντσιτς στο Κύπελλο Νέβα 2017 στην Αγία Πετρούπολη.

### 2018: Πρώτη εμφάνιση στις 100 κορυφαίες, πρώτος τίτλος WTA

Η Γιαστρέμσκα έκανε την πρώτη της εμφάνιστη στο σίνιορ Γκραντ Σλαμ στους προκριματικούς γύρους του Αυστραλιανού Όπεν, όπου κέρδισε το πρώτο ματς με την Μισάκι Ντόι (17η θέση), αλλά βγήκε νοκ άουτ στον δεύτερο γύρο με την Αλεξάντρα Ντουλγκέρου: 6-7(6-8), 0-6. Προκρίθηκε στην κύρια κλήρωση στο Ακαπούλκο, αλλά στο πρώτο ματς του αγώνα με την Μόνικα Πούιγκ τραυματίστηκε στον αστράγαλο και έπρεπε να αποσυρθεί.

Τον Μάιο πήρε μέρος στο τουρνουά του Καν-συρ-Μερ στη Γαλλία. Προκρίθηκε για την κύρια κλήρωση και έφτασε στον τελικό, όπου έχασε σε διαδοχικά σετ από την Ρεμπέκα Πήτερσον. Επίσης, έφτασε στους τελικούς απλού στο αντίστοιχο τουρνουά στο Ίλκλεϊ Γιορκσάιρ, αλλά έχασε σε 3 σετ από την προκριθείσα Τερέζα Σμίτκοβα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *WTA website*.
2. ↑  800357289. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2022.
3. ↑  admin (16 Ιουλίου 2018). «Dayana Yastremska». *WTA Tennis* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2019.
4. ↑  «Dayana Yastremska». *www.itftennis.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2019.
5. ↑  «Fed Cup - Players». *www.fedcup.com*. Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2019. [*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Δρόμος προς τον πλούτο** είναι δοκίμιο που γράφτηκε από τον Βενιαμίν Φραγκλίνο το 1758. Πρόκειται για μια συλλογή συμβουλών που παρουσιάστηκε στο *Poor Richard's Almanack* κατά τη διάρκεια των πρώτων 25 χρόνων δημοσίευσής του, οργανωμένο σε μια ομιλία που δόθηκε από τον «Πατέρα Αβραάμ» σε μια ομάδα ανθρώπων. Πολλές από τις φράσεις που παραθέτει ο πατέρας Αβραάμ εξακολουθούν να είναι χρησιμοποιούνται μέχρι σήμερα. Οι συμβουλές του δοκίμιου βασίζονται στα θέματα της ηθικής εργασίας και της λιτότητας.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Shipside, Steve (2009). *Benjamin Franklin's The Way to Wealth*. Oxford: Infinite Ideas. ISBN 978-1-904902-84-3.
* Franklin, Benjamin (1986). *The Way to Wealth*. Carlisle, Massachusetts: Applewood Books. ISBN 978-0-918222-88-6.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *The Way to Wealth* complete text online Αρχειοθετήθηκε 2018-11-25 στο Wayback Machine.
* Benjamin Franklin quotes on Wikiquote
Ο **Ντέρεκ Λώρενς** (αγγλικά: *Derek Lawrence*) είναι βρετανός μουσικός παραγωγός, γνωστότερος για τη συνεργασία του με τους Deep Purple για τα τρία πρώτα τους άλμπουμ, τους Wishbone Ash και τους Jethro Tull.

Αρχικά, ο Λώρενς δούλεψε με τους Outlaws του Τζο Μηκ και τον Ρόναν ο'Ράχιλι από το 1963 μέχρι και το 1965. Στη συνέχεια, δούλεψε σαν παραγωγός συγκροτημάτων όπως οι Nocturnes, οι Pretty Things και οι Zephyrs. Στα τέλη του 1967, έκανε την μουσική παραγωγή για το πρώτο σινγκλ των Jethro Tull, με τίτλο "*Sunshine Day*". Το καλοκαίρι του 1968 γνώρισε την πρώτη του επιτυχία, κάνοντας παραγωγή στο σινγκλ των Deep Purple, "*Hush*" το οποίο έφτασε στο # 4 των αμερικανικών τσαρτ. Επίσης, έκανε παραγωγή στα άλμπουμ "*Shades of Deep Purple*", "*The Book of Taliesyn*" και "*Deep Purple*".

Στις αρχές της δεκαετίας του '70, ηχογράφησε τα άλμπουμ "*Wishbone Ash*", "*Pilgrimage*", "*Argus*" και "*Live Dates*" του ροκ συγκροτήματος Wishbone Ash. Επίσης, έκανε την παραγωγή για τον δίσκο Green Bullfrog, στον οποίο συμμετείχαν αρκετοί μουσικοί, μεταξύ αυτών ο Τόνι Άστον, ο Ρίτσι Μπλάκμορ, ο Ίαν Πέις, ο Τζιμ Σάλιβαν, κ.α. Στη συνέχεια, έκανε παραγωγή για άλμπουμ της εταιρείας "*Retreat*" και όταν η εταιρεία διαλύθηκε, το 1976, ο Λώρενς μετακόμισε στην Αμερική όπου εργάστηκε σε άλμπουμ των χέβι μέταλ συγκροτημάτων Angel και Fist. Επέστρεψε στη Μεγάλη Βρετανία το 1979, όντας λιγότερο ενεργός κατά την δεκαετία του '80 συνεργαζόμενος με καλλιτέχνες όπως η Καρλ Γουάιν και ο Τόνι Γουίλσον.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.thehighwaystar.com/news/2020/05/14/derek-lawrence-r-i-p/.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2019.

Πηγές
-----

* Allmusic
* Συνέντευξη με τον Ντέρεκ Λώρενς, Μάιος 2003
***Οι σιωπές του συνταγματάρχη Μπραμπλ*** (γαλλικός τίτλος: *Les Silences du colonel Bramble*) είναι το πρώτο μυθιστόρημα του Αντρέ Μωρουά και εκδόθηκε το 1918. Αναφέρεται στη ζωή και στις πνευματώδεις συζητήσεις μιας ομάδας Βρετανών αξιωματικών στα χαρακώματα στη βόρεια Γαλλία κατά τη διάρκεια του A΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Ιστορικό
--------

Ο  Αντρέ Μωρουά δημοσίευσε αυτό το πρώτο του μυθιστόρημα το 1918 ενώ υπηρετούσε ως στρατιωτικός διερμηνέας και αξιωματικός σύνδεσμος για αξιωματικούς των βρετανικών στρατευμάτων στο βόρειο μέτωπο, στη Γαλλία και τη Φλάνδρα, κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το βιβλίο επιλέχθηκε από την Ακαδημία Γκονκούρ το 1918, χωρίς όμως να λάβει το βραβείο. Είχε, ωστόσο, μεγάλη επιτυχία, τόσο στη Γαλλία όσο και στην Αγγλία. Το 1920, ο Μωρουά δημοσίευσε το *Ξαναβρίσκοντας τον στρατηγό Μπραμπλ,* όπου ο ήρωάς του είχε προαχθεί σε στρατηγό*.*

Υπόθεση
-------

Εμπνευσμένος από τη στρατιωτική του θητεία κατά τη διάρκεια του A΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Αντρέ Μωρουά αφηγείται διασκεδαστικά, με φαινομενικά ανάλαφρο και ειρωνικό τόνο, στιγμές από τη ζωή στα χαρακώματα μιας μικρής ομάδας τεσσάρων Βρετανών αξιωματικών και ενός Γάλλου: τον φλεγματικό και σιωπηλό συνταγματάρχη Μπραμπλ, Σκωτσέζο λάτρη της μουσικής που δεν αφήνει ποτέ το γραμμόφωνό του, τον ταγματάρχη Πάρκερ, άκαμπτο Άγγλο, τον γιατρό Ο'Γκράντι, Ιρλανδό σοσιαλιστή με καρτεσιανό και πραγματιστικό πνεύμα, τον αιδεσιμότατο Μακ Άιβορ, Σκωτσέζο με το παρατσούκλι Πάντρε και τέλος, τον Ωρέλ (ψευδώνυμο του συγγραφέα), Γάλλο που γράφει στίχους στον ελεύθερο χρόνο του, αξιωματικό-σύνδεσμο μεταξύ Γαλλίας και Μεγάλης Βρετανίας.

Ενώ μαίνονται οι μάχες και τα στρατεύματα προχωρούν στη βόρεια Γαλλία, το βράδυ μέσα στο χάος, όταν τα όπλα και οι βόμβες έχουν σιγάσει, οι πέντε άντρες, αδιαφορώντας όσο το δυνατόν περισσότερο για την κατάσταση, συγκεντρώνονται και περνούν το βράδυ τους. Συζητήσεις μεταξύ κυρίων γύρω από ένα μπουκάλι μέσα στα χαρακώματα, όπου τηρείται η ευπρέπεια, σε φιλικό και πολλές φορές χιουμοριστικό τόνο που τους κάνει να ξεχνούν ότι τα κανόνια βροντούν εκεί κοντά και ότι κατά τη διάρκεια της ημέρας βρίσκονται αντιμέτωποι με το θάνατο. Τα θέματα των συζητήσεων είναι πολλά, ο πόλεμος φυσικά, συγκρίσεις της αγαπημένης τους Αγγλίας με τη φίλη Γαλλία, τρόποι διακυβέρνησης, ιστορία, λογοτεχνία, φιλοσοφία, θρησκεία αλλά μερικές φορές πιο ελαφρά, όπως  ένα κυνήγι, ένας αγώνας κρίκετ, ο έρωτας ή οι παραλογισμοί της στρατιωτικής διοίκησης.

Μετάφραση στα ελληνικά
----------------------

* *Μπραμπλ ο αμίλητος, Ο'Γκράντυ ο ομιλητικός*, σε μετάφραση Παντελή Πρεβελάκη, εκδόσεις Ηχώ της Ελλάδος, 1935

Παραπομπές
----------

1. ↑ . «fr.wikisource.org/wiki/Les\_silences\_du\_colonel\_Bramble».
2. ↑ . «goodreads.com/book/show/The\_Silence\_of\_Colonel\_Bramble».
3. ↑ . «bnfa.fr/livre/Les Silences du colonel Bramble : Précédé de En retrouvant le général Bramble».
4. ↑ . «amazon.com/silences-du-Colonel-Bramble/».
5. ↑ . «artsrtlettres.ning.com/profiles/blogs/a-la-decouverte-du-gentleman-dans-les-silences-du-colonel-bramble».
Ο **Νίκος Κατράντζος** (1911-1978) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής των προπολεμικών χρόνων και μετέπειτα προπονητής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα. Γεννήθηκε το 1911 στην Αθήνα, μεγάλωσε όμως στη Θεσσαλονίκη.

Καριέρα ποδοσφαιριστή
---------------------

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο το 1926, σε ηλικία 15 ετών, στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, αγωνιζόμενος αρχικά ως δεξιός μέσος αλλά την επόμενη χρονιά (1927) μετά την αποχώρηση του βασικού τερματοφύλακα Πέτρου Φέτση και την προτροπή του τότε προπονητή και συμπαίκτη του Κώστα Βικελίδη καθιερώθηκε κάτω από τα δοκάρια. Ήταν ο βασικός τερματοφύλακας των Θεσσαλονικέων που κατέκτησαν το πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα την περίοδο 1927-28, καθώς και στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας της περιόδου 1931–32, στον οποίο ο Άρης αντιμετώπισε την ΑΕΚ.

Καριέρα προπονητή
-----------------

Έπειτα από την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ως ποδοσφαιριστής, συνέχισε να βρίσκεται κοντά στον χώρο του ποδοσφαίρου, αρχικά από το πόστο του προπονητή, ενώ από το 1944 κι έπειτα υπήρξε μέλος πολλών ΔΣ του Άρη, σύμβουλος της ΕΠΟ, πρόεδρος της Κεντρικής Επιτροπής Διαιτησίας, εκλέκτορας των εθνικών ομάδων και συνεργάτης των περισσότερων ομοσπονδιακών προπονητών μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1950.

Ανέλαβε κατά καιρούς την τεχνική καθοδήγηση διαφόρων σωματείων, η κορυφαία του όμως στιγμή ως προπονητής ήταν όταν στις 25 Νοεμβρίου 1951 βρέθηκε στην τεχνική ηγεσία του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος της Ελλάδας για την εντός έδρας αναμέτρηση εναντίον της Αιγύπτου, στα πλαίσια του Κυπέλλου Φιλίας Ανατολικής Μεσογείου, στην οποία η Ελλάδα επικράτησε με 1-0.

Κατράντζος Σπορ
---------------

Μαζί με τον αδερφό του, Γιώργο, ο Νίκος το 1939 ίδρυσε το πολυκατάστημα "Κατράντζος Σπορ" στην οδό Τσιμισκή, ανάμεσα στις οδούς Βενιζέλου και Κομνηνών στη Θεσσαλονίκη. Σύντομα η επιχείρηση επεκτάθηκε και έφτασε στην Αθήνα, με το κατάστημα στην οδό Σταδίου, το οποίο έγινε δημοφιλές για τα αθλητικά παπούτσια τις δεκαετίες του '60 και του '70.
Ο Νίκος Κατράντζος απεβίωσε στις 18 Ιανουαρίου 1978 και κηδεύτηκε την επομένη από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Την επιχείρηση συνέχισε να διοικεί ο γιος του, Βλάσης. Το κατάστημα της Αθήνας καταστράφηκε σε πυρκαγιά (εμπρησμό) στις 19 Δεκεμβρίου 1980.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Χρήστος Ζαφείρης, 19 Δεκεμβρίου 1980. Οταν η φωτιά νίκησε τον θρύλο του Άρη Νίκο Κατράντζο, 19 Δεκεμβρίου 2017, ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2020.
2. ↑  Κηδείες, Ελευθεροτυπία, φύλλο 19ης Ιανουαρίου 1978, σελ. 11.

Πηγές
-----

* Αθλητικός Σύλλογος Άρης 1914-2004, Κέντρο ιστορίας Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη 2004
* Άρης 1914-2002, Άγγελος Καρυπίδης
* Αυτή είναι η ιστορία της Εθνικής Ελλάδας, Ανδρέας Μπόμης, σελ. 145-146
Ο **Νίκος Καραντηνός** (1920 – 25 Ιουνίου 2008) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και συνδικαλιστής.

Γεννήθηκε στα Μιχαλιτσάτα Ληξουρίου της Κεφαλονιάς. Η Κατοχή τον βρήκε να σπουδάζει στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1941 οργανώθηκε στην ΟΚΝΕ και το ΕΑΜ Νέων Φιλοσοφικής. Υπήρξε υπεύθυνος της «Νίκης», της παράνομης εφημερίδας της Οργάνωσης Αθήνας και στη συνέχεια μέλος στη συντακτική επιτροπή της «Νέας Γενιάς», οργάνου του Κεντρικού Συμβουλίου της ΕΠΟΝ, ενώ συμμετείχε σε αντιστασιακές δραστηριότητες με το ψευδώνυμο «Διονύσης», στήνοντας παράνομα τυπογραφεία. Παράλληλα πήρε το πτυχίο του από το Τμήμα Ιστορίας-Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αναφέρεται ότι «δασκάλα» του στη δημοσιογραφία υπήρξε η Ηλέκτρα Αποστόλου.

Μεταπολεμικά, εξορίστηκε επί δύο χρόνια (1948-1950) στην Ικαρία και στη Μακρόνησο. Στη συνέχεια σταδιοδρόμησε ως επαγγελματίας δημοσιογράφος σε πολλές εφημερίδες, κυρίως στην *Αθηναϊκή*, της οποίας υπήρξε αρχισυντάκτης, και επίσης στις *Δημοκρατική Αλλαγή*, *Ημέρα*, *Εξπρές*, *Άλφα Ρεπορτάζ* και κατά τη μεταπολίτευση στον *Ριζοσπάστη*.

Από την αρχή ο Καραντηνός ανέπτυξε συνδικαλιστική δράση στον χώρο του τύπου: Διετέλεσε γενικός γραμματέας στο πρώτο διοικητικό συμβούλιο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών (ΠΟΕΣΥ), στην ίδρυση της οποίας πρωτοστάτησε, καθώς και αντιπρόεδρος, γενικός γραμματέας και ταμίας της ΕΣΗΕΑ. Ακόμη, διετέλεσε πρόεδρος του «Συνδέσμου Δημοσιογράφων-Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης 1941-1944».

Ο Νίκος Καραντηνός πέθανε σε ηλικία 88 ετών στην Αθήνα, όπου και κηδεύθηκε, ενώ η σορός του μεταφέρθηκε και τάφηκε στην Κεφαλονιά.

* Γραμματόσημο με τη μορφή του Ν. Καραντηνού εκδόθηκε το 2015 στην αναμνηστική σειρά γραμματοσήμων των ΕΛΤΑ «100 χρόνια από την ίδρυση της ΕΣΗΕΑ».

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιανουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2015.
2. ↑  Ν. Μπογιόπουλου: «Νίκος Καραντηνός, ο δάσκαλός μας», *Ριζοσπάστης*, 28 Ιουνίου 2008. Αναδημοσίευση στον *Ημεροδρόμο* (26/6/2014).

Πηγές
-----

* Ρίτα Τσιντίλη-Βλησμά: *Τότε που μετρούσαν τις νύχτες τ' άστρα*, εκδ. συλλόγου Φαρακλάδων «Η Εύγερος» Κεφαλονιάς, Αθήνα 2009
* «Αναμνηστική Σειρά Γραμματοσήμων *100 χρόνια από την ίδρυση της ΕΣΗΕΑ*», *Ημερησία*, 20 Ιανουαρίου 2015
*Για προσωπικότητες με ίδιο επίθετο, δείτε: Τριανταφύλλου*

Ο **Νίκος Τριανταφύλλου** (1915-1948) ήταν δάσκαλος, αντιστασιακός, διοικητής τάγματος του ΕΛΑΣ και συνταγματάρχης του ΔΣΕ. Σκοτώθηκε τον Φεβρουάριο του 1948 στην περίοδο του εμφυλίου πολέμου.

Βιογραφικό
----------

Ο Νίκος Τριανταφύλλου γεννήθηκε το 1915 στο Ευπάλιο Δωρίδας, το μεγαλύτερο από πέντε παιδιά. Ο πατέρας του ήταν δάσκαλος. Αφού τελείωσε το δημοτικό σχολείο στο χωριό του και το Γυμνάσιο Ναυπάκτου, σπούδασε στην Παιδαγωγική Ακαδημία Λαμίας και έγινε δάσκαλος. Στον ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940 πολέμησε στο μέτωπο σαν έφεδρος ανθυπολοχαγός.

Μετά την κατάρρευση του μετώπου επέστρεψε στην πατρίδα του. Στην Κατοχή εργαζόταν ως δάσκαλος, εντάχθηκε στο ΕΑΜ και αργότερα στον ΕΛΑΣ με τον βαθμό του ανθυπολοχαγού. Ήδη από το 1942 είχε γίνει μέλος του ΚΚΕ. Αργότερα έγινε διοικητής τάγματος του ΕΛΑΣ.

Μετά τη Συνθήκη της Βάρκιζας και το ξέσπασμα της λευκής τρομοκρατίας, ο Τριανταφύλλου πήρε τον δρόμο του βουνού και έγινε επικεφαλής ομάδας καταδιωκόμενων πρώην Ελασιτών στη Στερεά Ελλάδα. 
Τον Ιανουάριο του 1947 ανέλαβε διοικητής του Αρχηγείου Φθιώτιδας με τον βαθμό του αντισυνταγματάρχη. 
Ο Τριανταφύλλου αντιμετώπισε με επιτυχία τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις "Τέρμινους" και "Λαίλαψ" στη Στερεά Ελλάδα την άνοιξη και τον Σεπτέμβριο του 1947.

Αργότερα, στα τέλη του 1947, τοποθετήθηκε στη διοίκηση του Αρχηγείου Κεντρικής Μακεδονίας-Θράκης του ΔΣΕ με το βαθμό του συνταγματάρχη. Ο Τριανταφύλλου οργάνωσε την επιχείρηση βομβαρδισμού της Θεσσαλονίκης στις 10 Φεβρουαρίου 1948 που είχε άδοξο τέλος. 
Δύο μέρες αργότερα, στις 12 Φεβρουαρίου, σκοτώθηκε σε ενέδρα του κυβερνητικού στρατού. Ορισμένοι σύντροφοί του απέδωσαν τον θάνατό του σε "αποστολή αυτοκτονίας" εξαιτίας των διαφωνιών του με τον Νίκο Ζαχαριάδη. Άλλοι κάνουν λόγο για αυτοκτονία η οποία οφειλόταν στην πρόβλεψή του ότι ο Δημοκρατικός Στρατός θα αντιμετώπιζε σκληρή ήττα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αποστολόπουλος (2006), σελ. 219 & Μαργαρίτης (2001), σελ. 479
2. ↑  Μαργαρίτης (2001), σελ. 326-330
3. ↑  Μαργαρίτης (2001), σελ. 479
4. ↑  Μαργαρίτης (2001), σελ. 488-489
5. ↑  Μαργαρίτης (2001), σελ. 489

Πηγές
-----

1. *Η τρίχρονη εποποιϊα του ΔΣΕ 1946-49*, Εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 1995
2. Βασίλης Αποστολόπουλος, *Το χρονικό μιας εποποιϊας: Ο ΔΣΕ στη Ρούμελη*, Εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2006
3. Γιώργος Μαργαρίτης, *Ιστορία του Ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου*, τόμος Α', Εκδόσεις Βιβλιόραμα, Αθήνα 2001
Ο **Νίκος Τερζόγλου** (Μικρά Ασία, 1917 - 2006) του Δημητρίου, ήταν Έλληνας αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης και του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, συνταγματάρχης ε.α. και μέλος του ΚΚΕ.

Αποφοίτησε από τη Σχολή Ευελπίδων. Πολέμησε από το 1940 στο Αλβανικό Μέτωπο. Ακολούθως συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση εντάχθηκε στον ΕΛΑΣ Θεσσαλίας και μετά στο Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας (ΔΣΕ) με το με το επιχειρησιακό όνομα *Πύραυλος*. Διατέλεσε διοικητής της Σχολής Αξιωματικών του Γενικού Αρχηγείου.

Μετά την υποχώρηση του ΔΣΕ, έζησε ως πολιτικός πρόσφυγας στη Σοβιετική Ενωση. Επαναπατρίστηκε το 1976, συνεχίζοντας την κομματική δράση του στην Ελλάδα.

Ήταν συνταγματάρχης ε.α. και επίτιμος πρόεδρος της ΠΕΑΕΑ και της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αντιστασιακών Οργανώσεων (ΠΟΑΟ).
Απεβίωσε το 2006.

Πηγές
-----

* *Η ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΣΤΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ ΕΛΛΑΔΑΣ*, ΤΕΡΖΟΓΛΟΥ ΝΙΚΟΣ (ΠΥΡΑΥΛΟΣ), ISBN 139789602249475, 2003, ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Εφυγε» ο σ. Νίκος Τερζόγλου, rizospastis.gr, 30/05/2006
2. ↑  Η δημιουργία και δράση της Σχολής Αξιωματικών του Γενικού Αρχηγείου του ΔΣΕ, ethniki-antistasi-dse.gr
3. ↑  *Η ζωή στο Πολυτεχνείο*, Κωστόπουλος Τάκης, Σπουδαστήριο Νέου Ελληνισμού
Το **Πανεπιστήμιο της Ροζάβα** είναι ένα πανεπιστήμιο που ιδρύθηκε στην de facto Ομοσπονδία της Βόρειας Συρίας - Ροζάβα στην πόλη Καμισλί στη Συρία από το Συμβούλιο Εκπαίδευσης του καντονιού Τζαζίρα. Ιδρύθηκε τον Ιούλιο του 2016, με σχολές Ιατρικής, Μηχανικής, Επιστημών, Τεχνών και Ανθρωπιστικών Επιστημών. Τα προγράμματα που διδάσκονται περιλαμβάνουν την υγεία, το πετρέλαιο, τον υπολογιστή και τη γεωργική μηχανική. της φυσικής, της χημείας, της ιστορίας, της ψυχολογίας, της γεωγραφίας, των μαθηματικών και της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης και της κουρδικής λογοτεχνίας. Η γλώσσα διδασκαλίας της είναι τα κουρδικά, το πανεπιστήμιο έχει συμφωνία με το πανεπιστήμιο Paris 8 στη Γαλλία για συνεργασία.

Τον Αύγουστο του 2016, το Πανεπιστήμιο της Ροζάβα άνοιξε την εγγραφή για φοιτητές το ακαδημαϊκό έτος 2016-2017. Στις 20 Νοεμβρίου 2016, η τελετή έναρξης σηματοδότησε την έναρξη της διδασκαλίας.

Δείτε επίσης
------------

* Πανεπιστήμιο του Αφρίν
* Μεσοποταμιακή Ακαδημία Κοινωνικών Επιστημών

Παραπομπές
----------

1. ↑  «'University of Rojava' to be opened». ANF. 4 Ιουλίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2016.
2. ↑  «Kurds establish university in Rojava amid Syrian instability». Kurdistan24. 7 Ιουλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2016.
3. ↑  «Rojava university seeks to eliminate constraints on education in Syria's Kurdish region». ARA News. 15 Αυγούστου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 2017.
4. ↑  «First university of Rojava opens in Qamishlo». ANF. 20 Νοεμβρίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Νοεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βίντεο των εγκαινίων του Πανεπιστήμιο της Ροζάβα, 21 Νοέμβριος 2016
Ο **ΝτεΜάρκο Αντόνιο Τζόνσον** (γεννημένος στις 6 Οκτωβρίου του 1999), είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 187 μ. και αγωνιζόταν στη θέση του πάουερ φόργουορντ.

Καριέρα
-------

Ο ΝτεΜάρκο Τζόνσον εισήχθη στο Πανεπιστήμιο του Σαρλότ το 1994 και αγωνίστηκε με τους Σαρλότ 49ερς στο Κολλεγιακό Πρωτάθλημα. Από το πανεπιστήμιο του Σαρλότ αποφοίτησε το 1998, έτος κατά το οποίο ταξίδεψε στην Ιταλία προκειμένου να αγωνιστεί στην Ολίμπια Μιλάνο.

Το 1998 συμμετείχε στα Ντραφτς του ΝΒΑ, και το 1999 εξασφάλισε συμβόλαιο συνεργασίας με τους Νιου Γιορκ Νικς. Στην ομάδα της Νέας Υόρκης παρέμεινε μέχρι το 2000 πραγματοποιώντας συνολικά πέντε συμμετοχές.

Το 2000 επέστρεψε στην Ιταλία και την περίοδο 2000-01 αγωνίστηκε αρχικά με την Σκαβολίνι Πεσάρο κι έπειτα με τη Μέτις Βαρέζε.

Τον Αύγουστο του 2002 ο ΝτεΜάρκο Τζόνσον ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς. Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε για μία μόνο σεζόν χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.

Την περίοδο 2003-4 αγωνίστηκε αρχικά με την ισπανική Ετόσα Αλικάντε κι έπειτα στην ιταλική Λαουρετάνα Μπιέλα.

Μέσα στο 2004 μετεγγράφη στην ιταλική Τρις Ριέτι, στην οποία αγωνίστηκε μέχρι και τον Ιανουάριο του 2006, όταν και μετεγγράφη στην Ούνιον Ολύμπια, ομάδα της Σλοβενίας.

Την περίοδο 2006-07 αγωνίστηκε αρχικά με την Παντέρας Ντελ Ντιστρίτο (Σάντο Ντομίγκο), την Πολάρις Μούρθια (Ισπανία) και την Ελιτζούρ Ασκελόν (Ισραήλ).

Το καλοκαίρι του 2007, ο ΝτεΜάρκο Τζόνσον επέστρεψε στη Σλοβενία για λογαριασμό της Γκέοπλιν Σλόβαν.

Τον Ιανουάριο του 2009 επέστρεψε στο Ισραήλ, αυτήν τη φορά για λογαριασμό της Ρισόν Λε Ζιόν

Την περίοδο 2009-2010 αγωνίστηκε στην Ιρόνι Ναχαρίγια, στην οποία αγωνίστηκε για λίγους μόνο μήνες, καθώς στις αρχές του 2010 επέστρεψε στην Αμερική για λογαριασμό της Βακιέρος Ντε Μπαγιαμόν.

Η ομάδα από το Πουέρτο Ρίκο ήταν η τελευταία στην καριέρα του ΝτεΜάρκο, καθώς το καλοκαίρι του 2010 αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση.

Προπονητική καριέρα
-------------------

Μετά το τέλος της μπασκετικής του καριέρας ως καλαθοσφαιριστής, ο ΝτεΜάρκο Τζόνσον επέστρεψε στα γήπεδα από άλλο πόστο, αυτό του προπονητή.

Την περίοδο 2010-11 ήταν προπονητής της μπασκετικής ομάδας του Κολεγγίου Πρόβιντενς Ντέι Σκουλ της Σαρλότ, ενώ από το 2011 μέχρι και σήμερα είναι προπονητής στους Χάμπτον Πάιρατς, ομάδα που εκπροσωπεί στο Κολλεγιακό Πρωτάθλημα το Πανεπιστήμιο του Χάμπτον.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
2. ↑  *College Basketball at Sports-Reference.com*. Ανακτήθηκε στις 28  Ιουλίου 2020.
3. ↑  *RealGM*. 1338. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.
4. ↑  (Αγγλικά) *eurobasket.com*. 33092. Ανακτήθηκε στις 25  Απριλίου 2022.

Πηγές
-----

* 
*
Ο **Νίκος Φιλίππου** είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε ως επιθετικός για την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1962 ως το 1966.

Καριέρα
-------

Ο Φιλίππου ξεκίνησε την καριέρα του στην ομάδα της Δόξας Νεαπόλεως, για να συνεχίσει στον Μέγα Αλέξανδρο. Στα 24 του χρόνια μεταγράφηκε στον Άρη, υπογράφοντας την 1 Αυγούστου 1962, ενώ είχε υπάρξει στόχος και του Ηρακλή και του Απόλλωνα Καλαμαριάς.

Μετά από μία δύσκολη πρώτη σεζόν, όπου ο Άρης παρέμεινε στην πρώτη κατηγορία μετά από αγώνες κατάταξης, οι "κίτρινοι" απέκτησαν πρωταγωνιστικό ρόλο στο ελληνικό πρωτάθλημα, κερδίζοντας σχεδόν κάθε χρόνο την συμμετοχή τους στο κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων για το υπόλοιπο της δεκαετίας. Ο Φιλίππου πέτυχε το μοναδικό γκολ στον αγώνα εναντίον του ΠΑΟΚ στις 6 Οκτωβρίου 1963, σηματοδοτώντας μία περίοδο δέκα περίπου χρόνων που ο Άρης δεν θα ηττηθεί από τον "δικέφαλο του Βορρά".

Το φθινόπωρο του 1965, συμμετείχε και στους δύο αγώνες κόντρα στην Κολωνία, όπου οι "κίτρινοι" πέτυχαν την πρώτη τους ευρωπαϊκή νίκη στο Καυτατζόγλειο με 2-1, για να ηττηθούν με 2-0 στον επαναληπτικό της Γερμανίας.

Στο τέλος της χρονιάς δόθηκε στον Απόλλωνα Καλαμαριάς, ως αντάλλαγμα για τη μετέπειτα μεταγραφή του Τάκη Ραπτόπουλου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  1962: Ο "Σαρής" Νίκος Φιλίππου υπογράφει στον Άρη - ARIS.RE
2. ↑  Όταν γράφτηκε ιστορία: Η μέρα που ξεκίνησε την δεκαετία που ο Άρης ήταν ανίκητος απέναντι στον ΠΑΟΚ! - Pressaris
3. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 8/10/1963, Σελίδα: 8
4. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 27/10/1965, Σελίδα: 7
5. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 17/11/1965, Σελίδα: 5

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Βασίλης [άγνωστο επίθετο], *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
Ο **Νίκος Τσουκάλης** είναι αντιστράτηγος εν αποστρατεία της Ελληνικής Αστυνομίας που διετέλεσε αρχηγός της προσωπικής ασφάλειας του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου, καθώς και φρούραρχος της Βουλής των Ελλήνων.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στις Στέρνες Μονοφατσίου Ηρακλείου.

Μετά το 1981 υπηρέτησε στο Τμήμα Ασφαλείας της τότε Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΚΥΠ), ενώ τον Σεπτέμβριο του 1987 ανέλαβε διευθυντής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου. Παρέμεινε επικεφαλής της ασφάλειας του Ανδρέα Παπανδρέου μέχρι το θάνατό του τον Ιούνιο του 1996, ενώ διετέλεσε και φρούραρχος της Βουλής των Ελλήνων από το 2000 ως το 2004.

Την περίοδο της τελευταίας πρωθυπουργικής θητείας του Ανδρέα Παπανδρέου (1993—1996) θεωρούνταν πρόσωπο με επιρροή στον πρωθυπουργό και την σύζυγό του Δήμητρα Παπανδρέου.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  Τα Νέα 22/4/2004
4. ↑  Αυριανή, 17 Σεπτεμβρίου 1995
Το **Πανεπιστήμιο της Τρανσυλβανίας στο Μπρασόβ** (ρουμ. *Universitatea Transilvania din Brașov*, αρχικά **UNITBV** ή **UniTBv**) είναι δημόσιο πανεπιστήμιο στην πόλη Μπρασόβ της Ρουμανίας.

Το ίδρυμα αποτελείται από 18 σχολές, όπου φοιτούν περισσότεροι από 20.000 φοιτητές και διδάσκουν περισσότεροι από 750 επιστήμονες. Σήμερα το Πανεπιστήμιο της Τρανσυλβανίας στο Μπρασόβ είναι το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο στην κεντρική Ρουμανία. Προσφέρει προγράμματα σπουδών σε ποικίλα πεδία και επιστήμες, όπως: μηχανολογία, βιομηχανική μηχανική, επιστήμη υπολογιστών, δασοκομία, τεχνολογία του ξύλου, διατροφολογία, τουρισμός, μαθηματικά, οικονομικά, ιατρική, παιδαγωγική, μουσική, λογοτεχνία, γλωσσολογία, νομική, κοινωνιολογία και κοινωνικό έργο, ψυχολογία. Συνολικά υπάρχουν 100 προπτυχιακά προγράμματα (τα 11 με διδασκαλία εξ αποστάσεως), 74 που οδηγούν σε μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδικεύσεως (master) και 18 που οδηγούν σε διδακτορικό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Universitatea Transilvania, la ceas aniversar | Buna ziua Brasov». *bzb.ro*. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2021.
2. ↑  UNITBV. «Annual Report 2020 (romanian)» (PDF).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο ιστότοπος του ιδρύματος (στην αγγλική γλώσσα)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 132071179
* LCCN: n93028762
* ISNI: 0000 0001 2159 8361
* SUDOC: 101563108

 |

 |
Ο **Νίκος Τσαγκρής** είναι Έλληνας δημοσιογράφος και χρονογράφος.

Γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας. Το 1964 μετοικεί στην Αθήνα, όπου επιβιώνει ως εργαζόμενος μαθητής. Γίνεται μέλος της Νεολαίας Λαμπράκη και συμμετέχει ενεργά στο μαθητικό κίνημα της εποχής (αντιπρόεδρος του ΣΕΜΜΕ – Σύλλογος Εργαζομένων Μαθητών Μέσης Εκπαιδεύσεως), ενώ ταυτόχρονα ασχολείται με το θέατρο και τη μουσική.

Στην περίοδο της δικτατορίας συλλαμβάνεται και φυλακίζεται ως μέλος του Πατριωτικού Αντιδικτατορικού Μετώπου. Από το 1971 έως το 1975 σπουδάζει ζωγραφική και γραφικές τέχνες ενώ παράλληλα δουλεύει στο θέατρο (σκηνογραφία) και στη διαφήμιση. Συμμετέχει στην εξέγερση του Πολυτεχνείου, συλλαμβάνεται και κρατείται για ένα μακρύ διάστημα. Το 1976 προσλαμβάνεται στην εφημερίδα Αυγή ως εικονογράφος των διηγημάτων που τότε δημοσίευε η εφημερίδα και ως γραφίστας. Σταδιακά εγκαταλείπει τη ζωγραφική και ασχολείται αποκλειστικά με τη δημοσιογραφία. Από το 1979 έως το 1985 εργάζεται ως επιτελικό στέλεχος (συντάκτης ύλης και αρχισυντάκτης) στο Βήμα της Κυριακής και αργότερα στα Νέα. Το 1985 προσλαμβάνεται ως διευθυντής σύνταξης στην εφημερίδα Η Πρώτη. Το 1986 γίνεται διευθυντής της Πρώτης, την ανασχεδιάζει και την διευθύνει μέχρι το 1990. Παράλληλα παρουσιάζει μουσικές εκπομπές στο ραδιόφωνο (Αθήνα 9.84 και αργότερα Flash 96). Τα έτη 1990-1992 υπήρξε διευθυντής σύνταξης της Καθημερινής, διευθυντής ειδήσεων του ραδιοσταθμού ΤOP FM και διευθυντής του περιοδικού Επτάμισι. Το 2002 προσλαμβάνεται ως διευθυντής του πολιτικού ρεπορτάζ στην εφημερίδα Έθνος αλλά αμέσως γίνεται αρχισυντάκτης της εφημερίδας ενώ από το 1995 γράφει, παράλληλα το χρονογράφημα της εφημερίδας καθώς και πολιτικά άρθρα. Το 1997 κυκλοφορεί επιλογή χρονογραφημάτων του (Εκδόσεις Καστανιώτης) υπό τον τίτλο "Εγώ, Εμείς, Αυτοί Είμαστε". Το 2004 παραιτείται από το Έθνος για πολιτικούς λόγους. Ιδρύει και διευθύνει τον Εκδοτικό Οίκο Ηλέκτρα, ενώ παράλληλα αρθρογραφεί στο Έθνος της Κυριακής και στο περιοδικό Γαλέρα. Από το 2013 συνεργάζεται ως πολιτικός αναλυτής με την εβδομαδιαία εφημερίδα Η Εποχή (☀). Από τον Αύγουστο του 2017 συνεργάζεται ως αρθρογράφος - χρονογράφος με την εφημερίδα Η ΑΥΓΗ της Κυριακής. ( Αρχειοθετήθηκε 2017-10-25 στο Wayback Machine.) Υπήρξε μέλος του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ. Είναι μέλος του Συλλόγου Φυλακισθέντων και εξορισθέντων 1967-1974, και απ' το 2015 μέλος της Επιτροπής Δεοντολογίας της ΕΡΤ
Ο **Ντέρικ Λαμόντ Χάμιλτον** (γεννήθηκε στις 20 Μαΐου 1966) είναι πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2,01 μέτρων και αγωνιζόμενος στην θέση του σμολ φόργουορντ και γεννημένος στο Μομπάιλ, στην Αλαμπάμα, ο Χάμιλτον ήταν ένα κολεγιακό αστέρι στο Πανεπιστήμιο του Νότιου Μισισιπή, με την ομάδα των Σάουθερν Μις Γκόλντεν Ιγκλς στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Επιλέχτηκε από τους Νιου Τζέρσεϊ Νετς με τη 2η επιλογή στον 3ο γύρο (52ος συνολικά) του ντραφτ του ΝΒΑ το 1988, αλλά δεν υπέγραψε συμβόλαιο.

Επαγγελματική σταδιοδρομία
--------------------------

Παρά την αποτυχία του να μπει στο ΝΒΑ, ο Χάμιλτον είχε μία επιτυχημένη και μακρά σταδιοδρομία στο εξωτερικό.  Έκανε μία αξιόλογη πορεία στο ελληνικό πρωτάθλημα παίζοντας σε Σπόρτινγκ, ΑΕΚ, Απόλλωνα Πατρών και Ηράκλειο. Έπαιξε επίσης στη δεύτερη κατηγορία της Ισπανίας, με την Προεξίνκα ΚΜ Καρταχένα για δύο χρόνια και στο Ισραηλινό Πρωτάθηλμα με τη Χάποελ Ιερουσαλήμ, όπου του δόθηκε το προσωνύμιο "Η Κόλλα", λόγω της τεράστιας συνεισφοράς του στη χημεία της ομάδας.

Πριν από αυτό, έπαιξε επίσης με τους ισραηλινούς συλλόγους Χάποελ Χολόν και Χάποελ Εϊλάτ. Έπαιξε στο τέλος της σταδιοδρομίας του στην Ευρώπη στο Ρωσικό Πρωτάθλημα με την Ντιναμό Μόσχας. 

Ο Χάμιλτον είναι ξάδεφος του πρώην καλαθοσφαιριστή του Ντιουκ , Αντόνιο Λανγκ, ο οποίος κέρδισε 2 τίτλους NCAA και είχε θητείες στο NBA, το CBA και στο εξωτερικό πριν ξεκινήσει την προπονητική και είναι ο μεγαλύτερος αδερφός του Άντζελο Χάμιλτον, ο οποίος οδήγησε το Πολιτειακό Κολέγιο του Κόνορς στον Εθνικό τίτλο του NJCAA το 1990 και αργότερα έπαιξε στο Πανεπιστήμιο της Οκλαχόμα πριν ξεκινήσει θητεία στο εξωτερικό και στο Continental Basketball Association.   Ο γιος του Χάμιλτον, Κάιλ Χάμιλτον, παίζει αμερικανικό ποδόσφαιρο για το Πανεπιστήμιο του Νοτρ Νταμ .

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Hamilton, Derek
2. ↑  Хамильтон Дерек Ламонт
3. ↑  Hamilton Promises Sooner Fans Will See "the Real" Angelo
4. ↑  Angelo Hamilton Profile

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ Euroleague.net
* Προφίλ FIBA Ευρώπης
* Προφίλ ΝΒΑ
* Προφίλ Ιταλικού Πρωταθλήματος Αρχειοθετήθηκε 2006-05-21 στο Wayback Machine. (στα Ιταλικά)
* Προφίλ Ισραηλινού Πρωταθλήματος
* Προφίλ Ελληνικού Πρωταθλήματος