recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **Dodge 300** ήταν ένα "χωρίς μούρη" μεσαίου έως βαρέως τύπου φορτηγό που κατασκευάστηκε από την βρετανική θυγατρική της Dodge στο εργοστάσιό τους στο Kew από το 1957 έως τα μέσα της δεκαετίας του '60. Αντικαταστάθηκε από το σχεδιασμένο από την Ghia Dodge 500 που εμφανίστηκε στα τέλη του 1964. Μετά την απόσυρση του 300, το εργοστάσιο της Dodge στο Kew έκλεισε καθώς η παραγωγή μεταφέρθηκε στο Ντάνστεϊμπλ.

Σχέδιο
------

Υπήρχαν διαθέσιμα μοντέλα φορτηγών και τράκτορες, καθώς και ένα μοντέλο με κίνηση στους τέσσερις τροχούς για στρατιωτική χρήση. Το προσφερόμενο εύρος βάρους ήταν από περίπου 5 μέχρι 9 τόνους, με τα μοντέλα τράκτορες να αξιολογούνται για 11 μέχρι 12 τόνους. Τα περισσότερα Dodge 300 έλαβαν κινητήρες ντίζελ από την Perkins.

Ο σχεδιασμός της καμπίνας Motor Panels που χρησιμοποιήθηκε ήταν κοινός με τους Leyland και Albion. Ως εκ τούτου, αναφέρεται συχνά ως καμπίνα "LAD" (**L**eyland-**A**lbion-**D**odge).

Μοντέλα λεωφορείων
------------------

Μια παραλλαγή λεωφορείου του Dodge 300 αναπτύχθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1960, αλλά μόνο οκτώ κατασκευάστηκαν. Ένα πρωτότυπο μοντέλο S306 με κινητήρα Leyland και αμάξωμα λεωφορείου Weymann κατασκευάστηκε το 1962 (με νηολόγηση 2498PK), ακολουθούμενο από ένα μοντέλο S307 με κινητήρα Perkins και αμάξωμα λεωφορείου Marshall το 1964 (με νηολόγηση 3033PE). Αυτά χρησιμοποιήθηκαν ως επίδειξη από την Dodge, αλλά οι μόνες παραγγελίες που προέκυψαν ήταν για έξι μοντέλα S307 με αμάξωμα αμαξώματος Strachans, τα οποία παραδόθηκαν στη Rickards του Brentford αργότερα το 1964 (καταχωρίστηκαν AYV93B σε AYV98B).

Μοντέλα 1972-1982
-----------------

Από το 1972 και μετά, μια νέα σειρά βαρέων φορτηγών έλαβε το όνομα Dodge 300, πωλήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αυτά κατασκευάστηκαν στην Ισπανία από την ισπανική θυγατρική της Chrysler και περιελάμβαναν ένα τράκτορα 39 τόνων και άκαμπτα τετράτροχα, αλλά και φορτηγά με έξι και οκτώ τροχούς. Οι πωλήσεις ήταν καλές και το μοντέλο δεν εγκαταλείφτηκε μέχρι το 1982, πολύ αφότου η Renault Véhicules Industriels ανέλαβε τον έλεγχο των εργασιών φορτηγών της Chrysler Ευρώπης.

βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2  Wright, Kelsey· Zatz, David. «Kew Dodge: Dodge Trucks from the United Kingdom». *Allpar Trucks*. Allpar LLC. Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2014.
2. 1 2  «A Brief History of Dodge Trucks in the UK». *Rusty Trucks*. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2014.
Ο **Γαμηλιών** είναι ο έβδομος μήνας στο αττικό ημερολόγιο, ο οποίος ήταν αφιερωμένος στους θεούς Δία και Ήρα και αντιστοιχούσε στο χρονικό διάστημα 23 Δεκεμβρίου-22 Ιανουαρίου. 

Ο μήνας πήρε το όνομά του από τη γιορτή των Γαμηλίων ή Θεογαμίων, του ιερού γάμου μεταξύ των δυο θεών. Πολύ σημαντική γιορτή του μήνα ήταν επίσης το Τριέσπερον προς τιμήν των θεών Ήλιου και Ηρακλή, κατά τις 3 πρώτες ημέρες του μήνα (22-25 Δεκεμβρίου), η οποία αντικαταστάθηκε στη ρωμαϊκή θρησκεία από την αντίστοιχη γιορτή την ίδια περίοδο του Σολ Ινβίκτους. 

Γιορτάζονταν επίσης τα Λήναια προς τιμήν του Διονύσου, οπότε και παρουσιάζονταν κωμωδίες.

Πηγές
-----

* August Mommsen (1898). «Feste der Stadt Athen im Altertum, geordnet nach attischem Kalender» (στα Γερμανικά). B. G. Teubner. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2009.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αττικό ημερολόγιο |
| --- |
|  |
| 
* Εκατομβαιών
* Μεταγειτνιών
* Βοηδρομιών
* Πυανεψιών
* Μαιμακτηριών
* Ποσειδεών
* Γαμηλιών
* Ανθεστηριών
* Ελαφηβολιών
* Μουνιχιών
* Θαργηλιών
* Σκιροφοριών
 |

 |
Ο **Μάινχαρτ Β΄**, γερμ. Meinhard II (π. 1160 - 1231) από τον Οίκο της Γκορίτσια ήταν κόμης της Γκορίτσια (1220-1231). Έγινε επίτροπος (vogt, reeve) του πατριαρχείου της Ακουλέια.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ένγκελμπερτ Β΄ κόμη της Γκορίτσια και της Αδελαΐδας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Όθωνα Α΄ κόμη του Σέγιερν-Ντάχαου-Βάλλεϋ.

Έγινε γνωστός όταν έλαβε μέρος στη Σταυροφορία του 1197, που οργάνωσε ο Ερρίκος ΣΤ΄ των Χοεντάουφεν της Γερμανίας. Ήταν παρών όταν απεβίωσε ο φίλος του Φρειδερίκος Α΄ των Μπάμπενμπερκ δούκας της Αυστρίας το 1198 στην Άκρα.

Το 1220 διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Ένγκελμπερτ Γ΄ κόμη της Γκορίτσια. Απεβίωσε το 1231 σε ηλικία 71 ετών και τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Μάινχαρτ Γ΄ κόμης της Γκορίτσια, που το 1253 ως σύζυγος της Αδελαΐδας κληρονόμησε την κομητεία του Τυρόλου (και έγινε ο Μάινχαρτ Α΄ κόμης του Τυρόλου).

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πρώτα την Κουνιγκούντε, κόρη του Κορράδου Α΄ κόμη του Πάιλσταϊν, από τον Οίκο των Ζηγκχαρτιδών.

Έπειτα ο Μάινχαρτ Β΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Αδελαΐδα.

Τέλος έκανε τρίτο γάμο με μία κόρη του Ερρίκου Α΄ κόμη του Τυρόλου. Η ανιψιά της Αδελαΐδα κόμισσα του Τυρόλου παντρεύτηκε τον ανιψιό τού Μάινχαρτ Β΄, τον Μάινχαρτ Γ΄ κόμη της Γκορίτσια και από τότε το Τυρόλο πέρασε στον Οίκο της Γκορίτσια.

Από τα αρκετά τέκνα του, κανέναν δεν επέζησε της ενηλικίωσης.

Πηγές
-----

* Baum, Wilhelm (2000). Die Grafen von Görz in der europäischen Politik des Mittelalters. Kitab. ISBN 978-3902005045.
* Juritsch, Georg (1894). Geschichte der Babenberger und ihrer Länder, 976-1246. Innsbruck: Wagnerschen Universitätsbuchhandlung.
* Pizzinini, Meinrad (2015). Die Grafen von Görz. Haymon Verlag. ISBN 978-3852187013.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Dizionario Biografico degli Italiani». (Ιταλικά) *Dizionario Biografico degli Italiani*. 1960. mainardo\_res-cf6027b3-3938-11dd-904a-0016357eee51. Ανακτήθηκε στις 7  Ιουλίου 2020.
2. 1 2 3  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. portal.dnb.de/opac.htm?method=simpleSearch&cqlMode=true&query=nid%3D142699950. Ανακτήθηκε στις 10  Ιουνίου 2019.
3. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Virtual International Authority File*. OCLC. Dublin. viaf.org/viaf/160108170/. Ανακτήθηκε στις 10  Ιουνίου 2019.
4. 1 2  data.cerl.org/thesaurus/cnp01275797. Ανακτήθηκε στις 10  Ιουνίου 2019.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 160108170
* GND: 142699950

 |

 |
Η **Ναϊνατίβου** (ταμιλικά: நயினாதீவு), ή **Ναγκαντίπα** (σιναλεζικά: නාගදීපය), είναι ένα μικρό αλλά αξιοσημείωτο νησί στα ανοιχτά της ακτής της Χερσονήσου Τζάφνα, στη Βόρεια Επαρχία της Σρι Λάνκα. Η ονομασία του νησιού παραπέμπει στους λαογραφικούς του κατοίκους, τους Νάγκα. Είναι η τοποθεσία του ινδουιστικού ναού της Θεάς Ναγκαπούσανι· ένα από τα εξέχοντα 64 Σάκτι Πίτχα, και του αρχαίου βουδιστικού ναού Ναγκαντίπα.

Οι ιστορικοί σημειώνουν ότι το νησί αναφέρεται στην αρχαία ταμιλική λογοτεχνία Σάνγκαμ της κοντινής Ταμίλ Ναντού, όπως το έπος Μανιμεκαλάι, όπου αναφέρθηκε ως Μανιπαλλαβάμ, και στους αρχαίους βουδιστικούς θρύλους της Σρι Λάνκα, ως Μαχαβάμσα. Ο Έλληνας χαρτογράφος Πτολεμαίος περιγράφει μια συστάδα νησιών γύρω από τη χερσόνησο της Τζάφνα ως **Ναγάδιβα** (ή *Ναγάδινα*) και τους κατοίκους ως *Ναγαδίβους* τον πρώτο αιώνα μ.Χ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Λεξικό Ελληνικής και Ρωμαϊκής Γεωγραφίας (1854), Ναγάδιβα και Ναγάδιβοι
2. ↑  Nicholas, C.W. (1963). *Historical topography of ancient and medieval Ceylon* (στα Αγγλικά). Journal of the Ceylon Branch of the Royal Asiatic Society, New Series (Vol VI). σελ. 10. Other obvious identifications are Nagadiba with Nagadipa or Nakadiva (the Jaffna peninsula) and Rhogandanoi with the inhabitants of Rohana (Ruhuna).
3. ↑  «Claudius Ptolemy's Sri Lankan Map» (στα Αγγλικά). Archaeology.lk. 2 Νοεμβρίου 2020.
4. ↑  Rajeswaran, S. T. B. (2012). *Geographical Aspects of the Northern Province, Sri Lanka* (στα Αγγλικά). University of Jaffna: Governor's Office, Department of Geography. σελ. 61.
Συντεταγμένες: 43°40′0″N 18°59′10″E﻿ / ﻿43.66667°N 18.98611°E﻿ / 43.66667; 18.98611

Το **Καντόνιο του Βοσνιακού Πόντρινιε** (Bosansko-podrinjski kanton Goražde)) είναι ένα από τα δέκα καντόνια της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, οντότητας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

### Δημογραφία

Απογραφή του 2013
-----------------

| Δήμος | Εθνότητα | Σύνολο |
| --- | --- | --- |
| Βόσνιοι Μουσουλμάνοι | % | Κροάτες | % | Σέρβοι | % |
| Γκόραζντε | 19,692 | 94.23 | 23 | 0.11 | 707 | 3.38 | 20,897 |
| Πάλε-Πράτσα | 859 | 95.02 | 1 | 0.11 | 33 | 3.65 | 904 |
| Φότσα-Ουστικόλινα | 1,762 | 91.15 | 0 | 0 | 145 | 7.50 | 1,933 |
| Καντόνιο | 22,313 | 94.01 | 24 | 0.10 | 885 | 3.72 | 23,734 |
|

Γεωγραφία
---------

Ευρίσκεται εντός του νοτιοανατολικού κεντρικού τμήματος της χώρας, εντός της περιοχής της Άνω Ντρίνα. Η έδρα του καντονιού ευρίσκεται στο Γκόραζντε.

Δήμοι
-----

Το καντόνιο αποτελείται από τους δήμους του Γκόραζντε, του Πάλε-Πράτσα και της Φότσα-Ουστικόλινα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «USTAV BOSANSKO-PODRINJSKOG KANTONA GORAŽDE» (PDF).
Ο **Μαρίνο Στορλάτο** (πέθανε το 1238) ήταν ευγενής και αξιωματούχος από την Δημοκρατία της Βενετίας. Ξεκίνησε την σταδιοδρομία του στην Βενετία με το αξίωμα του *"Δικαστή"* (1207, 1210, 1215). Συμμετείχε (1214) σε μιά διπλωματική αποστολή στην Κωνσταντινούπολη (1217) και διετέλεσε απεσταλμένος στον πάπα Ονώριο Γ΄ (1217) στην Αγία Έδρα. Ο Μαρίνο Σταρλάτο διορίστηκε Δουκικός Σύμβουλος (1219) και την άνοιξη του 1222 Ποντεστά της Κωνσταντινούπολης, έφτασε στην Βενετική συνοικία της πόλης τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου. Ο Λατίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης Ροβέρτος του Κουρτεναί έκλεισε μαζί του Συνθήκη (15 Απριλίου 1223). Παρέμεινε στο αξίωμα του Ποντεστά μέχρι το φθινόπωρο του ίδιου χρόνου, τον διαδέχθηκε ο Γιάκοπο Τιέπολο, ένας εκλεκτός ευγενής που είχε διατελέσει παλιότερα Ποντεστά (1218-1220) και μετέπειτα έγινε Δόγης της Βενετίας. Ο Μαρίνο Στορλάτο επέστρεψε στην Βενετία, διορίστηκε Δουκικός Σύμβουλος (1227/1228), Ποντεστά του Τρεβίζο (1228) και Δούκας της Κρήτης (1229-1230). Μετά την τελική επιστροφή του στην Βενετία διορίστηκε ξανά Δουκικός Σύμβουλος (1231/32 και 1237/38).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Jacoby 2006, σ. 70
2. ↑  Jacoby 2006, σσ. 68-70
3. ↑  Jacoby 2006, σ. 70
4. ↑  Jacoby 2006, σ. 70
5. ↑  Jacoby 2006, σ. 70
6. ↑  Jacoby 2006, σ. 70

Πηγές
-----

* Jacoby, David (2006). "The Venetian Government and Administration in Latin Constantinople, 1204–1261: A State within a State". In Gherardo Ortalli; Giorgio Ravegnani; Peter Schreiner (eds.). Quarta Crociata. Venezia - Bisanzio - Impero latino. Atti delle giornate di studio. Venezia, 4-8 maggio 2004. Venice: Istituto veneto di scienze, lettere ed arti.


|  |
| --- |
| Μαρίνο Στορλάτο  **Θάνατος:** 1238 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΜαρίνο Μικιέλ | **Ποντεστά της Κωνσταντινούπολης**1222 - 1223 | ΔιάδοχοςΓιάκοπο Τιέπολο |
| ΠροκάτοχοςΤζιοβάννι Μικιέλ | **Δούκας της Κρήτης**1229 - 1230 | ΔιάδοχοςΣτέφανο Ιουστινιάνι |
Ο **Γεώργιος** (απεβ. πριν το 1452) από την Οικογένεια Φιλανθρωπηνών ήταν έμπιστος του Ιωάννη Η΄ Παλαιολόγου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων (1425-1448) και υπηρέτησε ως Μεσάζων (δεύτερος μετά τον Αυτοκράτορα) για το σύντομο διάστημα 1438-1439.

Βιογραφία
---------

Θα ήταν γιος ενός Φιλανθρωπινού και μίας Δούκαινας. Εμφανίζεται για πρώτη φορά στις πηγές το 1429. 

Ανήκε στο στενό περιβάλλον τού Ιωάννη Η΄, που τού εμπιστεύτηκε τη σημαντική αποστολή, τού να απονείμει τα συμβολικά διακριτικά τού δεσπότη στους Σέρβους ηγεμόνες Τζούρατζ Μπράνκοβιτς το 1429/35 και Λάζαρ Μπράνκοβιτς το 1446. Το 1438-39 συνόδευσε τον Ιωάννη Η΄ στη Σύνοδο της Φερράρας και διορίστηκε Μεσάζων από κοινού με τον Μανουήλ Ιάγαρι Παλαιολόγο. Με την ιδιότητα αυτή έπαιξε σημαντικό ρόλο, βάζοντας πίεση στη Ρωμαϊκή αντιπροσωπεία για να αποδεχθούν την Ένωση των Εκκλησιών.

Ήταν συγγενής του Ιωσήφ Β΄ Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης, που απεβίωσε το 1439 κατά τη διάρκεια της Συνόδου. Αυτός τάφηκε στη Σάντα Μαρία Νοβέλλα και ο Γεώργιος άφησε μία δωρεά στο ναό για μία ετήσια λειτουργία στη μνήμη του.

Αναφορές
--------

1. 1 2 3  PLP, 29760. Φιλανθρωπηνός, Γεώργιος Δούκας.

Πηγές
-----

* Trapp, Erich; Beyer, Hans-Veit; Walther, Rainer; Sturm-Schnabl, Katja; Kislinger, Ewald; Leontiadis, Ioannis; Kaplaneres, Sokrates (1976–1996). Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit (in German). Vienna: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften. ISBN 3-7001-3003-1.
Ο **Θεόδοτος Καλόθετος** (άκμασε τη δεκαετία του 1250) ήταν ανώτερος αξιωματούχος και κυβερνήτης της Αυτοκρατορίας στη Νίκαια.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Έφεσο και ήταν θείος του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου. Κατείχε τη θέση του δομεστίκου των Σχολών (αρχηγού του Στρατού).

Λίγα είναι γνωστά για τη ζωή του. Ο Θεόδωρος Β΄ Λάσκαρης Βατάτζης αναφέρει σε επιστολή του ότι ήταν αποτρόπαιος, καθώς είχε έλλειψη πολιτισμού. Αναφέρεται ξανά από τις πηγές το 1259, όταν πήρε το μέρος του μοναχού Γαβριήλ της μονής του Αγ. Γρηγορίου του Θαυματουργού στη διένεξή του με τον Νικηφόρο Βλεμμύδη. Τότε είχε στην Αυλή τον βαθμό του *πανσεβαστού σεβαστού* και ήταν κυβερνήτης εκτεταμένης περιοχής της δυτικής Μικράς Ασίας, που περιελάμβανε το θέμα των Θρακησίων, το Μελανούδιον, το Πυργίον και την Καλόη.

Αναφορές
--------

1. 1 2 3  Guilland (1967), p. 455
2. 1 2 3  PLP 10607

Πηγές
-----

* Guilland, Rodolphe (1967). "Le Domestique des Scholes". Recherches sur les institutions byzantines, Tome I (in French). Berlin: Akademie-Verlag. pp. 426–468.
* Trapp, Erich; Walther, Rainer; Beyer, Hans-Veit; Sturm-Schnabl, Katja (1981). "10607. Καλόθετος Θεόδοτος". Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit (in German). 5. Vienna: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften. ISBN 3-7001-3003-1.
Ο **Μανουήλ Κομνηνός Ραούλ** (άκμασε π. 1258-1280) από την Οικογένεια Ραούλ ήταν αριστοκράτης και αξιωματούχος στη Βυζαντινής αυτοκρατορίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Αλεξίου Ραούλ πρωτοβεστιαρίου. Ο πατέρας του ήταν ανώτερος στρατιωτικός αρχηγός υπό τον Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη Αυτοκράτορα των Ρωμαίων (1222-54), αλλά έπεσε σε δυσμένεια κατά τη βασιλεία τού γιου αυτού Θεοδώρου Β΄ (1254-58). Αυτός δυσπιστούσε προς στην αριστοκρατία και προώθησε άνδρες ταπεινής καταγωγής, όπως ο Γεώργιος Μουζάλων, που τον έκανε πρώτο υπουργό του. 

Ο Θεόδωρος Β΄ πάντρεψε μία αδελφή τού Μανουήλ με τον αδελφό τού Γεωργίου, τον Ανδρόνικο Μουζάλωνα. Αυτό θεωρήθηκε προσβολή και η οικογένεια Ραούλ εναντιώθηκε στον Αυτοκράτορα, ο οποίος κάποια στιγμή είχε όλους τους γιους τού Αλεξίου Ραούλ στην ειρκτή. Ως αποτέλεσμα, μόλις απεβίωσε ο Θεόδωρος Β΄, οι Ραούλ υποστήριξαν δραστικά τη δολοφονία των δύο αδελφών Μουζαλώνων το 1258 και τον ακόλουθο σφετερισμό τού θρόνου από τον Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγο (!259-1282).

Ως ανταμοιβή ο Μιχαήλ Η΄ όρισε τον πρώτο γιο τού Αλεξίου, τον Ιωάννη ως πρωτοβεστιάριο και τον Μανουήλ ως πιγκέρνη. Το 1276 ο Μανουήλ ορίστηκε κυβερνήτης της Θεσσαλίας. Αλλά μετά, μαζί με τον αδελφό του Ισαάκιο, αντιτέθηκε στον Παλαιολόγο στο θέμα της ένωσης των Εκκλησιών και υποστήριξαν τον Πατριάρχη Αρσένιο Αυτορειανό, που ήταν κατ' αυτής. Ως συνέπεια ο Μανουήλ συνελήφθη το 1279 και το επόμενο έτος τυφλώθηκε και εξορίστηκε στις Κεγχρεές τού ποταμού Σκαμάνδρου.

Αναφορές
--------

1. ↑  PLP, 24110. Ῥαούλ Ἀλέξιος; 24132. Ῥαούλ, Μανουήλ Κομνηνός.
2. ↑  Macrides 2007, σελίδες 215, 251, 259, 298, 339, 342, 350.
3. 1 2 3  ODB, "Raoul" (Alexander Kazhdan), p. 1771.
4. ↑  Macrides 2007, σελίδες 339, 342.
5. 1 2  PLP, 24132. Ῥαούλ, Μανουήλ Κομνηνός.
O **Ανδρόνικος Παλαιολόγος** (απεβ. π. 1216) από τη Δυναστεία των Παλαιολόγων ήταν γαμπρός του Αυτοκράτορα της Νίκαιας Θεοδώρου Α΄ Λάσκαρη και διάδοχός του.

Βιογραφία
---------

Ο Ανδρόνικος είναι μία μορφή για την οποία δεν έχουμε σαφείς πληροφορίες. Ο Ρ. Μακρίδης αναφέρει ότι "σχεδόν όλα όσα ξέρουμε γι' αυτόν είναι συζητήσιμα: το όνομά του, η ημερομηνία γάμου του, η αιτία που απεβίωσε". Τίποτε δεν είναι γνωστό για την καταγωγή και τα νεανικά του έτη· ακόμη και το όνομά του δεν είναι σίγουρο, καθώς ο Νικόλαος Μεσαρίτης μητροπολίτης Εφέσου, που ετέλεσε τον γάμο, τον αποκαλεί "Κωνσταντίνο Δούκα Παλαιολόγο" σε μία νουθεσία προς αυτόν. Από την άλλη μεριά όλοι οι Ρωμαίοι χρονικογράφοι και πρώτα ο Γεώργιος Ακροπολίτης που είναι η βασική πηγή για τον βίο του, τον αποκαλεί Ανδρόνικο και θεωρούμε ότι το διαφορετικό όνομα, που του αποδίδει ο Μεσαρίτης, είναι λάθος μεταγραφής του χειρογράφου από μεταγενέστερο αντιγραφέα.

Ο Ανδρόνικος αναφέρεται για πρώτη φορά από τον Ακροπολίτη, ως συμμετέχων στην εκστρατεία τού 1211 ενάντια στη Λατινική Αυτοκρατορία, που έληξε στη μάχη του Ρύνδακος με ήττα της Νίκαιας. Κατά την εξέλιξη της εκστρατείας ο Ερρίκος της Φλάνδρας λαίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης, κατέλαβε επίσης τις πόλεις Λεντιανά και Ποιμανηνόν. Ο Ανδρόνικος ήταν κατά τα φαινόμενα από τους κύριους διοικητές κατά την πολιορκία των Λεντιανών και αιχμαλωτίστηκε, αργότερα όμως ελευθερώθηκε από τους Λατίνους.

Λόγω της χρονολογικής σειράς της διήγησης του Ακροπολίτη, ο γάμος του Ανδρονίκου με την Ειρήνη Λασκαρίνα, πρωτότοκη κόρη του Θεοδώρου Α΄ εθεωρείτο παλαιότερα ως σύγχρονος με τα γεγονότα του έτους 1211, αλλά τώρα τοποθετείται τον Φεβρουάριο του 1216. Έπειτα από τον γάμο του, ο Ανδρόνικος προήχθη στον υψηλό βαθμό του *δεσπότη* και έγινε ο διάδοχος του θρόνου της Νίκαιας, αφού ο Θεόδωρος Α΄ δεν είχε άρρενα τέκνα. 

Απεβίωσε σύντομα μετά από μία "ερωτική υπόθεση" σύμφωνα με τον Ακροπολίτη και η Ειρήνη ξαναπαντρεύτηκε τον Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη, ο οποίος τελικά διαδέχθηκε τον Θεόδωρο Α΄ ως Αυτοκράτορας.

Αναφορές
--------

1. 1 2 3  Macrides 2007, σελίδες 149–150 (note 3).
2. ↑  Cheynet & Vannier 1986, σελίδες 172–173.
3. ↑  Macrides 2007, σελίδες 148ff. 153–154.
4. 1 2  Cheynet & Vannier 1986, σελίδες 173–174.
5. ↑  Cheynet & Vannier 1986, σελ. 173.
6. ↑  Macrides 2007, σελίδες 148, 149–150 (note 3).

Πηγές
-----

* Cheynet, Jean-Claude; Vannier, Jean-François (1986). Études Prosopographiques (in French). Paris: Publications de la Sorbonne. ISBN 978-2-85944-110-4.
* Macrides, Ruth (2007). George Akropolites: The History – Introduction, Translation and Commentary. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-921067-1.
H **AVROTROS** είναι ένας ολλανδικός ραδιοφωνικός και τηλεοπτικός σταθμός που χρονολογείται από το 1927. Η AVROTROS δημιουργήθηκε το 2014 από τη συγχώνευση των προκατόχων AVRO και TROS. Από την 1η Ιανουαρίου 2014 το όνομα του συγχωνευμένου ραδιοτηλεοπτικού φορέα χρησιμοποιήθηκε σε κοινά προγράμματα, ενώ από τις 7 Σεπτεμβρίου 2014 όλα τα υπάρχοντα προγράμματα που μεταδίδονται με το όνομα AVROTROS.

Στις 18 Μαΐου 2019, μετά την ολλανδική νίκη στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2019, με το τραγούδι του Arcade του Ντάνκαν Λόρενς, η Ολλανδία και η AVROTROS (σε συνεργασία με τους NPO και NOS) θα φιλοξενήσουν το διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2020.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Historie Αρχειοθετήθηκε 2016-10-22 στο Wayback Machine. AVROTROS (in Dutch)
2. ↑  «Eurovision 2020 to be a co-production between Avrotros, NPO and NOS». EscXtra. 19 May 2019. .
Ο **Ανδρόνικος** (... - 14 Οκτωβρίου 1077) από τη Δυναστεία των Δουκών ήταν *πρωτοβεστιάριος* και *πρωτοπρόεδρος* της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Καίσαρα Ιωάννη και της Ειρήνης Πηγονίτισσας, κόρης τού Νικήτα Πηγονίτη. Ο πατέρας του ήταν αδελφός του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ι΄, έτσι ο Ανδρόνικος ήταν εξάδελφος τού Μιχαήλ Ζ΄ Δούκα.

Το 1071 ο Ανδρόνικος ήταν διοικητής μίας μοίρας του βυζαντινού στρατού στην εκστρατεία τού Ρωμανού Δ΄ Διογένους εναντίον των Σελτζούκων τού Αλπ Αρσλάν. Διοικούσε την οπισθοφυλακή τού στρατεύματος κατά τη μάχη του Μαντζικέρτ, όταν ανακοίνωσε, ότι ο Αυτοκράτορας είχε σκοτωθεί και εγκαταλειφθεί στο πεδίο της μάχης. Κατηγορήθηκε ευρέως για την πρόκληση της συντριπτικής ήττας των βυζαντινών δυνάμεων και την ακόλουθη αιχμαλωσία του Ρωμανού Δ΄ από τον εχθρό.

Ο Αλπ Αρσλάν ελευθέρωσε τον Ρωμανό Δ΄ το 1072 και ο Ανδρόνικος με τον αδελφό του Κωνσταντίνο εστάλησαν από τον Μιχαήλ Ζ΄ με τον πατέρα τους τον Καίσαρα Ιωάννη να τον αναχαιτήσουν. Ο Ρωμανός Δ΄ παραδόθηκε στον Ανδρόνικο, που τον οδήγησε στην Κωνσταντινούπολη. Αν και ο Ανδρόνικος τον μισούσε, ωστόσο αντιτέθηκε στην τύφλωσή του στις 29 Ιουνίου 1072.

Σε μία πράξη τού 1073 καταγράφεται με τους τίτλους τού *πρωτοπροέδρου*, *πρωτοβεστιαρίου* και *μεγάλου Δομεστίκου*· τον τελευταίο τίτλο ο Μιχαήλ Ατταλειάτης τον προσδιορίζει ως *μεγάλου Δομεστίκου των Σχολών της Ανατολής*, που τού δόθηκε όταν πήγε να συναντήσει τον Διογένη.

Μαζί με τον πατέρα του Καίσαρα Ιωάννη, ο Ανδρόνικος διοίκησε τον Αυτοκρατορικό στρατό ενάντια στους εξεγερμένους μισθοφόρους τού Ρουσέλ ντε Μπαγιέλ. Και οι δύο τους συνελήφθησαν από τους στασιαστές, που άφησαν τον άσχημα τραυματισμένο Ανδρόνικο να βρει θεραπεία στην Κωνσταντινούπολη, με τον όρο να έρθουν στη θέση του όμηροι οι δύο γιοί του. Ανάρρωσε και ήταν υγιής για μερικά έτη, αλλά τον Οκτώβριο του 1077 απεβίωσε από οίδημα.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Μαρία Κομητόπουλου, κόρη του Τρόιαν (γιου του Ιβάν Βλάντισλαβ της Βουλγαρίας) και είχε τέκνα:

* Μιχαήλ π. 1061-πριν το 1117, πρωτοστράτωρ (κοντόσταυλος).
* Ιωάννης π. 1064-1137, μέγας δούκας (ναύαρχος).
* Ειρήνη π. 1066-1138, παντρεύτηκε τον Αλέξιο Α΄ Κομνηνό.
* Άννα, παντρεύτηκε τον Γεώργιο Παλαιολόγο. Είχαν γιο:
	+ Νικηφόρος Παλαιολόγος, είχε γιο:
		- Μιχαήλ Παλαιολόγος, είχε γιο:
			* Αλέξιος Παλαιολόγος, είχε γιο:
				+ Ανδρόνικος Παλαιολόγος.
* Θεοδώρα, μοναχή.

Αναφορές
--------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 2  Οκτωβρίου 2016.
2. ↑  Guilland (1967), pp. 406–407, 454

Πηγές
-----

* Polemis, Demetrios I. (1968). The Doukai: A Contribution to Byzantine Prosopography. London: Athlone Press.
* Guilland, Rodolphe (1967). "Le grand domestique". Recherches sur les institutions byzantines, Tome I (in French). Berlin: Akademie-Verlag. pp. 405–425.
Η **Odeon** είναι μια ελληνική εταιρία παραγωγής και διανομής ταινιών. Δραστηριοποιείται στον τομέα της ψυχαγωγίας, εστιάζοντας σε ό,τι έχει να κάνει με το κινηματογράφο. Ο όμιλος εταιρειών Odeon αναπτύσσεται σε όλους τους τομείς κινηματογραφικής ψυχαγωγίας, από διανομή και παραγωγές ταινιών, μέχρι σύγχρονους πολυκινηματογράφους και οικιακή ψυχαγωγία (home entertainment), έχοντας συνδέσει άρρηκτα το όνομα της εταιρείας με τις μεγαλύτερες κινηματογραφικές δημιουργίες και καινοτομίες των τελευταίων δεκαετιών. Ιδρύθηκε το 1985, αρχικά ως Home Video Hellas, η οποία αναπτύχθηκε γρήγορα, για να αποτελέσει την αφετηρία του σημερινού ομίλου. Το 1997 πήρε το σημερινό της όνομα.

Η Odeon αποτελούσε διανομέα για την Ελλάδα και την Κύπρο ταινιών των: 20th Century Fox, Metro-Goldwyn-Mayer, Paramount Pictures, DreamWorks, Dreamworks Animation, Focus Features, Lions Gate Films, Lakeshore, Village, κ.ά. Πλέον διανέμει κυρίως παραγωγές του Netflix στους κινηματογράφους, αφού έχει χάσει σχεδόν όλα τα δικαιώματα

Τον Οκτώβριο του 2015, ιδρύθηκε η εταιρεία Odeon Entertainment, κοινοπραξία της Ster Cinemas (θυγατρική της AVE) και της Odeon, για την εκμετάλλευση 90 κινηματογραφικών αιθουσών πανελλαδικά, με την Village Cinemas ως το «αντίπαλο δέος» περί συμφερόντων στον κλάδο. Έπειτα της ίδρυσης αυτής, οι κινηματογράφοι Ster σε Πάτρα, Ίλιον και Μακεδονία μετονομάστηκαν σε Odeon Veso Mare, Odeon Escape και Odeon Μακεδονία αντίστοιχα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ODEON A.E. ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΘΕΑΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ ΟΠΤΙΚΟΑΚΟΥΣΤΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ». *Γενικό Εμπορικό Μητρώο*. Ανακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2019.
2. ↑  Κώτσης, Βασίλης (31 Οκτωβρίου 2015). «Συμμαχία Odeon – Ster στη μεγάλη οθόνη». *Το Βήμα*. Άλτερ Έγκο. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2019-07-11 στο Wayback Machine.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εταιρείες διανομής ταινιών |
| --- |
|  |
| Αμερικάνικες | 
* 20th Century Studios
* Blue Sky Studios
* Columbia Pictures
* Concorde New Horizons
* Dimension Films
* DreamWorks Animation
* DreamWorks Pictures
* Focus Features
* Illumination
* Legendary Entertainment
* Lionsgate Films
* Metro-Goldwyn-Mayer
* Miramax
* New Line Cinema
* Paramount Animation
* Paramount Pictures
* Paramount Vantage
* Pixar
* Searchlight Pictures
* Shout! Studios
* Sony Pictures
* Sony Pictures Animation
* Sony Pictures Classics
* The Weinstein Company
* Touchstone Pictures
* TriStar Pictures
* Universal Animation Studios
* Universal Pictures
* Walt Disney Pictures
* Warner Bros.
* Warner Bros. Animation
* Warner Bros. Pictures Animation
 |
|  |
| Ελληνικές | 
* Arcadia Entertainment/Alpha Records
* Audiovisual/Προοπτική
* Odeon
* Playtime
* Rosebud 21
 |

 |
Ο **Πευκέτιος** ήταν ένας από τους 50 γιους του βασιλιά της Αρκαδίας Λυκάονα και ιδρυτής αποικίας στην σημερινή Ιταλία.

Έζησε την εποχή του Κατακλυσμού του Δευκαλίωνα και ακολούθησε τον αδελφό του Οίνωτρο στην αποστολή για αναζήτηση γης για εποικισμό, μάλιστα σύμφωνα με τον Παυσανία ήταν η πρώτη αποστολή για εποικισμό και ίδρυση πόλεων σε βαρβαρικά εδάφη , εκτός Ελλάδας. Το πρώτο μέρος που έφτασαν ήταν στην σημερινή Απουλία της Ιταλίας, ο Πευκέτιος εγκαταστάθηκε εκεί και όλη η περιοχή πήρε το όνομα του *Πευκετία*. Αργότερα βοήθησε και τα αδέλφια του 'Ιαπυς και Δαύνο να εποικίσουν άλλες περιοχές της Ιταλικής χερσονήσου.

Πηγές
-----

* *Πατριδογνωσία*, ένθετο εφημερίδας *Έθνος της Κυριακής, τεύχος 84 Κυριακής 21 Σεπτεμβρίου 2003.*

1. ↑  [5] Οἴνωτρος δὲ ὁ τῶν παίδων νεώτατος Λυκάονι ἀρσένων Νύκτιμον τὸν ἀδελφὸν χρήματα καὶ ἄνδρας αἰτήσας ἐπεραιώθη ναυσὶν ἐς Ἰταλίαν, καὶ ἡ Οἰνωτρία χώρα τὸ ὄνομα ἔσχεν ἀπὸ Οἰνώτρου βασιλεύοντος. οὗτος ἐκ τῆς Ἑλλάδος ἐς ἀποικίαν στόλος πρῶτος ἐστάλη: ἀναριθμουμένῳ δὲ ἐς τὸ ἀκριβέστατον οὐδὲ ἐκ τῶν βαρβάρων οὐδένες πρότερον ἢ Οἴνωτρος ἀφίκοντο ἐς τὴν ἀλλοδαπήν. Παυσανία Αρκαδικά
Ο **Βασίλειος Απόκαυκος** ή Απόκαυχος (άκμασε 996-1014) ήταν κυβερνήτης της Πελοποννήσου περί το έτος 1000 της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Βιογραφία
---------

Αναφέρεται κυρίως στην "αγιογραφία" του Αγ. Νίκωνος του *Μετανοείτε*. Μάλλον καταγόταν από την Πελοπόννησο και είναι το πρώτο καταγεγραμμένο μέλος της Οικογένειας Απόκαυκου, της οποίας τα πιο γνωστά μέλη δραστηριοποιήθηκαν στους επόμενους αιώνες. Με βάση τα σχόλια του Μιχαήλ επισκόπου Δεαβόλεως στην ιστορία του Ιωάννου Σκυλίτζη, είναι δυνατό να ήταν μέλος της Οικογένειας Αποκάπη και οι δύο Οικογένειες να είναι ταυτόσημες.

Κατά την αγιογραφία του Αγ. Νίκωνος το 996 ήταν πραίτωρ (πολιτικός κυβερνήτης υπό τον στρατηγό) του θέματος της Πελοποννήσου στην Κόρινθο, όταν κλήθηκε να αναλάβει τη φρούρηση του Ισθμού, ώστε να εμποδίσει τον Σαμουήλ της Βουλγαρίας, που είχε εισβάλει στην Ελλάδα, από το να εισβάλει στην Πελοπόννησο. Τότε ο Βασίλειος κατελήφθη από μεγάλο φόβο και έστειλε να καλέσουν τον Νίκωνα, που τον θεράπευσε από αυτό. Λίγο καιρό μετά τον θάνατο του Νίκωνα, το έτος 1000 ο Βασίλειος προήχθη σε στρατηγό του θέματος και επισκέφθηκε τον τάφο του Αγίου, όπου προσευχήθηκε. Οι δύο από τους γιους του, ο Γρηγοράς και ένας που μας είναι ανώνυμος, αιχμαλωτίστηκαν σε άγνωστο σημείο από τους Βουλγάρους και ελευθερώθηκαν το 1014 από τον Βασίλειο Β΄ Μακεδόνων τον *Βουλγαροκτόνο*.

Αναφορές
--------

1. 1 2 3 4 5  PmbZ, Basileios Apokaukos (#21006).

Πηγές
-----

* Lilie, Ralph-Johannes; Ludwig, Claudia; Pratsch, Thomas; Zielke, Beate (2013). Prosopographie der mittelbyzantinischen Zeit Online. Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften. Nach Vorarbeiten F. Winkelmanns erstellt (in German). Berlin and Boston: De Gruyter.
Ο **Ακάμας** ή **Αρναούτης** ή **Αγίου Επιφανίου** είναι ακρωτήριο της βορειοδυτικής άκρης της Κύπρου στη ομώνυμη χερσόνησο και το ομώνυμο δάσος στην Επαρχία Πάφου. Είναι το δυτικότερο ακρωτήριο της νήσου. Πάνω από το ακρωτίριο δεσπόζει το Ακρωτήριο του Αγίου Γεωργίου.

Στον Ακάμα υπάρχει ο νεότερος και ψηλότερος φάρος στη Κύπρο, χτισμένος το [1989], σιδερένια κατασκευή με ύψος 21 μέτρα. Το όνομα του προέρχεται από τον Ακάμα, οικιστή της περιοχής, γιό του Μίνωα και της Φαίδρας ή γιο του Θησέα. Μιά άλλη εκδοχή λέει ότι ονομάστηκε έτσι από το "άκαος" - άκαφτος, επειδή ήταν το μοναδικό μέρος της Κύπρου που δεν είχε καεί από τους Άραβες πειρατές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Η Σημερινή *Ταξιδεύοντας με το φως των φάρων της Κύπρου*, ανακτήθηκε 29/12/2008
2. ↑  *Encyclopaedia Perthensis; Or Universal Dictionary of the Arts, Sciences, Literature, &c. Intended to Supersede the Use of Other Books of Reference*, έκδοση Printed by John Brown, 1816**
3. ↑  Νέο Χωριό Πάφου  Αρχειοθετήθηκε 2009-01-06 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε 29/12/2008
Ο **Μπόρις Ρομαντσένκο** (στα ουκρανικά Борис Тимофійович Романченко, στα αγγλικά *Borys Tymofiyovych Romanchenko*, 1926 – 18 Μαρτίου 2022) ήταν Ουκρανός επιζήσας του Ολοκαυτώματος και ακτιβιστής.

Έχασε τη ζωή του από ρωσικούς βομβαρδισμούς, στη διάρκεια της Μάχης του Χαρκόβου, κατά την Εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.

Βιογραφικό
----------

Ο Μπόρις Ρομαντσένκο γεννήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 1926 στο Sumy Oblast, της τότε Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Ουκρανίας.

Το 1942 συνελήφθη και στάλθηκε στο Ντόρτμουντ, στη Ναζιστική Γερμανία, όπου υποχρεώθηκε σε αναγκαστική εργασία σε ανθρακωρυχεία. Ύστερα από μια αποτυχημένη προσπάθεια να δραπετεύσει στάλθηκε στο Στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπούχενβαλντ. Στη συνέχεια υποχρεώθηκε να εργαστεί στην κατασκευή πυραύλων V-2, στο Στρατιωτικό Κέντρο Ερευνών Peenemünde, (Peenemünde Army Research Center) και αργότερα μεταφέρθηκε στο Στρατόπεδο Συγκέντρωσης Mittelbau-Dora
και μετά στο Στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπέργκεν-Μπέλζεν, από όπου απελευθερώθηκε με την απελευθέρωση του στρατοπέδου από τους Βρετανούς, στις 15 Απριλίου 1945. Όταν επέστρεψε στην πατρίδα του, σπούδασε στη Μεταλλευτική Ακαδημία του Χάρκοβο και εργάστηκε ως senior engineer. 

Τις επόμενες δεκαετίες ο Ρομαντσένκο συμμετείχε ενεργά στην προσπάθεια διατήρησης της μνήμης αναφορικά με τη ναζιστική θηριωδία και υπήρξε αντιπρόεδρος της Διεθνούς Επιτροπής Πρώην Φυλακισμένων στα Στρατόπεδα Συγκέντρωσης Mittelbau-Dora και Μπέργκεν Μπέλζεν.

Ο Ρομαντσένκο σκοτώθηκε στις 18 Μαρτίου 2022 όταν η πολυκατοικία στην οποία διέμενε στη περιοχή Σαλτίβκα, στο Χάρκοβο, επλήγη από τα ρωσικά πυρά κατά τη διάρκεια της Μάχης του Χάρκοβο. Ο Υπουργός Εξωτερικών της Ουκρανίας Ντμίτρο Κουλέμπα σχολιάζοντας το θάνατο του Ρομαντσένκο στο Twitter έγραψε: *Ανείπωτο έγκλημα. Γλύτωσε από το Χίτλερ και δολοφονήθηκε από τον Πούτιν*. Στις 9 Νοεμβρίου 2022 το δημοτικό συμβούλιο στο Λάιπτσιχ αποφάσισε την μετονομασία της οδού Turmgutstraße, όπου μεταξύ άλλων βρίσκεται το Γενικό Προξενείο της Ρωσίας, σε Boris-Romantschenko-Straße, για να τιμήσει τον Ρομαντσένκο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.bfmtv.com/international/asie/russie/ukraine-un-survivant-des-camps-nazis-age-de-96-ans-tue-par-un-bombardement-russe-a-kharkiv\_AN-202203210414.html.
2. ↑  www.buchenwald.de/47/date/2022/03/21/boris-romantschenko-getoetet/.
3. 1 2  www.ouest-france.fr/monde/guerre-en-ukraine/boris-romanchenko-rescape-des-camps-nazis-meurt-dans-un-bombardement-en-ukraine-6c15091e-a92e-11ec-b420-ea50e1a075d7.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Borys Romanchenko στο Wikimedia Commons
Κρέπες
Η **κρέπα** , είναι ένα είδος πολύ λεπτής τηγανίτας φτιαγμένη συνήθως από χυλό σιτάλευρου. Η λέξη κρέπα προέρχεται από τη γαλλική crêpe που με τη σειρά της προέρχεται από τη λατινική *crispa*. Η κατανάλωσή της είναι διαδεδομένη σε όλη τη Γαλλία και θεωρείται εθνικό έδεσμα. Στη Βρετανία η κρέπα συνοδεύεται παραδοσιακά με μηλίτη. Οι κρέπες σερβίρονται με πολλών ειδών γέμιση, από την πιο απλή που είναι ζάχαρη μέχρι ποικίλους συνδυασμούς υλικών.

Τύποι κρέπας
------------

Μια γλυκιά κρέπα
Οι κρέπες είναι πολύ διαδεδομένες στη Γαλλία. 

Τα βασικά συστατικά της ζύμης τους είναι: αλεύρι, αυγά, γάλα, βούτυρο και λίγο αλάτι. 

Υπάρχουν δύο τύποι κρέπας, οι γλυκιές και οι αλμυρές.

Προετοιμασία
------------

Μια γλυκιά κρέπα με σαντιγύ και φράουλες
Οι κρέπες φτιάχνονται ρίχνοντας ένα υγρό μίγμα ζύμης σε καυτό τηγάνι ή ειδικό μάτι για κρέπες, συχνά αλειμένο με βούτυρο. Η ζύμη απλώνεται ομοιόμορφα στην επιφάνεια του τηγανιού χρησιμοποιώντας μια σπάτουλα ή γυρίζοντας κατάλληλα το τηγάνι.

  

Συνηθισμένα υλικά για γέμιση αλμυρής κρέπας αποτελούν:τυρί, γαλοπούλα, ζαμπόν, κοτόπουλο, αυγό, μπέικον, μανιτάρια, καλαμπόκι και διάφορες σως.

Συνηθισμένα υλικά για γέμιση γλυκιάς κρέπας είναι: πραλίνα φουντουκιού ή αμυγδάλου, ζάχαρη , τρίμματα μπισκότου, μπανάνα, σαντιγύ, μαρμελάδα, λευκή σοκολάτα, φράουλες. Συχνά συνοδεύεται από μια ή παραπάνω μπάλες παγωτό.

Κρεπερί
-------

Μια Κρεπερί.
Μια κρεπερί μπορεί να είναι μαγαζί ή υπαίθριος πάγκος που να σερβίρει αποκλειστικά κρέπες, ή μπορεί να είναι κάποιο καφέ ή εστιατόριο που να έχει στο μενού του και την επιλογή της κρέπας.

Σύνδεσμοι
---------

1. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **κρέπα**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κρέπα** |

Η ιστορία της κρέπας]

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4010703-6

 |

 |



1. ↑  «Περί κρέπας...». *StockHouseCenter*. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2021.
Το **Bullet in the Head** είναι ένα τραγούδι του αμερικανικού rap metal συγκροτήματος Rage Against the Machine, το οποίο συμπεριλήφθηκε στο άλμπουμ του 1992, *Rage Against the Machine*. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε και ως single, το δεύτερο από τον δίσκο αυτόν. Πρόκειται για ένα από τα πιο γνωστά κομμάτια του σχήματος καθώς κι ένα από τα πιο "σκληρά" τους. Το θέμα του κομματιού είναι τα πιστεύω του συγκροτήματος για το πώς η κυβέρνηση χρησιμοποιεί τα Μέσα για να ελέγξει τον λαό. Το τραγούδι είχε κυκλοφορήσει και στην demo tape τους, από την οποία μεταφέρθηκε στο άλμπουμ του 1992, χωρίς επεξεργασία ή επανεκτέλεση.

Το 1997, κυκλοφόρησε κι ένα video clip για το κομμάτι από την Epic Records. Το single που κυκλοφόρησε, κατάφερε να φτάσει στο νούμερο 16 των βρετανικών charts. Το cover του single, (μπρος και πίσω) αποτελεί έργο του Γάλλου φωτογράφου, Μαρκ Ριμπού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Robbins, Ira (1997). *The Trouser Press Guide to '90s Rock*. New York: Fireside. σελ. 591. ISBN 0-684-81437-4.
2. ↑  «Rage Against the Machine Video». Musicfanclubs.org. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2014.
3. ↑  «"Bullet In The Head" at». Discogs.com. 7 Φεβρουαρίου 1993. Ανακτήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Official music video
* Rage Against the Machine website
* Axis of Justice Αρχειοθετήθηκε 2011-10-17 στο Wayback Machine. Website "Axis Of Justice"
* Bullet in the Head (τραγούδι) στο Allmusic

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Μουσική
 |

 |
Το **Ζευγάρι** είναι ακρωτήριο της Κύπρου, βρίσκεται στα νότια της νήσου και στην Επαρχία Λεμεσού. Αποτελεί το νοτιότερο σημείο του κόλπου της Επισκοπής. 

Διοικητικά ανήκει στη Βρετανική βάση Ακρωτηρίου και ο εναέριος χώρος του ελέγχεται από τη βρετανική αεροπορία. Η περιοχή του ακρωτηρίου είναι περιφραγμένη και απαγορεύεται η πρόσβαση , στο σημείο αυτό βρίσκετε το στρατιωτικό νοσοκομείο *πριγκίπισσα Μαίρη* και αποτελεί τμήμα της στρατιωτικής βάσης.

Στη περιοχή του ακρωτηρίου Ζευγάρι έχουν βρεθεί πολλά αρχαία ναυάγια .

Παραπομπές
----------

1. ↑  , ανακτήθηκε 2/1/2009
2. ↑  Episkopi Bay Survey 2003  Αρχειοθετήθηκε 2008-07-24 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε 2/1/2009

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το ακρωτήριο στο Google Maps
* Νοσοκομείο "Πριγκίπισσα Μαίρη"
Το ακρωτήριο **Μαραθιά** είναι το νοτιότερο άκρο της νήσου Ζακύνθου. Βρίσκεται σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 37°38΄39΄΄ Βόρειο και μήκος 20°49΄47΄΄ Ανατολικό. Πλησιέστερος οικισμός στο ακρωτήριο είναι το χωριό Κερί Ζακύνθου, στα βορειοδυτικά, αλλά το ακρωτήριο πήρε το όνομά του από τον μικρό παραλιακό οικισμό του Μαραθιά, στα βορειοανατολικά, ενώ το Κερί έδωσε το όνομά του στο κοντινότερό του ακρωτήριο Κερί. Βορείως του ακρωτηρίου Μαραθιά υψώνεται ο λόφος Σκοπός (413 μέτρα).

Το ακρωτήριο (του) Μαραθιά απέχει από το Ακρωτήριο Κατάκολο της Πελοποννήσου 42 χιλιόμετρα (22,7 ναυτικά μίλια), ενώ από τις νήσους Στροφάδες στα νότια (την Άρπυια) απέχει 45 χιλιόμετρα (24 ναυτικά μίλια).

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα καταδυτικά αξιοθέατα στο ακρωτήριο Μαραθιά, όπως η θαλασσινή σπηλιά «Πεταλούδα» και ο ύφαλος «Ελέφαντας».

Πηγές
-----

* *Ελλάς: οδικοί-τουριστικοί χάρτες*, έκδ. Ν. & Ι. Φώτης, 33η έκδοση, Αθήνα 2005/6, σελ. 45 (φύλλο χάρτη 27)
* Google Earth
Συντεταγμένες: 41°12′N 16°36′E﻿ / ﻿41.200°N 16.600°E﻿ / 41.200; 16.600

Η **Μολφέττα** (ιταλικά: *Molfetta*) είναι πόλη και δήμος στην επαρχία Μπάρι, Απουλία, στη νότια Ιταλία. Το 2021 είχε 57.510 κατοίκους. Βρίσκεται περίπου 25 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από το Μπάρι. Στην πόλη λειτουργεί λιμάνι και είναι έδρα ρωμαιοκαθολικής επισκοπής.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Στο σπήλαιο Πούλο έχουν εντοπιστεί ίχνη κατοίκησης από την προϊστορία. Η πόλη θεωρείται ότι ιδρύθηκε από τους Έλληνες τον 4ο αιώνα π.Χ. Οι Ρωμαίοι οχύρωσαν την πόλη, καθώς και οι Γότθοι, οι Βυζαντινοί και οι Λομβαρδοί. Η πόλη ήταν σημαντικό ναυτικό κέντρο και αποτέλεσε ένα από τα λιμάνια αφετηρίας για τις Σταυροφορίες, αφότου κατακτήθηκε από τους Νορμανδούς. Η πόλη άκμασε χάρις στο εμπόριο, όμως αφότου πέρασε στην κατοχή των Αραγώνων στις αρχές του 16ου αιώνα έχασε τον εξέχοντα ρόλο της.

Το 1522 ο Κάρολος Ε΄ παραχώρησε την Μολφέττα στον δούκα του Τέρμολι, αλλά λίγα χρόνια αργότερα λεηλατήθηκε από τους Γάλλους. Το 1631 ο Τσέζαρε Γκοντσάγκα πήρε τον τίτλο του δούκα της Γκουαστάλια και πρίγκιπα της Μολφέττα, αλλά το 1640 το φέουδο πουλήθηκε στην οικογένεια Σπινόλα και το 1798 ενσωματώθηκε στη βασιλική επικράτεια. Το 1861 έγινε τμήμα της ενοποιημένης Ιταλίας. Στις αρχές του 20ού αιώνα άρχισε να αναπτύσσεται ξανά, αλλά ο βομβαρδισμός της πόλης κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ανέκοψε αυτή την πορεία.

Αξιοθέατα
---------

Η παλιά πόλη της Μολφέττα περιβάλλεται από τείχη και έχει μεσαιωνικά σπίτια. Η νέα πόλη είναι πιο ευρύχωρη και είναι ένα ενεργό λιμάνι, με μεγάλο αλιευτικό στόλο. Ο παλιός καθεδρικός ναός του Σαν Κορράντο είναι ρωμανικού ρυθμού.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Città di Molfetta - Cenni storici». *www.comune.molfetta.ba.it* (στα Ιταλικά). Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2022.
2. 1 2   Μία ή περισσότερες προτάσεις από το προηγούμενο κείμενο ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Molfetta» *Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα* **18** (11η έκδοση) Cambridge University Press, σελ. 661

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοσελίδα του δήμου

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ιταλία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 132509419
* GND: 4115183-5

 |

 |
Θαλάσσια σπορ στον κόλπο του Κέρους
Το λιμανάκι της Αγ. Κυριακής στο Κέρος
Το **Κέρος** είναι ακρωτήριο και όρμος στο νησί Λήμνος.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Ο όρμος και το ακρωτήρι Κέρος βρίσκονται στην ανατολική ακτή του νησιού, στα ανατολικά του χωριού Καλλιόπη. Το τοπωνύμιο είναι γνωστό από την αρχαιότητα, από το έργο "Βίοι Σοφιστών" του Λήμνιου λόγιου Φλάβιου Φιλόστρατου, όπου αναφέρεται:

*"Εδείπνουν μεν κατά την Λήμνον υπό δρυΐ μεγάλη θερισταί οκτώ περί το καλούμενον **Κέρας** της νήσου, το δε χωρίον τούτο λιμήν εστίν ες κεραίας επιστρέφων λεπτάς, νέφους δε την δρυν περισχόντος και σκηπτού εις αυτήν εκδοθέντος η μεν εβέβλητο, οι θερισταί δε εκπλήξεως αυτοίς εμπεσούσης εφ ούπερ έτυχον έκαστος πράττων, ούτως απέθανεν."*

Είναι προφανές, πως το τοπωνύμιο προήλθε από το κερατοειδές σχήμα του κόλπου, κατ’ αναλογία προς τον Κεράτιο κόλπο της Πόλης. Στη νότια πλευρά του κόλπου, πίσω από τους παράκτιους αμμόλοφους της εκκλησίας της Αγίας Κυριακής, υπήρχε παλιότερα ο μισοερειπωμένος σήμερα αραιός οικισμός **Βουνοχώρι**. 

Λιμάνι αλλά όχι χωριό βρήκε εκεί ο περιηγητής Pococke το 1739, το οποίο προστάτευε κάποια παλιά οχύρωση. Το τοπωνύμιο άλλοι το αναφέρουν σωστά, όπως οι Conze (1858, *Keros bucht*) και Fredrich (1904, *bucht Kairos*) κι άλλοι ως *Χάρος*, όπως οι Hauttecoeur και De Launay (1894, *Pt. Kharos*) παρασυρμένοι από χάρτες του αγγλικού ναυαρχείου. Παρομοίως, ως υφάλους *Χάρος* ή *Κέρος* ονομάζήουν και τις ήξέρες *Μύθωνες* που βρίσκονται στα ανοικτά του κόλπου (αντίθετα ο Conze τις σημειώνει *Mithonaes Untiefen*), γι’ αυτό ορισμένοι σημειώνουν τη "ναυμαχία της Λήμνου" του 1913 ως "ναυμαχία του Χάρου", επειδή διεξήχθη σ’ εκείνα τα νερά.

Σύγχρονη περίοδος
-----------------

Σήμερα η παραλία του Κέρους αποτελεί πόλο έλξης παραθεριστών, ειδικά τη θερινή περίοδο. Πολλοί κατασκηνώνουν στο κοντινό αλσύλλιο ενώ άλλοι μένουν σε ενοικιαζόμενα δωμάτια στο κοντινό χωριό Καλλιόπη.

Η παραλία του Κέρους είναι αμμώδης και τα νερά είναι ρηχά. Συχνά επικρατούν θαλάσσιοι άνεμοι, τα γνωστά μελτέμια, που την καθιστούν ιδανική για σέρφινγκ και γουίντ σέρφινγκ.

Επίσης, στην ενδοχώρα του Κέρους βρίσκεται ο σημαντικός υδροβιότοπος της Χορταρόλιμνης.

Περνώντας από την Περασιά μετά το Βραχούδι πηγαίνοντας προς Αγία Κυριακή, στο δεξιό μέρος επάνω στον λοφο της Φεράς υπήρχε ένας βράχος που οι ντόπιοι ονόμαζαν "Κέφαλο", γιατί είχε την μορφή ενός μεγάλου κεφαλιού. Ο Κέφαλος καταστράφηκε ύστερα από κατολίσθηση την δεκαετία του 1960, πιθανόν επειδή τον υπόσκαφταν και έπερναν το χαλίκι για να φτιανουν τα τσιμεντένια καλουπια στα πηγαδια εκείνη την εποχή. Οι κάτοικοι της περιοχής πίστευαν οτι στον Κέφαλο μέσα ζουσαν κάτι ωραίες γυναίκες οι Ξουτκιές ερμηνεία πιθανόν της λεξης "εξωτικες". Οταν πέρναγε κανένας δίπλα στον Κεφαλο στην άκρη που σκάει το κύμα, οπωςέλεγαν οι παλιοί, οι Ξουτκιες τον έπιαναν λέει στο χορό.

Πηγή
----

* Αργύριος Μοσχίδης, Λήμνος, 1907.
* Θ. Μπελίτσου, Η Λήμνος και τα χωριά της, 1994.
* "ΛΗΜΝΟΣ: Ιστορική & Πολιτιστική Κληρονομιά", εκδ. Γ. Κωνσταντέλλης, 2010.
Ο **αριθμός Τσαντρασεκάρ** είναι αδιάστατη ποσότητα που χρησιμοποιείται στη μαγνητική μεταφορά για να αντιπροσωπεύουν την αναλογία τηςδύναμης Λόρεντς προς το ιξώδες. Πήρε το όνομά του από τον Ινδό αστροφυσικό Σουμπραμανιάν Τσαντρασεκάρ.

Η κύρια λειτουργία του αριθμού είναι ως μέτρο του μαγνητικού πεδίου, που είναι ανάλογη με το τετράγωνο του χαρακτηριστικού μαγνητικού πεδίου σε ένα σύστημα.

Ορισμός
-------

Ο αριθμός Τσαντρασεκάρ συμβολίζεται συνήθως με το γράμμα {\displaystyle \ Q}και παρακινείται από μια αδιάστατη μορφή της εξίσωσης Νέιβιερ-Στόουκς στη παρουσία μιας μαγνητικής δύναμης στις εξισώσεις της μαγνητοϋδροδυναμικής:

{\displaystyle {\frac {1}{\sigma }}\left({\frac {\partial ^{}\mathbf {u} }{\partial t^{}}}\ +\ (\mathbf {u} \cdot \nabla )\mathbf {u} \right)\ =\ -{\mathbf {\nabla } }p\ +\ \nabla ^{2}\mathbf {u} \ +{\frac {\sigma }{\zeta }}{Q}\ ({\mathbf {\nabla } }\wedge \mathbf {B} )\wedge \mathbf {B} ,}
όπου το {\displaystyle \ \sigma } είναι ο αριθμός του Πραντλ και το {\displaystyle \ \zeta } είναι ο μαγνητικός αριθμός του Πραντλ. 

Επομένως ο αριθμός Τσαντρασεκάρ ορίζεται ως εξής:

{\displaystyle {Q}\ =\ {\frac {{B\_{0}}^{2}d^{2}}{\mu \_{0}\rho \nu \lambda }}}
όπου το{\displaystyle \ \mu \_{0}} είναι η μαγνητική διαπερατότητα, το {\displaystyle \ \rho } είναι η πυκνότητα του υγρού, το {\displaystyle \ \nu } είναι το κινηματικό ιξώδες, και το{\displaystyle \ \lambda } είναι η μαγνητική διάχυση. Το{\displaystyle \ B\_{0}} και {\displaystyle \ d} είναι χαρακτηριστικό μαγνητικό πεδίο και μια κλίμακα μήκους από το σύστημα αντίστοιχα.

Σχετίζεται με το αριθμό Χάρτμαν ({\displaystyle \ H}) από την παρακάτω σχέση:

{\displaystyle Q\ {=}\ H^{2}\ }

Δείτε επίσης
------------

* Αριθμός Ρέιλεϊ
* Αριθμός Τέιλορ

Παραπομπές
----------

1. ↑  ΒΑ Χάρλμπερτ, Π. Χ. Matthews και Α. Μ. Rucklidge, "Ηλιακή Magnetoconvection," *Ηλιακή Φυσική"*, 192, p109-118 (2000)
Η χημική δομή της **σιλδεναφίλης**.
Η **σιλδεναφίλη** (*αγγλ.* Sildenafil) είναι δραστική χημική ουσία, που αναπτύχθηκε ως αναστολέας της φωσφοδιεστεράσης 5 (PDE5) και η οποία πωλείται ως φάρμακο με την ονομασία ***Viagra***, μεταξύ άλλων, κυρίως για τη θεραπεία της στυτικής δυσλειτουργίας, καθώς επίσης και της πνευμονικής αρτηριακής υπέρτασης. Δεν είναι ξεκάθαρο εάν είναι αποτελεσματικό στην αντιμετώπιση της σεξουαλικής δυσλειτουργίας στις γυναίκες.Λαμβάνεται από το στόμα ή με ενδοφλέβια ένεση σε φλέβα. Η έναρξη είναι συνήθως εντός 20 λεπτών και διαρκεί περίπου 2 ώρες. Η ανακάλυψή της έγινε στην Ουαλία με εντελώς τυχαίο τρόπο.

Φαρμακολογική δράση
-------------------

Το φάρμακο αποκαθιστά την κανονική αντίδραση στη σεξουαλική διέγερση. Ο φυσιολογικός μηχανισμός, που εξασφαλίζει στύση, είναι αδύνατος χωρίς απομόνωση του μονοξειδίου του αζώτου στα σηραγγώδη σώματα κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής διέγερσης. Το ΝΟ ενεργοποιεί ένα ειδικό ένζυμο που ονομάζεται γουανυλική κυκλάση, με αποτέλεσμα την αύξηση του επιπέδου της cGMP (κυκλικής μονοφωσφορικής γουανοσίνης), χαλάρωση των μυών του σηραγγώδους σώματος και αύξηση της ροής αίματος στα γεννητικά όργανα. Το βιάγκρα περιέχει την δραστική ουσία Σιλδεναφίλη – ένας ισχυρός εκλεκτικός αναστολέας της PDE5 (φωσφοδιεστεράσης τύπου 5), η οποία είναι υπεύθυνη για την διάσπαση της cGMP στα σηραγγώδη σώμα. Το φάρμακο δρα στα αγγεία του πέους, προκαλώντας την στύση. Στα αξιοσημείωτα, ότι η σιλδεναφίλη δεν χαλαρώνει τα σηραγγώδη σώματα άμεσα, αλλά χρησιμοποιεί την χαλαρωτική λειτουργία του οξειδίου του αζώτου. Είναι γνωστό ότι για μια χρήσιμη φαρμακολογική δράση του φαρμάκου είναι απαραίτητη η σεξουαλική διέγερση.

Το φάρμακο είναι καλά ανεκτό σε υγιείς εθελοντές, στην περίπτωση λήψης εφάπαξ δόσης και η ποσότητα να μην υπερβαίνει τα 100 mg, δεν προκάλεσε κλινικά σημαντικές ανωμαλίες.

Δοσολογία και τρόπος χορήγησης
------------------------------

Τα δισκία πρέπει να λαμβάνονται από το στόμα περίπου μια ώρα πριν από την προγραμματισμένη σεξουαλική πράξη. Η βέλτιστη εφάπαξ δόση για ενήλικες είναι 50mg μία φορά την ημέρα. Λαμβάνοντας υπόψη την ατομική ανεκτικότητα και την αποτελεσματικότητα του φαρμάκου, η δόση μπορεί να μειωθεί έως 25mg ή να αυξηθεί έως 100mg. Η μέγιστη εφάπαξ δόση είναι 100mg ανά ημέρα.

Δεν απαιτείται η αλλαγή της πρότυπης δοσολογίας στους ηλικιωμένους.

Εγκυμοσύνη
----------

Αυτό το φάρμακο δεν ενδείκνυται για γυναίκες. Διεξήχθησαν πειράματα αναπαραγωγής σε κουνέλια και αρουραίους, οι μελέτες δεν αποκάλυψαν τερατογόνο δράση του Βιάγκρα. Το έμβρυο αναπτύχτηκε χωρίς παρεκκλίσεις και ανωμαλίες. Επίσης διερευνήθηκε η μορφολογία και η δραστηριότητα των σπερματοζωαρίων σε εθελοντές σε εφάπαξ δόση. Δεν διαπιστώθηκαν ανωμαλίες.

Συνθήκες αποθήκευσης
--------------------

Το Βιάγκρα θα πρέπει να αποθηκεύεται σε ξηρό μέρος, απρόσιτο για τα παιδιά σε θερμοκρασία που δεν υπερβαίνει τους +30 βαθμούς. Διάρκεια ζωής του είναι 2 χρόνια.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Sildenafil Citrate». The American Society of Health-System Pharmacists. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2014.
2. ↑  J. M. Berg· J. L. Tymoczko· G. J. Gatto· L. Stryer (2017). *Βιοχημεία*. Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης. σελ. 1082.
Το **Renault Reinastella** ήταν ένα αυτοκίνητο που παράχθηκε από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Renault. Το αρχικό Reinastella ήταν ένα αυτοκίνητο πολυτελείας που κατασκευάστηκε μεταξύ 1929 και 1933.

Ιστορία
-------

Το αυτοκίνητο παρουσιάστηκε στην Έκθεση Αυτοκινήτου του Παρισιού το 1928 ως Renault Renahuit. Ήταν πολύ μεγάλο και πολυτελές, ανταγωνιζόταν αυτοκίνητα από παραγωγούς όπως από τη Rolls-Royce, την Cadillac και τη Mercedes-Benz. Τα Stella, ή Grand Renault, σημαδεύονταν με ένα αστέρι καρφωμένο στη μάσκα του ψυγείου πάνω από τη διάσημη παστίλια της Renault, μια αναφορά σε μοντέλα με ονόματα που κατέληγαν σε "-stella", που ήταν μια συνειδητή αναφορά στη λατινική λέξη για "αστέρι". Από την άλλη πλευρά, το "reina" σημαίνει "βασίλισσα" στα ισπανικά. Το Reinastella ήταν, με μήκος 5,3 μέτρα (17 πόδια) και πλάτος 2 μέτρα (έξι πόδια), το μεγαλύτερο αυτοκίνητο που παρήχθη ποτέ από τη Renault στο ντεμπούτο του στην αγορά. Ζύγιζε περίπου 2,5 τόνους και ήταν το πρώτο Renault που εφοδιάστηκε με 8κύλινδρο κινητήρα 7,1 λίτρων, με τελική ταχύτητα 140 χιλιόμετρα την ώρα (87 μίλια την ώρα). Ήταν επίσης το πρώτο Renault που έβαλε το ψυγείο της μπροστά από τον κινητήρα, οδηγώντας το δρόμο για όλα τα μελλοντικά Renault.

Ήταν διαθέσιμο σε αρκετά στυλ αμαξώματος και έχαιρε μεγάλης εκτίμησης στις γαλλόφωνες χώρες, με τον ίδιο τρόπο που έκαναν τα οχήματα της Rolls Royce στη Βρετανία. Ως αποτέλεσμα, μπορεί μερικές φορές να εμφανίζεται στα δημοφιλή μέσα ενημέρωσης της τότε εποχής ως σύμβολο πλούτου. Για παράδειγμα, εμφανίζεται στη σειρά The Adventures of Tintin των βελγικών κόμικ, The Blue Lotus (1936), και The Crab with the Golden Claws (1941). (Οι απεικονίσεις μπορεί να είναι μιας Vivastella σε διαμόρφωση ταξί.) Το 1933, παρουσιάστηκε ένα κουπέ, το Reinasport.

Δεν υπήρχε άμεσος διάδοχος του Reinastella. Αυτό οφειλόταν ίσως στο ότι το όχημα θεωρήθηκε άσκοπα μεγάλο, βαρύ και αντιοικονομικό. Το 1930, μια μικρότερη έκδοση του Reinastella θα κυκλοφορούσε ως το Nervastella και θα συνεχίσει να παράγεται ως το Renault Suprastella μέχρι το 1942.

Η υψηλή αναλογία αλουμινίου που χρησιμοποιήθηκε στο όχημα έκανε όλα τα Reinastella επιθυμητά για ανακύκλωση κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου. Μόνο μερικές εκατοντάδες δείγματα του οχήματος κατασκευάστηκαν και τα περισσότερα από αυτά που σώζονται βρίσκονται σε συλλογές μουσείων.

Παραπομπές
----------

1. ↑