recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το ***Η Ελλάδα*** (γνωστό και ως ***Ελλάδα (Λένγκω)*** ή ***Λένγκω*** ή και ***Ελλάδα (Λένγκω Λένγκω)***) είναι τραγούδι σε μουσική και στίχους Γιάννη Μαρκόπουλου, το οποίο κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1975, στον δίσκο *Ανεξάρτητα*, ερμηνευμένο από τον ίδιο. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε ξανά στον δίσκο *12 Λαϊκά Τραγούδια*, ερμηνευμένο από την Χαρούλα Αλεξίου, με την οποία έγινε και περισσότερο γνωστό. Το κομμάτι έχει συμπεριληφθεί σε αρκετές επανακυκλοφορίες και συλλογές των παραπάνω καλλιτεχνών.

Το κομμάτι αυτό γράφτηκε κατά την περίοδο της Χούντας, κι έτσι κυκλοφόρησε μετά το τέλος της. Το όνομα *Λένγκω* είναι υποκοριστικό της Ελένης και το οποίο αναφέρεται στην Ελλάδα, σε αυτό εδώ το τραγούδι. Το κομμάτι είναι γραμμένο σε ελάσσονα κλίμακα, ενώ το πρωτότυπο είναι παιγμένο όλο σε πιάνο. Πλέον είναι ένα από τα γνωστότερα του κρητικού συνθέτη, Γιάννη Μαρκόπουλου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Γιάννης Μαρκόπουλος ‎– Ανεξάρτητα». Discogs.com. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2017.
2. ↑  «Χάρις Αλεξίου ‎– 12 Λαϊκά Τραγούδια». Discogs.com. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2017.
3. ↑  «Η Ελλάδα (Λένγκω)». Discogs.com. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2017.
4. ↑  «Πότε γιορτάζει: Λένγκω». Eortologio.net. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η Ελλάδα στο Stixoi.gr
* Η Ελλάδα στο Lavart.gr

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Μουσική
 |

 |
Η **Καρική** ήταν η μητρική γλώσσα του λαού της Καρίας. Ανήκει στην Ινδοευρωπαϊκή οικογένεια γλωσσών της Ανατολίας και έχει στενή συγγένεια με την γλώσσα της Λυκίας. Έγινε γνωστή το 1982 με την αποκρυπτογράφηση του καρικού αλφάβητου από τον αιγυπτιολόγο J.D Ray. Ο Ray θεώρησε ότι τα γράμματα στο ελληνόμορφο Καρικό αλφάβητο προφέρονταν τελείως διαφορετικά από αυτά στο Ελληνικό.

Το Καρικό αλφάβητο
------------------

Καρική επιγραφή όπου αναγράφεται το όνομα Κυλαλδις
Το Καρικό αλφάβητο μοιάζει πολύ στο Ελληνικό αλλά οι αντιστοιχίες των γραμμάτων είναι πολύ διαφορετικές. Μόνο τα Α, Ο, Χ και Ϙ έχουν άμεση σχέση με τα αντίστοιχα Ελληνικά.

Ενδεικτικό λεξιλόγιο
--------------------

| Καρική λέξη | Ελληνική μετάφραση |
| --- | --- |
| ala | ίππος, άλογο |
| en | μητέρα |
| esa | με |
| para | παρά |
| qan | κύων, σκύλος |
| san | αυτό, τούτο |
| sb | και |
| ted | πατέρας |
| tussulloi | νάνοι, μικρόσωμοι |
| tumnia | ράβδος |

Ενδεικτικό κείμενο
------------------

šrquq | qtblemś | ybt | snn | orkn | ntro | pjdl  

Ο Σρκυκ | (υιός) του Κυτβελημιου | προσέφερε | τούτο | το κύπελλο | στον Απόλλωνα | (ως) χάρισμα

Πηγές
-----

1. ↑  Ignacio J. Adiego – The Carian Language, Leiden 2007
2. ↑  J.D. Ray - *The Carian Inscriptions from Egypt*, The Journal of Egyptian Archaeology Vol. 68, 1982
3. ↑  Palaeolexicon - qlaλiś
4. ↑  Το Καρικό αλφάβητο σε UNICODE
5. ↑  Ελεύθερη μετάφραση στα Ελληνικά από το βιβλίο του Ignacio J. Adiego – The Carian Language, Leiden 2007

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Palaeolexicon - Εργαλείο μελέτης αρχαίων γλωσσών (περιέχει καρικό λεξικό)
Ο **ζωολογικός κήπος του Μπρονξ** (αγγλικά:Bronx Zoo) είναι μεγάλος ζωολογικός κήπος, με πολλά σπάνια ζώα, στην Νέα Υόρκη. Είναι ο μεγαλύτερος μητροπολιτικός ζωολογικός κήπος στις Ηνωμένες Πολιτείες και μεταξύ των μεγαλύτερων στον κόσμο. Κατά μέσο όρο έχει 2,15 εκατομμύρια επισκέπτες κάθε χρόνο και περιλαμβάνει 265 στρέμματα πάρκων και φυσικών οικοτόπων τα οποία διασχίζει ο ποταμός Μπρονξ.

Ο ζωολογικός κήπος αποτελεί μέρος ενός ολοκληρωμένου συστήματος τεσσάρων ζωολογικών κήπων και ενός ενυδρείου που διαχειρίζεται η Εταιρεία Διατήρησης της Άγριας Ζωής και είναι διαπιστευμένο από τον Σύνδεσμο Ζωολογικών Κήπων και Ενυδρείων (AZA). Είναι παγκοσμίως γνωστός για τη μεγάλη συλλογή ζώων του, καθώς και για τις βραβευμένες εκθέσεις του.

  

* Ένα από τα θαλάσσια λιοντάριαΈνα από τα θαλάσσια λιοντάρια
* Μαλαισιανός τάπιρος, ζωολογικός κήπος του ΜπρόνξΜαλαισιανός τάπιρος, ζωολογικός κήπος του Μπρόνξ

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Wildlife Conservation Society's Bronx Zoo Opens New Aardvark Habitat».
2. ↑  «Brooklyn Botanic Garden History». *NYC Parks*. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Bronx Zoo στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 312789918
* **ΕΒΕ**: 256453
* LCCN: n50076294

 |

 |
Ως **καρκίνωμα**, στην παθολογική ανατομική, ορίζεται ένα κακόηθες νεόπλασμα επιθηλιακής προέλευσης. Η - εξ ορισμού επομένως - κακοήθης φύση του καρκινώματος σημαίνει ότι έχει την ιδιότητα να *διηθεί* παρακείμενους ιστούς και όργανα και - κατά κανόνα - να *μεθίσταται* στους επιχώριους λεμφαδένες μέσω λεμφαγγείων ή, μέσω αιμοφόρων αγγείων, σε απομακρυσμένες θέσεις (λεμφογενείς ή αιματογενείς μεταστάσεις αντίστοιχα). Καρκίνωμα in situ ή ενδοεπιθηλιακό καρκίνωμα είναι προ-κακοήθης κατάσταση, κατά την οποία κυτταρολογικά ευρήματα υποδεικνύουν μεν κακοήθεια, αλλά δεν υπάρχει εμφανής παθολογοανατομικά ρήξη της βασικής μεμβράνης του επιθηλίου.

Ταξινόμηση Καρκινωμάτων
-----------------------

Τα καρκινώματα, όπως και όλα τα νεοπλάσματα, ταξινομούνται με βάση την ιστοπαθολογική τους εικόνα. Δύο κοινοί όροι για την περιγραφή των καρκινωμάτων, το Αδενοκαρκίνωμα και το Ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα (ή επιδερμοειδές ή καρκίνωμα εκ πλακωδών κυττάρων), υποδεικνύουν ότι τα κύτταρα του όγκου εμφανίζουν χαρακτήρες που προσιδιάζουν σε αδενικά ή επιδερμιδικά κύτταρα αντίστοιχα. Έντονα αναπλαστικά καρκινώματα, χωρίς ευκρινή ιστολογική διαφοροποίηση, κατατάσσονται ως αδιαφοροποίητα.
Άλλες φορές, για την περιγραφή του όγκου χρησιμοποιείται το (υποτιθέμενο) όργανο προέλευσης (π.χ. ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα).

Διαβάθμιση και Σταδιοποίηση
---------------------------

Η *διαβάθμιση* (grading) αναφέρεται στην μικροσκοπική παθολογοανατομική εικόνα του όγκου και δηλώνει το βαθμό διαφοροποίησης των νεοπλασματικών κυτταρων και ομοιότητάς των προς τα κύτταρα του ιστού προέλευσης - σε όρους π.χ. μορφολογίας του πυρήνα ή ιστολογικής αρχιτεκτονικής. Όσο πιο πτωχή η διαφοροποίηση ενός όγκου, τόσο υψηλότερος βαθμός του αποδίδεται, κάτι που κατά κανόνα προοιωνίζει και επιθετικότερη βιολογική συμπεριφορά.

Το κριτήριο της διαβάθμισης όμως, προκειμένου για την εκτίμηση της πρόγνωσης, συνεκτιμάται με τη *σταδιοποίηση* (staging) του όγκου, η οποία αναφέρεται στην εξάπλωση της νόσου στον οργανισμό. Η συνήθης σταδιοποίηση γίνεται κατά το σύστημα ΤΝΜ, το οποίο εκτιμά το μέγεθος του πρωτοπαθούς όγκου (**T**umour), τον αριθμό των λεμφαδενικών (**N**odes) και τον αριθμό των απομακρυσμένων μεταστάσεων (**M**etastasis).
Ο **Ζαν Σεφεριάδης** (γαλλικά: *Jean Séphériadès*, 2 Ιανουαρίου 1922 - 21 Αυγούστου 2001) ήταν Γάλλος πρωταθλητής της κωπηλασίας στο αγώνισμα του απλού σκιφ και πρωταθλητής ευρώπης.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1922 στο Παρίσι από πατέρα Έλληνα και μητέρα Γαλλίδα , από μικρή ηλικία έγινε κωπηλάτης ενώ ασχολήθηκε και με το τένις την πυγμαχία και την κολύμβηση. Ήταν αθλητής του συλλόγου *Γουλντ Μιν Σπορ* του Βεζινέ και αργότερα του συλλόγου *Κάτω Σηκουάνας* του Παρισίου. Το 1938 ήταν πρωταθλητής Γαλλίας αρχαρίων στην τετράκωπο και την επόμενη χρονιά το 1939 γίνεται μέλος της εθνικής ομάδας της Γαλλίας. Το 1946 αναδείχτηκε καλύτερος Γάλλος αθλητής στον ετήσιο διαγωνισμό της εφημερίδας L'Équipe. 

Στον Β΄παγκόσμιο πόλεμο πήρε μέρος υπό τις οδηγίες του στρατηγού Λεκλέρκ στα τεθωρακισμένα. 

Ήταν πρωταθλητής Γαλλίας από το 1942 έως το 1946 στο σκίφ αφαιρώντας τον τίτλο από τον Ανρί Μπανός που τον κατείχε από το 1936. Το 1946 ήταν παγκόσμιος πρωταθλητής νικώντας στο Ντιάμοντ'ς Σκολλ του Τάμεση τον Αμερικάνο Φ. Κέλλυ, και την ίδια χρονιά πρωταθλητής Ευρώπης στο Λουγκάνο της Ελβετίας. 

Συμμετείχε με τα Γαλλικά χρώματα στους ολυμπιακούς αγώνες του 1948 όπου αποκλείστηκε στα ημιτελικά χωρίς να κερδίσει κάποιο μετάλλιο. Μετά του ολυμπιακούς αγώνες σταμάτησε τον αθλητισμό και εγκαταστάθηκε στο Σατό. 

Πέθανε το 2001 στο Κουρμπεβουά (Courbevoie) της Γαλλίας στην ηλικία των 79 ετών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Jean Sepheriades» (Αγγλικά) 30006. Ανακτήθηκε στις 8  Ιανουαρίου 2020.
2. 1 2  «Jean Séphériadès» (Αγγλικά) se/jean-sepheriades-1. Ανακτήθηκε στις 31  Ιανουαρίου 2020.
3. 1 2 3 4  «Fichier des personnes décédées»
4. ↑  Αθλητική Ηχώ , φύλο 6 Ιανουαρίου 1953
5. ↑  Αθλητική Ηχώ , φύλο 13 Σεπτεμβρίου 1948

Πηγές
-----

* Αθλητική Ηχώ , φύλο 25 Δεκεμβρίου 1947

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αθλητισμός
* Πύλη:Γαλλία
 |

 |
Ο **καρκίνος του οισοφάγου** είναι μία σοβαρή παθολογική κατάσταση του ανθρώπινου οργανισμού, που ανήκει στην κατηγορία των κακόηθων νεοπλασμάτων. Λόγω του ότι στα αρχικά του στάδια είναι πιθανό να μην έχει συμπτώματα (κυρίως βράγχος φωνής και δυσκαταποσία που, σε αντίθετη περίπτωση, θα οδηγούσαν τον πάσχοντα στο να αναζητήσει ιατρική βοήθεια) μπορεί να προκαλέσει το θάνατο. Διακρίνεται, κυρίως, σε δύο τύπους, τον πλακώδη και το αδενοκαρκίνωμα. Από πλευράς συχνότητας εμφάνισης, ο καρκίνος του οισοφάγου συναντάται σε ποσοστό 2% όλων των κακοήθων όγκων, ενώ είναι ο τρίτος πιο συχνά εμφανιζόμενος καρκίνος του πεπτικού συστήματος. Ένα από τα πιθανά αίτιά του είναι η παλινδρόμηση των τροφών από το στόμαχο προς τον οισοφάγο, η οποία αρχικά προκαλεί οισοφαγίτιδα και στη συνέχεια μετάπλαση του επιθηλίου του οργάνου (Οισοφάγος Barrett) μία αλλοίωση που θεωρείται προ-καρκινική κατάσταση, καθώς είναι δυνατόν να εξελιχθεί σε βαριά δυσπλασία, ένα στάδιο ακριβώς πριν την εγκατάσταση κακοήθειας. Επίσης, στους προδιαθεσικούς παράγοντες της νόσου περιλαμβάνονται η κακή διατροφή, το κάπνισμα και η κατανάλωση αλκοόλ.. Η διάγνωση της ασθένειας πραγματοποιείται κατόπιν γαστροσκόπησης και ιστολογικής εξέτασης (βιοψία). Η θεραπεία μπορεί να είναι χειρουργική (οισοφαγεκτομή), σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία η/και ακτινοθεραπεία, ανάλογα με την έκταση, τον τύπο και το στάδιο της βλάβης. Η πρόγνωση της νόσου είναι φτωχή, καθώς ένα μικρό μόνο ποσοστό των ασθενών (15% στις ΗΠΑ) κατορθώνει να επιβιώσει επί μία 5ετία μετά τη διάγνωση, ενώ η πλειοψηφία καταλήγει εντός έτους από αυτήν. Τελικά, ένας στους δέκα πάσχοντες επιβιώνει επί μία δεκαετία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Anticancer Fund" Ανακτήθηκε στις 19/8/2019
2. ↑  "Kαρκίνος οισοφάγου: Παράγοντες κινδύνου, συμπτώματα & προδιαθέτουσες καταστάσεις" Ανακτήθηκε στις 19/8/2019
3. ↑  "Καρκίνος οισοφάγου - Τα βασικά συμπτώματα και το προσδόκιμο ζωής" Ανακτήθηκε στις 19/8/2019
4. ↑  Polednak AP (May 2003). "Trends in survival for both histologic types of esophageal cancer in US surveillance, epidemiology and end results areas".
5. ↑  "Oesophageal cancer survival statistics" Ανακτήθηκε στις 19/8/2019
*Ceratosaurus nasicornis*
Ο **κερατόσαυρος** (*Ceratosaurus*) γένος σαυρίσχιων ερπετών της υπόταξης των θηροπόδων, που έχει εκλείψει. Περιλάμβανε σαρκοφάγους δεινόσαυρους, οι οποίοι περπατούσαν στα δύο πόδια, είχαν μακριά, δυνατή ουρά σχήματος S και έφεραν ένα κοντό κέρατο στο ρύγχος τους, απ’ όπου έλαβαν και την επιστημονική τους ονομασία. Τα ζώα αυτά ήταν ισχυροί θηρευτές τεραστίων διαστάσεων, όπως μαρτυρεί το μήκος του σκελετού τους που φτάνει τα 6 μ. και μπορούσαν να φτάσουν σε βάρος τον 1 τόνο. Είχαν μεγάλα μάτια, πιθανότατα και καλή όραση, και διέθεταν ισχυρές σιαγόνες με μεγάλα κοφτερά δόντια. Απολιθωμένα λείψανα των δεινοσαύρων αυτών, οι οποίοι έζησαν κατά την ανώτερη ιουρασική περίοδο του μεσοζωικού αιώνα, βρέθηκαν στη βορειοδυτική Αμερική (Κολοράντο και Γιούτα) και στην Αφρική (Τανζανία). Τυπικός αντιπρόσωπος του γένους ήταν το είδος *Ceratosaurus nasicornis*.
Μήκος: 4-7 μέτρα από το ρύγχος ως την ουρά Διακριτικά χαρακτηριστικά: Κυνηγά κατά αγέλες και διακρίνεται για τα πολλά διακοσμητικά ποικίλματα στο κεφάλι.Πολλά είδη έχουν μεγάλα κέρατα στο ρύγχος και μπροστά ή πάνω από τις οφθαλμικές κόγχες. Στο ρινόκερο Κερατόσαυρο, τα κέρατα, ο λαιμός, η ράχη και η ουρά έχουν έντονο κόκκινο χρώμα. Τα πλευρά του έχουν θαμπό γκρι χρώμα και κόκκινες οριζόντιες ραβδώσεις. Ο κοντός, πανίσχυρος λαιμός και η ράχη του είναι θωρακισμένα με οστέινες φολίδες. Γενικά οι Κερατόσαυροι δεν έχουν φτέρωμα, εκτός από τα νεαρά και τα αρσενικά την εποχή του ζευγαρώματος, το οποίο επιδεικνύουν κατά τον ανταγωνισμό σε αρένες. Τα πολύ μεγάλα δόντια τους, ακόμη και για θηριόποδα και το πολύ μεγάλο άνοιγμα των σιαγόνων, τους επιτρέπουν να σκίζει εύκολα τις σάρκες των θυμάτων τους. Τα ζευγάρια είναι μόνιμα και επιστρέφουν κάθε έτος στους ίδιους τόπους φωλιάσματος. Οι γονείς φροντίζουν τα μικρά τους για μήνες μετά την εκκόλαψή τους, μαθαίνοντάς τα να κυνηγούν. Συμπεριφορά και κατοικία: Κυνηγά σε ομάδες 3 ή 4 ζώων, που αποτελούνται συνήθως από άτομα του ενός μόνου φύλου. Προτιμά να στήνει ενέδρες παρά να καταδιώκει το θύμα του. Επιτίθεται σε Ιγκουανοδοντίδες, αν και ο ρινόκερος Κερατόσαυρος ειδικεύεται στο κυνήγι θωρακισμένων δεινόσαυρων, όπως του αρματομένου Στεγόσαυρου. Μερικά από τα πιο μεγαλόσωμα είδη Κερατόσαυρων κυνηγούν αποκλειστικλα σαυρόποδα. Για παράδειγμα, ο αφρικανικός πελώριος Κερατόσαυρος τρέφεται με γιγάντια σαυρόποδα όπως βραχιόσαυρους.
Η **Κάμαχα** ή **Κάμαχον** (τουρκικά: *Kemah*, ζαζαϊκά: *Kemax*, αρμενικά: Անի-Կամախ *Ani-Kamakh*), είναι κωμόπολη και διαμέρισμα της Επαρχίας Ερζιντζάν στην Περιφέρεια Ανατολικής Ανατολίας της Τουρκίας.

Η Κάμαχα είναι μια κωμόπολη με τρέχοντα πληθυσμό 2.434 (εκτίμηση 2012), και 6.905 συνολικό πληθυσμό του διαμερίσματος. Η έκταση του διαμερίσματος είναι 2.297,98 τ.χλμ. Η κωμόπoλη βρίσκεται σχεδόν στο κέντρο της επαρχίας Ερζινκάν στην Περιφέρεια Ανατολικής Ανατολίας της Δημοκρατίας της Τουρκίας

Η νεκρόπολη της Αρμενικής Αρσάκειας δυναστείας βρισκόταν στην Κάμαχα συμπεριλαμβανομένου του τάφου του Τιριδάτη Γ΄, ο οποίος έπαιξε σημαντικό ρόλο στον προσηλυτισμό του αρμενικού λαού στον Χριστιανισμό.

Κατά τον πρώιμο Μεσαίωνα η Κάμαχα ήταν ένα στρατηγικά σημαντικό συνοριακό φρούριο στους συνοριακούς πολέμους μεταξύ των Βυζαντινών και των Ομεϋαδών και Αββασιδών. Πρώτα έπεσε στα χέρια των μουσουλμάνων το 679 και άλλαζε συχνά χέρια, μέχρι τα μέσα του 9ου αιώνα (βλ Πολιορκία της Κάμαχα (766)), όταν εδραιώθηκε ο Βυζαντινός έλεγχος. Σύμφωνα με τον Κωνσταντίνο Ζ΄, στα τέλη του 9ου αιώνα η Κάμαχα σχημάτισε τούρμα στο θέμα της Κολωνείας. Υπό τον αυτοκράτορα Λέοντα ΣΤ΄ τον Σοφό, η Κάμαχα ενώθηκε μαζί με την περιοχή της Κελτζηνής για να σχηματίσουν το νέο θέμα Μεσοποταμίας. Λίγα είναι γνωστά για το τόπο από εδώ και πέρα, εκτός από το ότι ήταν η έδρα της επισκοπής που ονομαζόταν «Αρμενία». Οι Βυζαντινοί έχασαν τον έλεγχο της περιοχής μετά την Μάχη του Μαντζικέρτ το 1071.

Η Κάμαχα ήταν η σκηνή φρικτών σφαγών κατά τη διάρκεια της Γενοκτονίας των Αρμενίων. Σε μια περίπτωση, 25.000 Αρμένιοι σκοτώθηκαν σε μία ημέρα με τη ρίψη των θυμάτων από ένα απότομο φαράγγι και στον ποταμό Ευφράτη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Population of province/district centers and towns/villages by districts - 2012». *Address Based Population Registration System (ABPRS) Database*. Turkish Statistical Institute. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2013.
2. ↑  «Area of regions (including lakes), km²». *Regional Statistics Database*. Turkish Statistical Institute. 2002. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 5 Μαρτίου 2013.
3. ↑  Foss, Clive (1991), «Kamacha», στο: Kazhdan, Alexander Petrovich, επιμ. *Oxford Dictionary of Byzantium*, New York, New York and Oxford, United Kingdom: Oxford University Press, σελ. 1097, ISBN 978-0-19-504652-6
4. ↑  Kévorkian, Raymond H. (2011). *The Armenian genocide : a complete history*. London: I. B. Tauris. σελίδες 309–310. ISBN 1-84885-561-3. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2011.
5. ↑  Raymond Kevorkian (3 Ιουνίου 2008). «The Extermination of Ottoman Armenians by the Young Turk Regime (1915-1916)». *Online Encyclopedia of Mass Violence*. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2011. At a point two hours from the town, the men are taken aside and eliminated. 2,833 infants from the kaza of Bayburt are drowned in the Euphrates in the midst of the gorges of Kemah.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 1288145424665586831107

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ασία
* Πύλη:Τουρκία
 |

 |
Ο **Ζαν ντε Λα Φονταίν** - και **Λαφονταίν** απλώς στην ελληνική βιβλιογραφία (γαλλικά: Jean de La Fontaine, 8 Ιουλίου 1621 - 13 Απριλίου 1695), ήταν Γάλλος ποιητής, περίφημος για το έργου του *Μύθοι*.

Βιογραφία
---------

Ο Λα Φονταίν ήταν από ευκατάστατη αστική οικογένεια άρχισε θεολογικές σπουδές τις οποίες εγκατέλειψε χάριν της νομικής. Έγινε δικηγόρος αλλά το πάθος του ήταν η λογοτεχνία. Παντρεύτηκε και χώρισε πολύ γρήγορα και προσκολλήθηκε μετά στον πανίσχυρο υπουργό του Λουδοβίκου ΙΔ΄ Νικολά Φουκέ, για τον οποίο έγραφε υμνητικά ποιήματα. Μετά την πτώση του Φουκέ, ο ονειροπόλος, αφηρημένος και επιπόλαιος Λα Φονταίν έζησε μέχρι το τέλος της ζωής του ως παράσιτος σε μέγαρα φιλόμουσων ευγενών (είκοσι χρόνια, σχεδόν ως τον θάνατό του, στο μέγαρο της μαντάμ ντε Σαμπλιέρ). 

Το 1684 εξελέγη μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας και πήρε μέρος στη "Διαμάχη των Αρχαίων και των Συγχρόνων" (Querelle des Anciens et des Modernes) τασσόμενος με το μέρος των «Αρχαίων».

Έργα
----

Οφείλει τη δόξα του στους *Μύθους* του. Αντλούσε τα θέματά του από παντού, κυρίως όμως από τον Αίσωπο, τα μεταμόρφωνε με αξιοθαύμαστη τέχνη με ποικιλία ύφους και ψυχολογικό βάθος και κατέληγε σε ηθικό δίδαγμα απεικονίζοντας όλους τους χαρακτήρες και καταστάσεις. 

Σπουδαιότερα έργα του είναι η συλλογή διηγημάτων *Contes* (1665) και προ πάντων οι *Μύθοι* (1668) με απειράριθμες επανεκδόσεις.

Εικονογράφηση του μύθου "Ο λύκος και ο σκύλος" από τον Γκρανβίλ

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *The Fine Art Archive*. cs.isabart.org/person/14402. Ανακτήθηκε στις 1  Απριλίου 2021.
2. ↑  *Ιστορικό Αρχείο Ρικόρντι*. 13005. Ανακτήθηκε στις 3  Δεκεμβρίου 2020.
3. ↑  «Library of the World's Best Literature». *Library of the World's Best Literature*. 1897.
4. ↑  «La Fontaine, Jean de». *1911 Encyclopædia Britannica* **Volume 16**. .

|  |  |
| --- | --- |
| Wikiquote logoWikiquote logo | Στα Βικιφθέγματα υπάρχει υλικό σχετικό με το λήμμα:   **Ζαν ντε Λα Φονταίν** |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ζαν ντε Λα Φονταίν** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 31998552
* **Europeana**: agent/base/60595
* **ΕΒΕ**: 68528
* **BiblioNet**: **6551**
* LCCN: n79081923
* ISNI: 0000 0001 2095 8636
* GND: 11856868X
* SELIBR: 223689
* SUDOC: 02695608X
* BNF: cb11910267w (data)
* BIBSYS: 90145145
* ULAN: 500258332
* MusicBrainz: 22795c34-686b-40a6-af36-946c6d01a1a0
* NLA: 35286595
* NDL: 00446596
* NKC: jn19990004795
* ICCU: CFIV005921
* BNE: XX951035
* CiNii: DA01967074
* RKD: 278296

 |

 |
Ο **Καρλ Άουγκουστ Γκέντσκεν** (8 Ιουνίου 1885, Πριτζ, Σλέσβιχ-Χολστάιν, Πρωσία - 10 Οκτωβρίου 1957, Αμβούργο, Γερμανία) ήταν Ναζί ιατρός, που πραγματοποίησε ανθρώπινα πειράματα σε κρατούμενους πολλών στρατοπέδων συγκέντρωσης. Ήταν *Γκρουπενφύρερ* των Waffen-SS και επικεφαλής του Ιατρικού Γραφείου. 

Δικάστηκε ως εγκληματίας πολέμου στη Δίκη των Ιατρών στη Νυρεμβέργη.

Στρατιωτική σταδιοδρομία
------------------------

Ο Γκέντσκεν είχε ενταχθεί στο Ναζιστικό Κόμμα στις 7 Ιουλίου 1926 (μέλος Νο. 39.913). Εντάχθηκε στα Ες-Ες στις 5 Νοεμβρίου 1933 (αρ. 207.954).

Το 1934 επανενεργοποιήθηκε ως έφεδρος αξιωματικός στη Ναυτική Ιατρική Υπηρεσία. Μετά από αυτό, μετατέθηκε στο Κεντρικό Γραφείο Επιχειρήσεων των SS και στη συνέχεια προήχθη από βοηθός ιατρικός διευθυντής σε ιατρικό επιθεωρητή του Νοσοκομείου SS στο Βερολίνο και διορίστηκε Αρχηγός του Ιατρικού Γραφείου των Waffen-SS το 1942. Ανήλθε στη θέση του υποστρατήγου των Waffen-SS.

Ο Γκέντσκεν συμμετείχε σε μια σειρά ανθρώπινων πειραμάτων, που πραγματοποιήθηκαν σε κρατουμένους πολλών στρατοπέδων συγκέντρωσης. Κατηγορήθηκε και καταδικάστηκε για συμμετοχή στα πειράματα τύφου, που διεξήχθησαν από τον Δεκέμβριο του 1941 ως τον Φεβρουάριο του 1945, τα οποία διεξήχθησαν προς όφελος των γερμανικών ενόπλων δυνάμεων, για να ελέγξουν την αποτελεσματικότητα των εμβολίων κατά του τύφου, της ευλογιάς, της χολέρας και άλλων ασθενειών. Τα πειράματα διεξήχθησαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπούχενβαλντ και στο Νατζβάιλερ. 

Ο Γκέντσκεν κατηγορήθηκε επίσης για συμμετοχή σε πειράματα σουλφανιλαμίδης, πειράματα δηλητηριάσεων και εμπρηστικά πειράματα με βόμβες, αλλά δεν καταδικάστηκε για αυτά.

Δίκη και καταδίκη
-----------------

Ο Γκέντσκεν κρίθηκε ένοχος για εγκλήματα πολέμου, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και συμμετοχή σε παράνομη οργάνωση από το Αμερικανικό Στρατιωτικό Δικαστήριο Αρ. Ι. Καταδικάστηκε τον Αύγουστο του 1947 σε ισόβια κάθειρξη από το δικαστήριο. Η ποινή του αργότερα μειώθηκε σε 20 χρόνια και αφέθηκε ελεύθερος τον Απρίλιο του 1954.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  OL7439495A.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2019.
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2020.

Βιβλιογραφία
------------

* McHaney, James M.· Alexander G. Hardy· Arnost Horlick-Hochwald· Esther Jane Johnson (16 Ιουνίου 1947). «Closing Brief for the United States of America Against Karl Genzken». Harvard Law School Library. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιουνίου 2007. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2007.
* Αρχεία της OCLC για το 20070228

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 26741488
* LCCN: no2002102112
* ISNI: 0000 0000 5541 069X
* GND: 124327222

 |

 |
Το **Imperium** (ελλ. **Η Αυτοκρατορία**) είναι αμερικάνικο αστυνομικό θρίλερ που γυρίστηκε το 2016 από τον Ντάνιελ Ράγκουσσις, βασισμένος σε μια ιστορία του Μάικελ Τζέρμαν. Στο φιλμ εμφανίζονται οι Ντάνιελ Ράντκλιφφ, Τόνι Κολλέττ, Τρέισυ Λεττς, Νέστορ Κάρμπονελλ, και Σαμ Τράμμελλ. Το φιλμ δημοσιεύτηκε σε περιορισμένη έκδοση από τη Lionsgate Premiere.

Πλοκή
-----

Ο Νέιτ Φόστερ (Nate Foster) είναι νεαρό μέλος του FBI που εργάζεται για τη διαλεύκανση μεγάλων μυστικών τρομοκρατικών ενεργειών. Μετά τη τη κλοπή ποσότητας καίσιου-137 που εισήχθηκε παράνομα στις ΗΠΑ, ο Νέιτ επιστρατεύεται από την Άντζελα Ζάμπαρο (Angela Zamparo), συναδέλφου του στο FBI, η οποία υποψιάζεται ότι πίσω από την κλοπή κρύβονται νεοναζιστικές οργανώσεις. 

Ο Νέιτ αποφασίζει να ξυρίσει το κεφάλι του και να νοικιάσει σπίτι με σκοπό να διεισδύσει σε μια νεοναζιστική οργάνωση, γνωστή στα μέλη της ως *Imperium*. Γίνεται μέλος της συμμορίας με σκοπό να βρει πληροφορίες σχετικά με την κλοπή του καίσιου, υποστηρίζοντας ότι έχει υπηρετήσει σε ομάδα μαζικών καταστροφών στον Πόλεμο του Ιράκ. Μόλις άκουσαν ότι ήταν βετεράνος με το στρατό των ΗΠΑ, οι νεοναζί τον δέχονται με ευχαρίστηση στην οργάνωση.

Η ταινία εξελίσσεται με διάφορα γεγονότα μέχρις ότου τα άλλα μέλη της οργάνωσης μαθαίνουν ότι ο Νέιτ δεν υπηρέτησε ποτέ στο Ιράκ. Ο Νέιτ είχε προηγουμένως δημιουργήσει υποψίες ότι δεν πιστεύει πραγματικά στις αρχές των νεοναζί.

Σε μία φάση, ο Νέιτ αναγκάζεται να μείνει ύπο την επίβλεψη του Τζέρρυ Κόνγουεϋ (Gerry Conway), επίσης μέλος της οργάνωσης που ακόμα εμπιστεύεται τον Νέιτ, και ο οποίος του αποκαλύπτει ότι κατέχει ένα τρομοκρατικό εργαστήριο. Στο εργαστήριο αυτό φυλασσόταν καίσιο, όπως υποψιαζόταν το FBI, πράγμα που μαθαίνει ο Νέιτ και καλεί μυστικά την αντιτρομοκρατική για να παρέμβει. Σε ένα σημείο ο Νέιτ απελευθερώνει το καίσιο μέσα στο χώρο του εργαστηρίου, και καθώς οι νεοναζί ήταν έτοιμοι να τον αιχμαλωτίσουν, έφτασε η αστυνομία. Η ταινία τελειώνει με τον Νέιτ να επιστρέφει στη δουλειά του και τους νεοναζί της οργάνωσης να πηγαίνουν φυλακή.

Κριτική
-------

Το φιλμ γενικά δέχτηκε θετικές κριτικές. Ο ιστότοπος Rotten Tomatoes έδωσε ένα 8.5 στα 10 με βάση 73 ψήφους. Το Metacritic έδωσε ένα rating 6.5 στα 10 με βάση 17 ψήφους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Letterboxd*. letterboxd.com/studio/grindstone-entertainment-group/. Ανακτήθηκε στις 16  Δεκεμβρίου 2020.
2. ↑  «*Imperium* (15)». British Board of Film Classification. 4 Ιουλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2016.
3. ↑  «Imperium (2016) - Financial Information». The-numbers.com. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2017.
4. ↑  Collis, Clark (28 Ιουνίου 2016). «Imperium: Daniel Radcliffe is an undercover FBI agent in exclusive poster». *Entertainment Weekly*. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2016.
5. ↑  «Imperium (2016)». Rotten Tomatoes. Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2021.
6. ↑  «Imperium reviews». Metacritic. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2017.
Μια δακτυλιοειδής έκλειψη ηλίου συνέβη στις 31 Μαΐου 2003. Μια ηλιακή έκλειψη συμβαίνει όταν η Σελήνη περάσει ανάμεσα στη Γη και τον Ήλιο, αποκρύπτοντας έτσι ολικώς ή εν μέρει τον ηλιακό δίσκο για έναν παρατηρητή στη Γη. Μια δακτυλιοειδής έκλειψη ηλίου συμβαίνει όταν η φαινόμενη διάμετρος της Σελήνης είναι μικρότερη από την ηλιακή, εμποδίζοντας το μεγαλύτερο μέρος του φωτός του Ήλιου και κάνοντας τον Ήλιο να μοιάζει με δακτυλίδι. Μια δακτυλιοειδής έκλειψη είναι ορατή ως μερική έκλειψη σε μια περιοχή της Γης με χιλιάδες χιλιόμετρα πλάτος. Η δακτυλιοειδής φάση ήταν ορατή στην κεντρική Γροιλανδία, στις Νήσους Φερόε, στην Ισλανδία, στο Γιαν Μάγεν και στη βόρεια Σκωτία. Η μερική έκλειψη ήταν ορατή σε όλη την Ευρώπη, την Ασία και τον βορειοδυτικό Καναδά.
Οι καλές καιρικές συνθήκες ευνόησαν την παρατήρηση της μερικής έκλειψης στην Ελλάδα. Η έκλειψη βρίσκονταν στο μέγιστο της με την Ανατολή του Ηλίου και η καλύτερη παρατήρηση ήταν στην βόρεια Ελλάδα, με 64% κάλυψη του ηλιακού δίσκου στην Θεσσαλονίκη. Στην Αθήνα έφτασε το 57%, ενώ στην Κρήτη δεν ξεπέρασε το 50%. 

Το "μονοπάτι" της έκλειψης

Εικόνες
-------

* Από τη Βενετία της ΙταλίαςΑπό τη Βενετία της Ιταλίας
* Από το Belfort της ΓαλλίαςΑπό το Belfort της Γαλλίας
* Από το Wonneberg της ΓερμανίαςΑπό το Wonneberg της Γερμανίας
* Από το Chassepierre του ΒελγίουΑπό το Chassepierre του Βελγίου
* Από το Willeskop στη ΟλλανδίαΑπό το Willeskop στη Ολλανδία
* Από το Frogner Park στη ΝορβηγίαΑπό το Frogner Park στη Νορβηγία

Δείτε επίσης
------------

Κατάλογος ηλιακών εκλείψεων ορατών από την Ελλάδα
Ο **Καρλ Κόνσταντς Βίκτορ Φέλλνερ** (γερμ. *Karl Konstanz Viktor Fellner*, 1807-1866) υπήρξε Γερμανός πολιτικός και τελευταίος δήμαρχος του κρατιδίου της ανεξάρτητης Φρανκφούρτης. Αυτοκτόνησε κατά την κατάληψη της Φρανκφούρτης από την Πρωσία.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 24 Ιουλίου 1807. Πατέρας του ήταν ο Γιόχαν Κρίστιαν Φέλλνερ, τραπεζίτης στο επάγγελμα. Η μητέρα του λέγονταν Σουζάνε Ντοροτέα, το γένος Βέλκερ. Αδελφός του ήταν ο ζωγράφος Φέρντιναντ Φέλλνερ. Μαθήτευσε στο εμπόριο και αρχικά εργάστηκε ως πληρεξούσιος (Prokurist) στην εταιρεία μάλλινων ειδών του θείου του Καρλ Βέλκερ, τον οποίο διαδέχτηκε μετά τον θάνατό του. Το 1848 έγινε μέλος του εμπορικού επιμελητηρίου της Φρανκφούρτης (Frankfurter Handelskammer) και το 1852 ανέλαβε διευθυντής της εταιρείας χημικών προϊόντων του Γκρίσχαϊμ. Ασχολήθηκε με την πολιτική στην ανεξάρτητη Φρανκφούρτη και εκλέχτηκε γερουσιαστής το 1852. Πολιτικά ανήκε στο φιλελεύθερο κόμμα *Gothaische Partei*. Εκπροσώπησε τη Φρανκφούρτη στης διαπραγματεύσεις ίδρυσης του Γερμανικού Τελωνειακού Ομίλου, ενώ εκλέχτηκε το 1857, 1862 και 1864 ως αναπληρωματικός δήμαρχος της Φρανκφούρτης. 

Σήμερα προς τιμή του φέρει το όνομά του οδός στη Φρανκφούρτη, ενώ έχει αναρτηθεί ανδριάντας του στο πάρκο Φρίντμπεργκ, και ο τάφος του διατηρείται ως μνημείο. Το αρχείο του στεγάζεται στο Ινστιτούτο της ιστορίας της πόλης της Φρανκφούρτης. Η ζωή του έγινε πηγή έμπνευσης του λογοτεχνικού δραματικού έργου «Der letzte Bürgermeister», καθώς και του μυθιστορήματος «La terreur prussienne» του Αλέξανδρου Δουμά.

Πηγές
-----

* Wolfgang Klötzer (Hrg.): *Frankfurter Biographie. Erster Band A-L*. Verlag Waldemar Kramer, Frankfurt am Main 1994, ISBN 3-7829-0444-3
* Wolfgang Klötzer (Hrg.): *Frankfurt 1866. Eine Dokumentation aus deutschen Zeitungen.* Sonderausgabe des *Archivs für Frankfurts Geschichte und Kunst* (AFGK), Band 50. Verlag Waldemar Kramer, Frankfurt am Main 1966
* Alexandre Dumas: *Der Schleier im Main. Der historische Frankfurt-Roman. Nacherz. u. m. e. Nachw. vers. v. Clemens Bachmann*. Societäts-Verlag, Frankfurt am Main 2004, ISBN 3797308965

Παραπομπές
----------


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 5683287
* GND: 116460342

 |

 |
Αναπαράσταση οργανισμού εκείνης της περιόδου
Η **Κάμβρια έκρηξη** ήταν ένα γεγονός πριν από περίπου 541 εκατομμύρια χρόνια κατά την Κάμβρια περίοδο.  Διήρκεσε περίπου 13 με 25  εκατομμύρια χρόνια και είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία του ζωικού βασιλείου.  Η έκρηξη συνοδεύτηκε από σημαντικές διαφοροποιήσεις και σε άλλες ομάδες οργανισμών. 

Πριν από την έκρηξη, οι περισσότεροι οργανισμοί ήταν σχετικά απλοί, αποτελούμενοι από μεμονωμένα κύτταρα ή μικρούς πολυκύτταρους οργανισμούς, που περιστασιακά οργανώνονταν σε αποικίες. Καθώς ο ρυθμός διαφοροποίησης στη συνέχεια επιταχύνθηκε, οι οργανισμοί έτειναν να μοιάζουν με τους σημερινούς. Σχεδόν οτιδήποτε ζωντανό υπάρχει σε αυτόν τον πλανήτη, άρχισε να εμφανίζεται αυτήν την περίοδο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Maloof, A. C.; Porter, S. M.; Moore, J. L.; Dudas, F. O.; Bowring, S. A.; Higgins, J. A.; Fike, D. A.; Eddy, M. P. (2010). «The earliest Cambrian record of animals and ocean geochemical change». *Geological Society of America Bulletin* **122** (11–12): 1731–1774. doi:10.1130/B30346.1. Bibcode: 2010GSAB..122.1731M.
2. ↑  «New Timeline for Appearances of Skeletal Animals in Fossil Record Developed by UCSB Researchers». The Regents of the University of California. 10 Νοεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2014.
3. ↑  Calibrating rates of early Cambrian evolution, Science 1993, 261(5126), s. 1293–1298. SA Bowring, JP Grotzinger, CE Isachsen, AH Knoll, SM Pelechaty, P Kolosov
4. ↑  Conway Morris, S. (2003). «The Cambrian "explosion" of metazoans and molecular biology: would Darwin be satisfied?». *The International Journal of Developmental Biology* **47** (7–8): 505–15. PMID 14756326. .
5. ↑  Bambach, R.K.; Bush, A.M.; Erwin, D.H. (2007). «Autecology and the filling of Ecospace: Key metazoan radiations». *Palæontology* **50** (1): 1–22. doi:10.1111/j.1475-4983.2006.00611.x.
Η **Ηλιάνα Γιαννακοπούλου** (γεν. 31 Αυγούστου 1996, Αθήνα) είναι Ελληνίδα αθλήτρια πετοσφαίρισης, η οποία αγωνίζεται ως Ακραία.

Ξεκίνησε σε ηλικία 8 χρονών από τις ακαδημίες της Ένωσης Γαλατσίου. Το 2008 μετακόμισε στις ακαδημίες του Παναθηναϊκού, τη φανέλα του οποίου φόρεσε και για τέσσερις σεζόν αγωνιζόμενη με την πρώτη ομάδα. Το καλοκαίρι του 2016 πήρε μεταγραφή στον Ιωνικό Αγρινίου για να ακολουθήσει παράλληλα τις σπουδές της στο τμήμα Βιολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Η κοριτσάρα με τα… πράσινα!, άρθρο στον ιστότοπο sport-fm.gr, 14 Οκτωβρίου 2016.
2. ↑  Ηλιάνα Γιαννακοπούλου, η κούκλα του βόλεϋ, άρθρο στον ιστότοπο lifeviews.gr, 19 Οκτωβρίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Greekvolley.eu - ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΗΛΙΑΝΑ
* Ace Models - Iliana Giannakopoulou
Η **Κοίμηση της Θεοτόκου** είναι τρίκογχος ναός στην Καλλιθέα Σάμου, στο όρος Κέρκη.

Τοποθεσία
---------

Η Κοίμηση της Θεοτόκου βρίσκεται στην περιοχή Καλαμπάχτασι, σε απόσταση μιας ώρας προς τα νοτιοανατολικά του οικισμού της Καλλιθέας,επάνω στο βουνό του Κέρκη, στην είσοδο μιας σπηλιάς. Είναι γνωστή και ως Παναγία Μακρινή. Περιλαμβάνεται με την επωνυμία *Θαυμαστή* στον κατάλογο των εκκλησιών που με τα σιγίλλια των ετών 1816, 1776, 1736 και 1663 ανήκαν στο Σιναϊτικό μετόχι του Αγίου Γεωργίου Καστανιάς.
Η κακογραμμένη εγχάρακτη επιγραφή επάνω από την είσοδο γράφει *...1765 Αυγούστου...*.

Περιγραφή
---------

Διακρίνονται δύο διαφορετικές οικοδομικές φάσεις. Η παλαιότερη ανήκει στον τύπο της μικρής μονόκλιτης βασιλικής και τώρα χρησιμοποιείται ολόκληρο ως χώρος του ιερού. Είναι θολοσκέπαστη. Οι εσωτερικές διαστάσεις της είναι 2,15Χ 3,3μ. το δε ύψος και των δύο ωςτην κορυφή του θόλου είναι 2,65 μ.Στην κόγχη υπάρχει μικρό παράθυρο.
Το τμήμα της νεότερης φασης που αποτελεί τον κυρίως ναό κτίστηκε ως διευρυμένη προς τα δυτικά επέκταση της προηγούμενης, ανήκει στον τύπο του τρίκογχου ναού. Οι εσωτερικές διαστάσεις της κάτοψής της είναι 2,95 Χ 6,20μ. και το ύψος της ως την κορυφή του θόλου 3,95 μ. Στην θέση του ανατολικού τοίχου του ο οποιος απουσιάζει ανοίγεται ο χώρος του παλιώτερου ναϊδίου, του οποίου έχει αφαιρεθέι ο αρχικός δυτικός τοίχος. Ως προς τη θολοδομία στηρίζεται ο τρούλλος στους από κάτω θόλους κι όχι μέσω γωνιακών σφαιρικών τριγώνων αλλά μέσω ημιχωνίων. 
Το δάπεδο της εκκλησίας είναι τσιμεντωποιημένο και το τέμπλο που παρεμβάλλεται στη γραμμή συνάντησης των δύο οικοδομικών φάσεων, νεότερο και και κτιστό, εξωτερικά η σχιστολιθική επικάλυψη των στεγών διατηρείται μόνο στον κατά μήκος θόλο, ενω στις σφαιρικές επιφάνειες έχει αντικατασταθεί με τσιμεντοκονία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κωνσταντίνος Παπαϊωάννου, Εκκλησίες και μοναστήρια της Σάμου,Πνευματικό Ίδρυμα Σάμου Νικόλαος Δημητρίου, Αθήνα, 1997, σελ.29
2. ↑  Κωνσταντίνος Παπαϊωάννου, Εκκλησίες και μοναστήρια της Σάμου,Πνευματικό Ίδρυμα Σάμου Νικόλαος Δημητρίου, Αθήνα, 1997, σελ132
3. ↑  Κωνσταντίνος Παπαϊωάννου, Εκκλησίες και μοναστήρια της Σάμου,Πνευματικό Ίδρυμα Σάμου Νικόλαος Δημητρίου, Αθήνα, 1997, σελ.29
4. ↑  Κωνσταντίνος Παπαϊωάννου, Εκκλησίες και μοναστήρια της Σάμου,Πνευματικό Ίδρυμα Σάμου Νικόλαος Δημητρίου, Αθήνα, 1997, σελ.30
5. ↑  Κωνσταντίνος Παπαϊωάννου, Εκκλησίες και μοναστήρια της Σάμου,Πνευματικό Ίδρυμα Σάμου Νικόλαος Δημητρίου, Αθήνα, 1997, σελ.130
6. ↑  Κωνσταντίνος Παπαϊωάννου, Εκκλησίες και μοναστήρια της Σάμου,Πνευματικό Ίδρυμα Σάμου Νικόλαος Δημητρίου, Αθήνα, 1997, σελ.132

Πηγές
-----

* Κωνσταντίνος Παπαϊωάννου, Εκκλησίες και μοναστήρια της Σάμου,Πνευματικό Ίδρυμα Σάμου Νικόλαος Δημητρίου, Αθήνα, 1997.
Η Κοίμηση της Παναγίας του Κοσάτκυ
Η **Κοίμηση της Παρθένου Μαρίας του Κοσάτκυ** (**The Death of the Virgin Mary of Košátky**) είναι πίνακας του 14ου αιώνα. 

Ανακαλύφθηκε το 1922 στο Παρεκκλήσι της Μαύρης Παρθένου, στο Κάστρο του Κοσάτκυ, που βρίσκεται δίπλα στη πόλη Μλάντα Μπόλεσλαβ, στην Κεντρική Βοημία, στη Τσεχία. Πιστεύεται ότι ανήκε στο χρονικογράφο και υπεύθυνο για την κατασκευή του Καθεδρικού της Πράγας, Beneš Krabice of Veitmile (Benesch von Weitmühl). Εκτέθηκε στη Γκαλερί της Εταιρίας των Πατριωτών Φίλων της Τέχνης (Gallery of the Society of Patriotic Friends of Art). Αργότερα πέρασε στην ιδιοκτησία της οικογένειας Kolowrat (μέχρι το 1946). Σήμερα ο πίνακας βρίσκεται στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Βοστώνης.

Ο πίνακας
---------

Ο πίνακας χρονολογείται το 1340 -1350, κατά την περίοδο της βασιλείας του Καρόλου του Δ’. Έχει στοιχεία βορειοευρωπαϊκού γοτθικού στυλ με ισχυρές ιταλικές επιρροές, κυρίως από την περιοχή της Σιένας και πιθανόν να ήταν μέρος δίπτυχου, του οποίου το άλλο μέρος ίσως ήταν η Αγία Τριάδα του Βρότσλαβ. Ο δημιουργός του πίνακα δεν είναι γνωστός. 

Στον πίνακα δίπλα στη νεκρή Παναγία, απεικονίζεται ο Χριστός, που κρατά τη ψυχή της Παναγίας, και γύρω τους βρίσκονται οι Απόστολοι. Η σύνθεση του έργου είναι μνημειώδης και περίπλοκη ενώ τα πρόσωπα είναι ζωγραφισμένα σύμφωνα με τη Σχολή της Βενετίας. 

Ο πίνακας είναι ζωγραφισμένος με την τεχνική της τέμπερας, πάνω σε ξύλο βελανιδιάς καλυμμένο με τεντωμένο καμβά. Το προπαρασκευστικό σχέδιο έγινε με βάση κιμωλίας και τα περιγράμματα έγιναν με μαύρο χρώμα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Antonín Matějček, Jaroslav Pešina, Česká malba gotická, Melantrich, Praha 1950 σελ. 54
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιανουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 1 Ιανουαρίου 2020.
3. ↑  Jaroslav Pešina, Česká gotická desková malba, Odeon, Praha 1976, σελ. 14

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

*
Η Δυτική Γκοντβάνα με τους κύριους κρατώνες με καφέ χρώμα και τις Παναφρικανικές ορογενέσεις με γκρι.
Η **Ζώνη της Μοζαμβίκης** είναι μια ζώνη στον φλοιό της γης που εκτείνεται από την Ανατολική Ανταρκτική έως και την Ανατολική Αφρική μέχρι την Αραβο-Νουβική Ασπίδα. Σχηματίστηκε ως περιοχή μεταξύ των πλακών κατά την Παν-αφρικανική ορογένεση, όταν σχηματίστηκε η Γκοντβάνα.

Η ζώνη της Μοζαμβίκης περιλαμβάνει στοιχεία που δημιουργήθηκαν όταν άνοιξε ο Ωκεανός της Μοζαμβίκης και άλλα που δημιουργήθηκαν όταν ο ωκεανός έκλεισε αργότερα.

Έκταση
------

Το δυτικό τμήμα της ζώνης της Μοζαμβίκης αποτελείται ως επί το πλείστον από πετρώματα γνευσίου, πετρώματα από τον κρατώνα της Τανζανίας και τη Ζώνη Ουσαγκαράν, που τοποθετήθηκαν μεταξύ 2.970 και 2.648 εκατομμύρια χρόνια πριν. Το ανατολικό τμήμα έχει πετρώματα υψηλής ποιότητας που προέρχονται από τόξο ηλικίας από 841 έως 632 εκατομμυρίων ετών.

Και τα δύο εδάφη περιλαμβάνουν επίσης νεοπροτεροζωικά μεταϊζηματογενή πετρώματα.

Οι διαφορές μπορεί να υποδηλώνουν προέλευση σε δύο διαφορετικές λεκάνες, με τους βράχους της ανατολικής λεκάνης να ωθούνται πάνω από εκείνους της δυτικής λεκάνης κατά το κλείσιμο του ωκεανού της Μοζαμβίκης μεταξύ 585 και 550 εκατομμυρίων ετών πριν.

Σχηματισμός
-----------

Πολλοί γεωλόγοι θεωρούν ότι ο ωκεανός της Μοζαμβίκης σχηματίστηκε κατά τη διάσπαση της Ροδινίας μεταξύ 800 και 700 εκατομμυρίων ετών πριν, συνοδευόμενος από ηφαιστειακή δραστηριότητα. Ο μαγματισμός αυτής της περιόδου εντοπίζεται στην Ανατολική Αφρική και τη Μαδαγασκάρη, αν και όχι στη νότια ζώνη της Μοζαμβίκης. Ο ωκεανός πιθανώς χώριζε τον Κρατώνα του Καλαχάρι από τους κρατώνες του Κονγκό και της Τανζανία και χώριζε το μπλοκ Μαδαγασκάρης-Ινδίας από το μπλοκ Κονγκό-Τανζανίας. Ο ωκεανός άρχισε να κλείνει μεταξύ Μαδαγασκάρης-Ινδίας και Κονγκό-Τανζανίας μεταξύ 700 και 580 εκατομμυρίων ετών πριν, με το οριστικό πια κλείσιμο να επέρχεται πριν από 600 με 500 εκατομμύρια χρόνια.

Τα εκτεθειμένα πετρώματα στην Κένυα και την Τανζανία περιλαμβάνουν ρηχά ιζήματα και μεταϊζήματα παθητικού περιθωρίου από το ηπειρωτικό περιθώριο του πρώιμου Νεοπροτεροζωικού. Περιλαμβάνουν επίσης παλαιότερο υλικό κρούστας από τον κρατώνα της Τανζανίας που είχε υποστεί εκ νέου επεξεργασία. Κάποτε η ζώνη θεωρήθηκε ότι προκλήθηκε από τη σύγκρουση της ανατολικής και της δυτικής Γκοντβάνα. Σύμφωνα με μια πιο πρόσφατη θεωρία, η Γκοντβάνα σχηματίστηκε για μια εκτεταμένη περίοδο από τη συσσώρευση ανεξάρτητων εδαφών.

Τα πετρώματα της ζώνης της Μοζαμβίκης σχηματίστηκαν από μαγματική υποεπικάλυψη και μια περίοδο παραμονής στον μεσαίο κατώτερο φλοιό που ακολουθήθηκε την ψύξη μεταξύ 640 και 620 εκατομμυρίων ετών πριν. Τα πετρώματα εξετάφησαν πριν από 500 εκατομμύρια χρόνια. Τα βαθύτερα επίπεδα του φλοιού αυξήθηκαν με το κλείσιμο του Ωκεανού της Μοζαμβίκης και τα υπολείμματα του άνω φλοιού του τόξου απομακρύνθηκαν από τη διάβρωση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Yoshida, Masaru· Windley, Brian F. (2003). *Proterozoic East Gondwana: Supercontinent Assembly and Breakup*. Geological Society of London. ISBN 978-1-86239-125-3.
Ο **Καθεδρικός του Αγίου Τρύφωνα**, στο Κότορ (στη σερβοκροατική γλώσσα **Katedrala Svetog Tripuna**, **Катедрала Светог Трипуна**) αποτελεί την έδρα της Καθολικής Επισκοπής του Κότορ.

Καθαγιάστηκε στις 19 Ιουνίου 1166. Στο σημείο όπου είναι χτισμένος υπήρχε παλιότερα άλλος ναός, επίσης αφιερωμένος στον Άγιο Τρύφωνα, οποίος είχε χτιστεί το 809 από έναν κάτοικο της πόλης, τον Andrija (Andreaccio) Saracenis.

Ο ναός έχει μήκος 35,21 μ. και πλάτος 17,47 μ. Στο εσωτερικό του υπάρχουν νωπογραφίες του 14ου αιώνα και πίσω από το βωμό ένα ανάγλυφο, που είναι φτιαγμένο από χρυσό και ασήμι και απεικονίζει διάφορους αγίους. Στο ναό υπάρχει μια συλλογή αντικειμένων τέχνης μεταξύ των οποίων είναι ένα ασημένιο χέρι και ένας σταυρός, διακοσμημένος με στολίδια και ανάγλυφες μορφές. 

Οι σεισμοί του 1667, στο Ντουμπρόβνικ, και του 1979 στο Μαυροβούνιο, προκάλεσαν μεγάλες ζημιές στο ναό.

Ο Άγιος Τρύφωνας θεωρείται ο προστάτης του Κότορ και απεικονίζεται στο οικόσημο της πόλης, μαζί με ένα λιοντάρι και το όρος του Σαν Τζιοβάνι.

Φωτογραφίες
-----------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 6  Ιανουαρίου 2021.
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2020.
Ο **Καρλ Μάγκνουσον**, σουηδ.: *Karl Magnusson*, (απεβ. το 1220) ήταν επίσκοπος του Λίνκεπινγκ κατά την περίοδο 1216-1220.

Βιογραφία
---------

Ο Kαρλ γιος του Μάγκνους καταγόταν από τον Οίκο του Μπγιέλμπο ή τον Οίκο των Φόλκουνγκ (*Folkungaätten*) και ήταν αδελφός του Μπίργιερ Μάγκνουσον (*Μπίργιερ Γιάρλ)*, του πιο ισχυρού άνδρα της Σουηδίας στα μέσα του 13ου αι. Ο πατέρας του ήταν ο Mάγκνους Μίνισκιελντ (1180-1208) και μητέρα του ήταν πιθανώς η Ίνγκριντ Ύλβα (δεκαετία του 1180-1250-1255). Απεβίωσε στη μάχη της Λίχουλα στην Εσθονία.

Δείτε επίσης
------------

* Έσκιλ Μάγκνουσον

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  «Karl Magnusson». *Svenskt biografiskt lexikon*. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2020.
2. ↑  «Folkungaätten». *Svenskt biografiskt lexikon*. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2020.
3. ↑  «Birger Magnusson». *Svenskt biografiskt lexikon*. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2020.
4. ↑  «Ingrid Ylfva». *Nordisk familjebok*. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2020.
Συντεταγμένες: 40°24′56″N 3°42′52″W﻿ / ﻿40.415586°N 3.714558°W﻿ / 40.415586; -3.714558

Ο **καθεδρικός ναός της Σάντα Μαρία λα Ρεάλ δε Αλμουδένα** είναι καθολικός καθεδρικός ναός στη Μαδρίτη, Ισπανία, έδρα της ρωμαιοκαθολικής αρχιεπισκοπής της Μαδρίτης. Η κατασκευή του άρχισε το 1879 και ο ναός εγκαινιάστηκε από τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄ το 1993.

Πρόκειται για ένα κτίριο μήκους 102 μέτρων και ύψους 69, το οποίο χτίστηκε κατά τη διάρκεια του δέκατου ένατου και του εικοστού αιώνα σε ένα μείγμα διαφορετικών ρυθμών: νεοκλασικό εξωτερικό, νεο-γοτθικό εσωτερικό και νεο-ρωμανικό ιερό. Καθαγιάστηκε από τον Πάπα Ιωάννη Παύλο ΙΙ κατά τη διάρκεια του τέταρτο ταξιδιού του στην Ισπανία στις 15 Ιουνίου 1993, και είναι ο μόνος ισπανικός ναός καθαγιασμένος από έναν Πάπα. Ο ναός είναι αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου, με την ιδιότητα της Παναγίας της Αλμουδένα, πολιούχου της πόλης της Μαδρίτης και την Αρχιεπισκοπή της Μαδρίτης.

Ο καθεδρικός ναός βρίσκεται στο ιστορικό κέντρο της πόλης. Η κύρια πρόσοψη βρίσκεται απέναντι από το Βασιλικό Ανάκτορο. Η πρόσοψη βλέπει στην κάγιε Μπαϊλέν και το ιερό προς την Κουέστα δε λα Βέγα, στο τέλος της Κάγιε Μαγιόρ. Σε αντίθεση με τις περισσότερες χριστιανικές εκκλησίες, που έχουν άξονα στην κατεύθυνση ανατολικής-δύσης, ο καθεδρικός ναός έχει προσανατολισμό βορρά-νότου, ως αποτέλεσμα του σχεδιασμού του ως μέρος του συγκροτήματος του Βασιλικού Ανακτόρου. Είναι χτισμένο με πέτρα Νοβέλδα (Αλικάντε) και γρανίτη από τα λατομεία στο Κολμενάρ Βιέχο (Μαδρίτη).

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Καθεδρικός της Αλμουδένα** |

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 150548754
* LCCN: nr96045243
* GND: 4495868-7
* BNE: XX111885

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ισπανία
 |

 |

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 6  Ιανουαρίου 2021.
Για άλλα άτομα με το ίδιο όνομα, δείτε: Εχίων (αποσαφήνιση).  
Με το όνομα **Εχίων** αναφέρεται ο γιος του θεού Ερμή και της Αντιάνειρας, δίδυμος αδελφός του Ευρύτου μαζί με τον οποίο αναφέρεται ότι έλαβε μέρος στην Αργοναυτική Εκστρατεία και στο κυνήγι του Καλυδώνιου κάπρου. Αναφέρεται από τον Απολλώνιο τον Ρόδιο  ότι ο Εχίων αυτός ζούσε στην Αλόπη της Θεσσαλίας, ενώ ο Πίνδαρος μνημονεύει ότι ζούσε στο Παγγαίο όρος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Απολλώνιος ο Ρόδιος, *Αργοναυτικά*, Α 51
2. ↑  [επωδή 8]
πέμπε δ' Ἑρμᾶς χρυσόραπις διδύμους υἱοὺς ἐπ' ἄτρυτον πόνον,
τὸν μὲν Ἐχίονα, κεχλάδοντας ἥβᾳ, τὸν δ' Ἔρυτον. ταχέες 180
[320] ἀμφὶ Παγγαίου θεμέθλοις ναιετάοντες ἔβαν: Πίνδαρου Πυθιόνικοι , ΑΡΚΕΣΙΛᾼ ΚΥΡΗΝΑΙῼ, ΑΡΜΑΤΙ
3. ↑  Απολλώνιος ο Ρόδιος, *Αργοναυτικά*, Α 53
Ο **Καθεδρικός της Σοφίας του Θεού** (στα κινεζικά: **聖索菲亞教堂**; στα ρωσικά: **Софийский собор**), στο Χαρμπίν, στην επαρχία Χεϊλονγκτσιάνγκ, στη βορειοανατολική Κίνα είναι πρώην ρωσική ορθόδοξη εκκλησία. 

Σήμερα στεγάζει το Μουσείο Αρχιτεκτονικής και Τεχνών της πόλης του Χάρβιν (Municipal Architecture and Art Museum).

Ο ναός
------

Μετά την ήττα του ρωσικού στρατού στο Ρωσοϊαπωνικό Πόλεμο, σε μια προσπάθεια ενίσχυσης της αυτοπεποίθησης του ρωσικού στρατού αποφασίστηκε από τη ρωσική πλευρά η κατασκευή ενός ναού στο Χαρμπίν. Ο ναός, αφιερωμένος στη Σοφία του Θεού, κατασκευάστηκε από ξύλο το 1907. 

Το Σεπτέμβριο του 1923 ξεκίνησε η ανακατασκευή της εκκλησίας, που ολοκληρώθηκε στις 25 Νοεμβρίου 1932. Η εκκλησία έχει ύψος 53,3 μ. και εμβαδόν 721 τ. μ. και κατασκευάστηκε ακολουθώντας τον αρχιτεκτονικό ρυθμό της Ρωσικής Αναγέννησης. Ο Καθεδρικός της Σοφίας του Θεού στο Χαρμπίν κατασκευάστηκε έχοντας ως παράδειγμα το καθεδρικό του Χριστού Σωτήρος, στο Μπίρκι της Ουκρανίας. 

Μετά την εγκαθίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, το 1949, τερματίστηκε κάθε χριστιανική ιεραποστολική δραστηριότητα στη Κίνα και υπογράφηκαν συνθήκες μεταξύ της σοβιετικής και της κινεζικής κυβέρνησης, που προέβλεπαν την παράδοση των ρωσικών εκκλησιών στον κινεζικό έλεγχο και ο Καθεδρικός της Σοφίας έκλεισε.

Φωτογραφίες
-----------

* 
* 
* 
*

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
Ο **Κράσιμιρ Γκαϊντάρσκι** (γεννημένος στις 23 Φεβρουαρίου 1983) είναι Βούλγαρος παλαίμαχος διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 204εκ και αγωνιζόταν στη θέση του κεντρικού.

Καριέρα
-------

Ο Κράσιμιρ Γκαϊντάρσκι υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τη Λέφσκι Σόφιας, ομάδα της Βουλγαρίας. Στην Λέφσκι παρέμεινε μέχρι το 2007 έχοντας καταφέρει να κατακτήσει πέντε πρωταθλήματα Βουλγαρίας (2002, 2003, 2004, 2005, 2006) και τρία κύπελλα (2003, 2005, 2006).

Το 2007 αποφάσισε να συνεχίσει την καριέρα του εκτός Βουλγαρίας και βρέθηκε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς. Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε για δύο χρόνια έχοντας καταφέρει να κατακτήσει το εγχώριο νταμπλ του 2009.

Το 2009 ταξίδεψε στη Γερμανία για λογαριασμό της SCC Βερολίνου, στην οποία παρέμεινε για λίγους μόνο μήνες, καθώς μέσα στο 2010 μετεγγράφη στην ρωσική Νιεφτγιάνικ Αρινμπούρκ. Το 2011 βρέθηκε στο Ιράν για λογαριασμό της Καλέ Αμόλ.

Το 2012 επέστρεψε στη Βουλγαρία και την Λέφσκι Σόφιας, ωστόσο το 2013 μετεγγράφη στην τοπική Γκάμπροβο, η οποία αποτέλεσε και την τελευταία ομάδα της επαγγελματικής του καριέρας.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Κράσιμιρ Γκαϊντάρσκι ήταν διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Βουλγαρίας από το 2003 και μέχρι το 2011, έχοντας πραγματοποιήσει περισσότερες από 50 συμμετοχές. Επίσης, έχει κατακτήσει σε διεθνείς διοργανώσεις δύο χάλκινα μετάλλια.

Τίτλοι
------

* 5 Πρωταθλήματα Βουλγαρίας: 2002, 2003, 2004, 2005, 2006
* 3 Κύπελλα Βουλγαρίας: 2003, 2005, 2006
* 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας: 2009
* 1 Κύπελλο Ελλάδας: 2009

Πηγές
-----

* Το προφίλ του Γκαϊντάρσκι
* Το βιογραφικό του Γκαϊντάρσκι[*νεκρός σύνδεσμος*]


1. ↑  www.worldofvolley.com/wov-community/players/1753.html.