recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ποσότητα θειώδους νατρίου.
Δείγμα από ένυδρο θειώδες νάτριο.
Το **θειώδες νάτριο** (*αγγλ.* sodium sulfite) είναι ανόργανη χημική ένωση με το χημικό τύπο, Na2SO3. Έχει λευκωπό χρώμα και είναι υδατοδιαλυτό στερεό που χρησιμοποιείται στο εμπόριο ως αντιοξειδωτικό και συντηρητικό. Ένα επταένυδρο θειώδες νάτριο είναι επίσης γνωστό, αλλά είναι λιγότερο χρήσιμο λόγω της ευαισθησίας του στην οξείδωση μέσω του αέρα (λ.χ. οξυγόνου).

Παρασκευή
---------

Το θειώδες νάτριο μπορεί να παρασκευαστεί με επεξεργασία διαλύματος υδροξειδίου του νατρίου με διοξείδιο του θείου. Όταν αυτό γίνεται σε ζεστό νερό, το Na2SO3 αρχικά καθιζάνει ως κίτρινο ή υποκίτρινο στερεό. Με περισσότερο διοξείδιο του θείου, το στερεό διαλύεται για να δώσει το θειώδες άλας, το οποίο κρυσταλλώνεται κατά την ψύξη. 

SO2 + 2 NaOH → Na2SO3 + H2O

  

Το θειώδες νάτριο παρασκευάζεται βιομηχανικά με επεξεργασία του διοξειδίου του θείου με ένα διάλυμα ανθρακικού νατρίου. Η συνολική αντίδραση είναι:

SO2 + Na2CO3 → Na2SO3 + CO2

Εφαρμογές
---------

Το θειώδες νάτριο χρησιμοποιείται κυρίως στη βιομηχανία χαρτοπολτού. Θεωρείται ως ένα χημικό που μαλακώνει τη *λιγνίνη*, κατά την χημική πολτοποίηση του ξύλου.

Ως μέσο καθαρισμού οξυγόνου, χρησιμοποιείται για την επεξεργασία νερού που τροφοδοτείται σε λέβητες ατμού για την αποφυγή προβλημάτων διάβρωσης, επίσης χρησιμοποιείται στη φωτογραφική βιομηχανία, προστατεύει τα διαλύματα προγραμματιστών από την οξείδωση, ως υποκαθαριστικό διάλυμα, στο σταθεροποιητή πλύσης (θειοθειικό νάτριο) από γαλακτώματα φιλμ και φωτογραφικού χαρτιού.

Ως αναγωγικό μέσο, χρησιμοποιείται στη βιομηχανία κλωστοϋφαντουργίας ως λευκαντικός, αποθείος και αποχλωριωτικός παράγοντας (π.χ. σε πισίνες). Οι αναγωγικές του ιδιότητες αξιοποιούνται με τη χρήση του ως συντηρητικό για την αποφυγή αποχρωματισμού των ξηρών καρπών και για τη συντήρηση των κρεάτων (πρόσθετο Ε-221, βλ. βιομηχανία τροφίμων).

Χρησιμοποιείται ως αντιδραστήριο σε συγκεκριμένες εφαρμογές σουλφονίωσης και σουλφομεθυλίωσης. Χρησιμοποιείται και στην παραγωγή θειοθειϊκού νατρίου.

Αντιδράσεις
-----------

### Επταένυδρο

Εάν το θειώδες νάτριο αφεθεί να κρυσταλλωθεί από υδατικό διάλυμα σε θερμοκρασία δωματίου ή χαμηλότερη, αυτό το μετατρέπει σε επταένυδρο. Οι επταένυδροι κρύσταλλοι σχηματοποιούνται με ζεστό ξηρό αέρα. Οι επταένυδροι κρύσταλλοι οξειδώνονται επίσης στον αέρα για να σχηματίσουν το θειϊκό άλας. Η άνυδρη μορφή είναι πολύ πιο σταθερή έναντι της οξείδωσης μέσω του αέρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Johnstone, H. F. (1946). «Sulfites and Pyrosulfites of the Alkali Metals». *Inorganic Syntheses*. Inorganic Syntheses. **2**. σελίδες 162–167. doi:10.1002/9780470132333.ch49. ISBN 9780470132333.
2. ↑  Πρότυπο:Ullmann
3. ↑  «Pre-boiler and Boiler Corrosion Control | GE Water». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2021.
4. ↑  Merck Index of Chemicals and Drugs, 9th ed. monograph 8451
Πυροτεχνήματα στο Λονδίνο για την Ημέρα της πρωτοχρονιάς τα μεσάνυχτα.Η **Πρωτοχρονιά** είναι δημόσια αργία που εορτάζεται την 1η Ιανουαρίου, την πρώτη ημέρα του έτους για το σύγχρονο Γρηγοριανό ημερολόγιο, καθώς και το Ιουλιανό ημερολόγιο.

Στην προ-Χριστιανική Ρώμη υπό το Ιουλιανό ημερολόγιο, η ημέρα ήταν αφιερωμένη στον Ιανό, τον θεό των πυλών και ξεκινημάτων, από τον οποίο ονομάζεται και ο Ιανουάριος. Ως ημερομηνία στο Γρηγοριανό ημερολόγιο της Χριστιανοσύνης, η πρωτοχρονιά λειτουργικά σηματοδοτούσε την Εορτή της Ονομασίας και η Περιτομή του Ιησού, η οποία εξακολουθεί να εορτάζεται όπως στη Αγγλικανική Εκκλησία και τη Λουθηρανική Εκκλησία.

Σήμερα, με τις περισσότερες χώρες να χρησιμοποιούν το Γρηγοριανό ημερολόγιο ως το ντε φάκτο ημερολόγιο, η Ημέρα της πρωτοχρονιάς είναι ίσως η πιο διάσημη δημόσια αργία, συχνά εορτάζεται με πυροτεχνήματα με το που η πρωτοχρονιά ξεκινά σε κάθε ζώνη ώρας. Οι παραδόσεις περιλαμβάνουν τα πρωτοχρονιάτικα μηνύματα και κλήσεις στους συγγενείς.

Δείτε ακόμη
-----------

* Πρωτοχρονιά
* Παραμονή Πρωτοχρονιάς

Παραπομπές
----------

1. ↑  McKim, Donald K. (1996). *Dictionary of Theological Terms*. Westminster John Knox Press. σελίδες 51. ISBN 0664255116.
2. ↑  Hobart, John Henry (1840). *A Companion for the festivals and fasts of the Protestant Episcopal Church*. Stanford & Co. σελ. 284.
3. ↑  Mehra, Komal (2006). *Festivals Of The World*. Sterling Publishers. σελ. 69. ISBN 9781845575748.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  New year celebrations στο Wikimedia Commons
* Το νέο Έτος είναι Γύρω από τον Κόσμο – παρουσίαση από *το περιοδικό Life*
* «New Year's Day». *New International Encyclopedia*. 1905.
Ο **Λάζαρ Τεοντόροβιτς ή Τοντόροβιτς** (*σερβικά : Лазар Теодоровић*), (Καόνα, περιοχή του Ντρίνα 1781 - Κωνσταντινούπολη 2 Ιανουαρίου 1846) ήταν διπλωμάτης και πολιτικός της Σερβίας.

Τελείωσε το σχολείο στο Κάρλοβατς και κατά την Σερβική επανάσταση ήταν γραμματέας του οπλαρχηγού Λούκα Λαζάρεβιτς. Παντρεύτηκε την κόρη του Λαζάρεβιτς, Ντέβα, παιδιά τους ήταν οι Δημήτριος, Μάρκος, Δαμιανός και η Ντέμπι.

Χρημάτισε μέλος του συμβουλίου της επικρατείας, υπουργός παιδείας του πριγκιπάτου της Σερβίας την περίοδο από 27 Μαρτίου 1834 έως τις αρχές του 1835 που έγινε υπουργός δικαιοσύνης. Σαν υπουργός δικαιοσύνης μαζί με άλλους τέσσερις υπουργούς ετοίμασαν το σύνταγμα του 1835. Ήταν διπλωματικός αντιπρόσωπος της Σερβίας στην Κωνσταντινούπολη από τις 16 Οκτωβρίου 1843.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ιστορικό αρχείο Νις[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Διπλωματικοί αντιπρόσωποι της Σερβίας σε Κωνσταντινούπολη και Άγκυρα (1815-2010)

Πηγές
-----

* Σερβική ακαδημία τεχνών και επιστημών Βιογραφικό του
Ο **Ερρίκος**, γαλλ.: *Henri de la Tour du Pin*, (1296–1349) από τον Οίκο του Λα Τουρ-ντυ-Πεν ήταν επίσκοπος του Μετς στη Γαλλία από το 1319 έως το 1325.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τέταρτος γιος του Ουμβέρτου Α΄ κόμη του Βιενουά (jure auxoris) και της συζύγου του Άννας των Καπετιδών-Βουργουνδίας, κόρης και διαδόχου του Γκιγκ Ζ΄ κόμη του Βιενουά. Το 1318 ανέλαβε στην κομητεία του Βιενουά επίτροπος του ανήλικου ανιψιού του Γκιγκ Η΄ και κράτησε αυτόν τον ρόλο μέχρι το 1323.

Ενώ ήταν επίσκοπος του Πασσάου, και παρόλο που δεν χειροτονήθηκε ποτέ ιερέας, ονομάστηκε ως ο 68ος επίσκοπος του Μετς από τον πάπα Ιωάννη ΚΒ΄ στις 4 Μαΐου 1319, αφού η επισκοπή ήταν κενή για 3 χρόνια μετά το τέλος του Ρενώ του Μπαρ. Κατείχε αυτή την επισκοπή ταυτόχρονα με τις θέσεις του ως μέλος του Συλλόγου των καθεδρικών των Ρουέν, Βιέν, Κλερμόν, Ρομάν, Σαιν-Ζυστ ντε Λυόν και Καμπραί και τη θέση του αρχιδιάκονου του Γουόρτσεστερ.

Το 1323 ενοικίασε τον πύργο του Κοντέ (château de Condé)] στον Eδουάρδο Α΄ κόμη του Μπαρ με τη μορφή ενεχύρου, αντί για τις 6.000 λίβρες που του χρωστούσε. Αυτό το χρέος είχε συναφθεί από τον Ρενώ του Μπαρ, προκάτοχο του Εδουάρδου Α΄. Το 1324 έπρεπε να επιστρέψει τον πύργο του Σατιγιόν στον Ερρίκο Α΄ κύριο του Μπλαμόν· τον πύργο είχε εμπιστευθεί ο Ερρίκος Α΄ στον προκάτοχό του. Καθώς αποσπούσε συνεχώς χρήματα από την επισκοπή τού Μετς, άρχισαν να διαμαρτύρονται και ο Ερρίκος παραιτήθηκε από την επισκοπή στις 25 Αυγούστου 1325. Ανέλαβε την προηγούμενη έδρα του και αποσύρθηκε στο Βιενουά. Ο Λουδοβίκος του Πουατιέ τον διαδέχθηκε ως επίσκοπος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 133831035. Ανακτήθηκε στις 15  Οκτωβρίου 2015.
2. 1 2 3  metz-catholique.fr/l-eglise-en-moselle/generalites-chiffres-eveques/eveques/39-eveques. Ανακτήθηκε στις 23  Ιανουαρίου 2016.
3. ↑  «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. latdp. Ανακτήθηκε στις 12  Οκτωβρίου 2020.
4. ↑  latdp.
5. ↑  pass.
6. ↑  «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. latdp. Ανακτήθηκε στις 2  Δεκεμβρίου 2022.
7. ↑  WIAG-Pers-EPISCGatz-03147-001.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Cox, Eugene L. (1974). The Eagles of Savoy: The House of Savoy in Thirteenth-Century Europe. Princeton University Press.
* Cox, Eugene (1999). "The Kingdom of Burgundy, the lands of the house of Savoy and adjacent territories". In Abulafia, David; McKitterick, Rosamond (eds.). The New Cambridge Medieval History. Vol. 5, C.1198–c.1300. Cambridge University Press.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 55347872
* GND: 133831035

 |

 |
Ο **Θανάσης Ντίνας** (γεννημένος στις 19 Νοεμβρίου του 1981 στην Στουτγκάρδη της Γερμανίας) είναι Έλληνας πετοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του κεντρικού.

Καριέρα
-------

Ο Θανάσης Ντίνας ξεκίνησε την καριέρα του από τον ΑΠΣ Μακεδονικό το 2001 μέχρι το 2006. Στη συνέχεια πήρε μεταγγραφή για τον ΠΑΟΚ όπου παρέμεινε για τέσσερα χρόνια. Την επόμενη περίοδο αγωνίστηκε για τον Επίκουρο Πολίχνης, για να επιστρέψει στον ΠΑΟΚ το καλοκαίρι του 2011. Τις επόμενες δύο χρονιές έπαιξε με την ομάδα του Άρη, ενώ το καλοκαίρι του 2014 επέστρεψε στον ΠΑΟΚ για δεύτερη φορά. Στη τρίτη του θητεία στους ασπρόμαυρους κατέκτησε δύο πρωταθλήματα (2015, 2016) και ένα κύπελλο (2015). Τον Δεκέμβριο του 2016 ανακοινώθηκε από τον Ηρακλή Χαλκίδας.

Τίτλοι και Διακρίσεις
---------------------

* 2 **Πρωταθλήματα Ελλάδας:**
	+ 2015, 2016
* 1 **Κύπελλο Ελλάδας:**
	+ 2015

Πηγές
-----

* Θανάσης Ντίνας Αρχειοθετήθηκε 2016-04-13 στο Wayback Machine.
* Ο Θανάσης Ντίνας στον Ηρακλή Χαλκίδας KINGS[*νεκρός σύνδεσμος*]
Η **Λύντια Στεφάνου** (Αθήνα, 1927 - Αθήνα, 6 Φεβρουαρίου 2013) ήταν ποιήτρια, δοκιμιογράφος και μεταφράστρια.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Η Λύντια Στεφάνου γεννήθηκε το 1927 στην Αθήνα. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών την περίοδο 1945-1949. Επίσης, σπούδασε στη Σχολή Ρυθμικής και Ορχηστρικής Τέχνης της Κούλας Πράτσικα. Πρωτοεμφανίστηκε στη λογοτεχνία, δημοσιεύοντας ποιήματα στο περιοδικό «Παλμός» (Μάιος 1944, τεύχος 1) με το πατρικό της όνομα Γεωργούλη.  

Ήταν μέλος της ομάδας που εξέδωσε τα πρωτοποριακά για την εποχή τους περιοδικά Παλμός (1944), Αιγαίο (1945) και Στάχυς (1950). Συνεργάστηκε επίσης με τα περιοδικά «Ζυγός», «Καινούρια Εποχή», «Τομές», «Γράμματα και Τέχνες» κ.ά. Ήταν μεταξύ των ιδρυτών της Εταιρείας Συγγραφέων (1981) και επανειλημμένα μέλος του διοικητικού της συμβουλίου. Την περίοδο 1953-1979 έζησε στο εξωτερικό (Ιερουσαλήμ, Σόφια, Άγκυρα, Λευκωσία, Γενεύη, Λονδίνο, Καμπέρα), καθώς ήταν σύζυγος διπλωμάτη, του Αλέξιου Στεφάνου, που ήταν και λόγιος. Ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Συμποσίου Ποίησης της Πάτρας (αρχές δεκαετίας του '80).  

Έχει αφήσει και σημαντικό μεταφραστικό έργο.  

Της απονεμήθηκαν:  

* το 1973 το 2ο Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου για τη μελέτη «Το πρόβλημα της μεθόδου στη μελέτη της ποίησης»,
* το 1994 το Βραβείο Κριτικής - Δοκιμίου για τη μελέτη «Γενικά και ειδικά για την ποίηση».

Ανήκει στην πρώτη μεταπολεμική γενιά.  

Πέθανε την 6η Φεβρουαρίου 2013 στην Αθήνα.

Έργα
----

### Ποιήματα

* Ποιήματα (1958)
* Τοπία από την καταγωγή και την περιπλάνηση του Υκ (1964)
* Έξι επεισόδια από τον κύκλο των τεράτων (1971)
* Τα μεγάφωνα (1973)
* Οι λέξεις και τα πράγματα (1983)

### Μελέτες

* Το πρόβλημα της μεθόδου στη μελέτη της ποίησης
* Γενικά και ειδικά για την ποίηση

### Μεταφράσεις

* Claude Mossé, «Επίτομη ιστορία της αρχαίας Ελλάδας 2000 - 31 π.Χ.»
* C. M. Woodhouse, «Η ιστορία ενός λαού»
* Jacqueline De Romilly, «Ο Θουκυδίδης και ο αθηναϊκός ιμπεριαλισμός»
* Guillaume Apollinaire, «Η καθιστή γυναίκα»
* C. M. Bowra, «Ποίηση και πολιτική 1900-1960»
* Dylan Thomas, Ποιήματα, εκδ. Ερμείας, 1982, εκδ. Σοκόλη, 2020
* François Suard, «Ευρωπαϊκά γράμματα»

Πηγές
-----

* Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας (εκδόσεις Πατάκη, σελ. 2084, 2085)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 142424316
* **ΕΒΕ**: 29891
* **AA**: 96862
* **BiblioNet**: **18890**
* LCCN: n81088763
* ISNI: 0000 0000 6722 4886
* GND: 156022656
* SUDOC: 15161248X
* BNF: cb16216569b (data)

 |

 |
Η **Λασθένεια** η Μαντινική ήταν μία από τις φοιτήτριες της σχολής του Πλάτωνα.

Γεννήθηκε στην Μαντινεία, μια αρχαία πόλη της Αρκαδίας. Σπούδασε στην Ακαδημία του Πλάτωνα μεταμφιεσμένη σε άνδρα. Μετά τον θάνατο του Πλάτωνα συνέχισε τις σπουδές της στον Σπεύσιππο, ανιψιό του Πλάτωνα. Επίσης λέγεται ότι είχε σχέση με τον Σπεύσιππο.

Ένα θραύσμα παπύρου από τον Οξύρρυγχο αναφέρει μια γυναίκα αγνώστων στοιχείων που σπούδασε με καθηγητές τον Πλάτωνα, τον Σπεύσιππο και τον Μενέδημο της Ερέτριας. Ένα απόσπασμα στον πάπυρο αναγράφει ότι "στην εφηβεία της ήταν υπέροχη και γεμάτη αμελέτητης χάρης". Αυτή η γυναίκα είναι μάλλον η Λασθένεια ή η Αξιοθέα Φλιασεία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Diogenes Laërtius, iii. 46. This story of dressing as a man may only apply Axiothea of Phlius who also studied in the Academy.
2. ↑  Diogenes Laërtius, iv. 2
3. ↑  Athenaeus, vii. 279, xii. 546.
4. ↑  POxy 3656
Σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία και ειδικότερα με τον κύκλο των μύθων της Λακωνίας ο **Λας** ήταν μυθικός επώνυμος ήρωας οικιστής που έδωσε το όνομά του στην προϊστορική πόλη Λας.

Σύμφωνα με το μύθο ο Λας φονεύθηκε από τον Αχιλλέα όταν εκείνος κατέβηκε στη Λακωνική ως μνηστήρας της Ωραίας Ελένης. Αν και παρατηρείται εδώ ανάμιξη μύθων και ηρώων, εν τούτοις συμπεραίνεται ότι παλαιότερα στη Λακωνική είχε δημιουργηθεί ολόκληρος κύκλος μύθων που σχετίζονταν με την Λήδα και την Ελένη ως θεότητες, πολύ πριν η δεύτερη γίνει σύμβολο γυναικείας ομορφιάς.  
 
Η ανάμιξη εξ άλλου του Αχιλλέα με τον Λαν αποκαλύπτει σαφώς ότι ο Αχιλλέας δεν ήταν μόνο ήρωας της Φθιώτιδας αλλά και της Λακωνικής, όπως αποδεικνύουν και τα πολλά ιερά που υπήρχαν σ΄ αυτήν προς τιμή του Αχιλλέα, της Θέτιδας αλλά και του Νηρέα. Το ίδιο περίπου συμβαίνει και με τους Διόσκουρους που αρχικά θα πρέπει να τιμώνταν ως θεότητες.

Συνεπώς στους αλληγορικούς αυτούς μύθους θα πρέπει ν΄ αναζητηθούν οι μετακινήσεις των προελλήνων Αχαιών στη Λακωνία, καθώς και η μετέπειτα υποταγή τους στους Δωριείς, όπου μετά την κάθοδό τους επήλθε και το οριστικό τέλος του Μυκηναϊκού Πολιτισμού.
Ο **Λάμπρος Γούσης** (1775-1871) ο αποκαλούμενος και «*Ρεγγίνας*» ήταν Σουλιώτης οπλαρχηγός, ανιψιός του Πήλιου Γούση. 

Διακρίθηκε σ΄ όλους του αγώνες των Σουλιωτών κατά του Αλή Πασά. 

Μετά την 3η εκστρατεία αυτού και τη συνθηκολόγηση των Σουλιωτών (1803), εκπατρίστηκε στη Κέρκυρα όπου και υπηρέτησε στα τάγματα που δημιούργησαν οι Γάλλοι και στη συνέχεια υπηρέτησε στα τάγματα του Βασιλέως της Νάπολης, εξ ου και έλαβε από τους συμπατριώτες του το παρωνύμιο «Ρεγγίνας».

Μετά τον θάνατο του Αλή Πασά επέστρεψε και εκπαιδευμένος πλέον στη στρατιωτική τακτική συγκρότησε αμέσως ιδιαίτερο σώμα από Σουλιώτες και αγωνίσθηκε για την απελευθέρωση στη Στερεά Ελλάδα. Μετά την πτώση του Μεσολογγίου ήρθε στην Αττική, λαμβάνοντας μέρος σε πολλές μάχες και ειδικότερα στη πολιορκία της Αθήνας. Κατά τη διάρκεια αυτών των αγώνων είχε τραυματισθεί κατ΄ επανάληψη.

Μετά την απελευθέρωση προάχθηκε σε ταξίαρχο. Με την έλευση του Βασιλέως Όθωνα αμείφθηκε με το χαλκούν αριστείο του αγώνος και λογίσθηκε υπολοχαγός.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών*. pandektis.ekt.gr/pandektis/handle/10442/59745. Ανακτήθηκε στις 17  Σεπτεμβρίου 2018.
2. ↑  *Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών*. pandektis.ekt.gr/pandektis/handle/10442/59745. Ανακτήθηκε στις 17  Σεπτεμβρίου 2018.
3. ↑  «Πανδέκτης: Γούσης Λάμπρος». *pandektis.ekt.gr*. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2023.
4. 1 2 3  «Γούσης, Λάμπρος (1775 - 1871) - Εκδοτική Αθηνών Α.Ε.». *www.greekencyclopedia.com*. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2023.
5. 1 2 3  «ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ '21 ΜΕ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΓΟΥΣΗΣ ΚΑΙ ΓΟΥΣΙΟΣ | Ἑλληνοϊστορεῖν-Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο». Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2023.

Πηγές
-----

* Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια τομ.Η΄, σελ.659.
* Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου, τομ.Ε΄, σελ. 636.
Η **Ευλογημένη Μαργαρίτα**, ιταλ. (21 Ιουνίου 1382/90 - 3 Νοεμβρίου 1464) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν κόρη του κυρίου του Πεδεμοντίου και με τον γάμο της έγινε μαρκησία του Μομφερράτου.

Βιογραφία
---------

Ήταν η πρώτη κόρη του Αμεδαίου κυρίου του Πεδεμοντίου & του Πινερόλο και της Αικατερίνης, κόρης του Αμεδαίου Γ¨ κόμη της Γενεύης. Ο Αμεδαίος ήταν γιος του Ιακώβου, γιου του Φιλίππου, που από πρώτο γάμο με την Ισαβέλλα Α΄ Βιλλεαρδουίνου πριγκίπισσα της Αχαΐας, διεκδικούσε το πριγκιπάτο. Ο Φίλιππος και η Ισαβέλλα είχαν εκτοπιστεί από τον Φίλιππο Α΄ πρίγκιπα του Τάραντο, αλλά συνέχισαν να διεκδικούν το πριγκιπάτο. Όμως ο Ιάκωβος ήταν γιος του Φιλίππου από τη δεύτερη σύζυγό του Αικατερίνη του Λα Τουρ-ντυ-Πεν και ο ισχυρισμός του ήταν αμφίβολος. 

### Ο γάμος της

Στις 17 Ιανουαρίου 1403 παντρεύτηκε τον Θεόδωρο Β΄ Παλαιολόγο, μαρκήσιο του Μομφερράτου, χήρο από τον πρώτο γάμο του με την Ιωάννα, κόρη του Ροβέρτου δούκα του Μπαρ. Η ευσέβεια της Μαργαρίτας αυξήθηκε έπειτα από τα κηρύγματα του Αγίου Βίνσεντ Φέρρερ, όταν αυτός είχε περάσει αρκετούς μήνες στο Μομφερράτο. Ο γάμος κράτησε για 15 έτη και ο Θεόδωρος Β΄ απεβίωσε το 1418, χωρίς να έχουν παιδιά.

### Η μοναστική ζωή

Όταν έμεινε χήρα, αποφάσισε να εγκαταλείψει τον κόσμο. Αφήνοντας τη διευθέτηση των υποθέσεων του μαρκιζάτου στον Ιωάννη-Ιάκωβο, γιο του συζύγου της από τον πρώτο γάμο του, αποσύρθηκε στην Άλμπα, όπου ακολούθησε το Τρίτο Τάγμα του Αγ. Δομινίκου.

Λίγο αργότερα ο Φιλίππο Μαρία Βισκόντι δούκας του Μιλάνου ζήτησε το χέρι της και παρακάλεσε τον πάπα Μαρτίνο Ε΄ να λύσει τους όρκους της. Αλλά η Μαργαρίτα αντιτέθηκε στην άρνηση των μοναστικών όρκων της και μαζί με αρκετές γυναίκες της ίδιας με αυτήν θέσης, ίδρυσε ένα μοναστήρι και το έθεσε υπό τους κανόνες του Τάγματος του Αγ. Δομινίκου. Διπλασιάζοντας την ταπείνωσή της, παρέμεινε πρότυπο ευλάβειας και απεβίωσε στην Άλμπα σε ηλικία 74 ετών.

Πηγές
-----

* Clugnet, Léon. "Blessed Margaret of Savoy ." The Catholic Encyclopedia. Vol. 9. New York: Robert Appleton Company, 1910. 4 Jan. 2013

Παραπομπές
----------

1. 1 2  books.google.fr/books?id=H0nJjCgPKeYC&pg=PA92.
2. 1 2  p52030.htm#i520294.
3. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 88665219
* ISNI: 0000 0000 6243 055X
* GND: 131493949

 |

 |
Χαραγμένο πορτρέτο του Καρδιναλίου Φεντερίκο Βισκόντι, 1681
Ο **Ζακ Μπλοντώ** (Jacques Blondeau , εναλλακτικά ονόματα: Jacomo Blondel, Hansje Blondeau, Jacobus Blondeau, Jean Jacques Blondeau, Jacques Blondel και ψευδώνυμο: *Weyman*, Αμβέρσα, 9 Μαΐου 1655 - Ρώμη, 1698) ήταν Φλαμανδός μπαρόκ χαράκτης που μετά την εκπαίδευσή του στην Αμβέρσα πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της σταδιοδρομίας του στην Ιταλία.

Βιογραφία
---------

Ήταν μαθητής του χαράκτη της Αμβέρσας Φρέντερικ Μπάουττατς του νεότερου (Frederik Bouttats the Younger). Πέρασε λίγο χρόνο στο Παρίσι. Το 1675 ταξίδεψε στη Ρώμη όπου συνέχισε να ζει και να εργάζεται για το υπόλοιπο της ζωής του.

Έγινε μέλος των Bentvueghels, μιας ένωσης κυρίως Ολλανδών και Φλαμανδών καλλιτεχνών που εργάζονταν στη Ρώμη. Το ψευδώνυμό του στους Bentvueghels ήταν *Weyman*, που σημαίνει «άνθρωπος των λιβαδιών». Ο Μπλοντώ ήταν πολύ ενεργό μέλος της ομάδας και το όνομά του εμφανίζεται δύο φορές στην ιστορία των Bentvueghels. Έγραψε το όνομά του με κόκκινη κιμωλία σε μια από τις κόγχες της εκκλησίας της Santa Santa Costanza όπου συνήθιζαν να συγκεντρώνονται οι Bentvueghels: *jacobus Blondeau / alias de weymyn*. Το όνομά του εμφανίζεται επίσης σε μια λίστα με τα μέλη των Bentvueghels, τα οποία ήταν παρόντα στην υποδοχή των νέων μελών Άμπραχαμ Χενούλς , Φρανσουά Μενς (François Moens) και Πίτερ Φερμπρούγκεν του νεότερου. Η υποδοχή αυτή αναφέρεται επίσης από τον πρώιμο βιογράφο Άρνολντ Χαουμπράκεν.

Έργο
----

Χάραξε αρκετά πορτρέτα, όπως εκείνο του Πάπα Ουρβανού Η΄ και διαφόρων καρδιναλίων στη Ρώμη. 

Πέρασε κάποιον χρόνο στη Φλωρεντία, όπου λέγεται ότι είχε δημιουργήσει πολλά χαρακτικά, μαζί με τον Άμπραχαμ Μπλούμερτ και τον Φρανσουά Σπίρρε (François Spierre) σύμφωνα με τις τοιχογραφίες του Πιέτρο ντα Κορτόνα στο Παλάτσο Πίττι.

Δείτε επίσης
------------

* Bentvueghels

Παραπομπές
----------

1. 1 2  rkd.nl/explore/artists/304680. Ανακτήθηκε στις 23  Αυγούστου 2017.
2. ↑  «Jacques Blondeau». (Ολλανδικά) *RKDartists*. 304680.
3. 1 2  *Biografisch Portaal*. 69859465. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  (Αγγλικά) *Union List of Artist Names*. 13  Απριλίου 2010. 500034584. Ανακτήθηκε στις 11  Οκτωβρίου 2018.
5. ↑  «Jacques Blondeau». *British Museum person-institution thesaurus*. 19925.
6. ↑  *artist list of the National Museum of Sweden*. 12  Φεβρουαρίου 2016. kulturnav.org/cb04304c-f25b-48a5-b722-48c8eec0494b. Ανακτήθηκε στις 27  Φεβρουαρίου 2016.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 56883775
* ISNI: 0000 0001 0823 2592
* GND: 121170020
* SUDOC: 184943094
* BNF: cb14969919k (data)
* BPN: 69859465
* ULAN: 500034584
* NKC: ola2009522745
* ICCU: BVEV058875
* BNE: XX1518745
* KulturNav: id
* RKD: 304680

 |

 |
Το **λεύκωμα** στην αρχαία Ελλάδα ήταν πινακίδα δημόσιων ανακοινώσεων πολιτικών πραγμάτων. Η κατασκευή των λευκωμάτων ήταν η απασχόληση των επαγγελματιών τεχνιτών, των λεγομένων *λευκαντών*. Στην αρχαιολογική συλλογή του Παλαιού Μουσείου του Βερολίνου υπάρχει τερακότα που εικονίζει έναν λευκαντή την στιγμή της εργασίας του. 

Το λεύκωμα κατασκευαζόταν από ξύλινη σανίδα ή ξύλινο πίνακα, επιστρωμένο με σκληρή γύψο. Σύμφωνα με το αττικό δίκαιο, οι νόμοι έπρεπε να ανακοινώνονται σε λεύκωμα πριν συζητηθούν και ψηφιστούν ή καταψηφιστούν. Ο Ησύχιος αναφέρει επίσης, ότι τα «*πεπρασκώμενα χωρία ή σώματα»* έπρεπε να απογράφονται δημόσια. Ο Διογένης, όταν κάποτε είχε κακοποιηθεί από μεθυσμένους κατά την διάρκεια ενός συμποσίου, δημοσίευσε τα ονόματά τους σε λεύκωμα, το οποίο κρέμασε στο λαιμό του και περιφερόταν με αυτό στην πόλη. 

Σύμφωνα με τον Δημοσθένη, η γραφή των λευκωμάτων δεν ήταν εύκολο να μεταποιηθεί, ή να σβηστεί, διότι η κατασκευή του λευκώματος γινόταν με «έγκαυση». 

Σε αντίθεση με τα εγκεκαυμένα λευκώματα υπήρχε και η λεγόμενη «*μάλθα*» ή «*μάλθη*», η οποία ήταν επιστρωμένη με κερί και πίσσα. 
Χρησιμοποιούνταν συχνά, ήταν μικρότερη σε διαστάσεις και μαλακότερη, έτσι ώστε να διορθώνεται το κείμενο που ανακοινωνόταν, π.χ. τιμές, λογαριασμοί και άλλα. 

Τα λευκώματα παρέμειναν σε χρήση μέχρι τους Ρωμαϊκούς χρόνους, και χρησίμευαν στην καταγραφή των συγκλητικών. Οι κατάλογοι αυτοί ονομάζονταν «*άλμπουμ*», δηλαδή *λευκοί*.

Πηγές
-----

* Ερνστ Κούρτιους: *Archäologische Zeitung*. 1876. σελίδες 47-48. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουνίου 2011.
Ο Οδυσσέας μεταξύ των λωτοφάγων σε ένα σχέδιο του 18ου αι.
Οι **Λωτοφάγοι** είναι μυθικός, φιλόξενος και ειρηνικός λαός της ελληνικής μυθολογίας. Ορισμένοι ιστορικοί που έχουν ασχοληθεί με την γεωγραφία της Οδύσσειας τοποθετούν το νησί τους κοντά στις ακτές της Β. Αφρικής, περιοχή όπου είναι ευρύτατα διαδεδομένο το φυτό λωτός. Ειδικότερα την λωτοφαγίτιδα νήσο την ταυτίζουν με εκείνη στον Κόλπο της Σύρτης στο μυχό όπου βρίσκεται η σημερινή νήσος Ζέρμπα ή Τζέρμπα, που διοικητικά ανήκει στην Τυνησία.  

Τα άνθη και οι καρποί του λωτού ήταν η κύρια τροφή των κατοίκων αυτού του νησιού και θεωρούντο σαν ναρκωτικά που προκαλούσαν ειρηνική απάθεια. Τον καρπό αυτό πρόσφεραν στους ταξιδιώτες επισκέπτες τους οι οποίοι στη συνέχεια έχαναν την επιθυμία της επιστροφής στη πατρίδα τους ή τη συνέχιση του ταξιδιού τους.

Περιγραφή του μύθου
-------------------

Αναφέρονται για πρώτη φορά στην Οδύσσεια (ι - 92-105) όπου και περιγράφονται ως φιλήσυχοι και φιλόξενοι άνθρωποι που φιλοξένησαν μερικούς ναύτες του Οδυσσέα που αποβιβάστηκαν εκεί όταν ο στόλος τους προσορμίστηκε στην ακτή τους, κάπου στην Αφρική. Βγήκανε στη στεριά κι ο Οδυσσέας έστειλε τρεις απ’ τους συντρόφους του να δουν τι άνθρωποι ζούσαν σ’ αυτή τη χώρα. Οι σύντροφοί του πήγαν κι όταν συνάντησαν τους Λωτοφάγους, εκείνοι τους έδωσαν να φάνε λωτούς, που ήταν φρούτα μαγεμένα. Αμέσως ξέχασαν πατρίδα και συντρόφους και δεν ήθελαν να φύγουν από εκεί. Ανήσυχος ο Οδυσσέας πήγε να τους βρει. Τους πήρε με το ζόρι κι αμέσως διέταξε τα καράβια να σαλπάρουν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  e-books, Ιστορία Γ΄ Δημοτικού, ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ

Προτεινόμενη βιβλιογραφία
-------------------------

* *The Columbia Encyclopedia*, Sixth Edition, Columbia University Press.
* *The Lotus-Eaters* του Τένισον (Tennyson) κλασικό έργο της αγγλικής ποίησης.
* H. L. Havell, *Οι Ιστορίες του Οδυσσέα*, e-book, Project Gutenberg
* *Bullfinch's Mythology* Αρχειοθετήθηκε 2014-06-29 στο Wayback Machine.
Στη φινλανδική μυθολογία, η **Λόβιαταρ** (φινλ. *Loveatar, Lovetar, Lovehetar, Louhetar, Louhiatar, Louhi*) είναι η τυφλή κόρη του Τούονι, θεού του Κάτω Κόσμου, και θεωρούνταν η χειρότερη από τις θεότητες του Θανάτου. 

Σύμφωνα με το μύθο, που περιγράφεται στο 45ο κεφάλαιο του έπους Καλέβαλα, γέννησε εννιά γιους, τις Εννιά ασθένειες. 

Η Λόβιαταρ συχνά συγχέεται με τη θεότητα Λόουχι, που εξουσίαζε την Πόγιολα, και σε παλιά παραδοσιακά φινλανδικά ποιήματα οι δυο χαρακτήρες ταυτίζονται. Είναι πιθανόν να πρόκειται για δυο διαφορετικές τοπικές ονομασίες της ίδιας θεότητας, οπότε και το πιο διαδεδομένο όνομα (Λούχι) να χρησιμοποιήθηκε για τον πιο ισχυρό χαρακτήρα, την *Κυρά της Πόγιολα*, αν και πολλές φορές δεν αναφέρεται καν με το όνομά της παρά μόνο με αυτό τον χαρακτηρισμό.

Άλλες αναφορές
--------------

* Η Λόβιαταρ είναι επίσης φανταστική θεότητα στον κόσμο των Forgotten Realms για το παιχνίδι ρόλων Dungeons and Dragons.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Φινλανδική μυθολογία |
| --- |
|  |
| Θεότητες και πνεύματα | 
* Άγιαταρ
* Άκκα
* Άχτι
* Βέλλαμο
* Έγκρες
* Ίλματαρ
* Ίλμαρινεν
* Κάλμα
* Κούου
* Λόβιαταρ
* Λόουχι
* Μιελίκκι
* Ούκκο
* Πέκκο
* Πέρκελε
* Ράουνι
* Τάπιο
* Τουόνεταρ
* Τούονι
 |
|  |
| Τοποθεσίες | 
* Τούονελα
* Πόγιολα
* Καλεβάλα
 |
|  |
| Ήρωες | 
* Βέινεμουινεν
* Γιόουκαχαϊνεν
* Λέμμινκαϊνεν
* Άντερο Βίπουνεν
* Κούλλερβο
* Σάμπο
 |

 |
Συντεταγμένες: 33°50′N 35°32′E﻿ / ﻿33.833°N 35.533°E﻿ / 33.833; 35.533

Το **Κυβερνείο της Οροσειράς του Λιβάνου** (αραβικά: *محافظة جبل لبنان*) είναι ένα από τα οκτώ Κυβερνεία του Λιβάνου με πρωτεύουσα την Μπάαμπντα. Η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι Δρούζοι και Χριστιανοί (κυρίως Μαρωνίτες, Ελληνορθόδοξοι και Μελχίτες), αν και υπάρχει μια μικρή μειονότητα Μουσουλμάνων διαφόρων δογμάτων.

Αυτό το κυβερνείο πήρε το όνομά του από την περιοχή της Οροσειράς του Λιβάνου και, εκτός από το μικρό Κυβερνείο της Βηρυτού που βρίσκεται στο κέντρο του, εκτείνεται εδαφικά κατά μήκος της ακτής της Μεσογείου μεταξύ του Βόρειου και του Νότιου Κυβερνείου.

Νομοί
-----

Το κυβερνείο υποδιαιρείται σε έξι νομούς (*ακντίγιαχ* ή *καδά*):

| Νομός | Αραβικό όνομα | Έδρα |
| --- | --- | --- |
| Αλέι | قضاء عاليه | Αλέι |
| Μπάαμπντα | قضاء بعبدا | Μπάαμπντα |
| Σουφ | قضاء الشوف | Μπεϊτεντίνε |
| Βύβλος | قضاء جبيل | Βύβλος |
| Κεσερουάν | قضاء كسروان | Τζουνίγια |
| Ματν | قضاء المتن | Τζντέιντεχ |

Απομεινάρια από την αρχαία Βύβλο

Θρησκεία
--------





Θρησκεία στο Κυβερνείο Οροσειράς του Λιβάνου (2020)

  Χριστιανισμός (85%)  Δρουζισμός (10%)  Σουνιτικό Ισλάμ (2.5%)  Σιιτικό Ισλάμ (2.5%)

Οι Μαρωνίτες Χριστιανοί αποτελούν την πλειοψηφία των περιοχών Κεσερουάν και Βύβλου και ένα σημαντικό ποσοστό στους νομούς Ματν και Μπάαμπντα (άλλες χριστιανικές κοινότητες, όπως οι Έλληνες Ορθόδοξοι, οι Αρμένιοι Ορθόδοξοι και οι Έλληνες Καθολικοί, αποτελούν τον υπόλοιπο πληθυσμό, παράλληλα με τις μουσουλμανικές μειονότητες). Οι Δρούζοι είναι η πλειοψηφία στο νομό του Αλέι και μια σημαντική κοινότητα στο νομό Σουφ (σχεδόν ίση σε αριθμό με τους Σουνίτες Μουσουλμάνους και τους Χριστιανούς). Σιιτικές μειονότητες υπάρχουν στους νομούς Μπάαμπντα και Βύβλου, αποτελώντας το 25% και το 20% αυτών των περιοχών αντίστοιχα.

Παραπομπές
----------



|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
 Κυβερνεία του Λιβάνου |
| --- |
|  |
| 
* Ακάρ
* Μπάαλμπεκ-Χερμέλ
* Βηρυτού
* Μπεκάα
* Οροσειράς Λιβάνου
* Ναμπατίγιε
* Βορρά
* Νότου
 |

 |
Ένας **κυβερνήτης** είναι, στις περισσότερες περιπτώσεις, δημόσιος υπάλληλος με εξουσία να κυβερνήσει την εκτελεστική εξουσία ενός μη κρατικού ή υποεθνικού επιπέδου κυβέρνησης, κατατασσόμενος κάτω από τον αρχηγό του κράτους. Στις ομοσπονδίες, *ο κυβερνήτης* μπορεί να είναι ο τίτλος ενός πολιτικού που διέπει μια συνιστώσα πολιτεία και μπορεί είτε να ορίζεται ή να εκλέγεται. Η δύναμη του κυβερνήτη μπορεί να διαφέρει δραματικά μεταξύ των πολιτικών συστημάτων, με κάποιους κυβερνήτες να έχουν μόνο ονομαστική ή σε μεγάλο βαθμό εθιμοτυπική δύναμη, ενώ άλλοι να έχουν τον πλήρη έλεγχο πάνω από ολόκληρη την κυβέρνηση.

Ιστορικά, ο τίτλος μπορεί επίσης να εφαρμοστεί στους εκτελεστικούς υπάλληλους που ενεργούν ως εκπρόσωποι των ναυλωμένων εταιρειών στην οποία έχει χορηγηθεί άσκηση της κυριαρχίας στην αποικιακή περιοχή, όπως η Βρετανική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών ή η Ολλανδική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών. Οι εταιρείες αυτές λειτουργούν ως ένα μεγάλο κράτος εντός ενός κράτους με τις δικές της ένοπλες δυνάμεις.

Μπορεί επίσης να υπάρχουν και μη πολιτικοί κυβερνήτες: υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι σε ιδιωτική ή παρόμοια διακυβέρνηση, όπως η εμπορική και η μη κερδοσκοπική διαχείριση, στυλιζαρισμένη ως κυβερνήτης, που απλά *διέπει* ένα ίδρυμα, όπως μια εταιρία ή μια τράπεζα. Για παράδειγμα, στο Ηνωμένο Βασίλειο και άλλες χώρες της Κοινοπολιτείας, υπάρχουν κυβερνήτες φυλακών ("φύλακες" στις Ηνωμένες Πολιτείες), κυβερνήτες σχολείων και κυβερνήτες τραπεζών.

Το επίθετο που αφορά τον κυβερνήτη είναι το κυβερνητικός. Η ιστορική γυναικεία μορφή είναι *κυβερνήτισσα*, αν και οι θηλυκοί υπάλληλοι αναφέρονται με την ουδέτερη μορφή κυβερνήτης (χωρίς τη κατάληξη φύλου) στο ουσιαστικό για να αποφευχθεί η σύγχυση με άλλες έννοιες του όρου.

Στην (πολιτική) αεροπορία,ορίζεται ως κυβερνήτης αεροσκάφους με πολυμελές πλήρωμα θαλάμου διακυβέρνησης (cockpit crew) άτομο καταλλήλως εκπαιδευμένο και με επαρκή πτητική πείρα για να αναλάβη τον χειρισμό τού αεροσκάφους και τον συντονισμό τών υπολοίπων μελών τού πληρώματος αλλά και την εποπτεία τών μελών τού πληρώματος θαλάμου επιβατών.

Δείτε επίσης
------------

* Κυβερνήτης (Ηνωμένες Πολιτείες)

* Μπέης
* Υποδιοικητής
* Αντιβασιλιάς
* Βοεβόδας

Παραπομπές
----------

1. ↑  The Mavens' Word of the Day
Συντεταγμένες: 29°16′37″N 47°57′32″E﻿ / ﻿29.27694°N 47.95889°E﻿ / 29.27694; 47.95889

Το **Κυβερνείο Φαρουανίγια** (αραβικά: محافظة الفروانية‎ Muḥāfaẓat al-Farwānīyah) είναι το πιο πυκνοκατοικημένο από τα έξι κυβερνεία του Κουβέιτ και σε αυτό πραγματοποιείται σημαντικό μέρος των εμπορικών δραστηριοτήτων της χώρας. Τον Μάιο του 2014, Κυβερνήτης ήταν ο Φαϊσάλ Χ. Μ. Αλ-Σαμπάχ. Έχει έκταση 190 τ.χλμ και, σύμφωνα με στοιχεία του Ιουνίου 2017, 1.169.312 κατοίκους. Αποτελείται από τις εξής περιοχές:

* Αμπράγκ Κιτάν
* Αλ Ανταλούς
* Ισμπίλια
* Τζλιμπ αλ Σογιούκ
* Ομαρίγια
* Αρντίγια
* Βιομηχανικό Αρντίγια
* Φορντούς
* Φαρουανίγια
* Σανταντίγια
* Ριχάμπ
* Ραμπίγια
* Βιομηχανικό Ράι
* Αμπντουλάχ αλ Μουμπάρακ
* Ντατζίτζ
* Νότιο Χαϊτάν

Αθλητισμός
----------

Η Αλ Τανταμόν ΣΚ, η οποία εδρεύει στο κυβερνείο, έχει κερδίσει το εθνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου τρεις φορές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Kuwait Public Authority for Civil Information Statistics». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Μαρτίου 2014. Ανακτήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 2018.
2. ↑  Kuwait Map
Η Λίμνη **Αμαντέους** (αγγλ. *Lake Amadeus*) είναι αρκετά μεγάλη αλμυρή λίμνη κοντά στο κέντρο της Αυστραλίας, στο νοτιοδυτικό άκρο της Βόρειας Επικράτειας. Απέχει περίπου 50 χιλιόμετρα από τον Ουλουρού. Δίπλα της, στα βορειοδυτικά της, βρίσκεται η μικρότερη λίμνη Νηλ. Αμφότερες αποτελούν μέρος μιας αλυσίδας αλμυρών λιμνών, που έχει μήκος σχεδόν 500 χιλιόμετρα και αποκαλείται (ή η λεκάνη απορροής της) «Λεκάνη Αμαντέους».

Περιγραφή
---------

Εξαιτίας της ξηρότητας της περιοχής η επιφάνεια της Λίμνης Αμαντέους είναι συνήθως μια στεγνή κρούστα από αλάτι. Μόνο σε καιρούς μεγάλων βροχοπτώσεων τα νερά της καταλαμβάνουν ολόκληρη την έκτασή της των 1.032 τετραγωνικών χιλιομέτρων και ρέουν με ενδιάμεσα ποταμάκια προς τις ανατολικότερες λίμνες της αλυσίδας, καταλήγοντας τελικώς στον ποταμό Φινκε.

Η λίμνη έχει πολύ μακρόστενο σχήμα, με μήκος 180 και πλάτος 10 χιλιόμετρα. Είναι η μεγαλύτερη αλμυρή λίμνη σε όλη τη Βόρεια Επικράτεια της Αυστραλίας. Εκτιμάται ότι περιέχει έως και 600 εκατομμύρια τόνους αλατιού, αλλά η εκμετάλλευσή του δεν είναι βιώσιμη εξαιτίας της πολύ απομακρυσμένης τοποθεσίας.

Ιστορία
-------

Ο πρώτος Ευρωπαίος που έφθασε στη λίμνη ήταν ο εξερευνητής Έρνεστ Τζάιλς, το 1872. Ο Τζάιλς αρχικώς ήθελε να τιμήσει τον ευεργέτη του, βαρόνο Φέρντιναντ φον Μύλερ, βαφτίζοντας τη λίμνη «Λίμνη Φερδινάνδου». Ωστόσο ο Μύλερ τον έπεισε να τιμήσει αντί για αυτόν τον τότε Βασιλέα της Ισπανίας Αμεδαίο Α΄, που είχε νωρίτερα επιδαψιλεύσει τιμητικές διακρίσεις στον Μύλερ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Largest Waterbodies». *Geoscience Australia*. Commonwealth of Australia. 23 Δεκεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2010.

Πηγές
-----

* Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελίδα 643

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 240069396

 |

 |
Η **Κυβέρνηση του Τσατίσγκαρ**, επίσης γνωστή ως η **πολιτειακή Κυβέρνηση του Τσατίσγκαρ**, ή σε τοπικό επίπεδο, ως **Πολιτειακή Κυβέρνηση**, είναι η ανώτατη διοικητική αρχή της Ινδικής πολιτείας Τσατίσγκαρ και των 27 επαρχιών της. Αποτελείται από τον εκτελεστικό, με επικεφαλής τον Κυβερνήτη του Τσατίσγκαρ, ένα δικαστικό και νομοθετικό κλάδο.

Όπως και άλλες πολιτείες στην Ινδία, ο αρχηγός της πολιτείας του Τσατίσγκαρ είναι ο Κυβερνήτης, που διορίζεται από τον Πρόεδρο της Ινδίας με τη συμβουλή της Κεντρικής κυβέρνησης. Η θέση είναι σε μεγάλο βαθμό εθιμοτυπική. Ο Επικεφαλής Υπουργός είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης και είναι επιφορτισμένος με την εκτελεστική εξουσία. Το Ραϊπούρ είναι η πρωτεύουσα του Τσατίσγκαρ, και έδρα του Τσατίσγκαρ Βιντάν Σαμπχά (Νομοθετική Συνέλευση) και της γραμματείας. Το Ανώτατο Δικαστήριο του Τσατίσγκαρ, που εδρεύει στο Μπιλασπούρ, έχει δικαιοδοσία σε ολόκληρη την πολιτεία.

Η Νομοθετική Συνέλευση του Τσατίσγκαρ είναι κοινοβουλευτική, που αποτελείται από 91 Μέλη της Νομοθετικής Συνέλευσης (90 εκλεγμένα και ένας προτεινόμενος). Η θητεία είναι 5 έτη, εκτός αν διαλυθεί νωρίτερα.

Ιστορικό
--------

* Ο πρώτος Επικεφαλής Υπουργός της πολιτείας του Τσατίσγκαρ είναι ο "Κ. Ατζίτ Πραμόντ Κουμάρ Τζόγκι" από το Κόμμα του Κογκρέσου
* Ο δεύτερος Επικεφαλής Υπουργός της πολιτείας του Τσατίσγκαρ είναι ο "Δρ. Ράμαν Σινγκ" από το Κόμμα Μπαρατίγια Τζανάτα

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Jurisdiction and Seats of Indian High Courts». Eastern Book Company. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2008.
2. ↑  «Chhattisgarh Legislative Assembly». *Legislative Bodies in India*. National Informatics Centre, Government of India. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2008.
Ο όρος **Κυβερνήτης Σημαίας** ή **Πλοίαρχος Σημαίας** ή και ορθότερα **Καπετάν ντε λα παντιέρα** χαρακτήριζε παλαιότερα τον αλλοδαπό Πλοίαρχο ή Κυβερνήτη κρατικού εμπορικού ή πολεμικού πλοίου. Ο όρος είναι ισπανικός και ήταν ευρύτατα διαδεδομένος στις χώρες της Μεσογείου. Η πρόσληψη αυτών γίνονταν από τον Βασιλέα ή και από ναύαρχο δικής του επιλογής και ευθύνης.

Στον ελλαδικό χώρο μέχρι λίγο πριν την Επανάσταση του 1821, επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ο όρος αυτός φέρεται πιο γενικευμένος αφού χαρακτηρίζονταν "καπετάνιοι ντε λα παντιέρα" οι προσλαμβανόμενοι και από Έλληνες πλοιοκτήτες (καραβοκύρηδες) ξένοι και ιδίως Επτανήσιοι πλοίαρχοι προκειμένου να εξασφαλίζεται η απρόσκοπτη πλεύση των πλοίων τους. Έτσι τα πλοία που πλοιαρχεύονταν από "πλοιάρχους σημαίας", (δελαπαντιέρηδες), έφεραν ως σημαία, την σημαία της υπηκοότητας που είχαν αυτοί οι Πλοίαρχοι, εξασφαλίζοντας έτσι τα πλοία από τυχόν τούρκικες αυθαιρεσίες.

Από την ανακήρυξη του ελεύθερου και ανεξάρτητου ελληνικού κράτους αυτός ο όρος έπαψε και να ισχύει στα ελληνικά δρώμενα, πλην όμως διατηρήθηκε σε άλλες Χώρες με την αρχική του σημασία.

Δείτε επίσης
------------

* Σημαία ευκαιρίας
Οι **λίμνες της Ουνιάγγα** είναι σειρά από λίμνες στην έρημο Σαχάρα, στο βορειοανατολικό Τσαντ, οι οποίες καταλαμβάνουν ένα λεκανοπέδιο στα βουνά των Δυτικών Τιμπέστι και Ανατολικών Εννέντι. Προστέθηκαν ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 2012.

Σύμφωνα με την περιγραφή της UNESCO, οι λίμνες βρίσκονται σε μια καυτή και υπεράνυδρη έρημο η οποία χαρακτηρίζεται από βροχόπτωση λιγότερη από 2 χιλιοστά το χρόνο. Οι λίμνες παρουσιάζουν ποικιλία μεγεθών, βάθους, χημικών συνθέσεων και χρωματισμών.

Υπάρχουν 18 λίμνες συνολικής έκτασης περίπου 20 χλμ², τις οποίες οι επιστήμονες χωρίζουν σε 3 υπό όρους ομάδες: την ομάδα Ουνιάγγα-Κέμπιρ (λίμνες Γιόα, Κάταμ, Όμα (ή Ούμα), Μπέβερ, Μίτζι, Φόροντομ), η ομάδα Ουνιάγγα-Σέριρ, που βρίσκεται 45-60 χλμ νοτιοανατολικά της Ουνιάγγα-Κέμπιρ (Μελέκουι, Ντίρκε, Άρτζου, Τέλι, Όμπρομ, Ελιμέ, Χόγκο, Τζίρα, Αχόιτα, Νταλέιαλα, Μπούκκου) και τη λίμνη Μότεο 30 χλμ νοτιοανατολικά της Ουνιάγγα-Κέμπιρ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Lakes of Ounianga». UNESCO. Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2012.
Νεαρός αθλητής ενώ κάνει κωλοτούμπα
Η **κυβίστηση** (κοινώς αποκαλούμενη και **κωλοτούμπα**) είναι άσκηση γυμναστικής αλλά και είδος ακροβατικού.

Κατά την κωλοτούμπα ο δρων στηρίζεται αρχικά με το κεφάλι και τα χέρια στο έδαφος σε πρόσθια θέση και στη συνέχεια δίνει ώθηση ώστε το κάτω μέρος του σώματος να περάσει πάνω από το κεφάλι -το οποίο πάντα βρίσκεται σε επαφή με το έδαφος- και να καταλήξει στο έδαφος σε ύπτια θέση.

Πηγές
-----

1. ↑  Liddel, Scott, Δημητριάδης: *Μέγα Λεξικόν της Ελληνικής Γλώσσης*, τ. 2, Εκδόσεις «Ελληνικά Γράμματα»
2. ↑  βλ. *Λεξικό Μπαμπινιώτη*, λήμμα: «κωλοτούμπα»
3. ↑  βλ. *Λεξικό Τριανταφυλλίδη*, λήμμα: «κωλοτούμπα»

Η Θεαματική στροφή πολιτικών λέγεται κολοτούμπα.
Ο **Κυβερνήτης της Βόρειας Καρολίνας** (*Governor of North Carolina*), είναι ο αρχηγός της πολιτείας και ανώτατος εκτελεστικός αξιωματούχος της Αμερικανικής πολιτείας της Βόρειας Καρολίνας. Ο Κυβερνήτης, είναι ο επικεφαλής του εκτελεστικού κλάδου της πολιτειακής κυβέρνησης της Βόρειας Καρολίνας, καθώς και ο ανώτατος αρχηγός των στρατιωτικών, αστυνομικών και ναυτικών δυνάμεων της πολιτείας.

Σημερινός και 75ος Κυβερνήτης της Βόρειας Καρολίνας, είναι ο Δημοκρατικός **Ρόι Κούπερ**, από την 1η Ιανουαρίου 2017.

Προϋποθέσεις, αρμοδιότητες και εξουσίες
---------------------------------------

#### Προϋποθέσεις για υποψηφιότητα

Για να θέσει κάποιο άτομο υποψηφιότητα για το αξίωμα του Κυβερνήτη της Βόρειας Καρολίνας, πρέπει να είναι πολίτης των Ηνωμένων Πολιτειών, τα τελευταία πέντε χρόνια (πριν θέσει υποψηφιότητα), να είναι κάτοικος της Βόρειας Καρολίνας για τουλάχιστον δύο χρόνια, και να είναι τουλάχιστον 30 ετών.

#### Αρμοδιότητες και εξουσίες

Με εξαίρεση τη χρήση της «πολιτειακής σφραγίδας της Βόρειας Καρολίνας», από τον Κυβερνήτη και τη διακυβερνητική εξουσία του, για τον διορισμό κενών θέσεων, όλα τα συνταγματικά καθήκοντα ορίζονται στο άρθρο ΙΙΙ, τμήμα 5 του Συντάγματος της Βόρειας Καρολίνας. 

Ο Κυβερνήτης, είναι επικεφαλής του "Συμβουλίου της Επικρατείας της Βόρειας Καρολίνας". Ο Κυβερνήτης, είναι υπεύθυνος για την προετοιμασία και την παρουσίαση του ετήσιου προϋπολογισμού στη Γενική Συνέλευση της Βόρειας Καρολίνας. Επιπλέον, ο Κυβερνήτης της Βόρειας Καρολίνας, διαθέτει εκτεταμένες αρμοδιότητες για τον διορισμό εκτελεστικών υπαλλήλων, ορισμένων δικαστών και μελών διοικητικών συμβουλίων και επιτροπών. Τέλος, ο Κυβερνήτης, λειτουργεί ως αρχηγός των πολιτειακών στρατιωτικών δυνάμεων, εκτός από τις περιπτώσεις που αναπτύσσονται από την ομοσπονδιακή Κυβέρνηση.

Δείτε ακόμα
-----------

* Βόρεια Καρολίνα
* Κυβερνήτης
* Κυβερνήτης (Ηνωμένες Πολιτείες)
* Κατάλογος τρεχόντων Κυβερνητών των ΗΠΑ

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Governor of North Carolina» (στα αγγλικά). *Wikipedia*. 2021-03-31. .
2. ↑  «NC Governor Roy Cooper». *governor.nc.gov*. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2021.
3. ↑  «Governor (United States)» (στα αγγλικά). *Wikipedia*. 2021-04-17. .
4. ↑  «Governor of North Carolina». *Ballotpedia* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2021.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: n82127375

 |

 |
Συντεταγμένες: 37°37′57″N 21°34′51″E﻿ / ﻿37.6325°N 21.5807°E﻿ / 37.6325; 21.5807

Το φράγμα του Φλόκα με την γέφυρα του Αλφειού
Η **Λίμνη Αλφειού** είναι τεχνητή λίμνη στην Ηλεία η οποία δημιουργήθηκε το 1962 στον Αλφειό ποταμό μετά την κατασκευή του φράγματος Φλόκα, κοντά στο χωριό Φλόκας. 

Το φράγμα έχει μήκος 315 μέτρα και το διασχίζει η Γέφυρα Αλφειού, μήκους 390 μέτρων. Είναι κατασκευασμένο από σκυρόδεμα, είναι υπερπηδητό και λειτουργεί ως αυτόματος υπερχειλιστής. Αρχικά κατασκευάστηκε σαν ταμιευτήρας νερού για την άρδευση της περιοχής αλλά, από το 2010 λειτουργεί και υδροηλεκτρικό εργοστάσιο της ΔΕΗ με δύο υδροστροβίλους. Το φράγμα αποτελεί φυσικό εμπόδιο για φερτά υλικά τα οποία συσσωρεύονται με την πάροδο του χρόνου και έτσι κάθε 5 με 10 χρόνια η λίμνη καθαρίζεται. Ακόμη, για την αποκατάσταση της επικοινωνίας της ιχθυοπανίδας άναντι και κάταντι του φράγματος προβλέπεται η κατασκευή διόδου ψαριών με μικρή κλίση και συνεχή παροχή νερού, παράλληλα με το υδροηλεκτρικό εργοστάσιο.

Πηγές
-----

* Κέντρο περιβαλλοντολογικής εκπαίδευσης Κρεστένων
Ο **Κυβερνήτης της Καλιφόρνια** (*Governor of California*), είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης της Αμερικανικής Πολιτείας της Καλιφόρνια και το ανώτατο εκτελεστικό όργανο της πολιτείας. Ο κυβερνήτης της Καλιφόρνια είναι αρχηγός της Εθνικής Φρουράς και της Κρατικής Φρουράς της Καλιφόρνιας. 

Το καθήκον του κυβερνήτη, που θεσπίστηκε στο Σύνταγμα της Καλιφόρνια, περιλαμβάνει επίσης την καθιέρωση της ετήσιας κατάστασης Της πολιτείας, την υποβολή του προϋπολογισμού και την εξασφάλιση της επιβολής των κρατικών νόμων. Η θέση δημιουργήθηκε το 1849, ενα χρόνο πριν από την είσοδο της Καλιφόρνια στο κράτος των ΗΠΑ. 

Σημερινός κυβερνήτης της Καλιφόρνια είναι ο Δημοκρατικός Γκάβιν Νιούσομ, και αναπληρώτρια κυβερνήτης της πολιτείας, είναι η Ελληνοαμερικανίδα Ελένη Κουναλάκη.

Κυβερνητικές εκλογές, ορκωμοσία και θητεία
------------------------------------------

Οι κυβερνήτες εκλέγονται με λαϊκή ψηφοφορία και υπηρετούν έως τεσσάρα έτη.  Οι κυβερνήτες λαμβάνουν τον ακόλουθο όρκο: 

>  «Εγώ (Κυβερνήτης) ορκίζομαι ότι θα υποστηρίξω και θα υπερασπίσω το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών και το Σύνταγμα της Πολιτείας της Καλιφόρνια ενάντια σε όλους τους εχθρούς που είναι ξένες και εγχώριες, ότι θα δεχτώ αληθινή πίστη στο Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών και το Σύνταγμα της Πολιτείας της Καλιφόρνια, ότι αναλαμβάνω αυτή την υποχρέωση ελεύθερα χωρίς καμία διανοητική επιφύλαξη και ότι θα εκπληρώσω πιστά τα καθήκοντα επί των οποίων πρόκειται να εισέλθω.» 
> 
> 

 Οι κυβερνήτες αναλαμβάνουν τη θέση τους την πρώτη Δευτέρα μετά την 1η Ιανουαρίου μετά την εκλογή τους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Shelley, Kevin (Οκτωβρίου 2003). «Summary of Qualifications and Requirements for the Office of Governor» (PDF). California Secretary of State Department. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 28 Νοεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 2009.
Το μνημείο του Μητροπολίτη Χρυσόστομου Δημητρίου και του Δημάρχου Λουκά Καρρέρ, των "Ενάρετων μεταξύ των Εθνών", που διέσωσαν τον Εβραϊκό πληθυσμό της Ζακύνθου.
Ο **Λουκάς Καρρέρ** (1909 - 1985) ήταν Έλληνας πολιτικός από τη Ζάκυνθο.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του ιατρού Γεωργίου Καρρέρ· αδελφός του ήταν ο επίσης πολιτικός Διονύσιος. Χρημάτισε διορισμένος δήμαρχος Ζακύνθου, διαδεχόμενος τον Αναστάσιο Μερκάτη, από το 1937 έως τον Απρίλιο του 1945 που παραιτήθηκε. 

Στις 9 Σεπτεμβρίου 1943 ο Γερμανός διοικητής της Ζακύνθου Πάουλ Μπέρενς ζήτησε από τον Καρρέρ και τον Μητροπολίτη Ζακύνθου Χρυσόστομο να του συντάξουν κατάλογο με όλους τους Εβραίους του νησιού. Οι δύο άνδρες όντως συνέταξαν κατάλογο, που περιλάμβανε όμως όχι τα ονόματα των Εβραίων, αλλά τα δύο δικά τους. Έπειτα από αυτό ο Γερμανός διοικητής συνέταξε έγγραφο προς το γενικό επιτελείο στο Βερολίνο· μαζί έστειλε και επιστολή του μητροπολίτη που ανελάμβανε την ευθύνη για τη διαγωγή των Εβραίων του νησιού. Το γενικό επιτελείο τότε ακύρωσε τη διαταγή και με αυτό τον τρόπο γλίτωσαν οι Εβραίοι της Ζακύνθου. Το 1978 το Yad Vashem τίμησε τον Μητροπολίτη Χρυσόστομο Δημητρίου και τον Δήμαρχο Λουκά Καρρέρ απονέμοντας στον καθένα τον τίτλο του "Ενάρετου μεταξύ των Εθνών". Επίσης το 1992 στο χώρο όπου βρισκόταν η συναγωγή της Ζακύνθου στήθηκαν τα αγάλματα των δύο ανδρών.

Πέθανε σε ηλικία 76 ετών στις 22 Φεβρουαρίου 1985 και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό ναό Μητροπόλεως Ζακύνθου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «The Righteous Among the Nations Database» (Αγγλικά)
2. ↑  Λεωνίδα Ζώη, *Λεξικόν Ιστορικόν και Λαογραφικόν Ζακύνθου*, τόμος Α, Αθήνα 1963
3. ↑  Τράπεζα ιδεών, Ολοκαύτωμα Αρχειοθετήθηκε 2014-09-12 στο Wayback Machine.
4. ↑  Το ολοκαύτωμα στην Ελλάδα  Αρχειοθετήθηκε 2013-01-30 στο Wayback Machine.
5. ↑  Τα Νέα, Κηδείες, Λουκάς Γ. Καρρέρ, 23 Φεβρουαρίου 1985.
Ο **Λάκριτος ο Φασηλιδινός** (4ος αιώνας π.Χ.) ήταν σοφιστής με καταγωγή από την Φασηλίδα της Λυκίας. Είναι κυρίως γνωστός από τον λόγο του Δημοσθένη εναντίον του (*Πρoς την Λακρίτου παραγραφήν*), καθώς και για το ότι είχε υπάρξει δάσκαλος του Αρχία του Θουρίου, ενώ ο ίδιος ο Λάκριτος είχε μαθητεύσει υπό τον Ισοκράτη.

Η υπόθεση του λόγου του Δημοσθένη τον κατέκρινε καθώς η υπόθεση είχε να κάνει με χρηματικό ποσό το οποίο είχε δανείσει κάποιος στον αδερφό του Λακρίτου, τον Αρτέμωνα. Ο Αρτέμωνας όμως πέθανε, και ο Λάκριτος αρνήθηκε να αποπληρώσει το δάνειο του αδερφού του, αν και ο ίδιος είχε συμμετέχει ως εγγυητής αποπληρωμής στην συμφωνία του δανείου σε περίπτωση όπου δεν θα μπορούσε να πληρώσει ο αδερφός του. Έτσι ο Δημοσθένης υπήρξε κατήγορος του Λακρίτου εκπροσωπόντας το άτομο το οποίο είχε δώσει τα χρήματα για το δάνειο και ζητούσε την αποπληρωμή του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΔΗΜ 35.36–43 (ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ, ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΛΑΚΡΙΤΟΥ ΠΑΡΑΓΡΑΦΗΝ)». *www.greek-language.gr*. Ανακτήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  «A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology, La'critus». *www.perseus.tufts.edu*. Ανακτήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 2018.
3. ↑  Carawan, Edwin (2007). «Oral 'Agreement', Written Contract, and the Bonds of Law at Athens». Στο: Cooper, Craig Richard. *The Politics of Orality*. Mnemosyne Leiden / Supplementum (στα English). **280**. Brill Publishers. σελ. 324. ISBN 9789004145405. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2017. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
Ο **Λουκάς Γκαλαμέλος** (γεν. Λεβαδειά 26 Ιουνίου 1977) ηταν εν ενεργεία ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του μεσοεπιθετικού, με πολυετή καριέρα στις Εθνικές κατηγορίες και τις μικρές εθνικές ομάδες. Ξεκίνησε τον αθλητισμό από την ερασιτεχνική ομάδα της Αγίας Τριάδας Βοιωτίας από όπου, σε ηλικία 17 ετών μετεγγράφηκε στον Λεβαδειακό. Στις 23 Απριλίου του 1994 πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση στην Α΄ Εθνική κατηγορία.

Κατά σειρά, έχει παίξει στους εξής συλλόγους: Λεβαδειακό σε (Α΄ και Β΄ Εθνική), Πανηλειακό (2 φορές), Παναιγιάλειο, Καλλιθέα, Α.Ο. Μυκόνου, Οπούντιο Μαρτίνου, Αστέρα Ιτέας, έχοντας πολλές επαγγελματικές συμμετοχές. Τα τελευταία χρόνια αποτελεί στέλεχος του Παρνασσού Αράχωβας. Έχει συμμετάσχει σε όλες τις Εθνικές Ομάδες, από Παίδων έως και Εθνική Ελπίδων, με την οποία κατέκτησε την 2η θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1999.

Στατιστικά
----------

| Έτος | Σύλλογος | Εμφανίσεις (Γκολ) |
| --- | --- | --- |
| 1993-97 | Ελλάδα Λεβαδειακός | 53 (6) |
| 1997-98 | Ελλάδα Πανηλειακός | 7 (0) |
| 1997-98 | Ελλάδα Παναιγιάλειος | 18 (4) |
| 1998-99 | Ελλάδα Γ.Σ. Καλλιθέα | 26 (5) |
| 1999-00 | Ελλάδα Πανηλειακός | 8 (1) |
| 2000-01 | Ελλάδα Παναιγιάλειος | 9 (1) |
| 2001-02 | Ελλάδα Πανηλειακός | 25 (3) |
| 2002-04 | Ελλάδα Λεβαδειακός | 46 (0) |

Πηγές
-----

* Διεθνής στατιστική ιστοσελίδα για το ποδόσφαιρο

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παρουσίαση του ποδοσφαιριστή
2. ↑  Συνέντευξη Λουκά Γκαλαμέλου[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  Λουκάς Γκαλαμέλος
4. ↑  Μαρτίνο: Αποχωρεί ο Γκαλαμέλος[*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  «Η διοίκηση του Αστέρα ήλθε σε συμφωνία με τον έμπειρο μεσοεπιθετικό Γκαλαμέλο Λουκά». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2014.
6. ↑  "EvrytaniaSport": Ο πρωταθλητής Βοιωτίας Παρνασσός Αράχωβας