recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Γρασούλφος Α΄**, γερμ. Grasulf I (απεβ. μετά το 571) από τον Οίκο των Γκαουζιδών ήταν ο πρώτος ηγεμόνας των Λομβαρδών μετά τη μετανάστευσή τους στην Ιταλία. Ίσως ήταν ο πρώτος δούκας τού Φρίουλι. Ο γιος του Γισούλφος Α΄ ήταν σίγουρα δούκας εκεί και ο Παύλος ο Διάκονος τον ονομάζει πρώτο δούκα, αλλά μερικοί μελετητές θεωρούν τον Γρασούλφο βασισμένοι σε μία διπλωματική επιστολή, που τον αναφέρει ως δούκα.

Ο Αλβοΐνος ηγεμόνας των Λομβαρδών, αδελφός του Γρασούλφου Α΄.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Αυδοΐνου και αδελφός του Αλβοΐνου ηγεμόνα των Λομβαρδών.

Η επιστολή γράφτηκε από τον Γκόγκο, Φράγκο μαγιορδόμο στην Αυστρασία υπό τον Σιγηβέρτο Α΄ και τον Χιλδεβέρτο Β΄, κάποια στιγμή από την άνοδο του Γκόγκο στο αξίωμα το 571 ως το τέλος του το 581. Δεν έχει ημερομηνία και ο Γκόγκο δεν αναφέρει ποιον από τους δύο βασιλείς υπηρετούσε τότε. Παραδοσιακά αποδίδεται στο 581, έτος του τέλους του, αλλά μία εναλλακτική άποψη δόθηκε από τον Βάλτερ Γκόραρτ, που τοποθετεί την επιστολή το 571-572, τότε που ο Σιγηβέρτος Α΄ έστειλε πρεσβεία στην Κωνσταντινούπολη. Σε αυτήν ο Γκόγκο επισπεύδει τον Γρασούλφο Α΄ να συμμαχήσει με τους Φράγκους, για να εκτοπίσουν τους infestantes (άλλους βαρβάρους) από την Ιταλία σε ομοσπονδία με τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και τον πάπα. Οι πρέσβεις περίμεναν στην Αυστρασία για την απάντηση τού Γρασούλφου Α΄, σε περίπτωση που θα ήθελε να καθυστερήσει την απάντησή του προς τον βασιλιά.

Αν και η ακριβής τοποθεσία της έδρας εξουσίας τού Γρασούλφου Α΄ είναι άγνωστη, αν είχε εξουσιάσει, η επιστολή του Γκόγκο είναι απόδειξη ότι η "Αυλή του Φρίουλι" ήταν ικανή να χειριστεί επιτηδευμένη βασιλική αλληλογραφία, σε λιγότερο από μία δεκαετία έπειτα από την άφιξη των Λομβαρδών στο Ιταλικό έδαφος.

Οικογένεια
----------

Είχε τέκνο:

* Γισούλφος Α΄ άκμασε π.569-590, δούκας του Φρίουλι.

Πηγές
-----

* Bachrach, Bernard S. The Anatomy of a Little War: A Diplomatic and Military History of the Gundovald Affair (568–586). Boulder, CO: Westview Press, 1994.
* Everett, Nicholas. Literacy in Lombard Italy, c. 568–774. Cambridge: Cambridge University Press, 2003. ISBN 0-521-81905-9.
* Nelson, Janet L. "Queens as Jezebels: Brunhild and Balthild in Merovingian History." Medieval Women: Essays Dedicated and Presented to Professor Rosalind M. T. Hill, ed. D. Baker. Studies in Church History: Subsidia, vol. 1 (Oxford: Blackwell, 1978), pp. 31–77. Reprinted in Politics and Ritual in Early Medieval Europe. London: Hambledon Press, 1986. ISBN 0-907628-59-1.
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Γιάννης Ιωαννίδης.
Ο **Γιάννης Ιωαννίδης** γεννήθηκε στην Αθήνα στις 8 Ιουνίου 1930. Γιος του Σταύρου Ιωαννίδη και της Μαργαρίτας (του γένους Κριέζη). Αποτελεί μια σημαντική προσωπικότητα της σύγχρονης ελληνικής μουσικής και είναι συνθέτης, αρχιμουσικός, μουσικογράφος και καθηγητής μουσικής.

Μουσικές Σπουδές
----------------

Το 1945-1954 ξεκίνησε πιάνο στο Ωδείο Αθηνών με δασκάλους τους Έλλη και Σπύρο Φαραντάτο και θεωρητικά με τους Φ.Οικονομίδη, Θ.Βαβαγιάννη και Γ.Σκλάβο. Συνέχισε το 1956 σπουδάζοντας εκκλησιαστικό όργανο με τον Karl Walter, σύνθεση με τον Otto Siegl και τσέμπαλο με την E.Harrich Schneider στη Μουσική Ακαδημία της Βιέννης από την οποία αποφοίτησε το 1963 με τιμητική διάκριση και βραβείο.

Μουσική Καριέρα
---------------

Ξεκίνησε τη μουσική του καριέρα ως καθηγητής και μουσικός διευθυντής στο Αμερικάνικο Κολέγιο θηλέων (Pierce College) από το 1963 έως το 1968. Εκείνη την εποχή ήταν επίσης διευθυντής ορχήστρας και χορωδίας και οργανίστας στην γερμανική εκκλησία.

Την ίδια χρονιά εγκαταστάθηκε στο Καράκας της Βενεζουέλας, όπου, ενώ αρχικά εμφανιζόταν ως αρχιμουσικός, τελικά ανέλαβε τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή της Κρατικής Ορχήστρας Δωματίου. Το 1969 διορίστηκε καθηγητής σύνθεσης σύγχρονης μουσικής στο Ινστιτούτο του Καράκας Intermusica. Το 1971 υπήρξε μουσικός διευθυντής και καθηγητής σύνθεσης στο Μητροπολιτικό Πανεπιστήμιο του Καράκας.

Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα το 1976 δίδαξε σύνθεση στο Ορφείον Αθηνών μέχρι το 1982. Υπήρξε επίσης καλλιτεχνικός Διευθυντής στα Ωδεία Νίκος Σκαλκώτας, Φίλιππος Νάκας και στο Ωδείο της Μουσικής Εταιρίας Αθηνών (όπου διδάσκει έως σήμερα). Ακόμα, έχει υπάρξει καλλιτεχνικός και διοικητικός διευθυντής της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών (1983-89) και πρόεδρος και καλλιτεχνικός διευθυντής της χορωδίας Αθηνών το 1983. Το 1984 ίδρυσε την Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα Νέων, στην οποία εξακολουθεί να είναι διευθυντής. 

Ήταν Μέλος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών ως γενικός γραμματέας (1978-1981) και αντιπρόεδρος (1981-1989). Επιπροσθέτως, υπήρξε μέλος στο διοικητικό συμβούλιο του Ελληνικού Συνδέσμου Σύγχρονης Μουσικής (1965-1968), πρόεδρος της Διεθνούς Κριτικής Επιτροπής για τις Παγκόσμιες Ημέρες του 1979 και πρόεδρος της ελληνικής επιτροπής εορτασμού του "Έτους Μουσικής 1985".

Πηγές
-----

* 1. Τάκης Καλογερόπουλος, *Λεξικό της Ελληνικής Μουσικής*, Σελ. 468
* 2. *Λεξικό Ελλήνων Συνθετών*, Συμεωνίδου Α. σελ. 150-151

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: «BnF catalogue général». (Γαλλικά) *general catalog of BnF*. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας. Παρίσι. Ανακτήθηκε στις 25  Μαρτίου 2017.
2. ↑  1. Τάκης Καλογερόπουλος, *Λεξικό της Ελληνικής Μουσικής*, Σελ. 468
3. ↑  Λεξικό Ελλήνων Συνθετών, Συμεωνίδου Α. σελ. 150-151

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 264572559
* **ΕΒΕ**: 200641
* LCCN: n97104111
* ISNI: 0000 0003 8234 233X
* GND: 134672429
* SUDOC: 17839744X
* BNF: cb165798282 (data)
* MusicBrainz: 3a0d9576-0647-4f65-8df5-3d102067b22b
* NKC: xx0046136

 |

 |
Ο **Γκυ** (ιταλ.: *Guido d'Ivrea*, 940 - 25 Ιουνίου 965), από τον Οίκο της Ιβρέας ήταν μάργραβος της Ιβρέας (950-965).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Βερεγγάριου Β΄ μαργράβου της Ιβρέας και βασιλιά της Λομβαρδίας ("Ιταλίας") και της Βίλλα των Μποζονιδών, κόρης του Μπόζο μαργράβου της Τοσκάνης. Αδέλφια του ήταν ο Άνταλμπερτ και ο Κορράδος.

Το 950 ο πατέρας του όρισε τον Άνταλμπερτ ως συμβασιλιά του στη Λομβαρδία και τον Γκυ ως μάργραβο της Ιβρέας, περιοχής του Οίκου τους. Το 962 ο Γκυ έδωσε καταφύγιο στον Πέτρο Γ΄ Καντιάνο, εξόριστο δόγη της Βενετίας. Οι δύο τους εκστράτευσαν εναντίον του Θεοβάλδου Β΄ δούκα του Σπολέτο και κατέλαβαν το Σπολέτο και το Καμερίνο.

Το 962 ο Άλνταλμπερτ επέστρεψε από την εξορία του στην Κορσική και προσπάθησε να ανακτήσει τον θρόνο του. Ο Γκυ και ο Κορράδος τον βοήθησαν στην πολιορκία της Παβίας, πρωτεύουσας της Λομβαρδίας. Έπειτα οι τρεις αδελφοί αποσύρθηκαν στα φρούρια γύρω από τις λίμνες Κόμο και Γκάρντα. Ο Όθων Α΄ της Γερμανίας κατάσχεσε τις γαιες του και τις παραχώρησε στον Γκυ επίσκοπο της Μόντενα.

Ένας στρατός Σουαβών υπό τον Μπούρχαρτ Γ΄ δούκα της Σουαβίας του επιτέθηκε το 965 και στον ποταμό Πο (Πάδο) έγινε μάχη. Ο Γκυ ήλθε προς βοήθεια του αδελφού του και σκοτώθηκε. Ήταν 25 ετών· ο Άνταλμπερτ διέφυγε στη Γαλλία.

Πηγές
-----

* Antapodosis ("Book of Retributions") III.1; IV.11-12; V.32.
* Philip Grierson and Mark Blackburn, Medieval European Coinage: Volume 1, The Early Middle Ages (5th-10th Centuries), (Cambridge University Press, 1986), 258.
**Για Πάντα Παιδιά** είναι μία ελληνική κωμική τηλεοπτική σειρά, παραγωγής 2018-2019, που δημιουργήθηκε από την Κωνσταντίνα Γιαχαλή και προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό Open TV από τις 25 Οκτωβρίου του 2018 μέχρι τις 17 Ιουνίου του 2019. Το σενάριο της σειράς βασίζεται σε αυτό της αμερικανικής κωμωδίας Traffic Light που δημιούργησε ο Μπομπ Φίσερ και προβλήθηκε το 2011 από το τηλεοπτικό δίκτυο Fox. Τη σκηνοθεσία της σειράς επιμελήθηκαν ο Βασίλης Κεχαγιάς και ο Βασίλης Καρφής.

Η σειρά παρουσιάζει τη ζωή τριών κολλητών φίλων με τη φιλία τους να ξεκινά από την παιδική τους ηλικία και να συνεχίζεται μέχρι σήμερα στην τέταρτη δεκαετία της ζωής τους. Τους ρόλους των τριών κολλητών ερμηνεύουν ο Αποστόλης Τότσικας, ο Νίκος Πουρσανίδης και ο Λεωνίδας Καλφαγιάννης. Τους υπόλοιπους ρόλους ανέλαβαν η Τζένη Θεωνά, η Έλενα Ασημακοπούλου και η Αγάπη Πετροπουλέα. Το *Για Πάντα Παιδιά* προβλήθηκε για μία τηλεοπτική σεζόν και αποτελείται από 63 επεισόδια. Η προβολή της σειράς ξεκίνησε στην κύρια ζώνη τηλεθέασης (prime time) του Open TV δύο φορές την εβδομάδα. Από τις αρχές του 2019 η σειρά άλλαξε την ώρα προβολής της σε τρεις φορές την εβδομάδα στην απογευματινή ζώνη του σταθμού. Τον Ιούνιο του 2019 ο τηλεοπτικός σταθμός Open αποφάσισε να μην ανανεώσει τη σειρά για δεύτερη σεζόν.

Υπόθεση
-------

Ο Γρηγόρης, ο Σταμάτης και ο Λευτέρης είναι φίλοι από την παιδική τους ηλικία. Μέχρι σήμερα, στα 35 τους χρόνια παραμένουν κολλητοί μοιράζοντας τα προβλήματα, την προσωπική τους ζωή και όλα τα προβλήματα που προκύπτουν σε αυτή.

Ο Γρηγόρης (Αποστόλης Τότσικας) εργάζεται ως διευθυντής σε εταιρεία οργανώσεων εκδηλώσεων. Είναι υπεύθυνος και εργασιομανής. Το τελευταίο διάστημα ξεκίνησε να συγκατοικεί με την σύντροφό του Ειρήνη (Τζένη Θεωνά), που είναι έγκυος, και το σκύλο της Βαγγέλη, τον οποίο αντιπαθεί. Ο Σταμάτης (Νίκος Πουρσανίδης) είναι παντρεμένος με τον παιδικό του έρωτα την Πέρσα (Έλενα Ασημακοπούλου) και έχουν μια κόρη τη Σοφία. Ο Σταμάτης είναι ιδιαίτερα άβουλος και ακολουθεί κάθε εντολή της γυναίκας του, φροντίζοντας το σπίτι και μεγαλώνοντας την κόρη του χωρίς να δουλεύει. Τέλος, ο Λευτέρης (Λεωνίδας Καλφαγιάννης) είναι εργένης και έχει μία άστατη ερωτική ζωή με πολλές εφήμερες σχέσεις. Έξαιτίας της περιουσίας που διαχειρίζεται, δεν χρειάζεται να δουλεύει και ασχολείται κυρίως με την προσωπική του ζωή.

Επισκόπηση σειράς
-----------------

| Κύκλος | Επεισόδια | Α' Προβολή |
| --- | --- | --- |
| Πρεμιέρα κύκλου | Φινάλε κύκλου |
|  | **1** | 63 | 25 Οκτωβρίου 2018 | 17 Ιουνίου 2019 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  ««Για πάντα παιδιά»: Μια τρελή ανδροπαρέα στο Open TV». *Έθνος*. 19 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2019.
2. ↑  «"Για Πάντα Παιδιά" η νέα κωμική σειρά». newsit.gr. 11 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2020.
3. ↑  «OPEN: Ξεμένουν από επεισόδια στις σειρές, εμμένουν τα προβλήματα». tinasmess.gr. 21 Φεβρουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2020.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Τηλεοπτικές σειρές του Open TV |
| --- |
|  |
| Δεκαετίας 2010 | 
* *Ο Πρίγκιπας της φωτιάς* (2018)
* *Ου φονεύσεις* (2018)
* *Για Πάντα Παιδιά* (2018)
* *Ελεύθερη Σχέση* (2018)
* *Το Κόκκινο Ποτάμι* (2019)
 |

 |
Ο **Αγάθων** (περ. 448 π.Χ.- περ. 400 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας τραγικός ποιητής, σύντροφος του Παυσανία, φίλος του Ευριπίδη,του Πλάτωνος και μαθητής του Σωκράτη. Οι τραγωδίες του δεν σώζονται πια σήμερα.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Αθήνα και πατέρας του ήταν ο Τεισαμενός, διάσημος αναμορφωτής και μεταρρυθμιστής της αθηναϊκής νομολογίας. Το Συμπόσιο του Πλάτωνα εξελίσσεται στο σπίτι του, την επομένη της πρώτης νίκης του στους τραγικούς αγώνες των Ληναίων (416 π.Χ.). Ο Αριστοφάνης τον σατιρίζει στις Θεσμοφοριάζουσες. Ήταν εύπορος και φίλος της ευζωίας, σύγχρονος με τον Ευριπίδη. Δάσκαλος του ήταν ο Πρόδικος και τον Γοργία τον είχε ως πρότυπο. Στο έργο του Πλάτωνα παρατηρούμε επίσης πως είχε έναν εραστή, τον Παυσανία. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε προσκεκλημένος στην αυλή του βασιλιά της Μακεδονίας Αρχελάου, στην Πέλλα της Μακεδονίας.

Έργα
----

Ο Αγάθων καινοτόμησε στα χορικά κάνοντάς τα εμβόλιμα, δηλαδή χωρίς συνάφεια με την υπόθεση του δράματος (γεγονός για το οποίο τον κατακρίνει ο Αριστοτέλης στην Ποιητική). Επίσης καινοτόμησε και στη μουσική των τραγωδιών.

Από τις τραγωδίες του μας είναι γνωστές οι: *Ανθεύς*, *Θυέστης*, *Μυσοί* και *Τήλεφος*.

Σήμερα σώζονται λίγα αποσπάσματα από τους στίχους του, που έχουν εκδοθεί από τον Νάουκ (Johann August Nauck) στο *Tragicorum Graecorum Fragmenta* (Λειψία 1856).

Αναφορές
--------

1. 1 2  Andrew Bell: «Agathon». (Βρετανικά αγγλικά) *Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα*. Encyclopædia Britannica Inc.. 1768.
2. ↑  Χένρι Λίντελ, Ρόμπερτ Σκοτ, Χένρυ Στιούαρτ Τζόουνς: «A Greek-English Lexicon». (Αγγλικά) *Μεγάλο λεξικό της ελληνικής γλώσσας*. Oxford University Press. 1819.
3. ↑  «Library of the World's Best Literature». *Library of the World's Best Literature*. 1897.
4. ↑  Αριστοφάνης, *Θεσμοφοριάζουσαι*, 59, 106.
5. ↑  Aristoteles et Corpus Aristotelicum Phil. Poetica (Ποιητική), Bekker, σελ. 1456a, γραμμή 29: τοῖς δὲ λοιποῖς τὰ ᾀδόμενα οὐδὲν μᾶλλον τοῦ μύθου ἢ ἄλλης τραγῳδίας ἐστίν· διὸ ἐμβόλιμα ᾄδουσιν πρώτου ἄρξαντος Ἀγάθωνος τοῦ τοιούτου.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 35250026
* ISNI: 0000 0000 0979 5867
* GND: 118647253
* SUDOC: 176606122
* BNF: cb12353324j (data)
* NKC: ola2002142191

 |

 |
Ο **Γρασούλφος Β΄** (άκμασε π. 617 - π. 651) από τον Οίκο των Γκαουζιδών ήταν δούκας του Φρίουλι.

Ο σταυρός του Γισούλφου Α΄ δούκα του Φρίουλι, πατέρα τού Γρασούλφου Β΄.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Γισούλφου Α΄ δούκα του Φρίουλι. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Γισούλφος Β΄ δούκας του Φρίουλι.

Το 616/617 οι ανιψιοί του Τάσσο και Κάκκο, γιοί και από κοινού διάδοχοι του αδελφού του, σκοτώθηκαν στο Οντέρτσο. Τότε ο Γρασούλφος Β΄ έγινε δούκας του Φρίουλι. Οι δύο άλλοι γιοί του αδελφού του, ο Ραδοάλδος και ο Γριοάλδος, είχαν φύγει από το Φρίουλι, διότι δεν ήθελαν να ζουν κάτω από τον Γρασούλφο Β΄, και πήγαν στο δουκάτο του Μπενεβέντο. 

Δεν γνωρίζουμε κάτι άλλο για τον Γρασούλφο Β΄. Απεβίωσε στο Τσιβιντάλε.

Πηγές
-----

* Paul the Deacon. Historia Langobardorum. Available at Northvegr.

Αναφορές
--------

1. ↑  books.google.co.uk/books?id=FzxYAAAAYAAJ&pg=PA209&dq=grasulf+friuli+651.
2. ↑  «Allgemeine Encyclopädie der Wissenschaften und Künste» (Γερμανικά) Λειψία.
Η **Καλαμπάρι** είναι γλώσσα Ιτζάου της Νιγηρίας που ομιλείται στις πολιτείες Μπαγιέλσα και Ρίβερς. Οι τρεις διάλεκτοι στις οποίες διακρίνεται είναι αμοιβαία κατανοητές. Η διάλεκτος Καλαμπάρι (τα ίδια τα Καλαμπάρι) είναι μία από τις καλύτερα τεκμηριωμένες ποικιλίες των Ιτζάου, και ως εκ τούτου είναι συχνά χρησιμοποιείται ως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα των γλωσσών Ιτζάου στη γλωσσική βιβλιογραφία.

Το 2005 η γλώσσα ομιλούταν από 258.000 ανθρώπους, και απειλούταν με εξαφάνιση, κυρίως λόγω της μαζικής μετεγκατάστασης που λάμβανε χώρα στην περιοχή λόγω της ανάπτυξης της Νιγηριακής βιομηχανίας πετρελαίου στη περιοχή του Πορτ Χάρκουρτ."

Η γλώσσα Καλαμπάρι έγινε η βάση της Μπερμπίς, μια Κρεολική Ολλανδική γλώσσα που ομιλείται στην Ανατολική Γουιάνα.

Μερικές λέξεις της γλώσσας Καλαμπάρι έχουν προταθεί για χρήση σε μερικούς σχετικούς τεχνολογικούς όρους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Kalahari Bibi: Introducing The Kalabari Language». Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2013.
2. ↑  «2006 Funded Projects». *Endangered Language Fund*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Αυγούστου 2013. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2013.
3. ↑  «Ijoid languages». *Encyclopædia Britannica*.. Ανακτήθηκε στις 2013-06-15.
4. ↑  Iyalla-Amadi, Priye E. (March 2012). «Lexicological Development of Kalabari Language in the Age of Technology: A Comparative Study of French and Kalabari». *The Journal of Pan African Studies* **5** (1): 154–163.. Ανακτήθηκε στις 2013-06-15.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Kalabari - English Dictionary
* Braide, Pastor Daiwari. *Kalabari Children's Dictionary*. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2013.
* «Kalahari Bibi: Introducing The Kalabari Language». Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2013.
* «Ijaw: Okrika language - Audio Bible stories and lessons». *Global Recordings Network*. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2013.
Ο **Ορέλ Μανγκά** (γεν. 24 Ιουλίου 1992 στο Παρίσι) είναι Γάλλος αθλητής του στίβου, που ειδικεύεται στα ψηλά εμπόδια, δηλαδή στα 60 και 110 μέτρα με εμπόδια.

Κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2018, στα 60 μέτρα με εμπόδια, με επίδοση 7.54 δευτερόλεπτα.

Ήταν 7ος στον τελικό των 110 μέτρων μετ' εμποδίων στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018.

Κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στα 60 μέτρα με εμπόδια στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2019 με επίδοση 7.63.

Ατομικά ρεκόρ
-------------

* 110 μέτρα εμπόδια – 13.33 (+1.7 μ/δ, Ανζέ 2016)
* 60 μέτρα εμπόδια – 7.53 (Μπορντό 2017)

Παραπομπές
----------

1. ↑  O Ορέλ Μανγκά στην World Athletics
2. ↑  «Προφίλ στο All-Athletics». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2019.
H **Αγάθη**, βουλγαρ.: Агата (άκμασε τέλος 10ου αι.) από τον Οίκο του Χρυσέλιου ήταν ευγενούς Ρωμαϊκής (Ελληνικής) καταγωγής, που με τον γάμο της έγινε τσαρίνα της Βουλγαρίας.

Βιογραφία
---------

Σύμφωνα με τη μεταγενέστερη "Ιστορία" του Ρωμαίου χρονικογράφου του 11ου αι. Ιωάννη Σκυλίτζη, η Αγάθη ήταν αιχμάλωτη από τη Λάρισσα και κόρη του αξιωματούχου του Δυρραχίου Ιωάννη Χρυσέλιου. 

Ο Σκυλίτζης αναφέρεται εκτενώς σε αυτήν ως μητέρα του Γαβριήλ Ρωμανού, διαδόχου του Σαμουήλ, που μάλλον σημαίνει ότι ήταν σύζυγος του Σαμουήλ. Από την άλλη μεριά ο Σκυλίτζης αναφέρει μετά ότι ο Γαβριήλ Ρωμανός πήρε επίσης μία όμορφη αιχμάλωτη, την Ειρήνη από τη Λάρισσα ως σύζυγό του. Σύμφωνα με τους εκδότες της *Προσωπογραφίας της Μεσο-Βυζαντινής Περιόδου*, η καταγωγή της Αγάθης φαίνεται να προέρχεται από σύγχυση μεταγενέστερου αντιγραφέα και η αληθινή καταγωγή της να μην είναι από τη Λάρισσα, αλλά από το Δυρράχιο. Σύμφωνα με το ίδιο έργο, είναι πιθανό να απεβίωσε περί το 998, όταν ο πατέρας της παρέδωσε το Δυρράχιο στον Βασίλειο Β΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

### Στη Λογοτεχνία

Η Αγάθη είναι μία από τις κεντρικές ηρωίδες του Ντιμιτάρ Τάλεβ στο μυθιστόρημά του *Σαμουήλ*.

Βιογραφία
---------

Παντρεύτηκε τον Σαμουήλ της Βουλγαρίας, από τη Δυναστεία Κομητόπουλων, και είχε τέκνα:

* Γαβριήλ Ρωμανός ή Γαβριήλ Ραντομίρ , άκμασε 1014-1015, τσάρος της Βουλγαρίας.
* Μιροσλάβα άκμασε τέλη 10ου αι. *πατρικία ζωστή* (κυρία των τιμών). Παντρεύτηκε τον Ασώτιο Ταρωνίτη κυβερνήτη του Δυρραχίου, μάγιστρο.
* δύο ακόμη κόρες, αναφέρονται το 1018.

Για τον Σαμουήλ αναφέρεται ότι είχε ακόμη έναν (νόθο) γιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  p67187.htm#i671865. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* Lilie, Ralph-Johannes; Ludwig, Claudia; Pratsch, Thomas; Zielke, Beate (2013). Prosopographie der mittelbyzantinischen Zeit Online. Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften. Nach Vorarbeiten F. Winkelmanns erstellt (in German). Berlin and Boston: De Gruyter.
Συντεταγμένες: 35°41′N 0°38′W﻿ / ﻿35.683°N 0.633°W﻿ / 35.683; -0.633

Το κάστρο της Σάντα Κρούθ και το Οράν
To **Οράν** (αραβικά: وهران) είναι λιμάνι στη Μεσόγειο στις ακτές της Αλγερίας και δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας μετά την πρωτεύουσα Αλγέρι. Σύμφωνα με στοιχεία του 2011, το Οράν έχει 671.576 κατοίκους, ενώ η μητροπολιτική περιοχή έχει 1.619.940 κατοίκους. Απέχει 430 χιλιόμετρα από το Αλγέρι. Ένας χείμαρρος χωρίζει το Οράν σε νέα και παλιά πόλη. Η πόλη στα αραβικά ονομάζεται Ουαχράν, και το Οράν είναι η μεταγραφή του ονόματος στα γαλλικά, και το όνομά της σημαίνει δύο λιοντάρια. Τα λιοντάρια είναι σύμβολο της πόλης και δύο γιγάντια αγάλματα βρίσκονται στην είσοδο του δημαρχείου του Οράν.

Ιστορία
-------

Η περιοχή κατοικείται από την προϊστορία, αλλά η σημερινή πόλη θεωρείται ότι ιδρύθηκε το 10ο αιώνα μ.Χ. από Μαυριτανούς Ανδαλουσιανούς εμπόρους σαν βάση για το εμπόριο με τη βόρεια Αφρική. Η πόλη άκμασε λόγω του εμπορίου, ενώ στο τέλος του 15ου αιώνα δέχτηκε τους Μαυριτανούς και εκδιώχθηκαν από την Ισπανία. Το 1509, το Οράν κατακτήθηκε από τους Ισπανούς οι οποίοι την οχύρωσαν. Οι Ισπανοί είχαν την πόλη στη κατοχή μέχρι το 1708 όταν κατελήφθη από τους Οθωμανούς. Οι Ισπανοί ανέκτησαν το Οράν το 1732, μέχρι που το εγκατέλειψαν μετά από ένα σεισμό το 1790 και το 1792 πέρασε στην κατοχή των Οθωμανών. Το 1831 το κατέλαβαν οι Γάλλοι και μετέτρεψαν το γειτονικό Μερς Ελ Κεμπίρ σε ναυτική βάση. Στις 3 Ιουλίου 1940 οι Βρετανοί βύθισαν μεγάλο μέρος του γαλλικού στόλου για να μην πέσει στα χέρια των Γερμανών. Πέρασε ξανά στην κατοχή των Συμμάχων τον Νοέμβριο του 1942. Το Οράν είχε μεγαλύτερο ποσοστό Ευρωπαίων από ότι οποιαδήποτε άλλη πόλη της Βόρειας Αφρικής και υπήρχαν τριβές ανάμεσα σε Γάλλους και Άραβες. Οι περισσότεροι Γάλλοι έφυγαν μετά την ανεξαρτητοποίηση της Αλγερίας το 1962.

Σύγχρονη πόλη
-------------

Σήμερα το Οράν είναι το δεύτερο μεγαλύτερο λιμάνι της Αλγερίας μετά το Αλγέρι, από όπου μεταφέρονται σιτάρι, κρασί, λαχανικά, κρέας, μαλλί, τσιγάρα και μεταλλεύματα σιδήρου. Είναι εμπορικό, οικονομικό και βιομηχανικό κέντρο της δυτικής Αλγερίας. Το λιμάνι συνδέεται ακτοπλοϊκά με το Αλικάντε, τη Βαρκελώνη και τη Μασσαλία. Αξιοθέατα της πόλης είναι το Μεγάλο Τζαμί, ανοικτό για το κοινό, και ο Καθεδρικός της Σακρ-Κερ, που σήμερα είναι βιβλιοθήκη. Διάσημοι άνθρωποι από το Οράν είναι ο Αλμπέρ Καμύ και ο Υβ Σαιν Λωράν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 5297. Ανακτήθηκε στις 6  Αυγούστου 2018.
2. ↑  Population Αρχειοθετήθηκε 2012-09-16 στο Wayback Machine. Annuaire Statistique 2010, dpat-oran.dz. Ανακτήθηκε την 2η Οκτωβρίου 2013
3. 1 2  About Oran Αρχειοθετήθηκε 2008-01-29 στο Wayback Machine.—from the city's website.
4. ↑  Oran (Algeria) *Encyclopædia Britannica*. Ανακτήθηκε 2 Οκτωβρίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Οράν** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 157109290
* LCCN: n80145196
* GND: 4268463-8
* SUDOC: 027284107
* NKC: ge1082351

 |

 |
Ο **Νώε** (εβραϊκά **נוֹחַ**, αραβικά **نوح**) ήταν ο δέκατος και τελευταίος πριν τον κατακλυσμό πατριάρχης των Εβραίων.

Η καταγωγή του και ο βίος του αναφέρονται στο πρώτο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης, τη *Γένεση*. Σύμφωνα με αυτό, ο Νώε ήταν γιος του Λάμεχ και εγγονός του Μαθουσάλα (ε΄ 22-32). Ως ο μοναδικός δίκαιος και ευσεβής άνθρωπος της εποχής του, ο Νώε κατασκεύασε με υπόδειξη του Θεού τη γνωστή ως Κιβωτό του Νώε, μέσα στην οποία διασώθηκε από τον κατακλυσμό, που επέφερε ο Θεός για να τιμωρήσει το ανθρώπινο γένος. Μαζί του διασώθηκαν τα μέλη της οικογένειάς του και από ένα ζευγάρι από κάθε είδος ζώου που υπήρχε πάνω στη Γη. Μόλις σταμάτησε ο κατακλυσμός και η κιβωτός του προσάραξε στην κορυφή του όρους Αραράτ, ο Νώε βγήκε και προσέφερε θυσία ευχαριστίας στον Θεό, αφού έχτισε βωμό. Πρόκειται για τον πρώτο βωμό που αναφέρεται στη Βίβλο. Από τους τρεις γιους του Νώε, τον Σημ, τον Χαμ και τον Ιάφεθ κατάγονται σύμφωνα με τη Βίβλο όλοι οι σημερινοί λαοί της Γης: Από τον Σημ κατάγονται οι σημ-ίτες (Άραβες, Εβραίοι, κλπ.), από τον Ιάφεθ οι Ινδοευρωπαίοι («Άριοι») και από τον Χαμ οι μαύροι κάτοικοι της Αφρικής.

Εκτός από την ιστορία με τον κατακλυσμό, ο Νώε αναφέρεται και ως ο πρώτος αγρότης και πρώτος καλλιεργητής της αμπέλου. Μεθυσμένος αφού ήπιε το κρασί της, αποκοιμήθηκε γυμνός μέσα στη σκηνή του. Ο Χαμ τον είδε γυμνό και ειδοποίησε τους αδελφούς του, οι οποίοι τον κάλυψαν ενώ απέστρεφαν το βλέμμα τους. Εκείνη τη στιγμή ο Νώε ξύπνησε και καταράστηκε τον γιο του Χαμ, τον Χαναάν, με αιώνια δουλεία, ενώ έδωσε την ευλογία του στους Σημ και Ιάφεθ (*Γένεσις* θ΄ 20-27). Αυτή η βιβλική αναφορά χρησιμοποιήθηκε στη χριστιανική εποχή, τον 18ο και 19ο αιώνα στην Αμερική, για να δικαιολογήσει τον θεσμό της δουλείας ειδικά ως προς τους μαύρους, δίνοντάς του μια «βιβλική έγκριση». Μέχρι και το 1964, ο γερουσιαστής Ρόμπερτ Μπερντ της Δυτικής Βιρτζίνια διάβασε το απόσπασμα της ιστορίας του Νώε (υπάρχει στα πρακτικά) στη Γερουσία των ΗΠΑ ως δικαιολόγηση της στάσεώς του ενάντια στην Πράξη των Πολιτικών Δικαιωμάτων του 1964 (Civil Rights Act), καταλήγοντας: «Ο Νώε έκρινε αρμόζον να προβεί σε διακρίσεις κατά των φυλετικών απογόνων του Χαμ.»

Μετά τη σωτηρία του από τον κατακλυσμό, ο Νώε έζησε άλλα 350 χρόνια, και συνολικά απεβίωσε σε ηλικία 950 ετών. Ο Νώε είναι άγιος και της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ως «Νώε ο δίκαιος» και η μνήμη του εορτάζεται την Κυριακή των Προπατόρων, αφού ως πρόγονος όλων των ανθρώπων μετά τον κατακλυσμό ήταν και προπάτορας του Ιησού Χριστού.

Δείτε επίσης
------------

* *Γένεσις*
* Κατακλυσμός του Νώε

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Genesis» (Εβραϊκά της Βίβλου)
2. ↑  (Αρχαία αγγλική γλώσσα) *Αγγλοσαξωνικό χρονικό*.
3. ↑  «Genesis» (Εβραϊκά της Βίβλου)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Noah (Biblical figure) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 11187922
* LCCN: n82052547
* ISNI: 0000 0004 5875 6628
* GND: 118641328
* BNF: cb119840652 (data)
* NKC: jo20181004055

 |

 |
Η **Αθηνά Αλεξάκη** γεννήθηκε στην Αμμόχωστο Κύπρου το 1941 και απεβίωσε στην Αθήνα το 2009.

Ήταν διπλωματική υπάλληλος της Κυπριακής Δημοκρατίας και υπηρέτησε σε διάφορες θέσεις της Κυπριακής Πρεσβείας στην Αθήνα. Κατά το διάστημα του απελευθερωτικού αγώνα της Κύπρου 1955-59 υπήρξε ενεργό μέλος της ΑΛΚΙΜΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ Ε.Ο.Κ.Α.. Κατά τη διάρκεια της επτάχρονης δικτατορίας συνεργάστηκε με την Ομάδα του Αλέκου Παναγούλη. Συγκεκριμένα σαν υπάλληλος της Κυπριακής Πρεσβείας είχε αποστολή να ανοίγει κάθε βδομάδα τον διπλωματικό σάκο που ερχόταν από την Κύπρο και να παραδίδει τα δέματα που είχαν εκρηκτικά στον εκπρόσωπο του Αλέκου Παναγούλη, ένα δέμα κάθε βδομάδα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εφημερίδα *Πατρίς*
2. ↑  «Εις Μνήμην - Στρατηγός: Γιάννης Αλεξάκης 1938 - 14/12/2015 Αθηνά (Νένα) Αλεξάκη: Σύζυγος 1941 - 14/1/2009». *www.patris.gr*. Ανακτήθηκε στις 24 Απριλίου 2016. [*νεκρός σύνδεσμος*]

Πηγές
-----

*ΚΡΗΤΙΚΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ*, έτος 2013, τόμος 15 (σσ. 294-309), Έκδοση του Λογοτεχνικού Συνδέσμου Ηρακλείου Κρήτης
Η **Ασοσιατσιόνε Κάλτσιο Ίσολα Λίρι** είναι ιταλικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την Ίσολα ντελ Λίρι στο Λάτιο. Αυτό τον καιρό αγωνίζεται στην Σέριε Δ.

Ιστορία
-------

Η ομάδα ιδρύθηκε το 1925.

### Λέγκα Προ Σεκόντα Ντιβιζιόνε

Στις 30 Μαρτίου 2008, η Ίσολα Λίρι εξασφάλισε μαθηματικά τον τίτλο της πρωταθλήτριας του Ομίλου Ζ της Σέριε Δ, με αποτέλεσμα να πάρει την άνοδο για την Λέγκα Προ Σεκόντα Ντιβιζιόνε και εξασφαλίζονατς για πρώτη φορά στην ιστορία της την παρουσία της σε επαγγελματική κατηγορία για την σεζόν 2008–09.

Την σεζόν 2011-12, η ομάδα υποβιβάστηκε από την Λέγκα Προ Σεκόντα Ντιβιζιόνε Β στην Σέριε Δ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Nocerina, ok nel derby. Siracusa ko» (στα Italian). Corriere dello Sport. 30 Μαρτίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2008. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)

Εξωτερικός Σύνδεσμος
--------------------

* (Ιταλικά) OΕπίσημη Ιστοσελίδα

  

  

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Αυτό το λήμμα σχετικά με το **ιταλικό** ποδόσφαιρο χρειάζεται επέκταση. Βοηθήστε τη Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το!*. |
Ένας Γενιτσάρ Αγάς
Ο **αγάς** ήταν τίτλος αξιωματούχου στην Οθωμανική Αυτοκρατορία που δήλωνε άρχοντα, διοικητή. Στην οθωμανική τουρκική γλώσσα η λέξη (agha ή ağa), περσικής προέλευσης (Āġā) σημαίνει κύριος, πάτρωνας, αρχηγός, σεβαστός, διοικητής, ενώ σπανιότερα χρησιμοποιείται και με την έννοια του ιδιοκτήτη γης. Στη νεοελληνική δημώδη γλώσσα φέρεται ως χαρακτηρισμός ανθρώπου τυραννικού ή δεσποτικού, καθώς επίσης και για εκείνον που ζει με αρκετή οικονομική άνεση.

Αρχικά ο τίτλος του Αγά δίνονταν τόσο σε πολιτικούς όσο και σε στρατιωτικούς αξιωματούχους της Αυτοκρατορίας. Ανάλογα δε του αντικειμένου διοίκησης λάμβαναν και ιδιαίτερο όνομα, όπως Χασεκή Αγάς (αρχιφύλακας), χαζνεντάρ αγάς (προϊστάμενος του θησαυροφυλακίου), κιζλάρ αγάς (διοικητής των ευνούχων των ανακτόρων), αγάς των γενιτσάρων (διοικητής τμήματος των Γενιτσάρων), γερλή αγάς (διοικητής των Γερλήδων) και δερβέν αγάς (διοικητής φύλαξης περασμάτων, «δερβενίων»).

Βαθμιαία ο τίτλος αυτός άρχισε να χάνει την αρχική του σημασία. Μετά το διωγμό των Γενιτσάρων από τον σουλτάνο Μαχμούτ Β΄, επικράτησε να δίνεται περισσότερο σε αγράμματους διοικητές σε αντιδιαστολή με τους μορφωμένους άρχοντες και διοικητές που λάμβαναν τον τίτλο του εφέντη.

Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας για τους Έλληνες ο τίτλος αυτός ταυτίστηκε με την έννοια του εξουσιαστή που όφειλαν να τον υπακούν και να εκτελούν τις εντολές του. Παρατηρήθηκε όμως πολλές φορές και Έλληνες που λάμβαναν τον τίτλο αυτόν να συνδέεται το όνομά τους με τον τίτλο όπως π.χ. Δημήτραγας, Θανάσαγας, Μανούσαγας κ.λπ.

Σήμερα, στην Τουρκία, ο τίτλος αγάς χρησιμοποιείται ως ευγενής προσφώνηση, αντίστοιχα με το κύριος, που όμως δεν προηγείται αλλά έπεται του ονόματος π.χ. Αχμέτ αγάς=κύριος Αχμέτ, Μποράν αγάς=κύριος Μποράν και Φιρούζ αγάς=κύριος Φιρούζ.

Λαογραφία
---------

Στα ελληνικά τραγούδια τόσο στα παραδοσιακά όσο και σε λαϊκά ο τίτλος του Αγά απαντάται πολλές φορές και μάλιστα σε όλες τις κατ΄ έκφραση και ιστορικές αποδόσεις. Χαρακτηριστικότερα αυτών είναι:

1. Το γνωστό παραδοσιακό τραγούδι «Ο Μενούσης, ο Μπερμπίλης κι ο Ρεσούλ Αγάς»,
2. Το γνωστό επίσης λαϊκό: *άντε το μωρό, μωρό μου κάνει νάνι,/ μοιάζει σαν Αγάς, επάνω στο ντιβάνι*
3. Το παραδοσιακό κρητικό: «Μαζλούμ Αγάς» που πρόκειται για μπαλουξή ή μπουλουξή που ήταν Γερλή Αγάς στη Κρήτη,
4. Το πολύ γνωστό λαϊκό «Σεράχ» όπου αφού άστραψε το σπαθί του καβαλάρη και σπαράξαν τα κορμιά και ακολούθησε η απαγωγή της με φωνές Αλλάχ, Αλλάχ:

*Κλαίνε στα χαρέμια οι σκλάβες*
*Τρέμουν την οργή του Πασά*
*Κλαίνε στο σεράι οι* Αγάδες
*Που ποθούσαν της Σεράχ την ομορφιά!*

Δείτε επίσης
------------

* Αγά Χαν

Παραπομπές
----------

1. ↑  [ Λιακόπουλος Κ. Γεώργιος, Οθωμανικές Επιγραφές της Μεσσηνίας, *Πελοποννησιακά,* Παράρτημα 31, 2014 σσ. 475-498, επιγραφή υπ' αρ. 4.
2. 1 2  Encyclopedia of Islam, σελ. 245-6

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica, τομ. 1ος, σελ. 178.
* Bosworth, C.E, Van Donel, E. Heinrichs, W.P. Pellat, Ch. (1991). The Encyclopedia of Islam, Vol. 1, E.J. Brill, Leiden
Η **Κρυτς** είναι γλώσσα Σαμούρ της Βορειοανατολικής Καυκάσιας οικογένειας γλωσσών που ομιλούνται σε μέρη της επαρχίας Κούμπα του Αζερμπαϊτζάν από 6.000 άτομα το 1975. Οι διάλεκτοι είναι οι Κριτς, Τζεκ, Χαπούτ, Γιεργκιούντζ και Αλίκ οι οποίες διαφέρουν αρκετά και θα μπορούσαν να θεωρηθούν όλες ως ξεχωριστές γλώσσες.

Η Κριτς είναι γλώσσα υπό εξαφάνιση ως "σοβαρά απειλούμενη" από το Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Γλωσσών της Ουνέσκο.

Βιβλιογραφία
------------

* Authier, Gilles. 2009. Grammaire kryz. Παρίσι: Peeters.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ethnologue entry for Kryts
2. ↑  Published in: Encyclopedia of the world’s endangered languages. Edited by Christopher Moseley. London & New York: Routledge, 2007. 211–280.
3. ↑  «The sociolinguistic situation of the Kryz in Azerbaijan» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 13 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2018.
4. ↑  UNESCO Interactive Atlas of the World’s Languages in Danger Σφάλμα στο πρότυπο webarchive: Ελέγξτε την τιμή `|url=`. Empty.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Kryts basic lexicon at the Global Lexicostatistical Database
Ο **Αγέλαος** (*Ἀγέλαος*), από τη Ναύπακτο, ήταν στρατηγός της Αιτωλικής Συμπολιτείας και θεωρούταν μία από τις σπουδαιότερες προσωπικότητες της εποχής του. Ιδιαίτερα γνωστός είναι για τον αγώνα του για ειρήνη στη Ναύπακτο και την προσπάθειά του όλοι οι Έλληνες να ζήσουν αδελφικά.

Αν και είναι γνωστότερος ως στρατηγός, λέγεται πως οι ικανότητες του στη διπλωματία ήταν υψηλότερες, καθώς πέτυχε να συνάψει συνθήκη ειρήνης και συμμαχίας με τον Σκερδελαΐδα, τον τότε βασιλιά των Ιλλυριών, το 220 π.Χ.. Επιτυχία σημείωσε το 217 π.Χ. ανάμεσα στη Ναύπακτο και τους Έλληνες. Όραμα του Αγελάου που δε διήρκεσε για πολύ καιρό.[*ασαφές*] Ο Πολύβιος κάνει κατανοητό το πώς ο Αγέλαος πάλεψε για αυτό στο συνέδριο των Ελλήνων που έγινε στη Ναύπακτο. Τους έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για την ανερχόμενη δύναμη, που γεννιέται στη Ρώμη, ενώ επίσης προσπάθησε να συμφιλιώσει Φίλιππο Ε' της Μακεδονίας με τους Αιτωλούς.

> *«Αυτή μπορεί να γίνει αργότερα, όταν δεν θα υπάρχει εξωτερικός κίνδυνος. Γιατί, αν τα νέφη που υπάρχουν στη Δύση, έρθουν στην Ελλάδα, δεν θα υπάρχει η δυνατότητα να διαπληκτίζονται ή να συμβιβάζονται, αλλά (οι Έλληνες) θα παρακαλούν τους θεούς να γίνουν πάλι ελεύθεροι, θα είναι όμως πολύ αργά...»*
> 
> 

Ως στρατηγός (217-216), κατάφερε να μετριάσει τις πολεμικές διαθέσεις των αντιπάλων, άλλα όχι για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Λόγος του Αγελάου
-----------------

Ακολουθεί περιληπτική απόδοση στα νέα ελληνικά του λόγου του Αγελάου:

>  *«Ποτέ δεν πρέπει οι Έλληνες να πολεμούν μεταξύ τους. Αν οι Έλληνες ομονοήσουν, θα μπορούν να δώσουν τα χέρια, όπως αυτοί που προσπαθούν να περάσουν ένα ποτάμι, και θα αποκρούσουν τους εχθρούς. Αν αυτό δεν το κάνουν, ας κοιτάξουν προς τη Δύση, να δουν το μέγεθος των στρατών και του πολέμου, που γίνεται εκεί. Και είναι ολοφάνερο σε κάποιον που ασχολείται πολύ λίγο με την πολιτική, ότι είτε κερδίσουν οι Καρχηδόνιοι, είτε οι Ρωμαίοι, ο νικητής θα στραφεί κατά της Ελλάδας. Την μεγαλύτερη ευθύνη φέρει ο Φίλιππος, που πρέπει να σταματήσει να φθείρει τις δυνάμεις των Ελλήνων πολεμώντας εναντίον τους, αλλά να φροντίζει για όλους, σαν να είναι δική του όλη η Ελλάδα. Έτσι θα κερδίσει την εμπιστοσύνη και την υποστήριξη όλων, και θα διστάσει κάποιος να επιτεθεί στην Ελλάδα, όταν γνωρίζει ότι όλοι είναι με το μέρος του».*
> 
>

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  
Νέα Δομή (1997). «τόμος 1». *Αγέλαος*. Τεγοπουλου - Μανιατεα. σελ. 88.
2. ↑  Βασική Παγκόσμιος Εγκυκλοπαίδεια (1967). «τόμος 1». *Αγέλαος*. Χάρης Πάτσης. σελ. 183.
3. ↑  
Νεώτερον Εγκυκλοπαιδεικόν Λεξικόν (1975). «τόμος Ι». *Αγέλαος*. ΗΛΙΟΣ. σελ. 277.
4. ↑  Η Αιτωλική Συμπολιτεία. «Αίας ο Λοκρός». Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2015.
Ο **Ορέστης Γιάκας** είναι Έλληνας αρχιτέκτονας, πολεοδόμος και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και στο Πανεπιστήμιο Μελβούρνης. Το 1972 αναγορεύθηκε διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Υπήρξε συνεργάτης του Γραφείου Δοξιάδη και επικεφαλής του Γραφείου Δοξιάδη στο Πακιστάν κατά την περίοδο του σχεδιασμού της πρωτεύουσας της χώρας. Μετά την αποχώρησή του από το Γραφείο Δοξιάδη ίδρυσε δική του συμβουλευτική εταιρεία με έδρα την Ελβετία.

Κατά τη διάρκεια της Χούντας των Συνταγματαρχών διετέλεσε Υπουργός Ναυτιλίας – Μεταφορών και Επικοινωνιών (1971 - 1972, 1973) και αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών (1972 - 1973) στην κυβέρνηση Παπαδόπουλου καθώς και υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών (1973) στην κυβέρνηση Μαρκεζίνη.

Το 2001 εξέδωσε το βιβλίο με τίτλο "Islamabad, the birth of a capital" (Oxford University Press).

Αναφορές
--------

1. ↑  Επιμέλεια: Mark Swenarton, Igea Troiani, Helena Webster, *The Politics of Making*, σελ. 73
2. ↑  κυβέρνηση Παπαδόπουλου, από την γενική γραμματεία κυβερνήσεως
3. ↑  κυβέρνηση Μαρκεζίνη, από την γενική γραμματεία κυβερνήσεως
4. ↑  Islamabad, the birth of a capital
Το **Γιαχνί** (Τουρκικά: yahni), γνωστό και ως **γιάχνια** ( βουλγαρικά: яхния‎, σλαβομακεδονικά: јанија‎), ή **γιάχνι** ( αραβικά: يخني‎, ούρντου: یخنی‎ περσικά: یخنی‎, Χίντι: यख़नी) είναι κατηγορία εδεσμάτων που προέρχονται από την Ασία. Το γιαχνί χρησιμοποιείται σε πολλές εθνικές κουζίνες της Νότιας Ασίας. Αργότερα εισήχθη σε αρκετές χώρες στα Βαλκάνια.

Στο Πακιστάν και την Ινδία, το γιαχνί χρησιμοποιείται ως ζωμός. Είναι συχνά η βάση για πολλά τρόφιμα, όπως το πιλάφι (πουλάο), οι σορμπάδες και οι σούπες.

Στο Μπαγκλαντές, το αχνί είναι μεικτό πιάτο ρυζιού. Είναι μια τοπική παραλλαγή των γνωστών πιάτων μπιριάνι και πολάο.

Στην αραβική, ελληνική, παλαιστινιακή και τουρκική κουζίνα το γιαχνί είναι ένα στιφάδο κρέατος, ψαριού ή λαχανικών με βάση κρεμμυδιού με ντομάτες και ελαιόλαδο. Στη βουλγαρική κουζίνα χρησιμοποιείται ηλιέλαιο.

Στη ρουμανική κουζίνα, ο όρος ιάχνιε ντε φασόλε (iahnie de fasole) αναφέρεται σε ένα είδος ψημένων φασολιών, τα οποία συχνά μαγειρεύονται ή σερβίρονται με καπνιστό κρέας και λουκάνικα.

Φωτοθήκη
--------

* Πιάτο με ελληνικά φαγητά: γιαχνί στο άνω κεντρο με χοιρινό σουβλάκι κάτω, μουσακά (κάτω αριστερά) και πιλάφι ρυζιού (κάτω δεξιά).Πιάτο με ελληνικά φαγητά: γιαχνί στο άνω κεντρο με χοιρινό σουβλάκι κάτω, μουσακά (κάτω αριστερά) και πιλάφι ρυζιού (κάτω δεξιά).
* Γιάχνια με πατάτεςΓιάχνια με πατάτες
* Μοσχαρίσιο γιαχνί.Μοσχαρίσιο γιαχνί.
* Τούρκικο γιαχνί.Τούρκικο γιαχνί.
* Ρουμάνικο γιαχνί με λουκάνικα.Ρουμάνικο γιαχνί με λουκάνικα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Alan Davidson (11 Αυγούστου 2014). *The Oxford Companion to Food*. Oxford University Press. σελίδες 117–. ISBN 978-0-19-967733-7.
Τα σωμάτια με το όνομα Ξ είναι δύο: το Ξ0 και το Ξ-. Είναι ασταθή και βραχύβια σωμάτια (έχουν πολύ μικρό χρόνο ημιζωής) που παράγονται μέσα στους επιταχυντές σωματιδίων και ανιχνεύονται από τα προϊόντα της διάσπασής τους. Κατατάσσονται στα:

* βαρυόνια δηλαδή στα σωμάτια που αποτελούνται από κουάρκ.
* αδρόνια δηλαδή στα σωμάτια που αποτελούνται από τρία κουάρκ.
* υπερόνια δηλαδή στα αδρόνια που έχουν μάζα μεγαλύτερη από το πρωτόνιο και το νετρόνιο.
* φερμιόνια όπως όλα τα βαρυόνια που έχουν ημιακέραιο σπιν, τα Ξ σωμάτια έχουν σπίν 1/2.

Ξ0
--

Αποτελείται από ένα κουάρκ «επάνω» (up - u) και δύο κουάρκ «παράξενο» (strange - s), έχει δηλαδή τη μορφή:

Ξ0 = (*u s s*)
Από τη δομή του προκύπτει ότι έχει μηδενικό ηλεκτρικό φορτίο και η μάζα του μετρήθηκε περίπου στα 1,315 GeV/c2. Έχει χρόνο υποδιπλασιασμού 2,9Χ10-10 sec και διασπάται σε ένα Λ0 υπερόνιο και ένα π0 μεσόνιο, το οποίο κατόπιν εξαϋλώνεται για να παράγει δύο φωτόνια γ.

Ξ-
--

Αποτελείται από ένα κουάρκ «κάτω» (down - d) και δύο κουάρκ «παράξενο» (strange - s), έχει δηλαδή τη μορφή:

Ξ- = (*d s s*)
Από τη δομή του προκύπτει ότι έχει το στοιχειώδες ηλεκτρικό φορτίο (-e) και η μάζα του μετρήθηκε περίπου στα 1,321 GeV/c2. Έχει χρόνο υποδιπλασιασμού 1,6Χ10-10 sec και διασπάται σε ένα Λ0 υπερόνιο και ένα π- μεσόνιο.
Ο **Αβραάμ Μπερ Λέμπενσον** (1794 - 1878) ήταν Εβραίος λόγιος ταλμουδιστής και ποιητής.

Γεννήθηκε στη Βίλνα της Λιθουανίας ένα χρόνο πριν την εισβολή της Ρωσίας. Το πραγματικό του όνομα ήταν Αδάμ Κοέν (στην εβραϊκή: אד"ם הכהן). Αρχικά υπήρξε έμπορος και το 1849 έγινε διδάκτωρ της εβραϊκής και αραμαϊκής γλώσσας στη νεοσύστατη εβραϊκή σχολή της Βίλνας. Έγραψε αξιόλογα έργα επί θεμάτων της Βίβλου και του Ταλμούδ.

Ο Α. Λέμπενσον συνέγραψε επίσης και ποιήματα. Σπουδαιότερα εξ αυτών είναι δύο, το "*Σιρ Xαμπιμπίν*", προς τιμή του γάμου ενός ευγενή της περιοχής και το "Ιμπέλ Καμπέλ" που αποτελεί ελεγεία η οποία και τον καθιέρωσε.

Γιος του Αβραάμ Λέμπενσον ήταν ο Μίχα Ζοσέφ Λέμπενσον (1828 -1852) που αν και πέθανε νέος θεωρείται ένας από τους καλύτερους Εβραίους λυρικούς ποιητές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Paul de Roux: «Nouveau Dictionnaire des œuvres de tous les temps et tous les pays» (Γαλλικά) Éditions Robert Laffont. 1994. σελ. 14. ISBN-13 978-2-221-06888-5. ISBN-10 2-221-06888-2.

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.12ος, σελ.198.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 17457225
* LCCN: n88121363
* ISNI: 0000 0000 6656 8273
* GND: 142381357
* SELIBR: 246119
* SUDOC: 255497709
* BNF: cb145176097 (data)

 |

 |
Το τελεφερίκ της Τζαχορίνα
Το **Γιαχόρινα** (βοσνιακά: *Jahorina*) είναι βουνό στο δήμο του Πάλε, στη Δημοκρατία της Σερβίας, στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, ανήκει στις Δειναρικές Άλπεις. Απέχει 30 χλμ από το Σαράγεβο και 15 χλμ από το Πάλε. Η ψηλότερη κορυφή του είναι η Ογκοριέλιτσα με 1.916 μέτρα υψομετρο πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Το καλοκαίρι είναι καλυμμένο με πράσινο γρασίδι και το χειμώνα και έως 3 μέτρα χιόνι. 

Στη Γιαχορίνα υπάρχει από τα ωραιότερα και πιο γνωστά χιονοδρομικά κέντρα. Κατά τους 14ους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Σεράγεβο το 1984 εδώ έγινε το αλπικό σκι γυναικών.

Ο μέσος αριθμός ημερών με χιονοκάλυψη είναι 175, από τον Οκτώβριο μέχρι τον Μάιο, ενώ κατά μέσο όρο η χιονοκάλυψη τον Φεβρουάριο είναι 106 εκατοστά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Jahorina- bijela ljepotica Αρχειοθετήθηκε 2015-08-13 στο Wayback Machine. -{jahorina.ba}-

Αναφορές
--------

* *Мала енциклопедија Просвета*, Треће издање (1985); Београд: „Просвета"; ISBN 86-07-00001-2
* Јован Ђ. Марковић (1990): *Енциклопедијски географски лексикон Југославије* Сарајево: „Свјетлост"; ISBN 86-01-02651-6

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Jahorina στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 149280103
* LCCN: no2004119005
* GND: 7652943-5

 |

 |
Ο **Γιώργος Ιωαννίδης** (Σέρρες, 4 Μαΐου 1988) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως αμυντικός. Υπήρξε διεθνής με τις εθνικές Νέων και Ελπίδων και μέλος της ομάδας των Νέων που έφτασε το 2007 μέχρι τον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Νέων.

Καριέρα
-------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Αναδείχθηκε από τα τμήματα υποδομής του Ηρακλή Θεσσαλονίκης και το καλοκαίρι του 2006 προωθήθηκε στην επαγγελματική ομάδα. Στις 16 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Α' Εθνική, στην εντός έδρας νίκη με 1-0 επί την Σκόντα Ξάνθης. Αν και ξεκίνησε ως επιθετικός, στη συνέχεια μετατοπίστηκε σε αμυντικές θέσεις. Το μοναδικό του τέρμα με τη φανέλα του Ηρακλή το σημείωσε στις 13 Νοεμβρίου του 2008, σε εκτός έδρας αγώνα του κυπέλλου Ελλάδας εναντίον της Καστοριάς στην παράταση και ήταν το νικητήριο.

Το καλοκαίρι του 2010 έμεινε ελεύθερος από την ομάδα της Θεσσαλονίκης και υπέγραψε στον Παναθηναϊκό. Δύο χρόνια αργότερα, το καλοκαίρι του 2012, του δόθηκε η άδεια να αναζητήσει νέα ομάδα, καθώς στον Παναθηναϊκό δεν είχε καταφέρει να κερδίσει θέση βασικού και ο χρόνος συμμετοχής του, ήταν ελάχιστος, έτσι στις 30 Αυγούστου, ανακοινώθηκε από τον ΟΦΗ, με τον οποίο υπέγραψε συμβόλαιο ενός έτους. Την περίοδο 2013-14 αγωνίστηκε στον Λεβαδειακό.

Έπειτα από απουσία ενός έτους από τους αγωνιστικούς χώρους, τον Αύγουστο του 2015 επανήλθε στην ενεργό δράση υπογράφοντας συμβόλαιο συνεργασίας με τον Πανσερραϊκό.

### Στις εθνικές ομάδες

Υπήρξε διεθνής με την εθνική νέων το 2007 και ήταν βασικός σε όλους τους αγώνες της ομάδας, που έφτασε στον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος της ίδιας χρονιάς, όπου ηττήθηκε με 1-0 από την Ισπανία, καταλαμβάνοντας τελικά τη 2η θέση. Ο ίδιος ήταν μέσα στην καλύτερη 11άδα της διοργάνωσης που ανέδειξε η UEFA. Από το 2008 έως το 2010 που είχε δικαίωμα συμμετοχής, αγωνίστηκε με την εθνική Ελπίδων 12 φορές, σημειώνοντας και ένα γκολ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Καλογήρου, Νίκος (13 Νοεμβρίου 2008). «Καστοριά-Ηρακλής 2-3 (παρ.)». *contra.gr*. Contra. Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2018.
2. ↑  «Πρασίνισε» για τρία χρόνια ο Ιωαννίδης
3. ↑  Στον ΟΦΗ ο Ιωαννίδης!
4. ↑  Υπέγραψε ο Ιωαννίδης στον Πανσερραϊκό, www.a-sports.gr
5. ↑  sport-fm.gr, «Κακός δαίμονας» (27-07-2007)
6. ↑  Spain savour double delight (αγγλικά)

Πηγές - Εξωτερικοί σύνδεσμοι
----------------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Προφίλ στο transfermarkt.co.uk
* Προφίλ στο soccerway.com
* Προφίλ στο guardian.touch-line.com
* Στατιστικά καριέρας στο insports.gr
Η **γλώσσα Μάλβι** είναι μια γλώσσα που ομιλείται στη περιοχή Μάλβα της Ινδίας, με δέκα εκατομμύρια ομιλητές. Είναι στενά συνδεδεμένη με τη Νιμάντι, η οποία ομιλείται στην περιοχή Νιμάρ του Μάντια Πραντές. Οι διάλεκτοι της Μάλβι είναι η Ουτζαϊνί (επαρχίες Ουτζάιν, Ιντόρε, Ντεβάς, Σατζαπούρ, Σεχόρε), η Ρατζαουάντι (επαρχίες Ράτλαμ, Μαντσαούρ, Νιμούτς), η Ουμαθβάντι (επαρχία Ρατζγκάρ) και η Σοντβάντι (επαρχία Τζαλαβάρ). Η Ουτζαϊνί είναι διάλεκτος κύρους και μερικές φορές η γλώσσα παίρνει αυτό το όνομα.

Περίπου το 75% των ομιλητών της Μάλβι μπορούν να συνομιλήσουν στα Χίντι, η οποία είναι η επίσημη γλώσσα στην πολιτεία Μάντια Πραντές, και το ποσοστό αλφαβητισμού σε μια δεύτερη γλώσσα όπως τα Χίντι είναι περίπου 40%. Υπάρχουν πολλά αδημοσίευτα υλικά σε αυτή τη γλώσσα.

Δείτε επίσης
------------

* Διάλεκτος Ράνγκρι

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hammarström, Harald· Forkel, Robert· Haspelmath, Martin· Bank, Sebastian, επιμ. (2016). «Malvi». *Glottolog 2.7*. Jena: Max Planck Institute for the Science of Human History.
Ο **Γιώργος Κ. Γεωργιάδης** (Μητρούσι Σερρών, 14 Νοεμβρίου 1987) είναι Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως ακραίος επιθετικός για τον Ηρακλή Αμμουδιάς. Συνηθίζεται να αναφέρεται με το αρχικό γράμμα ή ολόκληρο το πατρώνυμό του (ως *Γ.Κ. Γεωργιάδης* ή *Γιώργος Γεωργιάδης του Κωνσταντίνου*), για να διαχωρίζεται από τους συνονόματους του Γ.Χ. (του Χαραλάμπους) και Γ.Σ. (του Σάββα) Γεωργιάδη.

Η καριέρα του
-------------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε από τις ακαδημίες του ΠΑΟΚ και το 2005 υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τον Πανσερραϊκό. Την πρώτη του χρονιά στα «λιοντάρια», την περίοδο 2005-06, είχε 14 συμμετοχές και συνολικά μέχρι το 2011 όταν και μεταγράφηκε στον ΠΑΟΚ, είχε συμπληρώσει 145 συμμετοχές και 26 τέρματα. Η πρώτη του χρονιά με τον ΠΑΟΚ ξεκίνησε ιδανικά, όταν στις 30 Νοεμβρίου 2011 για το Europa League (2011-12) ήταν αυτός που με τις δύο ασίστ στους Δημήτρη Σαλπιγγίδη και Στέφανο Αθανασιάδη οδήγησε την ομάδα του στη σπουδαία εκτός έδρας νίκη εναντίον της Τότεναμ (2-1), που της εξασφάλισε την πρόκριση για τους "32" της διοργάνωσης. Η συνέχεια ωστόσο δεν υπήρξε ανάλογη για τον ίδιο και τρία χρόνια αργότερα, το καλοκαίρι του 2014 αποχώρησε ως ελεύθερος, υπογράφοντας συμβόλαιο συνεργασίας με τη Βέροια.

Τον Αύγουστο του 2016 ήρθε σε συμφωνία με την ΑΕΛ Λεμεσού, πραγματοποιώντας 28 συμμετοχές στην πρώτη του χρονιά στο κυπριακό πρωτάθλημα, στο οποίο παρέμεινε και την περίοδο 2017-18, υπογράφοντας συμβόλαιο με τον Ερμή Αραδίππου.

### Στις εθνικές ομάδες

Με την εθνική Ελλάδας έχει αγωνιστεί τρεις συνολικά φορές. Το ντεμπούτο του με τη γαλανόλευκη φανέλα πραγματοποιήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2010 στον εκτός έδρας νικηφόρο φιλικό αγώνα με αντίπαλο την Αυστρία (2-1), όταν υπό τις οδηγίες του Φερνάντο Σάντος πέρασε ως αλλαγή στα τελευταία λεπτά της αναμέτρησης, αντικαθιστώντας τον Λάζαρο Χριστοδουλόπουλο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Τίτλοι τέλους με Γεωργιάδη, www.paokmania.gr
2. ↑  Πήρε Γεωργιάδη η Βέροια, www.gazzetta.gr
3. ↑  «Επίσημα κάτοικος Λεμεσού ο Γεωργιάδης, www.lemesos-sports.com». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2016.
4. ↑  Στον Ερμή Αραδίππου ο Σερραίος Γιώργος Γεωργιάδης, www.eproodos.gr
5. ↑  Αυστρία - Ελλάδα 1-2, 17.11.2010, www.epo.gr

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Ο Γιώργος Κ. Γεωργιάδης στο soccerway
* Το προφίλ του Γιώργου Κ. Γεωργιάδη στο transfermarkt
* Η καριέρα του Γιώργου Κ. Γεωργιάδη στο Onsports.gr
Ο **Αβραάμ Πετρόνιεβιτς** (*σερβικά : Аврам Петронијевић*) (Τεκίτζια , Κλάδοβο 13, Σεπτεμβρίου 1791 - Κωνσταντινούπολη 22 Απριλίου 1852), ήταν Σέρβος πολιτικός. Είχε διατελέσει πολλές φορές πρωθυπουργός κι υπουργός εξωτερικών του πριγκιπάτου της Σερβίας.

Γεννήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 1791 (σύμφωνα με το Γρηγοριανό ημερολόγιο) στο Τεκίτζια της περιοχής του Κλάδοβο, σχολείο πήγε στη γειτονική πόλη Orsay (σήμερα ανήκει στη Ρουμανία). Το 1817 επέστρεψε στη Σερβία όπου έγινε ιδιαίτερος γραμματέας του πρίγκιπα Μήλου Ομπρένοβιτς. Ήταν μέλος των σωμάτων αντιπροσώπων της Σερβίας στην Κωνσταντινούπολη από το 1821. Το 1826 και αργότερα ήταν επανειλημμένα Σέρβος αναπληρωτής (Αρχειονόμος) με την τουρκική κυβέρνηση. 

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του πρίγκιπα Αλέξανδρου Καραγιώργεβιτς το 1844 μέχρι το θάνατό του διετέλεσε υπουργός εξωτερικών και εκπρόσωπος του πρίγκιπα (που ισοδυναμεί με τον Πρωθυπουργό σήμερα). Στα μέσα του 19ου αιώνα κατασκεύασε εργοστάσιο παραγωγής γυαλιού στη Μπέλιτσα. Ήταν το πρώτο εργοστάσιο υαλουργίας στα Βαλκάνια, αν όχι η πρώτη βιομηχανική μονάδα. 

Πέθανε στην Κωνσταντινούπολη στις 22 Απριλίου 1852 και θάφτηκε στην εκκλησία του Αγίου Πέτρου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Czech National Authority Database*. js2016931214. Ανακτήθηκε στις 29  Ιανουαρίου 2023.
2. ↑  *Czech National Authority Database*. js2016931214. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.

Πηγές
-----

* Биографија на сајту САНУ[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Αρχειοθετήθηκε 2012-03-01 στο Wayback Machine.
* 
* Аврам Петронијевић[*νεκρός σύνδεσμος*], некролог у „Србским новинама" од 26. априла 1852, стр. 1-2 (Дигитална Народна библиотека Србије)
* Радомир Ј. Поповић: Аврам Петрониејвић и Српски покрет у Војводини 1848-1849. године[*νεκρός σύνδεσμος*], Историјски часопис, број 57, 2008. године
* Фонд Слободан Јовановић: „Радован Калабић: Аврам Петронијевић (1791-1852)" Αρχειοθετήθηκε 2014-05-12 στο Wayback Machine. приступ 12.5.2013

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 171144782965614509056
* GND: 1077763034
* NKC: js2016931214

 |

 |