recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
H Μέριλιν Μονρό φορόντας βραδινά γάντια
Τα γυναικεία **βραδινά γάντια** είναι μακρά γάντια που φοριούνται από τις γυναίκες ως επίσημη ένδυση, συνήθως ως μέρος μιας επίσημης ενδυμασίας όπως βραδινό νυφικό ή νυφικό. Μεταξύ αυτών, τα μακρύτερα βραδινά γάντια ονομάζονται "γάντια όπερας". Τα γάντια που καλύπτουν ένα σημαντικό μέρος του χεριού, μέχρι ακριβώς κάτω από τον αγκώνα, μπορούν να ονομαστούν «μακριά γάντια» ή «βραδινά γάντια», αλλά ποτέ «γάντια της όπερας». Σε αυτήν την περίπτωση, ο όρος "όπερα" έχει πιθανότατα μεγαλύτερη σχέση με το μήκος από την εκάστοτε περίσταση.

Πολλά δυτικά τελετουργικά φορέματα προέρχονται από χριστιανικές τελετουργικές φορεσιές, ειδικά στην Καθολική Εκκλησία, τη μεγαλύτερη χριστιανική εκκλησία όπου τα τελετουργικά είναι αυστηρά πειθαρχημένα, ενώ ήταν και απαραίτητα για την μείωση της έκθεσης του δέρματος. Λόγω αυτής της τάσης, στον δυτικό κόσμο, τα κοντομάνικα ή αμάνικα φορέματα έπρεπε να φορούνται με μακριά γάντια μέχρι τον αγκώνα σε επίσημες εκδηλώσεις και εκδηλώσεις της ανώτερης τάξης. Επομένως, έχει έντονο νόημα ως επίσημο φόρεμα σε ιερό και αυστηρό μέρος, και λέγεται ότι είναι ένα εκλεπτυσμένο φόρεμα μιας τακτοποιημένης και καθαρής κυρίας.

Γυναικεία γάντια για επίσημη και ημι-επίσημη ένδυση διατίθενται σε τρία μήκη για τις γυναίκες: τον καρπό, τον αγκώνα και την όπερα (πάνω από τον αγκώνα, συνήθως φτάνουν στους δικέφαλους αλλά μερικές φορές σε όλο το μήκος του βραχίονα) μήκος. Τα πιο ευγενή γάντια όπερας είναι κατά παραγγελία από λευκό παιδικό δέρμα. Πολλοί άλλοι τύποι δέρματος, συνήθως μαλακές ποικιλίες αγελάδας, χρησιμοποιούνται για την κατασκευή γαντιών μήκους όπερας. Το δέρμα και το σουέτ είναι ιδιαίτερα δημοφιλές ως εναλλακτική λύση για το παιδικό δέρμα και συχνά είναι πιο προσιτά από το παιδικό δέρμα. Τα υλικά σατέν και τεντωμένου σατέν είναι εξαιρετικά δημοφιλή, ενώ υπάρχουν και ποικιλίες μαζικής παραγωγής. Τα πιο ασυνήθιστα υλικά γαντιών περιλαμβάνουν δέρματα από σολομό, πύθωνα και ψωμί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Opera Gloves - All The Tropes». *allthetropes.org*. Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2020.
2. ↑  «Dresssing for the Opera». *janeausten.co.uk*. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2011.
3. ↑  «Learn Wedding Etiquette». *learnweddingetiquette.blogspot.com*. 1 Δεκεμβρίου 2013.
4. ↑  «The Delicate Art of the Evening Glove». *rearviewmirrorblog.com*. 26 Ιανουαρίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουνίου 2021.
5. ↑  Snaije, Olivia (2014-03-04). «Blood, sweat and silk on the long road to Paris Fashion Week». CNN.. Ανακτήθηκε στις 2019-08-09.
Η κόμισσα **Μαρία Αντρέγιεβνα Ρουμιάντσεβα** το γένος Ματβέγιεβα (1699–1788) ήταν Ρωσίδα κυρία επί των τιμών και φερόμενη βασιλική ερωμένη του Τσάρου Πέτρου του Μεγάλου.

Ζωή
---

Ήταν η κόρη του μέλους του Αυτοκρατορικού συμβουλίου, κόμη Αντρέι Ματβέγιεφ (1666-1728) από τον πρώτο γάμο του με την Άννα Στεπάνοβα Ανίτσκοφ (1666-1699) και η πατρική εγγονή του βογιάρου Αρτάμοφ Ματβέγιεφ. Έλαβε ευρωπαϊκή εκπαίδευση, ζώντας τα πρώτα χρόνια της ζωής της στη Βιέννη και τη Χάγη, όπου ο πατέρας της υπηρετούσε ως πρέσβης μέχρι το 1710.

### Βασιλεία του Μεγάλου Πέτρου

Μιλούσε άπταιστα γαλλικά, ήταν επιδέξια χορεύτρια, όμορφη και ζωηρή και προσέλκυσε την προσοχή του Πέτρου Α'. Ο Πέτρος ήταν πολύ ζηλότυπος, φέρεται να της απείλησε με σωματική τιμωρία εάν είχε άλλο εραστή, την έβαλε πρώτη από τις ερωμένες του και λέγεται ότι την αγαπούσε μέχρι το θάνατό του. Παντρεύτηκε στις 10 Ιουλίου 1720 τον Αλεξάντερ Ρουμίαντσεφ και στο ζευγάρι δόθηκαν πολύτιμα δώρα από τον μονάρχη.

Το 1725 ο σύζυγός της βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη και στη συνέχεια στα περσικά σύνορα για την αποσύνδεση, αλλά η Μαρία παρέμεινε στη Μόσχα και γέννησε ένα τέταρτο παιδί, έναν γιο, βαπτισμένο προς τιμήν του Τσάρου Πέτρου Αλεξάντροβιτς. Ο Μεγάλος Δούκας Νικολάι Μιχαΐλοβιτς ανέφερε ότι ο πατέρας του αγοριού δεν ήταν ο σύζυγός της, αλλά ο ίδιος ο Τσάρος Πέτρος.

### Βασιλεία της Άννας

Όταν η Άννα Ιβάνοβνα αφαίρεσε από τον Ρουμίαντσεφ τον βαθμό του και τον εξόρισε στο χωριό Καζάν, η Ρουμιάντσεβα και τα παιδιά της στάλθηκαν στο χωριό Αλατύρ, όπου έζησαν περίπου τρία χρόνια. Το 1735 ο σύζυγός της είχε αποκατασταθεί στο αξίωμα του αντιστράτηγου και αργότερα έγινε ο κυβερνήτης του Καζάν και διορίστηκε διοικητής των στρατευμάτων που στάλθηκαν εναντίον του επαναστατικού Μπασκίρ. Το 1738 ο Ρουμίαντσεφ διορίστηκε κυβερνήτης της Ουκρανίας και η οικογένεια μετακόμισε στο Κίεβο όπου, με τη βοήθεια της Μαύρα Σουβάλοβα, ο Ρουμίαντσεφ ήρθε σε επαφή με την ταπεινωμένη Πριγκίπισσα Ελισάβετ.

### Βασιλεία της Ελισάβετ

Της δόθηκε ο τίτλος της κόμισσας και έγινε κυρία την τιμών για την αυτοκράτειρα Ελισάβετ της Ρωσίας και είχε μεγάλη επιρροή στο δικαστήριο κατά τη διάρκεια της βασιλείας της: σύμφωνα με πληροφορίες, ξένες δυνάμεις την δωροδοκούσαν για την επιρροή της.

Το 1744, η αυτοκράτειρα Ελισάβετ την διέταξε να ηγηθεί της αυλής της πριγκίπισσας Αικατερίνης. Δεν ήταν δημοφιλής με την Αικατερίνη, η οποία ισχυρίζεται στα απομνημονεύματά της ότι η Ρουμιάντεβα ήταν η αιτία των μεγάλων χρεών της κατά τα πρώτα της χρόνια στη Ρωσία, με την εισαγωγή της σε δαπανηρές συνήθειες που υποκινούσε ισχυριζόμενη ότι είναι απαραίτητα έθιμα της Ρωσικής εθιμοτυπίας.

Μετά το γάμο της Αικατερίνης με τον Μεγάλο Δούκα Πέτρου το 1745, αντικαταστάθηκε στη θέση της από τη Μαρία Τσόγλοκοβα. 

### Βασιλεία της Αικατερίνης Β'

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας της Αυτοκράτειρας Αικατερίνης Β', συνέχισε να συμμετέχει στην αυλικη ζωή και να είναι παρούσα σε τελετές. Το 1776, διορίστηκε και πάλι υπεύθυνη στο νοικοκυριό της Αικατερίνης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Catherine II, Cruse, Mark. & Hoogenboom, Hilde. The memoirs of Catherine the Great [Elektronisk resurs], 1st ed. Modern Library, New York, 2005
Η **id Tech 2**, προηγουμένως γνωστή ως **Quake II engine**, είναι μια μηχανή παιχνιδιού αναπτυγμένη από την id Software για χρήση στα παιχνίδια της, το πιο γνωστό από τα οποία είναι το *Quake II*. Από την αρχή της κυκλοφορίας της, η id Tech 2 έχει αδειοδοτηθεί για χρήση σε πολλά άλλα παιχνίδια.

Ένα από τα πιο αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά της μηχανής ήταν η έτοιμη υποστήριξη για γραφικά μέσω επιτάχυνσης υλικού (συγκεκριμένα OpenGL) μαζί με τον παραδοσιακό software renderer. Ένα ακόμα ενδιαφέρον χαρακτηριστικό ήταν η υποδιαίρεση κάποιων στοιχείων σε βιβλιοθήκες δυναμικής σύνδεσης. Αυτό επέτρεπε και renderers λογισμικού και renderers OpenGL, οι οποίοι εναλλάσσονταν με τη φόρτωση και εκφόρτωση ξεχωριστών βιβλιοθηκών. Βιβλιοθήκες χρησιμοποιούνταν επίσης για τη λογική του παιχνιδιού, για δύο λόγους:

* η id μπορούσε να κυκλοφορήσει τον πηγαίο κώδικα για να επιτρέψει τροποποιήσεις ενώ κρατούσε το υπόλοιπο της μηχανής ιδιόκτητο.
* Εφόσον μεταγλωττίζονταν για μια native πλατφόρμα, αντί για έναν ερμηνευτή, μπορούσαν να τρέξουν γρηγορότερα απ' ό,τι η λύση του *Quake*, η οποία ήταν να τρέχει η QuakeC γλώσσα λογικής του παιχνιδιού σε ένα περιορισμένο ερμηνευτή.

Η μορφή των επιπέδων, όπως με προηγούμενες μηχανές της id Software, χρησιμοποιούσε BSP. Τα επίπεδα φωτίζονταν μέσω μιας μεθόδου lightmap, στην οποία τα δεδομένα φωτισμού για κάθε επιφάνεια προϋπολογίζονταν (αυτή τη φορά, μέσω μια μεθόδου radiosity) και αποθηκεύονταν ως μια εικόνα στο αρχείο του επιπέδου, το οποίο στη συνέχεια χρησιμοποιούνταν για να καθοριστεί πόση ένταση φωτισμού θα λάμβανε το κάθε μοντέλο, αλλά όχι την κατεύθυνσή της.

Ο John Carmack απελευθέρωσε τον πηγαίο κώδικα στις 22 Δεκεμβρίου 2001 υπό τους όρους της GNU General Public License.

Η μηχανή χρησιμοποιήθηκε αρχικά για το παιχνίδι Half-Life το 1997 αλλά αυτό αποσύρθηκε και η Valve χρησιμοποίησε μια σημαντικά τροποποιημένη έκδοση της id Tech 2 στο Half-Life το οποίο κυκλοφόρησε το 1998, αποκαλούμενη GoldSrc.

Χρήσεις της μηχανής
-------------------

### Εγχειρήματα βασισμένα στην έκδοση GPL του πηγαίου κώδικα

* *CodeRED: Alien Arena* - COR Entertainment
* *War§ow - War§ow Team*

### Προϊόντα που χρησιμοποιούν μια ιδιόκτητη άδεια

* *Quake II* (1997) - id Software
* *Heretic II* (1998) - Raven Software
* *Sin* (1998) - Ritual Entertainment
* *Kingpin: Life of Crime* (1999) - Xatrix Entertainment
* *Soldier of Fortune* (2000) - Raven Software
* *Daikatana* (2000) - Ion Storm
* *Anachronox* (2001) - Ion Storm

Αναφορές
--------

1. ↑  **Lua error in Module:Cite\_Q at line 351: attempt to call upvalue 'getPropOfProp' (a nil value).**
2. ↑  Slashdot | Quake 2 Source Code Released Under The GPL[*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη σελίδα αδειοδότησης της id Tech 2
* Πλήρης κατάλογος παιχνιδιών με τη μηχανή του Quake II
Σετ παιχνιδιών γρίφου 
Ο **γρίφος** είναι νοητικό πρόβλημα που απαιτεί σκέψη για την επίλυσή του. Υπάρχουν διάφορα είδη γρίφων, όπως γρίφοι λογικής, υπολογισμού, σπαζοκεφαλιές, κουίζ, κτλ. Συχνά απαιτούν να σκεφτόμαστε με αντισυμβατικό τρόπο. Ένας από τους αρχαιότερους λάτρεις των γρίφων ήταν ο Έλληνας μαθηματικός Αρχιμήδης. Επινόησε αρκετά μαθηματικά προβλήματα για να λύσουν οι σύγχρονοί του.

Παραδείγματα
------------

* *Ερώτηση:* Αν 3 κότες γεννούν 3 αυγά σε 3 ημέρες, πόσα αυγά γεννά μια κότα σε 1 μέρα;

*1η Aπάντηση:* 1 κότα γεννά 1 αυγό σε 3 ημέρες → 1 κότα γεννά 1/3 του αυγού σε 1 ημέρα.  

*2η Aπάντηση:* 0 ή 1 αυγό (δεν είναι εύκολο να γεννήσει μια κότα 1/3 ενός αυγού).  

*Σημείωση:* Κάποιοι μπορεί να διαφωνούν για τις απαντήσεις πολλών γρίφων. Στο παράδειγμα που δίνεται με τις κότες, θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι όλα τα αυγά έγιναν από μία κότα κατά την πρώτη ημέρα, οπότε η απάντηση θα είναι τρία αυγά.
* *Ερώτηση:* Ο πατέρας της Μαρίας έχει πέντε κόρες: Την Νανά, την Νενέ, την Νινί και την Νονό. Ποιο είναι το όνομα της πέμπτης κόρης;

*Aπάντηση:* Μαρία. Οι πρώτες τέσσερις κόρες έχουν ονόματα με διαφορετικά φωνήεντα, έτσι ώστε αν κάποιος παρασυρθεί μπορεί να πει ένα όνομα για την πέμπτη κόρη όπως Νουνού. Όμως η σωστή απάντηση δόθηκε στην αρχή της ερώτησης.

Διαίσθηση
---------

Η δυσκολία πολλών γρίφων οφείλεται σε έναν ορισμένο βαθμό πλάνης της ανθρώπινης διαίσθησης. Αυτό συμβαίνει συχνά σε γρίφους που σχετίζονται με την έννοια της δεσμευμένης πιθανότητας, επειδή ο ανθρώπινος νους έχει την τάση να εξετάζει την απόλυτη πιθανότητα αντ' αυτής. Ως αποτέλεσμα, έχουν προκύψει επίμαχες συζητήσεις γύρω από τέτοια προβλήματα, με πιο διάσημο το πρόβλημα του Monty Hall. Ένα άλλο παρόμοιο παράδειγμα είναι το παράδοξο του Αγοριού και του Κοριτσιού.

Μεταγρίφος
----------

Είναι ένας γρίφος, στον οποίο δεν δίνονται στον λύτη όλα τα στοιχεία για την επίλυσή του, αλλά πρέπει να βασιστεί στη λογική αντίδραση ενός προσώπου που είχε όλα τα απαραίτητα στοιχεία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Για τη μετάφραση αυτού του γρίφου στα ελληνικά, δείτε εδώ:. «Ζονγκ».
2. ↑  Για τη μετάφραση αυτού του γρίφου στα ελληνικά, δείτε εδώ:. «Τα δύο παιδιά του βασιλιά».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοσελίδα με γρίφους

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **γρίφος**  |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85109260
* GND: 4156207-0
* NDL: 00569077
* NKC: ph120751

 |

 |
Ο **Βάλτερ Πφέφερ** (γερμανικά: Walter Pfeffer, Βιέννη, Αυστροουγγαρία, 10 Αυγούστου 1897 - Αθήνα, Ελλάδα, 28 Φεβρουαρίου 1970) ήταν Αυστριακός μουσουργός.

Γεννήθηκε στη Βιέννη από γονείς Εβραϊκής καταγωγής. Σπούδασε φιλοσοφία της μουσικής στο οικείο Πανεπιστήμιο, στην Ακαδημία Μουσικών και Ερμηνευτικών Τεχνών, όπου γνωρίσθηκε και συνδέθηκε φιλικά με τους συνθέτες Felix Weingartner και Franz Lehárr.

Το 1924 διορίσθηκε καθηγητής μουσικής στο "Φολκσόπερ" της Βιέννης και δύο χρόνια μετά ξεκίνησε διεθνή καριέρα μουσικοσυνθέτη σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες (Γερμανία, Ελβετία, Ιταλία, Ολλανδία). Την τριετία 1929-1931 υπηρέτησε σε κρατικά θέατρα σε Βερολίνο, Μόναχο και στο Ανόβερο. Μετά την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία, αποπέμφθηκε από τις θέσεις του. Το 1939 και ενώ είχε προηγουμένως, θητεύσει ως καλλιτεχνικός διευθυντής του δημοτικού θεάτρου Βιέννης (μέχρι το Άνσλους, οπότε διέφυγε στο Βέλγιο), κατόπιν πρόσκλησης του τότε διευθυντή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής Κωστή Μπαστιά και φίλου του, έφτασε στην Ελλάδα και ανέλαβε διευθυντής της Ορχήστρας "Νυχτερίδα". Παρουσίασε δεκάδες έργα των Johann Strauss II, Lehár, Emmerich Kálmán, Franz von Suppé, Carl Millöcker και Carl Zeller, ενώ εργάσθηκε και στην ελληνική ραδιοφωνία. Γοητεύτηκε από την Ελλάδα, νυμφεύθηκε την Ελληνίδα χορεύτρια-χορογράφο και ιδρύτρια Σχολής Κλασσικού Μπαλέτου, Έλεν Τσουκαλά και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα, όπου και απεβίωσε.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  *Εικονικό Εκπαιδευτικό Μουσείο Εθνικής Λυρικής Σκηνής*. virtualmuseum.nationalopera.gr/el/eikoniki-ekthesi/prosopa/pfefer-balter-1131/.
2. ↑  "Βιογραφικό του μουσουργού στην επίσημη ιστοσελίδα της ΕΛΣ" Ανακτήθηκε στις 2/3/2021

Πηγή
----

* Εφημερίδα "Έθνος", φύλλο της 2 Μαρτίου 1970, σελ. 2: "Ο Βάλτερ Πφέφφερ πέθανε προχθές".
Η **Αδοβογιόνα η Πρεσβύτερη** (άκμασε π. 90-50 π.Χ.) ήταν μία από τις παλλακίδες του Μιθριδάτη ΣΤ΄ του Πόντου.

Ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ του Πόντου, είχε παλλακίδα του την Αδοβογιόνα την Πρεσβύτερη.

Βιογραφία
---------

Καταγόταν από τους Γαλάτες της Μ. Ασίας. Ήταν κόρη του Δειοτάρου ευγενούς Κέλτη. Αδελφός της ήταν ο Βρογίταρος βασιλιάς της Γαλατίας στη Μ. Ασία, από τη φυλή των Τολιστοβογίων. Εξάδελφός της ήταν ο Δειόταρος ο Φιλορωμαίος, τετράρχης των Τολιστοβιγίων και βασιλιάς της Γαλατίας, πατέρας της Αδοβαγιόνας της Νεότερης.

Η Αδοβογιόνα αρχικά παντρεύτηκε τον Μηνόδοτο, πλούσιο πατρίκιο από την Πέργαμο. Κάποια στιγμή η Αδοβογίνα σε ένα συμπόσιο κινδύνευσε να δηλητηριαστεί, αλλά σώθηκε και έγινε ερωμένη του Μιθριδάτη ΣΤ΄ του Πόντου.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε αρχικά τον Μηνόδοτο, πλούσιο πατρίκιο στην πόλη της Πεγάμου.

Αργότερα έγινε παλλακίδα του Μιθριδάτη ΣΤ΄ του Πόντου και με αυτόν είχε τέκνα:

* Μιθριδάτης 1ος αι. π.Χ. τετράρχης της φυλής των Τρόκμι, βασιλιάς του Κιμμερίου Βοσπόρου, υποτελής των Ρωμαίων.
* Αδοβογιόνα η Νεότερη άκμασε 70-30 π.Χ. παντρεύτηκε τον Κάστορα Σαικονδάριο τεράρχη όλων των Γαλατών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.

Πηγές
-----

* Mayor, Adrienne (2009). *The Poison King: The Life and Legend of Mithradates, Rome's Deadliest Enemy*. Princeton: Princeton University Press. ISBN 978-0-691-12683-8.
Τηλεσκόπιο του Ινστιτούτου Στέρνμπεργκ σε σοβιετικό γραμματόσημο του 1958
Το **Αστρονομικό Ινστιτούτο Στέρνμπεργκ** (ρωσ. Государственный астрономический институт имени Штернберга), γνωστό και με το ρωσικό του αρκτικόλεξο **GAISh** (**ГАИШ**), είναι ερευνητικό ινστιτούτο στη Μόσχα, που υπάγεται στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας. Το ινστιτούτο πήρε το όνομά του προς τιμή του Ρώσου αστρονόμου Πάβελ Κάρλοβιτς Στέρνμπεργκ. Ιδρύθηκε το 1931 στη θέση που βρισκόταν το αστεροσκοπείο του Πανεπιστημίου της Μόσχας, χρονολογούμενο από το 1831.

Ο αστεροειδής της Κύριας Ζώνης **14789 GAISH**, που ανακαλύφθηκε από τη Λιουντμίλα Τσερνίχ το 1969, ονομάσθηκε έτσι προς τιμή του Ινστιτούτου. Επισήμως η ονοματοδοσία δημοσιεύθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2007 (M.P.C. 58595).

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «14789 GAISH (1969 TY1)». *Minor Planet Center*. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2017.
2. ↑  «MPC/MPO/MPS Archive». *Minor Planet Center*. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 131371880
* LCCN: n82085908
* ISNI: 0000 0001 2158 8067

 |

 |
Συντεταγμένες: 34°40′34″N 32°50′15″E﻿ / ﻿34.676°N 32.8375°E﻿ / 34.676; 32.8375

Η Φρουρά Επισκοπής στη Βάση Ακρωτηρίου
Η **Φρουρά Επισκοπής** είναι η πρωτεύουσα των Περιοχών Κυρίαρχων Βάσεων Ακρωτηρίου και Δεκέλιας, ενός Βρετανικού Υπερπόντιου Εδάφους στο νησί της Κύπρου, που διοικείται σαν βάση. Βρίσκεται στο μέσο της Δυτικής Περιοχής Κυρίαρχων Βάσεων, μιας από τις δύο περιοχές που αποτελούν το κυρίαρχο έδαφος.

Παρόλο που δεν είναι η μεγαλύτερη Βρετανική στρατιωτική βάση στο νησί, αποτελεί την έδρα τόσο της πολιτικής όσο και της στρατιωτική διοίκησης των Περιοχών των Κυρίαρχων Βάσεων. Η Φρουρά Επισκοπής είναι το σημερινό κέντρο διοίκησης των Βρετανικών Δυνάμεων Κύπρου.

Η φρουρά ονομάστηκε έτσι λόγω της τοποθεσίας που προηγουμένως χρησίμευε ως έδρα μιας Ορθόδοξης επισκοπής. Πλακόστρωτοι αυτοκινητόδρομοι και άλλοι μικρότεροι δρόμοι συνδέουν την περιοχή της φρουράς με το υπόλοιπο Ακρωτήρι και τη Δεκέλεια.

Δείτε ακόμη
-----------

* Βρετανικές Δυνάμεις Κύπρου
* Περιοχές Κυρίαρχων Βάσεων Ακρωτηρίου και Δεκέλειας
* Επισκοπή Λεμεσού (κοινότητα)
* Φρουρά Δεκέλειας

Παραπομπές
----------

1. ↑  «British forces overseas posting: Episkopi, Cyprus». Ministry of Defence. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2015.
2. ↑  «Europe :: Dhekelia — The World Factbook - Central Intelligence Agency». *www.cia.gov*. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2020.
Ο **Θέμης Βάγγης** (γεν. 1 Αυγούστου 1956) είναι πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν στη μεσαία γραμμή.

Αγωνίσθηκε επί σειρά ετών στις ομάδες του Π.Α.Ο. Ρουφ, του Παναθηναϊκού, του Ατρομήτου Αθηνών, του Α.Ο. Αιγάλεω, του Άρη Θεσσαλονίκης (26 συμμετοχές/ 1 γκολ) , του Βύζαντα Μεγάρων κ.α.. 

Ήταν ταλαντούχος ντριμπλέρ και διεμβολιστής, ενώ ξεχώριζε για το ιδιαίτερό του αγωνιστικό στυλ κάτι που τον καθιέρωσε στη συνείδηση των Ελλήνων φιλάθλων ως έναν από τους πιο χαρισματικούς παίκτες που πέρασαν τόσο από τα Ελληνικά όσο και τα Ευρωπαϊκά γήπεδα, αφού φορώντας τη φανέλα του Άρη συμμετείχε σε αγώνες του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ την περίοδο 1979-80, με ξεχωριστή επιτυχία. Τα τελευταία χρόνια μένει μόνιμα στη Σύρο .

Παραπομπές
----------

1. ↑  «"Βάγγης Θέμης"». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Ιουνίου 2017. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2017.
2. ↑  "Θέμης Βάγγης: Ο μπαλαδόρος που άφησε τα γήπεδα για να γίνει πλανόδιος πωλητής στη Σύρο"
3. ↑  "Ο Θέμης Βάγγης στη «Μηχανή του Χρόνου»"
4. ↑  "O Βάγγης φωνάζει παρών το 2014, μιλάει για το σημερινό Άρη και γυρίζει τη μηχανή του χρόνου στο έπος της Περούτζια!"
5. ↑  Θανάσης Σαρρής: "Θέμης Βάγγης... O "ΘΡΥΛΟΣ" ζει στη Σύρο"
6. ↑  «Συνέντευξη στο Σταμάτη Καλυμιώτη: "«Έμεινα μόνιμα στη Σύρο για τον κόσμο της»"». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2017.
**Χειμαδιό** ονομάζεται ο τόπος σε πεδινές περιοχές που επέλεγαν οι βοσκοί για να περνάνε τον χειμώνα με τα κοπάδια τους, έτσι ώστε να έχουν τροφή για τα ζώα και να αποφύγουν τις αντίξοες καιρικές συνθήκες των ορεινών περιοχών.

Τα χειμαδιά
-----------

Η μετακίνηση των κοπαδιών τον χειμώνα προς τους κάμπους ήταν μια πρακτική που χαρακτήριζε όχι μόνο τους Έλληνες βοσκούς, αλλά και τους βοσκούς του γενικότερου βαλκανικού και μεσογειακού χώρου, καθώς από αυτήν την πρακτική εξαρτιόταν η επιβίωση των κοπαδιών.

Οι βοσκοί κατέβαζαν τα κοπάδια τους σε πεδινές εκτάσεις για να περάσουν τον χειμώνα, αλλά πρόσεχαν ώστε το μέρος που θα επιλέξουν να έχει σταθερό έδαφος, αποφεύγοντας τις ελώδεις περιοχές, ώστε να μπορούν να φτιάξουν ένα μαντρί με γερές βάσεις για να αντέξει όσο κρατήσει η διαμονή τους στην περιοχή. Ως καλά χειμαδιά αξιολογούσαν κατά κύριο λόγο τους πρόποδες των λοφωδών εκτάσεων.

Η διαμονή στα χειμαδιά, που αποτελούσαν τη δεύτερη κατοικία των βοσκών, διαρκούσε από 4 έως 6 μήνες, ανάλογα με την περιοχή και τις καιρικές συνθήκες της χρονιάς. Ως "ορόσημο" για τις μετακινήσεις τους πολλές πληθυσμιακές ομάδες, όπως οι Σαρακατσάνοι, είχαν τη γιορτή του Αγίου Γεωργίου (για την επιστροφή στα βουνά) και του Αγίου Δημητρίου (για την κατάβαση σε πεδινές περιοχές).

Η μετακίνηση στα χειμαδιά
-------------------------

Μαζί με τα κοπάδια, η μετακίνηση συμπεριλάμβανε όχι μόνο τους βοσκούς, αλλά και τις οικογένειές τους. Μέχρι τη δεκαετία 1960-1970 η μαζική αυτή μετακίνηση γινόταν με τα πόδια. Αλόγα και ημίονοι χρησιμοποιούνταν κυρίως για τη μεταφορά της ξυλείας, σανού, προσωπικών αντικειμένων των μελών της οικογένειας, καθώς και των μικρών παιδιών και ηλικιωμένων γυναικών.

Το κατέβασμα στις πεδινές περιοχές γινόταν χωρίς βιασύνη, με τους νεότερους να ανοίγουν τον δρόμο για τους υπολοίπους. Λόγω της πολυήμερης διάρκειας των μετακινήσεων και των καιρικών συνθηκών που συχνά ήταν δύσκολες, οι στάσεις και η διανυκτέρευση σε προσωρινά καταλύματα (τα κονάκια) ήταν απαραίτητες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Λεξικό της κοινής νεοελληνικής». *www.greek-language.gr*. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2023.
2. 1 2  «Από τα χειμαδιά... πίσω στα βουνά». *www.penna.gr*. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2023.
3. 1 2  «Τα Χειμαδιά μας - vlahokerasia digital museum». *vdm-vlahokerasia.gr*. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2023.
4. 1 2  Π.Ο.Σ.Σ. «Οι Σαρακατσάνοι του Κωνσταντίνου Γαλλή». *www.hxwsarakatsanwn.gr*. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2023.
5. ↑  «Κτηνοτροφία». *photodentro.edu.gr*. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2023.
6. 1 2  «Το ταξίδι των κοπαδιών των Βλάχων με τα πόδια για τα χειμαδιά». *Πεμπτουσία*. 10 Ιανουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2023.
7. ↑  «Μετακινήσεις ανθρώπων και ζώων στα πλαίσια του ημι-νομαδισμού». *Πεμπτουσία*. 18 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2023.
Ο **Νίκος Κυζερίδης** (1971) είναι παλαίμαχος Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός μέσος ή επιθετικός. Αγωνίστηκε επί σειρά ετών στην Α΄ Εθνική, ενώ χρίστηκε μια φορά διεθνής με την Εθνική Ελλάδας.

Ποδοσφαιρική καριέρα
--------------------

Γεννήθηκε στις 20 Απριλίου του 1971 και ξεκίνησε την σταδιοδρομία του το 1988 στο Πάικο Γουμένισσας, από όπου μεταπήδησε το 1990 στη Νάουσα. Το καλοκαίρι του 1995 μεταγράφεται στον νεοφώτιστο τότε στην Α' Εθνική, Πανηλειακό όπου έμεινε μέχρι το τέλος της σεζόν 1997/98. Έπειτα είχε ένα σύντομο πέρασμα από στην αγγλική Πόρτσμουθ που συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Τσάμπιονσιπ, για να αποκτηθεί κατά τη χειμερινή μεταγραφική περίοδο του 1998/1999 από τον Άρη.

Στην ομάδα της Θεσσαλονίκης αγωνίστηκε μέχρι το 2004, πετυχαίνοντας δυο εξόδους στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και μια συμμετοχή σε τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος, ενώ τη σεζόν 2003/04, που ο Άρης κινδύνευσε άμεσα με υποβιβασμό στην Β' Εθνική αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ της ομάδας με 7 τέρματα.

Αργότερα αγωνίστηκε στη Γ΄ Εθνική με τη Βέροια, ενώ από το 2006 ως το 2009 ανήκε στον Αγροτικό Αστέρα με τον οποίο αγωνίστηκε κυρίως στη Β΄ Εθνική. Τον Ιανουάριο του 2009 μεταπήδησε στον Μακεδονικό και τη Γ΄ Εθνική, ενώ τη σεζόν 2009/10 αγωνίστηκε με τον Αετό Σκύδρας στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα όπου και έκλεισε την καριέρα του.

Στις 8 Απριλίου του 1998 αγωνίστηκε με την Εθνική Ελλάδος σε φιλική αναμέτρηση εναντίον της Ρουμανίας.

Στατιστικά
----------

### Ανά κατηγορία

| Έτος | Σύλλογος | Εμφανίσεις (Γκολ) |
| --- | --- | --- |
| Α' Εθνική | Νάουσα, Πανηλειακός, Άρης | 246 (45) |
| Β' Εθνική | Νάουσα, Αγροτικός Αστέρας | 148 (36) |
| Γ' Εθνική | Νάουσα, Βέροια, Αγροτικός Αστέρας, Μακεδονικός | 96 (37) |
| Σύνολο |  | 490 (118) |

Προσωπική ζωή
-------------

Το 2012 ο Κυζερίδης διαγνώστηκε με καρκίνο. Τη δημοσιοποίηση του προβλήματός του ακολούθησε κύμα συμπαράστασης από τον αθλητικό χώρο, καθώς και από το φίλαθλο κοινό. Τον Σεπτέμβριο του 2018 ο ίδιος ανακοίνωσε πως ξεπέρασε οριστικά την ασθένειά του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Συμμετοχές - Γκολ». *epo.gr*. Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2017.
2. ↑  «Ηχηρό» μήνυμα ανθρώπινης αλληλεγγύης έστειλαν οι παλαίμαχοι δήμου Παιονίας-Άρεως Θεσσαλονίκης
3. ↑  «Στον Αρη ο Κυζερίδης». *rizospastis.gr*. Ριζοσπάστης. 6 Νοεμβρίου 1998. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2017.
4. ↑  Χαραλαμπόπουλος, Λευτέρης (14 Φεβρουαρίου 1999). «Κυνηγώντας το χρυσάφι του Τσάμπιονς Λιγκ». *tovima.gr*. ΤΟ ΒΗΜΑ. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2017.
5. ↑  «Κυζερίδης: Εάν αργούσε η διάγνωση μπορεί να είχα παντού καρκίνο». *novasports.gr*. Novasports. 15 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2019.
6. ↑  «Ο Νίκος Κυζερίδης νίκησε τον καρκίνο». *fosonline.gr*. Fosonline. 20 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2019.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* National football teams
* Διεθνείς με την Εθνική Ελλάδος
* Ο επιθετικός , Νίκος Κυζερίδης, το νέο πρόσωπο στην εθνική ομάδα ανδρών
Ο **Mιχαήλ**, γεωργιανά: მიქელი, *Mik'el*) (απεβ. το 1329), από τον Οίκος των Βαγρατιδών-Ιβηρίας, ήταν βασιλιάς του δυτικού Γεωργιανού βασιλείου του Ιμερέτι από το 1327 έως το 1329.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Δαβίδ ΣΤ΄ Ναρίν βασιλιά της Γεωργίας και της συζύγου του, Tάμαρ Αμανελίσντζε, ή μίας πριγκίπισσας των Παλαιολόγων. Στην τελευταία περίπτωση, ο Μιχαήλ μπορεί να ονομαζόταν από τον Βυζαντινό πρόγονό του, τον Αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγο. Ο Μιχαήλ εναντιώθηκε στην ανάρρηση τού μεγαλύτερου αδελφού του Κωνσταντίνου Α΄ στον θρόνο, μετά το τέλος του πατέρα τους το 1293. Σε έναν επακόλουθο εσωτερικό πόλεμο, ο Μιχαήλ κατέλαβε τον έλεγχο των επαρχιών Ράχα, Λεχκούμι και Aργκβέτι. Η σύγκρουση συνεχίστηκε μέχρι το 1327, όταν, μετά το τέλος του άτεκνου Κωνσταντίνου Α΄, τον διαδέχθηκε ως βασιλιάς της Ιμερέτης. Είχε διεκδικήσει τον τίτλο νωρίτερα, όπως στον καταστατικό χάρτη του 1326 , όπου επικυρώνει ισόβια αποζημίωση επανόρθωσης (*sasiskhlo*, ένα γεωργιανό ισοδύναμο του αγγλικού weregild) να πληρώνεται από κάποιον Γκογκιτασβίλι στους Μικελάντζε.

Ο Μιχαήλ προσπάθησε να υποτάξει ξανά στο στέμμα τους μεγάλους ευγενείς και επαρχιακούς δυνάστες (*eristavi*), οι οποίοι είχαν διεκδικήσει μεγαλύτερη αυτονομία για τους εαυτούς τους στη βασιλεία του Κωνσταντίνου Α΄. Οι προσπάθειές του είχαν περιορισμένη επιτυχία το μόνο που μπόρεσε να επιτύχει ήταν η υπόσχεση από τους γαιοκτήμονες (eristavi) να πληρώσουν φόρο υποτέλειας και να παρέχουν στρατεύματα για έναν βασιλικό στρατό.

Ο Μιχαήλ απεβίωσε το 1329. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Βαγράτ Α΄, ο οποίος, λόγω της ανηλικιότητάς του, δεν κάθισε ποτέ σταθερά στον θρόνο τού Ιμερέτι και το 1330 υποβιβάστηκε στη θέση του υποτελούς δούκα από τον αναδυόμενο Γεώργιο Ε΄ τον Λαμπρό βασιλιά της ανατολικής Γεωργίας.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
2. 1 2 3 4  Rayfield, Donald (2012). *Edge of Empires: A History of Georgia*. London: Reaktion Books. σελίδες 132, 139–140. ISBN 978-1780230306.
3. 1 2  Toumanoff, Cyril (1949–51). «The Fifteenth-Century Bagratids and the Institution of Collegial Sovereignty in Georgia». *Traditio* **7**: 173.
4. 1 2 3 4  Bagrationi, Vakhushti (1976). Nakashidze, N.T. επιμ. (PDF) (στα Russian). Tbilisi: Metsniereba. σελ. 41 .  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link) Bagrationi, Vakhushti (1976). Nakashidze, N.T. (ed.). История Царства Грузинского [*History of the Kingdom of Georgia*] (PDF) (in Russian). Tbilisi: Metsniereba. p. 41.
5. ↑  Taqaishvili, Ekvtime (1909). *საქართველოს სიძველენი, ტომი II* (PDF) (στα Georgian). Tiflis: Georgian Society of History and Ethnography. σελίδες 33–34. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΚωνσταντίνος Α΄ της Ιμερετίας | **βασιλιάς του Ιμερέτι**1329-1330 | ΔιάδοχοςΑλέξανδος Α΄ του Ιμερέτι |
Το **Squid** (μεταφράζεται από τα Αγγλικά ως καλαμάρι) είναι διακομιστής μεσολάβησης (web proxie) και αυτόματος μηχανισμός (daemon) δημιουργίας κρυφής μνήμης σε μια ιστοσελίδα (web cache). Έχει διάφορες χρήσεις, ανάμεσα στις οποίες είναι η επιτάχυνση ενός διακομιστή εξυπηρέτησης ιστοσελίδων (web server) με τη λειτουργία κρυφής μνήμης στα συχνά αιτήματα ιστοσελίδων, DNS και λοιπών αιτημάτων, όταν μια ομάδα χρηστών μοιράζεται τους ίδιους δικτυακούς πόρους. Το Squid μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ασπίδα ασφαλείας, φιλτράροντας την κίνηση. Αν και το Squid χρησιμοποιείται κυρίως για αιτήματα μεταφοράς ιστοσελίδων (με το πρωτόκολλο http) αλλά και μεταφορές αρχείων (με το πρωτόκολλο ftp), έχει τη δυνατότητα να υποστηρίξει (με περιορισμούς) και διάφορα άλλα πρωτόκολλα όπως το TLS, SSL, Internet Gopher αλλά και το https. 

Το Squid είχε αρχικά σχεδιαστεί να τρέχει σε συστήματα τύπου Unix, αλλά σήμερα τρέχει και σε λειτουργικά τύπου Windows. Το λογισμικό είναι ελεύθερο και διανέμεται με τη Γενική Άδεια Δημόσιας Χρήσης GNU.

Το λογισμικό αυτό χρησιμοποιείται από ίδρυμα της Βικιπαίδειας στη λειτουργία της βικιπαίδειας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «squid : Optimising Web Delivery». 4 Φεβρουάριος 2024. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουάριος 2024.
2. ↑  «Squid 4.0.8 beta is available».
3. ↑  «Release 4.0.8». 1 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουάριος 2019.
4. ↑  Error: Unable to display the reference properly. See the documentation for details.
5. ↑  **Lua error in Module:Cite\_Q at line 351: attempt to call upvalue 'getPropOfProp' (a nil value).**
6. ↑  «Squid FAQ: About Squid». Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τεχνική Αναφορά "Οδηγίες εγκατάστασης και ρύθμισης διακομιστή μεσολάβησης Squid" Έκδοση 2.0 (pdf), Τομέας Εκπαιδευτικής Τεχνολογίας, Ερευνητικό Ακαδημαϊκό Ινστιτούτο Τεχνολογίας Υπολογιστών, Υπουργείου Παιδείας Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, Νοέμβριος 2009.
Το **Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών** είναι μη κερδοσκοπικός, μη κομματικός οργανισμός, ο οποίος ιδρύθηκε το 2016 και διατηρεί την έδρα του στην Ελλάδα, στην πόλη της Αθήνας. Η λειτουργία του φόρουμ βασίζεται στην στενή συνεργασία του με τις δημόσιες οργανώσεις, τους κοινωνικούς φορείς, τις επιχειρήσεις και τα άτομα. Οι Δελφοί του νομού Φωκίδας αποτελούν τον τόπο των ετήσιων συναντήσεων των συνεδρίων που διοργανώνει ο οργανισμός.

Συμμετέχουν ακαδημαϊκοί, πολιτικοί, επιχειρηματίες και κορυφαίοι εμπειρογνώμονες, σε μια προσπάθεια να αντιμετωπισθούν οι σύγχρονες προκλήσεις που επηρεάζουν την Ελλάδα και τη γύρω περιοχή. Η ανάπτυξη νέων στρατηγικών μέσα από αλλαγές και δομικές μεταρρυθμίσεις με σκοπό την επίτευξη βιώσιμων και κοινωνικά υπεύθυνων αναπτυξιακών μοντέλων διακυβέρνησης,με γεωγραφικό προσδιορισμό την Ελλάδα, την Ευρώπη και την ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Μεσογείου, αποτελεί τον στόχο που πρέπει να επιτύχει η εκάστοτε ετήσια διοργάνωση, 

Ο ιδρυτής του φόρουμ Συμεών Τσομώκος,  αναφέρει ως μέρος του οράματος του για τους Δελφούς: *να καταστεί ένα μέρος όπου πολιτικοί και αξιωματούχοι από αντίπαλα πολιτικά και ιδεολογικά στρατόπεδα θα μπορούν να συζητήσουν και να συνεννοηθούν για κάποια βασικά πράγματα*. 

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν, επίσης, οι ζωντανές και οι δορυφορικές διαδικτυακές εκδηλώσεις που διοργανώνει το φόρουμ, θέτοντας επίκαιρους προβληματισμούς προς ανοικτή συζήτηση, αναζητώντας διεξόδους στα κοινωνικοοικονομικά προβλήματα. Μέχρι σήμερα έχουν πραγματοποιηθεί τέσσερις  συναντήσεις στους Δελφούς με την συμμετοχή το έτος 2019 να αγγίζει τους 3.200 συνέδρους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Delphi Economic Forum».
2. ↑  «Delphi Economic Forum».
3. ↑  «SGT Tsomokos». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιουλίου 2020.
4. ↑  «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ».
5. ↑  «Delphi Economic Forum». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαΐου 2020.
6. ↑  «Delphi Economic Forum». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Απριλίου 2020.
7. ↑  «Delphi Economic Forum». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Απριλίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστότοπος Οικονομικού φόρουμ Δελφών

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Οικονομία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο **Νίκος Σεργιανόπουλος** (Δράμα 24 Σεπτεμβρίου 1952 - Αθήνα 4 Ιουνίου 2008) ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και της τηλεόρασης, ιδιαίτερα δημοφιλής στη δεκαετία του 1990. Ήταν πρωταγωνιστής στις πετυχημένες τηλεοπτικές σειρές Δυο ξένοι (1997 - 1999) και Οι Στάβλοι της Εριέτας Ζαΐμη (2002 - 2004).

Βιογραφία
---------

Σπούδασε στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος από όπου αποφοίτησε το 1979, και σχεδόν αμέσως εντάχτηκε στο δυναμικό της Πειραματικής Σκηνής της «Τέχνης». Με την Πειραματική Σκηνή του δόθηκε η ευκαιρία να συμμετάσχει σε σημαντικούς ρόλους του ελληνικού και διεθνούς ρεπερτορίου.

Έχει παίξει και πρωταγωνιστήσει σε πολλά θεατρικά έργα ως μέλος της Πειραματικής Σκηνής της "Τέχνης" (1979-1983), του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος (1983-1993), του θεάτρου "Αθηνών" (1993), αλλά και του θεάτρου "Βεάκη" (2001), όπως επίσης και στην τηλεόραση με σημαντικότερο τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη σειρά Δύο Ξένοι (1997-1999). Πρωταγωνίστησε επίσης στην σειρά Οι Στάβλοι της Εριέττας Ζαΐμη (2002-2004). Η τελευταία του τηλεοπτική σειρά ήταν Η εξαφάνιση (2008).

Ο Νίκος Σεργιανόπουλος δολοφονήθηκε στις 4 Ιουνίου 2008 με 21 μαχαιριές στο διαμέρισμα όπου διέμενε στο Παγκράτι, σε ηλικία 55 ετών. Βρέθηκε γυμνός στο σαλόνι του, μέσα σε μια λίμνη αίματος από την οικιακή βοηθό του σπιτιού, ενώ το μαχαίρι του εγκλήματος εντοπίστηκε στην κουζίνα. Στις 26 Ιουλίου 2008, ως ένοχος της δολοφονίας του ομολόγησε ο γεωργιανής καταγωγής Ντέιβιντ Μουρτικνέλι, ο οποίος δικάστηκε και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  «H δολοφονία του ηθοποιού Νίκου Σεργιανόπουλου με 21 μαχαιριές μέσα στο διαμέρισμά του. Η εξιχνίαση του εγκλήματος και η ομολογία του δράστη». *ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ*. Ανακτήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2021.
3. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ στο imdb.com
* ntng.gr, *Συνεργασίες με το ΚΘΒΕ*
* piramatikiskini.gr, *Ρεπερτόριο 1979 έως σήμερα*
* theatroalma.gr, *Από το Θέατρο Αθηνών στο Θέατρο Άλμα*
Το **φράγμα Βαλσαμιώτη** βρίσκεται στο Νομό Χανίων και έλαβε την ονομασία του από το ρέμα Βαλσαμιώτη, το οποίο απέχει περίπου 900 μέτρα από το χωρίο Βατόλλακος. Είναι εύκολα προσβάσιμο από τους κατοίκους και περιστατικούς καθώς μπορεί όποιος το επιθυμεί να το επισκεφτεί για πεζοπορία, μηχανοκίνητο αθλητισμό κλπ. Η θέση του φράγματος Βαλσαμιώτη βρίσκεται σε μια αγροτική οδό καλής βατότητας η οποία ξεκινά από ρέμα Βαλσαμιώτη με πορεία το εκκλησάκι του Αγίου Στυλιανού. Βάσει των τοπογραφικών στοιχείων έχει κλίμακα 1:50.000. Η κατασκευή του φράγματος Βαλσαμιώτη ξεκίνησε το 2005 και ολοκληρώθηκε το 2014 με χρηματοδότηση από κοινοτικά πλαίσια στήριξης. Τα εγκαίνια του φράγματος έγιναν τον Μάρτιο του 2014 και θεωρείται το μεγαλύτερο και υψηλότερο φράγμα στην κατηγορία του στην Ελλάδα. Κατασκευάστηκε διότι έπρεπε να συγκεντρωθούν τα νερά που έρεαν από το ρέμα του Διγενή που φαίνεται να στραγγίζει την ανατολική πλευρά του όρους Ασφενδιλές.

Μορφολογία
----------

Η μορφολογία του φράγματος είναι λοφώδης και περιλαμβάνει μεγάλες κλίσεις φυσικών πρανών, οι οποίες έχουν ένα διάστημα υψόμετρου 140 και 180 μέτρα, με κλίση 20 μοιρών. Το υψόμετρο τείνει να συνεχίζεται στα 275 μέτρα προς την αντίστοιχη νότια κορυφή του φράγματος. Θεωρείται μια ομαλή βραχώδη πλαγιά με πλούσια θαμνώδη βλάστηση και χλωρίδα. Το συγκεκριμένο φράγμα διαθέτει πετρώματα φυλλιτών - χαλαζιτών με αποτέλεσμα να εντοπίζεται ένα πλούσιο ετερογενές μείγμα συμπαγών και ασταθών υλικών .

Τεχνικά χαρακτηριστικά του φράγματος Βαλσαμιώτη
-----------------------------------------------

Το μήκος του φράγματος στη στέψη είναι 335 μέτρα, το ύψος του από το φυσικό έδαφος είναι 67,20 μέτρα, η ανώτατη στάθμη του νερού είναι +190, η στάθμη της στέψης είναι +190.20, ο πλάτος του πυθμένα στο φυσικό έδαφος είναι 80 μέτρα. Ο όγκος του φράγματος είναι 600.000 m3. Επίσης ο όγκος νερού ταμιευτήρα είναι 6 εκατομμύρια m3. Ο εκμεταλλεύσιμος όγκος νερού είναι 5,9 m3 [].

Παραπομπές
----------

1. 1 2  ΘΕΟ∆ΩΡΑΚΗ, ΜΑΡΙΑΛΕΝΑ (19 Φεβρουαρίου 2019). «ΜΕΛΕΤΗ ΦΡΑΓΜΑΤΟΣ ΒΑΛΣΑΜΙΩΤΗ ΝΟΜΟΥ ΧΑΝΙΩΝ» (PDF). *Νέα Κρήτη*. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2021.
2. ↑  «Φράγμα Βαλσαμιώτη: Κατασκευάστηκε σε λάθος θέση & ακατάλληλα εδάφη». *Νέα Κρήτη*. 19 Φεβρουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2021.
3. ↑  «Tο φράγμα Βαλσαμιώτη στα Χανιά». *iscreta.gr*. 27 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2021.
4. ↑  «Φράγμα Βαλσαμιώτη – OAKAE». Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2021.
Διαιρώντας το πρόβλημα σε υποπροβλήματα
Στην επιστήμη των υπολογιστών, **διαίρει και βασίλευε** ***(divide and conquer, D&C)*** είναι μέθοδος επίλυσης προβλημάτων. Το πρόβλημα διαιρείται σε μικρότερα υποπροβλήματα και στη συνέχεια οι λύσεις τους συνδυάζονται για να προκύψει η λύση του αρχικού προβλήματος. Η μέθοδος αποτελεί τη βάση πολλών αλγορίθμων, π.χ. στους αλγόριθμους ταξινόμησης merge-sort και Quicksort.

Το όνομά της προέρχεται από τη γνωστή ρήση του Καίσαρα, divide ut regnes (λατινικά).

Μέθοδος
-------

Η μέθοδος χρησιμοποιεί τρία στάδια για την επίλυση ενός προβλήματος. Συγκεκριμένα:

1. Το πρόβλημα διαιρείται σε ένα αριθμό υποπροβλημάτων. ("Διαίρει")
2. Ακολουθεί αναδρομική επίλυση των προβλημάτων. Ωστόσο, εάν το μέγεθος των υποπροβλημάτων είναι αρκετά μικρό η επίλυση τους γίνεται κατευθείαν. ("Βασίλευε")
3. Τέλος οι λύσεις των υποπροβλημάτων συνδυάζονται σε μία ενιαία λύση στο αρχικό πρόβλημα.

Πλεονεκτήματα
-------------

### Δύσκολα προβλήματα

Η μέθοδος είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική στην επίλυση δύσκολων προβλημάτων, καθώς στηρίζεται στην επίλυση μικρότερων, ευκολότερων προβλημάτων. Παράδειγμα αποτελεί το παιχνίδι των Πύργων του Ανόι.

Μειονεκτήματα
-------------

### Πολυπλοκότητα

Η αντιμετώπιση ορισμένων απλών, μικρών προβλημάτων με το συγκεκριμένο τρόπο (αναδρομικό - recursive) είναι δυνατόν να είναι πιο περίπλοκη και δυσνόητη από αντίστοιχη επίλυση βασιζόμενη σε απλή επανάληψη (iterative).

Βλ. Επίσης
----------

* Αλγόριθμος
* Αναδρομή
* Quicksort (Γρήγορη ταξινόμηση)
* Merge-sort
* Πύργοι του Ανόι

Βιβλιογραφία
------------

* T.H. Cormen, C.E. Leiserson, R.L. Rivest, *Introduction to Algorithms*, The MIT Press, 2nd Edition.
Το **ΑΜΧ-30** είναι γαλλικό άρμα μάχης.

Ιστορικό
--------

Το 1956, η Γαλλία, η Γερμανία και η Ιταλία όρισαν τις προδιαγραφές τους για ένα νέο άρμα για τη δεκαετία του 60. Η βασική ιδέα ήταν η εξής. Γαλλία και Γερμανία θα σχεδίαζαν από ένα άρμα. Το καλύτερο άρμα θα έμπαινε σε παραγωγή και στις 2 χώρες για χρήση και από τις τρεις. Η κατάληξη όμως ήταν διαφορετική. Το ΑΜΧ-30 μπήκε σε παραγωγή στη Γαλλία και το Leopard 1 στη Γερμανία. Εισερχόμενο σε υπηρεσία με το Γαλλικό στρατό το 1967 αντικατέστησε τα M47 Patton.

Το τετραμελές πλήρωμα έχει τη συνήθη διάταξη των δυτικών αρμάτων. Το άρμα μεταφέρει 47 βλήματα των 105mm (5 διαφορετικών τύπων), 500 των 20mm και 2050 των 7,62mm. Μπορεί να διέλθει υδάτινων κωλυμάτων μέχρι 2 μέτρα χωρίς προπαρασκευή.

Εισήλθε σε υπηρεσία με τον γαλλικό στρατό το 1967. Υπηρέτησε στις ένοπλες δυνάμεις των: Ελλάδα (190), Κύπρος (54), Γαλλία (1355), Χιλή(21), Κατάρ (24), Σαουδική Αραβία (290), Ισπανία (335), ΗΑΕ (64), Βενεζουέλα (81)

Χρήση
-----

Το ΑΜΧ-30 μετασκευάζεται για τη μεταφορά και εκτόξευση του τακτικού πυρηνικού πυραύλου Pluton με βεληνεκές 100km. Επίσης με άλλες μετατροπές το "ΑΜΧ-30" μπορεί να αναλάβει αντιαεροπορικό ρόλο είτε με πυροβόλα των 30mm, είτε με αντιαεροπορικούς πυραύλους (ROLAND).

Επιδόσεις: Διέλευση κάθετου εμποδίου 0,93m, τάφρου 2,9m, κλίση 60%

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  AMX-30 tanks στο Wikimedia Commons

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Πόλεμος
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh2013002812
* NKC: ph1004641

 |

 |
Ο **Κωνσταντίνος Β΄**, γεωργιανά: კონსტანტინე II *Κωνσταντίνος Β΄*, (απεβ. το 1401) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας, ήταν βασιλιάς του Ιμερέτι (δηλ. της δυτικής Γεωργίας) από το 1396 μέχρι το τέλος του το 1401.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε κάποια στιγμή μετά το 1358 στην οικογένεια του Βαγράτ Α΄, τότε δούκα (και πρώην βασιλιά) του Ιμερέτι, και της συζύγου του, μίας Τζακέλι ευγενούς του Σάμτσχε. Ήταν νεότερος αδελφός δύο διαδοχικών βασιλέων του Ιμερέτι, του Αλέξανδρου Α΄ και του Γεωργίου Α΄, οι οποίοι είχαν απομακρυνθεί από το βασίλειο της Γεωργίας κατά τις εισβολές του Τιμούρ σε αυτή τη χώρα. Μετά το τέλος του Γεωργίου Α΄ στη μάχη με τον Βάμεκ Α΄ Νταντιάνι δούκα της Μινγκρελίας το 1392, ο Κωνσταντίνος και ο ανιψιός του Δημήτριος, γιος του Αλεξάνδρου Α΄ του Ιμερέτι κατέφυγαν στα βουνά του Βορείου Καυκάσου, ενώ το Ιμερέτι ενσωματώθηκε από τον Γεώργιο Ζ΄ της Γεωργίας στη Γεωργία.

Το 1396 ο Κωνσταντίνος Β΄ εκμεταλλεύτηκε τον συνεχή πόλεμο του Γεωργίου Ζ΄ με τον Τιμούρ Λενκ, στον οποίο πόλεμο σκοτώθηκε μεγάλος αριθμός Ιμερετίων , και το τέλος του Βάμεκ Α΄ Νταντιάνι και επέστρεψε στο Ιμερέτι. Κατέκτησε μία σειρά από φρούρια στη χώρα και αυτοανακηρύχτηκε βασιλιάς. Στη συνέχεια, προσπάθησε να κερδίσει τους δούκες της Μινγκρέλια και της Γκούρια και τους Σβανς, αλλά σκοτώθηκε το 1401. Καθώς ο Κωνσταντίνος Β΄ ήταν άτεκνος, το στέμμα του Ιμερέτι επρόκειτο να παραδοθεί στον νεαρό και αδύναμο ανιψιό του Δημήτριο, αλλά το Ιμερέτι επανανακτήθηκε από τον Γεώργιο Ζ΄ της Γεωργίας.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2
2. ↑  Toumanoff, Cyril (1949–51). «The Fifteenth-Century Bagratids and the Institution of Collegial Sovereignty in Georgia». *Traditio* **7**: 183.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Προκάτοχοςπροσάρτηση στη Γεωργία | **βασιλιάς του Ιμερέτι**1396-1401 | Διάδοχοςπροσάρτηση στη Γεωργία |
Φωτογραφία εποχής ενός Alta A200.
Το πίσω μέρος ενός Alta A200.
Το **Alta A200** ήταν ένα τρίκυκλο επιβατικό αυτοκίνητο ελληνικής παραγωγής (επειδή τα τρίτροχα τότε φορολογούνταν πολύ πιο ευνοϊκά σύμφωνα με τον ελληνικό νόμο), που παρουσιάστηκε το 1968 από την εταιρεία Alta και μπήκε το ίδιο έτος στην παραγωγή. Το μοντέλο αυτό ήταν βασισμένο στο γερμανικό Fuldamobil (παραγωγής 1950 - 1969), αλλά ήταν αρκετά πιο σύγχρονο ως σχέδιο. Έφερε αερόψυκτο μονοκύλινδρο τετράχρονο βενζινοκινητήρα της γερμανικής Heinkel, κυβισμού 200 cm³, εξ ου και η ονομασία του.

Alta 200 του 1968.
Το αυτοκίνητο είχε μέτρια επιτυχία στην ελληνική αγορά και σύντομα θεωρήθηκε ξεπερασμένο, ενώ παρήχθη έως το 1974. Συχνά αναφέρεται ως η τελευταία εκδοχή του Fuldamobil και όσα διασώζονται έχουν αρκετά υψηλή αξία ως συλλεκτικά αυτοκίνητα.

Βιβλιογραφία
------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Alta A200** |

* L.S. Skartsis and G.A. Avramidis, «Made in Greece», Typorama, Patras, Greece (2003).
* G.N. Georgano (Ed.), «The New Encyclopedia of Motorcars, 1885 to Present», E.P. Dutton, New York (1982).
* M. Sedgwick, «Cars of the Fifties and Sixties», Crescent Books (1990).
* Automobil Revue / Revue Automobile (1971 ed.)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

*
Ο **Κωνσταντίνος Θωμαΐδης**, ο οποίος άφησε την τελευταία του πνοή στις 27 Μαΐου 2021 σε ηλικία 87 ετών, έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο, στη δημιουργία της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ταεκβοντό (ΕΛ.Ο.Τ.) και στην ένταξη του Ολυμπιακού Ταεκβοντό στο χάρτη των εθνικών ομοσπονδιών, με την αποχώρηση του αθλήματος από τον ΣΕΓΑΣ, τον Νοέμβριο του 1987.

Διετέλεσε επί μακρόν πρόεδρος αλλά και γενικός γραμματέας της ΕΛ.Ο.Τ, αφιερώνοντας μεγάλο μέρος της ζωής του στην ανάπτυξη του Ολυμπιακού Ταεκβοντό.

Στις πρώτες αρχαιρεσίες μετά την αποχώρηση του αθλήματος από τον ΣΕΓΑΣ (16/12/87) ανέλαβε γενικός γραμματέας (πρόεδρος ο Ανδρέας Χατζηανδρέου), θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 11 Μαΐου 1991.

Τον Δεκέμβριο του 1990, είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην ιστορική απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για απομάκρυνση των Τουρκοκύπριων από τις διεθνείς διοργανώσεις και την παρουσία της Ελλάδας σε αυτές.

Από τον Μάρτιο του 1992 βρέθηκε και πάλι στη θέση του γενικού γραμματέας της ομοσπονδίας, ενώ από τον Φεβρουάριο του 1995 έως και τα τέλη Απριλίου 1996, ανέλαβε την προεδρία της ΕΛΟΤ, πριν του δοθεί ο τίτλος του επίτιμου προέδρου.

Στις 4 Νοεμβρίου 2021, το ΔΣ της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ταεκβοντό, αποφάσισε το Κύπελλο Ακρόπολης να μετονομαστεί σε Κύπελλο «Κωνσταντίνος Θωμαΐδης» στη μνήμη του εκλιπόντος επίτιμου προέδρου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Θρήνος στο ελληνικό ταεκβοντό με το θάνατο του επίτιμου προέδρου της ΕΛΟΤ, Κωνσταντίνου Θωμαίδη». *ΕΛΟΤ*. 28 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2021.
2. ↑  «Το Κύπελλο Ακρόπολης μετονομάζεται σε Κύπελλο «Κωνσταντίνος Θωμαΐδης» στη μνήμη του επίτιμου προέδρου της ΕΛΟΤ». *ΕΛΟΤ*. 4 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2021.
Ο **Τζόζεφ Γουίλιαμ Φρέιζερ** (αγγλικά: Joseph William Frazier‎‎), (12 Ιανουαρίου 1944 - 7 Νοεμβρίου 2011), γνωστός με το παρατσούκλι **Smokin' Joe**, ήταν Αμερικανός επαγγελματίας πυγμάχος που αγωνίστηκε από το 1965 έως το 1981. Θεωρείται ευρέως ως ένας από τους μεγαλύτερους πυγμάχους βαρέων βαρών όλων των εποχών, γνωστός για τη δύναμη, την αντοχή, το τρομερό αριστερό του χέρι και το αδυσώπητο στυλ πυγμαχίας με πίεση και ήταν ο πρώτος που νίκησε τον Μοχάμεντ Άλι. Ο Φρέιζερ κατείχε τον τίτλο βαρέων βαρών του NYSAC από το 1968 έως το 1973 και τον αδιαμφισβήτητο τίτλο πρωταθλητή βαρέων βαρών από το 1970 έως το 1973 και ως ερασιτέχνης μποξέρ κέρδισε ένα χρυσό μετάλλιο στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1964.

Ο Φρέιζερ αναδείχθηκε ως ο κορυφαίος διεκδικητής στα τέλη της δεκαετίας του 1960, και έγινε αδιαμφισβήτητος πρωταθλητής βαρέων βαρών το 1970. Το 1971, νίκησε τον Άλι με ομόφωνη απόφαση των κριτών στον πολυαναμενόμενο *αγώνα του αιώνα*. Δύο χρόνια αργότερα, ο Φρέιζερ έχασε τον τίτλο του πρωταθλητή από τον Τζορτζ Φόρμαν. Η τελευταία πρόκληση του Φρέιζερ στον παγκόσμιο τίτλο ήρθε το 1975, αλλά ηττήθηκε από τον Άλι με ένα βάναυσο νοκ άουτ αγώνα, το Thrilla στη Μανίλα. Ο Φρέιζερ αποσύρθηκε από την πυγμαχία το 1976 μετά από μια δεύτερη ήττα από τον Φόρμαν, αλλά επέστρεψε το 1981, πριν αποσυρθεί οριστικά με ρεκόρ 32 νίκες, 4 ήττες και 1 ισοπαλία. Ο Διεθνής Οργανισμός Ερευνών Πυγμαχίας κατατάσσει τον Φρέιζερ στους δέκα καλύτερους μποξέρ βαρέων βαρών όλων των εποχών. 

Το περιοδικό Ring τον ανακήρυξε πυγμάχο της χρονιάς το 1967, το 1970 και το 1971 και η Ένωση Συγγραφέων Πυγμαχίας της Αμερικής (BWAA) τον ανακήρυξε πυγμάχο της χρονιάς το 1969, το 1971 και το 1975. Το 1999, το περιοδικό Ring τον κατέταξε ως τον όγδοο μεγαλύτερο πυγμάχο βαρέων βαρών.  Είναι μέλος τόσο του International Boxing Hall of Fame όσο και του World Boxing Hall of Fame, έχοντας συμμετάσχει στην εναρκτήρια κατηγορία εισαγωγής του 1990. 

Το στυλ του συγκρίθηκε συχνά με αυτό του Χένρι Άρμστρονγκ και περιστασιακά με τον Ρόκι Μαρτσιάνο και εξαρτιόταν από το χτύπημα, την αντοχή και την αδυσώπητη πίεση για να φθείρει τους αντιπάλους του. Το πιο γνωστό του γροθιά ήταν ένα ισχυρό αριστερό hook, το οποίο αντιπροσώπευε τα περισσότερα από τα νοκ άουτ του. Στην καριέρα του, έχασε μόνο από δύο μποξέρ, πρώην Ολυμπιονίκες και παγκόσμιους πρωταθλητές βαρέων βαρών: δύο φορές από τον Μοχάμεντ Άλι και δύο από τον Τζορτζ Φόρμαν. Ο Φρέιζερ συνέχισε να εκπαιδεύει πυγμάχους στο γυμναστήριό του στη Φιλαδέλφεια. Η στάση του απέναντι στον Μοχάμεντ Άλι στη μετέπειτα ζωή του χαρακτηριζόταν σε μεγάλο βαθμό από πικρία και περιφρόνηση, αλλά διανθίστηκε με σύντομες συμφιλιώσεις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Cuoco, Dan (9 Σεπτεμβρίου 2006). «Heavyweight». ibroresearch.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Νοεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2013.
2. ↑  *Ring Magazine*, 1999 Holiday Edition.
3. ↑  «Boxing Hall of Fame names first inductees». *UPI*.