recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Κλασικό ντάκιρι
Το **ντάκιρι** (ισπανικά: *daiquirí*‎ dajkiˈɾi) είναι οικογένεια κοκτέιλ των οποίων τα κύρια συστατικά είναι το ρούμι, ο χυμός εσπεριδοειδών (συνήθως χυμός λάιμ) και η ζάχαρη ή άλλο γλυκαντικό.

Το ντάκιρι είναι ένα από τα έξι βασικά ποτά που αναφέρονται στο κλασικό *The Fine Art of Mixing Drinks* του Ντέιβιντ Έμπερι, το οποίο παραθέτει επίσης ορισμένες παραλλαγές.

Προέλευση
---------

*Νταϊκιρί* είναι το όνομα μιας παραλίας και ενός ορυχείου σιδήρου κοντά στο Σαντιάγο ντε Κούβα, και η λέξη προέρχεται από τη γλώσσα των Ταΐνο. Το ποτό υποτίθεται ότι εφευρέθηκε από έναν Αμερικανό μηχανικό ορυχείων ονόματι Τζένινγκς Κοξ, ο οποίος βρισκόταν στην Κούβα (τότε ακόμη υπό ισπανική κυβέρνηση) την εποχή του Ισπανοαμερικανικού Πολέμου. Είναι επίσης πιθανό ότι ο Γουίλιαμ Τσάνλερ, ένας Αμερικανός βουλευτής που αγόρασε τα ορυχεία σιδήρου του Σαντιάγο το 1902, εισήγαγε το ντάκιρι σε κλαμπ στη Νέα Υόρκη εκείνη τη χρονιά.:168

Η κατανάλωση του ποτού παρέμεινε εντοπισμένη μέχρι το 1909, όταν ο υποναύαρχος Λούσιους Τζόνσον, ιατρικός αξιωματικός του Ναυτικού των ΗΠΑ, δοκίμασε το ποτό του Κοξ. Στη συνέχεια ο Τζόνσον το παρουσίασε στη Λέσχη Στρατού και Ναυτικού στην Ουάσιγκτον και οι πότες του ντάκιρι αυξήθηκαν μέσα σε λίγες δεκαετίες. Ήταν ένα από τα αγαπημένα ποτά του συγγραφέα Έρνεστ Χέμινγουεϊ και του προέδρου των ΗΠΑ Τζον Φ. Κένεντι.

Η βασική συνταγή του ντάκιρι είναι παρόμοια με το ποτό που οι Βρετανοί ναύτες έπιναν στο πλοίο από τη δεκαετία του 1780 ως μέσο πρόληψης του σκορβούτου. Μέχρι το 1795 το ημερήσιο σιτηρέσιο του Βασιλικού Ναυτικού περιείχε ρούμι, νερό, ¾ ουγγιάς λεμόνι ή χυμό λάιμ και 2 ουγγιές ζάχαρη. Αυτό ήταν ένα κοινό ποτό σε όλη την Καραϊβική, και μόλις ο πάγος έγινε διαθέσιμος συμπεριλήφθηκε αντί για το νερό.

Δείτε επίσης
------------

* Καϊπιρίνια – παρόμοιο βραζιλιάνικο κοκτέιλ
* Μοχίτο – άλλο δημοφιλές και παρόμοιο κοκτέιλ με ρούμι, προσθέτοντας λάιμ, μέντα και σόδα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Διάσημοι μπάρμεν διαγωνίζονται για το καλύτερο ντάκιρι στην Αβάνα». *News.gr* (στα Αγγλικά). 6 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 21 Απριλίου 2022.
2. ↑  «Nine Perfect Strangers: Εννιά ξένοι, η Νικόλ και ένα παγωμένο ντάκιρι». *www.kathimerini.gr*. 30 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 21 Απριλίου 2022.
3. ↑  The United Confederation of Taíno People. «Taíno Dictionary» (στα Spanish). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Οκτωβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2007. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
4. ↑  Lately, Thomas (1971). *A pride of lions: the Astor orphans; the Chanler chronicle*. W. Morrow.
5. ↑  Salvatore Calabrese (2002). *Complete Home Bartender's Guide*. Sterling Publishing Company, Inc. σελ. 76. daiquiri John F Kennedy.
6. ↑  Stephen R. Bown (2003). *Scurvy*. Thomas Dunne Books. σελ. 181. ISBN 0-312-31391-8.
Ο **Ντενίζ Μπαϊκαρά** (τουρκικά: *Deniz Baykara*, γεννημένος στις 13 Μαρτίου 1984, Μπιτλίς) είναι Τούρκος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για τον Α.Σ. Νέστο Χρυσούπολης. Έχει αγωνιστεί σε όλη του τη σταδιοδρομία στην Ελλάδα.

Σταδιοδρομία
------------

Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του το 1999, όταν υπέγραψε με την ομάδα νέων της Γκαζιοσμανπάσασπορ, ομάδα της Κωνσταντινούπολης. Θεωρήθηκε πολύ ταλαντούχος οργανωτής παιχνιδιού που εκπλήσσει τους τερματοφύλακες με τα παραπλανητικά του σουτ. Είναι αριστεροπόδαρος. 

Ο πρώτος του σύλλογος στην Ελλάδα ήταν η Ξάνθη στην οποία μετακινήθηκε το 2001, όπου έπαιξε για 7 σεζόν. 

Τον Ιανουάριο του 2008 πήρε μεταγραφή στον Πανσερραϊκό της Φούτμπολ Λιγκ και βοήθησε την ομάδα να κερδίσει την άνοδο στη Σούπερλιγκ. 

Το καλοκαίρι του 2009, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον Παναιτωλικό.

Το καλοκαίρι του 2011 μεταγράφηκε στον Πανθρακικό και ύστερα από 5 χρόνια, το καλοκαίρι του 2016 μετακινήθηκε στον Α.Ο. Τρίκαλα.

Τον Σεπτέμβριο του 2017 μετακινήθηκε στη Δόξα Δράμας και 2 χρόνια αργότερα, τον Σεπτέμβριο του 2019 πήρε μεταγραφή στον Νέστο Χρυσούπολης.

Διεθνής σταδιοδρομία
--------------------

Έχει αγωνιστεί σε, συνολικά, 16 αγώνες(χωρίς γκολ) για τις «μικρές» Εθνικές της Τουρκίας (U16, U18, U19, U20).

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 12900. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  *TFF Info Bank*. 470823. Ανακτήθηκε στις 5  Απριλίου 2022.
3. ↑  «Σερραίος ο Μπαϊκαρά». *sport24.gr*. 8 Ιανουαρίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Σεπτεμβρίου 2019.
4. ↑  «Πήρε Μπαϊκαρά ο Παναιτωλικός». *athleticradio.gr*. 14 Ιουλίου 2009.
5. ↑  ««Μπαμ» με Μπαϊκαρά τα Τρίκαλα!». *onsports.gr*. 20 Ιουλίου 2016.
6. ↑  «Διπλό «μπαμ» με Καπετάνο και Μπαϊκαρά η Δόξα Δράμας». *sport-fm.gr*. 15 Σεπτεμβρίου 2017.
7. ↑  «Κλείνει Ντενίζ Μπαϊκαρά ο Νέστος Χρυσούπολης!». *onsports.gr*. 19 Σεπτεμβρίου 2019.
8. ↑  «Deniz Baykara». *www.transfermarkt.com*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ντενίζ Μπαϊκαρά – Επιδόσεις στις διοργανώσεις της UEFA
* Προφίλ στο epae.org
* Προφίλ στο transfermarkt.com
Συντεταγμένες: 54°59′20″N 82°54′15″E﻿ / ﻿54.9889°N 82.9042°E﻿ / 54.9889; 82.9042

Το **Νοβοσιμπίρσκ** (ελληνικά: *Νέα Σιβηρία*, ρωσικά: Новосиби́рск, προφέρεται [nəvəsʲɪˈbʲirsk], περίπου Ναβασιμπίρσκ) είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Ρωσίας, μετά τη Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη, και πρωτεύουσα της Περιφέρειας Νοβοσιμπίρσκ και του Σιβηρικού Διαμερίσματος.

Η πόλη ιδρύθηκε το 1893 ως *Νικολάγεβσκ* (προς τιμήν του τσάρου Νικολάου Β'), με σκοπό να δημιουργηθεί εκεί η μεγάλη γέφυρα του ποταμού Ομπ για τις ανάγκες του Υπερσιβηρικού Σιδηροδρόμου. Η σημασία της αυξήθηκε περαιτέρω στις αρχές του 20ού αι. με την ολοκλήρωση της γραμμής Τουρκεστάν - Σιβηρία, η οποία συνδέει το Νοβοσιμπίρσκ με την κεντρική Ασία και την Κασπία θάλασσα. Το 1925 πήρε τη σημερινή του ονομασία, που σημαίνει *Νέα Σιβηρική* (ενν. πόλη). 

Η πόλη απλώνεται στις όχθες του ποταμού Ομπ, στην πεδιάδα της δυτικής Σιβηρίας. Το κλίμα της είναι ηπειρωτικό, με πολύ βαρείς χειμώνες και χιονοπτώσεις, αλλά και καυτά ξηρά καλοκαίρια. Η μέση χειμερινή θερμοκρασία είναι -18/-20 °C και θερινή 20/22 °C, αλλά το χειμώνα μπορεί να φθάσει τους -35 °C και το καλοκαίρι τους 35 °C. Η διαφορά μεταξύ της υψηλότερης και χαμηλότερης θερμοκρασίας έχει φθάσει μέχρι και τους 88 °C!

Η βιομηχανική δραστηριότητα στο Νοβοσιμπίρσκ κυριαρχείται από τη βαριά μεταλλουργία και μηχανουργία. Η πόλη στεγάζει επίσης μερικά από τα καλύτερα πανεπιστήμια της Ρωσίας (που συγκεντρώνονται στο *Ακαντεμγκοροντόκ*), διάφορα επιστημονικά ιδρύματα και ένα ερευνητικό κέντρο. 

Το Νοβοσιμπίρσκ καυχάται για την πολιτιστική ζωή του που συμπεριλαμβάνει όπερα και μπαλέτο, διάφορα θέατρα, μουσεία και στοές τέχνης, όπως και πολυάριθμες αθλητικές εγκαταστάσεις. Είναι επίσης γενέτειρα του Αλεξάντρ Καρέλιν, του κορυφαίου παλαιστή ελληνορωμαϊκής πάλης, με 3 χρυσά και 1 αργυρό ολυμπιακό μετάλλιο.

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **Νοβοσιμπίρσκ**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Νοβοσιμπίρσκ** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 264260819
* LCCN: n82029398
* GND: 4042717-1
* BNF: cb11945176d (data)
* NKC: ge307739

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ασία
* Πύλη:Ρωσία
 |

 |
Η **Νοβέμπεργκρουπε** (γερμανικά: Novembergruppe) ήταν μια ομάδα Γερμανών εξπρεσιονιστικών καλλιτεχνών και αρχιτεκτόνων. Συγκροτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 1918 και πήρε το όνομά της από το μήνα της γερμανικής επανάστασης. 

Οι καλλιτέχνες της ομάδας του Νοεμβρίου περιέγραψαν τον εαυτό τους ως ριζοσπαστική και επαναστατική. Η ομάδα συγχωνεύτηκε το Δεκέμβριο του 1918 με το *Arbeitsrat für Kunst*. Τα καλλιτεχνικά ρεύματα τον μέλλον ήταν ο φουτουρισμός και ο Ντανταϊσμός, ορισμένα μελόι προερχόντουσαν και από την σχολη του Μπάουχαους.

Ιδρυτικά μέλη
-------------

Η ομάδα ιδρύθηκε αρχικά κυρίως από ζωγράφους: Max Pechstein , Georg Tappert , César Klein , Moriz Melzer και Heinrich Ρίχτερ

Μέλη
----

Μελόι της ομάδας κατά την προετοιμασία για μια έκθεση το 1924.
Η οριστική λίστα με όλα τα μέλη της ομάδας είναι μάλλον δύσκολο να καθοριστεί. Ωστόσο, ένας από τους καταλόγους εκθέσεων ανατυπώθηκε το 1925 με την ακόλουθη λίστα με τα ονόματα:

* Lou Albert-Lasard
* George Antheil
* Rudolf Ausleger
* Herbert Behrens-Hangeler
* Rudolf Belling
* Hans Brass
* Max Butting
* Carel Willink
* Heinrich Maria Davringhausen
* Walter Dexel
* Hanns Eisler
* Conrad Felixmüller
* Λάιονελ Φαινινγκερ (Lyonel Feininger)
* Otto Freundlich
* Paul Goesch
* Otto Griebel
* Gustav Havemann
* Karl Jakob Hirsch
* Wilhelm Heckroth
* Hans Siebert von Heister
* Oswald Herzog
* Hannah Höch
* Lothar Homeyer
* Jascha Horenstein
* Philipp Jarnach
* Walter Kampmann
* Βασίλι Καντίνσκι (Vassili Kandinsky)
* Bernhard Klein
* César Klein
* Fritz Klein
* Issai Kulvianski
* Otto Lange
* Ελ Λισίτσκι (El Lissitzky)
* Τίλο Ματς (Thilo Maatsch)
* Ewald Mataré
* Moriz Melzer
* Carlo Mense
* Hilla von Rebay
* Μις φαν ντερ Ρόε (Mies van der Rohe)
* Otto Möller
* Rudolf Möller
* Georg Muche
* Albert Mueller
* Φέλιξ Πετύρεκ (Felix Petyrek)
* Enrico Prampolini
* Kurt Hermann Rosenberg
* Paul Schmolling
* Arthur Segal
* Rudolf Schlichter
* Wilhelm Schmid
* Heinrich Stegemann
* Hans Heinz Stuckenschmidt
* Georg Tappert
* Bruno Taut
* Heinz Tiessen
* Wladimir Rudolfowitsch Vogel
* Kurt Weill
* Gert Wollheim
* Stefan Wolpe
* Niko Wassiliew
* Walter Spies.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Helga Kliemann: *Die Novembergruppe.* Gebr. Mann, Berlin 1969, S. 50-51

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 152599525
* LCCN: n94080906
* GND: 142316-2

 |

 |
Η **σημαία της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Καζακστάν** εγκρίθηκε από την κυβέρνηση της ΣΣΔ του Καζακστάν στις 24 Ιανουαρίου 1953. Αυτή η σημαία βασίζεται στην σημαία της Σοβιετικής Ένωσης, αλλά με τις τρεις οριζόντιες ρίγες, όπου το μπλε στο κάτω μέρος καταλαμβάνει τα δύο ένατα της σημαίας. Υπάρχει ένα σφυροδρέπανο κοντά στο κέντρο.

Ιστορία
-------

Από το 1937 έως το 1940, η σημαία ήταν κόκκινη με ένα χρυσό σφυροδρέπανο στην επάνω αριστερή γωνία, με τις επιγραφές *QAZAQ SSR* στο λατινικό αλφάβητο και την *КАЗАХСКАЯ ССР* στο κυριλλικό αλφάβητο (*KAZAKHSKAYA SSR*) σε χρυσό χρώμα. Οι επιγραφές είχαν την γραμματοσειρά sans-serif και βρισκόντουσαν κάτω από το σφυροδρέπανο. 

Η δεύτερη σημαία ήταν κόκκινη με χρυσό σφυροδρέπανο στην επάνω αριστερή γωνία, με τους Κυριλλικούς χαρακτήρες *Казак ССР* (*Kazak SSR*) και *Казахская ССР* (*Kazakhskaya SSR*) σε χρυσό χρώμα δεξιά από το σφυροδρέπανο. Η δεύτερη σημαία εγκρίθηκε στις 10 Νοεμβρίου 1940, όταν υιοθετήθηκε ένας νόμος για την γραφή της Καζακικής γλώσσας στο κυριλλικό αλφάβητο, και έτσι τροποποιήθηκε αναλόγως η επιγραφή στο έμβλημα.

Σημαία της Καζακικής ΣΣΔ (1937-1940)Σημαία της Καζακικής ΣΣΔ (1940-1953)
Στις 24 Ιανουαρίου 1953, η νέα σημαία της Καζακικής ΣΣΔ εγκρίθηκε από το Διάταγμα του Προεδρείου του Ανωτάτου Σοβιέτ της Καζακικής ΣΣΔ. Η σημαία ήταν βασισμένη στην σημαία της Σοβιετικής Ένωσης, με την μπλε οριζόντια λωρίδα στο κάτω μέρος του υφάσματος. Το πλάτος της μπλε ζώνης είναι ίσο με το 2/9 του πλάτους της σημαίας, ενώ το κόκκινο κάτω μέρος καταλαμβάνει το 1/9 του πλάτους της σημαίας.

Οι κανονισμοί της κρατικής σημαίας της Καζακικής ΣΣΔ υιοθετήθηκαν στις 28 Αυγούστου 1981. Καθόρισε τις αναλογίες του σφυροδρέπανου και του κόκκινου αστεριού.

Η σημαία παρέμεινε σε χρήση ως η πρώτη σημαία του ανεξάρτητου Καζακστάν, μέχρι την υιοθέτηση της νέας σημαίας στις 4 Ιουνίου 1992.

Δείτε επίσης
------------

* Σημαία της Σοβιετικής Ένωσης
* Έμβλημα της Καζακικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας
* Σημαία του Καζακστάν

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kazakhstan in the Soviet Union - CRW Flags
2. ↑  Флаги Советского Казахстана
Λόγος σημαίας: 1:2
Σημαία της Κεϊλάνης το 1948-1951
Σημαία της Κεϊλάνης το 1951 - 1972
Σημαία της Βρετανικής Κεϊλάνης, 1815 - 1948
Η **σημαία της Σρι Λάνκα**, η οποία ονομάζεται επίσης **σημαία του Λιονταριού**, αποτελείται από ένα χρυσό λιοντάρι, το οποίο κρατάει ένα σπαθί στο δεξί του πόδι, εμπρός από ένα φόντο με 4 χρυσά φύλλα από το δέντρο «μπο» σε κάθε γωνία. Γύρω από το φόντο βρίσκεται ένα κίτρινο άκρο και στα αριστερά υπάρχουν 2 κάθετες λωρίδες ιδίου μεγέθους σε χρώμα ζαφοράς και πράσινου, με την μη πράσινη λωρίδα να είναι πιο κοντά στο λιοντάρι.

Υιοθετήθηκε το 1950 και με τη σημερινή μορφή στις 22 Μαΐου του 1972.

Συμβολισμός
-----------

Η εθνική σημαία της Σρι Λάνκα αντιπροσωπεύει τη χώρα και την κληρονομιά της. Το λιοντάρι συμβολίζει την εθνικότητα των Σινγκαλέζων, ενώ τα φύλλα του "μπο" την επίδραση του βουδισμού και τις 4 αρετές (Ευγένεια, Φιλία, Ευτυχία και Ισότητα). Το ξίφος του λιονταριού συμβολίζει την κυριαρχία του κράτους και τα σγουρά μαλλιά του λιονταριού στο κεφάλι του συμβολίζουν τη σοφία και την κατάνυξη. Η καθαρότητα των λέξεων υποδηλώνεται με το μούσι του λιονταριού. Η ουρά του είναι βουδιστικό σύμβολο. Η λαβή του σπαθιού συμβολίζει τα στοιχεία του νερού, της φωτιάς, του αέρα και της γης η μύτη του λιονταριού δείχνει ευφυΐα και τα δύο μπροστινά του πόδια την αδιάφθορη διαχείριση των χρημάτων. Η κάθετη πορτοκαλί λωρίδα φανερώνει την εθνικότητα των Ταμίλ, η πράσινη το Ισλάμ και το κίτρινο άκρο γύρω από τη σημαία δείχνει το βουδιστικό κλήρο. Το φόντο υπονοεί τις άλλες μικρότερης σημασίας θρησκείες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σημαία της Σρι Λάνκα** |

* Σύνταγμα της Σρι Λάνκα απεικόνιση της σημαίας.
* The Sri Lankan Lion flag -how it came to be

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σημαίες των χωρών της Ασίας |
| --- |
|  |
| Ανεξάρτητα κράτη | 
* Αίγυπτος
* Αζερμπαϊτζάν
* Ανατολικό Τιμόρ
* Αρμενία
* Αφγανιστάν
* Βιετνάμ
* Βόρεια Κορέα
* Γεωργία
* Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
* Ιαπωνία
* Ινδία
* Ινδονησία
* Ιορδανία
* Ιράκ
* Ιράν
* Ισραήλ
* Καζακστάν
* Καμπότζη
* Κατάρ
* Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας
* Κιργιζία
* Κουβέιτ
* Κύπρος
* Λάος
* Λίβανος
* Μαλαισία
* Μαλδίβες
* Μιανμάρ
* Μογγολία
* Μπαγκλαντές
* Μπαχρέιν
* Μπουτάν
* Μπρουνέι
* Νεπάλ
* Νότια Κορέα
* Ομάν
* Ουζμπεκιστάν
* Πακιστάν
* Ρωσία
* Σαουδική Αραβία
* Σιγκαπούρη
* Σρι Λάνκα
* Συρία
* Ταϊλάνδη
* Τατζικιστάν
* Τουρκία
* Τουρκμενιστάν
* Υεμένη
* Φιλιππίνες
 |
|  |
| Κράτη με περιορισμένη αναγνώριση | 
* Αμπχαζία
* Ναγκόρνο-Καραμπάχ
* ΤΔΒΚ
* Παλαιστίνη
* Νότια Οσετία
* Δημοκρατία της Κίνας (Ταϊβάν)
 |
|  |
| Εξαρτημένα εδάφη | 
* Βρετανικό Έδαφος Ινδικού Ωκεανού
* Νήσος των Χριστουγέννων
* Νησιά Κόκος
* Χονγκ Κονγκ
* Μακάου
 |

 |
Εθνική σημαία της Φινλανδίας, σε χρήση από τους πολίτες. Λόγος: 11:18
 Κρατική σημαία της κυβέρνησης. Λόγος: 11:18
 Ναυτική σημαία (στρατιωτική). Λόγος: 11:19
Η προεδρική σημαία. Λόγος: 11:19
Η **σημαία της Φινλανδίας**, η οποία λέγεται και *Siniristilippu* (*σημαία με το γαλάζιο σταυρό*), χρονολογείται από τις αρχές του 20ού αιώνα και βασίζεται στη σημαία της Δανίας. Έχει έναν μπλε σκανδιναβικό σταυρό σε λευκό φόντο.

Το μπλε συμβολίζει τις λίμνες και τον ουρανό, ενώ το λευκό χρώμα αντιπροσωπεύει το χιόνι και τις λευκές νύχτες του φινλανδικού καλοκαιριού.

Η κρατική σημαία που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση έχει στο κέντρο το εθνόσημο της Φινλανδίας και χωρίς αυτό είναι πανομοιότυπη με τη σημαία που χρησιμοποιούν οι πολίτες. Η σημαία με την ουρά χελιδονιού είναι σε χρήση από το στρατό. Η προεδρική σημαία είναι ίδια με την κρατική σημαία με την ουρα χελιδονιού με τη διαφορά ότι επάνω αριστερά στη γωνία έχει έναν Σταυρό της Ελευθερίας, που προέρχεται από το Τάγμα του Σταυρού της Ελευθερίας, του οποίου Άρχοντας είναι ο εκάστοτε Πρόεδρος της Φινλανδίας.

Από σύμπτωση, η σημαία της Φιλανδίας είναι ίδια με τη σημαία των νησιών Σέτλαντ, με τη διαφορά ότι τα χρώματα είναι αντεστραμμένα.

Ιστορία
-------

Το σχέδιο της σημαίας με το γαλάζιο σταυρό που υπάρχει σήμερα χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τη Λέσχη Ιστιοπλοΐας της Νίλαντ, που ιδρύθηκε στο Ελσίνκι το 1861. Εκτός από το σταυρό και το λευκό φόντο, η σημαία της λέσχης είχε και το εθνόσημο με το στέμμα της επαρχίας της Ουουσίμας μέσα σε δύο σταυρωτά κλαδιά, στην άνω γωνία του παρίστιου.

Η σημαία που χρησιμοποιούνταν προσωρινά το 1917-1918
Λίγο μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Φιλανδίας 1917, διεξήχθη διαγωνισμός και τελικά επιλέχθηκε το σημερινό σχέδιο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σημαία της Φινλανδίας** |

* Πληροφορίες για σημαία και εθνόσημο από το Υπουργείο Εσωτερικών της χώρας

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σημαίες των χωρών της Ευρώπης |
| --- |
|  |
| Ανεξάρτητα κράτη | 
* Άγιος Μαρίνος
* Αζερμπαϊτζάν
* Αλβανία
* Ανδόρρα
* Αρμενία
* Αυστρία
* Βατικανό
* Βέλγιο
* Βόρεια Μακεδονία
* Βοσνία και Ερζεγοβίνη
* Βουλγαρία
* Γαλλία
* Γερμανία
* Γεωργία
* Δανία
* Ελβετία
* Ελλάδα
* Εσθονία
* Ηνωμένο Βασίλειο
* Ιρλανδία
* Ισλανδία
* Ισπανία
* Ιταλία
* Κροατία
* Κύπρος
* Λετονία
* Λευκορωσία
* Λιθουανία
* Λίχτενσταϊν
* Λουξεμβούργο
* Μάλτα
* Μαυροβούνιο
* Μολδαβία
* Μονακό
* Νορβηγία
* Ολλανδία
* Ουγγαρία
* Ουκρανία
* Πολωνία
* Πορτογαλία
* Ρουμανία
* Ρωσία
* Σερβία
* Σλοβακία
* Σλοβενία
* Σουηδία
* Τουρκία
* Τσεχία
* Φινλανδία
 |
|  |
| Κτήσεις | 

|  |  |
| --- | --- |
| Ηνωμένο Βασίλειο | 
* Γιβραλτάρ
* Γκέρνσεϊ
* Τζέρσεϊ
* Νήσος Μαν
 |
|  |
| Δανία | 
Νήσοι Φερόες |
|  |
| Φινλανδία | 
Ώλαντ |
|  |
| Νορβηγία | 
Σβάλμπαρντ |

 |
|  |
| Μη αναγνωρισμένα κράτη | 
* Αμπχαζία
* Αρτσάχ
* Βόρεια Κύπρος
* Κόσοβο
* Νότια Οσετία
* Υπερδνειστερία
 |

 |
Αναλογίες: 1:2
Η **σημαία του Όμπλαστ του Βλαντίμιρ** καθιερώθηκε στις 28 Απριλίου του 1999. Μέχρι αυτή την ημερομηνία, η σημαία που χρησιμοποιούσε το ομοσπονδιακό υποκείμενο έμοιαζε με αυτήν της πόλης του Βλαντίμιρ.

Το φόντο της σημερινής σημαίας έχει ως κύριο χρώμα το κόκκινο και λιγότερο, στα αριστερά, το μπλε. Το σημείο που είναι μπλε είναι το ένα όγδοο του συνόλου της σημαίας. Ο λόγος του πλάτους προς το μήκος της σημαίας είναι 1:2. Στο μέσο του επάνω τμήματος της σημαίας βλέπουμε το σφυροδρέπανο. Στη μέση της κόκκινης λωρίδας βλέπουμε τη χρυσή εικόνα με το εθνόσημο του ομοσπονδιακού υποκειμένου, το πλάτος του οποίου είναι το ένα τρίτο του μήκους της σημαίας. Στο κύριο μέρος του εθνόσημου υπάρχει ένα λιοντάρι που φορά κορόνα, ασυνήθιστο κάπως για σημαία, δεδομένης της συνύπαρξης του κομμουνιστικού συμβόλου (σφυροδρέπανο).

Η προηγούμενη σημαία είχε φόντο κόκκινο και το έμβλημα του Όμπλαστ του Βλαντίμιρ στο κέντρο.

Πηγές
-----

* Η σημαία του Όμπλαστ του Βλαντίμιρ στις *σημαίες του Κόσμου*.
Ο **Ντενγκ Γιου** (2–58 μ.Χ.), με το όνομα ευγενή **Zhonghua**, ήταν Κινέζος πολιτικός και στρατιωτικός διοικητής της πρώιμης δυναστείας των Ανατολικών Χαν που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην επανένωση της Κίνας από τον αυτοκράτορα Κουάνγκγου. Αν και γνώρισε κατά τη διάρκεια της παιδικής του ηλικίας τον Liu Xiu, τον μελλοντικό αυτοκράτορα Κουάνγκγου, ο Ντενγκ έμεινε μακριά από τις εξεγέρσεις που ανέτρεψαν τη Δυναστεία Σιν, στην οποία ο Λιου είχε παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο. Επανήλθε στον Λιου ως σύμβουλος όταν ο τελευταίος ήταν στρατηγός υπό τη βραχύβια αποκατάσταση των Χαν του αυτοκράτορα Τζενγκσί και κέρδισε την αναγνώριση για την ικανότητά του να προτείνει ταλαντούχο προσωπικό. Όταν ο ίδιος ο Λιου διεκδίκησε τον αυτοκρατορικό τίτλο των Χαν, ο Ντενγκ διορίστηκε Εξοχότητα στις Μάζες, ένα πρωθυπουργικό αξίωμα, σε ηλικία 24 ετών και ανταμείφθηκε περαιτέρω με το αξίωμα του μαρκησίου. Ο Ντενγκ πέρασε μεγάλο μέρος του χρόνου του ως Εξοχότητα στην εκστρατεία, με ανάμεικτα αποτελέσματα. Στη συνέχεια παραιτήθηκε ως Εξοχότητα, αλλά παρέμεινε ανώτερος στρατιωτικός διοικητής μέχρι την οικειοθελή αποστράτευσή του το 37 μ.Χ. τη στιγμή που ο αυτοκράτορας Κουάνγκγου προσπάθησε να μειώσει τη στρατιωτική δύναμη των βασικών υφισταμένων του.

Διατηρώντας την εύνοια του αυτοκράτορα, ο Ντενγκ έλαβε ειδική άδεια για να διαμένει στην αυτοκρατορική πρωτεύουσα Λουογιάνγκ και να παρευρίσκεται στο δικαστήριο, παρά το γεγονός ότι δεν είχε επίσημη θέση στην αυτοκρατορική διοίκηση. Μετά την άνοδο του αυτοκράτορα Μινγκ το 57 μ.Χ. ο Ντενγκ διορίστηκε Μέγας Δάσκαλος, μια τιμητική θέση που κατατάσσεται πάνω από όλους τους πολιτικούς και στρατιωτικούς αξιωματούχους, και κράτησε αυτόν τον τίτλο μέχρι το θάνατό του το επόμενο έτος. Η εγγονή του Ντενγκ, Ντενγκ Σούι, ήταν αυτοκράτειρα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του εγγονού του αυτοκράτορα Μινγκ, αυτοκράτορα Χε, και κυβέρνησε τη δυναστεία ως αντιβασίλισσα του αυτοκράτορα Σανγκ και του αυτοκράτορα Αν.

παραπομπές
----------

1. 1 2 3  (Αγγλικά, Κινεζικά) *China Biographical Database*.

Βιβλιογραφία
------------

* Fan, Ye. *Book of the Later Han* (*Houhanshu*), τόμος 16.
Το **Νυέρι** (*Nyeri*) είναι μεγάλη πόλη της Κένυας, στο Κεντρικό Υψίπεδο, πρωτεύουσα ομώνυμης κομητείας, με πληθυσμό κατά την απογραφή του 2019 140.338 κατοίκους. Η πόλη είναι κτισμένη σε μέσο υψόμετρο 1.800 μέτρα περίπου πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, δίπλα σε λόφο, κοντά στις δυτικές πλαγιές του Όρους Κένυα. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες της είναι 0°25΄ Νότιο πλάτος και 36°57΄ Ανατολικό μήκος, δηλαδή βρίσκεται περίπου (σε ευθεία γραμμή) 97 χιλιόμετρα βορείως της πρωτεύουσας της Κένυας Ναϊρόμπι, σε πυκνοκατοικημένη ευρύτερη περιοχή.

Ο πληθυσμός της πόλεως, που ιδρύθηκε επισήμως στις 18 Δεκεμβρίου 1902, αυξάνεται με ταχύ ρυθμό και επιπλέον πολλοί δημόσιοι και ιδιωτικοί υπάλληλοι που στην πραγματικότητα είναι μόνιμοι κάτοικοι του Νυέρι επέλεξαν να απογραφούν στους τόπους από τους οποίους κατάγονται ή εκεί όπου διαμένουν οι οικογένειές τους. Η πόλη έχει σχετικώς μικρό κόστος ζωής σε σχέση με το Ναϊρόμπι και άλλα μείζονα αστικά κέντρα της Κένυας. Εξαιτίας της γονιμότητας της γης στην οποία βρίσκεται, η τροφή και το νερό είναι άφθονα και σχετικώς φθηνά. Η πόλη διαθέτει το Πολυτεχνείο Ντένταν Κιμάθι (*Dedan Kimathi University of Technology*, DeKUT), που ιδρύθηκε τη δεκαετία του 1970 ως «Ινστιτούτο τεχνολογίας» και μετατράπηκε σε πλήρες Α.Ε.Ι. το 2012.

Στην πόλη πέθαναν ο εξερευνητής Μπόυντ Αλεξάντερ, ο κυνηγός και συγγραφέας Τζιμ Κόρμπετ και ο ιδρυτής του προσκοπισμού Ρόμπερτ Μπέιντεν-Πάουελ, και εδώ βρίσκεται και ο τάφος του τελευταίου. Επίσης σε κοντινό χωριό γεννήθηκε η Ουανγκάρι Μαατάι, η πρώτη γυναίκα από την Αφρική που βραβεύθηκε ποτέ με Βραβείο Νόμπελ

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Kenya». Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2016.
2. ↑  «Kenya Open Data». *www.opendata.go.ke*. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2020.
3. ↑  «Plans launched to turn Nyeri into 24-hour economy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2016.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 152527010
* LCCN: n86057059
* GND: 4365533-6

 |

 |
Ο **Ντενίλσον Περέιρα Νέβες** (πορτογαλικά: *Denílson Pereira Neves*, 16 Φεβρουαρίου 1988), πιο γνωστός ως **Ντενίλσον** είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως κεντρικός και αμυντικός μέσος. Στο παρελθόν διετέλεσε διεθνής με τις μικρές εθνικές ομάδες της χώρας του.

Καριέρα
-------

Γεννήθηκε το 1988 στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας και προέρχεται από φτωχή οικογένεια, ενώ έχασε τη μητέρα του σε ηλικία 10 ετών. Ξεκίνησε την καριέρα του από τη ομάδα της πόλης του, τη Σάο Πάολο και το 2006 μετακινήθηκε στην Άρσεναλ, στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Ιούνιο του 2013. Κατά την πρώτη του χρονιά στους Λονδρέζους είχε 19 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις και τη δεύτερη μέτρησε άλλες 23. Τη σεζόν 2008/09 αποτέλεσε βασικό στέλεχος της ομάδας κερδίζοντας παράλληλα τα εύσημα του προπονητή του, Αρσέν Βενγκέρ. Ωστόσο, τα επόμενα χρόνια οι συμμετοχές του περιορίστηκαν σημαντικά εξαιτίας μιας σειράς τραυματισμών και της ανάδειξης του Τζακ Γουίλσιρ. Παράλληλα, ο ίδιος εξέφραζε παράπονα από τον τρόπο ζωής στην Αγγλία.

Από το 2011 μέχρι το 2015 αγωνίστηκε στη Σάο Πάολο (αρχικά ως δανεικός), ενώ αργότερα είχε περάσματα πρώτα από την Αλ Ουάχντα ΣΚΚ των ΗΑΕ και έπειτα από την Κρουζέιρο. Ακολούθησε μια διετής αποχή από τους αγωνιστικούς χώρους λόγω τραυματισμών. Κατά το 2019 αγωνίστηκε για μικρό χρονικό διάστημα στη Μποταφόγκο Φουτεμπόλ Κλούμπε (ΣΠ) και κατόπιν αποκτήθηκε από τη μαλτέζικη Σλιέμα Γουόντερερς. Το 2021 αγωνίστηκε στη Γκρέμιο Εσπορτίβο Μπραζίλ. 

Είναι διεθνής με την εθνική Ελπίδων της Βραζιλίας, ενώ έχει κληθεί και στην εθνική ανδρών, χωρίς όμως να χρησιμοποιηθεί.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

1. ↑  O' Shea, Mary (5 Ιουνίου 2009). «Denilson of Arsenal an Example of the Side of Footballers All Too Often Ignored». *bleacherreport.com* (στα Αγγλικά). Bleacher Report. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2020.
2. ↑  Μερκούρης, Γιώργος (1 Σεπτεμβρίου 2006). ««Κανονιέρης» ο Ντένιλσον». *sport-fm.gr*. ΣΠΟΡ FM 94.6. Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2020.
3. 1 2  «Αρσεναλ: Ελεύθεροι Αρσάβιν, Ντένιλσον και Σκιλασί». *sigmalive.com*. Sigmalive. 5 Ιουνίου 2013. Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2020.
4. ↑  Thomas, Josh (3 Ιανουαρίου 2020). «'Spending five years alone was very depressing' - Denilson's discreet rise and fall at Arsenal». *goal.com* (στα Αγγλικά). GOAL. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2020.
Σημαία της Τενερίφης
Η **σημαία της Τενερίφης** αποτελείται από ένα λευκό σταυρό του Αγίου Ανδρέα σε μπλε φόντο. 

Η σημαία της Τενερίφης έχει την προέλευσή της στη σημαία της θαλάσσιας επαρχίας των Καναρίων Νήσων, και καθιερώθηκε με το βασιλικό διάταγμα της 30ής Ιουλίου 1845. Η επαρχία διαιρέθηκε στις 27 Νοεμβρίου του 1867 σε δύο νέες θαλάσσιες επαρχίες, της Γκραν Κανάρια και της Τενερίφης. Η Τενερίφη διατήρησε τη σημαία της πρώην θαλάσσιας επαρχίας των Καναρίων Νήσων. Υιοθετήθηκε επίσημα ως σημαία της Τενερίφης στις 9 Μαΐου 1989.

Δεν υπάρχει καμία επίσημη εξήγηση για τα χρώματα της σημαίας. Παραδοσιακά, το μπλε αποδίδεται στη θάλασσα, λόγω του νησιωτικού χαρακτήρα της Τενερίφης, και το λευκό στο λευκό χιόνι που καλύπτει το όρος Τέιδε κατά τη διάρκεια του χειμώνα.

Πηγές
-----

1. ↑  Οι βραχίονες του σταυρού έχουν πλάτος το ένα πέμπτο του ύψους της σημαίας.
Bandera de Tenerife. Boletín Oficial de Canarias

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* ORDEN de 9 de mayo de 1989, por la que se aprueba la bandera de la isla de Tenerife
* Banderas y escudos de las Islas Canarias
Η σημαία του Όμπλαστ του Βορόνεζ.
Η **σημαία του Όμπλαστ του Βορόνεζ** καθιερώθηκε στις 5 Ιουλίου του 2005. Το φόντο είναι κόκκινο και δείχνει μια γερμένη υδρία με νερό να κυλά. Στα αριστερά βρίσκονται κάτι χρυσαφί βράχοι. Η σημερινή σημαία βρίσκεται και στο θυρεό που έχει το έμβλημα του Όμπλαστ του Βορόνεζ.

Η προηγούμενη σημαία είχε καθιερωθεί τον Ιούλιο του 1997. Ήταν κόκκινη με μια μπλε κάθετη λωρίδα στο προσίστιο. Έμοιαζε με την παλαιά σημαία της Ρωσικής Δημοκρατίας.

Πηγές
-----

* Η σημαία του Όμπλαστ του Βορόνεζ στις *σημαίες του Κόσμου*.

Βλέπε επίσης
------------

* Έμβλημα του Όμπλαστ του Βορόνεζ
Αστική σημαία της Σαξονίας.
Η **σημαία του κρατιδίου της Σαξονίας** καθιερώθηκε με τη σημερινή της μορφή το 1991. Η αστική σημαία (σημαία των πολιτών) αποτελείται από δύο ζώνες, η επάνω χρώματος λευκού και η κάτω πράσινου. Τα χρώματα αυτά χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά το 1815. Οι διαστάσεις της είναι 3:5. 

Η κρατική σημαία της Σαξονίας.
Η κρατική σημαία, που είναι και η επίσημη, καθώς χρησιμοποιείται από την κυβέρνηση, έχει επιπρόσθετα στο κέντρο το έμβλημα του κρατιδίου.

Σήμερα χρησιμοποιούνται και κάθετες σημαίες, σε διαστάσεις 5:3. Οι κάτοικοι της Κάτω Σαξονίας που ζουν σε τμήμα του κρατιδίου που ανήκε στην Κάτω Σιλεσία χρησιμοποιούν την λευκή-κίτρινη σημαία σε διαστάσεις 3:5.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* H σημαία του κρατιδίου της Σαξονίας στις **Σημαίες του Κόσμου**.

Βλέπε επίσης
------------

* Οικόσημο της Σαξονίας
Ο **Ντιόγκο Ροντρίγκες Σιστόν** (*Diogo Rodrigues Siston*, Ρίο ντε Τζανέιρο, 25 Ιανουαρίου 1981) είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής. Έχει ύψος 1.74 μ. βάρος 71 κιλά.

Έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στους μικρούς της Βάσκο Ντα Γκάμα (1999) και στα μισά της σεζόν 2001-02 προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα.
Τις πρώτες 2 σεζόν αγωνίζονταν άλλοτε με την ομάδα των νέων και άλλοτε με την ανδρική ομάδα ενώ από το 2002 μόνο στην ανδρική ομάδα [με την οποία κατέκτησε το Πρωτάθλημα Βραζιλίας το 2000, το Κόπα το 2000 και το Καριόκα (πρωτάθλημα του Ρίο ντε Τζανέιρο) το 2003]. Στα 3 χρόνια της παρουσίας του στην Βάσκο είχε συμπαίκτες τους Ρομάριο, Ζουνίνιο Παουλίστα, Λεί Λίμα, Εντμούντο και Ρικάρντο Μπόβιο και ως λογικό επακόλουθο ελάχιστες συμμετοχές (25 εκ των οποίων μόνο οι 11 ως βασικός) ενώ σκόραρε και ένα γκολ.

Αγωνίστηκε μία χρονιά (2003-04) στο Ισραήλ με τη Χάποελ Μπερ Σεβά (29 συμμετοχές, 1 γκολ και μία ασιστ). 

Το 2004 μετακόμισε στις Αζόρες και στην Πορτογαλική Σάντα Κλάρα (Liga Vitalis -β΄εθνική Πορτογαλίας) και μέσα σε 3 χρονιές είχε 66 συμμετοχές (40 ως βασικός) ενώ σκόραρε και 9 γκολ. 

Από τον Ιούλιο του 2007 αποκτήθηκε από τον Άρη Θεσσαλονίκης και πέτυχε το παρθενικό του γκολ στο ελληνικό πρωτάθλημα στις 11 Νοεμβρίου 2007 κόντρα στο Ατρόμητο Αθηνών.Τη σεζόν 2009/10 αγωνίστηκε στον Λεβαδειακό μετρώντας 5 συμμετοχές.

Υπήρξε διεθνής με την εθνική ομάδα U-20 της Βραζιλίας.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Προφίλ στο soccerway.com
* Diogo Rodrigues Siston...[*νεκρός σύνδεσμος*]
* ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ
Η **Άναυα** ήταν αρχαία πόλη της Φρυγίας της Μικράς Ασίας. 

Βρισκόταν στην νοτιοδυτική Φρυγία, στα νοτιοδυτικά της Απάμειας και κοντά στα σύνορα με την Λυδία. Βρισκόταν στις όχθες της λίμνης Άναυας (σημ. Acıgöl), από όπου παρήγαγαν αλάτι. Η Άναυα βρισκόταν μεταξύ Απαμείας και Κολοσσών. Την πόλη αναφέρει ο Ηρόδοτος διότι από αυτήν πέρασε η στρατιά του Ξέρξη για να επιτεθεί στην ηπειρωτική Ελλάδα. Λεγόταν αλλιώς και **Σάναος** (κατά τον Στράβωνα και τον Ιεροκλή), **Σαναῶν πόλις** στην Οικουμενική Σύνοδο της Χαλκηδόνος, ενώ ο Κλαύδιος Πτολεμαίος την μνημονεύει με τον τύπο **Σανίς**. 

Πρόκειται για την σημερινή Σαρί Καβάκ (Sari Kavak).

Πηγές
-----

* Ηροδότου, *Ιστορίαι*, βιβλίο *Πολύμνια*, παράγραφος 30.
* *Dictionary of Greek and Roman Geography* (1854) του William Smith, LLD, Ed.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ταῦτα δὲ εἴπας καὶ ἐπιτελέα ποιήσας ἐπορεύετο τὸ πρόσω αἰεὶ. **Ἄναυα** δὲ καλεομένην Φρυγῶν πόλιν παραμειβόμενος καὶ λίμνην ἐκ τῆς ἅλες γίνονται
|  |
| --- |
| *Nfr.t jꜣb.t*Νεφερέτ ιαμπέτ |
|  **Νεφερετιαμπέτ σε ιερογλυφικά** |

Η **Νεφερετιαμπέτ** (ή **Νεφερτιαμπέτ**, *nfr.t ỉ3b.t*, "Η Όμορφη της Ανατολής") ήταν αρχαία Αιγύπτια πριγκίπισσα της Τέταρτης Δυναστείας. Ήταν πιθανόν κόρη του φαραώ Χέοπα.

Τάφος
-----

Είναι γνωστός ο τάφος της στη Γκίζα (G 1225). Ο μασταμπάς έχει περίπου διαστάσεις 24,25 x 11,05 μέτρα.

Ένα άγαλμά της, σήμερα στο Μόναχο, μάλλον προέρχεται από το τάφο της. Μια στήλη της, σήμερα στο Λούβρο αναπαριστά την πριγκίπισσα μπροστά στη τράπεζα προσφορών. Η Νεφερετιαμπέτ φαίνεται καθισμένη με δεξί προφίλ. Φοράει μακριά περούκα και φόρεμα από δέρμα πάνθηρα. Η τράπεζα μπροστά της φέρει καλαμιές, όπως ήταν συνηθισμένο, υποδηλώνοντας "[τα αγαθά που υπάρχουν στο] πεδίο των καλαμιώνων", όπως και πληθώρα άλλων φαγητών. Κάτω από τη τράπεζα υπάρχουν και άλλες προσφορές όπως λινό και αλοιφές αριστερά, και δεξιά ψωμί, μπίρα, όρυχα και ταύρο. Στο δεξί μέρος της στήλης αναφέρονται ότι οι προσφορές προορίζονται για το διηνεκές. 

Στήλη της Νεφερετιαμπέτ από το τάφο της στη Γκίζα.

  

Ο τάφος αρχικά περιείχε ένα φρέαρ, ο οποίος περιείχε τη ταφή της Νεφερετιαμπέτ. Αποτελούνταν από ένα πέρασμα και ένα θάλαμο. Βρέθηκαν θραύσματα από σαρκοφάγο από λευκό ασβεστόλιθο με καπάκι. Σε μια γωνία του θαλάμου είχε σκαφτεί ένας κανωπικός λάκκος. Ο θάλαμος επίσης περιείχε πολλά αγγεία και βάζα. Αργότερα είχε προστεθεί ένα επιπλέον ταφικό φρεάτιο, το οποίο όμως βρέθηκε άδειο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Aidan Dodson & Dyan Hilton, The Complete Royal Families of Ancient Egypt, Thames & Hudson (2004) (ISBN 0-500-05128-3), p.60
2. ↑  Τα «Ηλύσια Πεδία» των αρχαίων Αιγυπτίων.
3. 1 2  Reisner, George A. A History of the Giza Necropolis. Vol. 1. Cambridge, Mass.: Harvard University Press, 1942. pp 403 - 406

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Νεφερετιαμπέτ** |
Ο **Σταύρος Καρατζάς** (1906-1982) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως δήμαρχος Καλαμαριάς από το 1951 έως το 1964, υπηρετώντας επί τρεις συναπτές θητείες. Ανήκε πολιτικά στην κεντροδεξιά, όχι όμως στην ΕΡΕ.

Γεννήθηκε στο Μαρμαρά το 1906 και σπούδασε νομικά.

Εξελέγη δήμαρχος για πρώτη φορά το 1951 με ποσοστό 70% των ψήφων. Το 1954 εγκαινίασε τη Χριστιανική Αδελφότητα Νέων Καλαμαριάς. Την ίδια χρονιά επανεξελέγη ως φιλελεύθερος για μία δεύτερη θητεία, με 4.783 ψήφους έναντι 2.293 για τον Ανδρεάδη. Στις εκλογές του 1959 ο Καρατζάς θριάμβευσε για άλλη μία φορά, λαμβάνοντας 6.757 ψήφους έναντι 3.799 για το συνδυασμό "Αλλαγή".

Απεβίωσε στις 27 Μαρτίου 1982.
Μετά τον θάνατό του δόθηκε το όνομά του σε δρόμο της Καλαμαριάς και στήθηκε η προτομή του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ποιοι λόγοι οδήγησαν σε αλλαγή σελίδας στον δήμο Καλαμαριάς, voria.gr, 3 Ιουνίου 2019, ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2020.
2. ↑  Το Φως, 17 Απριλίου 1951, σελ. 3.
3. ↑  Φωτογραφία του Καρατζά από το Ιστορικό Αρχείο Προσφυγικού Ελληνισμού,ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2020.
4. ↑  εφ. Μακεδονία, φύλλο 23ης Νοεμβρίου 1954, σελ. 4.
5. ↑  εφ. Το Φως, φύλλο 7ης Απριλίου 1959, σελ. 4.
6. ↑  Αρχείο Δήμου Καλαμαριάς.
Το **Νεφέλωμα του Αυγού** (αγγλικά: *Egg Nebula*, επίσης γνωστό ως **RAFGL 2688** και **CRL 2688**) είναι ένα διπολικό πρωτοπλανητικό νεφέλωμα σε απόσταση περίπου 3.000 ετών φωτός μακριά από τη Γη στον αστερισμό του Κύκνου. Οι περίεργες ιδιότητες του περιγράφηκαν για πρώτη φορά το 1975, χρησιμοποιώντας δεδομένα που λήφθηκαν από το Εργαστήριο Γεωφυσικής της Πολεμικής Αεροπορίας (AFGL) των Η.Π.Α. από το 1971 έως το 1974. 

Το χαρακτηριστικό του Νεφελώματος του Αυγού είναι μια σειρά από φωτεινά τόξα και κύκλους γύρω από το κεντρικό αστέρι. Ένα πυκνό στρώμα αερίων και σκόνης περιβάλλει το κεντρικό άστρο, εμποδίζοντας την απευθείας παρατήρηση του φωτός του. Ωστόσο, το φως από το κεντρικό άστρο διαπερνά τις λεπτότερες περιοχές αυτής της σκονισμένης "περίφραξης", φωτίζοντας τα εξωτερικά στρώματα του αερίου, δημιουργώντας έτσι τα τόξα της περίλαμπρης εικόνας του νεφελώματος.

Εικόνα παραγόμενη από έκθεση στο ορατό και το υπέρυθρο φως από την Ευρέος Πεδίου Κάμερα 3 του τηλεσκοπίου Χαμπλ.
Το αποτελούμενο από σκόνη περίβλημα γύρω από το κεντρικό άστρο είναι, πολύ πιθανό, ένας δίσκος. Οι διπολικές εκροές στην εικόνα υποδεικνύουν ότι το σύστημα έχει στροφορμή, η οποία πολύ πιθανόν δημιουργείται από ένα δίσκο προσαύξησης. Επιπλέον, μία γεωμετρία τύπου δίσκου θα εξηγούσε το διαφορετικό πάχος του περιβλήματος που επιτρέπει στο φως να διαφύγει στον άξονα του δίσκου και να φωτίσει τα εξωτερικά στρώματα του αερίου, εξακολουθώντας να αποκλείει την άμεση θέαση κατά μήκος της άκρης του δίσκου. Βέβαια, δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί η ύπαρξη δίσκου σκόνης γύρω από το Νεφέλωμα του Αυγού.

Το νεφέλωμα φωτογραφήθηκε από την Ευρέος Πεδίου και Πλανητική Κάμερα 2 του διαστημικού τηλεσκοπίου Χαμπλ.

Το Νεφέλωμα του Αυγού εκπέμπει πολωμένο φως το οποίο μπορεί επίσης να εντοπιστεί οπτικά από ένα μεσαίου μεγέθους τηλεσκόπιο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «V\* V1610 Cyg». *SIMBAD*. Centre de données astronomiques de Strasbourg. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2007.
2. ↑  «Hubble Images Searchlight Beams from a Preplanetary Nebula». *ESA/Hubble Picture of the Week*.. Ανακτήθηκε στις 24 April 2012.
3. ↑  Raghvendra Sahai (January 1998). «The Structure of the Prototype Bipolar Protoplanetary Nebula CRL 2688 (Egg Nebula): Broadband, Polarimetric, and H2 Line Imaging with NICMOS on the Hubble Space Telescope». *The Astrophysical Journal Letters* **492** (2): L163-L167. doi:10.1086/311108. Bibcode: 1998ApJ...492L.163S.. Ανακτήθηκε στις 6 July 2013.
4. ↑  «Proto-planetary Nebulae». Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2013.
Το **Νεβάδο Τρες Κρούσες** (ισπανικά: *Nevado Tres Cruces*‎) είναι ένα στρωματοηφαίστειο που θεωρείται ότι έχει σβήσει, το οποίο βρίσκεται στα σύνορα μεταξύ της περιφέρειας Ατακάμα της Χιλής και της επαρχίας Καταμάρκα της Αργεντινής (νομός Τινογάστα).

Τοπωνυμία
---------

Οφείλει το όνομά του στο γεγονός ότι ιστορικά, ήταν γνωστό μόνο από την ακτή της Χιλής, και βλέποντας από εκείνη την πλευρά, φαινόταν στεφανωμένο με τρεις κορυφές προσανατολισμένες προς βορρά-νότο, που θύμιζαν τον Γολγοθά της Βίβλου, με κορυφή τους τρεις σταυρούς των βασανιστηρίων του Χριστού. *Tres Cruces* στα ισπανικά σημαίνει *τρεις σταυροί*. Αλλά η πραγματική κορυφή βρισκόταν ανατολικότερα, στα σύνορα Αργεντινής-Χιλής, και δεν ήταν ορατή από τη χιλιανή πλευρά.

Γεωγραφία
---------

Το Νεβάδο Τρες Κρούσες από το πέρασμα Maricunga.
Το υψόμετρο του είναι 6.749 μέτρα.

Η οροσειρά Τρες Κρούσες περιλαμβάνει έξι κορυφές άνω των 6.000 μέτρων και είναι το τέταρτο ψηλότερο ηφαίστειο στον πλανήτη. Βρίσκεται στο δυτικό άκρο μιας μικρής, ανώνυμης, χιονισμένης ηφαιστειακής αλυσίδας μήκους περίπου 50 χιλιομέτρων. Αυτή η ηφαιστειακή αλυσίδα περιλαμβάνει άλλους γίγαντες των Άνδεων, όπως τα Νεβάδος Όχος δελ Σαλάδο και Νασιμιέντος (ή Βάλτερ Πενκ Ι), που βρίσκονται στα ανατολικά. Στα δυτικά και βόρεια, δεν έχει κανένα όμορο βουνό και ως εκ τούτου δεσπόζει στην κοιλάδα της χιλιανής ερήμου Ατακάμα. Στα νότια, ωστόσο, το ηφαίστειο Λος Πάτος είναι ορατό σε απόσταση περίπου 20 χιλιομέτρων.

Η χιλιανή πλευρά αποτελεί εν μέρει μέρος του Εθνικού Πάρκου Νεβάδο δε Τρες Κρούσες. Στην πλευρά της Αργεντινής, αποτελεί το βορειοδυτικό άκρο της λεκάνης Σαλίνα δε λα Λαγούνα Βέρδε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Biggar, John (2005). *The Andes: A Guide for Climbers*. Scotland: Andes. σελ. 183. ISBN 978-0-9536087-2-0.
Ο **Ντάνιελ Σούντγκρεν** (σουηδικά: Daniel Sundgren) (γενν. 22 Νοεμβρίου 1990) είναι Σουηδός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται για τη Μακάμπι Χάιφα.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους
-------------------------

Ο Σούντργκρεν ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα σε ηλικία 18 ετών, υπογράφοντας στην ομάδα της ΑΙΚ Στοκχόλμης. Από εκεί δόθηκε ως δανεικός στην Τάμπι, ενώ το καλοκαίρι του 2009 μεταγράφηκε στην Βάσμπι Γιουνάιτεντ, με τις οποία αγωνίστηκε ως το 2011. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στην Βάσμπι, δόθηκε δανεικός στην Ακρόπολις ΙΦ και την Αραμέισκα-Σιριάνσκα.

Το 2012, μεταπήδησε στην Ντέγκερφορς ΙΦ, με την οποία πραγματοποίησε 115 συμμετοχές μέχρι το 2015, για το πρωτάθλημα δεύτερης κατηγορίας της Σουηδίας, όπως και για το κύπελλο.

Το 2016 επέστρεψε στην ΑΙΚ, στην οποία παρέμεινε για 3,5 χρόνια, κατακτώντας το πρωτάθλημα Σουηδίας του 2018. Τον Οκτώβριο του 2017, νοσηλεύτηκε με αιματικό θρόμβο στους πνεύμονες του, για να επανέλθει στην αγωνιστική δράση στις αρχές του 2018.

Το καλοκαίρι του 2019, μεταπήδησε στον Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο αγωνίστηκε στο Γιουρόπα Λιγκ εκείνης της χρονιάς. Ο προπονητής Μίχαελ Ένινγκ τον παραγκώνισε στον πάγκο της ομάδας στο δεύτερο μισό της σεζόν, για να επανέλθει σε ρόλο βασικού πλάγιου οπισθοφύλακα την σεζόν 2020-21, μετά την ανάκτηση της ηγεσίας της ομάδας από τον Απόστολο Μάντζιο.

Την 1η Ιουλίου 2022, εντάχθηκε με ελεύθερη μεταγραφή στη Μακάμπι Χάιφα, υπογράφοντας διετές συμβόλαιο.

Εθνική ομάδα
------------

Την 1η Σεπτεμβρίου 2021, ο Σούντγκρεν κλήθηκε στην Εθνική Σουηδίας για τους αγώνες για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2022 εναντίον της Ισπανίας στις 2 Σεπτεμβρίου 2021 και εναντίον της Ελλάδας στις 8 Σεπτεμβρίου 2021 και για τον φιλικό αγώνα με το Ουζμπεκιστάν στις 5 Σεπτεμβρίου 2021. Στις 5 Σεπτεμβρίου 2021 έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα στον φιλικό αγώνα με το Ουζμπεκιστάν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Daniel Sundgren - Spelersprofiel 20/21 | Transfermarkt
2. ↑  Historisk match för Daniel Sundgren | AIK Fotboll
3. ↑  «Daniel Sundgren till sjukhus». *aikfotboll* (στα Σουηδικά). Ανακτήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  «Att lämna klubben som jag älskar mest svider». *expressen.se* (στα Σουηδικά). 9 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2019.
5. ↑  Άρης: Ο Μάντζιος βάζει τον Σούντγκρεν στο πλάνο της ομάδας - Gazzetta.gr
6. ↑  Άρης: Η επιστροφή του Σούντγκρεν από το… ψυγείο - Gazzetta.gr
7. ↑  Σούντγκρεν: «Το καλοκαίρι ήθελα να φύγω από τον Άρη αλλά τώρα ο Μάντζιος με πιστεύει» - Gazzetta.gr
8. ↑  Άρης: Οι κινήσεις του Μάντζιου που άλλαξαν την ομάδα - Gazzetta.gr
9. ↑  Η ερμηνεία της μετάλλαξης του Ντάνιελ Σούντγκρεν - Gazzetta.gr
10. ↑  «Η Μακάμπι Χάιφα ανακοίνωσε τον Ντάνιελ Σούντγκρεν». *sport24.gr*. 20 Ιουνίου 2022.
11. ↑  «Sverige - Uzbekistan - Matchfakta - Svensk fotboll». *www.svenskfotboll.se* (στα Σουηδικά). Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Προφίλ στο Soccerway
* Προφίλ στο Transfermarkt.com
Η πρόσοψη της πρωθυπουργικής οικίας, Ντάουνινγκ Στριτ 10
Η **Ντάουνινγκ Στριτ** ένας δρόμος μήκους 200 μέτρων στο Ουέστμινστερ που στεγάζει τις επίσημες κατοικίες και τα γραφεία του Πρωθυπουργού του Ηνωμένου Βασιλείου και του Υπουργού Οικονομικών. Βρίσκεται έξω από το Whitehall, λίγα λεπτά με τα πόδια από τα Ανάκτορα του Ουεστμίνστερ, η Downing Street σχεδιάστηκε τη δεκαετία του 1680 από τον Ιρλανδό Sir George Downing. Δεν υπάρχουν στοιχεία για το τι υπήρχε εκεί προηγουμένως παρά μόνον για ένα ζυθοποιίο που ανήκει στο Αββαείο του Άμπινγκντον.

Ο όρος Ντάουνινγκ Στριτ χρησιμοποιείται και ως συνώνυμο για τη Βρετανική κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Downing Street (Hampden House) - British History Online». *www.british-history.ac.uk*.
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ροδία** αναφέρεται μία από τις πενήντα κόρες του Δαναού, δηλαδή μια από τις Δαναΐδες. Μητέρα της Ροδίας ήταν η Ατλαντείη ή Φοίβη και, επομένως, ήταν βιολογική αδερφή της Αστερίας, της Γλαύκης, της Γλαυκίππης, της Γόργης, των δύο Ιπποδαμειών, της Ιππομέδουσας, της Ιφιμέδουσας, της Κλεοπάτρας και της Ρόδης. Η Ροδία παντρεύτηκε τον Χαλκόδωντα, γιο του Αιγύπτου, και τον σκότωσε την πρώτη νύχτα του γάμου τους, όπως έπραξαν με τους συζύγους τους και οι υπόλοιπες 48 από τις Δαναΐδες.

Πηγή
----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
Ο **Σταυρός της Ανδρείας** (πολωνικά: Krzyż Walecznych‎) είναι πολωνικό στρατιωτικό παράσημο. Εισήχθη για πρώτη φορά από το Συμβούλιο Εθνικής Άμυνας στις 11 Αυγούστου 1920. Απονέμεται σε άτομο που «έχει επιδείξει πράξεις ανδρείας και θάρρους στο πεδίο της μάχης». Μπορεί να απονεμηθεί στο ίδιο άτομο έως και τέσσερις φορές. Το μετάλλιο δίνεται μόνο σε καιρό πολέμου ή λίγο μετά.

Ιστορία
-------

### Πολωνο-Σοβιετικός Πόλεμος

Το μετάλλιο εισήχθη το 1920 στο απόγειο του Πολωνο-Σοβιετικού Πολέμου, λίγο πριν από την κρίσιμη Μάχη της Βαρσοβίας. Αρχικά δεν είχε Συμβούλιο Τάγματος και απονέμοταν προσωπικά από τον Ανώτατο Διοικητή του Πολωνικού Στρατού. Αργότερα προστέθηκε η επιλογή της ανάθεσης της απονομής του μεταλλίου στους διοικητές του μετώπου και των τμημάτων.

Μέχρι τις 29 Μαΐου 1923, όταν απονεμήθηκε το τελευταίο μετάλλιο για τον Πολωνο-Σοβιετικό Πόλεμο, ο Σταυρός της Ανδρείας είχε απονεμηθεί σε περίπου 60.000 στρατιώτες.

Εκτός από άτομα που συμμετείχαν στον Πολωνο-Σοβιετικό Πόλεμο, το μετάλλιο έχει επίσης απονεμηθεί αναδρομικά σε ορισμένους στρατιώτες των Πολωνικών Λεγεώνων, των στρατιωτικών μονάδων του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, των σιλεσικών εξεγέρσεων, της Εξέγερσης της Μείζονος Πολωνίας (1918-1919) και σε μέλη της Πολωνικής Στρατιωτικής Οργάνωσης. Έχει απονεμηθεί, επίσης, σε βετεράνους της Ιανουαριανής Εξέγερσης του 1863 και στην πόλη Πουότσκ.

### Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος

Τον Ιανουάριο του 1940, ο Πολωνός Ανώτατος Διοικητής, Βουαντίσουαφ Σικόρσκι, εξέδωσε μια διαταγή για την επανεισαγωγή του Σταυρού της Ανδρείας. Στις 20 Σεπτεμβρίου, ο Πρόεδρος της Πολωνίας συμφώνησε να απονείμει το μετάλλιο σε άτομα που πληρούν τις προϋποθέσεις και τα οποία είχαν ήδη απονεμηθεί τέσσερις φορές κατά τη διάρκεια του Πολωνο-Σοβιετικού Πολέμου.

### Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας

Το 1943, μετά τη Μάχη του Λένινο, ο Στρατηγός Ζίγκμουντ Μπέρλινγκ, διοικητής του υποστηριζόμενου από τη Σοβιετική Ένωση Πρώτου Πολωνικού Στρατού (1944-1945), απένειμε τον Σταυρό της Ανδρείας σε αρκετούς στρατιώτες. Το ίδιο το μετάλλιο εγκρίθηκε ως στρατιωτικό παράσημο με εντολή του Κρατικού Εθνικού Συμβουλίου στις 22 Δεκεμβρίου 1944. Μέχρι το 1947, περίπου 40.000 από τα μετάλλια είχαν απονεμηθεί σε Πολωνούς στρατιώτες που πολεμούσαν δίπλα στον Κόκκινο Στρατό.

| Κορδέλες του Σταυρού της Ανδρείας |
| --- |
|  | Πρωτότυπο σχέδιο | Χρησιμοποιήθηκε από τις Πολωνικές Ένοπλες Δυνάμεις στη Δύσηαπό τις 20 Σεπτεμβρίου 1941 |
| 1η τάξη |  |  |
| 2η τάξη |  |  |
| 3η τάξη |  |  |
| 4η τάξη |  |  |
|

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ζντζίσουαφ Π. Βεσολόφσκι, *Polish Orders, Medals, Badges and Insignia: Military and Civilian Decorations, 1705–1985*, σελ. 22–24, 41–42, 58.

Πηγές
-----

* Ζντζίσουαφ Π. Βεσολόφσκι, *Πολωνικά Τάγματα, Μετάλλια, Σήματα και διακριτικά: Στρατιωτικές και Πολιτικές Διακοσμήσεις, 1705–1985*, Μαϊάμι, 1986.
Ο **Ξενοφών Γρηγόρης** (Σπανοχώρι Λευκάδας 1902-1988) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός της Αριστεράς. Ήταν βουλευτής Λευκάδας έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές του 1963 και έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές του 1964 με απόφαση του Εκλογοδικείου, τον Ιούλιο του του 1964
Ήταν παντρεμένος με τη Χαρίκλεια και απέκτησαν 3 παιδιά το Γιώργο,την Έμη και την Παναγιώτα.

Βιογραφία
---------

### Πρώτα χρόνια και σπουδές

Καταγόταν από φτωχική οικογένεια της Λευκάδας. Φοίτησε στο Γυμνάσιο της Χώρας στα 1914 και σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου των Αθηνών. Αρνήθηκε να συνεχίσει τις σπουδές του στις ΗΠΑ με υποτροφία του ιδρύματος Ροκφέλερ. Αφοσιώθηκε με ευθύνη στο λειτούργημά του και σε ολόκληρο το νησί όταν έλεγαν "ο γιατρός" εννοούσαν τον ίδιο. 

### Πολεμική και αντιστασιακή δράση

Κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο του 1940 έλαβε μέρος και προσέφερε τις υπηρεσίες του. Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση εναντίον των Ναζί (και ως γραμματέας του ΕΑΜ Λευκάδας) έπειτα από την εισβολή των Γερμανών στην Ελλάδα, το 1941. Παράλληλα μερίμνησε για τη δημιουργία ιατρείων και κέντρων εμβολιασμού αλλά και για τη συγκρότηση ενόπλων ομάδων κατά των κατακτητών. Για την τελευταία του δράση φυλακίστηκε στην απομόνωση από τους Ιταλούς επί πέντε μήνες. Την περίοδο εκείνη προσβλήθηκε από φυματίωση και η υγεία του επιδεινώθηκε από τον εκτοπισμό του μετά την απελευθέρωση.

### Βουλευτής

Πολιτεύτηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του και εξελέγη βουλευτής με την ΕΔΑ το 1963 και το 1964. Κατά την επταετία της χούντας, ο Ξενοφών Γρηγόρης και η σύζυγός του, Χαρίκλεια, υπέστησαν νέες εξορίες στη Γυάρο και στη Λέρο. Το 1970 εξαιτίας "ανηκέστου βλάβης της υγείας του" επέστρεψε από την εξορία στη Λευκάδα, όπου συνέχισε να ασκεί το ιατρικό του λειτούργημα αφιλοκερδώς (σε πολλές περιπτώσεις πλήρωνε ο ίδιος για τα φάρμακα των ασθενών του).

Θάνατος και κληρονομιά
----------------------

Πέθανε στις 4 Μαΐου 1988 σε ηλικία 86 ετών. Το ιατρικό υλικό του (ανάμεσα στο οποίο και το μικροσκόπιο που χρησιμοποιούσε), δωρίστηκαν στη Χαραμόγλειο Βιβλιοθήκη από την κόρη του Ξενοφώντα, Παναγιώτα Γρηγόρη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ελληνικόν who is who, 1965, σελ. 667.
2. ↑  "Η Λευκάδα έχασε τον γιατρό της Έφυγε χτες ο αγωνιστής Ξενοφών Γρηγόρης", Τα Νέα, 5 Μαΐου 1988, σελ. 7.

Πηγές
-----

* Άρθρα και ομιλίες των: Απόστολου Μαργέλη, Γιώργου Κτενά, Πάνου Σταματέλου, Γιάννη Αθηνιώτη, από το έργο – αφιέρωμα του Συλλόγου Λευκαδίων Πάτρας (2001).
* *Σύλλογος Λευκαδίων Ηλιούπολης «Η Φανερωμένη»*, Ημερολόγιο 2001. Προσωπικότητες της Λευκάδας του 19ου και του 20ού αιώνα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αφιέρωμα: Ξενοφώντας Γρηγόρης, ο Γιατρός, ο Άνθρωπος -Α΄Μέρος, Βιολέττας Σάντα, εφ. Λευκαδίτικα Νέα, ανάκτηση 29 Ιουνίου 2013.
* Αφιέρωμα στον Ξενοφώντα Γρηγόρη, 2ο μέρος, ανάκτηση 29-6-2013
* Ξενοφών Γρηγόρης στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.