recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο βότρυς του σιρά
Το **σιρά** ή **σιράζ** είναι μια ποικιλία της αμπέλου που χρησιμοποιείται για παραγωγή ερυθρών και ροζ κρασιών, όσο παραδοσιακών ξηρών, τόσο και εμπλουτισμένων κρασιών. Καλλιεργείται σχεδόν σε κάθε χώρα με παρουσία παραγωγής κρασιών. Ωστόσο οι μεγαλύτερες εκτάσεις βρίσκονται στη Γαλλία, Αυστραλία, Ιταλία, ΗΠΑ, Νότια Αφρική, Χιλή, Αλβανια και Αργεντινή. Συνολικά σε όλο τον κόσμο καλλιεργούνται 142.600 εκ. 

Τα συνώνυμα της ποικιλίας είναι: Antourenein noir, Candive, Entournerein, Hermitage, Hignin noir, Marsanne noir, Shiraz, Sira, Sirac, Sirah, Syra, and Syrac.

Το φύλλο της αμπέλου

Καταγωγή
--------

Η ποικιλία κατάγεται από την περιοχή του Ροδανού στη Γαλλία. Το 1998 μια μελέτη που διεξήχθη από την ερευνητική ομάδα της Κάρολ Μέρεντιθ στο Τμήμα Αμπελουργίας και Οινολογίας του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Ντέιβις χρησιμοποίησε δακτυλογράφηση DNA και εκτεταμένο υλικό αναφοράς σταφυλιών από τον αμπελουργικό ερευνητικό σταθμό στο Μονπελιέ της Γαλλίας και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το σιρά είναι ο απόγονος των ποικιλιών σταφυλιών Ντουρέζα (πατέρας) και Μοντιέζ μπλανς (μητέρα).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αλβανία». *Βικιπαίδεια*. 2022-12-23. .
2. ↑  Entry on *"Vine varieties"* in J. Robinson (ed) *The Oxford Companion to Wine* Third Edition, p. 746, Oxford University Press 2006, (ISBN 0-19-860990-6)
3. ↑  Carole Meredith: Origins of Syrah, p. 3-4 in: The Syrah Producers' Club 19 April 2004 – Syrah Worldwide Roma
4. ↑  Bowers, J.E; Siret, R; Meredith, C.P; This, P; Boursiquot, J.-M (2000). «A Single Pair of Parents Proposed for a Group of Grapevine Varieties in Northeastern France». *Acta Horticulturae* (528): 129–132. doi:10.17660/ActaHortic.2000.528.15. Proceedings of the Seventh International Symposium on Grapevine Genetics and Breeding. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-06-01.. Ανακτήθηκε στις 2020-09-14.
5. ↑  Vouillamoz, J.F. and Grando, M.S. 2006. "Genealogy of wine grape cultivars: 'Pinot' is related to 'Syrah'", *Heredity* 97:102–110 Quote: "Our data strongly confirmed the 'Syrah' parentage ('Dureza' x 'Mondeuse blanche') established by Bowers et al."
6. ↑  Oz Clark&Margaret Rand (2001). *Oz Clarke's Encyclopedia of Grapes*. Hardcourt, inc. σελίδες g 247. ISBN 978-0-15-100714-1.
7. ↑  Entry on *"Syrah"* in J. Robinson (ed), *"The Oxford Companion to Wine"*, Third Edition, p. 676-677, Oxford University Press 2006, (ISBN 0-19-860990-6)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Syrah στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh2008003723
* BNF: cb15573340z (data)

 |

 |
Το **Dodge 100 "Kew"** ήταν μια σειρά φορτηγών που κατασκευάστηκε από το 1949 έως το 1957 από την αμερικανική εταιρεία Dodge στο βρετανικό εργοστάσιό της στο Kew του Λονδίνου. Τα φορτηγά ονομάζονταν συχνά «μύτη παπαγάλου» λόγω των χαρακτηριστικών σχημάτων από το καπό και την μπροστινή γρίλια τους.

Ιστορία
-------

Dodge 100 φορτηγό
Premier Roadmaster
Τα περισσότερα από τα φορτηγά κινούνταν είτε με πετρελαιοκινητήρες της Perkins είτε με βενζινοκινητήρες της Chrysler. Το αμάξωμα της καμπίνας κατασκευάστηκε από την Briggs Motor Bodies και ήταν κοινό με τα ανταγωνιστικά Ford Thames ET6 και το Leyland Comet.

Στην Ινδία, το ίδιο μοντέλο κατασκευάστηκε από την Premier Automobiles Limited και η παραγωγή συνεχίστηκε μέχρι τη δεκαετία του 1980. Πολλά εξακολουθούσαν να λειτουργούν από το 2016 σε ορισμένες περιοχές. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 ήταν γνωστό ως Premier Roadmaster για τις εκδόσεις ντίζελ και Pioneer για τις εκδόσεις βενζίνης, αλλιώς ήταν απλά γνωστό ως Fargo. Το όχημα παράγονταν με κιτ συναρμολόγησης που εξάγονταν από την Dodge και μετά την εξαγορά της, από την Renault Trucks.

Εκτός από την βασική έκδοση που ήταν φορτηγό με την πίσω καρότσα, παράγονταν και μια έκδοση βαν και λεωφορείου.

Αναφορές
--------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Dodge 100 "Kew"** |

1. ↑
2. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* NTT 72 - 1952 Dodge Kew 100 series - Perkins P6 Engine - arriving at Gaydon
Ο **Παντελής Σφηνιάς** ήταν Έλληνας εφοπλιστής.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο και άρχισε την ναυτιλιακή του καριέρα σε εκδοτήρια εισιτηρίων. Γνωρίστηκε με τον Κώστα Ευθυμιάδη, στις επιχειρήσεις του οποίου και εργάστηκε. Το 1974 πρωτοστάτησε στην ίδρυση της εταιρείας λαϊκής βάσης Μινωικές γραμμές, αναλαμβάνοντας την πρακτόρευση των πλοίων της και, εν συνεχεία, την διεύθυνση εκμετάλλευσης αυτών. Εισηγήθηκε την εξάπλωση των Μινωικών Γραμμών στην Αδριατική θάλασσα και να τις καταστήσει ισχυρές στο χώρο της ακτοπλοΐας. Πρωτοστάστησε στην ίδρυση της Minoan Flying Dolphins (μετέπειτα Hellenic Seaways), θυγατρικής εταιρείας των Μινωικών γραμμών, της οποίας υπήρξε Αντιπρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος. Όμως, στις 26 Σεπτεμβρίου του 2000, ανοιχτά της Πάρου και συγκεκριμένα στη βραχονησίδα "Πόρτες", το Επιβατηγό/Οχηματαγωγό πλοίο της νέας εταιρείας Εξπρές Σαμίνα (πρώην "Γκόλντεν Βεργίνα"), ναυάγησε, με αποτέλεσμα τον τραγικό θάνατο 81 επιβατών. Δύο μήνες μετά, στις 29 Νοεμβρίου 2000, στις 11 το πρωί, ο Παντελής Σφηνιάς αυτοκτόνησε, πηδώντας από τον 6ο όροφο του γραφείου του, στην Ακτή Κονδύλη του Πειραιά.

Αναμφίβολα, ο Παντελής Σφηνιάς συγκαταλέγεται στους σημαντικότερους πρωταγωνιστές της ελληνικής ακτοπλοΐας. Είχε παντρευτεί δύο φορές, από τον δε πρώτο του γάμο απέκτησε 2 παιδιά τον Νίκο και τον Μηνά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Αφιέρωμα στον Παντελή Σφηνιά, από την εφημερίδα "Τα Νέα"
2. ↑  Αυτοκτόνησε ο Παντελής Σφηνιάς, από την ιστοσελίδα in.gr
Χημική δομή του ταννικού οξέος - μία τυπική ταννίνη.
Σκόνη ταννίνης - ως απομονωμένη μορφή.
Οι **ταννίνες** (αγγλ.: *tannins*), γνωστές και ως **τανίνες**, αποτελούν σημαντική κατηγορία πολυφαινολικών ενώσεων οι οποίες έχουν χαρακτηριστική πικρή γεύση και απαντώνται σε αφθονία στη Φύση. Χημικώς, είναι συνυφασμένες και συνδεδεμένες με ορισμένες πρωτεΐνες και άλλες οργανικές ενώσεις, όπως π.χ. αμινοξέα και αλκαλοειδή. Έχουν συνήθως μοριακά βάρη που κυμαίνονται μεταξύ 500 και 3.000.

Απαντώνται πολύ συχνά στους καρπούς πάρα πολλών φυτικών ειδών, ιδίως των ειδών της δρυός (*Querqus sp.*) και της καστανιάς, στο φλοιό της ψευδοακακίας (*Robinia sp.*), στο τσάι κ.α. Υπάρχουν επίσης στις ρίζες, στο φλοιό, στους καρπούς και στα φύλλα των τροπικών ειδών *Acacia* και *Quebracho*. Στο είδος *Schinopsis balansae*, είναι δυνατό το 25% του ξυλώματός του να αποτελείται από πολύτιμες ταννίνες όπως η λευκοφισετινιδίνη.

Είναι ουσίες γνωστές στον άνθρωπο από τα πανάρχαια χρόνια (αρχαία Αίγυπτος, Ελλάδα και Κίνα). Στις μέρες μας έχουν άφθονες χρήσεις. Έχουν την ιδιότητα να εμποδίζουν τη σήψη (σάπισμα) των δερμάτων και χρησιμοποιούνται ευρέως στη βυρσοδεψία, στη φαρμακευτική ως σκευάσματα για φάρμακα, και στην την παρασκευή μελανιού. 

Δρύινα βαρέλια κρασιού - η λευκή δρυς περιέχει άφθονες ταννίνες.
Η πιο γνωστή όμως χρήση - εφαρμογής τους είναι στα ξύλινα δρύινα βαρέλια, όπου κατά την παλαίωση (*γήρανση*) του κρασιού, ευεργετικές ουσίες του ξύλου, συμπεριλαμβανομένων των λεγόμενων *οινολογικών ταννινών* υδρολύονται με αργό ρυθμό και εκχύνονται μέσα στο κόκκινο κρασί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bate-Smith and Swain (1962). «Flavonoid compounds». Στο: Florkin M.· Mason H. S. *Comparative biochemistry*. **III**. New York: Academic Press. σελίδες 75–809.
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑
8. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 5 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2021.
9. ↑
10. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2021.

Πηγές
-----

* Γιοβάνης, Χρήστος. «Νέο Λεξικό, Θησαυρός όλης της ελληνικής γλώσσας».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ταννίνη** |

* *Applications of tannins in the industry*
* *The chemistry of tannins*
* *Tannins* - U.S. Forest Service

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85132335
* BNF: cb11946963h (data)
* NDL: 00572669
* NKC: ph323381

 |

 |
Η **Αλεξάνδρα Ατταλίδου** (Κακοπετριά Λευκωσίας, 25 Δεκεμβρίου 1958) είναι Ελληνοκύπρια πολιτικός. Από το 2021 είναι βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας εκλεγμένη με το Κίνημα Οικολόγων-Συνεργασία Πολιτών.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Η Αλεξάνδρα Ατταλίδου γεννήθηκε στην Κακοπετριά στις 25 Δεκεμβρίου 1958. Σπούδασε Επικοινωνία και Δημόσιες Σχέσεις και κατέχει μεταπτυχιακό στην Ευρωπαϊκή Διοίκηση (MBA) του Ελεύθερου Πανεπιστήμιου των Βρυξελλών. Επιπρόσθετα, έχει Δίπλωμα Τεχνικής Ανάλυσης των Χρηματαγορών, Δίπλωμα Τουριστικών Σπουδών και Δίπλωμα Ξεναγού. Είναι διαπιστευμένο μέλος (Advanced) της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς Κύπρου.

Διετέλεσε Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας και μέλος του Συμβουλίου του Μεσογειακού Ινστιτούτου Μελετών Κοινωνικού Φύλου. Την περίοδο 2008-2020 διετέλεσε Εκπρόσωπος Τύπου του Γραφείου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Κύπρο και την περίοδο 2013-2015 διετέλεσε αναπληρώτρια επικεφαλής.

Πολιτική διαδρομή
-----------------

Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2021 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το Κίνημα Οικολόγων-Συνεργασία Πολιτών για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

Άλλες δραστηριότητες
--------------------

Είναι ιδρυτικό μέλος της οργάνωσης *Φίλοι του Ακάμα*. Επιπλέον, διετέλεσε μέλος του κινήματος *Οι Γυναίκες Επιστρέφουν*.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Το who is who των νέων προσώπων της Βουλής». 31 Μαΐου 2021. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2021.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  «Αυτοί είναι οι Βουλευτές των Οικολόγων (βιογραφικά)». 31 Μαΐου 2021. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2021.
3. ↑  «Εκλογές 30ής Μαΐου 2021». *www.parliament.cy*. Βουλή των Αντιπροσώπων. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2021.

Πηγές
-----

* «Το who is who των νέων προσώπων της Βουλής». 31 Μαΐου 2021. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2021.
* «Αυτοί είναι οι Βουλευτές των Οικολόγων (βιογραφικά)». 31 Μαΐου 2021. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2021.
**Δημοψήφισμα για την ένταξη της Πολωνίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση** διεξήχθη στην χώρα στις 7 και 8 Ιουνίου 2003. Η πρόταση εγκρίθηκε από το 77,6% των ψηφοφόρων. Η Πολωνία εντάχθηκε στη συνέχεια στην Ευρωπαϊκή Ένωση το ίδιο έτος, μετά την επικύρωση της Συνθήκης Προσχώρησης το 2003. Οι πρώτες ευρωεκλογές της χώρας διεξήχθησαν το 2004.

Ερώτημα
-------

> Εγκρίνετε την ένταξη της Δημοκρατίας της Πολωνίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση;
> 
> 
>

Κομματικές πολιτικές
--------------------

Η κυβερνώσα Δημοκρατική Αριστερή Συμμαχία και ο μικρότερος εταίρος της στον συνασπισμό, το Εργατικό Συνδικάτο, έκαναν έντονη εκστρατεία για την ένταξη στην ΕΕ. Το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης, η Πολιτική Πλατφόρμα, υποστήριξε επίσης σθεναρά την ένταξη στην ΕΕ. Το αγροτικό Πολωνικό Λαϊκό Κόμμα έδωσε την υποστήριξή του στην εκστρατεία του «Ναι», αφού ικανοποιήθηκαν τα αιτήματά του για την κυβέρνηση σε σχέση με τους αγρότες. Το συντηρητικό κόμμα Νόμος και Δικαιοσύνη επέκρινε ανοιχτά την κοινωνική ατζέντα της ΕΕ, αλλά τελικά υποστήριξε την ένταξη στην ΕΕ για οικονομικούς λόγους. Η ριζοσπαστική αγροτική Αυτοάμυνα της Δημοκρατίας της Πολωνίας ήταν έντονα ευρωσκεπτικιστική από την ίδρυσή της, αλλά τελικά παρέμεινε ουδέτερη κατά τη διάρκεια της εκστρατείας. Η ακροδεξιά Ένωση Πολωνικών Οικογενειών ήταν το μόνο κόμμα στο Σέιμ που υποστήριξε την εκστρατεία του «Όχι».

| Θέση | Πολιτικά κόμματα |
| --- | --- |
| Ναι |  | Δημοκρατική Αριστερή Συμμαχία (SLD) |
|  | Πολιτική Πλατφόρμα (PO) |
|  | Νόμος και Δικαιοσύνη (PiS) |
|  | Πολωνικό Λαϊκό Κόμμα (PSL) |
|  | Εργατικό Συνδικάτο (UP) |
| Όχι |  | Ένωση Πολωνικών Οικογενειών (LPR) |
| Ουδέτερη |  | Αυτοάμυνα της Δημοκρατίας της Πολωνίας (SRP) |
|

* Σημείωση: Ο πίνακας παραθέτει τα πολιτικά κόμματα που εκπροσωπούνταν στο Σέιμ την εποχή του δημοψηφίσματος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Nohlen & Stöver 2010, σελ. 1491.
2. ↑  Zuba, Krzysztof (2009). «Through the Looking Glass: The Attitudes of Polish Political Parties towards the EU before and after Accession». *Perspectives on European Politics and Society* **10** (3): 326–349. doi:10.1080/15705850903105744.

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) Nohlen, Dieter· Stöver, Philip (2010). *Elections in Europe: A Data Handbook*. Nomos Verlagsgesellschaft. ISBN 978-3-8329-5609-7.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Πολιτική
* Πύλη:Λευκορωσία
 |

 |
Η **Παλαιοδημοκρατική Ένωση της Κρήτης** ήταν πολιτικό κόμμα στην Ελλάδα. Υπήρξε κατά την δεκαετία του 1930.

Ιστορία
-------

Το κόμμα συμμετείχε για πρώτη φορά σε εθνικές εκλογές τον Ιανουάριο του 1936, κερδίζοντας το 1.1% των ψήφων και τρεις έδρες στο Ελληνικό Κοινοβούλιο

Οι εκλογές του 1936 ήταν οι τελευταίες εκλογές πριν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο καθώς η δικτατορία της 4ης Αυγούστου ανέλαβε την εξουσία τον Αύγουστο και το κόμμα δεν συμμετείχε σε άλλες εκλογές μετά τον πόλεμο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Nohlen & Stöver 2010, σελ. 835.

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) Nohlen, Dieter· Stöver, Philip (2010). *Elections in Europe: A Data Handbook*. Nomos Verlagsgesellschaft. ISBN 978-3-8329-5609-7.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Πολιτική
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Η **Συνταγματική Συμμαχία** (βουλγαρικά: *Конституционен блок*‎‎) ήταν πολιτική συμμαχία στη Βουλγαρία στις αρχές της δεκαετίας του 1920. Προήλθε από τα κόμματα που αντιτίθενται στο κυβερνών κόμμα της Βουλγαρικής Αγροτικής Εθνικής Ένωσης στις αρχές της δεκαετίας του 1920.

Ιστορία
-------

Η συμμαχία διαμορφώθηκε στις 6 Ιουλίου 1922 από το Ηνωμένο Λαϊκό Προοδευτικό κόμμα, το Δημοκρατικό κόμμα και το Ριζοσπαστικό Δημοκρατικό κόμμα και ευθυγραμμίστηκε με τη Λαϊκή συμμαχία. Η παράταξη έκδωσε μια νέα εφημερίδα τη "Slovo" (μτφ : Λόγος).

Η συμμαχία κέρδισε 17 έδρες στις εκλογές του Απρίλη του 1923, συμμετείχε επίσης και σε ένα κοινό ψηφοδέλτιο με το Βουλγαρικό Σοσιαλδημοκρατικό Εργατικό κόμμα (Ευρείς Σοσιαλιστές) όπου απέτυχε να κερδίσει έδρα. Ωστόσο οι πιο εξέχοντες ηγέτες της παράταξης συνελήφθησαν και κρατούνταν στη φυλακή με την κατηγορία ότι ήταν οι υπεύθυνοι για τις ήττες στο Δεύτερο Βαλκανικό πόλεμο και τον Πρώτο Παγκόσμιο πόλεμο. Ως αποτέλεσμα το κόμμα έκανε πραξικόπημα που ανέτρεψε την κυβέρνηση του Εργατικού αγροτικού κόμματος. Τον Αύγουστο οι περισσότεροι από την ηγεσία της συμμαχίας εντάχθηκαν στο νέο κόμμα Δημοκρατική συμμαχία με αποτέλεσμα η παράταξη να διαλυθεί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Frederick B Chary (2011) *The History of Bulgaria*, ABC-CLIO, σελ. 188
2. 1 2 3  Raymond Detrez (2006) *Historical Dictionary of Bulgaria* Scarecrow Press, σελ. 122
3. ↑  Velichko Georgiev People's Alliance 1921–1923
4. 1 2  RJ Crampton (2007) *Bulgaria*, Oxford University Press, σελ. 231
5. 1 2  Nohlen & Stöver 2010, σελ. 385.
6. ↑  Nohlen & Stöver 2010, σελ. 379.
7. ↑  Detrez, pxxx

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) Nohlen, Dieter· Stöver, Philip (2010). *Elections in Europe: A Data Handbook*. Nomos Verlagsgesellschaft. ISBN 978-3-8329-5609-7.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Πολιτική
* Πύλη:Βουλγαρία
 |

 |
Το ***Deadly Women*** (*Θανάσιμες γυναίκες*) είναι μια αμερικανική τηλεοπτική σειρά ντοκιμαντέρ αληθινού εγκλήματος που παράγεται από την Beyond International Group και προβάλλεται στο δίκτυο Investigation Discovery (ID).

Η σειρά επικεντρώνεται σε φόνους που διαπράττονται από γυναίκες. Παρουσιάζεται από την πρώην ερευνήτρια του FBI Κάντις Ντελόνγκ και αφηγείται η Λίναν Ζέιγκερ.

*Το Deadly Women* μεταδόθηκε για πρώτη φορά το 2005 ως μίνι σειρά τριών επεισοδίων με τίτλους: "Obsession", "Greed" και "Revenge". Στη συνέχεια αναβίωσε ως μια τακτική σειρά και άρχισε να προβάλλεται στις 24 Δεκεμβρίου 2008. Έγιναν δύο σημαντικές αλλαγές: η Λίναν Ζέιγκερ αντικατέστησε την αρχική αφηγήτρια Μάρσα Κρένσοου και ο αριθμός των περιπτώσεων γυναικών δολοφόνων σε κάθε επεισόδιο μειώθηκε από τέσσερις σε τρεις. Η σειρά ολοκληρώθηκε το 2021, μετά από 14 σεζόν.

Παράγονται επίσης μεταγλωττισμένες εκδόσεις. Μια ισπανική έκδοση προβάλλεται στο Discovery en Español με τον τίτλο *Las Verdaderas Mujeres Asesinas* και μια έκδοση στην ιταλική γλώσσα προβάλλεται στο Real Time Italy με τον τίτλο *Donne mortali* .

Δομή
----

Κάθε επεισόδιο έχει ένα κεντρικό θέμα, όπως η ζήλια, το οικονομικό κέρδος, η ψυχική ασθένεια ή τα εγκλήματα που διαπράττονται από εφήβους ή ηλικιωμένους. Οι τίτλοι των επεισοδίων αντικατοπτρίζουν το θέμα. Οι ιστορίες λέγονται μέσα από αναπαραστάσεις και συνεντεύξεις.

Στα επεισόδια συμμετέχουν επίσης συντελεστές σε σχετικούς τομείς (π.χ ιατροδικαστές και ερευνητές). Η Diane Fanning , ο M. William Phelps , ο Gregg Olsen , ο Wensley Clarkson , η Joan Renner και η Dr. Janis Amatuzio έχουν κάνει πολλές εμφανίσεις στη σειρά. Περιστασιακά, η οικογένεια ή οι φίλοι των γυναικών δολοφόνων ή των θυμάτων τους δίνουν πληροφορίες για τα γεγονότα.

Από την ένατη σεζόν, εμφανίζονται επίσης φωτογραφίες των πραγματικών δολοφόνων (συνήθως στιγμιότυπα που τραβήχτηκαν μετά τη σύλληψή τους ή παραστάσεις καλλιτεχνών που σκιαγραφούν τη θύτρια εάν έζησε πριν από τις μέρες της σύγχρονης φωτογραφίας).

Παραπομπές
----------

1. ↑  *www.investigationdiscovery.com*. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2024.  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)
2. ↑  «TV Series Like Deadly Women, Find Shows Similar To Deadly Women // ShowsLike». *showslike.net*. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2024.
3. ↑  «Marsha Crenshaw | Actress». *IMDb* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2024.
4. ↑  Zager, Lynnanne; DeLong, Candice; Amatuzio, Janis (2008-10-09), *Deadly Women*, Beyond International, ανακτήθηκε στις 2024-02-27
Το **Συντηρητικό Κόμμα** (*βουλγαρικά : Консервативна партия*) ήταν ένα βουλγαρικό κόμμα που υπήρχε μεταξύ 1879 και 1884, και συνδεόταν με τις εφημερίδες "Βίτοσα", "Μπαλγκάρσκι Γκλας" και "Οτέχεστβο".

Το Συντηρητικό κόμμα ήταν κυβερνών κόμμα στις δύο πρώτες κυβερνήσεις της απελευθερωμένης από τους Οθωμανούς Βουλγαρίας, αλλά δεν μπόρεσε να κερδίσει ποτέ βουλευτικές εκλογές. Υποστήριξε το πραξικόπημα του 1881 και την μεσολάβηση του καθεστώς του πρίγκιπα Αλέξανδρου Α΄ που ανέστειλε το Σύνταγμα του Τάρνοβο, μετά από αυτό έχασε την αξιοπιστία του απαξιώθηκε και κατέρρευσε.

Μόλις το 1882 η ομάδα του Μάρκο Μπαλαμπάνοφ αποχώρησε από το κόμμα και προσχώρησε στην μετριοπαθή πτέρυγα του Κόμματος των Φιλελευθέρων με επικεφαλής τον Ντράγκαν Τσάνκοφ που αργότερα αποτέλεσαν το ΠΠροοδευτικό Φιλελεύθερο κόμμα. Μετά την πολιτική κρίση του 1886 και 1887 ορισμένα μέλη του κόμματος, όπως ο Ντιμιτάρ Γξρέκοφ ή ο Γκρίγκορ Νάχοβιτς εντάχθηκαν στο Λαϊκό Φιλελεύθερο κόμμα του Στέφαν Σταμπολόφ. Οι άλλοι ηγέτες του Συντηρητικού Κόμματος εντάχθηκαν στο Λαϊκό κόμμα που σχηματίστηκε το 1894 από τον Κοσταντίν Στοΐλοφ στο οποίο περιλαμβάνονται και τα μέλη του Λαϊκού κόμματος Ανατολικής Ρωμυλίας.

Πηγές
-----

* Ташев Ташо, *Министрите на България 1879-1999*, София, АИ "Проф. Марин Дринов" / Изд. на МО, 1999, ISBN 978-954-430-603-8 / ISBN 978-954-509-191-9
* Dimitar Iliev Popov, *"Партийната структура в България от 1879 до 1901 година"*
Το **Ηνωμένο Λαϊκό Προοδευτικό Κόμμα** (βουλγαρικά: *Обединена народно-прогресивна партия*‎‎) ήταν πολιτικό κόμμα στη Βουλγαρία.

Ιστορία
-------

Το κόμμα ιδρύθηκε από τη συγχώνευση του Λαϊκού Κόμματος και του Προοδευτικού Φιλελεύθερου Κόμματος το 1920, με πρώτο ηγέτη τον Ιβάν Εβστρατίεφ Γκέσχοφ. Το κόμμα συμμετείχε στις εκλογές του Απριλίου 1923 με την Συνταγματική συμμαχία όπου κέρδισε 17 έδρες.

Μετά το πραξικόπημα τον Ιούνιο του 1923 το κόμμα προσχώρησε στην Δημοκρατική συμμαχία η οποία κέρδισε τις εκλογές του Νοέμβρη του 1923.

Το κόμμα στις εκλογές του 1927 έλαβε μόνο το 1,5% των ψήφων και απέτυχε να κερδίσει μια έδρα. Για τελευταία φορά συμμετείχε στις εκλογές του 1931 το ποσοστό των ψήφων του έπεσε στο 0,6% και το κόμμα παρέμεινε χωρίς έδρα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Detrez 2006, σελ. 122.
2. ↑  Nohlen & Stöver 2010, σελ. 374.
3. ↑  Nohlen & Stöver 2010, σελ. 385.
4. ↑  Nohlen & Stöver 2010, σελ. 386.

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) Nohlen, Dieter· Stöver, Philip (2010). *Elections in Europe: A Data Handbook*. Nomos Verlagsgesellschaft. ISBN 978-3-8329-5609-7.
* (Αγγλικά) Detrez, Raymond (2006). *Historical Dictionary of Bulgaria*. Historical Dictionaries of Europe. **46** (2η έκδοση). Scarecrow Press. ISBN 9780810849013.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Πολιτική
* Πύλη:Βουλγαρία
 |

 |
Το **Κόμμα Συντηρητικών Δημοκρατικών** ήταν Ελληνικό πολιτικό κόμμα, το οποίο έδρασε στη δεκαετία του 1920 και του 1930. Επικεφαλής του κόμματος ήταν ο Ανδρέας Μιχαλακόπουλος.

Ιστορία
-------

Το κόμμα συμμετείχε για πρώτη φορά σε εθνικές εκλογές το 1928, όπου κέρδισε 5 έδρες στις βουλευτικές εκλογές λαμβάνοντας το 1.6% των ψήφων. Το κόμμα κέρδισε πέντε έδρες στις γερουσιαστικές εκλογές το επόμενο έτος.

Στις εκλογές του 1932 το κόμμα έχασε όλους του τους βουλευτές στην Γερουσία και τη Βουλή. Αν και κέρδισε δύο έδρες στις εκλογές του 1933, οι εκλογές του 1933 ήταν οι τελευταίες εκλογές στις οποίες συμμετείχε το κόμμα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Nohlen & Stöver 2010, σελ. 835.
2. ↑  Nohlen & Stöver 2010, σελ. 840.

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) Nohlen, Dieter· Stöver, Philip (2010). *Elections in Europe: A Data Handbook*. Nomos Verlagsgesellschaft. ISBN 978-3-8329-5609-7.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Πολιτική
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Το **Κόμμα Προοδευτικής Ενώσεως** ήταν ελληνικό πολιτικό κόμμα της δεκαετίας του 1920 και του 1930.

Ιστορία
-------

Το κόμμα συμμετείχε για πρώτη φορά σε εκλογές το 1928, κερδίζοντας το 1.3% των ψήφων και 5 έδρες στις βουλευτικές εκλογές του 1928. Στις γερουσιαστικές εκλογές του 1929 το κόμμα κέρδισε δύο έδρες. Ωστόσο, δεν συμμετείχε σε κάποια επόμενη εκλογή, και έτσι έπεσε στην αφάνεια.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Nohlen & Stöver 2010, σελ. 835.
2. ↑  Nohlen & Stöver 2010, σελ. 840.

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) Nohlen, Dieter· Stöver, Philip (2010). *Elections in Europe: A Data Handbook*. Nomos Verlagsgesellschaft. ISBN 978-3-8329-5609-7.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Πολιτική
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Οι βουλευτικές εκλογές του 1882 διεξήχθησαν στη Βουλγαρία το φθινόπωρο του 1882, αυτές ήταν οι πρώτες εκλογές μετά την αναστολή του συντάγματος από την δεύτερη μεγάλη Εθνοσυνέλευση στις 13 Ιουλίου 1881. Η συνέλευση ανάμεσα στις τροπολογίες που ψήφισε μείωσε τον αριθμό των βουλευτών από 307 σε 47, το χαμηλότερο στη βουλγαρική ιστορία. 

Το Φιλελεύθερο κόμμα μποϊκοτάρισε τις εκλογές σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την προεκλογική εκστρατεία του περασμένου έτους. Αυτό οδήγησε σε μια πλειοψηφία των Συντηρητικών. Η συνέλευση του νέου κοινοβουλίου συγκαλέστηκε στις 10 Δεκεμβρίου του 1882. Διαφωνίες σχετικά με ξένες και εγχώριες πολιτικές (όπως οι σιδηροδρομικές κατασκευές) οδήγησαν τον πρίγκιπα Αλέξανδρο Α΄ και τη Συνέλευση να σταθούν ενάντια ρωσική επιρροή και να αποκαταστήσουν το σύνταγμα στις 6 Σεπτεμβρίου 1883. Αυτό προκάλεσε την αποχώρηση των Ρώσων στρατηγών Λεονίτ Σομπόλεβ και Αλέξανδρος Καουλμπάρς, στη συνέχεια, η διαμορφώθηκε κυβέρνηση συνασπισμού μεταξύ Φιλελευθέρων και Συντηρητικών υπό την προεδρία του Ντράγκαν Τσάνκοφ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Хронология на Народното събрание». *Народно събрание на Република България*. Народното събрание на Република България. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2014.
2. 1 2  Crampton, R.J. (2005). *A Concise History of Bulgaria*. New York: Cambridge University Press. σελ. 92.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
 Εκλογές στη Βουλγαρία |
| --- |
|  |
| Βουλευτικές εκλογές | 
* Ιανουαρίου 1879
* Σεπτεμβρίου-Οκτωβρίου 1879
* 1880
* Ιανουαρίου 1881
* Ιουνίου 1881
* 1882
* 1884
* 1886
* 1887
* 1890
* Απριλίου 1893
* Ιουλίου 1893
* 1894
* 1896
* 1899
* 1901
* 1902
* 1903
* 1908
* Ιουνίου 1911
* Σεπτεμβρίου 1911
* 1913
* 1914
* 1919
* 1920
* Απριλίου 1923
* Νοεμβρίου 1923
* 1927
* 1931
* 1938
* 1939
* 1945
* 1946
* 1949
* 1953
* 1957
* 1962
* 1966
* 1971
* 1976
* 1981
* 1986
* 1990
* 1991
* 1994
* 1997
* 2001
* 2005
* 2009
* 2013
* 2014
* 2017
 |
|  |
| Προεδρικές εκλογές | 
* 1992
* 1996
* 2001
* 2006
* 2011
* 2016
 |
|  |
| Ευρωεκλογές | 
* 2007
* 2009
* 2014
 |
|  |
| Τοπικές & Δημοτικές εκλογές | 
* ...
* 1991
* 1995
* 1999
* 2003
* 2007
* 2011
 |
|  |
| Δημοψηφίσματα | 
* 1922
* 1946
* 1971
* 2013
* 2015
* 2016
 |

 |
Ένα εξωτερικό πτυχίο είναι ένα πτυχίο που προσφέρεται από ένα πανεπιστήμιο σε φοιτητές που δεν απαιτείται να είναι φυσικά παρόντες στο γεωγραφικό έδαφος του ιδρύματος. Οι προπτυχιακοί αυτοί μπορούν να ονομάζονται *εξωτερικοί φοιτητές* και μπορούν να σπουδάσουν σε τάξεις που δεν συνδέονται με το πανεπιστήμιο, ή ανεξάρτητα, ή με εξ αποστάσεως εκπαίδευση. Οι φοιτητές μπορούν να αποκτήσουν το πτυχίο επιτυχώς, είτε από τις εξετάσεις που έχουν περάσει μόλις φτάσουν στο απαιτούμενο επίπεδο, είτε από το να έχουν ολοκληρώσει επιτυχώς ένα πρόγραμμα που συντάσσεται από διάφορα μαθήματα ή ενότητες.

Το 1858 το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου έγινε το πρώτο αγγλικό πανεπιστήμιο που προσέφερε εξωτερικά πτυχία, διεξάγοντας εξετάσεις ανοιχτές για ανθρώπους σε άλλες πόλεις, ή σε μαθητές του Λονδίνου που είχαν παρακολουθήσει βραδινές τάξεις. Σε διάφορες πόλεις του Ηνωμένου Βασιλείου ιδρύθηκαν πανεπιστημιακά κολέγια, όπου οι φοιτητές μπορούσαν να σπουδάσουν για ένα εξωτερικό πτυχίο του Λονδίνου. Τα κολέγια ήταν μεταξύ των "εγκεκριμένων κέντρων" για τις εξετάσεις του Λονδίνου. Σύντομα εγκρίθηκαν κέντρα στο εξωτερικό, ξεκινώντας από ένα στον Μαυρίκιο το 1865. Το Πανεπιστήμιο του Ντέρχαμ προσέφερε εξωτερικό πτυχίο από το 1871.

Αναφορές
--------

1. ↑  «Historical Note» (PDF). *Durham University*.

* Μάλκολμ Τάιτ, Ανώτατη Εκπαίδευση: Μια προοπτική Μειονάκτης Εργασίας (OU 1991)
* Ιστορία του Πανεπιστημίου του Λονδίνου Εξωτερικό Πρόγραμμα
* Τι Είναι Τα εξωτερικά Τμήματα
* Άρθρο #EJ307981: Κολλέγια κοινότητας: βάση για το εξωτερικό πτυχίο.*Κολλέγια κοινότητας: βάση για την εξωτερική πτυχία.*
* Άρθρο #ED172704: Πανεπιστημιακή εκπαίδευση οποτεδήποτε, οπουδήποτε. *Να μαθαίνεις πανεπιστήμιο όποτε, οπουδήποτε. Νέοι τρόποι για να αποκτήσουν όλοι τα κολεγικά πιστώματα και τα κολεγιακά πτυχία μέσω των εξω-κοινοτικών σπουδών και εξετάσεων.*
Το **Εθνικό Φιλελεύθερο Κόμμα** ({{lang-bg|*Националлиберална партия*) ήταν πολιτικό κόμμα στη Βουλγαρία.

Ιστορία
-------

Το κόμμα ιδρύθηκε στις 29 Νοεμβρίου 1920 από τη συγχώνευση του Φιλελεύθερου κόμματος, του Λαϊκού κόμματος των Φιλελευθέρων και του  Νέου Φιλελεύθερου κόμματος.] Ωστόσο, καθώς τα τρία κόμματα είχαν προηγουμένως φιλογερμανική εξωτερική πολιτική κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου άλλα μέρη ήταν αρχικά απρόθυμα να συνεργαστούν με το κόμμα. Στις εκλογές του Απρίλη του 1923 το κόμμα έλαβε 5.3% της εθνικής ψηφοφορίας, αλλά δεν κατάφερε να κερδίσει μια έδρα. Το κόμμα συμμετείχε τον Ιούνιο του 1923 στο πραξικόπημα που ανέτρεψε τη κυβέρνηση της Βουλγαρικής Αγροτικής Εθνικής Ένωσης, και κέρδισε επτά έδρες στις εκλογές τον Νοέμβριο του 1923 παίρνοντας το 12% των ψήφων.

Το κόμμα αργότερα άρχισε να χωρίζεται σε μικρότερες ομάδες. Στις εκλογές του 1927 η κύρια παράταξη κατέβηκε σε συμμαχία με την Δημοκρατική συμμαχία όπου η συμμαχία κέρδισε 174 έδρες και την πλειοψηφία στην Εθνική Συνέλευση. Η παράταξη Kyorchev κατέβηκε σε συμμαχία με τη παράταξη Τομόφ της Βουλγαρικής Αγροτικής Εθνικής Ένωσης και το Δημοκρατικό κόμμα και κέρδισε επτά έδρες.

Στις εκλογές του 1931 η κύρια παράταξη συνέχισε με το συνασπισμό με τη Δημοκρατική συμμαχία αλλά έχασε τις εκλογές από τη Λαϊκή συμμαχία, μια συμμαχία η οποία περιελάμβανε την παράταξη Πετρόφ.

Τον Μάιο του 1936 το κόμμα εντάχθηκε στη συμμαχία των πέντε ("Petkorta"), μια ομάδα από πέντε κόμματα που στόχευαν στην αποκατάσταση του συντάγματος του Τάρνοβο με διαπραγματεύσεις με τον τσάρο Μπόρις Γ΄. Το κόμμα έλαβε 2,3% των ψήφων στις εκλογές του 1939 με το κόμμα των πέντε να διαλύετε το ίδιο έτος.

Ένα κόμμα που ονομάζεται *Εθνικό Φιλελεύθερο Κόμμα <<Στέφαν Σταμπόλοφ>>* ιδρύθηκε μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος, και ήταν μέρος του Συνασπισμού για τη συμμαχία για τη Βουλγαρία στις βουλευτικές εκλογές του 1991. Το κόμμα συμμετείχε μόνο του στις βουλευτικές εκλογές του 1994, αλλά έλαβε μόλις 0,06% των ψήφων.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Raymond Detrez (2006) *Historical Dictionary of Bulgaria* Scarecrow Press, σελ. p307
2. 1 2  Dieter Nohlen & Stöver, P (2010) *Elections in Europe: A data handbook*, σελ. p385 ISBN 978-3-8329-5609-7
3. ↑  Nohlen & Stöver, σελ. 380
4. ↑  Detrez, σελ. 308
5. 1 2 3  Nohlen & Stöver, σελ. 386
6. ↑  Detrez, σελ. 183
7. ↑  1991 Parliamentary Elections Αρχειοθετήθηκε 2007-07-27 στο Wayback Machine. University of Essex
8. ↑  1994 Parliamentary Elections Αρχειοθετήθηκε 2015-01-20 στο Wayback Machine. University of Essex

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) Nohlen, Dieter· Stöver, Philip (2010). *Elections in Europe: A Data Handbook*. Nomos Verlagsgesellschaft. ISBN 978-3-8329-5609-7.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Πολιτική
* Πύλη:Βουλγαρία
 |

 |
Οι ***Χαμηλές Πτήσεις*** είναι σειρά κόμικ του Αρκά. Δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο περιοδικό *Έψιλον* της *Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας* το 1991. Τα βιβλία εκδίδονται από τις εκδόσεις "Γράμματα".

Πλοκή
-----

Ένα αρσενικό σπουργίτι και ο γιος του ζούν ολομόναχοι σε μία τσιμεντούπολη (η οποία είναι η Αθήνα και συγκεκριμένα ζουν στην Λάρισα) αφού η μητέρα του σπουργιτιού, τους εγκατέλειψε για ένα χελιδόνι και έφυγε μαζί του στην Αφρική. Ο πατέρας προσπαθεί να ξαναφτιάξει την ζωή του και να μεγαλώσει μόνος του το παιδί του. Αλλά του είναι δύσκολο, καθώς το παιδί μετατρέπει την λύπη του, σε θυμό και μίσος για τον πατέρα του, τον οποίον δεν συμπαθεί καθόλου. Οπότε, η ζωή τους τελικά γίνεται μίζερη και μπλέκουν συνεχώς σε περιπέτειες και πολλές κωμικές καταστάσεις.

Τεύχη
-----

1. *Μπαμπά πετάω!*
2. *Σπουργίτι είσαι και φαίνεσαι*
3. *Τίμα τον πατέρα σου*
4. *Κάνε πουλί να δεις καλό*
5. *Αν πετάξει το πουλί*
6. *Με τον κηδεμόνα σου*
7. *Το έξυπνο πουλί*

Αργότερα, κυκλοφόρησε και επίτομο.

Επίλογος
--------

Το 2015, ο Αρκάς δημοσίευσε στην σελίδα του στο Facebook ένα στριπάκι με τον μικρό σπουργίτη ως ενήλικο. Ο πατέρας του είχε πεθάνει, ενώ ο μικρός σπουργίτης είχε αποκτήσει έναν γιο, που, ομοίως με τον πατέρα του, δεν τον συμπαθεί. Αυτό το στριπάκι συγκίνησε τους οπαδούς του Αρκά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα του Αρκά

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Πέθανε ο μπαμπάς σπουργίτι του Αρκά». *LiFO*. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2019.
2. ↑  «Αρκάς: Το συγκινητικό τέλος των Χαμηλών Πτήσεων». *thedot.gr*. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2019.
3. ↑  «Χαμηλές πτήσεις του Αρκά: Ο επίλογος που δεν δημοσιεύτηκε ποτέ». *www.news247.gr*. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2019.
**Πατριαρχείο** χαρακτηρίζεται ο οίκος του αρχηγού της Πατριάς - Η έδρα του Πατριάρχη. Το οίκημα που διαμένει ο Πατριάρχης, η Πνευματική Περιφέρεια αρμοδιότητας του Πατριάρχη, το άλλοτε λεγόμενο *«κλίμα»*, αλλά και το όνομα της Εκκλησίας ενός τόπου που έχει αναχθεί στο βαθμό του Πατριαρχείου (εκκλησιαστικά).

Πατριαρχεία
-----------

Τα Πατριαρχεία διακρίνονται σε *Πρεσβυγενή* (παλαίφατα ή αρχαιότερα) και *Νεοπαγή* (τα νεότερα). Σήμερα υφίστανται εννέα πατριαρχεία, τέσσερα πρεσβυγενή και πέντε νεοπαγή. Στη Δυτική Εκκλησία υπήρχε αρχικά και Πατριαρχείο Ρώμης, αλλά προτιμήθηκε τελικά ο τίτλος του πάπα αντί του πατριάρχη. 

Χάρτης της Πενταρχίας του Ιουστινιανού, με το σύνολο σχεδόν της σύγχρονης Ελλάδας υπό το Πατριαρχείο Ρώμης.    
Τον 8ο αιώνα ο αυτοκράτορας επανέφερε το σύνορο του Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης προς τα δυτικά και βόρεια. 
### Πρεσβυγενή Πατριαρχεία

Τα *Πρεσβυγενή Πατριαρχεία* είναι, σήμερα, τέσσερα (αρχικά ήταν πέντε, η λεγόμενη Πενταρχία):

* Το Οικουμενικό Πατριαρχείο ή Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως στην Κωνσταντινούπολη.
* Το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας στην Αλεξάνδρεια.
* Το Πατριαρχείο Αντιοχείας, σήμερα στη Δαμασκό της Συρίας αντί στην Αντιόχεια και
* Το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων στην Ιερουσαλήμ, η *«Μήτηρ των Εκκλησιών»*.

Μέχρι το σχίσμα του 1054 στην Πενταρχία, ως πρεσβυγενές και πρώτο στα πρεσβεία τιμής των Εκκλησιών, ήταν το Πατριαρχείο της Ρώμης, το οποίο όμως διέκοψε την πλήρη κοινωνία με τα Πατριαρχεία της Ανατολής.

### Νεοπαγή Πατριαρχεία

Τα *Νεοπαγή Πατριαρχεία* είναι:

* Το Πατριαρχείο Ρωσίας ή Μόσχας στη Μόσχα.
* Το Πατριαρχείο Σερβίας στο Βελιγράδι.
* Το Πατριαρχείο Ρουμανίας στο Βουκουρέστι.
* Το Πατριαρχείο Βουλγαρίας στη Σόφια.
* Το Πατριαρχείο Γεωργίας στη Τιφλίδα

Αυτοκέφαλες Εκκλησίες
---------------------

Οι *Αυτοκέφαλες Εκκλησίες* είναι:

* Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Κύπρου.
* Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ελλάδος.
* Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία της Πολωνίας.
* Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας.
* Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία της Τσεχίας και Σλοβακίας.

Αυτόνομες Εκκλησίες
-------------------

Οι *Αυτόνομες Εκκλησίες* είναι:

* Αυτόνομη Φινλανδική Ορθόδοξη Εκκλησία.
* Αυτόνομη Εσθονική Αποστολική Ορθόδοξη Εκκλησία.

(Σε αντιδιαστολή, αλλά και σύνδεση (- σχέση) στο τίτλο **Πατήρ** - Πατριάρχης, Πατριαρχείο, για τις υποδεέστερες εκκλησιαστικές περιφέρειες δίδεται ο τίτλος **Μήτηρ** - Μητροπολίτης, Μητρόπολη).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Η εκκλησιαστική δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου[*νεκρός σύνδεσμος*]
Η **Ασημίνα (Μίνα) Γκάγκα** (Αθήνα, 1958) είναι Ελληνίδα πνευμονολόγος, πρώην αναπληρώτρια υπουργός Υγείας από τον Αύγουστο 2021 μέχρι τέλος Μαΐου 2023. Κατάγεται από το Ελληνοχώρι Έβρου και η μητέρα της είναι ποντιακής καταγωγής. Το 2019, υπήρξε υποψήφια βουλευτής Επικρατείας με τη Νέα Δημοκρατία.

Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ολοκλήρωσε τις διδακτορικές σπουδές της και μετεκπαιδεύτηκε στο Λονδίνο. Είναι κλινική ιατρός και ασχολείται ενεργά με την έρευνα. Τα αντικείμενα της σχετίζονται με την πρόληψη και την ανακούφιση από το άσθμα και τον καρκίνο του πνεύμονα. 

Έχει εκτεταμένο διεθνές ερευνητικό έργο σε ξένα επιστημονικά περιοδικά, με περισσότερες από 14.000 αναφορές. Υπηρέτησε ως Γενική Γραμματέας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Διαπίστευσης (2009-2013) στην Πνευμονολογία. Σημαντική διάκριση έλαβε το 2017, όταν από τα Ευρωπαϊκά μέλη της Ευρωπαϊκής Πνευμονολογικής Εταιρείας εξελέγη ως Πρόεδρος της Εταιρείας (κατά τα έτη 2015-2019).

Πριν αναλάβει τη θέση της αναπληρώτριας υπουργού Υγείας τον Αύγουστο 2021, είχε διατελέσει διευθύντρια της 7ης Πνευμονολογικής Κλινικής στο νοσοκομείο «Σωτηρία» από το 2006.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Κατάλογος Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος».
2. ↑  «Μίνα Γκάγκα: Ποια είναι η νέα αναπληρώτρια υπουργός Υγείας». *Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ*. 31 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2021.
3. ↑  Iefimerida.Gr, Newsroom (31 Αυγούστου 2021). «Η Μίνα Γκάγκα νέα αναπληρώτρια υπουργός Υγείας: Μια πνευμονολόγος που διακρίθηκε με τον κορωνοϊό - ΠΟΛΙΤΙΚΗ». *iefimerida.gr*. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2021.
4. ↑  Book, The (31 Αυγούστου 2021). «Γιατρός πρώτης γραμμής η νέα αναπληρώτρια υπουργός Υγείας, Μίνα Γκάγκα - ΤΑ ΝΕΑ». *ΤΑ ΝΕΑ*. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2021.
5. ↑  Έβρος-news, Τοπικά νέα, Εβρίτισσα η νέα Αναπληρώτρια υπουργός Υγείας Μίνα Γκάγκα (απ’ το Ελληνοχώρι Διδυμοτείχου), 31 Αυγούστου 2021
6. ↑  «Mina Gaga». *‪Google Scholar‬*. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2021.
Ο ζωγραφικός πίνακας **Η Παναγία με τον Χριστό** είναι έργο του Έλληνα ζωγράφου Κωνσταντίνου Παρθένη. Πρόκειται για λάδι και μολύβι σε καμβά διαστάσεων 68 x 57 εκ. Το έργο τοποθετείται χρονολογικά από τις αρχές του 1930 έως τις αρχές του Μαΐου του 1935, ενώ εκτέθηκε στην ΧΧΙ Μπιεννάλε της Βενετίας το 1938 (αριθμός καταλόγου 373). Ο πίνακας βρίσκεται στην Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου έπειτα από τη δωρεά της κόρης του καλλιτέχνη Σοφίας Παρθένη.

Ο ζωγράφος
----------

Ο Παρθένης αποτελεί μία από τις σημαντικότερες μορφές της νεοελληνικής τέχνης, τόσο για το έργο του όσο και για την προσφορά του στη διδασκαλία. Στη ζωγραφική του, που περιλαμβάνει θρησκευτικά θέματα, τοπία, μυθολογικές και αλληγορικές σκηνές, προσωπογραφίες και νεκρές φύσεις, αντλώντας τις εμπνεύσεις του από την αρχαία και τη βυζαντινή τέχνη αλλά και από τα νεότερα ρεύματα –τον ιμπρεσιονισμό και τον μεταϊμπρεσιονισμό, το συμβολισμό και την Art Nouveau– διαμόρφωσε ένα εντελώς ιδιαίτερο και προσωπικό ύφος, με το οποίο μετέφερε σε εικόνες τις ιδέες και τα οράματά του, ανοίγοντας το δρόμο για την ανανέωση της ελληνικής τέχνης.

Ο πίνακας
---------

Η μορφή της Παναγίας και όσα αυτή συμβολίζει είχε απασχολήσει έντονα τον Κωνσταντίνο Παρθένη σε ολόκληρη την πορεία του. Το έργο είναι ένα παιχνίδι του ζωγράφου με την ώχρα, το χονδροκόκκινο και το μπλε, που, ως μουσική σύνθεση, ιχνηλατούν πότε την παρουσία του ουρανού και πότε του ουράνιου, ενώ την ίδια στιγμή κάνουν ορατή την τρυφερή σχέση μητέρας και θείου Βρέφους, τη στοργή του πατέρα για την κόρη, την ικανότητα της ζωγραφικής να μπολιάζει το ανθρώπινο με το θεϊκό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Παρθένης Κωνσταντίνος.* nationalgallery.gr. Ανακτήθηκε στις 22/03/2024.
2. ↑  *Η Παναγία με τον Χριστό.* nationalgallery.gr. Ανακτήθηκε στις 22/03/2024.
Κοπτική εικόνα του Χριστού
Η **Κοπτική Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλεξάνδρειας** (κοπτικά: Ϯⲉⲕ̀ⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ̀ⲛⲣⲉⲙ̀ⲛⲭⲏⲙⲓ ⲛⲟⲣⲑⲟⲇⲟⲝⲟⲥ‎‎ ) είναι μια Προχαλκηδόνια (Ανατολίτικη Ορθόδοξη) Χριστιανική εκκλησία με κανονική δικαιοδοσία στην Αίγυπτο, την Αφρική και τη Μέση Ανατολή. Επικεφαλής της Εκκλησίας και του Θρόνου της Αλεξάνδρειας είναι ο «Πατριάρχης Αλεξανδρείας στην Αγία Έδρα του Αγίου Μάρκου», ο οποίος φέρει και τον τίτλο του Κόπτη Πάπα. Ονομάζεται Θρόνος της Αλεξάνδρειας για ιστορικούς λόγους, αλλά σήμερα ο Κόπτης Πάπας εδρεύει στον Κοπτικό Ορθόδοξο καθεδρικό ναό του Αγίου Μάρκου στην περιοχή Abbassia στο Κάιρο. Ο ναός ακολουθεί το Αλεξανδρινό τυπικό για τη λειτουργία, την προσευχή και την παράδοσή του. Με 20-25 εκατομμύρια μέλη παγκοσμίως, από τα οποία περίπου 18 έως 22 εκατομμύρια στην Αίγυπτο, είναι η μεγαλύτερη χριστιανική εκκλησία της χώρας. 

Κατά την παράδοσή της, η Κοπτική Εκκλησία ιδρύθηκε από τον Άγιο Μάρκο, απόστολο και ευαγγελιστή, κατά τα μέσα του 1ου αιώνα (περί το έτος 42).Τον 4-7ο αιώνα η Κοπτική Εκκλησία επεκτάθηκε βαθμιαία χάρη στον εκχριστιανισμό του Βασιλείου του Αξούμ και των δύο από τα τρία βασιλεία της Νουβίας, της Νοβαδίας και της Αλοδίας, ενώ το τρίτο βασίλειο της Νουβίας, η Μακουρία, αναγνώρισε τον Κόπτη Πατριάρχη αφού προηγουμένως είχε στοιχηθεί με τη Βυζαντινή Ορθόδοξη Εκκλησία. 

Μετά το 639, η Αίγυπτος πέρασε στην κυριαρχία των Μουσουλμάνων κατακτητών της από την Αραβία και η μεταχείριση των Κοπτών χριστιανών κυμαινόταν από ανοχή μέχρι και ανοικτό διωγμό. Τον 12ο αιώνα, η Εκκλησία μετέφερε την έδρα της από την Αλεξάνδρεια στο Κάιρο. Τον ίδιο αιώνα οι Κόπτες έγιναν θρησκευτική μειονότητα. Κατά τον 14ο και 15ο αιώνα, ο Νουβικός Χριστιανισμός αντικαταστάθηκε από το Ισλάμ. 

Το 1959 χορηγήθηκε αυτοκεφαλία στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Αιθιοπίας. Αυτή επεκτάθηκε και στην Ορθόδοξη Εκκλησίας της Ερυθραίας το 1998 μετά τον επιτυχημένο πόλεμο της Ανεξαρτησίας της από την Αιθιοπία. 

Από την Αραβική Άνοιξη του 2011, οι Κόπτες έχουν υποστεί αυξημένες θρησκευτικές διακρίσεις και βία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «New Egyptian Constitution Holds Promise for Copts». *National Catholic Register*. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2019.
2. ↑  Ο Ευσέβιος Καισαρείας, συγγραφέας της *Εκκλησιαστικής Ιστορίας* τον 4ο αιώνα, αναφέρει ότι ο Άγιος Μάρκος ήρθε στην Αίγυπτο το πρώτο ή τρίτο έτος της βασιλείας του Κλαυδίου, δηλαδή το 41 ή το 43 Otto Friedrich August Meinardus (2002). *Two Thousand Years of Coptic Christianity*. American Univ in Cairo Press. σελ. 28. ISBN 978-977-424-757-6.
3. ↑

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 153154758
* LCCN: n79107736
* ISNI: 0000 0004 0472 8269
* GND: 5057170-9
* SUDOC: 085646970
* BNF: cb12377183w (data)
* NKC: kn20031216008
* CiNii: DA11578512

 |

 |
Ο **Γιάννης Γκούμας** είναι Έλληνας εφοπλιστής.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι γιος του εφοπλιστή Γκίκα Γκούμα με καταγωγή από την Άνδρο και τις Σπέτσες. Ο θείος του Νίκος Γκούμας ήταν επίσης εφοπλιστής και πρόεδρος της ΠΑΕ ΑΕΚ. 

Επανίδρυσε την οικογενειακή ναυτιλιακή εταιρία J.G. Goumas S.A και κατάφερε να δημιουργήσει σημαντικό στόλο εμπορικών πλοίων.

Ήταν πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών κατά το διάστημα 1991 - 1997. Κατά τη θητεία του αγοράστηκε το κτίριο της ΕΕΕ στον Πειραιά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «ΓΙΑΝΝΗΣ Γ. ΓΚΟΥΜΑΣ». Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2024.
2. ↑  «J.G. Goumas Shipping Co SA». Equinox Maritime. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2024.
Πορτρέτο του Σοπέν, του 1845, ήτοι στην ηλικία που έγραψε τις Op. 59.
Οι **Μαζούρκες, Op. 59** είναι τρεις μαζούρκες του Φρεντερίκ Σοπέν, που γράφηκαν και δημοσιεύθηκαν το 1845. Μία τυπική εκτέλεση όλου του έργου διαρκεί περίπου 11 λεπτά. Η πρώτη είναι γραμμένη σε Λα ελάσσονα, η οποία αποδίδεται με χρωματισμούς, με *moderato* τέμπο στα 3/4. Η δεύτερη είναι γραμμένη σε Λα ύφεση μείζονα, με *allegretto* τέμπο, στα 3/4, η οποία χρησιμοποιεί ένα ευκολομνημόνευτο θέμα, το οποίο ο συνθέτης το παραλλάσσει προς τέρψη του ακροατή. Η τρίτη και τελευταία του σετ, είναι γραμμένη σε Φα δίεση ελάσσονα, με *vivace* τέμπο στα 3/4.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Mazurkas Op. 59* at Allmusic
2. ↑  «Mazurkas at the Chopin Society». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Αυγούστου 2010. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Mazurkas Op. 59* at Allmusic
* Chopin Institute - Op.59 No.1 Αρχειοθετήθηκε 2018-07-02 στο Wayback Machine.
* Chopin Institute - Op.59 No.2 Αρχειοθετήθηκε 2019-01-24 στο Wayback Machine.
* Chopin Institute - Op.59 No.3 Αρχειοθετήθηκε 2019-01-24 στο Wayback Machine.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Μαζούρκες του Φρεντερίκ Σοπέν |
| --- |
|  |
| 
* 4 Μαζούρκες, Op. 6
* 5 Μαζούρκες, Op. 7
* 4 Μαζούρκες, Op. 17
* 4 Μαζούρκες, Op. 24
* 4 Μαζούρκες, Op. 30
* 4 Μαζούρκες, Op. 33
* 4 Μαζούρκες, Op. 41
* 3 Μαζούρκες, Op. 50
* 3 Μαζούρκες, Op. 56
* 3 Μαζούρκες, Op. 59
* 3 Μαζούρκες, Op. 63
* 4 Μαζούρκες, Op. 67
* 4 Μαζούρκες, Op. 68
* Μαζούρκες χωρίς opus αριθμό
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 180848192
* LCCN: no97074809

 |

 |
Κούτζου που καταπνίγει δέντρα στην Ατλάντα, Τζόρτζια, ΗΠΑ
Άνθη της *Pueraria montana*
Το **κούτζου**, ή ορθότερα **κούζου** (που ονομάζεται επίσης **ιαπωνική μαραντία** ή **κινέζικη μαραντία**) είναι μια ομάδα πολυετών κληματίδων που αναρριχώνται, περιελίσσονται και εκτείνονται, οι οποίες προέρχονται από την Ανατολική Ασία, τη Νοτιοανατολική Ασία και μερικά νησιά του Ειρηνικού, αλλά χωροκατακτητικές σε πολλά μέρη του κόσμου, κυρίως στη Βόρεια Αμερική.

Η κληματίδα αυτή σκαρφαλώνει πυκνά πάνω σε άλλα φυτά και δέντρα και μεγαλώνει τόσο γρήγορα, ώστε τα πνίγει και τα σκοτώνει εμποδίζοντας το μεγαλύτερο μέρος του ηλιακού φωτός. Τα φυτά ανήκουν στο γένος *Πουεράρια*, στην οικογένεια κυαμοειδή, και στην υποοικογένεια ψυχανθή. Το όνομα προέρχεται από την ιαπωνική ονομασία για το φυτό ανατολικοασιατική μαραντία (*Pueraria montana var. Lobata*), ク ズ ή 葛 («kuzu»). Όπου αυτά τα φυτά εγκλιματίζονται, μπορούν να καταστούν χωροκατακτητικά και θεωρούνται επιβλαβή ζιζάνια. Το φυτό είναι βρώσιμο, αλλά συχνά ψεκάζεται με ζιζανιοκτόνα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  John Everest· James Miller· Donald Ball· Mike Patterson (1999). «Kudzu in Alabama: History, Uses, and Control». Alabama Cooperative Extension System. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2007.
Ο **Λούντβιχ Ερνστ Χανς Μπουρμέστερ** (5 Μαΐου 1840 – 20 Απριλίου 1927) ήταν Γερμανός κινηματιστής και γεωμέτρης.

Η διδακτορική του διατριβή με τίτλο Σχετικά με τα στοιχεία για μια θεωρία των ισόφωτων (γερμανικός τίτλος: *Über die Elemente einer Theorie der Isophoten*) εξέταζαν τις γραμμές στην επιφάνεια που ορίζεται από την κατεύθυνση του φωτός. Έπειτα έγινε καθηγητής για ένα διάστημα στο Ουούτς του ρωσοκρατούμενου τμήματος της Πολωνίας. 

Έπειτα έγινε καθηγητής συνθετικής γεωμετρίας στην Δρέσδη, όπου το αυξανόμενο ενδιαφέρον για το πεδίο της κινηματικής κορυφώθηκε με την έκδοση του βιβλίου *Lehrbuch der Kinematik, Erster Band, Die ebene Bewegung* (μετάφραση: Βιβλίο της Κινηματικής, Πρώτος Τόμος, Επίπεδη Κίνηση) το 1888, αναπτύσσοντας την προσέγγιση της θεωρίας των δεσμών που εισήχθη από τον Φραντς Ρελώ, σύμφωνα με την οποία ο μηχανισμός του επιπέδου γινόταν κατανοητός ως μια συλλογή από Ευκλείδεια επίπεδα σε σχετική κίνηση με ένα βαθμό ελευθερίας.

Ο Μπουρμέστερ εκτιμούσε τόσο την θεωρία της επίπεδης κινηματικής (planar kinematics) αλλά και τους γνωστούς μηχανισμούς της εποχής του. Για να το κάνει, ο Μπουρμέστερ ανέπτυξε την θεωρία του Μπουρμέστερ που εφαρμόζει την προβολική γεωμετρία στα σημεία των επιπέδων που κινούνται σε ευθείες γραμμές και κύκλους, όπου κάθε κίνηση μπορεί να γίνει κατανοητή σε σχέση με τέσσερα σημεία του Μπουρμέστερ.

Η σύνδεση του Μπουρμέστερ (η οποία διατυπώθηκε το 1888) είναι ένα σημείο σύνδεσης τεσσάρων μερών, όπου μέρος του ζεύγους του συζευκτήρα είναι μια περίπου ίσια γραμμή. Ο Μπουρμέστερ είναι γνωστός για την εστιακή του σύνδεση, η οποία είναι μια αρκετά περιορισμένη αλλά μετακινούμενη σχετιζόμενη με την εστιακή σύνδεση του Κέμπε, αλλά και την ευθεία γραμμή σύνδεσης του Χαρτ.

Η γαλλική καμπύλη είναι γνωστή και ως καμπύλη του Μπουρμέστερ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 24  Απριλίου 2014.
2. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 30  Δεκεμβρίου 2014.
3. ↑  (Αγγλικά) *Mathematics Genealogy Project*.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 23  Μαΐου 2019.
5. ↑  Ανακτήθηκε στις 3  Ιουλίου 2019.
6. ↑  L. Burmester, Lehrbuch der Kinematik, Felix Verlag, Liepzig, 1888
7. ↑  M. Ceccarelli and T. Koetsier, *Burmester and Allevi: A Theory and its Application for Mechanism Design at the end of 19th Century*, Proceedings of IDETC/CIE 2006 ASME 2006 International Design Engineering Technical Conferences & Computers and Information in Engineering Conference
8. ↑  E. Dijksman, Kempe's (Focal) Linkaget Generalized, particularly in connection with Hart's second straight-line mechanism, Mechanism and Machine Theory, 1975

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 61921233
* ISNI: 0000 0001 1656 0668
* GND: 117174742
* SUDOC: 177817100
* MGP: 57550

 |

 |