Ο **Ντίλαν Μάρτιν Άλκοτ** (Dylan Martin Alcott, AO, γεννήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 1990) είναι Αυστραλός πρώην παίκτης μπάσκετ και τένις με Αμαξίδιο, ραδιοφωνικός παρουσιαστής και ομιλητής κινήτρων. Ο Άλκοτ ήταν μέλος της αυστραλιανής εθνικής ομάδας μπάσκετ με αναπηρικό καροτσάκι, γνωστό στην καθομιλουμένη ως "Rollers". Σε ηλικία 17 ετών, έγινε ο νεότερος χρυσός νικητής των Rollers στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο και ο νεότερος που αγωνίστηκε στην καλαθοσφαίριση με αναπηρικό καροτσάκι. Το 2014, επέστρεψε στο τένις σε αναπηρικό καροτσάκι με στόχο να αγωνιστεί στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο το 2016, όπου κατέκτησε χρυσά μετάλλια τόσο στο μονό όσο και στο διπλό στο τετράκωπο ανδρών. Ανακηρύχθηκε Παραολυμπιονίκης της Χρονιάς 2016 στην Αυστραλία για τα εξαιρετικά του αποτελέσματα στο Ρίο.

Ο Άλκοτ είναι ο μόνος άνθρωπος που πέτυχε το "Golden Slam" στο τετράκωπο, κερδίζοντας και τα τέσσερα μεγάλα τουρνουά και τους Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2021. Επιπλέον, κατέκτησε και ένα Grand Slam στο τετραπλό μονό εκτός των ημερολογιακών ετών μεταξύ 2018 και 2019. Είναι επίσης ο μόνος άνθρωπος που ολοκλήρωσε το Grand Slam στο τετραπλό διπλό, κερδίζοντας και τους τέσσερις μεγάλους τίτλους το 2019.

Εκτός από την αθλητική του καριέρα, ο Άλκοτ ήταν παρουσιαστής της ραδιοφωνικής εκπομπής του Σαββατοκύριακου στον αυστραλιανό ραδιοφωνικό σταθμό Triple J, καθώς και της ζωντανής μουσικής εκπομπής The Set του ABC, ενώ ήταν σχολιαστής του Αυστραλιανού Όπεν του 2019. Ήταν επίσης μέλος του πάνελ του AFL Footy Show το 2019, έως ότου καταργήθηκε.

Το 2022, ο Άλκοτ ανακηρύχθηκε Αυστραλός της Χρονιάς και έγινε Αξιωματικός του Τάγματος της Αυστραλίας. Το πορτρέτο του Φέλιξ φον Ντάλβιτς με τίτλο Ντίλαν Άλκοτ, AOTY ήταν φιναλίστ για το Βραβείο Άρτσιμπαλντ του 2022.

Νεαρή ηλικία
------------

Ο Ντίλαν Άλκοτ γεννήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 1990 στη Μελβούρνη της Βικτώριας, με γονείς τον Μάρτιν και τη Ρέσι. Έχει έναν μεγαλύτερο αδελφό που ονομάζεται Ζακ[4]. Γεννήθηκε με έναν όγκο τυλιγμένο γύρω από τον νωτιαίο μυελό του, ο οποίος χειρουργήθηκε τις πρώτες εβδομάδες της ζωής του. Ο όγκος αφαιρέθηκε με επιτυχία, αλλά άφησε τον Άλκοτ παραπληγικό, αναγκάζοντάς τον να χρησιμοποιεί αναπηρικό καροτσάκι.

Η Άλκοτ φοίτησε στο Brighton Grammar School από το 6ο έτος και αγωνίστηκε στην κολύμβηση για τη Βικτώρια και στην αντισφαίριση με αναπηρικό καροτσάκι και στην καλαθοσφαίριση για την Αυστραλία. Αποφοίτησε από το Brighton Grammar School το 2008.

Η πρώτη επιλογή του Άλκοτ για άθλημα ήταν η αντισφαίριση με αναπηρικό καροτσάκι, όπου εκπροσώπησε την Αυστραλία σε πολλές περιπτώσεις, φτάνοντας στην παγκόσμια κατάταξη των 100 σε ηλικία 16 ετών (4ος στον κόσμο για παιδιά κάτω των 18 ετών).

Καλαθοσφαίριση
--------------

Ο 'Αλκοτ σε ένα παιχνίδι εναντίον της Μεγάλης Βρετανίας
Ο Άλκοτ έπαιξε το πρώτο του παιχνίδι μπάσκετ με αναπηρικό καροτσάκι σε ηλικία 14 ετών και έκανε την εμφάνισή του στην εθνική ομάδα Αυστραλίας με αναπηρικό καροτσάκι, τους Rollers, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μπάσκετ με αναπηρικό καροτσάκι του 2006, όπου η ομάδα κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο. Ο Άλκοτ διατήρησε τη θέση του και ήταν μέλος των Rollers όταν η ομάδα ταξίδεψε στο προολυμπιακό τουρνουά στο Πεκίνο τον Ιανουάριο του 2008. Ο Άλκοτ έγινε γνωστός στην καλαθοσφαίριση μέσω των εμφανίσεών του στην Εθνική Λίγκα, παίζοντας για τους Νταντεντόνγκ Ρέιντζερς (καμία σχέση με την ομώνυμη γυναικεία ομάδα) και επιλέχθηκε στην ομάδα All-Star του 2008. Επίσης, γνώρισε επιτυχίες στις διοργανώσεις εφήβων, καθώς ανακηρύχθηκε MVP του Εθνικού Πρωταθλήματος Μπάσκετ Εφήβων.

Ο Άλκοτ ήταν μέλος της ομάδας που κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Rollerblading στους Θερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2008,για τους οποίους του απονεμήθηκε το μετάλλιο του Τάγματος της Αυστραλίας. Στους πρώτους του Παραολυμπιακούς Αγώνες, ο Άλκοτ δήλωσε: "Να είσαι 17 ετών και να κερδίζεις χρυσό... δεν υπάρχει καλύτερο από αυτό".

Το 2009, ο Άλκοτ δέχτηκε υποτροφία στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόις στην Ουρμπάνα-Τσαμπέιν, όπου κατέκτησε το πανεπιστημιακό πρωτάθλημα με την ομάδα μπάσκετ με αναπηρικό αμαξίδιο του Πανεπιστημίου του Ιλινόις. Μετά από ένα χρόνο σπουδών, αποφάσισε να επιστρέψει στη Μελβούρνη για να προπονηθεί για τους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το 2012.

Το 2010, ο Άλκοτ συμμετείχε στην επιτυχία των Rollers στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης με Αμαξίδιο το 2010 στο Μπέρμιγχαμ της Αγγλίας. Ήταν το πρώτο παγκόσμιο πρωτάθλημα που κέρδισε η αυστραλιανή ομάδα μπάσκετ με αναπηρικό καροτσάκι και ο Alcott συμπεριλήφθηκε στην Παγκόσμια All Star 5 του τουρνουά.

Στους Θερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2012, ο Άλκοτ ήταν μέλος της αυστραλιανής ομάδας ανδρών με αναπηρικό καροτσάκι που κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο
.

Αντισφαίριση
------------

Ο Άλκοτ κατά τη διάρκεια του ελβετικού όπεν 2014 στη Γενεύη
Το 2014, ο Άλκοτ επέστρεψε στην αντισφαίριση με αναπηρικό αμαξίδιο. Σε ηλικία 16 ετών, βρισκόταν στην πρώτη πεντάδα των εφήβων στον κόσμο. Τον Ιούλιο του 2014, κέρδισε τον Άντι Λάπθορν, νούμερο τρία στον κόσμο, με 7-5, 6-1 στον τελικό του Βρετανικού Ανοικτού Πρωταθλήματος Αντισφαίρισης με Αναπηρικό Καροτσάκι στο Νότιγχαμ και κέρδισε το πρώτο του στέμμα στη Σούπερ Σειρά. [Νωρίτερα εκείνη τη χρονιά, κέρδισε το Όπεν της Νέας Ζηλανδίας στη δεύτερη συμμετοχή του σε τουρνουά. Τον Ιανουάριο του 2015, κατέκτησε τον τίτλο του Αυστραλιανού Όπεν στο τετραπλό αναπηρικό αμαξίδιο, κερδίζοντας τον Ντέιβιντ Βάγκνερ σε straight sets. Αυτός ήταν ο πρώτος του τίτλος Grand Slam. Στα τέλη του 2015, βρισκόταν στο Νο. 1 της παγκόσμιας κατάταξης μετά την κατάκτηση οκτώ τίτλων, συμπεριλαμβανομένων δύο τίτλων Grand Slam στο μονό.

Ο Άλκοτ μαζί με τον Χιθ Ντέιβιντσον κέρδισαν το χρυσό μετάλλιο στο τετραπλό διπλό ανδρών στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στο Ρίο. Νίκησαν τους πρωταθλητές Ντέιβιντ Βάγκνερ και Νικ Τέιλορ στον αγώνα για το χρυσό μετάλλιο με 4-6, 6-4, 7-5. Την επομένη της κατάκτησης του χρυσού μεταλλίου στο διπλό ανδρών, κέρδισε τον Άντι Λάπθορν με 6-3, 6-4 για να κερδίσει το χρυσό μετάλλιο στο τετράπλευρο μονό ανδρών.

Το 2018, ο Άλκοτ κατέκτησε τον πρώτο του τίτλο στο πρωτάθλημα Wheelchair Tennis Masters στο αγώνισμα Quads singles.

### Χρυσό Σλαμ: 2021

Το 2021, ο Άλκοτ έγινε ο τρίτος επαγγελματίας τενίστας και ο μοναδικός άνδρας παίκτης που κέρδισε το Golden Slam του ημερολογιακού έτους, κατακτώντας τίτλους στο Αυστραλιανό Όπεν, το Γαλλικό Όπεν, το Γουίμπλεντον, το Αμερικανικό Όπεν και το χρυσό μετάλλιο στο μονό στους Θερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2020. Μαζί με τον συνάδελφό του επαγγελματία τενίστα με αναπηρικό αμαξίδιο Ντιέντε ντε Γκρουτ πέτυχε αυτό το κατόρθωμα το 2021. Ήταν οι δύο πρώτοι επαγγελματίες τενίστες μετά τη Στέφι Γκραφ το 1988 που πέτυχαν το κατόρθωμα.

Μετά την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στους Παραολυμπιακούς Αγώνες, ο Άλκοτ ανακοίνωσε ότι δεν θα συμμετείχε στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2024 στο Παρίσι, αποχωρώντας από τη διοργάνωση. Τον Νοέμβριο του 2021, ο Άλκοτ ανακοίνωσε την πρόθεσή του να αποσυρθεί πλήρως από το επαγγελματικό τένις μετά το Αυστραλιανό Όπεν του Ιανουαρίου 2022.

Τηλεοπτικές εμφανίσεις
----------------------

Ο Άλκοτ παρουσίασε το Invictus Games Today, μαζί με τον Κρις Μπαθ και τον Άντονι "Λέμο" Λέμαν, καθώς και τη ζωντανή μουσική εκπομπή του ABC, Το σκηνικό, με τη Λίντα Μαριλιάνο. Είναι ο νικητής του βραβείου Logie της τηλεοπτικής εβδομάδας.

Προσωπική ζωή
-------------

Η επιστροφή της Άλκοτ στην αντισφαίριση με αναπηρικό αμαξίδιο μετά το μπάσκετ είναι το αποτέλεσμα ενός τραυματισμού που υπέστη κατά την προετοιμασία για τους Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2012. Σε μια διοργάνωση, ένα μεθυσμένο άτομο προσπάθησε να σηκώσει τον Άλκοτ από την αναπηρική του καρέκλα, με αποτέλεσμα να πέσει και ο Άλκοτ να κοπεί με θραύσματα γυαλιού στο πάτωμα. Χρειάστηκε να υποβληθεί σε πλήρη αποκατάσταση του χεριού του- μόλις αποκαταστάθηκε, είχε τη δυνατότητα τετραπλής κατάταξης στην αντισφαίριση.

Ο Άλκοτ έχει πτυχίο διοίκησης επιχειρήσεων από το Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης. Σήμερα εργάζεται ως ομιλητής κινήτρων και ραδιοφωνικός παρουσιαστής στο Triple J. Στον ελεύθερο χρόνο του, ο Άλκοτ παρακολουθεί μουσικά φεστιβάλ και έγινε διάσημος για το "crowdsurfing σε αναπηρικό καροτσάκι". Το 2018, ξεκίνησε το Ability Fest, ένα μουσικό φεστιβάλ προσβάσιμο από όλους, με λωρίδες για αναπηρικά αμαξίδια, ήσυχες ζώνες για άτομα με αισθητηριακές αναπηρίες και διερμηνείς στην Αυστραλιανή νοηματική γλώσσα (Auslan).

Η συμβουλή του Άλκοτ προς τους νέους με αναπηρία είναι η εξής: "Το πιο σημαντικό είναι ότι για κάθε πράγμα που δεν μπορείς να κάνεις, υπάρχουν 10.000 άλλα που μπορείς να κάνεις. Για κάθε ηλίθιο που σε δυσκολεύει, υπάρχουν 10.000 άλλα που αξίζει να κάνεις".

Το 2017, ο Άλκοτ ίδρυσε το Ίδρυμα Ντίλαν Άλκοτ "με πρωταρχικό στόχο να βοηθήσει τους νέους Αυστραλούς με αναπηρία να αποκτήσουν αυτοεκτίμηση και σεβασμό μέσω του αθλητισμού και των ακαδημαϊκών σπουδών". Τον Σεπτέμβριο του 2017, ο Άλκοτ ορίστηκε Αυστραλός ευεργέτης της Διεθνούς Ημέρας Ατόμων με Αναπηρία.

Η αυτοβιογραφία του Άλκοτ, με τίτλο Able: Gold Medals, Grand Slams and Smashing Glass Ceilings, που γράφτηκε με τη βοήθεια της Γκραντλί Κιέζα, εκδόθηκε από την ABC Books το 2018. Ο Άλκοτ εξέδωσε το βιβλίο και ως ηχητικό βιβλίο, το οποίο διαβάζει ο ίδιος.

Η σύντροφος του Άλκοτ είναι η σεξοθεραπεύτρια Σαντέλ Ότεν.

Στις 10 Οκτωβρίου 2023, ο Άλκοτ ήταν ένας από τους 25 Αυστραλούς της Χρονιάς που υπέγραψαν μια ανοιχτή επιστολή υποστήριξης του "Ναι" στο δημοψήφισμα για τη φωνή των ιθαγενών, με πρωτοβουλία του ψυχιάτρου Πάτρικ ΜακΓκόρι.

Βραβεία και τιμές
-----------------

* 2009 - Μετάλλιο του Τάγματος της Αυστραλίας
* 2015 - Υποψήφιος για το μετάλλιο Newcombe της αντισφαίρισης της Αυστραλίας
* 2015 - Τένις Αυστραλία - Ο πιο εξέχων αθλητής με αναπηρία
* 2015 - Βραβείο Αριστείας του Αθλητικού Ινστιτούτου της Βικτώριας
* 2016 - Βραβείο Κυβερνήτη για τον αθλητή της χρονιάς στη Βικτώρια
* 2016 - Φιναλίστ για τα βραβεία 'The Don Award' Sport Australia Hall of Fame awards
* 2016 - Αυστραλός Παραολυμπιονίκης της Χρονιάς και Αυστραλός Ανδρας Παραολυμπιονίκης της Χρονιάς
* 2016 - Βραβεία Τένις Αυστραλίας - μετάλλιο Newcombe και μοιράστηκε το βραβείο του πιο εξέχοντος αθλητή με αναπηρία με τον παρτενέρ του στο διπλό Χιθ Ντέιβιντσον.
* 2016 - Βραβείο Ελίτ Αθλητή με Αναπηρία του Ινστιτούτου Αθλητισμού της Βικτώριας
* 2018 - Παγκόσμιος Πρωταθλητής της Διεθνούς Ομοσπονδίας Τένις σε τετράδες με αναπηρικό αμαξίδιο
* 2019 - Βραβεία Logie - Βραβείο Γκράχαμ Κένεντι για το πιο δημοφιλές νέο ταλέντο
* 2019 - Βραβείο Επίλεκτου Αθλητή με Αναπηρία του Ινστιτούτου Αθλητισμού της Βικτώριας
* 2019 - Τένις Αυστραλίας - Ο πιο εξέχων αθλητής με αναπηρία
* 2022 - Αυστραλός της χρονιάς από την πολιτειακή αντιπροσωπεία της Βικτώριας
* 2021 - Βραβείο Κυβερνήτη Βικτώριας για τον άνδρα αθλητή της χρονιάς - Βραβείο Φρανκ Γουίλκς
* 2022 - Αυστραλός της Χρονιάς
* 2022 - Αξιωματικός του Τάγματος της Αυστραλίας για "διακεκριμένες υπηρεσίες στον παραολυμπιακό αθλητισμό, ιδιαίτερα στο τένις, και ως πρότυπο για τα άτομα με αναπηρία, καθώς και στην κοινότητα μέσω μιας σειράς οργανισμών".

Παραπομπές
----------

1. ↑  Brennan, Eliott (26 January 2022). «Paralympic gold medallist Dylan Alcott makes more history after being named Australian of the Year». *InsideTheGames.biz*.. Ανακτήθηκε στις 26 January 2022.
2. ↑  «Archibald Prize Archibald 2022 work: Dylan Alcott, AOTY by Felix von Dallwitz». *Art Gallery of New South Wales* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2022.
3. 1 2 3 4  «Dylan Alcott». *Rio Paralympics Official site*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2016.
4. 1 2 3  McLachlan, Hamish (7 November 2015). «Hamish McLachlan: What you didn't know about paralympian Dylan Alcott». *Herald Sun*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 June 2021.. Ανακτήθηκε στις 9 November 2015.
5. 1 2  *A c h i e v i n g S u c c e s s I n L i f e, L e a r n i n g & S p o r t : Eight School Aged Athletes Share Their Journey*. Melbourne: Victorian Institute of Sport. 2008.
6. ↑  «Dylan Alcott | Sport Australia Hall of Fame» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2021.
7. ↑  McGarry, Andrew (4 Σεπτεμβρίου 2008). «Event guide: Wheelchair basketball». ABC. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2011.
8. ↑  «Basketball Chronology». Basketball Australia. 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2011.
9. 1 2  «Medal of the Order of Australia (OAM)». *ABC News*. 27 Ιανουαρίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2011.
10. ↑  «Athlete Profile – Dylan Alcott». Australian Paralympic Committee. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2011.
11. ↑  «Men's Wheelchair Basketball Results». London 2012 Paralympic Games. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2012.
12. 1 2  «Australia's Dylan Alcott returns to first love». *International Paralympic Committee News, 10 February*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Φεβρουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2015.
13. 1 2 3  «Dylan Alcott wins the British Open Tennis Crown». *Australian Paralympic Committee News, 21 July 2014*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Φεβρουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2015.
14. ↑  «Alcott claims maiden Grand Slam title in front of home crowd at Australian Open». *www.insidethegames.biz*. 31 Ιανουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2024.
15. ↑  «Fan favourite Alcott defends quad wheelchair title». *AustralianTennis Open website*. Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2016. [*νεκρός σύνδεσμος*]
16. ↑  «Paralympic glory in sight for Australia's wheelchair tennis athletes». *Australian Paralympic Committee website*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2016.
17. ↑  «Dylan Alcott wins first title». *Paralympics*. 3 Δεκεμβρίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2018.
18. ↑  Healey, Catherine (4 Σεπτεμβρίου 2021). «Tokyo Paralympics: Australian tennis star Dylan Alcott reveals he won't feature at Paris Games in 2024». *www.thewest.com.au* (στα Αγγλικά).
19. ↑  «Dylan Alcott to retire after 2022 Australian Open». *The Age*. 9 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2021.
20. ↑  Dylan Alcott
21. ↑  «Everything happens for a reason: lunch with Dylan Alcott». *Sydney Morning Herald*. 2018-11-27.. Ανακτήθηκε στις 2022-02-05.
22. ↑  Wilmoth, Peter (17 July 2017). «The extraordinary life of paralympian-turned-DJ Dylan Alcott». *The Weekly Review*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 August 2017.. Ανακτήθηκε στις 9 August 2017.
23. ↑  Te Koha, Nui (14 December 2014). «Paralympian Dylan Alcott wows crowd at Meredith Music Festival». *Herald-Sun*.. Ανακτήθηκε στις 9 August 2017.
24. ↑  Asher, Nicole (7 April 2018). «Melbourne's first Ability Fest launched by Paralympian Dylan Alcott». *ABC News*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 April 2018.. Ανακτήθηκε στις 7 April 2018.
25. ↑  «What we do». *Dylan Alcott Foundation*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2017.
26. ↑  «Dylan Alcott announced as Patron for International Day of People with Disability». *Dept. of Social Services website*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Δεκεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2017.
27. ↑  Alcott, Dylan· Kieza, Grantlee (2018). *Able : gold medals, grand slams and smashing glass ceilings* (στα Αγγλικά). Sydney, NSW : ABC Books. ISBN 9780733339875. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2019.
28. ↑  «Able: Gold Medals, Grand Slams and Smashing Glass Ceilings (Audio Download): Dylan Alcott, Dylan Alcott, Bolinda Publishing Pty Ltd: Amazon.com.au: Books». *www.amazon.com.au*. Ανακτήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 2022.
29. ↑  «Dylan Alcott's partner Chantelle Otten shares sex confession about the couple's first time». *News.com.au*. 20 Δεκεμβρίου 2020. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2021.
30. ↑  Butler, Josh (11 Οκτωβρίου 2023). «Australian of the Year winners sign open letter saying no vote in voice referendum would be a 'shameful dead end'». *The Guardian*. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2023.
31. ↑  Winter, Velvet (10 Οκτωβρίου 2023). «Voice referendum live updates: Australians of the Year Yes vote letter in full». *ABC News (Australia)*. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2023.
32. ↑  McGowan, Marc (24 November 2015). «Dylan Alcott's Newcombe medal snub a bad look following Kyrgios/Tomic excuse». *Adelaide Advertiser*.. Ανακτήθηκε στις 30 November 2015.
33. ↑  «Australian Tennis Awards Honour Roll». *Tennis Australia website*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2015.
34. ↑  «Victorian Champion Wins VIS Sport Of Excellence Award». *Minister of Sport and Recreation Media Releasr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2015.
35. ↑  «The Best of the Best Honoured at the Victorian Sports Awards». *Best of the Best Honoured at the Victorian Sports Awards*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2016.
36. ↑  «'The Don' 2016 Finalists Announced». *Sport Australia Hall of Fame website*. 22 Σεπτεμβρίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2016.
37. ↑  «Alcott crowned Paralympian of the Year». *Australian Paralympic Committee News*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Δεκεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2016.
38. ↑  «Six inducted into the Australian Paralympic Hall of Fame». Australian Paralympic Committee. 9 Δεκεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2023.
39. ↑  «Alcott awarded 2016 Newcombe Medal». *Tennis Australia website*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Νοεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2016.
40. ↑  «Mighty Mack wins Award of Excellence». *Victorian Institute of Sport website*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Δεκεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2016.
41. ↑  «Alcott named ITF wheelchair quad world champion». *Tennis Australia website*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2018.
42. ↑  Idato, Michael (30 June 2019). «ABC, Ten win big, Tom Gleeson takes gold at Logie Awards». *Sydney Morning Herald*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 June 2019.. Ανακτήθηκε στις 1 July 2019.
43. ↑  «James goes back-to-back». *Victorian Institute of Sport website*. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2019. [*νεκρός σύνδεσμος*]
44. ↑  «Australian Tennis Awards winners honoured in Melbourne». *Tennis Australia*. 2 Δεκεμβρίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2019.
45. ↑  «Dylan Alcott». *Australian of the Year Awards*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2021.
46. ↑  «2021 Victorian Sport Awards (VSAs)». *VicSport*. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2022.
47. ↑  «Paralympian and disability advocate Dylan Alcott named 2022 Australian of the Year» (στα en-AU). *ABC News*. 25 January 2022.. Ανακτήθηκε στις 25 January 2022.
48. ↑  «Australia Day 2022 Honours List» (PDF). Office of the Governor-General of Australia. Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2022.