recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο αντιστράτηγος **Κρίστον Τεμπό** (*Christon Tembo*, 1944 - 6 Μαρτίου 2009) ήταν αντιπρόεδρος και στρατιωτικός διοικητής της Ζάμπιας.

Βιογραφία και πρώιμη πολιτική καριέρα
-------------------------------------

Γεννήθηκε το 1944. Ακολούθησε αρχικά στρατιωτική καριέρα και αποστρατεύτηκε το 1990. Μετά την αποστράτευσή του έγινε μέλος του Κινήματος για Πολυκομματική Δημοκρατία και έγινε αντιπρόεδρός του επί προεδρίας του Φρέντερικ Τσιλούμπα.

Μετέπειτα πορεία
----------------

Από το 1995 ως το 1996 χρημάτισε υπουργός Εξωτερικών και στη συνέχεια αντιπρόεδρος, από το 1997 ως το 2001. Διεκδίκησε το προεδρικό αξίωμα στις εκλογές που διενεργήθηκαν το Δεκέμβριο του 2001 και ήρθε τρίτος λαμβάνοντας γύρω στο 13% των ψήφων. Εξαιτίας της συμμετοχής του στις προεδρικές εκλογές, οι σχέσεις του με τον Τσιλούμπα διεκόπησαν και ο Τεμπό ίδρυσε νέο κόμμα ανταρτών, με την ονομασία Φόρουμ για τη Δημοκρατία και την Ανάπτυξη (FDD).

Το 1989 του απαγγέλθηκαν κατηγορίες για συνωμοσία με σκοπό την ανατροπή του τότε προέδρου Κένεθ Καούντα πράξη που θεωρήθηκε ότι ήταν προδοσία και επέσειε τη θανατική ποινή. Στο δικαστήριο έλαβε υπεράσπιση με επιτυχία από το δικηγόρο Λεβί Μουαναγουάσα, ο οποίος εξελέγη πρόεδρος το 2002.

Πέθανε στη Λουσάκα στις 6 Μαρτίου του 2009 .

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.daily-mail.co.zm/media/news/viewnews.cgi?category=8&id=1236417204.
2. ↑  lusakavoice.com/2014/12/09/ecz-commissioner-tembo-is-dead/.
3. ↑  www.times.co.zm?p=34819.
4. ↑  "Tembo: Waiting in the wings", BBC News, 17 Δεκεμβρίου 2001.
5. ↑  Εκλογές στη Ζάμπια, African Elections Database.
6. ↑  Christon Tembo is Dead Αρχειοθετήθηκε 2009-07-22 στο Wayback Machine. Zambia Daily Mail, 8 Μαρτίου 2009.
Ο **Ούγος ο ηγούμενος** (γερμ.: *Hugh*, πέθανε στις 12 Μαΐου 886) μέλος του Οίκου των Παλαιών Γουέλφων ήταν αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας 864, Μαρκήσιος της Βρετάνης (866 - 886) και ηγούμενος του Αββαείου του Σαιν-Ζερμαίν στο Οσέρ. Προερχόταν από τον .

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Κορράδου Α΄ κόμη του Ωσέρ, Άαργκαου & Παρισιού και της Αδελαΐδας, κόρης του Ούγου κόμη του Τουρ.

Όταν το 864 απεβίωσε ο πατέρας του η μητέρα του έκανε δεύτερο γάμο με τον Ροβέρτο τον *ισχυρό* αξιωματούχο του Καρόλου Β΄ της Δυτικής Φραγκίας.

Ο Ούγος εισήλθε σε μονή και ανεδείχθη ηγούμενος του αββαείου του Σαιν-Ζερμαίν στο Ωσέρ (Auxerre). Παρά τους όρκους του, δεν ήταν ειρηνικός και στοχαστικός μοναχός, αλλά η επιτομή του πολεμιστή. Ο Κάρολος Β΄ τον έστειλε σε στρατιωτική αποστολή στο Νιβερναί. Παρατηρεί κανείς την τάση των κληρικών να υποστηρίζουν τη δυναστεία ενάντια στους υποτελείς. Ο Ούγος υποδέχθηκε τον Κάρολο Β΄, όταν αυτός διέφυγε το 858 την εισβολή του αδελφού του Λουδοβίκου Β΄ της Ανατολικής Φραγκίας· οι υποτελείς του αρνήθηκαν την επικουρία τους και εξεγέρθηκαν υπό τον Ροβέρτο τον *ισχυρό*. Επικράτησε ο Ροβέρτος, που εξόρισε τον Ούγο στη Λοθαριγγία· εκεί έγινε αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας το 864, αλλά τελικά κλήθηκε πίσω στη Γαλλία.

Το 866 ο Ροβέρτος απεβίωσε και ο Ούγος έλαβε τις προηγούμενες ηγουμενίες του, όπως τού Νουαρμουτιέ και του Σαιν-Μαρτίν ντε Τουρ, κομητείες, όπως της Τουρ και τη μαρκιωνία μεταξύ του Σεν (Σηκουάνα) και Λουάρ (Λίγηρα) στη Νευστρία. Οι γιοί του Ροβέρτου, Όντο και Ροβέρτος Α΄ κληρονόμησαν μόνο το Μπως και το Τουραίν. Αν και ο Ούγος ήταν αντίπαλος του Ροβέρτου όσο εκείνος ζούσε, τώρα έγινε κηδεμόνας των τέκνων τού Ροβέρτου. Ήταν προικσμένος με μεγάλο πολιτικό ταλέντο και πολέμησε τους Βίκινγκς δραστήρια. Ήταν ο πρωθιερέας της Αυλής και ένας από τους κύριους υπουργούς του Λουδοβίκου Γ΄ της Δυτικής Φραγκίας και του συμβασιλιά αδελφού του Καρλομάν Β΄ (εγγονών του Καρόλου Β΄).

Προσπάθησε να κρατήσει τη συμμαχία που είχαν οι Καρολίδες μεταξύ τους ενάντια στους Βίκινγκς. Ένωσε όλα τα επιμέρους βασίλεια των Καρολιδών ενάντια στον σφετεριστή Μπόζο της Προβηγκίας. Υποστήριξε τον Κάρολο Γ΄ (τρίτο αδελφό των Λουδοβίκου Γ΄ και Καρλομάν Β΄) στη διαδοχή του το 884 στη Δυτική Φραγκία, αλλά απεβίωσε πριν μπορέσει να συνδράμει στην πολιορκία του Παρισιού του 885-886.

Πηγές
-----

* MacLean, Simon. Kingship and Politics in the Late Ninth Century: Charles the Fat and the end of the Carolingian Empire. Cambridge University Press: 2003.

|  |
| --- |
| Ούγος ο Αββάς (υιός του Κορράδου) **Οίκος των Παλαιών Γουέλφων** **Θάνατος:** 12 Μαΐου 886 |
| ΠροκάτοχοςΡοβέρτος ο Ισχυρός | **Μαρκήσιος της Βρετάνης**866-886 | ΔιάδοχοςΕύδης Α΄ της Γαλλίας |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 217273769
* SUDOC: 087996952

 |

 |
Το **Τμήμα Στρατιάς Ηπείρου** (ΤΣΗ) ήταν στρατιά του Ελληνικού Στρατού. Ήταν ενεργή από τις 14 Φεβρουαρίου 1941 έως τις 20 Απριλίου 1941. Έλαβε μέρος στις επιχειρήσεις κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο και την Γερμανική Εισβολή.

Ίδρυση και συμμετοχή σε πολεμικές επιχειρήσεις (Φεβρουάριος και Μάρτιος)
------------------------------------------------------------------------

Το Τμήμα Στρατιάς Ηπείρου ιδρύθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 1941, με το Α΄ Σώμα Στρατού και το Β΄ Σώμα Στρατού να πολεμούν σε μάχες στο κεντρικό και το δυτικό τμήμα του αλβανικού μετώπου. Μέχρι αυτό το σημείο, τα δύο σώματα ήταν υπό τον άμεσο του γενικού επιτελείου στα Ιωάννινα, με επικεφαλή τον Αλέξανδρο Παπάγο. Ωστόσο, η αυξανόμενη πιθανότητα μιας γερμανικής εισβολής μέσω της Βουλγαρίας επέβαλαν την μετεγκατάσταση του γενικού επιτελείου πίσω στην Αθήνα και την ίδρυση μιας νέας ανώτατης εντολής. Ο πρώτος διοικητής του Τμήματος Στρατιάς Ηπείρου ήταν ο Μάρκος Δράκος, ο οποίος μέχρι τότε ήταν ο επικεφαλής του Τμήματος Στρατιάς Ανατολικής Μακεδονίας.

Μετά από έντονες διαφωνίες με το γενικό επιτελείο ως προς την μελλοντική πορεία των επιχειρήσεων, στις 6 Μαρτίου ο Δράκος παραιτήθηκαν από τις θέση του στην ΤΣΗ, μαζί με τους διοικητές των δύο σωμάτων, τον Παναγιώτη Δεμέστιχα (Α΄ Σώμα) και τον Δημήτρη Παπαδόπουλο (Β΄ Σώμα). Ο Μάρκος αντικαταστάθηκε από τον διοικητή του Τμήματος Στρατιάς Δυτικής Μακεδονίας, Ιωάννη Πιτσίκα. Η ηγεσία του Α΄ Σώματος πέρασε στον Παναγιώτη Δεμέστιχα και η ηγεσία του Β΄ Σώματος πέρασε στον Γεώργιο Μπάκο.

Από τις 9 έως τις 24 Μαρτίου, το Β΄ Σώμα απέκρουσε ιταλικές επιθέσεις στον τομέα της Κλεισούρας κατά την διάρκεια της ιταλικής εαρινής επίθεσης. Στο τέλος του Μαρτίου, η σύνθεση του Τμήματος Στρατιάς Ηπείρου αποτελούταν από το Α΄ Σώμα Στρατού, τη 2η Μεραρχία Πεζικού, τη 3η Μεραρχία Πεζικού και τη 8η Μεραρχία Πεζικού (τρία συντάγματα Ευζώνων και οκτώ πρότυπα συντάγματα πεζικού) συν ένα σύνταγμα ιππικού, καθώς και από το Β΄ Σώμα Στρατού με την 1η Μεραρχία Πεζικού, την 4η Μεραρχία Πεζικού, την 5η Μεραρχία Πεζικού, την 6η Μεραρχία Πεζικού, την 11η Μεραρχία Πεζικού, την 15η Μεραρχία Πεζικού και την 17η Μεραρχία Πεζικού.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  An Abridged History, σελ. 140.
2. ↑  Koliopoulos 1978, σελ. 442.
3. ↑  An Abridged History.
4. ↑  Gedeon 2001.
5. ↑  Stockings & Hancock 2013, σελ. 77.

Πηγές
-----

* Hellenic Army History Directorate (1997). *An Abridged History of the Greek-Italian and Greek-German War, 1940-1941 (Land Operations)*. Athens: Hellenic Army General Staff, Army History Directorate.
* Gedeon, Dimitrios (2001). «Ο Ελληνοϊταλικός Πόλεμος 1940–41: Οι χερσαίες επιχειρήσεις». *Ο Ελληνικός Στρατός και το Έπος της Βορείου Ηπείρου*. Periskopio. σελίδες 4–35. ISBN 960-86822-5-8.
* Koliopoulos, Ioannis (1978). «Ο Πόλεμος του 1940/1941». *Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Τόμος ΙΕ′: Νεώτερος ελληνισμός από το 1913 ως το 1941*. Ekdotiki Athinon. σελίδες 411–453.
* Stockings, Craig· Hancock, Eleanor (2013). *Swastika over the Acropolis: Re-interpreting the Nazi Invasion of Greece in World War II*. BRILL. ISBN 9789004254596.
Το **Renault Frégate** (προφέρεται: [Ρενό Φρεγκάτ]) ήταν μεσαίο πολυτελές αυτοκίνητο που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Renault, μεταξύ 1951 και 1960.

Ιστορία
-------

 Renault Frégate
 Renault Frégate *Domaine* (1956–1960)
Ο σχεδιασμός για ένα μοντέλο αυτής της κατηγορίας ξεκίνησε κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, παράλληλα με την ανάπτυξη του Renault 4CV. Δημιουργήθηκε μάλιστα ένα πρωτότυπο, αλλά η ανάπτυξη τέθηκε σε αναμονή υπέρ του πιο σημαντικού έργου 4CV. Τα σχέδια παρέμειναν στο ράφι μετά τον πόλεμο και το νέο μοντέλο έπρεπε να ανακαινιστεί πλήρως.

Το Frégate παρουσιάστηκε στην Έκθεση Αυτοκινήτου του Παρισιού το 1950 και τα πρώτα παραδείγματα παραδόθηκαν τον Νοέμβριο του 1951. Ο κινητήρας είχε κυβισμό 1996 κυβικών και απόδοση 60 ΥΓ (44 kW). Το 1956, η πεντάθυρη έκδοση *Domaine* κυκλοφόρησε στην αγορά. Τώρα προσφέρθηκε και κινητήρας κυβισμού 2141 κυβικών και - σύμφωνα με το πρότυπο SAE - 77 ΥΓ (57 kW) στις 4400 σ.α.λ. Η μέγιστη ροπή ήταν 157 Nm στις 2200 σ.α.λ. Το κιβώτιο ταχυτήτων είχε τέσσερις ταχύτητες και ο μοχλός αλλαγής ταχυτήτων ήταν στην κολόνα του τιμονιού. Αργότερα ήταν διαθέσιμο και αυτόματο κιβώτιο τριών επιπέδων. Οι μπροστινοί τροχοί ήταν αναρτημένοι σε διπλά ψαλίδια. Το Frégate ήταν ένα από τα πρώτα αυτοκίνητα παραγωγής με ημι-συρόμενο πίσω άξονα. Υπήρχαν φρένα τυμπάνου τριγύρω ( διπλό μπροστά).

Μέχρι το τέλος της παραγωγής το 1960, 163,383 Frégates είχαν κατασκευαστεί στο εργοστάσιο στο Φλεν-συρ-Σεν της Γαλλίας. Μετά το τέλος της παραγωγής, η Renault σύναψε μια συμφωνία με την AMC για να παράγει το Rambler Classic στο Βέλγιο για την Ευρωπαϊκή αγορά. Αυτό λοιπόν ήταν ο έμμεσος διάδοχος του Frégate. Το μικρότερο R16 ήταν το κορυφαίο μοντέλο της Renault από το 1965. Από το 1975, η Renault πρόσφερε ξανά ένα αυτοκίνητο παρόμοιου μεγέθους με το R30 και το R20.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Renault Frégate** |

* Επισκόπηση διαφόρων παραλλαγών εξοπλισμού Frégate
* www.renault-fregate.de: Ιστότοπος της γερμανικής Frégate με λεπτομερές ιστορικό
* "Revue Technique Automobile" από το 1953 με τεχνική περιγραφή (στα γαλλικά)
Οι ***Μοντέρνοι Καιροί*** (πρωτότυπη γλώσσα:***Modern Times***) είναι ο τίτλος μιας κινηματογραφικής ταινίας σε σκηνοθεσία και παραγωγή του Τσάρλι Τσάπλιν που κυκλοφόρησε το 1936. Στην ταινία εμφανίζεται ο γνωστός αλητάκος με το χαρακτηριστικό καπέλο και μουστάκι, ο οποίος αγωνίζεται να επιβιώσει στον μοντέρνο, βιομηχανοποιημένο κόσμο. Το φιλμ έχει φόντο το μεγάλο οικονομικό και χρηματιστηριακό κραχ του 1929 και αποτελεί ένα σχόλιο στην απεγνωσμένη εύρεση εργασίας σε μια κοινωνία με τεράστια ανεργία καθώς και στην οικτρή οικονομική κατάσταση των ανθρώπων. Τέλος στην ταινία γίνονται ειρωνικές αναφορές για την έντονη βιομηχανοποίηση και την επιρροή που κατά τον Τσάπλιν έχει αυτή στις συνθήκες εργασίας (π.χ. λωρίδα παραγωγής).

Ο Τσάρλι Τσάπλιν σκηνοθέτησε αλλά και έγραψε το σενάριο της ταινίας, ενώ ο ίδιος πρωταγωνίστησε στην ταινία, υποδυόμενος έναν αλητάκο, ο οποίος εμφανίζεται για τελευταία φορά σε κινηματογραφική ταινία. Πολλοί κριτικοί συμφωνούν ότι η ταινία αυτή αποτελεί μια από τις σπουδαιότερες ταινίες όλων των εποχών.

Θεωρείται ως η πιο Μαρξιστική ταινία του Τσάπλιν. Ωστόσο, η ταινία του Τσάρλι Τσάπλιν με το πιο έντονο πολιτικό περιεχόμενο θεωρείται ότι είναι η ταινία *Ο μεγάλος δικτάτορας*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΜΟΝΤΕΡΝΟΙ ΚΑΙΡΟΙ». *αθηνόραμα.gr*. Ανακτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2015.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 314781155
* GND: 4801696-2
* SUDOC: 084688890
* BNF: cb145902151 (data)

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
 |

 |
Η τοποθεσία της Θάλασσας Ρος και της Τράπεζας Πάγου Ρος.
Προσβάσιμο σημείο Παγοτράπεζας Ρος.
Η **Τράπεζα Πάγου Ρος** είναι ο μεγαλύτερος συμπαγής όγκος επιπλέοντος πάγου στον κόσμο. Βρίσκεται στο μυχό της μεγάλης εγκόλπωσης της Θάλασσας Ρος στην Ανταρκτική. Η έκτασή της υπολογιζόταν στα 496.000 έως 540.000 τ.χλμ. 

Η Τράπεζα Πάγου Ρος εκτείνεται γεωγραφικά μεταξύ των νοτίων παραλλήλων γεωγραφικού πλάτους 78° και 85° (Νότιο) και δυτικών μεσημβρινών γεωγραφικού μήκους 155° έως 160°(Δυτικό). Το πάχος της υπολογίζεται στα 330 μέτρα με ελάχιστο πλάτος τα 800 χλμ. εκτεινόμενη σε βάθος περίπου 1.000 χλμ. στο εσωτερικό της Ανταρκτικής. Η έκτασή της υπολογίζεται σχεδόν ίση με της Γαλλίας.

Η Τράπεζα Πάγου Ρος φαντάζει από μακριά σαν ένα κατάλευκο απόκρημνο οροπέδιο, το ύψος του οποίου από τη θάλασσα φτάνει τα 50 μέτρα, ενώ το 90% της μάζας του βρίσκεται υπό τη θάλασσα τροφοδοτούμενο από πολλούς παγετώνες της Ανταρκτικής ηπείρου σημαντικότερος των οποίων είναι ο παγετώνας Μπυρτ. 

Η Τράπεζα Πάγου Ρος με σημειωμένες τις διαδρομές του Σκοτ (πράσινη) και του Αμούνδσεν (κόκκινη), 1911-1912.
Σχισμή σε παγετώνα στην Τράπεζα Πάγου Ρος, σε φωτογραφία τον Ιανουάριο του 2001.
Ο πρώτος που ανακάλυψε (είδε) την παγοτράπεζα αυτή ήταν ο Άγγλος αξιωματικός και εξερευνητής του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού Τζέιμς Κλαρκ Ρος στις 28 Ιανουαρίου του 1841, όταν εξερευνούσε την περιοχή ως αρχηγός αποστολής με δύο πλοία που έφεραν τα ελληνικά ονόματα *Έρεβος* και *Τρόμος* και ο οποίος χαρτογράφησε όλο το μέτωπο της παγοκρηπίδας. Αν και ο ίδιος την ονόμασε αρχικά "*Βικτώρια*" προς τιμή της τότε Βασίλισσας της Αγγλίας τελικά καθιερώθηκε με το όνομά του. Έκτοτε, γενόμενος ο όγκος αυτός το μέσον προσέγγισης του Νοτίου Πόλου ακολούθησαν πολλοί άλλοι ονομαστοί εξερευνητές, όπως ο Ρ. Σκοτ (1911-1912), ο Ρ. Αμούνδσεν (1911), ο Ρ. Μπυρτ (1928-1941), η ιστορική επιχείρηση Χάι Τζάμπ (1946-1947) ως και το Διεθνές Γεωφυσικό Έτος (1955-1957).

Σημειώνεται ότι η προσέγγιση στη περιοχή αυτή γίνεται με ειδικούς ναυτικούς χάρτες, τους λεγόμενους πολικούς, εκτελώντας πολική ναυσιπλοΐα με αντίστοιχα βοηθήματα, το δε ναυτικό μίλι υπολογίζεται στη μεγαλύτερη τιμή του.

Δείτε επίσης
------------

* Τράπεζα (γεωλογία)

Βιβλιογραφία
------------

* Εγκυκλοπαίδεια *Πάπυρος Larousse Britannica*, τόμος 52ος, σελ. 244-245.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Ross Ice Shelf στο Wikimedia Commons
* Polar Discovery: Ross Sea Penguins and Lava Flows
* Some pictures of the Ross Αρχειοθετήθηκε 2006-09-15 στο Wayback Machine.
* Massive ice shelf 'may collapse without warning'
* Photograph of Ross Ice Shelf edge

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 129093764
* LCCN: sh2001004757
* GND: 4308198-8
* SUDOC: 163541221

 |

 |
Πρότυπο:Pληροφορίες προσώπου
Ο **Σκοτ Μπάκουλα** (πλήρες όνομα:*Σκοτ Στιούαρτ Μπάκουλα*, αγγλικά:*Scott Bakula*), που είναι γεννημένος στις 9 Οκτωβρίου 1954, είναι ένας Αμερικανός ηθοποιός, τραγουδιστής και σκηνοθέτης. Είναι ευρέως γνωστός για τους ρόλους του σε δύο τηλεοπτικές σειρές επιστημονικής φαντασίας: για τον ρόλο του Sam Beckett στο Quantum Leap και για τον ρόλο του καπετάνιου Τζόναθαν Άρτστερ στο Star Trek: Enterprise .

Ο ίδιος πρωταγωνίστησε στη σειρά κωμωδίας-δράματος « Άνθρωποι μιας ορισμένης εποχής » και εμφανίστηκε σε δευτερεύοντα ρόλο στον δεύτερο και στον τρίτο κύκλο της σειράς Chuck του NBC στον ρόλο του πατέρα του πρωταγωνιστικού χαρακτήρα της σειράς, του Stephen J. Bartowski. Από το 2014 έως το 2015, έπαιξε τον επιχειρηματία Lynn στους δύο κύκλους του show του HBO, το *Looking*. Απο το 2014 μέχρι και το 2021, έπαιζε τον ειδικό πράκτορα Dwayne Cassius "King" Pride στην σειρά NCIS: Νέα Ορλεάνη, που είναι μέρος της σειράς NCIS.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Σκοτ Μπάκουλα στην IMDb

Παραπομπές
----------


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 73024868
* LCCN: n90720895
* ISNI: 0000 0001 1474 8819
* GND: 14155830X
* SUDOC: 142453579
* BNF: cb140221795 (data)
* MusicBrainz: fe0dd2c4-6f99-47f6-bb70-8d101974fab5
* NKC: xx0027296
* BNE: XX1227286

 |

 |
Η **Αριάνα ΝτεΜπόουζ** (*Ariana DeBose*, γεννημένη στις 25 Ιανουαρίου 1991) είναι μια Αμερικανίδα ηθοποιός, χορεύτρια και τραγουδίστρια. Έχει λάβει πολλές διακρίσεις, όπως ένα βραβείο Όσκαρ, ένα βραβείο BAFTA, ένα Βραβείο Χρυσής Σφαίρας και μια υποψηφιότητα για ένα βραβείο Tony. Το 2022, το περιοδικό Time την ονόμασε ως έναν από τους 100 ανθρώπους με τη μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο.

Η ίδια έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο ως διαγωνιζόμενη στην έκτη σεζόν του *So You Think You Can Dance* το 2009, όπου τερμάτισε στην πρώτη 20άδα. Στη συνέχεια, έκανε το ντεμπούτο της στο Broadway στο *Bring It On: The Musical* το 2011 και συνέχισε τη δουλειά της στο Broadway με ρόλους στα Motown: The Musical (2013) και Pippin (2014). Από το 2015 έως το 2016, έπαιξε σε συμπρωταγωνιστικό ρόλο στο μιούζικαλ *Hamilton* του Λιν Μάνουελ Μιράντα και έπαιξε την Τζείν στο μιούζικαλ *A Bronx Tale* (2016 – 2017). Το 2018, ήταν υποψήφια για το βραβείο Tony καλύτερης ηθοποιού σε μιούζικαλ για την ερμηνεία της ως Disco Donna στο *Summer: The Donna Summer Musical*, ενώ το 2022, παρουσίασε τα 75α Βραβεία Tony.

Επίσης, εμφανίστηκε στην ταινία-μιούζικαλ του Netflix, το *The Prom* (2020), και στην μιούζικαλ κωμική σειρά του Apple TV+, το *Schmigadoon!* (2021), προτού κερδίσει ευρεία αναγνώριση για τον ρόλο της Ανίτα στην ταινία-μιούζικαλ του Στίβεν Σπίλμπεργκ, το *West Side Story* (2021). Για την ερμηνεία της, κέρδισε το Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου, καθιστώντας την ως την πρώτη queer έγχρωμη γυναίκα που έλαβε βραβείο Όσκαρ σε κατηγορία ερμηνείας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
2. ↑  «Ariana DeBose makes history as first Afro Latina, openly queer actor of color to win Oscar». *NBC News*. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2022.
3. ↑  «Ariana DeBose makes history as the first queer actor of color to win an Oscar». *CBS News*. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2022.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αριάνα ΝτεΜπόουζ** |

* Αριάνα ΝτεΜπόουζ στην IMDb

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Όσκαρ Β´ Γυναικείου Ρόλου (2001–σήμερα) |
| --- |
|  |
| 
* Τζένιφερ Κόνελι (2001)
* Κάθριν Ζέτα-Τζόουνς (2002)
* Ρενέ Ζελβέγκερ (2003)
* Κέιτ Μπλάνσετ (2004)
* Ρέιτσελ Βάις (2005)
* Τζένιφερ Χάντσον (2006)
* Τίλντα Σουίντον (2007)
* Πενέλοπε Κρουζ (2008)
* Μο' Νικ (2009)
* Μελίσα Λίο (2010)
* Οκτάβια Σπένσερ (2011)
* Αν Χάθαγουεϊ (2012)
* Λουπίτα Νιόνγκο (2013)
* Πατρίσια Αρκέτ (2014)
* Αλίσια Βικάντερ (2015)
* Βαϊόλα Ντέιβις (2016)
* Άλισον Τζάνεϊ (2017)
* Ρετζίνα Κινγκ (2018)
* Λόρα Ντερν (2019)
* Γιουν Γιο-τσόνγκ (2020)
* Αριάνα ΝτεΜπόουζ (2021)
* Τζέιμι Λι Κέρτις (2022)
 |
|  |
| 
* Πλήρης κατάλογος
* (1936–1940)
* (1941–1960)
* (1961–1980)
* (1981–2000)
* (2001–σήμερα)
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 31149912451906211528
* LCCN: no2017082955
* GND: 1256854700
* MusicBrainz: fb2aa269-009e-43b5-9423-03617ea300aa
* NKC: xx0305705

 |

 |
Η γραμματοσειρά **Zawgyi** είναι η κυρίαρχη γραμματοσειρά που χρησιμοποιείται σε ιστοσελίδες για το κείμενο στη Βιρμανική γλώσσα. Είναι γραμματοσειρά με Βιρμανικούς χαρακτήρες. Είναι επίσης γνωστή ως γραμματοσειρά **Zawgyi-One** ή **zawgyi1** αν και ενημερωμένες εκδόσεις της γραμματοσειράς δεν ονομάστηκαν Zawgyi-two. Είναι η πιο δημοφιλής γραμματοσειρά για βιρμανικές ιστοσελίδες. Αν και μερικά σημεία κώδικα είναι παρόμοια με το βιρμανικό αλφάβητο όπως κωδικοποιείται στο Unicode, η γραμματοσειρά δεν αντιστοιχεί στη σωστή κωδικοποίηση Unicode και ως εκ τούτου δεν είναι συμβατή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Why Unicode is Needed». *Google Code: Zawgyi Project*. Ανακτήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Οδηγός για τη Χρήση του Βιρμανικού Unicode: Μετατροπή από παλαιές βιρμανικές γραμματοσειρές σε Unicode
* Ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2019-02-24 στο Wayback Machine. με ξεχωριστούς συνδέσμους εγκατάστασης γραμματοσειράς Zawgyi για Windows, MAC-Apple και iPhone/iPad.
Στην θεωρία γράφων, ένας **απομονωμένος κόμβος** είναι ένας κόμβος σε έναν γράφο που δεν είναι συνδεδεμένος σε κανέναν άλλο κόμβο μέσω ακμής.:1

Οι κόμβοι 1, 3 και 7 είναι απομονωμένοι.Ο πλήρης γράφος K\_{1} αποτελείται από έναν απομονωμένο κόμβο.

Μαθηματικός ορισμός
-------------------

### Κατευθυνόμενος γράφος

Σε έναν κατευθυνόμενο γράφο {\displaystyle G=(V,E)}, ο κόμβος {\displaystyle v\in V} είναι απομονωμένος αν {\displaystyle \operatorname {deg} (v)=0}, δηλαδή

{\displaystyle \forall u.\{u,v\}\not \in E}.
### Μη κατευθυνόμενος γράφος

Αντίστοιχα, σε έναν μη κατευθυνόμενο γράφο 
{\displaystyle G=(V,E)}, ο κόμβος {\displaystyle v\in V} είναι απομονωμένος αν {\displaystyle d\_{-}(v)=d\_{+}(v)=0}, δηλαδή

{\displaystyle \forall u.(u,v)\not \in E{\text{ και }}(v,u)\not \in E.}.

Δείτε επίσης
------------

* Εκκρεμής κόμβος
* Καθολικός κόμβος

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μανωλόπουλος, Ιωάννης. «Θεωρία και Αλγόριθμοι Γράφων: Ενότητα 3 Εισαγωγή (πράξεις)» (PDF). Τμήμα Πληροφορικής. Ανακτήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2024.
2. ↑  Δημήτριος Μ. Θηλυκός. «Σημειώσεις στη θεωρία γραφημάτων» (PDF). Εθνικός και Καποδιστριακόν Πανεπιστήμιον Αθηνών. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2024.
Ο **Δημήτρης Χριστοφή** (γενν. Σωτήρα, 28 Σεπτεμβρίου 1988) είναι Κύπριος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην θέση του μέσο-επιθετικού για την Ανόρθωση. 

Θεωρείται ως ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα του κυπριακού ποδόσφαιρου αυτή την στιγμή λόγω και της εξαίρετης φυσικής του κατάστασης. Ξεκίνησε την καριέρα του από τον Ονήσιλο Σωτήρας με τον οποίο συμμετείχε σε 36 αγώνες για την Β' κατηγορία σε ηλικία 17-18 χρονών μαζεύοντας έτσι τα βλέμματα των ομάδων Α΄ κατηγορίας. Λόγω και του νεαρού της ηλικίας του προτίμησε να πάει σε μια ομάδα που ανήκει στην περιφέρεια της περιοχής που έμενε και για αυτό πήγε στην Ένωση Νέων Παραλιμνίου που αγωνίζεται στην Α΄ κατηγορία. Εκεί σε ηλικία 19 χρονών μάγεψε με την απόδοση του. Έτσι συγκέντρωσε περισσότερα βλέμματα πάνω του. Αυτή την φορά για να τον εντάξουν στο δυναμικό τους ενδιαφερθήκαν οι ομάδες που πρωταγωνιστούν στο πρωτάθλημα (Ομόνοια, Ανόρθωση, ΑΠΟΕΛ). Προτίμησε να συνεχίσει την καριέρα του στην Ομόνοια. Για να τον εντάξει στο δυναμικό της η Ομόνοια έδωσε €850,000 στην ομάδα του και στον παίκτη συμβόλαιο 4 χρόνων με ετήσιες απολαβές €150,000, ποσό ρεκόρ για τα κυπριακά δεδομένα. Από το 2008 που πήρε μετεγγραφή στην Ομόνοια είναι βασικό στέλεχος της Εθνικής Κύπρου.

Τον Ιούνιο του 2013 μεταγράφηκε στην ελβετική Σιόν. Τον Αύγουστο του 2015 επέστρεψε για πέντε χρόνια στην Ομόνοια.

Από το 2020 αγωνίζεται στην Ανόρθωση.

Προσωπική ζωή
-------------

Τον Ιούνιο του 2013, παντρεύτηκε την σύντροφο του, Αντιγόνη Μάρκου, έπειτα από πέντε χρόνια σχέσης. Έχουν αποκτήσει δύο γιους, τους Θανάση και Αντρέα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Συμφωνία Ομόνοιας-Σιόν για Χριστοφή (ανακοίνωση)
2. ↑  ««Τζίμη ψυχάρα, για πάντα Ομονοιάρα!»». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2015.
3. ↑  «Δημήτρης Χριστοφή – Αντιγόνη Μάρκου: Παντρεύτηκαν». *Ι LOVE STYLE*. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2021.
Ανήλικη πωλήτρια στην Καμπότζη
Ο όρος **παιδική εργασία** αναφέρεται στην εκμετάλλευση των παιδιών μέσω οποιασδήποτε μορφής εργασίας που τους αφαιρεί το δικαίωμα από την εκπαίδευση και είναι ψυχικά, σωματικά, κοινωνικά ή ηθικά επιζήμια Η εκμετάλλευση αυτή απαγορεύεται από τη νομοθεσία σε παγκόσμιο επίπεδο. Εξαιρέσεις περιλαμβάνουν τα παιδιά καλλιτέχνες, τα οικογενειακά καθήκοντα και ορισμένες μορφές παιδικής εργασίας που ασκούνται από αυτόχθονες πληθυσμούς όπως οι Άμις.

Η παιδική εργασία υπάρχει από την αρχαιότητα. Κατά τη διάρκεια του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα, πολλά παιδιά ηλικίας 5-14 ετών από φτωχότερες οικογένειες δούλευαν στον δυτικό κόσμο και στις αποικίες του. Αυτά τα παιδιά εργάζονταν κυρίως στη γεωργία, στα εργοστάσια, στην εξόρυξη. Με την άνοδο του εισοδήματος των νοικοκυριών, τη διαθεσιμότητα σχολείων και τη θέσπιση νόμων για την παιδική εργασία, τα ποσοστά παιδικής εργασίας μειώθηκαν.

Στις φτωχότερες χώρες του κόσμου, περίπου το 1 στα 4 παιδιά ασκούν εργασία, ο μεγαλύτερος αριθμός των οποίων (29%) ζει στην υποσαχάρια Αφρική. Το 2017, τέσσερα αφρικανικά έθνη (Μάλι, Μπενίν, Τσαντ και Γουινέα Μπισσάου) πάνω από το 50% των παιδιών ηλικίας 5-14 ετών ασκήσαν κάποια μορφή εργασίας. Η συντριπτική πλειοψηφία της παιδικής εργασίας βρίσκεται στις αγροτικές περιοχές και στις υποανάπτυκτες χώρες. Η φτώχεια και η έλλειψη σχολείων θεωρούνται η κύρια αιτία της παιδικής εργασίας.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, τα ποσοστά μειώθηκαν από 25% σε 10% μεταξύ 1960 και 2003, σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα. Παρ 'όλα αυτά, ο συνολικός αριθμός των παιδιών που εργάζονται παραμένει υψηλός, ενώ η UNICEF και η ΔΟΕ αναγνωρίζουν ότι περίπου 168 εκατομμύρια παιδιά ηλικίας 5-17 ετών παγκοσμίως ασκούσαν μία μορφή εργασίας το 2013.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «What is child labour?». International Labour Organization. 2012.
2. ↑  «International and national legislation - Child Labour». International Labour Organization. 2011.
3. ↑  «Labour laws - An Amish exception». The Economist. 5 February 2004. .
4. ↑  Larsen, P.B. *Indigenous and tribal children: assessing child labour and education challenges*. International Programme on the Elimination of Child Labour (IPEC), International Labour Office.
5. ↑  «Council Directive 94/33/EC of 22 June 1994 on child labour». EUR-Lex. 2008.
6. ↑  Cunningham and Viazzo (1996). *Child Labour in Historical Perspective: 1800-1985* (PDF). UNICEF. ISBN 978-88-85401-27-3. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 23 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2019.
7. ↑  Hindman, Hugh (2009). *The World of Child Labour*. M.E. Sharpe. ISBN 978-0-7656-1707-1.
8. ↑  «UNICEF Data – Child Labour». UNICEF. 2017. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2018.
9. ↑  «Child Labour». The Economist. 20 December 2005. .
10. ↑  Norberg, Johan (2007), *Världens välfärd* (Stockholm: Government Offices of Sweden), p. 58
11. ↑  «To eliminate child labour, "attack it at its roots" UNICEF says». UNICEF. 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2019.
Χάρτης της Σκάντζα. Η πατρίδα των Ερούλων απεικονίζεται στη νότια Σουηδία
Οι **Έρουλοι** ήταν γερμανικό φύλο της αρχαιότητας που προερχόταν πιθανώς από τη Σκανδιναβία.
Στον 3ο αιώνα μ.Χ. , φεύγοντας από την περιοχή τους, εισέβαλαν στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Απωθώντας τους Οστρογότθους, επέδραμαν μεταξύ άλλων πόλεων στην Αθήνα (267) πυρπολώντας τα μνημεία της, από τα οποία λιγοστά σώθηκαν, ανάμεσά τους ο ναός του Ηφαίστου (Θησείο), το Ρολόι του Ανδρόνικου Κυρρήστου (Αέρηδες), το Πάνθεον κ.α.. Το βασίλειο τους, που βρισκόταν στη περιοχή του ποταμού Έλβα, διαλύθηκε κατά τον 6o αιώνα, όταν τους διέλυσαν οι Λομβαρδοί, προγενέστεροι σύμμαχοί τους μεταξύ του 494 και 508.

Πόλεις που λεηλατήθηκαν από τους Έρουλους
-----------------------------------------

* αρχαία Αθήνα
* Βυζάντιο
* Χρυσόπολις
* Λήμνος
* Σκύρος
* αρχαία Σπάρτη
* αρχαία Κόρινθος

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. ↑  «Έρουλοι - Ygeiaonline.gr». ygeiaonline.gr. 25 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουνίου 2016.
2. ↑  Sarantis σ. 366.

Βιβλιογραφία
------------

* Sarantis, Alexander (2010), «The Justinianic Herules», *Neglected Barbarians*
* Steinacher, Roland (2010), «The Herules», *Neglected Barbarians*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «Heruli». *The American Cyclopædia*. 1879.
* «Heruli» *Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα* (11η έκδοση) 1911
Το **Honda Sport 90**, ή Super 90 και S90, είναι μοτοσυκλέτα της Honda 90 κ. εκ. εξαιρετικά ελαφριάς νέας σχεδίασης, με τον κινητήρα της να είναι βασισμένος στο Honda Super Cub και κατασκευάστηκε από το 1964 έως το 1969. Η μοτοσικλέτα συνέχισε να παράγεται σε διάφορες μορφές στην Ινδονησία.

Περιγραφή
---------

Ο μονοκύλινδρος αερόψυκτος κινητήρας OHC συνδέεται με ένα τετρατάχυτο μηχανικό κιβώτιο ταχυτήτων και διαθέτει χειροκίνητο συμπλέκτη με τις αλλαγές ταχυτήτων να γίνονται "1 κάτω, 3 επάνω", με την νεκρά να είναι μεταξύ 1ης και 2ης. Δεν υπάρχει στροφόμετρο, αλλά το ταχύμετρο υποδεικνύει εύρος στροφών για κάθε ταχύτητα. Η τελική ταχύτητα υποστηρίχθηκε ότι ήταν 64 μίλια/ ώρα και ο κινητήρας έχει ισχύ 8 ίππων.

Ο κινητήρας του Honda Sport 90 περιέχει ένα λίτρο λαδιού και έχει εσωτερικό φυγοκεντρικό φίλτρο λαδιού και η εξάτμιση έχει αφαιρούμενο διάφραγμα. Ένας μεταλλικός κύλινδρος πίσω από το καρμπυρατέρ συγκρατεί το φίλτρο αέρα. Τα εργαλεία μπαίνουν κάτω από το κάθισμα στο δικό τους ντουλαπάκι.

Το πλαίσιο είναι από πεπιεσμένο χάλυβα για ελαχιστοποίηση του βάρους και το μπροστινό μέρος είναι εξοπλισμένο με τηλεσκοπικά μπροστινά πιρούνια για βελτιωμένη συγκράτηση στο δρόμο. Η μοτοσυκλέτα δεν προοριζόταν για χρήση εκτός δρόμου, όπως αποδεικνύεται από το μικρό τιμόνι και τα ελαστικά του δρόμου. Τα 90 μίλια ανά γαλόνι ΗΠΑ (38 χλμ) δεν ήταν δύσκολο να επιτευχθούν, ακόμη και με γρήγορη οδήγηση.

Υπάρχει μια ποικιλία μοντέλων, συμπεριλαμβανομένων των Honda S90, CS90 και Benly 90. Η ημερομηνία κατασκευής μπορεί να προσδιοριστεί αφαιρώντας το ντεπόζιτο καυσίμου και εξετάζοντας την ετικέτα που περιβάλλει την πλεξούδα καλωδίωσης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Manu. «Honda Sport 90 Café Racer by Deus Ex Machina». *Moto Rivista*. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2013.
2. ↑  *Honda S90 Shop Manual*.
3. ↑  *Honda S90 Owner's Manual*.
4. ↑  Steve. «Honda S90 - Introduction». Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2013.
Μπλοκ σκυροδέματος
Ένας **τσιμεντόλιθος** είναι ένα ορθογώνιο τούβλο τυπικού μεγέθους που χρησιμοποιείται στην κατασκευή κτιρίων.
Επίσης ονομάζονται τεμάχια σκωρίας στη Βόρεια Αμερική, μπρικέτες στο Ηνωμένο Βασίλειο και κοίλες μπλοκ στις Φιλιππίνες. Στη Νέα Ζηλανδία είναι γνωστά ως μπλοκ από σκυρόδεμα ή πιο συχνά ως τετράγωνα. Στην Αυστραλία είναι επίσης γνωστά ως μπλοκ Besser ή τούβλα Besser, επειδή η αμερικανική εταιρεία Besser Company ήταν σημαντικός προμηθευτής μηχανημάτων κατασκευής σκυροδέματος. Για την κατασκευή των τσιμεντόλιθων χρησιμοποιούνται κλίνκερ ως αδρανή.

Σύνθεση
-------

Τσιμεντόλιθοι σε παλέτα
Ένα κτίριο κατασκευασμένο με τσιμεντόλιθους
Οι τσιμεντόλιθοι κατασκευάζονται από χυτό σκυρόδεμα (π.χ. τσιμέντο Portland και αδρανή, συνήθως άμμο και λεπτό χαλίκι, για τεμάχια υψηλής πυκνότητας). Οι τσιμεντόλιθοι μπορούν να κατασκευαστούν επίσης ως αδρανή υλικά από βιομηχανικά απόβλητα, όπως ιπτάμενη τέφρα ή τέφρα πυθμένα. Οι ελαφριές τσιμεντογωνιές μπορούν επίσης να παραχθούν με τη χρήση αεριωθούμενου σκυροδέματος.
Συντεταγμένες: 40°1′8″N 21°51′13″E﻿ / ﻿40.01889°N 21.85361°E﻿ / 40.01889; 21.85361

  

Οι **Λαζαράδες** είναι χωριό του νομού Κοζάνης που απέχει 46 χιλιόμετρα από την πόλη της Κοζάνης.

Ανήκει στο δήμο Καμβουνίων και έχει 152 κατοίκους (απογραφή 2001), οι οποίοι ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία (περίπου 100 μόνιμοι).
Το χωριό βρίσκεται ανάμεσα στο Τρανόβαλτο και την Ελάτη. 

Κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους, στις 9 Οκτωβρίου 1912 έγινε η μάχη των Λαζαράδων: νικητήρια μάχη του Ελληνικού απελευθερωτικού στρατού ενάντια στα τουρκικά στρατεύματα. Οι απώλειες του ελληνικού στρατού στη μάχη των Λαζαράδων έφτασαν τους 150 νεκρούς και τραυματίες.
Το 1913 το χωριό προσαρτήθηκε στο Βασίλειο της Ελλάδος.

Σύμφωνα με το Ελληνικό προξενείο στην Ελασσόνα το 1904, στο χωριό ζουν 180 Έλληνες Χριστιανοί, ενώ τον ίδιο αριθμό συναντάμε και το 1910 σε στατιστικά στοιχεία από την Αθήνα.

Κάθε χρόνο στις 9 Οκτωβρίου οργανώνεται εορτασμός στο μνημείο της μάχης των Λαζαράδων, όπου συμμετέχουν όλες οι διοικητικές, στρατιωτικές και εκκλησιαστικές αρχές του τόπου. 

Η ενοριακή Εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου κτίστηκε το 1857, ενώ η κτητορική επιγραφή του νάρθηκα φέρει τη χρονολογία 1883. Οι εικόνες του τέμπλου αναγράφουν χρονολογία 1858 ή 1871 και οι τοιχογραφίες χρονολογούνται από το 1900.

Πηγές
-----

* Γενικές πληροφορίες για τους Λαζαράδες
* Λαζαράδες, Οδοιπορικό

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Απογραφή 2011 Πληθυσμού και Κατοικιών. ΕΛΣΤΑΤ». Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2015. [*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  «Η Μάχη στο Σαραντάπορο και στους Λαζαράδες - Ερανιστής». Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2015.
3. ↑   Σπανός, Κώςτας. "Η απογραφή του Σαντζακίου των Σερβίων", in: "Ελιμειακά", 2001, 48-49.
4. ↑  Χαλκιόπουλος, Αθανάσιος. Η Μακεδονία : εθνολογική στατιστική των βιλαετίων Θεσσαλονίκης και Μοναστηρίου. Αθήναι,1910, σ. 107.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Σερβίων |
| --- |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Καμβουνίων | 
* Ελάτη
* Λαζαράδες
* Μικρόβαλτο
* Τρανόβαλτο
* Φρούριο
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Λιβαδερού | 
Λιβαδερό |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Σερβίων | 
* Σέρβια
* Αυλές
* Αύρα
* Βαθύλακκος
* Γούλες
* Ίμερα
* Καστανιά
* Κουβούκλια
* Κρανίδια
* Λάβα\*
* Λεύκαρα
* Μεσιανή
* Μεταξάς
* Νέα Καστανιά
* Νέα Λάβα
* Νεράιδα
* Πλατανόρρευμα
* Πολύρραχο
* Προσήλιο
* Ροδίτης
* Τριγωνικό
 |
|  |
| 
* Έδρα δήμου: Σέρβια
* \*(Περιοχές με μη μόνιμο πληθυσμό)
* Ιστότοπος: dservionvelventou.gr
 |

 |
Περίκλειστα κράτη και ενκλάβια.  Διπλά μεσόγεια κράτη.
**Περίκλειστο** ονομάζεται το κράτος που δεν διαθέτει διέξοδο στη θάλασσα, δηλαδή σε κάποιον από τους πέντε ωκεανούς και τις θάλασσές τους ή σε κάποια από τις τέσσερις μεγάλες κλειστές θάλασσες (Μεσόγειος, Μαύρη Θάλασσα, Βαλτική και Περσικός Κόλπος).

Το *περίκλειστο κράτος* δεν πρέπει να συγχέεται με το *περίκλειστο έδαφος (ενκλάβιο)* - το δεύτερο είναι τμήμα ενός κράτους που βρίσκεται αποκομμένο εντός ξένων κρατών (π.χ. το Καμπιόνε ντ'Ιτάλια της Ιταλίας).

Σήμερα υπάρχουν 44 περίκλειστα κράτη. Σε αυτά συμπεριλαμβάνονται και κάποια που έχουν πρόσβαση σε μεγάλες αλμυρές λίμνες που συμβολικά αποκαλούνται θάλασσες (π.χ το Καζακστάν στην Κασπία), καθώς και άλλα που διαθέτουν διέξοδο στη θάλασσα αλλά μόνο μέσω πλωτών ποταμών (όπως η Ουγγαρία μέσω του Δούναβη).

Ανάμεσα στα παραπάνω υπάρχουν και δύο, το Λίχτενσταϊν και το Ουζμπεκιστάν, τα οποία αποκαλούνται «διπλά περίκλειστα» διότι όχι μόνο είναι περίκλειστα, αλλά και συνορεύουν μόνο με άλλα περίκλειστα κράτη. 

Τα περίκλειστα κράτη αποτελούν ειδική περίπτωση του Δικαίου της Θάλασσας. Σύμφωνα με τη σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας, τα περίκλειστα κράτη πρέπει να έχουν δίοδο προς τη θάλασσα μέσω γειτονικών τους, παρακτίων κρατών, μέσω συμφωνίας μεταξύ τους.

Κατάλογος ανά ήπειρο
--------------------

Τα περισσότερα περίκλειστα κράτη βρίσκονται στην Αφρική, συνολικά 16. Στην Ευρώπη υπάρχουν 14, στην Ασία 12 και στην Νότια Αμερική 2. 

### Νότια Αμερική

* Βολιβία
* Παραγουάη

### Ασία

* Αρμενία
* Αφγανιστάν
* Καζακστάν
* Κιργιζία
* Λάος
* Μογγολία
* Μπουτάν
* Νεπάλ
* Ουζμπεκιστάν
* Τατζικιστάν
* Τουρκμενιστάν

### Αφρική

* Αιθιοπία
* Εσουατίνι
* Ζάμπια
* Ζιμπάμπουε
* Κεντροαφρικανική Δημοκρατία
* Λεσότο
* Μαλάουι
* Μάλι
* Μποτσουάνα
* Μπουρκίνα Φάσο
* Μπουρούντι
* Νίγηρας
* Νότιο Σουδάν
* Ουγκάντα
* Ρουάντα
* Τσαντ

### Ευρώπη

* Άγιος Μαρίνος
* Αζερμπαϊτζάν
* Ανδόρρα
* Αρμενία
* Αυστρία
* Βατικανό
* Βόρεια Μακεδονία
* Ελβετία
* Λευκορωσία
* Λίχτενσταϊν
* Λουξεμβούργο
* Μολδαβία
* Ουγγαρία
* Σερβία
* Σλοβακία
* Τσεχία

Παραπομπές
----------

1. ↑  Δίκαιο της θάλασσας[*νεκρός σύνδεσμος*], Πρόγραμμα Σπουδών, Τμήμα Διεθνών & Ευρωπαϊκών Οικονομικών & Πολιτικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, ανάκτηση 17/11/2013
2. ↑  Συνέντευξη του Ιωάννου Κρατερού στον Παντελή Σαββίδη Αρχειοθετήθηκε 2016-03-14 στο Wayback Machine. Εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, 18/9/1995
Συντεταγμένες: 37°58′13″N 22°46′48″E﻿ / ﻿37.97028°N 22.78000°E﻿ / 37.97028; 22.78000

Το **Κοκκώνι** είναι παραθαλάσσια κοινότητα του Δήμου Βέλου - Βόχας, χτισμένη στις ακτές του Κορινθιακού κόλπου, στο μέσο της πεδιάδας της Βόχας. Στην απογραφή του 2021 ο οικισμός βρέθηκε να έχει πληθυσμό 1.060 κατοίκους. Οι κύριες ασχολίες των κατοίκων του είναι η γεωργία και ο τουρισμός, ενώ στην περιοχή υπάρχουν πολλές παραθεριστικές κατοικίες.

Ονομασία
--------

Σύμφωνα με την πιθανότερη εκδοχή, η ονομασία της περιοχής προέρχεται από το όνομα *Κοκκώνης,* το επώνυμο κάποιου άρχοντα του οποίου πρόνοια αποτελούσε η συγκεκριμένη περιοχή κατά την Βυζαντινή περίοδο. Σύμφωνα με μια εναλλακτική εκδοχή, η ονομασία προέρχεται από τη λέξη *κοκόνα,* χαϊδευτικό της κόρης του τοπικού άρχοντα Ιμπραήμ Μπέη, από τον οποίο προήλθε και η ονομασία του γειτονικού Ιμπραΐμπεη (σημερινές Κρήνες).

Ιστορία
-------

Ύστερα από την ίδρυση του ελληνικού κράτους το Κοκκώνι αποτέλεσε τμήμα του δήμου Απίας. Το 1840 με βασιλική απόφαση έγινε μια συγχώνευση δήμων και το Κοκκώνι υπάχθηκε στον δήμο Κορίνθου. Αναφορά για το Κοκκώνι γίνεται από τον Γερμανό περιηγητή Λούντβιχ Σάλβατορ ο οποίος το 1876 το περιέγραφε ως ένα χωριό προς τη θάλασσα με 80 σπίτια και δύο εκκλησίες, του Αγίου Βασιλείου και του Αγίου Νικολάου. Το 1886 η κοινότητα φαίνεται να είχε 224 κατοίκους.

Με τη διοικητική διαίρεση του 1912 το Κοκκώνι έγινε ανεξάρτητος οικισμός που περιέλαβε την Πουλίτσα και τον Χατζημουσταφά (σημερινή Ευαγγελίστρια). Από το 1927 αποτέλεσε διοικητικά ξεχωριστή κοινότητα, μέχρι το 1997 όταν και συνενώθηκε στον Δήμο Βέλου.

Πρόσβαση
--------

Το Κοκκώνι απέχει 97 χλμ από την Αθήνα. Η μετάβαση μπορεί να γίνει, εκτός από αυτοκίνητο, και με τη χρήση των τακτικών δρομολογίων του ΚΤΕΛ Κορινθίας με προορισμό το Κιάτο και το Ξυλόκαστρο. Απέχει 7 χιλιόμετρα από τον σιδηροδρομικό σταθμό Ζευγολατιού.

Γνωστοί Κοκκωνίτες
------------------

* Ιωάννης Κόττης, ζωγράφος

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Κοκκώνι». Korinthia.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2015.
2. ↑  Βαγιακάκος, Δικαίος (1975). *Πρακτικά του Α΄διεθνούς συνεδρίου κορινθιακών σπουδών*. Αθήνα: Εταιρεία Πελοποννησιακών Σπουδών. σελ. 71.
3. ↑  Κουσουλός, Κωνσταντίνος (1971). «Διοικητική διάρθρωσις της Κορινθίας από το έτος 1833-1964». *Αρχείον Κορινθιακών Μελετών*. **Α**. Αθήνα: Ένωσις Κορινθίων. σελ. 469.
4. ↑  Salvator, Ludwig (2000). *Περίπλους του κορινθιακού κόλπου*. Κιάτο. σελίδες 232–233. ISBN 960-8028-01-9.
5. ↑  Μηλιαράκης, Αντώνιος (1886). *Γεωγραφία πολιτική νέα και αρχαία του νομού Αργολίδος και Κορινθίας*. Αθήνα: Βιβλιοπωλείον Εστίας. σελ. 302.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Βέλου - Βόχας |
| --- |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Βέλου | 
* Βέλο
* Ελληνοχώρι
* Κοκκώνι
* Κρήνες
* Νεράντζα
* Πουλίτσα
* Σαταίικα
* Στιμάγκα
* Ταρσινά
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Βόχας | 
* Βοχαϊκό
* Βραχάτι
* Ευαγγελίστρια
* Ζευγολατιό
* Καλέντζι
* Μπολάτι
* Σουληνάρι
* Χαλκί
 |
|  |
| 
* Έδρα: Ζευγολατιό
 |

 |
Ένα Dodge
Το **Dodge 100** "Commando" ήταν μια σειρά από φορτηγά με ωφέλιμο φορτίο 7,5 έως 28 τόνους που κατασκεύαζε η Dodge στη Μεγάλη Βρετανία τις δεκαετίες του 1970 και του 1980. Στη δεκαετία του 1950 υπήρχε ήδη ένα Dodge 100 που ήταν γνωστό ως "ο παπαγάλος".

Ιστορία και Ανάπτυξη
--------------------

Η σειρά αναπτύχθηκε από την Commer και τα πρώτα πρωτότυπα οχήματα δημιουργήθηκαν το 1965/1966. Προοριζόταν να αντικαταστήσει τους τύπους Commer VC και VE. Ωστόσο, όταν η Chrysler απέκτησε σημαντικό μερίδιο στη μητρική εταιρεία του Commer, το Rootes Group, προσάρμοσαν το όνομα και την εμφάνιση του οχήματος σε αυτά από το Dodge 500.

### Μηχανική

Το Dodge 100 προοριζόταν να έχει κινητήρα ντίζελ από τη Rootes, αλλά οι νέοι κανονισμοί θορύβου έβαλαν τέλος στους αξιόπιστους αλλά θορυβώδες κινητήρες. Τέλος, για τα μικρότερα οχήματα χρησιμοποιήθηκαν κινητήρες Perkins (κατασκευάζονταν στη Μεγάλη Βρετανία) με τέσσερις ή έξι κυλίνδρους, με ή χωρίς εξαναγκασμένη επαγωγή. Μια μηχανή *OM 352* προσφέρθηκε ως μεγάλος κινητήρας ντίζελ από την Daimler-Benz, καθώς η Mercedes-Benz ήταν πολύ πιο γνωστή στην ηπειρωτική Ευρώπη από την Perkins. Οι κινητήρες ντίζελ *Valmet DSA* χρησιμοποιήθηκαν επίσης σε ορισμένες αγορές. Εγκαταστάθηκαν χειροκίνητα, πλήρως συγχρονισμένα κιβώτια Rootes με τέσσερις, πέντε ή έξι ταχύτητες. οι πίσω άξονες ήταν ένα μείγμα του υποειδούς σχεδίου της Rootes και των αξόνων ενός ή δύο σταδίων της Eaton Corporation. Το πλαίσιο ήταν κατασκευασμένο από ειδικό κράμα αλουμινίου και επομένως ήταν ιδιαίτερα άκαμπτο και ελαφρύ.

Το επιτρεπόμενο συνολικό βάρος ήταν τελικά 7½–16 τόνοι. Για τους τράκτορες τα αντίστοιχα βάρη ήταν 24–28 τόνοι.

 Dodge 100 Mk 2 με σήμα Renault
### Renault

Η σειρά 100 κατασκευάστηκε για περίπου 15 χρόνια, πωλήθηκε σε αρκετές χώρες (με εξαίρεση τις ΗΠΑ - λόγω του υψηλού κόστους μετατροπής της ώστε να πληροί τους τοπικούς κανονισμούς). Πουλήθηκε ως Commer, Dodge, DeSoto, Fargo και Renault. Σε μια εκσυγχρονισμένη έκδοση Mk. 2, οι κινητήρες αναθεωρήθηκαν και έγιναν κάποιες άλλες μικρές βελτιώσεις. Τελικά το Dodge 100 εγκαταλείφθηκε από τη Renault, η οποία ανέλαβε τις δραστηριότητες φορτηγών του Ομίλου Rootes μετά την πώληση του τμήματος επιβατικών αυτοκινήτων στην Peugeot. Ωστόσο, για λίγο υπήρχε μια έκδοση Renault του Dodge 100. Από το 1987 τα οχήματα ονομάζονταν απλά *Renault Commando*. Η Renault αργότερα εγκατέστησε τους δικούς της κινητήρες ντίζελ στα οχήματα που κατασκευάζονταν στο πρώην εργοστάσιο Rootes.

διαδικτυακοί σύνδεσμοι
----------------------

* Η ιστορία του Dodge 100 στο allpar.com (Αγγλικά)

Ατομικές αποδείξεις
-------------------
Ο **Σταμάτης Πολενάκης** (1908 - 19 Απριλίου 1997) ήταν Έλληνας καλλιτέχνης. Ασχολήθηκε κυρίως με το σκίτσο και τη γελοιογραφία, ενώ υπήρξε ο δημιουργός της πρώτης ελληνικής ταινίας κινουμένων σχεδίων με τίτλο «Ο Ντούτσε αφηγείται».

Βιογραφία
---------

Ο Πολενάκης γεννήθηκε το 1908 στην Αθήνα και καταγόταν από τη Σίφνο. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών και δημοσίευσε τις πρώτες του γελοιογραφίες στον Τύπο την εποχή που ήταν ακόμη φοιτητής. Ήδη από την προπολεμική περίοδο είχε καταφέρει να αποκτήσει αναγνώριση, ενώ παράλληλα εργαζόταν και ως γραφίστας. Στη διάρκεια της Κατοχής εγκατέλειψε την Αθήνα και εγκαταστάθηκε στη Σίφνο. Κατά την παραμονή του στο νησί, προχώρησε - με άκρα μυστικότητα - στη δημιουργία ασπρόμαυρων σκίτσων και έγχρωμων γελοιογραφιών αντιστασιακού περιεχομένου με θέμα τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο.

Από τα έργα αυτής της περιόδου, τα σκίτσα μονταρίστηκαν μετά την Απελευθέρωση και παρουσιάστηκαν το 1945 στο κοινό ως η πρώτη ελληνική ταινία κινουμένων σχεδίων υπό τον τίτλο «Ο Ντούτσε αφηγείται». Από την άλλη, οι έγχρωμες γελοιογραφίες (42 τον αριθμό) δωρήθηκαν το 1979 από τον Πολενάκη στο Πολεμικό Μουσείο, το οποίο προχώρησε το 1981 στην έκδοσή τους.

Μεταπολεμικά ο Πολενάκης καθιερώθηκε ως γελοιογράφος σε περιοδικά και εφημερίδες όπως, μεταξύ άλλων, το *Τραστ του γέλιου*, το *Ρομάντσο*, η *Απογευματινή*, ο *Εθνικός Κήρυξ* κ.ά.. Δύο δημοφιλείς χαρακτήρες των γελοιογραφιών του ήταν οι Πίπης Πάπιας και Σπαγγοραμμένος. Παράλληλα εργάστηκε στον τομέα τη διαφήμισης. Από τη δεκαετία του 1970, ασχολήθηκε με τη ζωγραφική, παρουσιάζοντας έργα του σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις. Απεβίωσε στις 19 Απριλίου του 1997.

Σε ό,τι αφορά την προσωπική του ζωή, ήταν πατέρας του συγγραφέα και κριτικού θεάτρου Λέανδρου και της δημοσιογράφου και συγγραφέως Μαρίας Πολενάκη. Εγγονός του είναι ο ποιητής Σταμάτης Πολενάκης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Giannalberto Bendazzi: «Foundations - The Golden Age» (Αγγλικά) Taylor & Francis. 2016. σελ. 167. ISBN-13 978-1-138-85452-9.
2. 1 2 3 4 5  «Έφυγε ο Σταμάτης Πολενάκης». *Η Αυγή*: 11. 22 Απριλίου 1997.. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2012.
3. 1 2 3  «Πολενάκης Σταμάτης (1908–97)». *Greek animation*. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2012.
4. 1 2 3 4 5  Κουλιφέτης, Περικλής (22 Απριλίου 2022). «Ο πρωτοπόρος «Σπαγκοραμμένος» Πολενάκης». *Η Εφημερίδα των Συντακτών*. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2023.
5. 1 2  Παναγιώτου, Γιώργος Α. (26 Οκτωβρίου 1997). «Χλευάζοντας τον φασισμό. Το πενάκι των σκιτσογράφων εξίσου αιχμηρό με τη λόγχη των Ευζώνων στο Μέτωπο». *Επτά Ημέρες* (Η Καθημερινή): 27 & 31.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Ζωγραφική
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 2666158792810839040008
* **ΕΒΕ**: 112119

 |

 |
Επτά διαστήματα πάνω στην γραμμή των πραγματικών και το αντίστοιχο γράφημα διαστημάτων με επτά κορυφές.
Στην θεωρία γράφων, ένα **γράφημα διαστημάτων** είναι το γράφημα τομών μίας οικογένειας διαστημάτων πάνω στον χώρο των πραγματικών αριθμών. Έχει μία κορυφή για κάθε διάστημα στην οικογένεια διαστημάτων και μία ακμή μεταξύ κάθε ζεύγους κορυφών που αντιστοιχούν σε διαστήματα των οποίων η τομή είναι μη κενή.

Τυπικότερα, ας είναι 

I\_{1},I\_{2},\ldots ,I\_{n}\subset R
μία οικογένεια διαστημάτων. Τότε, το αντίστοιχο γράφημα διαστημάτων είναι το G = (V, E) όπου

V=\{I\_{1},I\_{2},\ldots ,I\_{n}\}
και

\{I\_{\alpha },I\_{\beta }\}\in E\iff I\_{\alpha }\cap I\_{\beta }\neq \emptyset .
Τα γραφήματα διαστημάτων είναι χρήσιμα στην μοντελοποίηση κατανομής πόρων στην επιχειρησιακή έρευνα. Κάθε διάστημα αντιπροσωπεύει ένα αίτημα δέσμευσης ενός πόρου για μία συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Το πρόβλημα μεγίστου βάρους ανεξάρτητου συνόλου για το γράφημα αναπαριστά την εύρεση της καλύτερης υποοικογένειας διαστημάτων που μπορεί να ληφθεί χωρίς τα διαστήματα να τέμνονται.

Επίσης, η εύρεση οικογένειας διαστημάτων που αναπαριστούν ένα γράφημα διαστημάτων, μπορεί να να χρησιμοποιηθεί ως τρόπος σύνθεσης παρακείμενων υπακολουθιών στην χαρτογράφηση του DNA.

Τα γραφήματα διαστημάτων είναι χορδικά γραφήματα και επομένως τέλεια γραφήματα. Τα συμπληρώματά τους είναι συγκριτικά γραφήματα και οι σχέσεις σύγκρισης είναι ακριβώς η διάταξη των διαστημάτων.

Αναφορές
--------

1. ↑  Bar-Noy, Amotz; Bar-Yehuda, Reuven; Freund, Ari; Naor, Joseph (Seffi); Schieber, Baruch (2001). «A unified approach to approximating resource allocation and scheduling». *Journal of the ACM* **48** (5): 1069–1090. doi:10.1145/502102.502107. .
2. ↑  Zhang, Peisen; Schon, Eric A.; Fischer, Stuart G.; Cayanis, Eftihia; Weiss, Janie; Kistler, Susan; Bourne, Philip E. (1994). «An algorithm based on graph theory for the assembly of contigs in physical mapping of DNA». *Bioinformatics* **10** (3): 309–317. doi:10.1093/bioinformatics/10.3.309. .
Συντεταγμένες: 40°37′34.37″N 22°57′16.15″E﻿ / ﻿40.6262139°N 22.9544861°E﻿ / 40.6262139; 22.9544861

Ο **Πύργος του ΟΤΕ** είναι πύργος τηλεπικοινωνιών ύψους 76 μέτρων στη Θεσσαλονίκη. Βρίσκεται στην κεντρική Θεσσαλονίκη, στο χώρο της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, η οποία είναι ένα από τα πιο μεγάλα γεγονότα του είδους της σε όλη την Ευρώπη.

Κατασκευάστηκε το 1970 σε σχέδια του αρχιτέκτονα Αλέξανδρου Αναστασιάδη και χρησιμοποιήθηκε για αρκετά χρόνια ως περίπτερο του ΟΤΕ στη Διεθνή Έκθεση. Ανακαινίστηκε εσωτερικά το 2005. Σήμερα, χρησιμοποιείται από το δίκτυο κινητής τηλεφωνίας της Cosmote. Στην κορυφή του πύργου λειτουργεί το περιστρεφόμενο εστιατόριο *SKYLINE Café-Bar*.

Ιστορία
-------

Πύργος του ΟΤΕ από το Αρχαιολογικό Μουσείο
Ο τετραώροφος Πύργος είναι σχεδιασμένος από τον αρχιτέκτονα Αλέξανδρο Αναστασιάδη το 1966 με 76 μέτρα ύψος. Οι πρώτες εκπομπές της Ελληνικής Κρατικής Τηλεόρασης σε άσπρο και μαύρο μεταδόθηκαν από αυτό το κτήριο ένα χρόνο μετά την αποπεράτωση του ενώ από το 1988 μέχρι το 2010 στέγαζε τον τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό *Ράδιο Θεσσαλονίκη 94.5*. Σήμερα ο Πύργος του ΟΤΕ έχει εξελιχθεί σε ένα μοντέρνο πύργο τηλεπικοινωνιών.

Φωτοθήκη
--------

* Θέα από τον ΠύργοΘέα από τον Πύργο
* Ο Πύργος από μακριάΟ Πύργος από μακριά
* Ο Πύργος του ΟΤΕ την νύχταΟ Πύργος του ΟΤΕ την νύχτα
* Θέα από τον Λευκό ΠύργοΘέα από τον Λευκό Πύργο

Παραπομπές
----------

1. ↑  OTE Tower. *Emporis.com* ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2006.
2. ↑  Δομοτεχνική, κατασκευάστρια εταιρεία
3. ↑  «SKYLINE Café-Bar - Πύργος του ΟΤΕ». *SKYLINE Café-Bar - Πύργος του ΟΤΕ*. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2016.
Στην τοπολογία, ένας τοπολογικός χώρος ονομάζεται **απλά συνεκτικός** (ή **1-συνεκτικός** ή **1-απλά συνεκτικός**) εάν είναι δρομοσυνεκτικός και κάθε μονοπάτι μεταξύ δύο σημείων μπορεί να μετασχηματίζεται κατά συνεχή τρόπο σε οποιοδήποτε άλλα τέτοιο μονοπάτι διατηρώντας παράλληλα τα δύο άκρα του. Η θεμελιώδης ομάδα ενός τοπολογικού χώρου είναι ένας δείκτης της αποτυχίας του χώρου στο να είναι απλά συνεκτικός: ένας δρομοσυνεκτικός τοπολογικός χώρος είναι απλά συνδεδεμένος εάν και μόνο εάν η θεμελιώδης ομάδα του είναι τετριμμένη. 

 Αυτό το σύνολο δεν είναι απλά συνεκτικό επειδή κάθε βρόχος που περικλείει μία από τις τρύπες δεν μπορεί να συρρικνωθεί σε ένα σημείο.

Διαισθητική ιδέα
----------------

Ανεπίσημα, ένα αντικείμενο στο χώρο μας είναι απλά συνεκτικό αν αποτελείται από ένα κομμάτι και δεν έχει «τρύπες» που να το διαπερνούν. Για παράδειγμα, ούτε ένα ντόνατ ούτε ένα φλιτζάνι του καφέ (με λαβή) είναι απλά συνεκτικά, αλλά ένα μπαλόνι είναι απλά συνεκτικό. Σε δύο διαστάσεις, ένας κύκλος δεν είναι απλά συνεκτικός, αλλά ένας δίσκος και μια γραμμή είναι. Οι χώροι που είναι συνεκτικοί αλλά όχι απλά συνεκτικοί ονομάζονται **μη-απλά συνεκτικοί** ή **πολλαπλά συνεκτικοί**. 

 Μια σφαίρα είναι απλά συνεκτική επειδή κάθε βρόχος μπορεί να συστέλλεται (στην επιφάνεια) σε ένα σημείο. 
Ο ορισμός λαμβάνει υπόψη μόνο τρύπες σε σχήμα λαβής. Μια σφαίρα (ή ισοδύναμα, ένα μπαλόνι) είναι απλά συνεκτική, επειδή κάθε βρόχος στην επιφάνεια της μπορεί να συσταλεί σε ένα σημείο, ακόμα κι αν έχει μια «τρύπα» στο κενό της κέντρο. Η ισχυρότερη συνθήκη, του ότι το αντικείμενο δεν έχει τρύπες *οποιασδήποτε* διάστασης, ονομάζεται συσταλτικότητα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «n-connected space in nLab». *ncatlab.org*. Ανακτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2017.

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Μαθηματικά
 |

 |