recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ερώδιον το πελαργόμορφο (*Erodium ciconium*), Επταπύργιο, Θεσσαλονίκη, 13-03-2023
Το **Ερώδιον το πελαργόμορφο** (επιστημονική ονομασία *Erodium ciconium*), ανήκει στην οικογένεια Γερανιίδες (Geraniaceae). Το όνομα του γένους Ερώδιον (*Erodium*), προέρχεται από τα ελληνικά, λόγω του σχήματος του καρπού, του οποίου η μακριά άκρη θυμίζει το ράμφος του ερωδιού, ενώ το όνομα του είδους πελαργόμορφο (*ciconium*) προέρχεται από το λατινικό «ciconia» ή «cicogna» που σημαίνει πελαργός, λόγω της μακριάς άκρης του καρπού που θυμίζει το ράμφος του. Είδος με μεσογειακή κατανομή που απαντά σ’ όλη την Ελλάδα και συναντάται σε ξηρά, αμμώδη ή διαταραγμένα εδάφη από το επίπεδο της θάλασσας έως τα 1300 μ.. Φυτό αδενωδώς χνουδωτό με φύλλα ωοειδή ή προμήκη, πτεροσχιδή ή πτερότμητα. Πέταλα περίπου 8 χιλ. ανοικτό κυανό. Σέπαλα 12-15 χιλ. αθερόληκτα. Ταξιανθία σκιάδιο με 3-10 άνθη. Περίοδος ανθοφορίας από Μάρτιο μέχρι Ιούνιο. Ο καρπός με μακρύ ράμφος, μήκους 7-9 εκ.

Πηγές
-----

* Καββαδάς Σ. 1956, Εικονογραφημένον Βοτανικόν - Φυτολογικόν Λεξικόν: Τόμος ΣΤ΄, Εκδόσεις Πελεκάνος
* Pignatti S. 1982, Flora d’ Italia (Vol. II).
* Tutin et al. 2005, Flora Europaea Vol 2, Cambridge University Press
* https://portal.cybertaxonomy.org/flora-greece/cdm\_dataportal/taxon/b9feac62-3841-4123-bdae-78b70a737f1b
* https://www.tela-botanica.org/bdtfx-nn-25062-synthese
* https://euromed.luomus.fi/euromed\_map.php?taxon=476091&size=medium
* https://www.tela-botanica.org/bdtfx-nn-25062-synthese

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Erodium ciconium (L.) L'Hér. {ID 2962} - Becco di grù maggiore - Forum Acta Plantarum». *www.actaplantarum.org*. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2023.
Στην ελληνική μυθολογία, η **Ελάρα** (ή **Ελάραη** ή **Αλέρα**), επίσης γνωστή και ως **Λάρισα**, ήταν θνητή πριγκίπισσα, κόρη του βασιλιά Ορχομενού και η μητέρα του γίγαντα Τιτυού από τον Δία. Σε μερικές αναφορές, η ίδια περιγράφεται ως κόρη του Μινύα.

Μύθος
-----

Ο Δίας ερωτεύτηκε την Ελάρα και την έκρυψε από τη ζηλιάρα οργή της γυναίκας του Ήρας, τοποθετώντας την βαθιά κάτω από τη Γη. Εκεί γεννήθηκε ο Τιτυός, ένας γίγαντας που μερικές φορές λέγεται ότι είναι ο γιος της Γαίας, της θεάς της Γης, για τον λόγο ότι είναι γηγενής και μεγάλωσε κάτω από τη γη. Προστίθεται επίσης ότι η Ελάρα πέθανε στον τοκετό λόγω του τεράστιου μεγέθους του μωρού της.

Το σπήλαιο μέσω του οποίου πιστεύεται ότι ο Τιτυός έφτασε στην επιφάνεια της Γης βρισκόταν στην Εύβοια και αναφέρεται ως *Ελάριο*.

Επωνυμία
--------

Ένα φεγγάρι του Δία ονομάζεται Ελάρα.

 Σελήνη Ελάρα

Παραπομπές
----------

1. ↑  DGE en línea
2. ↑  Ψευδοκλημεντίνη, *Αναγνωρίσεις Κλημεντίνης* 10.21-23
3. ↑  Σχόλια στην *Οδύσσεια* του *Ομήρου* 7.324
4. ↑  Ευστάθιος στην *Οδύσσεια* του *Ομήρου* 7.324, σελ. 1581
5. ↑  Ψεύδο-Απολλόδωρος, *Βιβλιοθήκη* 1. 4. 2.
6. ↑  Σχόλια του Απολλώνιου, *Αργοναυτικά* 1.761 παράθεση Φερεκύδης
7. ↑  Στράβων, *Γεωγραφία*, 9. 3. 15
8. ↑  Μάρσντεν, Β. Γκ. (7 Οκτωβρίου 1974). «Satellites of Jupiter». *IAU Circular* **2846**. .
Η **βιωματική προσέγγιση** της τέχνης προσπαθεί να δεσμεύσει τον θεατή με το έργο τέχνης με ποικίλους τρόπους χρησιμοποιώντας όλο το σώμα του σε σχεδιασμένες δραστηριότητες. Προσπαθεί μια βιωματική σύνδεση του θεατή με το έργο, καθώς αποκτά για εκείνον ένα προσωπικό νόημα, το οποίο αποκαλύπτεται μέσω ανοιχτών ερωτήσεων, μουσικής, χορού, αφηγηματικές δραστηριότητες, θεατρικό παιχνίδι, εικαστικά δρώμενα. Ειδικότερα, η βιωματική τέχνη μπορεί να εξοικειώσει τα παιδιά με διάφορα καλλιτεχνικά ρεύματα μέσα από παιγνιώδεις βιωματικές δράσεις. Η βιωματική τέχνη βοηθά τα παιδιά να προβληματιστούν, να ενεργήσουν δημιουργικά αλληλεπιδρώντας με το περιβάλλον τους, να εκφραστούν με μη λεκτικές μεθόδους, να αναπροσδιοριστούν ως υπάρξεις και σε σχέση με τους άλλους, να αποκτήσουν εμπιστοσύνη στις δυνάμεις τους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Η ΛΙΒΕΛΟΥΛΑ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΝΑ ΤΑΞΙΔΕΨΕΙ». *Ταξίδια τέχνης για παιδιά*. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2017.
Συντεταγμένες: 35°16′23″N 26°20′23″E﻿ / ﻿35.27306°N 26.33972°E﻿ / 35.27306; 26.33972﻿ (Νησίδα Ελάσα)

Η **Ελάσα** είναι νησίδα του Καρπαθίου Πελάγους που βρίσκεται βορειοανατολικά της Κρήτης, απέναντι από το φοινικόδασος του Βάι όπου απέχει 3,5 ν.μ.. Είναι βραχώδες και ακατοίκητο νησί με έκταση 1,746 τ.χλμ. το υψηλότερο της σημείο είναι 79 μέτρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σητείας.

Η Ελάσα όπως και οι γειτονικές Διονυσάδες γεωλογικά αποτελείται από ασβεστόλιθους ή δολομίτες του ανώτερου Κρητιδικού και ασβεστόλιθους του Περμίου. Η Ελάσα μαζί με τις Διονυσάδες και την απέναντι ακτή της Κρήτης όπου βρίσκεται το φοινικόδασος του Βάι είναι προστατευόμενη περιοχή από την συνθήκη της Βαρκελώνης, ευρωπαϊκό Δίκτυο φύση (Natura) 2000 (τόπος κοινοτικού ενδιαφέροντος GR4320006 "Βορειοανατολικό άκρο Κρήτης: Διονυσάδες, Ελάσα και Χερσόνησος Σίδερο – Άκρα Μαυροβούνι – Βάι – Άκρα Πλάκα και Θαλάσσια Ζώνη", Ζώνη Ειδικής Προστασίας GR4320009 "Βορειοανατολικό Άκρο Κρήτης" η οποία έχει χαρακτηριστεί κατ’ εφαρμογή της οδηγίας για την πτερωτή πανίδα 79/409/ΕΟΚ ). Στην προστατευόμενη περιοχή υπάρχουν πολλά είδη σπάνιων φυτών και ζώων όπως η φώκια μονάχους μονάχους και ο μαυροπετρίτης .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η Ελάσα στον χάρτη

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, Φιλότης - τράπεζα στοιχείων για την Ελληνική φύση Βορειανατολικό άκρο της Κρήτης Διονυσάδες, Ελάσα και Χερσόνησος Σίδερο Αρχειοθετήθηκε 2011-07-21 στο Wayback Machine.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Νησίδες της Κρήτης |
| --- |
|  |
| 
* Αγία Ειρήνη
* Άγιοι Θεόδωροι
* Άγιος Νικόλαος
* Άγρια Γραμβούσα
* Αγριόμαντρα
* Αναβάτης
* Αρναούτη
* Αυγό
* Βαλέντι
* Γαυδοπούλα
* Γαύδος
* Γιανυσάδα
* Δασκαλειά
* Δία
* Δραγονάδα
* Ελάσα
* Ελαφονήσι Χανίων
* Ήμερη Γραμβούσα
* Καράβι
* Κολοκύθας
* Κονίδα
* Κουφονήσι
* Κυμώ
* Λέων
* Λουτρό
* Μακρουλό
* Μάρμαρο
* Μαύρος Βράχος
* Μεγατζέδες
* Μικρονήσι
* Παξιμάδα Λασιθίου
* Παξιμάδια
* Περιστερόβραχοι
* Πεταλίδι
* Ποντικονήσι
* Προσφορά
* Σούδα
* Σπιναλόγκα
* Φωτιά
* Χρυσή
* Ψείρα
* Ψύλλος
 |

 |
Ο **επί της καταστάσεως** ήταν αυλικός τίτλος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται στην διάρκεια του 9ου–10ου αιώνα.

Η προέλευση και η ακριβής φύση του συγκεκριμένου αξιώματος παραμένουν ασαφείς. Ο Τζ. Μπ. Μπιούρυ μετέφρασε τον τίτλο ως "τελετάρχης" (master of ceremonies), καθώς η λέξη "κατάστασις" είναι δυνατό να εκληφθεί και ως "τάξη", ενώ ανέφερε ως προέλευση του όρου τον ύστερο ρωμαϊκό τίτλο του comes dispositionum, δηλαδή του επικεφαλής του scrinium dispositionum, υπηρεσίας ευρισκόμενης υπό την ηγεσία του μαγίστρου των οφφικίων. Οι Γεώργιος Οστρογκόρσκι και Ερνστ Στάιν, αντιθέτως, επεσήμαναν πως το scrinium dispositionum έπαυσε να αναφέρεται στις πηγές μετά το 534, και αντιπρότειναν πως ο επί της καταστάσεως προερχόταν από τον comes admissionum, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται από την εποχή του Ιουστινιανού Α΄ (βασίλευσε μεταξύ 527-565) κι έπειτα.

Το χρονολογούμενο από τα μέσα του 9ου αιώνα «Τακτικόν Ουσπένσκι» είναι ασαφές αναφορικά με τον ρόλο του συγκεκριμένου αξιώματος, καθώς το κατατάσσει ως πρώτο μεταξύ των πολιτικών αξιωμάτων (μεταξύ του πρωτονοτάριου του δρόμου και του άρχοντα του αρμαμέντου), ενώ στην συνέχεια μεταξύ των χαμηλότερων βαθμοφόρων αυλικών. Το «Κλητορολόγιον» του 899 καταγράφει το συγκεκριμένο αξίωμα ως μία εκ των λεγόμενων "ειδικών αξιών", ενώ αναφέρει, επίσης, πως στο σχετιζόμενο προσωπικό του περιλαμβάνονταν οι τάξεις των υπάτων, των βεστητόρων, των σιλεντιαρίων, των αποεπαρχόντων, καθώς και των "συγκλητικών" (ο Μπιούρυ προτείνει να διορθωθεί σε "στρατηλάτες"), αν και τα περισσότερα από αυτά ήσαν τιμητικοί τίτλοι και όχι έμπρακτα αυλικά αξιώματα. Το «De Ceremoniis», το οποίο συνεγράφη στα τέλη του 10ου αιώνα, αντιθέτως, εμφανώς αναφέρει το συγκεκριμένο αξίωμα ως ένα εκ των αυλικών αξιωμάτων, συνήθως σε συνδυασμό με τους «σιλεντιάριους».

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Bury 1911, σελίδες 118–119.
2. 1 2 3 4  ODB, "Epi tes katastaseos" (A. Kazhdan), p. 722.
3. 1 2  Bury 1911, σελ. 119.

Πηγές
-----

* Bury, John Bagnell (1911). *The Imperial Administrative System of the Ninth Century - With a Revised Text of the Kletorologion of Philotheos*. London: Oxford University Press.
* Kazhdan, Alexander, επιμ. (1991). *The Oxford Dictionary of Byzantium*. New York and Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-504652-6.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Epi tes katastaseos  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Συντεταγμένες: Sky map 05h 26m 17.5134s, +28° 36′ 27.494″

*Ελ Ναθ'* ή **Αλνάθ** είναι το ιδιαίτερο όνομα του αστέρα β (βήτα) στον αστερισμό Ταύρο (*beta Tauri*, β Tau). Ως ο δεύτερος φωτεινότερος αστέρας αυτού του αστερισμού, είναι εύκολα ορατός από την Ελλάδα, ψηλά στον ουρανό τα βράδια του Νοεμβρίου και του χειμώνα. Επίσης, ο αστέρας φέρει και το όνομα **112 Ταύρου** (ονοματολογία κατά Τζον Φλάμστηντ).

Ονομασίες και Ιστορία
---------------------

Τα ονόματα **El Nath** και **Alnath** προέρχονται από την αραβική λέξη **Al Natih** (**النطح**), που σημαίνει «αυτός που χτυπά με τα κέρατα» (ενν. του ταύρου), και οφείλεται στη θέση του αστέρα στο άκρο του βόρειου κέρατου του ταύρου που αναπαριστά ο αστερισμός του. Η ονομασία εμφανίζεται και για τον αντίστοιχο αστέρα του Κριού, τον Χαμάλ.

Ο Φερεκύδης, και κατά τον Bayer και πολλοί άλλοι, συγκατέλεγαν τον Ελ Ναθ και τον ζ Ταύρου στις Υάδες, πράγμα που σήμερα φαίνεται απίθανο.

Ο β Ταύρου είναι ο ίδιος αστέρας με τον γ Ηνιόχου, και κατά την αρχαιότητα και μέχρι το 1900 περίπου θεωρούσαν ότι ανήκε σε αμφότερους τους αστερισμούς. Ως αστέρας του Ηνιόχου βρισκόταν στον αριστερό αστράγαλο της μορφής και ήταν ο **Kabd al Inan** των Αράβων, που συνήθως μεταφράζεται ως «η Φτέρνα του Ηνιόχου».

Μαζί με την Αίγα και άλλους αστέρες στον Ηνίοχο ο Ελ Ναθ ήταν για τους Κινέζους ο **Woo Chay**. Στη Βαβυλώνα ο β Ταύρου ήταν ο **Shur-narkabti-sha-iltanu**, δηλαδή ο «Βόρειος Αστέρας στον Ταύρο», και σημείωνε το έκτο τους ζώδιο. Ο Ήλιος φαινόταν να περνά από κοντά του κατά την εαρινή ισημερία πριν από 6.000 χρόνια περίπου.

Για τους Ινδούς ο αστέρας αντιπροσώπευε τον **Agni**, τον θεό της φωτιάς, και συνήθως αναφερόταν και ο ίδιος με αυτό το όνομα, ή με το παρόμοιο **Hutabhuj** (= «ο Καταβροχθίζων τη Θυσία»).

Ανάμεσα στον β Ταύρου και τον ψ Ηνιόχου εμφανίσθηκε ο «Καινοφανής του Ηνιόχου» στις 24 Ιανουαρίου 1892, που κίνησε τότε το ενδιαφέρον του αστρονομικού κόσμου.

Αστρονομικά και αστροφυσικά δεδομένα
------------------------------------

Ο β Ταύρου είναι ένας κυανός γίγαντας αστέρας με επιφανειακή θερμοκρασία 13.600 K. Η μάζα του εκτιμάται ότι είναι 4,5 φορές μεγαλύτερη της μάζας του Ήλιου και η διάμετρός του πενταπλάσια ή εξαπλάσια. Το απόλυτο μέγεθος του β Ταύρου είναι −1,37, που αντιστοιχεί σε πραγματική λαμπρότητα 700 φορές μεγαλύτερη από εκείνη του Ήλιου. Σε σχέση με τον Ήλιο μας, ο Ελ Ναθ έχει υψηλή περιεκτικότητα σε μαγγάνιο, αλλά πολύ μικρότερη σε ασβέστιο και μαγνήσιο. Εξελικτικά, ο αστέρας βρίσκεται ακόμα στη φάση της διογκώσεως προς γίγαντα, αφού έχει μόλις εγκαταλείψει την Κύρια Ακολουθία.

Ο Ελ Ναθ απομακρύνεται από εμάς με ταχύτητα 9,2 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (33.000 χιλιόμετρα την ώρα) και εμφανίζει ιδία κίνηση 0,176 δευτερόλεπτο της μοίρας ανά έτος.

* Ο β Ταύρου υφίσταται τακτικά επιπρόσθηση από τη Σελήνη, όπως φαίνεται από τη Γη, κυρίως από το Νότιο Ημισφαίριο και σχεδόν ποτέ από την Ελλάδα, αφού ο αστέρας βρίσκεται στη βορειότερη απόκλιση στην οποία φθάνει ποτέ η Σελήνη.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος αστέρων του Ταύρου

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Περιγραφή του Ελ Ναθ

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Συντεταγμένες: 38°42′23.11″N 20°38′22.88″E﻿ / ﻿38.7064194°N 20.6396889°E﻿ / 38.7064194; 20.6396889

Η **Ελάτη** (ή αλλιώς **Σταυρωτά**) είναι το ψηλότερο βουνό της Λευκάδας με μέγιστο υψόμετρο 1.184 μέτρα. Είναι το 2ο ψηλότερο βουνό των Επτανήσων μετά τον Αίνο της Κεφαλονιάς. Καλύπτει το μεγαλύτερο τμήμα του νησιού. Η κορυφή της Ελάτης βρίσκεται νότια του χωριού Εγκλουβή. Το βουνό καλύπτεται στο μεγαλύτερο μέρος του από πλούσια βλάστηση. Σε χαμηλότερα υψόμετρα κυριαρχούν οι ελιές και τα κυπαρίσσια. Ο γερμανός αρχαιολόγος Βίλελμ Ντέρπφελντ, που υποστήριζε πως η ομηρική Ιθάκη αντιστοιχεί στη σημερινή Λευκάδα, θεωρούσε πως το όρος Νήριτος που αναφέρεται στην Οδύσσεια είναι η Ελάτη.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Δήμος Καρυάς Λευκάδας, Γεωγραφικά στοιχέια
* Η Ελάτη στον χάρτη

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο **Βασιλέας Γκιεονγκσούν των Σίλλα** (περίπου 897 - 13 Μαίου 978, βασίλευσε από το 927 ως το 935) ήταν ο 56ος και τελευταίος βασιλιάς του κορεατικού βασιλείου των Σίλλα. Ως απόγονος έκτης γενιάς του βασιλιά Μουνσεόνγκ, ήταν γιος της Πριγκίπισσας Γκιέα, που ήταν κόρη του Βασιλέα Χεονγκάνγκ. Η σύζυγος του ήταν η Τζουκμπάνγκ (죽방부인) Παρκ, ο πρώτος τους γιος ήταν ο πρίγκιπας Μα-ουί και ο νεότερος γιος τους ήταν ο Μπεομγκόνγκ.

Ο Γκιεονγκσούν ανέβηκε στον θρόνο το 927, χρονιά που ο βασιλέας των Χουμπαέκτζε, ο Γκιέονγκ Χουόν, εκθρόνισε τον βασιλέα Γκιεονγκτζού. Το βασίλειο του, αφού υπήρχε σχεδόν μια χιλιετία, είχε αποδυναμωθεί υπερβολικά, με αποτέλεσμα να κυβερνήσει ένα απομεινάρι της πρώην επικράτειας των Σίλλα. Η παραίτηση του το 935 ολοκλήρωσε την ένωση της Κορέας από τον βασιλέα Ταέζο των Γκοργιέο. Ο Γκιεονγκσούν ξαναπαντρεύτηκε την κόρη του Ταέζο Νανγκράνγκ (낙랑공주) και έγινε ο πρώτος σασιμγκουάν (사심관) του Γκιεονγκτζού, και έγινε ο πρώτος σασίμ-γκουάν στην ιστορία των Γκοργιέο. Έζησε μέχρι το τέλος της ζωής του κοντά στην πρωτεύουσα των Γκοργιέο (δηλαδή η σημερινή Καεσόνγκ).

Πέθανε το 978 και έχει ταφεί στο Τζανγκνάμ-μιεον, στην κομητεία Γιεοντσεόν, στην περιφέρεια Γκιεόνγκι-ντο στη Νότια Κορέα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Κορεατικά) King Gyeongsun Αρχειοθετήθηκε 2011-06-10 στο Wayback Machine. at Encyclopedia of Korean Culture
2. 1 2  (Κορεατικά) King Gyeongsun[*νεκρός σύνδεσμος*] at Doosan Encyclopedia
Ο **Βασιανός**, λατιν.: Vassianus (απεβ. 316 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, τον οποίο ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Α΄ κανόνισε να νυμφευτεί την ετεροθαλή αδελφή του, Αναστασία.  Το 314 ο Κωνσταντίνος Α΄ ήλπιζε να ανυψώσει τον Βασιανό στον αυτοκρατορικό βαθμό του *Καίσαρα*, αλλά ο *συναύγουστος* τού Κωνσταντίνου Α΄ στην Ανατολή Λικίνιος αντιτάχθηκε επιτυχώς στην κίνηση.  Σύμφωνα με το *Anonymus Valesianus*, ένα λατινικό χρονικό που συντάχθηκε κατά την ύστερη αρχαιότητα, αργότερα ο Βασιανός κατηγορήθηκε για συνωμοσία κατά τού θρόνου και εκτελέστηκε από τον Κωνσταντίνο Α΄.

Βιογραφία
---------

Η επιλογή του Βασιανού πιθανότατα πρέπει να γίνει κατανοητή υπό το φως τού γεγονότος, ότι ο αδελφός του Βασιανού, Σενέσιο, ήταν υψηλόβαθμος αξιωματούχος στην υπηρεσία του Λικινίου, συναδέλφου του Κωνσταντίνου Α΄ στην Ανατολή, και έτσι αυτός ο γάμος ενίσχυσε τον δεσμό μεταξύ των δύο *Αυγούστων*.

Τον επόμενο χρόνο, το 316, ο Κωνσταντίνος Α΄ έστειλε τον ετεροθαλή αδελφό του Ιούλιο Κωνστάντιο στον Λικίνιο στο Σίρμιον, με την πρόταση να αναβιβάσει τον Βασιανό στον βαθμό του Καίσαρα και με εξουσία στην Ιταλία. Ο Λικίνιος αρνήθηκε να αναγνωρίσει το διορισμό. Επιπλέον, είπε στον Σενέσιο να επικοινωνήσει με τον αδελφό του και να τον βάλει να σκοτώσει τον Κωνσταντίνο Α΄, να πάρει τα όπλα και να κατακτήσει την Ιταλία για τον Λικίνιο. Η συνωμοσία ανακαλύφθηκε  και ο Βασιανός συνελήφθη και θανατώθηκε. Ο Κωνσταντίνος Α΄ ζήτησε από τον Λικίνιο να τού παραδώσει τον Σενέσιο, αλλά ο Λικίνιος αρνήθηκε και ανέτρεψε τα αγάλματα του συναδέλφου του στην Ήμονα, στα σύνορα μεταξύ των δύο σφαιρών επιρροής. Αυτά τα γεγονότα οδήγησαν στο ξέσπασμα των εχθροπραξιών μεταξύ τού Κωνσταντίνου Α΄ και τού Λικινίου, ένα επεισόδιο εμφυλίου πολέμου γνωστό ως *bellum Cibalense*.

Πρόσφατες προσωπογραφικές μελέτες υποδηλώνουν, ότι ο Bασιανός και ο Σενέσιο ήταν μέλη των οικογενειών των *Aνικίων* και των *Nummii Albini Seneciones* .

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2 3  Kienast, Dietmar· Eck, Werner (2017). *Römische Kaisertabelle Grundzüge einer römischen Kaiserchronologie*. Darmstadt: Wissenschaftliche Buchgesellschaft. σελ. 294. ISBN 978-3-534-26724-8.
2. ↑  According to Eusebius of Caesarea (*Vita Constantini*, 1.47.1), Constantine discovered the assassination plot thanks to a vision sent by God.

### Πρωταρχικές πηγές

* *Origo Constantini*, 5,14–15.
* Ευσέβιος Καισαρείας, *Vita Constantini*, 1.47.1
* Zosimus, *Historia nea*, II.18–20.

### Δευτερεύουσες πηγές

* Charles Matson Odahl (2004). *Constantine and the Christian Empire* Routledge, σελ. 144.(ISBN 0-415-17485-6)ISBN 0-415-17485-6
* 0-521-07233-6
Ο **Ερωτιανός** ή **Ηρωδιανός** (1ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος συγγραφέας ο οποίος ασχολήθηκε με τον σχολιασμό των γραπτών του Ιπποκράτη.

Βιογραφία
---------

Θεωρείται πως έζησε στη Ρώμη κατά την περίοδο της ηγεμονίας του Νέρωνα (54–68 μ.Χ.), καθώς αφιέρωσε το έργο του στον προϊστάμενο του τον αρχίατρο Ανδρόμαχο ο οποίος είναι γνωστό πως έζησε την περίοδο εκείνη. Δεν είναι βέβαιο το κατά πόσο ο ίδιος ήταν ιατρός ή απλώς γραμματικός, ωστόσο εμφανίζεται να έχει συγγράψει αρκετές μελέτες σχετικά με τον Ιπποκράτη. Το έργο του Ερωτιανού θεωρείται αξιόλογο καθώς οι αναφορές που διασώζονται περιέχουν τον παλαιότερο κατάλογο των Ιπποκρατικών γραπτών καθώς και τους τίτλους από μελέτες του οι οποίες πλέον δεν σώζονται, ωστόσο δεν περιέχει άλλους τίτλους οι οποίοι πλέον αποτελούν μέρος της Ιπποκρατικής συλλογής ιατρικών κειμένων. Το υπόλοιπο μέρος του έργου του αποτελείται από ένα γλωσσάριο στο οποίο οι καταχωρήσεις είναι ταξινομημένες εν μέρει αλφαβητικά, αν και δεν θεωρείται πως αυτή ήταν η αρχική τους διάταξη από τον Ερωτιανό.

Το έργο του στο οποίο ασχολείται με τα γραπτά του Ιπποκράτη έχει τον τίτλο *Τῶν παρ' Ἱπποκράτει Λέξεων Συναγωγή*. Δεν διασώζεται πλέον, και ως πηγή είχε χρησιμοποιήσει τα παλαιότερα γραπτά του Βακχείου (3ος αιώνας π.Χ.).

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Czech National Authority Database*. uk2017944644. Ανακτήθηκε στις 18  Δεκεμβρίου 2022.
2. ↑  *Czech National Authority Database*. uk2017944644. Ανακτήθηκε στις 8  Ιουνίου 2022.
3. ↑  «Ερωτιανός - Ygeiaonline.gr». *www.ygeiaonline.gr*. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2016.

Πηγές
-----

* Erotia'nus, A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology, William Smith, Ed.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Του μεγάλου Ιπποκράτους πάντων των ιατρών κορυφαίου Τα ευρισκόμενα

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 57423367
* **ΕΒΕ**: 18306
* **AA**: 102901
* ISNI: 0000 0000 6148 5436
* GND: 119387751
* SELIBR: 342114
* SUDOC: 075883872
* BNF: cb15555029p (data)
* BIBSYS: 95001494
* NKC: uk2017944644
* ICCU: BVEV020754
* BNE: XX5326246
* CiNii: DA12620068

 |

 |
Το ***Ερωτικά παιχνίδια*** (πρωτότυπος τίτλος: ***Cruel Intentions***) είναι μία αμερικανική ταινία παραγωγής 1999 σε σκηνοθεσία Ρότζερ Καμπλ (Roger Kumble). Το σενάριο έχει βασιστεί στο βιβλίο "Les Liaisons dangereuses" του Πιερ Σοντερλό ντε Λακλό. Πρωταγωνιστούν οι Ράιαν Φίλιπι, Σάρα Μισέλ Γκέλαρ, Ρις Γουίδερσπουν και Σέλμα Μπλερ.

Πλοκή
-----

Ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Καμπλ μεταφέρει την υπόθεση από τη Γαλλία του 18ου αιώνα, όπου εξελίσσεται στο βιβλίο, σε μια Νέα Υόρκη παλαιότερης εποχής. Ο πρωταγωνιστής Σεμπάστιαν απολαμβάνει τη φήμη του στο κολέγιο ως γυναικοκατακτητής. Το γοητευτικό αγόρι έχει τον τρόπο του για να ρίχνει στο κρεβάτι ακόμα και το πιο δύσκολο θήραμα. Η μόνη που καταφέρνει να του αντισταθεί είναι η ετεροθαλής αδερφή του Κάθριν και για το λόγο αυτό αποτελεί τη μεγαλύτερη πρόκληση για τον ίδιο. Η αδίστακτη Κάθριν αποφασίζει να εκμεταλλευτεί την κατάσταση για το συμφέρον της και, όταν ο Σεμπάστιαν θέτει ως επόμενο στόχο του την κόρη του καινούριου διευθυντή, τον προκαλεί στοιχηματίζοντας ότι δεν θα καταφέρει να ρίξει στο κρεβάτι την αθώα και ακόμα παρθένα Ανέτ. Έπαθλο για την ίδια είναι η πολυαγαπημένη τζάγκουαρ του Σεμπάστιαν, ενώ για εκείνον μια πολλά υποσχόμενη συνάντηση με την ίδια. 

Ωστόσο η Κάθριν έχει χωρίσει πρόσφατα από τον φίλο της Κορτ Ρέινολντς, ο οποίος την άφησε για την αφελή Σεσίλ. Η Κάθριν, θέλοντας να πάρει εκδίκηση αποφασίζει να καταστρέψει τη φήμη της Σεσίλ πριν ακόμα προλάβει να έρθει στο κολέγιο, βάζοντας τον Σεμπάστιαν να την ξελογιάσει και παρακολουθώντας την στενά. Ο Σεμπάστιαν ξεκινά τις πρώτες προσπάθειες με την Ανέτ, οι οποίες δεν έχουν αποτέλεσμα, αφού η κοπέλα γνωρίζει ήδη το παρελθόν και τη φήμη του αγοριού. Στη συνέχεια όμως τα δύο παιδιά πλησιάζουν ο ένας τον άλλον και ερωτεύονται.

Ηθοποιοί και Χαρακτήρες
-----------------------

* Ράιαν Φίλιπι στο ρόλο του *Σεμπάστιαν*
* Σάρα Μισέλ Γκέλαρ στο ρόλο της *Κάθριν*
* Ρις Γουίδερσπουν στο ρόλο της *Ανέτ*
* Σέλμα Μπλερ στο ρόλο της *Σεσίλ*
* Λουίζ Φλέτσερ στο ρόλο της *Έλεν*
* Σούζι Κερτζ στο ρόλο της *Δρ. Γκρινμπάουμ*
* Σον Πάτρικ Τόμας στο ρόλο του *Ρόναλντ*
* Κριστίν Μπαράνσκι στο ρόλο της *Μπάνι*
* Τζόσουα Τζάκσον στο ρόλο του *Μπλέιν*
* Έρικ Μάμπιους στο ρόλο του *Γκρεγκ*
* Τάρα Ριντ στο ρόλο της *Μάρσι*

Box Office
----------

Με προϋπολογισμό 10,5 εκατομμύρια δολάρια η ταινία *Ερωτικά Παιχνίδια* έκανε άνοιγμα στη 2η θέση με 13 εκ. δολάρια. Στις ΗΠΑ οι συνολικές εισπράξεις έφτασαν τα 38,3 εκ. δολάρια ενώ παγκοσμίως απέφερε 75,9 εκατομμύρια δολάρια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ερωτικά Παιχνίδια στο Box Office Mojo». *Box Office Mojo*. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ερωτικά Παιχνίδια στο IMDb
* *Cruel Intentions* στο Rotten Tomatoes
* *Ερωτικά παιχνίδια* στο Metacritic
* *Cruel Intentions* στο Box Office Mojo

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 3155343859806310516
* LCCN: n2019013052

 |

 |
Η πάγια συγκέντρωση συννέφων σε μια ζώνη κοντά στον ισημερινό χρησιμοποιείται για να καθοριστεί η θέση της ενδοτροπικής ζώνης σύγκλισης
Η **ενδοτροπική ζώνη σύγκλισης** είναι ζώνη της Γης γύρω από τον ισημερινό όπου συγκλίνουν οι θερμοί και υγροί αληγείς άνεμοι των δύο ημισφαιρίων. Είναι περιοχή χαμηλού βαρομετρικού και σταθερών καιρικών συνθηκών που προκαλούν ιδιαίτερα πυκνές νεφώσεις, έλλειψη ανέμων (ζώνη τροπικών νηνεμιών) και υψηλές θερμοκρασίες, χαρακτηριστικά των τροπικών περιοχών και κλιμάτων που εντοπίζονται στην ίδια περιοχή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  VV. AA. (2016): *The Dictionary of Physical Geography*. Επιμέλεια: David S. G. Thomas. 4η έκδοση. Wiley-Blackwell. *S.v.* «Intertropical Convergence Zone». σελ. 292.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Intertropical Convergence Zone στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 239556442
* LCCN: sh85067537
* GND: 4261941-5

 |

 |
Σύμφωνα με το σύνταγμα της χώρας, το Άμστερνταμ είναι η **πρωτεύουσα της Ολλανδίας**. Ωστόσο η κυβέρνηση εδρεύει στη Χάγη από το 1588. Το ανώτατο δικαστήριο και το συμβούλιο του κράτους της Ολλανδίας εδρεύουν επίσης στη Χάγη. Από τη συνταγματική αναθεώρηση του 1983, το άρθρο 32 του συντάγματος της Ολλανδίας γράφει ότι "ο Βασιλιάς πρέπει να ορκιστεί το συντομότερο δυνατόν στην πρωτεύουσα, το Άμστερνταμ". Είναι η μόνη αναφορά του συντάγματος στο ότι το Άμστερνταμ είναι η πρωτεύουσα.

Από το 1808 έως το 1810 το Άμστερνταμ ήταν πρωτεύουσα και έδρα της κυβέρνησης, διατηρώντας εν μέρει αυτό το ρόλο μέχρι το 1813.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Dutch Wikisource. «Grondwet voor het Koninkrijk der Nederlanden (Chapter 2, Article 32)» [Constitution for the Kingdom of the Netherlands] (στα Ολλανδικά). Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2018. *... de hoofdstad Amsterdam ...*
2. ↑  Daum, Andreas (2005). *Berlin–Washington, 1800–2000 Capital Cities, Cultural Representation, and National Identities*. Cambridge University Press. σελίδες 13, 38. ISBN 0521841178. Amsterdam is the statuary capital of the Netherlands, while the Dutch government resides in De Hague. [*sic*]" (p. 13) "The Netherlands' seat of government is The Hague but its capital is bustling Amsterdam, the national cultural center.
3. ↑  «Grondwet voor het Koninkrijk der Nederlanden (1983)» (στα Ολλανδικά). Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2016.
4. ↑  «The Constitution of the Kingdom of the Netherlands 2008» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2016.
Αστανά
Από το 1917 η **πρωτεύουσα του Καζακστάν** έχει αλλάξει 6 φορές. Από το 2019 πρωτεύουσα είναι η Νουρσουλτάν. Οι προηγούμενες πρωτεύουσες ήταν το Σεμέι (Αλάς-καλά), το Αρινμπούρκ, το Κιζιλορντά, το Αλμάτι και η Αστάνα. 

Η Ημέρα της Πρωτεύουσας εορτάζεται στις 6 Ιουλίου.

Επισκόπηση
----------

### Αλάς-καλά (1917-1920)

Η πρώτη πρωτεύουσα του Καζακστάν ήταν το Σεμέι, την περίοδο 1917-1920. Τότε, η χώρα ήταν γνωστή ως Αυτονομία του Αλάς. 

### Αρινμπούρκ (1920-1925)

Το Καζακστάν και το Κιργιστάν αποτελούσαν μέρος της Κιργιζικής ΑΣΣΔ, την περίοδο 1920-1925. Η τότε πρωτεύουσα ήταν το Αρινμπούρκ, ωστόσο σήμερα βρίσκεται εντός της επικράτειας της Ρωσίας.

### Κιζιλόρντα (1925-1929)

Η πρώτη πρωτεύουσα της Καζακικής ΑΣΣΔ, στην περίοδο 1925-1929, ήταν η Κιζιλόρντα (καζακικά: Ақмешіт).

### Αλμάτι (1929-1997)

Το 1929, έγινε η τέταρτη αλλαγή πρωτεύουσας, αυτή τη φορά στο Αλμάτι. Ήταν η πρωτεύουσα της Καζακικής ΑΣΣΔ την περίοδο 1929-1936, καθώς και η πρωτεύουσα της Καζακικής ΣΣΔ. Επίσης, ήταν η πρωτεύουσα του Καζακστάν στα πρώτα χρόνια της μετασοβιετικής περίοδου, μέχρι το 1997, όπου μεταφέρθηκε στο Αλμάτι. 

### Αστανά (1997–)

Η αλλαγή της πρωτεύουσας από το Αλμάτι στην Αστανά ήταν ιδέα του σημερινού προέδρου της χώρας, του Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ. Γενικά, η Αστανά είναι μία σχεδιασμένη πόλη.

Κατάλογος των πρωτευουσών
-------------------------

| Αριθμός | Πρωτεύουσα | Περίοδος | Κρατική οντότητα |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | Αλάς-καλά | 1917-1920 | Αυτονομία του Αλάς |
| 2. | Αρινμπούρκ | 1920-1925 | Κιργιζική ΑΣΔ |
| 3. | Κιζιλορντά | 1925-1929 | Καζακική ΑΣΣΔ |
| 4. | Αλμάτι | 1929-1997 | Καζακική ΑΣΣΔ
ΣΣΔ του Καζακστάν 
Καζακστάν |
| 5. | Αστανά | 1997– | Καζακστάν |

Γκαλερί
-------

* Η κεντρική πλατεία του ΣεμέιΗ κεντρική πλατεία του Σεμέι
* Το Πανεπιστήμιο του ΑρινμπούρκΤο Πανεπιστήμιο του Αρινμπούρκ
* Ο σιδηροδρομικός σταθμός της ΚιζιλόρνταΟ σιδηροδρομικός σταθμός της Κιζιλόρντα
* ΑλμάτιΑλμάτι

Παραπομπές
----------

{{


}}


1. ↑  Lennud Astanasse. Kasahstani uus futuristlik pealinn.
2. ↑  Nazarbajevi pealinn on kui miraaž keset steppi. Eesti Päevaleht, Kaivo Kopli. 19.6.2015.
3. ↑  Astana. Reisid – Kasahstan ja Kõrgõzstan 2013. postitas Heiki 1. juulist 2013.
4. ↑  stat.gov.kz/getImg?id=ESTAT119760, Statistika
5. ↑  Akmola saab Kasahstani pealinnaks. Õhtuleht, Vello Ladva. 15.10.1997.
6. ↑  Rahu ja leppimise püramiid Astanas – kas lihtsalt kaunis hoone või midagi enamat. 24tundi, Artiklid ja Uudised. 19.8.2015.
7. ↑  Tallinn maailma kõige külmemate pealinnade TOPis 7. kohal, Äripäev, Lemmi Kann ja Indrek Kald. 14.1.2010
8. ↑  Kasahstani parlamendis tehti ettepank nimetada pealinn Astana ümber president Nazarbajevi järgi, DELFI, Maailm. Lauri Laugen. 23.11.2016.
Η **βεστινιανή** ή **ουιστινιανή γλώσσα** (ISO 639-3: *xvs*) είναι αρχαία γλώσσα η οποία ομιλούνταν από την ιταλική φυλή των Ουηστίνων κατά την περίοδο 250 με 100 π.χ. της μέσης ρωμαϊκής δημοκρατίας. Το γνωστό σώμα κειμένων της αποτελείται από μονάχα 2 επιγραφές, και η ονομασία της φυλής θεωρείται πως είναι ρωμαϊκό εξώνυμο. Βάσει των λιγοστών πληροφοριών για την γλώσσα, δεν μπορεί να ταξινομηθεί περαιτέρω από το ότι είναι μια από τις ιταλικές γλώσσες. Αποτελεί μια από τις πολλές γλώσσες οι οποίες ομιλούνταν στις περιοχές των Απεννίνων όρων και υπάρχουν πολύ λίγα διαθέσιμα στοιχεία για αυτές, και γενικά είναι γνωστές και ως *ελάσσονες διάλεκτοι*, χωρίς να είναι δυνατό να ταξινομηθούν.

Η μια από τις επιγραφές ανακαλύφθηκε στην περιοχή του Ναβέλλι στο Αμπρούτσο, και χρονολογείται στα μέσα του 3ου αιώνα π.Χ.:

Βεστινιανό κείμενο:

*t.vetio | duno | didet | herclo | iovio | brat | data*
Μετάφραση στα λατινικά:

*T. Vetius donum dedit Herculi Jovio. Grate data.*
Μετάφραση:

*Ο Τίτος Βέτιος έδωσε (αυτό ως) δώρο στον Ηρακλή Γιόβιο. Δόθηκε με ευγνωμοσύνη.*

Παραπομπές
----------

1. ↑  «xvs | ISO 639-3». *iso639-3.sil.org* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2018.
2. ↑  Stuart-Smith, Jane (2004). *Phonetics and philology: sound change in Italic*. Oxford: Oxford University Press. σελ. 123.
3. ↑  Baldi, Philip (2002). *The foundations of Latin*. Berlin: Mouton de Gruyter. σελ. 140.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Αγγλικά) OLAC resources in and about the Vestianic language
*Για την πόλη στις εκβολές του Νείλου, δες Ελευσίς Αιγύπτου*
Η **Ελευσίς** ήταν ένα αρχαίο ελληνικό *χωρίον* (οικισμός δηλαδή ή χωριό) στην όαση του Ελ Φαγιούμ, πλησίον της αρχαίας επίσης ελληνικής Αρσινόης.

Αρχαίες αναφορές και προέλευση της ονομασίας
--------------------------------------------

Η ύπαρξη του χωρίου της Ελευσίνος μαρτυρείται σε 44 έγγραφα από τον 3ο αιώνα π.Χ. μέχρι και τον 8ο αιώνα μ.Χ. ενό υπάρχει ένα κενό για τον 4ο αιώνα μ.Χ.

Το χωριό έλαβε προφανώς από την ομώνυμη πόλη δίπλα στην πτολεμαϊκή Αλεξάνδρεια, η οποία με την σειρά της έλαβε την ονομασία από την Ελευσίνα και ήταν κέντρο λατρείας της Δήμητρας κοντά στην Αλεξάνδρεια. Έτσι και η νέα αυτή Ελευσίνα έγινε με την σειρά της κέντρο λατρείας της Δήμητρας. Μερικοί επιστήμονες ωστόσο υποστηρίζουν ότι η ονομασία προήλθε περισσότερο από την λατρεία της Δήμητρας, παρά από την αττική μητρόπολη. Πάντως το εθνικό των κατοίκων του χωριού *Ελευσίνιος*. 

Παραδόξως κατά τον 5ο αιώνα μ.Χ. το χωριό ονομάστηκε Ελευσίνα -σε νεώτερη ελληνική απόδοση(. Stud.Pal XX 249)-, το οποίο είναι επίσης το όνομα της Ελευσίνας στην Ελλάδα σήμερα.

Τοποθεσία και Ιστορία
---------------------

Η αιγυπτιακή Ελευσίνα βρισκόταν στο βόρειο τμήμα της μερίδος του Πολέμωνος, στο δρόμο από την προαναφερθείσα Αρσινόη προς την Οξύρρυγχο. Δεν απείχε πολύ μακριά από την πρωτεύουσα του νομού που ήταν η Αρσινόη. Περίπου το 251/0 π.Χ. ίσως να ανήκε στην νομαρχία του Διογένη (Héral 1992). Κατά την περίοδο του 6ου-7ου αιώνα μ.Χ. ήταν μέρος του Θεοδοσιοπολίτου νομού. Ο ιστορικός Banaji Jairus (2002) προτείνει την σύγχρονη Itsa ως πιθανή τοποθεσία. 

Τα γειτονικά χωριά της Ελευσίνος ήταν τα: Μούχις, Αφροδιτόπολις, Κυνόπολις, Οξύρρυγχος, Θεογονίς και Τεβέτνυ. Ίσως να συνόρευε με το κανάλι που οδηγούσε από το Τεβέτνυ και την Κερκέσηφι στην Κέρκησι. Οι τόποι Νάρκισσον και Τεστώ ήταν μικρά χωριουδάκια κοντά στην Ελευσίνα. Από τότε που η Ελευσίνα ήταν στενά συνδεδεμένη με την Mούχι, που πιθανότατα βρισκόταν κοντά στη σύγχρονη πόλη της Deir el-Azab, το χωριό πιθανότατα βρίσκεται στην ίδια περιοχή. 

Το χωριό μαρτυρείται ως *εποίκιον* τον 5ο αιώνα μ.Χ. και ως *χωρίον* από τον 6ο αιώνα μ.Χ. και μετά. Τον 7ο αιώνα μ.Χ. η Ελευσίνα απετέλεσε ένα μεγάλο μέρος μια ακίνητης περιουσίας μαζί με την Κερκέσηφι και την Μούχι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Schubart Wilhelm, Alexandrinische Urkunden aus der Zeit des Augustus Archiv 5, 1913, σελ.35-131 *και Fraser P.M. Ptolemaic Alexandria.*
2. ↑  Banaji Jairus, Αγροτική αλλαγή στην Ύστερη Αρχαιότητα. Χρυσός, εργασία και αριστοκρατική κυριαρχία,Oxford Classical Monographs

Πηγές
-----

Ελευσίνα Κεντρικής Αιγύπτου.
Ο **Νικηφόρος Βασιλάκιος** ήταν στρατηγός του Βυζαντίου. Εξεγέρθηκε εναντίον του Αυτοκράτορα. Όρμησε από την Επίδαμνο και κατέλαβε όλη την Ιλλυρία. Μάζεψε αξιόλογο στρατό από Βούλγαρους, Φράγκους, Ρωμαίους και Αρβανίτες. Κατέβηκε μέχρι την Θεσσαλία προκαλώντας στον δρόμο του παντού καταστροφή. Μετά από την Θεσσαλία στρατοπέδευσε στον Αξιό ποταμό. Εκεί έγινε συμπλοκή με τον Αλέξιο, ο ποίος τον νίκησε και τον έπιασε αιχμάλωτο. Ο Βασιλάκιος οδηγήθηκε σε κάποιο χωριό ονόματι Χλεμπίνα, όπου και τυφλώθηκε κατά την εισήγηση του Βορίλου.

Πηγές
-----

* Μηνάς Δ. Χαμουδόπουλος, Χρήστος Δ. Χαμουδόπουλος (1874). *Ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, Τόμος Α΄*. Εν Σμύρνη: Τύποις Προόδου. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2011.
Ο **Ράντι Γουάιτ** (*Randy White*, γεννήθηκε 4 Νοεμβρίου 1967), είναι Αμερικάνος πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,03 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση του πάουερ φόργουορντ.

Καριέρα
-------

Ο Γουάιτ σπούδασε στο πανεπιστήμιο Λουιζιάνα Τεκ από το 1985 ως το 1989, αγωνιζόμενος για τέσσερα χρόνια στο πρωτάθλημα του NCAA. Έπαιξε σε 127 αγώνες, με μέσους όρους 15,3 πόντων και 8,3 ριμπάουντ, με καλύτερη χρονιά του την τέταρτη, όπου πετύχαινε 21,2 πόντους και μάζευε 10,5 ριμπάουντ ανά αγώνα.

Το καλοκαίρι του 1989, επιλέχθηκε στην όγδοη θέση του ντραφτ του ΝΒΑ από τους Ντάλας Μάβερικς. Αγωνίστηκε σε 281 αγώνες του αμερικάνικου πρωταθλήματος μέχρι το 1994, με μέσους όρους 7,4 πόντων και 4,9 ριμπάουντ. Καλύτερη του χρονιά ήταν το 1992-93, όταν είχε 9,7 πόντους, 5,8 ριμπάουντ και 1,0 κλέψιμο κατά μέσο όρο.

Τον Οκτώβριο του 1994, υπέγραψε στην ομάδα του Περιστερίου και ολοκλήρωσε την σεζόν 1994-95 στην ιταλική Ρέτζιο Καλάμπρια. Συνέχισε στην Μπανταλόνα από την Ισπανία το 1995-96 χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Το καλοκαίρι του 1996, συμφώνησε με την Μακάμπι Τελ Αβίβ, όπου παρέμεινε για δύο χρόνια κατακτώντας δύο πρωταθλήματα και ένα κύπελλο.

Επόμενος σταθμός της καριέρας του υπήρξε η ΤΣΣΚΑ Μόσχας, ενώ ολοκλήρωσε την χρονιά στον Άρη Θεσσαλονίκης, παίζοντας στα έξι τελευταία παιχνίδια της κανονικής σεζόν και τα πλέι-οφ του πρωταθλήματος. Ολοκλήρωσε την καριέρα του στην ομάδα της Νήαρ Ηστ, στις αρχές της σεζόν 1999-2000.

Τίτλοι
------

#### Μακάμπι Τελ Αβίβ

* 2x Πρωτάθλημα Ισραήλ: (1997, 1998)
* Κύπελλο Ισραήλ: (1998)

#### ΤΣΣΚΑ Μόσχας

* Πρωτάθλημα Ρωσίας: (1999)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Randy White Stats | College Basketball at Sports-Reference.com
2. ↑  NBA Draft history: 1989 Draft | NBA.com
3. ↑  NBA Players: Randy White Profile and Basic Stats
4. ↑  Randy White 1992-93 Game Log | Basketball-Reference.com
5. ↑  «Randy White - ACB.COM». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2016.
6. ↑  Maccabi Tel Aviv BasketBall Club | Former Player | Randy White
7. ↑  Ο Ντέβιν Μαρμπλ και οι άλλοι 52 ΝΒΑερς του Άρη! » BASKETBALL ARIS

Πηγές
-----

* Randy White Basketball Player Profile
* Randy White Stats | Basketball-Reference.com
Ο **Ερόλ Καζίμ Αντάντς** (τουρκικά: *Erol Kazım Andaç*) ήταν Τουρκοκύπριος ποδοσφαιριστής και πολιτικός.

Βιογραφία
---------

Ο Αντάτς γεννήθηκε στις 4 Απριλίου 1933 στο Ορτάκιοϊ της Λευκωσίας (σήμερα στα κατεχόμενα, στην ΤΔΒΚ). Ο πατέρας του ήταν τερματοφύλακας. Ο Αντάτς αγωνιζόταν στη θέση του μεσοεπιθετικού. Αγωνίστηκε με την Τσετίνκαγια ΤΣΚ την περίοδο 1949-1962. Από το 1954 ήταν και αρχηγός της ομάδας. Συνέβαλε καθοριστικά στην κατάκτηση ενός πρωταθλήματος, δύο κυπέλλων και 3 Ασπίδων Πάκκου την περίοδο 1950-1955.

Επιπλέον, αγωνίστηκε στη Μικτή Κύπρου (πρόδρομος της Εθνικής Κύπρου) που συστάθηκε το 1954 και έδωσε δύο εντός και δύο εκτός έδρας αγώνες με αντίπαλο την Εθνική Ισραήλ.

Το 1953 είχε αγωνιστεί με τη Γαλατασαράι για μικρό χρονικό διάστημα, καθώς προτίμησε να επιστρέψει στην Κύπρο.

O Αντάτς εγκατέλειψε το ποδόσφαιρο μετά από τραυματισμό σε αγώνα το 1962 κι ασχολήθηκε με την πολιτική, ενώ ήδη από το 1958 ήταν ηγετικό στέλεχος της τουρκοκυπριακής εθνικιστικής οργάνωσης TMT. Εκλέχτηκε αντιπρόσωπος στις (ιδιαίτερες, ξεχωριστές) εκλογές (της τουρκοκυπριακής κοινότητας) το 1970 στην Κύπρο. Την περίοδο 1975-1978 διετέλεσε Υπουργός Δημοσίων Έργων και Μεταφορών στα κατεχόμενα. Απεβίωσε στις 29 Σεπτεμβρίου 2019 στη Λευκωσία.

Τίτλοι
------

* Πρωτάθλημα Κύπρου (1): 1950-51
* Κύπελλο Κύπρου (2): 1951-52, 1953-54
* Ασπίδα Πάκκου (3): 1951, 1952, 1954

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Οι Τουρκοκύπριοι δεν συμμετείχαν στις βουλευτικές εκλογές του 1970 της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ωστόσο, διοργάνωσαν παράλληλες εκλογές για σύσταση "Τουρκοκυπριακής Εθνοσυνέλευσης".

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Erol Kazım Andaç vefat etti». *Kibris Today* (στα Τουρκικά). 30 Σεπτεμβρίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Αυγούστου 2022. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2022.
2. 1 2 3 4 5 6  Μελετίου 2011, σελ. 218
3. ↑  Μελετίου 2011, σελ. 224-226
4. ↑  «Από τη μεικτή στην Εθνική Κύπρου» (PDF). Χαραυγή. 15 Οκτωβρίου 2018. σελ. 14. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 16 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2018.
5. ↑  Βλ. ««Cyprus 1970»» (PDF). *Inter-Parliamentary Union.org*. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2022.

Βιβλιογραφία
------------

* Μελετίου, Γιώργος (2011). *Κυπριακό ποδόσφαιρο 1900-1960*. Λευκωσία: Power Publishing. σελ. 218. ISBN 978-9963-688-87-6.
Συντεταγμένες: 49°29′45″N 05°58′51″E﻿ / ﻿49.49583°N 5.98083°E﻿ / 49.49583; 5.98083

Κτήριο στην Ες-συρ-Αλζέτ
Η **Ες-συρ-Αλζέτ** (λουξεμβουργιανά: *Esch-Uelzecht*, γερμανικά: *Esch-an-der-Alzette* ή *Esch-an-der-Alzig*, γαλλικά: *Esch-sur-Alzette*) είναι πόλη στο Λουξεμβούργο. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας, και η δεύτερη πιο πυκνοκατοικημένη κοινότητα, με πληθυσμό 29.853 ατόμων.Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα της χώρας, στα σύνορα με τη Γαλλία. Η πόλη αναφέρεται συνήθως απλά ως Ες, Η Ες βρίσκεται στην κοιλάδα του Αλζέτ. Η πρωτεύουσα της χώρας πόλη του Λουξεμβούργου βρίσκεται περίπου 15 χλμ (9 μίλια) βόρειο-ανατολικά.

Αξιοθέατα
---------

Η Ες-συρ-Αλζέτ φιλοξενεί το Εθνικό Μουσείο της Αντίστασης, η οποία έχει υλικό που σχετίζεται με την αντίσταση στη γερμανική κατοχή κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Άλλα τουριστικά αξιοθέατα περιλαμβάνουν το μεγάλο πάρκο και τον πύργο Μπέρβαρτ, ο οποίος χτίστηκε το 1621.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.klimabuendnis.org/nc/kommunen/das-netzwerk.html. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6  Αυγούστου 2018.
2. ↑  lustat.statec.lu.
3. ↑  data.public.lu/fr/datasets/r/915d503f-62db-4a13-976c-57d78f0e97cb.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη Ιστοσελίδα

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 147826430
* LCCN: n85828303
* GND: 4015507-9
* SUDOC: 067181228
* BNF: cb11963670n (data)

 |

 |
Η **Βεψική γλώσσα** (vepsän kelʹ, vepsän keli, ή vepsä), που ομιλείται από τους Βέψους, ανήκει στην Φιννική ομάδα των ουραλικών γλωσσών. Είναι στενά συγγενική με τα φινλανδικά και τα καρελικά. Τα βεψικά γράφονται επίσης με τη λατινική γραφή.

Βεψική γλώσσα
Σύμφωνα με τις σοβιετικές στατιστικές, στα τέλη του 1989, 12.500 άνθρωποι αυτοπροσδιορίζονταν εθνοτικά Βέψοι.

Σύμφωνα με την τοποθεσία του λαού, η γλώσσα χωρίζεται σε τρεις κύριες διαλέκτους: τα **Βόρεια Βεψικά** (στη λίμνη Ονέγκα στα νότια του Πετροζαβόντσκ, στα βόρεια του ποταμού Σβιρ, συμπεριλαμβανομένου του πρώην Εθνικού Βόλοστ των Βεψών), τα **Κεντρικά Βεψικά** (στην περιοχή της Αγίας Πετρούπολης και της Περιφέρειας Βόλογκντα) και τα **Νότια Βεψικά** (στην περιοχή της Αγίας Πετρούπολης). Η βόρεια διάλεκτος φαίνεται να είναι η ξεχωριστότερη από τις τρεις· ωστόσο, είναι ακόμα αμοιβαία κατανοητή για τους ομιλητές των άλλων δύο διαλέκτων. Οι ομιλητές της βόρειας διαλέκτου αποκαλούνται «Λούδοι» (lüdikad ή lüdilaižed).

Στη Ρωσία, περισσότερα από 350 παιδιά μαθαίνουν τη βεψική γλώσσα σε συνολικά 5 εθνικά σχολεία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «09.12.2004 - The Vepsian Culture Society in Karelia celebrates its 15th anniversary». *gov.karelia.ru*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2019.
Ο **Γιαλού** (κινεζικά: 鸭绿江), που ονομάζεται επίσης **Άμροκ** ή **Άμνοκ** (κορεατικά: 압록강, 鴨綠江), είναι ποταμός στα σύνορα μεταξύ Βόρειας Κορέας και Κίνας. Μαζί με τον ποταμό Τουμέν στα ανατολικά του και ένα μικρό τμήμα του Πάεκτου, ο Γιαλού αποτελεί το σύνορο μεταξύ Βόρειας Κορέας και Κίνας και είναι αξιοσημείωτος ως τόπος εμπλεκόμενος με στρατιωτικές συγκρούσεις όπως ο πρώτος σινοϊαπωνικός πόλεμος, ο ρωσοϊαπωνικός πόλεμος, ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος και ο πόλεμος της Κορέας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ν. Κορέα: Στρατιωτικές ασκήσεις διεξάγει η Β. Κορέα Αρχειοθετήθηκε 2021-06-23 στο Wayback Machine. naftemporiki.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Yalu River στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 253059281
* LCCN: sh86004333
* NDL: 01053874

 |

 |
Συντεταγμένες: 11°24′17.6″N 12°15′5.3″W﻿ / ﻿11.404889°N 12.251472°W﻿ / 11.404889; -12.251472

Ο **Ποταμός Γκάμπια** είναι ποταμός της Δυτικής Αφρικής και είναι ένα από τα πιο διάσημα μέρη επίσκεψης στη Γκάμπια. Το όνομά του προήλθε από τη χώρα την οποία διασχίζει στο μεγαλύτερο μήκος του (Γκάμπια). Ο πιο γνωστός οικισμός του ποταμού είναι η πόλη του Μπανζούλ η οποία αποτελεί και πρωτεύουσα της χώρας.

Περιγραφή
---------

Οι πηγές του ποταμού βρίσκονται στη Γουινέα και συγκεκριμένα στο οροπέδιο **Futa Jallon** και οι εκβολές του στον Ατλαντικό Ωκεανό. Το μήκος του είναι *χίλια εκατό χιλιόμετρα (1.100χλμ)* ενώ το πλάτος του κυμαίνεται από *δέκα έξι χιλιόμετρα (16χλμ) έως και διακόσια μέτρα (200μ)*. Τα νερά του είναι λασπώδη ενώ το βάθος του δεν ξεπερνά τα *οχτώ μέτρα (8μ)*. Ορισμένοι παραπόταμοί του είναι οι ποταμοί **Bao** και **Balong**.

Χλωρίδα-πανίδα
--------------

Ο ποταμός Γκάμπια ολοκληρώνει το παζλ μιας μεγάλης ζούγκλας. Εκεί παρατηρούνται μεγάλες εκτάσεις τροπικών δασών. Ο ποταμός αποτελεί κατοικία για πολλά είδη άγριων ζώων όπως ιπποπόταμοι, κροκόδειλοι, φίδια. Γύρω από αυτόν θα συναντήσει κανείς μπαμπουίνους, χιμπατζήδες και αντιλόπες.

Τοπικές ασχολίες
----------------

Οι πληθυσμοί που διαμένουν κοντά στις όχθες του ποταμού, ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία, καθώς προσφέρεται ένα προσοδοφόρο έδαφος από τα νερά του. Επιπλέον, υπάρχουν κάτοικοι:

* **κτηνοτρόφοι** με την ονομασία *Fulbe*
* **τεχνίτες** με την ονομασία *Sarakole*

Παραπομπές
----------

1. ↑  2246595.
2. ↑  2244196.
3. ↑  2412301.
4. ↑  2247247.
5. ↑  2411908.
6. ↑

Πηγές
-----

* 
* Αρχειοθετήθηκε 2021-11-14 στο Wayback Machine.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 183144928972854441419
* GND: 4092633-3
* NKC: ge129414

 |

 |
Ο **Βικέντιος Λάντσας** (ιταλικά: *Vicenzo Lanza*, Βενετία, 1822 – Αθήνα, 1902) ήταν Ιταλός ζωγράφος και καθηγητής που πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Ελλάδα.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1822 στη Βενετία και σπούδασε ζωγραφική στην *Accademia di Belle Arti* της πόλης. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του εργάστηκε στην ακαδημία ως βοηθός στην έδρα της προοπτικής. Συμμετείχε στην ιταλική επανάσταση του 1848 εναντίον των Αυστριακών και μετά την αποτυχία της κατέφυγε ως πολιτικός εξόριστος πρώτα στην Πάτρα και μετά από δύο χρόνια, στην Αθήνα. Κέρδισε την εύνοια του βασιλικού ζεύγους της Ελλάδας το οποίο του ανέθεσε πρώτα τη διακόσμηση της εξοχικής τους κατοικίας και αργότερα τη φιλοτέχνηση του πίνακα «*Το στρατόπεδο των Θηβών*» που του προσέδωσε αναγνώριση εντός της χώρας. Αργότερα ανέλαβε την εικονογράφηση της ρωσικής εκκλησίας της Αθήνας, εργασία που είχε ως αποτέλεσμα τη βράβευση του. Το 1863. μετά την απόλυση του Φίλιππου Μαργαρίτη προσλήφθηκε στο Σχολείο των Τεχνών όπου ως το 1901 δίδαξε προοπτική, κοσμηματογραφία, σκηνογραφία και γραφική ενώ δίδαξε ζωγραφική και στη Σχολή Ευελπίδων. Επιπλέον συμμετείχε σε πλήθος εκθέσεων που διοργανώθηκαν στην Αθήνα ενώ συμμετείχε και στις συνθέσεις αρκετών κριτικών επιτροπών καλλιτεχνικών διαγωνισμών. Πέθανε το 1902 στην Αθήνα. Απέκτησε δύο γιους, τους Λοΐζο και Στέφανο Λάντσα οι οποίοι υπήρξαν και οι ίδιοι ζωγράφοι. Για την πατριωτική του δράση, ο Λάντσας τιμήθηκε από το ιταλικό κράτος με διάφορα παράσημα.

Τεχνοτροπία & έργο
------------------

Ως ζωγράφος ο Λάντσας ασχολήθηκε κατά κύριο λόγο με την τοπιογραφία και με την απεικόνιση αρχαιολογικών χώρων και μνημείων, ένα είδος που γνώρισε σημαντική άνθηση κατά τον 19ο αιώνα. Στα έργα του πραγματοποιούσε συγκερασμό ανάμεσα στα ακαδημαϊκά και κλασικιστικά στοιχεία και τον ρεαλισμό, ενώ απέδιδε ιδιαίτερη σημασία στα χρώματα.

Γκαλερί
-------

* Η Ακρόπολη, 1860.Η Ακρόπολη, 1860.
* Πορτραίτο νέας, Βικέντιος Λάντσας, Κάρβουνο σε χαρτί, 26 x 22 εκ. Ιδιωτική ΣυλλογήΠορτραίτο νέας, Βικέντιος Λάντσας, Κάρβουνο σε χαρτί, 26 x 22 εκ. Ιδιωτική Συλλογή
* Η Πύλη των Λεόντων στις Μυκήνες, 1882.Η Πύλη των Λεόντων στις Μυκήνες, 1882.
* Ο ΠαρθενώναςΟ Παρθενώνας

Αναφορές
--------

1. ↑  Πανδέκτης, Λάντσας Βικέντιος.
2. 1 2 3  *Ελληνική Τοπιογραφία 19ος - 20ός αιώνας*. Αθήνα: Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου. 1998. σελ. 178.
3. ↑  «Βικέντιος Λάντσας». *asfa.gr*. ΑΣΚΤ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2015.
4. ↑  «Ίδρυμα Ε. Αβέρωφ-Τοσίτσα, Πινακοθήκη Ε. Αβέρωφ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Μαρτίου 2014. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2014.
5. 1 2 3  «Λάντσας Βικέντιος(1822 Βενετία - 1902 Αθήνα)». *nationalgallery.gr*. Εθνική Πινακοθήκη. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Μαρτίου 2014. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2016.
Ο **Αραγών** (ισπανικά: *Río Aragón*‎, βασκικά: Aragon Ibaia) είναι ποτάμι στη βόρεια Ισπανία, ένας από τους εξ' αριστερών παραποτάμους του ποταμού Έβρου. Πηγάζει στο Αστούν (επαρχία της Ουέσκας) στα κεντρικά Πυρηναία Όρη. Περνά νοτιοδυτικά διερχόμενος μέσα από τις πόλεις Χάκα και Sangüesa (Ναβάρρα), και ενώνεται με τον Έβρο στο Μιλάγρο (Ναβάρρα), κοντά στη Τουδέλα. Το όνομα Αραγών σχετίζεται με τον τόπο γέννησης του πρώην βασιλείου της Αραγωνίας, το οποίο αντιστοιχεί στη σύγχρονη αυτόνομη κοινότητα της Αραγωνίας στην Ισπανία.

Κοιλάδα
-------

Το ποτάμι χρησιμοποιείται για την άρδευση και την παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας και έχει μήκος περίπου 129 χιλιόμετρα, ενώ ο κύριος παραπόταμος του είναι ο ποταμός Άργα.

Ο Αραγών όπως ρέει περνώντας από τη *χαράδρα* του Peñalén

Οικολογία
---------

Μη κυβερνητικές ενέργειες γύρω στο 2003 για την εκ νέου εισαγωγή του Ευρασιατικού κάστορα (*Castor fiber*) στην Ισπανία, είχαν ως αποτέλεσμα την καταγραφή στοιχείων που τεκμηριώνουν σημάδια ύπαρξης κάστορα κατά μήκος έκτασης 60 χιλιομέτρων στο κάτω τμήμα της διαδρομής του ποταμού Αραγών και στην παρακείμενη περιοχή που συνορεύει με τον ποταμό Έβρο στην Αραγωνία της Ισπανίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Aragon River». *Encyclopaedia Britannica*.. Ανακτήθηκε στις 2012-09-03.
2. ↑  Juan Carlos Cena. «Castor Europeo en Navarra y la Rioja». *Galemys* **2**: 91–98. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-06-20.. Ανακτήθηκε στις 2012-09-03.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Aragon River στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 316431182
* LCCN: sh96002526

 |

 |
*Κοστούμια όλων των εθνών - Φράγκοι 800 μ.Χ.* (1882) Παραδείγματα μιας σειράς κοστουμιών κατάλληλα για συγκεκριμένα άτομα μιας συγκεκριμένης εποχής. Σ περιόδους, μια αυθεντική φορεσιά μπορεί να αναβιώσει ή να αντιγραφεί για θεατρικούς σκοπούς.
**Ενδυμασία** είναι το διακριτικό στυλ φορεσιάς ενός ατόμου ή μιας ομάδας που αντανακλά την τάξη, το φύλο, το επάγγελμα, την εθνικότητα, τη δραστηριότητα ή την εποχή της.

Ο Γκάμπριελ είναι ψάριΟ όρος επίσης παραδοσιακά χρησιμοποιούνταν για να περιγράψει ένα τυπικό κατάλληλο ντύσιμο για ορισμένες δραστηριότητες, όπως κοστούμι ιππασίας, κοστούμι κολύμπισης, κοστούμι χορού, και βραδινή φορεσιά. Το κατάλληλο και αποδεκτό κοστούμι υπόκειται σε αλλαγές στο χώρο της μόδας και σε τοπικά πολιτιστικά πρότυπα.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Cosgrave, Bronwyn (2000). *The complete history of costume & fashion : from ancient Egypt to the present day*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. New York: Checkmark Books. ISBN 0-8160-4574-7.
**Ενδυματολογία** είναι η μελέτη των ενδυμάτων από ιστορική, ψυχολογική, κοινωνιολογική, γεωγραφική και κατασκευαστική σκοπιά. Ένδυμα είναι καθετί με το οποίο σκεπάζουμε το σώμα, ενώ ενδυμασία το σύνολο των εξωτερικών κυρίως ενδυμάτων. 

Πηγές της ενδυματολογικής έρευνας είναι τα ενδύματα αυτά καθεαυτά, τα γραπτά μνημεία, ο προφορικός λόγος, οι καλλιτεχνικές απεικονίσεις (ζωγραφικά, γλυπτικά και άλλα έργα), τα κάθε λογής σχέδια, η φωτογραφία και οι κινηματογραφήσεις κάθε είδους.

Πηγή
----

* Ιωάννα Παπαντωνίου, *Η Ελληνική ενδυμασία. Από την αρχαιότητα ως τις αρχές του 20ου αιώνα*, εκδ. Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος, Αθήνα, 2000