recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ένας απο τους οικισμούς του Λαμού
Η **Νήσος Λαμού** είναι νησί του του Ινδικού Ωκεανού στο αρχιπελάγος Λαμού στην Κένυα. Έχει 10 χλμ μήκος και 6 χλμ πλάτος.

Η παλιά πόλη της Λαμού, είναι η κύρια πόλη του νησιού, και είναι ένας από τα παλαιότερους και καλύτερους διατηρημένους οικισμός των Σουαχίλι στην Ανατολής Αφρικής. Η πόλη έχει χαρακτηριστεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς από την ΟΥΝΕΣΚΟ. Χτισμένο από κοράλλι και ξύλο μαγκρόβια η πόλη χαρακτηρίζεται από την απλότητα των διαρθρωτικών μορφών εμπλουτισμένο με χαρακτηριστικά όπως βεράντες, ταράτσες και ξυλόγλυπτες πόρτες. Η Λαμού έχει φιλοξενήσει μεγάλες μουσουλμανικές θρησκευτικές γιορτές από τον 19ο αιώνα, και έχει γίνει ένα σημαντικό κέντρο για τη μελέτη του ισλαμικού και Σουαχίλι πολιτισμού. 

Το νησί συνδέεται ακτοπλοϊκώς με τη Μοκόουι στην ηπειρωτική χώρα και το νησί Μαντά, όπου υπάρχει αεροδρόμιο. Δεν υπάρχουν δρόμοι στο νησί, μόνο δρομάκια και μονοπάτια, και ως εκ τούτου υπάρχουν ελάχιστα μηχανοκίνητα οχήματα στο νησί. Οι μετακινήσεις γίνοντε με τα πόδια ή με βάρκα, και γαϊδούρια εκτός από τα μέσα που χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά εμπορευμάτων και υλικών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  A. Erhard: Tourismus und sozioökonomischer Wandel. Das Beispiel der Insel Lamu (Kenia). Geographische Rundschau, Bd. 55 (2003), H. 7-8, S. 18-23.
2. ↑  Ulrich Schulz-Bergdorf: Aspekte der Swaheli-Volksmedizin im Lamu-Archipel Kenyas. Münster 1994. ISBN 3-89473-649-6.
3. ↑  UNESCO, Vieille ville de Lamu

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 315528310
* LCCN: sh97008059

 |

 |
O **Πόνσε Α΄**, καταλαν. Ponç I (1216 - 1243) από τον Οίκο της Καβρέρα ήταν κόμης τού Ουρζέλ και (ως Πόνσε Δ΄) υποκόμης της Καβρέρα (πρώην Ζιρόνα) & Άγερ.

Ο θυρεός της Καβρέρα (αριστερό μέρος) και τού Ουρζέλ (δεξί μέρος).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Γκεράου Δ΄ υποκόμη της Καβρέρα & Γ΄ τού Άγερ και της Έλο Πέρεθ δε Κάστρο.

Το 1208 απεβίωσε ο Ερμενγκόλ Η΄ κόμης τού Ουρζέλ, τελευταίος άρρην απόγονος τού κλάδου Βαρκελώνης-Ουρζέλ. Τον διαδέχθηκε η κόρη του Αουρεμπιάις ως κόμισσα τού Ουρζέλ (1208-1213, α΄ φορά). Τότε ο εξάδελφός της Γκεράου Δ΄ υποκόμης της Καβρέρα και Γ΄ τού Άγερ διεκδίκησε τη διαδοχή, εισέβαλε το 1213 στο Ουρζέλ και ανέλαβε την εξουσία (1213-28). Η Αουρεμπιάις ζήτησε τη συνδρομή τού Ιακώβου Α΄ της Αραγωνίας και έγινε η ερωμένη του. Έτσι το 1228 η Αουρεμπιάις επέστρεψε στο Ουρζέλ και οι ευγενείς, φοβούμενοι την ένωσή του με την Αραγωνία, την αποδέχθηκαν ως κόμισσα (1228-31, β΄ φορά). Η Αουρεμπιάις παραχώρησε τη Λέιδα στον Ιάκωβο Α΄ και εκείνος της έδωσε το Ουρζέλ ως φέουδο. Μάλιστα ο 2ος σύζυγος τής Αουρεμπιάις κατέλαβε την υποκομητεία τού Άγερ, που ενώθηκε με το Ουρζέλ.

Ο Γκεράου Δ΄ απεβίωσε το 1229 και η κόμισσα το 1231. Έπειτα το Ουρζέλ το κράτησε ο ίδιος ο Ιάκωβος Α΄ ως το 1236, οπότε το παρέδωσε στον γιο τού Γκεράου Δ΄, τον Πόνσε Α΄ που έγινε κόμης τού Ουρζέλ (1236-43) και υποκόμης τού Άγερ. Στην Καβρέρα ήταν κόμης ο Γκεράου Ε΄, μεγαλύτερος αδελφός τού Πόνσε Α΄, ως το 1243, οπότε τον διαδέχθηκε ο Πόνσε Α΄. Έτσι ενώθηκαν τα εδάφη των δύο Οίκων. Τον Πόνσε Α΄ διαδέχθηκαν οι δύο γιοί του, πρώτα ο Ερμενγκόλ Θ΄ (1243) και έπειτα ο Άλβαρο (1243-68).

Οικογένεια
----------

Από τη σύζυγό του Μαρία Χιρόν είχε τέκνα:

* Πόνσε, απεβ. νέος.
* Ερμενγκόλ Η΄ π. 1235-1243, κόμης τού Ουρζέλ
* Άλβαρο *ο Κσστιλιανός* 1239-1268, κόμης τού Ουρζέλ.
* Γκεράου.
* Ελεονώρα.
* Μαρκέσσα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Diccionario biográfico español» (Ισπανικά) Real Academia de la Historia. 2011. 68584/poncio-i.
2. ↑  «Gran Enciclopèdia Catalana» (Καταλανικά) Grup Enciclopèdia. 0051926.

Πηγές
-----

* Chaytor, H. J. *A History of Aragon and Catalonia*. London: Methuen, 1933.
* biography (Spanish)


|  |
| --- |
| Πόνσε A΄ του Ουρζέλ **Οίκος της Καμπρέρα****Γέννηση:** 1216 **Θάνατος:** 1243 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΙάκωβος Α΄ της Αραγωνίας | **Κόμης της Ουρζέλ1236 - 1243** | ΔιάδοχοςΕρμενγκόλ Θ΄ |
Το Ουασίνι
Η **Νήσος Ουασίνι** (*Wasini*) είναι νησί του Ινδικού Ωκεανού, διοικητικά ανήκει στη Κένυα και βρίσκεται στα νότια της χώρας. Έχει μήκος 5 χλμ και πλάτος 1 χλμ. Είναι αραιοκατοικημένο ενώ δεν υπάρχουν καθόλου οχήματα κι έχει το υψηλότερο ποσοστό βρεφικής θνησιμότητας στη χώρα. 

Πρόκειται για μια πρώιμη θέση του Σουαχίλι πολιτισμού, όπως και τα νησιά του αρχιπελάγους Λαμού δέχτηκε εγκατάσταση Αράβων εμπόρων και ναυτικών. Το Ουασίνι φημίζεται για το πλούσιο κοραλλιογενείς οικοσύστημα του.

Έχει επίσης ένα εξαιρετικά σπάνιο μνημείο: τον "Κήπο των κοραλίων" (*"Coral Garden"*), ένα σύνολο φυσικών ερειπίων ενός υφάλου, κοραλλιών ορυκτών, που βρίσκεται πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, αλλά τακτικά πλημμυρίζει κατά τη διάρκεια υψηλής παλίρροιας.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑  Voir le reportage qui y a été consacré à l'émission *Thalassa* Αρχειοθετήθηκε 2011-05-11 στο Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Isla Wasini  της Ισπανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Ρίμα αλ-Γκαντίρι** είναι Σύρια Άραβας πολιτικός και Υπουργός Κοινωνικών Υποθέσεων και Εργασίας της κυβέρνησης του Μπασάρ αλ Άσαντ.

Πρώτα χρόνια
------------

Η Ρίμα αλ-Γκαντίρι γεννήθηκε το 1963 στη Δαμασκό της Συρίας. Το 1986 αποφοίτησε από το Τμήμα Γαλλικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου της Δαμασκού και, μετά την αποφοίτησή της, εργάστηκε σε ιδιωτικά ινστιτούτα. Εργάστηκε επίσης στην Εμπορική Τράπεζα της Συρίας.

Καριέρα
-------

Το 2009, η αλ-Γκαντίρι εντάχθηκε στην Επιτροπή Διεθνούς Σχεδιασμού και Συνεργασίας ως βοηθός επικεφαλής και το 2014 προάχθηκε σε επικεφαλής της επιτροπής. Στις 22 Αυγούστου 2015 ορκίστηκε Υπουργός Κοινωνικών Υποθέσεων και Εργασίας ενώπιον του Μπασάρ αλ Άσαντ, αντικαθιστώντας την προηγούμενη υπουργό, Κίντα αλ-Σάματ. Συνάντησε Σύριους ομογενείς από το Σάο Πάολο της Βραζιλίας και συζήτησε μαζί τους τρόπους που θα μπορούσαν να υποστηρίξουν τη Συριακή κυβέρνηση.

Τον Απρίλιο του 2017, παρευρέθηκε στη σύνοδο κορυφής των γυναικών υπουργών από χώρες Μουσουλμανικής πλειοψηφίας, η οποία διεξήχθη στην πόλη Μασχάντ της επαρχίας Ραζάβι Χορασάν του Ιράν. Εκεί, συνάντησε τη Σαχιντόχ Μολαβέρντι, την Αντιπρόεδρο Γυναικείων και Οικογενειακών Υποθέσεων του Ιράν. Στις 29 Αυγούστου 2017, επισκέφτηκε τη Λευκορωσία και συνάντησε τον Πρόεδρο της χώρας, Αλεξάντερ Λουκασένκο. Οι δυο τους συζήτησαν τρόπους παροχής εκπαίδευσης σε παιδιά από τη Συρία που κατοικούν στη Λευκορωσία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Syrian girl with tumor undergoes surgery in Belarus». *belta.by*. 2017-08-25. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-09-24.. Ανακτήθηκε στις 2020-12-04.
2. 1 2  «New Syrian Government Formed». *syriatimes.sy* (Syria Times). 2016-07-03. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2017-11-16.. Ανακτήθηκε στις 2020-12-04.
3. ↑  «Al-Qadiri sworn in before President al-Assad». *sana.sy* (Syrian Arab News Agency). 2015-08-22.. Ανακτήθηκε στις 2020-12-04.
4. ↑  Manar al-Frieh (2016-04-18). «Social Affairs Minister meets delegation of Syrian community in Brazil». *sana.sy* (Syrian Arab News Agency).. Ανακτήθηκε στις 2020-12-04.
5. ↑  «Mashhad Hosts Muslim Nations’ Ministers for Women Affairs Meet». *Financial Tribune*. 2017-04-29.. Ανακτήθηκε στις 2020-12-04.
6. ↑  «Belarusian President suggests working out recuperation program for Syrian children in Belarus». *sana.sy* (Syrian Arab News Agency). 2017-08-29.. Ανακτήθηκε στις 2020-12-04.
Η **πουτίγκα καρότου** είναι παραδοσιακό πιάτο σε ένα ευρύ φάσμα πολιτισμών σε όλο τον κόσμο. Μπορεί να σερβιριστεί είτε ως αλμυρή πουτίγκα (ως συνοδευτικό κανονικού γεύματος) είτε ως γλυκό επιδόρπιο.

Μια αγγλική συνταγή, που δημοσιεύτηκε το 1591, περιγράφει την «πουτίγκα σε ρίζα καρότου», η οποία είναι ουσιαστικά ένα γεμιστό καρότο με κρέας, λίπος, κρέμα, αυγά, σταφίδες, γλυκαντικά (χουρμάδες και ζάχαρη), μπαχαρικά (γαρίφαλο και μοσχοκάρυδο), τριμμένο καρότο και τριμμένη φρυγανιά. Στο *The Oxford Companion to Food*, ο συγγραφέας Άλαν Ντέιβιντσον πιστεύει ότι τα καρότα χρησιμοποιήθηκαν στην Ευρώπη για την παρασκευή γλυκών κέικ. Αυτά ήταν ο προκάτοχος του κέικ καρότου. Η πουτίγκα καρότου σερβίρεται στην Ιρλανδία τουλάχιστον από τον 18ο αιώνα. Σερβίρεται επίσης στις Ηνωμένες Πολιτείες πριν από το 1876. Επειδή οι γλυκαντικές ουσίες κατανέμονταν με δελτίο κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η πουτίγκα καρότου θεωρήθηκε ως εναλλακτική λύση στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αργότερα, το κέικ καρότου θεωρήθηκε «τροφή για την υγεία».

Ένα γλυκό πιάτο/επιδόρπιο που συνδέεται κυρίως με την ινδική κουζίνα ονομάζεται γκάτζαρ κα χάλβα (γλυκό πιάτο με καρότο).

Παραπομπές
----------

1. 1 2  A. W. (1591). *A Book of Cookrye: Very Necessary for All Such as Delight Therin*. Edward Allde.
2. 1 2  Davidson, Alan (1999). *The Oxford Companion to Food*. Oxford University Press. ISBN 0-19-211579-0.
3. ↑  Belinda McKeon (2010-03-13). «Bia, glorious bia». *The Irish Times*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2010-10-31.. Ανακτήθηκε στις 2023-01-28.
4. ↑  staff (April 1876). «Home and Society». *Scribner's Monthly* **0011** (6): 892–896. .
5. ↑  Julie Sahni (1985). *Classic Indian vegetarian and Grain Cooking*. HarperCollins. σελ. 512. ISBN 0-688-04995-8.
6. ↑  Tan Bee Hong (2010-03-27). «Spice of India». *New Straits Times* (Malaysia).
7. ↑  Procopio, Michael (10 Απριλίου 2009). «Carrot Pudding». *Bay Area Bites*. KQED. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2010.
Το **Μουσείο Σεγκέι Παρατζάνωφ** βρίσκεται στο Ερεβάν της Αρμενίας και είναι αφιερωμένο στο έργο του Αρμένιου σκηνοθέτη Σεργκέι Παρατζάνωφ.

Ιστορικό
--------

Το μουσείο ιδρύθηκε το 1988 με πρωτοβουλία της αρμένικης κυβέρνησης αλλά άρχισε τη λειτουργία του το 1991 λόγω του σεισμού που είχε προηγηθεί τρία χρόνια νωρίτερα. Το οίκημα που το στεγάζει επιλέχθηκε από τον ίδιο τον σκηνοθέτη, αποτελείται από δύο ορόφους και βρίσκεται στο κέντρο της πρωτεύουσας. Αποτελεί ένα από τα δημοφιλέστερα μουσεία της πόλης και κατά καιρούς το έχουν επισκεφθεί προσωπικότητες όπως οι Βλαντίμιρ Πούτιν, Πάουλο Κοέλιο, Βιμ Βέντερς κ.α.

Εκθέματα
--------

Φιλοξενεί τουλάχιστον 1.500 εκθέματα, τα οποία αποτελούνται από κολάζ, σχέδια, φωτογραφίες, πίνακες ζωγραφικής, αυτοσχέδιες κούκλες, art installations κ.α. Η πλειονότητα των εκθεμάτων δημιουργήθηκε κατά την παραμονή του Παρατζάνωφ στη φυλακή. Εκτός από αυτά σε δύο δωμάτια φιλοξενούνται αφίσες ταινιών του, τιμητικά βραβεία καθώς και μέρος της αλληλογραφίας του με τον Φεντερίκο Φελίνι, τον Αντρέι Ταρκόφσκι κ.α Μέρος των εκθεμάτων έχει φιλοξενηθεί σε εκθέσεις στο εξωτερικό όπως στη Μόσχα, την Αθήνα κ.α.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  *Wiki Loves Monuments monuments database*. 7  Νοεμβρίου 2017. tools.wmflabs.org/heritage/api/api.php?action=search&format=json&srcountry=am&srlang=hy&srid=1.6%2F176.
2. 1 2 3 4  Πληροφορίες για το μουσείο Αρχειοθετήθηκε 2015-06-16 στο Wayback Machine. από την ιστοσελίδα του μουσείου Σεργκέι Παρατζάνωφ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Sergei Parajanov Museum στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 147307243
* GND: 16055998-4

 |

 |
Το **Μουσείο Στέντελ** (**Städel Museum**, επισήμως Städelsche Kunstinstitut und Städtische Galerie ή απλώς **Städel**) βρίσκεται στην Φραγκφούρτη, στην όχθη του Μάιν και είναι ένα από τα ονομαστότερα μουσεία τέχνης της Γερμανίας. Ιδρύθηκε το 1815 από τον επιχειρηματία της Φραγκφούρτης Γιόχαν Φρίντριχ Στέντελ και το 1878 στεγάστηκε στο σημερινό κτίριο, το οποίο υπέστη σοβαρές ζημιές κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά ανακατασκευάστηκε και επεκτάθηκε.

Το μουσείο διαθέτει 3000 πίνακες ζωγραφικής από τον Μεσαίωνα μέχρι τις μέρες μας, από τους οποίους εκτίθενται στις αίθουσές του πάνω από χίλιοι. Διαθέτει επίσης εκατό χιλιάδες σχέδια και χαρακτικά, εξακόσια γλυπτά και βιβλιοθήκη 115.000 τόμων.

Ενδεχομένως το μουσείο αυτό υστερεί έναντι των πινακοθηκών του Βερολίνου, της Δρέσδης και του Μονάχου ως προς τον αριθμό των εκτιθεμένων έργων της κλασικής περιόδου της ζωγραφικής, από τον 13ο δηλαδή μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα. Αλλά ενώ στις πινακοθήκες αυτές, καθώς και σε άλλες ονομαστές, ο φιλότεχνος παραπέμπεται σε άλλες για την συνέχεια, στο Στέντελ έχει μια αρκούντως ολοκληρωμένη εικόνα της ευρωπαϊκής ζωγραφικής από τους ανώνυμους δασκάλους του 1300 μέχρι σήμερα.

  

**Δείτε επίσης**

* Κατάλογος έργων του Μουσείου Σταίντελ

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 168582448
* LCCN: n83038441
* ISNI: 0000 0001 2204 5232
* GND: 5313082-0
* SUDOC: 122882415
* BNF: cb12331318q (data)
* BIBSYS: 90906747
* ULAN: 500212565
* NDL: 00849502
* NKC: ko2003198474
* CiNii: DA02400611

 |

 |

1. 1 2  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 1717. Ανακτήθηκε στις 31  Ιουλίου 2018.
2. ↑  www.staedelmuseum.de/en/about-stadel-museum.
3. ↑  www.architecturalrecord.com/articles/7680-st%C3%A4del-museum-extension.
4. ↑  www.aica.de/auszeichnungen/museum-des-jahres/2012-das-staedel-museum-frankfurt-am-main.html. Ανακτήθηκε στις 17  Μαΐου 2021.
Το **Δημοτικό Μουσείο Πολύγνωτου Βαγή** βρίσκεται στο χωριό Ποταμιά Θάσου, σε απόσταση 14χλμ από την πόλη Λιμένας. Ιδρύθηκε τον Αύγουστο του 1981 και είναι αφιερωμένο στη ζωή και το έργο του Πολύγνωτου Βαγή. Το μουσείο στεγάζεται σε ένα διώροφο πέτρινο κτίριο, πρώην δημοτικό σχολείο, στο κέντρο του χωριού.

Η συλλογή του μουσείου αποτελείται από 98 γλυπτά του Βαγή. Από αυτά, τα 25 έχουν πολύ μικρό μέγεθος και εκτίθενται συλλογικά. Υπάρχουν επίσης πίνακες του Βαγή από την περίοδο 1920-60. Τα έργα της πρώτης του περιόδου (1919-30) είναι κυρίως εμπνευσμένα από την αρχαία ελληνική ιστορία και τη μυθολογία και τη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Τα υλικά του είναι γύψος, χαλκός και μάρμαρο. Τα έργα της δεύτερης περιόδου του (1932 και εξής) τείνουν να είναι ημι-αφηρημένα και χυτεύονται σε χαλκό ή σκυρόδεμα, ή σκαλίζονται σε πέτρα, μάρμαρο, ξύλο ή γρανίτη. Πρόκειται για μορφές και κεφάλια, στυλιζαρισμένα φεγγάρια, αετοί και ψάρια.

Υπάρχουν επίσης αρκετά μνημειακά έργα, όπως το *Αρκούδα με το Νεογέννητο*, το *Κόσμος* και διάφορα μικρογλυπτικά έργα.

Εκτός από αυτό το μουσείο, το έργο του εκτίθεται διεθνώς στο Μουσείο Μπρούκλιν, στο Μουσείο Αμερικανικής Τέχνης Γουίτνεϊ στη Νέα Υόρκη, στο Μουσείο Τέχνης του Τολέδο στο Οχάιο και το Μουσείο Τέχνης του Τελ Αβίβ στο Ισραήλ. Στην Ελλάδα εκτίθενται στο Δημοτικό Μουσείο Καβάλας και υπαίθρια στη Θεσσαλονίκη.

Φωτοθήκη
--------

* Έσωτερική άποψηΈσωτερική άποψη
* Εσωτερική άποψηΕσωτερική άποψη
* Εσωτερική άποψηΕσωτερική άποψη
* Άνθρωπος ΘεόςΆνθρωπος Θεός

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. ↑  «Δημοτικό Μουσείο Πολύγνωτου Βαγή, Ποταμιά Θάσου». Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2019.
2. ↑  Vagis Biography page (in Greek)

Πηγές
-----

* Μουσεία της Μακεδονίας
Συντεταγμένες: 32°0′39.46″N 34°46′39.39″E﻿ / ﻿32.0109611°N 34.7776083°E﻿ / 32.0109611; 34.7776083

Το **μουσείο σχεδιασμού Χολόν** είναι το πρώτο μουσείο στην Ισραήλ αφιερωμένο στη σχεδίαση. Το κτίριο του μουσείου σχεδιάστηκε από τον Ισραηλινό αρχιτέκτονα και βιομηχανικό σχεδιαστή Ron Arad σε συνεργασία με τον αρχιτέκτονα Μπρούνο Άσα. Το μουσείο βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα του νέου χώρου πολιτισμού της Χολόν που περιλαμβάνει το Médiathèque (κεντρική βιβλιοθήκη, θέατρο, Ταινιοθήκη). Σε κοντινή απόσταση βρίσκεται η σχολή του σχεδιασμού του Ινστιτούτου Σχεδιασμού της Χολόν.

Το μουσείο άνοιξε στις 3 Μαρτίου 2010. Αυτό είναι το πρώτο κτίριο που σχεδιάστηκε από τον Ron Arad.

Το μουσείο αναφέρεται στο ταξιδιωτικό περιοδικό Conde Nast Traveler ως ένα από τα νέα θαύματα του κόσμου.

* 
* 
* 
* 
* 
*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μουσείο Σχεδιασμού Χολόν** |

* σχέδιο μουσείο Χολόν Αρχειοθετήθηκε 2011-01-28 στο Wayback Machine.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 171203870
* LCCN: no2011083571

 |

 |
Το **Πρωτάθλημα Γυναικών WWE Raw** είναι ένας τίτλος επαγγελματικής πάλης γυναικών που δημιουργήθηκε από το αμερικάνικη εταιρεία επαγγελματικής πάλης, WWE στο Raw. Είναι ένας από τους δύο τίτλους γυναικών στο κύριο ρόστερ του WWE, μαζί με το Πρωτάθλημα Γυναικών SmackDown στη φίρμα SmackDown. Η τρέχουσα πρωταθλήτρια είναι η Σασα Μπανκς, η οποία είναι στη 5η θητεία της.

.

Ο τίτλος παρουσιάστηκε ως το Πρωτάθλημα Γυναικών WWE στις 3 Απριλίου 2016 στη WrestleMania 32 και έχει τη δική του ιστορία, ξεχωριστή από το αρχικό Γυναικείο Πρωτάθλημα του WWE. Η Σάρλοτ Φλερ, τότε γνωστή απλώς ως Σάρλοτ, ήταν η πρώτη παλαίστρια που κατέκτησε το τίτλο. Ως αποτέλεσμα του διαχωρισμού του ρόστερ το 2016, το Πρωτάθλημα Γυναικών έγινε αποκλειστικό πρωτάθλημα της φίρμας Raw, αποκτώντας την ονομασία «Πρωτάθλημα Γυναικών Raw» και το SmackDown δημιούργησε το «Πρωτάθλημα Γυναικών SmackDown» ως τον αντίπαλο τίτλο του Raw. Το Πρωτάθλημα Γυναικών WWE Raw είναι το μόνο πρωτάθλημα που έχει διεκδικηθεί σε ένα επικεφαλής αγώνα μιας διοργάνωσης Πληρωμής ανά προβολής, η οποία ήταν το Hell in a Cell 2016.

Ιστορία του τίτλου
------------------

### Θητείες

Μέχρι τις 16 Μάρτιος 2023, συνολικά υπήρξαν 17 θητείες μεταξύ 8 πρωταθλητριών. Η Σάρλοτ Φλερ, τότε γνωστή ως Σάρλοτ ήταν η πρώτη πρωταθλήτρια. Η Σασα Μπανκς κατέχει το ρεκόρ των 5 θητειων ως πρωταθλήτρια. Η δεύτερη θητεία της Μπεκι Λιντς είναι η μακροβιότερη (371 ημέρες) και έχει τη μακροβιότερη θητεία συνολικά με 371 ημέρες. Η τέταρτη θητεία της Σάσα Μπανκς είναι η συντομότερη (8 ημέρες - το WWE τις αναγνωρίζει ως 9). Η Ασκα είναι η γηραιότερη πρωταθλήτρια, κερδίζοντας το τίτλο στα 38 της χρόνια, ενώ η Μπανκς είναι η νεότερη, κερδίζοντας το τίτλο στα 24 της χρόνια.

Πηγές
-----

* independent.co.uk

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

*
Οι **Προτεστάντες** στην Ελλάδα αριθμούν περίπου 30.000 άτομα. Οι Προτεστάντες της Ελλάδας ανήκουν σε διάφορες ομολογίες, συμπεριλαμβανομένης της Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας και της Κοινωνίας Ελεύθερων Ευαγγελικών Εκκλησιών Ελλάδας. Οι Συνάξεις του Θεού, η Διεθνής Εκκλησία Τετράγωνου Ευαγγελίου και οι πεντηκοστιανές εκκλησίες της Σύνοδος Αποστολικής Εκκλησίας Πεντηκοστής Ελλάδας αριθμούν από μόνες τους 12.000 περίπου μέλη.

Η ανεξάρτητη Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής είναι η μεγαλύτερη προτεσταντική ομολογία στην Ελλάδα, με 120 εκκλησίες.

Στην Ελλάδα εργάζονται προτεστάντες/ευαγγελιστές ιεραπόστολοι από το 1819. Ο πρώτος προτεστάντης ιεραπόστολος στην Ελλάδα ήταν ο Ιωνάς Κινγκ. Σήμερα υπάρχει σημαντική κοινότητα Ευαγγελικών στη Κατερίνη.

Ιστορία
-------

Η Ελλάδα άργησε αρκετά, για να φτάσει και να δεχθεί ισχυρό ερέθισμα από τη Μεταρρύθμιση. Μόλις το 1858 ιδρύθηκε η Ευαγγελική Εκκλησία της Ελλάδος (τότε ως Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία). Η πρώτη εκκλησία που δημιουργήθηκε στη χώρα ήταν στην Αθήνα, η Α΄ Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία. Δεύτερη στη σειρά έρχεται η Εκκλησία του Βόλου. Η Ευαγγελική Κοινότητα της Ελλάδος ενισχύθηκε ιδιαίτερα με την έλευση των χιλιάδων Ποντίων και Μικρασιατών προσφύγων, καθώς στις περιοχές του Πόντου και της Μικράς Ασίας υπήρχαν ακμάζουσες Ευαγγελικές Εκκλησίες. Η μεγαλύτερη βρισκόταν στα Κοτύωρα (Ορντού). Ενδεικτικά, αναφέρεται ότι εκκλησίες είχαν ιδρυθεί στη Φάτσα, το Σεμέν, την Κωνσταντινούπολη, τη Σμύρνη κ.λ.π. Πρωτεργάτης της Μεταρρύθμισης στην Ελλάδα υπήρξε ο Μιχαήλ Καλαποθάκης. Βέβαια, και άλλες εκκλησίες διαμαρτυρόμενου δόγματος ιδρύθηκαν στη συνέχεια με βαρυσήμαντη δράση εντός του ελληνικού χώρου. Οι Ελεύθερες Ευαγγελικές Εκκλησίες καθώς και οι Βαπτιστικές Ευαγγελικές Εκκλησίες αποτελούν τις σημαντικότερες συναθροίσεις. Στο διαμαρτυρόμενο φάσμα εντάσσονται και οι πολυάριθμες συνάξεις Πεντηκοστιανών και αποστολικών εκκλησιών.

Αξιοσημείωτοι Έλληνες προτεστάντες
----------------------------------

* Ιωάννης Ιάκωβος Ηρακλείδης, στρατιώτης
* Μιχαήλ Καλοποθάκης, θεολόγος
* Μάρθα Χούπερ Μπλάκλερ Καλοποθάκη

Παραπομπές
----------

1. ↑  «International Religious Freedom Report 2007: Greece». *US Dept. of State/Bureau of Democracy, Human Rights, and Labor*. www.state.gov. 15 Σεπτεμβρίου 2006. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2007.
2. ↑  «Synod of Apostolic Church of Christ». Pentecost.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Δεκεμβρίου 2004. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2009.
3. ↑  «Church addresses from the Official Site – in Greek». Christianity.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Φεβρουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2009.
Ο **Νίκος Ζλατάνος** (1934 - 21 Σεπτεμβρίου 2019), Θεσσαλονίκη) ήταν Έλληνας πρώην διεθνής διαιτητής ποδοσφαίρου και καθηγητής διαιτησίας. Διετέλεσε πρόεδρος του Συνδέσμου Διαιτητών Ποδοσφαίρου Θεσσαλονίκης επί 4 χρόνια σε δύο θητείες.

Ασχολήθηκε από νέος με τον αθλητισμό και υπήρξε ακραίος αμυντικός του Θερμαϊκού Θεσσαλονίκης, με τον οποίο αναδείχθηκε πρωταθλητής μιας μορφής Β΄ κατηγορίας το 1960. Την επόμενη αγωνιστική περίοδο μετείχε σε 13 συναντήσεις Α΄ Εθνικής, συμπαίκτης του πλάγιου επιθετικού Αντώνη Βασσάρα, επίσης διαιτητή UEFA αργότερα. Από το 1959 και ως εν ενεργεία ποδοσφαιριστής, ασχολήθηκε με τη διαιτησία.

Κατά την 15ετία 1967 με 1982 διεύθυνε 133 αναμετρήσεις πρωταθλήματος της ανώτατης κατηγορίας, ανάμεσα στους οποίους πληθώρα σημαντικών, όπως και δύο τελικούς του κυπέλλου Ελλάδας, τα 1978 (ΑΕΚ-ΠΑΟΚ 2-0) και 1981 (ΟΣΦΠ-ΠΑΟΚ 3-1). Την τελευταία αυτή χρονιά ήταν ο επόπτης γραμμών (πλέον βοηθός διαιτητή) στον αγώνα μπαράζ μεταξύ ΑΟ Αιγάλεω και ΑΣ Ρόδου στο γήπεδο του ΟΦΗ για μια θέση στην Α΄ Εθνική, με έτερο επόπτη το Βασίλη Βουράκη και διαιτητή τον προαναφερόμενο Βασσάρα. Οι τρεις τους θεωρούνται ο καλύτεροι διαιτητές εκείνης της εποχής. Από το φθινόπωρο το 2013 λειτουργεί στη Θεσσαλονίκη Σχολή Διαιτησίας, κατά το ήμισυ αφιερωμένη στο Ζλατάνο

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μη εν-ενεργεία διαιτητές Σ.Δ.Π.Θ.
2. ↑  ««Έφυγε» από τη ζωή ο παλαίμαχος διεθνής διαιτητής Νίκος Ζλατάνος». 21 Σεπτεμβρίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Σεπτεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2019.
3. ↑  «Πέθανε ο διαιτητής Νίκος Ζλατάνος-Ο επεισοδιακός αγώνας της Ομόνοιας που έμεινε στην ιστορία». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Σεπτεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2019.
4. ↑  «Πέθανε ο Νίκος Ζλατάνος, ο διαιτητής που «έσφαξε» την Ομόνοια». 22 Σεπτεμβρίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Σεπτεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2019.
5. ↑  Διατελέσαντες πρόεδροι Σ.Δ.Π.Θ.
6. ↑  Γιώργος Παγιωτέλης, *Το έπος της Α΄ Εθνικής*, σειρά αφιερωμάτων αθλητικού περιοδικού *Οι ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ*, τχ. 8 (Αύγ 1994), σελ. 45
7. ↑  *Οι ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ*, ό.π, τχ. 15 (Μάρτ 1995), σελ. 41 και τχ. 35 (Νοέ 1996), σελ. 39
8. ↑  Έναρξη της σχολής διαιτησίας «*ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΣΕΛΕΠΑΚΗΣ - ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΖΛΑΤΑΝΟΣ*»

Πηγές
-----

* Επίσημη ιστοσελίδα του Συνδέσμου Διαιτητών Ποδοσφαίρου Θεσσαλονίκης

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |
Ο **Νίκος Δεδελετάκης** (γενν. στις 5 Νοεμβρίου 1947) είναι Έλληνας προπονητής ποδοσφαίρου, ο μοναδικός στην Ελλάδα που παραμένει επί 40 χρόνια στην ίδια ομάδα (από το 1979), στην Αναγέννηση Ιεράπετρας της οποίας είναι ο ιδρυτής. Η ομάδα αγωνίζεται στην Γ΄ Εθνική. Για το ρεκόρ του έχει αποκληθεί "Ο Έλληνας Γκι Ρου" και "ισόβιος προπονητής".

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Ιεράπετρα. Η σταδιοδρομία του ως προπονητής ξεκίνησε το 1977. Έπειτα από 2 χρόνια ίδρυσε την Αναγέννηση Ιεράπετρας μαζί με παράγοντες και φίλους του.
Το 1982 ίδρυσε την δική του σχολή, την ΑΕ Αναγέννηση.
Τον Νοέμβριο του 2014 τιμήθηκε με τιμητική πλακέτα από τον ΑΟ Νέας Ιωνίας για τη συμπλήρωση 35 ετών συνεχούς παραμονής στην ομάδα του.

Ρεκόρ παραμονής στην ίδια ομάδα για προπονητή στην Ελλάδα
---------------------------------------------------------

Ο Δεδελετάκης παραμένει τεχνικός της Αναγέννησης από την ημέρα που ιδρύθηκε (1979), παρότι του έχουν γίνει προτάσεις από συλλόγους μεγαλύτερων κατηγοριών. Το ρεκόρ σε διεθνές επίπεδο κατέχει ο Γκι Ρου, προπονητής της Οσέρ επί 42 χρόνια στην ίδια ομάδα (ως το 2006). Σύμφωνα με έρευνα της εφημερίδας "Ανατολή" σε ερασιτεχνικό επίπεδο το επόμενο ρεκόρ είναι των 18 συνεχόμενων χρόνων, διάστημα που παρέμεινε στον Αίαντα Ταύρου ο Φώτης Ζησάκης (αποσύρθηκε το 2009).

Ο γιος του, Κώστας (γ. 1979), είναι επίσης προπονητής (Ακαδημία Αναγέννησης ILCAMPO). Μεταξύ άλλων έχει αγωνιστεί ως παίκτης στον ΟΦΗ και στην ολλανδική Ντε Γκράαφστσαπ.

Τίτλοι ως προπονητής
--------------------

Με την Αναγέννηση έχει κατακτήσει 8 πρωταθλήματα (1984, 87, 89, 96, 98, 2005, 08, 2014) και 8 κύπελλα (1993, 95, 96, 97, 2003, 09, 11) (IFC) και το 2013. Έχει πάρει μέρος και στην Δ΄ εθνική (περιφερειακό πρωτάθλημα) συνολικά 19 φορές, φτάνοντας μέχρι την 4η θέση το 2010.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αργύρης Τσιγγενόπουλος, Νίκος Δεδελετάκης : «Σε καλό δρόμο οι συζητήσεις με Ξαγοράρη» – Τι λέει ο ίδιος στο Imathia Sports News Αρχειοθετήθηκε 2014-12-06 στο Wayback Machine. Imathia Sports News, 26-6-2014./
2. 1 2 3  Ο «Έλληνας Γκι Ρου» στο gazzetta.gr, gazzetta.gr, 26-12-2014.
3. ↑  Συγκινήθηκε ο Νίκος Δεδελετάκης Αρχειοθετήθηκε 2014-11-17 στο Wayback Machine. prismasport.gr, 6-11-2014.
4. ↑  Αναγέννηση Ιεράπετρας: Ο... ισόβιος προπονητής, Νίκος Δεδελετάκης, onsports.gr, 4-8-2014.
Ο **Ραμ Νάραγιαν** (χίντι: राम नारायण; IAST: Rām Nārāyaṇ) (γεννήθηκε 25 Δεκεμβρίου 1927) που αναφέρεται συχνά με τον τίτλο Pandit, είναι ένας Ινδός μουσικός που έκανε δημοφιλές ένα όργανο που παίζεται με δοξάρι, το σαράνγκι, ως σόλο όργανο κονσέρτου στην Ινδική κλασική μουσική ινδός και έγινε ο πρώτος επιτυχημένος οργανοπαίκτης σαράνγκι στον κόσμο.

Ο Νάραγιαν γεννήθηκε στο Udaipur και έμαθε να παίζει το σαράνγκι σε μικρή ηλικία. Μαθήτευσε σε παίκτες σαράνγκι και τραγουδιστές και δούλεψε σε εφηβική ηλικία ως δάσκαλος μουσικής και περιφερόμενος μουσικός. Ο Νάραγιαν προσλήφθηκε ως μουσικός συνοδεύοντας τραγουδιστές στον ραδιοφωνικό σταθμό All India Radio στην Λαχόρη το 1944. μεταφέρθηκε στο Δελχί μετά την διαίρεση της Ινδίας το 1947 και ενδιαφέρθηκε για να προχωρήσει και πέραν της συνοδείας. Απογοητευμένος από τον βοηθητικό του ρόλο, ο Νάραγιαν βρέθηκε στο Βομβάη για να εργαστεί στον Ινδικό κινηματογράφο το 1949.

Μετά από μια αποτυχημένη προσπάθεια το 1954, ο Νάραγιαν έγινε καλλιτέχνης σολίστας σε κονσέρτα το 1956 και μετέπειτα εγκατέλειψε την συνοδεία. Άρχιζε να ηχογραφεί σόλο δίσκους και τις περιοδείες στην Αμερική και την Ευρώπη την δεκαετία του 1960. Ο Νάραγιαν δίδαξε Ινδούς και ξένους μαθητές και ερμήνευσε συχνά έξω από την Ινδία μέχρι την δεκαετία του 2000. του απονεμήθηκε από την Ινδία η δεύτερη μεγαλύτερη πολιτική διάκριση, το Padma Vibhushan, το 2005.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *SNAC*. w61h4rhn. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Ram Narayan στο Wikimedia Commons
* Pandit Ram Narayan

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 79837654
* **Europeana**: agent/base/107127
* LCCN: n85269866
* ISNI: 0000 0001 0784 444X
* GND: 134888650
* SUDOC: 079114377
* BNF: cb13897859c (data)
* BIBSYS: 12063716
* MusicBrainz: c94a221f-1708-4882-b035-37a1ed3d9cb4
* NLA: 35995316
* NKC: xx0174506

 |

 |
Ο **Σερ Ραλφ Πέρσι** (11 Αυγούστου 1425 - 25 Απριλίου 1464) Άγγλος ευγενής από την Οικογένεια Πέρσι ήταν τρίτος γιος του Χένρι Πέρσι, 2ου Κόμη του Νορθάμπερλαντ και της Ελεονώρας Νέβιλ δεύτερης κόρης του Ραλφ Νέβιλ, 1ου κόμη του Γουέστμορλαντ και της δεύτερης συζύγου του Ιωάννας Μπωφόρ. Ο Ραλφ Πέρσι ήταν κυβερνήτης του *κάστρου του Μπάμπουργκ* και οπαδός του Οίκου του Λάνκαστερ όταν ξέσπασε ο Πόλεμος των Ρόδων.

Την περίοδο 1462 - 1463 που κυβερνούσε ο Εδουάρδος Δ΄ της Αγγλίας οι Λάνκαστερ προσπάθησαν να αποσταθεροποιήσουν το βασίλειο, οι προσπάθειες συγκεντρώθηκαν στον βορά υπό την αρχηγία της πρώην βασίλισσας Μαργαρίτας του Ανζού συζύγου του Ερρίκου ΣΤ΄ της Αγγλίας.
Ο Ριχάρδος Νέβιλ, 16ος κόμης του Γουόρικ ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1460 εκστρατεία να υποτάξει τους οπαδούς των Λάνκαστερ στον βορά. Την παραμονή των Χριστουγέννων του 1462 ο Ραλφ Πέρσι παρέδωσε στον Εδουάρδο Δ΄ το *κάστρο του Μπάμπουργκ* και του ορκίστηκε υποταγή, ο Εδουάρδος Δ΄ με την σειρά του επέστρεψε στον Ραλφ τα κάστρα.
Οι μάχες στον βορά συνεχίστηκαν, ο Ιάκωβος Γ΄ της Σκωτίας, ο Ερρίκος ΣΤ΄ και η Μαργαρίτα του Ανζού ξεκίνησαν επίθεση από τα βόρεια (1463), όταν οι Σκωτσέζοι αναγκάστηκαν να ζητήσουν ειρήνη ο Τζων Νέβιλ, 1ος μαρκήσιος του Μόνταγκιου πήγε να ρυθμίσει τους όρους. Στις 25 Απριλίου 1464 ενω ο Μόνταγκιου βρισκόταν στον δρόμο για το Νόρχαμ ο Ερρίκος Μπωφόρ, 3ος δούκας του Σόμερσετ παραβίασε τους όρους και επιτέθηκε στον Μόνταγκιου με 5.000 άντρες. Ο Ραλφ Πέρσι διοικούσε την εμπροσθοφυλακή του Σόμερσετ και σκοτώθηκε στην *μάχη του Χέτζελι Μουρ* στις 25 Απριλίου 1464.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο την Ελεονώρα Άκτον με την οποία απέκτησε :

* Σερ Ραλφ Πέρσι
* Πίτερ Πέρσι
* Σερ Χένρι Πέρσι
* Τζωρτζ Πέρσι
* Τζων Πέρσι
* Μάργκαρετ Πέρσι

Παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Τζέι Τέγ με την οποία απέκτησε :

* Αικατερίνη Πέρσι

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Oxford Dictionary of National Biography» (Αγγλικά) Oxford University Press. Οξφόρδη. 2004. 21951.
2. ↑  p66335.htm#i663346. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. 1 2 3  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
Η **Ρομανοελληνική** (επίσης γνωστή ως **Ελληνορομανική**) είναι σχεδόν εξαφανισμένη μικτή γλώσσα (που αναφέρεται ως Παρά-ρομανική στη Ρομανική γλωσσολογία), που ομιλείται από τους Ρομά στην Ελλάδα. Προέκυψε από τη γλωσσική επικοινωνία μεταξύ των ομιλητών της Ρομάνι και της ελληνικής γλώσσας. Θεωρείται ότι είναι μυστική γλώσσα που ομιλείται στη Θεσσαλία και την Στερεά Ελλάδα. Τυπολογικά η γλώσσα είναι δομημένη με βάση τα ελληνικά με εκτεταμένα δάνεια από τα Ρομάνι. Οι σχετιζόμενες παραλλαγές της γλώσσας είναι τα Ντόρτικα. Τα Ντόρτικα είναι μυστική γλώσσα που ομιλείται κυρίως στην Αθήνα από ταξιδεύοντες οικοδόμους στο νομό Ευρυτανίας. Και στις δύο περιπτώσεις, πιθανότερα οι γλώσσες δεν είναι μητρικές στους ομιλητές τους. Το 2000 η γλώσσα ομιλούταν από 30 άτομα ως μυστική γλώσσα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Romano-Greek». *Ethnologue*.. Ανακτήθηκε στις 2017-02-10.
2. ↑  Εθνολόγος
Συντεταγμένες: 32°6′11.35″N 34°47′47.1″E﻿ / ﻿32.1031528°N 34.796417°E﻿ / 32.1031528; 34.796417

Το **Μουσείο Έρετζ Ίσραελ** (*Μουσείο Γης του Ισραήλ*) είναι ιστορικό και αρχαιολογικό μουσείο στη περιοχή Ραμάτ Αβίβ του Τελ Αβίβ στο Ισραήλ.

Το μουσείο ιδρύθηκε το 1953 και έχει μεγάλη έκθεση αρχαιολογικών, ανθρωπολογικών και ιστορικών αντικειμένων οργανωμένων σε σειρές εκθεσιακών περιπτέρων στον χώρο του. Κάθε περίπτερο είναι αφιερωμένο σε διαφορετικό θέμα: υαλικά, κεραμικά, νομίσματα, χάλκινα και άλλα. Στο μουσείο λειτουργεί επίσης πλανητάριο.

Στην πτέρυγα «Ο Άνθρωπος και το Έργο του» γίνονται ζωντανές επιδείξεις αρχαίων μεθόδων υφαντουργίας, χρυσοχοΐας, κεραμοποιΐας, αλέσματος σιτηρών και ψησίματος ψωμιού. Η ανασκαφή Τελ Κασίλε στην οποία βρέθηκαν 12 διακριτά στρώματα πολιτισμού είναι στον χώρο του μουσείου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Not your average museum, Jerusalem Post

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μουσείο Έρετζ Ίσραελ** |

* Επίσημος ιστότοπος

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 144069987
* LCCN: n88192581
* ISNI: 0000 0001 2315 342X
* GND: 5086177-3
* SUDOC: 152048626
* BNF: cb14431758h (data)
* CiNii: DA15017619

 |

 |
**Πρόσφυμα** (ή παράθημα) στη γλωσσολογία είναι μόρφημα (συλλαβή ή φθόγγος) που προστίθεται στη θεματική ρίζα για την κλίση ή την παραγωγή λέξης. Ανάλογα με τη θέση του σε σχέση με τη ρίζα της λέξης, αποκαλείται ειδικότερα:

* πρόθημα (*ξε*-πλένω)
* επίθημα (μαν-*ούλα*)
* ένθημα (αναλα-*μ*-βάνω)

Η λέξη δημιουργήθηκε από το αρχαιοελληνικό *προσφύω/προσφύομαι* «φυτρώνω πάνω σε κάτι, προσκολλώμαι», και ως γλωσσολογικός όρος αποτελεί μεταφραστικό δάνειο από το γαλλικό *affixe*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2002). *Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας* (Β΄ έκδοση). Αθήνα: ΚΕΝΤΡΟ ΛΕΞΙΚΟΛΟΓΙΑΣ.  `Η παράμετρος |access-date=` χρειάζεται `|url=` (βοήθεια)
2. ↑  «παράθημα». ΚΕΝΤΡΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **πρόσφυμα**  |
Το **πρόσωπο** είναι το εμπρόσθιο μέρος της κεφαλής ενός ζώου που χαρακτηρίζεται από τρία αισθητήρια όργανα, τα μάτια (οφθαλμοί), τη μύτη και το στόμα και μέσα από τα οποία τα ζώα εκφράζουν πολλά από τα συναισθήματά τους. Το πρόσωπο είναι ζωτικής σημασίας για τον άνθρωπο.

Δομή
----

Τα κύρια χαρακτηριστικά του προσώπου είναι:

* Το μέτωπο, που πλευρικά από τα κροταφικά, τα φρύδια και τα αυτιά.
* Τα μάτια που προστατεύονται από τα βλέφαρα και τις βλεφαρίδες.
* Την μύτη, τα ρουθούνια και το ρινικό διάφραγμα.
* Τα μάγουλα, ζυγωματικά, που καλύπτουν τη γνάθο, το άκρο της οποίας είναι το πηγούνι.
* Το στόμα, με το άνω χείλος που αποκαλύπτει μερικές φορές τα δόντια.

Η εμφάνιση του προσώπου είναι ζωτικής σημασίας για την ανθρώπινη αναγνώριση και επικοινωνία. Οι μύες του προσώπου στους ανθρώπους επιτρέπουν την έκφραση συναισθημάτων.

Το πρόσωπο είναι από μόνο του μια πολύ ευαίσθητη περιοχή του ανθρώπινου σώματος και η έκφρασή του μπορεί να αλλάξει όταν ο εγκέφαλος διεγείρεται από οποιαδήποτε από τις πολλές ανθρώπινες αισθήσεις, όπως η αφή, η θερμοκρασία, η οσμή, η γεύση, η ακοή, η κίνηση, η πείνα ή τα οπτικά ερεθίσματα. Μία αλλοίωση του προσώπου αλλάζει την εμφάνιση του ανθρώπου.
Τα **μπρούτζινα του Κωνσταντίνου**  είναι μία σειρά από νομίσματα, που εισήχθησαν στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία στα μέσα του 4ου αι. από τον Κωνσταντίνο Α΄. Οι ιδιαίτερες ονομασίες είναι ασαφείς και αμφιλεγόμενες από τους ιστορικούς και τους νομισματολόγους. Αναφέρονται σε αυτές κατά σειρά μεγέθους ως ΑΕ1, ΑΕ2, ΑΕ3 και ΑΕ4, όπου το πρώτο (το μεγαλύτερο) έχει διάμετρο 27 χλστ. και το τελευταίο (το μικρότερο) έχει 15 χλστ. 

Νόμισμα τύπου ΑΕ3 του Βάλη (364-378): IMP C AV R VAL VALENS P F AVG / Δίας νικηφόρος με αετό, επιγρ.: IOVI CONSERVATOR I SKM. To SKM είναι της Κυζίκου.

| AE1 | AE2 | AE3 | AE4 |
| --- | --- | --- | --- |
| πάνω από 25 χλστ. | 21 – 25 χλστ. | 17 – 21 χλστ. | κάτω από 17 χλστ. |

Ο χαλκός στα λατινικά είναι Aeris και ο ορείχαλκος και ο μπρούντζος είναι Aes, έτσι τα μέταλλα αυτά τα συμβολίζουμε με AE. 

Τον Νοέμβριο του 2013 ανακαλύφθηκε ο μεγαλύτερος θησαυρός νομισμάτων του Κωνσταντίνου Α΄ στην περιοχή Ντέβον της Αγγλίας. Ο θησαυρός ήταν στο Σήτον Ντάουν και περιλαμβάνει 22.888 Ρωμαϊκά νομίσματα, από αυτά τα περισσότερα ήταν μπρούτζινα του Κωνσταντίνου Α΄ και των γιών του Κωνστάντιου Β΄ και Κώνστα.

Πηγές
-----

* Seaton Down Hoard Αρχειοθετήθηκε 2014-11-05 στο Wayback Machine.
Η **Πόρσια Λι Ρότζερς ΝτιΤζένερις** (*Portia Lee James DeGeneres*, 31 Ιανουαρίου 1973), γνωστή επαγγελματικά ως **Πόρσια ντε Ρόσι** (*Portia de Rossi*) είναι αυστραλιανής καταγωγής ηθοποιός. Το πραγματικό της όνομα είναι Αμάντα Λί Ρότζερς. Είναι πιο γνωστή για το ρόλο της ως Nelle Porter στην τηλεοπτική σειρά "Ally McBeal" και ως Lindsay Fünke στο "Arrested Development". Ακόμη έπαιξε την Veronica Palmer στην σειρά του ABC "Better Off Ted" και ενσάρκωσε την Olivia Lord στο Nip/Tuck. Η Πόρσια είναι παντρεμένη από το 2008 με την κωμικό και ηθοποιό Έλεν ΝτιΤζένερις.

Η Ντε Ρόσι γεννήθηκε στο Χόρσαμ στην Βικτώρια της Αυστραλίας και έχασε τον πατέρα της στην ηλικία των 9, γεγονός που δεν ξεπέρασε ποτέ. Ως παιδί η Πόρσια ασχολήθηκε με το μόντελινγκ. Το όνομα Πόρσια ντε Ρόσι το έδωσε στον εαυτό της στην ηλικία των 15· το Πόρσια ήταν το όνομα από τον αγαπημένο της τηλεοπτικό χαρακτήρα και το Ντε Ρόσι ένα ιταλικό επώνυμο που της άρεσε. Η Πόρσια έπασχε από νευρική ανορεξία. Η ίδια έγραψε ένα προσωπικό βιβλίο που αναφέρεται στις δυσκολίες που αντιμετώπισε κατά τι διάρκεια της ζωής της. Η ντε Ρόσι παντρεύτηκε 1996 το παραγωγό ταινιών Mel Metcalfe και πήραν διαζύγιο το 1999. Η ίδια είπε πως ο γάμος τους ήταν τυπικός και το έκανε για να αποκτήσει πράσινη κάρτα. Το 2010 σε συνέντευξη της εξήγησε πως σαν νεαρή ηθοποιός φοβόταν να μιλήσει ανοιχτά για της ερωτικές της προτιμήσεις, πίστευε πως αν γνώριζε ο κόσμος πως είναι λεσβία ότι δεν θα δούλευε ποτέ ξανά. Από το 2000-2004 η Πόρσια διατηρούσε ερωτική σχέση με την τραγουδίστρια Φρανσέσκα Γκρεγκορίνι. Η Ντε Ρόσι δήλωσε πως τα περισσότερα μέλη της οικογένειας της και οι συνεργάτες της δεν γνώριζαν ότι ήταν λεσβία μέχρι να δούνε φωτογραφίες του ζευγαριού στα περιοδικά. Η ηθοποιός αρνήθηκε να κάνει οποιαδήποτε δήλωση. Το 2005 μίλησε ανοιχτά για τις προτιμήσεις της και αρραβωνιάστηκε την Έλεν ΝτιΤζένερις. Το ζευγάρι παντρεύτηκε στις 16 Αυγούστου του 2008 στο σπίτι τους στο Μπέβερλι Χιλς. Στο γάμο παρευρέθηκαν 17 καλεσμένοι. Τον Αύγουστο του 2010 η Πόρσια έλαβε νόμιμα το επίθετο της συζύγου της και το Σεπτέμβριο του 2011 έγινε πολίτης των ΗΠΑ. Η Πόρσια έχει κάνει πολλές φιλανθρωπίες και από το 2008 είναι vegan.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Portia de Rossi στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 163822159
* LCCN: no2005117079
* ISNI: 0000 0001 1483 2690
* GND: 160244811
* SUDOC: 178624128
* BNF: cb14169911f (data)
* BIBSYS: 3044275
* MusicBrainz: d9e9072a-70a2-424d-ad40-b72aa3dc3699
* NKC: js20060901016
* BNE: XX1667436

 |

 |
Ο **Πόππο**, Poppo (απεβ. π. 840) από τον Οίκο των Μεροβιγγείων ήταν κόμης τού Γκράπφελτ (819-839). Είναι ο ιδρυτής του κλάδου των Ποππονιδών.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Χάιμριχ κόμη τού Ζάαλγκαου, γιού τού Χάιμριχ κόμη τού Άνω Ράινγκαου. Αυτός με τη σειρά του ήταν γιος τού Κάνκορ κόμη τού Εσμπαί (Esbaye).

Σύμφωνα με τις πηγές, ήταν "ηγετικός άνδρας μεταξύ των Φράγκων" το διάστημα 838-839, όταν αντιτέθηκε στην εξέγερση τού Λουδοβίκου Β΄ τού *γερμανικού* της Ανατολικής Φραγκίας, που έκανε εναντίον τού Λουδοβίκου Α΄ τού *ευσεβούς* βασιλιά των Φράγκων. Μαζί με τον Πόππο ήταν και άλλοι ευγενείς, όπως ο Γκέμπχαρτ κόμης τού Λάνγκαου, ο Άνταλμπερτ κόμης τού Μετς και ο Όντγκαρ αρχιεπίσκοπος τού Μάιντς.

Έγινε ο γενάρχης τού κλάδου των Ποππονιδών, κομήτων τού Χέννεμπερκ και τού Σβάινφουρτ.

Οικογένεια
----------

Ήταν ο πατέρας (ή ο πάππος) των:

* Ερρίκος απεβ. 886, μαργράβου των Φράγκων.
* Πόππο απεβ. μετά το 906, δούκας της Θουριγγίας.
* Έγκινο απεβ. 908, δούκας της Θουριγγίας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* The Annals of Fulda. (Manchester Medieval series, Ninth-Century Histories, Volume II.) Reuter, Timothy (trans.) Manchester: Manchester University Press, 1992.
Ο **Πόπλιος Ὁρδεώνιος Λολλιανός** (Λατινικά: Publius Hordeonius Lollianus) (2ος αι.) ήταν Έλληνας σοφιστής, ρήτορας και πολιτικός των Αθηνών από την Έφεσο, που έζησε επί Αδριανού και Αντωνίνου Πίου.

Αναφέρεται απλά ως Λολλιανός από το Φιλόστρατο και τη Σούδα, αλλά μια αθηναϊκή επιγραφή, που χρονολογείται περίπου από το έτος 142, δίνει το πλήρες όνομά του*:* Πόπλιος Ὁρδεώνιος Λολλιανός. Ο Λολλιανός καταγόταν από την Έφεσο, και έλαβε την εκπαίδευσή του στη σχολή του Ισαίου Ασσυρίου. Σύμφωνα με το Φιλόστρατο, ήταν ο πρώτος που διορίστηκε από το κράτος έμμισθος διδάκτωρ σοφιστικής στην Αθήνα, («*Λολλιανός δε ό Εφέσιος προύστη μεν τού Αθήνησι θρόνου πρώτος*»). Επίσης διορίστηκε «έπί των οπλών στρατηγός», ένα πολιτικό αξίωμα, το οποίο, κατά την αυτοκρατορική περίοδο των Αθηνών, σήμαινε πως ήταν υπεύθηνος για τα τρόφιμα της πόλης και της αγοράς σίτου. Η φιλελεύθερη στάση του στην άσκηση των καθηκόντων του κατά τη διάρκεια ενός λιμού, καταγράφεται μετά επαίνου από το Φιλόστρατο. Δύο αγάλματά του στήθηκαν στην Αθήνα, ένα στην αγορά, και το άλλο σε ένα μικρό άλσος, το οποίο λέγεται ότι φύτευσε ο ίδιος.

Ως ρήτορας, ο Λολλιανός διακρίνεται για τη δεξιοτεχνία με την οποία παρουσίαζε τις αποδείξεις, και από τον πλούτο του λόγου του. Ήταν ιδιαίτερα ικανός στις αυτοσχέδιες ομιλίες, και έδωσε στους μαθητές του συστηματική εκπαίδευση στη ρητορική, για την οποία έγραψε πολλά έργα, τα οποία έχουν όλα χαθεί, αλλά αναφέρονται συχνά από τους σχολιαστές στον Ερμογένη, ο οποίος μάλλον έκανε μεγάλη χρήση τους.\*

Παραπομπές
----------

1. ↑  IG Η2 4211
2. 1 2  Φιλόστρατος, *Βίοι Σοφιστών*
3. 1 2  Σούδα, *Λολλιανός[*νεκρός σύνδεσμος*]* ("Lollianus." Suda On Line. Tr. David Whitehead on 12 September 2001@06:08:17.)
4. ↑  Ι. Avotins, *The Holders of the Chairs of Rhetoric at Athens. Harvard studies in classical philology*, (1972),
5. ↑  Watt, Edward, (2008), *City and School in Late Antique Athens and Alexandria*, σελίδα 29.
6. ↑  Smith, William, *A Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, εκδ. (1870).

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 49614110
* GND: 102397384

 |

 |
Επιθεώρηση πυραύλου AGM-65 Maverick ενός αεροσκάφους A-10 Thunderbolt II.
Ένας **πύραυλος αέρος-επιφανείας** ή **αέρος-εδάφους** είναι σχεδιασμένος να εκτοξεύεται από πολεμικά αεροσκάφη για το χτύπημα στόχων στην ξηρά ή τη θάλασσα ή και τα δύο. Είναι παρόμοιοι με τις βόμβες βαρύτητας, όμως θεωρούνται πύραυλοι επειδή διαθέτουν κάποιου είδους σύστημα προώθησης. Τα δύο πιο κοινά συστήματα προώθησής τους είναι οι πυραυλικοί κινητήρες τύπου τζετ. Ορισμένοι πύραυλοι σοβιετικής προέλευσης έχουν κινητήρες ράμτζετ, οι οποίοι τους δίνουν δυνατότητα μεγάλης εμβέλειας και ταχύτητας.[1][2]

Τα είδη των πυραύλων αυτών είναι τα μικρού, μεσαίου και μεγάλου βεληνεκούς. Η καθοδήγηση συνήθως γίνεται μέσω συστήματος λέιζετ, με υπέρυθρες, με οπτικά μέσα ή με δορυφορικά σήματα.[3]

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
Ο **Ναρσίς Μπινιόλες** (διεθνώς: *Narcís Vinyoles* επίσης *Narciso Viñoles*, μεταξύ 1442 και 1447 – 1517) ήταν ποιητής, δικηγόρος και πολιτικός από την Βαλένθια.

Σκάκι της Αγάπης
----------------

Ο Ναρσίς Μπινιόλες ήταν ένας από τους συγγραφείς του ποιήματος *Scachs d'amor* (*Σκάκι της Αγάπης*), το οποίο βασίζεται σε μια παρτίδα σκάκι ανάμεσα στον Φράνσι δε Καστέλβι (ως Άρης) και τον ίδιο (ως Αφροδίτη), ενώ ο Μπέρνατ Φενολιά (ως Ερμής) σχολιάζει την παρτίδα και θέτει τους κανόνες. Είναι η πρώτη παρτίδα που, μέσω του ποιήματος αυτού, επιβεβαιώνεται ότι παίχτηκε με τους σύγχρονους σκακιστικούς κανόνες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *chessgames.com*. www.chessgames.com.
2. ↑  «Scachs d'Amor». www.scachsdamor.org. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουλίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 100062567
* LCCN: n80155511
* ISNI: 0000 0000 1705 1112
* GND: 129882526
* SUDOC: 069305633

 |

 |
Η **Ρυθμιστική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών του Μπανγκλαντές (ΡΕΤΜ)** (Βεγγαλικά: বাংলাদেশ টেলিযোগাযোগ নিয়ন্ত্রণ কমিশন‎) είναι ανεξάρτητη επιτροπή που ιδρύθηκε βάσει του Νόμου Τηλεπικοινωνιών του Μπανγκλαντές το 2001 (Νόμος αρ. 18 του 2001). Η επιτροπή είναι υπεύθυνη για τη ρύθμιση όλων των θεμάτων που σχετίζονται με τις τηλεπικοινωνίες (καλωδιακή, κυψελοειδή, δορυφορική και καλωδιακή) από το Μπαγκλαντές.

Η Επιτροπή άρχισε να λειτουργεί από τις 31 Ιανουαρίου του 2002 με όραμα την διευκόλυνση των οικονομικά προσιτών τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών και την αύξηση της τηλεπυκνότητας τουλάχιστον στα 10 τηλέφωνα ανά 100 κατοίκους μέχρι το 2010.

Διατάγματα φιλτραρίσματος σε Bloggers, Μάρτιος 2013
---------------------------------------------------

Τον Μάρτιο του 2013, η ΡΕΤΜ επικρίθηκε από το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
και άλλες ομάδες για την απαγόρευση του μια σειρά από ιστοσελίδων "άθεων blogger". Τα ιστολόγια που έχουν απαγορεύτηκαν από την ΡΕΤΜ περιλαμβάνουν το βραβευμένο δημοφιλές ιστολόγιο
του Ασίφ Μοχιουντίν, που δέχτηκε επίθεση από ομάδα ανθρώπων που κρατούσαν μασέτες τον Ιανουάριο.

Ο Μοχιουντίν συνελήφθη τον επόμενο μήνα, μαζί με τρεις άλλους bloggers
.

Δείτε επίσης
------------

* Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας του Μπανγκλαντές
* Επιτροπή Δημοσίων Υπηρεσιών του Μπανγκλαντές
* Αρχή Οδικών Μεταφορών του Μπανγκλαντές

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Bangladesh: Crackdown on Bloggers, Editors Escalates». Human Rights Watch. 15 April 2013. .
2. ↑  Arafatul Islam (25 March 2013). «Bangladesh gags award-winning blogger». Deutsche-Welle. .
3. ↑  Asif Mohiuddin. «God, Almighty only in name but impotent in reality (transl)». somewhereinblog.net. . 
present blog page reads: "blog has been withdrawn or cancelled for violating terms
and conditions" (transl.)
4. ↑  Staff correspondent (2 April 2013). «4 held over attempt to kill blogger». The Daily Star. .
5. ↑  «Blogger Asif Mohiuddin arrested over "blasphemous" blog posts». Reporters Without Borders. 3 April 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-03-04.. Ανακτήθηκε στις 2018-08-03. 
quote: "We call for Mohiuddin’s immediate and unconditional release," Reporters
Without Borders said.
6. ↑  Emran Hossain (4 March 2013). «Bangladesh Arrests 'Atheist Bloggers,' Cracking Down on Critics». The Huffington Post. .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* BTRC'c official website
* Bangladesh Telecommunication Act, 2001
* Telecommunication Policy of Bangladesh
* National Frequency Allocation Plan (NFAP) for Bangladesh[*νεκρός σύνδεσμος*]
* (ILDTS) International Long Distance Telecommunication Services Policy 2007[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Mobile Phone Subscribers in Bangladesh
* PSTN Phone Subscribers in Bangladesh
* Customer Complaint Cell of BTRC
* BTRC Annual Reports
Αυτό το λήμμα αφορά πριμιτιβισμό στην τέχνη.  Για το κοινωνικό κίνημα, δείτε: Αναρχοπρωτογονισμός.  
Ανρί Ρουσσώ, *Μάχη τίγρη και βούβαλου σε τροπικό δάσος*, 1908-1909, Μουσείο Ερμιτάζ, Αγία Πετρούπολη
Ο **Πριμιτιβισμός** είναι κίνημα της Δυτικής τέχνης που δανείζεται οπτικές φόρμες από μη δυτικούς ή προϊστορικούς λαούς. Παράδειγμα η συμπερίληψη μοτίβων της Ταϊτής σε πίνακες και κεραμικά του Πωλ Γκωγκέν. Δάνεια από την πρωτόγονη τέχνη είχαν μεγάλη σημασία για την ανάπτυξη της μοντέρνας τέχνης.

Ο όρος "πριμιτιβισμός" συχνά χρησιμοποιείται για άλλους επαγγελματίες ζωγράφους που δουλεύουν σε ναΐφ ή παραδοσιακό στυλ, όπως ο Ανρί Ρουσσώ, ο Μιχαήλ Λαριόνοφ, ο Πάουλ Κλέε και άλλοι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Artspoke, Robert Atkins, 1993, ISBN 978-1-55859-388-6
Στη Λέσβο, όπου κατ' εξοχήν ανέκαθεν καλλιεργούνταν η ελιά και η οικονομία του νησιού κατά κύριο λόγο αναπτυσσόταν γύρω από την παραγωγή λαδιού και των παραγώγων, όπως σαπούνι, πυρηνέλαιο κλπ. το **μόδιο** ή μόδι ήταν μονάδα μέτρησης βάρους που χρησιμοποιόταν μόνο στον υπολογισμό του προς έκθλιψη ελαιοκάρπου στα ελαιοτριβεία. 

Ήταν ισοδύναμο με 500 οκάδες (1 οκά = 1280 γραμμάρια) δηλαδή ένα μόδι ζύγιζε 640 κιλά ελαιοκάρπου. Αργότερα, όταν στην Ελλάδα καθιερώθηκε ως μονάδα βάρους το κιλό, συνέχισε να ορίζεται η παραγωγή σε μόδια, αλλά όχι πλέον στα 640 κιλά ανά μόδι, αλλά 500, καθιερώνοντας έτσι μία νέα μονάδα μέτρησης, το κιλόμοδο. 

Σήμερα έχει περιοριστεί πάρα πολύ ο όρος μόδιο, τείνει σχεδόν να εκλείψει, αφού πλέον τόσο η παραγωγή ελαιοκάρπου όσο και η απόδοση σε λάδι μετριούνται σε κιλά.
Το **Πριονόψαρο** είναι ψάρι των αλμυρών υδάτων, το οποίο ανήκει στο γένος Pristis, της οικογένειας των πριστίδων και τάξης των σελαχομόρφων, αριθμεί, περίπου, πέντε είδη. Τα σημαντικότερα από αυτά είναι τα είδη:Pristis pristis, Pristis pectinata, Pristis microdon. Όλα τα είδη κινδυνεύουν με εξαφάνιση λόγω της παράνομης αλιείας τους και της καταστροφής του φυσικού τους περιβάλλοντος. Γενικά, είναι ένα "δειλό" ψάρι, όμως, γίνεται επικίνδυνο όταν του επιτεθούν.

Εξωτερικά Χαρακτηριστικά
------------------------

Το πριονόψαρο, αν και μοιάζει με καρχαρία, ανήκει στα σελάχια. Έχει καφέ-λαδί-γκρίζο χρώμα στη ράχη και λευκό στην κοιλιά. Το χαρακτηριστικό γνώρισμα του ψαριού αυτού είναι το μακρύ ρύγχος του, το οποίο μοιάζει με πριόνι. Το μήκος του φτάνει τα 2 με 9 μέτρα και καλύπτεται από μικρά λέπια.

Τροφή
-----

Το πριονόψαρο τρέφεται, κυρίως, με μικρά ψάρια και καρκινοειδή. Προμηθεύεται την τροφή του ψάχνοντας στην άμμο ή στη λάσπη του βυθού, είτε χτυπώντας ψάρια που είναι συγκεντρωμένα σε κοπάδια με τη βοήθεια του ρύγχους του.

Τόπος Διαβίωσης
---------------

Το πριονόψαρο ζει σε τροπικές θάλασσες.

Είδη
----

**Pristis pristis**: Το βάρος του φτάνει τα 700 κιλά΄, κατά μέσο όρο, και το μήκος του τα 4 με 9 μέτρα. Ζει στα παράκτια θερμά νερά του Ατλαντικού και μερικές φορές φτάνει έως τη Μεσόγειο θάλασσα. Επίσης, συναντάται στον Ειρηνικό Ωκεανό, στην περιοχή της Αυστραλίας.

  

**Pristis microdon**: Το μήκος του φτάνει τα 6 μέτρα. Συναντάται στις τροπικές ζώνες και των τριών ωκεανών.

  

**Pristis pectinatus**: Το μήκος του φτάνει τα 4 μέτρα περίπου. Συναντάται στις τροπικές ζώνες και των τριών ωκεανών.

Πηγές
-----

**Βιβλιογραφία**: Εγκυκλοπαίδεια "Νεα Δομή", Εκδόσεις «ΔΟΜΗ», Αθήνα, 1996, τόμος 29