recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 41°20′37.0″N 21°33′42.8″E﻿ / ﻿41.343611°N 21.561889°E﻿ / 41.343611; 21.561889

Το **Στάδιο Γκότσε Ντέλτσεφ** (σλαβομακεδονικά: стадион "Гоце Делчев"‎) είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων στο Πρίλεπ της Βόρειας Μακεδονίας. Η συνολική χωρητικότητα είναι 15.000 θέσεις και έχει πάρει το όνομά του από τον Βούλγαρο Μακεδόνα επαναστάτη Γκότσε Ντέλτσεφ. Αυτήν τη στιγμή χρησιμοποιείται κυρίως για ποδοσφαιρικούς αγώνες και είναι η έδρα των ΦΚ Πόμπεντα και ΦΚ 11 Οκτώβρη. Το στάδιο έχει χρησιμοποιηθεί ως εναλλακτικό γήπεδο της Αρένα Τόσε Προέσκι για την Εθνική Βόρειας Μακεδονίας και έχει φιλοξενήσει τον τελικό του Κυπέλλου Βόρειας Μακεδονίας σε δύο περιπτώσεις. Το 2021, ολοκληρώθηκαν οι εργασίες ανακαίνισης του Σταδίου Γκότσε Ντέλτσεφ, ύστερα από 5 χρόνια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *GeoNames*. 2005. Ανακτήθηκε στις 6  Απριλίου 2015.
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2022.
3. ↑  Metalurg-Teteks 2:0; Metalurg prevail in Macedonian Cup final
4. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πληροφορίες γηπέδου στο MacedonianFootball Αρχειοθετήθηκε 2011-12-09 στο Wayback Machine.
* Γήπεδο Γκότσε Ντέλτσεφ - Πρίλεπ
* Φωτογραφίες του σταδίου Αρχειοθετήθηκε 2016-03-03 στο Wayback Machine.
Ο **Αθανάσιος Μπίμπας** γεννήθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα στην Αρκαδία, στην σημερινή επαρχία Μεγαλοπόλεως. Υπήρξε Φιλικός και συμμετείχε ενεργά στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 σε διάφορες μάχες στις περιοχές στην Καρύταινα και στην Μεγαλόπολη. Μετά την απελευθέρωση και την ίδρυση του Ελληνικού κράτους και για την προσφορά και τη συμμετοχή του στον Αγώνα του 1821 το Βασίλειο της Ελλάδος και το Υπουργείο των Στρατιωτικών τον τίμησαν με το χάλκινο αριστείο μετά διπλώματος.
Στο δίπλωμα αυτό αναφέρεται:

---

*Αριθμός 11091*

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Αφού η Αυτού Μεγαλειότης ο Βασιλεύς επε΄φόρτισε το Υπουργείον των Στρατιωτικών να απονείμει εις τον Αθανάσιον Μπίμπαν εντίμως μεθέξαντα του υπέρ ανεξαρτησίας της Ελλάδος ηρωικού αγώνος το συστηθέν την 18/30 Σεπτεμβρίου 1835 χαλκούν αριστείο, παραδίδεται τούτο εις αυτόν με την άδειαν του να το φέρει εις πάσαν περίστασιν και προς πιστοποίησιν τούτου του εγχειρίζεται συγχρόνως και το παρόν Δίπλωμα

Εν Αθήναις τη 5 Απριλίου 1843
Το Υπουργείον των Στρατιωτικών
(υπογραφή δυσανάγνωστη)
ο Διευθυντής του γραφείου 
(υπογραφή δυσανάγνωστη)
Το **Στάδιο Ερυθρός Αστέρας** (σερβικά: Стадион Црвена звезда), γνωστό στους ποδοσφαιρόφιλους ως *Μαρακανά του Βελιγραδίου*, είναι στάδιο που βρίσκεται στο Βελιγράδι, πρωτεύουσα της Σερβίας. Αποτελεί τη μόνιμη έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας του Ερυθρού Αστέρα, συνήθη της Εθνικής Σερβίας (και παλαιότερα Εθνικής Γιουγκοσλαβίας), ενώ επίσης φιλοξενεί αγώνες στίβου και αραιότερα συναυλίες.

Η τρέχουσα χωρητικότητά του ανέρχεται σε 60.000 θεατές - το μεγαλύτερο στη χώρα και τρίτο μεγαλύτερο στα Βαλκάνια. Παρ' όλα αυτά υπάρχουν σχέδια να γκρεμιστεί τα επόμενα χρόνια και να ανεγερθεί στην ίδια θέση νέο στάδιο, μεγαλύτερο και πιο σύγχρονο, το οποίο θα έχει σχήμα αστεριού.

Ιστορία
-------

Το στάδιο έχει χτιστεί πάνω στο πρώτο γήπεδο του Ερυθρού Αστέρα. Η ανέγερσή του ξεκίνησε το 1960 και την 1η Σεπτεμβρίου 1963, πριν ακόμα ολοκληρωθεί, φιλοξένησε τον πρώτο του επίσημο αγώνα μπροστά σε 55.000 θεατές (Ερυθρός Αστέρας-Ριέκα 2-1 για τη γιουγκοσλαβική α΄ κατηγορία). Σύμφωνα με το θρύλο, το πρώτο εισιτήριο που κόπηκε ήταν ενός χωρικού απ' τη Λόζνιτσα ονόματι Λάζα Πέτροβιτς. Αυτός μπήκε νωρίς το πρωί στο γήπεδο, έκατσε στη θέση του και περίμενε υπομονετικά τρώγοντας ψωμοτύρι, μέχρι να φτάσει το απόγευμα και να ξεκινήσει ο αγώνας.

Το 1964 παραδόθηκαν σε χρήση όλες οι εξέδρες και η χωρητικότητα αυξήθηκε στον αριθμό-ρεκόρ για ευρωπαϊκό στάδιο των 110.000 θεατών, εξ' ου και ο παραλληλισμός του με το Μαρακανά του Ρίο ντε Τζανέιρο, ο οποίος το συνοδεύει έως σήμερα. Ο μεγαλύτερος αριθμός εισιτηρίων που κόπηκε στην ιστορία του, είναι 96.070 στον ημιτελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων της σαιζόν 74-75 (Ερυθρός Αστέρας-Φερεντσβάρος 2-2).

Στα επόμενα χρόνια η χωρητικότητα μειώθηκε, καθώς υιοθετούνταν πιο αυστηροί κανονισμοί ασφαλείας και τοποθετούνταν καθίσματα στις εξέδρες. Η τελευταία ανακαίνιση έγινε στα μέσα της δεκαετίας του '90, όταν επήλθε πλήρης εναρμόνιση με τις προδιαγραφές της UEFA.

Μεγάλες διοργανώσεις
--------------------

* 1973:  Κύπελλο Πρωταθλητριών 1972-73 (τελικός)
* 1976:  Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1976 (ένας ημιτελικός και ο τελικός)
* 2009:  25η Θερινή Πανεπιστημιάδα (αγωνίσματα του στίβου)

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  «Επίσημη Ιστοσελίδα Συλλόγου». crvenazvezdafk.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Νοεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 2011.
Τα **Σφαγεία** ήταν δημοτική εγκατάσταση στην σημερινή πόλη της Δραπετσώνας μέχρι το 1950 μέρος του δήμου Πειραιά.

Ανέγερση
--------

Το κτίριο των Δημοτικών Σφαγείων ανεγέρθηκε στην περιοχή της Δραπετσώνας σε οικόπεδο δέκα στρεμμάτων. Σχεδιάστηκε από τον Ιωάννη Λαζαρίμο το 1881 και ολοκληρώθηκε δέκα χρόνια μετά. ήταν απλή οικοδομή με ορθογωνική κάτοψη. Στο κέντρο της υπήρχε επιμήκης διάδρομος, πλάτους δώδεκα μέτρων, με οχετό στον άξονα. Τα εμφανή φέροντα στοιχεία της είναι από λαξευτή λιθοδομή, ενώ στεγάζεται με μεγάλη δίρριχτη στέγη που στηρίζεται σε κολόνες που απέχουν ίση απόσταση μεταξύ τους. Το 1892 επισκευάζεται και συζητέιται η παραχώρηση σε ιδιώτη. Στα 1900 με 1901 μετασκευάζεται και ανεγείρεται μία νέα πτέρυγα. Το 1933 γίνονται νέες προσθήκες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Σφαγεία | Περπατώντας στη Δραπετσώνα του Μεσοπολέμου | Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών». *synoikismoi.eie.gr*. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2019.
2. ↑  Σταματίνα Μαλικούτη, *Πειραιάς 1834-1912*, εκδ. Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς, 2004, σελ. 264.

Πηγές
-----

* Σταματίνα Μαλικούτη, *Πειραιάς 1834-1912*, εκδ. Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς, 2004, σελ. 264.
Ο **Τζέιμς «Σκούνι» Ντόνελ Πεν**, ή απλώς **Σκούνι Πεν** (*James Donell "Scoonie" Penn*, 9 Ιανουαρίου 1977) είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,80 μ. και αγωνιζόταν στη θέση του πλέι μέικερ.

Καριέρα
-------

Ο Σκούνι Πεν έκανε τα πρώτα του μπασκετικά βήματα παίζοντας στο Κολλεγιακό Πρωτάθλημα αρχικά με την ομάδα του Μπόστον Κόλετζ (1995-97) κι έπειτα με την ομάδα του Οχάιο Στέιτ (1998-2000). Επιλέχθηκε στο νούμερο 57 του ντραφτ του NBA, το 2000, από τους Ατλάντα Χοκς (*Atlanta Hawks*). Το 2000 άφησε την Αμερική και ταξίδεψε με προορισμό την Ευρώπη και την Ιταλία για λογαριασμό της Παλακανέστρο Τριέστε, με την οποία υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο.

Ένα χρόνο αργότερα, μεταπήδησε στην επίσης Ιταλική Παλακανέστρο Βίρτους Ρόμα, όμως προς το τέλος της σεζόν 2001-2002 επέστρεψε στην Αμερική για λογαριασμό των Τάλσα 66ερς. Το καλοκαίρι του 2002 επέστρεψε στην Ευρώπη παίρνοντας μεταγραφή στον Ερυθρό Αστέρα, στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο. Την περίοδο 2003-2004 αγωνίστηκε αρχικά με την ΚΚ Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ, ενώ στη συνέχεια μεταπήδησε στην Ελλάδα και τον Μακεδονικό. Το καλοκαίρι του 2004, ο Σκούνι Πεν υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ιταλική Λιμπερτάς Πέζαρο, ενώ τον αμέσως επόμενο χρόνο επέστρεψε στη Σερβία και την ΚΚ Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ.

Το 2006 επέστρεψε στην Ελλάδα αυτήν την φορά για λογαριασμό του Ολυμπιακού, στον οποίο παρέμεινε για μία σεζόν, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Στον Ολυμπιακό επέστρεψε τον Ιανουάριο του 2010, αφού προηγουμένως είχε περάσει από την τουρκική Εφές Πίλσεν, την ουκρανική Κίεβο και την ιταλική Βίρτους Μπολόνια. Με την Ελληνική ομάδα κατάφερε να κατακτήσει το Κύπελλο Ελλάδας του 2010. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, ο Σκούνι Πεν επέστρεψε στην Ιταλία για λογαριασμό αυτήν τη φορά της Πρίμα Βερόλι, η οποία αποτέλεσε και την τελευταία ομάδα της καριέρας του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *College Basketball at Sports-Reference.com*. Ανακτήθηκε στις 28  Ιουλίου 2020.
2. ↑  *RealGM*. 1327. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.
3. ↑  (Αγγλικά) *Basketball-Reference.com*. pennja99c. Ανακτήθηκε στις 24  Απριλίου 2022.

Πηγές
-----

*
Η **Αισύμη** ή **Οισύμη** ήταν πόλη της αρχαίας Θράκης, στην Ηδωνίδα (δηλαδή στη σημερινή Ανατολική Μακεδονία) και πιο συγκεκριμένα στις εκβολές του ποταμού Στρυμόνα.

Ο Όμηρος αναφέρει την Αισύμη στην *Ιλιάδα* ως τον τόπο καταγωγής της Καστιανείρας, μιας από τις συζύγους του βασιλιά της Τροίας Πριάμου, μητέρας του Γοργυθίωνα.

Ο Στέφανος ο Βυζάντιος είναι εκείνος που ταυτίζει την ομηρική Αισύμη με την Οισύμη, η οποία αναφέρεται από τον Θουκυδίδη ως αποικία των Θασίων στην Πιερίδα της αρχαίας Θράκης. Ο Θουκυδίδης γράφει ότι η Οισύμη/Αισύμη μαζί με δύο άλλες πόλεις της Ηδωνίδας, τη Γαληψό (επίσης αποικία των Θασίων) και τη Μύρκινο, προσεχώρησε κατά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο, το 424 π.Χ. στον στρατηγό των Λακεδαιμονίων Βρασίδα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Ιλιάς*, Θ 304
2. ↑  Στεφάνου Βυζαντίου *Εθνικά*, λ. «Οἰσύμη»

Πηγές
-----

* Το λήμμα «Αισύμη ή Οισύμη» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 3, σελίδα 92
Ο **Όλεχ Βίνικ** (ουκρανικά: Олег Винник‎, γεν. στις 31 Ιουλίου 1973)  είναι Ουκρανός συνθέτης, τραγουδιστής, τραγουδοποιός και ηθοποιός. Έχει εμφανιστεί στη Γερμανία, στην Αυστρία και στην Ελβετία ως βασικός ηθοποιός δημοφιλών μιούζικαλ με το σκηνικό όνομα OLEGG.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

### Τα πρώτα χρόνια

Ο Όλεχ Βίνικ γεννήθηκε στις 31 Ιουλίου 1973 στο χωριό Verbivka, της περιοχής Kamianka, νυν περιοχή Cherkasy, της περιφέρειας Cherkasy της Ουκρανίας.  Αποφοίτησε από το γυμνάσιο του χωριού Chervony Kut (περιοχή Zhashkiv, νυν περιοχή Uman, στο Oblast Cherkasy). Συμμετείχε ενεργά σε ερασιτεχνικές παραστάσεις και ήξερε να τραγουδά και να παίζει ηλεκτρική κιθάρα.

Μετά το γυμνάσιο, ο Βίνικ μπήκε σε ένα τμήμα χορωδίας της σχολής πολιτισμού Kaniv στο Kaniv της περιοχής Oblast Cherkasy.  Η πρώτη του δουλειά μετά την αποφοίτηση ήταν η Cherkasy Regional Philharmonics. Δυστυχώς, όμως, ο Βίνικ δεν έγινε σολίστας στη Λαϊκή Χορωδία του Cherkasy, όπου συνεργάστηκε με την Τιμημένη Καλλιτέχνιδα της Ουκρανίας Όλα Πάβλοβσκα.

Στο πλαίσιο ενός προγράμματος πολιτιστικών ανταλλαγών, ο Βίνικ πήγε για πρακτική στη Γερμανία.  Κατά τη διάρκεια της πρακτικής του, είχε μια προσφορά από το θέατρο Lüneburg της Κάτω Σαξονίας, όπου συνέχισε την καριέρα του στην παράσταση της όπερας *Τόσκα* και της όπερας *Παγκανίνι*. Στη συνέχεια, έκανε δύο χρόνια εκπαίδευση στο Αμβούργο υπό την καθοδήγηση του καθηγητή φωνητικής John Lehmann καθώς και την πρώτη του προσπάθεια στο είδος του μιούζικαλ. Πρώτα ήρθε ο ρόλος του Lucentio στο Kiss me Kate (1999-2001) και του Φοίβου στο Der Glöckner von Notre Dame" (2001-2002).

### Καριέρα

Ο πιο γνωστός ρόλος του Βίνικ ήταν στο μιούζικαλ *Οι άθλιοι*, βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Βίκτωρ Ουγκό. Ο 30χρονος Όλεχ Βίνικ έπαιξε το ρόλο του Γιάννη Αγιάννη. Ένας ακόμη σημαντικός του ρόλος ήταν ο Μαύρος Πρίγκιπας - Θάνατος (Der Tod) στο μιούζικαλ *Ελισάβετ* (Elisabeth).

Από το 2011, ο Όλεχ Βίνικ επικεντρώθηκε στη σόλο καριέρα του και μετακόμισε από τη Γερμανία στην Ουκρανία,  επενδύοντας χρόνο για να ηχογραφήσει νέες επιτυχίες. Ο ίδιος ο Βίνικ έχει γράψει όλα τα τραγούδια που περιλαμβάνονται στα άλμπουμ του.

Μετά από αρκετά χρόνια στην Ουκρανία, ο Όλεχ Βίνικ κέρδισε ακόμη μεγαλύτερη φήμη μετά την κυκλοφορία τραγουδιών όπως Happiness, Stone Night, Hello Bride, Nino και άλλα, ενώ τεράστια πλήθη παρακολούθησαν τις συναυλίες του.

### Πολιτική στάση

Ο Βίνικ αρνείται να παίξει στη Ρωσία,  παρόλο που του προτάθηκε να παίξει τρεις νύχτες στο Παλάτι Πάγου της Αγίας Πετρούπολης τον Δεκέμβριο του 2017.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. Ανακτήθηκε στις 25  Ιουνίου 2019.
2. 1 2 3 4 5 6  Yuliya Tunik (5 October 2018). «Oleh Vynnyk: I do not perform in Russia. No money will change this position» (στα Ukrainian). *Glavcom*. .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Όλεχ Βίνικ** |

* Επίσημος ιστότοπος

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* MusicBrainz: 893266e7-c9d1-40ee-b12a-47521aae4be2

 |

 |
Θάλασσα των Δέντρων
Ο **Όλγασσυς**, γνωστός στα τουρκικά ως τα **Όρη Ιλγκάζ** (τουρκικά: Ilgaz Dağları, αρχαία ελληνικά: Ὄλγασσυς) είναι οροσειρά της Τουρκίας, στη βορειοδυτική Ανατολία.

Γεωγραφία
---------

Στη δυτική περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, υπάρχουν τρεις οροσειρές βουνών, που εκτείνονται παράλληλα με τις ακτές της Μαύρης Θάλασσας. Τα όρη Ιλγκάζ αποτελούν το ανατολικό τμήμα της δεύτερης σειράς από την ακτογραμμή σε μέση απόσταση 100 χλμ. Οι βόρειες πλαγιές των βουνών βρίσκονται στην επαρχία Κασταμονής και οι νότιες πλαγιές βρίσκονται στην επαρχία Τσανκίρι. Το μήκος του ορεινού συστήματος από τα δυτικά προς τα ανατολικά είναι περίπου 150 χλμ. με πλάτος περίπου 30 χλμ. Η κορυφή της οροσειράς, η Χατσετεπέ, έχει υψόμετρο 2.587 μέτρων. Η εθνική οδός D765, η οποία συνδέει την ακτή της Μαύρης Θάλασσας με την Κεντρική Ανατολία, απέχει 10 χλμ. δυτικά της κορυφής. Το υψόμετρο του υψηλότερου περάσματος στον αυτοκινητόδρομο είναι 1.850 μέτρα.

Εθνικό πάρκο
------------

Το εθνικό πάρκο των Ορέων Ιλγκάζ (τουρκικά: Ilgaz Dağı Milli Parkı) στα δυτικά του αυτοκινητοδρόμου εγκαινιάστηκε στις 2 Ιουνίου 1976 και είναι εύκολα προσβάσιμο από τον αυτοκινητόδρομο D765. Η συνολική έκταση του πάρκου είναι 7.32 χλμ. Στο υψηλότερο υψόμετρο του πάρκου, υπάρχουν πολλά ξενοδοχεία που εξυπηρετούν τους σκιέρ. Οι σκιέρ μπορούν να χρησιμοποιήσουν μια τελεφερίκ μήκους 1.500 μ στην περιοχή του σκι. Η απόσταση από την Άγκυρα είναι 200 χιλιόμετρα, γεγονός που καθιστά το πάρκο το πλησιέστερο θέρετρο χειμερινών αθλημάτων για τους κατοίκους της πρωτεύουσας. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, οι επισκέπτες μπορούν να αλιεύσουν στην κοιλάδα Μπαλντιράν μέσα στο εθνικό πάρκο.

Οικολογία
---------

Τα όρη Ιλγκάζ, ειδικά οι βόρειες πλαγιές, καλύπτονται από δέντρα. Το δημοφιλές όνομα των δέντρων γύρω από τα βουνά Ιλγκάζ είναι "θάλασσα δέντρων" (τουρκικά: ağaç denizi). Μερικά από τα άγρια ζώα που ζουν στις δασωμένες οροσειρές είναι το ελάφι, αγριογούρουνο, η καφέ αρκούδα, ο γκρίζος λύκος, το ευρωπαϊκό τσακάλι, ο αίγαγρος και η κόκκινη αλεπού. Το 1996, ένα νέο είδος εντόμων ανακαλύφθηκε στην ορεινή οικολογία του Ιλγκάζ και το 2010 ονομάστηκε Merodon ilgazense.

Στον σημερινό πολιτισμό
-----------------------

Το θέμα του λαϊκού τραγουδιού "Ιλγκάζ", με σύνθεση του Αχμέτ Σαμίμ Μπιλγκέν και στίχους του Τζεμίλ Τουρκαρμάν αναφέρεται στα όρη Ιλγκάζ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. -754274.
2. ↑  Online map of Αρχειοθετήθηκε 2012-05-03 στο Wayback Machine. General Directorate of Highways
3. ↑  [*νεκρός σύνδεσμος*]Ministry of Culture and Tourism page (Τουρκικά)
4. ↑  Newspaper article (Τουρκικά)
5. ↑  [ Netbilgi site (Τουρκικά)][*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Ilgaz Mountains στο Wikimedia Commons
Το **Σφενδόνη ΙΙ / 20, 58** ήταν αντιτορπιλικό.

Κατασκευάστηκε σε βρετανικά ναυπηγεία κατά τα έτη 1905-1907 στα Ναυπηγεία YARROW της Αγγλίας. Ιδίου τύπου αντιτορπιλικά είναι τα : Σφενδόνη ΙΙ, Λόγχη Ι, Ναυκρατούσα Ι και Θύελλα Ι. Συμμετείχε στους πολέμου 1912 και 1917-1922. Στη διάρκεια των βαλκανικών πολέμων έφερε το σήμα του Διοικητού της Α’ ομάδος αντιτορπιλικών με Κυβερνήτη τον Αντιπλοίαρχο Ι. Ηλίτη.

Εκτόπισμα : 380 ΤΝ. – Διαστάσεις : 67Χ6,6Χ1,8 μέτρα. – Ταχύτητα : 30 κόμβων. Το 1940 η μέγιστη ταχύτητα ήταν 25 κόμβοι. Αρχικά είχε 2 πυροβόλα 76 χιλιοστών. 4 πυροβόλα 57 χιλιοστών και 2 Τ/Σ 45 εκατοστών. Το 1926 στον Ναύσταθμο υλοποίησε ριζική ανακαίνιση, του αφαιρέθηκαν τα αρχικά πυροβόλα ‘Χοτσκις’ και τοποθετήθηκαν δύο (2) πυροβόλα Krupp 88 χιλιοστών / 30 που ανήκαν προηγουμένως στα πλοία Κεραυνός Ι και Νέα Γενέα και ένα Α/Α των 50 χιλιοστών.

Σημείωση ότι είναι το μόνο Α/Τ από τα 4 που συμμετείχε στις επιχειρήσεις του πολέμου 1940-1945. Παροπλίστηκε το 1945.
Ο **Ταντέους Σισόφσκι**, γνωστός ως **Ταντέ Σισοφσκί** (16 Φεβρουαρίου 1927 - 24 Φεβρουαρίου 2005), ήταν Γάλλος ποδοσφαιριστής, πολωνικής καταγωγής, ο οποίος υπήρξε από τους καλύτερους επιθετικούς των γαλλικών γηπέδων τη δεκαετία του 1950. Έχοντας πετύχει συνολικά 206 γκολ παραμένει ένας από τους καλύτερους σκόρερ όλων των εποχών στην Α' κατηγορία του γαλλικού πρωταθλήματος.

Βιογραφία
---------

Πολωνικής καταγωγής και ανθρακωρύχος από ηλικία 14 ετών, όπως και ο Ρεϊμόν Κοπά, ο Σισό εργαζόταν σε καθημερινή βάση στα ανθρακωρυχεία με τα αδέρφια του. Τις Κυριακές έπαιζε ποδόσφαιρο αγωνιζόμενος στην κορυφή της επίθεσης της ΟΣ Πιέν, ομάδας από την περιοχή της Μερτ-ε-Μοζέλ, έχοντας ως συμπαίκτη του τον Ροζέ Πιαντονί. Στη συνέχεια αναχώρησε με προορισμό την ΦΚ Μετς, όπου πέτυχε 45 τέρματα σε διάστημα 4 σεζόν. Στη γαλλική πρωτεύουσα και συγκεκριμένα στην Ρασίνγκ, όπου καθιερώθηκε ως ένας από τους πληρέστερους μεσοεπιθετικούς της μεταπολεμικής Γαλλίας, έχοντας διακριθεί ως πρώτος σκόρερ του γαλλικού πρωταθλήματος το 1956, το 1957, το 1959 και δεύτερος πίσω από τον Ζυστ Φονταίν το 1960. Αν και εκμεταλλεύτηκε την επιθετική τακτική του αγωνιστικού προφίλ της Παρί, η αίσθηση του γκολ αλλά και η δύναμη των σουτ του ήταν αξιοθαύμαστες. Οι αρκετοί τραυματισμοί του, εκ των οποίων δύο κατάγματα, κόστισαν στον Σισοφσκί ένα σημαντικό κομμάτι της καριέρας του, γεγονός ωστόσο που δεν του απαγόρευσε να βρίσκεται με 206 γκολ, μέχρι σήμερα, στην τέταρτη θέση των σκόρερ όλων των εποχών του γαλλικού πρωταθλήματος, πίσω από τους Ντέλιο Όνις (299), Μπερνάρ Λακόμπ (255) και Ερβέ Ρεβελί (216).

Η διεθνής καριέρα του Σισοφσκί, αν και σύντομη εξαιτίας των τραυματισμών του (είχε 13 συμμετοχές στη διάρκεια των οποίων πέτυχε 11 τέρματα), σημαδεύτηκε από έναν αγώνα μεταξύ της Γαλλίας και του Βελγίου στις 11 Νοεμβρίου 1956 (6-3) για την προκριματική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1958. Στην έδρα της Ρασίνγκ, όπου προπονούνταν επί τέσσερα χρόνια, ο Ταντέ Σισοφσκί πέτυχε πέντε τέρματα, επίτευγμα που έχει επαναληφθεί μόλις μία φορά στην ιστορία της Εθνικής Γαλλίας, συγκεκριμένα το 1913, από τον Εζέν Μαές.

Καριέρα
-------

* ΟΣ Πιέν  (νέοι)
* 1947-1952 :  ΦΚ Μετς (116 αγώνες και 45 γκολ στο πρωτάθλημα)
* 1952-1960 :  ΡΚ Παρί (207 αγώνες και 152 γκολ στο πρωτάθλημα)
* 1960-1961 :  Βαλανσιέν ΦΚ (28 αγώνες και 9 γκολ στο πρωτάθλημα)
* 1961-1962 :  ΦΚ Ναντ (19 αγώνες χωρίς γκολ στο πρωτάθλημα)
* Ομεκούρ  (ερασιτέχνες)

Τίτλοι
------

* Πρώτος σκόρερ του Γαλλικού Πρωταθλήματος : 1956 (31 γκολ), 1957 (33 γκολ) και 1959 (30 γκολ), με την ΡΚ Παρί
* Πρώτος σκόρερ του Πρωταθλήματος Β' Κατηγορίας Γαλλίας : 1951 (23 γκολ - με την ΦΚ Μετς)

Βιβλιογραφία
------------

* Bertrand Munier : "Lorraine Etoiles du Sport" (Éditions Serpenoise 2008)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Στατιστικά του Ταντέ Σισοφσκί στο footballdatabase.eu
* Προφίλ του Ταντέ Σισοφσκί[*νεκρός σύνδεσμος*] στην ιστοσελίδα της FFF
Ο πρώτος γύρος των βουλευτικών εκλογών που διεξήχθησαν στην Αλβανία το 1992 πραγματοποιήθηκε στις 22 Μαρτίου, ενώ ο δεύτερος γύρος που αφορούσε την εκλογή 11 εδρών διεξήχθη στις 29 Μαρτίου. Το αποτέλεσμα έδωσε τη νίκη στο αντιπολιτευόμενο Δημοκρατικό Κόμμα της Αλβανίας, το οποίο κέρδισε 92 από τις 140 έδρες. Μετά τις εκλογές ο Αλεξάντερ Μέξι έγινε Πρωθυπουργός και ο Σαλί Μπερίσα έγινε Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Αποτελέσματα
------------

| Κόμμα | Ψήφοι | % | Έδρες |
| --- | --- | --- | --- |
| Δημοκρατικό Κόμμα της Αλβανίας | 1.046.193 | 57,3 | 92 |
| Σοσιαλιστικό Κόμμα της Αλβανίας | 433.602 | 23,7 | 38 |
| Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Αλβανίας | 73.820 | 4,0 | 7 |
| Ρεπουμπλικανικό Κόμμα της Αλβανίας | 52.477 | 2,9 | 1 |
| Κόμμα Ένωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων | 48.923 | 2,7 | 2 |
| Άλλα κόμματα | 161.127 | 8,8 | 0 |
| Άκυρες/λευκές ψήφοι |  | – | – |
| **Σύνολο** | **1.826.142** | **100** | **140** |
| Πηγή: Nohlen & Stöver |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Nohlen, D & Stöver, P (2010) *Elections in Europe: A data handbook*, σελ.133 ISBN 978-3-8329-5609-7
2. ↑  Albania: Elections held in 1992 Inter-Parliamentary Union
Συντεταγμένες: 38°02′23″N 23°32′07″E﻿ / ﻿38.0395873°N 23.5352467°E﻿ / 38.0395873; 23.5352467
Το **Φεστιβάλ Αισχύλεια** είναι το ετήσιο καλλιτεχνικό φεστιβάλ της πόλης της Ελευσίνας.

Ίδρυση
------

Άποψη του παλιού βιομηχανικού συγκροτήματος που χρησιμοποιείται για το Φεστιβάλ Αισχύλεια
Ο θεσμός των πολιτιστικών εκδηλώσεων της Ελευσίνας άρχισε το 1975 και οφείλει την ονομασία του στον αρχαίο δραματουργό Αισχύλο, ο οποίος καταγόταν από την πόλη αυτή. Την ευθύνη της διοργάνωσής του έχει ο Δήμος Ελευσίνας και στην πραγματοποίησή του συμβάλλει και μεγάλος αριθμός εθελοντών. Για πρώτη φορά το 2020, ανακοινώθηκε η ματαίωση του Φεστιβάλ λόγω των συνεχόμενα μεταβαλλόμενων συνθηκών εξαιτίας της  πανδημίας του κορονοϊού.

Καλλιτεχνικές δράσεις
---------------------

Ο χώρος των παραστάσεων
Το ετήσιο αυτό πολιτιστικό γεγονός λαμβάνει χώρα στο τέλος του Καλοκαιριού και στις αρχές Φθινοπώρου (κατά κανόνα από τα τέλη Αυγούστου ως τις αρχές Οκτωβρίου). Στο κυρίως πρόγραμμά του περιλαμβάνεται μεγάλος αριθμός εκδηλώσεων από πολλούς τομείς των τεχνών, θεατρικές παραστάσεις, μουσικές συναυλίες, χορός, εικαστικές εκθέσεις, εγκαταστάσεις, δρώμενα, video art, κινηματογραφικές προβολές κ.α. Με το πέρασμα των χρόνων το πρόγραμμά του εμπλουτίζεται και αποτελεί πλέον σημαντικό πολιτιστικό γεγονός, όχι μόνο για την πόλη που τον φιλοξενεί αλλά και για την ευρύτερη περιφέρεια της Αττικής.

Χώρος
-----

Η είσοδος του χώρου πραγματοποίησης του Φεστιβάλ Αισχύλεια
Οι περισσότερες εκδηλώσεις του Φεστιβάλ Αισχύλεια λαμβάνουν χώρα σε έναν εγκαταλελειμμένο βιομηχανικό χώρο, στο Παλαιό Ελαιουργείο στην παραλία της Ελευσίνας, ο οποίος φανερώνει ιστορικά και τη στενή σύνδεση της πόλης με τη βιομηχανική δραστηριότητα της σύγχρονης Ελλάδας. Οι παραστάσεις γίνονται σε ένα λυόμενο θέατρο, ενώ τα παρακείμενα κτήρια χρησιμοποιούνται για καλλιτεχνικές εγκαταστάσεις, εικαστικές παρεμβάσεις και διάφορες άλλες καλλιτεχνικές δραστηριότητες την περίοδο του φεστιβάλ.

Παράλληλες δράσεις
------------------

Εκτός από το κυρίως πρόγραμμα του Φεστιβάλ Αισχύλεια κάθε χρόνο πραγματοποιείται και ένας αριθμός άλλων παράλληλων καλλιτεχνικών δράσεων που συνδέονται με αυτό (θέατρο, κινηματογράφος, μουσική, ημιμαραθώνιος αγώνας δρόμου 21 χλμ (Αθήνα-Ελευσίνα), εκθέσεις τοπικοί δημιουργοί κ.α.)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ματαιώνεται το Φεστιβάλ Αισχύλεια 2020». *Athens Voice*. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2020.
2. ↑  «Πρόγραμμα Φεστιβάλ Αισχύλεια 2015». *aisxylia.gr*. Ανακτήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2015.
3. ↑  «Αισχύλεια 2014 στην Ελευσίνα». *Πηγή:www.monopoli.gr*. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2015.
4. ↑  Pappas, Christos. «Παλαιό Eλαιουργείο - Ελευσίνα Αισχύλεια». Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

 Αρχειοθετήθηκε 2016-06-27 στο Wayback Machine.
Ο **Τανζού Τσολάκ** (τουρκικά: *Tanju Çolak*, γεννήθηκε 10 Νοεμβρίου 1963) είναι Τούρκος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός. Τη σεζόν 1987–88 ήταν πρώτος σκόρερ των ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων (Χρυσό Παπούτσι) με 39 γκολ, ενώ μία ακόμα φορά ήταν δεύτερος και μία τρίτος.

Βιογραφία
---------

Ξεκίνησε αγωνιζόμενος με την ομάδα νέων της Σαμψούντα. Από εκεί πήγε στη Σαμσουνσπόρ το 1981, όπου ήταν πρώτος σκόρερ και τις δύο σεζόν πρωταθλήματος 1985–86 και 1986–87. Το 1985–86 ήταν τρίτος σκόρερ στην Ευρώπη με 33 γκολ. Μετακόμισε στη Γαλατασαράι στο τέλος της σεζόν 1986–87. Ήταν ο πρώτος σκόρερ στην Ευρώπη (Χρυσό Παπούτσι) με 39 γκολ τη σεζόν 1987–88. Είναι ο μοναδικός Τούρκος ποδοσφαιριστής μέχρι σήμερα που έχει κερδίσει αυτό το βραβείο, ενώ η επίδοσή του είναι ρεκόρ όλων των εποχών στην Τουρκία. Την ίδια χρονιά ήταν και πρώτος σκόρερ του κόσμου. Ήταν πρώτος σκόρερ τις χρονιές 1990–91 (δεύτερος στην Ευρώπη με 31 γκολ) και 1991–92 και πήρε μεταγραφή στη Φενέρμπαχτσε στο τέλος της σεζόν. Στις 6 Δεκεμβρίου 1992 στον αγώνα της Φενέρμπαχτσε με την Καρσίγιακα (7–1) σημείωσε 6 γκολ, ρεκόρ στην ιστορία του πρωταθλήματος που παραμένει.

Σημείωσε συνολικά 240 γκολ του και έφτασε στον τίτλο του πρώτου σκόρερ της ιστορίας του τουρκικού πρωταθλήματος πρώτης κατηγορίας καταρρίπτοντας το ρεκόρ του Μετίν Οκτάι και μάλιστα μόνο σε εννέα σεζόν, μεταξύ 1982–83 και 1985–93. Το ρεκόρ του καταρρίφθηκε από τον Χακάν Σουκούρ το 2007–08. Η IFFHS τον επέλεξε στους θρύλους της. 

Αγωνίστηκε για την εθνική ομάδα της Τουρκίας, όπου συμμετείχε 31 φορές, σημειώνοντας 9 γκολ.

Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ασχολήθηκε με την πολιτική χωρίς επιτυχία. Ο μικρότερος αδελφός του, Γιουτζέλ Τσολάκ είναι επίσης πρώην ποδοσφαιριστής.

Τίτλοι και διακρίσεις
---------------------

**Γαλατασαράι**

* Πρωτάθλημα Τουρκίας : 1987–88
* Κύπελλο Τουρκίας : 1990–91
* Σούπερ Καπ Τουρκίας : 1988

**Ατομικές διακρίσεις**

* Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος Τουρκίας (5): 1985–86 , 1986–87 , 1987–88, 1990–91 , 1992–93
* Κορυφαίος σκόρερ ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων (Ευρωπαϊκό Χρυσό Παπούτσι) : 1987–88 (39 γκολ)
* Δεύτερος σκόρερ ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων (Ευρωπαϊκό Αργυρό Παπούτσι) : 1990–91 (31 γκολ)
* Τρίτος σκόρερ ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων (Ευρωπαϊκό Χάλκινο Παπούτσι) : 1985–86 (33 γκολ)
* IFFHS legends

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Turkey - List of Topscorers». Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2022.
2. 1 2  «Golden Boot ("Soulier d'Or") Awards». Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2022.
3. ↑  «European Topscorers by Season». Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2022.
4. ↑  «World League Topscorers 1889-2005». Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2022.
5. ↑  «Tanju Çolak (Player)». Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2022.
6. ↑  «Tanju Colak». Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2022.
7. ↑  «Tanju Colak». Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2022.
8. ↑  «Turkey - Record International Players». Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2022.
Συντεταγμένες: 59°26′4.10″N 24°47′0.40″E﻿ / ﻿59.4344722°N 24.7834444°E﻿ / 59.4344722; 24.7834444

To **Στάδιο Καντριόργκ** (εσθονικά: *Kadrioru staadion*‎) είναι ένα στάδιο πολλαπλών χρήσεων στο Τάλιν της Εσθονίας. Αυτή τη στιγμή χρησιμοποιείται κυρίως για ποδοσφαιρικούς αγώνες και στίβο, και είναι η έδρα της Νέμε Κάλιου και της Λεβάντια Τάλιν.

Το στάδιο διαθέτει 5.000 θέσεις και κατασκευάστηκε το διάστημα 1922 με 1926. Το στάδιο εγκαινιάστηκε στις 13 Ιουνίου του 1926 και βρίσκεται περίπου 2 χιλιόμετρα ανατολικά από το κέντρο της πόλης στη συνοικία Καντριόργκ κοντά στο Παλάτι Καντριόργκ. Από τις 11 Φεβρουαρίου 1999, το στάδιο διοικείται από το Τμήμα Αθλητισμού και Νεολαίας, και από το 2006 έχει πιστοποιητικό IAAFi, το οποίο επιτρέπει την διεξαγωγή διεθνών διαγωνισμών υψηλού επιπέδου. Η διεύθυνση του είναι Roheline AAS 24, 10150.

Πριν από το 2001, όταν το A. Le Coq Arena δεν είχε χτιστεί, το στάδιο ήταν η έδρα της Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Εσθονίας. Το τελευταίο παιχνίδι της Εθνικής Εσθονίας ήταν εναντίον της Εθνικής Πορτογαλίας στις 3 Σεπτεμβρίου 2000.

Επίσης το Καντριόργκ μέχρι το τέλος της σεζόν του 2008 ήταν η έδρα της ομάδας ΦΚ TVMK που αγωνιζόταν στην Μέιστριλιιγκα, η οποία σταμάτησε τις δραστηριότητές της λόγω οικονομικών προβλημάτων.

Κατά την περίοδο της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Εσθονίας, το στάδιο ονομαζόταν *Στάδιο Ντιναμό*.

Στο στάδιο έχει διοργανωθεί έξι φορές η Σούπερ Λίγκ του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου Συνθέτων Αγωνισμάτων τις περιόδους 1997 (ανδρών), 1998, 2004 (ανδρών), 2007 (ανδρών), 2010 και 2013. Για πρώτη φορά τα τελευταία πέντε χρόνια το στάδιο φιλοξένησε στις 21–24 Ιουλίου του 2011 το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Νέων, στις 3–15 Ιουλίου του 2012 το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου U19, στις 21–22 Ιουνίου του 2014 την Πρώτη Κατηγορία του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ομάδων και στις 9–12 Ιουλίου του 2015 το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου U23.

Το Καντριόργκ από την κατασκευή του το 1926 έχει αναλάβει την διεξαγωγή πολλών πρωταθλημάτων του Εσθονικού Πρωταθλήματος Στίβου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *GeoNames*. 2005. Ανακτήθηκε στις 6  Απριλίου 2015.
2. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 20343. Ανακτήθηκε στις 31  Ιουλίου 2018.
3. ↑  Info kodulehel
4. ↑  Eesti A-koondise mängud Kadrioru Staadionil

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα του Σταδίου Καντριόργκ
**Αισθητική οδοντιατρική** ονομάζεται ο κλάδος της οδοντιατρικής επιστήμης που ασχολείται με παρεμβάσεις που έχουν ως στόχο την βελτίωση της εμφάνισης των δοντιών και γενικότερα του στόματος. Παρόλα αυτά η αισθητική οδοντιατρική διατηρεί τις βασικές αρχές της κλασσικής οδοντιατρικής.

Περιστατικά
-----------

Περιστατικά με αισθητική παρέμβαση του οδοντιάτρου που έχουν ως στόχο την βελτίωση του χαμόγελου του.

Δυνατότητες
-----------

Η αισθητική οδοντιατρική προσπαθεί με τις παρεμβάσεις της να προσεγγίσει τον φυσικό τρόπο κατασκευής των δοντιών, πετυχαίνοντας ένα άριστο και φυσικό αισθητικό αποτέλεσμα. 

Τα σημερινά σύγχρονα υλικά που χρησιμοποιούνται για τις αισθητικές παρεμβάσεις προσεγγίζουν την δομή του φυσικού δοντιού, προσδίδοντας μεγαλύτερη φυσικότητα στο τεχνητό δόντι.

Επιπλέον οι σύγχρονοι τρόποι παρέμβασης των οδοντιάτρων στα δόντια γίνονται με τέτοιο τρόπο ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι όποιες φθορές των φυσικών δοντιών.

Τα πιο συνηθισμένα προβλήματα που αντιμετωπίζει η αισθητική οδοντιατρική είναι:

* Κίτρινα ή δόντια
* Κενά ανάμεσα στα δόντια
* Ορθοδοντικά προβλήματα
* Ανισοϋψή ή ανισομεγέθη δόντια
* Υπερτροφικά ή άνισοϋψή ούλα
* Σπασμένα / Ραγισμένα δόντια

Υπηρεσίες
---------

Οι υπηρεσίες της αισθητικής οδοντιατρικής όπως προσφέρονται από τις οδοντιατρικές κλινικές και τους οδοντιάτρους είναι:

* Η Λεύκανση
* Το Βοnding ή όψεις σύνθετης ρητίνης
* Οι Εμφράξεις σύνθετης ρητίνης
* Οι Όψεις Πορσελάνης
* Τα Ένθετα - Επένθετα Πορσελάνης ή Σύνθετης Ρητίνης
* Σχεδιασμός χαμόγελου

Πηγές
-----

1. ↑  **Οδηγός Αισθητικής Οδοντιατρικής Αρχειοθετήθηκε 2019-01-10 στο Wayback Machine.** αισθητικη-οδοντιατρικη.com

1. Αισθητική Οδοντιατρική - Γενικά
2. Αισθητική Οδοντιατρική - Έσπασε το δόντι μου
Τα **αλβανικά του Καυκάσου** είναι εξαφανισμένο μέλος των βορειοανατολικών καυκάσιων γλωσσών. Ομιλούταν στην Αλβανία του Καυκάσου, η οποία εκτεινόταν από το σημερινό νότιο Νταγκεστάν μέχρι το Αζερμπαϊτζάν. Οι γλωσσολόγοι πιστεύουν ότι είναι ένας πρώιμος γλωσσικός προκάτοχος της υπό εξαφάνιση γλώσσας Ουντί του Βορείου Καυκάσου. Το ξεχωριστό αλφάβητο των αλβανικών του Καυκάσου χρησιμοποιούσε 52 γράμματα.

Τα αλβανικά του Καυκάσου πιθανόν να ανταποκρίνονται στη «Γαργαρική» γλώσσα που εντόπισαν οι μεσαιωνικοί Αρμένιοι ιστορικοί. Παρά το όνομά τους, τα αλβανικά του Καυκάσου δεν έχουν καμία γλωσσική σχέση με τη σύγχρονη ινδοευρωπαϊκή αλβανική, τη γλώσσα της Αλβανίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Zaza Aleksidze, "Udi Language: Comparing Ancient Albanian with Contemporary Udi," in Azerbaijan International, Vol. 11:3 (Autumn 2003), p. 43.
Ακτινογραφία ακρωτηριασμένων δακτύλων
**Ακρωτηριασμός** (*Amputation*) είναι η τραυματική ή η ιατρογενής (χειρουργική) αποκοπή ενός μέλους ή τμήματος του μέλους του σώματος από το υπόλοιπο σώμα.Η πρώτη περίπτωση αποκαλείται *Τραυματικός ακρωτηριασμός* και η δεύτερη λέγεται θεραπευτικός *Χειρουργικός Ακρωτηριασμός*. Πέραν αυτών των δύο μορφών, υπάρχουν και άλλες μορφές ακρωτηριασμών που έχουν μάλλον κοινωνικό υπόβαθρο, συμβολικά τους αποκαλούμε κοινωνικούς ακρωτηριασμούς και έχουν ποινικό, και νομικό χαρακτήρα. Μια μορφή ακρωτηριασμού είναι η παράνομη αποκοπή άνω και κάτω άκρων με σπαθιά κατά τον εμφύλιο πόλεμο στο κράτος Σιέρα Λεόνε της Αφρικής. Άλλη μορφή ακρωτηριασμού είναι ο ακρωτηριασμός άνω άκρων ως ποινή, τιμωρία σε κλοπή, σε φανατικά Ισλαμικά Αραβικά καθεστώτα. Τέλος μορφή ακρωτηριασμού είναι η κλειτοριδεκτομή που επίσης γίνεται σε ορισμένα Αφρικανικά και Αραβικά Ισλαμικά καθεστώτα. Ο ευνουχισμός είναι μια μορφή ακρωτηριασμού που γινόταν παλιά στο ανδρικό προσωπικό των Χαρεμιών των Κινέζων Αυτοκρατόρων και των Οθωμανών Σουλτάνων, με προφανή τον λόγο (να αποφευχθεί σεξουαλική επαφή με τις παλλακίδες του Ηγεμόνος, ελλείψει Τεστοστερόνης).

Οι αιτίες
---------

Διάφορες αιτίες μπορεί να προκαλέσουν την αναγκαιότητα Χειρουργικού Ακρωτηριασμού με συνηθέστερη το βαρύτατο τραυματισμό ενός μέλους, σε σημείο που είναι λειτουργικά ανώφελο ή μη βιώσιμο. Επίσης, στα ηλικιωμένα άτομα μπορεί να γίνει ακρωτηριασμός εξαιτίας αγγειακής ανεπάρκειας. Η τελευταία καταλήγει σε γάγγραινα ή είναι επώδυνη. Άλλη μία αιτία για ακρωτηριασμό είναι ο διαβήτης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Current Surgical Diagnosis and Treatment: Amputations, editions Lange, USA, 2009
2. ↑  Νέα Εγκυκλοπαίδεια: "Ακρωτηριασμός", εκδ. Μαλλιάρης- Παιδεία, 2006, τ. 2, σελ. 152
3. ↑  in.gr Αρχειοθετήθηκε 2009-06-23 στο Wayback Machine. *Ελπίδες πρόληψης των διαβητικών ακρωτηριασμών, γεννά η ανακάλυψη κυτταρικής πρωτεΐνης*, 19 Αυγούστου 2008.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **ακρωτηριασμός**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ακρωτηριασμός** |

* Κέντρο Πρόληψης Ακρωτηριασμών
Η **στενογραφία** είναι μέθοδος ταχύτατης γραφής με ειδικό αλφάβητο, που δίνει την ευκαιρία να παρασταθεί ολόκληρη λέξη με απλή μονοκοντυλιά και έτσι να μπορεί αυτός που γράφει να παρακολουθεί τον προφορικό λόγο. Ως παράδοση οι στενογράφοι εργάζονται σε κοινοβούλια και δικαστήρια ενώ σε άλλους χώρους είναι πλέον σπάνιοι.

Ιστορία
-------

Πρώτο το εφευρετικό πνεύμα των αρχαίων Ελλήνων άρχισε να απλοποιεί διάφορα γράμματα ή να παραλείπει άλλα στις επιγραφές από τον 4ο αι. π.Χ. Πριν να καθιερωθεί ο όρος στενογραφία, υπήρχαν οι ονομασίες σημειογραφία, ταχυγραφία και σπάνια οξυγραφία. Από την αρχαία Ελλάδα πήραν τη σημειογραφία οι Ρωμαίοι κι ασχολήθηκαν μ' αυτήν κύρια ο Κικέρωνας κι ο φίλος του Τύλιος Τίρωνας. Από κει μεταδόθηκε στο Βυζάντιο και από τον 6ο μ.Χ. αι. άρχισε η σταδιακή εμφάνιση της σημειογραφίας. 

Μετά το 15ο αι. στην Αγγλία ασχολήθηκαν με την εφεύρεση στενογραφικών συστημάτων ο Πλίμουθ, ο Μπράιτ, ο Ουίλις, ο Σέλτον, ο Τέιλορ και ο Ισαάκ Πίτμαν του οποίου το σύστημά ήταν αυτό που τελικά επικράτησε. Στη Γερμανία η στενογραφική κίνηση αρχίζει από το 1796 ώσπου τελικά καθιερώθηκε η ενοποιημένη γερμανική στενογραφία επίσημα από το κράτος. 

Στην Ελλάδα επικράτησε περισσότερο το γερμανικό σύστημα του Γκαμπελσμπέργκερ που προσαρμόστηκε στα ελληνικά από τον Ιωσήφ Μίνδλερ.

Στη στενογραφία ισχύει ο κανόνας "γράφε όπως ακούς", δηλαδή δεν τηρείται η ορθογραφία. Τα κεφαλαία, οι τόνοι, τα πνεύματα και τα σημεία στίξης εκτός από το ερωτηματικό καταργούνται.
Ένα **αγροτικό συμβούλιο** ή επίσημα, **συμβούλιο χωριού** (ουκρανικά: сільська́ ра́да, *silska rada*), συχνά συντομευμένο σε (ουκρανικά: сільра́да, *silrada*) είναι μια περιοχή τοπικής αυτοδιοίκησης που συνδέεται με αγροτικές κατοικημένες περιοχές στην Ουκρανία. Αυτές οι κατοικημένες περιοχές μπορούν να αναφέρονται σε δύο χωριά (ουκρανικά: село, *selo*) ή αγροτικούς οικισμούς (ουκρανικά: селище, *selysche*).

Το καθεστώς τους καθορίστηκε από το νόμο του 1997 "για την τοπική αυτοδιοίκηση της Ουκρανίας" του Βερχόβνα Ράντα.

Το 2015, υπήρχαν συνολικά 10.279 αγροτικά συμβούλια.

Δείτε επίσης
------------

* Συμβούλιο οικισμού (Ουκρανία), παρόμοια διοικητική διαίρεση για οικιστικούς οικισμούς
* Σελσοβέτ

Παραπομπές
----------

1. ↑  Νόμος αρ. 280/97 του Βερχόβνα Ράντα Про місцеве самоврядування в Україні (Για την τοπική αυτοδιοίκηση της Ουκρανίας), της 4ης Μαΐου 1997.
2. ↑  «Περιφέρειες της Ουκρανίας και η δομή τους». *Βερχόβνα Ράντα της Ουκρανίας* (στα Ουκρανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Δεκεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2018.
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Σελιμιγιέ.

Ο **Στρατώνας Σελιμιγιέ** (τουρκικά: *Selimiye Kışlası*) είναι στρατώνας του τουρκικού στρατού που βρίσκεται στην περιοχή Σκούταρι στο ασιατικό τμήμα της Κωνσταντινούπολης της Τουρκίας. Κατασκευάστηκε αρχικά το 1800 από τον σουλτάνο Σελίμ Γ΄ για τους στρατιώτες του νεοσύστατου *Νιζάμ-ι Τζεντίντ* (κυριολεκτικά «Νέα Τάξη») στο πλαίσιο των οθωμανικών στρατιωτικών μεταρρυθμιστικών προσπαθειών. Οι στρατώνες χρησιμοποιούνται ως έδρα της 1ης Στρατιάς του τουρκικού στρατού ξηράς. Επίσης, ο βορειότερος πύργος του στρατώνα χρησιμοποιείται ως μουσείο.

Ιστορία
-------

Ο αρχικός ξύλινος στρατώνας σχεδιάστηκε από τον Κρικόρ Μπαλιάν. Καταστράφηκε το 1806 με την επανάσταση των Γενίτσαρων, οι οποίοι ήταν ενάντια στις μεταρρυθμίσεις. Με παραγγελία του σουλτάνου Μαχμούτ Β΄, η ανοικοδόμηση του στρατώνα άρχισε το 1825 και ολοκληρώθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 1828. Πρόκειται για ένα γιγαντιαίο ορθογώνιο κτίριο 200 m × 267 m (656 ft × 876 ft). Η κατασκευή έχει τρεις ορόφους σε τρεις πτέρυγες και δύο ορόφους μόνο στην ανατολική πτέρυγα λόγω της κλίσης του εδάφους. Κατά τη διάρκεια της εξουσίας του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄, ο στρατώνας ανακαινίστηκε δύο φορές, πρώτα το 1842–43 και πάλι το 1849–50. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, σε κάθε μία από τις τέσσερις γωνίες προστέθηκε ένας πύργος ύψους επτά επιπέδων, δίνοντας στο στρατώνα την εμφάνιση που έχει σήμερα.

Κατά τη διάρκεια του Κριμαϊκού Πολέμου (1854-56), ο στρατώνας διατέθηκε στο βρετανικό στρατό, ο οποίος βρισκόταν καθ' οδόν από τη Βρετανία στην Κριμαία. Μετά την άφιξη των στρατευμάτων του 33ου και 41ου στο μέτωπο, ο στρατώνας μετατράπηκε σε προσωρινό στρατιωτικό νοσοκομείο. Στις 4 Νοεμβρίου 1854, η Φλόρενς Νάιτινγκεϊλ έφτασε στο Σκούταρι με 37 εθελοντές νοσηλευτές. Φρόντισαν χιλιάδες τραυματίες και μολυσμένους στρατιώτες μέχρι να επιστρέψει στην πατρίδα της το 1857 ως ηρωίδα. Περίπου 6.000 στρατιώτες πέθαναν στο Στρατώνα Σελιμιγιέ κατά τη διάρκεια του πολέμου, κυρίως ως αποτέλεσμα της επιδημίας χολέρας. Οι νεκροί θάφτηκαν σε ένα οικόπεδο δίπλα στο στρατώνα, το οποίο έγινε αργότερα το Νεκροταφείο Χαϊντάρπασα.

Τοποθεσία
---------

Θέα του στρατώνα από το Βόσπορο
Ο Στρατώνας Σελιμιγιέ βρίσκονται στη συνοικία Χαρέμ μεταξύ Σκουταρίου και Καντίκιοϊ, κοντά στη Θάλασσα του Μαρμαρά. Ο αυτοκινητόδρομος που συνδέει τον τερματικό σταθμό ακτοπλοϊκών επιβατηγών σκαφών και τον τερματικό σταθμό υπεραστικών λεωφορείων με τον αυτοκινητόδρομο Κωνσταντινούπολης - Άγκυρας, διέρχεται πλησίον των στρατώνων.

Εικόνες
-------

* Ως νοσοκομείο (1856)Ως νοσοκομείο (1856)
* Φωταγωγημένος (2013)Φωταγωγημένος (2013)

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος Στρατιωτικών Βάσεων της Τουρκίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Tower». *florence-nightingale-avenging-angel.co.uk*.
2. ↑  Istanbul Metropolitan Municipality Αρχειοθετήθηκε 2007-05-30 στο Wayback Machine. (Τουρκικά)
3. ↑  The Regimental Museum of The Royal Welsh. «The Regimental Museum of The Royal Welsh (Brecon)». *rrw.org.uk*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Νοεμβρίου 2001. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2018.
4. ↑  «Tower». *florence-nightingale-avenging-angel.co.uk*.
Ο **Αλέξιος Ραούλ** (*Ἀλέξιος ὁ Ῥαούλ*) ήταν βυζαντινός αξιωματούχος, μέγας δομέστικος, που έζησε τον 14ο αιώνα. Καταγόταν από την σπουδαία βυζαντινή Οικογένεια Ραούλ.

Αναφέρεται ότι κατείχε κτήματα στην περιοχή των Σερρών, τα κτήματα αυτά η οικογένεια Ραούλ τα είχε αποκτήσει με "πρόνοια". Ο Σέρβος αυτοκράτορας Στέφανος Δουσάν (την εποχή αυτή η περιοχή ανήκε στη Σερβική Αυτοκρατορία που ίδρυσε ο Δουσάν) σε έγγραφο του, τον αποκαλεί οικείο και πεφιλημένο, και του ζητά να αναγνωρίζει την βασιλεία του στην περιοχή των Σερρών και το χωριό Ζελιάχοβα, που είχε τα κτήματα του κι είχε αφιερώσει στην Μονή Τιμίου Προδρόμου τμήμα των κτημάτων αυτών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Κυριάκου Παπακυριάκου, Ιστορία του νομού Σερρών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι της απελευθερώσεώς του το 1912-1913. Θεσσαλονίκη 2013, Κεφάλαιο: Ιστορία του Νομού Σερρών κατά την Βυζαντινή εποχή, σελ. 358
2. ↑  Λένος Μαυρομμάτης, Η Πρόνοια του Μονομάχου και η διαμάχη για τον Χάνδακα (1333-1378)[*νεκρός σύνδεσμος*], σελ. 257-258
3. ↑  Franz Miklosich,Josef Mülle, Acta Et Diplomata Graeca Medii Aevi Sacra Et Profana, σελ. 122-123
Ο **Τζος ΜακΝτάουελ** (αγγλ.: *Josh McDowell*, γενν.: 1939) είναι ένας διεθνούς φήμης Αμερικανός ομιλητής, συγγραφέας, ευαγγελιστής και περιοδεύων αντιπρόσωπος της Campus Crusade for Christ. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους απολογητές του Χριστιανισμού.

Ο Τζος ΜακΝτάουελ είναι απόφοιτος του Kellogg College, του Wheaton College και του Talbot Theological Seminary, ενώ είναι επίτιμος διδάκτορας σε τρία πανεπιστήμια. Κινείτε μέσα στον Ευαγγελικό θεολογικό χώρο, έχοντας γράψει γύρω στα 77 βιβλία. Τα βιβλία του έχουν βρει ανταπόκριση σε όλο το φάσμα του Χριστιανισμού. Τα τελευταία 20 χρόνια έχει κάνει ομιλίες σε 650 πανεπιστήμια και τον έχουν παρακολουθήσει περισσότερα από 7 εκατομμύρια. Στις 14-15 Απριλίου 2008 παρέθεσε ένα διήμερο σεμινάριο στην Αθήνα.

Ο ΜακΝτάουελ με τη σύζυγό του Ντότι (*Dottie*) έχουν τέσσερα παιδιά και ζουν στο Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών.

> Ο Χριστιανισμός δεν είναι κάτι που μπορεί να σου επιβάλει κάποιος ή να σε αναγκάσει να καταπιείς. Εσύ έχεις τη ζωή σου να ζήσεις και γώ τη δική μου. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να σου πω τι έχω μάθει και τι έχω ζήσει. Μετά από αυτό, το τι θα κάνεις με το Χριστό είναι δική σου υπόθεση.
> 
> — Τζος ΜακΝτάουελ, Ζητώ Αποδείξεις*, σελ. 31'*

Κάποια από τα βιβλία του, που κυκλοφορούν και στα ελληνικά είναι τα:

* *Ζητώ Αποδείξεις*
* *Το Σωστό απ' το Λάθος*
* *Άχρηστο το μυαλό στην πίστη;*
* *Ιησούς, απλά ένας μαραγκός;*
* *Το Μυστικό της Αγάπης*
* *Να Γιατί Η Αληθινή Αγάπη Περιμένει*
* *Εφηβικές Ανησυχίες*
* *Αποκρυφισμός*

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12701249s. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 9971190
* **Europeana**: agent/base/69794
* LCCN: n79006963
* ISNI: 0000 0001 1821 403X
* GND: 119047659
* SUDOC: 084707410
* BNF: cb12701249s (data)
* NDL: 00471359
* NKC: jn19981001836
* BNE: XX830813

 |

 |
Ο **Ταλ Κάχιλα** (*Tal Kachila,* εβραϊκά: טל כחילה‎, 26 Ιουνίου 1992) είναι Ισραηλινός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για τον Ατρόμητο.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους
-------------------------

### Μπεϊτάρ Ιερουσαλήμ

Ο Κάχιλα ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στην ηλικία των 14 ετών με τη ακαδημία νέων της Μπεϊτάρ Ιερουσαλήμ, αποφασίζοντας να γίνει κεντρικός αμυντικός, όπως ο πατέρας του.

Έκανε το ντεμπούτο του για τη Μπεϊτάρ στις 11 Αυγούστου 2012, σε έναν αγώνα του Κυπέλλου Τότο εναντίον της Ασντόντ, μπαίνοντας ως αλλαγή στο 89ο λεπτό.

Πέντε μήνες αργότερα, έκανε το ντεμπούτο του στο Στέιτ Καπ, ερχόμενος ως αλλαγή στο 67ο λεπτό, στη νίκη με 5-0 επί της Μακάμπι Ουμ αλ-Φαμ.

Στις 17 Φεβρουαρίου 2013, έκανε το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα, παίζοντας στην ήττα με 3-0 εναντίον της Χάποελ Χάιφα.

Στις 2 Φεβρουαρίου 2017,δόθηκε δανεικός στην Μπνέι Γεχούντα.

### Ατρόμητος

Στις 3 Ιουλίου 2019, υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με τον Ατρόμητο, με επιλογή ανανέωσης για ακόμη ένα έτος.

Διεθνής σταδιοδρομία
--------------------

Τον Οκτώβριο του 2010, ο Κάχιλα έκανε το διεθνές ντεμπούτο του, παίζοντας με την Εθνική Ισραήλ U19 στη νίκη με 3-0 εναντίον της Αρμενίας U19 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U19.

Στις 18 Νοεμβρίου 2013, έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Ισραήλ U21, παίζοντας στην ήττα με 4-3 εναντίον της Πορτογαλίας U21, κατά τη διάρκεια του προκριματικού γύρου του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος U21 του 2015.

Διακρίσεις
----------

### Συλλογικές

Μπνέι Γεχούντα
* Στέιτ Καπ Ισραήλ (1): 2016-17

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 259748.
2. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *FBref.com*. b0d6f851.
3. ↑  72438. Ανακτήθηκε στις 25  Απριλίου 2022.
4. ↑  (Αγγλικά) Προφίλ Ταλ Κάχιλα στο Soccerway
5. 1 2  Pashketzki, Motti (16 Φεβρουαρίου 2013). «Debut for Kachila in the Beitar squad. His father, Ehud: He wanted to be like me» (στα Εβραϊκά). Mako.
6. ↑  «Μπεϊτάρ Ιερουσαλήμ vs. Ασντόντ». soccerway. 11 Αυγούστου 2012.
7. ↑  Ben-Shimol, David (29 Ιανουαρίου 2013). «Beitar dismantled Umm al-Fahm, a hat trick for Levy» (στα εβραϊκά). *Ynet*. .
8. ↑  Vaser, Amit (2 Φεβρουαρίου 2017). «טל כחילה הושאל מבית"ר ירושלים לבני יהודה» (στα Εβραϊκά).
9. ↑  «Κάχιλα: "Ήρθα στον Ατρόμητο για το Europa League"». *www.sport24.gr*. 3 Ιουλίου 2019.
10. ↑  «Ισραήλ U19 vs Αρμενία U19». soccerway. 19 Οκτωβρίου 2010.
11. ↑  Halyavin, Eddie (19 Νοεμβρίου 2013). «Kachila: Sometimes a little mistake makes you lose a game» (στα Εβραϊκά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Δεκεμβρίου 2013.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ατρόμητος Αθηνών – τωρινή ομάδα |
| --- |
|  |
| 
* 3 Γκαλβάο
* 4 Γούτας
* 6 Χαρίσης
* 7 Εντομβόνγι
* 8 Ούμπιντες (c)
* 9 Μανούσος
* 10 Ραμπέγιο
* 11 Αγάγιεφ
* 12 Γκάλο
* 13 Θεοδωράκης
* 14 Μουνίθ
* 16 Νάτσος
* 17 Τριμμάτης
* 18 Οικονομίδης
* 19 Κιβρακίδης
* 20 Γιακουμάκης
* 21 Σάλομον
* 22 Γιαννιώτης
* 23 Κωτσόπουλος
* 24 Μαυρομμάτης
* 25 Μπούλαρι
* 27 Νταβιώτης
* 29 Στρούγγης
* 35 Μανδάς
* 50 Τομάσεβιτς
* 59 Ενσικουλού
* 77 Χριστοδουλόπουλος
* 91 Μάτιτς

* Προπονητής: Παντελίδης
 |

 |
Ο **Αναστάσιος Αστεριάδης** (24 Απριλίου 1895 - 20 Μαΐου 1971), του Αχιλλέα και της Πολυξένης, ήταν Έλληνας γιατρός, πανεπιστημιακός και πολιτικός.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Λάρισα, γιος του Αχιλλέα Αστεριάδη (πέθανε στις 2 Απριλίου 1920), πρώην δημάρχου Λαρίσης, και της Πολυξένης (απεβίωσε το 1957)..

Μετά το τέλος των γυμνασιακών του σπουδών στη γενέτειρά του, εγγράφηκε στην ιατρική σχολή στο Παρίσι και μετέπειτα στην αντίστοιχη της Λιόν. Το 1920 αναγορεύτηκε διδάκτορας ιατρικής στο πανεπιστήμιο της Λιόν.

Κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο πολέμησε ως εθελοντής στον γαλλικό στρατό και τραυματίστηκε. Για την πολεμική του δράση και την προσφορά του ως γιατρού τιμήθηκε με παράσημα από το Γαλλικό Κράτος. 

Το 1920 επέστρεψε στη Λάρισα και εργάστηκε στο εκεί στρατιωτικό νοσοκομείο. Στη συνέχεια υπηρέτησε ως γιατρός στη Σμύρνη, στο Εσκή Σεχίρ, στην Προύσα και στο Αφιόν Καραχισάρ κατά την Μικρασιατική Εκστρατεία. Εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Θεσσαλονίκη σε ηλικία 28 ετών και ανέλαβε τη διεύθυνση της χειρουργικής κλινικής στο Δημοτικό Νοσοκομείο και μετά στο Γαλλικό Νοσοκομείο της συμπρωτεύουσας. Επίσης, εξελέγη έκτακτος καθηγητής στην Ιατρική Σχολή και μέλος της Χειρουργικής Ακαδημίας των Παρισίων.

Εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης με τον Ελληνικό Συναγερμό το 1952. 

Πέθανε στη Θεσσαλονίκη και κηδεύτηκε στις 21 Μαΐου 1971 από τον ιερό ναό Ταξιαρχών Λαρίσης. Ήταν παντρεμένος με την Αίγλη Κύρτση και απέκτησαν 2 παιδιά, τον Αχιλλέα και την Έλσα.

Συνέγραψε περισσότερες από 140 μελέτες, που δημοσιεύτηκαν σε επιστημονικά περιοδικά ανά την Ελλάδα και τον κόσμο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Νικόλαος Παπαθεοδώρου, «Οικογένεια Αστεριάδη», Ελευθερία (Λάρισα), φ. 32423 (16-7-2014)
2. 1 2 3  Αλέξανδρος Χ. Γρηγορίου, Αναστάσιος Α. Αστεριάδης (1895-1971): Ιατρός, καθηγητής Πανεπιστημίου και βουλευτής - See more at: http://www.eleftheria.gr/%CE%B1%CF%80%CF%8C%CF%88%CE%B5%CE%B9%CF%82/%CE%AC%CF%81%CE%B8%CF%81%CE%B1/item/113800-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%AC%CF%83%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%B1-%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%AC%CE%B4%CE%B7%CF%82-1895-1971-%CE%B9%CE%B1%CF%84%CF%81%CF%8C%CF%82,-%CE%BA%CE%B1%CE%B8%CE%B7%CE%B3%CE%B7%CF%84%CE%AE%CF%82-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%AF%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B2%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%AE%CF%82.html#sthash.zuETPxXc.dpuf, Ελευθερία, 22-5-2016.
3. ↑  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 55, αρ. 78).(pdf)
4. ↑  Μακεδονία, εφ. Κοινωνικά, 22-5-1994, [σελ. 7].
Με το όνομα **Αναρριχαδίδες** ή **Αναρριχίδες**, (Anarhichadidae), φέρεται ιδιαίτερη οικογένεια ψαριών των ψυχρών θαλασσών, κυρίως των ακτών του Ατλαντικού, του Ειρηνικού, και της Βαλτικής.

Οι αναρριχίδες είναι βυθόψαρα που ζουν κοντά στις ακτές σε βάθη από 20 μέχρι 500 μέτρα. Πρόκειται για ψάρια σχετικά μεγάλα που μοιάζουν σαν τεράστια στο πάχος χέλια, με ογκώδη κεφαλή, που ξεπερνούν σε μήκος και τα 2 μέτρα. Φέρουν ένα ραχιαίο συνεχόμενο πτερύγιο, αμέσως μετά από το κεφάλι μέχρι την ουρά. Το χρώμα τους είναι γκρίζο και υπόλευκο στη κοιλιά. Το δέρμα τους φέρει περί τις δέκα σκουρόχρωμες κάθετες ραβδώσεις. Τρέφονται με αχιβάδες και καρκινοειδή τα οποία και συνθλίβουν με τα ισχυρά μυτερά τους δόντια. Παρότι έχουν άσχημη εμφάνιση, (κοντόχοντρο ρύγχος), έχουν νόστιμο κρέας. Το δέρμα τους χρησιμοποιείται στη βυρσοδεψία.

Αλιεία
------

Οι αναρριχίδες ψαρεύονται με δίκτυα και με πετονιά. Η απόσπασή τους από τη θάλασσα πρέπει να γίνεται αργά και με προσοχή, δεδομένου ότι είναι μεγάλα ψάρια και θεωρούνται πολύ επιθετικά, και το δάγκωμά τους είναι επικίνδυνο.

Ταξινόμηση
----------

Οι Αναρριχίδες ανήκουν στην υπόταξη των Βλεννιοειδών. Κυριότερο είδος της οικογένειας των αναρριχιδών είναι ο *ανάρριχος* ή "Αναρρίχας ο λύκος", (*Anarrhichas lupus*), εξ ου το κοινό όνομά του και ψαρόλυκος ή θαλάσσιος λύκος, (seawolf), π.χ. λύκος ατλαντικού, λύκος ειρηνικού κ.λπ. Η οικογένεια αυτή περιλαμβάνει δύο γένη τους *Αναρρίχους* και τους *Αναρριχθείς*.

Πηγές
-----

1. ↑  «Ανάρριχας». *Υγεία online*. Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2012.

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ.2ος, σ.713
* "Εγκυκλοπαίδεια "Ο Κόσμος των Φυτών και των Ζώων" τ.2ος, σ.249.