recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 41°5′17.0″N 23°33′13.4″E﻿ / ﻿41.088056°N 23.553722°E﻿ / 41.088056; 23.553722

Το **Ζινζιρλί Τζαμί** (σημαίνει «τζαμί των αλυσίδων» στα τούρκικα) είναι ιστορικό τζαμί στις Σέρρες, στη βόρεια Ελλάδα.

Τα τζαμί βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα της πόλης. Είναι μεσαίου μεγέθους τζαμί και περιλαμβάνει έναν κεντρικό, τετράγωνο χώρο προσευχής με διώροφη στοά με κιονοστοιχία στην ανατολική, βόρεια και δυτική πλευρά του. Η κίμπλα βρίσκεται στη νότια πλευρά, ενώ η είσοδος είναι από τη βόρεια. Ο κεντρικός χώρος καλύπτεται από τρούλο, ενώ οι στοές καλύπτονται από τρούλους σε σχήμα καρίνας. Ο άμβωνας (μινμπάρ) βρίσκεται στη νοτιοδυτική γωνία του κτιρίου. Είναι κατασκευασμένο από μάρμαρο, και είναι ένα από τα ωραιότερα δείγματα που σώζονται στην Ελλάδα σήμερα. Η είσοδος διαθέτει μια βεράντα στηριζόμενη σε κίονες, που ολοκληρώνεται με μικρούς θόλους πάνω από τα κενά μεταξύ των κιόνων. Ενώ η τοιχοποιία του κύριου οικοδομήματος διαθέτει ντυμένες ή τραχιές πέτρες που περιβάλλονται από τούβλα, η βεράντα είναι εξ ολοκλήρου από προσεκτικά ντυμένους ασβεστολιθικούς λίθους.

Η αρχιτεκτονική και η διαρρύθμιση του κτιρίου είναι χαρακτηριστική του τέλους του 16ου αιώνα, ακολουθώντας τη σχολή του Μιμάρ Σινάν και ανάλογη με τα κτίρια της ίδιας περιόδου στην Κωνσταντινούπολη. Το τζαμί ανακαινίστηκε το 2000, αλλά από το 2021 δεν είναι ανοιχτό για λατρεία.

Το τζαμί ολοκληρώθηκε στα τέλη του 16ου αιώνα ως προϊόν επιθυμίας των παιδιών της Σελτζούκ Σουλτάν, που διέταξαν να χτιστεί το τζαμί στη μνήμη της μητέρας τους.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ζινζιρλί Τζαμί (Σέρρες)** |

1. 1 2 3 4 5 6 7  «Ζινζιρλί Tζαμί». *odysseus.culture.gr*. Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2022.
2. ↑  «Στολίδι του 16ου αιώνα, για την πόλη των Σερρών». *naftemporiki.gr*. 2 Ιανουαρίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Αυγούστου 2022. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2022.
Το **Σερ μπερίντζ** (επίσης **καθαρό μπερέντζ** ή **καθαρό μπιρίντζ**) είναι ρυζόγαλο αρωματισμένο με ροδόνερο και μπαχαρικά όπως κανέλα ή κάρδαμο. Συχνά περιέχει αμύγδαλο. Τρώγεται σε πολλές γειτονικές χώρες με την αρχαία Περσία ή στην γύρω περιοχή, όπως το Αφγανιστάν, το Ιράν, το Πακιστάν και ο Λίβανος. Μπορεί να σερβιριστεί ζεστό ή διατηρημένο με απλή ψύξη ως επιδόρπιο.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος πιάτων αμυγδάλου

Παραπομπές
----------

1. ↑  Jeanne Jacob· Michieal Askenazi (2014). *The World Cookbook: The Greatest Recipes from Around the Globe, Volume 1*. ABC-CLIO. σελίδες 6 – 7. ISBN 9781610694698. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2016.
2. ↑  *National & Regional Styles of Cookery*. Oxford Symposium. 1981. σελ. 81. ISBN 9780907325079. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2016.
Ο **Γ.Σ. Βυζάντιο Κοκκινοχώματος** είναι αθλητικό σωματείο με έδρα το Κοκκινόχωμα της Καβάλας. Η ποδοσφαιρική ομάδα του Γ.Σ. Βυζαντίου διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Δημοτικό Στάδιο Κοκκινοχώματος.

Ιστορία
-------

Ο «Γυμναστικός Σύλλογος Βυζάντιο Κοκκινοχώματος» ιδρύθηκε από πρόσφυγες το 1947. Έχει αγωνιστεί την περίοδο 2012–13 στη Δ΄ Εθνική Κατηγορία. Από την περίοδο 2013–14 μετείχε στη Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία. Την περίοδο 2015–16 υποβιβάστηκε στα τοπικά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Καβάλας.

Ομογένεια
---------

Από τις 30 Απριλίου 1975 έως τις 9 Φεβρουαρίου 1976 υπήρχε στην πόλη του Κάστροπ-Ράουξελ, της Δυτικής Γερμανίας, η ενεργή ποδοσφαιρική ομάδα F.C. Byzantion, την οποία είχαν ιδρύσει Έλληνες μετανάστες, οι οποίοι κατάγονταν εν μέρει από το Κοκκινόχωμα Καβάλας. Λέγεται πως, αυτό το άτομο που θα έδινε το μεγαλύτερο ποσό χρημάτων για την ίδρυση, θα είχε το δικαίωμα να διαλέξει και το όνομα της ομάδας.

Η διαχρονική πορεία
-------------------

* 2012–13: Δ΄ Εθνική
* 2013–14: Γ΄ Εθνική
* 2014–15: Γ΄ Εθνική

Παραπομπές
----------

1. ↑  Δ ΕΘΝΙΚΗ epo.gr
2. ↑  Πρωτάθλημα Γ΄ Εθνικής epo.gr
3. ↑  Το πρόγραμμα της Γ΄ Εθνικής sport24.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Αφιέρωμα στο Γ.Σ. Βυζάντιο
Η **Σαχαλίν Γιούζνο Σαχαλίνσκ** (ρωσικά: «Сахалин» Южно-Сахалинск) είναι ποδοσφαιρική ομάδα από το Γιούζνο Σαχαλίνσκ της νήσου Σαχαλίνης στη Ρωσία. Τα χρώματα της είναι το γαλάζιο και το μπλε. Αποτελεί μέρος του ευρύτερου σωματείου «Σαχαλίν». Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάδιο Σπαρτάκ, χωρητικότητας 4.200 θεατών.

Ιστορία
-------

Η ποδοσφαιρική ομάδα «Σαχαλίν» (футбольный клуб «Сахалин») δημιουργήθηκε το Μάιο του 2004, με σκοπό την ανάπτυξη και ενίσχυση του ποδοσφαίρου για τη νεολαία στη Σαχαλίνη. Από την ίδρυσή της, η «Σαχαλίν» αγωνίστηκε στα πρωταθλήματα της περιοχής της Σαχαλίνης και στο πρωτάθλημα Άπω Ανατολής Γ για ερασιτεχνικές ομάδες. Το 2007 η «Σαχαλίν» έγινε δεκτή στην Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (ПФЛ) και άρχισε να λειτουργεί ως μη ερασιτεχνικός ποδοσφαιρικός σύλλογος.

Τον Απρίλιο του 2007, η ποδοσφαιρική ομάδα «Σαχαλίν» συμμετείχε στο Διεθνές Τουρνουά Ποδοσφαίρου στο «Κύπελλο Ιρτίς» στο Ομσκ, όπου πήρε το βραβείο Γ. Στο τέλος του 2015, λόγω των προβλημάτων χρηματοδότησης, ο σύλλογος είχε εγγραφεί στον επαγγελματικό αθλητικό σύλλογο «Σαχαλίν» (профессиональный спортивный клуб «Сахалин»). Έτσι, στην περιοχή της Σαχαλίνης υπό ένα εμπορικό σήμα ενώθηκαν τέσσερις αθλητικές ομάδες, καλαθοσφαίρισης, χόκεϊ επί πάγου, πετοσφαίρισης και ποδοσφαίρου.

Η αγωνιστική περίοδος στην πρώτη κατηγορία ήταν ανεπιτυχής, η ομάδα τερμάτησε στη 16η θέση, οπότε και υποβιβάστηκε στη Δεύτερη Κατηγορία στην οποία παρέμεινε για μία περίοδο. Την πεδίοδο 2016/2017 η ομάδα επρόκειτο να αποσυρθεί από το πρωτάθλημα λόγω των προβλημάτων με τη χρηματοδότηση, αλλά τελικά συμμετείχε τερματίζοντας 3η στην Ανατολική Ζώνη του πρωταθλήματος.

Επιπλοκές
---------

Το γεγονός ότι η ομάδα έχει την έδρα της στη ρωσική Άπω Ανατολή, αποτελεί σημαντικό πρόβλημα καθώς η ομάδα χρειάζεται να διανίσει, πολλές φορές, τεράστιες αποστάσεις για τους εκτός έδρας αγώνες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η αναμέτριση με την Μπάλτικα Καλίνινγκραντ, η έδρα της οποίας απέχει 7.481 χιλιόμετρα από το Γιούζνο Σαχαλίνσκ, ένα ταξίδι με πάνω από 14 ώρες πτήσης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Спорт Стадион "Спартак" - Южно-Сахалинск». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2017.
2. ↑  Футбольный клуб «Сахалин» принят в состав ПСК «Сахалин»
3. ↑  «Некомерческое партнерство "Футбольный клуб "Сахалин" не будет принимать участие в первенстве ПФЛ 2016/17». 10 Ιουνίου 2016.
4. ↑  Ποδόσφαιρο στην εξορία gazzetta.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Συντεταγμένες: 36°11′26.0″N 29°51′41.3″E﻿ / ﻿36.190556°N 29.861472°E﻿ / 36.190556; 29.861472

 Αρχαίοι λυκιακοί τάφοι
 Βυθισμένος Λυκιακός τάφος
Τα **Σίμηνα** (αρχαία ελληνικά: Σίμηνα) ήταν παράκτια πόλη της αρχαίας Λυκίας,  60 στάδια από τις Απέρλαι.  Ο *Stadiasmus Maris Magni* ονομάζει την πόλη **Somena** (Σόμηνα). 

Η τοποθεσία της βρίσκεται κοντά στο Καλέκιοϊ της Τουρκίας.   Οι επιτύμβιες επιγραφές και τα ευρήματα νομισμάτων δείχνουν ότι η πόλη υπήρχε τον τέταρτο αιώνα π.Χ. Μέρος της αρχαίας πόλης είναι πλέον βυθισμένο στη θάλασσα και τα υπολείμματα των ιαματικών λουτρών του Τίτου βρίσκονται στο νερό. Διακρίνεται ένα μικρό θέατρο ή βουλευτήριο στην ακρόπολη μέσα στο μεταγενέστερο οχυρό και λαξευμένο στον βράχο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αρχαία Ελληνικά) Στέφανος ο Βυζάντιος. «*Εθνικά*». Εθνικά. ***s.v.***.
2. ↑  Πλίνιος. «Φυσική Ιστορία». *Φυσική Ιστορία*. **5.27**.
3. ↑  *Stadiasmus Maris Magni* §§ 239, 240.
4. ↑  (Αγγλικά) Talbert, Richard, επιμ. (2000). *Barrington Atlas of the Greek and Roman World*. Princeton University Press. σελ. 65, καθώς και συνοδευτικές σημειώσεις καταλόγου.
5. ↑  (Αγγλικά) Lund University. «Digital Atlas of the Roman Empire». *Digital Atlas of the Roman Empire*. .

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ασία
* Πύλη:Τουρκία
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σίμηνα** |
Ο **Ζιποίτης** ή **Ζιβοίτης** (βασ. 326 – 278 π.Χ.), ήταν ο δεύτερος κατά σειρά ανεξάρτητος ηγεμόνας της Βιθυνίας, στην Ανατολία. Πατέρας του ήταν ο Βας, τον οποίο και διαδέχτηκε γύρω στο 326 π.Χ. Αποτελεί τον πρώτο ηγεμόνα της Βιθυνίας που διεκδίκησε τον τίτλο του *«βασιλέως»*, γύρω στο 297 π.Χ. τίτλο που έφεραν έκτοτε και οι απόγονοί του.

Βασιλεία
--------

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του διεξήγαγε επιτυχείς πολέμους ενάντια στους Διαδόχους του Αλεξάνδρου του Μέγα, θανατώνοντας ένα στρατηγό του Λυσιμάχου και απομακρύνοντας επιτυχώς έναν δεύτερο. Ομοίως νίκησε και τον Αντίοχο Α' το Σωτήρα, ηγεμόνα των Σελευκιδών, γιο του Σέλευκου Α' του Νικάτορα.

Ο Ζιποίτης ίδρυσε μια πόλη στην οποία έδωσε το όνομά του, Ζιποίτιον, στα πόδια του όρους Λύπεδρον. Τόσο η ακριβής τοποθεσία της πόλης όσο και του βουνού είναι σήμερα άγνωστες.

Ο Ζιποίτης απέκτησε τέσσερα παιδιά. Ο μεγαλύτερος γιος του, ο Νικομήδης, τον διαδέχτηκε το 278 π.Χ. όταν απεβίωσε σε ηλικία εβδομήντα έξι ετών, έχοντας κυβερνήσει για 48 χρόνια.

Χρονολόγιο
----------

| Έτος (π.Χ.) | Γεγονός |
| --- | --- |
|  |
|  | Γέννηση του **Ζιποίτη Α'** , πατέρας του οποίου είναι ο Βας. |
| 326 π.Χ. | Ο Ζιποίτης ανέρχεται στο θρόνο της Βιθυνίας. |
| 297 π.Χ. | Ο Ζιποίτης διεκδικεί για τον εαυτό του τον τίτλο του *«βασιλιά»*. |
| 278 π.Χ. | Θάνατος του Ζιποίτη. Στο θρόνο της Βιθυνίας τον διαδέχεται ο γιος του, Νικομήδης Α' ο Φιλλέλληνας. |

Σημειώσεις
----------

1. 1 2 3  Μέμνων, 11

Πηγές
-----

* Μέμνων ο Ηρακλείδης, *«Ιστορία της Ηράκλειας»*

  


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ηγεμόνες της Βιθυνίας |
| --- |
|  |
| 
* Δύδαλσος
* Βοτείρας
* Βας
* Ζιποίτης Α΄
* Νικομήδης Α΄ Φιλέλληνας
* Ζιποίτης Β΄
* Ζιαήλας
* Προυσίας Α΄ Χωλός
* Προυσίας Β΄ Κυνηγός
* Νικομήδης Β΄ Επιφανής
* Νικομήδης Γ΄ Ευεργέτης
* Νικομήδης Δ΄ Φιλοπάτωρ
* Σωκράτης Χρηστός
 |
|  |
| 
Άλλα πρόσωπα |

 |
**Ο Βορελιανός Κώδικας** (Λατ. *Codex Boreelianus*) είναι ένα μεσαιωνικό ελληνικό χειρόγραφο κώδικας που περιέχει τα τέσσερα Ευαγγέλια της Καινής Διαθήκης. Συμβολίζεται με το **Fe** ή το **09**, ενώ φυλάσσεται στη Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου της Ουτρέχτης (Ουτρέχτη, Ολλανδία), εξ ου και η ονομασία του, όπου καταγράφεται ως *Ms. 1*. 

Ο κώδικας αυτός είναι γραμμένος σε κεφαλαιογράμματη τετραγωνισμένη ελληνική γραφή και χρονολογείται στα μέσα του 9ου αιώνα. Η διάσταση της κάθε σελίδας είναι 28,5x22 εκατοστά. Το υλικό των φύλλων είναι εξαιρετικής ποιότητας περγαμηνή (vellum). Το κείμενο της Καινής Διαθήκης καλύπτει 204 φύλλα.

Ο Βορελιανός Κώδικας αν και παρουσιάζει κάποια θεωρείται ένα από τα καλύτερα χειρόγραφα της συριακής λεγόμενης οικογένειας χειρογράφων. 

Τον κώδικα αυτόν, κατά πάσα πιθανότητα, έφερε στη Ολλανδία τον 17ο αιώνα ο Ιωάννης της Βορεελιός (1577–1629).

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 18  Αυγούστου 2018.
2. ↑  Kurt Aland, and Barbara Aland, *The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism*, transl. Erroll F. Rhodes, William B. Eerdmans Publishing Company, Grand Rapids, Michigan, 1995, p. 110.
3. ↑  Bruce Metzger, *The Text Of The New Testament: Its Transmission, Corruption and Restoration*, 2005, Oxford University Press. p 74.

Πηγές
-----

* Jodocus Heringa, *Disputatio de Codice Boreeliano, nunc Rheno-Trajectino*, ed. H. E. Vinke (Utrecht, 1843)
* Bruce Metzger, *The Text of the New Testament: Its Transmission, Corruption and Restoration*, Oxford University Press, 1968, p. 52

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Codex Boreelianus Fe (09): at the Encyclopedia of Textual Criticism
* Codex Boreelianus at the Digital Special Collections of the Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης

Σχετικά κύρια άρθρα
-------------------

* Μεγαλογράμματοι κώδικες της Καινής Διαθήκης
* Καινή Διαθήκη
* Βασιλειανός Κώδικας
Αυτό το λήμμα αφορά τον Χριστιανό άγιο.  Για τον Ρωμαίο δικτάτορα Σύλλα, δείτε: Λεύκιος Κορνήλιος Σύλλας.  

Ο **Σίλας** ή **Σιλουανός** ήταν χριστιανός του 1ου αιώνα, Ρωμαίος πολίτης και διακεκριμένο μέλος της εκκλησίας στην Ιερουσαλήμ με χάρισμα προφητείας. Στις Πράξεις των Αποστόλων αναφέρεται πάντα με το συγκεκομμένο όνομα *Σίλας*, ενώ ο απόστολος Παύλος στις επιστολές του τον αναφέρει με το επίσημο όνομα *Σιλουανός*.

Συνόδεψε τον Παύλο στο δεύτερο ιεραποστολικό του ταξίδι, και έμεινε στην περιοχή της Μακεδονίας όταν ο Παύλος συνέχισε για την Αθήνα. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Σίλας αργότερα μετέβηκε στον Πόντο και την Καππαδοκία για να συνεχίσει το ιεραποστολικό του έργο.

Υποσημειώσεις
-------------

1. 1 2  biography/Saint-Silas.
2. 1 2 3 4  www.gotquestions.org/life-Silas.html.
3. ↑  Πράξεις 16:37
4. ↑  Πράξεις 15:22, 32
Ο **Ζαν-Λουΐ Λεκά** (γεννημένος στις 21 Σεπτεμβρίου 1985 στην Μπαστιά της Κορσικής) είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας. Έχει ύψος 1,77 μέτρα και βάρος 75 κιλά.

Βιογραφία
---------

Έχοντας περάσει από τα τμήματα υποδομής της ΑΣ Φουριανί-Αγκλιανί, εντάχθηκε στις ακαδημίες της ΣΚ Μπαστιά, της σημαντικότερης ομάδας της ευρύτερης περιοχής. Μετά την αποχώρηση του Αντζελό Υγκ το 2004 από την ομάδα, έγινε αναπληρωματικός του Νικολά Πενετό και πραγματοποίησε την πρώτη του συμμετοχή στην Λιγκ 1 σε αναμέτρηση απέναντι στην Μονακό, έπειτα από την αποβολή του βασικού τερματοφύλακα του συλλόγου της Κορσικής (ήττα με σκορ 5-2). Αγωνίστηκε, επίσης, και στην αμέσως επόμενη αναμέτρηση απέναντι στην ΡΚ Λανς (νίκη με σκορ 3-1). 

Στη διάρκεια της σεζόν 2005-2006, αγωνίστηκε στις τρεις τελευταίες αναμετρήσεις, έπειτα από διαμάχη του Νικολά Πενετό με τους διοικούντες τον κορσικανικό σύλλογο. Καθώς ο τελευταίος αποχώρησε με προορισμό την Βαλανσιέν, αγωνίστηκε στις πρώτες αναμετρήσεις της νέας σεζόν του γαλλικού πρωταθλήματος, προτού αντικατασταθεί κάτω από τα δοκάρια της εστίας των Κορσικανών από τον Αουστίν Ετζίντε. Μεταγράφηκε, επίσης, στην Βαλανσιέν τον Ιούλιο του 2008.

Αγωνίστηκε στην πρώτη του αναμέτρηση για την Λιγκ 1 με τα χρώματα της Βαλανσιέν στις 15 Αυγούστου 2009 απέναντι στην Ολιμπίκ Λυών, έπειτα από τιμωρία του Νικολά Πενετό.

Τον Ιανουάριο του 2012, τραυματίστηκε σοβαρά στη διάρκεια αναμέτρησης της δεύτερης ομάδας της Βαλανσιέν απέναντι στην Ουασκεάλ. Η ρήξη του δεξιού του χιαστού συνδέσμου τον υποχρέωσε να παραμείνει εκτός αγωνιστικής δράσης για διάστημα πέντε με έξι μηνών.

Στις 19 Ιουλίου 2013, η Μπαστιά και η Βαλανσιέν ήρθαν σε μεταξύ τους συμφωνία για την ανταλλαγή των τερματοφυλάκων τους, Μακέντο Μάγκνο Νοβάες και Ζαν-Λουΐ Λεκά, με τον τελευταίο, με αυτόν τον τρόπο, να αγωνίζεται και πάλι στον σύλλογο της Μπαστιά.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο ποδόσφαιρο | Πύλη ποδόσφαιρο |

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Γαλλία | Πύλη Γαλλία |

1. ↑  «Fin de saison pour Leca». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιανουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2014.

Εξωτερικός Σύνδεσμος
--------------------

* Στατιστικά του Ζαν-Λουί Λεκά
Το **Βοροτναβάνκ** (αρμενικά: Որոտնավանք) είναι μοναστικό συγκρότημα που βρίσκεται κατά μήκος μιας κορυφογραμμής με θέα στο φαράγγι Βοροτάν, μεταξύ των χωριών Βαγατίν και Βοροτάν, στην Επαρχία Σιουνίκ της Αρμενίας. Το συγκρότημα περιβάλλεται από ένα ψηλό πέτρινο τείχος για άμυνα έναντι των ξένων εισβολών, και κάποτε στέγαζε εργαστήρια, καταστήματα, ένα ιεροδιδασκαλείο, ένα θέρετρο, ένα νεκροταφείο και ένα πτωχοκομείο. Ένας πυλώνας βρισκόταν στην αυλή του μοναστηριού που συμβόλιζε ότι υπήρχαν μοναχοί που ευρίσκονταν στη θεία λειτουργία και βασιλιάδες που έκαναν ορκωμοσία σε αυτήν την τοποθεσία. Ο Χοβχάν Βοροτνετσί (1315-1398), ένας Αρμένιος μεσαιωνικός φιλόσοφος και θεολόγος, καθώς και ο ιδρυτής του Πανεπιστημίου Τατέβ Βαρνταπεταράν έζησε και εργάστηκε στο μοναστήρι.

Συλλογή
-------

* 
* 
* 
* Εσωτερικό της αψίδας στο Βοροτναβάνκ.Εσωτερικό της αψίδας στο Βοροτναβάνκ.
* Area of VorotnavankΤο Βοροτναβάνκ με το τείχος του, τον κήπο του, και το παλαιό νεκροταφείο
Η **Σίλβι Φρανσουάζ Μάις** (γεννημένη στις 13 Απριλίου 1978) είναι Ολλανδή τηλεοπτική προσωπικότητα και μοντέλο με καταγωγή από την Ινδονησία (Ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες). Είναι δημοφιλής και στη Γερμανία, στην οποία εργάζεται εδώ και αρκετά χρόνια.

Καριέρα
-------

### Ολλανδία

Η Σίλβι Μάις αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Δυτικής Βραβάντης (ολλανδικά: Hogeschool West-Brabant). Όταν έφτασε τα 18 έτη της ηλικίας της, αποφάσισε ότι ήθελε να γίνει μοντέλο και συμμετείχε σε δοκιμαστικά. Συμμετείχε σε προγράμματα στον τηλεοπτικό σταθμό FoxKids και στο μουσικό σταθμό TMF.. Παρουσίασε διάφορες εκδηλώσεις και προγράμματα στο TMF, όπως η παρουσίαση των ετήσιων βραβείων TMF και πήρε συνέντευξη από καλλιτέχνες όπως η Μπρίτνι Σπίαρς και η Κάιλι Μινόγκ. Εισήγαγε επίσης τη σειρά κοσμημάτων Pure by Sylvie στην ολλανδική αγορά. 

Το 2003 ψηφίστηκε ως η πιο σέξι γυναίκα της Ολλανδίας το 2003 και σύντομα άρχισε μια σχέση με τον ποδοσφαιριστή του Άγιαξ Ράφαελ φαν ντερ Φάαρτ. Λόγω εν μέρει της φήμης που είχε αποκτήσει από την προσωπική της σταδιοδρομία, σύντομα το ζευγάρι Μάις-φαν ντερ Φάαρτ έγινε η δημοφιλέστερη γυναίκα ποδοσφαιριστή της Ολλανδίας. Η φήμη τους μεγάλωσε μετά το γάμο τους στις 10 Ιουνίου 2005 ο οποίος μεταδόθηκε ζωντανά από το SBS6, ένα ολλανδικό τηλεοπτικό κανάλι, με την εκπομπή να πετυχαίνει μεγάλα ποσοστά τηλεθέασης στην Ολλανδία. Η Σίλβι απέκτησε το επώνυμο του φαν ντερ Φάαρτ. 

### Γερμανία

Όταν ο φαν ντερ Φάαρτ υπέγραψε με τη Χάμπουργκερ ΣΦ, το ζευγάρι μετακόμισε στη Γερμανία. Αφού ο σύζυγος της υπέγραψε ύστερα με τη Ρεάλ Μαδρίτης, ο φαν ντερ Φάαρτ μετακόμισε στην Ισπανία. Μεταξύ 2008 και 2011, ήταν κριτής στο Das Supertalent, τη γερμανική εκδοχή του τηλεοπτικού προγράμματος "Έχεις Ταλέντο". Το 2010 πήρε μέρος στην τρίτη σεζόν του Γερμανικού προγράμματος Let's Dance. Στις 17 Απριλίου 2010, η Μάις αντικατέστησε την κριτή του Deutschland sucht den Superstar (= η Γερμανία ψάχνει έναν υπεραστέρα -ή σουπερστάρ), Νίνα Άιχινγκερ, για τον τελικό της 7ης σεζόν, αφού η τελευταία είχε κολλήσει στο Λος Άντζελες μετά από περιορισμούς πτήσης ως αποτέλεσμα των εκρήξεων του Εϊγιαφιάτλαγιοκουτλ το 2010. Από το 2011 και 2017 η Μάις παρουσίασε την εκπομπή Let's Dance μαζί με τον Ντάνιελ Χάρτβιχ. Το 2018 αντικαταστάθηκε από την πρώην συμμετέχουσα Βικτόρα Σβαρόφσκι και αντ 'αυτού επέστρεψε στο Das Supertalent ως κριτής. Ακολουθώντας τα βήματα διάσημων διασκεδαστών, όπως οι Γιοχάνες Χίστερς και Ρούντι Καρέλ, η Μάις είναι μία από τις πιο επιτυχημένες προσωπικότητες ολλανδικής καταγωγής που δραστηριοποιούνται στη Γερμανία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Sylvie Meis στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 4089153596638051900006
* LCCN: no2020002448
* GND: 1165617196

 |

 |
Ο **Σίμος Καραγιαννίδης** γεννήθηκε στον Πειραιά στις 4 Ιουλίου του 1965 και είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως αμυντικός και νυν προπονητής. 

Ξεχώρισε ως ποδοσφαιριστής για τις ακριβείς μπαλιές και πάσες του, αλλά και για τις εκτελέσεις φάουλ.

Καριέρα
-------

### Ποδοσφαιρική καριέρα

Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική καριέρα του στους Νέους Δραπετσώνας το 1979, ομάδα της περιοχής όπου μεγάλωσε. Με τη φανέλα των Νέων Δραπετσώνας αγωνίστηκε στα τοπικά πρωταθλήματα Πειραιά και το 1986 ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Πειραιά, με αντίπαλο τον Μανδραϊκό στον τελικό στο Στάδιο Γ. Καραϊσκάκης.

Το 1987 πήγε στην Προοδευτική, με την οποία έγινε επαγγελματίας και αναδείχθηκε. Με τη φανέλα της Προοδευτικής αγωνίστηκε συνολικά 8 συνεχή χρόνια με επιτυχία μέχρι το 1995 και έκανε ντεμπούτο στα πρωταθλήματα της Β΄ Εθνικής και Γ΄ Εθνικής κατηγορίας. Στη συνέχεια πήγε στην Καλλιθέα, όπου αγωνίστηκε για 2 χρόνια στην Γ΄ Εθνική και το 1997 μεταγράφηκε στην Αγία Ελεούσα, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε επίσης στην Γ΄ Εθνική. 

Κατόπιν, το 1998 μεταγράφηκε στον Α.Ο. Κηπούπολης, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε στην Α΄ Ε.Π.Σ. Αθηνών. Το 1999 μεταγράφηκε στον Φωστήρα, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε 1 χρόνο στην Δ' Εθνική, μέχρι και το 2000 όπου κρέμασε τα παπούτσια του.

### Προπονητική καριέρα

Μετά την αποχώρηση του από την ενεργό δράση, παρέμεινε στον Ταύρο και τον Φωστήρα, αναλαμβάνοντας για 3 χρόνια το πόστο του βοηθού προπονητή και σκάουτερ. Το 2003 πήγε στον Απόλλων Αθηνών σαν συνεργάτης με τον Νίκο Αργυρούλη. Στη συνέχεια ταψίδεψε στην Κύπρο για τον Απόλλων Λεμεσού, σαν συνεργάτης με τον νυν προπονητή και πρώην συμπαίκτη του στην Προοδευτική, Σούλη Παπαδόπουλο. 

Με την επιστροφή του στην Ελλάδα συνέχισε σαν προπονητής, αναλαμβάνοντας την τεχνική ηγεσία πολλών ομάδων του Πειραιά. Διετέλεσε προπονητής στους Α.Ε. Χαραυγή, Αετό Κορυδαλλού, Νέους Ευγενείας, Ελλάς Ποντίων, Ολυμπιάδα Κερατσινίου, Α.Σ. Δραπετσώνας, Α.Ο. Κορυδαλλού, και Α.Ο. Αγ. Δημητρίου Πειραιά, όπου εργάζεται μέχρι σήμερα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Η ΚΑΛΛΙΘΕΑ ΠΗΡΕ ΤΟΝ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΙΔΗ", εφ. Αθλητική Ηχώ, 29/6/1995, σελ. 8
2. ↑  "Τελειωμό δεν έχουν οι μεταγραφές στην Αγ. Ελεούσα", εφ. Αθλητική Ηχώ, 11/7/1997, σελ. 28
3. ↑  "Ο Σ. Καραγιαννίδης στην Κηπούπολη", εφ. Αθλητική Ηχώ, 24/6/1998, σελ. 37
4. ↑  εφ. Αθλητική Ηχώ, 2/7/1999, σελ. 30
5. ↑  «ΝΕΟΣ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΤΟΥ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ Ο ΣΙΜΟΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΙΔΗΣ aokorydallos.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2019.
6. ↑  Ανανέωσε ο Καραγιαννίδης στον ΑΟ Κορυδαλλό stoplekto.gr
7. ↑  Ο Καραγιαννίδης προπονητής στον ΑΟΑΔ stoplekto.gr
8. ↑  Συνεχίζει στον ΑΟΑΔ ο Σίμος Καραγιαννίδης stoplekto.gr

Πηγές
-----
Ο όρος **Ζιλάτ** (προερχόμενος από το ετρουσκικό *ζιλ* « κυβερνώ », καθώς και το *ζιλκ*, ονομασία του αντίστοιχου αξιώματος) όριζε, στους Ετρούσκους, έναν άρχοντα εκλεγμένο για χρονική διάρκεια ενός έτους. Ο σημαντικότερος εκ των *ζιλάτ* ήταν, αναμφίβολα, ο *ζιλάτ μεχλ ρασνάλ*. Για καιρό πιστευόταν πως ο *ζιλάτ μεχλ ρασνάλ* ήταν ο ηγέτης της ομοσπονδίας των δώδεκα ετρουσκικών πόλεων, ο οποίος εκλεγόταν από την συνέλευση των Βολσίνιων. Ωστόσο, σήμερα, η πλειοψηφία των ετρουσκολόγων συμφωνούν στο γεγονός πως ο συγκεκριμένος ετρουσκικός τίτλος δεν σχετιζόταν με τον ηγέτη της ετρουσκικής ένωσης, αλλά με τον ανώτατο άρχοντα των ετρουσκικών δημοκρατιών. Επρόκειτο, κατά κάποιον τρόπο, για τίτλο αντίστοιχο του ρωμαϊκού εκείνου του υπάτου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Jacques Heurgon, *La Vie quotidienne des Étrusques*, Hachette, 1989, p. 169-170

Βιβλιογραφία
------------

* Jean-Paul Thuillier, *Les Étrusques, la fin d'un mystère*, 1991
* Dominique Briquel, *La Civilisation étrusque*, 1999

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Δίκαιο
* Πύλη:Ετρούσκοι
* Πύλη:Ιταλία
 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Zilath  της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Δομή του βορικού οξέος, τριγωνικής επίπεδης γεωμετρίας
**Βορικά** (αγγλ. *Borates*) είναι οι χημικές ενώσεις του βορίου και του οξυγόνου, οι οποίες σχηματίζουν βορικά οξυανιόνια. Αυτές οι ενώσεις μπορεί να είναι τριγωνικές ή τετραεδρικές στη στερεοχημική τους δομή, ή μπορεί να περιέχουν ανιόντα βορίου. Το στοιχείο βόριο συναντάται ελεύθερα στη Φύση, με τη μορφή είτε μεταλλικών βορικών είτε βοριοπυριτικών.

Κρύσταλλοι του βόρακα
Τα βορικά έχουν χημική δομή μορφής, τριγωνικής επίπεδης BO3, ή τετραεδρικής γεωμετρίας BO4 που ως δομικά στοιχεία συνδέονται χημικώς μαζί με άτομα οξυγόνου, τα οποία μπορεί να είναι κυκλικά ή/και γραμμικά.

Το πιο απλό βορικό ανιόν, το ορθοβορικό, [BO3]3−, είναι γνωστό σε στερεά μορφή, όπως για παράδειγμα, Ca3(BO3)2,, το οποίο ουσιαστικά έχει τριγωνική επίπεδη μορφή. Ορισμένες ενώσεις που λέγονται ***ορθοβορικά***, δεν έχουν πάντοτε την τριγωνική επίπεδη στερεομετρία, όπως λ.χ. το *ορθοβορικό γαδολίνιο*, GdBO3, που μπορεί να περιέχει την πολυβορική δομή ιόντων [B3O9]9−, ενώ αντιθέτως σε υψηλές θερμοκρασίες να έχει επίπεδη δομή, λ.χ. [BO3]3−.

Ένας αριθμός μεταλλικών βορικών απαντάται με φυσικό τρόπο. Αυτά παράγονται από αντιδράσεις του βορικού οξέος, ή άλλων οξειδίων του βορίου, με μεταλλοξείδια. Τέτοια παραδείγματα αποτελούν γραμμικές αλυσίδες 2, 3, ή 4 τριγωνικών δομικών ομάδων BO3, το καθένα από τα οποία μοιράζεται ένα άτομο οξυγόνου (Ο), με τις γειτονικές ομάδες, π.χ. 

* Διβορικό [B2O5]4−, απαντάται στον σουανίτη, Mg2B2O5
* Τριβορικό [B3O7]5−, απαντάται στο γιοχαχιδολίτη, CaAlB3O7
* Τετραβορικό [B4O9]6−, απαντάται στην ένωση, Li6B4O9

Μία άλλη βορική ένωση είναι το τετραένυδρο οκταβορικό νάτριο (γνωστό ως DOT), ένα αλκαλικό άλας που απαντάται συνήθως ως λευκή, άοσμη σκόνη. Συνήθως, εξαιτίας της υψηλής τοξικότητας του σε μικροοργανισμούς, χρησιμοποιείται πολύ αποτελεσματικά ως συντηρητικό ξύλου, δηλ. ως μυκητοκτόνο.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  Wiberg E. and Holleman A.F. (2001) *Inorganic Chemistry*, Elsevier (ISBN 0-12-352651-5)
4. ↑  Vegas, A. (1985). «New description of the Ca3(BO3)2 structure». *Acta Crystallographica Section C* **41** (11): 1689–1690. doi:10.1107/S0108270185009052. ISSN 0108-2701.
5. ↑  Ren, M.; Lin, J. H.; Dong, Y.; Yang, L. Q.; Su, M. Z.; You, L. P. (1999). «Structure and Phase Transition of GdBO3». *Chemistry of Materials* **11** (6): 1576–1580. doi:10.1021/cm990022o. ISSN 0897-4756.
6. ↑
Ο **Σίλβιο Προτό** (αγγλικά: *Silvio Proto*, 23 Μαΐου 1983) είναι Βελγο-Ιταλός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και πρώην διεθνής με την Εθνική Βελγίου, που αγωνίζεται ως τερματοφύλακας.

Ο Προτό έχει αγωνιστεί, πέρα από τον Ολυμπιακό, μόνο σε βελγικές ομάδες, οι οποίες ήταν οι ΡΑΑ Λουβιερουάζ, Μπέρσχοτ ΑΚ και η ΡΣΚ Άντερλεχτ, με την τελευταία να είναι και ο μεγαλύτερος σταθμός στην καριέρα του. Στην Άντερλεχτ αγωνιζόταν για 10 χρόνια, συμμετέχοντας σε πάνω από 320 επίσημα ματς, κατακτώντας τέσσερις φορές το Πρωτάθλημα και το Σούπερ Καπ και μία το Κύπελλο. Κατά την περίοδο που ήταν δανεικός στη δεύτερη, πέτυχε και το πρώτο του και μοναδικό γκολ στην καριέρα του.

Ο Προτό υπήρξε μέλος πολλών τμημάτων της Εθνική Βελγίου, αγωνιζόμενος στου U18, U19 και U21. Από το 2004 έως και το 2011 υπήρξε μέλος της Εθνική Βελγίου, με την οποία έκανε 13 επίσημες εμφανίσεις. Το 2014, συμπεριλήφθηκε στην αποστολή για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2014, αλλά ένας τραυματισμός του στέρησε την ευκαιρία της συμμετοχής, και αντικαταστάθηκε από τον Σαμί Μποσού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «S. Proto». Soccerway.. Ανακτήθηκε στις 27 August 2017.
2. ↑  «Sammy Bossut called up by Belgium after Silvio Proto breaks arm in league game». Daily Mail. 4 June 2014.. Ανακτήθηκε στις 28 September 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Αγγλικά) Προφίλ Σίλβιο Προτό στο Soccerway
* Silvio Proto στο Transfermarkt.com

  

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Ποδόσφαιρο
 |

 |
Ζινγκιάλοφ χατς
Το **Ζινγκιάλοφ χατς** (αρμενικά: Ժենգյալով հաց‎, επίσης γνωστό ως **ζενγκιαλάβ χατζ**, **ζανγκιαλόφ χατς**) είναι ένας τύπος γεμιστού ψωμιού με ψιλοκομμένο βότανα και πράσινα λαχανικά. Είναι ένα παραδοσιακό πιάτο των Αρμενίων από το Αρτσάχ. Το ζινγκιάλοφ χατς είναι παρόμοια με άλλα πιάτα των λαών του Καυκάσου: το βότανο κουτάμπ και το αφάρ.Το 2015, στα τέλη του Απριλίου, το Αρτσάχ διοργάνωσε το φεστιβάλ "Ζινγκιάλοβ χατς".

Προετοιμασία
------------

Το Ζινγκιάλοφ χατς παρασκευάζεται από άζυμη ζύμη, που ανοίγεται με τον πλάστη μέχρι να γίνει λεπτή σαν χαρτί και μετά γεμίζεται με γέμιση που αποτελείται από 10 έως 20 τύπους κομμένων και περιχυμένων με λάδι άγριων και καλλιεργημένων βοτάνων. Ένα από τα πιο σημαντικά βήματα στην προετοιμασία ενός καλού ζινγκιάλοφ χατς είναι η σύνθεση των φυτών που χρησιμοποιούνται στη γέμιση. Τα φυλλώδη λαχανικά και βότανα χωρίς γεύση με λιγότερο σαφή γεύση συνθέτουν τη βάση της γέμισης, που περιλαμβάνει για παράδειγμα μαρούλι, ατρίπλεξ, σπανάκι. Βότανα με ιδιαίτερη γεύση (μυρώνια, τσουκνίδα και άλλα), ξινά (ρούμεξ) ή πικάντικα είναι απαραίτητα σε μικρότερες ποσότητες ενώ τα πικρά χόρτα όπως το ταράξακο πρέπει να είναι αραιά. Επιπλέον, η γέμιση μπορεί να περιέχει τυρί και τηγανιτά κρεμμύδια.

Μετά τη γέμιση, το ζινγκιάλοφ χατς ψήνεται για περίπου 10 λεπτά σε ένα ειδικό ταψάκι που ονομάζεται "σάι" ή "σαγίν" (αρμενικά: սաջին‎), ή στο ταντούρ για μερικά λεπτά.

Καταναλώνεται με μπύρα, ντόογκ ή κρασί. Το Ζινγκιάλοφ χατς είναι ιδιαίτερα δημοφιλές κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Γκαλερί
-------

Βότανα κομμένα σε φέτεςΚατά την προετοιμασία του ζινγκιάλοφ χατςΤο έτοιμο γεύμαΈνα ζινγκιάλοφ χατς έτοιμο για κατανάλωση

Παραπομπές
----------

1. ↑  Restaurant.ru
2. 1 2  Petrov 1940.
3. ↑  *Alla Ter-Sarkisiants*. Armenians of Nagorno-Karabakh. Published by Russkaya panorama, 2015, Moscow; p.637
4. ↑  Timeout.
5. ↑  Bratusheva.
6. ↑  Панорама.
7. 1 2  Recipe.
8. ↑  PanAm.

Πηγές
-----

* Bratusheva, А. (2013). «Купаты с зеленью». *Блюда азербайджанской кухни*. Litres. ISBN 5457357198.
* Petrov, V. A. (1940). *Этноботаника Нагорного-Карабаха* (στα Russian). USSR Academy of Sciences. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
* «Москвичи отведают знаменитый карабахский «Жингалов Хац»» (στα Russian). PanARMENIAN.Net. 14 Απριλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2014. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
* Susanna Balayan. «Как приготовить Женгялов хац. Рецепт и способ приготовления» (στα Russian). PanARMENIAN.Net. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2014. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
* «В кафе «На лестнице» готовят блюда карабахской кухни» (στα Russian). Timeout.tu. 27 Απριλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2014. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
* «Karabakh President attends Zhengyalov Hats Festival in Tsaghkashat village» (στα English). 2015-04-29.. Ανακτήθηκε στις 2015-08-04.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το Ζινγκιάλοφ χατς μαγειρεύεται σε αγορά του Στεπανακέρτ.
* Κουτάμπ με βότανα (ζινγκιάλοφ χατς)
Ο **Ζαν-Κλοντ Μολινάρι** (*γαλλικά: Jean-Claude Molinari*), γεννημένος στις 18 Αυγούστου 1931 στο Παρίσι, είναι Γάλλος αθλητής της αντισφαίρισης.

Διακρίθηκε ιδιαίτερα στο μεικτό διπλό με τον συμπαίκτη του Ζαν-Νοέλ Ζίλντα (Jean-Noël Grinda), έγινε επαγγελματίας στις αρχές του 1960 και συμμετείχε σε τουρνουά που προορίζονταν μόνο για τους επαγγελματίες. Με τη Γαλλία είχε συμμετάσχει στα κύπελλα Ντέιβις του 1954, 1957, 1958, 1959, και 1960. Το 1961 στον πρώτο γύρο του Ρολάν Γκαρός, τραυματίστηκε σοβαρά στον αχίλειο τένοντα στον αγώνα με τον Φρεντ Στόλε.

Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου και στο διπλό αντρών ήταν δεύτερος το 1953 με συμπαίκτη τον Πολ Ρεμί. Στο Γουίμπλεντον καλύτερη καταταξή του ήταν το 1959 στο απλό όπου έπαιξε στα προημιτελικά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Fichier des personnes décédées». *Fichier des personnes décédées*. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2021.
2. ↑  *Jean-Claude Molinari [archive sur le site officiel de la Fédération internationale de tennis][*νεκρός σύνδεσμος*]*
3. ↑  *Jean-Claude Molinari [archive sur le site officiel de la Coupe Davis]*
4. ↑  *Conner, Floyd (2002). *Tennis's Most Wanted: The Top 10 Book of Baseline Blunders, Clay Court Wonders, and Lucky Lobs*. Washington, DC: Brassey's. ISBN 9781574883633.*
5. ↑  *Αθλητική Ηχώ, Φύλλο : 15-09-1953[*νεκρός σύνδεσμος*]*
6. ↑  *«Mackay, Hard Guard U.S. Hopes For Net Titles».* St. Petersburg Times*. 29 June 1959.. Ανακτήθηκε στις 19 October 2012.*
Ο **Σίλε** (ιταλ. *Sile*, βενετ. *Sil*) είναι ποταμός της βόρειας Ιταλίας με μήκος 95 χιλιόμετρα. Οι πηγές του βρίσκονται κοντά στο Βεντελάγκο της Επαρχίας Τρεβίζο. Ο ποταμός συναντά τον μοναδικό αξιόλογο παραπόταμό του, τον Μποττενίγκα ή Κάνιαν, στο Τρεβίζο και μετά χύνεται στη Λιμνοθάλασσα της Βενετίας, στο λιμάνι της Πιάβε Βέκκια.

Στη *Θεία Κωμωδία* του Δάντη («Παράδεισος», ωδή ΙΧ) η Κουνίτσα ντα Ρομάνο προφητεύει τη μοίρα του Ριτσάρντο ντα Καμίνο (1274-1312), που κατά τα φαινόμενα δολοφονήθηκε σε μια παρτίδα σκακιού, τοποθετώντας το περιστατικό στη συμβολή του ποταμού Σίλε με τον Κάνιαν:

> *e dove Sile e Cagnan s'accompagna,*  
> 
> 
> 
> *tal signoreggia e va con la testa alta*,  
> 
> 
> 
> *che già per lui carpir si fa la ragna.*
> 
> — Δάντη, «Παράδεισος», ωδή ΙΧ, στ. 49-51

> («Και όπου ο Κάνιαν και ο Σίλε σμίγουν,  
> 
> 
> 
> υπάρχει κάποιος με εξουσία που βαίνει με το κεφάλι ψηλά:  
> 
> 
> 
> το δίχτυ που θα πιαστεί έχει ήδη υφανθεί.»)
> 
>

Παραπομπές
----------

1. ↑   Henry Francis Cary: υποσημ. στη μετάφρασή του, 3η έκδ. περ. 1844.
Η ***Μούσα της Κορτόνα*** (*La Musa di Cortona*) είναι έργο χαρακτικής του Ιταλού Τζιάκομο Καρέλι.

Ιστορία
-------

Ο πίνακας βρέθηκε τυχαία από έναν Ιταλό χωρικό το 1732 κοντά στην Τσεντόια (Centoia), μεταξύ Κιούζι και Μοντεπουλτσάνο στην Τοσκάνη. Ο χωρικός όργωνε το χωράφι του, όταν το άρωτρο αναποδογύρισε μια πλάκα. Από κοντά είδε ότι η κάτω πλευρά της πλάκας ήταν ζωγραφισμένη και την ανασήκωσε για να την δει καλύτερα. Την καθάρισε, και βλέποντας την εικόνα την πήρε σπίτι του και με ευλάβεια την έστησε το εικονοστάσι, στο καντήλι ακριβώς.

Μετά από καιρό η γυναίκα του αρρώστησε βαριά και η υγεία της χειροτέρευε, οπότε ο χωρικός έφερε έναν παπά για να την εξομολογήσει πριν πεθάνει. Ο παπάς μπαίνοντας στο φτωχικό και βλέποντας την εικόνα μάλωσε τον χωρικό που έβαλε στο καντήλι ειδωλολατρική εικόνα. Ο χωρικός του απάντησε, αφελώς, ότι είναι η εικόνα της Παναγίας. Ο παππάς του είπες ότι "όχι, είναι εικόνα του σατανά!", και του είπε να τη βγάλει αμέσως. Ο χωρικός την πήρε από το καντήλι και για να μην την πετάξει στην φωτιά την έκανε πορτάκι στον φούρνο του.

Έμεινε εκεί μέχρι το 1735, όταν την ανακάλυψε ο ιδιοκτήτης της περιοχής, ο ιππότης Τομμάζο Τομμάζι και την κράτησε στην ιδιωτική του συλλογή. Το 1851 η μαντάμ Λουίζ Μπαρτολόττι Τομάζι παρουσίασε την εικόνα στην Τοσκανική Ακαδημία της Κορτόνα (L'Accademia Etrusca) και έτσι η εικόνα μπήκε στο μουσείο, και από τότε ονομάζεται «Μούσα της Κορτόνα».

Περιγραφή
---------

Ο πίνακας είναι πλάκα διαστάσεων 38,5 επί 33 εκατοστά. Είναι μονοκόμματη, αλλά θεωρείται ότι είναι μέρος ενός έργου μεγαλύτερων διαστάσεων, που χάθηκε. Εικονίζει μια γυναίκα, σε μέγεθος δύο τρίτα του φυσικού. Διατηρείται σε άριστη κατάσταση. Τα χρώματα και η εικόνα δεν αλλοιώθηκαν από την επίδραση της φωτιάς, ούτε και γδάρθηκαν από την αιχμή του αρότρου. Η εικόνα ερμηνεύεται ως η μούσα Πολύμνια. Είναι δαφνοστεφανωμένη, γυμνή στο δεξί στήθος και κρατάει λύρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The Muse of Cortona». *philamuseum.org* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2023.
2. ↑  «On the Antique Painting of Cleopatra». *penelope.uchicago.edu*. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2023.

Πηγές
-----

* John Sartain (1808-1897), marchese Cosimo Ridolfi (1794-1865), Reinhold Schoener (1849-) (1885). *On the antique painting in encaustic of Cleopatra, discovered in 1818*. Philadelphia: G. Gebbie & co. σελίδες 7-17 και πίνακας. Ανακτήθηκε στις 1 Νοεμβρίου 2012. CS1 maint: Πολλαπλές ονομασίες: authors list (link)
Ο **Ζιλμπέρ Ουνγκμπό** (Gilbert Fossoun Houngbo, 1961-) είναι πολιτικός από το Τόγκο, που χρημάτισε πρωθυπουργός του αφρικανικού κράτους από το 2008 ως τον Ιούλιο του 2012.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1961. Ακολούθησε σπουδές Διοίκησης Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο της Λομέ, ενώ επίσης κατέχει ακαδημαϊκό τίτλο από το Πανεπιστήμιο του Κεμπέκ του Τρουά Ριβιέ, στον Καναδά, στα λογιστικά και στην οικονομία.

Το 2003 ανέλαβε σε σημαντικές θέσεις στο Αναπτυξιακό Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών (UNDP), ανάμεσα στις οποίες και περιφερειακός διευθυντής του προγράμματος για την Αφρική

Πρωθυπουργία
------------

Στις 7 Σεπτεμβρίου του 2008 διορίστηκε από τον πρόεδρο Φωρ Γκνασινγκμπέ στο αξίωμα του πρωθυπουργού. Διαδέχθηκε έτσι τον Κομλάν Μαλί, ο οποίος είχε παραιτηθεί δύο ημέρες πρωτύτερα. Ο διορισμός του θεωρήθηκε έκπληξη, καθώς δεν ήταν ως τη στιγμή εκείνη σημαντικό πολιτικό πρόσωπο για τη χώρα.

Ο Ουνγκμπό παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία τον Ιούλιο του 2012. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία το 2012 ο Κουέζι Αουμέι-Ζουνού.

Τον Ιανουάριο του 2022 ο Ουνγκμπό ανέλαβε πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου Διακυβέρνησης Φυσικών Πόρων (NRGI).

Διεθνής Οργανισμός Εργασίας
---------------------------

Την 1η Οκτωβρίου 2022 ο Ουνγκμπό ανέλαβε γενικός διευθυντής του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.republicoftogo.com/toutes-les-rubriques/in-english/gilbert-houngbo-will-be-the-first-african-to-lead-the-ilo.
2. ↑  "Gilbert Fossoun Houngbo, "l’oiseau rare""[*νεκρός σύνδεσμος*], Republicoftogo.com, 9-9-2008 (Γαλλικά).
3. ↑  "SECRETARY-GENERAL APPOINTS GILBERT FOSSOUN HOUNGBO OF TOGO AS DIRECTOR OF UN DEVELOPMENT PROGRAMME’S BUREAU FOR AFRICA", Secretary-General SG/A/967 BIO/3727 DEV/2559, 30-12-2005.
4. ↑  "Togo appoints new prime minister", AFP (France24), 8-9-2008.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 8432152140007311100000
* GND: 1154452085

 |

 |
Ο **Ζήνων Βερόνας** (*Zeno di Verona*, 300 - 12 Απριλίου 371) ήταν χριστιανός επίσκοπος και συγγραφέας του 4ου αιώνα μ.Χ.

Βίος
----

Δεν γνωρίζουμε λεπτομέρειες για τη ζωή και το έργο του. Πριν από το 360 πρέπει να έγινε επίσκοπος, ο όγδοος, της πόλης της Βερόνας. Το έργο που ανέπτυξε ως επίσκοπος ήταν πολυσχιδές: ιεραποστολή, βαπτίσεις, προφορική και γραπτή διδασκαλία σχετικά με τα μυστήρια της Εκκλησίας, τα καθήκοντα των χριστιανών και την περιφρούρηση των πιστών από την αρειανική διδασκαλία. Πέθανε μάλλον περί το 372.

Ο χαρακτήρας του ως εκκλησιαστικός ομιλητής
-------------------------------------------

Είναι ένας εκλαϊκευτής ηθικολόγος. Στα πλαίσια των οικοδομικών στόχων του επιμένει στο να σχολιάζει πιο πολλά πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης παρά της Καινής Διαθήκης, αλλά και αυτά ως προτυπώσεις του Ιησού. Σκιαγραφεί έναν ήπιο χιλιασμό. Ο λόγος του είναι καλλιεπής με κάποια ρυθμικότητα.

Συγγραφικό έργο
---------------

Τα ομιλητικά του κείμενα διασώζονται σε δύο συλλογές, *Tractatus* (πραγματεία), ή *Sermones* (ομιλίες). Πρόκειται για δύο βιβλία με 62και 30 ομιλίες αντίστοιχα τα οποία σχηματίσθηκαν μετά το θάνατο του Ζήνωνα από κάποιον ανώνυμο συλλογέα. 30 μόνο από αυτές είναι ολοκληρωμένες και οι άλλες ελλιπείς.

Πηγές
-----

* Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Β, Αθήνα, 1990,σελ.261-263

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 93640414
* LCCN: n81025952
* ISNI: 0000 0000 7979 910X
* GND: 100964338
* SELIBR: 103589
* SUDOC: 030325676
* BNF: cb12176431w (data)
* BIBSYS: 96001367
* ULAN: 500354888
* NLA: 35871579
* NKC: kup19980000114278
* ICCU: CFIV024738

 |

 |


1. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
Η **Θεοδώρα Παλαιολογίνα** (βουλγαρικά : Теодора Палеологина), ήταν βυζαντινή πριγκίπισσα και αυτοκράτειρα της Βουλγαρίας.

Ήταν κόρη του αυτοκράτορα Μιχαήλ Θ΄ και της Ρίτας της Αρμενίας, αδελφή του Ανδρόνικου Γ΄, της Άννας και του Μανουήλ. Παντρεύτηκε το Βούλγαρο ηγεμόνα Θεόδωρου Σβετοσλάβ, ήταν η δεύτερη σύζυγος του από το 1308 μέχρι το 1321 , και μετά τον θάνατο του τον νέο ηγεμόνα Μιχαήλ Ασέν Γ΄, το 1324, του οποίου επίσης ήταν δεύτερη σύζυγος, απέκτησε και με τους δύο παιδιά αλλά είναι άγνωστα ο αριθμός τους και τα ονόματα τους.

Ο Θεόδωρος Σβετοσλάβ έγινε τσάρος της Βουλγαρίας το 1300 και το 1303 επιτέθηκε στην Βυζαντινή αυτοκρατορία κατακτώντας πολλές περιοχές στην Θράκη. Το 1304 έπρεπε να αποκρούσει τη Βυζαντινή αντεπίθεση με επικεφαλής τον πατέρα της μελλοντικής συζύγου του Μιχαήλ Θ΄ Παλαιολόγο. Ο πόλεμος κράτησε μέχρι το 1307 όταν με σύναψη συνθήκης ειρήνης ο Θεόδωρος παντρεύτηκε την Θεοδώρα σαν επιβεβαίωση της συνθήκης. Ο Θεόδωρος Σβετοσλάβ κυβέρνησε τη Βουλγαρία μέχρι το 1321 και οι σχέσεις μεταξύ της Βουλγαρίας και του Βυζαντίου ήταν ειρηνικές.

Μετά το θάνατο του Θεόδωρου Σβετοσλάβ ο γιος του, Γεώργιος Τέρτερ Β΄ ξεκίνησε νέο πόλεμο με το Βυζάντιο, αλλά πέθανε ξαφνικά το 1323. Οι Βυζαντινοί ανακατέλαβαν σημαντικό μέρος της Θράκης. Ανησυχώντας για την εξέλιξη των γεγονότων οι βογιάροι διορίζουν στο βουλγαρικό θρόνο του πρίγκιπα Μιχαήλ Γ Σισμάν ο οποίος εκτόπισε τους Βυζαντινούς από τις περιοχές που κατέλαβαν και το 1324 και σύναψε συνθήκη με τον αυτοκράτορα Ανδρόνικο Β΄. Προκειμένου να ενισχυθεί η συνθήκη χώρισε την σύζυγό του Άννα Νέδα και παντρεύτηκε την Θεοδώρα εγγονή του Ανδρόνικου Β. Κατά τα επόμενα έτη πήρε μέρος στο εμφύλιο των δύο Ανδρόνικων, αρχικά συμμάχησε με τον Ανδρόνικο Γ κι έπειτα με τον Ανδρόνικο Β΄. Ο Μιχαήλ Σισμάν σκοτώθηκε στη Μάχη της Βέλμπαστ κατά των Σέρβων και στο βουλγαρικό θρόνο τοποθετήθηκε ο Ιβάν Στέφαν από την πρώτη σύζυγό του Άννα Νέδα. Τότε η Θεοδώρα κατέφυγε στην Κωνσταντινούπολη όπου αποσύρθηκε σε μοναστήρι μέχρι το τέλος της ζωής της με το όνομα Θεοδοσία.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  p22003.htm#i220027. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
3. ↑  Genealogie-Θεοδώρα Παλαιολογίνα
4. ↑   Georg Ostrogorski, Dzieje Bizancjum, σελ. 554
5. 1 2  Tadeusz Wasilewski, Historia Bułgarii, σελ. 103
6. 1 2 3   Ch. Cawley-Medieval Lands
7. 1 2  Tadeusz Wasilewski, Historia Bułgarii , σελ. 104-106

Πηγές
-----

* Ch. Cawley-Medieval Lands, Foundation for Medieval Genealogy
* Georg Ostrogorski, Dzieje Bizancjum. Państwowe Wydawnictwo Naukowe. Warszawa. isbn 978-83-01-15268
* Tadeusz Wasilewski, Historia Bułgarii, 1988, Ossolineum , Wrocław, isbn=83-04-02466-7
Η **Θεοδώρα Ασανίνα Παλαιολογίνα** ήταν βυζαντινή πριγκίπισσα τελευταία Δέσποινα του Δεσποτάτου του Μορέως.

Η Θεοδώρα ήταν κόρη του Παύλου Ασάνη και μίας Παλαιολογίνας, αδέλφια της ο Ματθαίος και η Σιμωνίς Ασανίνα. Παντρεύτηκε τον, τότε, άρχοντα της Συληβρίας Δημήτριο Παλαιολόγο ο οποίος ήταν ο δεύτερος γάμος του, χήρος από τον πρώτο, και το 1442 απέκτησαν μια κόρη την Ελένη. Αναφέρεται ότι ήταν πολύ όμορφη και ζωηρή. Το 1449 όταν ο Δημήτριος έγινε δεσπότης του Μυστρά έγινε και αυτή, η τελευταία, δέσποινα του Μυστρά. Το 1460 με την πτώση του Δεσποτάτου στους Οθωμανούς βρέθηκε με την οικογένειά της στην Κωνσταντινούπολη και πήρε μαζί της το χειρόγραφο του Γεώργιου Πλήθωνα Γεμιστού *Νόμων Συγγραφή* και το παρέδωσε στον Πατριάρχη Γεώργιο Γεννάδιο που το έκαψε δημόσια. Πέθανε το 1470-ή 1471 λίγο μετά την κόρη και τον σύζυγο της.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Cawley, Charles, Foundation for Medieval Genealogy, 2011 , ανακτήθηκε 1 Φεβρουαρίου 2019
2. ↑  Ανάλες, 1868, σελ. 193, ανακτήθηκε 24 Ιανουαρίου 2020
3. 1 2  Μεγάλη Ελληνική εγκυκλοπαίδεια, Πυρσός, Βίκτωρ Δουσμάνης, 1926, σελ. 118
Αντικείμενο της ιστορικής γεωγραφίας του αρχαίου κόσμου είναι η ταύτιση και η αποκατάσταση του αρχαίου τοπίου (έδαφος, κλίμα, δημογραφική και οικιστική δομή κ.λπ.) στη μορφή που είχε και με την οποία ήταν αντιληπτό από τους συγχρόνους. Η μέθοδός της συνίσταται στην αναδρομική σύνθεση των αλληλοσυμπληρούμενων και αλληλοελεγχόμενων πληροφοριών που δίνουν τα σύγχρονα κείμενα, τα μνημεία της τέχνης και τα ίχνη της ανθρώπινης παρουσίας στο έδαφος.

Η γέννηση της επιστήμης
-----------------------

Η επιστήμη της ιστορικής γεωγραφίας γεννιέται τη στιγμή που η χρονική και πολιτιστική απόσταση που μας χωρίζει από τα γεγονότα δεν επιτρέπει πλέον την αναγνώριση ή την κατανόηση του γεωγραφικού ορίζοντα της Ιστορίας. Τούτο έχει αποτέλεσμα ο τρόπος εργασίας και οι μέθοδοι της ιστορικής γεωγραφικής έρευνας να έχουν αναδρομικό χαρακτήρα. Οι πηγές της ιστορικής γεωγραφίας είναι έμμεσες (γραπτές ή φιλολογικές) ή άμεσες (αρχαιολογικές, μνημειακές ή περιβαλλοντικές). Πρωταρχική πηγή της ιστορικής γεωγραφίας αποτελούν οι γεωγραφικής φύσης πληροφορίες της αρχαίας γραμματείας. Οι πηγές αυτές προσφέρουν μια συνεκτική εικόνα του ιστορικού χώρου και συγχρόνως του γεωγραφικού ορίζοντα της εποχής (της αρχαίας γεωγραφίας), δηλαδή των γεωγραφικών, μυθολογικών, επιστημολογικών αντιλήψεων που συνέβαλαν στη διαμόρφωσή του. Η έμμεση και ενδεχομένως εκλεκτική και υποκειμενική πληροφόρηση των αρχαίων κειμένων συμπληρώνεται από την άμεση μαρτυρία των μνημείων (επιγραφών, νομισμάτων, αρχιτεκτονικών καταλοίπων και έργων τέχνης και βιοτεχνίας). Τα μνημεία χαρακτηρίζουν η αμεσότητα, η αυθεντικότητα, η ποικιλία, αλλά συγχρόνως και η αποσπασματικότητα των πληροφοριών. Την εικόνα του αρχαίου κόσμου τεκμηριώνουν, συμπληρώνουν και αποκαθιστούν -αντικαθιστώντας εν προκειμένω την ιστορική αφήγηση με την περιγραφή της ανώνυμης καθημερινότητάς τους-, οι βουβές μαρτυρίες της υλικής ανθρώπινης παρουσίας (εργαλεία, κυνηγετικές μέθοδοι και καλλιέργειες, κατασκευές, λάκκοι απορριμμάτων ή ίχνη από τεχνητά μικροκλίματα) και κάθε είδους ζωικά, φυτικά ή γεωλογικά κατάλοιπα (οστά ζώων, υπολείμματα φυτών και σπόρων, δείγματα εδαφών και ιζημάτων κ.λπ.). 
Η προτίμηση για έναν σχετικά αυστηρό κλασικό ρυθμό, που να αντιτίθεται στο ροκίγ, στο στυλ Λουί Κενζ και το ροκοκό, παραπέμπει για άλλη μια φορά στο πρότυπο της αρχαίας Ελλάδας και Ρώμης. Όταν ο Fenelon (1651-1751), αρχιεπίσκοπος του Cambrai, αναλαμβάνει με εντολή του Λουδοβίκου ΙΔ´ την εκπαίδευση του διαδόχου, προετοιμάζει την εργασία του γράφοντας μια συνέχεια της δ´ ραψωδίας της Οδύσσειας. Με αφορμή τη αφήγηση των περιπετειών του Τηλέμαχου, γιου του Οδυσσέα, ο συγγραφέας προσφέρει ένα παιδαγωγικό κείμενο πάνω στις διάφορες πλευρές του πολιτισμού της Αρχαίας Ελλάδας. Η επιτυχία είναι τεράστια, τόσο που ο Τηλέμαχος εκδίδεται από τον Pierre-Francois Ditot, τυπογράφο του αδερφού του Βασιλιά. Τα ταξίδια σε περιοχές της αρχαιότητας παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο.

Πηγές
-----

* Ιστορική γεωγραφία του αρχαίου κόσμου, Ελλάδα - Ρώμη

εκδόσεις Δημ. Ν. Παπαδήμα, σ. 840,

* Ιστορία του Βιβλίου του Frederic Barbier σ. 340
Συντεταγμένες: 40°35′49″N 6°31′21″W﻿ / ﻿40.59694°N 6.52250°W﻿ / 40.59694; -6.52250

Το **Σιουδάδ Ροδρίγο** (Ισπανική προφορά: θi̯uˈðað roˈðɾiɣo) είναι μικρή καθεδρική πόλη στην επαρχία της Σαλαμάνκας, στην δυτική Ισπανία, με πληθυσμό 12.896 κατοίκων το 2016. Είναι έδρα μιας δικαστικής επαρχίας. 

Το Σιουδάδ Ροδρίγο βρίσκεται σε ένα βραχώδη ύψωμα στην δεξιά όχθη του ποταμού Άγκεδα και κατοικείται από την Νεολιθική εποχή. Είναι γνωστή και ως Μιρομπρίγκα σε αυτούς που θέλουν να συνδέσουν την πόλη με ένα αρχαίο κελτικό χωριό λίγο έξω από την σημερινή πόλη. 

Σημαντικό φρούριο, ήταν η θέση μιας δεκαήμερης πολιορκίας από τον δούκα του Ουέλλινγκτον. Η κατάληψη του από τους Γάλλους άνοιξε την εισβολή στην Ισπανία το 1812.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικών της Ισπανίας: «Municipal Register of Spain of 2022» 16  Μαΐου 2022. σελ. 1,235.
2. ↑   Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Ciudad Rodrigo» *Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα* **6** (11η έκδοση) Cambridge University Press, σελ. 402

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Ciudad Rodrigo στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 158306510
* LCCN: n82224049
* GND: 4404248-6
* NKC: ge884769

 |

 |
O  **Ευραφρικανικός διασυνδετήριος αγωγός** (*EuroAfrica Interconnector*) είναι διασυνδετήρας HVDC και υποβρύχιο καλώδιο τροφοδοσίας μεταξύ των δικτύων Ελλάδας, Κύπρου και Αιγύπτου. 

Ο αγωγός θα διασυνδέει την Αφρική και την Ευρώπη συνδέοντας την Δαμιέτη με την Κοφίνου και αυτή με το Ηράκλειο. Θα έχει χωρητικότητα για μετάδοση 2.000 μεγαβάτ ηλεκτρικής ενέργειας προς οποιαδήποτε κατεύθυνση. Η ετήσια χωρητικότητα μετάδοσης θα είναι 17,5 TWh, πολύ περισσότερο από την ετήσια παραγωγή των σταθμών παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος του Φράγματος του Ασουάν. 

Ο Νίκος Δένδιας υποδέχεται τον Πρόεδρο Αλ Σίσι στην Αθήνα
Ο Πρόεδρος της Αιγύπτου Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι, Πρόεδρος της Κύπρου Νίκος Αναστασιάδης και πρωθυπουργός της Ελλάδας Κυριάκος Μητσοτάκης, εξέδωσαν κοινή δήλωση στο τέλος της 7ης Τριμερούς Συνόδου Κορυφής, που πραγματοποιήθηκε στο Κάιρο στις 8 Οκτωβρίου 2019, στην οποία εξέφρασαν την επιθυμία τους να συνεχίσουν να ενισχύουν τη συνεργασία τους σε θέματα ενέργειας.  Συγκεκριμένα, η κοινή δήλωση των τριών ηγετών δήλωσε ότι αναγνώρισαν τη σημασία δημιουργίας ηλεκτρικού δικτύου μεταξύ της Αιγύπτου, της Κύπρου και της Ελλάδας, βασιζόμενοι στη συμφωνία-πλαίσιο μεταξύ της Αιγυπτιακής Εταιρείας Ηλεκτρισμού και της Εταιρείας διασύνδεσης Euro Africa στις 22 Μαΐου 2019. Το τμήμα Δαμιέτη <-> Αλαμινός θα είναι έτοιμο τον Δεκέμβριο του 2022, ενώ το τμήμα Αλαμινός <-> Φόδελε τον Δεκέμβριο του 2023. Την 19η Οκτωβρίου 2021 οι τρεις ηγέτες υπέγραψαν μνημόνιο για την τοποθέτηση του καλωδίου. Στις 25 Νοεμβρίου 2021 οι δύο χώρες υπέγραψαν στο Κάιρο το σχετικό μνημόνιο κατανόησης για την δημιουργία του καλωδίου.

Δείτε επίσης
------------

* Ευρασιατικός διασυνδετήριος αγωγός

Παραπομπές
----------

1. ↑  EuroAfrica Interconnector
2. ↑  Electricity Cable Aims to Link Cyprus, Egypt, Greece, Bloomberg, February 8, 2017
3. ↑  Joint Declaration of the 7th Egypt – Cyprus – Greece Trilateral Summit, Cairo, October 8th, 2019