recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο Οθωμανός διοικητής Εσάτ Πασάς ηγήθηκε του Οθωμανικού Στρατού στη μάχη στα Πέντε Πηγάδια
Η **Μάχη στα Πέντε Πηγάδια**  ( τουρκικά: *Beşpınar Muharebesi*) πραγματοποιήθηκε κατά τον Α' Βαλκανικό Πόλεμο μεταξύ Οθωμανών και Ελλήνων.

Η μάχη
------

Η Ήπειρος είχε δευτερεύουσα σημασία για την ελληνική Διοίκηση, η οποία επικεντρώθηκε στις ενέργειες του "Στρατού της Θεσσαλίας", στο πλαίσιο των επιχειρήσεων του διαδόχου Κωνσταντίνου προς τη Μακεδονία και τη Θεσσαλονίκη. Ως εκ τούτου, η αναλογία δυνάμεων στην περιοχή ήταν σαφώς κατά των Ελλήνων. Οι ελληνικές δυνάμεις στην περιοχή αποτελούνταν από μόλις 8.000 άνδρες, και συγκεκριμένα από μια μεραρχία Πεζικού, ενισχυμένη με τάγματα Ευζώνων που είχαν απομειωθεί σημαντικά από τη φθορά των επιχειρήσεων στο δύσκολο περιβάλλον της Ηπείρου, που υποστηρίζονταν από 24 πυροβόλα, υπό τον αντιστράτηγο Κωνσταντίνο Σαπουντζάκη. Στην πράξη η "Στρατιά Ηπείρου" είχε σκοπό να απασχολήσει τις τουρκικές δυνάμεις και να εκμεταλλευτεί παραλείψεις τους, περισφίγγοντας όσο μπορούσε την πόλη των Ιωαννίνων.

Η ελληνική "Στρατιά Ηπείρου" συγκρούστηκε επί επταήμερο με τα τουρκικά στρατεύματα στη στενωπό Άρτας-Ιωαννίνων. Η μάχη ξεκίνησε με τουρκική επίθεση πέντε ταγμάτων κατά των προφυλακών των Ευζώνων στο χωριό Ανώγι, λίγο μετά την απελευθέρωση της Νικοπόλεως και της Πρέβεζας. Η σύγκρουση ήταν σκληρή με τους Έλληνες να έχουν 26 νεκρούς και 222 τραυματίες, αλλά τελικά οι Τούρκοι αποσύρθηκαν αφήνοντας το πεδίο στους Έλληνες. 

Με την κατάληψη της Θεσσαλονίκης και την παύση των συγκρούσεων στο μέτωπο εκείνο, η τουρκική πίεση στα "Πέντε Πηγάδια" θα αφυπνίσει το ελληνικό επιτελείο, που θα μεταφέρει σημαντικές δυνάμεις από τη Μακεδονία στην Ήπειρο με σκοπό να εκβιάσει την εκπόρθηση του οχυρού του Μπιζανίου και την απελευθέρωση των Ιωαννίνων και της υπόλοιπης Ηπείρου πριν την υπογραφή συνθήκης ειρήνης.

Επακόλουθα
----------

Η μικρή δύναμη των ελληνικών δυνάμεων υπήρξε απαγορευτική για μια άμεση προσπάθεια εναντίον της πόλης των Ιωαννίνων, τα οποία φυλάσσονταν από την ισχυρή οθωμανική φρουρά στο Μπιζάνι, που ήταν εξοπλισμένη με 112 πυροβόλα. Ως εκ τούτου, ο Ελληνικός Στρατός έπρεπε να περιοριστεί στην απελευθέρωση της Πρέβεζας στις 2 Νοεμβρίου, μετά από μια νίκη στη Νικόπολη την προηγούμενη ημέρα.

Δείτε επίσης
------------

Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος

Πηγές
-----

1. ↑  Edward J. Erickson, *Defeat in detail: the Ottoman Army in the Balkans, 1912-1913*, Greenwood Publishing Group, 2003, (ISBN 978-0-275-97888-4), p. 233.
Δορυφορική εικόνα του Κόλπου των Χανίων
Ο **Κόλπος των Χανίων** είναι όρμος του Κρητικού Πελάγους στη βορειοδυτική Κρήτη. Στο κόλπο των Χανίων βρίσκεται και η Χερσόνησος του Ακρωτηρίου.

Αρχαία ιστορία
--------------

Στην προϊστορία, η ισχυρή πόλη της Κυδωνίας κατείχε τον κόλπο των Χανίων. Η περιοχή γύρω από τον κόλπο ήταν κέντρο πολιτισμού και τέχνης. Γύρω στο 74 π.Χ. η πόλη-κράτος της αρχαίας Κυδωνίας απέκρουσε μία επίθεση από τη Ρώμη σε μια ναυμαχία στον Κόλπο των Χανίων.

Δείτε επίσης
------------

* Βριτόμαρτις

Παραπομπές
----------

1. ↑  R.L.Playfair, 1892
2. ↑  C.M.Hogan, 2008
3. ↑  Chania during antiquity

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Chania during antiquity
* C. Michael Hogan, *Cydonia*, The Modern Antiquarian, Jan. 23, 2008
* Robert Lambert Playfair (1892) *Handbook to the Mediterranean: Its Cities, Coasts and Islands*, J. Murray publisher
Ο **Μάριαν Βάιντα** (*λατινικό αλφάβητο: Marián Vajda*), γεννημένος στην Ποβάζσκα Μπίστριτσα Τσεχοσλοβακία στις 24 Μαρτίου 1965, είναι πρώην Τσεχοσλοβάκος, σήμερα Σλοβάκος, πρωταθλητής της αντισφαίρισης.

Ήταν μέλος της Ολυμπιακής ομάδας της Τσεχοσλοβακίας και το 1992 αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης, χάνοντας στον πρώτο γύρο από τον Ισραηλινό Ζίλαντ Μπλούμ με 7-6, 6-1, 6-0. Έφτασε στον τρίτο γύρο του Γαλλικού ολυμπιακού γύρου του 1991, κέρδισε 2 ξεχωριστούς τίτλους και ήταν No 34 στον κόσμο το Σεπτέμβριο του 1987.

Με τη Σλοβακία αγωνίστηκε στο κύπελλο Ντέιβις του 1994 με ρεκόρ 4 νίκες.

Ο Βάιντα ήταν προπονητής τών εθνικών ομάδων της Σλοβακίας στο κύπελλο Ντέιβις και το Φεντ καπ. Ήταν προπονητής του Νόβακ Τζόκοβιτς από τον Ιούνιο του 2006 έως τον Μάιο του 2017. Για τη μεγάλη του επιτυχία με τον Σέρβο, ο Βάιντα κέρδισε το βραβείο του καλύτερου προπονητή από την Ολυμπιακή επιτροπή της Σερβίας τόσο το 2010 όσο και το 2011.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *ATP website*.
2. ↑  «Ο Βάιντα στους Ολυμπιακούς αγώνες». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  Ο Βάιντα στο κυπελλο Ντέιβις
4. ↑  bbc.com
5. ↑  Olympic Committee of Serbia awards Αρχειοθετήθηκε 2013-11-15 στο Wayback Machine. *telenor.rs*
Η **μάχη των Κατασυρτών** έγινε το φθινόπωρο του 917, λίγο μετά τον εντυπωσιακό βουλγαρικό θρίαμβο στη μάχη του Αχελώου (917) κοντά στο ομώνυμο χωριό, κοντά στη βυζαντινή πρωτεύουσα Κωνσταντινούπολη. Το αποτέλεσμα ήταν μία βουλγαρική νίκη.

Οι απαρχές της σύγκρουσης
-------------------------

Από τις αρχές του 917 και οι δύο πλευρές προετοιμάστηκαν για αποφασιστικές ενέργειες. Οι Ρωμαίοι προσπάθησαν να σχηματίσουν συνασπισμό κατά της Βουλγαρίας, αλλά οι προσπάθειές τους απέτυχαν λόγω της γρήγορης αντίδρασης του Βούλγαρου ηγεμόνα Συμεών Α΄. Ωστόσο, οι Ρωμαίοι συγκέντρωσαν έναν τεράστιο στρατό, αλλά ηττήθηκαν αποφασιστικά στον Αχελώο.

Η μάχη
------

Ενώ ο νικηφόρος βουλγαρικός στρατός βάδιζε προς τα νότια, ο ρωμαίος διοικητής Λέων Φωκάς ο Πρεσβύτερος, που επέζησε από τη μάχη τού Αχελώου, έφτασε στην Κωνσταντινούπολη δια θαλάσσης και συγκέντρωσε τα τελευταία ρωμαϊκά στρατεύματα, για να αναχαιτίσουν τον εχθρό, πριν φτάσει στην πρωτεύουσα. Οι δύο στρατοί συγκρούστηκαν κοντά στο χωριό Κατασύρται λίγο έξω από την πόλη και μετά από νυχτερινό αγώνα, οι Ρωμαίοι κατατροπώθηκαν εντελώς από το πεδίο της μάχης.

Συνέπεια
--------

Οι τελευταίες ρωμαϊκές στρατιωτικές δυνάμεις κυριολεκτικά καταστράφηκαν και ο δρόμος προς την Κωνσταντινούπολη άνοιξε, αλλά οι Σέρβοι επαναστάτησαν στα δυτικά και οι Βούλγαροι αποφάσισαν να εξασφαλίσουν τα μετόπισθεν τους πριν από την τελική επίθεση της βυζαντινής πρωτεύουσας, που έδωσε στους Ρωμαίους πολύτιμο χρόνο να συνέλθουν.

Bιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Garland, Lynda (2002). *Byzantine Empresses: Women and Power in Byzantium AD 527-1204*. Routledge. ISBN 9780203024812.
* Scylitzes, Ioannes. *Historia, Part 2*. σελ. 88.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Garland (2002).
Μάρτσιν Κούζμπα
Ο **Μάρτσιν Κριστόφ Κούζμπα** (γεννημένος στην πολωνική Tomaszow Mazowiecki, στις 15 Απριλίου του 1977) είναι πρώην διεθνής Πολωνός ποδοσφαιριστής. Σήμερα εργάζεται ως σκάουτερ στην Wisła Kraków.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Κούζμπα ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στις ακαδημίες της LKS Lubochnia, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1992, όταν και αποκτήθηκε από την Gwarek Zabrze.

Από το 1995, μέχρι και το 1998, ο Κούζμπα πραγματοποίησε με τη φανέλα της Górnik Zabrze 83 εμφανίσεις ενώ κατάφερε να πετύχει και 31 γκολ. Το 1998 μεταπήδησε στη γαλλική AJ Auxerre, στην οποία παρέμεινε για μόλις ένα χρόνο, πραγματοποιώντας συνολικά 5 εμφανίσεις. Το καλοκαίρι του 1999, ο Κούζμπα ταξίδεψε στην Ελβετία για λογαριασμό της FC Lausanne-Sport, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2002, πετυχαίνοντας συνολικά 35 γκολ σε 70 εμφανίσεις.

Το καλοκαίρι του 2002, ο Κούζμπα επέστρεψε στη Γαλλία, αυτή τη φορά για λογαριασμό της AS Saint-Étienne, με την οποία πραγματοποίησε 27 εμφανίσεις, ενώ κατάφερε να πετύχει και 4 γκολ. Το 2003 επέστρεψε στην Πολωνία και αγωνίστηκε με τα χρώματα της Wisła Kraków, με την οποία πραγματοποίησε εξαιρετικές εμφανίσεις (27), ενώ παράλληλα κατάφερε να πετύχει ουκ ολίγα γκολ (21).

Οι πολύ καλές του εμφανίσεις ανάγκασαν μεταξύ άλλων και τον Ολυμπιακό να κινηθεί για την απόκτησή του. Ο Κούζμπα είδε ιδιαίτερα "ζεστά" την προοπτική του Ολυμπιακού, και τελικά έπιασε λιμάνι το καλοκαίρι του 2003. Στον Ολυμπιακό ωστόσο έκατσε μόνο για ένα χρόνο πραγματοποιώντας συνολικά 10 εμφανίσεις και πετυχαίνοντας 5 γκολ.

Το 2004 επέστρεψε στην Wisła Kraków στην οποία έκατσε μέχρι το 2006, πραγματοποιώντας 23 εμφανίσεις και πετυχαίνοντας 5 γκολ. Επόμενος και τελευταίος σταθμός στην καριέρα του, ήταν η Πολωνική Górnik Zabrze, η ομάδα από την οποία ξεκίνησε την πολυετή καριέρα του.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Κούζμπα έχει πραγματοποιήσει συνολικά 6 εμφανίσεις με την Εθνική Πολωνίας, ενώ έχει καταφέρει να πετύχει και 2 γκολ.

Εξωτερικές πηγές
----------------

* 
*
Η **μάχη των Πεστών** είναι μία στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ του Ελλάδας και της Τουρκίας που έλαβε χώρα στο ομώνυμο χωριό κατά τη διάρκεια του Α’ Βαλκανικού πολέμου και έληξε με επικράτηση των ελληνικών δυνάμεων. Λόγω της σπουδαιότητας της συγκεκριμένης μάχης για την περαιτέρω εξέλιξη των επιχειρήσεων στον τομέα της Ηπείρου, η μάχη αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ως χάραγμα στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη στην Πλατεία Συντάγματος. Μετά από την κατάληψη των Πεστών, διευκολύνθηκε ο δρόμος των ελληνικών τμημάτων για την προέλαση προς την ισχυρότατη θέση του οχυρού του Μπιζανίου που κάλυπτε για τους Οθωμανούς την πρωτεύουσα της Ηπείρου, Ιωάννινα. Σε ανάμνηση της επιτυχούς για τα ελληνικά όπλα αναμέτρησης, η 29η Νοεμβρίου έχει καθιερωθεί σαν επετειακή αργία για τους κατοίκους του χωριού.

Τοποθεσία και σημασία
---------------------

Τα Πεστά βρίσκονται δίπλα στον κάμπο του Τερρόβου, στις πλαγιές του Μακρυβουνίου Όρους και σε υψόμετρο 750 μ. 25 χλμ. έξω από την πόλη των Ιωαννίνων. Λόγω της στρατηγικής τους θέσης για τον έλεγχο της ευρύτερης περιοχής, εκεί, και πιο συγκεκριμένα στο παλαιό χάνι του Εμίν Αγά, εγκαταστάθηκε στις 15 Ιανουαρίου 1913 το στρατηγείο του ελληνικού επιτελείου υπό το διάδοχο – αρχιστράτηγο Κωνσταντίνο, από όπου και εκπονήθηκε το σχέδιο για την κατάληψη των Ιωαννίνων.

Τι προηγήθηκε της μάχης
-----------------------

Μετά από την κήρυξη του πολέμου κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από τους βαλκανικούς συμμάχους (Ελλάδα, Βουλγαρία, Σερβία και Μαυροβούνιο) τον Οκτώβριο του 1912, η ελληνική στρατιά Ηπείρου διήλθε τα σύνορα (ποταμός Άραχθος) και προέλασε μέσα στην Ηπειρωτική επικράτεια, συνάπτοντας μία σειρά από νικηφόρες επιχειρήσεις κατά των τουρκικών φρουρών της επαρχίας. Κατόπιν της κατάληψης ορισμένων σημαντικών υψωμάτων, τα ελληνικά τμήματα πέρασαν από τα βορειοδυτικά της Άρτας προς την Πρέβεζα, την οποία απελευθέρωσαν στις 21 Οκτωβρίου 1912 και εγκατέστησαν σε αυτήν, μία βάση ανεφοδιασμού.
Ακολούθως και έπειτα από νέες μάχες, πήραν υπό τον έλεγχό τους τη θέση Πέντε Πηγάδια Ηπείρου και προέλασαν στην κοιλάδα των Ιωαννίνων, καταδιώκοντας τους υποχωρούντες τούρκους.

Η κατάληψη του χωριού
---------------------

Σαν εμπροσθοφυλακή των ελληνικών δυνάμεων βρισκόταν ο «Ιερός Λόχος» Κρητών εθελοντών φοιτητών (αποτελούμενος από 250 φοιτητές και σπουδαστές, που ανήκε στο 1ο τάγμα Κρητών του ανεξάρτητου Κρητικού συντάγματος), κάτω από τη διοίκηση του λοχαγού Σταύρου Ρήγα. Ο διοικητής τραυματίσθηκε κατά τη διάρκεια της μάχης (εφημερίδα «Αρχολέων», 1971) ενώ πρώτος πεσών του λόχου ήταν ο φοιτητής της Νομικής Σχολής, Νικόλαος Σαμαριτάκης. Ύστερα από σκληρές συγκρούσεις οι Κρήτες εθελοντές εισέδυσαν πρώτοι στο χωριό στις 29 Νοεμβρίου, ενώ την επόμενη ημέρα οριστικοποιήθηκε η ελληνική νίκη.

Πηγές
-----

* Σπυρίδων Μούλιας, «Η Μάχη των Πεστών 29 και 30 Νοεμβρίου 1912», εφημερίδα «Εθνική Ηχώ», φύλλο Νοεμβρίου 2020, σελ. 10

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Τι σημαίνουν οι τοποθεσίες που είναι σμιλευμένες στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη» Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2021
2. ↑  Σωκράτης Βασιλείου, περιοδικό «Ήπειρος – Άπειρος Χώρα», τεύχος Οκτωβρίου 2013
3. ↑  Ιωάννης κ. Χατζηδάκης, «Ηρώον Πολεμιστών», 1927
Οι **Μάχλι** είναι προγραμματισμένη φυλή στην Ινδία, στις πολιτείες Τζαρκάντ και Δυτική Βεγγάλη. Κατοικούν κυρίως στην επαρχία Ντούμκα και σε ορισμένες άλλες επαρχίας του Τζαρκάντ και τις παρακείμενες περιοχές της Δυτικής Βεγγάλης. Ο πληθυσμός τους μειώνεται και παραδοσιακά κερδίζουν τα προς το ζην πουλώντας αντικείμενα κατασκευασμένα από μπαμπού. Μερικά χαρακτηριστικά είδη που κατασκευάζουν είναι το Μάτσι (μικρός πάγκος), ομπρέλες, σόοπ (χρησιμοποιείται στην κουζίνα, για να αφαιρέσει τη σκόνη από τα δημητριακά), σοπ και τσατάι (για ξάπλωμα και ύπνο), και καπέλο βροχής (ειδικό καπέλο που καλύπτει το κεφάλι και την πλάτη για προστασία από βροχή κατά τη διάρκεια της εργασίας).

Οι Μαχλί έχουν συνήθως ένα τατουάζ με το όνομά τους στο χέρι τους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The Constitution (Scheduled tribes) Order, 1950» (PDF). Ministry of Law and Justice, Government of India. σελίδες 173, 182. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 27 Ιανουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2009.
*Για τη μάχη του Δεύτερου Καρχηδονιακού Πολέμου το 216 π.Χ. δείτε Μάχη των Καννών.*

Η **μάχη των Καννών** πραγματοποιήθηκε το 1018 ανάμεσα στους Βυζαντινούς του κατεπάνω Βασίλειου Βοϊωάννη και τους Λομβαρδούς του Μέλη του Μπάρι στις Κάννες, στην ίδια τοποθεσία στην οποία οι Ρωμαίοι είχαν καταστραφεί ολοσχερώς από τον Αννίβα.

Το 1009 οι Λομβαρδοί με αρχηγό το Μέλη, προσέλαβαν Νορμανδούς μισθοφόρους και επαναστάτησαν κατά του Κατεπανάτου της Ιταλίας. Ο κατεπάνω Βασίλειος Βοϊωάννης με ένα μεγάλο στρατό συνάντησε τον αντίπαλο στρατό του Μέλη στις Κάννες και τον συνέτριψε. Μετά τη μάχη ο αρχηγός των Νορμανδών, ο Γιλβέρτος Μπωτέρ πέθανε. Όμως οι Βυζαντινοί δεν εκμεταλλεύτηκαν τη νίκη τους λόγω της απειρίας των διαδόχων του Βασιλείου Βοϊωάννη.

Πηγές
-----

* Ιστορικές Σελίδες, τεύχος 35, Ιανουάριος 2009
* Στρατιωτική Ιστορία, εκδόσεις Περισκόπιο, τεύχος 165, Μάιος 2010
Συντεταγμένες: 13°00′S 28°00′E﻿ / ﻿13.000°S 28.000°E﻿ / -13.000; 28.000

Η **Κόππερμπελτ** (αγγλικά: *Copperbelt*) είναι μια από τις 9 επαρχίες της Ζάμπιας. Πρωτεύουσα είναι η Ντόλα. Έχει πληθυσμό 1.581.221 κατοίκων (απογραφή 2000). Έχει έκταση 31.328 τ.χλμ.. Βρίσκεται βόρεια-κεντριά της Ζάμπιας.

Η Κόππερμπελτ διαιρείται σε 10 συνοικίες: Καλουλούσι, Κίτουε, Λουάνσυα, Λουφουανιάμα, Μασαΐτι, Μπόνγκουε, Μουφουλίρα, Ντόλα, Τσιλιλαμπόμπουε και Τσινγκόλα.

Γεωγραφία
---------

Η Κόππερμπελτ βρίσκεται βόρεια-κεντρικά της Ζάμπιας. Συνορεύει στα δυτικά με τη Βορειοδυτική Επαρχία, στα νότια με την Κεντρική Επαρχία και στα βόρεια με τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό.

Έχει συνολική έκταση 31.328 τ.χλμ..

Συνοικίες
---------

Οι συνοικίες της Λουσάκα
Η Κόππερμπελτ διαιρείται σε 10 συνοικίες:

1. Καλουλούσι (Kalulushi)
2. Κίτουε (Kitwe)
3. Λουάνσυα (Luanshya)
4. Λουφουανιάμα (Lufwanyama)
5. Μασαΐτι (Masaiti)
6. Μπόνγκουε (Mpongwe)
7. Μουφουλίρα (Mufulira)
8. Ντόλα (Ndola)
9. Τσιλιλαμπόμπουε (Chililabombwe)
10. Τσινγκόλα (Chingola)

Πόλεις
------

Η μεγαλύτερη πόλη της Κόππερμπελτ είναι η Ντόλα. Άλλες σημαντικές πόλεις είναι η Κίτουε, η Τσινγκόλα, η Τσιλιλαμπόμπουε, η Καλουφούσι, η Λουάνσυα, η Λουφουανιάμα, η Μπόνγκουε και η Μουφουλίρα. Άλλοι μικρότεροι οικισμοί είναι η Ντσάνγκα και η Τσαμπίσι.

Δημογραφία
----------

Σύμφωνα με την απογραφή του 2000, η Κόππερμπελτ έχει 1.581.221 κατοίκους.

Πάρκα και Προστατευμένες Περιοχές
---------------------------------

Τα κυριότερα πάρκα της Κόππερμπελτ είναι τα ακόλουθα:

* Ναός Τσέμπε Μπερντ - Βρίσκεται δυτικά της Κίτουε και περιλαμβάνει κροκόδειλους και ελάφια και πολλά πουλιά.
* Ορφανοτροφείο Άγριων Ζώων της Τσιμφούνσι - Ιδρύθηκε για να ελευθερώσει αιχμάλωτους χιμπατζήδες.

Ονομασία
--------

*Copperbelt* κυριολεκτικά σημαίνει *Ζώνη Χαλκού.*

Δείτε επίσης
------------

* Επαρχίες της Ζάμπιας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ορυχεία στην Κόππερμπελτ
* 
* (PDF)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Επαρχίες της Ζάμπιας |
| --- |
|  |
| 
* Ανατολική
* Βόρεια
* Βορειοδυτική
* Δυτική
* Κεντρική
* Κόππερμπελτ
* Λουαπούλα
* Λουσάκα
* Νότια
 |

 |

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Συνοικίες του Κόππερμπελτ |
| --- |
|  |
| 
* Καλουλούσι
* Κίτουε
* Λουάνσυα
* Λουφουανιάμα
* Μασαΐτι
* Μπόνγκουε
* Μουφουλίρα
* Ντόλα
* Τσιλιλαμπόμπουε
* Τσινγκόλα
 |

 |
Το **Κόπα ντε λα Σουπερλίγα** (ισπανικά: *Copa de la Superliga*) ήταν μια αργεντίνικη ποδοσφαιρική διοργάνωση της Superliga Argentina de Fútbol. Σε αυτή συμμετείχαν ομάδες από την Πριμέρα Ντιβισιόν του πρωταθλήματος Αργεντινής και διεκδικούσαν το τρόπαιο που παράλληλα έδινε στον νικητή και στον φιναλίστ ένα εισιτήριο για το Κόπα Λιμπερταδόρες και το Κόπα Σουδαμερικάνα αντίστοιχα.

Οι αγώνες παίζονταν με το σύστημα των διπλών αγώνων με τον τελικό να διεξάγεται σε ουδέτερο γήπεδο. Για το 2019, συμμετείχαν 26 ομάδες της Πριμέρα Ντιβισιόν με την Τίγρε να κερδίζει στον τελικό την Μπόκα Τζούνιορς και να κατακτά το τρόπαιο, μαζί με ένα εισιτήριο για το Κόπα Λιμπερταδόρες.

Δείτε επίσης
------------

* Πριμέρα Ντιβισιόν
* Superliga Argentina de Fútbol

Παραπομπές
----------

1. ↑  Así se jugará la Copa de la Superliga on NetTV

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Ο **Μάσιμο Μπελαρντινέλι** (**Massimo Belardinelli**, Ρώμη, Ιταλία, 5 Ιουνίου 1938 – 31 Μαρτίου 2007) ήταν Ιταλός καλλιτέχνης εικονογραφημένων εκδόσεων, δημιουργός κόμικς. Έγινε γνωστός για τη συνεργασία του κυρίως στο βρετανικό περιοδικό επιστημονικής φαντασίας «2000 AD».

Αφορμή για την ενασχόλησή του με την εικονογράφηση υπήρξε η ταινία «Fantasy» του Ουόλτ Ντίσνεϊ την οποία παρακολούθησε σε μικρή ηλικία και επηρέασε την ψυχοσύνθεσή του. Εργάσθηκε από την αρχή της δεκαετίας του ’60 στο χώρο των καρτούν. Ακολούθως στράφηκε ολοκληρωτικά στα κόμικς για λογαριασμό διάφορων καλλιτεχνικών στούντιο, σε πολλά έντυπα του είδους. Δημιούργησε ή συνεισέφερε σημαντικά σε σειρές όπως «The Steel Claw», «Star Trek», «Rat Pack», «Death Game 1999» και «Green’s Grudge War», ενώ οι δουλειές του δημοσιεύθηκαν και σε ΗΠΑ, Γερμανία και Ηνωμένο Βασίλειο.

Το 1977 μετείχε στην ομάδα συντελεστών του νέου περιοδικού «2000 AD» όπου ανέλαβε την αναβίωση της σειράς «Dan Dare». Αργότερα δημιούργησε εικόνες στα «Harlem Heroes» (διαδεχόμενος το Ντέιβ Γκίμπονς) και «Inferno» του ίδιου εκδοτικού οίκου. Επίσης φιλοτέχνησε τις ιστορίες «Flesh», «The Angry Planet» σε σενάριο του Alan Hebden, «Blackhawk» του Gerry Finlay-Day, «Meltdown Man» και «Ace Trucking Co.» των John Wagner και Alan Grant. Ακόμη παρουσίασε δουλειά του στην επική δημιουργία «Slaine» του Pat Mills. Τελευταίες του γνωστές σειρές ήταν το «The Dead» του Peter Milligan, το «Mean Team» και το «Moonrunners», όπως και το «Joe Alien». Διέκοψε την ενασχόληση με τα κόμικς το 1993 μετά το θάνατο του ατζέντη του, Alberto Giolitti. Αντιμετωπίζοντας κι ο ίδιος προβλήματα υγείας, ο Μπελαρντινέλι απεβίωσε στις 31/3/2007.

Πηγές
-----

* Massimo Belardinelli στη Lambiek Comiclopedia

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά, Ολλανδικά) *Lambiek Comiclopedia*. Lambiek. 1  Νοεμβρίου 1999. b/belardinelli\_massimo. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  (Γαλλικά) *BD Gest'*. 22419. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑   Michael Molcher, "Belardinelli: Loving the Alien", Judge Dredd Megazine #259, ανακτήθηκε στις 26/6/2007
4. ↑  Romano Felmang, The Massimo Belardinelli Interview, Ink #39, Ιούνιος 2006 ComicBitsOnline, ανακτήθηκε στις 6/9/ 2010
5. ↑  David Bishop, Thrill Power Overload, Rebellion, 2009
6. ↑  Steve Holland, Comic Clippings, ανακτήθηκε στις 14/4/2007
7. ↑  Steve Holland, Massimo Belardinelli, Bear Alley, ανακτήθηκε στις 18/8/2006

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 21679908
* **Europeana**: agent/base/73506
* LCCN: nb2009001752
* ISNI: 0000 0001 1469 0071
* SUDOC: 234924772
* NKC: xx0132738
* ICCU: RMLV075024

 |

 |
Κόρα στη Βουδιστική Στούπα Mποντνάθ του Κατμαντού, Νεπάλ. Διακρίνονται τα κομποσχοίνια-*μάλας* και η περιστροφή των προσκυνηματικών κύκλινδρων.
Η **Κόρα** είναι ένας είδος προσκυνήματος στην Θιβετιανή Βουδιστική παράδοση. Η Κόρα πραγματώνεται περπατώντας γύρω από το τέμπλο, στούπα ή άλλο ιερό χώρο χώρο δεξιόστροφα (όπως γυρίζουν οι δείκτες του ρολογιού), αρκετές φορές. 

Κατά την διάρκεια της Κόρας οι προσκυνητές περιστρέφουν του προσκυνηματικούς κυλίνδρους οι οποίοι περιέχουν μέσα ιερά κείμενα του βουδισμού, ψέλνουν *Μάντρας*, μετράνε τα μάλας (βουδιστικά Κομποσχοίνια) επαναλαμβάνοντας την διαδικασία για μετάνοια. Μέσω αυτής της διαδικασίας η Κόρα λειτουργεί ως διαδικασία για να ηρεμήσει η ψυχή και για διαλογισμό.  

Στην Θιβετιανή θρησκευτική παράδοση υπάρχουν χώροι πολύ σημαντικοί για την *κόρα*. Για παράδειγμα το βουνό Καϊλάς όπως και η Ναμ-τσό λίμνη θεωρούνται ιερά μέρη στο Θιβέτ και επισκέπτες έρχονται για το προσκύνημα αυτό. Συγκεκριμένα στο βουνό Καϊλάς η κόρα γίνεται περπατώντας γύρω από το βουνό ακολουθώντας ένα μονοπάτι απόστασης 52 χιλιομέτρων (χρειάζονται 3 ημέρες και το μονοπάτι περνάει και από υψόμετρο 5630 μέτρων). Η Κόρα αυτή είχε μεγάλη θρησκευτική και είναι σημαντικότερη στην Ασία. Η Κόρα αυτή γινότανε και πριν την εποχή εξάπλωσης της Βουδιστικής θρησκείας.  

Στο Κατμαντού η Κόρα γίνεται γύρω από τη Στούπα Μποντνάθ και την Στούπα Σβαγιαμπουνάθ (θεωρούνται δύο σημαντικές από θρησκευτική άποψη Στούπες στην κοιλάδα του Κατμαντού).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Norbert C. Brockman (2011). *Encyclopedia of Sacred Places*. ABC-CLIO - 2nd Edition. σελίδες 321. ISBN 978-1-59884-654-6.
2. ↑  Linda Kay Davidson, David Martin Gitlitz (2002). *Pilgrimage: From the Ganges to Graceland : An Encyclopedia, Τόμος 1*. ABC-CLIO. σελίδες 312-313. ISBN 978-1-57607-004-8.
3. ↑  Norbert C. Brockman (2011). *Encyclopedia of Sacred Places*. ABC-CLIO - 2nd Edition. σελίδες 53-54. ISBN 978-1-59884-654-6.
4. ↑  Bradley Mayhew, Michael Kohn, Daniel McCrohan, John Vincent Belleza (1 Απριλίου 2011). *Tibet*. Lonely Planet. σελίδες 250–251. ISBN 978-1741792188. CS1 maint: Πολλαπλές ονομασίες: authors list (link)
5. ↑  Jennifer Westwood (2002). *On Pilgrimage: Sacred Journeys Around the World*. Paulist Press. σελίδες 80-81. ISBN 978-1587680151.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Kora (pilgrimage)  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Κώστας (Ντίνος) Σκορδής** (Μαυρολιθάρι Φωκίδας, 29 Σεπτεμβρίου 1928 - Αθήνα, 22 Ιουνίου 1989) ήταν Έλληνας μουσικός - κλαρινίστας. Γεννήθηκε στο Μαυρολιθάρι Φωκίδας το 1928 και πέθανε στην Αθήνα το 1989. Μαθήτευσε δίπλα στον κλαρινίστα Γιάννη Κυριακάτη και στη συνέχεια εργάστηκε για χρόνια με το δικό του συγκρότημα στο Κέντρο "Χωριάτικη Αυλή" στην Αθήνα ενώ τα καλοκαίρια έπαιζε με την ορχήστρα του στα χωριά της Ορεινής Φωκίδας. 

Συνεργάστηκε με πολλούς ερμηνευτές του ελληνικού παραδοσιακού τραγουδιού μεταξύ των οποίων οι παρακάτω:
Δημήτρης Καψοκέφαλος, Στάθης Κάβουρας, Δημήτρης Ζάχος, Φιλιώ Πυργάκη, Μαρία Χολέβα, Μαρία Χατζοπούλου, Γιώτα Παπακωστοπούλου, Ανθούλα Νούση, Σοφία Βώττα, Θανάσης Βώττας, Γιάννης Κοντάρας, Βάσω Σκαφίδα, Γιάννης Σιέττος, Χρήστος Νούλας, Γιάννης Στάμος, Τάσος Κρυστάλης, Βασίλης Βασιλείου, Γιώτα Βέη, Γιάννης Κουτσούκος, Γιάννης Σπαθούλας, Μαίρη Πόλυ, Βάσω Διαμαντή

Το 1965 είχε συμμετοχή στην ασπρόμαυρη δραματική βουκολική ταινία του Κώστα Δρίτσα «Παντρεύουν Την Αγάπη Μου» όπου ακούγεται επίσης το κλαρίνο του Β. Αγκανάκη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Δημητρακάκης, Σπύρος· Τσιοπελάκος, Άγγελος (2005). *Το Πορτραίτο Ερμηνευτών Και Οργανοπαιχτών Του Δημοτικού Μας Τραγουδιού*. Αθήνα. σελ. 98.
2. ↑  «Χάθηκε ο Ντίνος». *Μαυρολιθαρίτικα Νέα, φύλλο 16*: 2. Ιούλιος 1989.
3. ↑  Σκορδής, Μπάμπης (1986). *Μαυρολιθάρι, Ιστορία-Αρχαιολογία-Λαογραφία*. Αθήνα. σελ. 87.
4. ↑  «Καλλιείς - Δήμος Δελφών».
5. ↑  «Παντρεύουν Την Αγάπη Μου». *Ταινιοθήκη Της Ελλάδος*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Απριλίου 2019.

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| Κατηγορίες: | Κλαρίνο | Δημοτικό τραγούδι | Παραδοσιακή Μουσική |
Η μάσκα της Ρος-Κοτάρ
Η αποκαλούμενη **μάσκα της Ρος-Κοτάρ**, γνωστή και ως «Πρωτοειδώλιο Μουστιαίας», είναι τεχνούργημα που χρονολογείται περίπου πριν από 33.000 χρόνια ή και παλαιότερα, στη Μουστιαία περίοδο. Βρέθηκε στη Γαλλία το 1975 στην είσοδο ενός σπηλαίου με το όνομα Λα Ρος-Κοτάρ, στην περιοχή της κοινότητας Λανζαί στο νομό Αντρ-ε-Λουάρ, στις όχθες του ποταμού Λίγηρα.

Περιγραφή
---------

Το τεχνούργημα, που πιθανώς δημιουργήθηκε από ανθρώπους Νεάντερταλ, αποτελείται από ένα επίπεδο, τριγωνικό κομμάτι πυριτόλιθου διαμέτρου περίπου 10 εκατοστών, το οποίο έχει μια φυσικά σχηματισμένη κοιλότητα και έχει διαμορφωθεί με τρόπο που φαίνεται να μοιάζει με το πάνω μέρος προσώπου ανθρώπου (ή ίσως ζώου). Ένα κομμάτι οστού μήκους 7,5 εκατοστών που τοποθετήθηκε μέσα σε μια τρύπα στην πέτρα έχει ερμηνευτεί ως αναπαράσταση ματιών.

Αν και θεωρήθηκε ότι αντιπροσωπεύει ένα έργο της καλλιτεχνικής έκφρασης των ανθρώπων Νεάντερταλ, ορισμένοι αρχαιολόγοι αμφισβητούν ότι το τεχνούργημα αναπαριστά πρόσωπο και κάποιοι προτείνουν ότι μπορεί η χρήση του να ήταν πρακτική και όχι καλλιτεχνική.Το αν οι Νεάντερταλ ήταν ικανοί να κατασκευάζουν έργα τέχνης είναι μια από τις πιο διαρκείς αρχαιολογικές συζητήσεις. Αν επαληθευθεί, θα είναι ένα από τα παλαιότερα και πιο σημαντικά έργα τέχνης της Παλαιολιθικής περιόδου που είναι γνωστά. 

Στο σπήλαιο εκτός από τη μάσκα βρέθηκαν και άλλα υπολείμματα ανθρώπων και ζώων. Οι έρευνες για την ακριβέστερη χρονολόγησή της μάσκας συνεχίζονται.

Παραπομπές
----------

1. ↑ . «cambridge.org/core/journals/antiquity/article/abs/neanderthal-face-the-protofigurine-from-la-rochecotard-langeais-».
2. ↑ . «ma.prehistoire.free.fr/mask\_english».
3. ↑ . «ancient-origins.net/artifacts-other-artifacts/chiseling-away-mystery-neanderthal-mask-la-roche-cotard».
4. ↑ . «newscientist.com/article/neanderthal-art-alters-the-face-of-archaeology».
5. ↑ . «journals.openedition.Nouvelle datation du « masque » de La Roche-Cotard (Langeais, Indre-et-Loire, France)».
Ο **Κώστας Ταμπουρατζής** (γεννημένος στις 3 Σεπτεμβρίου 1983) είναι Έλληνας επαγγελματίας διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 191εκ και αγωνίζεται στη θέση του λίμπερο.

Καριέρα
-------

Ο Κώστας Ταμπουρατζής έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στις ακαδημίες της Α.Γ.Ε. Χαλκίδος, στις οποίες παρέμεινε μέχρι το 2000.

Το 2001 πραγματοποίησε ένα πέρασμα από το εφηβικό τμήμα του Ολυμπιακού, ενώ στη συνέχεια μετεγγράφη στον Α.Ο. Τυφων, στον οποίο παρέμεινε μέχρι το 2002.

Τη διετία 2002-04, ο Ταμπουρατζής αγωνίστηκε με τις ομάδες των ΑΓΕ Χαλκίδος και ΓΑΣ Χαϊδαρίου. Ταυτόχρονά, ήταν μέλος των Εθνικών ομάδων Beach Volley.

Επόμενος σταθμός στην καριέρα του Ταμπουρατζή ήταν ο ΑΟ Κηφισίας, στον οποίο παρέμεινε για έντεκα ολόκληρα χρόνια. Μάλιστα, το 2007 κατάφερε να κερδίσει με την ομάδα της Κηφισιάς την άνοδο στην Α1 εθνικής κατηγορίας, αφού κατέκτησε συνεχόμενα το πρωτάθλημα σε Γ', Β' και Α2 Εθνική κατηγορία. Η πιο επιτυχημένη σεζόν για τον Ταμπουρατζή και τον Α.Ο. Κηφισιάς στην Α1 ήταν το 2013-14, όταν η ομάδα κατέκτησε την 3η θέση στο πρωτάθλημα και την 2η θέση στο Κύπελλο.

Έχει εργαστεί ως Ομοσπονδιακός προπονητής των Εθνικών ομάδων Beach Volley Ελλάδος, Φινλανδίας και Κύπρου απο το 2009 έως και το 2015, με αρκετές επιτυχίες σε Παγκόσμια και Ευρωπαικά πρωταθλήματα. Απο το 2014, διατηρεί την δική του ακαδημία Beach Volley στην Κηφισιά.

Το καλοκαίρι του 2015, ο Ταμπουρατζής υπέγραψε διετές συμβόλαιο διαρκείας με τον Ολυμπιακό Πειραιώς, στον οποίο παραμένει μέχρι και σήμερα.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Κώστας Ταμπουρατζής είναι διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Ελλάδας, με την οποία έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές.

Τίτλοι
------

* 1 Πρωτάθλημα Α2 Εθνικής: 2007
* 1 Κύπελλο: 2016
* 1 Λιγκ Καπ : 2016

Πηγές
-----

* Το βιογραφικό του Ταμπουρατζή[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Ανακοίνωσε Ταμπουρατζή ο Ολυμπιακός
Συντεταγμένες: 11°00′S 29°00′E﻿ / ﻿11.000°S 29.000°E﻿ / -11.000; 29.000

Η **Λουαπούλα** (αγγλικά: *Luapula*) είναι μια από τις 9 επαρχίες της Ζάμπιας. Πρωτεύουσα είναι η Μάνσα. Έχει πληθυσμό 938.000 κατοίκων (απογραφή 2000). Έχει έκταση 50.567 τ.χλμ.. Βρίσκεται κεντρικά-βόρεια της Ζάμπιας. 

Η Δυτική Επαρχία διαιρείται σε 7 συνοικίες: Τσιένγκι, Καουάμπουα, Μάνσα, Μιλένγκε, Μουένσε, Ντσελένγκε και Σάμφυα.

Γεωγραφία
---------

Η Λουαπούλα βρίσκεται κεντρικά-βόρεια της Ζάμπιας. Συνορεύει στα δυτικά με τη Βόρεια Επαρχία, στα νοτιοδυτικά με την Κεντρική Επαρχία και στα ανατολικά με τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. 

Έχει συνολική έκταση 50.567 τ.χλμ..

Συνοικίες
---------

Οι συνοικίες της Λουαπούλα
Η Λουαπούλα διαιρείται σε 7 συνοικίες:

1. Καλάμπο
2. Τσιένγκι
3. Καουάμπουα
4. Μάνσα
5. Μιλένγκε
6. Μουένσε
7. Ντσελένγκε
8. Σάμφυα

Δημογραφία
----------

Σύμφωνα με την απογραφή του 2000, η Δυτική Επαρχία έχει 938.000 κατοίκους.

Πάρκα και Προστατευμένες Περιοχές
---------------------------------

Τα κυριότερα πάρκα της Λουαπούλα είναι τα ακόλουθα:

* Εθνικό Πάρκο Πεδιάδας Λουσένγκα
* Λίμνη Μουερού - Ποταμός Λουαπούλα
* Λίμνη Μπανγκουεουλού

Δείτε επίσης
------------

* Επαρχίες της Ζάμπιας

Παραπομπές
----------

1. ↑  VVAA; *Fertilizer use on smallholder farms in Luapula, Zambia*. Ed. Intl Food Policy Res Inst (1993). ISBN 978-0-89629-097-6.

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Επαρχίες της Ζάμπιας |
| --- |
|  |
| 
* Ανατολική
* Βόρεια
* Βορειοδυτική
* Δυτική
* Κεντρική
* Κόππερμπελτ
* Λουαπούλα
* Λουσάκα
* Νότια
 |

 |
Ο Ναός των Μαρτύρων του Ναμουγκόνγκο (Καθολική Βασιλική) του αρχιτέκτονος: *Justus Dahinden*, (Ζυρίχη - 1973).
Οι **μάρτυρες του Ναμουγκόνγκο** ήταν 45 νέοι άνδρες και παιδιά, οι οποίοι εκτελέσθηκαν δια πυρός (κάηκαν ζωντανοί) στο Ναμουγκόνγκο, τον παραδοσιακό τόπο εκτέλεσης του βασιλείου της Μπουγκάντα (σήμερα Ουγκάντα) επί βασιλείας του, 20χρονου τότε, Μβάνγκα. Τα θύματα ήταν χριστιανοί ιεραπόστολοι, ακόλουθοι στην Αυλή του βασιλιά, στρατιώτες ή και άτομα που διέδιδαν στη χώρα τη χριστιανική θρησκεία. Εκτελέσθηκαν με τελετουργικό τρόπο, έπειτα από φριχτά βασανιστήρια στα οποία υποβλήθηκαν. Δώδεκα από αυτούς αναγνωρίσθηκαν σαν Καθολικοί μάρτυρες και εννέα ως Διαμαρτυρόμενοι. Οι υπόλοιποι δέκα καταδικάσθηκαν σε θάνατο για άλλους λόγους, ωστόσο πιστεύεται ότι αρκετοί εξ' αυτών είχαν ήδη προσηλυτιστεί στο Χριστιανισμό.

Κάθε χρόνο στις 3 Ιουνίου, Χριστιανοί από την Ουγκάντα αλλά και άλλα μέρη του κόσμου, συναθροίζονται στο Ναμουγκόνγκο για να τιμήσουν τη ζωή και τις θρησκευτικές πεποιθήσεις των Μαρτύρων της Ουγκάντα. Τα πλήθη εκτιμώνται σε εκατοντάδες χιλιάδες. Τον Ιούνιο του 2015, υπολογίζεται ότι περίπου 2 εκατομμύρια άνθρωποι παρακολούθησαν την εκδήλωση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  McCarthy, David (3 Ιουνίου 2006). «Uganda Martyrs Day: June 3rd». GadgetVicar.TypePad.Com. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουλίου 2014.
2. ↑  Ouga, Samuel (3 Ιουνίου 2015). «Two Million Pilgrims Attend Martyrs Day Celebrations». *New Vision (Kampala)*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2015.

Πηγή
----

* Εφημερίδα «Έθνος» της 21 Μαΐου 1969, σελ. 9: "*Οι Μαύροι μάρτυρες τιμώνται από τον Πάπα*"

Συντεταγμένες: 00°23′43″N 32°39′57″E﻿ / ﻿0.39528°N 32.66583°E﻿ / 0.39528; 32.66583
Το **κότσαρι** *(αρμενικά: Քոչարի, τουρκικά: Koçari, κουρδικά: Koçerî‎)* είναι ένας από τους γνωστότερους ποντιακούς χορούς και ίσως ο περισσότερο φημισμένος ποντιακός χορός μετά τον χορό σέρρα. Χορεύεται επίσης, από Αζέρους, Κούρδους και Ασσύριους, ενώ αποτελεί τον εθνικό χορό των Αρμένων. Οι χορευτές πιάνονται από τους ώμους σε κύκλο ή ημικύκλιο. Τα βήματα-μέτρα του χορού είναι οκτώ και χωρίζονται σε δύο χορευτικές εικόνες. Η πρώτη χαρακτηρίζεται από τα τέσσερα πρώτα μέτρα, στα οποία εκτελούνται δυο κουτσά βήματα και δύο επιτόπιες αναπηδήσεις πάνω στην αριστερή φτέρνα. Τα επόμενα τέσσερα είναι απλά και μεταφέρουν το χορό προς τα δεξιά. Ο χορός κότσαρι παραδοσιακά ήταν αντρικός χορός. Σήμερα συμμετέχουν σε αυτόν και γυναίκες.

Προέλευση και όνομα
-------------------

Το όνομα του χορού προέρχεται από τον τρόπο που χορεύεται. Συγκεκριμένα, τα δύο κουτσά βήματα (*κοτσά*) εκτελούνται στα πρώτα τέσσερα μέτρα του χορού με χτύπημα της φτέρνας (ποντιακά *κότσ'* [[koʧ]]) στο έδαφος.

Το κότσαρι είναι χορός του ανατολικού Πόντου από το Καρς, όπως των περιοχών της Αργυρούπολης και του Παϊπούρτ, αλλά κυρίως χορευόταν από τους Έλληνες του Καυκάσου. Ήταν ακόμη γνωστός στην περιοχή της Ματσούκας.

Ταξινόμηση
----------

Ο χορός κότσαρι εντάσσεται στην ομάδα των *ίσιων κουτσών χορών* οι οποίοι έχουν ως χαρακτηριστικό τα κουτσά βήματα. Γνωστοί χοροί της ομάδας αυτής είναι χοροί από τα νησιά του Αιγαίου, την Κρήτη, και γενικότερα στην Μικρά Ασία. Συνεπώς ο γρήγορος και δίσημος ρυθμός του χορού κότσαρι είναι αντίστοιχος με τη σούστα της Ρόδου και το μαλεβιζιώτικο-καστρινό χορό της Κρήτης.

Βλέπε και
---------

* Κατάλογος ποντιακών χορών

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πληροφορίες και ανάλυση βημάτων
* 
* Αρχειοθετήθηκε 2011-07-16 στο Wayback Machine.

* Κότσαρι (μουσική) - Ποντιακό Αρχειοθετήθηκε 2007-09-29 στο Wayback Machine. αρμενικό, συριακό, τουρκικό
* Κότσαρι (χορός) - Ποντιακή εκδοχή, αρμενική εκδοχή
* Kochari
Η **Λουτσία Βαλέριο** (*ιταλικά : Lucia Valerio*) (Μιλάνο 8 Φεβρουαρίου 1905 - Μιλάνο 26 Σεπτεμβρίου 1996) ήταν Ιταλίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης.

Η Βαλέριο έμαθε να παίζει τένις από τον πατέρα της στο γήπεδο τένις που είχαν στο σπίτι της, ταυτόχρονα είχε ασχοληθεί με την ξιφασκία την ιππασία και το σκι. Το αγαπημένο της παίξιμο ήταν μπροστά στο φιλέ και τα κοψίματα.

Πρωταθλήτρια Ιταλίας στο απλό το 1926, 1927, 1928, 1929, 1930, 1931, 1932, 1933, 1934, 1935 και στο διπλό μεικτό το 1926, 1927, 1929, 1930, 1931, και το 1932.

Μεταξύ 1928 και 1938 συμμετείχε σε επτά πρωταθλήματα του Γουίμπλεντον.. Η καλύτερη της κατάταξη στο απλό ήταν να φτάσει στον προημιτελικό του 1933 όπου νικήθηκε από την Ντόροθι Ρόουντ. Την ίδια χρονιά με συμπαίκτη με τον Μάνζι Ρολλίν Κουρκεκέ έφτασε στον τρίτο γύρο του διπλού μικτού. Το 1935 έφτασε στα προημιτελικά του διπλού μεικτού με συμπαίκτη τον Ντον Τούρνμπουλ όπου έχασαν από τους Χίλντε Σπέρλινγκ και Γκότφριντ φον Κραμ.

Το 1930 έχασε από την Φίλις Σατερχβάτε στον τελικό του τουρνουά Μπορτνίγκχερα στην ιταλική Ριβιέρα. Στο γαλλικό πρωτάθλημα έφτασε στα προημιτελικά το 1931 και το 1934. Το 1931 κέρδισε τον τίτλο στο απλό στο ιταλικό πρωτάθλημα που έγινε στο Μιλάνο αφού κέρδισε τον τελικό την Ντόροθι Άντρους σε τρία σετ. Εκείνη την χρονιά κέρδισε επίσης τον τίτλο του μικτού διπλού. Επιπλέον συμμετείχε στο πρωτάθλημα του 1930 καθώς και στις διοργανώσεις του 1932, 1934 και 1935.

Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου το 1934 ήταν πρώτη στο διπλό μεικτό με συμπαίκτη τον Αντουάν Ζεντιέν. Το 1935 ήταν πρώτη στο απλό, πρώτη στο διπλό με συμπαίκτρια την Φαίνη Ξύδη και πρώτη στο διπλό μεικτό με συμπαίκτη τον Αντουάν Ζεντιέν.

Ήταν μέλος της Ιταλικής εθνικής ομάδας που ταξίδεψε στην Ινδία το 1932 και κατά τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού κέρδισε τον τίτλο στο απλό στο πρωτάθλημα Ανατολής και Δύσης της Ινδίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «C' era una volta Lucia la Signora del tennis». *Corriere della Sera*: σελ. 44. 27 Σεπτεμβρίου 1996. .
2. 1 2  *Lowe's Lawn Tennis Annual*. London: Eyre & Spottiswoode. 1935. σελ. 240.
3. ↑  Albo d'oro dei *campionati assoluti di tennis Αρχειοθετήθηκε 2010-07-22 στο Wayback Machine.* dal sito della FIT
4. ↑  «Wimbledon players archive – Lucia Valerio». AELTC.
5. ↑  «Wimbledon draws archive – 1933 Ladies' Singles». AELTC.
6. ↑  Jon Henderson (27 Μαρτίου 2005). «Two thousand strokes - one point». The Guardian.
7. 1 2  *Αθλητική Ηχώ, φύλο 25-8-1958[*νεκρός σύνδεσμος*]*
Συντεταγμένες: 42°53′10.608″N 26°26′59.870″E﻿ / ﻿42.88628000°N 26.44996389°E﻿ / 42.88628000; 26.44996389

Το **Κότελ** (βουλγαρικά: Котел‎, "καζάνι") είναι πόλη της κεντρικής Βουλγαρίας, μέρος της Επαρχίας του Σλίβεν, και διοικητικό κέντρο του Δήμου του Κότελ. Το Δεκέμβριο του 2009 η πόλη είχε 6.232 κατοίκους. Η πόλη είναι γνωστή στην Ελλάδα για τις οικογένειες Σαρακατσαναίων που βρίσκονται εκεί.

Είναι γνωστό και για τις πολλές προσωπικότητες της Βουλγαρικής Εθνεγερσίας που συνδέονται με κάποιο τρόπο με την πόλη, όπως οι πολιτικοί Αλέξανδρος Βογορίδης και Στεφάν Βογορίδης, οι διαφωτιστές Σοφρώνιος της Βράτσα και Πέταρ Μπέρον, ο Γαβριήλ Κράστεβιτς, ο Γκεόργκι Ρακόφσκι, καθώς και ο πρωθυπουργός κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο Ντόμπρι Μποζίλοφ. Έχει ένα γνωστό μουσικό σχολείο, και ένα μεγάλο αριθμό ταλαντούχων Ρομά που μπορεί κανείς να βρει να παίζουν μουσική σε εστιατόρια και ορχήστρες σε όλη τη Βουλγαρία. Λόγω της τοποθεσίας του στα βουνά, είναι γνωστό θέρετρο για την βελτίωση της υγείας για αρρώστιες όπως η φυματίωση. Το Κότελ ήταν κέντρο κατασκευής χαλιών, και έχει ένα μουσείο αφιερωμένο σ’ αυτήν την τέχνη.

Το Κότελ κατοικήθηκε από την αρχή της Οθωμανικής κατάκτησης της Βουλγαρίας όταν άνθρωποι διέφυγαν από γειτονικές πόλεις και χωριά. 

Στην περιοχή υπάρχει μεγάλη παράδοση εκτροφής προβάτων, που περιλαμβάνει την πρακτική του ξεχειμωνιάσματος, τη μεταφορά των προβάτων από τα χαμηλά χειμωνιάτικα βοσκοτόπια, στα ορεινά καλοκαιρινά βοσκοτόπια. Αυτό προβλήθηκε σε ντοκιμαντέρ του BBC Radio 4.

Έχει δώσει το όνομά του το Ύψωμα Κότελ στη Νήσο Λίβινγκστον της Ανταρκτικής.

Προσωπικότητες
--------------

Στα αξιόλογα άτομα από το Κότελ περιλαμβάνται οι:

 Παιδιά Σαρακατσάνων στο Κότελ.
* Γαβριήλ Κράστεβιτς, Γενικός Διοικητής της Ανατολικής Ρωμυλίας
* Στέφανος Βογορίδης, Πρίγκιπας Σάμου
* Σοφρώνιος της Βράτσα, Θεολόγος, Βούλγαρος εθνικιστής
* Γιώτα Γρίβα, Ελληνίδα τραγουδίστρια

Εικόνες
-------

* 
* 
* 
* 
*

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.grao.bg/tna/t41nm-15-09-2022\_2.txt.
2. ↑  (Αγγλικά) Bulgarian National Statistical Institute - towns in 2009 Αρχειοθετήθηκε 2010-11-13 στο Wayback Machine.
3. ↑  BBC Radio 4, Tuesday 14 October 2008, World on the Move, Great Animal Migrations

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κότελ** |

* Ιστορία του Κότελ

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 132545115
* LCCN: n82072992

 |

 |
Ο Flavius Anastasius Probus, ύπατος της Ανατολικής Αυτοκρατορίας κρατά στο δεξί του χέρι τη **μάππα**.
Η **μάππα** (λατινικά: mappa) ήταν μαντίλι που κρατούσε στο χέρι τα παλαιοχριστιανικά χρόνια ο ύπατος. Με αυτό έδινε το σύνθημα έναρξης των αγώνων, που διεξάγονταν για τον εορτασμό της ανάληψης του υπατικού αξιώματος. Ήδη από την εποχή των διαδόχων του Μεγάλου Κωνσταντίνου η μάππα περιήλθε στα αυτοκρατορικά διάσημα. Το αργότερο την εποχή της Εικονομαχίας, η μάππα φαίνεται να αλλάζει μορφή και σημασία, και εξελίσσεται στην ανεξικακία.

Επίσης στη βιβλιογραφία απαντάται και ως λευκό ύφασμα, το οποίο ανύψωνε ο ειδικός υπάλληλος, ο μαππάριος στον ιππόδρομο της Κωνσταντινουπόλεως, την περίοδο της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας , για την έναρξη του αγώνα.

Βιβλιογραφία
------------

* Παλιούρας Αθ. "Εισαγωγή στη βυζαντινή αρχαιολογία", Ιωάννινα: Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, 2000
* Γκιολές Νικ. "Τα βυζαντινά αυτοκρατορικά διάσημα". Το Βυζάντιο ως Οικουμένη: κατάλογος έκθεσης, Αθήνα: Υπουργείο Πολιτισμού, 2002
Ο **Μάουρο Πόι** είναι Αργεντινός ποδοσφαιριστής, γεννημένος στις 2 Ιουλίου 1981. Αγωνιζόταν ως Πλάγιος μέσος αλλά και ως Κεντρικός επιθετικός στην Γ ' Εθνική με τα χρώματα του Άρη Θεσσαλονίκης. Ο παίκτης έχει και 2η εθνικότητα την Ιταλική και υπολογίζεται ως κοινοτικός.

Ποδοσφαιρική καριέρα
--------------------

Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική καριέρα του στην Ροσάριο Σεντράλ καθώς ήταν γεννημένος στο Ροσάριο, έχοντας μόλις 4 συμμετοχές για 3 χρόνια έφυγε από την ομάδα για να αγωνιστεί στην Ράσινγκ της Κόρντομπα που είχε 46 συμμετοχές και 5 τέρματα. Το καλοκαίρι του 2005 συνέχισε στην Γκοντούι Κρουζ με 68 τέρματα και 11 γκολ.

Σκόντα Ξάνθη
------------

Μετά τον υποβιβασμό της ομάδας αποφάσισε να παίξει στα γήπεδα της Ευρώπης, και συγκεκριμένα της Ελλάδας και της Skoda Ξάνθης, υπογράφοντας το συμβόλαιό του το καλοκαίρι του 2007. Την χρονιά 2011-2012 επιλέχθηκε ως τρίτος αρχηγός της ομάδας ενώ σε συνεντευξή του δήλωσε ότι αισθάνεται σαν στο σπίτι του στην Ξάνθη.. Ο ίδιος είναι γνώστης της Ελληνικής γλώσσας. Το συμβόλαιό του ανανεώθηκε το καλοκαίρι του 2010 μέχρι τις 30-06-2012 αλλά δεν ανανεώθηκε μετά την λήξη του νέου συμβολαίου και έμεινε ελεύθερος από την πρώην του ομάδα.

Μετέπειτα καριέρα
-----------------

Ακολούθησε η μεταγραφή του στον Λεβαδειακό, ενώ το 2013-14 πραγματοποίησε μόλις τέσσερις συμμετοχές με τον Παναιτωλικό. Από τον Σεπτέμβριο του 2014, αγωνίστηκε για δυο χρονιές με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης έχοντας 54 συμμετοχές για το πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής καθώς και 2 συμμετοχές στο Κύπελλο της Γ' Εθνικής.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Τρεις ανανεώσεις στον Άρη - Άρης - SPORT 24

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Σελίδα φιλάθλων Καριέρα
* transfermarkt.co.uk Στοιχεία καριέρας
* soccerfame.gr Στατιστικά
* onsports.gr Καριέρα
* thrakisport.gr Στοιχεία
* Επίσημη σελίδα ομάδας Σταρτιστικά
Η **Μάρτα Γέσκε** (πολωνικά: Marta Jeschke) (γενν. 2 Ιουνίου 1986, Βεϊχερόβο) είναι Πολωνή αθλήτρια δρόμων ταχύτητας, η οποία ειδικεύεται στο δρόμο 200 μέτρων. Ο ατομικός της καλύτερος χρόνος είναι 23,19 δευτερόλεπτα, τον Ιούνιο του 2008 στο Ρόστοκ. Έχει ατομική επίδοση 11,33 δευτερόλεπτα στο δρόμο 100 μέτρων, την οποία σημείωσε στην Κρακοβία το 2011.

Η Γέσκε εκπροσώπησε την Πολωνία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο. Στα 200 μ. δεν προκρίθηκε από τη σειρά της. Αγωνίστηκε στη σκυταλοδρομία 4×100 μέτρων, μαζί με τις Ντάρια Κορτσίνσκα, Ντορότα Γεντρουσίνσκα και Εβελίνα Κλότσεκ. Στον πρώτο γύρο τερμάτισαν στην 5η θέση, πίσω από το Βέλγιο, τη Μεγάλη Βρετανία, τη Βραζιλία και τη Νιγηρία. Ο χρόνος τους στα 43,47 δευτερόλεπτα ήταν ο 2ος καλύτερος χρόνος μη απευθείας πρόκρισης και ο 7ος συνολικά από 16 συμμετέχουσες χώρες. Με αυτό το αποτέλεσμα προκρίθηκαν στον τελικό στον οποίο η Γέσκε αντικαταστήθηκε από την Γιοάννα Κοτσιέλνικ. Στον τελικό τελικά αποκλείστηκαν. Κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο με την πολωνική σκυταλοδρομία 4 x 100 μέτρων στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2010.

Εκπροσώπησε ξανά την Πολωνία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012, αυτή τη φορά στα 100 μέτρα και στα 4 x 100 μέτρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *World Athletics Database*. 202324.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 7  Μαρτίου 2021.
3. 1 2  «Athlete biography: Marta Jeschke». *Beijing2008.cn*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Σεπτεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2008.
4. ↑  «Swiss Timing - Swiss Timing» (PDF).
Ο **Μάου Χέυμανς** (14 Απριλίου 1961, Βελντχόβεν) είναι ένας Ολλανδός σχεδιαστής κόμικς.

Βιογραφία
---------

Ο Μάου Χέυμανς είναι ένας από τους πιο αξιόλογους καλλιτέχνες Ντίσνεϋ της Ολλανδίας. Γεννήθηκε στην Βελντχόβεν, και ξεκίνησε την καριέρα του το 1987 στην εκδοτική Όμπερον. Με λίγα λόγια έκανε ιστορίες με τον Ντόναλντ Ντακ και τους άλλους χαρακτήρες. Το στυλ του είναι εμπνευσμένο απ' αυτό του Καρλ Μπαρκς, με μακριά ράμφη και λαιμούς στα παπιά, καθώς και τα πολλά αστεία φόντο του κάνουν τις σελίδες του εύκολα αναγνωρίσιμες.

Έχει εικονογραφήσει ιστορίες από άλλους σεναριογράφους, όπως οι Φρανκ Γιόνκερ, Έβερτ Γκέραρντς και Ίαν Κρουζ αλλά στηρίζεται κυρίως  στις ιστορίες που ο ίδιος έχει γράψει. Εκτός από κόμικς, έχει εικονογραφήσει πολλές αφίσες με τους χαρακτήρες της Λιμνούπολης. Ο αδελφός του, ο Μπας Χέυμανς είναι επίσης ένας καλλιτέχνης των Disney κόμικς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά, Ολλανδικά) *Lambiek Comiclopedia*. Lambiek. 1  Νοεμβρίου 1999. h/heymans\_mau. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  (Γαλλικά) *BD Gest'*. 16147. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Μάου Χέυμανς στο INDUCKS.
* Ο Μάου Χέυμανς στην ΚΟΜΙΚΣ Wiki
* Ο Μάου Χέυμανς στην ΚΟΜΙΞ Wiki
* Lambiek Comiclopedia
Η ομάδα που κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο το 2019. Η Βιελίτσκο τρίτη από αριστερά
Η **Μάρτα Βιελίτσκο** (πολωνικά: Marta Wieliczko) (γενν. 1 Οκτωβρίου 1994, Γκρούντζιοντς) είναι Πολωνή αθλήτρια της κωπηλασίας. Ήταν αργυρή Ολυμπιονίκης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 στο Τόκιο, και νικήτρια του Παγκόσμιου και του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κωπηλασίας.

Βιογραφία
---------

Η Βιελίτσκο ξεκίνησε την κωπηλασία το 2010.

Το 2012, κατέλαβε τη 2η θέση στον Β τελικό στο διπλό γυναικών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Εφήβων. Στο τετραπλό γυναικών κέρδισε το αργυρό μετάλλιο το 2013 και το 2014 και το 2015 και το 2016 ήταν παγκόσμια πρωταθλήτρια νέων. Το 2017, κατέλαβε την 4η θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα και στη συνέχεια κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα (με τις Αγκνιέσκα Κόμπους, Μάρια Σπρίνγκβαλντ και Καταζίνα Ζίλμαν). Το 2018, κέρδισε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα (και τα δύο με τις Αγκνιέσκα Κόμπους, Μάρια Σπρίνγκβαλντ και Καταζίνα Ζίλμαν), το 2019 κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα (με τις Αγκνιέσκα Κόμπους, Μάρια Σπρίνγκβαλντ και Καταζίνα Ζίλμαν). Το 2021, αναδείχθηκε αργυρή Ολυμπιονίκης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 στο Τόκιο (με τις Αγκνιέσκα Κόμπους-Ζαβόισκα, Μάρια Σάιντακ και Καταζίνα Ζίλμαν).

Τον Αύγουστο του 2021, της απονεμήθηκε ο Σταυρός του Ιππότη του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας.. Μαζί με τις συναθλήτριές της, κατέλαβε την 8η θέση στα 87α βραβεία «Αθλητική Προσωπικότητα της Χρονιάς της Πολωνίας».

Είναι κόρη της πρώην αθλήτριας της κωπηλασίας, Μαουγκοζάτα Ντουουζέφσκα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Marta Wieliczko» (Αγγλικά) ef4ea34c-b2c5-482b-bc85-ff617fa1414f. Ανακτήθηκε στις 8  Μαρτίου 2021.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 7  Ιανουαρίου 2022.
3. ↑   *Skarb kibica. Igrzyska Olimpijskie Tokio 2020*. Ringier Axel Springer Polska. 2021-07-22.
4. ↑  Marta Wieliczko z Wisły Grudziądz Mistrzynią Świata, grudziadz.naszemiasto.pl [dostęp 2019-09-20].
5. 1 2 3  «Marta Wieliczko» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2022.
6. ↑  «Pierwszy medal dla Polski w Tokio. Czwórka podwójna popłynęła po srebro» (στα Πολωνικά).
7. ↑  «Medaliści Igrzysk w Tokio odznaczeni przez prezydenta» (στα Πολωνικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2022.
8. ↑  «Plebiscyt Przeglądu Sportowego» (στα Πολωνικά).
9. ↑  «Złota Marta Wieliczko» (στα Πολωνικά).
Οι **Κόρσοι** ήταν πανάρχαιος λαός που ζούσε στην Σαρδηνία και την Κορσική στην οποία έδωσαν το όνομα τους, οι Κόρσοι, οι Βάλαροι και οι Ιλιείς ήταν οι τρεις φυλές από τις οποίες δημιουργήθηκαν οι αρχαίοι Σαρδήνιοι. Ο Κλαύδιος Πτολεμαίος γράφει ότι αποσύρθηκαν στο βορειονατολικό άκρο του νησιού στην σημερινή Γκαλλούρα, πάνω από την Τίβουλα όπου ζούσαν οι Τιβουλάτιοι. Ο ιστορικός Έττορε Πάις και ο αρχαιολόγος Τζοβάνι Ούγκας έγραψαν ότι οι Κόρσι ανήκαν στους Λίγυρες. Ο Σενέκας ο Νεότερος που έζησε εξόριστος στην Κορσική έγραψε ότι ο πληθυσμός του νησιού ήταν μεικτός, Λίγυρες, Έλληνες και Ίβηρες. Ο Σαλλούστιος έγραψε έναν μύθο σύμφωνα με τον οποίο τους οδήγησε στην Κορσική μια γυναίκα από την Λιγυρία που έβοσκε πρόβατα η Κόρσα, έδωσε στο νησί το όνομα της. Ο Παυσανίας στο έργο του *"Περιγραφή της Ελλάδας"* έγραψε:

*"Ένα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού, κουρασμένο από τις εμφύλιες συγκρούσεις εγκατέλειψε την Κορσική και πήγε στην Σαρδηνία, εγκαταστάθηκαν στα βουνά στα βόρεια, οι υπόλοιποι κάτοικοι της Σαρδηνίας τους έλεγαν ωστόσο Κορσικανούς για να τους ξεχωρίσουν. Την εποχή που η Αρχαία Καρχηδόνα κατέλαβε την Σαρδηνία οι Κόρσοι και οι Ιλιείς αντιστάθηκαν σκληρά και κατέφυγαν στα βουνά"*.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  Ugas 2006, σσ. 13-19
4. ↑
5. ↑  Zucca 1996, σσ. 29-30
6. ↑

Πηγές
-----

* Zucca, Raimondo (1996). La Corsica romana. Oristano: S'Alvure.
* Ugas, Giovanni (1 January 2006). L'alba dei nuraghi. Cagliari: Fabula Editore.
Ο **Άγιος Μάξιμος** , (μ.Χ. 361 μ.Χ.) ήταν μάρτυρας και επίσκοπος της Νάπολης, ο οποίος στάλθηκε στην εξορία.

Βιογραφία
---------

Ο Μάξιμος ήταν γνωστός ως μεγάλος υπερασπιστής των διατάξεων της Συνόδου της Νίκαιας, ειδικά με την αντίθεση στον Αρειανισμό.

Αυτό οδήγησε στην εξορία του, και αντικαταστάθηκε ως Επίσκοπος της Νάπολης, από τον Ζώσιμο, ο οποίος διακήρυξε το Αρειανιστικό δόγμα. Ένας γνωστός μύθος δηλώνει ότι κάθε φορά που ο Ζώσιμος ήθελε να μιλήσει δημόσια, τα λόγια του δεν θα έβγαιναν. Πολλοί το αποδίδουν ως θαύμα, μέσω των προσευχών του εξόριστου Μάξιμο. 

Μαρτύρησε στην εξορία.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΦορτουνάτος Α΄ | **Επίσκοπος Νάπολης** | ΔιάδοχοςΖώσιμος |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2020.
2. ↑  St. Maximus Catholic Online
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Κρότος** είναι γνωστός ένας γιος του Πάνα και της Ευφήμης, της τροφού των Μουσών. Ο Κρότος έζησε με τις Μούσες στον Ελικώνα. Εκεί εφηύρε το τόξο και διδάχθηκε την τέχνη του κυνηγιού. Εξάλλου, καθώς παρακολουθούσε τα άσματα των Μουσών, ανακάλυψε σε ποια σημεία πρέπει να χειροκροτεί κάποιος τους τραγουδιστές. Τις γνώσεις του αυτές τις μετεβίβασε στους ανθρώπους.

Μετά τον θάνατο του Κρότου, οι Μούσες παρεκάλεσαν τον Δία να απαθανατίσει τον Κρότο στα ουράνια και έτσι ο πατέρας τους τον έκανε αστερισμό, που υποτίθεται ότι είναι ο σημερινός Τοξότης.

Πηγή
----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969