recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
O **Γιουν Σουκ-γέολ** (κορ. 윤석열, γεννημένος στις 18 Δεκεμβρίου 1960) είναι Νοτιοκορεάτης δημόσιος εισαγγελέας και πολιτικός ο οποίος υπηρετεί ως ο 13ος Πρόεδρος της Νότιας Κορέας από τις 10 Μάιου του 2022. Υπηρέτησε ως ο 59ος προϊστάμενος της Κεντρικής Επαρχιακής Εισαγγελίας της Σεούλ και ο 43ος γενικός εισαγγελέας. Ο Γιουν έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην καταδίκη της πρώην προέδρου Παρκ Γκουν Χιέ για κατάχρηση εξουσίας. Παραιτήθηκε από τη θέση του γενικού εισαγγελέα τον Μάρτιο του 2021 και τον Ιούνιο δήλωσε ότι θα διεκδικούσε την θέση του Προέδρου. Εξελέγη στις προεδρικές εκλογές του Μαρτίου 2022.

Είναι ο δεύτερος πρόεδρος που αποφοίτησε από το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Σεούλ μετά τον Κιμ Γιονγκ-σαμ και υπηρέτησε ως εισαγγελέας για 27 χρόνια. Έλαβε μέρος ως υποψήφιος της Λαϊκής Εξουσίας στις 20ές προεδρικές εκλογές της Δημοκρατίας της Κορέας και εξελέγη με 48,56% των ψήφων, 0,73 ποσοστιαίες μονάδες μπροστά από τον Lee Jae-myung. Κηρύχθηκε εκλεγμένος αφού καταμετρήθηκε το 99% των ψηφοδελτίων για πρώτη φορά στην ιστορία των προεδρικών εκλογών.

Είναι ο πρώτος πρόεδρος από τη Σεούλ και ο τέταρτος αντιπολιτευόμενος που κέρδισε μετά τους Κιμ Ντε-τζουνγκ, Λι Μιονγκ-μπακ και Μουν Τζε-ιν. Στις 10 Μαΐου 2022 ορκίστηκε Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Κορέας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.joongang.co.kr/election2022/candidates/YoonSeokRyeol.
2. ↑  www.koreatimes.co.kr/www/nation/2021/11/113\_318435.html.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 10  Μαρτίου 2022.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Αυγούστου 2022.
5. ↑  time.com/collection/100-most-influential-people-2022/6177686/yoon-suk-yeol/.
6. ↑  «Anti-feminist political novice: South Korea's new president Yoon». *France 24* (στα Αγγλικά). 9 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2022.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 984162669634555500009
* LCCN: n2021047530
* ISNI: 0000 0004 7958 0297
* GND: 1257912941

 |

 |
Η **Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας** (**ΚΕΔΕ**), γνωστή μέχρι το 2011 που οι κοινότητες υφίσταντο ως ισχυρότερος αυτοδιοικητικός θεσμός ως **Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδας**, είναι ελληνικό νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου. Ιδρύθηκε στις 3 Νοεμβρίου 1927 βάσει αποφάσεων του πρώτου συνεδρίου Δημάρχων της χώρας στο οποίοι συμμετείχαν 42 δήμαρχοι. Σκοπός της είναι η συνεργασία των Δήμων, η εκπαίδευση των αιρετών και η προώθηση ενδιαφερόντων των Δήμων. Υπό την εποπτεία της έχει την Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ) και το Ινστιτούτο Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Πρόεδρός της από τις 4 Ιουλίου 2023 είναι ο Λάζαρος Κυρίζογλου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Επίσημη ιστοσελίδα

Παραπομπές
----------
Η **Αμερικανική Ανθρωπιστική Ένωση** (**ΑΗΑ**) είναι εκπαιδευτικός οργανισμός στις Ηνωμένες Πολιτείες που προωθεί τον υλιστικό ανθρωπισμό, μια φιλοσοφία ζωής που, χωρίς θεϊσμό ή άλλες υπερφυσικές πεποιθήσεις, επιβεβαιώνει την ικανότητα και την ευθύνη των ανθρώπων να επιδιώξουν στην προσωπική ζωή τους την ηθική ικανοποίηση που επιθυμούν για το γενικότερο καλό της ανθρωπότητας.

Η Ένωση ιδρύθηκε το 1941 και παρέχει νομική βοήθεια για την υπεράσπιση των συνταγματικών δικαιωμάτων των υλιστών και των θρησκευτικών μειονοτήτων. Ασχολείται ενεργά με το ζήτημα διαχωρισμού εκκλησίας-κράτους και άλλα σχετικά ζητήματα και διατηρεί ένα δίκτυο 150 τοπικών οργανώσεων και ομάδων που ασχολούνται με τον κοινωνικό ακτιβισμό, τη φιλοσοφική συζήτηση και την οργάνωση κοινοτικών εκδηλώσεων. Το **AHA** έχει αρκετές δημοσιεύσεις, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται: το διμηνιαίο περιοδικό *Ανθρωπιστής*, το τριμηνιαίο ενημερωτικό δελτίο *Ελεύθερος Νους*, η εξαμηνιαία ερευνητική περιοδική έκδοση *Δοκίμια στη φιλοσοφία του Ανθρωπισμού* και ένα εβδομαδιαίο διαδικτυακό περιοδικό το *Humanist Network News*.

Παραπομπές - σημειώσεις
-----------------------

1. ↑  «About Humanism». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιουνίου 2010. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουνίου 2009.
2. ↑  «AHLC mission statement». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιουνίου 2013. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2012.
3. ↑  «AHA Action Center». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2012.
4. ↑  «Local Group Information». Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2012.
5. ↑  List of Publications americanhumanist.org (Retrieved 2011-10-01)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αμερικανική Ανθρωπιστική Ένωση** |

* The American Humanist Association
* GuideStar - American Humanist Association Information in GuideStar, national database of nonprofit organizations
* Edwin H. Wilson Papers of the American Humanist Association, 1913-1989 Αρχειοθετήθηκε 2020-07-27 στο Wayback Machine. at Southern Illinois University Carbondale, Special Collections Research Center
* Bladensburg War Memorial, Town of Bladensburg Αρχειοθετήθηκε 2015-10-18 στο Wayback Machine.
Ο **Γεώργιος Χλαμπουτάκης** είναι Έλληνας δικαστής που διετέλεσε αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Σπούδασε νομικά και εισήλθε στο δικαστικό σώμα. Η καταγωγή του από το Ατσιπόπουλο Ρεθύμνης, απόγονος του Βασίλειου Χλαμπουτάκη (Χλαμπούτη), που με την οικονομική συνδρομή 200 χρυσών ναπολεόνιων στις 29 Μαίου 1821 (στην Θυμιανή Παναγία Κομητάδων Σφακίων, όπου κυρήχθηκε η Επανάσταση κατά των Τούρκων) προμήθευσε με όπλα την Εθνεγερσία του 1821. Την καταγωγή του από το Ατσιπόπουλο την αναδεικνύει με κάθε πρώτη ευκαιρία. Το 1974, μετά την πτώση της Χούντας των Συνταγματαρχών, διορίστηκε δήμαρχος Αγρινίου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1975, οπότε και προκηρύχθηκαν οι πρώτες μεταπολιτευτικές εκλογές τοπικής διοίκησης. Το 2000 εξελέγη μέλος της τριμελούς διοίκησης του Εφετείου Αθηνών. Έφτασε μέχρι την θέση του αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου, στην οποία παρέμεινε μέχρι και το 2007, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε ως επίτιμος αντιπρόεδρος Αρείου Πάγου.

Το 2010 εξελέγη αντιπρόεδρος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού ενώ το 2012 εξελέγη πρόεδρος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού και του Κοινοφελούς Ιδρύματος Ερρίκος Ντυνάν, θέσεις από τις οποίες παραιτήθηκε τον Μάρτιο του 2013 καταγγέλοντας την κακή οικονομική κατάσταση του Ερυθρού Σταυρού, την μεθοδευμένη υπονόμευσή του από μέλη του δ.σ. αλλά και την έλλειψη συνεργασίας των υπολοίπων μελών του διοικητικού συμβουλίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ατσιπόπουλο Ρεθύμνου
2. ↑  Kρητική Επιθεώρησις 21/4/1965 Goto Page 336 Ατσιπόπουλον ένα χωριό με φιλοδοξίες του Γεώργιου Χλαμπουτάκη
3. ↑  Μεταβολές στην ηγεσία της δικαιοσύνης, από την ιστοσελίδα kathimerini.gr
4. 1 2  Παραίτηση Χλαμπουτάκη, από την ιστοσελίδα newsbeast.gr
5. ↑  Εκλέχτηκαν οι αιρετοί των δικαστών, από την εφημερίδα "Ριζοσπάστης"
6. ↑  Επιστολή παραίτησης Χλαμπουτάκη, από την ιστοσελίδα euro2day.gr

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Δήμαρχοι Αγρινίου |
| --- |
|  |
| 
* Αθανάσιος Καστάνης
* Γρηγόρης Στάικος
* Μιχαήλ Μπέλλος
* Ανδρέας Σκαλτσοδήμος
* Σπύρος Σπυρόπουλος – Καρακίτσος
* Σπύρος Σαμιώτης
* Ευστάθιος Στάικος
* Γεώργιος Μπαϊμπάς
* Βασίλειος Μπέλλος
* Ανδρέας Παναγόπουλος
* Δημήτριος Βότσης
* Μιλτιάδης Τζάνης
* Νικόλαος Καρμανίδης
* Θανάσης Κακογιάννης
* Σεβαστιανός Καρβούνης
* Αθανάσιος Τζιάκας
* Ηλίας Σαγεώργης
* Γεώργιος Παπαϊωάννου
* Αναστάσιος Παναγόπουλος
* Κωνσταντίνος Βεργώνης
* Μάνθος Βεργώνης
* Γεώργιος Χλαμπουτάκης
* Στέλιος Τσιτσιμελής
* Γιάννης Βαϊνάς
* Θύμιος Σώκος
* Παύλος Μοσχολιός
* Γιώργος Παπαναστασίου
 |
|  |
| 
1. 1 2  Τοποθετημένος δήμαρχος κατά τη διάρκεια της Κατοχής
2. 1 2  Δικαστικός που διετέλεσε δήμαρχος για μικρό χρονικό διάστημα
3. 1 2  Τοποθετημένος δήμαρχος κατά τη διάρκεια της Χούντας
 |

 |
Το **Renault Vel Satis** ήταν ένα μεσαίο πολυτελές hatchback αυτοκίνητο της κατηγορίας E που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Renault. Κατασκευάστηκε από τις αρχές του 2002 έως τις 27 Αυγούστου 2009 σε 62.201 αριστεροτίμονα αντίτυπα και από το 2002 έως το 2005 σε μόλις 1.293 δεξιοτίμονα αντίτυπα. Αντικατέστησε το Renault Safrane στον ρόλο του κορυφαίου μοντέλου της εταιρείας, αν και σημείωσε πολύ λιγότερες πωλήσεις από αυτό, καθώς είχαν παραχθεί 312.779 αντίτυπα σειράς Safrane. Επίσης, το Vel Satis ήταν και το πρώτο μοντέλο της Renault που προσέφερε Adaptive cruise control (κατασκευαζόταν από την Bosch). Τελικώς, αντικαταστάθηκε στα τέλη του έτους 2010 από το Renault Latitude.

Ονομασία
--------

Η ονομασία του μοντέλου προήλθε από τον συνδυασμό των λέξεων VELocité και SATISfaction (ταχύτητα και ικανοποίηση, ευχαρίστηση). Το μοντέλο μπήκε στη μαζική παραγωγή στις αρχές του 2002, αν και στα τέλη του 2001 είχαν ήδη κατασκευαστεί 412 πιλοτικά μοντέλα προ-παραγωγής.

Αισθητική
---------

Το ξεχωριστό χαρακτηριστικό του Vel Satis ήταν το ιδιαίτερα μεγάλο ύψος του, καθώς ήταν 13 εκατοστά ψηλότερο από τον προκάτοχο Renault Safrane. Αυτό του προσέδωσε άπλετους εσωτερικούς χώρους, αλλά ταυτόχρονα και μια εξωτερική αισθητική που θεωρήθηκε ως υπερβολικά ριζοσπαστική ή και άσχημη, με αποτέλεσμα οι περισσότεροι υποψήφιοι αγοραστές πολυτελών αυτοκινήτων να κρατήσουν απόσταση. Γενικότερα, η εξωτερική του εμφάνιση θεωρήθηκε ακόμα και από τον Τύπο αυτοκινήτου ως παράξενη και ότι είχε προσπαθήσει να συνδυάσει στοιχεία από διαφορετικές εκδοχές αμαξωμάτων ταυτόχρονα, με ένα άσχημο τελικό αποτέλεσμα. Λόγω του μεγάλου ύψους του αμαξώματος, ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd του μοντέλου ήταν μέτριος για τα τότε στάνταρ, στο 0,335.

Επίπεδα εξοπλισμού
------------------

* Initiale
* Privilege
* Expression
* Authentique

Ανανέωση του 2005
-----------------

Renault Vel Satis του 2007, μετά την ανανέωση.
Αν και τον Απρίλιο του 2005 το μοντέλο υπέστη μια ελαφριά ανανέωση, τόσο στην εξωτερική αισθητική, όσο και στον εξοπλισμό, ωστόσο δεν κατάφερε να βελτιώσει τις εξ αρχής χαμηλές και διαρκώς φθίνουσες πωλήσεις. Μάλιστα η νέα αυτή σειρά του Vel Satis δεν κυκλοφόρησε ποτέ στις δεξιοτίμονες χώρες, λόγω ανυπαρξίας ζήτησης.

Επίσημο προεδρικό αυτοκίνητο
----------------------------

Μέχρι και το 2009, το Renault Vel Satis ανήκε στον κύκλο των επίσημων υπηρεσιακών αυτοκινήτων των Γάλλων Προέδρων, αρχικά του Ζακ Σιράκ και στη συνέχεια του Νικολά Σαρκοζί, οι οποίοι χρησιμοποίησαν ένα ειδικό αντίτυπο του Vel Satis, αν και χρησιμοποίησαν περισσότερο εκτενώς τα Citroën C6 πρώτης γενιάς και Peugeot 607.

Αναφορές
--------

1. ↑  «First drive: Renault gets Vel Satis-faction». 27 Σεπτεμβρίου 2002. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2015.
2. ↑
3. ↑  Renault-Modellbeschreibung Vel Satis, Juni 2006, σελίδα 7.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Renault Vel Satis** |

* Γνωριμία με το Renault Vel Satis (4Τροχοί - Μάρτιος 2002)
Το ***Λευτέρης Δημακόπουλος*** είναι ελληνική ταινία του 1993 σε σκηνοθεσία Περικλή Χούρσογλου. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Νίκος Γεωργάκης, Μαρία Σκουλά και Νίκος Ορφανός. Η ταινία κέρδισε τέσσερα βραβεία στα Ελληνικά Κρατικά Βραβεία Κινηματογράφου, καθώς και το βραβείο καλύτερης ταινίας στα Βραβεία της Ένωσης Ελλήνων Κριτικών Κινηματογράφου.

Πλοκή
-----

Η ιστορία διαδραματίζεται στα τελευταία χρόνια της Χούντας. Ο Λευτέρης, ένας νέος με όνειρα φιλοδοξεί να γίνει ένας επιτυχημένος και ελεύθερος άνθρωπος. Έτσι φεύγει από το χωριό του για να σπουδάσει στο Πολυτεχνείο. Στην Αθήνα μένει με την κοπέλα του, Δήμητρα, παρά την αντίθεση του θείου του που πληρώνει τα δίδακτρα των σπουδών του. Ωστόσο, τα επόμενα χρόνια νιώθει ότι η σχέση του με τη Δήμητρα του γίνεται εμπόδιο στις φιλοδοξίες του και τελικά χωρίζουν. Μετά από πολλά χρόνια έχει γίνει επιτυχημένος μηχανικός, αλλά μια επίσκεψη του καλύτερου φίλου του του θυμίζει τη χαμένη αγάπη με τη Δήμητρα. Τότε, αντιλαμβάνεται ότι δεν είχε κερδίσει την ευτυχία.

Διανομή
-------

* Νίκος Γεωργάκης ως Λευτέρης Δημακόπουλος
* Μαρία Σκουλά ως Δήμητρα Σταυροπούλου
* Νίκος Ορφανός ως Παναγιώτης
* Μανώλης Μαυροματάκης ως Γιώργος
* Βάσος Ανδρονίδης ως καθηγητής Παπαμιχαήλ
* Κλάους Μίκολαϊτ ως καθηγητής Μπουλό
* Σοφία Ολυμπίου ως κυρία Δημακοπούλου
* Αλεξάνδρα Παυλίδου ως Ελίζα
* Τίνα Βερκέρκ ως Μπέτυ
* Κώστας Τριανταφυλλόπουλος ως αστυνόμος
* Τιτίκα Βλαχοπούλου ως θεία
* Μενέλαος Ντάφλος ως θείος
* Σπύρος Σταυρινίδης ως κυβερνήτης
* Ακύλλας Καραζήσης ως άντρας στο φράγμα
* Κώστας Ξυκομηνός ως καλεσμένος σε ρεβεγιόν

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΔΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ». Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2022.
2. ↑  «"Λευτέρης Δημακόπουλος"». Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2022.
3. ↑  «Λευτέρης Δημακόπουλος (1993) ⋆ Filmy.gr». *Filmy.gr*. Ανακτήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2023.
Το ***Μαύρο Λιβάδι*** είναι μια ελληνική ταινία σε σκηνοθεσία Βαρδή Μαρινάκη. Η ταινία κυκλοφόρησε το 2009 και σε αυτήν πρωταγωνιστούν η Σοφία Γεωργοβασίλη και ο Χρήστος Πασσαλής.

Κέρδισε βραβείο στην κατηγορία καλύτερης φωτογραφίας στα Βραβεία Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου και βραβεύτηκε στο διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου του Μουμπάι και το Φεστιβάλ Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου της Σεβίλλης.

Η ταινία γυρίστηκε σε περιοχές της Ηπείρου και της Θεσσαλίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. tt1331297.
2. ↑  «Βραβείο για το Μαύρο Λιβάδι στην Ινδία». gfc.gr. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2015.
3. ↑  «Ενα ακόμα βραβείο για το "Μαύρο Λιβάδι"». flix.gr. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2015.
Η **Μονή Ρεοντινού Αρκαδίας**, είναι μία ιστορική, εγκαταλελειμμένη σήμερα, μονή. Βρίσκεται χτισμένη σε απόσταση 12 χλμ από τον Πραστό και ανάμεσα στα μοναστήρια της Αρτοκωστάς και Καρυάς. Η μονή αυτή, ήταν από ιστορικότερα και σημαντικότερα μοναστήρια της Τσακωνιάς.

Ιστορία
-------

Η μονή, πήρε το όνομά της από την κοντινή μεσαιωνική πόλη του *Οριόντα*, που παραφθαρμένα ονομαζόταν *Ρεοντινό*. Η πόλη του Οριόντα, γνώρισε μεγάλη ακμή από την Βυζαντινή περίοδο έως και τον 17ο αιώνα, οπότε και εγκαταλείφθηκε, με αποτέλεσμα ο Πραστός, να αποκτήσει δύναμη και να γίνει πρωτεύουσα της Τσακωνιάς. Το μοναστήρι υπαγόταν στην Επισκοπή Ρέοντος - Πραστού. Σύμφωνα με κτητορική επιγραφή, η μονή χτίστηκε το 1634, από τον Εμμανουήλ Αλαγιούτζη και υπήρξε σταυροπηγιακό από την ίδρυση του. Η μονή, αναφέρεται για πρώτη φορά το 1698, όταν ο πραστιώτης Γεώργιος Καραμάνος έδωσε χρήματα για την ανακαίνισή του. Το 1734, σύμφωνα με επιγραφή, ανακαινίστηκε για άλλη μια φορά, από τον πραστιώτη προύχοντα Εμμανουήλ Καραμάνο. Η μονή αναφέρεται επίσης το 1792, το 1812 και το 1825, όταν ηγούμενος της μονής ήταν ο Παρθένιος.

Στην προσπάθεια του Ιωάννη Καποδίστρια το 1829 για την ανέγερση σχολείων, η μονή προσέφερε χρήματα στον μεγάλο έρανο του Λεωνιδίου για τον ίδιο σκοπό. Το 1834, η μονή διαλύθηκε με διάταγμα του βασιλιά Όθωνα και οι μοναχοί της εγκαταστάθηκαν στην γειτονική Μονή Αρτοκωστάς. Μετά από πολλές προσπάθειες, οι μοναχοί επέστρεψαν στο Ρεοντινό, μέχρι το 1853 οπότε και διαλύθηκε οριστικά.

Η μονή
------

Η μονή, βρίσκεται χτισμένη σε μια κατάφυτη ρεματιά σε υψόμετρο περίπου 700 μ. Από την μονή, σώζεται το καθολικό και ερείπια των κελιών. Το καθολικό της μονής, έχει χτιστεί σε ρυθμό σταυροειδούς εγγεγραμμένου με τρούλο, ενώ το δάπεδό του, έχει στρωθεί με μεγάλες πλάκες, φέροντας παραστάσεις λέοντος και δικέφαλου αετού, όπως σε πολλά μοναστήρια της Κυνουρίας. Ο ναός του Αγίου Δημητρίου, αγιογραφήθηκε το 1698. Οι αγιογραφίες του διακρίνονται για την θερμότητα των χρωμάτων τους και τις ελεύθερες και ζωντανές εκφράσεις στις μορφές των αγίων.

Πηγές
-----

* Πέτρος Σαραντάκης, *Αρκαδία: Τα μοναστήρια και οι εκκλησίες της, οδοιπορικό 10 αιώνων*, Εκδόσεις Οιάτης, Αθήνα 2000, ISBN 960-91420-0-1
* Θάνου Κ. Βεγενά, *Ιστορικά Τσακωνιάς και Λεωνίδιου*, Δαπάνη Δήμου Λεωνιδίου, Αθήνα 1971

1. ↑  www.arxaiologikoktimatologio.gov.gr/el/monuments\_info?id=147688&type=Monument.
Η **Ιερά Μονή Ενδύσσενας Αρκαδίας**, είναι ένα ερειπωμένο, σήμερα, μοναστήρι, χτισμένο 11 χλμ νότια του Αγίου Ανδρέα και 10 χλμ ανατολικά του Ορεινού Κορακοβουνίου. Ο χώρος της μονής, βρίσκεται σε υψόμετρο 655 μ.

Ιστορία
-------

Η μονή αναφέρεται για πρώτη φορά το 1698, σε έγγραφο προς την διοίκηση των Ενετών, στο οποίο ο ηγούμενος της μονής, Νείλος, αναφέρει ότι το μοναστήρι είχε 4 παπάδες και 4 μοναχούς. Το 1812, η μονή λειτουργούσε γιατί ο Επίσκοπος *Ρέοντος και Πραστού* Ιάκωβος, αφήνει στην διαθήκη του 50 γρόσια για την μονή. Σε άλλο έγγραφο του 1833, διαβάζουμε ότι το μοναστήρι *είναι σταυροπηγιακόν και είναι διακοσιοι χρόνοι αφ'ου εκτίσθη*. Το 1834, η μονή διαλύθηκε με διάταγμα του βασιλιά Όθωνα, αφού δεν συμπλήρωνε επαρκή αριθμό μοναχών, μαζί με άλλες μονές της περιοχής.

Η μονή
------

Το παλαιό μοναστήρι, βρίσκεται χτισμένο μέσα σε μία κατάφυτη ρεματιά. Από την μονή, σώζεται η μονόκλιτη βασιλική, μια παλαιά, οθωμανικού τύπου, βρύση και καμάρες από τα κτήρια της. Ο ναός είναι δισυπόσταστος και εορτάζει του Αγίου Γεωργίου και του Αγίου Παντελεήμονος.

Πηγές
-----

* Πέτρος Σαραντάκης, Αρκαδία:*Τα μοναστήρια και οι εκκλησίες της, οδοιπορικό 10 αιώνων*, Εκδόσεις Οιάτης, Αθήνα 2000, ISBN 960-91420-0-1

1. ↑  www.arxaiologikoktimatologio.gov.gr/el/monuments\_info?id=147643&type=Monument.
Ο **Ευάγγελος Πολύζος** (1943-2018) ήταν πολιτικός από την Πιερία. Διετέλεσε Δήμαρχος Κολινδρού και βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία (ΝΔ), την περίοδο 1996-2007. Από την 1η Ιανουαρίου 2011 ως τις 31 Αυγούστου 2014 ήταν Δήμαρχος στον Δήμο Πύδνας-Κολινδρού.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στις 21 Ιουνίου του 1943 στον Κολινδρό. Πτυχιούχος της Ανωτάτης Σχολής Δημόσιας Διοίκησης, άσκησε το επάγγελμα του ασφαλιστή και ήταν πατέρας τριών παιδιών.

Πολιτική καριέρα
----------------

Εργάστηκε ως διοικητικός υπάλληλος και έπειτα γραμματέας στον δήμο Κολινδρού.
Εξελέγη βουλευτής το 1996 , το 2000 και το 2004, 2ος με 10.108 σταυρούς. Διετέλεσε δήμαρχος Κολινδρού Πιερίας το 1990 και το 1994, πρόεδρος της ΤΕΔΚ Πιερίας (1990-1994) και νομαρχιακός σύμβουλος (1991-1994). Ήταν εκλεγμένος περιφερειακός σύμβουλος Κεντρικής Μακεδονίας (1991-1994) και αντιπρόεδρος της ΟΚΕ Εσωτερικών της ΝΔ (1996-2000).

Το 2005 ο Πολύζος δήλωσε ότι «*σε όλα τα κόμματα υπάρχουν έντιμοι αλλά και άνθρωποι που χρηματίζονται*» και στις 7 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους τέθηκε εκτός Κοινοβουλευτικής Ομάδας από τον Κώστα Καραμανλή, για ανυπόστατες καταγγελίες. Επανεντάχθηκε στην Κ.Ο. της ΝΔ στις 30 Οκτωβρίου του 2006.
Το 2007 ο ίδιος έθεσε εαυτόν εκτός ψηφοδελτίων της ΝΔ και δεν ήταν υποψήφιος στις εκλογές εκείνης της χρονιάς.

Τον Φεβρουάριο του 2008 παραιτήθηκε από τη θέση του προέδρου της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζωοτροφών, την οποία είχε αναλάβει πριν από τρεις μήνες, καταγγέλλοντας παρέμβαση του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης Αλέξανδρου Κοντού, για εκτός διαδικασιών πρόσληψη δέκα ατόμων στο εργοστάσιο της Ξάνθης, ιδιαίτερης πατρίδας του υπουργού.
Τον Νοέμβριο του 2009 ήταν ανάμεσα στα 49 πρόσωπα από την Πιερία που πήραν μέρος στο έκτακτο συνέδριο της ΝΔ στην ελληνική πρωτεύουσα.

Δήμαρχος
--------

Στις δημοτικές εκλογές του 2010, που διεξήχθησαν στις 7 Νοεμβρίου, εξελέγη δήμαρχος του νεοσύστατου δήμου Πύδνας-Κολινδρού από τον πρώτο γύρο, ως ανεξάρτητος, με ποσοστό 50,29% έναντι 43,27% για τον ανεξάρτητο Ευάγγελο Λάγδαρη και 6,43% για τον υποψήφιο του ΚΚΕ, Κώστα Δανιηλίδη.

Θάνατος
-------

Ο Ευάγγελος Πολύζος απεβίωσε στο νοσοκομείο της Κατερίνης, όπου νοσηλευόταν με καρδιολογικά προβλήματα, στις 26 Οκτωβρίου 2018.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Έφυγε" από τη ζωή ο Βαγγέλης Πολύζος Αρχειοθετήθηκε 2018-10-28 στο Wayback Machine. Ολύμπιο Βήμα, ηλεκτρονική έκδοση, 26-10-2018.
2. ↑  Top site news Αρχειοθετήθηκε 2015-09-30 στο Wayback Machine. 07/09/2005
3. ↑  Κοινοβουλευτική θητεία Ευάγγελου Πολύζου, Βουλή των Ελλήνων.
4. ↑  ΑΠΕ,8 Αυγούστου 2007
5. ↑  *Παραιτήθηκε ο Ευ. Πολύζος με καταγγελίες για προσλήψεις* Αρχειοθετήθηκε 2009-06-29 στο Wayback Machine. Έθνος, 4 Φεβρουαρίου 2008
6. ↑  Ολύμπιο Βήμα Αρχειοθετήθηκε 2022-05-26 στο Wayback Machine. ηλεκτρονική έκδοση, "Η λίστα των Πιεριέων συνέδρων", 7-11-2009, ανάκτηση 6-8-2013

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Συλλυπητήρια ανακοίνωση του Προέδρου της Βουλής στην ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Χάρτης των απομονωμένων φυλών στις αρχές του 21ου αιώνα
Οι λαοί που χαρακτηρίζονται ως **απομονωμένοι** είναι εκείνοι που έχουν επιλέξει να μην έρχονται σε επαφή με τον υπόλοιπο κόσμο. Σήμερα ο αριθμός τους ολοένα και μειώνεται, αλλά εκτιμάται ότι υπάρχουν πάνω από εκατό λαοί που παραμένουν απομονωμένοι από τον πολιτισμό.

Οι ακτιβιστές υπέρ των δικαιωμάτων των αυτοχθόνων ζητούν να παραμείνουν αυτές οι ομάδες μόνες, δηλώνοντας ότι η επαφή θα παρεμποδίσει το δικαίωμά τους για αυτοδιάθεση. Επίσης, η επικοινωνία των ανθρώπων με αυτές τις φυλές θα μεταδώσει σε αυτούς ορισμένες ασθένειες για τις οποίες δεν έχουν ανοσία, κάτι που θα οδηγούσε στον θάνατο ενός μεγάλου μέρους της φυλής.

Το 2013, εκτιμήθηκε ότι υπήρχαν περισσότερες από 100 απομονωμένες φυλές σε όλο τον κόσμο, κυρίως στις δασώδεις περιοχές της Νότιας Αμερικής και της Νέας Γουινέας. Οι Σεντινελέζοι (Νήσοι Ανταμάν, Ινδία) είναι η πιο απομονωμένη φυλή στον κόσμο. Η γνώση της ύπαρξης αυτών των ομάδων προέρχεται κυρίως από σπάνιες και μερικές φορές βίαιες συναντήσεις με γειτονικές φυλές και από αεροφωτογραφίες.

Οι απομονωμένες φυλές αποτελούν πηγή γοητείας για την κοινωνία που έρχεται σε επαφή και η ιδέα των ταξιδιωτικών πρακτορείων που προσφέρουν ακραίες περιηγήσεις περιπέτειας για να αναζητήσουν συγκεκριμένους ανθρώπους που δεν έχουν έρθει σε επαφή τον υπόλοιπο κόσμο έχει γίνει αμφιλεγόμενη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Nuwer, Rachel (4 Αυγούστου 2014). «Future – Anthropology: The sad truth about uncontacted tribes». BBC. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2015.
2. ↑  «Isolated tribe spotted in Brazil». BBC News. 2008-05-30.. Ανακτήθηκε στις 2013-08-05.
3. ↑  Adams, Guy (2 February 2012). «Close camera encounter with 'uncontacted' Peruvian tribe». *The New Zealand Herald*. .
4. ↑  «How many uncontacted tribes are left in the world?». *New Scientist*. 22 Αυγούστου 2013. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουλίου 2016.
5. ↑
Ο **Ελπίδιος Βραχάμιος** (Ἐλπίδιος Βραχάμιος) ήταν βυζαντινός επαναστάτης που εξεργέθηκε ενάντια στον αυτοκράτορα Μιχαήλ Δ΄ στην Αντιόχεια το 1034.

Ο πατρίκιος Ελπίδιος ήταν μάλλον έμπιστος του Κωνσταντίνου Δαλασσηνού, ο οποίος είχε διοριστεί δουξ της Αντιόχειας από τον αυτοκράτορα Βασιλειος Β΄ και πιθανότατα είχε υπηρετήσει υπό τις εντολές του εκείνη την εποχή. Την άνοιξη του 1034 ο Ελπίδιος, που ανήκε σε μια από τις πλουσιότερες οικογένειες της πόλης, προκάλεσε εξέγερση στην Αντιόχεια, όπου αντιτάχθηκε στη οικονιμική πολιτική της κυβέρνησης με επικεφαλής τον Ιωάννη Ορφανότροφο και σκότωσε τον αυτοκρατορικό απεσταλμένο για την συλλογή φόρων.

Ο αυτοκράτορας έστειλε τότε ενάντια των επαναστατών τους αδελφούς του Νικήτα και Κωνσταντίνο οι οποίοι συνέτριψαν ​​την εξέγερση. Ο Ελπίδιος και άλλοι δέκα άλλοι πλούσιοι της Αντιόχειας συνελήφθησαν και στάλθηκαν στην Κωνσταντινούπολη, όπου κρατήθηκαν για αρκετά χρόνια.

Πηγές
-----

* Johannes Skylitzes, *Michael IV* 4
* Jean-Claude Cheynet: *Pouvoir et contestations à Byzance (963–1210)* (= *Publications de la Sorbonne. Série Byzantina Sorbonensia.* Bd. 9). Reimpression. Publications de la Sorbonne Centre de Recherches d'Histoire et de Civilisation Byzantines, Paris 1996, ISBN 2-85944-168-5, S. 45 Nr. 37.
* Elpidios Brachamios in der Prosopography of the Byzantine World
Χάρτης της Γης του Ρούπερτ και της Βορειοδυτικής Επικράτειας το 1859
Η **Βορειοδυτική Επικράτεια** (αγγλικά: North-Western Territory) ήταν περιοχή της βρετανικής Βόρειας Αμερικής μέχρι το 1870 και πήρε το όνομα της σε σχέση με το πού βρισκόταν σε σχέση με τη Γη του Ρούπερτ.

Λόγω της έλλειψης ανάπτυξης, εξερεύνησης και χαρτογραφικών ορίων της εποχής, τα ακριβή όρια, η ιδιοκτησία και η διοίκηση της περιοχής δεν είχαν καθοριστεί επακριβώς όταν υπήρχε η επικράτεια. Δεν υπάρχει επίσης οριστική ημερομηνία κατά την οποία οι Βρετανοί διεκδίκησαν για πρώτη φορά την κυριαρχία τους στην επικράτεια. Οι χάρτες διαφέρουν ως προς τον καθορισμό των ορίων της επικράτειας. Ωστόσο, στη σύγχρονη χρήση, η περιοχή είναι γενικά αποδεκτό ότι οριοθετούνταν από τη σύγχρονη Βρετανική Κολομβία, τη Γη του Ρούπερτ, τη Ρωσική Αμερική (σημερινή Αλάσκα) και τον Αρκτικό Ωκεανό. Η περιοχή κάλυπτε το σημερινό Γιούκον, τα ηπειρωτικά Βορειοδυτικά Εδάφη, τη βορειοδυτική ηπειρωτική περιοχή του Νούναβουτ, το βορειοδυτικό Σασκάτσουαν και τη βόρεια Αλμπέρτα.

Η Βορειοδυτική Επικράτεια δεν ήταν τεχνικά εντός της γης που παραχωρήθηκε στην Εταιρεία του Κόλπου του Χάντσον τον Μάιο του 1670, καθώς η περιοχή δεν ανήκει στη λεκάνη απορροής του κόλπου του Χάντσον. Ωστόσο, η Εταιρεία του Κόλπου του Χάντσον εξακολουθούσε να είναι ο de facto διαχειριστής της περιοχής και η περιοχή περιλαμβανόταν στην ίδια διαδικασία μεταφοράς, μαζί με τη Γη του Ρούπερτ, στον Καναδά από την Εταιρεία του Κόλπου του Χάντσον, με ισχύ την 15η Ιουλίου 1870.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "The Royal Charter of the Hudson's Bay Company". *HBC Heritage*. Archived from the original on 7 October 2015. Retrieved 5 October 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Rupert's Land and North-Western Territory Order (Αγγλικά)
Ο **Κώστας Μουρούζης** (Αθήνα 10 Μάιος 1934 - Αθήνα 11 Ιουνίου 2014) υπήρξε καλαθοσφαιριστής και προπονητής.

Καριέρα καλαθοσφαιριστή
-----------------------

Αγωνίστηκε στον Τρίτωνα από το 1948 έως 1955. Σε ηλικία 17 ετών αγωνίστηκε στην Εθνική Ελλάδος και τη μικτή Αθηνών. Από το 1955 και για πέντε χρόνια αγωνίστηκε με τη Τζίρα Μπολόνια, με την οποία αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του ιταλικού πρωταθλήματος το 1956. Το 1959 επέστρεψε για να αγωνιστεί και πάλι στον Τρίτωνα ως παίκτης - προπονητής. Δυο χρόνια αργότερα εγκατέλειψε την αθλητική καριέρα του μετά από πνευμονικό πρόβλημα.

Αγωνίστηκε με την εθνική Ελλάδος σε 24 αγώνες και σημείωσε 242 πόντους (10 μ.ο.). Συμμετείχε στους Μεσογειακούς Αγώνες 1955 και Ευρωμπάσκετ 1961.

Καριέρα προπονητή
-----------------

Ακολούθησε σταδιοδρομία προπονητή. Κατέκτησε 6 πρωταθλήματα με τον Παναθηναϊκό (1967, 1969, 1971, 1972, 1973, 1974). Οδήγησε επίσης τον Παναθηναϊκό στα ημιτελικά του κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1972 (αποκλείστηκε από την ιταλική Ίνις Βαρέζε) και στα ημιτελικά του κυπέλλου Κυπελλούχων το 1969 (αποκλείστηκε από τη σοβιετική Ντινάμο Τιφλίδας).

Το 1976 ήταν προπονητής της ΑΕΚ και ήρθε δεύτερος στο κύπελλο Ελλάδος. Το 1978 τον βρήκε πρωταθλητή και κυπελλούχο στον πάγκο του Ολυμπιακού. Την επόμενη χρονιά οδήγησε την ομάδα του Πειραιά στη ημιτελική φάση των 6 στο κύπελλο πρωταθλητριών όπου κατατάχθηκε 6ος με μία νίκη (79-77 τη Μακάμπι Τελ Αβίβ στο Παπαστράτειο) και εννιά ήττες. Την ίδια σεζόν ο Ολυμπιακός έχασε το πρωτάθλημα λόγω τιμωρίας στο ματς με τον Άρη, ενώ ήταν και φιναλίστ του κυπέλλου όπου έχασε στον τελικό από τον Παναθηναϊκό με σκορ 79-72.

Ως προπονητής της Εθνικής Ελλάδος σε 40 αγώνες πέτυχε 22 νίκες και 18 ήττες. Οδήγησε την εθνική ομάδα στο Ευρωμπάσκετ του 1973 στη Βαρκελώνη, όπου κατετάγει 11η μεταξύ δώδεκα ομάδων.

Απεβίωσε τον Ιούνιο του 2014.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Αθλητική Ηχώ 4/2/1973[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  tovima.dolnet.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  «sport.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Μαρτίου 2008. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2008.
4. ↑  *Η Καθημερινή*, 11.06.2014-Απεβίωσε ο Κώστας Μουρούζης

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κώστας Μουρούζης, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά).
* ΕΟΚ καριέρα προπονητή
* καριέρα προπονητή[*νεκρός σύνδεσμος*]
Ο **Σταύρος Η. Κωνσταντόπουλος** είναι Ομότιμος Καθηγητής Πνευμονολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 27 Οκτωβρίου 1944. Είναι παντρεμένος με την Γιωτάννα Δαλαβάγκα και έχουν τρεις γιούς.

Σπουδές-Σταδιοδρομία
--------------------

Σπούδασε Ιατρική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Μετεκπαιδεύτηκε στο Einstein Medical Centre στη Φιλαδέφεια των ΗΠΑ, όπου απέκτησε την ειδικότητα Πνευμονολογίας. Μετά την επιστροφή του στη Ελλάδα το 1978 και μέχρι το 1980 ήταν Πανεπιστημιακός Επιμελητής στην Πνευμονολογική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών, οπότε εισήγαγε την χρήση του Ευκάμπτου Βρογχοσκοπίου στην Ελλάδα. 
Το 1981 μετοίκησε στα Ιωάννινα όπου οργάνωσε το τμήμα Πνευμονολογίας/Βρογχοσκόπησης της Πανεπιστημιακής Παθολογικής Κλινικής στην νεοσύστατη Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και το οποίο το 1990, μετεξελίχθη στην αυτόνομη Πνευμονολογική Κλινική του Παθολογικού Τομέα, της οποίας προΐστατο μέχρι το 2013 οπότε και συνταξιοδοτήθηκε.
Διετέλεσε δύο φορές Διευθυντής Ιατρικής Υπηρεσίας του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ιωαννίνων και επί σειράν ετών συντονιστής της Επιτροπής κατά της Φυματίωσης του Υπουργείου Υγείας (ΚΕΕΛΠΝΟ).

Επιστημονικό-Ερευνητικό έργο
----------------------------

Το σημαντικότερο έργο του είναι ο συσχετισμός του υψηλού ποσοστού εμφάνισης Μεσοθηλιώματος στους κατοίκους 3 χωριών της περιοχής Μετσόβου, συνεπεία μη επαγγελματικής έκθεσης σε Αμίαντο. Η έκθεση σε αμίαντο οφείλετο στην χρήση υλικού για το άσπρισμα των σπιτιών που περιείχε αμίαντο, εν αγνοία φυσικά των χρηστών. Η ερευνητική αυτή εργασία καθιέρωσε παγκοσμίως τον όρο «Πνεύμων Μετσόβου» (Metsovo Lung).
Το 2014 το επιστημονικό περιοδικό [«Πνεύμων»] δημοσίευσε μονογραφία σε ειδικό τεύχος όπου παρουσιάζεται μια σύνοψη του ερευνητικού προγράμματος στη μορφή ιστορικής αναδρομής. 
Δημοσίευσε πληθώρα επιστημονικών άρθρων σε έγκυρα διεθνή περιοδικά και πολλές ανακοινώσεις σε Διεθνή και Ελληνικά Πνευμονολογικά συνέδρια. Αποτελεί διακεκριμένο μέλος της European Respiratory Society και της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας.
Διοργανώνει ανά διετίαν από το 1991 μέχρι σήμερα τα Σεμινάρια της Πνευμονολογικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, με την συμμετοχή διακεκριμένων Πνευμονολόγων από την Ελλάδα και το εξωτερικό. 
Ιδρυσε μαζί με την Γιωτάννα Δαλαβάγκα στο Εργαστήριο Ανατομίας-Ιστολογίας-Εμβρυολογίας, το πρώτο στην Ελλάδα, Κέντρο BAL για την ανάλυση και αξιολόγηση των κυτταρικών και βιοχημικών παραμέτρων του βρογχοκυψελιδικού εκπλύματος.
Ως Ομότιμος Καθηγητής εξακολουθεί να συνεισφέρει στο διδακτικό και ερευνητικό έργο της Πανεπιστημιακής Πνευμονολογικής Κλινικής.
Το **Γατζάρ** (εβραϊκά: ע'ג'ר, αραβικά: غجر) είναι χωριό Αλεβιτών επί των συνόρων Ισραήλ-Λιβάνου. Το νότιο του τμήμα ορίζεται ως ισραηλινό τοπικό συμβούλιο, ενώ το βόρειο μισό του ανήκει στον Λίβανο. Δίπλα στο χωριό ρέει ο ποταμός Χασμπάνι. Βρίσκεται στο Βόρειο Διαμέρισμα, ανάμεσα στην Άνω Γαλιλαία και τα Υψίπεδα του Γκολάν, και ανακηρύχθηκε τοπικό συμβούλιο το 1982 αφού προσαρτήθηκε εν μέρει μαζί με τα Υψίπεδα του Γκολάν σύμφωνα με το Νόμο για τα Υψίπεδα του Γκολάν το 1981. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Κεντρικού Γραφείου Στατιστικής στα τέλη Σεπτεμβρίου 2023 (εκτίμηση), 2.824 κάτοικοι ζούσαν στο ισραηλινό τμήμα του Γατζάρ. Είναι ο μόνος οικισμός στο Ισραήλ όπου η πλειοψηφία των κατοίκων του είναι Αλεβίτες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Κεντρικό Γραφείο Στατιστικής του Ισραήλ*. citypopulation.de/en/israel/northern/golan/4501\_\_ghajar/.
2. ↑  «Israel approves pullout from Lebanon border village». *BBC*. 17 November 2010.. Ανακτήθηκε στις 16 January 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Ghajar στο Wikimedia Commons
ο **Ιωάννης**  (Ioannes) ήταν βυζαντινός ύπατος, πατρίκιος και Κυβερνήτης της Γκαέτα, την περίοδο 839-933 ή 934, υποτελής του Βυζαντινού αυτοκράτορα.

Ήταν γιος του Ντοκιμπίλη Α΄ και της *Ματρόνας* εγγονής του Ανατόλιου: Από το 877 ήταν συνκυβερνήτης με τον πατέρα του, από το 914 είχε ο ίδιος ανακηρύξει συνκυβερνήτη τον γιο του Ντοκιμπίλη Β΄. Το 815 πήρε μέρος στη μάχη του ποταμού Γκαριγκλιάνο με τους άραβες, για ανταμοιβή ο Πάπας Ιωάννης Ι΄ του παραχώρησε τις πόλεις Τρέττο και Φοντί.

Με άγνωστου ονόματος σύζυγο είχε έναν γιο κι έξι κόρες :

* Ντοκιμπίλης Β΄, διάδοχος του στην Γκαέτα
* Σιλκεγκάιτα, σύζυγος του Ατενόλφου της Κάπουα
* Ματρόνα
* Θεοκτίστα
* Μπόνα
* Μαρού
* Μεγαλού

Με άγνωστου ονόματος ερωμένη είχε ακόμα τρεις γιους :

* Πέτρος
* Λέων
* Κωνσταντίνος

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6  Charles Cawley, *Foundation for Medieval Genealogy, Southern Italy - Chapter 6. GAETA* (Αγγλικά)
Τα Θέματα της Βυζαντινής Αυτροκρατορίας στη Νότια Ιταλία περίπου το 1000.
Η **Λουκανία** ήταν επαρχία του Βυζαντίου (Βυζαντινό Θέμα) στην Νότια Ιταλία που ιδρύθηκε μάλλον το περίπου 968 υπό τον αυτοκράτορα  Νικηφόρο Φωκά. Βρισκόταν μεταξύ των δύο παλιότερων Βυζαντινών θεμάτων, αυτό της Λογγοβαρδίας στα βόρεια και της Καλαβρίας στα νότια, και σχηματίστηκε για να περιλάβει τα εδάφη που κατοικούσαν κυρίως Λομβαρδοί, όπου είχαν εγκατασταθεί Βυζαντινοί Έλληνες στις αρχές του 11ου αιώνα (περιοχές Λατινιανό, Λαγκονέγκρο και Μερκούριο). Πρωτεύουσα του θέματος επιλέχθηκαν οι Θυρσοί (σύγχρονο Τούρσι), όπως και σαν έδρα της μητροπολιτικής επισκοπής της επαρχίας. Το Θέμα της Λουκανίας υπαγόταν κατά πάσα πιθανότητα στην γενική επίβλεψη του Κατεπανάτου της Ιταλίας με έδρα το Βάριον (Μπάρι). 

Το τέλος του θέματος και γενικά της Βυζαντινής παρουσίας στη νότια Ιταλία ήρθε τη δεκαετία του 1050 με την Νορμανδική κατάκτηση της Νότιας Ιταλίας. Τα όρια του θέματος αντιστοιχούν περίπου με τη σημερινή περιοχή της Ιταλίας Μπαζιλικάτα. 

Γνωστοί στρατηγοί του θέματος ήταν οι :

* Ευστάθιος Σκεπίδης, 11ος αιώνας

Παραπομπές
----------

1. ↑  Michael Angold, 1984, The Byzantine Aristocracy, IX to XIII Centuries

Πηγές
-----

* Loud, G.A. (2006). «Southern Italy in the tenth century». Στο: Reuter, Timothy. *The New Cambridge Medieval History, Volume III c. 900–c. 1204*. Cambridge University Press. σελίδες 624–645. ISBN 0-521-36447-7.
* Guillou, André (1965). «La Lucanie byzantine: Étude de géographie historique» (στα French). *Byzantion* **35**: 119–149.



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Lucania (theme)  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
**Χαζοπούλια** *(For the Birds)* είναι ο τίτλος ταινίας κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους , σε σενάριο και σκηνοθεσία του Ραλφ Έγκλεστον, που δημιουργήθηκε από την Pixar το 2000. Προβαλλόταν στους κινηματογράφους μαζί με την ταινία Μπαμπούλας Α.Ε. και περιέχεται στο DVD της ίδιας ταινίας. Κέρδισε το 2001 βραβείο Όσκαρ καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους.

Υπόθεση
-------

Ένα-ένα, μερικά πουλιά από ένα σμήνος κάθονται σε ένα καλώδιο ενός πυλώνα τηλεφωνικής εταιρείας. Καθώς κάθονται αρκετά κοντά το ένα στο άλλο, έχουν ήδη αρκετά προβλήματα, τα οποία διογκώνονται, όταν ένα μεγάλο πουλί έρχεται να καθίσει μαζί τους. Τα όμοια, μικρά πουλάκια δεν έχουν παρά να κοροϊδέψουν το μεγάλο, αλλά η σνομπ τους συμπεριφορά αποδεικνύεται επιεικώς καταστροφική.

Χαρακτήρες
----------

Αν και στην ταινία ακούγεται μόνο το αστείο κελάηδημα των πουλιών *(που ηχογραφήθηκε από παιχνίδια που βγάζουν ήχο όταν ζουλιούνται)*, τα πουλιά, όπως αναφέρεται στην επίσημη ιστοσελίδα, έχουν το καθένα το δικό του όνομα. Ο Bully, είναι ο πρώτος που κάθεται στο καλώδιο και αργότερα έρχονται οι Chipper, Snob και Neurotic. Οι προσωπικότητές τους παρουσιάζονται, όταν και το υπόλοιπο σμήνος έρχεται να καθίσει στο τηλεφωνικό καλώδιο και ακόμη περισσότερο την στιγμή που το μεγάλο πουλί μπαίνει στην παρέα.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

(Αγγλικά) Επίσημη ιστοσελίδα

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Pixar |
| --- |
|  |
| Ταινίες | 
* *Toy Story* (1995)
* *Ζουζούνια* (1998)
* *Toy Story 2* (1999)
* *Μπαμπούλας Α.Ε.* (2001)
* *Ψάχνοντας τον Νέμο* (2003)
* *Οι Απίθανοι* (2004)
* *Αυτοκίνητα* (2006)
* *Ο Ρατατούης* (2007)
* *ΓΟΥΟΛ·Υ* (2008)
* *Ψηλά στον Ουρανό* (2009)
* *Toy Story 3* (2010)
* *Αυτοκίνητα 2* (2011)
* *Η Γενναία* (2012)
* *Μπαμπούλες Πανεπιστημίου* (2013)
* *Τα Μυαλά που Κουβαλάς* (2015)
* *Ο Καλόσαυρος* (2015)
* *Ψάχνοντας την Ντόρι* (2016)
* *Αυτοκίνητα 3* (2017)
* *Coco* (2017)
* *Οι Απίθανοι 2* (2018)
* *Toy Story 4* (2019)
* *Φύγαμε* (2020)
* *Soul* (2020)
* *Λούκα* (2021)
* *Πάντα στο Κόκκινο* (2022)
* *Lightyear* (2022)
* *Στο Στοιχείο Τους* (2023)
 |
|  |
| Επερχόμενες ταινίες | 
* *Elio* (2024)
* *Τα Μυαλά που Κουβαλάς 2* (2024)
 |
|  |
| Μικρού μήκους | 
* *Το Παιχνίδι του Τζέρι* (1997)
* *Χαζοπούλια* (2000)
* *Η Επίθεση του Τζακ-Τζακ* (2005)
 |
|  |
| Δημιουργοί | 
* Στηβ Τζομπς
* Τζον Λάσιτερ
* Άντριου Στάντον
* Μπραντ Μπερντ
* Πιτ Ντόκτερ
 |

 |
Ο **Πολ Ευθύμιος Τσόνγκας** (αγγλικά: *Paul Efthemios Tsongas*, 14 Φεβρουαρίου 1941 - 18 Ιανουαρίου 1997) ήταν Αμερικανός πολιτικός ελληνικής καταγωγής. Διετέλεσε Γερουσιαστής των ΗΠΑ και Αντιπρόσωπος της πολιτείας της Μασσαχουσέτης και υποψήφιος για το χρίσμα του Προέδρου των ΗΠΑ για το Δημοκρατικό κόμμα το 1992.

Η οικογένειά του
----------------

Γεννήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 1941 στο Λόουελ της Μασαχουσέτης. Ο Τσόνγκας και η δίδυμη αδελφή του Θάλεια (Σλέσινγκερ) γεννήθηκαν από σκληρά εργαζόμενους γονείς. Ο πατέρας του ήταν Έλληνας και η μητέρα του Αμερικανίδα. Πριν εγκατασταθούν στο Λόουελ φοίτησε στο Ντάρτμουθ και στη Νομική Σχολή του Γέιλ.

Υπηρέτησε ως εθελοντής στην ειρηνευτική δύναμη στην Αιθιοπία τα έτη 1962 ως 1964 και ως Διοικητής της ειρηνευτικής δύναμης στις Δυτικές Ινδίες το 1967 - 1968.

Πολιτική καριέρα
----------------

Ο Τσόνγκας πολιτεύτηκε πάντα με το Δημοκρατικό κόμμα των ΗΠΑ. Μπήκε στην πολιτική το 1969, όταν εκλέχτηκε δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο του Λόουελ, θέση στην οποία επανεκλέχτηκε. Στη συνέχεια εκλέχτηκε εκπρόσωπος στην κομητεία του Μίντλσεξ (Middlesex County) της Μασαχουσέτης. Το 1974 εκλέχτηκε βουλευτής των ΗΠΑ νικώντας το ρεπουμπλικάνο υποψήφιο Πολ Κρόνιν. Υπηρέτησε δυο περιόδους στη Βουλή και το 1978 εκλέχτηκε στη Γερουσία νικώντας τον Έντουαρντ Μπρουκ. 

Το 1983 ανακάλυψε ότι έπασχε από τη σοβαρή ασθένεια non-Hodgkins lymphoma -ένα είδος καρκίνου- και αποφάσισε να παραιτηθεί από τη Γερουσία. Τη θέση του πήρε ο Τζον Κέρι, από το Δημοκρατικό κόμμα, που ήταν υποψήφιος για την προεδρία το 2004.

Αφού καταπολέμησε την ασθένειά του, επέστρεψε στην πολιτική και το 1992 έβαλε υποψηφιότητα για Πρόεδρος των ΗΠΑ εκ μέρους του Δημοκρατικού κόμματος, χωρίς να καταφέρει να κερδίσει την υποψηφιότητα.

Λίγα χρόνια αργότερα ο καρκίνος επέστρεψε και τελικά πέθανε στο Λόουελ από πνευμονία και ηπατίτιδα στις 18 Ιανουαρίου 1997, σε ηλικία μόλις 55 ετών. 

Στις 27 Ιανουαρίου 1998, τιμώντας τη μνήμη του, η πόλη του Λόουελ ονόμασε ένα στάδιο της πόλης: «Τσόνγκας Αρίνα» (*Tsongas Arena*).

Επίσης, στις 16 Οκτωβρίου 2007 η χήρα του, Νίκη Τσόνγκας, κέρδισε στις εκλογές μια θέση στο κογκρέσο της πολιτείας της Μασαχουσέτης, που κάποτε είχε ο Πολ Τσόνγκας.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 65219759
* LCCN: n78020984
* ISNI: 0000 0000 1976 0625
* GND: 134263235
* SUDOC: 079023657
* US Congress: T000393

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Paul Tsongas  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Συντεταγμένες: 31°17′19″N 34°15′7″E﻿ / ﻿31.28861°N 34.25194°E﻿ / 31.28861; 34.25194

Η **Ράφα**, ονομασμένη από τους Έλληνες ως **Ραφία** (αρχαία ελληνικά: Ῥαφία, αραβικά: رفح, εβραϊκά: רָפִיחַ‎) είναι παλαιστινιακή πόλη στη νότια Λωρίδα της Γάζας. Είναι η πρωτεύουσα του Κυβερνείου Ράφας, η οποία βρίσκεται 30 χιλιόμετρα νότια της πόλης της Γάζας. Ο πληθυσμός της Ράφας το 2014 των 152.950 κατοίκων αποτελείτο συντριπτικά από πρώην Παλαιστίνιους πρόσφυγες.

Όταν το Ισραήλ αποχώρησε από το Σινά το 1982, η Ράφα χωρίστηκε σε τμήμα της Γάζας και σε αιγυπτιακό, χωρίζοντας οικογένειες με φράγματα συρματοπλέγματος. Το κέντρο της πόλης καταστράφηκε από το Ισραήλ και την Αίγυπτο για τη δημιουργία μιας μεγάλης προστατευτικής ζώνης.

Η πόλη είναι ο τόπος διέλευσης των συνόρων της Ράφας, το μοναδικό σημείο διέλευσης μεταξύ Αιγύπτου και Κράτους της Παλαιστίνης. Το μοναδικό αεροδρόμιο της Γάζας, το Διεθνές Αεροδρόμιο Γιάσσερ Αραφάτ, βρισκόταν ακριβώς νότια της πόλης. Το αεροδρόμιο λειτουργούσε από το 1998 έως το 2001, μέχρι που βομβαρδίστηκε και ισοπεδώθηκε με μπουλντόζες από τον Ισραηλινό στρατό (ΙΑΔ) μετά τη δολοφονία Ισραηλινών στρατιωτών από μέλη της Χαμάς.

Αρχαιολογία
-----------

Ο Αντίοχος Γ΄ πρόθυμος να συνάψει ειρήνη με τον Πτολεμαίο Ε΄, έβαλε την κόρη του την Κλεοπάτρα Α΄ να παντρευτεί τον Πτολεμαίο Ε΄. Ο γάμος τους έγινε το 193 π.Χ. στην Ραφία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.nrg.co.il/online/1/ART1/671/442.html.
2. ↑  www.pcbs.gov.ps/Portals/\_Rainbow/Documents/rafa.htm.
3. ↑  Polybius, Histories, 5.86.7
4. ↑  *Cinderella in Rafah*. Al-Ahram, Issue No. 761, 22– 28September 2005
5. 1 2  *The Evolution of the Egypt-Israel Boundary: From Colonial Foundations to Peaceful Borders* Αρχειοθετήθηκε 2020-08-06 στο Wayback Machine. pp. 3, 9, 18. Nurit Kliot, Boundary and Territory Briefing, Volume 1 Number 8. At Google books
6. ↑  *Razing Rafah — Mass Home Demolitions in the Gaza Strip*, pp. 27–28 and 52–66 (PDF text version) on , Summary:. *The report on refworld:*. Human Rights Watch (HRW), October 2004
7. ↑  *Supplementary Appeal for Rafah*. UNWRA, May 2004
8. ↑  PCHR, *Uprooting Palestinian Trees And Leveling Agricultural Land – The tenth Report on Israeli Land Sweeping and Demolition of Palestinian Buildings and Facilities in the Gaza Strip 1 April 2003 – 30 April 2004* On  Αρχειοθετήθηκε 2013-10-02 στο Wayback Machine.
9. ↑  *Egyptian military doubling buffer zone with Gaza , demolishing nearly 1,220 more homes*. Associated Pres, 8 January 2015
10. ↑  *Look for Another Homeland*. Human Rights Watch, September 2015
11. ↑  Polybius 18.51.10 and 28.20.9; Livy 33.40.3 and 35.13.4; Appian, Syriaca 3.13 and 5.18

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Rafah στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 264798548
* LCCN: n97080886
* GND: 4701020-4

 |

 |
Ο **Αλέξης Βαφεάδης** είναι Κύπριος πολιτικός, ο οποίος διατελεί Υπουργός Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 1962 και σπούδασε αρχιτεκτονική στο Πανεπιστήμιο Νότιας Καλιφόρνιας (USC).
Ασκεί το επάγγελμα του αρχιτέκτονα από το 1988 και είναι μέτοχος και εκ των Διευθυντών της οικογενειακής εταιρείας παροχής υπηρεσιών Βαφεάδης και Σία ΕΠΕ. Είναι εγγεγραμμένος στο ΕΤΕΚ.

Είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Δήμητρα Επενδυτική Δημόσια Λτδ και της Μικτής Επιτροπής Δομικών Συμβολαίων Κύπρου (ΜΕΔΣΚ Λτδ). Κατά την προηγούμενη θητεία του ως Πρόεδρος της ΜΕΔΣΚ συνέβαλε στην αναθεώρηση των υφιστάμενων Δομικών Συμβολαίων και στον εμπλουτισμό τους με νέα κείμενα που εξυπηρετούν καινούργιες απαιτήσεις της οικοδομικής βιομηχανίας.

Διετέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Συμβουλίου Εγγραφής και Ελέγχου Εργοληπτών Τεχνικών και Οικοδομικών Έργων και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων Κύπρου.

Είναι νυμφευμένος με την Ευαγγελία και έχει δύο παιδιά, τη Μαρία και τον Κώστα.

Πηγή
----

* Βιογραφικό σημείωμα στο Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών, Υπουργείο Εσωτερικών
Στα μαθηματικά, η **ταυτότητα** είναι μία σχέση η οποία είναι ταυτολογικά αληθής. Αυτό σημαίνει ότι για οποιοδήποτε αριθμό ή τιμή θέσουμε στους όρους της ταυτότητας, η απάντηση θα είναι η ίδια δηλαδή τα δύο μέρη της ισότητας θα παραμένουν ίσα. 
Από τους ορισμούς των τριγωνομετρικών αριθμών μια τυχαίας γωνίας *θ* προκύπτουν βασικές τριγωνομετρικές ταυτότητες που είναι χρήσιμες στο λογισμό με παραστάσεις που περιέχουν τριγωνομετρικούς αριθμούς. 

Για να είμαστε συμβατοί με την διεθνή βιβλιογραφία θα συμβολίζουμε το ημίτονο (sine) με sin, το συνημίτονο (cosine) με cos, την εφαπτομένη (tangent) με tan και την συνεφαπτομένη με cot.

Πυθαγόρεια Ταυτότητα
--------------------

Είναι η πλέον βασική τριγωνομετρική ταυτότητα :

\sin ^{2}\theta +\cos ^{2}\theta \equiv 1\,
η οποία αληθεύει για κάθε τιμή της γωνίας \theta. 
Η ταυτότητα αυτή είναι μία εκδοχή του Πυθαγορείου θεωρήματος, όταν η γωνία \theta  ανήκει στο πρώτο τεταρτημόριο του μοναδιαίου κύκλου και επαληθεύει την εξίσωση : {\displaystyle x^{2}+y^{2}=1}. Αυτή η ταυτότητα επιλύεται αντίστοιχα ως προς ημίτονο ή συνημίτονο :

{\displaystyle \sin \theta =\pm {\sqrt {1-\cos ^{2}\theta }}\quad } και {\displaystyle \quad \cos \theta =\pm {\sqrt {1-\sin ^{2}\theta }}.\,}

Τριγωνομετρικοί αριθμοί
-----------------------

Με χρήση των τριγωνομετρικών αριθμών του ημιτόνου (sine) και του συνημίτονου (cosine) ορίζουμε την εφαπτομένη (tangent) (tan) σε συνάρτηση του ημιτόνου και του συνημίτονου:

\tan \theta ={\frac {\sin \theta }{\cos \theta }},\quad \cot \theta ={\frac {1}{\tan \theta }}={\frac {\cos \theta }{\sin \theta }}.
Εύκολα αποδεικνύεται η τριγωνομετρική ταυτότητα:

{\displaystyle \tan \theta \cdot \cot \theta =1}.
Η **Βεσπασία Πόλλα**, λατιν. Vespasia Polla (γενν. το 15 π.Χ. άκμασε τον 1ο αι. μ.Χ.) ήταν η μητέρα του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Βεσπασιανού και η γιαγιά του Τίτου και του Δομιτιανού. Προερχόταν από γένος της τάξης των ιππέων, από τη Νουρσία.

Η Βεσπσία Πόλλα, μητέρα του Αυτοκράτορα Βεσπασιανού.

Βιογραφία
---------

Ο Σουητώνιος αναφέρει, πως πατέρας της ήταν ο Βεσπάσιος Πολλίο, που έγινε χιλίαρχος (tribunus militum) τρεις φορές και έπαρχος του στρατοπέδου (praefectus castrorum). Ο αδελφός της ανήλθε στο αξίωμα του πραίτορα. Οι Βεσπάσιοι εθεωρούντο ένα παλαιό γένος μεγάλης φήμης και ο Σουητώνιος σημειώνει μία περιοχή με το όνομα Βεσπασία, όπου είχαν κτιστεί πολλά μνημεία τους. Αυτή βρισκόταν στην κορυφή ενός όρους, στο 6ο μίλιο της απόστασης από τη Νουρσία προς το Σπολέτουμ.

Απέκτησε δύο γιους, τον Σαβίνο και τον Βεσπασιανό. Από τα δύο αδέλφια, ο πρώτος κατόρθωσε να γίνει συγκλητικός, ενώ ο δεύτερος πολύ αργότερα. Ο Σουητώνιος αναφέρει, ότι "η μητέρα του τον έπειθε να το αναβάλλει. Τον οδήγησε σε αυτό από σαρκασμό μάλλον παρά από πατρική παρότρυνση, καθώς τον έβλεπε πάντα ως υπηρέτη του Σαβίνου" (Βίος Βεσπασιανού, 2.2)

Οικογένεια
----------

Η Βεσπασία παντρεύτηκε τον Τίτο Φλάβιο Σαβίνο I συλλέκτη φόρων και επέζησε αυτού, αλλά δεν ξαναπαντρεύτηκε. Είχαν τέκνα:

* Τίτος Φλάβιος Σαβίνος II υπηρέτησε ως ύπατος το 47 μ.Χ.
* Τίτος Φλάβιος Βεσπασιανός 9 μ.Χ. - 79, Αυτοκράτορας των Ρωμαίων.
* Βεσπασία, απεβίωσε σε βρεφική ηλικία.

Πηγές
-----

* Suetonius, Life of Vespasian, 1.2-3.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Vespasia Polla  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |