recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 36°43′31″N 24°26′48″E﻿ / ﻿36.72528°N 24.44667°E﻿ / 36.72528; 24.44667

Ο **Αδάμαντας** ή **Αδάμας** είναι το επίνειο και ο κύριος λιμένας της Μήλου, του Νομού Κυκλάδων, με πληθυσμό 1.347 κατοίκων κατά την απογραφή του 2011. Είναι έδρα ομώνυμης δημοτικής κοινότητας.

Δημοτική κοινότητα
------------------

Η δημοτική κοινότητα Αδάμαντα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινόςοικισμός, με έκταση 3,970 χμ² (2011). 

### Πληθυσμός

Μόνιμος | Έτος | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| 1991 | 1.031 |
| 2001 | 1.289 |
| 2011 | 1.347 |

Πραγματικός (de facto) | Έτος | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| 1961 | 759 |
| 1971 | 872 |
| 1981 | 1.103 |
| 1991 | 1.168 |
| 2001 | 1.391 |
| 2011 | 1.350 |

Γενικά στοιχεία
---------------

Βρίσκεται στη βορειοανατολική ακτή του κόλπου της Μήλου. Ο οικισμός δημιουργήθηκε το 1831 από Κρητικούς πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή μετά από ψήφισμα της κυβέρνησης Καποδίστρια. Οι δε σημερινοί απόγονοι εκείνων ονομάζονται "Μηλοκρητικοί".

Στους πρόποδες του λόφου, στην παραλία του Αδάμαντα, υπάρχει θερμή πηγή. Ο χώρος είναι κλειστός (δε λειτουργεί), αλλά υπάρχει πινακίδα που δηλώνει ότι εκεί υπάρχουν θερμά λουτρά.

Στη παραλία του Αδάμαντα και σε βάθος περίπου 30 μ. διακρίνονται ίχνη αρχαίων κτισμάτων από τα οποία και συμπεραίνεται ότι εκεί υπήρχε αρχαιότατος οικισμός που καταβυθίσθηκε λόγω καθίζησης του εδάφους.

Σημειώνεται ότι κοντά τον Αδάμαντα υπάρχει στρατιωτικό κοιμητήριο Αγγλογάλλων του Κριμαϊκού πολέμου υπενθυμίζοντας ότι ο Αδάμαντας ήταν τότε το ορμητήριο του γαλλικού στόλου. Ακόμη και σήμερα, μια φορά το χρόνο καταπλέει πολεμικό πλοίο του Γαλλικού στόλου για να αποτίσει φόρο τιμής προς τους νεκρούς.

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής (1941-1945) καταγράφηκαν 50 θάνατοι κατοίκων από την πείνα και τους βομβαρδισμούς.

Παραπομπές
----------

1. 1 2
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑  ΠΛ 1:316
6. ↑  ΠΛΜ 2:279
7. ↑  Ανθούλα Καραμούζη, *Καταγραφή και χαρτογράφηση των προσφυγικών οικισμών στον ελληνικό χώρο από το 1821 έως σήμερα.* Επιστημονικό Συμπόσιο, *Ο ξεριζωμός και η άλλη πατρίδα. Οι προσφυγουπόλεις στην Ελλάδα (11 και 12 Απριλίου 1997)*, Εταιρεία Σπουδών Νεοελληνικού Πολιτισμού και Γενικής Παιδείας, 1999, σελ. 19.
8. ↑  Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν *Ηλίου* τόμ. 1ος, σελ. 419

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

  


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Μήλου |
| --- |
|  |
| 
* Αγία Κυριακή
* Άγιοι Ανάργυροι
* Άγιος Γεράσιμος
* Αδάμαντας
* Ακράθι (νησίδα)\*
* Ανάνες (νησίδα)\*
* Αντίμηλος (νησίδα)\*
* Απολλώνια
* Αρετή\*
* Βούδια
* Γλαρονήσια (νησίδα)\*
* Εμπουρειός
* Ζεφυρία
* Καμίνια
* Κάναβα
* Κατσαρώνας
* Κήπος
* Κλήμα
* Κόμια
* Μανδράκια
* Μήλος
* Μύτικας
* Ξυλοκερατιά\*
* Παλιοχώρι
* Παξιμάδι (νησίδα)\*
* Πάχαινα
* Πέρα Τριοβασάλος
* Πηλονήσιο (νησίδα)\*
* Προβατάς
* Ραλάκι Χάλακος\*
* Σχινωπή
* Τριοβασάλος
* Τρυπητή
* Φουρκοβούνι\*
* Φυροπόταμος
* Φυλακωπή
* Ψαθάδικα
 |
|  |
| 
* Έδρα: Μήλος
* \*(Οικισμοί με μη μόνιμο πληθυσμό)
 |

 |
Η **Άννα Κινδύνη - Μαυρουδή** (Φώκαια, Σμύρνη, 1914 - Αθήνα, 18 Νοεμβρίου 2003) ήταν Ελληνίδα ζωγράφος και χαράκτρια. Τα έργα της έχουν συνήθως ως θεματολογία τις πονεμένες μητέρες και τα φοβισμένα παιδιά. Στο έργο της επίσης αποτύπωσε την καλλιτεχνική πραγματικότητα των Παρισίων κατά τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Φώκαια και έζησε την προσφυγιά από πολύ μικρή. Ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές της σπουδές στη Μυτιλήνη, όπου είχε εγκατασταθεί μαζί με την οικογένειά της. Αργότερα αγωνίστηκε στην Εθνική Αντίσταση. Το 1945 φυγαδεύτηκε μαζί με 200 άλλους διανοούμενους κομμουνιστές και μέλη του ΕΑΜ και το σύζυγό της, Μανόλη Κινδύνη στη Γαλλία. Εγκαταστάθηκαν στο Παρίσι, όπου η Άννα έκανε σπουδές, το διάστημα 1945-1992. 
Έργα της ζωγράφου παρουσιάστηκαν σε διάφορες εκθέσεις (εκ των οποίων οι 25 ατομικές) στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς. Τα πιο πολλά από τα έργα της δωρήθηκαν στο Μουσείο Μπενάκη από την ανιψιά της, Μαργαρίτα Παπαδημητρίου-Boulenger, το 2006.

Πέθανε σε ηλικία 89 ετών το 2003 και η κηδεία της έγινε στη Νέα Σμύρνη.

Τον Ιανουάριο του 2009, έξι χρόνια μετά το θάνατό της, κυκλοφόρησε το βιβλίο "Άννα Κινδύνη 1914-2003".

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ολλανδικά) *RKDartists*. rkd.nl/explore/artists/298062. Ανακτήθηκε στις 23  Αυγούστου 2017.
2. ↑  Έφυγε η χαράκτρια Άννα Kινδύνη - Mαυρουδή, tanea.gr, 24-11-2003, μερική ανάκτηση του άρθρου στις 7-6-2015.
3. ↑  Μουσείο Μπενάκη, Άννα Κινδύνη
4. ↑  Λήδας Καζαντζάκη, Η γραφή της Άννας Κινδύνη (1914-2003) Αρχειοθετήθηκε 2014-03-07 στο Wayback Machine. avgi.gr, 23-2-2014, ανάκτηση 7-6-2015.
5. ↑  ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΙΑΣ ΧΑΡΑΚΤΡΙΑΣ ΑΝΝΑΣ ΚΙΝΔΥΝΗ ΣΤΟ "ΓΑΛΑΞΙΑ" Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. ιστοσελίδα Νέας Σμύρνης, 18-4-2012.
6. ↑  Περιπλους, kathimerini.gr, 26-11-2003, ανάκτηση 7-6-2015.
7. ↑  Βιογραφικό στη Biblionet.gr, ανάκτηση 7-6-2015.
8. ↑  «Εφυγε» η Αννα Κινδύνη, Ριζοσπάστης, ηλεκτρονική έκδοση, 21-11-2003, ανάκτηση 7-6-2015.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 86188426
* **BiblioNet**: **80332**
* LCCN: no2011013239
* ISNI: 0000 0001 0996 6977
* GND: 138036985
* SUDOC: 255143915
* RKD: 298062

 |

 |
Η **Άννα Καρίμα** (1871-1949) ήταν Βουλγάρα συγγραφέας, μεταφράστρια, εκδότρια, δημοσιογράφος, σουφραζέτα και ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών. Ήταν συνιδρύτρια της Βουλγαρικής Ένωσης Γυναικών και διετέλεσε πρόεδρός της από το 1901 έως το 1906.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του εμπόρου σιταριού Τόντορ Βέλκοβ και εργαζόταν ως δασκάλα. Το 1888 παντρεύτηκε τον σοσιαλιστή Γιάνκο Σακάζωφ. Έκανε την πρώτη της εμφάνιση και έγινε γνωστή ως συγγραφέας το 1891. Το 1894 η οικογένεια μετακόμισε στη Σόφια, όπου η ίδια δραστηριοποιήθηκε στο πλαίσιο της κοινωνικής μεταρρύθμισης. Το 1897 ίδρυσε την εταιρεία «Συνείδηση» και άρχισε να κάνει εκστρατεία για την εκπαίδευση των γυναικών. Μια από τις εκστρατείες της ήταν να ιδρύσει τμήμα γυναικών στο Πανεπιστήμιο της Σόφιας. Από το 1899 εξέδιδε την εφημερίδα «Γυναικεία Φωνή» μαζί με την Τζούλια Μαλίνοβα και το 1901 συνίδρυσαν την Βουλγαρική Ένωση Γυναικών, με την Καρίμα ως πρώτη πρόεδρό της. Η οργάνωση αυτή αποτελούσε ομπρέλα των 27 τοπικών γυναικείων οργανώσεων που είχαν ιδρυθεί στη Βουλγαρία από το 1878. Ιδρύθηκε ως απάντηση στους περιορισμούς των γυναικών στην εκπαίδευση και στην πρόσβαση στη τριτοβάθμια εκπαίδευση την δεκαετία του 1890 με στόχο την περαιτέρω πνευματική ανάπτυξη και συμμετοχή των γυναικών. Το 1906, η Καρίμα αποχώρησε από την Βουλγαρική Ένωση Γυναικών και ίδρυσε την αντίπαλη γυναικεία οργάνωση «Ίσα Δικαιώματα» (1908- 1921). Περιόδευσε στη χώρα δίνοντας διαλέξεις για την μεταρρύθμιση των δικαιωμάτων των γυναικών. Το 1918 άνοιξε το πρώτο κέντρο ημερήσιας φροντίδας για εργαζόμενες μητέρες στη Βουλγαρία. Εξορίστηκε για πολιτικούς λόγους από το 1921 έως το 1928.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Czech National Authority Database*. js2012718569. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.
2. ↑  (Γερμανικά) *Catalog of the German National Library*. 117570796. Ανακτήθηκε στις 26  Ιουνίου 2020.
3. ↑  *WeChangEd*. www.wechanged.ugent.be/wechanged-database/.
4. 1 2 3  *Czech National Authority Database*. js2012718569. Ανακτήθηκε στις 15  Δεκεμβρίου 2022.

Πηγές
-----

* Francisca de Haan, Krasimira Daskalova & Anna Loutfi: Biographical Dictionary of Women's Movements and Feminisms in Central, Easterna and South Eastern Europe, 19th and 20th centuries Central European University Press, 2006
* Blanca Rodriguez Ruiz & Ruth Rubio-Marín: The Struggle for Female Suffrage in Europe: Voting to Become Citizens 2012

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 19237171
* LCCN: no89014315
* GND: 117570796
* NKC: js2012718569

 |

 |
Στον αθλητισμό, ο **αγώνας** είναι αγώνας ταχύτητας, με αντικειμενικό κριτήριο, συνήθως ένα ρολόι ή ένα συγκεκριμένο σημείο. Οι αγωνιζόμενοι σε έναν αγώνα προσπαθούν να ολοκληρώσουν μια δεδομένη εργασία στο συντομότερο χρονικό διάστημα. Συνήθως, αυτό περιλαμβάνει τη διέλευση από κάποια απόσταση, αλλά μπορεί να είναι οποιαδήποτε άλλη εργασία που απαιτεί ταχύτητα για να επιτευχθεί συγκεκριμένος στόχος.

Ένας αγώνας μπορεί να διεξάγεται συνεχώς μέχρι να τελειώσει ή να γίνει σε διάφορα τμήματα που ονομάζονται στάδια.

Οι πρώτες καταγραφές αγώνων είναι εμφανή στα αγγεία από την αρχαία Ελλάδα, τα οποία απεικόνιζαν τους άνδρες να τρέχουν για πρώτη φορά. Ένας αγώνας αρμάτων περιγράφεται στην Ιλιάδα του Ομήρου.

Ετυμολογία
----------

Ένας αγώνας και το όνομά του συσχετίζεται συχνά με τον τόπο προέλευσης, το μέσο μεταφοράς και την απόσταση του αγώνα. Μερικά παραδείγματα είναι Ράλι Ντακάρ ή ο Μαραθώνιος της Αθήνας.

Παραπομπές
----------
Τα **΄Ανθη Ευλαβείας** είναι ποιητική συλλογή που εκδόθηκε το 1708 από την Φλαγγίνειο Σχολή της Βενετίας. Περιλαμβάνει ποιήματα των μαθητών της Σχολής που συντέθηκαν προς τιμήν της Θεοτόκου με αφορμή την σχολική γιορτή εκείνης της χρονιάς για τον Δεκαπενταύγουστο και είναι αφιερωμένη στον Μητροπολίτη Φιλαδελφείας Μελέτιο Τυπάλδο. Η συλλογή τυπώθηκε το 1708 από τον εκδοτικό οίκο των Βόρτολι της Βενετίας. 

Η συλλογή περιλαμβάνει 19 ποιήματα, από τα οποία τα 9 είναι ανώνυμα, πρόλογο και επίλογο του ιερέα Λιβέριου Κολέτη και έναν λόγο για την Μετάσταση της Θεοτόκου, σε ομιλουμένη γλώσσα, γραμμένο από τον Γεώργιο Πατούσα, καθηγητή της σχολής. Τα ποιήματα της συλλογής είναι επιγράμματα στην αρχαία Ελληνική και την Λατινική γλώσσα και άλλα ποιήματα στην Ιταλική και την νέα Ελληνική γλώσσα. Ανάμεσα στα νεοελληνικά ποιήματα βρίσκονται και 4 σονέτα. Η θεματολογία των ποιημάτων είναι κυρίως θρησκευτική, αφού αφορμή της σύνθεσής τους ήταν ο εορτασμός του Δεκαπενταύγουστου. Υπάρχουν όμως και ποιήματα εθνικού περιεχομένου, με αναφορές στην κατάσταση της Ελλάδας, ποιήματα που εξυμνούν τον Μελέτιο Τυπάλδο αλλά και σατιρικά. Κοινό χαρακτηριστικό τους είναι η πολύ καλή τεχνική επεξεργασία του στίχου και της γλώσσας, κάτι που εξηγείται εύκολα από την παιδεία των συντακτών τους. Στα ποιήματα μπορούν να εντοπιστούν επιδράσεις από την μελέτη της αρχαίας ελληνικής και λατινικής γραμματείας, κυρίως από την Παλατινή Ανθολογία και τον ανακρεοντισμό, από την ιταλική λογοτεχνία (ιδίως ως προς την περίτεχνη μπαρόκ επεξεργασία του λόγου αλλά και στον τρόπο απεικόνισης και εξύμνησης της Θεοτόκου που διαφέρει από την παραδοσιακή ορθόδοξη αντίληψη) αλλά και κάποιες επιδράσεις από την κρητική λογοτεχνία. Αυτό είναι φυσικό, αφού οι μαθητές αυτοί ήταν κυρίως κρητικοί και επτανήσιοι, αλλά ερμηνεύεται και από μαρτυρίες σύμφωνα με τις οποίες στην Φλαγγίνειο Σχολή διδάσκονταν δημώδη κείμενα. 

Η θέση της συλλογής αυτής στην νεοελληνική λογοτεχνία είναι σημαντική κυρίως για ιστορικούς λόγους, επειδή σε αυτήν βρίσκουμε τα πρώτα αξιόλογα ποιητικά δείγματα μετά το 1669, όταν η κατάληψη της Κρήτης από τους Οθωμανούς διέκοψε την λογοτεχνική άνθηση των προηγούμενων αιώνων.

Βιβλιογραφία
------------

* *Άνθη Ευλαβείας*, επιμέλεια Αθανάσιος Καραθανάσης, εκδ. Ερμής, Νέα Ελληνική Βιβλιοθήκη, Αθήνα 1978
Η **Όλγα Τρατς** (γεννήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 1988) είναι Ουκρανέζα διεθνής πετοσφαιρίστρια η οποία αγωνίζεται ως κεντρική.

Καριέρα
-------

Η Όλγα Τρατς έκανε τα πρώτα της βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στις ακαδημίες της Ντνίπρο, ομάδα της Ουκρανίας. Στη Ντνίπρο παρέμεινε μέχρι το 2006, όταν και υπέγραψε το πρώτο της επαγγελματικό συμβόλαιο με τη Μπίλα Τσέρκβα, ομάδα επίσης της Ουκρανίας, σε ηλικία 18 ετών. Στη Μπίλα Τσέρκβα παρέμεινε για ένα χρόνο χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κερδίσει κάποιο τίτλο.

Το 2007 μετεγγράφη στην Σεβεροντοντσάνκα, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε για τέσσερα χρόνια έχοντας καταφέρει μάλιστα να κατακτήσει ένα πρωτάθλημα και ένα κύπελλο Ουκρανίας το 2009.

Το 2011, η Όλγα Τρατς αποφάσισε να συνεχίσει την καριέρα της στο Αζερμπαϊτζάν και συγκεκριμένα στην Αζεριόλ Μπακί. Ωστόσο, το πέρασμά της από την Αζεριόλ αποδείχθηκε σύντομο, καθώς λίγο καιρό μετά την μεταγραφή της, αποτέλεσε παρελθόν από τον σύλλογο.

Επόμενος σταθμός στην καριέρα της Τρατς ήταν η Πιάτρα Νέαμτ, ομάδα της Ρουμανίας, στην οποία παρέμεινε για κάτι λιγότερο από ένα χρόνο, καθώς τον Ιανουάριο του 2013 ανακοινώθηκε επίσημα η απόκτησή της από τον Ολυπιακό Πειραιώς. Στην ομάδα του Πειραιά ήρθε για να αντικαταστήσει την Αλεοσκάρ Μπλάνκο, η οποία είχε αποχωρήσει από το σύλλογο λίγο καιρό νωρίτερα. Η 'Ολγα Τρατς παρέμεινε στον Ολυμπιακό μέχρι και το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2012-13 και κατάφερε να κατακτήσει με το σύλλογο όλους τους εγχώριους τίτλους που διεκδίκησε.

Το καλοκαίρι του 2013 ταξίδεψε στην Πολωνία για λογαριασμό της Μπουντοβλάνι Λοτζ, στην οποία παραμένει μέχρι και σήμερα.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Η Όλγα Τρατς είναι διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης γυναικών της Ουκρανίας από το 2008 και έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές.

Τίτλοι
------

* 1 Πρωτάθλημα Ουκρανίας: 2009
* 1 Κύπελλο Ουκρανίας: 2009
* 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας: 2013
* 1 Κύπελλο Ελλάδας: 2013

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *CEV people database*. 1764. Ανακτήθηκε στις 6  Μαΐου 2022.

Πηγές
-----

* Το προφίλ της Όλγα Τρατς στο cev.lu
* Ανακοίνωσε Όλγα Τρατς ο Ολυμπιακός
* Στην Πολωνία ο Όλγα Τρατς[*νεκρός σύνδεσμος*]
Η **Έμμα Τίλμαν** (22 Νοεμβρίου 1892- 28 Ιανουαρίου 2007) ήταν Αμερικανίδα, το γηραιότερο πρόσωπο στον κόσμο από τον Ιανουάριο του 2007 μέχρι το θάνατό της. Ήταν το πρόσωπο που κατείχε τον τίτλο του γηραιότερου προσώπου στον κόσμο μόλις για 4 ημέρες, το πιο βραχύβιο διάστημα όλων των εποχών. Γεννήθηκε στο Gibsonville, στη Βόρεια Καρολίνα και εγκαταστάθηκε στο Κονέκτικατ το 1900. Εκεί η Έμμα εργάστηκε ως υπηρέτρια για την Katharine Hepburn. Η Έμα είχε άλλα 22 αδέρφια. Ένα από αυτά, η Ava, πέθανε σε ηλικία 102 ετών, το 1983,ενώ ο αδερφός της Eugene απεβίωσε το 1996, σε ηλικία 108 ετών. Η Τίλμαν έγινε δεύτερη γηραιότερη γυναίκα στον κόσμο το Δεκέμβριο του 2006 μετά το θάνατο της Ελίζαμπεθ Μπόλντεν. Στις 18 Ιανουαρίου 2007 έγινε η γηραιότερη εν ζωή γυναίκα στον κόσμο, έπειτα από το θάνατο της Καναδής Julie Winnefred Bertrand. Μετά το θάνατο του Πορτορικανού Εμιλιάνο Μερκάδο ντελ Τόρο, έγινε και το γηραιότερο εν ζωή πρόσωπο στον κόσμο, από τις 24 Ιανουαρίου 2007 μέχρι τις 28 Ιανουαρίου 2007, οπότε και πέθανε, σε ηλικία 114 ετών, 2 μηνών και 6 ημερών. Τη διαδέχθηκε στον τίτλο ως η γηραιότερη γυναίκα στον κόσμο αλλά και το γηραιότερο πρόσωπο στον κόσμο, η Γιαπωνέζα Γιόνε Μιναγκάουα που γεννήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 1893.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.nytimes.com/2007/01/30/nyregion/30old.html?ex=1327813200&en=bc855be542399f87&ei=5088&partner=rssnyt&emc=rss.

Πηγές
-----

* 
* 
* Article from The Gerontology Research Group Αρχειοθετήθηκε 2011-02-24 στο Wayback Machine.
* 
* 
* Find-a-Grave: Emmaline Fanchon May Faust Tillman
Συντεταγμένες: 19°31′42″S 169°26′54″E﻿ / ﻿19.52833°S 169.44833°E﻿ / -19.52833; 169.44833

Το όρος Γιασούρ το 2006
Το **Γιασούρ** (*Yasur*) είναι ενεργό ηφαίστειο στο νησί Τάννα, ένα από τα νοτιότερα του Βανουάτου. Το ηφαίστειο, ύψους 361 μέτρων βρίσκεται συνεχώς σε κατάσταση έκρηξης από την ανακάλυψή του από τον Τζέιμς Κουκ το 1774, ενώ θεωρείται ότι αυτή η ηφαιστειακή δραστηριότητα λαμβάνει χώρα για περίπου 800 χρόνια. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο του νησιού, κοντά στο κόλπο Σούλφορ. Βρίσκεται βορειοανατολικά της ψηλότερης κορυφής του νησιού, του σβηστού ηφαιστείου Τουκοσμέρα, το οποίο ήταν ενεργό στο Πλειστόκαινο. Θεωρείται ως ένα από τα πιο εύκολα προσβάσιμα ηφαίστεια στη Γη.

Ο πυροκλαστικός κώνος του Γιασούρ δεν έχει βλάστηση και διαθέτει ένα κρατήρα διαμέτρου 400 μέτρων. Ανήκει σε ένα ευρύτερο ηφαιστειακών κέντρων βορειοανατολικά του Τουκοσμέρα και ήταν ενεργά στο Ολόκαινο. Βρίσκεται μέσα στη μικρή καλντέρα Γιενκάχε. Αποτελείται από βασαλτικής σύστασης πετρώματα. Η ύπαρξή του οφείλεται στην προς τα ανατολικά κίνηση της Ινδοαυστραλιανής τεκτονικής πλάκας, η οποία καταβυθίζεται κάτω από την πλάκα του Ειρηνικού. Η εκρηκτική του δραστηριότητα είναι συνήθως στρομπολικού και βουλκανικού τύπου.

Οι εκρήξεις προκαλούν συνήθως τοπικό αντίκτυπο, αν και την 1η Ιουνίου 2010 ακυρώθηκαν μερικές πτήσεις από και προς την Νέα Καληδονία. Τέτοιες περιπτώσεις είναι σπάνιες επειδή η σπονδός σπάνια φτάνει σε μεγάλο υψόμετρο. Ένας κίνδυνος που οφείλεται στην ηφαιστειακή δραστηριότητα του Γιασούρ είναι η όξινη βροχή, η κατακάθιση στάχτης στη γύρω περιοχή και οι ηφαιστειακές βόμβες. Εξαιτίας του μικρού του μεγέθους, μια πιθανή κατάρρευση του κώνου του Γιασούρ έχει τοπικές συνέπειες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Yasur Weekly Reports Αρχειοθετήθηκε 2012-10-21 στο Wayback Machine. Global Volcanism Program, Smithsonian Institution
2. ↑  Geohavards Tanna Αρχειοθετήθηκε 2012-10-16 στο Wayback Machine. Ανακτήθηκε την 10 Οκτωβρίου 2012

Πηγές
-----

* Yasur Αρχειοθετήθηκε 2011-01-18 στο Wayback Machine. Global Volcanism Program, Smithsonian Institution.
* Yasur Volcano photovolcanica
Ο **Σέργιος**, από την οικογένεια των Σεργίων, ήταν Δούκας της Νάπολης περίπου ανάμεσσα στο 992–997/999.

Ο Σέργιος αναφέρεται από τον ιστορικό Κριστιάν Σετιπανί, ο οποίος πιστεύει ότι ήταν γιος και διάδοχος του Δούκα Μαρίνου Β΄ και της συζύγου του, ανώνυμη κόρη του Δούκα της Αμάλφης Σέργιου Α΄. Σε αυτό το πλαίσιο θα ήταν ο αδελφός της *Εμίλια Σενάτριξ*, υποτιθέμενη, κόρη του ίδιου ζευγαριού και σύζυγος του Ιωάννη Γ' της Γκαέτα.. Γιος και διάδοχος του ήταν ο Ιωάννης Δ΄.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Venance Grumel]*Traité d'études byzantines: La Chronologie* les Presses universitaires de France, Paris 1958 « Ducs de Naples » , p. 424
2. ↑  (Γαλλικά) Settipani, Christian (2006). *Continuité des élites à Byzance durant les siècles obscurs. Les princes caucasiens et l'Empire du VIe au IXe siècle*. Παρίσι: de Boccard. ISBN 978-2-7018-0226-8.
Οι **Αγώνες Καλής Θέλησης** (αγγλ. *Goodwill Games*) ήταν μια διεθνής αθλητική διοργάνωση, ιδρυτής της οποίας ήταν ο Τεντ Τέρνερ. Ξεκίνησαν ως αντίδραση στα πολιτικά προβλήματα που εμφανίστηκαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μόσχας, το 1980. Η εισβολή των Σοβιετικών στο Αφγανιστάν το 1979 είχε ως αποτέλεσμα το μποϋκοτάζ των Αγώνων από τις ΗΠΑ και άλλες δυτικές χώρες, γεγονός που ανταπέδωσαν οι χώρες του σοβιετικού μπλοκ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες το 1984.

Λεπτομέρειες
------------

Οι πρώτοι Αγώνες Καλής Θέλησης διεξήχθησαν στη Μόσχα το 1986 και στο πρόγραμμά τους υπήρχαν 182 αγωνίσματα. Έλαβαν μέρος περισσότεροι από 3.000 αθλητές από 79 χώρες. Σημειώθηκαν παγκόσμια ρεκόρ από το Σεργκέι Μπούμπκα στο άλμα επί κοντώ, την Τζάκι Τζόινερ Κέρσι στο έπταθλο κ.ά.

Οι Αγώνες του 1994 έγιναν στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας, μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και την ανακήρυξη ανεξάρτητων δημοκρατιών. Οι τελευταίοι αγώνες του Τεντ Τέρνερ έγιναν το 1998 στην πόλη της Νέας Υόρκης με αξιοσημείωτα ρεκόρ και επιδόσεις. 

Αργότερα τα δικαιώματα των αγώνων αγοράστηκαν από την εταιρεία *Time Warner* της Αυστραλίας, που διοργάνωσε τους τελευταίους το 2001. Στη διοργάνωση αυτή η Αυστραλία κέρδισε τα περισσότερα μετάλλια αλλά δεν υπήρχε αντίστοιχο τηλεοπτικό ενδιαφέρον αν και οι αγώνες μεταδόθηκαν ζωντανά.

Συνολικά διεξήχθησαν πέντε θερινές και μια χειμερινή διοργάνωση. Το 2005 είχε προγραμματιστεί να διεξαχθούν η έκτη θερινή και η δεύτερη χειμερινή διοργάνωση. Τελικά, ματαιώθηκαν και έκτοτε οι αγώνες δεν έγιναν ξανά.

Οι διοργανώσεις
---------------

### Θερινοί Αγώνες Καλής Θέλησης

* 1986:  Μόσχα (3.000 αθλητές - 79 χώρες)

* 1990:  Σιάτλ (2.300 αθλητές - 54 χώρες)

* 1994:  Αγία Πετρούπολη (2.000 αθλητές - 74 χώρες)

* 1998:  Νέα Υόρκη

* 2001:  Μπρισμπέιν

* 2005:  Φοίνιξ (επρόκειτο να διεξαχθούν αλλά ακυρώθηκαν)

### Χειμερινοί Αγώνες Καλής Θέλησης

* 2000:  Λέικ Πλέισιντ

* 2005:  Κάλγκαρι (επρόκειτο να διεξαχθούν αλλά ακυρώθηκαν)
Η **Όλγα Αρκάντιεβνα Μπρίζγκινα** (ρωσικά: *Ольга Аркадьевна Брызгина*‎, γεννηθείσα **Βλαντίκινα**, ρωσικά: *Владыкина*‎, γεννήθηκε 30 Ιουλίου 1963) είναι Σοβιετική πρώην αθλήτρια στίβου που αγωνιζόταν στους δρόμους ταχύτητας. Κατέκτησε τρία χρυσά Ολυμπιακά μετάλλια σε δύο Ολυμπιάδες, δύο σε σκυταλοδρομίες και ένα στα 400 μέτρα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988.

Καριέρα
-------

Αγωνιζόμενη στα 400 μέτρα και στη σκυταλοδρομία 4 x 400 μέτρα, κατέκτησε δύο χρυσά μετάλλια στην Ολυμπιάδα της Σεούλ νικώντας αρχικά στα 400 μέτρα με χρόνο 48,65 δευτερόλεπτα. Στον τελικό της 1ης Οκτωβρίου η σοβιετική ομάδα σκυταλοδρομίας σημείωσε νέο παγκόσμιο ρεκόρ με χρόνο 3:15,17, το οποίο είναι ακόμα ακατάρριπτο.

Η Μπρίζγκινα αντιμετώπισε με επιτυχία τη Φλόρενς Γκρίφιθ-Τζόινερ στη σκυταλοδρομία 4 × 400 μέτρα, όπου ήταν οι τελευταίες δρομείς. Πήραν τη σκυτάλη με ελάχιστη διαφορά με τη Γκρίφιθ να την κυνηγά, όμως η προσπάθεια της Αμερικανίδας ήταν ανεπιτυχής και οι Σοβιετικές κέρδισαν με διαφορά πέντε μέτρων, παίρνοντας το χρυσό για τη Σοβιετική Ένωση μαζί με νέο παγκόσμιο ρεκόρ. Ο χρόνος των 47,7 δευτερολέπτων της Μπρίζγκινα στην σκυταλοδρομία του 1988 είναι ένα από τα ταχύτερα σκέλη σκυταλοδρομίας που έχει τρέξει ποτέ γυναίκα στην ιστορία του στίβου. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 στη Βαρκελώνη συμμετείχε με την Ενωμενη Ομάδα και ήταν δεύτερη στα 400 μέτρα, ενώ κέρδισε και πάλι το χρυσό με τη ομάδα της σκυταλοδρομίας. Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 σταμάτησε τον αθλητισμό. Ήταν πρωταθλήτρια κόσμου στα 400 μέτρα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου, το 1987 στη Ρώμη με 49,38 δευτερόλεπτα,ενώ ήταν δευτεραθλητρθα Ευρώπης στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου το 1986.

Η καλύτερη ατομική της επίδοση στα 400 μέτρα ήταν 48,27 δευτερόλεπτα και είναι η πέμπτη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών για γυναίκες στο αγώνισμα. Το πέτυχε στον ίδιο αγώνα που η Μαρίτα Κοχ σημείωσε το ακατάρριπτο παγκόσμιο ρεκόρ των 400 μέτρων των 47,60 δευτερολέπτων στις 6 Οκτωβρίου 1985 στην Καμπέρα της Αυστραλίας στο 4ο Παγκόσμιο Κύπελλο Στίβου.

Η Μπρίζγκινα παντρεύτηκε το 1986 τον Βίκτορ Μπρίζγκιν (από όπου πήρε το όνομά της), επίσης πρωταθλητή στίβου και Ολυμπιονίκη το 1988.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «INTERNATIONAL OLYMPIC COMMITTEE : OLGA BRYSGINA». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 12 Αυγούστου 2022. CS1 maint: Unfit url (link)
2. ↑  «INTERNATIONAL OLYMPIC COMMITTEE : SEOUL 1988 ATHLETICS 400M WOMEN RESULTS». Ανακτήθηκε στις 12 Αυγούστου 2022.
3. ↑  «World Records». Ανακτήθηκε στις 12 Αυγούστου 2022.
4. ↑  «*The New York Times* : THE SEOUL OLYMPICS: Track and Field; Pride and Frustration for the Americans» (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Απριλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 22 Απριλίου 2022.
5. ↑  «Olga BRYZGINA - U.S.S.R. - 1987 World & 1988 Olympic Games 400 m champion». Ανακτήθηκε στις 12 Αυγούστου 2022.
6. ↑  «400 Metres Women: All Time Best». Ανακτήθηκε στις 12 Αυγούστου 2022.
7. ↑  «IAAF World Cup» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 12 Αυγούστου 2022. CS1 maint: Unfit url (link)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Olga BRYZGINA
Το **όρος Ζερμπιέ-ντε-Ζον** (γαλλικά: Mont Gerbier-de-Jonc) είναι ένα βουνό ηφαιστειακής προέλευσης που βρίσκεται στα ανατολικά του Κεντρικού Ορεινού Όγκου (Μασίφ Σαντράλ), στο νομό Αρντές, στη Γαλλία. Είναι ένα από τα ψηλότερα σημεία των βουνών του Βιβαραί στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Αρντές. Το ίδιο το βουνό είναι ένας ξεχωριστός, σβησμένος ηφαιστειακός κώνος από ένα είδος βράχου που ονομάζεται φωνολίτης. Είναι διάσημο για το ιδιόμορφο σχήμα και τον εξαιρετικό φυσικό και άγριο πλούτο, αλλά και επειδή φιλοξενεί στη βάση του τις τρεις πηγές του Λίγηρα, του μεγαλύτερου ποταμού στη Γαλλία.

Είναι ταξινομημένη προστατευόμενη περιοχή από το 1933.

Γεωγραφικά στοιχεία
-------------------

Έχει υψόμετρο 1.551 μέτρα, και η βάση του περιέχει τρεις πηγές που είναι οι πηγές του Λίγηρα, του μεγαλύτερου ποταμού της Γαλλίας, ο οποίος εκβάλλει στο Σαιν-Ναζαίρ στον Ατλαντικό ωκεανό μετά από πορεία 1.004 χιλιομέτρων. Είναι η δεύτερη πιο επισκέψιμη τοποθεσία στο νομό Αρντές, μετά τα φαράγγια της Αρντές. Κάθε χρόνο, 500.000 άνθρωποι ανεβαίνουν στο Ζερμπιέ-ντε-Ζον.

Το όρος Ζερμπιέ-ντε-Ζον βρίσκεται στο Περιφερειακό Φυσικό Πάρκο των βουνών της Αρντές περίπου ανάμεσα στην κοινότητα Ωμπενά (περίπου 44 χλμ. νοτιοανατολικά) και στο Πουί-αν-Βελαί (περίπου 45 χλμ βορειοδυτικά).

Οι κοινότητες της περιοχής είναι το Σαιν-Μαρτιάλ στα βορειοανατολικά και η Σαιντ-Ευλαλί, που εκτείνεται στις νότιες πλαγιές του.

Γεωλογία
--------

Το όρος Ζερμπιέ-ντε-Ζον σχηματίστηκε πριν από 8 εκατομμύρια χρόνια όταν ένα ηφαίστειο εξερράγη σκορπίζοντας λιωμένη λάβα φωνολίτη. Η λάβα ήταν πολύ παχύρρευστη για να ρεύσει μακριά, ψύχθηκε και σχημάτισε έναν ηφαιστειακό θόλο λάβας φωνολιτικών βράχων στον κρατήρα του ηφαιστείου. Ο ηφαιστειακός θόλος έχει χαρακτηριστικό κωνικό σχήμα, που σχηματίστηκε κατά τη διάρκεια της ψύξης της λάβας. Ο ηφαιστειακός κώνος που περιείχε τον θόλο της λάβας αργότερα διαβρώθηκε, εκθέτοντας τον θόλο της λάβας.

* Οι πηγές του ΛίγηραΟι πηγές του Λίγηρα
* Το Ζερμπιέ-ντε-Ζον χιονισμένοΤο Ζερμπιέ-ντε-Ζον χιονισμένο

Παραπομπές
----------

1. ↑ . «le-gerbier-de-jonc-comme-vous-ne-l-avez-jamais-vu».
2. ↑ . «χάρτης της περιοχής».
3. ↑ . «gerbier-de-jonc-et-sources-de-la-loire».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Όρος Ζερμπιέ ντε Ζον** |

* Όρος Ζερμπιέ-ντε-Ζον Δραστηριότητες (γαλλικά, αγγλικά)

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Γαλλία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 315528400

 |

 |
Στον διανυσματικό λογισμό, ο **στροβιλισμός** είναι ένας διανυσματικός τελεστής ο οποίος περιγράφει την διαφορική περιστροφή ενός τριδιάστατου διανυσματικού πεδίου. Σε κάθε σημείο του πεδίου, ο στροβιλισμός αυτού του πεδίου αναπαριστάται από ένα διάνυσμα. Οι ιδιότητες αυτού του διανύσματος (μέτρο και κατεύθυνση) χαρακτηρίζουν την περιστροφή σε αυτό το σημείο.

Αν έχουμε μια διανυσματική συνάρτηση {\displaystyle F(x,y,z)={\begin{bmatrix}f\_{x}(x,y,z)\\f\_{y}(x,y,z)\\f\_{z}(x,y,z)\end{bmatrix}}} τότε ο στροβιλισμός της, είναι η επίσης διανυσματική συνάρτηση {\displaystyle \nabla \times F=rotF=curlF={\begin{vmatrix}{\vec {i}}&{\vec {j}}&{\vec {k}}\\{\frac {\partial }{\partial x}}&{\frac {\partial }{\partial y}}&{\frac {\partial }{\partial z}}\\f\_{x}&f\_{y}&f\_{z}\end{vmatrix}}={\begin{bmatrix}{\frac {\partial f\_{z}}{\partial y}}-{\frac {\partial f\_{y}}{\partial z}}\\-{\frac {\partial f\_{z}}{\partial x}}+{\frac {\partial f\_{x}}{\partial z}}\\{\frac {\partial f\_{y}}{\partial x}}-{\frac {\partial f\_{x}}{\partial y}}\end{bmatrix}}}. Η ορίζουσα με το εξωτερικό γινόμενο, παραβιάζει τους κανόνες της τυπικής γλώσσας καθώς οι τελεστές δεν εφαρμόζονται 

άμεσα σε συναρτήσεις, αλλά χρησιμεύει ως μνημονικός κανόνας.

Αν υποθέσουμε ότι βρισκόμαστε σε ένα κανάλι όπου τρέχει νερό, σε ένα πολύ συγκεκριμένο σημείο, τότε αν πολύ κοντά σε αυτό το σημείο, όλα τα μόρια νερού τρέχουν με ταχύτητα ιδίου μέτρου και κατεύθυνσης, δεν έχουμε στροβιλισμό. Αν π.χ. τα μόρια που έρχονται κάπως δεξιότερα είναι κατά τι πιο γρήγορα από αυτά που μας έρχονται από κάπως αριστερότερα, τότε έχουμε στροβιλισμό. Π.χ. μέσα σε ένα κανάλι με στρωτή ροή, τα μόρια νερού κοντά στα τοιχώματα κινούνται πιο αργά από ότι στο κέντρο του καναλιού, λόγω τριβής. Αυτό σημαίνει ότι παρότι έχουμε στρωτή ροή, έχουμε επίσης και στροβιλισμό. Κλασικό φαινόμενο στροβιλισμού είναι το να βγάλουμε το πώμα ενός νιπτήρα γεμάτου νερό.

### Ιδιότητες

* {\displaystyle \nabla \times (F+G)=\nabla \times F+\nabla \times G}
* {\displaystyle \nabla \times (cF)=c\nabla \times F} όταν c μια σταθερά.
* {\displaystyle \nabla \times (fF)=\nabla f\times F+f\nabla \times F} όπου η συνάρτηση f είναι βαθμωτή συνάρτηση και F διανυσματική διάστασης 3.
* {\displaystyle \nabla \times \nabla \times F=\nabla (\nabla \cdot F)-\nabla ^{2}F=\nabla (\nabla \cdot F)-\Delta F}
* {\displaystyle \nabla \times (\nabla f)={\vec {0}}}, δηλαδή ο στροβιλισμός της κλίσης ενός δυναμικού είναι μηδέν.
* {\displaystyle \nabla \cdot (F\times G)=(\nabla \times F)\cdot G-F\cdot (\nabla \times G)}.
* Αν {\displaystyle \nabla \times F={\vec {0}}}, τότε η F είναι ένα αστρόβιλο πεδίο.

Παραπομπές
----------
Συντεταγμένες: 14°55′00″N 23°36′15″W﻿ / ﻿14.91667°N 23.60417°W﻿ / 14.91667; -23.60417


Η **Σιδάδε Βέλια** (πορτογαλικά: Cidade Velha, *Παλιά Πόλη*) ή απλά **Σιδάδι** (Cidadi) είναι ένα χωριό του Πράσινου Ακρωτηρίου. Είναι η πρωτεύουσα του Δήμου Ριμπέιρα Γκράντε ντε Σαντιάγο. Έχει πληθυσμό 2.148 κατοίκων (1990). Από το 2009 είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Η Σιδάδε Βέλια είναι η παλαιότερη πόλη στο Πράσινο Ακρωτήριο και χρησιμοποιούταν ως πρωτεύουσά του. Η πόλη αρχικά ονομαζόταν Ριμπέιρα Γκράντε, αλλά μετονομάστηκε τον 18ο αιώνα σε Σιδάδε Βέλια για να μην συγχέεται με τη Ριμπέιρα Γκράντε, η οποία βρίσκεται σε άλλο νησί. Η πόλη έχει διατηρήσει την αρχική της πολεοδομία, ένα βασιλικό οχυρό και ένα μαρμάρινο κίονα του 16ου αιώνα στη πλατεία Πιλόρι.

Γεωγραφία
---------

Η Σιδάδε Βέλια βρίσκεται νότια του νησιού Σαντιάγο, σε απόσταση 15 χιλιομέτρων από τη σημερινή πρωτεύουσα Πράια. Βρίσκεται νότια της Σαλινέιρο και νοτιοανατολικά της Πόρτο Γκουβέισα. Βρίσκεται σε συντεταγμένες 14°55′Β 23°36′Δ.

Εξαίτιας της γεωγραφικής θέσης των νησιών, η περιοχή έχει τόσο τροπικό, όσο και εύκρατο κλίμα, γεγονός που χρησιμοποιήθηκε ώστε να γίνει ο εκλιματισμός διαφόρων ειδών φυτών σε άλλες συνθήκες. Στην κοιλάδα που καταλήγει στην κωμόπολη δοκιμάστηκαν διάφοροι τρόποι καλλιέργειας της γης.

Ιστορία
-------

Η Σιδάδε Βέλια ήταν η πρώτη αποικιακή ευρωπαϊκή πόλη που χτίστηκε στους τροπικούς, στα τέλη του 15ου αιώνα και αποτελεί ένα αποφασιστικό βήμα για την εξερεύνηση του κόσμου από τους Ευρωπαίους. Στους κατοίκους της πόλης δόθηκε το δικαίωμα διακίνησης σκλάβων το 1466. Η πόλη, εξ´αίτιας της στρατηγικής του θέσης ήταν ένα σημαντικό λιμάνι για το διαμετακομιστικό εμπόριο σκλάβων και άλλων αγαθών από την Αφρική στη Βραζιλία και την Καραϊβική. Η πόλη αναπτύχθηκε γρήγορα τον 16ο αιώνα. Στοιχεία για το απάνθρωπο εμπόριο σκλάβων υπάρχουν στο κίονα στην πλατεία. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες στην πόλη γεννήθηκε η πρώτη κοινότητα Κρεολών.

Η πόλη είχε μεγάλο πλούτο που συγκεντρωνόταν σε μικρό χώρο και γι' αυτό προστατευόταν από ένα σύστημα τειχών και οχυρών. Το 1590 ολοκληρώθηκε το βασιλικό οχυρό Σάο Φελίπε, ένα από τα ισχυρότερα της εποχής του. Η κυριαρχία στις θάλασσες των Πορτογάλων και των Ισπανών άλλαξε στον 17ο αιώνα με την αύξηση της δύναμης της Γαλλίας και της Αγγλίας. Η πόλη λεηλατήθηκε το 1712 από Γάλλους κουρσάρους, αν και είχε χάσει μέρος από τα πλούτη της. Η πόλη παρήκμασε περισσότερο τον 18ο αιώνα και η πρωτεύουσα μετακινήθηκε το 1770 στην Πράια. Εξαιτίας της έλλειψης υλικών και της μικρής απόστασης ανάμεσα στις δύο πόλεις, αρκετά από τα κτίρια της Σιδάδε κατεδαφίστηκαν για να κτιστεί με τα υλικά η νέα πρωτεύουσα.

Ένας μικρός πληθυσμός παρέμεινε στην περιοχή τον 19ο και 20ο αιώνα και αυτός ξεκίνησε το 1960 την ανοικοδόμηση της πόλης, όπως το οχυρό Σάο Φελίπε. Μια νέα αναπαλαίωση ξεκίνησε το 1999 και τέλειωσε το 2003. Το 2009 η Σιδάδε Βέλια εντάχθηκε στα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος οικισμών του Πράσινου Ακρωτηρίου

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 124469319
* LCCN: n91010373

 |

 |
Ο **Σάμπα Μόλναρ** (γεν. στις 4 Δεκεμβρίου 1975) είναι Ούγγρος πολιτικός και μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (ΕΚ). Είναι μέλος του Δημοκρατικού Συνασπισμού. Υπηρέτησε ως Υπουργός Μεταφορών, Επικοινωνιών και Ενέργειας στη δεύτερη κυβέρνηση του Φέρεντς Γκιουρτσάνι και αργότερα ως Υπουργός του Γραφείου του Πρωθυπουργού (*Υπουργός Καγκελαρίας*) στην κυβέρνηση που σχημάτισε ο Γκόρντον Μπάιναϊ.

Πολιτική καριέρα
----------------

Ο Μόλναρ ήταν μέρος του στενού κύκλου του Φέρεντς Γκιουρτσάνι στο Ουγγρικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (MSZP). Ως αποτέλεσμα, εντάχθηκε στο κόμμα του Δημοκρατικού Συνασπισμού που ίδρυσε ο πρώην πρωθυπουργός και έγινε ο ίδιος αντιπρόεδρός του. Όταν το κόμμα διασπάστηκε από τους σοσιαλιστές στις 22 Οκτωβρίου 2011, ο Μόλναρ προσχώρησε στο νεοσύστατο κόμμα και αποχώρησε από το MSZP και την κοινοβουλευτική του ομάδα. Διορίστηκε επικεφαλής της νέας κοινοβουλευτικής ομάδας, ωστόσο σύμφωνα με την απόφαση της Συνταγματικής και Διαδικαστικής Επιτροπής, η Δημοκρατική Συμπαράταξη δεν ήταν σε θέση να σχηματίσει δική της κοινοβουλευτική ομάδα λόγω του κανονισμού της Βουλής. Ο Μόλναρ εξελέγη ως ένας από τους τέσσερις αντιπροέδρους της Δημοκρατικής Συμπαράταξης στις 6 Νοεμβρίου 2011. 

Ο Μόλναρ έλαβε μέρος σε μια απεργία πείνας διάρκειας μίας εβδομάδας μαζί με τρία ακόμη μέλη του Δημοκρατικού Συνασπισμού, που ξεκίνησε στο Kossuth tér στις 9 Σεπτεμβρίου 2012. Η εκδήλωση διαμαρτυρίας, που ονομάστηκε Επτά Ημέρες για Ελεύθερες Εκλογές, διοργανώθηκε ενάντια στο προτεινόμενο σχέδιο εγγραφής ψηφοφόρων από το κυβερνών κόμμα Φίντες. 

### Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, 2014 – σήμερα

Ο Μόλναρ εξελέγη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά τις ευρωπαϊκές εκλογές του 2014. Από τότε υπηρετεί στην Επιτροπή Βιομηχανίας, Έρευνας και Ενέργειας. Υπό αυτή την ιδιότητα, ο Μόλναρ είναι ο σκιώδης εισηγητής της κοινοβουλευτικής του ομάδας για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Εκτός από τη συμμετοχή του σε επιτροπές, ο Μόλναρ είναι και μέλος της αντιπροσωπείας του κοινοβουλίου για τις σχέσεις με τις χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας και την Ένωση Χωρών της Νοτιοανατολικής Ασίας (ASEAN).

Προσωπική ζωή
-------------

Ο Μόλναρ είναι παντρεμένος με την Κίνγκα Σουκς. Έχουν έναν γιο, ο οποίος ονομάζεται Αντρά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Czech National Authority Database*. mzk2018987246. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.
2. ↑  *www.europarl.europa.eu*. 124722. Ανακτήθηκε στις 20  Απριλίου 2022.
3. ↑  www.europarl.europa.eu/meps/en/124722.
4. ↑  Εθνική Συνέλευση της Ουγγαρίας: *Parliamentary Information System*.
5. ↑  «Former PM Gyurcsány on week-long hunger strike over Fidesz voter registration plan». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 2012.
6. ↑  «Home | Csaba MOLNÁR | MEPs | European Parliament». *www.europarl.europa.eu* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Hivatalos életrajza az MSZP honlapján
* Προφίλ στο Ευρωκοινοβούλιο

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 6410152503020210800000
* NKC: mzk2018987246

 |

 |
Η **Έμπα Μέγιερ** (*δανικά : Ebba Alexandrine Meyer*, 25 Φεβρουαρίου 1899 – 31 Μαΐου 1980) ήταν Δανή αθλήτρια της αντισφαίρισης. 

Το 1921 συμμετείχε στο παγκόσμιο, σε κλειστό χώρο, πρωτάθλημα όπου έφτασε στον τελικό του απλού και έχασε από την Έλσεμπεθ Μπρεχμ, κέρδισε όμως με την ίδια αθλήτρια συμπαίκτρια το διπλό των γυναικών. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι μεταξύ των γυναικών ήταν μαζί με την Τζούττα Στίνμπεργκ οι μόνες συμμετοχές από τη Δανία, παρόλο που η διοργάνωση έγινε εκεί. Κέρδισε μεταξύ 1921 και 1926 έξι πρωταθλήματα Δανίας στο απλό γυναικών, δύο στο διπλό γυναικών και τρια στο μικτό διπλό.

Στο γήπεδο της αντισφαίρισης γνώρισε τον μετέπειτα σύζυγό της, επίσης παίκτη της αντισφαίρισης, Πολ Φρέντιχ Χέιντνσμπεν (1899-1973), ο οποίος ήταν Γερμανός ανταποκριτής και ήρθε στη Δανία από το Ρόστοκ, το 1920.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Tennishistorie - DM-vindere
2. ↑  B.93s medlemsblade 1970 - 1979
Ο **σεμές**, **σεμεδάκι**, **σεμέν** ή **καρεδάκι** είναι ένα μικρό πετσετάκι. Συνήθως είναι κατασκευασμένο από χαρτί ή ύφασμα, και χρησιμοποιείται για την προστασία επιφανειών, για το σκέπασμα ρούχων.

Τεχνικές
--------

Είναι κροσέ, πλεκτό από βαμβάκι ή λινό νήμα. Πολλά σχέδια για βελονάκι ή πλέξιμο δημοσιεύτηκαν από τους κατασκευαστές νημάτων στις αρχές του 20ου αιώνα. Οι σχεδιαστές ήταν συχνά ανώνυμοι. Τα σχέδια θα μπορούσαν να είναι κυκλικά ή οβάλ ξεκινώντας από το κέντρο προς τα έξω. Πετσετάκια, καθώς και άλλα είδη οικιακής χρήσης, μπορούν να γίνουν με βελονάκι και με σειρές από ένα μοτίβο πλέγματος χρησιμοποιώντας μια τεχνική που ονομάζεται "φιλέτο βελονάκι".

Σύγχρονοι σχεδιαστές συνεχίζουν να κάνουν σχέδια για τις σύγχρονες λάτρεις. Αν και μπορεί σε κάποιο βαθμό να επηρεάσει την αρχική χρήση, μερικά σεμέ περιλαμβάνουν κεντήματα ή σχέδια όπως ροδοπέταλα, ποπ κορν, ή βολάν αντί να είναι επίπεδα.
Ένα παρεκκλήσι των Παλαιών Πιστών στοΕθνογραφικό Μουσείο της Ουλάν-Ουντέ στην Μπουργιατία
Οι **Σεμεΐσκιε** είναι μια κοινότητα ορθόδοξων Παλαιών Πιστών, οι οποίοι ζουν στην περιοχή της Υπερβαϊκάλης στη Σιβηρία από τη βασιλεία της Αικατερίνης της Μεγάλης. Οι ιερές τελετές και τελετουργίες των Παλαιών Πιστών ήταν σε αντίθεση με εκείνες που διεξήγαγε η επίσημη κρατική εκκλησία αφού, τον 16ο αιώνα, εισήγαγε τις θρησκευτικές μεταρρυθμίσεις που είναι γνωστές με το όνομα Ράσκολ (σχίσμα). Εκείνοι που απέρριψαν τις μεταρρυθμίσεις έγιναν γνωστοί ως "Παλαιοί Πιστοί" και συνέχισαν να ασκούν την πίστη τους παρά την καταστολή. Οι Σεμεΐσκιε ήταν μια συγκεκριμένη ομάδα Παλαιών Πιστών, οι οποίοι κατέφυγαν στο Χόμελ της Λευκορωσία (τότε τμήμα της Πολωνίας). Η Αικατερίνη η Μεγάλη, στη συνέχεια, τους εξόρισε από τη Λευκορωσία και τους έστειλε στη Μπουργιατία, με το πρόσχημα ότι θα μπορούσαν να γίνουν αγρότες για τουςΚοζάκους φύλακες που υπερασπίζονταν τα σύνορα της αυτοκρατορίας. Οι απόγονοι των αρχικών Σεμεΐσκιε έχουν ζήσει στην περιοχή από τότε.

Πολιτισμός
----------

Οι Σεμεΐσκιε έχουν μακρά προφορική παράδοση, στη γλώσσα τους, καθώς και φωνητική μουσική. Οι Σεμεΐσκιε είναι γνωστοί για τη πολυφωνική τους παραφωνία στην ιερή και κοσμική μουσική. Η θεματολογία των τραγουδιών ποικίλει ευρέως, από θρησκευτικά κείμενα μέχρι τραγούδια για θέματα της καθημερινής ζωής. Ο πολιτιστικός χώρος και ο προφορικός πολιτισμός των Σεμεΐσκιε τοποθετήθηκε στον Κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας της Ουνέσκο, το 2001.

Παραπομπές
----------

1. 1 2
2. ↑
3. 1 2  Dorofeev, N.I. (1989). *Russkie narodnye pesni Zabaikal’ia: semeiskii raspev*. Moscow.
4. ↑  «Cultural space and oral culture of the Semeiskie». UNESCO. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2012.
Το σεμιλιόν στην κοιλάδα Νάπα στις ΗΠΑ
Το **σεμιλιόν** ή **σεμιγιόν** (γαλ. *Sémillon*) είναι μία ποικιλία της αμπέλου που χρησιμοποιείται για την παραγωγή λευκών κρασιών. 

Σεμιλιόν είναι η βασική ποικιλία λευκών σταφυλιών στην αμπελουργική πιριοχή του Μπορντώ[1]. Καλλιεργείται και γύρω της στις όχθες του ποταμού Ντορντόν. Έχει πολύ υψηλή απόδοση, μέχρι και 100.000 κγ ανά εκτάριο. Η ποικιλία αυτή έχει μεσαία αντοχή στις ασθένειες όπως περονόσπορο και τεφρά σήψη αμπέλου. Το πιο σημαντικό μειονέκτημα της ποικιλίας είναι απουσία αντοχής σε χαμηλές θερμοκρατίες. 

Σεμιλιόν καλλιεργείται κυρίως στη Γαλλία, Νότια Αφρική, Αυστραλία, Βόρεια και Νότια Αμερική.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Pierre Galet: *Dictionnaire encyclopédique des cépages*  Hachette Livre, 1.2000. (ISBN 2-01-236331-8).
Semiramis, βασίλισσα της Βαβυλώνας, το έργο του Ιταλού ζωγράφου Cesare Saccaggi.Semiramis, βασίλισσα της Βαβυλώνας, το έργο του Ιταλού ζωγράφου Cesare Saccaggi.*Αυτό το λήμμα αναφέρεται στη βασίλισσα της Ασσυρίας. Για άλλες σημασίες, δείτε Σεμίραμις (αποσαφήνιση).*

Η **Σεμίραμις** (*γενική:* Σεμιράμεως) ή *νέα ελληνικά:* η **Σεμίραμη** (*γενική:* της Σεμίραμης) ήταν μια θρυλική βασίλισσα της Ασσυρίας, γνωστή κι ως *Shamiram* στα αραμαϊκά. Πολλές ιστορίες υπάρχουν γύρω από την προσωπικότητά της, ενώ έχουν γίνει προσπάθειες ταύτισής της με αληθινά πρόσωπα. Το όνομα "Σεμίραμις" είναι εξελληνισμένη μορφή του ακκαδικού ονόματος "Sammur-amat"

Βιογραφία κατά τον Διόδωρο το Σικελιώτη
---------------------------------------

Σύμφωνα με το θρύλο, η Σεμίραμις ήταν κόρη ενός θνητού, του Σύρου, και της θαλάσσιας θεότητας Δερκετούς, η οποία την εγκατέλειψε μωρό κι έπεσε και πνίγηκε στη θάλασσα. Η Σεμίραμις ανατράφηκε με τη βοήθεια περιστεριών, μέχρι που τη βρήκε και ανέλαβε την ανατροφή της ο Σίμμας, βασιλικός βοσκός. 

Αργότερα, παντρεύτηκε τον Όννη, στρατηγό του Νίνου, κυβερνήτη της Συρίας. Γέννησε τον Υαπάτη και τον Υδάσπη. Βοήθησε στην κατάληψη της Βακτριανής κι ο Νίνος εντυπωσιάστηκε τόσο, ώστε την παντρεύτηκε, προκαλώντας έτσι την αυτοκτονία του Όννη. Μετά το θάνατο του Νίνου, ανήλθε ως βασίλισσα της Συρίας στην εξουσία και κατέλαβε μεγάλο τμήμα των εδαφών της Ασίας.

Σύμφωνα με τους θρύλους, τόσο κατά τη γέννηση όσο και την εξαφάνισή της από προσώπου γης, η Σεμίραμις εμφανίζεται σαν θεότητα, κόρη της θαλάσσιας θεότητας Αταργάτης, που συνδέεται με τα περιστέρια της Ιστάρ-Αστάρτης. Η γοητεία κι η θελκτικότητά της, στοιχεία που είναι εμφανή σε όλους τους σχετικούς με αυτή μύθους, υποδεικνύουν πως αρχικά μάλλον ήταν έκφανση της θεάς Αστάρτης και αργότερα εξελίχθηκε σε μεγάλη βασίλισσα της Ασσυρίας.

Η Σεμίραμις ως υπαρκτό πρόσωπο
------------------------------

Αν και υπάρχουν αμφιβολίες σχετικά με το αν υφίσταται ως ιστορικό πρόσωπο ή όχι, σύμφωνα με ασσυριακές πηγές η Σεμίραμις μπορεί να σχετίζεται με τη Σαμουραμάτ, τη Βαβυλώνια σύζυγο του Σαμσί Αντάντ του 5ου, η οποία μετά το θάνατο του συζύγου της βασίλεψε αντί του γιου της, Αντάντ Νιραρί, για αρκετά χρόνια. Η ταύτιση αυτή ωστόσο αμφισβητείται.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Dercetis» (Ρωσικά)
2. ↑  Μπορίς Τουράγιεφ: «Семирамида» (Ρωσικά)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **Σεμίραμις**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σεμίραμις** |

* Ο θρύλος της Σεμιράμιδος

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 219992782
* SUDOC: 027586219
* BNF: cb135163289 (data)

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ελληνική μυθολογία
 |

 |
Ο **Άνζελ Γκιμερά** (*Àngel Guimerà i Jorge*, Σάντα Κρουθ ντε Τενερίφε, 6 Μαΐου 1845 – Βαρκελώνη, 18 Ιουλίου 1924) ήταν Ισπανός συγγραφέας που έγραψε στην καταλανική γλώσσα. Θεωρείται ένας από τους πρωτοπόρους της καταλανικής λογοτεχνικής αναγέννησης· έγραψε κυρίως θεατρικά έργα που γνώρισαν ιδιαίτερη επιτυχία στη Βαρκελώνη των τελών του 19ου αιώνα. 

Η μητέρα του ήταν από τις Κανάριες Νήσους, περιοχή όπου διέμεινε μέχρι τα επτά του, όταν και μετακόμισε στο Ελ Μπεντρέλ. Η προσαρμογή του στο νέο γλωσσικό περιβάλλον φαίνεται να απηχείται σε ορισμένους χαρακτήρες έργων του, που σύμφωνα με κριτικές παρουσιάζουν έντονα τα χαρακτηριστικά του πολιτισμικού «μιγά». Η συμμετοχή του στην λογοτεχνική ζωή της Καταλονίας ξεκίνησε με την μετάβασή του στη Βαρκελώνη το 1872: αρθρογράφησε στο περιοδικό *Renaixensa* και το 1877 έλαβε το πρώτο του βραβείο στα Ανθεστήρια της Βαρκελώνης. Έπειτα επικεντρώθηκε στο θέατρο, με έργα όπως το ρομαντικό *Mar i cel* του 1888 (που έγινε μιούζικαλ από την καταλανική θεατρική ομάδα Dagoll Dagom) και τα πιο ρεαλιστικά *En Pólvora* (1893), *Terra baixa* (1897) και *La Filla del Mar* (1900). Τα τελευταία τον καθιέρωσαν στη διεθνή σκηνή, κυρίως μέσω εκδόσεών τους στα ισπανικά.

Από τη δεκαετία του 1880 πολιτικοποιήθηκε συμμετέχοντας στο καταλανιστικό κόμμα *Centre Català* του Μπαλεντί Αλμιράλ κι έπειτα ως πρόεδρος της Λίγκας της Καταλονίας. Από το 1906 μέχρι το 1922 υπήρξε ο σταθερός υποψήφιος της καταλανικής λογοτεχνίας για το Βραβείο Νόμπελ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  www.escriptors.cat/autors/guimeraa/pagina.php?id\_sec=2051. Ανακτήθηκε στις 27  Ιανουαρίου 2017.
2. ↑  Gallén, Enric (2011) και Nosell, Dan. *Guimerà i el premi Nobel. Història d’una candidatura*. Λιέιδα, Punctum

Βιβλιογραφία
------------

* *La Escena Catalana*. Έτος VII. Núm. 159. Βαρκελώνη, 26 juliol 1924.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Àngel Guimerà, ιστότοπος στην καταλανική με αγγλική μετάφραση
* Ο Άνζελ Γκιμερά στο LletrA

  



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 49349972
* **ΕΒΕ**: 123290
* LCCN: n80067249
* ISNI: 0000 0000 8065 2818
* GND: 119443848
* SUDOC: 05038063X
* BNF: cb127507238 (data)
* BIBSYS: 90268569
* MusicBrainz: 30dd9f8a-16e5-44a1-87c3-d411ff0e592c
* NLA: 35859198
* NKC: jn20000602726
* ICCU: NAPV077076
* BNE: XX849501

 |

 |
Το **Άνγκορ** (χμερ: អង្គរ ή នគរ, «Πρωτεύουσα») είναι ιστορική πόλη στην Καμπότζη, στα νοτιοδυτικά της χώρας. Κτίστηκε στις αρχές του 9ου αιώνα και κατά την περίοδο της βασιλείας του Γιασοβαρμάν (889-900) έγινε η πρωτεύουσα του κράτους και το σημαντικότερο κέντρο των βασιλιάδων Χμερ. 
Κατά τον 12ο αιώνα χτίστηκε το μνημειακό οχυρό του Άνγκορ Τομ και λίγο αργότερα, προς τα ΝΑ του προηγουμένου, ο τεράστιος ταφικός ναός Άνγκορ Βατ, το αριστούργημα της αρχιτεκτονικής των Χμερ. Χτίστηκε από τον βασιλιά Σουριαβαρμάν Β’ (1113-1150) ως σύμβολο της ταύτισης του βασιλιά με τον θεό Βισνού. 
Τον 13ο αιώνα το Άνγκορ είχε εξελιχθεί σε μια από μεγαλύτερες πόλεις του τότε γνωστού κόσμου. Τεράστια μνημεία περιέβαλλαν το Άνγκορ, ενώ μέσα στην πόλη υπήρχαν μικροί ναοί και κολοσσιαία αγάλματα, τα οποία συνήθως απεικόνιζαν θεοποιημένους βασιλιάδες.
Η πόλη άκμαζε ως τον 15ο αιώνα. Εξαιτίας, όμως, επιδρομών των γειτονικών φυλών Τάι, η πρωτεύουσα του βασιλείου μεταφέρθηκε για ασφάλεια νοτιότερα, περίπου το 1430. 
Η πόλη, στους αιώνες που ακολούθησαν, καλύφθηκε από την πυκνή βλάστηση της ζούγκλας, ως το 1860, περίπου, όταν άρχισαν στην περιοχή ανασκαφές από Γάλλους αρχαιολόγους. Η Άνγκορ έχει χαρακτηριστεί από την UNESCO μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 316429972
* LCCN: sh91005312
* GND: 4002034-4

 |

 |
Είναι ένα παραμύθι των Αδελφών Γκριμ και μέρος της συλλογής παραμυθιών *Παιδικά και σπιτικά παραμύθια*.

Υπόθεση
-------

Το παραμύθι μιλά για έναν αδελφό και μια αδελφή που μετά την δολοφονία της μητέρας τους από την μητριά τους αναγκάζονται να ζουν με αυτήν και την κόρη της. Μην αντέχοντας άλλο την βίαιη και άδικη ζωή που περνούσαν έτσι ένα βράδυ το σκάνε για να πάνε να βρουν τον βασιλιά και να καταγγείλουν την μητριά τους, επειδή όμως ήταν βράδυ, αναγκάστηκαν να κοιμηθούν στο δάσος. 

Το πρωί, η μητριά τούς κατάλαβε και με μαγικά δηλητηρίασε όλες τις λίμνες του δάσους. Ο αδελφός διψασμένος πήγε να πιει, αλλά η αδελφή του τον σταμάτησε γιατί άκουσε πώς αν κάποιος έπινε θα γινόταν τίγρης. Το ίδιο συνέβη και με μια άλλη λίμνη, όπου αυτή τη φορά θα γινόταν λύκος. Τέλος, μη μπορώντας να αντέξει την δίψα του, ο αδελφός ήπιε χωρίς να τον προλάβει η αδελφή του και έτσι μεταμορφώθηκε σε ελάφι. 

Τα υπόλοιπα χρόνια τα πέρασαν σε μία εγκαταλελειμμένη καλύβα, ώσπου μια μέρα, εξ' αιτίας ενός τραυματισμού που υπέστη ο αδελφός από κυνηγούς, αλλά και η αδελφή εξ' αιτίας μιας κλασικής περίπτωσης όπου όταν παθαίνει ο ένας κάτι παθαίνει και ο άλλος, με αυτόν τον τρόπο τα παιδιά βρέθηκαν στο παλάτι, όπου όταν ξύπνησαν ο βασιλιάς ερωτεύτηκε την αδελφή και την παντρεύτηκε. Όταν η μητριά έμαθε για την τύχη των παιδιών, μεταμφιέστηκε σε εμπόρισσα και με την κόρη της ξεκίνησαν για να σκοτώσουν τα αδέλφια. Όταν έφτασαν, σκότωσαν την αδελφή (τώρα πια βασίλισσα) βάζοντας την σε μια μπανιέρα με καυτό νερό και από την θερμοκρασία και τους δυνατούς ατμούς παθαίνει ασφυξία.

Η κόρη της μητριάς πήρε την μορφή της: η μόνη διαφορά ήταν τα μάτια της, τα οποία παρέμειναν πράσινα, αντί να γίνουν καστανά. Εξ' αιτίας του θανάτου της αδελφής, εξασθένησε και ο αδελφός. Ο βασιλιάς ξεγελάστηκε και η θετή αδελφή ζήτησε να τον σκοτώσουν με την δικαιολογία πως δεν μπορούσε να τον βλέπει να πεθαίνει. Μια νύχτα, ο βασιλιάς είδε το φάντασμα της γυναίκας του επάνω από τον νεογέννητο γιο του: αυτό επαναλήφθηκε άλλες δύο νύχτες και έτσι ζήτησε από την γυναίκα του να ανοίξει τα μάτια που είχε κλειστά τόσο για να μην την καταλάβει. Όταν τα άνοιξε έγινε όπως πριν και ο βασιλιάς ζήτησε να τις συλλάβουν και να τις πάνε στο δικαστήριο. Την θετή αδελφή την παράτησαν στο δάσος για να την διαλύσουν τα ζώα και την μητριά την έκαψαν. Όταν η μητριά πέθανε, η αδελφή ζωντάνεψε και ο αδελφός έγινε άνθρωπος και έτσι έζησαν όλοι ευτυχισμένοι.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 174190196
* LCCN: sh85017219
* GND: 4204492-3

 |

 |
Οι **αδελφοί Μόσχου** ήταν Έλληνες τοιχογράφοι του 17ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Πρόκειται για τους **Γεώργιο** και **Δημήτριο** Μόσχο. Ήταν εκπρόσωποι του Πελοποννησιακού Εργαστηρίου. Εργάστηκαν ως τοιχογράφοι στη Ζάκυνθο και αλλού, από το 1606 ως το 1638.

Καλλιτεχνικό έργο
-----------------

Ακολούθησε τους παλαιότερους τύπους των βυζαντινών αγιογράφων. Έργο τους είναι οι γνωστές τοιχογραφίες του ναού του Αγίου Ιωάννη των Λογοθετών στη Ζάκυνθο. Τοιχογράφησαν επίσης διάφορες συνθετικές απεικονίσεις από τον βίο και τα θαύματα του Χριστού στις Μονές του Αγίου Ανδρέα στο Μεσοβούνι και Σκοπιωτίσης, την Ι.Μ. Αγίων Αποστόλων στα σύνορα των χωριών Σελιάνα & Περιθώρι Αχαΐας του τέως Δήμου Αιγείρας και νυν Αιγιαλείας, στον ναό του Ακάθιστου στην πόλη της Ζακύνθου, την Πλατυτέρα των ουρανών και αλλού.

Πηγές
-----

* Ιωάννης Χατζηιωάννου, επιμ. (1927). *Πανελλήνιον Λεύκωμα Εθνικής Εκατονταετηρίδος 1821-1921 : Η χρυσή βίβλος του ελληνισμού. Τόμος Δ' Καλλιτεχνία*. Εν Αθήναις: Τυποις Ανώνυμου Εταιρείας Εκδόσεων. Ανακτήθηκε στις 24 Μαΐου 2010.