recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Χίος (αποσαφήνιση).

Το αντιτορπιλικό τύπου Μ ***Χίος III*** ήταν το τρίτο πλοίο του ελληνικού πολεμικού ναυτικού που έφερε αυτό το όνομα. Ήταν ένα από τα 4 παραγγελθέντα πλοία της Ελληνικής Κυβέρνησης το 1914 στο Ηνωμένο Βασίλειο, τα οποία δεν παραδόθηκαν ποτέ λόγω της έναρξης του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και κρατήθηκαν από τους Βρετανούς μαζί με τις προκαταβολές που είχε αποδώσει το ελληνικό κράτος (445.435 δραχμές για το *Κρήτη ΙΙΙ*, 445.337 δραχμές για το *Λέσβος ΙΙ*, 519.561 δραχμές για το *Χίος ΙΙΙ*, και 408.191 δραχμές για το *Σάμος ΙΙΙ*. Η κλάση του αποτελούταν από τα πλοία *Χίος ΙΙΙ*, *Κρήτη ΙΙΙ*, *Λέσβος ΙΙ*, και *Σάμος ΙΙΙ*.

Τα πλοία αυτά έδρασαν στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο ως βρετανικά και ένα από αυτά βυθίστηκε στην διάρκεια πολεμικών επιχειρήσεων.
Το *Κρήτη ΙΙΙ* μετονομάστηκε σε HMS *Medea* (*Μήδεια*), το *Λέσβος ΙΙ*, σε HMS *Medusa* (*Μέδουσα*), το *Χίος ΙΙΙ* σε **HMS *Melampus*** (***Μελάμπους***) και το *Σάμος ΙΙΙ* σε HMS *Melpomene* (*Μελπομένη*).

Το *Χίος* ανέλαβε να ναυπηγήσει η Fairfield Shipbuilding and Engineering Company στο Γκόβαν. Καθεκλύστηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1914 και εντάχθηκε στο Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό ως HMS *Melampus* στις 29 Ιουνίου 1915. Το 1917 διεμβόλισε κατά λάθος και βύθισε το υποβρύχιο κλάσεως C HMS *C16*. Πουλήθηκε για διάλυση στις 22 Σεπτεμβρίου 1921.
Ο **Βίγκο Γιένσεν** (δανικά: *Alexander Viggo Jensen*, Κοπεγχάγη, 22 Ιουνίου 1874 – 2 Νοεμβρίου 1930) ήταν Δανός αθλητής του στίβου, αρσιβαρίστας, αθλητής της γυμναστικής και σκοπευτής, ο πρώτος Δανός αθλητής που πήρε ολυμπιακό μετάλλιο.

Στους Α' Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 στην Αθήνα πήρε τρία μετάλλια: δύο στην άρση βαρών κι ένα στην σκοποβολή. Πρώτο αγώνισμα που συμμετείχε ήταν στην άρση βαρών με τα δύο χέρια, όπου σήκωσε 111,5 κιλά και πρώτευσε με αποτέλεσμα να κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο. Ήταν 2ος στην άρση βαρών με το ένα χέρι όπου σήκωσε 57 κιλά έναντι 71 του Βρετανού Έλιοτ. Στην σκοποβολή στο αγώνισμα με καραμπίνα σε τρεις στάσεις ήταν τρίτος ολυμπιονίκης με 1.305 βαθμούς. Έλαβε μέρος και στη βολή με στρατιωτικό πιστόλι από 25 μέτρα όπου ήταν 6ος. Πήρε μέρος σε πολλά ακόμα αγωνίσματα: στη σφαιροβολία, όπου δεν κατάφερε να διακριθεί, στη δισκοβολία, όπου ήταν έκτος και στην αναρρίχηση επί κάλω, όπου κατατάχθηκε 4ος.

Παραπομπές
----------

* Den danske deltagelse ved De Olympiske Lege i Athen 1896 by Vibeke Worm
* sports-reference.com


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Viggo Jensen  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Αθλητισμός
* Πύλη:Δανία
 |

 |
Ο **Φικρέτ Μουαλά** (τουρκ. *Fikret Muallâ*, Κωνσταντινούπολη, 1903 - Νίκαια, 20 Ιουλίου 1967) ήταν Τούρκος ζωγράφος, γνωστός κυρίως μέσα από τα έργα του που απεικονίζουν τη ζωή στο Παρίσι, καθημερινές σκηνές και τοπία. Το ύφος του χαρακτηρίζεται από εξπρεσιονιστικά στοιχεία, με επιρροές από το κίνημα του φωβισμού, αν και ο ίδιος δεν ακολούθησε συστηματικά τα καλλιτεχνικά ρεύματα της εποχής του. Το μεγαλύτερο μέρος του έργου του ανήκει σήμερα σε ιδιωτικές συλλογές. Φιλοτέχνησε κυρίως υδροκομμιογραφίες (γκουάς) σε χαρτί και μικρής κλίμακας έργα, ενώ λιγοστές είναι οι ελαιογραφίες του.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κωνσταντινούπολη. Σε παιδική ηλικία, ένα ατύχημα τού προκάλεσε μερική αναπηρία, το οποίο σε συνδυασμό με το θάνατο της μητέρας του θεωρείται πως συντέλεσε στη διαμόρφωση του ασταθούς χαρακτήρα του. Μετά το γυμνάσιο ξεκίνησε σπουδές μηχανολογίας στη Γερμανία, όπου άρχισε να εκδηλώνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη ζωγραφική, ταξιδεύοντας στην Ελβετία και στην Ιταλία επισκεπτόμενος μουσεία και εκθέσεις τέχνης. Αργότερα έζησε στο Παρίσι, όπου σπούδασε υπό την επίβλεψη του André Lhote, συχνάζοντας στις καλλιτεχνικές συνοικίες της εποχής. Επιστρέφοντας στη γενέτειρά του δούλεψε ως δάσκαλος στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ενώ παράλληλα εργάστηκε ως σχεδιαστής του λυρικού θεάτρου και φιλοτέχνησε εξώφυλλα βιβλίων και περιοδικές εκδόσεις. Στη δεκαετία του 1930, και ενώ αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας και αλκοολισμού, εισήχθη προσωρινά σε νοσοκομείο ψυχικών νοσημάτων, συνέχισε ωστόσο να ζωγραφίζει και την ίδια περίοδο το έργο του άρχισε να αναγνωρίζεται στην Τουρκία, με αποκορύφωμα τη συμμετοχή του σε διεθνή έκθεση που πραγματοποιήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1939. Στην ίδια περίοδο ανήκουν και δύο διηγήματα (*Masal* και *Üsera Karargahı*) που έγραψε και δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό *Ses*.

Από τις αρχές του 1940 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου έζησε για περισσότερα από 26 χρόνια σε δυσχερή οικονομική κατάσταση και αντιμέτωπος με τον αλκοολισμό και ψυχικά προβλήματα. Ως ζωγράφος απέκτησε μεγαλύτερη φήμη μετά την πρώτη έκθεση έργων του στη γαλλική πρωτεύουσα το 1954, με έργα που είχε φιλοτεχνήσει για την Ντίνα Βιερνί. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 τέθηκε υπό την προστασία της Madame Anglés, η οποία στήριξε τον Μουαλά οικονομικά ενώ παράλληλα υπήρξε από τους κυριότερους αγοραστές έργων του. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του έζησε στη Νις. Από το Μάρτιο του 1967 εκδήλωσε εκ νέου συμπτώματα κατάθλιψης και εισήχθη αρχικά σε νοσοκομείο και αργότερα σε οίκο φροντίδας, όπου παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *SNAC*. w66h7njj. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  «Mualla, Fikret» 13  Δεκεμβρίου 2017.

Πηγές
-----

* 'Mualla, Fikret', *Grove Art Online*, Oxford University Press, 2008
* Fikret Mualla, από τον ιστότοπο του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού της Δημοκρατίας της Τουρκίας

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 29691551
* **Europeana**: agent/base/50959
* LCCN: n82231976
* ISNI: 0000 0000 6654 0385
* GND: 119480956
* SUDOC: 079134734
* BNF: cb13526651v (data)
* ULAN: 500095084
* NKC: jo2002102456
* RKD: 58014

 |

 |
To **Χαρμπί** (από το τουρκ. harbi) ή **οβελός** ή **μπαρουτόβεργα** είναι μακρόστενο εξάρτημα που χρησιμοποιούσαν στο παρελθόν οι χειριστές εμπροσθογεμών όπλων προκειμένου να τα ετοιμάσουν για πυροδότηση.

Φτιαγμένο συνήθως από μπρούντζο, χάλυβα ή ορείχαλκο, το εξάρτημα αυτό μπορούσε να χρησιμοποιηθεί λόγω της αιχμηρής του άκρης και ως όπλο σε μάχες εκ του συστάδην. Ωστόσο είχε και άλλες χρήσεις: χρησίμευε για πρακτικές ανάγκες όπως π.χ. για το κούμπωμα του μπροστινού μέρους της ενδυμασίας, για τη φύλαξη λαβίδας ή για μαγειρικό σκεύος αλλά ακόμα και ως διακοσμητικό εξάρτημα της όλης ενδυμασίας όπως παρατηρήθηκε στη Βαλκανική Χερσόνησο.

Στο ναυτικό πυροβολικό χρησιμοποιούνταν μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα μεγάλα ξύλινα ραβδιά που εξυπηρετούσαν τον ίδιο ρόλο με τη μπαρουτόβεργα μέχρι την αντικατάσταση τους από υδραυλικό σύστημα.

Βιβλιογραφία
------------

* Elgood, Robert (2009). *Τα όπλα της Ελλάδας και των βαλκανικών γειτόνων της κατά την οθωμανική περίοδο*. Αθήνα: Polaris. ISBN 978-960-6829-12-3.
* Hodges, Peter (1981). *The big gun: Battleship main armament 1860 - 1945*. Greenwich: Conway Maritime Pr. ISBN 978-0-85177-144-1.
* *Τα άρματα του Αγώνα 1821 (δίγλωσσο)*, Αθήνα: Πολεμικό Μουσείο 2021.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Elgood, Robert (2009). *Τα όπλα της Ελλάδας και των βαλκανικών γειτόνων της κατά την οθωμανική περίοδο*. Αθήνα: Polaris. σελίδες 114–116. ISBN 978-960-6829-12-3.
2. 1 2  «Το Χαρμπί». *geetha.mil.gr*.
3. ↑  «Χαρμπί». *www.europeana.eu*. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουλίου 2023.
4. 1 2  *Τα άρματα του Αγώνα 1821 (δίγλωσσο)*, Πολεμικό Μουσείο, Αθήνα 2021,σελίδα 151.
5. ↑  Hodges, Peter (1981). *The big gun: Battleship main armament 1860 - 1945*. Greenwich: Conway Maritime Pr. σελίδες 10,19. ISBN 978-0-85177-144-1.
Η **Βίγια Μαρία** (ισπανικά: *Villa María*‎) είναι πόλη στην επαρχία Κόρδοβα της Αργεντινής και η πρωτεύουσα του νομού Χενεράλ Σαν Μαρτίν. Βρίσκεται στο κέντρο μιας εύφορης γεωργικής πεδιάδας. Η πόλη έχει πληθυσμό 79.351 σύμφωνα με την απογραφή του 2010 ενώ ολόκληρη η μητροπολιτική περιοχή έχει 98.169 κατοίκους.

Η πόλη βρίσκεται 137 χλμ. νοτιοανατολικά από την πρωτεύουσα της επαρχίας, στην αριστερή όχθη του ποταμού Τερσέρο, κοντά στο γεωγραφικό κέντρο της Αργεντινής, στη διασταύρωση των εθνικών οδών 9 και 158, και ακριβώς δίπλα στον αυτοκινητόδρομο Κόρδοβα-Μπουένος Άιρες, μία από τις σημαντικότερες οδικές αρτηρίες της χώρας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Villa María (General San Martín, Córdoba, Argentina) - Population Statistics, Charts, Map, Location, Weather and Web Information». *citypopulation.de*. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2022.
2. ↑  «Argentina: Provinces and Agglomerations - Population Statistics, Maps, Charts, Weather and Web Information». *citypopulation.de*. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2022.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 144301071
* LCCN: n84195696

 |

 |
Η **Βίγια Άντζελα** (ισπανικά: *Villa Ángela*‎) είναι πόλη στην επαρχία του Τσάκο στην Αργεντινή, 186 χλμ. δυτικά της πρωτεύουσας της επαρχίας Ρεσιστένσια. Βρίσκεται στο Γκραν Τσάκο, μια πεδινή περιοχή της λεκάνης του Ρίο ντε λα Πλάτα. Έχει 44.900 κατοίκους σύμφωνα με υπολογισμό του 2019, καθιστώντας την την τρίτη μεγαλύτερη στην επαρχία.

Ιστορία
-------

Το 1908, οι Κάρλος Γκρουνέισεν και Χούλιο Ούλισες Μάρτιν (Ελβετός, γενν. 31 Ιουλίου 1862, δημιουργός του *Yerbatera Martin*, στο Ροσάριο), απέκτησε τη γη που θα γινόταν η τοποθεσία της Βίγια Άντζελα. Έφτιαξε το εργοστάσιο ταννίνης *La Chaqueña SA* και αμέσως άρχισαν να εποικίζονται οι παρακείμενες περιοχές.

*Punta de rieles* και *km 95* ήταν τα ονόματα που έλαβε όταν άρχισε να επεκτείνεται. Στις 24 Μαΐου 1910, ως φόρο τιμής στα εκατό χρόνια της Επανάστασης του Μάη, αποφάσισαν να ιδρύσουν ένα χωριό και να του δώσουν το όνομα Βίγια Άντζελα. Πήρε το όνομά του από την *Άντζελα Χόστενς*, τη σύζυγο του Χούλιο Ούλισες Μάρτιν, ενός από τους δύο ιδρυτές του.

Η πόλη μπορεί να υπερηφανεύεται για ένα από τα σημαντικότερα καρναβάλια της χώρας. Η μεγάλη αυτή γιορτή εκτείνεται από τα μέσα Ιανουαρίου έως τα μέσα Φεβρουαρίου από το 1950.

Καιρός
------

Ο καιρός της πόλης είναι υποτροπικός, ξηρός το χειμώνα και πολύ υγρός και ζεστός το καλοκαίρι.

| Κλιματικά δεδομένα Βίγια Άντζελα (1941–1950) |
| --- |
| Μήνας | Ιαν | Φεβ | Μάρ | Απρ | Μάι | Ιούν | Ιούλ | Αύγ | Σεπ | Οκτ | Νοε | Δεκ | Έτος |
| Υψηλότερη Μέγιστη °C (°F) | 43.8 | 44.4 | 42.3 | 36.9 | 34.1 | 33.4 | 33.4 | 40.9 | 42.6 | 44.4 | 44.1 | 44.2 | 44,4 |
| Μέση Μέγιστη °C (°F) | 36.3 | 35.1 | 31.5 | 28.3 | 24.3 | 21.6 | 21.4 | 25.7 | 28.1 | 30.6 | 32.7 | 35.6 | 29,3 |
| Μέση Μηνιαία °C (°F) | 27.2 | 26.4 | 23.3 | 20.2 | 17.4 | 14.5 | 13.6 | 16.6 | 19.2 | 22.0 | 24.3 | 26.9 | 21,0 |
| Μέση Ελάχιστη °C (°F) | 19.9 | 19.8 | 17.6 | 14.7 | 11.6 | 9.1 | 7.7 | 9.2 | 12.4 | 14.3 | 16.5 | 18.5 | 14,3 |
| Χαμηλότερη Ελάχιστη °C (°F) | 8.8 | 9.0 | 7.0 | 2.6 | −1.6 | −4 | −5.6 | −4.1 | −0.3 | 1.1 | 8.4 | 8.9 | −5,6 |
| Υετός mm (ίντσες) | 116 | 143 | 126 | 99 | 44 | 33 | 32 | 15 | 48 | 73 | 98 | 75 | 902 |
| *Πηγή: Sistema de Clasificación Bioclimática Mundial* |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Argentina: Provinces and Agglomerations - Population Statistics, Maps, Charts, Weather and Web Information». *citypopulation.de*. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2022.
2. ↑  Ielpi, Rafael Oscar (2005). *Rosario, del 900 a la "década infame"*. Rosario, Santa Fe, Argentina: Homo Sapiens. σελ. 116. ISBN 950-808-455-3.
3. ↑  «Carnaval de Villa Ángela en Chaco, Argentina». *carnavalesmundo.org* (στα Ισπανικά). 11 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2022.
4. ↑  «Villa Angela (Argentina)» (PDF). Centro de Investigaciones Fitosociológicas. Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 1 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2022.
Η **απόλυτη δημοκρατία** είναι μια υποθετική μορφή διακυβέρνησης που παρουσιάζει μια ακραία εξουσία που ασκείται απευθείας από τους πολίτες.

Δεν πρέπει να συγχέεται με *τη δημοκρατία εξουσίας,* όπως συναντάται στο ελβετικό πολιτικό σύστημα (στο οποίο οι εκλεκτικές δραστηριότητες για την προσαρμογή των κοινωνικών/πολιτικών θεμάτων είναι συχνότερες από ότι σε άλλες δημοκρατίες μέσω συχνών δημοψηφισμάτων).

Η απόλυτη δημοκρατία ενέχει τον κίνδυνο να δοθεί προτεραιότητα στα συμφέροντα της πλειοψηφίας, ενώ οι ανάγκες της μειοψηφίας μπορεί να αγνοηθούν. Αν και η δημοκρατία γενικά προσπαθεί να κρατήσει τους ανθρώπους ικανοποιημένους, η απόλυτη δημοκρατία στερεί και δεν επιτρέπει στην μειοψηφία να ακουστεί ή να αναγνωριστεί.

Ιδεολογία
---------

Μια απόλυτη δημοκρατία μπορεί να οδηγήσει σε τυραννία της πλειοψηφίας, στην οποία μια μειοψηφική ομάδα μπορεί να αγνοηθεί. Οι απόλυτες δημοκρατίες λειτουργούν ως πλήρως μεταβαλλόμενα συστήματα όπου θεσμοί όπως τα δικαιώματα και τα προνόμια αρχίζουν να χάνουν νόημα, επειδή τα δικαιώματα μπορούν να καταργηθούν σε κάθε εκλογή.

Σχέση με την απόλυτη μοναρχία
-----------------------------

Μια απόλυτη μοναρχία προτείνει ότι όλες οι εξουσίες πρέπει να συγκεντρωθούν στο πρόσωπο ενός κληρονομικού μονάρχη με θεϊκό δικαίωμα να κυβερνά (ακόμα και αν στη Γαλλία, για παράδειγμα, υποσχέθηκε κατά τη στέψη να σεβαστεί τους θεμελιώδεις νόμους του βασιλείου, επομένως είναι διαφορετικό από μια αυθαίρετη κυβέρνηση), ενώ σε αυτόν τον τύπο δημοκρατίας, το 100% όλης της εξουσίας συγκεντρώνεται στην άποψη της πλειοψηφίας για κάθε θέμα. Σε μια απόλυτη δημοκρατία, τα δικαιώματα γίνονται περιττά επειδή αλλάζουν κάθε φορά που γίνονται εκλογές και δεν υπάρχει τίποτα που να διατηρεί τη νομοθεσία μόνιμη ή μακροπρόθεσμη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Definition of DEMOCRACY». *www.merriam-webster.com*. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2016.
2. ↑  «AN ABSOLUTE DEMOCRACY?». *www.amigospais-guaracabuya.org*. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2016.
3. ↑  Floquet, Mathieu (January 1, 2014). «The impossible transition from 'absolute monarchy' toward industrial democracy in France: the experience of workers' representatives at Schneider, 1899-1936». *(1)* **55**.
Απόλλων Νυμφαγέτης και Νύμφες (Μουσείο του Λούβρου)
Το **ανάγλυφο του Απόλλωνα Νυμφαγέτη και Νυμφών** που εκτίθεται στο Μουσείο του Λούβρου είναι αρχαιολογικό εύρημα από τη Θάσο.

Ιστορικό του ευρήματος
----------------------

Η Θάσος κίνησε το επιστημονικό ενδιαφέρον των Ευρωπαίων τον 19ο αιώνα, όταν ο νεαρός Ζωρζ Περρό, μέλος της Γαλλικής Σχολής περιηγήθηκε τη νήσο το 1856 και δημοσίευσε τις εντυπώσεις του οκτώ χρόνια αργότερα στο Παρίσι με τον τίτλο «*mémoire sur l`ile de Thasos*». Στο μεταξύ και ο Αλεξάντερ Κόντζε επισκέφτηκε το νησί το 1858 και δημοσίευσε τα αποτελέσματα των μελετών του το 1860 στο Αννόβερο με τίτλο «*Reise auf den Inseln des Thrakischen Meeres*». Το 1865 ακολούθησε η αρχαιολογική αποστολή του Ε. Μίλλερ, ο οποίος ανακάλυψε πολλές επιγραφές και έργα τέχνης. Το ανάγλυφο του Απόλλωνα Νυμφαγέτη και Νυμφών μεταφέρθηκε μαζί με άλλα στο Μουσείο του Λούβρου όπου εκτίθεται μέχρι σήμερα.

Περιγραφή
---------

Δίπλα στον Απόλλωνα εικονίζεται Νύμφη που κρατάει τον στέφανο του θεού. Στο δεξιό μέρος εικονίζονται τρεις Νύμφες. Η πρώτη κρατάει στα χέρια μια ταινία στρογγυλή, η δεύτερη που ακολουθεί κρατάει στο δεξί μια ταινία λυμένη. Η επόμενη Νύμφη που ακολουθεί κρατάει ένα άνθος στο δεξί.

Καλλιτεχνική περιγραφή
----------------------

Η μορφή των γυναικών είναι συμβατική, εκτός ίσως από τη Νύμφη που κρατεί τον στέφανο του Απόλλωνα. Η απόδοση του Απόλλωνα σε τρία τέταρτα είναι εξαιρετική. Ο Απόλλων ενώ διαβαίνει προς τα δεξιά στρίβει το κεφάλι προς τα αριστερά, κλίνοντας το ελαφρά προς τα κάτω. Η όλη σύνθεση της κίνησης, αν και πολύπλοκη αποδίδεται με πλήρη φυσικότητα, μέχρι και στην απόδοση της ενδυμασίας. Η απόδοση των γυναικών περιέχει μια φανταστική ποικιλία, αφού καμία δεν είναι αντιγραφή της άλλης. Τα ενδύματα ποικίλουν επίσης ως προς το ύφασμα, την ύλη, το μήκος και τον συνδυασμό μανδύα με χιτώνα.

Η επιγραφή
----------

> **Νύμφηισιν κἀπόλλωνι Νυμφηγέτηι θῆλυ καὶ ἄρσ-**
> 
> 
> **εν ἃμ βόληι προσέρδεν· ὄϊν οὐ θέμις οὐδὲ χοῖρον.**
> 
> 
> **οὐ παιωνίζεται.**
> 
> 

> *Στις Νύμφες και στον Απόλλωνα Νυμφηγέτη μπορείς να θυσιάζεις, εάν θέλεις,*
> 
> 
> *είτε αρσενικό είτε θηλυκό ζώο• πρόβατο και χοίρο δεν επιτρέπεται.*
> 
> 
> *Απαγορεύεται ο παιάνας.*
> 
>

Χρονολόγηση
-----------

Οι επιγραφές του ανάγλυφου είναι ιονικές. Χρονολογείται στα 480 π.Χ.

Πηγές
-----

* Άντολφ Μιχαέλις (1835-1910) (1867). Deutsches Archäologisches Institut, επιμ. *Denkmäler und Forschungen. Archäologische Zeitung*. Berlin: G. Reimer. σελίδες 2-14 και πίνακας CCXVII. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Παρουσίαση του ανάγλυφου από το Μουσείο του Λούβρου

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |
Ένα κανόνι δυόμισυ ιντσών σαν αυτό του Βρετανικού στρατού στην Ινδία, ενέπνευσε την μπαλάντα του Κίπλινγκ, στην οποία βασίστηκε ο Μπρεχτ
«**Το Τραγούδι των Κανονιών**» (γερμ. der **Kanonensong**) είναι μελοποιημένο ποίημα σε στίχους Μπέρτολτ Μπρεχτ και μελωδία του Κουρτ Βάιλ από την όπερα της πεντάρας.

Περιγραφή
---------

Το ποίημα έχει τρεις στροφές με ρεφρέν το γνωστό «Soldaten leben auf den Kanonen...». Είναι γραμμένο για ανδρικό ντουέτο, τον λωποδύτη Μάκι Μέσσερ και τον αρχηγό της αστυνομίας Τάιγκερ Μπράουν που αναπολούν την θητεία τους στο στρατό. Τραγουδιέται γρήγορα σε ρυθμό τσάρλεστον και είναι εμπνευσμένο από την μπαλάντα Screw Guns του Ράντιαρντ Κίπλινγκ.
37°39′N 14°31′E﻿ / ﻿37.650°N 14.517°E﻿ / 37.650; 14.517{{#coordinates:}}: δεν είναι δυνατή η ύπαρξη περισσότερων από ενός κύριου tag ανά σελίδα

Η **Ατζίρα** (σικελικά: Aggira) είναι πόλη και δήμος στην Επαρχία Έννα της Σικελίας στη νότια Ιταλία. Μέχρι το 1861 ονομαζόταν **"San Filippo d'Argiriò"** προς την τιμή του Φιλίππου της Ατζίρα.

Ιστορία
-------

Ιδρύθηκε ως **Αγύριον** από αυτόχθονες Σικελούς (αρχαία ελληνικά: Ἀγύριον). ο Αγύρης ο τύραννος της πόλης, ήταν ο πιο ισχυρός κυβερνήτης στο κέντρο της Σικελίας. Το 392 π.Χ ο Αγύρης σε συμμαχία με τις Συρακούσες τότε υπό την τυραννία του Διονύσιου του Πρεσβύτερου κατάφεραν να νικήσουν της δυνάμεις της Καρχηδόνας οι οποίες είχαν εισβάλει στη Σικελία. Το Αγύριον δεν αποικίστηκε από τους Έλληνες μέχρις ότου ο Κορινθίος στρατηγός Τιμολέων έσφαξε τον τελευταίο τύραννο το 339 π.Χ. εγκαταστάθηκαν 10.000 Έλληνες στην περιοχή. Σύμφωνα με τον ιστορικό Διόδωρο Σικελιώτη, που ήταν ντόπιος της πόλης που έζησε κατά τον 1ο αιώνα π.Χ δεν υπήρχε ούτε ίχνος της παλιάς πόλης, που καλυπτόταν από μια μοντέρνα.

Στα μέσα του 5ου αιώνα, το Αγύριον ήταν η πρώτη πόλη της Σικελίας που άρχισε να κόβει χάλκινα νομίσματα στην ελληνική μόδα.

Οι Ρωμαίοι την ονόμασαν Αγίριουμ. Το 1063, την κατέκτησαν οι Νορμανδοί υπό τη βασιλεία του Ρογηρού Α΄, ο οποίος νίκησε τους Σαρακηνούς. Η Ατζίρα αναφέρεται από τον Άραβα γεωγράφο Μωχάμετ αλ-Ιντρίσι με το όνομα *Shanta Fīlibb* (δηλ. Άγιος Φίλιππος της Ατζίρας).

Η Ατζίρα πέρασε από τα χέρια του Οίκου των Χοενστάουφεν, του Οίκου των Καπετιδών-Ανζού και της Αραγωνίας, και γύρω στα 1400 έγινε κρατική ιδιοκτησία της Σικελίας. Με την πάροδο των χρόνων η πόλη επηρεάστηκε από Ισπανικές και Εβραϊκές αφίξεις, αφήνοντας το αρχιτεκτονικό τους σήμα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Superficie di Comuni Province e Regioni italiane al 9 ottobre 2011" Istat. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου του 2019.
2. ↑  "Popolazione Residente al 1° Gennaio 2018". Istat. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου του 2019.
3. ↑   Μία ή περισσότερες προτάσεις από το προηγούμενο κείμενο ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Agira» *Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα* **1** (11η έκδοση) Cambridge University Press, σελ. 376

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 137674513
* LCCN: nr2004032214
* GND: 4807423-8

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ευρώπη
* Πύλη:Ιταλία
 |

 |
Ο **Αρμάν Λοπές**, γεννημένος στις 25 Μαρτίου 1943 στην επαρχία της Λεϊρία, είναι επιχειρηματίας και ποδοσφαιρικός παράγοντας, ο οποίος είναι περισσότερο γνωστός για την παρουσία του ως πρόεδρος της ΟΣ Λουζιτανός Σαιν-Μωρ για διάστημα πάνω από 30 ετών και στη συνέχεια της ΟΣ Κρετέιγ από το 2002.

Βιογραφία
---------

Είναι ο μεγαλύτερος υιός οικογένειας με τρία παιδιά.

Το 1961, προκειμένου να αποφύγει τη στρατολόγησή του για να πολεμήσει στο μέτωπο του Πολέμου της ανεξαρτησίας της Αγκόλα, αναχώρησε για τη Γαλλία, κατόπιν σχετικής υπόδειξης του παππού του (στρατιώτη στη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου). Ήταν στις 3 Νοεμβρίου 1961 που έφτασε στην *Gare d'Austerlitz*.
Ξεκίνησε να εργάζεται σε δημόσια έργα και στη συνέχεια σε ένα κατάστημα επίπλων, όπου και ανέλαβε χρέη μεταφορέα με αποτέλεσμα να ταξιδέψει σχεδόν όλη τη Γαλλία.

Το 1966, η ποδοσφαιρική ομάδα της *Ουνιάο Ντεσπορτίβα ος Λουζιτάνος* ιδρύθηκε από εργαζόμενος στα επιπλοποιεία του Σαιν-Μωρ και με πρόεδρο τον Ζοζέ Λέμπρ. Ο Λοπές ανέλαβε χρέη προέδρου το 1971. Το 1972, ξεκίνησε να εργάζεται για μία εταιρεία με ειδίκευση την εκμετάλλευση της άμμου και ίδρυσε τη δική του επιχείρηση στη διάρκεια του ίδιου έτους. Οι *Lusitanos* άρχισαν σταδιακά να ανεβαίνουν τις κατηγορίες στην πυραμίδα του γαλλικού ποδοσφαίρου φτάνοντας στην PH το 1981. Μετά από οχτώ χρόνια στην ίδια κατηγορία, η ομάδα ξεκίνησε νέα ανοδική πορεία πετυχαίνοντας την άνοδο 5 φορές σε διάστημα οκτώ ετών. Η ομάδα της πορτογαλικής κοινότητας έφτασε στο Νασιονάλ το 1996, όπου και παρέμεινε για διάστημα δύο σεζόν προτού επιστρέψει στο CFA για να επιστρέψει εκ νέου για μία σεζόν, την περίοδο 2001-2002.

Το 2002, ανέλαβε χρέη προέδρου της USC, η οποία βρισκόταν τότε στην D2, της οποίας και παραμένει πρόεδρος μέχρι σήμερα. Είναι επίσης *socio* της πορτογαλικής Μπενφίκα.

Ταυτόχρονα, είναι πρόεδρος της *Société Francilienne de Béton* (κύριου χορηγού της ομάδας του από το 2003), καθώς και του ραδιοφωνικού σταθμού Radio Alfa.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «LOPES Armand». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2014.

Εξωτερικός Σύνδεσμος
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Βιογραφικό του Αρμάν Λοπές
Το **Τσάτνεϋ πράσινου μάνγκο** (Αγγλικά *Green Mango Chutney*), επίσης γνωστό ως άγουρο μάνγκο τσάτνεϋ (*raw mango chutney*), είναι ένα Ινδικό τσάτνεϋ το οποίο παρασκευάζεται από άγουρους καρπούς μάνγκο.

Οι γινωμένοι καρποί μάνγκο είναι γλυκείς και δεν χρησιμοποιούνται στα τσάνεϋ καθώς τρώγονται άψητοι. Οι πράσινοι άγουροι καρποί μάνγκο είναι σκληροί και όξινοι και μαγειρεύονται ως τσάτνεϋ. Τα τσάτνεϋ από μάνγκο, έχουν λιγότερο γλυκιά και πολύ περισσότερο όξινη γεύση. Επίσης, μπορεί να έχουν και καυτερή γεύση, αν στο μείγμα των μπαχαρικών, προστεθούν και κόκκινες καυτερές πιπεριές,

Ετυμολογία
----------

Τσάτνεϋ πράσινου μάνγκο με τσίλι.
Η λέξη *τσάτνεϋ* (ή τσάτνεϊ) προέρχεται από τη λέξη των Ταμίλ சட்னி. Στην Ινδία, το *τσάτνεϋ* αναφέρεται στα νωπά και τα εντός άλμης παρασκευάσματα, αδιακρίτως. Αρκετές Ινδικές γλώσσες, χρησιμοποιούν τη λέξη αποκλειστικά για τα νωπά παρασκευάσματα. Μια διαφορετική λέξη *achār* (Χίντι: अचार), εφαρμόζεται σε τουρσιά, τα οποία συνήθως περιέχουν λάδι και τα οποία σπανίως είναι γλυκά.

Προετοιμασία
------------

Αρχικά, οι καρποί των μάνγκο ξεφλουδίζονται και πασπαλίζονται με αλάτι και κουρκουμά, κατόπιν τηγανίζονται σε λάδι μαζί με μπαχαρικά. Προστίθεται νερό και θερμαίνονται έως ότου μαλακώσουν τα μάνγκο.

### Συστατικά

Τα κύρια συστατικά του τσάτνεϋ πράσινου μάνγκο είναι τεμαχισμένοι άγουροι καρποί μάνγκο και ένα μείγμα σπόρων κύμινου, μάραθου, νιγκέλλας, τριγωνέλλας και σιναπιού. Μια Αυστραλιανή παραλλαγή του πιάτου περιέχει σταφίδες και μήλα.

Χρήσεις
-------

Το τσάτνεϋ πράσινου μάνγκο συνοδεύει πιάτα όπως ρύζι και κάρυ, σαμόσες καθώς και άλλα πιάτα της Ινδικής κουζίνας. Μπορεί επίσης να φαγωθεί και σαν πρωινό, αλειμμένο πάνω σε μια φέτα ψωμί με βούτυρο.

Δείτε επίσης
------------

* Μαρμελάδα (μη-εσπεριδοειδών)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Green Mango Chutney». Yahoo lifestyle. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Μαΐου 2015. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2019.
2. ↑  «Recipe: Raw mango chutney». Times Of India. .
3. ↑  «Make your own: Mango Chutney». Mother Nature Network.
4. ↑  «Spiced Mango Chutney With Chiles». New York Times.
5. ↑  «Annette's custom green mango chutney». Australian Broadcasting Corporation.
6. ↑  «Mango chutney». Special Broadcasting Service.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Αγγλικά) «Mango-Tamarind Chutney».
* (Αγγλικά) «Green mango chutney».
* (Αγγλικά) «Pickle recipes: mango chutney». Telegraph.
**Απευχή** ονομάζεται το αντίθετο της ευχής. Οι απευχές λεγόμενες και «*αποτροπές*» θεωρούνται λαογραφικά ως συγγενείς με τις ευχές και τις κατάρες που λέγονται κυρίως αποτρεπτικά, κατά των τελευταίων, είτε με διάφορα επιφωνήματα, οι απλούστερες εξ αυτών, είτε και με ολόκληρες προτάσεις, που καταλήγουν τελικά σ΄ ευχή.

Συνηθέστερα οι απευχές λέγονται σε αναφορές κακών ειδήσεων, σε προσπάθεια να θεωρηθούν αυτές ψευδείς, απίστευτες, ή σε αποτροπή κάποιας κακής αναφοράς έτσι ώστε αυτές να μείνουν απραγματοποίητες, (να μη πιάσουν). 
Πολλές φορές όμως απευχές λέγονται και σε μορφή όρκου ή και ως κατάρες σε περίπτωση που συμβαίνει το αντίθετο, προκειμένου έτσι να τονισθεί η ειλικρίνεια του λόγου.
Συνηθέστερες απευχές που χρησιμοποιεί ο ελληνικός λαός είναι:

* «*μακριά από (ε)μας*», «*στα όρη και στα παραρά*», «*κτύπα ξύλο*», όπως και επί προσωπικού επιπέδου «*αϊ να μου χαθείς*», ή «*αϊ χάσου*» κ.λπ. όπου στη περίπτωση αυτή ανάλογα με τα συμφραζόμενα μπορεί να είναι και κατάρα.

Οι δε εκφράσεις «Κύριε Ελέησον», «*Παναγιά πρόφτασε*!», ή «*Παναγιά μου βόηθα*!» ή «*Χριστός και Παναγιά*», «*Θεός φυλάξοι*», «*Χριστέ μου τα πάθη σου*», ή «*Χριστός κι Απόστολος*», «*Ήμαρτον*», «*Έλεος*» κ.λπ. αποτελούν ταυτόχρονα θρησκευτική επίκληση θείας αποτρεπτικής δύναμης που δημιουργήθηκε από το θρησκευτικό συναίσθημα. Τέτοιου είδους απευχές απαντώνται από την αρχαιότητα σ΄ όλους τους λαούς της Γης, όλων των θρησκευμάτων, εκτός των άθεων.

Ιδιαίτερη κατηγορία απευχών είναι επίσης οι παρακάτω:

* «*Μακριά απ΄ εδώ*», ή «*μακριά από ΄δω*», ή «*έξω από ΄δω*», ή «*όξω από ΄δω*» που λέγονται στο άκουσμα του Σατανά ή κάποιας σοβαρής ασθένειας. Όπως επίσης:
* «*κλούβια κι άπιαστα να γίνουν*» που λέγεται ιδιαίτερα σε εφιαλτικά όνειρα,

Πολλές φορές συμβαίνει οι απευχές να συνοδεύονται και από διάφορες χαρακτηριστικές κινήσεις ή ενέργειες «μαγικές» προς ενίσχυση της θελημένης αποτροπής, όπως είναι το σταυροκόπημα, το φτύσιμο στο έδαφος, το κτύπημα του χεριού σε ξύλο, το σταύρωμα της κοιλιάς, (επί εγκύων), ή του στόματος με τη συμπληρωματική φράση "*θου Κύριε φυλακή τω στόματί μου..." κ.λπ.*

Απευχές χρησιμοποιούσαν και οι αρχαίοι Έλληνες, όπως για παράδειγμα η σύγχρονη «*στα όρη, στ΄ άγρια βουνά και στ΄ αγριοπέλαγο*» που λέγεται προς αποτροπή της κατάρας «*κακός άνεμος να σε μάσει*» ή «*που να σε ραίνει η θάλασσα*» (λέγεται στη Νάξο και σ΄ άλλα Κυκλαδονήσια, με την ερμηνεία "να θαλασσοπνίγεσαι"), ανάγονται στην εποχή του Ομήρου ( Ιλιάδα Ζ-314-350), όπως και στον Ορφικό ύμνο προς την Άρτεμη.  

Παρόμοιες απευχές απαντώνται επίσης και ως επωδές στα νεότερα ελληνικά δημοτικά τραγούδια:

"*Μα τον Άγιο Σπυρίδωνα*
*μα τον Άγιο Παντελεήμονα*
*ξορκάω το κονάκι*
*να πάει στα όρη στα βουνά*
*στης Παναγιάς το γάλα*" (= στον ουρανό, στο Γαλαξία).

Πηγές
-----

* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη" τομ.Ε΄, σελ.100
Ο **βιλλεμίτης** (αγγλ. willemite) είναι νησοπυριτικό ορυκτό του ψευδαργύρου. Ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Ολλανδού βασιλέα Γουλιέλμου του Α' (Willem I, 1772-1843) καθώς το ορυκτό ανακαλύφθηκε στη χώρα του, το 1830.
Τυπικό χαρακτηριστικό του γνώρισμα είναι ο πλούσιος φθορισμός του, ειδικά όταν φωτίζεται με μέσου μήκους ακτινοβολία όπου και εκπέμπει ένα έντονο κιτρινο-πορτοκαλί χρώμα.

Εμφάνιση, παραγενέσεις
----------------------

Εμφανίζεται ως δευτερογενές ορυκτό προερχόμενο από εξαλλοιώσεις ψευδαργυρούχων μεταλλευμάτων (ιδιαίτερα σφαλερίτη) προερχόμενων από υδροθερμικές φλέβες. Οι κρύσταλλοί του είναι από διαφανείς μέχρι αδιαφανείς. Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο γλαυκοχροΐτης, ο μαλαχίτης, ο μιμητίτης, ο ροζασίτης, ο νταφτίτης και ο κερουσίτης (στο κοίτασμα Τσουμέμπ).

Ανευρίσκεται σε αρκετά σημεία της Γης. Αξιοσημείωτες εμφανίσεις του είναι στο Άλτενμπεργκ του Βελγίου, στο Τσουμέμπ και το Guchab της Ναμίμπια, στα κοιτάσματα της περιοχής Franklin - Sterling του Νιου Τζέρσεϊ (μοναδικές εμφανίσεις συμπαγούς βιλλεμίτη ως κύριου ορυκτού, από άγνωστο πρωτογενές μετάλλευμα κατά την Κάμβριο περίοδο), την Αριζόνα, την Καλιφόρνια, το Νέο Μεξικό των ΗΠΑ, το Mont-Saint-Hilaire στο Κεμπέκ του Καναδά, στο μεγάλο κοίτασμα Puttapa της Νότιας Αυστραλίας. Οι υπόλοιπες εμφανίσεις του είναι ήσσονος σημασίας.

Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου στην περιοχή Καμάριζα.

Πηγές
-----

* Handbook of Mineralogy Αρχειοθετήθηκε 2008-10-11 στο Wayback Machine.
* Mindat.org
* Webmineral.com

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών
* Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Ο ιστοχώρος Mindat αναφέρει τριγωνικό.
2. ↑  Όνομα εγκεκριμένο από την ΙΜΑ, αποδόθηκε το 19ο αιώνα - pre-IMA, "grandfathered".
Συντεταγμένες: 54°14′38.4″N 22°47′48.8″E﻿ / ﻿54.244000°N 22.796889°E﻿ / 54.244000; 22.796889

Ο **Τσάρνα Χάντσα** (πολωνικά: Czarna Hańcza, λευκορωσικά: Чорная Ганча‎, λιθουανικά: Juodoji Ančia‎) είναι ο μεγαλύτερος ποταμός της Περιοχής Σουβάουκι της βορειοανατολικής Πολωνίας και της περιοχής Σαπότσκιν της βορειοδυτικής Λευκορωσίας. Είναι γνωστό ότι έχει μεγάλους ογκόλιθους από την Εποχή των Παγετώνων. Πηγάζει από τη λίμνη Χάντσα (η βαθύτερη λίμνη στην Πολωνία με μέγιστο βάθος 108,5 μ.) και διασχίζει τη λίμνη Χάντσα και τη λίμνη Βίγκρι (τοποθεσία του Εθνικού Πάρκου Βίγκρι της Πολωνίας), Είναι παραπόταμος του ποταμού Νέμαν πέρα από τα σύνορα της Λευκορωσίας και της Λιθουανίας. Διασχίζει την πόλη Σουβάουκι.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τσάρνα Χάντσα** |

1. ↑  «Klasyfikacja jakości wód płynących województwa podlaskiego - stan na 31.12.2004» (PDF) (στα Πολωνικά). WIOŚ Białystok. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF file, direct download) στις 1 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2013.
Δύο φορέματα α λα Φρανσέζ, εμπρός και πίσω όψη, 1750-75 ( MET )
Το **φόρεμα α λα Φρανσέζ** ήταν κύριο κομμάτι της μόδας του 18ου αιώνα. Αυτό το στυλ φορέματος είχε ύφασμα στο πίσω μέρος διατεταγμένο σε πιέτες που πέφτουν χαλαρά από τον ώμο στο πάτωμα σε μια ουρά. Μπροστά, το φόρεμα ήταν ανοιχτό, επιδεικνύοντας το τριγωνικό ύφασμα που αποτελεί το μπροστινό μέρος του κορσέ. Φοριόταν με φαρδύ κρινολίνο δίνοντας της αίσθηση φουσκωτού. Τα μανίκια είχαν μακριά βολάν, τα οποία φοριούνται ξεχωριστά.

Το κασακουίν ήταν μια συντομευμένη έκδοση του φορέματος που φοριόταν ως σακάκι για ανεπίσημες περιστάσεις με ταιριαστό ή αντίθετο μεσοφόρι.   Η φούστα του κασακουίν είχε μήκος στο γόνατο, αλλά σταδιακά μειώθηκε ώστε να μοιάζει με πέπλουμ.

Γκαλερί
-------

* L'Enseigne de Gersaint (λεπτομέρεια), 1720, του Antoine Watteau .*L'Enseigne de Gersaint* (λεπτομέρεια), 1720, του Antoine Watteau .
* La Déclaration d'amour, 1731, του Jean François de Troy. Μπροστινή και οπίσθια όψη των γυναικών σε σακίδια.*La Déclaration d'amour*, 1731, του Jean François de Troy. Μπροστινή και οπίσθια όψη των γυναικών σε σακίδια.
* Ολλανδία, μεταξωτό σατέν με μετάξι και μεταλλικά νήματα, 1740-60. LACMA Μ.2007.211.928Ολλανδία, μεταξωτό σατέν με μετάξι και μεταλλικά νήματα, 1740-60. LACMA Μ.2007.211.928
* Eleanor Frances Dixie, γ. 1753, από τον Henry Pickering .Eleanor Frances Dixie, γ. 1753, από τον Henry Pickering .
* Γαλλία, τυπωμένο βαμβάκι, γ. 1770. LACMA Μ.2007.211.718Γαλλία, τυπωμένο βαμβάκι, γ. 1770. LACMA Μ.2007.211.718

Παραπομπές
----------

1. ↑  Cumming, Valerie· Cunnington, C. W. (2010). *The dictionary of fashion history*. Oxford: Berg. σελ. 279. ISBN 9781847887382.
2. ↑  Waugh, Norah (1964). *The cut of women's clothes, 1600-1900* (Reprinted έκδοση). London: Faber. σελίδες 68–70. ISBN 0571085946.
Σχηματική απεικόνιση μιας φόιμπα.
**Φόιμπα** (ιταλ:Foiba) (πληθυντικός:Φόιμπε) είναι ο όρος που χρησιμοποιείται στην Ιταλική περιοχή της Βενέτσια Τζούλια για να περιγράψει τα μεγάλα βάραθρα (ή κάθετα σπήλαια ή κοιλότητες), τα οποία υπάρχουν σε σημαντικό αριθμό στη συγκεκριμένη γεωγραφική ζώνη αλλά και σε περιοχές της Σλοβενίας και Κροατίας. Τα συγκεκριμένα βάραθρα δεν αποτελούν ένα ξεχωριστό είδος σπηλαίων, όπως συχνά αναφέρεται λανθασμένα, αλλά είναι αποκλειστικά ένας όρος για να περιγραφούν οι καρστικές καταβόθρες, οι οποίες στην περιοχή αυτή συχνά εμφανίζουν τεράστιες διαστάσεις.

Ετυμολογία
----------

Ο όρος προέρχεται από το λατινικό *fovea* (τάφρος)  και χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά σε μια επίσημη έκθεση του 1770 από τον Ιταλό φυσιοδίφη Αλμπέρτο Φόρτις, ο οποίος έγραψε μια σειρά από βιβλία για το καρστικό ασβεστολιθικό οροπέδιο της Δαλματίας.

Οι σφαγές των Φόιμπε
--------------------

Η φόιμπα του Πιζίνο.
Σήμερα ο όρος «Φόιμπε» συνήθως συνδέεται με τις σφαγές που διαπράχθηκαν από τους Γιουγκοσλάβους αντάρτες κατά τη διάρκεια αλλά και αμέσως μετά τη λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Στην πραγματικότητα μόνο μια μειοψηφία του συνόλου των θυμάτων πέθανε από τη ρίψη στα βάραθρα. Οι περισσότεροι έχασαν τη ζωή τους στις φυλακές, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης αλλά και από τις κακουχίες κατά τη μεταφορά τους.
Περαιτέρω σύγχυση προκαλεί το γεγονός ότι πολλές από τις λεγόμενες «*Φόιμπε*» ήταν στην πραγματικότητα λατομεία: η περίφημη «*Φόιμπα της Μπαζοβίτσα*» για παράδειγμα, ήταν στην πραγματικότητα ένα εγκαταλελειμμένο πηγάδι κοντά σε ένα ανθρακωρυχείο. Το πιο θεαματικό βάραθρο είναι εκείνο του Πιζίνο με βάθος 100 μέτρα και πλάτος 20 μέτρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μεγάλο Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό(Β' έκδοση), UTET, 1956.
2. ↑  Εγκυκλοπαίδεια Treccani.
3. ↑  Cfr.: Ottavio Lurati, *Toponymie et géologie*, in Quaderni di semantica, anno XXIX, numero 2, dicembre 2008, 443.
4. ↑  «Raoul Pupo *Le foibe giuliane 1943-45*; "L'impegno"; a.XVI; n. 1; aprile 1996». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 2012.

Βιβλιογραφία
------------

* Alberto Fortis (scienziato)|Alberto Fortis, Viaggio in Dalmazia. Marsilio, Venezia, 1986.
* Fabio Forti, Grotte del Carso triestino. Genesi ed evoluzione. Lint Editoriale Associati, Trieste, 1999.
* Fabio Forti, Carso triestino. Guida alla scoperta dei fenomeni carsici. Lint Editoriale Associati, Trieste, 1996.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Foiba  της Ιταλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Φίλιππος**, (δολοφονήθηκε το 1226) από τον Οίκο του Πουατιέ ήταν βασιλιάς της Αρμενίας από το 1222 έως το 1226. Ήταν γιος του Βοημούνδου Δ΄ πρίγκιπα της Αντιόχειας και της Πλαιζάνς του Ζιμπλέ/Βίβλου.

Βιογραφία
---------

Νυμφεύτηκε το 1222 την Ισαβέλλα των Ρουπενιδών, κόρη του Λέοντα Β΄ της Αρμενίας και της Σιβύλλας των Λουζινιάν.

Ο Φίλιππος έδωσε όρκο «πως θα ζούσε με τον Αρμενικό τρόπο ζωής, θα ασπαζόταν την πίστη και τα έθιμα των Αρμενίων, ενώ θα σεβόταν τα προνόμια του συνόλου αυτών». Ωστόσο ο νεαρός βασιλέας δεν τήρησε τον όρκο του και επιχείρησε να αντικαταστήσει τους πλέον ισχυρούς ευγενείς της Αυλής με συμπατριώτες του. Επιχείρησε επίσης την επιβολή του λατινικού τελετουργικού και εθιμοτυπικού στον Αρμενικό κλήρο και λαό, με αποτέλεσμα να εξεγερθεί η χώρα υπό την ηγεσία του Κωνσταντίνου κυρίου του Μπαμπερόν. Αρπάχτηκε από τα χέρια της γυναίκας του, η οποία τον αγαπούσε με στοργή, φυλακίστηκε, ενώ στην συνέχεια δολοφονήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 1226 και ο Χετούμ Α΄, γιος του Κωνσταντίνου, νυμφεύτηκε την χήρα του ως δεύτερος σύζυγός της.

Έτσι το βασίλειο της Μικρής Αρμενίας (Κιλικίας) πέρασε από τον Οίκο των Ρουπενιδών στον Οίκο των Χετουμιδών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Grousset, René (1979) [1949]. *L'Empire du Levant : Histoire de la Question d'Orient*. Bibliothèque Historique (στα Γαλλικά). Paris: Payot. σελ. 396. ISBN 2-228-12530-X. .

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρμενία
* Πύλη:Σταυροφορίες
 |

 |
Η **Υλική Πολιτιστική Κληρονομιά** ή Πολιτιστική Ιδιοκτησία αποτελεί το πρώτο από τα τρία είδη πολιτιστικής κληρονομιάς και αναφέρεται στην φυσική ή απτή πολιτιστική κληρονομία, περιλαμβάνει αντικείμενα πολιτιστικής αξίας, μνημεία, ιστορικά μέρη, τα οποία έχει θεωρηθεί ότι αξίζει να διατηρηθούν στο πέρασμα του χρόνου για τις επόμενες γενιές.

Η διατήρηση αντικειμένων φανερώνει την ανάγκη για την αναγνώριση του παρελθόντος και των στοιχείων που το εξιστορούν. Τα διατηρημένα αντικείμενα εγκυροποιούν τις μνήμες και την επικαιρότητα τους, σε αντίθεση με τα αντίγραφα και τα αντικείμενα αναπλήρωσης, και εντάσσουν τον άνθρωπο στην ιστορία τους, καθιστώντας κυριολεκτική την δυνατότητα να αγγίξει το παρελθόν.

Πτυχές και Κλάδοι διατήρησης και συντήρησης του απτού Πολιτισμού
----------------------------------------------------------------

* Μουσειολογία
* Αρχειοθέτηση/Αρχειακή Επιστήμη
* Συντήρηση και Αποκατάσταση
	+ Συντήρηση έργων τέχνης
* Ψηφιακή διατήρηση

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

*

Δείτε επίσης
------------

* Πολιτιστική Κληρονομιά
* Μουσειολογία
Ο **Φόρμις** (περίπου 478 π.Χ.) είναι ένας από τους δημιουργούς της αρχαίας κωμωδίας, ή κάποιας μορφής αυτής. Καταγόταν από το Μαίναλο, αλλά πήγε να υπηρετήσει τον Γέλωνα στη Σικελία.

Ο Αριστοτέλης τον αναγνωρίζει ως έναν από τους δημιουργούς της κωμωδίας, μαζί με τον Επίχαρμο. Λέγεται ότι ήταν αυτός που πρώτος εισήγαγε ηθοποιούς με μακριούς χιτώνες μέχρι τους αστραγάλους και στόλιζε τη σκηνή με δέρματα βαμμένα μοβ, σαν μια μορφή κουρτίνας.

Σύμφωνα με τον Παυσανία, τόσο μεγάλη ήταν η συμβολή του στις στρατιωτικές μάχες με τον Γέλωνα και αργότερα με τον αδερφό του Ιέρων, που από τον πλούτο που κέρδισε έκανε δωρεές στην Ολυμπία και τους Δελφούς. Οι προσφορές προς τον Απόλλωνα στους Δελφούς ήταν δύο άλογα και δύο ηνίοχοι δίπλα σε κάθε άλογο, σκαλισμένα από επώνυμους γλύπτες. Μάλιστα στο πρώτο άλογο υπάρχει μια επιγραφή που αναφέρει:

> "Φόρμις ἀνέθηκεν. Ἀρκὰς Μαινάλιος, νῦν δὲ Συρακόσιος."
> 
> 

Δηλαδή

> "Αφιερωμένο από το Φόρμι. Αρκάδιος από το Μαίναλο, τώρα από τις Συρακούσες."
> 
> 

Σύμφωνα με το λεξικό Σούδα, στα έργα του συγκαταλέγονται τα:

* *Άδμητος*
* *Αλκίνοος*
* *Αλκιόνες*
* *Αταλάντη*
* *Κηφεύς* (ή *κεφάλαια*)
* *Ίππος*
* *Ιλίου πόρθησις*
* *Περσεύς*

Παραπομπές
----------

1. 1 2  [...] ἐν δὲ αὐτοῖς καὶ τὰ ἀνατεθέντα ἐστὶν ὑπὸ τοῦ Μαιναλίου Φόρμιδος, ὃς ἐκ Μαινάλου διαβὰς ἐς Σικελίαν παρὰ Γέλωνα τὸν Δεινομένους καὶ ἐκείνῳ τε αὐτῷ καὶ Ἱέρωνι ὕστερον ἀδελφῷ τοῦ Γέλωνος ἐς τὰς στρατείας ἀποδεικνύμενος λαμπρὰ ἔργα ἐς τοσοῦτο προῆλθεν εὐδαιμονίας [...] Παυσανίας, *Ελλάδος περιήγησις,* Ηλιακών Α', κεφ. 27.1
2. ↑  Αριστοτέλους *Περί Ποιητικής*
3. ↑  Παυσανίας, Ελλάδος περιήγησις, Ηλιακών Α', κεφ. 27.1

Πηγές
-----

* Λεξικό Σούδα

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 66856376
* GND: 102403295

 |

 |
Ο Πάτρικ Γιούινγκ
Ο **φόργουορντ-σέντερ** ή **μπίγκμαν** είναι μία θέση στην καλαθοσφαίριση για παίκτες που παίζουν ή έχουν παίξει τόσο ως φόργουορντ όσο και ως σέντερ σε σταθερή βάση. Συνήθως, αυτό σημαίνει πάουερ φόργουορντ και σέντερ, καθώς αυτές είναι συνήθως οι δύο μεγαλύτερες θέσεις παικτών σε κάθε ομάδα μπάσκετ και, ως εκ τούτου, επικαλύπτονται συχνότερα η μία από την άλλη.

Ο φόργουορντ-σέντερ εισήχθη στην ορολογία του μπάσκετ καθώς το παιχνίδι εξελίχθηκε και έγινε πιο εξειδικευμένο τη δεκαετία του 1960. Οι πέντε θέσεις στο γήπεδο ήταν αρχικά γνωστές μόνο ως γκαρντ, φόργουορντ και σέντερ, αλλά τώρα είναι γενικά αποδεκτό ότι οι πέντε βασικές θέσεις είναι πόιντ γκαρντ, σουτινγκ γκαρντ, σμολ φόργουορντ, πάουερ φόργουορντ και σέντερ .

Συνήθως, ένας φόργουορντ-σέντερ είναι ένας ταλαντούχος φόργουορντ που ήρθε επίσης να παίξει λεπτά στη θέση του σέντερ σε ομάδες που χρειάζονται βοήθεια σε αυτή τη θέση. Ο παίκτης θα μπορούσε επίσης να είναι ένας σέντερ που είναι κάπως ψηλός στο παρκέ, κάτω από 1,80 μέτρων στο επίπεδο του ΝΒΑ, του οποίου οι ικανότητες του ταιριάζουν σε θέση πάουερ φόργουορντ, ειδικά αν αυτή η ομάδα έχει καλύτερο σέντερ. Ένας τέτοιος παίκτης είναι ο Μάρκους Κάμπι των Νιου Γιορκ Νικς. Με ύψος 2,11 μέτρων, γενικά παίζει ως σέντερ, αλλά όταν έπαιζε στους Νιου Γιορκ Νικς νωρίτερα στην σταδιοδρομία του, έπαιζε ως επί το πλείστον ως πάουερ φόργουορντ επειδή η ομάδα του είχε έναν από τους καλύτερους καθαρούς σέντερ στο πρωτάθλημα τον 2,13 μέτρωνΠάτρικ Γιούινγκ. Ο ίδιος ο Γιούινγκ χρησιμοποιήθηκε ως φόργουορντ-σέντερ στην αρχή της ενεργού δράσης του για να συμπληρώσει τον τότε σέντερ των Νικς, με ύψος 2,16 μέτρων Μπιλ Κάρτραϊτ. Ο επίσης θρύλος των Νικς Ουίλις Ριντ μετακινήθηκε στη θέση του φόργουορντ-σέντερ όταν η ομάδα απέκτησε τον επίσης σέντερ Ουόλτ Μπέλαμι το 1965. Ο Ριντ επέστρεψε στη θέση του σέντερ το 1968 αφού οι Νικς αντάλλαξαν τον Μπέλαμι στους Ντιτρόιτ Πίστονς για τον Ντέιβ Ντε Μπουσέρ. Ο Ραλφ Σάμπσον, με ύψος 2,24 μέτρων, ήταν ένας άλλος αξιοσημείωτος φόργουορντ-σέντερ που έπαιζε ως σέντερ την πρώτη χρονιά, το 1983. Το 1984, μετακινήθηκε στη θέση του πάουερ φόργουορντ, όταν ο ύψους 2,13 μέτρων Χακίμ Ολάζουον επιλέχτηκε εκείνη τη χρονιά. Το ύψος των περισσοτέρων φόργουορντ-σέντερ κυμαίνεται από 2,06 μέτρα έως 2,13 μέτρα.

Άλλοι αξιοσημείωτοι φόργουορντ-σέντερ είναι οι: Κέβιν Γκαρνέτ, Τίμ Ντάνκαν, Πάου Γκασόλ, Κρις Μπος, Λαμάρκους Όλντριντζ, Άντονι Ντέιβις, Αλ Χόρφορντ, Μπαμ Αντεμπάγιο και Γιάννης Αντετοκούνμπο .

Δείτε επίσης
------------

* Τουίνερ

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------
Στα μαθηματικά, η φόρμουλα **Μπέικερ – Κάμπελ – Χάουσντορφ** είναι η λύση για {\displaystyle Z} στην εξίσωση

{\displaystyle e^{X}e^{Y}=e^{Z}}
για πιθανώς μη αντιμεταθετικό *X* και *Y* στην άλγεβρα Λι μιας ομάδας Λι. Υπάρχουν διάφοροι τρόποι γραφής του τύπου, αλλά όλοι τελικά δίνουν μια έκφραση για {\displaystyle Z} με Λι αλγεβρικούς όρους, δηλαδή ως σειρά (όχι απαραίτητα συγκλίνουσα) στο X και Y και επαναλαμβάνοντας τους μεταγωγείς τους. Οι πρώτοι όροι αυτής της σειράς είναι:

{\displaystyle Z=X+Y+{\frac {1}{2}}[X,Y]+{\frac {1}{12}}[X,[X,Y]]-{\frac {1}{12}}[Y,[X,Y]]+\cdots \,,}
που "{\displaystyle \cdots } "υποδηλώνει όρους που περιλαμβάνουν υψηλότερους μεταγωγείς του X και Y. Αν X και Y είναι αρκετά μικρά στοιχεία της άλγεβρας Λι {\displaystyle {\mathfrak {g}}} μιας ομάδας Λι G, η σειρά είναι συγκλίνουσα. Εν τω μεταξύ, κάθε στοιχείο g αρκετά κοντά στην ταυτότητα του G μπορεί να εκφραστεί ως {\displaystyle g=e^{X}} για ένα μικρό X σε {\displaystyle {\mathfrak {g}}}. Έτσι, μπορούμε να πούμε ότι *κοντά στην ταυτότητα* ο πολλαπλασιασμός της ομάδας G - γραμμένος ως {\displaystyle e^{X}e^{Y}=e^{Z}} - μπορεί να εκφραστεί με καθαρά αλγεβρικούς όρους Λι. 

Αν X και Y είναι αρκετά μικρά n\times n πίνακες, τότε {\displaystyle Z} μπορεί να υπολογιστεί ως ο λογάριθμος του {\displaystyle e^{X}e^{Y}}, όπου τα εκθετικά και ο λογάριθμος μπορούν να υπολογιστούν ως σειρές ισχύος. 

Οι σύγχρονες εκθέσεις του τύπου μπορούν να βρεθούν, μεταξύ άλλων, στα βιβλία των Ρόσμαν  και Χαλ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Rossmann 2002
2. ↑  Hall 2015
Ο **Βάλης ο πρεσβύτερος**, λατιν.: *Valens senior*, (απεβ. το 250) είναι ένας από τους Τριάντα Τυράννους, έναν κατάλογος των Ρωμαίων σφετεριστών που συντάχθηκε από τον συγγραφέα(-είς) της *Ιστορίας των Αυγούστων*.

Σύμφωνα με την *Ιστορία*, αυτός ο Βάλης ήταν θείος ή μεγάλος θείος ενός άλλου σφετεριστή, τού Βάλη Θεσσαλονικέως, ο οποίος επαναστάτησε εναντίον τού Αυτοκράτορα Γαλλιηνού. Ο Βάλης *ο πρεσβύτερος* είχε επαναστατήσει στην Ιλλυρία εναντίον ενός προηγούμενου Αυτοκράτορα και σκοτώθηκε από τους δικούς του στρατιώτες μετά από λίγες ημέρες, όπως συνέβη στον ανιψιό του. 

Είναι πιθανό ότι αυτός ο Βάλης ήταν ο Ιούλιος Βάλης Λικινιανός, ο οποίος σφετερίστηκε την πορφύρα στη Ρώμη κατά την απουσία του Αυτοκράτορα Δεκίου στον πόλεμο κατά των Γότθων (250), και ο οποίος εκτελέστηκε γρήγορα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Tyranni Triginta*, xx.
2. ↑  Aurelius Victor, *Liber de Caesaribus*, 29.3; *Epitome de Caesaribus*, 29.5
Τα CD player είναι ένα από τα είδη συσκευών που περιέχουν υλικολογισμικό
Το **υλικολογισμικό** (αγγλ. **firmware**) είναι το λογισμικό των ηλεκτρονικών συσκευών. Το υλικολογισμικό είναι ένα είδος λογισμικού το οποίο είναι γραμμένο σε γλώσσα μηχανής (ή σε συμβολική γλώσσα) και είναι φτιαγμένο αποκλειστικά και μόνο για ένα μοντέλο συσκευής.

Το υλικολογισμικό δημιουργείται από τις ίδιες τις εταιρίες που φτιάχνουν συσκευές και είναι σχεδόν αδύνατον ένας απλός χρήστης να μπορέσει να κάνει το ίδιο. Στην περίπτωση που ο χρήστης μπορέσει, δεν θα λειτουργεί σωστά η συσκευή και αυτό διότι μόνο ο κατασκευαστής γνωρίζει αναλυτικά τις δυνατότητές και τα χαρακτηριστικά της.

Η διαδικασία εγκατάστασης του υλικολογισμικού σημαίνει ολική αφαίρεση του προηγούμενου, εγγραφή του καινούριου και έλεγχο του καινούριου λογισμικού. Κατά την διαγραφή του προηγούμενου, δεδομένης της ύπαρξης μνήμης η οποία διαγράφει το περιεχόμενό της με εφαρμογή τάσης, ενδέχεται να εφαρμοστεί παραπάνω τάση από την απαιτούμενη. Είναι σπάνιο, μπορεί να συμβεί και για αυτό η διαδικασία αναβάθμισης υλικολογισμικού δεν προτείνεται σε απλούς χρήστες υπολογιστών. Στις καινούριες μνήμες (τύπου flash) δεν υπάρχει τέτοιο θέμα.

Με την ίδια λογική λειτουργεί και το BIOS του υπολογιστή. Το BIOS είναι λογισμικό εγκατεστημένο σε μνήμη μόνο ανάγνωσης. Το BIOS μπορεί να αναβαθμιστεί και φυσικά να επανεγκατασταθεί (αν είναι τύπου flash BIOS). Κύριος παράγοντας για την ασφαλή εγκατάσταση του BIOS και γενικότερα των υλικολογισμικών είναι η αδιάκοπη παροχή ηλεκτρικού ρεύματος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Facebook· Twitter· LinkedIn. «What Is Firmware?». *Lifewire* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2021.
2. ↑  «How to do a firmware update for any kind of device». *Digital Citizen* (στα Αγγλικά). 6 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2021.
3. ↑

Δείτε επίσης
------------

* Οδηγός συσκευής
* Υλικό υπολογιστών
* BIOS

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **υλικολογισμικό**  |