recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **Σεμζινάν** (κουρδικά: Şemzînan), γνωστό και ως **Σεμντινλί** (τουρκικά: Şemdinli), είναι κουρδική πόλη του Βόρειου Κουρδιστάν, στο ομώνυμο διαμέρισμα της επαρχίας Χακκιάρι στην Τουρκία. Το 2021 είχε πληθυσμό 42.626 κατοίκους.

Η γεωγραφία του διαμερίσματος είναι ιδιαίτερα ορεινή. Η πόλη του Σεμζινάν βρίσκεται 1.450 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Το 45% της επιφάνειας καλύπτεται από δάσος, ενώ το 41% ​​είναι ακατάλληλο για γεωργία. Οι καλλιεργούμενες εκτάσεις καταλαμβάνουν μόνο το 4% της περιοχής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Türkiye Mülki İdare Bölümleri Envanteri». *T.C. İçişleri Bakanlığı* (στα Τουρκικά). Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2022.
2. ↑  «31 ARALIK 2021 TARİHLİ ADRESE DAYALI NÜFUS KAYIT SİSTEMİ (ADNKS) SONUÇLARI» (XLS). *TÜİK* (στα Τουρκικά). Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2022.
Ο **Ναφτάλι Μπένετ** (Εβραϊκά:נַפְתָּלִי בֶּנֶט‎ , 25 Μαρτίου 1972) είναι Ισραηλινός πολιτικός, ο οποίος χρημάτισε πρωθυπουργός από τις 13 Ιουνίου 2021 έως τις 30 Ιουνίου 2022.

Υπηρέτησε ως υπουργός Υποθέσεων της Διασποράς από το 2013 έως το 2019, ως υπουργός Παιδείας από το 2015 έως το 2019 και ως υπουργός Άμυνας από το 2019 έως το 2020. Ηγείται του κόμματος Νέα Δεξιά από το 2018, έχοντας προηγουμένως ηγηθεί του κόμματος Εβραϊκή οικία μεταξύ του 2012 και 2018.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Χάιφα, γιος μεταναστών από τις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Μπένετ υπηρέτησε στις μονάδες ειδικών δυνάμεων Sayeret Matkal και Maglan των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων. Έχει επίσης υπηρετήσει ως Διευθύνων Σύμβουλος της Soluto, ισραηλινής υπηρεσίας cloud. Πουλήθηκε το 2013 έναντι 100-130 εκατομμυρίων δολαρίων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Michael, Bachner (8 Ιουνίου 2021). «Swearing-in of Bennett-Lapid gov't that would replace Netanyahu set for Sunday». *The Times of Israel*. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2021.
2. ↑  Wootliff, Raoul (10 Οκτωβρίου 2019). «Yamina party officially splits into New Right, Jewish Home-National Union». *The Times of Israel*. Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2019.
Ο **Κρισάντο Μεδίνα** (ισπανικά: *Crisanto Medina*) ήταν Αργεντινός επιχειρηματίας του 19ου αιώνα, ο οποίος ήταν εγκατεστημένος στη Νικαράγουα και την Κόστα Ρίκα, ενώ κατέστη διπλωμάτης, τραπεζίτης και στενός συνεργάτης του προέδρου της Κόστα Ρίκα, Χουάν Ραφαέλ Μόρα Πόρρας.

Βιογραφία
---------

Πλοίαρχος, ο Δον Κρισάντο Μεδίνα εγκαταστάθηκε στη Νικαράγουα, ενώ, στη συνέχεια, ανέπτυξε σχέσεις με την οικογένεια Σαλαθάρ, απέκτησε περιουσία και, στα μέσα της δεκαετίας του 1840, εγκαταστάθηκε στην Κόστα Ρίκα, όπου και έλαβε κρατική άδεια για την εμπορική εκμετάλλευση του καπνού.

Μέσω γάμου, κληρονόμησε τη *«Hacienda Miravalles»*. Η κυβέρνηση της Κόστα Ρίκα του ανάθεσε τη δημιουργία σημαντικής γερμανικής αποικίας επί των εδαφών της, με τους αποίκους να αναλαμβάνουν τη διάνοιξη δρόμου έως τη θάλασσα. Το ηφαίστειο Μιραβάγιες, έλαβε το όνομα της χασιέντα του Κρισάντο Μεδίνα, ο οποίος, επίσης, ίδρυσε εμπορικό οίκο, ο οποίος κατέστη ως ένας εκ των σημαντικότερων εξαγωγέων καφές της χώρας.

Στις 1 Ιουνίου 1858, ο Κρισάντο Μεδίνα έλαβε για λογαριασμό του ιδίου και των συνεργατών του κυβερνητική εντολή για την ίδρυση της «Εθνικής Τράπεζας της Κόστα Ρίκα», η οποία αντιμετώπισε δυσκολίες όταν η συνεργάτης της, Τράπεζα του Λίβερπουλ, χρεοκόπησε.

Ο οίκος Μεδίνα και υιοί, αποτελούμενος από τους Κρισάντο Μεδίνα τον πρεσβύτερο, Περφέκτο Μεδίνα και Κρισάντο Μεδίνα τον νεότερο, όλοι τους πολιτογραφημένοι πολίτες των Ηνωμένων Πολιτειών, διαμαρτυρήθηκε αρκετές φορές για σημαντικές ταραχές οι οποίες είχαν επιπτώσεις στο εμπόριό του. Ο υιός του, Κρισάντο Μεδίνα ο νεότερος, μετά την επιστροφή του στη Νικαράγουα, ορίστηκε ως πρέσβης της τελευταίας στο Παρίσι.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  (Ισπανικά) Clotilde María Obregón (1993). [*Κρισάντο Μεδίνα*, σ. 136, στα Google Books *El Río San Juan en la lucha de las potencias (1821-1860)*] Check `|url=` value (βοήθεια). EUNED. ISBN 9789977646589.
2. 1 2  (Ισπανικά) José R. Corrales (2000). [*Κρισάντο Μεδίνα* στα Google Books *El Banco Anglo Costarricense y el desarrollo económico de Costa Rica, 1863-1914*] Check `|url=` value (βοήθεια). Editorial Universidad de Costa Rica. ISBN 9789977676005.

Δείτε επίσης
------------

* Ιστορία της καλλιέργειας καφέ στην Κεντρική Αμερική
* Χουάν Ραφαέλ Μόρα Πόρρας

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Κόστα Ρίκα
* Πύλη:Νικαράγουα
* Πύλη:Αργεντινή
* Πύλη:Χρηματοοικονομικά
 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Crisanto Medina  της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το ***Δεν ακούμε τα τραγούδια*** είναι ελληνική κινηματογραφική ταινία του 2019, σε σκηνοθεσία Τάκη Παπαναστασίου, σε σενάριο που έγραψαν από κοινού με τον Πάνο Παπαδόπουλο, με στοιχεία ψυχολογικού θρίλερ, δράματος και μαύρης κωμωδίας, που έλαβε μέρος στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, αποσπώντας τρεις υποψηφιότητες για τα βραβεία: Greek Film Centre Award, Mermaid Award και Youth Jury Award.

Υπόθεση
-------

Ο Νίκος και η Νόρα προσκαλούν στο σπίτι τους τον Άγγελο για να περάσει τη νύχτα μαζί τους, έναντι αμοιβής. Η βραδιά περιλαμβάνει έναν πίνακα του Ντιμπιφέ, κιμονό και γουέστερν, ένα καμένο κοτόπουλο, τον Έλβις και την Ντίτριχ. Κάποτε ο Νίκος και η Νόρα ερωτεύτηκαν με την πρώτη ματιά και, όπως όλα τα ζευγάρια που ερωτεύτηκαν με την πρώτη ματιά, τώρα ζουν σχεδόν ευτυχισμένοι.

Διανομή
-------

* Πάνος Παπαδόπουλος στο ρόλο του Νίκου
* Νάνσυ Σιδέρη στο ρόλο της Νόρας
* Μιχαήλ Ταμπακάκης στο ρόλο του Άγγελου

Παραγωγή
--------

Η ταινία είναι μια συμπαραγωγή των: Aux, Bunker, Constantly Productions και Dcs. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν τον Αύγουστο του 2017 σε ένα διαμέρισμα στο Κολωνάκι και διήρκεσαν μόλις 11 μέρες. Το κόστος παραγωγής εκτιμάται γύρω στα 5.000 €. Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η ταινία, προχώρησε με την υποστήριξη της Marni Films. Μεσολάβησαν δύο χρόνια ώσπου να κάνει τελικά την εμφάνισή της στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης. Τη μουσική επένδυση ανέλαβε ο Αλέξανδρος Βούλγαρης (The Boy), γράφοντας μεταξύ άλλων τα τραγούδια: "Σε θυμάμαι" και "Έντονα μωρό μου". Το πρώτο εξ αυτών, κυκλοφόρησε και στον προσωπικό του δίσκο "Παραδουλεύτρα", το 2019.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Δεν Ακούμε Τα Τραγούδια Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης». Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2020.
2. ↑  «IMDB We No Longer Hear The Songs - Awards». Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2020.
3. ↑  «Δεν Ακούμε Τα Τραγούδια - Astorcinema.gr». Ανακτήθηκε στις 4 Μαΐου 2021.
4. ↑  «IMDB - We No Longer Hear the Songs στοιχεία ταινίας». Ανακτήθηκε στις 4 Μαΐου 2021.
5. ↑  «IMDB - We No Longer Hear the Songs στοιχεία ταινίας». Ανακτήθηκε στις 4 Μαΐου 2021.
6. ↑  «Σε θυμάμαι / The Boy - Youtube.com». Ανακτήθηκε στις 4 Μαΐου 2021.

Πηγές
-----

* Διεθνής ιστοσελίδα για τον κινηματογράφο, το θέατρο και τη μουσική σκηνή

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημο trailer της ταινίας
* Επίσημο Clip της ταινίας
Ο **ποταμός Χάντσον** (αγγλικά: Hudson River‎) είναι ποταμός 507 χιλιομέτρων, ο οποίος βρίσκεται σχεδόν εξολοκλήρου στην πολιτεία της Νέας Υόρκης, των ΗΠΑ, με μόνη εξαίρεση το τελευταίο του τμήμα (τελευταία 34 χιλιόμετρα), που ορίζει τα σύνορα μεταξύ Νέας Υόρκης και πολιτείας του Νιού Τζέρσεϋ. Ο ποταμός ρέει από την βόρεια στην νότια Νέα Υόρκη, κυρίως απο ανατολική της πλευρά. Πηγές του είναι διάφορες μεταγλωσσικές λίμνες στα βουνά Αντιρόντακ κοντά στο Όρος Μάρσι, το υψηλότερο σημείο της Νέας Υόρκης. Η πορεία του συνεχίζεται με την Κοιλάδα Χάντσον και τέλος κατευθύνεται προς τον Άνω κόλπο της Νέας Υόρκης όπου και έχει τις εκβολές του.

Ιστορία
-------

Πριν την ευρωπαϊκή εξερεύνηση, ο ποταμός ήταν γνωστός από τους ιθαγενείς που διέμεναν στην περιοχή ως ***Muhheakunnuk*** (Νερά συνεχώς σε κίνηση). Ωστόσο στην πορεία ο Χένρυ Χάντσον,ένας Άγγλος που έπλεε για την Ολλανδική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών, εξερεύνησε τον ποταμό το 1609 και του έδωσε το όνομα του. Νωρίτερα, ο Ιταλός εξερευνητής Τζοβάνι ντα Βερρατσάνο,που έπλεε για τον  βασιλιά Φραγκίσκο Α' της Γαλλίας το 1524, είχε παρατηρήσει τον ποταμό-ως και ο πρώτος Ευρωπαίος γνωστός που εισήλθε στον Άνω κόλπο της Νέας Υόρκης-όμως θεώρησε ότι ο ποταμός ήταν εκβολή. Οι Ολλανδοί άποικοι ονόμασαν τον ποταμό Βόρειο Ποταμό - με τον ποταμό Ντέλαγουερ να ονομάζεται Νότιος Ποταμός - και αποτελούσε τη ραχοκοκαλιά της ολλανδικής αποικίας της  Νέας Ολλανδίας. Οι οικισμοί της αποικίας συγκεντρώθηκαν γύρω από το Χάντσον και η στρατηγική του σημασία ως πύλη προς το αμερικανικό εσωτερικό οδήγησε σε χρόνια ανταγωνισμού μεταξύ των  Άγγλων και των  Ολλανδών για τον έλεγχο του ποταμού και της αποικίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Mount Marcy mountain, New York, United States».
2. ↑  «Hudson River , New York, United States».

Δείτε επίσης
------------

* Νέα Υόρκη
* Νιού Τζέρσεϋ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Hudson River στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 235959579
* LCCN: sh85062785
* GND: 4122589-2
* SUDOC: 113059477
* BNF: cb15051597q (data)
* NKC: ge670915

 |

 |
Κυκλάμινο το κισσόφιλο (*Cyclamen hederifolium*), Περιοχή Βυτίνας (Πυργάκι), Αρκαδία, Πελοπόννησος, 03-10-2021
Το είδος **Κυκλάμινο το κισσόφυλλο** (*Cyclamen hederifolium*) ανήκει στην οικογένεια PRIMULACEAE. Κατανέμεται στη Ν. Ευρώπη και παρουσιάζει ευρεία εξάπλωση στην Ελλάδα. Αποτελούν μαζί με το *Cyclamen graecum*, τα δύο πιο κοινά φθινοπωρινά κυκλάμινα στην Ελλάδα. Τα φύλλα του μοιάζουν με του κισσού (hedera)-απ’ όπου και το όνομα του είδους (*hederifolium*)-και εμφανίζονται το φθινόπωρο μαζί ή λίγο αργότερα από τα άνθη. Το συναντάμε συνήθως σε σκιερά μέρη και σε σχετικά υγρές τοποθεσίες, σε μικτά φυλλοβόλα δάση πλούσια σε χούμο ή και σε χαράδρες κάτω από πλατάνια. Αποτελεί είδος τοξικό. Ο κόνδυλος απ’ όλα τα κυκλάμινα περιέχει μια σαπωνίνη την κυκλαμίνη, ιδιαίτερα τοξική για τον άνθρωπο.

Πηγές
-----

* Αποστόλου Σ. 2016, Διαφορές Cyclamen hederifolium και C. graecum, Facebook, 12-9-2016.
* Παπιομύτογλου Β. 2006, Αγριολούλουδα της Ελλάδας.
* Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, Flowers of Greece (Vol. I).
* Moore P. & Jope M. 2011, The Cyclamen of Greece.
* Strid A. 1980, Φυτά του Ολύμπου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
* 
*

Παραπομπές
----------
Ο **Κομήτης Μπρουκς 2**, γνωστός επισήμως ως **16P/Μπρουκς** (*16P/Brooks*), είναι περιοδικός κομήτης με σημερινή περίοδο περιφοράς γύρω από τον Ήλιο 6,14 (γήινα) έτη. Ανακαλύφθηκε από τον Αμερικανό αστρονόμο Γουίλιαμ Ρόμπερτ Μπρουκς τον Ιούλιο του 1889. Την 1η Αυγούστου 1889 ο επίσης Αμερικανός αστρονόμος Έντουαρντ Έμερσον Μπάρναρντ ανεκάλυψε δύο θραύσματα του κομήτη, που τα ονόμασε «B» και «C» 1΄ και 4,5΄ (λεπτά της μοίρας) από το κυρίως σώμα του κομήτη. Την επόμενη νύκτα βρήκε άλλα 4 ή 5, που δεν μπόρεσε να τα ξαναδεί άλλη νύκτα. Στις 4 Αυγούστου παρατήρησε δύο ακόμα σώματα, που τα ονόμασε «D» και «E». Το E εξαφανίσθηκε για πάντα την επόμενη κιόλας νύχτα και το D την επόμενη εβδομάδα. Περί τα μέσα του Αυγούστου το B μεγάλωσε και η φωτεινότητά του μειώθηκε, με αποτέλεσμα να μη γίνεται πλέον ορατό από τις αρχές Σεπτεμβρίου. Το C ήταν ορατό έως και τα μέσα Νοεμβρίου του 1889. Κανένα άλλο θραύσμα (νέος πυρήνας) δεν ανακαλύφθηκε μέχρι την τελευταία παρατήρηση σε εκείνη την εμφάνιση του κομήτη (13 Ιανουαρίου 1891), αλλά ούτε και μέχρι σήμερα.

Η διάσπαση αυτή του 16P/Μπρουκς πιστεύεται σήμερα ότι προκλήθηκε από το πέρασμά του πολύ κοντά, ίσως και μέσα στο Όριο του Ρος, από τον πλανήτη Δία το 1886. Στις 31 Δεκεμβρίου 2016 ο κομήτης πέρασε σε απόσταση 50 εκατομμυρίων χιλιομέτρων (km) από τον Δία, μια απόσταση επίσης θεωρούμενη όχι μεγάλη. Η επόμενη τόσο κοντινή διέλευσή του από τον Δία θα συμβεί στις 3 Ιουλίου 2053 (ελάχιστη απόσταση 37 εκατομμύρια km).

Παραπομπές
----------

1. 1 2
2. ↑  «JPL Close-Approach Data: 16P/Brooks 2». Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2012. 2009-03-03 last obs

Πηγές
-----

* Ο 16P στην «Κομητογραφία» του Kronk

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προσομοίωση της τροχιάς του κομήτη από το JPL (Java) / Εφημερίδα
* Ο 16P/Brooks 2 στον ιστότοπο του Seiichi Yoshida στο *aerith.net*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85017205

 |

 |
Η γεωγραφική τοποθεσία του Σέγρε μέσα στην ευρύτερη κοιλάδα του Έβρου.
Ο **Σέγρε** (*Segre* στα ισπανικά και τα καταλανικά, από τα λατινικά *Sicoris Flumen*) είναι ένας ποταμός της Ισπανίας. Είναι ο μεγαλύτερος παραπόταμος του Έβρου, μήκους 265 χιλιομέτρων και διατρέχει αποκλειστικά την Καταλονία. 

Πηγάζει στο Πικ ντε Σέγρε (*Pic de Segre*) στην περιοχή της Άνω Σερδάνια και καταλήγει στον Έβρο στην Μεκινένσα αφού δεχτεί λίγο πιο πριν τα νερά του έταιρου μεγάλου ποταμού της περιοχής, Σίνκα. Ιστορικά αποτέλεσε σημαντικό άξονα επικοινωνίας και διαμόρφωσης των αστικών πυρήνων από την εποχή των Ιλεργετών μέχρι και σήμερα. Γνωστή είναι και η περιεκτικότητα των υδάτων του σε χρυσό, γεγονός που αποτυπώνεται σε αναφορές των μουσουλμάνου Ιμπν Χαζμ «Κανένα ντυρχάμ ή δηνάριο δεν μπορεί να θεωρηθεί αξίας αν δεν έχει χρυσό από το ποτάμι της Λάριδα»  και στην παρουσία σήμερα του Μουσείου του Χρυσού του Σέγρε στο Μπαλαγέ.

Εξυπηρετεί τις αδρευτικές ανάγκες της πολύ εύφορης βορειοανατολικής κοιλάδας του Έβρου μέσω δύο μεγάλων καναλιών και αρκετών μικρότερων. Το παλαιότερο είναι το κανάλι του Ουρζέλ (*Canal d'Urgell*), αποτέλεσμα πολλών αδρευτικών προσπαθειών ήδη από τα χρόνια του Μεσαίωνα ενώ το κανάλι Σεγάρα - Γκαρίγες (*Canal Segarra-Garrigues*) ολοκληρώθηκε το 2009. Και τα δύο αδρεύουν τις περιοχές της Νογέρα, Σεγάρα, Κάμπος του Ουρζέλ, Ουρζέλ, Σεγριά και Γκαρίγες.

Αναφορές και πηγές
------------------

1. ↑  Xavier Hernàndez, Francesc (2004). *Temps de conquesta* (2. ed έκδοση). Barcelona: Dalmau. σελ. 149. ISBN 9788423206551. CS1 maint: Extra text (link)

* 

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σέγρε** |
Γρηγόριος Χρυσοστόμου με Χρυσούλα ΖαφειριάδουΓρηγόριος Χρυσοστόμου με Χρυσούλα Ζαφειριάδου 
Ο **Γρηγόριος Χρυσοστόμου** (1900-1950) ήταν Έλληνας πολιτικός και Νομικος ο οποίος υπηρέτησε ως υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας από το 1948 έως το 1949 στην κυβέρνηση Σοφούλη. Επιπροσθέτως πρόεδρος των φιλελευθέρων για κάποια χρόνια. Υπήρξε μια τρομερή επιβλητική προσωπικότητα για την πολη της Αλεξανδρούπολης καθώς του ανήκε ενα από τα πιο ιστορικά κτήρια σε ολη την πόλη το οποίο κληρονόμησε η Ρούλα (Ζαφειρία) Παπαθανασίου ( η κορη του ) και τώρα βρίσκεται στην κατοχή των δυο παιδιών της Μαριας παπαθανασίου και Γεώργιου παπαθανασίου .

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1900 στη Σαμοθράκη και πέθανε το 1950 στην Αλεξανδρούπολη. Ξεκίνησε από το νησί του για τον δρόμο που εκείνος ήθελε πραγματικά να ακολουθήσει, την Νομική. Σπούδασε στη Νομική Αθηνών και εργαζόταν σκληρά για να καλύψει τα έξοδα των σπουδών του. Πολιτεύτηκε στον Έβρο και εξελέγη βουλευτής με το κόμμα των Φιλελευθέρων (την πρώτη φορά στα χρόνια του Ελευθερίου Βενιζέλου). Διατέλεσε υπουργός των Φιλελεύθερων και υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας. Σε ηλικία 36 ετών παντρεύτηκε την Χρυσούλα Ζαφειριάδου ή Μάγγου και εγκαταστάθηκαν στην πρώην κατοικία του Μιλτιάδη Αλτιναλμάζη, ένα κτήριο νεογοτθικού - κλασικιστικού ρυθμού, προίκα της Χρυσούλας από τον παππού της, στο κέντρο της Αλεξανδρούπολης. Εκεί ο Γρηγόρης έζησε μέχρι τον πρόωρο θάνατό του σε ηλικία 59 ετών. Με τη Χρυσούλα απέκτησαν δύο παιδιά, το 1939 τη Ρούλα (Ζαφειρία) που το 1967 παντρεύτηκε τον Αλεξανδρουπολίτη πολιτικό μηχανικό Νίκο Παπαθανάση. 

Οικία Χρυσοστόμου , Παπαθανασίου

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Γενική Γραμματείας της Κυβέρνησης»,
Το **Εθνικό Μέτωπο** (αγγλικά: *National Front* ή *NF*) είναι βρετανικό φασιστικό κόμμα, με έντονα ρατσιστικό χαρακτήρα. Το πρόγραμμά του επικεντρώνεται στην αντίθεσή του προς την μετανάστευση και απαιτεί τον επαναπατρισμό όλων των εθνικών μειονοτήτων, έστω και αν τα μέλη τους έχουν γεννηθεί στην Βρετανία.

Το Εθνικό Μέτωπο δημιουργήθηκε το 1960, ύστερα από συγχώνευση της Ένωσης για τα Δικαιώματα των Λευκών και του Εθνικού Εργατικού Κόμματος. Τα πρώτα χρόνια ήταν απλά μια μικρή ομάδα με νεοναζιστική ιδεολογία. Στα μέσα και στα τέλη της δεκαετίας του 1970 πέτυχε κάποια ποσοστά στις εκλογές και αυξήθηκε ο αριθμός των μελών του. Σε μια προσπάθεια για πιο δυναμική παρουσία, ενέταξε μερικά μέλη της άκρας δεξιάς του Συντηρητικού Κόμματος και διεύρυνε την βάση του πέραν των σκληροπυρηνικών φασιστών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Richard Thurlow (1987). *Fascism in Britain: From Oswald Mosley's Blackshirts to the National Front*.
2. ↑  Bowyer, Benjamin (December 2008). «Local context and extreme right support in England: The British National Party in the 2002 and 2003 local elections». *Electoral Studies* **27** (4).
Ο **Ντέρεκ Χέρσι** (Derek Hersey) (1957 – 28 Μαΐου 1993) ήταν Βρετανός αναρριχητής και επί σειρά ετών κεντρική μορφή του αναρριχητικού πεδίου Μπούλντερ, στο Κολοράντο. Ο Χέρσι θεωρείτο εξαιρετικός στη μοναχική αναρρίχηση χωρίς σχοινί συχνά βαθμού 5.10-5.11. Λίγοι αναρριχητές προσπάθησαν να επαναλάβουν τα επιτεύγματά του, ανάμεσα στα οποία περιλαμβάνονται πολλές από τις παραδοσιακά δυσκολότερες διαδρομές του Κολοράντο.

Βίος
----

Προερχόμενος από το Μάντσεστερ, ο Χέρσι ήταν επίσης γνωστός για το Μπήτνικ στυλ ζωής του και την ανέμελη προσωπικότητά του. Θεωρείτο γενικά ήπιος με αδυναμία στην *Toothsheaf Stout*, την αγαπημένη του μπύρα. Αναφερόταν στο Ελντοράντο Κάνυον ως 'γραφείο', όπου μπορούσε να τον δει κανείς οποιαδήποτε μέρα της εβδομάδας, όταν φυσικά δεν ταξίδευε στο Εθνικό Πάρκο Γιοσέμιτι ή κάπου αλλού. Αναφερόταν στο Μπούλντερ του Κολοράντο ως 'Το Ιερό', και περιέγραφε τη σακούλα με την κιμωλία τουη 'σακούλα του θάρρους μου'. Τον Χέρσι παρουσίασε το *Climbing Magazine*, και μεταθανάτια παρουσιάστηκε στο φιλμ *Front Range Freaks*.

Ο Ντέρεκ Χέρσι πέθανε στις 28 Μαΐου 1993, σε ένα ατύχημα κατά τη διάρκεια ελεύθερης μοναχικής αναρρίχησης στη διαδρομή Στεκ-Σάλαθ στον βράχο Σέντινελ του Εθνικού Πάρκου Γιοσέμιτι.

Αξιοσημείωτες αναρριχήσεις
--------------------------

Ο Χέρσι ήταν πιθανώς γνωστότερος για τα κατορθώματά του στο Φαράγγι Ελντοράντο, αλλά στο ενεργητικό του περιλαμβάνονται πολλές άλλες αξιοσημείωτες αναρριχήσεις και καταρριχήσεις. Ανάμεσά τους διακρίνεται η ελεύθερη μοναχική αναρρίχηση *Crack of Fear*, 5.10+ στο Λάμπι Ριτζ του Κολοράντο Lκαι μια σημαντική προσπάθεια στο *Diamond* (τοίχο ύψους 275m στο Λονγκς Πικ, όπου έκανε τρεις ελεύθερες μοναχικές αναρριχήσεις δύο διαδρομών και την καταρρίχηση μιας άλλης σε μία μοναδική ημέρα. Η διαδρομή του στο Diamond επαναλήφθηκε από άλλους αναρριχητές, ανάμεσα sτους οποίους η Steph Davis, μοναδική γυναίκα αναρριχήτρια, η μόνη έως τώρα που επανέλαβε και την ελεύθερη μοναχική διαδρομή του στο «Pervertical Sanctuary».

Δικτυακοί τόποι
---------------

* 
* 
*

Σhμειώσεις - παραπομπές
-----------------------

1. ↑  *New Yoek Times*, «Derek Hersey, Climber, Dies at 39 in Cliff Fall».
2. ↑  Μικρός σάκος με κιμωλία την οποία χρησιμοποιούν οι αναρριχητές για να μη γλυστρούν τα χέρια τους στα πιασίματα
3. ↑  Front Range Freaks (2003)
4. ↑  *Independent* «Obituary: Derek Hersey».
5. ↑  *Alpinist* «STEPH DAVIS FREE SOLOS THE DIAMOND FOUR TIMES»
1783 Η πτήση της "Μονγκολφιέρας", του αερόστατου των Μονγκολφιέρων

Οι **Αδελφοί Μονγκολφιέ**, (γαλλικά: Frères Montgolfier, στην ελληνική βιβλιογραφία παλαιότερα ως *Μονγκολφιέροι*), ο **Ζοζέφ-Μισέλ Μονγκολφιέ** (Joseph-Michel Montgolfier, 26 Αυγούστου 1740 – 26 Ιουνίου 1810) και ο **Ζακ-Ετιέν Μονγκολφιέ** (Jacques-Étienne Montgolfier, 6 Ιανουαρίου 1745 – 2 Αυγούστου 1799) ήταν οι εφευρέτες του αερόστατου. Στην πρώτη επανδρωμένη απογείωση μετέφεραν ένα νεαρό γιατρό και ένα αξιωματικό του στρατού. Αργότερα τιμήθηκαν, τόσο αυτοί όσο και ο πατέρας τους, αλλά και τα υπόλοιπα αδέλφια τους, με τον τίτλο ευγενείας *ντε* (Μονγκολφιέ).

Ιωσήφ Μιχαήλ Μονγκολφιέ
-----------------------

Ο Ιωσήφ-Μιχαήλ Μονγκολφιέ ήταν σημαντικός ερευνητής με πολλές και ποικίλες επινοήσεις επί πολλών εφαρμογών. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα στην έρευνα επί θεμάτων υδραυλικής και αεροναυτικής. Σε συνεργασία με τον αδελφό του σε πειράματα θερμού αέρα κατασκεύασε το γνωστό αερόστατο, που έφερε το όνομα "Μονγκολφιέρα", και πέτυχε την ανύψωσή του ενώπιον των κατοίκων της γενέτειράς του, του Αννοναί. Η Ακαδημία των Επιστημών του Παρισιού το 1783 χορήγησε στον ίδιο και τον αδελφό του Ιάκωβο Στέφανο βραβείο 600 λιρών. Ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΣΤ' απένειμε στον πατέρα του τίτλο ευγενείας. Το επόμενο έτος οι κάτοικοι της Λυών είχαν την ευκαιρία να δουν για πρώτη φορά αερόστατο να υψώνεται επανδρωμένο. Τολμηροί επιβάτες του ήταν ο Ιωσήφ Μονγκολφιέ και ο Πιλάτο ντε Ροζιέ. 

Αργότερα ο Ιωσήφ ασχολήθηκε με τον «υδραυλικό κριό» ο οποίος με τη πρωτοτυπία της λειτουργίας του προξένησε πολύ μεγάλη εντύπωση. Ο Μέγας Ναπολέων εκτιμώντας ιδιαίτερα τη πολεμική χρήση του αερόστατου, που πρώτος περιέλαβε σε πολεμική επιχείρηση, στη μάχη του Φλερύ, το 1794, παρασημοφόρησε τους αδελφούς Μονγκολφιέ με στρατιωτικά παράσημα. Στη συνέχεια ο Ιωσήφ διορίστηκε διευθυντής του Μουσείου Τεχνών και Επαγγελμάτων όπου και εκλέχθηκε τελικά μέλος της Ακαδημίας Επιστημών (1807).

Έργα του Ιωσήφ είναι:

* *Ομιλία περί αερόστατου*.
* *Απομνημονεύματα επί της μηχανής αερόστατου*
* *Αεροστατικά μπαλόνια*
* *Οι εναέριοι ταξιδιώτες*
* *Σημείωμα επί υδραυλικού κριού*

Ιάκωβος Στέφανος Μονγκολφιέ
---------------------------

Ο Ιάκωβος-Στέφανος Μονγκολφιέ αρχικά ασχολήθηκε με την αρχιτεκτονική. Αργότερα ανέλαβε το εργοστάσιο χαρτοποιίας του πατέρα του όπου και τελειοποίησε την παραγωγή χάρτου πολυτελείας. Το 1783 παρουσία των Μελών της Ακαδημίας του Παρισιού και της Βασιλικής Αυλής επανέλαβε το πείραμα της ανύψωσης του αερόστατου.

Στις αρχές της γαλλικής επανάστασης διορίστηκε νομάρχης της γενέτειράς του, του Αννοναί. Στη περίοδο όμως της Τρομοκρατίας καταγγέλθηκε ως ενάντιος και σώθηκε μόνο χάρη της αφοσίωσης που του έτρεφαν οι εργάτες του. Η τιμή της εφεύρεσης του αερόστατου ανήκει ομοίως και σ΄ αυτόν.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αδελφοί Μονγκολφιέ** |
Η **Ντέλια Βελκουλέσκου** (1975) είναι Ρουμάνα οικονομολόγος και στέλεχος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ). Από το καλοκαίρι του 2015 είναι αρχηγός αποστολής του ΔΝΤ στην Ελλάδα και διαδραματίζει βασικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις της ελληνικής κυβέρνησης με τους πιστωτές της χώρας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1975 ως **Ντέλια Μοράρου**, στην πόλη Σιμπίου, στην περιοχή της Τρανσυλβανίας στη Ρουμανία. Ως μαθήτρια, είχε δάσκαλο σε ιδιαίτερα μαθήματα τον (γερμανικής καταγωγής) μετέπειτα Πρόεδρο της Ρουμανίας Κλάους Γιοχάνις. Αμέσως μετά την ολοκλήρωση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσής της, το 1992, κέρδισε υποτροφία για σπουδές στις ΗΠΑ, στο Κολλέγιο Wilson, ενώ αργότερα αναγορεύθηκε διδάκτωρ Οικονομικών του Πανεπιστημίου *Johns Hopkins*. Στις ΗΠΑ γνώρισε και τον σύζυγό της, Βίκτωρα Βελκουλέσκου, καθηγητή Ογκολογίας. 

Εργάζεται στο ΔΝΤ από το 2002, και έχει αναλάβει την επίβλεψη προγραμμάτων στη Σλοβενία και την Κύπρο.

Το 2009, συνέγραψε μελέτη για την ελληνική οικονομία σε συνεργασία με την Ισπανίδα Μαριαλούζ Μορένο Μπαντία και τον Ολλανδό Μπομπ Τράα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Gillet, Kit; Stewart, Heather (2015-07-29). «'Iron lady' set to play central role in next act of Greek bailout drama» (στα αγγλικά). *The Guardian*. ISSN 0261-3077.. Ανακτήθηκε στις 2020-04-08.
2. 1 2  «Delia Velculescu, negociatoarea FMI care va încerca să salveze Grecia de la dezastru». *www.digi24.ro* (στα Ρουμανικά). Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2020.
3. ↑  «STA: IMF Upgrades Slovenia Growth Forecast to 1.4%». *english.sta.si*. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2020.
4. ↑
Ο **Καμάλ Φουάντ Τζουμπλάτ** (αραβικά: كمال جنبلاط, *Kamāl Ǧunbalāṭ*, 6 Δεκεμβρίου 1917 - 16 Μαρτίου 1977) ήταν σημαντικός πολιτικός του Λιβάνου. Ήταν ο κύριος ηγέτης των αντικυβερνητικών δυνάμεων που αντιτίθονταν στην κυβέρνηση Άσαντ στον εμφύλιο πόλεμο του Λιβάνου και μεγάλος σύμμαχος της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, μέχρι τη δολοφονία του το 1977. Είναι ο πατέρας του ηγέτη των Δρούζων του Λιβάνου, Ουαλίντ Τζουμπλάτ.

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
---------------------------

Ο Καμάλ Τζουμπλάτ γεννήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου του 1917, στην Ντέιρ ελ Καμάρ. Γόνος της αριστοκρατικής οικογένειας των Κούρδων Τζουμπλάτ, που ήταν οι παραδοσιακοί ηγέτες της κοινότητας των Δρούζων του Λιβάνου. Ο πατέρας του, ο ισχυρός Δρούζος οπλαρχηγός Φουάντ Τζουμπλάτ, διευθυντής της Περιφέρειας Σουφ, δολοφονήθηκε στις 6 Αυγούστου του 1921. Ο Καμάλ ήταν μόλις τεσσάρων ετών, όταν ο πατέρας του σκοτώθηκε. Μετά το θάνατο του πατέρα του, η μητέρα του Ναζιρά έπαιξε σημαντικό πολιτικό ρόλο στην κοινότητα των Δρούζων για πάνω από το ένα τέταρτο του αιώνα.

Το 1926, ο Καμάλ Τζουμπλάτ εισήχθη στο Ινστιτούτο Πατέρων του Λαζάρου στην Αϊντουρά, όπου και ολοκλήρωσε τις στοιχειώδεις σπουδές του το 1928. Πήρε το δίπλωμα γυμνασίου, αφού μελέτησε γαλλικά, αραβικά, επιστήμη και λογοτεχνία, το 1936, και πτυχίο φιλοσοφίας το 1937.

Ο Τζουμπλάτ προχώρησε σε ανώτερες σπουδές στη Γαλλία, όπου παρακολούθησε τη Σχολή Καλών Τεχνών στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης και απέκτησε πτυχίο στην ψυχολογία και την πολιτική της εκπαίδευσης, όπως και ένα άλλο στην κοινωνιολογία. Επέστρεψε στο Λίβανο το 1939, μετά το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Σεν-Ζοζέφ, όπου απέκτησε πτυχίο Νομικής το 1945.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11909086k. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
2. 1 2  www.newlebanon.info/lebanon-now/294233/نبذة-عن-كمال-جنبلاط.
3. ↑  www.kamaljoumblatt.com/news.aspx?nid=111.
4. ↑  www.interior.gov.lb/historique.aspx.
5. ↑  Farid El-Khazen (2000). *The Breakdown of the State in Lebanon, 1967-1976*. Harvard University Press. σελίδες 15–. ISBN 978-0-674-08105-5. Ανακτήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2012.
6. ↑  «Kamal Jumblatt». Wars of Lebanon. Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2013.
7. ↑  Gambill, Gary C.; Daniel Nassif (May 2001). «Walid Jumblatt». *Middle East Intelligence Bulletin* **3** (5).. Ανακτήθηκε στις 14 April 2013.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 44300604
* LCCN: n79077322
* ISNI: 0000 0001 1568 4597
* GND: 118907875
* SELIBR: 345994
* SUDOC: 026941309
* BNF: cb11909086k (data)
* NLA: 41276551
* CiNii: DA11150435

 |

 |
Ο **Νίκος Τρανός** είναι Έλληνας γλύπτης και πανεπιστημιακός καθηγητής. Από το 2019 ως το 2023 ήταν πρύτανης της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1957 στους Ζάρακες της Εύβοιας. Σπούδασε το 1983-1988 στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με καθηγητή τον γλύπτη Γιώργο Νικολαΐδη. Στη συνέχεια έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο ίδιο Ίδρυμα και επιπλέον παρακολούθησε μαθήματα στην Εθνική Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών στο Παρίσι με υποτροφία του Ι.Κ.Υ. Διδάσκει γλυπτική στην ΑΣΚΤ από το 1995. Το διάστημα από το 2019 μέχρι το 2023 διετέλεσε πρύτανης της σχολής.

Ασχολείται με τη γλυπτική και τις κατασκευές. Τα έργα του είναι κυρίως εικαστικές εγκαταστάσεις, που χαρακτηρίζονται από την πολυμορφία τους και τις εξερευνήσεις του ίδιου του καλλιτέχνη πάνω σε έννοιες όπως ο χρόνος, η ύπαρξη και η λειτουργία της ανθρώπινης μνήμης. Από το 1983 έχει παρουσιάσει έργα του σε διάφορες ομαδικές και ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες. Δημιουργίες του βρίσκονται σε ιδρύματα, μουσεία και συλλογές όπως η Εθνική Πινακοθήκη, το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και η Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Τρανός Νίκος». *Εθνική Πινακοθήκη*. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2023.
2. ↑  «Ψηφιακή Πλατφόρμα ΙΣΕΤ : Καλλιτέχνες - Τρανός Νίκος». *dp.iset.gr*. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2023.
3. 1 2 3  Κομίνη-Διαλέτη, Δώρα· Ματθιόπουλος, Ευγένιος Δ (2000). *Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών:Ζωγράφοι, γλύπτες, χαράκτες, 16ος-20ός αιώνας*. Καλλιτεχνική βιβλιοθήκη. **4**. Αθήνα: Εκδ. οίκος Mέλισσα. σελίδες 306-307. ISBN 9789602042267.
4. ↑  «Νέος πρύτανης της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών ο Νίκος Τρανός». *The TOC*. 1 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2023.
5. ↑  «Ψηφιακή Πλατφόρμα ΙΣΕΤ : Καλλιτέχνες - Τρανός Νίκος [Ομαδικές Εκθέσεις]». *dp.iset.gr*. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2023.
6. ↑  «Τρανός, Νίκος». *Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης*. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2023.

Βιβλιογραφία
------------

* Κομίνη-Διαλέτη, Δώρα· Ματθιόπουλος, Ευγένιος Δ (2000). *Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών:Ζωγράφοι, γλύπτες, χαράκτες, 16ος-20ός αιώνας*. Καλλιτεχνική βιβλιοθήκη. **4**. Αθήνα: Εκδ. οίκος Mέλισσα. ISBN 9789602042267.
Η **Kebony** είναι νορβηγική εταιρεία παραγωγής ξυλείας. Η εταιρεία έχει τις ρίζες της στην αρχική εταιρεία *Wood Polymer Technologies* (*WPT*), η οποία ιδρύθηκε το 1996 και άλλαξε στη συνέχεια την εμπορική ονομασία της σε *Kebony* το 2007. Η Kebony έχει εργοστάσια παραγωγής στην Σίεν της Νορβηγίας και στο Βέλγιο, ενώ τα κεντρικά γραφεία της εδρεύουν στο Όσλο.

Τεχνολογία
----------

Η *Kebony* έχει αναπτύξει μια οικολογική και περιβαλλοντικά φιλική τεχνολογία που παρέχει μία εναλλακτική λύση -βλ. φουρφουρυλιωμένη ξυλεία (*furfurylated wood*)- σε σύγκριση με τα δαπανηρά τροπικά είδη ξυλείας και την εμποτισμένη ξυλεία, η οποία παράγεται με συμβατική τεχνολογία και χρήση επιβλαβών χημικών.

Κατά τη διαδικασία, ένα υποπροϊόν υγρής μορφής, η φουρφουρυλική αλκοόλη, που προέρχεται από αγροτικά υπολείμματα ζαχαροκάλαμου και καλαμποκιού, χρησιμοποιείται για τη χημική τροποποίηση του ξύλου. Με χρήση υψηλής πίεσης, κενού και θερμικής επεξεργασίας, η αλκοόλη μετατρέπεται σε ρητίνη φουρανίου και προσδένεται στην κυτταρική δομή του ξύλου με αποτέλεσμα τη δραστική βελτίωση των ιδιοτήτων. Το ξύλο που δημιουργείται (*Kebony wood*) με αυτή την τεχνολογική διαδικασία είναι πιστοποιημένο με σήμα *FSC*, με το σήμα *PEFC* και έχει πιστοποιηθεί με την οικολογική σήμανση *«Swan»* στην αγορά της Σκανδιναβίας.

Διακρίσεις
----------

Η τεχνολογία αυτή της Kebony έχει δημοσιευθεί εκτενέστερα σε πολλά άρθρα σε διεθνή ΜΜΕ όπως CNN, BBC, The Economist και Financial Times. Το 2010, ο διεθνής φορέας *CNBC Business* συμπεριέλαβε την εταιρεία Kebony στις 25 πιο δημιουργικές εταιρείες της Ευρώπης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Leader in sustainable wood production opens new factory in Flanders, Belgium - Kebony» Check `|url=` value (βοήθεια). *Hållbart Byggande*. 16 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 4 Μαρτίου 2022.
2. ↑  «Principles of the Kebony Technology» (PDF). martenshout.be. Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2015. [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  «Forest Stewardship Council». Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2011.
4. ↑  Whiteman, Hilary (6 July 2009). «From Norway, an eco-alternative to teak». CNN.com.. Ανακτήθηκε στις 31 May 2011.
5. ↑  «'Eco-yacht' in Round the Island Race». BBC.co.uk. 23 February 2011.. Ανακτήθηκε στις 31 May 2011.
6. ↑  «Hard act to follow Environment: Making softwoods more durable could reduce the demand for unsustainably logged tropical hardwoods». The Economist. 3 September 2009.. Ανακτήθηκε στις 31 May 2011.
7. ↑  «Timber, but not as we know it». *Financial Times*. 2 July 2010.. Ανακτήθηκε στις 31 May 2011.
8. ↑  «Europe's 25 most creative companies.». *CNBC*. July 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 August 2011.. Ανακτήθηκε στις 31 May 2011.
Συντεταγμένες: 69°N 171°W﻿ / ﻿69°N 171°W﻿ / 69; -171

Η **Θάλασσα Τσούκτσι** (ρωσικά: Чуко́тское мо́ре, Τσουκότσκογιε μόριε) είναι μία θάλασσα στον Αρκτικό ωκεανό. Οριοθετείται στα δυτικά από τον πορθμό Ντε Λονγκ, και τη νήσο Βράνγκελ, και στα ανατολικά από το ακρωτήριο Πόιντ Μπάροου της Αλάσκας, πέραν του οποίου βρίσκεται η Θάλασσα Μποφόρ. Ο Βερίγγειος πορθμός αποτελεί το νοτιότερο όριο της και τη συνδέει με τη Βερίγγειο θάλασσα και τον Ειρηνικό ωκεανό. Το κύριο λιμάνι της Θάλασσας Τσούκτσι είναι το Ουελέν στη Ρωσία. Η Διεθνής Γραμμή Ημερομηνίας διασχίζει τη Θάλασσα Τσούκτσι από τα βορειοδυτικά προς τα νοτιοανατολικά.

Γεωγραφία
---------

Η έκτασή της είναι περίπου 595.000 τ.χλμ. και είναι πλωτή μόνο περίπου τέσσερις μήνες το χρόνο. Είναι σχετικώς αβαθής θάλασσα, με το 56% της συνολικής της έκτασης να έχει βάθος μικρότερο από 50 μέτρα.
Η Θάλασσα Τσούκτσι έχει πολύ λίγα νησιά σε σύγκριση με άλλες θάλασσες της Αρκτικής. Η νήσος Βράνγκελ βρίσκεται στο βορειοδυτικό όριο της θάλασσας, η νήσος Χέραλντ κοντά στο βόρειο όριό της και μερικά μικρά νησιά βρίσκονται κατά μήκος των ακτών της Σιβηρίας και της Αλάσκας.
Η θάλασσα πήρε το όνομά της από το νομαδικό αυτόχθων λαό των Τσούκτσι, που κατοικεί στις ακτές της, στη χερσόνησο Τσουκότκα η οποία αποτελεί τμήμα του αυτόνομου θύλακα Τσουκότκα. Οι Τσούκτσι που ζουν στις ακτές της παραδοσιακά ασχολούνται με την αλιεία, τη φαλαινοθηρία και το κυνήγι του θαλάσσιου ίππου.

Ο Διεθνής Υδρογραφικός Οργανισμός ορίζει τα παρακάτω όρια της Θάλασσας Τσούκτσι :

**Δυτικά**: Το ανατολικό όριο της Ανατολικής Σιβηρικής Θάλασσας (Από το βορειότερο σημείο της νήσου Βράνγκελ έως το Ακρωτήριο Γιακάν, (Cape Yakan) της Σιβηρίας (176°40'E).
**Βόρεια**: Από το Ακρωτήριο Πόιντ Μπάροου της Αλάσκας έως το βορειότερο σημείο της νήσου Βράνγκελ (179°30'W).
**Νότια**: Ο Αρκτικός κύκλος (66°33'39"N) μεταξύ της Σιβηρίας και της Αλάσκας (το βόρειο όριο της Βεριγγείου θάλασσας).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Limits of Oceans and Seas, 3rd edition» (PDF). International Hydrographic Organization. 1953. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 8 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Θάλασσα Τσούκτσι** |

* Οικολογική αποτίμηση Αρχειοθετήθηκε 2006-09-30 στο Library of Congress (Αγγλικά)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 235546549
* GND: 4210862-7
* SUDOC: 092033652

 |

 |
Ο όρος **παλιρροιοστάσιο** ή *παλιρροιοστάσιον* (παλίρροια + στάση, αγγλ. **slack water** ) χαρακτηρίζει τον ελάχιστο χρόνο (διάλειμμα) κατά τον οποίο στο φαινόμενο της παλίρροιας δεν παρατηρείται καμία μεταβολή της στάθμης του νερού.

Έτσι διακρίνονται δύο παλιρροιοστάσια, το παλιρροιοστάσιο πλήμμης που συμβαίνει στη ολοκλήρωση αυτής και το παλιρροιοστάσιο ρηχίας που συμβαίνει ομοίως. Μετά από κάθε παλιρροιοστάσιο αρχίζει αντίστροφο φαινόμενο.  
 
Τα παλιρροιοστάσια λαμβάνονται ως σημεία αναφοράς στα παλιρροιοδεικτικά όργανα στα κοινώς λεγόμενα ρολόγια παλίρροιας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ορισμός στο Λεξικό Webster[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑   The American Practical Navigator, σελ. 139
3. ↑  Bye, J. A. T. (1976): Physical oceanography of Gulf St Vincent and Investigator Strait. In: Twidale, C. R. Tyler, M. J. & Webb, B. P. (Eds.), *Natural history of the Adelaide Region*. Royal Society of SA Inc. Adelaide.
4. ↑  Bye, J.A.T. & Kämpf, J. (2008): Physical oceanography. **In:** Shepherd, S.A. Bryars, S. Kirkegaard, I.R. Harbison, P. & Jennings, J. T. (Eds.): *Natural history of Gulf St Vincent*. Royal Society of South Australia Inc. Adelaide.

### Πηγές

* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.15ος σ.370
Στην ελληνική μυθολογία, ο **Μόρος** ήταν η θεότητα-προσωποποίηση της επικείμενης μοίρας, που οδηγεί τους θνητούς στο θανάσιμο πεπρωμένο τους.

Οικογένεια
----------

Ο Μόρος ήταν γιος της Νυκτός, της αρχέγονης θεάς της νύχτας. Ο Μόρος ήταν επομένως αδελφός των Μοιρών, οι οποίες έλεγχαν το πεπρωμένο. Αδέλφια του Μόρου ήταν επίσης ο Θάνατος και οι Κήρες, που αντιπροσώπευαν τη φυσική πλευρά του θανάτου (οι Κήρες ήταν φορείς του βίαιου θανάτου και της θανατηφόρου αρρώστιας, ενώ ο Θάνατος προσωποποιούσε τον ήρεμο θάνατο).

Ο Υγίνος γράφει ότι πατέρας του Μόρου ήταν ο Έρεβος, αλλά στη *Θεογονία* του Ησιόδου αφήνεται να εννοηθεί ότι η Νυξ γέννησε τον Μόρο, όπως και τα άλλα αδέλφια του, από μόνη της.

Μύθοι
-----

Στην τραγωδία *Προμηθεύς Δεσμώτης* του Αισχύλου ο ομώνυμος Τιτάνας αναφέρει ότι έδωσε στους ανθρώπους το πνεύμα της Ελπίδας, προκειμένου να τους βοηθήσει να αγνοούν το αναπόφευκτο του Μόρου. Επίσης ο Μόρος αναφέρεται ως ο «καταστροφέας θεός, ο οποίος, ακόμη και στο βασίλειο του Άδη, δεν αφήνει το θύμα του ελεύθερο», κάτι που υποστηρίζει την εικόνα του ως αντιπροσώπου του αναπόφευκτου του θανάτου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Greek Gods and Goddesses». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Φεβρουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2009.
2. ↑  «Greek Mythology: Personification». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιουνίου 2007. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2009.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Moros  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Συντεταγμένες: 69°45′N 54°00′E﻿ / ﻿69.750°N 54.000°E﻿ / 69.750; 54.000

Γεωγραφική θέση της Θάλασσας Πιτσόρα
Η **Θάλασσα Πετσόρα**, ή Πετσόρσκογιε Mόρε, βρίσκεται στο Βόρειο Ημισφαίριο, ΒΔ. της Ρωσίας. Ουσιαστικά αποτελεί ΝΑ. προέκταση της Θάλασσας Μπάρεντς μεταξύ του Αρχιπελάγους Νόβαγια Ζεμλιά και των ακτών της Ευρωπαϊκής Ρωσίας.

Στη θάλασσα αυτή εκβάλει με μεγάλο δέλτα ο ομώνυμος ποταμός Πιτσόρα μήκους ροής 1809 χλμ. που πηγάζει απ΄ τα Ουράλια Όρη. Η Θάλασσα Πιτσόρα είναι ελεύθερη στη ναυσιπλοΐα από τον Ιούλιο μέχρι τον Οκτώβριο κατ΄ έτος. Τον υπόλοιπο χρόνο εμποδίζεται από τους πάγους. Το μέσο βάθος της θάλασσας Πετσόρα κυμαίνεται στα 6 μέτρα ενώ το μέγιστο στα 200 μ. παρουσιάζοντας πλούσια πανίδα σε αλιεύματα και κυρίως σε μπακαλιάρους, σε πολικές φώκιες, αρκούδες, κ.ά. Επίσης υφίστανται και κοιτάσματα πετρελαίου.

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.49ος, σελ.177

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 315143186

 |

 |
Ο **Στίχος του Ξίφους**:9:5 (αραβικά: آية السيف, āyat as-sayf) είναι ο πέμπτος στίχος της ένατης σούρα (ή Σούρα ελ-Τέβμπε) του Κορανίου (επίσης γραμμένη ως 9:5). Είναι κορανικός στίχος τον οποίο επικαλούνται ευρέως οι επικριτές του Ισλάμ για να προτείνουν ότι η ισλαμική πίστη προάγει τη βία (κατά των ειδωλολατρών), απομονώνοντας το τμήμα του στίχου «πολεμήστε και σκοτώστε τους ειδωλολάτρες οπουδήποτε κι αν τους βρείτε».

> [9:5] Κι όταν οι απαγορευμένοι (τέσσερις) μήνες έχουν περάσει, τότε πολεμάτε και σκοτώνεται τους ειδωλολάτρες οπουδήποτε κι αν τους βρείτε, και συλλάβετέ τους και πολιορκείστε τους, και στήστε τους παγίδες με κάθε (πολεμικό) στρατήγημα· αν όμως μετανιώσουν και διατηρήσουν την τακτική προσευχή κι εφαρμόσουν τακτική ελεημοσύνη, τότε αφήστε τους ελεύθερους. - Γιατί ο Αλλάχ είναι πολυεύσπλαχνος, Πολυεπιεικής
> 
> 

Οι ερμηνευτές του Κορανίου al-Baydawi και al-Alusi εξηγούν ότι αναφέρεται σε εκείνους τους ειδωλολάτρες Άραβες που παραβίασαν τις ειρηνευτικές συμφωνίες τους, εξαπολύοντας πόλεμο εναντίον των Μουσουλμάνων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ibn Kathir. «Tafsir Ibn Kathir (English): Surah Al Tawbah». *Quran 4 U*. Tafsir. Ανακτήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 2019.
2. ↑  *The Qur'an* (στα Αγγλικά). OUP Oxford. 13 Μαΐου 2004. σελίδες xxiii. ISBN 9780192805485.
3. ↑
Ο **Δημήτριος Μεγαλίδης** (Αθήνα, 1908 - 1979) ήταν Έλληνας ζωγράφος, γνωστός για τη συμμετοχή του στην Εθνική Αντίσταση 1941 – 1944 όταν ως επικεφαλής του φωτο-κινηματογραφικού συνεργείου του ΕΛΑΣ  απεικόνισε τις σπουδαιότερες μορφές των αξιωματικών αλλά και απλών μαχητών του ΕΛΑΣ και άλλων αντιστασιακών οργανώσεων, όπως και σκηνές από την καθημερινή ζωή των ανταρτών. Σπούδασε ζωγραφική στην *Académie de la Grande Chaumière* του Παρισιού και στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας. Πίνακές του εκτέθηκαν δημοσίως σε διάφορες περιπτώσεις, ενώ σήμερα τα έργα του βρίσκονται διάσπαρτα σε όλες τις μεγάλες ελληνικές πόλεις, σε μουσεία, δημόσιες υπηρεσίες, πιστωτικά ιδρύματα και αλλού. Χρησιμοποιούσε κυρίως το κάρβουνο για τη σχεδίαση των δημιουργιών του, οι περισσότερες από τις οποίες πραγματοποιήθηκαν υπό αντίξοες συνθήκες. Θεωρείται ο «Εικονογράφος του Αγώνα», εκδίδοντας το σχετικό «Λεύκωμά» του.Ο μοναδικός εγγονός του είναι ο Μεγαλιδης Δημητρης που μένει στους Αμπελόκηπους Αττικής και διαθέτει και θέλει να αγοράσει τα έργα του.Επισης διαθέτει το 1ο τόμο χειρόγραφο του λευκώματος.

Πηγές
-----

• Σύντομο βιογραφικό του Δημ. Μεγαλίδη

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σπάνιο φιλμ για τον ΕΛΑΣ
Μπροστινή όψη των εξωτερικών χαρακτηριστικών του κεφαλιού
**Πλάγια όψη εξωτερικών χαρακτηριστικών του κεφαλιού**
Στα νεογέννητα βρέφη, το μήκος του **κεφαλιού** είναι ίσο με το ένα τέταρτο του ύψους του σώματος. Στους ενήλικες, η αναλογία αυτή ελαττώνεται στο ένα όγδοο. Στο κεφάλι βρίσκονται τα όργανα των αισθήσεων: τα μάτια , τα αυτιά , τα οσφρητικά νεύρα που ανιχνεύουν τις οσμές κι οι θηλές της γεύσης στη γλώσσα. Τα όργανα αυτά στέλνουν μηνύματα στο μεγάλο συντονιστικό κέντρο, τον εγκέφαλο, που βρίσκεται προστατευμένος μέσα στο κρανίο. Βασικά όργανα του προσώπου είναι, επίσης η μύτη και το στόμα. Από τα ρουθούνια περνά ο αέρας και από το στόμα λαμβάνουμε τις τροφές. Τα μαλλιά του κεφαλιού περιορίζουν την απώλεια θερμότητας. Οι ενήλικες άντρες έχουν πυκνή τριχοφυΐα στο πρόσωπο. Το μέγεθος και το σχήμα του κεφαλιού, καθώς και τα χαρακτηριστικά του προσώπου διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο, και σχετίζονται με την γενετική σύσταση κάθε ατόμου.

**Διατομή κεφαλιού**

1. ↑  *Ανθρώπινο σώμα*. Δεκέμβριος 1993: ΑΛΦΑ Α.Ε. σελ. σελίδα 8. ISBN 13, 9789607347121 Check `|isbn=` value: invalid character (βοήθεια).  `|first1=` missing `|last1=` in Authors list (βοήθεια)
2. ↑  «Μάτι». *Βικιπαίδεια*. 2023-09-25. .
3. ↑  «Αφτί». *Βικιπαίδεια*. 2023-06-03. .
Το **Καρπάθιο πέλαγος** είναι το νοτιοανατολικό ελάσσον πέλαγος του Νοτίου Αιγαίου. Η έκτασή του περικλείεται από τις δυτικές ακτές της Ρόδου και το ακρωτήριο Πρασονήσι μέχρι τις νοτιοανατολικές ακτές της Καρπάθου και το ακρωτήριο Πατέλλα, από το νοτιότερο ακρωτήριο Κάστελλος της Καρπάθου ως το ακρωτήριο Πλάκα στο Νομό Λασιθίου και φτάνει ως τις νότιες ακτές της Αστυπάλαιας και τις νοτιοδυτικές ακτές της Κω. Το όνομα του οφείλεται στην νήσο Κάρπαθο που βρίσκεται στο μέσον αυτού του πελάγους. 

Τα «υδάτινα σύνορα» του πελάγους είναι: στα βόρεια το Ικάριο πέλαγος· στα δυτικά και νοτιοδυτικά το Κρητικό πέλαγος· στα νότια και νοτιοανατολικά το Λιβυκό πέλαγος και η ανατολική Μεσόγειος (αυτή η περιοχή σε παλιότερες εποχές ονομαζόταν *Mare Aegyptium*, δηλ. *Αιγυπτιακή Θάλασσα* ή *Αιγυπτιακό πέλαγος* -πρβ. Θάλασσα του Λεβάντε).

Παραπομπή
---------

1. ↑  Κ. Κουτσόπουλος· Μ. Σωτηράκου· Μ. Ταστσόγλου. *Γεωγραφία Ε΄ Δημοτικού - Μαθαίνω την Ελλάδα*. Ινστιτούτο Τεχνολογίας Υπολογιστών και Εκδόσεων «ΔΙΟΦΑΝΤΟΣ». σελ. 35.
2. ↑  *Handbuch der alten Geographie*. Λειψία 1844, σελ. 21

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Καρπάθιο πέλαγος** |

* Καρπάθιο πέλαγος (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 3150202075603111581

 |

 |
Ο **Σεργκέι Ιβάνοβιτς Μόσιν** (*Сергей Иванович Мосин*, 14 Απριλίου 1849 - 8 Φεβρουαρίου 1902) ήταν Ρώσος μηχανικός και ο σχεδιαστής του τυφεκίου Μόσιν-Ναγκάντ.

Πρώτα χρόνια
------------

Ο Μόσιν γεννήθηκε στο Ραμόν της περιφέρειας Βορόνεζ το 1849. Μπήκε στη στρατιωτική ακαδημία σε ηλικία 12 ετών, όπου διέπρεψε ως στρατιώτης. Το 1867, μπήκε στο Στρατιωτικό Γυμνάσιο Αλεξαντροφσκόε στη Μόσχα. Φεύγοντας από κει το 1870, αποφάσισε να πάει στο πυροβολικό τμήμα και μεταφέρθηκε στην Ακαδημία Mikhailovskoye Πυροβολικού. Αποφοίτησε το 1875 και μεταφέρθηκε στην οπλοστάσιο της Τούλα, όπου έγινε η επικεφαλής του τμήματος κατεργασίας.

Μόσιν-Ναγκάντ
-------------

Ήταν στην Τούλα όπου ο Μόσιν ξεκίνησε την καριέρα του ως σχεδιαστής όπλων στην αρχή φτιάχνοντας βελτιώσεις για το Μπέρνταν ΙΙ και αργότερα με τη συνεργασία με την Ναγκάντ να σχεδιάσει το τουφέκι τριών γραμμών του έτους 1891. Ο Μόσιν τελικά ανήλθε στο βαθμό του συνταγματάρχη και διορίστηκε ως διευθυντής του οπλοστασίου Σεστρόρετσκ. πέθανε στις 8 Φεβρουαρίου του 1902 και θάφτηκε στην Τούλα.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σεργκέι Μόσιν** |

1. 1 2 3  Aleksandr Mikhaĭlovich Prokhorov, επιμ. (1973). *Great Soviet encyclopedia*. **17** (3 έκδοση). Macmillan. σελ. 181.
2. ↑  Wood, J. B. (2003). *The Gun Digest Book of Firearms Assembly/Disassembly: Part 4 Centerfire Rifles*. **4** (2 έκδοση). Iola, Wisconsin: Krause Publications. σελ. 383. ISBN 9780873496315.
3. ↑  Barker, A. J. (1971). *Russian infantry weapons of World War II; Illustrated histories of twentieth century arms*. Arco Pub. Co. σελ. 15.  Unknown parameter `|coauthors=` ignored (`|author=` suggested) (βοήθεια)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 175267279
* LCCN: no2008032937
* ISNI: 0000 0003 5599 3196
* GND: 1022390104
* BNF: cb15708757w (data)
* NKC: jx20100412013

 |

 |
Η **Ιβηρική θάλασσα** είναι η δυτικότερη θάλασσα της Μεσογείου. Αρχίζει από τις Ηράκλειες στήλες γεωγραφόντας τις νότιες και νοτιοανατολικές ακτές της Ιβηρικής ή Πυρηναϊκής Χεσονήσου και απολήγει στις αρχαίες «Γυμνησίας νήσους» ή «Πυτιούσες νήσους» όπως τις αποκαλούσαν οι αρχαίοι Έλληνες, που δεν είναι άλλες από τις σημερινές Βαλεαρίδες, όπου και συνδέεται με την Βαλεαρική θάλασσα.

Σήμερα η Ιβηρική θάλασσα ονομάζεται Ισπανική θάλασσα όπου και εκτείνονται τα χωρικά ύδατα της Ισπανίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Balearic Sea στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 315527996

 |

 |
Η **Ναόμι Γου**, γνωστή και ως **SexyCyborg,** είναι μια κινέζα δημιουργός υλισμικού ανοικτής πηγής (open source hardware, ΥΑΠ) και προσωπικότητα του Διαδικτύου, που ζει και εργάζεται στο Σεντσέν. Υποστηρίζει τη συμμετοχή των γυναικών στον χώρο των θετικών επιστημών και τεχνολογιών και του ΥΑΠ. Έχει μια από τις πιο έντονες παρουσίες ατόμου καταγώμενου από τον νότο της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας στο αγγλικό YouTube και στο Twitter.

Έργο
----

Η Ναόμι Γου είναι οπαδός του υλισμικού ανοιχτής πηγής και είναι υποστηρικτής της αυτοδιάθετης τροποποίησης του σώματος (body modification). Ως ακτιβίστρια χρησιμοποιεί το ίδιο της το σώμα ως πρόκληση ενάντια στα στερεότυπα που σχετίζονται με το φύλο και την τεχνολογία.

Μέρος των έργων της Γου αφορά σε φορούμενες τεχνολογίες (wearable technology), όπως ρούχα και αξεσουάρ cyberpunk. Ένα από τα πρώτα της δημιουργήματα το 2015 ήταν τα παπούτσια-πλατφόρμα με υποδοχές που στεγάζουν εργαλεία που χρησιμοποιούνται από χάκερς. Για το έργο της αυτό ανέφερε πως τα γυναικεία ρούχα συχνά δεν έχουν τσέπες, αλλά "τα ψηλοτάκουνα με πλατφόρμα έχουν πολύ αχρησιμοποίητο χώρο". Εκτός από τη δουλειά της ως κατασκευάστρια, η Γου εργάζεται επίσης ως επεξεργάστρια κώδικα, χρησιμοποιώντας ένα ανδρικό ψευδώνυμο για να προστατεύσει την ταυτότητά της και να αποτρέψει τις διακρίσεις λόγω φύλου στον επαγγελματικό αυτόν χώρο. Η πρόσφατη δημιουργία της Γου, το *Sino: Bit*, είναι ένας μικροεπεξεργαστής για την εκπαίδευση στην επιστήμη των υπολογιστών στην Κίνα και το πρώτο κινεζικό υλικό που έχει πιστοποίηση ΥΑΠ.

Τον Νοέμβριο του 2019 η Γου τέθηκε υπό κράτηση από τις κινέζικες αρχές υπό την κατηγορία διάδοσης ψευδών ειδήσεων σχετικά με την λογοκρισία στην χώρα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  pastebin.com/V3474kYs. Ανακτήθηκε στις 14  Δεκεμβρίου 2017.
2. ↑  www.youtube.com/watch?v=mt1OLgGIqhc. Ανακτήθηκε στις 19  Ιανουαρίου 2019.
3. ↑  medium.com/@therealsexycyborg/shenzhen-tech-girl-naomi-wu-part-2-over-the-wall-and-into-the-fire-5e8efc5c1509. Ανακτήθηκε στις 19  Ιανουαρίου 2019.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
5. ↑  shuttleworthfoundation.org/fellows/flash-grants/. Ανακτήθηκε στις 19  Νοεμβρίου 2021.
6. ↑  «Sexy Cyborg: «La communauté maker est réservée aux privilégiés blancs»». *Makery* (στα Γαλλικά). Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2018.
7. ↑  «Naomi Wu, trop sexy pour la science ! - Le Salon Des Dames». *www.lesalondesdames.paris* (στα Γαλλικά). Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2018.
8. ↑  «A Q&A with the Woman Who Designed Her Own 'Hacker Heels'» (στα Αγγλικά). 9 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2019.
9. ↑  «Cyborg and the Sino-bit:Shenzhen's prolific maker details her journey, her inspirations, and putting together China's first certified Open Source Hardware project» (PDF).
10. ↑  Wu, Naomi 'SexyCyborg' (17 Νοεμβρίου 2019). «Shenzhen Tech Girl Naomi Wu, Part 3: Defunding, Deplatforming, and Detention». *Medium* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2020.