recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Φρανκ Γουόκερ** (*Frank Harrison Walker*) ήταν ο πρώτος ανώτερος υπουργός στο Τζέρσεϊ. Εξελέγη από τους υπόλοιπους βουλευτές το 2005 και παρέμεινε στο αξίωμα ως το 2008.

Στη δεκαετία του '70 έγινε διευθυντής της εκδοτικής ομάδας Γκουιτόν και μετά πρόεδρος της εταιρείας, για να παραιτηθεί τον Φεβρουάριο του 2005.

Εξελέγη για πρώτη φορά στο Κοινοβούλιο του νησιού (States of Jersey) το 1990 και επανεξελέγη το 1993. Το 1996 εξελέγη γερουσιαστής και επανεξελέγη στις 12 Δεκεμβρίου του 2002.

Το 2005 εξελέγη ανώτερος υπουργός σε μυστική ψηφοφορία, λαμβάνοντας 38 ψήφους έναντι 14 για τον Στούαρτ Σάιβρετ και 1 άκυρου ψηφοδελτίου. Η πρώτη του αρμοδιότητα ήταν να προτείνει τα 9 μέλη που σχημάτισαν το Συμβούλιο των Υπουργών: όλοι αυτοί εξελέγησαν χωρίς αντίπαλο εκτός από το γερουσιαστή Λεν Νόρμαν, ο οποίος ηττήθηκε από το βουλευτή Γκάι ντε Φέι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 12  Αυγούστου 2021.
2. ↑  BBC NEWS | Europe | Jersey | Newspaper chairman standing down
3. ↑  «Πληροφορίες από το Κοινοβούλιο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιουλίου 2006. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2007.
4. ↑  BBC NEWS | Europe | Jersey | Walker is Jersey chief minister
5. ↑  BBC NEWS | Europe | Jersey | Walker names his nine ministers

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Frank Walker (Jersey politician) στο Wikimedia Commons
Η **Ντεπορτίβο Κίτο** (ισπανικά: *Deportivo Quito*) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος του Ισημερινού. Αγωνίζεται στη Σέριε Α, το ανώτατο επίπεδο του ποδοσφαίρου της χώρας.

Έχει κερδίσει 5 πρωταθλήματα Σέρια Α (1964, 1968, 2008, 2009 και 2011) και είναι στην πέμπτη θέση στη γενική κατάταξη τίτλων. Επίσης έχει κατακτήσει 4 Υπερανδικό τουρνουά (1955, 1956, 1957 και 1963). Επιπρόσθετα, ήταν φιναλίστ τις χρονιές 1985, 1988 και 1997. 

Η ομάδα έχει ιδρυθεί επισήμως το 1955, ωστόσο οι ρίζες του προέρχονται από την Σοσιεδάδ Ντεπορτίβα Αρχεντίνα, η οποία ιδρύθηκε στις 9 Ιουλίου 1940. Ιστορικές αντιπαλότητες έχουν με τις Λίγα δε Κίτο, Άουκας, και Ελ Νασιονάλ. Αγωνίζονται στο γήπεδο Εστάδιο Ολίμπικο Αταουάλπα.

Τίτλοι
------

Πρωτάθλημα Ισημερινού: 1964, 1968, 2008, 2009, 2011

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
Συντεταγμένες: 35°26′30″N 4°46′0″E﻿ / ﻿35.44167°N 4.76667°E﻿ / 35.44167; 4.76667

Η ***Σοτ ελ Χοντνά*** (αραβικά: شط الحضنة‎) είναι μια πολύ ρηχή υφάλμυρη λίμνη στην Αλγερία. Βρίσκεται μέσα σε μια ενδορεϊκή λεκάνη στην περιοχή Χοντνά, προς το ανατολικό άκρο των Ωτ Πλαιν. Η *Σοτ ελ Χοντνά* περιλαμβάνει εποχιακές υφάλμυρες και αλατούχες λίμνες και έλη, αλλά η κεντρική ζώνη της λίμνης χαρακτηρίζεται από πλήρη απουσία βλάστησης. 

Ο Τζ. Ντεπουά υποστηρίζει ότι η *Σοτ ελ Χοντνά* δεν είναι *Σοτ* (υφάλμυρη λίμνη που παραμένει χωρίς νερό το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου), αλλά *Σεμπχά* (παράκτιο έλος οριακά πάνω από το επίπεδο της πλημμυρίδας στο οποίο συγκεντρώνονται μέταλλα από την εξάτμιση του νερού λόγω του ημίξηρου και ξηρού κλίματος).

Οικολογία
---------

Η περιοχή του *σοτ* αποτελεί έναν σημαντικό βιότοπο για ορισμένα είδη που απειλούνται με εξαφάνιση, όπως η γαζέλα του Κυβιέ, η στικτόπαπια και διάφορα είδη αγριόγαλων, καθώς και ιθαγενή είδη ψαριών. Η *Σοτ ελ Χοντνά* ανακηρύχθηκε προστατευόμενος υγροβιότοπος Ραμσάρ στις 2 Φεβρουαρίου 2001.

Δείτε επίσης
------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σοτ ελ Χοντνά** |

* Γεωγραφία της Αλγερίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Chott el-Hodna | lake, Algeria». *Encyclopedia Britannica* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2020.
2. ↑  Larnaude, Marcel (1954). «Le Hodna (Algérie)». *Annales de géographie* **63** (335): 62–64. .
3. ↑  «Chott El Hodna | Ramsar Sites Information Service». *rsis.ramsar.org*. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2020.
Το **σύνδρομο Pfeiffer** είναι μία πολύ σπάνια γενετική διαταραχή, η οποία έχει ως χαρακτηριστικό τη κρανιοσυνοστέωση, η οποία επηρεάζει τόσο το σχήμα του κρανίου όσο και το πρόσωπο. Επιπλέον, η εν λόγω διαταραχή επηρεάζει και τα άκρα του σώματος, παρατηρώντας αναπτυξιακή ανωμαλία στα δάκτυλα των χεριών (κυρίως στους αντίχειρες) αλλά και των ποδιών (κυρίως στο μεγάλο δάκτυλο). Το σύνδρομο Πφάιφερ επηρεάζει 1 στους 100.000 τοκετούς.

Τα συμπτώματα είναι ορατά από τη στιγμή του τοκετού, καθότι το κρανίο είναι ανώμαλα ανεπτυγμένο ενώ και στα μάτια παρατηρείται πρόπτωση. Το 50% των παιδιών που γεννιούνται με το εν λόγω σύνδρομο, χάνουν την ακοή τους, ενώ παρατηρούνται και προβλήματα στην οδοντοστοιχία. Το πιθανότερο αίτιο της περίπτωσης αυτής είναι η απόρροια της μετάλλαξης του χρωμοσώματος 8 ή του χρωμοσώματος 10. Το 1993, ο ιατρός Μάικλ Κοέν, κυκλοφόρησε την πιο διαδεδομένη κατηγοριοποίηση του συνδρόμου, χωρίζοντας το σε 3 κατηγορίες.

Δεν υπάρχει ολική ίαση από το σύνδρομο αυτό, αλλά υπάρχουν διάφορες θεραπείες, οι οποίες γίνονται ήδη από τον πρώτο καιρό της γέννησης, όπως για παράδειγμα με χειρουργική επέμβαση, η οποία μπορεί να διορθώσει την ανώμαλη ανάπτυξη του κρανίου. Τα παιδιά που πάσχουν από τον τύπο 2 και 3 του συνδρόμου, είναι πιθανό να αναπτύξουν νευρολογικές διαταραχές. Σε ακραίες περιπτώσεις οδηγεί και σε πρόωρο θάνατο. Το σύνδρομο πήρε το όνομά του από τον Γερμανό ιατρό Ρούντολφ Άρτουρ Πφάιφερ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ελληνική απόδοση: **Σύνδρομο του Πφάιφερ**
2. 1 2 3  «Pfeiffer syndrome». *Orphanet J Rare Dis* **1**: 19. 2006. doi:10.1186/1750-1172-1-19. PMID 16740155. PMC 1482682. .
3. ↑  «Mutations in FGFR1 and FGFR2 cause familial and sporadic Pfeiffer syndrome». *Hum Mol Genet* **4** (3): 323–8. 1995. doi:10.1093/hmg/4.3.323. PMID 7795583.
4. ↑  National Institutes of Health, Genetic and Rare Diseases (GARD) Information Center (1 Απριλίου 2016). «Pfeiffer syndrome: Symptoms». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Μαΐου 2016. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Robin, NH; Falk, MJ; Haldeman-Englert, CR (2011-06-07). *FGFR-Related Craniosynostosis Syndromes*. GeneReviews. NCBI. PMID 20301628. .
* Hamm, A· Robin, N (Οκτ 2014). «Pfeiffer syndrome». Orphanet. ICD-10 Q87.0.
Τρία τζίνι στο βιβλίο του 16ου αιώνα *Ahsan-ol-Kobar* από το παλάτι του Γκολεστάν, Τεχεράνη
Ως **τζίνι** (αραβικά: **جني**) αναφέρεται στην προ-ισλαμική Αραβική μυθολογία και στον Ισλαμισμό, ένα φανταστικό υπερφυσικό πλάσμα, μέλος των *τζιν*. Το τζίνι έχει ελεύθερη βούληση, εμφανίζεται πολλές φορές με μορφή ζώου, μυθικού πλάσματος ή και ανθρώπου και διαθέτει υπερφυσικές δυνάμεις. Στη στερεότυπη μορφή τους, τα τζίνι, κατοικούν μέσα σε μπουκάλια ή συνήθως σε λύχνους και η είσοδος/έξοδος τους από αυτά συνοδεύεται από την παρουσία πυκνού καπνού. Πολλά τζίνι μπορούν να αλλάζουν μορφή. Οι προθέσεις τους δεν είναι απαραίτητα δαιμονικές, υπάρχουν τζίνι που υποστηρίζουν το καλό ή και το αντίθετο. 

Η γνωστότερη και δημοφιλέστερη ιστορία με την παρουσία τζίνι είναι **ο Αλαντίν** όπου το τζίνι εμφανίζεται ως πνεύμα που καλείται να πραγματοποιήσει τρεις ευχές του Αλαντίν.

Τα τζίνι ανήκουν στην Αραβική και Μουσουλμανική μυθολογία ενώ αναφέρονται πολλές φορές και στο Κοράνι.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τζίνι** |


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Aραβικοί μύθοι και παραδόσεις |
| --- |
|  |
| Θεότητες | 
* Αλ Ουζά
* Αλλάτ
* Μανάτ
* Νούχα
* Ντατ Μπαντάν
* Αλλάχ
* Αλ Καούμ
* Αλμακά
* Ασίρα
* Αζίζος
* Αλ Κουτμπάι
* Αταρσαμαΐν
* Γουάντ
* Μανάφ
* Μπασαμούμ
* Ντουσάρα
* Ρούντα
* Ταλάμπ
* Χαουμπάς
* Χουμπάλ
 |  |
|  |
| Υπερφυσικά πλάσματα | 
* Μπάχαμουτ
* Μπουράκ
* Τζίνι
* Ιφρίτ
* Γκουλ
* Φαλάκ
* Καρκαντάν
* Μαρίντ
 |
|  |
| Μυθικοί χαρακτήρες και παραδόσεις | 
* Χίλιες και μια νύχτες
* Μαγικό χαλί
* Νάσνας
* Σαντάντ
* Σεβάχ
* Λυχνάρι του Αλαντίν
* Το Βασίλειο του Ιράμ
* Αλί Μπάμπα
 |

 |
«Τα μοιρολόγια των γυναικών μας, θαυμαστά ελεγειογραφίας αριστουργήματα, αυτόφυτα της ελληνικής ευιασθησίας προϊόντα, κινούσι τον θαυμασμόν των ποιητών και εφελκύουσι των γραμματολόγων την προσοχήν όσον ουδέν άλλο, έστω και το εντεχνότερον, των λοιπών εξηυγενισμένων και τετορνευμένων ημών στιχουργημάτων».
Σπυρίδων Ζαμπέλιος, Άσματα δημοτικά της Ελλάδος, 1852.

"Στου πικραμένου την αυλή βγαίνει ξερό χορτάρι  

δεν έχει δέντρο και πουλί τον πόνο του να πάρει.  

Κι αυτά τα δάκρυα τα καυτά δεν ξέρεις για που πάνε  

για όσους θά 'ρθουν ή γι' αυτούς που πίσω δεν γυρνάνε.  

Μες στο παλιό το σπιτικό που έχουν όλοι φύγει  

ο θάνατος το μυστικό σιγά-σιγά τυλίγει."Μάνος Ελευθερίου

**Στου πικραμένου την αυλή** ή «όταν ξεψυχήσει» είναι δημοτικό τραγούδι που εντάσσεται στην κατηγορία των μοιρολογιών. Αποτελείται από σαράντα οκτώ δεκαεξασύλλαβους στίχους των έξι (3) των πέντε (2), των τεσσάρων (3) των τριών (2) και των δύο (1) στροφών. Ο Νίκος Γκάτσος στην ποιητική του σύνθεση «Αμοργός» συμπεριέλαβε την δική ενότητα, ενώ το εξάστιχο του Μάνου Ελευθερίου μελοποιήθηκε από τον Μίκη Θεοδωράκη το 1974 στο κύκλο των τραγουδιών «Νύχτα θανάτου».

Τώρα, ουρανέ μου, βρόντησε, τώρα, ουρανέ μου, βρέξε,  

ρίξε στους κάμπους τη βροχή και στα βουνά το χιόνι,  

*στου πικραμένου την αυλή* τρία γυαλιά φαρμάκι·  

το΄ να να πίνει την αυγή, τ΄ άλλο το μεσημέρι,  

το τρίτο το πικρότερο στο δείπνο, όταν δειπνάει.  

  

*Στου πικραμένου την αυλή*, ήλιος δεν ανατέλλει,  

μόν΄ είναι πάντα συννεφιά και βασιλεύει αντάρα·  

φυτρώνει ο πικραπήγανος, να τρών΄ οι πικραμένοι,  

να τρών΄ οι μάνες τις κορφές κι οι αδελφές τους κλώνους,   

γυναίκες των καλών αντρών να τον ξεθεμελιώνουν.

Παραπομπές-Σημειώσεις
---------------------

1. ↑  Σπουδαστήριο νέου ελληνισμού
2. ↑  Λέξεις σύνθετες με πρώτο ή και δεύτερο συνθετικό κάποιο βότανο, όπως νεραντζοφιλημένη και νεραντζομάγουλη, πικραπήγανος, τριανταφυλλοκυπάρισσος και μοσκολίβανο, δεν αποτελούν μόνο καλολογικά στοιχεία. Δείχνουν τη διαχρονικότητα της ονοματοδοσίας των βοτάνων, αφού αποτελούν ένα κωδικοποιημένο αλλά κατανοητό σύστημα επικοινωνίας.
3. ↑  Στη τέταρτη στροφή: γαγερμός:επάνοδος από γαγέρνω:επανέρχομαι

Πηγές
-----

* Νικόλαος Πολίτης, Δημοτικά Τραγούδια, σ. 173, εκδ. γράμματα, επάνεκδ. 1991 ISBN 960-329-337-7

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ολοληρωμένο κείμενο
* Οπτικοακουστικό υλικό
Η αψίδα Πόρτα Μακεδονία
Το **Σκόπια 2014** (σλαβομακεδονικά: Скопје 2014‎) είναι έργο χρηματοδοτούμενο από την κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Βορείου Μακεδονίας με σκοπό να δοθεί η πόλη σε μια πιο κλασσική αρχιτεκτονική. Το έργο, το οποίο ανακοινώθηκε επισήμως το 2010, αποτελείται κυρίως από την κατασκευή κολλεγίων, μουσείων και κυβερνητικών κτιρίων, καθώς και από την ανέγερση μνημείων που απεικονίζουν ιστορικά στοιχεία από την αρχαία Μακεδονία.

Με αυτό το σχέδιο προσπαθεί να επιβληθεί μια νέα ρεβιζιονιστική αφήγηση της μακεδονικής ιστορίας, την οικιοποίηση της Μακεδονικής ταυτότητας, με αδιάκοπη συνέχεια από την αρχαιότητα, τον μεσαίωνα μέχρι το σήμερα. Το έργο έχει επικριθεί από διαφόρους, αρχικά για την οικοδόμηση εθνικιστικού κιτς. Το έργο έχει επίσης δημιουργήσει αντιπαραθέσεις για το κόστος του, για το οποίο οι εκτιμήσεις κυμαίνονται από 80 έως 500 εκατομμύρια ευρώ. Το έργο περιλάμβανε την κατασκευή, από το 2010 έως το 2014, 136 δομών που με κόστος άνω των 700 εκατομμυρίων δολλαρίων ΗΠΑ.

Τον Φεβρουάριο του 2018, οι αρχές ανακοίνωσαν την αναστολή του έργου.

Ιστορικό
--------

Το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου
Ο σεισμός του 1963 κατέστρεψε περίπου το 80% της πόλης, συμπεριλαμβανομένων των περισσότερων νεοκλασσικών κτιρίων στο κεντρικό τμήμα των Σκοπίων. Η ανοικοδόμηση που ακολούθησε είδε κυρίως απλή νεωτερίστικη αρχιτεκτονική. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που έδωσε η τότε κυβέρνηση του VMRO-DPMNE για την πραγματοποίηση του έργου. Ένας άλλος λόγος είναι να αποκατασταθεί η απουσία αίσθησης εθνικής υπερηφάνειας και να δημιουργηθεί μια περισσότερο μητροπολιτική ατμόσφαιρα.

Κριτική
-------

Αρχαιολογικό Μουσείο Σκοπίων
Το έργο Σκόπια 2014 έχει επικριθεί από διαφόρους από τότε που ανακοινώθηκε. Το κόστος του έργου εκτιμάται σε από 80 έως από 500 εκατομμύρια ευρώ και θεωρείται από πολλούς ως σπατάλη πόρων σε μια χώρα με υψηλή ανεργία και φτώχεια. Η Σοσιαλδημοκρατική Ένωση Μακεδονίας, η τότε αξιωματική αντιπολίτευση, αντιτίθοταν στο έργο και ισχυρίστηκε ότι τα μνημεία θα μπορούσαν να κοστίζουν έξι έως δέκα φορές λιγότερο από τον προϋπολογισμό.

Το έργο θεωρείται ως μέρος της κυβερνητικής πολιτικής «αρχαιομακεδονισμού», στην οποία η χώρα επιδιώκει να οικιοποιηθεί προσωπικότητες όπως ο Μέγας Αλέξανδρος και ο Φίλιππος ο Δεύτερος. Μερικοί επέκριναν το έργο ως απόπειρα ενσωμάτωσης του εθνικισμού από μια συντηρητική κυβέρνηση με μέλημα τόσο στο να δώσει στην πόλη ένα facelift.

Ο Sam Vaknin, πρώην σύμβουλος του Νίκολα Γκρουέφσκι, δήλωσε ότι το έργο δεν είναι αντιελληνικό ή αντιβουλγάρικο, αλλά αντι-Αλβανό. Σε μια συνέντευξή του, είπε: «Ο αρχαιομακεδονισμός έχει διπλό στόχο, να περιθωριοποιήσει τους Αλβανούς και να δημιουργήσει μια ταυτότητα που δεν θα επιτρέψει στους Αλβανούς να γίνουν Μακεδόνες». Το έργο όμως περιελάμβανε αργότερα απεικονίσεις Αλβανών στα μνημεία συμπεριλαμβανομένων των Nexhat Agolli, Josif Bageri και Pjetër Bogdani.

Οι αρχιτέκτονες έχουν επικρίνει την αισθητική του έργου και πιστεύουν ότι τα χρήματα θα μπορούσαν να δαπανηθούν για την κατασκευή σύγχρονων κτιρίων. Έχει επίσης περιγραφεί ότι «φέρνει μιαν άγνωστη ιστορία» στους πολίτες. Ο σημερινός πρωθυπουργός Ζόραν Ζάεφ το χαρακτήρισε ως «ηλίθιο».
**Στοχαστική διαφορική εξίσωση** λέγεται η διαφορική εξίσωση στην οποία ένας ή περισσότεροι όροι είναι στοχαστικές διαδικασίες, που σημαίνει ότι η λύση είναι και η ίδια στοχαστική διαδικασία.
Για παράδειγμα η εξίσωση dXt=b(t,Xt)dt+σ(t,Xt)dWt όπου Wt μια m-διάστατη κίνηση Brown, αποτελεί μια στοχαστική διαφορική εξίσωση. 
Ο πρώτος όρος είναι ένας όρος τάσης και αποτελεί το ντετερμινιστικό μέρος της εξίσωσης και το δεύτερο άθροισμα αποτελεί το όρο διάχυσης και είναι μια στοχαστική διαδικασία.
Μια στοχαστική διαφορική εξίσωση έχει λύση αν υπάρχει διαδικασία Ito Xt που την ικανοποιεί.

Αν οι b, σ είναι ανεξάρτητες του χρόνου τότε οι λύσεις των εξισώσεων αυτής της μορφής λέγονται **διαδικασίες διάχυσης**.

  

Στοχαστικές διαφορικές εξισώσεις χρησιμοποιούνται για την μοντελοποίηση συστημάτων και φαινομένων που περιέχουν κάποιου είδους τυχαιότητας. Τέτοια προβλήματα προκύπτουν σε πολλά φυσικά φαινόμενα και σε θέματα οικονομικών (μοντελοποίηση μετοχών, μοντέλα επιτοκίων στα χρηματοοικονομικά).

Βιβλιογραφία
------------

* Α.Ν.Γιαννακόπουλος (2003). «Στοχαστική Ανάλυση και Εφαρμογές στη Χρηματοοικονομική».  H παράμετρος `|url=` είναι κενή ή απουσιάζει (βοήθεια)

* Δημήτρης Χελιώτης. «Εισαγωγή στον στοχαστικό λογισμό» (PDF). [*νεκρός σύνδεσμος*]

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85128177
* GND: 4057621-8
* BNF: cb120480366 (data)
* NDL: 00575718
* NKC: ph388475

 |

 |
Το **τεστ εγκυμοσύνης** είναι ένα γρήγορο τεστ με το οποίο η γυναίκα μαθαίνει αν είναι έγκυος ή όχι. Το τεστ αυτό πωλείται και στα φαρμακεία. Κάποιες φορές το τεστ μπορεί να δείξει λάθος αποτέλεσμα για αυτό πρέπει να γίνει επιβεβαίωση από γυναικολόγο. Τα τεστ αυτά βασίζονται στην ανίχνευση χημικών ουσιών (δεικτών) που σχετίζονται με την εγκυμοσύνη, ουσίες που βρίσκονται στα ούρα και το αίμα. Ο πρώτος τέτοιος δείκτης που χρησιμοποιήθηκε ήταν η ανθρώπινη χοριακή γοναδοτροπίνη (human chorionic gonadotropin - hCG) που ανακαλύφθηκε το 1930. Τεστ οικιακής χρήσεως είναι διαθέσιμα από τη δεκαετία του 1970.
Ο **Στάθης Κουτμερίδης** (Τριανταφυλλιά Σερρών, 1959) είναι Έλληνας πολιτικός, πρώην βουλευτής εκλεγμένος με το ΠΑΣΟΚ στην εκλογική περιφέρεια Σερρών.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε στην Τριανταφυλλιά του Δ. Βισαλτίας του Ν. Σερρών από γονείς αγρότες, τον Θεόδωρο και την Παρθένα. Μετά το Λύκειο, τελείωσε την Μέση Επαγγελματική Σχολή Γραμματέων και Λογιστών και το Δημόσιο Ι.Ε.Κ. Ειδικός Μηχανογραφημένου Λογιστηρίου στις Σέρρες. Σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας της Θεσσαλονίκης. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Τραπεζική στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο.  

Υπηρέτησε στη Δ.Ο.Υ. Σερρών, ως Δημόσιος Υπάλληλος του Υπουργείου Οικονομικών, σε πολλές θέσεις ευθύνης, όπως στο Μητρώο, Κ.Β.Σ. Εισόδημα, Φ.Π.Α.. Συνέχισε ως ελεγκτής επιχειρήσεων στο 48ο Τ.Ε.Κ. Σερρών. Από το 2014 έως 2018 διετέλεσε Διευθυντής στην Φορολογική Περιφέρεια Θεσσαλονίκης έχοντας στην εποπτεία του όλες τις Δ.Ο.Υ. Θεσσαλίας, Μακεδονίας και Θράκης. Παράλληλα είναι Οικονομικός Επιθεωρητής στην Α.Α.Δ.Ε..

Διετέλεσε Πρόεδρος του Συλλόγου Εφοριακών Ν. Σερρών. Το 2003 εκλέχτηκε πρώτος Νομαρχιακός Σύμβουλος στο Ν. Σερρών. Το 2004 εκλέχτηκε για πρώτη φορά Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στο Ν. Σερρών. Μετά από 1,5 χρόνο το εκλογοδικείο αποφάσισε, -με ψήφους 6 υπέρ και 5 κατά- για πρώτη φορά στην ιστορία, να προσμετρηθούν στο εκλογικό μέτρο τα λευκά ψηφοδέλτια, με αποτέλεσμα να χαθεί η έδρα του ΠΑΣΟΚ στον Ν. Σερρών και να την πάρει η Ν.Δ.. Προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων όπου και δικαιώθηκε. Το 2007 επανεκλέχθηκε Βουλευτής στο Ν. Σερρών με το ΠΑΣΟΚ. Το 2009 εκλέχθηκε, για τρίτη συνεχόμενη φορά Βουλευτής έως το έτος 2012. Ως Βουλευτής συμμετείχε σε πολλές επιτροπές και εισηγήθηκε πολλά Νομοσχέδια και Προϋπολογισμούς. Ήταν Αντιπρόεδρος της Προανακριτικής Επιτροπής για την υπόθεση της Μονής Βατοπεδίου, Αντιπρόεδρος στην Εξεταστική Επιτροπή για την Πορεία της Ελληνικής Οικονομίας, Πρόεδρος της Επιτροπής Ισολογισμού-Απολογισμού του Κρατικού Προϋπολογισμού.

Παντρεύτηκε με την Ελπίδα Πιστοφίδου και απέκτησαν δύο παιδιά. Την Πάττυ που ήταν δικηγόρος στην Θεσσαλονίκη και τον Θοδωρή που είναι καθηγητής οικονομικών στην Μ .Βρετανία. Το 2013 η Ελπίδα απεβίωσε από καρκίνο. Το 2018, ο Στάθης Κουτμερίδης παντρεύτηκε την Μαρία Μαρίνου που είναι φαρμακοποιός στην Θεσσαλονίκη.

Έχει γράψει δύο βιβλία, ένα ιστορικού και πολιτιστικού περιεχομένου για το χωριό του την Τριανταφυλλιά Σερρών, το "Άρωμα Τριανταφυλλιάς" και ένα επιστημονικού, οικονομικού και πολιτικού περιεχομένου το "Δημοσιονομική και Νομισματική Πολιτική στο Πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ευρώ".

Σύνδεσμοι
---------


1. ↑  www.protothema.gr/greece/article/1187335/pethane-i-parthena-koutmeridou-ehase-ti-mahi-me-ton-koronoio/.
2. ↑  www.lifo.gr/now/greece/parthena-koytmeridoy-pethane-i-38hroni-kori-toy-proin-boyleyti-poy-nosileyotan-me.
Σχηματικό διάγραμμα φορτωτήρα

Ο **φορτωτήρας** κοινώς *μπίγα*, (*derrick*), αποτελεί απαραίτητο μέσο εξοπλισμού των πλοίων, και ιδιαίτερα των φορτηγών πλοίων που φέρουν συνηθέστερα ανά δύο ή τέσσερις ανά ιστό (κατάρτι), οι οποίοι και περιλαμβάνονται στα "μέσα φορτοεκφόρτωσης" και χειρισμού των φορτίων σ΄ αυτά.

Ο κάθε φορτωτήρας αποτελείται από δύο σκέλη κυρίως μεταλλικά εκ των οποίων το ένα είναι κινητό (derrick post), και το άλλο ακίνητο καλούμενο ορθωτήρας, ή "ποδάρι της μπίγας" (topping lift), που αποτελεί μόνιμο ιστό ή που μπορεί ακόμα να είναι από ένα μόνο σκέλος κινητό που είναι συνδεδεμένο στον ιστό (κατάρτι).  

Η κάτω άκρη του κινητού τμήματος συνδέεται στο κάτω μέρος του ιστού με μια διπλή στεφάνη όπου φέρεται διπλός γυγγλισμός (σύνδεση) που επιτρέπει έτσι τη στροφή του κατά διεύθυνση (δεξιά ή αριστερά), και καθ΄ ύψος, (πάνω και κάτω). Η δε πάνω άκρη του κινητού τμήματος είναι προσδεμένη με ισχυρό συρματόσχοινο που λέγεται **αρτάνη** από ψηλό σημείο του ορθωτήρα ή του ιστού ώστε να σχηματίζει γωνία μ΄ αυτό σε κατακόρυφο επίπεδο. Το συρματόσχοινο αυτό, η αρτάνη, φέρεται μεσω τροχίλου στο κάτω μέρος του ορθωτήρα και από εκεί στο βαρούλκο αρτάνης απ΄ όπου και καθορίζεται το ύψος του κινητού μέρους.  

Μακέτα φορτηγού πλοίου με 14 φορτωτήρες
Στην πάνω επίσης άκρη του κινητού τμήματος φέρεται γάντζος (ψέλλιο) όπου και στερεώνεται ο τρόχιλος του συσπάστου του φορτωτήρα. Από τον τρόχιλο αυτό φέρεται το συρματόσχοινο ή σχοινί που ονομάζεται επίσημα "**επάρτης**", κοινώς *ρόναρης*, στου οποίου την μία άκρη υφίσταται γάντζος για την αρπαγή του φορτίου, ενώ η άλλη άκρη του, μέσω οδηγών τροχίλων φέρεται στο εξέλικτρο του βαρούλκου με το οποίο και επιτυγχάνεται η ανέλκυση ή καθέλκυση των φορτίων στα κύτη (κοινώς αμπάρια).  
 
Τέλος για τη στροφή του φορτωτήρα χρησιμοποιούνται εκατέρωθεν "ολκοί" με συρματόσχοινο καλούμενοι "γκάις" (εκ του αγγλικού όρου derrick guay), των οποίων το ελληνικό επίσημο όνομα είναι «*κεροίακες*».

* Σημειώνεται ότι σε κάθε φορτωτήρα θα πρέπει ν΄ αναγράφεται ευκρινώς το όριο φορτίου ασφαλείας που μπορεί να σηκώσει.

Υπάρχουν πολλά επιμέρους είδη φορτωτήρων τα οποία και εξελίσσονται τεχνολογικά. Ο αριθμός τους στα πλοία διαφέρει κατά τύπο και μέγεθος του πλοίου. Εκτός όμως των συνήθων φορτωτήρων για πολύ βαρειά αντικείμενα χρησιμοποιούνται ειδικοί φορτωτήρες που λέγονται κοινώς "μάστερς" (heavy derricks). Με τέτοιους βαρείς φορτωτήρες ήταν εξοπλισμένα παλαιότερα και πολεμικά πλοία όπως θωρηκτά και καταδρομικά που έφεραν "επινήια αεροσκάφη", για την ανέλκυσή τους, καθώς και για τη ταχύτερη ανθράκευσή τους.
Η **Σοτομαρίνα** μία Ιταλική πόλη Ρωμαϊκής καταγωγής είναι προάστιο της κοινότητας Κιότζα, ανήκει στην Μητροπολιτική Πόλη της Βενετίας, στην Ιταλική Περιφέρεια του Βένετο στην βόρεια Ιταλία. Η Σοτομαρίνα είναι νησί που διασχίζεται με κανάλια, συνδέεται με την γειτονική Κιότζα και τα υπόλοιπα νησιά με γέφυρες, οι διαστάσεις του είναι 5 χιλιόμετρα σε μήκος, 300 μέτρα σε πλάτος. Τον 7ο αιώνα η Σοτομαρίνα ήταν γνωστή σαν *"Μικρή Κλόντια"*, συνδεόταν με την γειτονική Κιότζα με μια πέτρινη γέφυρα.

Ο οικισμός καταστράφηκε στην διάρκεια του *"Πολέμου της Κιότζα"* (1379) ανάμεσα στην Δημοκρατία της Βενετίας και την Δημοκρατία της Γένοβας για την διεκδίκηση της πόλης. Ο οικισμός παρέμεινε πλημμυρισμένος και ακατοίκητος για πολλούς αιώνες μέχρι τον 17ο αιώνα που ξανακτίστηκε. Η παραθαλάσσια περιοχή ανακαινίστηκε σημαντικά στα τέλη του 19ου αιώνα με την εκτροπή του ποταμού Μπρέντα και την δεκαετία του 1930 κατασκευάστηκε ένα φράγμα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Σεπτεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστορία της Σοτομαρίνα (στα Ιταλικά)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 129077380
* LCCN: n85257315

 |

 |
Συντεταγμένες: 42°34′47″N 43°26′45″E﻿ / ﻿42.57972°N 43.44583°E﻿ / 42.57972; 43.44583

Η **Συναγωγή του Όνι** (γεωργιανά: ონის სინაგოგა) είναι μία συναγωγή που βρίσκεται στον ομώνυμο οικισμό της ορεινής περιοχής Ράτσα, στο μχάρε Ράτσα-Λετσχούμι και Κβέμο Σβανέτι στη Γεωργία. Το κτίριο χτίστηκε το 1895 και είναι αναγνωρισμένο ως Αμετακίνητο Μνημείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Γεωργίας, και ως η παλαιότερη συναγωγή της χώρας.

Ιστορία
-------

Η Συναγωγή του Όνι χτίστηκε το 1895 με τεχνοτροπία εκλεκτικισμού. Είναι σχέδιο του Ελιάχου Αμσικισβίλι, ο οποίος εμπνεύστηκε από τις συναγωγές της Πολωνίας του 16ου-17ου αιώνα.

Το κτίριο υπέστη ζημιές κατά το σεισμό της Ράτσα το 1991. Τέσσερα χρόνια αργότερα ανακαινίστηκε και ο τότε Πρόεδρος της Γεωργίας, ο Έντβαρντ Σεβαρντνάτζε, παρευρέθηκε στην τελετή εορτασμού.

Το εσωτερικό της συναγωγήςΟ θόλοςΑπό τη βιβλιοθήκη της συναγωγήςΤην 2η Σεπτεμβρίου 2015 πραγματοποιήθηκε μία τελετή εορτασμού για την 120η επέτειο της συναγωγής, στην οποία παρευρέθηκε ο τότε Πρωθυπουργός της Γεωργίας, ο Ιρακλί Γκαριμπασβίλι.

Επί του παρόντος, η συναγωγή δεν λειτουργεί. Το 1972 η συναγωγή αριθμούσε 3150 πιστούς ενώ το 2015 μόνο 16.

Περιγραφή
---------

Η συναγωγή είναι θολωτό ορθογώνιο κτίριο με εσωτερικές διαστάσεις 15 x 13 μ. και μέγιστο ύψος 7,5 μ. Έχει μία είσοδο στα βόρεια. Το εσωτερικό φωτίζεται από συνολικά 46 παράθυρα και φεγγίτες. Είναι διακοσμημένη με ανάγλυφα που απεικονίζουν φύλλα και το Άστρο του Δαβίδ. Διαθέτει τοιχογραφίες και επιγραφές. Στο εξωτερικό, οι προσόψεις της είναι διακοσμημένες στα παράθυρα και στις πόρτες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  europe, hidden (21 Ιουλίου 2013). «hidden europe | Journey to Oni: a forgotten synagogue in Georgia's Racha province». *www.hiddeneurope.co.uk* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2019.
2. ↑  «Georgian PM to attend anniversary of country's oldest synagogue, 120». *Jewish Telegraphic Agency* (στα Αγγλικά). 21 Αυγούστου 2015. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2019.
3. 1 2  «Oni the Lonely». *Tablet Magazine* (στα Αγγλικά). 8 Σεπτεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2019.
4. 1 2  «בית הכנסת החדש באוני». *www.jewish-heritage.org.il*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2019.
5. ↑  «Georgia-Israel celebrate 120th anniversary of Oni Synagogue – Business Political Insights» (στα Γεωργιανά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2019.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* NKC: zmp20211128156

 |

 |
**Στάθης** ονομάζεται μία κωμωδία του Κρητικού Αναγεννησιακού θεάτρου άγνωστου θεατρικού συγγραφέα. Σώζεται σε μεταγενέστερη κι αρκετά συνεπτυγμένη επτανησιακή διασκευή.

Υπόθεση
-------

Το έργο περιγράφει τη σχέση ανάμεσα σε δύο ερωτευμένα ζευγάρια: ο μαθητής Χρύσιππος αγαπάει την Λαμπρούσα και ο φίλος του Πάμφιλος τη Φαίδρα. Η Φαίδρα όμως τον συγχέει με τον Χρύσιππο. Ο πατέρας της, ο Στάθης, που είναι ένας φιλάργυρος, επιθυμεί να την παντρέψει με έναν πλούσιο τον Ντοτόρε. Στη συνέχεια έρχεται ο Γαβρήλης, θετός πατέρας του Χρύσιππου και φίλος του Στάθη και ξεκαθαρίζει την παρεξήγηση, δηλαδή πως ο θετός γιος του είναι παιδί του Στάθη. Ο πραγματικός Πάμφιλος παντρεύεται τώρα τη Φαίδρα και ο αδελφός της Χρύσιππος τη Λαμπρούσα, κόρη του Ντοτόρε.

Χρόνος συγγραφής-δημιουργός
---------------------------

Μελετητές την αποδίδουν στον Γεώργιο Χορτάτση και τοποθετούν τη συγγραφή της μετά το 1604.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Στάθης». *georgakas.lit.auth.gr*. Ανακτήθηκε στις 1 Νοεμβρίου 2021.
2. ↑  «ΠΕΡΙΓΡΑΦΗΣ: Χορτάτσης Γεώργιος: Λογιώτατος Ευγενέστατος Κρης». *www.peri-grafis.net*. Ανακτήθηκε στις 1 Νοεμβρίου 2021.

Πηγές
-----

* Βάλτερ Πούχνερ, «Στάθης», Ανθολογία Νεοελληνικής Δραματουργίας,τομ.Α, Από την Κρητική Αναγέννηση ως την Επανάσταση του 1821, τομ.Α, εκδ.Μ.Ι.Ε.Τ. Αθήνα, 2006, σελ.111-114
* Κωνσταντίνος Ν. Σάθας (επιμ.), *Ο Στάθης, κρητική κωμωδία, νυν πρώτον εκδιδομένη εκ χειρογράφου της Μαρκιανής Βιβλιοθήκης υπό Κ. Ν. Σάθα*, Τύποις Φοίνικος, Βενετία 1878.
Ο **Στάθης Αλεξανδρής** (γεν. Άμφισσα, 18 Φεβρουαρίου 1988, ύψος 1,81 μ.) είναι εν-ενεργεία διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του τερματοφύλακα.
Θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα του ποδοσφαίρου της Φωκίδας, καθώς ξεκίνησε τον αθλητισμό σε τοπικό επίπεδο απ' την ηλικία των 12 ετών και πολύ νέος αγωνίσθηκε στην Εθνική Νέων και σε όλες τις Μικτές Ομάδες της Ε.Π.Σ. Φωκίδας από την κατηγορία 'Τζούνιορ' μέχρι Ανδρών.

Καριέρα
-------

Πρώτος του σύλλογος ήταν τα Αμφισσαϊκά Χελιδόνια, με τα οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα της Γ΄τοπικής κατηγορίας και ανήλθε στη Β΄κατηγορία. Ακολούθως
αποκτήθηκε σαν βασικός τερματοφύλακας για την Ακαδημία '94 και σε ηλικία μόλις 16 ετών υπέγραψε στον Αστέρα Ιτέας μια από τις δυο μεγαλύτερες ομάδες της Περιφέρειας. Την ίδια περίοδο κλήθηκε στην Εθνική Νέων η οποία προετοιμαζόταν για το οικείο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, όπου ήταν και φιναλίστ στον Τελικό της διοργάνωσης (2007). Επόμενη ομάδα του ήταν ο Φωκικός που τότε αγωνιζόταν στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα και ακολούθως ο Ανδρούτσος Γραβιάς πάλι στην ίδια διοργάνωση. Το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου τον ζήτησε για μετεγγραφή ο ΠΑΣ Γιάννινα (ομάδα τότε της Φούτμπολ Λιγκ) όπως και ο Ιωνικός Νικαίας, αλλά η μετακίνησή του δεν ολοκληρώθηκε για τυπικούς λόγους και ο Αλεξανδρής συνέχισε την καριέρα του στη Δόξα Βύρωνα, πάντα στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα. Επόμενοι σύλλογοι που έπαιξε ήταν ο Α.Ο. Αρχανίου Φθιώτιδας και ο Α.Σ. Λαμία. Από το καλοκαίρι του 2009 έως και τη σεζόν 2015-16 αγωνίσθηκε σαν βασικός τερματοφύλακας στον Αστέρα Ιτέας. Την περίοδο 2016-17 αγωνίζεται στον Αμβρυσσέα  Διστόμου στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Βοιωτίας

Πηγές
-----

* Εφημερίδα "Ο Αγών της Ιτέας"
* Εφημερίδα 'Score Live': "Στην Εθνική Νέων ο Αλεξανδρής"
* Αρχείο "Φωτός των Σπορ"

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Το ρόστερ του Αστέρα Ιτέας». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Δεκεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2014.
2. ↑  Ο Στάθης Αλεξανδρής στο Fokida Sport[*νεκρός σύνδεσμος*]
**Στοιχειωμένο σπίτι** καλείται ένα κτίριο που συχνά θεωρείται ότι κατοικείται από πνεύματα νεκρών που μπορεί να ήταν κάτοικοι ή να συνδέονταν με άλλον τρόπο με αυτό. Συχνά αποδίδεται σε πνεύματα ατόμων που έχουν πεθάνει με βίαιο ή τραγικό τρόπο, όπως φόνο, ατύχημα ή αυτοκτονία.

Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, μετά από επιστημονική έρευνα, υφίστανται άλλες αιτίες αντί του υπερφυσικού, όπως φάρσες, περιβαλλοντικές αιτίες, παραισθήσεις ή προκαταλήψεις. Ήχοι τριξίματος ή ανέμου μπορεί να υπάρχουν στα περισσότερα σπίτια, ανεξάρτητα από τις υποτιθέμενες ύποπτες υπερφυσικές παρουσίες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Watts, Linda S. (2007). *Encyclopedia of American Folklore*. Infobase Publishing. σελίδες 192–. ISBN 978-1-4381-2979-2. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2012.
Το «Τεύτονες» ανακατευθύνει εδώ. Για το ιπποτικό τάγμα, δείτε: Τεύτονες Ιππότες.
Η κάθοδος των Τευτόνων από τη χερσόνησο της Γιουτλάνδης.
Οι **Τεύτονες** ήταν αρχαίο γερμανικό φύλο που κατοικούσε στη Γιουτλάνδη, στις δυτικές ακτές της Βαλτικής. Στο τέλος του 2ου αι. π.Χ. και κάτω από την πίεση άλλων γερμανικών λαών, οι Τεύτονες υπό τον Τευτόβοδο μετακινήθηκαν προς το Δούναβη και εισέβαλαν μαζί με τους Κίμβρους στη Γαλατία και την Ιταλία (114 έως 101 π.Χ.).

Το 102 π.Χ. νικήθηκαν από το Ρωμαίο στρατηγό Μάριο κοντά στο Αιξ της Προβηγκίας. Μετά τη συντριβή τους, οι εναπομείναντες Τεύτονες αναμείχθηκαν με άλλα γερμανικά φύλα και οι παραδόσεις τους άσκησαν μεγάλη επίδραση στο γερμανικό πολιτισμό. Η ετυμολογία του ονόματος δεν είναι γνωστή. Μπορεί να είναι κελτικής ή γερμανικής καταγωγής. Η σύγχρονη γερμανική λέξη "deutsch" (γερμανικά) κατάγεται απο τους Τεύτονες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βασίλης Ραφαηλίδης (1996). *Λαοί της Ευρώπης - Καταγωγή και χαρακτηριστικά*. Αθήνα: Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου. ISBN 9789607058485.
Ο **Φραγκίσκος Σαβαλόκα** (ιταλικά : *Francesco Savaloka*), ήταν Λατίνος Αρχιεπίσκοπος της Πάτρας και ευγενής του Πριγκιπάτου της Αχαΐας, βαρώνος της Εκκλησιαστικής βαρωνίας της Πάτρας για λίγες εβδομάδες το 1316 μ.Χ. καταγόμενος από την Ιταλία.

Όταν πέθανε ο Ρενιέρος του Πράτο οι Λατίνοι της Πάτρας εξέλεξαν τον Φραγκίσκο αρχιεπίσκοπο και πολιτικό διοικητή της. Ο Φραγκίσκος έως τότε ήταν εφημέριος στον ναό του Αγίου Ανδρέα που είχε μετατραπεί σε Ρωμαιοκαθολικό ναό. Ο Πάπας Ιωάννης ΚΒ΄ όμως δεν ενέκρινε την εκλογή με την δικαιολογία ότι δεν είχε επιστημονικές γνώσεις για αυτή την θέση και διόρισε στην θέση του τον Γουλιέλμο Φραγκιπάνη. Πιθανότατα ο πάπας ήθελε άνθρωπο της εμπιστοσύνης του για να ελέγχει την Βαρωνία όπου τότε βρισκόταν υπό την θρησκευτική επιρροή του , αργότερα ο Φραγκισπάνης την ανεξαρτητοποίησε και την έκανε κρατίδιο υποτελή του πάπα.

Πηγές
-----

* Στέφανου Θωμοπούλου, Ιστορία της Πόλεως Πατρών από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821, Τόμος Α΄, επιμέλεια Βασίλειου Λάζαρη, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1998, ISBN 960-7960-4
Συντεταγμένες: 61°28′36.1″N 21°46′27.8″E﻿ / ﻿61.476694°N 21.774389°E﻿ / 61.476694; 21.774389

Το **Στάδιο Πόρι** (φινλανδικά: Porin stadion‎) είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων στο Πόρι της Φινλανδίας. Επί του παρόντος χρησιμοποιείται κυρίως για ποδόσφαιρο και είναι η έδρα των ΦΚ Τζαζ και NiceFutis.

Το στάδιο βρίσκεται στο Αθλητικό Κέντρο Ισομάκι, περίπου δύο χιλιόμετρα νότια της πόλης. Το στάδιο ονομάζεται μερικές φορές και *Στάδιο του Αιώνιου Ανέμου*, λόγω των συνθηκών ανέμων που είναι κοινές στο στάδιο και στα περίχωρά του. Στην κύρια είσοδο βρίσκεται ένα άγαλμα ακοντιστή από τον Φινλανδό γλύπτη Καλέρβο Κάλιο, το οποίο είναι εμπνευσμένο από τον χρυσό Ολυμπιονίκη ακοντιστή στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1932, Μάτι Γιάρβινεν.

Ιστορία
-------

Το Στάδιο Πόρι κατασκευάστηκε το 1963–1965. Είναι το τρίτο κεντρικό στάδιο στο Πόρι που αντικατέστησε το στάδιο Χεραλάχτι, το οποίο άνοιξε το 1935. Το γήπεδο ποδοσφαίρου χτίστηκε πρώτα και ο εναρκτήριος αγώνας έγινε τον Μάιο του 1963. Το στάδιο ολοκληρώθηκε δύο χρόνια αργότερα, καθώς τελείωσαν οι κερκίδες και άλλες εγκαταστάσεις. Κατά τη διάρκεια της ιστορίας του, το Στάδιο Πόρι έχει ανακαινιστεί τρεις φορές. Η τελευταία αναβάθμιση το 1999–2000 έγινε για την εφαρμογή νέων κερκίδων και προβολέων.

Η Εθνική Φινλανδίας έχει παίξει δύο φορές στο Στάδιο Πόρι. Τον Μάιο του 1984, η Φινλανδία κέρδισε τη Βόρεια Ιρλανδία για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1986 και τρία χρόνια αργότερα η ολυμπιακή ομάδα της Φινλανδίας έπαιξε εναντίον της Αυστρίας. Το στάδιο ήταν η έδρα του τελικού του Κυπέλλου Φινλανδίας το 1993. Επίσης, στο Στάδιο Πόρι έχει διεξαχθεί το Εθνικό Φινλανδικό Πρωτάθλημα Στίβου το 1967, το 1983, το 2005 και το 2015.

Το ρεκόρ προσέλευσης 12.050 θεατών σημειώθηκε στο Εθνικό Φινλανδικό Πρωτάθλημα Στίβουt το 1967. Το ρεκόρ σε ποδοσφαιρικούς αγώνες είναι 11.193 θεατές τον Οκτώβριο του 1993, καθώς η ΦΚ Τζαζ έπαιξε τον τελευταίο αγώνα της σεζόν εναντίον της ΜΥΠΑ Μιλικόσκι, το οποίο θα έκρινε τον εθνικό τίτλο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Pori Football History 1960–1979 Αρχειοθετήθηκε 2013-10-21 στο Wayback Machine. (in Finnish). Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Στάδιο του Πόρι** |

* Στάδιο Πόρι στο European Football Magazine
* Groundhopping στο Στάδιο Πόρι
Ο **Τζανκάρλο Μπερτσελλίνο** (Giancarlo Bercellino, γεννημένος στις 9 Οκτωβρίου 1941) είναι πρώην Ιταλός ποδοσφαιριστής που έπαιζε ως αμυντικός. Μερικές φορές αναφέρεται ως **Bercellino I**, επειδή ο αδελφός του Silvino Bercellino ήταν επίσης ποδοσφαιριστής. Ο πατέρας του Teresio Bercellino έπαιξε επίσης ποδόσφαιρο επαγγελματικά στη Serie A.

Καριέρα
-------

Σε επίπεδο συλλόγου ο Μπερσελίνο ήταν πιο διάσημος για την περίοδο του με τη Γιουβέντους με την οποία έπαιξε πάνω από 200 παιχνίδια σε όλες τις διοργανώσεις μεταξύ 1961 και 1969, σκοράροντας 14 γκολ και κερδίζοντας έναν τίτλο της Serie A και το Coppa Italia. Έπαιξε επίσης σε Αλεσάντρια, Μπρέσια και Λάτσιο.

Διεθνή
------

Σε διεθνές επίπεδο, ο Barcellino εκπροσώπησε την Ιταλία σε έξι περιπτώσεις μεταξύ 1965 και 1968, και ήταν μέλος της ομάδας που κέρδισε το UEFA Euro 1968 εντός έδρας.

Στυλ παιχνιδιού
---------------

Ο Μπερσελίνο ξεκίνησε την καριέρα του ως σέντερ φορ στα νιάτα του, ο οποίος ήταν γνωστός για τον δυναμισμό, την ενεργητικότητα, τις εξαιρετικές του ικανότητες στην ντρίμπλα και το δυνατό και ακριβές χτύπημα, κάτι που τον έκανε επίσης ακριβή στηρίγματα και πέναλτι. Αργότερα χρησιμοποιήθηκε ως αμυντικός, όπου διέπρεψε λόγω της συνέπειας και του επίμονου στυλ παιχνιδιού του, που τον έκανε αποτελεσματικό στην άμυνα ενός εναντίον ενός καταστάσεων. Σε αυτόν τον νέο ρόλο του αμυντικού, ξεχώρισε για τη σωματική του δύναμη, την ικανότητα στον αέρα και την προσμονή του, αν και ήταν επίσης γνωστός για την τεχνική του και την ικανότητα του να σκοράρει από την άμυνα.

Διακρίσεις
----------

#### Γιουβέντους

* Serie A : 1966–67
* Coppa Italia : 1964–65

#### Διεθνή

#### Ιταλία

* Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου UEFA : 1968

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Stefano Bedeschi (9 Οκτωβρίου 2013). «Gli eroi in bianconero: Giancarlo BERCELLINO» (στα Italian). Tutto Juve. Ανακτήθηκε στις 4 Αυγούστου 2016. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
2. ↑  «Gli eroi in bianconero: Giancarlo BERCELLINO». *Tutto Juve* (στα Ιταλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Giancarlo Bercellino στο Wikimedia Commons
Το **Υπουργείο Κρατικής Ασφαλείας** (γερμανικά: *Ministerium für Staatssicherheit*, MfS, ή αλλιώς *Stasi* προφέρεται: **Στάζι**) της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας ιδρύθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1950 και στεγαζόταν σε ένα τεράστιο κτήριο στο Λίχτενμπεργκ του Βερολίνου. Ανέπτυξε σταδιακά ένα τεράστιο δίκτυο επισήμων υπαλλήλων και πληροφοριοδοτών, οι οποίοι κατασκόπευαν και αρχειοθετούσαν κάθε πτυχή της ζωής εκατομμυρίων πολιτών της χώρας. Με την κατάρρευση του καθεστώτος, έγινε γνωστό ότι οι επίσημοι υπάλληλοι της Στάζι ανέρχονταν σε περίπου 91.000, οι ανεπίσημοι πληροφοριοδότες σε πάνω από 300.000, ενώ οι φάκελοι έφταναν τα δέκα εκατομμύρια.

Εκτός της κατασκοπείας των πολιτών της χώρας, το έργο της Στάζι περιελάμβανε κατασκοπεία δυτικών κρατών και ιδίως της Δυτικής Γερμανίας, την οποία επιχειρούσε να αποσταθεροποιήσει μέσω της ενίσχυσης της RAF. Τέλος, το έργο της περιελάμβανε ανακρίσεις και βασανισμούς κρατουμένων. Μετά από την πτώση του καθεστώτος, βασανισθέντες αποκάλυψαν ότι ακτινοβολούνταν εσκεμμένα στις φυλακές της Στάζι με ραδιενέργεια, προκειμένου να τους προξενηθεί καρκίνος.

Μετά την κατάρρευση του καθεστώτος
----------------------------------

Κατά τις τελευταίες εβδομάδες πριν από την κατάρρευση του καθεστώτος (1989-1990), υπάλληλοι της Στάζι κατέστρεφαν αρχεία, με καταστροφείς εγγράφων και με τα χέρια. Το 1995 η γερμανική κυβέρνηση ξεκίνησε την επανασυναρμολόγηση των εγγράφων αυτών, τα οποία είχαν βρεθεί σε 16.000 σακούλες (περί τα 33 εκατομμύρια σελίδες). Το έργο της ταξινόμησης και της επεξεργασίας αυτών των φακέλων ανατέθηκε από την κυβέρνηση της Βόννης στον υπερκομματικό πρώην ιερωμένο του Ροστόκ αγωνιστή των ανθρώπινων δικαιωμάτων και μετέπειτα πρόεδρο της Γερμανίας, Γιοάχιμ Γκάουκ. Η γνωστή ως «Υπηρεσία Γκάουκ» στελεχώθηκε με 300 άτομα, μεταξύ των οποίων και πρώην υπάλληλοι της Στάζι. Κάποια αρχεία είχαν αποκτηθεί από τη CIA, και επιστράφηκαν στη Γερμανία το 2000. Μετά από 6 χρόνια, ανακοινώθηκε ότι είχαν ολοκληρωθεί 300 σακούλες. 

Το κτήριο της Στάζι μετατράπηκε σε μουσείο.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος υπηρεσιών πληροφοριών

Παραπομπές
----------

1. ↑  aviketos. «Ο γερμανός νεοναζί που δούλεψε για τον Πούτιν». *Aristides Viketos* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2023.
2. ↑  BBC (στα αγγλικά)
3. ↑  BBC (στα αγγλικά)
4. ↑  Hecimovic, Arnel (2017-02-22). «The lives of others: inside the Stasi Museum – in pictures» (στα αγγλικά). *The Guardian*. ISSN 0261-3077.. Ανακτήθηκε στις 2018-04-04.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 137239544
* LCCN: n83012175
* ISNI: 0000 0001 2324 1104
* GND: 2065138-7
* SUDOC: 032420595
* BNF: cb12345386c (data)
* NLA: 35921894

 |

 |
Το **Στούντιο Φούσκοι** ήταν τηλεπαιχνίδι για παιδιά, το οποίο παρουσίαζε ο Φαίδων Σοφιανός μαζί με την αδερφή του Ήβη, τη μητέρα του Μπριγκίτε και τη Ρένα Καζάκου. Αυτά τα τρία πρόσωπα ήταν οι **Φούσκοι**.

Σύντομο ιστορικό σημείωμα
-------------------------

Αυτό το παιδικό τηλεπαιχνίδι μεταδόθηκε από την ΕΡΤ την περίοδο 1982-1985. Η 1η εκπομπή μεταδόθηκε τη Δευτέρα 4 Οκτωβρίου 1982 και η τελευταία τη Δευτέρα 8 Ιουλίου 1985. Τα παιδιά που έπαιρναν μέρος σε κάθε εκπομπή, συμμετείχαν σε διάφορες δοκομασίες μαζι με τους Φούσκους και ο νικητής της κάθε μιας από αυτές τις δοκιμασίες, οι οποίες ήταν 
διαφορετικές σε κάθε εκπομπή, κερδιζε ένα δώρο. Η διεύθυνση στην οποία τα παιδιά που ήθελαν αν πάρουν μέρος στο τηλεπαιχνίδι έστελναν γράμματα για να δηλώσουν συμμετοχή, ήταν Αργαίου 3 ταχυδρομικός κώδικας 17123 Νέα Σμύρνη.
Το **Τζανατάς** (καζακικά: Жаңатас, **Zhanatas**, ρωσικά: Жанатас) είναι πόλη στην επαρχία Σαρίσου της περιφέρειας Τζαμπίλ του νότιου Καζακστάν. Βρίσκεται στην έρημο, στα βορειοδυτικά της περιφέρειας, στα σύνορα με τη Περιφέρεια Νότιου Καζακστάν. Το όνομά του σημαίνει "Νέα πέτρα" στα καζακικά, αναφερόμενος στα φωσφορικά κοιτάσματα που βρέθηκαν πρόσφατα. Το Τζανατάς είναι το διοικητικό κέντρο της επαρχίας. Ο πληθυσμός είναι 20.731 άτομα σύμφωνα με την απογραφή του 2009, σημαντικά μειωμένος από τους 25.927 κατοίκους στην απογραφή του 1999.

Ιστορία
-------

Το Τζανατάς ιδρύθηκε το 1964 ως οικισμός για να εξυπηρετήσει τους εργάτες στα κοιτάσματα φωσφόρου. Το 1969, χορηγήθηκε το καθεστώς πόλης.

Η πόλη αναπτυσσόταν σταθερά μέχρι την δεκαετία του 1990, όταν οι περισσότερες από τις βιομηχανικές επιχειρήσεις έκλεισαν λόγω της οικονομικής κρίσης, και ο πληθυσμός άρχισε να μειώνεται. Το 2013, μερικές από τις κατοικημένες περιοχές της πόλης είχαν ερημωθεί.

Οικονομία
---------

### Βιομηχανία

Το 2013, η μόνη λειτουργική βιομηχανική εγκατάσταση στην πόλη είναι το εργοστάσιο φωσφορίτη.

### Μεταφορές

Το Τζανατάς συνδέεται σιδηροδρομικώς με το Ταράζ. 

Μέσω του E40, υπάρχει οδική σύνδεση με το Ταράζ και το Σιμκέντ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. -2346823.
2. ↑  «Характеристика» (στα Ρωσικά). The official portal of akimat of Jambyl Region. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2013.
3. ↑  «Жанатас» (στα Ρωσικά). Географические названия мира: Топонимический словарь. Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2015.
4. ↑  Яломенко, Анна. «Жанатас - город, куда раньше стремились и откуда теперь бегут» (στα Ρωσικά). АО «КТК»,. Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2015.
Ο **Φραγκίσκος**, ιτλ. Francesco (1562 - 1624) από τον Οίκο των Σφόρτσα ήταν Ιταλός καρδινάλιος και επίσκοπος.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Πάρμα, γιος τού Σφόρτσα Σφόρτσα (εγγονού τού πάπα Παύλου Γ΄) και της δεύτερης συζύγου του Αικατερίνης ντε Νομπίλι. Ο πατέρας του ήταν γιος της Κοστάντσα Φαρνέζε, νόθης κόρης τού πάπα Παύλου Γ΄. Καρδινάλιοι ήταν επίσης οι θείοι του Γκουίντο Ασκάνιο και Αλέξανδρος και ο ανιψιός του Φεντερίκο.

Ήταν κόμης της Σάντα Φιόρα, μαρκήσιος τού Βάρτσι & τού Καστέλ Ακουάρο. Αρχικά έλαβε στρατιωτική εκπαίδευση από τον εξάδελφό του Οκτάβιο Φαρνέζε δούκα της Πάρμας και μετά στην Αυλή τού Φραγκίσκου Α΄ μεγάλου δούκα της Φλωρεντίας. Σπούδασε επίσης λατινικά, ρητορική, μαθηματικά, φιλοσοφία και πολιτική. Νυμφεύτηκε την αδελφή τού Φραγκίσκου Α΄. Στα 18 έτη του υπηρέτησε στη Φλάνδρα υπό τον Αλέξανδρο Φαρνέζε δούκα της Πάρμας (αδελφό τού Οκταβίου) και διοίκησε Ιταλικό στρατό.

Όταν απεβίωσε η σύζυγός του, η αδελφή του Κοστάντσα Σφόρτσα, που είχε παντρευτεί τον Τζάκομο Μπονκομπάνι, νόθο γιο τού πάπα Γρηγορίου ΙΓ΄, τον ενθάρρυνε να ακολουθήσει εκκλησιαστική σταδιοδρομία. Έγινε κληρικός στη Ρώμη και ανήλθε γρήγορα στην Εκκλησία. Έγινε μέλος τού Συλλόγου (canon) στον καθεδρικό τού Σαν Νικόλα ιν Κάρκερε, πριν ακόμη χειροτονηθεί ιερέας.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε μία των Μεδίκων, κόρη τού Κόζιμο Α΄, μεγάλου δούκα της Τοσκάνης.

Πηγές
-----

* Biographical Dictionary of the Cardinals of the Holy Roman Church

Παραπομπές
----------

1. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003. I00432403. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  (Αγγλικά) *Early Modern Letters Online*. ce76aaab-5218-4d34-9d03-8f690f82cbec. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  (Αγγλικά, Ιταλικά, Ιαπωνικά) *opac.vatlib.it*. 495/104467.
4. ↑  «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. sforzafr. Ανακτήθηκε στις 16  Οκτωβρίου 2020.
5. ↑  «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. sforzafr. Ανακτήθηκε στις 29  Ιανουαρίου 2021.
6. ↑  «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. sforzafr. Ανακτήθηκε στις 1  Φεβρουαρίου 2021.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 28246616
* ISNI: 0000 0000 6136 0326
* GND: 132964449
* SUDOC: 151500770

 |

 |
Ένα **στοιχείο εκτής περιόδου** είναι ένα από τα χημικά στοιχεία στην έκτη περίοδο του περιοδικού πίνακα των στοιχείων, συμπεριλαμβανομένων των λανθανίδων. Ο περιοδικός πίνακας παρουσιάζεται σε σειρές για να απεικονίσει επαναλαμβανόμενες "περιοδικές" τάσεις στη χημική συμπεριφορά των στοιχείων καθώς ο ατομικός αριθμός τους αυξάνεται μια νέα σειρά ξεκινά όταν η χημική συμπεριφορά αρχίζει να επαναλαμβάνεται, πράγμα που σημαίνει ότι στοιχεία με παρόμοια συμπεριφορά εμπίπτουν στο ίδιο κάθετες στήλες. Η έκτη περίοδος περιέχει 32 στοιχεία, ξεκινώντας με Καίσιο και τελειώνοντας με Ραδόνιο. Ο Μόλυβδος είναι επί του παρόντος το τελευταίο σταθερό στοιχείο. όλα τα επόμενα στοιχεία είναι ραδιενεργά. Για το Βισμούθιο ωστόσο το μόνο αρχέγονο ισότοπο του, το 209Bi, έχει χρόνο ημιζωής άνω των 1019 ετών, πάνω από ένα δισεκατομμύριο φορές μεγαλύτερο από την τρέχουσα εποχή του σύμπαντος.


| π • σ • εΠεριοδικός πίνακας |
| --- |
| 1 | H |   | He |
| 2 | Li | Be |   | B | C | N | O | F | Ne |
| 3 | Na | Mg |   | Al | Si | P | S | Cl | Ar |
| 4 | K | Ca |   | Sc | Ti | V | Cr | Mn | Fe | Co | Ni | Cu | Zn | Ga | Ge | As | Se | Br | Kr |
| 5 | Rb | Sr |   | Y | Zr | Nb | Mo | Tc | Ru | Rh | Pd | Ag | Cd | In | Sn | Sb | Te | I | Xe |
| 6 | Cs | Ba | La | Ce | Pr | Nd | Pm | Sm | Eu | Gd | Tb | Dy | Ho | Er | Tm | Yb | Lu | Hf | Ta | W | Re | Os | Ir | Pt | Au | Hg | Tl | Pb | Bi | Po | At | Rn |
| 7 | Fr | Ra | Ac | Th | Pa | U | Np | Pu | Am | Cm | Bk | Cf | Es | Fm | Md | No | Lr | Rf | Db | Sg | Bh | Hs | Mt | Ds | Rg | Cn | Nh | Fl | Mc | Lv | Ts | Og |
|  | 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Αλκαλιμέταλλα | Αλκαλικές γαίες | Λανθανίδες | Ακτινίδες | Στοιχεία μετάπτωσης | Άλλα μέταλλα | Μεταλλοειδή | Άλλα αμέταλλα | Αλογόνα | Ευγενή Αέρια |

 |
Συντεταγμένες: 41°1′21.12″N 28°58′35.34″E﻿ / ﻿41.0225333°N 28.9764833°E﻿ / 41.0225333; 28.9764833

Το **Τέμενος Γεραλτί** (Τουρκικά: Yeraltı Camii) είναι ένα Ισλαμικό Τέμενος στο δρόμο Κεμανκές στο Καρακόϊ-Γαλατά της Κωνσταντινούπολης (στο σημείο εκείνο βρίσκεται σήμερα και ο τερματικός σταθμός των πλοίων του Γαλατά). Το Τέμενος είναι υπόγειο (Yeraltı/Γεραλτί μεταφράζεται από την Τουρκική γλώσσα ως υπόγειο) και βρίσκεται στην αρχή του Κεράτιου κόλπου κοντά στο Βόσπορο.

Ιστορία
-------

Γύρω στον 6ο αιώνα ο βυζαντινός αυτοκράτορας Τιβέριος Β' λέγεται ότι έκτισε ένα οχυρό (γνωστό ως το *Κάστρο του Γαλατά* ) στο σημείο συμβολής του Κεράτιου κόλπου με τον Βόσπορο. Στο υπόγειο κελάρι του οχυρού φυλασσόταν μια μεγάλη αλυσίδα την οποία οι Βυζαντινοί την χρησιμοποιούσαν για την οχύρωση-θωράκιση του Κεράτιου Κόλπου ενάντια των εχθρικών πλοίων. Κατά την διάρκεια της πολιορκίας της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς (1453), η αλυσίδα αυτή είχε χρησιμοποιηθεί για αποτροπή εισόδου των Οθωμανικών πλοίων στο Κεράτιο Κόλπο. Σήμερα κάποιοι ερευνητές ταυτίζουν το υπόγειο αυτό με το υπόγειο στο οποίο σήμερα βρίσκεται το Τέμενος Γεραλτί.  Ο χώρος μετατράπηκε στο σημερινό Τέμενος το 1757 από το βεζίρη Κιοσέ Μουστάφα Πασά (Τουρκικά: Köse Mustafa Paşa). 

|  |
| --- |
| Εικόνες Τεμένους |
| 

|  |
| --- |
| Το Μιχράμπ.
 |
| Το Μιχράμπ.
  |

|  |
| --- |
| Το Μινμπάρ.
 |
| Το Μινμπάρ.
  |

|  |
| --- |
| Ο τάφος/ιερό (türbe). 
 |
| Ο τάφος/ιερό (türbe). 
  |

|  |
| --- |
| Θόλος τάφου/ιερού.
 |
| Θόλος τάφου/ιερού.
  |

|  |
| --- |
| Ο δεύτερος τάφος/ιερό (türbe).
 |
| Ο δεύτερος τάφος/ιερό (türbe).
  |

 |

Περιγραφή
---------

Το εσωτερικό του Τεμένους αποτελείται από ένα πλήθος μεγάλων κολόνων στήριξης του υπογείου. Μέσα στο χώρο επικρατεί πρασινωπός φωτισμός και βρίσκονται δύο τάφοι-ιερά  τριών αγίων-μαρτύρων (μουσουλμάνων) οι οποίοι πέθαναν κατά την πρώτη Αραβική πολιορκία της Κωνσταντινούπολης το 674-78 μ.Χ.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τέμενος Γεραλτί** |

1. ↑  Lynn A. Levine (Ιούλιος 2010). *Frommer's Istanbul*. John Wiley & Sons. σελ. 181. ISBN 978-0-470-59157-4.
2. 1 2  John Freely (2011). *Istanbul*. 6th Edition - Blue Guides. σελ. 231. ISBN 978-1-905131-40-2.
3. ↑  John Freely (2011). *History of Ottoman Architecture*. Bosphorus University, Turkey: WIT Press. σελ. 374.
4. ↑  Marc S. Dubin, John Gawthrop (2007). *Turkey*. Rough Guides. σελ. 161. ISBN 9781843536062.