Ο **Παρθαμασπάτης** ήταν ένας Πάρθιος πρίγκιπας, που κυβέρνησε ως Ρωμαίος πελάτης-βασιλιάς στη Μεσοποταμία και αργότερα στην Οσροηνή στις αρχές του 2ου αι. Ήταν γιος τού Πάρθου αυτοκράτορα Oσρόη Α΄.

Βιογραφία
---------

Αφού πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής του στη ρωμαϊκή εξορία, συνόδευσε τον Αυτοκράτορα Τραϊανό στην εκστρατεία τού τελευταίου για την κατάκτηση της Παρθίας. Ο Τραϊανός σχεδίαζε αρχικά να προσαρτήσει την Κτησιφώντα ως μέρος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αλλά τελικά αποφάσισε να τοποθετήσει τον Παρθαμασπάτη στον θρόνο τού πατέρα του ως Ρωμαίο πελάτη, κάνοντάς το το 116.  Ο Τραϊανός ουσιαστικά έστεψε τον Παρθαμασπάτη ως βασιλιά της Παρθίας. 

Μετά την αποχώρηση των Ρωμαίων από την περιοχή, ο Oσρόης Α΄ νίκησε εύκολα τον Παρθαμασπάτη και ανέκτησε τον θρόνο της Παρθίας. 

Μετά την ήττα του στην Παρθία, ο Παρθαμασπάτης κατέφυγε και πάλι στους Ρωμαίους, οι οποίοι στη συνέχεια, ως παρηγοριά, του παραχώρησαν τη συγκυβέρνηση της Oσροηνής, ενός μικρού ρωμαϊκού πελατειακού κράτους μεταξύ της Μικράς Ασίας και της Συρίας. Ήταν βασιλιάς της Oσροηνής μαζί με τον Γιάλουρ από το 118 έως το 122 και στη συνέχεια μοναδικός ηγεμόνας έως το 123 

 Ένα νόμισμα του Αντωνίνου Πίου, που δείχνει μία υποταγμένη Παρθία ( P*ΑR-TH-ΙΑ* στην πίσω πλευρά) να τού δίνει το στέμμα της, ένας κενός ισχυρισμός ότι η Παρθία εξακολουθούσε να υπόκειται στη Ρώμη μετά τα γεγονότα γύρω από τον Παρθαμασπάτη. 
Από την επικράτειά του στην Οσροηνή, είναι γνωστό ότι είχε εμπορικές συναλλαγές με την αυτοκρατορία Kουσάν, όπου τα αγαθά αποστέλλονταν μέσω θαλάσσης και μέσω του ποταμού Ινδού. 

Πολύ μετά την αποτυχία τού Παρθαμασπάτη, η Ρώμη ακόμη ισχυριζόταν ότι είχε τον έλεγχο της Παρθικής γης, όπως φαίνεται σε ένα νόμισμα του Αντωνίνου Πίου (138-161 μ.Χ.) με την εικόνα μίας υποταγμένης «Παρθίας», που του προσφέρει το στέμμα της.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Ellerbrock, Uwe (2021). *The Parthians: The Forgotten Empire* (στα Αγγλικά). Routledge. σελ. 61. ISBN 978-1-000-35848-3. Ellerbrock, Uwe (2021). *The Parthians: The Forgotten Empire*. Routledge. p. 61. ISBN 978-1-000-35848-3.
2. ↑  Schlude, Jason M. *Rome, Parthia, and the Politics of Peace: The Origins of War in the Ancient Middle East* (στα Αγγλικά). Routledge. σελ. 165. ISBN 978-1-351-13570-2.
3. ↑  Schlude, Jason M. *Rome, Parthia, and the Politics of Peace: The Origins of War in the Ancient Middle East* (στα Αγγλικά). Routledge. σελ. 161. ISBN 978-1-351-13570-2.
4. ↑  Ellerbrock, Uwe (2021). *The Parthians: The Forgotten Empire* (στα Αγγλικά). Routledge. σελ. 61. ISBN 978-1-000-35848-3.
5. ↑  Ellerbrock, Uwe (2021). *The Parthians: The Forgotten Empire* (στα Αγγλικά). Routledge. σελ. 61. ISBN 978-1-000-35848-3. Ellerbrock, Uwe (2021). *The Parthians: The Forgotten Empire*. Routledge. p. 61. ISBN 978-1-000-35848-3.
6. ↑  Schlude, Jason M. *Rome, Parthia, and the Politics of Peace: The Origins of War in the Ancient Middle East* (στα Αγγλικά). Routledge. σελ. 176. ISBN 978-1-351-13570-2.
7. ↑  Ellerbrock, Uwe (2021). *The Parthians: The Forgotten Empire* (στα Αγγλικά). Routledge. σελ. 61. ISBN 978-1-000-35848-3. Ellerbrock, Uwe (2021). *The Parthians: The Forgotten Empire*. Routledge. p. 61. ISBN 978-1-000-35848-3.
8. ↑  Schlude, Jason M. *Rome, Parthia, and the Politics of Peace: The Origins of War in the Ancient Middle East* (στα Αγγλικά). Routledge. σελ. 176. ISBN 978-1-351-13570-2.

Πηγές
-----

* (in γαλλική) Clément Huart & Louis Delaporte, *L'Iran antique : Élam et Perse et la civilisation iranienne*, Albin Michel, coll. « L'Évolution de l'Humanité », Paris, 1943, σ. 327.
* Toumanoff, Cyril (1986). "Arsacids". Encyclopaedia Iranica, Vol. II, Fasc. 5. Cyril Toumanoff. pp. 525–546.