recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Αυτό το λήμμα αφορά τον νομικό.  Για τον κοινωνιολόγο, δείτε: Γιώργος Βέλτσος.  

Ο **Γεώργιος Νικ. Βέλτσος** (1891-1980) ήταν Έλληνας νομικός και διακεκριμένο μέλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας (Αθηνών).

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Ερμούπολη της Σύρου. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Κατά το χρονικό διάστημα 1910-1917 υπήρξε υπάλληλος της διοίκησης και επιμελητής της Βιβλιοθήκης της Αρχαιολογικής Εταιρείας, της οποίας διετέλεσε σύμβουλος (1924-1954), αντιπρόεδρος (1954-1968) και πρόεδρος (1968-1980). Εξάσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου στην Αθήνα, σε δικαστήρια και στον Άρειο Πάγο, μέχρι το 1937. Στη συνέχεια έγινε έφορος των γραφείων της Ακαδημίας Αθηνών. Συνέβαλε αποφασιστικά στην ταξινόμιση και οργάνωση του αρχείου της Εταιρείας, η οποία έγινε από το 1959 και έπειτα, με τη συνδρομή των Λέανδρου Βρανούση, Μενέλαου Τουρτόγλου, Βασίλειου Πετράκου και Βασίλη Σφυρόερα, υπό την εποπτεία του Μανούσου Μανούσακα.

Ο Γεώργιος Ν. Βέλτσος υπήρξε μέλος διαφόρων ιδρυμάτων και διετέλεσε σύµβουλος της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας. Υπήρξε επίσης τέκτων, αντεπιστέλλον μέλος της Στοάς «Ορφεύς» της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος, φτάνοντας μέχρι του 32ου βαθμού.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Λεύκωμα της εκατονταετηρίδος της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας, 1837-1937*. Αθήνα: η Εν Αθήναις Αρχαιολογική Εταιρεία. 1937. σελίδες 9–10 του παραρτήματος. Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2017.
2. 1 2  «Bέλτσος Γεώργιος». *η Εν Αθήναις Αρχαιολογική Εταιρεία*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2017.
3. ↑  Βασίλειος Πετράκος (1991). «Το αρχείο της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας». *Μνήμων* **13**: σελ. 349.. Ανακτήθηκε στις 2017-09-05.
4. ↑  «Ακαδημαϊκοί Έλληνες τέκτονες». *Μεγάλη Στοά της Ελλάδος*. Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2017.
Το **διαδικτυακό φόρουμ** (αγγλικά:*internet forum*) είναι ένας τύπος ιστοσελίδων, όπου οι χρήστες μπορούν να συνομιλούν μεταξύ τους. Έχει γίνει σήμερα ένας τρόπος διαδικτυακής επικοινωνίας.

Η ιστορία του φόρουμ
--------------------

Τα πρώτα διαδικτυακά φόρουμ ιδρύθηκαν προς το τέλος της δεκαετίας του 1990. Ήταν ένας από τους κυριότερους τρόπους επικοινωνίας στο διαδίκτυο, μέχρι την κυκλοφορία του Facebook και άλλων μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Πώς λειτουργούν τα φόρουμ
-------------------------

Τα φόρουμ χρησιμοποιούν επίσης λογισμικά στην λειτουργία τους. Τα φόρουμ έχουν κυρίως τρεις κατηγορίες: Νέα, Γενικά (σχετικά με το θέμα που αφορά οποιοδήποτε φόρουμ) και Εκτός θέματος, όπου εκεί μπαίνει ότι δεν έχει σχέση με το φόρουμ. Υπάρχουν επίσης οι συντονιστές, μια ομάδα χρηστών (συνήθως 10 ή λίγο παραπάνω) και ρόλους τους είναι να κρατάνε το φόρουμ καθαρό από σπαμ, απειλές και εισβολείς. Επίσης μπορούν να διαγράφουν δημοσιεύσεις χρηστών,αν είναι απαραίτητο και να μπλοκάρουν χρήστες αν παραβιάζουν κάποιον από τους κανόνες του φόρουμ, ανάλογα με την σοβαρότητα της παράβασης και να κλειδώνουν νήματα. Υπάρχουν 3 κατηγορίες συντονιστών (απλοί συντονιστές, ανώτεροι συντονιστές, επόπτες). Οι επόπτες έχουν την δυνατότητα να βλέπουν την ip των αναγνωστών. Οι επόπτες και οι ανώτεροι συντονιστές έχουν περισσότερα πλεονεκτήματα από τους απλούς συντονιστές.

Δικαιώματα χρηστών
------------------

Ακολουθεί μια λίστα των δικαιωμάτων των ομάδων χρηστών.

* Συντονιστές: Δημιουργία και ανάγνωση νημάτων, κλείδωμα νημάτων, διαγραφή δημοσιεύσεων και νημάτων, δημιουργία δημοσκοπήσεων, μπλοκάρισμα χρηστών, δικαίωμα δημιουργίας νημάτων σε κατηγορίες που επιτρέπονται να δημιουργούν νήματα μόνο οι συντονιστές, προβολή προφίλ, επικοινωνία με άλλους χρήστες καθώς και άλλα δικαιώματα.
* Μέλη: Έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους συντονιστές αλλά δεν μπορούν να γράψουν σε κατηγορίες που γράφουν οι συντονιστές, κλείδωμα νημάτων, μπλοκάρισμα χρηστών, διαγραφή δημοσιεύσεων και νημάτων.
* Επισκέπτες: Μόνο προβολή νημάτων σε ορισμένα φόρουμ.
* Μπλοκαρισμένοι: Αυτοί που έχουν δεχτεί προειδοποιήσεις και έχουν αποκλειστεί προσωρινά ή μόνιμα. Όταν μπαίνουν, λαμβάνουν ένα μήνυμα ότι έχουν μπλοκαριστεί.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Διαδικτυακό φόρουμ** |
Η **Διδυμεία** (άκμασε το 300 π.Χ.) ήταν Ελληνίδα ευγενής από τη Μακεδονία.

Βιογραφία
---------

Η καταγωγή της ήταν από ανώτερη ευγενή οικογένεια της Μακεδονίας. Ήταν κόρη τού Αντιόχου και της Λαοδίκης. Ο πατέρας του υπηρέτησε ως στρατηγός τού Φιλίππου Β΄ της Μακεδονίας και απέκτησε διάκριση ως ένας από τους αξιωματούχους του. Αδελφός της ήταν ο Σέλευκος Α΄ Νικάτωρ, ένας από τους διαδόχους του Αλεξάνδρου Γ΄ του Μεγάλου και εκ πατρός θείος της ήταν ο Πτολεμαίος διοικητής φάλαγγας.

Ο Σέλευκος Α΄ Νικάτωρ, αδελφός της Διδυμείας.
Το όνομά της είναι τυπικό της εποχής της. Ίσως είναι η Διδυμεία, που σχετίζεται με τους θρύλους τού Σέλευκου Α΄: η Λαοδίκη υποστήριξε, ότι στον ύπνο της συνευρέθηκε με τον Απόλλωνα και γέννησε τον Σέλευκο Α΄, που το μαντείο των Βραγχιαδών στα Δίδυμα τον χαιρέτησε το 321 ως "βασιλιά".

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε έναν ανώνυμο ευγενή Έλληνα και είχε τέκνα:

* Νικάνωρ
* Νικομήδης.

Πηγές
-----

* Grainger 1990, p. 3
* Heckel, W. (2006). Who's Who in the Age of Alexander the Great: Prosopography of Alexander's Empire. Wiley. ISBN 9781405112109. Retrieved 2015-11-09.
* Grainger, J.D. (1990). Seleukos Nikator: Constructing a Hellenistic Kingdom. Routledge. ISBN 9780415047012. Retrieved 2015-11-09.
Αυτό το λήμμα περιγράφει τη **γεωγραφία του Διαμερίσματος Σαν Μιγκέλ.** Το Σαν Μιγκέλ είναι ένα διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ.

Το Σαν Μιγκέλ στο Ελ Σαλβαδόρ

Τοποθεσία
---------

Το Διαμέρισμα Σαν Μιγκέλ βρίσκεται στην Κεντρική Αμερική. Ανήκει στο Ελ Σαλβαδόρ. Βρίσκεται στην Ανατολική Επαρχία. Βρίσκεται ανατολικά του Ελ Σαλβαδόρ. Βρίσκεται σε συνταγμένες 13°31′19″N 88°14′02″W.

Σύνορα
------

Το Διαμέρισμα Σαν Μιγκέλ συνορεύει στα δυτικά και νοτιοδυτικά με το Ουσουλουτάνστα βορειοδυτικά με το Καμπάνιας, στα κεντρο-δυτικά με το Σαν Βισέντε, στα βορειοανατολικά με το Μορασάν, στα νοτιοανατολικά με το Λα Ουνιόν και στα βόρεια με την Ονδούρα.

Έκταση
------

Το Διαμέρισμα Σαν Μιγκέλ έχει έκταση 2.077,10 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση το δεύτερο μεγαλύτερο διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ, μετά το Ουσουλουτάν.

Πόλεις
------

Οι δύο μεγαλύτερες πόλεις είναι η Σαν Μιγκέλ και η Σιουδάδ Μπαρίος. Άλλες πόλεις είναι οι εξής:

* Ελ Τράνσιτο
* Καρολίνα
* Κελάπα
* Κομακαράν
* Λολοτίκε
* Μιλάγρο δε Λα Πας
* Νέα Γουαδελούπη
* Νέο Εδέν δε Σαν Χουάν
* Ουλουασάπα
* Σαν Αντόνιο
* Σαν Λουίς δε λα Ρέινα
* Σαν Μιγκέλ
* Σαν Ραφαέλ
* Σαν Χεράρδο
* Σαν Χόρχε
* Σεσόρι
* Σιουδάδ Μπάρριος
* Τσαπαλτίκε
* Τσιναμέκα
* Τσιριλάγουα

Δήμοι
-----

Το Σαν Μιγκέλ διαιρείται σε 21 δήμους:

* Ελ Τράνσιτο
* Καρολίνα
* Κελάπα
* Κομακαράν
* Λολοτίκε
* Μιλάγρο δε Λα Πας
* Νέα Γουαδελούπη
* Νέο Εδέν δε Σαν Χουάν
* Ουλουασάπα
* Σαν Αντόνιο
* Σαν Λουίς δε λα Ρέινα
* Σαν Μιγκέλ
* Σαν Ραφαέλ
* Σαν Χεράρδο
* Σαν Χόρχε
* Σεσόρι
* Σιουδάδ Μπάρριος
* Τσαπαλτίκε
* Τσιναμέκα
* Τσιριλάγουα

Δείτε επίσης
------------

* Γεωγραφία του Ελ Σαλβαδόρ
Η **εμπειρία πελάτη** (αγγλικά: customer experience, CX) καλύπτει ολόκληρη την αγοραστική διαδρομή ενός καταναλωτή, από την αρχική του αναζήτηση μέχρι τη χρήση του προϊόντος ή της υπηρεσίας, και καταγράφει τη διαμόρφωση της εμπειρίας του πελάτη (σκέψεις, συναισθήματα, βιώματα, αισθήσεις) ως το αποτέλεσμα του συνόλου της διαδρομής αυτής και των διαφόρων σημείων επαφής – touch points – με την επιχείρηση ή/και τους συνεργάτες της. Μια επιχείρηση που δημιουργεί μια θετική εμπειρία πελάτη αποκομίζει πολλαπλά επιχειρηματικά οφέλη, όπως: αφοσίωση πελατών (οι πελάτες που έχουν θετική εμπειρία με μια εταιρεία, ειδικά κατά τη διαδικασία αγοράς, συνεχίζουν να επιστρέφουν), αυξημένα έσοδα (οι επιχειρήσεις παρακολουθούν την εξέλιξη των αναγκών των πελατών, επειδή επηρεάζουν την εμπειρία πελάτη. Συνεπώς μπορούν να προσαρμόζονται αναλόγως και να ανταποκρίνονται επιτυχώς στις μεταβολές της αγοράς με αποτέλεσμα την αύξηση των εσόδων τους) και δέσμευση πελατών (οι πελάτες που γνωρίζουν και εμπιστεύονται μια επιχείρηση, εξαιτίας μιας θετικής εμπειρίας πελάτη, είναι πιο πιθανό να ανταποκριθούν σε πρωτοβουλίες προσέγγισης και μάρκετινγκ της επιχείρησης).

Πηγές
-----

* Τι είναι εμπειρία πελάτη, customerservices.gr, Ανακτήθηκε στις 09-07-2021
* Εμπειρία πελάτη: Το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα που πρέπει να αποκτήσετε!, www.epixeiro.gr, Ανακτήθηκε στις 09-07-2021

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Εμπειρία πελάτη (Customer experience): μια νέα πρόκληση στο πολυ-καναλικό επιχειρηματικό περιβάλλον - DigiMa». *DigiMa*. 2020-09-11.. Ανακτήθηκε στις 2021-07-08.
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιουλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουλίου 2021.
**Διαδικτυακή πύλη** (web portal) ονομάζεται ένας ειδικά σχεδιασμένος ιστότοπος που συγκεντρώνει διάφορες υπηρεσίες, όπως μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, διαδικτυακά φόρουμ και μηχανές αναζήτησης, ειδησεογραφικό περιεχόμενο, τιμές μετοχών πληροφορίες από βάσεις δεδομένων, ακόμη και ψυχαγωγικό περιεχόμενο. Συνήθως, κάθε πηγή πληροφοριών λαμβάνει την ειδική περιοχή της στη σελίδα για την εμφάνιση πληροφοριών (ένα συστατικό στοιχείο πύλης). Συχνά, ο χρήστης μπορεί να διαμορφώσει ποιες θα εμφανίσει. Ο βαθμός στον οποίο το περιεχόμενο εμφανίζεται με "ομοιόμορφο τρόπο" μπορεί να εξαρτάται από τον χρήστη και τον σκοπό, καθώς και από την ποικιλομορφία του περιεχομένου. Πολύ συχνά η έμφαση στο σχεδιασμό δίνεται σε μια ορισμένη «μεταφορά» για τη διαμόρφωση και την προσαρμογή της παρουσίασης του περιεχομένου (π.χ. πίνακα εργαλείων ή χάρτη) και του επιλεγμένου πλαισίου υλοποίησης ή βιβλιοθηκών κώδικα. Επιπλέον, ο ρόλος του χρήστη μπορεί να καθορίσει ποιο περιεχόμενο μπορεί να προστεθεί στην πύλη ή να διαγραφεί από τη διαμόρφωση της πύλης.

Μια πύλη μπορεί να χρησιμοποιεί τη διεπαφή προγραμματισμού εφαρμογών (API) μιας μηχανής αναζήτησης για να επιτρέπει στους χρήστες να αναζητούν περιεχόμενο intranet σε αντίθεση με περιεχόμενο extranet, περιορίζοντας τους τομείς που μπορούν να αναζητηθούν. Οι διαθέσιμες λειτουργίες ενδέχεται να περιορίζονται από το εάν η πρόσβαση γίνεται από εξουσιοδοτημένο και πιστοποιημένο χρήστη (υπάλληλο, μέλος) ή από ανώνυμο επισκέπτη ιστότοπου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Rahman, Hakikur (2009). *Social and Political Implications of Data Mining: Knowledge Management in E-Government*. IGI Global. σελ. 47. ISBN 978-1-60566-231-2.
Η **Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης Α.Ε.** (ΕΒΖ) είναι ελληνική εταιρεία παραγωγής ζάχαρης, η οποία είναι η μοναδική στη χώρα. Το κύριο προϊόν της είναι η λευκή κρυσταλλική ζάχαρη. Τα εργοστάσια ζάχαρης της βρίσκονται στο Πλατύ, στις Σέρρες, στην Ορεστιάδα, στη Λάρισα και στη Ξάνθη και είναι ο μοναδικός μέτοχος δύο εργοστασίων ζάχαρης στη Σερβία.

Λόγω οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπισε κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, το Διοικητικό Συμβούλιο σχεδιάσε να πουλήσει τα δύο εργοστάσια στη Σερβία προκειμένου να αντισταθμίσει το αυξανόμενο χρέος, αλλά τελικά αυτό το σχέδιο διακόπηκε. Το 2018, οι υποχρεώσεις της ΕΒΖ αυξήθηκαν σε 246,6 εκατομμύρια ευρώ. Κατά τη διάρκεια της κρίσης, κάτω από το σωρευτικό φορτίο και το αρνητικό ισόβαθμο για να ζητήσει προστασία από τους πιστωτές, η ΕΒΖ βρίσκεται επί του παρόντος υπό τη διαχείριση του ειδικού εκκαθαριστή PQH, η οποία έχει ήδη πραγματοποιήσει τρεις αποτυχημένες προσφορές για την πώλησή της. Σε μια προσπάθεια αντιμετώπισης του υψηλού κόστους, το ελληνικό κράτος προσπάθησε να αλλάξει την παραγωγή ακριβών παραγωγών ζαχαροκάλαμου σε φθηνότερους πωλητές, επιδοτώντας ταυτόχρονα αυτούς που εισάγουν φθηνότερες μεθόδους γεωργίας ζαχαροκάλαμου.

Αυτή τη στιγμή, η Τράπεζα Πειραιώς, η οποία είναι ο μεγαλύτερος πιστωτής της ΕΒΖ, πιέζει το κράτος να πουλήσει την ΕΒΖ προκειμένου να αναδιαρθρώσει το χρέος της, με δυνητικό επενδυτή το Innovation Brain Fund.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Hellenic Sugar Industry calls off sale of factories in Serbia - report». *seenews.com*. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2019.
2. ↑  «Reports: Hellenic Sugar Industry to file for bankruptcy protection by Fri. - naftemporiki.gr». *www.naftemporiki.gr*. 27 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2019.
3. ↑  «Hellenic Sugar wins protection from creditors, as talks go on, Ilias Bellos - Kathimerini». *www.ekathimerini.com*. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2019.
4. ↑  «State to finance payment of Hellenic Sugar dues - Kathimerini». *www.ekathimerini.com*. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2019.
5. ↑  «Charitsis calls on Piraeus Bank to honor Hellenic Sugar Industry obligations». 28 Δεκεμβρίου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2019.
6. ↑  «Innovation Brain confirms interest for Hellenic Sugar Industry». *www.amna.gr*. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
* Ελληνική Ένωση Εξαγωγέων (ΣΕΒΕ)
Η **Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας** (ΕΕΑΕ) είναι ανεξάρτητη αρχή της Ελλάδας. Η ΕΕΑΕ είναι υπεύθυνη για την ασφάλεια από την ατομική ενέργεια, την ανάπτυξη και θέσπιση κανονισμών. Επίσης είναι υπεύθυνη για την παρακολούθηση των τεχνητά παραγόμενων ιονιζουσών και μη ιονιζουσών ακτινοβολιών. Η ΕΕΑΕ ιδρύθηκε με νόμο του 1954. Το επταμελές διοικητικό συμβούλιο λειτουργεί υπό την εποπτεία του Υπουργείου Ανάπτυξης, μέσω της Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Τεχνολογίας.

Παραπομπές
----------

* «Greek Atomic Energy Commission» (PDF). Ministry of Development. 2005. Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
Ο **Γουίδων** ή *Γουίδων*, γερμ. *Guido* (απεβ. πριν από το 819) από τον Οίκο των Γουιδονιδών, διορίστηκε να αντικαταστήσει τον αποβιώσαντα Ρολάνδο ως κοντόσταυλος της Βρετονικής μαρκιωνίας μετά το τέλος εκείνου στη μάχη του Ρονσεβάλ το 778. Ο Γουίδων δεν άσκησε πιο αποτελεσματικά τον έλεγχο της Βρετάνης από τον προκάτοχό του, αλλά ήταν η κύρια επαφή με την οποία οι Βρετόνοι γνώριζαν τη Γαλλική πολιτική. Το πραγματικό έδαφος ελέγχου του ήταν η κομητεία της Νάντης. Οι εσωτερικές διαμάχες των Καρολιδών αποσπούσαν την προσοχή του Γουίδων και τον εμπόδιζαν να επιδείξει οποιαδήποτε πραγματική εξουσία. Η πίεση των Νορμανδών στους Βρετόνους θα άνοιγε μία είσοδο σε μία Γαλλική δυναστεία στη Βρετάνη υπό τον Μπερενγκάρ του Ρεν (Rennes).

Ο Γουίδων ήταν γιος του Λαμβέρτος και της Tεύτμπεργκα και ανήκε στην Αυστρασιανή οικογένεια των Γουιδονιδών. Ο Γουίδων ήταν υπεύθυνος για τη Νευστρία και τη Νάντη περί το 799, την ίδια στιγμή που ο αδελφός του Φρόντοαλντ έλαβε την κομητεία του Βαν (Vannes). Τα βασιλικά χρονικά σημειώνουν ότι το έτος 799 «ο Γουίδων έπαρχος της μαρκιωνίας της Βρετάνης, ο οποίος την ίδια χρονιά διέσχισε ολόκληρη την επαρχία με τους συναδέλφους του κόμητες, ήρθε να παρουσιάσει [στον Καρλομάγνο ] στο Άαχεν, τα όπλα των Βρετονικών αρχηγών που του είχαν παραδοθεί και σε κάθε τρόπαιο αναγραφόταν το όνομα του αρχηγού στον οποίο ανήκε το όπλο». Διευκρινίστηκε ταυτόχρονα ότι «η Βρετάνη φαινόταν τότε εξ ολοκλήρου υποκείμενη».

Το όνομα του Γουίδων εμφανίζεται στη συνέχεια, κυρίως το 814, στις πολλές πράξεις που καταγράφονται στο καταστατικό του αβαείου του Σαιν-Σωβέρ ντε Ρεντόν, όπου βρίσκεται δίπλα σε αυτό του Ζαρντίν, του *μαρκίωνα* ή πρίγκιπα του λαού (*princeps plebis*). Το καταστατικό λέει "Ο Ζαρντίν εξουσιάζει, ο Γουίδων είναι κόμης."

Οικογένεια
----------

Ο Γουίδων απεβίωσε πριν από το 819, αφήνοντας τον γιο του Λαμβέρτος Α΄ κόμη της Νάντης και έπαρχο της μαρκιωνίας.

Παραπομπές σε πηγές
-------------------
Το κυκλωματικό διάγραμμα ενός διαιρέτη ρεύματος:  

**Vin**: Τάση εισόδου  

**Iin**: Ρεύμα εισόδου  

**R1, R2**: Ηλεκτρικές αντιστάσεις  

**I1**: Ρεύμα της αντίστασης R1   

**I2**: Ρεύμα της αντίστασης R2
Ο **διαιρέτης ρεύματος** είναι μία απλή κυκλωματική διάταξη η οποία αποτελείται από δύο αντιστάτες συνδεδεμένους παράλληλα, στα άκρα των οποίων εφαρμόζεται η τάση εισόδου. Το ρεύμα που διαρρέει το κύκλωμα (Iin) θα κατανεμηθεί στις αντιστάσεις με τρόπο αντιστρόφως ανάλογο προς την τιμή τους.

Ανάλυση
-------

Η ανάλυση του κυκλώματος ενός διαιρέτη ρεύματος είναι αρκετά απλή. Από την θεωρία των ηλεκτρικών κυκλωμάτων είναι γνωστό ότι δύο αντιστάσεις που είναι συνδεδεμένες παράλληλα μπορούν να αντικατασταθούν από μία και μοναδική αντίσταση, η τιμή της οποίας καθορίζεται σύμφωνα με τον ακόλουθο μαθηματικό τύπο:

Ισοδύναμη αντίσταση: 

R\_{1}\|R\_{2}={\frac {1}{{\frac {1}{R\_{1}}}+{\frac {1}{R\_{2}}}}}={\frac {R\_{1}\cdot R\_{2}}{R\_{1}+R\_{2}}}

Κατά συνέπεια και σύμφωνα με τον νόμο του Ωμ, το ρεύμα που θα διαρρέει το κύκλωμα θα ισούται με το πηλίκο της τάσης εισόδου Vin προς την ισοδύναμη αντίσταση.

I\_{{in}}={\frac {V\_{{in}}}{R\_{1}\|R\_{2}}}={\frac {V\_{{in}}\cdot (R\_{1}+R\_{2})}{R\_{1}\cdot R\_{2}}}

Εάν η παραπάνω εξίσωση λυθεί ως προς Vin, εφαρμοστεί ο νόμος του Ωμ για κάθε μία από τις αντιστάσεις R1 και R2 και αντικατασταθεί η τιμή της Vin, τότε προκύπτει η τιμή των Ι1 και Ι2.

I\_{{1}}=I\_{{in}}\cdot {\frac {R\_{2}}{(R\_{1}+R\_{2})}}

I\_{{2}}=I\_{{in}}\cdot {\frac {R\_{1}}{(R\_{1}+R\_{2})}}

Από την ανάλυση αυτή φαίνεται πως με κατάλληλη εκλογή των ηλεκτρικών αντιστάσεων του κυκλώματος μπορούμε να καθορίσουμε την τιμή του ρεύματος που θα διαρρέει κάθε μία από αυτές. Οι τύποι που προέκυψαν παραπάνω είναι παρόμοιοι με εκείνους που προκύπτουν για το κύκλωμα ενός διαιρέτη τάσης, μόνο που στην περίπτωση αυτή στον αριθμητή δεν βάζουμε την αντίσταση της οποίας το ρεύμα θέλουμε να υπολογίσουμε, αλλά την άλλη αντίσταση του κυκλώματος. Τέλος, οι τύποι που παρουσιάστηκαν μπορούν να εφαρμοστούν και σε κυκλώματα διαιρέτη ρεύματος τα οποία αποτελούνται από περισσότερες από δύο αντιστάσεις.

Ειδικές περιπτώσεις
-------------------

Στην περίπτωση που οι δύο αντιστάσεις του κυκλώματος έχουν ακριβώς την ίδια τιμή, τότε το ρεύμα εισόδου θα ισοκατανεμηθεί μεταξύ των δύο αντιστάσεων και θα ισχύει I\_{1}=I\_{2}={\frac {I\_{{in}}}{2}}. Επίσης, εάν η μία εκ των δύο αντιστάσεων είναι πολύ μικρότερη από την άλλη, τότε το ρεύμα που θα την διαπερνά θα είναι ίσο με Iin, ενώ το ρεύμα που θα διαπερνά την άλλη αντίσταση θα μηδενιστεί.
Ο **Δήμος Κράθιδος** ή Κραθίδος ήταν δήμος της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων που καταργήθηκε το 1912 με θέσπιση του θεσμού των διοικητικά ανεξάρτητων κοινοτήτων.

Διοικητική ιστορία
------------------

Ο δήμος ιδρύθηκε με βασιλικό διάταγμα στις 20 Απριλίου του 1835 ως δήμος της Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας και Ήλιδος, και είχε έδρα τον οικισμό Κάτω Ποταμιά. Κατατάχθηκε στους δήμους Γ΄ Τάξεως και το 1844 είχε πληθυσμό 1969 κατοίκους.
Στην αρχική του σύσταση περιλάμβανε τους οικισμούς: Κάτω Ποταμιά, Άνω Ποταμιά, και Τσιβλό. Μεταγενέστερα στο Δήμο Κραθίδος προσαρτήθηκαν και διάφοροι άλλοι οικισμοί. Αρχικά με το με Β.Δ. της 19ης Ιουνίου (1ης Ιουλίου) 1841 προσαρτήθηκαν οι οικισμοί Βαλιμή και Συλίβαινα του καταργημένου Δήμου Αιγών και αργότερα οι οικισμοί: Πλάτανος, Καλαμιά, Βούτσιμος, Συλιβιώτικα και Παραμεριά. Σύμφωνα με το Β.Δ. της 28ης Ιανουαρίου 1885 (ΦΕΚ 10), ως χειμερινή έδρα ορίσθηκε το χωριό Πλάτανος και ως θερινή (1η Απριλίου – τέλος Οκτωβρίου) το χωριό Βαλιμή αντί της Κάτω Ποταμιάς.

Στις 28/08/1912 ο δήμος καταργήθηκε και στη θέση του δημιουργήθηκαν 8 ανεξάρτητες κοινότητες.

Ονομασία
--------

Το όνομα του Δήμου προήλθε από τον ποταμό Κράθι που διαρρέει την περιοχή και πηγάζει από το ομώνυμο βουνό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Δρακάκης - Κούνδουρος 1939-1940, σελ. 70
2. ↑  Σταματάκης 1846, σελ. 33
3. 1 2 3  Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Κραθίδος (1835-1912). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 31/01/2020
4. ↑  Κορύλλος 1903, σελ. 157

Πηγές
-----

* Αλέξ. Θ. Δρακάκης - Στυλ. Ι. Κούνδουρος, *Αρχεία περί της συστάσεως και εξελίξεως των δήμων και κοινοτήτων 1836-1939 και της διοικητικής διαιρέσεως του κράτους. (Τέως δήμοι, κοινότητες, σύνδεσμοι κοινοτήτων, ανοργάνωτοι κοινότητες, συνοικισμοί, μοναί, θέσεις – Αναγνωρίσεις, προσαρτήσεις, αποστάσεις, μετονομασίες, συγχωνεύσεις)*, τόμοι Α΄-Β΄, Τύποις «Γραφικαί Τέχναι», Αθήνα 1939-1940.
* Χρήστου Π. Κορύλλου, *Χωρογραφία της Ελλάδος*. Α'. *Νομός Αχαΐας*, Εκ του Τυπογραφείου των Καταστημάτων «Ανέστη Κωνσταντινίδου», Εν Αθήναις 1903.
* Ι. Δ. Σταματάκης, *Πίναξ χωρογραφικός της Ελλάδος, Περιέχων τα Ονόματα, τας Αποστάσεις και τον Πληθυσμόν των Δήμων, Πόλεων Κωμοπόλεων και Χωρίων. Ερανισθείς εκ διαφόρων επισήμων εγγράφων της Β. Κυβερνήσεως, και εκδοθείς υπό Ι. Δ. Σταματάκη*, Εν Αθήναις 1846.
Ο **Γουίδων**, γερμ.: *Guy* (επίσης *Guido* ή *Wido*, μεγάλωσε ως ο *Λέων*, αποκαλείτο ο *Φιλόσοφος*) (απεβ. στις 3 Φεβρουαρίου 929) από τον Οίκο των Βονιφατιδών  ήταν γιος του Aδαλβέρτου Β΄ της Τοσκάνης με τη Μπέρτας των Καρολιδών, κόρης του Λοθαρίου Β΄ της Λοθαριγγίας.

Βιογραφία
---------

Μετά το τέλος τού πατέρα του Αδαλβέρτου Β΄ το 915, έγινε κόμης και δούκας της Λούκα και μάργραβος της Τοσκάνης μέχρι το τέλος του το 928 ή το 929. Η μητέρα του Μπέρτα ήταν η επίτροπός του από τον τέλος του πατέρα του μέχρι το 916 που ενηλικιώθηκε.

Διατηρούσε Αυλή στη Μάντοβα γύρω στο 920. Το 924 ή το 925, έγινε ο δεύτερος σύζυγος της Mαροζίας, μίας Ρωμαίας ευγενούς, που είχε τον τίτλο *συγκλητική πατρικία της Ρώμης* (senatrix patricia Romanorum).

Προκειμένου να αντιμετωπίσει την επιρροή του πάπα Ιωάννη Ι΄ (τον οποίο ο εχθρικός χρονικογράφος Λιούτπραντ της Κρεμόνας ισχυρίζεται, ότι ήταν ένας από τους εραστές της Mαροζίας), η Mαροζία στη συνέχεια παντρεύτηκε τον αντίπαλό του Γουίδων της Τοσκάνης, ο οποίος αγαπούσε την όμορφη γυναίκα του, όσο αγαπούσε την εξουσία. Μαζί επιτέθηκαν στη Ρώμη, συνέλαβαν τον πάπα Ιωάννη Ι΄ στο Λατερανό και τον φυλάκισαν στο Καστέλ Σαντ'Άντζελο. Είτε ο Γουίδων τον έπνιξε με ένα μαξιλάρι το 928, είτε απλώς απεβίωσε, ίσως από παραμέληση ή κακομεταχείριση. Η Mαροζία κατέλαβε την εξουσία στη Ρώμη με *πραξικόπημα*. Ο Γουίδων απεβίωσε στις 3 Φεβρουαρίου 929.

Οι ακόλουθοι πάπες, Λέων ΣΤ΄ και Στέφανος Ζ΄, ήταν και οι δύο μαριονέτες της. Το 931 κατάφερε μάλιστα να επιβάλει τον γιο της ως ποντίφικα, με το όνομα Ιωάννης ΙΔ΄. Ο Ιωάννης ήταν μόλις 21 τότε. 

Είχε μία κόρη, τη Θεοδώρα (ή Μπέρτα), και πιθανώς μερικά άλλα παιδιά, για τα οποία τίποτε άλλο δεν είναι γνωστό. Κανένα από τα παιδιά του δεν επέζησε και όταν απεβίωσε το 928 ή το 929, τον διαδέχτηκε ο αδελφός του Λαμβέρτος ως κόμης και δούκας της Λούκας και μάργραβος της Τοσκάνης. Ίσως είχε έναν γιο, τον Αδαλβέρτο τον μάργραβο (απεβ. 951), που ανήλθε στον ευγενικό τίτλο του *υποκόμη* το 940)  αυτό είναι αμφίβολο.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Townsend, Geo (1847) *Ecclesiastical and Civil History Philosophically Considered*, Vol. II, p. 157
2. ↑  Mann, Horace K. The Lives of the Popes in the Early Middle Ages, Vol. IV: The Popes in the Days of Feudal Anarchy, 891-999 (1910). pp.163-164.
3. ↑  Αδαλβέρτο ο μάργραβος
Το ιστορικό κτίριο της οδού Κοραή 8, πρώτη έδρα των εκδόσεων Πεχλιβανίδη.Οι **Εκδόσεις Πεχλιβανίδη** («**Ατλαντίς**») ήταν ελληνική εκδοτική επιχείρηση, την οποία ίδρυσαν οι Μικρασιάτες αδελφοί Πεχλιβανίδη (Μιχάλης, Γιώργος και Κώστας, με καταγωγή από την Αττάλεια). Η εταιρεία (1945 – 1993), η οποία αρχικά στεγαζόταν σε ένα ιστορικό κτίριο, στη συμβολή των οδών Πανεπιστημίου και Κοραή 8, στο κέντρο της Αθήνας (πολύ αργότερα η έδρα των εκδόσεων μεταφέρθηκε στη Στοά του βιβλίου) εξέδωσε μία σειρά γνωστών εικονογραφημένων περιοδικών (κόμικς, κλπ), όπως τα «Γέλιο και Χαρά», «Κλασσικά Εικονογραφημένα», «Τα καλύτερα Κόμικς» κ.α. τα οποία γνώρισαν σημαντική κυκλοφορία. Επίσης, η εταιρεία εξέδωσε τη σειρά αστυνομικών μυθιστορημάτων του Γιάννη Μαρή, καθώς και άλλα βιβλία, μικρής ή μεγαλύτερης διάστασης, όπως και περιοδικά ποικίλης ύλης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Νίκος Βατόπουλος: «Τα Κλασσικά των παιδικών μας Χρόνων» Ανακτήθηκε στις 3/11/2021
2. ↑  «Ατλαντίς» Ανακτήθηκε στις 3/11/2021
3. ↑  Συνέντευξη του Βασίλη Πεχλιβανίδη Ανακτήθηκε στις 3/11/2021
Συντεταγμένες: 35°11′N 24°44′E﻿ / ﻿35.183°N 24.733°E﻿ / 35.183; 24.733

Ο Φουρφουράς
Ο **Δήμος Κουρητών** ήταν δήμος του νομού Ρεθύμνου που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Αμαρίου. Βρισκόταν στα νότια και ανατολικά του νομού Ρεθύμνης και είχε σαν έδρα το χωριό Φουρφουράς. Πρόκειται για ημιορεινό δήμο, ο οποίος, σύμφωνα με την απογραφή του 2001, είχε συνολικά 2.703 κατοίκους και έκταση 125.738 στρέμματα.

Ο δήμος περιλάμβανε 12 δημοτικά διαμερίσματα:

 **Δ.δ. Φουρφουρά**  -- ο Φουρφουράς
 **Δ.δ. Αγίας Παρασκευής**  -- η Αγία Παρασκευή
 **Δ.δ. Αγίου Ιωάννου Αμαρίου**  -- ο Άγιος Ιωάννης
 **Δ.δ. Αποδούλου** 
* το Αποδούλου
* οι Μάνδρες
* ο Ρίζικας
* η Σάτα

 **Δ.δ. Βιζαρίου**  -- το Βιζάριον
 **Δ.δ. Κουρουτών**  -- οι Κουρούτες
 **Δ.δ. Λαμπιωτών**  -- οι Λαμπιώται
 **Δ.δ. Λοχριάς** 
* η Λοχριά
* ο Άρδακτος

 **Δ.δ. Νιθαύρεως** 
* η Νίθαυρις
* το Βαθιακό

 **Δ.δ. Πετροχωρίου**  -- το Πετροχώρι
 **Δ.δ. Πλατανίων**  -- τα Πλατάνια
 **Δ.δ. Πλατάνου**  -- ο Πλάτανος

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Στοιχεία για τον δήμο Κουρητών από το Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης Αρχειοθετήθηκε 2007-11-03 στο Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Δήμος Κουρητών** |


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο «Καλλικράτης»: Διοικητική διαίρεση του νομού Ρεθύμνης |
| --- |
|  |
| 
Δήμοι Ανωγείων · Μυλοποτάμου · Αμαρίου · Αγίου Βασιλείου · Ρεθύμνης |

 |
Ερασιτέχνες αστρονόμοι παρατηρούν τον νυχτερινό ουρανό κατά τη διάρκεια μετεωρικής βροχής των Περσείδων.
Ερασιτεχνική παρατήρηση του Γαλαξία μας.
Η **ερασιτεχνική αστρονομία** είναι ένα χόμπι στο οποίο οι συμμετέχοντες, οι οποίοι ονομάζονται **ερασιτέχνες αστρονόμοι**, απολαμβάνουν τη μελέτη της αστρονομίας και την παρατήρηση των ουράνιων σωμάτων. Συνήθως οι ερασιτέχνες αστρονόμοι διεξάγουν νυκτερινές παρατηρήσεις, αλλά μερικοί παρατηρούν και τον Ήλιο, ιδίως τις ηλιακές κηλίδες, ενώ μια ειδική υποκατηγορία τους είναι οι «κυνηγοί εκλείψεων», οι οποίοι κάνουν ενίοτε μεγάλα ταξίδια για να παρατηρήσουν και να φωτογραφήσουν μία ολική έκλειψη Ηλίου.

Η ερασιτεχνική αστρονομία μπορεί να ασκηθεί ως απλή παρατήρηση του ουρανού με γυμνό μάτι, αλλά συνηθισμένος εξοπλισμός είναι τα κιάλια και τα τηλεσκόπια, καθώς και οι αστρικοί χάρτες, οι φωτογραφικές μηχανές και οι κάμερες CCD για τη φωτογράφηση-απεικόνιση των ουράνιων σωμάτων.

Σε όλη τη διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας, πολλοί άνθρωποι μελετούσαν τον ουρανό σε ερασιτεχνικά πλαίσια, χωρίς κάποια συστηματική μέθοδο, χρήση ανώτερων μαθηματικών ή χρηματοδότηση. Μόλις κατά τον εικοστό αιώνα η ερασιτεχνική αστρονομία εξελίχθηκε σε μία δραστηριότητα καθαρά διαχωρισμένη από την «επαγγελματική» αστρονομία. Ωστόσο, η αστρονομία παραμένει ίσως η μοναδική θετική επιστήμη στην οποία οι ερασιτέχνες μπορούν να προσφέρουν στην επιστημονική έρευνα. Εξάλλου, αρκετοί ερασιτέχνες αστρονόμοι έχουν συνδέσει το όνομα τους με ανακαλύψεις ή εφευρέσεις, όπως ο ζυθοποιός Ουίλλιαμ Λάσελ, ο οποίος ανακάλυψε τον Τρίτωνα, τον Υπερίωνα και άλλους πλανητικούς δορυφόρους, ή ο Τζων Ντόμπσον, ο οποίος εφηύρε το κατοπτρικό τηλεσκόπιο "Dobsonian".

Ειδικότερα στην Ελλάδα, η ερασιτεχνική αστρονομία άρχισε να αναπτύσσεται ιδιαίτερα μετά το 1995, και σήμερα υπάρχουν αρκετοί ερασιτέχνες αστρονόμοι, κυρίως στην επαρχία, πολλοί από τους οποίους είναι οργανωμένοι σε συλλόγους. Κάθε δύο χρόνια από το 1999 και μετά διεξάγεται και στην Ελλάδα Πανελλήνιο Συνέδριο Ερασιτεχνικής Αστρονομίας.

Αναφορές
--------

1. ↑  «Beneath the Milky Way». European Southern Observatory. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Σεπτεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2016.

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αστρονομία | Πύλη Αστρονομία |
Εκβολές ποταμού στην Πολωνία
**Εκβολή** στην γεωγραφία είναι το σημείο στο οποίο ένας ποταμός καταλήγει στην θάλασσα. Συχνά κατά την εκβολή τους οι ποταμοί διακλαδίζονται σε επιμέρους κλάδους καλύπτοντας συνολικά μεγάλες εκτάσεις. Οι εκτάσεις που καλύπτονται με αυτό τον τρόπο από τους κλάδους του ποταμού που εκβάλλει έχουν συνήθως τριγωνικό σχήμα και ονομάζονται δέλτα ποταμού. Ο όρος δέλτα ποταμού δηλώνει την έκταση που καλύπτει ένας ποταμός στην περιοχή των εκβολών του. 

Πιο συνηθισμένη είναι η περίπτωση σχηματισμού δέλτα, αλλά υπάρχουν και περιπτώσεις που ποταμοί εκβάλουν στην θάλασσα χωρίς να διασπώνται σε επιμέρους κλάδους. Άλλη περίπτωση εκβολής ποταμού είναι με σχηματισμό λιμνοθάλασσας στα σημεία εκβολής του. Αυτό οφείλεται στα φερτά υλικά που εναποθέτει ο ποταμός στην περιοχή που εκβάλλει δημιουργώντας μία πολύ ρηχή θάλασσα με πλάτος αρκετών χιλιομέτρων, στην οποία συνυπάρχει το γλυκό νερό του ποταμού και το αλμυρό της θάλασσας. Στις περιπτώσεις των ποταμών που είναι προέκταση παγετώνων οι ποταμοί εκβάλουν σχηματίζοντας βαθιές χαράδρες που είναι γνωστές ως φιόρδ. Τέτοιου τύπου εκβολές είναι συνηθισμένες στην περιοχή της Νορβηγίας και της Γροιλανδίας. 

Τα σημεία εκβολής ποταμών, κυρίως όταν δημιουργούν Δέλτα πρόσφεραν από την αρχαιότητα ιδανικές συνθήκες για την ανάπτυξη κοινωνιών. Παραδείγματα ανάπτυξης πολυπληθών κοινωνιών στις εκβολές ποταμών έχουμε στις εκβολές του Νείλου όπου σχηματίζεται το περίφημο Δέλτα του Νείλου αλλά και στις εκβολές των Γάγγη και Βραχμαπούτρα στην περιοχή του Μπανγκλαντές. Πολλές σύγχρονες μεγαλουπόλεις επίσης είναι χτισμένες πάνω σε εκβολές ποταμών, όπως η Νέα Υόρκη που είναι χτισμένη στις εκβολές του ποταμού Χάντσον.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Estuaries στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 745145856848722920015
* LCCN: sh85045018
* GND: 4000631-1
* BNF: cb11980511j (data)
* NKC: ph820625

 |

 |
Εθνοτικός χάρτης της Σερβίας
Εθνοτικός χάρτης του Μαυροβουνίου
Τα **δημογραφικά στοιχεία της Σερβίας και του Μαυροβουνίου** αποτελούν τους πληθυσμούς της Σερβίας και Μαυροβουνίου.

Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, ο συνολικός πληθυσμός της περιοχής ήταν περίπου 10.600.000 άτομα (Σερβία - 9.981.929 άτομα, Μαυροβούνιο - 620.000 άτομα). Το 2000 στη Σερβία το 19.95% του πληθυσμού ήταν κάτω των 14 ετών (1.028.355 άνδρες και 963.366 γυναίκες), ενώ στο Μαυροβούνιο το ποσοστό αυξανόταν σε 22.05% (77.582 άνδρες και 72.395 γυναίκες). Το 65.22% των Σέρβων (3.187.746 άνδρες και 3.322.425 γυναίκες) και το 66.16% των Μαυροβουνίων (222.095 άνδρες και 227.923 γυναίκες) ήταν μεταξύ 15 και 64 ετών. Το 14.83% των Σέρβων (638.204 άνδρες και 841.833 γυναίκες) και το 11.79% των Μαυροβουνίων (32.400 άνδρες και 47.763 γυναίκες) ήταν 65 ετών και άνω.

Οι εκτιμήσεις το 2000 τοποθετούσαν την αύξηση του πληθυσμού της Σερβίας στο 0.739%. Τα αντίστοιχα ποσοστά γεννήσεων ήταν 12.20/1000 στη Σερβία) και 14.9/1000 στο Μαυροβούνιο. Τα ποσοστά θνησιμότητας ήταν 11.08/1000 στη Σερβία και 7.9/1000 στο Μαυροβούνιο. Το καθαρό ποσοστό μετανάστευσης ήταν 6.29/1000 στη Σερβία και -29.18/1.000 στο Μαυροβούνιο. Συνολικά τα ποσοστά γονιμότητας ήταν 1.7 παιδιά/γυναίκα στη Σερβία και 2.0 παιδιά/γυναίκα στο Μαυροβούνιο.

Δημογραφικά στοιχεία της Σερβίας και του Μαυροβουνίου. Τα στοιχεία προέρχονται από τις στατιστικές του Διεθνού Οργανισμού Τροφίμων για το 2005. Ο αριθμός των κατοίκων είναι σε χιλιάδες.
Το 2000 η βρεφική θνησιμότητα στη Σερβία έφτανε στους 20.13 θανάτους ανά 1.000 γεννήσεις. Στο Μαυροβούνιο έφθανε τους 10.97 θανάτους ανά 1.000 γεννήσεις. Συνολικά προσδόκιμο ζωής κατά τη γέννα ήταν 72.39 χρόνια στη Σερβία (69.31 χρόνια στους άνδρες και 75.72 χρόνια στις γυναίκες) και 75.46 στο Μαυροβούνιο (71.45 χρόνια στους άνδρες και 79.82 χρόνια στις γυναίκες).

Οι εθνοτικές ομάδες της περιοχής εκπροσωπούνταν ως εξής: Σέρβοι 62.6%, Αλβανοί 16.5%, Μαυροβούνιοι 5%, Γιουγκοσλάβοι 3.4%, Ούγγροι 3.3%, άλλες εθνότητες 9.2% (1001). Όσον αφορά τη θρησκεία, το 65% των κατοίκων ήταν Χριστιανοί Ορθόδοξοι, το 19% ήταν Μουσουλμάνοι, το 4% ήταν ρωμαιοκαθολικοί, το 1% ήταν προτεστάντες και το 11% του πληθυσμού πίστευε σε άλλες θρησκείες. Οι κύριες γλώσσες στην ομοσπονδία ήταν τα σερβικά, αλβανικά, κροατικά, βοσνιακά και ουγγρικά.

Το 2002, το 96.4% του πληθυσμού ηλικίας 15 ετών και άνω μπορούσαν να διαβάσουν και να γράψουν (98.9% στους άνδρες, 94.1% στις γυναίκες).

Ιστορική εξέλιξη πληθυσμού| Έτος | Πληθ.   | ±%   |
| --- | --- | --- |
| 1880 | 2.089.183 | —     |
| 1890 | 2.642.142 | +26.5% |
| 1900 | 3.204.240 | +21.3% |
| 1910 | 3.826.034 | +19.4% |
| 1921 | 5.337.714 | +39.5% |
| 1931 | 6.048.272 | +13.3% |
| 1948 | 6.727.766 | +11.2% |
| 1953 | 7.244.433 | +7.7% |
| 1961 | 8.114.121 | +12.0% |
| 1971 | 9.276.125 | +14.3% |
| 1981 | 10.014.936 | +8.0% |
| 1991 | 10.532.601 | +5.2% |
| 2002 | 10.402.186 | −1.2% |
| 2011 | 10.625.593 | +2.1% |
| 2015 | 10.729.223 | +1.0% |

Δείτε επίσης
------------

* Δημογραφικά στοιχεία της Σερβίας
* Δημογραφία του Μαυροβουνίου
* Δημογραφική ιστορία της Σερβίας
* Δημογραφική ιστορία του Μαυροβουνίου
Ο **Γιάννης Σόδης** (1930-1992), του Μιχαήλ, ήταν Έλληνας φαρμακοποιός, χημικός και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Χίου από το 1974 ως το 1981, εκλεγμένος με τη Νέα Δημοκρατία. Ανάμεσα στα άλλα, ήταν πρόεδρος του Φαρμακευτικού Συλλόγου Χίου και του Ναυτικού Ομίλου Χίου.

Πρώτα χρόνια
------------

Καταγόταν από οικογένεια φαρμακοποιών, με δραστηριότητα που ανάγεται στον 19ο αιώνα (οπότε άρχισε να λειτουργεί το πρώτο φαρμακείο Σόδη στην Κωνσταντινούπολη). 

### Επιχειρηματική δραστηριότητα

Ο Γιάννης Σόδης του Μιχαήλ ξεκίνησε να εργάζεται σε φαρμακείο στη Χίο το 1955. Έπειτα από δύο δεκαετίες δημιούργησε το δικό του εργαστήριο παρασκευής γαλλικών καλλυντικών. Τη δεκαετία του '80 αξιοποίησε τη μαστίχα του νησιού και παρασκεύασε καλλυντικά, ανάμεσα στο οποίο και η πρώτη παγκοσμίως οδοντόπαστα από μαστίχα, με την επωνυμία "Masticdent". 

### Κοινοβουλευτική δραστηριότητα

Στις εκλογές του 1974 εξελέγη βουλευτής Χίου με τη Νέα Δημοκρατία, λαμβάνοντας 11.011 σταυρούς προτίμησης, ερχόμενος πρώτος σε σταυρούς στην εκλογική περιφέρεια του νησιού. Επανεξελέγη στην ίδια εκλογική περιφέρεια το 1977 με 6.672 σταυρούς και πρώτο το Λεωνίδα Μπουρνιά.

### Αυτοδιοικητική δραστηριότητα

Στις δημοτικές εκλογές του 1986 ήταν υποψήφιος δήμαρχος Χίου, λαμβάνοντας 46% στον 2ο γύρο.

Θάνατος
-------

Απεβίωσε σε ηλικία 61 ετών στις 5 Ιανουαρίου 1992. Κατέλιπε τα παιδιά του, την Κατερίνα, το Μιχάλη και το Γιώργο, τα οποία συνεχίζουν το έργο του τόσο στον τομέα της έρευνας όσο και της παραγωγής βιολογικών καλλυντικών και σκευασμάτων από μαστίχα.
 
Η κόρη του, Αικατερίνη Σόδη – Τσιλίμη, ανέλαβε το φαρμακείο του στη Χίο, μετά το θάνατο του Γιάννη.

Βιβλιογραφία
------------

* Διγκαβές, Κώστας (1986). *Οι Εκλογές στην Ελλάδα 1844-1985*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 94, αρ. 1075).(pdf)
2. ↑  «Κοινοβουλευτική Θητεία Βουλευτών Από Τη Μεταπολίτευση Ως Σήμερα». *Ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων*. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2020.
3. 1 2  «Γιάννης Σόδης Ένας πρωτοπόρος & οραματιστής… (Κων. Ζαμπετάκη)». *efkozani.gr*. 23 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2020.
4. ↑  «MasticSpa: Το φαινόμενο από τη Χίο». *newsbomb.gr*. 3 Σεπτεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2020.
5. ↑  Διγκαβές 1986, σελ. 71.
6. ↑  Διγκαβές 1986, σελ. 144.
7. ↑  «Δημοτικές εκλογές- ΕΕΤΑΑ, αποτελέσματα εκλογών στον Δήμο Χίου». *www.eetaa.gr*. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2020.
8. ↑  «Πού πηγαίνει η Mastic Spa μετά τη φυγή της από τη Χίο». 13 Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2020.
9. ↑  «Φαρμακευτικός Σύλλογος Χίου Ποιοι είμαστε». *fsxiou.gr*. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2020.
Ερίκ Καστέλ**Ερίκ Καστέλ** (στα γαλλικά **Eric Castel**) είναι ποδοσφαιρικός χαρακτήρας κόμικς που δημιουργήθηκε από τους Βέλγους κομίστες *Raymond Reding* (1920 – 1999) και *Francoise Hugues*. Ο Ερίκ Καστέλ, σύμφωνα πάντοτε με το σενάριο, αγωνίσθηκε με έναρξη το 1979 στη Μπαρτσελόνα (αν και προηγούμενα φέρεται να ανήκει στην Ίντερ Μιλάνου) και εν-συνεχεία την Παρί Σεν Ζερμέν πριν επιστρέψει στην ομάδα της Καταλονίας για να κλείσει την καριέρα του (1986) Πλην της αγωνιστικής του δράσης, οι συντελεστές του χαρακτήρα φρόντισαν να του προσδώσουν και κοινωνική διάσταση, εμφανίζοντάς τον να παρουσιάζει πλούσια προσωπική ζωή.

Στην Ελλάδα κάποιες από τις ιστορίες του Ερίκ Καστέλ δημοσίευσε η εκδοτική εταιρεία STAR COMICS, αλλά και τα περιοδικά Μπλεκ και Αγόρι. Από τις 17 Δεκεμβρίου 2017 ανακοινώθηκε πως ο Έρικ Καστέλ επέστρεφε με επανέκδοση όλων των ιστοριών του, όπως και τον αδημοσίευτών του, συνολικά 15 τεύχη και το συλλεκτικό τεύχος #0 από τις Εκδόσεις Μικρός Ήρως σε συνεργασία με το Έθνος Της Κυριακής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "*Έρικ Καστέλ, όταν η Παρί νίκησε την Μπάρτσα!*"
2. ↑  Γιάννης Τζούστας στο tovima.gr: «*Ποιος μυθικός παίκτης «ενώνει» Παρί Σ.Ζ. και Μπάρτσα;*»
3. ↑  «*Οι γυναίκες του Ερίκ Καστέλ*»
4. ↑  «Η θρυλική επιστροφή του Ερίκ Καστέλ με το Εθνος της Κυριακής» (στα αγγλικά).. Ανακτήθηκε στις 2017-12-11.
*Να μη συγχέεται με τον Γέλωνα τύραννο των Συρακουσών.*

Ο **Γέλων** (πριν το 266 - 216 π.Χ.) ήταν πρίγκιπας των Συρακουσών.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Ιέρωνος Β΄ τυράννου των Συρακουσών.

Απεβίωσε λίγο πριν το τέλος τού πατέρα του το 216 π.Χ. σε ηλικία μεγαλύτερη των 50 ετών. Δεν γνωρίζουμε πολλά γι' αυτόν. Φαίνεται πως είχε τον ήρεμο και συνετό χαρακτήρα τού πατέρα του. Ο Πολύβιος αναφέρει στον έπαινό του προς αυτόν, ότι θυσίασε τη δική του φιλοδοξία στο καθήκον της υπακοής και σεβασμού των γονέων του. Πρέπει ο Ιέρων Β΄ να τον αντάμειψε, με το να τον κάνει συγκυβερνήτη του και πως έλαβε ακόμη και τον τίτλο τού συμβασιλιά.

Νόμισμα τού Ιέρωνα Β΄ (τυράννου το 270-215 π.Χ.), πατέρα τού Γέλωνα πρίγκιπα των Συρακουσών.
Ο Λίβιος ισχυρίζεται, ότι έπειτα από τη μεγάλη ήττα των Ρωμαίων στη μάχη των Καννών το 216 π.Χ. από τους Καρηδονίους, ο Γέλων ετοιμαζόταν να εγκαταλείψει τους πρώτους για χάρη των δεύτερων. Έτσι άρχισε να έχει φιλικές σχέσεις, με τις πόλεις που ήταν σύμμαχοι των Ρωμαίων και ίσως θα έπειθε όλη τη Σικελία να αποστατήσει από τους Ρωμαίους και να προσχωρήσει στους Καρχηδονίους, αν δεν είχε αποβιώσει το ίδιο έτος. Πάντως αυτό αντίκειται στη δήλωση τού Πολύβιου, ότι ο Γέλων ήταν ευπειθής στον πατέρα του· έτσι θεωρούμε, ότι δεν είναι ακριβής η αναφορά τού Λίβιου, ο οποίος θέλει να υπονοήσει, ότι ο Ιέρωνας Β΄ σκότωσε τον γιο του.

Ο Αρχιμήδης αφιέρωσε σε εκείνον την πραγματεία του *Αρηνάριος*, όπου τον αποκαλεί βασιλιά. Τα νομίσματα, που προηγούμενοι συγγραφείς απέδιδαν στον Γέλωνα τον τύραννο, μερικοί νομισματολόγοι παραδέχονται, ότι ανήκουν σε αυτόν εδώ τον πρίγκιπα. Έτσι η μορφή στη μία όψη τους μάλλον είναι αυτού εδώ τού Γέλωνα.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Νηρηίδα των Αιακιδών, κόρη τού Πύρρου Α΄ της Ηπείρου και είχε τέκνο:

* Ιερώνυμος 231-214 π.Χ. τύραννος των Συρακουσών.
* Αρμονία 3ος αι. π.Χ. παντρεύτηκε τον Θεμίστιο.

Πηγές
-----

* Livy XXIII 30.
* Polybius VII 4 ; Justin XXVIII 3 ; Pausanias VI 12,3.
* Smith, William, ed. (1870). "Gelon (2)". Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 3010160310483058300008
* GND: 1219765376

 |

 |
Δελφοί
**Δελφοί** είναι πίνακας του Κωνσταντίνου Μαλέα.

Πληροφορίες
-----------

**Δελφοί** είναι λάδι σε μουσαμά διαστάσεων 61 × 77 εκ. και βρίσκεται στην Εθνική Πινακοθήκη. Δημιουργήθηκε μεταξύ 1922 και 1923.Η σύνθεση διαμορφώνεται στη βάση της αντίθεσης φωτεινού και σκοτεινού και στο χωρισμό της επιφάνειας σε μεγάλες χρωματικές ενότητες. Εικονίζεται το τοπίο ιδωμένο από τους Δελφούς, όπως κατεβαίνει μέχρι τη θάλασσα. Γύρω από την κεντρική πράσινη ζώνη εναλλάσσονται τμήματα με διαφορετκό βαθμό φωτεινότητας: έντονο πορτοκαλί (βερμιγιόν), κεραμιδί (σιένα), ανοικτό γαλάζιο, λαμπρό πορτοκαλί, κεραμιδί, ανοικτό γκρίζο, Η χρωματική εναλλαγή δίδει ρυθμό. Οι όγκοι διαγράφονται με σαφήνεια και η όλη προοπτική του έργου τους επιπεδοποιεί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κωτίδης 2000, σελ. 380
2. ↑  Κωτίδης 2000, σελ. 188 & 195

Πηγές
-----

* Κωτίδης, Αντώνης (2000). *Μαλέας*. Αθήνα: Εκδόσεις Αδάμ.
Συντεταγμένες: 37°27′31″N 24°53′52″E﻿ / ﻿37.45861°N 24.89778°E﻿ / 37.45861; 24.89778
Το **Δελφίνι** είναι όρμος στο δυτικό τμήμα του νησιού της Σύρου. Βρίσκεται σε πολύ κοντινή απόσταση (περίπου 1 χιλιόμετρο) βόρεια του Κινίου, ενώ απέχει 11 χιλιόμετρα από την Ερμούπολη. 

Η πρόσβαση στην περιοχή γίνεται από το Κίνι είτε με τα πόδια μέσω παραλιακού μονοπατιού, είτε οδικώς ακολουθώντας τις σχετικές πινακίδες. Επίσης, καΐκι που πραγματοποιεί τακτικά δρομολόγια το καλοκαίρι από το Κίνι προς τις άβατες παραλίες των βορειοδυτικών περιοχών του νησιού, κάνει στάση και στον όρμο του Δελφινιού.

Κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, στην περιοχή κατοικούν παραθεριστές που διαθέτουν εξοχικά σπίτια, ενώ στην παραλία λειτουργούν καφετέρια και ταβέρνα. Απέναντι βρίσκεται μία μικρή βραχονησίδα, η οποία έχει την ίδια ονομασία με τον όρμο.

Ονομασία
--------

Η ονομασία του όρμου συνδέεται με την Οδύσσεια του Ομήρου. Σύμφωνα με την περιγραφή του Αρχίλοχου, ο Κοίρανος ζούσε στην Πάρο και αγαπούσε τα ταξίδια και τα ζώα. Σε ένα από τα ταξίδια του, έσωσε μερικά δελφίνια που είχαν μπλεχτεί στα δίχτυα ψαράδων, αγοράζοντας τα και απελευθερώνοντας τα στη θάλασσα. Όταν κατά το ταξίδι επιστροφής του στην Πάρο, το πλοίο ναυάγησε, ένα από τα δελφίνια που είχε σώσει, ανταπέδωσε τη σωτηρία του γλυτώνοντας τον Κοίρανο από τα κύματα και μεταφέροντας τον στον ήσυχο όρμο της Σύρου, ο οποίος από τότε πήρε τη συγκεκριμένη ονομασία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το Δελφίνι στο επίσημο τουριστικό portal του Δήμου Σύρου - Ερμούπολης
* Δήμος Σύρου - Ερμούπολης
Η **Διαχείριση Θαλάσσιου Χώρου** (αγγλικά:**Water Space Management**) είναι ένα σύστημα ελέγχου των εν καταδύσει μετακινήσεων των φίλιων υποβρυχίων, ανάλογο με τα συστήματα ελέγχου της εναέριας κυκλοφορίας. Η έννοια υιοθετήθηκε από το ΝΑΤΟ από τις πρώτες ημέρες του ψυχρού πολέμου και έχει σκοπό τον ασφαλή πλου των υποβρυχίων σε παγκόσμιο επίπεδο. Εφαρμόζεται τόσο από τις ΝΑΤΟϊκές όσο και από τις εθνικές αρχές επιχειρησιακού ελέγχου των υποβρυχίων (SUBOPAUTHs).
Η διαχείριση του θαλάσσιου χώρου βασίζεται στην έκδοση πληροφοριακών σημάτων SUBNOTE, τα οποία παρέχουν τα απαιτούμενα στοιχεία των περιοχών *περιπολίας (submarine patrol areas)* και *μετακίνησης* των φίλιων υποβρυχίων (moving & static havens).

Πηγές
-----

* Πλοίαρχος Phil Webster (Φθινόπωρο 2007). «Arctic Sovereignty, Submarine Operations and Water Space Management» (pdf). *Canadian Naval Review, Volume 3, Number 3*. Centre for Foreign Policy Studies at Dalhousie University. σελ. 2. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2008. [*νεκρός σύνδεσμος*]

Δείτε επίσης
------------

* «Σύγκρουση πυρηνοκίνητων υποβρυχίων στον Ατλαντικό Ωκεανό». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Μαρτίου 2010. Ανακτήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2009.
Ο **επευφημισμός** ήταν εκδηλωτική έκφραση των αρχαίων Ελλήνων και Ρωμαίων. Αποδίδονταν ομαδικά και ρυθμικά και εξέφραζε έπαινο, συγκατάβαση, ευθυμία, ή αντίδραση, αποδοκιμασία ή δυσπιστία.

Ιστορική αναδρομή
-----------------

Αρχικά ο επευφημισμός ήταν αυθόρμητη έκφραση των αρχαιότατων Ελλήνων στις συνελεύσεις. Αργότερα συστηματικοποιήθηκε. Αναφέρεται στην Ιλιάδα του Ομήρου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Dictionary of Greek and Roman Antiquities, page 3». *web.archive.org*. 11 Μαΐου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Μαΐου 2013. Ανακτήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2022. CS1 maint: Unfit url (link)
2. ↑  «ACCLAMAZIONE in "Enciclopedia Italiana"». *www.treccani.it* (στα Ιταλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2022.

Πηγές
-----

* Karl Sittl: *Die Gebärden der Griechen und Römer*, 1890
* Andreas Alföldi: *Die Ausgestaltung des monarchischen Zeremoniells am römischen Kaiserhofe*, In: Mitteilungen des Deutschen Archäologischen Instituts, Abteilung Rom 49 (1934), S. 79-88
Συντεταγμένες: 47°24′50.843″N 40°4′5.999″E﻿ / ﻿47.41412306°N 40.06833306°E﻿ / 47.41412306; 40.06833306

Η **Εκκλησία του Αγίου Δημητρίου** (ρωσικά: *Свя́то-Дими́триевский храм*‎) είναι ρωσική ορθόδοξη εκκλησία στο Νοβοτσερκάσκ της Ρωσίας, αφιερωμένη στον Άγιο Δημήτριο. Βρίσκεται εντός του κοιμητηρίου της πόλης, λόγος για τον οποίον, ορισμένες φορές, αναφέρεται και ως **Κοιμητηριακή Εκκλησία του Αγίου Δημητρίου**.

Ιστορία
-------

Κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου του 1810, μία ξύλινη εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Δημήτριο καθαγιάστηκε εντός του χώρου του κοιμητηρίου της πόλης. Η συγκεκριμένη ξύλινη εκκλησία υφίστατο έως το 1861. Το 1857, κατόπιν σχετικής πρωτοβουλίας του Αταμάνου των Κοζάκων του Ντον, Τσομούτοφ, και του Αρχιεπισκόπου του Ντον και Νοβοτσερκάσκ, Ιωάννη, ξεκίνησαν εργασίες κατασκευής λιθόδμητης εκκλησίας, η οποία, στη συνέχεια, θα αντικαθιστούσε την παλαιότερη ξύλινη. Η ανέγερση της συγκεκριμένης εκκλησίας χρηματοδοτήθηκε από Κοζάκους του Ντον, καθώς και αριθμό εμπόρων, ενώ οι σχετικές εργασίες ολοκληρώθηκαν το 1859. Υπεύθυνος για τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό της νέας εκκλησίας ήταν ο εγνωσμένης αξίας αρχιτέκτονας Ιβάν Βάλπρεντε.

Το 1901, ενοριακή σχολή εγκαινιάστηκε εντός των χώρων της εκκλησίας, η οποία και συνεχίζει, έως σήμερα, την λειτουργία της. Παράλληλα, εντός των χώρων της εκκλησίας, υπήρχε, επίσης, παρεκκλήσιο αφιερωμένο στη μνήμη των Κοζάκων οι οποίοι απεβίωσαν κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Εντός του παρακείμενου κοιμητηρίου ήσαν θαμμένοι, μεταξύ άλλων, ο πρώτος εκλεγείς Αταμάνος των Κοζάκων του Ντον από την περίοδο βασιλείας του Πέτρου Α΄, Αλεξέι Καλέντιν (ο τάφος του οποίου δεν έχει διασωθεί), ο ιστορικός της Περιοχής του Ντον, Β. Σουχορούκοφ, ο υιός του Αταμάνου, Μ. Γ. Τσομούτοφ, καθώς και άλλοι. Μεταξύ των σωζόμενων έως σήμερα τάφων περιλαμβάνονται, παρότι λεηλατημένοι ή κατεστραμμένοι, εκείνοι του Στρατηγού Χρεστσατίσκι, του Στρατηγού Λιουτένσκοφ, καθώς και άλλων.

Το 1920, έπειτα από την εγκαθίδρυση του σοβιετικού καθεστώτος στο Νοβοτσερκάσκ, η εκκλησία δεν έπαυσε την λειτουργία της, συνεχίζοντας, αδιαλείπτως, τη θρησκευτική δραστηριότητά της. Το 1999, η εκκλησία καθαγιάστηκε, ενώ, παράλληλα, κοσμήθηκε περαιτέρω με την προσθήκη έξι νέων καμπανών, και εργασίες αναπαλαίωσης του συνόλου του κτιρίου έλαβαν χώρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Решение Малого совета Ростовского областного совета народных депутатов № 325 от 17.12.1992
2. 1 2 3 4  (Ρωσικά) «Храмы Новочеркасска». *История постройки Вознесенского Собора*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Σεπτεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2020.
3. ↑  (Ρωσικά) «Свято-Димитриевский храм в Новочеркасске. Описание места». *RuTraveller*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2020.
4. 1 2 3  (Ρωσικά) «Описание Храма Димитрия Солунского в г. Новочеркасск». *Православные паломничества*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Σεπτεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2020.
Οι **Επεύνακτοι** στην Αρχαία Σπάρτη ήταν είλωτες που έγιναν Σπαρτιάτες πολίτες. Μετά τους Μεσσηνιακούς πολέμους η Σπάρτη έμεινε με ελάχιστους άνδρες. Για να αυξηθεί λοιπόν ο πληθυσμός, επιτράπηκε στις χήρες Σπαρτιατών πολιτών να παντρευτούν είλωτες, οι οποίοι στη συνέχεια ανακηρύχθηκαν πολίτες, όπως αναφέρει ο Θεόπομπος ο Χίος Ο Διόδωρος από την άλλη ταυτίζει τους επευνάκτους με τους *παρθενίες*. Αλλά ο Ησύχιος ενισχύει την εκδοχή του Θεοπόμπου, αποκαλώντας τους επευνάκτους **συγκοιμητάς** και τους παρθενίες «ε**ν**ευνάκτους».

Παραπομπές
----------

1. ↑  Θεοπόμπου *Παρ' Αθην.*, 217 C

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 12 (1972), σελ. 491