recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Καθεδρικός Ναός του Αγίου Ιακώβου Ιεροσολύμων** (αρμενικά: Սրբոց Յակոբեանց Վանք Հայոց‎) ευρίσκεται εντός της Μονής Αγίου Ιακώβου, στην αρμενική συνοικία της παλαιάς πόλης της Ιερουσαλήμ. Είναι αφιερωμένος στον Ιάκωβο τον Δίκαιο, «αδελφό» του Μεσσία και πρώτο επίσκοπο της Ιερουσαλήμ, καθώς και τον Άγιο Ιάκωβο τον Μέγα, Απόστολο. Η παράδοση αναφέρει πως ανεγέρθηκε επί της τοποθεσίας στην οποία ευρισκόταν η οικία, όπου έζησε ο Ιάκωβος. Το τρίτο παρεκκλήσι στα αριστερά είναι η ακριβής τοποθεσία, όπου φέρεται να ετάφη η κεφαλή του Αποστόλου Ιακώβου, έπειτα από την εκτέλεσή του από τον Βασιλέα Ηρώδη, στην διάρκεια του 1ου αιώνα μ.Χ. Κοντά στο ιερό, ένας κενός θρόνος ευρίσκεται τοποθετημένος επάνω από τα λείψανα του Ιακώβου, τα οποία μεταφέρθηκαν εκεί από την κοιλάδα των Κέδρων.

Ο συγκεκριμένος Καθεδρικός Ναός αποτελεί έδρα του Αρμενικού Πατριαρχείου Ιεροσολύμων.

Ιστορία
-------

Ο πρώτος Καθεδρικός Ναός κατεστράφη κατά την εισβολή των Περσών το 614. Η σημερινή τρίκλιτη κατασκευή, την οποία δεσπόζει τρούλος, χρονολογείται από τον 12ο αιώνα. Δύο ακόμη σημαντικοί τάφοι ευρίσκονται εντός του μοναστηριού: αυτός του 94ου Πατριάρχη, Γκουρέγκ (20ός αιώνας), καθώς κι εκείνος ενός άλλου Πατριάρχη, του Αβραάμ, ο οποίος έζησε την εποχή του Σαλαντίν. 

Στην διάρκεια του Ισραηλοαραβικού Πολέμου του 1948, ο Καθεδρικός Ναός χρησίμευσε ως αντιαεροπορικό καταφύγιο στους Αρμένιους της Ιερουσαλήμ, καθώς οι τοίχοι του είχαν πάχος ένα μέτρο.

* Είσοδος του Καθεδρικού Ναού.Είσοδος του Καθεδρικού Ναού.
* Αρμενικός Σταυρός στην είσοδο.Αρμενικός Σταυρός στην είσοδο.
* Επιτάφιος του μνήματος του Πατριάρχη Αβραάμ, ο οποίος χρονολογείται από το 1192.Επιτάφιος του μνήματος του Πατριάρχη Αβραάμ, ο οποίος χρονολογείται από το 1192.
* Λεπτομέρεια ενός λίθινου αρμενικού σταυρού (khatchkar).Λεπτομέρεια ενός λίθινου αρμενικού σταυρού (*khatchkar*).

Δείτε επίσης
------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Καθεδρικός Ναός Αγίου Ιακώβου (Ιερουσαλήμ)** |

* Κατάλογος Αρμένιων Πατριαρχών Ιεροσολύμων
* Οστεοθήκη του Ιακώβου

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Δηλαδή εξάδελφο σύμφωνα με την ανατολίτικη έννοια του όρου.

Πηγή
----

* Επίσημη ιστοσελίδα Αρμενικού Πατριαρχείου Ιεροσολύμων

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ανατολίτικος Χριστιανισμός
* Πύλη:Χριστιανική Αρχιτεκτονική
* Πύλη:Ιερουσαλήμ
* Πύλη:Αρμενία
 |

 |
Η **Προκλέτιε** (κυριλλικά σερβικά: Проклетије· αλβανικά: Bjeshkët e Nemuna· και τα δύο μεταφράζονται ως «καταραμένα βουνά»), επίσης γνωστή ως οι **Αλβανικές Άλπεις** (*Alpet Shqiptare*) και τα **Καταραμένα Βουνά**, είναι οροσειρά στη δυτική Βαλκανική χερσόνησο, που εκτείνεται από τη βόρεια Αλβανία στην αμφισβητούμενη περιοχή του Κοσσυφοπεδίου και το ανατολικό Μαυροβούνιο. Η κορυφή της στην Αλβανία, η Μάγια Γεζέρτσα, στα 2.694 μ. είναι το υψηλότερο σημείο και η 2η υψηλότερη κορυφή στην Αλβανία αλλά και η υψηλότερη σε ολόκληρες τις Δειναρικές Άλπεις.

Και η υψηλότερη κορυφή στο Μαυροβούνιο, η Ζλα Κολάτα στα 2.534 μ. (η οποία βρίσκεται επίσης εν μέρει στην Αλβανία) και η υψηλότερη στο Κοσσυφοπέδιο, η Τζεράβιτσα στα 2.656 μ. βρίσκονται εδώ. Η υψηλότερη κορυφή στην Αλβανία ωστόσο, είναι το όρος Κόραμπ, μέρος της οροσειράς Κόραμπ, στα 2.764 μ. ύψος και στα ανατολικά της χώρας στα σύνορα με τη Βόρεια Μακεδονία (που επιπλέον το καθιστά το υψηλότερο σημείο της χώρας).

Οι νοτιότεροι παγετώνες στην Ευρώπη βρέθηκαν πρόσφατα στο αλβανικό τμήμα της οροσειράς. Η περιφερειακή οικονομία βασίζεται κυρίως στη γεωργία, τα μεταναστευτικά εμβάσματα και τον τουρισμό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Glacier Evolution in a Changing World", book edited by Danilo Godone, (ISBN 978-953-51-3544-9), Print (ISBN 978-953-51-3543-2), Published: October 4, 2017
Η πλατεία μαρτύρων
Το **Βελίκι Μπόρακ** (σερβικά: Велики Борак‎), ή απλά **Μπόρακ**, είναι χωριό της Σερβίας που διοικητικά ανήκει στον Δήμο Μπαράγιεβο της πόλεως του Βελιγραδίου. Έχει το όνομα «Βελίκι» (Велики, *μεγάλο*) λόγω των σημαντικών γεγονότων που έχουν γίνει στο χωριό κατά την Σερβική επανάσταση.

Ιστορία
-------

Κατά την Πρώτη Σερβική εξέγερση από το Μπόρακ πήραν μέρος μεγάλες προσωπικότητες όπως ο Σίμα Μάρκοβιτς και ο Μίλισλαβ που αναφέρεται σαν ο πρώτος που μπήκε στο κάστρο του Βελιγραδίου κατά την πολιορκία και απελευθέρωση του.

Στο Μπόρακ το 1805 πραγματοποιήθηκε η Εθνοσυνέλευση όπου δημιουργήθηκε η πρώτη Σερβική κυβέρνηση. Στο χωριό ιδρύθηκε και λειτούργησε το πρώτο ταχυδρομείο της Σερβίας.

Κατά τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο το χωριό γνώρισε καταστροφές και τρομοκρατία από ους Τσέτνικ. Το 1943 εδώ κρατήθηκαν σε στρατόπεδο οι κάτοικοι των γύρω χωριών ενώ εκτελέστηκαν δέκα και εκατοντάδες σε δημόσιο ραβδισμό.

Δημογραφία
----------

Το Μπόρακ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 1.357 κατοίκους με μέσο όρο ηλικίας τα 42,4 χρόνια (40,7 για τους άνδρες και 44,1 για τις γυναίκες). Έχει 459 νοικοκυριά, και ο μέσος αριθμός ατόμων ανά νοικοκυριό είναι 2,80.

* Απογραφές
* 1948 : 1420
* 1953 : 1455
* 1961 : 1421
* 1971 : 1231
* 1981 : 1294
* 1991 : 1283
* 2002 : 1334
* 2011 : 1357

Αναφορές
--------

* 
* Αρχειοθετήθηκε 2012-08-25 στο Wayback Machine.
* Мапе, аеродроми и временска ситуација локација (-{Fallingrain}-)
*

Παραπομπές
----------

1. ↑  Књига 9, Становништво, упоредни преглед броја становника 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 2002, подаци по насељима, Републички завод за статистику, Београд, мај 2004, ISBN 86-84433-14-9

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Βελίκι Μπόρακ** |



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Велики Борак  της Σερβικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Κεραμεικός κόλπος
Ο **Κεραμεικός** κόλπος (*Τουρκικά:Gökova Körfezi*) είναι μεγάλος κόλπος της νοτιοδυτικής Τουρκίας, στα παράλια του Αιγαίου. Βρίσκεται ανάμεσα στις δύο μακρόστενες χερσονήσους της περιοχής, την χερσόνησο της Αλικαρνασσού στον βορρά και της Κνίδου στον νότο. Στην είσοδο του κόλπου βρίσκεται η Κως. Στην αρχαιότητα τα παράλια του κόλπου αποτέλεσαν περιοχή εγκατάστασης των Δωριέων αποίκων που ίδρυσαν στα εξωτερικά του παράλια, την Αλικαρνασσό και την Κνίδο ενώ στα εσωτερικά παράλια ζούσαν οι Κάρες. Σήμερα ο κόλπος ανήκει εξ ολοκλήρου στην επαρχία Μούγλων. Η περιοχή του κόλπου είναι μία από τις πιο τουριστικές της Τουρκίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ηροδότου Ιστορία 1.174 τὰ μὲν γὰρ αὐτῆς πρὸς βορέην ἄνεμον ὁ Κεραμεικὸς κόλπος ἀπέργει
Το **Φοινικικό Αρχείο του Ιδαλίου** είναι μία συλλογή από 733 επιγραφές του 4ου π.Χ. αιώνα που βρέθηκαν κατά τη διάρκεια των ανασκαφών στο Ιδάλιον της Κύπρου. Από αυτές, 702 είναι Φοινικικές επιγραφές και 31 Κυπροσυλλαβικές, με τις περισσότερες να είναι γραμμένες με μαύρο μελάνι, ενώ ελάχιστες είναι εγχάρακτες σε τοπικό μάρμαρο ή σε κεραμικά όστρακα. Οι 374 επιγραφές είναι γραμμένες σε κεραμικά όστρακα, 335 σε τοπικό μάρμαρο και 24 σε ακατέργαστες πέτρες. Το αρχείο αυτό, το οποίο αποτελεί την πειστικότερη μαρτυρία ότι η πρωτεύουσα του Ιδαλίου κατακτήθηκε από τους Φοίνικες βασιλείς του Κιτίου, βρέθηκε σε δωμάτια και σε αυλές εντός του οχυρωμένου κτηριακού συγκροτήματος που θεωρείται ως το ανάκτορο του αρχαίου Βασιλείου του Ιδαλίου. Το συγκεκριμένο αυτό συγκρότημα κατά την Κλασική και πρώιμη Ελληνιστική περιόδο λειτούργησε ως Φοινικικό διοικητικό κέντρο. Την μελέτη του **Φοινικικού Αρχείου** ανέλαβαν (το 2010) η καθηγήτρια "Maria Giulia Amadasi" σε συνεργασία με τον καθηγητή "J.-A. Zamora". Τα κείμενά του είναι κυρίως οικονομικής φύσεως με δυσκολία στην ανάγνωσή τους λόγω της ανεπίσημης ρέουσας φύσεως της γραφής και των ιδιωμάτων που υιοθετούν. Υπάρχουν επίσης κείμενα και επιγραφές με ονόματα θεοτήτων, προσωπικών ονομάτων αξιωματούχων καθώς και του ονόματος του βασιλιά Μυλκιάθον που συνδέει τα αρχεία με την Αυλή του Κιτίου.

Πηγές - Παραπομπές
------------------

1. ↑  Τμήμα Αρχαιοτήτων - Υπουργείο Συγκοινωνιών και Έργων της Κύπρου
2. ↑  Από τον ιστότοπο "Archaeology & Arts" - Δρ Μαρία Χατζηκωστή
το καζάν ντιμπί
Το **καζάν ντιμπί** (*kazan dibi*) είναι μια μικρασιατική συνταγή. Η ονομασία της προέρχεται από τα τουρκικά και σημαίνει «πάτος του καζανιού» (*dip* = «πάτος»). Παρασκευάζεται αποκλειστικά από βουβαλίσιο γάλα (καθώς αυτό θεωρείται γνησιότερο), ενώ συχνά το γλυκό πασπαλίζεται με τριμμένη κανέλα.

Υλικά
-----

* ζάχαρη
* βούτυρο
* γάλα βουβαλίσιο
* καραμέλα
* βανίλια
* ανθόνερο
* ρυζάλευρο

Αναφορές
--------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **καζάν ντιπί**  |

1. ↑  *Classic Turkish Cookery*. 1997. ISBN 978-1-86064-011-7.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Καζάν ντιπί** |
Συντεταγμένες: 32°13′7.99″N 35°15′41.07″E﻿ / ﻿32.2188861°N 35.2614083°E﻿ / 32.2188861; 35.2614083

Ο **Πύργος του Ρολογιού Μανάρα** είναι πύργος ρολογιού που βρίσκεται στη μέση της κεντρικής πλατείας (*casbah*) στην Παλιά Πόλη της Ναμπλούς, δίπλα στο Τζαμί Αν-Νασρ στα παλαιστινιακά εδάφη.

Αποτελείται από 5 ορόφους και ανεγέρθηκε το 1906 με εντολή του Οθωμανού σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄, για τον εορτασμό των 30 ετών της βασιλείας του. Ο πύργος είναι παρόμοιος με εκείνους που έχτισε επίσης ο Σουλτάνος Αμπντούλ Χαμίντ στην Τρίπολη (σήμερα στον Λίβανο) και στη Γιάφα. Ο Πύργος του Ρολογιού έχει μια ωδή στον σουλτάνο σε περίτεχνη αραβική καλλιγραφία.

Ο Πύργος του Ρολογιού Μανάρα είναι σήμερα το σύμβολο του Δήμου Ναμπλούς, που ιδρύθηκε ως τέτοιος μετά τη νίκη του παλαιστινιακού πολιτικού κόμματος Χαμάς στις τοπικές εκλογές του 2006 σε αυτήν την πόλη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 57558. Ανακτήθηκε στις 1  Αυγούστου 2018.
2. ↑  Semplici, Andrea and Boccia, Mario. - Nablus, At the Foot of the Holy Mountain Αρχειοθετήθηκε 2017-07-08 στο Wayback Machine. Med Cooperation, p.17.Πρότυπο:Dead
3. ↑  La Guardia, 2002, p.315.
4. ↑  Barnard, Anne. Hamas campaign throws politics into confusion, Palestinians and Israelis unsure if it is moderating, Globe Newspaper Company. 17 January 2006.

Βιβλιογραφία
------------

* La Guardia, Anton (2002), *War Without End: Israelis, Palestinians, and the Struggle for a Promised Land*, Macmillan, ISBN 0-312-27669-9,

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Manara Clock Tower στο Wikimedia Commons
Η **ναυμαχία της Αλαλίας**, περ. 540 ΠΚΕ έλαβε χώρα στη θάλασσα της Κορσικής μεταξύ των Φωκαέων της Αλαλίας και συμμαχίας Ετρούσκων και Φοινίκων. 

Κατά τον Ηρόδοτο (Α.166.2) οι Φωκαείς με εξήντα πλοία πέτυχαν «κάδμειο νίκη» επί των συμμαχικών δυνάμεων. Αν και οι Φωκαείς φέρεται ότι επικράτησαν υπερδιπλάσιου αντιπάλου συμμαχικού στόλου, το μέγεθος των ζημιών που υπέστησαν ήταν τόσο μεγάλο που αναγκάστηκαν να αποσυρθούν από την Κορσική. Οι Φωκαείς στην παρούσα ναυμαχία εισήγαγαν τον χάλκινο κριό και ναυτικές τακτικές που περιελάμβαναν τον «διεμβολισμό» κατά τον αποκαλούμενο «διέκπλου».

Υπόβαθρο
--------

Το υπόβαθρο της ναυμαχίας της Αλαλίας υπήρξε η φυγή με έξοδο από την πόλη και μετεγκατάστση των Φωκαέων από τη Φώκαια της Ιωνίας εξαιτίας εισβολής περί το 545 ΠΚΕ των δυνάμεων της αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών. Οι Φωκαείς με τις οικογένειές τους έπλευσαν από τις ακτές της Ιωνίας έως τη Μεγάλη Ελλάδα. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο (1.165) εγκαταστάθηκαν όλοι στην Αλαλία, αλλά σύμφωνα με τον Στράβωνα ορισμένοι μετέβησαν στην αποικία της Μασσαλίας. Ο αριθμός των πλοίων που χρησιμοποίησαν δεν αναφέρεται από κάποιον ιστορικό της περιόδου ή μεταγενέστερο. Ωστόσο, πέντε χρόνια αργότερα γνωρίζουμε ότι μπορούσαν να κινητοποιήσουν περί τις εξήντα (60) πεντηκοντήρεις.

Οι πρώτοι Φωκαείς συμμετείχαν ειρηνικά στο ήδη υπάρχον εμπορικό δίκτυο, διαμορφωμένο από Ετρούσκους και Καρχηδόνιους. Το επόμενο κύμα αποίκων έκτισε ναούς και φαίνεται πως μεταμόρφωσε το αρχικό εμπορείο σε πόλη (Ηροδ. 1.166.1). δημογραφική αύξηση οδήγησε τους Φωκαείς να ξεπεράσουν το όριο της καλής γειτονίας και να αρχίσουν, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο και πάλι επιδρομές κατά των περιοίκων και πειρατικές επιδρομές σε τέτοιο βαθμό που, σύμφωνα με την αρχαιολογική μαρτυρία, τα προϊόντα των Ετρούσκων έπαψαν να φθάνουν πλέον έως τη Γαλατία. Οι Φοίνικες και οι Ετρούσκοι αναγκάστηκαν να συνάψουν ναυτική συμμαχία για να αντιμετωπίσουν τους Φωκαείς.

Η ναυμαχία
----------

Παραπομπές-σημειώσεις
---------------------

1. ↑  Papalas, Anthony J. (2013). «The Battle of Alalia». *Syllecta Classica* (Project MUSE) **24** (1): 1–28. doi:10.1353/syl.2013.0011.
2. ↑  «Αλαλία». ygeiaonline.gr. 23 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2016.
3. ↑  Wallinga, H. T. *Ships and Sea-Power Before the Great Persian War: The Ancestry of the Ancient Trireme*. New York: BRILL. σελ. 73. ISBN 9004096507.
4. ↑  Morel, J. P. (2008). «Phocaean Colonisation». Στο: G.R. Tsetskhladze. *Greek Colonisation: An Account of Greek Colonies and Other Settlements Overseas*. Mnemosyne, Supplements. **2**. Leiden: Brill. σελίδες 358–428 (370). ISBN 9789004155763.
5. ↑  1.166.4: ἦγον γὰρ δὴ καὶ ἔφερον τοὺς περιοίκους ἅπαντας
6. ↑  Gras, M. (1972). «À propos de la bataille d’Alalia». *Latomus* (31): 698–716 (703).
Η **άμβλωση στην Καζακστάν** είναι νόμιμη κατόπιν αιτήματος έως και 12 εβδομάδες της εγκυμοσύνης, μεταξύ 12 και 24 εβδομάδων για μια σειρά κοινωνικών, οικονομικών και ιατρικών λόγων. Μετά τις 24 εβδομάδες είναι νόμιμη για συνθήκες που απειλούν τη ζωή.

Ο νόμος για την έκτρωση στην Καζακστάν βασίζεται στο νόμο της πρώην ΕΣΣΔ και δεν έχει ενημερωθεί από την ανεξαρτησία του το 1991.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Worrell, Marc. «Abortion law Kazakhstan». *Women on Waves*. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2018.
2. ↑  *Abortion Policies: Oman to Zimbabwe*. United Nations Publications. 2001. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2014.
Η Τορ
Η **Τορ**, με πρόθεμα **Ελ Τορ**, (*αραβικά : طور سيناء* ) είναι παραθαλάσσια πόλη, στην Ερυθρά Θάλασσα, της Αιγύπτου στην Χερσόνησο του Σινά. Η Τορ είναι πρωτεύουσα του Κυβερνείου Νοτίου Σινά με 32,877 κατοίκους. Η πόλη απέχει 100 χλμ από την Σαρμ ελ Σέιχ, τρία χιλιόμετρα από την πόλη βρίσκεται το διεθνές αεροδρόμιο που κατασκευάστηκε το 1949.

Η πόλη είναι πλούσια σε υπόγεια νερά, από εδώ τροφοδοτούνται με νερό κι άλλες πόλεις του Σινά όπως η Σαρμ ελ Σέιχ. Κατοικείται κυρίως από Βεδουίνους και λίγους Αιγύπτιους ελληνορθοδόξους.

Ιστορία
-------

Η Τορ αναφέρεται από την αρχαιότητα και ήταν γνωστή σαν η γη της Ραϊθώ, ή Ράιθ όπως ονομαζόταν τότε η πόλη και η Όαση, η γη των φρούτων, από τα πολλά φοινικόδεντρα. Ταυτίζεται με την βιβλική Ελίμ πριν πάρει το σημερινό της όνομα Τορ ή Ελ Τορ από τον βουνό Γκαμπάλ Ελ Τορ. Η Ελ Τορ αναφέρεται λιμάνι των Φοινίκων, εδώ ο Μωυσής και οι Ισραηλίτες κατά την έξοδο από την Αίγυπτο συνάντησαν τις δώδεκα πηγές και εβδομήντα εκπροσώπους των Φοινίκων.

Τον 3ο αιώνα ο βυζαντινός αυτοκράτορας Ιουστινιανός έχτισε την ερειπωμένη σημερινή Ιερά Μονή Λαύρα της Ραϊθώ όπου τον 4ο αιώνα σφαγιάστηκαν 40 μοναχοί από Άραβες. Στα νεότερα χρόνια οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού ήταν Βεδουίνοι που ήταν κυρίως ψαράδες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *GeoNames*. 2005. 359678.
2. ↑  www.webcitation.org/69vr2r34o.
3. ↑  City of Tor Sinai in Egypt
4. 1 2 3 4 5 6  «About El Tur - Bedawi». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Μαρτίου 2013. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2016.
5. ↑  «Το Αεροδρόμιο της Ελ Τορ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Αυγούστου 2015. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2016.
6. ↑  Κωστίδη Αβραάμ - Ραϊθώ και Φαράν στην Χερσόνησο του Σινά
7. 1 2  Ιερά Μονή Θεοβάδιστου όρους Σινά - Η Ραϊθώ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  El-Tor στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 126845139
* LCCN: n98015643
* BNF: cb12493775j (data)

 |

 |
Ο **Κωνσταντίνος Γείτονας** (Λαγκάδια Αρκαδίας, 1 Οκτωβρίου 1939) είναι Έλληνας πολιτικός, πρώην υπουργός και πρώην Α' Αντιπρόεδρος της Βουλής.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε το 1939 στα Λαγκάδια Αρκαδίας. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Συμμετείχε στη Νεολαία των Φιλελευθέρων και αργότερα στη Ελληνική Δημοκρατική Νεολαία (ΕΔΗΝ). Το 1974 υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, και αργότερα μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου και της Κεντρικής Επιτροπής του Κινήματος.

Διατέλεσε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Δημοσίων Έργων (1981–85), εξωκοινοβουλευτικός υφυπουργός ΠΕΧΩΔΕ (1985–86), αναπληρωτής γενικός διευθυντής του Πολιτικού Γραφείου του Πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου (1986–89, με γενικό διευθυντή τον Αντώνη Λιβάνη).

Χρημάτισε βουλευτής Β΄ Αθηνών του ΠΑΣΟΚ από το 1989 έως το 2012, με εξαίρεση την περίοδο 1991–93,όταν έχασε την έδρα του στο Εκλογοδικείο από τον Μιλτιάδη Παπαϊωάννου, επίσης του ΠΑΣΟΚ.

Στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου και του Κώστα Σημίτη διατέλεσε υφυπουργός Δημόσιας Τάξης (1993–94), αναπληρωτής υπουργός ΠΕΧΩΔΕ (1994–96), υπουργός Δημόσιας Τάξης (1996), υπουργός Υγείας και Πρόνοιας (1996–98) και υπουργός Επικρατείας παρά τω Πρωθυπουργώ (1998–2000). Τέλος, την τετραετία 2000–04 ήταν Α΄ αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων. Είναι επίσης ιδρυτικό μέλος του Ομίλου «Γεώργιος Γεννηματάς».

Είναι νυμφευμένος με τη Βούλα Δεληγιάννη–Γείτονα και έχουν δύο κόρες και πέντε εγγόνια

Παραπομπές
----------

1. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προσωπική ιστοσελίδα του Κώστα Γείτονα
* Βιογραφικό στην ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων
Ο **Άρης Τσαχουρίδης** είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής (10 Δεκεμβρίου 1941) που αγωνιζόταν ως ακραίος επιθετικός.

Καριέρα
-------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στον ΠΑΟ Διοικητηρίου και ακολούθησε ο Μακεδονικός, στον οποίο αγωνίστηκε μέχρι το 1960, όταν το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς αποκτήθηκε από την ΑΕΚ. Με τη φανέλα της «Ένωσης» αγωνίστηκε συνολικά τέσσερα χρόνια, μέχρι και το τέλος της περιόδου 1963-64, κατακτώντας το πρωτάθλημα της περιόδου 1962-63 και το κύπελλο της επόμενης (1963-64). Το καλοκαίρι του 1964 αποχώρησε για την Προοδευτική, ως ένα από τα "έμψυχα ανταλλάγματα" για την απόκτηση του Φώτη Μπαλόπουλου. 

Με τη φανέλα της Προοδευτικής αγωνίστηκε για 4 χρόνια στην Α΄ Εθνική, μέχρι και το 1968. Ακολούθως αγωνίστηκε δυο χρονιές στον Α.Ο. Κορωπίου και το καλοκαίρι του 1970 αποδεσμεύτηκε, έχοντας προλάβει να αγωνιστεί στο πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής της περιόδου 1969-70. Συνέχισε στον Λεωνίδα Σπάρτης, όπου και τερμάτισε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία. 

### Στις εθνικές ομάδες

Με τη φανέλα της εθνικής Ανδρών αγωνίστηκε μία και μοναδική φορά στις 22/5/1963 στην εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση με την Πολωνία στη Βαρσοβία, όπου υπό τις οδηγίες του Τρύφωνα Τζανετή ξεκίνησε στη βασική ενδεκάδα. Υπήρξε μέλος της εθνικής Ενόπλων το διάστημα μεταξύ 1962-1963, με την οποία έφτασε στην κατάκτηση του 18ου Παγκόσμιου Κυπέλλου Ενόπλων.

Τίτλοι
------

Με την ΑΕΚ:

* 1 πρωτάθλημα: 1962-63
* 1 κύπελλο: 1963-64

Μετά το ποδόσφαιρο
------------------

Αποτελεί ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Συλλόγου Παλαιμάχων της ΑΕΚ, ενώ τη δεκαετία του '80 εργάστηκε ως σκάουτερ του συλλόγου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "ΠΟΙΟΥΣ ΠΗΡΕ Ο Α.Ο. ΚΟΡΩΠΙΟΥ", εφ. Αθλητική Ηχώ, 1/8/1970, σελ. 5
2. ↑  "ΤΣΑΧΟΥΡΙΔΗΣ, ΚΡΕΜΜΥΔΑΣ, ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΗ ΣΠΑΡΤΗ", εφ. Αθλητική Ηχώ, 23/8/1970, σελ. 6
3. ↑  Πολωνία - Ελλάδα 22-5-1963, epo.gr

Πηγές
-----

* Άρης Τσαχουρίδης, AEKPEDIA
* εφ. ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ
Η **Ιωάννα Μπέλλα** (Βέροια, 31 Μαρτίου 1996) είναι Ελληνίδα μοντέλο, βραβευμένη ως Σταρ Ελλάς 2018, που εκπροσώπησε την Ελλάδα στο παγκόσμιο διαγωνισμό ομορφιάς Μις Υφήλιος. Συνεργάζεται με τα εξής πρακτορεία μοντέλων: The Legion MGT (Ελλάδα), MMG Models (Ηνωμένο Βασίλειο) και Bareface Model Agency (Ντουμπάι).

Γεννήθηκε στις 31 Μαρτίου 1996 στη Βέροια, όπου και μεγάλωσε. Από την ηλικία των επτά ετών και για περίπου δέκα χρόνια, ασχολούνταν με την πετοσφαίριση, ενώ υπήρξε και μέλος της Εθνικής Ομάδας Πετοσφαίρισης. Σταμάτησε όμως εξαιτίας σοβαρού τραυματισμού που υπέστη. Σε ηλικία 18 ετών, εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη για να σπουδάσει αισθητική και δερματολογία ενώ για μικρό χρονικό διάστημα, δούλευε παράλληλα ως υποδοχή σε νυχτερινό μαγαζί.

Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές της, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα για να ακολουθήσει σπουδές δημοσιογραφίας στο ANT1 MediaLab. Παράλληλα, εργαζόταν αρχικά σε ινστιτούτο αισθητικής και έπειτα ως βοηθός του makeup artist Παντελή Τουτουντζή.

Καριέρα
-------

Ξεκίνησε την ενασχόληση της με το modeling, το 2016, με τη συμμετοχή της σε ψυχαγωγικές εκπομπές ως μοντέλο μακιγιάζ. Το πρώτο πρακτορείο με το οποίο συνεργάστηκε ήταν το ελληνικό VN Models. Τον Οκτώβριο του 2017, περπάτησε στην πασαρέλα του Athens Xclusive Designers Week στο Ζάππειο με δημιουργία Galanu Couture ενώ ένα μήνα αργότερα, έκανε editorial για το ελληνικό περιοδικό Elle.

Την άνοιξη του 2018, έκανε την πρώτη της καμπάνια με την εταιρεία Bodytalk ενώ ακολούθησε η καμπάνια με την εταιρεία Bluepoint.

Στις 30 Σεπτεμβρίου 2018, συμμετείχε στον ετήσιο διαγωνισμό Σταρ Ελλάς, όπου κατέκτησε την πρώτη θέση.

Ως Σταρ Ελλάς, εκπροσώπησε την Ελλάδα στο διαγωνισμό Μις Υφήλιος 2018 στη Μπανγκόκ της Ταϊλάνδης, όπου δεν είχε εκπρόσωπο για δύο συνεχόμενα έτη.

Το 2019, έκανε καμπάνιες για τις εταιρείες Karkalis Jewls και MED Luxurious.

Το 2020, έκανε καμπάνιες για τον σχεδιαστή νυφικών Demetrios και την εταιρεία ρούχων Beach City. Επίσης, πόζαρε στα εξώφυλλα των περιοδικών Torius (Λος Άντζελες, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής), L'Officiel (Κύπρος) και Shape (Ελλάδα).

Το 2021, έκανε editorial για το περιοδικό L'Officiel (Αυστρία) και εξώφυλλα για τα περιοδικά A&E, Ellements και Victor (Ντουμπάι).

Φιλμογραφία
-----------

### Τηλεόραση

| Έτος | Τίτλος Προγράμματος | Κανάλι | Ρόλος | Σημειώσεις |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2018 | Greece's Next Top Model | STAR | Η Ίδια | Διαγωνιζόμενη (Auditions) |
| Διαγωνισμός Ομορφιάς | Μακεδονία TV | Διαγωνιζόμενη - Σταρ Ελλάς '18 |
| My Style Rocks | ΣΚΑΪ | Guest Κριτής |

### Κινηματογράφος

| Έτος | Τίτλος Κινηματογραφικής Ταινίας |
| --- | --- |
| 2018 | The Bachelor 3 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Η Ιωάννα Μπέλλα αναδείχθηκε Star Hellas 2018!». *Patras Events*. Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2018.
Η **Latvenergo** είναι κρατική υπηρεσία ηλεκτρικής ενέργειας και κρατική εταιρεία στη Λετονία. Η εταιρεία παράγει περίπου το 70% της ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας. Σημερινός επικεφαλής της εταιρείας, από το 2010, είναι ο Άρις Ζίγκουρς. 

Η Latvenergo έχει τέσσερις υδροηλεκτρικούς σταθμούς: τους ΣΠΥΕ Πλάβινιου, ΣΠΥΕ Ρίγκας, ΣΠΥΕ Κέγκουμα και ΣΠΥΕ Αϊβιέκστες, με συνολική εγκατεστημένη δυναμικότητα 1535 MWh, δύο σταθμούς συμπαραγωγής θερμότητας και ηλεκτρισμού με συνολική ηλεκτρική ισχύς των 474 MWe και θερμικής ικανότητας του 1525 MWt και ένα αιολικό πάρκο κοντά στο Αϊνάζι με εγκατεστημένη ισχύ 1,2 MW.

Η Latvenergo είναι μητρική εταιρεία για την εταιρεία διανομής *Sadales tīkls* και ο ιδιοκτήτης του συστήματος μεταφοράς *Latvijas elektriskie tīkli*, ενώ ο διαχειριστής του συστήματος είναι ο ανεξάρτητος διαχειριστής συστήματος μεταφοράς *Augstsprieguma tīkls*, πρώην θυγατρική της Latvenergo. Η εταιρεία είναι συνιδιοκτήτης της *Liepājas* *enerģija*, η οποία έχει εγκατεστημένη ισχύς χωρητικότητα 12 MWe και θερμική ικανότητα 427 MWt.

Το 1979-1987, η Latvenergo έλαβε μέρος στην κατασκευή του υδροηλεκτρικού σταθμού του Ντάουγκαβπιλς. Αυτό το έργο έχει σταματήσει αυτήν τη στιγμή. ενώ η διοίκηση της εταιρείας δήλωσε ότι η Latvenergo δεν θα επιστρέψει στην ιδέα της κατασκευής του εν λόγω υδροηλεκτρικού σταθμού, καθώς αυτό επηρεάζει την επικράτεια της γειτονικής Λευκορωσίας.

Ιστορία
-------

Η εταιρεία συσχετίζει την προέλευσή της με την ίδρυση του ΣΠΥΕ Κέγκουμα το 1939, όταν ιδρύθηκε η εθνική εταιρεία ηλεκτρισμού Κέγκουμς. Το σημερινό όνομα χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στη δεκαετία του 1980, αλλά παρόμοιο όνομα εμφανίστηκε ήδη το 1941, όταν η Σοβιετική Ένωση εθνικοποίησε ιδιωτικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής και ηλεκτρικά δίκτυα ιδρύοντας την κρατική ενεργειακή διοίκηση με το όνομα Latenergo. Κατά τη διάρκεια της σοβιετικής περιόδου, χτίστηκαν διάφορες μονάδες παραγωγής ενέργειας στην επικράτεια της Λετονίας, αλλά το σύστημα της δημοκρατίας αναδιαρθρώθηκε αρκετές φορές. Το 1991, όταν η Λετονία ανέκτησε την ανεξαρτησία της, η Latvenergo κατέστη κρατικό μονοπώλιο, αλλά οι ιδιωτικές ηλεκτροτεχνικές δομές υπό τον έλεγχό της ιδιωτικοποιήθηκαν. Τον Απρίλιο του 2017, η αγορά φυσικού αερίου στη Λετονία άνοιξε και η Latvenergo άρχισε να πωλεί φυσικό αέριο σε πελάτες στη Λετονία και την Εσθονία..

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Energy generation». Latvenergo. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2013.
2. ↑  «About Latvijas elektriskie tīkli AS». Latvijas elektriskie tīkli. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2013.
3. ↑  Latvnergo vēsture[*νεκρός σύνδεσμος*]Πρότυπο:Novecojusi saite

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 2489154592508443370003

 |

 |
Συντεταγμένες: 36°34′42.9″N 118°17′31.2″W﻿ / ﻿36.578583°N 118.292000°W﻿ / 36.578583; -118.292000

Για άλλες χρήσεις, δείτε: Σιέρρα Νεβάδα (αποσαφήνιση).

Η οροσειρά της **Σιέρρα Νεβάδα** (χιονισμένη οροσειρά) βρίσκεται στις Η.Π.Α. και συγκεκριμένα σε δύο πολιτείες της, την Καλιφόρνια και τη Νεβάδα, μεταξύ της κεντρικής κοιλάδας της Καλιφόρνιας και την επαρχία Γκάμα. Η οροσειρά εκτείνεται 400 μίλια (640 χλμ.) από το βορρά στο νότο και περίπου 70 μίλια (110 χλμ.) από τα ανατολικά στα δυτικά. Αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά της οροσειράς είναι η λίμνη *Τάχο* (Tahoe), η μεγαλύτερη αλπική λίμνη στη Βόρεια Αμερική. Το βουνό Γουίτνει με ύψος 14.505 πόδια (4.421 μ.) είναι το υψηλότερο σημείο της. Επίσης η κοιλάδα Γιόσεμάιτ (Υosemite) είναι ένα ανάγλυφο από παγετώνες ηλικίας πάνω από 100 εκατομμύρια χρόνια.

Η ψηλότερη κορυφή της Σιέρρα Νεβάδα, το όρος Γουίτνει.
Η Σιέρρα Νεβάδα φιλοξενεί τρεις εθνικούς δρυμούς, 20 περιοχές άγριας φύσης και δύο εθνικά μνημεία. Αυτοί οι τομείς περιλαμβάνουν την κοιλάδα Γιoσέμιτι και άλλα δύο εθνικά πάρκα, το Εθνικό πάρκο της Σεκόγια (Sequoia) και το Εθνικό πάρκο Κίνγκ Κάνυον (King Canyon). Τα χαρακτηριστικά της οροσειράς διαμορφώνονται από τη γεωλογία και την οικολογία της. Περισσότερο από 100 εκατομμύρια χρόνια πριν γρανίτης εμφανίζεται βαθειά υπόγεια. Η Σιέρρα Νεβάδα άρχισε την άνοδό της 4 εκατομμύρια πριν και έτσι ο γρανίτης διαβρώνεται από παγετώνες και σχηματίζονται τα ανοιχτόχρωμα βουνά και τα βράχια που συνθέτουν το σύνολο της οροσειράς. Η ανύψωση προκάλεσε ένα ευρύ φάσμα των αυξήσεων των κλιμάτων της περιοχής, που αντανακλώνται από την παρουσία πέντε ζωνών ζωής. Η Σιέρρα Νεβάδα ήταν η πατρίδα πολλών ιθαγενών αμερικανικών φυλών. Η οροσειρά εξερευνήθηκε από τους αποίκους μεταξύ του 1844 και του 1912.

Γεωγραφία
---------

Κοιλάδα στη Σιέρρα Νεβάδα.
Η Σιέρρα Νεβάδα εκτείνεται από τον ποταμό Σούζαν και από το πέρασμα του Φρέντονγιερ. Οριοθετείται δυτικά από την κοιλάδα της Καλιφόρνιας και ανατολικά από την λεκάνη απορροής της περιοχής. Το ύψος των βουνών αυξάνεται σταδιακά από τον βορρά προς τον νότο. Μεταξύ του περάσματος Φρέντονγιερ και της λίμνης Τάχο (Tahoe).

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  .

Βιβλιογραφία
------------

* Roper, Steve (1997). Sierra High Route: Traversing Timberline Country. The Mountaineers Press. ISBN 0-89886-506-9.
* Simpson, John W. (2005). Dam!: Water, Power, Politics, and Preservation in Hetch Hetchy and Yosemite National Park. ISBN 0-375-42231-5.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σιέρρα Νεβάδα** |

* 
* 
* 

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 316430307
* LCCN: sh85122367
* GND: 4122645-8
* BNF: cb122472852 (data)
* NKC: ge130808

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Αμερική
* Πύλη:Ηνωμένες Πολιτείες
 |

 |
Γεωγραφική κατανομή των γηγενών λαών της Σικελίας
Οι **Έλυμοι** ήταν αρχαίος λαός που κατοικούσε στη δυτική Σικελία από την Εποχή του Ορείχαλκου μέχρι την Κλασική αρχαιότητα. Δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες σχετικά με την ταυτότητα και τον πολιτισμό τους, σύμφωνα με τις ιστορικές πηγές είχαν σημαντικές διαφορές με τους γείτονες τους Σικανούς που ζούσαν στο νησί ταυτόχρονα στην Εποχή του Σιδήρου.

Ελληνική εποχή
--------------

Ο ναός των Έλυμων Ελληνικής μορφής στη Σεγέστα.
Ο μυθικός γενάρχης των Έλυμων θεωρείται ο Τρώας ήρωας Έλυμος νόθος γιος του Αγχίση και ετεροθαλής αδελφός του Αινεία. Ο Θουκυδίδης γράφει ότι πολλοί Τρώες που διέφυγαν από την καταστροφή που προκάλεσαν οι Αχαιοί έφτασαν με πλοία στη Σικελία, έγιναν γείτονες με τους Σικανούς και ίδρυσαν δύο πόλεις την *"Έρυκα"* και την *"Έγεστα"*, είχαν το όνομα *"Έλυμοι"*. Η *"Έρυκα"* ταυτίζεται με την Έρυξ και η *"Έγεστα"* με τη Σεγέστα, ο Διόδωρος Σικελιώτης τον 1ο αιώνα π.χ. καταγράφει αντίστοιχα την *"Έγεστα"* σαν *"Αίγεστα"*, o Αππιανός τον 2ο αιώνα μ.χ. την καταγράφει για πρώτη φορά σαν *"Σεγέστα"*.

Οι Έλυμοι πήραν πολλά στοιχεία πολιτισμού από τους Έλληνες, υιοθέτησαν το Ελληνικό αλφάβητο με το οποίο έγραφαν στη γλώσσα τους και ανήγειραν χαρακτηριστικό ναό Ελληνικής μορφής στη Σεγέστα, η γλώσσα τους ακόμα και σήμερα δεν έχει αποκρυπτογραφηθεί. Την εποχή που επεκτάθηκαν οι Ελληνικές αποικίες στη Σικελία οι Έλυμοι συμμάχησαν με την Καρχηδόνα εναντίον των Ελλήνων, οι αρχικές διαφωνίες που είχαν με τη Σελινούντα οδήγησαν σε ανοιχτό πόλεμο (580 π.χ.). Αναζήτησαν συμμαχία με τους Αθηναίους για να πολεμήσουν τη Σελινούντα, αυτό προκάλεσε την καταστροφική Εκστρατεία στη Σικελία εκ μέρους των Αθηνών, μετά την αποτυχία οι Έλυμοι ζήτησαν συμμαχία με τους Καρχηδόνιους για να αντιμετωπίσουν τους αντιπάλους τους.

Ρωμαϊκή αυτοκρατορία
--------------------

Όταν ξέσπασε ο Α΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος εγκατέλειψαν τους Καρχηδόνιους και συμμάχησαν με τη Ρωμαϊκή Δημοκρατία. Οι Έλυμοι είχαν σημαντικά προνόμια με τους Ρωμαίους και τους θεωρούσαν *"αδελφούς λαούς"* χάρη στην κοινή καταγωγή από την Τροία, σταδιακά εξαφανίστηκαν επειδή στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία ενσωματώθηκαν με τους υπόλοιπους κατοίκους της Σικελίας. Οι Έλυμοι έμεναν στη δυτική Σικελία με τους Σικανούς, τους Φοίνικες και αργότερα τους Έλληνες, οι σπουδαιότερες πόλεις τους ήταν η Σεγέστα το πολιτικό τους κέντρο, η Έρυξ το θρησκευτικό τους κέντρο, η Έντελλα, η Ιετάς και τα Δρέπανα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Θουκυδίδης, Πελοποννησιακός Πόλεμος, Βιβλίο ΣΤ΄, Παράγραφος 2
2. ↑  Διόδωρος Σικελιώτης, Ιστορική Βιβλιοθήκη/ΙΔ, Παράγραφος 48
3. ↑  Αππιανός, *"ΡΩΜΑΙΚΩΝ ΙΛΛΥΡΙΚΗ"*, Κεφ. Χ, σελ.217

Πηγές
-----

* Θουκυδίδης, Πελοποννησιακός Πόλεμος, Βιβλίο ΣΤ΄
* Αππιανός, *"ΡΩΜΑΙΚΩΝ ΙΛΛΥΡΙΚΗ"*, Κεφ. Χ
* Διόδωρος Σικελιώτης, Ιστορική Βιβλιοθήκη/ΙΔ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Elymians στο Wikimedia Commons
Το **Κουαρτού Σαντ'Έλενα** είναι Δήμος της Μητροπολιτικής Πόλης του Κάλιαρι ή πρώην Επαρχίας του Κάλιαρι στην Ιταλική Περιφέρεια Σαρδηνία στην Ιταλία. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 4 μίλια από την πρωτεύουσα Κάλιαρι στον παλιό Ρωμαϊκό δρόμο, είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Σαρδηνίας με πληθυσμό 71.216 κατοίκους (2015).

Η πόλη πήρε το όνομα της από το συνθετικό *"Κουαρτού"* που έχει σχέση με την απόσταση των 4 μιλίων από την Κάλιαρι και το συνθετικό *"Σαντ'Έλενα"* επειδή πέρασε από εκεί η Αγία Ελένη, μητέρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Το Κουαρτού Σαντ'Έλενα έχει ένα ποδοσφαιρικό Στάδιο με χωρητικότητα 16.500 θεατές το *"Σαρντένια Αρένα"*. Την περίοδο 2012 - 2013 φιλοξένησε την ομάδα της Σέριε Α Κάλιαρι Κάλτσιο της οποίας το Στάδιο Σαντ Ελία έκλεισε εκείνη την χρονιά.

Ιστορία
-------

Τα πρώτα ίχνη ανθρώπινης εγκατάστασης παρατηρούνται στην προ-Νουραγική, την Νουραγική περίοδο και με τους Φοίνικες με ίχνη διαφόρων ειδών από ψάρια εκείνης της περιόδου. Ευρήματα από την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία βρέθηκαν κοντά στο χωριό Σαντ Αντρέα, ένα νεκροταφείο στο Σαντ Μαρτίνο και λίγοι τάφοι.
Τον 11ο αιώνα η Σαρδηνία χωρίστηκε σε 4 Δικαιοδοσίες, το Κουαρτού μαζί με άλλα 14 χωριά παραχωρήθηκαν στην Δικαιοδοσία του Κάλιαρι, παραδόθηκαν στον αρχιεπίσκοπο του Κάλιαρι (1066) και στην συνέχεια στον Δικαστή Τορχιτόριο Β΄ του Κάλιαρι. Την περίοδο που κυβέρνησε το Στέμμα της Αραγωνίας η Κουαρτού Σαντ'Έλενα υπέφερε από πείνες, Ελονοσία και έκαναν σκληρές επιδρομές οι Σαρακηνοί, την παρακμή ακολούθησε ολόκληρη η Σαρδηνία. Οι Γάλλοι στρατιώτες στρατοπέδευσαν στην ακτή του Κουαρτού με στόχο να κατακτήσουν ολόκληρο το νησί (1793), ο λαός της πόλης με ηγέτη τον Ανδρέα Πιζάρο απέκρουσε τους Γάλλους και τους έσφαξε σε μια αιματηρή μάχη. 
Ο πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας Τζοβάνι Γκρόνκι (1887 - 1978) έδωσε στο Κουαρτού Σαντ'Έλενα τον τίτλο του Δήμου (1956)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Superficie di Comuni Province e Regioni italiane al 9 ottobre 2011». Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ιταλίας. Ανακτήθηκε στις 16  Μαρτίου 2019.
2. ↑  «Popolazione Residente al 1° Gennaio 2018». Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ιταλίας. Ανακτήθηκε στις 16  Μαρτίου 2019.
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2019.
4. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δήμος του Κουαρτού Σαντ'Έλενα

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 142050689
* LCCN: n94041620
* GND: 4495186-3

 |

 |
Οι **ελλέβοροι** είναι φυτά ποώδη με ρίζωμα πολυετές, που ζουν στα ορεινά. Ανήκουν στην ίδια οικογένεια με τις ανεμώνες και τις νεραγκούλες.

Από τα ένδεκα είδη ελλέβορου που υπάρχουν σε όλη την Ευρώπη, στην Ελλάδα φυτρώνει μόνο ο Ελλέβορος ο κυκλόφυλλος (*Helleborus cyclophyllus*). Τον βρίσκουμε στα ξέφωτα των ορεινών δασών, τα άνθη του έχουν χρώμα ανοιχτό κιτρινοπράσινο και εμφανίζονται νωρίς την άνοιξη, μετά το λιώσιμο των χιονιών. Είναι κοινά γνωστός ως Σκάρφι, Κάρπη, Καρπί κ.ά.

Περιγραφή
---------

Πολυετές φυτό με βαθύ ρίζωμα. Έχει φύλλα παλαμοειδή, σύνθετα , πριονωτά στις άκρες. Τα άνθη εκφύονται από τις μασχάλες αυτών και έχουν χρώμα πράσινο. 

Ξεχωρίζουν από τα εξής χαρακτηριστικά: Στη βάση τους φυτρώνουν ένα ή περισσότερα μεγάλα φύλλα με μακρύ μίσχο. Τα φύλλα αυτά χωρίζονται σε πολλά επιμήκη φυλλάρια, με παλαμοειδή διάταξη. Ο βλαστός βγάζει πολύ μικρά φυλλαράκια ή βράκτια.

Οι Ελλέβοροι είναι φυτά δηλητηριώδη. Ωστόσο, όπως όλα τα δηλητήρια, χρησιμοποιούνταν από τους πρακτικούς γιατρούς και για φαρμακευτικούς σκοπούς. Παλιά χρησιμοποιούνταν για τη θεραπεία διαφόρων ασθενειών των ζώων όμως όσον αναφορά τις ανθρώπινες ασθένειες, δεν είναι ξεκάθαρο πού ακριβώς ωφελούσε το φυτό αυτό. Στον *Πρεσβευτικό*, ψευδεπίγραφο του Ιπποκράτη, αναφέρεται πως το φυτό χρησιμοποίησε ο Ασκληπιάδης ιατρός Νέβρος ρίχνοντας το στις πηγές των Κρισσαίων, προκειμένου να τους αποδυναμώσει και να βοηθήσει τη νίκη των Αμφικτυόνων (*Πρεσβευτικός* 409-415).

Παραπομπές
----------
Η **Μπόζα** είναι Δήμος της Ιταλικής επαρχίας του Οριστάνο στην Περιφέρεια Σαρδηνία στην Ιταλία, αποσπάστηκε από την Επαρχία του Νουόρο τον Μάιο του 2005. Η Μπόζα βρίσκεται περίπου στα δύο τρίτα του δρόμου στη δυτική παραλιακή ακτή της Σαρδηνίας, σε έναν μικρό λόφο περίπου 3 χιλιόμετρα εσωτερικά, στην όχθη του ποταμού Τέμο. Η πόλη διατηρούσε για πολλά χρόνια έναν πληθυσμό 8.000 κατοίκων αλλά ο αστικός της χαρακτήρας είναι διαφοροποιημένος σε σχέση με άλλες πόλεις στη Σαρδηνία. Τον σημαντικότερο ρόλο στην οικονομία της πόλης έχει η γεωργία και η αλιεία χάρη στην κοιλάδα του ποταμού κοντά στην ακτή που περιβάλλεται από λόφους και οροπέδια. 

Η περιοχή κατοικείται από τους προιστορικούς χρόνους όπως επιβεβαιώνεται από την παρουσία πολλών Νουράγκι στην περιοχή, ιδρύθηκε μάλλον από Φοίνικες αλλά δεν υπάρχουν πηγές για τον αρχικό οικισμό. Η σημερινή πόλη της Μπόζα που ιδρύθηκε από την Οικογένεια Μαλασπίνα (1112) βρίσκεται σε απόσταση περίπου δυόμιση χιλιόμετρα από την αρχαία πόλη. Τον Μεσαίωνα ήταν επαρχιακή πρωτεύουσα και ανήκε στη Δικαιοδοσία του Λογκουντόρο, μετά την κατασκευή του κάστρου από τους Μαλασπίνα ο περισσότερος πληθυσμός μετακινήθηκε από τις ακτές στους λόφους. Παρέμεινε στην Οικογένεια Μαλασπίνα μέχρι τον 14ο αιώνα, στη συνέχεια την κατέλαβε ο Οίκος της Αραγωνίας και κυβερνήθηκε από τους Ισπανούς. Για σύντομο χρονικό διάστημα ανήκε στο Βασίλειο της Αρμπορέα που προήλθε από τη Δικαιοδοσία της Αρμπορέας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Superficie di Comuni Province e Regioni italiane al 9 ottobre 2011». Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ιταλίας. Ανακτήθηκε στις 16  Μαρτίου 2019.
2. ↑  «Popolazione Residente al 1° Gennaio 2018». Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ιταλίας. Ανακτήθηκε στις 16  Μαρτίου 2019.
3. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τουρισμός στη Σαρδηνία
* Μπόζα
* Τουριστικός οδηγός της Μπόζα

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 123598712

 |

 |
Η **Εκκλησία του Ντράζοβτσε** (**Dražovský kostolík**) (επίσημη ονομασία **Εκκλησία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ**) είναι μια από τις παλαιότερες εκκλησίες της Σλοβακίας. Βρίσκεται σε ένα λόφο πάνω από το χωριό Ντράζοβτσε, που πλέον αποτελεί τμήμα της πόλης Νίτρα.

Χρονολογείται τον 11ο αιώνα και αποτελεί τυπικό δείγμα της πρώιμης ρωμανικής αρχιτεκτονικής. Έχει ένα κλίτος, χοντρούς τοίχους και μικρή στρογγυλή αψίδα. Δεν είναι πλέον σε χρήση. Γύρω από την εκκλησία αποκαλύφθηκαν το 1947 -48 πενήντα πέντε τάφοι.

Η εκκλησία απεικονιζόταν στο χαρτονόμισμα των 50 σλοβάκικων κορώνων, που κυκλοφορούσε πριν την είσοδο της Σλοβακίας στο ευρώ. Επίσης απεικονίζεται σε γραμματόσημα της Σλοβακίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 

1. 1 2 3 4 5  *d:Q112086059*. data.gov.sk/dataset. Ανακτήθηκε στις 26  Μαρτίου 2022.
Η **Παρμύς**, νεοελλ. Παρμύδα, ελαμιτικά Uparmiya, (β' ήμισυ 6ου αι. - αρχές 5ου αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Αχαιμενιδών γεννήθηκε πριγκίπισσα της Περσίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της χώρας αυτής.

Ο Δαρείος Α΄, σύζυγος της Παρμύδος, καθήμενος επί θρόνου, κρατεί σκήπτρο και σπάθη. Από το ελληνικό "βάζο τού Δαρείου", Αρχαιολ. Μουσείο Νάπολης.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη τού Σμέρδη/Βαρδίγια της Περσίας (βασ. 422-421 π.Χ.), γιού τού Κύρου Β΄ τού Μεγάλου.

Τον Σμέρδη διαδέχθηκε ο 3ος εξάδελφός του Δαρείος Α΄ ο Μέγας, που για να ισχυροποιήσει τη θέση του νυμφεύτηκε δύο κόρες τού Κύρου Β΄, την Άτοσσα και την Αρτυστώνη (ίσως ετεροθαλείς αδελφές) και μία κόρη τού Σμέρδη, την Παρμύδα.

Το όνομά της σημαίνει "μικρός παράδεισος". Έξυπνη, σοφή και ευγενική κυρία από τον παράδεισο (= κήπο με καρποφόρα δένδρα), κόρη (νύφη) της βροχής.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε τον 3ο εξάδελφο τού πατέρα της Δαρείο Α΄ τον Μεγάλο και είχε τέκνα:

* Αριόμαρδος 5ος αι. π.Χ. διοικητής τμήματος στρατού στην εκστρατεία τού πατέρα του στην Ελλάδα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 23  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.

Πηγές
-----

* Herodotus, III, 88; VII, 78
* Persepolis Fortification Tablets (where she is called Uparmiya)
* Brosius, M: Women in Ancient Persia, 559-331 BC, Clarendon Press, Oxford, 1998.
* Lendering, J: "Parmys", in
* Persepolis Fortification Archive Project
Το **Μουσείο Ενδυμασίας του Λυκείου των Ελληνίδων (ΜΕΛΕ)** ιδρύθηκε το 1988 με υποχρέωση και μέλημα που παραμένει έως σήμερα κύριο, να προάγει τη γνώση γύρω από την ενδυμασία και το ένδυμα και να συμβάλει στη διατήρηση, την έρευνα, την τεκμηρίωση και την ανάδειξή τους, ως επί το πλείστον μέσα από τη διοργάνωση εκθέσεων, εκπαιδευτικών δράσεων και την παραγωγή εκδόσεων, αυτοτελώς ή από κοινού με άλλους πολιτιστικούς και εκπαιδευτικούς φορείς. Αποτελεί τμήμα του Λυκείου των Ελληνίδων, σωματείου μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, το οποίο ιδρύθηκε το 1910 από την Καλλιρρόη Παρρέν και στεγάζεται σε ιδιόκτητο διώροφο κτίσμα του 1920 επί της Δημοκρίτου 7 στο Κολωνάκι.

Με μεγαλύτερη διακριτή ενότητα τη συλλογή τοπικών και αστικού τύπου ενδυμασιών και κοσμημάτων, την ξεχωριστού ενδιαφέροντος συλλογή ενδυμάτων της μινωϊκής, της αρχαϊκής και της βυζαντινής εποχής, καθώς και τη συλλογή πορσελάνινων κουκλών της βασίλισσας Όλγας, τις συλλογές του ΜΕΛΕ συμπληρώνουν πολλά επιμέρους σύνολα, αντικείμενα, αρχεία, αλλά και "ειδικές συλλογές" με τεκμήρια ενδυματολογικού ενδιαφέροντος εστιασμένα στο παρόν, τα οποία αντικατοπτρίζουν σύγχρονα κοινωνικά θέματα και εξελίξεις.

Παραπομπές
----------
Το **Μοναστήρι του Τατέβ** (αρμενικά: Տաթևի վանք) είναι αρμενικό αποστολικό μοναστήρι του 9ου αιώνα που βρίσκεται σε ένα μεγάλο οροπέδιο από βασάλτη κοντά στο χωριό Τατέβ στην επαρχία Σιουνίκ στη νοτιοανατολική Αρμενία. Ο όρος «Τατέβ» αναφέρεται συνήθως στο μοναστήρι. Το μοναστικό σύνολο βρίσκεται στην άκρη ενός βαθιού φαραγγιού του ποταμού Βοροτάν. Το Τατέβ είναι γνωστό ως η έδρα επισκοπής του Σιουνίκ και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην ιστορία της περιοχής ως κέντρο οικονομικής, πολιτικής, πνευματικής και πολιτιστικής δραστηριότητας.

Κατά τον 14ο και 15ο αιώνα, το μοναστήρι φιλοξένησε ένα από τα σπουδαιότερα αρμενικά μεσαιωνικά πανεπιστήμια, το Πανεπιστήμιο του Τατέβ, που συνέβαλε στην εξέλιξη της επιστήμης, της θρησκείας και της φιλοσοφίας, στην αναπαραγωγή βιβλίων και στην ανάπτυξη της ζωγραφικής μικρογραφιών. Οι φοιτητές του Πανεπιστημίου του Τατέβ συνέβαλαν στη διατήρηση του αρμενικού πολιτισμού και της θρησκευτικής πεποίθησης κατά τη διάρκεια μιας από τις πιο ταραγμένες περιόδους της ιστορίας της.

Το μοναστήρι είναι η «πιο γνωστή τοποθεσία» στο Σιουνίκ. Τα Φτερά του Τατέβ, ένα τελεφερίκ από το Τατέβ ως το χωριό Χαλιντζόρ άνοιξε τον Οκτώβριο του 2010. Συμπεριλήφθηκε στο Βιβλίο Γκίνες ως η «μακρύτερη συνεχόμενη διπλή διαδρομή τελεφερίκ» στον κόσμο.

* 
* 
* 
*

Παραπομπές
----------

1. ↑  Holding, Nicholas (2011). *Armenia with Nagorno Karabagh* (3rd έκδοση). Chalfont St. Peter, Bucks: Bradt Travel Guides. σελ. 255. ISBN 9781841623450.
2. ↑  «World's longest cable car line opens in Armenia». Agence France-Presse. 16 October 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2014-02-26.. Ανακτήθηκε στις 31 May 2013.
3. ↑  «Armenia Launches World’s Longest [http://www.tatever.am/en/wings-of-tatev-aerial-roadway Aerial Tramway»]. Radio Free Europe/Radio Liberty. 17 October 2010.. Ανακτήθηκε στις 31 May 2013.
4. ↑  «Longest non-stop double track cable car». Guinness World Records. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2011.
Ο **μυρίανθος** (λατινική και επιστημονική ονομασία *Myrianthus*) είναι γένος δικοτυλήδονων φυτών που ανήκει στην οικογένεια της τσουκνίδας, τα κνιδοειδή. Οι μυρίανθοι συναντώνται κυρίως στην υποσαχάρια Αφρική. Τα είδη του μυρίανθου έχουν διαφορετικές μορφολογίες: το ένα είναι δέντρο, άλλα θάμνοι και άλλα αναρριχώμενα. Τα φύλλα τους είναι απλά, εκφυόμενα στις δύο πλευρές μίσχου-άξονα ή με φοινικοειδή διάταξη. Οι μυρίανθοι είναι δίοικα φυτά, δηλαδή υπάρχουν αρσενικά και θηλυκά φυτά.

Τα φύλλα του είδους *Myrianthus arboreus* αποτελούν σημαντική πηγή τροφής στις πολιτείες του Δέλτα και του Έντο στη Νιγηρία, όπου το φυτό είναι γνωστό ως *ujuju*. Ο καρπός του είναι επίσης εδώδιμος.

Είδη
----

Συνολικά έχουν περιγραφεί 13 είδη που κατά καιρούς εντάσσονταν στο γένος *Myrianthus*, αλλά σήμερα γίνονται γενικώς δεκτά ως μέλη μόνο τα εξής τέσσερα είδη:

* *Myrianthus arboreus* («μυρίανθος ο δενδρώδης»)
* *Myrianthus holstii*
* *Myrianthus preussii*
* *Myrianthus serratus* («μυρίανθος ο οδοντωτός»)

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Myrianthus». *theplantlist.org*. Ανακτήθηκε στις 3 Μαΐου 2017.
2. ↑  Kubitzki, Klaus· Rohwer, Jens G.· Bittrich, Volker, επιμ. (1993). *Flowering Plants · Dicotyledons*. doi:10.1007/978-3-662-02899-5. ISBN 978-3-642-08141-5.  Unknown parameter `|s2cid=` ignored (βοήθεια)
3. ↑  «PROTA Myrianthus arboreus P.Beauv». *Database.prota.org*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Απριλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2013.
Άρκευθος η κοινή (*Juniperus communis*)(καρπός), Χορτιάτης, Ν. Θεσσαλονίκης, 31-10-2021
Η **Άρκευθος η κοινή** (*Juniperus communis*) με κοινή ονομασία θαμνόκεδρο ή άρκευθος ανήκει στην οικογένεια Κυπαρισσίδες (CUPRESSACEAE) στην οποία ανήκουν επίσης τα κυπαρίσσια. Αποτελεί ευρασιατικό είδος επεκτεινόμενο μέχρι τα όρη της Β. Αφρικής το οποίο στην Ελλάδα συναντάται στο ηπειρωτικό τμήμα της χώρας. Το θαμνόκεδρο συνήθως είναι θάμνος, περίπου 2μ. Τα φύλλα φύονται σε σπονδύλους ανά τρία και είναι βελονοειδή με μια λευκή ταινία στην επάνω επιφάνεια. Ο καρπός των ειδών του γένους *Juniperu*s είναι σαρκώδης, συνήθως σφαιρικός, ραγόμορφος και ονομάζεται ραγοστρόβιλος. Αναφορικά με το *Juniperus communis*, ο καρπός αρχικά είναι πράσινος, ενώ όταν ωριμάζει γίνεται μελανός με κυανό επίχρισμα, διαμέτρου 6-9 mm. Οι καρποί του χρησιμοποιούνται για αρωματισμό ποτών, όπως το τζίν.

Πηγές
-----

* Αραμπατζής Θ. 1998, Θάμνοι και Δέντρα στην Ελλάδα (Τόμος Ι).
* Φυτολογία 2006, Εκδοτική Αθηνών.
* Σφήκας Γ. 1983, Δένδρα και θάμνοι της Ελλάδας.
* Strid A. 1980, Φυτά του Ολύμπου.
* Strid A. & Tan K. 2002, Flora Hellenica (Vol. 1).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* </nowiki> <nowiki>
* 
* 

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85071045
* GND: 4136386-3
* NKC: ph516980

 |

 |
Η **Μαρία** ή Μαριάμ (τέλη 6ου - αρχές 7ου αι.) ήταν, σύμφωνα με τον χρονογράφο Μιχαήλ τον Σύριο του 12ου αι. κόρη του Μαυρικίου και σύζυγος του Χοσρόη Β΄ της Περσίας.

Βιογραφία
---------

Το 590 ο Χοσρόης, εξόριστος πρίγκιπας, μετέβη στην Κωνσταντινούπολη και ζήτησε συνδρομή από τον Μαυρίκιο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων για να διεκδικήσει τον θρόνο από τον Βαχράμ Σχοβίν (β. 590-591). Στο έργο *Σαχναμέ* του Φερντοσί αναφέρεται ο Χοσρόης είχε νυμφευτεί τη Σιρίν πριν εξοριστεί. Ο Σεβέος αναφέρει ότι η Σιρίν ήταν από το Κουζεστάν, ενώ το *Χρονικό της Έδεσσας* ότι ήταν Αραμαία, δηλ. από το Σουριστάν (τη Συρία). Στο έργο *Ραβζάτ ας-σαφά* του Μιρ-Κχβανντ η Σιρίν ήταν αρχικά υπηρέτρια σε ένα σπίτι, όπου σύχναζε ο Χοσρόης. Αλλά αυτά είναι μεταγενέστερες αναφορές και μπορεί να έχουν επηρεαστεί από μύθους.

Η Μαρία απουσιάζει από τις Ρωμαϊκές πηγές. Εμφανίζεται στο *Χρονικό της Έδεσσας*, στον Διονύσιο Τελμαχάρενσις (στο *Χρονικό του 1234*), στον Αλ-Ταμπάρι, στον Ευτύχιο Πατριάρχη της Αλεξανδρείας, στον Φερντοσί, στο *Χρονικό του Σίιρτ*, στον Μιχαήλ της Συρίας, στον Μπαρ Εβραίο και στον Μιρ-Κχβανντ. Το *Χρονικό του Σίιρτ* και το έργο του Μαρί ιμπν Σουλεϊμάν είναι τα μόνα, που αναφέρουν ότι η Μαρία ονομαζόταν επίσης Σιρίν, ταυτίζοντας τις δύο μορφές· την περιγράφουν ως κόρη του Μαυρικίου. Πάντως ο Θεόφιλος Σιμοκάττης, η πιο λεπτομερής ιστορική πηγή για τον Μαυρίκιο, δεν την αναφέρει.

Σχετικά με την ηλικία της, ο Μπάουμ αναφέρει ότι ο Μαυρίκιος νυμφεύτηκε τη σύζυγό του Κωνσταντίνα τον Αύγουστο του 582. Αν η Μαρία ήταν νόμιμο τέκνο του, το 590 θα ήταν μικρότερη των 18 ετών. Οι κύριες πηγές αναφέρουν ως τέκνα τους τα εξής: Θεοδόσιος, Τιβέριος, Πέτρος, Παύλος, Ιουστίνος, Ιουστινιανός, Αναστασία, Θεοκτίστη, Κλεοπάτρα. 

Στο *Σαχναμέ* αναφέρεται ότι η Σιρίν δηλητηρίασε τη Μαρία. Μεταγενέστερες πηγές τις αναφέρουν ως βασίλισσες (ο Χοσρόης Β΄ έγινε βασιλιάς της Περσίας το 591-628). Και στις δύο περιπτώσεις προσπαθούν να αναβιβάσουν η καθεμία τους γιους της στο θρόνο. Η Σιρίν υποστήριζε τον γιο της Μαρντανσάχ, ενώ η Μαρία τον Σιρόη (Καβάδη Β΄), που ήταν γιος της σύμφωνα με μερικές πηγές· σύμφωνα με άλλες ήταν ο πρωτότοκος και όχι της Σιρίν. Ο Μπάουμ θεωρεί τη Σιρίν ιστορική μορφή και τη Μαρία μυθική, ίσως με αφορμή κάποια Ρωμαία, μέλος του χαρεμιού του Χοσρόη Β΄.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε τον Χοσρόη Β΄ της Περσίας και είχε τέκνο:

* Καβάδης Β΄ 590-628, βασιλιάς της Περσίας (628).

Αναφορές
--------

1. ↑  Michel Le Syrien, "Chronicle". French translation
2. 1 2  Baum (2004), p. 24-26
3. 1 2  Baum (2004), p. 26-27
4. ↑  Baum (2004), p. 28
5. ↑  Baum (2004), p. 27-28

Πηγές
-----

Baum, Wilhelm (2004). Christian, queen, myth of love, a woman of late antiquity, historical reality and literary effect. Gorgias Press LLC. ISBN 1-59333-282-3.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Maria (daughter of Maurice)  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |