Ο **Μαουρίσιο Ζοσέ ντα Σιλβέιρα Ζούνιορ** (*Maurício José da Silveira Júnior*, γεννημένος στις 21 Οκτωβρίου 1988 στο Σάο Ζοσέ ντος Κάμπος) είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως μέσος.

Βιογραφία
---------

Ο Μαουρίτσιο γεννήθηκε στο Σάο Ζοσέ ντος Κάμπος, πόλη της πολιτείας του Σάο Πάολο στη Βραζιλία, στις 21 Οκτωβρίου του 1988. Έμαθε τα μυστικά του αθλήματος στην Κορίνθιανς, αλλά το 2006 σε ηλικία μόλις 18 ετών, η Φλουμινένσε τον απέκτησε και μάλιστα τον έριξε αμέσως στα βαθιά.

Στην πρώτη του επαγγελματική σεζόν μέτρησε 20 συμμετοχές και μοίρασε δύο ασίστ αφήνοντας υποσχέσεις για το μέλλον. Την επόμενη χρονιά ανέβηκε στους 33 αγώνες, ενώ πέτυχε και το πρώτο τέρμα της καριέρας του. Όλα έμοιαζαν ιδανικά. Και ξαφνικά τα δεδομένα άλλαξαν. Ο χρόνος του μειώθηκε και η λέξη εξέλιξη αντικαταστάθηκε με τη στασιμότητα. Κάτι που ο ίδιος σιχαινόταν. Γι’ αυτό και τις πρώτες μέρες του 2009 αποφάσισε να κάνει το μεγάλο βήμα.

Άφησε την πατρίδα του και μετακόμισε στη Ρωσία. Η Σπαρτάκ Μόσχας και η Τέρεκ Γκρόζνι είχαν κάνει πρόταση για την απόκτηση του. Εκείνος, επέλεξε την αντισυμβατική οδό. Απαρνήθηκε την κοσμοπολίτικη Μόσχα και αποφάσισε να εγκατασταθεί στην πρωτεύουσα της Τσετσενίας. Τόλμησε και δικαιώθηκε.

Προσαρμόστηκε άμεσα κι έγινε ο ηγέτης της ομάδας. Έμεινε στο Γκρόζνι για πέντε σεζόν, φόρεσε συνολικά 197 φορές τη φανέλα της ομάδας, πέτυχε 33 γκολ και έγινε ένα από τα αγαπημένα παιδιά τόσο των φιλάθλων όσο και του προέδρου της ομάδας, Ραμζάν Καντίροφ. Μάλιστα, ενώ αρχικά είχε υπογράψει τριετές συμβόλαιο, το επέκτεινε για άλλα δύο χρόνια.

Τον Ιανουάριο του 2016 έκρινε πως ήρθε και πάλι η στιγμή για μία νέα σελίδα στην καριέρα του. Ήθελε κάτι μεγαλύτερο από την Τέρεκ. Κάτι όπως η Ζενίτ που του πρόσφερε την πρόκληση την οποία αναζητούσε.

Υπέγραψε αρχικά συμβόλαιο για έξι μήνες, αλλά μετά την ολοκλήρωσή του, οι άνθρωποι της ομάδας συμφώνησαν μαζί του για άλλα τρία χρόνια, καθώς ο Μιρτσέα Λoυτσέσκoυ εισηγήθηκε την παραμονή του στο ρόστερ.

Τη σεζόν 2016-17 αγωνίστηκε σε 27 παιχνίδια, πέτυχε δύο γκολ, ενώ έδωσε και μία ασίστ. Τον Ιούνιο του 2017 έλυσε κοινή συναίνεση το συμβόλαιο του με την Ζενίτ κι έπειτα από πολλές προσφορές που δέχθηκε από διάφορες ομάδες, επέλεξε τον ΠΑΟΚ ως τον επόμενο σταθμό της καριέρας του, μετά από πρόταση που του έκανε ο γιος του Μιρτσέα, Ραζβάν Λουτσέσκου. Στην ομάδα της Θεσσαλονίκης αποτέλεσε μία σταθερή επιλογή για την ενδεκάδα, ενώ συνολικά αγωνίστικε σε 27 αγώνες έχοντας 4 γκολ και 1 ασσίστ. Στο φινάλε της σεζόν στέφθηκε Κυπελλούχος Ελλάδας, όπου στον τελικό ο ΠΑΟΚ επικράτησε της ΑΕΚ με σκορ 2-0, με τον ίδιο να αγωνίζεται για 79', καθώς σε εκείνο το λεπτό αντίκρισε την κόκκινη κάρτα για δυνατό χτύπημα σε αντίπαλο παίκτη. Το αποτέλεσμα, όμως δεν άλλαξε και έτσι, ο Μαουρίσιο, κατέκτησε το τρόπαιο, την πρώτη χρονιά στην ομάδα της Θεσσαλονίκης. Την επόμενη χρονιά είχε πιο αναβαθμισμένο ρόλο και αποτέλεσε βασικό στέλεχος της ομάδας. Ωστόσο, ένας τραυματισμός στο γόνατο τον άφησε έξω μέχρι το τέλος της σεζόν. Μέχρι τον τραυματισμό του πρόλαβε να αγωνιστεί σε 32 αγώνες και να προσφέρει 5 γκολ και 3 ασσίστ. Στο φινάλε της σεζόν, πανηγύρισε την κατάκτηση του πρωταθλήματος καθώς και του κυπέλλου, κάνοντας το νταμπλ με την ομάδα του ΠΑΟΚ.

Καριέρα ως ποδοσφαιριστής
-------------------------

### Σύλλογοι

Στις 2 Φεβρουαρίου 2010, ο Μαουρίσιο μετεγράφη από τη βραζιλιάνικη Φλουμινένσε στην Τέρεκ Γκρόζνυ. Στις 17 Ιανουαρίου 2016, ο Μαουρίσιο υπέγραψε εξάμηνο συμβόλαιο με τη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης, με περιθώριο ανανέωσης μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής χρονιάς. Στις 24 Ιουλίου 2017, μετά από κοινή συναίνεση, διεκόπη η συνεργασία.

### Διεθνής

Ο Μαουρίσιο δήλωσε πως θα ήθελε να λάβει κλήση στην εθνική Ρωσίας. όπως επίσης είναι όνειρο του να παίξει στην Ειρήνη Πετρούπολης.

Στατιστικά
----------

Εμφανίσεις και γκολ ανά σύλλογο, σεζόν και ανταγωνισμό| Ομάδα | Σεζόν | Πρωτάθλημα | Εθνικό κύπελλο | Ευρωπαϊκός | Άλλα | Σύνολο |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Τμήμα | Συμμετοχές | Γκολ | Συμμετοχές | Γκολ | Συμμετοχές | Γκολ | Συμμετοχές | Γκολ | Συμμετοχές | Γκολ |
| Αχμάτ Γκρόζνι | 2010-11 | Russian Premier League | 28 | 4 | 0 | 0 | — | — | 28 | 4 |
| 2011–12 | 37 | 9 | 3 | 0 | — | — | 40 | 9 |
| 2012–13 | 23 | 2 | 2 | 0 | — | — | 25 | 2 |
| 2013–14 | 29 | 6 | 3 | 1 | — | — | 32 | 7 |
| 2014–15 | 28 | 4 | 1 | 0 | — | — | 29 | 4 |
| 2015–16 | 17 | 3 | 1 | 0 | — | — | 18 | 3 |
| Σύνολο | 162 | 28 | 10 | 1 | — | — | 172 | 29 |
| Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης | 2015–16 | Russian Premier League | 11 | 1 | 2 | 1 | 2 | 0 | — | 15 | 2 |
| 2016–17 | 19 | 0 | 2 | 0 | 5 | 1 | 1 | 1 | 27 | 2 |
| Σύνολο | 30 | 1 | 4 | 1 | 7 | 1 | 1 | 1 | 42 | 4 |
| ΠΑΟΚ | 2017–18 | Super League | 22 | 3 | 5 | 1 | 0 | 0 | — | 27 | 4 |
| 2018–19 | 20 | 5 | 2 | 0 | 10 | 0 | — | 32 | 5 |
| 2019–20 | 27 | 0 | 6 | 0 | 0 | 0 | — | 33 | 0 |
| Σύνολο | 69 | 8 | 13 | 1 | 10 | 0 | 0 | 0 | 92 | 9 |
| Παναθηναϊκός | 2020–21 | Super League | 0 | 2 | 0 | 0 | — | — | 0 | 0 |
| Σύνολο | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 0 | 0 |
| Σύνολο καριέρας | 262 | 41 | 26 | 3 | 17 | 1 | 1 | 1 | 306 | 42 |

Διακρίσεις
----------

**Συλλογικές**

Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης
* Κύπελλο Ρωσίας: **1** Κύπελλο Ρωσίας (2015-2016)
* Σούπερ Καπ Ρωσίας: **1** Σούπερ Καπ Ρωσίας (2016)

ΠΑΟΚ
* Κύπελλο Ελλάδας: **2** (2017-18), (2018-19)
* Πρωτάθλημα Ελλάδας: **1** (2018-2019)

Παναθηναϊκός
* Κύπελλο Ελλάδας: **1** (2021-2022)

**Ατομικές**

* Μετάλλιο «Για υπηρεσίες στη Δημοκρατία της Τσετσενίας» (2014)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Maurício Facts». The Guardian. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2009.
2. ↑  «Маурисиу подписал контракт с "Тереком"» (στα Ρωσικά). Championat. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαρτίου 2014. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2014.
3. ↑  «Transfer news: Maurício is a Zenit player». *en.fc-zenit.ru*. Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης. 17 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2016.
4. ↑  «Маурисио покидает «Зенит»» (στα Ρωσικά). FC Zenit Saint Petersburg. 24 Ιουλίου 2017.
5. ↑  «Brazilian football player asked to play for team Russia». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2016.
6. ↑  «О награждении наградами Чеченской Республики. Указ Главы Чеченской Республики от 03.08.2014 N 107». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2016.