recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία** (ΕΟΕ) ιδρύθηκε το 1982 από μια ομάδα ανθρώπων που αγαπούσαν τα πουλιά και την άγρια φύση σε μια προσπάθεια να αντιμετωπιστούν οι κίνδυνοι που τα απειλούσαν. Από τότε έχει εξελιχθεί και παραμένει η μόνη περιβαλλοντική μη κυβερνητική οργάνωση στην Ελλάδα που ασχολείται αποκλειστικά με τη μελέτη και προστασία των άγριων πουλιών και των χώρων όπου αυτά ζουν.

Σήμερα η ΕΟΕ αποτελεί μια οργάνωση με ένθερμους υποστηρικτές και μέλη με πάθος για το αντικείμενο. Αποτελεί επίσημο εταίρο του Birdlife International, του παγκόσμιου οργανισμού για την προστασία των πουλιών με αντίστοιχες οργανώσεις σε κάθε γωνιά σχεδόν του πλανήτη.

Το 1993 βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών για το σημαντικό μέχρι τότε έργο της.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία.
Δομή αζτρεονάμης με τον **μπλε** διεξαιρούμενο δακτύλιο β-λακτάμης.
 Δομή τιγκεμονάμης με τον δακτύλιο β-λακτάμης.
Οι **μονοβακτάμες** (π.χ. η αζτρεονάμη και η τιγκεμονάμη) είναι φαρμακευτικές δραστικές ουσίες που χορηγούνται ως αντιβιοτικά.

Παραγωγή και δομή
-----------------

Οι μονοβακτάμες είναι ημισυνθετικά αντιβιοτικά. Παράγονται από κατά Γκραμ αρνητικά βακτήρια και τροποποιούνται στη συνέχεια συνθετικά. Όπως πολλά άλλα αντιβιοτικά της ομάδας της β-λακτάμης περιέχουν έναν μονοκυκλικό δακτύλιο β-λακτάμης, χωρίς περαιτέρω (από κυκλοποίηση προερχόμενο) δακτύλιο.

Εφαρμογή
--------

Οι μονοβακτάμες είναι σταθερές στην β-λακταμάση, δεν απορροφώνται όμως από το γαστρεντερικό σύστημα και ως εκ τούτου πρέπει να χορηγούνται παρεντερικά. Το πεδίο δράσης των περιλαμβάνει μόνον Γκραμ αρνητικά παθογόνα, ενώ είναι αδρανείς κατά αναεροβίων και Γκραμ θετικών παθογόνων. Η θεραπευτική χρήση περιορίζεται συνήθως σε άτομα με αλλεργία κατά πενικιλινών και κεφαλοσπορινών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *The Merck Index: An Encyclopedia of Chemicals, Drugs, and Biologicals*, 14. Auflage (Merck & Co. Inc.), Whitehouse Station, NJ, USA, 2006; S. 156, ISBN 978-0-911910-00-1.
Η ***Βέντια Μπαρούτ*** (αγγλικά:Vedia Barut), (14 Φεβρουαρίου 1919 - 21 Μαΐου 2003) ήταν η πρώτη Τουρκοκύπρια επιχειρηματίας.

Πρώτα χρόνια
------------

Η Μπαρούτ γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 14 Φεβρουαρίου 1919, ως το δεύτερο από τα τρία παιδιά του Μεχμέτ Ρετζέπ Μπέη, ιμάμη του τζαμιού της Αγίας Σοφίας, και της Εμίνε Χανίμ, νοικοκυράς. Άρχισε να εκπαιδεύεται σε ηλικία των 3 ετών και κάνοντας μαθήματα βιολιού στην ηλικία των 9 ετών, στο Δημοτικό Σχολείο της Αγιά Σοφιάς. Στη συνέχεια αποφοίτησε από το Γυμνάσιο των θηλέων της Βικτωρία και ήθελε να ακολουθήσει μια επαγγελματική σταδιοδρομία ως φαρμακοποιός, αλλά καθώς η βρετανική κυβέρνηση είχε αλλάξει πολιτική εκείνη την εποχή και τελικά δέχτηκε την φαρμακευτική εκπαίδευση στο κυπριακό νοσοκομείο, οι ελπίδες της χάθηκαν. Σε απάντηση, ο θείος της τότε έπεισε τον πατέρα της να ανοίξει ένα κατάστημα για αυτήν.

Επιχειρηματική καριέρα
----------------------

Η επιχειρηματική καριέρα της ξεκίνησε όταν άνοιξε το κατάστημα της το 1937. Αυτό αποδείχθηκε πολύ αμφιλεγόμενο σε μια πολύ πατριαρχική κοινωνία, καθώς κάποιοι αντέδρασαν σε αυτό και ισχυρίστηκαν ότι δεν θα τους επιτρεπόταν να προσεύχονται. Ο Μίτχαντ Μπέι, δημοσιογράφος στην εφημερίδα Söz, είδε αυτές τις αντιδράσεις ως παράλογες και έγινε ένθερμος υποστηριχτής της Μπαρούτ, οδηγώντας τελικά στην αποδοχή της στην κοινωνία. Η Μπαρούτ θα λειτουργούσε την επιχείρησή της μέχρι το 2003, παρά την πυρκαγιά στη δεκαετία του 1980 που κατέστρεψε το κατάστημά της και την ανάγκασε να ανοίξει ένα νέο με τη βοήθεια του γιου της. Ξεκίνησε για πρώτη φορά με προϊόντα που θα απευθύνονταν στις γυναίκες, αλλά αργότερα μετατράπηκε σε χαρτικά και έγινε η μοναδική επίσημη πωλήτρια χαρτικών κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στη Λευκωσία. Έγινε επίσης διανομέας εφημερίδων, πουλώντας όχι μόνο εφημερίδες τουρκικής γλώσσας αλλά και ελληνικής και αγγλικής που προήλθε από το νότο της Πράσινης Γραμμής. Έγινε λοιπόν ζωτικής σημασίας για τη διευκόλυνση της επαφής μεταξύ των δύο κοινοτήτων στην Κύπρο. Μετά τη φωτιά της δεκαετίας του 1980, εγκατέλειψε την επιχείρηση χαρτικών και συνέχισε να πωλεί μόνο εφημερίδες.

Καλλιτεχνική καριέρα
--------------------

Η Μπαρούτ ήταν επίσης μια από τις πρώτες ηθοποιούς του νεογέννητου τουρκοκυπριακού θεάτρου. Πριν από το άνοιγμα του καταστήματός της, πραγματοποίησε την προσαρμογή ενός δημοφιλούς τούρκικου έργου, του Aşık Garip, με ένα ερασιτεχνικό θίασο που ίδρυσε με τους φίλους της.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Vedia Barut». Yaşamın Mutfağında Documentary, BRT. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Μαΐου 2015. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2016.
2. ↑  «Vedia Barut anıldı». Havadis. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2016.
3. 1 2 3 4  «Yitirdiklerimiz: Vedia Barut». Kıbrıs. 13 Ιουλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2016.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Κύπρος
 |

 |
Η χημική δομή της λαπαχόλης
Η **λαπαχόλη** (αγγλ.: *lapachol*) είναι φυσική τερπενοφαινολική ένωση (μεροτερπενοειδές), που ανήκει στους δευτερογενείς μεταβολίτες των φυτών, και απαντάται στον φλοιό του δέντρου *lapacho*. Αυτό το δέντρο είναι γνωστό βοτανικά ως *Handroanthus impetiginosus* αλλά παλαιότερα ήταν γνωστό με διάφορα άλλα βοτανικά ονόματα όπως *Tabebuia avellanedae*. Η λαπαχόλη βρίσκεται επίσης και σε άλλα είδη του γένους *Handroanthus*.

Η λαπαχόλη συναντάται συνήθως ως κίτρινη, ερεθιστική σκόνη από ξύλο. Χημικά, είναι παράγωγο της βιταμίνης Κ.

Αφού μελετήθηκε ως πιθανή θεραπεία για ορισμένους τύπους καρκίνου, θεωρείται πλέον πολύ τοξική για ενδεχόμενη φαρμακευτική χρήση. Η βιοσύνθεση αυτής της ένωσης απεικονίζεται στο παρακάτω διάγραμμα.

Ο κύκλος βιοσύνθεσης της λαπαχόλης

Παραπομπές
----------

1. ↑  Record, Samuel J..
2. ↑  «Λάπαχο». *Fytokomia.gr*. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2022.
3. ↑  «Evolution of a Charismatic Neotropical Clade: Molecular Phylogeny of *Tabebuia* s.l. Crescentieae, and Allied Genera (Bignoniaceae)». *Systematic Botany* **32** (3): 650–659. 2007. doi:10.1600/036364407782250553.
4. ↑  Louis F.Fieser.
5. ↑  «Fetal growth in rats treated with lapachol». *Contraception* **66** (4): 289–93. 2002. doi:10.1016/S0010-7824(02)00356-6. PMID 12413627. .
6. ↑  Oral toxicology studies with lapachol.
7. ↑  «Toxicology of Lapachol in rats: embryolethality». *Brazilian Journal of Biology* **61** (1): 171–4. 2001. doi:10.1590/s0034-71082001000100021. PMID 11340475.
8. ↑  «Reproductive toxicity of lapachol in adult male Wistar rats submitted to short-term treatment». *Phytotherapy Research* **21** (7): 658–62. 2007. doi:10.1002/ptr.2141. PMID 17421057.
9. ↑
Ο **Αδερφός (Μπρορ) Γκγιοράν Σίμον Λιντμπέρ** (γεννημένος στις 10 Αυγούστου 1983 στην Νόρα Ώσουμ) είναι Σουηδός πολιτικός. Από τον Δεκέμβριο του 2015 ηγέτης του νεοναζιστικού και δεξιού εξτρεμιστικού οργανισμού Κίνημα Νορδικής Αντίστασης 

Ο Λίντμπεργκ συμμετείχε στο Εθνικοσοσιαλιστικό Μέτωπο (NSF) όπου έγινε μέλος τον Αύγουστο του 2000  και διορίστηκε αρχηγός της τοπικής οργάνωσης του NSF στο Σκάνε την ημέρα του κόμματος στο Τρολχέταν τον Αύγουστο του 2005.  Τον Απρίλιο του 2006, παρουσιάστηκε ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου του NSF στις εκλογές του Δημοτικού Συμβουλίου του Κρίστιανστατ. Ο Λίντμπεργκ δραστηριοποιείται επίσης στο Φολκφρόντεν, το οποίο αργότερα άλλαξε το όνομά του στο κόμμα των Σουηδών .

Πολιτική
--------

Ο Λίντμπεργκ γράφει συχνά στην ιστοσελίδα του Nordfront, υποστηρίζοντας ότι έχει την ίδια βασική ιδεολογία με τον Αδόλφο Χίτλερ. Όσον αφορά τους ομοφυλόφιλους, ο Λίντμπεργκ δήλωσε στην Sydsvenskan ότι 'αγωνίζονται για την επέκταση της παιδεραστίας'.

Ο Λίντμπεργκ αμφισβητεί επίσης το Ολοκαύτωμα των Εβραίων και, στο ίδιο άρθρο από το Sydsvenskan, ισχυρίζεται ότι: 

>  'Είναι άσχετο. Συνέβη περισσότερο από εξήντα χρόνια πριν. Και υπάρχουν αποδείξεις ότι δεν ήταν τόσο εκτεταμένο'. 
> 
>

Έγκλημα
-------

Ο Λιντμπέρ συνελήφθη και υπήρξε ύποπτος για επίθεση μετά την ένταση που επακολούθησε όταν ορισμένοι ακτιβιστές από την RFSL μοίρασαν προφυλακτικά και ο Λιντμπέρ και άλλοι Ναζί τους έβλεπαν στις εγκαταστάσεις τους το 2006.  Αφότου συνελήφθη και έφτασε στο δικαστήριο, ο Λιντμπέρ ισχυρίστηκε ότι ενήργησε σε αυτοάμυνα. Ο δικαστής πήγε στη γραμμή του εισαγγελέα και ο Λίντμπερ καταδικάστηκε σε τρεις μήνες στη φυλακή.     Επίσης, το 2018 ο Λιντμπέρ καταδικάστηκε για την ομιλία μίσους που έκανε στην παλιά πόλη του Μίντοργκετ το 2016, κατά την οποία έκανε φασιστικό χαιρετισμό φωνάζοντας 'ζήτω η νίκη'.  Το 2017, ο Λιντμπέρ συνελήφθη κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στο Γκέτεμποργκ, υπό την υποψία βίαιων ταραχών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Sv.bef 1990, läst 5 oktober 2017
2. 1 2  Πρότυπο:Webbref
3. ↑
4. 1 2 3  Πρότυπο:Webbref
5. ↑  Sydsvenskan
6. 1 2
7. ↑
8. ↑
9. ↑
10. ↑  Πρότυπο:Webbref
11. ↑  «Nazistledaren Simon Lindberg döms». .
12. ↑  «Nazistledaren från Vinslöv gripen av polis» (στα sv-SE). 2017-09-30. .
Η **Σεβγκίλ Μουσάγιεβα-Μποροβίκ** είναι δημοσιογράφος από την Κριμαία, ο αρχισυντάκτης της διαδικτυακής έκδοσης της Ουκραγίνσκα Πράβντα και εμπνευστής της δημιουργίας της διαδικτυακής πύλης Krym\_SOS.

Γεννήθηκε το 1987 στην Τζούμα κοντά στη Σαμαρκάνδη, και γύρισε στην Κριμαία με την οικογένειά της το 1989, όταν οι περιορισμοί κατά των Τατάρων της Κριμαίας στη Σοβιετική Ένωση καταργήθηκαν. Εγκαταστάθηκαν στο Κερτς στην περιφέρεια της Κριμαίας. Την περίοδο 2004-10 σπούδασε στο ινστιτούτο Δημοσιογραφίας του πανεπιστημίου του Κιέβου. Την περίοδο αυτή δούλεψε για διάφορα επιχειρηματικά πρακτορεία ειδήσεων και εκδότες όπως το Εκονομίτσνι νοβίνι, Ντέλο, Βλαστ ντενέγκ.

Από τον Ιούνιο του 2011 έως τον Αύγουστο του 2013 δούλεψε ως ανταποκριτής του ουκρανικού Forbes, μέχρι την αγορά του από τον Σέρχι Κουρτσένκο. Με την έναρξη του Euromaidan, η Μουσάγιεβα ήταν ακτιβίστρια και έφτιαξε αναφορές για το πρότζεκτ Hubs στο facebook. Τον Φεβρουάριο του 2014, ξεκίνησε το Hubs ως μία ξεχωριστή επιχειρηματική διαδικτυακή πύλη και έγινε η αρχισυντάκτρια της. Μετά την προσάρτηση της Κριμαίας από την Ρωσική Ομοσπονδία, έγινε επίσης ένας από τους ιδρυτές του διαδικτυακού πρότζεκτ Krym\_SOS. Από τον Οκτώβριο του 2014 η Μουσάγιεβα είναι αρχισυντάκτης της Ουκραγίνσκα Πράβντα.

Προσωπική ζωή
-------------

Τον Αύγουστο του 2014, η Σεβγκίλ Μουσάγιεβα παντρεύτηκε με τον Αντρίι Μποροβίκ, προσθέτοντας το επίθετό του στο όνομά της.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων*. xx0240008. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.
2. ↑  nieman.harvard.edu/alumni/class-of-2019/.
3. ↑  time.com/collection/100-most-influential-people-2022/6177825/sevgil-musaieva/.
4. ↑  Korkodym, O. *Sevgil Musayeva: The first photo of Kurchenko (out of his passport), we received from a Forbes reader*.
5. ↑  Musayeva, S. *My Crimea.*
6. ↑  Akymenko and Musayeva leave Forbes due to investigation against Kurchenko (updated).
7. ↑  The new chief editor of publishing Ukrayinska Pravda was appointed Sevgil Musayeva.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 4150170547600012020
* LCCN: nb2017015112
* GND: 1139285033
* NKC: xx0240008

 |

 |
Αντίγραφο του Έφηβου στο Ροκελόνγκ. 
**Ο Έφηβος της Αγάθης** (*γαλλικά:l'Éphèbe d'Agde, αγγλικά:The Youth of Agde)* είναι ένα χάλκινο άγαλμα που ανακαλύφθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 1964 στον πυθμένα του ποταμού Ερώ, στις νοτιοανατολικές ακτές της Γαλλίας από τον Denis Fanquerle και δύτες από την Ομάδα Αρχαιολογικής Έρευνας της Μαρίνας Αγκντ (*Agde Marine Archaeological Research)*. Συνδέεται πιθανότατα με ένα αρχαίο ελληνικό ναυάγιο.

Έχει ύψος 1,33 μέτρων και χρονολογείται στον 2ο αιώνα π.Χ. (τέλη Ελληνιστικής περιόδου) και απεικονίζει ένα νεαρό άνδρα, πιθανότατα έναν ηγεμόνα. Τα χαρακτηριστικά του μοιάζουν με εκείνα του Δορυφόρου από τον Πολύκλειτο, υποδηλώνοντας ότι ο δημιουργός του ήταν μαθητής του άριστου γλύπτη. 

Το ίδιο το άγαλμα βρίσκεται σε άσχημη κατάσταση, λόγω της εμβύθισης του στην εκβολές του Ερώ για τόσα πολλά χρόνια. Η επιφάνεια του χαλκού έχει διαβρωθεί και το κάτω μισό μέρος των δύο βραχιόνων και των δύο ποδιών λείπει. Ένα πόδι βρέθηκε έξι μήνες μετά την αρχική ανακάλυψη, περίπου 600 μέτρα μακριά από το αρχικό εύρημα, θαμμένο κάτω από 1,5 μέτρο λάσπης στον πυθμένα του ποταμού. Τα υπόλοιπα μέρη δεν έχουν ακόμη εντοπιστεί. 

Ο Έφηβος της Αγάθης για 15 χρόνια μετά την ανακάλυψή του παρέμενε στις αποθήκες του Λούβρου. Αυτή τη στιγμή εκτίθεται στο Μουσείο της Αγκντ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Cap d'Agde guide». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2019.
2. ↑  Bass, G. Benvenuti, A. G. Chourmouziadis. 2007. "Great Moments in Greek Archaeology." Los Angeles: J. Paul Getty Museum

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 203774876
* SUDOC: 029450993
* BNF: cb12107554m (data)

 |

 |
Οι **Αθάνατοι** ήταν ένα από τα αυτοκρατορικά τάγματα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Το τάγμα δημιουργήθηκε προς το τέλος του 10ου αιώνα.

Οι Αθάνατοι ήταν κυρίως αριστοκρατικής καταγωγής και αρχικά οργανώθηκαν ως τάγμα υπό τον Ιωάννη Τζιμισκή. Επαναφορά του θεσμού των Αθανάτων γίνεται επί του αυτοκράτορα Μιχαήλ Ζ'. Ο στρατηγός του Μιχαήλ, Νικηφόρος, αναδιοργάνωσε το
στρατό και τα αυτοκρατορικά τάγματα μετά την ήττα στη Μάχη του Ματζικέρτ από τους Σελτζούκους Τούρκους. Οι Σελτζούκοι είχαν καταλάβει το μεγαλύτερο μέρος της Μικράς Ασίας που ήταν η μεγαλύτερη πηγή στρατιωτών για τη Βυζαντινή
Αυτοκρατορία.

Τα εναπομείναντα θεματικά τάγματα των θεμάτων της Μικράς Ασίας συγκεντρώθηκαν και αποτέλεσαν τα τάγματα των Αθανάτων. Εικάζεται ότι οι αθάνατοι ήταν τάγματα ιππικού, αλλά δεν είναι σίγουρο.

Ο βυζαντινός ιστορικός Νικηφόρος Βρυέννιος υπολόγισε ότι οι Αθάνατοι ήταν περίπου 10,000. Προσθέτει επίσης ότι αθάνατοι ονομάζονταν αρχικά μόνο οι αξιωματικοί των ταγμάτων και αργότερα ο τίτλος δινόταν σε ολόκληρα τα τάγματα.

Το τάγμα των αθανάτων έπαψε να υπάρχει μετά το θάνατο του αυτοκράτορα Αλέξιου Α' (1118). Στα μετέπειτα χρόνια ο βυζαντινός στρατός άρχισε να βασίζεται κυρίως σε μισθοφορικά τάγματα. Τον ρόλο των «αθανάτων» επωμίστηκαν μετά οι λεγόμενοι *Βάραγγοι* (κυρίως ρωσικής καταγωγής), ως το 1204, οπότε η Πόλη κατελήφθη από τους Λατίνους.
Ο **Δανιήλ** ή  **Δανιήλ Γ`** ήταν Έλληνας ιεράρχης, Μητροπολίτης Παλαιάς Πάτρας τον 18ο αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Διετέλεσε Μητροπολίτης Παλαιών Πατρών το χρονικό διάστημα 1717 - 1727. Το 1723 υπέγραψε εγκύκλιο μαζί με τον Ωλένης υπέρ της ενισχύσεως της Ιερά Μονής Ομπλού. Την περίοδο της ιεραρχίας του αντιμετώπισε προβλήματα στις σχέσεις του με τον Επίσκοπο Ωλένης, που εκείνη την εποχή η Επισκοπή Ωλένης ανήκε στην Μητρόπολη της Πάτρας. 

Ο Επίσκοπος Ωλένης Ζαχαρίας Β΄ προσέφυγε το 1727 στο Οικουμενικό Πατριαρχείο καταφέρνοντας να ανεξαρτητοποίηση την Επισκοπή Ωλένης από αυτή τον Πατρών. Σε συνοδικό έγγραφο του 1727 αναφέρεται ότι ο Δανιήλ επέμβαινε συνέχεια και τυραννικά στα θέματα της επισκοπής προκαλώντας την αγανάκτηση και του ποιμνίου. Επίσης αντικαθιστούσε συχνά τους Επισκόπους χωρίς αιτία αλλά τον κατηγορούσε για φιλοχρηματία και πλεονεξία.

Το ίδιο έτος αντικαταστάθηκε από τον προηγούμενο Επίσκοπο Παΐσιο. Το 1768 αναφέρεται με την ιδιότητα του πρώην Παλαιών Πατρών και προεδρεύων (τοποτηρητής - πρόεδρος) της Αρχιεπισκοπής Κερνίτζης.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΠαΐσιος Β΄ | **Μητροπολίτης Παλαιών Πατρών 1717 – 1727** | ΔιάδοχοςΠαΐσιος Β΄ |
|

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πετράκος, σελ. 104
2. ↑  Πετράκος, σελ. 165
3. 1 2  Πετράκος, σελ. 71
4. 1 2  Πετράκος, σελ. 105
5. ↑  Ακαδημία Αθηνών- Επετηρίς Εταιρίας Βυζαντινών Σπουδών 12 (1936), σ. 139-238, Βασίλειος Α. Μυστακίδη

Πηγές
-----

* Δαμασκηνός Νικόλαος Πετράκος, Η Ιερά Μητρόπολις Ηλείας, ιστορική εξέλιξη και σημερινή κατάσταση, Θεσσαλονίκη 2014
Ο **Ντέιβιντ Κίρκερ Μάρτιν** (αγγλικά: *David Kirker Martin*, 1 Φεβρουαρίου 1914 – 10 Ιανουαρίου 1991), γνωστός ως **Ντέιβ «Μπόι» Μάρτιν** ή **Μπόι Μάρτιν** (*Boy Martin*), ήταν  Βορειοιρλανδός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζονταν ως κεντρικός επιθετικός. Έκανε καριέρα σε ομάδες της Αγγλίας και της πατρίδας του αναδεικνυόμενος σε ιδιαίτερα παραγωγικό σκόρερ.

Βιογραφία
---------

Ο Μάρτιν πέρασε την παιδική του ηλικία σε ορφανοτροφείο προτού ενταχθεί ως ντράμερ στο σύνταγμα των Βασιλικών Τουφεκίων του Ούλστερ και από εκεί απέκτησε το προσωνύμιο «Μπόι». Ξεκίνησε την καριέρα του από ομάδες της χώρας του και η εξαιρετική ευχέρειά του στο σκοράρισμα έκαναν ομάδες της Αγγλίας να ενδιαφερθούν και έτσι το 1934 μεταγραφή στη Γουλβς. Την πρώτη του χρονιά σημείωσε 31 τέρματα σε όλες τις διοργανώσεις. Είχε γίνει γνωστός από αγώνα για το πρωτάθλημα Βρετανικών Νήσων το 1933, όταν σημείωσε και τα δύο γκολ της Εθνικής Βόρειας Ιρλανδίας επί της Σκωτίας στη νίκη με 2–1.

Την περίοδο του πολέμου αγωνίστηκε με τη μορφή δανεισμού και σε άλλες ομάδες εκτός της Νοτς Κάουντι που είχε τα δικαιώματα του, όπως η Γκλεντόραν, η Γουότφορντ ΦΚ και η Φούλαμ ΦΚ. Μετά το τέλος του πολέμου επανήλθε για να αγωνιστεί για δύο χρόνια στην πατρίδα του. Κέρδισε μόνο ένα τίτλο στην καριέρα του, το πρωτάθλημα του 1932–33 με τη Μπέλφαστ Σέλτικ.
Συνολικά κατά τη διάρκεια της καριέρας του σημείωσε τουλάχιστον 611 τέρματα σε 527 επίσημους αγώνες, έχοντας αναλογία 1,16 γκολ ανά αγώνα.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 500 ή περισσότερα γκολ

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Davy 'Boy' Martin». Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2021.
2. ↑  «Scotland International Matches 1931-1939». Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2021.
3. ↑  «Boy Martin». Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2021.
4. ↑  «RSSSF : Prolific Scorers Data». Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2024.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Αθλητισμός
* Πύλη:Ποδόσφαιρο
 |

 |
Η **Pragmatica sanctio του 1830** (ισπανικά: Pragmática Sanción‎‎), ήταν διάταγμα του βασιλιά Φερδινάνδου Ζ΄ της Ισπανίας, το οποίο δημοσιεύτηκε τον Απρίλιο του 1830, θέτοντας έτσι σε ισχύ το διάταγμα του 1789 διάταγμα του 1789 του Κάρολου Δ΄ της Ισπανίας, με το οποίο άλλαζε ο τρόπος διαδοχής στον ισπανικό θρόνο, επιτρέποντας πλέον και στις κόρες του βασιλιά, να κληρονομούν τον Θρόνο της Ισπανίας.

Το διάταγμα του 1789 είχε αντικαταστήσει το ημι-Σαλικό σύστημα, που είχε καθιερώσει ο Φίλιππος Ε΄ της Ισπανίας με το μεικτό σύστημα διαδοχής, το οποίο προϋπήρχε της μοναρχίας των Βουρβόνων (βλέπε επίσης Καρλισμός). 

Όταν ο Φίλιππος Ε΄, από τους Βουρβόνους στη Γαλλία, ανέβηκε στον Ισπανικό θρόνο στον Ισπανικό Πόλεμο της Διαδοχής, έφερε μαζί του τον Σαλικό νόμο, ο οποίος περιόριζε τη διαδοχή στο θρόνο στην άμεση ανδρική γραμμή. Ωστόσο, ο βασιλιάς Φερδινάνδος Ζ΄ της Ισπανίας είχε αποκτήσει μόνο δύο κόρες, την Ισαβέλλα (Β΄) και τη Λουίζα-Φερδινάνδη. Ο πατέρας του Φερδινάνδου Ζ΄, Κάρολος Δ΄ της Ισπανίας έκανε μια αδύναμη προσπάθεια να εξαλείψει τον Σαλικό νόμο και ο Φερδινάνδος Ζ΄ επέβαλε την Πραγματική Κύρωση του 1830, ώστε η μεγαλύτερη κόρη του να κληρονομήσει τον θρόνο και να ανακηρυχθεί βασίλισσα μετά το τέλος του, όπως ήταν το καστιλιανικό έθιμο.

Αυτό απομάκρυνε τον αδελφό του, ινφάντε Κάρλο, κόμη της Μολίνα, ως τον επόμενο στη σειρά διαδοχής βάσει του Σαλικού νόμου. Οι υποστηρικτές του Κάρλο, μεταξύ των οποίων ήταν ο Φρανθίσκο Καλομάρδε, πίεσαν τον Φερδινάνδο Ζ΄ να καταργήσει την Πραγματική Κύρωση. Μια σοβαρή επίθεση ποδάγρας, ωστόσο, έκανε ανήμπορο τον Φερδινάνδο και, όταν απεβίωσε στις 29 Σεπτεμβρίου 1833, η Ισαβέλλα Β΄ ανακηρύχθηκε βασίλισσα. Καθώς ήταν ακόμη ανήλικη, το βασίλειο περιήλθε στην αντιβασιλεία της μητέρας της Μαρίας-Χριστίνας πριγκίπισσας των Δύο Σικελιών.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Μαΐου 2022. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2022.
2. ↑  Velde, François (19 Μαΐου 2005). «Documents relating to the Spanish Succession». *Heraldica* (στα Αγγλικά και Ισπανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2022.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 193903590
* GND: 4175582-0

 |

 |
Προφέρεται **Βι άι πι** ή "βιπ" και γράφεται **V.I.P.** ή **VIP** Πρόκειται για διεθνή όρο ο οποίος προέρχεται από τα αρχικά των αγγλικών λέξεων "***V**ery **I**mportant **P**erson*" (*«Πολύ Σημαντικό Πρόσωπο»*). Στον πληθυντικό αναφέρεται ως βιπς (V.I.Ps).
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Όπως προσδιορίζεται ο όρος αυτός και από την ερμηνεία του, χρησιμοποιείται κυρίως στον χαρακτηρισμό σημαντικών προσώπων που μετακινούνται σε χώρους που πιθανόν να μην είναι γνωστοί και ν΄ απαιτείται κάποια ιδιαίτερη προσοχή ή ταχύτερη διευκόλυνση. Συνήθως τέτοιοι χώροι μπορεί να είναι ειδικές αίθουσες, αίθουσα V.I.P. αεροδρομίων, τουριστικών λιμένων, μεγάλων ξενοδοχειακών μονάδων κ.λπ.

Ό όρος αυτός πρωτοεμφανίστηκε στην Ελλάδα στη δεκαετία του 1960, όταν η «τράνζιτ» διέλευση υψηλόβαθμων προσώπων από το αεροδρόμιο του Ελληνικού άρχισε ν΄ αυξάνει με την αλματώδη τότε ανάπτυξη των αεροπορικών συγκοινωνιών. Μάλιστα στο ξενοδοχείο «Άθενς Χίλτον» όποτε κατέλυε τέτοιο πρόσωπο, ως «Βι άι πι» χαρακτηριζόταν και ολόκληρος ο όροφος του καταλύματος τέτοιου προσώπου, προς αποτροπή επισκεψιμότητάς του από τρίτους.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **VIP** |

Extra links •Become a VIP Member
--------------------------------
Ο **Τόμι Μάκινεν** (*Tommi Antero Mäkinen*, 26 Ιουνίου 1964), ή αλλιώς *Τούρμπο* όπως τον αποκαλούσαν στο WRC, είναι Φινλανδός οδηγός αγώνων. Μεγάλωσε στο μέρος Ποουπόλα κοντά στην Γιουρβάσκιλα όπου γίνεται κάθε χρόνο το Ράλι Φινλανδίας.

Το ρεκόρ του
------------

Ο Μάκινεν έχει κατακτήσει 4 συνεχόμενες φορές τον παγκόσμιο τίτλο του WRC. Ο μόνος που κατάφερε να το ξεπεράσει είναι ο Σεμπαστιάν Λεμπ. Το ρεκόρ του Τόμι άρχισε το 1996 με το αυτοκίνητο της Μιτσουμπίσι Εβο 4 με συνοδηγό τον Σέπο Χαρζάν και τέλειωσε το 1999 με τελευταία νίκη αυτή του Σαν Ρέμο. Στην Μιτσουμπίσι παρέμεινε μέχρι το 2001 όπου το 2002 πήγε στην Subaru.

Σταδιοδρομία
------------

Η πρώτη επιτυχία του Τόμι ήταν το 1988 όπου κατέκτησε το τοπικό πρωτάθλημα ράλι της πατρίδας του με ένα Lancia Delta. Στο WRC και συγκεκριμένα στην δεύτερη κατηγορία έκανε το ντεμπούτο του το 1994 στο Ράλι Φινλανδίας με το Ford Escort. Το 1995 ανέβηκε στην 1η Κατηγορία (σημερινή WRC) όπου θα είχε συνεργασία με την Μιτσουμπίσι και για συνεργάτη του θα είχε τον Σουηδό Πρωταθλητή Κένεθ Ερικσον.

Το 1996 στην Αυστραλία κατέκτησε τον πρώτο του τίτλο με δεύτερo τον Κόλιν Μακ Ρέι της Σουμπαρού.Τ ο 1998 έφερε το πρωτάθλημα στους κατασκευαστές της Μιτσουμπίσι με συνεργάτη τον Ρίτσαρντ Μπερνς. Μάλιστα βγήκε και ένα βιντεοπαιχνίδι με το όνομα *Tommi Makinen Rally*. Τo 2000 είχε μια μεγάλη κόντρα με τον τότε νεοφερμένο Μάρκους Γκρόνχόλμ όμως έχασε τον τίτλο. Το 2001 είχε μια ακόμα χρονιά με την εταιρεία της Μιτσουμπίσι. Παρουσίσαν το Mitsubishi Lancer Evolution με την ονομασία *Tommi Mäkinen Edition*. Ο Τόμι τερμάτισε τρίτος πίσω από τους Μπερνς και Μακ Ρέι αντίστοιχα.

Το τέλος
--------

Το Τέλος της καριέρας του σηματοδοτήθηκε τον Νοέμβριο του 2003 με την ομάδα της Σουμπαρού όπου για δεύτερη σερί χρονιά κατέκτησε στη βαθμολογία των οδηγών την 3η θέση. Από τότε ζει στη Φινλανδία με την οικογένεια του.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τόμι Μάκινεν** |


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Παγκόσμιοι πρωταθλητές Ράλι |
| --- |
|  |
| Σεζόν | 
* 1977: Σάντρο Μουνάρι
* 1978: Μάρκου Άλεν
* 1979: Μπγιόρν Βάλντεγκαρντ
* 1980: Βάλτερ Ρερλ
* 1981: Άρι Βάτανεν
* 1982: Βάλτερ Ρερλ
* 1983: Χάνου Μίκολα
* 1984: Στιγκ Μπλόμκβιστ
* 1985: Τίμο Σάλονεν
* 1986: Γιούχα Κάνκουνεν
* 1987: Γιούχα Κάνκουνεν
* 1988 - 1989: Μίκι Μπιασιόν
* 1990: Κάρλος Σάινθ
* 1991: Γιούχα Κάνκουνεν
* 1992: Κάρλος Σάινθ
* 1993: Γιούχα Κάνκουνεν
* 1994: Ντιντιέ Οριόλ
* 1995: Κόλιν Μακ Ρέι
* 1996 - 1999: Τόμι Μάκινεν
* 2000: Μάρκους Γκρόνχολμ
* 2001: Ρίτσαρντ Μπερνς
* 2002: Μάρκους Γκρόνχολμ
* 2003: Πέτερ Σόλμπεργκ
* 2004 - 2012: Σεμπαστιάν Λεμπ
* 2013-2018: Σεμπαστιάν Οζιέ
* 2019: Οτ Τάνακ
* 2020: Σεμπαστιάν Οζιέ
 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Tommi\_Makinen  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
**Η Κοινωνική Κατασκευή της Πραγματικότητας** (αγγλικά:*The Social Construction of Reality: A Treatise in the Sociology of Knowledge)* γράφτηκε το 1966 από τους κοινωνιολόγους Πίτερ Μπέργκερ και Τόμας Λούκμαν. Στα ελληνικά εκδόθηκε το 2003 από τις εκδόσεις Νήσος, σε μετάφραση του Κώστα Αθανασίου. Πραγματεύεται την κοινωνιολογία της γνώσης, και πρόκειται για ένα από τα βιβλία με τη σημαντικότερη επιρροή στην ανάπτυξη των θεωριών του κοινωνικού κονστρουξιονισμού. Το 1998, η Διεθνής Κοινωνιολογική Ένωση κατέταξε το βιβλίο ως το πέμπτο πιο σημαντικό του αιώνα στον τομέα της κοινωνιολογίας. 

Κεντρική ιδέα είναι ότι άτομα και ομάδες, καθώς αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, δημιουργούν, με το πέρασμα του χρόνου, νοήματα και κοινωνικές αναπαραστάσεις του κόσμου και του εαυτού τους. Αυτές με τη σειρά τους αφομοιώνονται και επαναλαμβάνονται επιτελεστικά ως ρόλοι, μεταφερόμενοι σε περισσότερα μέλη της κοινωνίας. Τότε, οι δράσεις, τα νοήματα και οι αναπαραστάσεις αυτές *θεσμοποιούνται* και ενσωματώνονται στην κοινωνία (ως φυσικές). Συνεπώς, η γνώση και οι αντιλήψεις της πραγματικότητας κατασκευάζονται κοινωνικά από την αλληλεπίδραση ατόμων και ομάδων, τόσο μεταξύ τους όσο και με το περιβάλλον τους.

Βιβλιογραφία
------------

* Berger, PL and T. Luckmann (1966), *The Social Construction of Reality: A Traatise in the Sociology of Knowledge*, Garden City, NY: Anchor Books.(ISBN 0-385-05898-5)ISBN 0-385-05898-5 ;(ISBN 0140135480) (η. )(ISBN 0713900199) (ib. )(ISBN 9780140135480) (η. )
* Charles Arthur Willard *Liberalism and the Problems of Knowledge: A New Rhetoric for Modern Democracy*, Σικάγο: University of Chicago Press, 1996.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Books of the XX Century». *www.isa-sociology.org* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2021.
Ο **Ηλίας Χατζηελευθερίου** (γεν. Δράμα, 1952) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζονταν στη θέση του επιθετικού μέσου. Κατέχει τον τίτλο του **πρώτου σκόρερ** στην ιστορία της Β΄Εθνικής κατηγορίας όλων των εποχών, με **152** τέρματα (ένα παραπάνω από το Χρ. Χατζησκουλίδη), τα οποία σημείωσε κυρίως με τα χρώματα της Δόξας Δράμας (όπου ξεκίνησε και τον αθλητισμό σε ηλικία 10 ετών), αλλά και του Ηρακλή Θεσσαλονίκης, του Απόλλωνα Καλαμαριάς, του ΠΑΣ Γιάννινα και του Αγροτικού Αστέρα, από το 1967 έως και το 1986.

Θα μπορούσε να κάνει σημαντικότερη καριέρα και στην Α΄Εθνική, αν δεν ανέκοπτε την πορεία του ένας σοβαρός τραυματισμός που υπέστη -σαν παίκτης του Ηρακλή- στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας (1980), με αντίπαλο την Καστοριά, από έξοδο του Νίκου Σαργκάνη. Στη μεγάλη κατηγορία, ο Χατζηελευθερίου σημείωσε 28 γκολ με Ηρακλή και Καλαμαριά.

Τα τελευταία χρόνια, είναι πρόεδρος του συλλόγου των παλαιμάχων ποδοσφαιριστών της Δόξας Δράμας.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* *"Που είναι τώρα"*

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Φύλλο εφημερίδας "Φως των Σπορ" της [[Κυριακή]]ς [[1 Ιουνίου]] [[1986]], σελ. 2: "ΣΠΟΤΣ - Ο Χατζηελευθερίου κατέρριψε το ρεκόρ του Χατζησκουλίδη" Ανακτήθηκε από την ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων, στις 23/12/2019». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Οκτωβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2019.
Ο **Γιάννης Βαρδής** (Αθήνα, 29 Μαρτίου 1974) είναι Έλληνας μουσικοσυνθέτης και τραγουδιστής.

Βιογραφία
---------

Ο Γιάννης Βαρδής γεννήθηκε στις 29 Μαρτίου του 1974 στην Αθήνα. Από μικρή ηλικία άρχισε να γράφει δικά του τραγούδια. Έχει σπουδάσει πιάνο. Η πρώτη συμμετοχή του σε δίσκο ήταν στο δίσκο του πατέρα του Αντώνη Βαρδή, "Στην Ελλάς του 2000".

Ο πρώτος του δίσκος κυκλοφόρησε το 1997 με όνομα "Οικογενειακή Υπόθεση", με τέσσερα τραγούδια. Το 1998 κυκλοφόρησε το πρώτο του προσωπικό του άλμπουμ με τίτλο "Άμα δεις τα παιδιά", η ανταπόκριση του νεανικού κοινού ήταν πολύ μαζική. Ο δίσκος έγινε χρυσός από την πρώτη ημέρα και έτσι σημείωσε ρεκόρ. Ένα ακόμα άλμπουμ που εντυπωσίασε με την ερμηνεία του ήταν το "Μοναξιά" που κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2000. Οι επόμενοι δίσκοι που κυκλοφόρησε ήταν "Υπάρχω και εγώ", "Πες μου τι νιώθεις", ο οποίος έγινε χρυσός, "Επικίνδυνα αγαπάς", "Μετά", "Ο,τι Αγαπήσαμε", "Να ξεκινήσουμε απ΄ την αρχή" και "Στιγμές". Ο δίσκος "Πες μου τι νιώθεις" επανακυκλοφόρησε το 2003 και περιλάμβανε το τραγούδι "Μια στιγμή", με το οποίο διαγωνίσθηκε στα προκριματικά της Eurovision.

Δισκογραφία
-----------

| Τίτλος | Έτος |
| --- | --- |
| Για Θεσσαλονίκη-Αθήνα | 1998 |
| Άμα Δεις τα Παιδιά | 1998 |
| Μοναξιά | 1999 |
| Στείλε μου τα Πράγματά μου | 1999 |
| Μοναξιά... | 2000 |
| Έλα από 'δω | 2000 |
| Υπάρχω και εγώ | 2001 |
| Μην Έρθεις Ξανά | 2001 |
| Best Of | 2002 |
| Πες μου τι Νιώθεις | 2002 |
| Επικίνδυνα Αγαπάς | 2004 |
| Μετά | 2005 |
| Ό, τι Αγαπήσαμε | 2006 |
| Να Ξεκινήσουμε απ' την Αρχή | 2007 |
| Στιγμές | 2009 |

Πηγές
-----

* Βιογραφία Αρχειοθετήθηκε 2019-08-01 στο Wayback Machine. στο www.mygreek.fm
Το **ρεσάλτο** είναι η επιθετική ενέργεια, η οποία λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια ναυμαχίας ή πειρατείας και αποσκοπεί στο να καταλάβει ένα πλοίο εξ εφόδου.

Περιγραφή
---------

Συχνά, οι εκάστοτε πειρατές προσέγγιζαν το πλοίο των θυμάτων τους έχοντας υψωμένη τη σημαία ενός έθνους φιλικού προς τους επιβαίνοντες στο άτυχο πλοίο. Όταν είχαν πλησιάσει σε τέτοια απόσταση ώστε να αρκούν μερικές κινήσεις για να βρεθούν πάνω στο πλοίο, υπέστειλαν απότομα την παραπλανητική σημαία και σκότωναν τον πηδαλιούχο με τουφέκι, ενώ πετώντας σκοινιά με γάντζους στα ξάρτια του πλοίου αιωρούνταν πέφτοντας πάνω στο πλοίο. 
Αρκετές φορές, για να προκαλέσουν μεγαλύτερη σύγχυση και πανικό, εκσφενδόνιζαν στο πλοίο *δοχεία* τα οποία περιείχαν ένα βραδύκαυστο μείγμα κουρελιών και πίσσας, το οποίο δημιουργούσε ένα πυκνό, μαύρο παραπέτασμα καπνού που έκοβε την ορατότητα. Σε περιπτώσεις όπου είχαν να επιτεθούν σε κάποιο μεγάλο πλοίο, στο οποίο επέβαιναν αρκετοί ναύτες ή στρατιώτες, ικανοί να απωθήσουν τους ληστές, σκότωναν πρώτα εξ' αποστάσεως ένα μεγάλο μέρος του πληρώματος με τουφέκια και μετά επιβιβάζονταν. Την επιβίβαση τους ακολουθούσαν σφαγές και λεηλασία, εάν το πλήρωμα τολμούσε να αντισταθεί. Όταν συνέβαινε κατά τη διάρκεια επίσημης ναυμαχίας, κατά τη διάρκεια κηρυγμένου πολέμου, η όλη διαδικασία δεν διέφερε παρά μόνον στο γεγονός ότι δεν ήταν ληστεία και οι επιβιβαζόμενοι στο πλοίο μπορούσαν ευκολότερα να αποκρουσθούν.
Ο **Σερ Κένεθ Χολ** (*Sir Kenneth Octavius Hall*, 24 Απριλίου 1941 - ...) ήταν Γενικός Κυβερνήτης στην Τζαμάικα με θητεία από το 2006 ως τις 26 Φεβρουαρίου του 2009. Η αποχώρησή του για λόγους υγείας ανακοινώθηκε στις 13 Ιανουαρίου του 2009. Πρόκειται για τον 5ο Γενικό Κυβερνήτη από την εποχή της ανεξαρτησίας της νησιωτικής χώρας. Το 2004 τιμήθηκε από το Τάγμα της Τζαμάικας. Το 2007 του απονεμήθηκε ο τίτλος του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ και του Αγίου Γεωργίου (GCMG).

Προφίλ
------

Γεννήθηκε στη Λουσία, στην Τζαμάικα, στις 24 Απριλίου του 1941 και τέθηκε επικεφαλής στο Πανεπιστήμιο των Δυτικών Ινδιών, όπου υπηρέτησε ως λέκτορας. Απέκτησε τίτλο μπάτσελορ στην Ιστορία και μεταπτυχιακό τίτλο στις διεθνείς σχέσεις και διδακτορικό στην Ιστορία από το Πανεπιστήμιο Κουίνς, στο Οντάριο του Καναδά.

Το 1994, ο καθηγητής Χολ έγινε αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας της Κοινότητας των Χωρών της Καραϊβικής (CARICOM).

Έγινε Γενικός Κυβερνήτης στις 16 Φεβρουαρίου 2006. Διάδοχός του (2009) είναι ο Πάτρικ Άλεν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) *IdRef*. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Ανακτήθηκε στις 23  Μαΐου 2020.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2019.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Ιουλίου 2019.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 5  Ιουλίου 2019.
5. ↑  BOE-A-2009-2539.
6. ↑  «January 2009». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιανουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2009.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 16219810
* LCCN: n85281221
* ISNI: 0000 0000 2827 7416
* GND: 170157598
* SUDOC: 082049777

 |

 |
Ο **Κάρλος Αλκαράθ** (ισπανικά: *Carlos Alcaraz Garfia*, *γενν.* 5 Μαΐου 2003) είναι Ισπανός επαγγελματίας τενίστας, νο. **1** της Παγκόσμιας Κατάταξης στην Ένωση Επαγγελματιών Τένις (ATP), ο οποίος θεωρείται το μεγαλύτερο ταλέντο της παγκόσμιας αντισφαίρισης.

Αναρριχήθηκε σ' αυτήν τη θέση όταν στις 11 Σεπτεμβρίου 2022 κατέκτησε το US Open, τον πρώτο του τίτλο Grand Slam, κερδίζοντας στον τελικό τον Νορβηγό Κάσπερ Ρουντ. Έχει κερδίσει έξι τίτλους στα τουρνουά των απλών της ATP, μεταξύ των οποίων τα τουρνουά της σειράς ATP Masters της Μαδρίτης και του Μαϊάμι το 2022.

Ως έφηβος, ο Αλκαράθ έφτασε μέχρι το νο. 22 στην κατάταξη των juniors και κέρδισε δύο τίτλους στα τουρνουά της Διεθνούς Ομοσπονδίας Αντισφαίρισης (ITF) των νέων. Αφού έγινε επαγγελματίας τενίστας το 2018, κέρδισε τρεις τίτλους στο ITF Men's World Tennis Tour και τέσσερις στο ATP Challenger Tour. Μπήκε στους 100 πρώτους στην κατάταξη τον Μάιο του 2021.

Τον Ιούλιο 2021 έφτασε στον πρώτο του τελικό ATP Tour στο Όπεν της Κροατίας του 2021, όπου κέρδισε τον πρώτο του τίτλο για να γίνει ο νεότερος τενίστας που κατακτά τίτλο στο ATP Tour μετά το 2008 και τον Κέι Νισικόρι. Μπήκε στους 50 κορυφαίους τενίστες αφού έφτασε στους προημιτελικούς στο US Open του 2021 και τον Νοέμβριο κέρδισε τους τελικούς του ATP Next Generation 2021. Στο Rio Open του 2022, έγινε ο νεότερος παίκτης που κέρδισε έναν τίτλο ATP 500 και ανέβηκε στους 20 καλύτερους της κατάταξης.

Ο Αλκαράθ έγινε ο νεότερος παίκτης στην ιστορία του αθλήματος που γίνεται νο. 1 της παγκόσμιας κατάταξης σε ηλικία 19 ετών μετά την κατάκτηση του πρώτου του Grand Slam στο US Open του 2022.

Τον Ιούλιο 2023, ο Αλκαράθ κατέκτησε το Γουίμπλεντον επικρατώντας με 3-2 σετ του Νόβακ Τζόκοβιτς στον τελικό και έτσι κατέκτησε το τουρνουά για πρώτη φορά στην καριέρα του. Αυτός ήταν ο πρώτος τίτλος του στο ιστορικό τουρνουά και ο δεύτερός του σε Grand Slam τουρνουά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  www.espn.com/tennis/story/\_/id/38006631/can-carlos-alcaraz-one-top-novak-djokovic-wimbledon.
2. ↑  800446486. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2022.
3. ↑
4. ↑  Κατσούδας, Άκης (9 Μαΐου 2022). «Carlos Alcaraz, το νέο παιδί-θαύμα του παγκόσμιου τένις». *Oneman.gr*. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουνίου 2023.
5. ↑  Group), Radiotileoptiki S.A (OPEN Digital (12 Σεπτεμβρίου 2022). «Κάρλος Αλκαράθ: Το παιδί-θαύμα του τένις στην κορυφή του κόσμου!». *ΕΘΝΟΣ*. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουνίου 2023.
6. ↑  «Carlos Alcaraz | Overview | ATP Tour | Tennis». *ATP Tour*.
7. ↑
8. ↑
9. ↑
10. ↑
11. ↑
12. ↑  «18-Year-Old Carlos Alcaraz Wins First ATP Tour Title in Umag | ATP Tour | Tennis».
13. ↑  «Αλκαράθ, ο νέος βασιλιάς του Γουίμπλεντον - Εκθρόνισε τον μεγάλο Τζόκοβιτς». 2023-07-16.. Ανακτήθηκε στις 2023-07-17.
Ο **Πασκάλ Ρακοτομάβο** (*Pascal Joseph Rakotomavo*, 1 Απριλίου 1934 - 14 Δεκεμβρίου 2010) ήταν πολιτικός από τη Μαδαγασκάρη. Διετέλεσε πρωθυπουργός του νησιού από το 1997 ως το 1998.

Πολιτική καριέρα
----------------

Γεννήθηκε την 1η Απριλίου του 1934. 

Από το 1982 ως το 1989 υπηρέτησε ως υπουργός Οικονομικών και στη συνέχεια (1989-93) ειδικός σύμβουλος του προέδρου Ντιντιέ Ρατσιράκα.

Πρωθυπουργός
------------

Μετά την ορκωμοσία του Ρατσιράκα στην προεδρία της χώρας, στις 9 Φεβρουαρίου του 1997, ο πρόεδρος διόρισε το Ρακοτομάβο στο αξίωμα του πρωθυπουργού, στις 21 Φεβρουαρίου του 1997. Ο διορισμός του θεωρήθηκε έκπληξη.

Ο Ρακοτομάβο παρέμεινε πρωθυπουργός μέχρι τις 23 Ιουλίου του 1998. Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα ο Ταντελί Αντριαναρίβο.

Μετά την πρωθυπουργία
---------------------

Τον Ιούνιο του 2001 ανέλαβε Κυβερνήτης της επαρχίας Ανταναναρίβο. Διηύθυνε την προεκλογική εκστρατεία του Ρατσιράκα για τις προεδρικές εκλογές του Δεκεμβρίου του 2001. Ωστόσο, στην πολιτική κρίση που ακολούθησε μεταξύ του Ρατσιράκα και του αντιπάλου του, Μαρκ Ραβαλομανάνα τήρησε ουδέτερη στάση. Στις 28 Φεβρουαρίου του 2002 ο Ρατσιράκα διόρισε το Στρατηγό Λεόν-Κλοντ Ραβελοαριζόν (Léon-Claude Raveloarison) ως στρατιωτικό κυβερνήτη της επαρχίας Ανταναναρίβο, υπό στρατιωτικό νόμο. Ο Ρακοτομάβο ήταν ο μοναδικός από τους 6 επαρχιακούς κυβερνήτες που αρνήθηκε να υπογράψει τη διακήρυξη που όριζε την Τοαμασίνα, προπύργιο του Ρατσιράκα και των οπαδών του, ως προσωρινή πρωτεύουσα. Στη διένεξη επικράτησε τελικά ο Ραβαλομανάνα, ο οποίος αυτοανακηρύχθηκε πρόεδρος και πέτυχε την επικράτησή του. Σε αντίθεση με τους άλλους κυβερνήτες επαρχιών, ο Ρακοτομάβο δε διώχθηκε ποινικά από τη νέα κυβέρνηση

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.africareview.com/News/Former%20Malagasy%20PM%20dead/-/979180/1072852/-/10b55vq/-/.
2. ↑  «Fichier des personnes décédées». *Fichier des personnes décédées*. Ανακτήθηκε στις 21  Ιανουαρίου 2022.
3. 1 2  Βιογραφική σελίδα στον ιστότοπο της επαρχίας Ανταναναρίβο Αρχειοθετήθηκε 2007-09-29 στο Wayback Machine. (Γαλλικά).
4. 1 2  Guy Arnold,Madagascar: Year in Review 1997, Britannica.com.
5. ↑  Christopher Saunders, Madagascar: Year in Review 1998, Britannica.com.
6. ↑  "L'ARMÉE EN PREMIÈRE LIGNE" Αρχειοθετήθηκε 2007-09-27 στο Wayback Machine. *L'Essor* (Mali), 1η Μαρτίου 2002 (Γαλλικά).
7. ↑  "Madagascar: Ratsiraka campaign manager denounces "irregularities" in capital", Malagasy National Radio, Antananarivo, 17 Δεκεμβρίου 2001.
8. ↑  "Pascal Rakotomavo résiste au DG de ARO", *Madagascar Tribune*, 18 Ιουλίου 2005 (Γαλλικά).
9. ↑  "Les réactions des partisans du président Ratsiraka" Αρχειοθετήθηκε 2007-09-29 στο Wayback Machine. *Afrique Express*, N° 246, 14 Μαρτίου 2002 (Γαλλικά).
10. ↑  "En lambeau !", *Madagascar Tribune*, 24 Ιανουαρίου 2005 (Γαλλικά).
Η **Ευφυής Πτώση**, ή **Intelligent falling** αποτελεί μία παρωδία του κινήματος του "Ευφυούς Σχεδιασμού".

Η Ευφυής Πτώση δίνει διαφορετική ερμηνεία στο φαινόμενο της βαρύτητας, στηριζόμενη σε ψευδοεπιστημονικά και υπερφυσικά στοιχεία. Υποστηρίζει πως η ελεύθερη πτώση των σωμάτων και η έλξη τους προς τη Γη, οφείλεται στο "*χέρι του Θεού*", όπως απεικονίζεται και στον πίνακα του Μιχαήλ Άγγελου στην Καπέλα Σιξτίνα. Ενώ η ιδέα της Ευφυούς Πτώσης αποτελεί έμπνευση κάποιου σατυρικού μηνύματος που δημοσιεύτηκε το 2002 στο Usenet, οι θρησκευτικές θεωρίες που υποστήριξαν πως ο Θεός έχει άμεση παρέμβαση στο φαινόμενο της βαρύτητας υπήρξαν εκατοντάδες τους τελευταίους αιώνες.

Η Ευφυής Πτώση ισχυρίζεται πως υπάρχουν κενά στη θεωρία της βαρύτητας, και πως η βαρύτητα "*είναι απλά μία θεωρία*", παρωδώντας έτσι τους επικριτές της θεωρίας της εξέλιξης, που υποστηρίζουν ακριβώς το ίδιο. Η Ευφυής Πτώση μοιράζεται κοινά σημεία με την Εκκλησία του Ιπτάμενου Μακαρονοτέρατος, καθώς ασκεί παρόμοια κριτική στον Ευφυή Σχεδιασμό και τις θρησκείες.

Πηγές
-----

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιουλίου 2008. Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2010.
Ο Παναγιώτης Λύρης (στο κέντρο), σε συνάντηση με τον εκδότη Πότη Στρατίκη (αριστερά) και το συγγραφέα Παναγιώτη Πλαφουτζή
Ο **Παναγιώτης Λύρης** είναι Έλληνας σκιτσογράφος και δημιουργός κόμικς, γεννημένος το 1977.

Σπούδασε στη Σχολή Ορνεράκη, την περίοδο 2001-2003 και έχει εικονογραφήσει παιδικά βιβλία και διαφημιστικά έντυπα.

Παράγει επίσης, τα δικά του κόμικς σε περιοδικά όπως τα *Σαΐνια*, το *PC Master* και το ένθετο *9* της *Ελευθεροτυπίας*.

Αποτελεί μέλος της "Εικαστικής Ομάδας Συνεργίας"

Το κόμικς του με τίτλο Αδάμ έχει βραβευτεί, μαζί με άλλα τέσσερα, στη πέμπτη διοργάνωση του 24 Hour Comics Day που πραγματοποιήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2010, στο Metropolis Live Stage. Ως εκ τούτου ο Παναγιώτης Λύρης θεωρείται ένας από τους νικητές του 24 Hour Comics Day 2010. (Τα 24 Hour Comics είναι ένας μαραθώνιος/διαγωνισμός που γίνεται ταυτόχρονα σε 49 διαφορετικές τοποθεσίες και 14 χώρες, με νέες τοποθεσίες να προστίθενται συνέχεια.).

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά, Ολλανδικά) *Lambiek Comiclopedia*. Lambiek. 1  Νοεμβρίου 1999. l/lyris\_panayiotis. Ανακτήθηκε στις 7  Οκτωβρίου 2022.
2. ↑
3. ↑
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2012.
5. ↑

Πηγές
-----

* Περιοδικό "Zine of Synergy" (ISSN: 1791-4922)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η ιστοσελίδα του δημιουργού
Η **Μπελυάφσκια (Beljawskya)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,032. Ανακαλύφθηκε το 1925 από τον Ρώσο αστρονόμο Σεργκέι Ιβάνοβιτς Μπελιάφσκι, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της από το επώνυμό του, κατά παράβαση του άγραφου «νόμου» οι ανακαλύπτοντες αστεροειδείς να μη τους δίνουν το δικό τους όνομα (σε αντίθεση με τους κομήτες).

Το φαινόμενο μέγεθος της Μπελυάφσκιας κατά τη μέση αντίθεσή της είναι 15,3 .

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Μπελυάφσκιας εκτιμάται σε 47,82 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0772. Η Μπελυάφσκια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 17 λεπτά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  

### Παραπομπές

1. ↑  Κατά τη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τ. 8, σελ. 190.

Αστεροειδείς| 1073 Γκελλιβάρα | 1074 Μπελυάφσκια | 1075 Ελίνα |
Ο **Ιωάννης Ζυγομαλάς** (1498 - 1584) ήταν Έλληνας λόγιος, φιλόλογος, κωδικογράφος, εκκλησιαστικός ρήτωρ και αξιωματούχος του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Βιογραφία
---------

Γόνος γνωστής οικογένειας από την Αργολίδα (το αρχικό όνομά της ήταν Σαγομαλάς), η οποία είναι γνωστή για τις υπηρεσίες της προς τον φράγκο φεουδάρχη του Άργους Guy d'Enghien. Ο ίδιος γεννήθηκε το 1498 στο Ναύπλιο και μαθήτευσε κοντά στον Αρσένιο Αποστόλιο, ο οποίος του δίδαξε τα κλασικά γράμματα και την αρχαία ελληνική γλώσσα και παιδεία. Συνέχισε τις σπουδές του και στο πανεπιστήμιο της Πάδουας, όπου διδάχθηκε και τα λατινικά, κοντά στον Giovanni Foresto. Επέστρεψε στο Ναύπλιο και εργάσθηκε ως εκκλησιαστικός ρήτωρ στην εκεί μητρόπολη, δίδασκε επίσης αρχαία ελληνικά και άσκησε τα καθήκοντα του νοταρίου. 

Το 1549 μετακόμισε χωρίς την οικογένεια στην Αδριανούπολη, προσκεκλημένος του τότε μητροπολίτη Ιωάσαφ, για να διδάξει και εκεί τα ελληνικά. Όταν ο Ιωάσαφ χειροτονήθηκε Οικουμενικός Πατριάρχης, ο Ιωάννης τον ακολούθησε στην Κωνσταντινούπολη. Η υπόλοιπη οικογένεια μετακόμισε εκεί γύρω στο 1555. Ο Ιωάννης ανέλαβε το αξίωμα (οφφίκιον) του «Μεγάλου Ρήτορος του Πατριαρχείου» και το 1576 χειροθετήθηκε από τον Πατριάρχη Ιερεμία Β΄ τον Τρανό «Μέγας Ερμηνευτής των Γραφών». Συνέχισε να διδάσκει τα Αρχαία ελληνικά και να αντιγράφει χειρόγραφα κατά παραγγελίαν. Όπως και ο γιος του Θεοδόσιος Ζυγομαλάς έτσι και ο ίδιος ο Ιωάννης δεν φαίνεται να έλαβε αποφασιστικό μέρος στην ανταλλαγή θεολογικών θέσεων και στην απόπειρα προσέγγισης μεταξύ των λουθηρανών θεολόγων και του Πατριάρχη Ιερεμία Β' Τρανού. 

Από τον γάμο του με την Γρατζιόζα απέκτησε δύο γιους και δύο κόρες. Πέθανε το 1584 στην Κωνσταντινούπολη.

Εργογραφία (γνήσια έργα του)
----------------------------

* Βίος του Σταυρακίου Μαλαξού, πρωτοπαππά του Ναυπλίου.
* Επιτομή της ελληνικής Γραμματικής.
* Διάφορα επιγράμματα στα αρχαία ελληνικά ή τα λατινικά.
* Προσευχή στην Θεομήτορα για την εορτή της Κοιμήσεως του 1576.
* Πολυάριθμες επιστολές προς διάφορους παραλήπτες.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 119879549. Ανακτήθηκε στις 17  Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 21  Δεκεμβρίου 2014.
3. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 12  Μαρτίου 2015.

Βιβλιογραφία
------------

* *Εμίλ Λεγκράν, Notice biographique sur Jean et Theodose Zygomalas* (Παρίσι, 1889).
* *S. Perentidis, Théodose Zygomalas et sa Paraphrase de la Synopsis minor* (Αθήνα, Εκδόσεις Αντ. Ν.Σάκκουλα, 1994) - ISBN 9602320915
* *Σ. Περεντίδης & Γ. Στείρης, Ιωάννης και Θεοδόσιος Ζυγομαλάς. Πατριαρχείο - Θεσμοί - Χειρόγραφα (συλλογικός τόμος), Αθήνα, Εκδοτικός Οίκος Δαίδαλος-Ζαχαρόπουλος). ISBN 9789602273906*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Γενεαλογία[*νεκρός σύνδεσμος*] (PDF)
* *Turcograeciae libri octo a Martino Crusio ... edita* Αρχειοθετήθηκε 2010-07-01 στο Wayback Machine.
Ο **Πέτρος Ζερβός** (Αθήνα, 1958) είναι Έλληνας δημιουργός κόμικς και διπλωματούχος αρχιτέκτονας μηχανικός του ΕΜΠ.

Βιογραφία
---------

Ξεκίνησε να σκιτσάρει σαν γελοιογράφος το 1978 στο *Θούριο* και κατόπιν εμφανίστηκε με το πρώτο του κόμικ στη *Βαβέλ* το 1981. Δουλειές του φιλοξενήθηκαν επίσης στον *Σχολιαστή*, το *Convoy*, την εφημερίδα *Πριν*, και το λογοτεχνικό περιοδικό *Φράση*.

Στη δεκαετία του '90 σταμάτησε να εκδίδει δουλειές του και εμφανίστηκε μόνο σε εκθέσεις, δουλεύοντας παράλληλα στη διαφήμιση και το κινούμενο σχέδιο. Από το 2000, οπότε και επέστρεψε στην έντυπη παρουσία, συνεργάζεται με το ένθετο 9 της Ελευθεροτυπίας με τη σειρά *Δούριος Άνεμος*, ενώ είναι τακτικός συνεργάτης και των περιοδικών *Γαλέρα*, *4Τροχοί*.

Έργα του έχουν εκτεθεί σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Βόλο, Γιάννενα, στην Ιταλία και αλλού. Το Σεπτέμβρη του 2006 πήρε το δεύτερο βραβείο στη διεθνή έκθεση γελοιογραφίας *Quo Vadis Terra?* στη Ρόδο.

Συμμετείχε ως ηθοποιός στην ταινία Το μικρό ψάρι του Γιάννη Οικονομίδη.

Κυκλοφορίες
-----------

* *Οι ξανθιές το γλεντάνε*, 1991, μεταφορά σε κόμικ του βιβλίου του Σωτήρη Κακίση.
* *Εγκεφαλικά Επεισόδια*, 2003, από τις συμμετοχές του στο "9".
* *Αθήνα 200τέσσερα* 2004, με θέμα τους Ολυμπιακούς της Αθήνας.
* *Porn Flakes* 2009, εκδ. "ΚΨΜ".

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά) *Catalog of the German National Library*. 1061601560. Ανακτήθηκε στις 26  Ιουνίου 2020.
Η **Αλίκη του Ε** (περί το 1180 - Μάιος 1246) από τον Οίκο τη Νορμανδίας, κόμισσα του Ε (1191 - 1246) ήταν κόρη και διάδοχος του Ερρίκου Β΄ του Ε και της Ματθίλδης κόρης του Χάμελιν του Γουάρεν, κόμη του Σάρρεϋ και της Ισαβέλλας του Γουάρεν, 4ης κόμισσας του Σάρρεϋ. Κληρονόμησε από τον πατέρα της το Ε και το Χέιστινγκς (1191) επειδή οι δύο μεγαλύτεροι αδελφοί της είχαν πεθάνει πρόωρα πριν από αυτόν, ήταν η τελευταία κυβερνήτης των κομητειών από τον Οίκο της Νορμανδίας. Παντρεύτηκε τον Ραούλ Α΄ του Λουζινιάν, κύριο του Ισουντάν που έγινε κόμης του Ε και λόρδος του Χέιστινγκς, μαζί του απέκτησε :

* Ραούλ Β΄ των Λουζινιάν π. 1200-1250, κύριος του Ισουντάν.
* Ματίλντα π. 1210-1241, παντρεύτηκε τον Χάμφρεϋ ντε Μποχούν κόμη του Χέρεφορντ.

Ο σύζυγος της πέθανε (1219) και η Αλίκη ταξίδευσε στην Αγγλία όπου προχώρησε σε μυστικές σχέσεις με τον αρχιδικαστή Ούμπερτ ντε Μπεργκ, 1ο κόμη του Κεντ. Σε διάταγμα τον Φεβρουάριο του 1233 παραχωρούσε δωρεά στον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο τον Άγιο. Ο Οίκος των Λουζινιάν εξακολουθούσε να κατέχει για πολλές γενεές ακόμα την κομητεία του Ε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Power 2004, σσ. 55-58, 497
2. ↑  Power 2004, σ. 497
3. ↑  Pollock 2015, σ. 101

Πηγές
-----

* Pollock, Melissa A. (2015). Scotland, England and France After the Loss of Normandy, 1204-1296: Auld Amitie. Woodbridge: The Boydell Press.
* Power, Daniel (2004). The Norman Frontier in the Twelfth and Early Thirteenth Centuries. Cambridge: Cambridge University Press


|  |
| --- |
| Αλίκη του Ε **Οίκος της Νορμανδίας****Γέννηση:** περί το 1180 **Θάνατος:** 1246 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΕρρίκος Β΄ | **Κόμης του Ε**1191 - 1246Με τον σύζυγο της Ραούλ Α΄ του Λουζινιάν1213 - 1219  | ΔιάδοχοςΡαούλ Β΄ των Λουζινιάν |