recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Γιόργκεν Γιούβε** (νορβηγικά: *Jørgen Juve*, 22 Νοεμβρίου 1906–12 Απριλίου 1983) ήταν Νορβηγός ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής Νορβηγίας με 33 γκολ.

Καριέρα
-------

Ο Γιούβε ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο για τον αθλητικό σύλλογο της πόλης του σε ηλικία 16 ετών. Το 1926 μετακόμισε στο Όσλο, όπου άρχισε να παίζει για τον σύλλογο Λιν Φούτμπολ. Ο Γιούβε έπαιξε στον τελικό του Κυπέλλου Νορβηγίας για τη Λιν το 1928, αλλά η ομάδα έχασε με 2–1. Κατά τη διάρκεια της σεζόν 1930–31 έπαιξε 12 παιχνίδια για την Βασιλεία της Ελβετίας στην οποία σκόραρε 10 γκολ.

Έκανε 45 εμφανίσεις και σημείωσε 33 γκολ με την εθνική ομάδα της Νορβηγίας μεταξύ 1928 και 1937. Ο πρώτος του αγώνας για την εθνική ομάδα ήταν με αντίπαλο τη Φινλανδία στις 3 Ιουνίου του 1928 και ο 45ος αγώνας του ήταν εναντίον της Δανίας στις 13 Ιουνίου του 1937. Σημείωσε τα πρώτα του γκολ για τη Νορβηγία το 1929, όταν σημείωσε  χατ-τρικ με αντίπαλο την Ολλανδία. Έπαιξε ως επιθετικός μόνο σε 22 από αυτά τα παιχνίδια. Το 33ο και τελευταίο του γκολ το σημείωσε στην 27η εμφάνιση το 1934.

Ήταν αρχηγός της ομάδας που κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936 στο Βερολίνο. Στον πρώτο γύρο των Ολυμπιακών Αγώνων, στις 3 Αυγούστου, η νορβηγική ομάδα συνάντησε την Τουρκία και κέρδισε τον αγώνα με 4–0. Στον δεύτερο γύρο συνάντησαν τη Γερμανία και κέρδισαν τον αγώνα με 2–0. Μεταξύ των θεατών ήταν ο Αδόλφος Χίτλερ, η πρώτη και τελευταία φορά που ο Γερμανός δικτάτορας παρακολούθησε ποδοσφαιρικό αγώνα. Στον ημιτελικό, στις 10 Αυγούστου, η νορβηγική ομάδα έχασε 1–2 από την Ιταλία μετά από παράταση. Τελικά οι Νορβηγοί κέρδισαν με 3–2 την Πολωνία στον τελικό για την τρίτη θέση. Ο Γιούβε θεωρείται ως ο σημαντικότερος συντελεστής στο μοναδικό μετάλλιο της Νορβηγίας σε διεθνές πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών.

Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση έγινε περιστασιακά προπονητής, δημοσιογράφος και συγγραφέας.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Norway - Record International Players». Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2022.
2. ↑   Zindel, Josef (2015). Rotblau: Jahrbuch Saison 2014/2015. FC Basel Marketing AG. ISBN 978-3-7245-2027-6.
3. ↑  «Jørgen Juve - Goals in International Matches». Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2022.
4. 1 2  «XI. Olympiad Berlin 1936 Football Tournament». Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2022.
5. 1 2  «FIFA : Olympic Football Tournament Berlin 1936». Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2022.
6. 1 2   Aabø, Arne T. (2011). "Med ætterøter frå Tokke og Kviteseid". Årbok for Telemark 2011 (in Norwegian). pp. 125–132. ISBN 978-82-92451-13-7.
7. ↑  «Fotball-Norge hedret målkonge». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Φεβρουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2022. CS1 maint: Unfit url (link)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 273894755
* LCCN: n79006772
* ISNI: 0000 0000 2125 6540
* GND: 11724774X

 |

 |
Ο **Επίσκοπος Ιεράς και Σητείας Αμβρόσιος**, κατά κόσμο **Δημήτριος Σφακιανάκης** (15 Σεπτεμβρίου 1856 – 5 Ιανουαρίου 1929), ήταν επίσκοπος της Εκκλησίας της Κρήτης.

Ο Αμβρόσιος γεννήθηκε στο χωριό Χουδέτσιο του Ηρακλείου Κρήτης. Σπούδασε αρχικώς στη Θεολογική Σχολή του Σταυρού, στα Ιεροσόλυμα, και όταν αυτή έπαυσε να λειτουργεί συνέχισε τις σπουδές του στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή και στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Χειροτονήθηκε διάκονος στις 5 Δεκεμβρίου 1876 και πρεσβύτερος στις 20 Ιουλίου 1888 από τον τότε Πατριάρχη Αλεξανδρείας Σωφρόνιο. Υπηρέτησε ως αρχιδιάκονος του Πατριάρχη Σωφρονίου και ως ιεροκήρυκας στην Αλεξάνδρεια. Στις 28 Ιανουαρίου 1890 αναδείχθηκε από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας Κρήτης επίσκοπος Ιεράς και Σητείας, δηλαδή της σημερινής Μητροπόλεως Ιεραπύτνης και Σητείας, διαδεχόμενος τον αποθανόντα Γρηγόριο. Ο Αμβρόσιος παρέμεινε στη θέση αυτή μέχρι τον θάνατό του το 1929 σε ηλικία 72 ετών, οπότε δεν εξελέγη διάδοχός του και η Επισκοπή συγχωνεύθηκε το 1932 με την Επισκοπή Πέτρας στη νέα Επισκοπή Νεαπόλεως.

Ο Αμβρόσιος διακρίθηκε για την πολυσχιδή δράση του, θρησκευτική, κοινωνική και εθνική, κυρίως όμως για τα φλογερά του κηρύγματα, τα οποία και δημοσίευσε τυπωμένα το 1902.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Ιεράς και Σητείας κυρός Αμβρόσιος»

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελ. 712
Η **κλασική γλώσσα** είναι μια γλώσσα με φιλολογική παράδοση. Βάσει του παρακάτω ορισμού, «πρέπει να είναι αρχαία, να ανήκει σε μια ανεξάρτητη πολιτισμική παράδοση, να μην είναι απότοκη μιας άλλης παράδοσης και πρέπει να έχει μεγάλο και εξαιρετικά πλούσιο σώμα αρχαίας λογοτεχνίας».1

Η κρίση μιας γλώσσας ως *κλασικής* σχετίζεται κυρίως με τη λογοτεχνία της, όχι τη γλώσσα *per se*. Αν και οι γλώσσες πιθανώς αλλάζουν σε διαφορετικούς ρυθμούς, εκείνες που αλλάζουν με βραδύ ρυθμό δεν είναι κατ' ανάγκην κλασικές ή αρχαίες. Επίσης, εφόσον δεν υπάρχει γλώσσα που να μην υφίσταται αλλαγή, οι κλασικές γλώσσες είτε τείνουν είναι νεκρές γλώσσες, ή επιδεικνύουν υψηλό βαθμό διγλωσσίας, όπως οι ομιλούμενες ποικιλίες της γλώσσας που έχουν απομακρυνθεί από την κλασική γραπτή γλώσσα με το πέρασμα των αιώνων.

Κατάλογος κλασικών γλωσσών
--------------------------

* Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες:
	+ Κλασική Ελληνική
	+ Λατινική
	+ Σανσκριτική
	+ Κλασική Περσική
	+ Πάλι
* Αιγυπτιακές γλώσσες:
	+ Αρχαία Αιγυπτιακή
	+ Κοπτική
* Αφροασιατικές γλώσσες:
	+ Κλασική Αραβική
	+ Εβραϊκή
* Δραβιδικές γλώσσες:
	+ Ταμίλ
* Σινοθιβετικές γλώσσες:
	+ Κλασική κινεζική γλώσσα

Βλ. επίσης
----------

* επίσημη γλώσσα
* ιερή γλώσσα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η υπεράσπιση του καθ. Hart για τη συμπερίληψη της Ταμίλ ως κλασικής γλώσσας

Σημειώσεις - παραπομπές
-----------------------

 1: Σύμφωνα με τον γλωσσολόγο του πανεπιστημίου του Μπέρκλεϊ Τζορτζ Χαρτ.
Ο **Βάρτισλαβ Β΄**, γερμαν. Wartislaw II (π. 1160 - π. 1184) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Ντεμμίν (1180-84).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Μπόγκισλαβ Α΄ δούκα της Πομερανίας και της πρώτης συζύγου του Βάλμπουργκις των Έστριντσεν, κόρης τού Βάλντεμαρ Α΄ της Δανίας. Ο πατέρας του από δεύτερο γάμο απέκτησε και άλλους γιους, τον Μπόγκισλαβ Β΄ και τον Καζιμίρ Β΄.

Ήδη από το 1180 διαδέχθηκε τον θείο του Καζιμίρ Α΄ δούκα της Πομερανίας-Ντεμμίν. Ο Βάρτσλαβ Β΄ απεβίωσε το 1184 και το 1187 ο πατέρας του.

Ο ιστορικός Άντολφ Χόφμαϊστερ (1883-1956) θεωρεί ότι ο Βάρτισλαβ Β΄ είναι γιος τού Βάρτισλαβ Σβαντιμπόριτς καστελάνου τού Στέττιν (πολων. Στσέτσιν), εξαδέλφου τού Βάρτισλαβ Α΄, από τον κλάδο των Σβαντιμποριδών.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Σοφία των Γιαγκελλόνων, κόρη τού Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
-----

* Wegener, W: Die Herzöge von Pommern aus dem Greifen-Hause ca. 1100 bis 1637 (Genealogische Tafeln zur mittelalterlichen Geschichte, 3), 2. Auflage Göttingen 1962.
Η **Ελένη Μπακοπάνου**, (γεν. 1954 στο Άργος) είναι Καναδή πολιτικός.

Η Μπακοπάνου ήταν μέλος του Φιλελεύθερου Κόμματος του Καναδά στη Βουλή των Κοινοτήτων του Καναδά, εκπροσωπώντας την περιφέρεια Αουντσίκ από το 1997 έως το 2006 και την περιφέρεια Σαιν-Ντενί από το 1993 έως το 1997. Η Μπακοπάνου έχει διατελέσει σύμβουλος πολιτικής. Ήταν πρώην Βοηθός Αναπληρωτής Πρόεδρος όλων των Επιτροπών και πρώην κοινοβουλευτικός γραμματέας του Υπουργού δικαιοσύνης της χώρας (1997–1999). Η Μπακοπάνου ονομάστηκε κοινοβουλευτική γραμματέας του υπουργού κοινωνικής ανάπτυξης με ειδική έμφαση στην κοινωνική οικονομία στις 20 Ιουλίου 2004. Επίσης υπηρέτησε ως πρόεδρος της μόνιμης επιτροπής Ιθαγένειας και Μετανάστευσης, και αντιπρόεδρος της μόνιμης επιτροπής για την καναδική κληρονομιά.

Την άνοιξη του 2004 η Μπακοπάνου έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο *Πολιτική Πρόσληψη και Γυναίκες στην Εκλογική Διαδικασία*. Υποστηρίζει ότι οι γυναίκες αντιμετωπίζουν ακόμα σοβαρά εμπόδια στο στόχο της πλήρης συμμετοχής στην δημόσια ζωή. Υποστηρίζει ότι οι γυναίκες που έχουν διαφορετικό χαρακτήρα για την προοδευτική πολιτική πρέπει να ενθαρρυνθούν περισσότερο να μπουν στην πολιτική.

Η Μπακοπάνου έχει αποφοιτήσει με πτυχίο μπάτσελορ στη πολιτική επιστήμη και ιστορία από το Πανεπιστήμιο ΜακΓκίλ, όπου εκεί σπούδασε και νομική. Είναι παντρεμένη με δύο παιδιά.

Η Μπακοπάνου συμμετείχε στις ομοσπονδιακές εκλογές του 2008 αλλά δεν εξελέγη. 

Στις κεμπεκιανές γενικές εκλογές του 2012 ήταν υποψήφια στην εκλογική περιφέρεια Κρεμαζί για το Φιλελεύθερο Κόμμα του Κεμπέκ αλλά δεν εξελέγη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 23  Οκτωβρίου 2019.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 24  Οκτωβρίου 2019.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 25  Οκτωβρίου 2019.
4. 1 2  Election 2006
5. ↑  «034072-E.vp» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 24 Νοεμβρίου 2004. Ανακτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2019.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 255666854
* BNF: cb14460886d (data)

 |

 |
Το **κέλυφος es** είναι ένας διερμηνέας γραμμής εντολών που αναπτύχθηκε από το Βύρωνα Ρακιντζή και τον Paul Haahr, ο οποίος χρησιμοποιεί μια γλώσσα σεναρίων που μοιάζει με το κέλυφος rc του λειτουργικού συστήματος Plan 9. Στόχος του είναι να παρέχει μια πλήρως συναρτησιακή γλώσσα προγραμματισμού σαν κέλυφος του Unix. Το μεγαλύτερο τμήμα της ανάπτυξης του κελύφους es συνέβη στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Μια δημοσίευση πάνω σε μια αρχική έκδοση του κελύφους es παρουσιάστηκε στη διάσκεψη Winter 1993 USENIX στο Σαν Ντιέγκο.

Μια διορθωμένη έκδοση του es-0.9-beta1[*νεκρός σύνδεσμος*] είναι διαθέσιμη που περιέχει χαρακτηριστικά ελέγχου εργασιών, μια προμεταγλωττισμένη βιβλιοθήκη, επιπλέον τεκμηρίωση, μια βασική κατάσταση διόρθωσης για τον emacs και άλλα προγράμματα που έχουν παραχωρηθεί: es-0.9-beta1job-control.tar.bz2[*νεκρός σύνδεσμος*]

Το κέλυφος Xs είναι μια παραγόμενη έκδοση (fork) του es με διορθωμένα κάποια λάθη, καθαρισμό του κώδικα, καλύτερη ενσωμάτωση της readline και βελτιώσεις στη σύνταξη.
Το Kes είναι μια παραγόμενη έκδοση του es συμβατή με Linux και Mac OS X.

Δείτε επίσης
------------

* Γραμμή εντολών

Παραπομπές
----------

1. ↑  Es: A shell with higher-order functions by Byron Rakitzis, NetApp, Inc, and Paul Haahr, Adobe Systems Incorporated [Errata note 1]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* The es shell (Αγγλικά)

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Κελύφη του Unix |
| --- |
|  |
| 
* Bash
* Bourne
* (Debian) Almquist
* csh
* Es
* Esh
* Friendly interactive shell
* Korn
* PWB
* Perl
* Rc
* Scsh
* Stand-alone
* tcsh
* Τόμσον
* Wish
* Z
 |

 |
Ο **Κτησίας ο Κνίδιος** ήταν γιατρός και συγγραφέας του τέλους του 5ου και των αρχών του 4ου αιώνα π.Χ. από την Κνίδο. Ο πατέρας του ονομαζόταν Κτησίαρχος ή Κτησίοχος. Σύμφωνα με το Γαληνό, ο Κτησίας υπήρξε σύγχρονος και συγγενής του Ιπποκράτους (ΙΗ΄ α 731).

Ο Κτησίας ως ιατρός
-------------------

Ο Κτησίας ακολούθησε ως ιατρός τον Κύρο στην εκστρατεία του εναντίον του Αρταξέρξη του Μνήμονα, οπότε μετά τη Μάχη στα Κούναξα αιχμαλωτίσθηκε και στη συνέχεια υπηρέτησε στην αυλή του νικητή. Κατά τον Ξενοφώντα, θεράπευσε τον Αρταξέρξη όταν αυτός κινδύνευσε από τραύμα στο στέρνο. Ο Φώτιος αναφέρει ότι ο Κτησίας απέρριπτε την άποψη του Ιπποκράτη ότι ήταν δυνατή η διαρκής ανάταξη της κεφαλής του μηριαίου οστού. Στα έργα του Κτησία απαντάται και ο όρος *«μυς»*, γεγονός που αποδεικνύει ότι ο όρος αυτός δεν ανήκει στην αλεξανδρινή σχολή.

Ο Κτησίας ως συγγραφέας
-----------------------

Ο Κτησίας συνέγραψε πραγματείες για ποταμούς και επί των περσικών εσόδων, για την Ινδία (τα *«Ινδικά»*, με πολλές μυθικές ιστορίες, που αξίζει στον βαθμό που μας πληροφορεί για το τι πίστευαν οι Πέρσες για τους Ινδούς), και μία ιστορία της Ασσυρίας και της Περσίας σε 23 βιβλία, τα *«Περσικά»*, γραμμένα στην ιωνική διάλεκτο.

Τα *Περσικά*
------------

Τα πρώτα έξι βιβλία των «Περσικών» διηγούνται την ιστορία της Ασσυρίας και της Βαβυλώνας μέχρι την ίδρυση της Περσικής Αυτοκρατορίας. Τα υπόλοιπα 17 φθάνουν μέχρι το έτος 398 π.Χ.. Συνόψεις του όλου έργου σώζονται στον Φώτιο, ενώ αποσπάσματα («σπαράγματα») σώζονται στον Αθήναιο, τον Πλούταρχο και ιδίως στον Διόδωρο, του οποίου το 2ο βιβλίο είναι παρμένο κυρίως από τον Κτησία. Ως προς την αξία των *Περσικών* υπάρχουν αντιγνωμίες, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Παρότι πολλές αρχαίες πηγές τα εκτιμούν πολύ και τα χρησιμοποιούν για να μειώσουν την αξιοπιστία του Ηροδότου, πολλοί θεωρούν τα γραφόμενα από τον Κτησία ως μικρής ιστορικής αξίας: ένα επιχείρημα είναι ότι τα περί των Ασσυρίων βασιλέων δεν συμφωνούν με τα αναγραφόμενα στις σφηνοειδείς επιγραφές. Ο σατιρικός συγγραφέας Λουκιανός στο έργο του *«Αληθής Ιστορία»* τοποθετεί τον Κτησία στο νησί όπου τιμωρούνταν οι κακοί. Ο Λουκιανός γράφει συγκεκριμένα: *«Οι άνθρωποι που υπέφεραν το μεγαλύτερο βασανιστήριο ήταν εκείνοι που έλεγαν ψέματα όταν ζούσαν και είχαν γράψει ψευδείς ιστορίες, ανάμεσά τους ο Κτησίας ο Κνίδιος, ο Ηρόδοτος και πολλοί άλλοι»* (*Αληθής Ιστορία*, 2.31)

Τα ιατρικά συγγράμματα του Κτησία διασώζονταν ως την εποχή του Γαληνού, ενώ διασώζεται απόσπασμα περί του ελλεβόρου από τον Ορειβάσιο (Η΄ 8).

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων*. ola2005262658. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Ιουνίου 2019.
3. 1 2  *Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων*. ola2005262658. Ανακτήθηκε στις 8  Ιουνίου 2022.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 192092583
* LCCN: n82006134
* ISNI: 0000 0001 2144 2009
* GND: 119379295
* SELIBR: 182574
* SUDOC: 028189876
* BNF: cb120075297 (data)
* BIBSYS: 90586294
* NDL: 001317697
* NKC: ola2005262658
* ICCU: TO0V056315
* BNE: XX4771244
* CiNii: DA06806924

 |

 |
Φωτογραφία των *"Busby Babes"* της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, σε φωτογραφία του 1958, πριν από τον τελευταίο τους αγώνα.
Τα **«Μωρά του Μπάσμπι»** ή «**Μπέμπηδες του Μπάσμπι»** ήταν η ονομασία που δόθηκε σε μια γενιά παικτών της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, οι οποίοι είχαν αποκτηθεί και προπονηθεί από τον, τότε, αρχισκάουτερ του συλλόγου, Τζο Άρμστρονγκ και τον βοηθό προπονητή Τζίμι Μέρφι, οι οποίοι κατάφεραν να προβιβαστούν από τις ακαδημίες του συλλόγου έως την πρώτη ομάδα, υπό την τεχνική καθοδήγηση του Ματ Μπάσμπι.

Τα Μωρά του Μπάσμπι έγιναν γνωστά όχι μόνο για το νεαρό της ηλικίας και το ταλέντο τους, αλλά και για το γεγονός ότι προέρχονταν από τα "σπλάχνα" του συλλόγου και δεν ήταν αγορασμένοι από άλλη ομάδα, κάτι που αποτελούσε συνήθεια τότε, όπως και σήμερα. Ο συγκεκριμένος όρος, προερχόμενος από τον δημοσιογράφο της *Manchester Evening News* Φρανκ Νίκλιν το 1951, τις περισσότερες φορές αναφέρεται στους ποδοσφαιριστές που κατέκτησαν τα πρωταθλήματα των σεζόν 1955–56 και 1956–57 με μέσο όρο ηλικίας τα 21 και 22 έτη αντιστοίχως.

Οχτώ από τους παίκτες – Ρότζερ Μπιρν (28), Έντι Κόλμαν (21), Μαρκ Τζόουνς (24), Ντάνκαν Έντουαρντς (21), Μπίλι Γουίλαν (22), Τόμι Τέιλορ (26), Ντέιβιντ Πεγκ (22) και Τζοφ Μπεντ (25) – πέθαναν είτε στη διάρκεια είτε ως αποτέλεσμα της αεροπορικής τραγωδίας του Μονάχου τον Φεβρουάριο του 1958, ενώ o Τζάκι Μπλάνκφλαουερ (24 ετών όταν συνέβη η τραγωδία) καθώς και ο βετεράνος Τζόνι Μπέρι (31 ετών όταν συνέβη η τραγωδία) τραυματίστηκαν σε τέτοιο βαθμό ώστε δεν κατάφεραν ποτέ ξανά να αγωνιστούν.

Ο τελευταίος εναπομείνας παίκτης της προ Μονάχου ομάδας, ο Μπόμπι Τσάρλτον (20 ετών την εποχή του δυστυχήματος), αποσύρθηκε από την ενεργό δράση το 1975. Αν και είχε αποχωρήσει από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ δύο χρόνια νωρίτερα, συνέχιζε να αγωνίζεται ως παίκτης-προπονητής για λογαριασμό της Πρέστον Νορθ Εντ.

Δείτε επίσης
------------

* Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
* Αεροπορική τραγωδία του Μονάχου (1958)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Manchester United history » Busby's babes (1950s)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Απριλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2013.
2. ↑  «'Busby Babes' writer has died, aged 80». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Νοεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2013.
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Απριλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2013.
Ο **Πέτρος Πασσαλής** (10 Απριλίου 1974) είναι παλαίμαχος Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του αμυντικού μέσου.

Καριέρα
-------

Ο Πέτρος Πασσαλής γεννήθηκε στις 10 Απριλίου του 1974 στα Γιαννιτσά και ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την τοπική ομάδα του Σαμψών Γιαννιτσών. Το 1991 πήρε μεταγραφή στον Εδεσσαϊκό με τον οποίο αγωνίστηκε αρχικά στη Β΄ Εθνική. Εκείνη την χρονιά ήταν ένας από τους βασικούς συντελεστές της ανόδου της ομάδας στην Α΄ Εθνική, ενώ τα επόμενα χρόνια οι εμφανίσεις του οδήγησαν στην κλήση του στην Εθνική Ελπίδων και παράλληλα προκάλεσαν το ενδιαφέρον διαφόρων ομάδων. Στην πόλη της Έδεσσας έμεινε μέχρι τον Ιανουάριο του 1995 όταν και μεταπήδησε στον Ολυμπιακό Πειραιώς.

Με τη φανέλα των Πειραιωτών αγωνίστηκε έως το 2001 έχοντας, σε επτά σεζόν, 131 συμμετοχές και δύο γκολ. Πανηγύρισε επίσης την κατάκτηση 5 συνεχόμενων πρωταθλημάτων, ενός κυπέλλου καθώς και την πρόκριση το 1999 στην προημιτελική φάση του Τσάμπιονς Λιγκ, όταν ο Ολυμπιακός αποκλείστηκε στις λεπτομέρειες από τη Γιουβέντους.

Επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν ο Άρης. Αγωνίστηκε στην ομάδα της Θεσσαλονίκης για έξι χρόνια (5 στην Α΄ Εθνική και 1 στη Β΄) μετρώντας συνολικά 88 συμμετοχές και ένα γκολ με την φανέλα των *κιτρίνων*. Μάλιστα πήρε μέρος και στον χαμένο τελικό Κυπέλλου του 2005 κόντρα στον Ολυμπιακό. Το 2007 αποχώρησε από την ενεργό δράση ύστερα από 16 χρόνια στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο.

Ως ποδοσφαιριστής διακρίθηκε για την προσήλωσή του στα ανασταλτικά καθήκοντα και την αντοχή του. Καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του αντιμετώπισε μια σειρά σοβαρών τραυματισμών.

Μετέπειτα δραστηριότητα
-----------------------

Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση, ο Πασσαλής ανέλαβε για ένα διάστημα τα τμήματα υποδομής του Άρη. Αργότερα διετέλεσε υπεύθυνος της ΕΠΟ για την προεπιλογή ποδοσφαιριστών των μικρών εθνικών ομάδων στην Κεντρική Μακεδονία και πρόεδρος του Εδεσσαϊκού.

Τίτλοι
------

* **Πρωτάθλημα (5)**: 1997, 1998, 1999, 2000, 2001.

* **Κύπελλο (1)**: 1999.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  Δελαγραμμάτικας, Νίκος (2003). *Οι θρυλικές εποχές 1953-1959, 1996-2003. Οι πρωταγωνιστές*. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα. σελ. 239.
2. ↑  Μώρος, Δημήτρης (15 Ιανουαρίου 1998). «Συμφωνία με τον Πασσαλή». *tanea.gr*. ΤΑ ΝΕΑ. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2019.
3. 1 2  Νικολάου, Νίκος (25 Σεπτεμβρίου 2013). «Ο Πέτρος Πασσαλής στο Campion.gr!». *campion.gr*. Campion.gr. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2019.
4. 1 2  Κτενάς, Γιώργος (9 Δεκεμβρίου 2017). ««Τουλάχιστον θα ήμασταν στους 4 - Το άσχημο για Ολυμπιακό είναι...» - Εκτίμηση-σοκ για ΠΑΟ». *sportdog.gr*. Sportdog. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2019.
5. ↑  Σαμόλης, Δημήτρης· Δαλαταριώφ, Παναγιώτης (2 Ιουλίου 2021). «Πασσαλής στο Gazzetta: «Πριν τον Μπάγεβιτς στο Ρέντη υπήρχαν τρία ντουζ»». *gazzetta.gr*. Gazzetta. Ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2023.
6. ↑  «Η καινούργια πρόκληση του Πασσαλή». *contra.gr*. Contra. 28 Απριλίου 2008. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2019.

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |
Ο **Σβάντιμπορ Γ΄**, γερμαν. Swantibor III (π. 1351 - 21 Ιουνίου 1413) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Στεττίν (1372-1413).

Βιογρφία
--------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Μπάρνιμ Γ΄ δούκα της Πομερανίας-Στεττίν και της Αγνής των Γουέλφων, κόρης τού Ερρίκου Β΄ δούκα τού Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν.

Το 1368 απεβίωσε ο Μπάρνιμ Γ΄ και τον διαδέχθηκαν από κοινού οι τρεις γιοί του. Όμως το 1372 απεβίωσε ο πρωτότοκος Καζιμίρ Γ΄ και το 1404 ο τρίτος γιος Μπόγκισλαβ Ζ΄, άγαμοι και οι δύο, έτσι ο Σβάντιμπορ Γ΄ έμεινε μόνος δούκας.

Στη διένεξη τού Βάλντεμαρ Δ΄ της Δανίας με την Χανσεατική Ένωση και τον Αλβέρτο Β΄ δούκα τού Μεκλεμβούργου, ο Μπάρνιμ Γ΄ είχε λάβει το μέρος τού πρώτου. Ωστόσο οι γιοί του στάθηκαν ουδέτεροι με τη Δανία και ειρήνευσαν με τον Αλβέρτο Β΄ το 1368. Η διένεξη κλιμακώθηκε σε πόλεμο και ο Καζιμίρ Γ΄ κατά την πολιορκία της Χόγινα απεβίωσε το 1372.

Τώρα η Πομερανία -που ήταν κατατετμημένη σε Στολπ, Βόλγκαστ, Στεττίν και Καμμίν- έπρεπε να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις τού Βρανδεμβούργου: όταν ο Κάρολος Δ΄ της Γερμανίας θέλησε να αποκτήσει το Βρανδεμβούργο για τους συγγενείς του, ο δούκας φοβήθηκε, μήπως ο βασιλιάς επικαλεστεί την παλαιά υποτέλεια της Πομερανίας στο Βρανδεμβούργο. Πράγματι ο Κάρολος Δ΄ απέκτησε το Βρανδεμβούργο το 1373 με τη συνθήκη τού Φύρστενβαλντε, αλλά θέλησε φιλικές σχέσεις με την Πομερανία· ίσως διότι είχε νυμφευτεί την Ελισάβετ, κόρη τού Μπόγκισλαβ Ε΄ δούκα της Πομερανίας-Στολπ, 2ου εξαδέλφου τού Σβάντιμπορ Γ΄. Ο τελευταίος συμμετείχε ενίοτε στα βασιλικά ζητήματα και υπηρέτησε ως βασιλικός δικαστής.

Η χώρα είχε αποδιοργανωθεί από τις συγκρούσεις των δουκών της με τις πόλεις και οι έριδες τους εξάντλησαν οικονομικά.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1374 την Άννα των Χοεντσόλερν, κόρη τού Αλβέρτου μπουργκράβου της Νυρεμβέργης (γιου τού Φρειδερίκου Δ΄ μπουργκράβου της Νυρεμβέργης). Είχε τέκνα:

* Όθων Β΄ π. 1380-1428, δούκας της Πομερανίας-Στεττίν.
* Καζιμίρ Ε΄ μετά το 1380-1434, δούκας της Πομερανίας-Στεττίν.
* Μαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Ούλριχ Α΄ δούκα τού Μεκλεμβούργου-Στάργκαρτ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.

Πηγές
-----

* Klaus Conrad: Herzogliche Schwäche und städtische Macht in der zweiten Hälfte des 14. und im 15. Jahrhundert, in: Werner Buchholz (ed.): Deutsche Geschichte im Osten Europas. Pommern, Siedler Verlag, Berlin, 1999, ISBN 3-88680-272-8, p. 127-202
* Martin Wehrmann: Geschichte von Pommern. vol. 1, 2nd ed. Verlag Friedrich Andreas Perthes, Gotha, 1919, reprinted: Augsburg, 1992, ISBN 3-89350-112-6
* Martin Wehrmann (1908), "Swantibor III. Herzog von Pommern-Stettin", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 54, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 640–641
* Gottfried von Bülow (1887), "Otto II. (und Casimir VI.)", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 25, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 785–787

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 18125875
* GND: 123230810

 |

 |
Πλανόδιος πωλητής ξηρών καρπών.
Ο **στραγαλατζής** ή **στραγαλάς** ήταν παραδοσιακό επάγγελμα που άκμασε τον 18ο αιώνα. Ο στραγαλατζής ήταν πλανόδιος πωλητής και πουλούσε στραγάλια. Οι πελάτες του ήταν κυρίως νεανικό κοινό. Όπως όλοι οι πωλητές της εποχής εκείνης κρατούσε τεφτέρι, όπου έγραφε τα χρωστούμενα πουλώντας με πίστωση.

Η εμφάνιση του επαγγέλματος
---------------------------

Οι στραγαλατζήδες εμφανίστηκαν αμέσως μετά την ελληνική επανάσταση και απελευθέρωση. Αναφέρονται να κατεβαίνουν στις μεγάλες πόλεις και να πουλούν στραγάλια πάνω σε μια τάβλα. Στην Αθήνα αναφέρεται ότι έρχονταν από τα ορεινά της Θεσσαλίας, κυρίως καραγκούνηδες. Οι στραγαλατζήδες έπιαναν πόστα και πωλούσαν το εμπόρευμα τους σε πλατείες, σε κεντρικούς δρόμους ή έξω από σχολεία. Ανάμεσα στα φαγώσιμα που πωλούσαν αργότερα προστέθηκαν και ζαχαρένια κόκκινα κουλούρια, σουσαμένια παστέλια και μελένιος χαλβάς. Για να κερδίσουν πελάτες και να πουλήσουν τα στραγάλια κάποιοι στραγαλατζήδες είχαν εφεύρει ένα παιχνίδι: κρατούσαν ένα ζαχαρωτό κουλούρι και νεαροί του πετούσαν στραγάλια μέχρι να το σπάσει κάποιος και να νικήσει. Ο στραγαλατζής εκτελούσε και χρέη «διαιτητή» στο παιχνίδι, όριζε δηλαδή ποιος είχε χάσει για να πληρώσει.

Όλοι στην οικογένεια του στραγαλατζή ασχολούνταν με το επάγγελμα. Καλλιεργούσαν στο χωράφι τους το στραγάλι που στην πραγματικότητα είναι ψημένο ρεβύθι. Οι γυναίκες έκοβαν τον κορμό και τον έδεναν σε ματσάκια για να τα πωλούν έπειτα τα παιδιά στις πόλεις για δαδιά. Και αυτό το επάγγελμα, της πώλησης δαδιών, υπέστη πλήγμα μαζί με αυτό του στραγαλατζή. Αρκετοί στραγαλατζήδες άλλαξαν τον 19ο αιώνα το εμπόρευμά τους πουλώντας σαλέπι. Άλλοι έκαναν και τα δύο επαγγέλματα, την ημέρα στραγαλατζήδες και το βράδυ σαλεπιτζήδες. Στην Αθήνα μάλιστα κάποιοι πωλούσαν σαλέπι και διατηρούσαν μικρά καταστήματα στα Πιθαράδικα όπου πωλούσαν ακόμα και τυρί.

Κρίση
-----

Ήδη το 1912 αναφέρεται ότι ήταν επάγγελμα προς εξαφάνιση έχοντας δεχτεί πλήγμα από άλλα πλανόδια επαγγέλματα όπως ο κουλουράς. Πλήγμα είχε δεχτεί κι από τον πασατέμπο που θεωρούνταν πιο ευκολοχώνευτος, τα φυστίκια, την μέντα, όλα φαγώσιμα που πωλούνταν τότε από πλανόδιους.

Σήμερα
------

Ο στραγαλατζής έχει εκλείψει σήμερα με την ανωτέρω μορφή, αλλά μια 2η μορφή που επέζησε μέχρι τώρα αλλά τείνει να εκλείψει & αυτή, είναι ο πλανόδιος πωλητής ξηρών καρπών που δείχνει & η φωτογραφία. Αυτή προέκυψε από την γενικοποίηση του εμπορεύματος, αντικαθιστώντας ο κάθε πωλητής τον συγκεκριμένο του ξηρό καρπό (ο στραγαλατζής το στραγάλι, ο φυστικάς το φυστίκι κλπ) με ξηρούς καρπούς όλων των ειδών (στραγάλια, πασατέμπος, αμύγδαλα, φυστίκια κλπ), προκειμένου να εκλείψουν τα μεταξύ τους πλήγματα της κρίσης.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12  Κωνσταντίνος Σκόκος: Εθνικόν, Χρονογραφικόν, Φιλολογικόν και Γελιογραφικόν Ημερολόγιον του έτους 1912, Τυπογραφείον Εστίας, Αθήνα 1912, σελ. 336-336, από το Μουσείο τύπου Πάτρας
Ο **Ράντισα Ίλιτς** (*Radiša Ilić*, κυριλλικά:Радиша Илић, 20 Σεπτεμβρίου 1977) είναι Σέρβος παλαίμαχος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας και νυν προπονητής τερματοφυλάκων της Εθνικής Σερβίας.

Σταδιοδρομία σε συλλόγους
-------------------------

Αφού ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του με τη Σλομπόντα Ούζιτσε, ο Ίλιτς μετακινήθηκε στην Παρτιζάν το καλοκαίρι του 1998. Πέρασε τις επόμενες πέντε σεζόν στο σύλλογο, κερδίζοντας τρεις τίτλους πρωταθλήματος (1999, 2002 και 2003) και ένα εθνικό κύπελλο (2001). 

Μετά από ένα σύντομο πέρασμα από τη ρουμανική Προγκρέσουλ Βουκουρέστι, επέστρεψε στην πατρίδα του και αγωνίστηκε στις Μπόρατς Τσάτσακ (2004-2006) και ΟΦΚ Βελιγραδίου (2006-2008). Στη συνέχεια μετακόμισε για δεύτερη φορά στο εξωτερικό και εντάχθηκε στον Πανσερραϊκό, τον οποίο δεν κατάφερε να βοηθήσει να αποφύγει τον υποβιβασμό από την κορυφαία κατηγορία κατά την περίοδο 2008-09. 

Τον Ιούνιο του 2010, ο Ίλιτς επέστρεψε ξανά στην Παρτιζάν ύστερα από 7 χρόνια. Σύλλεξε τρία ακόμη εγχώρια τρόπαια με το σύλλογο, πριν αποσυρθεί από την ενεργό δράση τον Ιανουάριο του 2013.

Διεθνής σταδιοδρομία
--------------------

Κατέγραψε τη μοναδική συμμετοχή του για την Εθνική Σερβίας σε μία φιλική ισοπαλία με 1-1 εναντίον της Βόρειας Μακεδονίας στις 6 Φεβρουαρίου 2008, διατηρώντας καθαρή εστία στο πρώτο ημίχρονο, πριν αντικατασταθεί από τον Νταμίρ Καχριμάν.

Διακρίσεις
----------

Παρτιζάν
* Πρωτάθλημα Σερβίας: 1998-99, 2001-02, 2002-03, 2010-11, 2011-12
* Κύπελλο Σερβίας: 2000-01, 2010-11

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Radiša Ilić ponovo crno-beli» (στα Serbian). partizan.rs. 22 Ιουνίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2010. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
2. ↑  «Radiša Ilić i Igor Spasić u stručnom štabu» (στα Serbian). partizan.rs. 9 Ιανουαρίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2017. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ Superleague Ελλάδας
* Ράντισα Ίλιτς στην ιστοσελίδα National-Football-Teams.com
* Προφίλ στο Transfermarkt.com
Συντεταγμένες: 51°24′N 21°10′E﻿ / ﻿51.400°N 21.167°E﻿ / 51.400; 21.167

Η **Συναγωγή του Ράντομ** (πολωνικά: *Synagoga w Radomiu*) ήταν Ορθόδοξη συναγωγή στο Ράντομ της Πολωνίας, η οποία κατεστράφη από την Ναζιστική Γερμανία μετά την εισβολή στην Πολωνία κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η συναγωγή ευρισκόταν επί της Οδού Ποντβάλνα, η οποία ήταν παλαιότερα γνωστή ως Οδός Μποζνίτσα. Ανεγέρθηκε το 1846, ενώ πυρπολήθηκε ολοκληρωτικά το 1939 όταν δημιουργήθηκε το Γκέτο του Ράντομ. Σχεδόν το σύνολο των Εβραίων του Ράντομ αφανίστηκε κατά την διάρκεια του Ολοκαυτώματος στην κατεχόμενη Πολωνία, με αποτέλεσμα την σχεδόν πλήρη εγκατάλειψη του χώρου. Μετά το τέλος του πολέμου, τα ερείπια της συναγωγής κατεδαφίστηκαν κατόπιν σχετικών διαταγών της τοπικής φιλοσοβιετικής κομμουνιστικής κυβέρνησης.

Επακόλουθα
----------

Το 1950, κατά την διάρκεια της επακόλουθης περιόδου του Σταλινισμού στην Πολωνία, εντός του άδειου οικοπέδου όπου η συναγωγή ήταν παλαιότερα χτισμένη, οι τοπικοί κρατικοί αξιωματούχοι προχώρησαν στην ανέγερση μνημείου υπέρ της αφανισθείσας εβραϊκής κοινότητας του Ράντομ, με βάση σχέδια του Γιάκουμπ Ζάιντενσνιρ, και φέρων την αφιερωματική επιγραφή υπέρ των θυμάτων του Ναζισμού.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Πολωνικά) Synagoga w Radomiu, Virtual Shtetl, Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2015.
2. ↑  Radom na fotografii (2014), Radomska synagoga Παλαιά φωτογραφία της Συναγωγής του Ράντομ υπό λειτουργία σε σύγκριση με σύγχρονη φωτογραφία της ίδιας τοποθεσίας στο Ράντομ.

Πηγές
-----

* (Πολωνικά) Σεμπάστιαν Πιοντκόφσκι, *Radom - zarys dziejów miasta*, Ράντομ 2000, (ISBN 83-914912-0-X).
**Εκλογές** διεξάγονται στις Βερμούδες για εθνοσυνέλευση. Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.
Μετά την παραίτηση του Γιούαρτ Μπράουν, στις 29 Οκτωβρίου 2010, πρωθυπουργός ανέλαβε η Πόλα Κοξ και αντικαταστάθηκε μετά τη νίκη του Συνασπισμού Μία Βερμούδα στις εκλογές του 2012 από τον Κρεγκ Κανονίερ. Ο τελευταίος παραιτήθηκε από πρωθυπουργός το Μάιο του 2014 λόγω εμπλοκής σε σκάνδαλο (γνωστό ως "Τζετγκέιτ") και προσωρινά στη θέση του ανέλαβε ο Μάικλ Ντάνκλεϊ.

Γενικές εκλογές
---------------

### Πρόσφατες εκλογές (2020)

Κύριο λήμμα: Γενικές εκλογές των Βερμούδων (2020)
### 2007

Στις γενικές εκλογές, που διεξήχθησαν στις 18 Δεκεμβρίου 2007, το Προοδευτικό Εργατικό Κόμμα (PLP) κέρδισε τρίτη κυβερνητική θητεία με 22 έδρες έναντι 14 για το αντιπολιτευόμενο Ενωμένο Κόμμα των Βερμούδων (UBP). Αμφότερα τα κόμματα κέρδισαν ίδιο αριθμό εδρών με τις προηγούμενες εκλογές, οι οποίες είχαν διεξαχθεί το 2003.

### 2012

Στις γενικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 17 Δεκεμβρίου 2012 κέρδισε ο Συνασπισμός Μία Βερμούδα, με 19 επί συνόλου 36 εδρών στη Συνέλευση (House of Assembly). Η έως τότε πρωθυπουργός, Πόλα Κοξ, απώλεσε την έδρα της και παραιτήθηκε από πρωθυπουργός και από την ηγεσία του Προοδευτικού Εργατικού Κόμματος.

| Κόμμα | Ψήφοι | % | Έδρες | +/– |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Συνασπισμός Μία Βερμούδα | 15,949 | 51.68 | 19 | +5 |
| Προοδευτικό Εργατικό Κόμμα | 14,218 | 46.07 | 17 | –5 |
| Ανεξάρτητοι | 685 | 2,25 | 0 | 0 |
| Άκυρα/λευκά | 174 | – | – | – |
| **Σύνολο** | **31.026** | **100** | **36** | **0** |
| Εγγεγραμμένοι/συμμετοχή | 43.652 | 71,08 | – | – |
| Πηγή: Parliamentary Registry, IFES |

### 2017

Κύριο λήμμα: Γενικές εκλογές στις Βερμούδες (2017)
Στις γενικές εκλογές του 2017 το αντιπολιτευόμενο Προοδευτικό Εργατικό Κόμμα κέρδισε τη νίκη με 24 από τις συνολικά 36 έδρες της Συνέλευσης. Ο 38χρονος Έντουαρντ Ντέιβιντ Μπαρτ έγινε ο νεότερος πρωθυπουργός στην ιστορία των Βερμούδων.

Δημοψηφίσματα
-------------

### 2016

Κύριο λήμμα: Δημοψήφισμα στις Βερμούδες (2016)
Στις 23 Ιουνίου 2016 διενεργήθηκε ένα μη δεσμευτικό δημοψήφισμα στις Βερμούδες για τον γάμο μεταξύ ομοφύλων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bermuda premier resigns under 'Jetgate' pressure Αρχειοθετήθηκε 2014-05-21 στο Wayback Machine. Jamaica Observer, 20 Μαΐου 2014.
2. ↑  "Bermuda's ruling party wins election focused on corruption, racial resentment", Associated Press (*International Herald Tribune*), 19 Δεκεμβρίου 2007.
3. ↑  General Election 2012 Election Results Parliamentary Registry
4. ↑  Wounded PLP sees leader lose her seat Bermuda Sun, 18 Δεκεμβρίου 2012
5. ↑  Cox resigns as PLP leader Αρχειοθετήθηκε 2018-01-21 στο Wayback Machine. Royal Gazette, 18 Δεκεμβρίου 2012
6. ↑  Dunkley resigns as OBA leader The Royal Gazette, 19 Ιουλίου 2017
7. ↑  Bermuda same-sex marriage referendum set for June 23 Αρχειοθετήθηκε 2018-09-07 στο Wayback Machine. Jamaica Observer, 12 Μαΐου 2016
Ο **Σεραπίωνας ο Πρεσβύτερος** ή **Γιαχιά ιμπν Σαραφιούν** (9ος αιώνας, αραβικά: *يحيى بن سرافيون*) ήταν Σύριος ιατρός γνωστός στην Ευρώπη του Μεσαίωνα με την εξελληνισμένη μορφή του ονόματος του, στην οποία είχε προστεθεί η διευκρινιστική επωνυμία *πρεσβύτερος* ώστε να μην συγχέεται με τον ιατρικό συγγραφέα του 12ου αιώνα Σεραπίωνα τον Νεότερο με τον οποίο ταυτοποιούνταν συχνά.

Διασώζονται πολύ λίγες πληροφορίες για τη ζωή του, εκτός από το ότι ήταν Χριστιανός στο θρήσκευμα, εξασκούσε το ιατρικό επάγγελμα, και πως έζησε στο 2ο μισό του 9ου αιώνα.

Διασώζονται 2 έργα τα οποία φέρουν το όνομα του, ένα με τον τίτλο *Aphorismi Magni Momenti de Medicina Practica*, και το άλλο ονομάζεται *αλ-Κουννάς* επίσης γνωστό και ως *Πανδέκται* ή *Πρακτικά* ή *Θεραπευτική Μέθοδος* στα ελληνικά, ή *Aggregator* ή *Breviarium* στα λατινικά. Το αντικείμενο του έργου αυτού είναι η συλλογή και επισκόπηση των απόψεων των Ελλήνων και Αράβων ιατρών σχετικά με τις ασθένειες και την αντιμετώπιση τους. Είχε επίσης μεταφράσει στα Αραβικά έργα του ιατρού Αλέξανδρου του Τραλλιανού του 6ου αιώνα, του οποίου το έργο μόνο λίγοι άλλοι Άραβες συγγραφείς φαίνεται πως γνώριζαν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ισπανικά) *datos.bne.es*. XX5504238. Ανακτήθηκε στις 7  Ιουλίου 2023.
2. 1 2 3  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 102520453. Ανακτήθηκε στις 7  Ιουλίου 2023.
3. ↑  *The Penny Cyclopaedia of the Society for the Difussion of Useful Knowledge* (1841), pages 259–260
4. ↑  Pormann, Peter E. (2004). *The Oriental Tradition of Paul of Aegina's Pragmateia*. BRILL. σελ. 14. ISBN 9789004137578. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2012.
5. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2016.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 1712149108544268780009
* LCCN: n92072344
* ISNI: 0000 0000 1093 9717
* GND: 1089918372
* SUDOC: 085754110
* BNF: cb137465609 (data)
* BIBSYS: 5005808
* BNE: XX5504238

 |

 |
Το **Ξηροχώρι** είναι χωριό του νομού Θεσσαλονίκης το οποίο υπάγεται στον δήμο Χαλκηδόνος. Βρίσκεται σε απόσταση τριάντα περίπου χιλιομέτρων από την πόλη της Θεσσαλονίκης και σε υψόμετρο περίπου 200 μέτρων. Στην απογραφή πληθυσμού του 2001 στο Ξηροχώρι έμεναν 656 κάτοικοι, ενώ στην απογραφή του 2011 έμεναν 567.

Ιστορία
-------

Ο παλιός συνοικισμός του χωριού βρισκόταν στην περιοχή της εκκλησίας του Αγίου Δημητρίου και ονομαζόταν Γιόρδενα.

Ανατρέχοντας στην ιστορία των σημερινών κατοίκων του χωριού, παρατηρούμε πως στις αρχές του 1925, πήγαν και εγκαταστάθηκαν εκεί προσφυγικές οικογένειες προερχόμενες από το Αλεπλί της Αδριανούπολης. Στα μέσα του 1925 ήρθαν από τη Θεσσαλία Σαρακατσάνοι οι οποίοι αγόρασαν μεγάλες αγροτικές εκτάσεις ως βοσκοτόπια για τα πρόβατά τους. Λίγους μήνες αργότερα και άλλες σαρακατσάνικες οικογένειες από τη Μακεδονία εγκαταστάθηκαν σε αυτό αγοράζοντας και τα υπόλοιπα κτήματα. Τον Αύγουστο του 1926 εγκαταστάθηκαν στο Γιόρδινο πρόσφυγες από το Μιστί της Καππαδοκίας, που αποτέλεσαν και τον βασικό κορμό του νέου συνοικισμού. Λόγω της θέας του, θεωρήθηκε καλό από τους Μιστιώτες να το μετονομάσουν σε Καλλιθέα, αλλά, επειδή η ξηρασία ταλαιπωρούσε τους κατοίκους, αποφάσισαν να το ονομάσουν Ξηροχώρι. Σχεδόν ταυτόχρονα με τους Μιστιώτες, εγκαταστάθηκαν σε αυτό και τέσσερις με πέντε οικογένειες Καυκασίων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Giordinon -- Xirochori». *Πανδέκτης*. ΕΚΤ. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2023.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Χαλκηδόνος |
| --- |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Αγίου Αθανασίου | 
* Άγιος Αθανάσιος
* Αγχίαλος
* Βαθύλακκος
* Γέφυρα
* Μπαλαίικα
* Νέα Μεσημβρία
* Ξηροχώριον
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Κουφαλίων | 
* Ακροπόταμος
* Εργατικές Κατοικίες
* Καστανάς
* Κουφάλια
* Πρόχωμα
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Χαλκηδόνος | 
* Άδενδρον
* Βαλτοχώρι
* Ελεούσα
* Λουδίας
* Μικρό Μοναστήριο
* Παρθένι
* Χαλκηδών
 |
|  |
| 
* Έδρα: Κουφάλια - Ιστορική έδρα: Γέφυρα
 |

 |
Ο **Μανώλης Ψωμάς** είναι Έλληνας αμυντικός ποδοσφαιριστής, πρωταθλητής Β΄Εθνικής και με πολυετή θητεία στην Α΄Εθνική κατηγορία.

Η πορεία του
------------

Ο Μανώλης Ψωμάς γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 1978 στην Κρήτη και συγκεκριμένα η καταγωγή του είναι από την Επισκοπή Ρεθύμνου. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο σε ηλικία 17 ετών στην τοπική ΕΑΡ, όπου αγωνίστηκε για 2 έτη και στη συνέχεια μεταπήδησε στον Πανελευσινιακό.

Τον Ιανουάριο του 2001 υπέγραψε στο Αιγάλεω, τον σπουδαιότερο σταθμό της καριέρας του. Έπαιξε εκεί μέχρι και το καλοκαίρι του 2007, κατακτώντας έναν τίτλο Β΄Εθνικής (2001), μια πρόκριση στα ημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδας (2003) και μια έξοδο στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ (2004).

Με το Αιγάλεω αγωνίστηκε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ την περίοδο 2004-05 και με τις εμφανίσεις του προσέλκυσε το ενδιαφέρον ευρωπαϊκών συλλόγων, αλλά η διοίκηση της ΠΑΕ Αιγάλεω αρνήθηκε να τον παραχωρήσει.

Συνέχισε την καριέρα του στον Αστέρα Τρίπολης (2008 & 2009), την Καβάλα, τον ΟΦΗ, το Λεβαδειακό και τη Λάρισα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Pathfinder.gr:"ΑΙΓΑΛΕΩ: Δεν παραχωρείται κανένας*!"[*νεκρός σύνδεσμος*]

Πηγές
-----

* Το ηλεκτρονικό αρχείο της "Αθλητικής Ηχούς"
* Ο Μανώλης Ψωμάς στο Myplayer.gr

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Ποδόσφαιρο
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο **Μπάρνιμ Β΄**, γερμαν. Barnim II (π. 1277 - 28 Μαΐου 1295) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας (1278-95).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Μπάρνιμ Α΄ δούκα της Πομερανίας και της τρίτης συζύγου του Μέχτιλτ/Ματίλντας των Ασκάνα, κόρης τού Όθωνα Β΄ μαργράβου τού Βρανδεβούργου.

Το 1278 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκαν οι τρεις γιοί του: ο Μπόγκισλαβ Δ΄ , ο Μπάρνιμ Β΄ και ο Όθων Α΄. Ο πρώτος ήταν 22 ετών, ο δεύτερος ενός και ο τρίτος ήταν υστερότοκος. Κυβέρνησε ο Μπόγκισλαβ Δ΄, ο οποίος ήταν από την πρώτη σύζυγο τού Μπάρνιμ Α΄. Ο Μπάρνιμ Β΄ είχε την προστασία της μητέρας του και το 1294 έλαβε με τον Όθωνα Α΄ ένα μερίδιο της Πομερανίας.

Το επόμενο έτος αποπλάνησε μία παντρεμένη και ο θυμωμένος σύζυγός της τον σκότωσε στα Ρείκια τού Ουκεμύνντερ. Δεν είχε απογόνους και οι αδελφοί του μοίρασαν την Πομερανία: ο Μπόγκισλαβ Δ΄ έλαβε το Βόλγκαστ και ο Όθων Α΄ το Στέττιν.

Πηγές
-----

* Werner Buchholz (ed.), Deutsche Geschichte im Osten Europas. Pommern. Siedler Verlag, Berlin 1999, ISBN 3-88680-272-8
Ο **Ηλίας Συνοδινός** (γεν. *Λόφος Αξιωματικών*, Περιστέρι 4 Νοεμβρίου 1960) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, διεθνής με την Εθνική ομάδα των Νέων, που αγωνίζονταν σε όλες τις θέσεις της άμυνας.

Καριέρα
-------

Ξεκίνησε από το εφηβικό τμήμα του Αιγάλεω το 1975, ύστερα από υπόδειξη των Δημ. Εξωμανίδη και Στ. Μακρή και προωθήθηκε για προπονήσεις με την πρώτη ομάδα την περίοδο 1976-77 με προπονητή το Λάμπη Σεραφείδη, κατακτώντας μάλιστα και τον τίτλο του **πρωταθλητή Β΄Εθνικής**, με τη λήξη της πρώτης του εκείνης χρονιάς.

Συνέχισε στο Αιγάλεω και στην Επαγγελματική Α΄Εθνική το 1977-78, έχοντας προπονητή το Μπέλα Πάλφι. Το ντεμπούτο του στη μεγάλη κατηγορία πραγματοποιήθηκε στην συνάντηση της 15ης αγωνιστικής, Καστοριάς-Αιγάλεω (3-0), όπου η αθηναϊκή ομάδα είχε αγωνισθεί με ερασιτέχνες ποδοσφαιριστές, λόγω απεργίας του Π.Σ.Α.Π. Ξανάπαιξε όμως, με τους επαγγελματίες αυτή τη φορά, τη 27η αγωνιστική, στο παιχνίδι Πιερικός-Αιγάλεω 4-0.

Κατά το ίδιο διάστημα είχε 4 συμμετοχές στην Εθνική Ομάδα των Νέων, κατακτώντας την πρώτη θέση στο Α΄ Βαλκανικό Κύπελλο Νέων της Τουρκίας που έγινε στη Σμύρνη, έχοντας προπονητή το Στ. Πετρίτση και συμπαίκτες μεταξύ άλλων, τους Λεμονή, Κοκολάκη, Δίντσικο, Σκαρτάδο, Χαλκίδη, Καραγκιοζόπουλο, Κοκολίτσιο, Μακρυωνίτη, Αντωνίου, Χατζηιωαννίδη.

Το καλοκαίρι του 1982 δόθηκε δανεικός για ένα χρόνο στον Ατρόμητο Πειραιώς, στη Β΄Εθνική και 
επέστρεψε στο Αιγάλεω το 1983, συμμετέχοντας και πάλι στην Επαγγελματική Α΄Εθνική για έξι μήνες, ώσπου αποχώρησε τον Δεκέμβριο για τη Χαλκίδα και τη Β΄ Εθνική. Ακολούθως έπαιξε στην Ηλιούπολη, στον Ηλυσιακό, τον Εθνικό Αστέρα και στη Δ' Εθνική με τους ΑΟ Μαλεσίνας (1992-93), Άρη Αγ. Κωνσταντίνου (1993-94) και Α.Ο. Αγίας Παρασκευής (1994-95).

Προπονητικό έργο
----------------

Από το 1995 που τερμάτισε την αγωνιστική του καριέρα και για 17 χρόνια ασχολήθηκε με την προπονητική, αναλαμβάνοντας ομάδες της Α΄κατηγορίας Ε.Π.Σ. Αθηνών και της Δ΄Εθνικής. Κέρδισε 5 τίτλους, με Ηλιούπολη, Τερψιθέα, Ηλυσιακό, Ποσειδώνα Γλυφάδας και Διάνα Ηλιούπολης. Ακόμη εργάσθηκε στις ομάδες των Σουρμένων, του Π.Α.Ο. Ρουφ, του Χαραυγιακού, του Χολαργού, της Αγίας Ελεούσας, του Ηφαίστου, του Αστέρα Βάρης και του Αστέρα Ζωγράφου.Τα τελευταία χρόνια είναι ο προπονητής της ομάδας των βετεράνων ποδοσφαιριστών του Αιγάλεω Α.Ο. ("ΣΥ.ΒΕ.Π.Α.Π.")

Παπαπομπές
----------

1. ↑  Φύλλο "Αθλητικής Ηχούς" της 6 Ιουνίου 1978, σελ. 1, *Η Εθνική Νέων στην Τουρκία*[*νεκρός σύνδεσμος*]

Πηγές
-----

* [ Φύλλο εφημερίδας "Αθλητική Ηχώ", της 18 Οκτωβρίου 1978, σελ. 4 *Ηλ. Συνοδινός: Ένα νέο αστέρι του Αιγάλεω*, συντάκτης Παύλος Γερακάρης]

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Ποδόσφαιρο
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο **Ανότε Τονγκ** (*汤安诺*, 11 Ιουνίου 1952-) ήταν πρόεδρος του Κιριμπάτι από το 2003 έως το 2016. Έγινε πρόεδρος της χώρας το 2003 και επανεξελέγη το 2007 και το 2012.

Πρώτα χρόνια
------------

Γιος Κινέζου μετανάστη και γυναίκας από τα νησιά Γκίλμπερτ, σπούδασε στο London School of Economics. Παντρεύτηκε μια γυναίκα από τη χώρα του ονόματι Μέμε και έχουν 7 παιδιά.

Πρώτη εκλογή
------------

Κέρδισε τις εκλογές του Ιουλίου του 2003 με οριακή πλειοψηφία (47,4%) έναντι του αδερφού του δρα Χάρι Τονγκ (43,5%) και του
Μπανουέρα Μπερίνα (9,1%). Η Αντιπολίτευση ισχυρίστηκε ότι έγινε νοθεία στις εκλογές εκείνες, κάτι που απορρίφθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο.

Στις 7 Νοεμβρίου του 2003 σύναψε διπλωματικές σχέσεις με την Ταϊβάν και έτσι η Κίνα διέκοψε τις σχέσεις της με το μικρό νησιωτικό κράτος και εκκένωσε τη βάση δορυφόρων της σχεδόν ένα μήνα μετά. Το κόμμα του «Πυρσοί της Αλήθειας» κέρδισε τις βουλευτικές εκλογές τον Αύγουστο του 2007.

Επανεκλογές στην προεδρία (2007 και 2012)
-----------------------------------------

Στις 17 Οκτωβρίου του 2007 ο Τονγκ κέρδισε ξανά τις προεδρικές εκλογές, με το 65% των ψήφων έναντι περίπου 33% για το Ναμπούτι Μουεμουενικαράουα. Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν περί το 50%. Η νίκη του στις εκλογές επαναλήφθηκε τον Ιανουάριο του 2012. 
 Ειδικότερα, ο Τονγκ απέσπασε 14.315 ψήφους ή το 42% των συνολικών ψήφων, με διαφορά 2.500 ψήφων από τον Τεταούι Ταϊτάι. Ο τρίτος υποψήφιος, Ριμέτα Μπενιάμινα έλαβε μόνο 7.738 ψήφους. Ο πρόεδρος Τονγκ κέρδισε σε 14 επί συνόλου 23 εκλογικών περιφερειών.

Τον Μάρτιο του 2016 τον διαδέχθηκε στην προεδρία ο Τανέτι Μαμάου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* ABC News: President of Kiribati: 'Our Very Lives Are At Stake'

Παραπομπές
----------

1. ↑  «International Herald Tribune». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Αυγούστου 2007. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2007.
2. ↑  Results of the 2012 Presidential Election in Kiribati Αρχειοθετήθηκε 2012-05-29 at Archive.is, 14-1-2012.
3. ↑   «Kiribati’s Tong beats challengers to win third term». *Radio New Zealand International*. 14-1-2012.. Ανακτήθηκε στις 13-1-2012.

  


|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πρόεδροι του Κιριμπάτι |
| --- |
|  |
| 
Γερέμια Ταμπάι  **·**  Ρότα Ονόριο\*  **·**  Γερέμια Ταμπάι  **·**  Τεατάο Τεανάκι  **·**  Τεκίρι Ταμουέρα\*  **·**  Άτα Τεαοτάι\*  **·** Τεμπουρόρο Τίτο  **·**  Τίον Οτάνγκ\* **·**  Ανότε Τονγκ  **·**  Τανέτι Μαμάου |  |
|  |
| 
(\*) προσωρινός πρόεδρος |

 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 2808153532504348820007

 |

 |
Ο **Βάρτισλαβ Γ΄**, γερμαν. Wartislaw Iii (π. 1210 - 17 Μαΐου 1264) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Ντεμμίν (1219-64).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο μόνος γιος τού Καζιμίρ Β΄ δούκα της Πομερανίας-Ντεμμίν και της Ινγκάρντις της Δανίας.

Το 1019 διαδέχθηκε τον πατέρα του· ήταν 9 ετών και η μητέρα του ανέλαβε επίτροπος ως το 1226. Τότε και τα δύο μέρη της Πομερανίας (το Στεττίν και το Ντεμμίν) είχαν αναγκαστεί να αναγνωρίσουν την επικυριαρχία της Δανίας. Αυτή μειώθηκε μετά τη μάχη τού Μπόρνχεβετ (1227) και εξαλείφθηκε μετά από την αντιμετώπιση των Δανών από τον Βάρτισλαβ Γ΄ μαζί με τους συμμάχους του της Λυβέκης (1234).

Το 1236 έχασε μεγάλο μέρος των εδαφών του από τα γειτονικά Μεκλεμβούργο και Βρανδεμβούργο: ο Ερρίκος-Μπόρβιν Γ΄ κύριος τού Μεκλεμβούργου-Ρόστοκ έκανε εκστρατεία και κατέλαβε την Κιρκιπάνια (τη δυτική Πομερανία εκτός τού Ντεμμίν)· επίσης το 1236 με τη συνθήκη τού Κρέμμεν ο Βάρτισλαβ Γ΄ αναγκάστηκε να παραχωρήσει τρεις περιοχές στο Βρανδεμβούργο και να γίνει υποτελής του. Οι περιοχές τελικά περιήλθαν στο Μεκλεμβούργο με το όνομα Στρέλιτς.

Τάφηκε στο αββαείο της Έλντενα κοντά στο Γκράιφσβαλτ μαζί με τη μητέρα του. Δεν είχε τέκνα και το Ντεμμίν ενσωματώθηκε με το Στεττίν τού εξαδέλφου του Μπάρνιμ Α΄.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Σοφία. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
-----

* Dietmar Lucht: Herzog Wartislaw III. von Pommern. In: Baltische Studien, Neue Folge Bd. 53, 1967, S. 13–15.
* Edward Rymar: Rodowód Książąt pomorskich, Sczecin 2005, S. 151–154.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 81706386
* GND: 137527071

 |

 |
Η θέση του ταύρου των Κερκυραίων στους Δελφούς
Μεταξύ των αναθημάτων των ελληνικών πόλεων στο τέμενος του Απόλλωνα στους Δελφούς ξεχώριζε ένας χάλκινος ταύρος αφιερωμένος από τους πολίτες της Κέρκυρας.

Περιγραφή
---------

Στα δεξιά, αμέσως μετά την είσοδο στο ιερό του Απόλλωνα στους Δελφούς, συναντά κανείς τη βάση του χάλκινου ταύρου που αφιέρωσαν οι Κερκυραίοι γύρω στο 480 π.Χ. για να τιμήσουν μια αξιομνημόνευτη αλιευτική συγκομιδή τόννου. Το άγαλμα ήταν φιλοτεχνημένο από τον αιγινήτη γλύπτη Θεόπροπο. Σύμφωνα με τον Παυσανία  ένας ταύρος στην Κέρκυρα εγκατέλειπε κάθε μέρα το κοπάδι του και κατέβαινε στην ακροθαλασσιά μουγκρίζοντας. Ο βοσκός, που τον παρακολούθησε, διαπίστωσε ότι η θάλασσα ήταν γεμάτη ψάρια. Ειδοποίησε τους συντοπίτες του και εκείνοι έσπευσαν, όμως δεν κατόρθωναν να πιάσουν τα ψάρια. Στη συνέχεια έστειλαν πρεσβεία στο Μαντείο των Δελφών και, αφού θυσίασαν έναν ταύρο στον Ποσειδώνα, η ψαριά τους ευοδώθηκε. Με το ένα δέκατο από τα έσοδα της μεγάλης αυτής αλιευτικής επιτυχίας οι Κερκυραίοι αφιέρωσαν τον χάλκινο ταύρο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παυσανίας,Φωκικά 9.3

Δρόμοι του Παυσανία:
|  |
| --- |
| 
 |
| Ελληνικό αλφάβητο |
| Αα | Άλφα | Νν | Νι |
| Ββ | Βήτα | Ξξ | Ξι |
| Γγ | Γάμμα | Οο | Όμικρον |
| Δδ | Δέλτα | Ππ | Πι |
| Εε | Έψιλον | Ρρ | Ρω |
| Ζζ | Ζήτα | Σσς | Σίγμα |
| Ηη | Ήτα | Ττ | Ταυ |
| Θθ | Θήτα | Υυ | Ύψιλον |
| Ιι | Ιώτα | Φφ | Φι |
| Κκ | Κάππα | Χχ | Χι |
| Λλ | Λάμδα | Ψψ | Ψι |
| Μμ | Μι | Ωω | Ωμέγα |
| Ιστορία |
| Αρχαϊκές τοπικές παραλλαγές* Δίγαμμα
* Ήτα
* Σαν
* Τσαν
* Κόππα
* Σαμπί
 |
| Σημεία στίξης Συμπλέγματα |
| Αριθμοί ϛ (6) ϟ (90) ϡ (900) |
| Σε άλλες γλώσσες |
| * Βακτριανά
* Μυσικά
* Λυκιακά
* Καρικά
* Γοτθικά
* Ελληνοϊβηρικά
* Κοπτικά
* Παλαιονουβικά
* Καραμανλήδικα
 |
| Σχετικά λήμματα |
| * Πολυτονική γραφή
* Μικρογράμματη γραφή
* Ελληνικός κώδικας Μπράιγ
* Κώδικας Μορς
* Επιστημονικά σύμβολα
 |
| 

---

* **Κατηγορία Κατηγορία**
* **Commons page Κοινά**

---

π • σ • ε |

Το **στίγμα** (**Ϛ ϛ**) είναι σύμπλεγμα των χαρακτήρων **σ** και **τ**, που χρησιμοποιείται στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης ως σύμβολο του αριθμού έξι (6) και, παλαιότερα, στη θέση του ζεύγους **στ** για τη γραφή λέξεων όπως π.χ. στρατός (ϛρατός), στύλος (ϛύλος), αντίστασις (αντίϛασις) κ.λπ. 

Σήμερα χρησιμοποιείται σπάνια —σε κλασικά κείμενα για παράδειγμα— και τη θέση του στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης έχει πάρει το **στ΄.**

Ιστορία
-------

Τον Μεσαίωνα, αφού το δίγαμμα είχε πλέον εκπέσει σε αχρηστία ως γράμμα στην *Ελληνιστική Κοινή* και η χρήση του είχε περιοριστεί στην αναπαράσταση του αριθμού 6, το στίγμα ταυτίστηκε με το δίγαμμα λόγω σχεδιαστικής ομοιότητας (στην καλλιγραφία). Έτσι, σταδιακά το αντικατέστησε ως σύμβολο του αριθμού έξι. 

Ιστορικά το στίγμα δεν έχει κεφαλαία μορφή, διότι ως σύμπλεγμα δεν χρησιμοποιήθηκε στη θέση του **Στ** αλλά μόνο του **στ**, ενώ ως αριθμητικό ήταν πάντα πεζό. Σήμερα όμως, για να καλυφθεί η πιθανή μετατροπή σε κεφαλαία μιας λέξης ή φράσης που το περιλαμβάνει, σχεδιάστηκε και η κεφαλαία του μορφή, η οποία βασίστηκε στο **Ϲ** (μηνοειδές σίγμα). 

Στο σύστημα κωδικοποίησης Unicode είναι καταχωρισμένο ως εξής:

| γράμμα | κώδικας | όνομα |
| --- | --- | --- |
| Ϛ | U+03DA | Greek Letter Stigma (κεφαλαίο στίγμα ) |
| ϛ | U+03DB | Greek Small Letter Stigma (πεζό στίγμα ) |

Διαβάστε επίσης
---------------

* Δίγαμμα
* Ελληνικό σύστημα αρίθμησης
* Ελληνικά τυπογραφικά συμπλέγματα

### Εξωτερικοί σύνδεσμοι

* Stigma ligature
* Stigma του Νίκου Νικολάου (Nick Nicholas)
* Greek Letter Stigma - A clarification of its use as a number
* ΟΡΟΓΡΑΜΜΑ Αρ.92 (σελ. 4) της ΕΛΕΤΟ

Παραπομπές - σημειώσεις
-----------------------

1. ↑  Ο Θ. Βοσταντζόγλου στο *Αντιλεξικόν ή Ονομαστικόν της Νεοελληνικής Γλώσσης*, εκδ 1962, σελ. 424 περιλαμβάνει το στίγμα στα σημεία γραφής.