recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Βικεντία (Vincentina)** είναι ένας αρκετά μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,5. Ανακαλύφθηκε το 1893 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά της από τον Ιταλό αστρονόμο Βικέντιο Τσερούλι (1859–1927).

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η διάμετρος της Βικεντίας υπολογίσθηκε σε 93,8 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 863 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,080 (από δεδομένα του IRAS). Η Βικεντία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 15 ώρες και 30 λεπτά, μία μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000366.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 365 Κόρδοβα | 366 Βικεντία | 367 Αμικίτια |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Η **μινιατούρα του Πάλεχ** (ρωσικά: Палехская миниатюра‎) είναι ρωσική μινιατούρα, η οποία παρασκευάζεται σε βαφές τέμπερας σε βερνίκια από χαρτί-μασέ (μικρά κιβώτια, τσιγάρα και σκόνες κλπ. ). 

Το Πάλεχ σε πεπιεσμένο χαρτί εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1923 στο χωριό Πάλεχ, στην επαρχία Πάλεχσκι (περιφέρεια Ιβάνοβο) και βασίζεται σε μια μεγάλη τοπική ιστορία της ζωγραφικής εικονιδίων ζωγραφικής. Αυτή η χειροτεχνία και το ύφος της μικρογραφίας έφεραν διάφορα ονόματα σε όλη την ανάπτυξή της, όπως το Σύλλογο Αρχαίας Ζωγραφικής; Πάλεχ Αρτέλ (από το 1924), τον Σύλλογο καλλιτεχνών Πάλεχ (από το 1932) και τα καλλιτεχνικά εργαστήρια παραγωγής του Καλλιτεχνικού Ταμείου της ΕΣΣΔ (από το 1953 ). 

Η τεχνολογία κατασκευής ενός ημιολοκληρωμένου προϊόντος προέρχεται από τους καλλιτέχνες χειροτεχνίας του Φεντόσκινο (βλέπε μινιατούρες του Φεντόσκινο). Οι μινιατούρες του Πάλεχ αντιπροσωπεύουν συνήθως χαρακτήρες από την πραγματική ζωή, λογοτεχνικά έργα, παραμύθια, μπιλίνες, και τραγούδια. Είναι βαμμένα με τοπικά φωτεινά χρώματα πάνω σε μαύρο φόντο και είναι γνωστά για τον λεπτό και ομαλό σχεδιασμό τους, την αφθονία της χρυσής σκίασης και τις ακριβείς σιλουέτες των πεπλατυσμένων μορφών που συχνά καλύπτουν πλήρως την επιφάνεια των καπακιών και των πλευρών των αντικειμένων. Η ποιητική μαγεία των χαρακτήρων Πάλεχ, η διακοσμητικότητα των τοπίων και της αρχιτεκτονικής και οι επιμήκεις αναλογίες των μορφών πηγαίνουν πίσω στις παραδόσεις εικονογραφίας. Οι μινιατούρες συνήθως ξεκινούν με περίπλοκο μοτίβο που γίνεται με χρυσό διαλυμένο σε βασιλικό ύδωρ. Το Πάλεχ είναι το πιο γνωστό από τα τέσσερα τέτοια διάσημα χωριά, τα άλλα είναι το Χολούι, η Μστιόρα και το Φεντόσκινο, τα οποία παράγουν παρόμοιο αλλά ξεκάθαρο καλλιτεχνικό ύφος. 

Η τέχνη της μικρογραφίας είναι ακόμα ζωντανή σήμερα. Σήμερα υπάρχουν εργαστήρια του Καλλιτεχνικού Ταμείου της Ρωσίας καθώς και μικρά ιδιωτικά στούντιο και ανεξάρτητοι καλλιτέχνες στο Πάλεχ. Οι καλλιτέχνες του Πάλεχ εκπαιδεύονται στο Κολλέγιο Τεχνών του Πάλεχ που ιδρύθηκε το 1935. 

Τα έργα από καλλιτέχνες του Πάλεχ εκτίθονται σε πολλά μουσεία της Ρωσίας και του εξωτερικού. Το κρατικό μουσείο τέχνης Πάλεχ περιέχει τη μεγαλύτερη συλλογή από μινιατούρες και περιλαμβάνει πάνω από δύο χιλιάδες έργα.
Μινμπάρ στο Τέμενος Μολά Τσελεμπί στην Κωνσταντινούπολη.
Ο όρος **Μινμπάρ** (αραβικά: منبر‎, επίσης προφέρεται ως *μιμπάρ* ή *μιμπέρ*) είναι μια υπερυψωμένη πλατφόρμα (αντίστοιχη του άμβωνα στις χριστιανικές εκκλησίες) μέσα στο ισλαμικό τέμενος όπου ο Ιμάμης (καθοδηγητής της μουσουλμανικής προσευχής) ανεβαίνει για να κάνει θρησκευτικό κήρυγμα στην προσευχή (γνωστή ως *Χούτμπα* Αραβικά: خطبة ) της Παρασκευής.

Η λέξη προέρχεται από αραβική ρίζα *ν-μπ-ρ* η οποία σημαίνει 'ανεβάζω, ανυψώνω'. Ο πληθυντικός στα αραβικά είναι *μανάμπιρ* (Αραβικά: منابر).

Χρήσεις
-------

 Ο Ammar Nakshawani κάνει κήρυγμα από το *μινμπάρ* σε Τέμενος στο Νταρ ες Σαλάμ της Τανζανίας κατά τη διάρκεια του Ραμαζανιού.
Το μινμπάρ χρησιμοποιείται επίσης για σημαντικές δημόσιες ανακοινώσεις. Εκτός από τους Ιμάμιδες, Ισλαμικοί ηγέτες όπως χαλίφηδες ή τοπικοί διοικητές το χρησιμοποιούν επίσης για το κήρυγμα της Παρασκευής. Σε χώρες όπως την Αίγυπτο και τη Σαουδική Αραβία το μινμπάρ έχει χρησιμοποιηθεί και για άσκηση πολιτικής κριτικής (άλλοτε θετικής ή αρνητικής) υπέρ/κατά των αρχών. Το 1979 στο Ιράν τα κηρύγματα από το μινμπάρ χρησιμοποιήθηκαν για αρνητική κριτική στην πολιτική του Σάχη. Η κύρια χρήση του μινμπάρ δεν είναι για πολιτικά κηρύγματα αλλά κυρίως για κηρύγματα περί ηθικής και θρησκευτικού περιεχομένου (όπως κηρύγματα για την ζωή, την οικογένεια, την παιδεία και τις διαπροσωπικές σχέσεις).

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Richard C. Martin (2003). *Encyclopedia of Islam and the Muslim World*. USA: Macmillan Library Reference. σελίδες 451. ISBN 0-02-865605-9.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μινμπάρ** |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Μαγνησία (αποσαφήνιση).
Οι[*νεκρός σύνδεσμος*] κύριες εορτές και ιερά στην αρχαία Ελλάδα. Στην Μαγνησία του Μαιάνδρου υπήρχε ιερό όπου τελούνταν λατρεία της Αρτέμιδος
Η **Μαγνησία του Μαιάνδρου** ήταν μία από τις δύο πόλεις με το όνομα Μαγνησία που ίδρυσαν οι Μάγνητες στη Μικρά Ασία τον 10ο αιώνα π.Χ. Σημαντική σε πληθυσμό, βρισκόταν σε στρατηγική τοποθεσία στο τρίγωνο που σχημάτιζαν οι πόλεις Πριήνη, Έφεσος και Τράλλεις. Ονομάστηκε Μαγνησία από τους Μάγνητες από τη Θεσσαλία που αποίκησαν την περιοχή μαζί με μερικούς Κρητικούς. Αργότερα προστέθηκε στην ονομασία της το *του Μαιάνδρου* για να ξεχωρίζει από την κοντινή πόλη της Λυδίας, Μαγνησία του Σιπύλου, την έτερη ομώνυμη αποικία των Μαγνητών στην περιοχή.

Η περιοχή γύρω από την πόλη ήταν ιδιαίτερα γόνιμη, παράγοντας εξαιρετικό κρασί, σύκα και αγγούρια. Η Μαγνησία ήταν κτισμένη κοντά στη σημερινή πόλη της Τουρκίας, Γκερμεντζίκ, στις υπώρειες του όρους Θώραξ, στις όχθες του μικρού ποταμού Λίθακου, παραπόταμου του ποταμού Μαίανδρου. Απείχε περίπου 24 χιλιόμετρα από τη Μίλητο. Ανήκε στην περιοχή της Ιωνίας, επειδή όμως οι Μάγνητες μιλούσαν την αιολική διάλεκτο, η πόλη δεν έγινε δεκτή στo Κοινό των Ιώνων.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Magnesia on the Maeander στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 321145857896323020888

 |

 |
Το **Μαραθεύτικο** είναι μια αρχαία ποικιλία σταφυλιών, η οποία υπάρχει μόνο στην Κύπρο. Είναι επίσης γνωστή ως Βαμβακάδα, Βαμβακίνα, Παμπακιά, Μαυροσπούρτικο, Αλουποστάφυλο*.*[1] Καλλιεργείται σε μικρές ποσότητες σε όλο το νησί, κυρίως στην Πιτσιλιά.[2] Το Μαραθεύτικο δεν έχει ερμαφρόδιτα λουλούδια. Έτσι το μαραθεύτικο απαιτεί συμφύτευση με άλλες ποικιλίες, προκειμένου να επιτευχθεί γονιμοποίηση και ανάπτυξη του καρπού. 

Στατιστικές του 2004 αποκαλύπτουν ότι το μαραθεύτικο καλλιεργείται σε μια έκταση 125 εκταρίων, αντιπροσωπεύοντας λιγότερο από το 1% των καλλιεργούμενων αμπελώνων του νησιού.[3]

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Alternative names for cultivated grapes (limited to European Union member states only)*  Αρχειοθετήθηκε 2007-09-27 στο Wayback Machine.
2. ↑  Levin, David (November 1, 2000). «The Wines of Aphrodite's Isle». *Wine Business Monthly* (Wine Communications Group).. Ανακτήθηκε στις 2007-03-23.
3. ↑   *Monitoring of Agricultural policy market and trade developments in Cyprus, December 2005.*
Άγαλμα του Γιοσιτσούνε στο Παρκο Μιμοσουσογκάβα
Ο **Μιναμότο νο Γιοσιτσούνε** (ιαπωνικά: 源 義経) (περ. 1159 – 15 Ιουνίου 1189) ήταν στρατιωτικός διοικητής της φυλής Μιναμότο της Ιαπωνίας στα τέλη της περιόδου Χειαν και στις αρχές της Καμακούρα. Κατά τη διάρκεια του πολέμου Γκενπει, οδήγησε μια σειρά από μάχες που ανέτρεψαν τον κλάδο Ισε-Χεισι της φυλής Ταιρα, βοηθώντας τον ετεροθαλή αδερφό του Γιοριτομο να εδραιώσει την εξουσία. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους και πιο δημοφιλείς πολεμιστές της εποχής του και ένας από τους πιο διάσημους μαχητές σαμουράι στην ιστορία της Ιαπωνίας. Ο Γιοσιτσούνε χάθηκε αφού προδόθηκε από τον Γιασουχίρα τον γιο ενός έμπιστου συμμάχου. Ο Γιασουχιρα δεν σκόπευε να τον σκοτώσει όμως η πίεση που δέχθηκε από τρίτα πρόσωπα τον οδήγησε στην προδωσία.Πάντως πρόσφερε τον τιμιτικό-τελετουργικό θάνατο Σεπούκου στον Γιοσιτσούνε του οποίου το κεφάλι διατήρησε σε Σακε ( ιαπωνικό αλκοολούχο ποτό) και στάλθηκε στον άνθρωπο που τον ανάγκασε να τον προδώσει τον Γιοριτόμο ο οποίος μάλιστα ήταν ετεροθαλής αδερφός του Γιοσιτσούνε.

Καριέρα
-------

Ένας επιδέξιος ξιφομάχος, ο Γιοσιτσούνε νίκησε τον θρυλικό μοναχό πολεμιστή Μπενκει σε μια μονομαχία. Από τότε, ο Μπενκει συνόδευε παντού τον Γιοσιτσούνε, και τελικά πέθανε μαζί του στη Πολιορκία της Κορομογκάβα.

Το 1180, ο Γιοσιτσουνρ άκουσε ότι ο Γιοριτομο, τώρα επικεφαλής της φυλής Μιναμότο, είχε συγκεντρώσει στρατό μετά από αίτημα του πρίγκηπα Μοτσιτσιτο για να πολεμήσει ενάντια στη φυλή Ταιρα (επίσης γνωστή ως Χεικε) που είχε σφετεριστεί το εξουσία του αυτοκράτορα. Στον πόλεμο που ακολούθησε μεταξύ των αντίπαλων φυλών Μιναμότο και Ταιρα Σαμουραι, γνωστό ως Πόλεμος Γκενπει, ο Γιοσιτσούνε εντάχθηκε στον Γιοτοτομο, μαζί με τον Μιναμότο Νοριγιορι.

Ο Γιοσιτσούνε, μαζί με τον αδελφό του Νοριγιορι, νίκησαν τους Ταιρα σε πολλές βασικές μάχες. Επιτέθηκε επίσης και σκότωσε τον ξάδερφό του Μιναμότο Γιοσινακα (που ηθελε τον έλεγχο της φυλής Μιναμότο) στη Μάχη του Αβάζου στο Ōmi Province στις αρχές του 1184 

Ο Γιοσιτσούνε, στον οποίο είχε δοθεί τότε ο βαθμός του στρατηγού, συνέχισε να νικά τους Ταϊρά στη Μάχη του Ιτσι νο τανι στο σημερινό Κομπε τον Μάρτιο του 1184, και ξανά στη Μάχη του Γιασίμα στο Σικόκου τον Μάρτιο του 1185. Τελικά τους κατέστρεψε ένα μήνα αργότερα στη Μάχη του Νταν-νο-ούρα στη σημερινή Επαρχία Γιαμαγκούτσι .

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) *IdRef*. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Ανακτήθηκε στις 22  Μαΐου 2020.
2. ↑  *Czech National Authority Database*. xx0234426. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
4. ↑  «Minamoto no Yoshitsune» (στα αγγλικά). *Wikipedia*. 2021-10-09. .
5. ↑  Turnbull, Stephen R. (2000). *The samurai sourcebook*. London. ISBN 1-85409-523-4. 44910809.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 47572043
* LCCN: n81050520
* ISNI: 0000 0000 7147 6509
* GND: 11945789X
* SUDOC: 035087633
* BNF: cb131661899 (data)
* NDL: 00622842
* NKC: xx0234426

 |

 |
Μέλη του EUROCONTROL
Κατά μέσο όρο, οι τομείς ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας στο Κέντρο Ελέγχου Ανώτερης Περιοχής Μάαστριχτ (Maastricht Upper Area Control Centre, MUAC) μπορούν να εξυπηρετήσουν 50 ή περισσότερες πτήσεις ανά ώρα σε μια Ανώτερη Περιοχή Ελέγχου (Upper Control Area), πάνω από τα 24.500 πόδια. Η μέση διάρκεια πτήσης είναι περίπου 18 λεπτά και περίπου το 60% της κυκλοφορίας ανέρχεται από ή κατέρχεται προς ένα από τα κύρια αεροδρόμια στο Λονδίνο, το Παρίσι, τη Φρανκφούρτη, το Άμστερνταμ και το Βερολίνο.

Κράτη-Μέλη
----------

Μέλη του EUROCONTROL, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Πολιτικής Αεροπορίας:

* Βέλγιο (1960)
* Ολλανδία (1960)
* Λουξεμβούργο (1960)
* Γαλλία (1960)
* Γερμανία (1960)
* Ηνωμένο Βασίλειο (1960)
* Ιρλανδία (1965)
* Πορτογαλία (1986)
* Ελλάδα (1988)
* Μάλτα (1989)
* Κύπρος (1991)
* Ουγγαρία (1992)
* Αυστρία (1993)
* Δανία (1994)
* Σλοβενία (1995)
* Σουηδία (1995)
* Ρουμανία (1996)
* Τσεχία (1996)
* Ιταλία (1996)
* Βουλγαρία (1997)
* Σλοβακία (1997)
* Ισπανία (1997)
* Κροατία (1997)
* Φινλανδία (2001)
* Πολωνία (2004)
* Λιθουανία (2006)
* Λετονία (2011)
* Εσθονία (2015)

Μέλη του EUROCONTROL και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Πολιτικής Αεροπορίας, εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης:

* Τουρκία (1989)
* Ελβετία (1992)
* Νορβηγία (1994)
* Μονακό (1997)
* Βόρεια Μακεδονία (1998)
* Μολδαβία (2000)
* Αλβανία (2002)
* Βοσνία Ερζεγοβίνη (2004)
* Ουκρανία (2004)
* Σερβία (2005)
* Αρμενία (2006)
* Μαυροβούνιο (2007)
* Γεωργία (2012)

Αξιοσημείωτα μη-μέλη:  

Μέλη του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Πολιτικής Αεροπορίας:

* Ισλανδία
* Αζερμπαϊτζάν

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
Ο **Μινωικός κάλαθος με διπλούς πελέκεις** είναι αρχαιολογικό εύρημα από την Ψείρα. Βρέθηκε στις αρχαιολογικές ανασκαφές του 1906 και φιλοξενείται σήμερα στο αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου.

Περιγραφή
---------

Είναι πήλινο αγγείο σε καλαθόμορφο σχήμα, διακοσμημένο με διπλούς πελέκεις, οι οποίοι είναι ζωγραφισμένοι σε τέσσερις ζώνες που περιβάλλουν όλο το αγγείο. Το στόμιο είναι συμπιεσμένο, έτσι ώστε οι δύο λαβές να βρίσκονται αντικριστά. Το αγγείο διατηρείται ολόκληρο και σε καλή κατάσταση, ενώ ήταν σπασμένο και ανασυγκολλήθηκε.

Ερμηνεία
--------

Το σχήμα και ο διάκοσμος διαφέρουν από τον τοπικό ρυθμό των αγγείων του ισθμού της Ιεράπετρας, ενώ παρουσιάζουν όμοια χαρακτηριστικά με ένα εύρημα από την Γουρνιά. Πιθανώς χρησίμευε σε θρησκευτικές τελετουργίες. Χαρακτηριστικό του ευρήματος είναι ότι το είδος αυτό συναντάται πάντα μαζί με άλλα όμοια αγγεία, γι΄αυτό πιστεύεται ότι ανήκε στα σκεύη του ιερέα, και ότι τα είχε τοποθετημένα στο σπίτι του.

Ιστορική τοποθέτηση
-------------------

Βρέθηκε μαζί με άλλα δύο αγγεία της ίδιας εποχής. Ανάγεται στην Ύστερη Μινωική (ΥΜ Ι), ή Νεοανακτορική περίοδο.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

* Richard B. Seager (1910). *Excavations on the island of Pseira, Crete*. Philadelphia: The University Museum. σελίδες 30, 31 κλπ. Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2011.
To "**El Dorado**" είναι ένα τραγούδι του βρετανικού heavy metal συγκροτήματος Iron Maiden, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δέκατο-πέμπτο δίσκο τους, ονόματι *The Final Frontier* (2010). To κομμάτι κυκλοφόρησε και ως single, το μοναδικό από αυτόν τον δίσκο. Το single έγινε διαθέσιμο ψηφιακά στις 8 Ιουνίου του 2010, από την επίσημη ιστοσελίδα του σχήματος, μία μέρα πριν την έναρξη της περιοδείας τους, για τον νέο τους δίσκο. Το single έφερε εξώφυλλο σχεδιασμένο από τον Άντονι Ντράι, το οποίο βασίστηκε σε δημοφιλές κόμικ τηw δεκαετίαw του 50', του Γουίλιαμ Γκάινς, της EC Comics. 

Οι στίχοι του κομματιού, βάσει του Μπρους Ντίκινσον, είναι μία κυνική κριτική στη διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση του 2007-08, συγκρίνοντας του τραπεζίτες, με αυτούς που πούλησαν τον μύθο του Ελ Ντοράντο. Το 2011, το κομμάτι κέρδισε και στα βραβεία Grammy, στην κατηγορία *Best Metal Performance*, κι έγινε το πρώτο τραγούδι του σχήματος που το καταφέρνει, μετά από δύο υποψηφιότητες: το Fear of the Dark, το 1994 και το The Wicker Man, το 2001.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «'We're Taking No Prisoners'». *Kerrang!*. 9 June 2010.. Ανακτήθηκε στις 9 June 2010.
2. ↑  «Maiden Announce Release Date, Artwork and Tracklisting for New Album *The Final Frontier*». Iron Maiden official website. 8 Ιουνίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουλίου 2010.
3. ↑  «Iron Maiden, Slayer, Megadeth, Ozzy, Korn Among Grammy Awards Nominees». Blabbermouth. 1 Δεκεμβρίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2010.
4. ↑  «Grammy Awards: Best Metal Performance». Rock on the Net. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2009.
5. ↑  «53rd Grammy Awards Winners». Grammys. 13 Φεβρουαρίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Δεκεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* El Dorado on Official Iron Maiden website
Η **Αμπελώμη** (αλλιώς και **Αμπελώνη**) ήταν αρχαία ελληνική πόλη στην Αραβία. 

Η πόλη αναφέρεται από τον Πλίνιο (*Historia naturalis*, 6, 159) ως αποικία των Μιλησίων. Ο ιστορικός ερευντητής Tarn δέχεται την άποψη ότι ήταν μιλησιακή αποικία, που ιδρύθηκε κατά την Πτολεμαϊκή κατοχή (279 -258, 245, 241-197 π.Χ.). Το γεγονός αυτό θα έλαβε χώρα επί της βασιλείας του Πτολεμαίου Β΄ Φιλαδέλφου -ενός Μακεδόνα φαραώ που άφησε πολιτιστική δραστηριότητα στην Αραβία. Από την ονομασία της πόλεως (σημαίνει η πόλη της αμπέλου), διαπιστώνεται η λατρεία της ελληνικής θεότητας του κρασιού, του Διονύσου, προγόνου θεού των Πτολεμαίων. Ωστόσο ο Φον Βίζμαν (von Wissmann) ταύτισε την Αμπελώμη με τη μεσοποταμιακή πόλη Άμπη του Ηροδότου που βρισκόταν στις όχθες του Τίγρη. Ήταν και αυτή μιλησιακή αποικία. 

Στην ουσία βρισκόταν στις αραβικές ακτές της Ερυθράς θαλάσσης βορείως της σημερινής πόλης Jeddah της Σαουδικής Αραβίας. Ίσως να πρόκειται για τη μεταγενέστερη Λευκή κώμη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  oppidum **Ampelome**, colonia Milesiorum...

Πηγές
-----

* The Hellenistic settlements in Syria, the Red Sea Basin, and North Africa από τονGetzel M. Cohen.
* Πλινίου Historia Naturalis.
Ο Captain Misson, που περιγράφει ο Johnson ως ιδρυτή της φανταστικής Libertatia
Η **Libertatia** (γνωστή και ως **Libertalia**) ήταν μια υποτιθέμενη αναρχική αποικία που ιδρύθηκε στα τέλη του 17ου αιώνα στη Μαδαγασκάρη από πειρατές υπό την ηγεσία του καπετάνιου James Misson. (επώνυμο που κατά καιρούς γράφεται «Αποστολή», και το όνομα περιστασιακά «Olivier»).

Υπόβαθρο
--------

Η Libertalia ήταν μια θρυλική ελεύθερη αποικία σφυρηλατημένη από τους πειρατές και τον πειρατή καπετάνιο Misson, αν και ορισμένοι ιστορικοί εξέφρασαν αμφιβολίες για την ύπαρξή του εκτός της λογοτεχνίας. Η Libertatia πήρε το όνομά της από τη λατινική λέξη Liberi που σημαίνει "ελεύθερη". Η ιδέα του Misson ήταν η κοινωνία του να είναι μια κοινωνία στην οποία οι άνθρωποι όλων των χρωμάτων, των θρησκειών και των πεποιθήσεων να ήταν απαλλαγμένοι από κάθε έλεγχο. Ήθελε να δώσει στον λαό της Libertatia την δική του ταυτότητα, και όχι αυτην μιας παλιάς χώρας προέλευσης. Ο ιστορικός και ακτιβιστής Μάρκους Ρέντικερ περιγράφει τους πειρατές ως εξής:

> Αυτοί οι πειρατές που εγκαταστάθηκαν στη Libertalia θα ήταν «άγρυπνοι Κηδεμόνες των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Ελευθεριών». θα αποτελούσαν «εμπόδια ενάντια στους πλούσιους και ισχυρούς» της εποχής τους. Με τη διεξαγωγή πολέμου εκ μέρους του "καταπιεσμένου" ενάντια στους "καταπιεστές", θα είδαν ότι "η δικαιοσύνη ήταν εξίσου διανεμημένη".
> 
>

Κριτική
-------

Παραπομπές
----------

1. ↑  DeFoe, Daniel (1972). *General History of The Pyrates*. 30 Lesmill Road, Don Mills, Toronto, Canada: Dover Publications. σελ. 417. ISBN 0-486-40488-9.
2. ↑  Rediker, Marcus (2004), *Villains of All Nations: Atlantic Pirates in the Golden Age*, Beacon Press, Beacon, Massachusetts. (ISBN 0-8070-5024-5).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Of Captain Thomas Tew
* Paul Orton's Thomas Tew page

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 132486620

 |

 |
Στρατιωτική πυξίδα που χρησιμοποιήθηκε κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Η **μαγνητική πυξίδα** είναι ο πιο γνωστός τύπος πυξίδας. Λειτουργεί ως δείκτης στον "μαγνητικό βορρά", τον τοπικό μαγνητικό μεσημβρινό, επειδή η μαγνητισμένη βελόνα στην καρδιά της ευθυγραμμίζεται με την οριζόντια συνιστώσα του μαγνητικού πεδίου της Γης. Το μαγνητικό πεδίο ασκεί ροπή στη βελόνα, σπρώχνοντας το βόρειο άκρο ή τον πόλο της βελόνας περίπου προς τον βόρειο μαγνητικό πόλο της Γης και τραβώντας το άλλο προς το Νότιο μαγνητικό πόλο της Γης. Η βελόνα είναι τοποθετημένη σε σημείο περιστροφής χαμηλής τριβής, ενώ σε καλύτερες πυξίδες τοποθετείται σε ρουλεμάν για να μπορεί να γυρίσει εύκολα. =

Στην πλοήγηση, οι κατευθύνσεις σε χάρτες εκφράζονται συνήθως με αναφορά σε γεωγραφικό ή αληθινό βορρά, την κατεύθυνση προς τον Γεωγραφικό Βόρειο Πόλο, τον άξονα περιστροφής της Γης. Ανάλογα με το πού βρίσκεται η πυξίδα στην επιφάνεια της Γης, η γωνία μεταξύ του αληθινού βορρά και μαγνητικού βορρά, γνωστή και ως μαγνητική απόκλιση, μπορεί να ποικίλει ευρέως ανάλογα με τη γεωγραφική θέση. Στους περισσότερους χάρτες δίνεται η τοπική μαγνητική απόκλιση, ώστε να επιτρέπεται στον χάρτη να προσανατολίζεται με μια πυξίδα παράλληλη προς τον αληθινό βορρά. Η θέση των μαγνητικών πόλων της Γης αλλάζει αργά με το χρόνο, η οποία αναφέρεται ως γεωμαγνητική κοσμική παραλλαγή. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να χρησιμοποιηθεί ένας χάρτης με τις τελευταίες πληροφορίες απόκλισης. Ορισμένες μαγνητικές πυξίδες περιλαμβάνουν μέσα για τη χειροκίνητη αντιστάθμιση της μαγνητικής απόκλισης, έτσι ώστε η πυξίδα να δείχνει πραγματικές κατευθύνσεις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Declination Adjustment on a Compass – REI Expert Advice». *Rei.com*. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2015.
**Best of Cream** είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του ροκ συγκροτήματος Cream, η οποία κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 1969 μέσω της εταιρείας "Atco".

Η συλλογή περιλαμβάνει τραγούδια ηχογραφημένα από το 1966 μέχρι το 1968 και είναι η μοναδική κυκλοφορία στις Ηνωμένες Πολιτείες στην οποία υπάρχει η στούντιο εκτέλεση του τραγουδιού "*Spoonful*", αφού στην αμερικανική έκδοση του δίσκου "*Fresh Cream*" είχε αντικατασταθεί από το "*I Feel Free*".

Το "*Best of Cream*" γνώρισε μεγάλη επιτυχία ανεβαίνοντας στο # 3 των αμερικανικών τσαρτ και το # 6 των αντίστοιχων βρετανικών, ενώ βραβεύθηκε ως χρυσός. Παρ' όλα αυτά η τελευταία του έκδοση έγινε το 1977 από την "RSO / Polydor" και δεν έχει τυπωθεί από τότε.

Τραγούδια
---------

1. **Sunshine of Your Love** *(Clapton, Bruce, Brown)* - 4:08  

2. **Badge** *(Clapton, Harrison)* - 2:45  

3. **Crossroads** *(Johnson)* - 4:13  

4. **White Room** *(Bruce, Brown)* - 3:04  

5. **SWLABR** *(Bruce, Brown)* - 2:31  

6. **Born Under A Bad Sign** *(Jones, Bell)* - 3:08  

7. **Spoonful** *(Dixon)* - 6:30  

8. **Tales of Brave Ulysses** *(Clapton, Sharp)* - 2:50  

9. **Strange Brew** *(Clapton, Pappalardi, Collins)* - 2:45  

10. **I Feel Free** *(Bruce, Brown)* - 2:51

Θέσεις τσαρτ
------------

***Best of Cream*** *(άλμπουμ)*

***Επίσημη κυκλοφορία: 7 Ιουλίου 1969***

| **Χώρα** | **Θέση** |
| --- | --- |
| **Ηνωμένες Πολιτείες** | **3** |
| **Καναδάς** | **6** |
| **Ηνωμένο Βασίλειο** | **6** |
| **Αυστραλία** | **16** |
| **Γερμανία** | **29** |

Βραβεία
-------

***Best of Cream*** *(άλμπουμ)*

* Ηνωμένες Πολιτείες (*RIAA Certification*): Χρυσός

Τα μέλη των Cream
-----------------

Το **Best of Cream** ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:

* **Τζακ Μπρους** - *μπάσο*, *φωνητικά*
* **Έρικ Κλάπτον** - *κιθάρα*, *φωνητικά*
* **Τζίντζερ Μπέηκερ** - *τύμπανα*, *φωνητικά*

Πηγές
-----

* Best of Cream - Cream | Songs, Reviews, Credits | AllMusic
* Best of Cream - Cream | Awards | AllMusic
* ChartArchive - Cream
* Suche - Offizielle Deutsche Charts[*νεκρός σύνδεσμος*]
* RPM - Library and Archives Canada
* Gold & Platinum - RIAA

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Cream |
| --- |
|  |
| 
* **Έρικ Κλάπτον**
* **Τζακ Μπρους**
* **Τζίντζερ Μπέηκερ**
 |
|  |
| Ηχογραφήσεις σε στούντιο | 
* *Fresh Cream* (1966)
* *Disraeli Gears* (1967)
* *Wheels of Fire* (1968)
* *Goodbye* (1969)
 |
|  |
| Ζωντανές ηχογραφήσεις | 
* *Live Cream* (1970)
* *Live Cream Volume II* (1972)
* *Royal Albert Hall London May 2-3-5-6, 2005* (2005)
 |
|  |
| Συλλογές | 
* *Best of Cream* (1969)
* *Strange Brew: The Very Best of Cream* (1983)
 |
|  |
| Σχετιζόμενοι καλλιτέχνες | 
* Τζον Μάγιαλ
* The Yardbirds
* West, Bruce & Laing
* Blind Faith
* Baker Gurvitz Army
 |

 |
Alabanda is located in ΤουρκίαAlabandaAlabandaΗ τοποθεσία της Αλαβάνδας στη Μικρά Ασία, όπου κυριαρχούσε ο Αρίδωλις. Ο **Αρίδωλις** ήταν τύραννος της Αλαβάνδας στην Καρία, ο οποίος συνόδευσε τον Αχαιμενίδη βασιλιά Ξέρξη Α' στην εκστρατεία του κατά της Ελλάδας. Αιχμαλωτίστηκε από τους Έλληνες του Αρτεμισίου το 480 π.Χ. και στάλθηκε αλυσοδεμένος στον Κόλπο της Κορίνθου. Ο διάδοχός του μπορεί να ήταν ο Αμύντας Β '(υιός του Βουβάρη).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ηρόδοτος , *Ιστορίες* vii. 195
2. ↑  McNicoll, Milner· McNicoll, Anthony (1997). *Hellenistic Fortifications from the Aegean to the Euphrates*. Oxford monographs on classical archaeology (στα English). Clarendon Press. σελ. 31. ISBN 9780198132288. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2018. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
Οι **Αμπενάκι**, που σημαίνει «*λαός της χαραυγής*», είναι μια φυλή ερυθρόδερμων της Αμερικής. Οι Αμπενάκι διέμεναν παραδοσιακά σε περιοχές κοντά στο Νιου Χάμσαϊρ και το Βερμόντ, αλλά και σε περιοχές του Κεμπέκ και του δυτικού Μέιν.

Ιστορία
-------

Οι Αμπενάκι τάχθηκαν με το μέρος των Γάλλων και αντιμετώπιζαν με αυξανόμενη εχθρότητα τις καταπατήσεις των περιουσιών τους από τους Άγγλους. Όταν κατελήφθη η μεγαλύτερη πόλη τους, το Νόριτζβοκ, και σκοτώθηκε ο ιεραπόστολος της φυλής τους, το μεγαλύτερο μέρος της φυλής μετακινήθηκε προς την επαρχία του Κεμπέκ, όπου είχαν καταφτάσει πριν από αυτούς κι άλλοι πρόσφυγες από τη Νέα Αγγλία.

Η ονομασία τους διαφέρει ανάλογα με την περιοχή (π.χ. Abenaquiois, Abakivis, Quabenakionek, Wabenakies, κλπ.). Περιγράφονται σαν μη κανίβαλοι και γενικά πειθήνιοι, εφευρετικοί, εγκρατείς στο αλκοόλ και όχι βλάσφημοι.

Οι Αμπενάκι, αντίθετα με τις υπόλοιπες ανατολικές ινδιάνικες φυλές, δεν είναι αναγνωρισμένη πολιτειακά φυλή. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο πληθυσμός των Αμπενάκι ξεκίνησε να τοποθετείται σχετικά νωρίς σε περιοχές υπό περιορισμό, σχεδόν αμέσως μετά τον πόλεμο μεταξύ Γάλλων και Ινδιάνων, κι έτσι σχεδόν αφομειώθηκαν προτού η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών ξεκινήσει τη διαδικασία αναγνώρισης της εξουσίας των ιθαγενών φυλών στις αρχές του 20ού αιώνα.

Δείτε επίσης
------------

* Μυθολογία Αμπενάκι

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αμπενάκι** |

* Η φυλή Αμπενάκι (στα Αγγλικά)
* Αμπενάκι ποίημα

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85000176

 |

 |
Ο **Μαρκιανός**, λατιν. Marcianus (άκμασε 572-574) ήταν Ρωμαίος στρατηγός και συγγενής του Ιουστίνου Β΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Έγινε πατρίκιος και magister militum· προήλαυνε νικηφόρος κατά των Περσών, όταν κατηγορήθηκε και ανακλήθηκε.

Βιογραφία
---------

Σύμφωνα με τον Ιωάννη Μαλάλα ήταν εξάδελφος του Ιουστίνου Β΄ και ανιψιός του Ιουστινιανού Α΄, ενώ ο Μιχαήλ ο Σύριος αναφέρει, πως η μητέρα του ήταν θεία εκ μητρός του Ιουστίνου Β΄ (β. 565-574).

Ενεπλάκη στον Ρωμαιο-Περσικό Πόλεμο των ετών 572-591: "Ο Μαρκιανός, εξάδελφος του Αυτοκράτορα, που είχε διοριστεί διοικητής στην Ανατολή, εστάλη εναντίον του Χοσρόη Α΄ κατά το 8ο έτος της βασιλείας του Ιουστίνου Β΄ [573]. Τότε ο Ιωάννης στρατηγός της Αρμενίας και ο Μιράνης (ο λεγόμενος και Βαραμαάνης) στρατηγός της Περσίας συγκέντρωσαν στρατό για να τον αντιμετωπίσουν. Στους Αρμενίους προσήλθαν οι οι Κόλχιοι, οι Αβασγοί και οι Αλανοί με τον ηγεμόνα τους Σαρόη. Με τους Πέρσες ενώθηκαν οι Σάβιροι, οι Δαγανοί και η φυλή των Διλμαϊνών". (Φωτίου *Μυριόβιβλος*).

Στη Μάχη του Σαργαθώνος, πλησίον της Νισίβιδος ο Μαρκιανός νίκησε τον Μιράνη και τον έτρεψε σε φυγή. Σκοτώθηκαν 1200 Πέρσες και 70 λήφθηκαν αιχμάλωτοι, ενώ οι Ρωμαϊκές απώλειες ήταν μόνο 7. Έπειτα ο Μαρκιανός άρχισε την πολιορκία στη Νίσιβι και τον Θεοβοθώντα. Όταν το έμαθε αυτό ο Χοσρόης Α΄ (β. 531-579), συγκέντρωσε 40.000 ιππείς και περισσότερους από 100.000 πεζούς στρατιώτες και έσπευσε προς βοήθεια των πόλεων. Εν τω μεταξύ ο Μαρκιανός κατηγορήθηκε στον Αυτοκράτορα, ότι επιθυμεί τον θρόνο. Ο Ιουστίνος Β΄, όταν βεβαιώθηκε για την κατηγορία, τον απέλυσε από τη διοίκηση και διόρισε τον Θεόδωρο, τον λεγόμενο Τζίρο στη θέση του. Αυτό οδήγησε σε αναστάτωση: οι Ρωμαίοι άφησαν τις πολιορκίες και ο Χοσρόης Α΄ πολιόρκησε και κατέλαβε τη Δάρα.

Αναφορές
--------

1. ↑  Martindale, Jones & Morris (1992), p. 821
2. ↑  Photius, Bibliotheca or Myriobiblon. Chapter 64. 1920 translation by J.H. Freese.
3. ↑  Photius, Bibliotheca or Myriobiblon. Chapter 64. 1920 translation by J.H. Freese.

Πηγές
-----

* Greatrex, Geoffrey; Lieu, Samuel N. C. (2002). The Roman Eastern Frontier and the Persian Wars (Part II, 363–630 AD). Routledge. ISBN 0-415-14687-9.
* Martindale, John Robert; Jones, Arnold Hugh Martin; Morris, John (1992). The Prosopography of the Later Roman Empire, Volume III: AD 527–641. Cambridge, United Kingdom: Cambridge University Press. ISBN 0-521-20160-8.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Marcian (cousin of Justin II)  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **brute-force attack** (*επίθεση ωμής βίας*) αναφέρεται στην εξαντλητική δοκιμή πιθανών κλειδιών που παράγουν ένα κρυπτογράφημα, ώστε να αποκαλυφθεί το αρχικό μήνυμα. Τέτοιου είδους επιθέσεις, οι οποίες χρησιμοποιούν όλα τα δυνατά κλειδιά, μπορούν πάντοτε να πραγματοποιηθούν. Συχνά, όμως, ο επιτιθέμενος ξεκινά την επίθεση χρησιμοποιώντας πιο "πιθανά", κατά την άποψή, του κλειδιά, προσπαθώντας με αυτό τον τρόπο να βρει το κλειδί πιο γρήγορα. Πρακτικά, η αναζήτηση σταματά μόλις βρεθεί το κλειδί, χωρίς να χρειαστεί περαιτέρω ενημέρωση της λίστας κλειδιών.

Στην ακαδημαϊκή βιβλιογραφία η μέθοδος brute-force είναι μέτρο ασφάλειας ενός αλγόριθμου κρυπτογράφησης. Ένας αλγόριθμος κρυπτογράφησης θεωρείται "σπασμένος" αν υπάρχει αλγόριθμος κρυπτανάλυσης, ο οποίος μπορεί να βρει το κλειδί με μικρότερη πολυπλοκότητα από τη μέθοδο brute-force, ανεξαρτήτως εάν αυτή η προσπάθεια υπολογισμού είναι εφικτή στην πράξη.

Συνήθως, το μήκος των κρυπτογραφικών κλειδιών επιλέγεται με τρόπο τέτοιο, ώστε να απαιτείται υπερβολικά μεγάλος χρόνος υπολογισμών (με βάση τις τρέχουσες υπολογιστικές δυνατότητες) και άρα να μην έχει χρηστική αξία μία τέτοιου είδους επίθεση. Ωστόσο, πολλά υπολογιστικά συστήματα έχουν κατά καιρούς γίνει στόχος brute force attack, με περισσότερο γνωστά τα συστήματα του Πενταγώνου και αστυνομικών αρχών των ΗΠΑ.

Άλλες επιστήμες
---------------

Στα οικονομικά/αριθμητικές μεθόδους επίθεση ωμής βίας θεωρείται η προσπάθεια προσέγγισης πολύ δύσκολων προβλημάτων με μακροχρόνιες εξομοιώσεις βασισμένες σε μεγάλη υπολογιστική ισχύ, αντί για επίλυση του προβλήματος με αλγεβρικές μεθόδους.

Βιβλιογραφία
------------

1. ↑  Handbook of Applied Cryptography, by A. Menezes, P. van Oorschot, and S. Vanstone, CRC Press, 1996. Ch. 9 *Advanced attacks on hash functions*, 9.7.2, σελ. 371
2. ↑  Handbook of Applied Cryptography, by A. Menezes, P. van Oorschot, and S. Vanstone, CRC Press, 1996. Ch. 9 *Hash Functions and Data Integrity*, 9.33 και 9.34, σελ. 336

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Brute Force attack Αρχειοθετήθηκε 2006-10-16 στο Wayback Machine. — Σύντομος ορισμός (Αγγλικά)
* Handbook of Applied Cryptography — εξαιρετικά αναλυτική επισκόπηση (Αγγλικά)
* Blocking Brute Force Attacks - General[*νεκρός σύνδεσμος*] — εξέταση μεθόδων άμυνας (Αγγλικά)
Συντεταγμένες: 12°05′N 61°37′W﻿ / ﻿12.083°N 61.617°W﻿ / 12.083; -61.617

Το **Μαρκί** (*Marquis*) είναι μια πόλη της Γρενάδας. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στην ενορίας του Αγίου Ανδρέα και η του Άγιου Ανδρέα Νοτιοανατολικά (πρωτεύουσα είναι η Γκρενβίλ).

Γεωγραφία
---------

Το Μαρκί βρίσκεται κεντρο-ανατολικά της ενορίας, ανατολικά της Γρενάδας.

Η πόλη βρίσκεται κοντά στο Ντεμπλάντο και τη Γκρενβίλ.

Ιστορία
-------

Το 1995-1996 ο λόφος *Μπατλ Χιλ* (Battle Hill) του Μαρκίζ ανήκε στους Γάλλους. Το Μαρκίζ από το 1995 έως το 1996 ήταν η πρωτρεύουσα του Αγίου Ανδρέα. Μετά μετακινήθηκε στη Γκρενβίλ.

Κτήρια-Οδοί
-----------

Η εκκλησία του Μαρκί είναι η αρχαιότερη στη Γρενάδα και μια από τις αρχαιότερες στις Δυτικές Ινδίες. Ιδρύθηκε τον Μάιο του 1927.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος πόλεων της Γρενάδας

Παραπομπές
----------
Συντεταγμένες: 42°50′56″N 17°58′31″E﻿ / ﻿42.84889°N 17.97528°E﻿ / 42.84889; 17.97528

Το **Μοναστήρι της Ζάβαλα** (σερβικά: *Манастир Завала*) είναι ιστορικό μοναστήρι της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στη Βοσνία, αφιερωμένο στα Εισόδια της Θεοτόκου.

Περιγραφή και ιστορικά στοιχεία
-------------------------------

Το μοναστήρι βρίσκεται στον μικρό οικισμό Ζάβαλα του δήμου Ράβνο στο νότιο τμήμα της χώρας, κοντά στα σύνορα με την Κροατία και το Μαυροβούνιο. Η μονή είναι κτισμένη στους πρόποδες της οροσειράς Όστρογκ δίπλα ακριβώς από παρακείμενη σπηλιά, με αποτέλεσμα η αρχιτεκτονική της να επηρεάζεται σημαντικά από αυτόν τον παράγοντα, με τη βόρεια πλευρά της να στηρίζεται πάνω στους βράχους.

Η ίδρυση της μονής της Ζάβαλα ανάγεται στον 13ο αιώνα, ενώ η πρώτη γραπτή μαρτυρία για την ύπαρξή της χρονολογείται κατά το 1514, περίοδο κατά την οποία αναφέρεται πως διέθετε αίθουσα αντιγραφής συγγραμμάτων. Παράλληλα, σε ανασκαφές που διεξήχθησαν την περίοδο 2000-2002 ανακαλύφθηκαν κάτω από το ιερό θεμέλια παλαιότερης εκκλησίας. Το 1619 ο ναός τοιχογραφήθηκε από τον ονομαστό ζωγράφο Γεώργιο Μιτροφάνοβιτς, ενώ λίγα χρόνια αργότερα στο συγκεκριμένο μοναστήρι εκάρη μοναχός ο άγιος Βασίλειος του Όστρογκ.

Το 1876 η μονή της Ζάβαλα ανακαινίστηκε και επεκτάθηκε μέσω της ανέγερσης κοιτώνων, ενώ δέκα χρόνια αργότερα ξεκίνησε εντός του χώρου της η λειτουργία σχολής. Επιπλέον, το 1899 κατασκευάστηκε και το καμπαναριό, το οποίο είναι κτισμένο πάνω στον παρακείμενο βράχο.

Στη διάρκεια του 20ού αιώνα η μονή υπέστη σοβαρές καταστροφές τόσο κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όσο και αργότερα κατά την περίοδο του πολέμου της Γιουγκοσλαβίας. Τα τελευταία χρόνια πραγματοποιούνται εργασίες συντήρησης και αποκατάστασης της μονής.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Zavala Monastery with the Church of the Holy Dedication of Our Lady». *seecorridors.eu* (στα Αγγλικά). Cultural Corridors of. South East Europe. Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2018.
2. 1 2  Mato Njavro, *Herzegovina. History, Culture, Art, Tourism, Scenery*, Privredni vjesnik, 1985, σελ. 127.
3. 1 2  «Манастир Завала». *eparhija-zahumskohercegovacka.com* (στα Σερβικά). Епархија ЗХиП. Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2018.
4. ↑  «Life of Saint Basil of Ostrog». *visit-montenegro.com* (στα Αγγλικά). Visit Montenegro. Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Zavala monastery στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 227094484
* LCCN: n2012001408

 |

 |
Ο **Μαρκ Φαν Μπόμελ** είναι Ολλανδός ποδοσφαιριστής, γεννημένος στο Μάασμπραχτ και αγωνίζεται στην Αϊντχόφεν.

Καριέρα
-------

### Οι πρώτοι σύλλογοι

Ο Φαν Μπόμελ ξεκίνησε την ποδοσφαιρική καριέρα του στην Φορτούνα Σιτάρντ και έμεινε εκεί για 7 χρόνια και σε 153 αγώνες πέτυχε 13 γκολ. 

Το 1999 ο Φαν Μπόμελ πήρε μεταγραφή στην Αϊντχόφεν. Είχε 6 πολύ καλές σεζόν, κατακτώντας συνολικά 4 πρωταθλήματα, ένα Κύπελλο Ολλανδίας και 3 Σούπερ Καπ Ολλανδίας, ενώ σκόραρε 46 φορές σε 169 ματς. Τη σεζόν 2004-2005 βοήθησε σημαντικά την ολλανδική ομάδα να κατακτήσει το πρωτάθλημα και να φτάσει στα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά έχασε από τη ΑΚ Μίλαν.

### Μπαρτσελόνα

Το καλοκαίρι του 2005 ο Φαν Μπόμελ πήγε στην Μπαρτσελόνα, ο οποίος υποστήριζε από παιδί. Λίγο πριν παρουσιαστεί, ο Ολλανδός μέσος πήγε σε ένα μοναστήρι στο ΠΣΦ Αϊντχόφεν για να μάθει ισπανικά. Έμεινε μόνο ένα χρόνο, αλλά κέρδισε τη θέση στην εντεκάδα. Κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ισπανίας και το Τσάμπιονς Λιγκ 2005-06, ενώ στις 20 Αυγούστου 2006 κατέκτησε και το Σούπερκαπ Ισπανίας νικώντας στον τελικό την Εσπανιόλ. Έξι μέρες αργότερα ο Φαν Μπόμελ ανήγγειλε ότι θα αποχωρήσει από τη Μπαρτσελόνα για να πάει στην Μπάγερν Μονάχου. Σε 24 αγώνες σκόραρε 2 φορές.

### Μπάγερν

Στις 26 Αυγούστου 2006 πήγε στην Μπάγερν έναντι 6.000.000€. Μετά από καταπληκτικές εμφανίσεις το 2007 ψηφίστηκε ως παίχτης της χρονιάς. Το 2008 ο Όλιβερ Καν αποχωρεί από το ποδόσφαιρο και ο Φαν Μπόμελ γίνεται αρχηγός, ο οποίος είναι ο πρώτος μη-Γερμανός ποδοσφαιριστής της Μπάγερν που γίνεται αρχηγός. Πέτυχε 11 γκολ σε 123 αγώνες.

### ΑΚ Μίλαν

Στις 25 Ιανουαρίου 2011 ο Φαν Μπόμελ πήγε στη ΑΚ Μίλαν. Έκανε το ντεμπούτο του 2 μέρες μετά τη μεταγραφή του στα πλαίσια του Κυπέλλου Ιταλίας. Το ντεμπούτο του στη Σέριε Α το έκανε στις 29 Ιανουαρίου με αντίπαλο την Κάλτσιο Κατάνια, αλλά στο δεύτερο ημίχρονο αποβλήθηκε με δεύτερη κίτρινη κάρτα. Στα 39 παιχνίδια που αγωνίστηκε δεν έβαλε κανένα γκολ.

### Επιστροφή στην Αϊντχόφεν

Στις 29 Απριλίου 2012 ο Φαν Μπόμελ αποφάσισε να επιστρέψει στην Αϊντχόφεν. Στις 24 Μαΐου παρουσιάστηκε από το σύλλογο. Έχει πετύχει 6 γκολ σε 28 ματς. Στο τέλος της σεζόν αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.

Εθνική Ομάδα
------------

Ο Φαν Μπόμελ έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Ολλανδίας στις 7 Οκτωβρίου 2000 με αντίπαλο την Εθνική Κύπρου. Συμπεριλαμβανόταν στο Euro 2004, στο Μουντιάλ 2006, στο Μουντιάλ 2010 και στο Euro 2012. Μετά τον ντροπιαστικό αποκλεισμό της Εθνικής Ολλανδίας στο Euro 2012, αποφάσισε να αποχωρήσει από την εθνική. Σκόραρε 10 γκολ σε 79 εμφανίσεις.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
**Εθνική Ολλανδίας – Μουντιάλ 2006** |
| --- |
|  |
|  | 
* 1 φαν ντερ Σαρ (c)
* 2 Γιάλιενς
* 3 Μπουλαρούζ
* 4 Ματάισεν
* 5 φαν Μπρόνκχορστ
* 6 Λάντζαατ
* 7 Κάιτ
* 8 Κοκού
* 9 φαν Νίστελροϊ
* 10 Φαν ντερ Φάαρτ
* 11 Ρόμπεν
* 12 Κρόμκαμπ
* 13 Όιγερ
* 14 Χέιτινγκα
* 15 ντε Κλερ
* 16 Μαδούρο
* 17 Φαν Πέρσι
* 18 Φαν Μπόμελ
* 19 Φένεγκορ Οφ Χέσελινγκ
* 20 Σνάιντερ
* 21 Μπάμπελ
* 22 Τίμερ
* 23 Στεκέλενμπουργκ
* Προπονητής: φαν Μπάστεν
 |

 |
Ο **Μαρκαντώνιος Μεταξάς** (γενν. 1430) ήταν Βυζαντινός ευγενής, και θεωρούμενος γενάρχης της Οικογένειας Μεταξά.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Σύμφωνα με την παράδοση της οικογένειας, γεννήθηκε το 1430 στη Κωνσταντινούπολη. Κατά την πολιορκία της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς του Μωάμεθ του Β' βρέθηκε δίπλα στον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Παλαιολόγο κατά τις τελευταίες δραματικές στιγμές και μετά την Άλωση της Πόλης ήταν μεταξύ των 400 περίπου Βυζαντινών ευγενών που κατάφεραν να διαφύγουν από τις σφαγές που ακολούθησαν την πτώση της Βασιλεύουσας. Τωόντι σε έναν κατάλογο (Gregolin Archivio, no. 36/273) των ευγενών υπερασπιστών της Κωνσταντινούπολης που κατέφτασαν στην Κρήτη μέσω Χίου, επιβαίνοντες στην γαλέρα του Ζόρζι Ντόρια, περιλαμβάνονται και οι Αντώνιος, Νικόλαος, και Σέργιος Μεταξάς, αγνώστων όμως λοιπών στοιχείων.

Μετά από μερικούς μήνες αποφάσισαν να φύγουν για τα νησιά του Ιονίου στα οποία είχαν ήδη εγκατασταθεί πολλές οικογένειες της παλαιάς βυζαντινής αριστοκρατίας. Ο Σέργιος εγκαταστάθηκε στη Κέρκυρα, ο Νικόλαος στη Λευκάδα και ο Μαρκαντώνιος στη Κεφαλονιά, στο χωριό Φραντζάτα της περιοχής Λειβαθούς που προς τιμήν του μετονομάστηκε και καλείται έκτοτε "Μεταξάτα". Σύμφωνα με το Libro d' Oro, o Μαρκαντώνιος Μεταξάς απέκτησε έναν γιό, τον Άγγελο, γεννηθέντα το 1455. Ο Μαρκαντώνιος Μεταξάς είναι ο γενάρχης της μεγάλης Κεφαλληνιακής οικογένειας των Μεταξά.

Πηγές
-----

* Επαμεινώνδα Μεταξά, *Ιστορία του Οίκου Μεταξά*, Αθήναι 1893.
* Ευγενίου Ρίζου Ραγκαβή, *Livre d' Or de la noblesse ionienne*, Vol.2, *Cephalonie*, εκδ. Ελευθερουδάκης, Αθήναι 1926.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Επαμεινώνδα Μεταξά, "Ιστορία του Οίκου Μεταξά", Αθήναι 1893
2. ↑  Philippides, Marios· Hanak, Walter K. (2011). *The Siege and the Fall of Constantinople in 1453: Historiography, Topography and Military Studies*. Ashgate Publishing, Ltd. σελίδες 633 (σημ. 21), 648. ISBN 978-1-4094-1064-5.
3. ↑  Ευγενίου Ρίζου Ραγκαβή, "Livre d' Or de la noblesse ionienne", Vol. 2, Cephalonie, Αθήναι 1926
Το **Μοναστήρι Ντεΐρ ες-Σουλτάν** στην Ιερουσαλήμ είναι μοναστήρι της Αιθιοπικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, εγκατεστημένο επί της οροφής του παρεκκλησίου της Αγίας Ελένης του Παναγίου Τάφου.

Ιστορία
-------

Το μοναστήρι ήταν αρχικά γνωστό υπό την ονομασία Ντεΐρ ελ-Μαλάκ (το μοναστήρι του Αγγέλου). Κατασχεθέν στους Κόπτες από τους Σταυροφόρους, τους επεστράφη από τον Σαλαντίν το 1187, ενώ έλαβε την ονομασία Ντεΐρ ελ-Σουλτάν (το μοναστήρι του Σουλτάνου).

Στην συνέχεια, οι Αιθίοπες απέκτησαν ελευθερία εισόδου στον Πανάγιο Τάφο. Ωστόσο, τον 16ο αιώνα, έπειτα από σειρά πολέμων μεταξύ του Αντάλ και της Αβησσυνίας, η αιθιοπική κοινότητα της Παλαιστίνης, ούσα απομονωμένη, σύντομα ευρέθηκε σε δεινή οικονομική θέση. Οι Αιθίοπες εκδιώχθηκαν, τότε, από τον Πανάγιο Τάφο και εγκαταστάθηκαν εντός δύο μικρών εξωτερικών παρεκκλησιών τα οποία και μοιράζονταν με τους Κόπτες.

Έπειτα από την απαγόρευση της εισόδου τους στον Πανάγιο Τάφο, το 1890, ο Οθωμανός Σουλτάνος, Αμπντουλχαμίντ Β΄, τους παραχώρησε το δικαίωμα εγκατάστασης μιας μεγάλης σκηνής επί της οροφής του Πανάγιου Τάφου, προκειμένου να εορτάσουν το Πάσχα, κατάσταση η οποία παραμένει απαράλλαχτη έως σήμερα. Η συγκεκριμένη κατάσταση αναγνωρίστηκε επισήμως στους Αιθίοπες το 1967 από το Κράτος του Ισραήλ.

Επί της συγκεκριμένης οροφής ευρίσκεται αντίγραφο σε επίπεδο μικρογραφίας ενός αιθιοπικού χωριού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Les Éthiopiens[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  «Les Coptes et Israël». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2016.
3. ↑  «Chrétiens éthiopiens : les exclus du Saint-Sépulcre». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιουνίου 2010. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2016.
4. ↑  «L'Église éthiopienne orthodoxe dans Echo Israël». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Φεβρουαρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2016.
5. ↑  éthiopiens, les exclus du Saint-Sépulcre
6. ↑  Site du ministère israélien des Affaires étrangères, un site sur la basilique du Saint Sépulcre Αρχειοθετήθηκε 2010-11-13 στο Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ανατολικός Χριστιανισμός
* Πύλη:Αιθιοπία
* Πύλη:Ιερουσαλήμ
 |

 |
Το **Διεθνές Ινστιτούτο Ερευνών για τις Καλλιέργειες στις Ημιάνυδρες Τροπικές Περιοχές (ICRISAT)** είναι ένας διεθνής οργανισμός που πραγματοποιεί γεωργική έρευνα για την ανάπτυξη της υπαίθρου. Εδρεύει στο Παταντσέρου (Υντεραμπάντ, Τελανγκάνα, Ινδία) με αρκετά περιφερειακά κέντρα στο Μπαμάκο (Μάλι), το Ναϊρόμπι (Κένυα) και ερευνητικούς σταθμούς στο Νιαμέι (Νίγηρας), το Κάνο (Νιγηρία), το Λιλόνγκουε (Μαλάουι), την Αντίς Αμπέμπα (Αιθιοπία), το Μπουλαβάγιο (Ζιμπάμπουε). Ιδρύθηκε το 1972 από κοινοπραξία οργανισμών και το καταστατικό της υπεγράφη από τη FAO και τον UNDP.

Από την ίδρυσή του Ινστιτούτου η χώρα υποδοχής Ινδία τού χορήγησε ειδικό καθεστώς ως οργάνωση του ΟΗΕ που δρα σε ινδικό έδαφος με φορολογικά προνόμια.

Το ICRISAT διοικείται από διεθνές διοικητικό συμβούλιο. Ο νυν γενικός διευθυντής είναι ο Δρ Ντέιβιντ Μπέργκβινσον και πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου είναι ο καθηγητής Τσάντρα Μαντραμούτου. Ως ίδρυμα υιοθέτησε την πολιτική της ελεύθερης πρόσβασης για τις ερευνητικές δημοσιεύσεις της το 2009. Από τον Ιούνιο του 2010, έγιναν έλευθερα διαθέσιμες περίπου 3000 δημοσιεύσεις.

Παραπομπές-σημειώσεις
---------------------

1. ↑  «Sci-Tech / Agriculture : ICRISAT chief for cultivation of GM crops». The Hindu. 2012-07-07.. Ανακτήθηκε στις 2012-09-12.
2. ↑  Special Correspondent (2012-04-17). «Today's Paper / NATIONAL : ICRISAT board member retires». The Hindu.. Ανακτήθηκε στις 2012-09-12.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **International Crops Research Institute for the Semi-Arid Tropics** |

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 136908625
* LCCN: n78027665
* ISNI: 0000 0000 9323 1772
* CiNii: DA04114952

 |

 |
**Προεδρικές εκλογές** διεξήχθησαν στο Μαυροβούνιο στις 7 Απριλίου 2013. Ο πρόεδρος Φίλιπ Βουγιάνοβιτς από το Δημοκρατικό Κόμμα Σοσιαλιστών (DPS) επικράτησε του ανεξάρτητου υποψηφίου Μίοντραγκ Λέκιτς, ο οποίος προτάθηκε ως πρόσωπο κοινής αποδοχής από την αντιπολίτευση. Ο Βουγιάνοβιτς επανεξελέγη με ποσοστό 51,2% των ψήφων.

Καταγγελίες για νοθεία και η διεθνής θέση
-----------------------------------------

Οι αντιπρόσωποι του Λέκιτς δήλωσαν ότι δεν θα αναγνωρίσουν το αποτέλεσμα και ζήτησαν την επαναληπτική καταμέτρηση των ψηφοδελτίων.
Το Δημοκρατικό Μέτωπο της αντιπολίτευσης ισχυρίστηκε ότι νικητής των εκλογών ήταν ο Λέκιτς με ποσοστό 50,5% έναντι 49,5% για τον Βουγιάνοβιτς, του οποίου την εκλογική νίκη παρομοίασαν με "πραξικόπημα". Σε ανακοίνωση του ΟΑΣΕ αναφέρθηκε ότι οι εκλογές έγιναν σε πλήρη συμφωνία με τους κανόνες του οργανισμού.

Αποτελέσματα
------------

| Υποψήφιος | Κόμμα | Ψήφοι | % |
| --- | --- | --- | --- |
| Φίλιπ Βουγιάνοβιτς | Δημοκρατικό Κόμμα Σοσιαλιστών | 161.940 | 51,21 |
| Μίοντραγκ Λέκιτς | Ανεξάρτητος | 154.290 | 48,79 |
| Άκυρα/λευκά | 10.563 | – |
| **Σύνολο** | **326.793** | **100** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/συμμετοχή | 511.405 | 63,90 |
| Πηγή: Εκλογική Επιτροπή |

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Montenegro's Vujanovic re-elected: official *Agence-France Presse*, 8-4-2013
3. ↑  Incumbent declared winner in Montenegro election Αρχειοθετήθηκε 2014-10-11 στο Wayback Machine. *Associated Press*, 8-4-2013
4. ↑  Both sides claim victory in Montenegro vote Al Jazeera. 7-4-2013. Accessed 7-4-2013
5. ↑  Μαυροβούνιο: Τρίτη προεδρική θητεία για τον Βουγιάνοβιτς, news.gr, 8-4-2013.
Ο **Ανδρέας Λέκκας** (1922-2005) υπήρξε Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στον Πανιώνιο.

Βιογραφικό
----------

Ο Ανδρέας Λέκκας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1922. Σαν ποδοσφαιριστής αγωνιζόταν στην θέση του ενδιάμεσου δεξιού κυνηγού. Ξεκίνησε στην Πράσινη Θύελλα Κουκακίου, από την οποία μεταπήδησε στην ιδρυτική ποδοσφαιρική ομάδα του Πανιωνίου το 1940 που εγκαταστάθηκε στη Νέα Σμύρνη. 

Αγωνίστηκε στην πρώτη μεταπολεμική ομάδα του Πανιωνίου σαν βασικό στέλεχος και μαζί με τον Φώτη Τσολιά και το Νίκο Ζαρκάδη αποτέλεσαν την επιθετική τριπλέτα της ομάδας. Αγωνίστηκε μέχρι τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1950.

Ήταν αυτοδίδακτος, γεννημένο ποδοσφαιρικό ταλέντο. Διακρινόταν για την τεχνική του και την ντρίπλα του. Οι φίλοι του Πανιωνίου τον φώναζαν *"Πανεπιστήμιο"*.

Όπως προαναφέρθηκε, εντάχθηκε στην οικογένεια του Πανιωνίου το 1940, προερχόμενος από μία γειτονική ομάδα της Νέας Σμύρνης την Πράσινη Θύελλα. Μαζί με τους Βασίλη Στάικο, Νίκο Ζαρκάδη και Ιάκωβο Ζαρκάδη ήταν οι πρώτοι της μετέπειτα oμάδας θαύμα, την οποία συμπλήρωσαν σχεδόν αμέσως οι Ιωάννης Σκορδίλης, Φώτης Τσολιάς, Νίκος Πεντζαρόπουλος, Γιάννης Κερδεμελίδης και άλλοι. Πρώτος προπονητής αλλά και τερματοφύλακας της ομάδας ήταν ο Γιώργος Ρουσόπουλος.

Όλη αυτή η γενιά υπηρέτησε με ανιδιοτέλεια τον Πανιώνιο, σε πραγματικά δύσκολους και χαλεπούς καιρούς.

Για την μακρόχρονη προσφορά του στην ομάδα, του απονεμήθηκε ο Χρυσός Σταυρός Πανιωνίου.

Ο Ανδρέας Λέκκας πέθανε τον Ιούνιο 2005.
Το **Μοναστήρι Χρυσορρογιάτισσας** είναι μοναστήρι αφιερωμένο στην Παναγία της Χρυσής Ροδιάς, το οποίο βρίσκεται περίπου 42 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Πάφου της νότιας Κύπρου, σε υψόμετρο περίπου 2.700 μέτρων. Ιδρύθηκε από τον μοναχό Ιγνάτιο που έζησε τον 12ου αιώνα. Βρίσκεται 1.5 χλμ. από το σημερινό χωριό Παναγιά, γενέτειρα του αείμνηστου Αρχιεπισκόπου Μακαρίου. Το σημερινό κτίριο χρονολογείται από το 1770.

Στις 15 Αυγούστου διεξάγονται κάθε χρόνο εορταστικές εκδηλώσεις προς τιμήν της Παναγίας. Στα μέσα της δεκαετίας του 1980, το παλιό οινοποιείο του μοναστηριού άνοιξε εκ νέου και τώρα λειτουργεί σε εμπορική βάση παράγοντας κρασιά από τα αμπέλια του μοναστηρίου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Σελίδα της Επισκοπής της Πάφου, με συνδέσμους προς το μοναστήρι