recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο ταγματάρχης Σ. Σπυρομήλιος στην είσοδο του κάστρου της Χειμάρρας.
Η **Εξέγερση της Χειμάρρας**, σημειώθηκε κατά τη διάρκεια του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου, στις 18 Νοεμβρίου 1912 (5 Νοεμβρίου παλαιού ημερολογίου) και συνέβαλλε στην αποτίναξη της οθωμανικής κυριαρχίας στην περιοχή και τον έλεγχο αυτής από τον Ελληνικό Στρατό με επικεφαλής τον Χειμαρριώτη Σπύρο Σπυρομήλιο.

Υπόβαθρο
--------

Κατά τη διάρκεια του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου, το μέτωπο Ηπείρου υπήρξε αρχικά δευτερεύουσας σημασίας, σε σχέση με το Μακεδονικό. Μία μικρή δύναμη Ηπειρωτών εθελοντών είχε συγκεντρωθεί στην Κέρκυρα, με επικεφαλής τον ταγματάρχη χωροφυλακής Σπύρο Σπυρομήλιο, που καταγόταν ο ίδιος από την Χειμάρρα. Αυτή η δύναμη ενισχύθηκε από 200 Κρήτες εθελοντές που εστάλησαν από τον στρατηγό Κωνσταντίνο Σαπουντζάκη, διοικητή του στρατού Ηπείρου.

Σύγκρουση
---------

Στις 18 Νοεμβρίου 1912, ο τοπικός πληθυσμός εξεγέρθηκε, ενώ το πολεμικό πλοίο Αχελώος αποβίβασε στην περιοχή δύναμη Χειμαρριωτών και Κρητικών εθελοντών (αρχηγοί Γαλερός, Παπαγιαννάκης, Τζουλάκης και Πολυξίγγης) υπό την ηγεσία του Σπυρομήλιου και αφού κατέλαβαν άνευ σοβαρής αντίστασης τη Χειμάρρα πολύ σύντομα κατάφεραν να ελέγξουν την παράκτια περιοχή μεταξύ Αγίων Σαράντα και Αυλώνα, χωρίς να συναντήσουν κάποια ιδιαίτερη δυσκολία. Μετά την επιτυχία του κινήματος ο Σπυρομήλιος πρότεινε στον πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο την άμεση προώθηση των Ελληνικών Δυνάμεων προς Αυλώνα, όμως ο πρωθυπουργός ήταν αρνητικός από τον φόβο ότι αυτό θα προκαλούσε την αντίδραση της Ιταλίας. Μετά την ανακήρυξη της αλβανικής ανεξαρτησίας, στις 28 Νοεμβρίου, η περιοχή δέχτηκε τις επιθέσεις αλβανικών ομάδων, που όμως απωθήθηκαν. Τελικά η Χειμάρρα παρέμεινε σε ελληνικό έλεγχο σε ολόκληρη τη διάρκεια των επιχειρήσεων των Βαλκανικών Πολέμων.

Συνέχεια
--------

Σύμφωνα με τους όρους του Προτωκόλλου της Φλωρεντίας, στις 17 Δεκεμβρίου 1913, η περιοχή της Βορείου Ηπείρου, στην οποία ήταν μέρος και η Χειμάρρα, επιδικάστηκε στο πριγκιπάτο της Αλβανίας. Αυτή η απόφαση πυροδότησε τοπικές αντιδράσεις που κορυφώθηκαν με την ανακήρυξη της αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου, στο Αργυρόκαστρο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Σακελλαρίου, Μ.Β. (1997). *Ήπειρος, 4.000 χρόνια Ελληνικής Ιστορίας και Πολιτισμού*. Εκδοτική Αθηνών. σελ. 367. ISBN 960-213-371-6.
2. ↑  «Historia». *Republika e Shqiperise Bashkia Himare [Official site of Himarë municipality* (στα Αλβανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (HTM) στις 16 Μαρτίου 2011. Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2011.
3. ↑  Συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια των συμπλοκών τραυματίστηκε ένας Έλληνας και σκοτώθηκαν τρεις Οθωμανοί εφημερίδα Εμπρός, 7/11/1912, σελ 3.
4. 1 2  Κόντης, Βασίλειος (1978). *Greece and Albania, 1908-1914*. Ινστιτούτο Βαλκανικών Σπουδών. σελ. 93.
5. ↑  Πεντζόπουλος, Δημήτριος (2002). *The Balkan exchange of minorities and its impact on Greece*. C. Hurst & Co. Publishers. σελ. 28. ISBN 978-1-85065-702-6.

Δείτε Επίσης
------------

* Μεγάλη Στρατιωτική και Ναυτική Εγκυκλοπαιδεία.
* Προκήρυξη του Σπύρου Σπυρομήλιου προς τον λαό της Χειμάρρας Εφημερίδα Εμπρός, 7/11/1912, σελ 3 και 4.
Ο **Ρόμουαλντ Α΄**, *Romuald I* ή *Romoald* και στα ιταλικά *Romualdo* (άκμασε 662 - 687) ήταν δούκας του Μπενεβέντo (662–687).

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Γριμοάλδου βασιλιά των Λομβαρδών. Όταν ο πατέρας του σφετερίστηκε το θρόνο το 662, άφησε το Μπενεβέντο υπό τον Ρόμουαλντ Α΄  και έστειλε τη σύζυγο τού έκπτωτου βασιλιά Περκτάριτου, τη Ροντελίντε και τον γιο του Κουνιπέρτο σε εξορία στην Αυλή του Ρόμουαλντ Α΄ στο Μπενεβέντο.

Ο Ρόμουαλντ Α΄ μνήστευσε την αδελφή του Γκίζα με τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Κώνστα Β΄. Οι Ρωμαίοι πολιορκούσαν τότε το Μπενεβέντο και η γενναία υπεράσπιση της πόλης από τον Ρόμουαλντ Α΄ απέτυχε, όταν εμφανίστηκε ο Γκρίμοαλντ και ανέτρεψε τη Ρωμαϊκή απειλή. Στη συνέχεια, ο Ρόμουαλντ Α΄ κατέλαβε τον Τάραντα και το Μπρίντιζι, περιορίζοντας πολύ την Αυτοκρατορική επιρροή στην περιοχή. Έλαβε στρατιωτική βοήθεια από την πιθανώς Βουλγαρική ή Αβαρική ορδή τού Αλζέκο, η οποία είχε εισέλθει πρόσφατα στην Ιταλία λόγω των ανταγωνισμών εξουσίας στην Παννονία. Σε αντάλλαγμα τους έδωσε δικαιώματα βόσκησης και στον Αλζέκο τον τίτλο του γαστάλδου το 667.

Παραπομπές σε πηγές
-------------------

1. ↑  p67226.htm#i672252. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. 1 2 3 4 5  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
3. ↑  Chris Wickham, *Early Medieval Italy: Central Power and Local Society, 400–1000* (London: Macmillan, 1981), 38.
**Εμπρησμός** ονομάζεται κάθε πρόκληση πυρκαγιάς από ανθρώπινα αίτια. Ανάλογα από τον τρόπο που προκλήθηκε, μπορεί να ταξινομηθεί σε εμπρησμό με πρόθεση (δόλο) ή εμπρησμό εξ αμελείας. Καθώς κάθε πυρκαγιά μπορεί να απειλήσει αόριστο αριθμό πραγμάτων και προσώπων, ο εμπρησμός ανήκει στα "κοινώς επικίνδυνα εγκλήματα" και ανάλογα με την περίπτωση μπορεί να οδηγήσει μέχρι και στην κάθειρξη του υπαιτίου.

Οι εμπρησμοί με πρόθεση έχουν διάφορα κίνητρα όπως οικονομικά (ασφαλιστικές απάτες), προσωπικές διαφορές, ιδεολογικά κίνητρα (εγκλήματα μίσους) και σε σπανιότερες περιπτώσεις ψυχικές διαταραχές (πυρομανία). Στην Ελλάδα επίσης πολλοί εμπρησμοί γίνονται με σκοπό να καταστραφεί μία δασική έκταση ώστε στη συνέχεια να χτιστεί (και τότε χρησιμοποιείται συχνά ο όρος «οικοπεδοφάγοι»). Αντίθετα, οι εμπρησμοί εξ αμελείας θεωρούνται αυτοί που προκλήθηκαν από την έλλειψη προσοχής και σύνεσης που όφειλε να δείξει ο μέσος λογικός άνθρωπος. Από τις πιο συνηθισμένες περιπτώσεις εμπρησμού εξ αμελείας είναι η καύση αγροτικών απορριμμάτων που γίνεται ανεξέλεγκτη.  Ωστόσο, σε περίπτωση εμπρησμού εξ αμελείας ο υπεύθυνος απαλλάσσεται από κάθε ποινή αν "με την ελεύθερη θέλησή του καταστείλει ο ίδιος την πυρκαγιά ή με τη γρήγορη αναγγελία του προς την αρχή δώσει αφορμή για την καταστολή της." 

Τα αίτια μιας πυρκαγιάς και ο καθορισμός για το αν οφείλεται σε εμπρηστική ενέργεια γίνονται από τους λεγόμενους ερευνητές πυρκαγιών.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  ο εμπρησμός : ορισμοί και ποινές
3. ↑  ΕΜΠΡΗΣΜΟΣ από πρόθεση ή εξ αμελείας – Τι ορίζει ο Νόμος
Στην ελληνική μυθολογία, ο **Προκρούστης** (ή Πολυπήμων) (ή Δαμάστης) ήταν μυθικός ληστής της Αθήνας και πατέρας του Σίνη του «Πιτυοκάμπτη». Το λημέρι του ήταν στην περιοχή Δαφνί στο Χαϊδάρι. Προσκαλούσε κάθε διαβάτη να ξαπλώσει σε ένα σιδερένιο κρεβάτι, γνωστό ως *Προκρούστειος κλίνη*. Αν το θύμα ήταν ψηλό κι εξείχε από το κρεβάτι, ο Προκρούστης έκοβε το περίσσιο τμήμα του σώματός του. Αντιθέτως, αν το θύμα ήταν πιο κοντό, τότε τραβούσε τα άκρα του μέχρι να φτάσουν στο μήκος του κρεβατιού.

Ο Προκρούστης συνέχιζε την αιματηρή δράση του, μέχρι που τον συνάντησε ο Θησέας στο δρόμο του από την Τροιζήνα για την Αθήνα. Όντας πολύ δυνατός, κατάφερε να εξουδετερώσει τον Προκρούστη και να τον τοποθετήσει στο ίδιο του το κρεβάτι. Επειδή αποδείχθηκε μεγαλύτερος, ο Θησέας του έκοψε το κεφάλι και τα πόδια, που περίσσευαν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ψευδο-Απολλόδωρος: «Βιβλιοθήκη» (αρχαία ελληνικά)
2. ↑  Πλούταρχος: «Theseus» (αρχαία ελληνικά)
3. ↑  «Βιβλιοθήκη Απολλόδωρου - Η Βίβλος των Ελλήνων». *www.pallasio.net*. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2022.
4. ↑  «Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου». *Βικιπαίδεια*. 2022-04-11. .

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 154145601906501321472
* GND: 1083040162
* SUDOC: 241556058
* BNF: cb15082663j (data)

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ελληνική μυθολογία
 |

 |
Το σήμα της εθνικής οδού 5Κ
Η **Εθνική οδός 5Κ** (*σλαβομακεδονικά: Регионален пат* M5K) είναι μια εθνική οδός στη Βόρεια Μακεδονία. Ξεκινάει από τα σύνορα με την Ελλάδα στην Μετζίτλια και καταλήγει στο Μοναστήρι στη διασταύρωση με την **Εθνική οδό 5**.

Διαδρομή
--------

Ο δρόμος ξεκιναεί από τον συνοριακό σταθμό στην Μετζίτλια. Η διαδρόμη είναι βατή και εύκολη αφού ο δρόμος βρίσκεται πάνω σε οροπέδιο και γενικά, αν και στενός, οι οδηγοί δεν αντιμετωπίζουν κάποιο πρόβλημα. Μετά από δέκα χιλιόμετρα από τον σταθμό ο δρόμος περνάει μέσα από το χωρίο **Κράβαρι**. Αφού περάσουμε το χωρίο στα 5 χιλίομετρα φτάνουμε στο Μοναστήρι. Η εθνική οδός περνάει περιμετρικά της πόλης. Αφού βγούμε από την πόλη στα 6 χιλίομετρα είναι η διασταύρωση με την **Εθνική οδό 5** στο Κίρκλινο.

Κατάλογος κόμβων
----------------

|
|  |
| **Εθνική Οδός 5Κ** |
| Είδος | Όνομα |
|  |  Νίκη    |
|  Σύνορα Ελλάδας - Βόρειας Μακεδονίας  |
|  | Τελωνείο Μετζίτλιας |
|  |  Μετζίτλια  |
|  |  Μοναστήρι  |
|  |  Κίρκλινο    |

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Διασταύρωση

Πηγές
-----

* (Σλαβομακεδονικά) Υπουργείο Συγκοινωνιών της Βόρειας Μακεδονίας
* (Σλαβομακεδονικά) Ευρετήριο Εθνικών και Περιφερειακών οδών της Βόρειας Μακεδονίας
H **Βαρβάρα Αντωνία**, γερμ. Barbara Antonie Barth (1871 - 1956) ήταν η δεύτερη σύζυγος του Λουδοβίκου Γουλιέλμου, διαδόχου δούκα στη Βαυαρία.

Βιογραφία
---------

Ήταν ηθοποιός. Ο Λουδοβίκος Γουλιέλμος, διάδοχος δούκας στη Βαυαρία, από τη σχέση του με την ηθοποιό Ερριέττα Μέντελ απέκτησε μία κόρη και όταν η Ερριέττα έμεινε πάλι έγκυος, παραιτήθηκε των δικαιωμάτων του και την παντρεύτηκε μοργανατικά. Αυτή απεβίωσε το 1891 και το επόμενο έτος έκανε δεύτερο γάμο με τη Βαρβάρα Αντωνία. Εκείνος ήταν 62 και αυτή 21 ετών. Τρεις μέρες ποριν τον γάμο της αναγορεύτηκε ευγενής, λαμβάνοντας τον τίτλο της Κυρίας (βαρώνης) του Μπάρτολφ (*Frau von Bartolf*). Διαζεύχθηκαν μετά από 21 χρόνια γάμου το 1913. Ο Λουδοβίκος Γουλιέλμος απεβίωσε το 1920 (89 ετών) και η δεύτερη σύζυγός του το 1956 (85 ετών).

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 1892 τον Λουδοβίκο Γουλιέλμο του Βίττελσμπαχ, διάδοχο δούκα στη Βαυαρία. Δεν απέκτησαν απογόνους και διαζεύχθηκαν το 1913.

Πηγές
-----

* Marek, Miroslav. "A listing of descendants of the House of Pfalz-Zweibrücken-Birkenfeld". Genealogy.EU

Παραπομπές
----------
Η **συνολική ειρηνευτική συμφωνία της Άκκρας** ή απλά **Ειρηνευτική Συμφωνία της Άκκρας** ήταν η τελική ειρηνευτική συμφωνία στο πλαίσιο του δεύτερου εμφυλίου πολέμου της Λιβερίας,. Υπεγράφη στις 18 Αυγούστου 2003, στην Άκκρα της Γκάνας. Δημιουργήθηκε μετά την υπογραφή της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός στις 17 Ιουνίου, 2003 ενώ οι «εντατικές διαπραγματεύσεις κεκλεισμένων των θυρών» άρχισαν στις 4 Ιουνίου στο Ακοσόμπο, της Γκάνας. 

Η συμφωνία προέβλεπε την δημιουργία μεταπολεμικής διετούς μεταβατικής κυβέρνησης (Εθνική Μεταβατική Κυβέρνηση της Λιβερίας), αποτελούμενη από 76 μέλη: 12 από κάθε μία από τις τρεις αντιμαχόμενες πλευρές, 18 από τα πολιτικά κόμματα, επτά από την κοινωνία των πολιτών και τις ειδικές ομάδες συμφερόντων και ένας από κάθε μία από τις 15 επαρχίες της Λιβερίας. Οι αντιμαχόμενες πλευρές, τα κόμματα της αντιπολίτευσης και ομάδες της κοινωνίας των πολιτών συμφώνησαν να μοιραστούν υπουργικά χαρτοφυλάκια και τις ευκαιρίες απασχόλησης στο υπουργικό συμβούλιο και το κοινοβούλιο. Η συμφωνία προέβλεπε επίσης εκλογές, το αργότερο έως το 2005. 

Η ειρηνευτική συμφωνία κάλυπτε ένα ευρύ φάσμα μεταρρυθμίσεων, όπως τη δέσμευση για έρευνα για τα ανθρώπινα δικαιώματα και λεπτομερή εξέταση των δυνάμεων ασφαλείας για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τις διαπραγματεύσεις που οδήγησαν στη συμφωνία, διευκόλυνε ο πρώην αρχηγός του κράτους της Νιγηρίας στρατηγός Αμπντουσαλάμι Αμπουμπακάρ (Abdulsalami Abubakar). Σημαντικό ρόλο, ωστόσο, διαδραμάτισε και η κοινωνία των πολιτών στις συνομιλίες. Συμπεριλήφθηκαν ως επίσημοι σύνεδροι άτομα που εκπροσωπούσαν τα διαθρησκειακά και τα ανθρώπινα δικαιώματα, ή ακτιβιστές υπέρ της δημοκρατίας και των δικαιωμάτων των γυναικών, νομικές οργανώσεις και πολλοί άλλοι που παρακολούθησαν ανεπίσημα ως παρατηρητές. Οι γυναίκες ήταν ιδιαίτερα δυναμικές σε αυτές τις ειρηνευτικές συνομιλίες. Καθημερινά 150-200 γυναίκες πρόσφυγες ακτιβίστριες κατέφθαναν στο ξενοδοχείο, όπου λάμβαναν χώρα οι συνομιλίες, για να υποστηρίξουν τη λήξη του βομβαρδισμού της Μονρόβια και τη βία στη χώρα τους. Οι γυναίκες οργανώνονταν ως επί το πλείστον από την οργάνωση «Μαζική δράση των γυναικών της Λιβερίας για την ειρήνη».

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. ↑  17 July 2003, Source: GNA, Liberians fail to sign Comprehensive Peace Agreement,
2. 1 2  Uppsala Conflict Data Program Conflict Encyclopedia, Liberia, Peace Agreements, Accra Peace Agreement,  Αρχειοθετήθηκε 2016-04-07 στο Wayback Machine.
3. ↑  17 July 2003, Source: GNA, Liberians fail to sign Comprehensive Peace Agreement,
4. ↑  «PDF Tracking» (PDF). Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Accra Comprehensive Peace Agreement (English)
* Accra Ceasefire Agreement
* UN Peacemaker United Nations Database of Peace Agreements
Το **Βαρακλάνι** (Λετονικά: Varakļāni, Γίντις: וואַרקלאַן, Ρωσικά: Варакляны) είναι πόλη στην περιοχή της Λατγαλίας της Λετονίας.

Ιστορία
-------

Η πόλη του Βαρακλάνι ιδρύθηκε στη Ρωσική Αυτοκρατορία τον 18ο αιώνα.

Το Παλάτι του Βαρακλάνι βρίσκεται στο Βαρακλιάνι.

### Εβραίοι στο Βαρακλάνι

Το Βαρακλάνι είχε ένα σημαντικό πληθυσμό Εβραίων σε μεγάλο μέρος της ιστορίας του, μέχρι το Ολοκαύτωμα. Προς τα τέλη του 19ου αιώνα, οι Εβραίοι αποτελούσαν το 75% περίπου του πληθυσμού. Διάφορα πογκρόμ, απελάσεις, ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος και οι ρωσικές επαναστάσεις μείωσαν σημαντικά τον εβραϊκό πληθυσμό. Αρκετοί εκατοντάδες Εβραίοι έφυγαν με τους Ρώσους στην προετοιμασία της Ναζιστικής προέλασης. Οι Ναζί ανάγκασαν τους 540 εναπομείναντες Εβραίους να σκάψουν τους τάφους τους και στη συνέχεια τους πυροβόλησαν σε θάνατο σε μαζική εκτέλεση στις 4 Αυγούστου 1941.Οι Εβραϊκές ιστορικές καταγραφές, συμπεριλαμβανομένων των διαδικτυακών πηγών, περιλαμβάνουν πολλές πληροφορίες για την ηγεσία της κοινότητας, τους οργανισμούς και γενικές πληροφορίες για την πόλη.

Αξιοσημείωτα άτομα
------------------

* Μίχαελ Γιόχαν φον ντερ Μπορχ (1753-1810), Πολωνός πολιτικός και συγγραφέας

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος πόλεων της Λετονίας

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Reģionu, novadu, pilsētu un pagastu kopējā un sauszemes platība gada sākumā». Central Statistical Bureau of Latvia. Ανακτήθηκε στις 18  Ιανουαρίου 2023.
2. ↑  «Pilsētu (blīvi apdzīvotu) un lauku (reti apdzīvotu) teritoriju iedzīvotāju skaits reģionos, pilsētās, novados un pagastos (pēc administratīvi teritoriālās reformas 2021. gadā) – Teritoriālā vienība, Laika periods un Rādītāji». Central Statistical Bureau of Latvia. Ανακτήθηκε στις 22  Δεκεμβρίου 2022.
3. ↑  www.pasts.lv/lv/uzzinas/Indeksu\_gramata/novadi/Novadi\_aprilis\_2011.xls.
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2018.
5. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Varakļāni στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 148126651

 |

 |
Η **Ειρηνευτική Δύναμη των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο**, γνωστή και ως *Ειρηνευτική Δύναμη ΟΗΕ Κύπρου* και με το αγγλικό ακρωνύμιο **UNFICYP ή ΟΥΝΦΙΚΥΠ**, είναι μία από τις μακροβιότερες ειρηνευτικές αποστολές του ΟΗΕ στον κόσμο.

Δημιουργήθηκε στις 4 Μαρτίου 1964 με το ψήφισμα 186/1964 του ΟΗΕ, μετά τις συγκρούσεις που σημειώθηκαν στην Κύπρο τον Δεκέμβριο του 1963 και τις τουρκικές απειλές για εισβολή στη χώρα. Η Ειρηνευτική Δύναμη οργανώθηκε και ξεκίνησε να φθάνει στην Κύπρο στα τέλη Μαρτίου ενώ μέχρι τον Απρίλιο του ίδιου έτους είχε πλήρως εγκατασταθεί.

Τέσσερις μόλις μήνες αργότερα, τον Αύγουστο του 1964, η Τουρκία εξαπέλυσε αεροπορικές επιθέσεις εναντίον της Κύπρου. Η συμπεριφορά αυτή οδήγησε την ελληνική κυβέρνηση του Γεώργιου Παπανδρέου με σύμφωνη γνώμη του βασιλιά Κωνσταντίνου Β΄ στη μυστική αποστολή μιας ελληνικής μεραρχίας στην Κύπρο. Τελικά με παρέμβαση τότε του προέδρου των ΗΠΑ, Λίντον Τζόνσον, όπως δημοσιεύτηκε, προειδοποιήθηκε η κυβέρνηση της Τουρκίας να μην εισβάλει στην Κύπρο.

Από τότε παραμένει η ειρηνευτική αποστολή στην Κύπρο. Σήμερα κύριο καθήκον της είναι να επιτηρεί την νεκρή ζώνη όπως αυτή διαμορφώθηκε μετά την τουρκική εισβολή (Αττίλας ΙΙ), τον Αύγουστο του 1974, με δεδομένο μάλιστα ότι δεκάδες χιλιάδες Τούρκοι στρατιώτες έχουν καταλάβει και παραμένουν στο βόρειο τμήμα της νήσου. Καθήκον της αποστολής είναι ακόμη να διατηρεί την κατάπαυση του πυρός επί συνολικού μήκους 180 χλμ.

Η στρατιωτική δύναμη της UNFICYP με την βοήθεια αστυνομικής δύναμης περίπου 70 αστυνομικών φθάνει περίπου τους 900-950 άνδρες διαφόρων εθνικοτήτων. Ο αρχηγός της αποστολής, που εκπροσωπεί τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, καταβάλλει παράλληλα προσπάθειες οικοδόμησης ειρήνης και συνέχιση του διαλόγου μεταξύ των δύο κοινοτήτων, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, για την ανεύρεση βιώσιμης λύσης στο Κυπριακό. Χρέη αρχηγού αποστολής σήμερα εκτελεί η αξιωματούχος του ΟΗΕ Λίζα Μπούτενχαιμ (Lisa M. Buttenheim) η 22η από την εγκατάστασης της δύναμης στην Κύπρο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ειρηνευτική Δύναμη των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο[*νεκρός σύνδεσμος*] cmp-cyprus.org

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα UNFICYP

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ειρηνευτικές επιχειρήσεις του ΟΗΕ |
| --- |
|  |
| Αφρική | 
* MINURSO
* MINUSCA
* MINUSMA
* MONUSCO
* UNAMID
* UNISFA
* UNMIL
* UNIMISS
* UNOCI
* UNSMIL
 |
|  |
| Βόρεια και Νότια Αμερική | 
* MINUSTAH
 |
|  |
| Ασία | 
* UNAMA
* UNMOGIP
 |
|  |
| Ευρώπη | 
* UNFICYP
* UNMIK
 |
|  |
| Μέση Ανατολή | 
* UNDOF
* UNIFIL
* UNTSO
 |
|  |
| 
* Κατηγορία Κατηγορία
 |

 |
Ο **εμπορικός αποκλεισμός** (commercial blockade), σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο και ειδικότερα με το Δίκαιο Πολέμου αποτελεί στην ουσία ένα σύνολο προκαταρκτικών ενεργειών του πολιορκητικού πολέμου που έχουν ως στόχο την αποκοπή κάθε επικοινωνίας του πολιορκουμένου.

Διάκριση
--------

1. Ανάλογα στο χώρο που εφαρμόζεται διακρίνεται σε: 

α) Ηπειρωτικό αποκλεισμό,
β) Ναυτικό αποκλεισμό και
γ) Αεροπορικό αποκλεισμό.
2. Ανάλογα με την μορφή με την οποία εφαρμόζεται, έναντι τρίτων, διακρίνεται σε:

α) *Υποχρεωτικό αποκλεισμό* και
β) *Πλασματικό αποκλεισμό*.
Σημειώνεται ότι σύμφωνα με την Διακήρυξη των Παρισίων του 1865, (Πολέμου συμβάσεις), που τέθηκε και η βασική έννοια του όρου, προκειμένου αυτός να είναι υποχρεωτικός, έναντι τρίτων, θα πρέπει η Πολιτεία (χώρα) που τον επιβάλει έναντι άλλης χώρας να έχει και τη δύναμη της επιβολής του με στρατιωτικές δυνάμεις ώστε να επιφέρει νόμιμα αποτελέσματα. Διαφορετικά αν αυτός συνίσταται σε μια γραπτή προκήρυξη, δηλαδή διακοίνωση που αναφέρεται σε αποκλεισμό χώρου (στεριάς, θάλασσας ή αέρος) μιας επικράτειας χωρίς να σταλούν στρατιωτικές δυνάμεις που να εποπτεύσουν την εφαρμογή του, χαρακτηρίζεται **πλασματικός** και η εφαρμογή του από τρίτους εξαρτάται ή επαφίεται στις επιμέρους συμμαχίες και εμπορικές διεθνείς σχέσεις των τελευταίων.

Δείτε επίσης
------------

* αποκλεισμός
Οι ***Πρωτοπόροι του Αύριο*** (Αραβικά: رواد الغد Ruwād al-Ghad, Αγγλικά: Tomorrow's Pioneers) είναι παιδικό πρόγραμμα, το οποίο μεταδόθηκε στο διάστημα 2007-09 στον Παλαιστινιακό τηλεοπτικό σταθμό της Χαμάς Al-Aqsa TV (Αραβικά: مرئية الأقصى قناة الأقصى ). Μεταδιδόταν κάθε Παρασκευή στη Λωρίδα της Γάζας. 

Η εκπομπή παρουσίαζε την νεαρή παρουσιάστρια Σαραά Μπαρχούμ (Saraa Barhoum) και τον συμπαρουσιαστή της, ένα μεγάλο ζώο σε κοστούμι, καθώς έπαιζαν σκετς και συζητούσαν για τη ζωή στην Παλαιστίνη. Στην εκπομπή τηλεφωνούσαν και παιδιά, συνήθως 9-13 ετών αλλά μερικές φορές ακόμα και τριών ετών. Είχε τη μορφή εκπαιδευτικής παιδικής εκπομπής και είχε παρόμοιο στυλ με άλλες εκπομπές όπως το *Sesame Street* ή το *Ο Μπάρνι και οι φίλοι του*. 

Το πρόγραμμα είναι εξαιρετικά αμφιλεγόμενο από τη διεθνή κοινότητα, καθώς περιείχε πολύ έντονα μηνύματα αντισημιτισμού, ισλαμισμού, αντιαμερικανισμού και άλλα αντιδυτικά θέματα. Ο αρχικός οικοδεσπότης Χαζίμ Αλ Σαράγουι ο οποίος υποδυόταν και τον ποντικό Φαρφούρ δήλωσε ότι διάφορες σκηνές, όπως αυτή της δολοφονίας του Φαρφούρ από τον Ισραηλινό ανακριτή δεν επρόκειτο για προπαγάνδα, αλλά για την καθημερινότητα που βιώνουν όλοι οι Παλαιστίνιοι. Η Disney έχει δηλώσει ότι θα κινηθεί νομικά εναντίον της Χαμάς για λόγους παραβίασης πνευματικών δικαιωμάτων.

Το πρόγραμμα παραμένει ακόμα επίκαιρο καθώς αποτελεί θέμα προς συζήτηση ή και σάτιρα. Ο Φαρφούρ ο ποντικός αλλά και άλλοι χαρακτήρες της εκπομπής όπως ο Ναχούλ η μέλισσα και ο Ασσούντ το κουνέλι έχουν πλέον εξελιχτεί σε διαδικτυακά μιμίδια.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η σκηνή όπου ο Φαρφούρ σκοτώνεται από τον Ισραηλινό ανακριτή
* Ο Ναχούλ επισκέπτεται τον ζωολογικό κήπο της Γάζας

Αναφορές
--------

1. ↑  Edwards, David and Keshawi, Azmi. *Jihad TV for kids*. Daily Mirror. 24 September 2007.
2. ↑  Ramadan, Mohammed. *ممثل يؤدي شخصية فرفور صوتيا فى برنامج رواد الغد الذي يعرض على فضائية الاقصى التابعة لحماس Αρχειοθετήθηκε 2009-06-02 στο Wayback Machine.*. IslamOnline. Retrieved 20 November 2008.
3. ↑  In Gaza, Hamas’s Insults to Jews Complicate Peace New York Times, April 1, 2008
Η ιστορία της γραφής εντοπίζει την εξέλιξη της γλώσσας εκφράσεως με γράμματα ή άλλα σημάδια, καθώς και τις μελέτες και τις περιγραφές αυτών των εξελίξεων.

Στην ιστορία του τρόπου με τον οποίο τα συστήματα γραφής έχουν εξελιχθεί σε διαφορετικούς ανθρώπινους πολιτισμούς, προηγήθηκαν πιο ολοκληρωμένα συστήματα γραφής πρωτότυπα , συστήματα ιδεογραφικών ή πρώιμων μνημονικών συμβόλων. Η αληθινή γραφή , στην οποία το περιεχόμενο μιας γλωσσικής έκφρασης κωδικοποιείται έτσι ώστε ένας άλλος αναγνώστης να μπορεί να ανοικοδομήσει, με ένα δίκαιο βαθμό ακρίβειας, την ακριβή έκφραση που γράφτηκε κάτω, είναι μια μεταγενέστερη εξέλιξη. Διακρίνεται από την πρωτότυπη γραφή, η οποία συνήθως αποφεύγει να κωδικοποιεί γραμματικές λέξεις και επιγραφές, καθιστώντας πιο δύσκολη ή αδύνατη την αναδόμηση της ακριβούς έννοιας που επιδιώκει ο συγγραφέας, εκτός και αν είναι ήδη γνωστό ένα μεγάλο μέρος του πλαισίου. Μία από τις πρώτες μορφές γραπτής έκφρασης είναι σφηνοειδής .
Ο **Βαράκ** (Εβρ. בָּרָק‎, που σημαίνει «αστραπή») είναι βιβλικό πρόσωπο της εποχής των Κριτών. Υπήρξε στρατηγός των Ισραηλιτών, όπως αναφέρεται στο Βιβλίο των Κριτών (ε΄ 19) και του Ιησού του Ναυή (ιβ΄ 21).

Τάφος κοντά στο Τελ Καντές που θεωρείται ότι ανήκει στον Βαράκ ή στη Δεββώρα.
Ο Βαράκ ήταν γιος του Αβινωάμ από την Κέδες της περιοχής του Νεφθαλί. Υπήρξε ο διοικητής του στρατού της ηρωίδας και προφήτισσας Δεββώρας. Ο Βαράκ και η Δεββώρα νίκησαν τη στρατιά των Χαναναίων του Σισάρα, οι οποίοι επί είκοσι χρόνια καταπίεζαν τους Ισραηλίτες.

Η ήττα των Χαναναίων στη Θαανάχ από τη Δεββώρα (πολιτικοθρησκευτική ηγεσία) και τον Βαράκ (στρατιωτική ηγεσία) εξιστορείται σε πεζό λόγο (κεφάλαιο δ΄) και επαναλαμβάνεται έμμετρα (κεφ. ε΄, η αποκαλούμενη και «Ωδή της Δεββώρας»). Στο κεφάλαιο δ΄ ως κυριότερος εχθρός εμφανίζεται ο Ιαβίν, βασιλιάς της Χαζόρ (το σημερινό Tell el-Qedah, περίπου 5 χλμ. νοτιοδυτικά της Λεκάνης Χούλα), παρότι σημαντικός παρουσιάζεται και ο ρόλος του αρχιστρατήγου του Σισάρα.

Βαράκ και Ιαήλ ενώπιον του νεκρού Σισάρα
Η Δεββώρα προείπε ότι ο Βαράκ θα νικούσε, αλλά ο Σισάρα θα σκοτωνόταν από μία γυναίκα. Κατά τη διάρκεια της μάχης στο όρος Θαβώρ, μία ξαφνική νεροποντή είχε ως αποτέλεσμα την υπερχείλιση του ποταμού Κισών στην κοιλάδα της Ιεζραέλ, πράγμα που ακινητοποίησε τα 900 δρεπανοφόρα πολεμικά άρματα των Χαναναίων. Ο Σισάρα αναζήτησε καταφύγιο στη σκηνή μιας γυναίκας, της Ιαήλ. Η Ιαήλ του έδωσε να πιεί γάλα και ο στρατηγός αποκοιμήθηκε από την κόπωσή του. Τότε η Ιαήλ του διατρύπησε το κεφάλι με ένα υποστήριγμα (πάσσαλο) της σκηνής. Αργότερα, όταν πέρασε από εκεί ο Βαράκ, η Ιαήλ του έδειξε τον Σισάρα νεκρό στη σκηνή της. Στη σειρά των Κριτών του Ισραήλ τον Βαράκ διαδέχθηκε ο Γεδεών.

Στην Προς Εβραίους επιστολή ο απόστολος Παύλος αναφέρει τον Βαράκ μαζί με άλλες προσωπικότητες που πέτυχαν κατορθώματα μέσω πίστης: «Και τι έτι λέγω; επιλείψει με γαρ διηγούμενον ο χρόνος περί Γεδεών, **Βαράκ**, Σαμψών, Ιεφθάε, Δαυίδ τε και Σαμουήλ και των προφητών, οί δια πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας» (ια΄ 32).

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 304151246510344130464
* GND: 1147227519

 |

 |
Συντεταγμένες: 40°37′N 27°37′E﻿ / ﻿40.617°N 27.617°E﻿ / 40.617; 27.617

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Προικοννήσου κ.Ιωσήφ 
Η **Προκόννησος**, γνωστή και ως **Προικόνησος**, **Νήσος του Μαρμαρά** ή και **Αδελφόνησος**, είναι ένα νησί στην Προποντίδα, το οποίο ανήκει στο σύμπλεγμα των Προκοννήσων ή νήσων του Μαρμαρά. Βρίσκεται βορειοδυτικά της Κυζικινής Χερσονήσου και απέχει 70 ναυτικά μίλια από την Κωνσταντινούπολη.

Η Προκόννησος έχει έκταση 117 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Είναι γνωστή για τα περίφημα λευκά της μάρμαρα, τα οποία εξορύσσονται κυρίως κοντά στον οικισμό Παλάτια, και με τα οποία κατασκευάστηκαν πολλά μνημεία στην Κωνσταντινούπολη και στην Κύζικο. Από το μάρμαρο του νησιού ονομάστηκε η Προκόννησος και «νήσος του Μαρμαρά», καθώς και η ολόκληρη η Προποντίδα «θάλασσα του Μαρμαρά».

Πριν την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923, στην Προκόννησο κατοικούσε συμπαγής ελληνικός πληθυσμός περίπου 10.000 ανθρώπων, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν συγκεντρωμένοι στον κύριο οικισμό του νησιού, τα Παλάτια. Με την ανταλλαγή, οι περισσότεροι από αυτούς εγκαταστάθηκαν στην περιοχή του Ωρωπού, όπου δημιούργησαν τον οικισμό Νέα Παλάτια.

Η Προκόννησος (σήμερα στα τουρκικά *Marmara Adası*) ανήκει στην περιφέρεια του Balıkesir και η οικονομία της βασίζεται στην αλιεία, τη ναυτιλία και την αμπελουργία.

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο διατηρεί ως σήμερα ενεργό τον τίτλο του «Μητροπολίτη Προικοννήσου», που φέρει σήμερα ο Ιωσήφ (Χαρκιολάκης), ενώ και η Καθολική Εκκλησία διατηρεί τον τίτλο του τιτουλάριου επισκόπου Προκοννήσου, ο οποίος είναι κενός από το 1967.

Ο Άγιος Τιμόθεος επίσκοπος Προικονήσου ήταν τοπικός άγιος του νησιού και σήμερα τιμάται με ναό που έκτισαν οι Μικρασιάτες στα Νέα Παλάτια Ωρωπού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Οικουμενικό Πατριαρχείο
2. ↑  Καθολική Εγκυκλοπαίδεια (Αγγλικά)
3. ↑  Ἅγιοι τῆς Μητροπόλεως Προικοννήσου, του Μητροπολίτου Προικοννήσου Ιωσήφ
4. ↑  Πανήγυρις Ἱεροῦ Παρεκκλησίου Ἁγίου Τιμοθέου ἐπισκόπου Προικονήσου, Ι.Μητρόπολη Κηφισίας

Πηγές
-----

* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, 2007, τόμ. 43, σελ. 649

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Marmara Island στο Wikimedia Commons

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Νησιά του Μαρμαρά |
| --- |
|  |
| 
* Προκόννησος
* Αλώνη
* Αφησιά
* Κούταλη
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 247902286
* LCCN: sh97000458
* NKC: ge800153

 |

 |
Η ***Προσωπογραφία κυρίου*** είναι έργο του Φραντσέσκο Πίτζε (1822-1862), Ιταλού ζωγράφου που δραστηριοποιήθηκε στην Ελλάδα. Πρόκειται για ελαιογραφία σε μουσαμά με διαστάσεις 69 x 49 εκ. που εκτίθεται στο Παράρτημα Κέρκυρας της Εθνικής Πινακοθήκης και Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτζου.

Ο πίνακας
---------

Ο πίνακας παρουσιάζει ένα γνώριμο μοτίβο των προσωπογραφιών του Πίτζε που απεικονίζει τις μορφές τυπικές και άκαμπτες σε εσωτερικούς χώρους μεγαλοπρεπών σπιτιών κοντά σε ανοιχτά παράθυρα ή σε μπαλκόνια με θέα αρχαιολογικούς χώρους, νησιά και πόλεις.

Στυλ και επιρροές
-----------------

Ο Πίτζε ασχολήθηκε κατά κύριο λόγο με την προσωπογραφία και σε μικρότερο βαθμό με την τοπιογραφία. Χαρακτηριστικό γνώρισμα του ύφους του Πίτζε είναι η ακρίβεια στην παρατήρηση που συνυπάρχει σε αρμονία με το στυλιζάρισμα. Η τεχνοτροπία με την οποία απέδιδε ο Πίτζε τις μορφές του συνδέει τα έργα του με τη γερμανική και φλαμανδική ζωγραφική του 16ου και 17ου αιώνα ενώ οι αναφορές στην ελληνική αρχαιότητα και η ρομαντική κλασικιστική διάθεση φανερώνουν επιρροή από τα κλασικά ιδεώδη της εποχής του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Προσωπογραφία κυρίου». *corfu.nationalgallery.gr*. Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου, Παράρτημα Κέρκυρας. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2016.
2. ↑  «Pige Francesco Πίτζε Φραντσέσκο (1822 Γκρινς Τυρόλου - 1862 ;)». *nationalgallery.gr*. Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλέξανδρου Σούτζου. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2016. [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. 1 2  Μισιρλή, Νέλλη (1993). *Ελληνική ζωγραφική 18ος - 19ος αιώνας*. Αθήνα: Εκδόσεις Αδάμ, σελ. 211.
4. ↑  *Ζωγραφίζοντας στην Κέρκυρα*. Παράρτημα Κέρκυρας: Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλέξανδρου Σούτζου - Υπουργείο Πολιτισμού, σελ. 74.

Πηγές
-----

1. Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου,*Εθνική Πινακοθήκη 100 χρόνια* β΄έκδοση, Αθήνα 2001, ISBN 960 7791 02 9
2. Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου, "Επτανήσιοι καλλιτέχνες του 18ου και 19ου αι.", 1998
3. Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου,"Ζωγραφίζοντας στην Κέρκυρα", 2003

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη Ιστοσελίδα Εθνικής Πινακοθήκης-Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτζου Αθηνών
* Επίσημη Ιστοσελίδα Παραρτήματος της Εθνικής Πινακοθήκης στην Κέρκυρα
| Ας Σουγουαΰντα السويداء |
| --- |
| Το αμφιθέατρο της Ας Σουγουαΐντα |
| Η Ας Σουγουαΐντα |
|
| Χώρα: | Συρία |
|
| Κυβερνείο: | Ας Σουγουαΐντα |
|
| Πρωτεύουσα: | Ας Σουγουαΐντα |
|
| Πληθυσμός (2004): | 180.907 κάτ. |
|
| Ζώνη ώρας: | EET (UTC+2) |

Η **Ας Σουγουαΐντα** (αραβικά: السويداء) είναι μια επαρχία της Συρίας. Ανήκει στο Κυβερνείο Ας Σουγουαΐντα. Έχει πληθυσμό 180.907 κατοίκων (2004). Η πρωτεύουσα της επαρχίας είναι η Ας Σουγουαΐντα.

Γεωγραφία
---------

Η επαρχία Ας Σουγουαΐντα βρίσκεται κεντρικά του κυβερνείου και νοτιοδυτικά της Συρίας. Συνορεύει στα βόρεια με την επαρχία Σάμπα, στα νότια με την επαρχία Σαλχάντ, στα δυτικά με την επαρχία Ίζρα, στα νοτιοδυτικά με την επαρχία Νταράα και στα ανατολικά με την επαρχία Ντούμα.

Δημογραφία
----------

Η επαρχία Ας Σουγουαΐντα είχε, σύμφωνα με την απογραφή του 2004, 180.907 κατοίκους, από τους οποίους οι 73.641 ζουν στην πρωτεύουσα. Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της επαρχίας είναι Δρούζοι.

Πόλεις
------

Κάποιες πόλεις της επαρχίας είναι:

* Αλ Κουμ
* Αλ Μακουάς
* Αλ Μασλάχ
* Αρ Ραχά
* Ας Σουγουαΐντα

Δείτε επίσης
------------

* Επαρχίες της Συρίας

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Κυβερνείο Ας Σουγουαΐντα |
| --- |
|  |
| 
* Ας Σουγουαΐντα
* Σαλχάντ
* Σάμπα
 |  |

 |
Η **αρωματοθεραπεία** είναι μια μέθοδος εναλλακτικής ιατρικής, στην οποία χρησιμοποιούνται αιθέρια έλαια φυτών ώστε να προκληθεί χαλάρωση και ανακούφιση από τα συμπτώματα κάποιας πάθησης. Τα αιθέρια έλαια είναι ιδιαίτερα πυκνά αρωματικά εκχυλίσματα, που εξάγονται με ψυχρή πίεση από ανθούς, φύλλα ή ρίζες. Συχνά τα έλαια διαλύονται μέσα στα λεγόμενα λάδια-φορείς, όπως σε αμυγδαλέλαιο ή σογιέλαιο, και εφαρμόζονται μέσω μασάζ, αναμειγμένα με νερό και χρησιμοποιούμενα ως κομπρέσες πάνω στο δέρμα, ή προστίθενται στο νερό του μπάνιου ή διαχέονται στον αέρα για εισπνοές. Τα αιθέρια έλαια δεν πρέπει ποτέ να καταποθούν. Μία σταγόνα ελαίου μπορεί να ισοδυναμεί με 30gr (ή περισσότερο) ολόκληρου του φυτού. Αν ληφθούν εσωτερικά, τα αιθέρια έλαια φυτών όπως η θούγια, η αρτεμισία,ύσσωπος, το φασκόμηλο είναι τοξικά και είναι δυνατό ακόμη και να αποβούν μοιραία. Οι αρωματοθεραπευτές πιστεύουν πως το άρωμα των ελαίων δρα θεραπευτικά στο μεταιχμιακό σύστημα του εγκεφάλου που σχετίζεται με τη μνήμη, το συναίσθημα και τον έλεγχο των ορμονών. Κάποιοι θεραπευτές υποθέτουν επίσης ότι τα έλαια απορροφώνται απευθείας από το δέρμα, και δρουν άμεσα στο σώμα. Οι επικριτές της αρωματοθεραπείας υποστηρίζουν πως η χαλάρωση που αποδίδεται στα έλαια μπορεί στην ουσία να οφείλεται στη χρήση τους με τη βοήθεια μασάζ, ζεστών λουτρών και άλλων ευχάριστων μεθόδων.

Πηγές
-----

* Davis, Patricia. Aromatherapy: An A-Z.Essex, England: C. W. Daniel, 1992.
* Ryman, Danielle. Aromatherapy: The Complete Guide to Plant and Flower Essences for Health and Beauty. New York: Bantam Books, 1993.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αρωματοθεραπεία** |
Ένας Αμερικανός πεζοναύτης εκτελεί πλειομετρικά άλματα στο Camp Foster της Οκινάουα
Η πλειομετρική μέθοδος εκγύμνασης γνωστή και ως **προπόνηση** με άλματα ή **plyos**, είναι μια σειρά ασκήσεων στις οποίες οι μύες ασκούν τη μέγιστη δύναμη σε μικρά χρονικά διαστήματα, με στόχο την αύξηση της ισχύος (ταχύτητα-δύναμη). Αυτή η προπόνηση επικεντρώνεται στην εκμάθηση της μετάβασης από μια επέκταση μυών σε μια σύσπαση με γρήγορο ή «εκρηκτικό» τρόπο, όπως σε εξειδικευμένα επαναλαμβανόμενα άλματα. Η πλειομετρική μέθοδος χρησιμοποιείται κυρίως από αθλητές,με σκοπό τη βελτίωση της αθλητικής τους απόδοσης.

Πηγές
-----

 

1. ↑  Chu, Donald (1998). *Jumping into plyometrics* (2nd έκδοση). Champaign, IL: Human Kinetics. σελίδες 1–4. ISBN 978-0880118460.
Ο **Πλευράτος Β΄** ήταν Ιλλυριός βασιλιάς των Αρδιαίων (περί το 260 π.Χ. - 250 π.Χ.). Ο Πλευράτος Β΄ ίδρυσε το βασίλειο και την δυναστεία Λαβεάται των Αρδιαίων που θα κυριαρχήσει στην Αδριατική Θάλασσα τον επόμενο αιώνα. Πολλοί ιστορικοί πιστεύουν ότι υπήρξε κάποιο χρονικό κενό ανάμεσα στον Πλευράτο Β΄ και τον ιδρυτή της δυναστείας Βάρδυλις. Το όνομα του Πλευράτου είναι όμοιο με αυτό του παλιότερου Ιλλυριού βασιλιά Πλευράτου Α΄ που συγκρούστηκε με τον βασιλιά της Μακεδονίας Φίλιππο Β΄ (344 π.Χ.), αν ισχύσει ανήκει στην δυναστεία της Γλαυκίας. Το όνομα *"Πλευράτος"* σε κάθε περίπτωση ήταν πολύ διαδεδομένο στην Ιλλυρία και το χρησιμοποιούσαν πολλοί ευγενείς. Το βέβαιο είναι ότι ο Πλευράτος Β΄ ίδρυσε την δική του οικογενειακή δυναστεία και τον διαδέχθηκε ο γιος του Άγρων της Ιλλυρίας (250 π.Χ.) με τον οποίο ακολούθησαν τα πιο γνωστά γεγονότα στην ιστορία της Ιλλυρίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Polybius, Cassius Dio
2. ↑  Fanula Papazoglu, Les origines.... σ. 143
3. ↑  Νεριτάν Τσέκα, *"Από τους Ιλλυριούς στους Αλβανούς"* 2005, σ. 120

Πηγές
-----

* Νεριτάν Τσέκα, *"Από τους Ιλλυριούς στους Αλβανούς"*
O **Πλείσταρχος** (έζησε τον 4ο α. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Αντιπατριδών ήταν ευγενής της Μακεδονίας, που υπηρέτησε ως στρατιωτικός στην υπηρεσία τού αδελφού του Κάσσανδρου βασιλιά της Μακεδονίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού στρατηγού Αντίπατρου πανίσχυρου αντιβασιλιά της Αυτοκρατορίας. Αδέλφια του ήταν ο Κάσσανδρος της Μακεδονίας, ο Ιόλλας, ο Φίλιππος, η Φίλα, η Ευρυδίκη και η Νίκαια.

Αναφέρεται για πρώτη φορά το 313 π.Χ.: όταν ο Κάσσανδρος επέστρεψε για την άμυνα της Μακεδονίας, τον άφησε ως διοικητή της Χαλκίδας για να εμποδίσει τον Πτολεμαίο, στρατηγό τού Αντίγονου του Μονόφθαλμου. Πάλι το 302 π.Χ. όταν σχηματίστηκε γενική συμμαχία εναντίον τού Αντίγονου, ο Πλείσταρχος εστάλη μπροστά από τον αδελφό του, με έναν στρατό 12.000 πεζών και 500 ίππων, για να ενωθούν με τον Λυσίμαχο στην Ασία.

Νόμισμα του Κάσσανδρου, αδελφού τού Πλείσταρχου, με το κεφάλι τού Ηρακλή στη μία όψη και στην άλλη λέοντας· επιγραφή ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΚΑΣΣΑΝΔΡΟΥ.
Ο Ελλήσποντος όμως και ο Βόσπορος κατεχόταν από τον Δημήτριο Πολιορκητή, γιο τού Αντιόχου, έτσι ο Πλείσταρχος προσπάθησε να μεταφέρει τον στρατό του από την Οδησσό (νυν Βάρνα) κατ' ευθείαν στην Ηράκλεια Ποντική. Έχασε όμως το μεγαλύτερο μέρος των στρατιωτών κατά τη μεταφορά: μερικοί πιάστηκαν από τα εχθρικά πλοία, ενώ άλλοι απωλέσθηκαν σε καταιγίδα, στην οποία ο Πλείσταρχος μόλις απέφυγε το ναυάγιο. Παρά την ατυχία αυτή, φαίνεται, πως πρόσφερε αρκετή υπηρεσία στη συμμαχία, διότι μετά τη μάχη της Ιψού το 301 π.Χ. τού έδωσαν την Κιλικία να την κυβερνήσει ανεξάρτητα. Αυτό πάντως δεν κράτησε πολύ, καθώς το επόμενο έτος τον εκδίωξε ο Δημήτριος, σχεδόν χωρίς αντίσταση.

Αργότερα καταγράφεται σε επιγραφές ως κυβερνήτης της Καρίας· η επαρχία τού είχε προφανώς δοθεί μετά τη μάχη της Ιψού και κυβέρνησε εκεί για επτά έτη τουλάχιστον. Ο Παυσανίας αναφέρει, ότι ηττήθηκε από τους Αθηναίους, όταν διοικούσε το ιππικό και το βοηθητικό σώμα στον στρατό τού Κασσάνδρου· η εποχή που έγινε αυτό δεν είναι σίγουρη. Ίσως είναι αυτός, στον οποίο ο Διοκλής ο Καρύστιος αφιέρωσε το βιβλίο του *Τα προς τον Πλείσταρχον υγιεινά* και το οποίο αναφέρει πολλάκις ο Αθήναιος.

Πηγές
-----

* Diodorus Siculus, Bibliotheca, xx. 112
* Plutarch, Parallel Lives, "Demetrius", 31
* Inscription Sinuri 10
* Pausanias, Description of Greece, i. 15
* Athenaeus, Deipnosophistae, vii. 320d
* Smith, William; Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, "Pleistarchus (2)", Boston, (1867)
Ο ναός Σαμπαριμάλα είναι ινδουιστικός ναός, που βρίσκεται στο λόφο Σαμπαριμάλα, στο κρατίδιο της Κεράλα, στην νότια Ινδία και είναι αφιερωμένος στο θεό Αγιάπαν. 

Για αιώνες απαγορευόταν η είσοδος στον ναό στις γυναίκες ηλικίας 11 έως 50 ετών, δηλαδή σε γυναίκες που είναι σε γόνιμη ηλικία και έχουν περίοδο, ως ένδειξη σεβασμού στο θεό Αγιάπαν, που ήταν άγαμος.Το 1991 ένα ανώτερο δικαστήριο της Κεράλα νομιμοποίησε αυτή την απαγόρευση. Δεκαεφτά χρόνια αργότερα το Συνταγματικό Δικαστήριο της Ινδίας έκρινε ότι κάθε περιορισμός που επιβάλλεται λόγω των βιολογικών διαφορών του φύλου παραβιάζει το Σύνταγμα και ειδικότερα το δικαίωμα στην ισότητα (αρ.14) και τη θρησκευτική ελευθερία (αρ.25).Η ετυμηγορία του Συνταγματικού Δικαστηρίου προκάλεσε την αντίδραση συντηρητικών κύκλων στην περιοχή, που επανειλημμένα εμπόδισαν γυναίκες που προσπαθούσαν να μπουν στον ναό μετά την απόφαση του Δικαστηρίου. Στις 2 Ιανουαρίου 2019 δύο γυναίκες μπήκαν στον ναό αλλά μετά οι υπεύθυνοι του ναού τον έκλεισαν και προέβησαν σε τελετές εξαγνισμού.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑
Συντεταγμένες: 38°24′21.8″N 27°8′44.9″E﻿ / ﻿38.406056°N 27.145806°E﻿ / 38.406056; 27.145806

Η **Προσωπογραφία του Ατατούρκ** ή και **Μάσκα του Ατατούρκ** (τουρκικά: *Atatürk Maskı*), στο Βουτζά της Σμύρνης, είναι μνημείο του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, που κατασκευάστηκε από το γλύπτη Χαρούν Αταλάιμαν το 2009.

Έχει ύψος 42 μ. και αποτελεί το υψηλότερο γλυπτό στην Τουρκία και το δέκατο υψηλότερο γλυπτό στο κόσμο. Δεν είναι σκαλισμένη στο βράχο αλλά για τη κατασκευή της χρησιμοποιήθηκε σκυρόδεμα. Συνολικά το έργο κόστισε 
4,2 εκ. τουρκικές λίρες.  Τον Σεπτέμβριο του 2010 μέσα στο γλυπτό λειτούργησε, για μικρό χρονικό διάστημα, το *Μουσείο του Πολέμου της Ανεξαρτησίας και της 9ης Σεπτεμβρίου*.  Καθώς το μνημείο είχε υποστεί ζημίες από το καιρό και το κλίμα το 2018 έγιναν επισκευές από εκπαιδευμένους ορειβάτες επειδή ένας γερανός δεν μπορούσε να έχει πρόσβαση σε ορισμένα σημεία της προτομής.   Στην κάτω αριστερή γωνία του γλυπτού αναγράφεται το ρητό του Ατατούρκ «*Ειρήνη στην πατρίδα, ειρήνη στον κόσμο*» και υπάρχει η υπογραφή του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «'Atatürk'ün maskına bile sahip çıkamıyorlar!'» (στα Turkish). *Yeni Asır*. 23 October 2017.. Ανακτήθηκε στις 19 May 2018.
2. 1 2  Özlü, Can (12 September 2009). «İzmir'e 42 metrelik Atatürk dağı» (στα Turkish). *Hürriyet* (İzmir).. Ανακτήθηκε στις 19 May 2018.
3. ↑  «Kişi başına kaç Atatürk heykeli düşüyor?». Yeni Akit.. Ανακτήθηκε στις 27 January 2018.
4. ↑  «Buca'da, Milli Mücadele ve 9 Eylül Müzesi kuruldu» (στα Turkish). *Milliyet*. 19 September 2010.. Ανακτήθηκε στις 19 May 2018.
5. ↑  «Atatürk Maskı ve Müzesi harabeye döndü!» (στα Turkish). *Sözcü*. 25 November 2015.. Ανακτήθηκε στις 19 May 2018.
6. ↑  «İzmir'deki Atatürk Maskı'na bilimsel bakım». 13 Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2018.
7. ↑  «İzmir'de 42 metrelik Atatürk maskına bakım» (στα Turkish). *Hürriyet*. 5 June 2018.. Ανακτήθηκε στις 23 March 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τουρκία
 |

 |
Η **εντοπική πτώση** είναι τοπική γραμματική πτώση η οποία φέρει το βασικό νόημα του «εντός»: για παράδειγμα, το «εντός του σπιτιού» είναι «talo·ssa» στα φινλανδικά, «maja·s» στα εσθονικά, «куд·са» (kud·sa) στα μόκσα, «etxea·n» στα βασκικά, «nam·e» στα λιθουανικά, «sāt·ā» στα λατγαλικά και «ház·ban» στα ουγγρικά.

Στα φινλανδικά, η εντοπική πτώση συνήθως σχηματίζεται προσθέτοντας «ssa/ssä». Τα εσθονικά προσθέτουν «s» στο θέμα της γενικής. Στα μόκσα, προστίθεται «са» (sa). Στα ουγγρικά, το επίθεμα «ban/ben» χρησιμοποιείται συνήθως για την εντοπική πτώση, παρόλο που πολλά άλλα, όπως τα «on/en/ön» και άλλα επίσης χρησιμοποιούνται, ιδιαιτέρως για τις πόλεις.

Στη φινλανδική γλώσσα, η εντοπική πτώση θεωρείται η πρώτη (στα εσθονικά η δεύτερη) των έξι τοπικών πτώσεων, οι οποίες αντιστοιχούν σε τοποθεσιακές προθέσεις στα ελληνικά.
Tο **5ο Βαλκανικό Κύπελλο Εθνών Ποδοσφαίρου 1935** (στην πραγματικότητα το έκτο, αφού το Βαλκανικό Κύπελλο Εθνών 1931 θεωρήθηκε εκτός σειράς), διεξήχθη στη Σόφια από τις 16 ως τις 24 Ιουνίου 1935 και το κατέκτησε η **Γιουγκοσλαβία** για δεύτερη συνεχόμενη φορά.

Η διοργάνωση
------------

Στο Βαλκανικό Κύπελλο 1935 μετείχαν τέσσερις από τις έξι βαλκανικές χώρες. Δεν πήραν μέρος η Τουρκία και η Αλβανία, όπως στις περισσότερες διοργανώσεις της προπολεμικής περιόδου. Η διοργάνωση έγινε στη Σόφια, στα γήπεδα Λέφσκι και Γιουνάκ και υπήρξε η πιο αμφίρροπη από όλες τις προηγούμενες, αφού για πρώτη φορά ισοβάθμησαν δυο ομάδες στην πρώτη θέση και μάλιστα με την ίδια διαφορά τερμάτων και ο τίτλος κρίθηκε από τον καλύτερο συντελεστή.

Κατά το καθιερωμένο σύστημα από το 1931, οι ομάδες αγωνίστηκαν σε ενιαίο όμιλο με βαθμολογία 2-1-0, σε ένα γύρο τριών ματς που έγινε στην ίδια πόλη. Έτσι το Κύπελλο ολοκληρώθηκε σε εννιά μόλις ημέρες. Νικήτρια αναδείχθηκε η Γιουγκοσλαβία που ισοβάθμησε με τη Βουλγαρία. Οι δυο ομάδες τερμάτισαν αήττητες με δύο νίκες και ισοπαλία 3-3 στο μεταξύ τους ματς. Επίσης, είχαν την ίδια διαφορά στα γκολ: 11-4 έναντι 12-5 αλλά οι Γιουγκοσλάβοι είχαν καλύτερο συντελεστή: 11:4=2,75 έναντι 12:5=2,40 και πήραν το κύπελλο.

Πρώτος σκόρερ με 5 γκολ αναδείχθηκε ο Βούλγαρος Ανγκέλοφ. Η διοργάνωση υπήρξε η πιο παραγωγική σε γκολ από όλες τις προηγούμενες, αφού σημειώθηκαν 30 γκολ σε 6 ματς.

Η βαθμολογία
------------

| Χώρα | Αγ. | Ν. | Ισ. | Ήτ. | Γκολ | Συντελεστής | Βαθμοί |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  **Γιουγκοσλαβία** | **3** | **2** | **1** | **0** | **11-4** | **2,75** | **5** |
| Βουλγαρία Βουλγαρία  | 3 | 2 | 1 | 0 | 12-5 | 2,40 | 5 |
|  Ελλάδα | 3 | 0 | 1 | 2 | 5-13 | 0,38 | 1 |
|  Ρουμανία | 3 | 0 | 1 | 2 | 2-8 | 0,25 | 1 |

Τα αποτελέσματα
---------------

Όλοι αγώνες έγιναν στη Σόφια, στα γήπεδα "Βασίλι Λέφσκι" και "Γιουνάκ".

* 16/6/1935: Βουλγαρία - Ελλάδα: 5-2
* 17/6/1935: Γιουγκοσλαβία - Ρουμανία: 2-0
* 19/6/1935: Βουλγαρία - Ρουμανία: 4-0
* 21/6/1935: Γιουγκοσλαβία - Ελλάδα: 6-1
* 24/6/1935: Βουλγαρία - Γιουγκοσλαβία: 3-3
* 24/6/1935: Ελλάδα - Ρουμανία: 2-2

Οι σκόρερς
----------

| Γκολ | Σκόρερς |
| --- | --- |
| **5** |  Λιουμπομίρ Ανγκέλοφ |
| **4** |  Κώστας Χούμης |

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* RSSSF

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Βαλκανικό Κύπελλο Εθνών Ποδοσφαίρου |
| --- |
|  |
|  | 
* 1929-31
* 1931
* 1932
* 1933
* 1934-35
* 1935
* 1936
* 1946
* 1947
* 1948
* 1973-76
* 1977-80
 |

 |
Ο **Δεύτερος Πόλεμος του Κονγκό** (επίσης γνωστός ως *Μεγάλος Πόλεμος της Αφρικής* ή *Μεγάλος Αφρικανικός Πόλεμος* και ενίοτε *Αφρικανικός Παγκόσμιος Πόλεμος*) ξεκίνησε τον Αύγουστο του 1998 στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, λίγο περισσότερο από ένα χρόνο μετά τον Πρώτο Πόλεμο του Κονγκό, εξαιτίας ζητημάτων που προκάλεσαν και τον προγενέστερο. Ο πόλεμος τελείωσε επίσημα τον Ιούλιο του 2003, όταν η μεταβατική κυβέρνηση της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό ανέλαβε την εξουσία. Αν και υπεγράφη ειρηνευτική συμφωνία το 2002, η βία συνεχίστηκε σε πολλές περιοχές της χώρας, κυρίως στα ανατολικά. Οι εχθροπραξίες συνεχίστηκαν με την συνεχιζόμενη εξέγερση του Αντιστασιακού Στρατού του Κυρίου (LRA) και τις συγκρούσεις Κίβου και Ιτούρι.

Θεωρείται η πλέον θανατηφόρος σύρραξη στην σύγχρονη ιστορία της Αφρικής και συμμετείχαν άμεσα στον πόλεμο εννέα χώρες της Αφρικής και διάφορες ένοπλες ομάδες. Μέχρι το 2008 ο πόλεμος και τα επακόλουθά του προκάλεσαν 5,4 εκατομμύρια θανάτους, κυρίως εξαιτίας ασθενειών και της πείνας που επακολούθησε, καθιστώντας τη την πλέον θανατηφόρα σύγκρουση σε όλον τον κόσμο μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Περίπου 2 εκατομμύρια εκτοπίστηκαν ή αναζήτησαν άσυλο σε γειτονικές χώρες.

Παρά την επίσημη λήξη του πολέμου τον Ιούλιο του 2003 και τη συμφωνία μεταξύ των πρώην εμπόλεμων μερών να δημιουργήσουν κυβέρνηση εθνικής ενότητας, 1.000 άνθρωποι έχαναν τη ζωή τους καθημερινά το 2004 από περιπτώσεις υποσιτισμού και ασθενειών. Βασικό αίτιο, μεταξύ άλλων, του πολέμου (όπως και των μεταγενέστερων συγκρούσεων) ήταν η εκμετάλλευση συγκεκριμένων ορυκτών.

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. 1 2  
Soderlund, Walter C.· DonaldBriggs, E.· PierreNajem, Tom· Roberts, Blake C. (1 Ιανουαρίου 2013). *Africa’s Deadliest Conflict: Media Coverage of the Humanitarian Disaster in the Congo and the United Nations Response, 1997–2008*. Waterloo: Wilfrid Laurier University Press. ISBN 9781554588787.
2. ↑  «Congo war-driven crisis kills 45,000 a month-study». Reuters. 22 Ιανουαρίου 2008. .
3. ↑  Bavier, Joe (22 Ιανουαρίου 2007). «Congo war-driven crisis kills 45,000 a month: study». Reuters.. Ανακτήθηκε στις 2007-01-22.
4. ↑  «Congo Civil War». GlobalSecurity.org.
5. ↑  «1,000 a day dying in Congo, agency says». Canadian Broadcasting Corporation. 10 Δεκεμβρίου 2004. .
6. ↑  «Children of the Congo who risk their lives to supply our mobile phones». *The Guardian*. 7 Δεκεμβρίου 2012. .
7. ↑  Rayner, Gordon (27 Σεπτεμβρίου 2011). «Is your mobile phone helping fund war in Congo?». *The Daily Telegraph* (London). .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Β΄ Πόλεμος του Κονγκό** |

* BBC Q&A on DR Congo conflict – BBC: Updated timeline of Congo history, with emphasis on the war
* Global IDP Database: Overview of warring parties
* Globalsecurity.org site on Congo Civil War
Η **Πρωτοβουλία Αδριατικής και Ιονίου** (Π.Α.Ι) αποτελεί μορφή περιφερειακής συνεργασίας χωρών της Αδριατικής και του Ιονίου. Θεσμοθετήθηκε στη Διάσκεψη για την Ανάπτυξη και Ασφάλεια της Αδριατικής και του Ιονίου η οποία έλαβε χώρα στην Ανκόνα, της Ιταλίας στις 19-20 Μαΐου 2002.

Μέλη
----

Ιδρυτικά μέλη της πρωτοβουλίας αποτελούν οι εξής χώρες: Ιταλία, Ελλάδα, Αλβανία, Βοσνία και Ερζεγοβίνη,Κροατία και Σλοβενία. Αργότερα προσχώρησε η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας την οποία διαδέχθηκαν η Σερβία και το Μαυροβούνιο με ξεχωριστές πλέον αντιπροσωπείες.

Τομείς συνεργασίας
------------------

Σύμφωνα με τη Διακήρυξη της Ανκόνας δημιουργείται ένα πλαίσιο διαβούλευσης και συνεργασίας των συμμετεχόντων κρατών, κατα κύριο λόγο στους τομείς: της οικονομίας, του τουρισμού, των μεταφορών και της τεχνικής βοήθειας, της βιώσιμης ανάπτυξης και της προστασίας του περιβάλλοντος, της παιδείας, του πολιτισμού και της επιστήμης καθώς και της καταπολέμησης του οργανωμένου εγκλήματος. Ανά τομέα λειτουργούν ομάδες εργασίας, οι «Στρογγυλές Τράπεζες».

Προεδρία
--------

Την προεδρία της Π.Α.Ι. ασκεί κάθε έτος μια χώρα μέλος. Κατα τη διάρκεια μιας προεδρίας πραγματοποιούνται συναντήσεις των Υψηλών Αξιωματούχων και των Υπουργών Εξωτερικών, των κρατών μελών. Η Ελλάδα ασκεί την προεδρία από την 1η Ιουνλιου 2008 ως τις 31 Μαΐου 2009.

Έδρα
----

Η πρωτοβουλία έχει άτυπο χαρακτήρα και ως εκ τούτου δεν θεωρείται διεθνής οργανισμός. Εντούτοις θεσπίστηκε μονιμη γραμματεία στην Ανκόνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  [*νεκρός σύνδεσμος*] Πρωτοβουλία Αδριατικής και Ιονίου - Ελληνικό ΥΠΕΞ