recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Ραϊμόν ντυ Πουί** (*Raymond du Puy*, 1080 - 1160) ήταν Γάλλος ιππότης, δεύτερος ηγούμενος του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ, από το 1120 ως το 1160.

Βιογραφία
---------

Προερχόταν από την οικογένεια ευγενών *de Podio* (στα οξιτανικά *Del Puech* και στα γαλλικά *Du Puy*), της οποίας διάφοροι συγγραφείς αμφισβητούν την προέλευση τοποθετώντας την είτε στο Ντωφινέ και στην περιοχή του Μονμπράν κοντά στην Βαλάνς, είτε στην Ωβέρνη (οικογένεια Ντυπουί ντε Ντιέν), ή ακόμη στην Λανγκντόκ (οικογένεια Ντυπουί ντε Λα Μπαστίντ).

Σύμφωνα με την πρώτη υπόθεση ήταν ο τρίτος γιος του Υγκ ντε Παιν ο οποίος προσχώρησε στα σταυροφορικά στρατεύματα το 1096 με τους 3 γιους του και υπήρξε ένας από τους γενναιότερους βαθμοφόρους στην Παλαιστίνη.

Ο Ραϊμόν ντυ Πουί υπήρξε επισήμως ο δεύτερος ηγούμενος του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ. Διαδέχτηκε το 1120 τον Πιέρ-Ζεράρ ντε Μαρτίγκ, ιδρυτή του Τάγματος. Το κατέστησε ένα στρατιωτικό τάγμα, ενώ του έδωσε τα πρώτα δομικά χαρακτηριστικά του.

Ο ντυ Πουί αναδιοργάνωσε σε τάξεις το Τάγμα, (αρχικά υπήρχε σε αυτό μονάχα μία: αυτή των Οσπιταλιέρων) και μετέτρεψε τον διαχωρισμό των μελών σε τρεις τάξεις (ιππότες, υπηρέτες και ιερωμένοι). Ο ίδιος διακρίθηκε τιθέμενος επικεφαλής των ιπποτών του με τα κατορθώματά του, ενώ κατέλαβε την Ασκαλόν το 1153.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 20  Μαρτίου 2015.
2. ↑  (Αγγλικά, Ιταλικά, Ιαπωνικά) *opac.vatlib.it*. 495/104698.
3. ↑  B. Galimard Flavigny (2006) σελ. 317-319
4. ↑  Eugène Harot, Essai d'armorial des Grands-Maîtres de l'Ordre de Saint Jean de Jérusalem, Rome, Collegio Araldico, 1911 (disponible sur Wikisource).

Βιβλιογραφία
------------

* (Γαλλικά) Bertrand Galimard Flavigny (2006) *Histoire de l'ordre de Malte*, Perrin, Paris
* Histoire et généalogie de la famille Du Puy-Montbrun dans l'Armorial de Dauphiné; N. Chorier et Grand Armorial de France.
* Histoire et généalogie de famille de Podio-du Puy Montbrun par Bib.Nat. de France; Dictionnaire de noblesse de France.
* *Dictionnaire Bouillet*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΡοζέ Μπογιάν | **Ηγούμενος του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη της ΙερουσαλήμΘυρεός του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ**1123–1158/1160 | ΔιάδοχοςΩζέ ντε Μπαλμπάν |
|

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 172461097
* **Europeana**: agent/base/151182
* GND: 1158752075
* SUDOC: 22985690X

 |

 |
Ο **Παναγιώτης Τσουτάκος**, (1920 - 2011) ήταν Έλληνας λογοτέχνης και δημοσιογράφος.
Γεννήθηκε στο Κερατσίνι όπου και απεβίωσε. 
Εργάσθηκε στα  Νέα, στην  Μεσημβρινή και για 27 χρόνια στην εφημερίδα Ακρόπολις.

Βιογραφία
---------

Ο Παναγιώτης Τσουτάκος, είχε εκδώσει 35 έργα (ποίηση - πεζογραφία - ιστορία), (τρεις τόμοι *Η Ιστορία του Κερατσινίου* 1986).  
Βιβλία του και ποιήματά του έχουν μεταφρασθεί σε πολλές χώρες του κόσμου. 
Ποιήματά του διδάσκονται στα Πανεπιστήμια *Βαρσοβίας και Πόζναν* καθώς και στο *Πανεπιστήμιο Νάπολη της Ιταλίας*. 
Κατά την περίοδο της Γερμανικής Κατοχής, έλαβε μέρος στην Εθνική Αντίσταση. 
Είχε τιμηθεί με πολλά μετάλλια και διακρίσεις, όπως *Μετάλλιο Συμμαχικού Στρατηγείου Μέσης Ανατολής*, 
*Μετάλλιο Εθνικής Αντίστασης*, *Διεθνές Βραβείο Ποίησης* (Ιταλία 1985), *Διεθνές βραβείο Ειρήνης και Φιλίας lπεκτσί*, (Τουρκία 1986 και 1999). 
Επίσης τιμήθηκε με το ανώτατο παράσημο της *Πολωνικής Κυβέρνησης για τα γράμματα και τον πολιτισμό*. 
Υπήρξε τακτικό μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, της οποίας διετέλεσε και Πρόεδρός της, για μια πενταετία (1997-2001), ενώ διατέλεσε και Επίτιμος Πρόεδρος της. Επίσης διετέλεσε Επίτιμος Πρόεδρος της *Εταιρίας Γραμμάτων και Τεχνών Πειραιά*. Πρόεδρος του *Ομίλου Πειραιά για την διάδοση της Ελληνικής Γλώσσας*, καθώς και πολλών άλλων πολιτιστικών φορέων και Σωματείων.

Εργογραφία
----------

* *ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΕΣ ΑΡΜΟΝΙΕΣ* (1939), Ποίηση
* *ΜΟΝΟΛΟΓΟΙ* 1939 Στοχασμοί
* *ΑΝΟΙΧΤΑ ΠΑΡΑΘΥΡΑ* (1940) Ποίηση
* *ΟΙ ΑΝΩΝΥΜΟΙ* (1964 Μυθιστόρημα
* *ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ* (1974) Ποίηση
* *2651 - ΜΝΗΜΗ ΜΙΑΣ ΤΥΡΑΝΝΙΑΣ* (1976
* *ΑΥΤΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ* (1977)
* *Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ* (1978)
* *ΠΡΟΣΚΛΗΤΗΡΙΟ* (1979)
* *Η ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ* (1981)
* *ΑΝΤΙΔΩΡΟ ΑΓΑΠΗΣ (5η έκδοση)* (1982)
* *ΕΙΡΗΝΗ* (1982)
* *ΑΚΑΚΙΩΝ 15* (1983)
* *ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ* (1984)
* *AVIS AMORIS* (1985)
* *ΟΙ ΑΝΩΝΥΜΟΙ* (4η έκδοση) (1986) Μυθιστόρημα
* *Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ* (3 τόμοι), (1986) Ιστορικό
* *ΚΟΝΣΟΥΕΛΟ* (1987) Ποίηση
* *ΑΝΑΠΛΕΥΣΗ* (1988)
* *ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΙ* (1989)
* *ΑΛΗΓΗΣ ΕΡΩΤΑΣ* (1990)
* *ΤΩΡΑ* (1992)
* *ΕΝ ΗΜΕΡΑ ΘΛΙΨΕΩΣ* (1993)
* *ΟΤΑΝ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΕΣΤΑΖΕ ΠΑΡΑΠΟΝΟ* (1994)
* *Ο ΕΡΩΤΑΣ ΤΟΥ ΚΡΙΝΟΥ ΣΤΗ ΒΟΡΙΝΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ* (1995)
* *ΕΡΩΤΙΚΑ ΧΑΪΚΟΥ* (2001)
* *ΕΩΣ ΕΣΧΑΤΗΣ ΩΡΑΣ* (2003)
* *ΛΥΡΑ Η ΠΕΡΙΚΑΛΛΗΣ* (2004)
* *ΟΙ ΕΡΩΔΙΟΙ ΤΗΣ ΗΡΙΓΕΝΕΙΑΣ* (2004)
* *ΕΝΟΧΟΙ ΚΑΙΡΟΙ* (2005)
* *ΕΡΩΤΟΣ ΟΥΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ ΠΛΕΟΝ* (2006)
* *ΕΜΕΝΟΝΤΕΣ* (2007)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
* 
*
Το **σπήλαιο της Αλταμίρα** βρίσκεται στην Κανταβρία, στην Ισπανία και συγκεκριμένα 33 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Σανταντέρ, ανάμεσα στους λόφους πέρα από τη Santillana del Mar και ανακαλύφθηκε τυχαία από έναν βοσκό το 1868. Περιέχει σημαντικές προϊστορικές σπηλαιογραφίες.

Αρχικά οι ειδικοί υπέθεσαν ότι οι ζωγραφισμένες οροφές ήταν ψεύτικες, γιατί δεν μπορούσαν να πιστέψουν ότι οι πρωτόγονοι άνθρωποι είχαν την ικανότητα να υλοποιήσουν καλλιτεχνικά έργα αυτού του τύπου και ότι αυτά είχαν διατηρηθεί σε τόσο καλή κατάσταση.

Μόνο η ανακάλυψη άλλων σπηλαίων της λίθινης εποχής, των οποίων τα σκίτσα χρονολογήθηκαν με μεγαλύτερη ακρίβεια, και διαδοχικές έρευνες πιστοποίησαν την αυθεντικότητα των ευρημάτων.

Το σπήλαιο, μήκους περίπου 270 μ. μετά από ένα είδος προθαλάμου διαθέτει μια μεγάλη φυσική αίθουσα με τοίχους και οροφές καλυμμένους με σκίτσα τα οποία απεικονίζουν βουβάλους, ελάφια και άλογα, ακίνητα ή σε κίνηση, και σκηνές κυνηγιού.

Τα μοναδικά σχέδια φτάνουν ακόμη και τα 2,20 μ. είναι χρωματιστά και μερικά από αυτά χαραγμένα στην πέτρα. Τα χρώματά τους προέρχονται από ώχρα και είναι σε καφέ, κίτρινες και κόκκινες αποχρώσεις.

Χρησιμοποιήθηκε επίσης μαύρο χώμα πλούσιο σε μαγνήσιο και άνθρακα. Ειδικά οι βίσονες είναι ζωγραφισμένοι με πολλές διαβαθμίσεις χρωμάτων οι οποίες καθιστούν τις εικόνες πλαστικές και ρεαλιστικές.

Η γενική εντύπωση που αποπνέει η αίθουσα έδωσε στο σπήλαιο το προσωνύμιο «Καπέλα Σιξτίνα της λίθινης εποχής». Σύγχρονες μελέτες απέδειξαν ότι τα σχέδια ανάγονται στην παλαιολιθική εποχή, σε περίπου 16.000 χρόνια πριν, πρόκειται επομένως για μια από τις πιο σημαντικές μαρτυρίες της προϊστορικής εποχής.

Επειδή οι υδρατμοί που εκπέμπει το ανθρώπινο σώμα μπορούν να βλάψουν τα σχέδια, το αυθεντικό σπήλαιο έκλεισε για το κοινό και κατασκευάστηκε ένα όμοιο σπήλαιο, πιστή αναπαράσταση του αυθεντικού, στην οποία υπάρχει ένα μουσείο.

Όποιος ωστόσο επιθυμεί να επισκεφτεί το αυθεντικό σπήλαιο, στο οποίο μπορούν να εισέλθουν μόνο 25 άτομα την ημέρα, πρέπει να κάνει αίτηση στο Museo y Centro de Investigación de Altamira της Santillana del Mar. Ο χρόνος αναμονής είναι τρία χρόνια.

Το 1924 το σπήλαιο της Αλταμίρα ανακηρύχθηκε "εθνικό μνημείο", ενώ από το 1985 περιλαμβάνεται στα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  *Wiki Loves Monuments monuments database*. 13  Νοεμβρίου 2017. tools.wmflabs.org/heritage/api/api.php?action=search&format=json&srcountry=es&srlang=es&srid=RI-51-0000266.
2. 1 2  (Αγγλικά) *Make Lists, Not War*. beckchris.wordpress.com/visual-arts/best-works-of-art-of-all-time-the-critics-picks/.
3. ↑  www.europeana.eu/portal/record/2063609/ES\_280\_001.html. Ανακτήθηκε στις 11  Μαΐου 2016.
4. 1 2  www.europeana.eu/portal/record/2063609/ES\_280\_001.html. Ανακτήθηκε στις 8  Μαΐου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σπήλαιο της Αλταμίρα** |

* Επίσημη ιστοσελίδα

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 316732820
* NKC: xx0053011
* BNE: XX451077

 |

 |
Ο **Γουλιέλμος Α΄ του Μπλουά** (*William I*, περί το 1137 - 11 Οκτωβρίου 1159), Κόμης της Βουλώνης και κόμης του Σάρρεϋ μαζί με την σύζυγο του (1153 - 1159) ήταν τρίτος γιος του Στέφανου της Αγγλίας και της Ματθίλδης της Βουλώνης. Όταν ο μεγαλύτερος αδελφός του Ευστάθιος Δ΄ της Βουλώνης πέθανε (1153) ο Γουλιέλμος παραμελήθηκε από την διαδοχή του θρόνου που πέρασε στον Ερρίκο Πλανταγενέτη ύστερα από συμφωνία του πατέρα του με τον Ερρίκο μετά την λήξη της "Αναρχίας".

Ο Ερρίκος Β΄ κράτησε όλες τις υποσχέσεις του, προστάτευσε την περιουσία του Γουλιέλμου ο οποίος έγινε κόμης στο Σάρρεϋ μαζί με την σύζυγο του. Μια συνωμοσία ωστόσο δημιουργήθηκε με την άνοδο στον θρόνο του Ερρίκου Πλανταγενέτη από τον αρχιεπίσκοπο Γερβάσιο του Καντέρμπερι με την βοήθεια Φλαμανδών μισθοφόρων, οι συνωμότες είχαν σκοπό να δολοφονήσουν τον Ερρίκο και να ανεβάσουν στον θρόνο τον Γουλιέλμο.
Ο Γουλιέλμος του Μπλουά παντρεύτηκε την Ισαβέλλα του Βαρέν, 4η κόμισσα του Σάρρεϋ (1148) χωρίς να αποκτήσουν παιδιά. Πέθανε από ασθένεια έξω από τις πύλες της Τουλούζης και τάφηκε στο Πουατεβέν αβαείο του Μοντμορέλ, τον διαδέχθηκε στην κομητεία της Βουλώνης η αδελφή του Μαρία Α΄ της Βουλώνης. Η χήρα του παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο της τον Αμελίν Πλανταγενέτη, νόθο γιο του Γοδεφρείδου Πλανταγενέτη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
2. 1 2 3 4  «Britain's Royal Families» (Αγγλικά) Random House. 18  Απριλίου 2011. σελ. 54. ISBN-13 978-1-4464-4911-0.
3. 1 2 3  «Kindred Britain»
4. 1 2  «Oxford Dictionary of National Biography» (Αγγλικά) Oxford University Press. Οξφόρδη. 2004.
5. ↑  Thomas K. Keefe, « William, earl of Surrey (c.1135–1159) », Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004.
6. ↑  Thomas K. Keefe, « William, earl of Surrey (c.1135–1159) », Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004.
7. ↑  Thomas K. Keefe, « William, earl of Surrey (c.1135–1159) », Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004.

Πηγές
-----

* Thomas K. Keefe, « William, earl of Surrey (c.1135–1159) », Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004
* R. H. C. Davis (1967), King Stephen

|  |
| --- |
| Γουλιέλμος Α΄ του Μπλουά **Οίκος του Μπλουά****Γέννηση:** περί το 1137 **Θάνατος:** 11 Οκτωβρίου 1159 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΕυστάθιος Δ΄ | **Κόμης της Βουλώνης**1153 - 1159 | ΔιάδοχοςΜαρία Α΄ |
Η **Ίδα της Βουλώνης** (περί το 1160 - 1216), κόμισσα της Βουλώνης (1173 - 1216) ήταν μεγαλύτερη κόρη του Ματθαίου της Αλσατίας και της Μαρίας Α΄ της Βουλώνης. Η μητέρα της ήταν μικρότερη κόρη του Στέφανου της Αγγλίας και της Ματθίλδης Α΄ της Βουλώνης.. Η Μαρία Α΄ της Βουλώνης ήταν ήδη μοναχή και πιέστηκε με την βία να αποσυρθεί για να παντρευτεί τον Ματθαίο, το αποτέλεσμα ήταν ο γάμος των γονέων της Ίδας να ακυρωθεί (1170). Ο πατέρας του συνέχισε να κυβερνά την Κομητεία της Βουλώνης μέχρι τον θάνατο του (1173), τον διαδέχθηκε κατόπιν η Ίδα. Ο θείος της Φίλιππος της Αλσατίας της πρότεινε να παντρευτεί σε πρώτο γάμο τον Τζεράρντ του Γκέλντερς αλλά πέθανε την ίδια χρονιά (1181). Η Ίδα κατόπιν παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Βερθόλδος Δ΄ του Τσέρινγκεν αλλά και εκείνος πέθανε σύντομα (1186). Ο ιστορικός Λαμπέρ ντ'Αρντρ γράφει :

*"Χωρίς άντρα πλέον η Ίδα μπορούσε να απολαύσει τους πειρασμούς του σώματος της, έπεσε σε έρωτα με τον Άρνολντ Β΄ του Γκιν και προσπάθησε να τον σκανδαλίσει με τους θηλυκούς της πειρασμούς. Ο Άρνολντ με την σειρά του πιθανότατα να σκανδαλίστηκε πραγματικά ή προσποιήθηκε επειδή ενδιαφερόταν έντονα για την κομητεία της Βουλώνης, η Ίδα θα μπορούσε να ήταν το μοναδικό μέσο να την κυβερνήσει στο πλευρό της."*

Η σχέση της με τον Άρνολντ παρέμεινε έντονη μέχρι την εποχή που την απήγαγε ο Ρενώ, κόμης του Νταμμαρτέν (1190) και την μετέφερε στο Δουκάτο της Λωρραίνης. Η κατάσταση έγινε περισσότερο περίπλοκη επειδή ο Άρνολντ δεχόταν συνεχώς επιστολές από την Ίδα με τις οποίες του εκδήλωνε έντονα την λατρεία της. Ο Άρνολντ προσπάθησε να την απελευθερώσει αλλά συνελήφθη και φυλακίστηκε από τους άντρες του Ρενώ στο Βερντέν, έμεινε φυλακισμένος μέχρι την εποχή που ο Γουλιέλμος ο Λευκόχειρ ζήτησε την απελευθέρωση του. Το ενδεχόμενο να έριξε η ίδια η Ίδα στην παγίδα τον Άρνολντ είναι επίσης πολύ πιθανό, σε οποιαδήποτε περίπτωση έκανε με τον Ρενώ μια κόρη την Ματθίλδη Β΄ της Βουλώνης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) *CERL Thesaurus*. Consortium of European Research Libraries. cnp02161446. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p10490.htm#i104895. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. 1 2 3  p10490.htm#i104895. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
4. ↑  p70905.htm#i709041. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
5. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
6. ↑  Burgess & Busby 1986, p. 19.
7. ↑  Wood 1966, σ. 9

Πηγές
-----

* Dom Paul Grammont, Ide de Lorraine, Saint-Benoit du Sault : editions Benedictines, 1978.
* Wood, Charles T. (1966). The French Apanages and the Capetian Monarchy: 1224-1328. Harvard University Press.

  


|  |
| --- |
| Ίδα, κόμισσα της Βουλώνης **Οίκος της Λωρραίνης****Γέννηση:** 1160 **Θάνατος:** 1216 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΜατθαίος της Αλσατίας | **Κόμισσα της Βουλώνης1173 - 1216Με τους συζύγους της Τζεράρντ του Γκέλντερς, Βερθόλδος Δ΄ του Τσέρινγκεν και Ρενώ1190 - 1216**  | ΔιάδοχοςΜατθίλδη Β΄ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 231819822
* GND: 1019469986

 |

 |
Η **αρχειονομία** είναι η μελέτη και η θεωρία της κατασκευής και επιμέλειας αρχείων, τα οποία είναι συλλογές εγγράφων, καταγραφών και συσκευών αποθήκευσης δεδομένων.

Για τη δημιουργία και την επιμέλεια ενός αρχείου, πρέπει κανείς να αποκτήσει και να αξιολογήσει καταγεγραμμένο υλικό και να έχει πρόσβαση σε αυτά αργότερα. Για το σκοπό αυτό, η αρχειονομία επιδιώκει να βελτιώσει μεθόδους αξιολόγησης, αποθήκευσης, διατήρησης και καταλογογράφησης καταγεγραμμένων υλικών.

Μια αρχειακή εγγραφή διατηρεί δεδομένα που δεν προορίζονται να αλλάξουν. Για να έχουν αξία για την κοινωνία, τα αρχεία πρέπει να είναι αξιόπιστα. Ως εκ τούτου, ένας αρχειονόμος έχει την ευθύνη να επικυρώνει αρχειακό υλικό, όπως ιστορικά ντοκουμέντα και να διασφαλίζει την αξιοπιστία, την ακεραιότητα και τη χρηστικότητά τους. Οι αρχειακές καταγραφές πρέπει να είναι αυτές που ισχυρίζονται ότι είναι, να αντιπροσωπεύουν με ακρίβεια τη δραστηριότητα για την οποία δημιουργήθηκαν, να παρουσιάζουν μια συνεκτική εικόνα μέσα από μια σειρά περιεχομένου και να είναι σε κατάσταση χρησιμότητας σε προσβάσιμη τοποθεσία.

Ένας επιμελητής αρχείου ονομάζεται αρχειονόμος και η επιμέλεια ενός αρχείου ονομάζεται διαχείριση αρχείων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The Archival Paradigm—The Genesis and Rationales of Archival Principles and Practices». Council on Library and Information Resources. Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2007.
2. ↑  «About records, archives and the profession». International Council on Archives. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αρχειονομία** |


|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **αρχειονομία**  |

* Αρχειακή εκπαίδευση στην Ελλάδα στα ΓΑΚ

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh2007101328
* GND: 4142971-0
* SUDOC: 027259617
* BNF: cb133184021 (data)
* NKC: ph118588
* BNE: XX4576293

 |

 |
Ο **Λεοντής Χοναγμπέη** (*Σαρτανά* Αζοφική Θάλασσα, Ουκρανία, 22 Σεπτεμβρίου 1853-Αύγουστος 1918) ήταν Έλληνας ομογενής σατιρικός ποιητής και τραγουδιστής.

Ο Λεοντής Χοναγμπέη ήταν γιος του φτωχού αγρότη *Αθανασίου Χοναγμπέη*, αναγκασμένος να εργασθεί από πολύ μικρός, μετά τον πρόωρο θάνατο του πατέρα του. Από την ηλικία των 16 ετών ξεκίνησε να ασχολείται με τη συγγραφή ποιημάτων (κυρίως μαντινάδων σατιρικού περιεχομένου), αλλά και με την ερμηνεία ελληνικών, ρώσικων, ουκρανικών και αθιγγανικών ασμάτων. Επίσης, συνέθετε μόνος του μουσική για τη μελωποίηση των έργων του. Στα περισσότερα κείμενά του χρησιμοποίησε την ελληνική διάλεκτο και με αυτά έθιγε διάφορα τοπικά κοινωνικά προβλήματα, περιστατικά της καθημερινής ζωής και στοιχεία πολιτιστικής παράδοσης. Η δραστηριότητά του αυτή τον οδήγησε σύντομα σε ρήξη με ισχυρούς παράγοντες του χωριού του, οι οποίοι πέτυχαν τελικά την εκδίωξή του, στα 1870. Εκείνη την περίοδο συνέθεσε το πρώτο του τραγούδι, με τίτλο "*Για την ξενιτειά*".

Το 1882 επέστρεψε στο Σαρτανά και δημιούργησε το πρώτο δραματικό ποίημα στα χρονικά των Ελλήνων της Αζοφικής, αναφερόμενο με έμμετρους στίχους τραγουδιών σε γαμήλια ήθη και έθιμα των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής. Στα 1901 ο Χοναγμπέη πραγματοποιεί μια μεταβολή στην καλλιτεχνική του δημιουργία, καθώς αποφάσισε να εγκαταλείψει την σχετικά πεσιμιστική διάθεση που τον χαρακτήριζε έως τότε και να στραφεί σε έργα επαναστατικού, φιλοσοφικού και αντιπολεμικού χαρακτήρα. Σύμφωνα με το ποίμα "Λεοντή Χοναγμπέη" που συνέγραψε το 1934 ο Έλληνας ποιητής και λογοτέχνης Γεωργής Κωστοπράβ, ο Χοναγμπέη είχε ερωτικό δεσμό με μια άπροικη Ελληνίδα καλλονή, τη *Μαρία Κοσκός*. Απεβίωσε αιφνίδια και σε πλήρη πενία το καλοκαίρι του 1918, σε ηλικία 65 ετών. Σύμφωνα με φήμες που κυκλοφόρησαν ο θάνατός του οφείλεται σε δηλητηρίαση στην οποία υποβλήθηκε από το γιατρό που τον επισκέφθηκε, κατόπιν υπόδειξης πλούσιων συγχωριανών του οι οποίοι ενοχλούνταν από τα γραπτά του. Ο τάφος του βρίσκεται στη Μαριούπολη.

Ενδεικτική εργογραφία
---------------------

* "*Το Ταξίδι του καθ. Α.Ι.Παπαδόπουλου και του Χοναγμπέη στα Ελληνικά χωριά της περιφέρειας της Μαριούπολης*" (δοκίμιο πεζού λόγου)
* "*Τραγούδι-Χρονικό*" (ποίηση, με εξιδανεικευμένους ήρωες)

Πηγή
----

* Περιοδικό "*Πειραϊκό Ορόσημο*", τριμηνιαία έκδοση του Συλλόγου "*ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ, ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ & ΜΝΗΜΕΙΩΝ ΠΕΙΡΑΙΑ*", Τεύχος 42 (Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου-Μαρτίου 2013), σελ. 13-14, άρθρο της φιλολόγου *Ναταλίας Μπάσενκο-Κόρμαλη*.
Ο **Γιάννης Χονδρογιάννης** (Προφήτης Σμύρνης, 1910 - Αθήνα, 27 Οκτωβρίου 2005) ήταν Έλληνας ιατρός, γυμναστής και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Ιωάννης Χονδρογιάννης γεννήθηκε το Μάρτιο του 1910 στο προάστιο της Σμύρνης Παράδεισο. Με τη Μικρασιατική καταστροφή βρέθηκε για λίγο με την οικογένειά του στη Χίο. Αργότερα έφτασαν στην Αθήνα. Αργότερα εγκαταστάθηκαν στον προσφυγικό συνοικισμό του Ταύρου, στα λεγόμενα "Γερμανικά". Για να αντεπεξέλθει στις οικονομικές απαιτήσεις των σπουδών, καθώς οι γονείς του ως πρόσφυγες δεν μπορούσαν να αντεπεξέλθουν, γράφτηκε ταυτόχρονα με την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη Σχολή Γυμναστών, πράγμα το οποίο τότε ήταν επιτρεπτό. Έτσι, ως πρωτοετής φοιτητής της σχολής γυμναστών εργάστηκε σε ιδιωτικά δημοτικά σχολεία και αργότερα ως πτυχιούχος σε ιδιωτικά λύκεια και γυμνάσια. Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή το 1939, οπότε εγκατέλειψε το επάγγελμα του γυμναστή. 

Έθεσε υποψηφιότητα για τον δήμο της πόλης και εκλέχθηκε δημάρχος Ταύρου στις δημοτικές εκλογές του 1954. Διετέλεσε δήμαρχος τις περιόδους 1952-1967 και 1974-78. Μετά την αποχώρησή του από την πολιτική και την συνταξιοδότησή του από την ιατρικό επάγγελμα, εξέδωσε πέντε ποιητικές συλογές (*Και επι γής ειρήνη*, *Όταν οι μνήμες*, *Ευλογημένη Μάνα*, *Αγάπη*, *Φλογέρα της ψυχής μου* και ήταν μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. 

Απεβίωσε σε ηλικία 95 ετών στις 27 Οκτωβρίου 2005 στην Αθήνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Η Καθημερινή, φύλλο 28ης Οκτωβρίου 2005, σελ. 6.
Η **Ηλιάνα Παπαγεωργίου** (Πάτρα, 5 Φεβρουαρίου 1988) είναι Ελληνίδα μοντέλο και παρουσιάστρια.

Σταδιοδρομία
------------

Γεννήθηκε το 1988 στην Πάτρα όπου και μεγάλωσε. Οι γονείς της ονομάζονται Κοσμάς και Αναστασία ενώ έχει μια μεγαλύτερη αδελφή, την Μαριλένα (γενν. 1986). Μετά το σχολείο, σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων στο ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας και συνέχισε τις σπουδές της σε Εργαστήρι Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας. Παράλληλα με τις σπουδές της, ξεκίνησε να ασχολείται με το modeling, έχοντας ως μάνατζερ την Έλενα Χριστοπούλου. Το 2011 εξελέγη Σταρ Ελλάς στα ελληνικά καλλιστεία και την ίδια χρονιά εκπροσώπησε την Ελλάδα στο διαγωνισμό Μις Υφήλιος.

Εκτός Ελλάδας, έχει ζήσει και δουλέψει ως μοντέλο και στο εξωτερικό, ενδεικτικά Νέα Υόρκη, Λος Άντζελες, Παρίσι, Μιλάνο, Αμβούργο, Φραγκφούρτη, Κοπεγχάγη, Ελβετία, Βραζιλία, Λονδίνο, Μεξικό, Σουηδία, Φινλανδία, Αυστρία ενώ έχει συμμετάσχει σε ξένες καμπάνιες όπως της λιβανέζικης εταιρίας ενδυμάτων AliYounes, του αρώματος Gabriella Sabatini, την διαδικτυακή καμπάνια των Dolce & Gabbana. Έχει επίσης συνεργαστεί μεταξύ άλλων με Cavalli και Armani. Ακόμη έχει περπατήσει στην εβδομάδα Μόδας του Μιλάνου και έχει κάνει εξώφυλλα όπως Vogue, Harper's Βazaar κ.α.

Στην Ελλάδα έχει συνεργαστεί με εταιρίες όπως Toi&Moi, H&M, JCou Watches, TREsemmé και Radiant Professional ενώ έχει συντάξει άρθρα για τις ελληνικές εκδόσεις των περιοδικών Vogue και Madame Figaro. Επίσης, έχει φωτογραφηθεί στα εξώφυλλα των ελληνικών εκδόσεων των περιοδικών Madame Figaro, InStyle, Glow. Από το 2018 μέχρι το 2020 ήταν μέλος της κριτικής επιτροπής στο Greece's Next Top Model ενώ το 2019 παρουσίασε το MadWalk - The Fashion Music Project. Το 2020 εντάχθηκε στο δυναμικό του Alpha παρουσιάζοντας για μια σεζόν την ψυχαγωγική εκπομπή "Pop Up" και την εκπομπή "Style me up" στην οποία συμμετείχε παράλληλα ως κριτής. Το 2022 εντάσσεται στο δυναμικό του ΣΚΑΪ παρουσιάζοντας το ριάλιτι *Love Island* ενώ συμμετείχε ως κριτής στο *My Style Rocks*. Το 2023 επέστρεψε στην Star Channel και παρουσιάζει της καθημερινής εκπομπής μόδας *Shopping Star.*

Παραπομπές
----------

1. ↑  in.gr (11 Μαΐου 2020). «Ηλιάνα Παπαγεωργίου: Εκτός GNTM το μοντέλο». *in.gr*. Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2020.
2. ↑  news247.gr (12 Αυγούστου 2020). «Ηλιάνα Παπαγεωργίου: Το πρώτο τρέιλερ της εκπομπής της - Πώς θα λέγεται». *news247.gr*. Ανακτήθηκε στις 12 Αυγούστου 2020.
Ο **Πέτρος Παππάς** (9 Ιουλίου 1978) είναι Έλληνας πολιτικός, ιατρός και βουλευτής Κιλκίς με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. - Προοδευτική Συμμαχία.

Σπουδές
-------

Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Mάζαρυκ της Τσεχίας. Αφού αποφοίτησε με άριστα το 2002, επέστρεψε στην Ελλάδα όπου ξεκίνησε το μεταπτυχιακό του στο  Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας με αντικείμενο την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας. Μετεκπαιδεύτηκε στην Επείγουσα Ιατρική, στον Σακχαρώδη διαβήτη και στην Ψυχολογία των ασθενών. Το 2015 εκπόνησε την διδακτορική διατριβή του και ορκίστηκε Διδάκτορας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Θεσσαλίας. Το 2024 απέκτησε δεύτερο Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Σπουδών στη Διοίκηση Μονάδων Υγείας από το ΕΑΠ.
Ομιλεί άπταιστα αγγλικά, ισπανικά, τσέχικα, ενώ μιλάει καλά τη γαλλική γλώσσα.

Πολιτική
--------

Στις Εθνικές εκλογές της 21ης Μαΐου 2023 εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής Κιλκίς με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α- Προοδευτική Συμμαχία και είναι Γραμματέας της Βουλής των Ελλήνων.

#### Άλλες δραστηριότητες

Μέλος Κεντρικής Επιτροπής Ανασυγκρότησης ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ (2019-2022)

Μέλος Νομαρχιακής Επιτροπής ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Α’ Θεσσαλονίκης (2021-2023)

Εργασιακή εμπειρία
------------------

Πραγματοποίησε την ειδικότητα του από το 2006 έως το 2010 στην Γενική - Οικογενειακή - Ιατρική στο Π.Γ.Ν.Θ. ΑΧΕΠΑ. Απέκτησε εξειδίκευση στην Επείγουσα Ιατρική το 2019. Εργάστηκε ως Επιμελητής Ιατρός στο ΕΣΥ από το 2011 έως το 2019. Από το 2019 έως το 2023 εργάστηκε ως Διευθυντής Ιατρός του Τμήματος Επειγόντων Περιστατικών στο Γενικό Νοσοκομείο Κιλκίς. 

#### Άλλες δραστηριότητες

Μέλος Σ.Ε.Π του Ελληνικού Ανοιχτού Πανεπιστημίου (2018-2020)

Συντονιστής Ομάδας Υγείας για την εκπαίδευση και αλληλεγγύη στα άτομα 3ης ηλικίας νέου ΙΝ.ΚΑ (2021-2023)

Συντονιστής Εκπαίδευσης Γενικής Ιατρικής Νομού Κιλκίς (2019-2023)

Πρόεδρος του Δ.Σ της Δομής Αλληλεγγύης "Το Καλαθάκι" (2022-2023)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Βιογραφικά Στοιχεία».
2. ↑  «ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΚΙΛΚΙΣ | Επειγόντων Περιστατικών» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2024.
Ο **Αουγκουστίν Σούχυ Μπάουερ** (*Augustin Souchy Bauer*, 28 Αυγούστου 1892 - 1 Ιανουαρίου 1984) ήταν Γερμανός αναρχικός, αντιμιλιταριστής, συνδικαλιστής και δημοσιογράφος. Ταξίδεψε ευρέως και έγραψε εκτενώς για τον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο και τις συνειδητές κοινότητες.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Ρατιμπόρ, Γερμανία (τώρα Ρατσίμπους, Πολωνία). Το 1915, κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, μετανάστευσε στη Σουηδία για να αποφύγει την στρατιωτική θητεία, από όπου εξορίστηκε από την σουηδική κυβέρνηση δύο χρόνια αργότερα για αντιμιλιταρική προπαγάνδα. Από τότε ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο επιστρέφοντας στη Γερμανία μια φορά και ζώντας στην Ισπανία, τη Νότια Αμερική και τη Γαλλία σε διαφορετικές εποχές. Ήταν πολύ ενεργός στο αναρχικό κίνημα όπου και αν ζούσε και συνεργάστηκε με πολλούς διάσημους αναρχικούς όπως ο Πιοτρ Κροπότκιν και ο Ρούντολφ Ρόκερ.

Συμμετείχε στην Εθνική Συνομοσπονδία Εργατών της Ισπανίας (*Confederación Nacional del Trabajo*) και στην ισπανική επανάσταση κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφύλιου Πολέμου. Το έργο του «Η τραγική εβδομάδα του Μάη» είναι μία από τις λίγες πρωτογενείς πηγές που υπάρχουν για τις ημέρες του Μάη του 1937 στη Βαρκελώνη. Μετά τον πόλεμο συνελήφθη στη Γαλλία, αλλά κατάφερε να δραπετεύσει στο Μεξικό.

Πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του δουλεύοντας για συνδικαλιστικές και αναρχικές οργανώσεις και παρέμεινε ενεργός ως δημοσιογράφος. Πέθανε στο Μόναχο στις 1 Ιανουαρίου 1984.

Βιβλιογραφία
------------

* *Η Τραγική Εβδομάδα του Μάη*, CNT-FAI, 1937 (μελόγων της θρησκευτικής βίας στην Ισπανία κατά τη διάρκεια της Ισπανικής Επανάστασης)
* Με τους αγρότες της Αραγωνίας, Τύπος Cienfuegos, 1982 (Ο λογαριασμός του Σούτσι για τις ισπανικές αγροτικές συνεταιρισμοί)
* *Προσέξτε! Αναρχικός!*, Charles H. Kerr, Σικάγο, 1992 (Αυτοβιογραφία του Σούτσι)
* Κολλεκτιβισμός και αυτοδιαχείριση στην Ισπανία 1936-39

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

Παραπομπές
----------

* Επιστολές και συλλογή ήχου του Σούχυ στο Διεθνές Ινστιτούτο Κοινωνικής Ιστορίας
* *Η Τραγική Εβδομάδα του Μάη*
* *Φωτογραφίες του Augustin Souchy*
* *Documentary film "Die lange Hoffnung"* στο YouTube
* *Souchy addresses the IWA-AIT Congress in Madrid in 1931* στο YouTube
* στο Theory and Practice


1. ↑  «With the peasants of Aragon». National Library of Australia. Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2013.
2. ↑  «Augustin Souchy Papers». International Institute of Social History.
3. 1 2 3 4 5  «Augustin SOUCHY». *Centerblog* (στα Γαλλικά). 12 Απριλίου 2009. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2023.
Η **Καθαρά Δευτέρα** είναι κινητή γιορτή, η οποία εξαρτάται από την ημερομηνία του Πάσχα. Συγκεκριμένα πέφτει κάθε χρόνο στο ξεκίνημα της 7ης εβδομάδας, δηλαδή 48 μέρες πριν το Ελληνορθόδοξο Πάσχα και προφανώς πάντοτε ημέρα Δευτέρα.

Την ημέρα αυτή ξεκινάει η Σαρακοστή για την Ορθόδοξη Εκκλησία, και διότι οι παλαιοί άνθρωποι δεν έκαναν μπάνιο κάθε Δευτέρα.

Έθιμα ανά την Ελλάδα
--------------------

Χαρταετοί στον Πειραιά την Καθαρά Δευτέρα
Λαγάνα
Η ημέρα της Καθαράς Δευτέρας, γιορτάζεται έντονα σε όλη την Ελλάδα, με διάφορα έθιμα και αποτελεί κατ'έθιμο αργία. Συνηθίζεται πανελλαδικά να τρώγεται λαγάνα, δηλαδή άζυμο ψωμί που παρασκευάζεται μόνο εκείνη τη μέρα, ταραμάς, χαλβάς, θαλασσινά, λαχανικά, ελιές και φασολάδα χωρίς λάδι. Κύρια έθιμα σε όλη την Ελλάδα είναι το πέταγμα του χαρταετού, αλλά και το λεγόμενο *Γαϊτανάκι*, έθιμο που έφεραν από τη Μικρά Ασία οι πρόσφυγες.  Στα Μεστά και στους Ολύμπους και στο Λιθί της Χίου, αναβιώνει το *Έθιμο του Αγά* με τις ρίζες του στην Τουρκοκρατία, όπου σε ένα θεατρικό ο Αγάς ως δικαστής, καταδικάζει με χιούμορ τους θεατές. Άλλο έθιμο με ρίζες στην Τουρκοκρατία είναι εκείνο της μεταμφίεσης κάποιου κατοίκου της Αλεξανδρούπολης σε Μπέη και της περιφοράς του στην πόλη μοιράζοντας ευχές. Οι κάτοικοι του Πόρου καθαρίζουν τα μαγειρικά σκευάσματά τους από τα λίπη των κρεάτων που καταναλώθηκαν τις Απόκριες σε ένα έθιμο που αποκαλείται *ξάρτυσμα*. Σε ορισμένα χωριά της Κέρκυρας λαμβάνει μέρος ο *Χορός των Παπάδων* όπου οι ιερείς στήνουν χορό που ακολουθείται από τους γέροντες. Στην Κάρπαθο οδηγούνται στο *Λαϊκό Δικαστήριο Ανήθικων Πράξεων* από τους Τζαφιέδες, δηλαδή τους χωροφύλακες, οι κάτοικοι που αντάλλαξαν απρεπείς χειρονομίες, ώστε να αποδοθεί δικαιοσύνη από τους σεβάσμιους της πόλης. Το *αλευρομουτζούρωμα* στο Γαλαξίδι, όπου οι καρναβαλιστές πασαλείφονται με αλεύρι και χορεύουν κυκλικά. Στη Μεθώνη Μεσσηνίας γίνεται του *Κουτρούλη ο γάμος*, αναπαράσταση ενός πραγματικού γάμου του 14ου αιώνα, ενώ στη Νέδουσα οι αγρότες προσκαλούν την ευημερία με το *αγροτικό καρναβάλι* τους. Στη Βόνιτσα ένας αχυρένιος ψαράς δεμένος σε γάιδαρο γυρνώντας μέσα από το χωριό καταλήγει σε μια φλεγόμενη βάρκα στο έθιμο του *Αχυρένιου-Γληγοράκη*, ενώ στη Θήβα λαμβάνει μέρος ο *Βλάχικος γάμος* όπου ξυρίζεται ο γαμπρός για να παντρευτεί κάποιον άντρα συγχωριανό του μεταμφιεσμένο σε νύφη. Τέλος, οι *Μουτζούρηδες* στο Πολύσιτο Βιστωνίδας, μουτζουρώνουν με κάπνα τους επισκέπτες του χωριού.

Δείτε επίσης
------------

* Κούλουμα
* Βλάχικος Γάμος
* Μεγάλη Τεσσαρακοστή

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Έθιμα Καθαρής Δευτέρας!». visitgreece.gr. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2016.
2. ↑  «Του «Κουτρούλη ο γάμος» και άλλες ιστορίες...». teicrete.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Απριλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2016.
3. ↑  «Το έθιμο του Αχυρένιου-Γληγοράκη». in.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2016.

Πηγές
-----

* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου*, τ.3ος, σ. 264
Shop display featuring multiple rows of small, colourful pastries. Πατισερί από αρτοποιείο στη Λιλ της Γαλλίας
 Πατισερί από ένα φούρνο στο Μόντρεαλ του Κεμπέκ
Η **πατισερί** (φωνητική μεταγραφή του γαλλικού *pâtisserie*) είναι τύπος γαλλικού, ιταλικού ή βελγικού αρτοποιείου που ειδικεύεται σε αρτοσκευάσματα και γλυκά, καθώς και ένας όρος για αυτά τα είδη τροφίμων. Σε ορισμένες χώρες, είναι ένας νόμιμα ελεγχόμενος τίτλος που μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο από αρτοποιεία που χρησιμοποιούν έναν εξουσιοδοτημένο maître pâtissier στα γαλλικά, meester banketbakker στα ολλανδικά, Konditormeister στα γερμανικά (master σεφ ζαχαροπλαστικής). Στα ολλανδικά συχνά η λέξη banketbakkerij χρησιμοποιείται για το κατάστημα και το banketgebak για το προϊόν.

Στην Ιταλία, τη Γαλλία και το Βέλγιο, ο pâtissier είναι ένας σεφ ζαχαροπλαστικής που έχει ολοκληρώσει μια μακρά διαδικασία κατάρτισης, συνήθως μια μαθητεία και έχει περάσει γραπτή εξέταση. Συχνά βρίσκεται σε συνεργασία με ένα boulangerie στα γαλλικά, bakkerij στα ολλανδικά, Bäckerei στα γερμανικά (αρτοποιείο). Οι πατισερί είναι ένα κοινό θέαμα σε πόλεις στην Ιταλία, τη Γαλλία και το Βέλγιο.

 Μακαρόν

Σε άλλες χώρες
--------------

Στις γλώσσες του Μπανγκλαντές, ο κοινός όρος σε χρήση είναι ο pâtis στη συντομευμένη μορφή του. Στα κορεάτικα και στα ιαπωνικά, ο όρος pâtisserie χρησιμοποιείται επίσης (ιαπωνικά: パティスリー, *patisurī*, κορεατικά: 파티스리, *pâtiserrie*).

Στη Γαλλία και τον Καναδά, ο όρος pâtisserie αναφέρεται επίσης στα αρτοσκευάσματα που παράγονται από έναν pâtissier. Τα γλυκά μαζικής παραγωγής ονομάζονται επίσης μερικές φορές pâtisserie.

Στην Αυστραλία και τον Λίβανο, η λέξη pâtisserie χρησιμοποιείται συνήθως μαζί με τις λέξεις αρτοποιείο ή ζαχαροπλαστείο. 

Στην Ουγγαρία, ο όρος τσουκράσντα (cukrászda) χρησιμοποιείται για να αναφέρεται σε μια πατισερί.

Στην Πολωνία, υπάρχουν δύο όροι που χρησιμοποιούνται συνήθως για τα καταστήματα που παρασκευάζουν και πωλούν γλυκά προϊόντα: *cukiernia* (*τσουκιέρνια*, από cukier «ζάχαρη») και *ciastkarnia* (*τσιαστκάρνια*, από το ciastko «κουλουράκι»).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Prais, S. J. (1995). *Productivity, education, and training: an international perspective*. Κέιμπριτζ, ΗΒ: Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ. σελ. 35. ISBN 0-521-55667-8.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πατισερί** |


|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **πατισερί**  |
Η **Διοίκηση Κατεχόμενων Εχθρικών Εδαφών** (αγγλικά: *Occupied Enemy Territory Administration*, OETA) ήταν μια κοινή βρετανική και γαλλική στρατιωτική διοίκηση για τις επαρχίες της πρώην Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μεταξύ 1918–20, που δημιουργήθηκαν μετά την εκστρατεία στο Σινά και την Παλαιστίνη κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η διοίκηση τερματίστηκε μετά την αποστολή της Γαλλικής Εντολής για τη Συρία και τον Λίβανο και της Βρετανικής Εντολής για την Παλαιστίνη στη Διάσκεψη του Σαν Ρέμο στις 19-26 Απριλίου 1920.

Ιστορία
-------

Μετά τη βρετανική και γαλλική κατοχή, η περιοχή χωρίστηκε σε τρεις διοικητικές υπομονάδες, οι οποίες διέφεραν ελάχιστα από τα προηγούμενα οθωμανικά τμήματα. Η Νότια Διοίκηση (OETA South), αποτελούμενη από τα οθωμανικά σαντζάκια της Ιερουσαλήμ, της Ναμπλούς και της Άκρας και η Βόρεια Διοίκηση (OETA North, που αργότερα μετονομάστηκε σε Δυτική Διοίκηση, OETA West) αποτελούμενη από τα οθωμανικά σαντζάκια της Βηρυτού, του Λιβάνου, της Λατάκιας και αρκετούς υποτομείς, όπως και η Ανατολική Διοίκηση (OETA East) αποτελούμενη από τα οθωμανικά βιλαέτια της Συρίας και της Χετζάζης. Όμως με την επιτυχία του τουρκικού πολέμου της ανεξαρτησίας, τα σαντζάκια του Μαράς, του Αντέπ και της Ούρφα του πρώην εγιαλετίου του Χαλεπίου παρέμειναν στην Τουρκία μετά το 1921. Επίσης, οι καζάδες της Αντιόχειας και της Αλεξανδρέττας στο σαντζάκι του Χαλεπίου ενοποιήθηκαν ως Δημοκρατία του Χατάι το 1938. Η δημοκρατία εντάχθηκε στην Τουρκία το 1939.

Όταν οι βρετανικές δυνάμεις κατέλαβαν την Αιθιοπία, τη Λιβύη και άλλες ιταλικές αποικίες κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αναβίωσε η ΟΕΤΑ ως διοικητική δομή με την οποία οι Βρετανοί διοιηκούσαν αυτά τα εδάφη. Στην Αιθιοπία, ο αυτοκράτορας Χαϊλέ Σελασιέ επετράπη να επιστρέψει και να διεκδικήσει τον θρόνο του, αλλά οι αρχές της ΟΕΤΑ κυβερνούσαν τη χώρα για αρκετό καιρό πριν αποκατασταθεί η πλήρης κυριαρχία στην Αιθιοπία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Israel: the first hundred years, Efraim Karsh
2. ↑  Harold G. Marcus. Haile Selassie and Italians, 1941–1943. Northeast African Studies, Vol. 10, No. 3 (New Series) 2003, pp. 19–25. (Online version of the article) Αρχειοθετήθηκε 2011-10-03 στο Wayback Machine..
**Παράδειγμα συνδεδεμένης λίστας**: Δύο κόμβοι, *i* και *i+1*, αφαιρούνται ταυτόχρονα με αποτέλεσμα ο κόμβος *i+1* τελικά να μην αφαιρείται.
Στην επιστήμη των υπολογιστών, με τον όρο **αμοιβαίο αποκλεισμό** (αγγλικά: *mutual exclusion*) αναφερόμαστε στη διασφάλιση παράλληλων διεργασιών να αποκτήσουν αποκλειστική πρόσβαση όταν φτάσουν σε μια *κρίσιμη περιοχή* (όπου υπάρχει διαμοιρασμός πόρων όπως για παράδειγμα μια κοινή θέση μνήμης). Η ιδέα είναι να υπάρξει ένας μηχανισμός ώστε όταν δύο παράλληλες διεργασίες θέλουν να χρησιμοποιήσουν ένα κοινό πόρο, να μην υπάρχει σύγκρουση επεξεργασίας αλλά να διασφαλίζεται ένας αμοιβαίος αποκλεισμός. Το πρόβλημα αυτό μελετήθηκε από τον Ντάικστρα σε ακαδημαϊκή δημοσίευση το 1965 με τίτλο *Λύση στο πρόβλημα ελέγχου παράλληλων και ταυτόχρονων προγραμμάτων*. Θεωρείται ο πρώτος που ασχολήθηκε με παράλληλους αλγόριθμους.

Με τον αμοιβαίο αποκλεισμό μπορούν να επιλυθούν πολλά προβλήματα που προκύπτουν από την ταυτόχρονη προσπέλαση κοινών πόρων. Τέτοια ζητήματα εμφανίζονται κυρίως (αλλά όχι αποκλειστικά) στο χώρο των λειτουργικών συστημάτων αλλά και των βάσεων δεδομένων. Οι σημαφόροι (semaphores) υλοποιούν τον μηχανισμό με τον οποίο μπορεί να επιτευχθεί αμοιβαίος αποκλεισμός μεταξύ δύο ή περισσότερων διεργασιών.

Ένα απλό παράδειγμα γιατί ο αμοιβαίος αποκλεισμός είναι σημαντικός στην πράξη μπορεί να φανεί στο παράδειγμα μιας απλής συνδεδεμένης λίστας. Σε αυτή τη λίστα η αφαίρεση ενός κόμβου γίνεται αλλάζοντας τον δείκτη που δείχνει στον επόμενο κόμβο. Για παράδειγμα εάν ο κόμβος **i** θέλουμε να αφαιρεθεί, τότε το επόμενος δείκτης του **i-1** θα αλλαχθεί ώστε να δείχνει τον κόμβο **i+1**. Στην περίπτωση που η συνδεδεμένη λίστα είναι προσβάσιμη από δύο παράλληλες διεργασίες και στην περίπτωση που και οι δύο διεργασίες προσπαθήσουν να αφαιρέσουν δύο διαφορετικούς κόμβους παράλληλα, ενδέχεται να αντιμετωπίσουμε το παρακάτω πρόβλημα: έστω οι κόμβοι **i** και **i+1** που θέλουμε να αφαιρεθούν. Μετά την αφαίρεση ο κόμβος **i-1** θα δείχνει τον **i+1**, ενώ ο κόμβος **i** θα δείχνει στον **i+2**. Παρόλο που οι δύο διεργασίες θα ολοκληρώσουν παράλληλα και με επιτυχία τις αφαιρέσεις των δύο κόμβων, στην πράξη ο κόμβος **i+1** δεν αφαιρείται. Για να λυθεί σωστά το πρόβλημα θα πρέπει να απαιτείται ο αμοιβαίος αποκλεισμών των διεργασιών όταν οι διεργασίες φτάνουν στην κρίσιμη περιοχή αφαίρεσης του κόμβου. Όταν η μια διεργασία αμοιβαία αποκλείει την άλλη κατά την κρίσιμη περιοχή, η αφαίρεση και των δύο κόμβων σε συνδεδεμένη λίστα μπορεί να γίνει με επιτυχία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Dijkstra, E. W. (1965). «Solution of a problem in concurrent programming control». *Communications of the ACM* **8** (9): 569. doi:10.1145/365559.365617.
2. ↑  Taubenfeld, The Black-White Bakery Algorithm. In Proc. Distributed Computing, 18th international conference, DISC 2004. Vol 18, 56-70, 2004
3. ↑   *PODC Influential Paper Award: 2002*, ανακτήθηκε στις 2009-08-24
Η **Άννα-Ελεονώρα**, γερμ.: Anna-Eleonore von Stolberg-Wernigerode (26 Μαρτίου 1651 - 27 Ιανουαρίου 1690) από τον Οίκο του Στόλμπεργκ, ήταν κόρη του κόμη του Στόλμπεργκ-Βέρνιγκεροντε και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Άνχαλτ-Κέτεν. Έγινε επίτροπος του Άνχαλτ-Κέτεν κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητας του γιου της από το 1671 έως το 1690.

Βιογραφία
---------

Γεννημένη στο Άισενμπουργκ, ήταν το δεύτερο παιδί του Ερρίκου-Ερνέστου κόμη του Στόλμπεργκ-Βέρνιγκεροντε και της Άννας-Ελισάβετ του Στόλμπεργκ. 

Στο Άισενμπουργκ στις 23 Μαρτίου 1670 η Άννα-Ελεονώρα παντρεύτηκε τον Εμμανουήλ πρίγκιπα της Άνχαλτ-Κέτεν. Ο γάμος διήρκεσε μόνο οκτώ μήνες, μέχρι το τέλος του Εμμανουήλ στις 8 Νοεμβρίου.

### Επίτροπος

Η Άννα-Ελεονώρα, που ήταν έγκυος τριών μηνών τη στιγμή τού τέλους τού συζύγου της, ονομάστηκε επίτροπος τού Άνχαλτ-Κέτεν μέχρι τη γέννηση του παιδιού της: αν ήταν αγόρι, θα γινόταν αμέσως ο νέος πρίγκιπας και η Άννα-Ελεονώρα θα διατηρούσε την επιτροπεία, αλλά αν το παιδί ήταν κορίτσι, οι άλλοι πρίγκιπες του Άνχαλτ θα μοίραζαν τον Kέτεν μεταξύ τους.

Στις 20 Μαΐου 1671 η Άννα-Ελεονώρα γέννησε έναν γιο, τον Εμμανουήλ-Λέμπρεχτ, ο οποίος έγινε ο νέος πρίγκιπας. Η Άννα-Ελεονώρα παρέμεινε επίτροπος μέχρι το τέλος της.

Απεβίωσε στο Κέτεν σε ηλικία 38 ετών. Τάφηκε δίπλα στον σύζυγό της στον Άγ. Ιάκωβο. Επειδή ο γιος της ήταν ακόμη ανήλικος, ο Ιωάννης-Γεώργιος Β΄ πρίγκιπας της Άνχαλτ-Ντέσαου τη διαδέχθηκε στην επιτροπεία μέχρι το 1692, οπότε ο Εμμανουήλ-Λέμπρεχτ ενηλικιώθηκε και ξεκίνησε την ανεξάρτητη διακυβέρνησή του.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  p4118.htm#i41180. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 442637
* GND: 104238690

 |

 |
Ο **Απόλλων Λεμεσού** είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα τη Λεμεσό της Κύπρου. Διατηρεί αθλητικά τμήματα ποδοσφαίρου (ανδρών και γυναικών), καλαθόσφαιρας και πετοσφαίρισης.

Ιστορία
-------

Ο σύλλογος ιδρύθηκε ως «Αθλητικός Μουσικός Όμιλος Απόλλων Λεμεσού» στις 14 Απριλίου του 1954. Σημαντικό ρόλο στην ίδρυση του συλλόγου διαδραμάτισε η πολιτική κατάσταση στη νήσο. Η ονομασία του συλλόγου δόθηκε από τον Χριστάκη Σαββίδη, γραμματέα της συντονιστικής επιτροπής των Εθνικολαϊκών Συλλόγων. Έμβλημά του ο θεός Απόλλων. Ως χρώματα του συλλόγου επιλέχθηκαν αυτά της σημαίας της Ελλάδας. Την περίοδο εκείνη, ο σύλλογος διέθετε τμήματα ποδοσφαίρου και κλασσικού αθλητισμού.

Τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών
------------------------

Κύριο λήμμα: Απόλλων Λεμεσού (ποδόσφαιρο ανδρών)
Το τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών είναι το πλέον επιτυχημένο του συλλόγου. Με τη διοίκηση του τμήματος είναι επιφορτισμένη η εταιρεία *Απόλλων Ποδόσφαιρο (Δημόσια) Λτδ*.

Τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών
--------------------------

Το τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών είναι η πιο πετυχημένη κυπριακή γυναικεία ομάδα, έχοντας κατακτήσει 14 πρωταθλήματα, 12 κύπελλα και 9 σούπερ καπ.

Τμήμα καλαθόσφαιρας ανδρών
--------------------------

Το τμήμα καλαθόσφαιρας ανδρών έχει κατακτήσει 2 κύπελλα και 1 σούπερ καπ.

Τμήμα καλαθόσφαιρας γυναικών
----------------------------

Το τμήμα καλαθόσφαιρας γυναικών είναι ενεργό.

Τμήμα πετόσφαιρας γυναικών
--------------------------

Κύριο λήμμα: Απόλλων Λεμεσού (πετοσφαίριση\_γυναικών)

Παραπομπές
----------

1. 1 2  ««Χρόνια Πολλά, γιε της Λεμεσού»!». SigmaLive. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Σεπτεμβρίου 2016.

Περαιτέρω μελέτη
----------------

* Η Ίδρυση του Απόλλωνα και η Προσφορά του στον Αγώνα της ΕΟΚΑ 1955 -1959, Λάμπρος Λυμπουρίδης, ISBN 9789963893713

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
* «Η ιστορία και η εξέλιξη στα σήματα των κυπριακών ομάδων». *ΡΕΠΟΡΤΕΡ*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2017.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Απόλλων Λεμεσού |
| --- |
|  |
| 
Ιδρύθηκε στις 14 Απριλίου 1954 - Βάση σωματείου: Λεμεσός |
|  |
| Τμήματα | 
Ποδόσφαιρο ανδρών · Ποδόσφαιρο γυναικών · Καλαθοσφαίριση ανδρών · Καλαθοσφαίριση γυναικών · Πετοσφαίριση |
|  |
| Πρόεδροι τμημάτων | 
Νίκος Κίρζης (ποδόσφαιρο) |
|  |
| Έδρες τμημάτων | 
Τσίρειο Στάδιο · Limassol Arena · Κλειστό στάδιο Απόλλωνα |
|  |
| Αθλητές | 
Ποδοσφαιριστές · Ποδοσφαιρίστριες · Καλαθοσφαιριστές · Καλαθοσφαιρίστριες · Πετοσφαιρίστριες |
|  |
| Προπονητές | 
Ποδοσφαίρου · Καλαθοσφαίρισης · Πετοσφαίρισης |
|  |
| Ιστορικές έδρες | 
Στάδιο ΓΣΟ |
|  |
| Ντέρμπι | 
Λεμεσιανό ντέρμπι |
|  |
| Διάφορα | 
Πορεία του Απόλλωνα Λεμεσού στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου |

 |
**Ζώνες ώρας της Μέσης Ανατολής**:  

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|     | UTC+02:00 | Σταθερή Ώρα Αιγύπτου |
|     | UTC+02:00UTC+03:00 | Ώρα Ανατολικής Ευρώπης /Σταθερή Ώρα Ισραήλ /Σταθερή Ώρα ΠαλαιστίνηςΘερινή Ώρα Ανατολικής Ευρώπης /Θερινή Ώρα Ισραήλ /Θερινή Ώρα Παλαιστίνης |
|     | UTC+03:00 | Σταθερή Ώρα Αραβίας /Σταθερή Ώρα Τουρκίας |
|     | UTC+03:30 | Σταθερή Ώρα Ιράν |
|     | UTC+04:00 | Σταθερή Ώρα Περσικού Κόλπου |

▉▉▉▉ Επίσημη ώρα τηρείται όλο το χρόνο  
▉ Παρατηρείται θερινή ώρα
Η **Σταθερή Ώρα Ισραήλ** (**IST**) (εβραϊκά: שעון ישראל‎ She'on Yisra'el, μετάφραση: "Ώρα Ισραήλ") είναι η τυποποιημένη ζώνη ώρας στο Ισραήλ. Είναι δύο ώρες μπροστά από την Συντονισμένη Παγκόσμια Ώρα (UTC+02:00).

Επισκόπηση
----------

### Ιστορία

Στην αρχή της Βρετανικής Εντολής, η ζώνη ώρας της περιοχής της εντολής (που σήμερα αποτελεί το Ισραήλ και την Ιορδανία), είχε οριστεί στη ζώνη ώρας του Καΐρου (ίδια με αυτή της Αθήνας), η οποία είναι δύο ώρες μπροστά από την Ώρα Γκρίνουιτς. Η μοναδική "Χειμερινή Ώρα Ισραήλ" τέθηκε σε ισχύ με την ίδρυση του Κράτους του Ισραήλ το 1948, η οποία έδωσε στο Ισραήλ τη δυνατότητα να ορίσει τη δική του ζώνη ώρας και συγκεκριμένα να εφαρμόσει τη θερινή ώρα.

### Διαφορές ανάμεσα σε άλλες χώρες

Η διαφορά από τον Συντονισμένο Παγκόσμιο Χρόνο είναι η ίδια με την Ώρα Ανατολικής Ευρώπης (UTC+2), κατά το μεγαλύτερο μέρος του έτους. Επειδή το Ισραήλ μεταβαίνει στη θερινή ώρα την Παρασκευή και όχι την Κυριακή όπως γίνεται στις περισσότερες άλλες χώρες, η αλλαγή της ώρας την άνοιξη γίνεται είτε 2 ημέρες πριν ή 5 ημέρες μετά τη μετάβαση σε θερινή ώρα στην Ευρώπη. Η αλλαγή την Παρασκευή είναι καθώς το Εβραϊκό Σάββατο είναι η κοινή ημέρα ανάπαυσης την εβδομάδα. Πριν από το 2013, η Ισραηλινή θερινή ώρα τελείωνε νωρίτερα το φθινόπωρο, και η Ισραηλινή ώρα ήταν ταυτόσημη με τη Θερινή Ώρα Κεντρικής Ευρώπης μεταξύ 2 και 7 εβδομάδων κατά τη διάρκεια αυτών των μηνών.

Το Ισραήλ χρησιμοποιεί τη ζώνη ώρας UTC+2 μαζί με όλες τις γειτονικές χώρες: την Αίγυπτο, την Ιορδανία, τον Λίβανο και τη Συρία.

### Θερινή ώρα

Το Ισραήλ τηρεί τη θερινή ώρα, τοπικά γνωστή ως Θερινή Ώρα Ισραήλ (εβραϊκά: שעון קיץ‎, She'on Kayits, μερικές φορές συντομεύεται ως IDT).

Από τον Ιούλιο του 2013, η θερινή ώρα Ισραήλ θα ξεκινάει την Παρασκευή πριν από την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου και τελειώνει την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου.

Δείτε επίσης
------------

* Θερινή Ώρα Ισραήλ
* Θερινή ώρα

Παραπομπές
----------

1. ↑  Knesset votes to extend Daylight Saving Time (07/08/2013).
Το τρισκέλιον είναι ένα σύμβολο που αποτελείται από τρεις αλληλοσυνδεόμενες σπείρες, ή τρία λυγισμένα ανθρώπινα πόδια, ή οποιοδήποτε άλλο σύμβολο με τρία σκέλη ή κάποιο τρίπτυχο ή γενικά οτιδήποτε που βρίσκεται σε τριπλή συμμετρική περιστροφή. Αν και εμφανίζεται σε πολλά μέρη και εποχές αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα του πολιτισμού Λα Τεν της ευρωπαϊκής Εποχής του Σιδήρου.

Το τρισκέλιον είναι σύμβολο της Σικελίας και της Νήσου του Μαν.κράνος
Αναπαράσταση της σημαίας της Σικελίας
Η σημαία της Ουστ-Ορντά Μπουργιατίας
Ο σφεδονιστής στα αριστερά, το τρισκέλιον στα δεξιά. Η μία όψη αρχαιοελληνικού ασημένιου νομίσματος από την Άσπενδο της Παμφυλίας.
Τρισκέλιον και σπείρες από την άκρη αρχαίου γαλατικού περιλαίμιου
Το τρισκέλιον είναι ένα σύμβολο που αποτελείται από τρεις αλληλοσυνδεόμενες σπείρες, ή τρία λυγισμένα ανθρώπινα πόδια, ή οποιοδήποτε άλλο σύμβολο με τρία σκέλη ή κάποιο τρίπτυχο ή γενικά οτιδήποτε που βρίσκεται σε τριπλή συμμετρική περιστροφή. Αν και εμφανίζεται σε πολλά μέρη και εποχές αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα του πολιτισμού Λα Τεν της ευρωπαϊκής Εποχής του Σιδήρου.   

Το τρισκέλιον είναι σύμβολο της Σικελίας και της Νήσου του Μαν.

Χρήση στην Ευρώπη σε Νεολιθική περίοδο, εποχή Χαλκού και Σιδήρου
----------------------------------------------------------------

Το τρισκέλιον ως σύμβολο συναντάται σε πολλούς αρχαίους πολιτισμούς, συμπεριλαμβανομένου του πρώτου γνωστού αστρονομικού ημερολογίου της δύσης στην Ιρλανδία στο δημοφιλές μεγαλιθικό μνημείο του Νιουγκραντζ γύρω στο 3200 π.Χ. σε Μυκυναϊκά αγγεία, σε νόμισμα στην Λυκία, σε στατήρες της Παμφυλίας (στην Άσπενδο, 370-333 π.Χ.) και στην Πισιδία. Σε κάποια ελληνικά πήλινα αγγεία εμφανίζεται ως οικόσημο σε ασπίδες πολεμιστών.

Ως ένα αρχαίο σύμβολο της Σικελίας χρονολογείται την εποχή που η Σικελία ήταν μέρος της Μεγάλης Ελλάδας. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος αποδίδει την προέλευση του τρισκέλιου της Σικελίας στο τριγωνικό σχήμα του νησιού, της αρχαίας Τριακρίας, που περιελάμβανε τρία ακρωτήρια τα οποία είχαν ίσες αποστάσεις το ένα από το άλλο.

Κέλτικο τρισκέλιον
Ευοίωνη σκαλιστή πέτρα
Σπειροειδές κέλτικο τρισκέλιον που χρησιμοποιείται ενίοτε και ως σύμβολο της Χριστιανικής Αγίας Τριάδας
Ο **Δημήτρης Ιωαννόπουλος** (1904 - 1η Απριλίου 1987) ήταν Έλληνας θεατρικός συγγραφέας, σκηνοθέτης και σεναριογράφος.

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές συνέχισε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών στη νομική. Λίγα χρόνια μετά την αποφοίτησή του ασχολήθηκε με το θέατρο σπουδάζοντας δραματική τέχνη. Αργότερα μετέβη στη Γερμανία στο Βερολίνο, σπουδάζοντας σκηνοθεσία. Με την επιστροφή του ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία, με τη συγγραφή θεατρικών έργων και ως σκηνοθέτης του θεάτρου. Μεταξύ των θεατρικών του έργων περιλαμβάνονται τα *Ο ατέλειωτος δρόμος*, *Το παραμύθι της ευτυχίας*, *Η πόρτα και το παράθυρο* και *Ο γιόκας μας*.

Την περίοδο 1938 - 1945 διετέλεσε διευθυντής του θεατρικού τμήματος του ΕΙΡ και την περίοδο 1948 - 1960 ανταποκριτής του ΕΙΡ στην έδρα του ΟΗΕ. Επίσης διετέλεσε και πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων.

Από την Κατοχή ασχολήθηκε επίσης και με το χώρο του ελληνικού κινηματογράφου επίσης ως σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Κινηματογραφικά έργα με δική του σκηνοθεσία και σενάριο ήταν *Η φωνή της καρδιάς* (1943), από το οποίο και έγινε περισσότερο γνωστός. Σημειώνεται ότι αυτή η ταινία ήταν και η πρώτη παραγωγή της Φίνος Φιλμ, αλλά και μία από τις πρώτες ελληνικές μελοδραματικές παραγωγές με επαγγελματική σιγουριά. Άλλες ταινίες του ήταν *Η βίλλα με τα νούφαρα* (1945), *Ο δρόμος με τις ακακίες* (1954), *Ο Φανούρης και το σόι του* (1957 - μόνο σκηνοθεσία), *Η μοίρα γράφει την ιστορία* (1957), *Μια του κλέφτη...* (1960) και *Στρατιώτες δίχως στολή* (1960).

Πέθανε την 1η Απριλίου 1987.

Πηγές
-----

* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ. Γ΄ (συμπλήρωμα) σελ.205.
* "100 χρόνια Ελληνικού και Ξένου κινηματογράφου" (3 τόμοι) Εκδ. Μανιατέας - Αθήνα 1997, τομ.3ος, σελ.150

Παραπομπές
----------

1. ↑  «*Μια του κλέφτη...*(Συντελεστές)». *tainiothiki.gr*. Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Ανακτήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2023.
2. ↑  Στάθης Σπηλιωτόπουλος, "Αποχαιρετισμός στο Δημήτρη Ιωαννόπουλο", Νέα Εστία, τ. 1435, 15/4/1987, σελ. 552 Αρχειοθετήθηκε 2016-03-10 στο Wayback Machine..