recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Αθλητικός Πολιτιστικός Σύλλογος Άρτεμις Βόλου** ήταν ελληνικό αθλητικό σωματείο με έδρα δραστηριοτήτων του τον Βόλο Μαγνησίας. Διατηρούσε αθλητικά τμήματα καλαθοσφαίρισης.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

### Γυναικεία καλαθοσφαίριση

Η πρώτη διάκριση της Αρτέμιδος Βόλου έλαβε χώρα κατά την αγωνιστική περίοδο 2005-06, οπότε και κατέκτησε το Πρωτάθλημα Α' Κατηγορίας Γυναικών της Ε.Σ.ΚA.Θ.

Ιδιαίτερα σημαντική για το σύλλογο ήταν η περίοδος 2006-07 κατά την οποία αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Α2 Εθνική Κατηγορία και συγκεκριμένα στο βόρειο όμιλο αυτής. Το τέλος της χρονιάς βρήκε την ομάδα στην 9η θέση της κατάταξης, κάτι που σήμαινε την παραμονή της στην κατηγορία και για την επόμενη χρονιά. Έκτοτε ο σύλλογος επέδειξε ιδιαίτερο δυναμισμό κατακτώντας την 4η θέση το 2007-08 και την 3η θέση κατά την περίοδο 2008-09, απέχοντας μόλις μια θέση από τη ζώνη προβιβασμού στην Α1 Εθνική Κατηγορία. Στα πλαίσια του θεσμού του Κυπέλλου Ελλάδος αποκλείστηκε κατά την Β' Φάση γνωρίζοντας την ήττα από το Σπόρτιγκ με σκορ 62-56.

Μετά το πέρας της αγωνιστικής περιόδου δειξήχθησαν αγώνες μπαράζ ανάμεσα στις δύο ομάδες που κατετάγησαν τρίτες στους δύο ομίλους της Κατηγορίας, με την Αρτέμιδα να εκπροσωπεί το Βόρειο Όμιλο και το Γ.Σ. Αμαρυλλίς το Νότιο Όμιλο. Η Αμαρυλλίδα νίκησε με 72-40 την ομάδα του Βόλου στο Κλειστό της Αταλάντης αποκτώντας το πλεονέκτημα για την άνοδο στην Α1 σε περίπτωση που κάποια ομάδα αποχωρούσε από την Α1 Εθνική Κατηγορία. Πράγματι ο σύλλογος Γ.Α.Σ. Κομοτηνή δήλωσε αδυναμία να συμμετάσχει στην κορυφαία κατηγορία του ελληνικού πρωταθλήματος παρέχοντας τη θέση του στην Αμαρυλλίδα. Με τη σειρά της η ομάδα των Βριλλησίων μετά τον ξαφνικό θάνατο του Προέδρου και ιδρυτή της, Φώτη Γρίβα, πάγωσε τις διαδικασίες αποδοχής της κενής θέσης, δίνοντας στην Αρτέμιδα το πράσινο φως για να αγωνιστεί στην Α1 Εθνική Κατηγορία.

Μετά από μια σειρά φιλόδοξων μεταγραφών ξεκίνησαν επαφές με τον Ερασιτέχνη Ολυμπιακό Βόλου ώστε η ομάδα να απορροφηθεί και να κατέβει στην κορυφαία κατηγορία με την ονομασία του ιστορικού συλλόγου, δηλαδή *«Ολυμπιακός ΑΓΣ Βόλου 1937»*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ««Αθλητικοί σύλλογοι Βόλου»». *Επίσημη ιστοσελίδα Δήμου Βόλου*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Φεβρουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2009.
2. ↑  «Επίσημη ιστοσελίδα ελληνικής ομοσπονδίας καλαθοσφαίρισης». Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2009.
3. ↑  ««Η Πορεία ως το Final Four»». *Ιστότοπος WePlayBall.gr*. 6 Φεφρουαρίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2011-08-23.. Ανακτήθηκε στις 2010-07-05.
4. ↑  «Πρώτη επιλαχούσα για Α1 η Αμαρυλλίδα». *Ιστοσελίδα WePlayBall.gr*. 12 Μαΐου 2009.. Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2010.
5. ↑  Λιάκου, Βαρβάρα (14 Ιουλίου 2009). ««Οριστικά στην Α2 η Αμαρυλλίδα και στην Α1 η Άρτεμις Βόλου»». *Ιστοσελίδα WePlayBall.gr*.. Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2010.
6. ↑  Μπορίνος, Μάριος (29 Ιουλίου 2009). «Ανέβηκε σαν «Άρτεμις», θα παίξει στην Α1 σαν «Ολυμπιακός Βόλου»!». *Ιστοσελίδα WePlayBall.gr*. Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2010.
Ο **Όουεν Τζόινερ** (Αγγ.: Owen Joyner, 19 Ιουλίου 2000) είναι Αμερικάνος ηθοποιός. Έγινε γνωστός από τη συμμετοχή του στη τηλεοπτική σειρά 100 πράγματα που πρέπει να κάνεις πριν το λύκειο, ως Κρίσπο Πάουερς. Το ύψος του είναι 1,80 μέτρα.

Προσωπική ζωή
-------------

Ο Τζόινερ κατάγεται από την Οκλαχόμα Σίτι της Οκλαχόμα. Γονείς του είναι οι Κέβιν Τζόινερ και Ντίνα Τζόινερ-Γκαντζ, οι οποίοι κατάγονται από τη Γερμανία. Έχει μία μεγαλύτερη αδερφή, την Λούκα, και από τον τωρινό γάμο της μητέρας του, άλλα δύο αδέρφια, ονόματι Χάννα και Χέιντεν.

Τα χόμπι του είναι το σνόουμπορντ και το τέννις και γνωρίζει άπταιστα Γερμανικά. Είναι σε σχέση με την Μέιβ Τομάλτι, η οποία συμμετέχει στη τηλεοπτική σειρά Χένρι ο Επικίνδυνος, ως Μπιάνκα.

Σταδιοδρομία
------------

### Ηθοποιία

Βλέποντας ένα φίλο να κάνει παίζει σε μία θεατρική παράσταση, ο Τζόινερ θέλησε να συμμετέχει και αυτός στο επόμενο έργο. Τελικά, πήρε τον ρόλο και έτσι κατάλαβε ότι τού αρέσει η υποκριτική.

Συμμετείχε σε αρκετές θεατρικές παραστάσεις, μεταξύ των οποίων, *To Kill a Mockingbird*, *Ο μάγος του Οζ*, και *Πως να επιτύχεις στην δουλειά*, πριν πάει στο Λος Άντζελες για να μεγαλώσει την καριέρα του. Πήρε το σενάριο της σειράς *100 πράγματα που πρέπει να κάνεις πριν το λύκειο*, το οποίο του φάνηκε αστείο και πήρε τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Κρίσπο Πάουερς.

### Μουσική

Ο Τζόινερ είναι μέλος του συγκροτήματος *The Daze*.

Φιλμιογραφία
------------

### Κινηματογράφος

| Έτος | Τίτλος | Ρόλος | Σημειώσεις |
| --- | --- | --- | --- |
| 2016 | *Το πέπλο* | Αγόρι της βουνίσιας φυλής |  |
|

### Τηλεόραση

| Έτος | Τίτλος | Ρόλος | Σημειώσεις |
| --- | --- | --- | --- |
| 2014–σήμερα | *100 πράγματα που πρέπει να κάνεις πριν το λύκειο* | Κρίσπο Πάουερς | Κύριος ρόλος |
| 2016 | *It's On!* | TBA | Τηλεοπτική ταινία |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
2. ↑  «Joyner, Gantz». *normantranscript.com*.. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουλίου 2016.
3. 1 2  «Norman teenager Owen Joyner stars as Crispo on '100 Things to Do Before High School'». *newsok.com*. 8 Ιουνίου 2015.. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουλίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Όουεν Τζόινερ στο Internet Movie Database
Οι **Λίθοι του Γιέλινγκ** είναι σκαλιστοί Ρουνικοί λίθοι του 10ου αιώνα, που βρέθηκαν στην πόλη της Γιέλινγκ της Δανίας.

Το έτος 965 ο βασιλιάς των Βίκινγκ Δανός Χάραλντ ο Κυανόδους (=γαλαζοδόντης) αποχαιρετά το Βορειοευρωπαϊκό πάνθεο και ασπάζεται τον Χριστιανισμό. Χαράζει το μήνυμα αυτό πάνω σε μια τεράστια ρουνική πέτρα, στην πόλη Γιέλινγκ (*Jelling*), δίπλα στη ρουνική πέτρα που έστησε λίγα χρόνια νωρίτερα ο πατέρας του, βασιλιάς Γκορμ ο Πρεσβύτερος. Πάνω στη ρουνική πέτρα ο Χάραλντ καταγράφει σε ρουνική γραφή πως κατέκτησε τη Δανία και τη Νορβηγία και έφερε τον Χριστιανισμό στους Δανούς. Η επιγραφή λέει: «*Ο Βασιλιάς Χάραλντ διέταξε να γίνει αυτό το μνημείο, σε ανάμνηση του Γκορμ, του πατέρα του, και σε ανάμνηση της Θύρα, της μητέρας του. Αυτός ο Χάραλντ που κατέκτησε όλη τη Δανία και Νορβηγία και έκανε τους Δανούς Χριστιανούς*». Αυτή η ρουνική πέτρα θεωρείται ως το «πιστοποιητικό βαπτίσεως» της Δανίας και η μορφή του Χριστού που είναι χαραγμένη στην πέτρα φιγουράρει σε όλα τα Δανικά διαβατήρια.

Η λίγο μικρότερη πέτρα του Γκορμ του Πρεσβύτερου, σε ανάμνηση της βασίλισσάς του, Θύρα, φέρει την επιγραφή: «*Ο βασιλιάς Γκορμ έκανε το μνημείο αυτό σε ανάμνηση της Θύρα, της συζύγου του, κόσμημα της Δανίας*». Αυτή είναι η παλαιότερη σωζόμενη αναφορά στο όνομα «Δανία», και επομένως αυτή η ρουνική πέτρα χαρακτηρίζεται σαν το «πιστοποιητικό ονόματος» της Δανίας.

Στη διάρκεια της βασιλείας του, ο βασιλιάς Χάραλντ ο Κυανόδους δημιούργησε στο μέρος αυτό δύο λόφους ταφής (τύμβους) και έκτισε και μια εκκλησία. 

Σήμερα, τα μεγαλειώδη μνημεία των Βίκινγκ που έστησε ο Χάραλντ βρίσκονται στην πόλη Γιέλινγκ. Ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει τη θέα της περιοχής από την κορφή των κυκλικών λόφων ταφής, που έχουν ύψος 10 μέτρα και διάμετρο 70. Ο βόρειος περιέχει ένα ξύλινο τάφο, που πιθανό να έκτισε ο Χάραλντ για τον πατέρα του, που όμως αργότερα μεταφέρθηκε και ετάφη μέσα στην εκκλησία. Η σημερινή εκκλησία του Γιέλινγκ είναι Ρωμανικού ρυθμού, που χτίστηκε γύρω στο 1100 μ.Χ. στην ίδια θέση της αρχικής εκκλησίας του Χάραλντ του 10ου αιώνα.

Από την κορυφή των λόφων βλέπει κανείς εκατοντάδες σύγχρονους τσιμεντένιους στύλους, που τριγυρίζουν την περιοχή, σημειώνοντας προσεγγιστικά τη θέση του αρχαίου ξύλινου τείχους της πόλης. Περπατώντας κατά μήκος του μονοπατιού βλέπει κανείς και τις θέσεις των λεγόμενων «σπιτιών Τρέλεμποργκ». Σήμερα οι δύο μνημειακές ρουνικές πέτρες βρίσκονται μέσα σε προστατευτικές καλλιτεχνικές κατασκευές από ορείχαλκο και γυαλί.

Τα μνημεία του Γιέλινγκ θεωρούνται ως τα καλύτερα Ευρωπαϊκά μνημεία της εποχής των Βίκινγκ και προστατεύονται ως μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Κάθε χρόνο, τον Ιούλιο, δημιουργείται ένα «παζάρι Βίκινγκ» δίπλα στα μνημεία, για να γνωρίσουν οι επισκέπτες και να ανακαλύψουν μέσα τους τους Βίκινγκ. Το καλοκαίρι του 2015 είναι προγραμματισμένο να ανοίξει στο Γιέλινγκ ένα νέο μουσείο και πολιτισμικό κέντρο με διαδραστικά εκθέματα για να ερευνά ο επισκέπτης την εκπληκτική ιστορία των μνημείων.

Πηγές
-----

* Δανικός Οργανισμός Τουρισμού

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Λίθοι του Γιέλινγκ** |
Η **Λίεσλ Χερμπστ** (*λατινικό αλφάβητο : Elise "Liesl" Anna Herbst-Westreich*), (1902-1990) είναι πρώην αυστριακή πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης, του γκολφ, του αλπικού σκι και του πατινάζ σε πάγο.

Γεννήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 1902 στην πόλη Jaegerndorf (τώρα ονομάζεται Κρνοβ της Τσεχίας) στη Σιλεσία, όπου η οικογένειά της είχε αποστακτήριο. Ζούσε στη Villa Westreich με τους γονείς της Λεό και Ντορίτ και τις δύο μεγαλύτερες αδελφές της Ίρμα και Γετρούδη. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, η μητέρα και η αδελφή της σκοτώθηκαν στο Στρατόπεδο συγκέντρωσης Τερέζιενσταντ. Δεν είναι γνωστό τι συνέβη με την μεγαλύτερη αδελφή της.

Η Χερμπστ έγινε πρωταθλήτρια Αυστρίας το 1930 και τα έτη 1929-1937 συμμετείχε σε περισσότερα από 70 τουρνουά στην Αυστρία, τη Γιουγκοσλαβία, την Ιταλία, την Τσεχοσλοβακία, την Πολωνία, την Ουγγαρία, τη Γαλλία, την Ελβετία, την Ελλάδα και την Αίγυπτο. Αντιπροσώπευσε επίσης την Αυστρία σε πολλούς διεθνείς αγώνες αντισφαίρισης. Κέρδισε τουλάχιστον 15 ξεχωριστά τουρνουά κατά τη διάρκεια της καριέρας της.

Μεταξύ του 1930 και του 1936, όταν ανέλαβε εξέχουσες θέσεις στις εθνικές κατατάξεις. Αν και δεν ανταγωνίστηκε σε κάποια τουρνουά Γκρντ σλαμβ την περίοδο που ζούσε στην Αυστρία, έπαιξε αγώνες εναντίον πολλών πρωταθλητών και διεθνών αστεριών. Δεν συμμετείχε σε κάποια τουρνουά το 1938, επειδή μετά την Άνσλους αυτή και η 13χρονη κόρη της Νορίτ Χερμπστ  (αργότερα θα γίνει και αυτή αντισφαιρίστρια) έφυγαν για να ζήσουν στην Αγγλία όπου ενώθηκαν στις 29 Μαρτίου 1939 με τον σύζυγο της Ντέζνο Χερμπστ. Επέστρεψε σε ανταγωνιστικό τένις στην Αγγλία το 1939, αν και δεν υπήρχαν τουρνουά στη χώρα μέχρι το 1946 λόγω του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου. Έπαιξε στο Γουίμπλεντον το 1939. Εκτός από το να παίζει στο απλό, συνεργάστηκε επίσης με την κόρη της Ντορίτ στο τουρνουά Γουίμπλετον του 1946 στο διπλό γυναικών.

Έπαιζε αντισφαίριση έως τα 60 της και έπαιζε και γκολφ, παίζοντας στο Wentworth Club αρκετές φορές την εβδομάδα για το υπόλοιπο της ζωής της. Ήταν επίσης ταλαντούχαστο σκι και το πατινάζ στον πάγο - απλώς εγκατέλειψε το σκι στα 70 της, όταν οι αγαπημένες της μπότες του σκι χάλασαν και δεν της άρεσε η ιδέα να φοράει μοντέρνες μπότες. Κατά τη διάρκεια των ημερών της στο σκι πήγε σε πολλά διαφορετικά θέρετρα σε όλες τις Άλπεις και ανταγωνίστηκε σε αρκετές ερασιτεχνικές κούρσες, κερδίζοντας το Ελβετικό Gold Test στο Σεντ Μόριτς το 1955. Η κόρη της Νοτρίτ Μιλς πέθανε το 1978 και ο σύζυγός της το 1987. Πέθανε στο Λονδίνο στις 25 Φεβρουαρίου 1990.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «biografiA: Lexikon österreichischer Frauen». (Γερμανικά) *biografiA: Lexikon österreichischer Frauen*. 24  Μαΐου 2016. Ανακτήθηκε στις 9  Δεκεμβρίου 2021. σελ. 1274. ISBN-13 978-3-205-79348-9.
2. 1 2  Γενεαλογία της Λίεσλ Χερμπστ
3. 1 2  «Wimbledon players archive – Liesl Herbst». *www.wimbledon.com*. AELTC. Ανακτήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2017.
Ο **Κώστας Βαφειάδης** γεννήθηκε το 1954 στον Πειραιά και είναι Έλληνας βετεράνος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στην επίθεση. Αγωνίστηκε κυρίως στα πρωταθλήματα της Β' Εθνικής και Γ' Εθνικής κατηγορίας. Αγωνίστηκε από τις αρχές της δεκαετίας του '70 μέχρι και τις αρχές τις δεκαετίας του '90. Διακρίθηκε αγωνιζόμενος σε σωματεία του Πειραιά και κυριότερα με τη φανέλα της Προοδευτικής.

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τα τμήματα υποδομών της Προοδευτικής και το 1971 στα τέλη της σεζόν 1970-71, προωθήθηκε στην ανδρική ομάδα. Με τη φανέλα της Προοδευτικής αγωνίστηκε αρχικά στην Α' Εθνική και κατόπιν στην Β' Εθνική μέχρι και το 1977. Το 1977 μεταγράφηκε στον Βύζαντα Μεγάρων με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε μέχρι και το 1983, κατακτώντας 1 πρωτάθλημα Πειραιά (1977-78) και 1 πρωτάθλημα Γ' Εθνικής (1978-79). Το 1983 μεταγράφηκε στον Αίαντα Σαλαμίνας όπου αγωνίστηκε 3 χρονιές, κατακτώντας 1 πρωτάθλημα Δ' Εθνικής (1983-84). Το 1986 μεταπήδησε στον Άρη Πετρούπολης, όπου αγωνίστηκε για 2 χρονιές κατακτώντας 1 πρωτάθλημα Αθηνών (1986-87). Κατόπιν αγωνίστηκε από 2 χρονιές στους Κρόνο Αθηνών (1988-1990) και Κεραυνό Πετρούπολης (1990-1992), όποτε και το 1992 έκλεισε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία.

Δραστηριοποιείται ως βετεράνος ποδοσφαιριστής. Αποτελεί πρόεδρος του Συλλόγου Βετεράνων Ποδοσφαιριστών Προοδευτικής από τον Οκτώβριο του 2018 και από παλαιότερα μετέχει στις δραστηριότητες του. Επίσης δραστηριοποιείται με τους βετεράνους του Άρη Πετρούπολης και του Βύζαντα Μεγάρων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  εφ. Αθλητική Ηχώ, 1 Απριλίου 1971
2. ↑  «Νέος Πρόεδρος στους Βετεράνους Προοδευτικής ο Κώστας Βαφειάδης! vivasports.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2019.
3. ↑  Εκδήλωση για τα 90 χρόνια οι Παλαίμαχοι του Βύζαντα Μεγάρων topiko24.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]

Πηγές
-----

* αφιέρωμα στον Κώστα Βαφειάδη vivasports.gr
* εφ. Αθλητική Ηχώ, 1 Απριλίου 1971
Το «Ακρίτας» ανακατευθύνει εδώ. Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ακρίτας (αποσαφήνιση).
**Ακρίτες** αποκαλούνταν από τους Βυζαντινούς οι φύλακες των συνόρων, που την εποχή εκείνη τα ονόμαζαν «*άκρες*». Οι ακρίτες αντικατέστησαν τους milites limitaneos (στρατός που φύλαγε τα σύνορα) των αυτοκρατορικών χρόνων της Ρώμης, τους οποίους οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες είχαν εγκαταστήσει μονίμως για να προφυλάξουν τη χώρα από αιφνιδιασμούς και επιδρομές των βαρβάρων.

Στους ακρίτες δωρίζονταν κτήματα για να τα καλλιεργούν και απαλλάσσονταν από τους φόρους, με μόνη υποχρέωση να φυλάσσουν τα σύνορα από τις επιδρομές των Αράβων και των απελατών (μεσαιωνικοί κλέφτες). Ήταν δηλαδή ένα είδος μόνιμων μισθοφόρων φρουρών και στρατιωτών.

Τον αριθμό τους ελάττωσε ο Μέγας Κωνσταντίνος όταν εγκατέστησε πολλούς από αυτούς στις πόλεις. Την εποχή του αυτοκράτορα Ιουστινιανού το σώμα των ακριτών σχεδόν διαλύθηκε, αλλά όταν ξεκίνησαν οι επιδρομές των Αράβων την εποχή του αυτοκράτορα Ηρακλείου, το σώμα των ακριτών αναπτύχθηκε πάλι και διατηρήθηκε μέχρι τους χρόνους των εικονομάχων.

Αργότερα, ο Μιχαήλ Παλαιολόγος διέλυσε ουσιαστικά τους ακρίτες όταν κατάργησε το αφορολόγητο και τους επέβαλε φόρους. Το αποτέλεσμα ήταν καταστροφικό, αφού πολλοί από τους ακρίτες αγανάκτησαν και πήγαν με τους Σελτζούκους Τούρκους, που την εποχή εκείνη είχαν ήδη αναπτυχθεί στις μικρασιατικές χώρες. Οι υπόλοιποι ακρίτες αφού δεν είχαν προσωπικό ενδιαφέρον για την τήρηση της ασφάλειας των συνόρων, τα παραμέλησαν με αποτέλεσμα αυτά να αφεθούν ανοιχτά στους Τούρκους και τον επεκτατισμό τους.

Την εποχή της δόξας τους (7ος – 10ος αιώνας) οι ακρίτες αγωνίζονταν ακατάπαυστα εναντίον των Σαρακηνών καί τῶν απελατών. Η ζωή τους ήταν κατ’ εξοχήν πολεμική και επικίνδυνη, ιδιαίτερα στις παραμεθόριες περιοχές της Μικράς Ασίας και ειδικότερα στην Καππαδοκία. Αυτό συνετέλεσε στην ανάπτυξη πνεύματος ηρωικού (ανάλογο με αυτό της μεσαιωνικής Δύσης), στο οποίο και οφείλεται η γένεση και ανάπτυξη ποίησης κατ’ εξοχήν ηρωικής, της λεγόμενης «ακριτικής». Λείψανα τέτοια έχουμε μέχρι και σήμερα στα παραδοσιακά δημοτικά τραγούδια μας και ιδιαίτερα στο σωζόμενο σε χειρόγραφα μεσαιωνικό «έπος του Βασίλειου Διγενή Ακρίτα». Οι υπόλοιποι εξυμνούμενοι ήρωες ακρίτες όπως ο Ανδρόνικος, ο Αρμούρης, ο Βάρδας Φωκάς, ο Νικηφόρος, ο Πετροτράχηλος, ο Πορφύρης και άλλοι.

Σήμερα οι Έλληνες συνεχίζουν να αποκαλούν «ακρίτες» τους κατοίκους της Ελλάδας που ζουν κοντά στα σύνορα, ως κατάλοιπο του παρελθόντος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πολίτης, Νικόλαος Γ. 1852-1921. Περί του εθνικού έπους των νεωτέρων Ελλήνων Λόγος απαγγελθείς εν τω Εθνικώ Πανεπιστημίω την 14 Ιανουαρίου 1907 Εν Αθήναις Τύποις Π. Δ. Σακελλαρίου, 1906.
2. ↑  «Foundation of the Hellenic World Ιδρυμα μειζονος Ελληνισμου».
Ακραίο σιδέρωμα σε κορυφή βράχου στο νότιο Γιόρκσαϊρ της Αγγλίας
Το **ακραίο σιδέρωμα** είναι άθλημα όπου οι συμμετέχοντες μεταβαίνουν σε απόμακρες ή/και επικίνδυνες τοποθεσίες και καταστάσεις διαθέτοντας σιδερώστρες και σίδερα μαζί τους ώστε να σιδερώνουν.

Μερικές ενδεικτικές τοποθεσίες όπου έχουν χρησιμοποιηθεί για σιδέρωμα στα πλαίσια της δραστηριότητας αυτής είναι απότομες βουνοκορφές, εν κινήσει με το ποδήλατο, σιδέρωμα παράλληλα με σκι, στην κορυφή μεγάλων αγαλμάτων, υποβρυχίως, με αλεξίπτωτο σε πτώση, και κάτω από παγωμένη λίμνη. Η δραστηριότητα γίνεται είτε ατομικά είτε ομαδικά.

Η πρακτική αυτή ξεκίνησε για πρώτη φορά το 1980 στο Γιόρκσαϊρ της Αγγλίας με σατιρική διάθεση, ή κατά άλλους το 1997 στο Λέστερ, και μέχρι τα τέλη της δεκαετίας εξαπλώθηκε και σε άλλες χώρες ανά τον κόσμο, ιδιαίτερα στη Γερμανία όπου το 2002 διοργανώθηκε το *πρώτο παγκόσμιο πρωτάθλημα ακραίου σιδερώματος*. Κατά τα μετέπειτα έτη, υπήρξαν διάφοροι διαγωνισμοί για την επίτευξη μεγίστων επιδόσεων, έτσι υπήρξαν διαγωνιζόμενοι σε μεγάλο υψόμετρο επί του όρους Έβερεστ το 2003,173 δύτες υποβρυχίως το 2011 σε πισίνα στο Ος της Ολλανδίας, τρέχοντας σε μαραθώνιο το 2012,και άλλες παρόμοιες συμμετοχές..

Παραπομπές
----------

1. ↑  Naftemporiki (2015-03-20). «Όταν το σιδέρωμα γίνεται... άθλημα». *naftemporiki.gr*.. Ανακτήθηκε στις 2018-04-07.
2. ↑  «Extreme Kerin Ironing». HighFlange.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Αυγούστου 2018. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2010.
3. 1 2  Wollaston, Sam (2005-06-06). «O brother, where art thou». London: The Guardian.. Ανακτήθηκε στις 2006-02-16. *«That's because Phil is a star of Extreme Ironing (National Geographic, Saturday).»*
4. ↑  "Extreme Ironing Under Ice". *Extreme Ironing Under Ice*
5. ↑  Harper, Nick (14 Δεκεμβρίου 2003). «Jazz, giants and ironing boards». *the Guardian* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2018.
6. ↑  «Extreme Ironing». *averyj12.weebly.com*. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2016.
7. ↑  «Get Out Your Boards: Extreme Ironing May Soon Be Hot - The New York Times». 21 Μαρτίου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Μαρτίου 2017. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2018. CS1 maint: Unfit url (link)
8. ↑  «Pair steamed up on a mountain». *www.bbc.co.uk*. Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2015.
9. ↑  «Team Steam - Never say never». TeamSteam.org. 2012-08-01. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-09-20.. Ανακτήθηκε στις 2018-04-07.
10. ↑  «Extreme Ironing 2007 | Claudia Kappenberg | Arts and culture». *arts.brighton.ac.uk* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2018.
11. ↑  Liedtke, Kurt. «Extreme Ironing» (στα αγγλικά). *Bleacher Report*.. Ανακτήθηκε στις 2018-04-07.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ακραίο σιδέρωμα** |

* Γερμανικός ιστότοπος ακραίου σιδερώματος Αρχειοθετήθηκε 2005-02-13 στο Wayback Machine.
Αρχαίος Λίμπου, όπως απεικονίζεται στον τάφο του Σέτι Ι
Οι **Λίμπου** (, ***R'bw***, **Ribou**, **Labu**) ήταν αρχαίος λαός της Βόρειας Αφρικής που ζούσε στην σημερινή Λιβύη, οι Λίβυοι των αρχαίων Ελλήνων. 

Οι Λίμπου για πρώτη φορά αναφέρονται σε αρχαία αιγυπτιακά κείμενα από το Νέο Βασίλειο, η πρώτη εμφάνιση είναι σε επιγραφή του Ραμσή Β΄[1]. Η μεγάλη επιγραφή στο Καρνάκ περιγράφει τις εχθροπραξίες μεταξύ της Αιγύπτου και της Λιβύης, πως ξέσπασαν και πώς οι Λίβυοι νικήθηκαν[2]. Ο Ραμσής Γ΄ νίκησε τους Λίβυους στο 5ο έτος της βασιλείας του, αλλά, έξι χρόνια αργότερα οι Λίβυοι εισέβαλαν στο δυτικό Δέλτα αλλά νικήθηκαν και πάλι[3]. Το όνομα *R'bw* εμφανίζεται ως εθνοτική ονομασία στην Στήλη Μερνεπτά[4]. Στη συνέχεια, το όνομα εμφανίστηκε επανειλημμένα σε άλλα φαραωνικά αρχεία.

Η φυλή στην συνέχεια καταλήφθηκε από τους Έλληνες της Κυρηναϊκής , οι οποίοι συνυπήρχαν μαζί τους[5]. Γεωγραφικά, το όνομα αυτής της φυλής υιοθετήθηκε από τους Έλληνες για την περιοχή της Κυρηναϊκής, καθώς και για την βορειοδυτική Αφρική γενικότερα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Clark, Desmond J. (ed.) (1982) "Egypt and Libia" *The Cambridge History of Africa: From the earliest times to c. 500 BC* volume I, Cambridge University Press, Cambridge, England, p. 919, ISBN 0-521-22215-X
2. ↑  Breasted, James H. (1906) *Ancient Records of Egypt*, Part Three, Chicago, §§572ff.
3. ↑  J. H. Breasted, *Ancient Records of Egypt*, Part Four, Chicago 1906, §§83ff
4. ↑  Gardiner, Alan Henderson (1964) *Egypt of the Pharaohs: an introduction* Oxford University Press, London, p. 273, ISBN 0-19-500267-9
5. ↑  Fage, J. D. (ed.) (1978) "The Libyans" *The Cambridge History of Africa: From c. 500 BC to AD 1050* volume II, Cambridge University Press, Cambridge, England, p. 141, ISBN 0-521-21592-7
Αφίσα της Κάρμεν, της διασημότερης όπερα κομίκ
Η **όπερα κομίκ** (γαλ: opéra comique) είναι ένα είδος γαλλικής όπερας που περιέχει, εκτός από άριες, και διαλογικά μέρη χωρίς τη συνοδεία μουσικής. Παρά το όνομα, τα θέματα των έργων όπερας που ανήκουν σε αυτό το είδος είναι κυρίως τραγικά και λίγες φορές κωμικά. Αυτό το είδος όπερας αναπτύχθηκε κυρίως στα μέσα του 18ου αιώνα, ενώ μέχρι τα τέλη του 19ου εξέλειψαν οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ του είδους αυτού και της όπερας σέρια, αφού τα διαλογικά μέρη αντικαταστάθηκαν από ρετσιτατίβο. Πρόδρομο έργο του είδους υπήρξε *Ο μάντης του χωριού* του Ζαν Ζακ Ρουσσώ, ενώ η πιο φημισμένη όπερα είναι η Κάρμεν του Μπιζέ.

Πηγές
-----

* John Hamilton Warrack, Ewan West (1996). «The Concise Oxford Dictionary of Opera». Oxford University Press. σελ. 376. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2012.
* Carl Dahlhaus (1991). «Nineteenth-Century Music». University of California Press. σελ. 64. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2012.
* Donald Jay Grout, Hermine Weigel Williams (2003). «A Short History of Opera». Columbia University Press. σελ. 287. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4172609-1
* BNF: cb12238089x (data)
* NKC: ph254516

 |

 |
Οι **λογαριασμοί εθνικού εισοδήματος** συνιστούν ένα λογιστικό πλαίσιο, που χρησιμοποιείται για την αποτίμηση της τρέχουσας οικονομικής δραστηριότητας.

Στηρίζονται στην ιδέα ότι ο όγκος της οικονομικής δραστηριότητας, σε μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο, μπορεί να μετρηθεί βάσει:

1. της ποσότητας του παραγόμενου προϊόντος, εξαιρώντας το προϊόν που χρησιμοποιείται στα ενδιάμεσα στάδια παραγωγής.
2. των εισοδημάτων που αποκτούν οι παραγωγοί του προϊόντος.
3. της δαπάνης των τελικών αγοραστών του προϊόντος

Κάθε προσέγγιση αντιμετωπίζει την οικονομία από διαφορετική οπτική γωνία, εν τούτοις και οι τρεις δίνουν ταυτόσημες μετρήσεις του όγκου της τρέχουσας οικονομικής δραστηριότητας. Λόγω της ισοδυναμίας τους, σε κάθε χρονική περίοδο ισχύει:

  

*συνολική παραγωγή = συνολικό εισόδημα = συνολική δαπάνη*

Η παραπάνω εξίσωση ονομάζεται **θεμελιώδης ταυτότητα των εθνικών λογαριασμών** και διαμορφώνει τη βάση για τον υπολογισμό του εθνικού εισοδήματος.

Πηγές
-----

* Abel, Andrew (2002). *«Μακροοικονομική Τόμος Α»*. Αθήνα: Εκδόσεις Κριτική. σελίδες 46–48. ISBN 978-960-218-280-2.  Unknown parameter `|coauthors=` ignored (`|author=` suggested) (βοήθεια)
Ο **Κώστας Γκικόπουλος** ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν ως μέσος και έγινε γνωστός με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, κατακτώντας τα πρωταθλήματα Ελλάδος του 1928 και του 1932.

Καριέρα
-------

Ο Γκικόπουλος ξεκίνησε την πορεία του στην ομάδα του Άρη το 1926. Όντας ψηλός και με μεγάλες σωματικές δυνάμεις, έπαιζε στον χώρο του κέντρου με μεγάλο του πλεονέκτημα την ανασταλτική του δραστηριότητα. Το 1928, αγωνίστηκε εναντίον του Εθνικού Πειραιά, στο νικηφόρο 3-1 με το οποίο ο Άρης κατέκτησε το πρώτο πρωτάθλημα Ελλάδος.

Την επόμενη χρονιά έπαιξε σε δέκα αγώνες του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης, όπου η ομάδα των "κίτρινων" κατέκτησε τον τίτλο μετά από δύο αγώνες μπαράζ εναντίον του ΠΑΟΚ.

Το 1930 και το 1931 αγωνίστηκε σε λίγους αγώνες, κάνοντας όμως την επανεμφάνιση του στην βασική ενδεκάδα του Άρη στο πρωτάθλημα του 1932, όταν η ομάδα της Θεσσαλονίκης κατέκτησε για δεύτερη φορά τον τίτλο. Αυτή την χρονιά σκόραρε ένα από τα λίγα γκολ της καριέρας του στις 10 Ιουλίου 1932, όταν ο Άρης κέρδισε εκτός έδρας τον Ηρακλή με 3-7.

Συνέχισε ως βασικός και την επόμενη χρονιά, κατακτώντας την δεύτερη θέση στην τελική φάση του ελληνικού πρωταθλήματος και παίζοντας στον δεύτερο τελικό του κυπέλλου Ελλάδος, όπου ο Άρης ηττήθηκε από τον Εθνικό με 2-1.

Παρέμεινε στην ομάδα των "κίτρινων" μέχρι το 1937, όταν και "κρέμασε τα παπούτσια" του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Πρώτος πρωταθλητής ο Άρης… | sportdog.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2015.
2. ↑  Greece - Final Tables 1906-1959
3. ↑  Το πρωτάθλημα του 1932 | AllAboutARIS.com[*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  Αφιέρωμα στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας - e-Soccer[*νεκρός σύνδεσμος*]

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Βασίλης [άγνωστο επίθετο], *Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό*, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
* Γκικόπουλος Κώστας | aris.re
Μερική άποψη της οροσειράς από την γωνία Όουερς. Από εκεί περνά και το πέρασμα Κοκόντα.
Η **οροσειρά Όουεν Στάνλεϋ** αποτελεί το νοτιοανατολικό τμήμα της οροσειράς Μπίσμαρκ στην Παπούα Νέα Γουινέα. Η οροσειρά βρίσκεται ακριβώς βόρεια της πρωτεύουσας της χώρας, Πορτ Μόρεσμπι. Το υψηλότερο βουνό της οροσειράς είναι το όρος Βικτόρια, με ύψος 4.038 μέτρων. 

Η οροσειρά έχει ονομαστεί προς τιμήν του εξερευνητή Όουεν Στάνλεϊ. Ο Όουεν Στάνλεϊ ανακάλυψε την οροσειρά το 1849 κατά τη διάρκεια βρετανικής ερευνητικής αποστολής, η οποία διήρκεσε από το 1846 έως το 1850. Ο Γουίλιαμ ΜακΓκρέγκορ σκαρφάλωσε πρώτοϛ την οροσειρά το 1888. 

Υπάρχουν λίγα πρακτικά περάσματα στην οροσειρά. Ένα από αυτά είναι το γνωστό πέρασμα Κοκόντα, το οποίο μπορεί να διασχιστεί ευκολότερα. Το πέρασμα έγινε γνωστό κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν προσπάθησε να το διασχίσει τμήμα ιαπωνικών στρατευμάτων.Οι δύο επιστημονικέϛ ονομασίεϛ που έχει πάρει η οροσείρα είναι Papuascinsus Stanleyanus και Toxicocalamus Stanleyanus.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Papua New Guinea Ultra-Prominence Page»
2. ↑  Ρεϊμόν Καρτιέ, *Ιστορία του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου*, Πάπυρος, Αθήνα, 1965, τ. Β΄

3. Owen Stanley Range

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Owen Stanley Range στο Wikimedia Commons
Ο **Αθήναιος ο επιγραμματοποιός** ήταν αρχαίος Έλληνας ποιητής, που μνημονεύεται από τον Διογένη Λαέρτιο, συγγραφέα του 3ου αιώνα μ.Χ. (VI, 14 και VII, 30) και δεν πρέπει να ταυτίζεται με τον Αθήναιο τον Ναυκρατίτη, συγγραφέα των *Δειπνοσοφιστών*. Σώζεται ένα επίγραμμά του στην Παλατινή Ανθολογία (ΙΧ 496), το ίδιο κείμενο που βρίσκεται στον Διογένη το Λαέρτιο.

Αναφορές
--------

1. ↑  Διογένης ο Λαέρτιος VI 14
2. ↑  Athenaeus epigr. Perseus catalogue (rom Smith's Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, Vol 1, 1870, p. 400)
3. ↑  Pierre Waltz, Anthologie Palatine, ed. Les Belles Lettres, v.VIII, p.281.

  


|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:  **Αθήναιος ο επιγραμματοποιός** |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 305392560

 |

 |
Η **Αθήναι Διάδες** (αρχαία ελληνικά: Ἀθῆναι Διάδες) ήταν πόλη της αρχαίας Εύβοιας, κοντά στο ακρωτήριο Λιχάδα, που ιδρύθηκε από τους Αθηναίους, ή σύμφωνα με τον Έφορο, από τον Δία, γιο του Άβαντα. Τον 5ο αιώνα π.Χ. ανήκε στην Συμμαχία της Δήλου. Στο τέλος αυτού του αιώνα ανήκε στο έδαφος της πόλης του Ωρεού, αλλά ανέκτησε την ανεξαρτησία του στις αρχές του 4ου αιώνα, αφού από τότε η πόλη είναι καταγεγραμμένη ως ένα από τα αρχικά μέλη της Δεύτερης Αθηναϊκής Συμμαχίας.

Η περιοχή βρίσκεται κοντά στο χωριό Γιάλτρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στράβων. «Γεωγραφικά». *Γεωγραφικά*. **x. p.446**.  Οι αριθμοί των σελίδων αναφέρονται σε εκείνους της έκδοσης του Ισαάκ Καζομπόν.
2. ↑  (Αρχαία Ελληνικά) Στέφανος ο Βυζάντιος. «*Εθνικά*». Εθνικά. ***s.v***.
3. ↑  Mogens Herman Hansen & Thomas Heine Nielsen (2004). «Eubea». *An inventory of archaic and classical poleis*. Νέα Υόρκη: Oxford University Press. σελ. 647. ISBN 0-19-814099-1.
4. ↑  (Αγγλικά) Lund University. «Digital Atlas of the Roman Empire». *Digital Atlas of the Roman Empire*. .

 Το συγκεκριμένο λήμμα περιλαμβάνει περιεχόμενο από πηγή, η οποία αποτελεί, πλέον, κοινό κτήμα:   
(Αγγλικά) Smith, William, επιμ. (1854–1857). «Athenae». *Dictionary of Greek and Roman Geography*. Λονδίνο: John Murray.
Η **Λόρα Λίνεϊ** (*Laura Leggett Linney*, 5 Φεβρουαρίου 1964) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός του κινηματογράφου, της τηλεόρασης και του θεάτρου. Έχει εμφανιστεί στις ταινίες *Ζωντανή Μετάδοση: The Truman Show* (The Truman Show, 1998), *Στηρίξου Πάνω Μου* (You Can Count on Me, 2001), *Ο Χρησμός της Πεταλούδας* (The Mothman Prophecies, 2002), *Η Ζωή του Ντέιβιντ Γκέιλ* (The Life of David Gale, 2003), *Σκοτεινό Ποτάμι* (Mystic River, 2003), *Δεσμοί Διαζυγίου* (The Squid and the Whale, 2005), *Ο Εξορκισμός της Εμιλυ Ρόουζ* (The Exorcism of Emily Rose, 2005) και *Kinsey: Ας Μιλήσουμε για το Σεξ* (Kinsey, 2005)

Η Λίνεϊ έχει κερδίσει τρία Βραβεία Έμμυ, δύο Χρυσές Σφαίρες, και ένα Screen Actors Guild Award. Έχει βρεθεί τρεις φορές υποψήφια για Όσκαρ και μία για BAFTA. Έχει τρεις υποψηφιότητες για Τόνυ Καλύτερης Ερμηνείας από Πρωταγωνίστρια Ηθοποιό σε Έργο.

Βραβεύτηκε με Χρυσή Σφαίρα για το ρόλο της ως γυναίκα των προαστίων που της γίνεται διάγνωση ότι έχει τερματικό καρκίνο στην τηλεοπτική σειρά *The Big C*, η οποία προβάλλεται στο αμερικανικό κανάλι Showtime από το 2010 μέχρι σήμερα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
2. 1 2  «Awards for Laura Linney». *IMDb*. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2012.
3. ↑  Bryant, Adam (27 Αυγούστου 2009). «Showtime and Laura Linney to Tackle Cancer in New Series». *TVGuide.com*.. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Λόρα Λίνεϊ** |

* Λόρα Λίνεϊ στην IMDb (Αγγλικά)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 76520385
* LCCN: nr98027490
* ISNI: 0000 0001 0917 8428
* GND: 141082321
* SUDOC: 111974666
* BNF: cb14066679b (data)
* BIBSYS: 99070987
* MusicBrainz: ff3f94d1-a50b-4b37-9d9e-a4be45e86495
* NLA: 42318041
* NKC: xx0047020
* BNE: XX1218088
* CiNii: DA18826441

 |

 |
Ο **Λίνος Κόκοτος** (γενν. 8 Φεβρουαρίου 1945, Αγρίνιο) είναι Έλληνας συνθέτης, από τους γνωστότερους εκπροσώπους της γενιάς του λεγόμενου Νέου Κύματος.

Γεννήθηκε στο Αγρίνιο στις 8 Φεβρουαρίου του 1945 και τα παιδικά του χρόνια τα έζησε στο Αιγάλεω. Μέλος της χορωδίας του σχολείου του από πολύ μικρός, πραγματοποίησε αργότερα σπουδές στο Ωδείο Αθηνών (1961). Ο πρώτος καλλιτέχνης που πίστεψε στο ταλέντο του και τον ενθάρρυνε έμπρακτα στο ξεκίνημά του την ίδια χρονιά, ήταν ο Μίκης Θεοδωράκης, ο οποίος τότε, τον έφερε σε επαφή με τον συνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλο. Πέντε χρόνια αργότερα (1966) παρουσίασε τη δουλειά του στις μπουάτ της Πλάκας μαζί με άλλους συνθέτες του "*Νέου Κύματος*", όπου και τον καθιέρωσε το τραγούδι "Μικρό παιδί" με τη φωνή του Γιώργου Ζωγράφου. Ο πρώτος του δίσκος που κυκλοφόρησε ήταν οι «*Ώρες*» (1969) από την εταιρεία Lyra του Αλέκου Πατσιφά. 

Εν συνεχεία γνωρίσθηκε ή συνεργάσθηκε με μια πλειάδα ερμηνευτών και στιχουργών, μεταξύ των οποίων οι Αργύρης Βεργόπουλος, Άκος Δασκαλόπουλος, Τάσος Μωραΐτης, Γιώργος Ζωγράφος, Νίκος Καλλίτσης, Νότης Μαυρουδής, Γιάννης Σπανός, Μάνος Λοΐζος, Νίκος Ξυλούρης, Καίτη Χωματά, Πόπη Αστεριάδη, Μιχάλης Βιολάρης, Ελένη Βιτάλη, Γλυκερία, Σωτηρία Μπέλλου, Δήμητρα Γαλάνη, Μανώλης Μητσιάς, Ρένα Κουμιώτη, Γιάννης Πουλόπουλος, Νίκος Εμ. Ανδρουλάκης Μαρία Δουράκη, ενώ δούλεψε μαζί με τους Λευτέρη Παπαδόπουλο, Γιώργο Αρμένη, τον ποιητή Δημήτρη Χριστοδούλου και μελοποίησε στίχους του Οδυσσέα Ελύτη (1972, "*Θαλασσινό Τριφύλλι*"). Το 2015 επέστρεψε στο προσκήνιο με νέες δημιουργίες.

Τα έργα του κινούνται από το χώρο της δισκογραφίας έως του θεάτρου, στο οποίο επίσης συνεισέφερε, γράφοντας τη μουσική πολλών παραστάσεων.

Ενδεικτική δισκογραφία
----------------------

* 1969 «Οι Ώρες» (Σε στίχους Άκου Δασκαλόπουλου και Αργύρη Βεργόπουλου)
* 1971 «Ο Κήπος»
* 1972 «Το Θαλασσινό Τριφύλλι» (Σε ποίηση Οδυσσέα Ελύτη)
* 1975 «Αποχαιρετισμός» (Σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου)
* 1978 «Τα Αντιπολεμικά» (Σε στίχους Δημήτρη Χριστοδούλου)
* 1983 «Να’ ταν η Ζωή Τραγούδι»
* 1986 «Το Ποτάμι» (Σε στίχους Φώντα Λάδη)
* 1992 «Ζωγραφιές και Χρώματα»
* 2000 «Τα Όνειρά μας Άσπρα»

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μουσικό Σχολείο Αγρινίου: «*Λίνος Κόκοτος (Εργασία της μαθήτριας Κουβέλη Πηνελόπης)*»[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  "*Η επιστροφή του συνθέτη Λίνου Κόκοτου στη δισκογραφία Πηγή: www.lifo.gr*"
3. ↑  Λίνος Κόκοτος

Πηγές
-----

• «*Ένας μεγάλος του Νέου Κύματος από το Αγρίνιο*»

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Μονόγραμμα-ΕΡΤ
**Αιμολυτική αναιμία** είναι η αναιμία που προέρχεται από μείωση της επιβίωσης των ερυθρών αιμοσφαιρίων.

Καθημερινά, παράγονται στον οργανισμό 200 δισεκατομμύρια ερυθροκύτταρα που ζουν περίπου 120 ημέρες. Μετά το θάνατό τους τα ερυθροκύτταρα απομακρύνονται από τα μακροφάγα. Ο μυελός των οστών έχει την ικανότητα να αυξήσει την ερυθροποιητική του δραστηριότητα κατά 6-8 φορές, κάτι που καταδεικνύει ότι για να δημιουργηθεί αναιμία θα πρέπει να μειωθεί σημαντικά η επιβίωση των ερυθροκυττάρων. Εάν η μείωση δεν είναι σημαντική, δημιουργείται μια κατάσταση που ονομάζεται **αντισταθμιζόμενη αιμόλυση**.

Οι αιμολυτικές αναιμίες διακρίνονται σε οξείες και χρόνιες, σε κληρονομικές και επίκτητες, και ανάλογα με την αιτία τους σε διαταραχές της μεμβράνης των ερυθροκυττάρων, σε αυτές που οφείλονται σε βλάβη του μεταβολισμού ενζύμων και σε καταστάσεις αυτοανοσίας.

Η διάγνωση του τύπου της αιμολυτικής αναιμίας απαιτεί τη λεπτομερή λήψη του ιστορικού του ασθενούς (με έμφαση σε θέματα όπως οικογενειακό ιστορικό, λήψη φαρμάκων, είδος διατροφής), πλήρη κλινική εξέταση και ειδικό εργαστηριακό έλεγχο (δοκιμασία Coombs).

Βιβλιογραφία
------------

* Davidson's "*Παθολογία*", ιατρικές εκδόσεις Π.Χ.Πασχαλίδης, 19η έκδοση, 2005.
* Προσωπικό τομέως παθολογίας Ιατρικής Σχολής Αθηνών, "*Παθολογία*", ιατρικές εκδόσεις Π.Χ.Πασχαλίδης, 2002. ISBN 960-399-053-1
Ο **Αθήναιος ο Κυζικηνός** ήταν αρχαίος Έλληνας μαθηματικός και γεωμέτρης, που άκμασε τον 4ο αιώνα π.Χ..

Καταγόταν από την Κύζικο, εξ ού και το προσωνύμιό του. Ερχόμενος στην αρχαία Αθήνα υπήρξε μαθητής του Πλάτωνα. Τον Αθήναιο τον Κυζικηνό αναφέρει ο Πρόκλος στο έργο του "*Σχόλια εις Ευκλείδην*", χαρακτηρίζοντάς τον μάλιστα "*κατά την γεωμετρίαν δεινός εγένετο*". Δεν διασώθηκε το έργο του αλλά ούτε και ο τίτλος του που από τα συμφραζόμενα πρέπει να ασχολήθηκε με γεωμετρικές έρευνες. Κατά την παραμονή του στην Αθήνα διαλεγόταν στην Ακαδημία με τους Πλάτωνα, Μέναιχμο και Δεινόστρατο.

Πηγές
-----

* Πρόκλος: "Σχόλια εις Ευκλείδην"
* Natorp: "Paulys Real - Encyclopadie" τομ. 2ος Εκδ. Metzler - Stuttgart 1896, σελ.2025
* Ε. Σταμάτης: "Ιστορία των Ελληνικών Μαθηματικών" (β΄ έκδοση) Αθήνα 1980
* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.3ος, σελ.465.
* Κ. Γεωργακόπουλος: "Αρχαίοι Έλληνες Θετικοί Επιστήμονες" Εκδ. Γεωργιάδης Αθήναι 1995, σελ.32 - ISBN 960-316-058-X
Οι **Αθίγγανοι** (αναφέρονται και ως *Καθαροί* ή *Καθάρειοι*) ήταν χριστιανοί αιρετικοί του 8ου αιώνα μ.Χ. των οποίων οι ρίζες εντοπίζονται στους Παυλικιανούς. Η αίρεση αυτή είχε ισχύ όχι εξαιτίας τόσο από τον αριθμό των μελών της, αλλά από το γεγονός ότι τα μέλη της ήταν υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι, ακόμη και βυζαντινοί αυτοκράτορες. Σύμφωνα με το Μεγάλο Ετυμολογικό πήραν το όνομά τους επειδή δεν ήθελαν να τους προσεγγίζουν.

Ο Αθίγγανοι είχαν καταγωγή ελληνική ή ήταν ελληνίζοντες. Ήταν πολυάριθμοι. Τα μέλη της ήταν υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι, οι οποίοι ασκούσαν έλεγχο στην επιλογή αυτοκράτορα. Ο Γεώργιος Κεδρηνός αναφέρει ότι ο Μιχαήλ Β´ ήταν φιλικά προσκείμενος στους Αθίγγανους. Ο γιος του Θεόφιλος δεν κυνήγησε τους Παυλικιανούς. Ο Κωνσταντίνος Θεοφάνης λέει ότι εθλίβη όταν οι Άραβες κατέστρεψαν σε αιφνίδια επιδρομή το Αμόριο, πατρίδα του πατέρα του, επειδή εκεί κατοικούσε μεγάλος αριθμός Αθίγγανων. Αναφέρεται ότι ο Νικηφόρος Α´ συμβουλευόταν Μανιχαίους και Αθίγγανους. Πέρα από αυτούς τους αυτοκράτορες ως Αθίγγανοι αναφέρονται οι Λέων Γ´ ο Ίσαυρος, Κωνσταντίνος Ε΄ ο Κοπρώνυμος και άλλοι. Μέλη της αίρεσης ήταν επίσης πολλοί πρίγκιπες, στρατηγοί, βαθμούχοι και μεγιστάνες.

Επί Μιχαήλ Β΄ και Θεοφίλου οι διωγμοί εναντίον των Αθίγγανων και των Παυλικιανών σταμάτησαν, αλλά η Θεοδώρα, που επόπτευε το διάδοχο του θρόνου Μιχαήλ Γ' το Μέθυσο, άρχισε τις διώξεις εναντίον των Αθιγγάνων. Οι τρεις απεσταλμένοι της αυτοκράτειρας στη Μικρά Ασία, ο Λέων Αργυρός, ο Ανδρόνικος Δούκας και ο Σουδάλης, επέδειξαν πρωτοφανή σκληρότητα εναντίον των "αιρετικών". Περίπου εκατό χιλιάδες Παυλικιανοί και Αθίγγανοι θανατώθηκαν μετά από βασανιστήρια.

Πηγές
-----

* Γ. Κ. Σκαλιέρης. «Αθίγγανοι». *Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια*. **Β΄**. Φοίνιξ, σσ. 301.
* Πιζάνιας Πέτρος (2004). «*Για τους γενικούς ιστορικούς μηχανισμούς αναπαραγωγής της περιθωριοποίησης των ελληνικών τσιγγάνικων πληθυσμών*» (PDF). Ιωάννινα. σελ. 2. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2013.
Η **Λίμνη Χελώνα** είναι η ελληνική μετάφραση της ονομασίας **Kus Tba** (γεωργιανά: კუს ტბა), μιας μικρής λίμνης στα περίχωρα της Τιφλίδας, της πρωτεύουσας της Γεωργίας. Το άλλο, λιγότερο συχνά χρησιμοποιούμενο όνομα αυτής της λίμνης είναι Κορκ (ქორქის ტბა).

Γενικά στοιχεία
---------------

Η λίμνη χελώνα ή λίμνη Κορκ βρίσκεται νοτιοδυτικά του κέντρου της πόλης της Τιφλίδας, στη βόρεια πλαγιά της κορυφογραμμής Mtatsminda, σε υψόμετρο 686,7 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Η λίμνη εκτείνεται σε επιφάνεια 0,034 χλμ. έχει λεκάνη 0,4 χλμ. μέγιστο βάθος 2,6 μ. ενώ το μέσο βάθος της είναι 1,7 μ. Το μήκος της λίμνης είναι 180 μ. και το πλάτος της είναι 50 μ. Η λίμνη σχηματίστηκε από εξωτεκτονικούς βράχους - κυρίως ως αποτέλεσμα κατολισθήσεων.

Το νερό του ποταμού Varaziskhevi χύνεται στη λίμνη. Επιπλέον, η λίμνη Χελώνα τροφοδοτείται από βροχοπτώσεις και υπόγεια ύδατα. Είναι φτωχή σε ψάρια. Το Vake Park ενώνεται με τον πράσινο ορεινό όγκο της Χελώνας και, λίγο παρακάτω, η πράσινη περιοχή της λίμνης συγχωνεύεται με το πάρκο Mtatsminda σχηματίζοντας έναν πράσινο ορεινό όγκο.

Η λίμνη Χελώνα και το περιβάλλον της είναι καλά διατηρημένα. Συχνά διοργανώνονται στην περιοχή αθλητικές εκδηλώσεις. Με την έναρξη του καλοκαιριού, ξεκινά η κολυμβητική περίοδος στη λίμνη. Εκτός από την όχθη και τα υπαίθρια καλοκαιρινά καφέ και μπαρ, η λίμνη Χελώνα διαθέτει αθλητικό, ψυχαγωγικό και πολιτιστικό συγκρότημα, που περιλαμβάνει ένα μίνι γήπεδο ποδοσφαίρου, παιδική χαρά, βάρκες και βαρκάδα και σκηνή συναυλιών, όπου γίνονται διάφορες εκδηλώσεις κατά τη διάρκεια της περιόδου.

Η λίμνη Χελώνα είναι ένα από τα πιο δημοφιλή μέρη για αναψυχή και ψυχαγωγία για τους κατοίκους της Τιφλίδας. Με αξιοσημείωτα ήπιο, ηπειρωτικό, μέτρια ξηρό κλίμα, έχει ήπιους χειμώνες, οπότε χιονίζει ελαφρά. Στο βόρειο τμήμα της πλαγιάς της Χελώνας υπάρχει ένα υπαίθριο εθνογραφικό μουσείο, στο οποίο υπάρχει μικροσκοπικά μακέτα της Γεωργίας.

Το τελεφερίκ που συνέδεε τη λίμνη Χελώνα με το κέντρο της πόλης χτίστηκε το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα και λειτουργούσε μέχρι το 2009. Η λίμνη Χελώνα είναι προσβάσιμη από τη λεωφόρο Ilia Chavchavadze μέσα σε 6 λεπτά από την Τιφλίδα. Τα καταλύματα και οι εγκαταστάσεις είναι προσαρμοσμένα για χρήση από άτομα με ειδικές ανάγκες.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το 2016 απελευθερώθηκαν στη λίμνη Χελώνα ψάρια, για να σκοτώσουν το κουνούπι που μεταδίδει τον ιό ζίκα.

Δείτε επίσης
------------

* Λίμνη Λίσι

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Λίμνη Χελώνα στο Wikimedia Commons
Το **Λεπόσαβιτς** (σερβικά: Лепосавић) είναι πόλη και ο βορειότερος δήμος στο Διαμέρισμα της Μιτρόβιτσας της Αυτόνομης Επαρχίας του Κοσσυφοπεδίου και Μετοχίων. Από το 2015, έχει εκτιμώμενο πληθυσμό 18.600 κατοίκους. Ο δήμος καλύπτει έκταση 539 τετραγωνικών χιλιομέτρων καθιστώντας τον ως τον πέμπτο μεγαλύτερο στο Κοσσυφοπέδιο και αποτελείται από την ίδια την πόλη και 72 χωριά.

Αποτελεί μέρος του Βόρειου Κοσσυφοπεδίου, μιας περιοχής με εθνοτική Σερβική πλειοψηφία που λειτουργεί σε μεγάλο βαθμό αυτόνομα από το υπόλοιπο Κοσσυφοπέδιο της εθνοτικής αλβανικής πλειοψηφίας. Μετά τη Συμφωνία των Βρυξελλών του 2013, ο δήμος έγινε μέρος της Κοινότητας Σερβικών Δήμων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Leposavić». *osce.org*. OSCE. Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Leposavić στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 125900960
* LCCN: no2009124745
* GND: 1137584009
* NKC: ge507296

 |

 |
Η **Λίμνη Τσαγκάν** (ή **Λίμνη Μπαλαπάν**), είναι τεχνητή λίμνη στο Καζακστάν, που δημιουργήθηκε από την πυρηνική δοκιμή Τσαγκάν, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 1965, και αποτελούσε μέρος των «Πυρηνικών Δοκιμών για την Εθνική Οικονομία». Το νερό της λίμνης προέρχεται από τον ποταμό Τσαγκάν (παραπόταμο του Ιρτίς). Συχνά αναφέρεται ως Ατομική Λίμνη, και είναι ακόμη ραδιενεργή. Στο νότο, το χείλος του κρατήρα της λίμνης κρατά τα νερά σε μια δεύτερη δεξαμενή.

Δείτε επίσης
------------

* Σεντάν (πυρηνική δοκιμή)
* Κανάλι Πετσόρα-Κάμα
* Ηφαιστιακή λίμνη

Παραπομπές
----------

* On the Soviet program for peaceful uses of nuclear weapons
* On the Soviet nuclear program

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Russia Today documentary that visits the lake at around the 1 minute mark.
* Η λίμνη Τσαγκάν στους Χάρτες Google
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Εστία (αποσαφήνιση).

Η **Εστία (Hestia)** είναι ένας μεγάλος και σκούρος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, που δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να συγχέεται με τον πολύ μεγαλύτερο αστεροειδή 4 Εστία (4 Vesta). Η 46 Εστία έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,36 και ανακαλύφθηκε το 1857 από τον Νόρμαν Ρόμπερτ Πόγκσον (ο οποίος παρατηρούσε από την Οξφόρδη), που της έδωσε το όνομα της θεότητας της εστίας, της οικιακής ζωής και της οικογένειας στην αρχαία ελληνική μυθολογία (η 4 Εστία πήρε το όνομά της από την αντίστοιχη ρωμαϊκή θεότητα).

Η μέση διάμετρος της 46 Εστίας υπολογίσθηκε σε 124,1 χλμ. ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 3,5 τετράκις εκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της 46 Εστίας εκτιμάται σε 3,47 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 283 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 65,6 m/sec (236 χιλιόμετρα την ώρα).

Ο φασματικός τύπος της 46 Εστίας είναι **C** (ανθρακούχος). Το άλβεδό της είναι 0,052 και η θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 98 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Η 46 Εστία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 21 ώρες και 2 λεπτά, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή της Κύριας Ζώνης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000046.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 45 Ευγενία | 46 Εστία | 47 Αγλαΐα |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Η **λίμνη Χάνκα** (ρωσικά: о́зеро Ха́нка) ή **λίμνη Σίνκαϊ** (απλοποιημένα κινέζικα: 兴凯湖· παραδοσιακά κινέζικα: 興凱湖· πινγίν: Xīngkǎi Hú) είναι μια λίμνη γλυκού νερού στα σύνορα μεταξύ του Κράι Πριμόρσκι της Ρωσίας και της επαρχίας Χεϊλονγκτσιάνγκ της βορειοανατολικής Κίνας (στις 45°0′N 132°25′E﻿ / ﻿45.000°N 132.417°E﻿ / 45.000; 132.417).

Βιοποικιλότητα και περιβάλλον
-----------------------------

Δυτική ακτή της λίμνης
Η λίμνη είναι σημαντική περιοχή για τα πουλιά, και περιλαμβάνει μια σειρά απειλούμενων ειδών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Lake Khanka». *Russian Federation 2RU003*. wetlands.org. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2012.
Η **Λίμνη Χαμούν** (περσικά: دریاچه هامون, *Daryātscheh-ye Hāmūn*) είναι λίμνη στην επαρχία Σιστάν και Μπαλουτσιστάν στο Ιράν. Προερχόμενος από την οροσειρά Χίντου Κους, ο ποταμός Χέλμαντ εκβάλει στη λίμνη σε μία ρηχή λεκάνη. Το νερό της λίμνης εμπλουτίζεται από το χιόνι που λιώνει αλλά και τις βροχοπτώσεις της περιοχής. Πρόκειται για μία τερματική λίμνη, δηλαδή δεν έχει διαφυγή προς τη θάλασσα. Κατά τις περιόδους των βροχοπτώσεων καλύπτει έκταση 4000 τ.χλμ.. Λόγω αυξημένης κατανάλωσης του ύδατος για γεωργικούς σκοπούς αλλά και μειωμένων βροχοπτώσεων την περίοδο από το 1999 έως το 2001, η λίμνη σχεδόν αποξηράνθηκε.

Στο κέντρο της λίμνης βρίσκεται μία νήσος από βασάλτη η οποία φτάνει σε υψόμετρο 600 μέτρων με όνομα Κούχε Κουάτζα. Τα ερείπια του κάστρου Νταχανέγιε Γκολαμάν του Ζαμπόλ βρίσκονται πλησίον της λίμνης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The treasures of Lake Hamun». *iranian.com*. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2020.
2. ↑  John Weier: *From Wetland to Wasteland; Destruction of the Hamoun Oasis*. NASA Earth Observatory, 3 Δεκεμβρίου 2002

Δορυφορική φωτογραφία της λίμνης σε διάφορες χρονικές περιόδους
Λίμνη Τεξκόκο
Η **Λίμνη Τεξκόκο** ήταν λίμνη στην κοιλάδα του Μεξικού. Ήταν η λίμνη που χτίστηκε η πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας των Αζτέκων Τενοτστιτλάν. Μετά την κατάκτηση των Ισπανών, με σκοπό να αποτραπεί, πλημμύρα η λίμνη σχεδόν στέρεψε απο νερό. Αυτήν την στιγμή είναι σχεδόν εξαφανισμένη εξαιτίας της οικοδόμησης της Πόλης του Μεξικού.

Ιστορία
-------

Η **Λίμνη Τεξκόκο** έχει φιλοξενήσει πολλούς πολιτισμούς όπως οι Αζτέκοι και οι Τλατίλκο ενώ περίπου 11.000 χρόνια πριν σημείωσε την μεγαλύτερη έκταση της η οποία έφτανε 2.189 τετραγωνικά μίλια δηλαδή 3.522 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Παραπομπές
----------


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Μεξικό
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* NKC: ge393201

 |

 |
Η Μάχη της Μπογιακά
Η Κολομβία, τότε γνωστή ως *Νέα Γρανάδα*, απόκτησε την οριστική ανεξαρτησία της από την Ισπανία στη **Μάχη της Μπογιακά**. Ένας συνδυασμένος δημοκρατικός στρατός Κολομβιανών και Βενεζουελανών, που συμπληρώθηκε από τις Βρετανικές Λεγεώνες νίκησε μια Ισπανική βασιλική δύναμη. Η μάχη έγινε 150 χλμ από την Μπογκοτά στα βουνά των Άνδεων.

Μετά την εξασφάλιση μιας οριακής νίκης στη Μάχη των Ελών Βάργκας, η εμπροσθοφυλακή των δυνάμεων του Σιμόν Μπολίβαρ, που οδηγήθηκε από τον Σανταντέρ, πρόφθασε τελικά το βασιλικό στρατό στην προέλασή του στο δρόμο που οδηγεί στην Μπογκοτά, η κατάληψη του οποίου θα έκοβε αποτελεσματικά την πρόοδο του δημοκρατικού στρατού και θα έδινε τη στρατηγική πρωτοβουλία στους αντιπάλους του.

Η δημοκρατική εμπροσθοφυλακή εκβίασε την μάχη μέσω μιας αιφνιδιαστικής επίθεσης που διαίρεσε το στρατό του Μπαρέιρο σε μια γέφυρα στρατηγικής σημασίας, χωρίζοντας την βασιλική δύναμη στην μέση. Κάθε μισό νικήθηκε στη συνέχεια από τις δυνάμεις του Σανταντέρ και του Ανσοάτεγκι, οι οποίες χρησιμοποίησαν τις μοίρες ιππικού τους για να χτυπήσουν τις αντίστοιχες οπισθοφυλακές των εχθρών τους.

Τουλάχιστον 1.600 στρατιώτες και αρκετοί από τους Ισπανούς διοικητές, συμπεριλαμβανομένου του Μπαρέιρο του ιδίου, συνελήφθησαν στο τέλος της μάχης. Η απελευθέρωση της Νέας Γρανάδας επιβεβαιώθηκε από αυτήν την νίκη, που άφησε το δρόμο της Μπογκοτά και την ίδια την πόλη σχεδόν ανυπεράσπιστη, αφού οι επιζώντες κατευθύνθηκαν προς άλλες θέσεις. 

Η εν λόγω γέφυρα *Puente de Boyacá*, δεν είναι πλέον σε χρήση αλλά έχει διατηρηθεί ως σύμβολο της ανεξαρτησίας της Νότιας Αμερικής.
Η **λεπρογένεση** είναι επιστημονική θεωρία της φυσικής που εξηγεί την προέλευση της ασυμμετρίας των βαρυονίων η οποία διαδραματήστηκε στην εποχή του πρώιμου σύμπαντος. Δημοσιεύθηκε το 1986 από τους ιάπωνες φυσικούς M. Fukugita και Τ. Yanagida.

Πρόκειται για ειδικό μοντέλο της βαρυογέννεσης, δίχως άμεση δημιουργία ασυμμετρίας μεταξύ βαρυόνιων και αντιβαρυονίων. Αντ 'αυτού, η ασυμμετρία δημιουργείται αρχικά μεταξύ λεπτονίων και των αντιλεπτονίων. Για την επίτευξη της, γίνεται χρήση δεξιόχειρων νετρίνων πολύ μεγάλης μάζας που σχηματίζουν πολυπλεκτικά υπό την ομάδα βαθμονόμησης της αλληλεπίδρασης ηλεκτροπαραγωγής (ενώ αντίθετα, τα κανονικά νετρίνα είναι αριστερόχειρα και έχουν πολύ μικρότερη μάζα). Η αποσύνθεση των νετρίων αυτών παράγει λεπτόνια και μποζόνια Higgs κατά παράβαση της συμμετρίας CP, συνεπώς παράγονται διαφορετικό πλήθος λεπτόνιων και αντιλεπτόνιων.

Πηγές
-----

* M. Fukugita, T. Yanagida, *βαριογένεση χωρίς μεγάλη ενοποίηση*, Phys. Lett. Β174, 45-47 (1986)
* Μ. Flanz, EAPaschos, U. Sarke, J. White, *Baryogenesis με ανάμιξη νετρίνων Majorana*, Phys.Lett. Β389, 693-699 (1996)
* Α. Pilaftsis, TEJUnderwood, *Resonant Leptogenesis*, Nucl.Phys. Β692, 303-345 (2004)
* M.Dine, Α. Kusenko, *Προέλευση της* ύλης *-ασυμμετρία* του ρετρούμου, Rev.Mod.Phys. 76, 1-30 (2004) (πρόσφατη επισκόπηση διαφόρων θεωριών της βαριογένεσης )
* W.Buchmüller, RDPeccei, Τ. *Yanagida*, *Leptogenesis ως η προέλευση της ύλης*, Ann.Rev.Nucl.Part.Sci. 55, 311-355 (2005) (πρόσφατη επισκόπηση της λεπτογένεσης)