recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 49°57′09″N 87°33′38″E﻿ / ﻿49.9525°N 87.5606°E﻿ / 49.9525; 87.5606

Η **οροσειρά Τσούγια** είναι τμήμα των Αλτάι στα σύνορα της Ρωσίας και του Καζακστάν, κοντά στην περιοχή των συνόρων της Κίνας και της Μογγολίας. Έχει μέσο υψόμετρο 2.743 μ. με κορυφές που ποικίλουν από 3.505 έως 4.000 μ. Η υψηλότερη κορυφή αυτού του ορεινού συστήματος φθάνει τα 4.173 μ (Μαάσι Μπας) ή 4.177 σύμφωνα με άλλη πηγή

Παγετώνες
---------

Υπάρχουν περίπου 10 παγετώνες στο βόρειο τμήμα της οροσειράς, δεδομένου ότι τόσο στη βόρεια όσο και η στη νότια κόψη της οροσειράς, μαζί με τα όρη Κατούν, αναπτύσσεται περίπου το 70% των παγετώνων της νότιας Σιβηρίας. Τα όρη Τσούγια πήραν το όνομά τους από τον ποταμό Τσούγια.

Οικολογία
---------

Οι πλαγιές του βόρειου τμήματος της οροσειράς Τσούγια φιλοξενούν δύο είδη πεύκου, το *pinus sibirica*
και το *larix sibirica*. Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των σχηματισμών τους μελετήθηκαν στον οικότονο της Βόρειας Κόψης της Τσούγια (2235–2475 μ. πάνω από τη στάθμη της θάλασσας). Και τα δύο είδη σχηματίζουν μεικτά συμπλέγματα στο κατώτερο τμήμα του οικοτόνου αλλά αναπτύσσονται μεμονωμένα και σκόρπια στο ανώτερο τμήμα του. Η ανάπτυξη των μεικτών συμπλεγμάτων από τα δύο αυτά είδη πεύκης συνδέθηκε με την αλλαγή της θερμοκρασίας στα μέσα του 20ού αιώνα (από το 1930 για το *larix sibirica* και το 1950 για το *pinus sibirica*).

Παραπομπές-σημειώσεις
---------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Οροσειρά Τσούγια** |

1. ↑  «Северо-Чуйский хребет». Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2014. [*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  «Lakes of Altai - Detailed description». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2014.
3. ↑  Aizen, Vladimir (2011). «Altay-Sayan glaciers». Στο: Vijay P. Singh, Pratap Singh, Umesh K. Haritashya, επιμ. *Encyclopedia of Snow, Ice and Glaciers*. Springer Science & Business Media, σσ. 38–39. ISBN 978-90-481-2643-9. .
4. ↑  Ως οικότονος ορίζεται η ζώνη μετάβασης ανάμεσα σε δύο οικοσυστήματα που χαρακτηρίζονται για την εγγύτητά τους, και περιέχει ορισμένα από τα από τα είδη και τα χαρακτηριστικά και των δύο οικοσυστημάτων, καθώς και χαρακτηριστικά που δεν ανήκουν σε κανένα από τα δύο γειτονικά οικοσυστήματα
5. ↑  Timoshok, E. O. Filimonova, and O. Yu. Propastilova, E. E.; E. O. Filimonova and O. Yu. Propastilova (2009). «Structure and Formation of Conifer Stands in the Upper Timberline Ecotone on the North Chuya Ridge, Central Altai». *Russian Journal of Ecology* (Pleiades Publishing) **40** (3): 172–179. doi:10.1134/S1067413609030059. ISSN 1067-4136.
Ο **Πιερπάολο Φερράτσι** (*Pierpaolo Ferrazzi*, γενν. 23 Ιουλίου 1965) είναι πρώην Ιταλός αθλητής του σλάλομ στο κανόε καγιάκ. Γεννήθηκε στην πόλη Μπασσάνο ντελ Γκράππα.

Ο Φερράτσι αγωνίσθηκε σε 4 διοργανώσεις Ολυμπιακών Αγώνων και κέρδισε δύο μετάλλια στην κατηγορία K1 (μονοθέσιο καγιάκ): ένα χρυσό στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 και ένα χάλκινο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000. Στους Ολυμπιακούς της Αθήνας το 2004 ήταν 19ος, ενώ σε αυτούς του 1996 ήταν 17ος.

Ο Φερράτσι έχει κερδίσει τρία αργυρά μετάλλια στο ομαδικό K1 σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα Σλάλομ Κανόε-καγιάκ: το 1989, το 2002 και το 2005. Κατέκτησε επίσης δύο φορές τον τίτλο στο Παγκόσμιο Κύπελλο Σλάλομ Κανόε-καγιάκ (το 1990 και το 1992). Στο αντίστοιχο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κέρδισε συνολικώς τρία μετάλλια (2 χρυσά και ένα χάλκινο).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2019.
2. ↑  www.quirinale.it/onorificenze/insigniti/90530. Ανακτήθηκε στις 12  Απριλίου 2020.

Πηγές - εξωτερικοί σύνδεσμοι
----------------------------

* Ο αθλητής στο *DatabaseOlympics.com*
* Ο αθλητής στο *Sports-reference.com*
Το Δάσος Κρέιλ γύρω στο έτος 1100. Η ακριβή θέση του δάσους είναι άγνωστη.
Η **Πλημμύρα των Αγίων Πάντων του 1170** (ολλανδικά: Allerheiligenvloed) ήταν μια καταστροφική πλημμύρα στην Ολλανδία, η οποία έλαβε χώρα το 1170. Μεγάλα τμήματα της Βόρειας Ολλανδίας και εδάφη της Ολλανδίας πλημμύρισαν.

Η πλημμύρα στη Βόρεια Θάλασσα δημιούργησε τα νησιά Βιερίνγκεν και Τέξλε. Η λίμνη Φλέβο ήταν κάποτε μια λίμνη γλυκού νερού, αλλά ένα θαλάσσιο κανάλι άνοιξε μια σύνδεση από τη Βόρεια Θάλασσα στη λίμνη μέσω του δάσους Κρέιλ και μετέτρεψε τη λίμνη στην θάλασσα αλμυρού νερού γνωστή ως Ζουιντερζέε. Το δάσος Κρέιλερ εξαφανίστηκε κάτω από τα κύματα. Η θαλάσσια περιοχή αυξήθηκε μέσα στην Ολλανδία και αναπτύχθηκαν μεγάλες περιοχές με τύρφη, των οποίων ο καθαρισμός ήταν εύκολος.

Δείτε επίσης
------------

* Πλημμύρες στην Ολλανδία

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ley, Willy (October 1961). «The Home-Made Land». *Galaxy Science Fiction*: 92-106. .

Βιβλιογραφία
------------

* Rome's Greatest Defeat, A Review - All Saints' Flood of 1170 Αρχειοθετήθηκε 2018-12-09 στο Wayback Machine.. File retrieved March 11, 2007.
* Buisman, Jan, *Duizend jaar weer, wind en water in de Lage Landen (Deel 1: tot 1300)*, (ISBN 978-90-5194-075-6)978-90-5194-075-6
Πάρκο αναψυχής στη Νέα Ορλεάνη, πλημμυρισμένο μετά τον τυφώνα Κατρίνα.
Ως **πλημμύρα** ορίζεται η υπερχείλιση επιπλέον νερού, που καλύπτει την ξηρά. Η οδηγία της ΕΕ για τις πλημμύρες ορίζει μια πλημμύρα ως προσωρινή κάλυψη από νερό εδάφους το οποίο υπό φυσιολογικές συνθήκες δεν καλύπτεται από νερό. Κατά την έννοια του «ρέοντος νερού», ο όρος πλημμύρα μπορεί επίσης να εφαρμοστεί στην εισροή της παλίρροιας. Οι πλημμύρες μπορεί να προκύψουν από τον όγκο νερού μέσα σε ένα σώμα του ύδατος, όπως ένα ποτάμι ή λίμνη, η οποία υπερχειλίζει ή σπάει τα αναχώματα, με αποτέλεσμα το νερό να διαφύγει από τα συνήθη όριά του. Αντιθέτως, το μέγεθος της λίμνης ή άλλου φορέα του νερού που ποικίλλει ανάλογα με τις εποχιακές αλλαγές στις βροχοπτώσεις και στα χιόνια που λιώνουν, δεν είναι μια σημαντική πλημμύρα, εκτός αν τέτοιες διαρροές νερού θέσουν σε κίνδυνο τις εκτάσεις που χρησιμοποιούνται από τον άνθρωπο, όπως ένα χωριό, μια πόλη ή άλλη κατοικημένη περιοχή.

Οι πλημμύρες μπορεί επίσης να εμφανιστούν στα ποτάμια, όταν ροή υπερβαίνει την χωρητικότητα του καναλιού του ποταμού, ιδίως σε στροφές ή μαιάνδρους. Οι πλημμύρες συχνά προκαλούν ζημιές σε σπίτια και επιχειρήσεις, εφόσον έχουν τοποθετηθεί σε φυσικές περιοχές κατάκλυσης των ποταμών. Ενώ οι ζημίες από τις πλημμύρες μπορεί να έχουν σχεδόν εξαλειφθεί με την απομάκρυνση του ανθρώπου από τους ποταμούς και άλλους φορείς του νερού, ωστόσο ανέκαθεν οι άνθρωποι έχουν ζήσει και εργαστεί κοντά στο νερό για να αναζητήσουν τροφή και να αξιοποιήσουν τα οφέλη της φθηνής και εύκολης μετακίνησης και το εμπόριο, με το να είναι κοντά στο νερό. Το γεγονός ότι οι άνθρωποι συνεχίζουν να κατοικούν περιοχές που απειλούνται με ζημίες από πλημμύρες, είναι απόδειξη ότι η αξία του να ζουν κοντά στο νερό υπερβαίνει το κόστος των επαναλαμβανόμενων περιοδικών πλημμυρών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Directive 2007/60/EC Chapter 1 Article2

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85049168
* GND: 4025289-9
* BNF: cb119713173 (data)
* NDL: 00566917
* NKC: ph115846

 |

 |
O **Φραγκίσκος**, ιταλ. *Francesco*, (1 Νοεμβρίου 1516 - 12 Φεβρουαρίου 1578) από τον Οίκο των Έστε, ήταν μαρκήσιος της Μάσα Λομπάρντα (155-1578).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τρίτος γιος του Αλφόνσου Α΄ δούκα της Φερράρα, της Μόντενα και του Ρέτζο και της δεύτερης συζύγου του Λουκρητίας Βοργία, κόρης του πάπα Αλεξάνδρου ΣΤ΄. Αδέλφια του ήταν ο Έρκολε Β΄ δούκας της Φερράρα, ο καρδινάλιος Ιππόλυτος Β΄ και ο νόθος Αλφόνσος μαρκήσιος του Μοντέκιο.

Όταν ήταν τριών ετών η μητέρα του απεβίωσε από τις επιπλοκές της γέννας του ένατου τέκνου της. Ο ίδιος ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία. Αφού πέρασε κάποιο διάστημα στη Γαλλία, ο πατέρας του τον παρότρυνε να βοηθήσει τον Κάρολο Ε΄ των Αψβούργων το 1536 στη Λομβαρδία ως αρχηγός του ελαφρού ιππικού. Επίσης έλαβε μέρος στην εκστρατία στο Αλγέρι το 1541.

Ο Κάρολος Ε΄ υποστήριξε τον γάμο του Φραγκίσκου με τη χήρα Μαρία ντε Καρντόνα, μαρκησία της Πάντουλα και κόμισσα του Αβελίνο. Δεν απέκτησαν τέκνα· ο Φραγκίσκος είχε δύο κόρες από μία εκτός γάμου σχέση του, που τις νομιμοποίησε λίγα έτη αργότερα με τη συμβολή του πάπα Γρηγορίου ΙΓ΄ και του ανιψιού του Αλφόνσου Β΄ δούκα της Φερράρα.

Το 1552 ο πάπας Παύλος Γ΄ Φαρνέζε ονόμασε τον Φραγκίσκο μαρκήσιο της Μάσα Λομπάρντα με τον όρο να είναι ο τίτλος κληρονομικός στους άρρενες απογόνους του και με το δικαίωμα κοπής νομισμάτων. Ιδρύθηκε ένα νομισματοκοπείο κοντά στο φρούριο της Μάσα Λομπάρντα, που είχε πυκνή παραγωγή νομισμάτων ως το 1573. Ο Φραγκίσκος άνοιξε σιδηρουργεία στα φέουδά του Αβελίνο και Καντίντα, μάλιστα έκανε και μία ετήσια έκθεση στο Αβελίνο. Αργότερα μπήκε στην υπηρεσία του Ερρίκου Β΄ της Γαλλίας, που τον έκανε υπολοχαγό και τον έστειλε να υπερασπίσει το Μονταλκίνο, τελευταίο προπύργιο της Δημοκρατίας της Σιένα.

Έπειτα επέστρεψε στη Φερράρα και απέκτησε ένα ανάκτορο, στο οποίο ανακαίνισε τους κήπους και πρόσθεσε πολλά κτήρια το 1559. Απεβίωσε το 1578 στα 62 έτη του. Το ανάκτορο κληροδοτήθηκε στην πρώτη κόρη του και είναι γνωστό με το όνομά της: παλατσίνα ντι Μάρφισα ντ' Έστε. Τάφηκε στο ναό του Σάν Πάολο στη Μάσα Λομπάρντα. Επειδή δεν είχε άρρενες απογόνους, η μαρκιωνία επανενώθηκε με το δουκάτο της Φερράρα.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη χήρα Μαρία ντε Καρντόνα, μαρκησία της Πάντουλα και κόμισσα του Αβελίνο· δεν απέκτησαν τέκνα.

Από μία εκτός γάμου σχέση του είχε δύο φυσικά τέκνα:

* (νόθη) Μάρφισα π. 1554-1608, παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Αλφόνσο το 1578, ο οποίος απεβίωσε το επόμενο έτος, έτσι η Μάρφισα ξαναπαντρεύτηκε με τον Αλντεράνο Τσύμπο-Μαλασπίνα μαρκήσιο της Καρράρα.
* Μπραμάντη 1559-1624.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bellesia, p. 9
2. ↑  Tabanelli, p. 227
3. ↑  Tabanelli, p. 250
4. ↑  Chiappini, p. 278
5. ↑  Tabanelli, p. 259

Πηγές
-----

* Lorenzo Bellesia, *Le monete di Francesco d'Este*, Astarte, Lugano 1997.
* Luciano Chiappini, *Gli Estensi, dall'Oglio*, Milano 1967.
* Sarah Bradford, *Lucrezia Borgia*, Mondadori, Milano 2005 ISBN 88-04-55627-7.
* Mario Tabanelli, *Questa è <<la Massa>>*, Lega, Faenza 1972.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 27915857
* LCCN: n99015135
* ISNI: 0000 0000 3793 2507
* GND: 120996405
* BNE: XX1763033

 |

 |
Συντεταγμένες: 36°15′N 1°41′E﻿ / ﻿36.250°N 1.683°E﻿ / 36.250; 1.683

Η **οροσειρά Νταχρά** (αραβικά: جبال الظهرة‎) είναι οροσειρά στη βόρεια Αλγερία. Η λέξη «Νταχρά» είναι αραβική και σημαίνει «πίσω». Στην τοπωνυμία αυτός ο όρος αναφέρεται σε ένα μακρύ οροπέδιο μικρότερου υψομέτρου.

Γεωγραφία
---------

Η Νταχρά είναι χαμηλή υπο-οροσειρά του Άτλαντα Τελλ η οποία εκτείνεται από το Αλγέρι στα ανατολικά κατά μήκος της ακτής της Μεσογείου μέχρι τις εκβολές του ποταμού Σελίφ κοντά στο Μοσταγκανέμ στο δυτικό άκρο της. Η υψηλότερη κορυφή της οροσειράς είναι το όρος Ζακάρ με υψόμετρο 1.550 μ. βόρεια της πόλης Μιλιανά. Οι κάτοικοι της περιοχής είναι Βέρβεροι.

Η οροσειρά καλύπτεται εν μέρει από μεσογειακό δάσος, με διάσπαρτα τμήματα καλλιέργειας.

Οι κάτοικοι της οροσειράς Νταχρά έχουν βερβερική καταγωγή και κατάγονται από τους Μπανού Ιφρέν και τους Μαγκραουά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  E.B. « Dahra », *Encyclopédie berbère*, τόμ. 14
2. 1 2  *Le Correspondant*, σελ. 580
3. ↑   Daniel Babo, *Algérie,* Éditions le Sureau, coll. « Des hommes et des lieux » ((ISBN 978-2-911328-25-1)), σελ. 45
Η **Χάβσα** (τουρκικά: Havsa· ελληνικά: **Νίκη**) είναι κωμόπολη και περιοχή της επαρχίας Αδριανούπολης της Τουρκίας. Δήμαρχος είναι ο Αϊντίν Μπαλκάν (AKP). Ο πληθυσμός είναι 8.602 από το 2010.

Η κωμόπολη απέχει 69 χιλιόμετρα από την Αδριανούπολη. Η περιοχή συνορεύει με την περιοχή Αδριανούπολης στα βόρεια και δυτικά, με την περιοχή Σούλογλου (Ασβεστοχώρι) στα βόρεια, την επαρχία Σαράντα Εκκλησιών στα ανατολικά και την περιοχή Ουζούν Κιοπρού (Μακρά Γέφυρα) στα νότια. Η κωμόπολη βρίσκεται 218 χιλιόμετρα από την Κωνσταντινούπολη.

Ιστορία
-------

Η Νίκη ιδρύθηκε από τους Αρχαίους Ρωμαίους. Όταν η αυτοκρατορία χωρίστηκε στα δύο, η πόλη προσαρτήθηκε στην επικράτεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Το 1331, η γη καταλήφθηκε από Τούρκους υπό την ηγεσία του Μουράτ Α΄ και η περιοχή ονομάστηκε *Χόσα*. Αφού η Αδριανούπολη έγινε το κέντρο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ο πληθυσμός των Ρωμιών στη Χόσα εγκατέλειψε την πόλη και μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη και τη Θεσσαλονίκη. Μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης, εγκαταστάθηκαν Τούρκοι από τη Μικρά Ασία, τουρκοποιώντας την πόλη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. 11849588.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τουρκία
 |

 |
Δηνάριο του Ιουλίου Καίσαρα που εικονίζει Ρωμαϊκό τρόπαιο δίπλα σε καθιστή προσωποποίηση της Γαλατίας που θρηνεί την ήττα της (46-45 π.Χ. Μουσείο της Περγάμου)
Το **τρόπαιο** ήταν σύμβολο νίκης που τοποθετείτο μετά τη μάχη στο σημείο ακριβώς εκείνο που ο εχθρός τράπηκε σε φυγή.

Περιγραφή
---------

Το τρόπαιο ήταν ένα απλό ραβδί ή παλούκι ή σκελετός, στο οποίο κρεμούσαν εν είδη σκιάχτρου την στολή του εχθρού, την πανοπλία, κράνος, σπαθί και ασπίδα του. Το ανδρείκελο αυτό παρέμενε για λίγο χρονικό διάστημα στον τόπο του για να ικανοποιηθούν τα αισθήματα των νικητών στρατιωτών και ως προειδοποίηση του εχθρού να μην ξαναγυρίσει.

Ιστορική αναδρομή
-----------------

Το συναντούμε στην τέχνη και την λογοτεχνία από τον 5ο αιώνα π.Χ. Το πρώτο τρόπαιο έστησαν οι Έλληνες μετά την μάχη του Μαραθώνα το 490 π.Χ. Από τότε έγινε έθιμο και αναφέρεται επανειλημμένα στα κείμενα του Πλούταρχου και Παυσανία, ενώ πέρασε στην καθημερινή γλώσσα των ανθρώπων. Κόσμησε νομίσματα και έγινε σύμβολο υπεροχής. 200 χρόνια αργότερα το συναντούμε στην γλυπτική, σε σφραγιδόλιθους, τερακότες, στις αγγειογραφίες, και γενικά στην τέχνη μέχρι και σε όλη τη Μεγάλη Ελλάδα. Τον 3ο αιώνα π.Χ. υιοθετήθηκε και από τους Ρωμαίους και έγινε το κατεξοχήν σύμβολο της Ρωμαϊκής υπεροχής. Γνώρισε την ακμή του για διακόσια χρόνια μεταξύ του 100 π.Χ. και 100 μ.Χ. αλλά σιγά σιγά περιέπεσε σε αφάνεια και λησμονήθηκε πλήρως επί Ιουστινιανού από τον 6ο αιώνα και μετά.

Πηγές
-----

* Andreas Jozef Jansen: *Het antieke tropaion (with a Summary in English)*. Diss. Nijmegen. Erasmus, Lederberg/Gent 1957.
* Ernst Künzl: *Der römische Triumph. Siegesfeiern im antiken Rom*. Beck, München 1988. ISBN 3-406-32899-7
Η **οροσειρά του Ντεβές** (γαλλικά: Massif du Devès) είναι ένα μεγάλο βασαλτικό οροπέδιο του Κεντρικού Ορεινού Όγκου (Μασίφ Σαντράλ). Βρίσκεται στο νομό Ωτ-Λουάρ μεταξύ των κοιλάδων των ποταμών Αλλιέ και Λίγηρα.

Γεωγραφικά στοιχεία
-------------------

Τοπίο του Ντεβές
Η οροσειρά Ντεβές
### Τοποθεσία

Η οροσειρά του Ντεβές συνορεύει δυτικά με την άνω κοιλάδα του ποταμού Αλλιέ και τα όρη της Μαρζερίντ, στα βόρεια με την οροσειρά του Λιβραντουά, ανατολικά με την οροσειρά Μεγκάλ και νότια με τα όρη του Βιβαραί.

### Τοπογραφία

Η οροσειρά του Ντεβές έχει περισσότερους από 150 κώνους σκωριών που έχουν δημιουργηθεί από ηφαιστειακές εκρήξεις τύπου Στρόμπολι. Ορισμένοι από αυτούς τους κώνους εξακολουθούν να διατηρούν τον κρατήρα τους (όπως το Μον Μπαρ κοντά στην κοινότητα Αλέγκρ) ή έχουν κρατήρες τύπου μάαρ (όπως η κοινότητα Σωβετά, η λίμνη του Μπουσέ κ.α.).

Το υψηλότερο σημείο της οροσειράς ανέρχεται στα 1.421 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Η κορυφογραμμή έχει μήκος 60 χιλιομέτρων.

### Γεωλογία

Η οροσειρά του Ντεβές είναι ένα από τα τρία ηφαιστειακά βουνά της φυσικής περιοχής του Βελαί, τα άλλα δύο είναι η οροσειρά του Μεζέν και το Μεγκάλ. Η πιο πρόσφατη ηφαιστειακή δράση του Βελαί πραγματοποιήθηκε στο Ντεβές. Οι ηφαιστειακοί κώνοι και οι ροές λάβας ανάμικτα με στρώματα σκωρίας και ποζολάνη συνυπάρχουν σε μια κρυσταλλική βάση.

Οικονομία
---------

Ένα αιολικό πάρκο βρίσκεται στην κοινότητα Σαιν-Ζαν-Λασάλμ. Επιπλέον, η λίμνη Μπουσέ, 20 χιλιόμετρα νότια του Πουί-αν-Βελαί, συμβάλλει στον πράσινο τουρισμό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  αποτελούμενο από βασάλτη, ηφαιστειογενές πέτρωμα με χρώμα από γκρίζο έως μαύρο, που σχηματίζεται από την ταχεία ψύξη βασαλτικής λάβας
2. ↑ . «κώνοι σκωριών».
3. ↑  *Guide des Merveilles naturelles de la France*, Ed. Readers Digest, 1974
4. ↑ . «Le-lac-du-Bouchet».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Οροσειρά του Ντεβές** |

* Ταξίδι στην οροσειρά του Ντεβές (γαλλικά)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 248268307

 |

 |
Η **ΧΚ Ντιναμό Μόσχας** (ρωσικά: ХК Динамо Москва) είναι ρωσική επαγγελματική ομάδα χόκεϊ επί πάγου με έδρα τη Μόσχα. Είναι μέλος της κατηγορίας Ταράσοφ στο Κοντινένταλ Χόκεϊ Λιγκ.

Ιστορία
-------

Ιδρύθηκε το 1946 ως τμήμα της αθλητικής κοινωνίας Ντιναμό. Το 2010 συγχωνεύθηκε με τη ΜΒΝ και πήρε την ονομασία «ΟΧΚ Ντιναμό Μόσχας». Η σημερινή ονομασία της ομάδας καθιερώθηκε το 2012.

Επιτυχίες
---------

### Νίκες

1 !Πρώτη θέση, χρυσό μετάλλιο **Κύπελλο Γκαγκάριν** *(2)*: 2012, 2013  

1 !Πρώτη θέση, χρυσό μετάλλιο **Σουπερλίγκα Ρωσίας** *(2)*: 2000, 2005  

1 !Πρώτη θέση, χρυσό μετάλλιο **IHL Championship** *(2)*: 1993, 1995  

1 !Πρώτη θέση, χρυσό μετάλλιο **IHL Cup** *(3)*: 1993, 1995, 1996  

1 !Πρώτη θέση, χρυσό μετάλλιο **Πρωτάθλημα ΕΣΣΔ** *(5)*: 1947, 1954, 1990, 1991, 1992  

1 !Πρώτη θέση, χρυσό μετάλλιο **Κύπελλο ΕΣΣΔ** *(3)*: 1953, 1972, 1976  

1 !Πρώτη θέση, χρυσό μετάλλιο **Ευρωπαϊκό Τσάμπιονς Καπ** *(1)*: 2006  

1 !Πρώτη θέση, χρυσό μετάλλιο **Spengler Cup** *(2)*: 1983, 2008  

1 !Πρώτη θέση, χρυσό μετάλλιο **Ahearne Cup** *(2)*: 1975, 1976  

1 !Πρώτη θέση, χρυσό μετάλλιο **Tampere Cup** *(2)*: 1991, 1992

### Καλύτερες θέσεις

2 !Δεύτερη θέση, αργυρό μετάλλιο **Σουπερλίγκα Ρωσίας** *(1)*: 1999  

2 !Δεύτερη θέση, αργυρό μετάλλιο **Κύπελλο Σουπερλίγκας Ρωσίας** *(1)*: 1998  

2 !Δεύτερη θέση, αργυρό μετάλλιο **IHL Championship** *(2)*: 1994, 1996  

2 !Δεύτερη θέση, αργυρό μετάλλιο **IHL Cup** *(1)*: 1994  

2 !Δεύτερη θέση, αργυρό μετάλλιο **Πρωτάθλημα ΕΣΣΔ** *(16)*: 1950, 1951, 1959, 1960, 1962, 1963, 1964, 1971, 1972, 1977, 1978, 1979, 1980, 1985, 1986, 1987  

3 !Τρίτη θέση, χάλκινο μετάλλιο **Πρωτάθλημα ΕΣΣΔ** *(18)*: 1948, 1949, 1952, 1953, 1955, 1956, 1957, 1958, 1966, 1967, 1968, 1969, 1974, 1976, 1981, 1982, 1983, 1988  

2 !Δεύτερη θέση, αργυρό μετάλλιο **Κύπελλο ΕΣΣΔ** *(9)*: 1955, 1956, 1966, 1969, 1970, 1974, 1979, 1988, 1989

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Контактная информация» (στα Ρωσικά). dynamo.ru. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Η τροπική ύφεση Άλεξ στον κεντρικό Ατλαντικό ωκεανό.
Το **πεδίο χαμηλού βαρομετρικού** (ή **χαμηλό βαρομετρικό**) ορίζεται ως μια περιοχή όπου επικρατούν χαμηλότερες τιμές ατμοσφαιρικής πίεσης από τις γειτονικές περιοχές. Λόγω του ορισμού του, ένα χαμηλό βαρομετρικό σε μία περιοχή της Γης μπορεί να έχει κέντρο με πίεση 1.010 hPa, ενώ ένα υψηλό βαρομετρικό σε κάποια μακρινή περιοχή μπορεί να έχει πίεση 1.015 hPa στο κέντρο του.

Ονοματολογία
------------

Ένα χαμηλό βαρομετρικό ονομάζεται επίσης **ύφεση** ή **κυκλώνας** ή, απλά, **χαμηλό**. Σε μετεωρολογικούς χάρτες επιφανείας, το κέντρο ενός χαμηλού μπορεί να εμφανίζεται στα ελληνικά ως Χ, στα αγγλικά ως L, στα γερμανικά ως Τ, κ.ο.κ.

Άνεμοι γύρω από τα χαμηλά βαρομετρικά
-------------------------------------

Λόγω του ότι ένα χαμηλό βαρομετρικό έχει χαμηλότερη ατμοσφαιρική πίεση από τις γειτονικές περιοχές (βαροβαθμίδα), ο αέρας κινείται από την περιφέρεια προς το κέντρο του χαμηλού. Όμως, η διεύθυνση των ανέμων γύρω από ένα βαρομετρικό χαμηλό δεν είναι κάθετη προς τις ισοβαρείς καμπύλες. Ο άνεμος, αντίθετα, κινείται στο βόρειο ημισφαίριο αντίθετα με τους δείκτες του ρολογιού, σταδιακά προς το κέντρο του χαμηλού. Έτσι, στα ανατολικά του χαμηλού επικρατούν νότιοι άνεμοι, στα δυτικά του χαμηλού επικρατούν βόρειοι άνεμοι, στα νότιά του επικρατούν δυτικοί άνεμοι και, στα βόρειά του, επικρατούν ανατολικοί άνεμοι. Στο νότιο ημισφαίριο, η διεύθυνση των ανέμων είναι αντίθετη (δηλαδή ίδια με τους δείκτες του ρολογιού), αλλά πάντα σταδιακά προς το κέντρο του χαμηλού. Η αιτία για αυτή τη σκέδαση στη διεύθυνση του ανέμου είναι η Δύναμη Κοριόλις.

Καιρός που σχετίζεται με τα χαμηλά βαρομετρικά
----------------------------------------------

Στη συνείδηση της κοινής γνώμης, τα χαμηλά βαρομετρικά σχετίζονται εξ ορισμού με κακοκαιρία. Αυτό, όμως, δεν είναι πάντοτε αλήθεια, καθώς η κακοκαιρία είναι συνήθως το αποτέλεσμα πολλών παραγόντων όπως:

* η ύπαρξη του βαρομετρικού χαμηλού
* η ορογραφία
* η ύπαρξη αρκετής υγρασίας στην ατμόσφαιρα, έτσι ώστε να μπορούν να προκληθούν μετεωρολογικά φαινόμενα.

Είναι αλήθεια, πάντως, ότι αρκετές φορές κάποιες «ζώνες καιρού» εστιάζονται σε μετεωρολογικές οντότητες (ψυχρό μέτωπο, θερμό μέτωπο, συνεσφιγμένο μέτωπο) που απαντώνται σχεδόν αποκλειστικά στα χαμηλά βαρομετρικά.

Δείτε επίσης
------------

* Σιβηρικός αντικυκλώνας
* Ευρωπαϊκός αντικυκλώνας
* Τροπικός κυκλώνας
* Κακοκαιρία
* Ατμόσφαιρα
* Εμποδισμός (μετεωρολογία)
* Υψηλό βαρομετρικό
* Μετεωρολογικά φαινόμενα

Πηγές
-----

* «American Practical Navigator» H.O. No 9, U.S.Navy Hydrographic Office 1958.
* «Admiralty Manual of Navigation» Volume II, - Her Magesty's Stationery Office, London 1960.
* «Meteorology for Mariners Met» O. 593, - Her Magesty's Stationery Office, London 1967.
* «Ναυτική Μετεωρολογία» Χ. Περογιαννάκη, ταξίαρχου Π.Α. τ. Γενικού Διευθυντού ΕΜΥ, - Ίδρυμα Ευγενίδου 1974, Αθήνα.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85035089
* BNF: cb11937353k (data)
* NKC: ph119274

 |

 |
Στη μηχανική των ρευστών ονομάζεται **πεδίο ροής**, (flow field, ή field flow), ο χώρος εντός του οποίου κινείται ένα ρευστό.

Έτσι με τον όρο αυτό χαρακτηρίζεται συγκεκριμένη περιοχή του χώρου όπου σε κάθε σημείο αυτής κάθε φυσικό μέγεθος έχει ορισμένη τιμή, είτε σταθερή, είτε μεταβαλλόμενη στο χρόνο, που εκφράζεται με συνάρτηση. Για παράδειγμα έστω φυσικό μέγεθος Α, τότε το πεδίο αυτού εκφράζεται με τη συνάρτηση **Α (x, y, z, t)**, όπου x,y,z, οι συντεταγμένες των σημείων του χώρου και t ο χρόνος (παρατήρησης).

Διάκριση
--------

Ανάλογα δε των φυσικών μεγεθών τα πεδία διακρίνονται αντίστοιχα σε 

1. **βαθμωτά**, όπως για παράδειγμα το πεδίο της πυκνότητας, και σε
2. **διανυσματικά**, π.χ. το πεδίο ταχύτητας.

Υπενθυμίζεται ότι τα μεν βαθμωτά μεγέθη ορίζονται μόνο από την τιμή του μέτρου τους ενώ τα διανυσματικά για να ορισθούν απαιτείται εκτός του μέτρου τους, η διεύθυνση και η φορά τους.

* Όταν τα φυσικά μεγέθη ροής (πίεση, πυκνότητα, ταχύτητα κ.λπ) δεν αλλάζουν σε κάθε σημείο με το χρόνο τότε η συγκεκριμένη ροή χαρακτηρίζεται **μόνιμη ροή**, και σε αντίθετη περίπτωση **μη μόνιμη ροή**.

Απεικόνιση πεδίου
-----------------

Στην επίλυση προβλημάτων ροής ρευστών, πολλές φορές καθίσταται χρήσιμη η γραφική απεικόνιση του πεδίου ροής. Οι γραμμές που μπορεί να βοηθήσουν στη απεικόνιση και κατ΄ επέκταση στη παρατήρηση του πεδίου ροής είναι η *τροχιά* (ενός σωματιδίου), (pathline - pL), η *γραμμή ροής* ή *ροϊκή γραμμή* (streamline stmL) και η *ινώδης φλέβα* (streakline - strL).

1. Ως τροχιά (σωματιδίου) ορίζεται η διαδρομή που ακολουθεί ένα στοιχειώδες σωματίδιο του ρευστού εντός του πεδίου σε χρόνο t.
2. Η γραμμή ροής, ή ροϊκή γραμμή ενός πεδίου ονομάζεται η γραμμή στην οποία εφάπτεται το διάνυσμα της ταχύτητας ενός σωματιδίου του ρευστού σε κάθε χρονική στιγμή.
3. Η ινώδης φλέβα είναι η γραμμή επί της οποίας βρίσκονται όλα τα σωματίδια του ρευστού που προέρχονται από το ίδιο ορισμένο σημείο του πεδίου ροής.

Βιβλιογραφία
------------

* Σταμ. κ΄ Δημ. Αυλωνίτης "Μηχανική των Ρευστών" - Εκδόσεις ΙΩΝ, Αθήνα 2004.
Το **Πείραμα Πλατώ** έγινε το 1873 και σκοπό είχε την απόδειξη και εδραίωση της θεωρίας Λαπλάς.

Το πείραμα αυτό που έλαβε το όνομα του δημιουργού του Βέλγου φυσικού Ιωσήφ Πλατώ (1801-1883) είχε ως εξής:  

Σε μίγμα οινοπνεύματος και ύδατος με τη βοήθεια χοάνης εισάγεται ποσότητα ελαίου, ίδιας σχετικής πυκνότητας με το μίγμα. Το έλαιο λαμβάνει τελικά τη μορφή σφαίρας που όμως δεν μεγαλώνει σε τεράστια ποσότητα ελαίου, φθάνοντας τη μέγιστη διάμετρο των 14 εκατοστών. Εάν το μίγμα μαζί με την έκκεντρη σφαίρα του ελαίου τοποθετηθεί σε φυγόκεντρο δίσκο έτσι που ο άξονας αυτού να συμπίπτει με τον άξονα της σφαίρας και δοθεί ταχύτητα περιστροφής ίση προς μία πλήρη στροφή ανά 5-6 δευτερόπλεπτα, η σφαίρα του ελαίου θ΄ αρχίσει βαθμηδόν να παίρνει σχήμα σφαιροειδούς δηλαδή να πιέζονται οι πόλοι και να εξογκούται περί τον "ισημερινό" και το σφαιροειδές να καθίσταται περισσότερο πεπλατυσμένο αυξανομένης της ταχύτητας.

Όταν η ταχύτητα περιστροφής υπερβεί τις τρεις στροφές ανά δευτερόπεπτο η μάζα του ελαίου αρχίζει να κοιλούται περί τους πόλους ο δε "ισημερινός" να επιμηκύνεται τόσο ώστε στο τέλος ν΄ αποσπάται περιφερειακά ως δακτύλιος κυκλικός. Τέλος ο δακτύλιος αυτός τεμαχίζεται και η ποσότητα του ελαίου που τον συνιστούσε σχηματίζει ξεχωριστή σφαίρα συμπυκνούμενη και κινούμενη ομοίως και κατά ίδια φορά περί τον άξονα της απομείνασας κεντρικής μάζας ελαίου.

Με το πείραμα αυτό υποστηρίχθηκε ο κατα θεωρία του Λαπλάς σχηματισμός των πλανητών και των δορυφόρων, δηλαδή από δακτύλιο που αποσπάσθηκε της αρχικής ηλιακής μάζας, καθώς και η πλάτυνση των περί άξονα κινουμένων ουρανίων σωμάτων του Πλανητικού μας συστήματος. Παρά τάυτα όπως είπε ο ίδιος ο Πλατώ: «Είναι πολύ παρακινδυνευμένο το να θέλουμε εκ του πειράματος αυτού να συμπεράνουμε κάτι σχετικό με τα ουράνια φαινόμενα».
Ο **Τιμ Νες**, γεννημένος στις 30 Οκτωβρίου 1971 στο Ντάρμστατ της Γερμανίας, είναι πρώην διεθνής επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,09 μέτρα και αγωνιζόταν στην θέση του σέντερ.

Καριέρα
-------

Ο Νες ξεκίνησε να αγωνίζεται σε ηλικία οκτώ ετών στα τμήματα υποδομής της ομώνυμης ομάδας της γενέτειρας του, της Ντάρμστατ. Το 1989, μεταγράφηκε στην TV Λάνγκεν, η οποία υποβιβάστηκε από την πρώτη κατηγορία του γερμανικού πρωταθλήματος, αλλά επέστρεψε έναν χρόνο αργότερα για να υποβιβαστεί και πάλι.

Το 1992, υπέγραψε στην Μπαϊρόιτ, με την οποία κατάφερε να μπει στα πλει-οφ του πρωταθλήματος τρεις φορές μέχρι το 1996. Επόμενοι σταθμοί της καριέρας του υπήρξαν η Μπάγερ Λεβερκούζεν και η Ουλμ, πριν συνεχίσει στην Μπένετον Τρεβίζο για την σεζόν 1999-00, κατακτώντας το κύπελλο Ιταλίας, όπου κέρδισε στον τελικό την Βίρτους Μπολόνια με 78-59.

Την επόμενη χρονιά, φόρεσε την φανέλα του Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο αγωνίστηκε σε δεκατρείς αγώνες του ελληνικού πρωταθλήματος, με μέσους όρους 7,5 πόντων και 4,1 ριμπάουντ. Ολοκλήρωσε την χρονιά στην Παλακανέστρο Βαρέζε και το 2001-02 μεταγράφηκε στην Βιλερμπάν, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα Γαλλίας.

Το 2002-03, έπαιξε στην ιταλική Νάπολι και την γαλλική Ελάν Σαλόν, πριν επιστρέψει στην πατρίδα του για την επόμενη πενταετία.

Παράλληλα, ο Νες πραγματοποίησε ογδόντα συμμετοχές με την Εθνική ανδρών της Γερμανίας από το 1993 ως το 2001.

Από το 2008, έχει εγκαταλείψει την ενεργό δράση και ασχολείται με την προπονητική, όντας βοηθός προπονητή στην Μπαϊρόιτ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Langen Basketball | spür das Verlangen
2. ↑  «COPPA ITALIA 2000 - YOGA FINAL EIGHT» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2016.
3. ↑  Tim Nees | Saporta Cup (2001) | FIBA Europe
4. ↑  Bilan saison 2001-2002 - Le site des archives du basket pro français
5. ↑  Tim Nees - Munzinger Biographie
6. ↑  Tim Nees - Co-Trainer - medi Bayreuth | XING

Πηγές
-----

* Tim Nees Basketball Player Profile
* Tim Nees | medi bayreuth
* Nees Tim - Legabasket Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine.
Ο εξοπλισμός του Μίλικαν για το πείραμα
Το **πείραμα των σταγονιδίων λαδιού** εκτελέστηκε από τους Ρόμπερτ Άντριους Μίλικαν και Χάρβεϊ Φλέτσερ το 1909 για να μετρήσουν το στοιχειώδες ηλεκτρικό φορτίο (το φορτίο του ηλεκτρονίου).

Το πείραμα περιείχε την παρατήρηση μικρών ηλεκτρικά φορτισμένων σταγονιδίων πετρελαίου τοποθετημένων μεταξύ δύο παράλληλων μεταλλικών επιφανειών, σχηματίζοντας τις πλάκες ενός πυκνωτή. Οι πλάκες προσανατολίστηκαν οριζόντια, με μία πλάκα επάνω από την άλλη. Ρίχτηκε μια σταγόνα ατομοποιημένου λαδιού μέσω μιας μικρής οπής στην πλάκα κορυφής και ιονίστηκε από μια ακτίνα Χ, καθιστώντας τες αρνητικά φορτισμένες. Πρώτον, με μηδενικό εφαρμοζόμενο ηλεκτρικό πεδίο, μετρήθηκε η ταχύτητα πτώσης ενός. Αργότερα, επαναλαμβάνοντας το πείραμα για πολλά σταγονίδια, επιβεβαίωσαν ότι οι φορτίσεις ταν όλα μικρά ακέραια πολλαπλάσια μιας συγκεκριμένης τιμής βάσης, η οποία βρέθηκε ότι είναι 1.5924(17)×10−19 C, περίπου 0,6% διαφορετικό από τη δεκτή αξία 1.602176487(40)×10−19 C. Πρότειναν ότι αυτό ήταν η ένταση της αρνητικής φόρτισης ενός απλού ηλεκτρονίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Robert Millikan». *APS Physics*. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2016.
2. ↑   Στεφανίδης Ευγένης
|  |
| --- |
| Μέρος της σειράς του |
| Εραλδικού επιτεύγματος |
| 
Συμβατικά στοιχεία του θυρεού |
| 

 Ασπίδα 
 Άνω λωρίδα 
 Πεδίο 
 (Βάμμα) 
 Χώρισμα 
 Υποστηρικτής 
 Υποστηρικτής 
 Σύνθημα 
 Κορυφή 
 Στεφάνι 
 Μανδύας 
 Περικεφαλαία 
 Κορώνα 
 Βάση 
 Τάγμα 
Τμήμα
Κοινά στοιχεία
 Ρητό 
 Dexter 
 Sinister 
 *(δεξιά)* 
 *(αριστερά)* 
Θυρεός

 |
| Portal icon Πύλη Εραλδική  |
| π • σ • ε
 |

Στην εραλδική, το υπόβαθρο της ασπίδας ονομάζεται ***πεδίο***. Το πεδίο αποτελείται συνήθως από ένα ή και περισσότερα βάμματα. Το πεδίο μπορεί είτε να χωρίζεται είτε να διαιρείται.

Σε σπάνιες σύγχρονες περιπτώσεις, το πεδίο (ή μια υποδιαίρεση του) δεν είναι βάμμα, αλλά εμφανίζεται ως μια σκηνή τοπίου. Το πεδίο θεωρείται από πολλούς εραλδιστές ως μη εραλδικό και *υποβαθμισμένο*, καθώς αντισταθμίζει το εραλδικό ιδεώδες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Símbolos Patrios Municipales». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Οκτωβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2007.
Στη φυσική, το **πεδίο δύναμης** είναι διάνυσμα πεδίου που περιγράφει μια δύναμη χωρίς επαφή που ενεργεί σε ένα σωματίδιο σε διάφορες θέσεις στο χώρο. Συγκεκριμένα, ένα πεδίο δύναμης είναι διάνυσμα πεδίου {\displaystyle {\vec {F}}}, όπου {\displaystyle {\vec {F}}({\vec {x}})} είναι η δύναμη που θα αισθανόταν ένα σωματίδιο αν ήταν στο σημείο {\vec {x}}.

Παραδείγματα πεδίων δύναμης
---------------------------

* Στη Νευτώνεια βαρύτητα, ένα σωματίδιο μάζας *Μ* δημιουργεί ένα βαρυτικό πεδίο {\displaystyle {\vec {g}}={\frac {-GM}{r^{2}}}{\hat {r}}}, όπου ο φορέας ακτινικής μονάδας {\displaystyle {\hat {r}}} κινείται μακριά από το σωματίδιο. Η βαρυτική δύναμη που παρατηρείται από ένα σωματίδιο μάζας *μ* δίνεται από τον τύπο {\displaystyle {\vec {F}}=m{\vec {g}}}..
* Το ηλεκτρικό πεδίο {\displaystyle {\vec {E}}} είναι πεδίο διανύσματος. Εφαρμόζει μια δύναμη σε ένα υλικό σημείο *q* που δίνεται από το τύπο {\displaystyle {\vec {F}}=q{\vec {E}}}.
* Το **πεδίο βαρυτικής δύναμης** είναι μοντέλο που χρησιμοποιείται για να εξηγήσει την επιρροή ενός μαζικού σώματος που επεκτείνεται στον χώρο γύρω του, παράγοντας μια δύναμη σε ένα άλλο μαζικό σώμα.

Έργο που παράγεται από ένα πεδίο δύναμης
----------------------------------------

Καθώς ένα σωματίδιο κινείται μέσω ενός πεδίου δυνάμεων κατά μήκος μιας διαδρομής C, το έργο που παράγεται από τη δύναμη είναι ολοκλήρωμα γραμμής

{\displaystyle W=\int \_{C}{\vec {F}}\cdot d{\vec {r}}}
Αυτή η τιμή είναι ανεξάρτητη από την ταχύτητα / ορμή με την οποία ταξιδεύει το σωματίδιο κατά μήκος της διαδρομής. Για ένα συντηρητικό πεδίο δύναμης, είναι επίσης ανεξάρτητο από το ίδιο το μονοπάτι, ανάλογα με τα αρχικά και τα τελικά σημεία. Επομένως, αν τα αρχικά και τελικά σημεία είναι τα ίδια, το έργο είναι μηδέν για ένα συντηρητικό πεδίο:

{\displaystyle \oint \_{C}{\vec {F}}\cdot d{\vec {r}}=0}
Εάν το πεδίο είναι συντηρητικό, το έργο που παράγεται μπορεί να εκτιμηθεί ευκολότερα, συνειδητοποιώντας ότι ένα διάνυσμα συντηρητικού πεδίου μπορεί να γραφτεί ως η κλίση κάποιου βαθμωτού δυναμικού:

{\displaystyle {\vec {F}}=\nabla \phi }
Το έργο που γίνεται είναι απλά η διαφορά στην αξία αυτού του δυναμικού στα αρχικά και τελικά σημεία της διαδρομής. Αυτά τα σημεία δίνονται με χ = a και χ = b, αντίστοιχα:

{\displaystyle W=\phi (b)-\phi (a)}

Δείτε επίσης
------------

* Γραμμή πεδίου
* Δύναμη

Παραπομπές
----------

1. ↑   Μαθηματικές μέθοδοι στη χημική μηχανική, από τους VG Jenson και GV Jeffreys, ρ211
2. ↑  Vector calculus, by Marsden and Tromba, p288
3. ↑  Engineering mechanics, by Kumar, p104
4. ↑  Calculus: Early Transcendental Functions, by Larson, Hostetler, Edwards, p1055
5. ↑  Geroch, Robert (1981). *General relativity from A to B*. University of Chicago Press. σελ. 181. ISBN 0-226-28864-1.
Καύσωνας στην Ευρώπη
Το **πεδίο υψηλού βαρομετρικού** (ή **υψηλό βαρομετρικό**) ορίζεται ως μια περιοχή όπου επικρατούν υψηλότερες τιμές ατμοσφαιρικής πίεσης από τις γειτονικές περιοχές. Λόγω του ορισμού του, ένα υψηλό βαρομετρικό σε μία περιοχή της γης μπορεί να έχει κέντρο 1015 hPa, ενώ ένα χαμηλό βαρομετρικό σε κάποια μακρινή περιοχή μπορεί να έχει πίεση 1010 hPa στο κέντρο του.

Ονοματολογία
------------

Ένα υψηλό βαρομετρικό ονομάζεται επίσης **αντικυκλώνας** ή, απλά, **υψηλό**. Σε μετεωρολογικούς χάρτες επιφανείας, το κέντρο ενός αντικυκλώνα μπορεί να εμφανίζεται στα ελληνικά ως *Υ*, στα αγγλικά και τα γερμανικά ως *Η*, κ.ο.κ.

Άνεμοι γύρω από τα υψηλά βαρομετρικά
------------------------------------

Λόγω του ότι ένα υψηλό βαρομετρικό έχει υψηλότερη ατμοσφαιρική πίεση από τις γειτονικές περιοχές (βαροβαθμίδα), ο αέρας κινείται από το κέντρο προς την περιφέρειά του. Όμως, η διεύθυνση των ανέμων γύρω από ένα βαρομετρικό υψηλό δεν είναι κάθετη προς τις ισοβαρείς καμπύλες. Ο άνεμος, αντίθετα, κινείται *στο βόρειο ημισφαίριο* παράλληλα με τους δείκτες του ρολογιού, σταδιακά προς την περιφέρεια του υψηλού. Έτσι, στα ανατολικά του υψηλού επικρατούν βόρειοι άνεμοι, στα δυτικά του επικρατούν νότιοι άνεμοι, στα νότιά του επικρατούν ανατολικοί άνεμοι και, στα βόρειά του, δυτικοί άνεμοι. Στο νότιο ημισφαίριο, η διεύθυνση των ανέμων είναι αντίθετη, αλλά πάντα σταδιακά προς την περιφέρεια του αντικυκλώνα. Η αιτία για αυτή τη σκέδαση στη διεύθυνση του ανέμου είναι η Δύναμη Κοριόλις.

Καιρός που σχετίζεται με τα υψηλά βαρομετρικά
---------------------------------------------

Στη συνείδηση της κοινής γνώμης, τα υψηλά βαρομετρικά σχετίζονται εξ ορισμού με καλοκαιρία. Αυτό, όμως, δεν είναι πάντοτε αλήθεια, καθώς υπάρχουν περιπτώσεις που η ύπαρξη ενός αντικυκλώνα μπορεί να σχετίζεται με:

* παρατεταμένη περίοδο με ομίχλες, όπως συνέβη τα τέλη Νοεμβρίου και στις αρχές Δεκεμβρίου 2006 στις περιοχές της Φλώρινας και του κάμπου της Καβάλας
* έντονη θερμοκρασιακή αναστροφή και κακή ποιότητα ατμοσφαιρικού αέρα, κυρίως σε αστικές ή/και βιομηχανοποιημένες περιοχές
* πολύ χαμηλές θερμοκρασίες τις νυκτερινές και πρώτες πρωινές ώρες σε περίπτωση ανέφελου ουρανού.
* συνθήκες καύσωνα

Δείτε επίσης
------------

* Σιβηρικός αντικυκλώνας
* Ευρωπαϊκός αντικυκλώνας
* Κακοκαιρία
* Ατμόσφαιρα
* Εμποδισμός (μετεωρολογία)
* Χαμηλό βαρομετρικό

Πηγές
-----

* "American Practical Navigator" H.O. No 9, U.S.Navy Hydrographic Office 1958.
* "Admiralty Manual of Navigation" Volume II, - Her Magesty's Stationery Office, London 1960.
* "Meteorology for Mariners Met O. 593, - Her Magesty's Stationery Office, London 1967.
* "Ναυτική Μετεωρολογία" Χ. Περογιαννάκη, ταξίαρχου Π.Α. τ. Γενικού Διευθυντπου ΕΜΥ, - Ίδρυμα Ευγενίδου 1974, Αθήνα.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4160100-2
* NKC: ph824581

 |

 |
Η **Φαλτονία Μπετίτια Πρόμπα** (Λατινικά: *Faltonia Betitia Proba*) ήταν η πρώτη χριστιανή γυναίκα ποιήτρια η οποία έζησε τον 4ο αιώνα.

Βίος
----

Η **Φαλτονία Μπετίτια Πρόμπα** ήταν ρωμαία αριστοκράτισσα κι έγραψε περί το 360 πολύστιχο επικό ποίημα, το *Cento* (στα ελληνικά: κέντρων, δηλαδή συρραφή διαφόρων στίχων). Πρόκειται για 694 εξάμετρα, αντλημένα ή εμπνευσμένα από τον Βιργίλιο, στα οποία ιστορείται η Παλαιά Διαθήκη (στίχοι: 1-332), και της Καινής Διαθήκης (στίχοι: 333-694).
Η τεχνική της συρραφής ποικίλης και διαφορετικής προέλευσης στίχων δεν ήταν καινούργια στον χώρο της λατινικής γραμματείας. Η Πρόμπα «*διαβάζει* χριστιανικά τον Βιργίλιο και βιργιλιανά την Π.Δ και την Κ.Δ.»
Προσπάθησε να δείξει πως ο Βιργίλιος ήταν ένας προφήτης του Χριστιανισμού, χωρίς όμως η ίδια να έχει αφομοιώσει ικανοποιητικά την διδασκαλία της Εκκλησίας, αφού για παράδειγμα, αποδίδει στον Χριστό ιδιότητες του Αινεία. Το ποίημά της δεν χρησιμοποιήθηκε στην λατρεία αλλά μεταξύ των αριστοκρατών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία, τομ. Β, Αθήνα, 1990, σελ.207

Πηγές
-----

* Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία, τομ. Β, Αθήνα, 1990, σελ.207
Διαγραμματική απεικόνιση του πειράματος
Τα **πειράματα των Χέρσεϊ και Τσέις**  ήταν μία σειρά πειραμάτων που διεξήχθησαν το 1952 από τον Άλφρεντ Χέρσεϊ και τη Μάρθα Τσέις. Τα πειράματα αυτά απέδειξαν ότι το DNA ήταν το γενετικό υλικό, κάτι που είχε διαπιστωθεί για πρώτη φορά το 1944 με το πείραμα των Άβερι, ΜακΛόιντ και ΜακΚάρτι. Αν και οι βιολόγοι γνώριζαν την ύπαρξη του DNA ήδη από το 1869, μέχρι τότε οι περισσότεροι πίστευαν ότι οι πρωτεΐνες έφεραν τις πληροφορίες για την κληρονομικότητα.

Ο Χέρσεϊ και η Τσέις χρησιμοποίησαν στα πειράματά τους το φάγο T2, έναν ιό του οποίου η δομή είχε πρόσφατα μελετηθεί με το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο. Ο φάγος αυτός αποτελείται μόνο από ένα πρωτεϊνικό περίβλημα στο οποίο περιέχεται το γενετικό υλικό του. Προσκολλάται στη μεμβράνη των βακτηρίων και αδειάζει μέσα σε αυτά το γενετικό υλικό του, με αποτέλεσμα ο γενετικός μηχανισμός των βακτηρίων να παράγει περισσότερους ιούς, ενώ το κενό περίβλημα του φάγου παραμένει προσκολλημένο στο βακτήριο.

Αναπαράσταση της δομής των φάγων T2
Σε ένα πρώτο πείραμα, ιχνηθέτησαν τους φάγους με το ραδιενεργό φωσφόρο-32, ο οποίος ενσωματώνεται στο DNA αλλά σε κανένα από τα 20 αμινοξέα, από τα οποία συντίθενται οι πρωτεΐνες. Μόλυναν στη συνέχεια με τους φάγους βακτήρια του τύπου Εσερίχια Κόλι και στη συνέχεια αφαίρεσαν και διαχώρισαν τα πρωτεϊνικά περιβλήματα των ιών από τα μολυσμένα κύτταρα χρησιμοποιώντας ένα μπλέντερ και μία συσκευή φυγοκέντρησης. Ανακάλυψαν ότι ο ραδιενεργός ιχνηθέτης ήταν ορατός μόνο στα βακτηριακά κύτταρα και όχι στα πρωτεϊνικά περιβλήματα, συμπεραίνοντας έτσι ότι ο φωσφόρος, άρα και το DNA εισήλθε στο βακτηριακό κύτταρο.

Σε ένα δεύτερο πείραμα, ιχνηθέτησαν τους φάγους με το ραδιενεργό Θείο-35, το οποίο ενσωματώνεται στα αμινοξέα κυστεΐνη και μεθειονίνη, αλλά όχι και στο DNA. Μετά το διαχωρισμό, ο ραδιενεργός ιχνηθέτης βρέθηκε στα πρωτεϊνικά περιβλήματα, όχι όμως και στα μολυσμένα βακτήρια. Διαπιστώθηκε έτσι ότι οι πρωτεΐνες δεν εισάγονται στο βακτηριακό κύτταρο.

Με αυτόν τον τρόπο αποδείχθηκε ότι το γενετικό υλικό που προσβάλλει τα βακτήρια είναι το DNA.

Ο Χέρσεϊ μοιράστηκε το Βραβείο Νόμπελ Ιατρικής το 1969, για τις «ανακαλύψεις του σχετικά με τη γενετική δομή των ιών».

Πηγές
-----

* Χέρσεϊ, Α. Ντ. και Τσέις, Μ. (1952) *Ανεξάρτητες λειτουργίες της ιικής πρωτεΐνης και του νουκλεϊκού οξέος στην ανάπτυξη των βακτηριοφάγων (Independent functions of viral protein and nucleic acid in growth of bacteriophage)*. J Gen Physiol. 36:39-56.

Δείτε επίσης
------------

* Άλφρεντ Χέρσεϊ
* Μάρθα Τσέις
* Πείραμα των Άβερι, ΜακΛόιντ και ΜακΚάρτι
Ο **Φακόχοιρος της Ερήμου** ή **Φακόχοιρος ο Αιθιοπικός** (Phacochoerus Aethiopicus) είναι Αρτιοδάκτυλο Θηλαστικό, που ανήκει στο γένος των Φακόχοιρων και στην οικογένεια των Συιδών. Στο ίδιο γένος ανήκει και ο Φακόχοιρος ο Κοινός.

Περιγραφή
---------

Ο Φακόχοιρος της ερήμου σε παλιά απεικόνιση
Ο Φακόχοιρος της Ερήμου φτάνει σε μήκος τα 125 εκ. και βάρος τα 75 κιλά. Έχει πεπλατυσμένο κεφάλι με δύο μεγάλους χαυλιόδοντες που είναι μεγαλύτεροι στα αρσενικά. Το σώμα είναι αραιά καλυμμένο με σκληρές τρίχες ενώ πιο πυκνές αναπτύσσονται κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης και σχηματίζουν ένα λοφίο. Η ουρά είναι μακριά και λεπτή και καταλήγει σε μια μικρή φούντα. Γενικά το χρώμα τους είναι σκούρο καφέ αλλά στην κορυφή μερικές φορές είναι υπόλευκο. Ο Φακόχοιρος της Ερήμου διαφέρει από τον Ποταμόχοιρο τον Θάμνων και τον Γιγάντιο Υλόχοιρο επειδή έχει κονδυλώματα στο πρόσωπο και μεγαλύτερους χαυλιόδοντες.

Οικότοποι
---------

Ο Φακόχοιρος της Ερήμου ζει στην Βορειοανατολική Αφρική σε ανοιχτή άνυδρη ύπαιθρο με χαμηλή βλάστηση αλλά και σε ορεινές περιοχές. Επειδή χρειάζεται τακτική πρόσβαση σε νερόλακκους τον συναντάμε συχνά σε χωριά αλλά και σε περιοχές με τρεχούμενο νερό.

Συμπεριφορά
-----------

Οι Φακόχοιροι της Ερήμου ζουν σε ομάδες που ονομάζονται σειρήνες, που αποτελούνται συνήθως από τα θηλυκά και τα μικρά τους,ενώ τα αρσενικά ζουν σε απομόνωση. Μία σειρήνα καταλαμβάνει μια περιοχή περίπου 10 τετραγωνικά χιλιόμετρα η οποία έχει ως κέντρο της μία υδάτινη περιοχή. Σκάβουν λαγούμια και κυρίως είναι φυτοφάγα. Αναπαράγονται μετά το τέλος της εποχής των βροχών και γεννούν από 2 έως 8 χοιρίδια. Τα νεαρά άτομα βγαίνουν μετά από 3 εβδομάδες από το λαγούμι τους αλλά απογαλακτίζονται σε περισσότερους από 3 μήνες αλλά εξακολουθούν να εξαρτώνται από την μητέρα τους για αρκετούς μήνες καθώς τα προστατεύει από τα αρπακτικά ζώα. Εκτός από τους χαυλιόδοντες βασίζονται και στην ταχύτητά τους που φτάνει τα 55 χιλιόμετρα την ώρα.

Υποείδη
-------

* †Φακόχοιρος του Ακρωτηρίου (Phacochoerus aethiopicus aethiopicus)
* Φακόχοιρος της Σομαλίας (Phacochoerus aethiopicus delamerei)


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Desert Warthog  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Φαλκ Ρίχτερ** (γεννημένος στις 23 Οκτωβρίου 1969) είναι Γερμανός συγγραφέας, σκηνοθέτης και θεατρικός συγγραφέας.

Βιογραφία
---------

Ο Ριχτερ γεννήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 1969 στο Αμβούργο. Ο πατέρας του ήταν έμπορος. Σπούδασε γλωσσολογία, φιλοσοφία και σκηνοθεσία θεάτρου στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου το 1996. 

Είναι συγγραφέας θεατρικών και ακουστικών έργων, μεταφραστής και σκηνοθέτης έχοντας έχει εργαστεί σε πολλά θέατρα, όπως το Deutsche Schauspielhaus, το Εθνικό Θέατρο του Όσλο, η Κρατική Όπερα του Αμβούργου, το Wiener Staatsoper και το Bayerische Staatsoper. Ήταν διευθυντής στο Schauspielhaus Zürich από το 2000 έως το 2004, στο Berliner Schaubühne από το 2006 έως το 2010 και στο Düsseldorfer Schauspielhaus από το 2011 έως το 2012. Από το 2015, είναι συνεργάτης στο Εθνικό θέατρο του Στρασβούργου και από το 2017 εργάζεται ως κάτοικος διευθυντής στο Deutschen Schauspielhaus στο Αμβούργο.

Ο Ρίχτερ βραβεύτηκε ως σκηνοθέτης της χρονιάς από κριτικούς θεάτρου σε μια έρευνα του μηνιαίου περιοδικού θεάτρου Theater heute τον Αύγουστο του 2018. Η παραγωγή του έργου *Am Königsweg* της Ελφρίντε Γέλινεκ στο Αμβούργο ψηφίστηκε ως παραγωγή του έτους 2018. Τον Φεβρουάριο του 2019, έλαβε το ειδικό βραβείο Teddy στο Berlinale.

Ο Ρίχτερ ήταν επισκέπτης καθηγητής σκηνοθεσία στο Hochschule für Schauspielkunst Ernst Busch στο Βερολίνο. Το 2019, διετέλεσε για πέντε έτη καθηγητής Παραστατικών Τεχνών στη Δανική Εθνική Σχολή Παραστατικών Τεχνών στην Κοπεγχάγη. Ξεκινώντας από την περίοδο 2020 - 2021, ο Ρίχτερ θα είναι ο επικεφαλής σκηνοθέτης στο Kammerspiele του Μονάχου.

Τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από 25 γλώσσες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 26  Απριλίου 2014.
2. ↑  (Γερμανικά) *Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους*. richter-falk. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  (Γερμανικά) *Kritisches Lexikon der Gegenwartsliteratur*. 16000000760.
4. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 11  Δεκεμβρίου 2014.
5. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb15035030m. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
6. ↑  «Σε κατάσταση εξαίρεσης του Φαλκ Ρίχτερ στο θέατρο Θησείον». *CultureNow.gr*. 23 Νοεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2021.
7. ↑  Theaterverlag, Michael Merschmeier, Der. «Artikel "Kritikerumfrage Theater heute"». *Der Theaterverlag* (στα Γερμανικά). Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2021.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 119170282
* LCCN: nr2005005968
* ISNI: 0000 0001 2148 9202
* GND: 129613347
* SUDOC: 07039072X
* BNF: cb15035030m (data)
* BIBSYS: 15036554
* NDL: 01033277
* NKC: js20060407025
* BNE: XX5432781
* CiNii: DA15393122

 |

 |
Ο **Υπουργός Οικονομικός των Ηνωμένων Πολιτειών** (αγγλ. *United States Secretary of Treasury*), είναι ο επικεφαλής του Υπουργείου Οικονομικών των Ηνωμένων Πολιτειών και ο πιο φθηνός υπουργός των ΗΠΑ, ο οποίος ασχολείται με όλα τα οικονομικά και νομισματικά θέματα που αφορούν την ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ, καθώς επιβλέπει ορισμένες ομοσπονδιακές υπηρεσίες που υπάγονται στο Υπουργείο.

Ο Υπουργός Οικονομικός, είναι επίσης, ο κύριος οικονομικός σύμβουλος του Προέδρου των ΗΠΑ, ενώ είναι υπεύθυνος για την χάραξη της οικονομικής, χρηματοοικονομικής και νομισματικής πολιτικής των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η θέση του "Γραμματέα του Θησαυροφυλακίου" (Υπουργού Οικονομικών), καθιερώθηκε το 1789, και είναι ανάλογη με αυτή των υπολοίπων υπουργών οικονομικών άλλων κρατών.

Μαζί με τον Υπουργό Εξωτερικών, τον Υπουργό Άμυνας και τον Γενικό Εισαγγελέα, είναι οι πιο σημαντικοί υπουργοί της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των ΗΠΑ, λόγω της φύσης και της σημασίας των αντικειμένων τους.

Από τις 26 Ιανουαρίου 2021, η πρώην Πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ **Τζάνετ Λ. Γέλεν** από την Καλιφόρνια, υπηρετεί ως 78η Υπουργός Οικονομικών των Ηνωμένων Πολιτειών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Υπουργείο Οικονομικών των Ηνωμένων Πολιτειών». *Βικιπαίδεια*. 2021-03-11. .
2. ↑  «Role of the Treasury | U.S. Department of the Treasury». *home.treasury.gov*. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2021.
3. ↑  «U.S. Department of the Treasury». *Ballotpedia* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2021.
4. ↑  «United States Secretary of the Treasury» (στα αγγλικά). *Wikipedia*. 2021-03-05. .
5. ↑  «Janet Yellen | U.S. Department of the Treasury». *home.treasury.gov*. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2021.
6. ↑  Newsroom (26 Ιανουαρίου 2021). «Η Τζάνετ Γέλεν γίνεται η πρώτη γυναίκα υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ». *CNN.gr*. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2021.
Συντεταγμένες: 41°1′52″N 28°58′25″E﻿ / ﻿41.03111°N 28.97361°E﻿ / 41.03111; 28.97361

Το Ξενοδοχείο "Πέρα Παλάς" στην Κωνσταντινούπολη, Ιούνιος 2005
Το **Ξενοδοχείο «Πέρα Παλάς»** (Pera Palas Oteli), ένα από τα πιο ιστορικά ξενοδοχεία σ’ όλο τον κόσμο, βρίσκεται στην περιοχή του Πέραν (τουρκικά: Μπέηογλου, Beyoğlu) της Κωνσταντινούπολης, που κατοικούνταν μέχρι το 1922 σχεδόν αποκλειστικά από Έλληνες.

Ιστορία
-------

Το «Πέρα Παλάς» είναι το πιο κοσμοπολίτικο και με μεγάλη ιστορία ξενοδοχείο της Κωνσταντινούπολης, που αποτελούσε κέντρο των πολιτικών, διανοούμενων και καλλιτεχνών της Ευρώπης. Χτίστηκε το 1892, όταν η Εταιρεία Βαγκόν – Λι αποφάσισε να το ανεγείρει στα υψώματα πάνω από τον Γαλατά για να υποδέχεται κυρίως τους επιβάτες του Οριάν Εξπρές, που έρχονταν στην Κωνσταντινούπολη από το Παρίσι. Στα 1918, το ξενοδοχείο αγοράστηκε από τον Έλληνα επιχειρηματία Πρόδρομου Μποδοσάκη Αθανασιάδη.

Το κομψό και πολυτελές μπαρ «Γκραν Οριάν» του ξενοδοχείου, με τους αυθεντικούς πολυελαίους, έχει φιλοξενήσει στα τραπέζια του διασημότητες από όλο τον κόσμο. Το ξενοδοχείο διατηρεί πολλά αυθεντικά στοιχεία του παρελθόντος, όπως παλιά έπιπλα εποχής, περίτεχνα πόμολα, υδραυλικά και έναν παλιό εκπληκτικής τέχνης ανελκυστήρα από ξύλο και σίδερο. Το σαλόνι, με τους μαρμάρινους κίονες, έχει ιδιαίτερα μεγαλοπρεπή ατμόσφαιρα.

Διάσημοι επισκέπτες
-------------------

Ξενοδοχείο "Πέρα Παλάς":το δωμάτιο της Αγκάθα Κρίστι, Ιούνιος 2005
Το ξενοδοχείο «Πέρα Παλάς» της Κωνσταντινούπολης έχει φιλοξενήσει στα δωμάτιά του προσωπικότητες από όλο τον κόσμο. Στη μεγάλη όμως φήμη του ξενοδοχείου συνέβαλε κυρίως η Αγγλίδα συγγραφέας βιβλίων μυστηρίου Αγκάθα Κρίστι (Agatha Christie, 1890 – 1976), που έμεινε σ’ αυτό πολλές φορές μεταξύ 1924 και 1933. Στο δωμάτιο Νο 411, η Αγκάθα Κρίστι έγραψε ένα μεγάλο μέρος από το μυθιστόρημά της *Έγκλημα στο Οριάν Εξπρές*. Το δωμάτιο αυτό είναι ανοικτό στους επισκέπτες, όπου μπορεί κανείς να δει τα βιβλία και τις φωτογραφίες της συγγραφέως.

Σε είκοσι επτά από τα 145 δωμάτια του ξενοδοχείου είναι χαραγμένα σε μπρούτζινες πλάκες τα ονόματα διάσημων επισκεπτών, μεταξύ των οποίων και του «πατέρα της τουρκικής δημοκρατίας» Κεμάλ Ατατούρκ, ο οποίος έμεινε στο δωμάτιο αριθ. 101 και το οποίο διατηρείται σήμερα ως μουσείο.

Ανάμεσα σ’ άλλες προσωπικότητες που έχουν διαμείνει κατά καιρούς στο «Πέρα Παλάς» περιλαμβάνονται: ο Λέων Τρότσκι, η Μάτα Χάρι, η Σάρα Μπερνάρ, η Ζοζεφίν Μπέικερ, η Γκρέτα Γκάρμπο, ο Άλφρεντ Χίτσκοκ, η Τζάκι Ωνάση κ.ά.

Πηγές
-----

* Arthur Clark: "Hotels with a History", Saudi Aramco World, Volume 48, Number 4, July/August 1997.
* Βάνα Χαραλαμπίδου: "Τόποι του μύθου και της ιστορίας", Εκδόσεις «Μεταίχμιο», Αθήνα, 2006.
* «Κωνσταντινούπολη» (Οδηγοί του Κόσμου), Εκδόσεις ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ/DORLING KINDERSLEY, Αθήνα, 1999.