recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Τομαζίνα**, ιταλ. Tomasina (π. 1250 - 1300) από τον Οίκο του Μοροζίνι ήταν κόρη πατρίκιου της Βενετίας.

Η Τομαζίνα Μοροζίνι, κόρη πατρίκιου της Βενετίας.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Βενετία, ως κόρη του Μικέλε Σμπάρρα Μοροζίνι, πατρίκου της Βενετίας.

Έκανε γάμο με τον Στέφανο, τέταρτο γιο του Ανδρέα Β΄ της Ουγγαρίας. Ο Ανδρέας Β΄ είχε τρεις γιους από τον πρώτο του γάμο (Μπέλα Δ , Κολομάν, Ανδρέα) και τον Στέφανο από τον τρίτο του γάμο. Όταν το 1235 απεβίωσε ο Ανδρέας Β΄, οι τρεις πρώτοι γιοί του αμφισβήτησαν τη γνησιότητα τού Στεφάνου και δεν του επέτρεψαν εισοδήματα. Ο Στέφανος πήγε στη Βενετία, όπου ζούσε εξόριστος και νυμφεύτηκε -πρώτα την Ισαβέλλα Τραβερσάνι και μετά- την Τομαζίνα. Ο γιος τους έλαβε το όνομα του πάππου του Ανδρέα Β΄. Τον Μπέλα Δ΄ διαδέχθηκε ο γιος του Στέφανος Ε΄ και αυτόν ο γιος του Λαδίσλαος Δ΄, που απεβίωσε άτεκνος το 1290. Ο Ανδρέας έμεινε ο μόνος άρρην του Οίκου του Άρπαντ και η Τομαζίνα υποστήριξε το δικαίωμά του στη διαδοχή. Πράγματι στέφθηκε ως Ανδρέας Γ΄ και αφού κάλεσε τη μητέρα του στην Ουγγαρία, την έκανε δούκισσα της Σλαβονίας, τίτλο που είχε ο διάδοχος.

Η Τομαζίνα απεβίωσε το 1300, υποτίθεται από δηλητηρίαση, στην Όμπουντα. Το επόμενο έτος απεβίωσε και ο Ανδρέας Γ΄, και η φήμη έλεγε ότι η αιτία ήταν η ίδια. Έπειτα από δύο διεκδικητές, τον διαδέχθηκε ο μικρανιψιός του Λαδισλάου Δ΄, ο Κάρολος Α΄ των Καπετιδών-Ανζού.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 1263 τον Στέφανο τον *Υστερότοκο*, πρίγκιπα της Βενετίας και είχε τέκνο:

* Ανδρέας Γ΄ π.1265-1301, βασιλιάς της Ουγγαρίας.

Πηγές
-----

* Cawley, Charles, Medieval Lands Project/Venice/Tomasina Morosini, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy
* Cawley, Charles, Medieval Lands Project/Hungary Kings Genealogy, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy

Παραπομπές
----------

1. ↑  mek.oszk.hu/00300/00355/html/ABC09732/10801.htm. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  p11412.htm#i114119. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
Η **δενδροσταρήθρα** ή **δεντροσταρήθρα** (*Lullula arborea*) είναι είδος στρουθιόμορφων ωδικών πτηνών, που ανήκει στην οικογένεια του κορυδαλλού. Αποτελεί το μοναδικό σωζόμενο είδος του γένους *Lullula*. Συναντάται στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης (και στην Ελλάδα), στη Μέση Ανατολή, τη δυτική Ασία και τα βουνά της βόρειας Αφρικής. Συνήθως είναι επιδημητικό πτηνό, αλλά οι ανατολικοί πληθυσμοί του τείνουν να μεταναστεύουν νοτιότερα κατά τη διάρκεια του χειμώνα.

Αναγνωρίζονται δύο υποείδη δενδροσταρήθρας, τα *L. a. arborea* and *L. a. pallida*. Το πρώτο ενδημεί στη βόρεια Ευρώπη, ενώ το δεύτερο στα νότια. Τρέφονται κυρίως με σπόρους, αλλά κατά την εποχή της αναπαραγωγής, οπότε οι ανάγκες για πρωτεΐνες είναι αυξημένες εξαιτίας της ωοτοκίας, τρώνε και έντομα. Η δενδροσταρήθρα έχει μήκος μεταξύ 13,5 και 15 εκατοστόμετρα, δηλαδή είναι περίπου 20% μικρότερη από τη σταρήθρα. Είναι καφετί πουλί με ανοικτόχρωμη κοιλιά και ουρά με λευκό άκρο. Πήρε το όνομά του επειδή, αντίθετα από τα συγγενικά του γένη, συχνάζει και πάνω στα δέντρα.

Ταξινομική
----------

Το γένος περιγράφηκε από τον «πατέρα» της σύγχρονης ταξινομικής Κάρολο Λινναίο το 1758, στη 10η έκδοση του *Systema Naturae*, και του δόθηκε τότε το όνομα *Alauda arborea*. Διετήρησε δηλαδή τη λατινική ονομασία που του είχε δώσει το 1676 ο ορνιθολόγος Φράνσις Γουίλομπυ στο έργο του *Ornithologiae libri tres*. Σήμερα εντάσσεται στο γένος *Lullula*, το οποίο εισάχθηκε το 1829 από τον Γερμανό φυσιοδίφη Γιόχαν Γιάκομπ Κάουπ. Αυτό το όνομα με τη σειρά του προέρχεται από το γαλλικό «Lulu».

Παραπομπές
----------

1. ↑  Linnaeus, Carl (1758). *Systema Naturae per regna tria naturae, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis* (στα Λατινικά). Τόμος 1 (10η έκδοση). Holmiae:Laurentii Salvii. σελ. 166.
2. ↑  Willughby, Francis (1676). *Ornithologiae libri tres* (στα Λατινικά). Λονδίνο: John Martyn. σελ. 149.
3. ↑  Kaup, Johann Jakob (1829). *Skizzirte Entwickelungs-Geschichte und natürliches System der europäischen Thierwelt* (στα Γερμανικά). Darmstadt: Carl Wilhelm Leske. σελ. 92.
Συντεταγμένες: 35°44′09″N 71°46′04″E﻿ / ﻿35.7358°N 71.7678°E﻿ / 35.7358; 71.7678

Ένας άνδρας Καλάς που φοράει μακεδονική καυσία.
Οι **Καλάς** (αγγλικά: *Kalash*, νουριστάνι: *Kasivo*) είναι φυλή του ορεινού Πακιστάν και μέρους του Αφγανιστάν, η οποία ομιλεί την διάλεκτο Καλάς, η οποία υπάγεται στις δαρδικές, μία ομάδα των ινδοάριων διαλέκτων. Ο πληθυσμός τους ανέρχεται σε περίπου 5.000. Διαφέρουν από τις γειτονικές τους φυλές, τόσο εθνολογικά, όσο και κοινωνιολογικά, καθώς η θρησκεία τους αποτελεί αμάλγαμα ανιμισμού, πολυθεϊσμού και πρωτο-ινδουϊσμού, όμως αρκετοί ασπάστηκαν το Ισλάμ.

Στην Ελλάδα υπάρχουν κάποιοι που αποδίδουν αυτή τη διαφοροποίηση στο γεγονός ότι έχουν ελληνική καταγωγή, αφού θεωρούν τη φυλή τους μακρινή απόγονο των στρατευμάτων του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Αποτελούν πληθυσμό που παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον, όμως έχουν γίνει αρκετές γενετικές έρευνες στις οποίες δεν προέκυψε ελληνική καταγωγή. Στους Καλάς απουσιάζει ο καθαρά ελληνικός απλότυπος 21 (E-M35).

Παραπομπές
----------

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mike Searle. Colliding Continents: A geological exploration of the Himalaya, Karakoram, and Tibet. OUP Oxford. ISBN 978-0-19-165249-3
2. ↑  Camerapix (1998). Spectrum Guide to Pakistan. Interlink Books. ISBN 978-1-56656-240-9. Nowhere is this more evident than among the pagan Kalash, a non-Islamic community living in the isolated valleys of Chitral whose faith is founded on animism.
3. ↑  Sean Sheehan. Pakistan. Marshall Cavendish. ISBN 978-1-85435-583-6. The Kalash people are small in number, hardly exceeding 3,000, but they ... and as well as having their own language and costume, they practice animism (the worship of spirits in nature)...
4. ↑  «The genetic heritage of the earliest settlers persists both in Indian tribal and caste populations». *Am. J. Hum. Genet.* **72** (2): 313–32. February 2003. doi:10.1086/346068. PMID 12536373. PMC 379225. .
5. ↑  Firasat S, Khaliq S, Mohyuddin A, et al. (January 2007). "Y-chromosomal evidence for a limited Greek contribution to the Pathan population of Pakistan". Eur. J. Hum. Genet. 15 (1): 121–6. doi:10.1038/sj.ejhg.5201726. PMC 2588664 . PMID 17047675.

Δείτε επίσης
------------

* Καλάς γλώσσα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Καλάς (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
Δενδρόσπιτο στην Αττική
Το **Δενδρόσπιτο** είναι μία ανθρώπινη, συνήθως ξύλινη προσωρινή κατασκευή, που αποτελείται κυρίως από δύο μέρη. Τη βάση και το κτίσμα.

Δομή και χρήσεις
----------------

Η βάση αποτελείται πιο συχνά από κομμένους κορμούς δένδρων. Αυτή εδράζει σε χοντρά κλαδιά ενός ψηλού δένδρου εν είδη πλατφόρμας σε ύψος περίπου 2 μ. επί της οποίας τοποθετείται ένα μικρό σπιτάκι, ενώ μπορεί να υπάρχει και μία στέγη, σε μορφή πυραμίδας. Η παράδοση της δημιουργίας τέτοιου είδους κατασκευών πηγάζει από τα προϊστορικά , ακόμη χρόνια, ενώ στη σύγχρονη εποχή μπορεί να έχει διάφορες χρήσεις, ως τόπος αναψυχής μικρών παιδιών αλλά και ενηλίκων (π.χ. σε παιδότοπους ή ξενοδοχειακές μονάδες), αποθήκη ή και εργαστήριο, παρατηρητήριο, καταφύγιο υπό αντίξοες καιρικές συνθήκες, άγρια ζώα κ.α. Στη μοντέρνα ζωή, πάντως, η δημιουργία δενδρόσπιτων για μόνιμη κατοικία, προτείνεται σε ορισμένες περιπτώσεις για λόγους προστασίας του περιβάλλοντος. Προκειμένου, ωστόσο, να μην επιβαρυνθεί το δένδρο που φιλοξενεί ένα δενδρόσπιτο, έχουν προταθεί συγκεκριμένοι κατασκευαστικοί τύποικ.α.

Διάδοση και δημοφιλία
---------------------

Τα δενδρόσπιτα έως τα μέσα της δεκαετίας του ’90, ήταν ιδιαίτερα δημοφιλή σε χώρες του Δυτικού κόσμου, όπως οι ΗΠΑ και πολλά από τα ευρωπαϊκά κράτη. Σήμερα σε Αμερική και Ευρώπη δραστηριοποιούνται περισσότερες από 30 επιχειρήσεις κατασκευής δενδρόσπιτων, οι οποίες προσφέρουν μία μεγάλη ποικιλία από σχέδια όσον αφορά στη δομή και τη φυσιογνωμία των κατασκευών τους. Η διακόσμηση του εσωτερικού χώρου ενός δενδρόσπιτου είναι ένας ακόμη εμπορικός τομέας που γνωρίζει άνθηση τα τελευταία χρόνια.

Ακτιβισμός
----------

Η Julia Hill (2006)Η ζωή σε δενδρόσπιτα (tree sitting) έχει υιοθετηθεί από ανθρώπινες κοινότητες που είναι ευαισθητοποιημένες στην προστασία του περιβάλλοντος, ως ένα μέσο πίεσης προς τις αρχές να ματαιώσουν δημόσια έργα που θα μπορούσαν να προκαλέσουν καταστροφές του φυσικού τοπίου. Μία από τις πιο γνωστές ακτιβίστριες που εφαρμόζουν αυτή τη μέθοδο διαμαρτυρίας είναι η Αμερικανίδα Julia Baterfly Hill (γενν. 1974), η οποία κατασκεύασε τεράστιες πλατφόρμες πάνω από το έδαφος, εντός ενός δάσους στην Καλιφόρνια, παραμένοντας εκεί για 2 έτη (1997 - 1999).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Donald R Perry, Interpreting evidence: Tree houses, 21st Century Anthropology: A Reference Handbook, SAGE Publications, 2010, σελ. 365-366
2. ↑  [Head-Hunters Drove Papuan Tribe Into Tree-Houses Ανακτήθηκε στις 10/3/2020]
3. ↑  ["Architecture Thesis, bachelor degree" Ανακτήθηκε στις 10/3/2020]
4. ↑   Henderson, Paula; Mornement, Adam (2005). Treehouses. London, UK: Frances Lincoln Ltd. σελ. 7. ISBN 0-7112-2437-4
5. ↑  ["Treehouses around the world on a map". Treehouse Map. Ανακτήθηκε στις 10/3/2020
6. ↑   Henderson, Paula; Adam Mornement (2005). Treehouses. London, UK: Frances Lincoln Ltd. σελ. 65. ISBN 0-7112-2437-4.
Ρέμπραντ, *Αυτοπορτραίτο με δύο κύκλους*, γύρω στο 1665–1669, λάδι σε καμβά, Οίκος Κένγουντ, ΛονδίνοΚαζιμίρ Μάλεβιτς, *Μαύρο Τετράγωνο*, 1923–29, λάδι σε καμβά, Ρωσικό Μουσείο, Αγία Πετρούπολη
Στις ευρωπαϊκές ακαδημαϊκές παραδόσεις, **καλή τέχνη** είναι η τέχνη που αναπτύσσεται κυρίως για την αισθητική ή την ομορφιά, η οποία ξεχωρίζει από την εφαρμοσμένη τέχνη η οποία πρέπει επίσης να εξυπηρετεί κάποια πρακτική λειτουργία, όπως η αγγειοπλαστική ή τα περισσότερα μεταλλικά έργα.

Ιστορικά, οι πέντε μεγάλες καλές τέχνες ήταν η ζωγραφική, η γλυπτική, η αρχιτεκτονική, η μουσική και η ποίηση καθώς και τέχνες του θεάματος, συμπεριλαμβανομένου του θεάτρου και του χορού. Σήμερα, οι καλές τέχνες περιλαμβάνουν συνήθως επιπλέον μορφές, όπως ο κινηματογράφος, η φωτογραφία, η παραγωγή / επεξεργασία βίντεο, η σχεδίαση, η χαρακτική και άλλες.

Ένας ορισμός της καλής τέχνης είναι ότι: Η καλή τέχνη είναι «μια εικαστική τέχνη που θεωρείται ότι έχει δημιουργηθεί κυρίως για αισθητικούς και πνευματικούς σκοπούς και κρίνεται για την ομορφιά και τη σημασία της, συγκεκριμένα, τη ζωγραφική, τη γλυπτική, το σχέδιο, την ακουαρέλα, τα γραφικά και την αρχιτεκτονική» Με αυτή την έννοια, υπάρχουν εννοιολογικές διαφορές μεταξύ των καλών τεχνών και των εφαρμοσμένων τεχνών. Όπως αντιλήφθηκε αρχικά και όπως κατανοήθηκε για μεγάλο μέρος της σύγχρονης εποχής, η αντίληψη των αισθητικών ιδιοτήτων απαιτούσε μια εκλεπτυσμένη κρίση που συνήθως αναφέρεται ως καλό γούστο, η οποία διαφοροποίησε την τέχνη από τη λαϊκή τέχνη και την ψυχαγωγία.

Η λέξη "καλή" δεν υποδηλώνει τόσο την ποιότητα του εν λόγω έργου τέχνης, αλλά την καθαρότητα του επιστημονικού κλάδου σύμφωνα με τους παραδοσιακούς κανόνες της Δυτικής Ευρώπης. Αυτός ο ορισμός αποκλείει αρχικά τις εφαρμοσμένες ή διακοσμητικές τέχνες και τα προϊόντα που θεωρούνταν βιοτεχνίες. Στη σύγχρονη πρακτική αυτές οι διακρίσεις και οι περιορισμοί έχουν καταστεί ουσιαστικά χωρίς νόημα, δεδομένου ότι η έννοια ή η πρόθεση του καλλιτέχνη δίνεται σε υπεροχή, ανεξάρτητα από τα μέσα μέσω των οποίων εκφράζεται αυτός.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *The Project Gutenberg EBook of Encyclopædia Britannica*. **10** (11 έκδοση). 1911.
2. ↑  «Fine art | Define Fine art at Dictionary.com». Dictionary.reference.com. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2014.
3. ↑  «Aesthetic Judgment». The Stanford Encyclopedia of Philosophy. 22 Ιουλίου 2010.
Ο **Αντόνιους Γιοχάννες Γιακόμπους ("Τον") Λόκχοφ** (γεννημένος στις 25 Δεκεμβρίου 1959 στην Μπρέντα στη Βόρεια Βραβάντη) είναι Ολλανδός πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του μέσου, ο οποίος αυτό τον καιρό εργάζεται ως βοηθός προπονητή στον ΠΑΟΚ.

Αγωνιστική Καριέρα
------------------

Γνωστός με το παρατσούκλι *Mister NAC* λόγω με τη μακρόβια σχέση του με την ομάδα της γενέτειράς του ΝΑΚ Μπρέντα, όπου αγωνίστηκε από το 1978 ως το 1982 και αργότερα από το 1991 ως το 1996, ο Λόκχοφ αγωνίστηκε επίσης τρεις φορές με την Εθνική Ολλανδίας το διάστημα μεταξύ 1984 και 1985. Αγωνίστηκε επίσης στην Ολλανδία για λογαριασμό των ΠΣΦ Αϊντχόφεν και Φέγενορντ, και στη Γαλλία με τη φανέλα της Νιμ Ολιμπίκ. Αποσύρθηκε από την ενεργό δράση το 1996.

Προπονητική Καριέρα
-------------------

Ο Λόκχοφ ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα και πάλι από την ΝΑΚ Μπρέντα, εργαζόμενος ως πρώτος προπονητή του συλλόγου από το 2003 ως το 2005. Στη συνέχεια ανέλαβε καθήκοντα πρώτου προπονητή στην Εξέλσιορ στη διάρκεια του καλοκαιριού του 2006, όταν και διαδέχτηκε τον Μάριο Μπέεν στην τεχνική ηγεσία του συλλόγου. Το συμβόλαιο του Λόκχοφ με την Εξέλσιορ ολοκληρώθηκε την άνοιξη του 2009, και στη συνέχεια αντικαταστάθηκε από τον Άλεξ Παστόορ ο οποίος κατόρθωσε να οδηγήσει την ομάδα στην άνοδο στην Ερεντιβίζιε. Τον Σεπτέμβριο του 2009 ανακοινώθηκε ως βοηθός προπονητή στην ΦΚ Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ του συμπατριώτη του Κο Αντριάνσε.

Τον Δεκέμβριο του 2011, ο Λόκχοφ υπέγραψε συμβόλαιο σε ισχύ από τον Ιανουάριο του 2012 μέχρι το τέλος της σεζόν με τη Φένλο. Διαδέχτηκε τον Βέλγο τεχνικό Γκλεν Ντε Μπεκ ο οποίος έλυσε το συμβόλαιό του με την ομάδα λόγω της έλλειψης ανταγωνιστικότητας του συλλόγου.

Παραπομπές
----------

* Προφίλ στο VI
* Προφίλ
Ο **Δενδροπόταμος** είναι ο σημαντικότερος χείμαρρος της Θεσσαλονίκης. Στον Δενδροπόταμο καταλήγουν τα νερά από όλη τη λεκάνη απορροής της δυτικής Θεσσαλονίκης, είναι αποδέκτης τόσο ομβρίων όσο και ακαθάρτων υδάτων. Το μήκος του χείμαρρου που διασχίζει το πολεοδομικό συγκρότημα ξεπερνά τα 25 χιλιόμετρα. Στο μεγαλύτερο μήκος του κλάδου έγινε υπογειοποίηση και στη θέση της όχθης κατασκευάστηκε η οδός Δενδροποτάμου τη δεκαετία 1970, και το πάρκο ανάπλασης Δενδροπατάμου στην Ομόνοια Σταυρούπολης το 2004. Εκβάλλει στον Θερμαϊκό κόλπο.

Συνοικισμός
-----------

Δενδροπόταμος ονομάζεται επίσης συνοικισμός του Δήμου Αμπελοκήπων - Μενεμένης, που κατοικείται στην πλειονότητά του από Ρομά. Τοποθετείται μεταξύ της Εθνικής οδού Θεσσαλονίκης-Αθήνας και της παλιάς σιδηροδρομικής γραμμής, η οποία διαχωρίζεται από το υπόλοιπο σιδηροδρομικό δίκτυο στην περιοχή Μυτιληνάκια (παλαιό στρατόπεδο Ζιάκα). Η άλλη πλευρά του συνοικισμού ορίζεται από τον κάθετο οδικό άξονα επί του σκεπασμένου χειμάρρου του Δενδροποτάμου, σε μικρή απόσταση από την ακάλυπτη λεκάνη απορροής του στο ύψος του σταθμού των Κ.Τ,Ε.Λ. Ο συνοικισμός αναφέρεται από τους κατοίκους των όμορων συνοικισμών και ως "γύφτικα". Τα τελευταία χρόνια γίνεται προσπάθεια να καθιερωθεί για την περιοχή η ονομασία "**Άγιος Νεκτάριος**", προερχόμενη από τον ευρισκόμενο στο κέντρο της ομώνυμο ναό.

Χάρτης

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΕΠΙΡΡΟΗ ΤΩΝ ΡΕΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΑΣΤΙΚΗΣ ΖΩΝΗΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΚΟΥ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΤΙΑ ΡΥΠΑΝΣΗ ΤΟΥ ΘΕΡΜΑΪΚΟΥ ΚΟΛΠΟΥ» (PDF).
2. ↑  «ΤΑ ΡΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιανουαρίου 2015.
Συντεταγμένες: 36°40′01″N 66°59′03″E﻿ / ﻿36.667°N 66.9841°E﻿ / 36.667; 66.9841

Το **Καλάι Τζάνγκι** ή **Καλά-ι-Τζάνγκι** (Νταρί/Παστού: قلعهِ جنگی‬) είναι οχυρό του 19ου αιώνα πλησίον του Μαζάρι Σαρίφ στο βόρειο Αφγανιστάν, γνωστό για την αιματηρή εξέγερση των Ταλιμπάν το 2001, γνωστή ως μάχη του Καλάι Τζάνγκι, όπου σκοτώθηκαν 470 άτομα συμπεριλαμβανομένου του πράκτορα της CIA Τζόνι «Μάικ» Σπαν. Χρησιμοποιήθηκε ως στρατιωτικό οχυρό του στρατηγού της Βόρειας Συμμαχίας, Αμπντούλ Ρασίντ Ντοστούμ κατά τα πρώτα στάδια του Πολέμου στο Αφγανιστάν.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Οι Αφγανοί κατασκεύασαν το οχυρό το 1889 για να αμυνθούν σε πιθανή εισβολή των Βρετανών μετά τον Β΄ Αγγλοαφγανικό Πόλεμο. Χρειάστηκαν 18.000 εργάτες και 12 χρόνια κατασκευών.

Οι Ταλιμπάν κατέλαβαν το οχυρό το μεγαλύτερο διάστημα από το 1994 έως το 2001. Ο Αμπντούλ Ρασίντ Ντοστούμ, εκ μέρους της Βόρειας Συμμαχίας, κατείχε το οχυρό για μικρό διάστημα το 1997 με 20.000 πολιτοφύλακες.

Περιγραφή
---------

Το 2001, το οχυρό είχε μήκος 550 μέτρων και πλάτος 270 μέτρων. Ήταν κατασκευασμένο από ξύλινους δοκούς, λάσπη και καλάμια. Σε κάθε γωνία υπήρχε πύργος από λάσπη ύψους 24 μέτρων και διαμέτρου 46 μέτρων. Οι βροχοπτώσεις στην περιοχή που δεν ξεπερνούν τα 100 χιλιοστά ετησίως δίνουν τη δυνατότητα στο κτίριο να αποφύγει τη διάλυσή του.

Επρόκειτο για μία περιτοιχισμένη πόλη, χωρισμένη σε δύο τμήματα από τοίχο 24 μέτρων.

Στην πόλη αυτή υπήρχε τέμενος διακοσμημένο από χρυσό, και ένας τετράγωνος «Ροζ Οίκος», ο οποίος κατασκευάστηκε τη δεκαετία του 1980 από τους Σοβιετικούς που είχαν καταλάβει την περιοχή, ως υποδομή ιατρικής περίθαλψης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  Stanton, Doug (2018). *12 Strong (previously published as "Horse Soldiers"*. New York City: Pocket Books. ISBN 978-1-5011-7995-2.
Ο **Τσιγκόζιε Ομπιόμα** (Chigozie Obioma) είναι Νιγηριανός συγγραφέας, γεννημένος το 1986 στην πόλη Άκουρε της Νιγηρίας. Από το Φθινόπωρο του 2015 διδάσκει λογοτεχνία και δημιουργική γραφή στο Πανεπιστήμιο της Νεμπράσκα.

Βιογραφία
---------

Ο Ομπιόμα γεννήθηκε στο Άκουρε, στη νοτιοδυτική Νιγηρία, σε μια πολυμελή οικογένεια με 12 παιδιά. Ανήκει στη φυλή των Ίγκμπο και μητρικές του γλώσσες ήταν τα Γιορούμπα, τα Ίγκμπο και τα Αγγλικά. Στα παιδικά και νεανικά του χρόνια τον είχαν γοητεύσει οι ελληνικοί μύθοι και οι Άγγλοι κλασσικοί συγγραφείς όπως ο Σαίξπηρ, ο Τζον Μίλτον, ο Τόμας Χάρντυ κ.ά.

Σπούδασε για 2 χρόνια στο Διεθνές Πανεπιστήμιο Κύπρου, ένα ιδιωτικό αγγλόφωνο πανεπιστήμιο της Βόρειας Λευκωσίας. Ενώ ακόμη σπούδαζε, ξεκίνησε τη συγγραφή του πρώτου του μυθιστορήματος, το οποίο ολοκλήρωσε κατά την παραμονή του στον καλλιτεχνικό ξενώνα Ledig House, στην πολιτεία της Νέας Υόρκης, όπου βρισκόταν από το φθινόπωρο του 2012 με υποτροφία. Στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό του στη δημιουργική γραφή. Από αυτό το πανεπιστήμιο τιμήθηκε με το βραβείο Hopwood λογοτεχνίας το 2013 και ποίησης το 2014. Διηγήματά του έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά όπως τα Virginia Quarterly Review και New Madrid. Το δοκίμιό του με τίτλο *Audacity of Prose* (Η τόλμη της πρόζας) είχε σημαντική απήχηση.

*Οι Ψαράδες*, το πρώτο του μυθιστόρημα, συμπεριλήφθηκε στη βραχεία λίστα του Βραβείου Μπούκερ και του Βραβείου Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα στο Φεστιβάλ του Εδιμβούργου. Κέρδισε το Βραβείο FT/OppenheimerFunds Emerging Voices 2015. Η κριτική των New York Times τον απεκάλεσε διάδοχο του Τσινούα Ατσέμπε. Η πλοκή 
του μυθιστορήματος περιστρέφεται γύρω από τις δοξασίες των Ίγκμπο σχετικά με το πεπρωμένο, οι οποίες σύμφωνα με τον συγγραφέα, φέρουν ομοιότητες με την αρχαία ελληνική τραγωδία και με τις σαιξπηρικές τραγωδίες.

Ελληνικές μεταφράσεις
---------------------

* *Οι Ψαράδες*, Εκδόσεις Μεταίχμιο, 2015, μετάφραση: Ιωάννα Ηλιάδη, ISBN 978-618-03-0077-2

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Michigan Quarterly Review-An Interview with Chigozie Obioma». *Michigan Quarterly Review*.
2. ↑  «2, 2 and 2: Chigozie Obioma talks about The Fishermen». *looking up/looking down*.
3. ↑  «The Millions : The Audacity of Prose». *themillions.com*.
4. ↑  
Γρηγόρης Μπέκος (15 Σεπτεμβρίου 2015). «Η βραχεία λίστα του βραβείου Booker 2015». *Το Βήμα*.. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2015.
5. ↑  Μαρία Σφυρόερα (24 Νοεμβρίου 2015). «Ο Chigozie Obioma γράφει στις «Βιβλιοπαρουσιάσεις». ΕΡΤ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αρχειοθετήθηκε 2021-03-04 στο Wayback Machine.

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Λογοτεχνία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 78894785
* LCCN: nb2009004121
* ISNI: 0000 0000 7886 845X
* GND: 138547475
* SUDOC: 188599428
* NKC: pna2016907417
* ICCU: LO1V438439
* BNE: XX5591703

 |

 |
***Δεν ήταν νησί*** είναι τίτλος τραγουδιού του Μάνου Χατζιδάκι που έχει τραγουδηθεί από αρκετούς Έλληνες τραγουδιστές.

Τα λόγια του τραγουδιού δεν είναι ούτε στίχοι, ούτε ποίηση, αλλά πεζό κείμενο το οποίο ο συνθέτης προσάρμοσε από αυτούσιες φράσεις του βιβλίου του Νίκου Καζαντζάκη *«Ο Καπετάν Μιχάλης»* (γράφηκε το 1953 και αναφέρεται στην τουρκοκρατούμενη Κρήτη). Τα λ
όγια εκφράζουν τον πόθο για την απελευθέρωση.

Το τραγούδι γράφηκε το 1966 με αφορμή τη θεατρική διασκευή του μυθιστορήματος, ενώ ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε σε δίσκο το 1972, ερμηνευμένο από τη φωνή της Φλέρυς Νταντωνάκη. Πρώτη ηχογράφηση και κυκλοφορία όλου του κύκλου "Ο καπετάν Μιχάλης" το 1966, με ερμηνευτή τον Γιώργο Ρωμανό.
Αργότερα ερμηνεύτηκε κι από άλλους καλλιτέχνες, όπως Νάνα Μούσχουρη, Γιώργος Ζωγράφος, Λίτσα Σακελλαρίου, Μαρινέλλα κλπ. Έχει επίσης διασκευαστεί και ερμηνευθεί στην καταλανική γλώσσα από τη Maria del Mar Bonet, όταν η τελευταία τραγούδησε Έλληνες συνθέτες.

*Ο μύθος λέει*: *Ο Μέγας Αλέξανδρος είχε μια αδελφή γοργόνα που ζούσε στα νερά γύρω από την Κρήτη. Ποτέ δεν αποδέχθηκε το θάνατο του αδελφού της και για να πειστεί ρωτούσε τους ναυτικούς των πλοίων που περνούσαν από την περιοχή αν ήταν ακόμη ζωντανός ή όχι.*

*Αν η απάντηση ήταν όχι, έκλαιγε με τόσο πολλά δάκρυα που το φούσκωμα των νερών βύθιζε τα πλοία. Αλλά αν εκείνοι απαντούσαν «Ο Μέγας Αλέξανδρος είναι ακόμη ζωντανός και κατακτά τον κόσμο», τότε φύσαγε με χαρά τα πανιά τους για να τους στείλει με ασφάλεια στο σπίτι, τραγουδώντας...*

> Δεν ήταν νησί   
> Ήταν θεριό που κείτουνταν στη θάλασσα   
> Ήταν η γοργόνα, η αδερφή του Μεγαλέξαντρου   
> Που θρηνούσε και φουρτούνιαζε το πέλαγο  
> Άμα λευτερωθεί η Κρήτη  
> Θα λευτερωθεί και μένα η καρδιά μου  
> Άμα λευτερωθεί η Κρήτη, θα γελάσω
> 
>

Παραπομπές
----------

1. ↑  Απόσπασμα από το βιβλίο του LP, δισκ. Fontana, 6325303 "Chante la Grèce" και η ζωντανή εισαγωγή του τραγουδιού στη Βρετανική συναυλία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Video: Η Νάνα Μούσχουρη τραγουδάει το «Δεν ήταν νησί» στο στούντιο του BBC το 1973
Ο **Τίτος Χριστοφίδης** είναι Ελληνοκύπριος οφθαλμίατρος και πολιτικός. Διετέλεσε Υφυπουργός Παρά τω Προέδρω της Κύπρου.

Βιογραφικά Στοιχεία
-------------------

Ο Τίτος Χριστοφίδης γεννήθηκε στη Λεμεσό την 1η Αυγούστου 1944. Σπούδασε οφθαλμολογία στο Λονδίνο. Επιπλέον, εργάστηκε σε διάφορες θέσεις σε νοσοκομεία της Κύπρου με ανώτερη τη θέση του διευθυντή του Οφθαλμολογικού Τμήματος.

Διετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου του ΡΙΚ, πρόεδρος της Οφθαλμολογικής Εταιρείας Κύπρου και μέλος της Επιτροπής Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας.

Επιπρόσθετα, διετέλεσε πρόεδρος του Κυπριακού Οργανισμού Αθλητισμού (ΚΟΑ), μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ). Επιπλέον, διετέλεσε πρόεδρος του αθλητικού σωματείου Αλκή Λάρνακας.

Ακόμη, είχε σημαντικό ρόλο στην ίδρυση της πολιτιστικής οργάνωσης *Αναζήτηση* της Λάρνακας (της οποίας διετέλεσε πρόεδρος) και στην ίδρυση του θεάτρου *Σκάλα* Λάρνακας (του οποίου διετέλεσε αντιπρόεδρος).

Πολιτική διαδρομή
-----------------

Στις 3 Μαρτίου 2008 διορίστηκε Υφυπουργός Παρά τω Προέδρω στην Κυβέρνηση Δημήτρη Χριστόφια 2008.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  «Χριστοφίδης Τίτος». *www.polignosi.com*. 24 Μαρτίου 2020. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2020.

Πηγές
-----

* «Χριστοφίδης Τίτος». *www.polignosi.com*. 24 Μαρτίου 2020. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2020.

| Πολιτικά αξιώματα
 |
| --- |
| ΠροκάτοχοςΓεώργιος Χατζηαναστασίου | **Υφυπουργός Παρά τω Προέδρω**3 Μαρτίου 2008 - 28 Φεβρουαρίου 2013 | ΔιάδοχοςΚωνσταντίνος Πετρίδης |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Υφυπουργοί Παρά τω Προέδρω |
| --- |
|  |
| Διατελέσαντεςυφυπουργοί | 
* Απόστολος Κοντός
* Πάτροκλος Σταύρου
* Παντελής Κούρος
* Χριστόδουλος Πασιαρδής
* Γεώργιος Χατζηαναστασίου
* Τίτος Χριστοφίδης
* Κωνσταντίνος Πετρίδης
* Βασίλης Πάλμας
* Κυριάκος Κούσιος
* Πέτρος Δημητρίου
 |

 |
Ο **Δημήτριος (Τάκης) Καρδάρας** (1915-1989) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός από την Αγιά Λάρισας. Υπηρέτησε ως πρόεδρος της κοινότητας Αγιάς και ως βουλευτής Λάρισας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

### Πρώτα χρόνια και σπουδές

Γεννήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1915, γιος του Ιωάννη και της Βασιλικής. Σε ηλικία 10 ετών φοίτησε στο Σχολαρχείο της Αγιάς και στη συνέχεια σε Γυμνάσια της Λάρισας (ιδιωτικό) και του Βόλου.
Γράφτηκε στην Οδοντιατρική Σχολή Αθηνών, έπειτα από εξετάσεις και φοίτησε εκεί επί πενταετία. Μετά την πρακτική του άσκηση, η οποία διήρκεσε δύο χρόνια, έλαβε το πτυχίο του στη διάρκεια της στρατιωτικής θητείας του ως εφέδρου Αξιωματικού του Πυροβολικού.

### Πολεμική δράση

Όταν ξέσπασε ο Πόλεμος του 1940 ο Καρδάρας έλαβε ενεργά μέρος και αναγνωρίστηκε με εύφημο μνεία για την αφοσίωση στο καθήκον του στις μάχες στα βουνά της Αλβανίας. Ανέπτυξε έπειτα έντονη αντιστασιακή δράση και υπέστη διώξεις για την δράση αυτή, με εξορία στη Μακρόνησο. Μετά την επιστροφή του στην Αγιά, αποφάσισε να ασχοληθεί με τα κοινά.

### Πολιτική σταδιοδρομία

Εξελέγη πρόεδρος της κοινότητας Αγιάς στις εκλογές του 1954 και η θητεία του ξεκίνησε την πρώτη μέρα του 1955. Επανεξελέγη το 1958, διατελώντας στο αξίωμα ως την τελευταία ημέρα του 1960, συνολικά έξι χρόνια. Στη διάρκεια της θητείας του πραγματοποίησε αρκετά εξωραϊστικά έργα στην Αγιά.

Εξελέγη βουλευτής Λάρισας το 1963 και το 1964 με την Ένωση Κέντρου. Μεταπολιτευτικά εξελέγη ξανά βουλευτής το 1974 με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις, η οποία μετονομάστηκε σε ΕΔΗΚ το 1976 και ξανά το 1977 με την ΕΔΗΚ.

Ήταν ιδρυτικό μέλος του ΚΟΔΗΣΟ. Ως βουλευτής διαφοροποιήθηκε από το ΚΟΔΗΣΟ και στήριξε την υποψηφιότητα του Καραμανλή για την Προεδρία της Δημοκρατίας το 1980. Το 1981 αποσύρθηκε από τα κοινά.

### Θάνατος και κληρονομιά

Πέθανε σε ηλικία 74 ετών από έμφραγμα του μυοκαρδίου στις 19 Μαΐου 1989 και κηδεύτηκε την επομένη στην Αγιά. Άφησε συγγραφικό έργο, με βιβλία και άρθρα για την Αγιά. Επίσης, έκανε δωρεά τον όροφο του πατρικού του σπιτιού στην κοινότητα της ιδιαίτερης πατρίδας του και με τη διαθήκη του κληροδότησε μισό εκατομμύριο δραχμές στο Λύκειο της Αγιάς. Άφησε επίσης πλούσιο ιστορικό και πολιτικό αρχείο για την Αγιά, που καλύπτει την χρονική περίοδο από το 1915 ως το 1980.

Παραπομπές
----------

1. ↑  4da2475b-9bb7-4071-8385-ad05896f6c8e. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
2. ↑  Βουλή των Ελλήνων. 4da2475b-9bb7-4071-8385-ad05896f6c8e. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
3. ↑  ΕΥΕΡΓΕΤΑΙ – ΛΟΓΙΟΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ, Πνευματικόν Κέντρον Αγ. Αντωνίων Αγιάς, 12-5-2015, ανάκτηση 1-2-2018.
4. 1 2 3  Αγιώτικα Νέα, Οδός Δημητρίου Καρδάρα, κείμενο: π. Νεκτάριος Δρόσος, επιμέλεια Ευαγ. Τζιγκουνάκη, 20-10-2013, ανάκτηση 1-2-2018.
5. ↑  Κοινοβουλευτική θητεία μετά το 1974, ιστοσελίδα Βουλής των Ελλήνων, ανάκτηση 1-2-2018.
6. ↑  Κάν’ το όπως ο Καρδάρας... , Ελευθερία 9-12-2014, ανάκτηση 1-2-2018.
7. 1 2  Ελεύθερος Τύπος, Κηδεύεται ο τ. βουλευτής Τ. Καρδάρας, 20-5-1989, σελ. 22.
8. ↑  ΓΑΚ- Τοπικό Αρχείο Αγιάς.
Το σήμα σύμβολο Δεν ξεχνώ.Το σήμα σύμβολο **Δεν ξεχνώ**.
Το σήμα σύμβολο **Δεν ξεχνώ** δημιουργήθηκε το πρωί της 14ης Αυγούστου 1974, την ημέρα που η τουρκική εισβολή «Αττίλας 2» έκοψε την Κύπρο στα δύο.

Δημιουργός του είναι ο συγγραφέας και διαφημιστής Νίκος Δήμου, ο οποίος όταν το άκουσε από το ραδιόφωνο, οραματίστηκε την Κύπρο μαχαιρωμένη και την «γραμμή του Αττίλα» (Πράσινη Γραμμή), σαν μία ροή πηγμένου αίματος που σιγόσταζε. Τυπώθηκε σε χιλιάδες αυτοκόλλητα, στάλθηκαν αντίτυπα στις εφημερίδες, μεταφράσθηκε το σύνθημα σε πολλές γλώσσες και στάλθηκε σε πολλά μέρη του κόσμου όπου υπήρχαν Έλληνες (Ελλαδίτες και Κύπριοι) φοιτητές.

Δείτε επίσης
------------

* Αττίλας '74:Ο βιασμός της Κύπρου
* Κυπριακό ζήτημα
* Βόρεια Κύπρος

Πηγές
-----

* Δήμου, Νίκος. «Δεν ξεχνώ». *Βιογραφικό*. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2013.
Ο **Τίτος Ταρκύνιος** ήταν ο μεγαλύτερος γιος του τελευταίου βασιλιά της Αρχαίας Ρώμης Ταρκύνιου του Υπερήφανου και της Τύλλιας της νεότερης. Την εποχή που ήταν βασιλιάς ο πατέρας του συνόδευσε τον μικρότερο αδελφό του Αρρούν Ταρκύνιο και τον ξάδελφο τους Λεύκιο Ιούνιο Βρούτο στο Μαντείο των Δελφών για να τους ερμηνεύσει η Πυθία ένα όνειρο που είδε ο βασιλιάς. Όταν ανατράπηκε το Ρωμαϊκό Βασίλειο και ιδρύθηκε η Ρωμαϊκή Δημοκρατία (509 π.Χ.) ο Τίτος συνόδευσε τον πατέρα του και τον αδελφό του Αρρούν στην εξορία στο Τσερβέτερι. Αργότερα πολέμησε με τον πατέρα του στο πλευρό των Λατίνων εναντίον της Ρώμης στην *"μάχη της λίμνης Ρεγίλους"* (496 π.Χ.). Στην διάρκεια της μάχης ο πρώην Ρωμαίος Ύπατος (505 π.Χ.) προσπάθησε να συκοφαντήσει τον Τίτο για να πετύχει την δολοφονία του, τελικά δολοφονήθηκε ο ίδιος από τους άντρες του Τίτο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Livy, Ab urbe condita, 1.56
2. ↑  Livy, Ab urbe condita, 1.60
3. ↑  Livy, Ab urbe condita, 2.19-20

Πηγές
-----

* Livy, Ab urbe condita.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ταρκύνιοι Αρχειοθετήθηκε 2015-01-07 στο Wayback Machine.
Ο **Δημήτριος Καρυτσιώτης** (1741 – 2 Φεβρουαρίου 1819), ήταν ευεργέτης του Άστρους Κυνουρίας.

Βιογραφία
---------

Ο Δημήτριος Καρυτσιώτης γεννήθηκε το 1741 στον Άγιο Ιωάννη Κυνουρίας. Ήταν γιος του Ιωάννη και της Κανέλλας και η οικογένειά του καταγόταν από την Καρύτσα Λακωνίας (εξ'ου και το επίθετο *Καρυτσιώτης*). Άλλα αδέλφια του ήταν ο Νικόλαος, ο Πολύκαρπος, ο οποίος ήταν ιερομόναχος, ο Γεώργιος, η Ελένη και η Καλομοίρα. Το 1756, σε ηλικία 15 ετών, έφυγε από το Άστρος, προκειμένου να ακολουθήσει τον θείο του, που έφευγε για τη Σμύρνη με το ένα τσαρούχι, σύμφωνα με την παράδοση. Στην Σμύρνη δούλεψε σκληρά και απέκτησε αρκετά χρήματα. Το 1772, σε ηλικία περίπου 30 ετών, έφυγε για την Τεργέστη, όπου απέκτησε μεγάλη και αξιόλογη περιουσία. Εκεί, σε συνεργασία με τους άλλους Έλληνες, ίδρυσε την *Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα της Τεργέστης*. Επιπλέον, κατασκεύασε ένα μεγαλοπρεπές κτήριο με την ονομασία *ΑΣΤΡΟΣ* (Νυν Palazzo Carciotti), τιμώντας έτσι την πατρίδα του. Το μεγαλοπρεπές αυτό οικοδόμημα, σώζεται μέχρι και σήμερα στην παραλία της Τεργέστης.

Ο Δημήτριος Καρυτσιώτης
Ο Δημήτριος Καρυτσιώτης, δώρισε χρήματα, ιερά σκεύη και άλλα, που πλούτισαν το Άστρος. Με δωρεά του, το 1798, κτίστηκε στον Άγιο Ιωάννη, η καλλιμάρμαρος Σχολή Καρυτσιώτη. Το 1805, χτίζεται στο Άστρος παράρτημα της Σχολής (σημερινό Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους). Στις σχολές αυτές, φοιτούσαν νέοι από την περιοχή και από ολόκληρη την Πελοπόννησο. Και οι δύο σχολές καταστράφηκαν το 1826 από τον Ιμπραήμ. Το 1805, με τη βοήθεια του αδελφού του, Γεώργιου, έκτισε ένα πέτρινο υδραγωγείο, πλησίον της Μονής Λουκούς, από το οποίο υδρεύονται μέχρι και σήμερα το Άστρος, τα Κάτω Δολιανά, η Μονή Λουκούς, τα Κάτω Βέρβενα και το Παράλιο Άστρος. Την ίδια χρονιά, δώρισε μια έκταση 48 στρεμμάτων, το λεγόμενο «Αγροκήπιο», δίπλα και γύρω από τη Σχολή του.

Ο Δημήτριος Καρυτσιώτης πέθανε στις 2 Φεβρουαρίου 1819, σε ηλικία 78 χρονών. Ανιψιός του ήταν ο Προκόπιος Καρυτσιώτης, ο οποίος ήταν ο μοναδικός κληρονόμος του και διευθυντής της Σχολής Καρυτσιώτη. Το 1912, ανακηρύχτηκε ευεργέτης της κοινότητας Άστρους.

Πηγές
-----

* Ι. Κουσκουνά, Κ. Χασαπογιάννη, Ι. Κακαβούλια, *Θυρεάτις Γη*, Ίδρυμα Μνήμης Αγγελικής & Λεωνίδα Ζαφείρη, Αθήνα 1981
Η **Δενδροφορία** κατά την αρχαιότητα αποτελούσε μέρος τελετουργιών περισσότερο θρησκευτικών, όπου οι δενδροφόροι μετέφεραν ιερό δένδρο, ή κλάδους αυτού σε ιερές πομπές, κάτι αντίστοιχο με τη λαμπαδηφορία.

Δενδροφορίες συνηθέστερα γίνονταν σε θρησκευτικές πομπές - τελετές που λάμβαναν χώρα προς τιμή θεών που είχαν ιδιαίτερη σχέση με τη γεωργία όπως ήταν εκείνες των θεών Διονύσου και Δήμητρας.  
 
Ειδικότερα όμως η δενδροφορία αποτελούσε το απαραίτητο στοιχείο λατρείας αφενός της θεάς Κυβέλης και αφετέρου του Άττιδος, κατά την οποία περιφέρονταν το ιερό "πεύκο" που είχε διακοσμηθεί ως ιερό λείψανο, θεωρούμενο ότι είχε μεταμορφωθεί σ΄ αυτό ο νεαρός θεός.

Μορφές δενδροφορίας αποτελούσαν και οι διάφορες επίσης **κλαδοφορίες**, όπου αντί ενός δένδρου οι δενδροφόροι βαστούσαν κλάδους δένδρων. Περισσότερο γνωστές τέτοιες κλαδοφορίες της αρχαιότητας ήταν η Δαφνηφορία, η Ειρεσιώνη, η Κορυθάλη και το Στεπτήριον.

Οι Κλαδοφορίες αναπτύχθηκαν ιδιαίτερα κατά τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία όπου το 1 π.Χ. ήδη οι δενδροφόροι αποτελούσαν αναγνωρισμένη τάξη από τη Σύγκλητο. Σημειώνεται ότι στην Καινή Διαθήκη αναφέρεται η **βαϊοφορία** κατά τη θριαμβική είσοδο του Ιησού στην Ιερουσαλήμ, εξ ου και η ημέρα ανάμνησης του γεγονότος φέρεται με το όνομα Βαϊοφόρος.

Δείτε επίσης
------------

Ιτιά της Ήρας στη Σάμο

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.20ος, σελ.89.
**Το χρώμα της μαγείας** (στα αγγλικά *The Colour of Magic*) είναι το πρώτο βιβλίο της χιουμοριστικής σειράς φαντασίας του Τέρι Πράτσετ *Δισκόκοσμος* (στα αγγλικά *Discworld*). Εκδόθηκε το 1983. Στην ελληνική γλώσσα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις *Παρά Πέντε* το 1992.

Υπόθεση
-------

Πρωταγωνιστής είναι ο Ανεμοβρόχης, ένας δειλός και κυνικός φοιτητής της σχολής μαγείας του Αθέατου Πανεπιστημίου, ο οποίος παραδόξως είναι ανίκανος να κάνει κάποιο μαγικό. Αυτό ήταν αποτέλεσμα των νεανικών του ατασθαλιών, όταν μπήκε στο δωμάτιο όπου φυλασσόταν το ισχυρότερο βιβλίο μαγείας στον Δίσκο και το άνοιξε, με αποτέλεσμα το μυαλό του να έχει χώρο μόνο για το ένα πανίσχυρο ξόρκι που διάβασε. Αυτός αναγκάζεται να γίνει ο πρώτος τουριστικός οδηγός του πρώτου τουρίστα που εμφανίστηκε ποτέ στον Δίσκο, του Δίανθου. Ο Δίανθος, από την άλλη, είναι ένας καλοκάγαθος και αφελής περίεργος τύπος, που το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να εξερευνήσει τον Δίσκο απ' τη μια άκρη του στη άλλη, μαζί με το μαγεμένο μπαούλο του από ξύλο αχλαδόξυδου. Στο δρόμο θα γνωρίσουν απέραντες περιπέτειες και κινδύνους, με τον φουκαρά τον Ανεμοβρόχη να βλαστημά την ώρα που έμπλεξε.

Η ιστορία ολοκληρώνεται στο επόμενο βιβλίο της σειράς, *Το Φως της Φαντασίας*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Category:Rincewind series | Discworld Wiki | Fandom».
**Το Φως της Φαντασίας** (στα αγγλικά *The Light Fantastic*) είναι το δεύτερο βιβλίο της χιουμοριστικής σειράς φαντασίας του Τέρι Πράτσετ *Δισκόκοσμος* (στα αγγλικά *Discworld*), μετά το *Το Χρώμα της Μαγείας*. Εκδόθηκε το 1986. Στην ελληνική γλώσσα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις *Παρά Πέντε* το 1992.

Υπόθεση
-------

Η άμεση συνέχεια των γεγονότων από το προηγούμενο βιβλίο της σειράς. Ο Ανεμοβρόχης σώζεται από τον γκρεμό με τη βοήθεια του μαγικού βιβλίου. Την ίδια ώρα, οι μάγοι μαθαίνουν από τον Θάνατο ότι ο Δίσκος οδεύει προς την καταστροφή και η μόνη σωτηρία είναι το ξόρκι που έχει στο κεφάλι του ο Ανεμοβρόχης. Ξεκινούν ένα κυνηγητό για να τον βρουν και αυτός αφού τους ξεφεύγει, μαθαίνει πως η μεγάλη Χελώνα κατευθύνεται προς τον όλεθρο, καταπάνω σε ένα μεγάλο κόκκινο αστέρι. Θα συνεχίσει την περιπέτεια του μαζί με τον Δίανθο, τον Κόεν τον βάρβαρο και την νευρική παρθένα Μπέθαν που θα γνωρίσουν αργότερα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Category:Rincewind series | Discworld Wiki | Fandom».
2. ↑  archive.org/details/lightfantastic00terr. Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2019.
Συντεταγμένες: 46°37′37″N 14°18′19″E﻿ / ﻿46.626944°N 14.305278°E﻿ / 46.626944; 14.305278

Το **Δημοτικό Θέατρο του Κλάγκενφουρτ** (Γερμανικά:Stadttheater Klagenfurt) βρίσκεται στο Κλάγκενφουρτ, την πρωτεύουσα της Καρινθία στην Αυστρία. Το σημερινό κτίριό του είναι σχεδιασμένο από το Βιεννέζικο αρχιτεκτονικό γραφείο *Φέλνερ & Χέλμερ*, και η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 1910.

Ιστορία
-------

Το πρώτο θέατρο στο Κλάγκενφουρτ ιδρύθηκε μεταξύ 1605 και 1620 ως Αίθουσα Μπάλας (*Ballhaus)* για την αριστοκρατία. Περιστασιακά εμφανίζονταν εκεί Ιταλικοί θίασοι στο δρόμο τους από τη Βενετία προς τη Βιέννη. Στο τέλος του 18ου αιώνα, το θέατρο ήταν περιστασιακά ανοιχτό και για τους λόγιους, τους στρατιωτικούς και τους πολιτικούς αξιωματούχους. Το 1811, το ξύλινο οικοδόμημα ανακατασκευάστηκε από πέτρα. Σήμερα ονομάζεται Παλαιό Θέατρο.

Όταν ήταν πλέον αρκετά φθαρμένο, σχεδιάστηκε ένα νέο κτίριο από το Βιεννέζικο αρχιτεκτονικό γραφείο *Φέλνερ & Χέλμερ*, το οποίο είχε ήδη κατασκευάσει πολύ παρόμοια θέατρα στις πόλεις Γκίσεν και Γκαμπλόνζ, το 1906 και το 1907 αντίστοιχα. Η κατασκευή του κτιρίου άρχισε το 1908 και περατώθηκε το 1910. Το σπίτι άνοιξε με την ευκαιρία του 60ου ιωβηλαίου του Φραγκίσκου Ιωσήφ Α' της Αυστρίας και ως εκ τούτου ονομάστηκε «Kaiser Franz Joseph I. Jubiläumstheater».

Το '60 το κτίριο ανακαινίστηκε. Ανακαινίστηκε και πάλι το 1996 - 1998 σύμφωνα με σχέδια του Γκούντερ Ντομένιγκ.

Το Δημοτικό Θέατρο του Κλάγκενφουρτ έχει τιμηθεί με το Θεατρικό Βραβείο Νέστροϋ σε διάφορες κατηγορίες τα έτη 2003, 2006 και 2011. Στους καλλιτέχνες που έλαβαν τα βραβεία και εργάστηκαν για το θέατρο περιλαμβάνονται οι Μάρτιν Κούσεϊ, Μπερντ Λίπολντ-Μόσερ, Μάικλ Μαίρτενς, Μάικλ Σότενμπεργκ και Μάρτιν Ζεχετγκρούμπερ.

Αναφορές
--------

1. 1 2 3  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 22190. Ανακτήθηκε στις 31  Ιουλίου 2018.
2. 1 2 3 4  *Wiki Loves Monuments monuments database*. 18  Αυγούστου 2017. tools.wmflabs.org/heritage/api/api.php?action=search&format=json&srcountry=at&srlanguage=de&srid=62048.
3. ↑  (Αγγλικά, Τσεχικά, Σλοβακικά, Σλοβενικά, Πολωνικά, Ουγγρικά, Γερμανικά, Ιταλικά, σουηδικά, Κροατικά, Ισπανικά, Πορτογαλικά) *European Theatre Architecture*. Arts and Theatre Institute. 332. Ανακτήθηκε στις 11  Φεβρουαρίου 2020.
4. ↑  «Katalog der Deutschen Nationalbibliothek». *portal.dnb.de*. Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2019.
5. ↑  «Stadttheater Klagenfurt». *www.stadttheater-klagenfurt.at*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2019.
6. ↑  Architekturzentrum Wien: "ο Φέρντιναντ Φέλνερ II.", (*στα γερμανικά*), ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2013

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 2170012-6

 |

 |
Το **Δημοτικό Στάδιο Γιαννιτσών** βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της πόλης των Γιαννιτσών επί της οδού Μ.Αλεξάνδρου. Η χωρητικότητα του είναι 8000 άτομα και είναι η έδρα της τοπικής ομάδας της Αναγέννηση Γιαννιτσών καθώς και άλλων τοπικών ομάδων.

Γενικά
------

Ο χώρος στάθμευσης βρίσκεται από την πίσω πύλη των φιλοξενουμένων από την οδό Πέρδικας. 

Δίπλα από το γήπεδο βρίσκεται το κλειστό γήπεδο Γιαννιτσών το επονομαζόμενο "Έλλη Μυστακίδου" όπου συνήθως χρησιμοποιείται για αγώνες πετοσφαίρισης (Βόλευ) και καλαθοσφαίρισης (Μπάσκετ). 

Στο υπόγειο χώρο κάτω από τις στεγαζόμενες κερκίδες λειτουργεί δημοτικό γυμναστήριο με ελεύθερη είσοδο στους πολίτες. 

Δίπλα στο κλειστό γήπεδο βρίσκεται το δημοτικό σκοπευτήριο αεροβόλων όπλων. Το σκοπευτήριο είναι το μεγαλύτερο που υπάρχει στη Βόρεια Ελλάδα, είναι 20 θέσεων (θυρίδων) και είναι η έδρα του Σκοπευτικού Συλλόγου Γιαννιτσών Ο ΦΙΛΙΠΠΟΣ.
Το **Δημοτικό Κλειστό Γυμναστήριο Τρικάλων** είναι ένας κλειστός χώρος αθλητικών δραστηριοτήτων που βρίσκεται στην πόλη των Τρικάλων, στον ομώνυμο νομό. Συγκεκριμένα βρίσκεται στην οδό Κατσιμήδου, παραπλεύρως του Δημοτικού Σταδίου. Παραδόθηκε προς χρήση στα μέσα της δεκαετίας του 1980  και διαθέτει χωρητικότητα 2.500 θεατών.

Εργασίες συντήρησης και επέκτασης του χώρου πραγματοποιήθηκαν το καλοκαίρι του 2009, οπότε και η ανδρική ομάδα καλαθοσφαίρισης του Α.Σ. Τρίκαλα 2000, εξασφάλισε την παραμονή της για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στην Α1 Εθνική Κατηγορία. Ανάμεσα σε αυτές ήταν η τοποθέτηση επιπλέον κερκίδας αυξάνοντας τη χωρητικότητά του κατά 540 θέσεις. Σήμερα εκεί φιλοξενούνται οι αγώνες μιας έτερης ομάδας της πόλης για την ίδια διοργάνωση, του Τρίκαλα BC.

Εκτός από αγώνες καλαθοσφαίρισης διεξάγονται στο χώρο και άλλες αθλητικές δραστηριότητες. Για παράδειγμα έχει χρησιμοποιηθεί σε διάφορες περιστάσεις από την Εθνική Ομάδα Πετοσφαίρισης Ανδρών.

Την πρωτοκαθεδρία στις αθλητικές κλειστές εγκαταστάσεις των Τρικάλων αναμένεται να παραλάβει μόλις ολοκληρωθεί το ημιτελές λόγω έλλειψης πόρων Κλειστό Γυμναστήριο στην περιοχή Καρυές.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Η έδρα μας» Αρχειοθετήθηκε 2014-06-26 στο Wayback Machine. πληροφορίες στον επίσημο ιστότοπο του αθλητικού συλλόγου Trikala BC.
2. 1 2  «Τρίκαλα BC», πληροφορίες για το σύλλογο στον επίσημο ιστότοπο του Ε.Σ.Α.Κ.Ε.
3. 1 2  «Νέα κερκίδα στο Δημοτικό Κλειστό Γυμναστήριο»[*νεκρός σύνδεσμος*], δελτίο Τύπου στον επίσημο ιστότοπο του Δήμου Τρικκαίων.
4. ↑  «Μεγαλώνει το Δημοτικό κλειστό Τρικάλων» Αρχειοθετήθηκε 2014-09-19 στο Wayback Machine. άρθρο στον ιστότοπο TrikalaNews.gr, 26 Ιουνίου 2009.
5. ↑  «Ολοκληρώνεται το νέο Κλειστό Γυμναστήριο στα Τρίκαλα» Αρχειοθετήθηκε 2013-12-20 στο Wayback Machine. άρθρο στον ιστότοπο TrikalaVoice.gr, 17 Δεκεμβρίου 2013.

Συντεταγμένες: 39°33′0″N 21°46′37″E﻿ / ﻿39.55000°N 21.77694°E﻿ / 39.55000; 21.77694
Το **τοξόστομα** (επιστημονική-λατινική ονομασία *Toxostoma*) είναι γένος πουλιών που ανήκει στην οικογένεια μιμίδες.

Περιγραφή
---------

Το μήκος σώματος των ειδών του τοξοστόματος είναι 22 έως 32 cm. Η ουρά τους είναι ευθεία και μακρά, όσο περίπου το σώμα. Το ράμφος είνα καμπύλο προς τα κάτω και επίσης μακρύ, αν και εξαρτάται από το είδος. Το πτέρωμα είναι άτονου χρώματος, μεταξύ φαιού και γκριζωπού, με πιο σκουρόχρωμες τις πτέρυγες και την ουρά. Στις πτέρυγες υπάρχουν συνήθως λωρίδες πιο ανοικτόχρωμες. Ανοικτόχρωμο είναι το πτέρωμα και στον λαιμό, το στήθος και την κοιλιά (υπόλευκα ή γκριζωπό), ενώ στα περισσότερα είδη αυτά τα μέρη του σώματος φέρουν σκοτεινές κηλίδες. Οι οφθαλμοί μπορεί να είναι κίτρινοι, πορτοκαλί ή ερυθρωποί.

Η συνηθέστερη τροφή τους είναι τα έντομα, καταναλώνουν όμως και καρπούς, σπόρους, σκώληκες, σαλιγκάρια, καμιά φορά και μικρά ερπετά.

Τα περισσότερα είδη έχουν μελωδικό κελάηδημα και για τον λόγο αυτό εκτιμώνται και πωλούνται σε κλουβιά. Ορισμένα είδη έχουν αποδημητικές συνήθειες, μετακινούμενα το καλοκαίρι προς τα νοτια της περιοχής όπου αναπαράγονται. Προτιμούν ερημικά ή ημιερημικά ενδιαιτήματα και περιοχές με θαμνώδη βλάστηση. Κάποια άλλα είδη ζουν σε δάση, ενώ μόνο ένα (το *Toxostoma guttatum*) συναντάται στην τροπική ζώνη.

Είδη
----

Η ονομασία του γένους προέρχεται από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις *τόξον* and *στόμα*.

Σήμερα αναγνωρίζονται γενικώς δέκα είδη του γένους τοξόστομα, τα εξής:

| Εικόνα | Επιστημονική ονομασία | Ελληνική ονομασία | Γεωγραφική κατανομή |
| --- | --- | --- | --- |
|  | *Toxostoma ocellatum* | τοξόστομα το στικτό | Μεξικό |
|  | *Toxostoma rufum* | τοξόστομα το φαιό | ανατολικές και κεντρικές ΗΠΑ, νότιος και κεντρικός Καναδάς |
|  | *Toxostoma guttatum* | τοξόστομα του Κοσουμέλ | νήσος Κοσουμέλ του Μεξικού |
|  | *Toxostoma bendirei* | τοξόστομα του Bendire | νοτιοδυτικές ΗΠΑ, βορειοδυτικό Μεξικό |
|  | *Toxostoma curvirostre* | τοξόστομα το καμπυλόρραμφο | Μεξικό και έρημοι των νοτιοδυτικών ΗΠΑ |
|  | *Toxostoma lecontei* | τοξόστομα του Λεκόντ | νοτιοδυτικές ΗΠΑ, βορειοδυτικό Μεξικό |
|  | *Toxostoma crissale* | τοξόστομα το οπισθόπτιλο | νοτιοδυτικές ΗΠΑ (δυτικό Τέξας, νότιο Νέο Μεξικό, νότια Αριζόνα, νοτιοανατολική Καλιφόρνια, νότιο άκρο της Νεβάδα, νοτιοδυτικό άκρο της Γιούτα) έως κεντρικό Μεξικό |
|  | *Toxostoma redivivum* | τοξόστομα της Καλιφόρνια | Καλιφόρνια, Μπάχα Καλιφόρνια |
|  | *Toxostoma cinereum* | γκρίζο τοξόστομα | Χερσόνησος Μπάχα Καλιφόρνια (Μεξικό) |
|  | *Toxostoma longirostre* | τοξόστομα το μακρύρραμφο | νότιο Τέξας και ανατολικό Μεξικό |
|

Παραπομπές
----------

1. ↑  Jobling, James A. (2010). *The Helm Dictionary of Scientific Bird Names*. Λονδίνο: Christopher Helm. σελ. 389. ISBN 978-1-4081-2501-4.
Ως **Διεθνής Ημέρα για την Εκπαίδευση** υιοθετήθηκε η 24η Ιανουαρίου κάθε έτους από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών στις 03 Δεκεμβρίου 2018, με σκοπό την ανάδειξη της συμβολής της εκπαίδευσης στην ειρήνη και την ανάπτυξη. 

Σε αυτόν τον εορτασμό της Διεθνούς Ημέρας για την Εκπαίδευση, η UNESCO καλεί τις κυβερνήσεις των μελών της και όλους τους εταίρους της να θέσουν την ποιοτική εκπαίδευση ως κύρια προτεραιότητα παγκοσμίως.

Παραπομπές
----------

1. ↑  UN General Assembly proclaims 24 January International Day of Education. Από την ιστοσελίδα της UNESCO
2. ↑  UN General Assembly proclaims 24 January International Day of Education. Από την ιστοσελίδα της UNESCO
Ο **Καλέμα Μοτλάντε**  (Kgalema Motlanthe, 1949-) είναι πολιτικός από τη Νότια Αφρική, που χρημάτισε υπηρεσιακός πρόεδρος της χώρας από τον Σεπτέμβριο του 2008 ως τον Μάιο του 2009. Αντιπρόεδρος του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου, υπηρετούσε ως υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου την περίοδο του διορισμού του στο ύπατο αξίωμα του κράτους. Από τις 9 Μαΐου του 2009 είναι αντιπρόεδρος της χώρας του.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 19 Ιουλίου 1949 και ήταν ένα από 13 παιδιά της οικογένειάς του. Επηρεάστηκε από την επαναστατική ιδεολογία του Κινήματος των Μαύρων του αγωνιστή Στιβ Μπίκο. Το 1977 φυλακίστηκε από την κυβέρνηση του απαρτχάιντ και αργότερα καταδικάστηκε σε φυλάκιση στο Νησί Ρόμπεν. Μετά την αποφυλάκισή του εξελέγη Γενικός Γραμματέας της Εθνικής Ένωσης Μεταλλωρύχων και το 1997 έγινε Γενικός Γραμματέας του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου (ANC).

Πολιτική καριέρα
----------------

Τον Δεκέμβριο του 2007 ο Μοτλάντε εξελέγη αντιπρόεδρος του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου στο 52ο συνέδριο του κόμματος στο Πολοκουάνε. Επικράτησε του υποψηφίου Νκοσαζάνα Ντλαμίνι-Ζούμα, ο οποίος είχε υποστηριχθεί από τον πρόεδρο Τάμπο Μπέκι. Ο τελευταίος διόρισε το Μοτλάντε βουλευτή και υπουργό άνευ χαρτοφυλακίου, υποκύπτοντας σε πιέσεις από τη νέα ηγεσία του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου.

Πρόεδρος
--------

Στις 22 Σεπτεμβρίου 2008 ο Μοτλάντε έγινε ο επίσημος υποψήφιος του ANC για τη διαδοχή του Τάμπο Μπέκι στην προεδρία της Νότιας Αφρικής. Με βάση το Σύνταγμα της αφρικανικής χώρας, το Κοινοβούλιο εκλέγει τον πρόεδρο μεταξύ των μελών του. Η εκλογή του έγινε στις 25 Σεπτεμβρίου, με 269 επί συνόλου 360 ψηφισάντων βουλευτών στο Κοινοβούλιο. Τον διαδέχθηκε μετά τη νίκη του ANC στις εκλογές του 2009, ο Τζέικομπ Ζούμα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Kgalema-Motlanthe. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  (Γερμανικά) *Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους*. motlanthe-kgalema.
3. ↑  (Γερμανικά) *Munzinger Personen*. 00000026816. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 11  Δεκεμβρίου 2014.
5. ↑  «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) *IdRef*. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Ανακτήθηκε στις 22  Μαΐου 2020.
6. ↑  Ανακτήθηκε στις 23  Αυγούστου 2022.
7. ↑  «inthenews.co.uk, ANC chooses Mbeki replacement». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2008.
8. ↑  abc.net.au, South Africa names new president

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Καλέμα Μοτλάντε** |

* Βιογραφία
* Graft shakes South Africa's vaunted ANC party
* Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο
* ANC Policy won change
* Jacob Zuma is new ANC president
* Kgalema Motlanthe named as president

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 103068372
* LCCN: no2009187354
* ISNI: 0000 0000 7276 7711
* GND: 1042731500
* SUDOC: 179836188

 |

 |