Η **Περσοφιλία** αναφέρεται στην εκτίμηση και την αγάπη του πολιτισμού, των ανθρώπων ή της ιστορίας του Ιράν (Περσία). 

Η πρώτη χρήση της λέξης μάλλον ήταν από τη Βασιλική Νομισματική Εταιρεία το 1838. Αναφερόταν σε έναν βασιλιά του Μάριου στη σύγχρονη Κύπρο. 

Το αντίθετο είναι η περσοφοβία ή αντι-ιρανισμός.

Προέλευση
---------

Ο θαυμασμός για τους Πέρσες ήταν ιδιαίτερα υψηλός κατά τη διάρκεια της Αχαιμενιδικής δυναστείας. Ο ιδρυτής της, ο Κύρος ο Μέγας, ήταν ο μόνος μη Εβραίος, που θεωρήθηκε Μεσσίας στη Βίβλο. Ο Μέγας Αλέξανδρος, ο οποίος κατέκτησε πλήρως την αυτοκρατορία, ήταν κι ο ίδιος θαυμαστής του Κύρου και υιοθέτησε περσικά έθιμα. Ο Μακεδόνας σατράπης Πευκέστας κέρδισε την υποστήριξη των υπηκόων του στην Περσία λόγω της περσοφιλίας του. Αρχαίοι Έλληνες ηγέτες της Αχαιμενιδικής περιόδου, που χρησιμοποιούσαν περσικούς τίτλους ή ονόματα, θεωρήθηκαν Περσόφιλοι. Οι βασιλιάδες της Σιδώνας, των οποίων οι κυβερνητικές πολιτικές έδωσαν ειδικά δικαιώματα στους Πέρσες, μπορεί επίσης να αναφέρονται ως Περσόφιλοι.

 Νόμισμα "Ιβηρο-Σασσάνιο" από τον Στέφανο Α' της Ιβηρίας. Στην πίσω όψη υπάρχει ένας σταυρός, σύμβολο του χριστιανισμού, μαζί με την Αγία Φωτιά (*ατάρ*), το σύμβολο της Ζωροαστρικής πίστης και της αυτοκρατορίας των Σασσανίδων. 
Οι Καυκάσιοι ηγέτες, που τάχθηκαν με τους Σασσανίδες, χαρακτηρίζονται ως Περσόφιλοι, όπως ο Στέφανος Α' της Ιβηρίας. (Γίνεται λόγος στο Βασίλειο της Ιβηρίας, το όνομα για το βασίλειο του Νοτίου Καυκάσου, με επίκεντρο την σημερινή ανατολική Γεωργία).

Οι χαλίφηδες των Αββασιδών Χαρούν αλ-Ρασίντ και Αλ-Μαμούν περιγράφονται ως περσόφιλοι από τον Άγγλο συγγραφέα Πέρσι Σάικς  λόγω των φιλοπερσικών πολιτικών τους.

Ο θαυμασμός του περσικού πολιτισμού συνεχίστηκε στην Αυτοκρατορία των Μουγκάλ στη Νότια Ασία. Για παράδειγμα, ο Αμπντούλ Ραχίμ Χαν-ε-Χάνα είναι ο κύριος περσόφιλος της εποχής του.

Ένας από τους πιο εξέχοντες σύγχρονους περσόφιλους ήταν ο Βρετανός λογοτεχνικός ιστορικός Έντουαρντ Γκράνβιλ Μπράουν, ο οποίος συμμετείχε στην Περσική Συνταγματική Επανάσταση του 1906.

Άλλοι Περσόφιλοι
----------------

* Παυσανίας
* Ξενοφών , συγγραφέας του έργου Κύρου Παιδεία, για τον Κύρο τον Μέγα
* Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε
* Γκέοργκ Βίλχελμ Φρίντριχ Χέγκελ
* Έντουαρντ Φιτζέραλντ
* Φρίντριχ Νίτσε
* Μουχάμπαντ Ικμπάλ
* Άρθουρ Άπχαμ Πόουπ (ετάφη στο Ισφαχάν)
* Χάουαρντ Μπάσκερβιλ
* Ρίτσαρντ Νέλσον Φράι
* Πίτερ Αβέρι
* Κόλμαν Μπαρκς
* Τζον Λίμπερτ
* Γκαρνίκ Ασατριάν
* Ρίτσαρντ Φολτς
* Αρτύρ ντε Γκομπινώ

Δείτε επίσης
------------

* Μηδισμός

Παραπομπές
----------

1. ↑  Wertheimer, Londres (1838). *The Numismatic Chronicle*. Royal Numismatic Society.
2. ↑  [...] ὁ λέγων Κύρῳ φρονεῖν καὶ πάντα τὰ θελήματά μου ποιήσει· ὁ λέγων Ἱερουσαλήμ· οἰκοδομηθήσῃ, καὶ τὸν οἶκον τὸν ἅγιόν μου θεμελιώσω. (κ.εξ). [...] Αγία Γραφή, Ησαΐας, κεφ. 44-45
3. ↑  Curtis, Vesta Sarkhosh· Stewart, Sarah (2007). *The Age of the Parthians* (στα Αγγλικά). I.B.Tauris. ISBN 978-1-84511-406-0.
4. ↑  Max Cary, Percy Gardner, Society for the Promotion of Hellenic Studies (London, England), JSTOR (Organization), Ernest Arthur Gardner (1984). *Journal of Hellenic Studies*. CS1 maint: Πολλαπλές ονομασίες: authors list (link) 
Online Version
5. ↑  Boardman, John (1982). *The Cambridge Ancient History*. Cambridge, England: Cambridge University Press. ISBN 0-521-23348-8. 
Online Version
6. 1 2  Rapp, Stephen H. *Corpus scriptorum christianorum orientalium: Subsidia*. ISBN 9789042913189.
7. ↑  Sykes, Sir Percy (27 Σεπτεμβρίου 2013). *A History of Persia*. ISBN 978-1-136-52597-1.
8. ↑  *Culture and Circulation: Literature in Motion in Early Modern India* (στα Αγγλικά). BRILL. 2014. σελ. 13. ISBN 9789004264489.
9. ↑  «HEGEL, GEORG WILHELM FRIEDRICH – Encyclopaedia Iranica». *www.iranicaonline.org*.
10. ↑  «Peter Avery OBE (1923–2008)». *Cambridge University*. Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2013.

Βιβλιογραφία
------------

* Dabashi, Hamid (12 Οκτωβρίου 2015). *Persophilia: Persian Culture on the Global Scene*. Harvard University Press. ISBN 978-0-674-49579-1.