Η **Γιολάντα της Βρετάνης** ή **Γιολάντα του Ντρε** (Ντρε, 1218 - 10 Οκτωβρίου 1272) από τον Οίκο του Ντρε κυβέρνησε τις κομητείες Παντιέβρ και Λα Τρινιτέ-Πορέτ στο Δουκάτο της Βρετάνης. Η Γιολάντα αρραβωνιάστηκε σε ηλικία 7 ετών (1226) τον Ερρίκο Γ΄ της Αγγλίας, αλλά τελικά παντρεύτηκε τον ετεροθαλή αδελφό του Ούγο ΙΑ΄ του Λουζινιάν. Με τον γάμο της απέκτησε 7 παιδιά και έγινε κόμισσα του Λα Μαρς και του Ανγκουλέμ. Την περίοδο 1250 - 1256 διετέλεσε επίτροπος για λογαριασμό του γιου της Ούγου ΙΒ΄.

Βιογραφία
---------

Η Γιολάντα γεννήθηκε στα τέλη του 1218 και ήταν η μοναδική κόρη του Πέτρου Α΄ δούκα της Βρετάνης και της Αλίκης των Τουάρ, κόρης του Γκυ υποκόμη του Τουάρ. Αμφιθαλείς αδελφοί της ήταν ο Ιωάννης Α΄ δούκας της Βρετάνης και ο Αρθούρος (1220-1224), ενώ από τον δεύτερο γάμο του πατέρα της με τη Νικόλ είχε έναν μικρότερο ετεροθαλή αδελφό, τον Ολιβιέ ντε Μπραιν (1231-1279). Η μητέρα της Αλίκη πέθανε όταν η ίδια η Γιολάντα ήταν μόλις 3 ετών (21 Οκτωβρίου 1221). Οι γονείς του πατέρα της ήταν ο Ροβέρτος Α΄ κόμης του Ντρε και η Γιολάντα του Κουσί· οι γονείς της μητέρας της ήταν ο Γκυ υποκόμης του Τουάρ και η Κωνσταντία της Βρετάνης. Η Γιολάντα έλαβε ως προίκα (1236) τους τίτλους της κόμισσας του Παντιέβρ, του Φερ-αν-Ταρντενουά και του Λονγκζυμώ, που κράτησε μαζί με τον αδελφό της και τον πατέρα της. Ο αδελφός της Ιωάννης Α΄ της έδωσε επίσης τον τίτλο της κόμισσας του Πορέτ.

Οικογένεια
----------

Η Γιολάντα αρραβωνιάστηκε σε ηλικία 7 ετών (19 Οκτωβρίου 1226) τον βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκο Γ΄, αλλά ο γάμος δεν πραγματοποιήθηκε. Η αντιβασίλισσα της Γαλλίας Λευκή της Καστίλης, που δεν ήθελε με κάποιο τρόπο να αποκτήσει ο Ερρίκος Γ΄ δύναμη και εξουσία στη Γαλλία, πίεσε τον πατέρα της να διαλύσει τον αρραβώνα. Με πίεση της αντιβασίλισσας η Γιολάντα αρραβωνιάστηκε για δεύτερη φορά τον γιο εκείνης Ιωάννη (1227)· όμως δεν πραγματοποιήθηκε ούτε αυτός ο γάμος, επειδή ο μικρός Ιωάννης πέθανε σε ηλικία 13 ετών (1232). Η Γιολάντα αρραβωνιάστηκε για τρίτη φορά τον Θεοβάλδο Α΄ της Ναβάρρας, ωστόσο ο αρραβώνας αυτός διαλύθηκε όπως οι δύο προηγούμενοι. Ο τέταρτος μνηστήρας της ήταν ο Ούγος ΙΑ΄ του Λουζινιάν (1226)· ο γάμος τελικά έγινε τον Ιανουάριο του 1236. Ο σύζυγός της -ετεροθαλής αδελφός του Ερρίκου Α΄ της Αγγλίας- διαδέχθηκε τον πατέρα του στην κομητεία του Λουζινιάν και του Μαρς (1249). Μαζί του απέκτησε:

* Ούγος ΙΒ΄ π. 1235/40-1270, κύριος του Λουζινιάν, Ζ΄ κόμης του Λα Μαρς και Γ΄ κόμης του Ανγκουλέμ.
* Γκυ απεβ. 1288/89.
* Γοδεφρείδος απεβ. 1264.
* Αλίκη 1236-1290, παντρεύτηκε τον Ζιλμπέρ ντε Κλαρ 7ο κόμη του Γκλώστερ.
* Μαρία 1242-μετά το 1266, παντρεύτηκε τον Ροβέρτο ντε Φερέρ 6ο κόμη του Ντέρμπυ.
* Ισαβέλλα 1248-1304, παντρεύτηκε τον Μαυρίκιο κύριο ντε Μπελβίλ.
* Γιολάντα απεβ. 1305, παντρεύτηκε τον Πέτρο Α΄ κύριο του Πρεώ.

Ο σύζυγός της Ούγος ΙΑ΄ έπεσε σε μάχη στην Αίγυπτο (6 Απριλίου 1250), έτσι η Γιολάντα διετέλεσε επίτροπος στο όνομα του ανήλικου γιου της Ούγου ΙΒ΄. Η Γιολάντα πέθανε σε ηλικία 54 ετών στο Σαράντ (10 Οκτωβρίου 1272) και η ταφή της έγινε στο Αββαείο του Βιλνέβ. Οι τίτλοι του κόμητος του Παντιέβρ και του Πορέτ κατασχέθηκαν από τον αδελφό της Ιωάννη Α΄ της Βρετάννης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003. I00005253. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p4272.htm#i42712. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003. I00005253.
4. ↑  p4272.htm#i42712. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
5. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
6. ↑  Richard 1983, σ. 28
7. ↑  Richard 1983, σ. 28
8. ↑  Pernoud 1975, σ. 123
9. ↑  Painter 1937, σ. 84
10. ↑  Painter 1937, σ. 84
11. ↑  Davenport 1975, σ. 94
12. ↑  Pollock 2015, σ. 195
13. ↑  Pollock 2015, σ. 156

Πηγές
-----

* Davenport, Millia (1975). The Secular Spirit: Life and Art at the End of the Middle Ages. The Metropolitan Museum of Art.
* Painter, Sidney (1937). "The Historical Setting of Robert veez de Perron". Modern Language Notes. The Johns Hopkins University Press. Vol. 52, No. 2 Feb.
* Pernoud, Régine (1975). Blanche of Castile. Coward, McCann & Geoghegan.
* Pollock, M.A. (2015). Scotland, England and France after the Loss of Normandy, 1204-1296. The Boydell Press.
* Richard, Jean (1983). Lloyd, Simon (ed.). Saint Louis: Crusader King of France. Translated by Birrell, Jean. Cambridge University Press.