recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Ορίλλια** (αγγλικά: Orillia) είναι πόλη στο Οντάριο του Καναδά, περίπου 30 χλμ βορειοανατολικά του Μπάρι στην κομητεία Σίμκοου. Βρίσκεται στη συμβολή της λίμνης Κούτσιτσινγκ και της λίμνης Σίμκοου. Ο πληθυσμός της το 2021 ήταν 33.411 κάτοικοι.

Ιστορία
-------

Η Ορίλλια ιδρύθηκε ως χωριό το 1867, με την πραγματική ίδρυση οικισμού από αυτόχθονες πληθυσμούς να χρονολογείται πριν από αρκετές χιλιάδες χρόνια. Οι αρχαιολόγοι έχουν ανακαλύψει στοιχεία ότι οι φυλές Χιούρον και Ιροκουά στην περιοχή ψάρευαν καθώς και ότι είχαν περιοχές για εμπόριο, αλιεία και κυνήγι πριν από περισσότερα από 4.000 χρόνια.

Το πρώην θερινό σπίτι του συγγραφέα και ευθυμογράφου Στήβεν Λήκοκ στην Ορίλλια θεωρείται πλέον ιδιαίτερης ιστορικής αξίας και ανακηρύχθηκε Εθνικός Ιστορικός Τόπος του Καναδά στις 6 Νοεμβρίου 1992.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Canada, Government of Canada, Statistics (9 Φεβρουαρίου 2022). «Census Profile, 2021 Census Orillia, City and Province of Ontario». Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2022.
2. ↑  The History of Native People in the Toronto Area. An Overview, Toronto 1997, ISBN 978-0-9682546-0-8.
3. ↑  «Stephen Leacock Museum / Old Brewery Bay National Historic Site of Canada». *Canadian Register of Historic Places* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2021.
Είδη Βιταμινών D

  

Η Βιταμίνη D είναι οργανική ουσία, ανήκει και στις βιταμίνες αλλά και στις ορμόνες. Έχει λάβει το προσωνύμιο «η βιταμίνη του ήλιου», επειδή πέραν της πρόσληψής της από τα τρόφιμα, παράγεται φυσικά από τον οργανισμό μας όταν η ηλιακή ακτινοβολία έρχεται σε επαφή με το δέρμα μας.

Βιοχημεία
---------

Η βιταμίνη D είναι λιποδιαλυτή και επηρεάζει τη λειτουργία σχεδόν 2.000 διαφορετικών γονιδίων. Η πιο σημαντική ίσως ιδιότητα της βιταμίνης D είναι η ρύθμιση της απορρόφησης του ασβεστίου και του φωσφόρου. Επίσης, η βιταμίνη D διευκολύνει τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Η επαρκής πρόσληψη βιταμίνης D είναι απαραίτητη για τη σωστή ανάπτυξη των οστών και των δοντιών αλλά και για την αυξημένη αντίσταση σε ορισμένες ασθένειες. Η βιταμίνη D είναι στην πραγματικότητα μια ορμόνη και έχει άμεση δράση στα γονίδια μας.

Αποδεδειγμένη κλινική δράση
---------------------------

Πέρα από τις παραπάνω βασικές της ιδιότητες, η βιταμίνη D μπορεί επίσης να παίξει καθοριστικό ρόλο:

- στη μείωση του κινδύνου σκλήρυνσης κατά πλάκας (Journal of the American Medical Association)

- στη μείωση του κινδύνου καρδιοπάθειας (Circulation)

- στη μείωση του κινδύνου εκδήλωσης των συμπτωμάτων της γρίπης (American Journal of Clinical Nutrition)

Ανεπάρκεια
----------

Έχει παρατηρηθεί ότι στην Ελλάδα έχουμε ανεπάρκεια των βιταμινών D και D3. Αυτό οφείλεται κυρίως στις κάτωθι αιτίες: 

- Δερματική χρώση (στις Μεσογειακές χώρες το σκούρο δέρμα δυσχεραίνει την πρόσληψη της)

- Στις Μεσογειακές χώρες δεν καταναλώνουμε τις λιπαρές τροφές που την περιέχουν αφού το κύριο λίπος της διατροφής μας είναι το ελαιόλαδο

- Το γεωγραφικό πλάτος της Ελλάδας (34°- 41°)  δεν επιτρέπει επαρκή υπεριώδη ακτινοβολία τους χειμερινούς μήνες και ιδιαίτερα στις βόρειες περιοχές της (γεωγραφικό πλάτος> 39°)

Πηγές πρόσληψης και συνιστώμενη πρόσληψη
----------------------------------------

Μπορούμε να πάρουμε βιταμίνη D και μέσω της διατροφής μας, από τροφές όπως ο σολομός, οι σαρδέλες, ο κρόκος του αυγού, οι γαρίδες, τα ενισχυμένα δημητριακά και ο ενισχυμένος χυμός πορτοκαλιού. Εάν δεν καλύπτουμε τις ημερήσιες ανάγκες μας σε βιταμίνη D μέσω της έκθεσης στον ήλιο και της διατροφής, καλό θα είναι να πάρουμε συμπλήρωμα βιταμίνης D.

Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Τροφίμων και Γεωργικών Επιστημών (IFAS), οι ποσότητες βιταμίνης D που πρέπει να λαμβάνουμε (διεθνείς μονάδες IU την ημέρα) έχουν ως εξής:

- παιδιά και έφηβοι: 600 IU

- ενήλικες έως 70 ετών: 600 IU

- ενήλικες άνω των 70 ετών: 800 IU

- εγκυμονούσες και γυναίκες που θηλάζουν: 600 IU

Παραπομπές
----------

1. ↑  Δρ. Δημήτρης Τσουκαλάς: Η Βιταμίνη D.  Αρχειοθετήθηκε 2016-06-18 στο Wayback Machine.
2. ↑  «Βιταμίνη D: Απαντάμε στις 10 πιο κοινές ερωτήσεις | NutriMedical.gr». *NutriMedical Φαρμακευτική*. 27 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2020.
3. ↑  Πηγή:

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Vitamin D στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85143982
* SUDOC: 027364593
* NDL: 00560694
* NKC: ph280227

 |

 |
Ο **Ιωάννης Κότταρης** ήταν Έλληνας παλαιός φουστανελοφόρος βουλευτής της Δωρίδας που έμεινε στην ιστορία παροιμιώδης.

Καταγόταν από τη Δωρίδα και την περίοδο 1874 - 1879 εκλέγονταν βουλευτής της περιοχής του, χωρίς να διευκρινίζεται αν ήταν προσκείμενος στη παράταξη του Α. Κουμουνδούρου, ή στην τότε αντίπαλη αυτού παράταξη, του Χ. Τρικούπη. Ήταν τελείως αγράμματος και στους λόγους του στη Βουλή, μιλώντας στη τοπική διάλεκτο της πατρίδας του ήταν ιδιαίτερα ευθύς, απότομος και καυστικός, χωρίς περιστροφές. Στην ελληνική πολιτική ιστορία το όνομά του έμεινε παροιμιώδες για την απλή αλλά και εκπληκτική απάντηση που έδωσε όταν προκλήθηκε από βουλευτή της αντίπαλης παράταξης.

Συγκεκριμένα όταν ανήλθε κάποτε να μιλήσει στο βήμα της Βουλής, (Παλαιά Βουλή), για την τότε παρατηρούμενη διαφθορά του δημοσίου, οι βουλευτές της ενάντιας παράταξης προσπάθησαν να τον αποτρέψουν σκώπτοντάς τον για την αγραμματοσύνη του. Ένας εξ αυτών, ο βουλευτής Κρεστενίτης σηκώθηκε και ζήτησε να μάθει από τον Κότταρη μέχρι ποίου σημείου της γραμματικής ακολούθησε μόρφωση. Τότε εκείνος χωρίς τη παραμικρή αίσθηση ενόχλησης ή κάποιου ενδοιασμού απάντησε απερίφραστα, με τη χαρακτηριστική διάλεκτο της πατρίδας του

- *μέχρι του* (ρήματος) **κλιέφτω, κλιέφτεις, κλιέφτει**! Θέλοντας έτσι να δηλώσει ότι γνώριζε να διακρίνει τους κλέφτες του δημοσίου.
Η απάντηση αυτή που εξέπληξε όλους, αποτέλεσε κύριο θέμα πολλών τότε δημοσιογράφων, γελοιογράφων και σατυρικών της εποχής όπως και του Γ. Σουρή, που την εξέλαβαν σαν μια αφελή βουλευτική κυνική ομολογία. Από τότε και περισσότερο από ένα αιώνα γίνεται μνεία αυτής της φράσης κάθε φορά που οι πολιτικο-οκονομκές καταστάσεις της χώρας προκαλούν ίδιους συνειρμούς.

Αναφορά στον Ι. Κότταρη κάνει ο Γ. Σουρής στο ακόλουθο απόσπασμα με τα Λαυριωτικά, τον Συγγρό και το Πτωχοκομείο του:

*Και ο ψωμάς κι ο φούρναρης και ο στοιχειοθέτης*
*σε μετοχαίς και Λαύρια τον οβολό του χάνει,*
*κι΄ εσκέφθη τότε ο Τσιγγρός, αυτός ο ευεργέτης,*
*για τους πτωχούς τω πνεύματι Κατάστημα να κάνει.*
*Κι΄ εις τούτο έτρεξαν πολλοί σαν να τους είχαν νέφτι*
*κι΄ εφώναξε ο Κότταρης το "**κλιέφτω, κλιέφτεις, κλιέφτει**".*
Συντεταγμένες: 60°15′N 10°40′E﻿ / ﻿60.250°N 10.667°E﻿ / 60.250; 10.667

Η **Ανατολική Νορβηγία** (νορβηγικά: *Østlandet*) είναι ένα από τα πέντε διαμερίσματα της Νορβηγίας και περιλαμβάνει τέσσερις επαρχίες στο νοτιοανατολικό τμήμα της Νορβηγίας.

Η Ανατολική Νορβηγία είναι μακράν η πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή της Νορβηγίας, που συμπεριλαμβάνει την πρωτεύουσα της χώρας, το Όσλο, που είναι η πιο πυκνοκατοικημένη πόλη της Νορβηγίας.

Στα Νορβηγικά, η περιοχή ονομάζεται Østlandet και Austlandet ("Η ανατολική γη") σε αντίθεση με τη Vestlandet ("Η δυτική γη").

Παραπομπές
----------

1. ↑  Statistics Norway - Church of Norway.
2. ↑  Statistics Norway - Members of religious and life stance communities outside the Church of Norway, by religion/life stance. County. 2006-2010 Αρχειοθετήθηκε November 2, 2011, στο Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Νορβηγία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4660929-5

 |

 |
Συντεταγμένες: 58°36′N 7°48′E﻿ / ﻿58.600°N 7.800°E﻿ / 58.600; 7.800

Η **Νότια Νορβηγία** (νορβηγικά: *Sørlandet*) είναι ένα από τα πέντε διαμερίσματα της Νορβηγίας και κομητεία στο νότιο και το μικρότερο τμήμα της Νορβηγίας. 

Η περιοχή είναι μια ανεπίσημη περιγραφή, δεδομένου ότι δεν έχει καμία κυβερνητική λειτουργία. Αντιστοιχεί περίπου στο παλιό βασίλειο του Άγκντερ, καθώς και στις δύο πρώην κομητείες Βέστ-Άγκντερ και Έστ-Άγκντερ. Από το νέο έτος 2020, οι δύο κομητείες συγχωνεύτηκαν σε ένα νομό, Άγκντερ. Η συνολική συνδυασμένη έκταση των κομητειών Βέστ-Άγκντερ και Έστ-Άγκντερ είναι 16.493 τετραγωνικά χιλιόμετρα (6.368 τετραγωνικά μίλια). Το όνομα είναι σχετικά νέο, που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στη Νορβηγία γύρω στο 1900.

Η περιοχή περιλαμβάνει παράκτιες περιοχές κατά μήκος του πορθμού Σκάγκερακ και εκτείνεται εσωτερικά μέχρι τα βουνά Σετδαλσαΐνη. Υπάρχουν πολλές μεγάλες κοιλάδες που εκτείνονται από τα βουνά στα νότια και ανατολικά στη θάλασσα. Το υψηλότερο σημείο της περιοχής είναι Sæbyggjenuten στα 1.507 μέτρα (4.944 πόδια).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Store norske leksikon. «Sørlandet – landsdel» (στα Νορβηγικά). Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2010.
2. ↑  The Editors of Encyclopædia Britannica, επιμ.. (2009-10-22), *Sorlandet*, Encyclopædia Britannica, Inc. ανακτήθηκε στις 2016-12-31
3. ↑  ut.no. «Sæbyggjenuten - Sørlandets høyeste punkt» (στα Νορβηγικά). Ανακτήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2016.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Νορβηγία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85125330
* GND: 4597627-2

 |

 |
Η **Ελβετική Φούτμπολ Λιγκ** (αγγλικά: *Swiss Football League*) είναι ένας οργανισμός ο οποίος διαχειρίζεται το επαγγελματικό ποδόσφαιρο στην Ελβετία, υπό τη σκέπη της Ελβετικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ASF-SFV). Ιδρύθηκε το 1933 ως *Εθνική Ένωση* (γερμανικά: *Nationalliga*, γαλλικά: *Ligue Nationale*), παίρνοντας τη σημερινή ονομασία το 2003.

Περιλαμβάνει τις δύο κορυφαίες ποδοσφαιρικές κατηγορίες της Ελβετίας, την Σούπερ Λιγκ και την Τσάλεντζ Λιγκ και ως εκ τούτου αποτελείται από 20 ποδοσφαιρικές ανώνυμες εταιρίες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Il 28 agosto 1933 furono disputate le prime partite sotto l'egida della nuova lega

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα[*νεκρός σύνδεσμος*]
Η **Österreichische Fußball Bundesliga e.V.** αποτελεί μη κερδοσκοπικπή οργάνωση στην Αυστρία, ενώ έγινε δεκτή ως το δέκατο πλήρες μέλος της Αυστριακής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ÖFB) την 1η Δεκεμβρίου του 1991. Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων των δύο κορυφαίων κατηγοριών της χώρας, της αυστριακής Μπουντεσλίγκα (Bundesliga) και της Έρστε Λίγκα (Erste Liga), όπως και των πρωταθλημάτων των τμημάτων υποδομών.

Η οργάνωση συμβάλλει, σε συνεργασία με τους συλλόγους που την απαρτίζουν, για μια θετική εξέλιξη του αθλήματος, καθώς και να το καταστήσει ποιο ανταγωνιστικό. Επίσης είναι επιφορτισμένη με τον οικονομικό έλεγχο των συλλόγων (Διαδικασία Αδειοδότησης, Lizenzierungsverfahren), την εισαγωγή ενός ειδικού νόμου για το επαγγελματικό ποδόσφαιρο, το μάρκετινγκ, τα τηλεοπτικά δικαιώματα, τις εμπορικές δραστηριότητες όσον αφορά τη χορηγία, καθώς και τις κοινές δραστηριότητες μάρκετινγκ όλων των ομάδων.

Δομή
----

Οι 20 σύλλογοι της Μπουντεσλίγκα (Bundesliga) και της Έρστε Λίγκα (Erste Liga) αποτελουν τακτικά μέλη της. Το Διοικητικό Συμβούλιο (Vorstand) προϊσταται της οργάνωσης. Υπάρχει επίσης Εποπτικό Συμβούλιο (Aufsichtsrat). Κάθε ομάδα από τα δύο πρωταθλήματα εκπροσωπείται στις Ετήσιες Γενικές Συνελεύσεις (Hauptversammlungen) καθώς και στις έκτακτες συναντήσεις των υπευθύνων των συλλόγων. Εκεί λαμβάνονται όλες οι αποφάσεις για οτι σχετίζεται με τα πρωταθλήματα.

### Γερουσία

Η Γερουσία (Senat) αποτελείται από ανεξάρτητα μέλη, τα οποία λαμβάνουν μέρος εθελοντικά:

* Η Γερουσία 1 (Senat 1, ονομάζεται επίσης Ποινικό τμήμα, Strafsenat genannt) είναι υπεύθυνη για την αναστολή κίτρινης κάρτας, κατάταξη των αγώνων πρωταθλήματος και αποκλεισμούς.
* Η Γερουσία 2 (Senat 2) λειτουργεί ως γραφείο συνδιαλλαγής για τις οικονομικές διαφορές.
* Η Γερουσία 3 (Senat 3) είναι υπεύθυνη για όλα τα οικονομικά θέματα.
* Το πόρισμα της οικονομικής επίδοσης της έκδοσης της άδειας για τα δύο επαγγελματικά πρωταθλήματα καταρτίζεται σε πρώτο βαθμό από τη Γερουσία 5 (Senat 5), υπεύθυνη για την αδειοδότηση.

Οι αποφάσεις που λαμβάνονται από τη Γερουσία μπορούν να παραπεμφθούν στην Επιτροπή Ενστάσεων (Protestkomitee). Ακόμη και μετά την απόφαση της Επιτροπής Ενστάσεων, υπάρχει η δυνατότητα προσφυγής στη μόνιμη ουδέτερη Διαιτησία (Schiedsgericht).

Λογότυπο
--------

Το λογότυπο της οργάνωσης έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Το 2009, το λογότυπο άλλαξε. Το 2016 παρουσιάστηκε ένα νέο λογότυπο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bundeskanzleramt Österreich ris.bka.gv.at
2. 1 2  Informationen über die Österreichische Fußball-Bundesliga auf bundesliga.at Αρχειοθετήθηκε 2015-09-23 στο Wayback Machine. (Abruf 1. Jänner 2008)
3. 1 2  Satzungen der Österreichischen Fußball-Bundesliga, Dezember 2007
4. ↑  Österreichische Bundesliga erhält modifiziertes Logo designtagebuch.de
5. ↑  «Die Bundesliga erstrahlt in neuem Glanz» (στα Γερμανικά). Österreichische Fußball-Bundesliga. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουλίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Κονσόλα τηλεόρασης επενδυμένη με καπλαμά.
Ο **καπλαμάς**, ή αλλιώς *ξυλόφυλλο*, στην τεχνολογία ξύλου, αναφέρεται στα πολύ λεπτά φύλλα ξύλου τα οποία έχουν συνήθως πάχος μικρότερο από 3 χιλ. Η λέξη αυτή αποτελεί δάνειο από την τουρκική γλώσσα. Συνήθως (για διακοσμητικό καπλαμά) παράγεται βιομηχανικά σε πάχη μεταξύ 0,50 και 0,70 χιλιοστά.

Οι καπλαμάδες, στις περισσότερες περιπτώσεις, συγκολλούνται σε ξύλινες επιφάνειες ή πάνελ από μοριοσανίδα, ινοσανίδα μέσης πυκνότητας (MDF) για παραγωγή πάγκων, θυρών, παρκέτων, όπως επίσης και για μέρη επίπλων ή πορτάκια για κουζίνες. Επίσης, σε πιο μικρά πάχη (σε ξυλόφυλλα λεπτά) χρησιμοποιούνται σε μαρκετερί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2020.
2. ↑  «ΚΑΠΛΑΜΑΣ: Όταν ζητούμενο είναι η φυσικότητα και η μοναδικότητα». *Ξύλο Έπιπλο Online*. 30 Μαρτίου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Λεξιλογικός ορισμός του καπλαμάς  στο Βικιλεξικό
* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Wood veneer στο Wikimedia Commons
* Επεξεργασία επιφανειών
* Παρουσίαση (Ξυλόφυλλα), του δρ. Χαρ. Λυκίδη

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85142631
* GND: 4227483-7
* BNF: cb13163039r (data)
* NKC: ph119768

 |

 |
**O Νταν Κόστα** (γεννημένος στις 7 Aπριλίου, 1989) είναι πιανίστας της τζαζ και συνθέτης, γνωστός για το άλμπουμ *Suite Três Rios.*

Βιογραφία
---------

O Nταν Κόστα γεννήθηκε στο Λονδίνο, από σε μια ιταλο-πορτογαλική οικογένεια, σπούδασε μουσική στο Sir Paul McCartney's Liverpool Institute for Performing Arts. Αποφοίτησε με πτυχίο στο τζαζ πιάνο από το Escola Superior de Música, Artes e Espétaculo στην Πορτογαλία και τιμήθηκε με υποτροφία για σπουδές στη Βραζιλιάνικη μουσική στο Σάο Πάολο, στη Βραζιλία.

Ηχογράφησε το πρώτο του άλμπουμ *Suite Três Rios*στο Ρίο ντε Τζανέιρο, στη Βραζιλία, με το οποίο κέρδισε ένα Παγκόσμιο Μουσικό Βραβείο το 2016. Χαρακτηρίστηκε "ένα καλοδουλεμένο άλμπουμ" από τον κριτικό του Down Beat, Carlo Wolff, ήταν ανάμεσα στα άλμπουμ με τις μεγαλύτερες πωλήσεις για το iTunes της Πορτογαλίας, καθώς και στο Top 10 για το Roots Music Report στις Ηνωμένες Πολιτείες. Συνεργάστηκε με τους Jaques Morelenbaum, Leila Pinheiro, Marcos Suzano και Jan Erik Kongshaug, μεταξύ άλλων.

Ηχογράφησε το δεύτερο του άλμπουμ *Suite Três Rios*στην Ιταλία το 2018. Costa έχει παίξει στην Ιταλία, την Πορτογαλία, την Κύπρο, την Αίγυπτο, τη Βραζιλία, τη Μάλτα, την Ισπανία, την Ελλάδα, την Αρμενία, τον Λίβανο και την Ινδία, όπου εχει πάρει συνέντευξη από τον Rolling Stone Magazine και την Ινδία Today.

Δισκογραφία
-----------

### Ως ηγέτης

* Suite Três Rios - 2016
* Skyness - 2018

Αναφορές
--------

1. ↑
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2016.
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2016.
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2016.
5. ↑
6. ↑
7. ↑
8. ↑
9. ↑  «Italian-Portuguese Pianist Dan Costa Kicks Off India Tour This Week -». *My Site* (στα Αγγλικά). 3 Σεπτεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2019.
10. ↑  September 14, Antara Raghavan· September 16, 2019UPDATED:· Ist, 2019 15:26. «Jazz's many hues». *India Today* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2019.
Η **Eredivisie CV** (ECV) είναι «commanditaire vennootschap» (κάτι παρόμοιο με την ετερόρρυθμη εταιρεία, σύμφωνα με το ολλανδικό δίκαιο) και αποτελείται από τις 18 ομάδες που μετέχουν στην Έρεντιφιζι (Eredivisie), την κορυφαία ολλανδική επαγγελματική κατηγορία ποδοσφαίρου.

Η ECV είναι επιφορτισμένη με τη διαχείριση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων, όπως και τις συμφωνίες όσον αφορά τις χορηγίες του πρωταθλήματος. Στις 8 Αυγούστου του 2012 δόθηκε στη δημοσιότητα η είδηση ότι ο αμερικανικής καταγωγής Αυστραλός μεγιστάνας Ρούπερτ Μέρντοχ είχε εξασφαλίσει τα δικαιώματα του Ολλανδικού Πρωταθλήματος (Eredivisie) για 12 χρόνια έναντι ενός δις ευρώ, αρχής γενομένης από την περίοδο 2013-14. Αυτό σημαίνει ότι όλα τα αθλητικά σωματεία του Ολλανδικού Πρωταθλήματος θα κερδίζουν πάνω από 4 εκατομμύρια ευρώ ετησίως καθ' όλη τη διάρκεια της σύμβασης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  epfl-europeanleagues.com Eredivisie CV
2. ↑  Rupert Murdoch Buys Dutch Eredivisie Live Broadcast Rights

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Η **αραουκάρια** ή **αρωκάρια** είναι δέντρο που ανήκει στο γένος αειθαλών κωνοφόρων δέντρων της οικογένειας των αρωκαριοειδών. Υπάρχουν 19 είδη τους γένους που φυτρώνουν στη Νέα Καληδονία (όπου βρίσκονται 13 ενδημικά είδη), στο νησί Νόρφολκ της Ωκεανίας, στην ανατολική Αυστραλία, στη Νέα Γουινέα, στην Αργεντινή, στη Χιλή και στη νότια Βραζιλία.

Περιγραφή
---------

Οι **αραουκάριες** είναι κυρίως μεγάλα δέντρα με ανοιχτή σπειροειδή κορυφή που φτάνει σε ύψος τα 30-80 μέτρα. Τα οριζόντια κλαδιά είναι σαν σπείρες και καλύπτονται από λεπιδοειδή ή βελονοειδή φύλλα. Σε ορισμένα είδη τα φύλλα είναι στενά και λογχοειδή και μόλις που καλύπτουν το ένα το άλλο. Σε άλλα πάλι, είναι φαρδιά και επίπεδα.

Τα περισσότερα είδη έχουν ξεχωριστά φύλα, αν και σε μεμονωμένες περιπτώσεις συνυπάρχουν και τα δύο φύλα ή αλλάζουν φύλο με τον καιρό. Οι θηλυκοί κώνοι είναι συνήθως ψηλά στο δέντρο, είναι σφαιρικοί και κυμαίνονται σε μέγεθος από 7 έως 25 εκατοστά σε διάμετρο. Περιέχουν 80-200 μεγάλους, εδώδιμους σπόρους, παρόμοιους με τα κουκουνάρια, αλλά μεγαλύτερους. Οι αρσενικοί κώνοι είναι μικρότεροι, μήκους 4-10 εκατοστών και κυλινδρικοί.

Κατανομή
--------

Οι περισσότεροι, αν όχι όλοι οι εναπομείναντες πληθυσμοί αραουκάριων είναι γεωγραφικά περιορισμένοι και βρίσκονται σε δάση και θαμνότοπους με μια προτίμηση για ανοιχτές τοποθεσίες. Είναι ζωντανά απολιθώματα που χρονολογούνται από τις αρχές του μεσοζωικού αιώνα. Τα απολιθώματα δείχνουν ότι το γένος αρχικά υπήρχε στο βόρειο ημισφαίριο μέχρι το τέλος της κρητιδικής περιόδου.

Χρήσεις
-------

Κάποια από τα είδη καλλιεργούνται για την ιδιαίτερη, εξαιρετικά συμμετρική τους μορφή. Αρκετά είδη θεωρούνται οικονομικής σημασίας για την παραγωγή ξυλείας και των κουκουναριών.

Τα πιο γνωστά είδη είναι :

* *Araucaria araucana* (*Αρωκάρια της Αραουκανία*) - *Αρωκάρια η επαλληλόφυλλος* ή *Αραουκάρια της Χιλής* ή *Χιλιανή αρωκάρια*
* *Araucaria angustifolia* (*Αρωκάρια η στενόφυλλος*)
* *Araucaria bidwillii* (*Αρωκάρια του Μπίντγουιλ*) - *Μπούνγια-μπούνγια* ή *μπούνια-μπούνια* (αγγλ. *Bunya-bunya*)
* *Araucaria heterophylla* (*Αρωκάρια η ετερόφυλλος*)

Εικόνες
-------

* Αραουκάρια η επαλληλόφυλλος (Araucaria araucana), φυσικό περιβάλλον*Αραουκάρια η επαλληλόφυλλος* (Araucaria araucana), φυσικό περιβάλλον
* Araucaria bidwillii*Araucaria bidwillii*
* Ελληνική Αραουκάρια στη νήσο της Κω*Ελληνική Αραουκάρια στη νήσο της Κω*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αραουκάρια** |

* Gymnosperm Database: *Araucaria*
* Some of the tallest Araucaria Angustifolia, Heterophylla and Columnaris in the northern hemisphere, stand side by side at Furnas, Azores Islands.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85006439
* GND: 4326195-4
* NKC: ph519297

 |

 |
Χαρακτηριστικά βοτανικά στοιχεία του δέντρου *Palaquium sp*.
Ο όρος **γουταπέρκα** (αγγλ. *gutta-percha, gutta perca*) μπορεί να αναφέρεται σε:

* Πλατύφυλλο είδος δέντρου του γένους *Palaquium* που ανήκει στην οικογένεια των *Sapotaceae* και ευδοκιμεί στην υποτροπική και τροπική ζώνη του πλανήτη, κυρίως στις Φιλιππίνες και τo Βόρνεο.
* Βιοπολυμερές υλικό που αποτελεί το κόμμι από τα είδη *Palaquium* και χαρακτηρίζεται ως άκαμπτο, βιολογικά αδρανές, ελαστικό, ηλεκτρικά μη αγώγιμο και θερμοπλαστικό. Αποτελεί δηλαδή ένα φυσικό εκχύλισμα που προέρχεται πρωτίστως από το είδος *Palaquium gutta*. Από χημικής άποψης ανήκει στην ίδια οικογένεια με το φυσικό καουτσούκ, το οποίο όμως κυρίως χρησιμοποιείται ως ελαστομερές, μετά την εισαγωγή χημικών διασταυρώσεων.

Χημική δομή της γουταπέρκας.
Χημικά, η γουταπέρκα είναι πολυτερπένιο, πολυμερές του ισοπρενίου και συγκεκριμένα είναι trans-1,4-πολυισοπρένιο. Αντίθετα, το cis-1,4-πολυισοπρένιο είναι το καουτσούκ. Η γουταπέρκα είναι ένα ημικρυσταλλικό, θερμοπλαστικό πολυμερές και σε θερμοκρασία δωματίου είναι στερεό που θυμίζει συνθετικά πλαστικά, όπως π.χ. το πολυαιθυλένιο. Βέβαια, η γουταπέρκα εμφανίζει χαμηλότερο σημείο τήξης: περίπου 60οC).

Ιθαγενείς στη νήσο Βόρνεο κατά τη συλλογή κόμμεος από υλοτομημένο δέντρο (φωτ. 1910)
Χρησιμοποιείται ευρέως στην ηλεκτρολογία ως ηλεκτρικός μονωτής αλλά και στην οδοντιατρική.

Η γουταπέρκα παρέμεινε κύριο βιομηχανικό προϊόν μέχρι τον 20ό αιώνα, όταν και σταδιακά αντικαταστάθηκε από συνθετικά πολυμερή, όπως π.χ. από θερμοπλαστικά (πολυαιθυλένιο) ή άλλοτε από θερμοσκληρυνόμενα, π.χ. βακελίτης). Υπάρχει επίσης στη φύση ένα παρόμοιας χημικής σύστασης και ιδιοτήτων αλλά φθηνότερο φυσικό υλικό, που ονομάζεται μπαλάτα (*balatá*) ή γουταμπαλάτα (*gutta-balatá*) και προέρχεται δέντρα της Καραϊβικής και της κεντρικής Αμερικής, και χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  B.K. Sharma, *Industrial Chemistry*, p. 1117, Krishna Prakashan Media, 1991 (ISBN 8187224991)
2. ↑  Alamgir, A. N. M. (23 Ιουνίου 2018). *Therapeutic Use of Medicinal Plants and their Extracts: Volume 2: Phytochemistry and Bioactive Compounds* (στα Αγγλικά). Springer. σελ. 183. ISBN 978-3-319-92387-1.
3. ↑  *Text Book of Endodontics* (στα Αγγλικά). Elsevier India. 2009. σελ. 186. ISBN 978-81-312-2181-5.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Gutta-percha στο Wikimedia Commons
* Gutta-percha on the Transatlantic cable site
* The Gutta Percha Company on the History of the Atlantic Cable site
* «The New Philippine Currency». *Annual Reports of the War Department for the Fiscal Year Ended June 30, 1903 - Report of the Philippine Commission*. **VI**. Washington, D.C.: U.S. Government Printing Office. 1904. σελίδες 388–411. OCLC 220674586.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85058001
* BNF: cb123695869 (data)

 |

 |
Η **"Αρμπερές"** ή αλλιώς **"Αρβάρικη Διάλεκτος"** και **"Διάλεκτος Αρβανιτών νοτίου Ιταλίας"** (αλβανικά: *arbëresh*, ISO 639-3: *aae*, Ethnologue: *Arbëresh*, Glottolog: *Arbëreshë Albanian*) είναι διάλεκτος της αλβανικής γλώσσας η οποία ομιλείται στη νότια Ιταλία, κυρίως στις περιοχές της Απουλίας, Καλαβρίας, και Σικελίας, με τις τοπικές υποδιαλέκτους της να εμφανίζουν διαφοροποιήσεις. Διαθέτει περίπου 100.000 φυσικούς ομιλητές, ενώ σε παλαιότερες μορφές της η γραφή της γλώσσας γίνονταν με χρήση του ελληνικού αλφάβητου, ωστόσο με την πάροδο του χρόνου αντικαταστάθηκε με τη λατινική γραφή. Διδάσκεται σε κάποια σχολεία αλλά δεν διαθέτει επίσημη αναγνώριση από το ιταλικό κράτος και απειλείται με εξαφάνιση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hammarström, Harald· Forkel, Robert· Haspelmath, Martin· Bank, Sebastian, επιμ. (2016). «Arbëreshë Albanian». *Glottolog 2.7*. Jena: Max Planck Institute for the Science of Human History.
2. ↑  «ISO 639 code sets». *www-01.sil.org*.
3. ↑  «Arbëresh». *Ethnologue*. .
4. ↑  «Glottolog 3 - Arbëreshë Albanian». *glottolog.org*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4226112-0

 |

 |
Ο **Γεράσιμος Μαρκοράς** (1826 – 28 Αυγούστου 1911) ήταν Έλληνας ποιητής, μαθητής του εθνικού ποιητή Διονύσιου Σολωμού. Ανήκει στους «σολωμικούς ποιητές» της λεγόμενης «Επτανησιακής σχολής». Γιος του Κερκυραίου δικαστικού και λόγιου Γεωργίου Μαρκορά και εγγονός της Μαρίνας Βλασοπούλου κόρης του Στυλιανού (1748 - 1822).

Γεννήθηκε στην Κεφαλλονιά και έλαβε τη Γυμνασιακή του εκπαίδευση στην Κέρκυρα. Σε ηλικία 23 ετών έφυγε για την Ιταλία και σπούδασε νομικά. Συνέχισε τις σπουδές του στην Ιόνιο Ακαδημία απ' όπου αποφοίτησε και έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα.

Παρά τις σπουδές του στα νομικά, αφιερώθηκε στην ποίηση. Το 1864 συνέγραψε τον Ελληνικό Βασιλικό ύμνο  τον οποίο μελοποίησε ο Νικόλαος Μάντζαρος. Το 1875 δημοσίευσε το πρώτο του ποίημα με τον τίτλο «*Όρκος*». Το 1890 εκδίδει την πρώτη του ποιητική συλλογή υπό τον τίτλο «*Ποιητικά Έργα*», με την οποία καθιερώνεται ως ποιητής στον ευρύτερο ελλαδικό χώρο και στην οποία περιλαμβανόταν και ο «*Όρκος*». Το 1898 ακολουθεί η συλλογή του «*Μικρά Ταξείδια*».

Επηρεασμένος από το διδάσκαλο του, στα ποιήματά του υπήρξε μελωδικός, αφηγηματικός και επιδέξιος χειριστής της δημοτικής. Ήταν φυσιολάτρης και πατριδολάτρης, κάτι που επηρέασε έντονα την ποίησή του. Μαζί με τους Ψυχάρη, Παλαμά, Καρκαβίτσα και Πολυλά συνέβαλε στην επιβολή της δημοτικής και στην αναγέννηση των νεοελληνικών γραμμάτων.

Πέθανε στην Κέρκυρα στις 28 Αυγούστου του 1911.

Πηγές
-----

* Εφημερίδα "Εμπρός", 'Ο θάνατος του Μαρκορά', 30 Αυγούστου 1911, αρχείο σε μορφή pdf.
* 
* [*νεκρός σύνδεσμος*], Χειρόγραφο ποίημα ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΜΑΡΚΟΡΑ "ΜΕΙΝΑΜΕ ΔΥΟ", αρχείο σε μορφή jpeg

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Μαρκοράς, Γεράσιμος (Κεφαλονιά, 1826 - Κέρκυρα, 1911) - Εκδοτική Αθηνών Α.Ε.». *www.greekencyclopedia.com*. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2018.
2. 1 2  *Εγκυκλοπαίδεια "Πάπυρος Λαρους Μπριταννικα"*. Αθήνα. 1990. σελ. 344, τομ. 40.
3. ↑  *www.biblionet.gr* : Μαρκοράς, Γεράσιμος, 1826-1911 https://www.biblionet.gr/προσωπο?personid=35490 : Μαρκοράς, Γεράσιμος, 1826-1911 Check `|url=` value (βοήθεια). Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2018.  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)
4. ↑  Anemi - Digital Library of Modern Greek Studies - Ο ερχομός του Γεωργίου πρώτου εις την Κέρκυρα και ο βασιλικός ύμνος = L' arriv'ee de Georges premier a Corcure et l' hymne ro...

|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:  **Συγγραφέας:Γεράσιμος Μαρκοράς** |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 29682339
* **ΕΒΕ**: 23724
* **AA**: 150643
* **BiblioNet**: **35490**
* LCCN: n80118463
* ISNI: 0000 0001 0883 8252
* GND: 143241559
* SUDOC: 139416005
* BNF: cb134789155 (data)

 |

 |
Ο **Διόνυσος Σαρδανάπαλος** είναι αρχαίο έργο γλυπτικής τέχνης. Το έτος κατασκευής του πρωτοτύπου ανάγεται στο 350-325 π.Χ. ενώ διάφορα αντίγραφά του των Ελληνιστικών και Ρωμαϊκών χρόνων φιλοξενούνται σήμερα σε αρχαιολογικά μουσεία.

Παρουσιάζει τον θεό Διόνυσο σε ασυνήθιστη αρχαΐζουσα καλλιτεχνική έκφραση. Στέκει όρθιος, επιβλητικός, κισσοστεφανωμένος και ντυμένος με βαρύ χιτώνα και ιμάτιο. Στο δεξί χέρι, εικάζεται ότι κρατούσε θύρσο.

Ονομάστηκε «*Σαρδανάπαλος*» λόγω μιας επιγραφής που φέρει ένα από τα αντίγραφα, συγκεκριμένα αυτό που φιλοξενείται στα Μουσεία Βατικανού. Η επιγραφή αυτή, «*CΑΡΔΑΝΑΠΑΛΛΟC*», ερμηνεύτηκε από τους παλαιότερους φιλότεχνους λανθασμένα, ενώ τον 19ο αιώνα αναδείχτηκε μεταγενέστερη, του 17ου αιώνα, και άσχετη με το αρχικό άγαλμα.

Ο Διόνυσος ήταν ένας αρκετά δημοφιλής θεός στην Ρωμαϊκή εποχή, αν κρίνουμε από τα αρχαιολογικά ευρήματα. Η λατρεία του συνδεόταν με το κρασί και την διασκέδαση, και συνοδευόταν από θίασο μυθικών και ανθρώπινων όντων, όπως δείχνει το πλούσιο ρεπερτόριο καλλιτεχνικών απεικονίσεων που συναντούμε σε ανάγλυφα, τοιχογραφίες, αγγειογραφίες και αγάλματα. Η μορφή του Διονύσου είναι συνήθως νεανική, ανέμελη και συνοδεύεται από Σατύρους. Η έκδοση του Διόνυσου Σαρδανάπαλου είναι προφανώς μια εξαίρεση.

Αντίγραφα
---------

Αντίγραφα του αγάλματος έχουν βρεθεί και εκτίθενται 

* στην Αθήνα, στο θέατρο του Διονύσου
* στη Νεάπολη
* στο Παλέρμο
* στο παλάτι Ουφίτσι της Φλωρεντίας
* στο Βρετανικό Μουσείο
* στο Εθνικό Μουσείο της Ρώμης

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Παρουσίαση στο Βρετανικό Μουσείο

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

1. ↑  K.A. McDowall, "The so-called 'Sardanapalus'", *Journal of Hellenic Studies*, 1904; Bernard Ashmole, "The so-called 'Sardanapalus'", *The Annual of the British School at Athens*, 1919.
2. ↑  Visconti, *Mus. Clem. II:290-304, noted by J.J. Pollitt, in Olga Palagia, J. J. Pollitt,* Personal Styles in Greek Sculpture *:8f.*
3. ↑  Ashmole 1919.
4. ↑  «Παρουσίαση του Διονύσιου Σαρδανάπαλου στο Βρετανικό Μουσείο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2011.
Κουτί από χαρτόνι
**Κουτί** (απο το αρχαίο Ελληνικό **Κυτίον**) ονομάζουμε μία μεγάλη κατηγορία δοχείων που χρησιμοποιούνται για τοποθέτηση και αποθήκευση αντικειμένων ή για μεταφορά αντικειμένων. Τα κουτιά μπορεί να είναι ξύλινα, μεταλλικά ή χάρτινα σε διάφορα μεγέθη. Το σχήμα τους είναι συνήθως ορθογώνιο παραλληλεπίπεδο και η κατασκευή τους ιδιαίτερα εύκολη.

Μύθοι και παραδόσεις
--------------------

Το κουτί είναι κυρίως ένα αντικείμενο καθημερινής χρήσης. Συναντάται όμως και με άλλες ιδιότητες σε μύθους και παραμύθια. Ο πιο διάσημος μύθος που έχει ως κέντρο του ένα κουτί είναι ο μύθος της Πανδώρας, στο κουτί της οποίας ήταν κλεισμένα τα δεινά της ανθρωπότητας. Πολύ συνηθισμένη επίσης είναι η χρήση στα παραμύθια του "μαγικού κουτιού", το οποίο είναι συνήθως ένα αντικείμενο με υπερφυσικές δυνατότητες που μπορεί να δώσει λύσεις σε κάθε ιστορία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Boxes στο Wikimedia Commons
* Πρότυπο:Βικιλεξικό2

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85016182
* NDL: 00576479

 |

 |
Η **Μελισσάνθη**, το πραγματικό όνομα της οποίας ήταν **Ήβη Κούγια-Σκανδαλάκη** (7 Απριλίου 1907 – 9 Νοεμβρίου 1991), ήταν Ελληνίδα ποιήτρια.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 7 Απριλίου 1907 και σπούδασε γαλλική και γερμανική φιλολογία στο Γαλλικό Ινστιτούτο και στην Abendschule Αθηνών. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος και καθηγήτρια γαλλικών. Ασχολήθηκε με την ποίηση και το 1930 εξέδωσε την πρώτη ποιητική συλλογή (*Φωνές εντόμου*). Η δεύτερη συλλογή της (*Προφητείες*) απετέλεσε φιλολογικό γεγονός, και μάλιστα ο Μιλτιάδης Μαλακάσης καυχιόταν ότι παρουσίασε πρώτος αυτό το ποιητικό *«φαινόμενο»*, που *«πραγματικά αγγίζει το θαύμα»*. Ακολούθησαν άλλες επτά συλλογές. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας της τιμήθηκε με τον έπαινο της Ακαδημίας Αθηνών (1936), με το Β΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης (1965), με το Α΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης (1976), με το Βραβείο του Ιδρύματος Ουράνη κ.ά.

Η ποίησή της χαρακτηρίζεται από ευαισθησία, στοχασμό, αγωνία για τον άνθρωπο και τα προβλήματά του.

Απεβίωσε στις 9 Νοεμβρίου 1991, ταλαιπωρημένη από τον καρκίνο, και ενταφιάστηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Ήταν παντρεμένη από το 1932 με τον δικηγόρο και πολιτικό Ιωάννη Σκανδαλάκη.

Εκτός από τις επιμέρους τιμητικές διακρίσεις έργων της, η Μελισσάνθη τιμήθηκε για το σύνολο της ποιητικής προσφοράς της με το παράσημο Χρυσό Σταυρό του Βασιλικού Τάγματος της Ευποιίας.

Εργογραφία
----------

### Ποιητικές συλλογές

* *Φωνές εντόμου*, Αθήνα 1930
* *Προφητείες*, Αθήνα 1931
* *Φλεγόμενη βάτος*, Αθήνα 1935
* *Ο γυρισμός του ασώτου*, εκδ. «Αντωνόπουλος», Αθήνα 1936, 22 σελ. (έπαινος Ακαδημίας Αθηνών το 1938 — στη β΄ έκδοση)
* *Ωσαννά* (1939)
* *Λυρική εξομολόγηση* (1945, εύφημος μνεία Βραβείου Κωστή Παλαμά)
* *Η εποχή του ύπνου και της αγρύπνιας* (1950)
* *Το ανθρώπινο σχήμα* (1961)
* *Το φράγμα της σιωπής* (1965, Κρατικό Βραβείο Ποίησης)

### Θεατρικό έργο

* *Ο μικρός αδελφός* (1960, Σκιαρίδειο Βραβείο Παιδικού Θεάτρου)

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Βιογραφικό Κούγια - Δασκαλάκη Αρχειοθετήθηκε 2020-02-10 στο Wayback Machine. από την ιστοσελίδα του ekebi.org
2. ↑  Πίππα, Ελένη (2006). *Παγκόσμια Ποίηση*. Αθήνα: Ιωλκός. σελ. 190 (τόμος Β΄). ISBN 978-960-426-419-3.

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 17, σελ. 534

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 262686887
* **ΕΒΕ**: 24071
* LCCN: n85229903
* ISNI: 0000 0003 8191 2919
* GND: 1054108110
* SUDOC: 146979141

 |

 |
Ο υποναύαρχος **Γιουτζίν Μπένετ Φλάκυ** (αγγλ.: *Eugene Bennett Fluckey*, 5 Οκτωβρίου 1913 – 8 Ιουνίου 2007), γνωστός με τα προσωνύμια *Lucky Fluckey* και *Galloping Ghost*, ήταν διάσημος κυβερνήτης υποβρυχίων του Αμερικανικού Ναυτικού στον Ειρηνικό Ωκεανό κατά την περίοδο του Β' ΠΠ. Για τη δράση του έλαβε την ύψιστη διάκριση, το Μετάλλιο της Τίμης.

Ο Γιουτζίν Φλάκυ γεννήθηκε στην Ουάσιγκτον το 1913. Αποφοίτησε από τη Ναυτική Ακαδημία του Ναυτικού των Ηνωμένων Πολιτειών το 1935 και υπηρέτησε αρχικά σε διάφορες φρεγάτες του ναυτικού. Το Νοέμβριο του 1943 ολοκλήρωσε την εκπαίδευση αξιωματικού υποβρυχίων στο Νέο Λονδίνο και μετατέθηκε στο στόλο υποβρυχίων του Ειρηνικού.

Στις 27 Απριλίου 1944 ανέλαβε κυβερνήτης του υποβρυχίου *USS Barb (SS-220)* και συμμετείχε σε νυκτερινές επιδρομές κατά των πλοίων του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Ναυτικού, εγγράφοντας στο ενεργητικό του την καταβύθιση 17 πλοίων, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται ένα αεροπλανοφόρο, ένα καταδρομικό και μια φρεγάτα. Πέρασε έτσι στην ιστορία ως ο κυβερνήτης υποβρυχίων του Αμερικανικού Ναυτικού ο οποίος πέτυχε το μεγαλύτερο εκτόπισμα βυθισθέντων πλοίων από οποιονδήποτε άλλον κατά τη διάρκεια του Β' ΠΠ. Σε ένα από τα πλέον περίεργα συμβάντα του πολέμου, ο Φλάκυ έστειλε μια ομάδα του πληρώματος του υποβρυχίου του στην ιαπωνική ακτή με σκοπό την τοποθέτηση εκρηκτικών σε παράκτια σιδηροδρομική γραμμή, με αποτέλεσμα τον εκτροχιασμό τραίνου 16 βαγονιών. Η συγκεκριμένη υπήρξε η μοναδική μεμονωμένη πολεμική επιχείρηση κατά του ιαπωνικού εδάφους από το σύνολο των Αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων κατά τη διάρκεια του Β' ΠΠ. 

Το USS Barb.
Ο Φλάκυ έλαβε το Σταυρό του Ναυτικού τέσσερις φορές για τη δράση κατά την όγδοη, ένατη, δέκατη και δωδέκατη πολεμική περιπολία του. Ενώ για την ενδέκατη, όπου κατόρθωσε να βυθίσει έξι μεταγωγικά πλοία (ευρισκόμενα σε ασφαλή, αβαθή ύδατα και προστατευμένα από πολεμικά πλοία και ναρκοπέδια) έλαβε το Μετάλλιο της Τιμής. Συν τοις άλλοις, υπό τη διοίκηση του Φλάκυ το υποβρύχιο Barb κατέγραψε παγκόσμιο ρεκόρ για υποβρύχιο όταν ανέπτυξε ταχύτητα 44 km/h χρησιμοποιώντας το 150% της ισχύος του.

Ο Φλάκυ αποστρατεύθηκε το 1972 με το βαθμό του υποναυάρχου. Στο βιβλίο του, *Thunder Below!*, το οποίο κυκλοφόρησε το 1992, εκθείασε τα κατορθώματα του αγαπημένου του υποβρυχίου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) *SNAC*. w6f48nc2. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  (Αγγλικά) *Find A Grave*. 20227660. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  www.navytimes.com/news/2007/06/navy\_fluckey\_obit\_070629w/.
4. ↑  «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) *IdRef*. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Ανακτήθηκε στις 13  Μαΐου 2020.
5. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
6. ↑  Ανακτήθηκε στις 7  Νοεμβρίου 2020.
7. ↑  Περιοδικό Στρατιωτική Ιστορία, Τεύχος 134, Ειδήσεις: "Απεβίωσε ο Ναύαρχος Φλάκυ"

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Eugene B. Fluckey στο Wikimedia Commons
* Ο Φλάκυ στο "find a grave"

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 55341096
* LCCN: n91127889
* ISNI: 0000 0000 3383 6833
* GND: 133593711
* SUDOC: 168678004

 |

 |
Καρποί σαμπούκου
Ο **Ζαμπούκος** (**zambucus nigra**) είναι φυτό σε μορφή θάμνου ή δέντρου και μπορεί να φτάσει έως το ύψος των 50 μέτρων. Απαντάται και στην Ελλάδα ως αυτοφυές σε υγρές δασώδεις περιοχές.

Ονομασία
--------

Το φυτό είναι γνωστό από την αρχαιότητα για τις φαρμακευτικές του ιδιότητες. Το συναντούμε με το όνομα "**Ακτέα** ή **Ακταία** "στα έργα περί φυτών του αρχαίου φιλοσόφου Θεόφραστου και κατόπιν με το όνομα "**Ακτή** "στις περιγραφές φυτών του μεγάλου γιατρού-φαρμακολόγου των πρώτων χριστιανικών χρόνων Διοσκουρίδη. Στην Ελλάδα η κοινή ονομασία του φυτού είναι **Κουφοξυλιά**, **Αφροξυλιά** αλλά και **Ζαμπούκος** ή **Μουλβέρι**.

Περιγραφή και xρήση
-------------------

Πρόκειται για θάμνο ή δένδρο που φτάνει έως το ύψος των 10 μέτρων. Είναι φυλλοβόλο με φύλλα πτερωτά και λογχοειδή.
Ο βλαστός του φυτού έχει εσωτερικά ψίχα και είναι ο λόγος που το φυτό πήρε το όνομα κουφοξυλιά.
Τα άνθη του είναι αρωματικά έχουν χρώμα λευκό ή κιτρινωπό και ανθίζουν την άνοιξη. Οι καρποί του είναι μικρές μαύρες ρόγες και χρησιμοποιούνται στην ζαχαροπλαστική μετά από επεξεργασία. Όλα τα μέρη του φυτού χρησιμοποιούνται στη φαρμακευτική, στον χρωματισμό οινοπνευματωδών ποτών καθώς και στην βαφή υφασμάτων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  
Υδρία Cambridge Ήλιος (1992). «Τόμος 10, σελίδα 3500». *Σαμπούκος*. Αθήνα: Εκδόσεις Τέσσερα Έψιλον. ISBN 960-7190-10-6.
2. ↑  
Ε. Σκαλτσά. «Τα φάρμακα στην αρχαία Ελλάδα-(Πίν. 1. Φαρμακολογική κατάταξη των δρογών στο έργο του Ιπποκράτη)». Τομέας Φαρμακογνωσίας, Τμήμα Φαρμακευτικής, Πανεπιστημιόπολις, Ζωγράφου, Αθήνα.
3. ↑  
Κώστας Μπαζαίος (2002). «Ζαμπούκος (Μαύρος), σελίδα 166». *100 Βότανα, 1000 Θεραπείες*. Αθήνα: Εκδόσεις Διατροφή και Υγεία. σελ. 412. ISBN 960-7664-03-5.
4. ↑  
Εμμ. Σ. Ανάσης (1969). «Τόμος Α, 131. Σαμπούκος, σελίδα 240». *Τα φαρμακευτικά βότανα της Ελλάδας*. Αθήνα. σελ. 302.
5. ↑  
Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα (1989). «Τόμος 53, σελίδα 122». *Σαμπούκος*. Αθήνα: Εκδοτικός Οργανισμός Πάπυρος.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Sambucus nigra στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh96010723
* GND: 4136383-8
* NKC: ph162450

 |

 |
Η άμπελος ποικιλίας πινό νουάρ στο Σαντενέ, Βουργουνδία
Το **πινό νουάρ** (γαλλικά: *Pinot noir*, γερμανικά: *Spätburgunder*) είναι μια ποικιλία της αμπέλου για παραγωγή των ερυθρών κρασιών. Στα γαλλικά η ονομασία της ποικιλίας σημαίνει "μαύρο κουκουνάρι" επειδή οι πυκνοί βότρυες της που έχουν μικρό μέγεθος μοιάζουν με τα κουκουνάρια των κωνοφόρων. 

Θεωρείται ότι η ποικιλία αυτή κατάγεται από τη Βουργουνδία. Εδώ βρίσκεται η λεγόμενη "Χρυσή κλίση" που παράγονται "μεγάλα κρασιά Βουργουνδίας".

Καλλιέργεια
-----------

Το πινό νουάρ θεωρείται μία από τις τρεις βασικές ποικιλίες αμπέλου επιτρεπόμενες για την παραγωγή της σαμπάνιας. Η ποικιλίας πινό νουάρ καλλιεργείται σχεδόν σε όλο τον κόσμο, κυρίως στις περιοχές με εύκρατο ψυχρό κλίμα: στη Γερμανία, Αυστρία, Ιταλία, Ελβετία, Ιαπωνία, ΗΠΑ και στις χώρες του Νέου Κόσμου. Σημαντική ποσότητα της αμπέλου καλλιεργείται και στην περιοχή Καμπανίας στη Γαλλία για την παραγωγή αφρωδών οίνων.

Συνώνυμα
--------

Τα συνώνυμα της ποικιλίας είναι: Blauburgunder, Blauer Arbst, Blauer Spätburgunder, Burgunder, Cortaillod, Morillon, Morillon Noir, Mourillon, Spätburgunder, Rulandské modré, Pinot Franc, Pinot Nero, Savagnin Noir, Salvagnin Noir.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Etymologie de pineau». *Centre Nationale de Ressounces Textuelles et Lexicales (in French)*. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2013.
2. ↑  Wine & Spirits Education Trust *Wine and Spirits: Understanding Wine Quality* pp. 6–9, Second Revised Edition (2012), London, (ISBN 978-1-905819-15-7)
3. ↑  VIVC: Pinot Noir passport data

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Pinot Noir στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh93005134

 |

 |
Ο **Σιδηροδρομικός Σταθμός Καλογρέζας** ήταν σταθμός των Σιδηροδρόμων Πειραιώς - Αθηνών - Πελοποννήσου, επί της σιδηροδρομικής γραμμής Ηρακλείου - Καλογρέζας, της οποίας αποτελούσε τερματικό σταθμό, στη χιλιομετρική θέση 1,273 από το Ηράκλειο. Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός βρισκόταν στη Νέα Ιωνία Αττικής και πήρε το όνομά του από τη συνοικία της Καλογρέζας, την οποία εξυπηρετούσε. Ο κύριος σκοπός κατασκευής του σταθμού ήταν η εξυπηρέτηση των λιγνιτωρυχείων Καλογρέζας, γι' αυτό και σε κάποιες πηγές ο σταθμός *Καλογρέζας* αναφέρεται με το όνομα *«Λιγνιτωρυχεία Καλογρέζας»*. Η ακριβής ημερομηνία εγκαινίων του σταθμού είναι άγνωστη, αλλά πάντως έλαβε χώρα μετά το 1944. Έκλεισε επίσης σε άγνωστη ημερομηνία, η οποία εικάζεται ότι ήταν το 1957.

Η γραμμή Ηρακλείου - Καλογρέζας αποτελούσε ουσιαστικά μικρού μήκους διακλάδωση από τη γραμμή Λαυρίου - Αγίων Αναργύρων, με σημείο εκκίνησης μεταξύ των σταθμών Φιλοθέης και Ηρακλείου, σε απόσταση 1.000 μ. από Ηράκλειο και με αιχμές στραμμένες προς Ηράκλειο.

Ο σταθμός Καλογρέζας ήταν γνωστός με το προσωνύμιο *«Νέα Αλεξάνδρεια»*, το οποίο οφειλόταν στην ονομασία άλλης περιοχής που εξυπηρετούσε, πέραν της Καλογρέζας και η οποία σήμερα αποτελεί τμήμα της Φιλοθέης. Βρίσκονταν στη συμβολή των οδών Καποδιστρίου και Ελευθερίας.

Σε έρευνα σιδηροδρομόφιλων στο φόρουμ διαδικτυακών συζητήσεων Αμνίζια, έχει βρεθεί ότι στη συμβολή Κύμης και Λούη, η γραμμή Καλογρέζης διακλαδώνονταν από τον Λαυρεωτικό στα Λιγνιτωριχεία Καλογρέζας (Λέσβου και Αλσουπόλεως) και μέσω των οδών Αλσουπόλεως και Σαμοθράκης κατέληγε στην οδό Ανθρακωρύχων, που αναφέρεται στην δραστηριότητα της περιοχής.

  


| **Προηγούμενος σταθμός** | **Σιδηροδρομικές γραμμές** | **Επόμενος σταθμός** |
| --- | --- | --- |
| Ηράκλειο |   | Ηράκλειο - Καλογρέζα
(κατηργημένη) |   | *Τερματικός* |
**Έμπασσυ σκάκι**

 Παράταξη εκκίνησης.

Το **Έμπασσυ σκάκι** (*Embassy chess*) είναι σκακιστική παραλλαγή, που δημιουργήθηκε το 2005 από τον Κέβιν Χιλ, η οποία δανείστηκε την παράταξη εκκίνησης από το Μεγάλο σκάκι και την προσάρμοσε σε σκακιέρα 10×8.

Το Έμπασσυ σκάκι είναι ελεύθερη και μη εμπορική παραλλαγή στο Τυχαίο σκάκι του Καπαμπλάνκα, που παίζεται με δύο επιπλέον πιόνια για κάθε πλευρά και δύο ανορθόδοξα κομμάτια, τον *στρατάρχη* ή *μάρσαλ* (*marshall*) και τον *καρδινάλιο* (*cardinal*).

Κανόνες
-------


 Το ροκέ στο Έμπασσυ σκάκι.

Στο Έμπασσυ σκάκι το ροκέ γίνεται με τον βασιλιά να μετακινείται τρία τετράγωνα προς την κατεύθυνση του πύργου (βλ. το διάγραμμα στα δεξιά, όπου το ροκέ για τα λευκά γίνεται στην πτέρυγα του βασιλιά και για τα μαύρα στην πτέρυγα της βασίλισσας). Όταν ένα πιόνι φτάσει στην τελευταία γραμμή, μπορεί να προαχθεί σε βασίλισσα, πύργο, αξιωματικό, ίππο, καρδινάλιο ή στρατάρχη. Το εν διελεύσει και όλοι οι άλλοι κανόνες, είναι οι ίδιοι όπως στο ορθόδοξο σκάκι.

Επιπλέον κομμάτια
-----------------

Τα επιπλέον κομμάτια στην παραλλαγή αυτή είναι:

* Στρατάρχης Ο στρατάρχης συνδυάζει τις δυνάμεις του πύργου και του ίππου.
* Καρδινάλιος Ο καρδινάλιος συνδυάζει τις δυνάμεις του αξιωματικού και του ίππου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Rachunek, Filip. «Embassy chess rules». BrainKing.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Chess Variants Org: Zillions of Games
Ο **Γιάννης Ντεγιάννης** (1914 - 27 Μαΐου 2006) ήταν Έλληνας ανώτατος δικαστικός, βουλευτής και λογοτέχνης. Στην Δίκη των πρωταιτίων της Xoύντας των Συνταγματαρχών ήταν ο πρόεδρος του δικαστηρίου. Καταδίκασε σε θάνατο τους πραξικοπηματίες, ποινή που μετετράπη σε ισόβια κάθειρξη από την πολιτική εξουσία. Το 1981 και ξανά το 1985 εξελέγη βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ και επί σειρά ετών υπήρξε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος Γεωργίου Παπανδρέου.

Έμεινε στην ιστορία ως *ο Εθνικός Δικαστής*. Πρώτος ξάδελφός του ήταν ο ναύαρχος ε.α. Θεόδωρος Ντεγιάννης, Αρχηγός ΓΕΕΘΑ επί κυβερνήσεων Ανδρέα Παπανδρέου και υπουργός Εθνικής Άμυνας επί Οικουμενικής κυβέρνησης Ξενοφώντα Ζολώτα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1914 στους Στρόπωνες Εύβοιας και σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών. Αρχικά εργάστηκε ως δικηγόρος, αλλά το 1949 μπήκε στο Δικαστικό Σώμα. Ήταν πρόεδρος του Πενταμελούς Εφετείου που δίκασε (Ιούλιος του 1975) και καταδίκασε σε θάνατο τους πρωταιτίους της Απριλιανής δικτατορίας (Γεώργιος Παπαδόπουλος, Στυλιανός Παττακός, Νικόλαος Μακαρέζος, Ιωάννης Λαδάς κ.ά.), η ποινή των οποίων μετατράπηκε τελικά σε ισόβια από τον τότε πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή. Ο Ντεγιάννης παρέμεινε στο Δικαστικό Σώμα μέχρι το 1981, οπότε συνταξιοδοτήθηκε με τον βαθμό του αρεοπαγίτη.

Εξελέγη βουλευτής Επικρατείας το 1981 και βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης το 1985 με το ΠΑΣΟΚ. Εξελέγη επίτιμος πρόεδρος του Ιδρύματος Κοινωνικών και Ιστορικών Μελετών «Σταύρος Καλλέργης» και διετέλεσε πρόεδρος της Εταιρείας Ευβοϊκών Μελετών, μέλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών και μέλος του Δ.Σ. του Ιδρύματος Γεωργίου Παπανδρέου. Το 1996 τιμήθηκε με το παράσημο του Τάγματος της Τιμής.

Εξέδωσε τέσσερις ποιητικές συλλογές: «Κλεψύδρα» (1961), «Απόγευμα» (1963), «Επιστροφή» (1978), «Προλεγόμενα κάθε μελλοντικής ευτυχίας» (1981) και το βιβλίο «Η Δίκη» (1991). 

Πέθανε το 2006 σε ηλικία 92 ετών και ετάφη στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* ««Εφυγε στα 92 ο εθνικός δικαστής»». *Ιστότοπος Εφημερίδας «Ελευθεροτυπία»*. 29 Μαΐου 2006. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2011-01-08.. Ανακτήθηκε στις 2009-11-12.
* ««Πέθανε ο αρεοπαγίτης Γιάννης Ντεγιάννης, πρόεδρος στη δίκη για τη Χούντα»». *Ιστότοπος In.gr* (Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ). 28 Μαΐου 2006. .
* Γιάννης Ντεγιάννης (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
* Ο Δικαστής - Γιάννης Ντεγιάννης (*Νυχτερινός Επισκέπτης*) (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)

Παραπομπές
----------

1. 1 2  www.hellenicparliament.gr/Vouleftes/Diatelesantes-Vouleftes-Apo-Ti-Metapolitefsi-Os-Simera/?MpId=b8e395fb-e1bd-4ee5-a432-c0aca8dce207.
2. ↑  www.assembly.coe.int/nw/xml/AssemblyList/MP-Details-EN.asp?MemberID=2504.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 241135339
* **ΕΒΕ**: 25709
* **AA**: 92662
* **BiblioNet**: **23445**

 |

 |