recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το Χορωδιακό Φεστιβάλ Ατάλαντης ξεκίνησε το 1981 και συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Έως το 1996 γινόταν στη κεντρική πλατεία της πόλης, αλλά από το 1997 και μέχρι σήμερα διοργανώνεται στο **Αιάντειο Δημοτικό Θέατρο της Ατάλαντης**. Δίκαια θεωρείται κορυφαίο πολιτιστικό γεγονός του Δήμου Λοκρών και της ευρύτερης περιοχής.

Ένας από τους λόγους που το κάνει τόσο σημαντικό γεγονός είναι ότι στη μακρόχρονη πορεία του έχουν εμφανισθεί στο κοινό της Αταλάντης, εκτός από τις τοπικές χορωδίες «**Αρμονία**», «**Πρόοδος**» και «**Χορωδία Ατάλαντης**», οι καλύτερες χορωδίες που έχουν διακριθεί κατά καιρούς από όλη την Ελλάδα, υπό τη διεύθυνση κορυφαίων μαέστρων της χώρας.

Επίσης, οι κατά καιρούς συμμετοχές περίφημων Βαλκανικών και Ευρωπαϊκών χορωδιών το έχουν καταξιώσει στη συνείδηση των Λοκρών ως πολιτιστικό θεσμό.

Το Χορωδιακό Φεστιβάλ Αταλάντης ουδέποτε είχε διαγωνιστικό χαρακτήρα με κριτικές επιτροπές, βραβεία κ.λ.π. Είχε όμως και έχει το χαρακτήρα της γιορτής και αναδεικνύει την αγάπη των κατοίκων για τη μουσική και ειδικά για το χορωδιακό τραγούδι, το οποίο στην Αταλάντη έχει μεγάλη παράδοση.

Ως πολιτιστική εκδήλωση εντάσσεται στις εκδηλώσεις του «Πολιτιστικού Ιουνίου».

Η διάρκειά του είναι συνήθως διήμερη ή τριήμερη ανάλογα με τον αριθμό των συμμετοχών και την ημέρα έναρξης του Φεστιβάλ απονέμεται το βραβείο «Εις μνήμην Θανάση Ζεκεντέ» (αείμνηστο Αταλαντινό χορωδό) ως ετήσια υποτροφία στον αριστούχο μαθητή του Δημοτικού Ωδείου Αταλάντης.

Πηγές
-----

1. «Η Αταλάντη», Φωτογραφικό Λεύκωμα έκδ. Κωνσταντίνειο Πνευματικό Κέντρο Αταλάντης, 2011.
2. Περιοδικό: «Απόπλους» τευχ. 1ο, σελ.1,3-6.
3. Περιοδικό: «Απόπλους»,τευχ.15ο, σελ.1,12
4. Περιοδικό: «Απόπλους»,τευχ.20ο, σελ. 13
5. Περιοδικό: «Απόπλους»,τευχ.26ο, σελ. 6,7
6. Περιοδικό:«Απόπλους»,τευχ.38ο, σελ. 10,11
Ο **Χαράλαμπος Παπαδάκης** (πραγματικό επώνυμο: Κουντουρίδης , Γαβαλοχώρι Χανίων, 1866 - Χανιά, 1952), του Ιωάννη, ήταν Έλληνας νομικός και νομάρχης. Τιμήθηκε με διάφορα παράσημα και τίτλους, όπως ο Μεγαλόσταυρος του Ταξιάρχου.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1866 στο Γαβαλοχώρι της επαρχίας Αποκορώνου και άλλαξε το όνομά του σε Παπαδάκης, εξαιτίας του ότι ο πατέρας του, Ιωάννης, ήταν ιερέας. Η μητέρα του καταγόταν από τα Σελλιά του Αγίου Βασιλείου Ρεθύμνης. Ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στον Πειραιά και έπειτα σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Προτού καν ολοκληρώσει τις σπουδές του, έλαβε μέρος στις επαναστάσεις στο Θέρισο και στο Ακρωτήριο και τραυματίστηκε σε μάχη. Αργότερα συνελήφθη από τους Τούρκους, φυλακίστηκε και αποφυλακίστηκε έπειτα από την εξαγορά της ποινής του. 

Παντρεύτηκε την Ειρήνη Νικηφοράκη και απέκτησαν 4 παιδιά (δύο γιους και δύο κόρες).

Το 1895 ήταν από τους ιδρυτές και πληρεξούσιους της Επαναστατικής Επιτροπής και επί Κρητικής Πολιτείας ήταν γραμματέας στη διεύθυνση των Οικονομικών και στο Γενικό Λογιστήριο. 
Μετά την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα διορίστηκε νομάρχης Αιτωλοακαρνανίας και έπειτα Κοζάνης, Σερρών, Σάμου και Ρεθύμνης. Άσκησε το δικηγορικό λειτούργημα στα Χανιά τη δεκαετία του '30 και μετά συνταξιοδοτήθηκε.

Απεβίωσε σε ηλικία 86 ετών το 1952.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Συλλογικό έργο, Κρήτη, Το Αφιέρωμα, Βιογραφίες, τ. 10, σελ. 140, εκδ. οίκος Αρσινόη, Αθήνα 1985.
Ο **Χαράλαμπος Πιττοκοπίτης** είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Πάφου εκλεγμένος με το ΔΗΚΟ.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Χαράλαμπος Πιττοκοπίτης γεννήθηκε στην Ίνεια στις 6 Δεκεμβρίου 1955. Ομιλεί πέρα από την ελληνική και την αγγλική γλώσσα. Είναι κάτοχος πτυχίου δασολογίας και διαχείρισης φυσικού περιβάλλοντος του Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και το επάγγελμα του είναι δασολόγος. Επιπλέον, έχει αποκτήσει μεταπτυχιακό τίτλο στη Διοίκηση Επιχειρήσεων από το Πανεπιστήμιο του Λέστερ.

Είναι νυμφευμένος με τη Χρύσω Καραμανλή και έχει τρεις κόρες.

Πολιτική διαδρομή
-----------------

Διετέλεσε Πρόεδρος της οργάνωσης Νεολαίας του Δημοκρατικού Κόμματος (ΝΕΔΗΚ) Πάφου την περίοδο 1983-1989. Την περίοδο των σπουδών του ήταν μέλος στο διοικητικό συμβούλιο της Φοιτητικής Παράταξης Αναγέννησης Θεσσαλονίκης και γενικός γραμματέας ΕΦΕΚ Θεσσαλονίκης. Από το 2014 είναι μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου του ΔΗΚΟ. Επιπλέον, είναι επαρχιακός γραμματέας της Επαρχιακής Επιτροπής ΔΗΚΟ Πάφου και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΔΗΚΟ.

Εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2016 στην Εκλογική Περιφέρεια Πάφου με το ΔΗΚΟ για την ΙΑ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

Ως βουλευτής, διετέλεσε αναπληρωτής πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων. Επιπλέον, ήταν μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Γεωργίας και Φυσικών Πόρων, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Περιβάλλοντος και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Προσφύγων-Εγκλωβισμένων-Αγνοουμένων-Παθόντων. Ακόμη, ήταν μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη.

Διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2021 αλλά δεν επανεκλέγηκε.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11  «ΠΙΤΤΟΚΟΠΙΤΗΣ Χαράλαμπος». *www.parliament.cy*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2019.
2. 1 2  «Χαράλαμπος (Πάμπος) Πιττοκοπίτης». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 25 Μαρτίου 2016.
3. ↑  «Εκλογές 22ας Μαΐου 2016». *www.parliament.cy*. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2019.
4. ↑  «Οι 14 πρώην Βουλευτές που δεν επανεκλέγονται - Ονόματα έκπληξη». 31 Μαΐου 2021. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2021.

Πηγές
-----

* «ΠΙΤΤΟΚΟΠΙΤΗΣ Χαράλαμπος». *www.parliament.cy*. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2021.
* «ΠΙΤΤΟΚΟΠΙΤΗΣ Χαράλαμπος». *www.parliament.cy*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2019.
Ο **Χαράλαμπος Λούφας** (Φιλιατρά 1877) ήταν Έλληνας αξιωματικός και ένας από τους τρεις ανακριτές στην Δίκη των Έξι. 

Κατετάγη ως κληρωτός το 1895, προήχθη σε λοχία το 1896, συμμετείχε στον πόλεμο του 1897 ενώ, ύστερα από εξετάσεις, εξήλθε της Σχολής Υπαξιωματικών το 1902 ως ανθυπολοχαγός. Διακρίθηκε ιδιαιτέρως στους δύο βαλκανικούς πολέμους (στη μάχη των Γιαννιτσών αιχμαλώτισε ολόκληρο τουρκικό λόχο). Δεν αναμίχθηκε στον εθνικό διχασμό και το 1919 τον βρήκε συνταγματάρχη στη Μικρά Ασία.

Του ανετέθη η μελέτη οχυρώσεως της περιοχής της Σμύρνης, η οποία, αν και την ολοκλήρωσε, δεν χρησιμοποιήθηκε. Το 1921 τοποθετήθηκε διοικητής του 23ου συντάγματος πεζικού της VII Μεραρχίας και συμμετείχε με επιτυχία στη θερινή επίθεση. Κατά την καταστροφή υπήρξε ένας από τους ελάχιστους Έλληνες αξιωματικούς που διακρίθηκαν. Η μονάδα του ήταν η τελευταία που υποχώρησε ενώ κατάφερε να αποτρέψει την κύκλωση μεγάλου μέρους της Στρατιάς Μικράς Ασίας από τις δυνάμεις ιππικού του Φαχρεντίν Πασσά.

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, ο τύπος εκθείασε την ηρωϊκή του δράση. Αν και δεν είχε ασχοληθεί ποτέ με την πολιτική, ακολούθησε την ομάδα Παγκάλου και ήταν, μαζί με τους Πάγκαλο και Καλογερά, ένας από τους τρεις ανακριτές στη Δίκη των Έξι. Εν συνεχεία διορίσθηκε διοικητής της Α΄ μεραρχίας και καθηγητής στη Σχολή Ευελπίδων. Προήχθη σε υποστράτηγο το 1924.  

Αποστρατεύθηκε το 1926 ενώ το 1936 προήχθη αναδρομικώς σε αντιστράτηγο. Στον πόλεμο του 1940 δεν ανακλήθηκε διότι το 1932, για λόγους υγείας, απομακρύνθηκε από τα στελέχη της εφεδρείας. Στην κατοχή εγκατέλειψε την Αθήνα και επέστρεψε στη γενέτειρά του Φιλιατρά, όπου δίδαξε μαθηματικά στο γυμνάσιο της πόλης.   

Θεωρείτο από τους πλέον μορφωμένους αξιωματικούς της εποχής του, ενώ η ηρωική του δράση στη Μικρά Ασία επαινέθηκε από ανωτέρους του.
Ο **Χρήστος Ευαγγελάτος** (7 Ιουλίου 1897 - 5 Μαρτίου 1977) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως Δήμαρχος Μεσολογγίου επί πολλά έτη (1925-51 και 1959-64) και βουλευτής τη δεκαετία του '50.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι από Ζακυνθινή μητέρα και Κεφαλονίτη πατέρα, σπούδασε νομικά , θεολογία και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργάστηκε ως δικηγόρος για μερικά χρόνια και κυρίως ως δημοσιογράφος σε εφημερίδες της Αθήνας και της Αιτωλοακαρνανίας ("Στερεά Ελλάς"). Εξελέγη ως Δήμαρχος το 1925 και επανεκλεγόταν ως το 1951  και έπειτα βουλευτής Μεσολογγίου με τον Ελληνικό Συναγερμό, το 1952. Υπηρέτησε στην κυβέρνηση Παπάγου ως υφυπουργός αποκαταστάσεως σεισμοπλήκτων Νήσων παρά τω Υπουργείω Συντονισμού από τις 6 Σεπτεμβρίου 1953 ως τις 11 Απριλίου 1954. 
Ήταν επίσης υποδιοικητής της Γενικής Διοίκησης Ηπείρου (1918-1921) και Γενικός Γραμματέας της Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδος (1927-1956).
Το 1959 εκλέχθηκε ξανά δήμαρχος στη γενέτειρά του, υπηρετώντας ως το 1964, οπότε έκλεισε συνολικά περισσότερα από 30 χρόνια στο δημαρχιακό θώκο.

Πέθανε στην Αθήνα το 1977 και κηδεύτηκε στις 6 Μαρτίου από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών χοροστατούντος του Μητροπολίτη Κίτρους Βαρνάβα, του οποίου ήταν προσωπικός φίλος. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρία Τρικούπη και είχαν 1 κόρη.

Επιλεγμένα βιβλία
-----------------

* "Η έξοδος του Μεσολογγίου" (1934, θεατρικό)
* "Πώς είδα την Αλβανία" (1937)
	+ "Πώς είδα τη Γερμανία"
* "Η Ιστορία της Αιτωλοακαρνανίας" (1951)
* "Η Μονή της Κεχριώνος του Ληξουρίου" (1958)
* "Ιστορία του Μεσολογγίου", Εκδόσεις Γκοβόστη, 2007 (πρώτη έκδοση 1959)

Πηγές
-----

1. ↑  Βιογραφία στη Βιβλιονέτ.
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Νοεμβρίου 2004. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2016.
3. ↑  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 64, αρ. 305).
4. ↑  «Κυβέρνησις Αλέξανδρου Παπάγου, Από 19.11.1952 Έως 6.10.1952». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2016.
5. ↑  Χρήστος Ευαγγελάτος Αρχειοθετήθηκε 2013-01-15 στο Wayback Machine. Παπαχαραλάμπειος Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Ναυπάκτου.
6. ↑  Ο Χρήστος Ευαγγελάτος πέθανε, Μεσολογγίτικα Χρονικά, 19-3-1977, σελ. 3.
7. ↑  Ορθόδοξος Επιστασία, 1977, Βαρνάβειος Βιβλιοθήκη.
Χρυσό Τρίγωνο
Το **Χρυσό Τρίγωνο** (αγγλικά: Golden Triangle) είναι γεωγραφική περιοχή που βρίσκεται στις ορεινές περιοχές της Ταϊλάνδης, της Μιανμάρ και του Λάος (σύμφωνα με ορισμένες πηγές επίσης του βορειοανατολικού Βιετνάμ και της νότιας Κίνας), όπου στα μέσα του 20ού αιώνα δημιουργήθηκε ένα σύστημα παραγωγής και εμπορίου οπίου από τα οργανωμένα εγκληματικά συνδικάτα των παγκόσμιων ελίτ.

Το όνομα "Χρυσό Τρίγωνο", πpοήλθε από τη CIA, για να αναφέρθει σε μια έκταση περίπου 950.000 τετραγωνικών χλμ (367.000 τμ μίλια) που επικαλύπτει τα βουνά των τριών παρακείμενων χωρών.

Μαζί με το Αφγανιστάν και την Χρυσή ημισέληνο,υπήρξε μια από τις μεγαλύτερες περιοχές παραγωγής οπίου παγκοσμίως, από τη δεκαετία του 1950. Το μεγαλύτερο μέρος της ηρωίνης παγκοσμίως προήλθε από το Χρυσό Τρίγωνο μέχρι τις αρχές του 21ου αιώνα, όταν το Αφγανιστάν έγινε ο μεγαλύτερος παραγωγός στον κόσμο.

Παραγωγή και διακίνηση
----------------------

Παγκόσμιος χάρτης που επισημαίνει τις περιοχές παραγωγής ηρωίνης
Η Μιανμάρ είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος παραγωγός οπίου παγκοσμίως μετά το Αφγανιστάν και υπήρξε σημαντικός παράγοντας στο διακρατικό εμπόριο ναρκωτικών από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και εκτιμάται ότι το 2005 υπήρχαν 430 χλμ καλλιέργειας οπίου στη χώρα.

Η βάση οπίου και ηρωίνης που παράγεται στη βορειοανατολική Μιανμάρ μεταφέρονται από καραβάνια αλόγων και γαϊδουριών σε εργαστήρια κατά μήκος των συνόρων Ταϊλάνδης-Βιρμανίας για μετατροπή σε βάση ηρωίνης. Τα περισσότερα από τα τελικά προϊόντα μεταφέρονται πέρα ​​από τα σύνορα σε διάφορες πόλεις της Βόρειας Ταϊλάνδης και κάτω στην Μπανγκόκ για περαιτέρω διανομή στις διεθνείς αγορές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Το Χρυσό Τρίγωνο Αρχειοθετήθηκε 2017-01-23 στο Wayback Machine. pdf στο CIA.gov (Αγγλικά) ανακτήθηκε 29 Οκτωβρίου 2019
2. ↑  Η παραγωγή οπίου στο Χρυσό Τρίγωνο (Λάος, Μιάνμαρ, Ταιλάνδης στον ιστότοπο aljazeera.com (Αγγλικά) «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Οκτωβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2019.
3. ↑  Ποια περιοχή της Ασίας αποκαλείται Χρυσή ημισέληνος στo worldatlas.com (Αγγλικά) ανακτήθηκε 29 Οκτωβρίου 2019

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Mekong Golden Triangle στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 248211062
* LCCN: sh85055765
* GND: 4291371-8
* SUDOC: 033714959
* BNF: cb12455407w (data)

 |

 |
Η αποδιδόμενη κατά ελληνική γραφή λέξη **Χαττ** είναι αραβική, που κατά κυριολεξία σημαίνει γραφή. Στην τουρκική γλώσσα με τον όρο αυτό ονομάζεται γενικά το αυτόγραφο, και κατ' επέκταση η έγγραφη εντολή. Σε επίσημη χρήση στην Οθωμανική Αυτοκρατορία σήμαινε η ενυπόγραφη διαταγή του Σουλτάνου, σε μορφή Αυτοκρατορικού Διατάγματος.

Στην ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας φέρονται δύο τέτοια ιστορικά διατάγματα που εκδόθηκαν στην περίοδο του Τανζιμάτ ως μεταρρυθμιστικά διατάγματα: το Χαττ-ι-Σερίφ και το Χαττ-ι-Χουμαγιούν, που είχαν μορφή διακήρυξης. Και τα δύο αυτά εγγυούνταν τη ζωή, την τιμή και την περιουσία όλων ανεξαιρέτως των υπηκόων της Αυτοκρατορίας, ενώ οι παλαιότερες διακρίσεις στον τρόπο ένδυσης, στη φορολογία ακόμη και στη νομική υπόσταση καταργούνταν.

Πηγές
-----

* «Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου» τόμ. 18ος, σελ. 591
Ο αρχιραβίνος Ιάκωβος Σαούλ Δουέκ, Χακάμ Μπασί του Χαλεπίου στη Συρία (1907)
**Χαχάμ Μπασί** (Οθωμανικά Τουρκικά: حاخامباشی, Τουρκικά: Hahambaşı, IPA: [hɑhɑm bɑʃɯ]) είναι η τουρκική ονομασία για τον Αρχιραβίνο της εβραϊκής κοινότητας ενός έθνους. Την εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας χρησιμοποιήθηκε και για τον αρχιραβίνο μιας συγκεκριμένης περιφέρειας της αυτοκρατορίας, όπως η Συρία ή το Ιράκ, αν και ο Χαχάμ Μπασί της Κωνσταντινούπολης εθεωρείτο ο ανώτατος επικεφαλής των Εβραίων της Αυτοκρατορίας.

Ιστορία
-------

Ο θεσμός του Χαχάμ Μπασί θεσπίστηκε από τον Οθωμανό σουλτάνο Μωάμεθ Β΄, ως μέρος της πολιτικής του να διοικεί τη κάθε μία από τις πολλές εθνότητες της αυτοκρατορίας σύμφωνα με τους δικός της νόμους και αρχές, όπου αυτό ήταν δυνατό. Η θρησκεία θεωρήθηκε ως πρωταρχική πτυχή της εθνικής ταυτότητας των κοινοτήτων, οπότε ο όρος "Εθνάρχης" έχει εφαρμοστεί σε τέτοιους θρησκευτικούς ηγέτες, ιδιαίτερα τον (Ορθόδοξο) Οικουμενικό Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης. Καθώς το Ισλάμ ήταν η επίσημη θρησκεία τόσο των δικαστικών αρχών, όσο και του κράτους, ο Αρχιμουφτής στην Κωνσταντινούπολη είχε πολύ υψηλότερη θέση, ακόμη και από μέλος του υπουργικού συμβουλίου. 

Λόγω του μεγέθους και της φύσης του οθωμανικού κράτους, που περιείχε πολύ μεγαλύτερο μέρος της εβραϊκής διασποράς από οποιαδήποτε άλλη, η θέση του Χαχάμ Μπασί έχει συγκριθεί με εκείνη του Εβραίου Αιχμαλωτάρχη (ή Εξιλάρχου) από τα βιβλικά χρόνια. Στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ο ρόλος του Χαχάμ Μπασί ήταν το πλησιέστερο αξίωμα ηγεσίας συνολικά μεταξύ των Εβραίων παντού στη Μέση Ανατολή κατά την πρώτη περίοδο της σύγχρονης εποχής. 

Ο Χαχάμ Μπασί κατείχε ευρείες νομοθετικές εξουσίες και είχε την αρμοδιότητα να κρίνει και να εφαρμόζει τους νόμους μεταξύ των Εβραίων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και συχνά είχε θέση στην αυλή (ντιβάνι) του Σουλτάνου. 

Ο Χαχάμ Μπασί διατηρούσε επίσης σημαντική επιρροή εκτός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ιδιαίτερα μετά την αναγκαστική μετανάστευση πολλών εβραϊκών κοινοτήτων και ατόμων από την Ισπανία (μετά την πτώση της Γρανάδας το 1492) και την Ιταλία.

Ο Επικεφαλής Ραβίνος της σύγχρονης Δημοκρατίας της Τουρκίας είναι ακόμα γνωστός ως Hahambaşı.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Hakham Bashi  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

Αναφορές
--------

* Haim Ze'ew Hirschberg, 'Hakham Bashi', *Encyclopaedia Judaica* (CD-ROM Edition Version 1.0), edited by Cecil Roth (Keter Publishing House, 1997). (ISBN 965-07-0665-8)
* Bernard Lewis, *The Jews of Islam* (Princeton: Princeton University Press, 1984). (ISBN 0-691-00807-8)
* Stanford J Shaw, 'Appendix 1: Grand Rabbis of Istanbul and the Ottoman Empire, and Chief Rabbis of republican Turkey', in *The Jews of the Ottoman Empire and the Turkish Republic* (New York City: New York University Press, 1991), 272-273.
Η **Αγία Μαρκιανή** (2ος αιώνας μ.Χ.) ήταν Χριστιανή παρθένος και μάρτυρας.

Βιογραφία
---------

Σύμφωνα με την παράδοση, η Μαρκιανή, φαίνεται να γεννήθηκε στην Μπαγιόνα ή στην Μπράγκα το έτος 119 ή 120. Ήταν μία από τις εννέα κόρες του τότε Ρωμαίου κυβερνήτη της Γαλικίας και της Λουζιτανίας, Λούκιο Καστέλιο Σεβέρο, και της συζύγου του Καλσίας, η οποία λέγεται ότι γέννησε τις κόρες της με μία μόνο γέννα. Φοβούμενη από την πολλαπλή γέννα ότι θα κατηγορηθεί για απιστία, η Καλσία αποφάσισε να απαλλαγεί από τα κορίτσια, ζητώντας από τον Σύλλα τον υπηρέτη της να τα πνίξει κρυφά στο ποτάμι Έστε (σύμφωνα με άλλες πηγές στον ποταμό Μινιόρ). Ο Σύλλας, ο οποίος ήταν Χριστιανός, αποφάσισε να αφήσει τα νεογέννητα στις οικίες πολλών γνωστών οικογενειών. Οι κοπέλες βαπτίστηκαν από τον Άγιο Οβίδιο, επίσκοπο της Μπράγκα, και μεγάλωσαν σύμφωνα με τα χριστιανικά πρότυπα. Κάποια χρόνια αργότερα εμφανίστηκαν ενώπιον του πατέρα τους, ο οποίος γνώριζε ότι ήταν κόρες του, με την κατηγορία ότι ήταν Χριστιανές. Η Μαρκιανή και οι αδερφές της (Ευτροπία, Μαρίνα, Βικτώρια, Γερμανή, Κυθέρεια, Ευφημία, Γενεύη και Βασιλεία) απέρριψαν την προσφορά του να ζήσουν περιτριγυρισμένες από πολυτέλειες και ανέσεις με αντάλλαγμα την άρνηση του Χριστού. Ο Λούκιο Καστέλιο Σεβέρο πήρε την απόφαση να τις φυλακίσει για να τις τρομάξει, όμως οι αδερφές κατάφεραν να δραπετεύσουν και να καταφύγουν σε διάφορα μέρη. Τελικά όλες τους βρήκαν μαρτυρικό θάνατο. Μια άλλη εκδοχή επιβεβαιώνει ότι ο Λούκιο ανακάλυψε την πατρότητά του αφού παρατήρησε την ομοιότητα των αδελφών με τη σύζυγό του Καλσία, η οποία θα κατέληγε να πει την αλήθεια. Ο κυβερνήτης λέγεται ότι έδωσε μια μέρα στις κόρες του να αποφασίσουν μεταξύ της αποκήρυξης του Χριστιανισμού ή του θανάτου (αφού προηγουμένως τις είχε απειλήσει με βασανιστήρια), με αποτέλεσμα αυτές να τραπούν σε φυγή.

Μία άλλη παράδοση, θέλει την Μαρκιανή να μαρτύρησε στο Τολέδο της Ισπανίας, όπου λέγεται ότι την πέταξαν σε έναν ταύρο για να την σκοτώσει, Η εκδοχή όμως συγχέεται με τον βίο της Αγίας Μαρκιανής του Τολέδο, που μαρτύρησε τον 4ο αιώνα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Santa Quiteria».
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουλίου 2023.
3. ↑  Pablo, de San Nicolas (1725). *Antiquidades eclesiasticas de Espanà los quatro primeros siglos de la iglesia*. σελ. 134.
4. ↑
Ο **Δημήτριος Στρατής** (Άνδρος, 1889 — Αθήνα, 7 Αυγούστου 1970) ήταν Έλληνας συνδικαλιστής και πολιτικός που διετέλεσε γερουσιαστής και βουλευτής με την ΕΔΑ.

Βιογραφία
---------

Εργαζόταν ως σιδηροδρομικός και υπήρξε γενικός γραμματέας της πανελλήνιας ομοσπονδίας του εν λόγω κλάδου (1920—25). Από το 1926 έως το 1929 διετέλεσε γενικός γραμματέας της ΓΣΕΕ. Το 1929 εξελέγη γερουσιαστής με τον Εκλογικό Σύλλογο Εργατών.

Το 1941 έγινε μέλος του ΕΑΜ και αργότερα ίδρυσε το Κίνημα Ελεύθερου Συνδικαλισμού (ΚΕΣ) και ανέλαβε διευθυντής της εφημερίδας του κινήματος, «*Ελεύθερα Συνδικάτα*».

Εξελέγη βουλευτής με το Δημοκρατικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού (ΔΚΕΛ) του Γεωργίου Καρτάλη στις εκλογές του 1956 και μετά με την ΕΔΑ στην εκλογική περιφέρεια Β΄ Αθηνών στις εκλογές του 1963. Το Δεκέμβριο του 1963 έγινε ανεξάρτητος και στις εκλογές του 1964 εξελέγη ανεξάρτητος συνεργαζόμενος με την ΕΔΑ.

Με την επιβολή της χούντας των συνταγματαρχών το 1967, εκτοπίστηκε αρχικά στη Γυάρο και αργότερα στη Λέρο.

Κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 8 Αυγούστου 1970.

Ανιψιός του ήταν ο Αντώνης Στρατής φίλος, συμφοιτητής και συνεργάτης του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου.

Πηγές
-----

* Βιογραφία στο Raskolnikovgr

1. ↑  Μακεδονία, 9/8/1970, σελ. 12
2. 1 2  Κηδεύθηκε ο Δ. Στρατής, Τα Νέα, 8-8-1970, σελ. 12.
3. ↑  Spyros Linardatos, Angelos Sideratos, Politikoi & politikē: 70 chronia : anamnēseis, agōnes, d̲okoumenta, 1999, σελίδα 225
Ο **Γεώργιος Κορωνιάς** ήταν ο Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρίας Vodafone στην Ελλάδα. Θεωρήθηκε ως ένας από τους πλέον επιτυχημένους μάνατζερ της τελευταίας 10ετίας τουλάχιστον μέχρι να ξεσπάσει το σκάνδαλο των υποκλοπών στη Vodafone. Είναι κάτοχος πτυχίου Ηλεκτρολόγου - Ηλεκτρονικού Μηχανικού και κάτοχος μεταπτυχιακού στα Αεροναυτικά Συστήματα και τους Αυτοματισμούς.

Ξεκίνησε την καριέρα του το 1979 και μέχρι το 1991 διετέλεσε Διευθυντικό στέλεχος σε μερικές από τις μεγαλύτερες ελληνικές επιχειρήσεις όπως η Εrgodata και η Intracom. Το Σεπτέμβριο του 1991 ανέλαβε το πρότζεκτ της συμμετοχής στο διαγωνισμό του ελληνικού κράτους για την παροχή δύο αδειών κινητής τηλεφωνίας GSM. Το 1992 ανέλαβε την θέση του Γενικού Διευθυντή της Vodafone - Panafon και στη συνέχεια τα καθήκοντα του Διευθύνοντος Συμβούλου της εταιρείας. Έγινε Αντιπροέδρος του Δ.Σ. της εταιρίας το 2001 ενώ το 2005 βραβεύτηκε ως «Μάνατζερ της Χρονιάς». 

Όταν αποκαλύφθηκε το σκάνδαλο των υποκλοπών εις βάρος συνδρομητών της Vodafone, στους οποίους περιλαμβάνονταν σε μεγάλο βαθμό μέλη της ελληνικής κυβέρνησης, ο Κορωνιάς κατέθεσε εκ μέρους της εταιρίας στην Αρχή Διασφάλισης Απορρήτου Επικοινωνιών. Στο πλαίσιο μάλιστα της προκαταρκτικής εξέτασης για τις συνθήκες θανάτου του στελέχους της Vodafone Κώστα Τσαλικίδη, που συνδέθηκε με το σκάνδαλο των υποκλοπών, κλήθηκε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών από τον εισαγγελέα Ιωάννη Διώτη.

Πηγές
-----

* Ποιος είναι ο Γιώργος Κορωνιάς, του Β. Νέδου, *Το Βήμα, 12 Μαρτίου 2006*
* Επισκόπηση τύπου της 11/4/2006 από το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων
* Υποκλοπές: Ο «μεγάλος αδελφός» της δημόσιας ζωής , του Αριστείδη Αποστόλου, εφημερίδα *Καθημερινή*, 20/12/06
* Στον εισαγγελέα ο Κορωνιάς[*νεκρός σύνδεσμος*], Forthnet.gr, 05/06/2006, 13:41

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Οικονομία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Το ελληνιστικό ανάγλυφο
Ο **Πύργος του Αναγλύφου** είναι ένας τετράγωνος πύργος με διαστάσεις 9x6 μ. και βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο των Τειχών της Θεσσαλονίκης, στο Φρούριο του Βαρδαρίου (Τοπ Χανέ).

Ιστορία
-------

Οφείλει το όνομά του στον εντοιχισμένο στον ανατολικό του τοίχο, ελληνιστικό ανάγλυφο που αναπαριστά νεκρό καθισμένο σε κλισμό και τον θεράποντα δούλο του που του προσφέρει κάτι ή ακόμη κάποια δεξίωση ή κάποιον δάσκαλο με τον μαθητή του. Σύμφωνα με μαρμάρινη επιγραφή που έχει βρεθεί κατά τη διάρκεια εργασιών στερέωσης του φρουρίου στο παρελθόν και αναφέρει ότι: «’Επί Μαρίνου β(ασιλικοῦ) πρωτοσπα(θαρίου) έκαινουργήθη οὗτος ό πύργος έπιστατοῦντος Κακίκη β(ασιλικοῦ) στρά(τορος) ἔτ(ος) άπό κτ(ήσεως) κόσμ(ου) ҀΤΟ ίνδ(ικτιόνος) I», ο πύργος χρονολογείται στα 862, στα χρόνια της βασιλείας του Μιχαήλ Γ΄ (856-867), και η επισκευή του έγινε από τον βασιλικό πρωτοσπαθάριο Μαρίνο με επιστασία του βασιλικού στράτορα Κακίκη.

Παραπομπές
----------

Πηγές
-----

* Μακρή Ε. (1982). Συμπληρωματικά αρχαιολογικά στοιχεία για το φρούριο Βαρδαρίου Θεσσαλονίκης. Μακεδονικά, 22, 133-153.

* https://www.kastra.eu/castlegr.php?kastro=vardari
O **Αδαρνάσης Γ΄** γεωργιανά: ადარნასე III Adarnase III (απεβ. 896) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας (μετέπειτα Γεωργίας) του κλάδου του Tάο-Κλαρτζέτι ήταν πρίγκιπας κληρονομικός ηγεμόνας του Tάο με τον τίτλο του δούκα των δουκών (eristavt eristavi]]).

Βιογραφία
---------

Το όνομα Αδαρνάσης προέρχεται από τo Μεσοπερσικό *Ādurnarsēh*, με το δεύτερο συστατικό της λέξης (*Nase*) να είναι η γεωργιανή βεβαίωση του Μεσοπερσικού ονόματος *Narseh*, το οποίο τελικά προέρχεται από το Aβεστικό *nairyō.saŋya-*. Το Μεσοπερσικό όνομα *Narseh* υπάρχει και στα γεωργιανά ως *Nerse*. Το όνομα *Ādurnarsēh* εμφανίζεται στην Αρμενική γλώσσα ως *Atrnerseh*.

Ο Aδαρνάσης Γ΄ ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Γεωργίου Α΄ του Τάο, μετά το τέλος του οποίου σε μία δυναστική διαμάχη, τον διαδέχθηκε το 891. Η θητεία του Aδαρνάση Γ΄ ήταν βραχύβια: απεβίωσε έξι χρόνια μετά την άνοδό του, αφήνοντας πίσω του δύο γιους.

Οικογένεια
----------

Είχε τέκνα:

* Δαβίδ, ο μεγαλύτερος γιος του Aδαρνάση Γ΄, είχε επίσης τον τίτλο του *eristavt-eristavi*. Πρέπει να ήταν πολύ νέος, όταν απεβίωσε ο πατέρας του, και είναι αμφίβολο αν κυβέρνησε ποτέ. Ο ίδιος απεβίωσε το 908 και δεν άφησε κανέναν γιο.
* Γεώργιος Β΄ ο Μέγας, δούκας του Τάο.
* Ντίναρ, προσηλυτίστρια βασίλισσα του Χερέτι.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Chkeidze, Thea (2001). «GEORGIA v. LINGUISTIC CONTACTS WITH IRANIAN LANGUAGES». *Encyclopaedia Iranica, Vol. X, Fasc. 5*, σσ. 486–490. .
2. ↑  Rapp, Stephen H. Jr (2014). *The Sasanian World through Georgian Eyes: Caucasia and the Iranian Commonwealth in Late Antique Georgian Literature*. Routledge. σελ. 335. ISBN 978-1472425522.
3. ↑  Toumanoff, Cyril (1967). *Studies in Christian Caucasian History*, pp. 490-5. Georgetown University Press.
Διάβαση της Σελήνης από τον Ήλιο όπως καταγράφηκε από δορυφόρο
Στην Αστρονομία ο όρος **διάβαση** αναφέρεται τόσο για πλανήτες όσο και για δορυφόρους.

* **Διάβαση Πλανήτη**: καλείται η διέλευση ενός Πλανήτη από το φαινομενικό δίσκο του Ήλιου. Αποτελεί δε το φαινόμενο εκείνο που κινούμενος ο Πλανήτης γύρω από τον Ήλιο διέρχεται ακριβώς μεταξύ Γης και Ήλιου έτσι ώστε να προβάλλεται αυτός, σαν στρογγυλή μαύρη κηλίδα και να κινείται επί του δίσκου του Ήλιου.

* Ανάλογο φαινόμενο συμβαίνει και στην κίνηση των Δορυφόρων. **Διάβαση Δορυφόρου**: καλείται η διέλευση ενός Δορυφόρου μπροστά από το φαινομενικό δίσκο του Πλανήτη του (περί τον οποίο περιστρέφεται) και της Γης.

Τέτοιες διαβάσεις είναι δυνατόν να προσδιορισθούν επακριβώς, ιδιαίτερα εκείνες των δορυφόρων του Διός και ιδίως προ του δίσκου του.

Σημείωση: Από τους Πλανήτες είναι κατανοητό ότι μόνο οι καλούμενοι «εσωτερικοί» δηλαδή ο Ερμής και η Αφροδίτη, που βρίσκονται πλησιέστερα της Γης και προς τον Ήλιο, υπόκεινται σε τέτοιες διαβάσεις, παρατηρήσιμες από τη Γη.

Διάβαση της Αφροδίτης
---------------------

Η διάβαση της Αφροδίτης συγκέντρωνε ανέκαθεν το ενδιαφέρον των αστρονόμων, μιας και λόγω μεγέθους και μικρότερης απόστασης από τη Γη, είναι πιο εύκολα παρατηρήσιμη από τη Γη σε σχέση με εκείνη του Ερμή. Για την παρατήρηση της διέλευσης του 1761 και 1769 οργανώθηκαν ειδικές επιστημονικές αποστολές σε μακρινά μέρη του κόσμου (όπως στη Νότια Αμερική), μιας και η διέλευση θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την εξαγωγή σημαντικών συμπερασμάτων, μεταξύ άλλων για την ακριβή μέτρηση της αστρονομικής μονάδας.

Η κινητοποίηση αυτή δικαιολογείται επίσης και από το γεγονός ότι οι διαβάσεις της Αφροδίτης είναι σπάνια φαινόμενα: εμφανίζονται ανά δύο με χρονική μεταξύ τους απόσταση τα οχτώ χρόνια, ενώ τα ζευγάρια διαβάσεων απέχουν μεταξύ τους εναλλάξ 121,5 και 105,5 χρόνια. Ο συνολικός χρόνος για έναν πλήρη τέτοιο κύκλο είναι 243 χρόνια (που κατά σύμπτωση είναι και ο χρόνος σε μέρες του έτους της Αφροδίτης). Η τελευταία διέλευση της Αφροδίτης έγινε το 2012 και το επόμενο ζευγάρι θα γίνει το 2117 και το 2125.

Δείτε επίσης
------------

* Μεσημβρινή διάβαση
**Μίσθωση** ονομάζεται η σύμβαση κατά την οποία ο ένας των συμβαλλομένων (εκμισθωτής) εκχωρεί την υποχρέωση/δικαίωμα αντί ορισμένου τιμήματος να παράσχει στον έτερο (μισθωτή) την χρήση πράγματος (μισθίου) ή εργασία, ο δε έτερος υποχρεούται να καταβάλει το συμφωνηθέν τίμημα (μίσθωμα).

Στην καθομιλουμένη η μίσθωση ονομάζεται *ενοικίαση* και ο εκμισθωτής *ιδιοκτήτης*. Το τίμημα ονομάζεται *ενοίκιο* ή *νοίκι*. Εάν ο μισθωτής δεν πληρώνει το ενοίκιο, ο ιδιοκτήτης έχει το δικαίωμα να προβεί σε ένδικα μέσα (έξωση).

Η μίσθωση διακρίνεται σε:

* α) Σύμβαση μίσθωσης πράγματος, όπου ο εκμισθωτής εκχωρεί τη χρήση πράγματος.
* β) Σύμβαση μίσθωσης εργασίας

### Μίσθωση οχημάτων

Η μίσθωση είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στα οχήματα, κυρίως τα αυτοκίνητα. Ο μισθωτής ή πελάτης, επιλέγει το αυτοκίνητο που επιθυμεί, για προκαθορισμένο χρονικό διάστημα, που διαρκεί συνήθως, από 24 έως και 48 μήνες. Καταβάλλεται ένα ποσό ως προκαταβολή, το οποίο αντιστοιχεί στο 20 με 25% της αξίας του αυτοκινήτου συνήθως και ορίζεται ένα μηνιαίο μίσθωμα. Μετά το πέρας του χρονικού διαστήματος, ο πελάτης επιστρέφει το αυτοκίνητο, το αλλάζει με κάποιο άλλο ή το εξαγοράζει, εάν το επιθυμεί, σε τιμή που διαμορφώνεται ανάλογα με τα μισθώματα που έχουν καταβληθεί, την εμπορική αξία του οχήματος και άλλους παράγοντες. Η μίσθωση των οχημάτων προτιμάται από επαγγελματίες και επιχειρήσεις, καθώς επωφελούνται από φοροελαφρύνσεις που ισχύουν. Τα τελευταία χρόνια έχουν εμφανιστεί νέα ευέλικτα μοντέλα μίσθωσης, που στόχο έχουν να προσελκύσουν και τους ιδιώτες. Ουσιαστικά, παρέχουν ευελιξία και απαλάσσουν τους πελάτες, ιδιώτες, επαγγελματίες ή επιχειρήσεις, από δεσμεύσεις, που ισχύουν στα διαδεδομένα μοντέλα leasing/μίσθωσης. Συχνά, δεν χρειάζονται προκαταβολές, το όχημα μπορεί να επιστραφεί ανά πάσα στιγμή, χωρίς έξτρα κόστος, μπορεί να εξαγοραστεί οποτεδήποτε, ενώ μπορεί να αλλαχθεί με κάποιο άλλο μοντέλο χωρίς οικονομική επιβάρυνση, πληρώνοντας το μίσθωμα που αντιστοιχεί πάντα. Η πρώτη εταιρεία που έφερε την ευέλικτη μίσθωση είναι το instacar, το 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Χρηματοδοτική μίσθωση

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **μίσθωση**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μίσθωση** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4039168-1
* HDS: 044866
* NDL: 00573061

 |

 |
Ο **Χάρι Χόλε** (νορβηγικά.: *Harry Hole*) είναι ο φανταστικός αστυνομικός που αποτελεί βασικό ήρωα σε μια σειρά μυθιστορημάτων αστυνομικής λογοτεχνίας του Νορβηγού συγγραφέα Τζο Νέσμπο. Όλα τα βιβλία με πρωταγωνιστή τον Χάρι Χόλε, κυκλοφορούν και στα ελληνικά.

Χαρακτήρας
----------

Ο Χόλε είναι επιθεωρητής της αστυνομίας του Όσλο. Έχασε τη μητέρα του από καρκίνο όταν ήταν είκοσι ετών, ενώ έχει μια αδερφή με σύνδρομο ντάουν. Ο Χόλε έχει σκληροτράχηλο χαρακτήρα, είναι γύρω στα σαράντα, άγαμος, με προβλήματα αλκοολισμού, ενώ πολλές φορές καταφεύγει σε ανορθόδοξες μεθόδους για να επιλύσει τις υποθέσεις του. Δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στους κύκλους της αστυνομίας, όμως οι συνάδελφοί του τον σέβονται, έστω και απρόθυμα. Όντας μοναχικός χαρακτήρας, έχει λιγοστούς αλλά πιστούς φίλους, ενώ σημαντικό ρόλο στη ζωή του παίζει η Ράκελ Φάουκε *"Πέρα από τα κλισέ του είδους, ο αλκοολικός και ανυπότακτος Χάρι Χόλε καταφέρνει πάντα να μας εκπλήσσει... Η σχέση του με τη Ράκελ είναι πραγματικά πολυεπίπεδη και το πιο βασανιστικό αίνιγμα της αστυνομικής λογοτεχνίας. "Ο φαντομάς" απογειώνει τη σαρωτική φόρα που έχει ο νορβηγός Jo Nesbo."* *The Independent* με την οποία έρχεται σε επαφή για πρώτη φορά στο βιβλίο *Ο Κοκκινολαίμης*.

Τα βιβλία της σειράς του Χάρι Χόλε
----------------------------------

* 1997 - *Η Νυχτερίδα*
* 1998 - *Οι Κατσαρίδες*
* 2000 - *Ο Κοκκινολαίμης*
* 2002 - *Νέμεσις*
* 2003 - *Το Αστέρι του Διαβόλου*
* 2005 - *Ο Λυτρωτής*
* 2007 - *Ο Χιονάνθρωπος*
* 2009 - *Η Λεοπάρδαλη*
* 2011 - *Ο Φαντομάς*
* 2013 - *Η Αστυνομία*
* 2017 - *Η Δίψα*
* 2019 - *Μαχαίρι*
* 2022 -Ματωμένη Σελήνη

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Μέχρι το βιβλίο *Αστυνομία*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.vg.no/reise/i/yvl3Mg/paa-harry-hole-tur-i-oslo.
2. ↑  Ο Τζο Νέσμπο, δημιουργός του καλτ ντετέκτιβ Χάρι Χόλε, έρχεται στην Αθήνα, *iEfimerida.gr*, 12 Σεπτεμβρίου 2012
3. ↑  Ο αλκοολικός Χάρι Χόλε, *Τα Νέα*, 17 Δεκεμβρίου 2011
4. ↑  Ο Jo Nesbo μας συστήνει τον διάσημο επιθεωρητή του, Χάρι Χόλε, *Η Καθημερινή*, 29 Σεπτεμβρίου 2012
5. ↑  «Βιβλιοnet» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2021.
**ΠΤΜ Κεφαλληνία L-180**
Το **ΠΤΜ «Κεφαλληνία» L-180** είναι το πρώτο Πλοίο Ταχείας Μεταφοράς (ΠΤΜ) που παραλήφθηκε από το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό. Είναι ρωσικής προελεύσεως και σχεδιάσεως, τύπου Zubr (Νατοϊκή ονομασία POMORNIK). Ναυπηγήθηκε το 1993 στην Αγία Πετρούπολη και παραδόθηκε στο Ρωσικό Ναυτικό το 1994. Το 2000 αγοράστηκε από την Ελλάδα. Σύμφωνα με την σύμβαση που υπογράφηκε, έγινε από την Ρωσική πλευρά πλήρης επισκευή όλων των συστημάτων του σκάφους με κύριες μετασκευές στα συστήματα ψύξεως ελαίου των κυρίων μηχανών, την προσθήκη δύο επιπλέον συστημάτων κλιματισμού και την προσθήκη δύο μετατροπέων ηλεκτρικής ισχύος. Από τον Οκτώβριο έως τον Νοέμβριο του 2000 διεξήχθησαν οι έλεγχοι του σκάφους εν όρμω (harbor trials) και εν πλω (sea trials) στην Αγία Πετρούπολη Ρωσίας.

Η επίσημη παραλαβή του πλοίου από το Πολεμικό Ναυτικό και η ύψωση της Ελληνικής Σημαίας έγινε στις 22 Ιανουαρίου 2001.

Γενικά χαρακτηριστικά
---------------------

Ο Θυρεός του ΠΤΜ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ. Η παράστασή του αποτελείται από άγκυρα στο άνω δεξιό μέρος και χαρτογραφική απεικόνιση των Ιόνιων νήσων στο κάτω αριστερό.
* Μήκος:57,3μ
* Πλάτος:25,6μ
* Ύψος:21,9 μ
* Εκτόπισμα:555τ
* Αιώρηση:2 Αεροστρόβιλοι ZORYA 10000 HP
* Πρόωση:3 Αεροστρόβιλοι ZORYA 10000 HP
* Ταχύτητα:60 κόμβοι
* Πλήρωμα:33
* Οπλισμός:
	+ 2 x ΑΚ 630 εξάκαννα Gatling των 30mm
	+ 2 x MS-227 εκτοξευτές ρουκετών των 22 σωλήνων έκαστος, διαμέτρου 140mm
* Μεταφορική ικανότητα: Τρία άρματα πενήντα τόνων, ή Δέκα ΤΟΜΠ, ή Οκτώ ΤΟΜΑ, ή Πεντακόσιοι στρατιώτες .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το ΠΤΜ «Κεφαλληνία» στην επίσημη ιστοσελίδα του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού
Ο **Κριστιάν Τσβετάνοφ Γκολομέεφ** (βουλγαρικά: *Кристиан Цветанов Голомеев*) είναι Έλληνας κολυμβητής. Εκπροσωπεί την Ελλάδα σε διεθνείς αγώνες και είναι αθλητής του Παναθηναϊκού.

Προσωπική ζωή
-------------

Γεννήθηκε το 1993 στο Βέλιγκραντ από Βούλγαρους γονείς. Η μητέρα του πέθανε από ιατρικό λάθος κατά την διάρκεια του τοκετού. Έτσι, ο πατέρας του Τσβετάν (πρώην διεθνής κολυμβητής) μετανάστευσε μαζί με τον Κριστιάν και τα δύο αδέλφια του στην Ελλάδα για μια καλύτερη ζωή. Στην Ελλάδα άρχισε την κολύμβηση σε μικρή ηλικία. Από μικρός είχε ταλέντο στην κολύμβηση.

Ο Κριστιάν έχασε και τον πατέρα του το 2010, σε ηλικία 17 ετών.

Αθλητική ζωή
------------

### 2011

Ο Κριστιάν έγινε χάλκινος παγκόσμιος πρωταθλητής εφήβων στη Λίμα, σε ηλικία 18 ετών στα 50 μέτρα ελεύθερο.

Την ίδια χρονιά στέφθηκε ασημένιος ευρωπαϊκός πρωταθλητής εφήβων στο Βελιγράδι στο ίδιο αγώνισμα.

### 2012

Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 ο Κριστιάν τερμάτισε 31ος στα 50 μ ελεύθερο, χωρίς να προκριθεί στους προημιτελικούς.

### 2013

Στη Μερσίνη της Τουρκίας, ο Κριστιάν κατέκτησε 1 ασημένιο και 2 χάλκινα σε αγωνίσματα κολύμβησης στους Μεσογειακούς Αγώνες.

### 2016

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο ο Κριστιάν κατάφερε να προκριθεί στα ημιτελικά, όμως τερμάτισε 6ος στον ημιτελικό, χωρίς να προκριθεί στον τελικό.

### 2018

Στην Ταρραγόνα της Ισπανίας, ο Κριστιάν κατάφερε να κερδίσει 3 χρυσά και 1 ασημένιο ανάμεσα σε 26 χώρες της Μεσογείου.

Την ίδια χρονιά στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κολύμβησης στην Γλασκώβη της Σκωτίας κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στα 50 μέτρα ελεύθερο με 21.44.

### 2019

Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κολύμβησης στην Γκουάνγκτζου της Νότιας Κορέας κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στα 50 μ. ελεύθερο με επίδοση 21,45 δευτερόλεπτα. Αυτό ήταν το δεύτερο μετάλλιο της Ελλάδας σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.

### 2021

Στους τρίτους του Ολυμπιακούς Αγώνες στο Τόκιο, ο Γκολομέεφ προκρίθηκε για πρώτη φορά στον τελικό όπου και κατετάγη πέμπτος ολυμπιονίκης στα 50μ ελεύθερο με επίδοση 21.72 δευτερόλεπτα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  go/kristian-golomeev-1.
2. ↑  «Συνεχίζει στον Εθνικό ο Γκολομέεβ». *www.sport24.gr*. Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2022.
3. 1 2  «Κριστιάν Γκολομέεβ, ένας αληθινός μαχητής».. Ανακτήθηκε στις 2018-06-28.
4. ↑  «London 2012 100m freestyle men - Olympic Swimming» (στα αγγλικά). *International Olympic Committee*. 2017-06-03.. Ανακτήθηκε στις 2018-06-28.
5. ↑  «Swimming : Mediterranean Games 2013 - Results Men». *www.the-sports.org* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2018.
6. ↑  «Men's 50m Freestyle». 26 Αυγούστου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2018.
7. ↑  «Τρίτο ελληνικό χρυσό στην Ταραγόνα: Πρωτιά για Γκολομέεβ!». *sport-fm.gr*.. Ανακτήθηκε στις 2018-06-28.
8. ↑  Συριώδης, Νίκος (27 Ιουλίου 2019). «Gwangju 2019: Ασημένιο μετάλλιο ο Γκολομέεβ στα 50μ. ελεύθερο!». *www.sport24.gr*. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2019.
Ο Χαρουπόμυλος στο Πάνορμο, 22 Οκτωβρίου 2017. Εξωτερική άποψη
Ο **Χαρουπόμυλος** είναι βιομηχανικό μνημείο στο Πάνορμο Ρεθύμνης. Σήμερα έχει μετατραπεί σε αίθουσα συναυλιών, εκθέσεων και συνεδρίων.

Ιστορικό
--------

Το βιομηχανικό αυτό μνημείο κατασκευάστηκε το 1930 και αποτελούσε μονάδα επεξεργασίας χαρουπιών, τα οποία την εποχή εκείνη αποτελούσαν σημαντική πρώτη ύλη, κυρίως για την παραγωγή ζωοτροφών, αλλά και την παραγωγή χαρουπόμελου, με συνέπεια να δώσει σημαντική ώθηση στην οικονομία της περιοχής. Σήμερα αποτελεί κατά πάσα βεβαιότητα το μοναδικό διασωθέν εργοστάσιο επεξεργασίας χαρουπιών στην Κρήτη. Οι εγκαταστάσεις του και ο μηχανολογικός εξοπλισμός του αποτελούσαν χαρακτηριστικό δείγμα βιομηχανικής αρχιτεκτονικής στην Ελλάδα. Όταν, το 1967, το εργοστάσιο περιήλθε σε αχρηστία, λόγω ελάττωσης της ζήτησης των προϊόντων χαρουπιού, ο χώρος χρησιμοποιήθηκε από τον τοπικό αγροτικό συνεταιρισμό ως κέντρο αποθήκευσης και διανομής λιπασμάτων, χωρίς όμως να υποστεί την παραμικρή συντήρηση.

Το 1996 ο Χαρουπόμυλος παραχωρήθηκε στην Πολιτιστική Εταιρεία Πανόρμου «Επιμενίδης» και παράλληα κηρύχθηκε ως βιομηχανικό μνημείο από το υπουργείο Πολιτισμού. και ξεκίνησαν εργασίες αναπαλαίωσής του. Ο αχρηστευμένος πλέον μηχανολογικός εξοπλισμός φυλάχθηκε και το εσωτερικό του κτίσματος, το οποίο έχει συνολική επιφάνεια 500 τετρ. μέτρων μετατράπηκε σε αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, ενώ παράλληλα δημιουργήθηκαν και εσωτερικά διαζώματα σε ύψος πρώτου ορόφου, συνολική επιφάνειας 100 τετρ. μέτρων. Μετά την αναπαλαίωσή του, η οποία ολοκληρώθηκε το 1998 υπό την επίβλεψη της αρχιτέκτονος Παναγιώτας Τριμανδήλη - Μαγκάν, ο χώρος χρησιμοποιείται ως αίθουσα συναυλιών, θεατρικών και χορευτικών παραστάσεων, εκθέσεων καλλιτεχνημάτων και άλλων πολιτιστικών εκδηλώσεων, ενώ υπάρχει προγραμματισμός να λειτουργήσει και ως εκθεσιακός χώρος αγροτικών προϊόντων υψηλής ποιότητος και προώθησης του αγροτουρισμού. Υπάρχουν, επίσης, σχέδια για να λειτουργήσει η εγκατάσταση ως χώρος προβολής του χαρουπιού, καθώς η χρήση του έχει αρχίσει να αναβαθμίζεται εκ νέου τόσο για την παρασκευή αλεύρου όσο και χαρουπόμελου και για κατανάλωση ως τροφίμων αλλά και στη σύγχρονη ιατροφαρμακευτική βιομηχανία.

Φωτοθήκη
--------

* Εικόνες του Χαρουπόμυλου
* Χαρουπόμυλος: Το εσωτερικό, κεντρική και δεξιά πτέρυγαΧαρουπόμυλος: Το εσωτερικό, κεντρική και δεξιά πτέρυγα
* Χαρουπόμυλος: Το εσωτερικό, αριστερή πτέρυγα. Διακρίνεται το εσωτερικό διάζωμαΧαρουπόμυλος: Το εσωτερικό, αριστερή πτέρυγα. Διακρίνεται το εσωτερικό διάζωμα
* Χαρουπόμυλος: Το εσωτερικό. Η οροφή όπου διακρίνεται ο εξοπλισμός της αίθουσας σε φωτιστικάΧαρουπόμυλος: Το εσωτερικό. Η οροφή όπου διακρίνεται ο εξοπλισμός της αίθουσας σε φωτιστικά
* Η επιγραφή του "Επιμενίδη" στο εξωτερικό του κτίσματοςΗ επιγραφή του "Επιμενίδη" στο εξωτερικό του κτίσματος

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Υπουργείο Πολιτισμού: *Χαρουπόμυλος Πανόρμου*». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2 3 4  Χαρουπόμυλος Πολιτιστικό Κέντρο
3. ↑  «Πολιτιστική Εταιρεία Πανόρμου «Επιμενίδης»». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2017.
Συντεταγμένες: 48°46′54″N 9°10′31″E﻿ / ﻿48.781667°N 9.175278°E﻿ / 48.781667; 9.175278

Το **Πανεπιστήμιο της Στουτγκάρδης** (γερμανικά: *Universität Stuttgart*) είναι πανεπιστήμιο το οποίο βρίσκεται στην ομώνυμη πόλη της Γερμανίας. Ιδρύθηκε το 1829 και φοιτούν σε αυτό περίπου 24.000 φοιτητές. Είναι ένα από τα παλαιότερα τεχνικά πανεπιστήμια της Γερμανίας με προγράμματα υψηλής κατάταξης μεταξύ άλλων στην επιστήμη πολιτικού μηχανικού, τη μηχανολογία, τη βιομηχανική μηχανική και την ηλεκτρολογική μηχανική. Είναι μέλος του TU9, ενός ενσωματωμένου σωματείου των μεγαλύτερων και πιο αξιοσημείωτων γερμανικών ινστιτούτων τεχνολογίας. Το πανεπιστήμιο είναι ιδιαίτερα γνωστό για τη φήμη του στους τομείς της προηγμένης μηχανικής αυτοκινήτων, της αποτελεσματικής βιομηχανικής και αυτοματοποιημένης κατασκευής, της μηχανικής μεθόδων επεξεργασίας, της αεροδιαστημικής μηχανικής και της κοστολόγησης βάσει δραστηριοτήτων.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πανεπιστήμιο της Στουτγκάρδης** |

* Ιστότοπος του Πανεπιστημίου της Στουτγκάρδης

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 158100608
* **ΕΒΕ**: 294839
* LCCN: n79105944
* ISNI: 0000 0004 1936 9713
* GND: 36186-0
* SUDOC: 030422507
* BNF: cb12330719x (data)
* BIBSYS: 90549672
* ULAN: 500309308
* NLA: 36566628
* NKC: mzk2004216334
* CiNii: DA07122006

 |

 |
Ο **Ανδρέας Αποστόλου** Λάρνακα , Κύπρος , 16 Ιουλίου 1986 , είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από το 2021 είναι βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας εκλεγμένος με την ΕΔΕΚ.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Ανδρέας Αποστόλου γεννήθηκε στην Λάρνακα. Απέκτησε πτυχίο πολιτικού μηχανικού από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Ακολούθως απέκτησε MEng (Master of Engineer) σαν Πολιτικός Μηχανικός και Συγκοινωνιολόγος Μηχανικός. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο Bristol Business School στη Διοίκηση Επιχειρήσεων (MSc Business Management).

Είναι εγκεκριμένος εκπαιδευτής της Αρχής Ανάπτυξης Ανθρωπίνου Δυναμικού, μέλος του ΕΤΕΚ και affiliate member του Cyprus Institute of Certified Management Consultants του ΚΕΒΕ. Εργάστηκε σε διάφορες ιδιωτικές εταιρείες. Επιπλέον, εργάστηκε ως κοινοβουλευτικός συνεργάτης στην Βουλή των Αντιπροσώπων.

Είναι νυμφευμένος με τη Θεοδοσία Αποστόλου και έχει 1 υιό και 1 κόρη.

Πολιτική διαδρομή
-----------------

Ο Ανδρέας Αποστόλου ήταν ιδρυτικό μέλος της Συμμαχίας Πολιτών. Υποστήριξε την συμπόρευση με την ΕΔΕΚ στις βουλευτικές εκλογές του 2021. Ο ίδιος ήταν υποψήφιος και εκλέχτηκε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας με την ΕΔΕΚ για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.

Άλλες δραστηριότητες
--------------------

Είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του *Ιδρύματος Χριστίνα Α. Αποστόλου*, που ιδρύθηκε στη μνήμη της μητέρας του. Το ίδρυμα έχει ως σκοπό την στήριξη παιδιών και νέων με χρόνιες παθήσεις καθώς και αγαθοεργίες, οι οποίες έχουν στο επίκεντρό τους τα παιδιά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13  «Το who is who των νέων προσώπων της Βουλής». 31 Μαΐου 2021. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2021.
2. 1 2  «Αυτοί είναι οι νέοι Βουλευτές του ΔΗΣΥ (βιογραφικά)». 31 Μαΐου 2021. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2021.
3. ↑  «Εκλογές 30ής Μαΐου 2021». *www.parliament.cy*. Βουλή των Αντιπροσώπων. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2021.

Πηγές
-----

* «Το who is who των νέων προσώπων της Βουλής». 31 Μαΐου 2021. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2021.
* «Ιδού οι νέοι βουλευτές της ΕΔΕΚ (βιογραφικά)». 31 Μαΐου 2021. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2021.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Βουλευτές Κινήματος Σοσιαλδημοκρατών-Ε.Δ.Ε.Κ. (ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδος) |
| --- |
|  |
| Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας | 
Ανδρέας Αποστόλου |
|  |
| Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού | 
Μαρίνος Σιζόπουλος |
|  |
| Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας | 
Κωστής Ευσταθίου |
|  |
| Εκλογική Περιφέρεια Πάφου | 
Ηλίας Μυριάνθους |

 |
Με τον όρο **Χρηματαγορά** χαρακτηρίζεται γενικά το σύνολο χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, κανονισμών, καθώς και πρακτικών των οποίων κύριος στόχος είναι η διευκόλυνση οποιασδήποτε "βραχυπρόθεσμης" νόμιμης χρηματοδότησης. Η Χρηματαγορά διαφέρει της Κεφαλαιαγοράς της οποίας στόχος είναι η "μεσομακροπρόθεσμη" χρηματοδότηση.  
 
Και οι δύο, Χρηματαγορά και Κεφαλαιαγορά αποτελούν μέρη της λεγόμενης Χρηματοπιστωτικής αγοράς.

Γενικά - Διάκριση
-----------------

Βασικά αντικείμενα της χρηματαγοράς είναι η δανειοδότηση, η αγορά και η πώληση πλήθους περιουσιακών στοιχείων σε βάθος χρόνου περίπου το έτος (συνηθέστερα 13 μήνες).  

Ως τέτοια στοιχεία θεωρούνται εκτός από τα τραπεζογραμμάτια και εκείνα που εύκολα μπορούν να μετατραπούν σε χρήμα, όπως π.χ. βραχυπρόθεσμα χρεόγραφα, επιταγές, τραπεζικές εντολές, έντοκα γραμμάτια, πιστοποιητικά καταθέσεων, υποθήκες, συναλλαγματικές, συμφωνίες επαναγοράς, κ.λπ. Η Χρηματαγορά ανάλογα της έκτασής της διακρίνεται: 

α) σε **εγχώρια χρηματαγορά**, που αναπτύσσεται εντός μιας χώρας και
β) σε **διεθνή χρηματαγορά**, που συμβαίνει μεταξύ χωρών ή διεθνών χρηματοπιστωτικών οργανισμών.

Μηχανισμός
----------

Γενικά ο μηχανισμός λειτουργίας της χρηματαγοράς είναι ιδιαίτερα περίπλοκος και διαφέρει από χώρα σε χώρα. Παρά ταύτα σ' όλες τις περιπτώσεις η βασική λειτουργία επιτελείται από τους μεσάζοντες που έχοντας πλεόνασμα βραχυπρόθεσμων κεφαλαίων μπορούν να δανείσουν τους έχοντες ανάγκη (δανειολήπτες) με στόχο βέβαια το κέρδος. Η λειτουργία της χρηματαγοράς επιτρέπει την μεταβίβαση μεγάλων χρηματικών ποσών, την μεταφορά τους από τα μέρη που έχουν πλεονασματικά κεφάλαια στα μέρη που έχουν έλλειμμα και έτσι παρέχει ρευστότητα χρηματοδότησης για το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Στις περισσότερες χώρες, στις εγχώριες χρηματαγορές, οι κυβερνήσεις συνηθέστερα επεμβαίνουν καθοριστικά στη λειτουργία τους, ενεργώντας άλλοτε ως δανειστές και άλλοτε ως δανειολήπτες, ενώ παράλληλα ανάλογα με την εκάστοτε οικονομική πολιτική τους και τις προτεραιότητες μπορούν να επηρεάσουν την προσφορά του χρήματος καθώς και τα επιτόκια.

Σημαντικότερες χρηματαγορές παγκοσμίως είναι η χρηματαγορά των ΗΠΑ καθώς και η χρηματαγορά του Ηνωμένου Βασιλείου όπου και οι δύο θεωρούνται οι αρχαιότερες. Στους μηχανισμούς αυτών των χρηματαγορών βασίζονται κατά κάποιο τρόπο και οι εγχώριες χρηματαγορές των περισσοτέρων σήμερα χωρών, με κάποιες παραλλαγές.

Πηγές
-----

* Joan Robinson - John Eatwell "Εισαγωγή στη σύγχρονη Οικονομική" Μεταφρ. Κ. Σοφούλη, Νικηφ. Σταματάκη - Εκδ. Παπαζήση Αθήναι 1975. σελ.433-434.
* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.61ος, σελ.256.
Με την ονομασία **Αλογοπάτι** ή και **Αλογοπατησιά** αναφέρονται διάφορες τοποθεσίες στην ελληνική ύπαιθρο. Η ονομασία προέρχεται από το γεγονός ότι χρησίμευαν ως βοσκοτόπια αλόγων κατά την περίοδο της ανοίξεως. Τέτοιο τοπωνύμιο π.χ. υπάρχει νοτίως της λίμνης Βουλκαριάς στη βορειοδυτική Ακαρνανία.

Ειδικότερα ωστόσο, και με μια μικρή διαφοροποίηση ως προς την προέλευση της ονομασίας, με αυτό το τοπωνύμιο υπάρχουν πολλές θέσεις στη Θεσσαλία, σε μέρη κυρίως βραχώδη, όπου είχαν λαξευθεί σε βράχο βαθουλώματα, οπές ή επιγραφές από την αρχαιότητα. Ονομάσθηκαν έτσι επειδή η λαϊκή παράδοση και οι θρύλοι τα θεώρησαν ίχνη από οπλές υπερφυσικών αλόγων, τα οποία ίππευαν θρυλικοί ήρωες των αντίστοιχων περιοχών. Παράδειγμα αποτελεί η θέση Αλογοπάτι που βρίσκεται 3,9 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της πόλεως των Φαρσάλων, στο νοτιότατο άκρο της κοιλάδας του Ενιπέως, όπου ο κρημνώδης λόφος Καράπλα και το Σπήλαιο Καράπλα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Χάρτης
2. ↑  ««Σπήλαιο Νυμφών, Πανός και Χείρωνος» στο *odysseus.culture.gr*». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Φεβρουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2022.

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελίδα 488
Ο  **Μάικλ Σωτήρχος** (αγγλικά: *Michael G. Sotirhos*‎, ήταν Αμερικανός διπλωμάτης. Υπήρξε ο πρώτος Ελληνοαμερικανός πρεσβευτής των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ελλάδα, κατά την περίοδο 1989-1993, ενώ πιο πριν είχε διατελέσει πρεσβευτής στη Τζαμάικα (1985-1989).

Ο Σωτήρχος γεννήθηκε στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης στις 12 Νοεμβρίου 1928. Ήταν παιδί Ελλήνων που είχαν μεταναστεύσει στις στις ΗΠΑ το 1923: του Γεωργίου Σωτήρχου από τα Κύθηρα, και της Αικατερίνης Μιχ. Αιβαλιώτη από τον Τριοβασάλο της Μήλου. Κατά την παραμονή του στην Ελλάδα έκανε επίσκεψη στο σπίτι της μητέρας του στη Μήλο, μαζί με τη σύζυγό Έστελ (Ιούνιος 1991).

Ο Μάικλ Σωτήρχος πέθανε στην Φλόριντα των ΗΠΑ στις 14 Απριλίου 2019, σε ηλικία 91 ετών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Michael Sotirhos, First Greek-American Ambassador to Athens, Dies in Florida». *The National Herald*. 17 Απριλίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2020-01-31.. Ανακτήθηκε στις 2020-01-31.
2. ↑  «Michael Sotirhos (1928–)». *Office of the Historian*. Ανακτήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2020.
3. ↑  Βλ. αφιέρωμα εφημ. *Μήλος*, αρ. 156 (30 Ιουνίου 1991).