**Τενοντοπάθεια** είναι ένας ευρύς όρος που χρησιμοποιείται για οποιαδήποτε πάθηση του τένοντα που προκαλεί πόνο, πρήξιμο, και εξασθένηση των λειτουργικών δραστηριοτήτων της πληγείσας περιοχής. Η τενοντοπάθεια περιλαμβάνει τόσο την τενοντίτιδα (φλεγμονή) όσο και την τεντίνωση (εκφύλιση). Υπάρχουν πάνω από 600 μονάδες μυών-τενόντων στο ανθρώπινο σώμα. Θεωρητικά, τενοντοπάθεια μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε από αυτά. Εμφανίζεται, ωστόσο, συχνότερα γύρω από τον ώμο (τενοντίτιδα στροφικού πετάλου, τενοντίτιδα δικεφάλου), αγκώνα (επικονδυλίτιδα αγκώνα, έσω επικονδυλίτιδα), καρπό, ισχίο, γόνατο (τενοντοπάθεια επιγονατιδικού τένοντα, τενοντίτιδα ιγνυακού μυός) ή αστράγαλο (τενοντίτιδα αχίλλειου τένοντα).

Οι βασικές αιτίες που προκαλούν τενοντοπάθεια περιλαμβάνουν τον τραυματισμό ή τις επαναλαμβανόμενες δραστηριότητες (υπερχρήση). Λιγότερο κοινές αιτίες περιλαμβάνουν τη λοίμωξη, την αρθρίτιδα, την ουρική αρθρίτιδα, τη νόσο του θυρεοειδούς και τον διαβήτη. Οι ομάδες σε κίνδυνο περιλαμβάνουν άτομα που κάνουν χειρωνακτική εργασία, μουσικούς και αθλητές. Οι περισσότερες τενοντοπάθειες προκύπτουν δευτερογενώς σε υπερχρήση και μπορεί να είναι οξείες, χρόνιες ή υποτροπιάζουσες.

Η διάγνωση πραγματοποιείται συνήθως με βάση σε συμπτώματα, τη φυσική εξέταση και περιστασιακά την ιατρική απεικόνιση. Λίγες εβδομάδες μετά τον τραυματισμό μπορεί να παραμείνει μικρή φλεγμονή, με το υποκείμενο πρόβλημα να σχετίζεται με αδύναμα ή διαταραγμένα ινίδια τενόντων.

Η αντιμετώπιση μπορεί να περιλαμβάνει την ξεκούραση, τη χρήση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων, τη χρήση νάρθηκα και τη φυσικοθεραπεία. Λιγότερο συχνά μπορεί να γίνουν ενέσεις στεροειδών στο σημείο της πάθησης ή χειρουργική επέμβαση. Περίπου το 80% των ασθενών αναρρώνουν πλήρως μέσα σε έξι μήνες. Η τενοντοπάθεια εμφανίζεται με υψηλότερα ποσοστά στον αναπτυγμένο κόσμο, λόγω της αύξησης της συμμετοχής στον ψυχαγωγικό αθλητισμό.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Tendinopathy: Symptoms, Causes & Treatment». *Cleveland Clinic*. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2022.
2. 1 2 3  Kellerman, Rick D.· Rakel, David (8 Δεκεμβρίου 2020). *Conn's Current Therapy 2021*. Elsevier Health Sciences. ISBN 978-0-323-79071-0.
3. 1 2 3  «Tendinopathy - Symptoms, diagnosis and treatment | BMJ Best Practice US». *bestpractice.bmj.com*. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2022.
4. ↑  «MeSH Browser». *meshb.nlm.nih.gov*. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2022.
5. ↑  Bass, Evelyn (2012). «Tendinopathy: why the difference between tendinitis and tendinosis matters». *International Journal of Therapeutic Massage & Bodywork* **5** (1): 14–17. doi:10.3822/ijtmb.v5i1.153. ISSN 1916-257X. PMID 22553479. PMC 3312643. .
6. ↑  MD, Gabriella Ode. «What Is the Difference Between Tendonitis, Tendinosis, and Tendinopathy?». *Sports-health* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2022.
7. 1 2  Nancy Garrick, Deputy Director (5 Απριλίου 2017). «Sports Injuries». *National Institute of Arthritis and Musculoskeletal and Skin Diseases* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2022.
8. 1 2 3  Millar, Neal L.; Silbernagel, Karin G.; Thorborg, Kristian; Kirwan, Paul D.; Galatz, Leesa M.; Abrams, Geoffrey D.; Murrell, George A. C.; McInnes, Iain B. *και άλλοι*. (2021-01-07). «Tendinopathy» (στα αγγλικά). *Nature Reviews Disease Primers* **7** (1): 1–21. doi:10.1038/s41572-020-00234-1. ISSN 2056-676X. .
9. ↑  Khan, K. M.; Cook, J. L.; Kannus, P.; Maffulli, N.; Bonar, S. F. (2002-03-16). «Time to abandon the "tendinitis" myth». *BMJ (Clinical research ed.)* **324** (7338): 626–627. doi:10.1136/bmj.324.7338.626. ISSN 1756-1833. PMID 11895810. PMC 1122566. .
10. ↑  Wilson, John J.; Best, Thomas M. (2005-09-01). «Common overuse tendon problems: A review and recommendations for treatment». *American Family Physician* **72** (5): 811–818. ISSN 0002-838X. PMID 16156339. .