recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Στην εποχή των ιστιοφόρων πλοίων και μέχρι το 1900 "**κηρυκευτικό**" χαρακτηριζόταν το πλοίο εκείνο που έφερε το ομώνυμο "κηρυκευτικό σήμα" με το οποίο δηλωνόταν ότι επιβαίνει αξιωματικός επίσημα εντεταλμένος ναυτικής δύναμης για έναρξη διαπραγματεύσεων, ή για επίδοση απρόβλεπτης σπουδαίας ανακοίνωσης προς αντίπαλη ναυτική δύναμη, θεωρούμενο έτσι κατά ναυτικό έθιμο ως *πλοίο απυρόβλητο*.

Παλαιότερα το κηρυκευτικό πλοίο δεν θα έπρεπε να φέρει περισσότερα από τέσσερα πυροβόλα (δύο κατά πλευρά και μηδέποτε στη πλώρη ή στη πρύμνη) και για το λόγο αυτό προτιμούταν μικρό ιστιοφόρο. Ως κηρυκευτικό σήμα χρησιμοποιούνταν η σημαία της αντίπαλης δύναμης που φέρονταν στο ανώτερο σημείο του πρωραίου ιστού, δηλαδή στο επίμηλο του ακατίου. Αργότερα καθιερώθηκε διεθνώς η λευκή τετράγωνη σημαία της ανακωχής που επαίρεται ομοίως στο πρωραίο ιστό (κατάρτι).

Περιώνυμο κηρυκευτικό πλοίο στη παγκόσμια ναυτική ιστορία ήταν το γαλλικό βρίκιον "L' Epervier" με το οποίο στις 14 Ιουλίου του 1815 ο Μέγας Ναπολέων διεπεραιώθηκε από τον Ροσσφόρ στο αγγλικό δίκροτο "Βελλεροφόντης" όπου έμεινε αιχμάλωτος των Άγγλων.

Σημειώνεται πως διεθνής ονομασία αυτού του τύπου πλοίου ήταν, εκ της γαλλικής,: "**παβιγιόν παρλεμανταίρ**".
Χάρτης περιοχής των Μιξτέκων με τις κυριότερες πόλεις-κράτη στην προκλασσική, κλασσική και μετακλασσική περίοδο.
Οι **Μιξτέκοι** (*Mixtec*) είναι αρχαίος λαός του Μεξικού που απόγονοί τους ζουν μέχρι σήμερα στις ομόσπονδες πολιτείες Γκερρέρο και Οαχάκα. Η γλώσσα που μιλούν είναι συγγενική με αυτή των Ζαποτέκων με τους οποίους ήρθαν σε επαφή τον 9ο αι. Αρχικά εγκαταστάθηκαν στο κεντρικό Μεξικό τον 8ο αι. αλλά τον 10ο αι. αναγκάστηκαν να μετακινηθούν νοτιότερα, εξ΄αιτίας των Τολτέκων, προς τα εδάφη των Ζαποτέκων. Εκεί ίδρυσαν διάφορες πόλεις-κράτη, με πιο σημαντική τη Μίλτα. Μεταξύ 12ου και 14ου αι. απέκτησαν αξιόλογη θέση στο νοτιοδυτικό Μεξικό χάρις στην ισχυρή στρατιωτική δύναμή τους και κατάφεραν να παρεμποδίσουν την εισβολή των Τσιτσιμέκων καθώς και τις επεκτατικές προσπάθειες των Αζτέκων. Παρόλα αυτά, τελικά αναγνώρισαν την ηγεμονία των Αζτέκων, με τους οποίους αν και είχαν εμπορικές σχέσεις (βλ. Αζτέκοι) πάντα βρίσκονταν σε ανταγωνισμό. Όταν την άνοιξη του 1519 οι Ισπανοί κονκισταδόρες, με επικεφαλής τον Ερνάν Κορτές, έφτασαν στις ακτές του Μεξικού τους βοήθησαν στους πολέμους τους εναντίον των Αζτέκων (βλ. εισβολή των Ισπανών), αν και στις αρχές του 16ου αι. υποτάχθηκαν στην ισπανική κυριαρχία με αντάλλαγμα μια "επιφανειακή" εξουσία στους ηγεμόνες των διαφόρων πόλεων-κρατών στον λαό τους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Εγκυκλοπαίδεια Δομή*, τόμος 10, σελ. 364, Αθήνα 1999
Το **κηρίο** ή **καντέλα** (λατ: *candela*, συντομογραφία: **cd**) είναι μονάδα μέτρησης της φωτεινής έντασης μιας φωτεινής πηγής. Το κηρίο θεωρείται θεμελιώδης μονάδα του διεθνούς συστήματος μονάδων περισσότερο για ιστορικούς λόγους παρόλο που κατ'ουσίαν είναι παραγόμενη μονάδα. Ο ακριβής της ορισμός θεμελιώθηκε το 1967 στη Γενική διάσκεψη μέτρων και βαρών.

Ορισμοί
-------

Το κηρίο είναι η φωτεινή ένταση που προκύπτει στην κάθετη διεύθυνση επιφάνειας μέλανος σώματος, εμβαδού ίσου με το 1/600.000 του τετραγωνικού μέτρου (m2) στη θερμοκρασία πήξης τηγμένου λευκόχρυσου (περίπου στους 1.773 C°) σε κανονική ατμοσφαιρική πίεση. Η πρακτική αναπαράσταση της παραπάνω συνθήκης (με δεδομένη τη δυσκολία προσομοίωσης του μέλανος σώματος), μπορεί να οριστεί και ως η φωτεινή ένταση σε ορισμένη κατεύθυνση φωτεινής πηγής, που εκπέμπει μονοχρωματική ακτινοβολία συχνότητας 540 x 1012 Hz με ενεργειακή ένταση στην κατεύθυνση αυτή, 1/683 βατ ανά στερακτίνιο.

Παλαιότερη μονάδα
-----------------

Το κηρίο (ή νέο κηρίο), αντικατέστησε το δεκαδικό κηρίο, παλαιότερη μονάδα φωτεινής έντασης. Το δεκαδικό κηρίο αντιστοιχεί σε 1,019 καντέλες.

Δείτε επίσης
------------

* Lux

Πηγές
-----

* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα*, τόμος 33, σελίδα 247

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Διεθνές σύστημα μονάδων (SI) |
| --- |
|  |
| Βασικές Μονάδες | 
* Αμπέρ (A)
* Γραμμομόριο (mol)
* Δευτερόλεπτο (s)
* Καντέλα (cd)
* Κέλβιν (Κ)
* Μέτρο (m)
* Χιλιόγραμμο (kg)
 | SI base unit |
|  |
| Μονάδες με ξεχωριστά ονόματα και σύμβολα | 
* ακτίνιο
* Ανρί
* βαθμός Kελσίου
* Βατ
* Βέμπερ
* Βολτ
* Γκρέυ
* Ζίμενς
* κατάλ
* Κουλόμπ
* Λούμεν
* Μπεκερέλ
* Νιούτον
* Πασκάλ
* στερακτίνιο
* Τέσλα
* Τζάουλ
* Φαράντ
* Χερτζ
* Ωμ
* lux
* sievert
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 1025833252

 |

 |
Το **Κοινοβούλιο της Μάλτας** (μαλτέζικα: *Parlament ta' Malta*) είναι το συνταγματικό νομοθετικό σώμα της Μάλτας, που βρίσκεται στη Βαλέτα. Το κοινοβούλιο αποτελείται από μια ομάδα δημοκρατικά εκλεγμένων βουλευτών και από τον Πρόεδρο της Μάλτας. Σύμφωνα με το Σύνταγμα, όλοι οι κυβερνητικοί υπουργοί, συμπεριλαμβανομένου και του Πρωθυπουργού, πρέπει να είναι εκλεγμένα μέλη του Κοινοβουλίου.

Μεταξύ του 1921 και του 1933 το Κοινοβούλιο ήταν δύο σωμάτων, αποτελούμενο από μια Γερουσία καθώς και μια Νομοθετική Συνέλευση.

Γενική περιγραφή
----------------

Το Κοινοβούλιο ή Βουλή των Αντιπροσώπων της Μάλτας (μαλτέζικα: *Kamra tad-Deputati*) είναι ένα μονοθάλαμο νομοθετικό σώμα της, που προεδρεύεται από τον Πρόεδρο του Κοινοβουλίου της Μάλτας. Ο Πρόεδρος της Μάλτας διορίζεται για πενταετή θητεία μέσα από κοινοβουλευτική εκλογή.

Το σώμα αποτελείται από ένα μονό αριθμό μελών που εκλέγονται για μια νομοθετική περίοδο πέντε ετών. Το εκλογικό σύστημα επιτρέπει σε ένα κόμμα που κερδίζει την απόλυτη πλειοψηφία των ψήφων, αλλά όχι την αυτοδυναμία στη Βουλή, να εξασφαλίζει επιπλέον βουλευτές.

### Χώρος συνεδριάσεων

Μεταξύ 1921 και 2015 το Κοινοβούλιο στεγαζόταν στο Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου της Βαλέτας. Από τις 4 Μαΐου το σώμα έχει έδρα στο Κτίριο του Κοινοβουλίου, κοντά στην πύλη της πόλης της Βαλέτας.

### Επιτροπές

Οι λεγόμενες Mόνιμες Εντολές του Κοινοβουλίου προβλέπουν τη δημιουργία οκτώ Κοινοβουλευτικών Μόνιμων Επιτροπών για την αύξηση της αποτελεσματικότητας του κοινοβουλευτικού έργου και την ενίσχυση των λειτουργιών ελέγχου του Κοινοβουλίου.

Οι μόνιμες επιτροπές είναι:

* Μόνιμη Επιτροπή για τις Οικιακές Επιχειρήσεις
* Μόνιμη Επιτροπή Προνομίων
* Μόνιμη Επιτροπή για τους Δημόσιους Λογαριασμούς
* Μόνιμη Επιτροπή για τις Εξωτερικές και Ευρωπαϊκές Υποθέσεις
* Μόνιμη Επιτροπή για τις Κοινωνικές Υποθέσεις
* Μόνιμη Επιτροπή για την Εξέταση των Λογαριασμών
* Μόνιμη Επιτροπή για τις Οικογενειακές Υποθέσεις
* Μόνιμη Επιτροπή Οικονομικών και Δημοσιονομικών Θεμάτων

Άλλες Μόνιμες Επιτροπές που απαρτίζονται από άλλα καταστατικά περιλαμβάνουν: 

* τη Μόνιμη Επιτροπή για το Περιβάλλον και τον Σχεδιασμός της Ανάπτυξης
* την Επιτροπή Λογαριασμών του Εθνικού Ελεγκτικού Γραφείου

Υπάρχουν επίσης εξεταστικές και ανεπίσημες επιτροπές.

Τελευταίες εκλογές
------------------

Κύριο λήμμα: Μαλτέζικες γενικές εκλογές (2017)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Parliament House inaugurated, holds first sitting: 'A milestone in Malta's parliamentary history' - President». *Times of Malta*. 4 Μαΐου 2015.. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Βοσκός και πρόβατα στη Ρουμανία
Η **«Μιορίτσα»** (ρουμανικά: *Mioriţa*), δηλαδή η «Μικρή Προβατίνα», είναι παλιά ρουμανική ποιμενική μπαλάντα και θεωρείται ένα από τα πιο σημαντικά κομμάτια της ρουμανικής λαογραφίας. Έχει διάφορες εκδόσεις, με εντελώς διαφορετικό περιεχόμενο. Μια από αυτές επιλέχθηκε από τον Βασίλε Αλεξάντρι για να σχηματιστεί η αναφορά του έργου στα σχολικά βιβλία.

Περιεχόμενο
-----------

Η αρχή είναι απλή: τρεις βοσκοί (ένας Μολδαβός, ένας Τρανσυλβανός και ένας Βραντσεανός) συναντώνται, ενώ φροντίζουν τα κοπάδια τους. Μια προφανώς μαγεμένη προβατίνα που ανήκει στον Μολδαβό λέει στον αφέντη της ότι οι δύο άλλοι συνωμοτούν για να τον σκοτώσουν και να κλέψουν τα αγαθά του.

Ο βοσκός απαντάει ότι, αν συνέβαινε αυτό, η προβατίνα θα έπρεπε να ζητήσει από τους δολοφόνους της να θάψουν το σώμα της κατά μήκος της στάνης του πρόβατου. Μετά λέγεται ότι είπε στα υπόλοιπα πρόβατα ότι είχε παντρευτεί μια πριγκίπισσα σε μια τελετή που παρακολουθήθηκε από τα στοιχεία της φύσης, και χαρακτηρίζεται από την πτώση ενός αστεριού. Ωστόσο, δεν υπάρχει καμία μεταφορά ιεροτελεστίας με τις επουράνιες εκδηλώσεις στην έκδοση της ιστορίας όπου η προβατίνα μιλάει στη μητέρα του βοσκού, ότι ακούει μόνο ότι ο γιος της έχει έχει παντρευτεί μια πριγκίπισσα.

Το ποίημα αυτό αναφέρεται εκτενώς από Πάτρικ Λη Φέρμορ στην αναφορά του από το δεύτερο μέρος του ταξιδιού με τα πόδια από την Ολλανδία στην Κωνσταντινούπολη στο 1933-34. Αυτός περιλαμβάνει μια μερική μετάφραση η οποία αναφέρεται ως «ετοιμόρροπη αλλά αρκετά ακριβής». Αυτό στην πραγματικότητα έγινε αργότερα, κατά τη διάρκεια μιας εκτεταμένης διαμονής πριν από το Σεπτέμβριο του 1939, στην ανατολική Ρουμανία.

Η Μιορίτσα αναφέρεται συχνά σε μυθιστόρημα του Μάρκους Σέντγκουικ.

Διάφορα
-------

* Το *Μιορίτσα* ήταν το όνομα της κρατικής εταιρείας γάλακτος κατά τη διάρκεια του καθεστώτος του Νικολάε Τσαουσέσκου.
* Τα δύο πρώτα εδάφια του Μιορίτσα αναφέρονται σε όλα τα τραπεζογραμμάτια της Δημοκρατίας της Μολδαβίας.

Αναφορές
--------

1. ↑  Fermor, Patrick Leigh (1986). *Between the Woods and the Water*. London: John Murray. σελίδες 204–207. ISBN 0-7195-4264-2.
2. ↑  *My Swordhand is Singing*. London: Orion. 2006. ISBN 978 1 84255 558 3.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Miorița - in English (translation by W. D. Snodgrass)
* Mioriţa - a vocal version, sung by Grigore Leşe (An asf file)
*
Η **κοινή άλεση** είναι εκσυγχρονισμένη μέθοδος έκθλιψης του ελαιοκάρπου, όπου η συλλεγμένη ημερήσια ποσότητα του καρπού από κάθε παραγωγό, αφού παραληφθεί μεμονωμένα από τους υπεύθυνους του ελαιοτριβείου ζυγιστεί και ληφθεί δείγμα, αναμειγνύεται με τις υπόλοιπες ημερήσιες συγκομιδές όλων των ελαιοπαραγωγών, σε όλα τα επόμενα στάδια παραγωγής. Έτσι με άμεση και αποδοτικότερη επεξεργασία που πραγματοποιείται εντός 24ώρου, η ποσότητα ελαιολάδου που θα παραχθεί, θα διατηρήσει αναλλοίωτα τα φυσικά, φυσικοχημικά και οργανοληπτικά χαρακτηριστικά του και παράλληλα θα προκύψουν πολλαπλά οφέλη τόσο για τον ελαιοπαραγωγό και το ελαιοτριβείο όσο και για το περιβάλλον, καθώς επιτυγχάνεται καλύτερη ποιότητα ελαιολάδου, καλύτερη τιμή πώλησης λόγω χαμηλής περιεκτικότητας σε οξέα,  μείωση στο κόστος παραγωγής και στις εργατοώρες που απαιτούνται, αύξηση στον αριθμό εξυπηρέτησης ελαιοπαραγωγών και μείωση στον χρόνο αναμονής τους, εξοικονόμηση ενέργειας, μείωση στον όγκο των υγρών αποβλήτων εφόσον η λειτουργία του ελαιοτριβείου είναι σταθερή και συνεχόμενη.

### Στάδια παραγωγής

Κατά την παράδοση και την επεξεργασία του ελαιοκάρπου ακολουθούνται τα παρακάτω στάδια παραγωγής:

1. Παραλαβή του ελαιοκάρπου σε ειδικές σκάφες.
2. Τροφοδοσία μέσω μεταφορικής ταινίας σε σιλό αποθήκευσης.
3. Αποφύλλωση (απομάκρυνση φύλλων και μικρών κλαδιών).
4. Λήψη δείγματος με ειδικό μηχανισμό και συγχρόνως  ζύγιση της ημερήσια ποσότητας και παραλαβή του ζυγολογίου από τον παραγωγό αποδίδοντας του μοναδικό κωδικό για κάθε παρτίδα.
5. Παράδοση δείγματος για τον υπολογισμό της ελαιοπεριεκτικότητας. Συγκεκριμένα το δείγμα αλέθεται σε ειδική συσκευή και μετατρέπεται σε ομοιογενή πολτό, ο οποίος στην συνέχεια μέσα σε δίσκο τοποθετείται στην συσκευή, αποδίδοντας με απόλυτη ακρίβεια την περιεκτικότητα σε λάδι και την υγρασία.
6. Επιτόπια παράδοση στον παραγωγό με αντίστοιχο παραστατικό της ποσότητας του ελαιολάδου που του αναλογεί βάσει του βάρους του καρπού που παρέδωσε και της μέτρησης της ελαιοπεριεκτικότητας.

Η μέθοδός Κοινής άλεσης η οποία κερδίζει ολοένα και περισσότερο έδαφος στα περισσότερα συνεταιριστικά εγχειρήματα επεξεργασίας του ελαιοκάρπου, ξεκίνησε σε χώρες όπως Ισπανία και Ιταλία, ενώ στην Ελλάδα εφαρμόζεται ευρύτερα σε περιοχές όπως Λακωνία, Κρήτη και Λέσβο.

Πηγές
-----

* Ostrom, E. (2002).  *H διαχείριση των κοινών πόρων*, (μτφρ. Γ. Άρχοντας). Αθήνα: Εκδόσεις Καστανιώτη.
* Γιακουμάκη, Γ. (2014, Νοέμβριος 24). Η κοινή άλεση στα ελαιουργεία ΕΑΣ Πεζών. Olivenews.gr. Ανακτήθηκε από  https://www.olivenews.gr/el/5528/elaiotriveio/h-koinh-alesh-sta-elaiourgeia-eas-pezwn/
* Κουφάκης, Σ. (2016, Αύγουστος 26).  Η κοινή άλεση δεν είναι δίλημμα είναι μονόδρομος. Planet FM 90,6. Ανακτήθηκε από https://www.agro24.gr/agrotika/proionta/georgia/elia/koini-alesi-elaiokarpoy-gia-proti-fora-apo-ton-kalamatas
Η Μυκηναϊκή ακρόπολη του Γλα, έργο των Μινύων της Βοιωτίας
Οι **Μινύες** ήταν προϊστορικό ελληνικό έθνος που κατοικούσε στη Βοιωτία και μάλιστα στον Ορχομενό της Βοιωτίας σε αντιδιαστολή με τον Ορχομενό της Θεσσαλίας, όπως διαφαίνεται να συμφωνούν οι: Όμηρος (Ιλιάδα Β΄511 και Οδύσσεια ια΄ 284), Ησίοδος (αποσπάσματα 144), Πίνδαρος (Ολ. ΧΙV), και Θουκυδίδης (IV 76). Επιπρόσθετα σημειώνει ο Στράβων ότι αυτοί οι Μινύες της Βοιωτίας διέφεραν από εκείνους της Θεσσαλίας, (ΙΧ 2, 3, 40).

Γενάρχης και επώνυμος ήρωας των Μινύων, όπως επίσης σημειώνει ο Παυσανίας (ΙΧ 37, 7), ήταν ο Μινύας του οποίου τον τάφο (θησαυρό) είχε δει και αυτός ο ίδιος. Επιπρόσθετα όπως σημειώνει και ο Απολλώνιος ο Ρόδιος ο γενάρχης Μινύας καταγόταν από την Ιωλκό της Θεσσαλίας ("*την γαρ Ιωλκόν Μινύαι ώκουν, ώς φησι Σιμωνίδης εν Συμμίκτοις*"). Ίσως αυτή η Ιωλκός να πρόκειται για την "Μινύα πόλις Θετταλίας, ή πρότερον Αλμωνίας*" (που αναφέρει ο Διόδωρος ο Σικελιώτης).*

Κατά την αρχαιολογική σκαπάνη και ιστορική έρευνα, σήμερα έχει γίνει αποδεκτό ότι οι Μινύες που εγκαταστάθηκαν στον Ορχομενό της Βοιωτίας υπήρξε έθνος δραστήριο και ιδίως ναυτικό που ανέπτυξε εμπορικές σχέσεις με άλλα ελληνικά φύλα ομόδοξα, ομόγλωσσα και ομότροπα, με συνέπεια να αποκτήσει μεγάλο πλούτο και ισχύ. Σε απόδειξη αυτού ο Παυσανίας αναφέρει τον πολύ πλούσιο θησαυρό, (μνήμα), του γενάρχη Μινύα που ο ίδιος είδε και που ανήκε στους λεγόμενους μεσο-ελλαδικούς χρόνους, δηλαδή τον 17ο με 16ο αιώνα π.Χ. Σύγχρονοι ιστορικοί θεωρούν ότι οι Μινύες αυτοί άκμασαν ιδίως κατά το πρώτο ήμισυ της 2ης χιλιετίας π.Χ. και επί μακρό διάστημα έτσι ώστε ν΄ αποκτήσουν πολλές αποικίες.

Αλλά και οι Μινύες της Θεσσαλίας δεν υπήρξαν κατώτεροι αυτών που αναδείχθηκαν ιδιαίτερα ως ναυτικός λαός. Βέβαια η μορφολογία του εδάφους της Θεσσαλίας την εποχή εκείνη συνέβαλε κατά πολύ στην ανάδειξή τους αυτή. Ειδικότερα θεωρείται ότι η Αργοναυτική εκστρατεία ήταν δημιούργημα των Μινύων της Θεσσαλίας στα πλαίσια των μεγάλων τότε επιχειρήσεων - μετακινήσεων και δημιουργίας νέων αποικιών που σημειώθηκαν την εποχή εκείνη.

Σημαντικότερες αποικίες των Μινύων ήταν στη Τέω, τη Λήμνο, τη Σαντορίνη, την Πύλο, το Ακρωτήριο Ταίναρο αλλά και η Μινώα Αμοργού στο λόφο πάνω από το λιμάνι Καταπόλων, κ.ά. που όλες είναι παράλιες ή νήσοι Αιγαίου. Εκτός όμως του Μινύα άλλος σημαντικός μυθικός βασιλιάς αυτών ήταν ο Εργίνος που σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία ηττήθηκε από τον Ηρακλή και έγινε φόρου υποτελής των Θηβών, όπως σημειώνουν ο Διόδωρος, ο Ισοκράτης και ο Παυσανίας (που ίσως ν΄ αποτελεί μια αλληγορική ερμηνεία της Καθόδου των Ηρακλειδών). Σημειώνεται ότι την ίδια εποχή καταλύθηκαν και οι Μυκήνες. Μετά όμως από την ολοκληρωτική επικράτηση των Δωριέων, 9ος αιώνας π.Χ. φαίνεται πως το κράτος των Μινύων εξαφανίσθηκε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Όμηρος (Ιλιάδα Β΄511, Οδύσσεια ια΄ 284), Ησίοδος (αποσπάσματα 144), Πίνδαρος (Ολ. ΧΙV), Θουκυδίδης (IV 76)

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ.13ος, σ.644

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πελασγικοί λαοί |
| --- |
|  |
| 
* Δρύοπες
* Άβαντες
* Κουρήτες
* Καύκωνες
* Άονες
* Ύαντες
* Τέμμικες
* Φλεγύες
* Τηλεβόες
* Κραναοί
* Μινύες
 |  |

 |
Ο **μπραγκίτης** (αγγλ. braggite) είναι θειούχο ορυκτό του λευκοχρύσου, του παλλαδίου και του νικελίου. Οφείλει το όνομά του στον Σερ Ουίλιαμ Χένρι Μπραγκ (Sir William H. Bragg, 1862-1942) και τον γιo του, Καθηγητή Ουίλιαμ Λώρενς Μπραγκ (W.L. Bragg, 1890-1971), καθώς ήταν το πρώτο ορυκτό που ανακαλύφθηκε και μελετήθηκε με τη βοήθεια ακτίνων Χ.

Σχηματίζει παραμικτική σειρά με τον **βυσοτσκίτη** και είναι δίμορφος με τον κουπερίτη (cooperite). Απαντάται σε διειδύσεις βασικών μαγμάτων σχηματιζόμενος κάτω από υψηλές θερμοκρασίες.

Ορυκτά με τα οποία συνδέεται είναι ο σπερρυλίτης, ο κουπερίτης, ο αυτοφυής λευκόχρυσος, ο αυτοφυής χρυσός, ο πεντλανδίτης, ο πυρροτίτης, ο χαλκοπυρίτης, ο βυσοτσκίτης και οι περισσότερο σπάνιοι κουβανίτης, κηθκονίτης, κοτουλσκίτης, τουλαμεενίτης.

Είναι από τα πλέον διαδεδομένα και οικονομικά σημαντικά μεταλλεύματα των στοιχείων της ομάδας του λευκοχρύσου. Αν και βρίσκεται σε αρκετά σημεία του πλανήτη, δεν είναι παντού οικονομικά εκμεταλλεύσιμος. Σημαντικά κοιτάσματά του υπάρχουν στο σύμπλεγμα Bushveld του Τράνσβααλ στη Νότια Αφρική, το σύμπλεγμα Stillwater της Μοντάνα (ΗΠΑ), την περιοχή Lac des Îles στο Οντάριο (Καναδάς), το σύμπλεγμα Luanga στη Βραζιλία, τη δυτική Σιβηρία και την Καρελία (Ρωσία), τη Φινλανδία, τη Σκωτία, τη Νέα Νότια Ουαλία στην Αυστραλία και την περιοχή Orepuki στη Νέα Ζηλανδία.

Δεν έχει ανευρεθεί στην Ελλάδα.

Πηγές
-----

* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Webmineral.com
* Mineralienatlas

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Webmineral
2. ↑  Mindat
3. ↑  Handbook of mineralogy
4. ↑  Χημ. τύπος {(Pd,Ni)S, τετραγωνικό. Ονομάστηκε έτσι προς τιμή του Ρώσου γεωλόγου Νικολάι Βυσότσκιι (Nikolai Konstantinovich Vysotskii, 1864-1932), ο οποίος τον ανακάλυψε στις αποθέσεις λευκοχρύσου στο Noril'sk
Συντεταγμένες: 38°53′29.51″N 22°26′45.89″E﻿ / ﻿38.8915306°N 22.4460806°E﻿ / 38.8915306; 22.4460806

Το **Κλειστό Γυμναστήριο Λαμίας «Χαλκιοπούλειο»** αποτελεί τμήμα του «Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου (ΔΑΚ) Λαμίας», στην πρωτεύουσα του Νομού Φθιώτιδας. Η χωρητικότητα του γυμναστηρίου είναι 2.600 θέσεων.

Ιστορικό
--------

Το Κλειστό Γυμναστήριο χτίστηκε το 1995 και πήρε το όνομά του από τον Μιλτιάδη Χαλκιόπουλο, ο οποίος δώρισε την έκταση για την ανέγερσή του.
Συνολικά το «ΔΑΚ Λαμίας» στο οποίο βρίσκεται διαθέτει επίσης γήπεδο ποδοσφαίρου, ανοιχτό γήπεδο αντισφαίρισης, ανοιχτά γήπεδα καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης και χειροσφαίρισης, αίθουσα αθλημάτων επαφής (τάε κβο ντο, τζούντο, καράτε, παγκράτιο, κ.α.) και αίθουσα τοξοβολίας. Το Κλειστό Γυμναστήριο μπορεί να φιλοξενήσει αγώνες καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης και χειροσφαίρισης και ανήκει στο Δήμο Λαμιέων, όπως και οι υπόλοιπες εγκαταστάσεις του ΔΑΚ Λαμίας.

Αθλητικές χρήσεις
-----------------

### Αγώνες μπάσκετ

Το Χαλκιοπούλειο Γυμναστήριο φιλοξένησε το Φάιναλ-4 του Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών το 1995 και το 2004. Επίσης φιλοξένησε μερικούς αγώνες της φάσης ομίλων του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης Κ19 του 1995. 

Το γήπεδο είναι η έδρα του Ιωνικού Λαμίας. Έχει χρησιμοποιηθεί επίσης ως έδρα του Πανελληνίου Γ.Σ. την περίοδο 2010-11 για τους εντός έδρας αγώνες του, τόσο στις εγχώριες διοργανώσεις όσο και στο Γιούροκαπ. Η ΑΕΚ χρησιμοποίησε επίσης το γήπεδο ως έδρα κατά την περίοδο 2002-03 της Ευρωλίγκας, καθώς τα μεγάλα γήπεδα στην Αθήνα δεν ήταν διαθέσιμα, λόγω της ανακαίνισής τους για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004.

### Αγώνες βόλεϊ

Στο Χαλκιοπούλειο φιλοξενήθηκε ο τελικός του Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών το 1997.
Αποτελεί την έδρα της γυναικείας ομάδας βόλεϊ «Α.Ο. Λαμία 2013», που συμμετέχει στο Πρωτάθλημα Ελλάδας από την περίοδο 2021-22.  

Το Κλειστό γυμναστήριο αποτελεί επίσης την έδρα ομάδων μικρότερων κατηγοριών τόσο του μπάσκετ, όσο και του βόλεϊ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Χαλκιοπούλειο Γυμναστήριο Λαμίας www.stadia.gr Αρχειοθετήθηκε 2020=07-05, στο Wayback Machine.
2. ↑  «Χαλκιοπούλειο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Νοεμβρίου 2013.  www.lamia.gr
3. ↑  Στη Λαμία η έδρα του Πανελλήνιου! www.contra.gr Αρχειοθετήθηκε 2021-09-18 στο Wayback Machine.
4. ↑  ΑΕΚ - Μπενετόν 90-94 www.tanea.gr Αρχειοθετήθηκε 2023-07-02 στο Wayback Machine.
5. ↑  ΑΟ Λαμίας 2013 - Προφίλ Ομάδας www.volleyball.gr Αρχειοθετήθηκε 2022-12-08 στο Wayback Machine.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
----------------------------

* Κλειστό Χαλκιοπούλειο Γυμναστήριο Λαμίας www.lamiasports.com
* ΔΑΚ «Χαλκιοπούλειο» (Κλειστό Γυμναστήριο) www.lamia.gr
Η **Κατρίν Σαμπά-Πανζά** (Catherine Samba-Panza) είναι πολιτικός από την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία και μεταβατική πρόεδρος από τις 20 Ιανουαρίου 2014 ως το 2016, έπειτα από την εκλογή της από την προσωρινή εθνοσυνέλευση. Υπηρέτησε επίσης ως δήμαρχος της πρωτεύουσας Μπανγκί. Είναι η πρώτη γυναίκα αρχηγός κράτους στη χώρα της.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Ήταν δήμαρχος της Μπανγκί στη διάρκεια της εμφύλιας σύρραξης της περιόδου 2012-13.

Στις 10 Ιανουαρίου 2014 , έπειτα από απόφαση που λήφθηκε στη σύνοδο κορυφής της Οικονομικής Κοινότητας των Χωρών της Κεντρικής Αφρικής (CEEAC) ο Αλεξάντρ-Φερντινάν Νγκεντέ ορίστηκε ως υπηρεσιακός πρόεδρος μέχρι την εκλογή νέου προέδρου από το Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο (CNT) Το συμβούλιο εξέλεξε την Σαμπά-Πανζά ως μεταβατική πρόεδρο, επιλέγοντας από έναν κατάλογο με 8 υποψηφίους, οι οποίοι έπρεπε να αποδείξουν ότι δεν είχαν σχέσεις ούτε με τους αντάρτες Σελεκά ούτε με τους αντιπάλους των Μπαλακά. Στην ψηφοφορία έλαβαν μέρος οι 129 επί συνόλου 135 βουλευτών και η Πανζά επικράτησε στον δεύτερο γύρο της ψηφοφορίας του Ντεζιρέ Κολινγκμπά, γιου του πρώην προέδρου Αντρέ Κολινγκμπά, εξασφαλίζοντας 75 ψήφους έναντι 53 που έλαβε ο αντίπαλός της. Η θητεία της διήρκεσε ως την ορκωμοσία νέου προέδρου, έπειτα από τις εκλογές που διεξήχθησαν το 2015.

Παραπομπές
----------

1. ↑  rulers.org/indexs1.html.
2. ↑  (Γερμανικά) *Munzinger Personen*. 00000029917. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  www.leparisien.fr/laparisienne/societe/catherine-samba-panza-qui-est-la-presidente-de-la-centrafrique-20-01-2014-3512369.php.
4. ↑  www.jeuneafrique.com/Article/ARTJAWEB20140120155950/centrafrique-cnt-conseil-national-de-transition-crise-centrafricaine-crise-centrafricaine-centrafrique-5-choses-a-savoir-sur-catherine-samba-panza-la-nouvelle-presidente-de-transition.html.
5. ↑  «Central African Republic MPs elect Catherine Samba-Panza». Bbc.co.uk. 20 Ιανουαρίου 2014.
6. ↑  Paul-Marin Ngoupana. «Central African Republic's capital tense as ex-leader heads into exile». Uk.reuters.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιανουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2014.
7. ↑  «CAR appoints Bangui mayor as interim leader». Al Jazeera English. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2014.
8. ↑  «Κεντροαφρικανική Δημοκρατία: Προσωρινή πρόεδρος εξελέγη η δήμαρχος του Μπαγκουί». *www.capital.gr*. 20 Ιανουαρίου 2014.
**Β.Π. Ν/Κ ΜΥΚΟΝΟΣ**

Το Ελληνικό πολεμικό πλοίο **ΜΥΚΟΝΟΣ** (Ν/Κ 5) ήταν ξύλινο ναρκαλιευτικό τύπου MMS (πρώην "MMS 5" ή "1505"). Ήταν ένα από τα 8 όμοια σκάφη που παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα το 1945 από το Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό για την εκτέλεση του μεγάλου τότε προγράμματος ναρκαλιείας των ελληνικών θαλασσών που άρχισε το 1946. Μετά το πέρας των εργασιών το 1952 επεστράφη στο Βρετανικό Ναυτικό.

Χαρακτηριστικά
--------------

Εκτόπισμα 250 τόννοι, διαστάσεις σε μέτρα 36/3,9/2.35 (ή 105/23/9,5 πόδια). Έφερε 2 κύριες μηχανές Ντήζελ 250 ΗΡ εκάστη, συνολική 480 ΗΡ που έδιναν ταχύτητα 9-10 κόμβοι. Ο οπλισμός του σκάφους περιελάμβανε 2 αντιεροπορικά πυροβόλα των 20 χιλ. και 2 πολυβόλα. Επίσης έφερε εγκατεστημένο πλήρη εξοπλισμό μαγνητικής ναρκαλιείας. Το πλήρωμά του ήταν 20 άνδρες.
Συντεταγμένες: 40°35′47.000″N 22°57′8.000″E﻿ / ﻿40.59638889°N 22.95222222°E﻿ / 40.59638889; 22.95222222

Οι **Μύλοι Αλλατίνη** είναι από τα ιστορικότερα κτίρια της Θεσσαλονίκης. Βρίσκονται επί της Λεωφόρου Γεωργίου Παπανδρέου και χρονολογούνται από το 1890. Άνηκαν στην ιταλο-εβραϊκή οικογένεια Allatini και σχεδιάστηκαν από τον Ιταλό αρχιτέκτονα, Βιταλιάνο Ποζέλι. Ο ίδιος σχεδίασε και τη Βίλλα Αλλατίνι, το 1898. η οποία προοριζόταν αρχικά για κατοικία, αλλά στέγασε τα γραφεία Διοίκησης. Στα 1883, οι αδελφοί Αλλατίνη «έστησαν» τον περίφημο «Kυλινδρόμυλο Αλλατίνη», με πρωτοβουλία του διακεκριμένου γιατρού, Μωυσή Αλλατίνη, που έφτασε από την Φλωρεντία (λίγο αργότερα ιδρύεται και το κεραμοποιείο Αλλατίνη). Στο σημείο υπήρχε ήδη από το 1854 ένας γαλλικός ατμόμυλος, που ανήκε στον Darblay de Corblay και στο κτίριο αυτό εγκαταστάθηκε ο πρώτος κυλινδρόμυλος.

Το 1898, ο Μύλος καταστράφηκε ολοσχερώς από πυρκαγιά και ξαναχτίστηκε μεγαλύτερος, στην ίδια θέση, σε σχέδια του Ιταλού αρχιτέκτονα Βιταλιάνο Ποζέλι. Τον Σεπτέμβριο του 1900, εγκαινιάστηκαν οι νέοι Μύλοι, που παρέμειναν σε λειτουργία μέχρι τη δεκαετία του ’80. Με το ξέσπασμα του ιταλο-τουρκικού πολέμου το φθινόπωρο του 1911, οι Τούρκοι σε αντίποινα έκλεισαν τα γραφεία και τα καταστήματα όλων των Ιταλών υπηκόων και η οικογένεια Αλλατίνη έφυγε τότε στην Ιταλία.
Το 1951 ο αλευρόμυλος κάηκε και πάλι ολοσχερώς για αδιευκρίνιστους λόγους, αλλά ξαναχτίστηκε πάνω στα ερείπια του κτιρίου, κρατώντας το εξωτερικό περίβλημα των τούβλινων τοίχων που διασώθηκε, ενώ προστέθηκε ένας ακόμη όροφος (ο πέμπτος). Το 1971, το οικόπεδο των Μύλων Αλλατίνη χαρακτηρίστηκε κοινόχρηστος χώρος πρασίνου, αλλά το ελληνικό δημόσιο δεν προχώρησε στην απαλλοτρίωσή του. 

Το 1991, ολόκληρο το πρώην βιομηχανικό συγκρότημα -τα κτίρια αλλά και το σύνολο του οικοπέδου- αποκτούν τον επίσημο χαρακτηρισμό του ιστορικά διατηρητέου μνημείου. Το 2015, ένα 15χρονο κορίτσι έχασε τη ζωή του πέφτοντας από ύψος τριών μέτρων στο εγκαταλειμμένο κτίριο, καθώς οι ερημωμένοι Μύλοι έγιναν στέκι της νεολαίας, χωρίς όμως να υπάρχουν τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας. Σε εκείνη τη χρονική συγκυρία, μπήκε περίφραξη στον χώρο, ενώ μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει κάποιο σχέδιο για να αναδειχθεί το σημείο. Οι νέες βιομηχανικές εγκαταστάσεις της εταιρείας Αλλατίνη βρίσκονται στη Σίνδο.

Πηγές
-----

* 10 πράγματα που κάθε Θεσσαλονικιός πρέπει να ξέρει για τους Μύλους Αλλατίνη
* Μνημεία της Θεσσαλονίκης
Ο **Νίκος Λαμπαδάρης** (10 Νοεμβρίου 1951 - 10 Νοεμβρίου 2010) ήταν Έλληνας πολιτικός, βουλευτής Ξάνθης από το 1993 ως το 2000 με το ΠΑΣΟΚ.

Σπουδές
-------

Γεννήθηκε στο Εράσμιο Ξάνθης. Σπούδασε φυσικοθεραπεία στο πανεπιστήμιο της Ρώμης και εργάστηκε ως φυσικοθεραπευτής στην Ξάνθη.

Πολιτική καριέρα
----------------

Οργανώθηκε στα κοινά από τα φοιτητικά του χρόνια. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές που έγιναν στις 10 Οκτωβρίου 1993. Κέρδισε νέα θητεία ως βουλευτής Ξάνθης έπειτα από τη νίκη του κόμματός του στις εκλογές που έγιναν το Σεπτέμβριο του 1996. Στις εκλογές του Απριλίου του 2000 απέτυχε να επανεκλεγεί. Τον Οκτώβριο του 2002 κατήλθε ως ανεξάρτητος στις δημοτικές εκλογές στο Δήμο Τοπείρου, χωρίς όμως επιτυχία.

Θάνατος
-------

Ο Λαμπαδάρης πέθανε στην Ξάνθη από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, ανήμερα των γενεθλίων του, το 2010. Με τη σύζυγό του, Αριστέα Θεοδωράκη, απέκτησε 1 γιο και 1 κόρη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  protothema.gr Αρχειοθετήθηκε 2010-12-09 στο Wayback Machine. Απεβίωσε ο πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Νίκος Λαμπαδάρης, 10-11-2010.
Η **Κλοέ Γκραφτιό** (Chloé Graftiaux) (18 Ιουλίου 1987 Βρυξέλες, Βέλγιο – 21 Αυγούστου 2010, Κουρμαγιέ, Ιταλία) ήταν Βελγίδα αναρριχήτρια. Έχασε τη ζωή της σε μοιραία πτώση στην Αιγκίγ Νουάρ ντε Πετερέ (3.773 m) στα Λευκά Όρη στην ηλικία των 23 ετών.

Ικανή αναρριχήτρια, στην περίοδο 2010 στο Παγκόσμιο Κύπελο Μπούλντερινγκ της Διεθνούς Ομοσπονδίας Αθλητικής Αναρρίχησης (IFSC) κέρδισε τους διαγωνισμούς στο Βέιλ του Κολοράντο στις ΗΠΑ και του Σέφιλντ, Ηνωμένο Βασίλειο τερματίζοντας 3η στη γενική κατάταξη. Κέρδισε επίσης πολλές φορές το βελγικό πρωτάθλημα και τον Ιανουάριο του 2010 κέρδισε το παγκόσμιο κύπελλο αναρρίχησης πάγου «Ice Master-Worldcup» στο Βάλε ντι Νταόνε.

Στις 21 Αυγούστου 2010 κατά τη διάρκεια αναρρίχησης στην Αιγκίγ Νουάρ Πετερέ (Aiguille Noire Peuterey) με τον σχοινοσύντροφό της Νικολά, κατεβαίνοντας την νότια όψη του βουνού γλίστρησε σε χαλαρό πάτημα και όντας ανασφάλιστη, καθώς το συγκεκριμένο σημείο δεν είχε τεχνική δυσκολία, έκανε πτώση 600 μ..

* Η Graftiaux κατά τη διάρκεια του Παγκόσμιου Κυπέλου Μπούλντερινγκ στη Βιένη.Η Graftiaux κατά τη διάρκεια του Παγκόσμιου Κυπέλου Μπούλντερινγκ στη Βιένη.
* Η Αιγκίγ Νουάρ ντε Πετερέ και η Λε Νταμ Ανγκλέζ, από το Πουάντ Ελμπρονέ τον Ιούλιο του 2009.Η Αιγκίγ Νουάρ ντε Πετερέ και η Λε Νταμ Ανγκλέζ, από το Πουάντ Ελμπρονέ τον Ιούλιο του 2009.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Goodbye Chloé Graftiaux». PlanetMountain.com. 23 Αυγούστου 2010. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2010.
2. ↑  «Climbing Worldcup 2010 Standing». International Federation of Sport Climbing. 23 Αυγούστου 2010. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2010.
3. ↑  «Markus Bendler la conferma, Chloe Graftiaux la sorpresa, semifinali amare per Herbert Klammer ed Angelika Rainer». Ice Master-Worldcup, Valle di Daone. 16 Ιανουαρίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2010.  Unknown parameter `|lang=` ignored (`|language=` suggested) (βοήθεια)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προσωπικός ιστότοπος της Chloé Graftiaux
* Στοιχεία για την Graftiaux ifsc-climbing.org
Ο **Νίκος Κελαϊδής** (Αλεξάνδρεια 29 Οκτωβρίου 1948), είναι πρώην πρωταθλητής της ελληνικής αντισφαίρισης και σήμερα προπονητής. Ήταν γιος του Ιωάννη Κελαϊδή με καταγωγή την Κρήτη.

Ξεκίνησε την αντισφαίριση από το *Σπόρτιγκ Κλαμπ Αλεξάνδρειας* και έπειτα, όταν η οικογένεια του μετακόμισε στην Αθήνα, εγράφη στον Όμιλο Αντισφαίρισης Αθηνών. Στην Αλεξάνδρεια διακρίθηκε σε αγώνες τζούνιορς και ταυτόχρονα φοιτούσε στο Αγγλικό κολέγιο της πόλης.

Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα ήταν πρώτος στο μονό το 1974 και 1978, δεύτερος ήταν το 1972, 1973, 1975, 1976 και το 1977, σε όλους τους τελικούς είχε αντίπαλο τον Νίκο Καλογερόπουλο. Στο διπλό ανδρών ήταν δεύτερος το 1972 και το 1975. 

Με την εθνική ομάδα συμμετείχε στα Ντέιβις Καπ του 1973, 1974, 1975, 1976, 1977, 1978 και του 1979, με ρεκόρ 4 νίκες και 24 ήττες. 

Έχει συμμετάσχει σε τουρνουά της Διεθνούς ομοσπονδίας με ρεκόρ 2 νίκες και 27 ήττες στο μονό και 3 νίκες και 20 ήττες στο διπλό. Το 1973 πήρε μέρος στο Αυστραλιανό όπεν και το Ρολάν Γκαρός όπου και στα δύο αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο. Στο διεθνές τουρνουά του Ντίσελντορφ το 1966 αποκλείστηκε στον Β΄γύρο, σε αυτό της Ατλάντα το 1968 αποκλείστηκε στον Α΄γύρο. Συνεχίζει να παίρνει μέρος σε τουρνουά παλαιμάχων και στην σειρά παγκόσμιων τουρνουά της *ATP*.

Σαν προπονητής έχει δουλέψει στην εθνική ομάδα της Ελβετίας, στην εθνική ομάδα της Γαλλίας και της Ελλάδας και σε ακαδημίες στην Ουκρανία και Τουρκία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 21  Απριλίου 2021.
2. ↑  800175562. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2022.
3. 1 2  Davis Cup, Nikolaos Kelaidis
4. 1 2  *Σκιαδάς, σελ. 321*
5. ↑  *Σκιαδάς, σελ. 479*
6. ↑  *Σκιαδάς, σελ. 485*
7. 1 2  *Σκιαδάς, σελ. 476*
8. ↑  *Σκιαδάς, σελ. 478*
9. 1 2  *Σκιαδάς, σελ. 481*
10. ↑  *Σκιαδάς, σελ. 482*
11. ↑  *Σκιαδάς, σελ. 483*
12. ↑  ITF Tennis - Pro Circuit - Player Profile - KELAIDIS, Nikolaos (GRE)[*νεκρός σύνδεσμος*]
13. 1 2  «Nikolas Kelaidis - Tennis Archives». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2016.
14. ↑  Nicolas Kelaidis | Overview | ATP World Tour | Tennis
15. ↑  Gebėjimas sunkiai ir daug dirbti – svarbiausias tenisininko talentas

Πηγές
-----

* Ελευθέριου Σκιαδά, 100 χρόνια Όμιλος Αντισφαίρισης Αθηνών 1895-1995, Μικρός Ρωμηός Ε.Π.Ε. ISBN 960-85466-2-1
* Davis Cup, Nikolaos Kelaidis
Η  **Κλοδία Πούλχρα** (γενν. 57 / 56 π.Χ.), ήταν Ρωμαία υψηλής κοινωνικής θέσης, που έζησε κατά τον 1ο αι. π.Χ. Ήταν κόρη της Φουλβίας, μετέπειτα συζύγου του Μάρκου Αντωνίου, από τον πρώτο της σύζυγο, τον πολιτικό Πόπλιο Κλαύδιο Πούλχερ. Αποτέλεσε την πρώτη από τις συζύγους του μετέπειτα πρώτου Αυτοκράτορα της Ρώμης, Οκταβιανού Αυγούστου.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Μάρκος Αντώνιος αποτέλεσε τον τρίτο σύζυγο της μητέρας της. Όπως είχε κάνει νωρίτερα και ο Κλαύδιος, ο Αντώνιος αποδέχτηκε με χαρά τα χρήματα που του επέφερε η προίκα της για να προωθήσει την πολιτική του καριέρα. Μετά τη δολοφονία του Ιουλίου Καίσαρα στις 15 Μαρτίου 44 π.Χ. ο Αντώνιος σχημάτισε τη Δεύτερη Τριανδρία με τον Οκταβιανό και το Λέπιδο, που ακολουθήθηκε από μια αιμοσταγή σειρά προγραφών. Για να ενδυναμωθεί η πολιτική τους συμμαχία, η Φουλβία προσέφερε την κόρη της, Κλοδία, ώστε να γίνει σύζυγος του νεαρού Οκταβιανού. Ο Λέπιδος με τη σειρά του πρότεινε την ανηψιά της συζύγου του, Σερβιλία. Ο Οκταβιανός προτίμησε την Κλοδία.

Λίγα είναι γνωστά τόσο για το γάμο όσο και για τη ζωή γενικότερα της Κλοδίας. Όταν ο Οκταβιανός ζήτησε διαζύγιο, η Φουλβία αποφάσισε να μην το αφήσει να περάσει έτσι. Από κοινού με τον Λεύκιο Αντώνιο, αδερφό του συζύγου της, συγκέντρωσε οχτώ λεγεώνες στην Ιταλία, για να πολεμήσουν υπέρ των δικαιωμάτων του Αντωνίου κατά του Οκταβιανού. Ο στρατός κατέλαβε τη Ρώμη για μια σύντομη περίοδο, μα τελικά αποσύρθηκε στην Περουγία (σύγχρονη Περούτζια). Οι δυνάμεις του Οκταβιανού, με επικεφαλής το Μάρκο Αγρίππα, πολιόρκησαν την Φουλβία και το Λεύκιο Αντώνιο εξαναγκάζοντάς τους να παραδοθούν από την πείνα το χειμώνα του 41 – 40 π.Χ. Η Φουλβία εξορίστηκε στην Σικυώνα, όπου και πέθανε από ξαφνική ασθένεια. 

Ο Οκταβιανός πήρε διαζύγιο από την Κλοδία για να παντρευτεί τη Σκριβωνία, με την οποία απέκτησε το μοναχοπαίδι του, την Ιουλία. Ο γάμος του με την Κλοδία δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, σύμφωνα με το γράμμα που απέστειλε στη μητέρα της. Η κατοπινή τύχη της Κλοδίας παραμένει άγνωστη.

Σημειώσεις
----------

1. 1 2  «Digital Prosopography of the Roman Republic» (Αγγλικά) 4190. Ανακτήθηκε στις 10  Ιουνίου 2021.
2. ↑  «Digital Prosopography of the Roman Republic» (Αγγλικά) 2597. Ανακτήθηκε στις 10  Ιουνίου 2021.
3. ↑  «Digital Prosopography of the Roman Republic» (Αγγλικά) 3893. Ανακτήθηκε στις 10  Ιουνίου 2021.
4. ↑  «Digital Prosopography of the Roman Republic» (Αγγλικά) 4190. Ανακτήθηκε στις 10  Ιουνίου 2021.
5. ↑  «Digital Prosopography of the Roman Republic» (Αγγλικά) 3922. Ανακτήθηκε στις 10  Ιουνίου 2021.
6. ↑  Σουητώνιος, *Αύγουστος* 62. 1; Δίων Κάσσιος, *Ρωμαϊκή ιστορία* 48. 5. 3.

Δείτε ακόμη
-----------

* Οκταβιανός Αύγουστος
* Μάρκος Αντώνιος
Η **Ιερά Μονή Παναχράντου - Αγίου Παντελεήμονος** είναι μία εκ των τεσσάρων ενεργών Μονών της νήσου Άνδρος. Πιο συγκεκριμένα το μοναστήρι βρίσκεται στην πλαγια του ορους **Γερακώνες**, κοντά στο χωριό Φάλλικα. Το μοναστήρι είναι ένα απο τα παλαιότερα μοναστήρια βυζαντινού τύπου που υπάρχουν στις Κυκλάδες.

Η επισκεψιμότητα του μοναστηριού έχει ανέβει πολύ τα τελευταία χρόνια κάτι που έχει προσελκύσει πολλά διάσημα πρόσωπα όπως την *γνωστή παρουσιάστρια* Ελένη Μενεγάκη.

Ηγούμενος της Μονής ειναι ο Αρχιμανδρίτης Ευδόκιμος Φραγκουλάκης. Σήμερα είναι εγγεγραμμένοι στο μοναχολόγιο πέντε μοναχοί , που συνεχίζουν με τη φιλοξενία τους και το έργο τους την προσφορά της Μονής.

Ιστορία
-------

### Γενικά

Το μοναστήρι χρονολογείται στο 10 αιώνα (μ.Χ.).Υποστιρίζεται οτι η Μονή χτίστηκε από τον αυτοκράτορα Νικηφόρο ΄Β Φωκά το 961 μ.Χ. κατά την εκστρατεία του κατά των κριτικών. Το μέρος στο οποίο χτίστηκε το μοναστήρι ήταν το μέρος στο όποιο ένα χρόνο νωρίτερα είχε βρεθεί η εικόνα της Παναγίας Παναχράντου.

### Αξιοσημείωτα γεγονότα

| ΕΤΟΣ | ΓΕΓΟΝΟΣ |
| --- | --- |
| 960 μ.Χ. | Εύρεση της σεβάσμιας εικόνας της Παναγίας Παναχράντου |
| 961 μ.Χ. | Κτίση της Ιεράς Μόνης Παναχράντου |
| 1602 - 1608 μ.Χ. | Ανακαίνιση της Ιεράς Μόνης Παναχράντου |
| 1683 μ.Χ. | Μεταφορά της κάρας του Άγιου Παντελεήμονα στην Μονή |
| 1705 μ.Χ. | Ανακήρυξη της Μονής σε Σταυροπηγιακή μονή |
| 1854 μ.Χ. | Εξορία του Παπουλάκου στην Μονή Παναχράντου |
| 1861 μ.Χ. | Αποβίωση του Παπουλάκου |

Εξωτερίκοι συνδέσμοι
--------------------

Ιστοσελίδα της Ιεράς Μονής Παναχράντου - Άγιου Παντελεήμονος Άνδρου

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βυζαντινός ρυθμός
2. ↑  Έπισκεψη της γνωστής παρουσιάστριας Ελένης Μενεγάκης στην Ιερά Μονή Παναχράντου στην Άνδρο

Πηγές
-----

* 
*
Ο **μπολντγουντίτης** (αγγλ. boldwoodite) είναι ένυδρο πυριτικό ορυκτό του καλίου και του Ουρανίου. Το όνομά του το οφείλει στον Μπέρτραμ Μπόλτγουντ (Bertram Borden Boltwood, 1870-1927), ραδιοχημικό στο Πανεπιστήμιο του Γιέιλ των ΗΠΑ.

Εμφάνιση, παραγενέσεις
----------------------

Είναι ορυκτό που σχηματίζεται από την οξείδωση και την αλλοίωση των πρωτογενών ουρανιούχων μεταλλευμάτων, κυρίως του ουρανινίτη. Απαντάται στις εξωτερικές κυρίως ζώνες εξαλλοίωσης γεμίζοντας ρωγμώσεις σχετικά μακριά από τον πρωτογενή ουρανινίτη. Εμφανίζεται, επίσης, σε πηγματιτικές - ψαμμιτικές ουρανιούχες αποθέσεις στο οροπέδιο του Κολοράντο.

Ορυκτά με τα οποία συνδέεται, πλην του ουρανινίτη, είναι ο μπεκερελίτης, ο φουρμαριερίτης, ο φωσφοουρανυλίτης, η γύψος και ο φθορίτης.

Εκτός από το Κολοράντο ανευρίσκεται επίσης στις Πολιτείες Νεβάδα, Γιούτα, Καλιφόρνια και Πενσιλβάνια των ΗΠΑ, στη Σκωτία, στη Ρουάντα, στην περιοχή Λα Ριόχα της Αργεντινής, στην Ιαπωνία και στη Νότια Αυστραλία. Αναφέρονται, επίσης, μικρές εμφανίσεις του και σε άλλες περιοχές του πλανήτη.

Δεν ανευρίσκεται στην Ελλάδα.

Πηγές
-----

* Mindat
* Handbook of mineralogy
* Webmineral

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Το όνομα αποδόθηκε από τουυς Clifford Frondel και Jun Ito πριν το 1959 - pre-IMA, "grandfathered"

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών
Στην θεωρία γράφων, μια **κλαδοαποσύνθεση** (**branch decomposition**) ενός γραφήματος {\displaystyle G=(V,E)} είναι ένα ζεύγος {\displaystyle (T,\tau )} όπου 
το T είναι ένα τριαδικό δέντρο (ένα δέντρο με όλες τις εσωτερικές κορυφές βαθμού 3) και το \tau  είναι 
μια 1-1 και επί αντιστοιχία των φύλλων του T με τις ακμές του G. 

Για κάθε ακμή e του T, το γράφημα {\displaystyle T/e} αποτελείται από δύο δέντρα 
T\_{1} και T\_{2}, τα φύλα των οποίων ορίζουν (μέσω της \tau )
μια διαμέριση {\displaystyle (E\_{1},E\_{2})} του συνόλου των ακμών του G την οποία καλούμε **e-διαμέριση**.

Πλάτη
-----

Το πλάτος μιας e-διαμέρισης είναι το πλήθος των κορυφών του G που πρόσκεινται συγχρόνως 
σε τουλάχιστον μια ακμή του {\displaystyle E\_{1}} και σε τουλάχιστον μια ακμή του {\displaystyle E\_{2}}.

Το πλάτος μιας **κλαδοαποσύνθεσης** είναι το μέγιστο πλάτος μιας e-διαμέρισης'.

Το **κλαδοπλάτος** του G είναι το ελάχιστο πλάτος μιας **κλαδοαποσύνθεσης** του G.

Αναφορές
--------

* Robertson, N.; Seymour, P.D. (1991), «Graph minors. X. Obstructions to tree-decomposition», *Journal of Combinatorial Theory* **52** (2): 153–190, doi:10.1016/0095-8956(91)90061-N .
Συντεταγμένες: 40°23′21.97″N 28°45′11.98″E﻿ / ﻿40.3894361°N 28.7533278°E﻿ / 40.3894361; 28.7533278

Η **Μονή Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου**, περισσότερο γνωστή ως **Μονή Πελεκητής** (τουρκικά: *Pelekete manastırı*), είναι ερειπωμένο μοναστήρι της βυζαντινής περιόδου ευρισκόμενο σε κοντινή απόσταση της σημερινής Τρίγλιας της Τουρκίας (στη μεσαιωνική Βιθυνία). 

Η ίδρυση του μοναστηριού ανάγεται στον 8ο αιώνα, ωστόσο η ακριβής ημερομηνία ίδρυσης είναι άγνωστη. Η περισσότερο απαντώμενη ονομασία του, «*Πελεκητή*», αναφέρεται στην τοποθεσία του επί ενός απότομου βράχου. Το μοναστήρι αποτέλεσε κέντρο εικονολατρικής αντίστασης κατά την περίοδο της εικονομαχίας, ενώ το 763/4 δέχθηκε επίθεση και πυρπολήθηκε από τον φανατικό εικονομάχο κυβερνήτη Μιχαήλ Λαχανοδράκοντα. Ο Λαχανοδράκων βασάνισε τον ηγούμενο του μοναστηριού, Θεοστήρικτο, καθώς και άλλους μοναχούς, 38 εκ των οποίων ετάφησαν ζωντανοί στην Έφεσο. Το μοναστήρι ανεγέρθηκε εκ νέου προς τα τέλη του συγκεκριμένου αιώνα, έπειτα από το πέρας της πρώτης περιόδου της Εικονομαχίας, με κάποιον Μακάριο να γίνεται ηγούμενος. Με το εκ νέου ξέσπασμα της Εικονομαχίας μετά το 813, εξορίστηκε και φυλακίστηκε, ωστόσο οι μοναχοί της Πελεκητής συνέχισαν να αντιστέκονται στην Εικονομαχία.

Έκτοτε, το μοναστήρι εξαφανίζεται από τις πηγές, ωστόσο έχει ταυτοποιηθεί από σύγχρονους ακαδημαϊκούς με ερείπια μοναστηριού σε απόσταση 5 χμ. προς τα δυτικά από την πόλη της Τρίγλιας, το οποίο ήταν αφιερωμένο στον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο. Οι κάτοικοι της περιοχής, σήμερα, το αποκαλούν Αγιά Γιανί ή Αγιανί, παρεφθαρμένη εκδοχή της ελληνικής ονομασίας του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Talbot 1991, σελ. 1620.

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) Talbot, Alice-Mary (1991). «Pelekete monastery». Στο: Kazhdan, Alexander, επιμ. *The Oxford Dictionary of Byzantium*. Oxford University Press, σελ. 1620. ISBN 978-0-19-504652-6.


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Τουρκία
 |

 |
Στη βιολογία με τον όρο **κλαδιστική** (*cladistics*) χαρακτηρίζεται μια συγκεκριμένη προσέγγιση στη ταξινομία, κατά την οποία οι διάφοροι οργανισμοί διατάσσονται αλλά και κατατάσσονται αποκλειστικά σε μια βάση που αντανακλά τη πρόσφατη προέλευση από κοινό πρόγονο, όπως για παράδειγμα ένα οικογενειακό δέντρο. Έτσι το σύστημα αυτό διάταξης και κατάταξης στηρίζεται επί της δημιουργίας των κλάδων και του αριθμού αυτών και όχι κατά βαθμό διαφοράς τούτων των κλάδων.

Η τελευταία αυτή κατά βαθμό διαφοράς διάταξη και κατάταξη αποτελεί ευθύνη των εξελικτικών ταξινόμων που αντιτίθενται όμως σθεναρά στη κλαδιστική προσέγγιση και κατ΄ επέκταση στους κλαδιστικούς βιολόγους. Αυτό έχει ως συνέπεια πολλές φορές να συμβαίνουν μεταφορές ήδη ταξινομημένων ομάδων της κλασικής ταξινόμησης, από μια κατηγορία σε άλλη ή και μεμονωμένων οργανισμών ομοίως, από τους πρώτους που όμως δεν αποδέχονται οι δεύτεροι, και αντίστοφα.

Δείτε επίσης
------------

* Συστηματική
* Συστηματική ταξινόμηση

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κλαδιστική** |
Συντεταγμένες: 41°18′00″N 25°17′00″E﻿ / ﻿41.3000°N 25.2833°E﻿ / 41.3000; 25.2833


Το **Ντόλνο Καπίνοβο** (Βουλγαρικά: *Долно Къпиново*) είναι χωριό στη Νότια Βουλγαρία. Βρίσκεται στο δήμο Κιρκόβου, στην επαρχία Κάρτζαλι. Το χωριό απέχει 9 χλμ. από το δημοτικό κέντρο Κίρκοβο.

Οι κοντινότερες πόλεις είναι: το Τζέμπελ 35 χλμ. το Ζλάτογκραντ και το Μόμτσιλγκραντ 39 χλμ. η Κομοτηνή 46 χλμ. το Κρούμοβγκραντ 52 χλμ. και το κέντρο της πόλης Κάρτζαλι στα 54 χλμ. Το χωριό απέχει 21 χλμ. από το συνοριακό σημείο Μακάζα - Νυμφαία και 44 χλμ. από το συνοριακό σημείο ελέγχου Ζλάτογκραντ - Θέρμες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.grao.bg/tna/t41nm-15-09-2022\_2.txt.
Η **Κατρίνα Τζέιντ**, γεννήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 1991 στη Νότια Καλιφόρνια και είναι Αμερικανίδα ηθοποιός πορνογραφικών ταινιών.

Παιδικά χρόνια
--------------

Η Κατρίνα Τζέιντ, γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1991 στη Νότια Καλιφόρνια και μεγάλωσε στην περιοχή της ερήμου Mojave. Είναι Ιταλικής, Ιρλανδικής, Μεξικανικής, Ολλανδικής, Γερμανικής, Χαβανέζικης και Αμερικανικής καταγωγής. Φοίτησε σε σχολείο της περιοχής της και μόλις αποφοίτησε από το Λύκειο, μετακόμισε προς το Λος Άντζελες της Καλιφόρνια όπου και ξεκίνησε την καριέρα της στη βιομηχανία του πορνό.

Καριέρα
-------

Η Κατρίνα Τζέιντ μαζί με τον σύντροφό της
Πριν από το ξεκίνημα της στην βιομηχανία του πορνό, η Κατρίνα Τζέιντ αρχικά εργάστηκε ως πωλήτρια της εταιρίας Circuit City και αργότερα ως στυλίστρια μαλλιών. Όταν αποφάσισε να ασχοληθεί με την βιομηχανία παραγωγής ταινιών ενηλίκων, υπέβαλε αίτηση στην εταιρία Kink.com. το 2014, στην ηλικία των 23 χρονών, έκανε το ντεμπούτο της για την Kink.com και από τότε έχει εργαστεί για διάφορες εταιρίες και ιστοσελίδες πορνό όπως Naughty America, Reality Kings, Brazzers,Girlfriends Films, Wicked Pictures, Mile High, Bang Brow, Dogfart Network, Hustler, Jules Jordan και Hard X. Η Κατρίνα Τζέιντ, λόγω του φυσικού μεγέθους των μαστών της, συχνά εμφανίζεται σε ταινίες της κατηγορίας huge boobs, αλλά και σε κατηγορίες όπως lesbian, hardcore, solo, threesome και blowjob. Επιπλέον, έχει κερδίσει και διάφορα βραβεία AVN Awards, Spank Bank Awards και XBiz Awards. Το 2016, κέρδισε το βραβείο AVI για την καλύτερη σεξουαλική ομαδική σκηνή στο Orgy Masters 8 και το βραβείο Spank Bank για το Best Body Built For Sin. Το 2017, η Κατρίνα Τζέιντ κέρδισε το βραβείο Gloryhole Guru Of The Year για τα βραβεία Spank Bank. Επίσης, έχει συμμετάσχει και σε πορνογραφικές παρωδίες ταινιών, όπως τις Supergirl XXX, Axel Braun Parody και  Justice League XXX. Από τον Σεπτέμβριο μέχρι και τον Νοέμβριο του 2018, η Κατρίνα συμμετείχε στο διαγωνισμό της εταιρίας πορνό Brazzers, Brazzers House 3.

Προσωπική ζωή
-------------

Από το 2013, η Κατρίνα Τζέιντ είναι παντρεμένη με τον φωτογράφο και ηθοποιό ερωτικών ταινιών Nigel Dictator.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Twitter*. Twitter, Inc.. twitter.com/kj\_fetishmodel/status/1134027526018404352?lang=en. Ανακτήθηκε στις 7  Δεκεμβρίου 2021.
2. ↑  «Babesdirectory» katrina-jade.
3. ↑  www.iafd.com/person.rme/perfid=katrinajade/gender=f/katrina-jade.htm.
4. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Twitter*. Twitter, Inc.. twitter.com/kj\_fetishmodel/status/1150974721481048065?lang=en. Ανακτήθηκε στις 7  Δεκεμβρίου 2021.
Στη γλωσσολογία, **κλίση** των ουσιαστικών ονομάζεται το σύνολο των διαφορετικών μορφών που μπορεί να λάβει ένα ουσιαστικό. Για παράδειγμα η λέξη *ήχος* στα ελληνικά, απαντάται επίσης με τις μορφές: *ήχου, ήχο, ήχε, ήχοι, ήχων, ήχους*. Σε πολλές Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες οι κλιτικές μορφές δείχνουν τον γραμματικό ρόλο του ουσιαστικού. Στις διάφορες γλώσσες, εκτός των ουσιαστικών, μπορεί να κλίνονται τα άρθρα, τα επίθετα, οι αντωνυμίες και οι μετοχές.

Οι διαφορετικές μορφές ενός ουσιαστικού ονομάζονται πτώσεις, εμφανίζονται σε δύο αριθμούς, και αποκαλύπτουν τον ρόλο του ουσιαστικού στην πρόταση. Οι πτώσεις σχηματίζονται συνήθως με καταλήξεις στο θέμα της λέξης, τουλάχιστον στις Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες. Άλλοι τρόποι σχηματισμού των πτώσεων είναι τα προθέματα και τα επιθήματα.

Κλίση των ουσιαστικών παρατηρείται σε Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες όπως η ελληνική, η αρμενική, η ισλανδική και η σανσκριτική, σε Δραβιδικές γλώσσες όπως η ταμίλ, στις περισσότερες Ουραλικές γλώσσες, όπως η φινλανδική και η ουγγρική, στη σουαχίλι και άλλες. 

Η παλιά αγγλική γλώσσα είχε εκτεταμένο κλιτικό σύστημα. Αντ’ αυτού, τα σύγχρονα αγγλικά βασίζονται στη σειρά των λέξεων και στις προθέσεις ώστε να καταδείξουν τον γραμματικό ρόλο του κάθε ουσιαστικού. Απομεινάρια του παλιού αγγλικού κλιτικού συστήματος βρίσκουμε στις αντωνυμίες. Έτσι για παράδειγμα η αντωνυμία *he* έχει τη μορφή *him* όταν είναι αντικείμενο και *his* στη γενική.

Στα αρχαία ελληνικά επίσης υπήρχε ένα πλούσιο κλιτικό σύστημα το οποίο έχει απλοποιηθεί σημαντικά στα νέα ελληνικά. Τα αρχαία ελληνικά είχαν πέντε πτώσεις: Ονομαστική, Γενική, Δοτική, Αιτιατική και Κλητική, εκ των οποίων η Δοτική δε χρησιμοποιείται πια στα νέα ελληνικά. Ένα συγκριτικό παράδειγμα κλίσης στα αρχαία και στα νέα ελληνικά:

| πτώση | αρχαία ελληνικά | νέα ελληνικά |
| --- | --- | --- |
| Ονομαστική | ἄνθρωπος | άνθρωπος |
| Γενική | ἀνθρώπου | ανθρώπου |
| Δοτική | ἀνθρώπῳ | - |
| Αιτιατική | ἄνθρωπον | άνθρωπο |
| Κλητική | ἄνθρωπε | άνθρωπε |

Η πρωτοϊνδοευρωπαϊκή γλώσσα θεωρείται ότι είχε εφτά ή οχτώ πτώσεις: ονομαστική, γενική, δοτική, τοπική, αιτιατική, κλητική, αφαιρετική και τροπική (εργατική). Στα ελληνικά η τοπική και η εργατική συγχωνεύθηκε με τη δοτική, ενώ η αφαιρετική με την γενική. Αργότερα, κατά τα πρώιμα βυζαντινά χρόνια, η δοτική συγχωνεύθηκε με την γενική. Στα νέα ελληνικά τη θέση της δοτικής κατέλαβε η αιτιατική (*λέω στον Γιώργο*) και η γενική (*λέω του Γιώργου*). Η συγχώνευση της γενικής με τη δοτική είναι κοινό γνώρισμα της ιστορίας πολλών βαλκανικών γλωσσών, κάτι που οπωσδήποτε δεν είναι τυχαίο. Οι εξελίξεις στη μια γλώσσα θεωρείται ότι επηρέασαν και τις άλλες.

Δείτε επίσης
------------

* Κλίση των ρημάτων
Ο **Κλίντον Χιλ** (αγγλικά: Clinton J. Hill),(4 Ιανουαρίου,1932) είναι πρώην ειδικός πράκτορας της Μυστικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ, και συγγραφέας.
Υπηρέτησε επί 17 συναπτά έτη ως πράκτορας κοντά σε πέντε Αμερικανούς Προέδρους ξεκινώντας το 1958 με τον Ντουάιτ Αϊζενχάουερ και καταλήγοντας το 1975 με τον Τζέραλντ Φορντ.

Ο Κλίντον Χιλ είναι ευρέως γνωστός ως ο πράκτορας που στις 22 Νοεμβρίου 1963 πήδησε πάνω στην προεδρική λιμουζίνα την στιγμή της δολοφονίας του Τζον Φ. Κένεντι, για να προστατέψει τον ίδιο τον Αμερικανό Πρόεδρο αλλά και την Πρώτη Κυρία Τζάκι Κένεντι από τους πυροβολισμούς που έπεφταν εκείνη την στιγμή.

Βιογραφία
---------

Ο Κλίντον Χιλ γεννήθηκε σε πόλη της Βόρειας Ντακότα, από Νορβηγούς μετανάστες, οι οποίοι τον άφησαν σε ηλικία μόλις τριών μηνών στο τοπικό ορφανοτροφείο. Από κει τον υιοθέτησε μια άλλη οικογένεια Νορβηγών μεταναστών, οι Χάουγκεν, που αργότερα αλλάξαν το επίθετό τους σε Χιλ. Μετά το σχολείο, θα σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, όπου και θα είναι μέλος σε αρκετές κολεγιακές ομάδες σπορ, από μπάσκετ και ράγκμπι μέχρι και μπέιζμπολ. Θα αποφοιτήσει το 1954 με πτυχίο στην ιστορία και την φυσική αγωγή και μετά θα καταταγεί στον στρατό όπου και θα παραμείνει έως το 1957.

Καριέρα
-------

Παραπομπές
----------

1. ↑  Επίσημη ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2018-07-09 στο Wayback Machine. του Κλίντον Χιλ (αγγλικά) ανακτήθηκε την 1 Ιουλίου 2018
2. 1 2 3  Βιογραφία του Κλίντον Χιλ Αρχειοθετήθηκε 2018-03-23 στο Wayback Machine. στο biography.com (αγγλικά) ανακτήθηκε την 1 Ιουλίου 2018

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Clint Hill (Secret Service) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 297825829
* LCCN: n2011086455
* ISNI: 0000 0003 5977 701X
* GND: 1249517125

 |

 |