recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Για άλλα πρόσωπα με το όνομα Ελεάζαρ, δείτε: Ελεάζαρ (αποσαφήνιση).Η περιοχή της Δεκάπολης τον 1ο αιώνα
Ο **Ελεάζαρος γιος του Δειναίου** ή **Ελεάζαρ μπεν Ντινάι** ήταν ηγέτης της παράταξης των Ζηλωτών κατά το χρονικό διάστημα από το 35 έως το 59 περίπου.

Η δράση του Ελεάζαρου επί επιτρόπου Κούσπιου Φάδου
--------------------------------------------------

Κατά την εποχή του επιτρόπου Κούσπιου Φάδου οι Ιουδαίοι που κατοικούσαν στην Περαία είχαν εδαφικές διαφορές με τους κατοίκους της Φιλαδέλφειας που ανήκε στην Δεκάπολη.Κάποια στιγμή άρχισαν οι εχθροπραξίες. Οι Ιουδαίοι αυτοί πήραν τα όπλα και επιτέθηκαν σκοτώνοντας πολλούς Φιλαδελφηνούς. Ο Κούσπιος Φάδος έσπευσε να επιβάλλει την τάξη . Από τους τρεις αρχηγούς των επιτιθέμενων συνέλαβε ένα, τον Αννίβα και τον εκτέλεσε ενώ οι άλλοι δυο, ο Ελεάζαρος γιος του Δειναίου και ο Αμράμ ή Αμαράμ κατάφεραν να διαφύγουν.

Επιδρομές στην Ακραβατηνή.Σύλληψη του Ελεάζαρου
-----------------------------------------------

Αρκετά χρόνια αργότερα όταν επίτροπος της Ιουδαίας ήταν ο Κουμανός εξ΄ αιτίας του φόνου ενός Ιουδαίου που έγινε από Σαμαρείτες στο χωρίο Γήμα στην Γαλιλαία δημιουργήθηκε πρωτοφανής ένταση μεταξύ Ιουδαίων και Σαμαρειτών. Οι Ιουδαίοι κάλεσαν τότε από το ορεινό του κρησφύγετο τον Ελεάζαρο ο όποιος μαζί με τον βοηθό του Αλέξανδρο και την ομάδα του έκαναν επιδρομές στην περιοχή Ακραβατηνή εναντίον των Σαμαρειτών. Ο Αλέξανδρος ταυτίζεται από τους ιστορικούς με τον Αμράμ .

Στην δράση του Ελεάζαρου έβαλε τέλος ο επίτροπος Μάρκος Αντώνιος Φήλιξ ο όποιος τον συνέλαβε και τον έστειλε αλυσοδεμένο στην Ρώμη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Jewish Encyclopedia  *ELEAZAR B. DINAI*
2. ↑  Ιώσηπος *Ιουδαϊκή Αρχαιολογία.Βιβλίο Κ.Ι.1.[2]*
3. ↑  Ιώσηπος *Ιουδαϊκή Αρχαιολογία.Βιβλίο Κ.Ι.1.[2]-[3]*
4. ↑  Ιώσηπος *Ιουδαϊκή Αρχαιολογία.Βιβλίο Κ.Ι.1.[4]*
5. ↑  Ιώσηπος, *Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους, Βιβλίο Β ΧΙΙ.3, [232]-[233]*σελ. 93
6. ↑  Ιώσηπος, *Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους, Βιβλίο Β ΧΙΙ.4, [234]-[235]*σελ. 93
7. ↑  Jewish Encyclopedia  *TEḤINA, ABBA (called also Teḥina ben Perisha ["the Pharisee"] or Ḥasida ["the pious one"])*

Πηγές
-----

* Библиотека Руслана Хазарзара.**Φλαυίου Ἰωσήπου ἱστοριῶν τῆς Ἰουδαικῆς ἀρχαιολογίας. Josephus Flavius.Antiquitas Judaeorum. Graece (ed. B. Niese).Flavius Josephus. Flavii Iosephi opera. B. Niese.Berlin. Weidmann. 1892 Liber XX**
* Ιώσηπος *Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους. Αρχαία Ελληνική Γραμματεία «Οι ΄Ελληνες»,* Εκδόσεις Κάκτος 1997
* Jewish Encyclopedia **ELEAZAR B. DINAI**
* Jewish Encyclopedia  **TEḤINA, ABBA**
Ο **Αχιλλέας Καραμανλής** (Πρώτη Σερρών, 27 Δεκεμβρίου 1929) είναι Έλληνας πολιτικός, βουλευτής της Εθνικής Ριζοσπαστικής Ένωσης και της Νέας Δημοκρατίας. Διατέλεσε πολλές φορές υπουργός και υφυπουργός. Είναι αδελφός του Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου του 1929 στην Πρώτη Σερρών. Γιος του δασκάλου και Μακεδονομάχου Γεωργίου Καραμανλή και της Φωτεινής, το γένος Δολόγλου (θαν. 1940). Είναι αδελφός του πρώην Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας και πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή.

Σπούδασε Νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Πολιτικές και Οικονομικές Επιστήμες στην Πάντειο και το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ.

Από το 1956 έως το 1963, διετέλεσε διευθυντής του Ιδιαίτερου γραφείου του τότε Προέδρου της Κυβερνήσεως Κ. Καραμανλή. Εξελέγη, για πρώτη φορά Βουλευτής της Εθνικής Ριζοσπαστικής Ένωσης στην εκλογική περιφέρεια Σερρών το 1963 και επανεξελέγη το 1964.

Από το 1963 και μέχρι το 1974, κατά την περίοδο που ο Κων/νος Καραμανλής διέμενε στη Γαλλία, υπήρξε ο προσωπικός σύνδεσμός του με όλες τις προσωπικότητες του πολιτικού κόσμου, τόσο στη χώρα μας, όσο και το εξωτερικό.

Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Νέας Δημοκρατίας με την οποία εκλεγόταν συνεχώς Βουλευτής Σερρών από το 1974 μέχρι και το 2009.

Έχει διατελέσει σε κυβερνητικές θέσεις ως Υφυπουργός Παρά τω Πρωθυπουργώ (21/11/1974 – 2/1/1975), Υφυπουργός Προεδρίας [αρμόδιος για θέματα Αθλητισμού] (2/1/1975 – 17/9/1981), Αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων (11/4/1990 – 8/8/1991) και Υπουργός Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων (8/8/1991 – 13/10/1993)

Είναι Αντιπρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος «Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής». Είναι παντρεμένος με τη Νίκη Διαμαντή και έχει δύο παιδιά, τη Φωτεινή και τον Κωνσταντίνο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Τσεκιτσίδης, Δημήτρης (6 Οκτωβρίου 2009). «Εκτός Βουλής ο Αχιλλέας Καραμανλής». *Αγγελιοφόρος* (3924): σελ. 28. .
Ο **Αχιλλέας Παπαλουκάς** (1915 - 4 Φεβρουαρίου 2000) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στη Λαμία το 1915 και ήταν γιος του Ιωάννη (Γιάγκου) Παπαλουκά, δικηγόρου και πολιτικού, και της Αγλαΐας Περιβολιώτου. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από την Οικογένεια Παπαλουκά και ήταν εγγονός του Αχιλλέα Παπαλουκά και δισέγγονος του Ιωάννη Παπαλουκόπουλου ενώ από την πλευρά της μητέρας του ήταν ανηψιός του Κωνσταντίνου Περιβολιώτη και εγγονός του Νικολάου Περιβολιώτη, δημάρχου Μώλου. Σπούδασε νομικά και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ιδιώτευσε ως δικηγόρος ειδικευόμενος στο Αστικό Δίκαιο. 

Υπήρξε υποψήφιος στις εκλογές του 1956 και του 1958 με το Κόμμα Προοδευτικών και με την ΕΡΕ χωρίς, όμως, επιτυχία. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Φθιώτιδας με την υποστήριξη της ΕΡΕ στις εκλογές του 1961, η εκλογή του, όμως, ακυρώθηκε στις 18 Μαΐου 1962, επανερχόμενος στις 27 Μαΐου 1963 όταν και κατέλαβε την έδρα του αποβιώσαντος Στέφανου Μακρόπουλου. Επανεξελέγη βουλευτής Φθιώτιδας στις εκλογές του 1963 και του 1964. Μετά την πτώση της Χούντας των Συνταγματαρχών συντάχθηκε με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και την Νέα Δημοκρατία εκλεγόμενος βουλευτής αυτής στις εκλογές του 1974. Στις εκλογές του 1977 απέτυχε να επανεκλεγεί αποχωρώντας οριστικά από την ενεργό πολιτική. Διετέλεσε αντιπρόεδρος της Βουλής και επίτιμος πρόξενος της Γαλλίας.

Απεβίωσε το 2000 στην Αθήνα.

Αναφορές
--------

1. ↑  εφ. Καθημερινή, 5/2/2000, Κοινωνικά.
2. 1 2  *Οδηγός εκλογών απ'το 1961, Έλαβον.. πλήρη εκλογικά αποτελέσματα και βουλευτές κατά περιφέρεια*, εκδόσεις Βέργος, Αθήνα 1977, σελ.45
3. ↑  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 87, αρ. 899).(pdf)
4. ↑  Βουλευτές περιόδου 1974 - 1977 Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. από την ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων
Ο **Αρτάβανος** (άκμασε τέλη τού 6ου αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Αχαιμενιδών είχε τη φήμη σοφού και ήταν σύμβουλος τού αδελφού του Δαρείου Α΄ της Περσίας.

Ο Αρτάβανος βλέπει μία οπτασία, που τον διατάζει να ξεκινήσει η εισβολή στην Ελλάδα.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Υστάσπη σατράπη της Βακτρίας & Περσίδος.

Είχε τη φήμη μεγάλης σοφίας και συμβούλευσε τον Δαρείο Α΄ να μην επιχειρήσει εναντίον των Σκυθών λέγοντάς του, ότι "οι Σκύθες ήταν αδύνατο να αντιμετωπιστούν". Όμως δεν εισακούστηκε και ο αδελφός του εισέβαλε στη Σκυθία. Η εκστρατεία τελικά απέτυχε, όπως είχε προβλέψει ο Αρτάβανος.

Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο ο Αρτάβανος είδε μία οπτασία, που τον διέταξε να επιτρέψει την εισβολή στην Ελλάδα· έτσι ο ανιψιός του Ξέρξης Α΄ της Περσίας αποφάσισε το ξεκίνημα της εκστρατείας χωρίς αναβολή.

Κατά τον ιστορικό, ο γιος τού Αρτάβανου, ο Αρτύφιος έγινε στρατηγός τού εξαδέλφου του Ξέρξη Α΄ κατά την επιχείρηση (480-479 π.Χ. Β΄ περσική εισβολή στην Ελλάδα). Ο Αρτύφιος ήταν υπεύθυνος για τα σώματα των Γανδάρων και των Δαδίκων (Δαραδών), που συμμετείχαν στον στρατό των Περσών.

Οικογένεια
----------

Γιος του ήταν ο:

* Αρτύφιος άκμασε 480-479 π.Χ. στρατηγός.

Πηγές
-----

* Abbott, Jacob (2018). «Xerxes». *The Jacob Abbott History Collection*. Charles River Editors. ISBN 9781537825588.
* Kuhrt, Amélie (2013). *The Persian Empire: A Corpus of Sources from the Achaemenid Period*. Routledge. σελ. 309 Note 1. ISBN 9781136016943.
* Dymock, John; Dymock, Thomas (1833). Bibliotheca Classica: Or, A Classical Dictionary ... Containing an ... Account of the Proper Names ... in Greek and Latin Authors, Relating to History, Biography, Mythology, Geography, and Antiquities. Longman, Rees, Orme, Brown, Green
Η **Αρτάυντη** (άκμασε το 478 π.Χ.) από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών, ήταν σύζυγος τού διαδόχου Δαρείου, γιού τού Ξέρξη Α΄ της Περσίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη τού πρίγκιπα Μασίστη, στρατάρχη των στρατευμάτων κατά την εισβολή στην Ελλάδα το 480-479 π.Χ. αδελφού τού βασιλιά Ξέρξη Α΄. Η μητέρα της είναι άγνωστη.

Κατά τη διάρκεια της ελληνικής εκστρατείας ο Ξέρξης Α΄ ανέπτυξε μία παθιασμένη επιθυμία για τη σύζυγο τού Μασίστη, αλλά εκείνη αντιστεκόταν συνεχώς και δεν λύγιζε στη θέλησή του. Με την επιστροφή του στις Σάρδεις, ο βασιλιάς προσπάθησε να κάνει τον γάμο τού γιου του Δαρείου με την Αρτάυντη, την κόρη αυτής της γυναίκας, της συζύγου τού Μασίστη, υποθέτοντας ότι έτσι θα μπορούσε να την αποκτήσει πιο εύκολα.

Αφού μετακόμισε στα Σούσα, ο Ξέρξης Α΄ έφερε μαζί του την Αρτάυντε στο βασιλικό σπίτι για τον γιο του Δαρείο, αλλά την ερωτεύτηκε ο ίδιος, και αφού την απέκτησε, έγιναν εραστές.

Με εντολή του Ξέρξη Α΄, η Αρτάυντη διέπραξε μοιχεία μαζί του (με τον Ξέρξη Α΄). Όταν το έμαθε η βασίλισσα Άμηστρις, δεν ζήτησε εκδίκηση από την Αρτάυντε, αλλά από τη μητέρα της, τη γυναίκα τού Μασίστη, καθώς η Άμηστρις νόμιζε ότι έγινε με συνεννόηση εκείνης. Στα γενέθλια τού Ξέρξη, ο Άμηστρις έστειλε τους φρουρούς του και ακρωτηρίασαν τη γυναίκα τού Μασίτη κόβοντας το στήθη της και τα πέταξε στα σκυλιά, καθώς και τη μύτη, τα αυτιά και τα χείλη της, απίσης και τη γλώσσα της. Όταν το είδε αυτό, ο Μασίτης κατέφυγε στη Βακτρία για να ξεκινήσει μία εξέγερση, αλλά αναχαιτίστηκε από τον στρατό τού Ξέρξη Α΄, που σκότωσε τον ίδιο και τους γιους του.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Godley, Alfred Denis (1921–24). «Histories book 9». *Herodotus, with an English translation*.

Βιβλιογραφία
------------

* Godley, Alfred Denis (1921–24). «Ιστορικό βιβλίο 9». Ηρόδοτος, με αγγλική μετάφραση. OCLC 1610641.
* Artaynte (The Histories IX 108-110)
Συντεταγμένες: 34°44′23.122″N 32°26′59.687″E﻿ / ﻿34.73975611°N 32.44991306°E﻿ / 34.73975611; 32.44991306

Η **Αρσινόη** (" Ἀρσινόη") ήταν αρχαία πόλη στη νοτιοδυτική Κύπρο, βρίσκεται δίπλα στην σημερινή Πάφο.

Είχε λιμάνι και ναό με ιερό άλσος που περιγράφεται από τον Στράβωνα (σ. 683). Η πόλη ιδρύθηκε από τον Πτολεμαίο τον Φιλάδελφο και της έδωσε το όνομα της Αρσινόης Β ' της Αιγύπτου, που ήταν γυναίκα του και αδερφή του. Η δυναστεία των Πτολεμαίων που βασίλεψαν στην Αίγυπτο, συνήθιζαν να δίνουν στις πόλεις τα ονόματα των γυναικών τους. Με το ίδιο όνομα, Αρσινόη υπάρχει κι άλλη πόλη στην Κύπρο κοντά στο αρχαίο Μάριο, με το ίδιο όνομα ήταν γνωστή και η αρχαία Σαλαμίνα.

Παραπομπές
----------

* Το άρθρο ενσωματώνει κείμενο από το δημόσιας κυριότητας Dictionary of Greek and Roman Geography by William Smith (1856).
* Richard Talbert, Barrington Atlas of the Greek and Roman World, ISBN 0-691-03169-X, p. 72.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Κύπρος
 |

 |
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ελείες** ή **Ελειάδες** και **Ελειονόμες** (***Ελείαι*** ή ***Ελειάδαι*** και ***Ελειονόμαι***) είναι γνωστές οι Νύμφες εκείνες που κατοικούσαν στα έλη και τους βάλτους, από όπου προέρχεται και η ονομασία τους. Πιο συγκεκριμένα, οι Ελειονόμες αναφέρονται και ως Ναϊάδες, που συχνά παραπλανούσαν τους ταξιδιώτες με τις παραισθήσεις που τους προκαλούσαν: εικόνες αγαπημένων προσώπων των ταξιδιωτών. Επίσης δελέαζαν νεαρά παρθένα αγόρια και τα αποπλανούσαν με την ομορφιά τους.

Πηγές
-----

* Το αντίστοιχο άρθρο της αγγλόγλωσσης Wikipedia
* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 267
Ο **Πιέρρος Πετροπουλάκης** (1889 - 13 Αυγούστου 1968) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1889 και καταγόταν από ιστορική οικογένεια. Ήταν γιος του Λεωνίδα Πετροπουλάκη.

Ακολούθησε στρατιωτική καριέρα και πολιτεύτηκε μετά την αποστρατεία του. Κατά την κατοχική περίοδο ήταν Στρατηγός Διοικητής Ταξιαρχίας του ΕΛΑΣ στην Πελοπόννησο και πρώτος Στρατιωτικός Διοικητής του ΕΛΑΣ Λακωνίας. Το 1944 εξελέγη εθνοσύμβουλος Λακεδαιμονίας της ΠΕΕΑ.

Το 1956 εξελέγη βουλευτής Πειραιά με την ΕΔΑ, η οποία στις εκλογές εκείνες είχε κατέλθει ως συνασπισμός κομμάτων, με την ονομασία Δημοκρατική Ένωση.

Αποστρατεύτηκε με τον βαθμό του Συνταγματάρχη. Πέθανε το 1968 και κηδεύτηκε στις 14 Αυγούστου στο νεκροταφείο της Καλλιθέας. Απέκτησε δυο γιους το Λεωνίδα, που σκοτώθηκε στο Πέτα στις 4 Οκτωβρίου 1943 πολεμώντας με τον ΕΔΕΣ και το Νίκο και δυο κόρες, τη Στέλλα και την Αύρα, με τη σύζυγό του, Μαριάνθη.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Εικόνα του Πετροπουλάκη το 1944 - ΓΑΚ - Αρχεία νομού Μεσσηνίας, ανάκτηση 7/2/2017.
* Εικόνα του Πετροπουλάκη το 1944 - ΓΑΚ - Αρχεία νομού Μεσσηνίας, ανάκτηση 12-8-2016.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αγωνιστές της Λακωνίας μέσα από το φωτογραφικό φακό, Κόκκινος Φάκελος, 2-1-2013, ανάκτηση 12-8-2016.
2. ↑  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 90, αρ. 958).(pdf)
3. 1 2  Ακρόπολις, 14-8-1968, σελ. 2.
Ο **Πιέτ Κάιζερ** (*Peter "Piet" Johannes Keizer*, 14 Ιουνίου 1943 - 10 Φεβρουαρίου 2017) ήταν διεθνής Ολλανδός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως ακραίος επιθετικός. Ήταν μέλος της καλύτερης ομάδας της Άγιαξ και της Ολλανδίας της δεκαετίας του 1970.

Καριέρα
-------

Γεννήθηκε στις 14 Ιουνίου του 1943 στο Άμστερνταμ. Το 1955 πήγε στην παιδική ομάδα του Άγιαξ, έκανε ντεμπούτο σε ηλικία 17 ετών το 1961 και τρία χρόνια αργότερα άγγιξε το θάνατο, καθώς είχε σοβαρό ατύχημα με κάταγμα κρανίου. Αγωνίστηκε καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του στον ΑΦΚ Άγιαξ και εντασσόμενος στις τάξεις του "Αίαντα" ως το 1975, όταν και αποσύρθηκε από την ενεργό δράση. Αγωνιζόμενος ως αριστερός ακραίος επιθετικός αποτέλεσε μαζί με τον Γιόχαν Κρόιφ και το Τζόνι Ρεπ μία τριπλέτα υψηλής ποιότητας.  Από ένα σημείο και μετά οι σχέσεις του με τον Κρόιφ ψυχράνθηκαν (με αντικείμενο την αρχηγία της ομάδας) με αποτέλεσμα ο τελευταίος να μεταγραφεί το καλοκαίρι του 1973 στην Μπαρτσελόνα. Η σεζόν που ακολούθησε ήταν και η τελευταία για τον Κάιζερ που αποσύρθηκε το καλοκαίρι του 1975 έχοντας 365 εμφανίσεις (επίδοση που τον καθιστά τέταρτο στη σχετική λίστα) και 146 γκολ σε επίπεδο πρωταθλήματος.

Ο Κάιζερ ήταν 34 φορές διεθνής με την Εθνική Ολλανδίας πετυχαίνοντας 11 τέρματα και ήταν μέλος της ομάδας που έφτασε μέχρι τον τελικό του Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974. Δεν είχε με την εθνική ομάδα ανάλογη καταξίωση με αυτή του συλλόγου του με τον Ρομπ Ρένσενμπρινκ να βρίσκεται πιο συχνά στην ενδεκάδα. Απεβίωσε στις 10 Φεβρουαρίου 2017.

Τίτλοι και Διακρίσεις
---------------------

* Κύπελλο Πρωταθλητριών (3) : 1971, 1972, 1973
* Διηπειρωτικό Κύπελλο: 1972
* Ολλανδικό Πρωτάθλημα (6) : 1965-66, 1966-67, 1967-68, 1969-70, 1971-72, 1972-73
* Κύπελλο Ολλανδίας (5) : 1960-61, 1966-67, 1969-70, 1970-71, 1971-72
* Σούπερ Καπ Ευρώπης: 1973

Παραπομπές
----------

1. 1 2  ««Πιέτ» Κάιζερ, ο ιδανικός συμπαίκτης του Γιόχαν». Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2022.
2. 1 2  «Πιτ Κάιζερ, το alter ego του Κρόιφ». Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2022.
3. ↑  «Οι θρυλικές "Αγίες Τριάδες" του ποδοσφαίρου». Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2022.
Ο κόμης **Πιέτρο Γκάμπα** (ιταλικά: *Conte Pietro Gamba*, Ραβέννα, 1801 – Τακτικούπολη, Μέθανα, 1828) ήταν Ιταλός φιλέλληνας, φίλος του Λόρδου Βύρωνα και αδελφός της ερωμένης του, κόμισσας Τερέζας Γκουιτσιόλι.

Γεννήθηκε στη Ραβένα το 1801, υιός του Ρουτζέρο Γκάμπα Γκιζέλλι (*Ruggero Gamba Ghiselli*) (1770 - 1846) και της κόμισσας Αμαλίας Γκάμπα (*Amalia Contessa Gamba*). Αδελφή του ήταν η Τερέζα, η οποία παντρεύτηκε τον κόμη Αλεσσάντρο Γκουϊτσιόλι (*Alessandro Guiccioli*), ο Ιππόλυτος (*Ippolito*) και πέντε ακόμη αδελφές, οι Φαουστίνα (Faustina), Βιττόρια (Vittoria), Ολίμπια (Olimpia), Τζούλια (Giulia) και Λάουρα (Laura).

Ο πατέρας του, Ρουτζέρο Γκάμπα, τασσόταν υπέρ της ενοποίησης της Ιταλίας, ενώ ο ίδιος ο Πιέτρο Γκάμπα ήταν ηγετικό στέλεχος των Καρμπονάρων, και οι αρχές τους συνέλαβαν στις 10 Ιουλίου του 1821, τους εξόρισαν από τα Παπικών Κρατών, απ'όπου και μετέβησαν, αρχικά, στη Μπολόνια. Το 1819, μέσω της αδερφής του, γνωρίστηκε με τον Λόρδο Βύρωνα, με τον οποίο στην πορεία ανέπτυξε στενή φιλία.

Όταν ο Λόρδος Βύρωνας, μετά από την παρότρυνση της Φιλελληνικής Επιτροπής του Λονδίνου, αποφάσισε να μεταβεί στην Ελλάδα, ο Πιέτρο Γκάμπα τον ακολούθησε, μαζί με τον Εδουάρδο Τρελώνυ μπάρκαραν στις 17 Ιουλίου με το μπρίκι Ηρακλής (Hercules) και να φτάνουν στις 3 Αυγούστου στο Αργοστόλι, στην Κεφαλονιά.

Ο Γκάμπα συνόδευσε τον Λόρδο Βύρωνα ως υπασπιστής και γραμματέας του και ο Βύρων τον όρισε αντισυνταγματάρχη στο στρατιωτικό σώμα του οποίου τον σχηματισμό χρηματοδότησε. Έπειτα από τον θάνατο του Βύρωνα, στις 19 Απριλίου 1824, ο Γκάμπα συνόδευσε τη σορό του στην Αγγλία. Από εκεί, το 1825, εξέδωσε το «Χρονικό του τελευταίου ταξιδιού του λόρδου Μπάυρον στην Ελλάδα».

Επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου αρρώστησε και απεβίωσε το 1828 στην Τακτικούπολη (κοντά στα Μέθανα).

Εργογραφία
----------

* A narrative of Lord Byron's last journey to Greece. Extracted from the journal of Count P. G. who attended his Lordship in that expedition, 1825 (Χρονικό του τελευταίου ταξιδιού του λόρδου Μπάυρον στην Ελλάδα)
	+ από τα Google books
	+ από τη σελίδα Lord Byron and his Times

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.nationaltrustcollections.org.uk/results?Maker=Count+Peter+Gamba+%281801-1827%29.
2. ↑  www.greekencyclopedia.com/gkampa-gamba-pietro-komis-nti-1801-1827-p1786.html.
3. ↑  «GAMBA GHISELLI, Teresa in "Dizionario Biografico"». *www.treccani.it* (στα Ιταλικά). Ανακτήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2021.
4. ↑  «Pietro Gamba: A Narrative of Lord Byron's Last Journey to Greece: Contents». *lordbyron.org*. Ανακτήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2021.
5. ↑  «Γκάμπα (Gamba), Πιέτρο, κόμης ντι- (1801 - 1827) - Εκδοτική Αθηνών Α.Ε.». *www.greekencyclopedia.com*. Ανακτήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2021.
6. ↑  «Ο ΛΟΡΔΟΣ ΒΥΡΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ - Gamba, Pietro | Evripidis.gr». *www.evripidis.gr*. Ανακτήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2021.
7. ↑  «ΠΡΟΣΩΠΟ – Βιβλιοnet» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2021.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 11088511
* LCCN: n50016722
* ISNI: 0000 0000 8090 7008
* GND: 1067655891
* SUDOC: 151500320
* BNF: cb10469954p (data)

 |

 |
Ο Βαράμης Α’ της Περσίας σε νόμισμα

  

Ο **Βαράμης Α’ της Περσίας** ήταν ο τέταρτος βασιλιάς της Περσίας από την δυναστεία των Σασσανιδών μεταξύ 273 και 276, μεγαλύτερος γιος του βασιλιά της Περσίας Σαπώρη Α’ διάδοχος του αδελφού του Ορμίσδα Α’ που βασίλευσε μόνο έναν χρόνο. Το γεγονός που σημάδεψε τη βασιλεία του ήταν ο σκληρός θάνατος του προφήτη Μάνη ιδρυτή της θρησκείας του Μανιχαϊσμού με στοιχεία από τον χριστιανισμό, τον βουδισμό και τον Ζωροαστρισμό και οι σκληροί διωγμοί των οπαδών του. Το Ζωροαστρικό επιτελείο φοβήθηκε τη δημοφιλία του Μάνη και την ταχύτατη εξάπλωση της διδασκαλίας του, ο Βαράμης συντάχθηκε μαζί του. Ο Μάνης με διαταγή του Βαράμη φυλακίστηκε, βασανίστηκε και εκτελέστηκε σαν ύποπτος για συμμαχία με τους εχθρούς της Περσίας, το σώμα του διαμελίστηκε και εκτέθηκε δημόσια.
Την εποχή του Βαράμη ξεκίνησαν νέες συγκρούσεις με την Ρώμη αλλά ο Βαράμης ανίκανος σε πλήρη αντίθεση με τον πατέρα του έδωσε την ευκαιρία στον Ρωμαίο αυτοκράτορα Αυρηλιανό να εκδικηθεί τους Πέρσες για τις ταπεινώσεις από τον πατέρα του Σαπώρη. Ξέσπασε πόλεμος ανάμεσα στη Ρώμη και την Παλμύρα όταν η βασίλισσα Ζηνοβία καταλαμβάνοντας περιοχές της Ρώμης στην Ασία κήρυξε την ανεξαρτησία της. Ο Βαράμης έσπευσε να βοηθήσει την Ζηνοβία αλλά συνετρίβη το 273 από τον Αυρηλιανό διαλύοντας το βασίλειο της. Ο Βαράμης της πρόσφερε άσυλο αλλά δεν μπόρεσε να φτάσει στην αυλή του επειδή ο Αυρηλιανός την συνέλαβε και την μετέφερε στη Ρώμη. Σε μεγαλοπρεπή θρίαμβο στη Ρώμη ο Αυρηλιανός γιόρτασε την υποδούλωση της Ζηνοβίας και ο Βαράμης του έστειλε πλούσια δώρα για να αποτρέψει εκστρατεία εναντίον του. Τελικά ο Αυρηλιανός πραγματοποίησε μεγαλοπρεπή εκστρατεία εναντίον της Περσίας το 275 για να διαλύσει το βασίλειο των Σασσανιδών αλλά δολοφονήθηκε την ίδια χρονιά. Ο Βαράμης Α’ πέθανε το 276 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Βαράμης Β’

Πηγές
-----

* *Touraj Daryaee, Sasanian Persia, (I.B.Tauris Ltd, 2010), 10.*
* *Elton L. Daniel, The History of Iran, (ABC-CLIO, 2012), 61.*
* *Rawlinson, George (1867). The Seven Great Monarchies of the Ancient Eastern World (Vol. 7). Oxford. Ch. V.*



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Προκάτοχος:**Ορμίσδας Α΄** | **Βασιλεύς των Βασιλέων271–274** | Διάδοχος:**Βαράμης Β΄** |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 37707505
* GND: 118505963

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Bahram I  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Βαράμης Β’ της Περσίας** (... - 293) ήταν ο πέμπτος βασιλιάς της Περσίας από την αυτοκρατορία των Σασσανιδών, βασίλευσε μεταξύ 276 και 293 γιος και διάδοχος του βασιλιά των Σασσανιδών της Περσίας Βαράμη Α’. Τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του κυβέρνησε πολύ σκληρά και τυραννικά, οι ευγενείς εξεγέρθηκαν συνολικά σε βαθμό που διοργάνωσαν συνωμοσία να τον δολοφονήσουν. Με την επέμβαση των μάγων ο Βαράμης άλλαξε εντυπωσιακά τον χαρακτήρα του, οι ευγενείς γύρισαν με το μέρος του έτσι το υπόλοιπο διάστημα της βασιλείας του κυβέρνησε με σοφία και δικαιοσύνη. Το 282 ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Κάρος επιτέθηκε στις Περσικές κτήσεις της Μεσοποταμίας λεηλατώντας την Σελεύκεια και την Κτησιφώντα, ο Βαράμης δεν μπόρεσε να τον αντιμετωπίσει επειδή ήταν απασχολημένος σε πόλεμο εναντίον του αδελφού του Ορμίσδα στο Αφγανιστάν. Ο αιφνίδιος θάνατος από δολοφονία του Κάρου έσωσε τελικά την κατάσταση για μεγαλύτερη επέκταση του πολέμου, ο γιος του Νουμεριανός επέστρεψε στη Ρώμη αφού έκλεισε ειρήνη με τους Πέρσες. 
Οι εχθροπραξίες με τους Ρωμαίους επαναλήφθηκαν το 286 με την άνοδο του αυτοκράτορα Διοκλητιανού ο οποίος συμμάχησε με τον πρίγκιπα των Αρσακιδών της Αρμενίας Τιριδάτη που είχε επαναστατήσει εναντίον της Περσίας. Ο Τιριδάτης αποκαταστάθηκε το 287 στον θρόνο της Αρμενίας με την βοήθεια του Διοκλητιανού κήρυξε την πλήρη ανεξαρτησία της χώρας του από την Περσία πετυχαίνοντας αλλεπάλληλες συντριπτικές νίκες σε βάρος του Βαράμη. Ο γιος και διάδοχος του Βαράμης Γ' κληρονόμησε ένα βασίλειο στα πρόθυρα της διάλυσης με αποτέλεσμα την γρήγορη ανατροπή του από τον θείο του Βαράμη Β' Ναρσή

Πηγές
-----

* *Gene Ralph Garthwaite, The Persians, (Blackwell Publishing, 2005), 97.*
* *Willem Vogelsang, The Afghans, (Blackwell Publishers Ltd, 2002), 162.*
* *The Political History of Iran under the Sasanians, R.N. Frye, The Cambridge History of Iran, Vol. 3, Ed. Ehsan Yarshater, (Cambridge University Press, 2003), 129.*
* *Jacob Neusner, A history of the Jews in Babylonia, Vol.2, (Brill, 1968), 3.*

  



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Προκάτοχος:**Βαράμης Α’** | **Βασιλεύς των Βασιλέων274–293** | Διάδοχος:**Βαράμης Γ’** |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 45093609
* GND: 118505971

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Bahram II  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Σημαία του Βρετανικού προτεκτοράτου
Η **Βίτουλαντ** (Wituland) ήταν μια περιοχή στην Ανατολική Αφρική και συγκεκριμένα στις ακτές του Ινδικού Ωκεανού και είχε έκταση 3.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα (1.200 τετραγωνικά μίλια). Είχε πρωτεύουσα την Γουίτου και κεντρικό λιμάνι την πόλη Λάμου, στα βόρεια των εκβολών του ποταμού Τάνα. Η περιοχή εκείνη είναι κομμάτι της σημερινής Κένυας.

Ιστορία
-------

Η αποικία ιδρύθηκε το 1858 από τον πρώην κυβερνήτη του Σουλτανάτου Πατ, αλλά μετά από αρκετές άκαρπες προσπάθειες η Βίτουλαντ έγινε ο κόσμος των κακοποιών στοιχείων, κυρίως των δούλων του Σουλτανάτου της Ζανζιβάρης που είχαν αποδράσει. 
Το 1885, οι Γερμανοί αδερφοί Κλέμενς και Γουσταύος Ντάνχαρτ διαπραγματεύτηκαν με τον Σουλτάνο της Βίτουλαντ και εκείνος, στις 8 Απριλίου 1885 έδωσε στους αδερφούς Ντάνχαρτ 25 μίλια, ενώ η υπόλοιπη Βίτουλαντ έγινε γερμανικό προτεκτοράτο.

Οι αδελφοί Ντάνχαρτ ήταν οι εκπρόσωποι της Γερμανικής Αυτοκρατορίας στη Βίτουλαντ. Ο Γουστάβος Ντάνχαρτ (1856-1917) ήταν κυβερνήτης του προτεκτοράτου από τις 8 Απριλίου 1885 έως την 1 Ιουλίου 1890 και ο Κλέμενς Ανδρέας Ντάνχαρτ, ήταν Αναπληρωτής Κυβερνήτη. Όμως η περιοχή εξακολουθούσε να είναι τόπος κατοικίας δούλων που δραπέτευαν. 

Σύμφωνα με τη Συνθήκη Ελιγολάνδης-Ζανζιβάρης, η Γερμανική Αυτοκρατορία παραιτήθηκε από κάθε δικαίωμα κυριαρχίας στη Βίτουλαντ, και έτσι η περιοχή κηρύχθηκε βρετανικό προτεκτοράτο, παρά τις διαμαρτυρίες των κατοίκων που υπερασπίζονταν τους Γερμανούς.

Δείτε επίσης
------------

* Γερμανική Ανατολική Αφρική

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πρώην Γερμανικές Αποικίες και Προτεκτοράτα |
| --- |
|  |
| 
* Γερμανική Ανατολική Αφρική
* Γερμανική Νοτιοδυτική Αφρική
* Γερμανική Νέα Γουινέα
* Γερμανική Σαμόα
* Γερμανικό Καμερούν
* Γερμανικό Κιαοτσόου
* Τιεντσίν
* Νέα Σουηβία
* Βίτουλαντ
* Τογκολάνδη
 |

 |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 248255647

 |

 |
Η  **Πετρολίνα** είναι η μεγαλύτερη Κυπριακή εταιρεία που ασχολείται με το ευρύ φάσμα των δραστηριοτήτων πετρελαίου. Η βάση της βρίσκεται στην Λάρνακα και έχει ένα πανεθνικό δίκτυο λιανικής με 95 πρατήρια καυσίμων. Προμηθεύει και εμπορεύεται και κινητήρες, βιομηχανίες, οικιακά, ναυτικά και αεροπορικά καύσιμα. Ιδρύθηκε το 1959 ως ιδιωτική εταιρεία και έγινε δημόσια τον Δεκέμβριο του 2000 με την εισαγωγή της στο Χρηματιστήριο Αξιών Κύπρου. 

Το 2011, η εταιρεία ανέφερε τα κέρδη προ φόρων που ανέρχονται σε 4.771.425€ με κύκλο εργασιών, ανερχόμενο σε 228.983.493€.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «PETROLINA (HOLDINGS) PUBLIC LIMITED - Cyprus Limited Company - CyprusRegistry.com». *cyprusregistry.com*. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2019.
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2015.
Ο **Πιέριος** ήταν θεολόγος, πρεσβύτερος και υπεύθυνος της Κατηχητικής σχολής της Αλεξάνδρειας, που έζησε στο στο β΄μισό του 3ου αιώνα και στις αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ.

Βίος
----

Για την προσωπικότητα και τη δράση του οι πληροφορίες που έχουν διασωθεί είναι λίγες και αντιφατικές. Ο Ευσέβιος Καισαρείας τον θέλει διδάσκαλο στην Κατηχητική σχολή της Αλεξάνδρειας και κήρυκα σε ναό. Οι Φίλιππος ο Σιδίτης και Φώτιος, τον αναφέρουν ως προϊστάμενο της ίδιας σχολής. Οι συγχύσεις συνεχίζονται γύρω και από το αν μετέβη στη Ρώμη προς το τέλος της ζωής του ή μαρτύρησε στην Αλεξάνδρεια: ο Επιφάνιος και ο Φώτιος μιλούν μάλιστα για την ύπαρξη ναού προς τιμήν του μάρτυρα Πιέριου και του αδελφού του στην Αλεξάνδρεια. Ο Ιερώνυμος λέει πως μετέβη στη Ρώμη, όπου έζησε μέχρι το τέλος της ζωής του. 
Η σύγκρουση των πληροφοριών οφείλεται σε σύγχυση των συγγραφέων Ευσεβίου και Ιερωνύμου, με άλλον συνώνυμο του Πιερίου, ο οποίος κατείχε σημαντική εκκλησιαστική θέση, τοποτηρητής της επισκοπής της Αλεξάνδρειας κατά τη διάρκεια του διωγμού του Δεκίου, ο οποίος δεχόμενος να θυσιάσει στα είδωλα, σύμφωνα με κείμενο της περιόδου -της *Απολογίας Φιλέου*- μετέβη στη Ρώμη με σκοπό να μετανοήσει για την αποστασία του.

Πιθανότερο είναι να υπήρξε διδάσκαλος, προϊστάμενος της Κατηχητικής Σχολής της Αλεξάνδρειας και μάρτυρας στην Αλεξάνδρεια επί Δεκίου. Για την περίοδο οπότε προΐστατο της Σχολής υπάρχουν κι εδώ διαφορές: ο πατρολόγος Στυλιανός Παπαδόπουλος τον τοποθετεί από το 281 μέχρι το 300, ενώ ο Παναγιώτης Χρήστου το 248 και εξής. Ο Φώτιος αναφέρει πως αποκαλείτο «νέος Ωριγένης» κάτι που δείχνει πως συνδύαζε διδακτικό και συγγραφικό έργο.

Συγγραφικό έργο
---------------

Από τον Φίλιππο τον Σιδήτη αναφέρεται πως έγραψε *Σπουδάσματα*, από τον Ιερώνυμο ότι έγραψε *Tractatus* και από τον Φώτιο *Βιβλίον* δώδεκα λόγων. Σώζονται τίτλοι μόνο έργων και ομιλιών του: *Εις το κατά Λουκάν Ευαγγέλιον*, *Εις το Πάσχα και τον Ωσηέ*, *Εις τον βίον του αγίου Παμφίλου*. Ο Ιερώνυμος αναφέρει τα *Examplaria*, τα οποία ήταν κριτική έκδοση του κειμένου της Καινής Διαθήκης και αντίγραφα του κειμένου της.

Οι θεολογικές του απόψεις
-------------------------

Κατά τον Φώτιο ήταν ορθόδοξος ως προς το ζήτημα των ενδοτριαδικών σχέσεων Πατρός-Υιού, όχι όμως και για το Άγιο Πνεύμα, το οποίο θεωρούσε υποδεέστερο των άλλων δύο.

Πηγές
-----

* Παναγιώτης Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία, τομ. Β. εκδ. Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη, 2005, σελ.909-912
* Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Β' , Αθήνα, 1990, σελ.63

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
Ο **αυτοκράτορας Σάγκα** (ιαπωνικά: 嵯峨天皇‎, 3 Οκτωβρίου 786 - 24 Αυγούστου 842) ήταν ο 52ος αυτοκράτορας της Ιαπωνίας, σύμφωνα με την παραδοσιακή σειρά διαδοχής. Ήταν ο δεύτερος γιος του Αυτοκράτορα Καμμού, και νεώτερος αδελφός του Αυτοκράτορα Χεϊζέι, προκατόχου του. Κυβέρνησε από το 809 ως το 823. 

Ο Σάγκα ήταν μελετητής των Κινεζικών κλασσικών και, σύμφωνα με τον θρύλο, ο πρώτος Ιάπωνας αυτοκράτορας που ήπιε τσάι. Ήταν γνωστός ως επιδέξιος καλλιγράφος. Ο Σάγκα διαδέχτηκε στον θρόνο μετά την απόσυρση λόγω ασθενείας του Χεϊζέι, και σύντομα μετά την ενθρόνισή του αρρώστησε και ο ίδιος. Αυτό έδωσε στον Χεϊζέι την ευκαιρία να υποθάλψει μια εξέγερση, την οποία ο Σάγκα κατέπνιξε σε ένα αιματηρό εμφύλιο πόλεμο. 

Ο Σάγκα ήταν υποστηρικτής του Βουδιστή μοναχού Κουκάι και τον βοήθησε να εγκαθιδρύσει την Σχολή Βουδισμού Σινγκόν παραχωρώντας του τον ναό Τότζι στην πρωτεύουσα Χέιαν-κύο (σημερινό Κυότο).

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 250974254
* LCCN: n86103711
* ISNI: 0000 0003 7136 4509
* ULAN: 500325329
* NDL: 00271545
* CiNii: DA05499047

 |

 |
Για την **περίοδο 2017–18**,η Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης ΒΔ Ελλάδος είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του πρωταθλήματος και πρωταθλημάτων υποδομών,στην ΒΔ Ελλάδα.

Η πρωταθλήτρια ομάδα συμμετέχει στο ειδικό πρωτάθλημα για την άνοδο στην Α2 γυναικών.

Γυναικών
--------

Το πρωτάθλημα γυναικών ΕΣΚΑΒΔΕ γίνεται σε έναν όμιλο.Οι ομάδες που συμμετέχουν παίζουν σε δυο γύρους μέσα-έξω με τους αντιπάλους τους.Η πρωταθλήτρια ομάδα συμμετέχει στο ειδικό πρωτάθλημα για την άνοδο στην Α2 γυναικών.

|  | Ομάδα | Βαθ. | Αγων. | Ν. | Η. | Μ. | Επίθ. | Άμυν. | Διαφ. | ΒΜΑ | ΔΜΑ | ΔΟΑ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | ΠΑΣ Γιάννινα | 20 | 10 | 10 | 0 | 0 | 610 | 171 | 439 | 0 | 1,000 | 3,567 |
| 2 | ΑΓΣ Ιωαννίνων | 16 | 10 | 6 | 4 | 0 | 415 | 404 | 11 | 3 | 1,211 | 1,027 |
| 3 | ΑΟ Σχερία Κέρκυρας | 16 | 10 | 6 | 4 | 0 | 342 | 360 | -18 | 3 | 0,826 | 0,950 |
| 4 | ΦΙ.ΜΠΑ. Πήγασος Αγρινίου | 13 | 10 | 6 | 2 | 2 | 329 | 283 | 46 | 0 | 1,000 | 1,163 |
| 5 | Σπάρτακος ΑΟ | 10 | 10 | 2 | 7 | 1 | 197 | 477 | -280 | 0 | 1,000 | 0,413 |
| 6 | ΣΚ Νικόπολη | 1 | 10 | 0 | 2 | 8 | 49 | 247 | -198 | 0 | 1,000 | 0,198 |

\*\*\*Το σωματείο Σ.Κ. ΝΙΚΟΠΟΛΗ αποχώρησε από το Πρωτάθλημα.

\*\*\*Tα σωματεία ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ  και ΦΙΜΠΑ ΠΗΓΑΣΟΣ έχουν αφαίρεση ενός (1) βαθμού λόγω μή προσέλευσης σε αγώνα.

ΒΜΑ:Βαθμοί στους μεταξύ τους αγώνες

ΔΜΑ:Διαφορά στους μεταξύ τους αγώνες

ΔΟΑ:Διαφορά σε όλους τους αγώνες

Υποδομές
--------

Διεξάγονται πρωταθλήματα νεανίδων,κορασίδων και μίνι.Στις νεανίδες και στα μίνι πρωταθλητής αναδείχθηκε ο ΠΑΣ Γιάννινα ενώ στις κορασίδες ο ΦΙΜΠΑ Πήγασος Αγρινίου.

Ομάδες σε εθνικές κατηγορίες
----------------------------

Στην Α1 συμμετέχει η Νίκη Λευκάδας,που είναι η μοναδική εκπρόσωπος της ένωσης σε εθνική κατηγορία.

Πηγές
-----

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πρωταθλήματα Ε.Σ.ΚΑ. Βορειοδυτικής Ελλάδας |
| --- |
|  |
| 
**Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης** |
|  |
| Ανδρών | 
* 1982-83
* 1983-84
* 1984-85
* 1985-86
* 1986-87
* 1987-88
* 1988-89
* 1989-90
* 1990-91
* 1991-92
* 1992-93
* 1993-94
* 1994-95
* 1995-96
* 1996-97
* 1997-98
* 1998-99
* 1999-00
* 2000-01
* 2001-02
* 2002-03
* 2003-04
* 2004-05
* 2005-06
* 2006-07
* 2007-08
* 2008-09
* 2009-10
* 2010-11
* 2011-12
* 2012-13
* 2013-14
* 2014-15
* 2015-16
* 2016-17
* 2017-18
* 2018-19
* 2019-20
* 2020-21
* 2021-22
* 2022-23
 |  |
|  |
| Γυναικών | 
* 1982-83
* 1983-84
* 1984-85
* 1985-86
* 1986-87
* 1987-88
* 1988-89
* 1989-90
* 1990-91
* 1991-92
* 1992-93
* 1993-94
* 1994-95
* 1995-96
* 1996-97
* 1997-98
* 1998-99
* 1999-00
* 2000-01
* 2001-02
* 2002-03
* 2003-04
* 2004-05
* 2005-06
* 2006-07
* 2007-08
* 2008-09
* 2009-10
* 2010-11
* 2011-12
* 2012-13
* 2013-14
* 2014-15
* 2015-16
* 2016-17
* 2017-18
* 2018-19
* 2019-20
* 2020-21
* 2021-22
* 2022-23
 |

 |
Ο **Βαγιαζίτ Οσμάν**, γνωστός και ως **Οσμάν Βαγιαζίτ Οσμάνογλου** (τούρκικα: *Osman Bayezid Osmanoğlu*, 23 Ιουνίου 1924 - 6 Ιανουαρίου 2017), ήταν ο 44ος επικεφαλής του αυτοκρατορικού Οίκου των Οσμάν, που κυβέρνησε την Οθωμανική Αυτοκρατορία από 1299 έως το 1922, όπου η μοναρχία καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε από την Δημοκρατία της Τουρκίας. Είναι ο δεύτερος γιος του εγγονού του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄, Ιμπραήμ Τεβφίκ (1874 - 1931), από την τέταρτη σύζυγό του, Χατιτζέ Σαντιγιέ Χανίμ. Εάν βασίλευε θα ήταν ο **Μεγάλος Σουλτάνος Βαγιαζίτ Γ΄**. Ήταν μέλος ενός από τους νεότερους κλάδους του Οίκου των Οσμάν.

Ζωή
---

Ο Βαγιαζίτ Οσμάν ήταν το πρώτο μέλος της Οθωμανικής Δυναστείας που γεννήθηκε στην εξορία. Μετά τον χωρισμό των γονιών του, ο πατέρας του πέθανε το 1931 και η μητέρα του (1898 - 1986) παντρεύτηκε έναν Αμερικανό. Το 1941, μετακόμισε στις Η.Π.Α. με τη μητέρα του, τον μεγάλο του αδερφό και δύο ετεροθαλή αδέρφια. Υπηρέτησε τον Αμερικανικό Στρατό και εργάστηκε σε μία βιβλιοθήκη στη Νέα Υόρκη. Ο Βαγιαζίτ Οσμάν δεν παντρεύτηκε ποτέ και δεν απέκτησε παιδιά. Στις 23 Σεπτεμβρίου 2009, μετά τον θάνατο του Ερτουγρούλ Οσμάν, τον διαδέχτηκε ως επικεφαλής του Οίκου των Οσμάν. Τον διαδέχθηκε ο Ντουντάρ Αλιοσμάν.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Διεκδικητές του Οθωμανικού θρόνου και Επικεφαλής του Οίκου των Οσμάν (από το 1944) |
| --- |
|  |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|     | 

|  |  |
| --- | --- |
| 1944–1954 | 
* Αχμέτ Νιχάντ
 |
|  |
| 1954–1973 | 
* Οσμάν Φουάντ
 |
|  |
| 1973–1977 | 
* Μεχμέτ Αμπντούλ Αζίζ
 |
|  |
| 1977–1983 | 
* Αλί Βασίμπ
 |

 | 

|  |  |
| --- | --- |
| 1983–1994 | 
* Μεχμέτ Ορχάν
 |
|  |
| 1994–2009 | 
* Ερτουγρούλ Οσμάν
 |
|  |
| 2009–2017 | 
* Βαγιαζίτ Οσμάν
 |
|  |
| 2017–2021 | 
* Ντουντάρ Αλιοσμάν
 |

 |

 | Το έμβλημα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας |
|  |
| 
Δείτε επίσης:Οθωμανική Δυναστεία |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Bayezid Osman  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Εξάκτωρ** ήταν ρωμαικός και Βυζαντινός διοικητικός τίτλος στην Αίγυπτο. Από το 309 σε παπύρους το αξίωμα εμφανίζεται ισάξιο με στρατηγό, από τον 4ο αιώνα ο Εξάκτωρ έχασε αρμοδιότητες από τον παγάρχη και σαν αξίωμα αναφέρεται ως τον 6ο αιώνα.

Ο Εξάκτωρ εμφανίστηκε στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία τον 1ο αιώνα, που ήταν υπεύθυνος για την συλλογή των φόρων. οικονομικές υποθέσεις και την καταγραφή στο κτηματολόγιο. Στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία είχε υφιστάμενους τους *αρχιυπηρέτη*, τον *οξυγράφο*. τον *υπηρέτη*, τον *φρουρό*, τον *επίσταθμο* και τον *στασίζοντα*. Από τον 4ο αιώνα πιστεύεται οτι ο Εξάκτωρ να αντικατέστησε το αξίωμα του στρατηγού, με δικαστικές κι άλλες αρμοδιότητεςα, αφού από τότε αναφέρεται σε παπύρους μόνο αυτό το αξίωμα και ο εξάκτωρ αναφέρεται με τις αρμοδιότητες και του στρατηγού, σε πάπυρο αναφέρεται ο Διοσκουρίδης ως *στρατηγοῦ ἤτοι ἐξάκτορος*.

Η θητεία του Εξάκτωρος ήταν ένα χρόνο και σε σπάνιες περιπτώσεις διετής, προϊστάμενος του ήταν ο διοικητής της επαρχίας. Αρχικά ο εξάκτωρ διοριζόνταν από τον αυτοκράτορα και από τα τέλη του 4ου αιώνα από την τοπική βουλή.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Σολωμού, σελ. 37
2. ↑  Σολωμού, σελ. 64
3. ↑  Σολωμού, σελ. 40
4. ↑  Σολωμού, σελ. 44
5. ↑  Σολωμού, σελ. 50

Πηγές
-----

* Σολωμού Ιωάννα Γεωργίου, *Ο θεσμός του εξάκτορος*, που διανέμεται με άδεια χρήσης: (CC BY-SA 3.0 GR), Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Φιλοσοφική Σχολή, Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας, 2015, ανακτήθηκε 21 Δεκεμβρίου 2018
Η **εξέγερση Κερένσκι-Κρασνόφ** ήταν μια προσπάθεια από τον Αλέξανδρο Κερένσκι να ανακτήσει την εξουσία, αφού οι Μπολσεβίκοι ανέτρεψαν την Προσωρινή Κυβέρνησή του στην Πετρούπολη.

Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση ο Κερένσκι εγκατέλειψε την Πετρούπολη και πήγε στο Πσκοφ, όπου συγκέντρωσε στρατεύματα πιστά στον σκοπό του σε μια προσπάθεια να ανακαταλάβει την πρωτεύουσα. Διόρισε τον Πιότρ Κρασνόφ να ηγηθεί αυτού του στρατού. Επίσης μαθητές από τις στρατιωτικές σχολές, η λεγόμενη ανταρσία των Γιούνκερ, υποστήριξαν τον Κερένσκι στην προσπάθειά του να ανακτήσει τον έλεγχο της κυβέρνησης. Τα στρατεύματά του κατέλαβαν με επιτυχία το Τσάρσκοε Σελό, αλλά την επόμενη ημέρα ηττήθηκαν στο Πούλκοβο. Η αποτυχία της εξέγερσης ανάγκασε τον Κερένσκι να πάει στην εξορία, και να βρει τελικά καταφύγιο στη Γαλλία και στη συνέχεια στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Δείτε επίσης
------------

* «Kerensky-Krasnov Rebellion of 1917». The Great Soviet Encyclopedia, 3rd Edition. 1970–1979. Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2016.
Το **Ασσάριο** (ασσάριον) ήταν αρχαία βασική και ρωμαϊκή μονάδα μέτρησης βάρους, μήκους, εμβαδού και χωρητικότητας καθώς και ομώνυμο νόμισμα. Το όνομα προέρχεται εκ της λατινικής "as", γενική πτώση "assis" (= ένας, μία), που προήλθε από τη δωρική διάλεκτο του Τάραντα: "ας", "αις" = εις, ένας.

Το Ασσάριο ήταν βασική μετρική μονάδα αρχικά των Ετρούσκων και στη συνέχεια των Ρωμαίων. Ως μονάδα βάρους ήταν ίσο προς 329 γραμμάρια, ενώ ως μονάδα μήκους ίσο με 297 χιλιοστόμετρα, ως μονάδα αγροτικής επιφάνειας ήταν ίσο προς 2.500 τετρ. μέτρα και ως μονάδα χωρητικότητας ίσο με 3 λίτρα και 23 κ. εκατοστά.

Ειδικότερα το ασσάριο ήταν κυρίως νομισματική μονάδα των πρωταρχικών λαών της Ιταλίας, των οποίων τα αρχικά νομίσματα ήταν ορειχάλκινα ελάσματα σε σχήμα τετράπλευρων, στην αρχή χωρίς παραστάσεις και στη συνέχεια με αναπαραστάσεις ζώων (βοδιών, αρνιών, χοίρων κ.λπ.), τα οποία έφεραν ίσως σε ανάμνηση παλαιότερων μέσων ανταλλαγής.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85008505
* GND: 1214308481

 |

 |
Σοβιετικό άρμα μάχης IS-2 (Ιωσήφ Στάλιν 2) στην πόλη της Λειψίας στις 17 Ιουνίου 1953
Η **εξέγερση της 17ης Ιουνίου 1953** υπήρξε ξεσηκωμός μεγάλης κλίμακας ενάντια στην κυβέρνηση της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Η εξέγερση ξεκίνησε από το Βερολίνο όταν εργάτες στον κατασκευαστικό κλάδο ξεσηκώθηκαν στις 16 Ιουνίου του 1953. Η εξέγερση τελικώς κατεστάλη βιαίως από τεθωρακισμένα των σοβιετικών δυνάμεων κατοχής του Βερολίνου και τη Λαϊκή Αστυνομία (Volkspolizei), την αστυνομία του κομμουνιστικού καθεστώτος της Ανατολικής Γερμανίας. Παρόλο που η εξέγερση ήρθε αντιμέτωπη με ισχυρή καταστολή, δεν ετέθη εύκολα υπό έλεγχο. Ακόμη και μετά την πάροδο της 17ης Ιουνίου του 1953, έγιναν διαδηλώσεις σε περισσότερες από 500 ανατολικογερμανικές πόλεις και χωριά.

Ιστορικό υπόβαθρο
-----------------

Τον Ιούλιο του 1952, το δεύτερο κομματικό συνέδριο του Ενιαίου Σοσιαλιστικού Κόμματος Γερμανίας (ΕΣΚΓ)πραγματοποιήθηκε στο Ανατολικό Βερολίνο. Σύμφωνα με τα λόγια του Γενικού Γραμματέαα του ΕΣΚΓ Βάλτερ Ούλμπριχτ, θα γινόταν «συστηματική εφαρμογή του σοσιαλισμού» (*planmäßiger Bauhaus des Sozialismus*): αποφασίστηκε ότι η διαδικασία σοβιετοποίησης έπρεπε να ενταθεί και ο ρόλος του κράτους να επεκταθεί. Το κόμμα έπραττε σύμφωνα με αιτήματα του σοβιετικού ηγέτη Ιωσήφ Στάλιν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Smale, Alison (2013-06-17). «60 Years Later, Germany Recalls Its Anti-Soviet Revolt» (στα αγγλικά). *The New York Times*. ISSN 0362-4331.. Ανακτήθηκε στις 2018-04-04.
2. ↑  (www.dw.com), Deutsche Welle. «60 χρόνια από τη λαϊκή εξέγερση στην DDR | DW | 17.06.2013». *DW.COM*. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2018.
3. ↑  «Germany | Cold war sites». *coldwarsites.net* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2018.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85054667
* GND: 4181209-8
* SUDOC: 027666646
* BNF: cb11966004x (data)
* NKC: ph208685

 |

 |
Η **εισαγωγική παράγραφος** (ή απλά **εισαγωγή**) είναι η εναρκτήρια παράγραφος ενός άρθρου, δοκιμίου, βιβλίου, κεφαλαίου, ή άλλου γραπτού έργου που συνοψίζει τις κύριες ιδέες.

Τύποι εισαγωγής
---------------

Οι δημοσιογραφικές εισαγωγές εστιάζουν στο να τραβούν την προσοχή του αναγνώστη. Στη δημοσιογραφία, η αποτυχία να αναφερθεί το πιο σημαντικό, ενδιαφέρον ή την αξιοπρόσεκτο στοιχείο μιας ιστορίας στην πρώτη παράγραφο μερικές φορές ονομάζεται «θάψιμο της εισαγωγής» (στα αγγλικά: «burying the lead»). Οι περισσότερες πρότυπες εισαγωγές ειδήσεων περιλαμβάνουν σύντομες απαντήσεις στις ερωτήσεις ποιος, τι, γιατί, πότε, πού, και πώς εξελίχθηκε το βασικό γεγονός της ιστορίας. Στην στυλ των εφημερίδων, η πρώτη παράγραφος που συνοψίζει ή εισάγει την ιστορία, επίσης, ονομάζεται "κείμενο δόλωμα" ή, στο Ηνωμένο Βασίλειο, "standfirst".

Οι εισαγωγές δοκιμίων συνοψίζουν το περίγραμμα του επιχειρήματος και το συμπέρασμα που ακολουθεί το κύριο σώμα του δοκιμίου. Οι εγκυκλοπαιδικές εισαγωγές τείνουν να ορίζουν το θέμα, καθώς να τονίζουν τα ενδιαφέροντα σημεία του λήμματος. Τα εξέχοντα και γενικά άρθρα σε περιοδικά τείνουν να είναι κάπου μεταξύ δημοσιογραφικής και encyclopedian στο ύφος και συχνά η έλλειψη μια ξεχωριστή οδηγήσει παράγραφο εξ ολοκλήρου. Οι εισαγωγές και πρόλογοι βιβλίων ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό σε μήκος, προθέσεων και περιεχομένου.

Άλλες εισαγωγές
---------------

Στη δημοσιογραφία υπάρχει η έννοια μιας εισαγωγικής ή περιληπτικής γραμμής ή μιας σύντομης παραγράφου που βρίσκεται ακριβώς πάνω ή κάτω από τον τίτλο και τυπογραφικά διαφέρει από το σώμα του άρθρου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Carol" (author unidentifiable) (28 Νοεμβρίου 2000). «The Mavens' Word of the Day: lede». *RandomHouse.com*. New York: Random House/Bertelsmann. "Maven's Word of the Day" blog (defunct as of 2012). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2012.
2. ↑  Peha & Lester (2006). *Be a Writer: Your Guide to the Writing Life!: Proven Tips and Powerful Techniques to Help Young Writers Get Started*. Leverage Factory. σελ. 125.
3. ↑  Spark, David· Harris, Geoffrey (2010). *Practical Newspaper Reporting*. Sage Publications. σελίδες 89, 90, 94, 167. ISBN 9781473903340.
4. ↑  «Standfirst». *Double-Tongued Dictionary*. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2010.
Προσομοίωση ρευστού από το πρόγραμμα Blender.
* 

Ο όρος προσομοίωση ρευστών (Fluid Simulation στα αγγλικά) αναφέρεται σε τεχνικές που χρησιμοποιούνται σε προγράμματα που παράγουν γραφικά υπολογιστών ώστε να αναπαραστήσουν την κίνηση ρευστών όπως υγρά (π.χ. νερό) ή αέρια (π.χ. καπνό)  .

Πρόκειται για τεχνικές που επικεντρώνονται στην κατά προσέγγιση οπτική προσομοίωση της συμπεριφοράς ενός ρευστού, με λιγότερη έμφαση στην ακριβή και με σωστά φυσικά αποτελέσματα προσομοίωσης της κίνησης του, παρά το γεγονός ότι οι υπολογισμοί συχνά βασίζονται στις εξισώσεις Euler ή στις εξισώσεις Navier-Stokes που διέπουν την πραγματική φυσική κίνηση των υγρών.

Στις τεχνικές αυτές υπάρχουν πολλά διαφορετικά επίπεδα πολυπλοκότητας, που μπορεί να είναι από αρκετά χρονοβόρα και να απαιτούν μεγάλη υπολογιστική ισχύ ώστε να παράγουν υψηλής ποιότητας αισθητικά αποτελέσματα που αποτελούν οπτικά εφέ για ταινίες έως αρκετά γρήγορα και απλούστερα για χρήση σε παιχνίδια υπολογιστών σε πραγματικό χρόνο.

Σύγκριση με τις μεθόδους υπολογιστικής ρευστοδυναμικής (CFD)
------------------------------------------------------------

Καρέ ροής αέρα γύρω από διαστημικό λεωφορείο υπολογισμένο με μέθοδο CFD.
Οι τεχνικές προσομοίωσης ρευστών διαφέρουν από τις μεθόδους υπολογιστικής ρευστοδυναμικής (CFD), διότι ο υπολογισμός της κίνησης ρευστού γίνεται κατά προσέγγιση και με αρκετές παραδοχές, ενώ στις μεθόδους υπολογιστικής ρευστοδυναμικής οι υπολογισμοί γίνονται με επιστημονικά αυστηρό τρόπο ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν για μηχανολογικές εφαρμογές (π.χ. ροή του αέρα γύρω από έναν όχημα).

Λογισμικό
---------

Ένα ελεύθερο λογισμικό για προσομοίωση ρευστών είναι το Blender. Yπάρχουν επίσης και εμπορικά προγράμματα για τον ίδιο σκοπό όπως το Phoenix FD και το Fume FX.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bridson, Robert. *Fluid Simulation for Computer Graphics* (2nd έκδοση). CRC Press.
2. ↑  Mastin, Gary A.; Watterberg, Peter A.; Mareda, John F. (March 1987). «Fourier Synthesis of Ocean Scenes». *IEEE Computer Graphics and Applications* **7** (3): 16–23. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-03-05.. Ανακτήθηκε στις 2018-12-06.
3. ↑  «Fluid Simulation — Blender Manual». *docs.blender.org*. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2018.
4. ↑  «Chaos Group Releases Phoenix FD 3 For Maya | Computer Graphics World». *www.cgw.com*. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2018.
5. ↑  «FumeFX for Maya». *CG Daily News*. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

### Βίντεο

* Διάφορα παραδείγματα προσομοιώσεων ρευστών
* Παράδειγμα προσομοίωσης καπνού
* Μάθημα προσομοίωσης υγρού στο πρόγραμμα Blender ( αφήγηση στα αγγλικά )
Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ υπογράφει την εντολή, πλαισιωμένος από τον Αντιπρόεδρο Μάικ Πενς (αριστερά) και τον Υπουργό Άμυνας Τζέιμς Μάτις (δεξιά)
Χάρτης των χωρών που πλήττονται από το εκτελεστικό διάταγμα  

Λιβύη  
Ιράν  
Ιράκ  
Σομαλία  
Σουδάν  
Συρία  
Υεμένη
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ υπέγραψε ένα εκτελεστικό διάταγμα με τίτλο **Προστατεύοντας το έθνος από την είσοδο αλλοδαπών τρομοκρατών στις Ηνωμένες Πολιτείες** στις 27 Ιανουαρίου 2017. Περιορίζει ιδιαίτερα και τα ταξίδια και τη μετανάστευση προσώπων από αρκετές χώρες της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής. Η εντολή αναστέλλει το Πρόγραμμα Εισδοχής Προσφύγων των ΗΠΑ (U.S. Refugee Admissions Program - USRAP) για 120 ημέρες καθώς και την είσοδο ανθρώπων από τη Λιβύη, το Ιράν, το Ιράκ, τη Σομαλία, το Σουδάν, τη Συρία και την Υεμένη, ανεξάρτητα από το καθεστώς βίζας ή μόνιμης κατοικίας τους για 90 ημέρες, με εξαιρέσεις ανά περίπτωση. Στις 28 Ιανουαρίου, περίπου 100–200 ταξιδιώτες κρατήθηκαν σε αεροδρόμια των ΗΠΑ λόγω της εντολής αυτής και εκατοντάδες εμποδίστηκαν από την επιβίβασή τους σε αεροσκάφη με κατεύθυνση τις ΗΠΑ. 

Η εντολή προκάλεσε διεθνή κριτική, διαδηλώσεις στη Νέα Υόρκη στο Διεθνές αεροδρόμιο Τζ. Φ. Κέννεντυ και σε άλλα αεροδρόμια των ΗΠΑ, από κόσμο που έδωσε σημασία ότι οι επτά χώρες που έγιναν στόχος της εντολής είχαν πλειονότητα Μουσουλμανικών πληθυσμών. Η κυβέρνηση απάντησε στην κριτική δηλώνοντας ότι η εντολή στοχεύει «χώρες επιρρεπείς στην τρομοκρατία» και όχι μουσουλμανικές, συγκεκριμένα, χώρες. Η Αμερικανική Ένωση Πολιτικών Ελευθεριών (American Civil Liberties Union ACLU) κατέθεσε μήνυση που επιδιώκει να εμποδίσει την υλοποίηση της εντολής. 

Το ομοσπονδιακό δικαστήριο στη Νέα Υόρκη ανέστειλε προσωρινά μέρη της εντολής στις 28 Ιανουαρίου, αλλά το δικαστήριο δεν έχει αποφάνθηκε ούτε για να επιτρέψει την είσοδο στη χώρα των επηρεαζόμενων ατόμων ούτε για τη συνταγματικότητα της εντολής. Στις 29 Ιανουαρίου, άλλο ομοσπονδιακό δικαστήριο στη Βοστόνη προσωρινά απέκλεισε την κράτηση των επηρεαζόμενων ανθρώπων «που, χωρίς το εκτελεστικό διάταγμα, θα ήταν νόμιμα εξουσιοδοτημένοι να εισέλθουν στις Ηνωμένες Πολιτείες.» Αυτή η δικαστική απόφαση αποκαθιστά τη δυνατότητα για νόμιμους μετανάστες από τις επτά επηρεαζόμενες χώρες να εισέλθουν στις ΗΠΑ.

Αναφορές
--------

1. ↑  «Trump's refugee and travel suspension: Key points». *BBC News*. 28 Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2017.
2. ↑  Nicholas, Peter· Nicholas, Peter (28 Ιανουαρίου 2017). «White House Defends Executive Order Barring Travelers From Certain Muslim Countries». *WSJ*. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2017.
3. ↑  Reporter, Cristian Farias Legal Affairs· Post, The Huffington (28 Ιανουαρίου 2017). «Court Temporarily Blocks Parts Of Trump's Syrian Refugee And Travel Ban».
4. ↑  Digangi, Diana. «ACLU: Emergency stay has been granted to halt immigration ban». *DCW50.com*. DCW50. Ανακτήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2017.
5. ↑  Sacchetti, Maria (2017-01-29). «Judges put temporary stop to Trump immigration order». *The Boston Globe*.. Ανακτήθηκε στις 2017-01-29.