recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Αυτό το λήμμα αφορά το αφηρημένο κανονικό πολύεδρο "ημικύβος".  Για το γεωμετρικό πολύτοπο του *ν*-διάστατου ημικύβου ή αλλιώς ντεμικύβου, δείτε: Ημιυπερκύβος.  
Για την έννοια ημικύβος στα γραφικά υπολογιστών, δείτε: Ημικύβος (γραφικά υπολογιστών).  

Στην αφηρημένη γεωμετρία, ένας **ημικύβος** είναι ένα αφηρημένο κανονικό πολύεδρο, που περιέχει το ήμισυ των επιφανειών του κύβου.

Κατασκευή
---------

Μπορεί να υλοποιηθεί ως προβολικό πολύεδρο (μία ψηφοθέτηση του πραγματικού προβολικού επιπέδου από 3 τετράπλευρα), το οποίο μπορεί να απεικονιστεί με την κατασκευή του προβολικού επιπέδου ως ημισφαίριο, όπου αντίθετα σημεία κατά μήκος της περιφερείας του είναι συνδεδεμένα μεταξύ τους έτσι ώστε να διαιρούν το ημισφαίριο σε τρία ίσα μέρη.

Χαρακτηριστικά
--------------

Διαθέτει 3 τετράγωνες επιφάνειες (ή έδρες), 6 ακμές και 4 κορυφές. Έχει μια απροσδόκητη ιδιότητα ότι η κάθε επιφάνειά του εφάπτεται με τις άλλες επιφάνειές του σε δύο ακμές, και η κάθε επιφάνειά του περιέχει όλες τις κορυφές. Αυτό είναι ένα παράδειγμα ενός αφηρημένου πολυτόπου οι επιφάνειες του οποίου δεν καθορίζονται από το σύνολο των κορυφών του.

Από την άποψη της θεωρίας γραφημάτων, αυτό είναι μια ενσωμάτωση της *Κ*4 (το πλήρες γράφημα με 4 κορυφές) σε ένα προβολικό επίπεδο.

Ο ημικύβος δεν πρέπει να συγχέεται με τον ντεμικύβο, διότι ο ημικύβος είναι ένα προβολικό πολύεδρο, ενώ ο ντεμικύβος είναι ένα συνηθισμένο πολύεδρο (στον Ευκλείδειο χώρο). Επίσης, ενώ και οι δύο έχουν το ήμισυ των κορυφών ενός κύβου, ο *ημικύβος* είναι ένα *πηλίκο* του κύβου (δηλαδή, μια υποδιαίρεση του κύβου), ενώ οι κορυφές του *ντεμικύβου* είναι ένα *υποσύνολο* των κορυφών του κύβου.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Πολύεδρο
* Πολύτοπο

Παραπομπές
----------

* McMullen, Peter; Schulte, Egon (2002), «6C. Projective Regular Polytopes», *Abstract Regular Polytopes* (1η έκδοση), Cambridge University Press, σελ. 162–165, ISBN 0-521-81496-0,
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Παπαθανασίου.

Ο **Θανάσης Παπαθανασίου** (Τερπνή Σερρών, 26 Οκτωβρίου 1912 - 11 Ιουνίου 2005) του Θωμά, ήταν Έλληνας αγρότης, ο οποίος υπηρέτησε ως βουλευτής με την Αριστερά.

Σταδιοδρομία
------------

Γεννήθηκε στην Τερπνή των Σερρών το 1912. Καταγόταν από αγροτική οικογένεια και τέλειωσε το εξατάξιο Γυμνάσιο Σερρών. Διέκοψε τις σπουδές του στη Νομική Σχολή του ΑΠΘ για να πάρει μέρος στην Εθνική Αντίσταση. Την ίδια περίοδο εντάχθηκε στο ΕΑΜ και στο ΚΚΕ. Τον Οκτώβριο του 1944 με τον ΕΛΑΣ ως επιτελάρχης της 11ης Μεραρχίας, πήρε μέρος στην απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης έπειτα από σφοδρές συγκρούσεις λόγω της παρουσίας ταγματασφαλιτών. Εξαιτίας της αντιστασιακής του δράσης υπέστη διώξεις και εκτοπισμό στον Άγιο Ευστράτιο και στη Μακρόνησο μετά τον εμφύλιο και στη Γυάρο και στη Λέρο κατά την επταετία της χούντας. Στις εκλογές του 1958 εξελέγη βουλευτής Σερρών με την ΕΔΑ. Απεβίωσε τον Ιούνιο του 2005 σε ηλικία 93 ετών. Ήταν παντρεμένος (με την Πελαγία Παπαθανασίου) με παιδιά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Μνήμες αγωνιστών[*νεκρός σύνδεσμος*], Ριζοσπάστης, 13-6-2010, ηλεκτρονική έκδοση, ανάκτηση 16-7-2015.
2. ↑  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 87, αρ. 883).(pdf)
3. ↑  30η Οκτωβρίου 1944: Ο ΕΛΑΣ απελευθερώνει τη Θεσσαλονίκη από τους Γερμανούς κατακτητές Αρχειοθετήθηκε 2014-09-10 στο Wayback Machine. ΕΔΙΑ Κ. και Δ. Μακεδονίας, ανάκτηση 16-7-2015.
4. ↑  "EΔΑ 1951-1967 το νέο πρόσωπο της Αριστεράς" τόμοι 2 , εκδόσεις "ΘΕΜΕΛΙΟ".
Ο **Ιπποκράτης Παπαβασιλείου** (1868 - 1951) ήταν Έλληνας στρατιωτικός.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Πάρο, σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και έκανε μετεκπαίδευση στο Βερολίνο. Έλαβε μέρος στον Πόλεμο του 1897, στους Βαλκανικούς Πολέμους και στην Μικρασιατική Εκστρατεία ως υποστράτηγος. Με το βαθμό αυτόν αποστρατεύτηκε για πολιτικούς λόγους το 1922 (ήταν βασιλόφρων). Από το 1914 ως το 1917 υπηρέτησε ως επιτελάρχης του Α΄ Σώματος Στρατού. Στη συνέχεια αποπέμφθηκε από το στρατό και εκτοπίστηκε σε κυκλαδίτικα νησιά για τις βασιλικές του πεποιθήσεις. Ανακλήθηκε στο στράτευμα το 1920, οπότε προήχθη σε Συνταγματάρχη και ανέλαβε στρατιωτικός ακόλουθος στην Ιταλία και στην Ελβετία.

Διορίστηκε υφυπουργός Ναυτικών στις 5 Αυγούστου 1936 στην κυβέρνηση Μεταξά, ο οποίος υπήρξε συμμαθητής και στενός φίλος του.. Παρέμεινε υφυπουργός και στην κυβέρνηση Κορυζή, ως τις 18 Απριλίου 1941.

Μεταπολεμικά ήταν υποψήφιος βουλευτής στις Κυκλάδες, με την ανεξάρτητη συμμαχία των Κοτζιά, Τουρκοβασίλη και Μανιαδάκη.
Ο Παπαβασιλείου τιμήθηκε με πολλά μετάλλια και παράσημα.

Ανέπτυξε συγγραφικό έργο.

Πέθανε στην Αθήνα το 1951. Ήταν παντρεμένος με την Αλεξάνδρα Ευγενίδου και είχαν 1 γιο και 1 κόρη.

Έργα
----

* "Οι Ωμές Αλήθειες του βιβλίου ενός ναυάρχου"
* "Περί Στρατού"

Πηγές
-----

* Αρχείο ΕΛΙΑ

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βιογραφικό[*νεκρός σύνδεσμος*] στην ιστοσελίδα της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος.
2. ↑  ««Κυβέρνησις Ιωάννου Μεταξά, Από 13.4.1936 έως 29.1.1941»». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2015.
3. ↑  ««Κυβέρνησις Αλέξανδρου Κορυζή, Από 29.1.1941 έως 20.4.1941»». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2015.
Ο **Ιππαρινός** ήταν Συρακούσιος, πατέρας του τυράννου Δίωνα των Συρακουσών. 

Αναφέρεται από τον Αριστοτέλη ως άνθρωπος με μεγάλη περιουσία και ένας από τους βασικούς πολίτες των Συρακουσών, ο οποίος, έχοντας σπαταλήσει την περιουσία του με πολυτέλεια και υπερβολή, υποστήριξε τον Διονύσιο Α' των Συρακουσών για να αποκτήσει την κυριαρχία της πατρίδας του (Αριστοτέλης, Πολιτική 5.6).

Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, συνδέθηκε με τον Διονύσιο στην διοίκηση ως γενικός *αυτοκράτορας*, μια δήλωση που κατά τον ιστορικό Ουίλιαμ Μίτφορντ είναι αναφορά στην εποχή που ο Διονύσιος απέκτησε την εικονική κυριαρχία με αυτόν τον τίτλο αυτό, την άνοιξη του 405 π.Χ. (Πλούταρχος, Δίων, 3) Είναι πιθανότερο ότι σχετίζεται με το διορισμό των δέκα στρατηγών το προηγούμενο έτος και ότι ο Ιππαρινός όπως και ο Διονύσιος, ήταν ένας από αυτούς. 

Μετά από αυτό το περιστατικό, δεν ακούμε ξανά για τον Ιππαρίνο για καιρό, αλλά με βάση τα στοιχεία είναι σαφές ότι συνέχισε να κατέχει υψηλή θέση με την εύνοια του Διονυσίου όσο ζούσε.

Παραπομπές
----------

1. ↑   William Mitford, *Ιστορία της Ελλάδας*, xxix. 5
Το Total Artificial Heart αναπτύχθηκε στο ETH Zurich
Η **εκτύπωση οργάνων** χρησιμοποιεί τεχνικές παρόμοιες με τη συμβατική τρισδιάστατη εκτύπωση, όπου ένα μοντέλο υπολογιστή τροφοδοτείται σε έναν εκτυπωτή ο οποίος τοποθετεί διαδοχικά στρώματα πλαστικού ή κεριού μέχρι να παραχθεί ένα τρισδιάστατο αντικείμενο. Στην περίπτωση της εκτύπωσης οργάνων, το υλικό το οποίο χρησιμοποιείται από τον εκτυπωτή είναι βιοσυμβατό πλαστικό. Το βιοσυμβατό πλαστικό σχηματίζει ένα ικρίωμα το οποίο λειτουργεί ως σκελετός για το όργανο το οποίο τυπώνεται. Καθώς το πλαστικό στρώνεται, σπάρνεται επίσης με ανθρώπινα κύτταρα από το όργανο του ασθενούς για το οποίο εκτυπώνεται. Μετά την εκτύπωση, το όργανο μεταφέρεται σε θάλαμο επώασης για να δοθεί χρόνος στα κύτταρα να αναπτυχθούν. Μετά από αρκετό χρόνο, το όργανο εμφυτεύεται στον ασθενή.

Ένας τρισδιάστατος βιοεκτυπωτής CELLINK
Ο απώτερος στόχος της εκτύπωσης οργάνων είναι η δημιουργία οργάνων τα οποία μπορούν να ενσωματωθούν πλήρως στο ανθρώπινο σώμα σαν να ήταν εκεί καθ' όλη τη διάρκεια. Η επιτυχημένη εκτύπωση οργάνων έχει τη δυνατότητα να επηρεάσει πολλούς κλάδους. Αυτές περιλαμβάνουν μεταμοσχεύσεις οργάνων τεχνητών οργάνων, φαρμακευτική έρευνα  και εκπαίδευση γιατρών και χειρουργών .

βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2 3 4 5 6 7  Shaer, Matthew (Μαΐου 2015). «Soon, Your Doctor Could Print a Human Organ on Demand». *Smithsonian Magazine* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2020.
2. ↑  Salzman, Sony (September 23, 2019). «3D-printed hears with 'beating' tissue could ease donor shortage». *NBC News*.. Ανακτήθηκε στις 1 April 2020.
3. ↑  Ventola, C. Lee (October 2014). «Medical Applications for 3D Printing: Current and Projected Uses». *Pharmacy and Therapeutics* **39** (10): 704–711. ISSN 1052-1372. PMID 25336867.
4. ↑  Weintraub, Karen (2015-01-26). «Off the 3-D Printer, Practice Parts for the Surgeon» (στα αγγλικά). *The New York Times*. ISSN 0362-4331.. Ανακτήθηκε στις 2020-04-02.
Ο **Ιπποκράτης ο Λακεδαιμόνιος**, ήταν αρχαίος Σπαρτιάτης στρατηγός. Στo πλαίσιo του Πελοποννησιακού Πολέμου, το 412 π.Χ. έχασε έξι πλοία (που αντιστοιχούσαν στο μισό του στόλου του) ενεδρεύοντας στο Τριόπιο ακρωτήριο της Καρίας. Μπόρεσε ωστόσο να ενισχύσει την άμυνα της Κνίδου από τις επιθέσεις των Αθηναίων.

Το 410 π.Χ. ήταν αντιναύαρχος των Λακεδαιμονίων όταν νικήθηκε στην Κύζικο ο στόλος του Λακεδαιμονίου ναυάρχου Μινδάρου και ο ίδιος ο Μίνδαρος σκοτώθηκε. Τότε ο Ιπποκράτης έστειλε μία επιστολή στη Σπάρτη, που έγινε περίφημη ως υπόδειγμα λακωνικής συντομίας και διδασκόταν παλιά στα σχολεία της νεότερης Ελλάδας. Το κείμενό της, σαν τηλεγράφημα, ήταν:

***«`Ερρει τα κάλα. Μίνδαρος απεσσύα. Πεινώντι τώνδρες. Απορίομες τι χρη δραν.»***
Δηλαδή : ***«Πάνε τα καράβια! Ο Μίνδαρος πέθανε! Οι άνδρες πεινούν! Δεν ξέρουμε τί να κάνουμε!»***

Πηγές
-----

* *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* (Χάρη Πάτση), τόμος 14, σελ. 252.
Ερείκη η σπονδυλανθής (*Erica manipuliflora*), Αλόννησος, Σποράδες, Μαγνησία, Θεσσαλία.
Η ***Ερείκη η σπονδυλανθής*** (*Erica manipuliflora*) με κοινό όνομα **φθινοπωρινό ρείκι** ή **σουσούρα** ανήκει στην οικογένεια των Ερεικοειδών (Ericaceae) στην οποία ανήκουν επίσης οι κουμαριές και τα ροδόδενδρα. Αποτελεί είδος με στενομεσογειακή γεωγραφική εξάπλωση, κυρίως στην Κεντρική και Ανατολική Μεσόγειο. Απαντά σχεδόν σ’ όλη την Ελλάδα, λείπει μόνο από κάποιες περιοχές στα ΒΔ σύνορα. Είναι χαμηλός θάμνος με φύλλα μικρά (4-8 mm) και γραμμοειδή. Τα άνθη είναι μικρά (3-3,5 mm), καμπανοειδή, ρόδινα με ανθήρες με αποκλίνοντες λοβούς που προεξέχουν. Aνθίζει το φθινόπωρο, από τα τέλη Αυγούστου μέχρι τις αρχές Νοεμβρίου και αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικά (κυρίαρχο στην περιοχή της Αργαλαστής Μαγνησίας, στη Χαλκιδική, κ.ά), της μακίας βλάστησης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
* 
*

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ημίθαμνοι Κύθηρα - ΚΥΘΗΡΑ». 30 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2023.

Πηγές
-----

* Παπιομύτογλου Β. 2006, *Αγριολούλουδα της Ελλάδας*.
* Φοίτος Δ. & Καμάρη Γ. 2009, *Μαθήματα Γεωβοτανικής*, Εκδόσεις Πανεπιστημίου Πατρών.
* «Φυτολογία 2006», Εκδοτική Αθηνών.
* Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, *Flowers of Greece* (Vol. I).
* Pignatti S. 1982, *Flora d’ Italia* (Vol. II).
* Tutin et al. 2005, *Flora Europaea* Vol 3, Cambridge University Press.
Συντεταγμένες: 40°36′45.14″N 22°57′41.62″E﻿ / ﻿40.6125389°N 22.9615611°E﻿ / 40.6125389; 22.9615611


Το **Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης Ιπποκράτειο** αποτελεί την μεγαλύτερη νοσοκομειακή μονάδα της Θεσσαλονίκης και ένα από τα μεγαλύτερα στην Ελλάδα και τα Βαλκάνια με δυναμικότητα 900 κλινών. Παρέχει πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια περίθαλψη.

Προήλθε από την συγχώνευση των πρώην νοσοκομείων "Αγία Σοφία" και "Ιπποκράτειο". Είναι ενταγμένο στο ΕΣΥ, υπόκειται στην εποπτεία της 4ης Υγειονομικής Περιφέρειας Μακεδονίας και Θράκης και διασυνδέεται με το Νοσοκομείο Αφροδισίων και Δερματικών Νόσων Θεσσαλονίκης. Προϋπήρξε απο το 1908 ως το **Ισραηλίτικο Νοσοκομείο Χιρς** με εξυπηρέτηση από την ομώνυμη στάση του τραμ. Θα εξυπηρετείται από τον σταθμό μετρό Φλέμινγκ 200μ. Νότια του νοσοκομείου και Ευκλείδης, 500 μ. βόρεια του νοσοκομείου.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος νοσοκομείων της Ελλάδας

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  *GRID Release 2017-05-22*. 22  Μαΐου 2017.
2. ↑  Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης «Ιπποκράτειο» - Εργασίες Ανακαίνισης, www.snf.org
3. ↑  Ιστορική Παρουσίαση

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα του Νοσοκομείου
Ημιβυθιζόμενο πλωτό γεωτρύπανο στη Βόρεια θάλασσα
Με τον όρο **ημιβυθιζόμενο σκάφος**, ή **ημικατακλυζόμενο σκάφος**, χαρακτηρίζεται γενικά οποιοδήποτε ναυπήγημα που κατά τη λειτουργία του, ή το σκοπό για τον οποίο ναυπηγήθηκε μπορεί, παραμένοντας στην επιφάνεια του νερού, να εναλλάσσει το βύθισμά του σε μεγάλο βαθμό όχι όμως από φόρτωση. 

Τέτοια ναυπηγήματα μπορεί να είναι αυτοκινούμενα ή μη, όπως: πλωτές εξέδρες, πλωτές δεξαμενές, πλωτοί γερανοί, πλωτά γεωτρύπανα, κ.λπ. που από τη φύση της απασχόλησής και των παράπλευρων εργασιών τους θα πρέπει να διατηρούν ανάλογα την ευστάθειά τους. Από ναυπηγικής άποψης τα σκάφη αυτά φέρουν ειδικές δεξαμενές θαλασσέρματος και μεγάλες αντλίες που μπορούν κάθε φορά να τις αποστραγγίζουν, (αφερματισμός), διαφοροποιώντας έτσι και το πλευρικό ή ολικό βύθισμά τους.

Όταν τα σκάφη αυτά έχουν ολική χωρητικότητα μεγαλύτερη των 10 κόρων σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία χαρακτηρίζονται πλοία, διαφορετικά πλωτά ναυπηγήματα, οπότε ανάλογες είναι και οι γενικές και ειδικές διατάξεις που ισχύουν ανά κατηγορία αυτών (νηολόγηση, σύνθεση πληρώματος, έκταση πλόων, κ.λπ.).

Συνηθέστερα τέτοια σκάφη ναυπηγούνται ως βοηθητικά λιμένων και βιομηχανικών – ναυπηγικών και λοιπών εγκαταστάσεων οπότε και υπάγονται στα μέσα εξυπηρέτησης αυτών. Τα υπαγόμενα σε πολεμικούς ναυτικούς σχηματισμούς χαρακτηρίζονται γενικά ως βοηθητικά στόλου, ή βοηθητικά ναυτικών βάσεων (ναυστάθμων). 

Περί του τύπου των σκαφών αυτών, στην ελληνική νομοθεσία, προβλέπει σχετικά το Ν.Δ. 117/1974 (ΦΕΚ Α/1974) «*Περί χαρακτηρισμού ως πλοίων ενίων πλωτών ναυπηγημάτων και εφαρμογής επ΄ αυτών των εκάστοτε περί πλοίων ισχυουσών διατάξεων*».

* Σημειώνεται ότι τα μεγαλύτερα σήμερα ημιβυθιζόμενα πλοία είναι τα φορτηγιδοφόρα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ημιβυθιζόμενο σκάφος** |


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Τύποι εμπορικών πλοίων |
| --- |
|  |
| Φορτηγά | 
* Αντιλίμπερτυ
* Εμπορευματοκιβωτιοφόρο
* Λίμπερτυ
* Μεταλλευματοφόρο
* Μπαλκ κάριερ
* Οχηματαγωγό
* Πλοίο RoRo
* Πλοίο Ο.Β.Ο.
* Πλοίο ψυγείο
* Φορτηγίδα
* Φορτηγιδοφόρο
 |
|  |
| Δεξαμενόπλοια | 
* Πετρελαιοφόρο
* Υγραεριοφόρο
* Υδροφόρο
 |
|  |
| Επιβατηγά | 
* Αερόστρωμνο
* Αμφίπλωρο
* Θαλάσσιο ταξί
* Καταμαράν
* Κρουαζιερόπλοιο
* Πλοίο RoRo
* Πορθμείο
* Πορθμείο σιδηροδρόμων
* Ταχύπλοο
* Υδροπτέρυγο
* Υπερωκεάνιο
 |
|  |
| Βοηθητικά | 
* Εφόλκια
* Πλοηγίδα
* Πυροσβεστικό
* Ρυμουλκό
* Φαρόπλοιο
* Υδροφόρο
 |
|  |
| Άλλα πλοία | 
* Ατμόπλοιο
* Ζωάδικο
* Ημιβυθιζόμενο σκάφος
* Ιστιοφόρο
* Καλωδιακό
* Κότερο
* Μηχανοκάικο
* Ναυαγοσωστικό
* Παγοθραυστικό
* Πλωτό εστιατόριο
* Ποταμόπλοιο
* Ωκεανογραφικό
 |

 |
Ο **Αναστάσιος Διομήδης - Κυριακός** (1790–1825) ήταν Έλληνας επαναστάτης.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1790 στις Σπέτσες, και ήταν πρωτότοκος γιος του Αναστασίου Κυριακού. Ασχολήθηκε με τη ναυτιλία από μικρή ηλικία, και ήταν από τα πρώτα μέλη που κατηχήθηκαν στη Φιλική Εταιρεία. Με την έναρξη της Επανάστασης απέκτησε τον τίτλο *Αντιναυάρχου των Σπετσών*, τον οποίον διατήρησε για ολόκληρη τη διάρκεια του αγώνα. Με δικά του έξοδα, εξόπλισε το πλοίο του *Αχιλλεύς* το οποίο χρησιμοποιούνταν ως ναυαρχίδα, λαμβάνοντας μέρος σε όλες τις εκστρατείες του ελληνικού στόλου.

Διακρίθηκε για τη σύνεση του, και μαζί με άλλους Σπετσιώτες επέδειξε σημαντική δραστηριότητα στο Αιγαίο. Συνέβαλε στην έναρξη της επανάστασης στην Τήνο, στη Χίο, στη Λέσβο αλλά και στη Θεσσαλία. Όσο βρισκόταν στον Βόλο ξεσήκωσε τους κατοίκους της περιοχής μαζί με τον Περραιβό, τον Γαζή, τον Κωνσταντά και τον Μπασδέκη. Τελικά, βγάζοντας τα πυροβόλα του πλοίου του στην στεριά, πυρπόλησε το φρούριο της πόλης.

Ο Κυριακός με το πλοίο του ήταν παρών σε όλες τις σημαντικές μάχες του ελληνικού στόλου, τόσο στο Αιγαίο, όσο και στον Κορινθιακό, συνοδεύοντας σε μερικές από αυτές τον Κανάρη και τον Βατικιώτη. Το 1825 βρέθηκε στο Μεσολόγγι, υποστηρίζοντας τους πολιορκημένους κατοίκους της πόλης με τη μεταφορά τροφίμων και αγαθών. Όσο βρισκόταν εκεί, ασθένησε και αναγκάστηκε να επιστρέψει στη γενέτειρά του. Πέθανε στις 17 Σεπτεμβρίου 1825 και τάφηκε στον οικογενειακό τάφο στο κοιμητήριο της Αγίας Άννας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Οικογένεια Διομήδη-Κυριακού και τα μέλη της που έλαβαν μέρος στην Ελληνική Επανάσταση του 1821». *ΑΡΓΟΛΙΚΗ ΑΡΧΕΙΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ*. 20 Σεπτεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιωάννης Διομήδης-Κυριακός στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
Ο **Θανάσιμος (Νίκος Χατζής)** είναι Έλληνας μουσικός παραγωγός, ράπερ, ηχολήπτης και μπιτμπόξερ. Είναι μέλος των **Ε-13** και των **No Hard Feelings**.

Βιογραφία
---------

Το 2015, μαζί με τον N.O.E. φτιάξανε το δικό τους μοναδικό στούντιο, με σύγχρονα εργαλεία μουσικής. Μετά από λίγα χρόνια όμως συνέχισε μαζί με τον **Tiny Jackal** οι οποίοι συνεχίζουν καθημερινά να ασχολούνται με το ραπ. Οι παραγωγές του είναι ιδιαιτέρως γνωστές σε όλη την σκηνή.

Μέχρι και σήμερα, έχει κυκλοφορήσει 2 σόλο άλμπουμ, 1 ΕΡ, 1 Tape, και μία δουλειά "No Hard Feelings".

Μουσικές συνεργασίες
--------------------

Έχει συνεργαστεί με πολλούς Έλληνες, και μη, ράπερ, μουσικούς παραγωγούς και τραγουδιστές όπως: Tiny Jackal, Βιολέτα Νταγκάλου, Ultra, HGEMONA$, Maze, N.O.E. Djtwelve, Bafman, LowP, Killah P, TNT, Tozi, Mistah Rude, Neon, Μέγας, Λόγος Απειλή, Στίγμα Νεολαίος, Noizy, Echosound, Stam και άλλους.

Δισκογραφία
-----------

### Albums

* Θανάσιμος - Το παραμύθι (2007)
* Θανάσιμος - Ένα παιδί ζυγίζει τα άστρα (2019)

### EP's

* Θανάσιμος - Ξεχασμένα στο συρτάρι! (2016)

### Tapes

* Θανάσιμος - The Sick Tape (2017-2018)

### Συνεργατικές δουλειές

* No Hard Feelings - ΑΥΡΙΟ (2020)
* Album Uruk Hai (2022)

Πηγές και παραπομπές
--------------------

1. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

### Κοινωνικά δίκτυα

* Ο Θανάσιμος στο YouTube
* Ο Θανάσιμος στο Facebook
* Ο Θανάσιμος στο Instagram
Η λέξη **ερημοδικία** είναι νομικός όρος (terminus tecnicus) και δηλώνει την απουσία διαδίκου από δίκη, κατά την εκδίκαση υποθέσεως που τον αφορά άμεσα.
Με απλά λόγια ερημοδικία υφίσταται όταν το δικαστήριο δικάζει με απόντα κάποιον διάδικο. 

Για να δικάσει το δικαστήριο μια υπόθεση, ενώ απουσιάζει κάποιος διάδικος, είναι υποχρεωμένο να ερευνήσει πρώτα αν αυτός ο διάδικος έχει κληθεί νομίμως να παραστεί στη δίκη ή αν δεν υπάρχει υποχρέωση να κληθεί στη δίκη. Συνιστά παραβίαση θεμελιώδους δικαιώματος ενός προσώπου να δικασθεί ερήμην, ενώ δεν έχει κληθεί νομίμως, και μάλιστα του άρθρου 20 παρ. 1 του ισχύοντος Συντάγματος που ορίζει ότι «Καθένας έχει δικαίωμα στην παροχή έννομης προστασίας από τα δικαστήρια και μπορεί να αναπτύξει σ' αυτά τις απόψεις του για τα δικαιώματα ή συμφέροντά του, όπως νόμος ορίζει».

Η ερημοδικία συνήθως έχει δυσμενείς συνέπειες για τον διάδικο που απουσίασε, λαμβανομένου υπ' όψη ότι ο ερήμην δικαζόμενος διάδικος δεν εκθέτει τις απόψεις του για την επίδικη υπόθεση.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **ερημοδικία**  |
Η **θυρεοειδίτιδα Ρίντελ** είναι πολύ σπάνια νόσος, άγνωστης αιτιολογίας. Αρχίζει αθόρυβα, προσβάλλει αρχικά το θυρεοειδή αδένα, του οποίου το παρέγχυμα αντικαθίσταται από στέρεο συνδετικό ιστό και στη συνέχεια επεκτείνεται στα παρακείμενα όργανα. Από πολλούς θεωρείται ως τελική εκδήλωση της θυρεοειδίτιδας Hashimoto, στην οποία ο λεμφικός ιστός αντικαθίσταται από ινώδη συνδετικό ιστό.

Συμπτώματα
----------

Η συμπτωματολογία της οφείλεται σε πίεση του οισοφάγου, της τραχείας και του κάτω λαρυγγικού νεύρου.

Εξέταση
-------

Κατά τη φυσική εξέταση ο αδένας είναι συνήθως διογκωμένος και σπανιότερα εμφανίζει φυσιολογικό μέγεθος. Κατά την ψηλάφηση ανευρίσκεται πολύ σκληρός. Δύσκολα διαχωρίζεται από τον καρκίνο, ιδιαίτερα αν η διόγκωση βρίσκεται στον ένα λοβό. Απαραίτητη για τη διαφορική διάγνωση είναι η βιοψία.

Πηγές
-----

"Η εξέταση του χειρουργικού ασθενούς" Γρ. Δ. Σκαλκέας

Παραπομπές
----------

Χειρουργική Θυρεοειδιτιδών

Εικόνες
-------
Το **εμβόλιο ιαπωνικής εγκεφαλίτιδας** είναι ένα εμβόλιο που προστατεύει από την ιαπωνική εγκεφαλίτιδα. Τα εμβόλια είναι πάνω από 90% αποτελεσματικά. Δεν είναι σαφές πόσο καιρό διαρκεί η προστασία τους, αλλά φαίνεται πως η αποτελεσματικότητά τους μειώνεται με την πάροδο του χρόνου. Χορηγούνται είτε ενδομυϊκά είτε υποδόρια.

Συστάσεις
---------

Σε χώρες όπου η ασθένεια αποτελεί σοβαρό πρόβλημα, το εμβόλιο συστήνεται ως μέρος των εμβολιασμών σε σταθερή βάση. Ανάλογα με την έκδοση του εμβολίου, χορηγούνται μία ή δύο δόσεις του. Επιπλέον δόσεις συνήθως δεν απαιτούνται σε περιοχές όπου η ασθένεια είναι συνήθης. Σε άτομα με HIV/AIDS και στις εγκύους θα πρέπει να χορηγείται ένα αδρανοποιημένο εμβόλιο. Ο εμβολιασμός ενδείκνυται σε όλους τους ταξιδιώτες που σκοπεύουν να επισκεφτούν περιοχές όπου η ασθένεια είναι συνήθης.

Ασφάλεια και μορφές
-------------------

Τα εμβόλια είναι σχετικά ασφαλή. Πόνος και κοκκίνισμα ενδέχεται να προκύψουν στο σημείο της έγχυσης. Από το 2015, υπάρχουν διαθέσιμα 15 διαφορετικά εμβόλια κατά της ιαπωνικής εγκεφαλίτιδας. Μερικά από αυτά βασίζονται σε τεχνικές ανασυνδυασμένου DNA, κάποια άλλα αποτελούνται από ζώντες εξασθενημένους ιούς, ενώ άλλα από αδρανοποιημένους ιούς.

Ιστορία και πολιτισμός
----------------------

Το εμβόλιο ιαπωνικής εγκεφαλίτιδας έγινε διαθέσιμο για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1930. Περιλαμβάνεται στον Πρότυπο Κατάλογο Βασικών Φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, έναν κατάλογο των σημαντικότερων φαρμακευτικών ουσιών που χρειάζονται σε ένα βασικό σύστημα υγείας. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το κόστος κυμαίνεται από 100 έως 200 δολάρια κατά τη διαδικασία του εμβολιασμού.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Japanese Encephalitis Vaccines: WHO position paper – February 2015.». *Wkly Epidemiol Rec* **90** (9): 69-87. 2015 Feb 27. PMID 25726573. .
2. ↑  Paulke-Korinek, M; Kollaritsch, H (2008). «Japanese encephalitis and vaccines: past and future prospects.». *Wiener klinische Wochenschrift* **120** (19-20 Suppl 4): 15-9. PMID 19066766.
3. ↑  «19th WHO Model List of Essential Medicines (April 2015)» (PDF). WHO. Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2015.
4. ↑  Hamilton, Richart (2015). *Tarascon Pocket Pharmacopoeia 2015 Deluxe Lab-Coat Edition*. Jones & Bartlett Learning. σελ. 315. ISBN 9781284057560.
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ιππώ** (από τη λέξη *ίππος* = άλογο) είναι γνωστή η θυγατέρα του Σκεδάσου από τα Λεύκτρα. Αδελφή της ήταν η Μολπία, όπως γράφει ο Παυσανίας. Οι Λακεδαιμόνιοι Φρουραρχίδας και Παρθένιος βίασαν τις δύο αδελφές. Από τη ντροπή τους η Ιππώ και η Μολπία αυτοκτόνησαν (απαγχονίσθηκαν). Ο Σκέδασος ζήτησε από τους Σπαρτιάτες να τιμωρήσουν τους δύο βιαστές. Μη μπορώντας όμως να το κατορθώσει, αυτοκτόνησε και αυτός, αφήνοντας κατάρες στους Σπαρτιάτες.

Οι κατάρες του Σκεδάσου «έπιασαν τόπο» στην Ιστορία: όταν το 371 π.Χ. έγινε η Μάχη των Λεύκτρων, ο Επαμεινώνδας τόνιζε στους επιτελείς ότι πρώτα έπαιρναν εκδίκηση για τη σπαρτιάτικη εκείνη ατιμία και δευτερευόντως πολεμούσαν για τη σωτηρία των Θηβών. Η ήττα του Κλεομβρότου ικανοποίησε πλήρως την εκδίκηση αυτή.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969

Παραπομπές
----------

1. ↑  *ἐλέγετο δὲ καὶ μήνιμα ἐς τοὺς Λακεδαιμονίους ἐκ τῶν θυγατέρων εἶναι τῶν Σκεδάσου. Σκεδάσῳ γὰρ περὶ Λεῦκτρα οἰκοῦντι θυγατέρες Μολπία γίνεται καὶ Ἱππώ: ταύτας ἐς ὥραν ἤδη προηκούσας Λακεδαιμονίων ἄνδρες βιάζονται παρὰ θέμιδα[ς καὶ] Φρουραρχίδας καὶ Παρθένιος. καὶ αἵ τε παρθένοι παραυτίκα--οὐ γάρ σφισιν ἀνεκτὰ ἐφαίνετο εἶναι τὰ τῆς ὕβρεως--ἀπάγχουσιν αὑτάς: καὶ ὁ Σκέδασος, ὡς ἐς Λακεδαίμονα ἐλθόντι οὐδεμία ἐγένετο αὐτῷ δίκη, οὕτως ἐς τὰ Λεῦκτρα ἐπανήκων αὑτὸν διεργάζεται.* - Παυσανίας, Βοιωτικά, 13.5
Ο **Ιωάννης Χατσόπουλος** (1804 - 1860) ήταν κτηματίας και πολιτικός.

Γεννήθηκε στο Καρπενήσι και ήταν γιος του Αθανάσιου Χατσόπουλου, προύχοντα και κτηματία. Παρακολούθησε μαθήματα από τον Αθανάσιο Ψαλλίδα και φοίτησε στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο στην Κέρκυρα. Υπήρξε γραμματέας του Φροντιστηρίου Μεσολογγίου και πάρεδρος της Γερουσίας της Ελλάδας (1829). Επίσης είχε διατελέσει επαρχιακός σύμβουλος καθώς και βουλευτής Ευρυτανίας τις περιόδους 1847 - 1850 και 1859 - 1860.

Ήταν παντρεμένος με την Αγγελική Γουβέλη και είχε αποκτήσει τέσσερα παιδιά: τον Δημήτρη, βουλευτή και δικηγόρο, τον Γεώργιο, βουλευτή και δικηγόρο, τον Κωνσταντίνο και την Κασσάνδρα, σύζυγο του Δημητρίου Κιτσίκη. Εγγονός του ήταν ο Νίκος Κιτσίκης, πρύτανης και βουλευτής, ενώ δισέγγονός του είναι ο ακαδημαϊκός Δημήτρης Κιτσίκης.

Πηγές
-----

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 3  Οκτωβρίου 2016.
2. 1 2  Γεώργιος Φαρμακίδης, *Δημήτριος Χατσόπουλος*, Αθήναι 1965, σελ.6
Η **θυροτηλεόραση** είναι σύστημα επικοινωνίας με ήχο και εικόνα μεταξύ της εξώπορτας και του εσωτερικού χώρου κατοικίας η διαμερισμάτων πολυκατοικίας η μεταξύ διαφόρων εργασιακών χώρων.

Υποσυστήματα θυροτηλεόρασης
---------------------------

Ένα σύστημα θυροτηλεόρασης αποτελείται από την **μπουτονιέρα** πού βρίσκεται μπροστά από την εξώπορτα και περιλαμβάνει μικρόφωνο μεγάφωνο και την  **κάμερα**, σε ενιαία συσκευή κατάλληλη για εξωτερικούς χώρους. Στον εσωτερικό χώρο (του σπιτιού ) υπάρχει η συσκευή πού περιλαμβάνει μικρόφωνο, μεγάφωνο, την **οθόνη** και το κουμπί πού ελέγχει την ηλεκτρική κλειδαριά. 
Η επικοινωνία μεταξύ εξωτερικής και εσωτερικής συσκευής γίνεται με τις κατάλληλες **καλωδιώσεις**.

### Μπουτονιέρες

Δημιουργούνται από συναρμολογούμενα τμήματα με πλήθος λειτουργιών και εναλλακτικές δυνατότητες τοποθέτησης για μέγιστη ευελιξία σε χρωματικές επιλογές με ψηφιακό πληκτρολόγιο και πλήκτρα αφής σε χρωματικές επιλογές πλαισίων.

### Οθόνες

Οθόνη θυροτηλεόρασης
Οθόνες υπάρχουν ασπρόμαυρες ή έγχρωμες, μικρής ή μεγάλης διάστασης, χωνευτής ή επίτοιχης τοποθέτησης, σε διάφορα χρώματα και υλικά. Λειτουργούν αυτόνομα , διαθέτουν μνήμη, ή άλλες επιμέρους λειτουργίες πού εσείς επιλέγετε για να έχετε μεγαλύτερη άνεση στην καθημερινότητά σας. Υπάρχουν με μικρή ή μεγάλη έγχρωμη οθόνη αφής υψηλής ευκρίνειας έως 7’’ με λειτουργική και εργονοµική ζώνη µε τις 4 βασικές εντολές (έλεγχος κλειδαριάς, συνοµιλία, ενεργοποίηση κάµερας μπουτονιέρας, φωτισµός κλιµακοστασίου). Δυνατότητα προγραµµατισµού περισσότερων λειτουργιών µέσω του µενού.

### Κάμερες

Οι κάμερες μεταφέρουν την εικόνα από τον εξωτερικό χώρο στην οθόνη 
της θυροτηλεόρασης.
Η μεταφορά εικόνας στην οθόνη μπορεί να γίνει ενσὐρματα ή ασύρματα.

### Καλωδιώσεις

Υπάρχουν συστήματα μόνο με 2 καλώδια (χωρίς πολικότητα) για όλη την εγκατάσταση.Είναι ένα απλοποιημένο σύστημα εγκατάστασης με ελάχιστη καλωδίωση και ισχυρά χαρακτηριστικά.

Παραπομπές
----------
Αυτό το λήμμα αφορά στον τύραννο Ερατοσθένη.  Για τον φιλόσοφο, δείτε: Ερατοσθένης ο Κυρηναίος.  Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ερατοσθένης.  

Ο **Ερατοσθένης** ήταν ένας από τους τριάκοντα τυράννους. Τον αναφέρει ο Ξενοφών, ενώ ο ρήτορας Λυσίας έγραψε και εκφώνησε λόγο κατά του Ερατοσθένη.

Το 412 π.Χ. ο Λυσίας επιστρέφοντας στην Αθήνα εγκαταστάθηκε εκεί, όπου ζούσε ως πλούσιος ισοτελής, έχοντας κτήματα, τρία σπίτια και εργοστάσιο ασπίδων στον Πειραιά, όπου εργάζονταν 120 δούλοι. Όμως η έντονη πολιτική δράση και τα δημοκρατικά του φρονήματα ενόχλησαν τους Τριάκοντα τυράννους. Ο τύραννος Ερατοσθένης θανάτωσε τον αδερφό του Λυσία Πολέμαρχο, ενώ ο Λυσίας διέφυγε στα Μέγαρα, χάνοντας μεγάλο μέρος από την περιουσία του. Ο Λυσίας, μόλις επέστρεψε στην Αθήνα το 403 π.Χ. παρουσιάστηκε στο δικαστήριο ως κατήγορος του Ερατοσθένη, του φονιά του αδελφού του. Ο λόγος *Κατά Ερατοσθένους* είναι ο μόνος που εκφωνήθηκε από τον ίδιο το ρήτορα στο δικαστήριο.

Ο *Υπέρ του Ερατοσθένους φόνου απολογία*, επίσης του Λυσίου, αναφέρεται σε διαφορετικό άτομο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ξενοφών "Ελληνικά" Β΄, iii, 2

Πηγές
-----

* Sir William Smith, επιμ. (1876) [1849]. *Dictionary of Greek and Roman biography and mythology* (στα Αγγλικά). Boston: C.C. Little, J. Brown and Co. Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2009.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 73723592
* LCCN: nr93004181
* GND: 119269155

 |

 |
Ο **Θωμάς ντ' Ωτρεμανκούρ** (Γαλλικά: Thomas d'Autremencourt), συχνά αλλά λανθασμένα αναφερόμενος ως **ντε Στρομονκούρ** (de Stromoncourt), ήταν ο δεύτερος Αυθέντης των Σαλώνων (σύγχρονη Άμφισσα) υποτελείς του Πριγκιπάτου της Αχαΐας από το 1215 έως το 1258. Ήταν γιος του Θωμά Α΄ ντ' Ωτρεμανκούρ

Το 1215 ανακατέλαβε τα Σάλωνα από το Δεσποτάτο της Ηπείρου κι επανέκτησε την βαρωνία του πατέρα του. Παντρεύτηκε μία ανιψιά του Γουλιέλμου Βιλλεαρδουίνου κι μαζί της απέκτησε τον Γουλιέλμο που τον διαδέχτηκε ενώ είχε και δύο κόρες. Πήρε μέρος στην Μάχη στο Καρύδι το 1258 με το πλευρό των Τριτημόριων της Εύβοιας και του Δουκάτου των Αθηνών εναντίον του θείου του Γουλιέλμου. Μετά την ήττα της συμμαχία τους παρουσιάστηκε μαζί με τους υπόλοιπους στο Νικλί και δήλωσε εκ νέου υποταγή στον πρίγκιπα της Αχαΐας.

Πηγές
-----

* Ανέκδοτα νομίσματα και μολυβδόβουλλα των κατά τους μέσους αιώνας Δυναστών της Ελλάδος / υπό Παύλου Λάμπρου, Εν Αθήναις : Εκ του Τυπογραφείου αδελφών Πέρρη, 1880
Προετοιμασία ιπτάμενης βόμβας V1 για την πτήση
Υπόγειο εργοστάσιο παραγωγής ιπτάμενων βομβών στο στρατόπεδο εξόντωσης Μίτελμπαου Ντόρα, παράρτημα του Στρατόπεδου συγκέντρωσης Μπούχενβαλντ
Με την ονομασία **Ιπτάμενη βόμβα**, ή **βόμβα V**, φερόταν ειδικό πυραυλοκίνητο όπλο που κατασκεύασαν και χρησιμοποίησαν οι Γερμανοί περί τα τέλη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, την περίοδο 1944-1945.

Η βόμβα αυτή ήταν ένα αυτοπροωθούμενο βλήμα μεγάλης ακτίνας δράσης που έγινε περισσότερο γνωστό ως «**V**» εκ του αρχικού γράμματος της γερμανικής λέξης «Vergeltungswaffe» (= όπλο αντιποίνων). Κατασκευάστηκαν και χρησιμοποιήθηκαν δύο τέτοιοι τύποι βλημάτων οι **V-1** (που ονομάστηκαν ιπτάμενες βόμβες) που τις χειριζόταν η Λούφτβαφφε και στη συνέχεια τα λεγόμενα βλήματα **V-2**που τις χειριζόταν το πυροβολικό του στρατού ξηράς.

Παρά ταύτα η μαζική παραγωγή και χρήση τους δεν κατάφεραν να επηρεάσουν τη γενικότερη διεξαγωγή των τότε επιχειρήσεων.

Γενικά
------

Συγκεκριμένα στη διάρκεια του Β΄ Π.Π. ο Αδόλφος Χίτλερ αμέσως μετά την απόβαση της Νορμανδίας (6 Νοεμβρίου 1944) άρχισε να δίνει στη δημοσιότητα στοιχεία για μυστικά όπλα που είχε το γερμανικό οπλοστάσιο προεξοφλώντας ότι θα μπορούσαν να επιφέρουν σπουδαία αποτελέσματα στην ταχύτερη επικράτηση της κυριαρχίας του. Στα πλαίσια της τότε προπαγάνδας του ψυχολογικού πολέμου οι ειδήσεις αυτές απέβλεπαν αφενός στην αποθάρρυνση των αντίπαλων συμμαχικών στρατευμάτων, αφετέρου στην ανόρθωση του ηθικού των δικών του δυνάμεων η κατάσταση των οποίων βρίσκονταν ήδη σε δύσκολη θέση τόσο στο ανατολικό όσο και στο δυτικό μέτωπο. Παράλληλα σχεδόν όλο το τότε τεχνικό επιστημονικό δυναμικό της Γερμανίας πάσχιζε για την ανακάλυψη νέων όπλων περισσότερο αποτελεσματικών σε όλα τα πεδία των μαχών (των κατά ξηρά, θάλασσα και αέρα).

Έτσι στις 12 Ιουνίου του 1944, τη νύκτα, ξημερώνοντας η επομένη το Λονδίνο δοκίμαζε - γνώριζε την καταστροφή του πρωτότυπου αυτού όπλου που ονομάστηκε ιπτάμενη βόμβα σ΄ ένα άνευ προηγουμένου καταιγισμού προσβολών. Παρόμοια τέτοια καταιγιστική προσβολή επαναλήφθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους αυτή τη φορά με βλήματα V-2, εναντίον του Λονδίνου και της Αμβέρσας επίσης με πολύ μεγάλες καταστροφές.

Υπολογίστηκε ότι από τον Ιούνιο του 1944 μέχρι τον Μάιο του 1945 εκτοξεύτηκαν συνολικά μόνο εναντίον του Λονδίνου και της Αμβέρσας περίπου 8.000 ιπτάμενες βόμβες V-1 και 7.000 βλήματα V-2.
Ο **Θωμάς Καντακουζηνός** (*σερβικά: Томом Кантакузином ή Тома Кантакузин*), ( ; - Αδριανούπολη, 25 Ιουνίου 1463), ήταν Βυζαντινός πρίγκιπας και Δεσπότης της Σερβίας για λίγες εβδομάδες το 1439 σαν αντιβασιλέας.

Ήταν γιος του Θεοδώρου Καντακουζηνού και της Έλενας, Σέρβας πριγκίπισσας. Αδέλφια του ήταν ο Δημήτριος, ο Μανουήλ, ο Γεώργιος, ο Ανδρόνικος, η Ειρήνη, η Θεοδώρα και η Μαρία. Η αδελφή του Ειρήνη το 1414 παντρεύτηκε τον δεσπότη της Σερβίας Τζούρατζ Μπράνκοβιτς και ο Θωμάς βρέθηκε στη Σερβία αναλαμβάνοντας σημαντικές πολιτικές θέσεις. 

Ήταν στη διπλωματική υπηρεσία του δεσπότη από το 1433 έως το 1456. Το 1429 ήταν επικεφαλής των εργασιών κατασκευής της νέας πρωτεύουσας του Σμεντέρεβο, αναφέρεται ότι για την κατασκευή του έφερε πολλούς έλληνες τεχνίτες Το 1438 οι Οθωμανοί εισέβαλαν στη Σερβία, ο Θωμάς ήταν από τους υπερασπιστές της τρίμηνης πολιορκίας του Σμεντέρεβο. 

Το 1459 βρισκόταν σε Οθωμανικά εδάφη και τύχαινε την προστασίας του Σουλτάνου. Συμμετείχε στη μετακομιδή των λειψάνων του Αγίου Ιωάννη της Ρίλας από τη βουλγαρική πόλη Τάρνοβο και το μοναστήρι της Ρίλας στο Άγιο Όρος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Кантакузины - Реферат - Учебные материалы
2. ↑  Profile of Đurađ
3. ↑  Γενεαλογία των Καντακουζηνών
4. 1 2 3 4  poreklo, brankovića Αρχειοθετήθηκε 2018-03-29 στο Wayback Machine.
5. ↑  Под властью проклятой Ерины
O δον **Ιωάννης**, πορτoγαλ. João (12 Ιουνίου 1726 - 23 Οκτωβρίου 1780) από τον Οίκο των Αβίς-Μπραγκάνσα ήταν γενικός διοικητής τού στόλου της Πορτογαλίας και μαγιορδόμος τού ανακτόρου. Λόγω τού γάμου του έγινε δούκας τού Αμπράντες.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο νόθος γιος τού Φραγκίσκου δούκα της Μπέζα και της ερωμένης του Μαριάνας Σιλβέιρα, μοναχής. Ο Φραγκίσκος είχε μεγαλύτερο αδελφό τον Ιωάννη Ε΄ της Πορτογαλίας και έτσι ήταν εξάδελφος των γιων τού Ιωάννη Ε΄, τού Ιωσήφ και τού Πέτρου Γ΄ βασιλέων της Πορτογαλίας.

O πατέρας του ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Πέτρου Β΄ της Πορτογαλίας. Ο δευτερότοκος γιος (infantado) τού βασιλιά έμενε πάντα στο ανάκτορο Μπεμπόστα. Έτσι ο γιος τού Φραγκίσκου έμεινε γνωστός ως Ιωάννης ντα Μπεμπόστα. Ο τελευταίος νομιμοποιήθηκε με βασ. διάταγμα τού Ιωάννη Ε΄ το 1749. Το επόμενο έτος ο βασιλιάς εξέδωσε διάταγμα, που έθετε τον ανιψιό του Ιωάννη ντα Μπεμπόστα σε σειρά προτεραιότητας, επάνω από όλους τους ευγενείς και κάτω από τη βασ. οικογένεια.

Ο Ιωάννης ντα Μπεμπόστα υπηρέτησε ως σύμβουλος τού κράτους και μαγιορδόμος (mordomo-mor), δηλ. οικονόμος τού βασ. νοικοκυριού, τού Ιωάννη Ε΄ και της Μαρίας Α΄ της Πορτογαλίας, κόρης τού Ιωσήφ. Επίσης τέθηκε γενικός διοικητής τού Πορτογαλικού στόλου (armada), που ήταν ο υψηλότερος βαθμός στο Ναυτικό την περίοδο αυτή.

Κατά τη βάπτιση τού Ιωάννη ΣΤ΄, γιου τού εξαδέλφου του Πέτρου Γ΄, αντιπροσώπευσε τον ανάδοχο τού βρέφους, τον Λουδοβίκο ΙΕ΄ της Γαλλίας. Ο Ιωάννης απεβίωσε το 1780 σε ηλικία 54 ετών.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Μαρία-Μαργαρίτα ντε Λορένα, κόρη τού δομ Ροντρίγκο ντε Μέλλο. Η σύζυγός του ήταν χήρα τού μαρκησίου τού Αμπράντες και ο Ιωσήφ την αναβίβασε σε δούκισσα τού Αμπράντες. Έτσι ο Ιωάννης ντα Μπεμπόστα έγινε δούκας τού Αμπράντες συζυγικώ δικαιώματι (jure uxoris). Δεν απέκτησαν τέκνα.

Πηγές
-----

* Nizza da Silva, Maria Beatriz (2009). Reis de Portugal: D. João V (in Portuguese). Lisbon: Temas & Debates.
Ο **Θωμάς Καστανάρας** (γεννημένος στις 9 Ιανουαρίου 2003) είναι Γερμανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός για την ομάδα της Μπουντεσλίγκα ΦφΜ Στουτγκάρδη.

Συλλογική καριέρα
-----------------

Ο Καστανάρας έπαιξε για τις ομάδες νέων της ΤΒ Ουντερτουρκχάιμ και της ΦΣΒ Βάιμπλινγκεν πριν ενταχθεί στην ΦφΜ Στουτγάρδη το 2011.  Στις 3 Μαρτίου 2022, ανανέωσε το συμβόλαιό του με τη VfB Stuttgart μέχρι τον Ιούνιο του 2025.  Αφού ηγήθηκε της ομάδας κάτω των 19 ετών του συλλόγου στο σκοράρισμα με 26 γκολ κατά τη διάρκεια της σεζόν 2021–22, ο Κασταναράς προήχθη στην ανώτερη ομάδα της Στουτγκάρδης για τη σεζόν 2022–23.  Ο Καστανάρας έκανε το ντεμπούτο του στην Μπουντεσλίγκα με τη Στουτγάρδη στις 17 Σεπτεμβρίου 2022 κόντρα στην Άιντραχτ Φρανκφούρτης.

Διεθνής καριέρα
---------------

Γεννημένος στη Γερμανία, ο Κασταναράς είναι ελληνικής καταγωγής. Προηγουμένως εκπροσώπησε την Ελλάδα διεθνώς μέχρι την Ελλάδα Κ19, πριν μεταβεί για να εκπροσωπήσει την Κ20 της Γερμανίας το 2022.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Profivertrag für Thomas Kastanaras». *stuttgarter-zeitung.de* (στα Γερμανικά). Stuttgarter Zeitung. 3 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2023.
2. ↑  «Köln und Hertha buhlen vergeblich: Sturmtalent Kastanaras verlängert beim VfB». Kicker. 3 March 2022.. Ανακτήθηκε στις 11 January 2023.
3. ↑  «So plant Pellegrino Matarazzo mit Thomas Kastanaras» (στα γερμανικά). Stuttgarter Nachrichten. 22 May 2022. .
4. ↑  «Kastanaras feiert Bundesligadebüt». *ligainsider.de* (στα Γερμανικά). 19 Σεπτεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2023.
5. ↑  Schneider, Dominik. «Bundesliga-Debütant: Kastanaras soll dem VfB "viel Freude" bereiten». *Fussball Transfers*.
**Ο Ερβέ(βιος), λατιν: *Ervevius, γαλλ.* Hervé,** ιταλικά: Erveo‎), που ονομάστηκε **Φραγκόπουλος** (i.e. Φράγκος), ήταν Νορμανδός μισθοφόρος, στρατηγός στη Ρωμαϊκή υπηρεσία κατά τη δεκαετία του 1050.

 Σφραγίδα με επιγραφή: Ο [ΑΓΙΟC] ΠΕΤΡΟ' / ΕΡΒΕΒΙΩ ΜΑΓΙCΤΡΩ, ΒΕCΤΗ S CΤΡΑΤΗΛΑΤΗ ΤΗ' ΑΝΑΤΟΛΗ' ΤΩ ΦΡΑΓΟΠΩ[ΛΩ].

Βιογραφία
---------

Σύμφωνα με τον Αμάτους του Μοντεκασίνο, ο Ερβέ και άλλοι Νορμανδοί μισθοφόροι πολέμησαν για τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία υπό τον Γεώργιο Μανιάκη εναντίον των Μουσουλμάνων στη Σικελία το 1038-1040.  Μεταξύ των ετών 1040 και 1043 συμμετείχε στην εκστρατεία εναντίον των Ελλήνων της Απουλίας και έλαβε την πόλη Αβελλίνο (1042/3). Περί το 1050 εμφανίζεται ως ηγέτης των Νορμανδών μισθοφόρων υπό τον Νικηφόρο Βρυέννιο τον Πρεσβύτερο και ενός από τους δύο επικεφαλής υποδιοικητές της Ελλάδας. Την ίδια χρονιά, ο ίδιος και ο Κατακαλών Κακαυμένος ηττήθηκαν από τους Πετσενέγκους κοντά στον Δούναβη. 

Το 1056 ζήτησε τον ανώτερο αυλικό τίτλο του *μαγίστρου* από τον Αυτοκράτορα Μιχαήλ ΣΤ΄ *Στρατιωτικό* (β. 1056-1057). Όταν αυτός αρνήθηκε, ο Ερβέ αποσύρθηκε στο κτήμα του στο Θέμα των Αρμενιακών. Από εκεί συγκέντρωσε έναν αριθμό 300 Νορμανδών και την άνοιξη του 1057 βάδισε στην ανατολική Μικρά Ασία, γύρω από τη λίμνη Βαν.  Εκεί πιθανότατα σκόπευε να δημιουργήσει ένα κράτος για τον εαυτό του και εισήλθε σε πολέμους με τους Αρμένιους και τους Σελτζούκους.  Μετά την αρχική επιτυχία, αιχμαλωτίστηκε από τον Αμπού Νασρ, εμίρη του Aχλάτ. 

Ο Ερβέ απεστάλη πίσω στην Κωνσταντινούπολη σιδηροδέσμιος, αλλά εκεί φαίνεται πως συμφιλιώθηκε με τον Αυτοκράτορα των Ρωμαίων: μία σφραγίδα του που διασώθηκε, καταγράφει πως είχε λάβει τον τίτλο τού *μαγίστρου* και τις θέσεις τού βεστιαρίου και του *στρατηλάτη* της Ανατολής, στον στρατό του Αυτοκράτορα Ισαακίου Α΄ Κομνηνού (β. 1057-1059).  Ωστόσο γύρω στο 1063 ο Ματθαίος της Έδεσσας καταγράφει ότι οι Τούρκοι της Άμιδας δωροδόκησαν έναν «Φρανκάβολ», για να αποφύγουν τη μάχη. Το αν ήταν πράγματι ο Ερβέ είναι αβέβαιο, αλλά εκτελέστηκε από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ι΄ Δούκα (β. 1059-1067) λίγο μετά. Ήταν πιθανώς ο ιδρυτής της οικογένειας της ύστερης Βυζαντινής οικογένειας Φραγκοπούλου.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 3  Μαρτίου 2021.
3. 1 2 3  Kazhdan 1991.
4. ↑  Gravett & Nicolle 2006.
5. ↑  Kazhdan 1991.

Πηγές
-----

* Gravett, Christopher· Nicolle, David (2006). *The Normans: Warrior Knights and their Castles*. Oxford, United Kingdom: Osprey Publishing Limited. ISBN 1-84603-218-0. [*νεκρός σύνδεσμος*]Gravett, Christopher· Nicolle, David (2006). *The Normans: Warrior Knights and their Castles*. Oxford, United Kingdom: Osprey Publishing Limited. ISBN 1-84603-218-0. [*νεκρός σύνδεσμος*] Gravett, Christopher· Nicolle, David (2006). *The Normans: Warrior Knights and their Castles*. Oxford, United Kingdom: Osprey Publishing Limited. ISBN 1-84603-218-0. [*νεκρός σύνδεσμος*]

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------
Η **Ελένη Κοντοσταύλου - Νικολοπούλου** (γαλλικά: Helene "Mile" Contostavlos) (Μασσαλία 1902 - 1963) , ήταν Γαλλίδα αθλήτρια της αντισφαίρισης με ελληνική καταγωγή, είχε αγωνιστεί μάλιστα και με την γαλλική, αλλά και την ελληνική εθνική ομάδα. 

Είχε γεννηθεί στη Μασσαλία από τον Αλέξανδρο Κοντόσταυλο και την Ιουλία Σκαραμαγκά, ήταν παντρεμένη με τον Ιωάννη (Jean) Νικολόπουλο, επίσης ελληνικής καταγωγής, γεννημένο στη Μασσαλία. Ο σύζυγος της προερχόταν από σημαντική Λαγκαδινή οικογένεια μεγαλεμπόρων σιτηρών, την οικογένεια Δημητρακοπούλου, και ήταν δισέγγονος του Δημητρίου Δημητρακοπούλου, αγωνιστή του 1821, μεγαλεμπόρου σιτηρών και ευεργέτη των Λαγκαδίων Η Ελένη ήταν δισεγγονή του Αλέξανδρου Κοντόσταυλου και ξαδέλφη της επίσης Ελληνογαλλίδας αντισφαιρίστριας Ιουλίας Βλαστού.

Είχε αγωνιστεί για τη Γαλλία σε πολλές διοργανώσεις. Στο τουρνουά του Γουίμπλετον καλύτερη παρουσία της ήταν το 1926 όταν έφτασε στα προημιτελικά και αποκλείστηκε από τη Βλαστού. Στο Ρολάν Γκαρός έφτασε στα ημιτελικά το 1925, όπου αποκλείστηκε από τη μετέπειτα νικήτρια Συζάν Λεγκλένν. 

Είχε εκπροσωπήσει τα ελληνικά χρώματα στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1924 στο Παρίσι. Στο διπλό μεικτό με συμπαίκτη τον Π. Σκαραμαγκά πέρασαν στον δεύτερο γύρο χωρίς αγώνα εκεί όμως δεν αγωνίστηκαν λόγω ξαφνικής ασθένειας της Κοντοσταύλου. Από το 1927 ήταν αθλήτρια του Ο.Α. Αθηνών

Παραπομπές
----------

1. ↑  Το γενεαλογικό δέντρο της Κοντόσταυλου
2. ↑  «Family Group Sheet».
3. ↑  «Εφημερίδα Νεολόγος, Κωνσταντινούπολης». 21-03-1889.
4. ↑  «England & Wales, Death Index, 1837-2005».
5. ↑  Γυναικείος Αθλητισμός (ψηφιακή σελ. 63) Αρχειοθετήθηκε 2015-09-28 στο Wayback Machine. περιοδ. «ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ» τχ 7 (20 Ιουνίου 1926), σελ. 6
6. ↑  Αποτελέσματα της διοργάνωσης του 1925  Αρχειοθετήθηκε 2010-05-25 στο Wayback Machine.

Πηγές
-----

* Ελευθέριος Σκιαδάς, *Γυναικείος αθλητισμός στη σύγχρονη Ελλάδα*, Π.Α.Σ.Γ. Η Καλλιπάτειρα , Εκδόσεις Λαβύρινθος, Αθήνα 1998, ISBN 960-85466-9-9
* Σύντομο βιογραφικό της από τον ΣΕΓΑΣ
Η **Ελένη Κυπραίου** (Αθήνα, 4 Μαρτίου 1937) είναι Ελληνίδα ηθοποιός, συγγραφέας και παρουσιάστρια.

Βιογραφία
---------

Δάσκαλός της στη μουσική - πιάνο ήταν ο Φιλοκτήτης Οικονομίδης. Αργότερα συνέχισε τις μουσικές σπουδές στο Ωδείο της Λυών στη Γαλλία. Σπούδασε επίσης στο φιλολογικό τμήμα του Πανεπιστημίου της Σορβόνης καθώς και στις Δραματικές Σχολές των Ζιράρ και Σιμόν και στο Εθνικό Ωδείο Δραματικής Τέχνης του Παρισιού.

Σε νεαρή ηλικία εμφανίστηκε ως ζωγράφος με πρώτη έκθεσή της στην Αθήνα το 1954. Εργάσθηκε κάνοντας μεταφράσεις στο Παρίσι (1955-1957) και σε μεταφράσεις έργων για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση και μετά την επιστροφή της στην Ελλάδα συνέχισε στην Ελληνική ραδιοφωνία ΕΙΡ (1957-1966), στη τηλεόραση (1966-1972) και στο Εθνικό Θέατρο (1958-1966). Υπήρξε επίσης συνεργάτης της τότε ΥΕΝΕΔ.

Συγγραφή και διακρίσεις
-----------------------

Έχει γράψει πέντε τόμους της τηλεοπτικής εκπομπής "Τέχνη και Λόγος" καθώς και τα δοκίμια "Αντίδραση και παράκληση". Είναι μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών. Με το Εθνικό Θέατρο έχει περιοδεύσει σε πολλές χώρες και εκπροσώπησε την Ελληνική Ραδιοφωνία στο Παρίσι το 1964 όπου και έλαβε στον εκεί διεθνή διαγωνισμό το Α' Βραβείο ραδιοφωνικής εκπομπής. Ομιλεί Αγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά και Ιταλικά.

Προσωπική ζωή
-------------

Είναι μόνιμη κάτοικος Παλαιού Ψυχικού της Αθήνας. Είναι σύζυγος του δημοσιογράφου Χρήστου Φιλιππίδη.

Φιλμογραφία
-----------

* *Ενώ σφύριζε το τρένο* (1961)

Πρώτες εμφανίσεις
-----------------

Στις 23 Φεβρουαρίου 1966 και ώρα 18.30 με τη φράση της: "Καλησπέρα σας, από σήμερα ..." εγκαινίασε την πρώτη επίσημη τηλεοπτική εκπομπή του τότε ΕΙΡ, που ήταν δίωρη (18.30-20.30), υπό τη καλλιτεχνική διεύθυνση και σκηνοθεσία του Γιώργου Κάρτερ. Υπήρξε επίσης η πρώτη καλεσμένη στην εκπομπή Σε χρόνο TV της Μάριον Μιχελιδάκη το χειμώνα του 2005.

Διακρίσεις
----------

* Το 2009 βραβεύθηκε για την προσφορά της στον δημοσιογραφικό χώρο από την ΕΣΗΕΑ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Newsroom. «Βραβεία σε γυναίκες δημοσιογράφους». *www.kathimerini.gr*. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2022.

Πηγές
-----

* "Who's Who 1979 σ.333
Ο **Θωμάς Γ΄**, ιταλ. Thomas III (1356 - 1416) από τον Οίκο των Αλεράμιτσι ήταν μαρκήσιος τού Σαλούτσο.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Φρειδερίκου Β΄ μαρκησίου τού Σαλούτσο και της Βεατρίκης, κόρης τού Ούγου κόμη της Γενεύης.

Προσπάθησε να συνεχίσει την φιλο-Γαλλική πολιτική τού πατέρα του, κυρίως για να αντιμετωπίσει το μένος τού Αμεδαίου Η΄ δούκα της Σαβοΐας, που σκόπευε να καταλάβει όλο το Πεδεμόντιο. Στην πράξη η συμφωνία, που δήλωνε την ονομαστική υποταγή στη Γαλλία, είχε υπογραφεί από τον Θωμά Γ΄ πολύ πριν αποβιώσει ο πατέρας του.

Η υποτέλεια στη Γαλλία ήταν επίσης αποτέλεσμα της εκπαίδευσης, που είχε λάβει ο Θωμάς Γ΄, ο οποίος έζησε στην Προβηγκία τον πιο πολύ καιρό της νεότητάς του και ταξίδευσε εκεί τα έτη 1375, 1389, 1401, 1403 και 1405. Νυμφεύτηκε τη Γαλλίδα Μαργαρίτα από το Ρουσσύ.

Το 1395 αιχμαλωτίστηκε από τον στρατό της Σαβοΐας, ενώ ως αρχηγός ερήμωνε το Μοναστερόλο. Φυλακίστηκε πρώτα στο Σαβιλιάνο και μετά στο Τορίνο· δύο έτη μετά ελευθερώθηκε έπειτα από την πληρωμή 2.000 χρυσών φλωρινίων, που δόθηκαν ως λύτρα.

Τα τελευταία έτη του ο Θωμάς Γ΄ όρισε διάδοχο τον γιο του Λουδοβίκο Α΄.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα των Πιερρεπόν, κόρη τού Ούγου Β΄ κόμη τού Ρονσύ & Μπραιν και είχε τέκνα:

* Τζιοβάννα γενν. 1405, παντρεύτηκε τον Γκιγκ Δ΄ κύριο τού Μεογιέ & Οφφρεμόν.
* Λουδοβίκος Α΄ απεβ. 1474, μαρκήσιος τού Σαλούτσο.
* Βεατρίκη, μοναχή.
* Ριχάρδα 1410-1474, παντρεύτηκε τον Νικολό Γ΄ των Έστε μαρκήσιο της Φερράρα.

Από την ερωμένη του Ολμέτα ντε Σόλιο είχε φυσικά τέκνα:

* (νόθος) Βαλεράνο απεβ. 1443.
* (νόθος) Λαντσαρόττο.
* (νόθος) Τζοβάνν, ηγουμένη της Σάντα Μαρία ντι Σταφφάρντα.
* (νόθη) Ελένα (;), η ύπαρξή της αμφισβητείται.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *AlKindi*. 89572.
2. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.

Πηγές
-----

* Marek, Miroslav. «A listing of descendants of Thomas II of Saluzzo». Genealogy.EU.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 45249443
* **ΕΒΕ**: 227358
* LCCN: no2002036958
* ISNI: 0000 0000 7995 0199
* GND: 124972349
* SUDOC: 086164228
* BNF: cb14447372m (data)

 |

 |
Η **Ελισάβετ** (29 Αυγούστου 1540 - 8 Μαρτίου 1578) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Κυστρίν και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνα του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ.

Βιογραφία
---------

Η Ελισάβετ ήταν η πρώτη κόρη του Ιωάννη μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Κυστρίν και της Αικατερίνης των Γουέλφων, κόρης του Ερρίκου Ε΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βόλφενμπυτελ.

Στις 26 Δεκεμβρίου 1558 η Ελισάβετ παντρεύτηκε τον Γεώργιο-Φρειδερίκο μαργράβο του Άνσμπαχ-Κούλμπαχ στο Κυστρίν. Από το 1577 ενήργησε ως κυβερνήτης στο δουκάτο της Πρωσίας εκ μέρους του Αλβέρτου-Φρειδερίκου δούκα της Πρωσίας.

Η Ελισάβετ απεβίωσε κατά τη διάρκεια της παραμονής της στην Αυλή της Βαρσοβίας, όπου ο σύζυγός της επρόκειτο να λάβει τον τίτλο του δούκα από τον Στέφαν Μπατόρυ. Η Ελισάβετ τάφηκε στον καθεδρικό ναό Κένιγκσμπεργκ. Ο σύζυγός της ανέθεσε στον ολλανδό γλύπτη Γουλιέλμο φαν Μπλοχ να δημιουργήσει ένα ταφικό μνημείο για εκείνη. Αυτό ολοκληρώθηκε το 1582 και ανεγέρθηκε ως "μνημείο κυβερνήτη" στον καθεδρικό ναό.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 1558 τον Γεώργιο-Φρειδερίκο μαργράβο του Άνσμπαχ-Κούλμπαχ. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Αναφορές
--------

1. ↑  (Αγγλικά) *Find A Grave*. Ανακτήθηκε στις 30  Αυγούστου 2019.
2. ↑  p11138.htm#i111378. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 161759137
* ISNI: 0000 0001 1959 2251
* GND: 118688618

 |

 |
H **Ινδική αντιλόπη** είναι ζώο θηλαστικό και ανήκει στα Βοοειδή που αποτελεί ενδημικό είδος της Ινδίας και του Πακιστάν. Η επιστημονική του ονομασία είναι *Antilope cervicapra* - *Αντιλόπη η αιγέλαφος* και περιλαμβάνει 2 υποείδη.

Η ινδική αντιλόπη είναι ζώο μεσαίου μεγέθους. Το μήκος τους φτάνει τα 120 εκατοστά, σε ύψος τα 84 εκατοστά και σε βάρος τα 22-57 κιλά. Τα ενήλικα άτομα έχουν χρώμα καστανό, ενώ τα θηλυκά πιο ανοιχτό. Το χρώμα της κοιλιάς τους και στα δύο φύλα είναι λευκό. Στα αρσενικά, το υπόλοιπο σώμα είναι σκούρο καστανό, ενώ στα θηλυκά πολύ πιο ανοιχτό. Τα αρσενικά φέρουν δύο ελικοειδή κέρατα με δακτύλιους, που φτάνουν μέχρι και τα 50 εκ.

Οι ινδικές αντιλόπες είναι πολύ γρήγορα ζώα. Μπορούν να τρέξουν μέχρι και με 80 χλμ/ώρα, κάνοντας πηδήματα των οποίων το ύψος φτάνει τα 3 μ. ενώ το μήκος ξεπερνάει τα 6 μ. Το θηλυκό, μετά από κυοφορία 6 μηνών, γεννά 1-2 μικρά. Είναι ζώα που δρουν την ημέρα. Ζουν σε λιβάδια και ανοιχτές κοιλάδες. Το περισσότερο καιρό ζουν σε αγέλες των 30-60 ατόμων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mallon, D.P. (2006). *Antilope cervicapra*  *στην Κόκκινη Λίστα Απειλούμενων Ειδών της IUCN*. Έκδοση 2013.2. Διεθνής Ένωση Προστασίας της Φύσης (IUCN). Ανακτήθηκε 12 Μαρτίου 2014.