recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Μπονέλος** ήταν Βυζαντινός αξιωματούχος, δουξ της Νεάπολης την περίοδο 687—696.

Ο Μπονέλος είναι γνωστός από το Χρονικό των Δούκων του Μπενεβέντο, του Σαλέρνο, της Κάπουας και της Νάπολης. Σύμφωνα με αυτό, έλαβε εξουσία επί του Δουκάτου της Νεάπολης το 687 μετά το θάνατο του προκατόχου του Στέφανου. Επειδή εκείνη την εποχή η Νάπολη ήταν μέρος της Βυζαντινής αυτοκρατορίας ο Μπονέλος εκλέχτηκε από την αριστοκρατία της πόλης και έπειτα ενέκρινε την εκλογή του ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός Β΄ .

Διάφορα νομίσματα που σώθηκαν και κόπηκαν κατά την θητεία του στη Νάπολη, είχαν στην μία όψη πορτρέτο του αυτοκράτορα Ιουστινιανού Β΄. Σύμφωνα με το χρονικό ο Μπονέλος κυβέρνησε το Δουκάτο της Νάπολης για εννέα χρόνια και πέθανε το 696, διάδοχός του στο αξίωμα ήταν ο Θεοδόσιος.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Schipa M. Il Mezzogiorno d’Italia anteriormente alla monarchia. — Bari: Gius. Laterza & Figli, 1923. — P. 27.
2. 1 2  Cappelli A. Cronologia, cronografia e calendario perpetuo. — Milano: HOEPLI EDITORE, 1998. — P. 469. — ISBN 978-8-8203-2502-2.
3. ↑  Italia Meridionale Continentale. Napoli. Parte I: dal ducato napoletano a Carlo V. — Corpus Nummorum Italicorum. — Roma: Accademia Nazionale dei Lincei, 1940. — Vol. XIX. — P. 3.

Πηγές
-----

* Capasso B. Monumenta ad Neapolitani ducatus historiam pertinentia, Napoli, Francisi Giannini, 1881, τόμος 1, page 325
* «Хроника герцогов Беневента, Салерно, Капуи и Неаполя». Восточная литература. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2018.
| Τμήμα μιας σειράς λημμάτων Ναΐτες Ιππότες |
| --- |
|  |
| Κύρια λήμματα
* Τάγμα του Ναού
* Μεγάλοι Μάγιστροι των Ιπποτών του Ναού
 |
| Σχετικά λήμματα
* Στρατιωτικό τάγμα
* Ναΐτες Ιππότες (Ελευθεροτεκτονισμός)
 |
| * π
* σ
* ε
 |

Κάθε ιππότης που κατείχε τη θέση του **Μεγάλου Μάγιστρου των Ναϊτών Ιπποτών** ήταν επίσης και ο ανώτατος διοικητής των **Φτωχών Ιπποτών του Χριστού και του Ναού του Σολομώντα** (λατ. *Pauperes commilitones Christi Templique Salomonici*), με πρώτο τον Ούγο ντε Παιν, το 1118. Η θέση αυτή ήταν ισόβια, παρόλο που η διάρκεια θητείας σε αυτήν ήταν κατά κανόνα σύντομη εξαιτίας της στρατιωτικής φύσης του Τάγματος. 

Η κάθε χώρα είχε τον δικό της Μάγιστρο και όλοι ανέφεραν στον Μεγάλο Μάγιστρο. Αυτός επέβλεπε όλες τις επιχειρήσεις του Τάγματος, συμπεριλαμβανομένων των στρατιωτικών επιχειρήσεων στους Αγίους Τόπους και την Ανατολική Ευρώπη, και τις οικονομικές και επιχειρηματικές συναλλαγές στη Δυτική Ευρώπη. 

Ο Μεγάλος Μάγιστρος μπορούσε να είναι εν ενεργεία στρατιωτικός διοικητής, αν και κάτι τέτοιο δε θεωρούνταν σοφή επιλογή, λαμβανομένου υπόψη του αποκεφαλισμού του Ζεράρ ντε Ριντφόρ το 1189 από τον Σαλαντίν.

Κατάλογος διατελεσάντων Μεγάλων Μαγίστρων
-----------------------------------------

Οι Μεγάλοι Μάγιστροι των Ναϊτών Ιπποτών κατά χρονολογική σειρά είναι οι εξής:

Ούγος ντε Παιν, ο πρώτος Μεγάλος Μάγιστρος
Ζακ ντε Μολέ, ο 23ος και τελευταίος Μεγάλος Μάγιστρος

| # | Οικόσημο | Όνομα | Εξουσία |
| --- | --- | --- | --- |
| 01. |  | Ούγος ντε Παιν | 1118–1136 |
| 02. |  | Ρομπέρ ντε Κραόν | 1136–1147 |
| 03. |  | Εβεράρ ντε Μπαρ | 1147–1151 |
| 04. |  | Μπερνάρ ντε Τρεμελαί  **†** | 1151–1153 |
| 05. |  | Αντρέ ντε Μονμπάρντ | 1153–1156 |
| 06. |  | Μπερτράν ντε Μπλανσφόρ | 1156–1169 |
| 07. |  | Φιλίπ ντε Μιγί | 1169–1171 |
| 08. |  | Οντόν ντε Σαιντ-Αμάν  **#** | 1171–1179 |
| 09. |  | Αρνώ ντε Τορόζ | 1181–1184 |
| 10. |  | Ζεράρ ντε Ριντφόρ  **†** | 1185–1189 |
| 11. |  | Ρομπέρ ντε Σαμπλέ | 1191–1193 |
| 12. |  | Ζιλμπέρ Οράιγ | 1193–1200 |
| 13. |  | Φιλίπ ντε Πλεσίς | 1201–1208 |
| 14. |  | Γκιγιόμ ντε Σαρτρ | 1209–1219 |
| 15. |  | Πέδρο ντε Μοντεγκί | 1218–1232 |
| 16. |  | Αρμάν ντε Περιγκόρ  **#** | 1232–1244 |
| 17. |  | Ρισάρ ντε Μπυρ  (αμφισβητείται) | 1244/5–1247 |
| 18. |  | Γκιγιόμ ντε Σοννάκ  **†** | 1247–1250 |
| 19. |  | Ρενώ ντε Βισιέ | 1250–1256 |
| 20. |  | Τομάς Μπεράρ | 1256–1273 |
| 21. |  | Γκιγιόμ ντε Μποζέ  **†** | 1273–1291 |
| 22. |  | Τιμπώ Γκοντέν | 1291–1292 |
| 23. |  | Ζακ ντε Μολέ | 1292–1314 |
| Great Tom of Westminster |
| --- |
|  η καμπάνα πριν από την ανακατασκευή της το 1716 |
| ύψος |  |
| διάμετρος | 1,85 μ. |
| Μάζα | 5 τόνοι |
| Έτος κατασκευής | ανακατασκευή 1716 |
| Κατασκευαστής | Richard Phelps |

Ο **Μεγάλος Θωμάς του Ουέστμινστερ** ή **Great Tom of Westminster** είναι μια από τις μεγαλύτερες εκκλησιαστικές καμπάνες της Μεγάλης Βρετανίας.

Ιστορική αναδρομή
-----------------

Η παλαιά καμπάνα λειτουργούσε μέχρι το 1698 στο καμπαναριό απέναντι από την Αίθουσα του Ουέστμινστερ, και μεταφέρθηκε στον Καθεδρικό ναό του Αγίου Παύλου για να λειτουργήσει εκεί, αλλά ράγισε. Το μέταλλο της παλαιάς αυτής καμπάνας ανακυκλώθηκε το 1716 και κατασκευάστηκε η νέα καμπάνα με το ίδιο όνομα.

Χρήση
-----

Ο Μεγάλος Θωμάς χτυπάει τις ώρες. Χτυπάει επίσης πένθιμα όταν πεθάνει κάποιο μέλος της βασιλικής οικογένειας και σε τελετές κηδείας επίσημων προσώπων.

Πηγές
-----

* Henry Beauchamp Walters (1867-1944) (1912). *Church bells of England*. London etc.: H. Frowde. σελίδες 99-100. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2012.
Το **Μιχαήλ, ένα γερμανικό πεπρωμένο σε φύλλα ημερολογίου** είναι μυθιστόρημα που γράφτηκε από τον Γιόζεφ Γκαίμπελς και δημοσιεύθηκε το 1929. Το μυθιστόρημα είναι ένας συνδυασμός των ιδεών του Γκαίμπελς και της ζωής του καλύτερου φίλου του Richard Flisges που είχε πολεμήσει στον Α 'Παγκόσμιο Πόλεμο και ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο κολέγιο και εργάστηκε σε ένα ορυχείο όπου σκοτώθηκε σε ατύχημα. Το πρωτότυπο βιβλίο έφερε τον τίτλο *Μichael Voormann, ένα ανθρώπινο πεπρωμένο σε φύλλα ημερολογίου*. Το βιβλίο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά από τον εκδοτικό οίκο Franz eher Verlag στη Γερμανία και σημείωσε σημαντική επιτυχία την περίοδο εκείνη, κάνοντας δεκαεπτά εκδόσεις. Μεταφράστηκε στην ιταλική, γαλλική, ισπανική και ιαπωνική γλώσσα.

Πλοκή
-----

Το μυθιστόρημα, μας εξιστορεί την ιστορία και το ταξίδι του Μιχαήλ που μόλις επέστρεψε από τον Α΄ παγκόσμιο Πόλεμο και προσπαθεί να επανέλθει στη γερμανική πραγματικότητα. Βρίσκει μια νέα δημοκρατική Γερμανία που προσπαθεί να ανακάμψει από τις συνέπειες της συνθήκης των Βερσαλλιών και επιδεικνύει τις πρώιμες εθνικιστικές ιδέες του. Ο Γκαίμπελς, μέσω του πρωταγωνιστή Μίκαελ, αναφέρεται συχνά στην εργασία, τη φιλοσοφία, την τέχνη, τη μουσική, τον έρωτα και τη θρησκεία. 

Ο βιογράφος του Γιόζεφ Γκαίμπελς, ο Ιστορικός Γιοακίμ Φεστ, αναφέρει ότι το μυθιστόρημα Μιχαήλ, ρίχνει φως στο πνεύμα και την εικόνα του Γκαίμπελς: *Το ίδιο το όνομα του ήρωα, ο Μίκαελ, στον οποίον έδωσε αυτοβιογραφικά ψήγματα, και υποδηλώνει: μια μορφή φωτός, ένα ακτινοβόλο φως, άπιαστο, να στέκεσαι, να είσαι πάντα στρατιώτης*.

Πηγές
-----

1. ↑  Hicks, Stephen (2010). Nietzsche and the Nazis, Ockham's Razor Press (ISBN 978-0979427077)
2. ↑  Evans, *The Third Reich in Power* (2005), p. 249, says "Goebbels’s religious beliefs retained a residual element of Christianity" as opposed to the paganism of Alfred Rosenberg and Richard Walther Darré.
3. ↑  Fest, *The Face of the Third Reich*, p. 88
*Το χρονικό της Λιβονίας* από τον Μπαλτάζαρ Ρουσόβ, δημοσιευμένο το 1578
Ο **Μπάλταζαρ Ρούσοφ** ή **Ρύσοφ** (γερμ. Balthasar Rüssow, 1536–1600) ήταν ένας από τους σημαντικότερους Λιβονιανούς και Εσθονούς χρονικογράφους.

Ο Ρούσοφ γεννήθηκε στο Ρέβαλ της Λιβονίας (σημερινό Τάλιν της Εσθονίας). Έλαβε την εκπαίδευσή του σε σχολή στο Στετίνο της Πομερανίας (σημερινό Στσέτσιν της Πολωνίας). Διατέλεσε Λουθηρανός πάστορας του εσθονικού ποιμνίου στην Εκκλησία του Αγίου Πνεύματος στο Ρέβαλ από το 1566 έως τον θάνατό του.

Ο Ρούσοφ είναι περισσότερο γνωστός για το -γραμμένο στην κάτω γερμανική- χρονικό του με τίτλο *Chronica der Provinz Lyfflandt*, στο οποίο περιγράφει την ιστορία της Λιβονίας, δίνοντας ιδιαίτερο βάρος στην παρακμή του Λιβονικού Τάγματος και την περίοδο του Λιβονικού Πολέμου (1558–83). Το χρονικό τυπώθηκε για πρώτη φορά στο Ρόστοκ του Μέκλενμπουργκ το 1578, ενώ τα αντίτυπά του εξαντλήθηκαν σε σύντομο χρονικό διάστημα. Η αναθεωρημένη του έκδοση τυπώθηκε το 1584.

Στο έργο του ο Ρούσοφ παρουσιάζεται ιδιαίτερα επικριτικός όσον αφορά την ασωτία και την ανηθικότητα των ανώτερων κοινωνικών τάξεων της Λιβονίας. Επίσης δηλώνει την αποστροφή του αναφορικά με τις δεισιδαιμονικές πεποιθήσεις και τις ειδωλολατρικές παραδόσεις των Εσθονών αγροτών, καθώς και την δωροδοκία των μισθοφορικών στρατευμάτων στην διάρκεια των πολέμων. Τέλος επαινεί ιδιαιτέρως τον τρόπο διακυβέρνησης της νέας τοπικής δύναμης, Σουηδίας.

Ο Ρούσοφ αποτελεί τον βασικό χαρακτήρα του *Μεταξύ Τριών Λοιμών*, ενός ιστορικού μυθιστορήματος χωρισμένου σε τέσσερις τόμους και γραμμένου από τον Εσθονό σύγχρονο συγγραφέα Γιάαν Κρος, ενώ ο πρώτος τόμος του εκδόθηκε το 1970.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *NUKAT*. n99011628.
2. ↑  (Πολωνικά) *MAK*. 9810614083005606.
3. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. 13166237b.
4. ↑  Miljan, Toivo (2004). *Historical Dictionary of Estonia*. Scarecrow Press. σελ. 426. ISBN 0-8108-4904-6.
5. ↑  Muir, Edward (2005). *Ritual in Early Modern Europe*. Cambridge University Press. σελίδες 102–03. ISBN 0-521-84153-4.
6. ↑  O'Connor, Kevin (2006). *Culture and Customs of the Baltic States*. Greenwood Publishing Group. σελ. 135. ISBN 0-313-33125-1.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 27880387
* LCCN: n84116214
* ISNI: 0000 0001 1611 9573
* GND: 119382806
* SELIBR: 264969
* SUDOC: 172403588
* BNF: cb13166237b (data)

 |

 |
Ο **Νικολό Γκαττιλούζιο, Άρχοντας του Αίνου** (πέθανε το 1409) ήταν το πρώτο μέλος του Οίκου των Γκαττιλούζι που κυβέρνησε τον Αίνο που αντιστοιχεί στην πόλη Ενέζ στην σημερινή Τουρκία. Ο Οίκος των Γκαττιλούζι καταγόταν από την Δημοκρατία της Γένοβας, αδελφός του ήταν ο διάσημος Άρχοντας της Λέσβου Φραντσέσκο Α΄ Γκαττιλούζιο αλλά τα ονόματα των γονέων τους παραμένουν άγνωστα. Ο Βρετανός συγγραφέας Άντονι Λουτρέλ αποκρυπτογράφησε τα σύμβολα της μητέρας του και ανακάλυψε ότι ήταν μέλος του διάσημου Γενοβέζικου Οίκου των Ντόρια. Ο Νικολό συνόδευσε τον αδελφό του σε όλες τις εκστρατείες, όταν ο Ιωάννης Ε΄ Παλαιολόγος τον πάντρεψε με την αδελφή του και του παραχώρησε την Λέσβο ο Νικολό πήρε μικρό δώρο την γειτονική πόλη του Αίνου στην Μικρά Ασία. Η περίοδος στην οποία ανέλαβε τον τίτλο του Άρχοντα της πόλης βρίσκεται μέσα στην τριετία 1376-1379. Την περίοδο 1384-1387 διετέλεσε κηδεμόνας στον ανήλικο ανεψιό του Φραντσέσκο Β΄ Γκαττιλούζιο, κατόπιν ήρθαν σε συμφωνία μεταξύ τους. Ο Φραντσέσκο Β΄ πέθανε σε περίεργο ατύχημα (1404) και ο Νικολό διετέλεσε κηδεμόνας για τον μικρανεψιό του Τζάκοπο Γκαττιλούζιο. Ο Νικολό είχε μια κόρη την Μαριέττα που πέθανε πριν από τον ίδιο αλλά το όνομα της μητέρας της δεν έχει καταγραφεί, τον διαδέχθηκε στην διοίκηση του Αίνου ο μικρανεψιός του Παλαμέντε Γκαττιλούζιο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Dizionario Biografico degli Italiani». (Ιταλικά) *Dizionario Biografico degli Italiani*. 1960. Ανακτήθηκε στις 21  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Luttrell, "John V's Daughters: A Palaiologan Puzzle", Dumbarton Oaks Papers, 40 (1986), σ. 110
3. ↑  Luttrell, "John V's Daughters: A Palaiologan Puzzle", Dumbarton Oaks Papers, 40 (1986), σ. 110
4. ↑  William Miller, "The Gattilusj of Lesbos (1355–1462)", Byzantinische Zeitschrift, 22 (1913), σ. 412
5. ↑  Miller, "The Gattilusj", σ. 417
6. ↑  Luttrell, "John V's Daughters", σ. 110
7. ↑  Miller, "The Gattilusj", σ. 418

Πηγές
-----

* Luttrell, "John V's Daughters: A Palaiologan Puzzle", Dumbarton Oaks Papers, 40 (1986)
* William Miller, "The Gattilusj of Lesbos (1355–1462)", Byzantinische Zeitschrift, 22 (1913)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Οίκος των Γκαττιλούζι
Ο Σταύρος Νικολακάκος και ο Μπάμπης Βεργίδης σε εκδήλωση βετεράνων Προοδευτικής το 2009 στην Αμφιάλη.
Ο **Μπάμπης (Χαράλαμπος) Βεργίδης** (12 Μαΐου 1937 - 16 Νοεμβρίου 2015) ήταν Έλληνας αμυντικός ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε κατά τις δεκαετίες του '50, '60 και '70.

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τους Νέους Ευγενείας, ομάδα της ομώνυμης συνοικίας του Κερατσινίου όπου και μεγάλωσε. Το 1957 πήρε μεταγραφή στην Προοδευτική, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε για 10 συνεχόμενα χρόνια συνδέοντας άρρηκτα το όνομά του με αυτό της Προοδευτικής, την οποία δε θα εγκατέλειπε ποτέ αν δεν αναγκαζόταν το 1967 από το δικτατορικό καθεστώς. Με τα «βυσσινί» αγωνίστηκε μέχρι το 1959 στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιά και ακολούθως στα πρωταθλήματα της Α' Εθνικής και Β' Εθνικής κατηγορίας, σημειώνοντας συνολικά 211 συμμετοχές και 9 τέρματα. Επίσης, αξιοσημείωτο είναι πως υπήρξε συμπαίκτης με τον αδερφό του, Λάζαρο, με τον οποίο μετεγγράφησαν παρέα το 1957 στους βυσσινί από τους Νέους Ευγενείας.

Με την εκδίωξη του το 1967 από την Προοδευτική, μεταπήδησε στον Α.Ο. Γρανικό Αθηνών και στη συνέχεια, το 1972 στην ομάδα επίσης της γειτονιάς του, Α.Π.Σ. Αμφιάλη, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε μέχρι το 1977, όπου σταμάτησε την ποδοσφαιρική καριέρα του. 

Μετά το τέλος της καριέρας του, αποτέλεσε προπονητής στην ομάδα της Αμφιάλης και σε άλλους συλλόγους. Επίσης δραστηριοποιήθηκε με τον Σύλλογο Βετεράνων Ποδοσφαιριστών Προοδευτικής.

Το 2009, πιο συγκεκριμένα στις 21 Νοεμβρίου, ο Σύλλογος Βετεράνων Ποδοσφαιριστών Προοδευτικής τίμησε επίσημα τον Μπάμπη Βεργίδη, σε αγώνα με τους βετεράνους της Α.Ο. Αμφιάλη που διοργάνωσε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πένθος στην Προοδευτική, έφυγε ο Μπάμπης Βεργίδης, pamebala.gr
2. ↑  εφ. ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ, 30/7/1981, σελ. 3
3. ↑  Η Προοδευτική τίμησε τον Μπάμπη Βεργίδη, neaaoproodeftikh.blogspot.gr
4. ↑  Αδέρφια στην ίδια ομάδα (pics) Αρχειοθετήθηκε 2016-01-29 στο Wayback Machine. balla.com.cy
5. ↑  εφ. ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ, 30/7/1981, σελ. 3
6. ↑  Η Προοδευτική τίμησε τον Μπάμπη Βεργίδη, neaaoproodeftikh.blogspot.gr
**Μισθολογικό χάσμα μεταξύ των φύλων** είναι η μέση διαφορά μεταξύ των απολαβών των ανδρών και των γυναικών που εργάζονται. Οι γυναίκες θεωρούνται γενικά αμειβόμενες λιγότερο από τους άνδρες, λαμβάνοντας υπόψη τις διαφορές στις ώρες εργασίας, τα επαγγέλματα που επιλέγονται, την εκπαίδευση και την επαγγελματική εμπειρία. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, για παράδειγμα, οι γυναίκες λαμβάνουν το 79% του μέσου ανδρικού μισθού.

Μισθολογικές διαφορές στις ΗΠΑ μεταξύ 1979 μέχρι το 2005
Σύμφωνα με μια μελέτη του 2021 σχετικά με τους ιστορικούς δείκτες μισθών των φύλων, οι γυναίκες στη Νότια Ευρώπη λάμβαναν περίπου το μισό από τους ανειδίκευτους άνδρες εργάτες μεταξύ 1300 και 1800.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Gender Pay Gap». *www.genderequality.ie*.
2. ↑  «Progress on the Gender Pay Gap: 2019 - Glassdoor». *Glassdoor Economic Research* (στα Αγγλικά). 27 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2021.
3. ↑  O'Brien, Sara Ashley (April 14, 2015). «78 cents on the dollar: The facts about the gender wage gap». *CNN Money* (New York).. Ανακτήθηκε στις May 28, 2015. *«7% wage gap between male and female college grads a year after graduation even controlling for college major, occupation, age, geographical region and hours worked.»*
4. ↑   ﻿The Simple Truth About The Gender Wage Gap﻿ (Report). 1310 L St. NW, Suite 1000 Washington, DC 20005. Spring 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2017-02-24.. Ανακτήθηκε στις 19 March 2018.
5. ↑  Gurchiek, Kathy (April 2, 2019). «Study: Global Gender Pay Gap Has Narrowed but Still Exists». *SHRM*.. Ανακτήθηκε στις May 25, 2020. *«Average Cents/Pence Earned by Women Per Dollar/Pound/Euro of Male Earnings: .95»*
Το ***Με λένε Κόκκινο*** (*Benim Adım Kırmızı*) είναι μυθιστόρημα του βραβευμένου με Νόμπελ Λογοτεχνίας Τούρκου συγγραφέα, Ορχάν Παμούκ που κυκλοφόρησε το 1998. 

Οι μικρογράφοι (εικονογράφοι βιβλίων) της αυλής του Σουλτάνου λαμβάνουν την εντολή να φτιάξουν ένα ξεχωριστό βιβλίο που θα περιγράφει τα κατορθώματα του Σουλτάνου Μουράτ του Γ', με τον τρόπο όμως των Φράγκων (ρεαλιστικό) και όχι των μουσουλμάνων. Οι μουσουλμάνοι απαγόρευαν οποιαδήποτε εικονογράφηση προσώπων και κάθε παράβαση αυτής της απαγόρευσης σήμαινε άμεσο θάνατο. Ένας από αυτούς τους μικρογράφους δολοφονείται και στο καθένα από τα κεφάλαια του βιβλίου κάθε ένας από τους υπόλοιπους μικρογράφους (με πρώτον, στο πρώτο κεφάλαιο, τον δολοφονημένο), αφηγείται τη ζωή του και τις υποψίες του για τον δολοφόνο. Παράλληλα με την ανεύρεση του δολοφόνου ο Παμούκ εξιστορεί και ανιχνεύει την ισλαμική ζωή του 16ου αιώνα, περιγράφει διάσημα εικονογραφημένα βιβλία, αλλά και γενικότερα την μουσουλμανική τέχνη της εποχής καθώς και θέματα πανανθρώπινου ενδιαφέροντος.

Τιμήθηκε με πολλά βραβεία μεταξύ των οποίων το γαλλικό *Prix du Meilleur Livre Étranger* για το 2002, το ιταλικό *Premio Grinzane Cavour - Narrativa Straniera*, το 2002 και το Διεθνές Λογοτεχνικό Βραβείο IMPAC Dublin για το 2003.  Το μυθιστόρημα δραματοποιήθηκε και παρουσιάστηκε στο BBC Radio 4, τον Αύγουστο του 2008. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε το 2002 ενώ συνολικά έχει μεταφραστεί σε 60 περίπου γλώσσες.

Οθωμανοί μικρογράφοι της περιόδου του Μουράτ Γ'

Πηγές και παραπομπές
--------------------

1. ↑  OL1019598W.
2. ↑  Ο Παμούκ μοιράστηκε το βραβείο των 100.000 ευρώ, με τον Άγγλο μεταφραστή του έργου, τον Erdağ Göknar
3. ↑
4. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ανάλυση και αποσπάσματα του έργου
* Το σκεπτικό της βράβευσης του έργου στον Διεθνή διαγωνισμό λογοτεχνίας του Δουβλίνου
"Μπαλωμα απο κασμιρι", μια λεπτή τεχνική εκτριβής για ύφασμα twill.  : 142 
 "Ελβετικό μπάλωμα" για την επισκευή πλεκτών.  : 145 
**Το μπάλωμα** είναι μια τεχνική ραψίματος για την επισκευή τρυπών ή φθαρμένων περιοχών στο ύφασμα ή το πλέξιμο μόνο με βελόνα και νήμα. Συχνά γίνεται με το χέρι, αλλά είναι επίσης δυνατό να μπαλωσετε με μια ραπτομηχανή. Το μπαλωμα με το χέρι χρησιμοποιεί τη **βελονιά εκτριβής**, μια απλή βελονιά που τρέχει με το νήμα "υφαινοντας" το σε σειρές κατά μήκος του υφάσματος, με την κατεύθυνση αναστροφής της βελονας στο τέλος κάθε σειράς, και στη συνέχεια γεμίζοντας το πλαίσιο που δημιουργείται έτσι, σαν να υφαινεται το υφασμα. Το μπάλωμα είναι μια παραδοσιακή μέθοδος για την επιδιόρθωση ζημιών ή τρυπών στο ύφασμα που δεν τρέχουν κατά μήκος μιας ραφής και όπου η επιδιόρθωση δεν είναι πρακτική γιατι θα δημιουργούσε δυσφορία στον χρήστη, όπως στο τακούνι μιας κάλτσας. 

Το μπάλωμα αναφέρεται επίσης σε οποιεσδήποτε από πολλές τεχνικές κεντήματος που δουλεύουν με ράμματα συρραφής: 

* **Το μοτίβο διχτυού** είναι ένας τύπος κεντήματος που χρησιμοποιεί παράλληλες σειρές ίσων βελονιών διαφόρων μηκών για να δημιουργήσει ένα γεωμετρικό σχέδιο.
* **Το καθαρή μπάλωμα**, που ονομάζεται επίσης δαντέλα από φινίρισμα, είναι μια τεχνική του 19ου αιώνα που χρησιμοποιεί ραφές σε ένα πλέγμα για να μιμηθεί τη δαντέλα .
* **Η ύφανση με βελόνες** είναι μια τεχνική κέντηματος εργασίας της κλωστής που περιλαμβάνει σχέδια συρραφής σε στρογγυλεμένο στημόνι ή νήμα υφαδιού.

Ύφασμα Μπαλωματος
-----------------

Στην απλούστερη μορφή του, το μπαλωμα αποτελειται απο την αγκύρωση της κλωστης στο ύφασμα στην άκρη της τρύπας και στη μεταφορά του κατα την διαρκεια του κενου. Ακολούθως αγκυρωνεται στην άλλη πλευρά, συνήθως με μια βελονιά ή δύο. Αν αρκετές κλωστές διασταυρωθούν πέρα από την οπή, η οπή τελικά θα καλυφθεί με μια μάζα κλωστων.  : 142 

Το λεπτό μπαλωμα, γνωστό μερικές φορές και ως *Βελγικό μπάλωμα*, επιχειρεί να κάνει την επισκευή όσο το δυνατόν πιο αόρατη και τακτοποιημένη. Συχνά η τρύπα κόβεται σε ένα τετράγωνο ή το μπαλωμα αναμειγνυεται με το κανονικό ύφασμα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Caulfeild, S.F.A.; Saward, Blanche C. (1885). *The Dictionary of Needlework: An Encyclopaedia of Artistic, Plain, and Fancy Needlework*. **2** (2nd έκδοση). London: L. Upcott Gill, σσ. 142–145. .
2. ↑  Colton, Virginia, επιμ. (1979). *Reader's Digest Complete Guide to Needlework*. Pleasantville, NY: Reader's Digest Association. σελίδες 46–47, 57. ISBN 0-89577-059-8.
Το σύμβολο
Ο **Μαύρος ήλιος** (γερμανικά: Schwarze Sonne) είναι ένα σύμβολο σε σχήμα ηλιακού τροχού (γερμανικά: Sonnenrad) που χρησιμοποιήθηκε μεταπολεμικά από ακροδεξιές και αποκρυφιστικές ομάδες. Το 1933, ο Χάινριχ Χίμλερ, επικεφαλής των SS, απέκτησε το Wewelsburg, ένα κάστρο κοντά στο Paderborn της Γερμανίας. Εκεί, σκόπευε να μετατρέψει το κτίριο σε κέντρο για τα SS και μεταξύ 1936 και 1942 διέταξε την επέκταση του κτιρίου και την ανοικοδόμησή του για τελετουργικούς σκοπούς. Κατά την επέκταση και ανακαίνιση, στην είσοδο του βόρειου πύργου, σχεδιάστηκε το σύμβολο (εικόνα πάνω δεξιά).

Η επιδιωκόμενη σημασία του συμβόλου παραμένει άγνωστη. 

Ορισμένοι μελετητές πιστεύουν ότι το σύμβολο προέρχεται από τα μοτίβα που βρέθηκαν σε διακοσμητικούς δίσκους Μεροβίγγειας.

Παραπομπές
----------
Το **Μπάλισανον** (το οποίο σημαινει «το στόμιο του Σεάνακ») είναι πόλη της κομητείας Ντόνγκαλ, της Ιρλανδίας.

Με πληθισμό 2.299 κατοίκους (σύμφωνα με την απογραφή το 2016) είναι σημαντική κωμόπολη της περιοχής. Βρίσκεται στο σταυροδρόμι του βορείου άκρου του αυτοκινητοδρόμου Ν3 (ο οποίος ξεκινά από το Δουβλίνο) και του Ν15 (ο οποίος διασχίζει τον ποταμό Έρνε. Ιδρυμένη το 1613 , αποτελεί μια από τις παλαιότερες πόλεις της Ιρλανδίας.

Τοποθεσία
---------

Το όνομα της πόλης σημαίνει "το στόμιο του περάσματος του Σέανακ", από την ονομασία ενός πολεμιστή του πέμπτου αιώνα μ.Χ. που σκοτώθηκε εκεί, στο στόμιο του ποταμού Έρνε. Λίγο δυτικά της πόλης ο Έρνε πλατύνεται. Η βόρεια όχθη του ποταμού ανεβαίνει γρήγορα μακριά ανά την όχθη του ποταμού ενώ η νότια όχθη είναι επίπεδη με ένα μικρό λόφο που τρέχει παράλληλα με τον ποταμό. Χάρη στην ειδυλλιακή θέση του το Μπαλισάνον προσφέρει πανοραμικές θέες στους ποταμούς, λίμνες και βουνά της περιοχής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Béal Átha Seanaidh/Ballyshannon». *Placenames Database of Ireland*. Government of Ireland – Department of Arts, Heritage and the Gaeltacht and Dublin City University. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Ballyshannon στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 8267155769102527880004

 |

 |
Ποικιλία μεζέδων
Ένας απλός μεζές: Τυρί με ελιές
Κρεμασμένα χταπόδια
Οι **μεζέδες** (ελληνικά:έδεσμα) είναι τα μικρά πιάτα ή ορεκτικά που σερβίρονται για να συνοδέψουν τη κατανάλωση ποτού / αλκοόλ. Η λέξη προέρχεται από τα περσικά *μαζέ* (مزه), που σημαίνει γεύση.

Οι μεζέδες είναι συνηθισμένοι, εκτός από την Ελλάδα και σε άλλες χώρες της ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής, όπως η Τουρκία, η Συρία, ο Λίβανος και το Ιράν.

Στην Ελλάδα συνοδεύουν συνήθως το ούζο, το τσίπουρο, το κρασί, τη ρετσίνα αλλά και τη μπύρα. Χαρακτηριστικοί μεζέδες της ελληνικής κουζίνας είναι τα αλίπαστα, οι ελιές, διάφορες σαλάτες όπως το τζατζίκι, η τυροσαλάτα και η ταραμοσαλάτα, το χταπόδι, το σαγανάκι, ο παστουρμάς, τα φασόλια, οι σαρδέλλες κ.ά. Είναι συνήθως αλμυροί, για να ενθαρρύνεται η κατανάλωση περισσότερου ποτού.

Οι μεζέδες αναφέρονται και με ονόματα όπως *μεζεδάκια*, *μεζεκλίκια*, και κάποιες φορές *μπινελίκια*.

Μεζέδες σερβίρονται σε πολλά ελληνικά και μεσογειακά εστιατόρια, αλλά στην Ελλάδα υπάρχουν και σε εστιατόρια που ονομάζονται γενικά **μεζεδοπωλεία**, αλλά και εξειδικευμένα μαγαζιά όπως **ουζερί** (για ούζο) και **τσιπουράδικα** (για τσίπουρο).

Το σερβίρισμα του μεζέ γίνεται συνήθως σε μικρό πιάτο, γιατί δεν είναι για χόρταση, αλλά για συνοδεία του ποτού, ώστε να μην το πιεί κανείς ξεροσφύρι. Η οδοντογλυφίδα είναι μια συνήθης επιλογή για να διευκολύνει το πιάσιμο του μεζέ, αν και τα μικρά πηρούνια είναι επίσης αποδεκτά. Το συνοδευτικό ψωμί είναι απαραίτητο.

Σε περίπτωση που πολλοί μεζέδες σερβίρονται σε ένα πιάτο, το πιάτο αυτό ονομάζεται ποικιλία.

Μεζέδες που σερβίρονται στην Ελλάδα
-----------------------------------

Ο κατάλογος είναι ενδεικτικός και σίγουρα όχι πλήρης.  

**Τυριά**

* Φέτα
* Κίτρινα τυριά
* Σαγανάκι

**Σαλάτες**

* Τζατζίκι
* Τυροσαλάτα (αλλιώς Χτυπητή ή Τυροκαυτερή)
* Ταραμοσαλάτα
* Μελιτζανοσαλάτα
* Ρώσικη
* Κηπουρού

**Ψαρικά**

* Σαρδέλα
* Καπνιστά Ψάρια
* Ρέγγα
* Σκουμπρί
* Λακέρδα
* Τσίρος
* Σολομός
* Όστρακα και Μαλάκια
* Χταπόδι
* Γαρίδα

**Κρεατικά / Αλλαντικά / Αλίπαστα**

* Σαλάμι
* Κεφτέδες/Κεφτεδάκια
* Σουτζούκια/Σουτζουκάκια
* Λουκάνικο
* Παστουρμάς
* Καβουρμάς

**Διάφορα άλλα**

* Ελιές
* Φασόλια
* Τουρσιά
* Ντομάτα
* Αγγούρι

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **μεζές**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μεζές** |

* Κάποιες συνταγές για ελληνικούς μεζέδες
* Μεζέδες από τη Κεφαλονιά
* Mεζεδάκια και μεζέδες για μικρές ή μεγάλες παρέες
* Ελληνικό blog με μεζέδες-συνταγές
Arena Lublin
Η **Μότορ Λούμπλιν** είναι πολωνική επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από το Λούμπλιν. Ιδρύθηκε τον Δεκέμβριο του 1950. Έδρα της ομάδας είναι το Arena Lublin, χωρητικότητας 15.500 θεατών. Συμμετέχει στην Polish Second League. Μετρεί 9 συμμετοχές στην ανώτατη κατηγορία Πολωνίας και 19 στη δεύτερη κατηγορία. Στο Κύπελλο Πολωνίας έφθασε δύο φορές στα προημιτελικά (1978-79, 1981-82). Επίσης, έχει και μια ευρωπαϊκή συμμετοχή στο Κύπελλο Ιντερτότο 1982, στο οποίο αντιμετώπισε τις Λύνγκμπυ ΒΚ, ΜΣΒ Ντούισμπουργκ και ΦΚ Λουκέρνη.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα (Πολωνικά)
* Ανεπίσημη ιστοσελίδα (Πολωνικά)
Μόρσκα Βόλα (περ. 1935 με 1938)
Η **Μόρσκα Βόλα** (πολωνικά: Morska Wola) ήταν πολωνικός οικισμός, που βρισκόταν στη Βραζιλία, στην πολιτεία Παρανά. Ιδρύθηκε από τη Ναυτική και Αποικιακή Ένωση γύρω στο 1934. Η Ένωση αγόρασε γη από τοπικές φυλές ιθαγενών Αμερικανών και πραγματοποίησε μια εκτεταμένη διαφημιστική εκστρατεία στην Πολωνία, προσπαθώντας να προσελκύσει αποίκους. Η Μόρσκα Βόλα χωρίστηκε σε 286 οικόπεδα, το καθένα με μέγεθος 25 εκταρίων, και σε 62 δημοτικά οικόπεδα, το μέγεθος των οποίων ήταν 100 x 60 μέτρα. Στο πρώτο μισό της δεκαετίας του 1930, το κόστος εγκατάστασης μιας οικογένειας έφτανε τα 3.000 ζλότι, από τα οποία περισσότερα από 2.000 ζλότι ήταν για τη μεταφορά. Οι πρώτοι άποικοι έφυγαν από την Πολωνία τον Αύγουστο του 1935 και στα τέλη του 1936. Περίπου 75 οικογένειες, περίπου 350 άτομα, ζούσαν στη Μόρσκα Βόλα. Το 1937 η Μόρσκα Βόλα κατοικούνταν από περίπου το 50% του προβλεπόμενου πληθυσμού της.

Η ιδέα εγκαταλείφθηκε το 1938, όταν έγινε σαφές ότι όσοι Πολωνοί ενδιαφέρονταν να εγκατασταθούν στη Νότια Αμερική, προτιμούσαν την Αργεντινή ή την Παραγουάη. Επιπλέον, η κυβέρνηση της Βραζιλίας, ανήσυχη ότι η Πολωνία σχεδίαζε να χαράξει μέρος της χώρας, υιοθέτησε μια εχθρική στάση, η οποία ήταν ένα μεγάλο μειονέκτημα για τα πολωνικά σχέδια.

Το πολωνικό πλοίο, MS *Morska Wola* πήρε το όνομά του από τον οικισμό. Χρησιμοποιήθηκε σε ναυτιλιακές γραμμές από τη Γκντίνια στη Νότια Αμερική, πριν υπηρετήσει σε νηοπομπές στον Ατλαντικό κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Διαλύθηκε το 1959.

Δείτε επίσης
------------

* Σχέσεις Βραζιλίας-Πολωνίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mazurek, Jerzy (2006). *Kraj a emigracja: ruch ludowy wobec wychodźstwa chłopskiego do krajów Ameryki Łacińskiej (do 1939 roku)* (στα Πολωνικά). Biblioteka Iberyjska. σελ. 64. ISBN 978-83-60093-20-7.
2. ↑  «LLOYD'S REGISTER, STEAMERS & MOTORSHIPS 1938-39» (PDF). Plimsoll Ship Data. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 24 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2014.
3. ↑  «Mother base "Morska Wola"». *Fishing Fleets of Communist and Post-Communist Countries*. Ανακτήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2014.
Με το όνομα **Νιοβίδες** φέρονται στην ελληνική μυθολογία, κατά τον Απολλόδωρο, οι επτά γιοι και οι επτά κόρες της Νιόβης.

Σύμφωνα με την παράδοση οι Νιοβίδες φονεύθηκαν από τα αλάθητα βέλη των θεών Απόλλωνα και Αρτέμιδος, όταν η μητέρα τους η Νιόβη υπερηφανεύτηκε τόσο για την ευγονία της όσο και για την ομορφιά των παιδιών της, έναντι της μητέρας των θεών αυτών, της Λητούς. Στη συνέχεια τα σώματά τους έμειναν άταφα επί εννέα ημέρες όπου ο οικτίρμων Δίας επέτρεψε την απόδοση των νεκρικών τιμών, μετά τη κάμψη και των θεών από τις ικεσίες της Νιόβης, οι οποίοι και οι ίδιοι έθαψαν τα σώματά τους σε δύο παραπλήσιους τάφους. Κατά τον Παυσανία τους τάφους αυτούς επιδείκνυαν οι Θηβαίοι στις «Προιτίδες πύλες».

* Κατά τον Απολλόδωρο οι επτά γιοι ήταν οι: Σίπυλος, Μίνυτος, Ίσμηνος, Δαμασίχθων, Αγήνωρ, Φαίδημος και Τάνταλος, οι δε επτά κόρες ήταν οι: Εθοδαία ή Νέσιρα, Κλεοδόξη, Αστυόχη, Φθία, Πελοπία, Αστυκράτεια και Ωγυγία. Κατ΄ άλλους οι Νιοβίδες ήταν 20 στον αριθμό.

Κατά μία άλλη παράδοση δεν θανατώθηκαν όλα οι Νιοβίδες αλλά ένα ζευγάρι εξ αυτών ο Αμύκλας και η Μελίβοια, κατ΄ άλλη παράδοση μόνο η Μελίβοια, σώθηκε του ολέθρου που τόσο ωχρίασε από τη ταραχή της που ονομάστηκε *Χλώρις*.

Σήμερα με το όνομα *Νιοβίδες* ονομάζονται τα κατάσπαρτα, σε διάφορα ευρωπαϊκά κυρίως μουσεία, αγάλματα της Νιόβης που κυρίως είναι αντίγραφα αρχαιότερων προτύπων που μεταφέρθηκαν στην αρχαία Ρώμη από τον Γάιο Σωσία το 30 π.Χ.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Νιοβίδες** |

* Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου *τ.14ος, σ.461*
Ο **Μικαέλ Ντεμπέβ** (γεννημένος στις 1 Δεκεμβρίου 1970 στην Αμπεβίλ) είναι πρώην Γάλλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος.

Βιογραφία
---------

Ο Ντεμπέβ ξεκίνησε την καριέρα του από την Τουλούζ ΦΚ, όπου έπειτα από ένα διστακτικό ξεκίνημα - μόλις τέσσερις συμμετοχές με την πρώτη ομάδα του συλλόγου σε διάστημα τριών σεζόν, κατέστη βασικό στέλεχος της ομάδας. Η πρώτη του συμμετοχή στη Λιγκ 1 έλαβε χώρα στις 5 Ιουνίου 1987, σε μία εντός έδρας νίκη με σκορ 1–0 επί της ΡΚ Λανς.

Το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του, ο Ντεμπέβ το πέρασε αγωνιζόμενος για λογαριασμό της Λανς, την οποία και βοήθησε να κατακτήσει το εγχώριο εθνικό πρωτάθλημα το 1998, ενώ ακολούθησε η κατάκτηση του Λιγκ Καπ την αμέσως επόμενη σεζόν. Στα πλαίσια του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ της σεζόν 1998–99, πέτυχε το μοναδικό τέρμα αναμέτρησης η οποία διεξήχθη στο Γουέμπλεϊ, με αντίπαλο την πρωταθλήτρια Αγγλίας, Άρσεναλ, καθιστώντας τη Λανς τον πρώτο γαλλικό σύλλογο, ο οποίος πετυχαίνει νίκη στο συγκεκριμένο γήπεδο.

Έχοντας πραγματοποιήσει συνολικό αριθμό επίσημων συμμετοχών άνω των 400 στη Γαλλία, ο Ντεμπέβ μετακόμισε στην Αγγλία για λογαριασμό της Μίντλεσμπρο τον Φεβρουάριο του 2002, καταφτάνοντας ως ελεύθερος συμβολαίου, ενώ συνάντησε εκ νέου τον πρώην συμπαίκτη του στη Λανς, Φρανκ Κεντρύ. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του, εισερχόμενος ως αλλαγή στη νίκη της ομάδας του για τον 6ο Γύρο του Κυπέλλου Αγγλίας επί της Έβερτον. Στη συνέχεια, αγωνίστηκε ως βασικός στον ημιτελικό με αντίπαλο την Άρσεναλ λόγω σειράς τραυματισμών βασικών στελεχών της ομάδας, πραγματοποιώντας μόλις τη δεύτερη συμμετοχή του με την Μπόρο αγωνιζόμενος απέναντι στην ομάδα την οποία ο ίδιος είχε αποκλείσει από το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ τέσσερα χρόνια νωρίτερα. Ωστόσο, δεν κατάφερε να βοηθήσει την Μπόρο να αποφύγει την ήττα με σκορ 1-0. Αποχώρησε κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, ενώ ολοκλήρωσε την καριέρα του αγωνιζόμενος στη δεύτερη γαλλική εθνική κατηγορία, για λογαριασμό της Αμιάν ΣΚ.

Αμέσως μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση, ο Ντεμπέβ εργάστηκε ως προπονητής, ξεκινώντας την καριέρα του από τη θέση του παίκτη-προπονητή για λογαριασμό της ομάδας της γενέτειράς του, Αμπεβίλ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Lens see off Arsenal's Euro hopes». The Guardian. 25 Νοεμβρίου 1998. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2012.
2. ↑  Debeve signs for Boro; BBC Sport, 27 Φεβρουαρίου 2002
3. ↑  «Middlesbrough thrash Everton». BBC. 10 Μαρτίου 2002. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2012.
4. ↑  «Arsenal break brave Boro». BBC. 14 Απριλίου 2002. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Γαλλικά) Mickaël Debève : Στατιστικά γαλλικού πρωταθλήματος στο LFP.fr

* Στατιστικά από τη *L'Équipe* (Γαλλικά)
* Μικαέλ Ντεμπέβ Στατιστικά καριέρας στο Soccerbase
Η **Μικαέλα Φωτιάδη** (Χάαρλεμ, 26 Δεκεμβρίου 1993) είναι Ελληνίδα μοντέλο. Το 2015 εξελέγη Σταρ Ελλάς και το 2016 Μις Ευρώπη.

Πρώιμα χρόνια
-------------

Γεννήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 1993 στο Χάαρλεμ της Ολλανδίας από Ολλανδή μητέρα και Έλληνα πατέρα. Έχει δύο αδελφές, τις Ντανιέλλα (γενν. 1991) και Αλεξάνδρα (γενν. 1997), καθώς κι έναν αδελφό, το Μερκούριο (γενν. 2004). Όταν εκείνη ήταν εννέα ετών, εγκαταστάθηκαν οικογενειακώς στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Ιεράπετρα (τόπο καταγωγής του πατέρα της).

Καριέρα
-------

Ξεκίνησε να ασχολείται με το modeling το 2011, σε ηλικία 17 ετών, στέφθηκε Miss Young Crete στα τοπικά κρητικά καλλιστεία ενώ το 2013, Miss Tourism Planet (Μις Παγκόσμιος Τουρισμός). Έπειτα, άρχισε να εργάζεται επαγγελματικά ως μοντέλο, κάνοντας φωτογραφίσεις σε συνεργασία με το ελληνικό πρακτορείο μοντέλων Fashion Cult Models.

Το 2015, συμμετείχε ξανά στα ελληνικά καλλιστεία, καταφέρνοντας να πάρει τη πρώτη θέση και τον τίτλο της Σταρ Ελλάς. Μετά τη νίκη της, ακολούθησε η εκπροσώπηση της χώρας στο παγκόσμιο διαγωνισμό ομορφιάς Μις Υφήλιος, που έγινε στο Λας Βέγκας, φτάνοντας στη τελική 20αδα. Την ίδια χρονιά, συνεργάστηκε με τη τουρκική εταιρία εσωρούχων "25th Hour by Seda Oturan".

Το 2016, στέφθηκε Μις Ευρώπη στο Λίβανο και έπειτα ξεκίνησε τη συνεργασία της με τη λιβανέζικη εταιρία καλλυντικών "Savanah Cosmetics". Την ίδια χρονιά έκανε και τη πρώτη της εμφάνιση στη πασαρέλα του MadWalk - The Fashion Music Project, σε συνεργασία με τη σχεδιάστρια μόδας Celia Kritharioti. Το 2017, συμμετείχε ξανά στο ίδιο show, αυτή τη φορά ούσα έγκυος σε συνεργασία με την εταιρία MED Luxurious.

Φιλμογραφία
-----------

| Έτος | Τίτλος | Κανάλι | Ρόλος | Σημειώσεις |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2016 | MadWalk - The Fashion Music Project | ALPHA | Η Ίδια | Πασαρέλα |
| 2017 |
| 2018 | Greece's Next Top Model | STAR | Διαγωνιζόμενη - 8η Θέση |
| 2020 | My Style Rocks | ΣΚΑΪ | Διαγωνιζόμενη |

Προσωπική ζωή
-------------

Από το 2013 μέχρι το 2019 ήταν ζευγάρι με τον επιχειρηματία και μοντέλο, Γιάννη Μπορμπόκη, με τον οποίο απέκτησαν μαζί έναν γιο, τον Χρήστο-Μιχαήλ (γενν. 21 Ιουνίου 2017).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Official Star Hellas website
Ο **Μίκο Χίρβονεν** (αγγλικά: Mikko Hirvonen) είναι επαγγελματίας οδηγός Ράλλυ από το 2002. Γεννήθηκε στις 31 Ιουλίου του 1980 στη Φινλανδία. Από το 2006 θεωρείται οδηγός της Φόρντ. Συνοδηγός του σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του είναι ο 39χρονος Γιάρμο Λέχτινεν.

Καριέρα
-------

### 2002-2005: Σουμπαρού

Ο Χίρβονεν, με Σουμπαρού στην Κύπρο το 2004.
Την καριέρα του την άρχισε στη γιαπωνέζικη εταιρία Σουμπαρού (Subaru) με την οποία είχε συμβόλαιο τριών χρόνων. Το 2002 εμφανίστηκε με ένα Σουμπαρού Ιμπρέζα στο Ράλι με τις 1000 λίμνες, στο Ράλι Φινλανδίας. Το 2004 ήταν παρτενέρ με τον πρωταθλητή του 2003,Πέτερ Σόλμπεργκ. Το 2005 έφυγε από την ομάδα αυτή και τον αντικατέστησε ο Κρις Άκτινσον. Τελευταίος του αγώνας ήταν στο Ράλι Μεγάλης Βρετανίας.

### 2006-: Φόρντ

Ο Μίκο με Φόρντ, στην Ιαπωνία.
Από τότε θεωρείται ένας από τους πιο ριψοκίνδυνους και πιο σημαντικούς οδηγούς στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι. Το 2006 κατάφερε να πανηγυρίσει την πρώτη του νίκη στο Ράλι Αυστραλίας. Τη δεύτερη την κατέκτησε το 2007 στο Ράλι Νορβηγίας.

### 2009: Σκόντα

Ο Μίκο συμμετέχει και σε ένα άλλο πρωτάθλημα που βρίσκεται λίγο πίσω καθώς υπάρχει από το 2006. Συμμετέχει στο Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα Ράλι και στην ομάδα της Σκόντα. Νίκησε τον αγώνα του Μονακό παίρνοντας 10 βαθμούς.

Οι νίκες του συνολικά
---------------------

| Νούμερο Αγώνα | Αγώνας Ράλι |
| --- | --- |
| 19ο | Ράλι Αυστραλίας |
| 2ο | Ράλι Νορβηγίας |
| 4ο | Ράλι Ιαπωνίας |
| 63ο | Ράλι Μ.Βρετανίας |
| 26ο | Ράλι Ιορδανίας |
| 9ο | Ράλι Τουρκίας |
| 5ο | Ράλι Ιαπωνίας |
| 56ο | Ράλι Ακρόπολις |
| 66ο | Ράλι Πολωνίας |
| 20ο | Ράλι Αυστραλίας |
| 2010 | Ράλι Σουηδίας |

Πηγές
-----

* [Official Website]
* [BP Ford World Rally Team]
* [M-Sport Ford WRC team website]

Δείτε επίσης
------------

* Πέτερ Σόλμπεργκ
* Σεμπαστιάν Λέμπ
* Τόμι Μάκινεν
* Κόλιν Μακ Ρέι
* Μάρκους Γκρόνχολμ
* Κάρλος Σάινθ
Η **Μαρία**, ήταν Δούκισσα του Αμάλφι, σαν συνκυβερνήτης με τους γιους της.

Η Μαρία ήταν κόρη του Πανδόλφου Γ΄ της Κάπουα κι αδελφή του Πανδόλφο Δ΄της Κάπουα, παντρεύτηκε τον Σέργιος Γ΄ του Αμάλφι, βυζαντινό πατρίκιο και δούκα του Αμάλφι. Με την βοήθεια του αδελφού της συγκυβέρνησε στο Αμάλφι με τους γιους της, με τον Μάνσο Β΄ την περίοδο 1028–1029, και με τον Ιωάννη Β΄ την περίοδο 1034–1039. Η Μαρία έφερε του τίλους της δούκισσας και από τον άντρα της τον τίτλο της Πατρικίας. 

Με τον Σέργιο είχε άλλα τέσσερα παιδιά, τους Ρόφριντ, Ατένουλφ, Άλμπερικ και ανώνυμη κόρη, σύζυγος του Ραϊνούλφ, κόντε της Αβέρσα .

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Charles Cawley, Southern Italy, Medieval Lands
Με το όνομα **ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ** φέρονταν ελληνικό ατμόπλοιο επιβατηγό ναυπήγησης 1912 που έλαβε μέρος στον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο ως επίτακτο βοηθητικό εύδρομο, οπλιταγωγό και πλωτό νοσοκομείο. Ανήκε στη ναυτιλιακή εταιρεία «Εθνική Ατμοπλοΐα της Ελλάδος».

Το Α/Π – Υ/Κ ΜΑΚΕΔΟΝΪΑ ναυπηγήθηκε το 1912 στα αγγλικά ναυπηγεία των James Laing & Sons Ltd στο Σάντερλαντ της Αγγλίας, για λογαριασμό της «Εθνικής Ατμοπλοΐας της Ελλάδος. Είχε εκτόπισμα 6.333 γκρός τον. με ολικό μήκος 422 πόδια και μέγιστο πλάτος 51 πόδια. Ήταν ατμοκίνητο διπλέλικο, έφερε δύο μεγάλους ιστούς , δύο καπνοδόχους με διώροφη υπερκατασκευή όπου επί του άνω καταστρώματός της έφερε εννέα σωσίβιες λέμβους ανά πλευρά. Η ταχύτητά του έφθανε τους 17 κόμβους.

Το πρώτο του (παρθενικό) ταξίδι μετά την ύψωση της ελληνικής σημαίας έκανε στις 5 Απριλίου του 1912, στη γραμμή Πειραιώς – Πατρών – Μασσαλίας – Κάδιξ – Νέας Υόρκης μεταφέροντας μετανάστες, ήταν ένα από τα πρώτα ελληνικά υπερωκεάνεια.

Μετά από κάποια ταξίδια και την έναρξη στο μεταξύ του Α' Βαλκανικού πολέμου η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε την επίταξή του το οποίο και εξόπλισε ως βοηθητικό καταδρομικό (εύδρομο) και οπλιταγωγό υπό κυβερνήτη τον Πλωτάρχη Π. Τσουκαλά. Στη συνέχεια υπάχθηκε στη ναυτική μοίρα των ευδρόμων, του τότε Βασιλικού Ναυτικού υπό τον διοικητή μοίραρχο, πλοίαρχο Ι. Δαμιανό.

Στις 10:30 ώρα της 3 Ιανουαρίου του 1913 βρισκόμενο στον λιμένα της Σύρου και συγκεκριμένα στη προκυμαία «ψαράδικα», που είχε καταπλεύσει δύο ημέρες πριν, και έχοντας «*κεκαλυμμένα πυρά*» δέχθηκε καταιγιστικό πυρ από τα πυροβόλα του τουρκικού ΧΑΜΗΔΙΕ που είχε καταπλεύσει από τη νύκτα έξω από τον λιμένα της Ερμούπολης.

Το ΧΑΜΗΔΙΕ, με κυβερνήτη τον Χουσεΐν Ραούφ Μπέη είχε καταφέρει να εισέλθει στο Αιγαίο χωρίς να γίνει αντιληπτό από τον ναύαρχο Π. Κουντουριώτη ο οποίος παρά τις κατ΄ επανάληψη εντολές της κυβέρνησης για καταδίωξή δεν εκτέλεσε προκειμένου ν΄ αντιμετωπίσει όλη τη δύναμη του τουρκικού στόλου κατά την έξοδό του από τα Δαρδανέλια.

Από το τουρκικό αυτό βομβαρδισμό προκλήθηκαν εκτεταμένες ζημιές και πυρκαγιές οι οποίες και με το άνοιγμα των κρουνών κατάκλισης το πλοίο βυθίστηκε. Σημειώνεται ότι το ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ δεν ανταπέδωσε πυρά στον άνισο εκείνο αγώνα προκειμένου να επισπευσθεί η προσβολή χωρίς να κινδυνέψει ο λιμένας και δημιουργηθούν θύματα στον άμαχο πληθυσμό της Ερμούπολης.

Μετά από ένα δεκαήμερο το ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ανελκύθηκε με δικά του μέσα με απάντληση κυτών και επισκευάστηκε προσωρινά, με έξοδα της κυβέρνησης, και δύο χρόνια αργότερα πουλήθηκε σε ολλανδική εταιρεία όπου και ύψωσε ολλανδική σημαία. Οι νέοι ιδιοκτήτες διατήρησαν το ίδιο όνομα όπου και ταξίδευε μέχρι το 1921. Το έτος εκείνο αγοράστηκε από την εταιρεία Λόυδ Λατίνο όπου έλαβε το όνομα Pinzio". Παρέμεινε έτσι σε ενέργεια μέχρι το 1932 όπου και δόθηκε προς διάλυση.

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.12ος, σελ.848.
* Κ. Παΐζη Αρχ/ρχου ΠΝ "Τα Πλοία του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού (1830-1979) ΓΕΝ - 1979.
* Α. Ι. Τζαμτζή "Τα Ελληνικά Υπερωκεάνια (1907-1977) Αθήνα 2000
Το Ατμόπλοιο Α/Π **ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ** ήταν ελληνικό επιβατηγό πλοίο ναυπήγησης περίπου του 1880. Ανήκε στην ακτοπλοϊκή εταιρεία "Πανελλήνιος Ατμοπλοΐα". Εκτελούσε δρομολόγια κυρίως Πειραιά - Κυκλάδες - Κρήτη και όχι σπάνια και προς τα νησιά του Ιονίου. Χαρακτηριζόταν την εποχή εκείνη "φορτηγοποστάλι" επειδή διακινούσε φορτία καθώς και το ταχυδρομείο, ενώ διάκριση μεταξύ επιβατηγού και φορτηγού πλοίου ακόμη δεν είχε καθιερωθεί.

Λίγες ημέρες πριν ξεσπάσει ο Ελληνοτουρκικός Πόλεμος (1897) το Α/Π ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ επιτάχθηκε για τις ανάγκες του επικείμενου πολέμου και εκτέλεση δρομολογίων κυρίως στο Ιόνιο. Σε μία από εκείνες τις μεταφορές και συγκεκριμένα στις 31 Μαρτίου/12 Απριλίου (π. ημερ/ν.ημερ.) του 1897 είχε καταπλεύσει στον Αμβρακικό μεταφέροντας επιβάτες, πολεμικό υλικό και ημιόνους του στρατού.  
 
Το πρωί στις 6/18 Απριλίου, Κυριακή των Βαΐων (1897) απέπλευσε κενό φορτίου και κατά τη στιγμή που διέρχονταν το στόμιο της Πρέβεζας δέχτηκε καταιγιστικά πυρά από τα τρία εκεί τουρκικά φρούρια, του "Αγίου Γεωργίου", του "Παντοκράτορα" και του επάκτιου πυροβολείου "Παλιοσάραγγας" με στόχο να βυθιστεί, ώστε να φράξει το στόμιο και να καταστεί έτσι αδύνατη στη συνέχεια οποιαδήποτε διέλευση προς ή από τον Αμβρακικό.

Παρά ταύτα και ενώ το πλοίο είχε υποστεί ζημίες με εκδήλωση πυρκαγιάς ο καπετάνιος του πλοίου κατάφερε με όση ταχύτητα μπορούσε να προλάβει τη βύθισή του πλοίου εκτελώντας αναγκαστική προσάραξη σε αβαθή προς το Άκτιο, αφήνοντας έτσι ελεύθερη τη δίοδο του κόλπου. Αργότερα πωλήθηκε επιτόπου ως παλιοσίδερα (σκραπ).

Το ναυάγιο του Μακεδονία θεωρείται η πρώτη πολεμική δραστηριότητα και αρχή του εν λόγω πολέμου που σημειώθηκε λίγες ώρες πριν την επίδοση της ρηματικής διακοίνωσης από τον Τούρκο πρέσβη στην Αθήνα Ασήμ-μπεη στον Έλληνα υπουργό Εξωτερικών.

Σημειώσεις
----------

* Λίγες ώρες μετά ξεκινούσαν οι πολεμικές συγκρούσεις μεταξύ των τακτικών ελληνοτουρκικών στρατευμάτων στο μέτωπο Θεσσαλίας.
* Αντίστοιχα δρομολόγια μεταφοράς επιβατών, εθελοντών στρατιωτών, πολεμικού υλικού κ.λπ. την ίδια ιστορική περίοδο, από Πειραιά προς Παγασητικό εκτελούσε το ατμόπλοιο Α/Π «ΘΕΣΣΑΛΙΑ» επίσης επίτακτο, με μεγάλη επιτυχία, όπου στο τέλος του πολέμου μετατράπηκε σε πλωτό νοσοκομείο, καθώς και το Α/Π ΘΕΤΙΣ που εκτελούσε μεταφορές ανεφοδιασμού με τρόφιμα των μετόπισθεν από Πειραιά προς Στυλίδα.

Δείτε επίσης
------------

* Ελληνικός στόλος του 1897

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.12ος, σελ.848.
* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΣτ΄, σελ.530.
Η **μετεμβολιακή εγκεφαλίτιδα** είναι μετεμβολιακή επιπλοκή που σχετίζεται με τον εμβολιασμό με τον ιό της βαξινίας (vaccinia) κατά την διεθνή εκστρατεία εξάλειψη της ευλογιάς. Η θνησιμότητα αυτού του είδους εγκεφαλίτιδας ανερχόταν σε 25 – 30%, ενώ άλλο ένα 16 – 30% είχε ισόβιες συνέπειες από αυτό το είδος εγκεφαλίτιδας. Αυτή η επιπλοκή είναι μια από τις πιο σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με τον εμβολιασμό κατά της ευλογιάς. Ο υποκείμενος μηχανισμός της είναι άγνωστος.

Συμπτώματα και σημάδια
----------------------

Τα συμπτώματα της ασθένειας αρχίζουν να εμφανίζονται μεταξύ 8ης και 14ης ημέρας μετά τον εμβολιασμό. Μεταξύ των πρώτων συμπτωμάτων είναι ο πυρετός, η κεφαλαλγία, η σύγχυση και η ναυτία. Με το πέρασμα του χρόνου εμφανίζονται τα εξής συμπτώματα: επιληπτικές κρίσεις, βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες δυσλειτουργίες της μνήμης, τοπική παράλυση, ημιπληγία, πολυνευρίτιδα και σπασμοί. Σε ακραίες περιπτώσεις η μετεμβολιακή εγκεφαλίτιδα μπορεί να οδηγήσει σε κώμα και θάνατο.

Μεταξύ των διαφόρων μορφών της ιογενούς φλεγμονής του εγκεφάλου είναι η λύσσα, η πολιομυελίτιδα και δύο τύποι που μεταδίδονται από τα κουνούπια: η εγκεφαλίτιδα (στις διάφορες μορφές της) και η εγκεφαλίτιδα του Σεντ Λιούις.

Οι δύο τελευταίοι τύποι εγκεφαλίτιδας έχουν εμφανιστεί σε επιδημική μορφή στις Ηνωμένες Πολιτείες και χαρακτηρίζονται από υψηλό πυρετό, παρατεταμένο κώμα (το οποίο είναι υπεύθυνο για την "ασθένεια του ύπνου"), και σπασμούς, που οδηγούν ακόμη και σε θάνατο.

Η εγκεφαλίτιδα που προκύπτει ως επιπλοκή μιας άλλης συστηματικής λοίμωξης λέγεται παραμολυσματική εγκεφαλίτιδα και μπορεί να ακολουθεί ασθένειες όπως: ιλαρά, γρίπη και οστρακιά. Ο ιός του AIDS επίσης μολύνει τον εγκέφαλο και αναπτύσσεται σταδιακά άνοια. Αν και δεν υπάρχει ειδική θεραπεία για τον ιό, όταν η νόσος έχει εδραιωθεί, πολλά είδη εγκεφαλίτιδας μπορούν να αποφευχθούν μέσω του εμβολιασμού.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Jorge, Ricardo (January 1932). «Post-vaccinal encephalitis : Its association with vaccination and with post-infectious and acute disseminated encephalitis». *The Lancet* **219** (5656): 215–220. doi:10.1016/S0140-6736(00)82942-6.
2. ↑  «Post-Vaccination Encephalitis». *Annals of Internal Medicine* **5** (3): 711–712. 1 September 1931. doi:10.7326/0003-4819-5-3-333. PMID 29639190.
3. ↑  Roos, K L; Eckerman, N L (2002). «The smallpox vaccine and postvaccinal encephalitis.». *Semin Neurol.* **22** (1): 95–98. doi:10.1055/s-2002-33052. PMID 12170398.
O **Μαξ Ούριεβιτς Σατς-Άνιν** (ρωσικά: *Макс Урьевич Шац-Анин*‎, λετονικά: *Maksis Šacs-Aņins*‎, 22 Ιουνίου 1885, Γιαουνελγκάβα, Λετονία - 10 Ιανουαρίου 1975, Ρίγα, Λετονική ΣΣΔ, ΕΣΣΔ) ήταν Σοβιετικός και Λετονός καθηγητής νομικής, εξέχουσα προσωπικότητα του εβραϊκού εργατικού κινήματος και του πολιτισμού, δημοσιογράφος, ιστορικός, φιλόσοφος, κριτικός λογοτεχνίας και παιδαγωγός. Συνολικά δημοσίευσε περίπου 300 έργα για τη νομολογία, την κοινωνιολογία, την κοινωνική ιστορία, τη φιλοσοφία, τη λογοτεχνία και την κριτική του θεάτρου.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 22 Ιουνίου 1885 στην οικογένεια του Εβραίου φαρμακοποιού Ούρι Σατς.

Μετά την αποφοίτησή του από το κλασικό γυμνάσιο Γιελγκάβα το 1905, σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αγίας Πετρούπολης, αλλά το 1906 εκδιώχθηκε για επαναστατικές δραστηριότητες από τη Ρωσική Αυτοκρατορία. Συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Βέρνης, αποφοιτώντας το 1908 με διδακτορικό στη Νομική. Έζησε στη Γενεύη, το Παρίσι, το Βερολίνο και τη Βιέννη, ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία. Η διατριβή του για το δίκαιο των λαών δημοσιεύτηκε στη Ρίγα το 1910 με το ψευδώνυμο *Μαξίμ Άνιν*. Μετά τη λήξη της θητείας της διοικητικής εξορίας, επέστρεψε στη Ρωσική Αυτοκρατορία το 1911. Για να μπορέσει να εργαστεί ως δικηγόρος, έδωσε εξετάσεις και υπερασπίστηκε ξανά τη διατριβή του.

Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου στη Ρωσία, στα τέλη του 1919, επέστρεψε στη Λετονία, οργάνωσε μια μαρξιστική λέσχη και τον εκδοτικό οίκο βιβλίων "*Αρμπέτερ-Χέιμ*", ως κάλυψη για τις αντικυβερνητικές δραστηριότητες του Κομμουνιστικού Κόμματος Λετονίας. Δημοσίευσε φυλλάδια στα Γίντις για διάφορα οικονομικά και κοινωνιολογικά θέματα.

Το 1928 έχασε την όρασή του.

Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, μετά την κατάληψη της Λετονίας το 1940, οργάνωσε την κομμουνιστική εφημερίδα "*Καμφ*" και το περιοδικό "*Ουφμπόι*". Μετά την εισβολή των γερμανικών στρατευμάτων στη Λετονία, κατέφυγε στη Ρωσία και το Καζακστάν, όπου διετέλεσε καθηγητής νομικής στα πανεπιστήμια της Μόσχας και της Αλμά-Ατά. Μετά το τέλος του πολέμου επέστρεψε στη Λετονία. Συνελήφθη στις 18 Φεβρουαρίου 1953, μαζί με τη σύζυγό του, αλλά αποφυλακίστηκε στις 25 Απριλίου του ίδιου έτους.

Πέθανε στη Ρίγα στις 10 Ιανουαρίου 1975. Τάφηκε στο Εβραϊκό Νεκροταφείο Σμέρλι.

Οικογένεια
----------

Σύζυγος του ήταν η Φαΐνα Σαμόιλοβνα Ροζενμπέργκ (1 Μαΐου 1898 - 16 Μαρτίου 1984).

Κόρη του ήταν η Λετονή πολιτικός, δικηγόρος και συγγραφέας Ρούτα Μάξοβνα Σατς-Μαριάς (1927-2016).

Παραπομπές
----------

1. ↑  VIŅŠ TĀ ARĪ NEKĻUVA REDZĪGS Franks Gordons, Jaunā Gaita nr. 220, 2000. gada martā
2. ↑  Arturs Mauriņš. Laika nefizikālās interpretācijas Latvijā LATVIJAS UNIVERSITĀTES RAKSTI, 763. SĒJUMS. Zinātņu vēsture un muzejniecība. Latvijas Universitāte, 2011
Η **μετεωρική υπόθεση** είναι μία από τις σημαντικότερες υποθέσεις που διατυπώθηκαν για την εξήγηση της συνεχούς ανανέωσης της ακτινοβολούμενης ηλιακής ενέργειας.

Τη *μετεωρική υπόθεση* διατύπωσε ο Βαυαρός αστρονόμος Μάγερ (Mayer) το 1848. Σύμφωνα με την θεωρία αυτή, η ηλιακή ενέργεια ανανεώνεται από συνεχή πτώση μετεωρικής ύλης πάνω στον Ήλιο. 

Η θεωρία αυτή δεν μπορούσε όμως να δικαιολογήσει, "να καλύψει" την τεράστια ηλιακή ενέργεια εκτός από ένα ελάχιστο ποσοστό. 
Επειδή η θεωρία αυτή βασίστηκε στα μετέωρα ονομάσθηκε μετεωρική.

Δείτε επίσης
------------

* Υπόθεση Ηλιοσυστολής
* Ηλιακή ενέργεια