Το **"Rock 'n' Roll Kids"** ήταν το νικητήριο τραγούδι του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision 1994, που γράφτηκε από τον Brendan Graham και ερμήνευσαν για την Ιρλανδία οι Paul Harrington και Charlie McGettigan. Το τραγούδι ήταν η έκτη γενική νίκη της Ιρλανδίας και αντιπροσώπευσε μια άνευ προηγουμένου τρίτη συνεχή φορά που η ίδια χώρα είχε κερδίσει τον διαγωνισμό.

Υπήρχε ένας μύθος μεταξύ των ιρλανδικών μέσων ενημέρωσης ότι το τραγούδι ήταν σκόπιμα επιλεγμένο να μην κερδίσει. Καθώς οι κανόνες του Διαγωνισμού απαιτούν από τον νικητή του προηγουμένου έτους να φιλοξενήσει την επόμενη έκδοση του διαγωνισμού, το επιχείρημα ότι ο ιρλανδικός τηλεοπτικός οργανισμός δεν ήταν έτοιμος να το κάνει για τρίτο συνεχές έτος, επομένως η επιλογή, αλλά ποτέ δεν έχει αποδειχθεί πραγματικό. Ακόμη και όταν η Ιρλανδία φιλοξένησε την εκδήλωση το 1997, ο ιρλανδός Marc Roberts επιβεβαίωσε ότι η RTE ήθελε να βγει και να κερδίσει, καθώς είχαν κάνει μια συμφωνία με το BBC για να το φιλοξενήσει το επόμενο έτος.

Το τραγούδι, όμως, κέρδισε τον διαγωνισμό και είναι δημοφιλές στους οπαδούς της Eurovision, που εκτελούνται εν μέρει από τον McGettigan και τον Jakob Sveistrup στα επετειακό σόου Congratulations στα τέλη του 2005. Ήταν το πρώτο νικητήριο τραγούδι που έπαιζε ποτέ χωρίς ορχηστρική συνοδεία, αφού η κιθάρα του McGettigan και το πιάνο του Harrington ήταν τα μόνα απαραίτητα μέσα. Ήταν επίσης η πρώτη φορά στο διαγωνισμό, που ένα τραγούδι σημείωσε πάνω από 200 πόντους.

Λυρικά, το τραγούδι είχε αρχικά επτά στίχους, που αντιπροσωπεύουν τις διάφορες δεκαετίες, συμπεριλαμβανομένης της δεκαετίας του '60, της δεκαετίας του '70, της δεκαετίας του '80 και της δεκαετίας του '90, αλλά με τη συμβουλή ενός DJ, ο Brendan έριξε τους δύο τελευταίους στίχους, καθώς αισθάνθηκε ότι το τραγούδι ήταν πολύ μεγάλο. Ο Brendan πήρε την έμπνευση για τον τίτλο ενώ παρακολούθησε συναυλία του Φατς Ντόμινο στο Εθνικό Στάδιο του Δουβλίνου το 1991. Εισήλθε το 1992 και δεν κατάφερε να περάσει και πάλι το 1993, αλλά ήταν τρίτη φορά τυχερός το 1994. 

Το τραγούδι πραγματοποιήθηκε το τρίτο το βράδυ, ακολουθώντας το CatCat της Φινλανδίας με το "Bye Bye Baby" και προηγήθηκε της Κύπρου με την Ευρυδίκη και το "Είμαι άνθρωπος και εγώ". Κατά το πέρας της ψηφοφορίας, είχε λάβει 226 πόντους, τοποθετώντας το πρώτο σε ένα πεδίο 25 συμμετοχών.

Ακολούθησε ως νικητής του διαγωνισμού το 1995 οι Secret Garden της Νορβηγίας με το "Nocturne". Ακολούθησε ως Ιρλανδός εκπρόσωπος στο Διαγωνισμό του 1995 ο Eddie Friel με το "Dreamin".

Για τον εορτασμό της 20ης επετείου της νίκης τους, οι Paul & Charlie πραγματοποίησαν συναυλία στο Sugar Club στο Δουβλίνο το 2014 και ο Brendan θυμήθηκε την έμπνευση του τραγουδιού, ενώ δέχτηκε το τρόπαιο της Eurovision. "Καθώς βρισκόμουν στη σκηνή στο Point Depot, μέσα από τα χειροκροτήματα και τα χαμόγελα, άκουσα ένα ηχηρό ρολό πάνω από τις Liffey Banks - τον ήχο ενός ρολλού, τραγουδώντας πιάνο ... και για μια στιγμή, Ήμουν πίσω στο Στάδιο στην οδό Bourbon, εκείνη την ατμόσφαιρα νύχτα του Δουβλίνου το 1991. Σας ευχαριστώ Fats!"

Chart
-----

| Chart (1994) | Θέση |
| --- | --- |
| Ireland (IRMA) | 2 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ireland singles charts». Irishcharts.ie. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2014.