Το **Γκαλίντεθ, το ανώφελο πρόσωπο του θανάτου**, (Galíndez), είναι μυθιστόρημα του Ισπανού συγγραφέα Μανουέλ Βάθκεθ Μονταλμπάν που κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1990 από τον ισπανικό εκδοτικό οίκο "Seix Barral". Το μυθιστόρημα πραγματεύεται ένα αληθινό γεγονός, την απαγωγή, τον βασανισμό και την δολοφονία του Βάσκου εθνικιστή συγγραφέα Χεσούς Γκαλίντεθ, (en:Jesús Galíndez), από ανθρώπους του δικτάτορα Ραφαέλ Τρουχίγιο ,της Δομινικανής Δημοκρατίας.

Το μυθιστόρημα βραβεύτηκε με το ισπανικό «Εθνικό βραβείο Πεζογραφίας» ("Premio Nacional de Narrativa") το 1991 και το Ευρωπαϊκό βραβείο Λογοτεχνίας το 1992. Επίσης έχει μπει στη λίστα με τα  *100 σημαντικότερα ισπανικά μυθιστορήματα του 20ου αιώνα'*, του περιοδικού «El Mundo» .

Ο σκηνοθέτης Gerardo Herrero μετέφερε στον κινηματογράφο το 2003, το έργο του Μονταλμπάν , με τίτλο "El misterio Galíndez", («Φάκελος Γκαλίντεζ»), με πρωταγωνιστή τον Χάρβεϊ Καϊτέλ.

Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε σε 549 σελίδες, από τις εκδόσεις "Πάπυρος", το 2009 σε μετάφραση της Βάσω Συνοδινού (ISBN 978-960-486-003-6)

Το θέμα του βιβλίου
-------------------

Στις 12 Μαρτίου του 1956 ο Βάσκος φοιτητής του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης, Χεσούς ντε Γκαλίντεθ, εξαφανίστηκε μυστηριωδώς. Οι υποψίες έπεσαν στους ανθρώπους του δικτάτορα της Δομινικανής Δημοκρατίας, Ραφαέλ Τρουχίγιο, γνωστού για την βιαιότητα του καθεστώτος του, πολύ περισσότερο που ο Γκαλίντεθ ετοίμαζε τη διδακτορική διατριβή του για αυτό το απάνθρωπο καθεστώς και είχε ήδη δεχτεί πιέσεις να ασχοληθεί με κάτι άλλο. Η εξαφάνιση πήρε δημοσιότητα, αλλά ο Γκαλίντεθ δεν βρέθηκε ποτέ. 
Ο Μονταλμπάν θα επινοήσει για τις ανάγκες του βιβλίου του, την ηρωίδα, την φοιτήτρια του Γέιλ, Μύριελ Κόλμπερτ, που λόγω της διδακτορικής της διατριβής «Η ηθική της αντίστασης», θα ασχοληθεί, 32 χρόνια μετά, με την περίπτωση Γκαλίντεθ, και θα βρεθεί και εκείνη να κινδυνεύει από τους ίδιους αυτουργούς της δολοφονίας του Γκαλίντεθ.

Κριτική
-------

*...«Μέσα από την πρόφαση της συγγραφής ενός εμπορικού πολιτικού θρίλερ, ο Μονταλμπάν φιλοσοφεί και διαλογίζεται πάνω στο παράλογο της ανθρώπινης ύπαρξης, θεολογεί πάνω στη ματαιότητα των γήινων αγώνων και καταδύεται χωρίς μάσκα και οξυγόνο στο δυσεξιχνίαστο μυστήριο του θανάτου, που είναι και ο μόνος πρωταγωνιστής αυτού του έργου, αφού το αντίπαλο δέος του -ο Ερωτας- έχει χάσει τη θεϊκή του υπόσταση κι έχει μεταβληθεί σε εκτονωτικό δαιμόνιο»....* 

*...«Μια περιοδεία εν ολίγοις κάνει ο Μονταλμπάν τόσο στην ιστορία της πατρίδας του όσο και σ' αυτήν των χωρών που γειτονεύουν νότια με τις ΗΠΑ. Και ακόμα ένα προσκλητήριο νεκρών ανάμεσα σ' εκείνους που έδωσαν, με ελάχιστες εξαιρέσεις, τις συνήθως προδομένες μάχες τους. Ολ' αυτά δεν τον εμποδίζουν να είναι γλαφυρός, έχοντας τυλίξει τα ιστορικά πρόσωπα με ολοζώντανους μυθιστορηματικούς ήρωες. Και επειδή κάποιες συνήθειες δύσκολα αποβάλλονται, ακόμα κι εδώ υπάρχουν κάποιες εξωτικές συνταγές.*
Ο Μονταλμπάν αποδεικνύεται ακόμα μια φορά δεξιοτέχνης τόσο της πολιτικής όσο και της γραφής, αφού θέλει την ιστορία να επαναλαμβάνεται και όχι ως φάρσα αλλά με μια ακόμα δολοφονία, καλύτερα ένα «ατύχημα», καθώς τα στόματα πρέπει να παραμένουν κλειστά.»

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑  Κωνσταντίνος Μπούρας, βιβλιοκριτική στην εφημερίδα των Συντακτών, 22/01/2011
5. ↑  Χρήστος Σιάφκος