recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το λεβητοστάσιο του αγγλικού πολεμικού πλοίου *HMS Belfast*.
**Λεβητοστάσιο πλοίου**, (στα αγγλικά *stokehold*, ή *fire-room*, ή *boiler-room*), ή *στόκολο* στη κοινή ναυτική διάλεκτο, ονομάζεται το ιδιαίτερο διαμέρισμα του κύτους του πλοίου μέσα στο οποίο εγκαθίστανται ο ναυτικός ατμολέβητας ή οι ατμολέβητες με τα αναγκαία για τη λειτουργία τους μηχανήματα και συσκευές.

Γενικά
------

Στα πολεμικά πλοία υπάρχουν ένα ή περισσότερα λεβητοστάσια που καθένα εξ αυτών περιλαμβάνει ένα ή περισσότερους ατμολέβητες αποτελώντας ξεχωριστό στεγανό χώρο. Στα εμπορικά πλοία συνηθέστερα ακολουθείται η διάταξη του ενός λεβητοστασίου, πρώραθεν του Μηχανοστασίου, που περιλαμβάνει όλους τους λέβητες του σκάφους, δύο ή και τρεις. Συνήθως όμως στα εμπορικά πλοία το λεβητοστάσιο αποτελεί ενιαίο χώρο με το μηχανοστάσιο οπότε και ο χώρος ονομάζεται "*μηχανολεβητοστάσιο*". Για λόγους καλύτερης ασφαλείας οι δύο χώροι, μηχανοστάσιο και λεβητοστάσιο, αποτελούν ιδιαίτερα στεγανά διαμερίσματα που χωρίζονται με εγκάρσια φρακτή (χώρισμα). Η φρακτή αυτή φέρει άνοιγμα ή ανθρωποθυρίδα προκειμένου να παραμένει ανοικτή έτσι ώστε να επικοινωνούν μεταξύ τους. Το ενδιάμεσο αυτό άνοιγμα ή ανθρωποθυρίδα σε περίπτωση κινδύνου κλείνει είτε με το φερόμενο επ΄ αυτού κατάλληλο μηχανισμό, είτε αυτόματα με τηλεχειρισμό.

Για την ικανοποιητική λειτουργία των ατμολεβήτων απαραίτητες είναι ορισμένες συσκευές και μηχανήματα τα οποία και εγκαθίστανται μέσα στο χώρο του λεβητοστασίου και που εξυπηρετούν και άλλες βοηθητικές εργασίες στο πλοίο. Σημαντικότερα εξ αυτών είναι:

Συσκευές λεβητοστασίου
----------------------

1. Προθερμαντήρες πετρελαίου
2. Προθερμαντήρες τροφοδοτικού νερού
3. Οικονομητήρες τροφοδοτικού νερού
4. Προθερμαντήρες αέρος
5. Υπερθερμαντήρες
6. Αφυπερθερμαντήρες, και
7. Αναθερμαντήρες.

Μηχανήματα λεβητοστασίου
------------------------

1. Ιππάρια ή αντλίες πετρελαίου
2. Τροφοδοτικά ιππάρια ή αντλίες νερού, και
3. Ανεμιστήρες τεχνητού ελκυσμού

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Λεβητοστάσιο πλοίου** |
Ο **Κότυς Γ΄** ήταν Σαπαίος βασιλιάς της Θράκης.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Ροιμητάλκη Α΄, μεγαλύτερου αδελφού τού Ρησκούπορι Β΄. Όταν απεβίωσε ο πατέρας του, ο Οκταβιανός Αύγουστος μοίρασε το βασίλειο ανάμεσα στον Κότυ Γ΄ και τον Ρησκούπορι Β΄. Ο Κότυς Γ΄ πήρε τα πιο γόνιμα εδάφη, όλες τις πεδιάδες και τις πόλεις, σε αντίθεση με τον θείο του που πήρε τα ορεινά και άγονα εδάφη. Ο Κότυς Γ΄ ήταν ευγενής και με ελληνική παιδεία, σε αντίθεση με τον Ρησκούπορι Β΄ που ήταν σκληρός και άπληστος. 

Μετά το τέλος τού Αυγούστου, ο Ρησκούπορις Β΄ προσπάθησε με δολιοφθορές να προκαλέσει πόλεμο με τον Κότυ Γ΄. Με παρέμβαση του Τιβέριου η διαμάχη έληξε. Ο νέος αυτοκράτορας διαμήνυσε στους δύο βασιλείς να λύσουν τις διαφορές ειρηνικά και τότε ο Κότυς Γ΄ διέλυσε τον στρατό του. Ο Ρησκούπορις Β΄, προφασιζόμενος τη συμφωνία με τον Τιβέριο, κάλεσε τον Κότυ Γ΄ σε συμπόσιο για να συζητήσουν τους όρους της, τον συνέλαβε και τον φυλάκισε. Παρά την επέμβαση του Τιβέριου, ο Κότυς Γ΄ δολοφονήθηκε από τον Ρησκούπορι Β΄, ο οποίος συνελήφθη αργότερα από του Ρωμαίους. Τότε διάδοχος στο θρόνο των Οδρυσών έγινε ο Ροιμητάλκης Β΄, γιος τού Κότυ Γ΄.

Ο Κότυς Γ΄ έκοψε αργυρά νομίσματα, που στη μία όψη έφεραν τη δική του κεφαλή με την επιγραφή *ΚΟ[ΤΥΟΣ]* και στην άλλη όψη κεφαλή τού Αυγούστου. Σε κοινά χάλκινα νομίσματα που έκοψε με τον Ρησκούπορι Β΄, απεικονίζεται η κεφαλή του με την επιγραφή *ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΚΟΤΥΟΣ*, ενώ στην άλλη όψη στεφανωμένη Νίκη να κρατά κλαδί φοίνικα και την επιγραφή *ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΡΑΙΣΚΟΥΠΟΡΕΩΣ* ή *ΡΑΙΣΚΟΥΠΟΡΙΔΟΣ*.

Πηγές
-----

* Κωνσταντίνος Κουρτίδης: *Ιστορία της Θράκης από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 54 μ.Χ.*, Τυπογραφείο Αλευρόπουλου, Εν Αθήναις 1932, σελ. 72
* A companion to ancient Thrace, Julia Valeva, Emil Nankov, Denver Graninger, John Wiley & Sons, 15 Jun 2015, σελ. 278
* A companion to ancient Thrace, Julia Valeva, Emil Nankov, Denver Graninger, John Wiley & Sons, 15 Jun 2015, σελ. 280

Αναφορές σε πηγές
-----------------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
Ο **Κώστας Χατζησταύρου** είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε στην ομάδα του Άρη από το 1962 ως το 1972.

Καριέρα
-------

### Με τον Άρη

Ο Χατζησταύρου ξεκίνησε να αγωνίζεται σε νεαρή ηλικία με τους "κίτρινους", συμμετέχοντας στην ομάδα ανδρών του Άρη την σεζόν 1962-63 για τους αγώνες του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης, όπου κατέλαβε την δεύτερη θέση. Την επόμενη σεζόν, πραγματοποιήθηκε το πρώτο πρωτάθλημα Α' εθνικής κατηγορίας, όπου ο Χατζησταύρου έπαιξε στους αγώνες εναντίον του Ανατόλια και του Ηρακλή.

Το 1965-66, ο σούτινγκ γκαρντ των "κίτρινων" αγωνίστηκε σχεδόν σε όλα τα ματς της χρονιάς, βοηθώντας την ομάδα του να καταλάβει την δεύτερη θέση του πρωταθλήματος, πετυχαίνοντας διψήφιο αριθμό πόντων στον εκτός έδρας αγώνα με αντίπαλο την ΑΕΚ στην τελευταία αγωνιστική, όπου ο Άρης ηττήθηκε με 89-80 και απόλεσε την κατάκτηση του πρωταθλήματος.

Ο ρόλος του νεαρού καλαθοσφαιριστή μεγάλωσε μέσα στην ομάδα του Ανέστη Πεταλίδη, καθώς συνέχισε να αγωνίζεται σχεδόν σε όλους τους αγώνες του Άρη, με ρεκόρ πόντων τους 18 που πέτυχε στην εύκολη νίκη των "κίτρινων" κατά της ΧΑΝ Νίκαιας με 107-59, στις 12 Μαρτίου 1967, για την όγδοη αγωνιστική του πρωταθλήματος του 1966-67.

Την επόμενη χρονιά, έπαιξε μόνο στον εκτός έδρας αγώνα με την ΑΕΚ, όπου ο Άρης ηττήθηκε με 100-99 στην παράταση και ο Χατζησταύρου πέτυχε 21 πόντους. Για την επόμενη τριετία δεν πραγματοποίησε κάποια εμφάνιση με την ανδρική ομάδα του Άρη, επανερχόμενος για μία τελευταία σεζόν το 1971-72, όταν και συμμετείχε σχεδόν σε όλους τους αγώνες του Άρη.

### Με την εθνική εφήβων

Ο Χατζησταύρου αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την ελληνική εθνική ομάδα εφήβων στις 25 Αυγούστου 1965, στην ήττα με 86-69 από την αντίστοιχη βουλγάρικη ομάδα για το βαλκανικό κύπελλο που πραγματοποιούνταν στο Κράλιεβο.

Επανήλθε τρία χρόνια αργότερα, παίζοντας σε τέσσερις αγώνες για πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα εφήβων του 1968 στο Βίγκο της Ισπανίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 27/2/1964, Σελίδα: 5
2. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 19/3/1964, Σελίδα: 4
3. ↑  Εφημερίδα Ελευθερία, 21/6/1966, Σελίδα: 6
4. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 15/3/1967, Σελίδα: 7
5. ↑  ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΕΦΗΒΩΝ 1965 25-08-1965 / ΚΡΑΛΙΕΒΟ ΕΛΛΑΔΑ 69 - 86 ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ
6. ↑  Στοιχεία Διοργάνωσης - ΠΑΝΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΕΦΗΒΩΝ 1968

Πηγές
-----

* *"Η ιστορία του Άρη • Τόμος 2: Μπάσκετ (1922-2000)"*, Κωνσταντίνος Ίντος, έκδοση *συνδέσμου οπαδών «SUPER-3»* (εκτύπ. TYPOFFSET), Θεσσαλονίκη 2004
* *"Αθλητικός Σύλλογος Άρης • 1914-2004"*, συλλογικό έργο (επιστημονική τεκμηρίωση Αν. Στεφανίδης - Ελ. Τσιομπανούδη - Δ. Κυρίτσης), έκδοση *Κέντρο Ιστορίας Δήμου Θεσσαλονίκης*, Θεσσαλονίκη 2005, ISBN 960-8734-48-7

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κώστας Χατζησταύρου, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά).
Οι αθλητές της ΑΕΚ Αλ. Χατζησταυρίδης, Τρ. Τζανέττης, Κλ. Μαρόπουλος, Κ. Χριστοδούλου πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ο **Κώστας Χριστοδούλου** ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής και προπονητής. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1913 ή το 1915 σύμφωνα με την ΕΠΟ.

Αγωνίστηκε στη θέση του αριστερού ακραίου επιθετικού (έξω αριστερά) και ξεκίνησε το άθλημα από τη Δάφνη Αθηνών στο Μεταξουργείο. Το καλοκαίρι του 1930 και σε πολύ νεαρή ηλικία, μετακινείται στον Παναθηναϊκό χωρίς τη συναίνεση του σωματείου του, γεγονός πολύ συνηθισμένο για την εποχή, και τιμωρείται με ετήσιο αποκλεισμό από κάθε επίσημη αναμέτρηση, σύμφωνα με τους τότε κανονισμούς. Μεταγράφεται στην ΑΕΚ το 1936, για να σταματήσει την ενεργό δράση το 1945.

Χρίζεται διεθνής για πρώτη φορά στις 4 Φεβρουαρίου 1934 κατά το φιλικό Ελλάδα-Βουλγαρία 1-0 στο γήπεδο Παναθηναϊκού, όταν αντικαθιστά το Λεωνίδα Ανδριανόπουλο στο 55'. Περιορίζεται σε 5 διεθνείς εμφανίσεις, τέσσερις με τον ΠΑΟ και μία με την ΑΕΚ, εξαιτίας -πιθανώς- του Β' Παγκοσμίου πολέμου, δεδομένου ότι πήρε μέρος στην τελευταία προπολεμική συνάντηση της Ελλάδας (και ευρύτερη ήττα της ιστορίας της), το 1-11 της 25 Μαρτίου 1938 από την Ουγγαρία στη Βουδαπέστη.

Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ως ποδοσφαιριστής, διετέλεσε προπονητής σε διάφορες ομάδες όπως στην Προοδευτική μεταξύ άλλων.

Ποδοσφαιριστής με μικρότερη επιτυχία υπήρξε και ο νεότερος αδελφός του Χρήστος, επίσης στην αριστερή πτέρυγα του γηπέδου ως μέσος (τότε μεσοφύλακας) και αμυντικός (οπισθοφύλακας) του Παναθηναϊκού.

Τίτλοι
------

* **δύο (2)** πρωταθλήματα Ελλάδας:

1938-39 και 1939-40 με την ΑΕΚ *(στο πρώτο αναδείχθηκε 3ος σκόρερ της διοργάνωσης με 13 τέρματα, έπειτα το συμπαίκτη του Κλεάνθη Μαρόπουλο με 20 και το Γιάννη Βάζο με 18)*
* **ένα (1)** κύπελλο Ελλάδας:

1938-39 με την ΑΕΚ *(χωρίς συμμετοχή στον τελικό)*
* **τρία (3)** πρωταθλήματα ΕΠΣ Αθηνών:

1933-34 με τον Παναθηναϊκό, 1939-40 και 1945-46 με την ΑΕΚ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  αρχείο Ελλήνων διεθνών, ιστότοπος ΕΠΟ
2. ↑  εφημερ. «ΕΜΠΡΟΣ» 23 Αυγούστου 1930
3. ↑  Κωνσταντίνος "Kώστας" Χριστοδούλου, βάση δεδομένων ευρωπαϊκών εθνικών ομάδων eu-football.info
4. ↑  εφημερ. «Αθλητική Ηχώ», 5 Οκτωβρίου 1950, σελ. 3,4

Πηγές
-----

* *"Η Ιστορία της ΑΕΚ"*, συλλογικό έργο, *Εκδόσεις Γ.Χ Αλεξανδρή*, Αθήνα 1996
* *"Εθνική Ελλάδος • Πορεία μέσα στο χρόνο"*, Β. Μελέκογλου-Άγγ. Μενδρινός- Θ. Ντάβελος, *Εκδόσεις Παπαζήση*, Αθήνα 2001, ISBN 960-021-082-9
* *"Εθνική Ελλάδος ποδοσφαίρου 1929-2004 • 75 γαλανόλευκα χρόνια, με πλήρη αναλυτικά στοιχεία"*, Στάθης Αρβανίτης, *Εκδόσεις Καστανιώτη*, Αθήνα 2004, ISBN 960-033-778-0
* *αρχείο αγώνων εθνικής Ελλάδας*, Αλέξανδρος Μαστρογιαννόπουλος για το *Recreation & Sports Soccer Statistics Foundation RSSSF*
* *"1908-1998 Παναθηναϊκός • 90 χρόνια ποδοσφαιρική εποποιία"*, Βαγγέλης Μελέκογλου-Άγγέλλος Μενδρινός-Θοδωρής Ντάβελος, *έκδοση Τριφύλλι ΑΕΒΕ*, Αθήνα 1999, ISBN 960-862-531-9

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Ποδόσφαιρο
 |

 |
Οι **Καναδικές ομοσπονδιακές εκλογές 2019** (επίσημα οι 43ες Καναδικές γενικές εκλογές) έλαβαν χώρα στις 21 Οκτωβρίου 2019 προκειμένου να εκλεγούν τα μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων για την 43η Καναδική Βουλή. Η Καναδική Βουλή διαλύθηκε από την γενική κυβερνήτρια Ζυλί Παγιέτ στις 11 Σεπτεμβρίου 2019 μετά την συνάντησή της με τον πρωθυπουργό Τζάστιν Τριντό. Κατά την προεκλογική εκστρατεία διάρκειας 40 ημερών το Φιλελεύθερο Κόμμα προσπάθησε να διατηρήσει την πλειοψηφία που είχε συγκεντρώσει στις εκλογές του 2015. Δυο από τα τρία μεγαλύτερα κόμματα έλαβαν μέρος σε αυτές τις εκλογές με νέους ηγέτες : το Συντηρητικό Κόμμα με ηγέτη τον Άντριου Σιρ, και το Νέο Δημοκρατικό Κόμμα με ηγέτη τον Τζαγκμίτ Σινγκ.

Υπόβαθρο
--------

Οι ομοσπονδιακές εκλογές του 2015 οδήγησαν στην εκλογή με πλειοψηφία μιας φιλελεύθερης κυβέρνησης και με πρωθυπουργό τον Τζάστιν Τριντό. Οι συντηρητικοί έγιναν επίσημα η αντιπολίτευση (με τον Στίβεν Χάρπερ να ανακοινώνει την παραίτησή του από ηγέτης του κόμματος) και τους Νέους Δημοκράτες να γίνονται το τρίτο κόμμα. Παρόλο που το Μπλοκ Κεμπεκουά και οι Πράσινοι εξελέγησαν στην Βουλή των Κοινοτήτων, και τα δυο κόμματα απέτυχαν να λάβουν τον απαιτούμενο αριθμό εδρών (12). Ο ηγέτης του Μπλοκ Κεμπεκουά Gilles Duceppe ανακοίνωσε την παραίτησή του λίγο μετά το πέρας των εκλογών και τον διαδέχτηκε η ηγέτης του Parti Québécois, Martine Ouellet. Τελικά την ηγεσία ανέλαβε ο Yves-François Blanchet στις 17 Ιανουαρίου 2019.

Νέος αρχηγός του Νεοδημοκρατικού Κόμματος εξελέγη την 1η Οκτωβρίου 2017 ο πρώην ηγέτης του Νεοδημοκρατικού Κόμματος στο Οντάριο Τζάγκμιτ Σινγκ.

Αποτέλεσμα
----------

Στις εκλογές του 2019 το κυβερνών Φιλελεύθερο Κόμμα έχασε μία έδρα (157 έδρες από 158) και στη συνέχεια σχηματίστηκε κυβέρνηση μειοψηφίας.

### Συνοπτικά αποτελέσματα

|  |
| --- |
|  |

Αποτελέσματα ομοσπονδιακών εκλογών του Καναδά 2019| Έδρες |
| 157 | 121 | 32 | 24 | 3 | 1 |
| Φιλελεύθεροι | Συντηρητικοί | BQ | NDP | G | I |






Ποσοστά

  Φιλελεύθερο Κόμμα (33.12%)  Συντηρητικό Κόμμα (34.34%)  Μπλοκ Κεμπεκουά (7.63%)  Νέο Δημοκρατικό Κόμμα (15.98%)  Πράσινο Κόμμα (6.55%)  Ανεξάρτητος (0.4%)  Other (1.98%)

#EA6D6A#6495ED#0cedde#F5821F#5deb31#DDDDDD

| Κόμμα
 | Ψήφοι
 | Έδρες
 |
| --- | --- | --- |
| 6,018,728
 | 33,12% | Μείωση 6.4pp | 157 / 338 (46%) | Μείωση 27
 |
| 6,239,227
 | 34,34% | Αύξηση 3pp | 121 / 338 (36%) | Αύξηση 22
 |
| 1,387,030
 | 7,63% | Αύξηση 3pp | 32 / 338 (9%) | Αύξηση 22
 |
| 2,903,722
 | 15,98% | Μείωση 3.8pp | 24 / 338 (7%) | Μείωση 20
 |
| 1,189,607
 | 6,55% | Αύξηση 3.0pp | 3 / 338 (0.9%) | Αύξηση 2
 |
| 72,546
 | 0,40% | Αύξηση 0.1pp | 1 / 338 (0.3%) | Αύξηση 1
 |
| Όλα τα υπόλοιπα κόμματα δεν κέρδισαν καμία έδρα. Σύνολο εδρών στη Βουλή των Κοινοτήτων: 338. Έδρες για κυβέρνηση πλειοψηφίας: 170.
 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Federal election 2019 live results». CBC. 2019-10-22.. Ανακτήθηκε στις 2021-09-21.
2. ↑  Elections Canada October 21, 2019, Federal Election Results
**Λαμπρότητα** είναι το φυσικό μέγεθος μέτρησης του φωτός ανά τη φαινόμενη φωτιστική επιφάνεια. Ο παρατηρητής αντιλαμβάνεται το φωτιστικό σώμα ως μια φωτιστική επιφάνεια κάθετη στην κατεύθυνση παρατήρησης, δηλαδή η φαινόμενη φωτιστική επιφάνεια είναι η γεωμετρική προβολή του φωτιστικού στην οθόνη του παρατηρητή. Επιπλέον, ο παρατηρητής δέχεται το φως που στέλνει το φωτιστικό προς την κατεύθυνση παρατήρησης. Τα παραπάνω περιγράφουν τον ορισμό της λαμπρότητας, η φωτεινή ένταση διά το εμβαδόν της φαινόμενης φωτιστικής επιφάνειας:

{\displaystyle L=I/S}

όπου I η φωτεινή ένταση και S το εμβαδόν της φαινόμενης φωτιστικής επιφάνειας

Η λαμπρότητα χαρακτηρίζει το πώς αντιλαμβάνεται ένας παρατηρητής πόσο φωτίζει ένα φωτιστικό σώμα, ή ισοδύναμα πόση θάμπωση προκαλεί το φωτιστικό στον παρατηρητή. Όσο μεγαλύτερη είναι η φαινόμενη επιφάνεια, η φωτεινή ένταση διαχέεται σε μεγαλύτερο μέρος της οθόνης του παρατηρητή, οπότε το φωτιστικό φαίνεται λιγότερο λαμπρό. Αντίθετα, αν ο παρατηρητής αντιλαμβάνεται ότι δέχεται όλη τη φωτεινή ένταση σε ένα σημείο, τότε η λαμπρότητα απειρίζεται και το συγκεκριμένο σημείο θαμπώνει τον παρατηρητή.

Μονάδες μέτρησης
----------------

Η λαμπρότητα στο Διεθνές Σύστημα Μονάδων (SI) μετριέται σε νέα κηρία (*candelae*) ανά τετραγωνικό μέτρο: **cd/m2**. Στη πράξη όμως συνεχίζεται η χρήση των μονάδων στίλβη, με σύμβολο **sb**, που είναι ίση μ' ένα κηρίο ανά τετραγωνικό εκατοστόμετρο (**1cd/cm2**) και το λάμπερτ, με σύμβολο **L**, που είναι ίσο με *1πcd/cm2*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **λαμπρότητα**  |
Ο **Λούσιους «Λάκι» Τζόουνς** (*Lucious "Lucky" Jones*, γενν. 22 Απριλίου 1993) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ/σμολ φόργουορντ για την Καουχαγιόκι Κάρχου.

Κολεγιακή σταδιοδρομία
----------------------

Ο Τζόουνς έπαιξε κολεγιακή καλαθοσφαίριση στο Ρόμπερτ Μόρις από το 2011 έως το 2015. Κατά της διάρκεια της τελευταίας του χρονιάς, είχε κατά μέσο όρο 14,3 πόντους, 5,9 ριμπάουντ και 1,4 ασίστ ανά αγώνα.

Επαγγελματική σταδιοδρομία
--------------------------

Μετά την ολοκλήρωση της κολεγιακής σταδιοδρομία του, ο Τζόουνς δεν επιλέχθηκε στο NBA Ντραφτ του 2015. Στις 7 Ιουλίου 2015, εντάχθηκε στη Λιέζ Μπασκέτ του Πρωταθλήματος Βελγίου. Είχε κατά μέσο όρο 14,3 πόντους, 5,2 ριμπάουντ και 1,5 ασίστ ανά αγώνα, σε 31 αγώνες πρωταθλήματος. 

Την επόμενη σεζόν, υπέγραψε με τη Γερ-Τουλόν του Πρωταθλήματος Γαλλίας. Στις 4 Ιανουαρίου 2017, αποχώρησε από τη Γερ-Τουλόν και εντάχθηκε στον Προμηθέα Πάτρας για το υπόλοιπο της σεζόν, καθώς αντικατέστησε τον Λάσαν Κρόμα.

Στις 15 Ιουλίου 2017, εντάχθηκε στον ΠΑΟΚ της Α1 Εθνικής. Είχε κατά μέσο όρο 9,3 πόντους και 5,7 ριμπάουντ ανά αγώνα. 

Στις 19 Ιουλίου 2018, ο Τζόουνς εντάχθηκε στον τοπικό αντίπαλο, Άρη. Την 1η Ιουλίου 2019, αποχώρησε από την ομάδα. 

Το καλοκαίρι του 2019, ο Τζόουνς υπέγραψε αρχικά με την τρίτη του ελληνική ομάδα, τον Πανιώνιο, αλλά στις 10 Σεπτεμβρίου 2019 το συμβόλαιό του εξαγοράστηκε από τη γερμανική Μέντι Μπαϊρόιτ, η οποία συμμετείχε στο Europe Cup. 

Στις 14 Ιανουαρίου του 2020, υπέγραψε με τον Ιωνικό Νίκαιας. Στις 14 Φεβρουαρίου 2020, μετά από μόλις 3 αγώνες με τον Ιωνικό, όπου είχε κατά μέσο όρο 10,3 πόντους, 6 ριμπάουντ, 1 ασίστ και 1,7 κλέψιμο, αποχώρησε από την ομάδα και εντάχθηκε στη φινλανδική Καουχαγιόκι Κάρχου. μέχρι το τέλος της σεζόν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
2. ↑  *College Basketball at Sports-Reference.com*. Ανακτήθηκε στις 28  Ιουλίου 2020.
3. ↑  *RealGM*. 31787. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.
4. ↑  «Liege signs rookie Lucky Jones». *Sportando.com*. Ιουλίου 7, 2015.. Ανακτήθηκε στις Μαρτίου 8, 2017.
5. ↑  «Hyeres-Toulon inks Alexandre Chassang and Lucky Jones». *Sportando.com*. Ιουλίου 10, 2016.. Ανακτήθηκε στις Μαρτίου 8, 2017.
6. ↑  «Lucky Jones signs with Promitheas». *Sportando.com*. Ιανουαρίου 4, 2017.. Ανακτήθηκε στις Μαρτίου 8, 2017.
7. ↑  «PAOK Thessaloniki signs Lucky Jones». *eurobasket.com*. Ιουλίου 15, 2017.. Ανακτήθηκε στις Ιουλίου 17, 2017.
8. ↑  «Aris BC signs Lucky Jones». *Sportando*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις Ιουλίου 19, 2018.
9. ↑  «Lucky Jones signs with Ionikos BC». Sportando. Ιανουαρίου 14, 2020. Ανακτήθηκε στις Ιανουαρίου 15, 2020.
10. ↑  «Λάκι Τζόουνς: Και επίσημα κάτοικος Φινλανδίας (photo)». *www.eurohoops.net*. 14 Φεβρουαρίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ στο Eurobasket.com
* Προφίλ Basket League Ελλάδας (στα αγγλικά)
* Προφίλ Basket League Ελλάδας (στα ελληνικά)
* Robert Morris College Bio
*
Ο **Λεονίντ Αρνόλντοβιτς Φεντούν** (γεννημένος στις 5 Απριλίου 1956) είναι Ρώσος επιχειρηματίας. Η εκτιμώμενη περιουσία του για το 2015 ανέρχεται στα $5,1 δισεκατομμύρια, ενώ κατατάσσεται από το Forbes στην 284η θέση της κατάταξης με τους πλουσιότερους ανθρώπους παγκοσμίως. Ο Φεντούν, πρώην αξιωματικός του Ρωσικού Στρατού, αποτελεί το δεξί χέρι του CEO της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, Βαγκίτ Αλεκπέροφ. Ο Φεντούν κατέχει ποσοστό της τάξεως του 9,2% επί του συνόλου των μετοχών της Lukoil, ενώ είναι και ιδιοκτήτης της ρωσικής ποδοσφαιρικής ομάδας της Σπαρτάκ Μόσχας.

Νεανικά χρόνια
--------------

Ο Φεντούν ξεκίνησε την εκπαίδευσή του στην Ανώτατη Σχολή Στρατιωτικής Διοίκησης του Ροστόφ, απ'όπου και αποφοίτησε το 1977. Το 1984, αποφοίτησε από τη Ρωσική Στρατιωτική Ακαδημία.

Καριέρα
-------

Τον Νοέμβριο του 1992, εισήλθε στον χώρο των επιχειρήσεων και ίδρυσε την εταιρεία Neftkonsult LLP. Το 1993, ο Φεντούν απολύθηκε επίσημα από τον Ρωσικό Στρατό και, στη διάρκεια του ιδίου έτους, ανέλαβε CEO της JSC. Το 1996, ο Φεντούν ανέλαβε χρέη Αντιπροέδρου της LUKoil Inc. Ο Φεντούν συνάντησε τον Αλεκπέροφ, στη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, ενώ αυτός ήταν καθηγητής στο Κογκαλύμ, μία πόλη της Σιβηρίας. Τον Μάιο του 2006, ο Φεντούν ήταν ένας εκ των δύο σημαντικότερων μετόχων της IFD Kapital Group.

Προσωπική ζωή
-------------

Είναι νυμφευμένος και έχει δύο παιδιά, ενώ κατοικεί στη Μόσχα.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος Ρώσων δισεκατομμυριούχων

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Leonid Fedun». *Forbes*. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2015.
2. ↑  *Λίστα Forbes*. Forbes. 5  Μαΐου 2019. www.forbes.com/billionaires/list/;5/#version:static.
3. ↑  Leonid Arnoldovich Fedun; Katagogi; 2014
4. ↑  Billionaires: #208 Leonid Fedun; Forbes; 2014
5. ↑  Teagarden, Michael (1 Μαρτίου 2006). «Lukoil Executives Alekperov and Fedun Own Russia's IFD Kapital». *Bloomberg News*.. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2014.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Leonid Fedun  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το **Λίφφορντ** (ιρλανδικά: Leifear) είναι κωμόπολη της κομητείας Ντονηγκόλ στην Ιρλανδία, καθώς και το διοικητικό κέντρο της κομητείας και η έδρα του συμβουλίου της κομητείας Ντονηγκόλ, αν και η πόλη Λεττερκέννυ συχνώς λανθασμένα κατέχει αυτόν τον ρόλο.

Το Λίφφορντ βρίσκεται στην περιοχή της κοιλάδας Φινν του ανατολικού Ντονηγκόλ, όπου ο ποταμός Φινν συναντά τον ποταμό Μουρν για να δημιουργήσει τον ποταμό Φόυλ. Το ρυάκι Μπερν Ντέιλ, το οποίο ρέει μέσω του Μπάλλιντραιτ, ρέει στον ποταμό Φόυλ στα βόρεια προάστια του Λίφφορντ.

Σύμφωνα με την απογραφή του 2016, έχει πληθυσμό 1.626 κατοίκους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Sapmap Area - Settlements - Lifford». *Census 2016*. CSO. 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιανουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2018.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 135977574
* LCCN: no2008030152

 |

 |
Ο **Καρλ Μπρίσον** (δανικά: *Carl Brisson*, 24 Δεκεμβρίου 1893 - 25 Σεπτεμβρίου 1958), γεννημένος ως **Καρλ Φρέντερικ Έιναρ Πέντερσεν** (*Carl Frederik Ejnar Pedersen*), ήταν Δανός ηθοποιός του κινηματογράφου και τραγουδιστής. Συμμετείχε σε 13 ταινίες, εκ των οποίων δύο εξ αυτών σκηνοθετήθηκαν από τον Άλφρεντ Χίτσκοκ *The Ring* και (*The Manxman*). Το 1934, συμμετείχε και στην ταινία *Murder at the Vanities*, όπου εκεί τραγούδησε το δημοφιλές Cocktails for Two.

Πριν ξεκινήσει την καριέρα του στη μουσική και τον κινηματογράφο, είχε αρχίσει καριέρα πυγμάχου, η οποία κράτησε από το 1912 έως και το 1915. Το 1923, ήταν που άρχισε να γίνεται γνωστός, όταν συμμετείχε στο θεατρικό έργο Die lustige Witwe, ως Πρίγκιπας Ντανίλο. Από το 1915, υπήρξε παντρεμένος με την Κλίο Γουίλαρντ Μπρίσον, με την οποία απέκτησε Φρέντερικ Μπρίσον, ο οποίος αργότερα έγινε παραγωγός. Απεβίωσε σε ηλικία 64 ετών, από ίκτερο, στην Κοπεγχάγη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Internet Broadway Database*. 21952. Ανακτήθηκε στις 7  Μαρτίου 2023.
2. ↑  Hans J. Wollstein (1994). *Strangers in Hollywood: the history of Scandinavian actors in American films from 1910 to World War II*. Scarecrow Press. σελ. 52. ISBN 978-0-8108-2938-1. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2010.
3. ↑  Presenting... Carl Brisson". International Favorites (78rpm album set). Carl Brisson. New York City: Apollo Records. 1947. Album A-11
4. ↑  e.g. August 1932, Diary of an English Debutante in Nazi Germany,

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Καρλ Μπρίσον στην IMDb
* Carl Brisson at Virtual History

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 54347805
* LCCN: n85248135
* ISNI: 0000 0000 6310 4019
* GND: 1017990565
* SELIBR: 286688
* SUDOC: 129304123
* BNF: cb14039572r (data)
* BIBSYS: 1653286949558
* MusicBrainz: 9e6998c1-b73e-44da-b16f-b59292b5a082
* NLA: 35088126
* NKC: xx0170837
* BNE: XX1516660
* KulturNav: id

 |

 |
Το **Κάστρο του Γκβοζντάνσκο** βρίσκεται στην κομητεία Σίσακ Μοσλάβινα, στην κεντρική Κροατία, και έχει πάρει το όνομά του από το ομώνυμο χωριό, που βρίσκεται κοντά στο κάστρο.

Πρώτη φορά γίνεται αναφορά στο Κάστρο του Γκβοζντάνσκο το 1488. Ανήκε στην Κροατοουγγρική οικογένεια ευγενών Ζρίνσκι (Zrinski), που είχαν δικαιώματα εξόρυξης στη περιοχή. Ο Νίκολα III Zrinski και ο γιος του Nikola Šubić Zrinski επισκέπτονταν συχνά το κάστρο για να επιθεωρήσουν τα ορυχεία.

Οι Οθωμανοί προσπάθησαν πολλές φορές να καταλάβουν το κάστρο. Οι πιο σημαντικές απόπειρες κατάληψής του έγιναν το 1561 από τον Malkoč-beg, το 1574 από τον Φερχάντ Μπέι (Ferhad beg) και το 1576 από τον Καπιντζί Πασά (Kapidži-pasha). Τελικά οι Οθωμανοί κατέλαβαν το Κάστρο του Γκβοζντάνσκο στις 13 Ιανουαρίου 1578, ύστερα από πολιορκία περίπου 3 μηνών. Τη πολιορκία διεξήγαγε ο Φερχάτ Πασά Σοκόλοβιτς με 10.000 άνδρες.

Παραπομπές
----------

1. ↑

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 88145067135466630152
* NKC: ge760190

 |

 |
Ο **Καρλ Μέγερ** (νορβηγικά: ‎ Karl Meyer, 1888 – 18 Δεκεμβρίου 1971) υπήρξε Νορβηγός επιχειρηματίας, χρηματιστής και ιδρυτής του βραχύβιου φασιστικού πολιτικού κόμματος Εθνική Λεγεώνα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1888 και ήταν γιός του δικηγόρου, εκδότη και πολιτικού Λούντβιγκ Μάγερ (Ludvig Meyer) και της Έμμα Μετς (Emma Metz). Αδελφός του ήταν ο πολιτικός, συνδικαλιστής και επιχειρηματίας Χάακουν Μάγερ (Håkon Meyer).

Κατά την διάρκεια της επιχειρηματικής του δραστηριότητας, κατηγορήθηκε για διάφορες απάτες αν και αθωώθηκε σε μια υπόθεση φοροδιαφυγής. Πρότεινε ιδιαίτερα φιλόδοξα επιχειρηματικά σχέδια για τη πολεοδομική και οικονομική ανάπτυξη του Όσλο που χαρακτηρίστηκαν από το Τύπο της εποχής ως εξωπραγματικά όπως η μετατροπή του νησιού Χουβεντογιά σε πάρκο διασκέδασης με πρότυπο το νησί Κόνεϋ Άιλαντ και τη μετασκευή του παροπλισμένου πλοίου *Καρμάνια* σε φθηνές κατοικίες και την αγκυροβόλησή του στο λιμάνι της νορβηγικής πρωτεύουσας.

Το 1927 ίδρυσε το φασιστικό κόμμα *Εθνική Λεγεώνα*. Οι κύριες εκδηλώσεις του πολτικού φορέα ήταν η διοργάνωση ομιλιών στο τσίρκο *Cirkus Verdensteatret* στο Όσλο και στο θέατρο *Drammens Theater* στο Ντράμεν. Η αντιπαράθεσή του με την εσωτερική αντιπολίτευση στο κόμμα οδήγησε στην διαγραφή του στις αρχές του 1928. Τον Φεβρουάριο του 1928, προσπάθησε ο ίδιος με κάποιους συντρόφους του να αποκτήσει τον έλεγχο των γραφείων του κόμματος με βίαιο και ανορθόδοξο τρόπο, αφού επιτέθηκε με ρόπαλα και με περίστροφα εναντίον μελών του κόμματος. Τα γεγονότα αυτά οδήγησαν στη σύλληψή του μαζί με άλλα δύο άτομα. Το κόμμα γρήγορα έχασε την δυναμική του εν μέσω εσωτερικών συγκρούσεων για να διαλυθεί εντέλει στις αρχές του 1928.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Anmeldte dødsfall» (στα Νορβηγικά). *Aftenposten*: σελ. 11. 23 Δεκεμβρίου 1971. *«Fhv. kjøpmann Karl Meyer f. 1888»*
2. ↑  «Dødsfall» (στα Νορβηγικά). *Aftenposten*: σελ. 16. 21 Δεκεμβρίου 1971.
3. 1 2 3 4  Helle, Idar (26 Σεπτεμβρίου 2015). «Fascisme i sirkusteltet» (στα Νορβηγικά). *Klassekampen*. .
4. ↑  Nævestad, Espen (2010). ««[hvor en fast haand og en vilje faar lov til at raade» – vurdering av den italienske fascismen blant borgerlige i Norge 1922–28»] (στα Νορβηγικά). *Fortid* (Πανεπιστήμιο του Όσλο): 67. ISSN 1504-1913. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-03-04.. Ανακτήθηκε στις 2016-02-20.
5. 1 2 3 4  Hølaas, Odd (1957). *Norge under Haakon VII 1905-1957* (στα Νορβηγικά). Cappelen. σελίδες 192, 293, 329.

Επιπλέον βιβλιογραφία
---------------------

* Emberland, Terje (2015). *Da fascismen kom til Norge. Den nasjonale legions vekst og fall, 1927–1928* (στα Νορβηγικά). Dreyer. ISBN 9788282651288.
Η **λάριξ** (ή σε αρσενικό γένος ο **λάρικας**, επιστ. ονομ. ***Larix***) είναι κωνοφόρο δέντρο της οικογένειας των Πευκίδων (Pinaceae). Είναι ενδημικό στο μεγαλύτερο μέρος του Βορείου Ημισφαιρίου με ψυχρό εύκρατο κλίμα, σε περιοχές με χαμηλό υψόμετρο πολύ βόρεια και πιο νότια ψηλά στα βουνά. Οι λάρικες είναι τα επικρατέστερα φυτά στα πυκνά δάση της τάιγκας στη Ρωσία και τον Καναδά. 

Είναι φυλλοβόλα δέντρα και φτάνουν από 15 μέχρι 50 μέτρα ύψος. Τα φύλλα είναι βελονοειδή, λεπτά, με μήκος 2-5 εκατοστά. Οι βελόνες κιτρινίζουν και πέφτουν στα τέλη του φθινοπώρου, αφήνοντας τα δέντρα γυμνά καθ’ όλη τη διάρκεια του χειμώνα.

Οι κώνοι της λάρικος είναι ορθοί, μικροί, με μήκος 1-9 εκατοστά και χρώμα πράσινο ή μωβ. Όταν ωριμάζουν μετά από 5-8 μήνες αποκτούν καφέ χρώμα.

Είδη και Ταξινόμηση
-------------------

Το γένος **λάριξ** χωρίζεται σε 3 ομάδες και περιλαμβάνει 14 είδη. Στην Ευρώπη φυτρώνει το είδος (*Larix decidua* syn. *Larix europaea* - *Λάριξ η φυλλοβόλος* συνών. *Λάριξ η ευρωπαϊκή*). Απαντάται στα βουνά της κεντρικής Ευρώπης, στις Άλπεις, στα Καρπάθια Όρη και στα πεδινά της βόρειας Πολωνίας και νότιας Λιθουανίας. Το είδος (*Larix gmelinii* - *Λάριξ του Γκμέλιν*) είναι το μοναδικό δέντρο στον κόσμο που φυτρώνει σε γεωγραφικό πλάτος 72° 30' βόρεια και αντέχει σε θερμοκρασίες κάτω από -70° C. Άλλα γνωστά είδη είναι η *λάριξ η σιβηρική* (Larix sibirica), η *λάριξ η ανατολική* (Larix occidentalis) και η *λάριξ η πολωνική* (Larix polonica).

Η λάριξ ως μπονσάι
------------------

Η λάριξ είναι δένδρο κατάλληλο για μπονσάι, διότι ο κορμός του έχει ιδιαίτερα όμορφα χαρακτηριστικά (παραδείγματος χάρη, σκασίματα) που προσομοιώνουν την όψη ενός ώριμου δέντρου από νεανικές ηλικίες. Όμορφα δενδρύλλια του είδους *Larix decidua* μπορούν να συλλεχθούν από τη φύση και με απλή φροντίδα να δώσουν πανέμορφα μπονσάι. Φυσικά χρειάζεται προσοχή ώστε η συλλογή του δένδρου να μην γίνεται σε προστατευόμενες περιοχές όπως Εθνικά Πάρκα κλπ. Το δέντρο χρειάζεται ιδιαίτερη φροντίδα τον πρώτο χρόνο (συνήθως συλλέγεται σε μεγάλα υψόμετρα και χρειάζεται προσοχή για να επιβιώσει στις νέες συνθήκες).

Λόγω της αντοχής του σε τραχιές κλιματολογικές συνθήκες, ως μπονσάι δεν χρειάζεται προστασία το χειμώνα, παρά μόνο στις ρίζες αν η θερμοκρασία πέσει κάτω από τους -10 βαθμούς Κελσίου για πολλές συνεχόμενες ημέρες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Larix». *Multilingual Multiscript Plant Name Database* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 5 Μαΐου 2012.
2. ↑  Δημητράκου,Μέγα λεξικόν όλης της ελληνικής γλώσσης, τόμος Η΄ σελ. 4265.
3. ↑  Λεξικόν φυτολογικόν υπό Γενναδίου Αθ. 1914

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **λάριξ**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Λάριξ** |

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85074696
* GND: 4123605-1
* BNF: cb123609251 (data)
* NKC: ph699013

 |

 |
Η **Λάρισα** ήταν αρχαία ελληνική πόλη στην Αραβία.

Η πόλη αναφέρεται μονάχα από τον Πλίνιο στην *Historia Naturalis* του (βιβλίο 6, 159). Πολύ πιθανόν να βρισκόταν (κατά τα λεγόμενα του Πλινίου) στην βορειοδυτική αραβική χερσόνησο. Θεωρείται ότι κτίστηκε από τον επίτροπο του Αντιόχου Δ΄, Νουμήνιο, όταν μέσα σε μια ημέρα κατατρόπωσε σε ναυμαχία και μάχη τους αποστατήσαντες Πέρσες, στο *ακρωτήριο των Ναυμαχιών* (λατ. Naumachaeorum promontorium), στο στενό του Ορμούζ. Λογικά θα μετέφερε αποίκους από την συριακή Λάρισα. Ωστόσο ο ερευνητής Kiepert υποθέτει ότι ο Πλίνιος στο εδάφιό του θα ανέφερε συγκεχυμένα τις ομώνυμες πόλεις της Συρίας στην κοιλάδα του Ορόντη (Αρέθουσα, Λάρισα, Χαλκίς). Η Λάρισα αυτή -κατά τον Πλίνιο- καταστράφηκε νωρίς από πολέμους. 

Στην *Γεωγραφική Υφήγησι* του Κλαυδίου Πτολεμαίου, αναφέρεται στην ανατολική Αραβία ποταμός με το όνομα Λαρ που εκβάλλει στον Περσικό Κόλπο. Ίσως η ονομασία Λαρ να ήταν παραφθορά του ελληνικού Λάρισα, μιας και ο Πλίνιος κάπου εκεί κοντά την αναφέρει. Άγνωστη η σημερινή της τοποθεσία.

Πηγές
-----

* Johann Gustav Droysen *Ιστορία των Επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου*, εκδ. ελεύθερη σκέψις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  oppidum Ampelome, colonia Milesiorum, Athrida oppidum, Calingi, quorum Mariba oppidum significat dominos omnium, oppida Pallon, Murannimal iuxta flumen, per quod Euphraten emergere putant, gentes Agraei, Ammoni, oppidum Athenae, Caunaravi, quod significat ditissimos armento, Chorranitae, Cesani, Choani. fuerunt et Graeca oppida Arethusa, **Larisa**, Chalcis, deleta variis bellis.
Συντεταγμένες: 13°27′18″S 25°50′06″E﻿ / ﻿13.45500°S 25.83500°E﻿ / -13.45500; 25.83500

| Kasempa  Κασέμπα |
| --- |
|  |
|
| Συνταγμένες: | 13°27′18″S 25°50′06″E |
|
| Χώρα: | Ζάμπια |
|
| Επαρχία: | Βορειοδυτική |
|
| Συνοικίες: | Κασέμπα |
|
| Υψόμετρο: | 1.140 μέτρα (3.740 πόδια) |
|
| Πληθυσμός (2000): | 11.700 κάτ. |

Η **Κασέμπα** (αγγλικά: Kasempa) είναι μια πόλη της Βορειοδυτικής Επαρχίας και της συνοικίας Κασέμπα στη Ζάμπια. Έχει πληθυσμό 11.700 κατοίκων (απογραφή 2000). Έχει υψόμετρο 1.140 πόδια (3.740 μέτρα). Βρίσκεται βορειοδυτικά της Ζάμπιας. Βρίσκεται 550 χλμ. από το δρόμο, βορειοδυτικά της Λουσάκα, πρωτεύουσα της Ζάμπιας.

Γεωγραφία
---------

Η Κασέμπα βρίσκεται βορειοδυτικά της Ζάμπιας στην Βορειοδυτική Επαρχία στη συνοικία Κασέμπα. Βρίσκεται 550 χλμ. από το δρόμο, βορειοδυτικά της Λουσάκα, πρωτεύουσα της Ζάμπιας. Έχει υψόμετρο1.140 πόδια (3.740 μέτρα). Βρίσκεται στη δυτική όχθη του Ποταμού Λουφούπα, ο οποίος πηγάζει από το Εθνικό Πάρκο του Κάφουε, όπου χύνεται στον Ποταμό Κάφουε.

Δημογραφία
----------

Η Κάφουε είχε το Δεκέμβριο του 2000 είχε 11.700 

| Χρονιά | Πληθυσμός |
| --- | --- |
| 2000 | 11.700 |

Μεταφορές
---------

Το τοπικό αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο Κασλεμπα.

Βρίσκεται 550 χλμ. από το δρόμο, βορειοδυτικά της Λουσάκα, πρωτεύουσα της Ζάμπιας. 

Οι δύο κύριοι σιδηρόδρομοι είναι ο Σιδηρόδρομος Μούμπουα-Κανκουέντα (Mumbwa-Kankwenda) και ο Σιδηρόδρομος Καόμα Κασέμπα (Kaoma-Kasempa). Ανάμεσα σε αυτούς υπάρχει μια διασταύρωση.

Εκπαίδευση
----------

Το κύριο λύκειο της Κασέμπα είναο το Λύκειο της Κασέμπα.

Σημαντικά μέρη
--------------

* **Γενικό Νοσοκομείο της Κασέμπα**
* **Κεντρική Αγορά της Κασέμπα**
* Διασταύρωση μεταξύ του **Σιδηρόδρομου Μούμπουα-Κανκουέντα** (Mumbwa-Kankwenda) και του **Σιδηρόδρομου Καόμα Κασέμπα** (Kaoma-Kasempa)
* Λύκειο Κασέμπα
* Αεροδρόμιο Κασέμπα

Δείτε επίσης
------------

* Βορειοδυτική Επαρχία (Ζάμπια)

Παραπομπές
----------

1. ↑  
Απόσταση Δρόμου Μεταξύ Λουσάκα και Κασέμπα (Χάρτης)
2. ↑  Google Earth accessed 2007.
3. ↑  Τοποθεσία της Κασέμπα στη Ζάμπια (Χάρτες Google)

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Συνοικίες της Βορειοδυτικής Ζάμπιας |
| --- |
|  |
| 
* Ζαμβέζης
* Καμπόμπο
* Κασέμπα
* Μουινιλούνγκα
* Μουφούμπουε
* Σολουέζι
* Τσαβούμα
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* BNF: cb11968179k (data)

 |

 |
Κατάλογος παπών στον Άγιο Πέτρο
Εδώ παρουσιάζεται ένας **γραφικός κατάλογος των Παπών της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας**.

Ο τίτλος «Πάπας» (λατινικά: *papa*, πατέρας) χρησιμοποιείται από τον Προκαθήμενο της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας (αλλά και από τον Ορθόδοξο Πατριάρχη Αλεξανδρείας). Χρησιμοποιήθηκε επίσημα για πρώτη φορά από τον Πάπα Σιρίκιου, και έχουν υπάρξει 264 ή 265 πάπες, αναλόγως με το αν καταμετράται και ο Πάπας Στέφανος ο οποίος πέθανε τρεις μέρες μετά την εκλογή αλλά δεν χειροτονήθηκε στο αξίωμα του Πάπα. Από το 1961 η Καθολική Εκκλησία δεν τον περιλαμβάνει στον κατάλογο των Παπών. 

Πρώτος Επίσκοπος Ρώμης υπήρξε ο άγιος Λίνος, ο οποίος χειροτονήθηκε από τον απόστολο Πέτρο. Συνήθως παρουσιάζεται, λανθασμένα, ακόμη και σε ελληνικούς καταλόγους ως πρώτος Πάπας ο άγιος Πέτρος ο απόστολος και όχι ο άγιος Λίνος, γεγονός που οφείλεται στο ότι συχνά οι κατάλογοι αυτοί μεταφράζονται άκριτα από λατινικούς καταλόγους, οι οποίοι παραδέχονται διαφορετικούς Πάπες.

Γραφική απεικόνιση παπικών θητειών
----------------------------------

*Οι Αντιπάπες φαίνονται με κόκκινο.*

 
### Μέχρι το 250

### 251–514

### 514–752

### 752–1003

### 1003–1254

  

### 1254–1503

### 1503–1758

  

### από το 1758

Παραπομπές
----------

* John N.D. Kelly, *The Oxford Dictionary of Popes*, Oxford University Press, 1986.
* Autori Vari, *Enciclopedia dei Papi*, Istituto dell'Enciclopedia italiana, 2000. (Ιταλικά)
* Pontificia Amministrazione della Patriarcale Basilica di San Paolo, *I Papi. Venti secoli di storia*, Libreria Editrice Vaticana, 2002. (Ιταλικά)
Ο **Λέων Κάρολος** (γερμ. *Leo Karl*, 5 Ιουλίου 1893 - 28 Απριλίου 1939) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν αρχιδούκας της Αυστρίας.

Βιογραφία
---------

Ο *Λέων Κάρολος Μαρία Κύριλλος Μεθόδιος* γεννήθηκε στην Πούλα (ελλ. *Πόλαι*) της Ιστρίας και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Καρόλου Στεφάνου της Αυστρίας και της Μαρίας Θηρεσίας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Καρόλου Σαλβαδόρ της Τοσκάνης. 

Το 1913 εγγράφτηκε με τον νεότερο αδελφό του στη Στρατιωτική Ακαδημία στο Βήνερ-Νόιστατ. Όταν έγινε 20 ετών, ηλικία που ο Οίκος του θεωρούσε ότι ενηλικιώθηκε, έγινε ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος και μέλος της Άνω Βουλής του Κοινοβουλίου. Στο ερώτημα τού πώς οι Μεγάλες Δυνάμεις θα καθορίσουν το μέλλον της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, ο Κάρολος Στέφανος πρότεινε τον γιο του ως αντιβασιλέα στις Βαλκανικές περιοχές ενδιαφέροντος της Αυστρο-Ουγγαρίας. Υπηρέτησε στο στρατό της Αυστρίας ως την πτώση της μοναρχίας και μετά στον στρατό της Πολωνίας.

Νυμφεύτηκε μοργανατικά τη Μαρία-Κλοτίλντε, ευγενή από την Αυστρία. Έζησε σε ένα τμήμα της οικογενειακής ιδιοκτησίας στο Ζίβιετς, που είχε κληρονομήσει με τον μεγαλύτερο αδελφό του Κάρολο Αλβέρτο από τον πατέρα του. Μεγάλωσε τα παιδιά του ως Γερμανούς. Ασθένησε από φυματίωση και απεβίωσε το 1939 στην ιδιοκτησία στην Βεστφίνα της Νότιας Πολωνίας· τάφηκε στο εκεί κοιμητήριο, του οποίου η έκταση ανήκε στην οικογένειά του. Στο Ανάκτορο της Βεστφίνα είχε μεταβεί με την οικογένειά του, όταν το 1933 απεβίωσε ο πατέρας του. Δεν είχε διαθήκη, έτσι την ιδιοκτησία κληρονόμησε η σύζυγός του.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1922 τη Μαρία-Κλοτίλντε φον Τουιλιέρ, Κόμισσα φον Μονζουά-Βωφρέ και ντε Λα Ρος. Ο γάμος ήταν μοργανατικός. Στα παιδιά του δόθηκε ο τίτλος του *κόμη του Χάμπσμπουρκ*. Είχε τέκνο:

* Λέων Στέφανος 1928-2020, κόμης του Χάμπσμπουρκ και αρχηγός του κλάδου των δουκών του Τέσσεν.

Αναφορές σε Πηγές
-----------------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p11190.htm#i111896.
2. ↑  «Wer ist Wer»
3. ↑  p11190.htm#i111896. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
4. 1 2 3 4 5 6 7  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
5. ↑  Ανακτήθηκε στις 7  Μαρτίου 2021.
6. ↑  Ανακτήθηκε στις 24  Ιανουαρίου 2022.
7. 1 2  Snyder, Timothy (Ιουνίου 2008). *The Red Prince: The Secret Lives of a Habsburg Archduke*. Basic Books. σελίδες 344. ISBN 978-0-465-00237-5.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 425147786738768220003
* GND: 1117138763

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Archduke Leo Karl of Austria  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Αποψη της συνοικίας Κασίμπασα από τη βόρεια πλευρά, στον Κεράτιο κόλπο.Διακρίνονται δεξιά, το κτίριο του Οθωμανικού Πολεμικού Ναυτικού και στο κέντρο, αυτό του Οθωμανικού Στρατιωτικού Ναυτικού Νοσοκομείου, που σήμερα ανήκουν στο Τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό
Η **Κασίμπασα** (τουρκικά: Kasımpaşa ) είναι εργατική συνοικία στη βόρεια όχθη του Κεράτιου Κόλπου στην περιοχή Μπέγιογλου της Κωνσταντινούπολης, στην Τουρκία, στην ευρωπαϊκή πλευρά της πόλης. Κάποτε ήταν περισσότερο γνωστή για τις ναυτικές βάσεις και τα ναυπηγεία της.

Οι γειτονικές περιοχές περιλαμβάνουν την Πιγιαλέπασα, το Χάσκιοϊ και το Σισέχανε με τα οποία συνδέεται με σήραγγα του μετρό. Επίσης κοντά βρίσκεται το Ντολάπντερε και το Κουρτουλιούς που ιδρύθηκε, ως Ταταύλα, από Έλληνες από τη Χίο οι οποίοι επέλεξαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους στην Κασίμπασα για υψηλότερο έδαφος, αφότου η εκκλησία τους μετατράπηκε σε τζαμί. Το πλοίο Golden Horn κάνει στάση στην Κασίμπασα και τη συνδέει με το Σκουτάρι, το Καράκιοϊ, το Φανάρι, το Παλάτι, τις Βλαχέρνες, το Κοσμίδιο και το Σούτλουτζε.

Κατά τη διάρκεια των ταραχών του 1955, ελληνικές κατοικίες στην Κασίμπασα δέχθηκαν επίθεση και λεηλατήθηκαν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Vryonis, Speros (2005). *The mechanism of catastrophe : the Turkish pogrom of September 6-7, 1955 and the destruction of the Greek community of Istanbul* (3. printing. έκδοση). New York: Greekworks.com. σελ. 235. ISBN 9780974766034.
Η **Λαοδίκη** (άκμασε τον 4ο αι. π.Χ.) ήταν ευγενής από τη Μακεδονία, σύζυγος τού Αντιόχου, διακεκριμένου στρατηγού στην υπηρεσία τού Φιλίππου Β΄ της Μακεδονίας.

Βιογραφία
---------

Έγινε η μητέρα τού Σέλευκου Α΄ Νικάτορος, ιδρυτή της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών, και της Διδυμείας. Υποστήριξε, ως αποτέλεσμα ενός ονείρου που είχε, ότι ο Απόλλωνας ήταν ο πραγματικός γιος τού παιδιού της. Τουλάχιστον πέντε πόλεις ιδρύθηκαν από τον Σέλευκο σε διαφορετικά μέρη της επικράτειάς του, που έφεραν προς τιμήν της το όνομα Λαοδίκεια.

Ο Σέλευκος Α΄, γιος της Λαοδίκης.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε τον Αντίοχο στρατηγό στη Μακεδονία και είχε τέκνα:

* Σέλευκος Α΄ Νικάτωρ π.358-281, βασιλιάς της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών.
* Διδυμεία, παντρεύτηκε Έλληνα ευγενή.

Πηγές
-----

* Smith, William; Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, "Laodice (4)", Boston, (1867)
O **Λέων Σαρακηνόπουλος** (άκμασε τη δεκαετία τού 970) ήταν Βυζαντινός στρατιωτικός διοικητής τού 10ου αι. που δραστηριοποιήθηκε στα βορειοανατολικά Βαλκάνια.

Βιογραφία
---------

Ο Λέων Σαρακηνόπουλος εμφανίζεται για πρώτη φορά το 971, στο τέλος τού Ρωσο-βυζαντινού Πολέμου των ετών 970-971, όταν διορίστηκε από τον Αυτοκράτορα Ιωάννη Αλ Τσιμισκή (βασ. 969-976) ως στρατιωτικός κυβερνήτης (*στρατηγός*) της Δρίστρας/Δωρύστολου (σύγχρονο Σιλίστρα) στον Δούναβη. Προηγουμένως, ο Σαρακηνόπουλος ήταν διοικητής (*δομέστικος*) τού επίλεκτου *τάγματος* των *Ικανάτων*.   Λίγο πριν από το 975, η επαρχία του επεκτάθηκε και τού δόθηκε επίσης ο έλεγχος της παλαιάς βουλγαρικής πρωτεύουσας, της Πρεσλάβας (που μετονομάστηκε σε Ιωαννούπολη από τον Αυτοκράτορα Τσιμισκή). Ο Λέων μετέφερε την έδρα του στην Πρεσλάβα, όπου ανακαλύφθηκε μεγάλος αριθμός σφραγίδων του, που φέρουν τον πλήρη τίτλο τού « *πρωτοσπαθάριου* και *στρατηγού* της Ιωαννούπολης και της Δρίστρας».  Από αυτή τη θέση, ο Σαρακηνόπουλος επέβλεψε ένα μεγάλο πρόγραμμα οχυρώσεων στη Δοβρουτζά, για να προφυλαχθεί από άλλη επίθεση των Ρώσων. Τα εγκαταλειμμένα από καιρό ρωμαϊκά οχυρά των παλαιών *limes (συνόρων)* καταλήφθηκαν εκ νέου και αποκαταστάθηκαν και δημιουργήθηκαν νέες εγκαταστάσεις. 

Λίγο μετά το 976, όταν ξέσπασε η εξέγερση των αδελφών Κομητοπούλων, ο Σαρακηνόπουλος έλαβε από κοινού την διοίκηση της Ιωαννούπολης με το παλαιό θέμα της Θράκης, πιθανότατα για να αντιμετωπίσει την εξέγερση. Σε αυτό απέτυχε και ανακλήθηκε στην Κωνσταντινούπολη περί το 979. Εκεί ανήλθε στον βαθμό τού *πατρικίου* ως παρηγορία και τού δόθηκε η θέση τού κόμη τού Σταύλου, ενώ αργότερα, σύμφωνα με τις σφραγίδες του, έλαβε και το αξίωμα του *πρωτοστράτορα*.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Stephenson 2000.
2. 1 2  PmbZ.
3. ↑  Stephenson 2000.
4. ↑  cf. Stephenson 2000.
5. ↑  Stephenson 2000.

Πηγές
-----

* Lilie, Ralph-Johannes; Ludwig, Claudia; Pratsch, Thomas; Zielke, Beate (2013). Prosopographie der mittelbyzantinischen Zeit Online. Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften. Nach Vorarbeiten F. Winkelmanns erstellt (in German). Berlin and Boston: De Gruyter.
* Stephenson, Paul (2000). *Byzantium's Balkan Frontier: A Political Study of the Northern Balkans, 900–1204*. Cambridge, United Kingdom: Cambridge University Press. ISBN 0-521-77017-3.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Jordanov, Ivan (1982). «Sceaux de Leon Sarakenopoulos de Veliki Preslav». *Arheologia* **24** (1): 12–23.
Ο **Κασίμ Χαν** ήταν ο πρώτος Χάνος του ταταρικού Χανάτου του Άστραχαν από το 1452 μέχρι το θάνατο του το 1469. Ήταν γιος του Χάνου του Καζάν Ολούγ Μοχάμμαντ

Μετά την Μάχη του Σούζνταλ, αυτός και ο αδελφός του Γιακούμπ έφτασαν στη Μόσχα για να ελέγξουν τα αποτελέσματα της συνθήκης. Έμεινε στο παλάτι του Αυτοκράτορα 

Βασιλείου Β' της Ρωσίας για να τον υπηρετούν. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου του 1467-1469 οι Ρώσοι προσπάθησαν να τον κάνουν Χάνο του Καζάν. Το 1469 ακολούθησε ο γιος του Χάνος Ντανιγιάλ.

Δείτε επίσης
------------

* Μαχμούτ
* Κασίμωφ

Παραπομπές
----------

1. ↑  Sluglett, Peter· Currie, Andrew (30 Ιανουαρίου 2015). *Atlas of Islamic History* (στα Αγγλικά). Routledge. σελ. 56. ISBN 9781317588979.

Βιβλιογραφία
------------

* Henry Hoyle Howorth, History of the Mongols, 1880, Part 2, pp 429-230
Λεμφαδένας στον οποίο φαίνεται το εσωτερικό τμήμα μαζί με τα προσαγωγά και τα απαγωγά λεμφαγγεία 
Τα **λεμφογάγγλια** είναι συστατικά του λεμφικού συστήματος του ανθρώπινου οργανισμού. Συχνά αναφέρονται και ως **λεμφαδένες**, καθότι όμως η λειτουργία τους δεν είναι (πρωτίστως) εκκριτική, ο όρος θεωρείται λιγότερο ακριβής. Τα συναντούμε σε ολόκληρο το σώμα.

Τα λεμφογάγγλια λειτουργούν ως φίλτρα (σταθμοί διήθησης) της λέμφου, η οποία απάγεται από τους ιστούς - μεσω των λεμφαγγείων - προς τη συστηματική κυκλοφορία. Αυτό γίνεται ιδιαίτερα σημαντικό σε περιπτώσεις λοίμωξης, οπότε η λέμφος περιέχει διαλυμένα συστατικά του εισβολέα (αντιγόνα), τα οποία κατακρατούνται στα λεμφογάγγλια και ενεργοποιούν το ανοσοποιητικό σύστημα. 
Για αυτό τον σκοπό ένα λεμφογάγγλιο περιέχει Β λεμφοκύτταρα, Τ λεμφοκύτταρα και ιστιοκύτταρα (καθηλωμένα μακροφάγα).

Η συνάντηση των Β λεμφοκυττάρων με το αντίστοιχο αντιγόνο υπό κατάλληλες συνθήκες και η συνακόλουθη ενεργοποίηση τους οδηγεί σε ραγδαίο πολλαπλασιασμό των Β λεμφοκυττάρων και σε *διόγκωση* των λεμφαδένων.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **λεμφαδένας**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Λεμφαδένας** |
Ο **Λεονίντ Αλεξέγιεβιτς Κουλίκ** (Russian Леонид Алексеевич Кулик, 19 Αυγούστου 1883 – 14 ή 24 Απριλίου 1942) ήταν Ρώσος και Σοβιετικός ορυκτολόγος, αξιοσημείωτος για τις έρευνές του επί των μετεωριτών.

Ο Κουλίκ γεννήθηκε στο Ντόρπατ της τότε Ρωσικής Αυτοκρατορίας, το σημερινό Τάρτου της Εσθονίας, και σπούδασε στο Αυτοκρατορικό Ινστιτούτο Δασοκομίας στην Αγία Πετρούπολη, καθώς και στο Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο του Καζάν. Υπηρέτησε στον ρωσικό στρατό κατά τον Ρωσοϊαπωνικό Πόλεμο και μετά φυλακίσθηκε κάποιο διάστημα για επαναστατικές πολιτικές δραστηριότητες. Κατόπιν πάντως τον βρίσκουμε και πάλί στον στρατό, κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Μετά τον πόλεμο δίδαξε αρχικώς ορυκτολογία στο Τομσκ και το 1920 του προσφέρθηκε μια θέση εργασίας στο Ορυκτολογικό Μουσείο στην Αγία Πετρούπολη.

Το 1927 ήταν επικεφαλής της πρώτης ερευνητικής αποστολής για την εξέταση της περίφημης Εκρήξεως της Τουνγκούσκα, του μεγαλύτερου καταγεγραμμένου συμβάντος προσκρούσεως αστεροειδούς στη Γη στους ιστορικούς χρόνους, που είχε λάβει χώρα στις 30 Ιουνίου 1908. Στο αναγνωριστικό αυτό πρώτο ταξίδι στην περιοχή συνοδευόταν από τον ζωγράφο και σχεδιαστή Νικολάι Ιβάνοβιτς Φεντόροφ και άλλους. Μεταξύ άλλων πήρε συνεντεύξεις από ντόπιους αυτόπτες μάρτυρες του συμβάντος. Περπάτησε την περίμετρο της περιοχής όπου τα δένδρα είχαν πέσει από την έκρηξη και βεβαιώθηκε ότι η κατεύθυνση της πτώσεώς τους ήταν η αντίθετη προς το υπόκεντρο της εκρήξεως. Ωστόσο δεν βρήκε μετεωριτικά θραύσματα.

Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ο Λεονίντ Κουλίκ πολέμησε και πάλι για την πατρίδα του, αυτή τη φορά με ένα παραστρατιωτικό σώμα εξαιτίας της μεγάλης ηλικίας του. Αιχμαλωτίσθηκε από τον γερμανικό στρατό και πέθανε σε ένα στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου από τύφο, σε ηλικία 58 ετών.

Ονομάσθηκαν προς τιμή του
-------------------------

* Ο αστεροειδής 2794 Κούλικ, που ανακαλύφθηκε το 1978.
* Ο κρατήρας Κουλίκ στην αόρατη από τη Γη πλευρά της Σελήνης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  tunguska.tsc.ru/ru/science/5/1/pavskii/2/1/.
2. ↑  «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Η Μεγάλη Ρωσική Εγκυκλοπαίδεια. Μόσχα. 1969.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 5  Ιουλίου 2019.
4. ↑  Hockey, Thomas (2009). *The Biographical Encyclopedia of Astronomers*. Springer Publishing. ISBN 978-0-387-31022-0. Ανακτήθηκε στις 22 Αυγούστου 2012.
5. ↑  *Siberian Apocalypse* (H2--History Channel; Nov. 2, 2011)
6. ↑  In Siberia in 1908 a huge explosion came out of nowhere
7. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Virtual Exploration Society: Ο Λεονίντ Κουλίκ στο *www.unmuseum.org*
* Шышанаў В.: *У пошуках «беларускага дзіва»* // περιοδ. Культура, № 14 (έτος 2002), σσ. 13-19

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 43840449
* LCCN: no00029176
* ISNI: 0000 0000 3846 0812

 |

 |