recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 36°41′04″N 121°48′08″W﻿ / ﻿36.68444°N 121.80222°W﻿ / 36.68444; -121.80222

Το **Μαρίνα** (στα αγγλικά: ***Marina***) είναι πόλη στην κομητεία Μοντερέι της πολιτείας της Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Ο πληθυσμός της ήταν 22.781 κάτοικοι στην απογραφή του 2019. Η Μαρίνα βρίσκεται κατά μήκος της κεντρικής ακτής της Καλιφόρνια, 8 μίλια (13 χλμ.) δυτικά του Σαλίνας, και 8 μίλια (13 χλμ.) βόρεια του Μοντερέι. Η Μαρίνα βρίσκεται στη Κρατικής Διαδρομής 1 της Καλιφόρνια μεταξύ του Μοντερέι και του Σάντα Κρουζ. Η Μαρίνα βρίσκεται σε υψόμετρο 43 ποδιών (13 μ.). Η Μαρίνα ιδρύθηκε το 1975 και είναι η νεότερη πόλη στη χερσόνησο του Μοντερέι.

Γεωγραφία
---------

Σε αντίθεση με τις περισσότερες άλλες παράκτιες πόλεις στην Καλιφόρνια, Η ακτογραμμή της πόλης παραμένει μη αναπτυγμένος, και προστατεύει σπάνια είδη πεταλούδες, φαγόπυρου και θαλάσσιου μαρουλιού. Η πόλη σχεδιάζει να προσαρμοστεί στην κλιματική αλλαγή και στην άνοδος της στάθμης της θάλασσας, με βάση τη διαχειριζόμενη υποχώρηση και έχει περιγραφεί ως παράδειγμα για άλλες παραθαλάσσιες πόλεις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  United States Census Bureau: «2016 U.S. Gazetteer Files» (Αγγλικά) United States Census Bureau. Ουάσινγκτον. 2016.
2. ↑  *Απογραφές των Ηνωμένων Πολιτειών 2020*. data.census.gov/cedsci/table?t=Populations+and+People&g=0100000US%2C%241600000&y=2020. Ανακτήθηκε στις 1  Ιανουαρίου 2022.
3. ↑  «Population and Housing Unit Estimates». Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2020.
4. ↑  «Most California cities refuse to retreat from rising seas. One town wants to show how it's done». Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Marina, California στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 139667148
* LCCN: n88238186
* GND: 5321191-1

 |

 |
Πιπεραζίν
Πιπεραζίνη
Η **πιπεραζίνη** είναι λευκή, κρυσταλλική οργανική ένωση που αποτελείται από εξαμελή δακτύλιο άνθρακα, που περιέχει δυο άτομα αζώτου σε απέναντι (-π-) θέσεις. Στη φύση απαντά στη μορφή μικρών υγροσκοπικών κρυστάλλων με αλατούχα γεύση.

Χημεία
------

Γενικότερα, οι πιπεραζίνες είναι μια ευρεία ομάδα χημικών ενώσεων, αρκετές από τις οποίες έχουν χρήσιμες φαρμακολογικές ιδιότητες. Κοινό χαρακτηριστικό τους, από χημική άποψη, το ότι περιέχουν τη λειτουργική ομάδα της πιπεραζίνης και είναι ισχυρές βάσεις. Διαλύονται στο νερό αλλά όχι στον διαιθυλαιθέρα. Επίσης, απορροφούν εύκολα υγρασία και διοξείδιο του άνθρακα από τον ατμοσφαιρικό αέρα.

Χρήσεις
-------

Οι πιπεραζίνες (τα προϊόντα της πιπεραζίνης) χρησιμοποιούνται ως αντιρευματικό φάρμακο. Επίσης, καταπολεμούν τους έλμινθες (εντερικούς σκώληκες). Σε υγρή μορφή χρησιμοποιούνται σε καθαριστικές μηχανές.

Τα τελευταία χρόνια (μετά το 2007) γίνονται έρευνες, με βάση τις πιπεραζίνες, που στοχεύουν σε μια νέα κατηγορία συνθετικών χαπιών για τη διασκέδαση και την ευφορία, σε αντικατάσταση της μεγάλης κατηγορίας των αμφεταμινών του τύπου «ecstasy».

Πηγές
-----

* Π.Δ. 339/2001 - Τροποποίηση του π.δ 307/86 «προστασία της υγείας των εργαζομένων που εκτίθενται σε ορισμένους χημικούς παράγοντες κατά τη διάρκεια της εργασίας τους». (Πιπεραζίνη : (άρθ. 2§3)
* 
* Φαρμακολογία, R.A.Harvey-P.C.Champe, Εκδ.Παρισιάνου
* Ιατρική Μικροβιολογία, Αντωνιάδης-Αντωνιάδης-Λεγάκης-Τσελέντης, Εκδ.Πασχαλίδη
Ο κομήτης πάνω από το Ρόττερνταμ
Αναμνηστικό νόμισμα με παράσταση του κομήτη, Αμβούργο, 1681
Ο **Μέγας Κομήτης του 1680** (επίσημος προσδιορισμός **C/1680 V1**), γνωστός και ως ο **κομήτης του Κίρχ** ή **κομήτης του Νεύτωνα** ήταν ένας λαμπρός κομήτης με πολύ μικρό περιήλιο ο οποίος παρατηρήθηκε στα τέλη του 1680. Ήταν ένας από τους λαμπρότερους του 17ου αιώνα. Ήταν ο πρώτος κομήτης ο οποίος ανακαλύφθηκε με τηλεσκόπιο και το αντικείμενο που χρησιμοποίησε ο Ισαάκ Νεύτων στο Principia Mathematica του 1687 για να αποδείξει ότι ένα αντικείμενο που κινείται υπό την επίδραση του νόμου αντιστρόφου τετραγώνου του της παγκόσμιας έλξης πρέπει να χαράξει μια τροχιά που έχει σχήμα μιας εκ των κωνικών τομών.

Ο κομήτης ανακαλύφθηκε από τον Γκότφριντ Κιρχ στις 14 Νοεμβρίου 1680 με τηλεσκόπιο. Ο κομήτης πέρασε σε απόσταση 0,42 ΑΜ από τη Γη στις 30 Νοεμβρίου 1680 και τελικά έφτασε στο περιήλιό του στις 18 Δεκεμβρίου 1680, σε απόσταση μόλις 0,0062 ΑΜ (930.000 χιλιόμετρα) από τον Ήλιο. Όσο βρισκόταν κοντά στον Ήλιο, ήταν παρατηρήσιμος ακόμη και κατά τη διάρκεια της ημέρας με γυμνό οφθαλμό. Ο κομήτης παρατηρήθηκε ξανά στα τέλη Δεκεμβρίου, όταν είχε φαινόμενο μέγεθος +2 και μια μακριά στενή ουρά, με μήκος 70 μοίρες στον ουρανό. Οι αστρονόμοι σε όλη την Ευρώπη παρακολουθούσαν την θέση του για αρκετούς μήνες. Η τελευταία παρατήρηση του κομήτη έλαβε χώρα στις 19 Μαρτίου 1681. Στην αρχή υπήρχε η άποψη ότι ήταν δύο κομήτες, αλλά το 1681, ο Σάξωνας πάστορας Γκέοργκ Σάμουελ Ντόερφελ παρουσίασε αποδείξεις του ότι ήταν ένας κομήτης που κινείται σε παραβολική ο Ήλιος είναι η εστία και παρατηρήθηκε πριν και μετά το περίηλιο και οι δύο κομήτες στην πραγματικότητα ήταν ο ίδιος κομήτης πριν και μετά το περίηλιο.

Ο κομήτης αν και είχε πολύ μικρό περιήλιο (μικρότερο από 0,01 AM) πιθανότατα δεν ανήκει στην οικογένεια κομητών Κρόιτς, μια οικογένεια κομητών που χαρακτηρίζεται από το πολύ μικρό περιήλιο των μελών της. Επίσης η τροχιά του Μέγα Κομήτη του 1680 παρουσιάζει ομοιότητες με την τροχιά του κομήτη ISON. Πιθανώς οι δύο κομήτες είναι θραύσματα του ίδιου προγονικού κομήτη, αλλά οι παρατηρήσεις του κομήτη ISON δείχνουν ότι το πέρασμα από το περίηλιο το 2013 είναι το πρώτο του κομήτη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  James W. Werner. «The Great Comet of 1680». Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2006.
2. ↑  
Νεύτων, Ισαάκ (1687). «Lib. 3, Prop. 41». *Philosophiæ Naturalis Principia Mathematica*. Royal Society of London. ISBN 0-521-07647-1.
3. ↑  «JPL DASTCOM Comet Orbital Elements». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Σεπτεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2010.
4. ↑  Joe Rao (5 Οκτωβρίου 2012) The 9 Most Brilliant Comets Ever Seen *Space.com*, Ανακτήθηκε την 13 Νοεμβρίου 2013
5. ↑  «JPL Small-Body Database Browser: C/1680 V1». Jet Propulsion Laboratory. 19 Μαρτίου 1681. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2011.
6. ↑  «History of Comets - I». ESO. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2013.
7. ↑  Tony Hoffman. «A SOHO and Sungrazing Comet FAQ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2006.
8. ↑  Michael S. Kelley Comet ISON is Coming Αρχειοθετήθηκε 2013-11-16 στο Wayback Machine. (2013)
Το **προτεκτοράτο της Νότιας Αραβίας** αποτελείται από διάφορα κράτη που βρίσκονται στο νότιο άκρο της Αραβικής Χερσονήσου υπό συνθήκες προστασίας με τη Βρετανία.

Η περιοχή του πρώην προτεκτοράτου έγινε μέρος της Νότιας Υεμένης μετά την εξέγερση του Άντεν και είναι τώρα τμήμα της Δημοκρατίας της Υεμένης.

Ιστορία
-------

### Υπόβαθρο

Το υπόβαθρο του προτεκτοράτου της Νότιας Αραβίας είναι μέρος μιας προσπάθειας της βρετανικής αυτοκρατορίας να προστατεύσει τη Διαδρομή της Ανατολικής Ινδίας, τη θαλάσσια διαδρομή μεταξύ της Μεσογείου και της Ινδίας, μέσω των νότιων ακτών της Αραβίας. Ήδη πριν από το άνοιγμα της διώρυγας του Σουέζ, η βιομηχανική Βρετανία με την ταχέως αναπτυσσόμενη οικονομία της, χρειάστηκε βελτιωμένη επικοινωνία με τη Βρετανική Ινδία.

Οι παράκτιες πεδιάδες της χερσονήσου είχαν καταστραφεί νωρίτερα τον 19ο αιώνα από Ουαχαμπιστές πουριτανούς μουσουλμάνους από την Κεντρική Αραβία και ακολούθως από μια αιγυπτιακή εισβολή. Από την πρώτη εμπορική συνθήκη με το Σουλτανάτο του Λαχίτζ το 1802, έγιναν διάφορες προσπάθειες για να αποφευχθεί η λεηλασία πλοίων της Ανατολικής Ινδίας, με αποτέλεσμα την προσάρτηση του Άντεν από την Βρετανική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών το 1839. Το προτεκτοράτο του Άντεν ιδρύθηκε το 1869, την ίδια χρονιά με το άνοιγμα της διώρυγας του Σουέζ, η οποία προήγαγε μια νέα εποχή εμπορίου και επικοινωνίας.

### 20ος αιώνας

Το προτεκτοράτο της Νότιας Αραβίας καθορίστηκε στις 18 Ιανουαρίου 1963 ως αποτελούμενο από εκείνες τις περιοχές του προτεκτοράτου του Άντεν που δεν εντάχθηκαν στην Ομοσπονδία της Νότιας Αραβίας και σε γενικές γραμμές, αλλά όχι ακριβώς, αντιστοιχούσε στη διαίρεση του προτεκτοράτου του Άντεν που ονομάστηκε Προτεκτοράτο του Ανατολικού Άντεν.

Το προτεκτοράτο περιλαμβάνονται τα κράτη της Χαντραμαούτ, Καθιρί, Μαχρά και Κουαΐτι, εκτός από τα τρία Σουλτανάτα Ουάχιντι στο Προτεκτοράτο του Ανατολικού Άντεν και της Άνω Γιάφα στο Προτεκτοράτο του Δυτικού Άντεν. Το προτεκτοράτο της Νότιας Αραβίας διαλύθηκε στις 30 Νοεμβρίου 1967 και τα καταστατικά του κράτη κατέρρευσαν γρήγορα, με αποτέλεσμα την κατάργηση των μοναρχιών τους. Το έδαφος απορροφήθηκε στη νέα ανεξάρτητη Λαϊκή Δημοκρατία της Νότιας Υεμένης, η οποία έγινε μέρος της Δημοκρατίας της Υεμένης το 1990.

Δείτε επίσης
------------

* Νότια Υεμένη

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σάρα Σίραϊτ, *The Charting of the Red Sea.* History Today, 2003
2. ↑  Φρανκ Έντουαρτνς, *The Gaysh: A History Of The Aden Protectorate Levies 1927-61 And The Federal Regular Army Of South Arabia 1961-67*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος Ιστότοπος της Βασιλικής Οικογένειας Αλ Κουαϊτί της Χαντραμαούτ

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 159414131
* LCCN: n50002559

 |

 |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Μεγαβάτης.

Ο **Μεγαβάτης** ήταν Πέρσης στρατηγός από την οικογένεια των Αχαιμενιδών. Ήταν εξάδελφος του Δαρείου Α΄ και του Αρταφέρνη. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο ο Παυσανίας ο Λακεδαιμόνιος, γιος του Κλεόμβροτου, ζήτησε σε γάμο τη μια του κόρη, θέλοντας να γίνει τύραννος της Ελλάδας.

Ο Αρταφέρνης του έδωσε ένα στόλο 200 πλοίων και την εντολή να αποκαταστήσει στη Νάξο τον Αρισταγόρα και τους φυγάδες ολιγαρχικούς. Ο Μεγαβάτης παρέλαβε τον Αρισταγόρα και τα ιωνικά στρατεύματα από τη Μίλητο και πήγε στη Χίο όπου περίμενε κατάλληλο άνεμο για να πλεύσει στη Νάξο. 

Ο Ηρόδοτος γράφει ότι κάποιο βράδυ ο Μεγαβάτης επιθεώρησε τις φρουρές των πλοίων και διαπίστωσε ότι ένα πλοίο από τη Μύνδο ήταν αφρούρητο. Διέταξε τους άνδρες της ακολουθίας του να βρουν τον κυβερνήτη του πλοίου, ο οποίος ονομαζόταν Σκύλαξ και να τον δέσουν περνώντας το κεφάλι του από το άνοιγμα απ' όπου περνούσε το κουπί. Μ' αυτόν τον τρόπο το κεφάλι του θα ήταν έξω από το πλοίο ενώ το υπόλοιπο σώμα του μέσα. Έμαθε ο Αρισταγόρας το περιστατικό και, επειδή ο Σκύλαξ ήταν φίλος του, ζήτησε από τον Μεγαβάτη να τον λύσει. Ο Μεγαβάτης δεν το έκανε οπότε πήγε ο Αρισταγόρας και τον έλυσε μόνος του. Τότε ο Μεγαβάτης εξοργίστηκε τόσο, ώστε έστειλε νύχτα στη Νάξο πλοίο με απεσταλμένους του και ειδοποίησε τους Ναξίους για το τι ετοιμαζόταν εναντίον τους. Οι Νάξιοι πήραν τα μέτρα τους με αποτέλεσμα η πολιορκία της Νάξου, που κράτησε 4 μήνες και κόστισε πολλά χρήματα, να αποτύχει.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Herodotus. (2003). *The Histories*. Trans. Aubrey De Selincourt. Rev. John Marincola. London: Penguin Group. (ISBN 0-14-044908-6)
**Προτεραιότητα** ονομάζεται ο δίσκος της Έλενας Παπαρίζου που κυκλοφόρησε το δεύτερο τρίμηνο του 2004. Από τον δίσκο αυτό κυκλοφόρησαν 5 singles, τα "Αναπάντητες κλήσεις", "Τρελή καρδιά", "Κάτσε καλά", "Αντιθέσεις" και "Στην καρδιά μου μόνο θλίψη", τα όποια ήταν μεγάλες επιτυχίες για την Έλενα. Μετά από τον διαγωνισμό της Eurovision του 2005 όπου η Έλενα κατέκτησε την πρώτη θέση, ο δίσκος επανακυκλοφόρησε με ένα δεύτερο CD που περιείχε 11 νέα τραγούδια που περιέλαβαν τα τραγούδια της Eurovision. Ο δίσκος αυτός είχε τον τίτλο Προτεραιότητα: Euro-Edition. Στο τέλος του 2005 ο δίσκος επανακυκλοφόρησε για τρίτη και τελευταία φορά, αυτή τη φορά είχε όλα τα τραγούδια από το δίσκο Προτεραιότητα και Προτεραιότητα: Euro-Edition και τα τραγούδια από το CD single "Mambo!" επίσης. Ο δίσκος Προτεραιότητα μαζί με τις δύο επανακυκλοφορίες κυκλοφόρησε μόνο στην Ελλάδα και την Κύπρο και έγινε τεράστια εμπορικά επιτυχία για την Έλενα καθώς έχει πωλήσει περίπου 100.000 αντίγραφα.

Λίστα Τραγουδιών
----------------

1. "Κάτσε καλά" - 4:24
2. "Προτεραιότητα" - 3:17
3. "Αντιθέσεις" - 3:50
4. "Αναμνήσεις" - 4:01
5. "Αξίζει" - 3:24
6. "Ταξίδι για το άγνωστο" - 4:23
7. "Γαλανά" - 4:00
8. "(Έχεις καιρό να μου φέρεις) Λουλούδια" - 4:20
9. "Στην καρδιά μου μόνο θλίψη" - 3:01
10. "Ζήσε (Vive la Vida Loca)" - 3:09
11. "Η ζωή σου ζάρι" - 3:31
12. "Μ' αγκαλιάζει το σκοτάδι" - 3:28
13. "Μάτια και χείλη" - 4:30
14. "Μέσα στη φωτιά σου" - 3:46
15. "Αναπάντητες κλήσεις" - 4:07
16. "Τρελή καρδιά" - 3:29
17. "Αναπάντητες κλήσεις" (SMS remix) - 6:41

CD singles
----------

Το πρώτο CD single που κυκλοφόρησε από τον αρχικό δίσκο Προτεραιότητα ήταν το τραγούδι "Αναπάντητες κλήσεις". Το single "Αναπάντητες κλήσεις" "ήταν 2 πλευρών με το "Τρελή καρδιά". Το single πήγε στον αριθμό 1 για 2 εβδομάδες. Μετά από την κυκλοφορία του CD single πολλά singleς ακολούθησαν καθ' όλη τη διάρκεια του έτους. Το πρώτο ήταν το single "Αντιθέσεις", μετά ακολούθησε το "Κάτσε καλά" και τέλος το "Στην καρδιά μου μόνο θλίψη". 

Τα ελληνικά Singles:

1. "Αναπάντητες κλήσεις" (CD)
2. "Τρελή καρδιά"
3. "Κάτσε καλά"
4. "Αντιθέσεις"
5. "Στην καρδιά μου μόνο θλίψη"
6. "My Number One" (CD)
7. "The Light In Our Soul"
8. "Mambo!" (CD)
Συντεταγμένες: 38°3′52″N 21°47′50″E﻿ / ﻿38.06444°N 21.79722°E﻿ / 38.06444; 21.79722

Οι **Μουρίνες** είναι μικρή οικιστική περιοχή της Αχαΐας υπαγόμενη διοικητικά στην Δημοτική Κοινότητα Ελληνικού του Δήμου Ερυμάνθου. Απέχουν οδικώς περί τα 28 χλμ. από την Πάτρα, 8 χλμ. από την Χαλανδρίτσα, καθώς και 3 χλμ. από το Ελληνικό.

Τοποθεσία
---------

Βρίσκονται σε ημιορεινή τοποθεσία στις βόρειες υπώρειες του Ερυμάνθου και σε υψόμετρο 330 μέτρων περίπου. Η γύρω περιοχή έχει πολλές καλλιεργήσιμες εκτάσεις, κυρίως ελαιώνες και αμπελώνες.

Λοιπά στοιχεία
--------------

Οι Μουρίνες κατοικούνται από λίγες οικογένειες και η κύρια απασχόληση των κατοίκων είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία. 

Στις Μουρίνες βρίσκεται εκκλησάκι αφιερωμένο στον Άγιο Γεώργιο, ενώ σε πολύ κοντινή απόσταση βρίσκεται και ο Ιερός Ναός Ζωοδόχου Πηγής και το τοπικό κοιμητήριο της περιοχής Βαλμαντούρας.

Βιβλιογραφία
------------

* Θεόδωρος Η. Λουλούδης, *Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση*, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
Η **Προτεσταντική Εκκλησία της Αλγερίας** είναι μια Χριστιανική εκκλησία που δημιουργήθηκε το 1972 από την ένωση πολλών μικρότερων Προτεσταντικών δογμάτων στην Αλγερία. Έχει περίπου 100.000 με 150.000 μέλη σε 40 με 50 ενορίες, οι οποίες βρίσκονται κυρίως στη βόρεια παράκτια περιοχή της χώρας. Είναι Αναμορφωμένη εκκλησία, και συνδέεται με την Παγκόσμια Κοινωνία Αναμορφωμένων Εκκλησιών. Επίσης είναι μέλος του Συμβουλίου Εκκλησιών της Μέσης Ανατολής.

Υποσημειώσεις
-------------

1. ↑  World Council of Churches: Regional Members: Protestant Church of Algeria
2. ↑  Reformed Online: Eglise protestante d Algerie

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η επίσημη σελίδα της Προτεσταντικής Εκκλησίας της Αλγερίας
Ένα **πολυμερές ελεγχόμενης αλληλουχίας** (αγγλ.: *sequence-controlled polymer*) είναι ένα μακρομόριο στο οποίο η αλληλουχία των μονομερών είναι ελεγχόμενη ως ένα βαθμό. Αυτός ο έλεγχος μπορεί να είναι απόλυτος αλλά όχι απαραίτητα. Με άλλα λόγια, ένα πολυμερές ελεγχόμενης αλληλουχίας μπορεί να είναι ομοιόμορφο (διασπορά Ð ίση με 1) ή και όχι (Ð > 1). Για παράδειγμα ένα εναλλασσόμενο συμπολυμερές που συντέθηκε μέσω ριζικού πολυμερίσμου είναι πολυμερές ελεγχόμενης αλληλουχίας, ακόμα και αν δεν είναι μονοδιάσπαρτο πολυμερές, του οποίου οι μακρομοριακές αλυσίδες έχουν ελαφρώς διαφορετικό μήκος και ελαφρώς διαφορετική σύσταση. Ένα βιοπολυμερές (για παράδειγμα μία πρωτεΐνη)  με απόλυτα καθορισμένη πρωτοταγή δομή είναι επίσης πολυμερές ελεγχόμενης αλληλουχίας. Όμως, στην περίπτωση ομοιόμορφων μακρομορίων, ο όρος **πολυμερές καθορισμένης αλληλουχίας** (**sequence-defined polymer**)  μπορεί να χρησιμοποιηθεί πιο σωστά.

Αναφορές
--------

1. ↑  Lutz, Jean-François; Ouchi, Makoto; Liu, David R.; Sawamoto, Mitsuo (2013-08-09). «Sequence-Controlled Polymers» (στα αγγλικά). *Science* **341** (6146): 1238149. doi:10.1126/science.1238149. ISSN 0036-8075. PMID 23929982. .
2. 1 2  Lutz, Jean-François (2017-12-01). «Defining the Field of Sequence-Controlled Polymers» (στα αγγλικά). *Macromolecular Rapid Communications* **38** (24): n/a–n/a. doi:10.1002/marc.201700582. ISSN 1521-3927. .
Το **μετάλλιο Πιερ ντε Κουμπερτέν** αποτελεί ειδική διάκριση που απονέμεται από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) σε εν ενεργεία αλλά και σε πρώην αθλητές, που με τη συμπεριφορά τους αποτέλεσαν παραδείγματα του *ευ αγωνίζεσθαι* κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων ή που προσέφεραν σημαντικές υπηρεσίες στο λεγόμενο Ολυμπιακό κίνημα.

Ιστορικό
--------

Αυτή η βράβευση θεσπίστηκε το 1964 και πήρε την ονομασία του από τον αναβιωτή των Ολυμπιακών Αγώνων και ιδρυτή της ΔΟΕ, Πιερ ντε Κουμπερτέν. Σύμφωνα με το Ολυμπιακό Μουσείο της Λωζάνης, η συγκεκριμένη βράβευση αποτελεί την ευγενέστερη διάκριση που μπορεί να λάβει ένας αθλητής που μετέχει σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Ο πρώτος αθλητής που έλαβε τη συγκεκριμένη διάκριση ήταν ο Γερμανός αθλητής του άλματος εις μήκος Λουτζ Λονγκ, ο οποίος τιμήθηκε μετά θάνατον καθώς σκοτώθηκε το 1943 κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Άλλοι αθλητές που έχουν λάβει αυτή τη διάκριση είναι ο Τσέχος δρομέας μεγάλων αποστάσεων, Εμίλ Ζάτοπεκ (επίσης μετά θάνατον), ο Ιταλός σκιερ Εουτζένιο Μόντι, ο Καναδός ιστιοπλόος Λόρενς Λεμιέ και ο Βραζιλιάνος μαραθωνοδρόμος Βαντερλέι Ντε Λίμα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «BBC:Olympic countdown - 64 - Olympic spirit». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Μαρτίου 2015. Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2015.
2. ↑  Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή.
3. ↑  «V-Brazil:Vanderlei Cordeiro De Lima». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Σεπτεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* BBC:Olympic countdown - 64 - Olympic spirit. Αρχειοθετήθηκε 2015-03-15 at Archive.is
* V-Brazil:Vanderlei Cordeiro De Lima. Αρχειοθετήθηκε 2014-09-03 στο Wayback Machine.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
 Πίνακες μεταλλίων Ολυμπιακών Αγώνων |
| --- |
|  |
| 
* Ολυμπιακό μετάλλιο
* Μετάλλιο Πιερ ντε Κουμπερτέν
* Μεσολυμπιάδα 1906
 |
|  |
| Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες | 
* 1896
* 1900
* 1904
* 1908
* 1912
* 1920
* 1924
* 1928
* 1932
* 1936
* 1948
* 1952
* 1956
* 1960
* 1964
* 1968
* 1972
* 1976
* 1980
* 1984
* 1988
* 1992
* 1996
* 2000
* 2004
* 2008
* 2012
* 2016
* 2020
 |
|  |
| Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες | 
* 1924
* 1928
* 1932
* 1936
* 1948
* 1952
* 1956
* 1960
* 1964
* 1968
* 1972
* 1976
* 1980
* 1984
* 1988
* 1992
* 1994
* 1998
* 2002
* 2006
* 2010
* 2014
* 2018
 |

 |
Το γλυπτό της Ναϊάδας στο συντριβάνι Ain El Fouara
**Το Σιντριβάνι Ain El Fouara** είναι ένα εμβληματικό και διάσημο μνημείο στην πόλη Σετίφ στην Αλγερία. Κατασκευάστηκε από τον Γάλλο γλύπτη Francis de Saint-Vidal στα τέλη του 19ου αιώνα.

Αρχικά ήταν μια απλή βρύση χτισμένη γύρω από μια πηγή από στρατιωτικούς μηχανικούς μετά την κατάληψη του Σετίφ. Το νερό ήταν ζεστό κατά το χειμώνα και δροσερό το καλοκαίρι. Αλλά η προοδευτική υποβάθμιση της βρύσης υποχρέωσε το δημοτικό συμβούλιο να σκεφτεί για την αποκατάστασή του, στα τέλη του 19ου αιώνα. Το 1896, ο δήμαρχος του Σετίφ, Μ. Aubry, κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στο Παρίσι, ζήτησε από τον διευθυντή της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών "Les Beaux-Arts" να δωρίσει ένα άγαλμα για τη διακόσμηση της πηγής. Το 1898, ο δήμαρχος ενημερώθηκε ότι το άγαλμα, που παρίστανε μια γυμνή Ναϊάδα, φτιαγμένο από τον Francis de Saint-Vidal, ήταν έτοιμο. Η εγκατάσταση του αγάλματος και όλες οι εργασίες ολοκληρώθηκαν το 1899.

Στις 22 Απριλίου 1997, το άγαλμα καταστράφηκε από έκρηξη βόμβας που αποδόθηκε σε ισλαμιστές. Στις 28 Φεβρουαρίου 2006, ένας ισλαμιστής υποκινούμενος από ιμάμηδες κατέστρεψε το άγαλμα με ένα σφυρί. Και στις δύο περιπτώσεις το γλυπτό επισκευάστηκε. Στις 18 Δεκεμβρίου 2017, ένας ισλαμιστής κατέστρεψε το άγαλμα για τρίτη φορά, σπάζοντας το πρόσωπο και το στήθος της Ναϊάδας με σφυρί και καλέμι. Ισλαμιστές ζήτησαν από την κυβέρνηση να μεταφέρει το άγαλμα σε μουσείο γιατί προσβάλλει "τις αλγερινές αξίες περί δημοσίας αιδούς". Όμως πολλοί Αλγερινοί δεν προσβάλλονται αλλά ελκύονται από την πηγή, όπου πηγαίνουν για να δώσουν όρκους και να ζητήσουν καλή τύχη.[1][2] Το γλυπτό ανακαινίστηκε και εγκαινιάστηκε στις 4 Αυγούστου 2018, αλλά υπέστη νέο βανδαλισμό στις 9 Οκτωβρίου 2018. Ο υπουργός Azzedine Mihoubi, ανακοίνωσε στο Twitter ότι η ζημιά ήταν μικρή και θα επισκευαστεί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Algérie : un homme qualifié d’"islamiste" détruit une statue de femme nue» (στα γαλλικά). *Les Observateurs de France 24*.. Ανακτήθηκε στις 2018-02-02.
2. ↑  "Algeria’s symbolic fountain stands its ground in battle of ideas", The Arab Weekly, Sunday 08/04/2018
**Προεδρικές εκλογές** διεξήχθησαν στις Σεϋχέλλες τον Δεκέμβριο του 2015. Ο πρώτος γύρος έγινε στο διάστημα από τις 3 ως τις 5 Δεκεμβρίου 2015. Καθώς δεν υπήρχε υποψήφιος που να συμπληρώσει το απαιτούμενο ποσοστό (άνω του 50% των ψήφων στον πρώτο γύρο), ο τελικός νικητής κρίθηκε σε δεύτερο γύρο. Ο δεύτερος γύρος οτο διάστημα έγινε από 16 ως τις 18 Δεκεμβρίου. Ο Τζέιμς Μισέλ επανεξελέγη στον δεύτερο γύρο, επικρατώντας του Γουάβελ Ραμκαλάουαν με διαφορά μόλις 193 ψήφων. Ο Ραμκαλάουαν κατήγγειλε ότι έγιναν πολλές παρατυπίες, συμπεριλαμβανομένης της εξαγοράς ψήφων.

Πλαίσιο
-------

Οι εκλογές αρχικά προγραμματίστηκαν για την περίοδο ανάμεσα στις 19 και στις 21 Νοεμβρίου 2015, όμως μετατέθηκαν "με σκοπό να δοθεί περισσότερος χρόνος στα πολιτικά κόμματα για την προετοιμασία των εκλογών".
Η επίσημη διαδικασία της υποβολής υποψηφιοτήτων ολοκληρώθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2015. Τον Οκτώβριο του 2015 ο πρόεδρος Τζέιμς Μισέλ από το Κόμμα του Λαού ανακοίνωσε την πρόθεσή του να διεκδικήσει την τρίτη και τελευταία του θητεία στο προεδρικό αξίωμα. Από το 1993, οπότε η χώρα έγινε ξανά δημοκρατία, όλες οι εκλογές (προεδρικές και βουλευτικές) έχουν κερδηθεί από υποψηφίους του Κόμματος του Λαού.

Αποτελέσματα
------------

Ο σημερινός πρόεδρος Τζέιμς Μισέλ προηγήθηκε με ποσοστό 47,76% στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών του 2015, που διεξήχθησαν στις 3-5 Δεκεμβρίου. Για πρώτη φορά στην εκλογική ιστορία της χώρας θα χρειαστεί και δεύτερος γύρος, καθώς ο αντίπαλος του Μισέλ, Γουάβελ Ραμκαλάουαν, ήρθε 2ος με ποσοστό 33,93%. Ο δεύτερος γύρος στις 16-18 Δεκεμβρίου ανέδειξε νικητή τον Μισέλ με μικρή διαφορά από τον Ραμκαλάουαν.

| Υποψήφιος | Κόμμα | 1ος γύρος | 2ος γύρος |
| --- | --- | --- | --- |
| Ψήφοι | % | Ψήφοι | % |
| Τζέιμς Μισέλ | Κόμμα του Λαού | 28.911 | 47,76 | 31.512 | 50,15 |
| Γουάβελ Ραμκαλάουαν | Εθνικό Κόμμα Σεϋχελλών | 20.540 | 33,93 | 31.319 | 49,85 |
| Πάτρικ Πιλέι | Lalyans Seselwa | 8.593 | 14,19 |  |
| Νταβίντ Πιέρ | Λαϊκό Δημοκρατικό Κίνημα | 1.283 | 2,12 |
| Αλέξια Έιμσμπερι | Κόμμα Σεϋχελλών για Κοινωνική Δικαιοσύνη και Δημοκρατία | 803 | 1,33 |
| Φιλίπ Μπουγιέ | Ανεξάρτητος | 408 | 0,67 |
| Άκυρα/λευκά ψηφοδέλτια | 1.466 | – | 1.062 | – |
| **Σύνολο** | **62.004** | **100** | **63.893** | **100** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/συμμετοχή | 70.943 | 87,40 | 70.943 | 90,06 |
| Πηγή: Seychelles News Agency (1ος γύρος)Seychelles News Agency (2ος γύρος) |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Seychelles presidential race heading for run-off within 14 days - no candidate wins absolute majority after 'highly contested' Seychelles News Agency, 6-12-2015
2. 1 2  Seychelles president re-elected, opposition cries foul Reuters, 19-12-2015
3. 1 2  «Presidential elections in Seychelles rescheduled for December 3rd to 5th». Seychelles News Agency. 13-10-2015.. Ανακτήθηκε στις 3-11-2015.
4. ↑  «CONSTITUTION OF THE REPUBLIC OF SEYCHELLES» (PDF). [*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  «Elections in Seychelles». *africanelections.tripod.com*. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2015.
6. ↑  Seychelles heads for an election run-off, Al Jazeera, 6-12-2015.
Τα **Μουσικά Βραβεία *Billboard*** είναι τιμητικοί τίτλοι που δίνονται ετησίως από το *Billboard*, ένα εβδομαδιαίο μουσικό περιοδικό που καταμετρά τη δημοτικότητα τραγουδιών και καλλιτεχνών μέσω καταλόγων τσαρτ. Οι βραβεύσεις πραγματοποιούνται ετησίως από το 1990. Λαμβάνουν χώρα κάθε Μάιο ως το τελευταίο από τα τρία μεγάλα μεγάλα μουσικά βραβεία μουσικής (μετά τα αμερικανικά μουσικά βραβεία το φθινόπωρο και τα βραβεία Grammy το χειμώνα).

Διαδικασία των βραβείων
-----------------------

Σε αντίθεση με άλλα βραβεία, όπως τα βραβεία Grammy, τα οποία καθορίζουν τις υποψηφιότητες ως αποτέλεσμα των ψήφων που δόθηκαν από την Εθνική Ακαδημία Τεχνών και Επιστημών Ηχογράφησης, οι φιναλίστ των βραβείων *Billboard* βασίζονται στις πωλήσεις των άλμπουμ και των ψηφιακών τραγουδιών, στο streaming, το ραδιοφωνικό airplay, τις περιοδείες και γενικότερα την κοινωνική συμμετοχή. Αυτές οι μετρήσεις παρακολουθούνται όλο το χρόνο από το *Billboard* και τους συνεργάτες του, συμπεριλαμβανομένων των Nielsen Music και Next Big Sound. Τα βραβεία του 2018 βασίζονται στην περίοδο αναφοράς από τις 8 Απριλίου 2017 έως και τις 31 Μαρτίου 2018. Απονέμονται βραβεία για το κορυφαίο άλμπουμ, τον καλλιτέχνη και το τραγούδι σε αρκετά διαφορετικά μουσικά είδη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Caulfield, Keith (March 31, 2016). «Top Billboard Music Award Winners of All Time (1990–2016)». *Billboard*.. Ανακτήθηκε στις April 10, 2017.
2. ↑  «Billboard Music Awards 2018 Nominations: See the Full List». *Billboard*. April 17, 2018.. Ανακτήθηκε στις April 17, 2018.
Ως πολιτισμικό σχετικισμό, σε αντιπαράθεση με την έννοια του εθνοκεντρισμού, είναι δυνατόν να θεωρήσουμε την ιδέα πως κάθε πολιτισμός ή έθνος πρέπει να κρίνεται με βάση τις δικές του αξίες και πρότυπα συμπεριφοράς και όχι βάσει των αξιών ή των προτύπων συμπεριφοράς ενός άλλου πολιτισμού ή έθνους. «Ο πολιτισμικός σχετικισμός είναι ουσιαστικά μια μεθοδολογική προσέγγιση στο ζήτημα της φύσης και του ρόλου των αξιών σε ένα πολιτισμό». Ως τέτοια, μας ωθεί να συνειδητοποιήσουμε ότι οι αξίες με τις οποίες ζει ένα ανθρώπινο σύνολο, συνδέονται άρρηκτα με το ιδιαίτερο είδος πολιτισμικής καλλιέργειας την οποία βιώνει αυτό το σύνολο. Είναι, επίσης, μια αναγκαία οπτική γωνία, αν επιθυμεί να κατανοήσει κανείς τις διαρκείς μεταβολές και διαφορετικές διαστάσεις μιας παγκόσμιας, εξελισόμενης πολυπολιτισμικής κοινωνίας.

Προτεινόμενη Βιβλιογραφία
-------------------------

* Herskovits Melville, J. *Cultural Relativism: Perspectives in Cultural Pluralism*, Vintage Books, (New York 1973
* Ruggiero, Vincent R. *The Moral Imperative: Ethical Issues for Discussion and Writing*, Alfred Books (New York 1973)
* Βερνίκος, Ν. -Δασκαλοπούλου Σ. *Πολυπολιτισμικότητα, οι Διαστάσεις της Πολιτισμικής Ταυτότητας*, Κριτική, (Αθήνα 2002).
**Πυρηνική κατάρρευση** ονομάζεται το σοβαρότατο εκείνο πυρηνικό ατύχημα κατά το οποίο λιώνει κυριολεκτικά ο πυρήνας ενός αντιδραστήρα.

Τέτοιο ατύχημα μπορεί να συμβεί όταν ξεφύγει από τον έλεγχο η αλυσιδωτή αντίδραση που συμβαίνει στο εσωτερικό ενός πυρήνα αντιδραστήρα ή ακόμη και όταν δεν λειτουργεί αποτελεσματικά το σύστημα ψύξης αυτού και που έχει ως αποτέλεσμα αυτός να λιώσει από την υπερθέρμανση. Επακόλουθο είναι ο πυρήνας του αντιδραστήρα είτε να εκραγεί, είτε να καεί και μαζί και η θωράκιση αυτού με απρόβλεπτες πλέον συνέπειες τόσο εγγύς του αντιδραστήρα όσο και σε μεγάλες αποστάσεις απ΄ αυτόν από την έκλυση, απελευθέρωση ραδιενέργειας.

Ολική τέτοια κατάρρευση δεν έχει σημειωθεί εκτός από μερική κατάρρευση που σημειώθηκε σε αρκετά τέτοια ατυχήματα κυρίως σε "πυρηνικούς σταθμούς ισχύος".
Η **Πιάτσα Αρμερίνα** είναι Δήμος της Ιταλικής επαρχίας Έννας στην αυτόνομη Ιταλική Περιφέρεια Σικελία στη νότια Ιταλία. Η πόλη της Πιάτσα όπως ονομαζόταν πριν το 1862 αναπτύχθηκε σημαντικά τον 11ο αιώνα, την εποχή που κατείχαν τη Σικελία οι Νορμανδοί, οι Λομβαρδοί είχαν εγκατασταθεί στα κεντρικά και ανατολικά του νησιού. Η πόλη κατοικήθηκε για πρώτη φορά τα προϊστορικά χρόνια αλλά αναπτύχθηκε σημαντικά στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, βρέθηκε ένα μεγάλο μωσαϊκό από εκείνη την περίοδο. Ο διάσημος αστυνομικός Μπόρις Τζουλιάνο (1930 - 1979) γεννήθηκε στην Πιάτσα Αρμερίνα. Ο Καθεδρικός ναός της πόλης του 17ου αιώνα χτίστηκε στην παλιότερη τοπική εκκλησία του 15ου αιώνα, ο πύργος με το καμπαναριό της παλιότερης εκκλησίας χρησιμοποιήθηκε και στον Καθεδρικό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Superficie di Comuni Province e Regioni italiane al 9 ottobre 2011». Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ιταλίας. Ανακτήθηκε στις 16  Μαρτίου 2019.
2. ↑  «Popolazione Residente al 1° Gennaio 2018». Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ιταλίας. Ανακτήθηκε στις 16  Μαρτίου 2019.
3. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πιάτσα Αρμερίνα

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 196207912
* LCCN: n83137436
* GND: 4045823-4
* NKC: ge1118496
* BNE: XX457428

 |

 |
Οι **Μελανοχίτωνες** (ιταλικά: Camicie Nere, CCNN), μετά το 1923 οργανωμένοι ως η **Εθελοντική Πολιτοφυλακή Εθνικής Ασφάλειας** (Milizia Volontaria per la Sicurezza Nationale, αρχικά MVSN) ήταν η παραστρατιωτική οργάνωση του Εθνικού Φασιστικού Κόμματος που έδρασε αμέσως μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου μέχρι το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Οι μελανοχίτωνες οργανώθηκαν από τον Μπενίτο Μουσολίνι ως το στρατιωτικό εργαλείο της πολιτικής του κίνησης. Την διοίκηση της MVSN ανέλαβαν αξιωματικοί του στρατού και η οργάνωση είχε καθήκοντα αστυνομικής αρχής (χωροφυλακή) και την διατήρηση της δημόσιας ασφάλειας και ήταν διαχωρισμένη σε λεγεώνες. Η υπηρεσία ήταν άμισθη, γεγονός που ευνόησε την μεσοαστική τάξη. Αργότερα διαιρέθηκε σε διάφορα σώματα (ταχυδρομικό, οδικό, σιδηροδρομικό, δασικό) και της δόθηκε στρατιωτική εκπαίδευση. Οι Μελανoχίτωνες είχαν λάβει ενεργό μέρος στην Πορεία προς τη Ρώμη.

Διοικητές της MVSN
------------------

* Τσέζαρε Μαρία Ντε Βέκκι
* Εμίλιο Ντε Μπόνο
* Ίταλο Μπάλμπο
* Ακίλε Σταράτσε

Σημειώσεις - Παραπομπές
-----------------------

1. ↑  *Φασισμός*, Εκδόσεις Μοντέρνοι Καιροί, Francesca Tacchi, σελ. 42, 44, 53
2. ↑  Bosworth, R.J.B, *Mussolini's Italy: Life Under the Fascist Dictatorship, 1915-1945*, Penguin Books, 2005, P. 117
|  |
| --- |
|  |
| **Μεκετρέ σε ιερογλυφικά** |

Ξύλινο ομοίωμα βάρκας από το τάφο του Μεκετρέ.Ο αρχαίος Αιγύπτιος αξιωματούχος **Μεκετρέ** ήταν Θησαυροφύλακας και Αρχιθαλαμηπόλος κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μεντουχοτέπ Β΄, Μεντουχοτέπ Γ΄ και ίσως του Αμενεμχέτ Α΄ , κατά τη διάρκεια του Μέσου Βασιλείου. 

Ο Μεκετρέ μαρτυρείται για πρώτη φορά σε μια επιγραφή σε βράχο στο Ουάντι Στα ελ Ριγκάλα. Εδώ φέρει τον απλό τίτλο *σφραγιδοφύλακας*. Η επιγραφή χρονολογείται στο έτος 41 της βασιλείας του Μεντουχοτέπ Β΄. Σε ανάγλυφα από το ταφικό ναό του Μεντουχοτέπ στο Ντέιρ ελ Μπάχρι ο Μεκετρέ φέρει το τίτλο του θησαυροφύλακα, έχοντας στο μεταξύ προφανώς προαχθεί, διαδεχόμενος τον Χετί. Ο ίδιος τίτλος βρέθηκε σε ένα άγαλμα στο τάφο του Μεκετρέ ενώ σε θραύσματα από ανάγλυφο στο τάφο φέρει το τίτλο *αρχιθαλαμηπόλος*. Ο τάφος του (TT280) βρίσκεται στο Σεΐχ Αμπντ ελ Γκούρνα, το οποίο είναι μέρος της Νεκρόπολης των Θηβών, και βρίσκεται δίπλα σε ένα μεγάλο, ημιτελή βασιλικό τάφο που αρχικά είχε αποδοθεί στο Μεντουχοτέπ Γ΄, και μετά από νεώτερη έρευνα στον Αμενεμχέτ Α΄. Έτσι, ο Μεκετρέ πέθανε κατά πάσα πιθανότητα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αμενεμχέτ. 

Ο τάφος TT280 του Μεκετρέ στις Θήβες, περιείχε πολλά ξύλινα ταφικά ομοιώματα, που αναπαριστούν καθημερινές δραστηριότητες, όπως επίσης και ομοιώματα πλοίων, ζώων, κτιρίων και κήπων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Wolfram Grajetzki: *Die höchsten Beamten der ägyptischen Zentralverwaltung zur Zeit des Mittleren Reiches.* Berlin 2000, 45
2. ↑  James P. Allen: *The high officials of the early Middle Kingdom*, in: Nigel Strudwick, John H. Taylor (editors): *The Theban Necropolis, Past, Present and Future*, London 2003, (ISBN 0714122475), p. 19
3. ↑  Metropolitan Museum, New York, Tombs of Meketre and Wah, Thebes.

Βιβλιογραφία
------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μεκετρέ** |

* Dorothea Arnold: *Amenemhet I and the Early Twelfth Dynasty at Thebes.* In: *Metropolitan Museum Journal.* Vol. 26, 1991, ISSN 0077-8958, S. 5–48, online (PDF; 7,2 MB).
* Χέρμπερτ Ι. Ουίνλοκ: *Models of Daily Life in Ancient Egypt. From the Tomb of Meket-Re at Thebes* (= *Publications of the Metropolitan Museum of Art. Egyptian Expedition.* Vol. 18, ZDB-ID 86343-9). Published for the Metropolitan Museum of Art by Harvard University Press, Cambridge MA 1955.
**Πολιτισμική Ψυχολογία της Θρησκείας** είναι ο επιστημονικός εκείνος κλάδος, που ερευνά  πρωτίστως τον ρόλο, τον οποίο διαδραμάτισε και διαδραματίζει κάθε πολιτισμός στη διάπλαση και τον «χρωματισμό» τής κάθε Θρησκείας ή θρησκευτικότητας/πνευματικότητας, και δευτερευόντως την επίδραση της κάθε Θρησκείας ή θρησκευτικότητας στη διαμόρφωση του εκάστοτε πολιτισμού. Έτσι, ο πολιτισμός με όλες του τις σταθερές και τα στερεότυπα επηρεάζει αντίστοιχα όλες τις μεταβλητές (γλώσσα, δόγμα, λατρεία, ήθος, βίωμα, κοινότητα κ.λπ.) μιας Θρησκείας. Προς τούτοις, ως επικουρικές επιστήμες χρησιμοποιούνται η Λαογραφία (μύθοι, ήθη και έθιμα κ.λπ.), η Διαπολιτισμική Ψυχολογία, η Κοινωνική Ψυχολογία (της Θρησκείας), η Κοινοτική Ψυχολογία, η Κοινωνιολογία της Θρησκείας, η Εθνοψυχολογία, η Κοινωνική Ανθρωπολογία, η Πολιτισμική Ανθρωπολογία κ.ά.

Πηγές
-----

Belzen, J. A. (2010). Psychology of Religion: Perspectives from Cultural Psychology. *Mental Health, Religion & Culture* 13 (4), 329-347. 

― , (2010). *Towards Cultural Psychology of Religion. Principles, Approaches, Applications*. Springer. 

Grim, B. J. & Finke, R. (2007). Religious Persecution in Cross-National Context: Clashing Civilizations or Regulated Religious Economies? *American Sociological Review* 72, 633-658.

Kim-Priet, C. (Ed.). (2014). *Religion and Spirituality across Cultures*. Springer.

Nye, M. (2014). "Culture and Religion". *Taylor & Francis Group* 1 (1), 5-12. 

Pak, J. H. (2017). *Cultural Psychology of Religion and Qualitative Inquiry*. Koninklijke Brill NV, Leiden.

Saroglou, V. & Cohen, A. B. (2011). Psychology of Culture and Religion: Introduction to the *JCCP* Special Issue. *Journal of Cross-Cultural Psychology.*

Τσιτσίγκου Σ. Κ. (2010), *ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΩΝ - Ιουδαιοχριστιανικού και Ρωμαίικου*, Αθήνα: Tremendum.
**Μπελλόνα** (Bellona, στην παλαιά μορφή του ονόματος Duellona), η Ρωμαία θεά του πολέμου. μερικές φορές τη θεωρούσαν γυναίκα ή αδελφή του Άρη (του Mars των Ρωμαίων). Δεν είχε Flamen [ιερέα, θυσιαστή] ούτε γιορτή, και στην πραγματικότητα ούτε μυθολογία. Ο πρώτος της γνωστός ναός ήταν αυτός που της έταξε ο Άππιος Κλαύδιος Καίκος όταν πολεμούσε τους Ετρούσκους το 296 π.Χ. και τον έχτισε στο Πεδίο Άρεως κοντά στο Φλαμίνιο Ιππόδρομο. Αφού ο ναός βρισκόταν έξω από το πομέριο (pomerium), ή από το όριο της πόλης της Ρώμης, τον χρησιμοποιούσε η σύγκλητος για να παραχωρεί ακρόαση σε ξένους πρεσβευτές και για στρατηγούς που επέστρεψαν από πόλεμο, τους οποίους δεν κρινόταν συνετό να τους υποδεχτούν μέσα στην πόλη. Εδώ ακόμα ορθωνόταν ο κίονας που συμβόλιζε τα σύνορα του εχθρού. πάνω από αυτόν τον κίονα ο fatialis (ιερέας) έριχνε ένα ακόντιο όταν κηρυσσόταν πόλεμος. Η ισότιμη ελληνική της Μπελόνα αναγνωρίστηκε πως είναι η Ενυώ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Howatson, M.C. (1996). *Εγχειρίδιο Κλασικών Σπουδών*. Θεσσαλονίκη: Κυριακίδη. σελ. 810.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Bellona στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 313152636194620051997
* SUDOC: 225587548
* BNF: cb15068125n (data)

 |

 |
Στην ελληνική μυθολογία, η **Μελίτη**, κόρη του Απόλλωνα, ή εναλλακτικά του Μύρμηγκος, ήταν η επώνυμη ηρωίδα του Δήμου Μελίτης στην Αττική. Σύμφωνα με ένα σχόλιο στον Αριστοφάνη, η Μελίτη ήταν ερωμένη του Ηρακλή, τον οποίο μύησε στα μικρότερα μυστήρια κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Αττική. Υπήρχε ναός του Ηρακλή του Προστάτη από το Κακό (*Αλεξίκακος*) στο Δήμο Μελίτης. Ο Ηρακλής και η Μελίτη έχουν αναγνωριστεί στις φιγούρες που απεικονίζονται δίπλα στη Δήμητρα, στο δεξιό μισό του δυτικού αετώματος του Παρθενώνα.

Η Μελίτη λέγεται επίσης ότι ήταν σύντροφος του Ποσειδώνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αρποκρατίων s. v. *Melite* (= *Fragmenta Historicorum Graecorum*, 1. 396, frg. 74), Φώτιος, *Λεξικό* s. v. *Μελίτη*; Σουίδας, s. v. *Μελίτη*, με αναφορές στον Ησίοδο και τον Μουσαίο
2. ↑  Σχόλια στους *Βατράχους*, 501
3. ↑  Roscher, s. 2644
4. ↑  Σχόλια στον Παρεμενίδη του Πλάτωνα, 1

Πηγές
-----

* Wilhelm Heinrich Roscher (ed. ): *Ausführliches Lexikon der griechischen und römischen Mythologie*. Ζώνη 2. 2 (L-M), Λειψία, 1894-1897, ss. 2643 - 2644, υ. Μελίτης 5)
Αρχαιολογικά ευρήματα των πρώτο-Βιλανόβα
Ο **Πρωτο-Βιλανόβα** πολιτισμός εμφανίζεται στην Ιταλία στην μετέπειτα Εποχή του Χαλκού (12ος αιώνα π.Χ.-10ος αιώνας π.Χ.) σαν τμήμα του Πολιτισμού των Τεφροδόχων που βρισκόταν την ίδια εποχή σε ακμή στην Ευρώπη (1300 π.Χ.-750 π.Χ.). Είχε μεγάλες ομοιότητες με τον Πολιτισμό των Τεφροδόχων στην Βαυαρία, την Άνω Αυστρία και τον μέσο Δούναβη. Ο πρωτο-Βιλανόβιος πολιτισμός δείχνει μεγάλη επίδραση με τους πολιτισμούς Λουσάτιο και Κανεγκράτε. Σύμφωνα με μια άλλη υπόθεση προκάτοχος του ήταν ο Πολιτισμός της Τεραμάρε που βρισκόταν σε ακμή στην Κοιλάδα του Πάδου. Τα ίδια ταφικά χαρακτηριστικά εμφανίζουν στην Κεντρική Ευρώπη ο Πολιτισμός των Τεφροδόχων και ο Πολιτισμός Χάλστατ που τον διαδέχθηκε. Δεν θεωρείται βέβαιο ότι ήταν το αρχικό του στάδιο. Διάφοροι ιστορικοί όπως η Μαρίγια Γκιμπούτας σχετίζουν την εμφάνιση τους με την εξάπλωση των πρώτων αρχαίων Ιταλικών φύλλων στην Ιταλική χερσόνησο.

Χαρακτηριστικά
--------------

Οι πρωτο-Βιλανόβα τοποθεσίες βρίσκονται σε μεγάλο βαθμό στην κεντρική και βόρεια Ιταλία, σε μικρότερο βαθμό στην νότια Ιταλία και στην ανατολική Σικελία. 
Οι σημαντικότερες τοποθεσίες ήταν το Βένετο, η Εμίλια-Ρομάνια, η Σατουρνία στην Τοσκάνη, η Τζένγκα, η Ανκόνα στην Μάρκε, το Αμπρούτσο, η Μπαζιλικάτα, η Τροπέα στην Καλαβρία και η Μιλάτσο στην Σικελία. Οι οικισμοί ήταν οικοδομημένοι στους λόφους με οχυρώσεις, η οικονομία βασίστηκε στην αγροτική παραγωγή, στην μεταλλουργία και το εμπόριο. Οι ταφές των πρωτο-Βιλανόβα είχαν κοινά στοιχεία, η καύση των νεκρών, η τοποθέτηση της στάχτης σε δοχεία μορφής διπλού κώνου και η ταφή στο έδαφος. Οι τάφοι περιείχαν πολλά αντικείμενα όπως τα κοσμήματα, οι χάλκινοι θώρακες, τα μπρούτζινα όπλα, δείχνουν την ανάδειξη μιάς κυρίαρχης άρχουσας τάξης. Ύστερα από μια αρχική περίοδο που ο πολιτισμός είχε ομοιότητες σε ολόκληρη την Ιταλική χερσόνησο, οι επόμενοι (950 π.Χ.) άρχισαν να διαφοροποιούνται ανά περιοχές, τους διαδέχθηκαν ο Πολιτισμός της Βιλανόβα, ο Πολιτισμός του Ατεστίνου και ο Πολιτισμός του Λατίου. Οι διάδοχοι πολιτισμοί είχαν στα ταφικά χαρακτηριστικά πολλά στοιχεία από τους πρωτο-Βιλανόβιους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  M. Gimbutas Bronze Age Cultures in Central and Eastern Europe σσ. 339–345
2. ↑  John M. Coles The Bronze Age in Europe: An Introduction to the Prehistory of Europe C. 2000–700 BC, σσ. 422
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑  Soren, David; Martin, Archer (2015). Art and Archaeology of Ancient Rome. Midnight Marquee Press, Incorporated. σ. 9
7. ↑  M. Gimbutas Bronze Age Cultures in Central and Eastern Europe σσ. 339–345
8. ↑

Πηγές
-----

* Antonio, Margaret L.; et al. (November 8, 2019). "Ancient Rome: A genetic crossroads of Europe and the Mediterranean". Science. American Association for the Advancement of Science. 366 (6466): 708–714
* M. Gimbutas Bronze Age Cultures in Central and Eastern Europe.
* John M. Coles The Bronze Age in Europe: An Introduction to the Prehistory of Europe C. 2000–700 BC.
* Soren, David; Martin, Archer (2015). Art and Archaeology of Ancient Rome. Midnight Marquee Press, Incorporated.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* BNF: cb13533089c (data)

 |

 |
Η **Μαρία Άννα της Νάπολης και της Σικελίας** (*Maria Anna di Napoli e di Sicilia*, 23 Νοεμβρίου 1775 - 22 Φεβρουαρίου 1780) ήταν κόρη του Φερδινάνδου, Δούκα της Καλαβρίας.

Βιογραφία
---------

Η *Μαρία Άννα Ιωσηφίνα Αντωνία Φραγκίσκη Γαϊτανή Θηρεσία Αμαλία Κλημεντίνη* γεννήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 1775 στο Βασιλικό Παλάτι της Νάπολης, και ήταν του Φερδινάνδου, Δούκα της Καλαβρίας, και της Αρχιδούκισσας Μαρίας Καρολίνας της Αυστρίας. Ονομάσθηκε *Μαρία Άννα* από την μητρική θεία της Αρχιδούκισσα Μαρία Άννα της Αυστρίας.

Λόγω του γεγονότος ότι η Μαρία Άννα γεννήθηκε μόλις δέκα μήνες μετά τη γέννηση του αδελφού της Κάρολου, η γέννησή της ήταν εξαιρετικά δύσκολη για τη μητέρα της Μαρία Καρολίνα, και για το μωρό. Ήταν ένα πολύ ευαίσθητο και αδύναμο παιδί. Η υγεία της ήταν πολύ εύθραυστη σε σχέση με τον αδελφό της Κάρολο, ο οποίος αρρώστησε από ευλογιά, μεταφέρθηκε αμέσως στο Παλάτι της Καζέρτα για να αποτρέψουν τη Μαρία Άννα να αρρωστήσει. 

Ο Κάρολος πέθανε στις 17 Δεκεμβρίου 1778, σε ηλικία μόλις τριών ετών. Παρά τις προσπάθειες, η Μαρία Άννα προσβλήθηκε από ευλογιά. Πέθανε στις 22 Φεβρουαρίου 1780 στο Βασιλικό Παλάτι της Νάπολης σε ηλικία 4 ετών. Είναι θαμμένη στη Βασιλική της Αγίας Κλάρας της Νάπολης.

Τίτλοι
------

* 23 Νοεμβρίου 1775 – 22 Φεβρουαρίου 1780: *Η Βασιλική Υψηλότητα* Πριγκίπισσα Μαρία Άννα της Νάπολης και της Σικελίας, Πριγκίπισσα των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans* [*Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living*] (στα Γαλλικά). Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. σελίδες 1, 9.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μαρία Άννα της Νάπολης και της Σικελίας** |
Η **Μαργαρίτα ντε Νεϊγύ** (Marguerite de Nully) ή γνωστή και σαν **Μαργαρίτα του Πασσαβά** (1220 - 1282) ήταν Γαλλικής καταγωγής φεουδάρχης του Πριγκιπάτου της Αχαΐας. Ήταν κυρά του Πασσαβά, της Άκοβας και της Μιτόπολης, μέσω γάμων είχε αποκτήσει δικαιώματα στην ηγεμονία της Ευβοίας και στο Δουκάτο των Αθηνών.

Ήταν κόρη του βαρώνου του Πασσαβά Ιωάννη Β΄ ντε Νεϊγύ. Η μητέρα της, δεν είναι γνωστό το μικρό της όνομα, ήταν από την οικογένεια ντε Ροζιέρ βαρώνων της Άκοβας. Μετά την Μάχη της Πελαγονίας το 1262 στάλθηκε όμηρος στην Κωνσταντινούπολη για να απελευθερωθεί ο πρίγκιπας Γουλιέλμος Β΄ Βιλλεαρδουίνος που ήταν και θείος της.

Στην Κωνσταντινούπολη έμεινε 2 χρόνια και 2 ημέρες. Επιστρέφοντας θέλησε να πάρει πίσω τα φέουδα της και την βαρωνία της Άκοβας που είχε κληρονομήσει από τον θείο της Βαλθέρο Ροζιέρο. Ο πρίγκιπας Γουλιέλμος αρνήθηκε να της την δώσει επειδή σύμφωνα με τη κανόνες έπρεπε να είχε αποδεχτεί την κληρονομιά μέσα σε 40 ημέρες. Είχε ήδη χάσει τη Βαρωνία του Πασαβά που είχε δοθεί στους Βυζαντινούς βάσει της συμφωνίας απελευθέρωσης του Γουλιέλμου. Η Μαργαρίτα απευθύνθηκε στο δικαστικό όργανο του πριγκιπάτου , την Κούρτη που δικαίωσε όμως τον Γουλιέλμο. Έπειτα από αυτό ο Γουλιέλμος μοίρασε την βαρωνία της Άκοβας ανάμεσα στην Μαργαρίτα δίνοντας της το ένα τρίτο και την κόρη του Μαργαρίτα Βιλλεαρδουίνου που της έδωσε τα δύο τρίτα.

Παντρεύτηκε σε 1ο γάμο τον Γιλβέρτο ντε Κορ κι απέκτησε μαζί του δύο παιδιά την Μαργαρίτα και τον Γουλιέλμο. Μετά τον θάνατο του Γιλβέρτου παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο της Βερόνας ηγεμόνα της Ευβοίας και σε 3ο γάμο τον ηγεμόνα της Θήβας Ιωάννη Σαιντ Ομέρ και μαζί του απέκτησε τον Νικόλαο.

Πηγές
-----

* Latin Lordships in Greece, ανακτήθηκε 4 Μαρτίου 2013
* Το Χρονικόν του Μωρέως
* Juan Fernández de Heredia, Alfred Morel -Fatio, Libro de los fechos et conquistas del principado de la Morea compilado por comandamiento de Don, Imprimerie Jules -Guillaume Fick 1885, (Αραγωνικό Χρονικό)
* Ανδρέας Μερεντίνης, ιστοσελίδα για το Βυζίκι Αρκαδίας, ΆΚΟΒΑ ή και ΑΚΩΒΑ Αρχειοθετήθηκε 2011-08-27 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε 8 Μαρτίου 2013
* Η Γορτυνία / Υπό Τάκη Χ. Κανδηλώρου, Εν Πάτραις: Τυπογραφείον Ανδρέου Β. Πασχά, 1898.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Marguerite De Nully (1220 - Unknown)[*νεκρός σύνδεσμος*], ανακτήθηκε 8 Μαρτίου 2013
2. ↑  Marguerite de NULLY, ανακτήθηκε 8 Μαρτίου 2013

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΙωάννης Β΄ ντε Νεϊγύ | **Βαρώνη του Πασαβά κατά το ένα τρίτο** | Διάδοχος |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΓιλβέρτος ντε Κορ | **Βαρώνη της Μιτόπολης**1258-1282 | ΔιάδοχοςΓουλιέλμος ντε Κορ |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 23615096
* **ΕΒΕ**: 307099
* LCCN: n86027656

 |

 |
Η **Μονή Αγίου Εφραίμ Νέας Μάκρης** ή Ευαγγελισμού της Θεοτόκου είναι γυναικείο μοναστήρι στο όρος των Αμώμων Αττικής. Βρίσκεται στην περιοχή της Ξυλοκέριζας ανατολικά του Πεντελικού Όρους. Η παλαιά μονή που καταστράφηκε και ήταν στην ίδια τοποθεσία ήταν ανδρική και λειτουργούσε από τον 10οαι. μ.Χ. Εκείνο τον αιώνα μετρώνται πολλά ασκητήρια σ' εκείνο το "βουνό των καθαρών". Το μοναστήρι γιορτάζει στις 3 Ιανουαρίου την ημέρα εύρεσης των λειψάνων του Αγίου Εφραίμ, στις 25 Μαρτίου τον Ευαγγελισμό και στις 5 Μαίου την ημέρα του τελευταίου μαρτυρίου του Αγίου. 

Η μονή ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Κηφισιάς, ενώ στην αυλή της υπάρχει και ο τάφος του Φώτη Κόντογλου (20ος αιώνας). Ηγουμένη είναι η μοναχή Θεοδοσία.

Ιστορικό
--------

Λειτουργούσε ήδη από το 1576 όταν αντικανονικά πήρε την ονομασία "Αγία Παρασκευή". Ως "Γενέσιον της Θεοτόκου" και "Πατριαρχική Σταυροπηγιακή Μονή" φέρεται να υπάρχει καταγεγραμμένη η μονή στο Πατριαρχικό Σιγίλλιο της 10ης Μαίου 1611 του τότε Οικουμενικού Πατριάρχη Νεόφυτου. Τούτο το χειρόγραφο υπάρχει στην Εθνική Βιβλιοθήκη Αθηνών. 

Το 1945 ανακατασκευάστηκε από την ηγουμένη μοναχή Μακαρία Δεσύπρη ως "Γενέσιον την Θεοτόκου", στις 3 Ιανουαρίου 1950 βρέθηκε το σκήνωμα του Αγίου Εφραίμ από την ίδια, ενώ το 1975 με υπουργική απόφαση πήρε την ονομασία "Ευαγγελισμός της Θεοτόκου", όπως ήταν δηλαδή αρχικά και αξίζει να σημειωθεί πως σύμφωνα με πηγές αποκαλύφθηκε σε αυτήν θαυματουργικά το όνομα.

* To 1945 η μοναχή Μακαρία βρέθηκε στα ερείπια της παλαιάς μονής του Ευαγγελισμού και έχτισε εκεί το κελάκι της. Λέγεται ότι αυτό έγινε μετά από θεία φώτιση, όπως και το γεγονός ότι άρχισε να καθαρίζει το ναό για να τον ξανά φτιάξει.
* Οι πιο πολλές εικονογραφήσεις είναι δωρεές και αφιερώματα.
* Η λεγόμενη "φορητή εικόνα του Αγίου Εφραίμ" που βρίσκεται αριστερά της εισόδου του ναού είναι έργο του Φώτη Κόντογλου, το οποίο δεν πρόλαβε να τελειώσει.

* Το 1950 βρέθηκαν τα λείψανα του Αγίου όπου από το θάνατό του συμπληρώθηκαν 524 χρόνια.

Δείτε επίσης
------------

* Άγιος Εφραίμ Νέας Μάκρης

Παραπομπές
----------

1. ↑  bird Andre (2017-12-17), *Νέα ΜΑΚΡΗ Άγιος Εφραίμ drone\_video Nea Makri (agios Efrem)*, ανακτήθηκε στις 2019-05-13
2. 1 2  «Ιερά Μητρόπολις Κηφισίας Αμαρουσίου και Ωρωπού». *www.imkifissias.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουνίου 2013. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2019.
3. ↑  «Η ιστορία της Μονής του Αγίου Εφραίμ στη Νέα Μάκρη». *ΔΟΓΜΑ*. 5 Μαΐου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2019.
4. ↑  PRINCE JOHN (2011-10-30), *Η ΜΟΝΑΧΗ ΜΑΚΑΡΙΑ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΕΦΡΑΙΜ*, ανακτήθηκε στις 2019-05-13
5. ↑  «Ορθόδοξος Συναξαριστής :: Άγιος Εφραίμ ο Μεγαλομάρτυρας και θαυματουργός». *www.saint.gr*. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2019.
6. ↑  «ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΣΤΗ ΝΕΑ ΜΑΚΡΗ - THE MONASTERY OF SAINT EFRAIM IN NEA MAKRI». *IN GREECE - ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ταξίδια, ξενοδοχεία, travel, hotels, greek life*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
*