recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Χημική δομή της μανιδιπίνης.
Η **μανιδιπίνη** (αγγλ. *manidipine*) είναι δραστική χημική ουσία, η οποία έχει εγκριθεί για ιατρική χρήση από το έτος 1990. Τα φαρμακευτικά σκευάσματα που περιέχουν μανιπιδίνη χρησιμοποιούνται ευρέως ως αντιϋπερτασικά. Είναι γνωστό ότι έχει στοχευμένη δράση στο κυκλοφορικό σύστημα. Δεν προκαλεί αρνητική δράση ή παρενέργειες στην καρδιά, όταν χορηγείται στη σωστή δοσολογία. Από χημικής άποψης, η μανιδιπίνη ανήκει στην ομάδα των διϋδροπυριδινών, ενώ πέραν των υπολοίπων, έχει και φαρμακοδυναμικές ιδιότητες που είναι ευνοϊκές για τους νεφρούς.

Η ουσία αυτή έχει αποδειχτεί ότι είναι αποκλειστής διαύλων ασβεστίου, δηλαδή δρα παρεμποδίζοντας την είσοδο των ιόντων του ασβεστίου (Ca) από τους διαύλους των κυτταρικών μεμβρανών. H μανιδιπίνη ασκεί την ευεργετική δράση της πρωτίστως στους καρδιακούς μύες και τις μυϊκές ίνες των αγγείων. Έτσι, στα αγγεία του σώματος προκαλείται δραστική, τοπική μείωση του μυϊκού τόνου και αγγειοδιαστολή, τόσο στα περιφερικά όσο και στα στεφανιαία αγγεία. Στη χώρα μας, το πρωτότυπο φάρμακο που περιέχει μανιδιπίνη, συγκεκριμένα υδροχλωρική μανιδιπίνη, ονομάζεται ***Manyper***.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ήρα (αποσαφήνιση).
Το είδος *Lolium rigidum*
Η παραβολή της ήρας στο σιτάρι αναφέρεται στο *Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον* (ιγ΄ 24-30). Πίνακας του Αβραάμ Μπλόεμαρτ (1624), Μουσείο Βαλτιμόρης
Η **ήρα** (λατινική και επιστημονική ονομασία *Lolium*) είναι γένος μονοκοτυλήδονων φυτών, που ανήκει στην Η ήρα είναι μονοετές ζιζάνιο που το βρίσκουμε και ανάμεσα στο σιτάρι και τη σίκαλη από όπου προήλθε η παραβολή των ζιζανίων αλλά και η παροιμία: ξεχώρισε την ήρα από το σιτάρι.

Είδη
----

* *Lolium canariense* (Καναρίων νήσων)
* *Lolium multiflorum* (ιταλικό)
* *Lolium perenne* (πολυετές που χρησιμοποιείται ως χορτοτάπητας)
* *Lolium persicum* (περσικό που χρησιμοποιείται ως ζωοτροφή)
* *Lolium remotum*
* *Lolium siculum*
* *Lolium subulatum*
* *Lolium temulentum* (δηλητηριώδες)
Σύγχρονο κηροπήγιο μενορά για τη Χάνουκα. Η τυπική μενορά που χρησιμοποιείται όλο το χρόνο είναι επτάφωτη και όχι εννεάφωτη.

|  |
| --- |
| Τμήμα σειράς λημμάτων |
| Ιουδαϊσμός |
| Μενορά |
| Φιλοσοφία
* Αρχές της πίστης
* Καμπαλά
* Μεσσίας
* Ηθική
* Περιούσιος Λαός
* Ονομασίες του Θεού
* Κίνημα Μουσάρ
 |
| Κείμενα
* Τανάκ

* (Τορά
* Νεβιείμ
* Κετουβείμ)


* Ραββινικά

* (Ταλμούδ
* Μιδράς
* Τοσεφτά)
 |
| Νόμος
* Μισνά Τορά
* Σουλχάν Αρούχ
* Κασρούτ
* Νίντα
* Νόμοι του Νώε
 |
| Ιερές πόλεις / τόποι
* Ιερουσαλήμ
* Σαφέντ
* Χεβρώνα
* Τιβεριάδα

---

* Συναγωγή
* Μπετ μιδράς
* Μίκβε
* Σουκά
* Χεβρά καντισά
* Ιερός Ναός
* Σκηνή του Μαρτυρίου
 |
| Σημαντικές μορφές
* Αβραάμ
* Ισαάκ
* Ιακώβ
* Μωυσής
* Ααρών
* Δαβίδ
* Σολομών
* Σάρρα
* Ρεβέκκα
* Ραχήλ
* Λεία
 |
| Θρησκευτικοί ρόλοι
* Ραββίνος
* Ρεμπέ
* Ποσέκ
* Νταγιάν
* Ρος Γεσίβα
* Μοέλ
* Κοέν
 |
| Ιουδαϊκή εκπαίδευση
* Μπριτ
* Μπαρ και Μπατ Μιτζβά
* Γάμος
* Πένθος

---

* Γεσιβά
* Κολέρ
* Κεντέρ
 |
| Τελετουργικά αντικείμενα
* Σεφέρ Τορά
* Ταλίτ
* Τεφιλίν
* Τζιτζίτ
* Κιπά
* Μεζουζά
* Μενορά
* Σοφάρ
 |
| Προσευχές
* Σεμά (Σ'μα)
* Αμιντά
* Καντίς
 |
| Κύριες γιορτές
* Ρος Ασανά
* Γιομ Κιπούρ
* Σκηνοπηγία
* Πάσχα
* Σαβουώτ
* Πουρίμ
* Χανουκά
 |
| Άλλες θρησκείες
* Ιουδαϊσμός και

* Χριστιανισμός
* Ινδουισμός
* Ισλάμ

* Αβρααμικές θρησκείες
 |
| List
* Εβραίοι
* Σιωνισμός
* Ισραήλ
* Κριτική
* Αντισημιτισμός
* Θεολογία του Ολοκαυτώματος
 |
|  Ιουδαϊσμός |
| * π
* σ
* ε
 |

Η **Χανουκά** (/ˈhɑːnəkə/ *HAH-nə-kə*; εβραϊκά: חֲנֻכָּה‬ *khanuká*, Τιβεριανά: *khanuká*, συνήθως συλλαβίζεται ως חנוכה‎, προφέρεται ως [χanuˈka] στα Νέα Εβραϊκά, [ˈχanukə] ή [ˈχanikə] στα Γίντις) είναι μια Εβραϊκή γιορτή κατά την οποία τιμάται η αναστύλωση του Ιερού Ναού (του Δεύτερου Ναού) στην Ιερουσαλήμ, την εποχή της Εξέγερσης των Μακκαβαίων κατά των Σελευκιδών. Η Χανουκά γιορτάζεται για οκτώ νύχτες και μέρες, αρχής γενομένης της 25ης ημέρας του μήνα Kislev, σύμφωνα με το εβραϊκό ημερολόγιο, η οποία μπορεί να αντιστοιχεί σε οποιαδήποτε στιγμή από τα τέλη Νοεμβρίου έως τα τέλη Δεκεμβρίου στο Γρηγοριανό ημερολόγιο. Είναι επίσης γνωστή ως η **Γιορτή των Φώτων** και η **Εορτή της Αφοσίωσης**.

Ο εορτασμός πραγματοποιείται με το άναμμα των κεριών ενός συγκεκριμένου κηροπήγιου, της με εννέα διακλαδώσεις *μενορά*, ένα επιπλέον φως κάθε νύχτα της εορτής, φτάνοντας σε οκτώ την τελευταία νύχτα. Η τυπική μενορά αποτελείται από οκτώ κλάδους με ένα επιπλέον οπτικά διακριτό κλάδο. Το επιπλέον φως, με το οποίο ανάβουν όλα τα άλλα, ονομάζεται *σαμάς* (εβραϊκά: שמש‎, «συνοδός»αλλά και ήλιος) και του δίνεται μια ξεχωριστή θέση, συνήθως πάνω ή κάτω από τα υπόλοιπα. Άλλες εορταστικές εκδηλώσεις της Χανουκά περιλαμβάνουν παιχνίδια σβούρας και βρώση τηγανιτών τροφών, όπως λουκουμάδες, τηγανίτες και πατάτες. Από τη δεκαετία του 1970, το παγκόσμιο Χαμπάντ Χασιδικό κίνημα έχει ξεκινήσει δημόσιο άναμμα μενορά σε ανοικτούς δημόσιους χώρους σε πολλές χώρες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Menorah Lighting Guide.
2. ↑  «JTA NEWS». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2007.
Χάρτης όπου απεικονίζεται η Μεγάλη Πορεία
Με τον όρο ***Η Μεγάλη Πορεία*** (*κινέζικα*: 长征, αγγλικά: *Long March*) είναι γνωστή η στρατιωτική υποχώρηση που πραγματοποίησε ο Κόκκινος Στρατός του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος (ΚΚΚ), πρόδρομος του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού, ούτως ώστε να αποφύγει την καταδίωξη του Εθνικού Στρατού του Κινεζικού Εθνικιστικού Κόμματος (CNP/KMT).

Κυριολεκτικά, η *Μεγάλη Πορεία* ήταν μια σειρά από πορείες, καθώς αρκετοί κομμουνιστικοί στρατοί στο νότο επίσης διέφυγαν προς τα βόρεια και τα δυτικά. Ωστόσο, η πιο γνωστή πορεία ξεκίνησε από την επαρχία Jiangxi τον Οκτώβριο του 1934 και τελείωσε στην επαρχία Shaanxi τον Οκτώβριο του 1935.

Ο Πρώτος Στρατός Μετώπου της Κινεζικής Σοβιετικής Δημοκρατίας, με επικεφαλής μια άπειρη στρατιωτική επιτροπή, βρισκόταν στο χείλος του αφανισμού από τα στρατεύματα του στρατηγού Τσιάνγκ Κάι-σεκ στο προπύργιο τους στην επαρχία Τζιανγκσί. Το ΚΚΚ, υπό την τελική διοίκηση του **Μάο Τσε Τουνγκ** και του **Ζου Ενλάι**, διέφυγε σε μια κυκλική υποχώρηση προς τα δυτικά και βόρεια, η οποία σύμφωνα με πληροφορίες διένυσε πάνω από 9.000 χλμ σε περίπου 370 ημέρες. Η διαδρομή περνούσε από μερικά από τα πιο δύσκολα εδάφη της δυτικής Κίνας ταξιδεύοντας δυτικά, μετά βόρεια, μέχρι το Shaanxi.

Η *Μεγάλη Πορεία* ξεκίνησε την άνοδο στην εξουσία του Μάο Τσε Τουνγκ, η ηγεσία του οποίου κατά τη διάρκεια της υποχώρησης του κέρδισε την υποστήριξη των μελών του κόμματος. Οι σκληροί αγώνες της Μεγάλης Πορείας, η οποία ολοκληρώθηκε μόνο από το ένα δέκατο περίπου της δύναμης που εγκατέλειψε το Jiangxi (περίπου οκτώ χιλιάδες επέζησαν από τις μερικές εκατοντάδες χιλιάδες στρατιώτες), αντιπροσώπευαν ένα σημαντικό κεφάλαιο στην ιστορία του ΚΚΚ και σφράγισαν το κύρος του Μάο και των υποστηρικτών του, ως οι νέοι ηγέτες του κόμματος τις επόμενες δεκαετίες του 20ου αιώνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Chang, Jung· Halliday, Jon (2005). *Mao: The Unknown Story*. Alfred A. Knopf. σελίδες 814 pages. ISBN 0-679-42271-4.  Unknown parameter `|name-list-style=` ignored (βοήθεια)
2. ↑  Kampen, Thomas (2000). *Mao Zedong, Zhou Enlai and the Evolution of the Chinese Communist Leadership*. Nordic Institute of Asian Studies. σελίδες 66–83. ISBN 87-87062-76-3.
3. ↑  Jocelyn, Ed & McEwen, Andrew (Μαρτίου 2006). *The Long March*. Constable and Robinson. σελίδες 320 pages. ISBN 1-84529-255-3. CS1 maint: Πολλαπλές ονομασίες: authors list (link)
4. ↑  Zhang, Chunhou. Vaughan, C. Edwin. [2002] (2002). Mao Zedong as Poet and Revolutionary Leader: Social and Historical Perspectives. Lexington books. (ISBN 0-7391-0406-3). p. 65.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85024116
* GND: 4114356-5
* BNF: cb119566647 (data)
* NKC: ph605054

 |

 |
Το **Αμ Τιμάν** (γαλλ. *Am Timan*, αραβ. أم تيمان = *ʾUmm Tīmān*) είναι πόλη του Τσαντ με πληθυσμό 38.261 κατοίκους στην απογραφή του 2012, πρωτεύουσα της περιφέρειας Σαλαμάτ και του νομού Μπαχρ Αζούμ. Η πόλη είναι γνωστή στη χώρα και με την προσωνυμία Νταμπενγκάτ (*Dabengat*), που σημαίνει «πηγές των προϊόντων». Το μεγαλύτερο μέρος της οικονομίας της πόλεως βασίζεται πράγματι στoν πρωτογενή τομέα της υπαίθρου, με προϊόντα όπως ψάρια, λαχανικά και κρέας, που διατίθενται στη μεγάλη αγορά του Αμ Τιμάν. Η αραβική ονομασία *Umm Tīmān* σημαίνει «μητέρα των διδύμων», επειδή κατά την παλαιά παράδοση ένα θηλυκό βουβάλι στην περιοχή γέννησε δίδυμα, ένα εξαιρετικά σπάνιο γεγονός. Κοντά στην πόλη βρίσκεται το Εθνικό Πάρκο Ζακούμα. Η πόλη διαθέτει κολέγια, αλλά όχι πανεπιστημιακή σχολή, καθώς και μια κλινική.

Κατά την εποχή της εμφύλιας συρράξεως καταστράφηκαν μια βαμβακοφυτεία και ένα εκκοκιστήριο βαμβακιού στα προάστια της πόλεως.

Το Αμ Τιμάν είναι κτισμένο σε υψόμετρο 407 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 11° 02′ Βόρειο και μήκος 20° 17′ Ανατολικό. Καθώς η ξηρή εποχή διαρκεί περίπου επτά μήνες κάθε χρόνο, η υδροδότηση γίνεται προβληματική προς το τέλος της εποχής αυτής. Πρόσβαση στον υδροφόρο ορίζοντα αποκτάται σκάβοντας όλο και βαθύτερα στην κοίτη του εποχικής ροής ποταμού Μπαχρ Σαλαμάτ, ο οποίος διαρρέει την πόλη (είναι παραπόταμος του μεγάλου ποταμού Τσάρι). Ο ποταμός αποκτά ωστόσο νερό με την έναρξη της εποχής των βροχών και τα παιδιά του Αμ Τιμάν απολαμβάνουν το να κάνουν το μπάνιο τους σε αυτόν.

Το αεροδρόμιο της πόλεως αναβαθμίσθηκε από τη γαλλική Λεγεώνα των Ξένων το 1971, προκειμένου να επιτρέπει τον επαρκή ανεφοδιασμό των δυνάμεων που πολεμούσαν τους αντάρτες, καθώς τότε ο μοναδικός τρόπος για την προσέγγιση του Αμ Τιμάν ήταν από αέρος. Παραμένει ωστόσο ένα αεροδρόμιο με χωμάτινο-αμμώδη διάδρομο προσγειώσεως-απογειώσεως.

Από δημογραφικής πλευράς, ο πληθυσμός του Αμ Τιμάν αυξήθηκε με ταχείς ρυθμούς από τα τέλη του 20ού αιώνα, καθώς η πόλη αριθμούσε 21.269 κατοίκους το 1993 και 30.443 το 2008.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *World Gazetteer*: Chad

Πηγές
-----

* Το λήμμα «Αμ-Τιμάν» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 169
Ο **Χρήστος Τζίβελος** (1949-1995) ήταν Έλληνας καλλιτέχνης. 

Αποφοίτησε από τον Αθηναϊκό Τεχνολογικό Όμιλο (Σχολή Δοξιάδη) το 1972 και μετακόμισε στο Παρίσι, όπου σπούδασε στην École des Beaux-Arts από το 1972 έως το 1976 και στην École d'Architecture de Paris-La Villette από το 1976 έως το 1990. Εργάστηκε ως βοηθός του Κώστα Τσόκλη και αργότερα του γλύπτη Takis, συμμετέχοντας στην κατασκευή εγκαταστάσεων στο Παρίσι.

Τα πρώτα του έργα περιελάμβαναν in situ τρισδιάστατες αυτόφωτες εγκαταστάσεις και πειράματα με τη ζωγραφική σε γυαλί. Η πρώτη του ατομική έκθεση στην Αθήνα ήταν το 1986 και έκανε την πρώτη του ατομική έκθεση στο Παρίσι στο Caisse des Dépôts et Consignations το 1989. Το έργο του Τζίβελου παρουσιάστηκε σε διάφορες συλλογές και εκθέσεις, συμπεριλαμβανομένου του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης και του Μουσείου Μπενάκη. Έφυγε από τη ζωή το 1995.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Τζίβελος Χρίστος (1949 - 1995)». *Ινστιτούτο σύγχρονης ελληνικής τέχνης*.
2. ↑  «Χρήστος Τζίβελος | Modelling Phenomena». *NEON*. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2023.
3. ↑  Κώστας, Χριστόπουλος (7 Ιανουαρίου 2018). «Το έργο του Χρήστου Τζίβελου». *Η Αυγή*: σελ. 43. .
4. ↑  «Χρήστος Τζίβελος: Το Φέγγος του Επέκεινα». *CultureNow.gr*. 20 Φεβρουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2023.
5. ↑  Ψυχούλη, Ελένη (5 Δεκεμβρίου 2017). «Η σύντομη ζωή και καριέρα ενός φίλου μου που ξετρέλαινε τα κορίτσια στο Παρίσι». *LiFO*. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2023.
Η **Πολιορκία της Κλαυδιόπολης** ήταν μια Βυζαντινή νίκη εναντίον ενός Σελτζουκικού στρατού τον Φεβρουάριο-Μάρτιο 1179.

Παρασκήνιο
----------

Μετά την Βυζαντινή αποφασιστική νίκη εναντίον ενός Σελτζουκικού στρατού στην Μάχη του Υελίου και Λειμόχειρος το 1177, οι Βυζαντινοί κατέστρεψαν τα τουρκικά εδάφη κατά μήκος του Ποταμός Μαιάνδρου. Ο Αυτοκράτορας Μανουήλ Α΄ Κομνηνός έδιωξε τις τουρκικές δυνάμεις που στρατοπέδευσαν κοντά στο Λακέριο και Πανάσιο. Μια βυζαντινή προσπάθεια να συλλάβει να καταλάβει την πόλη του Χάρακος απέτυχε όταν ο βυζαντινός διοικητής του, Ανδρόνικος Δούκας Άγγελος, πανικοβλήθηκε αφού αντιμετώπισε μερικούς Τούρκους τη νύχτα και οδήγησε ολόκληρη τη δύναμή του σε διαφυγή.

Πολιορκία
---------

Τον Φεβρουάριο του 1179, οι Τούρκοι πολιορκούσαν την πόλη της Κλαυδιόπολης στη βόρεια Βιθυνία. Η Βυζαντινή φρουρά εμποδίστηκε από το να διαφύγει. Οι αμυντικές δυνάμεις απείλησαν τον αυτοκράτορα με συνθηκολόγηση, εκτός εάν έρθει σημαντική βοήθεια, υποστηρίζοντας ότι δεν είχαν τις δυνάμεις να αντέξουν μια πολιορκία ή ένα αποκλεισμό που θα οδηγούσε σε λιμοκτονία. Ο Μανουήλ ξεκίνησε για την Κλαυδιόπολη με στρατό μια μέρα μετά τη λήψη του μηνύματος. Προχώρησε μέσω της Νικομήδειας, με το άλογο και την πανοπλία του, απαλλαγμένος από αυτοκρατορικές πολυτέλειες. Ο αυτοκράτορας κοιμόταν ελάχιστα και στηριζόταν στο έδαφος, κερδίζοντας τον θαυμασμό των ανδρών του. Μόλις είδαν τα πλησιέστερα βυζαντινά σύμβολα και τα λαμπερά όπλα, οι έκπληκτοι Τούρκοι φοβήθηκαν και έφυγαν. Ο Μανουήλ δεν εγκατέλειψε, κυνηγώντας τους πίσω στα εδάφη τους.

Επακόλουθα
----------

Η Βυζαντινή επιτυχία απέδειξε ότι τα σύνορα στην Μικρά Ασία παρέμειναν άθικτα. Ο Μανουήλ συνήψε μια ευνοϊκή ειρήνη με τους Σελτζούκους προς το τέλος του 1179.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Magoulias 1984, σελ. 110.
2. 1 2  Magoulias 1984.
3. 1 2 3 4 5  Magoulias 1984, σελ. 111.
4. 1 2 3 4  Magdalino 1993, σελ. 99.
5. 1 2  Magoulias 1984, σελ. 112.
6. ↑  Magdalino 1993, σελ. 100.

Πηγές
-----

* Magoulias, Harry J. επιμ. (1984). *O City of Byzantium: Annals of Niketas Choniatēs*. Detroit: Wayne State University Press. ISBN 978-0-8143-1764-8.
* Magdalino, Paul (1993). *The Empire of Manuel I Komnenos, 1143–1180*. Cambridge, United Kingdom: Cambridge University Press. ISBN 0-521-52653-1.
Η **Ξένια Βλαντιμίροβνα Έντερ** (1895, Σλουτσκ - 1955, Λένινγκραντ) ήταν Ρωσίδα ζωγράφος του αβανγκάρντ. Σπούδασε κάτω από τον Μιχαήλ Ματιούσιν στα Ελεύθερα Κρατικά Καλλιτεχνικά Εργαστήρια (SVOMAS) της Πετρούπολης από το 1918 έως το 1922 και ήταν μέλος της ομάδας Ζορβέντ. Τα έργα της εκτέθηκαν στην έκθεση "Ζωγράφοι της Πετρούπολης όλων των τάσεων" το 1923 και στην 14η Μπιενάλε της Βενετίας το 1924. Τη δεκαετία του 1930, εργάστηκε ως σχεδιάστρια σε βιομηχανικό γραφείο κατασκευών. Η Έντερ απεβίωσε το 1955 στο Λένινγκραντ.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Έργα της Ξένιας Έντερ στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Ζωγραφική
* Πύλη:Ρωσία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 96078213
* GND: 1108790739
* ULAN: 500059182

 |

 |
Ο **Γιούρι Βλαντιμίροβιτς Έντερ** ( ρωσικά: Юрий (Георгий) Владимирович Эндер, 1898, Αγία Πετρούπολη – 1963, Λένινγκραντ) ήταν Ρώσος ζωγράφος, μέρος του κινήματος της avant-garde.

Γεννημένος σε οικογένεια με γερμανικές ρίζες, ο Έντερ ήταν ο νεότερος στην καλλιτεχνική οικογένεια Έντερ. Σπούδασε στα Ελεύθερα Εργαστήρια Τέχνης της Πετρούπολης (SVOMAS) υπό τον Μιχαήλ Ματιούσιν από το 1918 έως το 1922. Οι σπουδές του στην εφαρμοσμένη υδρομηχανική περιόρισαν τη συμμετοχή του στα εργαστήρια του Ματιούσιν σε σύγκριση με τα αδέρφια του.

Ο Έντερ ήταν μέλος του κύκλου Ματιούσιν και της ομάδας Ζόρβεντ. Τα έργα του εκτέθηκαν το 1923 στην Έκθεση Ζωγραφικής όλων των τάσεων της Πετρούπολης και αργότερα παρουσιάστηκαν σε διεθνείς εκθέσεις. Τα έργα του Έντερ αποτελούν μέρος της συλλογής Κωστάκη, που τώρα βρίσκεται στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στη Θεσσαλονίκη. Μερικά από τα έργα του παρουσιάστηκαν στην έκθεση «El Cosmos de la Vanguardia Rusa» στο Σανταντέρ το 2010.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 7  Μαΐου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Έργα του Γιούρι Έντερ στην Συλλογή Κωστάκη, MOMus-Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης
Η **Λάμια** (*Lamia*) είναι γένος κολεόπτερων εντόμων της οικογένειας **Cerambycidae**. Περιλαμβάνει είδη εντόμων μικρού μεγέθους 20-35 χιλιοστομέτρων, τεφρού-μαύρου χρώματος με καστανοκίτρινες τρίχες. Το γένος είναι αρκετά κοινό στις χώρες της Μεσογείου. Οι προνύμφες και τα ακμαία είναι ξυλοφάγα και προσβάλλουν τη μουριά, την ιτιά και τη λεύκη ανοίγοντας στοές στους κλάδους και τον κορμό. Η καταπολέμηση της ζημιογόνου επίδρασης της Λάμιας στο δένδρα αυτά είναι δύσκολη, και απαιτεί κοπή και καύση των προσβεβλημένων κλάδων καθώς και τοποθέτηση εμποτισμένου βάμβακα με βενζίνη ή εντομοκτόνο στις οπές.

Στην Ευρώπη το γένος εκπροσωπείται μόνο με ένα είδος, την *Lamia textor*

Πηγές
-----

* *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τόμος 37, σελίδα 247.*
* Fauna Europaea, Lamia
Το όνομα **Αγγελίνα** και όχι Αγγελική προέρχεται από το ρήμα αγγέλω που σημαίνει: φέρνω είδηση, προμηνύω. Η Αγγελίνα είναι πανέμορφη όπως όλοι ξέρουμε. 

Στο ορθόδοξο εορτολόγιο εορτάζει κατά τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου (25η Μαρτίου) ή κατά την σύναξη των Αρχαγγέλων και Αγγέλων (8 Νοεμβρίου).Μερικά υποκοριστικά του ονόματος είναι: Άντζελα, Άτζελα, Άντζυ, Αγγέλα, Αγγέλλω, Αγγελικό, Γκέλυ. 

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **Αγγελική**  |

Πρόσωπα με το όνομα Αγγελική
----------------------------

* Άντζελα Γκερέκου, ελληνίδα ηθοποιός
* Άντζελα Δημητρίου, ελληνίδα τραγουδίστρια
* Άντζελα Ζήλεια, ελληνίδα ηθοποιός
* Αγγελική Δαλιάνη, ελληνίδα ηθοποιός

Σε άλλες γλώσσες
----------------

* Angie Αγγλικά
* Angelle Γαλλικά
* Angela Ιταλικά
* Ángela Ισπανικά
* Angelika Γερμανικά
* Angela Πορτογαλικά
* Anzhela Ρώσικα
Το **Κρεάνς** (γαλλ. *Créances*) είναι παραθαλάσσια κοινότητα της βορειοδυτικής Γαλλίας, στον νομό Μανς (Μάγχης) της Νορμανδίας. Βρίσκεται σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 49° 12′ Βόρειο και μήκος 1° 34′ Δυτικό, και σε υψόμετρο από 0 μέχρι 35 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Πληθυσμός
---------

Μικρές ήταν οι μεταβολές του πληθυσμού της κοινότητας από τον ύστερο 20ό αιώνα μέχρι σήμερα. Από 2.033 κατοίκους στην απογραφή του 1968, ο πληθυσμός έφθασε τους 2.137 κατοίκους το έτος 2017 και τους 2.078 τον Ιανουάριο του 2020.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Population en historique depuis 1968, INSEE

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κρεάνς** |
O **Μητροπολίτης πρώην Θήρας, Αμοργού και Νήσων Επιφάνιος** (*κατά κόσμον **Μιχαήλ Αρτέμης***) (Βρούτση Αμοργού, 1934), είναι Έλληνας επίσκοπος που διατέλεσε μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Θήρας, Αμοργού και Νήσων από το 2003 έως το 2021.

Βιογραφία
---------

Ο κατά κόσμον Μιχαήλ Αρτέμης του Δημητρίου και της Ευαγγελίας, γεννήθηκε το 1934 στο χωριό Βρούτση της Αμοργού. Το 1958, χειροτονήθηκε διάκονος, ενώ το 1964 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος. Το 1964 έλαβε πτυχίο από την Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Υπηρέτησε ως ιεροκήρυκας στην Ιερά Μητρόπολη Θήρας, Αμοργού και Νήσων, καθώς και Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Παναγίας Χοζοβιωτίσσης Αμοργού από το 1965 έως το 2003.

Στις 9 Ιανουαρίου 2003 εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, Μητροπολίτης Θήρας, Αμοργού και Νήσων, με 59 ψήφους. Χειροτονήθηκε επίσκοπος στις 11 Ιανουαρίου 2003.

Στις 28 Αυγούστου 2021 υπέβαλε παραίτηση προς την Ιερά Σύνοδο, επικαλούμενος το προχωρημένο της ηλικίας του. Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος την έκανε αποδεκτή στις 9 Σεπτεμβρίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «H ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ : Οι Μητροπόλεις της Εκκλησίας ανά την Ελλάδα - - Ιερά Μητρόπολη Θήρας, Αμοργού και Νήσων». *www.ecclesia.gr*. Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2021.
2. ↑  «Παραιτήθηκε ο Μητροπολίτης Θήρας κ. Επιφάνιος - Τι συνέβη». *ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ*. 25 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2021.
3. ↑  «Μητροπολίτης Θήρας Επιφάνιος Αρτέμης». *users.sch.gr*. Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2021.
4. ↑  «Ιερά Μητρόπολη Θήρας, Αμοργού και Νήσων». *ecclesia.gr*. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2021.
Στην κοιλάδα του Αρ
Ο **Αρ** (γερμανικά: *Αhr*) είναι ποταμός της Γερμανίας, αριστερός παραπόταμος του Ρήνου. Οι πηγές του βρίσκονται σε υψόμετρο 470 μέτρων στην οροσειρά του Άιφελ, κοντά στην πόλη Μπλάνκενχαϊμ. Μετά από 18 χιλιόμετρα διαδρομής στην Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία εισέρχεται στο κρατίδιο της Ρηνανίας-Παλατινάτου.

Ο Αρ ρέει μέσω της ομώνυμης κοιλάδας διαρρέοντας κατά τη διαδρομή του τις πόλεις Σουλντ, Άλτεναρ και Μπαντ Νόιεναρ-Άρβαϊλερ. Ανάμεσα στις πόλεις Ρέμαγκεν και Σίντσιγκ και σε υψόμετρο 53 μέτρων εκβάλλει στον Ρήνο. Το μήκος του ποταμού είναι περίπου 89 χιλιόμετρα, εκ των οποίων τα 68 στη Ρηνανία-Παλατινάτο. Η λεκάνη απορροής του ανέρχεται σε 900 τετραγωνικά χιλιόμετρα και η μέση παροχή νερού του κοντά στις εκβολές του σε 8,9 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο.

Υπήρχαν μεμονωμένοι οικισμοί στην κοιλάδα του Αρ τουλάχιστον από τη Ρωμαϊκή εποχή. Εξαιτίας της παλαιότερα κακής προσβασιμότητας, οι περιοχές του άνω και μεσαίου ρου του ποταμού ήταν αραιοκατοικημένες. Η κατάσταση αυτή άλλαξε από τα μέσα του 19ου αιώνα. Η ανάπτυξη των υφιστάμενων οικισμών, των οδικών και σιδηροδρομικών αρτηριών και των καλλιεργήσιμων εκτάσεων της κοιλάδας του Αρ οδήγησαν στο γεγονός η κοίτη να γίνει ολοένα και στενότερη, ώστε απαιτήθηκε σε κάποια σημεία ο ρους να ευθειαστεί, η κοίτη του ποταμού να στερεοποιηθεί και να κατασκευαστούν φράγματα για τον έλεγχο της δύναμης ροής του ποταμού, ώστε να αποφεύγονται διαβρώσεις.

Η κοιλάδα του Αρ είναι περιοχή οινοπαραγωγική και αποτελεί τον μεγαλύτερο κλειστό (αυτόνομο) αμπελώνα ερυθρού οίνου της Γερμανίας και συνάμα έναν τουριστικό πόλο έλξης.

Παραπόταμοι
-----------

Οι κυριότεροι παραπόταμοι (μήκος > 10 χλμ.) είναι κατά σειρά μήκους:

* Τρίρμπαχ, 25,3 χλμ.
* Άρμουτσμπαχ, 18,4 χλμ.
* Άντεναουερμπαχ, 15,7 χλμ.
* Σάρμπαχ, 15,3 χλμ.
* Άμπαχ, 14,9 χλμ.
* Λίρσμπαχ, 14,5 χλμ.
* Κέσσελινγκερ Μπαχ, 14,1 χλμ.
* Σάαφμπαχ, 11,4 χλμ.
* Βίσελμπαχ, 10,5 χλμ.
* Ντράισμπαχ, 10 χλμ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.lanuv.nrw.de/fileadmin/lanuv/wasser/pdf/Gewaesserverzeichnis%20GSK3C.xls. Ανακτήθηκε στις 17  Ιουλίου 2017.

Πηγές
-----

* Ahr 2000  (Γερμανικά)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 251144783122514766928
* GND: 4000816-2

 |

 |
Τα **κερκιοειδή** (λατινική και επιστημονική ονομασία *Kirkiaceae*) είναι οικογένεια δικοτυλήδονων φυτών, που ανήκει στη τάξη σαπινδώδη. Περιλαμβάνει ένα (ή δύο) γένη μικρών δένδρων ή θάμνων, με συνολικά 6 είδη. Τα γένη είναι η *Kirkia* και η *Pleiokirkia* (την οποία οι περισσότεροι πλέον εντάσσουν στο γένος *Kirkia*). Αμφότερα τα γένη ταξινομούνταν προγενέστερα στην οικογένεια σιμαρουβοειδή, αλλά θεσπίσθηκε για αυτά η ξεχωριστή οικογένεια των κερκιοειδών επειδή τα φυτά αυτά δεν παράγουν ούτε κουασινοειδή, ούτε λιμονοειδή (κατηγορίες οργανικών χημικών ουσιών). Τα κερκιοειδή συναντώνται κατά μήκος της ανατολικής παραλιακής περιοχής της Αφρικής και στη Μαδαγασκάρη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ομάδα Φυλογένειας των Αγγειόσπερμων (2009). «An update of the Angiosperm Phylogeny Group classification for the orders and families of flowering plants: APG III». *Botanical Journal of the Linnean Society* **161** (2): 105-121. doi:10.1111/j.1095-8339.2009.00996.x.
2. ↑  Christenhusz, M.J.M.; Byng, J.W. (2016). «The number of known plants species in the world and its annual increase». *Phytotaxa* (Magnolia Press) **261** (3): 201-217. doi:10.11646/phytotaxa.261.3.1. .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τα *Kirkiaceae* στα *Wikispecies*
* Οι *Kirkiaceae* στον ιστότοπο της APG, με χάρτη γεωγραφικής κατανομής
Ο Γιώργος Βούλγαρης είναι Έλληνας ηθοποιός και θεατρικός σκηνοθέτης.

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 3 Νοεμβρίου και αποφοίτησε από την δραματική σχολή Αθηνών Γιώργου Θεοδοσιάδη.

Ηθοποιός του θεάτρου, τηλεόρασης και κινηματογράφου

  

Τα τελευταία χρόνια συνεργάζεται με τον κινηματογραφιστή **Γιάννη Μακρυνόρη** και σκηνοθετούν από κοινού την καλλιτεχνική τους ομάδα "**the shapes"** ανεβάζοντας τις δικές τους παραγωγές

Επιλεγμένες δουλειές

**Θέατρο**

2013 περιοδεία σε όλη την Ελλάδα

"Σφήκες"Αριστοφάνη

Σκηνοθεσία Νικορέστης Χανιωτάκης

Ρόλος Φιλοκλέων

2018 Θέατρο Αργώ

"Κόντρα στον χρόνο" του Τζών Πρέσλει

Σκηνοθεσία Μαρία Λάφη

Ρόλος Άλλαν Κόνγουει.

2019 Γυάλινο μουσικό θέατρο

"Η αλήθεια μου κάνει κακό"

Σκηνοθεσία Νίκος Αμουτζάς 

Ρόλος Γκόλφω

2010 θέατρο Καλουτά

"Η αλήθεια κάτω από την μύτη μας"

Σκηνοθεσία Νικορέστης Χανιωτάκης

Ρόλος Γρύλος

2003 θέατρο Παραμυθίας

"Το μικρό καζίνο"

Σκηνοθεσία Στέβη Μπουζιάνη

Ρόλος Τόνι Πιπίλας

Κλπ.

**Τηλεόραση**

1999 -2004 "Η Λάμψη" Του Νίκου Φώσκολου

Ρόλος Γρηγόρης Στρατέλης

L.a.p d, Έρωτας, Καλημέρα ζωή, Μαρία η άσχημη, Αναστασία κλπ.

**Κινηματογράφος**

2023 "ΤΙΣΙΣ" του Γιώργου Ευαγγελόπουλου.

2019 "Χράτς"

2006 "Φωτογραφίες από φώς" 

**Σκηνοθεσία**

"Άκουσε με , αντέχεις;" "Κραυγές" ,"Τρεις και καίγεσαι"," Δον Καμίλλο" "Η αλήθεια κάτω από την μύτη μας" κλπ
Η **Μιριάμ (Miriam)** ή **Μυριάμ** είναι ένας μεγάλος και σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,26. Ανακαλύφθηκε το 1868 από τον Κρίστιαν Χ.Φ. Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης (Αστεροσκοπείο Λίτσφιλντ του Κολεγίου Χάμιλτον), και πήρε το όνομά της από την αδελφή του Μωυσέως στην Παλαιά Διαθήκη.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Μυριάμ υπολογίσθηκε σε 83 χλμ.. Ο φασματικός τύπος της Μυριάμ είναι **P** (με πιθανή οργανική χημική σύσταση) ή **C** (ανθρακούχος). Το άλβεδό της είναι 0,051. Η Μυριάμ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μια φορά κάθε 15 ώρες και 47 λεπτά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. ssd.jpl.nasa.gov/tools/sbdb\_lookup.html#/?sstr=20000102. Ανακτήθηκε στις 16  Οκτωβρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 101 Ελένη | 102 Μυριάμ | 103 Ήρα |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Ο **Πάνος Παπαλάμπρος** είναι Ελληνοαμερικανός ακαδημαϊκός, γνωστός για τη συνεισφορά του στη βελτιστοποίηση σχεδιασμού προϊόντων και πολύπλοκων συστημάτων και για την προώθηση της έρευνας και εκπαίδευσης στη μηχανική του σχεδιασμού, συμπεριλαμβανομένης της καθιέρωσης της Επιστήμης Σχεδιασμού ως αυτόνομου επιστημονικού πεδίου. Είναι Ομότιμος Καθηγητής Μηχανολόγων Μηχανικών στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, όπου έχει ανακηρυχθεί ως Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Τζέιμς Μπ. Άνγκελ και Ομότιμος Καθηγητής Μηχανικής του Ντόναλντ Κ. Γκρέιχαμ. Διετέλεσε επίσης Καθηγητής Αρχιτεκτονικής και Πολεοδομίας, Καθηγητής Τέχνης και Σχεδιασμού και πρώτος Καθηγητής και ιδρυτής του Τμήματος Ολοκληρωμένων Συστημάτων και Σχεδιασμού στο Κολλέγιο Μηχανικών στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. Είναι μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Μηχανικών των ΗΠΑ και επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου Πατρών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 10  Ιουλίου 2019.
2. ↑  «Panos Y. Papalambros - Google Scholar Citations». *scholar.google.com*. Ανακτήθηκε στις 22 Μαΐου 2018.
3. ↑  «Professor Panos Y. Papalambros». *NAE Website* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2023.
4. ↑  «Αναγορεύεται επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Πατρών ο Παναγιώτης Γ. Παπαλάμπρος». *THE BEST*. 6 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2023.
Ο **Μάικλ Γκόρντον Όλντφιλντ** (*Michael Gordon Oldfield*, 15 Μαΐου 1953) είναι Άγγλος μουσικός, τραγουδοποιός και παραγωγός γνωστός για το πρώτο του άλμπουμ, το *Tubular Bells* (1973), το οποίο γνώρισε απροσδόκητη κριτική και εμπορική επιτυχία. Αν και κυρίως κιθαρίστας, ο Όλντφιλντ παίζει μια σειρά οργάνων, που περιλαμβάνει πλήκτρα και κρουστά, καθώς και φωνητικά. Έχει υιοθετήσει μια σειρά από μουσικά στυλ σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του, όπως progressive rock, παγκόσμια, λαϊκή, κλασική, ηλεκτρονική, ambient και new age μουσική.

Ο Όλντφιλντ άρχισε να ασχολείται με την κιθάρα σε ηλικία δέκα ετών και εγκατέλειψε το σχολείο στην εφηβεία του για να ακολουθήσει μουσική καριέρα. Από το 1967 έως το 1970, αυτός και η αδερφή του Σάλι Όλντφιλντ αποτελούσαν το λαϊκό δίδυμο The Sallyangie, μετά το οποίο έπαιξε με τον Κέβιν Άιερς. Το 1971, ο Όλντφιλντ ξεκίνησε να δουλεύει στο *Tubular Bells* που τράβηξε την προσοχή του Ρίτσαρντ Μπράνσον, ο οποίος συμφώνησε να το κυκλοφορήσει στη νέα του δισκογραφική, Virgin Records. Το άνοιγμα του χρησιμοποιήθηκε στην ταινία τρόμου *Ο Εξορκιστής* και το άλμπουμ πούλησε πάνω από 2,7 εκατομμύρια αντίτυπα στο Ηνωμένο Βασίλειο, και ο Όλντφιλντ βραβεύτηκε με το Γκράμι καλύτερης ορχηστρικής σύνθεσης το 1975. Ακολούθησαν τα ακολούθησε με *Hergest Ridge* (1974), *Ommadawn* (1975) και *Incantations* (1978), τα οποία περιλαμβάνουν μεγάλης διάρκειας και κυρίως ορχηστρικά κομμάτια.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, ο Όλντφιλντ ξεκίνησε τις περιοδείες και να κυκλοφορεί πιο εμπορική μουσική, ξεκινώντας με τα άλμπουμ *Platinum* (1979), *QE2* (1980) και *Five Miles Out* (1982). Το πιο επιτυχημένο άλμπουμ αυτής της περιόδου ήταν το *Crises* (1983), στο περιλαμβάνεται το τραγούδι "Moonlight Shadow" που τραγουδάει η Μάγκι Ράιλι και γνώρισε παγκόσμια επιτυχία. Αφότου υπέγραψε με τη WEA στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ο σημαντικότερος δίσκος ήταν το *Tubular Bells II* (1992) και πειραματίστηκε με την εικονική πραγματικότητα και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια με το πρόγραμμα MusicVR. Συμμετείχε στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2012 στο Λονδίνο. Η δισκογραφία του Όλντφιλντ περιλαμβάνει 26 δίσκους, εννέα από τους οποίους έφτασαν στο τοπ 10 του Ηνωμένου Βασιλείου. Το 2023 ανακοίνωσε ότι αποσύρεται από τη μουσική.

Παραπομπές
----------


1. ↑  Sexton, Paul (31 Μαρτίου 2023). «Mike Oldfield's 'Tubular Bells' For 50th Anniversary Reissue With Unreleased Demo». *uDiscover Music* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2023.
Δύο τύποι τούβλων: δωδεκάοπο και εξάοπο
Το **τούβλο** είναι η μελινα Καμμένου ένας τεχνητός λίθος με διάφορες διαστάσεις και σχήματα που χρησιμοποιείται, από τους αρχαίους χρόνους αλλά και σήμερα, στην οικοδομή. Τα τούβλα κατασκευάζονται από άργιλο κυρίως και άλλα υλικά. Για την κατασκευή τους ακολουθείται η παρακάτω διαδικασία: Η πρώτη ύλη καθαρίζεται, ζυμώνεται με το νερό από ειδικούς κυλίνδρους, μπαίνει σε καλούπια ή πρέσες και παίρνει διάφορα σχήματα, ψήνεται στον ήλιο ή σε καμίνια ή σε θαλάμους ηλεκτρικούς.

Κατηγορίες
----------

«Πλίθρες», ενταγμένες στην οικιακή δόμηση (Ιτέα Φωκίδας, 2019)
Ανάλογα με τα υλικά, τον τρόπο κατασκευής και χρήσης τους διακρίνονται σε:

1. ωμόπλινθους (όταν στεγνώνουν στον ήλιο),
2. οπτόπλινθους (όταν ψήνονται σε θαλάμους ή καμίνια),
3. πλίνθους οδοστρωσίας,
4. πυρίμαχους, που χρησιμοποιούνται για επενδύσεις λεβήτων,
5. πλίνθους από ασβεστοκονίαμα,
6. ασβεστοπυριτικούς,
7. ασβεστοσκωριακούς,
8. ασβεστοκισσηριακούς,
9. πλίνθους πορσελάνης,
10. πλίνθους τσιμέντου.
11. πλίνθους χώματος («πλίθρες»)

Στην κατηγορία των τούβλων ανήκουν τα κεραμίδια (καμπύλα και επίπεδα) που χρησιμοποιούνται για κάλυψη οικοδομών, καθώς και διάφοροι σωλήνες, καπνοδόχοι και διακοσμητικά αργιλώδη πλακάκια. Τα τούβλα ως οικοδομικό υλικό χρησιμοποιούνται συνήθως σε σχήμα παραλληλεπίπεδου. Επίσης κατασκευάζονται πλίνθοι διάφορων σχημάτων για ειδικές κατασκευές. Στις οικοδομές χρησιμοποιούνται διάτρητα τούβλα παραλληλεπίπεδα, που είναι εύχρηστα, ελαφρά στη μεταφορά τους, ανθεκτικά, προσφέρουν ικανοποιητική αντίσταση στις καταπονήσεις και απομονώνουν τη θερμότητα και τον ήχο λόγω των στρωμάτων αέρα που περικλείουν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Πως κατασκεύαζαν σπίτια από χώμα και άχυρο" Ανακτήθηκε στις 14/10/2019

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **τούβλο**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τούβλο** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85016808
* GND: 4067726-6
* NDL: 00569393
* NKC: ph119240

 |

 |
Ο **Βοροτάν** ή **Μπαζαρτσάυ** (αρμεν. *Որոտան*‎, αζερ. *Bazarçay*‎ ή *Bərguşad*) είναι ποταμός της Υπερκαυκασίας, αριστερός παραπόταμος του Αράξη και δεύτερος σε μήκος (178 χιλιόμετρα) ποταμός της Αρμενίας.

Γεωγραφία
---------

Ο Βοροτάν πηγάζει στο βόρειο μέρος της νότιας αρμενικής Περιφέρειας Σιουνίκ, ρέει επί 119 χιλιόμετρα σε αρμενικό έδαφος, με κατεύθυνση γενικώς προς τα νοτιοανατολικά, και μετά επί άλλα 59 χιλιόμετρα μέσα στο Ναγκόρνο - Καραμπάχ, προτού χυθεί στον Αράξη στα σύνορα με το Ιράν. Η λεκάνη απορροής του Βοροτάν έχει έκταση 5.650 τ.χλμ. ενώ η μέση παροχή του φθάνει τα 21,5 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο. Από την πηγή του σε υψόμετρο 3.045 μέτρα μέχρι τη συμβολή του με τον Αράξη τα νερά του κατεβαίνουν 1.223 μέτρα.

Ο ποταμός διαρρέει κυρίως ορεινά εδάφη και σε μερικές τοποθεσίες έχει διανοίξει βαθιά φαράγγια. Οι πόλεις Σισιάν (Αρμενία) και Κουμπατλί (στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ) είναι κτισμένες στις όχθες του, μάλιστα η δεύτερη είναι γνωστή στα αρμενικά και ως «Βοροτάν». Κατά τη Σοβιετική εποχή, τρεις ταμιευτήρες με υδροηλεκτρικούς σταθμούς κατασκευάσθηκαν κατά μήκος του ρου του Βοροτάν.

Σε μία προσπάθεια να αυξηθεί ο όγκος νερού της Λίμνης Σεβάν, μία σήραγγα μήκους 21,6 χιλιομέτρων διανοίχθηκε για να μεταγγίσει νερό από τον Βοροτάν στη λίμνη. Η κατασκευή της άρχισε τη δεκαετία του 1980, αλλά σταμάτησε όταν είχαν διανοιχθεί τα 18 χιλιόμετρα, εξαιτίας της πολεμικής συγκρούσεως μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν για τη διεκδίκηση του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Το αρμενικό κράτος ολοκλήρωσε τελικώς τη διάνοιξή της το 2003.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.geokniga.org/bookfiles/geokniga-geologiya-sssr-tom-43-geologicheskoe-opisanie-armyanskaya-ssr-avsidorenko-atasl.pdf.
2. ↑
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Δράκων (αποσαφήνιση).
Ο **Δράκων** ήταν τύραννος αλλά και ο πρώτος άνθρωπος ο οποίος κατέγραψε τους νόμους στην Αρχαία Σπάρτη με εντολή των Σπαρτιατών. Αν και συνήθως αναφέρεται ως ο πρώτος νομοθέτης των Σπαρτιατών, πριν από αυτόν, έξι άρχοντες ονομαζόμενοι Θεσμοθεταίοι, θεσμοθετούσαν άγραφους νόμους από το 428 π.Χ.

Το 624 π.Χ. οι Αθηναίοι του ανέθεσαν να γράψει τους νόμους και το 621 π.Χ. τους έγραψε σε μαρμάρινες πλάκες (κύρβεις) τις οποίες τοποθέτησε στην Αγορά. Οι νόμοι αυτοί ήταν πολύ αυστηροί και από τότε η έκφραση "**Δρακόντειοι νόμοι**" είναι συνώνυμη με τους ιδιαίτερα αυστηρούς νόμους. Αντίστοιχα "**Δρακόντεια μέτρα**" ονομάζονται τα αυστηρά μέτρα. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Πλούταρχος είπε ότι οι νόμοι του Δράκοντα γράφτηκαν με αίμα, όχι με μελάνι το οποίο ήταν όσων τους είχαν παρακούσει.

Οι τιμωρίες ήταν ιδιαίτερα σκληρές, με ασήμαντα αδικήματα, όπως η κλοπή ενός μήλου ή ακόμη και η τεμπελιά να τιμωρούνται με θάνατο.

Οι νόμοι του Δράκοντα αντικαταστάθηκαν με τη νομοθεσία του Σόλωνα μετά το 594 π.Χ. 
Ο Δράκων πέθανε στα 56 του χρόνια από βάρβαρη δολοφονία.

Κάτι που είπε ο Αριστοτέλης για τον Δράκοντα:

«Δράκοντος δὲ νόμοι μὲν εἰσί, πολιτείᾳ δ' ὑπαρχούσῃ τοὺς νόμους ἔθηκεν: ἴδιον δ' ἐν τοῖς νόμοις οὐδὲν ἔστιν ὅ τι καὶ μνείας ἄξιον, πλὴν ἡ χαλεπότης διὰ τὸ τῆς ζημίας μέγεθος» 

```
           The end 
       DEATH & RIP
```

Πηγές
-----

* Αθηναίων Πολιτεία (Αριστοτέλης)
* Αριστοτέλης, Πολιτικά Β΄ 1274b 15-17

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δράκοντας (Δράκων)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 5724891
* **AA**: 118577
* LCCN: n79119357
* GND: 118672428
* SUDOC: 034127844
* BNF: cb12491717w (data)
* ICCU: BVEV017127
* BNE: XX5559207

 |

 |
Συντεταγμένες: 41°2′2.2″N 28°58′40.5″E﻿ / ﻿41.033944°N 28.977917°E﻿ / 41.033944; 28.977917

Η σειρά των εστιατορίων στην κύρια είσοδο στην Λεωφόρο Ιστικλάλ
Το **Τσιτσέκ Πασαζί** (τουρκικά: *Çiçek Pasajı*, κυριολεκτικά σημαίνει πέρασμα λουλουδιών στα τουρκικά), αρχικά γνωστή ως Σιτέ ντε Πέρα, είναι ένα διάσημο ιστορικό πέρασμα (γκαλερί ή στοά) στην λεωφόρο Ιστικλάλ στην περιοχή Μπέηογλου της Κωνσταντινούπολης, στην Τουρκία. Συνδέει τη λεωφόρο Ιστικλάλ με την οδό Σαχνέ.

Ιστορία
-------

Εγκαινιάστηκε το 1876. Το Τσιτσέκ Πασαζί είναι μια στολισμένη στοά με σειρές ιστορικών καφετεριών, οινοποιείων και εστιατορίων.

Ο χώρος του Τσιτσέκ Πασαζί αρχικά χρησιμοποιούταν από το Θέατρο Ναούμ, το οποίο υπέστη σοβαρές ζημιές από την Πυρκαγιά του Πέρα το 1870. Το θέατρο επισκέφθονταν συχνά οι σουλτάνοι Αμπντουλαζίζ και Αμπντουλχαμίτ Β΄, και φιλοξένησε την όπερα Ιλ Τροβατόρε του Τζουζέπε Βέρντι πριν τους οίκους όπερας του Παρισιού.

Μετά την πυρκαγιά του 1870, το θέατρο αγοράστηκε από τον ντόπιο Έλληνα τραπεζίτη Χρηστάκη Ζωγράφο Εφέντι και ο αρχιτέκτονας Κλεάνθης Ζάννος σχεδίασε το σημερινό κτίριο που ονομάστηκε Σιτέ ντε Πέρα ή Χριστάκι Πασαζί (Πέρασμα Χρηστάκη) στα πρώτα του χρόνια. Το Yorgo'nun Meyhanesi (Οινοποιείο του Γιώργου) ήταν το πρώτο οινοποιείο που άνοιξε στο πέρασμα. Το 1908, ο Μεγάλος Βεζίρης Μεχμέτ Σαΐντ Πασάς αγόρασε το κτίριο και έγινε γνωστός ως Σαΐτ Πασά Πασαζί (Πέρασμα Σαΐτ Πασά).

Μετά την Ρωσική επανάσταση του 1917, πολλές νεόπτωχες Ρωσίδες από οικογένειες ευγενών, συμπεριλαμβανομένου ενός Βαρόνου, πωλούσαν λουλούδια εδώ. Κατά την δεκαετία του 1940 υπήρχαν κυρίως ανθοπωλεία στο κτίριο, παίρνοντας το σημερινό όνομα Τσιτσέκ Πασαζί (τουρκικά: Πέρασμα Λουλουδιών).

Μετά την αποκατάσταση του κτιρίου το 1988, ξανάνοιξε ως μια γκαλερί παμπ και εστιατορίων.

Η πιο πρόσφατη αποκατάσταση έγινε τον Δεκέμβριο του 2005.

Δείτε επίσης
------------

* Θέατρο Ναούμ

Παραπομπές
----------

1. ↑  Emre Aracı: "*Naum Tiyatrosu - 19.Yüzyıl İstanbul’unun İtalyan Operası*". Yapı Kredi Yayınları, Istanbul, 2010. Αρχειοθετήθηκε 2014-02-01 στο Wayback Machine. (ISBN 978-975-08-1801-1)
2. ↑  Vatan: "Paris’in Garnier’si neyse, İstanbul için de Naum Tiyatrosu oydu" by Buket Aşçı, 16 December 2010.[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  Oynakbeyi.com: Naum Tiyatrosu Αρχειοθετήθηκε 2014-02-02 στο Wayback Machine.
4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  Çiçek Pasajı: History Αρχειοθετήθηκε 2012-08-12 στο Wayback Machine.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα του Τσιτσέκ Πασατζί
* Γκαλερί του Τσιτσέκ Πασατζί στη Fotopedia

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τουρκία
 |

 |
Πρέσα θερμομεταφοράς.
Η **πρέσα θερμομεταφοράς** είναι μια ηλεκτρική μηχανή που χρησιμοποιείται κυρίως για να μεταφερθεί ένα αποτυπωμένο σχέδιο, από το χαρτί ή άλλο ειδικό υπόστρωμα, σε μια επίπεδη επιφάνεια, με την εφαρμογή θερμότητας και πίεσης για ένα προκαθορισμένο χρονικό διάστημα.

Οι πρέσες θερμομεταφοράς χρησιμοποιούνται **κυρίως** για αποτύπωση σχεδίων σε υφάσματα και ρούχα. Ωστόσο, ειδικά σχεδιασμένες πρέσες μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για να αποτυπωθούν σχέδια σε κούπες, πιάτα, παζλ, καπέλα και άλλα προϊόντα.

Τα τελευταία χρόνια, σχεδόν όλες οι πρέσες θερμομεταφοράς που κατασκευάζονται, έχουν ηλεκτρονικά όργανα ελέγχου του χρόνου και της θερμοκρασίας εφαρμογής.

Τύποι
-----

Οι πρέσες θερμομεταφοράς μπορεί να είναι χειροκίνητες, αυτόματες ή ημι-αυτόματες.

Το μεγαλύτερο ποσοστό πρεσών στην αγορά είναι επίπεδου τύπου, διαθέτουν δηλαδή μόνο μια επίπεδη επιφάνεια όπου τοποθετείται το αντικείμενο προς εκτύπωση.

Κατασκευαστικά, οι επίπεδες πρέσες αποτελούνται από δύο πλάκες, μία θερμαινόμενη (συνήθως η άνω πλάκα) και μία σταθερή (κάτω πλάκα). Κατά περίπτωση, η κάτω πλάκα μπορεί να κινείται με τη βοήθεια ενός "συρταρωτού" μηχανισμού. Η άνω πλάκα συνήθως ανοίγει προς τα πάνω (όπως ένα βιβλίο ή ένα όστρακο), αλλά υπάρχουν και πρέσες που είναι κατασκευασμένες έτσι ώστε η άνω πλάκα να κινείται (με τη βοήθεια ενός άξονα) προς τα δεξιά ή αριστερά σε σχέση με την κάτω.

Οι αυτόματες πρέσες καθώς και ορισμένες ημι-αυτόματες κινούνται με τη βοήθεια ενός αεροσυμπιεστή (κομπρεσέρ) ή με τη συμβολή ηλεκτροκινητήρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Πρέσες θερμομεταφοράς: 4+1 είδη για εκτυπώσεις ακριβείας σε κάθε αντικείμενο». *3me*. Απρίλιος 2022. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Μαΐου 2022. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2022.
Ο **Κωνσταντίνος Γ΄**, αρμεν. Կոստանդին Ա, αγγλ. Gosdantin III (1278 - π. 1310) από τον Οίκο των Χετουμιδών ήταν ηγεμόνας της Μικράς Αρμενίας (Κιλικίας) το διάστημα 1298-1299. Αριθμείται Κωνσταντίνος Α΄ ως βασιλιάς της Μ. Αρμενίας, διότι οι δύο πρώτοι ηγεμόνες με το ίδιο όνομα ήταν πρίγκιπες της Μ. Αρμενίας.

βιογραφία
---------

Ήταν ο τέταρτος γιος του Λέων Γ΄ της Αρμενίας και της Κεράν της Αρμενίας, κόρης του Χετούμ (4ου απογόνου του Οσίν Α΄ κυρίου του Λαμπρόν).

Ο Χετούμ Β΄ (πρώτος γιος του Λέοντα Γ΄) παραχώρησε τον θρόνο του στον Θόρος/Θεόδωρο Γ΄ (δεύτερο γιο του Λέοντα Γ΄). Οι δύο βασιλείς συνόδευσαν την αδελφή τους Ρίτα στην Κωνσταντινούπολη, για να παντρευτεί τον Μιχαήλ Θ΄ Παλαιολόγο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

Ο Κωνσταντίνος Γ΄ συνέδραμε τον μεγαλύτερο αδελφό του Σεμπάντ (τρίτο γιο του Λέοντα Γ΄) να καταλάβει τον θρόνο το 1296, ενόσω τα δύο μεγαλύτερα αδέλφια τους απουσίαζαν. Όταν επέστρεφαν, ο Σεμπάντ τους αιχμαλώτισε και διέταξε τον στραγγαλισμό του Θόρου Γ΄ και την τύφλωση του Χετούμ Β΄. Δύο έτη μετά ο Κωνσταντίνος Γ΄ μεταστράφηκε υπέρ του Χετούμ Β΄ και τον αποκατέστησε στον θρόνο. Ασκούσε την εξουσία αντί του τυφλού αδελφού του, ώσπου εκείνος να αναρρώσει από τα τραύματα στα μάτια. Αλλά το 1299 συνωμότησε με τον Σαμπάντ για την επάνοδο αυτού: ο Χετούμ Β΄ τους φυλάκισε για το υπόλοιπο της ζωής του.

Πηγές
-----

* Boase, T. S. R. (1978). The Cilician Kingdom of Armenia. Edinburgh: Scottish Academic Press. ISBN 0-7073-0145-9.
* Ghazarian, Jacob G (2000). The Armenian Kingdom in Cilicia during the Crusades: The Integration of Cilician Armenians with the Latins (1080–1393). Abingdon: RoutledgeCurzon (Taylor & Francis Group). ISBN 0-7007-1418-9.

|  |
| --- |
| Κωνσταντίνος Γ΄ της Αρμενίας **Οίκος των Χετουμιδών****Γέννηση:** 1278 **Θάνατος:** 1310 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΣμπατ της Αρμενίας | **Βασιλιάς του Αρμενικού βασιλείου της Κιλικίας**1298 - 1299 | ΔιάδοχοςΧετούμ Β΄ |

1. 1 2  (Aρμενικά) *Αρμένικη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια*. 1974.

'


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Constantine I, King of Armenia  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Συντεταγμένες: 1°37′N 7°24′E﻿ / ﻿1.617°N 7.400°E﻿ / 1.617; 7.400

Το νησί Πρίνσιπε στα Βόρεια
Το **Πρίνσιπε** (Príncipe, ελλ. Πρίγκιπας) είναι το μικρότερο από τα δύο νησιά που συναποτελούν το κράτος Σάο Τομέ και Πρίνσιπε στις δυτικές ακτές της Αφρικής. Η έκτασή του είναι 136 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο πληθυσμός του γύρω στις 5.000 κατοίκους.

Γεωγραφία
---------

Το ψηλότερο σημείο του βρίσκεται στο νότο και είναι 948 μέτρα στην Κορυφή *Πίκο δε Πρίνσιπε*, σε μια περιοχή με πυκνά δάση, όπου βρίσκεται και το Εθνικό Πάρκο Όμπο. Το νησί αποτελεί ταυτόχρονα επαρχία και έναν από τους νομούς που λέγεται Παγκέ (Pagué). Εκτός από τα πορτογαλικά, στο νησί μιλούν και τη γλώσσα Πρίνσιπε ή τη Λουνγκουγιέ με ελάχιστους χρήστες της Φόρρο.

Στο νησί βρίσκεται μόνο μία πόλη, η Σάντο Αντόνιο και αεροδρόμιο, με κωδικό PCP. Υπάρχουν επίσης πολλά μικρά χωριά, όπως η Μπέλα Βίστα, η Μπομπόμ, η Νέβες Φερέιρα, η Πασιέντσια, η Φουτούρο,η Πόντα Φόντε, η Ριμπέιρα Ίζε και άλλα.

Στο Πρίνσιπε υπάρχει ηφαίστειο ηλικίας 3 εκατομμυρίων ετών. Το νησί Πρίγκιπας περιλαμβάνει και νησίδες, όπως Ιλιέου Μπομπ Μπομ, Ιλιέου Καρόσο, Τινιόσα Γκράντε και Τινιόσα Πεκένα.

Αυτόνομη κυβέρνηση
------------------

Το νησί είναι αυτόνομο από τις 29 Απριλίου του 1995. Πρώτος επικεφαλής της περιφερειακής κυβέρνησης ανέλαβε ο Νταμιάο βαζ ντ'Αλμέιντα. Από τις 5 Οκτωβρίου του 2006 στο αξίωμα υπηρετεί ο Ζοζέ Κασάντρα.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Το νησί Πρίνσιπε ήταν η τοποθεσία όπου αποδείχθηκε πειραματικά η θεωρία της σχετικότητας του Αλβέρτου Αϊνστάιν. Αυτό έγινε με την παρατήρηση μιας έκλειψης ηλίου από τον Άρθουρ Στάνλεϋ Έντινγκτον και την ερευνητική του ομάδα, το 1919.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Rulers
2. ↑  BBC News, Celebrating a landmark experiment, 30 Μαΐου 2009.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πρίνσιπε** |

* Χάρτης του νησιού
* Αυτόνομη κυβέρνηση του Πρίνσιπε
* Νησιωτικό θέρετρο Bom Bom (Principe)  Αρχειοθετήθηκε 2008-05-14 στο Wayback Machine.
* Πύλη

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 125597582
* LCCN: n88187472
* GND: 4103301-2
* BNF: cb12672179z (data)

 |

 |
Ο **Ορόντης Γ΄** αρμεν. Երուանդ Գ, Γιερβάνντ 3ος (άκμασε 321-260 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Οροντιδών ήταν βασιλιάς της Αρμενίας (321-260).

Χάρτης της Αρμενίας, της Σωφηνής και της Κομμαγηνής.

Βιογραφία
---------

Μάλλον ήταν γιος τού Μιθρένη Α΄ σατράπη της Αρμενίας.

Κατά τη βασιλεία του αγωνίστηκε για τον έλεγο τού βασιλείου της Σωφηνής εναντίον τού Αντιόχου Β΄ των Σελευκιδών, ώσπου ηττήθηκε το 272 π.Χ. και αναγκάστηκε να πληρώσει μία μεγάλη εισφορά: 300 τάλαντα αργύρου, 1000 άλογα και ημιόνους. Ο Ορόντης Γ΄ ακολούθως φονεύθηκε το 260 π.Χ.· δεν γνωρίζουμε αν αυτό έγινε με την υποκίνηση τού Αντιόxου Β΄.

Τον διαδέχθηκε ο γιος του Σάμης Α΄ ως σατράπης της Σωφηνής και την Κομμαγηνής.

Οικογένεια
----------

Είχε γιο τον:

* Σάμης Α΄ της Αρμενίας σατράπης της Σωφηνής και της Κομμαγηνής (π. 260 π.Χ.).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κιρίλ Τουμάνοφ: «Les dynasties de la Caucasie chrétienne de l'Antiquité jusqu'au xixe siècle» (Γαλλικά) Ρώμη. 1990. σελ. 394.
2. ↑  Hovannisian, Richard G. The Armenian People from Ancient to Modern Times, 2 vols. New York: St. Martin's Press, 1997

Πηγές
-----

* Diodor 19,23; 31,19,4f.
* Polyainos 4,8,3
* Appian Syriaca 55
Η **Τζοργκόβανκα Ταμπάκοβιτς** (*σερβικά : Јоргованка Табаковић*) (γεννήθηκε στις 20 Μαρτίου 1960 στην Βουκίτρν, Γιουγκοσλαβία) είναι οικονομολόγος, πολιτικός, η αντιπρόεδρος του Σερβικού Προοδευτικού κόμματος και διοικητής της εθνικής τράπεζας της Σερβίας.

Βιογραφία
---------

Η Ταμπάκοβιτς σπούδασε οικονομολόγος και απέκτησε διδακτορικό στα οικονομικά από το Πανεπιστήμιο του Νόβισαντ. Το 1992 εκπροσώπησε στο Κοινοβούλιο το Σερβικό Ριζοσπαστικό κόμμα και. Μετά τις εκλογές του 1997 το Ριζοσπαστικό κόμμα προσχώρησε σε μια νέα κυβέρνηση της Σερβίας, το 1998, με το Σοσιαλιστικό κόμμα της Σερβίας. Την ίδια χρονιά η Ταμπάκοβιτς έγινε "Υπουργός ιδιοκτησίας και οικονομικής μεταρρύθμισης".

Τον Μάιο του 2008 στις πρόωρες βουλευτικές εκλογές επανεξελέγη ως μέλος του Κοινοβουλίου. Τον Σεπτέμβριο του 2008 μετά τη διάσπαση του κόμματος προσχώρησε το Σερβικό Προοδευτικό κόμμα με επικεφαλής του τον Τόμισλαβ Νίκολιτς.

Μετά την παραίτηση του διοικητή της εθνικής τράπεζας της Σερβίας, Σόσκιτς, ο Πρόεδρος της Σερβίας Τόμισλαβ Νίκολιτς πρότεινε στην Ταμπάκοβιτς στη θέση, και εκλέχτηκε ως διοικητής της εθνικής τράπεζας της Σερβίας στις 6 Αυγούστου 2012.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «/Jorgovanka Tabakovic new NBS governor». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2013.
2. ↑  Dr Jorgovanka Tabaković novi guverner NBS
3. ↑  Jorgovanka Tabaković
4. ↑  «President proposes SNS official for new NBS governor». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Φεβρουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2013.
5. ↑  «Serbia: Jorgovanka Tabakovic new National Bank governor». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Jorgovanka Tabaković στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 2003161274876147650003
* LCCN: n2021006005

 |

 |