recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 37°58′06″N 23°43′37″E﻿ / ﻿37.9682°N 23.7269°E﻿ / 37.9682; 23.7269

Η **Βιβλιοθήκη Βορείων Χωρών** είναι ερευνητική βιβλιοθήκη στην Αθήνα με αντικείμενο εργασίας την αρχαιολογία και την εξέταση των αρχαίων πολιτισμών. Βρίσκεται στη νότια πλευρά της Ακροπόλεως και ιδρύθηκε το 1995 μέσω του συντονισμού των αρχαιολογικών ινστιτούτων των σκανδιναβικών χωρών, της Δανίας, της Φινλανδίας, της Νορβηγίας και της Σουηδίας. Διαθέτει περίπου 40.000 τόμους συγγραμάτων καθώς και μεγάλο αριθμό επιστημονικών περιοδικών σχετικά με την αρχαιολογία.

Το 2005 η βιβλιοθήκη έλαβε μια σημαντική δωρεά από τον Σουηδό πρόξενο στην Κρήτη, η οποία αποτελούνταν από 250 έργα σχετικά με τον Κωνσταντίνο Καβάφη, με ποιήματα και αφιερώματα στην ελληνική και άλλες γλώσσες. Διαθέτει επίσης συλλογές έργων του ελληνοαμερικανού ποιητή Νικόλα Κάλα καθώς και το προσωπικό αρχείο του ποιητή Δημήτριου Χριστοδούλου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 12  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  «ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ - ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΒΟΡΕΙΩΝ ΧΩΡΩΝ». *www.diathens.gr*. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2016.
3. ↑  «Βιβλιοθήκη Βορείων Χωρών - Πληροφορίες». *argo.ekt.gr*. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2016.
4. ↑  «C.P. Cavafy Collection at the Nordic Library at Athens». *www.norlib.gr*. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2016.
5. ↑  «The Elena and Nicholas Calas Archive at the Nordic Library». *www.norlib.gr*. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2016.
6. ↑  «Dimitris Christodoulou Archive at the Nordic Library at Athens». *www.norlib.gr*. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Αγγλικά) Επίσημος ιστότοπος - *norlib.gr*
Συντεταγμένες: 31°26′50.676″N 64°23′10.939″E﻿ / ﻿31.44741000°N 64.38637194°E﻿ / 31.44741000; 64.38637194

Ο ποταμός Αργκχαντάμπ (ανατολικότερος) που συνδέεται με τον ποταμό Χέλμαντ, διασχίζοντας το Αφγανιστάν από ΒΑ. προς ΝΔ και Δ.
Με το όνομα **Αργκχαντάμπ** ή **Αργκαντάμπ** (αρχαία ελληνικά: Αραχωτός (ποταμός) φέρεται ποταμός του Αφγανιστάν που ρέει σχεδόν παράλληλα με τον Χέλμαντ ποταμό όπου και τελικά συνδέεται μ΄ αυτόν, αποτελώντας παραπόταμό του.

Ο ποταμός Αργκχαντάμπ έχει συνολικό μήκος περίπου τα 400 χλμ. Πηγάζει από τους ορεινούς όγκους το Κεντρικού Αφγανιστάν (καλούμενο και Χαζαρατζάτ), ΒΔ. της περιοχής Γκαζνί και διαρρέοντας την ομώνυμη επαρχία Αργκχαντάμπ, του νομού Κανταχάρ χύνεται στον ποταμό Χέλμαντ. Γενικά θεωρείται ποταμός με υφάλμυρο νερό πλην όμως χρησινμοποιείται εκτεταμένα για άρδρευση της ομώνυμης κοιλάδας.

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.12ος, σελ.374

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Arghandab River στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 315129974
* LCCN: sh88006944

 |

 |
Αυστροουγγαρικά θωρηκτά στον αυλώνα Βαλματζιόρε, προ του ναυστάθμου Πόλα.
Με την ονομασία **Βαλματζιόρε** (Valmaggiore) φέρεται ο ιστορικός αυλώνας (= στενός πορθμίζων κόλπος) της χερσονήσου της Ιστρίας που εκτείνεται από Δ.προς Α. στον μυχό του οποίου βρίσκεται ο λιμένας της Πόλα, σημερινής Πούλα, στην Κροατία. 

Όταν το 1813, όλη η Ιστρία πέρασε στην αυστριακή αυτοκρατορία (αργότερα Αυστρο-ουγγρική αυτοκρατορία), η τότε Πόλα ανέκτησε ευημερία αναπτύσσοντας σπουδαίο λιμένα. Από το 1859 εξελίχθηκε σε κύρια ναυτική βάση της Αυστρίας και σημαντικό ναυπηγικό και βιομηχανικό κέντρο. Η δε νήσος Μπριτζούνι στην έξοδο του αυλώνα αυτού, στα νότια της Πόλα, έγινε το θέρετρο καλοκαιρινών διακοπών της βασιλική οικογένειας των Αψβούργων.

Εκείνη την εποχή όλος ο αυλώνας Βαλματζιόρε παρέμενε κλειστός στην ναυτιλία ως εγγύτατος χώρος του αυστρο-ουγγρικού ναυστάθμου και ελλιμενισμού των θωρηκτών της Αυτοκρατορίας, αλλά και ως πεδίο βολών και γυμνασίων του αυτοκρατορικού ναυτικού. Η δε προσέγγιση πλοίου επιτρεπόταν μετά από νηοψία και έκδοση σχετικής άδειας. Ο δε χαρακτήρας αυτός παρέμεινε μέχρι τη λήξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, μετά την κατάρρευση της Αυστροουγγαρίας, όπου η περιοχή περιήλθε στην Ιταλία σύμφωνα με τη συνθήκη ειρήνης που συνομολογήθηκε.

Στον Β' Π.Π. μετά τη συνθηκολόγηση των Ιταλών, ο αυλώνας Βαλματζιόρε, μεταβλήθηκε και πάλι στρατιωτική ζώνη, αυτή τη φορά της γερμανικής διοίκησης του "Küstenland", σε βάση υποβρυχίων, κατά την περίοδο 1943 - 1945, όπου και δέχθηκε πολλές συμμαχικές αεροπορικές επιθέσεις. Μετά τον πόλεμο ακολούθησε την ιστορία της Πούλα και της ευρύτερης περιοχής.

Πηγές
-----

* Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.Στ΄, σελ.582.
Ο **Αδόλφος Ε΄**, γερμαν. Adolf V. (π. 1252 - 1308) από τον Οίκο του Σάουμμπουργκ ήταν κόμης του Χόλσταϊν-Κιέλου (1263-1273) και του Χόλσταϊν-Ζέγκεμπεργκ (1273-1308).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Α΄, κόμη του Χόλσταϊν-Κιέλου και της Ελισάβετ των Ασκάνια, κόρης του Αλβέρτου Α΄, δούκα της Σαξονίας.

Το 1273 η περιοχή του πάππου του διαιρέθηκε: ο Αδόλφος Ε΄ με τον αδελφό του Ιωάννη Β΄ έλαβαν το Κίελο και ο θείος τους Γεράρδος Α΄ έλαβε το Ιτσεχό. Έπειτα οι δύο αδελφοί διαίρεσαν το Κίελο μεταξύ τους: ο Αδόλφος Ε΄ πήρε τις περιοχές του ποταμού Έλβα και της Μεγάλης Λίμνης του Πλεν και εκτεταμένες ιδιοκτησίες κατά μήκος του Κάτω Έλβα, βορειοδυτικά του Αμβούργου. Ο Αδόλφος Ε΄ καλούσε τον εαυτό του κόμη του Χόλσταϊν & Στόρμαρν και διέμενε στο μεγαλύτερο κάστρο της περιοχής, αυτό του Ζίγκεσμπουργκ (νυν Μπαντ Ζέγκεμπεργκ). Οι ιστορικοί αποκαλούν την περιοχή του Χόλσταϊν-Ζέγκεμπεργκ.

Ο Αδόλφος Ε΄ απεβίωσε το 1308 χωρίς άρρενες απογόνους και το Ζέγκεμπεργκ περιήλθε στον ανιψιό του Αδόλφο Ζ΄, γιο του Ιωάννη Β΄. Αυτός όμως σε μια ιδιωτική πράξη εκδίκησης σκοτώθηκε το 1315. Τότε το Ζέγκεμπεργκ πέρασε στον Ιωάννη Β΄ και όταν αυτός απεβίωσε το 1316, η περιοχή μοιράστηκε στα τέκνα των εξαδέλφων του, τον Γεράρδο Γ΄, κόμη του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ και τον Αδόλφο Ζ΄, κόμη του Χόλσταϊν-Πίνεμπεργκ & Σάουμμπουργκ.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Ευφημία, κόρη του Μπόγκισλαβ Δ΄, δούκα της Πομερανίας και είχε τέκνα:

* Ελισάβετ απεβ. 1318, παντρεύτηκε τον Μπούρχαρντ Α΄, κόμη του Λίντο-Ρουπίν.

Πηγές
-----

* genealogie-mittelalter.de

Παραπομπές
----------

1. ↑  p4149.htm#i41488. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. 1 2 3  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 101321061
* GND: 139598235

 |

 |
Η **αδωνιτόλη** ή **ριβιτόλη** ή και (παλαιότερα) **αδωνίτης** είναι οργανική χημική ένωση, που είναι ταυτοχρόνως αλκοόλη και σάκχαρο. Ειδικότερα είναι μια πολυόλη και μια πεντόζη. Δημιουργείται από την αναγωγή της ριβόζης και συναντάται στη φύση σε υψηλή αναλογία στο είδος φυτού *Adonis vernalis* («άδωνις ο εαρινός»), που είναι διαδεδομένο στην Ελλάδα, καθώς και στα κυτταρικά τοιχώματα ορισμένων θετικών κατά Γκράμ βακτηρίων, με τη μορφή όμως φωσφορικής αδωνιτόλης ενσωματωμένης σε τειχοϊκά οξέα. Αποτελεί μέρος της χημικής δομής της βιταμίνης ριβοφλαβίνης και του μονονουκλεοτιδίου της φλαβίνης (FMN), που είναι νουκλεοτιδιακό συνένζυμο το οποίο χρησιμοποιούν πολλά ένζυμα, οι λεγόμενες φλαβοπρωτεΐνες.

Ως ουσία, η αδωνιτόλη είναι άχρωμο κρυσταλλικό στερεό με σημείο τήξεως 102 °C, οπτικώς αδρανές, πολύ ευδιάλυτο στο νερό. Ως χρήση της από τον άνθρωπο αναφέρεται ότι προστίθεται σε υποστρώματα μικροβιακών καλλιεργειών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Advances in Applied Microbiology*. Academic Press. 28 Οκτωβρίου 1997. ISBN 9780080564586.
2. ↑  Seltmann, Guntram· Holst, Otto (9 Μαρτίου 2013). *The Bacterial Cell Wall*. Springer Science & Business Media. ISBN 9783662048788.
3. ↑  Mathews, Christopher K. (2000). *Biochemistry*. Van Holde, K.E. (Kensal Edward), 1928-, Ahern, Kevin G. (3η έκδοση). Benjamin Cummings. σελίδες 492. ISBN 0805330666. OCLC 42290721.
Η **Βασιλική του Αγίου Αχιλλίου** ή **Βασιλική του Αγίου Αχιλλείου** είναι ναός με αρχιτεκτονικό τύπο τρίκλιτης βασιλική με νάρθηκα και εξωνάρθηκα, που χρονολογείται στα μέσα του 6ου αιώνα. Σύμφωνα με επιγραφές που βρέθηκαν ήταν αφιερωμένη στον Άγιο Αχίλλιο, που υπήρξε μητροπολίτης της Λάρισας για 35 χρόνια, τον 4ο αιώνα, και είναι σήμερα ο προστάτης άγιος της πόλης. Η σκεπή του ναού ήταν ξύλινη. Τα θεμέλια του ναού βρέθηκαν στο λόφο του Φρουρίου στη Λάρισα, δίπλα στο Πρώτο Αρχαίο Θέατρο Λάρισας και στο Μπεζεστένι, το 1978.

Ο καθεδρικός ανακατασκευάστηκε στα μεσοβυζαντινά χρόνια όταν έγινε το κέντρο ενός μεγάλου νεκροταφείου. Εντός και γύρω από το ναό βρέθηκαν διάφοροι τάφοι μεταξύ αυτών αρκετοί κιβωτιόσχημοι τάφοι και τρεις θολωτοί τάφοι. Επίσης ένας θολωτός τάφος, διακοσμημένος με σταυρούς, βρέθηκε στο ανατολικό άκρο, του βόρειου κλίτους και πιθανόν ήταν ο τάφος του Αγίου Αχιλλίου. Οι ανασκαφές έφεραν στο φως και θεμέλια βοηθητικών κτισμάτων της ίδιας περιόδου. 

Υπάρχουν μαρτυρίες ότι η εκκλησία υπήρχε μέχρι το 14ο αιώνα. Πιθανόν κατεδαφίστηκε όταν οι Οθωμανοί έχτισαν το Μπεζεστένι, στα τέλη του 15ου αιώνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βασιλική Αγίου Αχιλλείου Αρχειοθετήθηκε 2011-08-21 στο Wayback Machine. από την ιστοσελίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και αθλητισμού
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2020.
6. ↑
7. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2020.
Ο **Γενς Άμουνδσεν** (*Jens Engebreth Amundsen*, *Snekotta*, *Hvaler*, *Østfold*, 27 Δεκεμβρίου 1820 – 15 Αυγούστου 1886) ήταν Νορβηγός πλοιοκτήτης κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Ήταν πατέρας του διάσημου εξερευνητή Ρόαλντ Άμουνδσεν. Οι γονείς του Γενς ήταν ο *Ole* και η *Anne Kirstine Amundsen*. Η οικογένεια ασχολήθηκε με ναυτιλιακές επιχειρήσεις και είχε στην ιδιοκτησία της έναν αριθμό φαλαινοθηρικών σκαφών. Ο Γενς νυμφεύθηκε τη *Gustava Sahlquist* με την οποία απέκτησε τέσσερις γιους. Το 1857 κατασκεύασε μια κατοικία για την οικογένειά του στην περιοχή *Borge* του *Østfold*. Ο Γενς Άμουνδσεν ασθένησε σοβαρά και πέθανε το 1886 έπειτα από ένα ταξίδι στη Μεγάλη Βρετανία, σε μια εποχή που ο γιος του Ρόαλντ ήταν μόλις 14 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Aftenposten». (Νορβηγική γλώσσα) *Aftenposten*. Schibsted Norge. 16  Αυγούστου 1886.
2. ↑  *Roald Amundsen* (Store norske leksikon)
3. ↑  *Digital Archives, Hvaler*: *1816-1845*, *Ministerialbok*

Πηγές
-----

* Bomann-Larsen, Tor (1995) *Roald Amundsen en biografi* (Oslo: Cappelen) ISBN 978-82-02-17647-1
* Arnesen, Odd (1929) *Roald Amundsen som han var* (Gyldendal Norsk Forlag)
Η **Αψίδα του Γρατιανού, του Βαλεντιανού και του Θεοδοσίου** λατιν.: Arcus Gratiani, Valentiniani et Theodosii, ήταν μία Θριαμβική αψίδα, που κατασκευάστηκε μεταξύ των ετών 379 και 383 μ.Χ. στη Ρώμη. Βρισκόταν στο νότιο άκρο του Γέφυρας του Αιλίου, κοντά στην τοποθεσία που αργότερα καταλήφθηκε από την εκκλησία του Σαν Κέλσο. Σχηματίστηκε ως μνημειακή αψίδα εισόδου στη γέφυρα.

Κτίστηκε από τον Γρατιανό, τον Βαλεντινιανό Β΄ και τον Θεοδόσιο Α΄ με δικά τους χρήματα. Αναφέρεται στο δρομολόγιο του Άινσηντελν (Itinerario Einsiedeln), στα *Αξιοθαύμαστα* (Mirabilia) και στο *Τάγμα του Βενεδίκτου* (Ordo Benedicti). Καταστράφηκε πριν από τον 14ο αι. καθώς κατά την αρχιερατεία του πάπα Ουρβανού Ε΄, περιγράφεται ως κατεστραμμένη. Ορισμένα λείψανα ήταν ακόμη ορατά μέχρι τον 16ο αι.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ρωμαϊκών αψίδων θριάμβου
* Κατάλογος αρχαίων μνημείων στη Ρώμη

Βιβλιογραφία
------------

* Samuel Ball Platner and Thomas Ashby, *A topographical dictionary of Ancient Rome*, Oxford University Press, 1929
* Lawrence Richardson, *A New Topographical Dictionary of Ancient Rome*, Johns Hopkins University Press, 1992

Αναφορές σε πηγές
-----------------
Η Βόρεια Φριζική γλώσσα (βόρεια φριζικά: *nordfriisk*) είναι μία μειονοτική γλώσσα στη Γερμανία που μιλιέται από 10.000 ομιλητές στη Βόρεια Φρισία. Η Βόρεια Φριζική γλώσσα είναι μέλος των Φριζικών γλωσσών. Η γλώσσα αποτελείται από 10 διαλέκτους, οι οποίες χωρίζονται σε 2 υποκατηγορίες: τη νησιωτική ομάδα και την ηπειρωτική ομάδα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «North Frisian language, alphabet and pronunciation». *omniglot.com*. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.
2. ↑  «Language Diversity – English | The North Frisians in Germany». *language-diversity.eu*. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.
3. ↑  «North Frisian | Sustaining Minoritized Languages in Europe (SMiLE)». *Smithsonian Center for Folklife and Cultural Heritage* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.
Ο **Ανδρέας Παπαπολυβίου** είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας εκλεγμένος με τον ΔΗΣΥ την περίοδο 2001-2006.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Ανδρέας Παπαπολυβίου γεννήθηκε στην Κάτω Ζώδεια στις 16 Ιουλίου 1943. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε νομική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και δημοσιογραφία στο Κέντρο Φιλοσοφικών και Κοινωνικών Σπουδών Θεσσαλονίκης.

Έχει δύο υιούς.

Πολιτική διαδρομή
-----------------

Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2001 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με τον ΔΗΣΥ για την Η΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Ως βουλευτής, διετέλεσε μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εσωτερικών και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Συγκοινωνιών και Έργων. Διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2006 αλλά δεν εκλέχθηκε.

Επαγγελματικές και κοινωνικές δραστηριότητες
--------------------------------------------

Την περίοδο 1998-2001 διετέλεσε Έπαρχος Λευκωσίας. Επιπλέον, την ίδια περίοδο διετέλεσε πρόεδρος της Παγκύπριας Συντεχνίας Δημοσίων Υπαλλήλων (ΠΑΣΥΔΥ). Ακόμη, ήταν πρόεδρος του Κλάδου Γενικών Διοικητικών Υπαλλήλων.

Υπήρξε πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Συμβουλίου Υδατοπρομήθειας Λευκωσίας, των Συμβουλίων Ευημερίας Ασθενών του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας, του Νοσοκομείου Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ΄ και των Ψυχιατρικών Ιδρυμάτων, του Συμβουλίου Φυλακών και της Επαρχιακής Επιτροπής του Συνδέσμου Στηθικών Νοσημάτων Λευκωσίας. Επιπλέον, ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Οργανισμού Γεωργικής Ασφάλισης (ΟΓΑ). Επιπρόσθετα, ήταν γραμματέας του αθλητικού σωματείου Παρθενών Ζώδιας και της Παγκοινοτικής Κίνησης Ζώδιας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «50 χρόνια κυπριακού κοινοβουλίου» (PDF). Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). σελ. 195. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2019.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12  «ΠΑΠΑΠΟΛΥΒΙΟΥ Π. ΑΝΔΡΕΑΣ». *www.parliament.cy*. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Δεκεμβρίου 2004. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2004.
3. ↑  «Εκλογές 27ης Μαΐου 2001». *www.parliament.cy*. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2019.
4. ↑  «Αποτελέσματα κατά εκλογική κάλπη» (PDF). Ο Φιλελεύθερος. 21 Μαΐου 2006. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 21 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2019.

Πηγές
-----

* «50 χρόνια κυπριακού κοινοβουλίου» (PDF). Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). σελ. 195. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2019.
* «ΠΑΠΑΠΟΛΥΒΙΟΥ Π. ΑΝΔΡΕΑΣ». *www.parliament.cy*. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Δεκεμβρίου 2004. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2004.
Το **Βασιλικό Κολέγιο Μουσικής** (αγγλικά: Royal College of Music‎, συντομογραφία: RCM) είναι μουσική σχολή με έδρα το Κένσιγκτον του Λονδίνου. Ιδρύθηκε με βασιλική παραχώρηση το 1882 και θεωρείται ένα από τα πλέον λαμπρά εκπαιδευτήρια μουσικής του Ηνωμένου Βασιλείου και καταξιωμένο διεθνώς.

Σε κοντινή απόσταση βρίσκονται το Αυτοκρατορικό Κολέγιο (*Imperial College*), η αίθουσα συναυλιών *Royal Albert Hall, το Βασιλικό Κολλέγιο Καλών Τεχνών (*Royal College of Art*), καθώς και το Μουσείο Βικτωρίας και Αλβέρτου (*Victoria and Albert Museum*).*

Η σχολή προσφέρει ένα πρόγραμμα σπουδών που εκτείνεται από την προπτυχιακή έως τη διδακτορική βαθμίδα, τόσο στο θεωρητικό όσο και στο πρακτικό αντικείμενο. Αρκετοί διάσημοι μουσικοί και συνθέτες έχουν μαθητεύσει εκεί, όπως οι συνθέτες Γκούσταβ Χολστ, Ραλφ Βων Ουίλιαμς και Μπέντζαμιν Μπρίτεν, οι διευθυντές ορχήστρας Sir Colin Davis και Sir Neville Marriner, ο τσεμπαλίστας Τρέβορ Πίνοκ, ο κιθαριστής Τζον Ουίλιαμς και ο φημισμένος συνθέτης Βαρώνος Άντριου Λόυντ Γουέμπερ.

Στο κολλέγιο υπάρχουν αρκετές συλλογές, που αριθμούν πάνω από 800 μουσικά όργανα (συμπεριλαμβανομένου του παλαιότερου σωζόμενου πληκτροφόρου), 10.000 έντυπα και φωτογραφίες, αρκετά χειρόγραφα συνθέσεων του Μότσαρτ, του Χάυντν και του Έντουαρντ Έλγκαρ, καθώς και πάνω από 300 πορτραίτα εξεχουσών μουσικών προσωπικοτήτων.

Η έδρα του κολλεγίου από το 1883 έως το 1894.
Στις τρεις διαθέσιμες αίθουσες συναυλιών δίδονται αρκετές συναυλίες κάθε χρόνο, που περιλαμβάνουν παραστάσεις όπερας, ρεσιτάλ, συναυλίες, μπαλέτο καθώς και θεατρικές παραστάσεις. Η πιο σημαντική αίθουσα ονομάζεται *Amaryllis Fleming*, η οποία σχεδιάστηκε το 1901 από τον Άγγλο αρχιτέκτονα Άρθουρ Μπλόμφιλντ (Arthur Blomfield), ενώ το *Britten Theatre* εγκαινιάστηκε το 1986 από τη Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Report and Accounts for the year ended 31 July 2013» (PDF). Royal College of Music. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 16 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 127957981
* LCCN: n80119787
* ISNI: 0000 0001 2155 0536
* GND: 1211884-9
* BNF: cb13753414b (data)
* NKC: ko2013765401

 |

 |
Ο **Βασίλειος Ταβαντζής** (και **Ταβατζής**, Κατερίνη, 1896 – Κατερίνη, 10 Ιουνίου 1966) ήταν Δήμαρχος Κατερίνης.

Καταγωγή
--------

Οι γονείς του κατάγονταν από την Καστοριά και το 1925 ο ίδιος έγινε πρώτος σύμβουλος της Κοινότητας Κατερίνης. Διορίστηκε Δήμαρχος το 1947 με διετή θητεία και το 1951 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος. Ήταν ο 5ος στη σειρά αιρετός Δήμαρχος από τότε που η Κατερίνη έγινε Δήμος. Το 1959 εξελέγη Δήμαρχος με συντριπτική πλειοψηφία. Ανέπτυξε σημαντικό έργο, με ασφαλτοστρώσεις δρόμων και δενδροφυτεύσεις στην πόλη. Επιμελήθηκε επίσης το Κοιμητήριο της Αγίας Αικατερίνης.

Πέθανε το πρωί της 10ης Ιουνίου 1966 και κηδεύτηκε την επομένη ημέρα με δαπάνες του Δήμου Κατερίνης.

Πηγές
-----

* Ράπτης Γ. *«Κατερίνης Οδώνυμα»*, εκδόσεις Όλυμπος, 2003

1. ↑  Απέθανε ο τ. δήμαρχος Βασίλειος Ταβαντζής, "Νέα Εποχή", 11/6/1966 (μέσω των ΓΑΚ Πιερίας).
Η **Βόρεια Οσσετική Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία** (Οσσετικά: Цæгат Ирыстоны Автономон Советон Социалистон Республикӕ, ρωσικά: Северо-Осетинская Автономная Советская Социалистическая Республика‎) ήταν αυτόνομη δημοκρατία της Ρωσικής ΣΟΣΔ εντός της Σοβιετικής Ένωσης. Υπήρχε από το 1936 μέχρι το 1992, όταν μετετράπη στη Δημοκρατία της Βόρειας Οσετίας (από το 1994, Δημοκρατία της Βόρειας Οσετίας-Αλανίας), ένα ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *A People Reborn: The Story of North Ossetia*, 1954.

Δείτε επίσης
------------

* Πρώτος Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Βόρειας Οσσετίας
O **Βασίλειος K. Ταρλατζής** (*MD, PhD, FRCOG-hon*) είναι ομότιμος καθηγητής και διακεκριμένος ερευνητής στο γνωστικό αντικείμενο της Μαιευτικής & Γυναικολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Σταδιοδρομία
------------

Υπήρξε από τους πρωτοπόρους της εξωσωματικής γονιμοποίησης στην Ελλάδα. Κατάφερε το 1987 να φέρει στον κόσμο, μαζί με τους συνεργάτες του Γ. Μπόντη, Σ. Μανταλενάκη και Σεραφείμ Λαγό, το πρώτο «παιδί του σωλήνα» στη χώρα μας.

Μετεκπαιδεύτηκε στο Πανεπιστήμιο Saint Mary’ s στο Λονδίνο στο Groningen της Ολλανδίας. Από το 1982-85 ειδικεύθηκε στο Yale όπου λειτούργησε μια από τις πρώτες μονάδες εξωσωματικής γονιμοποίησης στις Η.Π.Α. Διετέλεσε Πρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Εταιρειών Γονιμότητας (I.F.F.S.) στης οποίας το Δ.Σ. είναι ακόμη και σήμερα μέλος. 
Ήταν ιδρυτικό μέλος και διετέλεσε Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Ανθρώπινης Αναπαραγωγής και Εμβρυολογίας (ESHRE) της μεγαλύτερης επιστημονικής εταιρείας στον τομέα της Ανθρώπινης Αναπαραγωγής. Διοργάνωσε πληθώρα μετεκπαιδευτικών σεμιναρίων και συνεδρίων με τη συμμετοχή χιλιάδων Ελλήνων και ξένων συναδέλφων του. Έχει προβεί σε πολλές δημόσιες τοποθετήσεις και άρθρα για τα θέματα της εξωσωματικής γονιμοποίησης.

Διακρίσεις
----------

Έχει λάβει πολλές διακρίσεις για το έργο του. Αναγορεύτηκε σε επίτιμο μέλος (*Honorary Member*) της Διεθνούς Ομοσπονδίας Εταιρειών Γονιμότητας στη Σαγκάη.

Ο Β. Ταρλατζής μαζί με συνεργάτες του έχει δημοσιεύσει περισσότερες από 650 πρωτότυπες εργασίες σε διεθνή συνέδρια και έγκριτα περιοδικά, ιδίως στο γνωστικό αντικείμενο της ανθρώπινης αναπαραγωγής. Το όλο ερευνητικό έργο του τυγχάνει ευρείας αναγνώρισης στη διεθνή επιστημονική κοινότητα με περισσότερες από 36.000 αναφορές και δείκτη h-index 86

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Καθιερωμένοι Όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδας».
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑
8. ↑
9. ↑
10. ↑
11. ↑
12. ↑
13. ↑
14. ↑

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 14988987
* **ΕΒΕ**: 30207
* **BiblioNet**: **68987**
* LCCN: nr2001015912
* ISNI: 0000 0001 1598 870X
* ORCID: 0000-0001-7183-2515
* SUDOC: 070170169
* BNF: cb14421485c (data)
* ResearcherID: M-6964-2013

 |

 |
Αυτό το λήμμα αφορά την περιοχή.  Για άλλες χρήσεις, δείτε: Καύκασος (αποσαφήνιση).  
Οι περιοχές του Καυκάσου στη ρωσική ομοσπανδία
Το χωριό Τιντί, στο Νταγκεστάν, στα τέλη της δεκαετίας 1890
Ο **βόρειος Καύκασος** (*Ciscaucasia*, Ρωσικά: Северный Кавказ, ΔΦΑ: [sʲevʲɪrnɨj kɐfkas]), απαντάται και ως **Κισκαύκασος** ή **Κισκακαυσία**, είναι το βόρειο τμήμα της περιοχής του Καυκάσου μεταξύ της Μαύρης θάλασσας και της Κασπίας Θάλασσας, στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής Ρωσίας.

Πολιτική διαίρεση
-----------------

Σε πολιτικό επίπεδο ο βόρειος Καύκασος (εδάφη βόρεια του μεγάλου Καυκάσου) περιλαμβάνει τις ρωσικές δημοκρατίες του βόρειου Καυκάσου. Ως μέρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας, η περιοχή του βόρειου Καυκάσου περιλαμβάνεται στις βόρειες και νότιες περιφέρειες του Καυκάσου και τις νότιες ομοσπονδιακές επαρχίες και αποτελείται από το Κράι Κρασνοντάρ, Κράι Σταυρούπολης και τις σχετικές δημοκρατίες: 

1. Δημοκρατία του Νταγκεστάν
2. Δημοκρατία της Ινγκουσετίας
3. Δημοκρατία της Καμπαρντίνο - Μπαλκάρια
4. Δημοκρατία των Καρατσάι - Τσερκεσίων
5. Δημοκρατία της Βόρειας Οσετίας - Αλανίας
6. Κράι Σταυρούπολης
7. Δημοκρατία της Τσετσενίας

Γεωγραφικός προσδιορισμός
-------------------------

Γεωγραφικά, ο όρος βόρειος Καύκασος περιλαμβάνει τις βόρειες υπώρειες και το δυτικό άκρο της οροσειράς του μείζονος Καυκάσου, καθώς και ένα μέρος της νότιας κλιτύος προς τη Δύση (έως τον ποταμό Πσου). Η περιοχή της Ποντοκασπίας στέπας περιλαμβάνεται συχνά στην έννοια «βόρειος Καύκασος», έτσι το βόρειο όριο της γεωγραφικής περιοχής θεωρείται το βύθισμα Κούμα-Μάνιχ. Οριοθετείται από την Αζοφική θάλασσα και τα στενά Κερτς δυτικά, και την Κασπία θάλασσα στα ανατολικά. Σύμφωνα με τον *Συνοπτικό Άτλαντα του Κόσμου*, β΄έκδοση (2008), το μεγαλύτερο μέρος του βορείου Καυκάσου βρίσκεται στην ευρωπαϊκή πλευρά της "κοινώς αποδεκτής διαίρεσης» που χωρίζει την Ευρώπη από την Ασία.

Το 2011, η ρωσική κυβέρνηση υπέβαλε σχέδια για τη διαμόρφωση περιοχής ανάλογης προς τη Silicon Valley, με κόστος 32 δισεκατομμύρια ρούβλια ($ 1,1 δις), ως μέρος των συνεχιζόμενων προσπαθειών για τη δημιουργία ευκαιριών στη συγκεκριμένη ρωσική περιοχή. Μαζί με τον νότιο Καύκασο σχηματίζουν την ευρύτερη γεωπολιτική περιοχή του Καυκάσου.

Σημειώσεις-παραπομπές
---------------------

1. ↑  A small schematic map of the regions can be seen at
2. ↑  «Silicon Valley planned for Russia's North Caucasus». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2016.

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* *In Quest for God and Freedom: Sufi Responses to the Russian Advance in the North Caucasus* by Anna Zelkina
* *Russia in the Modern World: A New Geography* by Denis J. B. Shaw, Institute of British Geographers

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  North Caucasus στο Wikimedia Commons
* Relations between The North and South Caucasus. Articles in the Caucasus Analytical Digest No. 27

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85021435
* SUDOC: 028216091

 |

 |
Ο **Βασίλειος ο Χαλκόχειρ** ήταν ηγέτης λαϊκού επαναστατικού κινήματος στη βυζαντινή Βιθυνία κατά τη βασιλεία του Ρωμανού Α' Λεκαπηνού στις αρχές του 10ου αιώνα.

Βιογραφία
---------

Ο Βασίλειος καταγόταν από τη Μακεδονία (δεν είναι σαφές αν εννοείται η Μακεδονία καθ΄ αυτή ή το Θέμα Μακεδονίας). Ο Αλέξανδρος Καζντάν εικάζει ότι ήταν πιθανώς σλαβικής καταγωγής και ότι υπηρετούσε στο βυζαντινό στρατό ως μισθοφόρος. Σύμφωνα με την κύρια πηγή για τη ζωή του, το χρονικό του Συμεών Λογοθέτη, τη δεκαετία του 920, εκμεταλλευόμενος τη λαϊκή δυσαρέσκεια για την βαριά φορολογία και τους λιμούς της εποχής, ηγήθηκε εξέγερσης στο Θέμα Οψικίου. Ο Βασίλειος υιοθέτησε το όνομα του στρατηγού Κωνσταντίνου Δούκα, που το 913 είχε προσπαθήσει ανεπιτυχώς να καταλάβει το βυζαντινό θρόνο, και απέκτησε γρήγορα μεγάλη υποστήριξη, καθώς ο Δούκας, καίτοι αριστοκράτης, είχε φτάσει να θεωρείται ως προστάτης των απλών ανθρώπων. Οι αυτοκρατορικές αρχές έστειλαν εναντίον του στρατό υπό έναν τουρμάρχη που τον συνέλαβε και τον έφερε δέσμιο στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί ο Βασίλειος δικάστηκε από τον Έπαρχο της πόλεως και καταδικάστηκε σε ακρωτηριασμό του χεριού του.

Απτόητος, ο Βασίλειος επέστρεψε στο Οψίκιον, έφτιαξε ένα χάλκινο χέρι στο οποίο προσάρμοσε ένα μεγάλο σπαθί, συγκέντρωσε τους φτωχούς και κατατρεγμένους της επαρχίας και εξεγέρθηκε ξανά το 932. Με τους υποστηρικτές του κατέλαβε ένα οχυρό μέρος, την Πλατειά Πέτρα, το οποίο και χρησιμοποίησε ως βάση του για να εξαπολύσει επιδρομές στην τριγύρω επαρχία. Η επανάσταση κατεστάλη ξανά από το στρατό, και ο Βασίλειος ξαναμεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί, προσπαθώντας να ελαφρύνει τη θέση του, ισχυρίστηκε ότι η εξέγερσή του είχε την υποστήριξη σημαινόντων προσώπων, αλλά μια έρευνα απέδειξε τις κατηγορίες αυτές αβάσιμες. Ο Βασίλειος καταδικάστηκε και κάηκε στην πυρά στην πλατεία των Αμαστριανών.

Ο Καζντάν θεώρησε την εξέγερση του Βασιλείου δείγμα λαϊκής και ιδιαίτερα αγροτικής εξέγερσης, και τη συνέδεσε με την μεταρρυθμιστική αγροτική νομοθεσία του Ρωμανού Α' Λεκαπηνού το 934 που προσπάθησε να ελαφρύνει τα βάρη των φτωχών και να περιορίσει την εξουσία των «Δυνατών».

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kazhdan (1991), σελ. 269
2. ↑  Kazhdan (1991), σελ. 269
3. ↑  Kazhdan (1991), σελ. 269

Πηγές
-----

* Kazhdan, Alexander Petrovich (1951). *«Великое восстание» Василия Медной руки*. «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (στα ρωσικά). *Византийский Временник* **4**: 74–83. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-03-05.. Ανακτήθηκε στις 2012-08-24.
* Kazhdan, Alexander Petrovich (1991). «Basil the Copper Hand». Στο: Kazhdan, Alexander Petrovich. *Oxford Dictionary of Byzantium*. Oxford University Press. σελίδες 268–269. ISBN 978-0-19-504652-6.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
 |

 |
Ο **Αγγαράς** (γνωστός και ως **Ανγκαρά**, μπουριατικά και μογγολικά: Ангар‎, Ανγκάρ, μετάφραση: σχισμή ρωσικά: Ангара́‎, Ανγκαρά) είναι ένας μεγάλος ποταμός στη Σιβηρία, ο οποίος διασχίζει τμήματα της περιφέρειας Ιρκούτσκ και του κράι Κρασνογιάρσκ της Ρωσίας. Πηγάζει από τη λίμνη Βαϊκάλη και εκβάλει στον Γενισέη. Είναι το κυριότερο υδάτινο ρεύμα που σχηματίζει τον Γενισέη. Έχει ήκος 1.849 χιλιομέτρων και η λεκάνη απορροής του έχει έκταση 1.039.000 τ.χλμ. Ήταν παλαιότερα γνωστός με την ονομασία **Κάτω** ή **Νίζνιαγια Ανγκαρά** (διαχωρίζοντας τον από τον Άνω Αγγαρά). Στο τμήμα του πριν τη διασταύρωση με τον ποταμό Ιλίμ, ήταν γνωστός ως Άνω Τουνγκούσκα (ρωσικά: Верхняя Тунгуска‎, *Βερχνιάγια Τουνγκούσκα*, διακρίνοντας τον από τον κάτω Τουνγκούσκα) και, με τα ονόματα αντεστραμμένα, ως **Κάτω Τουνγκούσκα**.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **Αγγαράς**  |

1. ↑  «Angara River». *Encyclopædia Britannica Online*.. Ανακτήθηκε στις 2006-10-26.
2. ↑  Πρότυπο:GVR
3. ↑  EB (1878).
4. ↑  ВЕРХНЯЯ ТУНГУСКА (Verkhnyaya Tunguska, in the dictionary of Russia's place names).
5. ↑  Tunguska, in Columbia Electronic Encyclopedia
6. ↑  See, e.g. the 1773 Kitchen map above.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 235182195
* GND: 4313825-1
* NKC: ge117638

 |

 |
Σχηματική απεικόνιση βαροκλινικότητας. Άνω: τομών ισοβαρών επιπέδων και ισόπυκνων. Κάτω: τομών ισοβαρών επιπέδων και ισόθερμων (= ισόπυκνων) που καταγράφει ο βαροθερμογράφος καθ΄ ύψος
Στη Μηχανική των ρευστών, καλούμενη και Ρευστομηχανική, με τον όρο **βαροκλινικότητα** (κατ΄ επίσημη απόδοση του αγγλικού όρου baroclinity ή baroclinicity) χαρακτηρίζεται η κατάσταση εκείνη των ρευστών (γενικότερα) όπου οι επιφάνειες σταθερής πίεσης τέμνουν τις επιφάνειες της σταθερής πυκνότητας. Έτσι υπό αυτή την κατάσταση η πυκνότητα σε οποιαδήποτε δοσμένη πίεση μεταβάλλεται σύμφωνα με την οριζόντια θέση σε μια κατακόρυφη διατομή. Η μέση θερμοκρασία τέτοιας μορφής διατομής εξαρτάται από τη μέση πυκνότητα του αυτού σημείου.

Η Βαροκλινικότητα αποτελεί ένα μέτρο διαστρωμάτωσης των ρευστών και κυρίως των αερίων, ιδιαίτερη χρήση της οποίας κάνει η Μετεωρολογία. Η μηδενική βαροκλινικότητα χαρακτηρίζει την βαροτροπικότητα.

Ειδικότερα για τις ανάγκες πρόβλεψης του καιρού με καθαρά αριθμητικές διαδικασίες η ατμόσφαιρα θεωρητικά εκλαμβάνεται ως βαροτροπική (μεταβολή καθ΄ ύψους της ασκούμενης πίεσης). Έτσι αν σε γενόμενες παρατηρήσεις επί του αυτού καθ΄ ύψους επιπέδου από το έδαφος διαπιστωθούν σε ευρύτερη οριζόντια κλίμακα διαφορές στη θερμοκρασία και την πίεση τότε το πεδίο αυτό είναι βαροκλινικό που σημαίνει μεταβολή των καιρικών φαινομένων λόγω «βαροκλινικής αστάθειας».

Συνηθέστερα οι παρατηρήσεις αυτές γίνονται σε ύψος 5.700 μέτρων όπου ο γεωστροφικός άνεμος αποτελεί την καλλίτερη προσέγγιση του πραγματικού. Το δε υψομετρικό αυτό επίπεδο χαρακτηρίζεται ως βασικό μετεωρολογικό επίπεδο της κατανομής του ανέμου στην ατμόσφαιρα. Κύριο μετεωρολογικό όργανο που καταγράφει την βαροκλινικότητα είναι ο βαροθερμογράφος.

* Η Βαροκλινικότητα είναι το κυρίαρχο αίτιο αλλά και μηχανισμός της δημιουργίας των κυκλώνων και αντικυκλώνων.
* Σημειώνεται ότι και η Ωκεανογραφία κάνει χρήση του όρου αυτού στις μελέτες διαστρωμάτωσης των ωκεανών και θαλασσών.

Δείτε επίσης
------------

* Βαροτροπικότητα
Ο αμφορέας του Διπύλου.
Ο **αγγειογράφος του Διπύλου** ήταν κορυφαίος αρχαίος αγγειογράφος της αττικής γεωμετρικής εποχής. Πιθανώς, εκτός από αγγειογράφος να ήταν και αγγειοπλάστης. Θεωρείται ως ένας των σημαντικότερων αγγειογράφων της γεωμετρικής εποχής, και ήταν μέλος του εργαστηρίου του Διπύλου. Θεωρείται επίσης ότι ήταν ο επινοητής του ύστερου γεωμετρικού ρυθμού. Τα έργα του χρονολογούνται μεταξύ 760 και 750 π.Χ. Επειδή το πραγματικό του όνομα αγνοείται, ονομάστηκε έτσι λόγω του ομώνυμου αμφορέα (Αμφορέας του Διπύλου), ο οποίος ανακαλύφθηκε σε αρχαιολογικές ανασκαφές στο Δίπυλο του Κεραμεικού στην Αθήνα. Ο αγγειογράφος του Διπύλου επινόησε επίσης την παράταξη του ζωφόρου ως ενιαίο τμήμα που τοποθετείται στο λαιμό ανάμεσα στις λαβές του αγγείου, ενώ το κυρίως θέμα αναπτύσσεται με σκιαγραφίες, οι οποίες φανερώνουν το προσωπικό στυλ του εκάστοτε καλλιτέχνη. Χάρη στη καινοτομία αυτή, ο αγγειογράφος του Διπύλου είναι ένας από τους αρχαιότερους αναγνωρίσιμους ζωγράφους. Οι σκιαγραφίες του έχουν λεπτά ανατομικά χαρακτηριστικά, είναι υψηλόσωμες και πιο λιγνές σε σύγκριση με αυτές του μέσου γεωμετρικού ρυθμού, ενώ τα διακοσμητικά στοιχεία που χρησιμοποιεί είναι υψηλότερης ποιότητας των προγενεστέρων. Ίσως ο ίδιος να είναι εκείνος που επινόησε τον διπλό Μαίανδρο, αφού συναντάται στα έργα του για πρώτη φορά. Χρησιμοποίησε δύο ζωφόρους με ζωικές παραστάσεις, οι οποίες έχουν ανατολίζοντα χαρακτηριστικά, και ίσως να μιμούνταν χρυσά ελάσματα. 

Το εργαστήριο του Διπύλου κατασκεύαζε πήλινα αγγεία μεγάλων διαστάσεων, πιο συγκεκριμένα αμφορείς για τους τάφους γυναικών και κρατήρες για τους τάφους ανδρών. Τα έργα αυτά, καθώς και άλλα, οινοχόες και πλατύλαβοι αμφορείς είναι διακοσμημένα με πλήθος σκιαγραφιών, ενίοτε μέχρι και εκατό, που παριστάνουν την πρόθεση ή σπάνια την εκφορά των νεκρών. Παριστάνουν επίσης πομπές πολεμιστών και αρμάτων, ή μάχες στην ξηρά και θάλασσα.

Πηγές
-----

* Thomas Mannack: *Griechische Vasenmalerei. Eine Einführung*, Theiss, Stuttgart 2002, σελ. 75f. (ISBN 3-806217432)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 1120933
* **Europeana**: agent/base/2710
* ISNI: 0000 0004 4885 7847
* GND: 130495999
* ULAN: 500128012

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
 |

 |
Ο **Βαγγέλης Παπανικολάου** (1936-2018), του Ηλία, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία στον νομό Αργολίδας, από το 1989 ως το 1993. Στη συνέχεια η πολιτική του πορεία επισκιάστηκε από την καταδίκη του για απάτη με υποσχέσεις για διορισμούς στο Δημόσιο και την ανάμιξη του ονόματός του σε κύκλωμα πλαστών διαθηκών, κατηγορία την οποία αρνήθηκε.

Βιογραφία
---------

Καταγόταν από το Κεφαλάρι.  Ήταν πτυχιούχος της Παντείου και της Νομικής Σχολής της Θεσσαλονίκης και άσκησε τη δικηγορία στην Αργολίδα.. 
Παράλληλα ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και ήταν μέλος διοικητικών συμβουλίων στην ΑΕΚ, στην ΕΠΟ και στην ΕΠΑΕ. Χρημάτισε επίσης πρόεδρος του Παναργειακού.

Πολιτεύτηκε για πρώτη φορά με την Νέα Δημοκρατία το 1985 χωρίς επιτυχία. Ωστόσο, εξελέγη τον Ιούνιο του 1989 δεύτερος στον νομό λαμβάνοντας 7.534 ψήφους και το 1990 επίσης δεύτερος με 10.603 ψήφους.

Στις εκλογές του 1993 δεν πέτυχε να επανεκλεγεί βουλευτής και στην έδρα του αντικαταστάθηκε από την Έλσα Παπαδημητρίου.

Ο Παπανικολάου καταδικάστηκε σε κάθειρξη 5 ετών για απάτη (την περίοδο Μαρτίου-Σεπτεμβρίου 1997 στο Ναύπλιο) και η καταδίκη του επικυρώθηκε από τον Άρειο Πάγο τον Φεβρουάριο του 2013 και του αναγνωρίστηκε το ελαφρυντικό του πρότερου εντίμου βίου.

Το 2017, και ενώ ήταν ήδη ασθενής, εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του από τον ανακριτή για την υπόθεση ψεύτικων κληρονομιών, κατηγορία την οποία ο ίδιος αρνήθηκε.

Τις τελευταίες ημέρες της ζωής του νοσηλευόταν στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο "Γιώργος Γεννηματάς", όπου και κατέληξε στις 19 Ιουνίου 2018.  Η σορός του εξετέθη σε προσκύνημα στο παρεκκλήσι των Αγίων Αναργύρων στο Κεφαλάρι του Άργους, όπου εψάλη η εξόδιος ακολουθία.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Ευάγγελος Παπανικολάου: Πολιτική, απάτες και... ποδόσφαιρο, Το Βήμα ηλεκτρονική έκδοση, 30-11-2014, ανάκτηση 13-7-2018.
2. 1 2 3  Πέθανε ο πρώην βουλευτής Αργολίδας Βαγγέλης Παπανικολάου, Αργολικά, 20-6-2018.
3. 1 2  Ένταλμα σύλληψης εις βάρος πρώην Βουλευτή της Ν.Δ, Αδιάκριτος, 15-11-2017, ανάκτηση 13-7-2018.
4. ↑  Καταδίκη πρώην βουλευτή της ΝΔ για παράνομους διορισμούς στο Δημόσιο, 21-2-2013, ανάκτηση 13-7-2018.
5. ↑  "Έφυγε" σε ηλικία 82 ετών ο πρώην βουλευτής Αργολίδας Βαγγέλης Παπανικολάου Αρχειοθετήθηκε 2018-07-23 στο Wayback Machine. Δαναών Γη, 19-6-2018.
**Βιοποίηση** είναι η δημιουργία και ανάπτυξη έμβιας ύλης από πολύπλοκα οργανικά μόρια που είναι μη έμβια αλλά αυτοαντιγραφόμενα. Πρόκειται δηλαδή για μια μορφή αβιογένεσης. Η ζωή στη Γη ενδεχομένως ξεκίνησε μέσω της βιολογικής διαδικασίας της βιοποίησης πριν από περίπου 3,5 - 4 δισεκατομμύρια χρόνια, δηλαδή ενδεχομένως αναπτύχθηκε από μη έμβια ύλη. Σύμφωνα με τη θεωρία της βιοποίησης, τα νουκλεϊκά οξέα αναπτύχθηκαν με τον εξής τρόπο: η αρχέγονη ατμόσφαιρα περιείχε μεθάνιο, υδρογόνο, αμμωνία και υδρατμούς, τα οποία, μέσω της ηλιακής ενέργειας και των ηλεκτρικών καταιγίδων, υπέστησαν μια χημική εξέλιξη, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν ακόμη πιο πολύπλοκα μόρια, όπως οι βιταμίνες και οι πρωτεΐνες. Στη συνέχεια, ως συμπερασματική υποθετική κατάληξη είναι ότι από αυτά τα πιο πολύπλοκα μόρια αναπτύχθηκαν τα νουκλεϊκά οξέα, όπως το DNA.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
* 
* 
*

Βιβλιογραφία
------------

* *Dictionary of Invertebrate Zoology*, Armand R. Maggenti, Mary Ann Maggenti, Scott L. Gardner, 2008.
* *Oxford Dictionary of Science 5th Edition*, Oxford University Press: New York, 2005.
**Βούλευμα** ονομάζεται η απόφαση Δικαστικού Συμβουλίου στην Ποινική Δικονομία. Στη διαδικασία ενώπιον Δικαστικών Συμβουλίων δεν ισχύει η αρχή της δημοσιότητας, γι’ αυτό και κατά κανόνα τα βουλεύματα δε δημοσιεύονται, απλά εκδίδονται. Στο πλαίσιο της ποινικής προδικασίας, αφού ο ανακριτής ολοκληρώσει το έργο του, το δικαστικό συμβούλιο αποφασίζει μετά από πρόταση του εισαγγελέα την περάτωση της ανάκρισης και αν από τα συλλεγέντα στοιχεία προκύπτουν επαρκείς ενδείξεις για την παραπομπή του κατηγορουμένου σε δίκη ή όχι. Ανάλογα ονομάζεται το βούλευμα που εκδίδεται παραπεμπτικό ή απαλλακτικό.

Κατά των βουλευμάτων επιτρέπεται η άσκηση ενδίκων μέσων. Κατά του βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών μπορεί να ασκηθεί έφεση ενώπιον του Συμβουλίου Εφετών ή αναίρεση ενώπιον του Αρείου Πάγου. Κατά των βουλευμάτων του Συμβουλίου Εφετών μπορεί να ασκηθεί αναίρεση ενώπιον του Αρείου Πάγου, ο οποίος αποφασίζει και αυτός σε συμβούλιο. Επειδή όμως το Δικαστικό Συμβούλιο αποφασίζει συνήθως για διαδικαστικά ζητήματα ή για την παραπομπή της υπόθεσης σε δικαστήριο (δε δικάζει δηλαδή το ίδιο την υπόθεση), τα ένδικα μέσα είναι περιορισμένα, για να μην επιμηκύνεται υπέρμετρα η προδικασία. Τα βουλεύματα που επιλύουν διαφορές που ανακύπτουν κατά την ανάκριση ονομάζονται παρεμπίπτοντα και κατά αυτών δεν χωρεί έφεση ή αναίρεση. Κατά των οριστικών βουλευμάτων του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών που αποφασίζουν την παραπομπή του κατηγορουμένου σε δίκη ή όχι μπορεί να ασκηθεί έφεση μόνο αν αφορούν κακούργημα. Έφεση μπορεί να ασκήσει ο κατηγορούμενος, ο εισαγγελέας ή ο πολιτικώς ενάγων (το θύμα του εγκλήματος). Το ίδιο ισχύει και για την αναίρεση κατά βουλευμάτων, μόνο που αυτήν μπορούν να την ασκήσουν μόνο ο κατηγορούμενος ή ο εισαγγελέας.

Ο εισαγγελέας Εφετών έχει δικαίωμα να ασκήσει έφεση κατά όλων των βουλευμάτων όλων των ειδών (οριστικών και παρεμπιπτόντων και ανεξάρτητα από τη βαρύτητα του εγκλήματος που αφορούν) και ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου αναίρεση κατά όλων των βουλευμάτων όλων των ειδών.
Στη Χημεία με τη χαρακτηριστική ονομασία **αλογονάνθρακες** φέρονται οι χημικές ενώσεις που αποτελούνται από άνθρακα (C), και ένα ή περισσότερα αλογόνα (δηλαδή Br, Cl, F και I). Συνεπώς, εφόσον φέρουν άνθρακα πρόκειται για οργανικές ενώσεις.

Σημαντικότερες ιδιότητες των αλογονανθράκων είναι η χαμηλή δραστικότητα και τοξικότητά τους καθώς και ότι δεν είναι αναφλέξιμοι.

Υποκατηγορίες των αλογονανθράκων, λόγω της σημαντικότητάς τους αποτελούν οι **χλωράνθρακες** (ενώσεις χλωρίου και άνθρακα), π.χ. τετραχλωράνθρακας, και οι **φθοράνθρακες** (αντίστοιχα ενώσεις φθορίου και άνθρακα), όπως π.χ. το περισσότερο γνωστό "τεφλόν" ή "πολυτετραφθορο-αιθυλική ρητίνη", καθώς και πολλά είδη φρέου.

Γενικότερα οι αλογονάνθρακες κατατάσσονται στα αλογονοπαράγωγα.
Συντεταγμένες: 38°22′13.800″N 26°8′10.680″E﻿ / ﻿38.37050000°N 26.13630000°E﻿ / 38.37050000; 26.13630000

Το **Βυζαντινό Μουσείο Χίου** είναι μουσείο στη Χίο. Το μουσείο εκθέτει ευρήματα που τοποθετούνται χρονικά κατά τη Βυζαντινή περίοδο, τη Γενοβέζικη κατοχή του νησιού, αλλά και αργότερα, κατά την Τουρκοκρατία. Το κτίριο του μουσείου στεγάζεται στο πρώην Μετζιτιέ Τζαμί, οθωμανικό τέμενος που κτίστηκε με χορηγεία του σουλτάνου Αβδούλ Μετζήτ στα μέσα του 19ου αιώνα. Βρίσκεται στο κέντρο της πόλης της Χίου, δίπλα στην κεντρική πλατεία. Άρχισε να λειτουργεί το 1980. Πρόσφατα, το κτήριο ανακαινίστηκε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Εφορεία Αρχαιοτήτων Χίου | Κατευθυνθήτω: Ξενάγηση στο Βυζαντινό Μουσείου Χίου». Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2021.
2. ↑  «Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού | Βυζαντινό Μουσείο Χίου». *odysseus.culture.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2021.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
| Βυζαντινός πολιτισμός |
| --- |
|  |
| 
* Άνθρωποι (Γυναίκες)
* Αρχιτεκτονική
* Αριστοκρατία και Γραφειοκρατία
* Διπλωματία
* Ενδυμασία
* Επιστήμη
* Ημερολόγιο
* Ιατρική
* Κήποι
* Κουζίνα
* Λογοτεχνία
* Μουσική
* Ναυτικό
* Νόμισμα
* Νόμοι
* Οικονομία
* Στρατός
* Τέχνη
* Χορός

 |
| π • σ • ε
 |

Το **Βυζαντινό Ναυτικό** αποτελούσε τη ναυτική δύναμη της Ανατολικής Ρωμαϊκής και Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Όπως και η αυτοκρατορία την οποία υπηρετούσε, έτσι και αυτό αποτελούσε την άμεση συνέχεια του Ρωμαϊκού Ναυτικού, αλλά έπαιξε σημαντικότερο ρόλο στην υπεράσπιση του κράτους από ότι στο παρελθόν. Ενώ οι στόλοι της ενωμένης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας αντιμετώπισαν μερικές μεγάλες ναυτικές απειλές, λειτουργούσαν ως δύναμη αστυνόμευσης κατά πολύ κατώτερη από την ισχύ και το κύρος των λεγεώνων. Η θάλασσα έγινε ζωτικής σημασίας για την ίδια την ύπαρξη της αυτοκρατορίας στα ανατολικά, την οποία πολλοί ιστορικοί έχουν ονομάσει «θαλάσσια αυτοκρατορία».

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lewis & Runyan 1985, p. 20.
2. ↑  Scafuri 2002, p. 1.
To ***Αλονζανφάν*** (πρωτότυπος τίτλος: ***Allonsanfàn***) είναι ιταλική ταινία του 1974 σε σκηνοθεσία και σενάριο των αδερφών Ταβιάνι. Ο τίτλος της ταινίας προέρχεται από τις δύο πρώτες λέξεις της Μασσαλιώτιδας (Allons enfants).

Πλοκή
-----

Στις αρχές του 19ου αιώνα, την περίοδο της Παλινόρθωσης των Βουρβόνων ο αριστοκρατικής καταγωγής και πρώην επαναστάτης, Φούλβιο Ιμπριάνι, επιστρέφει στο σπίτι του μετά από χρόνια αιχμαλωσίας. Δυσκολέυεται πολύ να προσαρμοστεί στη νέα του ζωή και αντιμετωπίζει προβλήματα με τη σύντροφό του.

Οι παλιοί του σύντροφοι τον πείθουν να πάρει μέρος σε μια επαναστατική επιχείρηση, η οποία γίνεται αντιληπτή. Ωστόσο δεν καταφέρνουν να την αναχαιτίσουν και οι επαναστάτες μαζί με τον Φούλβιο συνεχίζουν την επιχείρησή τους.

Όταν φτάνουν, ο Φούλβιο καταδίδει τους συντρόφους του στον ιερέα της περιοχής, ο οποίος ειδοποιεί τις αρχές. Όμως, ο τελευταίος επιζών της επανάστασης, ο Αλονζανφάν, ξεγελά τον Φούλβιο και του λέει πως η επανάσταση πέτυχε. Τότε, βάζει ξανά τα κόκκινα ρούχα που φορούσε όταν ήταν με τους συντρόφους, με αποτέλεσμα οι στρατιώτες να τον δουν και να τον σκοτώσουν.

Διανομή
-------

| Ηθοποιός | Ρόλος |
| --- | --- |
| Μαρτσέλλο Μαστρογιάννι | Φούλβιο Ιμπριάνι |
| Λέα Μασάρι | Σαρλότε |
| Μίμσι Φάρμερ | Φραντσέσκα |
| Λάουρα Μπέτι | Έστερ |
| Στάνκο Μόλναρ | Αλονζανφάν |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Maslin, Janet (1985-03-01). «Screen: Early Taviani» (στα αγγλικά). *The New York Times*. ISSN 0362-4331.. Ανακτήθηκε στις 2019-03-14.
2. ↑  «Allonsanfan». Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2017. [*νεκρός σύνδεσμος*]
Μηδενισμός οδομέτρου, μια μηχανική μορφή αριθμητικής υπερχείλισης. Όλα τα ψηφία βρίσκονται στο μέγιστο αριθμό 9 και προσθέτοντας 1, δημιουργείται μια μεταφορά κρατουμένου που έχει σαν αποτέλεσμα να πάρουν όλα τα ψηφία τη τιμή 0. Επειδή δεν υπάρχει κάποιο άλλο ψηφίο να πάρει την τιμή 1 (το κρατούμενο), το οδόμετρο *μηδενίζεται*.
Στα ψηφιακά ηλεκτρονικά και στην επιστήμη των υπολογιστών (κυρίως στον προγραμματισμό), **αριθμητική υπερχείλιση** ή απλούστερα **υπερχείληση** συμβαίνει όταν μια αριθμητική πράξη επιχειρεί να δημιουργήσει μια αριθμητική τιμή η οποία είναι πάρα πολύ μεγάλη για να αναπαρασταθεί εντός του διαθέσιμου χώρου αποθήκευσης (καταχωρητής ή μνήμη υπολογιστή). Δηλαδή όταν δύο αριθμοί, ο καθένας ν ψηφίων, προστίθενται και το άθροισμα καταλαμβάνει ν+1 ψηφία, τότε έχουμε υπερχείλιση. Ένα πολύ συχνό σφάλμα που προκαλεί υπερχείλιση είναι υπολογίζοντας το αριθμητικό μέσο δύο αριθμών, προσθέτοντάς τους και μετά διαιρώντας τους με το δύο, όπως συμβαίνει στους περισσότερους αλγόριθμους αναζήτησης. Το σφάλμα υπερχείλισης προκαλείται στο άθροισμα (και όχι στον μέσο) το οποίο μπορεί να υπερβαίνει το μέγεθος της μνήμης.

Υπερχείλιση
-----------

Το μέγεθος του καταχωρητή ενός επεξεργαστή προσδιορίζει το εύρος των τιμών που μπορούν να αναπαρασταθούν. Τα συνήθη μεγέθη σε *δυαδικούς* καταχωρητές είναι:

8 bits: μέγιστη τιμή που μπορεί να αναπαρασταθεί 28 − 1 = 255
16 bits: μέγιστη τιμή που μπορεί να αναπαρασταθεί 216 − 1 = 65,535
32 bits: μέγιστη τιμή που μπορεί να αναπαρασταθεί 232 − 1 = 4,294,967,295 (το συνηθέστερο πλάτος στους προσωπικούς υπολογιστές μέχρι το 2005),
64 bits: μέγιστη τιμή που μπορεί να αναπαρασταθεί 264 − 1 = 18,446,744,073,709,551,615 (το συνηθέστερο πλάτος στους προσωπικούς υπολογιστές, αλλά όχι απαραίτητα και για τα λειτουργικά τους συστήματα, μέχρι και το 2014),
128 bits: μέγιστη τιμή που μπορεί να αναπαρασταθεί 2128 − 1 = 340,282,366,920,938,463,463,374,607,431,768,211,455
Επειδή μια αριθμητική πράξη μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα έναν αριθμό μεγαλύτερο από την μέγιστη τιμή που μπορεί να αναπαρασταθεί, μπορεί να προκληθεί σφάλμα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Morris Mano. *Ψηφιακή σχεδίαση*. ISBN 960-7530-63-2.
2. ↑  Google Research blog: Nearly All Binary Searches and Mergesorts are Broken, Joshua Bloch, 2 June 2006
**Βυθομετρικό στίγμα** χαρακτηρίζεται ο γεωγραφικός τόπος (σημείο στην επιφάνεια της θάλασσας, ποταμού ή λίμνης) στο οποίο έγινε ή γίνεται βυθομέτρηση, κατά την οποία και διαπιστώνεται το μέγεθος του βάθους (βόλασμα) ή και η ποιότητα του βυθού.

Τα βυθομετρικά αυτά στίγματα φέρονται στους ναυτικούς χάρτες με την απλή παράθεση σημείων με τον αριθμό των μέτρων ή οργιών βάθους.

* Κάθε ναυτικός χάρτης κάτω ακριβώς από την σημειούμενη κλίμακα υπό την οποία δημιουργήθηκε φέρει την ένδειξη: "Τα βάθη δίδονται σε μέτρα" ή "τα βάθη δίδονται σε οργιές", που οφείλει ν΄ αναγνώσει προηγουμένως ο κάθε χρήστης του χάρτη.

Επίσης βυθομετρικό στίγμα χαρακτηρίζεται και ο προσδιορισμός του γεωγραφικού στίγματος ενός πλοίου με την βοήθεια βυθομέτρησης.

Παράδειγμα βυθομετρικού στίγματος
---------------------------------

Για την εύρεση γεωγραφικού στίγματος με μόνη βοήθεια τη βυθομέτρηση αρκεί να είναι γνωστά η πορεία (ο πλους κατά διεύθυνση) που ακολουθεί το πλοίο ή το σκάφος, η ταχύτητα και ο μεσολαβήσας χρόνος από γνωστό σημείο, (π.χ. από λιμένα απόπλου, ή παράλλαξη φάρου).
Με τον διπαράλληλο σημειώνουμε στο ναυτικό χάρτη την πορεία του πλοίου από το γνωστό σημείο και επί της ευθείας αυτής υπολογίζεται η απόσταση (από τον διαρρεύσαντα χρόνο προς την ταχύτητα π.χ. 3 ώρες και ταχύτητα 12 κόμβοι= 36 μίλια). Μέχρι εδώ το στίγμα αυτό λέγεται **στίγμα εξ αναμετρήσεως**.  
 
Αν οι γεωγραφικές συντεταγμένες αυτού του "πιθανού" στίγματος συγκριθούν και επιβεβαιωθούν με βυθομετρική ένδειξη τότε το στίγμα χαρακτηρίζεται "ακριβέστερο" ως "**εξ αναμετρήσεως και βυθομετρικό**".

* Όταν εκτός από την βυθομετρική ένδειξη, κανένα άλλο από τα παραπάνω στοιχεία δεν είναι γνωστά, τότε θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι το πλοίο βρίσκεται σε κάποιο σημείο, εφ΄ όλου του μήκους της ισοβαθούς γραμμής με εκείνη της ένδειξης, που αποτελεί μόνο "πιθανή θέση" από την ακτή.
* Εύλογο είναι ότι η χρήση τέτοιου στίγματος αναζητείται όταν πραγματοποιείται ακτοπλοΐα.
* Σημειώνεται πως όταν η βυθομέτρηση γίνει με Βυθόμετρο θα πρέπει στην ένδειξη αυτού να προστίθεται το μέσο Βύθισμα του πλοίου προκειμένου η ένδειξη ν΄ ανάγεται από την μέση στάθμη θαλάσσης.