recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Αυστραλιανή πλάκα** είναι μια τεκτονική πλάκα, που αρχικά ήταν μέρος της αρχαίας ηπείρου Γκοντβάνας. Παρέμεινε συνδεδεμένη στην Ινδία και στην Ανταρκτική μέχρι και πριν από 100 εκατομμύρια έτη όταν η Ινδία αποκολλήθηκε και ξεκίνησε να κινείται βόρεια. Η Αυστραλία και η Ανταρκτική άρχισαν να απομακρύνονται 85 εκατομμύρια έτη πριν και διαχωρίστηκαν εντελώς πριν από 45 εκατομμύρια έτη. Η Αυστραλιανή πλάκα αργότερα συγχωνεύθηκε με την Ινδική πλάκα κάτω από τον Ινδικό ωκεανό για να σχηματιστεί η Ινδο-Αυστραλιανή πλάκα. Ωστόσο, σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες οι δύο πλάκες διαχωρίστηκαν πάλι και είναι χωριστές εδώ και 3 εκατομμύρια έτη και πιθανόν παραπάνω. Η Αυστραλιανή πλάκα περιλαμβάνει την ήπειρο της Αυστραλίας, την Τασμανία, καθώς και τμήματα της Νέας Γουινέας, της Νέας Ζηλανδίας και του πυθμένα του Ινδικού ωκεανού. 

Οριοθετείται βόρεια από την Ινδική, την Ευρασιατική και την πλάκα Sunda, βορειοανατολικά και ανατολικά από την πλάκα του Ειρηνικού, νότια από την Ανταρκτική πλάκα και δυτικά από την Αφρικανική πλάκα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «New Look at Gondwana's Breakup». Livescience.com. 5 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 2015.
2. ↑  Stein, Seth· Sella, Giovanni F.· Okai, Emile A. (2002). «The January 26, 2001 Bhuj Earthquake and the Diffuse Western Boundary of the Indian Plate» (PDF). *Plate Boundary Zones*. Geodynamics Series. American Geophysical Union. σελίδες 243–254. doi:10.1029/GD030p0243. ISBN 9781118670446. Ανακτήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 2015.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Τεκτονικές πλάκες |
| --- |
|  |
| Κύριες | 
* Αφρικανική πλάκα
* Ινδο-Αυστραλιανή
	+ Αυστραλιανή
	+ Ινδική
* Ανταρκτική
* Ευρασιατική
* Βορειο-Αμερικανική
* Ειρηνικού
* Νοτιο-Αμερικανική
 | Π
Παγκόσμιος χάρτης που υποδεικνύει τα όρια των τεκτονικών πλακών |
|  |
| Δευτερεύουσες | 
* Amurian
* Αραβική
* Καραϊβικής
* Caroline
* Κόκος
* Juan de Fuca
* Νάζκα
* Okhotsk
* Φιλιππίνων
* Σκωτίας
* Σομαλική
* Yangtze
 |
|  |
| Άλλες | 
* Adriatic
* Πλάκα του Αιγαίου
* Ανατολίας
* Balmoral Reef
* Banda Sea
* Bird's Head
* Burma
* Capricorn
* Coiba
* Conway Reef
* Easter
* Explorer
* Futuna
* Galapagos
* Gonâve
* Gorda
* Greenland
* Halmahera
* Iberian
* Iranian
* Juan Fernández
* Kerguelen
* Kermadec
* Madagascar
* Malpelo
* Manus
* Maoke
* Mariana
* Molucca Sea
* New Hebrides
* Niuafo’ou
* North Andes
* North Bismarck
* North Galapagos
* Νούμπιαν
* Okinawa
* Panama
* Pelso
* Philippine Mobile Belt
* Ριβιέρα
* Sangihe
* Seychelles
* Shetland
* Solomon Sea
* South Bismarck
* South Sandwich
* Sunda
* Timor
* Tisza
* Tonga
* Woodlark
 |
|  |
| Ιστορικές | 
* Βαλτική
* Bellingshausen
* Charcot
* Cimmeria
* Farallon
* Insular
* Intermontane
* Izanagi
* Kula
* Lhasa
* Malvinas
* Moa
* Phoenix
 |
|  |
| 
* Κατάλογος-Κατηγορία άρθρου **Λίστα**
* **Κατηγορία**
* Commons σελίδα **Commons**
 |

 |
Ο **Αουγούστο Ανφόσι** (1802 - 1848) γεννήθηκε στη Νίκαια του Βασιλείου της Σαρδινίας. Έλαβε εκπαίδευση Ιησουίτη, την οποία όμως απεχθανόταν τόσο πολύ που κάποια στιγμή επιτέθηκε στους δασκάλους του με αποτέλεσμα να εξοριστεί στη Γαλλία. 

Στη Γαλλία υπηρέτησε στον Γαλλικό Στρατό αλλά επέστρεψε στο Πεδεμόντιο μετά τον ενθρονισμό του Καρόλου Αλβέρτου μονάχα για να ξαναεξοριστεί το 1831.  Στη συνέχεια ταξιδεύει στην Αίγυπτο όπου ως εκπαιδευτής πυροβολικού και αργότερα στρατηγός βοηθάει τον στρατό του Μωχάμεντ Αλή στον πόλεμο εναντίον των Οθωμανών. Η συνοικία Ανφούσι στην Αλεξάνδρεια πιθανώς οφείλει το όνομά της σε αυτόν.

Οι επαναστάσεις του 1848 τον αναγκάζουν να επιστρέψει στο Μιλάνο. 
Κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης των πέντε ημερών στο Μιλάνο ο Ανφόσι διεύθυνε προσωπικά τα στρατεύματα στη μάχη του Πόρτα Νουόβα όπου και ήταν νικηφόρος. Την τέταρτη μέρα της εξέγερσης τραυματίστηκε θανάσιμα και αντικαταστάθηκε από τον Λουτσιάνο Μανάρα.

Αναφορές
--------

1. 1 2 3 4  Maurice, Charles Edmund (1887). *The revolutionary movement of 1848-9 in Italy, Austria Hungary, and Germany*. New York.
Η Βαλχάλλα
Στη Σκανδιναβική μυθολογία, **Βαλχάλλα** ( **Valhöll**, "*Αίθουσα των σφαγιασθέντων*") ονομάζεται η αίθουσα του Όντιν, σπίτι σε όσους σκοτώνονται ένδοξα στη μάχη, τους οποίους καλωσορίζει ο Μπράγκι και οι οποίοι συνοδεύονται στη Βαλχάλλα από τις βαλκυρίες. Διαθέτει πεντακόσιες σαράντα πόρτες, τοίχους φτιαγμένους από λόγχες, στέγη φτιαγμένη από ασπίδες και πάγκους καλυμμένους με θώρακες στήθους. Λέγεται πως υπάρχει χώρος για όλους όσους επιλεγούν. Όλοι αυτοί ονομάζονται Εϊνχέργιαρ. 

Εδώ, κάθε μέρα, οι σφαγιασθέντες πολεμιστές που θα βοηθήσουν τον Οντίν στο Ράουναροκ, την τελική μάχη των θεών εναντίον των γιγάντων, οπλίζονται και κατά χιλιάδες προπονούνται σε μάχες στις πεδιάδες της Ασγάρδης. Τη νύχτα επιστρέφουν στη Βαλχάλλα και δειπνούν με ψημένο αγριογούρουνο πίνοντας μεθυστικό ρόφημα. Αυτοί που δεν καταφέρνουν να εισέλθουν στη Βαλχάλλα καταλήγουν στην κατοικία των νεκρών (Χελχέιμ), ένα μέρος κάτω από τον κάτω κόσμο (Νιφλχέιμ) ή σε κάποιο άλλο μέρος. Παραδείγματος χάριν, όσοι χάνονται στη θάλασσα πηγαίνουν στην αίθουσα του Έγκιρ στον πάτο της θάλασσας. 

Πέρα από τις βαλκυρίες και τους Εϊνχέργιαρ στη Βαλχάλλα ζει και ένας κόκορας που ονομάζεται *Γκουλλινκάμπι* (*Gullinkambi*).

Στο Μπεογούλφ η Βαλχάλλα ονομάζεται *λαμπερό φρούριο*.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σκανδιναβική μυθολογία |
| --- |
|  |
| Σημαντικοί θεοί | 
* Αντχριμνίρ
* Αστρίλντ
* Αουρβαντίλ
* Έγκιρ
* Μπαλντρ
* Μπορ
* Μπράγκι
* Μπούρι
* Νταγκρ
* Ντέλινγκ
* Εΐρ
* Έλλι
* Φορσέτι
* Φρέγια
* Φρέιρ
* Φρίγκα
* Φούλα
* Γκέφγιουν
* Χελ
* Χέιμνταλ
* Χέρμοντ
* Χλιν
* Χοντ
* Χούνιρ
* Χόλλερ
* Χούλντρα
* Ιντούν
* Γιορντ
* Κβάσιρ
* Λάγκα
* Λοφν
* Λόκι
* Μάγκνι
* Μάνι
* Μίμινγκ
* Μίμιρ
* Μόντι
* Νάννα
* Νέρτους
* Νγιορντ
* Νοττ
* Όντιν
* Ότταρ
* Ραν
* Σιφ
* Σιγκούν
* Σγιουφν
* Σνότρα
* Σολ
* Θωρ
* Θρουντρ
* Τυρ
* Ουλλρ
* Βάλι
* Βαρ
* Βε
* Βίνταρ
* Βίλι
* Βορ
 |  |
|  |
| Κείμενα, λατρευτικά αντικείμενα | 
* Ποιητική Έδδα
* Νεώτερη Έντα
* Σάγκα
* Ρούνοι
* Μγιόλνιρ
* Βόλσουνγκ
* Τύρφινγκ
* Αρχ. γλώσσα
 |
|  |
| Θρησκεία, κοσμολογία | 
* Σκανδιναβική κοσμολογία
* Βαλκυρίες
* Γίγαντες
* Ξωτικά
* Νάνοι
* Νορν
* Άσατρου
* Βανίρ
* Εσίρ
* Ύγκντρασιλ
* Ράγκναροκ
* Άσγκαρντ
* Μίντγκαρντ
* Γιοτουνχέιμ
 |

 |
Στην ορθόδοξη χριστιανική αγιογραφία ο **Αναπεσών Χριστός** ή απλώς **ο Αναπεσών** είναι ένας από τους παραδοσιακούς τύπους απεικονίσεως του Ιησού Χριστού σε νεαρή ηλικία.

Η παράσταση του Αναπεσόντος απεικονίζει τον μικρό Ιησού να κοιμάται, έχοντας στηρίξει το κεφάλι του στο δεξί του χέρι, αφήνοντας το αριστερό να ακουμπά κάτω, κατά μήκος του αριστερού μηρού. Στο επάνω μέρος της εικόνας είναι ζωγραφισμένοι «σεβίζοντες άγγελοι», ενώ δίπλα στον Ιησού η Θεοτόκος τείνει να σκεπάσει στοργικά το «παιδίον».

Σύμφωνα με αγιογραφικά χωρία, ο Αναπεσών συμβολίζει την ενσάρκωση του Λόγου του Θεού και τη λύτρωση της ανθρωπότητας: *«αναπεσών εκοιμήθη ως λέων και ως σκύμνος. Τις εγερεί αυτόν;»* (*Γένεσις* μθ΄ 10). Σε κάποιες περιπτώσεις ο Ιησούς απεικονίζεται να κοιμάται με ανοικτούς τους οφθαλμούς. Αυτό είναι πιθανώς επηρεασμένο από την υμνολογία του Μεγάλου Σαββάτου: *«αναπεσών κεκοίμησαι ως λέων, τις εγερεί σε, βασιλεύ; Αλλ' ανάστηθι αυτεξουσίως ο δους εαυτόν υπέρ ημών εκουσίως.»*

Η απεικόνιση του Αναπεσόντος βρίσκεται σε πολλούς ναούς στο Άγιο Όρος (π.χ. στο Πρωτάτο, έργο αποδιδόμενο στον Μανουήλ Πανσέληνο), στον Μυστρά, και σε μονές στην Ελλάδα και αλλού, όπως στη Μονή Μεταμορφώσεως Μετεώρων (τοιχογραφία του 15ου αιώνα).

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 440
Συντεταγμένες: 57°29′00″N 135°06′00″W﻿ / ﻿57.4833°N 135.1°W﻿ / 57.4833; -135.1
Το Αρχιπέλαγος του Αλέξανδρου βρίσκεται πλησίον των ΝΔ ακτών της Αλάσκας και απαρτίζεται από 1.100 περίπου νήσους και νησίδες σε πλάτος μεταξύ 54° 40΄ Β και 58° 30΄ Β. Οι νήσοι αυτές αποτελούν κορυφές οροσειράς που καταποντίσθηκε στον Ειρηνικό. Το ύψος πολλών εξ αυτών φθάνει τα 1.300 μέτρα. Πολλές από αυτές φέρουν πλούσια και πυκνή βλάστηση, ενώ οι απότομες ακτές τους (παλαιότερες πλαγιές) θυμίζουν τις Νορβηγικές.

Τα κυριότερα νησιά, κατά σειρά μεγέθους είναι: Νήσος Πρίγκηπα Ουαλίας, Τσιτσάγκοφ, Άντμιραλτι, Μπάρανοφ, Ρεβιλαγκιγκέντο, Κούπριανοφ, Κούιου, Έτολιν, Νταλ, Ράνγκελ, Μίτκοφ, Ζάρεμπο, Kosciusko Island, Κρούζοφ, Annette Island, Gravina Island και Yakobi Island. Οι περισσότερες είναι ακατοίκητες. Περισσότερο αξιόλογη πόλη είναι η Σίτκα, επί των δυτικών ακτών της Μπάρανοφ.

Όλες αυτές οι νήσοι ανήκουν σήμερα στις ΗΠΑ και παρουσιάζουν μια αξιόλογη τουριστική κίνηση.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 244767368
* LCCN: sh90004963
* GND: 7528372-4

 |

 |
Η **Αντιγόνεια** (αλλιώς και **Αντιγόνη**) ήταν αρχαία πόλη στην επαρχία της Κρουσίδος της Χαλκιδικής.

Η παλαιότερη ονομασία της πόλεως ήταν **Ψαφάρα**. Βρισκόταν στα παράλια μεταξύ της πόλεως Αίνειας και της χερσονήσου της Παλλήνης. Επρόκειτο για σημαντική πόλη του θρακικού φύλου των Παιόνων.

Όταν ο Πέρσης στρατηγός Μεγάβαζος εισέβαλε στην Μακεδονία το 480 π.Χ. κατέστρεψε αρκετές παιονικές πόλεις, μεταξύ των οποίων και την Ψαφάρα που ήταν σημαντική οχυρή πόλη. Αργότερα κατελήφθη από τον Αργεάδη βασιλιά Φίλιππο Β΄ και μετονομάστηκε προσωρινά σε **Φιλιππούπολη**. Αργότερα, κατά την ελληνιστική περίοδο, η πόλη μετονομάστηκε σε Αντιγόνεια από τον βασιλιά Αντίγονο της Μακεδονίας. Κατά τη διάρκεια των Ρωμαιο-Μακεδονικών πολέμων, τον Ιούνιο του 169 π.Χ. η πόλη μαζί με την Αίνεια, την Κασσάνδρεια και την Θεσσαλονίκη, απέκρουσαν ηρωϊκά τις επιθέσεις του ρωμαϊκού στόλου του Γάιου Μάρκου Φίγλου, στον οποίο συνέδραμαν ο Ευμένης και ο Προυσίας. Από ότι φαίνεται η πόλη επέζησε και στη ρωμαϊκή περίοδο και την αναφέρει ο γεωγράφος Κλαύδιος Πτολεμαίος ως Αντιγόνη.

Πηγές
-----

* Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, εκδ. Αθηνών.
* Κλαυδίου Πτολεμαίου Γεωγραφική Υφήγησις.
Στην ελληνική μυθολογία ο **Αλεξάνορας** ή **Αλεξάνωρ** ήταν γιος του Μαχάονα και εγγονός του θεού Ασκληπιού. Ο Αλεξάνορας λατρευόταν ως ήρωας στην Τιτάνη της Σικυωνίας, όπου είχε ιδρύσει ασκληπιείο μέσα σε περίβολο πυκνοφυτεμένο με κυπαρίσσια. Μέσα στο ασκληπιείο αυτό βρίσκονταν ξύλινα αγάλματα (ξόανα) του Ασκληπιού και της Υγείας. Πολλοί θεωρούσαν ότι το άγαλμα αυτό του Ασκληπιού ήταν έργο του ίδιου του Αλεξάνορα. Προς τιμή του Αλεξάνορα υπήρχε και δικό του άγαλμα στο εσωτερικό του κτιρίου.

Αδελφοί του Αλεξάνορα ήταν ο Σφύρος, που είχε ιδρύσει κι αυτός ασκληπιείο στο Άργος, ο Πολεμοκράτης, ο Άλκων και άλλοι (Παυσανίας Β, 23, 4). Οι κάτοικοι της Τιτάνης τιμούσαν τον Αλεξάνορα με ιλαστήριες θυσίες μετά το ηλιοβασίλεμα.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 88
Στη θεωρία της οργάνωσης, η **αμοιβαία βοήθεια** είναι η εθελοντική αμοιβαία ανταλλαγή πόρων και υπηρεσιών για αμοιβαίο όφελος. Τα έργα αλληλοβοήθειας είναι μια μορφή πολιτικής συμμετοχής στην οποία οι άνθρωποι αναλαμβάνουν την ευθύνη να φροντίζουν ο ένας τον άλλον και να αλλάζουν τις πολιτικές συνθήκες.

Προέλευση
---------

Ο όρος «αμοιβαία βοήθεια» διαδόθηκε από τον αναρχικό φιλόσοφο Πιοτρ Κροπότκιν στη συλλογή δοκιμίων του *Mutual Aid: A Factor of Evolution*, ο οποίος υποστήριξε ότι η συνεργασία, όχι ο ανταγωνισμός, ήταν ο κινητήριος μηχανισμός πίσω από την εξέλιξη.   Ο Κροπότκιν υποστήριξε ότι η αλληλοβοήθεια έχει ρεαλιστικά πλεονεκτήματα για την επιβίωση ανθρώπων και ζώων και έχει προωθηθεί μέσω της φυσικής επιλογής, και ότι η αλληλοβοήθεια είναι αναμφισβήτητα τόσο αρχαία όσο ο ανθρώπινος πολιτισμός.  Αυτή η αναγνώριση του ευρέως διαδεδομένου χαρακτήρα και του ατομικού οφέλους της αμοιβαίας βοήθειας βρισκόταν σε αντίθεση με τις θεωρίες του κοινωνικού δαρβινισμού που έδιναν έμφαση στον ατομικό ανταγωνισμό και την επιβίωση του ισχυρότερου και ενάντια στις ιδέες φιλελεύθερων όπως ο Ζαν-Ζακ Ρουσσώ, που πίστευαν ότι η συνεργασία είχε κίνητρο, από την καθολική αγάπη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Peter Kropotkin· Victor Robinson (26 Μαΐου 2020). «Introduction». *Mutual Aid – A Factor of Evolution: With an Excerpt from Comrade Kropotkin by Victor Robinson*. Read Books Limited. ISBN 978-1-5287-9015-4.
2. 1 2  Kropotkin, Petr (1902). *Mutual Aid: A Factor of Evolution*. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2020.
3. ↑  Bertram, Christopher (2020), Zalta, Edward N. επιμ. «Jean Jacques Rousseau», *The Stanford Encyclopedia of Philosophy* (Metaphysics Research Lab, Stanford University), ανακτήθηκε στις 2020-12-11
Η **Αντιγόνη Γόνη** (γεννήθηκε στις 8 Μαρτίου 1969) είναι Ελληνίδα κιθαρίστρια και τραγουδίστρια, ιδρύτρια και πρόεδρος του προκολεγιακού τμήματος στο Τμήμα Κιθάρας της σχολής Τζουιλιάρντ. 

Η Γόνη γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε στο εθνικό ωδείο Αθηνών υπό την καθοδήγηση του Ευάγγελου Ασημακόπουλου. Συνέχισε τις σπουδές της στην Βασιλική Ακαδημία Μουσικής στο Λονδίνο και εκπαιδεύτηκε επίσης από τον Τζούλιαν Μπρημ. Συνέχισε τις σπουδές της υπό την Σάρον Ίσμπιν στη σχολή Τζουιλιάρντ στη Νέα Υόρκη.

Έχει δώσει παραστάσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ιαπωνία, την Πορτογαλία, τη Γαλλία, και άλλες χώρες. Η καριέρα της άνθισε στα μέσα της δεκαετίας του 1990, αφού κέρδισε τον διαγωνισμό του Αμερικανικού Ιδρύματος Κιθάρας, δίνοντας 65 συναυλίες στη Βόρεια Αμερική. Επίσης κέρδισε συμβόλαιο με τη Naxos Records, με την οποία έχει ηχογραφήσει τρεις επιτυχημένους δίσκους. 

Η Γόνη είναι καθηγήτρια στο Βασιλικό Ωδείο των Βρυξελλών. Ήταν πρόεδρος στο Τμήμα Κιθάρας στο προκολεγιακό τμήμα του κολλεγίου Τζουιλιάρντ μεταξύ του 1995 και του 2004. Σήμερα κατέχει θέσεις στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια και την Βασιλική Ακαδημία Μουσικής του Λονδίνου, μοιράζοντας τον χρόνο της μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών, των Βρυξελλών και της Αθήνας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα

Παραπομπές
----------

1. ↑  Maurice J. Summerfield: *The Classical Guitar. Its Evolution, Players and Personalities Since 1800*, 5th edition (Blaydon-on-Tyne: Ashley Mark Publishing Co. 2002), p. 134.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 66149294370180522328
* **Europeana**: agent/base/8916
* LCCN: no98089740
* ISNI: 0000 0004 4886 0026
* GND: 124122477
* BNF: cb14522704s (data)
* MusicBrainz: 5e7fd7e2-cfa6-4040-bfd2-8146ddb9cef1

 |

 |
Η **Βακχία** ήταν αρχαία ελληνορωμαϊκή πόλη της Αιγύπτου στη Κάτω Αίγυπτο. Η πόλη βρίσκεται κοντά στο σημερινό Φαγιούμ, στη τοποθεσία Ουμ ελ Χατ, και ιδρύθηκε από τον Πτολεμαίο Β΄ μαζί με άλλες πόλεις.

Ήταν ιδιαίτερα σημαντική κατά τη διάρκεια της ελληνορωμαϊκής περιόδου ως γεωργικό κομβικό σημείο προς τις μεγάλες πόλεις της Αιγύπτου.

Ανασκαφές, ακόμη σε εξέλιξη, έφεραν στο φως δρόμους, οικίες, μνημειακά αγάλματα και έναν μεγάλο αριθμό παπύρων γραμμένοι στα ελληνικά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.geonames.org/347053.
2. 1 2  Franco Cimmino, *Dizionario delle dinastie faraoniche*, pag. 420

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Umm el-Athl στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 315170193
* LCCN: sh95003083
* GND: 4384874-6

 |

 |
Συντεταγμένες: 38°7′N 20°40′E﻿ / ﻿38.117°N 20.667°E﻿ / 38.117; 20.667


**Αίνος** (ιταλικά: *Monte Nero*) είναι το ψηλότερο βουνό της Κεφαλονιάς (1.628 μ.) και των Ιονίων Νήσων, το οποίο αποτελεί εθνικό δρυμό από το 1962. Ο εθνικός δρυμός έχει έκταση σχεδόν 30.000 στρέμματα, τα 2/3 της οποίας καλύπτονται από το μοναδικό στον κόσμο είδος ελάτου, την ενδημική Κεφαλληνιακή Ελάτη. Μέσα στον εθνικό δρυμό βρίσκουν καταφύγιο επίσης αρκετά είδη πανίδας όπως αλεπούδες, κουνάβια και πληθυσμός ημιάγριων αλόγων.

Η ψηλότερη κορυφή του Αίνου είναι ο Μέγας Σωρός, η οποία φαίνεται καθαρά από τη Ζάκυνθο και αμυδρά από τη Λευκάδα και τις κοντινές ακτές της Πελοποννήσου και της Στερεάς Ελλάδος. Έχει ύψος 1.628 μέτρα και ουσιαστικά είναι το μόνο υψηλό βουνό της Κεφαλονιάς. Στους πρόποδες του Αίνου είναι χτισμένο το όμορφο, παραδοσιακό χωριό Πυργί.

Ο Αίνος, ένα μνημείο της φύσης, προσελκύει το ενδιαφέρον τόσο των τουριστών, όσο και των οικολόγων, οι οποίοι καταβάλλουν τα μέγιστα για να μείνει ζωντανός και να αναπαραχθεί ξανά στο μέγιστο βαθμό ο φυσικός πλούτος του βουνού που κοσμεί ολόκληρο το νησί. Η περιοχή είναι προστατευόμενος βιότοπος του δικτύου Natura 2000 με κωδικό GR2220002.

Άλλες ψηλές κορυφές στην Κεφαλονιά είναι:

**Αγία Δυνατή**= 1.131 μέτρα, **Ρούδι**= 1.125 μέτρα, **Κόκκινη Ράχη**= 1.082 μέτρα.

Φωτοθήκη
--------

* Διπλοσάινο στον ΑίνοΔιπλοσάινο στον Αίνο
* Μανιτάρια στον ΑίνοΜανιτάρια στον Αίνο
* Φριτιλαρία η ευμετάβλητηΦριτιλαρία η ευμετάβλητη

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Εθνικός Δρυμός Αίνου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Νοεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2009.
2. ↑  «N2K GR2220002 dataforms». *natura2000.eea.europa.eu*. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Σελίδα για τον Εθνικό Δρυμό Αίνου
* Εθνικός Δρυμός Αίνου (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνικοί δρυμοί και πάρκα της Ελλάδας |
| --- |
|  |
| Εθνικοί δρυμοί | 
* Όλυμπος
* Πάρνηθα
* Παρνασσός
* Σαμαριά
* Βίκος-Αώος
* Αίνος
* Σούνιο
* Οίτη
* Πίνδος
* Πρέσπες
 |
|  |
| Εθνικά πάρκα | 
* Σχινιά Μαραθώνα
* Κορώνειας Βόλβης Μακεδονικών Τεμπών
* Βορείας Πίνδου
* Μεσολογγίου Αιτωλικού, Αχελώου Εύηνου και Εχινάδων
* Δαδιάς Λευκίμμης Σουφλίου
* Κερκίνης
* Απολιθωμένο δάσος της Λέσβου
* Έβρου
* Αμβρακικού
* Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης
* Τζουμέρκων Περιστερίου Αράχθου
* Κοτυχίου Στροφυλιάς
* Αξιού Λουδία Αλιάκμονα
* Ροδόπης
* Χελμού Βουραïκού
 |
|  |
| Θαλάσσια πάρκα | 
* Ζακύνθου
* Αλοννήσου Βορείων Σποράδων
 |

 |
Το **αθηναϊκό πραξικόπημα του 411 π.Χ.** ήταν το αποτέλεσμα μιας επανάστασης που έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου. Το πραξικόπημα ανέτρεψε τη δημοκρατική κυβέρνηση της αρχαίας Αθήνας και την αντικατέστησε με μια βραχύβια ολιγαρχία, γνωστή ως **Αρχή των Τετρακοσίων**.

Στον απόηχο της δημοσιονομικής κρίσης η οποία προκλήθηκε από την αποτυχημένη Σικελική Εκστρατεία, Αθηναίοι της ανώτερης τάξης, οι οποίοι εδώ και καιρό ήταν δυσαρεστημένοι με την άμεση δημοκρατία της πόλης-κράτους, επιδίωκαν να δημιουργήσουν μια ολιγαρχία της ελίτ. Πίστευαν ότι θα μπορούσαν να διαχειριστούν τη εξωτερική, δημοσιονομική και πολεμική πολιτική καλύτερα από την υφιστάμενη κυβέρνηση.

Η κίνηση προς την ολιγαρχία οδηγήθηκε από μια σειρά επιφανών και πλουσίων Αθηναίων, οι οποίοι κατείχαν σημαντικές θέσεις στον Αθηναϊκό στρατό στη Σάμο. Οι πραξικοπηματίες έκαναν το πραξικόπημα σε συνεργασία με τον Αλκιβιάδη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Thomas R. Martin, An Overview of Classical Greek History from Mycenae to Alexander». Perseus Digital Library, Tufts University.
Η **Αιπεία** ή **Αίπεια** ήταν αρχαία πόλη στην Κύπρο.

Στην μυθολογία οικιστές της πόλης αναφέρονται πολλοί, όλοι ήρωες του Τρωικού πολέμου που κατά την επιστροφή τους έφτασαν στην Κύπρο. Αυτοί ήταν, ο Δημοφώντας  ή ο Ακάμας γιος του Θησέα και της Φαίδρας εγγονός του Μίνωα και αδελφός του προηγούμενου Δημοφώντα, επίσης αναφέρεται και ο Φάληρος. 

Η πόλη βρισκόταν σε ορεινή τοποθεσία και κύρια ασχολία των κατοίκων της ήταν η επεξεργασία χαλκού. Ο τελευταίος βασιλιάς της Αιπείας ήταν ο Φιλόκυπρος. Κάποτε πέρασε από εκεί ο Αθηναίος Σόλων και συνέστησε στον Φιλόκυπρο να ιδρύσει μια νέα πόλη σε περιοχή με καλύτερο κλίμα, όπως κι έγινε, ή νέα πόλη ονομάστηκε Σόλοι προς τιμήν του Σόλωνα ο οποίος έγραψε και τους πρώτους νόμους της.

Η θέση της πόλης έχει βρεθεί και ανασκαφεί, οι πρώτες ανασκαφές έγιναν το 1927.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Corpus, τεύχος 73 Ιουλίου 2005

Βιβλιογραφία
------------

* Βάσσος Καραγιώργης, *Αρχαία Κύπρος*, Μορφωτικό ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, Αθήνα 1978
Η **Αντιγόνη**, ήταν τραγικό πρόσωπο του Θηβαϊκού Κύκλου και της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας.

Ο μύθος
-------

Ήταν κόρη του Οιδίποδα και της Ιοκάστης ή, κατά μια άλλη εκδοχή, της Ευρυγανείας. Αδέλφια της ήταν η Ισμήνη και οι δίδυμοι Ετεοκλής και Πολυνείκης. Αδελφός της ήταν και ο Οιδίποδας, ο πατέρας της, λόγω της ακούσιας αιμομιξίας του με την μητέρα του Ιοκάστη.

Ύστερα από την αποκάλυψη των πεπραγμένων του Οιδίποδα, την αυτοτύφλωση του ίδιου και τον απαγχονισμό της Ιοκάστης, οδηγεί τον πατέρα της στην εξορία του στους Κολωνούς. Η ιστορία αυτή διαδραματίζεται στην τραγωδία του Σοφοκλή Οιδίπους επί Κολωνώ, όπου εκεί ο Θησέας σώζει την Αντιγόνη όταν ο θείος της ο Κρέων (αδελφός της Ιοκάστης) προσπαθεί να την απαγάγει, στην προσπάθεια του να πείσει τον Οιδίποδα να επιστρέψει στη Θήβα. Μετά τον θάνατο του πατέρα της, επιστρέφει στην Θήβα για να αποτρέψει την μονομαχία των αδερφών της οι οποίοι φιλονικούν για την ανάληψη της εξουσίας. Όταν ο πόλεμος τελειώνει υπέρ της Θήβας, και με τον τραγικό θάνατο του Ετεοκλή και του Πολυνείκη στην «έβδομη πύλη», ο νέος άρχοντας Κρέων διατάζει τον ενταφιασμό του Ετεοκλή, αλλά απαγορεύει να ταφεί το πτώμα του Πολυνείκη, επειδή ενήργησε ως προδότης.

Η Αντιγόνη, σε αντίθεση με την Ισμήνη, αψηφά τους νόμους του Κρέοντα και ενταφιάζει τον νεκρό αδελφό της σύμφωνα με την θέληση των θεών. Η πράξη αυτή οδηγεί τον Κρέοντα στην απόφαση να την τιμωρίσει σε θάνατο, κλείνοντας την σε σπήλαιο, χωρίς τροφή και νερό. Ο αρραβωνιαστικός της Αίμονας, γιος του Κρέοντα, υπερασπίζεται την Αντιγόνη και κατηγορεί τον πατέρα του, ο οποίος και αργότερα μετανοεί αφού ο μάντης Τειρεσίας τον προειδοποιεί ότι κάτι κακό πρόκειται να συμβεί. Παρ'όλα αυτά, δεν προλαβαίνει να αναιρέσει την απόφαση του, καθώς η Αντιγόνη αυτοκτονεί. Μαθαίνοντας το γεγονός αυτό, αυτοκτονεί και ο Αίμων, συμπαρασύροντας και τη μητέρα του Ευρυδίκη σε αυτοκτονία.

Δείτε επίσης
------------

* Ο αστεροειδής 129 Αντιγόνη (129 Antigone), που ανακαλύφθηκε το 1873, πήρε το όνομά του από την ηρωίδα αυτή της ελληνικής μυθολογίας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Timothy Gantz: «Mythes de la Grèce archaïque» (Γαλλικά) Éditions Belin. Παρίσι. 2004. σελ. 1390. ISBN-13 978-2-7011-3067-5. ISBN-10 2-7011-3067-0.
2. 1 2 3 4 5  «Антигона» (Ρωσικά)
3. 1 2  «Antigona» (Ρωσικά)

|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:  **Αντιγόνη** |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 54939226
* LCCN: no2014084634
* GND: 118503340
* SUDOC: 027591689
* NKC: jo2016908822

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Μυθολογία
* Πύλη:Ελληνική μυθολογία
 |

 |
Ο πύραυλος WAC Corporal
Την ονομασία **ΒΑΚ/Κόρποραλ**, **Β/Κ** (WAC/Corporal = WAC/Δεκανέας) έφερε ο πρώτος ιονοσφαιρικός πύραυλος που κατασκευάστηκε από τις ΗΠΑ το 1944 και εκτοξεύτηκε επιτυχώς τον επόμενο χρόνο. Αποτελούσε μέρος του γενικότερου εξοπλιστικού προγράμματος ΒΑΚ. Ο σχεδιασμός και η κατασκευή του έγινε από την αεροναυπηγική εταιρεία Ντάγκλας (Douglas Aircraft Company), υπό την καθοδήγηση του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Καλιφόρνιας (Εργαστήριο Guggenheim) .

Γενικά
------

Ο Β/Κ ήταν ένας ερευνητικός μετεωρολογικός πύραυλος διεξαγωγής μετρήσεων στην ανώτερη ατμόσφαιρα, την ιονόσφαιρα φέροντας πλείστα όργανα. Ως καύσιμο αυτού χρησιμοποιήθηκε ατμίζον νιτρικό οξύ με ένα μίγμα ανιλίνης και φουρφουρυλικής αλκοόλης. Το συνολικό μήκος του ήταν 7,30 μ. (24 ft), η διάμετρός του 30 εκ. (1 ft), ενώ το συνολικό του βάρος, πλήρους φόρτου έφθανε περίπου τα 315 κιλά, εκ των οποίων τα 67 κ. ήταν το βάρος του καυσίμου. Η δε ταχύτητά του ήταν 1,2 χλμ/δευτερόλεπτο.  

Πρώτη εκτόξευση αυτού του τύπου έγινε στις 16 Σεπτεμβρίου 1945 από το πεδίο εκτόξευσης πυραύλων Χουάιτ Σαντς στο Νέο Μεξικό φθάνοντας στο ύψος των 65 χλμ. περίπου. Αργότερα συνδυάστηκε με ένα γερμανικό πύραυλο V-2 όπου οι επιδόσεις του Β/Κ άρχισαν να αυξάνουν εκπληκτικά. Στην εκτόξευση στις 24 Φεβρουαρίου του 1949 έφθασε τελική ταχύτητα 8.300 χλμ/ώρα, (περίπου 5.150 μίλια/ώρα) και υψόμετρο τα 400 χλμ. Ο συνδυασμός αυτός Β/Κ και V-2 απετέλεσε τον πρώτο διώροφο πύραυλο που έφθασε στο εν λόγω υψόμετρο.

Σήμερα ελάχιστα μοντέλα Β/Κ υφίστανται ως μουσειακά είδη, όπως στο Εθνικό Μουσείο Αέρος και Διαστήματος των ΗΠΑ και στο Μουσείο του πεδίου βολής στο Ν. Μεξικό.

Πηγές
-----

* "*Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica*" τ.13ος, σ.167

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Astronautix.com άρθρο
* Άρθρο από τον Κατάλογο του στρατού των ΗΠΑ για ρουκέτες και πυραύλους
* Άρθρο από το Εθνικό Μουσείο Αέρος και Διαστήματος
* *"50 Miles Up This Summer"* , May 1946, Popular Science
Τα ανοιχτά χρώματα αυτού του κοκκιώδους τοξικού βατράχου προειδοποιούν τους θηρευτές για την τοξικότητά του
H ανάποδη σκίαση του ασβού τον καθιστά εμφανή, σημαίνοντας την ικανότητά του να αμυνθεί μέσω της επιθετικής συμπεριφοράς του και των αιχμηρών δοντιών και ονύχων του
**Αποσηματισμός** (από το αρχαίο ελληνικό ἀπό+σῆμα) αναφέρεται στην εμφάνιση ενός ζώου που προειδοποιεί τους θηρευτές ότι είναι τοξικό, δυσάρεστο ή επικίνδυνο. Αυτό το προειδοποιητικό σήμα συσχετίζεται με την ατελεσφορία ενός θηράματος για τους πιθανούς θηρευτές. Η ατελεσφορία αυτή μπορεί να συνίσταται σε τυχόν άμυνες που καθιστούν το θήραμα δύσκολο στη βρώση, όπως η τοξικότητα, η άσχημη γεύση ή οσμή, οι αιχμηρές άκανθες ή η επιθετική του φύση. Ο αποσηματισμός περιλαμβάνει πάντα κάποια διακριτή σήμανση η οποία μπορεί να λάβει τη μορφή εμφανούς ζωικού χρώματος, ήχων, οσμών ή άλλα αντιληπτά χαρακτηριστικά. Οι αποσηματικές σημάνσεις είναι ευεργετικές τόσο για το αρπακτικό όσο και για το θήραμα, καθώς και τα δύο αποτρέπονται από πιθανή βλάβη.

Ο όρος δημιουργήθηκε από τον Edward Bagnall Poultonγια να ορίσει την έννοια του «προειδοποιητικού χρωματισμού» του Alfred Russel Wallace. Ο αποσηματισμός αξιοποιείται στον Μιλεριανό μιμητισμό, όπου τα είδη με ισχυρές άμυνες εξελίσσονται για να μοιάζουν μεταξύ τους. Με τη μίμηση παρομοίως χρωματισμένων ειδών, το σήμα προειδοποίησης σε αρπακτικά ζώα μοιράζεται, προκαλώντας τους να μάθουν ταχύτερα με κέρδος για κάθε είδος.

Ένα γνήσιο αποσηματικό σήμα, που ειδοποιεί πως ένα είδος έχει χημική ή φυσική άμυνα, δεν είναι ο μόνος τρόπος για να αποτραπούν οι θηρευτές. Στον Μπατεσιανό μιμητισμό , ένα είδος μιμείται ένα αποσηματικό για να πετύχει την προστασία του, ενώ πολλά είδη διαθέτουν δηματοϊκές συμπεριφορές που μπορεί να τρομάξουν ένα αρπακτικό για αρκετό χρόνο που θα επιτρέψει ένα κατά τα άλλα απροστάτευτο θήραμα να διαφύγει.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Santos, J.C.; Coloma, Luis A.; Cannatella, D.C. (2003). «Multiple, recurring origins of aposematism and diet specialization in poison frogs». *Proceedings of the National Academy of Sciences* **100** (22): 12792–12797. doi:10.1073/pnas.2133521100. PMID 14555763.
2. ↑  Eisner, T.; Grant, R.P. (1981). «Toxicity, Odor Aversion, and 'Olfactory Aposematism'». *Science* **213** (4506): 476. doi:10.1126/science.7244647. PMID 7244647.
3. ↑  Poulton, 1890. Foldout "The Colours of Animals Classified According to Their Uses", after page 339.
4. ↑  Marek, Paul; Papaj, Daniel; Yeager, Justin; Molina, Sergio; Moore, Wendy (2011-09). «Bioluminescent aposematism in millipedes». *Current Biology* **21** (18): R680–R681. doi:10.1016/j.cub.2011.08.012. ISSN 0960-9822. .
5. ↑  Wallace, Alfred Russel. *Tropical Nature and Other Essays*. Cambridge: Cambridge University Press. σελίδες 158–220. ISBN 9781139382076.
Συντεταγμένες: 01°50′N 172°57′E﻿ / ﻿1.833°N 172.950°E﻿ / 1.833; 172.950

|  |
| --- |
|  |
|  **Αμπαϊάνγκ** |
| Ο βορράς βρίσκεται στο κάτω δεξιά μέρος της φωτογραφίας |
| **Θέση** | Ειρηνικός ΩκεανόςΝησιά Γκίλμπερτ |
| **Συντεταγμένες** | 01°50′N 172°57′E﻿ / ﻿1.833°N 172.950°E﻿ / 1.833; 172.950 |
| **Χώρα** | Κιριμπάτι |
| **Έκταση (χμ²)** | 16 |
| **Πληθυσμός** | 5.502 (2005) |

Η **Αμπαϊάνγκ**, επίσης και *Απαϊάνγκ*, μερικές φορές *Απιάια*, και παλαιότερα *Σάρλοτ Νήσος*, *Μάθηους* ή *Έξι Νήσοι*, είναι μια κοραλλιογενής ατόλλη του Κιριμπάτι στην συστάδα των Νήσων Γκίλμπερτ, και βρίσκεται στον δυτικό κεντρικό Ειρηνικό Ωκεανό.

Η Αμπαϊάνγκ αποτελείται από 15 νησίδες (η μία τουλάχιστον κατοικείται) στα βόρεια Γκίλμπερτ με συνολική χερσαία έκταση 16 χμ². Η ατόλλη έχει μια λιμνοθάλασσα (26 επί 8 χμ) που προσφέρει προστατευμένο αγκυροβόλιο.

Στα νοτιοδυτικά της Αμπαϊάνγκ υπάρχει ένα κανάλι, το Κανάλι Μπίνγκχαμ, που είναι η βασική σύνδεση μεταξύ της λιμνοθάλασσας και του Ειρηνικού. Το κανάλι βρίσκεται μεταξύ του μεγαλύτερου νησιού της Αμπαϊάνγκ (στα ανατολικά) και ενός μικρού νησιού στα νοτιοδυτικά της Αμπαϊάνγκ που ονομάζεται Τεΐριο.

Υπάρχει τουλάχιστον ένα ξενοδοχείο στην Αμπαϊάνγκ: στο Ταμπουράο το συμβούλιο λειτουργεί έναν ξενώνα. Το Κολλέγιο Αγίου Ιωσήφ λειτουργεί έναν μικρό ιδιωτικό ξενώνα.

Ο Καπετάνιος Τόμας Γκίλμπερτ ήταν ο Ευρωπαίος που ανακάλυψε την ατόλλη, το 1788, την ονόμασε Σάρλοτ Νήσο, προς τιμήν του ιδιοκτήτη του πλοίου του, Σάρλοτ.

Το σπουδαιότερο ίδρυμα στην Αμπαϊάνγκ είναι το Κολλέγιο του Αγίου Ιωσήφ. Πρύτανης είναι ο Σερ Πώλ Τσίλτον, ένας Βρετανός μετανάστης. Το Κολλέγιο ιδρύθηκε το 1939. Τα τελευταία 65 χρόνια έχει εξελιχθεί σε ένα ηγετικό κέντρο εκμάθησης στο Κιριμπάτι. Ανάμεσα στους αποφοίτους του είναι ο τωρινός Πρόεδρος της χώρας Ανότε Τονγκ, και ο προκάτοχος του Τεμπουρόρο Τίτο. 

Όλα τα παρακάτω μέρη βρίσκονται στο μεγαλύτερο νησί της Αμπαϊάνγκ:

Αονομπουάκα - Μποροτιάν - Κοϊνάουα - Εβένα - Μορικάο - Ταμποντεμπίκε - Ταμπουϊρόα - Ταμπουράο - Τακαράνο - Τανιμαϊάκι - Τεμπάνγκα - Τουαραμπού - Ουμπαντεμάν

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ατόλες και Νησιά του Κιριμπάτι |
| --- |
|  |
| Νησιά Γκίλμπερτ | 
* Μακίν
* Μπουταριτάρι
* Μαρακέι
* Αμπαϊάνγκ
* Ταράουα
* Μαϊάνα
* Αμπεμάμα
* Κουρία
* Αρανούκα
* Νονούτι
* Ταμπιτεουέα
* Μπέρου
* Νικουνάου
* Ονοτόα
* Ταμάνα
* Αροράε
 |
|  |
| Δυτικά των Γκίλμπερτ | 
Μπανάμπα |
|  |
| Νησιά Φοίνικα | 
* Αμπαριρίνγκα
* Εντέρμπουρυ
* Μπίρνι
* ΜακΚήν
* Ραουάκι
* Μάνρα
* Ορόνα
* Νικουμαρόρο
 |
|  |
| Νησιά Γραμμής Ισημερινού | 
* Τεράινα
* Ταμπουαεράν
* Κιριτιμάτι
* Μάλντεν
* Στάρμπακ
* Βοστόκ
* Καρολίνα
* Φλιντ
 |
|  |
| Ύφαλοι | 
* Γουίνσλοου
* Καροντελέτ
* Φίλιππο
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 234324744
* GND: 4508634-5
* SUDOC: 148461336

 |

 |
Η **Αποστολή Παρατηρητών των Ηνωμένων Εθνών στη Λιβερία** (UNOMIL) ήταν ειρηνευτική αποστολή των Ηνωμένων Εθνών στη Λιβερία. Δημιουργήθηκε με το ψήφισμα 866 (1993) του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και έδρευε στην πρωτεύουσα Μονρόβια.

Η UNOMIL δημιουργήθηκε ως μέρος της συμφωνίας του Κοτονού για να υποστηρίξει τις προσπάθειες της Οικονομικής Κοινότητας των Κρατών της Δυτικής Αφρικής (ECOWAS) στη Λιβερία κατά τη διάρκεια του πρώτου εμφυλίου πολέμου της Λιβερίας (1989-1996). Η αρχική εντολή της ήταν να παρακολουθεί την εφαρμογή των ειρηνευτικών συμφωνιών μεταξύ των αντιμαχομένων της Λιβερίας, να διερευνήσει τις παραβιάσεις της κατάπαυσης του πυρός, να βοηθήσει στην ανασυγκρότηση, στον αφοπλισμό των μαχητών, τη διευκόλυνση της ανθρωπιστικής βοήθειας, να διερευνήσει τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και να επιβλέψει τις εκλογικές διαδικασίες. Κατά τη διάρκεια της θητείας της, η UNOMIL παρείχε υλικοτεχνική βοήθεια, ενώ η Ομάδα Παρακολούθησης της Δυτικοαφρικανικής Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης ήταν υπεύθυνη για ζητήματα ασφαλείας. Επίσης, ανέλαβε εκστρατείες ενημέρωσης του κοινού με στόχο την εκπαίδευση των ψηφοφόρων. 

Αντικαταστάθηκε από την αποστολή των Ηνωμένων Εθνών στη Λιβερία, που δημιουργήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2003.

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. ↑  Κείμενο του ψηφίσματος στο UNHCR.org (αγγλικά).
2. ↑  Adibe, Clement E. (1997). «The Liberian conflict and the ECOWAS-UN partnership». *Third World Quarterly* **18** (3): 471–488. doi:10.1080/01436599714821. .
3. ↑  United Nations Dept. of Public Information (1998). *UN peacekeeping, 50 years, 1948-1998*. United Nations Dept. of Public Information. σελ. 33.
4. ↑  Francis, David J. (2005). *Dangers of co-deployment: UN co-operative peacekeeping in Africa*. Ashgate Publishing, Ltd. σελ. 128. ISBN 978-0-7546-4027-1.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* UNOMIL website

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ειρηνευτικές επιχειρήσεις του ΟΗΕ |
| --- |
|  |
| Αφρική | 
* MINURSO
* MINUSCA
* MINUSMA
* MONUSCO
* UNAMID
* UNISFA
* UNMIL
* UNIMISS
* UNOCI
* UNSMIL
 |
|  |
| Βόρεια και Νότια Αμερική | 
* MINUSTAH
 |
|  |
| Ασία | 
* UNAMA
* UNMOGIP
 |
|  |
| Ευρώπη | 
* UNFICYP
* UNMIK
 |
|  |
| Μέση Ανατολή | 
* UNDOF
* UNIFIL
* UNTSO
 |
|  |
| 
* Κατηγορία Κατηγορία
 |

 |
Οι **Αμβυστοματίδες** είναι ταξινομική οικογένεια σαλαμανδρών της Βόρειας Αμερικής.

Είναι μετρίου μεγέθους, και σε αυτές ανήκει το Αξολότλ καθώς και η μαρμαρωτή σαλαμάνδρα (Abystoma opacum) που φθάνει τα 12,5 εκ. και ζει στη γη, πάνω στις πλάγιες των λόφων, κοντά σε ποτάμια, από τη Νέα Αγγλία ως τη βόρεια Φλόριδα, καθώς και δυτικά του Τέξας. Το ζευγάρωμα γίνεται το φθινόπωρο, η γονιμοποίηση είναι εσωτερική, και τα αυγά τοποθετούνται σε ρηχές κοιλότητες της γης. Τα αυγά τα φυλάει το θηλυκό, ως ότου να ξαναβρέξει οπότε και εκκολάπτονται.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) «Ambystomatidae - Amphibia Web».
2. ↑  (Αγγλικά) «Ambystomatidae, Mole Salamanders - Animal Diversity Web».
Ιππικό στους δρόμους του Παρισιού κατά τη διάρκεια του Γαλλικού πραξικοπήματος του 1851, με το οποίο ο δημοκρατικά εκλεγμένος Πρόεδρος Λουδοβίκος-Ναπολέων Βοναπάρτης κατέλαβε δικτατορικά την εξουσία. Ένα χρόνο αργότερα στέφθηκε Αυτοκράτορας των Γάλλων.
**Αυτο-πραξικόπημα** είναι μια μορφή στασιασμού υπό την μορφήν πραξικοπήματος στην οποία ο ηγέτης ενός κράτους (συνηθέστατα της εκτελεστικής του εξουσίας), παρά το γεγονός ότι κατέχει νόμιμα την εξουσία, διαλύει ή καθιστά ανίσχυρους τους πολιτειακούς θεσμούς και αναλαμβάνει παράνομα έκτακτες εξουσίες, που δεν θα του χορηγούνταν υπό κανονικές συνθήκες. Άλλα μέτρα που λαμβάνονται, μπορεί να περιλαμβάνουν την ακύρωση του εθνικού συντάγματος, την αναστολή πολιτικών δικαστηρίων και την ανάληψη δικτατορικών εξουσιών.

Βιβλιογραφία
------------

1. ↑  Μια πρώιμη αναφορά του ισπανικού όρου για το αυτο-πραξικόπημα, *autogolpe*, μπορεί να βρεθεί σε Kaufman, Edy: Uruguay in Transition: From Civilian to Military Rule, Transaction, New Brunswick, 1979.
Η **Αυστροελληνική Εταιρεία Καπνών Α.Ε.** (γαλλικά: *Austro-Hellenique S.A. DeTabac Ht De Batiment*) ιδρύθηκε στη Δράμα το 1928. Δραστηριοποιήθηκε, ως θυγατρική της Austria Tabak Einkaufs-Und Handelsorganisation, στην περιοχή της Κεντρικής και Ανατολικής Μακεδονίας.

Είχε ως κύρια έδρα τη Θεσσαλονίκη για την οποία ήταν ένας μεγάλος καπνεμπορικός οίκος, ενώ διέθεται επίσης παραρτήματα στη Δράμα με την προσθήκη της καπναποθήκης «Σπήρερ» (μετέπειτα «Αυστροελληνική») το 1932, στην Καβάλα και στο Κιλκίς, από το οποίο ξεκίνησε τις δραστηριότητές της με κύριο στέλεχος τον Κωνσταντίνο Ζιώγα. Το 2000, η εταιρεία πωλήθηκε στην Alliance One International.

Παραπομπές
----------

1. ↑  DIMON INC sec.gov
2. ↑  AUSTRO - HELLENIQUE S.A. DE TABAC tabak-peter.ch
3. ↑  ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ Αρχειοθετήθηκε 2015-05-27 στο Wayback Machine. local.e-history.gr
4. ↑  Ιστορικό g.allamanis.com
5. ↑  Οι καπναποθήκες της Δράμας Αρχειοθετήθηκε 2019-07-16 στο Wayback Machine. local.e-history.gr
6. ↑  Εγκαινιάστηκε η Αυστροελληνική Καπναποθήκη kilkistoday.gr
7. ↑  Εγκαινιάσθηκε η λειτουργία της πρώην «Αυστροελληνικής» καπναποθήκης maxitis.gr
8. ↑  Company Overview of Austro-Hellenique S.A. bloomberg.com
Ο **Αραβικός τράγος** ή αλλιώς **Αραβικό τάρ** είναι είδος τάρου (Ασιατικές αίγες), ιθαγενές στην Αραβία. Μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν πως ανήκε στο γένος *Hemitragus*, όμως γενετικές ενδείξεις απέδειξαν πως ανήκει σε μονοτυπικό γένος.

Μορφολογία
----------

Ο αραβικός τράγος αποτελεί το μικρότερο είδος τάρου. Είναι γεροδεμένο ζώο με κυρτά προς τα πίσω κέρατα. Τα αρσενικά είναι πιο εύρωστα από τα θηλυκά. Επίσης τα αρσενικά έχουν πιο εντυπωσιακή χαίτη από τα θηλυκά, που εκτείνονται δεξιά κάτω από την πλάτη και αναπτύσσονται περισσότερο με βάση την ηλικία. Στα γηραιότερα αρσενικά το ρύγχος σκουραίνει προς το μαύρο και αποκτούν μαύρη ρίγα στην βάση του ματιού. Όπως τα περισσότερα αιγώδη, έτσι και ο αραβικός τράγος έχει ελαστικές οπλές που τον βοηθούν να κρατάει την ισορροπία του στα απόκρημνα βράχια.

Βιολογία
--------

Ο αραβικός τράγος συναντάται σε μικρά κοπάδια περιλαμβάνοντας ένα θηλυκό και ένα μικρό. Επίσης συναντάται και σε οικογενειακές ομάδες.Υπάρχουν αναφορές για γεννήσεις καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου, και κυήσεις που κρατάνε 140-150 ημέρες. Τρέφεται κυρίως με φύλλα, γρασίδι, θάμνους και φρούτα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Insall, D. (2008). *Arabitragus jayakari*. *2008 IUCN Red List of Threatened Species*. IUCN 2008. Ανακτήθηκε 5 April 2009. Database entry includes a brief justification of why this species is of endangered.
2. ↑  «Arabian tahr».
Ο **Αναγνώστης Διδασκάλου** ήταν Έλληνας πολιτικός στην εποχή της επανάστασης του 1821.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

### Πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στο Κεράσοβο των Αγράφων (σημερινό όνομα Κερασοχώρι του νομού Ευρυτανίας) γύρω στο 1761. Ο πατέρας του ήταν δάσκαλος, λεγόταν Γιάννης, είχε το προσωνύμιο Δασκαλογιάννης και ήταν πρόκριτος του Κερασόβου. Ο Αναγνώστης είχε τέσσερα παιδιά, τον Ανδρέα (γέννηση 1815), την Ελένη, την Ευφροσύνη, και μία ακόμη κόρη.

### Πολιτική δράση

Εμφανίζεται σε αλληλογραφίες του 1823 και το 1824 ως παραστάτης της επαρχίας Αγράφων. Τον Απρίλιο του 1824 διορίζεται ως μέλος επιτροπής του Βουλευτικού. Πήρε μέρος στη Γ' Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου το 1826, στη Γ' Εθνοσυνέλευση Τροιζήνας το 1827 και στην Ε' Εθνοσυνέλευση του 1832.

Κατά τη Συνέλευση της Τροιζήνας πρότεινε τη σύσταση τριών σχολείων στην Αίγινα, μια πρόταση που εγκρίθηκε και στις 12-1-1827 διορίσθηκε σε διαρκή επιτροπή για να φροντίσει για τη σύσταση διατήρηση και βελτίωση σχολείων γενικά στην Επικράτεια 

Τον Ιούνιο του 1831 είναι διορισμένος ως Διοικητικός Τοποτηρητής στη Σαλαμίνα κατά τη διάρκεια της διοίκησης του Καποδίστρια. Δεν είναι γνωστό πότε πέθανε. Τελευταία πληροφορία για παρουσία του είναι στην Ε' Εθνοσυνέλευση του 1832.

Πηγές
-----

* Ανάργυρος – Γιάννης Μαυρομύτης, Ευρυτάνες Πολιτικοί τού Αγώνα του 1821, Συμβολή στη μελέτη της Πολιτικής Ιστορίας της Ευρυτανίας – Γεώργιος Αναγνώστης Διδασκάλου  (Σημειώνεται ότι οι περισσότερες ή όλες οι πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο εμφανίζονται στην παρούσα πηγή με βιβλιογραφική τεκμηρίωση από πρωτογενείς και δευτερογενείς πηγές)

Παραπομπές
----------

1. ↑  representatives1821.gr/%ce%b4%ce%b9%ce%b4%ce%b1%cf%83%ce%ba%ce%ac%ce%bb%ce%bf%cf%85-%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%b3%ce%bd%cf%8e%cf%83%cf%84%ce%b7%cf%82/.
2. ↑  12-1-1827: ...ήτις να φροντίση περίς συστάσεως, διατηρήσεως και βελτιώσεως σχολείων γενικώς εις την Επικράτειαν.
Η **Αραβοελληνική Τράπεζα** ήταν τράπεζα στην Ελλάδα.

Το 1978, πριν από την ίδρυση της τράπεζας, η ελληνική κυβέρνηση χορήγησε απαλλαγή από την απαγόρευση σε ξένες τράπεζες να κατέχουν πάνω από το 40% του μετοχικού κεφαλαίου οποιασδήποτε ελληνικής τράπεζας. Αυτό επέτρεψε σε αρκετές Αραβικές τράπεζες να ιδρύσουν την αραβοελληνική τράπεζα, όπου οι Άραβες θα κατέχουν το 49% της τράπεζας. Η τράπεζα ιδρύθηκε το 1979. Μεταξύ των ιδρυτών της τράπεζας ήταν ο Βασίλης Σαραντίτης, μεγαλοδικηγόρος και πρόεδρος του Αραβοελληνικού Επιμελητηρίου Εμπορίου, Η ιδιοκτησία ανήκε κατά 51% στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, το 20% της τράπεζας ανήκε στο επενδυτικό γραφείο του Κουβέιτ, ένα άλλο 20% ανήκε στην Λιβυακή Αραβική Τράπεζα Εξωτερικού (ίδρυμα της Λιβύης), ενώ ένα ποσοστό 9% ανήκε σε Άραβες επενδυτές.

Καθώς η τράπεζα ήταν υποκεφαλαιοποιημένη και η κεντρική τράπεζα της χώρας απαιτούσε σημαντική αύξηση κεφαλαίου, το 1993, η Λιβυκή Αραβική Τράπεζα Εξωτερικού πρότεινε μια έγχυση μετρητών που θα αυξήσει το ποσοστό της στο 72%, λαμβάνοντας υπόψη την άρνηση των άλλων μετόχων να συμμετάσχουν. Το σχέδιο ήταν η επωφέληση της τράπεζας από τους κανόνες "ενιαίου διαβατηρίου" της ΕΕ, επιτρέποντας έτσι στην Αραβοελληνική τράπεζα να ανοίξει υποκαταστήματα στο Λονδίνο και αλλού στην ΕΕ, ενώ θα βρίσκεται στην εποπτεία της Τράπεζας της Ελλάδος. Οι κυβερνήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου και των ΗΠΑ διαμαρτυρήθηκαν έντονα και μπλόκαραν την κίνηση. Το 1994, η ελληνική κυβέρνηση διέλυσε την αφερέγγυα Αραβοελληνική Τράπεζα, καταβάλλοντας το ποσό των 1.5 εκατομμυρίων ευρώ συνολικά στους καταθέτες.
Ο **αλπικός αίγαγρος** (*Capra ibex*), είναι ένα είδος αγριοκάτσικου που ζει στις Ευρωπαϊκές Άλπεις. Παρουσιάζει φυλετικό διμορφισμό, καθώς τα αρσενικά είναι μεγαλύτερα και φέρουν μεγαλύτερα κυρτά κέρατα. Το τρίχωμά του έχει χρώμα γενικά καστανωπό γκρίζο. Απαντάται κυρίως σε απότομες περιοχές με τραχύ ανάγλυφο, κοντά στην γραμμή χιονιού. Είναι κοινωνικό ζώο, μολονότι τα ενήλικα αρσενικά και τα ενήλικα θηλυκά συναντώνται μονάχα κατά την αναπαραγωγική περίοδο. Έτσι σχηματίζονται τέσσερεις διακριτές ομάδες: ενήλικα αρσενικά, θηλυκά και μικρά, νεαρά άτομα και μικτές.

Κατά την διάρκεια της αναπαραγωγικής περιόδου, τα αρσενικά μάχονται για την κυριαρχία επί των θηλυκών και χρησιμοποιούν τα μακριά τους κέρατα επιδεικνύοντας αγωνιστική συμπεριφορά. Μέσα στον 19ο αιώνα το είδος εξαφανίστηκε από τις περισσότερες περιοχές, ωστόσο αργότερα επανεισήχθη επιτυχώς σε ένα μέρος της ιστορικής του κατανομής. Όλα τα άτομα που ζουν σήμερα προέρχονται από ένα κοπάδι, που βρισκόταν στο Εθνικό Πάρκο του Γκραν Παραντίζο στην Κοιλάδα της Αόστα καθώς και από την γειτονική κοιλάδα της Μοριέν, που αποτελει πλέον τμήμα του Εθνικού Πάρκου Βανουάζ. Αυτά τα δύο πάρκα συνδέονται και είναι ειδικά σχεδιασμένα για την ανάπτυξη του αίγαγρου. Ο αλπικός αίγαγρος είναι το έμβλημα τόσο του Εθνικού Πάρκο του Γκραν Παραντίζο όσο και του Εθνικού Πάρκου Βανουάζ. Η IUCN πλέον τον χαρακτηρίζει ως είδος ελάχιστης ανησυχίας, αλλά λόγω της έντονης κάμψης που υπέστη ο πληθυσμός του στο παρελθόν, εμφανίζει μικρή γενετική ποικιλότητα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Aulagnier, S.; Kranz, A.; Lovari, S.; Jdeidi, T.; Masseti, M.; Nader, I.; de Smet, K.; Cuzin, F. (2008). «*Capra ibex*». *The IUCN Red List of Threatened Species* (IUCN) **2008**: e.T42397A10695445. doi:10.2305/IUCN.UK.2008.RLTS.T42397A10695445.en.. Ανακτήθηκε στις 11 January 2018. .
2. ↑
3. ↑  Irène Girard, Expansion of the European Ibex (Caprex ibex ibex, L.) in the Alps Αρχειοθετήθηκε 2013-12-28 στο Wayback Machine.
4. ↑  Biebach, I.; Keller, L. F. (2009). «A strong genetic footprint of the re-introduction history of Alpine ibex (*Capra ibex ibex*)». *Molecular Ecology* **18** (24): 5046–58. doi:10.1111/j.1365-294X.2009.04420.x. PMID 19912536.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αλπικός αίγαγρος** |

|  |  |
| --- | --- |
| Wikispecies logoWikispecies logo | Τα Βικιείδη έχουν πληροφορίες για το θέμα:   **Αλπικός αίγαγρος** |

* Alpine Ibex European Specialists Group
* Ultimate Ungulate factsheet
* Animal Planet Mammal Guide

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4141999-6

 |

 |
Έργο του Απόστολου Στίγκα είναι η Πλατεία Εσταυρωμένου Αιγάλεω.
Ο **Απόστολος Στίγκας** (Πετροχώρι Αχαΐας 1899-Αιγάλεω 1955) , ήταν Έλληνας πολιτικός.
Έλαβε μέρος σαν ανεξάρτητος υποψήφιος δήμαρχος Αιγάλεω στις εκλογές της 15ης Απριλίου 1951, εκλέχθηκε κατόπιν συνεργασίας και ανέλαβε θητεία, αλλά δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει τα σχέδιά του για την αναβάθμιση της περιοχής.

Επί των ημερών του διαμορφώθηκε η Κεντρική Πλατεία του Εσταυρωμένου Αιγάλεω, η κοίτη του Κηφισού ποταμού, ενώ πραγματοποιήθηκαν περιορισμένες αλφατοστρώσεις κεντρικών οδών της πόλης, μικρή επέκταση του δικτύου ύδρευσης, τοποθετήσεις κρηνών και κατασκευή γεφυρών.

Πέθανε πρόωρα τον Νοέμβριο του 1955, αφήνοντας ημιτελές το έργο του.

Πηγές
-----

* Νίκος Μιχιώτης, "60 Χρόνια Τοπική Αυτοδιοίκηση στο Αιγάλεω" (1995)
* Ευγενία Μπουρνόβα, "Από τις Νέες Κυδωνίες στο Δήμο Αιγάλεω" (2002)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εφημερίδα "Εμπρός", φύλλο της 12 Δεκεμβρίου 1951, σελ. 2: Ψήφισμα Δημάρχων περιοχής Πρωτευούσης
Αφίσα για τα τσιγάρα Παπαστάθη
Η **αφίσα για τα τσιγάρα Παπαστάθη** είναι έργο του Νικόλαου Γύζη και βρίσκεται σε ιδιωτική συλλογή στην Αθήνα..

Πληροφορίες
-----------

Πρόκειται για έργο παστέλ σε χαρτόνι. Είναι διαστάσεων 0,845 × 0,585 μ.. Παρουσιάζει μια γυναικεία μορφή με περιδέραιο και διάδημα από τα διαφημιζόμενα προϊόντα. Προβάλλεται μια γυναικεία φιγούρα, με μεγαλογράμματη λιτή γραφή για το κείμενο. Είναι η μόνη αφίσα η οποία δεν χρησιμοποιεί τα γνωστά σύμβολα της αρχαιότητας και τις αρχαιοπρεπείς τυποποιήσεις.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μισιρλή 1996, σελ. 386
2. ↑  Μισιρλή 1996, σελ. 386
3. ↑  Μισιρλή 1996, σελ. 326

Πηγές
-----

* Μισιρλή, Νέλλη (1996). *Γύζης*. Αθήνα: Εκδόσεις Αδάμ.
**Απόφθεγμα** ονομάζεται μία σύντομη πρόταση ή φράση, η οποία περιέχει συμβουλές ή κρίσεις από πρόσωπα αδιαμφισβήτητου κύρους και θεωρείται μία αιώνια αλήθεια.

Διάκριση
--------

Τα αποφθέγματα διακρίνονται σε δύο κατηγορίες, οι οποίες είναι:

1. Ρήσεις και γνώμες:
	1. αρχαίων σοφών,
	2. φιλοσόφων και
	3. προσώπων εγνωσμένου κύρους.
2. Φράσεις και στίχοι:
	1. συγγραφέων και
	2. ποιητών.

Χαρακτηριστικά
--------------

Τα αποφθέγματα έχουν τα εξής χαρακτηριστικά:

* δεν έχουν ποιητική μορφή,
* δεν διατυπώνονται αλληγορικά,
* έχουν ορθολογισμό,
* έχουν ορθότητα και
* απευθύνονται στην ανθρώπινη νόηση.

Ιστορία
-------

Σε πολλά έργα των αρχαίων Ελλήνων συναντούμε αποφθεγματικές φράσεις, με τις πρώτες να προέρχονται από τους προκλασικούς χρόνους.

Αρκετά αποφθέγματα υπάρχουν στα έργα πολλών αρχαίων ποιητών και πεζογράφων, με κυριότερους τους  Θέογνη,  Φωκυλίδη,  Πίνδαρο,  Ευριπίδη,  Ιπποκράτη,  Ηρόδοτο,  Θουκυδίδη και  Πλούταρχο. 

Στα ρωμαϊκά και στα βυζαντινά χρόνια, βρίσκουμε αποφθέγματα στην Αγία Γραφή και στους Βυζαντινούς συγγραφείς αντίστοιχα.

Νεοελληνική λογοτεχνία
----------------------

Στη νεοελληνική λογοτεχνία μπορούμε να βρούμε πολλές αποφθεγματικές φράσεις, κυρίως σε στίχους μεγάλων ποιητών. 

Ακολουθούν τέσσερα αντιπροσωπευτικά αποφθέγματα από το  Διονύσιο Σολωμό, τον  Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, τον  Κώστα Βάρναλη και τον  Αριστοτέλη Βαλαωρίτη. 

> 
> πάντ' ανοιχτά πάντ' άγρυπνα τα μάτια της ψυχής μου
> 
> 
> — Διονύσιος Σολωμός

> 
> σαν να 'χαν τα πάθια κι οι καημοί του κόσμου τελειωμό
> 
> 
> — Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

> 
> ω πόσο βάσανο μεγάλο  
> το βάσανο είναι της ζωής
> 
> 
> — Κώστας Βάρναλης

> 
> τ' αντριωμένου ο θάνατος δίνει ζωή στη νιότη
> 
> 
> — Αριστοτέλης Βαλαωρίτης

Συλλογές αποφθεγμάτων
---------------------

Από την αρχαιότητα υπήρξε προσπάθεια συλλογής αποφθεγμάτων σε μία συλλογή, ιδιαίτερα μάλιστα στην Αλεξανδρινή Εποχή. 

Κυριότερες συλλογές αποφθεγμάτων είναι οι εξής:

* τα *αποφθέγματα των Επτά Σοφών*,
* τα *Λακωνικά* αποφθέγματα,
* το *Ανθολόγιο* του  Στοβαίου και
* τη *Βίοι των Αρχαίων Φιλοσόφων* του Λαερτίου.

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Απομονωμένες από το κύριο έργο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  
Σ. ΓΚΙΚΑΣ - Δ. ΔΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ - Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΛΟΥ - Χ. ΡΩΜΑΣ (1997). «Απόφθεγμα». *ΛΕΞΙΚΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΩΝ ΟΡΩΝ*. Αθήνα: Εκδόσεις Σαββάλας. σελ. 53. ISBN 960-460-197-0.
2. ↑  
Γεράσιμος Αν. Μαρκαντωνάτος (2013). «Απόφθεγμα». *ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΙ ΟΡΟΙ*. Αθήνα: Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη Α.Ε. σελ. 62. ISBN 978-960-503-298-2.
3. ↑  
Σ. ΓΚΙΚΑΣ - Δ. ΔΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ - Ι. ΕΥΑΓΓΕΛΛΟΥ - Χ. ΡΩΜΑΣ (1997). «Απόφθεγμα». *ΛΕΞΙΚΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΩΝ ΟΡΩΝ*. Αθήνα: Εκδόσεις Σαββάλας. σελ. 53. ISBN 960-460-197-0.
4. ↑  
Γεράσιμος Αν. Μαρκαντωνάτος (2013). «Απόφθεγμα». *ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΙ ΟΡΟΙ*. Αθήνα: Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη Α.Ε. σελ. 62. ISBN 978-960-503-298-2.
5. ↑  
Γεράσιμος Αν. Μαρκαντωνάτος (2013). «Απόφθεγμα». *ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΙ ΟΡΟΙ*. Αθήνα: Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη Α.Ε. σελ. 63. ISBN 978-960-503-298-2.
Τα ερείπια της Αφέντρικας
**Αφέντρικα** ή **Ουρανία** είναι μεσαιωνική ερειπωμένη πόλη που βρίσκεται στη χερσόνησο της Καρπασίας. Ήταν παραθαλάσσια πόλη που καταστράφηκε είτε κατά την περίοδο των αραβικών επιδρομών του 8ου και 9ου αιώνα είτε αργότερα κατά τον 13ο αι. λόγω των συχνών πειρατικών επιδρομών. Οι κάτοικοί της την εγκατέλειψαν κι εγκαταστάθηκαν στο εσωτερικό της χερσονήσου φτιάχνοντας την κωμόπολη του Ριζοκαρπάσου σε απόσταση περίπου δέκα χιλιομέτρων. Ακόμα και σήμερα ο επισκέπτης μπορεί να διακρίνει τα ερείπια δεκάδων οικιών, ενώ διασώζεται η εκκλησία της Παναγίας της Αφέντρικας που κατασκευάστηκε πάνω στα ερείπια τρίκλιτου ναού γοτθικής τεχνοτροπίας, απέναντι από τα απομεινάρια ενός σταυροειδούς με τρούλο ορθόδοξου ναού.

Ερείπια ορθοδόξου ναού της Αφέντρικας
Η πόλη ήταν γνωστή στην αρχαιότητα με το όνομα Ουρανία με το οποίο αναφέρεται από τους Διόδωρο Σικελιώτη, ο οποίος γράφει ότι το 307 Π.Χ. ο Δηµήτριος Πολιορκητής την πολιόρκησε και την κατέλαβε. 
Η Αφέντρικα βρίσκεται ανατολικά από τον ναό του Άγιο Φίλωνα κι απέχει απ' αυτόν περίπου εννέα χιλιόµετρα.

Πηγές
-----

* Ιστορία του Ριζοκαρπάσου