recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Ανατολική Βεγγάλη** (βεγγαλικά: পূর্ব বাংলা) ήταν γεωγραφικά μη συνοριακή επαρχία του Νομίνιον του Πακιστάν που κάλυπτε το Μπαγκλαντές. Με την ακτογραμμή του στον κόλπο της Βεγγάλης, συνόρευε με την Ινδία και τη Βιρμανία. Βρισκόταν πολύ κοντά, αλλά δεν μοιραζόταν σύνορα με το Βασίλειο του Νεπάλ, την Κίνα, το Βασίλειο του Σικίμ και το Βασίλειο του Μπουτάν. Η πρωτεύουσα της ήταν η Ντάκα.

Ο διαμελισμός της Βρετανικής Ινδίας, ο οποίος χώριζε τη Βεγγάλη κατά θρησκευτικές λωρίδες, καθιέρωσε τα σύνορα της πλειοψηφίας των Μουσουλμάνων της Ανατολικής Βεγγάλης. Η επαρχία υπήρχε κατά τη διάρκεια της βασιλείας δύο μοναρχών, μεταξύ των οποίων και ο Γεώργιος ΣΤ΄ και η Ελισάβετ Β΄. και τρεις Γενικούς Κυβερνήτες, μεταξύ των οποίων ο Μοχάμεντ Αλί Τζίνα, ο Χαουατζά Ναζιμουντίν και ο Γκουλάμ Μουχάμαντ. Οι επαρχιακοί κυβερνήτες της περιλάμβαναν έναν Βρετανό διαχειριστή και αρκετούς Πακιστανούς πολιτικούς. Η πρωθυπουργία του διεξήχθη από κορυφαίους πολιτικούς της Βεγγάλης.

Η Ανατολική Βεγγάλη ήταν η πολυπληθέστερη και κοσμοπολίτικη επαρχία του ντομίνιον. Η Ανατολική Βεγγάλη ήταν ένας κόμβος πολιτικών κινημάτων, συμπεριλαμβανομένων των ομάδων του Γλωσσικού Κινήματος της Βεγγάλης και των ομάδων υπέρ της δημοκρατίας. Διαλύθηκε και αντικαταστάθηκε από το Ανατολικό Πακιστάν κατά τη διάρκεια του καθεστώτος Μιας Μονάδας που εφάρμοσε ο πρωθυπουργός Μοχάμαντ Αλί Μποργκά.

Το επαρχιακό νομοθετικό σώμα ήταν η Νομοθετική Συνέλευση της Ανατολικής Βεγγάλης.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 122575233
* LCCN: no00092257

 |

 |
Το **Αλέρτ**, που βρίσκεται στην περιοχή Κικικτααλούκ, Νούναβουτ του Καναδά, είναι το βορειότερο μόνιμα κατοικημένο μέρος στον κόσμο, σε γεωγραφικό πλάτος 82°30'05" βόρεια και 817 χιλιόμετρα από το Βόρειο Πόλο. Ολόκληρος ο πληθυσμός της απογραφής των υποδιαιρέσεων του Μπάφιν που είναι ασυγκρότητο βρίσκεται εδώ (η περιοχή Μπάφιν είναι το όνομα των Στατιστικών του Καναδά για το Κικικτααλούκ). Κατά την απογραφή του 2016 ο πληθυσμός αναφέρθηκε ως 62, σημειώνοντας αύξηση κατά 57 άτομα από την απογραφή του 2011. Ονομάζεται έτσι από το HMS Alert, το οποίο ξεχειμώνιαζε 10 χλμ. ανατολικά του σημερινού σταθμού, λίγο μακριά από το ακρωτήριο Σέρινταν, το 1875-1876.

Το Αλέρτ έχει πολλούς προσωρινούς κατοίκους καθώς φιλοξενεί μια υπηρεσία ραδιοφωνικής λήψης πληροφοριών στρατιωτικών σημάτων στο Σταθμό Καναδικών Δυνάμεων του Αλέρτ (CFS Alert), καθώς επίσης και έναν μετεωρολογικό σταθμό του Υπουργείου Περιβάλλοντος του Καναδά, ένα σύστημα Παγκόσμιας Παρακολούθηση της Ατμόσφαιρας (GAW), ένα παρατηρητήριο παρακολούθησης της ατμόσφαιρας, και το Αεροδρόμιο του Αλέρτ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Reynolds, Lindor (August 31, 2000). «Life is cold and hard and desolate at Alert, Nunavut». *Guelph Mercury*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις November 4, 2012.. Ανακτήθηκε στις March 16, 2010.  ("Twice a year, the military resupply Alert, the world's northernmost settlement.")
2. ↑  «Alert, Nunavut». Κυβέρνηση του Καναδά. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Αυγούστου 2008. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2008.
3. ↑  «2016 Community Profiles Csmbridg Bay». Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Alert, Nunavut στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 143144396

 |

 |
Το **Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας** (καζαχικά: Ұлттық экономика министрлігі) είναι το κεντρικό εκτελεστικό όργανο της κυβέρνησης του Καζακστάν. Το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας είναι αρμόδιο τις τους τομείς του στρατηγικού σχεδιασμού, της φορολογικής και δημοσιονομικής πολιτικής, καθώς και για την τελωνειακή πολιτική, τον δημόσιο δανεισμό και το δημόσιο χρέος, τις συμπράξεις μεταξύ του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, τα σχέδια κρατικών επενδύσεων, την προστασία του ανταγωνισμού και του περιορισμού των μονοπωλιακών δραστηριοτήτων στην αγορά, των φυσικών μονοπωλίων και των ρυθμιζόμενων αγορών καθώς και των διεθνών οικονομικών και χρηματοπιστωτικών σχέσεων.

Το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας είναι επίσης αρμόδιο για τη ρύθμιση της διεθνούς οικονομικής ολοκλήρωσης, για τη ρύθμιση και την ανάπτυξη δραστηριοτήτων οι οποίες σχετίζονται με το εξωτερικό εμπόριο, για τη ρύθμιση των εμπορικών δραστηριοτήτων, για τη διαχείριση των δημόσιων περιουσιακών στοιχείων, μεταξύ των οποίων και η βελτίωση της ποιότητας της εταιρικής διοίκησης, η ανάπτυξη του συστήματος της δημόσιας διοίκησης, η ανάπτυξη δημοσίων πολιτικών με σκοπό την παροχή δημοσίων υπηρεσιών, η εκπαίδευση και η ευαισθητοποίηση σχετικά με όλα τα παραπάνω θέματα, η μετανάστευση του πληθυσμού καθώς και το αποθεματικό του κράτους.

Ιστορία
-------

Το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας του Καζακστάν ιδρύθηκε για πρώτη φορά τον Ιανουάριο του 1993 με την επωνυμία *Υπουργείο Οικονομίας*.

Το Υπουργείο Οικονομίας και Προγραμματισμού του Προϋπολογισμού συγκροτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2002 σύμφωνα με το διάταγμα υπ' αρ. 931 του προέδρου του Καζακστάν "σε σχέση με τα μέτρα για την περαιτέρω βελτίωση της δημόσιας διοίκησης της Δημοκρατίας του Καζακστάν". Ο νέος αυτός φορέας προέκυψε από τη συγχώνευση των λειτουργιών του οικονομικού σχεδιασμού που αποτελούσαν αρμοδιότητα του Υπουργείος Οικονομίας και των λειτουργιών που αφορούσαν το εμπόριο και τον σχεδιασμό του κρατικού προϋπολογισμού που αποτελούσαν αρμοδιότητα του Υπουργείου Οικονομικών.

Στις 16 Ιανουαρίου 2013, το Υπουργείο Οικονομικής Ανάπτυξης και Εμπορίου σύμφωνα με ειδικό διάταγμα του Προέδρου της Δημοκρατίας του Καζακστάν σε σχέση με την περαιτέρω βελτίωση του συστήματος δημόσιας διοίκησης της Δημοκρατίας του Καζακστάν, αναδιοργανώθηκε με συγχώνευση στο Υπουργείο Οικονομίας και Προϋπολογισμού.

Στις 6 Αυγούστου 2014, κατά τη διαδκασία αυτής της αναδιοργάνωσης, το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας αντικατέστησε το Υπουργείο Οικονομίας και Προγραμματισμού του Προϋπολογισμού του Καζακστάν. Επίσης, το Υπουργείο Περιφερειακής Ανάπτυξης του Καζακστάν είναι αρμόδιο για τις λειτουργίες των αναδιοργανωμένων υπηρεσιών: τις στατιστικές μελέτες, τη ρύθμιση των φυσικών μονοπωλίων, την προστασία του ανταγωνισμού, καθώς και την προστασία των δικαιωμάτων των καταναλωτών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Қазақстан Республикасының мемлекеттік басқару жүйесін одан әрі жетілдіру туралы» (PDF). *Akorda.kz* (στα Καζακικά). 16 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2020.
2. ↑  tengrinews.kz (6 Αυγούστου 2014). «Структура нового Министерства национальной экономики Казахстана». *Главные новости Казахстана - Tengrinews.kz* (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2020.
Το **Παλάτσο ντελ Κουιρινάλε** (ιταλικά: *Palazzo del Quirinale*‎‎: το **Ανάκτορο του Κυρίνιου** ή **του Κυρινάλιου**) χτίστηκε το 1583 από τον Πάπα Γρηγόριο ΙΓ΄ σαν θερινή παπική κατοικία. Ο Πάπας ήθελε να βρει μια θέση μακριά από την υγρασία και τις αναθυμιάσεις του Τίβερη και τις ανθυγιεινές συνθήκες του Ανακτόρου του Λατερανού, έτσι ο Κυρίνιος ή Κυρινάλιος Λόφος ήταν ένα από τα καταλληλότερα μέρη στη Ρώμη. Υπήρξε παπική κατοικία και στέγασε τις κεντρικές υπηρεσίες της πολιτικής κυβέρνησης των Παπικών Κρατών μέχρι το 1870. Το Σεπτέμβριο του 1870 ό,τι είχε απομείνει από τις Παπικές Κτήσεις καταλύθηκε. Πέντε μήνες περίπου αργότερα, το 1871, η Ρώμη έγινε η πρωτεύουσα του Βασιλείου της Ιταλίας. Το ανάκτορο έγινε η επίσημη βασιλική κατοικία, αν και μερικοί μονάρχες, κυρίως ο Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ΄ (βασίλευσε 1900 – 1946), στην πραγματικότητα ζούσαν σε ιδιωτική κατοικία κάπου αλλού και το Κυρινάλιο χρησιμοποιούνταν ως γραφείο και για κρατικές εκδηλώσεις. Η μοναρχία καταργήθηκε το 1946 και το ανάκτορο έγινε η επίσημη κατοικία και γραφείο των προέδρων της Ιταλικής Δημοκρατίας. To Κυρινάλιο είναι η σημερινή επίσημη κατοικία του Προέδρου της Ιταλικής Δημοκρατίας. Έχει στεγάσει τριάντα πάπες, τέσσερις βασιλείς και έντεκα προέδρους της Ιταλικής Δημοκρατίας.

Πλατεία ντελ Κουιρινάλε. Αριστερά το ανάκτορο

Τα μέρη τού ανακτόρου
---------------------

Ανατολική πτέρυγα, επί της οδού ντελ Κουιρινάλε: μεγάλη αίθουσα των θωρακοφόρων (salone dei corazzieri), όπισθεν αυτής η πρώτη αίθουσα των αντιπροσώπων (prima sala di rappresentanza), παρεκκλήσιο τού Αγ. Παύλου (capella Paolina), όπισθεν αυτής οι τέσσερις αίθουσες: των αρετών (delle virtù), της πλημμύρας (del diluvio), των στοών (delle logge) και των πυξίδων (dei bussolati). Νότια πτέρυγα, επί της πλατείας ντελ Κουιρινάλε: αίθ. τού εξώστη (del balcone), σαλονάκι τού Αγ. Ιωάννη (salottino San Giovanni), η κίτρινη αίθ. (sala gialla), τού Αυγούστου (di Augusto), των πρέσβεων (degli ambasciatori), τού Ηρακλή (d' Ercole), των ερμαρίων (degli scrigni). Δυτική πτέρυγα: κλίμακα τού προσωπείου (del mascarino), στοά των τιμών (loggia d' onore), αίθ. των μελισσών (delle api), τού Ζωδιακού (dello Zodiaco). Βόρεια πτέρυγα: αίθ. τού εργαστηρίου (των οικοδομικών σχεδίων) τού Παύλου Ε΄ (delle fabbriche di Paolo V), των ταπισερί (degli arazzi), τού Ευαγγελισμού (dell' Annunciata), των καθρεπτών (degli specchi), των εορτών/χορών (delle feste) και τέλος η κλίμακα των τιμών.

Η μεγάλη αίθουσα των θωρακοφόρων.
Φωτογραφία τού Πάολο Μόντι τού 1962.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 10924. Ανακτήθηκε στις 23  Αυγούστου 2018.
2. 1 2 3 4  *dati.beniculturali.it*.
3. 1 2  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 10924. Ανακτήθηκε στις 31  Ιουλίου 2018.
4. ↑  Visita virtuale del palazzo del Quirinale

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 155637174
* GND: 4104968-8
* SUDOC: 067135587

 |

 |
Ο **Σπύρος Π. Ραδίτσας** είναι Έλληνας συγγραφέας και ποιητής. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πειραιά. Είναι Πλοίαρχος του Εμπορικού Ναυτικού. Στο επάγγελμά του, τιμήθηκε δύο φορές από την Ακαδημία Αθηνών και τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό, ενώ έτυχε και άλλων ναυτικών διακρίσεων, από τις Ελληνικές και Ξένες Αρχές. Εργάστηκε για πολλά χρόνια ως αρχιπλοίαρχος. Είναι βραβευμένο μέλος στο διοικητικό συμβούλιο της Λέσχης Αρχιπλοιάρχων.

Οι σκέψεις του, τα ποιήματα και τα διηγήματά του, έχουν φιλοξενηθεί κατά καιρούς, από περιοδικά και ανεξάρτητες εφημερίδες. Είναι μέλος της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών, ενώ έχει διακριθεί σε πανελλήνιους διαγωνισμούς. 

Βραβεύτηκε από την Ε.Ε.Λ. με το πρώτο βραβείο ποίησης και το χρυσό μετάλλιο πνευματικής αξίας Α΄ τάξεως και πρώτο βραβείο Ολοκληρωμένου Ποιητικού Έργου. Το 2019 του απενεμήθη από την Ε.Ε.Λ. το Α' Βραβείο Ποίησης για την ποιητική συλλογή "Ο λόγος στο Δρόμο".

Το 2022, απέσπασε άλλο ένα σημαντικό βραβείο. Η Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών του απένειμε το Α' Βραβείο Ολοκληρωμένου Έργου για τo ποιητικό έργο του "Μικροί Διάλογοι" (Εκδόσεις Χάρη Πάτση) που διακρίθηκε στον Πανελλήνιο και Παγκύπριο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό της Ένωσης, του έτους 2022. Ο διαγωνισμός βράβευσε Ποιητικά Έργα, Διηγήματα, Χρονικά και Μαρτυρίες που εκδόθηκαν κατά τα έτη 2020, 2021 και 2022, σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου 2022, στην αίθουσα "Μιχαήλα Αβέρωφ" της Ε.Ε.Λ.

Εργογραφία
----------

* "Ο Διαβάτης", ποιήματα, 1981, με δεύτερη έκδοση το 2009
* "Άλφα - Ωμέγα", ποιήματα, 2010
* "Περίπατος με την Έψιλον", διηγήματα - ποιήματα, 2012
* "Επειγόντως", ποίηση, 2014
* "Παλιές φωτογραφίες", αφηγήματα, 2014
* "Εξ αφορμής", σημειώσεις, 2015
* "Με την πρώτη ματιά", επιγραμματικά, 2016
* "Κάπου Αλλού", αναφορές, 2017
* "Στις μπόρες με στυλ", χαϊκού με τίτλο, 2018
* "Ο Λόγος στο Δρόμο", ποίηση, 2019
* "Μικροί Διάλογοι", στοχασμοί, 2020
* "Προσωπικά", ποίηση, 2023

Τον Απρίλιο του 2016 κυκλοφόρησε η μικρού μήκους ταινία του σκηνοθέτη Ανέστη Κορνέζου με τίτλο "Για σας που σας μοιάζω...", εμπνευσμένη από τα ποιήματα του Σπύρου Ραδίτσα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* spyrospraditsas.wordpress.com

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **ΕΒΕ**: 341558
* **BiblioNet**: **84540**

 |

 |
Ο **Γιαν φαν Κλέεφ** (φλαμανδικά: **Jan van Cleef** γνωστός και ως **Jan van Cleve**, 6 Ιανουαρίου 1646 - 18 Δεκεμβρίου 1716) ήταν γεννημένος στην Ολλανδία Φλαμανδός ζωγράφος.

Βίος και έργο
-------------

Ο φαν Κλέεφ γεννήθηκε στο Φένλο (Venlo), τότε τμήμα του Δουκάτου του Γκέλντερς (Guelders). Διετέλεσε μαθητής των Λουίτζι Πρίμο και Γκασπάρ ντε Κράγιερ. Όταν ο Κράγιερ απεβίωσε, ο Κλέεφ πήρε την εντολή της ολοκλήρωσης των έργων του δασκάλου του, που είχε αναλάβει για λογαριασμό ιερών ναών και να τελειώσει τα προσχέδια (cartoons) για τις ταπισερί που είχε παραγγείλει ο βασιλέας Λουδοβίκος ΙΔ΄ της Γαλλίας.

Ήταν παραγωγικός καλλιτέχνης έργων με θρησκευτικά θέματα, που αναλάμβανε για λογαριασμό ιερών ναών και μονών στη Φλάνδρα και τη Βραβάντη, στις οποίες υπάρχει πληθώρα έργων του. Το ύφος του ήταν περισσότερο ιταλικό παρά φλαμανδικό. Ως αριστούργημά του θεωρείται ο πίνακας "Καλόγριες βοηθούν κατά τον λοιμό" βρίσκεται στη Μονή των Μαύρων Καλογραιών στη Γάνδη, όπου απεβίωσε σε ηλικία 70 ετών.

Πηγές - Παραπομπές
------------------

1. ↑  (Ολλανδικά) *RKDartists*. rkd.nl/explore/artists/17246. Ανακτήθηκε στις 23  Αυγούστου 2017.
2. ↑  «Jan van Cleef». *Biografisch Portaal*. 25477614.
3. ↑  *Ολλανδικό Ίδρυμα Ιστορίας της Τέχνης*.
4. ↑  (Αγγλικά) *Union List of Artist Names*. 2  Νοεμβρίου 2017. 500047777. Ανακτήθηκε στις 25  Οκτωβρίου 2018.
5. ↑  (Αγγλικά) *Union List of Artist Names*. 8  Αυγούστου 2021. 500047777. Ανακτήθηκε στις 7  Φεβρουαρίου 2024.

* Cleve, Jan van (III)[*νεκρός σύνδεσμος*] στο Ολλανδικό Ίδρυμα Ιστορίας της Τέχνης (RKD).

Στο παρόν λήμμα έχει '*ενσωματωθεί κείμενο* από την **Καθολική Εγκυκλοπαίδεια** που βρίσκεται στη Βικιθήκη.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 95998248
* **Europeana**: agent/base/23395
* ISNI: 0000 0000 6954 1631
* BPN: 25477614
* ULAN: 500047777
* RKD: 17246

 |

 |
Ο **Αργύρης Αγραφιώτης** (γενν. 1906) ήταν Έλληνας ποιητής του 20ού αιώνα, με λυρικό κυρίως ύφος, αλλά και σατιρικό έργο.

Ο Αγραφιώτης γεννήθηκε στην Κόρινθο και εγκαταστάθηκε αργότερα στην Αθήνα. Δημοσίευσε πολλά από τα ποιήματά του στην εβδομαδιαία εφημερίδα *Νέοι καιροί* της Κορίνθου κατά την πρώτη μεταπολεμική δεκαετία. Δημοσίευσε επίσης μερικά σατιρικά ποιήματα στην αθηναϊκή (επίσης εβδομαδιαία) σατιρική εφημερίδα *Ο Λαουτζίκος*, που εκδιδόταν από το 1945 και μετά.

Οι στίχοι του Αργύρη Αγραφιώτη διακρίνονταν για το κομψό ύφος τους και για τη λιτότητα της εκφράσεώς τους.

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 1 (1972), σελ. 697
Πινακίδα οδοσήμανσης στην Μάντχα
 Μαγαζιά στο χωριό Χάραχ
Η ομανική επικράτεια της **Μάντχα** (αραβικά: مدحاء‎‎) ή *Ουάντι Μάντχα* είναι ένα ενκλάβιο του Ομάν, που περιβάλλεται από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ). Στο εσωτερικό του βρίσκεται η Νάχουα, ένα ενκλάβιο δεύτερης τάξης που αποτελεί μέρος των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Η Μάντχα βρίσκεται στα μισά του δρόμου μεταξύ της χερσονήσου Μουσαντάμ και του υπόλοιπου Ομάν. Εντάσσεται στο Κυβερνείο Μουσαντάμ. 

Το εξκλάβιο βρίσκεται στον δρόμο Φουτζάιρα-Χορφακάν στο Εμιράτο Σαριά των ΗΑΕ και καταλαμβάνει έκταση 75 τ.χλμ. Υπάρχουν δύο έξοδοι στην Μάντχα στον δρόμο Φουτζάιρα-Χορφακάν. Αν και τα σύνορα ορίστηκαν το 1969, η απόφαση των κατοίκων της Μάχντα να ενσωματωθούν στην επικράτεια του Ομάν, χρονολογείται από τη δεκαετία του 1930 ή του 1940.

Η Madha είναι ως επί το πλείστον άδεια, με το ανεπτυγμένο τμήμα, που ονομάζεται "Νέα Μάντχα", να περιέχει δρόμους, σχολείο, ταχυδρομείο, χώρο Έιντ, αστυνομικό τμήμα, τράπεζα, ηλεκτρικό ρεύμα, ύδρευση και αεροδρόμιο. Υπάρχει επίσης περίπολος της Βασιλικής Αστυνομίας του Ομάν.

Ο πληθυσμός είναι λιγότερος από 3.000 κατοίκους.

Εντός της Μάντχα, υπάρχει ένα εξκλάβιο των ΗΑΕ, η Νάχουα, που αποτελεί μέρος του Εμιράτου της Σαριά.

Το 2014, ανακοινώθηκε ότι θα δημιουργηθεί ένα Μουσείο της Μάντχα, για να στεγάσει την συλλογή του τοπικού ιστορικού Μοχάμεντ μπιν Σαλέμ αλ Μαντχανί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Madha village's pledge of allegiance changed the map forever» (στα αγγλικά). *The National*.. Ανακτήθηκε στις 2018-01-05.
2. ↑  Vaidya, Sunil K. (9 May 2009). «Tremors cause panic in Madha village in Oman». *Gulf News*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2014-05-02.. Ανακτήθηκε στις 10 May 2013.
3. ↑  HAQUE, FAIZUL (11 Aug 2014). «Madha Museum Drive in Oman Collects OMR300,000». *Times of Oman*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2015-06-22.. Ανακτήθηκε στις 22 June 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μάντχα** |

* Πινακίδα οδοσήμανσης στην είσοδο της επικράτειας
* Η Μάντχα στο ευρετήριο πόλεων και κωμοπόλεων στο Ρας αλ-Χαϊμά των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων
* Ιστορικό παρασκήνιο στην Μάντχα και Νάχουα
* Σελίδα του Εξερευνητή του Ομάν για την Μάντχα

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 243223228
* GND: 7578267-4

 |

 |
Η **Αγανίκη Αινιάνος Μαζαράκη** (1838-1892) ήταν Ελληνίδα βουκολική ποιήτρια του 19ου αιώνα. 
Γεννήθηκε το 1838. Η καταγωγή της ήταν από ηρωική και λόγια οικογένεια της Υπάτης Φθιώτιδας. Πατέρας της ήταν ο Γεώργιος Αινιάν, πρωτεργάτης της Φιλικής Εταιρείας, ήρωας της επανάστασης και πολιτικός. Έμεινε ορφανή σε μικρή ηλικία και μεγάλωσε στο πλευρό του θείου της Δημητρίου, ο οποίος ως πρωτεργάτης της επανάστασης κατά του Όθωνα αναγκάστηκε να καταφύγει στα βουνά. Η μικρή Αγανίκη συμμεριζόμενη την τύχη του θείου της τον ακολούθησε, μεγαλώνοντας σε χωρικό περιβάλλον. Όταν τα πράγματα ησύχασαν εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και φοίτησε στο Αρσάκειο, δείχνοντας μεγάλο ζήλο για τα γράμματα. Αποφοίτησε σε ηλικία 17 χρονών και στράφηκε στην σπουδή των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων και των Γάλλων ποιητών και πεζογράφων. Παντρεύτηκε το 1860 τον Ιωάννη Μαζαράκη από την Κύθνο. Έγραψε πολλά ποιήματα, τα οποία εν ζωή δεν δημοσίευσε ποτέ, αλλά και τα κράτησε μυστικά.

Πηγές
-----

* Πηνελόπη Μ. Καΐρη (1936). Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία, επιμ. *Φυσιογνωμίαι τινές αρσακειάδων : επ'ευκαιρία της εκατονταετηρίδος της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας*. Αθήνα: χ.ε. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2010.  (pdf)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 1861158792839839040006
* **ΕΒΕ**: 124093

 |

 |
Αυτό το λήμμα αφορά τον οικισμό της Ελβετίας.  Για το ομώνυμο είδους τυριού, δείτε: Γραβιέρα.  

Το χωριό της Ελβετίας **Γκρυγιέρ** (*Gruyères*) βρίσκεται στις Άλπεις και απέχει 121 χλμ από τη Γενεύη και 56 χλμ από τη Λωζάνη. Έχει σπίτια του 15ου και του 17ου αιώνα, ενώ από πάνω του δεσπόζει το Σατό ντε Γκρυγιέρ. Είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός και το καλοκαίρι επικρατεί συνωστισμός.

Αξιοθέατα
---------

### Σατό ντε Γκρυγιέρ

Το κάστρο αυτό χτίστηκε τον 11ο αιώνα και μέχρι τα μέσα του 16ου αιώνα κατοικούσαν εδώ οι κόμητες του Γκρυγιέρ. Τότε, ο χρεοκοπημένος 19ος κόμης το έσκασε και η γη του μοιράστηκε στους άρχοντες της Βέρνης και του Φριμπούρ. Το 1848 το κάστρο αγοράστηκε από την εύπορη οικογένεια Μποβύ της Γενεύης, η οποία το ανακαίνισε. Το 1939 πέρασε στη δικαιοδοσία των καντονιακών αρχών του Φριμπούρ. Σήμερα στις αίθουσες με τις νωπογραφίες και με τα μεγαλοπρεπή τζάκια, στεγάζεται μουσείο. Στα εκθέματα περιλαμβάνονται φλαμανδικές ταπισερί του 16ου αιώνα και λάφυρα από τη μάχη του Μούρτεν (1476). Επίσης υπάρχουν έργα του μεγάλου ζωγράφου Ζαν-Μπατίστ Καμίλ Κορό (1796-1875), ο οποίος έμεινε για ένα διάστημα στο κάστρο.

### Λα Μαιζόν ντε Γκρυγιέρ

Γαλακτοκομείο στην άκρη του χωριού, όπου ο επισκέπτης μπορεί να δει πώς παρασκευάζεται το τοπικό τυρί γκριγιέρ (gruyère), που προσομοιάζει με την ελληνική γραβιέρα και συχνά συγχέεται μ' αυτήν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Arealstatistik Standard - Gemeinden nach 4 Hauptbereichen». Federal Statistical Office. Ανακτήθηκε στις 13  Ιανουαρίου 2019.
2. ↑  «Ständige Wohnbevölkerung nach Staatsangehörigkeitskategorie Geschlecht und Gemeinde; Provisorische Jahresergebnisse; 2018». Federal Statistical Office. 9  Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 11  Απριλίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Gruyères στο Wikimedia Commons
* Ιστοχώρος τυριού Le Gruyère A.O.P. (Αγγλικά)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4022041-2
* BNF: cb12002988n (data)
* HDS: 000905

 |

 |
Ο **Μαστίνο Α΄ ντελα Σκάλα**, ιταλ.: *Mastino I della Scala* (απεβ. 26 Οκτωβρίου 1277 ), γεννημένος ως **Λεονάρντο ή Λεοναρντίνο**, ήταν Ιταλός *μισθοφόρος (condottiero),* ο οποίος ίδρυσε τον Οίκο ντελα Σκάλα των κυρίων της Βερόνας.

Βιογραφία
---------

Ως γιος τού Τζακοπίνο ντελα Σκάλα, ήταν *κυβερνήτης (podestà)* της Τσέρεα (Cerea) το 1259, και στη συνέχεια *podestà* της Βερόνας. Ο Eτσελίνο Β΄ ντα Ρομάνo, ο αρχηγός των Γιβελλίνων (οπαδών του αυτοκράτορα) της βόρειας Ιταλίας, απεβίωσε εκείνο το έτος και ο Mαστίνo Α΄ κληρονόμησε τον ρόλο του. Το 1260 έλαβε τη θέση τού *capitano del popolo* ("κυβερνήτη τού λαού") της Βερόνας, καταφέρνοντας να ιδρύσει μία κληρονομική κυριότητα, με γενικά Γιβελλινική (αυτοκρατορική) στάση, από το 1263. Τον επόμενο χρόνο οδήγησε τον στρατό των Βερονέζων στην κατάκτηση του Λονίγκο και του Μοντεμπέλλο, απειλώντας τη Βιτσέντσα. Μπόρεσε επίσης να προσαρτήσει σύντομα τα εδάφη του επισκόπου του Τρεντ. Ο Μαστίνο Α΄ επέτυχε επίσης συμφωνία με τη Δημοκρατία της Βενετίας, η οποία παρείχε στους Βερονέζους ελεύθερη πρόσβαση στις συναλλαγές στον ποταμό Άντιτζε (Αδίγη) και υπέγραψε συνθήκη ειρήνης με την πόλη των Γουέλφων (οπαδών του πάπα) της Μάντοβας.

Το 1267, όταν ο Κορραδίνος, τελευταίος από τους Χοενστάουφεν, κατέβηκε στην Ιταλία για να ανακαταλάβει το βασίλειο της Σικελίας, ο Mαστίνο Α΄ συμμάχησε μαζί του. Ο πάπας Κλήμης Δ', σύμμαχος τού τότε βασιλιά της Νάπολης Καρόλου Α' του Ανζού, αφόρισε τον Κορραδίνο και όλους τους υποστηρικτές του Γιβελλίνους, συμπεριλαμβανομένου του Μαστίνο Α΄ και της ίδιας της Βερόνας. Ο αφορισμός ήρθη μόνο όταν λίγα χρόνια αργότερα 166 Καθαροί -που αιχμαλωτίστηκαν στο Σιρμιόνε- κάηκαν δημόσια ζωντανοί στην Αρένα της Βερόνας.

Κατά την απουσία του, ξεκίνησε ένας εμφύλιος πόλεμος, υποκινούμενος από τους κόμητες του Σαν Μπονιφάτσιo, ο οποίος κατάφερε να καταλάβει τις περισσότερες φρουρές των ντελα Σκάλα. Ο αδελφός τού Μαστίνο Α΄, Μπόκα, απεβίωσε κατά τη διάρκεια των μαχών. Ωστόσο η αντίδραση τού Μαστίνο Α΄ ήταν σκληρή, και σύντομα νίκησε τους επαναστάτες. Κατάφερε επίσης να επιβάλει τον αδελφό του Αλμπέρτο Α΄ ως κυβερνήτη (*podestà)* της Μάντοβα, που ήταν η παραδοσιακή υποστηρίκτρια των Βερονέζων εξόριστων κατά των ντελα Σκάλα.

Ο Μαστίνο Α΄ δολοφονήθηκε στη Βερόνα το 1277 από ένα μέλος της τοπικής αριστοκρατίας, που ήταν απεχθής στην κυριαρχία των των ντελα Σκάλα. Η υποτιθέμενη συμμετοχή τού Αλμπέρτο Α΄ στη συνωμοσία, δεν έχει αποδειχθεί. Ο ίδιος ο Αλμπέρτο Α΄ μπόρεσε να διατηρήσει την κυριότητα.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  accademiafabioscolari.it

Πηγές
-----

* Carrara, M. (1966). *Gli Scaligeri*. Varese: Dell'Oglio.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 103317137
* GND: 139999361

 |

 |
Το ***Ρομπότ της Αυγής*** είναι το τρίτο βιβλίο της σειράς επιστημονικής φαντασίας *Ρομπότ* του Ισαάκ Ασίμωφ, μετά το *Σπηλιές από Ατσάλι* και *Ο Γυμνός Ήλιος*, το οποίο εκδόθηκε αρχικά το 1983. Υπήρξε υποψήφιο για τα βραβεία Hugo και Locus το 1984.

Ιστορία
-------

Στον πλανήτη Ωρόρα, τον πιο ισχυρό πλανήτη από τους πενήντα κόσμους του Διαστήματος, καταστρέφεται ένα από τα πιο εξελιγμένα ρομπότ και για την καταστροφή του κατηγορείται ο καθηγητής Φάστολφ. Ο Ελάιζα Μπάλει (στα δύο πρώτα βιβλία της σειράς στην ελληνική έκδοση από τις εκδόσεις Κάκτος ο Μπάλει αναφέρεται ως Μπέηλη) ένας μυστικός αστυνομικός από τη Γη, καλείται από τον καθηγητή να μεταβεί στην Ωρόρα για να τον βοηθήσει. Ο Μπάλει στη Γη που μετά το ταξίδι του στη Σολάρια πριν δύο χρόνια έχει αρχίσει να ξεπερνάει τον φόβο του για την ύπαιθρο και τους ανοικτούς χώρους, δέχεται πιεζόμενος από τον διευθυντή του να πάει στην Ωρόρα. Φτάνοντας στον πλανήτη συναντά τον πρώην συνεργάτη του στην υπόθεση του φόνου του Διαστημικού στη Διαστημούπολη και στην υπόθεση της Σολάρια, Ρ. Ντανιήλ Ολιβόου. Ο Ντανιήλ είναι ένα από τα εξελιγμένα ρομπότ της Ωρόρα που δεν ξεχωρίζουν από τους ανθρώπους. Με τη βοήθεια του ο Μπάλει καταφέρνει να διαλευκάνει την υπόθεση και να απαλλάξει τον καθηγητή Φάστολφ από τις κατηγορίες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "1984 Award Winners & Nominees". Worlds Without End. Retrieved 2009-09-13.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Robots of Dawn* bookmark published by Del Rey in 1984
Κρίστιεν φαν Κάουβενμπεργκh, *The Prodigal Son*, Μουσείο Kunst Palast
Ο **Κρίστιεν φαν Κάουβενμπεργκ** (Christiaen van Couwenbergh, 8 Ιουλίου 1604 – 4 Ιουλίου 1667)  ήταν Ολλανδός ζωγράφος της Χρυσής ολλανδικής Εποχής .

Βιογραφία
---------

Ο Κάουβενμπεργκ γεννήθηκε στο Ντελφτ. Ο πατέρας του Χίλλις ήταν αργυροχόος, χαράκτης και έμπορος έργων τέχνης από το Μέχελεν. Ο Χίλλις είχε μετακομίσει στο Ντελφτ πριν από το 1604, όπου νυμφεύτηκε την Αντριαάντγιε Φόσμερ, αδελφή του ζωγράφου ανθέων Γιάκομπ Φόσμερ.  Ο Κρίστιεν έμαθε να ζωγραφίζει από τον Γιόχαν φαν Νες  και στη συνέχεια εισήλθε στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά του Ντελφτ το 1627. Στη συνέχεια ταξίδεψε στην Ιταλία. Μετά την επιστροφή του, εγκαταστάθηκε στη Χάγη, όπου εντάχθηκε στην *Confrerie Pictura* το 1647 και έγινε διάκονος το 1649.  Ειδικεύτηκε σε μεγάλες ιστορικές αλληγορίες ως διακοσμητικά τοίχων, συχνά με γυμνά σε φυσικό μέγεθος. Όχι μόνο ζωγράφιζε, αλλά παρήγαγε και σχέδια και σχεδιάσματα για ταπισερί. Προστάτες του ήταν ο Φρειδερίκος Ερρίκος, Πρίγκιπας της Οράγγης, μεταξύ άλλων βασιλικών θαυμαστών, για διακοσμήσεις τοίχων στα Huis ter Nieuwburg, Huis ten Bosch και Huis Honselaarsdijk. Η βασίλισσα Χριστίνα της Σουηδίας αγόρασε μια σειρά από ταπετσαρίες που σχεδίασε ο ίδιος.

Αργότερα μετακόμισε στην Κολωνία μεταξύ 1654-1656, όπου αργότερα απεβίωσε.   Είναι γνωστός για τα πορτρέτα και τις ιστορικές αλληγορίες και θεωρείται ως ένας από όσους επηρεάστηκαν από τον Καραβάτζο .

Δείτε επίσης
------------

* Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής
* Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Christiaen Gillisz. van Couwenbergh». (Ολλανδικά) *RKDartists*. 18825.
2. 1 2  (Αγγλικά, Μποκμάλ, Σουηδικά, Φινλανδικά, Δανικά, Εσθονικά) *KulturNav*. ac63a344-1485-4d10-ac6c-2419ef80e9af. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  (Ολλανδικά) *RKDartists*. rkd.nl/explore/artists/18825. Ανακτήθηκε στις 23  Αυγούστου 2017.
4. ↑  «Benezit Dictionary of Artists» (Αγγλικά) Oxford University Press. 2006. B00043812. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017. ISBN-13 978-0-19-977378-7.
5. ↑  *artist list of the National Museum of Sweden*. 12  Φεβρουαρίου 2016.
6. 1 2 3 4 5  Couwenbergh, Christiaen Gillisz. van at the RKD databases
7. 1 2  Kristiaen van Kouwenberch biography in *De groote schouburgh der Nederlantsche konstschilders en schilderessen* (1718) by Arnold Houbraken, courtesy of the Digital library for Dutch literature

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Vermeer and The Delft School, ένας πλήρης κατάλογος έκθεσης με κείμενο από το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, ο οποίος έχει υλικό για τον Κρίστιεν φαν Κάουβενμπεργκ

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 95704780
* **Europeana**: agent/base/32458
* ISNI: 0000 0001 2031 1154
* GND: 1012456528
* SUDOC: 25314907X
* BPN: 39479699
* ULAN: 500003972
* KulturNav: id
* RKD: 18825

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Ζωγραφική
 |

 |
Ο **Σπυρίδων Βελλίνης** (Ναύπλιο, 1818 - Σπέτσες, 3 Αυγούστου 1887) ήταν Έλληνας λόγιος και εκδότης της «Ιστορίας της Ελλάδος».

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1818. Πατέρας του ήταν ο πρωθιερέας Γεώργιος Βελλίνης, ο οποίος καταδιώχτηκε από τους Τούρκους διότι ήταν Φιλικός. Κατέφυγε στον Αλέξανδρο Υψηλάντη και έγινε μέλος του Ιερού Λόχου. Μητέρα του ήταν η Φωτεινή Παπαλεξοπούλου.

Ο νεαρός Σπυρίδων σπούδασε στο Παρίσι νομικά και επέστρεψε διδάσκοντας περί το 1846. Διορίστηκε στην δικαστική εξουσία μέχρι το 1852, οπότε πήρε σύζυγο την Ασπασία Πελώνη από τη Σύρο, παραιτήθηκε της δικαστικής θέσης του και εγκαταστάθηκε στο Ναύπλιο ως δικηγόρος.

Συγγράμματα
-----------

Ο Βελλίνης εξέδωσε το 1856 την πρώτη έκδοση της «Ιστορίας της Ελλάδας από την άλωση της Κωνσταντινούπολης μέχρι το 1821». Επανεκδόθηκε πιο ολοκληρωμένη το 1871. Έγραψε επίσης τα ποιήματα «η Κρήτη», «τα φρούρια της Κέρκυρας», «Τα πίπτοντα φύλλα του Μιλβωά» και «το Αρκάδι», καθώς και το ειδύλλιο «ο Καρασεβταλής».
Απεβίωσε στις Σπέτσες στις 3 Αυγούστου 1887.

Πηγές
-----

* Σπυρίδων Βελλίνης συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών
* Ιωάννης Αρσένης (1887). *Ποικίλη Στοά: Εθνική εικονογραφημένη επετηρίς*. Αθήνα: Επί του Τυπογραφείου Αττικού Μουσείου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2010.
Ο **Νικόλαος Κωστόπουλος** (Αθήνα, 6 Δεκεμβρίου 1951 – Αθήνα, 19 Μαρτίου 2017), ήταν πρωταθλητής της επιτραπέζιας αντισφαίρισης και προπονητής. Ήταν παντρεμένος με την Μαρία Λουκά.

Μεγάλωσε στο Κουκάκι και ξεκίνησε την επιτραπέζια αντισφαίριση στην ΧΑΝ Αθηνών το 1956 και το 1970 πήγε στην Παναθηναϊκό, όπου έμεινε περίπου μία δεκαετία για να πάει στον Α.Ο. Νέου Φαλήρου και να κλείσει την καριέρα του στον Προφήτη Ηλία Πειραιά.

Πρωταθλητής Ελλάδος σε ατομικό επίπεδο το 1979 στο απλό αντδρών, δεύτερος το 1976 και το 1977. Στο διπλό ήταν πρώτος το 1974, 1975 και το 1976 και δεύτερος το 1970, 1971 και το 1972. Στο μεικτό πρώτος το 1974, 1975, 1976 και το 1979 δεύτερος το 1969 και το 1971 όλες με συμπαίκτρια την τότε σύζυγό του Μαρία Λουκά.

Σε ομαδικό επίπεδο ήταν πρωταθλητής Ελλάδος το 1969 και 1970 με την ΧΑΝ Αθηνών, το 1975 και κυπελλούχος το 1972 με τον Παναθηναϊκό, με τον οποίο το 1974 έφτασε στους ημιτελικούς του κυπέλλου κυπελλούχων Ευρώπης. Με την εθνική ομάδα πήρε μέρος σε παγκόσμια και ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.

Μετά το τέλος της καριέρας του έγινε προπονητής στους συλλόγους "Τελαμών" Σαλαμίνας, Ε.Α. Ταύρου και 12 χρόνια ομοσπονδιακός προπονητής, έως το 2008. Σαν προπονητής πήρε μέρος στους Ολυμπιακούς αγώνες του 2000, 2004 και του 2008.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  Πρώτο Θέμα-Θρήνος στο Πινγκ Πονγκ: «Έφυγε» ο Νίκος Κωστόπουλος, ανακτήθηκε 16 Φεβρουαρίου 2018
2. 1 2 3  Nova spors-Φτωχότερη η επιτραπέζια αντισφαίριση, πέθανε ο πρώην ομοσπονδιακός προπονητής Νίκος Κωστόπουλος Αρχειοθετήθηκε 2017-03-20 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε 16 Φεβρουαρίου 2018
3. 1 2 3  Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης - Αγωνίσματα - Πρωταθλητές Ανδρών και Γυναικών (1948-2016), *httf.gr*, ανακτήθηκε 15 Φεβρουαρίου 2018
4. 1 2 3  ΓΓΑ, αρχείο Επιτραπέζια αντισφαίριση
Ο **Οτταβιάνο**, ιταλ. *Ottaviano*, (γενν. 1957) από τον Οίκο των Μεδίκων, είναι 16ος απόγονος του Λαυρέντιου Α΄ του μεγαλοπρεπούς. Είναι πρόεδρος της *Διεθνούς Ένωσης Μεδίκων* και ένας από τους ιδρυτές του ιδρύματος για τη *Σωτηρία της Φλωρεντίας*.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Είναι γιος του Κόζιμο (1929-1981), απογόνου των πριγκίπων του Οταϊάνο, πλάγιου κλάδου των Μεδίκων. Είναι 14ος απόγονος του Μπερναντέτο των Μεδίκων. Ο Μπερναντέτο ήταν γιος του Οτταβιάνο κυρίου του Οταϊάνο και της Φραντσέσκας Σαλβιάτι, εγγονής του Λαυρέντιου Α΄ του μεγαλοπρεπούς. Επίσης ο Μπερναντέτο ήταν αδελφός του πάπα Λέοντα ΙΑ΄.

Ο Οτταβιάνο είναι ευγενής της Ιταλίας· είναι πρόεδρος της *Διεθνούς Ένωσης Μεδίκων* και ένας από τους ιδρυτές του ιδρύματος για τη *Σωτηρία της Φλωρεντίας*, μίας πρωτοβουλίας για τη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς της πόλης.

Είναι ο συγγραφέας του έργου *Ιστορία της δυναστείας μου*, που εκδόθηκε στην Πολιστάμπα το 2001.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Φραντσέσκα Σαλβιάτι, κόρη του Τζάκοπο Σαλβιάτι και είχε τα εξής τέκνα:

* Κόζιμο-Μαρία, γενν. 1991.
* Γκουγκλιέλμο, γενν. 1992.

Παραπομπές
----------

1. ↑  George L. Williams (1 Ιανουαρίου 2004). *Papal Genealogy: The Families and Descendants of the Popes*. McFarland. σελ. 75. ISBN 978-0-7864-2071-1.
2. ↑  Tourtellot, Jonathan (15 Απριλίου 2015). «Medici Prince Appeals for Help: "Save Florence!"». *voices.nationalgeographic.com*. National Geographic. Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2016.
3. ↑  «Save Florence». *saveflorence.it*. Ordine Civico Mediceo. 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2016.
4. ↑  Feuer, Allan (4 Μαΐου 2004). «Florence Journal; Where the Bodies Are Buried, Modern-Day Medici Feud». *nytimes.com*. The New York Times. Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2016.
5. ↑  Kington, Tom (24 Μαΐου 2014). «Kim Kardashian and Kanye West's Florence wedding angers Medici descendant». *telegraph.co.uk*. Telegraph Media Group Limited. Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2016.
Ο **Τζιουζέπε των Μεδίκων**, ιταλ.: *Giuseppe de' Medici-Ottajano* (1635–1717) ήταν Ιταλός πατρίκιος, που ανήκε στο Ναπολιτάνικο κλάδο τού Οίκου των Μεδίκων. Ήταν ο πρώτος, που έλαβε τον τίτλο τού δούκα του Σάρνο.

Βιογραφία
---------

Ήταν μέλος ενός πλάγιου κλάδου τού Οίκου των Μεδίκων, που ονομαζόταν πρίγκιπες του Οτταϊάνο, Ήταν γιος του Οτταβιάνο 1ου πρίγκιπα τού Οτταϊάνο και τής συζύγου του, ντόνας Ντιάνας Καρακιόλο.

Οικογένεια
----------

Το 1658 νυμφεύτηκε την Aντρεάνα ντ'Αβάλος, κόρη του Aντρέα ντ'Αβάλος, πρίγκιπα του Μοντεσάρκιο (1618-1709) και της συζύγου του, Aντρεάνα ντι Σάνγκρο. Είχαν έναν γιο:

* Oτταβιάνο (1660-1710); παντρεύτηκε την Tερέζα ντι Μάρι, κόρη του Κάρλο Α΄ ντι Μάρι, πρίγκιπα της Ακουαβίβα (1661-1689) και της συζύγου του, Τζιρονίμα Ντόρια. Είχαν τέκνα.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  George L. Williams (11 Αυγούστου 2004). *Papal Genealogy: The Families and Descendants of the Popes*. ISBN 9780786420711. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουλίου 2017.
Ο **Γεράσιμος Χυτήρης** γεννήθηκε στην Κέρκυρα στις 28 Φεβρουαρίου 1913. Ήταν λογοτέχνης, δημοσιογράφος κι ένας από τους σημαντικότερους λαογράφους του τόπου του. Είναι πατέρας του πολιτικού και ποιητή Τηλέμαχου Χυτήρη.

Δεκαοκτώ χρονών δημοσιεύει το πρώτο του ποίημα στο περιοδικό "Επτάνησος". Αργότερα συνεργάζεται με την εφημερίδα Κερκυραϊκά Νέα του Κώστα Δαφνή, στην οποία για μια δεκαπενταετία κρατάει την μεγάλης αναγνωσιμότητας στήλη «Σημειώσεις ενός Κερκυραίου». Αυτές τις «Σημειώσεις», ο πανεπιστημιακός καθηγητής Θεοδόσης Πυλαρινός, τις χαρακτηρίζει ως «*θησαυρό κερκυρογνωσίας*». Κι αλλού: *«Όντας πολύπλευρος και πολυσχιδής (ο Χυτήρης), ερευνητικό πνεύμα ακάματο και στο έπακρο φιλομαθής, κατόρθωσε να αφήσει πολύμορφο έργο, άξιο θαυμασμού σήμερα για την ειδολογική, την ποιοτική και την ποσοτική εμβέλεια»*.

Με τη λαογραφική και την ιστορική του εργασία ο Χυτήρης πρόσφερε στους νεώτερους ερευνητές μια σπουδαία κληρονομιά. Μερικοί τίτλοι από τα σχετικά βιβλία του είναι: «Κερκυραϊκό γλωσσάρι», «Το αγροτικό πρόβλημα την επομένη της Ενώσεως», «Τα λαογραφικά της Κέρκυρας», «Εφτανησιώτικη Δημοκρατία», «Η όπερα στο Θέατρο του Σαντζιάκομο» κ. ά.

Για το λογοτεχνικό του έργο, και κυρίως το πεζογραφικό, η κριτική υπήρξε ευμενέστατη. Ο Βάσος Βαρίκας είχε γράψει για «Το μέγα δρυ»: *«Το πεζογράφημα αυτό έχει ζωντάνια, γνησιότητα και αλήθεια»* , ενώ ο Κώστας Δαφνής στα Κερκυραϊκά Νέα: *«Διάλογος ζωντανός, αφήγηση άνετη, σύνθεση άρτια, γλώσσα καθαρή κι εκφραστική […], χωρίς υπερβολή προβάλλει με αξιώσεις την κερκυραϊκή πεζογραφία στον ευρύτερο ελληνικό χώρο»*.

Από τα λογοτεχνικά του βιβλία αναφέρονται ενδεικτικά το ιστορικό μυθιστόρημα «Η πρώτη άνοιξη» (1960), η νουβέλα «Το μέγα δρυ»,(1962), η νουβέλα «Καληνύχτα κ. διευθυντά», καθώς και η ποιητική του συλλογή «Αγόνατοι καιροί» (1980).

Τιμώντας τις πνευματικές αξίες του, η Αναγνωστική Εταιρία Κέρκυρας εξέδωσε γι’ αυτόν το 2008 έναν μνημειώδη τόμο με τη συνεργασία γνωστών συγγραφέων και κριτικών.

Πέθανε στην Αγγλία τον Απρίλη του 1997.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εφημερίδα Το Βήμα, 25.11.62
2. ↑  Εφημερίδα Κερκυραϊκά Νέα, 21.1.63

Πηγές
-----

* Εφημ. «Κερκυραϊκά Νέα», 1969-1983
* Ανθολογία Κερκυραίων ποιητών (εκδ. «Πόρφυρας» 1985)
* Αφιέρωμα στον Γεράσιμο Θ. Χυτήρη (εκδ. Αναγνωστική Εταιρία, 2008)
* Τα βιβλία του Γ. Χυτήρη.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 170578763
* **ΕΒΕ**: 32543
* **AA**: 18099
* **BiblioNet**: **13209**
* ISNI: 0000 0001 1965 0458
* GND: 1011705923
* BNF: cb180439698 (data)

 |

 |
Στις κρατιδιακές **βουλευτικές εκλογές στην Κάτω Αυστρία** που διεξήχθησαν στις 28 Ιανουαρίου 2018, το κυβερνών Αυστριακό Λαϊκό Κόμμα (ÖVP) διατήρησε την πλειοψηφία του στην τοπική βουλή, με 29 έδρες από τις συνολικά 56. Από το 2003 το συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα απολαμβάνει της πλειοψηφίας στο κοινοβούλιο. Το ÖVP στις εκλογές του 2018 εξασφάλισε ποσοστό 49,6%. Για πρώτη φορά στο κρατίδιο έλαβε μέρος και το NEOS κερδίζοντας 3 έδρες, ενώ το ποσοστό των Σοσιαλδημοκρατών παρέμεινε αμετάβλητο. Το Κόμμα Ελευθερίας της Αυστρίας έλαβε 8 έδρες, διπλασιάζοντας τα ποσοστά του σε σύγκριση με τα αντίστοιχα των προηγούμενων εκλογών του 2013, ενώ οι Πράσινοι διατήρησαν μόνο τις 3 από τις 4 έδρες που κατείχαν από το 2013. Δεν έλαβαν μέρος στις εκλογές η Ομάδα Στρόναχ και το KPÖ.

Εκλογικά αποτελέσματα
---------------------

|  | Κόμμα | Ποσοστό ψήφων σε % | Έδρες | Μεταβολή |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|   | Αυστριακό Λαϊκό Κόμμα (ÖVP) | 49,63% | 29 | Μείωση1 |
|   | Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Αυστρίας (SPÖ) | 23,92% | 13 | Σταθερό |
|   | Κόμμα Ελευθερίας της Αυστρίας (FPÖ) | 14,76% | 8 | Αύξηση4 |
|   | Οι Πράσινοι - Η Πράσινη Εναλλακτική (GRÜNE) | 6,43% | 3 | Μείωση1 |
|   | ΝΕΟΣ - Η Νέα Αυστρία και Φιλελεύθερο Φόρουμ (NEOS) | 5,15% | 3 | Αύξηση3 |
|   | Λοιπά | 0,10% | 0 | Μείωση5 |
| Πηγή: noel.gv.at (Πολιτειακή κυβέρνηση Κάτω Αυστρίας) |


| Λαϊκή ψήφος |
| --- |
|  |  |  |  |  |
| **ÖVP** |    | 49,63% |
| SPÖ |    | 23,92% |
| FPÖ |    | 14,76% |
| Πράσινοι |    | 6,43% |
| NEOS |    | 5,15% |
| Λοιπά |    | 0,10% |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Νικητής ο Κουρτς και στις περιφερειακές εκλογές της Κάτω Αυστρίας, protothema.gr, 28-1-2018.
2. ↑  Αυστρία: «Δοκιμασία» για τους Σοσιαλδημοκράτες οι περιφερειακές εκλογές στην Καρινθία, left.gr, 4-3-2018.
Το **τουρλού** (τουρκικά: türlü) είναι έδεσμα της τουρκικής κουζίνας που μαγειρεύεται στην κατσαρόλα. Αποτελείται από βραστά λαχανικά και μπορεί επίσης να περιλαμβάνει μαγειρευτά κρέατα. Διάφορες ποικιλίες του τουρλού καταναλώνονται και στα Βαλκάνια. Είναι γνωστό ως **τουρλί περιμές** στην Αλβανία, **τουρλού** ή **τουρλού τουρλού** στην Ελλάδα, και ως **τουρλί ταβά** στη Βόρεια Μακεδονία.

Το όνομα του εδέσματος προέρχεται από την παλαιά τουρκική λέξη τουρλούγκ που σημαίνει "ποικιλία". Το τουρλού μπορεί να μαγειρευτεί σε ένα πήλινο σκεύος μαγειρέματος που ονομάζεται γιουβέτσι. Αυτός ο τύπος ονομάζεται τουρλού γιουβέτς στην Τουρκία και στη Βουλγαρία. Η σλαβομακεδονική έκδοση, τουρλί ταβά, παραδοσιακά μαγειρεύεται σε μια παρόμοια πήλινη κατσαρόλα, που ονομάζεται ταβά.

Τα βασικά συστατικά του τουρλού ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό. Το πιάτο περιλαμβάνει συνήθως πατάτες, μελιτζάνες και μπάμιες. Μπορούν να προστεθούν επίσης πράσινα φασόλια, πιπεριές, καρότα, κολοκύθια, ντομάτες, κρεμμύδια και σκόρδο. Οι εκδόσεις με κρέας περιέχουν συνήθως μοσχάρι ή χοιρινό αλλά στα Βαλκάνια μπορούν να περιέχουν και χοιρινό. Άλλα συνήθη συστατικά είναι το μαγειρικό λάδι, το νερό, το αλάτι, το μαύρο πιπέρι ή μπούκοβο, ο πελτές και/ή πάστα πιπεριάς. Όλα αυτά τα συστατικά αναμειγνύονται και ψήνονται στο φούρνο. Το πιάτο μπορεί να σερβιριστεί με ρύζι και γιαούρτι στο πλάι.

* Τουρλού με μοσχάριΤουρλού με μοσχάρι
* Τουρλού σε γιουβέτσιΤουρλού σε γιουβέτσι

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Turkey*. Michelin Travel Publications. 2000.
2. 1 2  Joyce Goldstein (2016). *The New Mediterranean Jewish Table: Old World Recipes for the Modern Home*. University of California Press. σελ. 216. ISBN 9780520960619.
3. 1 2  Martha Rose Shulman (2007). *Mediterranean Harvest: Vegetarian Recipes from the World's Healthiest Cuisine*. Rodale. σελ. 299. ISBN 9781594862342.
4. 1 2  Jeanne Jacob· Michael Ashkenazi (2014). *The World Cookbook: The Greatest Recipes from Around the Globe*. ABC-CLIO. σελ. 719. ISBN 9781610694698.
5. 1 2  Peter Minaki (2013). *The Everything Mediterranean Cookbook*. Simon and Schuster. ISBN 9781440568565. [*νεκρός σύνδεσμος*]
6. 1 2 3  Olive Lodge (1942). *Peasant Life in Jugoslavia*. Seely, Service & Company. σελ. 311.
Η **ζαννικελλία** (επιστημονική-λατινική ονομασία *Zannichellia* είναι γένος μονοκοτυλήδονων υποβρύχιων υδρόβιων φυτών, που ανήκουν στην οικογένεια ποταμογειτονοειδή. Τα φύλλα τους μοιάζουν με κλωστές και τα άνθη τους είναι πολύ μικρά. Τα φυτά αυτά είναι πλήρως προσαρμοσμένα σε έναν υποβρύχιο κύκλο ζωής, καθώς ακόμα και η επικονίαση γίνεται υποβρυχίως (υδρόφιλη επικονίαση).

Το γνωστότερο ίσως είδος ζαννικελλίας είναι η *Zannichellia palustris* («ζαννικελλία η ελόβιος»).

Το γένος ονομάσθηκε έτσι προς τιμή του Ιταλού βοτανολόγου Τζαν Τζιρόλαμο Ζαννικέλλι (*Gian Girolamo Zannichelli*, 1662-1729).

Περιγραφή
---------

Στα υποβρύχια αυτά φυτά, τα πολύ μακρόστενα φύλλα εκφύονται συνήθως αντίθετα και η βάση τους είναι καλυμμένη.

Τα άνθη είναι πολύ μικρά και μονόκλινα, υπάρχουν δηλαδή ξεχωριστά αρσενικά και θηλυκά άνθη. Τα αρσενικά έχουν από έναν μόνο στήμονα, με λεπτό νήμα και ανθήρες με 2 έως 4 θήκες ο καθένας. Τα θηλυκά άνθη έχουν κυπελλοειδές μεμβρανώδες περιάνθιο. Το κάθε άνθος έχει συνήθως 4 υπέρους με ένα ωάριο σε κάθε ωοθήκη. Το στίγμα του υπέρου έχει σχήμα ασπίδας με οδοντωτή περιφέρεια.

Ο καρπός αποτελείται συνήθως από 4 μακρά και ξηρά αχαίνια. Οι σπόροι κρέμονται στο εσωτερικό του και το έμβρυο είναι υποκυλινδρικό. Το άκρο με την κοτυληδόνα είναι αναδιπλωμένο στον εαυτό του.

Γεωγραφική κατανομή
-------------------

Τα είδη της *Zannichellia* έχουν ευρεία γεωγραφική κατανομή, συναντώμενα σε περιοχές τόσο της εύκρατης, όσο και της τροπικής ζώνης σε όλη τη Γη. Είναι ικανά να αναπτύσσονται τόσο σε γλυκό, όσο και σε υφάλμυρο και αλμυρό νερό.

Είδη
----

Σήμερα αναγνωρίζονται γενικώς τα εξής εννέα είδη ζαννικελλίας:

* *Zannichellia andina*, Holm-Niels. & R.R.Haynes
* *Zannichellia aschersoniana*, Graebn.
* *Zannichellia contorta* (Desf.), Cham.
* *Zannichellia indica*, Rottler από Royle, 1840
* *Zannichellia obtusifolia*, Talavera, García-Mur. & H.Smit
* *Zannichellia palustris*, L.
* *Zannichellia pedicellata*, Buch.-Ham. ex Wall.
* *Zannichellia peltata*, Bertol.
* *Zannichellia tuberosa*, Lour.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  H *Zannichellia* στην Global Biodiversity Information Facility
2. 1 2  Tiner, Ralph W.W. (1993). *Field guide to coastal wetland plants of the southeastern United States*. Abigail Rorer (Illustrator). University of Massachusetts Press. ISBN 978-0-87023-833-8.
3. ↑  Robertson Arber, Agnes (2008). *Water Plants; A Study of Aquatic Angiosperms*. Read Books. ISBN 978-1-4086-5146-9.
4. ↑  «Zannichellia in Flora of North America @ efloras.org». *www.efloras.org*. Ανακτήθηκε στις 1 Φεβρουαρίου 2017.
5. 1 2 3 4 5 6  Phillips, Edwin Percy (1951). *The genera of South African flowering plants*. Νότια Αφρική: Government Printer.

Πηγές
-----

* Guiry, M.D.· Guiry, G.M. (2008). «Zannichellia». *AlgaeBase*. Παγκόσμια ηλεκτρονική δημοσίευση, Εθνικό Πανεπιστήμιο Ιρλανδίας, Galway. Ανακτήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 2009.
Ο **Ρόμπιν Μπένγκτσον** (γεννήθηκε 27 Απριλίου 1990 στη Σβενλιούνγκα της Σουηδίας) είναι ένας Σουηδός τραγουδιστής, ο οποίος πήρε μέρος στο Σουηδικό Idol 2008. Εκπροσωπήσε τη Σουηδία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2017 στο Κίεβο της Ουκρανίας, με το τραγούδι "I Can't Go On", κατακτώντας την πέμπτη θέση με 344 βαθμούς .

Καριέρα
-------

Ο Μπένγκτσον τερμάτισε τρίτος πίσω από το νικητή Kevin Borg και τον Alice Svensson που τερμάτησε δεύτερος στο Idol 2008. Στα μέσα του 2009, υπέγραψε συμβόλαιο με την Merion Music label βγάζοντας το single "Another Lover's Gone". O Μπένγκτσον ήταν επίσης καλεσμένος στα προγράμματα Idol 2008 της Katrin Zytomierska και στο πρόγραμμα του ZTV, Sexuellt.

Το 2010, ο Ρόμπιν πήρε μέρος στο φιλανθρωπικό τραγούδι "Wake Up World" για το "Hjälp Haiti" με τον Karl Martindahl και Daniel Karlsson και επίσης εκτέλεσε το τραγούδι "Long Long Night" με το Kim Fransson (γνωστός από το τηλεοπτικό πρόγραμμα Made in Sweden). Tο 2010, ο Ρόμπιν συμμετείχε στη σουηδική/σκανδιναβική έκδοση του Wipeout, φτάνοντας στον τελικό γύρο όπου τερμάτισε δεύτερος. Έπειτα, συμμετείχε στο Melodifestivalen 2016 με το τραγούδι "Constellation Prize" όπου τερμάτισε πέμπτος.

Συμμετείχε στο Melodifestivalen 2017 με το τραγούδι "I Can't Go On" και κέρδισε το διαγωνισμό. Έτσι, επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει τη Σουηδία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2017 στο Κίεβο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Robin Bengtsson kom trea i Idol 2008 - nu gör han comeback som B. Robin». Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2017.
2. ↑  Musiknyheter: Robin Bengtsson skriver kontrakt med Merion Music Αρχειοθετήθηκε 2011-07-24 στο Wayback Machine. (in Swedish)
3. ↑  «Katrin ska göra Robin B till stjärna». Metro.se. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2017.
4. ↑  «Wake up world - Karl Martindahl, Daniel Karlsson & Robin Bengtsson (Live TV4 nyhetsmorgon) - Karl Martindahl». karlmartindahl.se. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2017.
5. ↑  Köljing, Cecilia (4 Απριλίου 2010). «Idol-Robin i kvällens Wipeout:- Borås Tidning». Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2017.
6. ↑  Escudero, Victor M. (12 Μαρτίου 2016). «Frans wins Melodifestivalen in Sweden». EBU.
7. ↑  «Sweden:Robin Bengtsson wins Melodifestivalen!». eurovision.tv. 11 Μαρτίου 2017.
8. ↑  Metro.co.uk, Benny Royston for (11 Μαρτίου 2017). «Sweden sends Robin Bengtsson to Kiev». Metro.co.uk. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2017.

Ιστοσελίδες
-----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ρόμπιν Μπένγκτσον** |

* Robin Bengtsson MySpace
* Robin Bengtsson Twitter
* Robin Bengtsson page on LastFM

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 101163706536529420814
* **Europeana**: agent/base/127098
* ISNI: 0000 0004 0743 8857
* MusicBrainz: b2cd3d67-5636-4ae1-ad2d-257a3339bdef

 |

 |