recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ένα **ανοιχτό API** (συχνά αναφερόμενο ως δημόσιο API) είναι μια δημόσια διαθέσιμη διεπαφή προγραμματισμού εφαρμογών που παρέχει στους προγραμματιστές προγραμματιζόμενη πρόσβαση σε ιδιωτική εφαρμογή ή υπηρεσία ιστού.   Τα API είναι σύνολα απαιτήσεων που διέπουν τον τρόπο με τον οποίο μια εφαρμογή μπορεί να επικοινωνήσει και να αλληλεπιδράσει με μια άλλη. Τα API μπορούν επίσης να επιτρέπουν στους προγραμματιστές να έχουν πρόσβαση σε ορισμένες εσωτερικές λειτουργίες ενός προγράμματος, αν και αυτό δεν συμβαίνει τυπικά για API ιστού. Με απλούστερους όρους, ένα API επιτρέπει σε ένα λογισμικό να αλληλεπιδρά με ένα άλλο λογισμικό, είτε μέσα σε ένα μόνο υπολογιστή μέσω ενός μηχανισμού που παρέχεται από το λειτουργικό σύστημα είτε μέσω εσωτερικής ή εξωτερικής βάσης TCP / IP ή μη TCP / IP βασισμένο στο δίκτυο.  Στα τέλη του 2010, πολλά API παρέχονται από οργανισμούς για πρόσβαση με HTTP. Τα API μπορούν να χρησιμοποιηθούν και από τους προγραμματιστές εντός του οργανισμού που δημοσίευσε το API ή από οποιονδήποτε προγραμματιστή εκτός αυτού του οργανισμού που επιθυμεί να εγγραφεί για πρόσβαση στην διεπαφή.

Χαρακτηριστικά
--------------

Τα ανοικτά API έχουν τρία βασικά χαρακτηριστικά: 

1. Είναι διαθέσιμα για χρήση από προγραμματιστές και άλλους χρήστες με σχετικά λίγους περιορισμούς. Περιορισμοί μπορεί να περιλαμβάνουν την ανάγκη εγγραφής στην υπηρεσία που παρέχει το API.
2. Συνήθως υποστηρίζονται από ανοιχτά δεδομένα.  Τα ανοικτά δεδομένα είναι ελεύθερα διαθέσιμα για χρήση και αναδημοσίευση από τον καθένα όπως επιθυμούν, χωρίς περιορισμούς από πνευματικά δικαιώματα, διπλώματα ευρεσιτεχνίας ή άλλους μηχανισμούς ελέγχου. Ένα Open API μπορεί να είναι ελεύθερο για χρήση, αλλά ο εκδότης μπορεί να περιορίσει τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα δεδομένα API.
3. Βασίζονται σε ανοικτό πρότυπο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «What is open API? - Definition from WhatIs.com». *SearchCloudApplications*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Απριλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  Proffitt, Brian (19 Σεπτεμβρίου 2013). «What APIs Are And Why They're Important». *Readwrite*. Ανακτήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2015.
3. ↑  «API Strategy 201: Private APIs vs. Open APIs | API Design and Strategy». *www.apiacademy.co*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 2015.
4. ↑  Dodds, Leigh. «What is an Open API?». *Lost Boy*. Ανακτήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 2015.
5. ↑  «What is Open Data?». *opendatahandbook.org*. Ανακτήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 2015.
Φυσιγγιοθήκη πολωνικού πεζικού του 18ου αιώνα, η οποία φέρει το σύνθημα *Pro Fide, Lege et Rege*.
Το ***Pro Fide, Lege et Rege*** (έννοια στα λατινικά: «Για την Πίστη, τον Νόμο και τον Βασιλέα») ήταν σύνθημα του 18ου αιώνα της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας και, στη συνέχεια, της Πολωνίας. Αντικατέστησε το προγενέστερο *Si Deus Nobiscum quis contra nos* (έννοια στα λατινικά: «Εάν ο Θεός είναι μαζί μας, τότε ποιος είναι απέναντί μας») και εμφανιζόταν επί αριθμού κτιρίων, στρατιωτικών διακρίσεων και εξοπλισμού. Παραμένει ως το σύνθημα του Τάγματος του Λευκού Αετού. Το σύνθημα του τάγματος ήταν εκείνο του βασιλέα: *pro fide lege et grege* (έννοια στα λατινικά: «Για την Πίστη, την Δικαιοσύνη και το Έθνος»). Το σύνθημα των ιππέων ήταν *pro fide lege et rege* (έννοια στα λατινικά: «Για την Πίστη, την Δικαιοσύνη και τον Βασιλέα»).

Το συγκεκριμένο σύνθημα χρησιμοποιείται ως ο τίτλος του πολωνικού επιστημονικού περιοδικού του Ινστιτούτου Γενεαλογίας.

Δείτε επίσης
------------

* Ανεπίσημα συνθήματα της Πολωνίας
	+ Bóg, Honor, Ojczyzna
	+ Za wolność Naszą i Waszą

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) Jerzy Lileyko (1980). *A companion guide to the Royal Castle in Warsaw*. Interpress. σελ. 123.
2. ↑  (Πολωνικά) Jędrzej Kitowicz (1855). *Opis obyczajów i zwyczajów za panowania Augusta III*. σελ. 68.
3. ↑  (Πολωνικά) «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Μαρτίου 2013. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2013.
Το **PSI** (αγγλικά: **Private Sector Involvement**, ελληνικά: **Συμμετοχή του Ιδιωτικού Τομέα**, **ΣΙΤ**) είναι όρος που χρησιμοποιείται στις διαδικασίες αναδιάρθρωσης κρατικού χρέους σε αντιδιαστολή με τον όρο OSI (Official Sector Involvement - Συμμετοχή του Δημοσίου Τομέα).

Αφορά τη συμμετοχή του Ιδιωτικού τομέα (τραπεζών, επενδυτικών ταμείων) στη διαδικασία απομείωσης του δημοσίου χρέους κυρίαρχων κρατών, με τρόπο ώστε να εξασφαλίζεται η αποδοχή της διαδικασίας από την πλειονότητα των φορέων και να αποτρέπεται η αναζήτηση στρατηγικών εξόδου από τους ιδιώτες επενδυτές, που έχει συνήθως ως αποτέλεσμα τη μονομερή εμπλοκή και κατά συνέπεια επιβάρυνση των κρατών-δανειστών.

Ιστορία
-------

Ο όρος υιοθετήθηκε τη δεκαετία του 1990 κατά την περίοδο αναδιάρθρωσης του δημοσίου χρέους των Ρωσίας, Τουρκίας, Βραζιλίας, Ισημερινού και Αργεντινής, και έγινε ευρύτερα γνωστός στην Ελλάδα κατά την περίοδο της ελληνικής κρίσης χρέους (2010-2012).

Στην Ελλάδα
-----------

Στην περίπτωση της Ελλάδας, η διαδικασία PSI αποφασίστηκε επίσημα στη σύνοδο των χωρών της Ευρωζώνης στις 21 Ιουλίου 2011, όπου αποφασίστηκε να προταθεί στους ιδιώτες κατόχους ελληνικών ομολόγων ένα πρόγραμμα ανταλλαγής του χρέους τους με νέα ομόλογα μεγαλύτερης χρονικής διάρκειας και με την προαιρετική αποδοχή απομείωσης - "κουρέματος" σε ποσοστό 21% της ονομαστικής αξίας των ομολόγων. Το αρχικό πρόγραμμα απέτυχε και τον Οκτώβριο του 2011 αποφασίστηκε να προταθεί νέο πρόγραμμα που θα προέβλεπε απομείωση άνω του 50%. Οι σχετικές διαδικασίες ολοκληρώθηκαν τον Μάρτιο του 2012.

Δείτε επίσης
------------

* Συμμετοχή Δημοσίου Τομέα (OSI)

Παραπομπές
----------

1. ↑  nbonline.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Συνέντευξη Τύπου Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης και Υπουργού Οικονομικών κ. Ευάγγελου Βενιζέλου. Ενημέρωση για τα συμπεράσματα της Συνόδου Κορυφής της 26ης Οκτωβρίου Αρχειοθετήθηκε 2012-01-30 στο Wayback Machine. Υπουργείο Οικονομικών της Ελλάδας, 27/10/2011, «Αυτή είναι η συμμετοχή του επίσημου τομέα στη στήριξη της Ελλάδας. Το Official Sector Involvement σε αντιδιαστολή προς τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα το Private Sector Involvement.»
3. ↑  Γιατί οι μικροί ομολογιούχοι αξίζουν προστασία, Γιώργος Α. Παπαχρήστου Αναπληρωτής Καθηγητής Χρηματοοικονομικής Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ, 30/01/2012, «Η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα (private sector involvement PSI) της 27ης Οκτωβρίου 2011...»
4. ↑  Χρεοκοπία της Ελλάδας βλέπει και η Fitch Αρχειοθετήθηκε 2012-03-10 στο Wayback Machine. Express.gr, 18/01/12, «Η λεγόμενη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα (PSI Private Sector Involvement)...»
5. ↑  «Συνεντευξη Ομολογιούχων».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη Ιστοσελίδα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου-Το ΔΝΤ και ο Ιδιωτικός Τομέας (Αγγλικά)
* "Private Sector Involvement:" Definition, Measurement, and Implementation, William R. Cline, Paper prepared for Bank of England Conference on the Role of the Official and Private Sectors in Resolving International Financial Crises, London, 23-24 July 2002.
* Τι είναι PSI;
Η ταινία **Power Rangers: Η ταινίαMighty Morphin Power Rangers** (αγγλικα: *Mighty Morphin Power Rangers*) είναι μια ταινία υπέρ-ηρώων του 1995 βασίζεται στην ομώνυμη τηλεοπτική σειρά Mighty Morphin Power Rangers. Οι πρωταγωνιστές είναι οι ίδιοι με αυτούς της τηλεοπτική σειράς. Παρήχθη από την Saban Entertainment και Toei Company. Τα γυρίσματα έλαβαν χώρα σε Σίδνεϊ και Κουίνσλαντ, στην Αυστραλία, και κυκλοφόρησε από την 20th Century Fox στις 30 Ιουνίου, 1995.

Η ταινία έλαβε ανάμικτες κριτικές, και απέφερε συνολικά 38.187.431$ στις ΗΠΑ και 66.433.194$ σε όλο τον κόσμο.

Ηθοποιοί
--------

* Jason David Frank: Tommy /Λευκός Ranger
* Karan Ashley: Aisha / Κίτρινη Ranger
* Johnny Yong Bosch: Adam / Μαύρος Ranger
* Steve Cardenas: Rocky / Κόκκινος Ranger
* Amy Jo Johnson : Kimberly / Ροζ Ranger
* David Yost: Billy / Μπλε Ranger
* Paul Schrier: Μπαλκ
* Jason Narvy: Σκαλ
* Paul Freeman: Ivan Ooze
* Gabrielle Fitzpatrick: Ντουλσία
* Nicholas Bell: Ζόρντον

Πλοκή
-----

Ο Άρχοντας Zedd και η Rita Repulsa απελευθερώνουν τον Ivana Ooze, ο οποίος πολιορκεί ο αρχηγείο των Rangers και επιτίθεται στον Ζόρντον, στερώντας τους Rangers (Rocky, Αdam, Billy, Aisha, Kimberly και Tommy) από τις δυνάμεις τους. Οι Rangers επιστρέφουν στο Αρχηγείο, το βρίσκουν κατεστραμμένο και τον Ζόρντον να αργοπεθαίνει. Ο Alpha 5 στέλνει τους Rangers στον πλανήτη Phaedos για να αναζητήσουν την μεγάλη δύναμη των Ninjetti. Εκεί όμως έρχονται αντιμέτωποι με μεγάλες προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπίσουν αν θέλουν να επιστρέψουν έγκαιρα στην Γη για να σώσουν τον Ζόρντον αλλά και τον κόσμο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το επίσημο trailer της ταινίας
* Το Soundtrack της ταινίας *Go Go Power Rangers*

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Freebase Data Dumps*. Google.
2. ↑
Ο **Ριχάρδος** (π. 1060 - 1114) ήταν από τον Οίκο των Ωτβίλ. Ήταν υιός του Γουλιέλμου κόμη του Πριγκιπάτου και της Μαρίας, κόρης του Γκυ, δούκα του Σορρέντο. Να μη συγχέεται με τον εξάδελφό του Ρισάρ ντε Ωτβίλ, υιό του Ντρόγκο.

Βιογραφία
---------

Ήταν ανιψιός των Ροβέρτου Γυϊσκάρδου, Ρογήρου Α΄ και όταν ήταν νέος τους βοήθησε στην κατάκτηση της Σικελίας. Το 1097 ακολούθησε τον υιό του Ροβέρτου, το Βοϊμόνδο Α΄ και τον ανιψιό αυτού Τανκρέδο στην Α΄ Σταυροφορία. Οι δύο αυτοί συγγενείς του ήταν σημαντικοί διότι ήταν από τους λίγους σταυροφόρους που ήξεραν αραβικά, που θα έμαθαν κατά τους πολέμους στη Σικελία, όπου υπήρχαν εκεί αρκετοί Άραβες. Καθώς το πλοίο του διέπλεε την Αδριατική, ο Ρωμαϊκός στόλος, που το πέρασε για πειρατικό, το κατέλαβε, αλλά όπως μας αναφέρει η Άννα Κομνηνή σύντομα ελευθερώθηκε. Εντάχθηκε στο κύριο σώμα των Σταυροφόρων και διαμέσου της Ουγγαρίας και Βουλγαρίας έφθασαν στην Κωνσταντινούπολη. Οι άλλοι αρχηγοί έδωσαν όρκο υποτέλειας στο Ρωμαίο Αυτοκράτορα Αλέξιο Α΄ Κομνηνό, ο Ριχάρδος και ο Τανκρέδος όμως αρνήθηκαν και διαπέρασαν μυστικά το Βόσπορο. 

Το 1097 στη μάχη του Δορυλαίου ήταν ένας από τους διοικητές. Το επόμενο έτος μαζί με τον Βοϊμόνδο Α΄ και τον Τανκρέδο πολιόρκησαν την Αντιόχεια· τελικά ο πρώτος έγινε πρίγκιπας της Αντιόχειας. Το 1100 στη μάχη της Μελιτηνής ο Ριχάρδος και ο Βοϊμόνδος Α΄ έπεσαν σε ενέδρα των Δανισμενιδών: ο αιχμάλωτος Ριχάρδος στάλθηκε στον Αλέξιο Α΄ που, αφού τον κράτησε φυλακισμένο, τον ελευθέρωσε το 1103. Όταν επέστρεψε στους Αγίους Τόπους, ο Τανκρέδος που είχε γίνει πρίγκιπας της Γαλιλαίας, τον έθεσε κυβερνήτη της Έδεσσας (1104-1108), αλλά ήταν άπληστος και αδίστακτος και οι πολίτες τον μισούσαν πολύ.

Ανέπτυξε διπλωματική δραστηριότητα: ταξίδεψε στην Ιταλία και στη Γαλλία για τη διευθέτηση του γάμου του Βοϊμόνδου Α΄ με την Κωνσταντία Καπετιδών, κόρη του Φιλίππου Α'. Ήταν μάρτυρας το 1108 στη συνθήκη της Δεαβόλεως μεταξύ του Αλεξίου Α΄ και του Βοϊμόνδου Α΄. Συμμετείχε στις -τελικά καταστροφικές- εκστρατείες του δεύτερου εναντίον του πρώτου, ίσως όμως να σχεδίαζε μυστικά με τον Αλέξιο Α' κατά του Βοϊμόνδου Α'. Όταν ο τελευταίος απεβίωσε το 1111, αποσύρθηκε στη Γερμανίκεια (Μαράς), αλλά ο σεισμός του 1114 τον σκότωσε.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύθηκε την Αλτρούδη, κόρη της εξαδέλφης του Έμμας Ωτβίλ και του Όδονος του καλού, μαρκησίου. Είχε τέκνα:

* Ρογήρος αντιβασιλιάς στο πριγκιπάτο της Αντιόχειας
* Μαρία, παντρεύτηκε τον Ζοσλέν Α' κόμη της Έδεσσας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p70420.htm#i704197.
2. ↑  p70420.htm#i704197. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. 1 2 3  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.

Πηγές
-----

* Beech, George. A Norman-Italian Adventurer in the East: Richard of Salerno, 1993
Οι **Stormies** ήταν ένα ελληνικό συγκρότημα το οποίο δημιουργήθηκε στην Αθήνα το 1965. Ηχογράφησαν τρείς δίσκους 45 στροφών. Οι δύο από αυτούς ηχογραφήθηκαν με αυθεντικό garage ήχο και όλα τα τραγούδια τους έχουν αγγλικό στίχο.

Μέλη των Stormies
-----------------

Κατά τη διάρκεια παρουσίας του στην ελληνική σκηνή, το συγκρότημα αποτελούνταν από τους:

* Αλέκος Γλύκας - Κιθάρα
* Σπύρος Μεταξάς - Μπάσο, Κιθάρα, Φωνητικά
* Θύμιος Πέτρου - Φωνητικά, Κιθάρα
* Ντέμης Ρούσσος - Μπάσο
* Παναγιώτης Ζαχαρίου - Μπάσο
* Κώστας Καρύδας - Φωνητικά
* Μάκης Σαλιάρης - Τύμπανα
* Λουκάς Σιδεράς - τύμπανα
* Νίκος Ιγνατιάδης - Πλήκτρα

Όλοι οι μουσικοί ήταν μέλη και άλλων γνωστών συγκροτημάτων:

* Αλέκος Γλύκας, The Charms
* Θύμιος Πέτρου, Forminx και Minis
* Μάκης Σαλιάρης, We Five
* Σπύρος Μεταξάς, We Five και Sound
* Λουκάς Σιδεράς, ο δεύτερος ντράμερ, έπαιξε στους Minis και αργότερα στους Aphrodite's Child, στα δύο αυτά συγκροτήματα συνεργάστηκε με τον Ντέμη Ρούσσο.

Δισκογραφία
-----------

Ο πρώτος τους δίσκος 45 στροφών περιλαμβάνει στην μία πλευρά το τραγούδι "Dilly Dilly", με τον καλύτερο beat ήχο της εποχής. Η δεύτερη πλευρά παρουσιάζει ένα ποπ τραγούδι: "Teenager's love". Την μελωδία και στα δύο τραγούδια έχει συνθέσει ο Σπύρος Μεταξάς και τους στίχους ο Νίκος Μαστοράκης.

Ο Μαστοράκης επίσης συνέθεσε τους στίχους πολλών τραγουδιών και για άλλα γνωστά ελληνικά συγκροτήματα της δεκαετίας του '60, συμπεριλαμβανομένων των Forminx, των Charms και των Juniors.

Ο δεύτερος δίσκος 45 στροφών περιλαμβάνει το single "Try, try, try" με fuzztone εφέ στον ήχο και ένα εξαιρετικό σόλο στην κιθάρα. Η δεύτερη πλευρά περιέχει το "Drum in the storm" (ενόργανη μουσική), με τον Λουκά Σιδερά και Μάκης Σαλιάρης τόσο για τύμπανα.

Ο τρίτος δίσκος 45 στροφών παρουσιάζει την Ζωή Κουρουκλή, μια πολύ γνωστή τραγουδίστρια της εποχής, στα φωνητικά. Περιλαμβάνει μια αγγλική εκδοχή του τραγουδιού "Laisse tomber les filles" της France Gall και το αιθέριο "The girl of yè-yè".

Ο Ντέμης Ρούσσος έγινε μέλος του συγκροτήματος, λίγο πρίν τη διάλυση του. Αποχώρησε το 1966.
Η **σαλαμάνδρα του Καστελλόριζου**, *Lyciasalamandra luschani* (Steindachner, 1891) ή **Νυφίτσα**, όπως είναι γνωστή στους κατοίκους του νησιού (διεθνής κοινή ονομασία: Luschan's salamander) είναι ένα είδος σαλαμάνδρας στην οικογένεια Salamandridae, που απαντάται στο Καστελλόριζο. Η γεωγραφική κατανομή του είδους περιλαμβάνει επίσης ένα μικρός μέρος της ΝΑ Ανατολίας (Τουρκία). Στο Καστελλόριζο απαντάται το ενδημικό υποείδος *L. luschani basoglui* (Baran & Atatür, 1980). Μαζί με τη σαλαμάνδρα της Καρπάθου αποτελούν τα μοναδικά είδη του γένους *Lyciasalamandra* που απαντώνται στην Ελλάδα. Κατατάσσεται ως Τρωτό (VU) στη λίστα της IUCN.

Περιγραφή
---------

Πρόκειται για μια μεσαίου μεγέθους σαλαμάνδρα, με λεπτό σώμα, επίπεδο κεφάλι και μεγάλα μάτια. Το σώμα της έχει πορτοκαλί-καφέ χρωματισμό ραχιαία, ενώ κοιλιακά είναι λευκή-κιτρινωπή. Η ουρά είναι λεπτή. Τα ενήλικα άτομα μπορεί να φτάσουν έως και τα 14cm σε μήκος. Τα αρσενικά φέρουν μια μυτερή απόφυση στην βάση της ουράς τους από την ραχιαία πλευρά.

Βιολογία
--------

Σαλαμάνδρες *Lyciasalamandra luschani* σε διαδικασία ζευγαρώματος, Καστελλόριζο. 
Τον περισσότερο χρόνο βρίσκεται κρυμμένη κάτω από πέτρες ή βαθιά μέσα στο έδαφος. Ανεβαίνει στην επιφάνεια του εδάφους κατά τη διάρκεια του χειμώνα (περίπου από τον Οκτώβριο μέχρι και τον Απρίλιο) όταν τα επίπεδα υγρασίας είναι υψηλά, συνήθως μετά από βροχή. Έτσι, δραστηριοποιείται συνήθως βραδινές ώρες, αν και έχει παρατηρθεί και κατά τη διάρκεια της ημέρας. Οι πυκνότητες των πληθυσμών του είδους τοπικά μπορεί να είναι και πολύ υψηλές. Το ζευγάρωμα λαμβάνει χώρα στη ξηρά, όπου το αρσενικό σέρνεται κάτω από το θηλυκό, πιάνοντας τα μπροστινά πόδια του θηλυκού και πιέζοντας το κεφάλι του προς τα πάνω. Είναι ζωοτόκο, γεννάει δηλαδή πλήρως ανεπτυγμένα μικρά και δεν εξαρτάται καθόλου από το νερό. Τρέφεται με ασπόνδυλα, όπως κάμπιες και σκουλήκια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lymberakis, P. Kaska, Y. Kumlutaş, Y. Avci, A. Üzüm, N. Yeniyurt, C. Akarsu, F. Tok, V. Ugurtas, I.H. Sevinç, M. Crochet, P.-A. Papenfuss, T. Sparreboom, M. Kuzmin, S. Anderson, S. & Denoel, M. 2009. *Lyciasalamandra luschani* (errata version published in 2016). The IUCN Red List of Threatened Species 2009: e.T41241A86525768. http://dx.doi.org/10.2305/IUCN.UK.2009.RLTS.T41241A10422896.en. Downloaded on **21 January 2018**.
2. 1 2  Speybroeck, J. Beukema, W. Bok, B. Van Der Voort, J. (2016). *Field Guide to the Amphibians and Reptiles of Britain and Europe.*. San Diego, USA: Bloomsbury Natural History.
Η **Άνθεια** ήταν πόλη της αρχαίας Μεσσηνίας, που αναφέρεται στην *Ιλιάδα* από τον Όμηρο, ο οποίος της δίνει το επίθετο Βαθυγείμων. Ο Όμηρος λέει ότι βρισκόταν στα ψηλά λιβάδια μεταξύ των Φαραί και της Αιπείας και την αναφέρει ως μια από τις πόλεις με τις οποίες ο Αγαμέμνονας ήθελε να κάνει εξιλέωση στον Αχιλλέα. Υποτίθεται από μεταγενέστερους συγγραφείς ότι ήταν η ίδιο με τη Θουρία, αν και κάποιοι την ταύτισαν με την Ασίνη.

Ορισμένοι σύγχρονοι μελετητές αντιμετωπίζουν την τοποθεσία ως μη εντοπισμένη και άλλοι προσδιορίζουν διστακτικά μια τοποθεσία στο 37°06′43″N 22°02′28″E﻿ / ﻿37.112°N 22.041°E﻿ / 37.112; 22.041.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στράβων. «Γεωγραφικά». *Γεωγραφικά*. **viii. p.360**.  Οι αριθμοί των σελίδων αναφέρονται σε εκείνους της έκδοσης του Ισαάκ Καζομπόν.
2. ↑  Παυσανίας. «*Ελλάδος περιήγησις*». Ελλάδος περιήγησις. **4.31.1**. .
3. ↑  (Αγγλικά) Talbert, Richard, επιμ. (2000). *Barrington Atlas of the Greek and Roman World*. Princeton University Press. σελ. 58, καθώς και συνοδευτικές σημειώσεις καταλόγου.
4. ↑  (Αγγλικά) Lund University. «Digital Atlas of the Roman Empire». *Digital Atlas of the Roman Empire*. .

 Το συγκεκριμένο λήμμα περιλαμβάνει περιεχόμενο από πηγή, η οποία αποτελεί, πλέον, κοινό κτήμα:   
(Αγγλικά) Smith, William, επιμ. (1854–1857). «Antheia». *Dictionary of Greek and Roman Geography*. Λονδίνο: John Murray.
Ο **Σέργιος** ήταν Ναπολιτάνος αριστοκράτης, από την οικογένεια των Σεργίων, δούκας της Νάπολης από το 870 έως το 877.

Ο Σέργιος συνέχισε την πολιτική του πατέρα του, του Γρηγορίου , και του παππού του, Σέργιου Α΄, με στόχο τη διατήρηση της ανεξαρτησία του διατηρώντας καλές σχέσεις με την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία κατά τη διακριτική ευχέρεια των ναπολιτανικών συμφερόντων. Συν-αντιπρόσωπος του πατέρα του, έγινε αρχικά διοικητής του Αμάλφι για λίγες ημέρες το 866, και τον Ιανουάριο του 870, ο πατέρας του αρρώστησε σοβαρά και τον άφησε στην κυβέρνηση του Δουκάτου πριν πεθάνει τον επόμενο Μάρτιο.

Οι σύγχρονοι εκκλησιαστικοί χρονογράφοι σημειώνουν ότι ο Σέργιος έκανε τη Νάπολη «ένα άλλο Παλέρμο, μια άλλη Αφρική» λόγω των φιλικών του σχέσεων με τους Άραβες. Ως αποτέλεσμα, δέχεται τον αφορισμό του Πάπα Ιωάννη Η΄. Προκάλεσε επίσης την αντίθεση του θείου του, επισκόπου της Νάπολης Αθανάσιου, τον οποίο εξόρισε σε ένα νησί όπου πέθανε το 875. Ο Σέργιος τελικά τυφλώθηκε και εκδιώχθηκε από τον αδερφό του Αθανάσιο Β΄, επίσκοπο της Νάπολης και διάδοχο του .

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  Venance Grumel *Traité d'études byzantines: La Chronologie* les Presses universitaires de France, Paris 1958 « Ducs de Naples » , p. 424
3. ↑  Taylor and Matthews.  Αρχειοθετήθηκε 2007-03-10 στο Wayback Machine..
Η **Σέπφωρις**, η πρώην **Διοκαισάρεια**, γνωστή στα εβραϊκά ως ***Τσιπόρι*** (εβραϊκά: צִפּוֹרִי), είναι πρώην χωριό και αρχαιολογικός χώρος που βρίσκεται στην κεντρική Γαλιλαία του Ισραήλ, 6 χλμ βόρεια-βορειοδυτικά της Ναζαρέτ. Βρίσκεται 286 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και έχει θέα στην κοιλάδα Μπέιτ Νετοφά. Ο χώρος της Σεπφωρίδος διαθέτει πλούσια και ποικίλη ιστορική και αρχιτεκτονική κληρονομιά που περιλαμβάνει ελληνιστικά, αρχαία εβραϊκά, ρωμαϊκά, βυζαντινά, ισλαμικά, σταυροφορικά, αραβικά και οθωμανικά ερείπια ή/και απομεινάρια. Στην Παλαιστίνη υπό Βρετανική Εντολή ήταν κωμόπολη γνωστή ως ***Σαφουρίγια*** (αραβικά: صفورية), με πληθυσμό περίπου 5.000 ατόμων, μέχρι την ερήμωσή της το 1948.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Leroy Waterman (1931). «Sepphoris, Israel». The Kelsey Online. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιουνίου 2006.
Ο **Σέργιος Ζ΄**, (πέθανε περίπου το 1120-1123) , από την οικογένεια των Σεργίων, ήταν Δούκας της Νάπολης διαδεχόμενος τον πατέρα του Ιωάννη ΣΤ΄, ο οποίος πέθανε μεταξύ Δεκεμβρίου 1120 και Απριλίου 1123. Μέσω της μητέρας του Έυα, γνωστή ως (ή μετονομάστηκε) Άννα ήταν εγγονός του Γκοντφρουά Ριντέλ, ενός Νορμανδικού τυχοδιώκτη που είχε πολεμήσει τους μουσουλμάνους στη Σικελία πριν γίνει Δούκας της Γκαέτα το 1068.

Ήταν συνκυβερνήτης με τον πατέρα του το αργότερο το 1114. Το 1135 ο βασιλιάς της Σικελίας Ρογήρος Β΄ πολιόρκησε την Νάπολη για δύο χρόνια χωρίς να καταφέρει να την πάρει. Στις 30 Οκτωβρίου 1137 έγινε η Μάχη της Ριγκνάνο όπου ο Ρογήρος Β΄νικήθηκε από τον συνασπισμένο στρατό της Απουλίας, Νάπολης και Ρώμης αλλά ο Σέργιος σκοτώθηκε στην μάχη. Χωρίς απογόνους το δουκάτο προσαρτήθηκε στο Βασίλειο της Σικελίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Monumenta Neapolitani Ducatus, Vol. II, Part 2 (1892), V, *Diplomata et chartæ ducum Neapolis*, XXIV, p. 69.

Πηγές
-----

* Ferdinand Chalandon, *Histoire de la domination normande en Italie et en Sicile*, t. 2, Paris, Librairie A. Picard et fils, 1907.
* Pierre Aubé, *Roger II de Sicile*, Payot, 2001. (ISBN 2228894141)
* Patricia Skinner, *Family Power in Southern Italy : The Duchy of Gaeta and Its Neighbours, 850-1139*, Cambridge University Press, 2003. (ISBN 0521522056)
* Charles Cawley (2006–2014). «A prosopography of medieval European noble and royal families». *Medieval Lands* (στα Αγγλικά). Foundation for Medieval Genealogy.
Ο **σιδηροπυρίτης** (αγγλ. pyrite) είναι θειούχο ορυκτό του σιδήρου.

Γενικά
------

Η ονομασία του προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις «σίδηρος» και «πυρ», επειδή πιστευόταν ότι γεννά πυρ (φωτιά), καθώς παρήγαγε σπίθες, όταν τριβόταν σε σκληρές μεταλλικές επιφάνειες. Ο όρος παρέμεινε και διεθνοποιήθηκε, αν και παλαιότερα αναφερόταν σχεδόν σε όλα τα μικτά θειούχα. Παλαιότερα ονομαζόταν και **ψευδοχρυσός** (αγγλ. "fools gold"), λόγω του χρώματός του, που μοιάζει με αυτό του αυτοφυούς χρυσού, από τον οποίο, ωστόσο, διακρίνεται εύκολα λόγω της πολύ μεγαλύτερης σκληρότητάς του (6,5 έναντι 2,5 του χρυσού) και της μέλαινας γραμμής κόνεως (η του χρυσού είναι κίτρινη).

Ανευρίσκεται σε όλα τα γεωλογικά περιβάλλοντα: Αποτελεί επουσιώδες ορυκτό σε πυριγενή πετρώματα, ανευρίσκεται σε υδροθερμικές φλέβες συνδεόμενος με τα υπόλοιπα μικτά θειούχα (γαληνίτη, σφαλερίτη, μαρκασίτη, χαλκοπυρίτη, αρσενοπυρίτη) και σε κοιτάσματα προερχόμενα από μεταμορφώσεις επαφής, καθώς και σε ιζηματογενείς αποθέσεις.

Μολονότι κρυσταλλώνεται στο κυβικό σύστημα, εμφανίζει ατελή συμμετρία, επειδή οι κρυσταλλικές έδρες (ιδιαίτερα των κυβικών κρυστάλλων) εμφανίζουν ραβδώσεις. Η πολυμορφική παραλλαγή του ονομάζεται μαρκασίτης και κρυσταλλώνεται στο ορθορομβικό σύστημα.

Απαντά σε πολλά μέρη του κόσμου μαζί με άλλα μικτά θειούχα. Από τα σημαντικότερα κοιτάσματά του είναι αυτά στη Βολιβία, στις ΗΠΑ, στο Περού στην Ισπανία και στη νήσο Έλβα. Κοιτάσματά του απαντούν επίσης στη Ναμίμπια, στην Γκάνα, στη Ζάμπια και στη Δημοκρατία της Νότιας Αφρικής. Στην Ελλάδα υπάρχει στον Μαδέμ Λάκκο (Στρατώνι Χαλκιδικής), στη νήσο Σέριφο, κ.α.

Χρήσεις
-------

Μολονότι περιέχει σημαντική ποσότητα σιδήρου, χρησιμοποιείται κυρίως στη βιομηχανία παρασκευής του θειικού οξέος: Ο σιδηροπυρίτης, ύστερα από μηχανικό καθαρισμό, φρύσσεται, οπότε παράγεται διοξείδιο του θείου:

4FeS2 + 11O2 → 2Fe2O3 + 8SO2
Το παραγόμενο διοξείδιο του θείου υφίσταται καταλυτική οξείδωση σε τριοξείδιο του θείου (με καταλύτη πεντοξείδιο του βαναδίου, V2O5), το οποίο, διαλυόμενο στο νερό, παρέχει θειικό οξύ (H2SO4).

Χρησιμοποιείται, επίσης, στην παρασκευή θειικών αλάτων του σιδήρου, τα οποία έχουν ευρύτατη εφαρμογή στην παρασκευή μελανιών, χρωμάτων και βαφών συντήρησης, καθώς και απολυμαντικών.

Πηγές
-----

* Τμήμα Γεωλογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
* Mindat.org
* Minerals.net
* Webmineral.com
* Queensland University of Technology

Βιβλιογραφία
------------

* Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, *A Field Guide to Rocks and Minerals*, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 0-395-91096-X
* Walter Schumann, R. Bradshaw, K.A.G. Mills, *Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones*, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0-395-51137-2
* S. S. Augustithis, *Atlas of the textural patterns of ore minerals and metallogenic proccesses*, Walter de Gruyter, ISBN 3-11-013639-2
Συντεταγμένες: 41°43′24″N 44°47′52″E﻿ / ﻿41.72333°N 44.79778°E﻿ / 41.72333; 44.79778

Ο **σιδηροδρομικός σταθμός Τιφλίδας** (γεωργιανά: თბილისის ცენტრალური სადგური, *tbilisis tsent'raluri sadguri*) είναι ένας σιδηροδρομικός σταθμός που βρίσκεται στην Τιφλίδα, την πρωτεύουσα της Γεωργίας. Αρχικά χτισμένος το 1872, ο σιδηροδρομικός σταθμός έχει υποστεί διάφορους αρχιτεκτονικούς μετασχηματισμούς και σήμερα λειτουργεί ως συνδυασμός σιδηροδρομικού σταθμού και εμπορικού κέντρου.

Ιστορία
-------

 Οι τρεις πλατφόρμες
Ο πρώτος κεντρικός σταθμός στην Τιφλίδα χτίστηκε το 1872, με συρμούς που οδηγούσαν προς το λιμάνι του Πότι στη Μαύρη Θάλασσα. Στη δεκαετία του 1940, το κτήριο κατεδαφίστηκε και αντικαταστάθηκε από ένα κτήριο στο στιλ της σταλινικής αρχιτεκτονικής. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, κατεδαφίστηκε και αυτό και αντικαταστάθηκε από ένα κτήριο στο στιλ της μπρουταλιστικής αρχιτεκτονικής. Οι αρχιτέκτονες Bairamashvili, Kavlashvili, G. Shavdia και Jibladze κέρδισαν κρατικό βραβείο για το έργο τους το 1992. Το 2010, ο σταθμός αποκαταστάθηκε και μετατράπηκε σε συνδυασμό σιδηροδρομικού σταθμού και εμπορικού κέντρου. Πρόκειται για ένα έργο το οποιο σχεδιάστηκε από τους αρχιτέκτονες Zwarts & Jansma.

Ο σταθμός εξυπηρετείται από δύο σταθμούς του μετρό της Τιφλίδας, τους Sadguris Moedani 1 και Sadguris Moedani 2, οι οποίοι αποτελούν τη μόνη σύνδεση με τις γραμμές του μετρό.

Καθημερινά υπάρχουν εισερχόμενοι και εξερχόμενοι συρμοί που συνδέουν την Τιφλίδα και το Γερεβάν. Από τη γειτονική Αρμενία, τα τρένα αναχωρούν για την Τιφλίδα και το Μπατούμι από τον σιδηροδρομικό σταθμό του Γερεβάν .

Το μέλλον του σταθμού
---------------------

Υπάρχει μια πρόβλεψη για την αντικατάσταση της απευθείας σιδηροδρομικής σύνδεσης της Τιφλίδας με παρααμπτήρια σύνδεση στα βόρεια της πόλης μέσα στα επόμενα χρόνια. Ο κεντρικός σταθμός της Τιφλίδας θα παραμείνει κλειστός, αλλά θα εξακολουθεί να λειτουργεί το εμπορικό κέντρο. Δεν θα εξυπηρετείται πλέον από επιβατικά τρένα και η υπάρχουσα υποδομή θα διαλυθεί. 

Δεν θα ήταν πλέον δυνατή η σύνδεση των επιβατικών αμαξοστοιχιών με τον σταθμό και η απευθείας μεταφοράς επιβατών. Το σύστημα δημόσιων και υπόγειων μεταφορών της πρωτεύουσας βελτιστοποιείται έτσι με τον καιρό. Αν και υπήρξαν αντίθετοι ισχυρισμοί από την αμερικανική εταιρεία συμβούλων Booz Allen Hamilton, το έργο αμφισβητείται σε μεγάλο βαθμό από ειδικευμένους επαγγελματίες μεταφορών και σιδηροδρομικών συγκοινωνιών από τη Δυτική Ευρώπη.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Ταξίδι από την Τιφλίδα προς το Γερεβάν
2. ↑  «Georgian Railway Tbilisi Railway Bypass Project» (PDF). Georgian Railway LLC. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 21 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σιδηροδρομικός σταθμός Τιφλίδας** |

* Ιστότοπος του εμπορικού κέντρου
O **Σαλβέστρο**, ιταλ. *Salvestro*, (1331 - 1388) από τον Οίκο των Μεδίκων ήταν σημαιοφόρος και κοσμήτωρ της Φλωρεντίας .

Βιογραφία
---------

Ο Σαλβέστρο ή Συλβέστρο γεννήθηκε το 1331 και ήταν γιος του Αλαμάνο. Ήταν τρίτος ξάδελφος του Αβεράρντο των Μεδίκων, πατέρα του Τζοβάνι ντι Μπίτσι ιδρυτή της Τράπεζας των Μεδίκων.

Ήταν μέλος της τάξης των πατρικίων, αντίπαλος των Γουέλφων. Η πολιτική του στηρίχθηκε στην προσπάθεια αποκλεισμού των μικρών Συντεχνιών της πόλης. Το 1378 εκλέχθηκε σημαιοφόρος (gonfaloniere) στο Συμβούλιο των 9 (Signoria) της Φλωρεντίας και αντιτέθηκε στους Γουέλφους αναβιώνοντας νόμους που τοποθετούσαν περιορισμούς στην αριστοκρατία και μειώνοντας τη δύναμη του διοικητή. Οι ευγενείς ένιωσαν να απειλείται η υπόστασή τους και αντέδρασαν.

Το 1378, μαζί με άλλους 63 πολίτες, έγινε ιππότης. Ο σημαιοφόρος της δικαιοσύνης Μικέλε ντι Λάντο του έδωσε τους δασμούς από τα καταστήματα της Παλαιάς Γέφυρας, αλλά αργότερα η Συντεχνία των Κλωστοϋφαντουργών, καχύποπτη για τα προνόμια του Λάντο στις μεσαίες τάξεις, το πήρε πίσω.

Μετά τη στάση των ευγενών ακολούθησε η στάση των Μεγάλων και Μικρών Συντεχνιών. Οι κλωστοϋφαντουργοί (chiombi), που δεν είχαν εκπρόσωπο στο Συμβούλιο ως Συντεχνία, εξεγέρθηκαν και έκαψαν μερικά σπίτια των ευγενών. Όταν επιβλήθηκαν, ο Σαλβέστρο κυβέρνησε ουσιαστικά ως δικτάτορας. Το 1382 όμως η παράταξη των Γουέλφων ανέκτησε τη δύναμή της και τον εξόρισε.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Μπαρτολομέα Αλτοβίτι και γιος του ήταν ο:

* Αλαμάνο, νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα Κοβόνι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  οπαδών του πάπα εναντίον των Γιβελλίνων, οπαδών του Γερμανού βασιλιά
2. ↑  Miroslav Marek

Πηγές
-----

* Niccolo Machiavelli's History of Florence

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 78711082
* LCCN: nr2001049971
* ISNI: 0000 0000 5025 486X
* GND: 142535753

 |

 |
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ροίκος** είναι κυρίως γνωστός ο πρωταγωνιστής μιας ερωτικής περιπέτειας που θυμίζει άλλους ήρωες, τον Αρκάδα, τη Χρυσοπέλεια και τον Δάφνι. Κάποτε ο Ροίκος στήριξε μια βελανιδιά που ήταν έτοιμη να πέσει. Με την πράξη του αυτή έσωσε και τις Αμαδρυάδες Νύμφες των οποίων η ύπαρξη ήταν συνδεδεμένη με το συγκεκριμένο δένδρο. Για να τον ανταμείψουν, οι Αμαδρυάδες τον άφησαν να επιλέξει τη χάρη που ήθελε να του κάνουν. Ο Ροίκος δεν ζήτησε τίποτα άλλο, παρά μόνο την αγάπη τους. Το αίτημά του ικανοποιήθηκε, αλλά τέθηκε ο όρος της πίστεως: Ο Ροίκος όφειλε να τους μείνει πιστός, διαφορετικά μία μέλισσα θα πήγαινε να τον μαρτυρήσει στις Αμαδρυάδες.

Μία ημέρα η μέλισσα πήγε να μεταδώσει ένα μήνυμα των Νυμφών προς τον Ροίκο. Αυτός όμως την υποδέχθηκε πολύ άσχημα, επειδή του τάραξε το παιχνίδι των πεσσών που έπαιζε σε ένα πολύ κρίσιμο σημείο. Η μέλισσα τότε τον κέντρισε στα μάτια και τον τύφλωσε. Ορθότερη εκδοχή, σύμφωνα με τους «κανόνες» της μυθολογίας, φαίνεται βέβαια αυτή που ερμηνεύει την τύφλωση ως τιμωρία για μια απιστία του Ροίκου. Σύμφωνα με κάποιους μυθογράφους, το περιστατικό αυτό έλαβε χώρα στη Νινευή της Μεσοποταμίας.

Δείτε επίσης
------------

* Με το όνομα Ροίκος αναφέρεται και ένας από τους Κενταύρους, τον οποίο σκότωσε η Αταλάντη.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
Το **Ρέστη** εκτείνεται στα Δυτικά της πόλης της Σαλαμίνας, μέσα στον κόλπο, ανάμεσα στο κέντρο της πόλης και την Ηλιακτή. Μετά την διχάλα του Αγ. Νικολάου και την ομώνυμη οδό με τα διάφορα καταστήματα, τα οποία κατά το πλείστον είναι μαγαζιά εστίασης και διασκέδασης, φτάνουμε στο Καρνάγιο. Λίγα μέτρα μετά, στρίβοντας αριστερά, ξεκινάει η Λεωφόρος Ρέστη. Η περιοχή περιλαμβάνει τους οικισμούς, Σημαία, Σπιθάρι και Γαλήνη. Στο Ρέστη βρίσκονται κυρίως κατοικίες οικιστών και τουριστικές κατοικίες αλλά υπάρχουν και αρκετές μόνιμες. Ο λόγος που δεν υπάρχουν πολλές μόνιμες κατοικίες είναι η έλλειψη εμπορικών μαγαζιών. Υπάρχει συγκοινωνιακή σύνδεση με το κέντρο της Σαλαμίνας, ανά μία ώρα, που εξυπηρετεί τους κατοίκους της περιοχής.
Η **Βασιλική κατοικία στο Κουισισάνα**, ιταλ.: *Reggia di Quisisana*, είναι μια πρώην βασιλική κατοικία, που βρίσκεται στο τμήμα (frazione) της Κουισισάνα, έξω από το Καστελαμάρε ντι Στάμπια, στη μητροπολιτική πόλη της Νάπολης, στην περιοχή της Καμπανίας, στην Ιταλία.

 Πρόσοψη ενός από τα οικοδομήματα.

Ιστορία
-------

Μια κατασκευή στην τοποθεσία τεκμηριώνεται πριν από το 1200, αλλά τα κτίρια έχουν τροποποιηθεί με την πάροδο των αιώνων. Τον περασμένο αιώνα, μετατράπηκε από βασιλική θερινή κατοικία σε σχολείο, στη συνέχεια σε ξενοδοχείο και τελικά περιέπεσε σχεδόν σε ερείπια τον 21ο αι.

Ο όρος *Quisisana* αποδίδει τον όρο *Domus de loco sano*, δηλ. Οικία του τόπου θεραπείας. Η βίλα αναφέρεται το 1280 σε σχέση με τον Κάρολο Α' του Ανζού και αναφέρεται στο Δεκαήμερο του Βοκάκιου. Ήταν τότε μέρος μιας οχυρωμένης πόλης. Στους επόμενους αιώνες έγινε ιδιοκτησία του Οίκου Φαρνέζε. Αλλά η βίλα ανακαινίστηκε κάτω από τον Οίκο των Βουρβόνων, συμπεριλαμβανομένου του Φερδινάνδου Δ' της Νάπολης το 1758 και αργότερα του Φερδινάνδου Β' της Νάπολης. Το 1878, ο Οίκος της Σαβοΐας παραχώρησε την ιδιοκτησία στην κοινότητα και έγινε το κομψό *Hotel Margherita* και αργότερα το 1923, *το Royal Hotel Quisisana* μέχρι τη δεκαετία του 1960. Η διάταξη είναι ένα συνονθύλευμα πτερύγων. Η γύρω περιοχή είναι ιταλικού στυλ κήποι. Το 2016 το ακίνητο βρίσκεται ακόμη υπό αποκατάσταση.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  *dati.beniculturali.it*.
2. ↑  Castellamare di Stabia Αρχειοθετήθηκε 2020-11-26 στο Wayback Machine. comune entry on villa.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Reggia di Quisisana στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 248298327
* LCCN: sh2004007171
* GND: 4770223-0

 |

 |
Ο **ύμνος της Οξυρρύγχου** είναι το παλαιότερο γνωστό χειρόγραφο ενός χριστιανικού ελληνικού ύμνου που περιέχει τόσο στίχους όσο και μουσική σημειογραφία. Βρίσκεται στον Πάπυρο 1786 των παπύρων της Οξυρρύγχου, που τώρα φυλάσσονται στις Αίθουσες της Παπυρολογίας της βιβλιοθήκης Σάκλερ της Οξφόρδης. Το χειρόγραφο ανακαλύφθηκε το 1918 στην Οξύρρυγχο της Αιγύπτου και δημοσιεύθηκε αργότερα το 1922 Ο ύμνος γράφτηκε γύρω στα τέλη του 3ου αιώνα μ.Χ..

Κείμενο
-------

Το Φως Ιλαρόν και ο ύμνος της Οξυρρύγχου αποτελούν τα αρχαιότερα κείμενα χριστιανικών ελληνικών ύμνων που είναι λογικά βέβαιο ότι έχουν χρησιμοποιηθεί στη χριστιανική λατρεία, αλλά ούτε προέρχονται από τη Βίβλο ούτε είναι εμπνευσμένα από βιβλικά εδάφια.

Απόσπασμα του ύμνου της Οξυρρύγχου, 29,6 x 4,8–5,0 εκ.

> [Σὲ πάτερ κόσμων, πάτερ αἰώνων, μέλπωμεν] ὁμοῦ, πᾶσαι τε θεοῦ λόγιμοι δο[ῦλο]ι. ὅσα κ[όσμος] [ἔχει πρὸς ἐπουρανίων ἁγίων σελάων πρ]υτανήσω σιγάτω μηδ᾿ ἄστρα φαεσφόρα λ[αμπ]έσθων [ἀπ]ολει[όντων] ῥ[ιπαὶ πνοιῶν, πηγαὶ] ποταμῶν ῥοθίων πᾶσαι ὑμνούντων δ᾿ ἡμῶν [π]ατέρα χυιόν, χάγιον πνεῦμα πᾶσαι δυνάμεις ἐπιφωνούντων Ἀμήν Ἀμήν. κράτος, αἶνος [ἀεὶ καὶ δόξα Θεῷ] σ[ωτ]ῆ[ρι] μόνῳ πάντων ἀγαθῶν. Ἀμήν, Ἀμήν.
> 
>

Δείτε επίσης
------------

* Πάπυροι της Οξυρρύγχου

Παραπομπές
----------

1. ↑  Grenfell and Hunt 1922, 21–25
2. ↑  Pöhlmann and West 2001, 192.
3. ↑  Smith 2011, 211.
4. ↑  Cosgrove 2011, 13.
Ο **Ρισαμπανάθα** (επίσης γνωστός με τα ονόματα **Ρσαμπαντέβα**, **Ρισαμπαντέβα** ή **Ρσάμπα**) είναι ο πρώτος Τιρθάνκαρα (κατασκευαστής περασμάτων) του τζαϊνισμού. Ήταν ο πρώτος από τους εικοσιτέσσερις δασκάλους του σημερινού ημικύκλου της κοσμολογίας του τζαϊνισμού. Στον τζαϊνισμό είναι επίσης γνωστός ως «διαμορφωτής περασμάτων». Σύμφωνα με τους τζαϊνιστικούς μύθους, ο Ρισαμπανάθα έζησε εκατομμύρια χρόνια πριν.  Είναι επίσης γνωστός ως **Αντινάθα** (που σημαίνει "Πρώτος Κύριος", από τις λέξεις άντι (πρώτος) και κύριος (νάθα)). Ακόμη είναι γνωστός και με τα ονόματα **Αντισβάρα** (πρώτος ισβάρα), **Γιουγκαντιντέβα** (ντέβα της γιούγκα), **Πραθαμαράτζα** (πρώτος βασιλιάς), και **Ναμπέγια** (γιος του Ναμπί).   Μαζί με τον Μαχαβιράσβαμι, τον Παρσβανάθα και τον Νεμινάθα, ο Ρισαμπανάθα είναι ένας από τους τέσσερις περισσότερο λατρευόμενους τιρθάνκαρα στον τζαϊνισμό.

Σύμφωνα με τους παραδοσιακούς μύθους του τζαϊνισμού, γεννήθηκε στην Αγιόντια (επίσης γνωστή ως Βινίτα) της Βόρειας Ινδίας. Είναι γιος του βασιλιά Ναμπί και της βασίλισσας Μαρουντέβι. Οι δύο σύζυγοι του ήταν η Σουνάντα και τη Σουμανγκάλα. Στον τζαϊνισμό, η Σουμανγκάλα περιγράφεται ως η μητέρα των ενενήντα εννέα γιων του (συμπεριλαμβανομένου του Μπάρατα) και της κόρης του, της Μπράχμι. Στον τζαϊνισμό η Σουνάντα είναι η μητέρα του Μπαχουμπάλι και του Σουντάρι. Ο ξαφνικός θάνατος της Νιλαντζάνα (χορεύτριας της ίντρα), υπενθύμισε στον Ρισαμπανάθα τη μεταβατική φύση του κόσμου και ανέπτυξε την επιθυμία για παραίτηση. 

Μετά την παραίτηση του, οι θρύλοι του τζαϊνισμού δηλώνουν ότι ο Ρισαμπανάθα περιπλανήθηκε χωρίς φαγητό για ένα έτος. Η ημέρα που πήρε το πρώτο του αχάρα (φαγητό) γιορτάζεται από τους τζαϊνιστές ως Ακσάγια Τρίτιγια. Πέτυχε τη Μόκσα του στο όρος Ασθαπάντα (Καϊλάς). Το κείμενο Άντι Πουράνα του Τζινασένα περιγράφει τα γεγονότα της ζωής του. Η εικονογραφία του περιλαμβάνει κολοσσιαία αγάλματα, όπως το άγαλμα του Αχίμσα, το άγαλμα του Ρισαμπανάθα στην Μπαβάνγκατζα και εκείνα που ανεγέρθηκαν στον λόφο Γκοπατσάλ. Τα εικονίδια του περιλαμβάνουν τον ομώνυμο ταύρο ως το έμβλημα του, το δέντρο Νιαγκρόντα, τον Γκομούχα (με πρόσωπο ταύρου) Γιάκσα και τον τσακρεσβάρι Γιάκσι.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  books.google.com/books?id=HPggiM7y1aYC. σελ. 327.
2. ↑  books.google.com/books?id=m\_y\_P4duSXsC. σελ. 112.
3. ↑  Zimmer 1953, σελ. 208-09.
4. ↑  Sangave 2001, σελ. 131.
5. 1 2  Britannica 2000.
6. 1 2  Dalal 2010, σελ. 311.
7. ↑  Umakant 1987, σελ. 112.
8. ↑  Varadpande 1983.
9. ↑  Dundas 2002, σελ. 40.
Πυρανόμετρο μοντέρνο
Πυρανόμετρο
Το **πυρανόμετρο** αποτελεί αξιόπιστο όργανο, σχεδιασμένο για να χρησιμοποιείται για μετρήσεις της ηλιακής ακτινοβολίας. Η ετυμολογία της λέξης πυρανόμετρο προκύπτει από τις ελληνικές λέξεις πυρ (φωτιά), άνω (ψηλά) και μέτρο. Συγκεκριμένα το πυρανόμετρο χρησιμοποιείται για την μέτρηση της ολικής ηλιακής ακτινοβολίας που προσπίπτει σε μια οριζόντια επιφάνεια. Επίσης, χρησιμοποιείται και για τη μέτρηση της ανακλώμενης μικρού μήκους κύματος ακτινοβολίας (albedo) όταν τοποθετείται απέναντι στη θάλασσα.

Λειτουργία
----------

Ο αισθητήρας του πυρανόμετρου είναι μια επίπεδη θερμοστήλη που είναι καλυμμένη από ειδικό μαύρο επίχρισμα με απορροφητική ικανότητα ανεξάρτητη του μήκους κύματος. Η απόκριση του οργάνου είναι ανεξάρτητη της θερμοκρασίας του περιβάλλοντος. Η πλευρά του αισθητήρα που είναι επιχρισμένη καλύπτεται από δύο ομόκεντρες διαφανείς ημισφαιρικές επιφάνειες, οι οποίες θα πρέπει να καθορίζονται συχνά.

Τοποθέτηση
----------

Πρέπει να τοποθετείται οριζόντια χωρίς ταλαντώσεις, να αποφεύγονται οι σκιάσεις από άλλα αντικείμενα και να μη γίνονται παρεμβολές ηλεκτρομαγνητικής επαγωγής. Τοποθετείται κοντά σε ηλιακούς συλλέκτες με την επιφάνεια του αισθητήρα στο επίπεδο του πίνακα.

Εφαρμογές
---------

Τα πυρανόμετρα χρησιμοποιούνται σε επιστήμες όπως η μετεωρολογία, η κλιματολογία και η φυσική. Επιπρόσθετα το πυρανόμετρο είναι πολύ χρήσιμο όσον αφορά μελέτες που είναι σχετικές με την ηλιακή ενέργεια. Τα πυρανόμετρα χρησιμοποιούνται συνήθως σε μετεωρολογικούς σταθμούς.

Πηγές
-----

* 
*
Όχημα εκτόξευσης S-400 
Το **S-400 Triumf** (ρωσικά: **C-400 Триумф**, Θρίαμβος · όνομα αναφοράς του ΝΑΤΟ: **SA-21 Growler**), παλαιότερα γνωστό ως **S-300PMU-3**, είναι αντιαεροπορικό οπλικό σύστημα που αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1990 από το ρωσικό κεντρικό γραφείο σχεδιασμού Almaz ως διάδοχος της οικογενείας S-300. Βρίσκεται σε χρήση από τις ρωσικές ένοπλες δυνάμεις από το 2007. Η ανάπτυξη του συστήματος S-400 ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και η Ρωσική Πολεμική Αεροπορία ανακοίνωσε το σύστημα τον Ιανουάριο του 1993. Στις 12 Φεβρουαρίου 1999, αναφέρθηκαν επιτυχημένες δοκιμές στο Kapustin Yar στο Αστραχάν. Οι S-400 είχαν προγραμματιστεί για ανάπτυξη από τον ρωσικό στρατό το 2001. Ο Δρ Alexander Lemanskiy του Almaz-Antey ήταν ο αρχιμηχανικός του έργου.

Η Κίνα ήταν ο πρώτος ξένος αγοραστής που έκανε συμφωνία μεταξύ κυβέρνησης και κυβέρνησης με τη Ρωσία το 2014, ενώ η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία, η Ινδία και η Λευκορωσία απέκτησαν, ή εξέφρασαν ενδιαφέρον, για το σύστημα από τότε.

Το 2017, οι S-400 περιεγράφησαν από τον  Economist ως "ένα από τα καλύτερα συστήματα αεράμυνας που κατασκευάζονται αυτήν τη στιγμή".

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bryen, Stephen (17 Οκτωβρίου 2017). «Russia's S-400 Is a Game Changer in the Middle East (and America Should Worry)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 2017.
2. ↑   *Land Based Air Defence*, Jane's, 2010–2011 .
3. ↑  «Why China wants Russian S-400 missile defence system?». *International Insider*. 24 Μαρτίου 2020. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Δεκεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2021.
4. ↑  «Turkey and Russia cosy up over missiles». *The Economist*. 4 May 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 May 2017.. Ανακτήθηκε στις 7 May 2017.
Το ***Tumblepop*** (タンブルポップ) είναι ένα βιντεοπαιχνίδι Μηχανής arcade. Δημιουργήθηκε από την Data East. Αρχικά κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία από τη Namco, ακολούθως στη Βόρεια Αμερική από τη Leprechaun Inc. και μετέπειτα στην Ευρώπη από τη Mitchell Corporation. 

Στιγμιότυπο από το παιχνίδι.
Πρωταγωνιστές του παιχνιδιού είναι δύο κυνηγοί φαντασμάτων. Οι παίχτες έχουν αποστολή να ταξιδέψουν σε διάφορες χώρες, να συλλάβουν τους εχθρούς και να σώσουν τον κόσμο.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Tumblepop* στην GameFAQs
* *Tumblepop* στην Giant Bomb
* *Tumblepop* στην Killer List of Videogames
* *Tumblepop* στη MobyGames
* *Tumblepop (Game Boy)* στη MobyGames
Ο **Ρέγκιναλντ Γ΄** ο *Παχύς*, ολλανδ.: Reinaud III van Gerle (13 Μαΐου 1333 - 4 Δεκεμβρίου 1371) από τον Οίκο του Βάσενμπεργκ ήταν δούκας του Χέλρε και κόμης του Ζούτφεν από το 1343 έως το 1361, και πάλι το 1371.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ρέγκιναλντ Β΄ κόμη του Χέλρε & Ζούτφεν και της Eλεονώρας του Γούντστοκ, κόρης του Εδουάρδου Β΄ της Αγγλίας. 

Με το τέλος του πατέρα του το 1343, η μητέρα του κατείχε την επιτροπεία μέχρι το 1344. Από το 1350, ο αδελφός του Εδουάρδος διεκδίκησε τα δικαιώματά του και ξεκίνησε μία διαμάχη διαδοχής μεταξύ των δύο αδελφών μέχρι το 1361. Ο Ρέγκιναλντ Γ΄ νικήθηκε στο Tηλ και φυλακίστηκε στο κάστρο του Nάιενμπεκ. Εκεί έγινε τόσο μεγάλος σε κιλά, που δεν μπορούσε να φύγει, ακόμη και αν η πόρτα παρέμενε ανοικτή· εξ ου και το παρωνύμιό του *ο Παχύς*. Ο Εδουάρδος Γ΄ απεβίωσε στις 24 Αυγούστου 1371, όταν τραυματίστηκε θανάσιμα στη μάχη του Μπέσβαϊλερ και ο Ρέγκιναλντ Γ΄ απελευθερώθηκε (σύμφωνα με τον θρύλο, έπρεπε να χαλάσουν τον τείχο για να φύγει). Κατείχε τον δουκικό θρόνο για μικρό χρονικό διάστημα, και απεβίωσε λίγους μήνες αργότερα. Τάφηκε στο αβαείο του Γκρέφενταλ.

Δεδομένου ότι δεν είχε νόμιμα τέκνα, η διαδοχή πέρασε στις αδελφές του: Mατθίλδη, παντρεμένη με τον Ιωάννη Β΄ κόμη του Μπλουά και τη Μαρία, σύζυγο του Γουλιέλμου Β΄ δούκα του Γύλιχ και μητέρα του Γουλιέλμου δούκα του Χέλρε και Γ΄ του Γύλιχ, για λογαριασμό των οποίων διεκδίκησε το δουκάτο του Χέλρε. Οι δύο αδελφές και οι αντίστοιχοι οπαδοί τους (οι *Χέεκερενς*, από τη μερίδα με επικεφαλής τις οικογένειες των φαν Χέεκερεν και τους συγγενείς τους φαν Ρέχτερενς, υποστήριξαν τον Mατθίλδη, ενώ η μερίδα, η γνωστή ως *Μπρόνκχορστερς* ακολούθησε τη Μαρία) πολέμησαν για το δουκάτο του Χέλρε στον Πόλεμο της διαδοχής του Χέλρε.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε στο Tέρβουρεν την 1η Ιουλίου 1347 τη Mαρία της Βραβάντης (1325–1399) κυρία του Tούρνχαουτ, κόρη του Ιωάννη Γ΄ δούκα της Bραβάντης. 

Δεν είχαν παιδιά, αλλά ο Ρέγκιναλντ Γ΄ είχε μη νόμιμα τέκνα:

* (νόθος) Ιωάννης του Χάτεμ
* (νόθη) Πόντε, παντρεύτηκε τον Ιωάννη φον Γκρέσμπεεκ (απεβ. 1428), κύριο των Χόιμεν και Mάλντεν.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  p10723.htm#i107228. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. ↑  Hamilton 2006, σελ. 43.
3. ↑  Boffa 2004, σελ. xvii.

Πηγές
-----

* Boffa, Sergio (2004). *Warfare in Medieval Brabant, 1356-1406*. The Boydell Press.
* Hamilton, J. S. επιμ. (2006). *Fourteenth Century England*. Volume 4. The Boydell Press.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 85977158
* GND: 137788355
* BPN: 57908989

 |

 |
Το Άνενχαϊμ όπως φαίνεται από το Κάστρο Λάντσκρον.
Το **Άνενχαϊμ** (*Annenheim*) είναι χωριό στον Δήμο του Τρέφεν, στο κρατίδιο Καρινθία της νότιας Αυστρίας, με 632 κατοίκους τον Ιανουάριο του 2020.

Το χωριό βρίσκεται στο δυτικό άκρο της βόρειας όχθης της Λίμνης Όσιαχ, της τρίτης μεγαλύτερης της Καρινθίας, περί τα 5 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πόλεως Φίλλαχ. Το υψόμετρο του Άνενχαϊμ είναι περίπου 520 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και οι γεωγραφικές συντεταγμένες του είναι πλάτος 46°39΄32΄΄ Βόρειο και μήκος 13°54΄07΄΄ Ανατολικό.

Πάνω από το χωριό υψώνεται το βουνό Κάντσελχεχε (υψόμετρο κορυφής 1524 μέτρα), οι πλαγιές του οποίου προσφέρονται για σκι και άλλα χειμερινά αθλήματα. Στο χωριό έχει σταθμό η γραμμή του τοπικού σιδηροδρόμου S-Bahn Kärnten. Επίσης από το Άνενχαϊμ ξεκινά τελεφερίκ, που φθάνει μέχρι την κορυφή του ορεινού όγκου Γκέρλιτσεν (μέρος του οποίου είναι το Κάντσελχεχε), σε υψόμετρο 1909 μέτρα, από όπου η θέα είναι εκπληκτική. Σε απόσταση 1,5 χιλιομέτρου προς τα ανατολικά του Άνενχαϊμ βρίσκεται το χωριό Ζάτενντορφ.

Πηγές
-----

* Το λήμμα «Άννενχαϊμ» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 763

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Annenheim (Treffen) στο Wikimedia Commons
Η **Άνθεια** (αρχαία ελληνικά: Ἄνθεια) ήταν μια πόλη της Τροιζήνας στην αρχαία Αργολίδα. Σύμφωνα με την παράδοση, η πόλη ιδρύθηκε από το μυθολογικό πρόσωπο Άνθη. Επίσης σύμφωνα με τη μυθολογία, ο Πιτθέας μετέφερε τον πληθυσμό της πόλης στην Τροιζήνα.

Η τοποθεσία της πόλης βρίσκεται πλησίον του οικισμού Δαμαλά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παυσανίας. «*Ελλάδος περιήγησις*». Ελλάδος περιήγησις. **2.30.8**. .
2. ↑  (Αρχαία Ελληνικά) Στέφανος ο Βυζάντιος. «*Εθνικά*». Εθνικά. ***s.v.***.
3. ↑  Πρότυπο:Cite Pauly
4. ↑  (Αγγλικά) Talbert, Richard, επιμ. (2000). *Barrington Atlas of the Greek and Roman World*. Princeton University Press. σελ. 58, καθώς και συνοδευτικές σημειώσεις καταλόγου.
5. ↑  (Αγγλικά) Lund University. «Digital Atlas of the Roman Empire». *Digital Atlas of the Roman Empire*. .
 Το συγκεκριμένο λήμμα περιλαμβάνει περιεχόμενο από πηγή, η οποία αποτελεί, πλέον, κοινό κτήμα:   
(Αγγλικά) Smith, William, επιμ. (1854–1857). «Antheia». *Dictionary of Greek and Roman Geography*. Λονδίνο: John Murray.
Η **Άνδειρα**, ή **Άνδιρα** ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Μυσίας. Βρισκόταν κοντά στη Σκήψιν και την Πιονία.

Παρά την πόλη αυτή βρισκόταν στην αρχαιότητα σπουδαία μεταλλεία για τα οποία ο Στράβων αναφέρει μεταξύ άλλων: "*έστι δε λίθος περί τα Άνδειρα, ος καιόμενος σίδηρος γίνεται είτα μετά γης τινός καμίνευσης αποστάζει ψευδάργυρον. η προσλαβούσα χαλκόν το καλούμενον γίνεται κράμα ό τινες ορείχαλκον καλούσι*".

Στην Άνδειρα λατρευόταν ιδιαίτερα η μητέρα των θεών, η θεά Κυβέλη καλούμενη "*Ανδιρηνή*" προς τιμή της οποίας υπήρχε σπουδαίο ιερό με άλσος και σε απόσταση 130 σταδίων υπόγειο άντρο αυτής.

Πηγές
-----

* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.Δ΄, σελ.625.
To ***Rolling Stone* Top 100** είναι ένα αμερικανικό μουσικό τσαρτ που δημοσιεύεται εβδομαδιαίως από το περιοδικό *Rolling Stone.* To τσαρτ προκειμένου να προσδιορίσει τη θέση ενός τραγουδιού, καταμετρά τα streams παράλληλα με τις φυσικές και ψηφιακές πωλήσεις. εξαιρώντας ταυτόχρονα τη λεγόμενη «παθητική ακρόαση», όπως για παράδειγμα το ραδιοφωνικό airplay. Το τσαρτ δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στις 2 Ιουλίου 2019 για την εβδομάδα 21-27 Ιουνίου 2019.

Το πρώτο νούμερο ένα τραγούδι στο εν λόγω τσαρτ ήταν το «Old Town Road» από τον Lil Nas X στις 27 Ιουνίου 2019.

Παρασκήνιο
----------

Το Μάιο του 2019, το *Rolling Stone* ανακοίνωσε τη δημιουργία του δικού του μουσικού τσαρτ, για να συναγωνιστεί το Billboard Hot 100. Το τσαρτ βασίζεται σε δεδομένα που συλλέγονται από την εταιρία Alpha Data.

Δείτε επίσης
------------

* Rolling Stone Top 200

Παραπομπές
----------

1. ↑  Stone, Rolling· Stone, Rolling (2 Ιουλίου 2019). «Welcome to the Rolling Stone Charts». *Rolling Stone* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 3 Ιουλίου 2019.
2. ↑  Stone, Rolling· Stone, Rolling (2 Ιουλίου 2019). «RS Charts: Lil Nas X's 'Old Town Road' Is Number One on Rolling Stone Top 100 Chart». *Rolling Stone* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 3 Ιουλίου 2019.
3. ↑  Stone, Rolling· Stone, Rolling (2 Ιουλίου 2019). «RS Charts: Lil Nas X's 'Old Town Road' Is Number One on Rolling Stone Top 100 Chart». *Rolling Stone* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 3 Ιουλίου 2019.