recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Οι **Κινμπάγια** ήταν ένας προκολομβιανός πολιτισμός από του οποίου ο πληθυσμός ζούσε στον Ισημερινό και στην Κολομβία. Οι Κινμπάγια είναι γνωστοί για την τέχνη τους που αποτελούταν απο μικρά η μεγάλα χρυσά αγάλματα φτιαγμένα με μεγάλη λεπτομερή ακρίβεια που πιθανώς απεικόνιζαν θεότητες της εποχής. Η περίοδος εμφάνισής τους φαίνεται να είναι ο 1ος αιώνας π.Χ. ενώ από τον 4ο έως τον 7ο αιώνα μ.Χ παρατηρούμε την περίοδο ακμής τους. Η παρακμή τους άρχισε απο τα τέλη του 7ου αιώνα και μέχρι τον 10ο αιώνα είχαν εξαφανιστεί.

Γεωργία
-------

Η οικονομία των Κινμπάγια εξαρτιόταν άμεσα απο την γεωργία. Είμαστε πλέον σίγουροι ότι οι Κινμπάγια καλλιεργούσαν Καλαμπόκι, Αβοκάντο και Γκουάβα.

Έθιμα
-----

Οι Κινμπάγια είχαν την συνήθεια όταν νικούσαν σε έναν πόλεμο να παίρνουν τα κεφάλια των εχθρών τους και να τα διακοσμούν ως τρόπαια. Επίσης έχουμε εμφανή σημάδια κανιβαλισμού ως προς τους ηττημένους εχθρούς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Quimbaya civilization» (στα αγγλικά). *Wikipedia*. 2021-03-12. .
Ο **κατάλογος ιστοσελίδων** ή **κατάλογος web** (αγγλ. web directory), είναι μια συλλογή διευθύνσεων από ιστοσελίδες στον Παγκόσμιο Ιστό, οι οποίες είναι ταξινομημένες κατά συγκεκριμένα θέματα.

Καθήκοντα και λειτουργίες
-------------------------

Οι κατάλογοι ιστοσελίδων συλλέγουν και δημοσιεύουν διαδικτυακές πηγές, δημιουργούν ταξινομίες και καταχωρούν την συλλογή τους σε κατηγορίες. Οι πηγές δεν περιλαμβάνουν μόνο ιστοσελίδες, αλλά επιπλέον και μεμονωμένα έγγραφα όπως και καταχώρηση δεδομένων.

Οι κατάλογοι περιλαμβάνουν συχνά πρόσθετες πληροφορίες όπως:

* Σύντομες περιγραφές της κάθε κατηγορίας και των περιεχόμενων
* Παραπομπές σε συναφή θέματα
* Παραπομπές σε άλλες γλώσσες με ίδιο θέμα

Οι κατάλογοι ιστοσελίδων δεν είναι τόσο εκτενείς όπως οι αυτόματα δημιουργημένοι κατάλογοι των μηχανών αναζήτησης. Με τον συντακτικό έλεγχο αποκτούν οι κατάλογοι κατά μέσο όρο μια υψηλότερη ποιότητα. Η ποιότητα ενός καταλόγου εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την συντακτική.

Είδη καταλόγων web
------------------

Οι περισσότεροι γνωστοί κατάλογοι web σήμερα διατηρούνται χειροκίνητα, δηλαδή: Όλες οι καταχωρήσεις διακρίνονται, ελέγχονται και ταξινομούνται από ανθρώπους. Αυτός ο τρόπος διασφαλίζει την ποιότητα της συλλογής, που με την αυτοματοποιημένη διαδικασία δεν μπορεί να επιτευχθεί.

Το πρόβλημα με αυτή τη μέθοδο είναι ωστόσο, η μεγάλη προσπάθεια που απαιτείται και ο μεγάλος αριθμός συνεργατών για να διασφαλιστεί τόσο ο πλήρης και ο επίκαιρος κατάλογος.

Μια άλλη προσέγγιση για την οργάνωση των συλλογών των συνδέσμων, είναι ο σχηματισμός κατηγοριών ad hoc. Αυτοί οι αυτόματοι δημιουργημένοι κατάλογοι, περιέχουν ένα πολύ μεγαλύτερο και πιο σύγχρονο περιεχόμενο. Όμως η ποιότητά τους δεν έχει φθάσει ακόμη το επίπεδο το οποίο υπάρχει κατά τη διάρκεια της χειρωνακτικής διαλογής. Ένα γνωστό παράδειγμα ειναι η μηχανή αναζήτησης WiseNut της εταιρείας Wise Guide.

Οι κατάλογοι μπορούν επιπλέον να χωριστούν σε εμπορικούς και μη εμπορικούς καταλόγους στον Ιστό.

Προβλήματα και λύσεις
---------------------

Σε διαδικτυακούς καταλόγους με μεγάλα σύνολα δεδομένων υπάρχει ο κίνδυνος να αναφέρονται ιστοσελίδες οι οποίες είναι εκτός λειτουργίας. Αντιθέτως, όταν υπάρχουν μεγάλα σύνολα δεδομένων, η δυνατότητα ανάκτησης των σχετικών ιστοσελίδων γίνεται με δυσκολία.

Για την πρόληψη αυτών των σφαλμάτων, υπάρχουν σύγχρονοι εξοπλισμοί με διάφορους χειρωνακτικούς και αυτόματους μηχανισμούς, όπως για παράδειγμα:

* Χειρωνακτικά συστήματα αξιολόγησης ("ψηφοφορία")
* Αυτόματα συστήματα αξιολόγησης ("κατάταξη")
* Ρομπότ ("webbots") για τον έλεγχο και ενδεχομένως για απομάκρυνση των νεκρών συνδέσμων
* Αξιολόγηση των "κλικ" των χρηστών

Αναγνωρισμένοι κατάλογοι web
----------------------------

* DMOZ - Open Directory Projekt: ιεραρχικά οργανωμένος, από πολλούς εθελοντές διεθνείς συντάκτες (περιλαμβάνει περίπου 4 εκ. συνδέσμους). Καλύπτονται σχεδόν όλες οι γλώσσες.
* Yahoo! Directory: ιεραρχικά οργανωμένος, εμπορικός.
* Ελληνικός κατάλογος Ελληνικός κατάλογος επιχειρήσεων.

Πηγές
-----

* Wendy Boswell. *What Is a Web Directory* About.com. Retrieved 2010-02-25
Ο **Τζορτζ Πάτρικ "Πατ" Χιουζ** (*αγγλικά : George Patrick "Pat" Hughes*), (21 Δεκεμβρίου 1902 - 8 Μαΐου 1997), ήταν Βρετανός πρώην πρωταθλητής της αντισφαίρισης. 

Ο Χιουζ με συμπαίκτη τον Φρεντ Πέρι κέρδισαν τα διπλά στο γαλλικό πρωτάθλημα το 1933 και στο αυστραλιανό πρωτάθλημα το 1934. Αργότερα συνεργάστηκε με τον Ρέιμοντ Τάκι και κέρδισαν το διπλό στο Wimbledon το 1936. Ήταν φιναλίστ στο Ρολάν Γκαρός το 1936 με συμπαίκτη τον Τσαρλς Τάκεϊ επίσης έφτασε στους ημιτελικούς στο Ρολάν Γκαρός το 1931.

Ο Χιουζ ήταν ο μόνος Βρετανός που έφτασε στον τελικό στο διεθνές ιταλικό πρωτάθλημα, κερδίζοντας τον τίτλο στο διπλό αντρών το 1931 και το 1932, μέχρι ο Άντι Μάρεϊ να κερδίσει το τουρνουά το 2016. Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου και το 1948 ήταν νικητής στο διπλό με συμπαίκτη τον Ντον Μπάτλερ.

Στο κύπελλο Ντέιβις έχει αγωνιστεί για την Μεγάλη Βρετανία από το 1929 ως και το 1936 σε 7 διοργανώσεις με προσωπικό ρεκόρ 15 νίκες και 7 ήττες. Με την εθνική στο εν λόγω κύπελλο ήταν νικητής, και παγκόσμιος πρωταθλητής, το 1933, 1934, 1935, 1936 και φιναλίστ το 1931. 

Ήταν ο εκδότης των "Dunlop Lawn Tennis Annual" και "Almanack" από τα τέλη της δεκαετίας του 1940 μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1950.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Lance Tingay: «100 years of Wimbledon» (Αγγλικά) Guinness Superlatives. London Borough of Enfield. 1977. σελ. 200.
2. 1 2  *Ο Χιουζ στην ITF Αρχειοθετήθηκε 2016-03-26 στο Wayback Machine. Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2017*
3. ↑  *Εμπρός, Φύλλο: 21/9/1948, Σελίδα: 2, Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2017*
4. 1 2  *Ο Χιουζ στο κύπελλο Ντέιβις, Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2017*
Η **κινητή διακυβέρνηση** ή **διακυβέρνηση κινητής τηλεφωνίας** (αγγλικά: mobile government ή mGovernment) αποτελεί υποκατηγορία της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και αναφέρεται στη δυνατότητα παροχή υπηρεσιών δημόσιας διοίκησης στους πολίτες με τη χρήση κινητών συσκευών (κινητών τηλεφώνων, tablet) και με τη χρήση ασύρματου δικτύου σύνδεσης στο διαδίκτυο.

Ένα παράδειγμα εφαρμογής κινητής διακυβέρνησης είναι η αποστολή μαζικών ειδοποίησης σε εγγεγραμμένους πολίτες μέσω SMS, σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. 

Το κυριότερο πλεονέκτημα των εφαρμογών της κινητής διακυβέρνησης είναι ότι απευθύνεται σε πολύ μεγαλύτερο αριθμό πολιτών, συγκριτικά με τις εφαρμογές που απαιτούν τη χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή και σταθερού δικτύου σύνδεσης.

Πηγές
-----

* Χαρισμιάδου, Α. Αξιολόγηση υπηρεσιών στις κινητές συσκευές: εστίαση σε θέματα κινητής διακυβέρνησης, (Διπλωματική εργασία - Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, 2015)
* Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Mobile Government Consortium Int. — Resources on Mobile Government
Ο **Φινγκόλφιν** είναι φανταστικός χαρακτήρας του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν. 

Ήταν γιος του Φίνγουε και ο μεγαλύτερος από τα ετεροθαλή αδέλφια του Φέανορ, ιδρυτής του οίκου που κυβέρνησε τους Νόλντορ στη Μέση Γη. Πατέρας των Φίνγκον, Τούργκον, Αρέδελ και Αργού (ο τελευταίος δεν αναφέρεται πουθενά στο δημοσιευόμενο Σιλμαρίλλιον).

Ιστορία
-------

Ο Φινγκόλφιν γεννήθηκε την Εποχή των Δέντρων στο Βάλινορ, γιος του βασιλέα των Νόλντορ Φίνγουε και της Ίντις. Δεν είχε της καλύτερες σχέσεις με τον Φέανορ εξαιτίας των ψεμάτων του Μέλκορ, που ήταν η αιτία της εξορίας του. 

Όταν έγινε η επανάσταση των Νόλντορ, αναγκάστηκε να ακολούθησει τον λαό του. Αν και δεν ήθελε να φύγει, πέρασε μέσα από τους πάγους που οδηγούσαν στη Μέση Γη, όταν ο Φέανορ έκαψε τα πλοία των Τελέρι. Έφτασε στα βόρια στο Μίθριμ. 

Μετά τον θάνατο του Φέανορ, ο Μάεδρος, ο γιος του, παραιτήθηκε και έτσι ο Φινγκόλφιν ονομάστηκε Υψηλός Βασιλέας τον Νόλντορ. 

Για σχεδόν 400 χρόνια πολιορκούσε την Άνγκμπαντ μετά την μάχη Ντάγκορ Μπράγκολαχ κι ο Φινγκόλφιν απελπίστηκε και έτσι πήγε μόνος στις πύλες της Άνγκμπαντ και προκάλεσε τον Μόργκοθ σε μονομαχία. Ο Σκοτεινός Άρχοντας κρατώντας το σφυρί του Κάτω Κόσμου άνοιξε λάκκους, όπου στο τέλος μετά από μάχη ο Φινγκόλφιν γλίστρησε σε έναν από αυτούς και ο Μόργκοθ τον πάτησε κι έτσι πέθανε. 

Οι Αετοί όμως πήραν ό,τι έμεινε από το σώμα του σε ένα τύμβο κοντά στην Γκόντολιν, όπου ο Τούργκον έφτιαξε για τον πατέρα του. Το μίσος του Μόργκοθ όμως κατά του ίδιου και του οίκου του έμεινε, γιατί εφτά φορές τραυματίστηκε και μετά την μάχη κούτσαινε και ο πόνος δεν του έφυγε ποτέ.
**Το ποντίκι που βρυχάται** *(αγγ. The Mouse That Roared)* είναι βρετανική σατιρική ταινία του 1959, σε σκηνοθεσία Τζακ Άρνολντ. Βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Λέοναρντ Γουίμπερλεϊ. Πρωταγωνιστούν οι Πίτερ Σέλερς, ο οποίος υποδύεται τρεις ρόλους, και Τζιν Σίμπεργκ.

Πλοκή
-----

Το Φένγουικ είναι ένα μικροσκοπικό δουκάτο στις Γαλλικές Άλπεις. Η οικονομία του Φένγουικ βασίζεται αποκλειστικά στην παραγωγή ενός τοπικού κρασιού. Όταν η συνταγή του κρασιού αντιγράφεται στις ΗΠΑ, οι πωλήσεις πέφτουν κατακόρυφα, με αποτέλεσμα το δουκάτο να κηρύξει πτώχευση. Η δούκισσα και ο πρωθυπουργός αποφασίζουν να κηρύξουν τον πόλεμο στις ΗΠΑ, με απώτερο σκοπό να ηττηθούν, ώστε οι ΗΠΑ να στείλουν οικονομική βοήθεια. Με στράτευμα μόλις 15 ανδρών φτάνουν στις ΗΠΑ, όπου συμπτωματικά περνά στα χέρια τους ένα αποτελεσματικό υπερόπλο, αποκτώντας πλεονέκτημα έναντι των ΗΠΑ.

Ηθοποιοί και χαρακτήρες
-----------------------

* Πίτερ Σέλερς στους ρόλους των *Δούκα Ρούπερτ Μάουνττζοϊ/Δούκισσα Γκλοριάνα/Τάλι Μπάσκομπ*
* Τζιν Σίμπεργκ στο ρόλο της *Έλεν Κόκιντς*
* Ουίλιαμ Χάρτνελ στο ρόλο του *Ουίλ Μπάκλεϊ*
* Ντέιβιντ Κόσοφ στο ρόλο του *Δόκτορ Άλφρεντ Κόκιντς*
|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Γεωγραφία | Πύλη Γεωγραφία |

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ιταλία | Πύλη Ιταλία |

Η **Κοιλάδα της Λούκκα** (*Lucchesìa*) είναι κοιλάδα που εκτείνεται στα περίχωρα της πόλης Λούκκα στην Τοσκάνη.

Οριοθετείται στα δυτικά και στα νοτιοδυτικά από το Μόντε Πιζάνο, στα βόρεια και μέχρι τα νοτιοανατολικά από τις Απουανικές Άλπεις και τον ορεινό όγκο των Απέννινων της Τοσκάνης και της Εμίλια που είναι γνωστά ως Λε Πιτζόρνε, στα ανατολικά από την αλυσίδα λόφων του Μονταλμπάνο, ενώ στα νοτιοανατολικά από το μεσαίου υψομέτρου Τσερμπάιε που χωρίζει την κοιλάδα της Λούκκα από το χαμηλότερου υψομέτρου Βαλντάρνο, το οποίο και αποτελεί προέκτασή της στα δυτικά.

Η ιταλική αυτή περιοχή περιλαμβάνει το ανατολικό τμήμα της Επαρχίας της Λούκκα και τις δημοτικές περιοχές των Καπαννόρι, Πορκάρι, Αλτοπάσιο και Μοντεκάρλο, ενώ συνορεύει με την επαρχία της Πιστόια, στην περιοχή του Βαλντινιεβόλε, η οποία περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τους δήμους των Κιεζίνα Ουτζανέζε, Πόντε Μπουτζιανέζε, Πέσια, Μοντεκατίνι Τέρμε, Μονσουμμάνο Τέρμε, Λαρσιάνο και Λαμπορέκιο. Τμήμα της, ακόμη, αποτελούν οι δήμοι της Μπιεντίνα και του Καστελφράνκο ντι Σόττο στο βορειοανατολικό άκρο της επαρχίας της Πίζας, ένα τμήμα του δήμου του Φουτσέκκιο στο δυτικό άκρο της Επαρχίας της Φλωρεντίας, όπου και βρίσκεται η περιοχή των ελών του Φουτσέκκιο που είναι και η πραγματική περιοχή μέσω της οποίας γίνεται η τοπολογική μετάβαση στο Βαλντάρνο.
Ο **Φαζλούρ Ράχμαν Κχαν** (Βεγγαλικά:**ফজলুর রহমান খান**) ήταν Μπαγκλαντεσιανός πολιτικός μηχανικός και αρχιτέκτονας, ο οποίος συνέβαλε στην εξέλιξη της παγκόσμιας σύγχρονης αρχιτεκτονικής. Έμεινε στην ιστορία για την αρχιτεκτονική κυρίως των υψηλών κτιρίων, δίνοντας την δυνατότητα για την θεμελίωση ουρανοξυστών. Παράδειγμα αποτέλεσε η κατασκευή του Γουίλις Τάουερ, ο οποίος ήταν ο υψηλότερος στον κόσμο από το 1973 για 25 έτη.

Προσωπική ζωή
-------------

Ο Φαζλούρ γεννήθηκε στις 3 Απριλίου του 1929 στην Ντάκα, κατά την εποχή της Βρετανικής Ινδίας όπου ανήκε και το Μπαγκλαντές. Ο ίδιος τελείωσε τις εκπαιδευτικές του σπουδές ως "Πολιτικός Μηχανικός" σε ένα κολλέγιο και σε δυο πανεπιστήμια: σε αυτό της χώρας του και τέλος στο Σικάγο αποκτώντας εκεί, δυο πτυχία μάστερ στα εξής: "Κατασκευή Δομικών έργων" και "Εφαρμοσμένη μηχανική". Το 1967, έγινε νόμιμος Αμερικανός πολίτης.

Καριέρα
-------

Ο ίδιος ήταν αυτός που εφάρμοσε την τεχνική των σωληνωτών θεμελίων, που ήταν κατασκευασμένα από χάλυβα. Αυτή την τεχνική ακολούθησε και σε άλλες του δουλειές, σε οποιοδήποτε κτίριο του ανέθεταν. Ο ίδιος είχε ισχυριστεί οτι ο "ατσάλινος σκελετός" των κτιρίων, δεν ήταν η μοναδική μέθοδος για την ανέγερση κτιρίων.

Στον εργασιακό τομέα πρωτοεισχώρησε το 1955 δουλεύοντας για την SOM, μια τοπική αρχιτεκτονική και κατασκευαστική εταιρεία που υπήρχε στο Σικάγο. Η αξία του με την ιδιότητα που είχε, αποκτήθηκε κατά τις δεκαετίες του '60 και '70, λόγω των ξεχωριστών κατασκευών που έπραξε για το John Hancock Center όπου ήταν αποτελούμενο από 100 ορόφους και τον πύργο Σιρς (Γουίλις Τάουερ).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 8  Ιουλίου 2019.
2. ↑  125111.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 60016681
* LCCN: n80160323
* ISNI: 0000 0000 9654 1784
* GND: 124437303
* SUDOC: 084762306
* BIBSYS: 90336302
* ULAN: 500085464
* NLA: 36201934

 |

 |
Τοποθεσία της Κοιλάδας Κουότσκο (*Kotlina Kłodzka*)
  Κεντρικά Σουδητικά Όρη
  Ανατολικά Σουδητικά Όρη
 Κοιλάδα Κουόντζκο
Η **Κοιλάδα Κουότσκο** (πολωνικά: *Kotlina Kłodzka*, τσεχικά: *Kladská kotlina*, γερμανικά: *Glatzer Kessel*) είναι λεκανοπέδιο των Σουδητικών Όρεων, που καλύπτει το κεντρικό τμήμα του Πόβιατ Κουότσκο στη νοτιοδυτική Πολωνία, με το νότιο άκρο να εκτείνεται στην Τσεχία γύρω από την πόλη Κράλικι. Η κύρια και μεγαλύτερη πόλη στην κοιλάδα είναι το Κουότσκο.

Διασχίζεται από τον άνω ποταμό Ανατολικό Νάισσε, ο οποίος ρέει από νότο προς βορρά και περιβάλλεται από τα Όρη Στοουόβε, τα Όρη Μπάρντζκιε και τα Όρη Μπιστσίτσκιε των Κεντρικών Σουδητικών Όρεων στα δυτικά, καθώς και από τα Όρη Σνιέζνικ, τα Χρυσά Όρη και τα Όρη της Κουκουβάγιας των Ανατολικών Σουδητικών Όρεων στα ανατολικά. Τα ορεινά περάσματα των Κουντόβα-Ζντρούι/Μπελοβές στα δυτικά και των Μιεντζιλέσιε/Λιχκόφ στα νότια συνδέουν με τις τσέχικες περιοχές γύρω από τις πόλεις Νάχοτ και Κράλικι, αντίστοιχα. Ρέοντας μέσα από την κοιλάδα, ο ποταμός Νίσα Κουότσκα ενώνεται με τους ποταμούς Μπιάουα Λοντέτσκα, Μπιστσίτσα Ντουσνίτσκα και Στσινάφκα, και στη συνέχεια βγαίνει στα βορειοανατολικά μέσω των Όρεων Μπάρντζκιε στο Μπάρντο στην Κάτω Σιλεσία.

Στην αρχαιότητα, ο Δρόμος του Κεχριμπαριού οδηγούσε μέσα από την Κοιλάδα Κουότσκο.

Η κοιλάδα είναι μέρος της περιοχής της Γης του Κουότσκο, η οποία αποτελεί τουριστικό προορισμό τόσο το καλοκαίρι όσο και το χειμώνα, με πολλά ξενοδοχεία, σανατόρια και πολλά ορεινά μονοπάτια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Kladská kotlina». *Geomorfologická československá* (στα Τσεχικά). Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2020.
2. 1 2  «Kladská kotlina». *www.polsko.travel* (στα Τσεχικά). Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2020.
3. ↑  Ντιβετσκί, Γιαν (2020). *Uličníci*. Γιαν Ντιβετσκί. ISBN 978-80-270-7693-2.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 315129954
* LCCN: sh88006736

 |

 |
Το **Φινλανδικό Συμβούλιο Προσφύγων** είναι μια ανθρωπιστική, μη κυβερνητική οργάνωση που προστατεύει τα δικαιώματα των ανθρώπων που πλήττονται από εκτοπισμό.

Ιστορία
-------

Το Φινλανδικό Συμβούλιο Προσφύγων ιδρύθηκε το 1965 ως μια μικρή οργάνωση που συγκέντρωνε χρήματα για την Υπηρεσία Προσφύγων του ΟΗΕ. Το Συμβούλιο εξελίχθηκε με την πάροδο του χρόνου, έγινε ΜΚΟ και ξεκίνησε μια σειρά από έργα.

Βασικές δραστηριότητες
----------------------

Το συμβούλιο έχει τέσσερις θεματικές ενότητες με στόχο τα δικαιώματα των προσφύγων, την ενίσχυση της ανθεκτικότητας, την ισότιμη κοινωνική συμμετοχή και την προσαρμογή ολόκληρης της κοινότητας. Για να προωθήσει τις προσπάθειες της οργάνωσης να ζητήσει καλύτερη ενσωμάτωση και ισότητα στη Φινλανδία, έχει ανακοινώσει μια "Γυναίκα πρόσφυγα της χρονιάς" από το 1998 και έναν "Άνδρα πρόσφυγα της χρονιάς" από το 2016.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Finnish Refugee Council». *www.annalindhfoundation.org* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2023.
2. ↑  «Finnish Refugee Council | Devex». *www.devex.com*. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2023.
3. ↑  «About us». *Suomen Pakolaisapu* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2023.
4. ↑  «Partner - Finnish Refugee Council (FRC)». *data2.unhcr.org*. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2023.
5. ↑  «Finland's 'Refugees of the year' call for better integration, more equality». *News* (στα Αγγλικά). 22 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2023.
**Το Ξεκαθάρισμα** (γαλλικά: Coup de Torchon) είναι γαλλική αστυνομική ταινία του 1981 σε σκηνοθεσία Μπερτράν Ταβερνιέ, βασισμένη στο μυθιστόρημα του Τζιμ Τόμσον του 1964, *Pop. 1280*. Η ταινία αλλάζει το σκηνικό του μυθιστορήματος από μια νοτιοαμερικανική πόλη σε μια μικρή πόλη στη Γαλλική Δυτική Αφρική. 

Πρωταγωνιστούν ο Φιλίπ Νουαρέ και η Ιζαμπέλ Υπέρ.

Πλοκή
-----

1938, στη Γαλλική Δυτική Αφρική. Ο Λυσιέν Κορντιέ (Φιλίπ Νουαρέ) είναι ο μόνος αστυνομικός σε μια μικρή αποικιακή πόλη της Σενεγάλης. Ανίκανος ή απρόθυμος να επιβάλει την εξουσία του στους κακοποιούς και απογοητευμένος από όλους, γίνεται το αντικείμενο της κοροϊδίας και των χλευασμών για τη δειλία και την αδυναμία του. Αλλά και στην προσωπική του ζωή υποφέρει, καθώς η σύζυγος του, Υγκέτ (Στεφάν Οντράν), έχει ερωτικές σχέσεις με κάποιον που τον παρουσιάζει σαν αδελφό της.

Όταν ο ανώτερος αξιωματικός του (Γκι Μαρσάν) τον ψέγει για τη μετριότητά του, αποφασίζει να αναλάβει δράση και σταδιακά μετατρέπεται σε έναν αδίστακτο δολοφόνο. Απαλλάσσεται από όσους τον περιφρονούσαν και τον πρόσβαλαν, μεταξύ των οποίων και τη σύζυγο και την ερωμένη του, με ένα διαβολικό παιχνίδι που συνίσταται στο να ενοχοποιεί άλλους και στη συνέχεια να τους εξοντώνει, μέχρι να παραμείνει τελικά μόνος και ψυχικά καταστραμμένος.

Αποδοχή
-------

Η ταινία είχε 2.199.309 θεατές στη Γαλλία και ήταν η 16η ταινία της χρονιάς με τη μεγαλύτερη προσέλευση του κοινού.  Έλαβε το βραβείο Μελιές από το Γαλλικό Συνδικάτο Κριτικών Κινηματογράφου ως η καλύτερη ταινία του γαλλικού κινηματογράφου για το 1981.

Διανομή κυριότερων ρόλων
------------------------

* Φιλίπ Νουαρέ ως Λυσιέν Κορντιέ
* Ιζαμπέλ Υπέρ ως Ροζ
* Ζαν-Πιέρ Μαριέλ ως Λε Περόν και ο αδελφός του
* Στεφάν Οντράν ως Υγκέτ Κορντιέ
* Έντι Μίτσελ ως Νονό, «αδελφός» της Υγκέτ
* Γκι Μαρσάν ως Μαρσέλ Σαβασόν, αρχηγός της αστυνομίας
* Ιρέν Σκομπλίν ως η δασκάλα Αν
* Μισέλ Μπων ως Βάντερμπρουκ
* Ζαν Σαμπιόν ως ιερέας

Παραπομπές
----------

1. ↑  Το μυθιστόρημα του Τζιμ Τόμσον *Pop. 1280* κυκλοφόρησε στα ελληνικά το 1986 ως «Κάτοικοι 1280» και επανακυκλοφόρησε ως «Χίλιες διακόσιες ογδόντα μαύρες ψυχές», Εκδόσεις Γνώση
2. ↑ . «imdb.com/title/Coup de torchon».
3. ↑ . «h-france.net/fffh/classics/coup-de-torchon/».
4. ↑ . «rottentomatoes.com/m/Coup de torchon».
5. ↑ . «rogerebert.com/reviews/coup-de-torchon».
6. ↑ . «jpbox-office.com/Coup de torchon».

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4269773-6

 |

 |
Τμήμα της κοιλάδας Παντζσίρ
Η **Κοιλάδα Παντζσίρ** (περσικά: درهٔ پنجشير, προφορά: Dare-ye Panjšēr, που σημαίνει *Κοιλάδα των Πέντε Λεόντων*) είναι μία κοιλάδα στο βορειοκεντρικό Αφγανιστάν, 150 χλμ. βόρεια της πρωτεύουσας Καμπούλ, κοντά στην οροσειρά του Ινδοκούς. Βρίσκεται στην Επαρχία Παντζσίρ και χωρίζεται από τον ποταμό Παντζσίρ. Η κοιλάδα αποτελεί τον τόπο διαμονής περισσότερων από 140.000 ανθρώπων, περιλαμβάνοντας τη μεγαλύτερη συγκέντρωση ατόμων της εθνικής ομάδας των Τατζίκων του Αφγανιστάν. 

Υπήρξε το μέρος όπου διεξήχθησαν οι μάχες την περίοδο 1980-1985 της Δημοκρατίας του Αφγανιστάν (υπό τον έλεγχο των Σοβιετικών) και των Σοβιετικών εναντίον των Μουτζαχεντίν (φανατικών ισλαμιστών) κατά τη διάρκεια του σοβιετικού πολέμου στο Αφγανιστάν. Επίσης, κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου (1996–2001) σημειώθηκαν ξανά μάχες στην κοιλάδα, μεταξύ των Ταλιμπάν και της Βόρειας Συμμαχίας, η οποία βρισκόταν υπό την ηγεσία του τατζικικής καταγωγής Αφγανού πολέμαρχου Αχμάντ Σαχ Μασούντ.

Η περιοχή Παντζσίρ στο Αφγανιστάν
Ο **Φινάρφιν** (Finarfin) είναι φανταστικός χαρακτήρας από τον μυθικό κόσμο του Τόλκιν. Είναι ξωτικό, από την φυλή των Νόλντορ.

Η Ζωή στο Βάλινορ
-----------------

Ο Φινάρφιν γεννήθηκε το 1230 της Εποχής των Δέντρων στο Βάλινορ. Ήταν το μικρότερο παιδί του Φίνγουε και της Ίντις, από τους οποίους είχε τρία μεγαλύτερα αδέρφια, την Φίντις, τον Φινγκόλφιν και την Ίριμε. Είχε και έναν ετεροθαλή αδερφό από τον πρώτο γάμο του Φίνγουε, τον Φέανορ. Είχε ξανθά μαλλιά, τα οποία τα είχε κληρονομήσει από τη μητέρα του, η οποία καταγόταν από τους Βάνυαρ. Σαν χαρακτήρας ήταν ήρεμος, σοφός και ευγενικός. Ήταν φίλος των γιων του 'Ολγουε,βασιλιά των Τελέρι και αργότερα παντρεύτηκε την Εάργουεν, κόρη του Όλγουε.Με την Εάργουεν απόκτησε τρεις γιους και μια κόρη:

* τον Φίνροντ,
* τον Άνγκροντ,
* τον Αέγκνορ
* και την Γκαλάντριελ.

Ο Φινάρφιν, όταν ο Φέανορ και οι γιοι του είχαν πάρει τον όρκο τους και οι Νόλντορ συνεδρίαζαν για το αν θα φύγουν από το Βάλινορ, ήταν ο μόνος από τους πρίγκιπες των Νόλντορ που προσπάθησε να τους ηρεμήσει και τους συμβούλεψε να σκεφτούν πρώτα καλά πριν πράξουν οτιδήποτε. Τελικά ακολούθησε την πορεία των Νόλντορ, αν και με μεγάλη λύπη γιατί δεν ήθελε να φύγει από το Βάλινορ και από το Τίριον. Μέτα όμως την αδερφοκτονία στο Αλκουαλόντε, μετάνοιωσε για την σφαγή των συγγενών της γυναίκας του, και εγκατέλειψε την πορεία μαζί με κάμποσους Νόλντορ, γεμάτος λύπη και πίκρα κατά του Οίκου του Φέανορ. Και επέστρεψε στο Τίριον μαζί με τη σύζυγο του,τα παιδιά τους όμως συνέχισαν προς τη Μέση Γη. Στο Τίριον ο Φινάρφιν ανέλαβε να κυβερνά όσους Νόλντορ είχαν απομείνει στη πόλη και στον Πόλεμο της Οργής που έκαναν οι Βάλαρ εναντίον του Μέλκορ, ο Φινάρφιν συμμετείχε ως επικεφαλής των Νόλντορ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  David Day (1991). *Tolkien*. Macmillan. σελ. 169.

Δείτε επίσης
------------

Σιλμαρίλλιον

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

*
Συντεταγμένες: 38°11′22.40″N 24°08′41.20″E﻿ / ﻿38.1895556°N 24.1447778°E﻿ / 38.1895556; 24.1447778﻿ (Νησίδα Φονιάς)

Με το όνομα **Φονιάς** αναφέρεται μικρή ακατοίκητη βραχονησίδα του Νότιου Ευβοϊκού κόλπου που διοικητικά ανήκει στα Νέα Στύρα. Βρίσκεται νοτιοαανατολικά του ακρωτηρίου Καβοφονιάς και αποτελεί την βορειοδυτικότερη βραχονησίδα του συμπλέγματος νησίδων που φέρουν το όνομα Στυρονήσια ή Στουρονήσια. Έχει υψόμετρο 35 μέτρα απο την επιφάνεια της θάλασσας και παρουσιάζει χαμηλή βλάστηση, ενώ στην πανίδα της περιλαμβάνονται ποντίκια και φίδια. Το όνομά της οφείλεται στο επικίνδυνο σημείο της, για την ναυσιπλοΐα, στον νότιο Ευβοϊκό.

Σ' αυτή τη νησίδα γυρίστηκε και η ταινία *Λούφα και παραλλαγή: Σειρήνες στο Αιγαίο*, παρόλο που το σενάριο αναφέρεται σε ιστορία που συμβαίνει στη βραχονησίδα Πίττα Καλύμνου στα Δωδεκάνησα.
Το ***Δύο χρόνια διακοπές*** (τίτλος πρωτότυπου *Deux ans de vacances*) είναι μυθιστόρημα του Ιουλίου Βερν που εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1888. Ανήκει στα Voyages Extraordinaires. Διηγείται τις περιπέτειες μιας παρέας μαθητών που ναυάγησαν σε ένα άγνωστο ερημονήσι του νοτίου Ειρηνικού. Η ιστορία είναι βασισμένη στο μυθιστόρημα *Ροβινσώνας Κρούσος*. Ο Βερν είπε ότι ο στόχος του ήταν να δημιουργήσει ένα περιβάλλον Ροβινσώνων για παιδιά.

Πλοκή
-----

Το βιβλίο ξεκινάει τον Μάρτιο του 1860 κατά την διάρκεια μιας μεγάλης τρικυμίας στον Ειρηνικό. Μία Σκούνα με το όνομα Σλούγκι θαλασσοδερνόταν και μοναδικοί επιβάτες της ήταν 15 παιδιά (12 Βρετανοί, 2 Γάλλοι και 1 Αμερικανός). Έπειτα από μεγάλη πάλη με τα κύματα το πλοίο τους προσαράζει στην αμμουδιά ενός άγνωστου νησιού. Τότε ο Βερν σταματάει την αφήγηση του για να εξηγήσει τι συνέβη πριν ξεκινήσει η ιστορία: Τα 14 από τα παιδιά που ναυάγησαν κατοικούσαν στην Νέα Ζηλανδία και ήταν μαθητές του οικοτροφείου Τσαίρμαν που βρισκόταν στο Όκλαντ. Το μεγαλύτερο παιδί ήταν 14ων χρονών και το μικρότερο 8. Μετά την ολοκλήρωση της σχολικής χρονιάς τα παιδιά θα συμμετείχαν στον ακτοπλοϊκό περίπατο της Νέας Ζηλανδίας που θα πραγματοποιούσε το Σλούγκι. Τα 14 παιδιά μαζί με τον μούτσο Μόκο είχαν επιβιβαστεί στο Σλούγκι την βραδιά πριν την αναχώρηση ενώ το πλήρωμα θα ερχόταν τα χαράματα της επόμενης. Όμως κατά την διάρκεια της νύχτας το παλαμάρι που συγκρατούσε την σκούνα στο λιμάνι λύθηκε (ο λόγος ήταν άγνωστος) και μετά από μία ώρα είχε βγει στον ωκεανό. Οι γονείς τους πίστευαν ότι τα παιδιά τους είχαν πνιγεί καθώς βρήκαν την πινακίδα του Σλούγκι (η οποία είχε πέσει έπειτα από σύγκρουση με ένα Περουβιανό ατμόπλοιο). Τα παιδιά εγκαταστάθηκαν προσωρινά στο Σλούγκι (που δεν είχε υποστεί σοβαρές ζημιές) και άρχισαν να εξερευνούν την άγνωστη γη. Κατά την εξερεύνηση τους ανακάλυψαν μία σπηλιά όπου το 1803 κατοικούσε εκεί ένας Γάλλος ναυαγός και αποφάσισαν να εγκατασταθούν μόνιμα σε αυτήν. Επίσης ονομάζουν το νησί Τσαίρμαν και εκλέγουν ένα από τα παιδιά αρχηγό της αποικίας τους με θητεία ενός χρόνου. Όμως οι φιλονικίες των παιδιών είναι τόσο συχνές που δοκιμάζουν την φιλία και την συνοχή τους. Τελικά ανακαλύπτουν πως επικίνδυνοι πειρατές είχαν φτάσει στο νησί. Τα παιδιά έπρεπε να λύσουν τις διαφορές τους και να τους αντιμετωπίσουν χωρίς να αποκαλυφθούν.

Παραπομπές
----------


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 184891846
* GND: 115444418X

 |

 |
Η **Κοινωνία των  Γαέλων**,(ˈkʊmˠənˠ nˠə ˈŋeːl̪ˠ) ("Society of the Gaels") ή **Cumann na nGaedhael** ήταν ένα πολιτικό κόμμα στο Ιρλανδικό Ελεύθερο Κράτος, το οποίο συγκρότησε την κυβέρνηση από το 1923 έως το 1932. Το 1933 συγχωνεύθηκε με άλλα μικρότερα πολιτικά κόμματα (Εθνικό Κέντρο, Εθνική Φρουρά (Ιρλανδία) για να σχηματίσει το κόμμα Φίνε Γκελ.

Προέλευση
---------

Το 1922 η Κυβέρνηση του Ιρλανδικού Ελεύθερου Κράτους έχασε την υποστήριξη του πολιτικού κόμματος, Σιν Φέιν, η ανάγκη δημιουργίας ενός κόμματος που να υποστηρίζει την κυβέρνηση ήταν άμεση. Το Cumann na nGaedheal ήταν η εθνικιστική πτέρυγα του Σιν Φέιν που σχηματίστηκε το 1900. Ως πολιτικό κόμμα το Cumann na nGaedheal εμφανίστηκε στις 27 Απριλίου 1923, όταν, όσοι ήταν υπέρ της συνθήκης αναγνώρισαν την ανάγκη για ένα κόμμα που έπρεπε να κερδίσει τις εκλογές.[1]

Το 1922 η ηγεσία του Σιν Φέιν που ήταν φιλικά προσκείμενη στην Αγγλοϊρλανδική συνθήκη περιλάμβανε τον Άρθουρ Γκρίφιθ, τον  Mάικλ Κόλινς και τον W. Τ. Cosgrave. Ο Cosgrave και ο Γκρίφιθ ήταν προεξέχοντες στο Σιν Φέιν από τη δεκαετία του 1900, ενώ ο Κόλινς ανέβηκε γρήγορα στις τάξεις του μετά την Εξέγερση του Πάσχα. Ο Γκρίφιθ και ο Κόλινς πέθαναν τον Αύγουστο του 1922, την πρώτη περίοδο του Ιρλανδικού εμφυλίου, αφήνοντας τον Cosgrave να ηγηθεί της Προσωρινής Κυβέρνησης κατά της Συνθήκης ενόψει της επίσημης ίδρυσης του Ιρλανδικού Ελεύθερου Κράτους. Ο Cosgrave είχε επίσης αγωνιστεί στην Εξέγερση του Πάσχα και είχε διακριθεί στην κυβέρνηση της Ιρλανδικής Δημοκρατίας. [1]

Θέσπιση κράτους και ανασυγκρότηση
---------------------------------

Η πρώτη εκλογή του κόμματος ήταν οι  γενικές εκλογές του 1923, όπου κέρδισε 63 έδρες (από τις 153), με 39% των ψήφων. Μέχρι το 1932, το Cumann na nGaedheal σχηματίσε την κυβέρνηση του Ιρλανδικού Ελεύθερου Κράτους, με τον Cosgrave ως Πρόεδρο του Εκτελεστικού Συμβουλίου του Ιρλανδικού Ελεύθερου Κράτους.

Στην κυβέρνηση, το κόμμα καθιέρωσε τους θεσμούς πάνω στους οποίους εξακολουθεί να λειτουργεί το σημερινό Ιρλανδικό κράτος. Επίσης, αποκατέστησε το νόμο και την τάξη μέσω μιας σειράς πράξεων δημόσιας ασφάλειας σε μια χώρα που είχε διαχωριστεί από πολέμους και ανταγωνιστικές ιδεολογίες. Ο υπουργός Εσωτερικών του κόμματος, Κέβιν ο Χίγγινς, δημιούργησε την αστυνομική δύναμη Garda Síochána.

Πηγές
-----

1. 1 2  Garret FitzGerald *Reflections On The Foundation of the Irish State*, University College Cork, April 2003. Αρχειοθετήθηκε 19 March 2011 στο Wayback Machine.
Το **Τσεγκντερμέχ** ή **Τσεκντερμέχ** είναι τουρκμενικό παραδοσιακό φαγητό. Μαγειρεύεται στο *γκαζάν*, ένα δοχείο που είναι φτιαγμένο από χυτοσίδηρο.

Για την παρασκευή του χρησιμοποιείται ρύζι, αρνί, πάστα ντομάτας ή ντομάτα, κρεμμύδια, λάδι, νερό, αλάτι και πιπέρι. Αφού τσιγαρίσουν τα κρεμμύδια, που είναι ψιλοκομμένα, τσιγαρίζουν το κρέας, που είναι κομμένο σε μικρά κομμάτια, και στη συνέχεια προσθέτουν την πάστα ντομάτας ή την ντομάτα. Στη συνέχεια προσθέτουν νερό και αφήνουν το κρέας να βράσει. Έπειτα ρίχνουν το ρύζι, το οποίο πρέπει να καλύπτεται από το νερό. Χαμηλώνουν τη φωτιά και αφήνουν το φαγητό μέχρι να μαγειρευτεί το ρύζι.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος πιάτων με βάση το αρνί
Το **Δουκάτο του Μπράουνσβαϊγκ-Λίνεμπουργκ** (γερμανικά: Herzogtum Braunschweig-Lüneburg‎) ήταν ένα ιστορικό δουκάτο που υπήρχε από τα τέλη του Μεσαίωνα έως την Ύστερη σύγχρονη περίοδο στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, μέχρι το έτος της διάλυσης του. Το δουκάτο βρισκόταν σε μια βορειοδυτική Γερμανία. Το όνομά του προήλθε από τις δύο μεγαλύτερες πόλεις της περιοχής: Μπράουνσβαϊγκ και Λύνεμπουργκ.

Το δουκάτο εμφανίστηκε το 1235 από τα αλλοδικά εδάφη του Οίκου των Γουέλφων στη Σαξονία και παραχωρήθηκε ως αυτοκρατορικό φέουδο στον Όθωνα Α΄, εγγονό του Ερρίκου του Λέοντος. Το δουκάτο χωρίστηκε αρκετές φορές κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα ανάμεσα σε διάφορες κλάδους του Οίκου των Γουέλφων, αλλά κάθε κυβερνήτης χαρακτηρίστηκε "Δούκας του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ" εκτός από τον δικό του συγκεκριμένο τίτλο. Μέχρι το 1692, τα εδάφη είχαν ενοποιηθεί σε δύο: το εκλεκτορικό τμήμα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ (Ανόβερο) και το Πριγκιπάτο του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ

Το 1714, ο Ανοβεριανός κλάδος πέτυχε την διαδοχή του θρόνου της Μεγάλης Βρετανίας, το οποίο κυβερνούσαν σε προσωπική ένωση με το Ανόβερο μέχρι το 1837. Για το λόγο αυτό, πολλές πόλεις και επαρχίες σε πρώην βρετανικές αποικίες πήραν το όνομά τους από το Μπράουνσβαϊγκ ή το Λύνεμπουργκ. Οι Αννόβεροι δεν κυβέρνησαν ποτέ το Μπράουνσβαϊγκ , ενώ κατείχαν τον βρετανικό θρόνο, καθώς η πόλη ήταν μέρος του γειτονικού Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ. Μετά το Συνέδριο της Βιέννης το 1814/15, τα εδάφη του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ έγιναν το Βασίλειο του Αννόβερου και το Δουκάτο του Μπράουνσβαϊγκ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Le Duc de Brunswick: Sa vie et ses moeurs*. Παρίσι: Librairie Sartorius. 1875. σελ. 411-412.
2. ↑  Βέλντε, Φρανσουά (2011). «Royal Arms of Britain». *Heraldica*. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2016.
3. ↑  Riedesel, Friedrich Adolf (1868). von Eelking, Max, επιμ. *Memoirs, and Letters and Journals, of Major General Riedesel During His Residence in America*. **1**. Μτφρ. Stone, William L. Albany: J. Munsell. σελ. 29. I remain ever, Your affectionate Charles, Duke of Brunswick and Lüneburg. Brunswick, February 14, 1776. To Colonel Riedesel.

Πηγές
-----

* Map of Lower Saxony 1789
* Royalty guide - Braunschweig
* Royalty guide - Braunschweig-Lüneburg

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 148339086
* LCCN: n85116957
* GND: 17444-0

 |

 |
Η **Φαίδρα** ήταν κόρη του Μίνωα, βασιλιά της αρχαίας Κρήτης, και της Πασιφάης. Ήταν η δεύτερη γυναίκα του ήρωα και βασιλιά της Αθήνας Θησέα.

Ο μύθος
-------

Κατά την Ελληνική Μυθολογία, η Φαίδρα κυριεύθηκε από σφοδρό έρωτα για τον ξακουστό για την ομορφιά, γιο του Θησέα (εκ της Ιππολύτης), τον Ιππόλυτο, στη προσπάθειά της να τον σαγηνεύσει, εκείνος την απέκρουσε. Σε άλλη συνάντηση η Φαίδρα δεν δίστασε να πέσει στα πόδια του και να τον παρακαλεί με δάκρυα να ανταποκριθεί στον παράφορο έρωτά της. Ο Ιππόλυτος την απέπεμψε σκαιότατα και η Φαίδρα μέσα στην οργή της έσκισε τα ενδύματά της και τρέχοντας παρουσιάσθηκε ημίγυμνη στον Θησέα, διαβάλλοντας τον Ιππόλυτο ότι προσπάθησε να τη βιάσει. Ο Θησέας έδιωξε από τη χώρα τον Ιππόλυτο, ο οποίος φεύγοντας σκοτώθηκε καθώς τ΄ άλογα του άρματός του αφήνιασαν στη αιφνίδια θέα ενός τέρατος που είχε εκβρασθεί από τη θάλασσα. Όταν η Φαίδρα έμαθε για τον θάνατο του Ιππόλυτου, αισθανόμενη ντροπή και ενοχές, αυτοκτόνησε δι' απαγχονισμού.

Τον μύθο αυτό χρησιμοποίησε ο Ευριπίδης στη τραγωδία του «Ιππόλυτος», καθώς επίσης και πολλοί άλλοι αρχαίοι ποιητές και καλλιτέχνες.

Δείτε επίσης
------------

* Ο αστεροειδής 174 Φαίδρα (174 Phaedra), που ανακαλύφθηκε το 1877, πήρε το όνομά του από την τραγική αυτή σύζυγο του Θησέα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Phaedra» (Αγγλικά)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Phaedra στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 64802761
* LCCN: nb2018002387
* GND: 118740938
* SUDOC: 030827787

 |

 |
Ο **Κουμπανιτσμπέκ Τζουμαλίγιεφ** (Кубанычбек Мырзабекович Жумалиев, γεννηθείς στις 26 Απριλίου 1956) διετέλεσε πρωθυπουργός της Κιργιζίας από τις 24 Μαρτίου 1998 έως τις 23 Δεκεμβρίου 1998.

Γεννήθηκε στην επαρχία Τζαλάλ-Αμπάντ. Αποφοίτησε από το Ραδιοτεχνικό Ινστιτούτο του Ριαζάν το 1978 και εργάστηκε στο Πολυτεχνικό Ινστιτούτο του Φρούνζε από το 1978 έως το 1992. Έχει διδακτορικό δίπλωμα στις Φυσικές και Τεχνικές Επιστήμες και η επιστημονική του έρευνα ήταν στην ολογραφική και οπτική επεξεργασία πληροφοριών.

Διετέλεσε πρώτος αναπληρωτής υπουργός Παιδείας και Επιστημών από το 1994 έως το 1995, πρώτος αναπληρωτής γραμματέας από το 1995 έως το 1996, αρχηγός του προσωπικού από το 1996 έως το 1998, πρωθυπουργός από τις 24 Μαρτίου 1998 έως τις 23 Δεκεμβρίου 1998, κυβερνήτης της Επαρχίας Τζαλάλ-Αμπάντ από το 1998 έως το 2001, Υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών από το 2001 έως το 2005, και πρώτος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης από το 2002 έως το 2005. Δημιούργησε το Δημοκρατικό Κόμμα Αντιλέτ.

Είναι παντρεμένος με τέσσερα παιδιά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Anderson, John B. (January 1, 1999), «Religion, state, and society in the new Kyrgyzstan», *Journal of Church and State* .
2. 1 2 3 4 5  «Jumaliev Kubanychbek Myrzabekovich». *Who is Who* (στα Russian). AKIpress. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2010. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
3. 1 2 3  «Jumaliev Kubanychbek Myrzabekovich». *Centrasia* (στα Russian). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2010. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
Το **Δουκάτο της Λιβύης**, αναφέρεται και σαν **Λυβικό Λίμιτον** ήταν διοικητική και στρατιωτική διαίρεση, Δουκάτο, της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στην Βόρειο Αφρική.

Δημιουργήθηκε από τον αυτοκράτορα Αναστάσιο τον 5ο αιώνα με πρωτεύουσα το Παραιτόνιον και διοικητή έναν Δούκα που αρχικά είχε μόνο πολιτική εξουσία αλλά επί Ιουστινιανού Α´ το 539 απέκτησε και στρατιωτική και θεωρείται η συνέχεια του ρωμαϊκού Limes Tripolitanus («Συνόρου της Τριπολιτανίας»). Επί Ιουστινιανού, η προηγούμενη διαίρεση της Διοίκησης Αιγύπτου καταργήθηκε και ο Δούξ Λιβύης ήταν ο μοναδικός από τους αξιωματούχους της τέως Διοικήσεως που δεν υπαγόταν στον Έπαρχο Ανατολής. Αναφέρεται σαν "Λίμιτον", ήταν παραμεθόριο δουκάτο και δεχόταν συχνά επιθέσεις από τις φυλές της ερήμου.

Διοικητικά χωριζόταν σε δύο επαρχίες, την Επαρχία Άνω Λιβύης και Επαρχία Κάτω Λιβύης. Το Δουκάτο περιελάμβανε την σημερινή Κυρηναϊκή και περιοχές της δυτικής Αιγύπτου, ως τις περιοχές της Μαρεώτιδος και της Μενελαΐτιδος στο δυτικό Δέλτα του Νείλου. Το 642 με την Αραβική κατάκτηση της Αιγύπτου το δουκάτο έπαψε να υπάρχει.

Γνωστός δουξ ήταν ο Άννονας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  (Αγγλικά) «Annona». *Claremont Coptic Encyclopedia*. **1**. Claremont Colleges. 1991. .
2. ↑  Μπανταουΐ 1989, σελ. 42
3. 1 2 3 4  Μπανταουΐ 1989, σελ. 29
4. 1 2  Σολωμού, Ιωάννα (2015). *Ο θεσμός του εξάκτορος* (PDF). Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ). σελ. 32.
5. ↑  Κωνσταντινίδης, Γεώργιος (2009). *Η κοινωνία της Αιγύπτου (5ος-7ος αιώνας). Το πρόβλημα των θείων οίκων* (PDF). Μεταπτυχιακές Διατριβές (ΙΚΕΕ). Θεσσαλονίκη: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ). σελ. 19.
6. ↑  Μπανταουΐ 1989, σελ. 26
7. ↑  Μπανταουΐ 1989, σελ. 30
8. ↑  Μπανταουΐ 1989, σελ. 64

Πηγές
-----

* Μπανταουΐ, Χασάν (1989). *Η Διοικητική οργάνωση της Αιγύπτου μετά την Αραβική κατάκτηση. Ομοιότητες και διαφορές από το Βυζαντινό πρότυπο (6ος-8ος αι. μ.Χ.)*. Θεσσαλονίκη: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ). doi:10.12681/eadd/1149.
Ο Υπερσιβηρικός Σιδηρόδρομος (κόκκινη γραμμή) και ο Σιδηρόδρομος Βαϊκάλης - Αμούρ (πράσινη γραμμή).
Ο **Υπερσιβηρικός σιδηρόδρομος** (Транссибирская магистраль ή Транссиб στα ρωσικά), είναι σιδηροδρομικός άξονας που συνδέει τη Μόσχα και την ευρωπαϊκή Ρωσία με τις ρωσικές επαρχίες της Άπω Ανατολής, τη Μογγολία, την Κίνα και τη Θάλασσα της Ιαπωνίας.

Η κύρια διαδρομή, ο υπερσιβηρικός, φτάνει από τη Μόσχα στο Βλαδιβοστόκ μέσω της νότιας Σιβηρίας και κατασκευάστηκε μεταξύ του 1891 και του 1916. Με 9.288 χιλιόμετρα, σε 8 χρονικές ζώνες, το ταξίδι διαρκεί συνήθως 7 ημέρες. Σήμερα, άλλες τέσσερις διαδρομές ξεκινούν από τον Υπερσιβηρικό.

Ιστορικό
--------

Στα τέλη του 19ου αιώνα η Ρωσία ήταν ήδη μια παγκόσμια υπερδύναμη, αλλά η κίνηση και το εμπόριο ήταν σχεδόν εξ ολοκλήρου στις δυτικές επαρχίες της και σε μεγάλες πόλεις όπως η Μόσχα και η Αγία Πετρούπολη. Το ανατολικό – ασιατικό – σιβηρικό τμήμα της χώρας ήταν αποκομμένο. Το 1891, η κυβέρνηση της Ρωσίας αποφάσισε την κατασκευή μιας σιδηροδρομικής γραμμής που θα συνέδεε τη Μόσχα με το λιμάνι Βλαδιβοστόκ, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά στην ανατολική ακτή της Ρωσίας, στη Σιβηρία, στη Θάλασσα της Ιαπωνίας. Ο Τσάρος Αλέξανδρος Γ΄ αποφάσισε να ενώσει τη Ρωσία από το σημείο που βρίσκονται τα Ουράλια, με τις ακτές του Ειρηνικού.

Η αλλαγή στον τρόπο μεταφοράς των πρώτων υλών του σιβηρικού υπεδάφους, η διακίνηση προϊόντων από και προς την αχανή κινέζικη αγορά και η γρήγορη μεταφορά στρατιωτικού υλικού και προσωπικού, για την προάσπιση της ρωσικής Άπω Ανατολής από τους Ιάπωνες, ήταν οι λόγοι που επέβαλαν τη σιδηροδρομική σύνδεση Ανατολής – Δύσης. Η κατασκευή του Υπερσιβηρικού ολοκληρώθηκε 25 χρόνια αργότερα (1916), ενώ από το 1908, δίπλα στην αρχική μονή γραμμή, κατασκευαζόταν και δεύτερη. Με την ολοκλήρωση του Υπερσιβηρικού μια νέα εποχή ανάπτυξης ξεκίνησε για τη Σιβηρία, βασισμένη κυρίως στις τεράστιες δυνατότητες εκμετάλλευσης του φυσικού της πλούτου. Παράλληλα, απλοί σταθμοί του Υπερσιβηρικού σιδηροδρόμου εξελίχθηκαν σταδιακά σε αστικά βιομηχανικά κέντρα.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Υπερσιβηρικός σιδηρόδρομος** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 121997148
* LCCN: n80004164
* ISNI: 0000 0000 8338 3844
* GND: 4060702-1
* SELIBR: 159675
* SUDOC: 027606996
* BNF: cb16698270j (data)
* NDL: 00954477
* NKC: ge559657

 |

 |
Ο όρος **υπερφαγία** στην ιατρική σημαίνει την υπερβολική κατανάλωση τροφής, είτε λόγω αυξημένης όρεξης είτε λόγω υπερβολικής πείνας. Δηλώνεται ως σύμπτωμα και όχι ως πάθηση. Γενικά έχει συσχετιστεί με παχυσαρκία, υπέρταση (υπερβολική πρόσληψη αλατιού), βουλιμία, διαβήτη (διαταραχές στο μεταβολισμό των υδατανθράκων), εμφράγματα του μυοκαρδίου, ακόμα και καρκίνο.

Υπερφαγία και υποσιτισμός
-------------------------

Κύριο λήμμα: Υποσιτισμός
Σε πολλές περιοχές του πλανήτη όπου υπάρχει πρόσβαση σε πλεονάσματα μη θρεπτικών τροφών, η υπερφαγία μπορεί να προκαλέσει υποσιτισμό. Η ψυχολόγος του πανεπιστημίου Γέιλ Κέλυ Μπράουνελ χαρακτηρίζει τις περιοχές αυτές "περιβάλλον τοξικών τροφίμων" όπου οι επεξεργασμένες τροφές έχουν το προβάδισμα έναντι των θρεπτικών τροφών.

Αίτια
-----

Η υπερφαγία προκαλείται κυρίως από ενδοκρινολογικούς παράγοντες και διάφορα φάρμακα.

### Άγχος

Κύριο λήμμα: Άγχος
Ορισμένες περιπτώσεις άγχους προκαλούν υπερφαγία. Τυπικά συμπτώματα που παρουσιάζονται επίσης σε αυτή την περίπτωση περιλαμβάνουν ανησυχία, αϋπνία, επιμονή τραβήγματος της προσοχής των άλλων, ευερέθιστη συμπεριφορά, επιλεκτική απάθεια, δυσκολία αυτοσυγκέντρωσης και μπορεί να περιλαμβάνουν δυσλειτουργία του ουροποιητικού συστήματος ή σεξουαλική δυσλειτουργία.

### Προεμμηνορροϊκό σύνδρομο

Κύριο λήμμα: Προεμμηνορροϊκό σύνδρομο
### Φάρμακα

### Σακχαρώδης Διαβήτης

Κύριο λήμμα: Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 2
### Σύνδρομα

Σύνδρομα όπως το σύνδρομο Πράντερ-Γουίλι (Prader–Willi) και το Bardet–Biedl, τα οποία προκαλούν ιδιαίτερα αυξημένη όρεξη και εμμονή με το φαγητό.

### Βουλιμία

Κύριο λήμμα: Ψυχογενής βουλιμία

Παραπομπές
----------

1. ↑  ICD-9 R63.2
2. ↑  Berthoud HR, Lenard NR, Shin AC (2011). «Food reward, hyperphagia, and obesity.». *Am J Physiol Regul Integr Comp Physiol* **300** (6): R1266-77. doi:10.1152/ajpregu.00028.2011. PMID 21411768.
3. ↑  ICD-9 783.6
4. ↑
5. ↑
6. 1 2
7. ↑
8. ↑
9. ↑
Η **Κλουμπ Ατλέτικο Ουρακάν** (Club Atlético Huracán) είναι αθλητικό σωματείο της Αργεντινής. Εδρεύει στο Πάρκε Πατρίσιος, νότιο προάστιο του Μπουένος Άιρες, και είναι γνωστό κυρίως για την ποδοσφαιρική του ομάδα.

Επίσημη ημερομηνία ίδρυσης του συλλόγου θεωρείται η 1η Νοεμβρίου 1908 και το όνομά του προέρχεται από τον Ουρακάν, θεό της μυθολογίας των Μάγια, που σημαίνει επίσης *τυφώνας* στα ισπανικά. Οι οπαδοί του φέρουν το προσωνύμιο «Αποτεφρωτές» (Quemeros), επειδή παλιά στο Πάρκε Πατρίσιος βρισκόταν μια χωματερή για καύση αποριμμάτων. Αποκαλούνται επίσης *Αερόστατα* λόγω του συμβόλου της ομάδας.

Διακρίσεις
----------

Κατά τα πρώτα ερασιτεχνικά χρόνια του Πρωταθλήματος Αργεντινής, η Ουρακάν το κατέκτησε τέσσερις φορές (1921, 1922, 1925, 1928). Μετά την επαγγελματοποίηση (1931) κατέκτησε τον τίτλο Μετροπολιτάνο (πρωτάθλημα Μπουένος Άιρες) του 1973, όταν αυτός ο τίτλος εγγραφόταν ως εθνικό τρόπαιο. Προπονητής της Ουρακάν τη χρονιά εκείνη ήταν ο Σέσαρ Λουίς Μενότι, που το 1978 κατέκτησε το παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου ως προπονητής της εθνικής Αργεντινής. Επίσης, το 2014 κατέκτησε το Κύπελλο Αργεντινής (ποδόσφαιρο ανδρών) νικώντας στα πέναλτι 5-4 τη Ροζάριο Σεντράλ.

Σπουδαιότερος ποδοσφαιριστής στην ιστορία του συλλόγου είναι ο Ερμίνιο Μασαντόνιο, τρίτος σκόρερ στην ιστορία του Πρωταθλήματος Αργεντινής με 256 τέρματα σε 358 αγώνες. Αγωνίσθηκε στην Ουρακάν από το 1931 έως το 1945. Ο πιο διάσημος ειναι ο Οσβάλντο Αρδίλες (1975 - 1978)

Το 2015 υπήρξε φιναλίστ του Κόπα Σουδαμερικάνα χάνοντας στα πέναλντι 3-1 από την κολομβιανή Ιντεπεντιέντε Σάντα Φε ύστερα από διπλή αναμέτρηση με σκορ 0-0 και στους δύο αγώνες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Επίσημη Ιστοσελίδα


1. 1 2  www.aguantehuracan.com.ar/historia-del-club-atletico-huracan/.
Το **Κνιαζεβατς** (μτφ : πόλη του πρίγκιπα) (*σερβικά: Књажевац/Knjaževac*) είναι πόλη της Σερβίας έδρα του δήμου Κνιαζεβατς. Βρίσκεται στην κοιλάδα του Τίμοκ κοντά στα σύνορα με τη Βουλγαρία κι απέχει 254 χιλιόμετρα από το Βελιγράδι, 46 χλμ. από το Ζάγετσαρ, 103 χλμ. από το Πράχοβο και 147 χλμ. από τη Σόφια.

Στη ρωμαϊκή εποχή ήταν γνωστή ως «Τίμακουμ» (Timacum), επί τουρκοκρατίας ονομάστηκε «Γκουργκούσοβατς». Πήρε το σημερινό όνομά της το 1859 από τον πρίγκιπα Μίλος Ομπρένοβιτς.

Ιστορία
-------

Στην αρχαιότητα στην περιοχή ζούσαν αρχαίοι Θράκες και Δάκες, αργότερα κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους. Η πόλη έχει υποστεί απώλειες στον Πρώτο Σερβοτουρκικό πόλεμο το 1876, όταν ήταν οι Τούρκοι την κατέλαβαν και την κατέστρεψαν.

Στον Β΄βαλκανικό πόλεμο ήταν η μόνη σερβική πόλη που κατέλαβαν οι Βούλγαροι. Έξι βουλγαρικά συντάγματα επιτέθηκαν σε ένα σύνταγμα της Σερβίας (πρώτο σερβικό σύνταγμα). Οι Βούλγαροι μπήκαν στην πόλη 24 Ιουνίου 1913 αλλά αποσύρθηκαν δύο ημέρες αργότερα στις 26 Ιουνίου 1913 όταν απελευθέρωσε την πόλη ο σερβικός στρατός. Οι Βούλγαροι αναφέρεται ότι διέπραξαν σφαγές αντρών και αγοριών και βιάστηκαν ακόμη μικρά κορίτσια και ηλικιωμένες γυναίκες.

Απογραφές
---------

Άποψη της Κνιέζεβατς
* 1948 : 4862
* 1953 : 5906
* 1961 : 7448
* 1971 : 11249
* 1981 : 16665
* 1991 : 19705
* 2002 : 19941

Παραπομπές
----------

1. ↑  Јаша Томић: Рат у Македонији и Бугарској; стр. 193
2. ↑  Књига 9, Становништво, упоредни преглед броја становника 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 2002, подаци по насељима, Републички завод за статистику, Београд, мај 2004, ISBN 86-84433-14-9

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κνιάζεβατς** |

* Званична интернет страница општине Књажевац

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 134883315
* NKC: ge899724

 |

 |
Το **Ελ Ελικόιντε** (**El Helicoide**) είναι ένα κτίριο στο Καράκας, στη Βενεζουέλα, στο οποίο στεγάζεται η Μπολιβαριανή Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (Bolivarian National Intelligence Service -SEBIN) ενώ υπάρχουν και φυλακές, όπου κρατούνται και πολιτικοί κρατούμενοι. Οι φυλακές στο Ελ Ελικόιντε είναι διαβόητες λόγω των πολύ κακών συνθηκών διαβίωσης και των βασανιστηρίων που υφίσταται οι πολιτικοί κρατούμενοι. 

Η συνολική του έκταση είναι 101,940 τ.μ. εκ των οποίων δομημένα είναι τα 77,748 τ.μ. Ξεκίνησε να κατασκευάζεται το 1956 από ιδιωτική εταιρία σε σχέδια των αρχιτεκτόνων Pedro Neuberger, Dirk Bornhorst και Jorge Romero Gutiérrez. Επρόκειτο να στεγάσει μεταξύ άλλων 300 μικρά μαγαζιά  και ένα 5αστερο ξενοδοχείο. Επίσης προκειμένου να ανεβαίνουν τα αυτοκίνητα στα υψηλότερα επίπεδα του κτιρίου είχε κατασκευαστεί διάδρομος 4 χιλ. γύρω γύρω στο κτίριο. 

Μέχρι το 1961 είχε ολοκληρωθεί η βασική κατασκευή όμως στη συνέχεια οι εργασίες σταμάτησαν λόγω οικονομικών προβλημάτων. Στα μέσα της δεκαετίας του εξήντα ξεκίνησαν εκ νέου οι εργασίες προκειμένου να ολοκληρωθεί το έργο αλλά μέχρι το 1982 μόνο ο τρούλος με την κορυφή από αλουμίνιο είχε κατασκευαστεί. Από το 1984 κάποιες κρατικές υπηρεσίες άρχισαν να εγκαθίστανται στο κτίριο εκ των οποίων η πιο σημαντική ήταν η Διεύθυνση Ασφαλείας και Πρόληψης (Directorate of Intelligence and Prevention Services (DISIP). Το κτίριο έπαθε μεγάλες ζημιές από μια βόμβα κατά την απόπειρα πραξικοπήματος το 1992. Από το 2010 τμήμα του κτιρίου χρησιμοποιείται ως έδρα του National Experimental Security University (UNES), στο οποίο παρέχεται εκπαίδευση στους αστυνομικούς και τις δυνάμεις ασφαλείας της χώρας. 

Με την αύξηση των αντιδράσεων ενάντια στο καθεστώς του Νίκολας Μαδούρο, διάφοροι χώροι στο Ελ Ελικόιντε μετατράπηκαν σε φυλακές όπου κρατείται και υφίσταται βασανιστήρια μεγάλος αριθμός πολιτικών κρατουμένων. Στις 16 Μαΐου 2018 στο Ελ Ελικόιντε πραγματοποιήθηκε εξέγερση των κρατουμένων την οποία οι αρχές κατέστειλαν χρησιμοποιώντας δακρυγόνα και πυρά κατά των εξεγερμένων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Wiki Loves Monuments monuments database*. 10  Νοεμβρίου 2017. tools.wmflabs.org/heritage/api/api.php?action=search&format=json&srcountry=ve&srlang=es&srid=DISLIR-0051.
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Νοεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2019.

Εξωτερικός σύνδεσμος
--------------------

* 

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ελ Ελικόιντε** |