recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Αριστοκλής Αιγίδης** του Ιωάννου ήταν Μικρασιάτης λόγιος, πολιτικός και συγγραφέας. Γεννήθηκε το 1890 στην Μαλακοπή Ικονίου Μικράς Ασίας.

Αποφοίτησε από την αστική σχολή της γενέτειράς του και το Ελληνογαλλικό Λύκειο Χατζηχρήστου στην Κωνσταντινούπολη. Υπηρέτησε 2 έτη ως διδάσκαλος σε δύο κοινότητες της Μικράς Ασίας και επανήλθε το 1908 στην Κωνσταντινούπολη, όταν ανακηρύχθηκε το Σύνταγμα των Νεοτούρκων. Εγγράφηκε στη Νομική Σχολή του πανεπιστημίου της Κωνσταντινουπόλεως. Προσλήφθηκε ταυτόχρονα ως συντάκτης (αργότερα αρχισυντάκτης) και αρθογράφος (με το ψευδώνυμο ΑΙΑΣ από τα αρχικά του ονοματεπώνυμου και πατρώνυμού του) του «Νεολόγου» του Σταύρου Βουτυρά. Μετά τον θάνατο του Βουτυρά (1921) ανέλαβε καθήκοντα συνδιευθυντή μαζί με τον Κ. Γ. Μακρίδη με ιδιοκτήτες τους 2 υιούς Βουτυρά, Αλέξανδρο και Κωνσταντίνο. Θεωρείτο άριστος τουρκιστής (καθηγητής Τουρκικών, διαδεχθείς τον Αλ. Χαρακτίδη στο Ζωγράφειο Λύκειο). Συνεργάστηκε στενά με την ύπατη αρμοστεία της Κωνσταντινουπόλεως και κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου φυγαδεύτηκε με πολεμικό πλοίο του Ελληνικού Ναυτικού στην Ελλάδα.

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, χρημάτισε έπαρχος Καστοριάς και μέλος της Ελληνοβουλγαρικής Επιτροπής Ανταλλαγής. Στην συνέχεια εργάστηκε στην Αθήνα ως έκτακτος υπάλληλος της Προσφυγικής Υπηρεσίας της Εθνικής Τράπεζας.

Συνέγραψε και εκδόθηκαν δύο βιβλία του:

* «Η Ελληνικότης της Μικράς Ασίας και το Μύθευμα των Τουρκορθοδόξων» το 1922 από τις εκδόσεις Δημητριάδη στην Αθήνα. Αφορά διάλεξη που είχε δώσει στις 6 Μαρτίου 1922 στην Φιλόπτωχο Αδελφότητα Ταταούλων.
* «Η Ελλάς χωρίς τους Πρόσφυγας» το 1934 στην Αθήνα από τις εκδόσεις Ι.Λ. Αλευρόπουλου & ΣΙΑ. Πρόκειται για το σημαντικότερο εκδοθέν έργο του. Αποτελεί ιστορική, δημοσιονομική, οικονομική και κοινωνική μελέτη του προσφυγικού ζητήματος, για την οποία ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα και απήντησε ο ίδιος ο Ελευθέριος Βενιζέλος.

Ο Αριστοκλής Αιγίδης έζησε μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή στη Νέα Σμύρνη, στην οδό Προσκόπων Αϊδινίου 12 μετά της συζύγου του Μαρίας και των παιδιών του, Μάρθας, Ιωσήφ και Αρίστης. Πέθανε στις 4 Οκτωβρίου 1936 σε ηλικία μόλις 46 ετών από την καρδιά του. Δεν πρόλαβε έτσι να ολοκληρώσει το επόμενο του βιβλίο με τίτλο «Η Ελλάς με τους πρόσφυγας», το οποίο έτσι παρέμεινε ανέκδοτο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  βλ. «Ο Οικονομικός Ταχυδρόμος», αριθ. φύλλου 992, έτος 47ο, 26 Απριλίου 1973, ειδικό αφιέρωμα 31 «Οι πρόσφυγες στην Ελλάδα - Πενήντα χρόνια προσφοράς που άλλαξε τον τόπο», σελ. 23-27

Πηγές
-----

* Ελευθεροτυπία, Ιός της Κυριακής, φύλλο 1.668, περίοδος Β΄, άρθρο με τίτλο «Σμυρνιέ δεν θα γίνεις Έλληνας Ποτέ», 24 Ιανουαρίου 2010, σελ. 42-43.
* Χρυσοστόμου Α. Θεοδωρίδου, «Διακριθέντες του Ξερριζωμένου Ελληνισμού Μικράς Ασίας - Πόντου - Αν. Θράκης - Κωνσταντινουπόλεως», σελίδα 173, Τόμος Β΄ Έκδοση Προσφυγικής Οργανώσεως Εθνική Μνημοσύνη, Αθήνα 1976

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **ΕΒΕ**: 102061
* **AA**: 158823

 |

 |
Το **Αριστοτέλειον** είναι χώρος που λειτουργεί ως θέατρο και κινηματογράφος και βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη. Το κτίριο στο οποίο στεγάζεται, ανήκει στην Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών.

Το *Αριστοτέλειον* λειτουργεί ως κινηματογράφος από το 1967. Επί σειρά ετών στην αίθουσα φιλοξενήθηκε το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Από το 2001 η διεύθυνσή του πέρασε στα χέρια του Σάκη Γισγάκη ο οποίος προχώρησε στη ριζική ανακαίνιση του χώρου και στον εξοπλισμό του με τα κατάλληλα μέσα για την υποστήριξη και θεατρικών παραγωγών. Πρόσφατα την διεύθυνση ανέλαβε ο Σάκης Γισγάκης.

Η αίθουσα φιλοξένησε επίσης τις εκδηλώσεις των Δημητρίων καθώς και παραστάσεις της Όπερας της Θεσσαλονίκης. 

Σήμερα φιλοξενεί θεατρικές παραγωγές, συναυλίες καθώς και διάφορες καλλιτεχνικές εκδηλώσεις. Καθημερινά για σχολεία και τις Κυριακές για το κοινό δίδονται παιδικές θεατρικές παραστάσεις. 

Το περιστύλιο του Αριστοτελείου είναι περίπου 300 τ.μ φιλοξενούνται εκθέσεις ζωγραφικής Ελλήνων και ξένων ζωγράφων καθώς επίσης εκθέσεις γλυπτικής και φωτογραφίας. Εκεί φιλοξενήθηκαν και τα κέρινα ομοιώματα από το Μουσείο της Αγίας Πετρούπολης. Σήμερα λειτουργεί ως Κέντρο για την μετάδοση του ρωσικού πολιτισμού σε συνεργασία με το Μουσείο της Αγίας Πετρούπολης.

Το Αριστοτέλειο έχει χωρητικότητα 647 θέσεων στην πλατεία και 60 θέσεων στο θεωρείο και 65 θέσεων στον εξώστη.

Αναφορές
--------

1. ↑  Παπαβασιλείου, Βασίλης (2015). «Αλέξης Γισγάκης: «Οι παραστάσεις που σέβονται το κοινό είναι αυτές που θα ξεχωρίσουν»». *Ora Θεσσαλονίκη*. Ora Θεσσαλονίκη. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2016.
2. ↑  «43α Δημήτρια: το Πρόγραμμα». *www.zougla.gr*. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2016.
3. ↑  «ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟΝ ΘΕΑΤΡΟ - ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟΝ ΘΕΑΤΡΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ». *aristoteleion.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος διαδικτυακός τόπος
* Θέατρα και παραστάσεις στη Θεσσαλονίκη
* Θεατρικές παραστάσεις που παίζονται σήμερα στη Θεσσαλονίκη
Το ναρκαλιευτικό **Αηδών Μ-248,** ανήκει στην κλάση ***MSC-294 Class Coastal Minesweeper*** και χτίστηκε με hull number *MSC 310.* Kατασκευάστηκε στις Η.Π.Α. για την Ελλάδα από το ναυπηγείο Peterson Builders Inc. Sturgeon Bay, WI. Παραχωρήθηκε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό στις 13 Νοεμβρίου 1964 και είναι ένα από τα 6 ναρκαλιευτικά που παραχωρήθηκαν από τις Η.Π.Α. στα πλαίσια στρατιωτικής βοήθειας. Όμοιου τύπου πλοία Αίγλη ΙΙ, Αύρα ΙV, Αλκυών, Δωρίς ΙΙ, Δάφνη ΙΙΙ, Αηδών ΙΙ, Κλειώ ΙΙΙ, Κίχλη ΙΙ, Κίσσα ΙΙ και Πλειάς ΙΙ.

Είναι κατασκευασμένο από ξύλο και αντιμαγνητικά υλικά. Έχει πλήρες εκτόπισμα 370 τόνους, μήκος 144 πόδια, πλάτος 28 και βύθισμα 8,5 πόδια. Για την πρόωση του χρησιμοποιεί δύο μηχανές ντίζελ, ισχύος 380 ίππων. Τη δεκαετία του 1990 αντικατέστησε τις μηχανές του με δύο 1,200hp Waukesha L-1616 diesel μηχανές με δύο άξονες. Ο οπλισμός του αποτελείται από 2 πυροβόλα των 20 χιλιοστών Oerlikon και έχει πλήρωμα 39 άνδρες.

Το διεθνές διακριτικό του (call sign) είναι το Sierra - Zulu - Bravo - Foxtrot.

Διαλύθηκε το 2015 στο Πέραμα.

Βιβλιογραφία
------------

* Eric Wertheim, *The Naval Institute Guide to Combat Fleets of the World*, Naval Institute Press, 2007

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το Ν/Α Αηδών Μ-248 στην επίσημη ιστοσελίδα του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού
Η **τίγρη του Τσαμπάβατ**ήταν μια θηλυκή τιγρη της Βεγγάλης η οποία έγινε γνωστή καθώς είναι υπεύθυνη για 436 θανάτους στο Νεπάλ, κατά τα τελευταία χρόνια του 19ου αιώνα και απαρχές 20ου. Έχει μπει στο βιβλίο Γκίνες για του περισσότερους θανάτους από τίγρη. Εν τελει σκοτώθηκε από τον Τζιμ Κόρμπετ το 1907.

Ιστορικό
--------

Σύμφωνα με τον Peter Byrne, κυνηγό από το Νεπάλ, η τίγρη ξεκίνησε τις επιθέσεις της στο χωριό Ρούπαλ στο δυτικό Νεπάλ, κοντά στα Ιμαλάια. Αρκετοί κυνηγοί προσπάθησαν να την θανατώσουν αλλά χωρίς επιτυχία. Τέλος, στάλθηκε κι ο στρατός του Νεπάλ. Παρά την αποτυχία να αιχμαλωτίσουν ή να σκοτώσουν την τίγρη, οι στρατιώτες κατάφεραν να αναγκάσουν την τίγρη να εγκαταλείψει την επικράτειά της και να την οδηγήσει πέρα ​​από τα σύνορα (στον ποταμόSarda) στην Ινδία, όπου συνέχισε τις μακάβριες δραστηριότητες της στην περιοχή Kumaon. Η τιγρη μπορούσε να διανύσει μεγάλες αποστάσεις (20 m την ημέρα) , ενώ σκότωνε πάντα την ημέρα. Η ζωή στην περιοχή αυτή έγινε πολύ δύσκολη, με τους άνδρες συχνά να αρνούνται να αφήσουν τις καλύβες τους όταν άκουγαν τους βρυχηθμούς του αιλουροειδούς στο δάσος. Εν τέλει, ο αγγλικής καταγωγής κυνηγός Τζιμ Κόρμπετ πυροβόλησε και σκότωσε το ζώο.
Συντεταγμένες: 35°22′9.066″N 24°28′28.322″E﻿ / ﻿35.36918500°N 24.47453389°E﻿ / 35.36918500; 24.47453389

Το **Τζαμί Νερατζέ** ή **Νερατζές** είναι κτίριο το οποίο βρίσκεται στην παλιά πόλη του Ρεθύμνου. Το κτίριο στο παρελθόν υπήρξε καθολικό μονής του τάγματος των Αυγουστινιανών με το όνομα Σάντα Μαρία. Με την κατάκτηση του Ρεθύμνου από τους Οθωμανούς, η μονή μετατράπηκε σε τζαμί, το οποίο ήταν γνωστό ως το τζαμί του Γαζή Χουσεΐν Πασά ή τζαμί Νερατζέ. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών και την αποχώρηση των μουσουλμάνων από την Κρήτη το 1924 το κτίριο μετατράπηκε σε ωδείο.

Το κτίριο έχει ορθογώνιο σχήμα και διαθέτει τρεις ημικυκλικούς θόλους. Χαρακτηριστικός είναι ο μιναρές του τζαμιού, με δύο εξώστες, ο οποίος είναι ο ψηλότερος στην πόλη. Κατασκευάστηκε το 1890, τα τελευταία χρόνια της Τουρκοκρατίας, από τον μηχανικό Γεώργιο Δασκαλάκη. Το κτίριο διαθέτει αναγεννησιακά στοιχεία, όπως κυκλικό φεγγίτη και παράθυρα και θύρωμα αναγεννησιακού ρυθμού. Το θύρωμα του ναού αποτελείται από δύο ημικίονες σε κάθε πλευρά με κορινθιακού ρυθμού κιονόκρανα και ξεχωριστό βάθρο για το καθένα, τα οποία υποστηρίζουν θριγκό. Πάνω από την πόρτα και κάτω από τον θριγκό υπάρχει τόξο. Στο μέσο του τόξου υπάρχει μεγάλο φουρούσι. Ανάμεσα τους δύο κίονες της κάθε πλευράς έχουν ανοιχθεί ημιελλιπτικές κόγχες. Η σύνθεση θεωρείται ότι βασίζεται στο έργο του Σεμπαστιάνο Σέρλιο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Δημακόπουλος, Ιορδάνης (1971). «Ένα αναγεννησιακό θύρωμα του Ρεθύμνου σε σχέδιο του Sebastiano Serlio». *Κρητικά Χρονικά* **ΚΓ**: 209-224.
2. ↑  «Τζαμί Νερατζές». *www.rethymno.gr*. Δήμος Ρεθύμνης. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2021.
Ο **Φάνης Κουμπούρας**, γεννημένος στις 8 Δεκεμβρίου 1983, είναι Έλληνας διεθνής καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται με την ομάδα του Προμηθέα Πατρών στην Α2 εθνική κατηγορία.

Καριέρα
-------

Ο Κουμπούρας ξεκίνησε να παίζει μπάσκετ στις ακαδημίες του Πανιωνίου, από τις οποίες προωθήθηκε στις εθνικές ομάδες παίδων, εφήβων και νέων. Αργότερα, αγωνίστηκε δύο φορές στους Μεσογειακούς Αγώνες με την εθνική ομάδα ανδρών.

Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 2001 από την ομάδα της Χαλκίδας, στην οποία παρέμεινε για τρία χρόνια καταλαμβάνοντας μεσαίες θέσεις του βαθμολογικού πίνακα της Α2 κατηγορίας.

Το 2004, μεταγράφηκε στον Απόλλωνα Πατρών, στον οποίο έπαιξε για τρεις σεζόν στην Α1 κατηγορία και αποχώρησε όταν η ομάδα υποβιβάστηκε.

Το καλοκαίρι του 2007, υπέγραψε στην Ολύμπια Λάρισας, με την οποία αγωνίστηκε στο EuroChallenge και κατέλαβε την όγδοη θέση του πρωταθλήματος. Ακολούθησε η μεταγραφή του στο Μαρούσι, όπου παρέμεινε για δύο σεζόν, επιτυγχάνοντας να βγει στην Ευρωλίγκα και τις δύο χρονιές.

Την σεζόν 2010-11, αγωνίστηκε στον Άρη, κατακτώντας την τέταρτη θέση στο πρωτάθλημα και φθάνοντας μέχρι την φάση των 16 στο ULEB Cup.

Την επόμενη χρονιά, έπαιξε στον Ίκαρο Καλλιθέας και το 2012-13 στον Κολοσσό Ρόδου. Ακολούθησαν δύο σεζόν με το Ρέθυμνο, πριν μεταγραφεί στον Προμηθέα Πατρών, ο οποίος αγωνίζεται στην Α2 εθνική κατηγορία.

Το καλοκαίρι του 2016, ο Κουμπούρας μεταγράφηκε στην ομάδα του Αίολου Αστακού, ενώ την επόμενη χρονιά φόρεσε την φανέλα του Ιπποκράτη Κω.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Μπαμ και μπουμ... ο Κουμπούρας - Ολύμπια Λ. - SPORT 24». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2015.
2. ↑  MAROUSSI BC - Welcome to EUROLEAGUE BASKETBALL
3. ↑  Ήρθε φορτσάτος ο Κουμπούρας - Άρης - SPORT 24
4. ↑  Κουμπούρας: "Κοιτάζουμε και τα πλέι οφ"
5. ↑  Κουμπούρας: "Δαγκωτό" Ρέθυμνο Aegean"
6. ↑  Στον Προμηθέα Πατρών ο Κουμπούρας - Α2 - SPORT 24
7. ↑  Στον Αίολο Αστακού ο Κουμπούρας | Μπάσκετ: Α2 Ανδρών | gazzetta.gr
8. ↑  Επίσημα στον Ιπποκράτη Κω ο Φάνης Κουμπούρας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Φάνης Κουμπούρας, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά).
* Fanis Koumpouras, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Euroleague Basketball (Αγγλικά).
* ΚΟΥΜΠΟΥΡΑΣ Φάνης - Esake
* FIBA Europe Profile
Ανθρωπόμορφη απεικόνιση του Τίβερη στον Κήπο του Κεραμεικού στο Παρίσι.
Ο **Τίβερης** ή **Τίβερις** (καθ. γεν. του *Τιβέρεως*, λατ. *Tiberis*, ιταλ. *Tevere*) είναι ιστορικός ποταμός της Ιταλίας. Πηγάζει από τα Απέννινα όρη στην Τοσκάνη και, διερχόμενος από τις πόλεις Όρντα, Οτρίκολι, Μποργκέτο, Πόντε και Φελίτσε, φθάνει και διαρρέει σε μήκος περίπου 5 χλμ. τη Ρώμη. Στη συνέχεια, με δύο βραχίονες εκβάλλει στο Τυρρηνικό πέλαγος δημιουργώντας το Δέλτα του Τίβερη.

Ο ένας από τους δύο κλάδους (βραχίονες) που είναι και ευρύτερος αποτελεί την αρχαία κοίτη του ποταμού που εκβάλλει στη θάλασσα βόρεια της λουτρόπολης Μαρίνα ντ' Όστια. Το μεταξύ των δύο εκβολών έδαφος ονομαζόταν στην αρχαιότητα *Νήσος της Αφροδίτης*. Στη «νήσο» αυτή, που ήταν περίφημη για τις ροδιές της, υπήρχε αρχαίος ναός προς τιμή της Αφροδίτης όπου και λάμβαναν χώρα αθλητικοί αγώνες προς τιμή της.

Το ολικό μήκος του ποταμού Τίβερη είναι λίγο μεγαλύτερο από 405 χλμ. εκ των οποίων τα 200 περίπου είναι πλεύσιμα. Σημειώνεται πως εφ' όλου του μήκους του χύνονται σ΄ αυτόν περίπου 60 παραπόταμοι, κυριότεροι των οποίων είναι οι: Τοπίνο, Πάλια, Νέρα Τεβερόνε κ.λπ. Οι Ρωμαίοι είχαν θεοποιήσει τον Τίβερη. Από τους μύθους περί αυτού πολλοί καλλιτέχνες απέδωσαν περίφημα έργα εκ των οποίων σημαντικότερο ίσως υπήρξε το γλυπτό κολοσσιαίο σύμπλεγμα που βρέθηκε στο ναό της Ίσιδας στη Ρώμη και που σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο του Λούβρου, καθώς και άλλο ένα που βρίσκεται σε Μουσείο του Βατικανού σε παρόμοια απεικόνιση του Ωκεανού.

Ιστορία
-------

Κάποιοι αρχαίοι ιστορικοί και συγγραφείς υποστηρίζουν ότι ο ποταμός ήταν αρχικά γνωστός ως "Άλμπουλα", αλλά μετονομάστηκε σε Τίβερη όταν o Τιβέρινους, βασιλιάς της Άλμπα Λόνγκα, πνίγηκε στα νερά του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  "Tiber River" Britannica.com

Συντεταγμένες: 41°44′26″N 12°14′00″E﻿ / ﻿41.7405°N 12.2334°E﻿ / 41.7405; 12.2334

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 316430945
* LCCN: sh85135212
* GND: 4119609-0
* BNF: cb138842244 (data)
* NKC: ge1041806

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ευρώπη
* Πύλη:Ιταλία
 |

 |
Η Αθάνατη Παρτίδα
Η **Αθάνατη παρτίδα** είναι μία παρτίδα σκάκι που παίχτηκε στις 21 Ιουνίου 1851 από τον Άντολφ Άντερσεν και τον Λαϊονέλ Κιζερίτσκι.

Γενική περιγραφή
----------------

Ο Άντολφ Άντερσεν ήταν ένας από τους ισχυρότερους παίκτες της εποχής του, και πολλοί τον θεωρούσαν ως τον ισχυρότερο παίκτη στον κόσμο μετά τη νίκη του στο τουρνουά σκακιού του Λονδίνου το 1851. Ο Κιζερίτσκι έζησε στη Γαλλία, μεγάλο μέρος της ζωής του, όπου έδινε μαθήματα σκακιού, και έπαιζε παιχνίδια για πέντε φράγκα την ώρα στο *Καφέ ντε λα Ρέγκανς* (γαλλικά:*Café de la Régence*) στο Παρίσι. Ο Κιζερίτσκι ήταν γνωστός για την ικανότητά του να νικά κατώτερους αντιπάλους αν και τους παραχωρούσε πλεονεκτήματα όπως, για παράδειγμα, παίζοντας χωρίς τη βασίλισσα του.

Η παρτίδα παίχτηκε στη διάρκεια ενός διαλείμματος του τουρνουά στο Λονδίνο. Ο Κιζερίτσκι εντυπωσιάστηκε φοβερά από το παιχνίδι και τηλεγράφησε αμέσως τις κινήσεις στο κλαμπ του στη Γαλλία. Το γαλλικό σκακιστικό περιοδικό "La Régence" δημοσίευσε το παιχνίδι τον Ιούλιο του 1851. Η παρτίδα αυτή πήρε την ονομασία Αθάνατη Παρτίδα από τον Ερνστ Φόλκμπερ το 1855. Η Αθάνατη παρτίδα αποτελεί κλασικό παράδειγμα παιξίματος του 19ου αιώνα όταν η γρήγορη ανάπτυξη των κομματιών και η επίθεση θεωρούνταν ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για τη νίκη. Το άνοιγμα που παίχτηκε ήταν Γκαμπί του Βασιλιά αποδεκτό.

Παράδοξα
--------

Ο Άντερσεν παίζει με τα Μαύρα αλλά ξεκινάει πρώτος. Μια τακτική που ήταν αποδεκτή παλαιότερα. Στις περισσότερες σημερινές καταγραφές φέρεται ως Λευκός για να συμφωνεί με το σημερινό τρόπο γραφής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Υπολογιστής λύνει τον διασημότερο σκακιστικό γρίφο». Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2017.
2. ↑  «ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΚΑΚΙ , τεύχος 12» (pdf). *www.chessfed.gr*. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΚΑΚΙΣΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2017.
3. ↑  «Σαν σήμερα 21 Ιουνίου». Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2017.
4. ↑  παρτίδες του Άντερσεν με Γκαμπί του Βασιλιά αποδεκτό
5. ↑  Kling and Horwitz: *The Chess Player*, Ιούλιος 1851
Η **ταξιδομανία** (γερμανικά και αγγλικά **wanderlust**) είναι μια έντονη επιθυμία για την περιπλάνηση, τα ταξίδια και την εξερεύνηση του κόσμου.

Ιστορία του όρου
----------------

Η λέξη *wanderlust* προέρχεται από τις γερμανικές λέξεις *wandern* (πεζοπορία) και *Lust* (επιθυμία). 

Η έννοια έχει τις ρίζες της στον γερμανικό ρομαντισμό και στο χαρακτηριστικό του περιπλανώμενου ήρωα, καθώς και στο γερμανικό σύστημα μαθητείας (του περιπλανώμενου τεχνίτη). Σχετίζεται και με το εφηβικό έθιμο του "wanderbird" (περιπλανώμενου πουλιού) που επιδιώκει ενότητα με τη φύση μέσω της περιπλάνησης.  Η πρώτη τεκμηριωμένη χρήση του όρου στα αγγλικά, όπου και απαντάται πλέον κυρίως, έγινε το 1902.  Στη σύγχρονη γερμανική γλώσσα, η χρήση της λέξης *Wanderlust* με την σημασία της "επιθυμίας για ταξίδι" είναι λιγότερο κοινή, αφού αντικαταστάθηκε από την λέξη *Fernweh* ("απομακρυνσ-αλγία"), που συντάχθηκε ως αντώνυμο της *Heimweh* ("νοσταλγία").

Κοινωνιολογία
-------------

Ο Robert E. Park στις αρχές του εικοστού αιώνα ταυτοποίησε την ταξιδομανία ως αντίδραση κατά των αξιών της κοινωνικής καταξίωσης και οργάνωσης    ενώ ο μεταμοντερνισμός την αντιλαμβάνεται ως μορφή παιγνιώδους αυτοενδυνάμωσης. 

Στην Ευρώπη μετά τον Διαφωτισμό, οι εργένηδες των ανωτέρων κοινωνικών στρωμάτων συνήθιζαν να πραγματοποιούν ένα *Bildungsreise* («πολιτιστικό εκπαιδευτικό ταξίδι»), συνήθως στα αξιοθέατα της Ιταλίας ή της Γαλλίας. Παρόμοιο ταξίδι έφερε για πρώτη φορά στην Ελλάδα τον νεαρό Λόρδο Βύρωνα. 

Ανάμεσα στους τουρίστες, οι κοινωνιολόγοι διακρίνουν την ηλιομανία (sunlust) από την ταξιδομανία ως κινητήριες δυνάμεις - οι πρώτοι αναζητούν κυρίως τη χαλάρωση, ενώ τελευταίοι την επαφή με διαφορετικές πολιτισμικές εμπειρίες.

Ψυχολογία
---------

Η ταξιδομανία μπορεί να αντικατοπτρίζει μια έντονη ώθηση για αυτοανάπτυξη μέσω του βιώματος του αγνώστου, της αντιμετώπισης απρόβλεπτων προκλήσεων και την ανακάλυψη αγνώστων πολιτισμών, τρόπων ζωής και συμπεριφορών. Αντιθέτως, μπορεί να αποτελεί αποτέλεσμα της επιθυμίας του ταξιδομανή να διαφύγει, αφήνοντας πίσω του καταθλιπτικά συναισθήματα ενοχής. Στην δεύτερη αυτή εκδοχή έχει συνδεθεί με την διπολική διαταραχή όσον αφορά περιοδικότητα των κρουσμάτων. 

Κατά την εφηβεία, η δυσαρέσκεια με τους περιορισμούς του σπιτιού και της γειτονιάς μπορεί επίσης να προκαλέσει την έντονη επιθυμία για ταξίδια.

Bιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Erik H. Erikson, *Childhood and Society* (1973) p. 325
2. ↑  Etymology of wanderlust from Online Etymology Dictionary
3. ↑  Robert E. Park; Ernest W. Burgess (1925). *The City*, chapter IX - "The Mind of the Hobo: Reflections upon the Relation Between Mentality and Locomotion". Heritage of Sociology Series, 1967, p. 158
4. ↑  M. Trask, *Cruising Modernism* (2003) p. 3
5. ↑  Piers Beirne. *The Chicago School of Criminology 1914-1945: The gang*, p. 170-171.
6. ↑  A. Ganser, *Roads of Her Own* (2009) p. 34
7. ↑  P. Robinson, *Tourism* (2002) p. 196
8. ↑  Otto Fenichel, *The Psychoanalytic Theory of Neurosis* (1946) p. 369
9. ↑  S. Freud, *On Metapsychology* (PFL 11) p. 455
Ένας υποχθόνιος ποταμός στο σύστημα σπηλαίων Κρίζνα της Σλοβενίας.
Ο **υπόγειος ποταμός** γνωστός και ως *υποχθόνιος ποταμός*, ρέει εξ ολοκλήρου ή εν μέρει κάτω από την επιφάνεια του εδάφους - ένα ποτάμι του οποίου η κοίτη δεν εμφανίζεται στην επιφάνεια της Γης. Διακρίνεται από τον υπόγειο υδροφορέα, ο οποίος μπορεί να ρέει σαν ποτάμι, αλλά περιέχεται σε ένα διαπερατό στρώμα βράχου ή άλλων μη στερεοποιημένων υλικών. Ένα ποτάμι που ρέει κάτω από το επίπεδο του εδάφους σε ανοιχτό φαράγγι δεν χαρακτηρίζεται ως υπόγειο.

Τα υπόγεια ποτάμια μπορεί να είναι εντελώς φυσικά και να ρέουν δια μέσου συστημάτων σπηλαίων. Στην καρστική τοπογραφία, τα ποτάμια μπορεί να εξαφανιστούν μέσα από καταβόθρες, συνεχίζοντας υπογείως. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να αναδυθούν στον έξω κόσμο καθώς ρέουν. Ο μακρύτερος υποχθόνιος ποταμός στον κόσμο είναι το σύστημα σπηλαίων Sac Actun στο Μεξικό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  William Herbert Hobbs, *Earth Features and Their Meaning: An Introduction to Geology for the Student and the General Reader*, Macmillan, 1912, pages 182 and 189.
2. ↑  "Underwater cave is the world’s biggest", Mexico Daily News, January 15, 2018,  Αρχειοθετήθηκε 2018-11-06 στο Wayback Machine.
Ο **Φάουστο Γκαρντίνι** (*ιταλικά : Fausto Gardini*), (Μιλάνο 8 Μαρτίου 1930 - Φόρτε ντέι Μάρμι 17 Σεπτεμβρίου 2008), ήταν Ιταλός πρωταθλητής της αντισφαίρισης.

Πρωταθλητής Τζιούνιορς Ιταλίας στο διπλό το 1947 και το 1948. Το 1952 στάλθηκε από την Ιταλική ομοσπονδία στην Καλιφόρνια για να βελτιώσει το παιχνίδι του. Τότε ήταν, στη δεκαετία του πενήντα και του εξήντα ένας από τους καλύτερους Ιταλούς παίκτες, μαζί με τους Νικολα Πιετρατζέλι, Ορλάντο Σίρολα και τον Μπέπε Μέρλο.

Η πιο σημαντική νίκη του ήταν στον απλό του Διεθνούς πρωταθλήματος της Ιταλίας το 1955, που νίκησε τον Μπέπε Μέρλο. Στα τουρνουά Γκραντ Σλαμ ποτέ δεν έφτασε πέρα ​​από τα προημιτελικά, έφτασε στο Ρολάν Γκαρός το 1953, στο Γουίμπλεντον, σταμάτησε στο δεύτερο γύρο το 1951. Κέρδισε όμως το τουρνουά του Σάο Πάολο και στο Αλγέρι, το 1951, το τουρνουά της Βαρκελώνης και στο Μοντεβιδέο το 1954, στην Αλεξάνδρεια και το Κάιρο, το 1955. Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου το 1950 πρώτος στο διπλό με συμπαίκτη τον Τζιάνι Κουτσέλι. 

Μετά τις κατακτήσεις του Ιταλικού πρωταθλήματος στο απλό χωρίς διακοπή το 1951, 1952, 1953, 1954 και 1955, αποφάσισε να σταματήσει τον πρωταθλητισμό για να αφοσιωθεί στο επάγγελμα του δικηγόρου και την οικογένεια του[1]. Επέστρεψε και το 1961 και 1962 κατέκτησε εκ νέου το πρωτάθλημα Ιταλίας στο απλό. Στις αρχές του 1964, αποσύρθηκε οριστικά από τους αγώνες.

Στο Κύπελλο Ντέιβις έχει παίξει με την Ιταλία συνολικά 38 συναντήσεις μεταξύ 1952-1963, με 29 νίκες. Πέθανε από καρδιακή προσβολή στο σπίτι του στο Φόρτε ντέι Μάρμι στις 17 Σεπτεμβρίου 2008.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *ITF website*.
2. ↑  Da: Ubitennis
3. ↑  Giorgio Bellani, *Stampasera* 11/5/1955
4. 1 2  Scheda di Fausto Gardini agli Internazionali di Wimbledon
5. ↑  *Εμπρός, Φύλλο: 19/9/1950, Σελίδα: 2*
6. ↑  Albo d'oro dei *campionati assoluti di tennis Αρχειοθετήθηκε 2010-07-22 στο Wayback Machine.* dal sito della Federazione Italiana Tennis
7. ↑  Fausto Gardini - Coppa Davis
8. ↑  È morto l'ex campione di tennis Fausto Gardini

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 14898140
* ISNI: 0000 0000 0163 7872
* SUDOC: 184832853
* BNF: cb12778263g (data)

 |

 |
Ψηφοδέλτια με κενό χώρο για χειρόγραφη προσθήκη του ονόματος ενός υποψηφίου.
Ένας **ανεπίσημος υποψήφιος** (αγγλικά: write-in candidate) είναι κάποιος που το όνομά του δεν εμφανίζεται σε κανένα από τα έντυπα ψηφοδέλτια, αλλά υπάρχει η δυνατότητα να προστεθεί χειρόγραφα αν το επιθυμεί ο εκλογέας. Δηλαδή, το έντυπο ψηφοδέλτιο έχει μία λίστα υποψηφίων που ψηφίζονται με σταυροδοσία ή σειρά προτίμησης και, επίσης, έχει έναν κενό χώρο ή μία κενή γραμμή που προορίζεται για τη συμπλήρωση του ονόματος ενός ανεπίσημου υποψήφιου. Στον κενό χώρο ο εκλογέας μπορεί να γράψει ο ίδιος, με μολύβι ή στυλό, το όνομα του πολιτικού συνδυασμού ή ενός μεμονωμένου υποψηφίου της προτίμησής του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Write-in candidate - Αγγλοελληνικό Λεξικό WordReference.com». *www.wordreference.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2020.
|  |
| --- |
|   |
| Κατάσταση διατήρησης |
|  |
| 
βάσει κινδύνου εξαφάνισης |
| 
Εξαφανισθέν |
| ΕξαφανισμένοΕξαφανισμένο στη φύση |
| Υπό απειλή |
| Σε κρίσιμο κίνδυνοΣε κίνδυνοΕυάλωτα |
| 
Χαμηλότερου κινδύνου |
| Εξαρτώμενο από προστασίαΣχεδόν ΑπειλούμενοΕλάχιστης Ανησυχίας |
| 
Άλλες κατηγορίες |
| Ανεπαρκώς γνωστά είδηΜη αξιολογημένα είδη |
| 

---

Κόκκινος κατάλογος της IUCNΔιεθνής Ένωση Προστασίας της Φύσης

---

 |
| π • σ • ε
 |

**Ανεπαρκώς Γνωστά** (*Data Deficient*, **DD**) είναι κατηγορία που αποδίδεται από την Διεθνή Ένωση Προστασίας της Φύσης (IUCN) σε ένα είδος όταν οι διαθέσιμες πληροφορίες δεν είναι επαρκείς ώστε να γίνει η κατάλληλη αποτίμηση της κατάστασης διατήρησης. Αυτό δεν συνεπάγεται κατ' ανάγκη ότι το είδος δεν έχει μελετηθεί επαρκώς, υποδεικνύει όμως ότι υπάρχουν λίγες έως και καθόλου πληροφορίες για την αφθονία και την κατανομή του είδους. Η IUCN συστήνει να δίνεται προσοχή ώστε να μην καταχωρούνται είδη ως *Ανεπαρκώς Γνωστά* όταν η απουσία καταγραφών στην πραγματικότητα μπορεί να υποδεικνύει επικίνδυνα χαμηλή αφθονία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "The Categories," in IUCN (1994).

Πηγές
-----

* IUCN (1994). «1994 Categories & Criteria (version 2.3)». *2006 IUCN Red List*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Μαΐου 2009. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2006.
Η μορφή των φαντασμάτων κατά τον Μεσαίωνα
Στην παραδοσιακή πίστη και φαντασία, ένα **φάντασμα** ή Γκαμπ είναι η ψυχή ή το πνεύμα ενός πεθαμένου ανθρώπου ή ζώου που μπορούν να εμφανιστούν, σε ορατή μορφή ή άλλη εκδήλωση, στους ζωντανούς. Οι περιγραφές για εμφάνιση των φαντασμάτων ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό, από μια αόρατη παρουσία ή ένα ελάχιστα ορατό ημιδιαφανές σχήμα, σε ρεαλιστικά και ζωντανά οράματα. Η εσκεμμένη προσπάθεια κάποιου να επικοινωνήσει με το πνεύμα ενός αποθανόντος προσώπου είναι γνωστή ως νεκρομαντεία.

Ιστορία
-------

Η συνηθισμένη έννοια του φαντάσματος είναι η υποτιθέμενη εμφάνιση της μορφής αποθανόντος ανθρώπου, άυλης και άπιαστης, ντυμένης με λευκά ή μαύρα ρούχα.

Δοξασίες για φαντάσματα υπάρχουν σε αρκετούς λαούς της Γης και έχουν δημιουργηθεί πολλοί διαφορετικοί θρύλοι, παραδόσεις και παραμύθια με διάφορες μορφές σύμφωνα με τις εποχές και την επιστημονική ανάπτυξη των λαών. Ιδιαίτερα οι προλήψεις και δοξασίες για τα φαντάσματα είχαν μεγάλη διάδοση το Μεσαίωνα, καθώς και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες (Αγγλία, Γαλλία, Ισπανία κ.α.) και επίδραση στη δραματογραφία (περίπτωση Άμλετ και Μάκβεθ του Σαίξπηρ) δίνοντας θέματα για σενάρια κινηματογραφικών έργων και τηλεοπτικών σειρών.

### Επιστημονική Σκέψη

Από το 1922, περισσότεροι από 28 Επιστημονικοί φορείς και Οργανισμοί, προσφέρουν χρηματικά έπαθλα συνολικής αξίας άνω των 2,6 εκατομμυρίων Δολαρίων σε όποιον προσκομίσει απόδειξη επιβεβαίωσης της υποτιθέμενης ύπαρξης φαντάσματος. Για περισσότερα από 90 χρόνια, κανείς δεν έχει καταφέρει να διεκδικήσει τα έπαθλα. 

Η Επιστημονική Κοινότητα εικάζει πως οι περιορισμοί της ανθρώπινης αντίληψης καθώς και καθημερινές φυσικές εξηγήσεις μπορούν να απαντήσουν σε πολλές από αυτές τις υποτιθέμενες θεάσεις. Για παράδειγμα, η πίεση του αέρα σε μία οικία μπορεί να κάνει μια πόρτα να κλείσει με δύναμη, τα φώτα από αυτοκίνητα που περνούν μπορούν να ανακλαστούν από το παράθυρο. Η παρειδωλία είναι ψυχολογικό φαινόμενο κατά το οποίο ένα δυσδιάκριτο ή ασαφές εξωτερικό ερέθισμα εκλαμβάνεται εσφαλμένα ως ευκρινές και πλήρως αναγνωρίσιμο, έτσι μπορεί να εξηγηθούν οι υποτιθέμενες θεάσεις φαντασμάτων.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* howstuffworks
* superstitions
Η **ταξιανθία** είναι μια ομάδα ή ένα σύμπλεγμα λουλουδιών που διατάσσονται σε ένα στέλεχος, που αποτελείται από έναν κύριο κλάδο ή μια περίπλοκη διάταξη κλαδιών. Μορφολογικά, είναι το τροποποιημένο τμήμα του βλαστού των φυτικών σπόρων όπου σχηματίζονται άνθη στον άξονα ενός φυτού.
Υπάρχει η ομοιόμορφη ταξιανθία και η ταξιανθία Pluriflora.

Ομοιόμορφη ταξιανθία
--------------------

Μπορεί να είναι: 

* τερματική, δηλαδή, αφού το λουλούδι μαραθεί, ο μίσχος λουλουδιών πεθαίνει,
* μασχαλιαία, που σημαίνει ότι η ταξιανθία προκύπτει από ένα κλαδί που θα συνεχίσει να μεγαλώνει μετά την ανθοφορία.

Και οι δύο μπορεί να αποτελούνται από μίσχο (το στέλεχος που συνδέει κάθε λουλούδι με το άνθος) και bracts (φύλλα που προστατεύουν το λουλούδι).

Ταξιανθία Pluriflora
--------------------

Αρκετά λουλούδια αναδύονται από κάθε στέλεχος, το οποίο μπορεί να είναι πολύ μικρό (όπως συμβαίνει με το φυτό ρυζιού), ή κάπως μεγαλύτερο (όπως αυτά του βολβοειδούς Amaryllis). Μπορούν επίσης να αποτελούνται από μίσχους και bracts.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Sánchez, Mónica (22 Νοεμβρίου 2017). «Τι είναι οι ταξιανθίες;». *Jardineria On*. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2022.
Ο **Αστέρης Γκέκας** (γεν. 18 Νοεμβρίου 1954, Θεσσαλονίκη) είναι Έλληνας καλλιτέχνης και ζωγράφος.

Καριέρα
-------

Ο Γκέκας πήρε πτυχίο φυσικής αγωγής από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, αλλά μετά την αποφοίτησή του άρχισε να σπουδάζει τέχνη κοντά στον γλύπτη Νίκο Μιχελιδάκη. Μετά από αυτή την εκπαίδευση, ίδρυσε το εργαστήριο *Δημήτρης Γαλάνης* το 1985. Εμπνευσμένος από τον ελληνικό λαϊκό πολιτισμό και το ενδιαφέρον του για την ποίηση, ο Γκέκας «δημιούργησε τη δική του εικαστική γλώσσα». Έχει εργαστεί στους τομείς της γλυπτικής, της ξυλογραφίας, και της ζωγραφικής (πουαντιγισμός).

### Εκθέσεις

Έργα του Γκέκα έχουν εκτεθεί τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο. Οι χώροι όπου έχουν εκτεθεί έργα του περιλαμβάνουν το Πανεπιστήμιο της Γενεύης, το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, τη Βιβλιοθήκη Bissell στο Αμερικανικό Κολλέγιο Θεσσαλονίκης, τις Εκδόσεις Μεταίχμιο, το The office gallery στη Λευκωσία, το Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος, το Λουτρό των Αέρηδων στην Αθήνα, την Πινακοθήκη Theorema στις Βρυξέλλες, την Γκαλερί Bootschaft στο Ντίσελντορφ, το Αρχαιολογικό Μουσείο Δίου, το Πολιτιστικό και Ερευνητικό Ίδρυμα ARTos στη Λευκωσία και το Κέντρο Τέχνης Giorgio de Chirico στον Βόλο.

Έργα
----

* Πάσχα*Πάσχα*
* Μητρότητα*Μητρότητα*

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «THE AMERICAN COLLEGE OF GREECE > ACG ART > ARTISTS > G > ASTERIS GKEKAS > BIO». *www.acgart.gr*.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  «Expo: Asteris Gkekas "Cafe Greco" | THEOREMA art gallery».
3. ↑  «2018 - Faculté des lettres - UNIGE». *www.unige.ch*. 18 Ιανουαρίου 2018.
4. ↑  «Αστέρης Γκέκας "Το ταξίδι". Ζωγραφική – Κατασκευές. Βόλος, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, εγκαίνια Σάββατο 1 Οκτωβρίου - faretra.info». 28 Σεπτεμβρίου 2016.
5. ↑  «ΠΑΛΙΜΨΗΣΤΑ - Αστέρης Γκέκας». *Φεστιβάλ Ολύμπου*. 9 Ιουνίου 2019.
6. ↑  «Οι μορφές έκφρασης 77 καλλιτεχνών σε έκθεση στο Κέντρο Τέχνης Τζιόρτζιο ντε Κίρικο». 22 Ιουνίου 2019.
Σύνοδος της Σελήνης, της Αφροδίτης και του Δία.
Ο όρος **σύνοδος** στην αστρονομία χαρακτηρίζει το φαινόμενο κατά το οποίο σώματα (συνήθως δυο με τρία) του Ηλιακού Συστήματος, για παράδειγμα πλανήτες ή δορυφόροι (π.χ. σύνοδος Σελήνης) ή ο Ήλιος, παρουσιάζουν το ίδιο ουράνιο μήκος ως προς τη Γη, δηλαδή για τον γήινο παρατηρητή. 

Συγκεκριμένα, **σύνοδος πλανήτη** λέγεται η θέση εκείνη της περιφοράς του πλανήτη γύρω από τον Ήλιο όπου η αποχή του λαμβάνει τιμή **0°**. Στην περίπτωση αυτή, η Γη, ο πλανήτης και ο Ήλιος βρίσκονται στην ίδια ευθεία. Για το λόγο αυτό η σύνοδος ονομάζεται και *ευθυγράμμιση*.

Το χρονικό διάστημα μεταξύ δυο διαδοχικών συνόδων ονομάζεται **συνοδικός μήνας**.

* Η σύνοδος πλανητών ή δορυφόρων χαρακτηρίζεται ουράνιο φαινόμενο.

Δείτε επίσης
------------

* Κίνηση πλανητών
Ο **Ανδρέας Πιπίνος** (Ύδρα 12 Μαρτίου 1788 - Αθήνα 14 Δεκεμβρίου 1836) ήταν ναυτικός αγωνιστής του 1821.

Βιογραφία
---------

Πυρπόληση Τουρκικής Ναυαρχίδας στη Χίο, Ιβάν Αϊβαζόφσκι, 1881.
Γεννήθηκε στην Ύδρα. Το έτος 1822 κατόρθωσε μαζί με τον Κωνσταντίνο Κανάρη να μπει νύχτα στο στενό μεταξύ Χίου και Τσεσμέ όπου ήταν αγκυροβολημένος ο εχθρικός στόλος και κατόρθωσαν ο μεν Κανάρης να πυρπολήσει το πρώτο δίκροτο, ο δε Πιπίνος να προσκολλήσει το πυρπολικό του σε ένα δεύτερο πλοίο. Το εχθρικό πλοίο αποσπάστηκε από τον στόλο, καταστράφηκε όμως και έχασε όλο του το πλήρωμα.

Η επιτυχία αυτή ήταν ιστορική και προκάλεσε τρόμο στον εχθρικό στόλο, ο οποίος αναχώρησε για την Κωνσταντινούπολη.

Ο Πιπίνος τιμήθηκε από την Ύδρα με θρησκευτικές παρατάξεις και με στεφάνια. Στην Νέα Σμύρνη ονομάστηκε προς τιμή του η «οδός Πιπίνου».

Στη ναυμαχία των Σπετσών, στις 8 Σεπτεμβρίου 1822 νίκησε και καταδίωξε τον τουρκικό στόλο, ενώ το 1824 στη Ναυμαχία του Γέροντα ο Πιπίνος κατέκαψε εχθρικό πλοίο, αλλά τραυματίστηκε βαριά. Ανάρρωσε όμως και συνέχισε να πολεμάει. Διορίστηκε από το νεοσύστατο ελληνικό κράτος αρχηγός της ανατολικής μοίρας, και αποστρατεύτηκε το 1836.

Δείτε επίσης
------------

* Πυρπόληση Τουρκικής Ναυαρχίδας στη Χίο
* Ελληνική Επανάσταση του 1821

Πηγές
-----

* Γεώργιος Φωτόπουλος (1871). *Ιστορία των κατά θάλασσαν αγωνιστών του Ιερού Ελληνικού Αγώνος του 1821*. Αθήνησι: Τυπογραφείο «Ο Κάδμος» Γ. Μελισταγούς Μακεδόνος. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2010.
* Αλεξάνδρα Δεσποτοπούλου, Μαρία Φουντουλάκη (Φεβρουάριος 2004). *Οδωνυμικά της Νέας Σμύρνης: οι ονομασίες των οδών*. Αθήνα: Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο. σελίδες 154. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2012.
Η **Τιμόκλεια** ήταν αδελφή του στρατηγού Θεαγένη, αρχηγού του στρατού της Θήβας στην μάχη της Χαιρώνειας. Μετά την επανάσταση των Θηβαίων εναντίον της Μακεδονικής φρουράς στην Καδμεία και την πολιορκία της Θήβας από τον Μέγα Αλέξανδρο, που είχε ως αποτέλεσμα την ολοκληρωτική καταστροφή της πόλης και τον σφαγιασμό των κατοίκων της, ο Αλέξανδρος είχε θέσει την τιμή και την περιουσία των κατοίκων της Θήβας στην διάθεση του στρατού και των συμμάχων του. Ένας από τους αξιωματικούς του μπήκε στο σπίτι της Τιμόκλειας και αφού έκλεψε ότι μπορούσε σε χρήματα, την χρησιμοποιούσε σαν σκλάβα και την απειλούσε συνεχώς ότι θα την σκότωνε εάν δεν του παρέδιδε ό,τι τιμαλφή και οικογενειακά κειμήλια είχε. Η Τιμόκλεια μη μπορώντας με άλλον τρόπο να απαλλαγεί από τις πιέσεις του τον οδήγησε σε ένα στερεμένο πηγάδι έξω από το σπίτι της λέγοντας του ότι εκεί μέσα είχε κρύψει όλα τα αντικείμενα.
Ο Θρακιώτης αξιωματικός ακολούθησε την Τιμόκλεια εντελώς ανυποψίαστος και καθώς έσκυψε πάνω από το πηγάδι, αυτή τον έσπρωξε με δύναμη και τον σκότωσε. Για την πράξη της αυτή οδηγήθηκε στον Αλέξανδρο όπου μπροστά του χωρίς να χάσει το θάρρος δεν αρνήθηκε την πράξη της. Το θάρρος και το ηγεμονικό της παράστημα έκαναν μεγάλη εντύπωση στο Αλέξανδρο και όταν αυτός την ρώτησε ποια είναι, εκείνη του απάντησε ότι ονομάζεται Τιμόκλεια και είναι αδελφή του Θεαγένη που ήταν στρατηγός των Θηβαίων στην μάχη της Χαιρώνειας εναντίον του Φιλίππου.

«ἐμοὶ Θεαγένης ἦν ἀδελφός, ὃς ἐν Χαιρωνείᾳ στρατηγῶν καὶ μαχόμενος πρὸς ὑμᾶς ὑπὲρ τῆς τῶν Ἑλλήνων ἐλευθερίας ἔπεσεν, ὅπως ἡμεῖς μηδὲν τοιοῦτον πάθωμεν.» 

Λέγεται ότι ο Αλέξανδρος την θαύμασε και την άφησε ελεύθερη

Πηγές
-----

* Γεώργιος Δ Τσεβάς, *Ιστορία της Θήβας και της Βοιωτίας*, 1928 (Πνευματικό κέντρο Δήμου Θηβαίων) σελ 322,323
* Πλούταρχος, *Γυναικών αρεταί - Τιμόκλεια*
Καταλύματα αστέγων στην Αθήνα του 2019Η **αστεγία στην Ελλάδα** είναι σημαντικό κοινωνικό ζήτημα. Σύμφωνα με εκτίμηση, η αστεγία επηρεάζει πάνω από 20.000 άτομα μόνο στην Αθήνα. Μερικοί ερευνητές επισημαίνουν το πρόβλημα της έλλειψης επαρκών δεδομένων, με αποτέλεσμα να υπάρχουν σημαντικές προκλήσεις για την τεκμηρίωση της ορατής και κρυφής έλλειψης στέγης στην Ελλάδα. Παρά την επιδείνωση του προβλήματος, έχουν αναπτυχθεί πολιτικές για την αντιμετώπιση του.

Ιστορική αναδρομή
-----------------

Παραδοσιακά, η επιθυμία για την (ιδιόκτητη) κατοχή ή τη χρήση καταλύματος (στέγης) είναι αναπόσπαστο χαρακτηριστικό της ελληνικής κοινωνίας, με την ουσία του ζητήματος στέγασης να εκφράζεται από τη συνηθισμένη, λαϊκή έκφραση «να βάλω ένα κεραμύδι στο κεφάλι μου». Κατά εποχές, δυσμενείς οικονομικές συνθήκες που δεν ευνοούσαν την σύντομη υλοποίηση της παραπάνω προσδοκίας για μεγάλα τμήματα του πληθυσμού (με αποτέλεσμα νέα ζευγάρια να διαμένουν μαζί με τους γονείς τους κλπ). Η μεγαλύτερη κρίση του θέματος αυτού στην Ελλάδα προέκυψε αμέσως μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 και ακολούθως το 1923-24 με την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας Τουρκίας, όταν χρειάστηκε σε σύντομο χρόνο να εξευρεθεί ο τρόπος και να εξασφαλισθούν τα απαιτούμενα κεφάλαια για τη στέγαση περίπου 1,5 εκατομμυρίων Ελλήνων χριστιανών προσφύγων από την Τουρκία. Υπήρξαν πάμπολλες περιπτώσεις κατά τις οποίες ολόκληρες οικογένειες στεγάζονταν σε αποθήκες, ναούς, σχολεία, θεωρεία θεάτρων, γήπεδα και άλλους ακατάλληλους χώρους επί μήνες, ίσως και έτη, ενώ οι πρόχειροι προσφυγικοί συνοικισμοί που κατασκευάστηκαν δεν διέθεταν τις απαραίτητες υποδομές, με αποτέλεσμα την εξάπλωση μολυσματικών ασθενειών που αποδεκάτιζαν τους άστεγους.

Η σύγχρονη κατάσταση στην Ελλάδα της οικονομικής κρίσης
-------------------------------------------------------

Μια μελέτη διαπίστωσε ότι στην Αθήνα, η πλειοψηφία των αστέγων ατόμων έγιναν άστεγοι μέσα στα τελευταία πέντε χρόνια. Ορισμένες εκθέσεις δηλώνουν ότι η οικονομική κρίση έχει οδηγήσει σε αύξηση των άστεγων παιδιών στην Ελλάδα. Πολλά από αυτά τα παιδιά είναι μεταξύ 5 και 14 ετών.

Οι μελετητές υποστηρίζουν ότι το ζήτημα των άστεγων παιδιών στην Ελλάδα είναι μια υποπεριοχή που ερευνάται, με αδύναμες απαντήσεις από τη πολιτική. Είναι ένα πρόβλημα που σχετίζεται με τις πρόσφατες εξελίξεις της μετανάστευσης προς την Ελλάδα, κυρίως από την Αλβανία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kottasova, Ivana (12 Ιουλίου 2015). «Greece crisis: Sleeping on the streets of Athens».
2. ↑  Kokosalakis, Nikos, and Effie Fokas. "Welfare and Values in Europe." (2007).
3. ↑  Kourachanis, Nikos. "Confronting homelessness in Greece during at time of crisis." Social Cohesion and Development 10, no. 2 (2016): 113-129.
4. ↑  «Majority of Athens homeless ended up on street in past five years, study finds - Kathimerini».
5. ↑  «Children abandoned by Greek parents as cuts also sees country running out of medicine».
6. ↑  Korologou, Maria. «Thousands of Children Live on the Street - GreekReporter.com».
7. ↑  Altanis, Panagiotis, and Jim Goddard. "Street children in contemporary Greece." Children & society 18, no. 4 (2004): 299-311.
Ο **Τιμούρ Βαλερίοβιτς Μιροσνιτσένκο** (Ουκρανικά: **Тімур Валерійович Мірошниченko**) (γεννήθηκε στις 9 Μαρτίου 1986) είναι Ουκρανός τηλεοπτικός παρουσιαστής. Ήταν ο παρουσιαστής της Junior Eurovision 2009 μαζί με την Άνι Λόρακ και το 2013 με τη Ζλάτα Όγκνιεβιτς. Ο Τιμούρ παρουσίασε επίσης τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2017.

Βιογραφία
---------

Ο Μιροσνιτσένκο γεννήθηκε στις 9 Μαρτίου 1986 στο Κίεβο. Στα χρόνια του σπουδαστή ήταν μέλος της ομάδας φοιτητών του KVN.

Η καριέρα του στην τηλεόραση ξεκίνησε το 2005, όταν έγινε σχολιαστής της Junior Eurovision 2005 - η πρώτη Junior Eurovision που μεταδίδει στην Ουκρανία. Στη συνέχεια, το 2007 έγινε σχολιαστής του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision [3], αντικαθιστώντας τον Παύλο Σύλκο. Διοργανώνει σχόλια όλων των διαγωνισμών της Eurovision στην UA: PBC μέχρι σήμερα, ακόμη και το 2015 στη Βιέννη όταν η Ουκρανία δε συμμετείχε. Επίσης φιλοξενεί το τηλεοπτικό πρόγραμμα "Як це;" ("Πώς είναι;") σε αυτό το κανάλι.

Ο Τιμούρ παρουσίασε επίσης την Junior Eurovision 2013 με τη Ζλάτα Όγκνιεβιτς. Αυτή ήταν η δεύτερη φορά που φιλοξένησε το διαγωνισμό Junior. Στις 26 Φεβρουαρίου 2017, ανακοινώθηκε ότι ο Τιμούρ θα παρουσιάσει τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2017 στο Κίεβο ενεργώντας ως παρουσιαστής του green room, μαζί με τον Ολεκσάντρ Σκίσκο και τον Βολοντιμίρ Όσταπτσουκ που θα ήταν οι κύριοι παρουσιαστές. Ήταν η πρώτη φορά που ο διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision παρουσιάστηκε από ένα αρσενικό τρίο, και για δεύτερη φορά, μετά την έκδοση του 1956 με σόλο αρσενικό παρουσιαστή, ο διαγωνισμός δεν περιείχε γυναικεία παρουσίαση.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος παρουσιαστών της Eurovision
* Συμμετοχή της Ουκρανίας στη Eurovision

Παραπομπές
----------

1. ↑  Тимур Мірошниченко: "Мене запрошували практично на усі комерційні канали" (στα Ukrainian). Teleprostir. 10 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2013. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
2. ↑  «Тімур Мірошниченко – український Террі Уоган». NTU. 29 Απριλίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιουνίου 2013. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2013.
3. ↑
4. ↑  Jordan, Paul (27 Φεβρουαρίου 2017). «Let's hear it for the boys! Meet the hosts of Eurovision 2017». *eurovision.tv*. European Broadcasting Union. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τιμούρ Μιροσνιτσένκο** |

* Τιμούρ Μιροσνιτσένκο στην IMDb

  


| Βραβεία και επιτεύγματα |
| --- |
| Προκάτοχος Σοφία Παρασκευά & Άλεξ Μιχαήλ | **Παρουσιαστές Παιδικού Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision**2009μαζί Άνι Λόρακ | Διάδοχος Λέιλα Ισμαΐλαβα & Ντένις Κουριάν |
|
| Προκάτοχος Εγιούτ Τζενεμάνς & Κίμ-Λίαν βαν ντερ Μέιτζ | **Παρουσιαστές Παιδικού Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision**2013 μαζί με την Ζλάτα Όγκνιεβιτς | Διάδοχος Μόϊρα Ντέλια |
|
| Προκάτοχος Πέτρα Μίαντε & Μονς Σέλμερλεβ | **Παρουσιαστές Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision**2017μαζί με τους Ολεκσάντρ Σκίσκο & Βολοντιμίρ Όσταπτσουκ | Διάδοχος Σίλβια Αλμπέρτο, Ντανιέλα Ρουά, Καταρίνα Φουρτάντο & Φιλομένα Καουτέλα |
|
Η **τυμπανική μεμβράνη** αποτελεί το όριο του έξω ακουστικού πόρου και της τυμπανικής κοιλότητας. Η λειτουργία της έγκειται στη μετάδοση του ήχου από τον έξω ακουστικό πόρο προς τη σφύρα και απώτερα μέσω του τυμπανοοσταριώδους συστήματος προς την ωοειδή θυρίδα.

Ανατομικά στοιχεία
------------------

Είναι λεπτή, στιλπνή, ημιδιαφανής και ελλειπτική. Ο κάθετος άξονας είναι περίπου 10mm και ο οριζόντιος 8-9 mm ενώ το πάχος της είναι περίπου 0,1 mm. Προσφύεται στην τυμπανική αύλακα του τυμπανικού οστού και στην τυμπανική εντομή του λεπιδοειδούς οστού. Η έξω επιφάνειά της είναι υπόκοιλη λόγω της έλξης από τη λαβή της σφύρας στην κεντρική περιοχή της μεμβράνης που ονομάζεται ομφαλός. Αποτελείται από δύο τμήματα, την ευρύτερη τεταμένη μοίρα και την μικρή, τριγωνική χαλαρά μοίρα ή υμένα του Schrapnell, οι οποίες διαχωρίζονται από την πρόσθια και την οπίσθια πτυχή της τυμπανικής μεμβράνης. Οι αρτηρίες της μεμβράνης σχηματίζουν δύο δίκτυα το έξω (δερματικό), που προέρχεται από την εν τω βάθει ωτιαία αρτηρία και το έσω (βλεννογόνιο) που προέρχεται από την πρόσθια τυμπανική, την οπίσθια τυμπανική και τη βελονομαστοειδή αρτηρία. Οι φλέβες του έξω δικτύου παροχετεύουν στην έξω σφαγίτιδα ενώ του έδω δικτύου στο πτερυγοειδές πλέγμα. Τα λεμφαγγεία δημιουργούν επίσης ένα έξω και έσω δίκτυο που παροχετεύουν στους λεμφαδένες της μαστοειδούς, του τράγου και της ευσταχιανής σάλπιγγας. Η νεύρωση προέρχεται στην έξω επιφάνεια από το ωτοκροταφικό νεύρο και τον ωτιαίο κλάδο του πνευμονογαστρικού και η έσω επιφάνεια από το τυμπανικό πλέγμα του γλωσσοφαρυγγικού νεύρου.

Ιστολογικά στοιχεία
-------------------

Η τυμπανική μεμβράνη συνίσταται από τέσσερις στιβάδες. Η έξω επιφάνεια αποτελεί στην ουσία συνέχεια του δέρματος του έξω ακουστικού πόρου και δεν φέρει τρίχες και αδένες. Η έσω επιφάνεια αποτελείται από τον βλεννογόνο της τυμπανικής κοιλότητας (μονόστιβο πλακώδες επιθήλιο). Οι άλλες δύο στιβάδες αποτελούν την κυρίως τυμπανική μεμβράνη. Η έξω στιβάδα αποτελείται από άφθονες ελαστικές επιμήκεις ίνες που προσφυόμενες στη λαβή της σφύρας επεκτείνονται προς την περιφέρεια και καταλήγουν στον ινώδη δακτύλιο. Η έσω στιβάδα αποτελείται από κυκλοτερείς ίνες που είναι περισσότερο αναπτυγμένες στην περιφέρεια και αποτελούν το κύριο συστατικό του ινώδους δακτυλίου. Οι 2 αυτές στιβάδες ελλείπουν από τη χαλαρά μοίρα.

Ωτοσκόπηση
----------

Κατά την ωτοσκόπηση η τυμπανική μεμβράνη έχει χρώμα φαιό και μαργαρώδες. Διακρίνεται η λαβή της σφύρας, το ακρωτήριο και η βραχεία απόφυση της σφύρας, ενώ ενίοτε μπορεί να διακριθεί και το μακρό σκέλος του άκμονα. Στο πρόσθιο κάτω τεταρτημόριο φαίνεται ο φωτεινός κώνος με την κορυφή στον ομφαλό και τη βάση προς το δακτύλιο, ο οποίος προκύπτει από την ανάκλαση της φωτεινής δέσμης από την πηγή φωτός της ωτοσκόπησης.
Ο **Τσάρλι Άστον**  (αγγλικά : Charles Lane "Charlie" Aston) (1875 - 1931) ήταν Άγγλος ποδοσφαιριστής.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στο Μπίλστον του Στράτφορντσαιρ το 1875. Πέθανε στο Λέιτονστοουν στις 9 Ιανουαρίου του 1931.

Επαγγελματική σταδιοδρομία
--------------------------

Ο Άστον ξεκίνησε την καριέρα του στην τοπική ομάδα Bilston United Born. Τον Δεκέμβριο του 1985, εντάχθηκε στην ποδοσφαιρική ομάδα Walsall ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Το 1985 ο Άστον κέρδισε την πρώτη του εμπειρία παίζοντας στο ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα. Κατά την διάρκεια της πρώτης ολοκληρωμένης του σεζόν στην ομάδα, ο Άστον συμμετείχε σε 13 ποδοσφαιρικούς αγώνες ενώ η Άστον Βίλα κέρδιζε το πρωτάθλημα. Η ποδοσφαιρική ομάδα Άστον Βίλα διατήρησε το τίτλο τους από το έτος 1899 έως το έτος 1900.

Ο Άστον έφυγε από την ποδοσφαιρική ομάδα Άστον Βίλα το έτος 1901. Έπειτα από μια σεζόν στις ομάδες Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς, Burton United, Γκρέσλευ Ρόβερς και Burton United, ο Άστον το 1905, εντάχθηκε στην ομάδα Γουότφορντ ΦΚ. Ο Άστονως μέλος της ομάδας Γουότφορντ έπαιξε 51 αγώνες, ενώ η ομάδα κέρδιζε το ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα, αλλά τερμάτισε 14η στην Southern League. Την επόμενη σεζόν, η ομάδα Γουότφορντ βελτιώθηκε και τερμάτισε 9η στη Southern League. Στις 22 Σεπτεμβρίου του έτους 1906, ο Άστον σκόραρε για την Γουότφορντ η οποία νίκησε 2-0 επί της ομάδας Πόρτσμουθ, στο Casio Road.

Βραβεία
-------

Άστον Βίλα

* Football League First Division:
	+ 1898-1899, 1899-1900

Γουότφορντ

* United League:
	+ 1905-1906

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Jones, Trefor (1996). *The Watford Football Club Illustrated Who's Who*. σελ. 27. ISBN 0-9527458-0-1.
2. ↑  «Past winners». The Football League. 5 Αυγούστου 2008. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2010.
3. ↑  Jones, Trefor (1998). *Watford Season by Season*. σελίδες 42–47. ISBN 0-9527458-1-X.

1. ↑  Αστον Τσαρλυ
Ως **Φίλιππος ο Ακαρνάνας** είναι γνωστός προσωπικός ιατρός του Μ. Αλεξάνδρου. 

Όταν κάποτε συκοφαντήθηκε ότι θα δηλητηριάσει τον Αλέξανδρο, ο τελευταίος του απέδειξε την εμπιστοσύνη εγχειρίζοντας τη συκοφαντική επιστολή και πίνοντας ταυτόχρονα τo φάρμακο που του έδωσε ο Φίλιππος. Ο Αλέξανδρος είχε ειδοποιηθεί από τον Παρμενίωνα ότι ο Φίλιππος φερόταν να έχει εξαγορασθεί από τον Δαρείο για να τον δολοφονήσει με δηλητήριο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ - ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΟ ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ ΟΝΟΜΑΤΩΝ & ΓΕΝΙΚΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ». *web.archive.org*. 30 Ιανουαρίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2023.
Η **Αικατερίνη**, γερμ.: Katharina von Schwarzburg-Blankenburg (μετά το 1470 - 27 Νοεμβρίου 1514) από τον Οίκο του Σβάρτσμπουργκ ήταν κόρη του (κόμη;) του Σβάρτσμπουργκ-Μπλάνκεμπουργκ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Χάναου-Μύντσενμπεργκ (14 Μαρτίου 1473 - 30 Ιανουαρίου 1512).

Ήταν κόρη του Γκύντερ ΛΗ΄ του Σβάρτσμπουργκ (1450-1484) και της Αικατερίνης (απεβ. 1521), κόρης του Μπρούνο Η΄ του Κβέρφουρτ (1426-1496).

Ο γάμος της με τον Ράινχαρντ Δ΄ έγινε στις 13 Φεβρουαρίου 1496. Ως προίκα, έφερε 4.000 φιορίνια καθώς και το μερίδιο που κατείχε το Σβάρτσμπουργκ στην υποθήκη της αυτοκρατορικής πόλης Γκέλχαουζεν. Με αυτό το μερίδιο, ο κόμης απέκτησε μία βάση ισχύος στην κοιλάδα Kίντσιχ, η οποία συνέδεε το "Άνω Χάναου" γύρω από το Σλύχτερν και το Στάιναου αν ντερ Στράσε με το "Κάτω Χάναου" γύρω από την πόλη του Χάναου.

Η Αικατερίνη απεβίωσε στις 27 Νοεμβρίου 1514 και τάφηκε στην εκκλησία της Αγ. Μαρίας στο Χάναου. Ένα ξυλόγλυπτο ανάγλυφο με την εικόνα της βρίσκεται στο πλάι ενός καθίσματος στη χορωδία της εκκλησίας, απέναντι από μία εικόνα τού συζύγου της.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 1496 τον Ράινχαρντ Δ΄ των Χάναου κόμη του Χάναου-Μύντσενμπεργκ και είχε τέκνα:

* Φίλιππος Β΄ (1501–1529), κόμης του Χάναου-Μύντσενμπεργκ.
* Βαλτάσαρ (1508–1534), επίτροπος του Χάναου-Μύντσενμπεργκ.
* Μπέρτολντ (γενν. 12 Ιουλίου 1499 - 27 Απριλίου 1504) απεβ. 5 ετών, Άννα γενν. 22 Μαΐου 1498 απεβ. νήπιο.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Reinhard Dietrich: *Die Landesverfassung στο dem Hanauischen*, στη σειρά *Hanauer Geschichtsblätter*, vol. 34, Χάναου, 1996,(ISBN 3-9801933-6-5)
* Reinhard Dietrich και Simone Heider-Geiß: *Die evangelische Marienkirche Hanau*, Kassel, 2001,(ISBN 3-89477-925-X)
* Fried Lübecke: *Hanau.* *Stadt und Grafschaft*, Κολωνία, 1951
* Reinhard Suchier: *Genealogie des Hanauer Grafenhauses*, σε: *Festschrift des Hanauer Geschichtsvereins zu seiner fünfzigjährigen Jubelfeier am 27.* *Αύγουστος 1894*, Χάναου, 1894
* Ernst J. Zimmermann: *Hanau Stadt und Land*, 3rd ed. Hanau, 1919, επανεκτύπωση 1978

Παραπομπές σε πηγές
-------------------

1. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
**Αντιληπτ(ικ)ότητα** ονομάζεται η φυσική νοητική ικανότητα, η οποία όμως ―σε αρκετές περιπτώσεις― επιδέχεται εξάσκησης, να αντιλαμβάνεται κανείς καθετί γενικά το αντιληπτό και διανοήσιμο (δηλ. το προσφερόμενο σε νοητική σύλληψη) ή να δια-κρίνει (αξιολογεί) εύκολα και γρήγορα (πράγμα που προϋποθέτει ευφυΐα, οξυδέρκεια, οξύνοια, διεισδυτικότητα και διορατικότητα) μεταξύ διαφόρων προσώπων, πραγμάτων ή καταστάσεων.

Η αντιληπτική ικανότητα είναι δυνατόν να αμβλυνθεί (βλ. αντιληπτική πλάνη), να εμφανίσει συμπτώματα δυσπροσαρμογής, να εξασθενήσει ή ακόμα και να εκλείψει (βλ. αγνωσία) για ποικίλους λόγους (εγκεφαλικές αλλοιώσεις ή βλάβες λ.χ. του βρεγματικού λοβού ή τού κροταφικού οπτικού φλοιού κ.λπ.).

Πηγές
-----

* Τσιτσίγκος Σ. Κ. «Αντιληπτικότητα», Μεγάλη Ορθόδοξη Χριστιανική Εγκυκλοπαίδεια, τ. Β’
* Μακρής Σ. Γ. «Αντιληπτικότης», ΘΗΕ 2 (1963) 868-869
* Sternberg R. J. Γνωστική Ψυχολογία, εκδ. ΑΤΡΑΠΟΣ, Αθήνα 2007.