recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Παρθεναγωγείο στη Χαβάη
Σχολείο αρρένων στο Σαράτοφ της Σοβιετικής Ένωσης το 1949
Παρθεναγωγείο στην Ισπανία το 1951
Η χωριστή εκπαίδευση ανά φύλο, είναι η πρακτική της διδασκαλίας όπου οι άνδρες και οι γυναίκες φοιτούν σε ξεχωριστές τάξεις ή σε ξεχωριστά κτίρια ή σχολεία (αρρένων και θηλέων). Η πρακτική ήταν κοινή μέχρι τον εικοστό αιώνα, ιδιαίτερα στη δευτεροβάθμια και την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Η χωριστή εκπαίδευση σε πολλούς πολιτισμούς υποστηρίζεται με βάση την παράδοση και τη θρησκεία και ασκείται σε πολλά μέρη του κόσμου. Η χωριστή παιδεία εφαρμόζεται στον μουσουλμανικό κόσμο. ενώ στη Δύση είναι πιο δημοφιλής ιδίως στη Χιλή, το Ισραήλ, τη Νότια Κορέα και αγγλόφωνες χώρες όπως στη Σιγκαπούρη, στη Ιρλανδία, στο Ηνωμένο Βασίλειο, στο Χονγκ Κονγκ, ση Νέα Ζηλανδία και στην Αυστραλία. Στον δυτικό κόσμο, η χωριστή διαπαιδαγώγηση ανά φύλο συνδέεται πρωτίστως με τον ιδιωτικό τομέα, ενώ στο δημόσιο τομέα εφαρμόζεται κατά κανόνα η μικτή εκπαίδευση. Στον μουσουλμανικό κόσμο η κατάσταση είναι αντίθετη: τα δημόσια σχολεία είναι συνήθως χωριστά ανά φύλο, ενώ πολλά ιδιωτικά σχολεία είναι μικτά. Τα κίνητρα για την χωριστή παιδεία κυμαίνονται από τις θρησκευτικές πεποιθήσεις για διαχωρισμό των φύλων έως τις πεποιθήσεις ότι διαφορετικά φύλα μαθαίνουν και συμπεριφέρονται διαφορετικά και, ως εκ τούτου, ευδοκιμούν καλύτερα σε χωριστά περιβάλλοντα.

Ιστορία
-------

Πριν από τον 19ο αιώνα, η μικτή εκπαίδευση ήταν πιο συνηθισμένη, αν και η εκπαίδευση των γυναικών ήταν σπάνια. Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, οι ιδέες για την εκπαίδευση έχουν αρχίσει να αλλάζουν: σύγχρονες ιδέες που ορίζουν την παιδεία ως δικαίωμα και όχι ως προνόμιο διαθέσιμο μόνο σε μια μειοψηφία άρχισαν να υποστηρίζονταν στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη. Ως εκ τούτου, εισήχθη μαζική εκπαίδευση και δημιουργήθηκαν όλο και περισσότερα μικτά σχολεία. Μαζί με τη μαζική εκπαίδευση, η πρακτική της εκπαίδευσης σε μικτά σχολεία ήταν καθολική σε πολλά μέρη. Η αυξημένη εκκοσμίκευση κατά τον 20ό αιώνα συνέβαλε επίσης στην αποδοχή της μικτής διαπαιδαγώγησης. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Αυστραλία και την Ιρλανδία, η παράδοση των χωριστών σχολείων ανά φύλο παρέμεινε αρκετά ισχυρή μέχρι τη δεκαετία του 1960. Η δεκαετία του 1960 και 1970 ήταν περίοδος έντονων κοινωνικών αλλαγών και κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου (2008) δείχνει ότι μέχρι το 2003, μόνο μερικές χώρες σε ολόκληρο τον κόσμο έχουν περισσότερα από ένα ή δύο τοις εκατό χωριστά σχολεία. Υπάρχουν όμως και εξαιρέσεις όπου το ποσοστό των χωριστών σχολών ανά φύλο ξεπερνά το 10%: το Βέλγιο, τη Χιλή, τη Σιγκαπούρη, το Ηνωμένο Βασίλειο, το Χονγκ Κονγκ, το Ισραήλ, τη Νέα Ζηλανδία, την Αυστραλία, τη Νότια Κορέα και τα περισσότερα μουσουλμανικά έθνη.

Παρθεναγωγείο στην Τραπεζούντα στις αρχές του 20ου αιώνα
Τρεις Αυστραλέζες στο Μπρίσμπεϊν το 1914

Η μονοφυλική εκπαίδευση στην Ελλάδα
-----------------------------------

Η Μονοφυλική εκπαίδευση στην Ελλάδα άρχισε να καταργείται σταδιακά από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 έως το 1982. Τα Δημοτικά ονομάζονταν Αρρεναγωγεία για τα αγόρια και Παρθεναγωγεία για τα κορίτσια. Επίσης τα Γυμνάσια ονομάζονταν Αρρένων και Θηλέων.
Το **Χαμαντάν** ή **Χαμεντάν** (περσ. همدان, αρχ. περσ. *Ανγκμέτανα*), τα αρχαία **Εκβάτανα**, είναι πόλη του κεντροδυτικού Ιράν, πρωτεύουσα της ομώνυμης Επαρχίας Χαμαντάν. Στην απογραφή του 2019 είχε πληθυσμό 783.300 κατοίκους, με 230.775 οικογένειες.

Η πόλη πιστεύεται ότι είναι μία από τις αρχαιότερες πόλεις που βρίσκονται στο έδαφος του σημερινού Ιράν. Είναι πιθανό ότι αναφέρεται η κατάληψή της από τους Ασσυρίους το 1100 π.Χ.. Ο Ηρόδοτος την αναφέρει ως την πρωτεύουσα των Μήδων περί το 700 π.Χ..

Η πόλη είναι ορεινή, κτισμένη σε μια δασωμένη πλαγιά του όρους Αλβάντ της οροσειράς του Ζάγρου, σε υψόμετρο 1.850 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας (το ίδιο το Αλβάντ είναι αρκετά ψηλότερο από τον Όλυμπο).

Η ιδιαίτερη φύση και ιστορία αυτής της αρχαίας πόλεως που απέχει περίπου 360 χιλιόμετρα από την Τεχεράνη, προσελκύουν τουρίστες κυρίως κατά το θέρος. Τα κυριότερα αξιοθέατα στη σημερινή πόλη είναι οι επιγραφές του Γκαντζ-Ναμέ, το μνημείο του Αβικέννα και το μνημείο του Μπαμπά Ταχίρ.

* Το Χαμαντάν είναι η γενέτειρα του πρώτου Προέδρου του Ιράν μετά την Ιρανική Επανάσταση, του Αμπουλχασάν Μπανί-Σαντρ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.citypopulation.de/Iran-MajorCities.html.
2. ↑  «HAMADĀN». Encyclopædia Iranica. 18 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2015.
3. ↑  «The population of the counties in Hamadan (Hamadān) Province by census years». *www.citypopulation.de*.
4. ↑  «کاهش جمعیت استان همدان در سرشماری 95». *www.isna.ir*.
5. ↑  «Introduction». *www.hamedan.rmto.ir*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η πόλη στον ιστότοπο *irantour.org*
* «Χαμαντάν: αρχαιότερο από την ίδια την Ιστορία»

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 127856259
* LCCN: n81132527
* GND: 4094589-3
* BNF: cb124565318 (data)
* NKC: ge421784

 |

 |
Ο **Φαίδων Σοφιανός** (γεν. στις 4 Νοεμβρίου του 1952 στην Κωνσταντινούπολη) είναι Έλληνας σκηνοθέτης, συνθέτης και τηλεοπτικός παραγωγός, μέλος της **Οικογένειας Σοφιανού**.

Συντομο Βιογραφικό
------------------

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη από πατέρα Έλληνα και μητέρα Γερμανίδα. Αδερφή του είναι η Ήβη Σοφιανού και γονείς του η Μπριγκίτε Σοφιανού και ο Δήμος Σοφιανός. Όταν ήταν εννέα ετών, όλη η οικογένεια ήρθε και εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στη Νέα Σμύρνη. Τελείωσε την Γερμανική Σχολή Αθηνών, σπούδασε στην Νομική Αθηνών κι έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο δίκαιο εταιρειών στο Freiburg της Δ. Γερμανίας. Συνεργάστηκε σαν καθηγητής Γερμανικών με το Ινστιτούτο Γκαίτε Αθηνών και με τα Εκπαιδευτήρια Μωραϊτη, Μαρούδα και Κολλέγιο Αγ. Παρασκευής. Σπούδασε δ/νση φωτογραφίας στη Σχολή Σταυράκου, Επικοινωνία στο ανοικτό Πανεπιστήμιο του Hagen της Δ. Γερμανίας και Φιλοσοφία στο Ανοικτό Παν/μιο Αθηνών. Από το 1975 εργάζεται αποκλειστικά για τις οπτικοακουστικές παραγωγές των εταιρειών της Οικ. Σοφιανού σαν παραγωγός, σκηνοθέτης και συνθέτης. Έχει συνεργαστεί με ελληνικούς και ξένους τηλ/κούς σταθμούς και μεγάλες διεθνείς εταιρείες των ΜΜΕ με αρκετές διακρίσεις εντός κι εκτός Ελλάδος. Από το 2005 έχει αναλάβει την διεύθυνση των studios και το καλλιτεχνικό πρόγραμμα του Πολυχώρου Τέχνης Mabrida στο Κορωπί Αττικής όπου γυρίζονται τηλεοπτικές εκπομπές, κινηματογραφικές ταινίες και φιλοξενούνται εκτός από την μεγάλη έκθεση κούκλας της Οικ. Σοφιανού διάφορες εικαστικές εκθέσεις, παραστάσεις θεάτρου και κουκλοθέατρου, συναυλίες, συνέδρια και ειδικά σεμινάρια αλλά και τμήματα φιλοσοφίας, δημιουργικά εικαστικά εργαστήρια και ειδικά προγράμματα γεωπονίας.

Ασχολείται με την μουσική σύνθεση με κύριο όργανο την κιθάρα, την συγγραφή, την γλυπτική, την ζωγραφική και την φροντίδα εγκαταλειμμένων ζώων που φιλοξενούνται στους στάβλους του Πολυχώρου Mabrida.
Η **Χριστίνα**, πολων. Krystyna Rokiczana (απεβ. μετά το 1365) έγινε με τους γάμους της πρώτα σύζυγος του Ροκιτσάνα, εμπόρου από την Πράγα και μετά βασίλισσα της Πολωνίας.

Βιογραφία
---------

Αναφέρεται σε μερικές ιστορικές πηγές, όπως το *Αναφορές για τον ευγενή Οίκο Τσιόλεκ* του 1518 και σε έγγραφα που αφορούν την ακύρωση του 2ου γάμου του Καζιμίρ Γ΄ με την Αδελαΐδα της Έσσης. Όταν απεβίωσε ο πρώτος σύζυγος της Χριστίνας, αυτή κληρονόμησε μεγάλη περιουσία. Έγιεν κυρία των τιμών στην Αυλή του Καρόλου Δ΄ της Βοημίας & Γερμανίας. 

Το 1356 ο ΚΑζιμίρ Γ΄ ήρθε στην Πράγα, όπου τη συνάντησε και μάλλον μνηστεύθηκαν. Ο γάμος έγινε σύντομα μετά στην Κρακοβία. Πιστεύεται ότι ο γάμος δεν κράτησε πολύ: ο Γιαν Ντλούγκος αναφέρει ότι την έδιωξε ο βασιλιάς σύντομα μετά τον γάμο, όταν ανακάλυψε κρυμμένα ελαττώματα: η Χριστίνα υπέφερε από απώλεια μαλλιών και ψώρα. Είναι δυνατό πάντως η σχέση να κράτησε λίγο περισσότερο, καθώς μία έρευνα ανακάλυψε ότι η Χριστίνα ζούσε στην Πολωνία το 1365. Δεν απέκτησαν τέκνα. Ο Καζιμίρ Γ΄, θέλοντας διάδοχο, έκανε 4ο γάμο με τη Χέντβιχ του Ζάγκαν το 1365. Με αυτόν τον γάμο ο βασιλιάς θεωρήθηκε δίγαμος, καθώς η Αδελαΐδα -και ίσως και η Χριστίνα- ήταν εν ζωή. Ο Καζιμίρ Γ΄ και η Χέντβιχ έκαναν τέσσερις κόρες, αλλά όλες ιεωρήθηκαν νόθες, ώσπου ο βασιλιάς τις νομιμοποίησε.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε πρώτα τον Μικουλάς Ροκιτσάν, έμπορο από την Πράγα.

Όταν αυτός απεβίωσε, η Χριστίνα έκανε δεύτερο γάμο το 1356 (ή λίγο μετά) με τον Καζιμίρ Γ΄ των Πιαστ τον *Μεγάλο*, βασιλιά της Πολωνίας. Δεν απέκτησαν απογόνους. Διαζεύχθηκαν πριν το 1365.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 24  Δεκεμβρίου 2017.
2. ↑  dw.1636.

Πηγές
-----

* Cawley, Charles, POLAND, Medieval Lands, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy,[self-published source][better source needed]
* History- Person Archived 2011-07-19 at the Wayback Machine
|  |
| --- |
| **Ολυμπιακό μετάλλιο** |
| **Δίζυγο (ομαδικό)** |  |
| **Ολυμπιακοί αγώνες 1896 Αθήνα** | Campione olimpicoCampione olimpico |
| **Χάλκινο μετάλλιο** |
|

Ο **Φίλιππος Καρβελάς** (Αθήνα 1877 - Αθήνα 7 Νοεμβρίου 1952) ήταν Έλληνας αθλητής της γυμναστικής. Ήταν από τους πρωτοπόρους αθλητές μαζί με τους Ι. Χρυσάφη και τον Ι. Φωκιανό που δίδαξαν σουηδική γυμναστική σε αντίθεση με το Γερμανικό σύστημα πού ίσχυε στην Ελλάδα τότε.

Γεννήθηκε στην Αθήνα και καταγόταν από παλιά γηγενή οικογένεια με προσφορά στον απελευθερωτικό αγώνα του 1821. Μετά το τέλος των γυμνασιακών του σπουδών γράφεται στη σχολή γυμναστών όπου αργότερα δίδασκε και ο ίδιος γυμναστική σε σχολεία της Αττικής. Το 1899 με κρατική υποτροφία μετέβη στη Σουηδία και διδάχτηκε το Σουηδικό σύστημα γυμναστικής. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 που έγιναν στην Αθήνα ενώ ακόμα ήταν σπουδαστής πήρε μέρος στη γυμναστική με την ομάδα του Εθνικού Γ.Σ. Αθηνών. Στο ομαδικό του δίζυγου ήταν τρίτος μαζί με τους Ι. Χρυσάφη, Ι. Μητρόπουλο και Δ. Λούνδρα, είχε συμμετάσχει και στους παράλληλους ζυγούς χωρίς να διακριθεί. Το καλοκαίρι του 1909 κλήθηκε μαζί με τον Ι. Χρυσάφη από το Υπουργείο παιδείας να διδάξουν το νέο σύστημα (Σουηδικό).

Το 1929 μετά από προσπάθειες δικές του και του Χρυσάφη ψηφίστηκε ο νόμος 4371 που έβαζε τη φυσική αγωγή στα σχολεία. Το 1932 ήταν ο συνεργάτης του Χρυσάφη όταν αυτός ανέλαβε διευθυντής φυσικής αγωγής στο υπουργείο παιδείας. Πέθανε στην Αγία Παρασκευή της Αθήνας στις 7 Νοεμβρίου 1952.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Sports-Reference.com*. ka/filippos-karvelas-1. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  pantheon.world/profile/person/Filippos\_Karvelas. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  Αθλητική Ηχώ, 13/6/1949

Πηγές
-----

* Αθλητική Ηχώ, 11 Ιανουαρίου 1950, άρθρο :*Ποιος ο Φίλιππας Καρβελάς και το γυμναστικό του έργο*
* sports-reference.com
Ο **Φίλιππος-Ιούλιος**, γερμαν. Philipp Julius (27 Δεκεμβρίου 1584 - 6 Φεβρουαρίου 1625) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Βόλγκαστ (1592-1625).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο μόνος γιος τού Ερνέστου-Λουδοβίκου δούκα της Πομερανίας και της Σοφίας-Χέντβιχ των Γουέλφων, κόρης τού Ιουλίου δούκα τού Μπρόυνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βολφενμπύτελ.

Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1592, αλλά ήταν οκτώ ετών και επίτροπος ανέλαβε ο θείος του Μπόγκισλαβ ΙΓ΄. Κατά το διάστημα αυτό σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας και έπειτα ταξίδεψε σε όλες σχεδόν τις Αυλές, από την Ιταλία ως την Αγγλία. Ένα μήνα μετά τον γάμο του ενηλικιώθηκε και ανέλαβε δούκας το 1604. Συνέχισε τα εκτεταμένα ταξίδια του επισκεπτόμενος την Ολλανδία, τη Δανία, το Βερολίνο, το Ντάντσιχ, την Κουρλάνδη κ.ά. Έλειπε για χρόνια.

### Οικονομική κρίση

Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του είχε οικονομικά προβλήματα. Αν και δεν μπορούσε να περιστείλει τις δικές του δαπάνες, έκοψε τα ταξίδια των αξιωματούχων της Αυλής. Πολλές περιοχές ενοικιάστηκαν σε τρίτους, έτσι χειροτέρεψε η κατάσταση των αγροτών. Η υποχρεωτική εργασία τους διπλασιάστηκε. Για παράδειγμα στη νήσο Ρύγκεν οι αγρότες πτώχευσαν και χρεώθηκαν. Προσπάθησε να καταλάβει τις Χανσεατικές πόλεις Γκράιφσβαλτ και Στράλσουντ για να ξεχρεώσει, αλλά αυτό προκάλεσε συγκρούσεις. Το 1612 εισέβαλε σε αυτές με μισθοφόρους. Χορήγησε αστικό δίκαιο στην πόλη Μπέργκεν αντί ετήσιας πληρωμής 8000 μάρκων.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1604 την Αγνή των Χοεντσόλερν, κόρη τού Ιωάννη-Γεωργίου εκλέκτορα τού Βρανδεμβούργου.

Πηγές
-----

* Asche, Matthias; Schindling, Anton (2008). Krieg, Militär und Migration in der frühen Neuzeit (in German). Berlin-Hamburg-Münster: LIT Verlag. ISBN 3-8258-9863-6.
* Boëthius, Bertil; Nilzén, Göran (1987). Svenskt biografiskt lexikon (in Swedish) (25 ed.). A. Bonnier.
* Branig, Hans; Buchholz, Werner (1997). Geschichte Pommerns: Vom Werden des neuzeitlichen Staates bis zum Verlust der staatlichen Selbständigkeit, 1300-1648 (in German). Böhlau. ISBN 3-412-07189-7.

Παραπομπές
----------


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 29966605
* ISNI: 0000 0001 1049 8285
* GND: 104327235
* SUDOC: 231730896

 |

 |
Η **Φολκούσοβα** (σλοβακ. *Folkušová*, ουγγρ. *Folkusfalva*) είναι χωριό και δήμος της Σλοβακίας στα βόρεια της χώρας, στην Περιφέρεια της Ζίλινα. Ο πληθυσμός του δήμου ήταν 126 κάτοικοι το 2021. Το χωριό αναφέρεται για πρώτη φορά στα ιστορικά αρχεία το 1331.

Το μεσοσταθμικό υψόμετρο του δήμου, ο οποίος καλύπτει έκταση 6,014 τετραγωνικά χιλιόμετρα, είναι 520 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Το χωριό είναι κτισμένο στους δυτικούς πρόποδες του μικρού βουνού Κόζια Σκάλα. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες της Φολκούσοβα είναι 48°58΄ Βόρειο πλάτος και 18°57΄ Ανατολικό μήκος. Ο οικισμός βρίσκεται σε οδική απόσταση 18,5 χιλιομέτρων (νοτίως) από την πόλη Μάρτιν, στο διαμέρισμα της οποίας υπάγεται. Από αιώνες το μικρό αυτό χωριό είχε δύο ενορίες διαφορετικών δογμάτων: μία Ρωμαιοκαθολική και μία Λουθηρανική.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *The 2021 Population and Housing Census*. Statistical Office of the Slovak Republic. Μπρατισλάβα.

Πηγές
-----

* *Podrobný autoatlas - Slovenská Republika*, έκδοση VKÚ, Harmanec Σλοβακίας 1997, ISBN 80-8042-093-9

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* **Surnames** of living people in Folkusova
**Φοιτητής** είναι ένα άτομο που φοιτά σε σχολή Τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ακόμη και ιδιωτικής (σε κολλέγιο) και το οποίο μαθαίνει με στόχο την εφοδίαση γνώσεων, την ανάπτυξη επαγγελμάτων και την επίτευξη απασχόλησης στον επιθυμητό τομέα.

Πολιτική των πανεπιστημίων
--------------------------

Μέλη των πανεπιστημίων, δηλαδή φοιτητές, καθηγητές αλλά και εργαζόμενοι όπως για παράδειγμα, οι καθαριστές δεν θεωρούνταν πολίτες της πανεπιστημιούπολής τους μέχρι τον 19ο αιώνα, αλλά του πανεπιστημίου τους. Επομένως, φοιτητές έκαναν φασαρίες στην πανεμιστημιούπολή τους τιμωρούνταν στο μπουντρούμι του πανεπιστημίου.

Αυτή η κατάσταση οδήγησε συχνά σε συγκρούσεις με τους κατοίκους της πόλης. Οι μαθητές ήταν διαβόητοι για κατανάλωση alcohol, νυχτερινό θόρυβο και άγριες φάρσες. Το πανεπιστήμιο τους επέβαλε πρόστιμα σχετικά συγκριτικά ήπια, γι 'αυτό συχνά δεν ήταν δημοφιλές στον αστικό πληθυσμό, ακόμα κι αν κάποιος μπορούσε να κερδίσει καλά χρήματα από αυτούς.
*Juniperus phoenicea*
Το είδος ***Juniperus phoenicea*** ή κοινώς ***φοινικική άρκευθος*** είναι άρκευθος που απαντάται σε όλη την λεκάνη της Μεσογείου, από το Μαρόκο και την Πορτογαλία ανατολικά μέχρι την Κροατία, την Ιταλία, την Τουρκία και την Αίγυπτο, νότια στα βουνά του Λιβάνου, στην περιοχή της Παλαιστίνης και στη δυτική Σαουδική Αραβία κοντά στην Ερυθρά Θάλασσα, καθώς και στη Μαδέρα και τα Κανάρια Νησιά.

Το είδος αυτό στην Ελλάδα απαντάται με τις κοινές ονομασίες: *θαμνοκυπάρισσο, άγριο κυπαρίσσι, κέδρος, ήμερος κέδρος, φίδα, βένι* ή *αόρατος.* Αναπτύσσεται ως επί το πλείστον σε χαμηλά υψόμετρα κοντά στις ακτές της θάλασσας αλλά φτάνει και σε υψόμετρο τα 2.400 μ. στα βουνά του Άτλαντα.

Περιγραφή
---------

Είναι σαν ένας μεγάλος θάμνος ή μικρό δέντρο με ύψος 5-8 μ. με κορμό μέχρι 1-2 μ. σε διάμετρο και στρογγυλεμένη ή ακανόνιστη κορυφή. Ο φλοιός, ο οποίος μπορεί να ξεφλουδιστεί σε λωρίδες, και είναι σκούρος γκριζοκαφέ.

Είδη
----

Υπάρχουν δύο ποικιλίες του είδους που αντιμετωπίζονται ως υποείδη από ορισμένους συγγραφείς και ως ξεχωριστά είδη από άλλους:

* *Juniperus phoenicea* var. *phoenicea* = *J. phoenicea*. Χαρακτηριστικά: κώνοι σφαιρικοί, περίπου όσο το μήκος. Τα φύλλα είναι μικρά και αμβλεία. Ρίχνει την γύρη την άνοιξη.
* *Juniperus phoenicea* var. *turbinata* (συν. *Juniperus turbinata*). Χαρακτηριστικά: περιορίζεται σε παραθαλάσσια ενδιαιτήματα αμμόλοφων. Κώνοι οβάλ, στενότεροι. Τα φύλλα του είναι μακριά και λεπτά. Ρίχνει την γύρη το φθινόπωρο.

Χρήσεις
-------

Eμφάνιση και νερά του είδους Juniperus phoeniceaEμφάνιση και *νερά* του είδους *Juniperus phoenicea*
Το ξύλο του είδους είναι πολύτιμο ιδίως σε νησιωτικές περιοχές. Έχει χαρακτηριστικά «νερά», είναι μετρίως βαρύ, εξόχως αρωματικό, και χαρακτηρίζεται από πολύ υψηλή αντοχή και φυσική διάρκεια και ανθεκτικότητα στη σήψη και στις προσβολές από έντομα και μύκητες. 

Στην Ελλάδα, ιδίως στις Κυκλάδες, τα Κύθηρα και αλλού χρησιμοποιείται για δομικές μικρές κατασκευές σε κατοικίες ως υποστηρίγματα, επίσης πάσσαλος για φράκτες και συχνά σε γεωργικά σκεύη. Παλιότερα η βασική του χρήση ήταν ως δομικό στοιχείο για δοκάρια στις στέγες και σε σκέπαστρα ή άλλα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ambiguous Arabic name also given to *Tetraclinis articulata*
2. ↑  «Juniperus turbinata». *Βοτανική*. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2022.
3. ↑
4. ↑  «greek flora». *greekflora.gr*. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2022.
5. ↑  «Η φοινικική άρκευθος στα Κύθηρα». *Κυθηραϊκά*. 28 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2022.
6. ↑  «*Juniperus turbinata*». *World Checklist of Selected Plant Families*. Royal Botanic Gardens, Kew. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2018.
7. ↑  Αγναντοπούλου, Ευαγγελία (30 Μαρτίου 2020). «Το ξύλο στην πολιτιστική κληρονομιά των Κυκλάδων: είδη, χρήσεις, προστασία». *Εθνικό Αρχείο Διδακτορικών Διατριβών*. doi:10.12681/eadd/47194. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2022.
Η **Χριστίνα Κώτσια** (γεννήθηκε στις 10 Ιουλίου 1994) είναι διεθνής Ελληνίδα υδατοσφαιρίστρια που αγωνίζεται ως αμυντική στην ομάδα υδατοσφαίρισης της ΑΕΚ

Καριέρα
-------

Η Χριστίνα Κώτσια έκανε τα πρώτα της βήματα στο χώρο της υδατοσφαίρισης στις ακαδημίες του Ολυμπιακού Πειραιώς, στον οποίο υπέγραψε και το πρώτο της επαγγελματικό συμβόλαιο.

Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε μέχρι το 2012 έχοντας καταφέρει να κατακτήσει προηγουμένως το πρωτάθλημα Ελλάδας του 2011. Επίσης, το 2011 κατάφερε να φτάσει με τον Ολυμπιακό στο φάιναλ φόρ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών όπου κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο καθώς αρχικά ηττήθηκε με σκορ 13–14 από την Οριτζόντε Κατάνια στον ημιτελικό, ενώ στη συνέχεια νίκησε στον μικρό τελικό 14–12 την Κίνεφ Κίρισι.

Το καλοκαίρι του 2012, η Χριστίνα Κώτσια αποφάσισε να αποχωρήσει από το σύλλογο του Πειραιά και να ταξιδέψει στις ΗΠΑ προκειμένου να συνδυάσει τις σπουδές της με την υδατοσφαίριση στο Πανεπιστήμιο Λονγκ Μπιτς της Καλιφόρνια. Στο πανεπιστήμιο αυτό παραμένει μέχρι και σήμερα.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Η Χριστίνα Κώτσια είναι διεθνής με την εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης νεανίδων της Ελλάδας με την οποία έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές. Μάλιστα, το 2012 κατέκτησε με την Εθνική ομάδα το χρυσό μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα νεανίδων. Τον Μάϊο του 2014 κλήθηκε στην προετοιμασία της ελληνικής Εθνικής ομάδας υδατοσφαίρισης γυναικών ενόψει του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος της Βουδαπέστης.

Τίτλοι
------

* 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας: 2011

Πηγές
-----

* Στις ΗΠΑ η Χριστίνα Κώτσια
* Στην προεπιλογή της Εθνικής η Χριστίνα Κώτσια
* Πρωταθλήτρια η Εθνική νεανίδων στο πόλο
Ο **Σπανταγούδης του Τήπελι** ήταν βυζαντινός αξιωματικός, γεωργιανής καταγωγής, πατρίκιος και στρατηγός της Λαοδίκειας.

Ο Σπανταγούδης είναι γνωστός από επιγραφή, με διπλή γραφή ελληνικά και γεωργιανά, που έχει βρεθεί στο Κάστρο Μπαλατούνους. το σημερινό Καλάτ Μαλχέμπε, της Συρίας. Αναφέρεται γιος του Τήπελι (*Tbel*), ότι ήταν διοικητής της Λαοδίκειας και έχτισε πέντε κάστρα το βυζαντινό έτος 6539 (1031) από κτίσεως κόσμου, πιθανότατα και το Μπαλατούνους. Η επιγραφή αναφέρει και τον Νικήτα, Δούκα της Αντιόχειας που ανακατέλαβε το κάστρο για τους βυζαντινούς το 1034.

Η επιγραφή :

> Ἔλαβε τοῦτο τὸ θεόσωστον κάστρον ὀ κῦρ Νικήτας, πάντιμος
>  
> 
> κατεπάνω, μέγας πατρίκιος, ῥαίκτωρ Ἀντιοχείας,
>    
> χειρὸς ἐξαρπάσας τῶν ἐχθρῶν βαρβάρων ἐπὶ Ῥωμανοῦ καὶ Ζωῆς ἀνακτόρων.
>    
> + Κάστρα πέντε κτισθὲν παρὰ Σπανταγουδη πατρικίου καὶ
>    
> στρατηγοῦ Λαοδικείας τοῦ Τηπελι, μηνὶ Ἰουνίῳ ἰνδικιῶνος ιδʹ +
>  
> 
> ἔτει ἀπὸ κτίσεως κόσμου ͵ϛφλθʹ
> 
>

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Epigraphie byzantine, Syrie-Palestine Qal’at Mehelbé Αρχειοθετήθηκε 2016-01-19 στο Wayback Machine.
2. 1 2  «autour de BaLĀṬunuS (QaL'at mehelbe)» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 24 Οκτωβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2015.
Η **Χριστίνα Μπρους** (Κάρικ 1278 - 1357) ήταν κόρη του Ρόμπερτ ντε Μπρους, 6ου λόρδου του Άναντεϊλ και της Μάρτζορι, κόμισσας του Κάρικ. Είχε πολλά μικρότερα αδέλφια, τα σημαντικότερα ήταν ο Ροβέρτος Α΄ της Σκωτίας και ο Εδουάρδος Μπρους που έγινε για σύντομο χρονικό διάστημα Υψηλός βασιλιάς στην Ιρλανδία. Ο Ροβέρτος Μπρους μετά την ήττα του στην *μάχη του Μέθβεν* στις 19 Ιουνίου 1306 προχώρησε δυτικά προς τα βουνά, έστειλε την δεύτερη σύζυγο του Ελισάβετ του Μπουργκ, την κόρη του Μάρτζορι Μπρους και τις αδελφές του Χριστίνα και Μαρία Μπρους στο *κάστρο του Κίλντρουμι* υπό την προστασία του αδελφού του Νηλ ντε Μπρους. Το κάστρο πολιορκήθηκε από τους Άγγλους, οι γυναίκες κατόρθωσαν να δραπετεύσουν αλλά ο Νελ Μπρους συνελήφθη, οδηγήθηκε στο Μπέργουικ και υπέστη φρικτό θάνατο με τεμαχισμό και αποκεφαλισμό. Οι γυναίκες ζήτησαν άσυλο στο ιερό του Αγίου Νουθάκ στο Ταίλ, εκεί συνελήφθησαν από έναν οπαδό του Τζων Μπάλλιολ που τις παρέδωσε στους άντρες του Εδουάρδου Α΄ της Αγγλίας.

Γάμοι
-----

Η Χριστίνα απεστάλη στην Γιλβερτινή μονή του Σίξχιλς στο Λινκολνσάιρ, η αδελφή της Μαρία και η οπαδός των Μπρους Ισαβέλλα ΜακΝταφ φυλακίστηκαν σε κλουβιά.Επέστρεψε στην Σκωτία σε μια ανταλλαγή αιχμαλώτων στις αρχές του 1135. Η Χριστίνα παντρεύτηκε στον πρώτο της γάμο τον Σερ Κρίστοφερ Σετόν που γεννήθηκε το 1278 και εκτελέστηκε το 1306. Παντρεύτηκε στον δεύτερο γάμο της (1326) τον Σερ Άντριου Μάρεϊ τον υστερότοκο γιο του ομώνυμου Σερ Άντριου Μάρεϊ που έπεσε στην μάχη του *Στέρλινγκ Μπριτζ* στο πλευρό του Γουίλιαμ Γουάλας, ο δεύτερος σύζυγος της πέθανε το 1338.
Πολλοί πιστεύουν ότι η Χριστίνα προχώρησε και σε τρίτο γάμο με τον Γκάρτναιτ, γιο του Ντόναλντ κόμητος του Μαρ (πέθανε 1305) αλλά δεν περιγράφεται πουθενά σαν κόμισσα του Μαρ και δεν καταγράφεται καμιά σχέση της με το διάδοχο του Γκάρτναιτ Ντόναλντ Β΄. Στην διάρκεια του *Β΄ Πολέμου της Ανεξαρτησίας της Σκωτίας* (1335) διηύθυνε επιτυχώς την άμυνα του κάστρου του Κίλμπουρρι από τις δυνάμεις του Μπάλλιολ πριν ο δεύτερος σύζυγος της τους νικήσει επιτυχώς στην *μάχη του Κουλμπίν*.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  p10788.htm#i107877. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
3. ↑  "Elizabeth de Burgh and Marjorie Bruce", Foghlam Alba
4. ↑  "Elizabeth de Burgh and Marjorie Bruce", Foghlam Alba
5. ↑  "Elizabeth de Burgh and Marjorie Bruce", Foghlam Alba
6. ↑  Watson (2004a); Watson (2004b).

Πηγές
-----

* Penman, Michael Robert the Bruce: King of the Scots
* Traquair, Peter Freedom's Sword
* Watson, F (2004a). "Bruce, Christian (d. 1356)". Oxford Dictionary of National Biography. Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/60019. Retrieved 9 April 2016. (Subscription required (help)).
* Watson, F (2004b). "Donald, Eighth Earl of Mar (1293–1332)". Oxford Dictionary of National Biography. Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/18021. Retrieved 12 December 2015. (Subscription required (help)).
Συντεταγμένες: 37°58′29″N 22°05′00″E﻿ / ﻿37.97472°N 22.08333°E﻿ / 37.97472; 22.08333

Το χωριό **Χαρακτινού** είναι παλιός, εγκαταλελειμμένος πλέον οικισμός του Νομού Αχαΐας. Η γεωγραφική περιοχή στην οποία βρισκόταν ανήκει στην Τοπική κοινότητα Κάτω Λουσών του "Καλλικρατικού" Δήμου Καλαβρύτων.

Διοικητική ιστορία
------------------

Αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά ως οικισμός το 1835 και προσαρτήθηκε στον τότε Δήμο Σουδενών. Το 1841, με την κατάργηση του Δήμου Σουδενών, εντάχθηκε στον Δήμο Καλαβρύτων. Το 1870, όταν ανασυστάθηκε εκ νέου ο Δήμος Σουδενών, αποτέλεσε και πάλι τμήμα του αλλά μόνο μέχρι το 1897, οπότε και καταργήθηκε. Αναγνωρίστηκε ξανά ως οικισμός το 1920, για να καταργηθεί οριστικά το 1928.

Βιβλιογραφία
------------

* Θεόδωρος Η. Λουλούδης, *Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση*, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές οικισμού Χαρακτινού Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/05/2017.
Οι εργασίες κατασκευής του Υ.Η.Σ. Γλαύκου.  
πηγή: *Εμπρός*, 22 Ιουνίου 1925.
Ο **Υδροηλεκτρικός Σταθμός Γλαύκου** (**ΥΗΣ Γλαύκου**) είναι εργοστάσιο παραγωγής ρεύματος πλησίον της πόλης της Πάτρας.

Ιστορία
-------

Όλα ξεκίνησαν το 1919 με πρωτοβουλία του Γουίλιαμ Μόρφυ ο οποίος κατέθεσε υπόμνημα στην τότε Ελληνική κυβέρνηση η οποία και το ενέκρινε. Την ίδια χρονιά καταρτίστηκε σχέδιο νόμου και ξεκίνησαν οι μελέτες του έργου. 

Πριν την κατασκευή του εργοστασίου του Γλαύκου στην Πάτρα ηλεκτρικό ρεύμα παρήγαγε από το 1907 η *Ελληνική Ηλεκτρική Εταιρεία*. Επίσης ηλεκτρικό ρεύμα παρήγαγε και πουλούσε το εργοστάσιο του Πραπόπουλου, εργοστάσιο παραγωγής ρεύματος είχε ιδρυθεί και από τον Ντομένικο Μονόπολι το 1918, Το 1919 το πούλησε στον Αλέξιο Διλέρνα, ο οποίος το λειτούργησε μέχρι το 1926 όποτε και έκλεισε οριστικά.

Στις 14 Ιουνίου του 1922 με νόμο της κυβέρνησης Δημητρίου Γούναρη παραχωρείται στον Δήμο Πατρέων το προνόμιο να εγκαταστήσει δίκτυο παροχής και διανομής ηλεκτρικού ρεύματος, και κατασκευής των απαραίτητων εγκαταστάσεων. Επίσης επέτρεψε στον Δήμο Πατρέων το αποκλειστικό προνόμιο εκμετάλλευσης των υδάτων του Γλαύκου. Η διάρκεια της σύμβασης ορίστηκε για 99 χρόνια με έναρξη της εκμετάλλευσης το 1927 και λήξη το 2026. Αργότερα λόγω του Β΄ παγκοσμίου πολέμου δόθηκε παράταση μέχρι τις 5 Μαΐου του 2039.

Για την εκτέλεση των πρώτων έργων ο Δήμος Πατρέων πήρε δάνειο από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος 145.000 λιρών Αγγλίας, το οποίο αποπλήρωσε το 1944.

Στις 22 Ιουνίου του 1922 συστάθηκε από κοινού, μεταξύ Δήμου Πατρέων και Εθνικής Τράπεζας, η **Ελληνική Ανώνυμος Υδροηλεκτρική Εταιρεία Γλαύκος** και της παραχωρήθηκε για 30 χρόνια η εκμετάλλευση και παραγωγή ρεύματος.

Η εταιρεία ξεκίνησε στην κατασκευή φράγματος και μονάδας παραγωγής ρεύματος αγοράζοντας και τον κατάλληλο εξοπλισμό. Τα πρώτα χρόνια ήταν δύσκολα γιατί το ποτάμι προξενούσε πολλές καταστροφές στην μονάδα και το φράγμα. Η Εταιρεία οργάνωσε την πώληση ηλεκτρικών οικιακών συσκευών. Για πρώτη φορά στην πόλη οι Πατρινοί έβλεπαν και χρησιμοποίησαν ηλεκτρικές συσκευές. Το 1939 εκπόνησε μελέτη για εγκατάσταση δικτύου ηλεκτροκίνητων λεωφορείων (τρόλλεϋ) στην Πάτρα αλλά η εφαρμογή της σταμάτησε λόγω του επερχόμενου πολέμου.

Τον Αυγούστο του 1950 ιδρύθηκε η Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού (ΔΕΗ) στην οποία το κράτος παραχώρησε σταδιακά όλα τα προνόμια παραγωγής και εκμετάλλευσης ηλεκτρικού ρεύματος. Έτσι, τον Μάιο του 1967 το εργοστάσιο παραχωρήθηκε στην ΔΕΗ.

Την περίοδο 2008-2009 πωλήθηκε σε ιδιώτες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Enel: Νέο αιολικό πάρκο στην Ελλάδα. naftemporiki.gr. 13 Ιουλίου 2009. Ανακτήθηκε: 14/08/2018.

Πηγές
-----

* *Εμπρός*, 18-6-1925, από την ψηφιακή εθνική βιβλιοθήκη.
* *Εμπρός*, 22-6-1925, από την ψηφιακή εθνική βιβλιοθήκη.

Βιβλιογραφία
------------

* *Ιστορίες της πόλης*, (Συλλογικό έργο), Εκδόσεις Περί Τεχνών, Πάτρα 2004. ISBN 960-88372-0-0.
* Κώστας Κοκκοβίκας (επιμ.), *Η Πάτρα στις αρχές του 20ου αιώνα... Μέσα από την οικογενειακή συλλογή-λεύκωμα της Edith W. Morphy*, Εκδόσεις Typorama, Πάτρα 2002. ISBN 960-7620-20-8.
* Χρήστος Μούλιας, *Το λιμάνι της σταφίδας*, Εκδόσεις Περί Τεχνών, Πάτρα 2000. ISBN 960-86814-0-5.
Διασωστικό υδροκόπτερο στο Kuopio της Φιλανδίας
Το **υδροκόπτερο** (*hydrocopter*) είναι αμφίβιο καταμαράν που κινείται με κινητήρα αεροσκάφους. Το όχημα διαθέτει γάστρα πλοίου, μικρούς τροχούς και πλωτήρες (όπως και των υδροπλάνων). Ένας αεροπορικός κινητήρας, έλικα και πηδάλιο προωθεί το υδροκόπτερο πάνω από νερό, πάγο, χιόνι και ξηρά.

Το σκάφος είναι εξαιρετικά χρήσιμο στις αρκτικές παράκτιες περιοχές κατά τη διάρκεια της περιόδου που δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν πλοία λόγω των παγωμένων θαλασσών. Αποτελεί φθηνότερη εναλλακτική λύση αντί των αερόστρωμνων και των ελικοπτέρων και είναι ικανότερο από αυτά σε αποστολές διάσωσης υπό συνθήκες ανέμων μεγάλης έντασης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Example of an arctic airboat design with air suspension
Ο **Φώτης Νασιάκος** (1952) είναι Στρατηγός εν αποστρατεία της Ελληνικής Αστυνομίας. Διετέλεσε Αρχηγός της ΕΛΑΣ από τις 3 Αυγούστου 2001 ως τις 5 Οκτωβρίου 2004. Λόγω της προετοιμασίας και της διεξαγωγής των Ολυμπιακών Αγώνων η θητεία του ξεπέρασε το κανονικό όριο των τριών ετών, με αποτέλεσμα να είναι ο μακροβιότερος Αρχηγός έως τώρα.

Ο Νασιάκος συμπεριλαμβάνεται στους πιο επιτυχημένους Αρχηγούς του Σώματος: επί των ημερών του εξαρθρώθηκαν η τρομοκρατική «Επαναστατική» Οργάνωση 17 Νοέμβρη και ο Επαναστατικός Λαϊκός Αγώνας (ΕΛΑ), τα μέτρα ασφάλειας των Ολυμπιακών Αγώνων λειτούργησαν αποτελεσματικά χωρίς κανένα δυσάρεστο περιστατικό και έγινε στροφή στην αντιμετώπιση της καθημερινής εγκληματικότητας με το θεσμό του αστυνομικού της γειτονιάς.

Σταδιοδρομία
------------

Γεννήθηκε στη Ραχούλα Καρδίτσας το 1952 και κατετάγη στην τότε Χωροφυλακή το 1970 για βιοποριστικούς λόγους.

Αποφοίτησε πρώτος από τη Σχολή Αξιωματικών Χωροφυλακής το 1976, καθώς και από διάφορες Σχολές και σεμινάρια. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Αγγλικής της Σχολής Ξένων Γλωσσών της Ελληνικής Αστυνομίας. Μετεκπαιδεύτηκε στο εξωτερικό και έλαβε μέρος σε πολλές διεθνείς συναντήσεις, για θέματα αστυνομικού ενδιαφέροντος ενώ εκπροσώπησε την Ελληνική Αστυνομία σε διάφορες ομάδες, στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Υπηρέτησε κυρίως σε μάχιμες υπηρεσίες του Σώματος.

Στους βαθμούς του Αστυνομικού Διευθυντή και Ταξιάρχου (1996 - 2000) διετέλεσε Διευθυντής της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Ειδικών Εγκλημάτων Βίας. Το 2000 προήχθη στο βαθμό του Υποστρατήγου και υπηρέτησε διαδοχικά ως Διευθυντής της Διεύθυνσης Δημόσιας Ασφάλειας και Προϊστάμενος του Κλάδου Ασφάλειας και Τάξης του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας. Στις 3 Αυγούστου του 2001 τοποθετήθηκε, ύστερα από απόφαση του ΚΥ.ΣΕ.Α. Αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας και προήχθη στον βαθμό του Αντιστράτηγου, ως τις 5 Οκτωβρίου του 2004.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι - Πηγές
----------------------------

* Βασίλης Λαμπρόπουλος: ΕΛ.ΑΣ.: Το τέλος της «εποχής Νασιάκου» Από τη Χωροφυλακή στην Αντιτρομοκρατική: η πορεία του ως τα ανώτατα κλιμάκια του Σώματος
* Διατελέσαντες Αρχηγοί, astynomia.gr
Ο **Φώτιος Ιωαννίδης** είναι καθηγητής στο Τμήμα Θεολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Σπούδασε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, στο Ινστιτούτο San Nicola του Μπάρι, στο Ινστιτούτο Ανατολικών Σπουδών της Ρώμης] και στο Πατρολογικό Ινστιτούτο Augustinianum. Ασχολείται κυρίως με τη λατινική χριστιανική γραμματεία και τη διερεύνηση των σχέσεων της ανατολικής με τη δυτική πνευματικότητα. 

Είναι μέλος της *Εταιρείας Οικουμενικών Μελετών*, της *Διεθνούς Πατρολογικής Εταιρείας*, της *Societas Sancti Nicolai* και της *Società Internazionale per lo studio del Medioevo Latino*. Είναι τακτικό μέλος της *Ακαδημίας του Αγίου Αμβροσίου* της Αμβροσιανής Βιβλιοθήκης του Μιλάνου.

Διετέλεσε τακτικό και αναπληρωματικό μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Κέντρου Βυζαντινών Ερευνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Διευθυντής του Τομέα Εκκλησιαστικής Ιστορίας, Χριστιανικής Γραμματείας, Αρχαιολογίας και Τέχνης και Αναπληρωτής Πρόεδρος του ίδιου Τμήματος.

Έλαβε μέρος ως εισηγητής σε πολλά διεθνή Συνέδρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό, σε επιμορφωτικές ημερίδες κληρικών και θεολόγων καθηγητών. Διοργάνωσε διεθνή επιστημονικά Συνέδρια και θεολογικά Σεμινάρια. Συμμετείχε σε στρογγυλές τράπεζες, σε βιβλιοπαρουσιάσεις καθώς και σε ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές θεολογικού περιεχομένου. 

Συνέγραψε επιστημονικές μονογραφίες, επιστημονικά άρθρα σε περιοδικά και συλλογικούς Τόμους, λήμματα σε εγκυκλοπαίδειες και διδακτικά εγχειρίδια. Τα θέματα των μελετών του αναφέρονται στην εκκλησιαστική γραμματεία, την πατερική ερμηνευτική και θεολογία. Κυριότερες δημοσιεύσεις του: *Επιδράσεις του μοναχισμού της Ανατολής στον Κανόνα του οσίου Βενεδίκτου*, έκδ. Επέκταση, Κατερίνη 1995· *Αμβρόσιος Μεδιολάνων, Περί Μετανοίας (De Paenitentia). Εισαγωγή - Κείμενο - Μετάφραση - Σχόλια*, έκδ. Βάνιας, Θεσσαλονίκη 2004· *Αυγουστίνος Ιππώνος, Ομιλίες για τη Μετάνοια. Εισαγωγή - Κείμενο - Μετάφραση - Σχόλια*, έκδ. Βάνιας, Θεσσαλονίκη 2008· *Πτυχές της Ορθόδοξης δυτικής εμπειρίας. Θεολογία - Γραμματεία - Πνευματικότητα*, Πατερικά και Αγιολογικά Κείμενα και Μελέτες II, έκδ. Π. Πουρναράς, Θεσσαλονίκη 2010· *Εκκλησιαστική Γραμματολογία της Δύσης*, έκδ. Ostracon Publishing p.c. Θεσσαλονίκη 2014· *Η ορθόδοξη πνευματικότητα της δυτικής Πατερικής παράδοσης*, έκδ. Ostracon Publishing p.c. Θεσσαλονίκη 2014.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 104158790622938851452
* **ΕΒΕ**: 199193
* **BiblioNet**: **53884**
* LCCN: no2005010989
* GND: 1023864258

 |

 |
Ο **Φώτης Μουστάκης** (1937 - 2016) ήταν Έλληνας πρωταθλητής ποδηλασίας.

Υπήρξε αθλητής της Α.Ε.Κ. και πρωταθλητής ποδηλασίας το 1964. Μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση ανέλαβε προπονητής στην ομάδα ποδηλασίας της Α.Ε.Κ. (1985 - 2005).

Τον Οκτώβριο του 2011 τιμήθηκε από την Α.Ε.Κ. για την πολύχρονη προσφορά του στην ομάδα ποδηλασίας. Προς τιμήν του τον Οκτώβριο του 2016 πραγματοποιήθηκε η πρώτη ατομική χρονομέτρηση Ανάβαση Κανδυλίου «Φώτης Μουστακης» με σκοπό να διοργανώνεται κάθε χρόνο.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 7 Σεπτεμβρίου 2016. Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει παιδιά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Τμήμα ποδηλασία, από την ιστοσελίδα της Α.Ε.Κ.
2. 1 2  Έφυγε ο Φώτης Μουστάκης, από την ιστοσελίδα enwsi.gr
3. ↑  Τιμήθηκε ο Μουστάκης, από την ιστοσελίδα cyclingworld.gr
4. ↑  Ανάβαση Κορδελίου, από την ιστοσελίδα enwsi.gr
5. ↑  Αγώνες για το 2017, από την ιστοσελίδα hellenic-cycling.gr
Ο **Φράντισεκ Τσέρμακ** (*λατινικό αλφάβητο : František Čermák*) γεννημένος στις 14 Νοεμβρίου 1976, είναι Τσέχος πρώην πρωταθλητής της αντισφαίρισης. Έχει κερδίσει 31 τίτλους στα διπλά στο ATP Tour και ήταν φιναλίστ 24 φορές. Κατάφερε τον Φεβρουάριο του 2010 να φτάσει στο Νο 14 στον κόσμο στα διπλά. 

Γιος του Φραντίσεκ και της Ιβάνα, ενώ έναν ακόμα αδελφό τον Ίβο. Ασχολείθηκε σε μικρή ηλικία και με το Χόκεϊ επί πάγου.

Μεγαλύτερη επιτυχία του η νίκη του στο διπλό μεικτό στο Γαλλικό όπεν το 2013 και ο τελικός του Αυστραλιανού όπεν το 2013 επίσης στο διπλό μεικτό. 

Στο κύπελλο Ντέιβις συμμετείχε με την Τσεχία το 2005 και το 1020 με ρεκόρ ήττες.

### Μεικτό διπλό: 2 (1 τίτλος, 1 φιναλίστ)

| κατάταξη | Έτος | διοργάνωση | είδος γηπέδου | συμπαίκτης | Αντίπαλοι | σκορ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| φιναλίστ | 2013 | Αυστραλιανό όπεν | σκληρό |  Λούτσιε Χράντετσκα |  Τζαρμίλα Γκαϊντόσοβα Μάθιου Έμπντεν | 3–6, 5–7 |
| Νικητής | 2013 | Γαλλικό όπεν | χωμάτινο |  Λούτσιε Χράντετσκα |  Κριστίνα Μλαντένοβιτς Ντάνιελ Νέστορ | 1–6, 6–4, [10–6] |

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  *ATP website*.
2. 1 2  Ο Τσέρμακ στην ΑΤΡ
3. ↑  Ο Τσέρμακ στο κύπελλο Ντέιβις
Η ***φρέζια*** (*Freesia*) είναι γένος ποωδών πολυετών ανθοφόρων φυτών της οικογένειας Ιριδίδες, που περιγράφηκε για πρώτη φορά ως γένος το 1866 από τον Κρίστιαν Φρίντριχ Έκλον (1886) και πήρε το όνομά του από τον Γερμανό βοτανολόγο και ιατρό Φρίντριχ Φρέεζε (1795-1876). Είναι ιθαγενές στην ανατολική πλευρά της νότιας Αφρικής, από τη νότια Κένυα έως τη Νότια Αφρική, τα περισσότερα είδη βρίσκονται στις επαρχίες του Ακρωτηρίου. Είδη του πρώην γένους ***Anomatheca*** περιλαμβάνονται τώρα στη *Φρέζια*. Τα φυτά που είναι κοινώς γνωστά ως «φρέζιες», με αρωματικά λουλούδια σε σχήμα χωνιού, είναι καλλιεργούμενα υβρίδια μιας σειράς ειδών *φρέζιας*. Μερικά άλλα είδη καλλιεργούνται επίσης ως καλλωπιστικά φυτά.

Περιγραφή
---------

Είναι ποώδη φυτά που αναπτύσσονται από έναν κωνικό βολβό διαμέτρου 1–2,5 cm (0,39–0,98 in), από όπου αναπτύσσεται μια τούφα στενών φύλλων μήκους 10–30 cm (4–12 in) και ένα αραιά διακλαδισμένο στέλεχος ύψους 10–40 cm (4–16 in) με λίγα φύλλα και μια χαλαρή μονόπλευρη ακίδα λουλουδιών με έξι τέπαλα. Πολλά είδη έχουν αρωματικά άνθη σε σχήμα στενού χωνιού, αν και αυτά που τοποθετούνταν στο παρελθόν στο γένος *Anomatheca*, όπως το *F. laxa*, έχουν επίπεδα άνθη.

Κηπουρική
---------

Τα φυτά που συνήθως ονομάζονται «φρέζιες» στην κηπουρική και την ανθοκομία προέρχονται από διασταυρώσεις που έγιναν τον 19ο αιώνα μεταξύ των ειδών *Freesia refracta* και *Freesia leichtlinii*. Πολυάριθμες ποικιλίες έχουν εκτραφεί από αυτά τα είδη και τις μορφές *Freesia corymbosa* με ροζ και κίτρινα άνθη. Οι σύγχρονες τετραπλοειδείς ποικιλίες έχουν άνθη που κυμαίνονται από λευκό έως κίτρινο, ροζ, κόκκινο και μπλε-μωβ. Καλλιεργούνται ως επί το πλείστον επαγγελματικά στην Ολλανδία από περίπου 80 καλλιεργητές.

Εικόνες
-------

* Freesia alba*Freesia alba*
* Freesia corymbosa*Freesia corymbosa*
* Freesia grandiflora*Freesia grandiflora*
* Freesia laxa*Freesia laxa*
* Freesia refracta*Freesia refracta*
* Freesia viridis στο Βοτανικό Περιοδικό Κέρτις, Τόμος 31: t. 1275, ως Tritonia viridis*Freesia viridis* στο Βοτανικό Περιοδικό Κέρτις, Τόμος 31: t. 1275, ως *Tritonia viridis*

Παραπομπές
----------

1. ↑  Manning, John· Goldblatt, Peter (2008). *The Iris Family: Natural History & Classification*. Portland, Oregon: Timber Press. σελίδες 149–52. ISBN 978-0-88192-897-6.
2. 1 2  Search for "Freesia",  *World Checklist of Selected Plant Families*, Royal Botanic Gardens, Kew, ανακτήθηκε στις 2012-08-13
3. ↑  Dutch flowerpaper, Bloemenkrant, publisher Verhagen, week 12-2015, see also

Βιβλιογραφία
------------

* Manning, John C.· Goldblatt, Peter (2010). *Botany and horticulture of the genus Freesia (Iridaceae)*. Strelitzia vol. 27. Pretoria: South African National Biodiversity Institute, SANBI. ISBN 978-1-919976-58-7.
* Goldblatt, P. (1982) Systematics of *Freesia* Klatt (Iridaceae) J. South African Bot. 48:39-93.
Ο **Φατμίρ Σεϊντίου**  (**Fatmir Sejdiu**, 1951-) είναι Κοσοβάρος πολιτικός. Διετέλεσε πρόεδρος του Κοσόβου από τις 10 Φεβρουαρίου 2006 ως τις 27 Σεπτεμβρίου 2010 και είναι αρχηγός της Αντιπολίτευσης.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στις 23 Οκτωβρίου του 1951 στο μικρό χωριό Πακάστιτσα κοντά στο Ποντούγιεβο. Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Πρίστινας ως καθηγητής. Μετά το διδακτορικό του, έκανε στη Γαλλία και στις ΗΠΑ σπουδές στην Ιστορία του Δικαίου. Πέρα από αλβανικά, ομιλεί σερβικά, γαλλικά και αγγλικά. Είναι παντρεμένος και έχει τρεις γιους. Η οικογένεια ζει στην Πρίστινα.

Πρόεδρος
--------

Προτού εκλεγεί Πρόεδρος από τη Βουλή του Κοσόβου, ήταν Πρόεδρος της Βουλής. Ο Σεϊντίου εξελέγη στον τρίτο γύρο της ψηφοφορίας που έγινε στο Κοινοβούλιο του Κοσόβου, στις 10 Φεβρουαρίου του 2006. Στους δύο προηγούμενους γύρους δεν κατόρθωσε να λάβει την πλειοψηφία των δύο τρίτων που προβλέπει το προσωρινό Σύνταγμα του Κοσόβου. Υπέρ ψήφισαν 80 και 12 κατά,ενώ υπήρχαν και 17 άκυρα ψηφοδέλτια. Το Κοινοβούλιο του Κοσόβου αποτελείται από 120 βουλευτές αλλά ένας Αλβανός βουλευτής δεν έλαβε μέρος στη ψηφοφορία, στην οποία δε συμμετείχαν οι 10 Σέρβοι βουλευτές του Κοσόβου. Μετά την εκλογή του στο ύπατο αξίωμα τέθηκε επικεφαλής της διαπραγματευτικής αντιπροσωπείας των Αλβανών του Κοσόβου. Οι διαπραγματεύσεις ξεκίνησαν στις 24 Ιουλίου του 2006 στην Αυστρία. Περίπου έναν χρόνο μετά κατέρρευσαν (Νοέμβριος 2007). Τον Φεβρουάριο του 2008 το Κοσσυφοπέδιο κήρυξε μονομερώς την ανεξαρτησία του.

Στις 9 Ιανουαρίου του 2008 ο Σεϊντίου παραιτήθηκε από πρόεδρος στο Κοσσυφοπέδιο και κατήλθε υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές της ίδιας ημέρας. Στην τέταρτη ψηφοφορία στο Κοινοβούλιο, επανεξελέγη για άλλη μια πενταετή θητεία με 63 εκ των 120 βουλευτών να ψηφίζουν υπέρ. Τον Φεβρουάριο του 2008 το Κοσσυφοπέδιο κηρύχθηκε μονομερώς ανεξάρτητο. Τον Σεπτέμβριο του 2010 παραιτήθηκε από την προεδρία της χώρας ύστερα από απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία δεν μπορούσε να είναι και αρχηγός κόμματος και πρόεδρος της χώρας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά) *Munzinger Personen*. 00000025656. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 8  Ιουλίου 2019.
3. ↑  Καθημερινή[*νεκρός σύνδεσμος*], 9-1-2008
4. ↑  Πρόωρες εκλογές στο Κόσοβο, αν δεν υπάρξει συμφωνία για το διάδοχο του Φ. Σεϊντίου - δημοσίευμα Αρχειοθετήθηκε 2012-02-24 στο Wayback Machine. Δελτίο ειδήσεων Ν.Α. Ευρώπης, 29-9-2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Fatmir Sejdiu στο Wikimedia Commons
* Επίσημος ιστότοπος του Προέδρου του Κοσσυφοπεδίου
* Προφίλ στην ιστοσελίδα της Βουλής του Κοσσυφοπεδίου

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 7174525
* LCCN: no2007088581
* ISNI: 0000 0000 5449 086X
* GND: 1066350892

 |

 |
Η **φατούς** (αραβικά: فتوش‎) είναι «χωριάτικη» σαλάτα της λεβαντίνικης κουζίνας, η οποία είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στoν Λίβανο. Περιέχει φρυγανισμένα κομμάτια χουμπζ (αραβική πίτα), συνδυασμένα με ανάμεικτα πράσινα χόρτα και άλλα λαχανικά, όπως τα ραπανάκια και οι ντομάτες.

Ετυμολογία
----------

Η λέξη *Fattūsh* προέρχεται από την αραβική λέξη *fatt*, που σημαίνει «συντριβή», και την τουρκικής προέλευσης κατάληξη *-ūsh*, η οποία είναι μία κοινή κατάληξη που χρησιμοποιείται στην αραβική περιοχή του Λεβάντε.

Συστατικά
---------

Η φατούς ανήκει στην οικογένεια των πιάτων που είναι γνωστά ως *φαττά* (πληθυντικός του *φαττέ*), τα οποία χρησιμοποιούν ως βάση μπαγιάτικο ψωμί. Περιλαμβάνει λαχανικά και βότανα, τα οποία διαφέρουν ανάλογα με την εποχή και τη γεύση. Τα λαχανικά κόβονται σε σχετικά μεγάλα κομμάτια σε σύγκριση με τη σαλάτα ταμπουλέ, η οποία απαιτεί ψιλοκομμένα συστατικά.

Τα λαχανικά που χρησιμοποιούνται στη φατούς περιλαμβάνουν τουλάχιστον μαρούλι, ντομάτα, αγγούρι και ραπανάκι. Παραδοσιακά, το χουμπζ ή η πίτα φρυγανίζονται ή ψήνονται, θρυμματίζονται με τα χέρια και τα κομματάκια πασπαλίζονται στη σαλάτα, αλλά μπορούν επίσης και να τηγανιστούν. Ένα άλλο συχνό πράσινο χόρτο που χρησιμοποιείται είναι η αντράκλα, ενώ τα δύο συστατικά που δίδουν στη σαλάτα τη μοναδική γλυκόξινη γεύση της, είναι το σουμάκ και η μελάσα ροδιού.

Δείτε επίσης
------------

* Ντάκος
* Αραβική σαλάτα
* Παντσανέλλα

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Middle Eastern: Aromatic Dishes from a Varied Cuisine*. Εισαγωγή: Soheila Kimberley (2 έκδοση). Λονδίνο: Lorenz Books. 1999. σελ. 54. ISBN 0-7548-0165-9.
2. 1 2 3  Clifford Wright (2003). *The Little Foods of the Mediterranean: 500 Fabulous Recipes for Antipasti, Tapas, Hors D'Oeuvre, Meze, and More*. Harvard Common Press. σελ. 241. ISBN 9781558322271.
3. 1 2  Mike Benayoun. «LEBANON: FATTOUSH SALAD». 196 Flavors. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2020.
4. ↑  Claudia Roden (2008). *The New Book of Middle Eastern Food*. σελ. 74.

Βιβλιογραφία
------------

* Wright, Clifford A. (2003). *information Title Little foods of the Mediterranean: 500 fabulous recipes for antipasti, tapas, hors d'oeuvre, meze, and more* (Εικονογραφημένη έκδοση). Harvard Common Press. ISBN 1-55832-227-2.
Ο **Χορίκιος από τη Γάζα**, λατιν.: *Choricius Gazae*, (αρχές 6ου αι.) ήταν Έλληνας σοφιστής και ρήτορας της Ύστερης Αρχαιότητας με έδρα τη Γάζα.  Με γραπτά που χρονολογούνται στις αρχές του 6ου αι. άκμασε την εποχή του Αναστασίου Α' (491–518) ως λόγιος και δημόσιος ρήτορας.  Θεωρείται ως μέρος της Ρητορικής Σχολής της Γάζας, της οποίας αργότερα έγινε πρόεδρος.  

Ο Χορίκιος ήταν μαθητής του Προκόπιου της Γάζας, ο οποίος είναι διαφορετικός από τον ιστορικό Προκόπιο της Καισαρείας.

Στυλ και έργα
-------------

Σώζονται ορισμένες διακηρύξεις και περιγραφικές πραγματείες του Χορίκιου. Οι διακηρύξεις, οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις συνοδεύονται από επεξηγηματικά σχόλια, αποτελούνται κυρίως από πανηγυρικούς, επικήδειους λόγους και τα συνήθη θέματα των ρητορικών σχολών. Οι γαμήλιες ομιλίες του, που εύχονται ευημερία στη νύφη και τον γαμπρό, ανοίγουν μία νέα γραμμή.  

Ο Χορίκιος ήταν επίσης συγγραφέας περιγραφών έργων τέχνης κατά τον τρόπο του Φιλόστρατου του Νερβιανού. Οι ηθικές αρχές, που αποτελούσαν σταθερό χαρακτηριστικό των γραπτών του, βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στον Μακανό Χρυσοκεφαλά, μητροπολίτη Φιλαδέλφειας (μέσα του 14ου αι.), στο έργο του *Ροδονίας* του, μία ογκώδη συλλογή ηθικών ρήσεων. 

Το ύφος του Χορίκιου επαινείται από τον Φώτιο ως αγνό και κομψό, αλλά επικρίνεται για έλλειψη φυσικότητας. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό τού ύφους του είναι η επίμονη αποφυγή της παύσης, που χαρακτηρίζει αυτό που ονομάζεται *σχολή της Γάζας*.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων*. jo2015867084. Ανακτήθηκε στις 8  Φεβρουαρίου 2023.
2. 1 2 3  *Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων*. jo2015867084. Ανακτήθηκε στις 16  Δεκεμβρίου 2022.
3. ↑  *Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων*. jo2015867084. Ανακτήθηκε στις 8  Ιουνίου 2022.
4. ↑  Webb, Ruth. "Choricius of Gaza." In *The Oxford Dictionary of Late Antiquity*. Oxford University Press, 2018.
5. 1 2 3 4  Chisholm 1911.
6. ↑  Webb, Ruth. "Gaza, schools and rhetoric at." In *The Oxford Dictionary of Late Antiquity*. Oxford University Press, 2018.
7. ↑  Cribiore, Raffaella. "education and schools, Greek." In *The Oxford Dictionary of Late Antiquity*. Oxford University Press, 2018.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 88917599
* **ΕΒΕ**: 160238
* **AA**: 5778
* LCCN: n2009022982
* ISNI: 0000 0001 1978 339X
* GND: 100938981
* SELIBR: 331625
* SUDOC: 03341548X
* BNF: cb12428339b (data)
* BIBSYS: 95000561
* ULAN: 500087042
* NKC: jo2015867084
* ICCU: SBLV102451
* BNE: XX5287814
* CiNii: DA02992893

 |

 |
Συντεταγμένες: 40°9′16.6″N 44°28′30.7″E﻿ / ﻿40.154611°N 44.475194°E﻿ / 40.154611; 44.475194

Το **Στάδιο Αλάσκερτ** (αρμενικά: Ալաշկերտ մարզադաշտ), είναι γήπεδο ποδοσφαίρου στο Γερεβάν της Αρμενίας. 

Το Στάδιο Αλασκέρτ χτίστηκε το 1960 στο νότιο τμήμα της πόλης του Γερεβάν, στην περιοχή Σενγκαβίτ (τότε έφερε την ονομασία Σπανταργιάν Ραγιόν), δίπλα στη λίμνη του Γερεβάν, στην αριστερή όχθη του ποταμού Ραζντάν. Με χωρητικότητα 6.850 θεατών, αποτελεί σήμερα την επίσημη έδρα της Αλασκέρτ, η οποία αγωνίζεται στην Αρμενική Πρέμιερ Λιγκ. Αποτελεί ιδιοκτησία του συλλόγου από τον Φεβρουάριο του 2013.  Μέχρι το τέλος του 2013, το παλιό γήπεδο αντικαταστάθηκε με νέο φυσικό χλοοτάπητα σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα. Ήταν γνωστό ως  **Στάδιο Nαϊρί** μέχρι το 2013 όταν μετονομάστηκε σε Αλασκέρτ, από τους νέους ιδιοκτήτες.

Κατά την περίοδο 2019-2022, το στάδιο χρησιμοποιούνταν ως κοινή έδρα και της ποδοσφαιρικής ομάδα Νοά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Armsport: Armenian Football». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαΐου 2010.
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουλίου 2023.
3. ↑  «Alashkert Football Club Infrastructure». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Απριλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2014.

Εξωτερικές πηγές
----------------

* Η σελίδα του σταδίου στον επίσημο ιστότοπο της Αλασκέρτ ΦΚ Αρχειοθετήθηκε 2018-09-03 στο Wayback Machine.
* Χάρτης του σταδίου