recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **Τζαμί Φερχάτ Πασά** ή **Φερχαντίγια** (βοσνιακά: *Ferhat-pašina džamija*) είναι τζαμί στην πόλη Μπάνια Λούκα της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Το αρχικό κτίσμα κατασκευάστηκε κατά τα τέλη του 16ου αιώνα - περίοδο κατά την οποία η Βοσνία αποτελούσε κομμάτι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας - και καταστράφηκε το 1993 στη διάρκεια του Πολέμου της Βοσνίας. Η ανακατασκευή του κτιρίου ολοκληρώθηκε το 2016.

Γενικά στοιχεία
---------------

Το τζαμί το 1941.
Η ολοκλήρωση της αρχικής κατασκευής του τεμένους χρονολογείται μεταξύ των ετών 1579-1580. Κτήτορας του ήταν ο πασάς Φερχάντ Σοκόλοβιτς, από τον οποίο έλαβε το τέμενος την ονομασία του, ενώ σχετικά με τον αρχιτέκτονα, αν και είναι άγνωστος, υποστηρίζεται πως υπήρξε μαθητής του φημισμένου Οθωμανού αρχιτέκτονα Μιμάρ Σινάν. Το αρχικό κτιριακό συγκρότημα επεκτάθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα, ενώ τη δεκαετία του 1950 έγιναν ορισμένες εργασίες συντήρησης. Ενδιάμεσα, το τέμενος είχε υποστεί ζημιές από πυρκαγιά που ξέσπασε το 1737, αλλά και από βομβαρδισμό κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Τον Μάιο του 1993, το τέμενος κατεδαφίστηκε έπειτα από απόφαση των αρχών της Σερβικής Δημοκρατίας, κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Βοσνίας.

Το 2001 ξεκίνησαν οι εργασίες ανακατασκευής του τεμένους, ενώ η τελετή έναρξης των εργασιών διεκόπη από εκτεταμένα επεισόδια που προκλήθηκαν από την αντίδραση Σέρβων εθνικιστών και οδήγησαν στον θάνατο ενός ατόμου. Ανάλογα επεισόδια πραγματοποιήθηκαν και ένα μήνα αργότερα ανάμεσα σε αστυνομικούς και διαδηλωτές, όταν έγινε η τελετή τοποθέτησης των θεμελίων. Η ανακατασκευή ολοκληρώθηκε το 2016 και βασίστηκε πάνω σε αρχιτεκτονικά σχέδια προηγούμενων εργασιών συντήρησης. Επιπλέον, οι αρχιτέκτονες χρησιμοποίησαν σε μεγάλο βαθμό οικοδομικά υλικά του αρχικού κτιρίου, τα οποία κατάφεραν να εντοπίσουν.

Τα εγκαίνια του ανακατασκευασμένου τζαμιού Φερχάτ Πασά πραγματοποιήθηκαν την 7η Μαΐου του 2016, ημέρα κατά την οποία συμπληρώνονταν 23 χρόνια από την καταστροφή του αρχικού κτιρίου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «BBC News in Greek: Nέες προσπάθειες για την ανέγερση τζαμιού στη Μπάνια Λούκα». *hri.org*. Hellenic Resources Network. 18 Ιουνίου 2001. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2019.
2. ↑  «Ferhad Pasha mosque (Ferhadija) in Banja Luka». *kons.gov.ba* (στα Αγγλικά). Commision to presere national monuments. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2019.
3. 1 2  «Bosnia's 16-Century Ferhad Pasha mosque re-opens». *bbc.com* (στα Αγγλικά). BBC News. 7 Μαΐου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2019.



|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τζαμί Φερχάτ Πασά** |
Η **αλληλεπίδραση ανθρώπου-υπολογιστή** (αγγλικά: *HCI*, γνωστή και ως *επικοινωνία ανθρώπου-μηχανής*) είναι το επιστημονικό πεδίο της πληροφορικής που μελετά την αλληλεπίδραση μεταξύ ανθρώπων (χρηστών) και υπολογιστών. Θεωρείται ως το σημείο τομής μεταξύ της πληροφορικής, της γνωστικής ψυχολογίας, της κοινωνικής ψυχολογίας, της γλωσσολογίας, του βιομηχανικού σχεδιασμού και ακόμα περισσότερων ίσως γνωστικών πεδίων. Η αλληλεπίδραση μεταξύ χρηστών και υπολογιστών γίνεται στο επίπεδο της διεπαφής χρήστη (user interface), μέσω κατάλληλου λογισμικού και υλικού.

Για παράδειγμα, οι χαρακτήρες και τα αντικείμενα που εμφανίζονται από το λογισμικό στην οθόνη ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή, αλλά και η είσοδος που δίνουν οι χρήστες μέσω περιφερειακών συσκευών όπως το πληκτρολόγιο και το ποντίκι, αποτελούν αντικείμενο έρευνας της αλληλεπίδρασης ανθρώπου-υπολογιστή. Η Ένωση Υπολογιστικών Συστημάτων (Association for Computing Machinery, ACM) ορίζει την τελευταία ως την «επιστήμη που ασχολείται με τον σχεδιασμό, την αξιολόγηση και την εφαρμογή των αλληλεπιδραστικών συστημάτων υπολογισμού για ανθρώπινη χρήση, καθώς και τη μελέτη σημαντικών φαινομένων που τα περιβάλλουν».

Στόχοι
------

Ένας βασικός στόχος της αλληλεπίδρασης ανθρώπου-υπολογιστή είναι να βελτιώσει την επικοινωνία μεταξύ χρηστών και υπολογιστών, μέσω της ορθής σχεδίασης εύχρηστων και εργονομικών υπολογιστών, προσανατολισμένων στις ανθρώπινες ανάγκες. Παρέχει κατανόηση των αναγκών των χρηστών, οδηγίες ορθού σχεδιασμού διεπαφών, μεθόδους αξιολόγησης χρηστικότητας υπολογιστικών συστημάτων και μία βάση γνώσεων για τις διαθέσιμες τεχνολογίες αλληλεπίδρασης. Πεδία έρευνας αποτελούν:

* μεθοδολογίες σχεδίασης διεπαφών (π.χ. για δεδομένη εργασία και ομάδα χρηστών, τη σχεδίαση της βέλτιστης διασύνδεσης χρήστη)
* μεθόδους υλοποίησης διεπαφών (εργαλεία λογισμικού και βιβλιοθήκες, αποτελεσματικοί αλγόριθμοι)
* τεχνικές σύγκρισης και αξιολόγησης διεπαφών
* ανάπτυξη νέων διεπαφών και τεχνικών αλληλεπίδρασης
* ανάπτυξη περιγραφικών και προβλεπτικών μοντέλων και θεωριών αλληλεπίδρασης

Συνήθως με την αλληλεπίδραση ανθρώπου-υπολογιστή ασχολούνται και σχεδιαστές, οι οποίοι μελετούν την πρακτική εφαρμογή μεθοδολογιών σχεδίασης σε προβλήματα του πραγματικού κόσμου. Η εργασία τους αφορά τον σχεδιασμό γραφικών διεπαφών χρήστη και δικτυακών εφαρμογών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αssociation for Computing Machinery».
2. ↑  «ACM SIGCHI Curricula for Human-Computer Interaction». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Αυγούστου 2009. Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2009.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αλληλεπίδραση ανθρώπου-υπολογιστή** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85080326
* GND: 4125909-9
* NKC: ph121144

 |

 |
Η **Αμάλθεια** ήταν η τροφός του θεού Δία στο Ιδαίο Άντρο, όπου τον είχε κρύψει η μητέρα του η Ρέα για να γλυτώσει από τον πατέρα του, Κρόνο, ο οποίος έτρωγε τα παιδιά του. Άλλοτε περιγράφεται ως Νύμφη Υάδα και άλλοτε ως αίγα (κατσίκα), από το κέρας της οποίας τρεφόταν ο Δίας με γάλα και μέλι.

Ετυμολογία
----------

Υπάρχουν διάφορες εκδοχές σχετικά με την προέλευση του ονόματος *Αμάλθεια.* Ορισμένοι εικάζουν πως προέρχεται από το α- στερητικό + *μάλθος* [= έλλειψη, στέρηση (βλ. μαλθακός)], οπότε η αρχική σημασία της ήταν η μη στέρηση και κατά συνέπεια η γενναιοδωρία, η αφθονία. Ο Ησύχιος ο Αλεξανδρεύς έγραψε πως είναι ομόριζη της λέξης *ἀμαλθεύειν* [=εκθρέφω, εμπλουτίζω]. Άλλοι θεωρούν πως συγγενεύει με την λέξη *ἀμάλθακτος* [= σκληρός] και άλλοι με τις λέξεις *ἀμαλὴ* [=τρυφερή] και *θεία* [= θεά] στην οποία περίπτωση θα ήταν ένα επίθετο κάποιας προγενέστερης θηλυκής θεότητας από την Μινωϊκή Εποχή. Από το όνομα Αμάλθεια προέρχεται και η λέξη *ἀμέλγειν* που σημαίνει αρμέγω ή θηλάζω.

Κέρας της Αμάλθειας
-------------------

Αλληγορική απεικόνιση του κέρατος της Αμαλθείας
Στην τέχνη των αρχαίων, πολλοί θεοί εικονίζονταν να κρατούν το ***Αμαλθείας κέρας***, που αποδόθηκε στην κλασική λατινική γραμματεία ως *cornu copiae*. Αυτό ήταν σύμβολο της αφθονίας, της πλησμονής των αγαθών και της ευημερίας του ανθρώπου. Αναφέρεται στο σπασμένο κέρατο της κατσίκας Αμάλθειας, το οποίο μπορούσε να γεμίζει με οποιοδήποτε αγαθό επιθυμούσε ο κάτοχός του.

Δείτε επίσης
------------

* Ο αστεροειδής 113 Αμάλθεια (113 Amalthea), που ανακαλύφθηκε το 1871, πήρε το όνομά του από τη μυθική αυτή τροφό του Δία.
* Αχελώος (μυθολογία)

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Amalthea | Facts, Information, and Mythology». *pantheon.org*. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2022.
2. ↑  Bennet, John (1985-04-01). «The Structure of the Linear B Administration at Knossos». *American Journal of Archaeology* **89** (2): 231–249. doi:10.2307/504327. ISSN 0002-9114. .
3. ↑  Γιάννης Λάμψας: *Λεξικό του αρχαίου κόσμου*, τόμ. Α΄, σελ. 324, ISBN 960-666-932-7

Πηγές
-----

1. Εγκυκλοπαίδεια *Υδρία Cambridge Ήλιος*
2. Γ. Μπαμπινιώτης: *Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 55234186
* GND: 129694886

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Μυθολογία
* Πύλη:Ελληνική μυθολογία
 |

 |
Το εργαστήριο του αλχημιστή. Σκίτσο του Κούνρατ. Δεξιά στο πάνω ράφι, το τρίτο μπουκάλι από αριστερά φέρει την επιγραφή: *Αζώθ*.
Με το τετραγράμματο όνομα **αζώθ** αποκαλούσαν οι αλχημιστές τον υδράργυρο.

Η λέξη αυτή συγκροτείται από το πρώτο και τελευταίο γράμμα τριών αλφαβήτων: της ελληνικής, λατινικής και εβραϊκής γλώσσας, δηλαδή από το πρώτο κοινό γράμμα Α, και από τα τελευταία Ζ (της λατινικής), Ω (της ελληνικής) και Θ ή Τ (της εβραϊκής γλώσσας).

Οι αποκρυφολόγοι χρησιμοποιούσαν την λέξη αυτή με την έννοια και το συμβολισμό της αρχικής μονάδας η οποία και είναι η "πρωταρχική φύση" από την οποία απορρέουν τα πάντα. Κατ΄ ακολουθία το Αζώθ αποδίδει την εικόνα του Σύμπαντος κόσμου. Με τα τέσσερα γράμματα της λέξης αυτής στολίζονταν οι τέσσερις άκρες ιερών εικονογραφημάτων, μανδηλίων, τραπεζών κ.ά.

* Όσον αφορά στην ένθεση του τετραγράμματου αυτού σε σταυρόνημα σύμβολα, ταυτίζεται κατά σειρά απολήξεων, στο μεν οριζόντιο κέρας Α-Ω (που δηλώνει αρχή και τέλος), στο δε κάθετο κέρας Ζ-Θ (που δηλώνει στην ελληνική γλώσσα ζωή και θάνατο).

Πηγές
-----

* "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ. 1ος, σελ. 571.
Ο **Αλεξί Μποσετί**, γεννημένος στις 23 Απριλίου 1993 στη Νις, είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του επιθετικού για λογαριασμό της ΟΖΚ Νις.

Βιογραφία
---------

Ο Αλεξί Μποσετί γεννήθηκε το 1993 εντός μιας οικογένειας με καταγωγή από την ίδια πόλη της Νις. Είναι δισέγγονος του μουσικοσυνθέτη και πιανίστα Ανρί Μπετί και της τενόρου Φρεντά Μπετί.

Μέλος της *Populaire Sud* από νεαρή ηλικία, ο νεαρός επιθετικός, καταγόμενος από το Βιε-Νις, πέρασε αρχικά από την Καβιγκάλ Νις Σπορ και την *J.S.O.* της Βιλφράνς-συρ-Μερ προτού ενταχθεί στα τμήματα υποδομής της ΟΖΚ Νις.

Ο ιδιαίτερα προικισμένος αυτός τεχνίτης κατάφερε να αναδειχτεί κατακτώντας το Κύπελλο Γκαμπαρντελά της σεζόν 2011-2012 με την ηλικιακή κατηγορία *U19* της ΟΖΚ Νις στις 28 Απριλίου 2012.

Σταδιοδρομία
------------

Πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στις 20 Μαΐου 2012 σε μια αναμέτρηση για το πρωτάθλημα απέναντι στην Ολιμπίκ Λυών, όπου εισήλθε ως αλλαγή στο 86ο λεπτό της αναμέτρησης.

Πέτυχε το πρώτο του επαγγελματικό τέρμα στις 28 Νοεμβρίου 2012 απέναντι στη Μονπελιέ ΣΚ, στα πλαίσια των προημιτελικών της 19ης έκδοσης του Λιγκ Καπ.

Το Σάββατο 6 Απριλίου 2013, στο Σταντιόμ Μυνισιπάλ, δέχτηκε την πρώτη κόκκινη κάρτα της καριέρας του έπειτα από ένα σκληρό μαρκάρισμα με τα δύο πόδια που θα μπορούσε να αποδειχτεί άκρως επικίνδυνο για τον παίκτης της Τουλούζ, Σεΐκ Μ'Μπενγκ, εφόσον ο τελευταίος δεν είχε καταφέρει να το αποφύγει.

Στις 13 Ιουλίου 2013, 15 χρόνια και 1 ημέρα μετά τη νίκη της Εθνικής Γαλλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998, κατέκτησε, με την Εθνική Γαλλίας U20, το Παγκόσμιο Κύπελλο U20 του 2013, νικώντας στον τελικό που διεξήχθη στην Κωνσταντινούπολη, την Εθνική Ουρουγουάης U20.

Διακρίσεις
----------

* Νικητής του Παγκοσμίου Κυπέλλου U20 του 2013 με την Εθνική Γαλλίας U20
* Νικητής του Κυπέλλου Γκαμπαρντελά για τη σεζόν 2011-12

Παραπομπές
----------

1. ↑  Feuille du match Olympique lyonnais - OGC Nice sur *footballdatabase.eu*
2. ↑  Feuille du match Montpellier HSC - OGC Nice sur *footballdatabase.eu*

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
ΟΖΚ Νις – τωρινή ομάδα |
| --- |
|  |
| 
1 Χασέν Τερματοφύλακας • 2 Σουκέ • 3 Λιορίς • 5 Ταμέζ • 6 Ουαλτέρ • 7 Σαιν-Μαξιμέν • 8 Λες-Μελού • 9 Μπαλοτέλλι • 10 Λε Μπιχάν • 11 Σραρφί • 12 Κολί • 14 Γκαναγκό • 15 Μπυρνέρ • 16 Κλεμαντιά Τερματοφύλακας • 18 Σακό • 19 Μαρσέλ • 20 Ατάλ • 21 Ντανίλο • 22 Περώ • 23 Μ. Σαρ • 24 Ζαλέ • 25 Σιπριάν • 26 Μαολιντά • 27 Μακενγκό • 28 Μποσκαγκλί • 29 Ερέλ • 30 Καρντινάλ Τερματοφύλακας • 31 Ντάντε • 40 Μπενίτες Τερματοφύλακας
Προπονητής: Πατρίκ Βιεϊρά |

 |
Ο **Απόστολος Κουνούπης** (20 Οκτωβρίου 1904 - 20 Φεβρουαρίου 1984) ήταν Έλληνας γιατρός και βουλευτής προσκείμενος στην ΕΠΕΚ. Χρημάτισε δήμαρχος Λαμιέων δύο φορές.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στους Δελφούς, γιος του Νικολάου Κουνούπη. Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση, υπηρετώντας στον ΕΛΑΣ μαζί με τον Άρη Βελουχιώτη έχοντας το βαθμό του λοχαγού. Ήταν γιατρός δερματολόγος.

Κατήλθε υποψήφιος στις εκλογές του 1946 στην περιφέρεια Φθιωτιδοφωκίδος με τον Συνδυασμό Εθνικής Πολιτικής Ενώσεως (Κόμμα Βενιζελικών Φιλελευθέρων) και πήρε 539 ψήφους. Στις εκλογές του 1951 και του 1952 κατάφερε να εκλεγεί βουλευτής με την ΕΠΕΚ.

Το 1964 ανέλαβε δήμαρχος Λαμιέων και παύθηκε από τη χούντα των Συνταγματαρχών το 1967. Επανήλθε στο αξίωμα του δημάρχου, έπειτα από τις εκλογές το Μάρτιο του 1975 και υπηρέτησε έως το 1979.

Κηδεύτηκε στη Λαμία στις 21 Φεβρουαρίου 1984.

Ο γιος του, ο δικηγόρος (στην Αθήνα) Γιάννης Κουνούπης, πολιτεύτηκε με το ΠΑΣΟΚ χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί βουλευτής.

Πηγές
-----

* Βιογραφία fokidanet.com

1. ↑  Ελληνικόν Who's who (1965), σελ. 282.
2. ↑  οι Δίκες του Γοργοποτάμου, 1964-66, εκδόσεις Προσκήνιο 1998, σελ. 85.
3. ↑  εφ. Τα Νέα, 22/2/1984, σελ.7.
4. ↑  H Noμαρχιακή Επιτροπή του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Φθιώτιδας τίμησε τον συντοπίτη μας πρώην Βουλευτή Θανάση Μπάτσο, σύλλογος των απανταχού και εν Αθήναις Μαρτιναίων, "Αίας ο Λοκρός".
Η **Συζάν Σμιτ** (*γαλλικά : Suzanne Schmitt*) γεννημένη το 1928 είναι γαλλίδα πρώην πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης. Αναφέρεται και με το επώνυμο του συζύγου της D. Le Besnerais, που παντρεύτηκαν το 1954.

Αγωνίστηκε στο Γαλλικό πρωτάθλημα ανελλιπώς από το 1950 έως το 1968 με μεγαλύτερη της επιτυχία την δεύτερη θέση το 1954 στο διπλό γυναικών με συμπαίκτρια την Μοντ Γκατιέ. Είχε συμμετάσχει και στο Γουίμπλεντον από το 1951 έως το 1955.

Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν πρώτη στο μονό γυναικών το 1953 όπου στον τελικό νίκησε την Ζακλίν Κερμινά με 7-5, 6-3.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Fichier des personnes décédées». *Fichier des personnes décédées*. Ανακτήθηκε στις 7  Μαΐου 2022.
2. ↑  Le blog des archives du tennis féminin
3. ↑  *Αθλητική Ηχώ, Φύλλο : 15-09-1953[*νεκρός σύνδεσμος*]*
Η **Αικατερίνη**, σουηδικά: *Katarina Eriksdotter*‎, (12ος αιώνας) ήταν Σουηδή πριγκίπισσα, κόρη του βασιλιά Έρικ Θ΄ του Αγίου και της συζύγου του, Χριστίνας της Σουηδίας.

Βιογραφία
---------

Παντρεύτηκε τον Νιλς Μπλέικ, ο οποίος πιθανότατα ήταν Σουηδός μεγιστάνας. Απέκτησαν μία κόρη, την Χριστίνα Νίλσντοτερ, η οποία παντρεύτηκε τον Νορβηγό κόμη Χάακον τον Τρελό, και αργότερα τον Έσκιλ Μάγκνουσον, τον νομοθέτη του Βέστεργκετλαντ.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε τον Νιλς Μπλέικ και είχε τέκνο:

* Χριστίνα Νίλσντοτερ, παντρεύτηκε τον Χάακον τον Τρελό, κόμη στη Νορβηγία.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* *Owl Edition of Nordisk familjebok*, Σουηδική Εγκυκλοπαίδεια που εκδόθηκε το 1904-1926.
Η Αμάρα στο σημείο "3" του χάρτη.
Η **Αμάρα**, συνήθως διαχωρίζεται σε Ανατολική Αμάρα και Δυτική Αμάρα, είναι το σύγχρονο όνομα της αρχαίας αιγυπτιακής πόλης στη Νουβία, σήμερα στο Σουδάν. Η Δυτική Αμάρα είναι στη δυτική όχθη του Νείλου, και η Ανατολική στην ανατολική όχθη. Οι πόλεις βρίσκονται βόρεια του 3ου Καταρράκτη του Νείλου, κοντά στην σύγχρονη πόλη του Σουδάν Άμπρι.

Δυτική Αμάρα
------------

Η Δυτική Αμάρα ιδρύθηκε στη 19η Δυναστεία από τον Σετί Α΄ και πιθανόν ήταν, τουλάχιστον προσωρινά, διοικητικό κέντρο. Εδώ ήταν η επίσημη κατοικία του αντιπροσώπου των Κους. Η περιτοιχισμένη πόλη ήταν περίπου 200 x 200 μέτρα. Υπήρχε εδώ μεγάλος ναός του Ραμσή Β΄, που ανασκάφηκε μεταξύ του 1938 με 1950. Το όνομα της πόλις ήταν αρχικά Περ-Μενμαατρέ (Οίκος του Σετί Α΄), και μετά Περ-Ραμεσές-Μερί-Αμόν (Οίκος του Ραμσή Β΄), και τελικά Τζενέμ-Ουασέτ.

Ανατολική Αμάρα
---------------

Η Ανατολική Αμάρα υπήρξε σημαντική στην Μεροϊτική περίοδο. Το μεροϊτικό όνομα της ήταν Πεντεμέ. Εδώ υπήρχε ναός που χτίστηκε από το Νατακαμανί. Η αποστολή του Λέψιους είδε και κατέγραψε μερικώς οκτώ διακοσμημένους πυλώνες. 

Σήμερα απομένουν μόνο λίγα ερείπια από την πόλη της Αμάρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Spencer, Patricia (30 Ιανουαρίου 2002). *Amara West*. Egypt Exploration Society. ISBN 978-0-85698-150-0. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2012.
2. ↑  Lobban, Richard (2004). *Historical Dictionary of Ancient and Medieval Nubia*. Scarecrow Press. σελ. 25. ISBN 978-0-8108-4784-2. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2012.

Συντεταγμένες: 20°50′N 30°23′E﻿ / ﻿20.833°N 30.383°E﻿ / 20.833; 30.383
Ο **Ανδρέας Πολέντας** (1908 - 23 Δεκεμβρίου 1942) ήταν Έλληνας αντιστασιακός που εκτελέστηκε από τους Γερμανούς κατά τη διάρκεια της Κατοχής τον Β' Π.Π.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Μετά την κατάρρευση του μετώπου και την κατάληψη της Κρήτης από τους Γερμανούς, ο Πολέντας επανήλθε στις Βρύσες. O συνταγματάρχης Ανδρέας Παπαδάκης αναγνωρίζεται ως εμπνευστής της Ανωτάτης Επιτροπής Αγώνα Κρήτης (Α.Ε.Α.Κ.) και ο Πολέντας, σύμφωνα με τη μαρτυρία του Βρετανού πράκτορα της Special Operations Executive (SOE) στην Κρήτη Xan Fielding, ήταν γραμματέας της οργάνωσης και ο οργανωτικός νους της.

Στις 14 Νοεμβρίου 1942, ο Πολέντας κάλεσε τους αντιπροσώπους της οργάνωσης σε σύσκεψη στις Βρύσες. Η συνάντηση όμως είχε προδοθεί από τον Γέωργιο Κομνά στους Γερμανούς, οι οποίοι συνέλαβαν τον Πολέντα και τον φυλάκισαν στην Αγιά. Μετά από μακρές ανακρίσεις και βασανισμούς, ο Πολέντας μαζί με τον Μανούσο Μεγαλακάκη και τον ασυρματιστή Απόστολο Ευαγγέλου οδηγούνται στο εκτελεστικό απόσπασμα στις 23 Δεκεμβρίου 1942, χωρίς όμως να καταδώσουν τους συντρόφους τους. Ο Κομνάς καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο από το *Επαναστατικό Στρατοδικείο Κρήτης* και μια ομάδα ανταρτών ανέλαβε την εκτέλεση της ποινής, μαχαιρώνοντάς τον στο σπίτι που διέμενε στα Χανιά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Fielding, Xan. *Hide and Seek: The Story of a War-Time Agent*, Paul Dry Books, 2013, (ISBN 1589880846).
2. ↑  Beevor, Antony. *Crete: The Battle and the Resistance*, John Murray Ltd, 1991. Penguin Books, 1992.
3. ↑  Stroud, Rick. *Kidnap in Crete: The True Story of the Abduction of a Nazi General*, Bloomsbury, 2015.
Η **στεφανοφόρος**, *Coronella austriaca* (Laurenti, 1768), κοινώς γνωστή ως **ασινόφιδο**, είναι φίδι της οικογένειας Colubridae. Πρόκειται για μη δηλητηριώδες και ακίνδυνο για τον άνθρωπο φίδι.

Περιγραφή
---------

Φέρει χαρακτηριστική ράβδωση που ξεκινά από τα ρουθούνια, "αγγίζει" το μάτι και συνεχίζει έως την αρχή του κεφαλιού. Σε αυτό το χαρακτηριστικό βασίζεται και η κοινή ονομασία της (στεφάνη + φέρω). Ολικό μήκος έως 70cm, πολύ σπάνια περισσότερο. Ημερόβιο, ντροπαλό φίδι που αποφεύγει τις υψηλές θερμοκρασίες.

Γεωγραφική κατανομή
-------------------

Απαντά σε όλη σχεδόν την Ευρώπη και ανατολικά φτάνει μέχρι και το βόρειο Ιράν.

Στην Ελλάδα εντοπίζεται στην ηπειρωτική Ελλάδα, την Πελοπόννησο, την Εύβοια, καθώς και στη Θάσο και Σαμοθράκη.

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **στεφανοφόρος**  |

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «herpetofauna.gr - Ελληνική Ερπετοπανίδα». *www.herpetofauna.gr*. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2020.
2. ↑  «Coronella austriaca». *The Reptile Database*. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2020.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh2017000175
* GND: 4157479-5

 |

 |
Η **σύνοδος κλιματικής δράσης του ΟΗΕ για το 2019** θα λάβει χώρα στην έδρα των ΟΗΕ στην Νέα Υόρκη στις 23 Σεπτεμβρίου 2019. Οι εργασίες της ξεκίνησαν στις 21 Σεπτεμβρίου 2019, όπου συμμετείχαν νέοι και διάφοροι απεσταλμένοι κυβερνήσεων ανά τον κόσμο.

Προοίμιο
--------

Στις 14 Αυγούστου 2019 η Γκρέτα Τούνμπεργκ και ο πατέρας της Σβάντε απέπλευσαν από τη πόλη Πλίμουθ και διέσχισαν με ιστιοφόρο τον Ατλαντικό Ωκεανό με κατεύθυνση την Αμερική. Εκεί η Τούνμπεργκ θα συμμετάσχει στην σύνοδο για τη κλιματική δράση στη Νέα Υόρκη και τον Δεκέμβριο θα συμμετάσχει στην ετήσια σύνοδο για το κλίμα στη Χιλή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «United Nations Climate Change Summit». *UN.org*. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2019.
2. ↑  «Greta Thunberg sets sail from UK on two-week journey aboard high-tech yacht to reach climate summits». *The Independent*. 2019-08-14.. Ανακτήθηκε στις 2019-08-16.
Ένας **υαλοθραύστης** παρέχει κονιοποίηση γυαλιού σε μέγεθος απόδοσης 5 εκατοστών ή λιγότερο. Οι εργασίες ανακύκλωσης μπορεί να κυμαίνονται από απλές, αυτόνομες μηχανές που τροφοδοτούνται με το χέρι έως πολυτελή συστήματα σύνθλιψης με σήτες, μεταφορείς, θραυστήρες και διαχωριστές. Όλοι οι ρύποι, που δεν είναι γυαλί, πρέπει γενικά να αφαιρούνται από το γυαλί, πριν από την ανακύκλωση. Οι διεργασίες που χρησιμοποιούνται στη σύνθλιψη γυαλιού για ανακύκλωση περιλαμβάνουν τις ίδιες μεθόδους που χρησιμοποιούνται από τη βιομηχανία αδρανών για τη σύνθλιψη πετρωμάτων σε άμμο (βραχοθραύστης).

Σύνθλιψη γυαλιού με κρουστικό κάθετο άξονα (VSI).
-------------------------------------------------

Η χρήση υαλοθραυστών VSI σε εργασίες μεγάλης κλίμακας επιτρέπει την παραγωγή έως και 125 τόνων  υαλοθραύσματος, ανά ώρα.

Οι υαλοθραύστες VSI χρησιμοποιούν στρόβιλο υψηλής ταχύτητας, με άκρες ανθεκτικές στη φθορά και θάλαμο σύνθλιψης, που έχει σχεδιαστεί, για να «πετάει» το γυαλί. Οι υαλοθραύστες VSI χρησιμοποιούν την ταχύτητα και όχι την επιφανειακή δύναμη ως την κυρίαρχη δύναμη για να σπάσουν το γυαλί, καθώς αυτό επιτρέπει την ομοιόμορφη εφαρμογή της δύναμης θραύσης, τόσο σε όλη την επιφάνεια του υλικού, όσο και μέσω της μάζας του υλικού. Στην θρυμματισμένη του κατάσταση, το γυαλί έχει μια οδοντωτή και ανώμαλη επιφάνεια. Η εφαρμογή επιφανειακής δύναμης (πίεσης) έχει ως αποτέλεσμα απρόβλεπτα και τυπικά μη κυβικά σωματίδια. Καθώς το γυαλί «πετάται» από έναν ρότορα VSI πάνω σε έναν συμπαγή αμόνι, σπάει κατά μήκος των ρωγμών. Το τελικό μέγεθος σωματιδίων μπορεί να ελεγχθεί από πρώτον την ταχύτητα με την οποία το γυαλί ρίχνεται στον αμόνι και δεύτερον την απόσταση μεταξύ του άκρου του ρότορα και του σημείου πρόσκρουσης στον αμόνι. Το προϊόν που προκύπτει από τη σύνθλιψη VSI έχει γενικά ένα σταθερό σχήμα καμπίνας που μπορεί να βελτιστοποιήσει την απόδοση σε καταναλωτικές εφαρμογές, όπως η κατασκευή υαλοβάμβακα, κεραμικών σκευών, ρευστών και λειαντικών. Λόγω της εξαιρετικά λειαντικής φύσης του υλικού γυαλιού, προτιμάται γενικά η διαδικασία σύνθλιψης VSI έναντι της κρούσης οριζόντιου άξονα και των περισσότερων άλλων μεθόδων σύνθλιψης, με υψηλότερη συντήρηση και μικρότερη διάρκεια ζωής των εξαρτημάτων.

Οι υαλοθραύστες VSI χρησιμοποιούν γενικά έναν περιστρεφόμενο ρότορα υψηλής ταχύτητας στο κέντρο του θαλάμου σύνθλιψης και μια εξωτερική επιφάνεια κρούσης, είτε από μεταλλικά αμόνια, ανθεκτικά στα λειαντικά, είτε από θρυμματισμένο γυαλί (ή πέτρα σε εφαρμογές αδρανών).

Παραπομπές
----------

1. ↑  
«Equipment Spotlight: Glass Crushers». American Recycler News. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2008.
2. ↑  ( *CEMCO Turbo 54 Model Crusher*, ανακτήθηκε στις December 18, 2008 )

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Θραυστήρας γυαλιού για ανακύκλωση γυάλινων φιαλών (Πληροφορίες και βίντεο στην τοποθεσία Cogelme)
Συντεταγμένες: 36°53′37″N 27°17′20″E﻿ / ﻿36.89361°N 27.28889°E﻿ / 36.89361; 27.28889

Το διώροφο κτίριο στην πλατεία Ελευθερίας στο οποίο στεγάζεται το σημερινό **αρχαιολογικό Μουσείο της Κω**, είναι διατηρητέο μνημείο της εποχής της Ιταλοκρατίας (1912-1943), κτισμένο το 1936, όταν Γενικός Διευθυντής Δωδεκανήσου ήταν ο Mario Lago

Χαρακτηρίζεται από τους περισσότερους σαν δείγμα του διεθνούς στυλ που άφησε η ιταλοκρατία στην αρχιτεκτονική στα Δωδεκάνησα. Κατ' άλλους είναι χαρακτηριστικό αρχιτεκτονικό δείγμα της φασιστικής μνημειακής αρχιτεκτονικής.

Συλλογές
--------

  

Στο μουσείο θα δείτε μια πλούσια συλλογή από τα αρχαιολογικά ευρήματα που βρέθηκαν στο νησί και καλύπτουν μια μεγάλη περίοδο από την αρχαιότητα μέχρι τα υστερορωμαϊκά χρόνια. 

Στον ισόγειο χώρο του αρχαιολογικού μουσείου και στο αίθριο εκτίθενται τα σημαντικότερα έργα γλυπτικής, καθώς και ψηφιδωτά. Στη δυτική αίθουσα εκτίθενται αγάλματα ελληνιστικής εποχής, τα περισσότερα από τα οποία βρέθηκαν φυλαγμένα στις στοές του Ωδείου. Στη βορειοδυτική αίθουσα εκτίθεται το επιβλητικό άγαλμα του Ιπποκράτη (4ος αι. π .Χ.), ενώ στους τοίχους παρουσιάζεται ανάγλυφο με παράσταση συμποσίου υστεροαρχαϊκής τέχνης, καθώς και επιτύμβια γλυπτά της υστεροαρχαϊκής και κλασικής περιόδου.

Στη βόρεια αίθουσα βρίσκονται αγάλματα Δήμητρας, Κόρης και Αθηνάς (μέσα 4ου - μέσα 3ου αι. π.Χ.). Στην ίδια αίθουσα εκτίθενται ελληνιστικά αγάλματα της Αφροδίτης, των Νυμφών, Τύχης, (1ος αι. π.χ) κ.α. Στην ανατολική αίθουσα εκτίθενται αγάλματα της ρωμαϊκής περιόδου, ανάμεσά τους ένας καθιστός Ερμής (αρ. 91) και η Δήμητρα. Τέλος ένα ακόμη ψηφιδωτό, ελληνιστικής εποχής, με παράσταση θαλάσσιου βυθού, κοσμεί το βόρειο τοίχο του περιστυλίου και προέρχεται από την αναστηλωμένη Ρωμαϊκή Οικία (Casa Romana).​

Το Μουσείο είναι κλειστό λόγω συντήρησης. Τον Ιούνιο του 2011 ανακοινώθηκε η ένταξη στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Κρήτης & Νήσων Αιγαίου 2007-2013, του έργου «Αποκατάσταση-επανέκθεση Αρχαιολογικού Μουσείου Κω». Είναι άγνωστο πότε θα δεχθεί και πάλι επισκέπτες

Έκθεση φωτογραφιών
------------------

Η έκθεση του Μουσείο περιλαμβάνει μια συλλογή αντικειμένων από ανασκαφές στο νησί, καθώς και από αρχαία δημόσια κτίρια. 
  

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Σημειώσεις-παραπομπές
---------------------

1. ↑   Αρχειοθετήθηκε 2017-07-21 στο Wayback Machine. Αρχαιολογικό Μουσείο Κω-Ιστορικό
2. ↑  The archaeological museum in Kos city
3. ↑  «Αρχαιολογικό Μουσείο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Αυγούστου 2013. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2013.
4. ↑  «Αρχαιολογικό Μουσείο Κω-Περιγραφή». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2013.
Συντεταγμένες: 36°25′13″N 25°25′51″E﻿ / ﻿36.4202°N 25.4309°E﻿ / 36.4202; 25.4309

Αμφορέας από τη Θήρα, περίπου. 700 π.Χ. Αρχαιολογικό Μουσείο Θήρας
Το **Αρχαιολογικό Μουσείο Θήρας** είναι ένα μουσείο στα Φηρά της Σαντορίνης στην Ελλάδα. Χτίστηκε το 1960 για να αντικαταστήσει ένα παλαιότερο που είχε καταρρεύσει από τον σεισμό της Αμοργού το 1956 .

Η συλλογή του φιλοξενεί αντικείμενα που ξεκινούν από πρωτοκυκλαδικά μαρμάρινα ειδώλια της 3ης χιλιετίας π.Χ. και συνεχίζουν στην κλασική περίοδο.

Υπάρχουν προϊστορικά αγγεία από το Ακρωτήρι που χρονολογούνται από τον 20ο έως τον 17ο αιώνα π.Χ.

Τα μεταγενέστερα αντικείμενα περιλαμβάνουν αγγεία και αμφορείς γεωμετρικών και αρχαϊκών περιόδων. Πολλά από αυτά τα αντικείμενα προέρχονται από το αρχαίο νεκροταφείο της Θήρας. Ένας από αυτούς είναι ένας κρατήρας με αττικές μαύρες φιγούρες από τον τάφο, με τέσσερα πλοία στην εσωτερική επιφάνεια, γύρω από το χείλος. 

* Ancient ships 6th century BC
* 
* 
* 
*

Eξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αρχαιολογικό Μουσείο Θήρας. Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού.
Το **Αρχαιολογικό Μουσείο Καρύστου** είναι ένα από τα μουσεία στο οποίο βρίσκονται ευρήματα από την Προϊστορική ως την Ρωμαϊκή εποχή. Πρόκειται για οίκημα του Νικολάου Γιοκαλά. Στη δυτική πτέρυγα στεγάζεται το Αρχαιολογικό Μουσείο. Το κτήριο οικοδομήθηκε το 1959 στη Πλατεία Μαξιμιλιανού της Καρύστου και περιλαμβάνει αίθουσες Βιβλιοθήκης, Θεάτρου και Αρχαιολογικού μουσείου (1988).  Η εφορεία αρχαιοτήτων του νομού Ευβοίας είναι αρμόδια και για ξεναγήσεις στον χώρο του μουσείου, ενώ το Θέατρο και τη Βιβλιοθήκη διαχειρίζεται ο Δήμος Καρύστου.

Ιστορία
-------

Το μουσείο αποτελεί κληροδότημα του Νικολάου Γιοκαλά και οικοδομήθηκε το 1959 στην Πλατεία Μαξιμιλιανού της Καρύστου. Η δυτική πτέρυγα του Ιδρύματος παραχωρήθηκε σύμφωνα με τους όρους της διαθήκης του Ν. Γιοκαλά, το 1980 στο ΥΠΠΟ για την δημιουργία Αρχαιολογικού Μουσείου. Η ΙΑ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων διαμόρφωσε τον χώρο και εγκαινίασε το Μουσείο Καρύστου το 1989 παρουσιάζοντας για πρώτη φορά στο ευρύ κοινό τα ευρήματα της περιοχής. Από το 1988 όπου και ξεκίνησε την λειτουργία του το μουσείο ,στην μόνιμη συλλογή του παρουσιάζονται ευρήματα από την περιοχή που ταυτίζεται με τα όρια της πόλης-κράτους της Καρύστου και της επικράτειάς της κατά τους κλασικούς χρόνους. Ως προς τις συλλογές περιλαμβάνει επιπλέον και ευρήματα από την περιοχή των Στύρων και τα Δρακόσπιτα.

Αναλυτικά οι συλλογές εκτείνονται ως εξής :

* Γλυπτά Καρυστίας (κλασικών-ελληνιστικών-ρωμαϊκών χρόνων)
* Ευρήματα από Δρακόσπιτα (΄Οχης, Στύρων)
* Επιγραφές Καρυστίας
* Πήλινα ειδώλια διαφόρων περιοχών Καρυστίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού | Αρχαιολογικό Μουσείο Καρύστου». *odysseus.culture.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2023.
2. ↑  «Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού | Αρχαιολογικό Μουσείο Καρύστου». *odysseus.culture.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2023.
3. ↑  «Εφορεία Αρχαιοτήτων Ευβοίας». *www.efaeuv.gr*. Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2023.
4. ↑  «Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού | Αρχαιολογικό Μουσείο Καρύστου». *odysseus.culture.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2023.

Πηγές
-----

* Αρχαιολογικό Μουσείο Καρύστου ,Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού  Αρχειοθετήθηκε 2020-02-23 στο Wayback Machine.
* Εφορεία Αρχαιοτήτων Ευβοίας
O **Αλέξανδρος** (έζησε τον 3ο αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Σελευκιδών ήταν Έλληνας (Μακεδόνας) ευγενής της Μ. Ασίας και υπηρέτησε ως αξιωματούχος στην Αυτοκρατορία τού εξαδέλφου του Αντιόχου Β΄ Θεού. Έγινε κυβερνήτης της Λυδίας και ίσως της Καρίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Αχαιού (γιου τού Σελεύκου Α΄ Νικάτορος και της Απάμας) και μίας ανώνυμης Ελληνίδας. Ο πατέρας του ήταν πλούσιος ευγενής, που κατείχε ιδιοκτησίες στη Μ. Ασία. Η οικογένειά του είχε δύναμη εκεί με ισχυρές βασιλικές διασυνδέσεις. Αδέλφια του ήταν ο Ανδρόμαχος, η Αντιοχίς, η Λαοδίκη Α΄ και η Λαοδίκη Β΄.

Χρυσός στατήρας τού Αντιόχου Β΄ Θεού, εξαδέλφου τού Αλεξάνδρου. Στη μία όψη ο βασιλιάς φέρει διάδημα. Στην άλλη ο Απόλλων καθήμενος επί του ομφαλού, κρατεί βέλος και τόξο· επιγραφή ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΑΝΤΙΟΧΟΥ. 262-246 π.Χ. 18 χλσ. 8,5 γραμ.
Σύμφωνα με διασωθείσες επιγραφές, ο Αλέξανδρος ήταν ήδη ενεργός και κατείχε υψηλές θέσεις από την εποχή τού θείου του Αντιόχου Α΄ Σωτήρος. Ένα ψήφισμα που βρέθηκε στα Βαργύλια, προς τιμήν ενός δικαστή από την Τέω, αναφέρει, ότι ο Αλέξανδρος ήταν υπεύθυνος από τον Αντίοχο Α΄ Σωτήρα, που σημαίνει, ότι ήταν ένα είδος κυβερνήτη της περιοχής της Καρίας. Το ψήφισμα στη Βαργύλια χρονολογείται το 270-261 π.Χ.

Κατά τη βασιλεία τού εξαδέλφου του Αντιόχου Β΄ Θεού, ο Αλέξανδρος ήταν μία πολύ ισχυρή μορφή στη Μ. Ασία. Το διάστημα 261-244 π.Χ. στη Μαγνησία επί Σιπύλω, αναφέρεται ότι έγραψε μία επιστολή για την απονομή γης στους στρατιώτες και τιμήθηκε στις Τράλλεις.

Το έτος 240 π.Χ. ο Αλέξανδρος ήταν ακόμη πιστός στον Σέλευκο Β΄ Καλλίνικο, γιο τού προηγούμενου βασιλιά, καθώς ήταν κυβερνήτης της Λυδίας με βάση τις Σάρδεις. Όμως στον εμφύλιο πόλεμο μεταξύ των αδελφών Σελεύκου Β΄ και Αντιόχου Ιέρακος, ο Αλέξανδρος υποστήριξε τον δεύτερο και κράτησε τις Σάρδεις ενάντια στον Σέλευκο Β΄.

Έπειτα από το τέλος τού εμφυλίου, δεν γνωρίζουμε κάτι για τον Αλέξανδρο. Ο ομώνυμός του ήταν ο Αλέξανδρος, γιος τού Σέλευκου Β΄, που όταν διαδέχθηκε τον πατέρα του το 225 π.Χ. άλλαξε το όνομά του σε Σέλευκος Γ΄ Κεραυνός.

Οικογένεια
----------

* R. A. Billows, Kings and colonists: aspects of Macedonian imperialism, BRILL, 1995
* J. D. Grainger, A Seleukid prosopography and gazetteer, BRILL, 1997
Συντεταγμένες: 43°47′10″N 19°17′39″E﻿ / ﻿43.78611°N 19.29417°E﻿ / 43.78611; 19.29417

Το **Αντρίτσγκραντ**(σερβικά κυριλλικά: Андрићград, Σερβικά Λατινικά: Andrićgrad, σημαίνει ''πόλη του Άντριτς'') είναι το όνομα ενός έργου υπό κατασκευή και βρίσκεται στο Βίσεγκραντ, στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας, μία από τις δύο οντότητες της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ο ιδρυτής είναι ο σκηνοθέτης Εμίρ Κουστούριτσα. Η πόλη είναι αφιερωμένη στον βραβευμένο με Νόμπελ Λογοτεχνίας γιουγκοσλάβο συγγραφέα Ίβο Άντριτς. 

Η κατασκευή του Αντρίτσγκραντ, γνωστή επίσης ως **Κάμενγκραντ** (Каменград, "Πετρόπολη") ξεκίνησε στις 28 Ιουνίου 2011 και η τελετή εγκαινίων πραγματοποιήθηκε στις 28 Ιουνίου 2014. Επίσης, τα εγκαίνια σήμαιναν την 100η επέτειο της δολοφονίας του Αρχιδούκα Φραγκίσκου Φερδινάνδου από τον Γκαβρίλο Πρίντσιπ. Το Αντρίτσγκραντ απέχει αρκετά χιλιόμετρα από την πρώτη πόλη του Κουστούριτσα, το Ντρβένγκραντ στη Σερβία.

Επισκόπηση
----------

Κύρια είσοδος του Άντριτσγκραντ
Το Αντρίτσγκραντ βρίσκεται στη Γέφυρα του Μεχμέτ Πασά Σοκόλοβιτς, ένα μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, και απλώνεται από τη γέφυρα μέχρι τη συμβολή του ποταμού Ρζαβ. Μετά το Ντρβένγκραντ είναι το δεύτερο χωριό που ο Κουστούριτσα δημιούργησε από το μηδέν. Το Αντρίτσγκραντ θα χρησιμοποιηθεί για τα γυρίσματα της ταινίας ''Το γεφύρι του Δρίνου'', βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Ίβο Άντριτς.

Επίτιμος δημότης
----------------

Επίτιμος δημότης είναι άνθρωποι που έχουν βραβευτεί με το Κλειδί της Πόλης. Αυτοί είναι:

* Μίλοραντ Ντόντικ, Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Σερβίας
* Βουκ Γέρεμιτς, Πρόεδρος της 67ης Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ
* Ματίγια Μπέτσκοβιτς, συγγραφέας
* Νόβακ Τζόκοβιτς, παίκτης του τέννις

Δείτε επίσης
------------

* Ντρβένγκραντ

Γκαλερί
-------

* Κύρια πλατεία του Άντριτσγκραντ.Κύρια πλατεία του Άντριτσγκραντ.
* Τελετή εγκαινίων του Αντρίτσγκραντ, στις 28 Ιουνίου 2014.Τελετή εγκαινίων του Αντρίτσγκραντ, στις 28 Ιουνίου 2014.
* Κύρια οδός στο Αντρίτσγκραντ.Κύρια οδός στο Αντρίτσγκραντ.
* Πλατεία στο Αντρίτσγκραντ.Πλατεία στο Αντρίτσγκραντ.
* Μεσαιωνική Σερβική αρχιτεκτονικήΜεσαιωνική Σερβική αρχιτεκτονική
* Ανατολική αρχιτεκτονικήΑνατολική αρχιτεκτονική
* Το Αντρίτσγκραντ τη νύχτα.Το Αντρίτσγκραντ τη νύχτα.
* Μνημείο του Πέταρ Β' Πέτροβιτς-ΝιέγκοςΜνημείο του Πέταρ Β' Πέτροβιτς-Νιέγκος
* Τουριστικό σκάφοςΤουριστικό σκάφος
* ΜουράλΜουράλ
* Πλατεία Πέταρ Β' Πέτροβιτς ΝιέγκοςΠλατεία Πέταρ Β' Πέτροβιτς Νιέγκος

Παραπομπές
----------

1. ↑   (Serbian)
2. ↑  Uz ćupriju novi Kusturicin grad[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  «Đokoviću ključevi Andrićgrada». Večernje Novosti. Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
* Επίσημος ιστότοπος (υπό κατασκευή, με το όνομα Κάμενγκραντ)
* Πληροφορίες για το Αντρίτσγκραντ στην ιστοσελίδα του οργανισμού τουρισμού του Βίσεγκραντ
Ο **Σφραντζής Παλαιολόγος** ήταν Βυζαντινός αριστοκράτης και στρατιωτικός διοικητής ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στην διάρκεια της δεκαετίας του 1330.

Μέλος της ελάσσονος αριστοκρατίας και συγκλητικός, το 1334 του υποσχέθηκε υψηλό αξίωμα και πλούσια αμοιβή από τον Αυτοκράτορα Ανδρόνικο Γ΄ Παλαιολόγο εφόσον συνελάμβανε ως αιχμάλωτο ή εξουδετέρωνε τον αποστάτη Συργιάννη Παλαιολόγο. Παρουσιάστηκε ως αποστάτης και εισήλθε εντός του σερβικού στρατοπέδου, όπου και φόνευσε τον Συργιάννη, ο οποίος είχε λιποτακτήσει στο πλευρό του Βασιλέα Στέφαν Ντούσαν. Ο φόνος του Συργιάννη έβαλε τέλος στην προέλαση του, προκάλεσε αναστάτωση εντός του σερβικού στρατού, και έθεσε τέλος στην προέλασή του στη Μακεδονία. Ως αποτέλεσμα, τον Αύγουστο του 1334, ο Βασιλέας της Σερβίας σύναψε συνθήκη ειρήνης με τον Ανδρόνικο Γ΄ και επέτρεψε στα στρατεύματα του τελευταίου να επανακτήσουν τον έλεγχο κατεληφθέντων τμημάτων της Μακεδονίας.

Ανταμείφθηκε με τον υψηλόβαθμο αυλικό τίτλο του *Μέγα Στρατοπεδάρχη*, τον οποίον και κατείχε έως τον θάνατό του από τύφο το 1339, ενώ ηγείτο εκστρατείας στην Ακαρνανία.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  PLP, 27282. Σφραντζῆς Παλαιολόγος.
2. 1 2  Guilland 1967, σελ. 508.
3. ↑  Norwich, John Julius. *Byzantium: The Decline and Fall* (New York: Alfred A. Knopf, 1996) p. 283-284
4. ↑  Norwich. *Byzantium: The Decline and Fall* p. 284

Πηγές
-----

* Guilland, Rodolphe (1967). «Le Stratopédarque et le Grand statopédarque». *Recherches sur les institutions byzantines, Tome I* (στα Γαλλικά). Berlin: Akademie-Verlag. σελίδες 498–521.
* Trapp, Erich; Beyer, Hans-Veit (2001) (στα γερμανικά). *Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit*. **I, 1–12, Add. 1–2, CD-ROM Version**. Vienna: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften. ISBN 978-3-7001-3003-1.
* Verpeaux, Jean, επιμ. (1966). *Pseudo-Kodinos, Traité des Offices* (στα Γαλλικά). Centre National de la Recherche Scientifique.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Sphrantzes Palaiologos  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η θέση και η επιρροή του αντικυκλώνα των Αζόρων στον Ατλαντικό ωκεανό
Ο **Αντικυκλώνας των Αζόρων** γνωστός και ως **Βορειοατλαντικός αντικυκλώνας** ή **αντικυκλώνας Αζόρων-Βερμουδών** αποτελεί μια ημιμόνιμη ζώνη υψηλού βαρομετρικού νοτίως του αρχιπελάγους των Αζόρων στον Ατλαντικό Ωκεανό στην επικράτεια της Ζώνης υποτροπικής σύγκλισης. Επηρεάζει μεγάλες περιοχές της Βόρειας Αφρικής και Νότιας Ευρώπης καθώς σε αυτόν οφείλεται η ξηρότητα της Μεσογείου το καλοκαίρι και της ερήμου Σαχάρας. Το καλοκαίρι επεκτείνεται προς τις Βερμούδες από όπου προκαλεί ένα νοτιοανατολικό ρεύμα θερμού τροπικού ανέμου προς την ανατολική ακτή των ΗΠΑ.

Η παρουσία του επίσης οδηγεί τα ανατολικά ρεύματα αέρα προερχόμενα από την Αφρική προς την Καραϊβική και τις Μπαχάμες, ευνοώντας την εμφάνιση τροπικών κυκλώνων στον Ατλαντικό.

Παραπομπές
----------
Ο **Αλέξανδρος**, (35 π.χ. – 7 π.χ.) ήταν γιος του βασιλιά των Ιουδαίων Ηρώδη του μέγα και της Μαριάμης κόρης του Αλεξάνδρου της Ιουδαίας.

Βιογραφία
---------

Είχε σταλθεί σε ηλικία 12 ετών στην Ρώμη (23 π.χ.) μαζί με τον αδελφό του Αριστόβουλο για να μορφωθούν. Όταν τα δύο αδέλφια επέστρεψαν στα Ιεροσόλυμα (18 π.Χ.), έπεσαν θύμα των σκευωριών της αδελφής του Ηρώδη Σαλώμης Α΄, η οποία ζήλεψε τα δύο αδέλφια, λόγο του θαυμασμού που είχαν από την κοινωνία. Η Σαλώμη είχε σύμμαχο τον αδελφό του Ηρώδη Φερώρα και συκοφαντούσαν μαζί στον Ηρώδη τους δύο γιους του, με κατηγορίες ότι έχουν δήθεν σκοπό να ανατρέψουν και να δολοφονήσουν τον πατέρα τους. Ο Ηρώδης αντέδρασε, επαναφέροντας από τη Φωκίδα τον εξόριστο γιο του Αντίπατρο (γιο της Δωρίδας), ετεροθαλή αδελφό του Αριστόβουλου και του Αλέξανδρου, τον οποίο όρισε διάδοχό του στον θρόνο, αποκληρώνοντας τους δυο γιους του Αλέξανδρο και Αριστόβουλο (γιους της Μαριάμνης Α΄). Μπροστά στον Αυτοκράτορα Οκταβιανό Αύγουστο, ο Ηρώδης κατηγόρησε τους γιους του ότι σχεδιάζουν να τον δολοφονήσουν (12 π.Χ.). Ο Αλέξανδρος, ικανός ρήτορας, κατάφερε να ανατρέψει στον Ρωμαίο Αυτοκράτορα τις κατηγορίες· τελικά ο Αύγουστος τους συμφιλίωσε. 

Ο Ηρώδης ήρθε σύντομα πάλι σε σύγκρουση με τους γιους του· συμφιλιώθηκε ξανά με την επέμβαση του Αρχέλαου της Καππαδοκίας, πεθερού του Αλέξανδρου. Ο Αντίπατρος συνέχισε εντονότερα τις στημένες κατηγορίες εναντίον των ετεροθαλών αδελφών του προς στον πατέρα του. Τότε ο Ηρώδης οδήγησε τους δυο γιους του σε δίκη παρωδία, όπου καταδικάστηκαν σε θάνατο και στραγγαλίστηκαν. Έτσι διάδοχοι του Ηρώδη ορίστηκαν ο Αντίπατρος και ο μικρός ετεροθαλής αδελφός τους Ηρώδης Αντίπας (γιος της Μαλθάκης). Ωστόσο λίγο πριν το τέλος του ο Ηρώδης ανακάλυψε τις σκευωρίες του Αντίπατρου και διέταξε την εκτέλεσή του.

Οικογένεια
----------

Με τη σύζυγο του Γλαφύρα, κόρη του Αρχέλαου της Καππαδοκίας, απέκτησαν τρία παιδιά:

* Τιγράνης Ε΄ 16 π.Χ.-36 μ.Χ. βασιλιάς της Αρμενίας.
* Αλέξανδρος 15 π.Χ.-π.27 μ.Χ.
* μία κόρη.

Πηγές
-----

* Φλάβιος Ιώσηπος *Ιουδαϊκή Αρχαιολογία*. xv. 10, § 1; xvi. 1, § 2; 3, §§ 1-3; 4, §§ 1-6, etc.; Schürer, Gesch. i. (see index); Grätz, Gesch. d. Juden, ii. (see index)
Ο **Τυδέας ο Χίος** (αρχαία ελληνικά: Τῡδεύς ὁ Χῖος) ήταν αρχαίος Έλληνας πολιτικός.

Φαίνεται ότι ήταν ένας από τους αρχηγούς του δημοκρατικού κόμματος της Χίου και ένας από αυτούς που εκτελέστηκαν το 412 π.Χ. από τον Λακεδαιμόνιο διοικητή της Χίου Πεδάριτο (ή Παιδάρετο), με την κατηγορία του «αττικισμού» - την πίστη του στην αθηναϊκή συμμαχία -, σύμφωνα με τον Θουκυδίδη.

Πιθανόν να ήταν γιος του τραγικού ποιητή Ίωνα του Χίου.

Υπό την εποπτεία του Πεδάριτου η Χίος κυβερνήθηκε από αντι-Αθηναίους και όταν η μικρή πολιτική παράταξη του Τυδέα θεωρήθηκε ύποπτη ότι ευνοούσε τους Αθηναίους, ο αρχηγός της και αρκετοί συνεργάτες του θανατώθηκαν

Παραπομπές
----------

1. ↑  Smith, William (1867). *A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology*. Vol. III. Boston: Little, Brown & Co. σελ. 1195. Illustrated by numerous engravings on wood.
2. ↑  Bruce, I. A. F. (1964). «Chios and "Psi" 1304». *Phoenix* **18** (4): 277. doi:https://doi.org/10.2307/1086361.
Ο **Σωτήρης Μανωλόπουλος** (γενν. 16 Νοεμβρίου 1987, Θεσσαλονίκη) είναι Έλληνας διεθνής καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πάουερ φόργουορντ για τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης.

Σταδιοδρομία
------------

Ο Μανωλόπουλος ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του από τη ΧΑΝΘ, σε ηλικία δεκαπέντε ετών. Το 2003 μεταγράφηκε στον ΠΑΟΚ, στον οποίο παρέμεινε μέχρι το 2007, με κορυφαία του χρονιά το 2004-05, όταν είχε μέσο όρο 8,0 πόντων.

Την επόμενη σεζόν, δόθηκε δανεικός στην ισπανική Παλένσια και το καλοκαίρι του 2008 επέστρεψε στην Ελλάδα για την ομάδα της ΑΕ Λάρισας, με την οποία είχε μέσο όρο 4,9 πόντων.

Για την επόμενη διετία, αγωνίστηκε στον Κολοσσό Ρόδου, με τον οποία κατέλαβε την έκτη θέση το 2010 και την όγδοη το 2011.

Επόμενος σταθμός της σταδιοδρομίας του ήταν το Περιστέρι, το οποίο κατάφερε να παραμείνει στην Α1 Εθνική κατηγορία, με τον Μανωλόπουλο να σημειώνει κατά μέσο όρο 7,1 πόντους.

Το καλοκαίρι του 2012 μεταγράφηκε στην Καβάλα, η οποία όμως υποβιβάστηκε στην Α2 Εθνική κατηγορία.

Το 2013-14, αγωνίστηκε με τον Ίκαρο Χαλκίδας, με μέσους όρους 5,1 πόντων και 2,0 ριμπάουντ. Το επόμενο καλοκαίρι, μεταγράφηκε στον Άρη, στον οποίο παρέμεινε μέχρι τον Δεκέμβριο του 2014, πριν επιστρέψει στην ομάδα του Κολοσσού Ρόδου.

Το καλοκαίρι του 2016, υπέγραψε στα Τρίκαλα.

Το καλοκαίρι του 2017, υπέγραψε στην Κύμη.

Το 2018 υπέγραψε στον νεοφώτιστο στην Α΄ Εθνική Ήφαιστο Λήμνου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Sotiris Manolopoulos Europe Stats | Basketball-Reference
2. ↑  KAVALA - PAOK SOTIRIS MANOLOPOULOS #8
3. ↑  Στον Ίκαρο ο Μανωλόπουλος - Gazzetta.gr
4. ↑  Το πάρε-δώσε της Β΄Εθνικής (Νότος) | Infobasket
5. ↑  Στα «κίτρινα» ο Μανωλόπουλος | Superbasket.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]
6. ↑  Επέστρεψε ο Μανωλόπουλος! - Α.Ο. ΚΟΛΟΣΣΟΣ ΡΟΔΟΥ
7. ↑  Mπάσκετ: Στα Τρίκαλα ο Μανωλόπουλος - Zougla.gr
8. ↑  Ιουν. 2017 13:36, Επιμέλεια: Sport24 gr Δημοσίευση: 19. «Στην Κύμη ο Μανωλόπουλος». *www.sport24.gr* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Σωτήρης Μανωλόπουλος, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά).
* Στον Άρη ο Σωτήρης Μανωλόπουλος - Ε.Σ.Α.Κ.Ε.
* Sotiris Manolopoulos - DraftExpress
Ο **Σωτήρης Μπλέτσας** είναι Έλληνας αρχιτέκτονας και ακτιβιστής υπέρ της Βλάχικης γλώσσας.

Το 1995, σε μια γιορτή Αρομάνων στην Ελλάδα, διένειμε φωτοτυπίες με υλικό για τις μειονοτικές γλώσσες της Ελλάδας. Το 2001, με πρωτοβουλία του βουλευτού Ευγένιου Χαϊτίδη, ο Μπλέτσας κατηγορήθηκε για "διάδοση ψευδών πληροφοριών" (σύμφωνα με το άρθρο 191 του ελληνικού Ποινικού Κώδικα). Η υπόθεση επικρίθηκε από το Ελληνικό παρατηρητήριο Ελσίνκι και διάφορα άτομα και οργανισμούς από το εξωτερικό.

Βρέθηκε ένοχος και καταδικάστηκε σε 15 μήνες με αναστολή. Επίσης του επιβλήθη πρόστιμο 500.000 δραχμών. Ωστόσο άσκησε έφεση και αθωώθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2001.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  A protest of the Association of Aromanians in France (AFA) outlining the details of Bletsas' arrest and conviction (in French)
2. ↑  «Dr. G. Nakratzas - Political advicer of EFA - 11.2». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2019.
3. ↑  The BALKAN Human Rights Web Pages Σφάλμα στο πρότυπο webarchive: Ελέγξτε την τιμή `|url=`. Empty.
4. ↑  E-1325/01[*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  "Minority Language Activist Bletsas Found Not Guilty in Historic Court Decision", «Archived copy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Νοεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2007.
Ο **Αρίστος Α. Ασπιώτης** (Σμύρνη 1910 - Αθήνα, Ιανουάριος 1983) ήταν Έλληνας ψυχίατρος.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1910 στη Σμύρνη και μετά τη Μικρασιατική καταστροφή εγκαταστάθηκε οικογενειακώς κατά το 1922 στην Αθήνα, όπου σπούδασε ιατρική από το 1927 μέχρι το 1933 στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια υπηρέτησε ως ψυχίατρος και νευρολόγος στο Αιγινήτειο και στο Δρομοκαΐτειο Ψυχιατρείο. Το 1949 ίδρυσε στην Αθήνα, με τη συνεργασία και άλλων επιστημόνων και την υποστήριξη της Χριστιανικής Ενώσεως Επιστημόνων, το «Ινστιτούτο Ιατρικής Ψυχολογίας και Ψυχικής Υγιεινής».

Είχε ακροδεξιές-εθνικιστικές απόψεις και συνδεόταν με συντηρητικές θρησκευτικές οργανώσεις όπως η Αδελφότης Θεολόγων "Η Ζωή".

Ανήκε στην εκδοτική ομάδα του χριστιανοεπιστημονικού περιοδικού *Ακτίνες* (εκδιδόμενο από τη Χριστιανική Ένωση Επιστημόνων).

Παντρεύτηκε τη Δέσποινα, αδελφή του Αλέξανδρου Τσιριντάνη, καθηγητή Νομικής και ηγετικού στελέχους ακροδεξιών χριστιανικών οργανώσεων και απέκτησαν δύο παιδιά. 

Πέθανε τον Ιανουάριο του 1983 και κηδεύθηκε στις 25 Ιανουαρίου από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων του Πρώτου Νεκροταφείου Αθηνών.

Έργα
----

Ο Ασπιώτης έγραψε σειρά βιβλίων για θέματα ψυχολογίας από χριστιανική οπτική. Μερικά από τα έργα του είναι:

* *Θέματα της σημερινής ψυχολογίας*
* *Το παιδί και ο ψυχικός του κόσμος* (1958)
* *Το παιδί και η πειθαρχία*
* *Η ψυχική ωριμότης του ανθρώπου* (1960)
* *Το παιδί και το παιχνίδι*
* *Τα αισθήματα μειονεκτικότητας*
* *Η αγωγή και ο νέος άνθρωπος*
* *Η σεξουαλική σφαίρα και ο νέος άνθρωπος*

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια*, τόμος 3ος, Αθήναι 1962, σελ. 398 - 399.
2. ↑  εφ. Ακρόπολις, φύλλο 25-1-1983, Κοινωνικά, σελ. 2.

Πηγές
-----

* Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* (Χάρη Πάτση), τόμος 7, σελ. 102

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 8597158792891639040008
* **ΕΒΕ**: 15238
* **AA**: 148772

 |

 |
Η **σφαγή στο Ντράκουλιτς** ήταν η μαζική θανάτωση αθώων και άμαχου σερβικού πληθυσμού κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου που διαπράχθηκαν από την Ουστάσι τον Φεβρουάριο του 1942 κοντά στη Μπάνια Λούκα και στα χωριά Ντράκουλιτς, Σάργκοβατς, Μοτίκε και Ράκοβατς, στην σημερινή Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Η περιοχή τότε ανήκε στο φασιστικό κράτος μαριονέτα με τη ονομασία Ανεξάρτητο Κράτος της Κροατίας.

Μέλη της Φρουράς Πέβλεβιτς και του VIII τάγματος Ουστάσι σκότωσαν περίπου 2.300 Σέρβους, κυρίως γέρους, γυναίκες και 551 παιδιά, επειδή οι αρτιμελείς άνδρες ήταν ως επί το πλείστον σε αιχμαλωσία. Οι δράστες αυτής της σφαγής οδηγήθηκαν υπό τις εντολές του αντιστράτηγου των Οσυτάσι Ιωσήφ Μίσλοβ και την συνοδεία του ιερέα και μοναχού Μίροσλαβ Φιλίποβιτς, ενώ η επιχείρηση είχς προγραμματιστεί τον Βίκτορ Κούτιτς. Σφαγιάστηκαν, με σπάνιες εξαιρέσεις, όλοι οι Σέρβοι που έχουν βρει εκείνο το πρωί στα σπίτια τους.

Αναμνηστική πλάκα με τα ονόματα των θυμάτων της σφαγής

|  |
| --- |
| **Τα θύματα της σφαγής των Ουστάσι στην περιοχή της Μπάνια Λούκα στις 7 Φεβρουαρίου 1942.** |
| **Χωριό** | **Θύματα** |
| Ντράγκουλιτς | 1.363 |
| Σάργκοβατς | 257 |
| Μοτίκε | 679 |
| Ράκοβατς | 16 |
| **Σύνολο** | **2.315** |

  

  

Υπό τον φόβο γενικής εξέγερσης ο Μίροσλαβ Φιλίποβιτς πέρασε στρατοδικείο. Εκεί καταδικάστηκε και φυλακίστηκε, αλλά σύντομα απελευθερώθηκε και έγινε ο διοικητής του στρατοπέδου του Γιασένοβατς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Horvat & Štambuk, o protunarodnom radu i zločinima jednog dijela katoličkog klera, 1946, σελ. 166
2. ↑  «Miroslav Filipović Majstorović - biografija». Spomen područje Jasenovac. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Μαρτίου 2016.
3. ↑  «Spomen žrtvama ustaškog pokolja u Drakulićima». Balkan-online. 9 Φεβρουαρίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Αυγούστου 2016.
4. ↑  *Фратри и усташе кољу - злочини и свједоци (Покољ Срба у селима код Бање Луке, Дракулићу, Шарговцу и Мотикама 7. фебруара и Пискавици и Ивањској 5. и 12. фебруара 1942. године)*, Лазар Лукајић, Фонд за истраживање геноцида, Београд, (2005) pp. 402
5. ↑  «Das Jahr 1942 - Drakulić, Motike und Šargovac». Erinnern und Gedenken. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2012.