recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Αναρή
Η **αναρή** ή **ανάλατη** είναι είδος μυζήθρας που προέρχεται από την Κύπρο. Αν και είναι λιγότερο γνωστό από άλλα είδη κυπριακών τυριών (π.χ. χαλλούμι), τα τελευταία χρόνια έχει καταστεί δημοφιλές λόγω της δημόσιας προβολής που έχει αποκτήσει. Το 2005 ένας από τους κυριότερους εγχώριους βιομηχανικούς παραγωγούς αναρής της Κύπρου βραβεύτηκε με ασημένιο μετάλλιο σε παγκόσμια έκθεση που πραγματοποιήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η αναρή αναφέρεται και στο παραδοσιακό παραμύθι της Κύπρου «Ο Σπανός τζι’ οι Σαράντα Δράτζιοι».

Παρασκευή
---------

Η αναρή παράγεται από το *νερόγαλο* (κυπρ.: *αναρόαλον/νωρός*), δηλ. το τυρόγαλο, που αποστραγγίζεται κατά την διάρκεια της παραγωγής του χαλλουμιού. Σε αυτό προστίθεται κατσικίσιο ή πρόβειο γάλα το οποίο στη συνέχεια ανακατεύεται. Μετά από λίγο, από το μείγμα αυτό δημιουργείται η αναρή η οποία τοποθετείται σε σωληνοειδή φίλτρα ώστε να γίνει η στράγγιση και αργότερα ενίοτε αλατίζεται. Μετά την παραγωγή της η αναρή μπορεί να καταναλωθεί είτε σε φρέσκια (π.χ. στο πρωινό μαζί με άλλα φαγητά) είτε σε ξηρή μορφή (π.χ. στα μπουρέκια και στα ζυμαρικά).

Διατροφική αξία
---------------

Ανά 100 γραμμάρια:

| Λίπη | 15 γρ |
| Υδατάνθρακες | 2 γρ |
| Πρωτεΐνες | 11 γρ |
| Ενέργεια | 195 kcal |
| Χοληστερίνη | 80 mg |
|

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Product Awards: 2005 - SILVER AWARD - Anari Cheese». *pittas.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2015.
2. ↑  «Αναρή». *haloumia-cy.com*. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2015. [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. 1 2  «Ανάλατη ή Αναρή». *foodmuseum.cs.ucy.ac.cy*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2015.
4. ↑  «Nutritional information on anari cheese». Christis Dairy. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Αυγούστου 2006. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2015.
Υπάρχουν τρεις εκδόσεις του συντάγματος της Σοβιετικής Ένωσης, που διαμορφώθηκαν μετά το Σύνταγμα του 1918 που ιδρύθηκε από την Ρωσική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Σοβιετική Δημοκρατία (ΡΣΟΣΔ), ο άμεσος προκάτοχος της Ένωσης των Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών.

Χρονολόγιο των Σοβιετικών συνταγμάτων
-------------------------------------

Τα τρία αυτά συντάγματα ήταν τα παρακάτω:

* Σοβιετικό Σύνταγμα του 1924
* Σοβιετικό Σύνταγμα του 1936
* Σοβιετικό Σύνταγμα του 1977

Αυτά τα συντάγματα είχαν διατάξεις κατά κύριο λόγο. Οι διατάξεις αυτές, δήλωναν την ηγεσία της εργατικής τάξης, και οι δύο τελευταίες, τον ηγετικό ρόλο του ΚΚΣΕ στην κυβέρνηση και την κοινωνία. Όλα τα συντάγματα επικύρωναν τις μορφές της κοινωνικής ιδιοκτησίας. Κάθε ένα από τα συντάγματα ονόμαζαν το σύστημα των σοβιέτ (συμβούλια) να ασκήσουν τη κυβερνητική εξουσία.

Σύγκριση με τα Δυτικά συντάγματα
--------------------------------

Στην επιφάνεια, τα συντάγματα έμοιαζαν με πολλά συντάγματα που εγκρίθηκαν στη Δύση. Οι διαφορές μεταξύ Σοβιετικών και Δυτικών συνταγμάτων, ωστόσο, επισκιάζουν τις ομοιότητες. Τα σοβιετικά συντάγματα δήλωναν ορισμένα πολιτικά δικαιώματα, όπως η ελευθερία του λόγου, η ελευθερία του συνέρχεσθαι και η ελευθερία της θρησκείας. Επίσης, προσδιόριζαν μια σειρά οικονομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, καθώς και μια σειρά από καθήκοντα όλων των πολιτών. Τα νομοθετικά σώματα εκλέγονταν κατά τις περιοδικές εκλογές.

Ο ειδικός ηγετικός ρόλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης αναφερόταν στα συντάγματα. Στην πραγματικότητα, η ηγεσία του Κόμματος έκανε όλες τις πολιτικές αποφάσεις της χώρας.

Κατά τη διάρκεια της Περεστρόικα στα τέλη της δεκαετίας του 1980 το σύνταγμα βοήθησε στην παροχή ενός πλαισίου για την ανάδυση της εκτεταμένης δημοκρατίας.

Δείτε επίσης
------------

* Σοβιετική δημοκρατία
Ως κεντημένο καλείται το ψωμί, στην επιφάνεια του οποίου υπάρχουν διαφορετικές αναπαραστάσεις και σχέδια. Θεωρείται ότι ο τρόπος με τον οποίο είναι στολισμένο θυμίζει κέντημα, γι’ αυτό και ονομάστηκε «κεντημένο». Το κεντημένο ψωμί δεν είναι απλώς ένα διατροφικό είδος, αλλά φέρει πολλαπλούς συμβολισμούς, καθώς συνδέεται με μεγάλες θρησκευτικές γιορτές και διαβατήριες τελετουργίες του κύκλου της ζωής.

Το 2023 η τέχνη του κεντημένου ψωμιού του Βαρνάβα Αττικής εγγράφηκε ως στοιχείο στο Εθνικό Ευρετήριο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ελλάδας. Η χρονική αφετηρία της πρακτικής του κεντήματος του ψωμιού δεν μπορεί να οριστεί με ακρίβεια. Η προσπάθεια να καθοριστεί προκύπτει από την ανάλυση των συνεντεύξεων  που παραχώρησαν κεντήστρες της κοινότητας σε συνδυασμό με την ηλικία τους. Με την πιο ηλικιωμένη πληροφορήτρια να είναι σήμερα 88 ετών και να έχει παρακολουθήσει το κέντημα του ψωμιού από μικρό παιδάκι, εύλογα κάποιος μπορεί να πάει στο παρελθόν τουλάχιστον εκατό χρόνια πίσω. Ωστόσο, γνωρίζοντας ότι στην ομάδα των κεντηστριών συμμετείχαν συχνά μανάδες αλλά και γιαγιάδες, η αναγωγή στο παρελθόν θα μπορούσε να είναι βαθύτερη από το διάστημα των εκατό ετών.

Την αντοχή του στοιχείου στον χρόνο επιβεβαιώνουν με μαρτυρίες τους οι γυναίκες-κεντήστρες του Βαρνάβα, αλλά και η  τοπική κοινότητα, η οποία αισθάνεται ότι η συνέχιση της τέχνης του κεντημένου ψωμιού αποτελεί μέρος της διαφύλαξης της πολιτισμικής της ταυτότητας. Το ενδιαφέρον για την εκμάθηση της τέχνης του «κεντήματος» εμφανίζεται ανανεωμένο, ιδιαιτέρως για τις ηλικίες μεταξύ 50-60, όταν δηλαδή οι γυναίκες της κοινότητας που βρίσκονται κοντά σε αυτήν την ηλικία παντρεύουν τα παιδιά τους και θεωρούν «επιβεβλημένο» να κεντήσουν τα κουλούρια τους γάμου τους.

Παραπομπές
----------
**Η Τριλογία της Νέας Υόρκης** (1987, πρωτότυπος τίτλος στα Αγγλικά: *The New York Trilogy*) είναι μυθιστορηματική τριλογία του πολυβραβευμένου Αμερικανού συγγραφέα Πολ Όστερ. Αποτελείται από τα μυθιστορήματα «Γυάλινη πόλη» (1985), «Φαντάσματα» (1986) και «Το κλειδωμένο δωμάτιο» (1986), τα οποία αρχικά εκδόθηκαν ξεχωριστά, πριν συγκεντρωθούν και τα τρία μαζί σε έναν τόμο το 1987.

Τα τρία μυθιστορήματα που αποτελούν την Τριλογία της Νέας Υόρκης διαπλέκονται αριστοτεχνικά μεταξύ τους συνθέτοντας μία μεταμοντέρνα ερμηνεία αστυνομικής λογοτεχνίας που εξερευνά διάφορα φιλοσοφικά θέματα με φόντο τη ντελιριακή πόλη της Νέας Υόρκης.

Υπόθεση
-------

### Γυάλινη πόλη

Το πρώτο μυθιστόρημα παρουσιάζει έναν συγγραφέα αστυνομικών μυθιστορημάτων, τον Ντάνιελ Κουίν, που αποφασίζει να παραστήσει τον ιδιωτικό ερευνητή και πέφτει στην τρέλα καθώς εμπλέκεται στην έρευνα μιας υπόθεσης. Τα αρχικά του Ντάνιελ Κουίν είναι ίδια με εκείνα του Δον Κιχώτη (D. Q.: Daniel Quinn και Don Quixote).

### Φαντάσματα

Το δεύτερο μυθιστόρημα είναι για έναν ιδιωτικό ντετέκτιβ που ονομάζεται Μπλε, εκπαιδευμένο από τον Καφέ, ο οποίος ερευνά έναν άνδρα που ονομάζεται Μαύρος για έναν πελάτη που ονομάζεται Λευκός. Ο Μπλε παραδίδει γραπτές αναφορές στον Λευκό που με τη σειρά του τον πληρώνει για τη δουλειά του. Ο Μπλε απογοητεύεται και χάνει τον εαυτό του καθώς βυθίζεται στη ζωή του Μαύρου.

### Το κλειδωμένο δωμάτιο

Το τρίτο μυθιστόρημα είναι η ιστορία ενός συγγραφέα που δεν έχει τη δημιουργικότητα να παράγει μυθοπλασία. Ο Φάνσοου, παιδικός του φίλος, έχει δημιουργήσει λογοτεχνικό έργο το οποίο δεν έχει εκδώσει, και όταν εξαφανίζεται, ο συγγραφέας δημοσιεύει το έργο του και τον αντικαθιστά στην οικογένειά του. Σε αυτό το βιβλίο ο Πολ Όστερ σπάει και τον τέταρτο τοίχο γράφοντας για το πώς οδηγήθηκε στη συγγραφή των τριών βιβλίων.

Ελληνικές εκδόσεις
------------------

Στην Ελλάδα τα τρία μυθιστορήματα αρχικά κυκλοφόρησαν ξεχωριστά το 1991 σε μετάφραση της Σάρα Μπενβενίστε από τις εκδόσεις Σ. Ι. Ζαχαρόπουλος. Και τα τρία μαζί κυκλοφορούν σε έναν τόμο από τις εκδόσεις Μεταίχμιο σε μετάφραση της Σταυρούλας Αργυροπούλου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  OL1682241W.
2. ↑  20th Century's Greatest Hits: 100 English-Language Books of Fiction - Wikipedia
3. ↑  archive.org/details/newyorktrilogyci00aust. Ανακτήθηκε στις 25  Φεβρουαρίου 2019.
4. ↑  Βιβλιονέτ, Γυάλινη πόλη
5. ↑  Βιβλιονέτ, Φαντάσματα
6. ↑  Βιβλιονέτ, Το κλειδωμένο δωμάτιο
7. ↑  Βιβλιονέτ, Η τριλογία της Νέας Υόρκης

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* The New York Trilogy by Paul Auster - Reviewed by Ted Gioia

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 185134821
* LCCN: n86730957
* GND: 4405808-1
* SUDOC: 061417378
* BNF: cb13333947k (data)

 |

 |
Η Ασιά Ραμαζάν Αντάρ (1998–2016) ήταν φεμινίστρια και μαχήτρια των Γυναικείων Μονάδων Προστασίας (YPJ)
Η **Γυναιολογία** (κουρδικά: Jineolojî) αποτελεί μορφή φεμινισμού και ισότητας των φύλων που πρεσβεύει ο Αμπντουλάχ Οτζαλάν, ο αντιπροσωπευτικός ηγέτης του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) και του ευρύτερου φορέα Ένωσης Κοινοτήτων του Κουρδιστάν (KCK). Από το υπόβαθρο των θρησκευτικών και φυλετικών κανόνων που βασίζονται στην τιμή που περιορίζουν τις γυναίκες στις κοινωνίες της Μέσης Ανατολής, ο Οτζαλάν είπε ότι «μια χώρα δεν μπορεί να είναι ελεύθερη αν δεν είναι ελεύθερες οι γυναίκες» και ότι το επίπεδο της ελευθερίας των γυναικών καθορίζει το επίπεδο ελευθερίας στην κοινωνία γενικότερα.

Η γυναιολογία είναι δομικό στοιχείο του δημοκρατικού συνομοσπονδισμού, μια φιλοσοφία που ενισχύει τη διακυβέρνηση της Αυτόνομης Διοίκησης Βόρειας και Ανατολικής Συρίας (γνωστή και ως Ροζάβα).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Argentieri, Benedetta (30 July 2015). «These female Kurdish soldiers wear their femininity with pride». Quartz.. Ανακτήθηκε στις 24 November 2016.
2. 1 2  Argentieri, Benedetta (3 February 2015). «One group battling Islamic State has a secret weapon – female fighters». Reuters. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 February 2015.. Ανακτήθηκε στις 24 November 2016.
3. ↑  Argentieri, Benedetta (8 February 2015). «Women vs. the Islamic State: The Kurds have a secret weapon against brutal jihadists — female fighters». Pittsburgh Post-Gazette.. Ανακτήθηκε στις 26 November 2016.
Η λέξη **πανομοιόμορφος** χρησιμοποιείται για να περιγράψει κάτι που έχει ποικιλία ή ποικιλομορφία σε μια σειρά από πτυχές ή χαρακτηριστικά, ενώ ταυτόχρονα παρουσιάζει ομοιομορφία ή ομοιογένεια σε όλα αυτά τα χαρακτηριστικά. Η λέξη αποτελείται από τον προσδιορισμό "παν-" που σημαίνει "όλος" ή "παντού", τον ριζικό όρο "μορφή" που αναφέρεται στην εμφάνιση ή τη μορφή, και το επίθημα "-ος" που υποδηλώνει χαρακτηριστικό.

Χρήση
-----

Ο όρος πανομοιόμορφος χρησιμοποιείται ευρέως σε διάφορους τομείς, όπως η τέχνη, η φυσική, η γλώσσα και η κοινωνία. Για παράδειγμα, μπορεί να αναφερθεί σε έναν πίνακα ζωγραφικής που παρουσιάζει ποικιλία σε σχέδια και χρώματα, αλλά παράλληλα να διατηρεί μια ομοιογένεια ή μια συνοχή στην αισθητική του. Επίσης, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει μια γλώσσα που έχει διάφορες διαλέκτους ή διαφορετικά στυλ, αλλά παραμένει συνεκτική στη δομή και τη γραμματική της.

Παραδείγματα
------------

Ένα παράδειγμα πανομοιόμορφου φαινομένου μπορεί να είναι ένας κήπος που περιλαμβάνει διάφορα είδη φυτών, λουλουδιών και δέντρων, αλλά παρουσιάζει μια συνολική αρμονία στον σχεδιασμό του. Επίσης, ένα έργο τέχνης που χρησιμοποιεί διάφορες τεχνικές και υλικά μπορεί να θεωρηθεί πανομοιόμορφο, αν και διατηρεί μια συνοχή στο μήνυμα που επιθυμεί να μεταφέρει ο δημιουργός του.

Πανομοιόμορφος: Μια Συνεκτική Ποικιλομορφία
-------------------------------------------

Η έννοια της πανομοιόμορφης φύσης αποτελεί έναν συναρπαστικό συνδυασμό μεταξύ της ποικιλίας και της συνοχής. Σε οποιονδήποτε τομέα, η πανομοιόμορφη προσέγγιση επιτρέπει την εξερεύνηση των διαφόρων πτυχών και εκφάνσεων, ενώ ταυτόχρονα διατηρεί μια ομοιογένεια που δίνει συνολική ισορροπία και ενότητα.

Καλλιτεχνική Έκφραση
--------------------

Στον τομέα της τέχνης, οι καλλιτέχνες συχνά επιδιώκουν να δημιουργήσουν έργα που είναι πανομοιόμορφα. Μέσω της χρήσης διαφορετικών τεχνικών, υλικών και θεμάτων, δημιουργούν ένα πλούσιο και ποικίλο έργο που παραμένει συνεκτικό στην αισθητική του. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μέσω της συνειδητής αλλά και αυθόρμητης διαδικασίας του δημιουργικού προσδιορισμού.

Γλωσσική Ποικιλομορφία
----------------------

Στον τομέα της γλώσσας, η πανομοιόμορφη φύση εμφανίζεται μέσω της ποικιλομορφίας διαλέκτων, διαφορετικών λεξιλογίων και γραμματικών δομών. Μια γλώσσα μπορεί να είναι πανομοιόμορφη όταν επιτρέπει στους ομιλητές να εκφραστούν με ποικιλία και πλούτο, ενώ παράλληλα διατηρεί μια βασική συνοχή και κοινή κατανόηση.

Φυσική Κατανομή
---------------

Στη φύση, η πανομοιόμορφη κατανομή είναι εμφανής σε οικοσυστήματα που περιλαμβάνουν ποικιλία ειδών και ενδιαιτημάτων, αλλά παράλληλα διατηρούν μια ισορροπία και έναν κύκλο ζωής. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της αλληλεξάρτησης και της συμπληρωματικότητας των διαφόρων ειδών και οργανισμών.

Η πανομοιόμορφη φύση αποτελεί έναν ενδιαφέροντα τρόπο έκφρασης και οργάνωσης σε κάθε πτυχή της ανθρώπινης ζωής και της φύσης γύρω μας. Επιτρέπει την εξερεύνηση και την ανάδειξη της πλούσιας ποικιλομορφίας του κόσμου, ενώ ταυτόχρονα διατηρεί μια αίσθηση ενότητας και αρμονίας.

Παραπομπές
----------
Ο **Αλέξανδρος Α΄**, γεωργιανά: ალექსანდრე I, *Alek'sandre I*) (απεβ. το 1389), της δυναστείας Μπαγκρατιόνι, ήταν βασιλιάς του δυτικού γεωργιανού βασιλείου του Ιμερέτι από το 1387 έως το 1389. Πριν από αυτό, ήταν *εριστάβι* («δούκας») της Ιμερετίας υπό την εξουσία των βασιλέων της Γεωργίας .

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε κάποια στιγμή μετά το 1358 στην οικογένεια του Βαγράτ Α΄, τότε δούκα (και πρώην βασιλιά) του Ιμερέτι, και της συζύγου του Τζακέλι των αταμπέγκ της Σάμτσχε. Με το τέλος του πατέρα του το 1372 ο Αλέξανδρος Α΄ διορίστηκε από τον Βαγράτιος Ε΄ της Γεωργίας ως δούκας του Ιμερέτι. Στο 1387 εκμεταλλεύτηκε τις επιδρομές του Tιμούρ στη Γεωργία και ανακήρυξε τον εαυτό του βασιλιά του Ιμερέτι στη Μονή Γκελάτι, αλλά η πόλη Kουτάισι παρέμεινε στα χέρια των νομιμόφρονων στον Bαγράτ Ε΄ και οι δούκες της Μινγκρελία, Γκουρίας, την Αμπχαζίας και Σβανέτι αρνήθηκαν να συμμετάσχουν αυτόν. Ο Αλέξανδρος Α΄ επέτυχε να καταλάβει αρκετά φρούρια στο Ιμερέτι, αλλά το Κουτάισι παρέμεινε εκτός ελέγχου.    Απεβίωσε το 1389 και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Γεώργιος Α΄.

Οικογένεια
----------

Ο Αλέξανδρος ήταν νυμφευμένος με κάποια Άννα. Είχε δύο παιδιά: 

* Δημήτριος (απεβ. το 1455), δούκας του Ιμερέτι.
* Τάμαρ (απεβ. π. 1441 ), σύζυγος του Αλεξάνδρου Α΄ της Γεωργίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  fabpedigree.com/s095/f726580.htm. Ανακτήθηκε στις 30  Δεκεμβρίου 2020.
2. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
3. 1 2  Bagrationi, Vakhushti (1976). Nakashidze, N.T. επιμ. (PDF) (στα Russian). Tbilisi: Metsniereba. σελ. 41 .  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
4. ↑  Rayfield, Donald (2012). *Edge of Empires: A History of Georgia*. London: Reaktion Books. σελ. 148. ISBN 978-1780230306.
5. 1 2  Toumanoff, Cyril (1949–51). «The Fifteenth-Century Bagratids and the Institution of Collegial Sovereignty in Georgia». *Traditio* **7**: 181–183.
Η **Ευτέρπη Κουτζαμάνη** (Πολίχνιτος, 1949) είναι Ελληνίδα νομικός, πρώην εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, και η πρώτη γυναίκα σε αυτήν τη θέση και νυν πρόεδρος του ΕΣΡ.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πολίχνιτο Λέσβου. Το 1967 εισήχθη στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, από την οποία αποφοίτησε στις αρχές του 1972. Μετά την αποφοίτηση εγγράφηκε ως ασκουμένη δικηγόρος στον Δικηγορικό Σύλλογο Μυτιλήνης και έλαβε άδεια δικηγόρου Μυτιλήνης το 1974. Το επόμενο έτος έλαβε μέρος στον διαγωνισμό Εμμίσθων Παρέδρων και διορίστηκε στις 7 Οκτωβρίου 1975 έμμισθη πάρεδρος στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών. Είναι η πρώτη γυναίκα που εισήλθε στον εισαγγελικό κλάδο.

Τα επόμενα χρόνια υπηρέτησε σε εισαγγελίες πρωτοδικών σε πόλεις της περιφέρειας (Δράμα, Καλαμάτα, Σπάρτη) αλλά και στην Αθήνα στην Εισαγγελία Πρωτοδικών και αργότερα στην Εισαγγελία Εφετών. Το 2006 έγινε αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, η πρώτη γυναίκα σε αυτή τη θέση. Το 2010 ορίστηκε πρόεδρος της Πενταμελούς Επιτροπής για τον έλεγχο των δηλώσεων «πόθεν έσχες» και άσκησε καθήκοντα μέχρι και την κατάργηση της παραπάνω Επιτροπής.

Κατά τη διάρκεια της εισαγγελικής της σταδιοδρομίας χειρίστηκε υποθέσεις όπως αυτή με το ριφιφί στην Τράπεζα Εργασίας και συμμετείχε στη δίκη της 17 Νοέμβρη σε δεύτερο βαθμό.

Στη 1 Αυγούστου 2013 επελέγη από το Υπουργικό Συμβούλιο στη θέση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, από όπου και συνταξιοδοτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2016. Είναι η πρώτη γυναίκα Εισαγγελέας που καταλαμβάνει αυτό το αξίωμα στην Ελλάδα.

Το Σεπτέμβριο του 2023 ανέλαβε καθήκοντα προέδρου στο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ευτέρπη Κουτζαμάνη». *Εισαγγελία Αρείου Πάγου*. Ανακτήθηκε στις 1 Φεβρουαρίου 2024.
Ο **Λουδοβίκος Ε΄** (2 Ιουλίου 1478 - 16 Μαρτίου 1544) o λεγόμενος *ειρηνικός* από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ, ήταν εκλέκτορας του Παλατινάτου (Pfalz) το διάστημα 1508-1544.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φιλίππου εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Μαργαρίτας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ δούκα της Βαυαρίας. 

Όταν το 1508 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε, είχε να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της ήττας του Φιλίππου στον Πόλεμο για τη Διαδοχή στο Λάντσχουτ, που έγινε μεταξύ των Βίττελσμπαχ της Βαυαρίας· ο πατέρας του είχε ηττηθεί από τον Αλβέρτο Δ΄ δούκα της Βαυαρίας. Το 1518 στη Συνέλευση (Diet) κατάφερε να αναβληθεί η αυτοκρατορική απαγόρευση εναντίον του Παλατινάτου. To 1519 ψήφισε για την εκλογή του Καρόλου των Αψβούργων ως βασιλιά της Γερμανίας.

Κατά τη διάρκεια του Πολέμου των Γερμανών Αγροτών, ο Λουδοβίκος Ε΄ περικυκλώθηκε από 8.000 ένοπλους αγρότες στο Νόιστατ. Τότε κάλεσε τους αρχηγούς τους σε γεύμα και συμμορφώθηκε με τις απαιτήσεις τους. Απεβίωσε το 1544 και τον διαδέχθηκε ο επόμενος επιζών αδελφός του Φρειδερίκος Β΄ ως εκλέκτορας του Παλατινάτου.

Οικογένεια
----------

Το 1474 νυμφεύτηκε τη Σίβυλλα των Βίττελσμπαχ, κόρη του Αλβέρτου Δ΄ δούκα της Βαυαρίας· δεν απέκτησαν τέκνα.

Αναφορές
--------

1. ↑  Durant, Will (1957). *The Reformation*. The Story of Civilization. **6**. Simon and Schuster. σελ. 389.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Louis V, Elector Palatine  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 61689502
* ISNI: 0000 0000 1050 7906
* GND: 119272334
* SUDOC: 098819682
* BNF: cb131963884 (data)

 |

 |
Συντεταγμένες: 37°7′51″N 21°52′26″E﻿ / ﻿37.13083°N 21.87389°E﻿ / 37.13083; 21.87389Το **Τρίκορφο** είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας. Ο οικισμός ανήκει στην Κοινότητα Τρικόρφου, που υπάγεται διοικητικά στη Δημοτική Ενότητα Τρικόρφου, του Δήμου Μεσσήνης. Η παλαιότερη ονομασία του ήταν **Πεντιά. Είναι το χωριο της Δέσποινας.**

Πληροφορίες
-----------

Το Τρίκορφο βρίσκεται σε υψόμετρο 394 μέτρων και έχει πληθυσμό 362 κατοίκων σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Με το όνομα Πεντιά αναφέρεται και στην απογραφή των Ενετών του 1690, όνομα το οποίο διατηρήθηκε έως το 1927. Στην Κοινότητα Τρικόρφου, περιλαμβάνονται και οι οικισμοί, του Μαύρου Λόγγου και τον Χιλίων Σπιτιών, που σήμερα δεν κατοικούνται. Το όνομα Τρίκορφο προέρχεται από την τοποθεσία που είναι χτισμένο το χωριό, ενώ το όνομα Πεντιά σύμφωνα με την τοπική παράδοση προέρχεται από τις πέντε πρώτες οικογένειες του χωριού. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με την παραγωγή ελαιολάδου, βρώσιμων ελιών και με την καλλιέργεια σύκων. Ενοριακό ναό έχει τον Άγιο Νικόλαο.

Διοικητικές μεταβολές
---------------------

Στις 21-04-1835, ο οικισμός Πεντιά ορίζεται έδρα του Δήμου Υάμειας, μαζί με τους οικισμούς Κλήμα, Μαγγανιακό, Δραΐνα, Ζαγάρενα, Κυνηγός, Ξηροκάσι, Ράδου, Πουλίτσα, Μάνεσης και Κάτω Δαλακλή. Στις 18-12-1840, ο οικισμός Πεντιά προσαρτάται στο Δήμο Ιθώμης και ο Δήμος Υάμειας καταργείται. Στις 31-08-1912, ο οικισμός Πεντιά ορίζεται έδρα της Κοινότητας **Πεντιάς**. Στις 22-12-1927, ο οικισμός Πεντιά μετονομάζεται σε Τρίκορφο και στις 07-06-2010, ο οικισμός Τρίκορφο, προσαρτάται στο Δήμο Μεσσήνης.

Πρώην Δήμος Υάμειας
-------------------

* Δήμος Υάμειας

Προσωπικότητες
--------------

* Παντελής Παύλου Διονυσόπουλος (1909-1941), ήρωας του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου
* Φρεντ Σμέρλας, Ελληνοαμερικανός παίκτης του Αμερικανικού ποδοσφαίρου
* Σάκης Θεοδωρόπουλος, δημοσιογράφος

Δείτε επίσης
------------

* Τρίκορφο 2017, χαμηλή πτήση με πιλότο τον George Kats (βίντεο στο youtube)
* Υάμεια
* Αρχαία Υάμεια

Παραπομπές
----------

1. ↑  «TERRABOOK - ΤΡΙΚΟΡΦΟ».
2. ↑  «BUK.GR - ΤΡΙΚΟΡΦΟ».
3. ↑  «ΔΗΜΟΣ ΜΕΣΣΗΝΗΣ - ΤΡΙΚΟΡΦΟ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Μαρτίου 2020.
4. ↑  «MAPIO.NET - ΤΡΙΚΟΡΦΟ».
5. ↑  «ΕΕΤΑΑ - ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ ΟΙΚΙΣΜΟΥ ΠΕΝΤΙΑΣ».
6. ↑  «ΕΕΤΑΑ - ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ ΔΗΜΟΥ ΥΑΜΕΙΑΣ».
7. ↑  «ΦΕΚ 80Α - 28/12/1836» (PDF).
8. ↑  «ΦΕΚ 22Α - 18/12/1840» (PDF).
9. ↑  «ΕΕΤΑΑ - ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ ΔΗΜΟΥ ΙΘΩΜΗΣ».
10. ↑  «ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912» (PDF).
11. ↑  «ΕΕΤΑΑ - ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΠΕΝΤΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΤΡΙΚΟΡΦΟΥ».
12. ↑  «ΦΕΚ 306Α - 22/12/1927» (PDF).
13. ↑  «ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010» (PDF).
14. ↑  «ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ Φ.Ε.Κ.». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Μαρτίου 2018.
Ο **Λουδοβίκος ΣΤ΄** (4 Ιουλίου 1539 – 22 Οκτωβρίου 1583) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ-Ζίμερν, ήταν εκλέκτορας του Παλατινάτου (Pfalz) το διάστημα 1576-1583.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Ζίμμερν και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου Γ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Μαρίας των Χοεντσόλερν, κόρης του Καζιμίρ, μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Κούλμμπαχ.

Για να σπουδάσει γαλλικά επισκέφθηκε το Πανεπιστήμιο Ντολ (Dole) της Βουργουνδίας το 1554. Ο πατέρας του θα κληρονομούσε το Παλατινάτο από τον τέταρτο εξάδελφό του Όθωνα Ερρίκο, έτσι ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ συμμετείχε στη διακυβέρνηση στην Αυλή του Όθωνα Ερρίκου. Πράγματι το 1559 ο πατέρας του, που ήταν ένθερμός Καλβινιστής, ανέλαβε εκλέκτορας του Παλατινάτου.

Το 1576 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ τον διαδέχθηκε. Αντίθετα με αυτόν, ο Λουδοβίκος ήταν Λουθηρανός και εκτόπισε τους Καλβινιστές από το Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης, που βρήκαν προστασία στον αδελφό του Ιωάννη Καζιμίρ στο Νόιστατ αν ντερ Βάινστρασε. Εκεί ίδρυσαν την *Καζιμιριανή Ακαδημία του Νόιστατ*. Ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ αναδιοργάνωσε το Παλατινάτο με βάση τον Λουθηρανισμό, υιοθετώντας νέο καταστατικό Αυλής, αστυνόμευσης και διακυβέρνησης. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Κολωνίας (1583-88) ήταν ο μόνος Λουθηρανός υποστηρικτής του Καλβινιστή Γκέμπχαρτ Τρούσες φον Βάλντμπουργκ, αρχιεπισκόπου της Κολωνίας. 

Απεβίωσε το 1583 στη Χαϊδελβέργη και τον διαδέχθηκε ο γιος του Φρειδερίκος Δ΄.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύθηκε πρώτα το 1560 την Ελισάβετ, κόρη του Φιλίππου Α΄, μαρκήσιου (λαντγράβου) της Έσσης και είχε τέκνα:

* Άννα-Μαρία 1561-1589, νυμφεύθηκε τον Κάρολο Θ΄ Βάσα της Σουηδίας.
* Χριστίνα 1573-1619.
* Φρειδερίκος Δ΄ 1574-1610, εκλέκτορας του Παλατινάτου.
* Αικατερίνη 1572-1586 απεβ. 14 ετών, Δωροθέα 1566-1568 απεβ. 2 ετών, Φρειδερίκος-Φίλιππος 1567-1568 απεβ. 1 έτους, Λουδοβίκος 1570-1571 απεβ. 1 έτους, Ελισάβετ 1576-1577 απεβ. 1 έτους, Ελισάβετ 1562, Δωροθέα-Ελισάβετ 1565, Ιωάννης-Φρειδερίκος 1569, Φίλιππος 1575, απεβίωσαν νήπια.

Το 1582 απεβίωσε η Ελισάβετ και ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Άννα των Σίρκσενα, κόρη του Έντσαρντ Β΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας και της Αικατερίνης των Βάσα, αδελφής του Καρόλου Θ΄ της Σουηδίας.

Πηγές
-----

* Gustav von Bezold (1884), "Ludwig VI. Kurfürst von der Pfalz", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 19, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 577–580
* Volker Press (1987), "Ludwig VI. Kurfürst von der Pfalz", Neue Deutsche Biographie (NDB) (in German), 15, Berlin: Duncker & Humblot, pp. 414–415

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 28924930
* LCCN: no99047993
* ISNI: 0000 0001 0779 0648
* GND: 10211112X
* SUDOC: 109885805

 |

 |
H **Λουίζα Ολλανδίνα** (γερμ. *Louise Hollandine von Pfalz von Wittelsbach*, 18 Απριλίου 1622 - 11 Φεβρουαρίου 1709) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του εκλέκτορα του Παλατινάτου & βασιλιά της Βοημίας. Ήταν ποιήτρια και έγινε ηγουμένη στο Αββαείο Μωμπισσόν.

Βιογραφία
---------

Ήταν η δεύτερη κόρη του Φρειδερίκου Ε΄ του Παλατινάτου & βασιλιά της Βοημίας και της Ελισάβετ Στιούαρτ, κόρης του Ιακώβου Α΄ της Αγγλίας και ΣΤ΄ της Σκωτίας.

Γεννήθηκε στην Ολλανδία, καθώς τότε οι γονείς της ζούσαν στη Χάγη. Ήταν εξόριστοι, έχοντας χάσει το Παλατινάτο και τη Βοημία. Ο Φρειδερίκος Ε΄ ήταν γιος της Λουίζας Ιουλιάνας του Νάσσαου-Οράγγης και οι θείοι του τον είχαν προστατεύσει εκεί, έτσι έδωσε το όνομα *Ολλανδίνα* στην κόρη του από ευγνωμοσύνη προς αυτούς. 

Η Λουίζα Ολλανδίνα σπούδασε στο Λέιντεν στη βασιλική Αυλή. Αναφέρεται ότι άρχισε μαθήματα ζωγραφικής στην ηλικία των έξι ετών και έγινε αφοσιωμένη ζωγράφος. Διδάχθηκε σύμφωνα με την Καλβινιστική παράδοση, κατά την Κατήχηση της Χαϊδελβέργης.

### Η μεταστροφή στον Καθολικισμό

Για άγνωστους λόγους, και προς απογοήτευση της Προτεσταντικής οικογένειάς της, το 1657 διέφυγε στη Γαλλία με τη βοήθεια τη Ερριέττας Μαρίας της Γαλλίας, συζύγου του θείου της Καρόλου Α΄ της Αγγλίας, και μεταστράφηκε στον Καθολικισμό. Το 1659 έγινε δόκιμη και το 1660 μοναχή στο Κιστερκιανό Αββαείο Μωμπισσόν. Με την υποστήριξη του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας έγινε ηγουμένη του Μωμπισσόν το 1664. Η μητέρα της Ελισάβετ προσπάθησε να τη συλλάβει και να την φέρει πίσω· η μεταστροφή της κόρης της προκάλεσε εχθρότητα για όλη τη ζωή της. Η Λουιζα Ολλανδίνα είναι το μόνο τέκνο της Ελισάβετ, που έμεινε έξω από τη διαθήκη της. Ο αδελφός της Εδουάρδος υποστήριξε τη μεταστροφή της, καθώς είχε γίνει και εκείνος Καθολικός και ζούσε επίσης στη Γαλλία.

Πηγές
-----

* Kelly, Amy Eloise (21 December 2016). "Louise Hollandine of the Palatinate: princess, artist and Abbess". History of Royal Women. Retrieved 29 February 2020.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 29  Απριλίου 2014.
2. 1 2  «Louise Hollandine (Prinses van de Pfalz)». (Ολλανδικά) *RKDartists*. 39177.
3. 1 2  «Louise Hollandine prinses van de Palts». *Biografisch Portaal*. 19787815.
4. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 15  Δεκεμβρίου 2014.
5. ↑  (Αγγλικά) *Union List of Artist Names*. 8  Αυγούστου 2021. 500006479. Ανακτήθηκε στις 7  Φεβρουαρίου 2024.
6. ↑  (Αγγλικά) *Union List of Artist Names*. 5  Απριλίου 2016. 500006479. Ανακτήθηκε στις 21  Μαΐου 2021.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 79270611
* **Europeana**: agent/base/24781
* LCCN: n82244653
* ISNI: 0000 0001 0784 3789
* GND: 104196882
* BPN: 19787815
* ULAN: 500006479
* RKD: 39177

 |

 |
**Η κομητεία Hardin** είναι μια κομητεία που βρίσκεται στην πολιτεία του Τενεσί των ΗΠΑ. Από την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 26.831.  Η έδρα της κομητείας είναι η Σαβάνα.  Η κομητεία Hardin βρίσκεται βόρεια και κατά μήκος των συνόρων του Μισισιπή και της Αλαμπάμα. Η κομητεία ιδρύθηκε τον Νοέμβριο του 1819 και ονομάστηκε μεταθανάτια για τον συνταγματάρχη Joseph Hardin, στρατιώτη του Επαναστατικού Πολέμου και νομοθετικό εκπρόσωπο για την επαρχία της Βόρειας Καρολίνας. η Πολιτεία του Φράνκλιν ; και τη Νοτιοδυτική Επικράτεια .

Γεωγραφία
---------

Σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, η κομητεία έχει συνολική έκταση 596 square miles (1,540 km2) , εκ των οποίων 577 square miles (1,490 km2) είναι ξηρά και 19 square miles (49 km2) (3,2%) είναι νερό. 

Η κομητεία Hardin βρίσκεται στο δυτικό νότιο Τενεσί (αν και μέρος της κομητείας βρίσκεται ανατολικά του ποταμού Τενεσί, η κομητεία θεωρείται μέρος της "Μεγάλης Διεύθυνσης" του Δυτικού Τενεσί ). Η κομητεία χωρίζεται σε δύο σχεδόν ίσα τμήματα από τον ποταμό Τενεσί, ο οποίος εισέρχεται περίπου στο μέσο της νότιας πλευράς και περνά κοντά στη βορειοανατολική γωνία, ρέοντας προς τα βόρεια. Το μήκος του νομού από βορρά προς νότο είναι περίπου 30 μίλια, και το μεγαλύτερο πλάτος του, από ανατολή προς δύση, περίπου 21. 
 

1. ↑  «State & County QuickFacts». United States Census Bureau. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2013.
2. ↑  «Find a County». National Association of Counties. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2011.
3. ↑  «Tennessee Genealogy». Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2011.
4. ↑  «2010 Census Gazetteer Files». United States Census Bureau. 22 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2015.
5. ↑  Brazelton, B.G. (1885). *A History of Hardin County, Tennessee (re-print: Kissinger, 2008)*. Cumberland Presbyterian Publishing House; Nashville, TN. ISBN 1-4374-5605-7.
Ο **Κώστας Παπαϊωάννου** (1938, Νέα Σμύρνη – 4 Μαρτίου 2022, Αθήνα) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, εκδότης και συγγραφέας. Υπήρξε ο δημιουργός της εβδομαδιαίας σατιρικής εφημερίδας «Το Ποντίκι» το 1979, της οποίας διατέλεσε εκδότης και διευθυντής για 26 χρόνια, μέχρι το 2005.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1938 στη Νέα Σμύρνη. Ο πατέρας του Νίκος προερχόταν από οικογένεια εγκατεστημένη εδώ και πολλούς αιώνες στην Αθήνα ενώ η μητέρα του Αγγελική καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη. Ξεκίνησε την δημοσιογραφική του σταδιοδρομία το 1956, σε ηλικία 18 ετών, στην εφημερίδα «*Ακρόπολις*», όπου αρχικά κάλυπτε το δικαστικό ρεπορτάζ, ενώ στην συνέχεια έκανε ελεύθερο ρεπορτάζ. Έμεινε εκεί μέχρι τη μεταπολίτευση του 1974, οπότε μεταπήδησε στα «*Νέα*», ως υπεύθυνος πλέον για το πολιτικό ρεπορτάζ. Ταυτόχρονα (1975-78), υπήρξε αρχισυντάκτης του περιοδικού «*Αντί*».

Το 1979, και ενώ εργαζόταν ως πολιτικός συντάκτης στα *«Νέα*» (έμεινε έως το 1986), ξεκίνησε παράλληλα και την έκδοση του «Ποντικιού», μιας εβδομαδιαίας «πολιτικής - αποκαλυπτικής - σατιρικής εφημερίδας» (κατά την αυτοπαρουσίασή της), η οποία πολύ γρήγορα προκάλεσε αίσθηση με τα ευρηματικά πρωτοσέλιδά της (συνήθως κάποια γελοιογραφία σε μορφή κολλάζ) αλλά και την εσωτερική πληροφόρηση που διέθετε, ειδικά μετά την άνοδο στην εξουσία του Ανδρέα Παπανδρέου το 1981 (ο Παπαϊωάννου είχε πολύ φιλικές σχέσεις με τους Κώστα Λαλιώτη και Γιάννη Ρουμπάτη που του έδιναν δημοσιεύματα, αλλά όχι τόσο με τον Δημήτρη Μαρούδα).

Τον Ιούνιο του 2005 ο Παπαϊωάννου πούλησε το «*Ποντίκι*» στους Αντώνη Δελλατόλα και Δημήτρη Μπενέκο και συνταξιοδοτήθηκε.

Ήταν νυμφευμένος και είχε μια κόρη και δύο εγγόνια. Κατοικούσε στην Αίγινα. Απεβίωσε σε ηλικία 84 ετών στις 4 Μαρτίου 2022.

Εργογραφία
----------

* *Η ιστορία της κυρίας Ου* (1983)
* *Ο δράκος του Σέιχ-Σου: Υπόθεση Παγκρατίδη* (1988)
* *Δέκα μικροί και μεγάλοι νέγροι* (1989)
* *Ιστορία μιας νύχτας ατέλειωτης* (1991)
* *Αστυνομική ιστορία* (1992)
* *Πολιτική δολοφονία, Θεσσαλονίκη '48: Υπόθεση Τζωρτζ Πολκ* (1993)
* *Πολιτική δολοφονία, Θεσσαλονίκη '63: Υπόθεση Γρηγόρη Λαμπράκη* (1993)
* *15 Ιουλίου 1965: «Επιχείρηση ΑποσταΣΙΑ»!* (1995)
* *Αρχίστε από 'δω τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο!…* (1995)
* *Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει: Μια πολιτική ανασκο(λο)πηση της ιστορίας (1944–2007)* (2008)

Παραπομπές
----------

1. ↑  biblionet.gr/%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%89%CF%80%CE%BF/?personid=74114.
2. ↑  www.newsit.gr/ellada/pethane-o-dimosiografos-kostas-papaioannou-idrytis-tis-efimeridas-to-pontiki/3480416/.
3. 1 2 3 4  Βιογραφικά στοιχεία του Κώστα Παπαϊωάννου στο εσώφυλλο του βιβλίου Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει: μια πολιτική ανασκο(λο)πηση της Ιστορίας, 1944-2007
4. ↑  Γιάννης Π. Καψής, *Κουβεντιάζοντας με τον Ανδρέα: Ρητά και...Απόρρητα*, 2013 Εκδ. Λιβάνη.
5. ↑  «Πέθανε ο δημοσιογράφος Κώστας Παπαϊωάννου». *ProtoThema*. 4 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 4 Μαρτίου 2022.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 34355101
* **ΕΒΕ**: 34095
* **AA**: 73681
* **BiblioNet**: **74114**
* LCCN: nr96019182
* ISNI: 0000 0000 5297 2216
* GND: 105179739X
* SUDOC: 235694436
* CiNii: DA04128640

 |

 |
Η **Μπίλη Βέμη** (Στρυμονοχώρι Σερρών, 12 Νοεμβρίου 1954 - Βερολίνο, 11 Δεκεμβρίου 2012) ήταν Ελληνίδα ποιήτρια και πανεπιστημιακός.

Βιογραφικό
----------

Η Μπίλη (Βασιλική) Βέμη γεννήθηκε στο Στρυμονοχώρι Σερρών, στις 12 Νοεμβρίου του 1954 (από παραδρομή, δηλώθηκε στο τοπικό ληξιαρχείο ως ημερομηνία γέννησης η 22α Νοεμβρίου). Σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Στη συνέχεια έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Paris I Pantheon-Sorbonne (DEA στις ελληνορωμαϊκές αρχαιότητες και διδακτορικό στη Βυζαντινή Αρχαιολογία).  

Ακόμη, είχε τελειώσει την Ανωτέρα Σχολή Ξεναγών του ΕΟΤ στην Αθήνα, εργάστηκε δε και ως ξεναγός. Ήταν επίκουρη καθηγήτρια του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Δίδασκε Βυζαντινή Αρχαιολογία και Τέχνη με εφαρμογές στη Μουσειακή Εκπαίδευση. Επίσης, δίδασκε στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα Μουσειολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας.  

Το διδακτικό και το ερευνητικό της έργο σχετιζόταν με την αρχαία και τη βυζαντινή τέχνη και τη διδακτική της, την μουσειοπαιδαγωγική, την αρχαιολογία στην εκπαίδευση, τον σχεδιασμό εκπαιδευτικού υλικού και εκπαιδευτικών δράσεων μουσείων και την αξιολόγησή τους, τη σχέση των εκπαιδευτικών με τα μουσεία και την πολιτισμική κληρονομιά.  

Αποβλέποντας στο να γίνει ευκολότερη η προσέγγιση της μουσειακής εκπαίδευσης από όλους, πήρε μέρος στην επιμέλεια συλλογικού τόμου με θέμα τα μουσεία και την εκπαίδευση (2010).  

Κατέλιπε σημαντικό μεταφραστικό έργο. Από κοινού με τον Γ. Κορδομενίδη επιμελήθηκε την έκδοση κειμένων του Κινέζου ποιητή Χι Ουέι.  

Ήταν μόλις δώδεκα χρονών, όταν δημοσίευσε την πρώτη της ποιητική συλλογή.   

Ήταν μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων.  

Πέθανε στις 11 Δεκεμβρίου 2012, στο Βερολίνο.

Έργα
----

### Ποίηση

* Νέλτο (1966)
* Ο κόκορας των θεμελίων (1971)
* Η σκουριά του Μεγαλέξανδρου (1978)
* Τοπίο που σε λένε ποίημα (1987)
* Φυτά του ύπνου (2000)
* Το δέντρο που το φέραν στο μουσείο (2003, δίγλωσση έκδοση ελληνικά-γαλλικά)

### Μελέτες

* Το κουτί της γραφής - Πάνω σε τι και με τι (2001, βιβλίο και εποπτικό υλικό για παιδιά και δασκάλους)

### Μεταφράσεις

* Ράντοβαν Ίβσικ «Ο βασιλιάς Γκόρντογκαν» (θεατρικό δράμα σε πέντε πράξεις, μετάφραση από τα γαλλικά σε συνεργασία με τον Βασίλη Νικολαΐδη - το έργο πρωτοανέβηκε το 1982 από το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν)
* Henri Michaux «Ονειροπολώντας με αφορμή αινιγματικές ζωγραφιές»

Πηγές
-----

* Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας (εκδόσεις Πατάκη, σελ. 275)
* Βιογραφία στις εκδόσεις "Καλειδοσκόπιο"

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 76211564
* **ΕΒΕ**: 15784
* **AA**: 132859
* **BiblioNet**: **24087**
* LCCN: nr96003465
* ISNI: 0000 0000 5014 8565
* GND: 103173382

 |

 |
Η **Λιάνα Βιτσώρη** (Αθήνα 16 Φεβρουαρίου 1924 - 23 Ιανουαρίου 1997) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός, ποιήτρια και θεατρική συγγραφέας.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη των ηθοποιών Γιώργη Βιτσώρη και Νίτσας Τσαγανέα. Σε ηλικία δύο ετών εμφανίστηκε δίπλα στη μεγάλη ηθοποιό Κυβέλη στη "Σκιά" του Ντάριο Νικοντέμι, στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Το 1933, έπαιξε το ρόλο ενός αγοριού, τον Ιουλιανό, στην "Ασία" του Λένορμαν, με το θίασο της κορυφαίας ηθοποιού Μαρίκας Κοτοπούλη. Στο θίασο συμμετείχε και η μητέρα της. Με την Κοτοπούλη έπαιξε και το 1937, στο έργο του Αντρέ Μπιραμπώ "Φράπα" στο θέατρο Ρεξ.

Πρώτα βήματα
------------

Η επαγγελματική της δραστηριότητα άρχισε κυρίως στα χρόνια της Κατοχής. Το 1942 εμφανίστηκε με το μουσικό θίασο Ορέστη Μακρή-Κυριάκου Μαυρέα-Μίμη Κοκκίνη, στο θεάτρο Περοκέ. Υπήρξε μια από τις ωραιότερες ηθοποιούς της εποχής της και διακρίθηκε κυρίως σε "εξωτικούς" ρόλους. Έπαιξε και σε μουσική κωμωδία, μαζί με το νέο τότε πρωταγωνιστή Δημήτρη Χορν. Στη συνέχεια, συμμετείχε στο θίασο Βάσως Μανωλίδου-Αιμίλιου Βεάκη-Γιώργου Παππά-Νίκου Δενδραμή, στο θέατρο Πάνθεον και έλαβε μέρος στο έργο "Θαμπά τζάμια" της Όλγας Πριντσλάου.

Γαλλία
------

Έγινε μέλος του Σωματείος Ελλήνων Ηθοποιών την 1 Μαρτίου 1943. Μετά την απελευθέρωση πήγε στο Παρίσι για να δει τον πατέρα της, Γιώργη Βιτσώρη, που είχε εγκατασταθεί εκεί για ν' αποφύγει τις διώξεις λόγω των αριστερών του πεποιθήσεων. Η Λιάνα Βιτσώρη παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής στην περίφημη Σχολή του Σαρλ Ντυλλέν και έλαβε μέρος στην ταινία του Πιέρ Πρεβέρ *Ταξίδι έκπληξη* (1946).

Ελλάδα
------

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, εμφανίστηκε το 1948 ως πρωταγωνίστρια στην πασίγνωστη τότε επιθεώρηση "Άνθρωποι, άνθρωποι". Έλαβε μέρος και σε άλλες επιθεωρήσεις μέχρι το 1951 οπότε και οικογενειακοί λόγοι την ανάγκασαν ν' αποσυρθεί σύντομα από το θέατρο. Την ίδια χρονιά εμφανίστηκε στην ταινία της Φίνος Φιλμ *Εκείνες που δεν πρέπει ν' αγαπούν*, σε σκηνοθεσία Αλέκου Σακελλάριου και με πρωταγωνιστές την Άννα Καλουτά, τη Σμαρούλα Γιούλη, τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, τον Αλέκο Αλεξανδράκη. 

Ασχολήθηκε επίσης με την ποίηση και έγραψε ορισμένα θεατρικά έργα.

Προσωπική ζωή
-------------

Παντρεύτηκε το διάσημο κονφερανσιέ και επιθεωρησιογράφο Γιώργο Οικονομίδη με τον οποίο εμφανίστηκε σε διάφορα βαριετέ. Ο σύζυγός της της αφιέρωσε το δημοφιλές εκείνη την εποχή τραγούδι: *Μα εγώ αγαπώ τη Λιάνα*. Απέκτησαν μια κόρη, την τραγουδίστρια και μουσικό Μαριαλένα Οικονομίδου. Η Λιάνα Βιτσώρη τάφηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Δίπλα της τάφηκε η μητέρα της, η Νίτσα Τσαγανέα.

Φιλμογραφία
-----------

| Έτος | Τίτλος | Ρόλος |
| --- | --- | --- |
| 1951 | *Εκείνες που δεν πρέπει να αγαπούν* | Φλώρα |

Θέατρο
------

| Έτος | Τίτλος |
| --- | --- |
| 1937 | Κράπα |
| 1948 | Άνθρωποι, άνθρωποι |

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. nm2552117. Ανακτήθηκε στις 16  Ιουλίου 2016.
Ο **Γεώργιος-Ιωάννης Β΄**, γερμ. Georg-Johann (24 Ιουνίου 1586 – 29 Σεπτεμβρίου 1654) ήταν συγκυβερνήτης του Φέλντεντς (1592-98), παλατινός κόμης του ημίσεως του Γκούττενμπεργκ (1598-1601), παλατινός κόμης του Γκούττενμπεργκ (1601-54) και παλατινός κόμης του Λύτσελσταϊν (1611-54).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τέταρτος γιος του Γεωργίου-Ιωάννη παλατινού κόμη του Βελντέτς και της Άννας-Μαρίας των Βάσα, κόρης του Γουσταύου Α΄ της Σουηδίας.

Ο πατέρας του απεβίωσε το 1592 και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του υπό την επιτροπεία της Άννας-Μαρίας. Το 1598 οι αδελφοί μοίρασαν τις κτήσεις και ο Γεώργιος-Ιωάννης έλαβε το ήμισυ του Γκούττενμπεργκ. Το 1601 απεβίωσε ο τριτότοκος αδελφός του Λουδοβίκος-Φίλιππος παλατινός κόμης του Γκούττενμπεργκ άγαμος και ο Γεώργιος-Ιωάννης κληρονόμησε το άλλο ήμισυ το Γκούττενμπεργκ. Το 1611 απεβίωσε ο δευτερότοκος αδελφός του Ιωάννης-Αύγουστος παλατινός κόμης του Λύτσελσταϊν άτεκνος και ο Γεώργιος-Ιωάννης κληρονόμησε το Λύτσελσταϊν.

Το 1654 απεβίωσε και τον κληρονόμησε ο ανιψιός του Λεοπόλδος-Λουδοβίκος.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1613 τη Σουζάνα των Βίττελσμπαχ, κόρη του Όθωνα-Ερρίκου παλατινού κόμη του Ζούλτσμπαχ και είχε τέκνα:

* Γεώργιος-Όθων 1614-1635, απεβίωσε 21 ετών.
* Φίλιππος-Λουδοβίκος 1619-1620, Ιωάννης-Φρειδερίκος 1617-1618, Άννα-Μαρία 1616, απεβίωσαν νήπια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά) *Κατάλογος της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γερμανίας*. 136697496. Ανακτήθηκε στις 17  Ιουλίου 2021.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 80998661
* GND: 136697496

 |

 |
Τα τρία ισομερή ξυλενίου: ορθοξυλόλιο, μεταξυλόλιο και παραξυλόλιο
Στην οργανική χημεία, το **ξυλόλιο** ή **ξυλένιο** (από την ελληνική λέξη *ξύλο*, Χημική ονοματολογία IUPAC: **διμεθυλβενζόλιο**) είναι οποιαδήποτε από τις τρεις οργανικές ενώσεις με τον τύπο(CH3)2C6H4. Προέρχονται από την αντικατάσταση δύο ατόμων υδρογόνου με ομάδες μεθυλίου σε έναν δακτύλιο βενζολίου. Ποια υδρογόνα είναι υποκατεστημένα καθορίζει ποιο από τα τρία δομικά ισομερή προκύπτει. Είναι ένα άχρωμο, εύφλεκτο, ελαφρώς λιπαρό υγρό μεγάλης βιομηχανικής αξίας.

1. ↑  ξύλον. Liddell, Henry George· Scott, Robert· *A Greek–English Lexicon* στο Perseus Project.
2. ↑  Fabri, Jörg· Graeser, Ulrich· Simo, Thomas A. (2000). «Xylenes». *Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry*. doi:10.1002/14356007.a28\_433. ISBN 978-3527306732.
Ξυλόγλυπτο μιας οικογένειας ρομά, 1552
Οι Ρομά είναι μια ξεχωριστή εθνοτική και πολιτιστική ομάδα λαών που ζουν σε όλο τον κόσμο και οι οποίοι μοιράζονται μια οικογένεια γλωσσών και ενίοτε έναν παραδοσιακό νομαδικό τρόπο ζωής. Παρόλο που η ακριβής προέλευσή τους δεν είναι ξεκάθαρη, η κεντρική Ινδία αποτελεί ένα αξιοσημείωτο τόπο προέλευσης. Η γλώσσα τους προέρχεται και είναι παρόμοια με τις σημερινές γλώσσες γκουτζαράτι και ρατζαστάν ενώ δανείζεται και δάνεια από άλλες γλώσσες καθώς οι ρομά μετανάστευαν από την Ινδία. Στην Ευρώπη, παρόλο που ο πολιτισμός τους έχει πέσει θύμα άλλων πολιτισμών, οι ρομά έχουν βρει τρόπο να διατηρήσουν την κληρονομιά και την κοινωνία τους.

Ονομασία
--------

Οι ρομά βρίσκονται σήμερα σε ολόκληρο τον κόσμο. Συνήθως υιοθετούν ονόματα που είναι κοινά στην χώρα διαμονής τους. Οι σύγχρονοι ρομά σπάνια χρησιμοποιούν το παραδοσιακό όνομα της γλώσσας τους, όπως το Čingaren. Η ρομανική είναι η μόνη ινδοαριανή γλώσσα που ομιλείται αποκλειστικά σε όλη την Ευρώπη από τον Μεσαίωνα. Οι ομιλητές της ρομανικής χρησιμοποιούν πολλούς όρους για την γλώσσα τους. Γενικά αναφέρονται στην γλώσσα τους ως Čingari čhib ή řomani čhib, που σημαίνει "η γλώσσα των ρομά" ή "η ρομανική γλώσσα". Ο όρος ρομανική γλώσσα χρησιμοποιείται από τους μελετητές από τον 19ο αιώνα ενώ μέχρι τότε χρησιμοποιούσαν τον όρο γλώσσα των τσιγγάνων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Who are the Roma people?». *New Internationalist* (στα Αγγλικά). 28 Οκτωβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2022.
2. ↑  Goldberg, K. Meira· Bennahum, Ninotchka Devorah (6 Οκτωβρίου 2015). *Flamenco on the Global Stage: Historical, Critical and Theoretical Perspectives*. McFarland. ISBN 978-0-7864-9470-5.
3. ↑  Wiley, Eric (June 2005). "Romani Performance and Heritage Tourism: The Pilgrimage of the Gypsies at Les Saintes-Maries-de-la-Mer". *TDR/The Drama Review*. **49** (2): 135–158. doi:10.1162/1054204053971126. JSTOR 4488646. S2CID 57561829.
4. ↑  Berthier, Jean-Charles (1979). "The Socialization of the Gypsy Child". *International Social Science Journal*. **31** (3): 376–392.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* A Roma Journey—explores Romani culture in the Balkans and beyond, including digitised texts, photographs, paintings and recordings of traditional songs.
* Gypsy law by Peter T. Leeson (doi:10.1007/s11127-012-0048-4)
* The Economics of Gypsies—*Freakonomics*
* Romani Lives—Lungo Drom Αρχειοθετήθηκε 2013-07-18 στο Wayback Machine.
* Mention of romanipe as being a Rom
* Roma culture and traditions: the ROMANIPEN
* Mention of romanipe as the Romani Code (in ρωσική)
* Mention of romanipe as Romani culture (in ρωσική)
* Mention of romanipe as being a Rom (in ρωσική)
* Romowie - bliscy i dalecy. A short definition of romanipe in the text (in πολωνική)
* Romanipen-sistemul valorilor rome—BBC News (in Romanian)
Ο **Χρήστος Αρμάντο Γκέζος** (γεννημένος το 1988) είναι Έλληνας συγγραφέας και ποιητής. Γεννήθηκε από Έλληνες γονείς, στην Χιμάρα της Αλβανίας, και μεγάλωσε στην Σκάλα Λακωνίας, στην Ελλάδα. Για την ποιητική του συλλογή με τίτλο *Ανεκπλήρωτοι Φόβοι*, έλαβε το 2014 το Κρατικό Λογοτεχνικό Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα. Έχει, επίσης, δημοσιεύσει ένα μυθιστόρημα, υπό τον τίτλο *Η λάσπη*.

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
---------------------------

Ο Γκέζος γεννήθηκε το 1988, στην Χιμάρα, στη Βόρεια Ήπειρο. Το 1991, και έπειτα από το άνοιγμα των ελληνοαλβανικών συνόρων που ακολούθησε της κατάρρευσης του κομμουνιστικού καθεστώτος στην Αλβανία, η οικογένειά του μετανάστευσε στην Ελλάδα, και πιο συγκεκριμένα στην Σκάλα Λακωνίας. Σπούδασε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο της Αθήνας ως Τοπογράφος Μηχανικός. Αυτό τον καιρό ζει στην Αθήνα.

Εργογραφία
----------

Ο Γκέζος ξεκίνησε την συγγραφή ποιημάτων και ιστοριών σε ηλικία 19 ετών. Το 2012 εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο, μια ποιητική συλλογή με τίτλο *Ανεκπλήρωτοι φόβοι*, για την οποία και βραβεύτηκε στα Κρατικά Λογοτεχνικά Βραβεία της Ελλάδας το 2014 ως ο "Καλύτερος Πρωτοεμφανιζόμενος Συγγραφέας" της χρονιάς. Το 2014, εξέδωσε το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο *Η λάσπη,* το οποίο συμπεριλήφθηκε μεταξύ των υποψηφιοτήτων του Αθηναϊκού Βραβείου Λογοτεχνίας, για το καλύτερο ελληνικό μυθιστόρημα του 2014.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Tsiliopoulos, Euthimis. «State Literary Awards 2014». TheTOC. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2014. The Best Debuting Author Award was awarded by majority to Christos Armandos Gezos
2. 1 2  Σκανδύλα, Χάϊδω. «Δεν περίμενα το βραβείο». Αγγελιοφόρος της Κυριακής. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαρτίου 2014. Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2014.
3. ↑  «Δελτία Τύπου: Κυριακή, 30 Μαρτίου 2014 25/3/2014». University of Culture and Athletics (Greece). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Μαρτίου 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος στο Goodreads
* Ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος στο BiblioNet

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 316739821
* **ΕΒΕ**: 313267
* **BiblioNet**: **105010**
* LCCN: no2015089754
* ISNI: 0000 0004 5105 0681
* GND: 1072389568
* BNF: cb17991856m (data)

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Christos Armandos Gezos  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Ματθίλδη του Σούλτσμπαχ**, γερμ.: Mathilde von Sulzbach, (απεβ. 31 Οκτωβρίου ή 3 Νοεμβρίου 1165) ήταν κόρη του κόμη του Σούλτσμπαχ και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνη της Ιστρίας. Διαφορετικές ημερομηνίες για το τέλος της δίνονται στους καταλόγους τεθνεώτων του αβαείου του Μπάουμπουργκ και σε δύο μοναστήρια του Σάλτσμπουργκ.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Bερεγγάριου Β΄, κόμη του Σούλτσμπαχ (π. 1080 – 3 Δεκεμβρίου 1125) και της δεύτερης συζύγου του Aδελαΐδας του Βόλφρατσχαουζεν. Το 1111 ο Βερεγγάριος Β΄ ήταν μεταξύ των ευγενών που παρευρέθηκαν στη στέψη του Ερρίκου Ε΄ της Γερμανίας. Αναφέρεται μεταξύ των εγγυητών, στα έγγραφα που σχετίζονται με τη στέψη. Το 1120 ο Βερεγγάριος καταγράφεται να δίνει μία δωρεά στο πριγκιπάτο-επισκοπή του Μπάμπεργκ. Αναφέρεται ως ιδρυτής του κτιρίου του Συλλόγου του καθεδρικού του Μπέρχτεσγκαρντεν και του αβαείου Μπάουμπουργκ. Ήταν επίσης συνιδρυτής του αβαείου Καστλ. Ήταν ένας από τους ηγεμόνες, που υπέγραψαν το κονκορδάτο του Βορμς (23 Σεπτεμβρίου 1122). Τον Αύγουστο του 1125, ο Bερεγγάριος Β΄ αναφέρεται σε έγγραφα του Λοθάριου Γ΄ βασιλιά των Ρωμαίων. Ο θάνατος του Bερεγγάριου Β΄ αναφέρεται τέσσερις μήνες αργότερα. Η ταυτότητα της μητέρας της αναφέρεται στο "Kάστλερ Ράιμχρονικ", στίχο 525.

Αδέλφια της Ματθίλδης ήταν ο Γκέμπχαρντ Γ΄ κόμης του Σούλτσμπαχ, η Γερτρούδη σύζυγος του Κορράδου Γ΄ της Γερμανίας και η (Βέρθα) Ειρήνη σύζυγος του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

Οικογένεια
----------

Η Ματθίλδη παντρεύτηκε τον Ένγκελμπερτ Γ΄ μάργραβο της Ιστρίας. Ο σύζυγός της ήταν μάρτυρας στην παραχώρηση του *Μικρού Προνομίου (Privilegium Minus)* δημιουργώντας το δουκάτο της Αυστρίας. Είχαν τέσσερα παιδιά:

* Ούλριχ, κόμης του Λάιμπαχ (Λουμπλιάνα).
* Γοδεφρείδος, έγινε ιερέας.
* Ερμάνος Β΄ διαδέχθηκε τον αδελφό του στην Καρινθία.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  p40769.htm#i407686. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. ↑  Cawley, Charles, *Profile of Berengar of Sulzbach, his wives and children*, Foundation for Medieval Genealogy, ανακτήθηκε στις July 2012 , Πρότυπο:Better source
3. ↑  Cawley, Charles, *Profile of Engelbert III, his wife and children*, Foundation for Medieval Genealogy, ανακτήθηκε στις July 2012 , Πρότυπο:Better source