recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Νικολό Α΄ Σομμαρίπα** (*Ιταλικά : Nicolò Sommaripa*) (απεβίωσε το 1505), ήταν Άρχοντας της Πάρου και Τριτημόριος της Εύβοιας (1462 - 1505).. Καταγόταν από την Ιταλική με Γαλλική καταγωγή Οικογένεια Σομμαρίπα (Sommerive, Sommariva, Sommaripa) Αρχόντων μερικών νησιών του Δουκάτου του Αρχιπελάγους.

Οικόσημο των Σομμαρίπα
Ήταν γιος του Κρουσίνο Α΄ Σομμαρίπα Άρχοντα της Πάρου, της Άνδρου και Τριτημόριου της Χαλκίδας με σύζυγο άγνωστου ονόματος. Κληρονόμησε από τον πατέρα του την Πάρο και την Τριτημορία της Εύβοιας, η Άνδρος κληρονομήθηκε από τον μικρότερο αδελφό του Ντομένικο Σομμαρίπα..

Οικογένεια
----------

Το 1455 νυμφεύτηκε την αγνώστου ονόματος κόρη του Σεκόντο ντα Πέζαρο. Απέκτησε έναν γιο τον Φραντσέσκο Σομμαρίπα που τον διαδέχθηκε σαν Άρχοντας της Πάρου (1505 - 1517) και μια κόρη την Φιορέντζα Σομμαρίπα που παντρεύτηκε τον Τζουάν Φραντσέσκο Βενιέρ και διαδέχθηκε τον αδελφό της σαν Αρχόντισσα της Πάρου (1517 - 1518). Εγγονοί της κόρης του Φιορέντζας ήταν ο Δόγης της Βενετίας Σεμπαστιάνο Βενιέρ και η Νουρμπανού Σουλτάνα σύζυγος του Οθωμανού σουλτάνου Σελίμ Β΄ και μητέρα του σουλτάνου Μουράτ Γ΄.
Την εποχή που αναφέρεται τριτημόριος της Εύβοιας η νήσος ήταν υπό Οθωμανική κατοχή και είναι άγνωστο αν ο Νικολό Α' είχε και πόσα φέουδα, σε ποια περιοχή, ή ήταν τιτουλάριος τριτημόριος της Εύβοιας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Mihail-Dimitri Sturdza, Dictionnaire Historique et Généalogique des Grandes Familles de Grèce, d'Albanie et de Constantinople, Paris: Sturdza, 1983, p. 550
2. ↑  Πανδέκτης, Οικόσημο οίκου Σομμαρίπα[*νεκρός σύνδεσμος*]

Πηγές
-----

* Ancestry of Sultana Nur-Banu (Cecilia Venier-Baffo)

|  |
| --- |
| Νικολό Α΄ Σομμαρίπα **Οικογένεια Σομμαρίπα** **Θάνατος:** 1505 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΚρουσίνο Α΄ Σομμαρίπα | **Άρχοντας της Πάρου**1462 - 1505 | ΔιάδοχοςΦραντσέσκο Σομμαρίπα |
| **Τριτημόριος της Εύβοιας**1462 - 1505 |
Οικογενειακό πορτραίτο
Ο **Πίτερ φαν ντερ Πλας Ι** (φλαμανδικά: **Pieter van der Plas**, περ. 1595 - περ. 1661 ) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στις Βρυξέλλες κατά το πρώτο τμήμα του 17ου αιώνα. Είναι γνωστός για τα ατομικά και ομαδικά πορτρέτα καθώς και τις ρωπογραφίες του.

Βιογραφία
---------

Ελάχιστα είναι γνωστά σχετικά με τη ζωή του Πίτερ φαν ντερ Πλας. Πιστεύεται ότι γεννήθηκε στις Βρυξέλλες ή στο Χάαρλεμ. Είναι γνωστό ότι είχε δραστηριοποιηθεί στις Βρυξέλλες μεταξύ 1610 και 1650, όπου ήταν "Δάσκαλος" στην τοπική Συντεχνία. Πιστεύεται ότι απεβίωσε στην ίδια πόλη μεταξύ 1650 και 1661.

Μερικές φορές συγχέεται με τον καλλιτέχνη που αναφέρεται ως P.V. Plas (γνωστό επίσης και ως Pieter van de Plassen, P. van Dillen και ως αυτός που υπέγραφε με τα αρχικά P.V.P.). Ο καλλιτέχνης αυτός δραστηριοποιήθηκε στις Βρυξέλλες μεταξύ 1630 και 1650 και πιθανώς ήταν Ολλανδός. Ο P.V. Plas ήταν ζωγράφος νεκρών φύσεων και εργαζόταν με το φλαμανδικό ύφος ζωγραφικής.

Έργο
----

Ο Πίτερ φαν ντερ Πλας ζωγράφισε πορτρέτα μεμονωμένων ατόμων καθώς και ομαδικά πορτρέτα για τις τοπικές συντεχνίες των Βρυξελλών.

Πορτρέτο άνδρα
Πίνακας που απεικονίζει ιερακοτρόφους αποτελεί τμήμα της Εθνικής Πινακοθήκης της Νορβηγίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ολλανδικά) *RKDartists*. rkd.nl/explore/artists/63789. Ανακτήθηκε στις 5  Φεβρουαρίου 2023.
2. ↑  Αναφερόμενος, επίσης, ως *Pieter van der Plaas* και *Pieter van der Plassche*.
3. 1 2 3 4 5  Pieter van der Plas (I) at the Netherlands Institute for Art History (Ολλανδικά)
4. ↑  Reginald Howard Wilenski, *Flemish Painters, 1430-1830, Volume 1*, Viking Press, 1960, p. 248
5. ↑  P.V. Plas στο Ολλανδικό Ίδρυμα Ιστορίας της Τέχνης (Ολλανδικά)
6. ↑  Vier mannen geknield (leden van het Brusselse zoutvisverkopersambacht ?) (Ολλανδικά)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Pieter van der Plas I στο Wikimedia Commons

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 95800436
* **Europeana**: agent/base/124652
* BPN: 87845498
* ULAN: 500019391
* KulturNav: id
* RKD: 63789

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Ζωγραφική
 |

 |
Το **νησί Παναγία** (τουρκικά: Panayır Adası, ***Παναγίρ***) είναι νησί του Αιγαίου υπό την επικράτεια της Τουρκικής Δημοκρατίας. Αποτελεί μέρος της Περιοχής Ντιντίμ της Επαρχίας Αϊδινίου. Η περιοχή του νησιού είναι περίπου 0,4 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Η απόσταση από την τουρκική ενδοχώρα (παραλία Άλτινκουμ του Ντιντίμ στη Μικρά Ασία) είναι 1,4 χιλιόμετρα, σε απόσταση 20 χλμ. δυτικά του Φαρμακονησιού.

Σήμερα το νησί είναι ακατοίκητο. Υπάρχει όμως μια εγκαταλελειμμένη εκκλησία, ένα κτίριο του Υπουργείου Γεωργίας και ένας φάρος. Το νησί ήταν επίσημα αναγνωρισμένο ως αρχαιολογικός χώρος· αλλά το 2010, το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Πολεοδομίας τερμάτισε το καθεστώς αυτό. Τώρα υπάρχει έντονη συζήτηση για το μέλλον του νησιού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Didim traveller's page» (στα Τουρκικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2021.
2. ↑  «Panayir Adasi Gunubirlik Alanina Acildi» (στα Τουρκικά). Hürriyet newspaper.
*Να μη συγχέεται με τον Πίτερ Κούκε φαν Ελστ*

*Ommegang* στην Αμβέρσα
Ο **Πίτερ φαν Ελστ** (φλαμανδικά: **Pieter van Aelst**) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος ρωπογραφιών και σχεδιαστής, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στην Αμβέρσα από το 1644 ως το 1654.

Δεν υπάρχουν καταγραφές για τον βίο και την εκπαίδευσή του καλλιτέχνη, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στην Αμβέρσα κατά τα μέσα του 17ου αιώνα. Είναι προς το παρόν γνωστός για ένα μόνον έργο που του αποδίδεται είναι ο πινακας που αναπαριστά το *Ommegang* (Όμμεχανχ, ολλανδική λέξη για τις μεσαιωνικής προέλευσης παρελάσεις - τελετές) στην Αμβέρσα. Καθώς προφανώς φιλοτεχνήθηκε μεταξύ 1644 και 1654, η σύνθεση αυτή αποτέλεσε πηγή έμπνευσης ποικίλων ερμηνειών του θέματος, που οι Φλαμανδοί καλλιτέχνες, όπως οι Εράσμους ντε Μπι και Αλεξάντερ φαν Μπρέντελ ζωγράφισαν αργότερα

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ολλανδικά) *RKDartists*. rkd.nl/explore/artists/564. Ανακτήθηκε στις 28  Ιουλίου 2018.
2. ↑  Αναφέρεται επίσης και ως Peter van Aelst, Peeter van Aelst
3. ↑  Pieter van Aelst at the Netherlands Institute for Art History (Ολλανδικό Ίδρυμα Ιστορίας της Τέχνης} (Ολλανδικά)
4. ↑  Peter van Aelst, *The Ommegang on the Meir in Antwerp*, at Jean Moust
5. ↑  Une procession animée Αρχειοθετήθηκε 2014-12-13 στο Wayback Machine. at Musėe de Flandre

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* RKD: 564

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Ζωγραφική
 |

 |
Ο **Νικολό Αμανίτι** (γεν. 1966) είναι Ιταλός συγγραφέας που κέρδισε το βραβείο Strega το 2007 για το μυθιστόρημά του *Come Dio comanda* (*Με τις ευλογίες του Θεού*).

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε στην Ρώμη στις 25 Σεπτεμβρίου του 1966. Ξεκίνησε να σπουδάζει βιολογία αλλά τελικά δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του. Το 1994 εξέδωσε το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο *Branchie*, το οποίο μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 1999 σε σκηνοθεσία του Francesco Ranieri Martinotti, και το 1996 συμμετείχε με ένα διήγημά του στην ανθολογία *Gioventù cannibale*.
Την ίδια χρονιά εκδόθηκε μια συλλογή διηγημάτων του με τίτλο *Fango* (*Λάσπη*). Στη συλλογή αυτή συμπεριλήφθηκε και το διήγημα του με τίτλο *L'ultimo capodanno dell'umanità*, που το 1998 έγινε ταινία από τον Marco Risi, στη συγγραφή του σεναρίου της οποίας συνεργάστηκε και ο Αμανίτι.

Το 1999 εκδόθηκε το μυθιστόρημά του *Ti prendo e ti porto via* (*Θα σε πάρω να φύγουμε*) και δύο χρόνια αργότερα το *Io non ho paura* (*Εγώ δε φοβάμαι*) με το οποίο έγινε ιδιαίτερα γνωστός όχι μόνο στην Ιταλία (όπου πούλησε 800.000 αντίτυπα) αλλά και στο εξωτερικό και για το οποίο του απονεμήθηκε το βραβείο Viareggio την ίδια χρονιά. Το μυθιστόρημα του αυτό μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 2003 από το Γκαμπριέλε Σαλβατόρες (Gabriele Salvatores). Ακολούθησε το 2006 το μυθιστόρημά του *Come Dio comanda* (*Με τις ευλογίες του Θεού*), για το οποίο του απονεμήθηκε το βραβείο Strega το 2007 και το 2008 μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο και πάλι από τον Γκαμπριέλε Σαλβατόρες. Το 2009 εκδόθηκε το μυθιστόρημά του *Che la festa cominci* για το οποίο ήταν υποψήφιος για το βραβείο *Alabarda d'oro* το 2010.

Είναι παντρεμένος με την ηθοποιό Λορέντσα Ιντοβίνα (Lorenza Indovina).

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. nm0025052. Ανακτήθηκε στις 14  Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  (Αγγλικά) *Internet Speculative Fiction Database*. 190752. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  (Γερμανικά) *Munzinger Personen*. 00000029765. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  *LIBRIS*. 12  Νοεμβρίου 2012. libris.kb.se/katalogisering/nl037bq63b1drh5. Ανακτήθηκε στις 24  Αυγούστου 2018.
5. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb131852930. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 56750998
* LCCN: n94120103
* ISNI: 0000 0001 2134 314X
* GND: 120825074
* SELIBR: 301086
* SUDOC: 035375396
* BNF: cb131852930 (data)
* BIBSYS: 3117997
* NLA: 42201647
* NDL: 00903888
* NKC: xx0036268
* ICCU: RAVV092462
* BNE: XX1195071
* CiNii: DA17154541

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Niccolò Ammaniti  της Ιταλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Μόσχος Γικόνογλου** (29 Φεβρουαρίου 1932 - 28 Μαΐου 2021) ήταν Έλληνας πολιτικός, ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ. Διετέλεσε βουλευτής Ημαθίας για 27 χρόνια (1977 - 2004) και υφυπουργός Γεωργίας στην κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου (1982 - 1984).

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1932 στο Βρυσάκι Ημαθίας. Αποφοίτησε από την Ανωτέρα Σχολή Υπομηχανικών- Μηχανολόγων Αθηνών.

Εργαζόταν από τα παιδικά του χρόνια, και σε ηλικία 15 ετών έγινε μέλος του Σωματείου Μετάλλων του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης. Υπήρξε στέλεχος της Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστεράς (ΕΔΑ) και πρόεδρος της Πανελλήνιας Οργάνωσης Νεολαίας της, αλλά αργότερα αποχώρησε για να συνεργαστεί με τους τροτσκιστές του Μιχάλη Ράπτη, γνωστού και ως *Πάμπλο*, ενώ πραγματοποίησε επισκέψεις στη Σοβιετική Ένωση και στην Κούβα του Φιντέλ Κάστρο.

Το 1964 συνάντησε για πρώτη φορά τον Ανδρέα Παπανδρέου, τον οποίο έκτοτε ακολουθούσε. Μεταπολιτευτικά, υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ στην Ημαθία και γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής, ενώ εκλεγόταν συνεχώς βουλευτής για 27 χρόνια, από το 1977 μέχρι το 2004.

Τον Ιούλιο του 1982 τοποθετήθηκε υφυπουργός Γεωργίας, με υπουργό τον Κώστα Σημίτη, με τον οποίο σχεδόν αμέσως συγκρούστηκε. Παρέμεινε υφυπουργός μέχρι τον Φεβρουάριο του 1984.

Ο γιος του, Θανάσης Γικόνογλου, υπήρξε βουλευτής Ημαθίας του ΠΑΣΟΚ την περίοδο 2009 - 2012, ενώ ο ξάδερφός του Μπάμπης Γκιόνογλου ήταν για πολλά χρόνια δήμαρχος Αλεξάνδρειας.

Πηγές
-----

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Φεβρουαρίου 2004. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2015.
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Φεβρουαρίου 2004. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2015.
3. ↑
Νόμισμα των Ναμνιτών
Οι **Ναμνήτες** ήταν Γαλατική φυλή που ζούσαν στην Εποχή του Σιδήρου και στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία γύρω από την σημερινή πόλη Νάντη στην Βρετάνη. Ο Ιούλιος Καίσαρας τους αναφέρει για πρώτη φορά στα Απομνημονεύματα περί του Γαλατικού πολέμου, τον απολογισμό του για τους πολέμους του στη Γαλατία. Τους αναφέρει σαν μία από τις πέντε μεγαλύτερες φυλές στη βρετονική χερσόνησο από την Εποχή του Ορείχαλκου, μαζί με τους Βενετούς της Βρετάνης, τους Κοριοσολίτες, τους Ρεδόνες και τους Οσίσμιους. Οι *"Ναμνήτες"* ή *"Ναμνίτες"* καταγράφονται από πολλούς άλλους αρχαίους συγγραφείς όπως ο Πολύβιος, ο Στράβων, ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος και ο Κλαύδιος Πτολεμαίος. Η περιοχή που ζούσαν βρισκόταν ανάμεσα στις όχθες των ποταμών Λίγηρα και Βιλαίν. Στα βόρεια βρίσκονταν οι Ενετοί της Βρετάνης και οι Ρεδόνοι, στα ανατολικά οι Ανδεκαβοί και στα νότια οι Πίκτονες. Την άνοιξη του 56 π.Χ. που ξέσπασε ο Γαλατικός Πόλεμος οι Ναμνήτες συμμάχησαν με τους Ενετούς εναντίον του Ιούλιου Καίσαρα. Ο Ρωμαίος στρατηγός Ντεσίμους Τζούνιους Βρούτους Αλβίνος, αρχηγός του Ρωμαϊκού στόλου τους νίκησε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Caesar, *De Bello Gallico* 2, 34; 3, 7; 3, 11; 7, 75
2. ↑  Πολύβιος. *"Ιστορίαι"*, 34:10:6; Στράβων. Γεωγραφικά, 4:2:1
3. ↑  Ιούλιος Καίσαρας. Commentarii de Bello Gallico, 3:9:10; Πλίνιος ο Πρεσβύτερος. Φυσική Ιστορία, 4:107
4. ↑  Κλαύδιος Πτολεμαίος, Γεωγραφική Υφήγησις, 2:8:8
5. ↑  Falileyev 2010, s.v. Namnetes, Civitas Namnetum and Portunamnetu.
6. ↑  Lafond & Olshausen 2006
7. ↑  Talbert 2000, Map 7: Aremorica, Map 14: Caesarodunum-Burdigala
8. ↑  Lafond & Olshausen 2006
9. ↑  Ιούλιος Καίσαρας, III, 14

Πηγές
-----

* Delamarre, Xavier (2003). Dictionnaire de la langue gauloise: Une approche linguistique du vieux-celtique continental. Errance.
* Falileyev, Alexander (2010). Dictionary of Continental Celtic Place-names: A Celtic Companion to the Barrington Atlas of the Greek and Roman World. CMCS.
* Lafond, Yves; Olshausen, Eckart (2006). "Namnetae". Brill's New Pauly.
* Prósper, Blanca María (2013–2014). "Time for Celtiberian dialectology: Celtiberian syllabic structure and the interpretation of the bronze tablet from Torrijo del Campo, Teruel (Spain)". Keltische Forschungen. 6: 109–148.
* Talbert, Richard J. A. (2000). Barrington Atlas of the Greek and Roman World. Princeton University Press.
Μόσκοου μιουλ σερβιρισμένο σε χάλκινη κούπα
Το **Μόσκοου μιουλ** είναι κοκτέιλ επίσημα αναγνωρισμένο από την IBA. Παρασκευάζεται από βότκα, τζιτζιμπίρα και χυμό μοσχολέμονου.

Ιστορία
-------

Υπάρχουν δύο εκδοχές για τη γέννηση του ποτού. Η πιο αποδεκτή ανιχνεύει την προέλευσή του το 1941 στο μπαρ του ξενοδοχείου Chatham στη Νέα Υόρκη, χάρη στους επιχειρηματίες Τζον Μάρτιν και Ρούντολφ Κούνετ, ιδιοκτήτες της GF Heublein Brothers (διανομέας βότκας Smirnoff στις Ηνωμένες Πολιτείες), και τον Τζακ Μόργκαν, ιδιοκτήτη του εστιατορίου Cock'n'Bull του Χόλιγουντ στη λεωφόρο Σάνσετ (ο οποίος ήθελε να κυκλοφορήσει μπύρα τζίντζερ με την επωνυμία Cock'n'Bull). Οι τρεις τους δυσκολεύονταν να πουλήσουν τα προϊόντα τους, οπότε είχαν την ιδέα να προσπαθήσουν να τα συνδυάσουν με την προσθήκη άφθονου πάγου και χυμό λάιμ ή λεμονιού. Τους άρεσε το ποτό που προέκυψε, ιδιαίτερα για την ξινή νότα εσπεριδοειδών.

Μια δεύτερη εκδοχή, που κυκλοφόρησε το 2007 από ένα άρθρο του Έρικ Φέλτεν που δημοσιεύτηκε στην *Wall Street Journal*, αποδίδει την πατρότητα του ποτού στον Γουές Πράις, μπάρμαν του Cock'n'Bull, ο οποίος έτσι βρήκε έναν τρόπο να αδειάσει τις αποθήκες του μπαρ από πλεόνασμα βότκας και τζίντζερ μπύρας. Ο πρώτος πελάτης που το γεύτηκε ήταν ο ηθοποιός Μπρόντερικ Κρόφορντ.

Όσον αφορά την ονομασία, αρχικά το κοκτέιλ ήταν γνωστό ως *Vodka Buck*, αφού ανήκει στην οικογένεια *Buck Cocktail*, δηλαδή τα ποτά που βασίζονται σε τζιτζιμπίρα. Η αλλαγή του ονόματος, σύμφωνα με ορισμένες πηγές, οφείλεται στο σχόλιο ενός εκ των δημιουργών, ο οποίος πίνοντας τις πρώτες γουλιές σχολίασε ότι το ποτό στο λαιμό «κλώτσησε σαν μουλάρι». Η πιο διαπιστευμένη εκδοχή, από την άλλη πλευρά, λέει ότι οι εφευρέτες συμφώνησαν με έναν επιχειρηματία που έπρεπε να απορρίψει μια ολόκληρη αποθήκη γεμάτη χάλκινα αντικείμενα, συγκεκριμένα κούπες 5 ουγγιών με ένα γάιδαρο χαραγμένο πάνω τους. Επομένως, ο συνδυασμός διανομής των συστατικών με το μεταλλικό κύπελλο είχε ως αποτέλεσμα την τελική ονομασία.

Η επιτυχία του κοκτέιλ «απογειώθηκε» τη δεκαετία του 1950 σε ολόκληρες τις Ηνωμένες Πολιτείες, συμβάλλοντας αποφασιστικά στη διάδοση της κατανάλωσης της βότκας Smirnoff, η οποία με τον καιρό συνέχισε να εμπορεύεται τις χάλκινες *κούπες* με τον γάιδαρο, που έγινε το τυπικό «δοχείο» κατανάλωσης του κοκτέιλ.

Σύνθεση
-------

* 4,5 cl βότκα
* 12 cl μπύρα τζίντζερ
* 1 cl φρέσκος χυμός λάιμ

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Moscow Mule». Thinking Bartender.
2. ↑  «A Cock(tail) 'n' Bull Story». 9 giugno 2007. .
3. ↑  «What's the Story Behind the Moscow Mule and that Copper Mug?». Paykoc Imports.
4. ↑  «Insider Hollywood». 27 dicembre 1942.
5. ↑  Edward O. Thorp. *Beat The Dealer: A Winning Strategy For The Game Of Twenty One* (New York: Vintage Books, 1966), 68.
Πίτερ φαν Άνρεντ: Πορτρέτο του Δημάρχου Lambert Reynst, 1673.
**Ο Πίτερ φαν Άνρεντ** (*Pieter van Anraedt*, περ. 1635 – 13 Απριλίου 1678) ήταν Ολλανδός ζωγράφος της Χρυσής Εποχής ο οποίος ζωγράφισε πίνακες με ιστορικές σκηνές και πορτρέτα.

Βιογραφία
---------

 Άρχοντες του *OZ Huiszitten House.* Από αριστερά προς τα δεξιά: Φέρντινατ Μπολ Arnhout van der Cruijs, Anthony Hoevenaer, Jan Klaesz. van Beuningen, Caspar Commelin, Aarnout Schuyt και ο υπηρέτης Symon Leeman (όρθιος).  
Ελάχιστα είναι γνωστά για τις συνθήκες της ζωής του. Σύμφωνα με το RKD γεννήθηκε στην Ουτρέχτη, αλλά εκπαιδεύτηκε στο Ντέβεντερ, όπου επηρεάστηκε από τον Χέραρντ τερ Μπορχ. Ο Άρνολντ Χαουμπράκεν αναφέρει ότι ο ζωγράφος ήταν πολύ φίλος με τον ποιητή Γιαν φαν ντερ Φέιν (Jan van der Veen). Νυμφεύτηκε την κόρη του Αντωνία και μετακόμισαν στο Άμστερνταμ το *Rampjaar (έτος καταστροφής)* 1672, όταν ο γαλλικός στρατός επιτέθηκε στην πόλη. Κατόπιν έλαβε μια παραγγελία να ζωγραφίσει τους εφόρους του οίκου *Oudezijds huiszitten* στο Λεπρόζενχραχτ. Αυτός ο πίνακας επαινέθηκε ιδιαίτερα από τον Χαουμπράκεν το 1718, αλλά αποδόθηκε στον Μπολ, αν και είναι υπογεγραμμένος και χρονολογημένος.  Λίγο μετά τη ζωγραφική αυτού του ομαδικού πορτραίτου, ο Άνρεντ επέστρεψε στο Ντεφέντερ, όπου και απεβίωσε.

Δείτε επίσης
------------

* Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής
* Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *ECARTICO*. 579. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  *Athenaeum*. 12029. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  «Artcyclopedia» (Αγγλικά) anraadt\_pieter\_van. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  (Αγγλικά) *Union List of Artist Names*. 14  Νοεμβρίου 2017. 500007381. Ανακτήθηκε στις 21  Μαΐου 2021.
5. ↑  Commelin, Caspar (1693). *Vervolg Van de Beschryving der Stadt Amsterdam* (στα Ολλανδικά). Amsterdam. σελ. 539.
6. ↑  «De regenten van het Oudezijds Huiszittenhuis». *Collectie Online Research* (στα Ολλανδικά). Amsterdams Historisch Museum.
7. ↑  Houbraken, Arnold (1718). «Pieter van Anraat». *De groote schouburgh der Nederlantsche konstschilders en schilderessen* (στα Ολλανδικά).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Pieter van Anraedt στο Artnet
* Rose, Hugh James (1857). "Anraat, Peter Van". A New General Biographical Dictionary. Vol. 1 AA–ANS. London: B. Fellowes et al. p. 484.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 95725896
* **Europeana**: agent/base/4579
* ISNI: 0000 0000 6822 4503
* GND: 1020091711
* BPN: 10191093
* ULAN: 500007381
* RKD: 1989

 |

 |
Ο **Ναμ-Χανί** ήταν ο τελευταίος Σουμέριος κυβερνήτης της Λαγκάς (περί το 2100 π.Χ.), διάδοχος του Ουρ-Γκάρ και σύγχρονος του τελευταίου ηγεμόνα στην Ακκαδική αυτοκρατορία Σου-Τουρούλ. Ο Ναμ-Χανί ανήκε στην δυναστεία του κορυφαίου βασιλιά της Λαγκάς Γουδέα και ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της πόλης ιστορικά, έμεινε γνωστός από πολλές επιγραφές. Στην εποχή του ο Ούτου-χεγκάλ ιδρυτής στην Τρίτη Δυναστεία της Ουρ κατέλυσε το κράτος των νομάδων Γκούτι και ένωσε όλες τις Σουμεριακές πόλεις-κράτη υπό την εξουσία του. Ο διάδοχος του Ουρ-Ναμμού κατέλαβε και την Λαγκάς, εκτέλεσε τον Ναμ-Χανί και προσάρτησε την Λαγκάς στην Νέα Σουμεριακή αυτοκρατορία.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  Leick, Gwendolyn (2002). Who's Who in the Ancient Near East. Routledge. σ. 185
3. ↑  Hansen, Donald P. (1988). "A Sculpture of Gudea, Governor of Lagash". Bulletin of the Detroit Institute of Arts. 64 (1): 6.
4. ↑

Πηγές
-----

* Hansen, Donald P. (1988). "A Sculpture of Gudea, Governor of Lagash". Bulletin of the Detroit Institute of Arts. 64 (1): 6.
* Leick, Gwendolyn (2002). Who's Who in the Ancient Near East. Routledge.
Η **Μπάσκετ Μπρνο** (τσέχικα: Basketbalový Klub Brno) είναι επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης με έδρα το Μπρνο, η οποία αγωνίζεται στο πρωτάθλημα Τσεχίας.

Ιστορία
-------

Η Μπρνο είναι ένας από τους πιο επιτυχημένους συλλόγους καλαθοσφαίρισης της Τσεχίας και της πρώην Τσεχοσλοβακίας, αφού μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου κατέκτησε 21 πρωταθλήματα μέχρι την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού και τρία ακόμη μετά την ίδρυση του κράτους της Τσεχίας.

Η σπουδαιότερη εποχή του συλλόγου ήταν τις δεκαετίες του '60 και του '70, όταν ως Σπαρτάκ Μπρνο έφθασε δύο φορές στον τελικό του κυπέλλου Πρωταθλητριών, όπου ηττήθηκε και στις δύο προσπάθειες της από τη Ρεάλ Μαδρίτης. Το 1974, έφθασε στον τελικό του κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης, όπου ηττήθηκε από τον Ερυθρό Αστέρα με 86-75. Επίσης, έχει στο παλμαρέ της έναν ακόμη τελικό, αυτόν του Διηπειρωτικού κυπέλλου του 1969, όπου έχασε από τους Άκρον Γκουντγίαρ Γουίνγκφουτς με 84-71. Έχει φθάσει στην ημιτελική φάση του κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1963 και το 1969 και του κυπέλλου Κυπελλούχων το 1967, χάνοντας από την Ρεάλ Μαδρίτης, την ΤΣΣΚΑ Μόσχας και την Ίνις Βαρέζε, αντίστοιχα.

Τίτλοι και διακρίσεις
---------------------

### Εγχώριοι

* **Πρωταθλήματα Τσεχίας (3)**:

1993-94, 1994-95, 1995-96

### Πρώην Εγχώριοι

* **Πρωταθλήματα Τσεχοσλοβακίας (21)**:

1945-46, 1946-47, 1947-48, 1948, 1948-49, 1949-50, 1950-51, 1951, 1957-58, 1961-62, 1962-63, 1963-64, 1966-67, 1967-68, 1975-76, 1976-77, 1977-78, 1985-86, 1986-87, 1987-88, 1989-90

### Διεθνείς

* *Φιναλίστ Ευρωπαϊκών Πρωταθλημάτων (Ευρωλίγκα) (2)*:

1963-64, 1967-68

* *Φιναλίστ Κυπέλλου Κυπελλούχων (1)*:

1973-74

* *Φιναλίστ Διηπειρωτικού Κυπέλλου (1)*:

1969

Παραπομπές
----------

1. ↑  European club champions: 1958-2014 - Latest - Euroleague Basketball
2. ↑  Men Basketball European Cup Winners Cup 1974
3. ↑  «INTERCONTINENTAL CUP - Americas». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2016.

Πηγές
-----

* BC Brno profile | Game center | FIBA.com
* BC BVV BRNO | Korac Cup (2002) | FIBA Europe
Συντεταγμένες: 48°54′34.20″N 18°53′15.36″E﻿ / ﻿48.9095000°N 18.8876000°E﻿ / 48.9095000; 18.8876000

Το **Mόσοβτσε (Mošovce)** είναι ένα από τα μεγαλύτερα χωριά στην περιοχή Τύριετς (Turiec) της Σλοβακίας.

Στο παρελθόν, το Mošovce ήταν σημαντικό κέντρο τεχνών της περιοχής Turiec. Σήμερα το Mošovce μπορεί να χαρακτηριστεί ως μια σημαντική τουριστική περιοχή.

Η αρχική αρχιτεκτονική των σπιτιών σε Mošovce

Αξιοθέατα
---------

Ένα από τα πιο αξιοπρόσεκτα μνημεία είναι ένα φεουδαρχικό σπίτι στυλ ροκοκό-κλασσικό από το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα με ένα εκτενές αγγλικό πάρκο. Άλλες περιοχές στην πόλη περιλαμβάνουν: Ο τόπος γεννήσεως του Ján Kollár, μια νεογοτθική καθολική εκκλησία με έναν πολύτιμο βωμό, μια λουθηρανική εκκλησία που χτίστηκε το 1784, ένα μαυσωλείο που φιλοξενεί τώρα το μουσείο των τεχνών, ένα θερμοκήπιο Art-Nouveau, και ένα περίπτερο κήπων από το 1800.

Πολιτισμός και παραδόσεις
-------------------------

Στο Mošovce έχουν γεννηθεί πολλές σημαντικές προσωπικότητες όπως: ο Frico Kafenda (1883-1963), συνθέτης η Anna Lacková-Zora (1899-1988), συγγραφέας ο Štefan Krčméry (1892-1955), λογοτεχνικός κριτικός, ιστορικός, και ποιητής ο Júr Tesák Mošovský, μπαρόκ θεατρικός συγγραφέας και ο Miloslav Schmidt, ο ιδρυτής των ερασιτεχνικών πυροσβεστικών σωμάτων στη Σλοβακία.

Πιθανώς το σημαντικότερο πρόσωπο γεννημένο στο Mošovce, είναι ο μεγάλος σλάβος ποιητής, φιλόσοφος, και προτεστάντης ιεροκήρυκας, Ján Kollár (1793-1852), ο οποίος επηρέασε πολύ τη λογοτεχνία τουλάχιστον δυο εθνών με την ποιητική σύνθεσή του Slávy Dcera. Η εργασία του είναι η βάση και μια κινητήρια για τους σύγχρονους πατριώτες και τα εθνικά ενεργά στελέχη. Έχει μεταφραστεί σε διάφορες σλαβικό, καθώς επίσης και μη-σλαβικές γλώσσες.

Φωτογραφίες
-----------

* Στυλ ροκοκό-κλασσικός σπίτι φέουδων σε MošovceΣτυλ ροκοκό-κλασσικός σπίτι φέουδων σε Mošovce
* Λουθηρανική εκκλησία σε MošovceΛουθηρανική εκκλησία σε Mošovce
* Καθολική εκκλησία σε MošovceΚαθολική εκκλησία σε Mošovce
* Νεογοτθικό παρεκκλήσι, πιο πρόσφατο μαυσωλείο, τώρα ένα μουσείο σε MošovceΝεογοτθικό παρεκκλήσι, πιο πρόσφατο μαυσωλείο, τώρα ένα μουσείο σε Mošovce
* Κάλυψη των όπλων - MošovceΚάλυψη των όπλων - Mošovce
* Η σημαία - MošovceΗ σημαία - Mošovce
* MošovceMošovce

Παραπομπές
----------

1. ↑  *The 2021 Population and Housing Census*. Statistical Office of the Slovak Republic. Μπρατισλάβα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Mošovce στο Wikimedia Commons
* επίσημη περιοχή
* Φυλλάδιο τουριστών
* Πληροφορίες για Mošovce
* Drienok

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 242312832
* GND: 4773710-4
* NKC: xx0095299

 |

 |
Το **Νιου Μπράνσγουικ** (αγγλικά: *New Brunswick*) είναι πόλη του Νιου Τζέρσεϊ των ΗΠΑ. Η πόλη βρίσκεται κοντά στο ποταμό Ράριταν και απέχει 27 μίλια νοτιοδυτικά του Μανχάταν. Είναι γνωστή ως ζωντανή εμπορική πόλη, καθώς και ως πανεπιστημιούπολη, αφού εκεί βρίσκονται αρκετά σημαντικά πανεπιστήμια, όπως το Πανεπιστήμιο Ρούτγκερς.

Το 2019, η πόλη είχε πληθυσμό 55.676 και είναι η 689η πολυπληθέστερη πόλη στις ΗΠΑ.

Εκπαίδευση
----------

Το Πανεπιστήμιο Ρούτγκερς έχει τρεις από τις πανεπιστημιουπόλεις του στο Νιου Μπράνσγουικ, οι οποίες εκτείνονται και στους γύρω δήμους. Η Ιατρική Σχολή του πανεπιστημίου βρίσκεται επίσης στην πόλη, καθώς και στην πόλη του Πισκάτα.

Το Θεολογικό Σεμινάριο του Νιου Μπράνσγουικ βρίσκεται επίσης στην πόλη. Αυτό το θεολογικό σεμινάριο ιδρύθηκε το 1784 στην Νέα Υόρκη, αλλά μετακινήθηκε το 1910 στο Νιου Μπράνσγουικ. 

Το Κολέγιο της Κομητείας Μίντλεσεξ έχει κάποιες εγκαταστάσεις στην πόλη, αλλά η κυρία πανεπιστημιούπολη βρίσκεται στο Έντισον.

Παραπομπές
----------

1. ↑  United States Census Bureau: «2016 U.S. Gazetteer Files» (Αγγλικά) United States Census Bureau. Ουάσινγκτον. 2016.
2. ↑  United States Census Bureau: «2010 U.S. Gazetteer Files» (Αγγλικά) United States Census Bureau. Ουάσινγκτον. 2010. Ανακτήθηκε στις 9  Ιουλίου 2020.
3. ↑  www.census.gov/quickfacts/fact/table/newbrunswickcitynewjersey/POP010220.
4. ↑  *Απογραφές των Ηνωμένων Πολιτειών 2020*. data.census.gov/cedsci/table?t=Populations+and+People&g=0100000US%2C%241600000&y=2020. Ανακτήθηκε στις 1  Ιανουαρίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  New Brunswick, New Jersey στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 154383030
* LCCN: n79021403
* GND: 4115379-0
* BNF: cb121875470 (data)
* NKC: ge421797

 |

 |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Μπάφι.

Το **Μπάφι** είναι μικρή ορεινή οικιστική περιοχή στην Τοπική Κοινότητα Πάου του Δήμου Καλαβρύτων στο νότιο τμήμα της Αχαΐας. Αποτελεί κτηνοτροφικό οικισμό και κατοικείται από λίγες οικογένειες.

Τοποθεσία
---------

Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του βουνού Προφήτης Ηλίας, έναντι του νέου οικισμού της Πάου και των βουνών Τρίφτα και Άγιος Αθανάσιος καθώς και άνωθεν του *Σκουπέικου Κάμπου*. Το υψόμετρο του οικισμού ανέρχεται περίπου σε 700 μέτρα

Οδική πρόσβαση και αποστάσεις
-----------------------------

Απέχει λίγο περισσότερο από 2 χιλιόμετρα από το χωριό Πάος και η μετάβαση στον οικισμό γίνεται στρίβοντας σε δυτική κατεύθυνση από τμήμα του δρόμου Πάους-Βεσινίου και ακολουθώντας έναν χωμάτινο δρόμο (από εκεί και έπειτα) που οδηγεί στο Μπάφι και είναι μήκους περίπου ενάμιση χιλιομέτρου. Από το χωριό Βεσίνι απέχει λίγο περισσότερο από 3 χιλιόμετρα. 

Επίσης, η απόσταση του με το κεφαλοχώρι της Δάφνης είναι περίπου 10 χιλιόμετρα και από την έδρα του Δήμου Καλαβρύτων, τα Καλάβρυτα, είναι περίπου 45 χιλιόμετρα. Σε ευρύτερη κλίμακα απέχει περίπου 100 χιλιόμετρα από την Πάτρα και 70 χιλιόμετρα από την Τρίπολη.

Παραπομπές και υποσημειώσεις
----------------------------

1. ↑  Advancedconverter.com - Εύρεση υψομέτρου από διεύθυνση στον χάρτη[*νεκρός σύνδεσμος*].
2. ↑  Δηλαδή από τον νέο οικισμό της Παόυ (επισήμως «Παλαιός Πάος», πρώην «Νέος Πάος»).
3. 1 2 3 4 5 6  Χιλιομετρικές αποστάσεις βασισμένες σε στοιχεία από τους Χάρτες της Google.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Exploring Greece.gr - Μπάφι Αχαΐας. Ανάκτηση: 31/05/2019.
Ο **Μουχαρέμ Ρουστέμ** ήταν Δήμαρχος Κατερίνης μετά την απελευθέρωση της πόλης από τους Τούρκους. Στις πηγές αναφέρεται και ως **Μουχαρέμ Εφέντης**.

Γεννήθηκε κατά τον 19ο αιώνα. Τον Οκτώβριο του 1912, όταν απελευθερώθηκε η Κατερίνη ο Μουχαρέμ ήταν ήδη Δήμαρχος. Οι Κατερινιώτες τον εμπιστεύτηκαν και παρέμεινε Δήμαρχος ως το 1915. Η διοίκησή του ήταν συνετή και πέτυχε να παραδώσει ασύλητο το Κοινοτικό Ταμείο. Το 1915 τον διαδέχθηκε ο Βασίλειος Κυργιάνης, ο οποίος έγινε ο πρώτος Έλληνας Δήμαρχος της Κατερίνης. Ο Δήμος Κατερίνης υποβιβάστηκε σε Κοινότητα το 1918. Πέθανε τον 20ό αιώνα.

Πηγές
-----

* Καζταρίδης Ιωάννης (2006). *Κατερίνη: από τη μικρή κώμη στην πολύτροπη πόλη*. εκδ. Μάτι. σελ. 103. ISBN 960-8042-72-0.
Οι **Μουχατζίρ** είναι μουσουλμάνοι μετανάστες πολυεθνικής καταγωγής και οι απόγονοί τους, οι οποίοι μετανάστευσαν από διάφορες περιοχές της Ινδίας στο Πακιστάν μετά την ανεξαρτησία του Πακιστάν.

Ετυμολογία
----------

Στα ούρντου, ο όρος μουχατζίρ (Ουρντού: مہاجر) προέρχεται από τον αραβικό muhājir (αραβικά: مهاجر), ο οποίος σημαίνει "μετανάστης". Στην ιστορία, ο όρος συνδέεται με τη μετανάστευση μουσουλμάνων. Μετά την ανεξαρτησία του Πακιστάν, ένας σημαντικός αριθμός μουσουλμάνων μετανάστευσαν στο Πακιστάν από το έδαφος που παρέμεινε στην Ινδία. Μετά την κατάτμηση, έγινε μια τεράστια ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ των δύο νεοσυσταθέντων κρατών. Στις ταραχές που προηγήθηκαν της κατάτμησης στην περιοχή του Πουντζάμπ, σκοτώθηκαν 200.000 έως 2.000.000. Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες εκτιμά ότι 14 εκατομμύρια Ινδουιστές, Σιχ και Μουσουλμάνοι εκτοπίστηκαν κατά τη διάρκεια της διαίρεσης. Ήταν η μεγαλύτερη μαζική μετανάστευση στην ανθρώπινη ιστορία.

Οι περισσότεροι από τους μετανάστες που εγκαταστάθηκαν στην επαρχία του Πουντζάμπ του Πακιστάν ήρθαν από τις σημερινές ινδικές πολιτείες Πουντζάμπ, Χάριανα, Χιματσάλ Πραντές και Δελχί ενώ άλλοι ήταν από το Τζαμού και Κασμίρ, το Ρατζαστάν και τις Ηνωμένες επαρχίες.

Οι μετανάστες που μετακόμισαν στην επαρχία του Σινδ από το Πακιστάν προήλθαν από τότε τις βρετανικές ινδικές επαρχίες της Βομβάης, τις κεντρικές επαρχίες, το Μπεράρ και τις Ηνωμένες επαρχίες, καθώς και τα πριγκιπάτα Χαϊντεραμπάντ, Μπαρόντα, Κατσχ και Ρατζπουτάνα. Οι περισσότεροι από αυτούς τους μετανάστες εγκαταστάθηκαν στις πόλεις του Σινδ, όπως το Καράτσι, το Χαϊντεραμπάντ, το Σουκκούρ και ο Μιρπούρχας.

Πολλοί μετανάστες μιλούσαν Ουρντού ή διαλέκτους όπως οι Ντεκάνι, Χαριμπόλι, Αουάντι, Μποτζπούρι, Μεβατί, Σαντρί, Μαρούρι και Χαριανβί, οι οποίοι έγιναν γνωστοί ως Μουχατζίρ. Σε μια περίοδο μερικών δεκαετιών, αυτές οι διαφορετικές ομάδες μοιράζονται την κοινή εμπειρία της μετανάστευσης.
Ο **μουχτάρης** (τουρκικά: *muhtar*) είναι τοπικός άρχοντας ενός μαχαλά ή χωριού. Η περιοχή δικαιοδοσίας του ονομάζεται *μουχταρλίκι* (τουρκικά: *muhtarlık*). Ο όρος συναντάται σε ορισμένες αραβικές χώρες, την Τουρκία και την Κύπρο στην οποία χρησιμοποιούνταν επίσημα έως το 1930[1] και πλέον τείνει προς αντικατάσταση και σε ανεπίσημο επίπεδο με τον αντίστοιχο όρο *κοινοτάρχης*.[2] Εκλέγεται συνήθως από το λαό. Σήμερα έχει τις εξουσίες δημοτικού υπαλλήλου.

Στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, η θέση του *μουχτάρη* καθιερώθηκε το 1864. Σε χωριά όπου ζούσαν πολλές φυλές, μπορούσαν να υπάρχουν αρκετοί μουχτάρηδες οι οποίοι είτε εκλέγονταν είτε διορίζονται από τις αρχές. Κατά τη διάρκεια της βρετανικής εντολής στην Παλαιστίνη, στην περιοχή αυτή καταργήθηκε το καθεστώς του *μουχτάρη*,[3] αλλά ακόμη και σήμερα σε ορισμένα χωριά θεωρείται ο επικεφαλής της κοινότητας.

Δείτε ακόμη
-----------

* Μουχτάρης (Κύπρος)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γνωρίζετε τι σημαίνει η λέξη «μουχτάρης»; Αρχειοθετήθηκε 2018-06-22 στο Wayback Machine. άρθρο της εφημερίδας Πολίτης
2. ↑  Κατώφλι για τα Νέα Ελληνικά σελ. 222, Google Books
3. ↑  Декрет о муниципальных органах, 1934
Ο **Άγιος Νικόλαος Ε΄**, επίσης γνωστός ως **Νικόλαος Η΄,** γεωργιανά: ნიკოლოზ V/VIII, *Νικολόζ,* (π. 1529 – 1591) ήταν Καθολικός Πατριάρχης Γεωργίας από τις 28 Φεβρουαρίου 1584 έως το 1591. Γεννήθηκε στον Οίκο των Μπαγκρατιόνι τού Καχέτι, γιος του βασιλιά Λέβαν (βασ. 1520–1574). Ανακηρύχθηκε άγιος από τη Γεωργιανή Ορθόδοξη Εκκλησία ως ο Άγιος Πατέρας Νικόλαος ο Καθολικός της Γεωργίας, και η ημέρα εορτής του είναι στις 18 Φεβρουαρίου (N.Η.: 2 Μαρτίου).

Βιογραφία
---------

Ο Νικόλαος γεννήθηκε ως νεότερος γιος τού βασιλιά Λέβαν τού Καχέτι (ίσως από τον πρώτο γάμο του με την πριγκίπισσα της Γκουρίας Τινάτιν, ή) μάλλον από τον δεύτερο γάμο του με μία κόρη τού σαμκάλ τού Τάρκι. Ο Νικόλαος ήταν, επομένως, νεότερος αδελφός (αμφιθαλής ή) ετεροθαλής τού Αλέξανδρου Β΄, ο οποίος κέρδισε τον αιματηρό διαγωνισμό για τον θρόνο τού Καχέτι μετά το τέλος τού Λέβαν το 1574. 

Ο Νικόλαος ενθρονίστηκε ως Καθολικός Πατριάρχης της Γεωργίας στις 28 Φεβρουαρίου 1584, διαδεχόμενος το τέλος τού Καθολικού Νικολάου Δ΄. Η θητεία του ήταν σε μία ταραγμένη περίοδο της ιστορίας της Γεωργίας. Το άλλοτε ακμάζον μεσαιωνικό βασίλειο είχε χωριστεί σε πολλές ανταγωνιστικές πολιτείες και η γεωργιανή εκκλησία είχε χωριστεί σε ανατολική και δυτική αντίστοιχα, αντανακλώντας τον πολιτικό διχασμό της χώρας, καθώς η ανατολική εκκλησία ήταν υπό τη διαχείριση του Νικολάου. Η πατρίδα του το Καχέτι απειλείτο από τον αντίπαλο επεκτατισμό του Σαφαβιδικού Ιράν και της Οθωμανικής Τουρκίας.  

Ο Νικόλαος αλληλογραφούσε με τον Πατριάρχη Μόσχας Ιώβ, ο οποίος απεβίωσε το 1607, και αντάλλαξε δώρα μαζί του. Δώρισε επίσης ένα δερματόδετο εικονογραφημένο χειρόγραφο των Ευαγγελίων, που αντιγράφηκε το 1049, στην εκκλησία Mετέχι στην Τιφλίδα. Ο συγγραφέας του 18ου αι. Tιμότε Γκαβπασβίλι αναφέρει ότι υπήρχε μία εικόνα τού Καθολικού Νικολάου στην τραπεζαρία στη μονή Ιβήρων στο Άγιο Όρος. Ο Γκαμπασβίλι υπέθεσε επίσης ότι μία άλλη τραπεζαρία, που κτίστηκε στην Ιβήρων κατόπιν εντολής τού Γεωργιανού πρίγκιπα Aσόταν τού Μουχράνι, θα μπορούσε να ήταν ο τόπος θανάτου του Νικολάου.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2 3  «St Nicholas the Catholicos of Georgia». *Lives of all saints commemorated on February 18*. The Orthodox Church in America. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2013.
2. ↑  Allen, W.E.D. (1970). *Russian embassies to the Georgian kings (1589-1605)*. Cambridge: Cambridge University Press. σελ. 91. ISBN 0521010292.
3. ↑  Machitadze, Archpriest Zakaria (2006). *Lives of the Georgian Saints*. Platina, California: St. Herman of Alaska Brotherhood. σελ. 111.
Το Ντοπχέλ παίζεται από άνδρες και γυναίκες ως επί το πλείστον από Ασαμέζους
Το ***Ντοπχέλ***, μεταγράφεται επίσης ως ***ντοπ χελ*** και ***ντουπ χελ*** (Ασσαμικά: ঢোপখেল), είναι ένα παραδοσιακό παιχνίδι μπάλας που παίζεται στην Ινδική πολιτεία του Άσαμ. Το παιχνίδι παίζεται ανάμεσα σε δύο ομάδες έντεκα μελών σε ένα χώρο διαστάσεων 125 μ × 80 που οριοθετείται από τέσσερις σημαίες. Οι παίκτες αναλαμβάνουν σειρές και ρίχνουν την μπάλα στο αντίπαλο για να τους πετάξει έξω από το παιχνίδι, ενώ επιδιώκουν να πιάσουν την μπάλα και να αποφύγουν τους άλλους παίκτες. Αυτό είναι μια δοκιμή ταχύτητας,  αντοχής, και ακροβατικών ικανοτήτων.

Οι αγώνες του παιχνιδιού παραδοσιακά διεξάγονται την άνοιξη και το φεστιβάλ της πρωτοχρονιάς Μπίχου. Το παιχνίδι κάποτε παιζόταν για να διασκεδάσει την βασιλεία των Αχόμ ως άθλημα θεατών. Δεν παίζεται πλέον ευρέως από Ασαμέζους, αν και γίνονται προσπάθειες για την αναβίωσή του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Traditional Sports in India». Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2013.
2. ↑  «Rare dhop khel organized at Jamugurihat». *Assam Tribune*. April 25, 2008.
3. ↑  Das, Gaurav (20 Απριλίου 2012). «Kids, adults now game for traditional Assamese sports». Times of India. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Απριλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2013.
Για τα υπόλοιπα μέλη της ιστορικής οικογένειας, δείτε: Οικογένεια Μεταξά.  Για άλλα πρόσωπα με το ίδιο επίθετο, δείτε: Μεταξάς.  

Ο **Νικόλαος Μεταξάς** ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός. Γιος του Κωνσταντίνου Μεταξά

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1833 και φοίτησε στο στρατιωτικό σχολείο των Ευελπίδων, όπου προάχθηκε μέχρι το βαθμό του συνταγματάρχη. Αρχικά υπηρέτησε ως αξιωματικός επιτελικός. Φέροντας το βαθμό του αντισυνταγματάρχη και στη συνέχεια του συνταγματάρχη διετέλεσε την περίοδο 1887 - 1893 διοικητής του μοναδικού τότε συντάγματος Μηχανικού, και αργότερα διοικητής της Σχολής Ευελπίδων και καθηγητής της Αρχιτεκτονικής και Οχυρωματικής.

Στην πρώτη περίοδο του Ελληνοτουρκικού Πολέμου του 1897 διετέλεσε Υπουργός Στρατιωτικών διαδεχόμενος τον παραιτηθέντα Νικόλαο Σμόλενιτς, ενώ αργότερα ανέλαβε Υπουργός Εσωτερικών.

Ο Νικόλαος Μεταξάς πέθανε στην Αθήνα το 1903. Ανιψιός του ήταν ο Ιωάννης Μεταξάς.

Σημείωση
--------

Στη διάρκεια του Ελληνοτουρκικού πολέμου οι ξένοι ανταποκριτές τον κατέγραφαν λανθασμένα "Μαξιμάς", σύνηθες φαινόμενο της εποχής.

Πηγές
-----

* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΖ΄, σελ.57.
* Κ. Ρος "1897 - Με τους Έλληνες στη Θεσσαλία" - εκδ. Κούριερ - Αθήνα 1997
Η **Παρτενόπε Νάπολι** (ιταλικά: *Partenope Napoli*) είναι ιταλική ερασιτεχνική ομάδα καλαθοσφαίρισης με έδρα τη Νάπολη. Στο παρελθόν διακρίθηκε στο πρωτάθλημα και το κύπελλο Ιταλίας, ενώ κατέκτησε και το κύπελλο Κυπελλούχων του 1970.

Ιστορία
-------

Η Νάπολι ιδρύθηκε το 1957 και ανέβηκε στην πρώτη κατηγορία το 1962-63 κατακτώντας την δέκατη θέση. Μετά από μία κακή σεζόν το 1965-66, η ομάδα υποβιβάστηκε στην δεύτερη κατηγορία, για να επιστρέψει αμέσως, κατακτώντας την δεύτερη θέση του ιταλικού πρωταθλήματος το 1967-68. Την ίδια χρονιά, η Παρτενόπε Νάπολι κατέκτησε το κύπελλο Ιταλίας, κερδίζοντας την Ελντοράντο Μπολόνια με 93-68, με προπονητή και παίκτη τον Τζιοβάνι Γκαβάνιν.

Την επόμενη σεζόν, κατέκτησε την τρίτη θέση στο πρωτάθλημα και έφθασε ως τον τελικό του κυπέλλου, όπου ηττήθηκε από την Βαρέζε. Παράλληλα, έφθασε ως την προημιτελική φάση του κυπέλλου Κυπελλούχων, όπου αποκλείστηκε από τον Παναθηναϊκό.

Το 1969-70, η Νάπολι έπεσε στην τέταρτη θέση του πρωταθλήματος, αλλά κατέκτησε τον τίτλο του κυπελλούχου Ευρώπης, κερδίζοντας την γαλλική Ζαν Ντ'Αρκ Βισί σε διπλούς αγώνες. Προπονητής της ομάδας ήταν ο Αντόνιο Ζόρζι, ενώ η σύνθεση της ομάδας αποτελούνταν από τους Μάιλς Έικεν, Τζιμ Ουίλιαμς, Σάουρο Μπουφαλίνι, Κάρλος ντ' Αγκουίλα, Ρέμο Μαγκέτι, Τζιοβάνι Γκαβάνιν, Φραντσέσκο Όβι, Αντόνιο Ερίκο, Βιντσέντσο Ερίκο, Μανφρέντο Φουτσίλε, Ρενάτο Αμπάτε και Λεονάρντο Κοέν.

Η Νάπολι παρέμεινε στην πρώτη κατηγορία μέχρι το 1975, φθάνοντας ως τον τελικό του κυπέλλου το 1971, όταν και ηττήθηκε και πάλι από την Βαρέζε. Για τις δύο επόμενες δεκαετίες παρέμεινε σε χαμηλότερες κατηγορίες, συμμετέχοντας για τελευταία φορά σε επαγγελματικό επίπεδο το 1998, όταν και λόγω οικονομικών προβλημάτων αναγκάστηκε να αγωνιστεί σε ερασιτεχνική κατηγορία.

Τίτλοι και διακρίσεις
---------------------

### Εγχώριοι

* **Κύπελλο Ιταλίας (1)**:

1967-68

* *Φιναλίστ Κυπέλλου Ιταλίας (2)*:

1968-69, 1970-71

### Διεθνείς

* **Κύπελλο Κυπελλούχων (1)**:

1969-70

Ονόματα χορηγών
---------------

* Ίνις Σουντ Νάπολι (1967-1968)
* Φιντές Νάπολι (1968-1972)
* Φαγκ Νάπολι (1973-1976)
* Κοζάτο Νάπολι (1976-1977)
* Γκις Νάπολι (1977-1978)
* Πάστα Μπαρόνια Νάπολι (1997-1998)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Coppa Italia - Lega Basket». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2017.
2. ↑  European Cup Winners Cup Basketball, Teams, Scores 1968-69 - Eurobasket
3. ↑  Saporta Cup (C2) - Linguasport

Πηγές
-----

* A.D. Pallacanestro Partenope @ playBASKET.it
* Pasta Baronia Napoli - Stagione Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine.
* PARTENOPE NAPOLI BASKET basketball team - eurobasket.com

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* A.D. Pallacanestro Partenope | Facebook
Ο **Μοχάμεντ Μπεν Αχμέντ Αμπντελγκανί** (18 Μαρτίου 1927 – 22 Σεπτεμβρίου 1996, αραβικά: محمد بن أحمد عبد الغني‎) ήταν πρωθυπουργός της Αλγερίας υπό τον Πρόεδρο Τσαντλί Μπεντζεντίντ από τις 8 Μαρτίου 1979 έως τις 22 Ιανουαρίου 1984. Προηγουμένως η θέση είχε καταργηθεί το 1963. 

Γεννήθηκε στη Μαρνιά, και προσχώρησε στην Ειδική Οργάνωση του Μεσαλί Χατζ. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Αλγερίας ενεπλάκη σε επιχειρήσεις διείσδυσης στα γαλλικά οχυρά κατά μήκος των συνόρων. Δεν ενεπλάκη στη ρήξη με το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο και ανήλθε στον βαθμό του λοχαγού στον Εθνικό Απελευθερωτικό Στρατό. Μετά την ανεξαρτησία της Αλγερίας, διατήρησε τη θέση του στον Αλγερινό Στρατό και διοίκησε την 1η Στρατιωτική Περιοχή στη Μπλιντά από το 1962, την 4η Στρατιωτική Περιοχή στην Ουάργκλα από το 1965 και τη 2η Στρατιωτική Περιοχή στο Οράν από το 1967.

Υπήρξε πιστός του Χουαρί Μπουμεντιέν και το 1965 διορίστηκε μέλος του Επαναστατικού Συμβουλίου. Μετά από αξιολόγηση των ικανοτήτων του Αμπντελγκανί, ο Μπουμεντιέν τον όρισε υπεύθυνο σε σημαντικές υποχρεώσεις. Οργάνωσε τη συμβολική παράταξη των αλγερινών στρατευμάτων προς υποστήριξη των Αράβων συμμάχων μετά τον Πόλεμο του Οκτωβρίου το 1973.

Μετά τον θάνατο του Αχμέντ Μεντεγκρί, ο Αμπντελγκανί υπηρέτησε ως υπουργός εσωτερικών από το 1975 έως το 1979. Τον Οκτώβριο του 1975 ο Μπουμεντιέν τον απέστειλε στη Μαδρίτη σε μία απόπειρα να αποτρέψει την υπογραφή των Συμφωνιών της Μαδρίτης, οι οποίες παραχωρούσαν τη Δυτική Σαχάρα εξ ημισείας σε Μαρόκο και Μαυριτανία.

Ο Τσαντλί Μπεντζεντίντ σε μία συλλογική και σημαντική κίνηση τον επέλεξε ως πρώτο πρωθυπουργό της προεδρίας του, τον Μάρτιο του 1979. Σκοπός του ήταν η συμφιλίωση με τη φατρία του Μπουμεντιέν. Ο Αμπντελγκανί ήταν ο πρώτος πρωθυπουργός της χώρας του μετά το 1962. Παρέμεινε στη θέση του μέχρι τον Ιανουάριο του 1984, διατηρώντας το ρεκόρ του μακροβιότερου πρωθυπουργού της Αλγερίας μέχρι το 2017. Μετά την αντικατάστασή του από τον Αμπντελχαμίντ Μπραχίμι διετέλεσε υπουργός προεδρίας μέχρι το 1988. Πέθανε στο Αλγέρι.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Γερμανικά) *Munzinger Personen*. 00000015545. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  «Abdelghani, Mohamed Ben Ahmed». Rulers. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουλίου 2020.
3. 1 2 3 4  Naylor, Phillip C. (2006). *Historical Dictionary of Algeria*. Lanham: Scarecrow Press. σελ. 51. ISBN 978-0-8108-6480-1.

| Πολιτικά αξιώματα
 |
| --- |
| ΠροκάτοχοςΑχμέντ Μπεν Μπελά(η θέση καταργήθηκε το 1962) | **Πρωθυπουργός της Αλγερίας**1979–1984 | ΔιάδοχοςΑμπντελχαμίντ Μπραχίμι |
|

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 89670123
* ISNI: 0000 0000 6228 1443
* SUDOC: 156416166

 |

 |
Ένα πιάτο μοφλέττας
Η **Μοφλέττα** (εβραϊκά: מופלטה‎επίσης **Μουφλέτα**, **Μοφλέτα**, κλπ.) είναι μια Σεφαραδιτική-Εβραϊκή τηγανίτα που παραδοσιακά καταναλώνεται κατά τη διάρκεια της γιορτής Μιμούνα, η ημέρα μετά το Πάσχα.

Η Μοφλέττα είναι μια λεπτή κρέπα που παρασκευάζεται από νερό, αλεύρι και λάδι. Η ζύμη ξεδιπλώνεται λεπτά και μαγειρεύεται σε ένα λαδωμένο τηγάνι μέχρι να πάρει ένα  κίτρινο-καφέ χρώμα. Συνήθως τρώγεται ζεστή, αλειμμένη με βούτυρο, μέλι, σιρόπι, μαρμελάδα, καρύδια, φιστίκια ή ξηρούς καρπούς.

Η αργία Μιμούνα, που εισήχθη στο Ισραήλ από τις Εβραϊκές κοινότητες της Βόρειας Αφρικής, και κυρίως από αυτή στο Μαρόκο, γιορτάζεται αμέσως μετά το Πάσχα. Το βράδυ, στήνεται μια γιορτή φρούτων, γλυκισμάτων και αρτοσκευασμάτων για τους γείτονες και επισκέπτες, και η μοφλέττα είναι ένα από τα παραδοσιακά πιάτα που σερβίρονται.

Δείτε επίσης
------------

* Κουζίνα των Εβραίων Μισράχι
* Ισραηλινή κουζίνα

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Mufleta Recipe». Elimelech David Ha-Levi Web. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2009.
2. ↑  Roden, Claudia, *The Book of Jewish Food: An Odyssey from Samarkand to New York*, New York, Knopf (1997) (ISBN 0-394-53258-9), pg. 554

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Συνταγή για Μοφλέττα (εβραϊκά)
* "How to make Mofleta" στο YouTube
Το **Παρτίνικο** (ιταλικά: *Partinico*‎, *Partinicu* στα Σιτσιλιάνικα και *Παρθενικόν* στα Αρχαία Ελληνικά) είναι η τέταρτη πόλη της Μητροπολιτικής πόλης της Παλέρμο στην Ιταλική Περιφέρεια Σικελία που αντικατέστησε την Ιταλική επαρχία του Παλέρμο με διοικητική μεταρρύθμιση (15 Αυγούστου 2015). Βρίσκεται 30 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Παλέρμο και 71 χιλιόμετρα από το Τράπανι. 

Ο πατέρας του διάσημου μουσικού Φρανκ Ζάπα γεννήθηκε στο Παρτίνικο σε οικογενειακή κατοικία στην οδό Βία Ζαμμάτα, ο γιος του Ντιουίζιλ Ζάπα έδωσε σε ένα Άλμπουμ το όνομα *"Βία Ζαμμάτα"*. Ο Ιταλός πρωθυπουργός Βιτόριο Ιμανουέλε Ορλάντο (1860 - 1952) αντιπροσώπευσε το Παρτίνικο στο Ιταλικό Κοινοβούλιο (1897 - 1925). Στο Παρτίνικο έχει την έδρα του ο τοπικός τηλεοπτικός σταθμός *"Τελεζάτο"* , λειτούργησε για πρώτη φορά το 1989 με προγράμματα ενάντια στην Σικελική μαφία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Superficie di Comuni Province e Regioni italiane al 9 ottobre 2011». Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ιταλίας. Ανακτήθηκε στις 16  Μαρτίου 2019.
2. ↑  «Popolazione Residente al 1° Gennaio 2018». Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ιταλίας. Ανακτήθηκε στις 16  Μαρτίου 2019.
3. ↑
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ντιουίζιλ Ζάπα
* Βία Ζαμμάτα Αρχειοθετήθηκε 2019-04-25 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 244266740
* GND: 4384667-1

 |

 |
Ο **Νικόλαος Εξαρχόπουλος** (1874 - 1η Μαρτίου 1960) ήταν Έλληνας παιδαγωγός και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

Γεννήθηκε στη Νάξο και σπούδασε στη Φιλοσοφική σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών, του οποίου έγινε και διδάκτορας. Συμπλήρωσε τις σπουδές του στη Γερμανία και την Ελβετία με υποτροφία του ελληνικού κράτους. Επιστρέφοντας το 1904 στην Αθήνα διδάσκει ως καθηγητής στο διδασκαλείο δημοτικής εκπαίδευσης Αθηνών ενώ την περίοδο 1905-1907 διατελεί διευθυντής του διδασκαλείου Πελοποννήσου. Στη συνέχεια γίνεται επιθεωρητής των γυμνασίων και των ελληνικών σχολείων Πελοποννήσου και τρία χρόνια αργότερα διευθυντής του Διδασκαλείου Μέσης Εκπαίδευσης. Το 1906 αναγορεύθηκε υφηγητής φιλοσοφίας και παιδαγωγικής και το 1912 διορίστηκε καθηγητής της ίδιας έδρας στο πανεπιστήμιο Αθηνών, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1948. Την περίοδο 1918-1920 απομακρύνθηκε από τη θέση του για πολιτικούς λόγους.

Το 1929 εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, της οποίας εξελέγη πρόεδρος το 1949. Επίσης ήταν γραμματέας του υπουργείου παιδείας το 1922 και αντιπρόεδρος της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας καθώς και πρύτανης του πανεπιστημίου Αθηνών το 1936. Σε αυτόν επίσης οφείλεται η ίδρυση του Πειραματικού Σχολείου Πανεπιστημίου Αθηνών (1929).

Ως παιδαγωγός εναντιώθηκε στις απόψεις των δημοτικιστών και του Εκπαιδευτικού Ομίλου και επηρέασε σημαντικά την ελληνική εκπαίδευση εισάγοντας νέους θεσμούς. Εμφανής είναι η επίδραση που άσκησε η γερμανική παιδαγωγική στο έργο του. Είχε συγγράψει αρκετά βιβλία μεταξύ των οποίων τα: *Σωματολογία του παιδός* (1923), *Γενική διδακτική* (1946), *Ψυχολογία του παιδός* (1946) κ.α.

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1960.

Πηγές
-----

1. 1 2 3  Βιογραφικό Εξαρχόπουλου[*νεκρός σύνδεσμος*], από την εφημερίδα "Τα Νεα"
2. 1 2 3  Βιογραφικό Νικόλαου Εξαρχόπουλου Αρχειοθετήθηκε 2013-06-24 στο Wayback Machine. από την επίσημη ιστοσελίδα του Εργαστηρίου Πειραματικής Παιδαγωγικής
3. ↑  Μέλη της ακαδημίας αθηνών Αρχειοθετήθηκε 2015-04-07 στο Wayback Machine. από την επίσημη ιστοσελίδα της Ακαδημίας Αθηνών
4. ↑  Διατελέσαντες πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών Αρχειοθετήθηκε 2016-02-16 στο Wayback Machine. από την επίσημη ιστοσελίδα της Ακαδημίας Αθηνών
5. ↑  Βιβλία του Εξαρχόπουλου[*νεκρός σύνδεσμος*], από την ιστοσελίδα bibliopolio.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Νικόλαος Εξαρχόπουλος στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 275307189
* **ΕΒΕ**: 157533
* **AA**: 163647
* LCCN: n92009933
* ISNI: 0000 0003 8432 4231
* GND: 116618396
* SUDOC: 189663758

 |

 |