recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Σπυρίδων Γαλανός** ήταν Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 1896 στην Αθήνα. Αποφοίτησε από το Βαρβάκειο Πρακτικό Λύκειο και σπούδασε Φυσικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, με την καθοδήγηση του Γεωργίου Ματθαιόπουλου. Αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1918. Στη συνέχεια, σπούδασε Χημεία στο Πανεπιστήμιο Βερολίνου και στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου με υποτροφία του Γρηγόριου Κασιμάτη. Μάλιστα, το 1923, ήταν ο πρώτος μη Γερμανός που έλαβε πτυχίο από το Πανεπιστήμιο του Μονάχου. Το Γερμανικό κράτος επίσης, του παρείχε το δικαίωμα άσκησης του επαγγέλματος εντός Γερμανίας.

Επέστρεψε και εργάστηκε αρχικά το 1914 ως υποβοηθός, βοηθός και επιμελητής του Εργαστηρίου Οργανικής Χημείας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1924 εξελέγη έκτακτος και το 1936 τακτικός καθηγητής Τροφιμολογίας στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Μεταξύ 1941 και 1943 καθώς και 1957 και 1958, διετέλεσε κοσμήτορας της Σχολής Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ακόμη δίδαξε στην Ακαδημία Ρουσοπούλου και στη Σχολή Αξιωματικών Χωροφυλακής. 

Ήταν μέλος του συμβουλίου της Κρατικής Χημικής Υπηρεσία, του Ανωτάτου Υγειονομικού Συμβουλίου, πρόεδρος του Πατριωτικού Ιδρύματος Κοινωνικής Πρόνοιας και Αντιλήψεως (ΠΙΚΠΑ), καθώς και σύμβουλος στα νοσοκομεία «Σωτηρία» και «Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού». Το 1925 αντιπροσώπευσε την Ελλάδα στην Διεθνή Ένωση Εφαρμοσμένης Χημείας *(Union Internationale de Chimie pure et apliquée)*. Συνέγραψε αρκετές επιστημονικές εργασίες σχετικές με την Χημεία και την τεχνολογία τροφίμων, καθώς και άρθρα στον τύπο, με σκοπό την ενημέρωση του πληθυσμού για τα τρόφιμα.

Ήταν μέλος της Μεγάλης Τεκτονικής Στοάς. Απεβίωσε στις 21 Δεκεμβρίου 1960 στην Αθήνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κανδήλης, Ιω. Δ. (1976). *Οι Θεμελιωταί των Φυσικών Επιστημών στη Νεώτερη Ελλάδα και η εποχή τους* (PDF). Αθήνα: χ.ε. σελ. 158.
2. ↑  Κανδήλης, ό.π. σελ. 159
3. ↑  Κανδήλης, ό.π. σελ. 160
4. ↑  «Κοσμητεία Σχολής Θετικών Επιστημών - ΕΚΠΑ - Διατελέσαντες Κοσμήτορες». *deansos.uoa.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2016.
5. ↑  Κανδήλης, ό.π. σελ. 162
6. ↑  Κανδύλης, ό.π. σελ. 161
7. ↑  «Ποιά είναι η Μασονία στην Ελλάδα, που δαιμονοποιεί η Χρυσή Αυγή [λίστα]». *www.iefimerida.gr*. 13 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2016.
8. ↑  Κανδύλης, ό.π. σελ. 166
9. ↑  «Απέθανεν ο καθηγητής Σπυρίδων Γαλανός». *Μακεδονία*: σελ. 4. 24 Δεκεμβρίου 1960.. Ανακτήθηκε στις 03-09-2016.

Πηγές
-----

* Εθνικόν και Καποδιστριακόν Πανεπιστήμιον Αθηνών, Μιχαήλ Στεφανίδης, επιμ. (1948). *Εκατονταετηρίς 1837 - 1937, Τόμος Ε΄, Ιστορία της Φυσικομαθηματικής Σχολής*. Αθήναι: Πυρσός Α.Ε. σελίδες 69-70 (β΄ μέρος). Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2010.
* Κανδήλης, Ιω. Δ. (1976). «Ο Καθηγητής Σπυρίδων Δ. Γαλανός». *Οι Θεμελιωταί των Φυσικών Επιστημών στη Νεώτερη Ελλάδα και η εποχή τους* (PDF). Αθήνα: χ.ε. σελ. 157-166.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 35998504
* LCCN: n88060375
* ISNI: 0000 0000 2674 3567

 |

 |
Φακοειδές σύννεφο στο Νέο Χάμσαϊρ.
Το **φακοειδές σύννεφο** είναι ένα στατικό με σχήμα φακού νέφος που σχηματίζεται συνήθως σε μεγάλο ύψος, συνήθως ευθυγραμμισμένο κάθετα στην κατεύθυνση του ανέμου. Χωρίζεται σε κατηγορίες ανάλογα με το ύψος σε *φακοειδείς στάσιμους υψισωρείτες (ACSL)*, *φακοειδείς στάσιμους στρωματοσωρείτες (SCSL)* και *φακοειδείς στάσιμους θύσανους (CCSL)*.

Δημιουργία
----------

Όταν σταθερός υγρός αέρας περνάει πάνω από ένα βουνό ή οροσειρά, μια σειρά από στάσιμα κύματα μπορεί να δημιουργηθούν στη μεριά του κατωφερή αέρα. Εάν η θερμοκρασία στην κορυφή των κυμάτων πέσει κοντά ή κάτω από την θερμοκρασία δρόσου, η υγρασία του αέρα συμπυκνώνεται και δημιουργούνται φακοειδή σύννεφα. Καθώς ο αέρας κινείται ξανά μέσα στο κύμα, το σύννεφο εξατμίζεται. Κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες μια μακριά σειρά μπορεί να σχηματιστεί στις κορυφές συνεχομένων κυμάτων δημιουργώντας ένα σχηματισμό γνωστό ως **σύννεφο-κύμα** (*wave cloud*). Αυτό τo σύστημα δημιουργεί έντονη κάθετη κίνηση αέρα και έτσι αρκετό νερό μπορεί να συμπυκνωθεί και να σχηματιστεί υετός. Κάποιες φορές παρατηρείται ιριδισμός στις άκρες του σύννεφου.

Οι φακοειδείς υψισωρείτες συνήθως σχηματίζονται στις υπήνεμες περιοχές των βουνών.

Πτήση
-----

Οι πιλότοι μηχανοκίνητων αεροσκαφών τείνουν να αποφεύγουν αυτά τα σύννεφα, εξαιτίας των αναταράξεων που τα συνοδεύουν. Όμως οι πιλότοι ανεμόπτερων τα ψάχνουν ενεργά, διότι είναι εύκολο να εντοπιστεί η μάζα του θερμού αέρα από τον προσανατολισμό του σύννεφου. Αυτό το είδος "βοήθειας" είναι συνήθως ομαλό και δυνατό, και αυτό βοηθά τα ανεμόπτερα να φτάνουν σε αξιοσημείωτα ύψη και αποστάσεις. Το σημερινό ρεκόρ για απόσταση (πάνω από 3.000 χλμ.) και υψόμετρο (15.460 μ.) πραγματοποιήθηκε με αυτό το τρόπο.

Εικόνες
-------

* Φακοειδή σύννεφα στην πλαγιά του Υμηττού.Φακοειδή σύννεφα στην πλαγιά του Υμηττού.
* Σύννεφα σε σχήμα φακού στην Αττική.Σύννεφα σε σχήμα φακού στην Αττική.
* Φακοειδή σύννεφα στο ηλιοβασίλεμα στην Αθήνα.Φακοειδή σύννεφα στο ηλιοβασίλεμα στην Αθήνα.
* Φακοειδή σύννεφα πάνω από τη λίμνη Σόδα, έρημος Μοχάβη, Καλιφόρνια.Φακοειδή σύννεφα πάνω από τη λίμνη Σόδα, έρημος Μοχάβη, Καλιφόρνια.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Φακοειδές σύννεφο** |

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* APOD A Lenticular Cloud Over Wyoming
* APOD A Lenticular Cloud Over Hawai'i
* APOD A Lenticular Cloud Over New Zealand
* Lenticular clouds gallery
* Beautiful Lenticular Clouds - Oddity Central
Συντεταγμένες: 34°37′N 32°58′E﻿ / ﻿34.61°N 32.97°E﻿ / 34.61; 32.97

Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ακρωτήρι (αποσαφήνιση).
Η **Χερσόνησος Ακρωτηρίου** είναι μια μικρή χερσόνησος που περιλαμβάνει το νοτιότερο σημείο της Κύπρου. Οριοθετείται από τον Κόλπο της Επισκοπής στα δυτικά και τον Κόλπο του Ακρωτηρίου στα ανατολικά. Έχει δύο ακρωτήρια: στα νοτιοδυτικά το Ακρωτήριο Ζευγάρι και στα νοτιοανατολικά το Κάβο Γάτα.

Στη χερσόνησο βρίσκεται η μεγαλύτερη λίμνη της Κύπρου, η Αλυκή Λεμεσού, ο σταθμός της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας Ακρωτηρίου (στρατιωτική βάση της Μεγάλης Βρετανίας) και το χωριό Ακρωτήρι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Akrotiri" Αρχειοθετήθηκε 2015-09-05 στο Wayback Machine.. The CIA World Factbook. Retrieved 30 January 2011.
Ο **Νταντασίτης** (αγγλ. dundasite) είναι σπάνιο ανθρακικό ορυκτό του μολύβδου και του αργιλίου. Το όνομά του το οφείλει στην τοποθεσία όπου πρωτοβρέθηκε, στην Dundas της Τασμανίας στην Ωκεανία. Το ορυκτό ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά στην Αδελαΐδα σε περιοχή ιδιοκατασκευμάτων ναρκών. Ο Νταντασίτης για πρώτη φορά περιγράφηκε από τον Ουίλιαμ Πέτερντ (William Frederick Petterd) το 1893.

Ο Νταντασίτης είναι ένα ασυνήθιστο δευτερογενές ορυκτό που ανευρίσκεται στην ζώνη οξείδωσης των μεταλλευτικών αποθέσεων του μολύβδου. Μπορεί επίσης να είναι διάστικτος από κίτρινο Κερουσίτη. Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο κερουσίτης, πλαττνερίτης, αζουρίτης, ο μαλαχίτης, ο πυρομορφίτης, ο μιμητίτης, ο μπωνταντίτης, ο νταφτίτης, ο γιββσίτης, ο αλλοφανής και ο λειμονίτης .

Μέχρι στιγμής έχει εντοπιστεί στα εξής ορυχεία: εκτός από το Dundas της Τασμανία στην Αυστραλία, ανευρίσκεται στη Λιέγη στο Βέλγιο, στο Guangxi στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, στα γερμανικά κρατίδια Niedersachsen (όρη Χαρτς), Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία (Sauerland, Siegen), Rheinland-Pfalz (Nothweiler, Bad EMS, Rheinbreitbach), στη Γαλλία (Αλσατία, Ακουιτανία, Λανγκντόκ-Ρουσιγιόν, *Provence-Alpes-Cote d'Azur* και *Rhône-Alpes*) στα μεταλλεία Λαυρίου (Αττική στην Ελλάδα), την Αγγλία, τη Σκωτία, την Ουαλία στο Galway και στο Tipperary στην Ιρλανδία. Επίσης βρίσκεται στη Λομβαρδία, τη Σαρδηνία, την Τοσκάνη και τη Βενετία στην Ιταλία, στο κοίτασμα Τσουμέμπ στη Ναμίμπια, στην Βόρειο Νησί της Νέας Ζηλανδίας, στην Καρινθία, στο Σάλτσμπουργκ και στη Στυρία στην Αυστρία, στη Μοραβία στην Τσεχική Δημοκρατία, στο νομό Heves στην Ουγγαρία, καθώς και στη Νεβάδα, Νιου Τζέρσεϊ και το Νέο Μεξικό στις ΗΠΑ.

Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου και συγκεκριμένα στο ορυχείο του Αγίου Κωνσταντίνου Καμάριζας.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών
* Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

Πηγές
-----

* Mindat


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Dundasite  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Dundasit  της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
**Μετάδοση δεδομένων**, είναι η φυσική μεταφορά των δεδομένων σε απόσταση (ψηφιακή ροή bit) από σημείο-προς-σημείο ή από σημείο σε πολλά σημεία (point-to-multipoint) χρησιμοποιώντας ένα μέσο μετάδοσης. Παραδείγματα τέτοιων μέσων μετάδοσης είναι σύρματα χαλκού, οπτικές ίνες, ασύρματα μέσα επικοινωνίας, και μέσα αποθήκευσης. Τα δεδομένα μεταφέρονται χρησιμοποιώντας είτε ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία, ηλεκτρικά σήματα (μεταβολές τάσης), ραδιοκύματα, μικροκύματα ή υπέρυθρη ακτινοβολία.

Το είδος δεδομένων που μπορούν να μεταδοθούν μπορεί να ανήκουν σε συνεχόμενο πεδίο τιμών - να είναι δηλαδή αναλογικά σήματα, είτε να έχουν διακριτές τιμές, να είναι ψηφιακά σήματα.
Ο **Τζίντζεριτς (Gingerich)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,4. Ανακαλύφθηκε το 1980 από το προσωπικό του Αστεροσκοπείου του Χάρβαρντ και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αμερικανού αστρονόμου και ιστορικού της επιστήμης Όουεν Τζίντζεριτς, καθηγητή στο Χάρβαρντ.

Εξαιτίας της πολύ μεγάλης εκκεντρότητας της τροχιάς του, ο Τζίντζεριτς διασχίζει σε κάθε περιφορά του όλο σχεδόν το πλάτος της Κύριας Ζώνης, μέχρι και τα εξώτατα (προς τον Δία) όριά της.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Τζίντζεριτς είναι άγνωστα. Ο Τζίντζεριτς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 2 ώρες 56 λεπτά και 21 δευτερόλεπτα, μία γρήγορη περιστροφή, κάτι που σε συνδυασμό με τη μεγάλη εκκεντρότητα της τροχιάς καθιστά πιθανό ο αστεροειδής αυτός να προήλθε από κάποια σύγκρουση μεταξύ άλλων αστεροειδών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
--------------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αστεροειδείς| 2657 Μπασκιρία | 2658 Τζίντζεριτς | 2659 Μίλις |
Ο **Διομήδης (Diomedes)** είναι ένας μεγάλος αλλά σκουρόχρωμος αστεροειδής της Τρωικής Ομάδας του Δία (ηγούμενο μέλος), με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,2. Ανακαλύφθηκε το 1937 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από τον ομώνυμο ήρωα του Τρωικού πολέμου.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος του Διομήδη εκτιμάται σε 164,3 χλμ.. Φαίνεται όμως (Sato et al. 2000) πως είναι ένα πολύ επίμηκες σώμα, με διαστάσεις 284×126×65 χλμ. Η μάζα του εκτιμάται σε 4,6 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Με βάση αυτή τη μάζα, η επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό του Διομήδη εκτιμάται σε 4,59 cm/sec² περίπου (213 φορές μικρότερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η ταχύτητα διαφυγής σε 87 m/sec (313 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός τύπος του είναι **DP** (κατά Tholen), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0313. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά του εκτιμάται σε 150 περίπου βαθμούς Κελσίου υπό το μηδέν. Ο Διομήδης περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε περίπου 24,5 ώρες.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος τρωικών αντικειμένων Δία (ελληνικό στρατόπεδο)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
* "Size and Shape of Trojan Asteroid Diomedes from Its Occultation and Photometry"

Αστεροειδείς| 1436 Σαλόντα | 1437 Διομήδης | 1438 Βεντελίνε |
Ο **Σοφοκλής (Sophocles)** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,046. Ανακαλύφθηκε το 1960 από τον Ολλανδοαμερικανό αστρονόμο Τομ Γκέρελς, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, καθώς και από το ζεύγος Ολλανδών αστρονόμων Κορνέλις Γιοχάνες βαν Χούτεν και Ίνγκριντ βαν Χούτεν-Γκρένεβελντ, και πήρε το όνομά του προς τιμή του αρχαίου `Ελληνα τραγικού ποιητή Σοφοκλέους.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Σοφοκλέους είναι άγνωστα. Ο Σοφοκλής περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 4 ως 5,5 ώρες περίπου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
--------------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αστεροειδείς| 2920 Αυτομέδων | 2921 Σοφοκλής | 2922 Ντικάνκα |
Συντεταγμένες: 37°58′30″N 23°43′15″E﻿ / ﻿37.9749°N 23.7208°E﻿ / 37.9749; 23.7208

Για άλλες χρήσεις, δείτε: Κολωνός (αποσαφήνιση).

Ο **Αγοραίος Κολωνός** (αρχαία ελληνικά: Κολωνός Ἀγοραῖος‎‎, σημαίνει *«ο λόφος δίπλα από την Αγορά»*), βρίσκεται νότια και παραπλεύρως στο λόφο του Ναού του Ηφαίστου, που χρησιμοποιούνταν ως σημείο συνάντησης των Αθηναίων τεχνιτών.

Περιγραφή
---------

Πρόκειται για χαμηλό λόφο που υψώνεται βορειοδυτικά του λόφου του Αρείου Πάγου και σε κοντινή απόσταση από αυτόν. Στα ανατολικά του όρια χτίστηκε η αρχαία αγορά των Αθηνών, απ’ όπου έλαβε το όνομά «αγοραίος». Δε θα πρέπει να τον συγχέεται με τον Ίππιο Κολωνό, αρχαίο δήμο των Αθηνών που βρισκόταν περίπου στην περιοχή του σημερινού Κολωνού. Συνιστούσε το δυτικό όριο της Αγοράς. Εκτός όμως από αυτό, στην κορυφή του είχε χτιστεί ο Ναός του Ηφαίστου. Στην ανατολική του πλαγιά, βόρεια από το Παλαιό Βουλευτήριο, χτίστηκε κατά πάσα πιθανότητα τον 5ο αιώνα π.Χ. το «Συνέδριον», το οποίο αποτελούσε δευτερεύοντα τόπο συνάθροισης των πολιτών που συνέχισε να χρησιμοποιείται μέχρι και τον 4ο αι. π.Χ..

Δείτε επίσης
------------

* Αρχαία Αγορά της Αθήνας

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Map of the Agora of Athens». *www.plato-dialogues.org*. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2020.
2. ↑  «ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ». *www.eie.gr*. Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2016.

Πηγές
-----

* Αρχαιολογία της Πόλης των Αθηνών - Αγοραίος Κολωνός *eie.gr*

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 5645148122903695200006

 |

 |
Ο ***Halicephalobus mephisto*** είναι είδος νηματώδους (νηματόζωο) που ανακαλύφθηκε το 2011. Ανακαλύφθηκε μαζί με άλλα νηματόζωα από τους *Gaetan Borgonie* και *Tullis Onstott* σε μερικά χρυσωρυχεία στη Νότια Αφρική σε βάθος 0,9-3,6 km κάτω από την επιφάνεια της Γης. Η ανακάλυψή του είναι σημαντική καθώς κανείς άλλος πολυκύτταρος οργανισμός δεν έχει ανακαλυφθεί σε βάθος πάνω από 2 km από την επιφάνεια της Γης. Ο Onstott δήλωσε ότι «κατατρόμαξε όταν τα πρωτοείδε να κινούνται» και εξήγησε ότι «μοιάζουν με μικρά μαύρα στροβιλιστά πράγματα».

Ο *Halicephalobus mephisto* είναι ανθεκτικός στις υψηλές θερμοκρασίες, αναπαράγεται ασεξουαλικώς, και τρέφεται με υπόγεια βακτήρια. Σύμφωνα με ραδιοχρονολόγηση άνθρακα, αυτά τα σκουλήκια ζουν σε υπόγειο νερό το οποίο είναι ηλικίας 3.000-12.000 ετών. Είναι ικανά να επιβιώσουν σε νερά με εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα οξυγόνου, μικρότερα από το 1% του επιπέδου των περισσοτέρων ωκεανών. Το όνομα του είδους προέρχεται από τον Μεφιστοφελή, που σύμφωνα με μία ετυμολογία σημαίνει «αυτός που δεν αγαπά το φως» και υπαινίσσεται το γεγονός ότι το είδος βρίσκεται τόσο κάτω από την επιφάνεια της Γης.

Είναι «το ζώο που ζει στα μεγαλύτερα βάθη του υπεδάφους», από αυτά που έχουν ανακαλυφθεί έως τώρα, και είναι ικανό να αντέχει θερμότητα και συνθλιπτική πίεση, και ο πρώτος πολυκύτταρος οργανισμός που έχει βρεθεί σε τέτοια βάθη. Ένα άλλο, γνωστό από προηγουμένως, είδος που βρέθηκε σε παρόμοια βάθη στην ίδια έρευνα είναι το *Plectus aquatilis*. Ο Borgonie δήλωσε ότι το σκουλήκι ήταν παρόμοιο με τα θρυμματοφάγα είδη που βρίσκονται στην επιφάνεια, και πιθανώς εξελίχθηκε από αυτά. Τέτοια είδη μπορούν επίσης να επιβιώσουν σε ακραίες θερμοκρασίες, και έτσι, για τον Borgonie, το γεγονός ότι το πρώτο είδος που ανακαλύφθηκε σε αυτό το βάθος ήταν σκουλήκι δεν αποτελεί έκπληξη.< Η ομάδα υπέθεσε ότι τα είδη αυτά κατάγονται από ζώα της επιφάνειας που παρασύρθηκαν κάτω από τον εξωτερικό φλοιό της Γης από το νερό της βροχής.

Το είδος *Halicephalobus mephisto* έχει μήκος 0,52 έως 0,56. Αν και τα είδη του γένους *Halicephalobus* έχουν λίγα διακριτικά χαρακτηριστικά, το *H. mephisto* μπορεί να διακριθεί από τα άλλα είδη εξαιτίας της σχετικά μακριάς ουράς του, η οποία έχει μήκος μεταξύ 110 και 130 μικρόμετρα. Έχει στενή συγγένεια με το *H. gingivalis*, αλλά έχει ακόμα πιο στενή συγγένεια με ανώνυμα, προς το παρόν, είδη του γένους.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Borgonie, J.; García-Moyano, A.; Litthauer, D.; Bert, W.; Bester, A.; van Heerden, E.; Möller, C.; Erasmus, M.; Onstott, T. C. (2011). «Nematoda from the terrestrial deep subsurface of South Africa». *Nature* **474** (7349): 79–82. doi:10.1038/nature09974.
2. ↑  Kaufman, Marc (1 Ιουνίου 2011). «Discovery of 'worms from hell' deep beneath Earth's surface raises new questions». *The Washington Post*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2011.
3. 1 2 3 4 5 6  Carpenter, Jennifer (2 Ιουνίου 2011). «Deepest living land animal found». *BBC*. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2011.
4. ↑  Mosher, Dave (1 Ιουνίου 2011). «New "Devil Worm" Is Deepest-Living Animal». *National Geographic*. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2011.
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Γεώργιος Ράλλης (αποσαφήνιση).

Ο **Γεώργιος Ράλλης** υπήρξε Έλληνας στρατιωτικός αξιωματικός του ιππικού.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και καταγόταν από την οικογέννεια Ράλλη της Πελοποννήσου. Έγινε ανθυπίλαρχος του ελληνικού στρατού υπό τον Δημ. Καλλέργη το 1833. Ανήκε στην δύναμη που στους εμφύλιους πολέμους (1832-1833) είχε ταταχθεί υπό τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη κατά των νησιωτών, οι οποίοι μαζί με τους Ρουμελιώτες ζητούσαν να κατισχύσουν δια των όπλων στην Πελοπόννησο. 

Φονεύτηκε τον Φεβρουάριο του 1833 σε κάποια μάχη μεταξύ επαναστατών και κυβερνητικών στο Αργολικό πεδίο.

Πηγές
-----

* *Μεγάλη Στρατιωτική και Ναυτική Εγκυκλοπαιδεία, Τόμος 5, Ν-Σ*. Αθήνα: Έκδοσις Μεγάλης Στρατιωτικής και Ναυτικής Εγκυκλοπαιδείας. 1929. σελίδες 504. Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2012.
Ο **Κωνσταντίνος Γαρδίκας** (1896–1984) ήταν Έλληνας νομικός και καθηγητής πανεπιστημίου. Ήταν ο κύριος οργανωτής των ελληνικών εγκληματολογικών υπηρεσιών.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1896 στην Πάτρα και ήταν γιος του φιλόλογου Γεώργιου Γαρδίκα. Η καταγωγή του ήταν από τα Λαγκάδια Αρκαδίας. Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Πανεπιστήμιο της Γενεύης, όπου ειδικεύτηκε στο ποινικό δίκαιο, λαμβάνοντας διδακτορικό δίπλωμα. Το 1918 εξελέγη υφηγητής ποινικού δικαίου στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης και στη συνέχεια, παρά τις προτάσεις να παραμείνει στο εξωτερικό, επέστρεψε στην Ελλάδα (1919), όπου διορίστηκε γενικός γραμματέας της Γενικής Διοίκησης Θεσσαλονίκης. Στη συνέχεια διορίστηκε διευθυντής της διοίκησης φυλακών στην αρμοστεία της Σμύρνης (1920) και εν τέλει το 1923 τμηματάρχης στην Αστυνομία Πόλεων. Κατά τη διαμονή του στη Σμύρνη ήταν ανάμεσα στις προσωπικότητες που επιδίωξαν την δημιουργία του Ιωνικού Πανεπιστημίου. Το 1923 συνυπέγραψε την πράξη δημιουργίας της Interpol, ενώ το 1930 εξελέγη έκτακτος καθηγητής εγκληματολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, προτού γίνει τακτικός το 1939. Αποχώρησε από το πανεπιστήμιο το 1968 και απεβίωσε το 1984 στην Αθήνα. Το 1955 του απονεμήθηκε ο βαθμός του υποστράτηγου της Ελληνικής Χωροφυλακής για την προσφορά του στην Ελληνική Αστυνομία.

Εργογραφία
----------

Στα σημαντικότερα έργα του περιλαμβάνονται τα εξής:

* *Το παρά τοις αρχαίοις Έλλησι και μάλιστα τοις Αττικοίς ποινικόν και ιδία το φονικόν δίκαιον*, 1917.
* *Συμβολή εις το διεθνές ποινικόν δίκαιον*, 1923.
* *Το έγκλημα της μοιχείας*, 1923.
* *Η αόριστος καταδίκη*, 1925.
* *Η αποκατάσταση του καταδίκου* 1928.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Γαρδίκας, Κωνσταντίνος (Πάτρα, 1896 - Αθήνα, 1984)». *Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό - Τόμος: 2*. Εκδοτική Αθηνών. σελ. 399. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2018.
2. 1 2  «Γαρδίκας, Κωνσταντίνος». *www.ygeiaonline.gr*. Εγκυκλοπαίδεια Δομή. Ανακτήθηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2018.
3. ↑  Μαυροματίδης, Σάββας (Μάρτιος-Απρίλιος 2015). «Κωνσταντίνος Γαρδίκας». *Αστυνομική Ανασκόπηση*: 12-13. .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κωνσταντίνος Γαρδίκας στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 114926607
* **ΕΒΕ**: 44858
* **AA**: 130332
* LCCN: no91030830
* ISNI: 0000 0000 8319 8243

 |

 |
Ο **Ανδρέας Θεοδώρου** (1922 ή 1923 - 2004) ήταν Ελληνοκύπριος θεολόγος και καθηγητής πανεπιστημίου.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1922 ή 1923 στη Λάρνακα της Κύπρου. Ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση στο Παγκύπριο Εμπορικό Λύκειο Λάρνακας (1940) και στην Πάφο, ως μαθητής του εκεί Νικολαΐδειου Ελληνικού Γυμνασίου (1943). Το 1946 εγγράφηκε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών από όπου αποφοίτησε το 1950 με άριστα. Συνέχισε τις σπουδές του στο Ινστιτούτο Ορθοδόξου Θεολογίας «Άγιος Σέργιος» στο Παρίσι (1950-1951), το Κολλέγιο Τρίνιτυ του Πανεπιστημίου του Δουβλίνου (1951-1952) και για ένα εξάμηνο στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου του Μονάχου (1958-1959). Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδας, το 1952 και για 16 χρόνια δίδαξε στο Αρσάκειο Σχολείο Θηλέων.

Το 1955 με τη διδακτορική διατριβή *«Η Χριστολογική ομολογία και διδασκαλία Κυρίλλου του Αλεξανδρείας και Θεοδωρήτου Κύρου»* έγινε διδάκτορας ενώ δύο χρόνια αργότερα το 1957 με την εργασία *«Η περί θεώσεως του ανθρώπου διδασκαλία των Πατέρων της Εκκλησίας μέχρις Ιωάννου του Δαμασκηνού»* έγινε υφηγητής της Θεολογικής Σχολής Αθηνών, στην έδρα της Ιστορίας των Δογμάτων και της Συμβολικής. Στη συνέχεια το 1962 έγινε εντεταλμένος υφυγητής, το 1966 έκτακτος καθηγητής και το 1968 τακτικός παραμένοντας μέχρι το 1986 όταν και παραιτήθηκε. Πολλοί ήταν οι φοιτητές και συνάδελφοι του οι οποίοι του ζητούσαν να παραμείνει. Το ακαδημαϊκό έτος 1977-1978 διετέλεσε κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής Αθηνών.

Με τη σύζυγο του Χαρίκλεια Μοσχονά απέκτησε τέσσερα παιδιά. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 20 Μαρτίου 2004.

Έργο
----

Είχε σημαντικό και αξιόλογο συγγραφικό έργο. Οι δημοσιεύσεις του, επιστημονικές και εκλαϊκευμένες, ξεπερνούν τις 150. Μεταξύ αυτών:

* *Η ουσία της Ορθοδοξίας*, 1961
* *Το χαροποιόν Πένθος της Εκκλησίας*, 1974
* *Η επίδραση της ελληνικής σκέψεως επί των θεολογικών σχολών Αλεξανδρείας και Αντιοχείας*, 1983 (βραβευμένο από την Ακαδημία Αθηνών)
* *Η κόρη της Βασιλείας*, 1977
* *Η ώρα του Αντιχρίστου*, 1987
* *Πιστεύω εις ένα Θεόν*, 1993
* *Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε*, 1993

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Καθηγητής Ανδρέας Θεοδώρου: Ο αντι-οικουμενιστής, ο αντι-παπικός (1922-2004)». *Θεολογία* (Ιερά Μητρόπολις Ωρωπού και Φυλής). 2004.. Ανακτήθηκε στις 2016-12-12.
2. 1 2 3 4 5  Γιαννόπουλος, Β. (15 Μαΐου 2001). «Mνήμη Aνδρέα Θεοδώρου». *kapodistriako.uoa.gr*. Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιανουαρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2016.
3. ↑  «ΕΚΠΑ: Κοσμητεία Θεολογικής Σχολή - Διατελέσαντες Κοσμήτορες». *deantheol.uoa.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2016.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 63079373
* **ΕΒΕ**: 19019
* **BiblioNet**: **2645**
* LCCN: n87924956
* ISNI: 0000 0000 2743 2488
* GND: 119507374

 |

 |
Οι δύο όψεις του αργυρού νομίσματος των 2 φράγκων Καμπότζης
Το **φράγκο** ήταν σε χρήση από το 1875 έως και το 1885 ως νόμισμα της Καμπότζης η οποία ήταν προτεκτοράτο της Γαλλίας ήδη από το 1863 . Υποδιερείτο σε 100 σαντίμ και η ισοτιμία του με το Γαλλικό φράγκο ήταν 1/1. Παράλληλα με το φράγκο ήταν σε χρήση και η πιάστρα με ισοτιμία 1 πιάστρα = 5,37 φράγκα. Το 1875 το φράγκο αντικατέστησε το τικάλ και μια δεκαετία αργότερα το 1885 αντικαταστάθηκε από την πιάστρα της γαλλικής Ινδοκίνας. Δεν εκδόθηκαν ποτέ χαρτονομίσματα του νομίσματος αυτού.

Κέρματα
-------

Κυκλοφόρησαν κέρματα με ονομαστικές αξίες των 5, 10, 25 και 50 σαντίμ , 1, 2 και 4 φράγκων και 1 πιάστρας. Τα κέρματα των 5 και 10 σαντίμ ήταν από κράμα  χαλκού–κασσίτερου, ενώ όλα τα υπόλοιπα αργυρά. Όλα τα νομίσματα έφεραν την ημερομηνία 1860 όμως κόπηκαν το 1875 (ως επί το πλείστον στο Βέλγιο). Όλα τα κέρματα απεικόνιζαν το πορτραίτο του βασιλιά Νοροντόμ

Πηγές
-----

* Jean Lecompte (2000) Monnaies et Jetons des Colonies Françaises. ISBN 2-906602-16-7
* Krause, Chester L. and Clifford Mishler (1991). Standard Catalog of World Coins: 1801–1991 (18th ed. ed.). Krause Publications. ISBN 0873411501.
* Pick, Albert (1994). Standard Catalog of World Paper Money: General Issues. Colin R. Bruce II and Neil Shafer (editors) (7th ed.). Krause Publications. ISBN 0-87341-207-9.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) «Cambodia profile». *BBC news*. Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

(Αγγλικά) Κέρματα της Καμπότζης την περίοδο 1860-1902. Ανάκτηση την 11 Ιανουαρίου 2012.
Ο **Γεώργιος Παμπούκας** (1890-1976) ήταν Έλληνας πανεπιστημιακός, ο οποίος διατέλεσε βουλευτής και κατοχικός υφυπουργός από το 1943 έως το 1944 ως συνεργάτης των Ναζί κατά τη Γερμανική Κατοχή της Ελλάδας.

Σταδιοδρομία
------------

Γεννήθηκε στο Κιάτο το 1890, γιος του Βλασίου και της Καλλιόπης. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία. Εξελέγη και δίδαξε ως καθηγητής στην Ανωτάτη Γεωπονική Σχολή του ΕΚΠΑ.

Από το 1932 έως το 1935 χρημάτισε γενικός γραμματέας του υπουργείου Γεωργίας. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Αργολιδοκορινθίας με το Λαϊκό Κόμμα το 1935 και μετά τον θάνατο του Παναγή Τσαλδάρη τον αντικατέστησε στην έδρα του στις 17 Μαΐου 1936.

Κατά την κατοχική κυβέρνηση Ράλλη ήταν υφυπουργός Γεωργίας υπηρεσιακά, από τις 24 Απριλίου 1943 έως τις 3 Απριλίου 1944.

Μεταπολεμικά ήταν ξανά υποψήφιος στις εκλογές του 1946 και αρχηγός του κόμματος Λαϊκό Αγροτικό Κόμμα, το οποίο είχε ιδρύσει ο ίδιος. Ειδικότερα, στις εκλογές εκείνες έλαβε μέρος με τον συνδυασμό Ενώσεως Εθνικοφρόνων (Λαϊκό Αγροτικό Κόμμα), λαμβάνοντας 435 ψήφους, χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί βουλευτής Αργολιδοκορινθίας. 

Επέστρεψε ξανά στη Βουλή το 1951 ως βουλευτής Αργολιδοκορινθίας και επανεξελέγη βουλευτής Κορινθίας το 1952 με τον Ελληνικό Συναγερμό και τις δύο φορές.

Πέθανε σε ηλικία 86 ετών στην Αθήνα και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίου Λαζάρου στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 24 Απριλίου 1976.

Άφησε συγγραφικό έργο, με έργα που αναφέρονται στο φασισμό αλλά και την αγροτική πολιτική. Η σύζυγός του, Ελένη, είχε αποβιώσει το 1958.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γενική Γραμματεία Κυβέρνησης, Κατοχικές κυβερνήσεις, ανάκτηση 6 Ιουλίου 2020.
2. ↑  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 34, αρ. 317).(pdf)
3. ↑  Ιστοσελίδα Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Αρχειοθετήθηκε 2014-02-09 στο Wayback Machine. Διατελέσαντες υπουργοί Γεωργίας, ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2020.
4. ↑  ΕΚΛΟΓΕΣ 1946 - ΟΙ 1.538 ΠΟΛΙΤΕΥΤΕΣ, 7 Μαΐου 2012, ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2020.
5. ↑  Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 84, αρ. 812).(pdf)
6. ↑   Κοινωνικά, Τα Νέα, φύλλο 24ης Απριλίου 1976, σελ. 6.
7. ↑  εφ. Ελευθερία, φύλλο 27ης Ιουνίου 1958, σελ. 2 (μέσω ΕΒΕ).
Παλάτσο Κιαραμόντε-Στέρι
 Ένα δίλοβο παράθυρο.
Το **Παλάτσο Κιαραμόντε-Στέρι**, ιταλ.: *Palazzo Chiaramonte-Steri*, είναι ένα παλάτι γοτθικού στιλ, που βρίσκεται στην οδό Πιάτσα Μαρίνα, απέναντι από τον Κήπο Γαριβάλδι (Giardino Garibaldi) στην αρχαία συνοικία Kάλσα του Παλέρμο, περιοχή της Σικελίας, Ιταλία.

Ιστορία
-------

Το κτίριο, που προοριζόταν να είναι το οικογενειακό παλάτι ή το κάστρο, ξεκίνησε το 1320 υπό την αιγίδα του ισχυρού Σικελού άρχοντα Mανφρέντι Γ΄ Κιαραμόντε. Παρήγγειλε τη διακόσμηση της Μεγάλης Αϊθουσας (*Sala Magna*), με ζωγραφισμένη ξύλινη οροφή από τους Τσέκο ντι Νάρo, Σιμόνε ντα Κορλεόνε και Πελεγκρίνο Νταρένα. Από τα τέλη του 15ου αι. έως το 1517 στέγασε τους Αραγονο-Ισπανούς αντιβασιλείς της Σικελίας. Αργότερα έγινε η έδρα του Βασιλικού Τελωνείου και, από το 1600 έως το 1782, του δικαστηρίου της Ιεράς Εξέτασης.

Το ισόγειο είναι κυρίως ένας ρουστίκ πέτρινος τοίχος, ενώ ο δεύτερος όροφος, των ευγενών (piano nobile), είναι στολισμένος με δίλοβα παράθυρα. Η γραμμή της οροφής του πύργου είναι τεθλασμένη.

Το παλάτι αναστηλώθηκε τον 20ο αι. με πολλά στοιχεία που συνδέονται με τον ρόλο του ως φυλακή της Ιεράς Εξέτασης. Κατά τη διάρκεια των εργασιών, ανακαλύφθηκαν στην πρόσοψη τα αυλάκια, που άφησαν τα σιδερένια κλουβιά, στα οποία ήταν κρεμασμένα τα κομμένα κεφάλια των ευγενών, που είχαν επαναστατήσει εναντίον του αυτοκράτορα Καρόλου Ε΄ της Γερμανίας. Το παλάτι είναι πλέον και μουσείο και στεγάζει τα γραφεία του πρύτανη του Πανεπιστημίου του Παλέρμο. Μεταξύ των έργων τέχνης που φιλοξενούνται στο μουσείο, είναι το *Vucciria* (η αγορά του Παλέρμο) του Ρενάτο Γκουτούζο. Στο πίσω μέρος βρίσκεται η μικρή γοτθική εκκλησία του Σαντ Αντόνιο Αμπάτε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 13573. Ανακτήθηκε στις 16  Ιουνίου 2021.
2. 1 2  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 13573. Ανακτήθηκε στις 31  Ιουλίου 2018.
3. 1 2 3  *dati.beniculturali.it*.

Πηγές
-----

* Gabrici, Ettore· Ezio Levi (2003). *Lo Steri di Palermo e le sue pitture*. Palermo: L'Epos.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Palazzo Chiaramonte-Steri (Palermo) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 242734378
* LCCN: nb2004312207
* GND: 4709055-8
* BIBSYS: 90074943

 |

 |
Ο **Χριστιανός**, γερμ. Christian (14 Αυγούστου 1776- 14 Νοεμβρίου 1814) από τον Οίκο της Έσσης ήταν πρίγκιπας της Έσσης-Κάσσελ. Έζησε όλη τη ζωή του στη Δανία, όπου έγινε αντιστράτηγος.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο κάστρο Γκόττορπ του Σλέσβιχ και ήταν ο δευτερότοκος επιζών γιος τού Καρόλου στρατάρχη της Δανίας και της Λουίζας των Όλντενμπουργκ. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Φρειδερίκος, επίσης στρατάρχης της Δανίας.

Ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία και ορίστηκε συνταγματάρχης (1783), υποστράτηγος (1789) και διοικητής του Βασιλικού Συντάγματος. Το 1803 του απονεμήθηκε η διάκριση του Τάγματος του Ελέφαντος. Το μεθεπόμενο έτος, ως διοικητής ταξιαρχίας Ιππικού, ακολούθησε τον εξάδελφό του Φρειδερίκο ΣΤ΄ της Δανίας στην Κοπενχάγη. 

Το 1808 Ισπανικά βοηθητικά στρατεύματα στασίασαν στο Ρόσκιλντε και ο Χριστιανός βοήθησε στην καταστολή τους. Το επόμενο έτος ορίστηκε αντιστράτηγος και διοικητής της νήσου Φούνεν. Το 1812 έγινε στρατηγός του Ιππικού. Το 1812 αρραβωνιάστηκε την Καρολίνα, κόρη της αδελφής του Μαρίας-Σοφίας, αλλά ασθένησε και κατέρρευσε το επόμενο έτος. Ήταν ψυχικά άρρωστος και υπέφερε από συχνές κρίσεις· απεβίωσε το 1814 σε ηλικία 38 ετών στο ανάκτορο Όντενσε της Δανίας. Τάφηκε στον εκεί ναό του Αγ. Ιωάννου αρχικά, αλλά το 1862 το λείψανό του μεταφέρθηκε στον καθεδρικό του Σλέσβιχ.

Οικογένεια
----------

Αρραβωνιάστηκε την ανιψιά του Καρολίνα των Όλντενμπουρκ, κόρη του Φρειδερίκου ΣΤ΄ της Δανίας, αλλά ο γάμος δεν έγινε, διότι ο Χριστιανός ασθένησε και απεβίωσε.

Πηγές
-----

* Biography in Dansk Biografisk Leksikon 1. ed.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p10890.htm#i108900. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  «Dansk Biografisk Lexikon». (Δανικά) *Dansk Biografisk Leksikon, 1st edition*. Gyldendal. Κοπεγχάγη. 1887. σελ. 530.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Landgravial House of Hesse-Kassel
Εικόνα από βιντεοπαιχνίδι πάλης
Το **βιντεοπαιχνίδι πάλης** είναι είδος βιντεοπαιχνιδιού στο οποίο ο παίκτης ελέγχει έναν on-screen χαρακτήρα και εμπλέκεται σε μάχη με έναν αντίπαλο, που μπορεί να ελέγχεται είτε από υπολογιστή είτε από έναν άλλο παίκτη. Οι μάχες συνήθως αποτελούνται από αρκετούς γύρους και λαμβάνουν μέρος σε μια αρένα, ενώ κάθε χαρακτήρας έχει διαφορετικές ικανότητες, αλλά όλα είναι σχετικά εφικτά για επιλογή. Οι παίκτες πρέπει να τελειοποιήσουν τεχνικές όπως άμυνα, αντεπίθεση, και συνδυασμούς επιθέσεων (combos). Τα παιχνίδια πάλης περιλαμβάνουν συνήθως μάχη με τα χέρια, αλλά μπορεί επίσης να συμπεριλαμβάνουν και όπλα εξ επαφής. Δύο χαρακτήρες πολεμούν ο ένας τον άλλο στην οθόνη ωστόσο, σε συγκεκριμένα παιχνίδια, με το πάτημα συγκεκριμένων κουμπιών μπαίνουν και άλλοι χαρακτήρες στην αρένα (tag), οι οποίοι είτε βοηθούν, είτε αντικαθιστούν τον εκάστοτε χαρακτήρα του παίκτη. Τα παιχνίδια πάλης συνήθως διαθέτουν ειδικές κινήσεις που ενεργοποιούνται με ταχείες ακολουθίες από προσεκτικά χρονομετρημένες πιέσεις κουμπιών και κινήσεις joystick. Η οπτική γωνία των παιχνιδιών πάλης εστιάζει κατά βάση στην πλαϊνή πλευρά των χαρακτήρων, με τον έναν να τοποθετείται στην αριστερή και τον άλλο στη δεξιά πλευρά της οθόνης, παρόλο που το είδος έχει εδραιωθεί και στα τρισδιάστατα και δισδιάστατα γραφικά. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, τα περισσότερα παιχνίδια πάλης επιτρέπουν στον παίκτη να εκτελέσει ειδικές επιθέσεις με την εκτέλεση εισαγωγής συγκεκριμένων συνδυασμών. Το είδος των παιχνιδιών πάλης συγγενεύει, αλλά ωστόσο διακρίνεται από τα beat 'em ups, τα οποία περιλαμβάνουν μεγάλο αριθμό εχθρών εναντίον του παίκτη.

Αν και δεν είναι το πρώτο παιχνίδι μάχης που διέδωσε και τυποποίησε τις συμβάσεις του είδους, το *Street Fighter II* και παρόμοια παιχνίδια που κυκλοφόρησαν πριν από αυτό*,* έχουν ρητά ταξινομηθεί ως παιχνίδια πάλης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The Next Generation 1996 Lexicon A to Z: Fighting Game». *Next Generation* (Imagine Media) (15): 33. Μάρτιος 1996.
2. ↑  «Artificial Life and Puzzle Games». *wps.prenhall.com* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Δεκεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2017.
3. ↑  Crecente, Brian. «Arcade Mania! The Turbo-Charged World of Japan's Game Centers» (στα αγγλικά). *Kotaku*.. Ανακτήθηκε στις 2017-08-07.
4. ↑  Spencer, Spanner (6 Φεβρουαρίου 2008). «The Tao of Beat-'em-ups». *Eurogamer* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2017.
| Φράγκο Μάλι |
| --- |
| Χώρα: |  Μάλι  |
| Υποδιαίρεση: | 100 Σαντίμ |
| Κωδικός ISO 4217: | MLF |
| Συντομογρ.: |  |
|

Το **φράγκο του Μάλι** (ISO 4217: MLF) χρησιμοποιήθηκε στην χώρα αυτή ως νόμισμα την περίοδο από το 1962 έως και το 1984. Παρόλο που προβλεπόταν η υποδιαίρεσή του σε 100 σαντίμ στην πραγματικότητα οι υποδιαιρέσεις αυτές δεν εκδόθηκαν ποτέ. Σήμερα το νόμισμα αυτό δεν είναι σε χρήση.

Ιστορία
-------

Μέχρι το 1962, το Μάλι χρησιμοποιούσε Φράγκο CFA Δυτικής Αφρικής το οποίο το αντικαθιστά με το φράγκο του Μάλι με ισοτιμία 1/1. Στη συνέχεια διαφοροποιήται η ισοτιμία αυτή σε βάρος του νέου νομίσματος και τελικά το 1984, το Μάλι επανήλθε στο φράγκο CFA, με ισοτιμία 2 φράγκα του Μάλι = 1 φράγκο CFA.

Κέρματα
-------

Το 1962 εκδόθηκαν κέρματα από αλουμίνιο (με ημερομηνία 1961) με ονομαστικές αξίες των 5, 10 και 25 φράγκων. Μια δεύτερη έκδοση από αλουμινίου και χαλκό γίνεται την περίοδο 1975-1977 με ονομαστικές αξίες 10, 25, 50 και 100 φράγκων.

Τραπεζογραμμάτια
----------------

Το 1962 η Τράπεζα της Δημοκρατίας του Μάλι εξέδωσε τραπεζογραμμάτια στα οποία αναγραφόταν η ημερομηνία 1960 και με ονομαστικές αξίες των 50, 100, 500, 1000 και 5000 φράγκων. Το 1967 πραγματοποιήται μια δεύτερη έκδοση με νέα σχέδια με τις ίδιες ονομαστικές αξίες με την προηγούμενη σειρά. Το 1971, η Κεντρική Τράπεζα του Μάλι αυτή την φορά εκδίδει μια τρίτη σειρά των, 100,500, 1000, 5000 και 10.000 φράγκων.

Πηγές
-----

* Πίνακες σύγχρονης νομισματικής ιστορίας: Μάλι

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κέρματα
* Τραπεζογραμμάτια
Το **Midwestcon** είναι συνέδριο επιστημονικής φαντασίας που διεξάγεται ετησίως στο Σινσινάτι του Οχάιο των ΗΠΑ από το Cincinnati Fantasy Group. 

Το Midwestcon είναι ένα μη επίσημο συνέδριο γνωστό ως "relaxacon", το οποίο σημαίνει πως δεν έχει πρόγραμμα. Αντ' αυτού είναι αξιοσημείωτο ως μέσο για τους οπαδούς της επιστημονικής φαντασίας να συγκεντρωθούν, να γνωριστούν και να μιλήσουν χωρίς απόσπαση της προσοχής τους από άλλα συνέδρια.

Ιστορία
-------

To Worldcon του 1949 πραγματοποιήθηκε στο Σινσινάτι, και το πρώτο Midwestcon ακολούθησε το 1950, και πραγματοποιείται κάθε χρόνο από τότε, καθιστώντας το ως το δεύτερο μακροβιότερο συνέδριο επιστημονικής φαντασίας που διεξάγεται στην ίδια πόλη, και το τρίτο αρχαιότερο στις ΗΠΑ. 

Πολλά σημαντικά πρόσωπα της επιστημονικής φαντασίας έχουν παρακολουθήσει το Midwestcon, συμπεριλαμβανομένων των Ισαάκ Ασίμωφ και Άρθουρ Κλαρκ. Ο Γουίλσον Τάκερ υπηρέτησε ως τελετάρχης για πολλά χρόνια. Άλλοι αξιοσημείωτοι συμμετέχοντες στο Midwestcon ήταν οι:

* Ρόμπερτ Μπλοχ
* Τζακ Λ. Τσάλκερ
* Ρόμπερτ Κόλσον
* Χάρλαν Έλλισον
* Φίλις Εισένστέϊν
* Λόιντ Άρθουρ Εσμπάτς
* Φίλιπ Χοσέ Φάρμερ
* Ράνταλ Γκάρρεττ
* Τζο Χάλντεμαν
* Ντέιβιντ Χ. Κέλλερ
* Στίβεν Λι
* Τζορτζ Ρ. Ρ. Μάρτιν
* Μπία Μαχάφεϊ
* Τζούλιαν Μέι
* Αλεξέι Πανσίν
* Μάικ Ρέσνικ
* Φρανκ Μ. Ρόμπινσον
* Ντικ Σμιθ
* Ε. Ε. Σμιθ
* Τεντ Γουάιτ

Ο Χάουαρντ Ντέβορ και η Μάργκαρετ Φορντ Κάιφερ συμμετείχαν και στα 56 Midwestcons από το 1950 έως το 2005.

Η ένωση First Fandom ιδρύθηκε στο Midwestcon του 1959.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Asimov - Midwestcon
* Arthur C. Clarke - Midwestcon

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  Midwestcon #3 1951 photos
2. 1 2  Midwestcon #19 1968 photos
3. 1 2 3 4 5  MidwestCon #1 1950 photos
4. 1 2 3  MidwestCon #2 1951 photos
Οι **Σίθωνες** ήταν θρακική φυλή που κατοικούσε κατά την αρχαιότητα στο δεύτερο πόδι της Χαλκιδικής. Γενάρχης τους θεωρείται ο Σίθων, υιός του Άρη ή του Ποσειδώνα και της Όπης, Σύμφωνα όμως με άλλη εκδοχή ήταν βασιλιάς των Οδομάντων της Μακεδονίας. Από αυτόν πήρε το όνομά της η Σιθωνίας Άκρα στη Χαλκιδική και από την κόρη του, Παλλήνη, ονομάστηκε η ομώνυμη χερσόνησος. Μεταξύ του Τορωναίου και του Σιγγιτικού κόλπου ήταν οι πόλεις Σερμύλη, Τορώνη, Γαληψός και Σιγγός.

  

Σύμφωνα με τα πορίσματα νεωτέρων ερευνών, υποστηρίζεται σήμερα ότι οι Σίθωνες υπήρξαν αρχικά ένα φρυγικό φύλο το οποίο στην συνέχεια συγχωνεύθηκε με τους Θράκες (ίσως με ένα συγκεκριμένο θρακικό φύλο, τους Δέρρωνες), που είτε ήσαν εγκατεστημένοι ήδη στην περιοχή είτε εγκαταστάθηκαν αργότερα εκεί, πιθανότατα τον 8ο αιώνα π.Χ. Αυτός είναι και ο λόγος που οι Σίθωνες παλαιότερα αναφέρονταν ως θρακικό φύλο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εγκυκλοπαίδεια Δομή, τομ. 26ος σ.638
2. ↑  Ιωάννης Τζέτζης (1110-1180), Εις Λυκόφρονα εδ.583
3. ↑  Γιάννης Λάμψας, Λεξικό του αρχαίου κόσμου ISBN 960-6669-35-1
4. ↑  Ηρόδοτος, Ζ΄, 123
5. ↑  (βλ. τόμο ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ «Εκδοτικής Αθηνών» σελ. 48-49),

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Φύλα της αρχαίας Μακεδονίας |
| --- |
|  |
| 
* Αιάνες
* Άλμωπες
* Βισάλται
* Βίστωνες
* Βοττιαίοι
* Δέρρωνες
* Ελιμιώτες
* Ηδωνοί
* Κρηστώνες
* Λυγκηστές
* Μύγδονες
* Ορέσται
* Παίονες
* Πελαγόνες
* Πίερες
* Σίθωνες
* Περραιβοί
 |

 |
Το **εμβόλιο ηπατίτιδας Β** είναι ένα εμβόλιο για την πρόληψη της ηπατίτιδας Β. Η πρώτη δόση του συστήνεται 24 ώρες μετά την γέννηση με επιπλέον χορήγηση δύο ή τριών δόσεων στη συνέχεια. Μπορεί να χορηγηθεί σε άτομα με ανοσολογική ανεπάρκεια όπως από τον ιό του HIV και σε όσους έχουν γεννηθεί πρόωρα. Ένας συνηθισμένος εμβολιασμός σε υγιή άτομα έχει ως αποτέλεσμα την προστασία πάνω από το 95% των ανθρώπων.

Χορήγηση
--------

Εξετάσεις αίματος για την επαλήθευση της αποτελεσματικότητας του εμβολίου συστήνονται στα άτομα που αντιμετωπίζουν υψηλό κίνδυνο. Επιπλέον δόσεις ενδέχεται να απαιτούνται σε άτομα με ανοσολογική ανεπάρκεια, αλλά δεν είναι απαραίτητες για τους περισσότερους ανθρώπους. Σε όσους έχουν εκτεθεί στον ιό της ηπατίτιδας Β αλλά δεν έχουν εμβολιαστεί, πρέπει να τους χορηγηθεί ανοσοσφαρίνη κατά της ηπατίτιδας (HBIG) επιπροσθέτως του εμβολίου. Το εμβόλιο χορηγείται μέσω ενδομυϊκής έγχυσης.

Ασφάλεια και σύνθεση
--------------------

Σοβαρές παρενέργειες του εμβολίου κατά της ηπατίτιδας Β είναι πολύ σπάνιες. Ενδέχεται να παρουσιαστεί πόνος στο σημείο έγχυσης. Είναι ασφαλές για χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή κατά τον θηλασμό. Δεν υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία που να συσχετίζουν το εμβόλιο με τον σύνδρομο Guillain-Barre. Τα σύγχρονα εμβόλια παρασκευάζονται με τεχνολογίες ανασυνδυασμένου DNA. Διατίθενται τόσο μεμονωμένα όσο και σε συνδυασμό με άλλα εμβόλια.

Ιστορία, κοινωνία και πολιτισμός
--------------------------------

Το πρώτο εμβόλιο ηπατίτιδας Β εγκρίθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1981. Μια βελτιωμένη έκδοση του εμφανίστηκε στην αγορά το 1986. Περιλαμβάνεται στον Πρότυπο Κατάλογο Βασικών Φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, έναν κατάλογο των σημαντικότερων φαρμακευτικών ουσιών που χρειάζονται σε ένα βασικό σύστημα υγείας. Από το 2014, το κόστος χονδρικής του εμβολίου κυμαίνεται από 0,58 έως 13,20 δολάρια. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, κοστίζει από 50 έως 100 δολάρια.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  «Hepatitis B vaccines WHO position paper». *Weekly epidemiological record* **40** (84): 405-420. 2 Oct 2009. .
2. ↑  Moticka, Edward. *A Historical Perspective on Evidence-Based Immunology*. σελ. 336. ISBN 9780123983756.
3. ↑  «WHO Model List of EssentialMedicines» (PDF). *World Health Organization*. Οκτωβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 22 Απριλίου 2014.
4. ↑  «Vaccine, Hepatitis B». *International Drug Price Indicator Guide*. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2015. [*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  Hamilton, Richart (2015). *Tarascon Pocket Pharmacopoeia 2015 Deluxe Lab-Coat Edition*. Jones & Bartlett Learning. σελ. 314. ISBN 9781284057560.
**Μουσίν** (無心; ελληνικά: *μη-νους*) αποκαλείται η πνευματική κατάσταση, στην οποία μπορεί να εισέλθει ένας έμπειρος ασκητής πολεμικής τέχνης κατά τη διάρκεια του αγώνα. Ο όρος αποτελεί σύντμηση του *μουσίν νο σιν*, ενός όρου από το Ζεν, ο οποίος μπορεί να μεταφραστεί σαν "νους χωρίς νου". Ο όρος αυτός προσπαθεί να περιγράψει την κατάσταση αυτή όπου ο νους είναι άδειος από κάθε σκέψη και συναίσθημα και έτσι καθόλα ανοικτός.
Είναι αυτή η κατάσταση του πολεμιστή που δεν προσκολλάται σε θυμό ή φόβο κι έτσι μπορεί να καθοδηγηθεί από ένστικτο και διαίσθηση. Σαν ένστικτο λειτουργούν πλέον οι κινήσεις άμυνας και επίθεσης που προηγουμένως έχει εκτελέσει προπονούμενος αμέτρητες φορές. Ο χρόνος αντίδρασης έχει γίνει ταχύτατος όταν δεν μεσολαβεί καμία σκέψη διανοητικής επεξεργασίας σχετικά με τις κινήσεις του αντιπάλου. Αλλά και η υπέρβαση κάθε συναισθηματικής αντίδρασης καθώς και οποιασδήποτε συνειδητής επιδίωξης και στόχου έχει πλέον ολοκληρωθεί. Τότε το σώμα εκτελεί εξ ολοκλήρου διαισθητικά και αυθόρμητα ταχύτατους συνδυασμούς των τεχνικών Κάτας που έχουν αντικαταστήσει τα κοινά ρεφλέξ μέσω προσεκτικής και μακροχρόνιας προπόνησης.
Ο **Αντίλοχος (Antilochus)** είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Τρωικής Ομάδας του Δία (ηγούμενο μέλος), με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,6. Ανακαλύφθηκε το 1950 από τον Βέλγο αστρονόμο Συλβαίν Αρέντ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά του από το όνομα του ομώνυμου προσώπου του Τρωικού πολέμου, γιου του Νέστορα.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος του Αντιλόχου εκτιμάται σε 101,62 χιλιόμετρα. Η μάζα του εκτιμάται σε 1,1 τετράκις εκατομμύριο τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Για τη μάζα αυτή, η επιτάχυνση της βαρύτητας στην επιφάνεια του ισημερινού του Αντιλόχου υπολογίζεται σε 2,84 cm/sec². (344 φορές ασθενέστερη βαρύτητα από την αντίστοιχη γήινη) και η ταχύτητα διαφυγής σε 53,7 m/sec (193 χιλιόμετρα την ώρα). Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά του εκτιμάται σε περίπου 150 βαθμούς C κάτω από το μηδέν. Ο φασματικός τύπος του είναι **D**, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0633. Ο Αντίλοχος περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 31 ώρες και 31 λεπτά, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος τρωικών αντικειμένων Δία (ελληνικό στρατόπεδο)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αστεροειδείς| 1582 Μαρτίρ | 1583 Αντίλοχος | 1584 Φούτζι |
Ο **Θεόδωρος Ζέγκος** (ψευδώνυμα:**Τριαντάφυλλος**, **Στάθης**) ήταν Έλληνας εργάτης και κομμουνιστής.

Πρώτα χρόνια
------------

Δράση κατά την κατοχή
---------------------

Τον Δεκέμβριο του 1942, κατέφθασε στην Πάτρα μαζί με τον Κώστα Γαμβέτα -μέλος της κεντρικής επιτροπής του ΚΚΕ- και ανέλαβε χρέη γραμματέα του κόμματος. Κατά τις αρχές του καλοκαιριού του 1943, περίοδο που λάμβαναν χώρα έντονες συγκρούσεις μεταξύ του ΕΑΜ και των αντιεαμικών δυνάμεων, ανέλαβε την καθοδήγηση του ΚΚΕ στην Κόρινθο.

Σε μία προσπάθεια να καταστείλει τις αντιεαμικές δυνάμεις, σχεδίαζε την εκτέλεση 5-10% των κατοίκων των χωριών της Αργολίδας και της Κορίνθου, κίνηση που ενόχλησε μέλη του ΕΛΑΣ, για την οποία και συγκρούστηκε με τον ταγματάρχη Εμμανουήλ Βαζάιο. Πάραυτα, δεν υπήρξαν έντονες διαμαρτυρίες στην απόφαση. Όντας ο ηγέτης μίας κλειστής ομάδας, είχε δώσει εντολή να εκτελείται τουλάχιστον ένα άτομο που κρίνονταν ως αντιδραστικός από κάθε χωριό, με αποτέλεσμα να επιβληθεί σκληρό κύμα τρομοκρατίας στις περιοχές δράσεις του. Το καλοκαίρι του 1944 ο Παναγιώτης Κατερίνης, εκπρόσωπος του Πελοποννησιακού γραφείου του ΚΚΕ, έχοντας τη στήριξη του εκπροσώπου της ΕΠΟΝ στο Πελοποννησιακό γραφείο, Θόδωρου Λιακόπουλου, συνέταξε μια έκθεση σχετικά με τη δράση του Ζέγκου και συγκρούστηκε μαζί του για τις εκτελέσεις. Ως εκ τούτου, ύστερα από εισήγηση του Λιακόπουλου στη Β' Παμπελοποννησιακή διάσκεψη του ΕΑΜ, ο Ζέγκος διαγράφηκε ενώ παράλληλα εξαπολύθηκαν αλληλοκατηγορίες για διαστρέβλωση της κομματικής γραμμής μεταξύ του Περιφερειακού Γραφείου Πελοποννήσου, του Πολιτικού γραφείου και των τοπικών οργανώσεων.

Σύντομα, μετά από εισήγηση του Άρη Βελουχιώτη, ο Ζέγκος μετατέθηκε στη Κεντρική Ελλάδα.

Εμφύλιος και μεταπολεμική περίοδος
----------------------------------

Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου, μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο Μπούλκες της Γιουγκοσλαβίας. Μετά τη λήξη του, εγκαταστάθηκε στην Πολωνία όπου και πέθανε.

Δείτε επίσης
------------

* Καπετάν Οδυσσέας

Παραπομπές
----------

1. ↑  Μούτουλας 2004, σελ. 319.
2. ↑  
Μούτουλας 2004, σελ. 514· Λαμπάτος 2018, σελ. 35-6.
3. 1 2  Μούτουλας 2004, σελ. 513-14.
4. 1 2  Μούτουλας 2004, σελ. 514.
5. 1 2  Μούτουλας 2004, σελ. 515.
6. 1 2 3  Kalyvas 2001, σελ. 163.

Πηγές
-----

### Ιστορικές μελέτες

* Μούτουλας, Παντελής (2004). *Πελοπόννησος 1940-1945: Η περιπέτεια της επιβίωσης, του διχασμού και της απελευθέρωσης*. Αθήνα: Βιβλιόραμα. ISBN 978-960-8087-40-8.
* Λαμπάτος, Γαβρίλης (2018). *ΚΚΕ και εξουσία (1940-1944)*. Αθήνα: Μεταίχμιο. ISBN 978-618-031-210-2.
* Kalyvas, Stathis (2001). «Red Terror: Leftist Violence during the Occupation» (PDF). Στο: Mazower, Mark. *After the War Was Over: Reconstructing the Family, Nation, and State in Greece, 1943-1960*. Princeton: Princeton University Press. ISBN 9781400884438.