recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Γιάτσεκ Καζιμιέρσκι** (*Jacek Paweł Kazimierski*) είναι Πολωνός παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα και νυν προπονητής τερματοφυλάκων στην Εθνική Πολωνίας.

Καριέρα
-------

Ο **Καζιμιέρσκι** γεννήθηκε στη Βαρσοβία,στις 17 Αυγούστου του 1959 και ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από την Αγκρίκολα Βαρσοβίας.Το 1978 πραγματοποίησε το μεγάλο βήμα στην καριέρα του με τη μεταγραφή του στη Λέγκια Βαρσοβίας.Οι εξαιρετικές του εμφανίσεις είχαν ως αποτέλεσμα την κλήση του στην Εθνική Πολωνίας με τη φανέλα της οποίας πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 25 Ιανουαρίου του 1981 στο Τόκυο σε φιλική αναμέτρηση με την Ιαπωνία.

Το καλοκαίρι του 1987 και έπειτα από 9 χρόνια και 225 συμμετοχές με τη φανέλα της Λέγκια μεταγράφηκε στο ελληνικό πρωτάθλημα και συγκεκριμένα στον πρωταθλητή της προηγούμενης σεζόν Ολυμπιακό. Αν και κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας έδειξε καλά δείγματα γραφής η πορεία του στο πρωτάθλημα δεν ήταν ανάλογη καθώς προέβη σε μια σειρά απογοητευτικών εμφανίσεων με αποκορύφωμα την εμφάνισή του στην εκτός έδρας ήττα με 4-1 από τον ΠΑΟ στις 8 Νοεμβρίου του 1987 στο ΟΑΚΑ,που είχε ως επακόλουθο την αποχώρησή του από την ομάδα του Πειραιά τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους έπειτα από μόλις 7 συμμετοχές με την ερυθρόλευκη φανέλα.
Επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν η βελγική Γάνδη όπου και κρέμασε τα γάντια του το 1991.

Ο Καζιμιέρσκι ήταν 23 φορές διεθνής με την Εθνική Πολωνίας και συμμετείχε μάλιστα στις αποστολές για τα Μουντιάλ του 1982 (όπου η Πολωνία κατέκτησε την 3η θέση) και του 1986.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Transfermarkt*. 117231. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  (Πολωνικά) *90minut.pl*. 816. Ανακτήθηκε στις 23  Σεπτεμβρίου 2022.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Στατιστικά καριέρας
* Γιάτσεκ Καζιμιέρσκι στο 90minut.πλ (Πολωνικά)
Ο **Γουλιέλμος** ο *Νεότερος*, γερμ.: Wilhelm von Jülich The Younger, ολλανδ.: Willem van Gulik de *Jongere* (απεβ. 18 Αυγούστου 1304) από τον Οίκο του Γύλιχ ήταν ένας από τους Φλαμανδούς ευγενείς που, μαζί με τον Πίετερ ντε Κόνινκ αντιτάχθηκαν στις πολιτικές προσάρτησης του Φιλίππου Δ΄ της Γαλλίας.

Ήταν επίσης αρχιεπίσκοπος στο πριγκιπάτο-επισκοπή της Λιέγης.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Γουλιέλμου του *Πρεσβύτερου* (γιου τού Γουλιέλμου Δ΄ κόμη του Γύλιχ) και της Μαρίας, κόρης του Γκυ των Νταμπιέρ κόμη της Φλάνδρας. 

Η σύνδεσή του με τον κόμη της Φλάνδρας και η επιθυμία του να εκδικηθεί τη φυλάκιση των θείων του Ροβέρτου του Μπετύν και του Γουλιέλμου του Ντετερμόντ από τον Γάλλο βασιλιά, πιθανώς εξηγεί την υποστήριξή του στη Φλαμανδική αντίσταση. Ένα επιπλέον κίνητρο γι' αυτή την υποστήριξη, θα μπορούσε να ήταν η δολοφονία του θείου του Βάλραμ κόμη του Γύλιχ από τους Γάλλους μετά τη μάχη του Μπυλσκάμπ το 1297. Η Φλαμανδική αντίσταση οδήγησε στην απροσδόκητη νίκη επί των Γάλλων κατά τη διάρκεια της μάχης των Χρυσών Σπιρουνιών το 1302. Ο Γουλιέλμος κέρδισε άλλη μία νίκη εναντίον των Γάλλων στη Μάχη των Αρκ (1303).

Ωστόσο το 1304 ο Γάλλος βασιλιάς επέστρεψε με στρατό, και νίκησε τους Φλαμανδούς κατά τη διάρκεια της μάχης του Μονς-αν-Πεβέλ. Ο Γουλιέλμος απεβίωσε κατά τη διάρκεια αυτής της μάχης.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
2. ↑  Bachrach, Bernard S.· Rogers, Clifford J. (2004). *The Journal of Medieval Military History*. Boydell Press. σελ. 7-10. ISBN 9781843830405.
Δικαιώματα ΛΟΑΤ στην Αργεντινή
Η ομοφυλοφιλία στην Αργεντινή δεν θεωρείται εγκληματική πράξη. Το σύνταγμα περιέχει μια παράγραφο που απαγορεύει κάποιες ομοφυλοφιλικές διακρίσεις. Η ηλικία συναίνεσης είναι 16 χρονών.

Ο νόμος που επιτρέπει πολιτικές ενώσεις στο Μπουένος Άιρες υπογράφτηκε το 2003 και στις 15 Ιουλίου 2010 εγκρίθηκε το νομοσχέδιο που νομιμοποιεί τους γάμους μεταξύ ΛΟΑΤ. Αυτές οι ενώσεις παρέχουν πολλά από τα δικαιώματα που έχουν και τα παντρεμένα ζευγάρια, εκτός από το δικαίωμα της υιοθέτησης.

Δεν υπάρχει κάποιος εθνικός νόμος που να απαγορεύει τις ομοφυλοφιλικές διακρίσεις, αλλά η πόλη του Μπουένος Άιρες έχει νόμους που προστατεύουν τους ομοφυλόφιλους από μερικές διακρίσεις. Η ηλικία συναίνεσης για τους ομοφυλόφιλους είναι τα 16, το ίδιο ισχύει και για τους ετεροφυλόφιλους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Νόμιμος ο γάμος ομοφυλόφιλων στην Αργεντινή». *Ελευθεροτυπία*. 15 Ιουλίου 2010.. Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* - Communidad Homosexual Argentina (CHA)
* - La Fulana, Centro Comunitario para Mujeres Lesbianas y Bisexuales

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Δικαιώματα ΛΟΑΤ στον κόσμο |
| --- |
|  |
| Ασία | 
* Αρμενία
* Ιαπωνία
* Ινδία
* Ινδονησία
* Κίνα
 |
|  |
| Βόρεια Αμερική | 
* Ηνωμένες Πολιτείες
* Καναδάς
* Μεξικό
 |
|  |
| Αφρική | 
* Αίγυπτος
* Αιθιοπία
* Μαρόκο
* Νιγηρία
* Νότια Αφρική
* Σουδάν
 |
|  |
| Ευρώπη | 
* Αυστρία
* Γαλλία
* Γερμανία
* Ελλάδα
* Ισπανία
* Ιταλία
* Κροατία
* Κύπρος
* Ουγγαρία
* Πορτογαλία
* Ρωσία
* Τουρκία
 |
|  |
| Νότια Αμερική | 
* Αργεντινή
* Βραζιλία
* Παναμάς
 |
|  |
| Ωκεανία | 
* Αυστραλία
* Νησιά Φίτζι
* Παπούα Νέα Γουινέα
 |

 |
Δρόμοι και κατοικίες του παλιού γκέτο, που κατεδαφίστηκε μεταξύ 1893 και 1913.
Το **Γιόζεφοβ** (τσεχ. *Josefov*, γερμ. *Josephstadt*) είναι περιοχή 
και συνοικία της Πράγας, εκεί όπου παλιότερα βρισκόταν το εβραϊκό γκέτο της πόλης.

Ιστορία
-------

Οι Εβραίοι πιστεύεται ότι εγκαταστάθηκαν στην Πράγα από το 10ο αιώνα. Το πρώτο πογκρόμ έγινε το 1096 και συγκεντρώθηκαν μέσα σε ένα περιφραγμένο γκέτο. Το 1262, ο βασιλιάς Ότακαρ Β' των Πρεμυσλίδων εξέδωσε ένα διάταγμα, με το οποίο έδινε στην κοινότητα ένα βαθμό αυτοδιοίκησης. Το 1389, σε ένα από τα χειρότερα πογκρόμ, σφαγιάστηκαν πάνω από 3000 Εβραίοι. 
Το γκέτο γνώρισε περίοδο ευημερίας προς το τέλος του 16ου αιώνα, όταν ο εβραϊκής καταγωγής Δήμαρχος Μόρντετσαϊ Μάισελ έγινε Υπουργός Οικονομίας. Ο ίδιος έγινε αρκετά εύπορος και με τα χρήματά του βοήθησε στην ανάπτυξη του γκέτο. Εκείνη την περίοδο δημιουργήθηκε κι ο περίφημος μύθος για το Γκόλεμ της εβραϊκής συνοικίας.

Το 1850, η συνοικία ονομάστηκε Josefstadt από τον Ιωσήφ Β', αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που έδωσε προνόμια στους Εβραίους της πόλης με το Διάταγμα Ανοχής το 1781. Δυο χρόνια πρωτύτερα, επετράπη στους Εβραίους να εγκατασταθούν έξω από την πόλη κι έτσι μειώθηκε το ποσοστό του εβραϊκού πληθυσμού στο Γιόσεφοβ. Εκεί πλέον παρέμεναν μόνο ορθόδοξοι και φτωχοί Εβραίοι.

Το μεγαλύτερο τμήμα της συνοικίας κατεδαφίστηκε μεταξύ του 1893 και του 1913, στα σχέδια οικοδόμησης της Πράγας στα πρότυπα της πόλης του Παρισιού. Απέμειναν μόνο έξι συναγωγές, το παλιό κοιμητήριο και το παλιό εβραϊκό Δημαρχείο. Σήμερα, στη συνοικία του Γιόσεφοβ υπάρχουν κτίρια των αρχών του 20ού αιώνα, με αποτέλεσμα να είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς την αρχική εικόνα της παλαιάς συνοικίας, όταν φημολογείτο ότι διέμεναν 18.000 κάτοικοι.

Ιστορικά μνημεία
----------------

* Η πατρική οικία του Φραντς Κάφκα.
* Η Μεγάλη Συναγωγή (Vysoká synagoga) του 16ου αιώνα.
* Το Εβραϊκό Δημαρχείο του 18ου αιώνα σε στυλ ροκοκό.
* Συναγωγή Κλάους (Klausova synagoga)του 16ου αιώνα σε στυλ μπαρόκ.
* Συναγωγή Μάισελ του 16ου αιώνα. Καταστράφηκε από φωτιά και τώρα χρησιμοποιείται σαν μουσείο.
* Συναγωγή Πίνκας του 16ου αιώνα, σήμερα αποτελεί μνημείο για τους μάρτυρες του Ολοκαυτώματος.
* Ισπανική Συναγωγή του 19ου αιώνα.
* Παλαιό Εβραϊκό Κοιμητήριο από το 15ο μέχρι το 18ο αιώνα. Είναι το παλαιότερο εβραϊκό κοιμητήριο στην Ευρώπη που διατηρείται μέχρι σήμερα.
* Παλαιά Νέα Συναγωγή (Staronová synagoga) του 13ου αιώνα σε γοτθικό ρυθμό.
* Εβραϊκή Αίθουσα Εκδηλώσεων (Obřadní síň) του 20ου αιώνα σε νεο-αναγεννησιακό ρυθμό.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Josefov (Prague) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 24152930905609671843
* LCCN: n2018033173
* NKC: ge129496

 |

 |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Γοργόνα.
**Γοργόνος** (*πληθ. Γοργόνοι*) είναι ένα επαινετικό επίθετο που χρησιμοποιείται στη Βοιωτία, και ειδικότερα για την περιοχή της Αράχοβας και της Λειβαδιάς. Με αυτή την λέξη αναφέρονται οι νέοι που διαμένουν στους αμπελώνες και στα καλλιεργημένα κτήματα, είναι εργατικοί και βοηθούν τους φιλόπονους και επιμελείς αγρότες.

Χρησιμοποιείται επίσης η φράση *«δουλεύει σαν Γοργόνος»* ή *«δουλεύει σαν Γοργόνι»* όταν θέλουν να επαινέσουν κάποιον για την εργατικότητά του και την ταχύτητα εκτέλεσης των εργασιών του.

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **γοργόνος**  |
Ο **Γιάσεκ Γιόντρουχ** (*Jacek Jędruch*, Βαρσοβία, 1927 – Αθήνα, Μάρτιος 1995) ήταν Πολωνός πυρηνικός μηχανικός και ιστορικός του πολωνικού κοινοβουλευτισμού.

Κατά τη διάρκεια του Β΄παγκόσμιου πολέμου συμμετείχε στην πολωνική αντίσταση. Μετά το τέλος του πολέμου διώχθηκε από τις κομμουνιστικές δυνάμεις ασφάλειας, δραπέτευσε στη δύση, βρέθηκε στην Αγγλία, και από εκεί μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σπούδασε πυρηνική τεχνολογία στο πανεπιστήμιο και το ίδρυμα τεχνολογίας της Μασαχουσέτης, και στο κρατικό πανεπιστήμιο της Πενσυλβανίας. Έγραψε ένα βιβλίο για την πολωνική κοινοβουλευτική ιστορία (πρώτη έκδοση 1982, δεύτερη έκδοση 1997). Ετοιμαζόταν για τη δεύτερη έκδοση όταν τον Μάρτιο του 1995, ενώ βρισκόταν στην Ελλάδα με τη σύζυγό του Ευα, χημικός μηχανικός και αυτή, υπέστη ατύχημα στην Ακρόπολη στην Αθήνα, το οποίο ήταν και μοιραίο. Η σύζυγός του μαζεύοντας τις σημειώσεις του, ολοκλήρωσε τη δεύτερη έκδοση του βιβλίου του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  aleph.nkp.cz/F/?func=find-c&local\_base=aut&ccl\_term=ica%3Djcu2010572815&CON\_LNG=ENG. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  *NUKAT*. n99005006.
3. ↑  (Πολωνικά) *MAK*. 9810595886805606.
4. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. 12678209h.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 61669808
* LCCN: n82078907
* ISNI: 0000 0001 1027 9584
* GND: 132615096
* SUDOC: 050629026
* BNF: cb12678209h (data)
* NKC: jcu2010572815
* CiNii: DA01186753

 |

 |
Ο **Γεώργιος Πλαγιανάκος** είναι Έλληνας δικαστής που διετέλεσε Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στο Γύθειο. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου, του οποίου ανακηρύχθηκε διδάκτωρ. Το 1956 εισήχθη στο δικαστικό σώμα ως πάρεδρος πρωτοδικών Το 1958 προήχθη σε πρωτοδίκη, το 1969 σε πρόεδρο πρωτοδικών, το 1972 σε εφέτη και το 1978 σε Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου. Το 1989 προήχθη σε Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι και το 1993, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε. Ως δικαστής συμμετείχε στη σύνθεση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, το οποίο ανέλαβε την εκδίκαση των πρωταίτων του απριλιανού πραξικοπήματος.

Στις 14 Σεπτεμβρίου 1993 διορίστηκε υπηρεσιακός υπουργός δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  βιογραφικό Πλαγιανάκου, από την ιστοσελίδα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου
2. ↑  Το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου του 1967, από την ιστοσελίδα eaete.gr
3. ↑  Κυβέρνηση Μητσοτάκη, από την ιστοσελίδα Γενικής Γραμματείας Κυβερνήσεως
Συντεταγμένες: 26°12′54″N 78°11′35″E﻿ / ﻿26.21500°N 78.19306°E﻿ / 26.21500; 78.19306

Το **Γκβαλιόρ** (ग्वालियर) είναι σημαντική πόλη στα βόρεια της ινδικής πολιτείας Μαντία Πραντές. Βρίσκεται 319 χιλιόμετρα νότια του Δελχί, πρωτεύουσα της Ινδίας. Το Γκβαλιόρ κατέχει στρατηγική θέση στη περιοχή Γκιρντ της Ινδίας. Η πόλη και το φρούριο έχουν κυβερνηθεί από πολλά ιστορικά ινδικά βασίλεια. Μερικοί είναι οι Κατστσχαπαγκάτα τον 10ο αιώνα, οι Τομάρ τον 13ο αιώνα, ενώ ύστερα πέρασε στη Μογγολική Αυτοκρατορία της Ινδίας και στη συνέχεια στους Μαράτα το 1754, ακολουθούμενο από τη Σκιντία τον 18ο αιώνα. Μελέτη της αστικής ρύπανσης το 2016 βρήκε την πόλη να έχει το υψηλότερο επίπεδο ατμοσφαιρικής ρύπανσης στην Ινδία, και το δεύτερο υψηλότερο στον κόσμο.

Το 2011 είχε πληθυσμό 1.160.276 κατοίκων. Επίσημες γλώσσες είναι τα Χίντι και τα Αγγλικά (επίσημες γλώσσες σε όλη τη χώρα), ενώ περιφερειακές επίσημες γλώσσες είναι τα Χίντι, Μαράτι και Σίντι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.census2011.co.in/data/town/802100-gwalior-madhya-pradesh.html.
2. ↑  Lonely Planet. «History of Gwalior - Lonely Planet Travel Information». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιουλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2015. [*Αναξιόπιστη πηγή 
;*]
3. ↑  «The most polluted cities in the world ranked». *CBS News*. 2018. .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Gwalior στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 130200178
* LCCN: n81136401
* GND: 4238187-3
* BNF: cb12385407b (data)

 |

 |
Η **Γιάσνα Μάτιτς** (*σερβικά : Јасна Матић*) γεννημένη στις 14 Ιανουαρίου 1964 στο Βελιγράδι της τότε Γιουγκοσλαβίας, είναι Σέρβα πολιτικός.

Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου και πήρε διδακτορικό στο "Πανεπιστήμιο Ουάσιγκτον" στο Σεντ Λούις του Μιζούρι των Ηνωμένων Πολιτειών.

Από το 2001 μέχρι 2002 εργάστηκε ως σύμβουλος του αναπληρωτή πρωθυπουργού της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας. Ήταν σύμβουλος της παγκόσμιας τράπεζας στις ΗΠΑ , κατά την περίοδο από το 2000 μέχρι το 2001. Διορίστηκε υφυπουργός στο Υπουργείο οικονομίας και περιφερειακής ανάπτυξης της Δημοκρατίας της Σερβίας το 2007 και κατείχε τη θέση αυτή μέχρι τον Ιούλιο του 2008. Επίσης χρημάτισε υπουργός τηλεπικοινωνιών και κοινωνίας της πληροφορικής στην κυβέρνηση του Μίρκο Τσβέτκοβιτς την περίοδο 2008 - 2012 .

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Jasna Matic, Minister of Telecommunications and Information Society, Site officiel du Gouvernement de la Serbie
2. ↑  «Minister's biography from the Official web page of Ministry of Telecommunications and Information Society». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-04-15. .
3. ↑  «Lowest price for Telekom still unknown». *B92*. 26 October 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-11-04. .

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Јасна Матић  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το **Εθνικό Μουσείο Οργανωμένου Εγκλήματος και Επιβολής του Νόμου** ή **ΕΜΟΕΕΝ** (αγγλικά: **National Museum of Organized Crime and Law Enforcement**, γνωστό και ως **Mob Museum**) είναι μουσείο στο Λας Βέγκας της Νεβάδα που έχει ως στόχο την "διατήρηση αντικειμένων, ιστοριών που συσχετίζονται με το οργανωμένο έγκλημα, καθώς και να διερευνήσει την ιστορία του εγκλήματος στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον ρόλο του στην διαμόρφωση των Ηνωμένων Πολιτειών και την οποία συνεισφορά του". Είναι το μεγαλύτερο και πληρέστερο μουσείο οργανωμένου εγκλήματος στις ΗΠΑ.

Ιστορία
-------

Ιδρύθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2012. Το κτίριο του μουσείου ήταν παλαιότερα δικαστήριο, στο οποίο είχαν λάβει χώρα καταθέσεις μπροστά από την Επιτροπή Κεφόβερ.

Εκθέματα
--------

Το μουσείο διαθέτει διάφορα εκθέματα, όπως μέρος του τοίχου του γκαράζ, στο οποίο συνέβη η Σφαγή της Ημέρας του Αγίου Βαλεντίνου, το κτίριο δικαστηρίου στο Λας Βέγκας, στο οποίο έλαβαν χώρα καταθέσεις μπροστά από την Επιτροπή Κεφόβερ, και πολλά άλλα.

Επιφανή ονόματα
---------------

Το μουσείο επίσης έχει "ξεχωρίσει" κάποια επιφανή άτομα που συσχετίζονται με το οργανωμένο έγκλημα (είτε στην αντιμετώπιση του, είτε στο ίδιο το οργανωμένο έγκλημα). Υπάρχουν εκθέματα που συσχετίζονται προσωπικά με αυτά τα άτομα. Αυτοί είναι: 

* Αλ Καπόνε
* Λάκι Λουτσιάνο
* Τζέι Έντγκαρ Χούβερ
* Ραλφ Λαμπ
* Μπαγκσί Σίγκελ
* Μο Ντάλιτς
* Μέγερ Λάνσκι
* Εστές Κεφόβερ
* Ρούντι Τζουλιάνι
* Νάκυ Τζόνσον
* Άλμπερτ Ανασταζία
* Βιρτζίνια Χιλ
* Έλμερ Ιρέι
* Κάρλο Γκαμπίνο
* Τόμι Λουτσέζε
* Βίτο Τζενοβέζε
* Άρνολντ Ρόθσταϊν
* Μέιμπελ Γουίλμπραντ
* Σαμ Τζιανκάνα
* Τόμας Ντιούι
* Ελίζαμπεθ Φρίντμαν
* Μίκι Κοέν
* Γιούνες Κάρτερ
* Τόνι Σπιλότρο
* Φρανκ Κοστέλο
* Σάντο Τραφικάντε
* Τζέιμς Μπούλγκερ
* Ντιν Ο'Μπάνιον
* Κάρλος Μαρτσέλο
* Στεφάνι Κλερ
* Τζον Γκότι

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Mob Museum website».
2. ↑  Peterson, Julie (2018-11-01). «Review: The Mob Museum: National Museum of Organized Crime & Law Enforcement, Las Vegas, NV». *The Public Historian* **40** (4): 147–152. doi:10.1525/tph.2018.40.4.147. ISSN 0272-3433. .
3. ↑  «The exhibits». *Mob Museum website*.
4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31  «Notable names». *The Mob Museum website*.
Ο **Γιάροσλαβ Χόρακ** (**Yaroslav Horak**, ψευδώνυμο *Larry Horak*, Χαρμπίν, Μαντζουρία, Κίνα, 12 Ιουνίου 1927 – Σίδνεϊ, Αυστραλία, 24 Νοεμβρίου 2020) ήταν Ρώσο – Αυστραλός (Τσεχικής καταγωγής) καλλιτέχνης, εικονογράφος και δημιουργός κόμικς. Είναι περισσότερο γνωστός για τη συνεισφορά του στην μεταφορά σε κόμικς των ιστοριών του ήρωα του Ίαν Φλέμινγκ, Τζέιμς Μποντ. Απεβίωσε στην ηλικία των 93 ετών, έπειτα από πολύχρονη ασθένεια από τη νόσο Αλτσχάιμερ .

Τα πρώτα χρόνια
---------------

Γιος Τσέχου πατέρα και Ρωσίδας μητέρας, ο Γιάροσλαβ μετανάστευσε σε ηλικία 15-16 ετών με την οικογένειά του στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας. Άρχισε τη σταδιοδρομία του ως ζωγράφος πορτρέτων, αλλά σύντομα στράφηκε σε εικονογραφικής μορφής συνεργασία με κορυφαίους εκδοτικούς οίκους.

Καλλιτέχνης του Τζέιμς Μποντ
----------------------------

Το 1962 ο Χόρακ μετακόμισε στην Αγγλία, όπου τέσσερα χρόνια (1966) μετά θα διαδεχτεί το Τζον Μακλάσκι στο σχεδιασμό της δημοφιλούς σειράς κόμικ-στριπ της εφημερίδας *Daily Express* με ήρωα το Τζέιμς Μποντ. Έως το 1977 για την *Daily Express*, από το 1977 έως το 1979 και πάλι από το 1983 έως το 1984 για την *Daily Star*, είχε εικονογραφήσει συνολικά 33 ιστορίες του πράκτορα 007. Παράλληλα, συνεργάσθηκε με τις εκδόσεις *Fleetway* (μετέπειτα *I.P.C.*) στο σχεδιασμό 11 εικονογραφημένων βιβλίων για τις σειρές *War Picture Library* και *Battle Picture Library*.

Επιλεγμένη εργογραφία
---------------------

* *Rick Davis* (1948)
* *The Skyman* (1948)
* *Ray Thorpe* (εκδόσεις *Syd Nickolls*)
* *Ripon – The Manh from Outer Space* (επιστημονική φαντασία )
* *Brenda Starr* (εκδόσεις *Atlas*)
* *The Mask – The Man of Many Faces* (1954)
* *Captain Fortune* (εκδόσεις *Fairfax*, εφημερίδα *The Sun-Herald*, 1957–1962)
* *Mike Steele – Desert Rider* (περιοδικό *Woman’s Day*)
* *Jet Fury*
* *Andrea, Cop Shop*
* *Sergeant Pat of the Radio Patrol*.

Πηγές
-----

* Ο Γιάροσλαβ Χόρακ στην Εγκυκλοπαίδεια Lambiek

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *SNAC*. w6x94j7k. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Sydney Morning Herald, 15 Ιουνίου 1980, σ. 2 Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2016
3. ↑  "Yaroslav Horak Death Notice" Ανακτήθηκε στις 11/12/2020
4. ↑  Freeman, John (5 Δεκεμβρίου 2020). "In Memoriam: James Bond comic artist Yaroslav Horak" Downthetubes News. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2020
5. ↑   k.html

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 156726535
* **Europeana**: agent/base/83287
* LCCN: nr2004021578
* ISNI: 0000 0001 0472 0732
* BNF: cb11907724g (data)
* NLA: 53793108

 |

 |
Ο **Γεώργιος Ροδόπουλος** (1860 - 1951) ήταν Έλληνας πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν γιος του Ανδρέα Ροδόπουλου, συμβολαιογράφου, που εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Λάρισα. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εντάχθηκε στο δυναμικό της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος διατελώντας διευθυντής των τοπικών υποκαταστημάτων της στον Πύργο, τα Τρίκαλα, το Αίγιο, την Θεσσαλονίκη κ.α. ενώ χρημάτισε επίσης Διοικητής της Τράπεζας Κρήτης.

Ασχολήθηκε με την πολιτική εκλεγόμενος δημοτικός σύμβουλος Λάρισας. Εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής Τυρνάβου στις εκλογές του 1899 και επανεξελέγη σε αυτές του 1902 για να παραιτηθεί, όμως, στις 28 Μαρτίου του 1903. Επανεξελέγη βουλευτής Τυρνάβου στις εκλογές του 1923 και του 1928 (Λαϊκό Κόμμα).

Υπήρξε Πρόεδρος της Ιστορικής και Λαογραφικής Εταιρείας Θεσσαλών.

Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει πέντε παιδιά: τον Κωνσταντίνο Ροδόπουλο, τον Μ. Καραγάτση, την Φωφώ, σύζυγο του Θεόδωρου Κασιμάτη, τον Νίκο Ροδόπουλο, επιχειρηματία, και την Ροδόπη, σύζυγο του διευθυντή της Αβερωφείου Γεωργικής Σχολής Φιλοποίμενα Τζουλιάδη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Θεσσαλικά χρονικά, Ιστορική και Λαογραφική Εταιρεία Θεσσαλών, Αθήνα 1935, σελ. 11
2. 1 2  Βουλή των Ελλήνων, Μητρώον Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών. 1822-1935, Αθήνα 1986, σελ. 156 - 157, 270 - 271, (pdf)
Οι **Γκέτο** είναι ελληνικό ροκ μουσικό συγκρότημα που δημιουργήθηκε από πρώην μέλη των συγκροτημάτων Τρύπες, Mushrooms, Big Sleep και Εκτός Ελέγχου. Ο ήχος τους συνδυάζει δυναμικά στοιχεία από το πανκ μέχρι την ελεκτρόνικα.

Βιογραφία
---------

Τον Μάιο του 2001 έπαιξαν για πρώτη φορά μαζί ο Γιώργος Αθανασιάδης (ηλεκτρικό μπάσσο), ο Γιώργος Παπάζογλου (κιθάρα/κρουστά) και ο Γιώργος Τόλιος (τύμπανα πρώην Τρύπες).

Τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου έγινε μέλος του σχήματος ο Ασκληπιός Ζαμπέτας (ηλεκτρική κιθάρα, πρώην Τρύπες) και έγραψαν τα πρώτα τραγούδια τους.

Την άνοιξη του 2002 ο Αποστόλης Δαδάτσης (τραγουδιστής στο συγκρότημα Εκτός Ελέγχου) πήρε τη θέση του τραγουδιστή στο συγκρότημα και με αυτή τη σύνθεση έκαναν τις πρώτες live εμφανίσεις τους το καλοκαίρι του 2002.

Το χειμώνα του 2002 ολοκλήρωσαν την ηχογράφηση του πρώτου τους CD με τίτλο *Μα αν είσαι από εκεί* που κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2003 από την δισκογραφική εταιρεία Hitch-Hyke.

Δισκογραφία
-----------

* *Μα αν είσαι από εκεί* (Hitch-Hyke) 2003
Ο **Γκιγκ Γ΄** ο *Κόμης*, γαλλ.: *Guigues ΙΙΙ* d'Albon (1050/1060 - 1133) από τον Οίκο του Αλμπόν ήταν κόμης του Aλμπόν από το 1079, όταν η κομητεία του Βιέν, τότε στην κατοχή της αρχιεπισκοπής του Βιέν, μοιράστηκε μεταξύ αυτού και του Ουμβέρτου Α΄ κόμη της Σαβοΐας, που παρέλαβε το Μωριέν.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Γκιγκ Β΄ του *Παχύ*, κόμη του Αλμπόν και της Πετρονίλ(ας). Δεν υπάρχει πηγή που να καταγράφει τους γονείς ή την καταγωγή της. Οι πρόγονοί του ήταν κύριοι του κάστρου του Aλμπόν και *κόμητες* (comites) στο Γκρεζιβωντάν και στο Μπριανσοναί.

Η βασιλεία του Γκιγκ Γ΄ σημαδεύτηκε από συνεχείς διαμάχες με τον Ούγο του Σατωνέφ, επίσκοπο της Γκρενόμπλ, σχετικά με την επικυριαρχία ορισμένων εκκλησιαστικών εδαφών στο Γκρεζιβωντάν. Ο Ούγος κατηγόρησε τον κόμη ότι σφετερίστηκε τα εδάφη με τη βοήθεια του επισκόπου Mαλέμ και επινόησε φανταστικές ιστορίες, για να υποστηρίξει την αξίωσή του στα αμφισβητούμενα κτήματα. Τελικά υπογράφτηκε μία συμφωνία μεταξύ του Γκιγκ Γ΄ και του επισκόπου το 1099. Ο Γκιγκ Γ΄ επέστρεψε την εκκλησιαστική γη, ενώ ο Ούγος αναγνώρισε την εξουσία του κόμη στην περιοχή της Γκρενόμπλ.

Το 1095 ο Γκιγκ Γ΄ σύναψε έναν υποδειγματικό γάμο με την υψηλή Ματίλντα. Από καιρό οι λόγιοι πίστευαν ότι ήταν κόρη του Έντγκαρ Αέθελινγκ, αλλά τώρα θεωρείται ότι πιθανότατα ήταν κόρη του Ρογήρου Α΄ κόμη της Σικελίας και της τρίτης συζύγου του Αδελαΐδας ντελ Βάστο. 

Το 1129 ο Γκιγκ Γ΄ επωφελήθηκε περαιτέρω από τη διαίρεση του Βιενουά μεταξύ του ίδιου και του Aμεδαίου Γ΄ κόμη της Σαβοΐας. Τέσσερα χρόνια αργότερα απεβίωσε, αφήνοντας ως κληρονόμο τον πρώτο γιο του Γκιγκ Δ΄.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Ματίλντα, μάλλον κόρη του Ρογήρου Α΄ των Ωτβίλ κόμη της Σικελίας. Είχε τέκνα:

* Γκιγκ Δ΄ ο *Δελφίνος* (απεβ. στις 28 Ιουνίου 1142) και έναν δεύτερο γιο, τον:
* Ουμβέρτο, αρχιεπίσκοπο του Βιέν (απεβ. στις 26 Ιουνίου 1147). Είχε έναν τρίτο γιο:
* Γκιγκ "τον πρεσβύτερο" που ζούσε το 1105 και απεβίωσε νέος. Είχε επίσης τρεις κόρες:
* Γκαρσέντα, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Γ΄ κόμη του Φορκαλκιέ.
* Μαώ, παντρεύτηκε τον Aμεδαίο Γ΄ κόμη της Σαβοΐας.
* Βεατρίκη (γενν. π.1100), παντρεύτηκε τον Ζοσεράν ντε Ντι (π.1095 – π.1147).

Πηγές
-----

* Moriarty, G. Andrews. "Mathilda, Wife of Guigues VIII, Count of Albon", The New England Historical and Genealogical Register volume CXI (October 1957).

Παραπομπές σε πηγές
-------------------

1. ↑  p377.htm#i3761. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
2. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
Συντεταγμένες: 0°7′26″S 37°20′12″E﻿ / ﻿0.12389°S 37.33667°E﻿ / -0.12389; 37.33667

Το **Εθνικό Πάρκο του Όρους Κένυα** (***Mount Kenya National Park***) δημιουργήθηκε το 1949 με σκοπό την προστασία της περιοχής γύρω από το Όρος Κένυα, το δεύτερο ψηλότερο βουνό της Αφρικής. 1300 χλμ² του πάρκου είναι δάσος με τα 715 χλμ² πάνω από τα 3000 μέτρα υψόμετρο. Το πάρκο χαρακτηρίστηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 1997.

Η κυβέρνηση της Κένυας είχε τέσσερις λόγους να δημιουργήσει ένα εθνικό πάρκο γύρω από το Όρος Κένυα. Αυτοί ήταν τουρισμός που απέφερε σημαντικά στην τοπική και εθνική οικονομία, η διατήρηση μίας περιοχής σπάνιας ομορφιάς, η προστασία της βιοποικιλότητας μέσα στο πάρκο και η προστασία των υδάτινων πηγών της περιοχής.

Στα χαμηλότερα ύψη ζουν μαϊμούδες και Αφρικανικά Βουβάλια. Μερικά μεγαλύτερα θηλαστικά, όπως ελέφαντες συναντιούνται ως και τα 4.500 μέτρα υψόμετρο.

Ένα μικρό τμήμα του πάρκου συνορεύει με κατοικούμενες περιοχές και για το λόγο αυτό προστατεύεται με ηλεκτροφόρο σύρμα, ώστε να κρατηθούν οι ελέφαντες μακρυά από τα γειτονικά χωράφια. Το ηφαιστειογενές έδαφος (το΄Όρος Κένυα είναι εσβεσμένο ηφαίστειο) και οι μεγάλες ποσότητες γλυκού νερού της περιοχής καθιστούν την περιοχή ιδανική για τη γεωργία.

Δείτε επίσης
------------

* Εθνικά Πάρκα Λίμνης Τουρκάνα
* Ο κατάλογος με τα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO

Πηγές
-----

1. ↑  UNESCO World Heritage Site
2. ↑  Gichuki, Francis Ndegwa (August 1999). «Threats and Opportunities for Mountain Area Development in Kenya». *Ambio* (Royal Swedish Acadamy of Sciences) **28** (5): 430-435. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2005-12-31. .

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το Εθνικό Πάρκο Όρους Κένυα - UNESCO World Heritage Centre
* Το Εθνικό Πάρκο Όρους Κένυα στο worldheritagesite.org

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 241901359
* LCCN: sh2018002426
* GND: 7571881-9

 |

 |
Μία διαμπερής *εγκοπή* (αριστερά) και μία μη διαμπερής *εγκοπή* (δεξιά) πάνω σε ξύλινη επιφάνεια.
Στην ξυλουργική τέχνη, ο όρος ***γκινισιά*** (αγγλ. *groove joint*), επίσης γνωστός ως ***κινησιά***, ***γκινησιά*** ή ***εγκοπή***, αναφέρεται στην -εκ προθέσεως υλοποιούμενη- σχισμή ή αυλάκωση που δημιουργείται σε ένα ξύλινο μέλος -αξονικά (κατά μήκος των ινών)- με στόχο την συνένωση ξύλων ή μελών του για την παραγωγή ενός τμήματος επίπλου ή ξυλουργικού στοιχείου. Η αυλάκωση είναι μικρού βάθους και συνήθως έχει πλάτος 4 χιλ. έως 6 χιλ. 

Η χάραξη της εγκοπής αυτής γίνεται με μηχανικά κοπτικά εργαλεία ή με χειροκίνητο εργαλείο -όπως παλιότερα- που λέγονταν *γκινίσι.* Η γκινισιά χρησιμοποιείται σαν ένας από τους πολλούς τρόπους συνένωσης ξύλινων μασίφ στοιχείων ή ξύλινων πλακών (λ.χ. μοριόπλακες, ινόπλακες, αντικολλητά) από την πλευρά του πάχους τους. Συνήθως έχουμε και επάλειψη με συγκολλητική ουσία ώστε να επιτευχθεί καλύτερη ένωση των ξύλων.

Οι αυλακώσεις χρησιμοποιούνται για διάφορους σκοπούς στην κατασκευή ντουλαπιών και σε άλλους τομείς της επεξεργασίας ξύλου. Συνήθως, οι γκινησιές χρησιμοποιούνται για να *συγχωνεύσουν* τα πάνελ στην κατασκευή πλαισίου και πάνελ και στο κάτω μέρος των συρταριών. Για άλλες κατασκευές, δημιουργούνται αυλακώσεις κατά μήκος των πλευρών και/ή των άκρων των πάνελ, όπως λ.χ. στην κατασκευή *γλώσσας* και *αυλακιού*. Οι εφαρμογές περιλαμβάνουν στέγες, επενδύσεις και δάπεδα.

Μια τέτοια εγκοπή μπορεί να είναι *διαμπερής*, που σημαίνει ότι περνάει μέχρι τέρμα μέσα από την επιφάνεια και τα άκρα της να είναι ανοιχτά, που σημαίνει ότι το ένα ή και τα δύο άκρα τελειώνουν πριν το αυλάκι συναντήσει την άκρη της επιφάνειας.

Μέθοδοι
-------

Η γκινισιά μπορεί να χαραχθεί με τις ακόλουθες μεθόδους:

* με ηλεκτρικό ρούτερ, που χρησιμοποιεί ίσιο ή εκπτωτικό μιτ
* με δισκοπρίονο με πολλαπλά περάσματα (ανάλογα με το πλάτος και το βάθος)
* με dado σετ σε ένα μόνο πέρασμα
* με μορφοποιητή ξύλου
* με πριόνι χειρός και σμίλη
* με ρούτερ τύπου πλάνης

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σιμωνέτης, Γιάννης Θ. (2001). *Γλωσσάρι της Μαστοράντζας*. Αθήνα: Εκδόσεις Ξύλο-Έπιπλο. σελ. 79.
2. ↑  «Συνδεσμολογία» (PDF). *Μιχάλης Σκαρβέλης – Ιωάννης Ζώρζος, ΟΕΔΒ (Τομέας Εφαρμοσμένων Τεχνών)*. Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2022.
3. ↑  Σκαρβέλης, Μιχάλης (2019). *Τεχνολογία Παραγωγής Επίπλου*. Θεσσαλονίκη: Εκδόσεις Τζιόλα. σελ. 103-130.
Ο **Γεώργιος Πολυμενάκος** ήταν αξιωματικός του ελληνικού στρατού, αρχιστράτηγος της Μικρασιατικής εκστρατείας (αντικαταστάτης του Γεώργιου Χατζηανέστη) τον Αύγουστο του 1922.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε την 1η Ιουλίου 1859 στην Αρεόπολη Λακωνίας. Κατατάχτηκε στο στρατό την 21η Ιουλίου 1880. Στο στρατό έδειξε αξιοσημείωτες ικανότητες, οπότε και εισήχθη στη Σχολή Υπαξιωματικών, από την οποία αποφοίτησε στις 22 Σεπτεμβρίου 1885 ως ανθυπολοχαγός του Πεζικού. Στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897 συμμετέσχε ως υπολοχαγός. Στους πολέμους του 1912-13 με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη ήταν διοικητής του 15ου Συντάγματος Πεζικού στις επιχειρήσεις στην Ήπειρο, όπου και διακρίθηκε. Το 1913 στον πόλεμο κατά της Βουλγαρίας με το ίδιο σύνταγμα (υπαχθέν στην 7η Μεραρχία), ως συνταγματάρχης πλέον, πήρε μέρος στις επιχειρήσεις στην Ανατολική Μακεδονία (Νευροκόπι, Πρέντελ Χαν κ.ά.).

Την περίοδο 1917-1920 βρέθηκε εκτός στρατεύματος από τους βενιζελικούς, αν και ήταν μετριοπαθής και όχι φανατικός φιλοβασιλικός. Επανήλθε στο στράτευμα μετά τις εκλογές της 1ης Νοεμβρίου 1920 με το βαθμό του υποστρατήγου αναλαμβάνοντας τη διοίκηση του Β΄ Σώματος Στρατού κι ενώ η Μικρασιατική εκστρατεία συνεχιζόταν. Στη συνέχεια ανέλαβε τη διοίκηση του Γ΄ Σώματος Στρατού με το οποίο πολέμησε το Μάρτιο, Ιούλιο και Αύγουστο στο Σαγγάριο (1921). Στο τέλος του 1921 προήχθη σε αντιστράτηγο και τοποθετήθηκε διοικητής του Βόρειου Συγκροτήματος Μεραρχιών.

Τον Ιούνιο του 1922 ζήτησε να φύγει από τη Μικρά Ασία. Την περίοδο Αυγούστου - Σεπτεμβρίου 1922 αντικατέστησε τον αντιστράτηγο Γεώργιο Χατζανέστη, ως διοικητής της Στρατιάς Μικράς Ασίας (ανέλαβε την 24η Αυγούστου 1922, μετά τη διάρρηξη του ελληνικού μετώπου).

Το Νοέμβριο του 1923 αποστρατεύτηκε λόγω ορίου ηλικίας, αλλά επανήλθε προσωρινά στην υπηρεσία το 1927 και τοποθετήθηκε στο εννιαμελές συμβούλιο με αντικείμενο την επαναφορά απότακτων (φιλοβασιλικών) αξιωματικών.

Πέθανε το 1942 στην Αθήνα.

Πηγές
-----

* *Μεγάλη Στρατιωτικὴ καὶ Ναυτικὴ Ἐγκυκλοπαιδεία. Tόμος Πέμπτος: Νάβα–Σαρακηνοί*. Ἀθήναι: Ἔκδοσις Μεγάλης Στρατιωτικῆς καὶ Ναυτικῆς Ἐγκυκλοπαιδείας. 1930, σελ. 377. OCLC 31255024.
Τα **αφρικάανς** (*Afrikaans*) ή **αφρικανολλανδικά** είναι δυτική γερμανική γλώσσα, με προέλευση τα ολλανδικά. Απαντάται κυρίως στη Νότια Αφρική και τη Ναμίμπια και σε μικρότερη συχνότητα και στην Μποτσουάνα, τη Ζιμπάμπουε και τη Ζάμπια. Λόγω της μετανάστευσης πολλών Αφρικάνερς, υπάρχουν τουλάχιστον επιπλέον 300.000 ομιλούντες τη γλώσσα στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ σχετικά μεγάλες κοινότητες συναντά κανείς και στις Βρυξέλλες, το Άμστερνταμ, το Περθ, το Τορόντο και το Ώκλαντ. Είναι μία από τις επίσημες γλώσσες της Νότιας Αφρικής, αλλά μετά το τέλος του απαρτχάιντ η χρήση της έχει υποχωρήσει προς όφελος των αγγλικών.

Γεωγραφικά, η αφρικάανς είναι η γλώσσα της πλειονότητας του ενός τρίτου της δυτικής Νότιας Αφρικής (στο Βόρειο και Δυτικό Ακρωτήριο ομιλείται από το 69% και το 58% αντίστοιχα). Είναι επίσης η κυριότερη γλώσσα στο γειτονικό νοτιότερο ένα τρίτο της Ναμίμπιας. 

Η λέξη *αφρικάανς* είναι ολλανδικής προέλευσης και σημαίνει *αφρικανικός*. Είναι η γλώσσα που μιλούν οι Μπόερς, οι έγχρωμοι του Ακρωτηρίου (Αφρικανοί ιθαγενείς που έχουν αναμειχθεί με Ολλανδούς αποικιστές), κάποιοι Ινδοί της Νότιας Αφρικής και γενικά σχεδόν όλοι οι Ολλανδικής καταγωγής αποικιστές και άτομα που κατέφθασαν στο Ακρωτήριο κατά την ολλανδοκρατία και έπειτα.

Ιστορία
-------

Τα Αφρικάανς άρχιζαν να εμφανίζονται τον 17ο αιώνα από την επαφή των Ολλανδών αποικιστών με ιθαγενείς της περιοχής και αποικιστές από άλλες ευρωπαϊκές χώρες στην ολλανδική αποικία του νότιου Ακρωτηρίου. Έως τα τέλη του 19ου αιώνα τα Αφρικάανς ήταν κυρίως προφορική γλώσσα και από τα τέλη αυτού του αιώνα άρχισε η προσπάθεια ανάδειξης των διαφορών της από το ολλανδικό πρότυπο.

Το 1925 έγινε επίσημη γλώσσα της Νότιας Αφρικής, ως αποτέλεσμα των προσπαθειών του κινήματος Κοινότητα Αληθινών Αφρικανών, μαζί με τα ολλανδικά και τα αγγλικά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Γλώσσα Αφρικάανς** |

WikipediaWikipedia
**Έκδοση της Βικιπαίδειας στην Γλώσσα Αφρικάανς**

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια*. Αθήνα: Ακάδημος. 1979. σελ. 523.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Επίσημες γλώσσες της Νότιας Αφρικής |
| --- |
|  |
| 
Αφρικάανς  **·**  Αγγλικά  **·**  Ζουλού  **·**  Κόσα  **·**  Σουάτι  **·**  Ντεμπέλε  **·**  Βόρεια Σότο  **·**  Νότια Σότο  **·**  Τσόνγκα  **·**  Τσουάνα  **·**  Βένδα |  |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85001765
* GND: 4000696-7
* SUDOC: 02745438X
* NDL: 00576095
* NKC: ph118289

 |

 |
Ο **Γκιλιέρμε Ποσέρ ντα Κόστα** (Guilherme Posser da Costa) είναι πολιτικός, ο οποίος χρημάτισε πρωθυπουργός στο Σάο Τομέ και Πρίνσιπε από το 1999 ως το 2001.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1953.  Εξελέγη πρόεδρος του Κινήματος για την Απελευθέρωση του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε- Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (MLSTP-PSD) στις 27 Φεβρουαρίου του 2005. Διαδέχθηκε στην ηγεσία του κόμματος τον άλλοτε Πρόεδρο, [Μανουέλ Πίντο ντα Κόστα.

Προηγουμένως, ο Ποσέρ ντα Κόστα υπηρέτησε στο αξίωμα του υπουργού Εξωτερικών επί τρεις διαφορετικές θητείες: το 1987-1988, 1990-1991 και 1994-1996. Έγινε πρωθυπουργός του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε στις 5 Ιανουαρίου του 1999. Διατηρήθηκε στο αξίωμα ως τις 26 Σεπτεμβρίου του 2001.

Στις αρχές Νοεμβρίου του 2004 ο Ποσέρ ντα Κόστα φέρεται να προκάλεσε καταστροφές στα Γραφεία του Γενικού Εισαγγελέα Αντελίνο Περέιρα σε επίθεση. Ο Περέιρα απέδωσε την επίθεση σε έρευνα αναφορικά με τη διασπάθιση χρημάτων προερχόμενων από αρωγή και διέταξε τη σύλληψη του Ποσέρ ντα Κόστα Εξαιτίας των καταγγελιών, ο Ποσέρ ντα Κόστα παραιτήθηκε από βουλευτής, λίγο πριν αρθεί η ασυλία του, στις 15 Φεβρουαρίου του 2005. Καταδικάστηκε σε φυλάκιση δύο ετών με αναστολή, στις 18 Μαρτίου του 2005 για επίθεση και "παρενόχληση δημοσίας αρχής", ενώ επίσης υποχρεώθηκε να καταβάλει αποζημίωση. Ο ίδιος ο Ποσέρ ντα Κόστα δήλωσε ότι ήταν παρών στην επίθεση αλλά όχι ο δράστης και αρνήθηκε τις κατηγορίες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 14  Οκτωβρίου 2022.
2. ↑  "Sao Tome's ex-PM accuses president of "insulting" parliament", Xinhua (*People's Daily Online*), 17 Φεβρουαρίου 2005.
3. ↑  "Election de maréchal pour Guilherme Posser da Costa", Afriquecentrale.info, 27 Φεβρουαρίου 2005 (στα γαλλικά).
4. ↑  "Sao Tome's ex-PM arrested over alleged embezzlement of aid fund", Xinhua (*People's Daily Online*), 5 Νοεμβρίου 2004.
5. ↑  "Sao Tome's ex-PM gets suspended sentence for damaging top lawyer's office", Xinhua (*People's Daily Online*), 19 Μαρτίου 2005.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Guilherme Posser da Costa στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πρωθυπουργοί του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε |
| --- |
|  |
| 
* Λεονέλ Μάριο ντ' Άλβα
* Μιγκέλ Τροβοάντα
* Η θέση καταργήθηκε 1979-88
* Σελεστίνο Ρότσα ντα Κόστα
* Ντανιέλ Ντάιο
* Νορμπέρτο Κόστα Αλέγκρε
* Εβαρίστο Καρβάλιο
* Κάρλος Γκράσα
* Αρμίντο βας ντ'Αλμέιντα
* Ραούλ Μπραγκάνσα Νέτο
* Γκιλιέρμε Ποσέρ ντα Κόστα
* Εβαρίστο Καρβάλιο
* Γκαμπριέλ Κόστα
* Μαρία ντας Νέβες
* Γκιλιέρμε Ποσέρ ντα Κόστα
* Μαρία ντο Κάρμο Σιλβέιρα
* Τομέ Βέρα Κρουζ
* Πατρίς Τροβοάντα
* Ζοακίμ Ραφαέλ Μπράνκο
* Πατρίς Τροβοάντα
* Γκαμπριέλ Κόστα
* Πατρίς Τροβοάντα
* Ζορζέ Μπομ Ζεσούς
* Πατρίς Τροβοάντα
 |

 |
Η γλώσσα **Αϊμάρα** ομιλείται στη Βολιβία, όπου και είναι μια από τις κυρίαρχες ινδιάνικες γλώσσες, στο Περού, την Αργεντινή και τη Χιλή. Η γλώσσα αυτή είναι η κυρίαρχη στην ομάδα γλωσσών Αϊμάρα όπου ανήκει, και για αυτό λέγεται *Αϊμάρα* και η ομάδα γλωσσών. Οι δύο ακόμα γλώσσες που ανήκουν στη γλωσσική ομάδα Αϊμάρα είναι η Χακάρου (Jacaru) και η Κάουκι (Kawki) που μιλιούνται κυρίως στο Περού. Η γλώσσα είναι επίσημη μαζί με τα ισπανικά στη Βολιβία από το Σύνταγμα του 2009 και στο Περού από το Σύνταγμα του 1993. Αποτελεί την πρώτη γλώσσα του ενός τρίτου του πληθυσμού της Βολιβίας και είναι η κύρια ιθαγενής γλώσσα στον περουβιανό νότο και στο βορρά της Χιλής.

Προέρχεται από τις κεντρικές Άνδεις. Έχει πρώτη φορά μελετηθεί απ' τον Ιταλό ιησουίτη Λουδοβίκο Μπερτόνιο στα τέλη του 16ου αιώνα.

Υπάρχει ένα ινστιτούτο Γλώσσας και Κουλτούρας Αϊμάρα (ILCA) που έχει ιδρυθεί το 1972 από τον Χουάν δε Δίος Γιαπίτα, έναν από τους γλωσσολόγους της σχολής της Φλόριντας και σχεδιαστή ενός σημαντικού αλφαβήτου για τη γλώσσα Αϊμάρα.

Έχει 2.000.000 ομιλητές στη Βολιβία, μισό εκατομμύριο στο Περού και λίγες χιλιάδες ομιλητές σε Χιλή και Αργεντινή. Την εποχή της Ισπανικής Κατάκτησης το 16ο αιώνα, η γλώσσα Αϊμάρα ήταν η κυρίαρχη γλώσσα σε μεγαλύτερη γεωγραφικά έκταση από ότι σήμερα.

Στη σύγχρονη Αϊμάρα υπάρχουν πολλές λέξεις δάνεια από τα Ισπανική γλώσσα κυρίως για ζώα που δεν υπήρχαν στην αμερικάνικη ήπειρο αλλά ήρθαν με τον ερχομό των Ευρωπαίων αλλά και για αντικείμενα από την ευρωπαϊκή κουλτούρα καθώς και για ονόματα ανθρώπων όπως Μαρία (Μαρίγια για τη γλώσσα Αϊμάρα)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

WikipediaWikipedia
**Έκδοση της Βικιπαίδειας στην Γλώσσα Αϊμάρα**

* Aymara on The Internet Αρχειοθετήθηκε 2015-11-30 στο Wayback Machine. A course for Aymara available in English and Spanish.
* Aymara Swadesh vocabulary lists (from Wiktionary's Swadesh-list appendix)
* 
* www.aymara.org An extensive website about the language in English, Spanish and Aymara.
* The Sounds of the Andean Languages listen online to pronunciations of Aymara words, see photos of speakers and their home regions, learn about the origins and varieties of Aymara.
* Bolivians equip ancient language for digital times
* Encyclopedy in Aymara
* Aymara – English Dictionary: from Webster's Online Dictionary – The Rosetta Edition.
* Beginning Aymara – a course book in pdf form
Ο **Γεώργιος Καραμανλής** (1880 - 1932) ήταν Έλληνας μακεδονομάχος και δάσκαλος από την Πρώτη Σερρών. Τέκνα του ήταν ο μετέπειτα πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο πρώην υπουργός, Αχιλλέας Καραμανλής. Εγγονοί του είναι ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής (του Αλεξάνδρου) και ο πρώην υπουργός Κώστας Αχ. Καραμανλής.

Βιογραφία
---------

Ο **Γεώργιος Καραμανλής** γεννήθηκε το 1880 στο Κιούπκιοϊ Παγγαίου (νυν Πρώτη). Στην αρχή διετέλεσε δάσκαλος, ενώ αργότερα έγινε καπνέμπορος. Κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα συνέδραμε ενεργά τα ελληνικά αντάρτικά σώματα λειτουργώντας ως στρατολόγος νέων ανταρτών, διανομέας πολεμικού υλικού, συντονιστής των αγγελιοφόρων και των υπολοίπων βοηθητικών οργάνων κλπ.

Για τη δράση του διώχτηκε αρχικά από τις οθωμανικές αρχές, οι οποίες τον καταδίκασαν σε θάνατο με την κατηγορία ότι ήταν ο κύριος οργανωτής και χρηματοδότης των Ελλήνων ανταρτών στην περιοχή του Παγγαίου, ενώ το 1916, μετά την κατάληψη της Ανατολικής Μακεδονίας από τα βουλγαρικά στρατεύματα, μεταφέρθηκε ως όμηρος στη Βουλγαρία όπου και παρέμεινε μέχρι τη λήξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Για τη συνεισφορά του στον Μακεδονικό Αγώνα, αναγνωρίστηκε ως πράκτορας α΄ τάξης.

Πολιτικά ο Γεώργιος Καραμανλής ήταν προσανατολισμένος προς την αντιβενιζελική παράταξη. Από την άλλη είχε εκφράσει την έντονη αντίθεσή του στις φιλοδοξίες του γιου του Κωνσταντίνου να εμπλακεί ενεργά στην πολιτική. Απεβίωσε τον Νοέμβριο του 1932. Σήμερα η οικία του (κτίσμα του 1906) στην Πρώτη Σερρών λειτουργεί ως μουσείο.

### Προσωπική ζωή

Ήταν παντρεμένος με τη Φωτεινή Δολόγλου (1888 -1940) με την οποία απέκτησε οκτώ παιδιά (τέσσερα αγόρια και τέσσερα κορίτσια). Πρωτότοκος γιος του ήταν ο μετέπειτα πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κωνσταντίνος Καραμανλής, ενώ το νεότερο τέκνο του ήταν ο, επίσης πολιτικός, Αχιλλέας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σβολόπουλος, Κωνσταντίνος (2011). *Καραμανλής 1907-1998, Μία πολιτική βιογραφία*. Ίκαρος. σελ. 10.
2. 1 2 3   Ιωάννης Σ. Κολιόπουλος (επιστημονική επιμέλεια), *Αφανείς γηγενείς Μακεδονομάχοι*, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 2008, σελ. 150.
3. 1 2 3  Ένθετο Ελεύθερου Τύπου, Ελλήνων Ιστορικά, *Κωνσταντίνος Καραμανλής - Ο αναμορφωτής της μεταπολεμικής Ελλάδας, 1ο βιβλίο 1935 - 1967*, σελ. 9 Αρχειοθετήθηκε 2015-03-19 στο Wayback Machine..
4. ↑  Ελλήνων Ιστορικά, σελ. 11 - 12 Αρχειοθετήθηκε 2015-03-19 στο Wayback Machine..
5. ↑  Ελλήνων Ιστορικά, σελ. 12 Αρχειοθετήθηκε 2015-03-19 στο Wayback Machine..
6. 1 2 3  «Ίδρυμα Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Μαρτίου 2014. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2014.
7. ↑  «serrestown.com:Κωνσταντίνος Καραμανλής». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2014.

Βιβλιογραφία
------------

* Ένθετο Ελεύθερου Τύπου, Ελλήνων Ιστορικά, *Κωνσταντίνος Καραμανλής - Ο αναμορφωτής της μεταπολεμικής Ελλάδας, 1ο βιβλίο 1935 - 1967*.
* Ιωάννης Σ. Κολιόπουλος (επιστημονική επιμέλεια), *Αφανείς γηγενείς Μακεδονομάχοι*, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, University Studio Press, Θεσσαλονίκη, 2008.
* Κωνσταντίνος Σβολόπουλος, *Καραμανλής 1907-1998, Μια πολιτική βιογραφία*, εκδόσεις Ίκαρος, 2011.
Η **Γκιζέλα της Γαλλίας** (Γαλλική γλώσσα : *Gisele*, πέθανε μετά το 911) ήταν θρυλική Γαλλίδα πριγκίπισσα που παντρεύτηκε τον Βίκινγκ πολέμαρχο και γενάρχη του Οίκου της Νορμανδίας Ρόλλο. Η Γκιζέλα ήταν μια από τις 6 κόρες του Βασιλιά των Δυτικών Φράγκων Καρόλου του Απλού με την πρώτη σύζυγο του Φρεδερόνη. Ο Ρόλλο αρραβωνιάστηκε σύμφωνα με την παράδοση την Γκιζέλα όταν ασπάστηκε τον Χριστιανισμό και ανέλαβε τη διοίκηση στο νεοϊδρυθέν Δουκάτο της Νορμανδίας (911). Ο γάμος και η ιστορική ύπαρξη της Γκιζέλας δεν έχουν επιβεβαιωθεί ιστορικά, μερικοί ιστορικοί την καταγράφουν σαν μια από τις νόθες κόρες του Καρόλου του Απλού. Μια άλλη πριγκίπισσα από τη Δυναστεία των Καρολιδών με το όνομα Γκιζέλα καταγράφεται σαν κόρη του Καρόλου του Φαλακρού, παππού του Καρόλου του Απλού και μητέρα των παιδιών του Ρόλλο. Η Γκιζέλα παριστάνεται σε μια πρόσφατη τηλεοπτική σειρά την *"Βίκινγκ"* με την ηθοποιό Μοργκάν Πολάνσκι.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  p10488.htm#i104879. Ανακτήθηκε στις 30  Νοεμβρίου 2020.
2. ↑  «Dictionary of Women Worldwide» (Αγγλικά) Gale, Yorkin Publications. Ντιτρόιτ. 2006. ISBN-13 978-0-7876-7585-1.
3. ↑  p10488.htm#i104879. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
4. ↑  van Houts 2000, σ. 33
5. ↑  van Houts 2000, σ. 33
6. ↑  Bauduin 2005, σ. 182
7. ↑

Πηγές
-----

* Bauduin, Pierre, ed. (2005). "Chefs normands et élites franques, fin -Début siècle". Les Fondations scandinaves en Occident et les débuts du duché de Normandie. Publications du CRAHM.
* van Houts, Elisabeth, ed. (2000). The Normans in Europe. Manchester University Press.
Ο **Δήμος Βέλου** ήταν δήμος του νομού Κορινθίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Ο δήμος λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Βέλου-Βόχας. Εκτεινόταν ανάμεσα στην Παλαιά και Νέα Εθνική οδό Κορίνθου - Πατρών.

Διοικητική διαίρεση του δήμου
-----------------------------

Ο δήμος είχε πληθυσμό 8.211 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2001 και αποτελούταν από τα εξής δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:

 **Δ.δ. Βέλου**  [ 3.156 ]
* το Βέλο [ 3.041 ]
* τα Σαταίικα [ 115 ]

 **Δ.δ. Ελληνοχωρίου**  -- το Ελληνοχώρι [ 361 ]
 **Δ.δ. Κοκκωνίου**  -- το Κοκκώνι [ 1.179 ]
 **Δ.δ. Κρηνών**  -- οι Κρήνες [ 691 ]
 **Δ.δ. Νεράντζης**  -- η Νεράντζα [ 616 ]
 **Δ.δ. Πουλλίτσης**  -- η Πουλλίτσα [ 719 ]
 **Δ.δ. Στιμάγκας**  -- η Στιμάγκα [ 1.068 ]
 **Δ.δ. Ταρσινών**  -- τα Ταρσινά [ 421 ]

Σύνδεσμοι
---------

korinthia.net | Δήμος Βέλου

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Κορινθίας |
| --- |
|  |
| 
Αγίων Θεοδώρων · Άσσου-Λεχαίου · Βέλου · Βόχας · Ευρωστίνης · Κορινθίων · Λουτρακίου-Περαχώρας · Νεμέας · Ξυλοκάστρου · Σαρωνικού · Σικυωνίων · Σολυγείας · Στυμφαλίας · Τενέας · Φενεού |

 |
Η **Δρυπετίνα** (απεβ. π. 66 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Μιθριδατιδών γεννήθηκε πριγκίπισσα τού Πόντου και ήταν αφοσιωμένη στον πατέρα της Μιθριδάτη ΣΤ΄.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη τού Μιθριδάτη ΣΤ΄ τού Πόντου και της συζύγου και αδελφής του Λαοδίκης.

Ο Μιθριδάτης ΣΤ΄, πατέρας της Δρυπετίνας.
Το όνομά της είναι υποκοριστικό τού Δρυπέτις, όνομα που είχε η κόρη τού Δαρείος Γ΄ της Περσίας. Είχε διπλή σειρά δοντιών. Σύμφωνα με τον Αμμιανό Μαρκελλίνο, κατά τον Γ΄ Μιθριδατικό Πόλεμο η Δρυπετίνα ασθένησε βαριά, έτσι κατά την υποχώρηση τού πατέρα της εκείνη έμεινε πίσω στο φρούριο της Σινώπης, στην προστασία τού ευνούχου Μηνοφίλου. Όταν οι Ρωμαίοι υπό τον Μάλλιο Πρίσκο πολιόρκησαν το φρούριο, ο Μηνόφιλος τη σκότωσε για να μην αιχμαλωτιστεί η Δρυπετίνα από τους Ρωμαίους· ο ίδιος έπειτα αυτοκτόνησε. (ΧVΙ 7.10).

Εμφανίζεται στο έργο *Περί διασήμων γυναικών* τού Τζοβάννι Βοκάκιου ως "Δρυπετίνα, βασίλισσα της Λαοδίκειας".

Πηγές
-----

* Mayor, Adrienne (2011). The Poison King: The Life and Legend of Mithradates, Rome's Deadliest Enemy. Princeton University Press. ISBN 0691150265.

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 26  Νοεμβρίου 2018.
Η **Γιολάντα-Λουίζα**, ιταλ. Yolanda-Louisa (1487 - 1499) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν κόρη του δούκα της Σαβοΐας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαβοΐας.

Ο Φιλιβέρτος Β΄ και οι δύο σύζυγοί του: η Γιολάντα-Λουίζα της Σαβοΐας και η Μαργαρίτα των Αψβούργων.

Βιογραφία
---------

Ήταν η μόνη κόρη του Καρόλου Α΄ δούκα της Σαβοΐας και της Λευκής Παλαιολογίνας, κόρης του Γουλιέλμου Η΄ μαρκήσιου του Μομφερράτου.

Το 1496 απεβίωσε ο αδελφός της Κάρολος Β΄ δούκας της Σαβοΐας και τιτουλάριος βασιλιάς της Κύπρου, Ιερουσαλήμ & Αρμενίας. Στη Σαβοΐα τον διαδέχθηκε ο μεγάλος θείος τους Φίλιππος Β΄ και στους τρεις τίτλους η Γιολάντα-Λουίζα. Το 1497 απεβίωσε ο Φίλιππος Β΄ και τον διαδέχθηκε ο γιος του Φιλιβέρτος Β΄, σύζυγος της Γιολάντας-Λουίζας. Το ζεύγος προώθησε τις διεκδικήσεις στους τίτλους, όμως έμεινε άτεκνο.

Το 1499 απεβίωσε η Γιολάντα-Λουίζα και στους τρεις τίτλους της τη διαδέχθηκε η εξαδέλφη της Καρλόττα των Τραστάμαρα, κόρη της Άννας της Σαβοΐας. Το 1504 απεβίωσε ο Φιλιβέτος Β΄ και τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Κάρολος Γ΄ ως δούκας της Σαβοΐας.

*Η διεκδίκηση της Σαβοΐας:* Ο Φίλιππος Β΄ δεν δέχθηκε τη διαδοχή των τριών τίτλων στη Γιολάντα-Λουίζα και μαζί με τον τίτλο του δούκα της Σαβοΐας θεώρησε ότι έλαβε και τους τρεις τίτλους. Με τον γάμο του γιου του Φιλιβέρτου Β΄ με τη Γιολάντα-Λουίζα, το θέμα συμβιβάστηκε προσωρινά. Τον άτεκνο Φιλιβέρτο Β΄ διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Κάρολος Γ΄, που επίσης θεώρησε ότι είναι τιτουλάριος βασιλιάς Κύπρου, Ιερουσαλήμ & Αρμενίας, μην αναγνωρίζοντας τη διαδοχή στην Καρλόττα. Στο εξής οι δούκες της Σαβοΐας θα φέρουν και τους τρεις τίτλους.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 1496 τον εξάδελφο του πατέρα της, τον Φιλιβέρτο Β΄ δούκα της Σαβοΐας· δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
-----

* "Genealogy", Miroslav Marek Αρχειοθετήθηκε 2015-09-24 στο Wayback Machine.

Αναφορές
--------

1. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003. I00027338.

|  |
| --- |
| Γιολάντα Λουίζα της Σαβοΐας **Οίκος της Σαβοΐας****Γέννηση:** 1487 **Θάνατος:** 1499 |
| ΠροκάτοχοςΚάρολος Β΄ | **τιτουλάρια βασίλισσα της Κύπρου, Αρμενίας, Ιερουσαλήμ**1496-1499 | ΔιάδοχοςΚαρλόττα της Νάπολης |
Στην ελληνική μυθολογία ο **Γλάφυρος** ή **Γλαφύρας** ήταν γιος του Μάγνητα και πατέρας του Βοίβου. Αδελφοί του Γλαφύρου ήταν ο Πίερος, ο Λίνος και ο Ιάλεμος. Ο Γλάφυρος ή Γλαφύρας αναφέρεται ως ο ιδρυτής και επώνυμος της αρχαίας πόλεως **Γλαφύραι**, η οποία με τη σειρά της έδωσε το όνομά της στο σημερινό χωριό **Γλαφυρά** του Νομού Μαγνησίας, πάνω στον δρόμο από τον Βόλο προς τη λίμνη Βοιβηίδα (από τον Βοίβο, η σημερινή «Κάρλα»).

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 279

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Μυθολογία
* Πύλη:Ελληνική μυθολογία
 |

 |