recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Κωνσταντίνος Δημητρίου Καραβίδας** (Κεφαλονιά 1890 – Αθήνα, Μάρτιος 1973) υπήρξε δοκιμιογράφος, νομικός και λογοτέχνης, υπέρμαχος του δημοτικισμού, για τον οποίο αγωνίστηκε μαζί με τους Δελμούζο και Δραγούμη κατά την περίοδο 1908-1912.

Συμβολή
-------

Κατά τον Χρίστο Διαμαντή, φέρεται ως ο συστηματικότερος μελετητής του φαινομένου της κοινότητας στη σύγχρονη ελληνική ιστορία, το οποίο υπέβαλε σε εξονυχιστική πραγματολογική ανάλυση. Στη σύγχρονη πολιτική και κοινωνική ιστορία ο Κωνσταντίνος Καραβίδας θεωρείται ο θεμελιωτής του σύγχρονου ελληνικού κοινοτισμού, μιας οικονομικοπολιτικής θεωρίας και πρακτικής με βάση την οργάνωση μορφών κοινοτήτων, σύμφωνα με την άμεση δημοκρατία. Η πολιτική κοινότητα, σύμφωνα με τον Καραβίδα, οργανώνεται μέσα από τις συνελεύσεις πολιτών, συνέργεια, συντροφικότητα, αναπτύσσοντας συνεργατικού ή οικογενειακού τύπου επιχειρήσεις.

Ενταγμένος στο Κίνημα Εθνικής Άμυνας υπηρέτησε στο πολιτικό γραφείο του Ελ. Βενιζέλου και υπηρέτησε στην Ύπατη Αρμοστεία της Σμύρνης στις αρχές του 1922. Διετέλεσε διευθυντής του περιοδικού του Ίωνα Δραγούμη *Πολιτική Επιθεώρησις* και συνεκδότης του περιοδικού *Κοινότης*, με τον Ντίνο Μαλούχο, όπου εκδόθηκαν πολλά κείμενά του.

Όντας ιδρυτικό στέλεχος της Δημοκρατικής Ομάδας κατά την περίοδο της Κατοχής προχώρησε στην έκδοση της παράνομης εφημερίδας *Ο Δημοκράτης*, η οποία συμμετείχε στο ΕΑΜ. Μετά την Κατοχή αρθρογράφησε στο περιοδικό *Δημοκρατική Επιθεώρησις*.

Εργογραφία
----------

* *Εύρωπος* (1925)
* *Δωρικόν Άσμα* (1926)
* *Η Μακεδονοσλαβική Αγροτική Κοινότης* (1926)
* *Η πύκνωσις των αγροτικών μας πληθυσμών* (1927)
* *Σοσιαλισμός και Κοινοτισμός* (1930)
* *Αγροτικά* (1931)
* *Μακεδονικοί Ύμνοι* (1943)

Στο συγγραφικό του έργο εντάσσονται και σειρά άρθρων σε εφημερίδες. Το 1986 η οικογένειά του, και συγκεκριμένα η κόρη του Ζωή, δώρισε στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη το προσωπικό του αρχείο.

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. 1 2  Χρίστος Διαμαντής "Κωνσταντίνος Καραβίδας", στο *Πολιτική Ενημέρωση*. (ανακτ. 07/05/2011)
2. ↑  "Κοινοτισμός, Μια αίγλη φωτός!", εφ. *ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ*[*νεκρός σύνδεσμος*] Κυριακή 07.11.2010
3. ↑  Το αρχείο του Κωνσταντίνου Δ. Καραβίδα, Βιογραφικό
4. ↑  Το αρχείο του Κωνσταντίνου Δ. Καραβίδα, Οργάνωση καταλόγου

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κωνσταντίνος Καραβίδας στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
* Το αρχείο του Κωνσταντίνου Δ. Καραβίδα

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 65467670
* **ΕΒΕ**: 20011
* **AA**: 145062
* **BiblioNet**: **28614**
* LCCN: n85349600
* ISNI: 0000 0000 2550 3246
* GND: 1176555456

 |

 |
Ο **Πόλεμος μέσω αντιπροσώπων** (Prοxy War) είναι σύγκρουση μεταξύ δύο κρατών, χωρίς άμεση εμπλοκή των εμπλεκομένων. Χρησιμοποιείται επίσης για τον πόλεμο που υποκινείται από μεγάλη δύναμη χωρίς να εμπλακεί η ίδια. Αν και ο ορισμός μπορεί να περιλαμβάνει πολλές διαφορετικές όψεις της ένοπλης αντιπαράθεσης, βασίζεται στο γεγονός ότι δύο διακριτά κράτη χρησιμοποιούν εξωτερικές δυνάμεις για να επιτεθούν στα συμφέροντα ή τα εδάφη του αντιπάλου. Κάτι τέτοιο συνεπάγεται συχνά την επιχειρησιακή μεσολάβηση συμμάχων κατά του αντιπάλου, είτε την βοήθεια προς συμμάχους για την καταπολέμησή του.

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. ↑  «proxy war». *Definitions.net*. STANDS4 LLC. 22 Απριλίου 2015.
2. ↑  «proxy war». Oxford Dictionaries. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Proxy wars στο Wikimedia Commons

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Πόλεμος
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh2013002437
* NKC: ph1055689

 |

 |
Η **Λιλή Ιακωβίδου** (1897 ή 1902-1985), γένος Πατρικίου, ήταν Ελληνίδα συγγραφέας. Γεννήθηκε στην Αθήνα και υπήρξε σύζυγος του ηθοποιού Μιχάλη (Μίχη) Ιακωβίδη. Υπήρξε μία από τις τελευταίες και πλέον αγαπημένες μαθήτριες του Παλαμά, με τον οποίο είχαν αλληλογραφία.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Αποφοίτησε από το Αρσάκειο. Στους λογοτεχνικούς κύκλους εμφανίστηκε το 1918 όταν ήταν φοιτήτρια της Νομικής και έγινε μέλος της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού "Νουμάς". Υπηρέτησε ως υπάλληλος της Βουλής από όπου αποχώρησε με το βαθμό του τμηματάρχη. Απεβίωσε σε ηλικία 88 ετών έπειτα από μακρόχρονη ασθένεια στις 11 Νοεμβρίου 1985 και κηδεύτηκε δύο ημέρες μετά από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

Έργα
----

Μέχρι το 1950 είχε εκδώσει τα έργα:

* "Φωτεινές ώρες" (ποιήματα) 1932 (η πρώτη της ποιητική συλλογή)
* "Σαράντα τραγούδια", 1934
* "Κορυδαλλοί" (ποιητική συλλογή) 1940, για την οποία και έλαβε βραβείο από το Υπουργείο Παιδείας.
* "Εύκολα θύματα", (δράμα) 1937, για το οποίο και έλαβε βραβείο από το σύλλογο "Παρνασσός".
* "Κορίτσια" (δράμα) 1938, το οποίο και βράβευσε η Ακαδημία Αθηνών και
* "Αγγελίνα" (δράμα) 1940.
* *Άνυδρη γη* (1968)

Επίσης εξέδωσε και μελέτες που αφορούσαν τους "Χαιρετισμούς της Ηλιογέννητης" του Παλαμά (1929) και το ποιητικό έργο του Καρθαίου (1936). Συνεργάστηκε σε πολλά περιοδικά και εφημερίδες και ανέπτυξε αξιομνημόνευτη πνευματική δραστηριότητα με ποιήματα, διηγήματα, θεατρικά έργα, άρθρα, μελέτες και διαλέξεις. Τα έργα της διακρίνονται για τη ρεαλιστικότητα και το συναισθηματισμό τους. Τιμήθηκε με το *"Κρατικό Βραβείο Ποιήσεως"* και το *"Χωρέμειο"* βραβείο της Ακαδημίας.

Είχε διατελέσει μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, στο οποίο υπηρέτησε επί 35 χρόνια.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  "Άδειασε το μελανοδοχείο της Λιλής Ιακωβίδη...", Τα Νέα, 12 Νοεμβρίου 1985, σελ. 37.
2. ↑  Λογοτεχνία και Πανεπιστήμιο
3. ↑  Μαργαρίτα Φρονιμάδη- Ματάτση, Λιλή Πατρικίου – Ιακωβίδη, η μούσα του Κωστή Παλαμά, Ατέχνως, 13 Ιανουαρίου 2016, ανάκτηση 30 Νοεμβρίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Λιλή Ιακωβίδου στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 191978723
* **ΕΒΕ**: 19180
* **AA**: 133204
* **BiblioNet**: **20406**
* LCCN: n80087170
* ISNI: 0000 0001 3961 9466
* GND: 103168974
* SUDOC: 151830258
* NLA: 36087713

 |

 |
Ο **Άδακας** (*Addax*) είναι είδος αρτιοδάκτυλου θηλαστικού που ζει στις ερήμους σε αγέλες. Ζει στη Νότια Σαχάρα, αλλά έχει εισαχθεί και στην Τυνησία. Η επιστημονική του ονομασία είναι *Addax nasomaculatus* και δεν περιλαμβάνει υποείδη.

Μορφολογία
----------

Η αντιλόπη άδακας έχει περίπου 1 μέτρο (3,3 πόδια) στο ύψος του ώμου και το βάρος της κυμαίνεται 60 έως 120 κιλά (130 - 260 λίβρες). Ο χρωματισμός του τριχώματος τους ποικίλλει ανάλογα με την εποχή. Τον χειμώνα είναι γκριζοκάστανα με λευκά οπίσθια τεταρτημόρια και τα πόδια. Το καλοκαίρι, αλλάζει εντελώς και γίνεται λευκή ή ξανθιά. Το κεφάλι του είναι στολισμένο με μια σκούρα μάσκα. Τόσο τα αρσενικά, όσο και τα θηλυκά έχουν έχουν ένα ζευγάρι ελικοειδή κέρατα που μπορούν να φτάσουν σε ύψος το 1 μέτρο στα μεγαλύτερα..

Ιστορία
-------

Ο άδακας αναφέρεται από αρχαιοτάτων χρόνων. Χαρακτηριστικές απεικονίσεις που χρονολογούνται από την εποχή της αρχαίας Αιγύπτου μάς οδηγούν στο συμπέρασμα ότι εκείνα τα χρόνια ο άδακας ήταν εξημερωμένο είδος, επειδή μερικοί απεικονίζονται δεμένοι με σκοινιά σε πασσάλους. Στις τοιχογραφίες της Θήρας εμφανίζονται δύο τέτοιες αντιλόπες. Πιθανόν και η περίφημη «στρεψίκερως αντιλόπη» του Πλίνιου να ήταν ένας άδακας.

Γεωγραφική εξάπλωση
-------------------

Ο άδακας κάποτε ήταν διαδεδομένος σε όλη τη Σαχάρα και το Μαγκρέπ (Βόρεια Αφρική), όπως επίσης και στην Αραβική χερσόνησο και σε ορισμένες περιοχές της Εγγύς Ανατολής. Σήμερα όμως ζει μόνο στη Μαυριτανία, τον Νίγηρα και το Τσαντ, ενώ έχει επανεισαχθεί στην Τυνησία.

Βιολογία
--------

Δύο άδακες βόσκουν, Ισραήλ
Οι άδακες απαντούν γενικά σε μικρές ομάδες που αριθμούν έως και 20 ζώα, σπάνια περισσότερα. 

Είναι αρκετά επιλεκτικοί ως προς τη διατροφή τους: προτιμούν μόνο ένα είδος φυτού (το *Chloris gayana*) που αποτελεί τη βάση του διαιτολογίου τους. Ο άδακας μπορεί να μείνει χωρίς νερό για πολύ μεγάλα χρονικά διαστήματα, ενώ μπορεί να μυρίσει τη βροχή από απόσταση 100 χιλιομέτρων. 

Ο άδακας είναι πολύ νομαδικός χαρακτήρας, καθώς μπορεί να διανύσει έως και 100 χιλιόμετρα μέσα σε ένα μόνο βράδυ για να βρει τόπους βοσκής.

Απειλές
-------

Ο άδακας απειλείται κυρίως από τον ανταγωνισμό από τους βοσκούς, οι οποίοι θεωρούν τον άδακα ανεπιθύμητο ανταγωνιστή στη διεκδίκηση της πενιχρής περιοχής, και το "ψυχαγωγικό" κυνήγι.

Κατάσταση πληθυσμού
-------------------

Ο άδακας έχει εξαφανιστεί έξω από τη Σαχάρα, ενώ ακόμα και στη μεγάλη έρημο γίνεται ολοένα πιο σπάνιος, περιορισμένος σε μερικές από τις πιο άγονες κι απρόσιτες περιοχές. Το είδος θεωρείτε Κρισίμως κινδυνεύον και προστατεύεται από το 1960, ενώ σε αρκετές χώρες της Βόρειας Αφρικής έχουν γίνει προσπάθειες επανένταξης του είδους στη φύση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bernard, de Wetter (2006). *Ζώα που χρειάζονται την προστασία μας*. Ελλάδα: Σαββάλας. σελ. σ. 221. ISBN 960-449-152-0.
2. 1 2  Bernard, de Wetter (2006). *Ζώα που χρειάζονται την προστασία μας*. Ελλάδα: Σαββάλας. σελ. σ. 221. ISBN 960-449-152-0.
Ο **Θόδωρος Τζιόλας** (γεννημένος στις 3 Μαΐου 1960, στη Μαυροθάλασσα Σερρών) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής.

Ποδοσφαιρική καριέρα
--------------------

Ο Τζιόλας πραγματοποίησε τα πρώτα ποδοσφαιρικά του βήματα στην ομάδα του χωριού του , τον **Άρη Μαυροθάλασσας Σερρών**, προτού μεταπηδήσει το 1977 στον Α.Ο. Καβάλας. Με τους «Αργοναύτες» αγωνίστηκε σχεδόν για μια επταετία τόσο στην Α’ (1978-82) όσο και στη Β΄Εθνική (1982-84), ως κεντρικός αμυντικός και αμυντικό χαφ. 

Το καλοκαίρι του 1984, μεταγράφηκε στον Άρη Θεσσαλονίκης και αποτέλεσε βασικό και αναντικατάστατο στέλεχος της ομάδας.
Στον Άρη αγωνίστηκε για 6 σεζόν, έχοντας 137 συνολικά συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις και σκοράροντας 8 τέρματα (115 συμμετοχές στο Πρωτάθλημα με 6 τέρματα και 22 συμμετοχές στο Κύπελλο Ελλάδας με 2 τέρματα). Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την κίτρινη φανέλα στις 23 Σεπτεμβρίου 1984, στο νικηφόρο εντός έδρας αγώνα της ομάδας του, με τον Πιερικό (τελικό σκορ 2-0).

Υπήρξε μέλος της Ελληνικής Ολυμπιακής ομάδας κατά την περίοδο 1987-88. 

Ωστόσο ένας πολύ σοβαρός τραυματισμός στο γόνατο (1989), τον κράτησε εκτός αγωνιστικών χώρων και τελικά αποδεσμεύθηκε από το Άρη το 1990, δίνοντας παράλληλα και τέλος στην αθλητική του καριέρα.

O βετεράνος ποδοσφαιριστής υπήρξε από τους πρώτους που δημιούργησαν γήπεδα με συνθετικό χλοοτάπητα στην Θεσσαλονίκη και σήμερα διατηρεί επιχείρηση με γήπεδα μίνι ποδοσφαίρου στην περιοχή της Θέρμης Θεσσαλονίκης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ρήγας και Ανθουλάκης βγήκαν από τα σπλάχνα του Αρη Μαυροθάλασσας
2. ↑  Τιμήθηκαν Αϊδινίου, Ορφανός, Τζιόλας στη Χρυσούπολη(φωτογραφίες)
3. ↑  Άρης-Πιερικός 2-0
4. ↑  Theodoros Tziolas
5. ↑  Τζιόλας: "Πιο γρήγορο το ποδόσφαιρο στο πλαστικό, ο Άρης μπορεί να περάσει την Αστάνα"

Πηγές
-----

* Προφίλ Θ. Τζιόλα στο transfermarkt.com
* Προφίλ του Θ. Τζιόλα στο oiassoitouareos.gr
Η **ΧΣΚ Γκρατσιάνσκι Ζάγκρεμπ** (κροατικά: *HŠK Građanski Zagreb*, γνωστή ως *1. HŠK Građanski*) ήταν ποδοσφαιρικός σύλλογος στο Ζάγκρεμπ της Κροατίας.

Ιστορία
-------

Ιδρύθηκε το 1911 και συγχωνεύτηκε το 1945 με τις ΧΑΣΚ Ζάγκρεμπ και Κονκόρντια Ζάγκρεμπ ιδρύοντας την Ντιναμό Ζάγκρεμπ. Πρωταγωνίστησε σε όλα τα προπολεμικά πρωταθλήματα Γιουγκοσλαβίας. Χρώματα είχε το μπλε και άσπρο.

Ιστορία αναλυτικά
-----------------

Το πρώτο πρωτάθλημα Γιουγκοσλαβίας το 1923, το κατέκτησε νικώντας στον τελικό την ΣΑΣΚ Σαράγεβο με 1-1, 4-2. Το 1924 αποκλείεται στα προημιτελικά από τη Χάιντουκ Σπλιτ, ενώ το 1925 χάνει στον τελικό από τη Γιουγκοσλάβια Βελιγραδίου. Το 1926 με τον ίδιο αντίπαλο νικά και παίρνει το πρωτάθλημα. Το 1927 δεν συμμετέχει και το 1928 τερματίζει πρώτη στο πρωτάθλημα, πέμπτη το 1929, το 1930 δεν συμμετέχει, το 1931 τρίτη, το 1932 αποκλείεται στα προημιτελικά, το 1933 έκτη, το 1935 τρίτη, το 1936 αποκλείεται στα προκριματικά της Κροατίας, την επόμενη το 1937 1η και πρωταθλήτρια, το 1938 3η το 1939 2η και το 1940 πρώτη.

Στη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής δημιουργήθηκε ανεξάρτητο πρωτάθλημα Κροατίας, στο οποίο συμμετείχε με επιτυχία. Το 1940-41 τερμάτισε δεύτερη, το 1941 πρώτη, το 1942 δεύτερη και το 1943 πρώτη. Έπαιξε και πολλά διεθνή φιλικά παιχνίδια, κυρίως με συλλόγους γειτονικών χωρών όπως η Αυστρία.

Έχει συμμετάσχει τρεις φορές στο Μιτρόπα Καπ: 1928, 1937 και 1940.

Παίκτες
-------

Η Γκρατσιάνσκι έχει αναδείξει πρώτο σκόρερ στο Γιουγκοσλάβικο πρωτάθλημα τον Αουγκούστ Λέσνικ το 1938 και 1939, ο οποίος είναι και ο καλύτερος σκόρερ στην ιστορία της.

* Αλεξάντερ Ζίβκοβιτς
* Μίλαν Αντόλκοβιτς
* Ιβάν Μένταρικ

Τη φανέλα της Εθνικής Κροατίας έχουν φορέσει 16 παίκτες και 35 παίκτες έχουν φορέσει τη φανέλα της Εθνικής Γιουγκοσλαβίας.

Τίτλοι
------

* Πρωταθλήτρια Γιουγκοσλαβίας: 1923,1926,1928,1937,1940
* Πρωταθλήτρια Κροατίας: 1941,1943
* Πρωταθλήματα Ζάγκρεμπ: 1919,1920,1923,1924,1925,1928
Ο **Αριστομένης Θεοδωρίδης** (1841 - 1924) ήταν Έλληνας δημοσιολόγος, νομικός και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας και ήταν γιος του Θαλή Θεοδωρίδη, κτηματία, ανώτερου αξιωματούχου και οπλαρχηγού. Η καταγωγή της οικογένειάς του ήταν από την Δίβρη. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, του οποίου ανακηρύχθε και διδάκτωρ. Υπήρξε μέλος του πρώτου διοικητικού συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, εφέτης στην Κέρκυρα, μέλος του Αρείου Πάγου και νομικός σύμβουλος του κράτους. Για μια περίοδο υπήρξε εκδότης της εφημερίδας "Ευνομία" του Πύργου Ηλείας. Παράλληλα ασχολήθηκε ενεργά με την οικονομία και το σταφιδικό ζήτημα αρθρογραφώντας στον τύπο, εκδίδοντας σχετικές μέλετες και διατελώντας διευθυντής της Σταφιδικής Τράπεζας.

Στις βουλευτικές εκλογές του Νοεμβρίου 1910 εξελέγη βουλευτής Αττικής.

Απεβίωσε στην Αθήνα και ενταφιάστηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.

Εργογραφία
----------

* *Εν βλέμμα επί της ισχυούσης φορολογίας* (Κέρκυρα, 1882)
* *Περί αγροτικής πίστης* (Αθήνα 1897)
* *Περί κτηματικής Πίστεως* (Αθήνα 1899)

Πηγές
-----

1. ↑  Κατάλογος αρχείων, από την ιστοσελίδα www.ascsa.edu.gr
2. 1 2 3  Αρχείο Δ.Σ.Α Αρχειοθετήθηκε 2016-03-07 στο Wayback Machine. από την ιστοσελίδα του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών
3. ↑  Μητρώο εκλεγμένων βουλευτών, σελ.216, από την Βουλή των Ελλήνων
Η **Μλάντοστ Ζάγκρεμπ** (κροατικά: *Mladost Zagreb*, HAŠK) είναι αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στο Ζάγκρεμπ της Κροατίας. Ιδρύθηκε το 1903 από το Πανεπιστήμιο του Ζάγκρεμπ.

Ιστορία
-------

Ιδρύθηκε το 1906 σαν **ΧΑΣΚ Ζάγκρεμπ** (HAŠK Zagreb) και μέχρι το 1945 είχε μόνο ποδοσφαιρικό τμήμα. Τότε, όταν συνχωνεύθηκε για να ιδρυθεί η Ντιναμό Ζάγκρεμπ, η ΧΑΣΚ για να μην διαλυθεί ίδρυσε άλλα τμήματα και άλαξε όνομα σε **Μλάντοστ** (HAŠK Mladost), που στα ελληνικά σημαίνει "Νεολαία". Έχει τμήματα Υδατοσφαίρησης, Στίβου, Χόκεϋ, Βόλεϋ, Κολύμβησης, Ράγμπυ, Σκι, Μπόοουλινγκ, Μπάσκετ, Πίνγκ πονγκ, Σκάκι, Τένις, Τζούντο, Συγχρονισμένης κολύμβησης, Καλλιτεχνικού πατινάζ, ενώ μέχρι το 1945 είχε και ποδοσφαιρικό τμήμα. Χρώματα έχει το κόκκινο και άσπρο.

### Ιστορία ποδοσφαιρικού τμήματος

Ιδρύθηκε το 1906 και ήταν ο πρώτος ποδοσφαιρικός σύλλογος που ιδρύθηκε στην Κροατία. Το πρώτο της παιχνίδι το έδωσε στις 28 Οκτωβρίου 1906 σε κάποια πλατεία του Ζάγκρεμπ, όπου και ήρθε ισόπαλη 1-1 με την ΠΝΙΣΚ. Το 1909 με πρωτοβουλία της ΧΑΣΚ ιδρύεται η Κροατική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (HNS) και με τον πρόεδρό της 1ο πρόεδρο. Στα Γιουγκοσλαβικά πρωταθλήματα συμμετείχε πρώτη φορά το 1927 καταλαμβάνοντας την 3η θέση, το 1928 5η, 4η το 1929, το 1933 4η , το 1935 5η, το 1937 7η και το 1938 κατακτά το μοναδικό πρωτάθλημα Γιουγκοσλαβίας, τερματίζοντας 1η με 26 βαθμούς σε 18 αγώνες. Το 1939 κατατάχτηκε 5η και το 1940 6η. Το 1945 συγχωνεύθηκε με τις Κονκόρντια Ζάγκρεμπ και Γκρατσιάνσκι Ζάγκρεμπ και έτσι ιδρύθηκε η Ντιναμό Ζάγκρεμπ. Έδωσε πολλά διεθνή φιλικά παιχνίδια κυρίως με ομάδες της γειτονικής Αυστρίας.

Τίτλοι
------

### Τίτλοι στο ποδόσφαιρο

* Πρωταθλήματα Γιουγκοσλαβίας: 1938
* Κύπελλα Κροατίας: 1913, 1938

### Τίτλοι στην υδατοσφαίριση αντρών

* Πρωταθλήματα Γιουγκοσλαβίας: 1962, 1967, 1969, 1971, 1989, 1990
* Πρωταθλήματα Κροατίας: 1992, 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003
* Κύπελλα Κροατίας: 1993, 1994, 1998, 1999, 2000
* Κύπελλα πρωταθλητριών Ευρώπης: 1968, 1969, 1970, 1972, 1990, 1991, 1996
* Κύπελλο κυπελλούχων Ευρώπης: 1976, 1999
* Ευρωπαϊκό κύπελλο ΛΕΝ Τρόφι: 2001
* Ευρωπαϊκό Σούπερ καπ: 1976, 1990, 1996
* Διασυλλογικό Μεσογειακό Κύπελλο: 1988, 1991

### Τίτλοι χόκεϋ

* πρωταθλήματα Γιουγκοσλαβίας:1947,1949

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Croatia - International Matches». *www.rsssf.com*. Ανακτήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Επίσημος ιστότοπος

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 126900997
* LCCN: n2009024473

 |

 |
H **Πία Μαρία** (πορτογαλ. *Pia Maria de Orléans e Bragança*, 4 Μαρτίου 1913 - 24 Οκτωβρίου 2000) από τον Οίκο της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα ήταν κόρη του πρίγκιπα της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα.

Βιογραφία
---------

Ήταν η μόνη κόρη του Λουδοβίκου της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα και της Μαρία Πία των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, κόρης του Αλφόνσου, κόμη της Καζέρτα.

Η *Πία Μαρία Ρανιέρα Ισαβέλλα Αντωνία Βικτωρία Θηρεσία Αμαλία Γεράρδα Ραϊμούνδη Άννα Μιχαέλα Ραφαέλα Γαβριέλα Γκοντζάγκα* γεννήθηκε στις Κάννες. Το 1920 απεβίωσε ο πατέρας της 42 ετών και το 1921 η εκ πατρός μάμμη της Ισαβέλλα των Μπραγκάνσα, διάδοχος της αυτοκρατορίας της Βραζιλίας, έτσι ο μεγαλύτερος αδελφός της Πέτρος Ερρίκος διεκδίκησε τον τίτλο του *αυτοκρατορικού πρίγκιπα της Βραζιλίας* και τη θέση του επικεφαλής του αυτοκρατορικού Οίκου της Βραζιλίας.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 1948 τον Ρενέ-Ζαν-Μαρί-Νικολά ντε Νικολάι κόμη του Νικολάι (1910-1954) γιο του μαρκησίου του Γκουσανβίλ, και είχε τέκνα:

* Λουί Ζαν γενν. 1949, μαρκήσιος του Γκουσανβίλ. Γερουσιαστής στο Σαρτ, διαμέρισμα της Γαλλίας. Νυμφεύτηκε τη Βαρβάρα-Μαρία-Άννα ντ'Υρσέλ ντε Μπουζή.
* Ροβέρτος Μαρία Πίος Μπενουά γενν. 1952. Υπουργός του Κράτους στη Γαλλία, νυμφεύτηκε τη Ναταλί-Λαιτισιά-Υβόν-Μαρί, πριγκίπισσα Μυρά, κόρη του Ζοακίμ-Μωρίς Μυρά, πρίγκιπα Ναπολεόν (γιο του Αλεξάνδρου πρίγκιπα Μυρά, εγγονού του Ιωακείμ Μυρά, 5ου πρίγκιπα Μυρά).

Πηγές
-----

* Imperial House of Brazil (Portuguese)
* thePeerage.com - Dom Luíz Gastão António Maria Felipe de Orléans-Bragança e Borbon
* Genealogics - Leo van de Pas - Prince Luis Gastao de Orléans e Bragança
* The Royal House of Stuart, London, 1969, 1971, 1976, Addington, A. C. Reference: page 50.
Η **Λήδα Κροντηρά-Νασούφη** (Μάιος 1933 – 3 Αυγούστου 2005) ήταν Ελληνίδα παιδαγωγός, συγγραφέας και ραδιοφωνική παραγωγός.

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Ήταν κόρη της Αντιγόνης Μεταξά και του λογοτέχνη και σκηνοθέτη Κώστα Κροντηρά. Από μικρή ηλικία, πριν κλείσει τα 4 χρόνια της, η **«Μπούλη»**, όπως την αποκαλούσαν τότε χαϊδευτικά, λάμβανε μέρος στις παραστάσεις του «Θεάτρου του Παιδιού», που είχε ιδρύσει η μητέρα της, καθώς και στις ραδιοφωνικές εκπομπές που διεύθυνε η μητέρα της. Σπούδασε παιδαγωγικά και μετεκπαιδεύτηκε στη Σορβόννη (Παρίσι) και στο Λονδίνο. Υπήρξε απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου καθώς και της Σχολής Απαγγελίας του Ελληνικού Ωδείου.

Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών της έγινε μόνιμη συνεργάτις της Θείας Λένας στις ραδιοφωνικές εκπομπές του τότε ΕΙΡ (Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας) και της ΥΕΝΕΔ και αργότερα στις τηλεοπτικές εκπομπές της ΥΕΝΕΔ, «Συντροφιά με τη Θεία Λένα». Μετά το θάνατο της μητέρας της ανέλαβε εξ ολοκλήρου τη συγγραφή, επιμέλεια και παρουσίαση της καθημερινής τηλεοπτικής εκπομπής «Καλημέρα παιδιά» της οποίας και υπήρξε δημιουργός.

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής διατηρούσε παιδική ραδιοφωνική εκπομπή στον υπό γερμανικό έλεγχο Ραδιοφωνικό Σταθμό Αθηνών. Σύμφωνα με δική της μετέπειτα μαρτυρία, μέσα από τα παραμύθια, τα παιχνίδια και τα μαθήματα που μεταδίδονταν από την εκπομπή της προσπαθούσε να ξεφύγει από τη λογοκρισία και να περάσει μηνύματα που απευθύνονταν προς τους Έλληνες στη Μέση Ανατολή.

Η Λήδα Κροντηρά έγραψε μετέφρασε και διασκεύασε πολλά παιδικά βιβλία όπως: *Παιδικό Θέατρο - 365 Παραμύθια*, *Μπάμπυ*, *Το άταχτο γατάκι*, *Από μέρα σε μέρα* κ.ά. Υπήρξε μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Ελληνίδων, των «Φίλων των Αθηνών», του Ομίλου Αρχαιοφίλων «Η ΑΘήνη», της Εταιρίας Προστασίας Αναπήρων Παίδων, κ.ά. Μιλούσε επίσης γαλλικά και αγγλικά, και ήταν μόνιμη κάτοικος Αθηνών (Φιλοθέη). Πέθανε στις 3 Αυγούστου 2005.

Πηγές
-----

* *Who's Who 1979*, σελ. 331

Παραπομπές
----------

1. 1 2  data.nlg.gr/resource/authority/record22016.
2. ↑  Π.χ. *Η Καθημερινή*, 4 Φεβρουαρίου 1937, όπου αναφέρεται παράσταση του «Παπουτσωμένου Γάτου»
3. ↑  «Ιστορίες Ραδιοφώνου, επεισόδιο 1: Τα Πρώτα Χρόνια». *Αρχείο ΕΡΤ*. ΕΡΤ ΑΕ. 3 Μαρτίου 1998. Ανακτήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 2016. [*νεκρός σύνδεσμος*]

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 55697997
* **ΕΒΕ**: 22016
* **BiblioNet**: **13779**
* LCCN: n88092569
* GND: 1042036624

 |

 |
Το **Σύνταγμα της Σοβιετικής Ένωσης του 1924** ήταν το σύνταγμα της Σοβιετικής Ένωσης που εγκρίθηκε στις 31 Ιανουαρίου 1924.

Ιστορία
-------

Το Σύνταγμα του 1924 ήταν το πρώτο σύνταγμα της Σοβιετικής Ένωσης και επικυρώθηκε από το Δεύτερο Συνέδριο των Σοβιετικών. Το Σύνταγμα του 1924 νομιμοποίησε τη Συνθήκη του Δεκεμβρίου 1922 για τη δημιουργία της ΕΣΣΔ μεταξύ της Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας, της Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ουκρανίας, της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Λευκορωσίας και της Υπερκαυκασιανής Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Σοβιετικής Δημοκρατίας που ιδρύει τη Σοβιετική Ένωση. Ουσιαστικά, το Σύνταγμα του 1924 ήταν μια επέκταση και γενίκευση της Συνθήκης του 1922, με τα περισσότερα από τα κύρια μέρη που έχουν ήδη καθοριστεί από τη Συνθήκη, και επέτρεψε επίσης μια πιθανή επέκταση της Σοβιετικής Ένωσης. Ενώ η αρχική Συνθήκη είχε μόνο 26 άρθρα, το Σύνταγμα του 1924 είχε πλέον 72 αρθρα σε 11 κεφάλαια. Το Σύνταγμα του 1924 αντικατέστησε το Ρωσικό Σύνταγμα του 1918 το οποίο χρησίμευσε ως πρόδρομος και επηρέασε τις βασικές αρχές του συντάγματος σε όλη την Ένωση.

Το Σύνταγμα του 1924 καθιέρωσε το Κογκρέσο των Σοβιέτ ως το ανώτατο σώμα της σοβιετικής κρατικής αρχής, με την Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή να έχει αυτήν την εξουσία κατά τη διάρκεια των ενδιάμεσων και να λειτουργεί ως συλλογική προεδρία. Η Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή εξέλεξε επίσης το Συμβούλιο των Λαϊκών Επιτρόπων, το οποίο χρησίμευσε ως εκτελεστικό τμήμα της κυβέρνησης. Η Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή χωρίστηκε στο Σοβιέτ της Ένωσης που εκπροσωπεί τις συστατικές δημοκρατίες και το Σοβιέτ των Εθνοτήτων που εκπροσωπεί άμεσα τα συμφέροντα των ομάδων υπηκοότητας. Το Προεδρείο εποπτεύει την κυβέρνηση μεταξύ των συνεδριάσεων της Κεντρικής Εκτελεστικής Επιτροπής.

Το Σύνταγμα του 1924 επέζησε έξι εκδόσεων έως ότου αντικαταστάθηκε από το Σύνταγμα της Σοβιετικής Ένωσης του 1936 στις 5 Δεκεμβρίου 1936.

Δείτε επίσης
------------

* Σοβιετικό Σύνταγμα του 1936
* Σοβιετικό Σύνταγμα του 1977

Παραπομπές
----------

*Αυτό το λήμμα περιέχει ύλη από τη Βιβλιοθήκη Μελετών Χωρών του Κογκρέσου (Library of Congress Country Studies), που είναι κυβερνητικές εκδόσεις των ΗΠΑ στο κοινό κτήμα.*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (in Russian) Πλήρες κείμενο και Όλοι οι νόμοι που τροποποιούν το Σύνταγμα του 1924 της ΕΣΣΔ
* Συνοπτικό Σύνταγμα της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Ο **Δημοκρατικός Κοινοτισμός** πρεσβεύει την πολιτειακή και πολιτική οργάνωση ενός κράτους, μια κοινωνίας ή μιας κοινότητας κρατών με βάση την άμεση δημοκρατία, προωθώντας πολιτειακούς θεσμούς που στηρίζουν την λήψη των αποφάσεων από τους πολίτες μέσα από τα δημοψηφίσματα και τις συνελεύσεις, κατά διαλεκτικό τρόπο σε σχέση με τους πολιτικούς λειτουργούς.Ο σύγχρονος δημοκρατικός κοινοτισμός, ο οποίος αποτελεί μια σύζευξη του κοινοτικού σοσιαλισμού και του πολιτικού φιλελευθερισμού, θέτει ως πρώτιστη αρχή του την διακυβέρνηση μιας κοινότητας, ενός δήμου, μιας περιφέρειας ή ενός κράτους από ελεύθερους πολίτες που διαθέτουν ατομική ιδιοκτησία με την παράλληλη οργάνωση της παραγωγικής και εμπορικής οικονομίας μέσα από μορφές κοινοτικών-συνεταιριστικών επιχειρηματικών οργανισμών. Παράλληλα στην εν λόγω πολιτική κοινότητα ενυπάρχουν και μεσαίες ή μικρές ατομικές-οικογενειακές ή μη ιδιωτικού τύπου επιχειρήσεις στα πλαίσια μιας εξισωτικής ανάπτυξης μέσα σε οργανωμένες πολιτικές αμεσοδημοκρατικές κοινότητες. Ο σύγχρονος δημοκρατικός κοινοτισμός ήδη έχει καταστεί επίκαιρος ως πολιτειακό πρόταγμα και στη σύγχρονη εποχή κομίζοντας όλα τα βασικά στοιχεία του κλασικού λαμβάνοντας υπόψη τις νέες κοινωνικές, γεωοικονομικές και πολιτικές συνθήκες των νέων καιρών αλλά και τις ανάγκες του σύγχρονου ανθρώπου.
Αλφάβητο του Βέσο Μπέη
Το **αλφάβητο Αργυροκάστρου**, επίσης γνωστή ως **αλφάβητο Βέσο Μπέη**, είναι ένα από τα αρχικά αλβανικά αλφάβητα του 19ου αιώνα. Παίρνει το όνομά του από την πόλη του Αργυροκάστρου στη Νότια Αλβανία, όπου καταγράφηκε για πρώτη φορά από το μελετητή Γιόχαν Γκέοργκ φον Χαν, επίσης από τον Βέσο Μπέη, πλούσιο ντόπιο μπέη από την διάσημη οικογένεια Αλιζότι που το παρείχε στον Χαν. Ο Χαν το δημοσίευσε στο 1854 στο "Albanesische Studien", στην Ιένα.

Ιστορία
-------

Σύμφωνα με τον Χαν, το αλφάβητο που του έδωσε ο Βέσο Μπέη, χρησιμοποιήθηκε μακράν στους κύκλους της οικογένειας Αλιζότι.

> "Τέλος, άλλο ένα αλφάβητο από τη νότια Αλβανία πρέπει να καταγραφεί εδώ, ένα το οποίο ο παρών συγγραφέας χρωστά την ανακάλυψη στον Βέσο μπέη, ο οποίος είναι από τους πιο εξέχοντες αρχηγούς του Αργυροκάστρου, από την οικογένεια των Αλισότ Πασαλιδών. Ο Βέσο Μπέη το έμαθε στα νιάτα του από έναν Αλβανό χότζα ως μυστικό αλφάβητο που κληρονόμησε η οικογένειά του, και το χρησιμοποιούσε για ανταπόκριση με τους συγγενείς του".
> 
>

Αλφάβητο
--------

Το αλφάβητο, μάλλον αινιγματικό, περιέχει 22 γράμματα.

Δείτε επίσης
------------

* Αλφάβητο Βιθκούτσι
* Αλφάβητο Βελλάρα
* Αλφάβητο Ελμπασάν

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Münchner Zeitschrift für Balkankunde* (στα German). **4**. München: R. Trofenik. 1984. σελ. 204. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
2. ↑  The Elbasan Gospel Manuscript (Anonimi i Elbasanit), 1761, and the struggle for an original Albanian alphabet by Robert Elsie
3. ↑  David Diringer· Reinhold Regensburger (1968). *The alphabet: a key to the history of mankind*. Hutchinson. σελ. 284.
4. ↑  «Old Albanian Scripts» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 15 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2018.
Το έμβλημα της περιοχής
Η περιοχή στον χάρτη του Βασιλείου της Κροατίας και Σλαβονίας
Οι διοικητικές περιοχές του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων 1918-1922
Η **Ζουπανία Ζάγκρεμπ** (*κροατικά: Zagrebačka županija, ουγγρικά: Comitatus Zagrabiensis*) ήταν διοικητική διαίρεση της Κροατίας από το 1868 έως το 1924. 

Αρχικά δημιουργήθηκε το 1878, όταν η περιοχή απελευθερώθηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, σαν διαίρεση του Βασιλείου της Κροατίας και Σλαβονίας, επαρχίας του Βασιλείου της Ουγγαρίας και της Αυστροουγγαρίας. Από το 1918 έως το 1924 αποτέλεσε διοικητική περιοχή του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων. Η πρωτεύουσα της περιοχής ήταν η πόλη Ζάγκρεμπ. σύμφωνα με την απογραφή του 1910 είχε 594.052 κατοίκους κι έκταση 7.210 τετραγωνικά χλμ.

Πληθυσμός
---------

Το 1900 είχε έναν πληθυσμό 541.242 ανθρώπων και αποτελείται από τις εξής γλωσσικές κοινότητες:

* Κροατικά : 403.020 (74,5%)
* Σερβικά : 113.129 (20,9%)
* Γερμανικά : 6.034 (1,1%)
* Ουγγρικά : 4.403 (0,8%)
* Σλοβάκικα : 188 (0,0%)
* Ρουμανικά : 22 (0,0%)
* Ρουθενιανοί : 18 (0,0%)
* Άλλες ή άγνωστες: 14.428 (2,7%)

Σύμφωνα με την απογραφή του 1900 αποτελείται από τις ακόλουθες θρησκευτικές κοινότητες:

* Ρωμαιοκαθολικοί : 414.680 (76,6%)
* ΣερβοΟρθόδοξοι : 113.265 (20,9%)
* Ελληνοκαθολική : 7.561 (1,4%)
* Εβραϊκή : 4.659 (0,9%)
* Λουθηριανοί : 740 (0,1%)
* Καλβινιστές : 271 (0,0%)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «KlimoTheca :: Könyvtár». Kt.lib.pte.hu. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2012.
2. ↑  «KlimoTheca :: Könyvtár». Kt.lib.pte.hu. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2012.
Αυτό το λήμμα αφορά Έλληνα χορευτή και χορογράφο.  Για άλλες χρήσεις του επώνυμου Παπάζογλου, δείτε: Παπάζογλου (αποσαφήνιση).  

Ο **Μανώλης Καστρινός** (πραγματικό όνομα: Μανώλης Παπάζογλου, Ηράκλειο, Σεπτέμβριος 1917 - 2 Νοεμβρίου 1979) ήταν σπουδαίος Έλληνας χορευτής και χορογράφος.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

### Σταδιοδρομία ως χορευτής

Γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης το Σεπτέμβριο του 1917 και ήταν γιος του Σοφοκλή Παπάζογλου. Σπούδασε δραματική τέχνη στη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου (1935), χορό στις Σχολές Γριμάνη -Ζουρούδη, Μοριάνωφ (1936-194]) και στη συνέχεια μετεκπαιδεύτηκε στο Παρίσι στις σχολές μπαλέτου "Olga Preobrajenska", "Antonio Alcaraz" (φλαμέγκο), "Bergère" (μοντέρνο χορό) και στην Σχολή "Myrio et Decha" (αισθητικό χορό).

Πρωτοεμφανίστηκε στο Εθνικό Θέατρο σε κωμωδίες του Μολιέρου το 1935 και από το 1937 άρχισε τις εμφανίσεις του στο ελεύθερο μουσικό θέατρο. Το 1943] ο Μανώλης Καστρινός ήταν εκείνος που πρώτος δημιούργησε και λανσάρισε το πρώτο χορευτικό ζευγάρι "Πας ντε Ντε" ("Pas de deux") σε βάση ελληνικών λαϊκών χορών και ελληνικών κουστουμιών όπως στα έργα "Το Ειδύλλιο στη βρύση", "Βουκολικό", "Ελληνική ραψωδία" και "Κρητικά πατήματα".

Το 1945, ερμήνευσε στην Εθνική Λυρική Σκηνή τον επώνυμο ρόλο, στο χορόδραμα του Πετρίδη, "Πραματευτής". Το 1946, εμφανίστηκε στο Παρίσι, ως πρώτος χορευτής στα μπαλέτα "Folie Bergères" και "Kirsta". Από το 1949, άρχισε να χορεύει, με μόνιμη πλέον παρτεναίρ, τη Χρυσούλα Ζώκα.

### Σταδιοδρομία ως χορογράφος

Μεγάλες χορογραφικές συνθέσεις του υπήρξαν: "Θησεύς και Αριάδνη", "Απολλώνιος Μελωδία", "Εύθυμη Χήρα", "Μπατερφλάυ", και άλλες εκτελέσεις. Επίσης υπήρξε χορογράφος πολλών έργων πρόζας μεταξύ των οποίων ο "Πύργος" του Κάφκα, "Όμηρος" του Μπήαν, "Οδός Ονείρων" του Μάνου Χατζιδάκι, "Όπερα της πεντάρας" του Μπρεχτ, "Λευκές Νύχτες" του Ντοστογιέφσκυ, κ.α. Επίσης συνεργάσθηκε με το Ελληνικό Χορόδραμα σε έργα Προκόφιεφ και Μπάρτοκ, χορογράφησε τον "Κρητικό χορό" του Μίκη Θεοδωράκη για τα Σοβιετικά μπαλέτα του Ναυτικού στο "Βεάκειο" πρώην "Σκυλίτσειο" στον Πειραιά κ.ά.

Ο Μανώλης Καστρινός είχε επίσης αναλάβει την καλλιτεχνική οργάνωση της έναρξης και λήξης των Πανευρωπαϊκών αγώνων, και της υποδοχής της ολυμπιακής φλόγας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου και για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μόντρεαλ. Ίδρυσε τον "Πειραματικό Όμιλο Χορού Μ. Καστρινός" καθώς και το πολιτιστικό σωματείο "Φίλοι Πειραματικού Ομίλου Χορού" (1966). Μιλούσε επίσης γαλλικά και ήταν μόνιμος κάτοικος Χολαργού. Πέθανε το 1979.

### Διακρίσεις

Δίδαξε χορό και κινησιολογία σε θεατρικές σχολές (1959-1973). Το 1970, τιμήθηκε με αργυρό μετάλλιο και δίπλωμα για την "Απολλώνια Μελωδία", το 1972 του προσφέρθηκε το κλειδί της πόλης του Μέικον. Επίσης έλαβε δίπλωμα "τιμής ένεκεν" από τον Σύλλογο Ελλήνων Λογοτεχνών (1976) καθώς και τιμητικά διπλώματα από την Ελληνική Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων και την Επιτροπή Μόντρεαλ, το ίδιο έτος (1976).

Πηγές
-----

* Who's Who 1979 σελ. 275.

1. ↑  εφ. Μακεδονία, "Πέθανε ο χορευτής Καστρινός", 3-11-1979, σελ. 5
Ο **Ανδρέας Αγγελάκης** (28 Μαρτίου 1940 - 14 Ιουλίου 1991), ήταν Έλληνας ποιητής και συγγραφέας.

Βιογραφικό
----------

Ο Αγγελάκης γεννήθηκε στον Πειραιά στις 28 Μαρτίου του 1940. Σπούδασε Ελληνική και Αγγλική Φιλολογία στα Πανεπιστήμια της Αθήνας και του Λονδίνου. Εξέδωσε τις ποιητικές συλλογές: Ομιλίες τού θεού και της θάλασσας (1962), Ο Πρίγκηπας των κρίνων (1964), Προτάσεις Αθωότητας (1967), Ποιήματα χαρισμένα στον κόντε Διονύσιο Σολωμό (1971), Το πύον (1973), Οι Εφιάλτες (1974), Το Δωμάτιο (1977), Η οδός Θρασυβούλου (1979), Ερωτικό Σώμα (1981) (αυτοαναθολόγηση), Η Μεταφυσική της μιας νύχτας (1982), Καβάφης καθ' οδόν (1984), Τα ποιήματα του δολοφόνου μου (1986), Ο Μακρύς μονόλογος της Μαρίας Πολυδούρη (1989). Έγραψε τους στίχους σε σημαντικό αριθμό τραγουδιών, έγραψε το νεανικό μυθιστόρημα Love story στο Αγκίστρι το οποίο εκδόθηκε από τις Εκδόσεις Κέδρος το 1990 και τη βιογραφία του Κώστα Ταχτσή, η οποία εκδόθηκε απ' τις εκδόσεις Καστανιώτη. Πέθανε στο Νοσοκομείο Μεταξά του Πειραιά στις 14 Ιουλίου του 1991 σε ηλικία μόλις 51 ετών προσβεβλημένος από AIDS και κηδεύτηκε στο Νεκροταφείο Αναστάσεως.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb13170332n. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  giorgosbalurdos.blogspot.com/2013/11/5.html. Ανακτήθηκε στις 10  Μαρτίου 2019.
3. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb13170332n. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
4. ↑  Χρονικό '91, εκδόσεις 4 Έψιλον, 1992, σελ. 214.
5. ↑  «ΑΓΓΕΛΑΚΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ | Εταιρεία Συγγραφέων». *www.authors.gr*. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουλίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφικό στη Biblionet
* , Μπαλούρδος Γ. ΑΓΓΕΛΑΚΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ-5χρόνια μετά, 5-11-2013, Πρώτη δημοσίευση περιοδικό, «Πόρφυρας», τεύχος 79/10,12, 1996, σελίδες 91-93.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 61958562
* **ΕΒΕ**: 14172
* **AA**: 29347
* **BiblioNet**: **12444**
* LCCN: nr89016387
* ISNI: 0000 0000 6315 1974
* GND: 103165290
* SUDOC: 144609878
* BNF: cb13170332n (data)

 |

 |
Ο **Δημήτρης Βάρος** (1949 - 7 Σεπτεμβρίου 2017) ήταν Έλληνας ποιητής, δημοσιογράφος και φωτογράφος.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Χίο το 1949. Σπούδασε δημοσιογραφία στο Λονδίνο και διετέλεσε διευθυντής σύνταξης και διευθυντής στις εφημερίδες *Χιακός Λαός* (τοπική), *Ακρόπολη*, *Έθνος*, *Πρώτη*, *Έθνος της Κυριακής*, *Τύπος της Κυριακής* (πανελλαδικές) και σε οικονομικά, πολιτικά και τεχνικά περιοδικά όπως *Ελληνική Ναυτιλιακή*, *Χρόνος*, *Κεφάλαιο* κ.ά. Δημιούργησε πολλά περιοδικά όπως το *Logistics & Management*, το *Car & Truck*, το *Ecotec*, το *TV Έθνος*, το *New Gen*, to *Relax* κ.ά.

Ο Δημήτρης Βάρος και ο Αλέκος Φιλιππόπουλος υπήρξαν οι πρωτεργάτες της εφημερίδας "ταμπλόιτ" στην Ελλάδα, επανεκδίδοντας το Έθνος το 1981 σε αυτή τη μορφή. Ήταν επίσης η πρώτη έγχρωμη εφημερίδα και η πρώτη που η στοιχειοθεσία της γίνονταν με ψηφιακό τρόπο. Σύντομα κατέκτησε την πρώτη κυκλοφορία στην Ελλάδα με συνέπεια όλες οι άλλες να ακολουθήσουν το δικό της στυλ σε εμφάνιση αλλά και στυλ γραφής.

Το 1986 ανέλαβε ως διευθυντής το "Εθνος της Κυριακής", αλλάζοντας με αυτό την νοοτροπία που υπήρχε μέχρι τότε, δηλαδή τα κυριακάτικα φύλλα να είναι απλώς η έβδομη και πιό παραμελημένη έκδοση της εβδομάδας. Καθιέρωσε τα ένθετα (με πρώτο το "Τάϊμ Άουτ") και εν συνεχεία τα συνοδευτικά περιοδικά (με πρώτο το "TV Έθνος") ανοίγοντας έτσι μια νέα αγορά, την αγορά των πολυσυλλεκτικών κυριακάτικων εφημερίδων που από την δεκαετία του 1990 δεσπόζουν κυκλοφοριακά στην Ελλάδα.

Εξέδωσε τα βιβλία *Φρύνη*, *Θηρασία*, *Ανδρομέδα*, *Ω ξειν* (ποιήματα), *We are Geeks*, (ευθυμογραφήματα) *Painting with a camera* (φωτογραφίες) κ.α. Ο συνθέτης Γιάννης Μαρκόπουλος μελοποίησε ποιήματά του, που υπάρχουν στους δίσκους «Ηλεκτρικός Θησέας» και «Τολμηρή Επικοινωνία». Τραγούδια του έχουν ερμηνεύσει οι Παύλος Σιδηρόπουλος, Μαρία Φωτίου, Νέοι Επιβάτες, Βασιλική Λαβίνα και Vox.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Photographers’ Identities Catalog*. 386084. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Mind games (Προσωπική ιστοσελίδα)
* (Φωτογραφικό portfolio)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 176096418
* **ΕΒΕ**: 15587
* **BiblioNet**: **15209**
* ISNI: 0000 0003 5601 499X
* GND: 1015169783

 |

 |
Ο **Γεώργιος Βρισιμιτζάκης** (1890–1947) ήταν Έλληνας ποιητής και δοκιμιογράφος.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1890 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, όμως η καταγωγή του ήταν από το Ηράκλειο της Κρήτης. Σπούδασε φιλολογία, κοινωνιολογία και θετικές επιστήμες στο Παρίσι (1911–12) προτού μεταβεί στην Ιταλία (1912–13), όπου συνδέθηκε με αναρχικούς κύκλους. Επέστρεψε στην Αλεξάνδρεια, όπου έζησε σχεδόν ολόκληρη τη ζωή του, περνώντας ένα μικρό διάστημα στην Αθήνα όπου συνεργάστηκε με το περιοδικό *Βωμός* (1918). Πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση στα γράμματα το 1920 με την ποιητική συλλογή *Τραγούδια του φελλάχου*, εμπνευσμένος από τον βίο των αγροτών της Αιγύπτου. Στη συνέχεια έγραψε διάφορα έργα τόσο σε πεζό όσο και σε έμμετρο λόγο, ενώ υπήρξε υποστηρικτής του Κωνσταντίνου Καβάφη. Μετέφραζε και δημοσίευε κείμενα σχετικά με την αναρχία σε εφημερίδες του Καΐρου, ενώ οργάνωνε διαλέξεις στην Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας για το θέμα αυτό. Από το 1926 ζούσε στη Γαλλία όπου δημοσίευε διάφορα λογοτεχνικά κείμενα με το ψευδώνυμο «Philetas». Ακόμη ήταν στέλεχος του περιοδικού *Γράμματα*. Σκοτώθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1947 στο Αννεσύ της Γαλλίας.

Εργογραφία
----------

Μεταξύ των σημαντικότερων έργων του Γεωργίου Βρισιμιτζάκη είναι τα εξής:

* *Το έργο του Κ.Π. Καβάφη*, 1917, δοκίμιο.
* *Η πολιτική του Καβάφη*, 1917, δοκίμιο.
* *Τραγούδια του φελλάχου*, 1920, ποιητική συλλογή.
* *Οι κύκλοι της κολάσεως του Δάντη στην ποίηση του Καβάφη*, 1926, δοκίμιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Τρωαδίτης, Δημήτρης (2011-09-24). «Γεώργιος Βρισιμιτζάκης, «Το έργο του Κ. Π. Καβάφη», (Εκδόσεις «Ίκαρος», Αθήνα)». *Νέος Κόσμος Μελβούρνης*.
2. ↑  «Βρισιμιτζάκης, Γιώργος (Αλεξάνδρεια, 1910 - Αννεσύ Γαλλίας, 1947)». *Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό - Τόμος: 2*. Εκδοτική Αθηνών. Ανακτήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2018.
3. 1 2  «Βρισιμιτζάκης, Γεώργιος». *www.ygeiaonline.gr*. Εγκυκλοπαίδεια Δομή. Ανακτήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2018.
4. ↑  «Βρισιμιτζάκης, Γιώργος – Onassis Cavafy Archive». Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Γεώργιος Βρισιμιτζάκης στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 172839286
* **ΕΒΕ**: 16206
* **AA**: 155595
* **BiblioNet**: **10526**
* ISNI: 0000 0001 2312 7213
* GND: 1113606983
* SUDOC: 150519613

 |

 |
**Αστρονομικά όργανα** χαρακτηρίζονται όλα τα όργανα με τα οποία πραγματοποιούνται αστρονομικές παρατηρήσεις. Κύριο αστρονομικό όργανο είναι το τηλεσκόπιο λογιζόμενο ως αυτό καθ΄ αυτό αστρονομικό. Εκτός όμως των τηλεσκοπίων, υπάρχουν πολλά ακόμη όργανα. Τα σπουδαιότερα εξ αυτών είναι:

Το ραδιοτηλεσκόπιο
Το φασματοσκόπιο και ο φασματογράφος
Το φασματοηλιοσκόπιο και ο φασματοηλιογράφος
Ο στεμματογράφος
Ο μονοχρωματικός ηθμός
Το ακτινόμετρο
Τα πρίσματα Χέρσελ
Τα φωτόμετρα
Το πολωσίμετρο
Ειδικές φωτογραφικές συσκευές
Οι στερεοσυγκριτές
Ειδικά χρονόμετρα
Οι χρονογράφοι και τα αστρονομικά εκκρεμή
Ο αστροστάτης
Ο θεοδόλιχος
Ο εξάντας και ο οκτάντας
Ο γνώμονας κ.ά.

Δείτε επίσης
------------

* Αστρομετρία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Astronomical instruments στο Wikimedia Commons

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αστρονομία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85008996
* GND: 4143252-6
* BNF: cb11931645b (data)
* NKC: ph134721

 |

 |
Βροχόμετρο.
Το **βροχόμετρο** είναι ένα από τα επίγεια μετεωρολογικά όργανα για την μέτρηση του ύψους της βροχής.

Ίσως το πρώτο μετεωρολογικό στοιχείο που φαίνεται να μετρήθηκε, όπως βεβαιώνεται και από την ιστορία, ήταν το ύψος της βροχής, εκ του γεγονότος ότι δεν χρειάζεται τίποτα περισσότερο από ένα δοχείο περισυλλογής και ένας βαθμομετρικός κανόνας.

Ιστορία
-------

Το πότε ακριβώς χρησιμοποιήθηκε το πρώτο βροχόμετρο είναι άγνωστο. Κατά την αρχαιότητα οι Έλληνες φέρονται να κρατούσαν σημειώσεις βροχοπτώσεων από τον 5ο αιώνα π.Χ.

Στα θρησκευτικά βιβλία των Εβραίων αναφέρεται πως στην Παλαιστίνη μετρούσαν την βροχή από τον 1ο αιώνα μ.Χ. Στη μακρινή Κορέα χρησιμοποιούσαν μπρούτζινα δοχεία για την μέτρηση της βροχής, πιθανώς λαμβάνοντας υπ' όψη και τον ήχο.

Σήμερα όλοι οι μετεωρολογικοί σταθμοί χρησιμοποιούν συνήθως το δεκαπλασιαστικό βροχόμετρο για την μέτρηση του ύψους της βροχής.

Δεκαπλασιαστικό βροχόμετρο
--------------------------

Το δεκαπλασιαστικό βροχόμετρο αποτελείται από ένα μεταλλικό κωνικό δοχείο που το άνω μέρος του απολήγει σε κυλινδρικό δακτύλιο με χείλη τελείως κυκλικά και λεπτά. Το κωνικό αυτό δοχείο στο κάτω άκρο του καταλήγει σε κυλινδρικό μεταλλικό σωλήνα που συγκοινωνεί με ένα γυάλινο σωλήνα που φέρεται τοποθετημένος παράλληλα προς αυτόν τον μεταλλικό σωλήνα.

Η κυκλική επιφάνεια του στομίου δηλαδή αυτή που ορίζεται από τα λεπτά χείλη του άνω μέρους του κυλινδρικού δακτυλίου είναι δεκαπλάσια του αθροίσματος των επιφανειών των κάθετων τομών (ως προς το διάμηκες) του μεταλλικού και του γυάλινου σωλήνα, εξ ου και ο χαρακτηρισμός του οργάνου «δεκαπλασιαστικό».

Συνεπώς το ύψος του νερού από την βροχόπτωση στο γυάλινο σωλήνα είναι 10πλάσιο εκείνου που έπεσε πραγματικά στην επιφάνεια της Γης κατά την διάρκεια κάποιας βροχόπτωσης. Κατά μήκος του γυάλινου σωλήνα υφίσταται κλίμακα σε εκατοστά και χιλιοστά του μέτρου, τα οποία και παριστούν χιλιοστά και δέκατα του χιλιοστού του μέτρου αντίστοιχα του πραγματικού ύψους της βροχής σε κάποια βροχόπτωση.

Παρατηρήσεις
------------

Επειδή το ίδιο αυτό το όργανο χρησιμοποιείται και για στερεά υδάτινα κατακρημνίσματα, όπως είναι το χιόνι και το χαλάζι, λαμβάνει την ονομασία χιονόμετρο ή χαλαζόμετρο, με την διαφορά ότι γι' αυτές τις μετρήσεις λιώνουμε το χιόνι ή το χαλάζι και μετράμε το ύψος του νερού στο βροχόμετρο. Κατά μέσο όρο, έτσι εμπειρικά ένα εκατοστόμετρο χιονιού αντιστοιχεί με ένα χιλιοστόμετρο βροχής. Η αναλογία όμως αυτή δεν είναι απόλυτη εκ του γεγονότος ότι το χιόνι μπορεί να ποικίλλει στο βαθμό που είναι συμπιεσμένο, ισχύει περισσότερο σ' εκείνες τις περιπτώσεις μικρού σχετικά στρώματος χιονόπτωσης.

Επειδή τα βροχόμετρα μετρούν μόνο το ύψος της βροχής, αν απαιτούνται (ζητούνται) και άλλα βροχομετρικά στοιχεία (π.χ. διάρκεια, ένταση κλπ.) τότε χρησιμοποιούνται οι βροχογράφοι.

Δείτε επίσης
------------

* Βροχή
* Βροχογράφος

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Rain gauges στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85111195
* BNF: cb11933158s (data)

 |

 |
Συντεταγμένες: 41°28′33.96″N 22°34′3.00″E﻿ / ﻿41.4761000°N 22.5675000°E﻿ / 41.4761000; 22.5675000

Η **Ελεούσα** (στα σλαβ. Вељуса, Βελιούσα ) είναι χωριό του δήμου Στρώμνιτσας στη Βόρεια Μακεδονία. Βρίσκεται 10 χιλιόμετρα βόρεια της Στρώμνιτσας στους πρόποδες του βουνού Ελενίτσα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2002 έχει 1.552 κατοίκους.

Στην κορυφή του χωριού βρίσκεται το σημαντικό Μοναστήρι της Παναγίας της Ελεούσας που ανακαινίστηκε το 1080, σύμφωνα με την ελληνόγλωσση κτιτορική επιγραφή επάνω από την είσοδο: «Ενεουργήθη ο Ναός της Υπεραγίας Θεοτόκου της Ελεούσης εξ Αυτών Βάθρων παρά Μανουήλ Μοναχού και Γεγονότος Επισκόπου Τιβεριουπόλεως εν Ετει τω 6588 (1080) Ινδικτιώνος Γ'».

Ναός Παναγίας της Ελεούσας
Το προηγούμενο όνομα του χωριού, πριν την ανακαίνιση του ναού, ήταν Παλαιόκαστρο. Με την ανακαίνιση του ναού της Παναγίας της Ελεούσας (Богородица Елеуса, Μπογκορόντιτσα Ελεούσα), όσοι κάτοικοι μιλούσαν σλάβικα και θέλαν να επισκεφθούν το ναό έλεγαν "одиме во Елеуса, όντιμε βο Ελεούσα" δηλαδή "πάμε στην Ελεούσα" ή "Велеуса, Βελεούσα" δηλαδή "στην Ελεούσα" οπότε προήλθε και η σημερινή ονομασία του χωριού.

Στην οθωμανική περίοδο στο χωριό λειτουργούσε ελληνικό σχολείο και κατά την διάρκεια του ελληνοβουλγαρικού ανταγωνισμού στην περιοχή παρέμεινε καθαρά Πατριαρχικό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανατολικά του Βαρδάρη, ΤΟ ΒΗΜΑ, 26/01/1997
2. ↑  Струмица Манастир Воведение на Пресвета Богородица Елеуса, Дигитална култура за регионална кохезија, digital-culture.eu

Πηγές
-----

* 
* Κρατική Υπηρεσία Στατιστικής της Βόρειας Μακεδονίας, Απογραφή 2002

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δήμος Στρώμνιτσας
Η **Κιμ Γούντμπαμ** (Αγγλικά: Kim Woodburn) γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου 1942 στο Πόρτσμουθ της κομητείας Χάμπσαϊρ της νότιας Αγγλίας στο Ηνωμένο Βασίλειο. Είναι παρουσιάστρια στην Βρετανική τηλεόραση και είναι γνωστή από τη παρουσίαση της εκπομπής Αστραφτερά σπίτια με την Άγκι ΜακΚένζι.

Καριέρα στην τηλεόραση
----------------------

Το 2002 το Channel 4 την προσέλαβε για την παρουσίαση της εκπομπής How Clean is Your House? (Αστραφτερά σπίτια), η οποία ξεκίνησε να προβάλεται τον Φεβρουάριο του 2003, και με αυτόν τον τρόπο η Γούντμπαμ έγινε η πιο ακριβοπληρωμένη υπάλληλος στο Channel 4. Επιπλέον η Γούντμπαμ έχει συμμετάσχει και στην Αμερικανική έκδοση της εκπομπής. Το 2006 έγραψε μια βιβλιογραφία στην οποία έλεγε για νεανικά της χρόνια και για το θάνατο του μωρού της. Το 2008 ήταν ο όγδοος και τελευταίος κύκλος της εκπομπής Αστραφτερά σπίτια.

Το 2009 η Γούντμπαμ ανακοίνωσε ότι δεν θα συμμετέχει σε άλλο κύκλο της εκπομπής Αστραφτερά σπίτια και έτσι το Channel 4 σταμάτησε την προβολή της εκπομπή.

Το Δεκέμβριο 2009 η Γούντμπαμ συμμετείχε στο ριάλιτι σόου *I'm a Celebrity…Get Me out of Here!*.
Το 2010 εμφανίστηκε στην εκπομπή *Come Dine With Me* του Channel 4 ως καλεσμένη μαζί με τους Claire Sweeney, Darren Day και Tom O'Connor.

Το 2011 συμμετείχε στην εκπομπή *Big Brother* ως κριτής σε ένα παιχνίδι με ψώνια.
Το 2012 η Γούντμπαμ συμμετείχε στην εκπομπή Hotel GB του Channel 4.

Βιβλιογραφία
------------

* How Clean Is Your House?(Αστραφτερά σπίτια) (2003) με την Άγκι ΜακΚένζι.
* Too Posh to Wash: The Complete Guide to Cleaning Up Your Life(2004) με την Άγκι ΜακΚένζι.
* The Cleaning Bible: Kim & Aggie's Complete Guide to Modern Household Management (2006) με την Άγκι ΜακΚένζι.
* Unbeaten: The Story of My Brutal Childhood (2006)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 17  Ιουνίου 2019.
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2013.
Η **Βικτουάρ Τομεγκά Ντογκμπέ** (*Victoire Sidémého Dzidudu Dogbé Tomegah*, γεννήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 1959) είναι πολιτικός από το Τόγκο και πρωθυπουργός από τις 28 Σεπτεμβρίου 2020. Είναι η πρώτη γυναίκα στο αξίωμα.
Πριν γίνει επικεφαλής της κυβέρνησης, η Τομεγκά Ντογκμπέ ήταν προηγουμένως υπουργός Ανάπτυξης της βάσης, χειροτεχνίας, νεολαίας και απασχόλησης των νέων στην κυβέρνηση του Κομί Σελόμ Κλασού και διευθύντρια του υπουργικού συμβουλίου του προέδρου Φορ Γκνασινγκμπέ.

Καριέρα
-------

Το 2008, ενώ βρισκόταν στο γραφείο του Αναπτυξιακού Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών στο Μπενίν, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Φορ Γκνασινγκμπέ και ο πρωθυπουργός Ζιλμπέρ Ουνγκμπό ζήτησαν από την Ντογκμπέ Τομεγκά να διαχειριστεί το χαρτοφυλάκιο του Εντεταλμένου υπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ με αρμοδιότητα την ανάπτυξη στη βάση που μόλις είχε δημιουργηθεί στο Τόγκο.

Το 2010, μετά την επανεκλογή του προέδρου Φορ Γκνασινγκμπέ, η Τομεγκά Ντογκμπέ διορίστηκε υπουργός Ανάπτυξης της βάσης, νεανικής βιοτεχνίας και απασχόλησης των νέων στη δεύτερη θητεία του Ζιλμπέρ Ουνγκμπό. Διατήρησε τα υπουργικά της καθήκοντα στην 1η κυβέρνηση του Κουέζι Αουμέι-Ζουνού από το 2012 έως το 2013 και στη 2η κυβέρνηση του Αουμέι-Ζουνού από το 2013 έως το 2015. Μετά τις προεδρικές εκλογές του Απριλίου 2015, ο Κομί Σελόμ Κλασού αντικατέστησε τον Αχουμέι-Ζουνού στην πρωθυπουργία στις 5 Ιουνίου 2015. Ο Κλασού σχημάτισε το υπουργικό του συμβούλιο στις 28 Ιουνίου 2015, στο οποίο η Τομεγκά Ντογκμπέ διατήρησε ακόμη το υπουργείο Ανάπτυξης.

Η Τομπεγκά Ντογκμπέ διορίστηκε πρωθυπουργός στις 28 Σεπτεμβρίου 2020 από τον πρόεδρο Φορ Γκνασινγκμπέ μετά την παραίτηση του Κομί Σελόμ Κλασού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  amisdefaure.com/premier-ministre-victoire-tomegah-dogbe/.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 12  Σεπτεμβρίου 2022.
3. ↑  Ανακτήθηκε στις 6  Οκτωβρίου 2022.
4. ↑  «The International Directory of Government 2022» Routledge. 5  Αυγούστου 2022. σελ. 643. ISBN-13 978-1-032-27532-1.
5. ↑  Heath-Brown, Nick (2017). *The Statesman's Yearbook 2016: The Politics, Cultures and Economies of the World* (στα Αγγλικά). Springer. ISBN 9781349578238.
6. ↑  Martino, John (2013). *Worldwide Government Directory with Intergovernmental Organizations 2013* (στα Αγγλικά). CQ Press. σελ. 1505. ISBN 9781452299372.
7. ↑  «TOGO: Entourage de Faure Gnassingbé». *togosite.com*. 5 Ιουλίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Δεκεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2017.
8. ↑  «Journée internationale de la jeunesse: Mme Victoire Tomégah-Dogbé invite la jeunesse à prendre». iciLome.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2017-11-07.. Ανακτήθηκε στις 6 November 2017.
9. ↑  Hana (26 Σεπτεμβρίου 2020). «Togo's prime minister and government resign, presidency says». *Tunisia News* (στα Γαλλικά). Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2022.