recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Μαρία Παλαιολογίνα Τορνικίνα** ήταν βυζαντινή ευγενής του 13ου αιώνα.

Ήταν κόρη του καίσαρα και σεβαστοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου αδελφού του αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ και της Ειρήνης Βράναινας. Η Μαρία παντρεύτηκε τον Ισαάκιο (Κομνηνό Δούκα) Τορνίκη γνωστής αριστοκρατικής οικογένειας. Ο γάμος είναι γνωστός από το τυπικό της μονής Βεβαίας Ελπίδος της Κωνσταντινούπολης όπου το ζευγάρι έκανε προσφορά μία εικόνα της Θεοτόκου διακομισμένη με τρεις κόκκινες πέτρες από μαργαριτάρι.

>  **Τυπικόν της μονής Βεβαίας Ελπίδος :** [...] προσήνεγκαν γὰρ καὶ αὐτοὶ ἀμφότεροι τῇ μονῇ (Μαρία Τορνικίνα Παλαιολογίνα καὶ Ἰσαὰκ Τορνίκης) χάριν τῶν μνημοσύνων αὐτῶν εἰκόνισμα ἐγκεκοσμημένον λαιμίον, τὴν ὑπεραγίαν μου Θεοτόκον, λιθάρια ἔχον τρία κόκκινα καὶ μαργαρίτας,   
> πηγή : Τυπικόν της μονής Βεβαίας Ελπίδος 
> 
> 

Η Μαρία εκάρη μοναχή με το βαφτιστικό της όνομα, με τον Ισαάκ απέκτησαν έναν γιο τον Ανδρόνικο

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Τυπικόν της μονής Βεβαίας Ελπίδος, Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ - (ref. 92.31-33)-μαργαρίτης (N°3789), ανακτήθηκε 26 Ιανουαρίου 2019
2. ↑  BYZANTINE NOBILITY-Οικογένεια Τορνίκιων, ανακτήθηκε 26 Ιανουαρίου 2019
Συντεταγμένες: 38°53′S 73°17′W﻿ / ﻿38.883°S 73.283°W﻿ / -38.883; -73.283

Η **Λίμνη Μπούδι** (ισπανικά: *Lago Budi*,  προφορά ΔΦΑ: [ˈbuði]) προέρχεται από την Μαπουντούνγκουν λέξη *Füzi* που σημαίνει αλάτι, είναι μια παλιρροιακή λίμνη του υφάλμυρου νερού που βρίσκεται κοντά στην ακτή της περιοχής Αραουκανία, στη νότια Χιλή. Η λίμνη είναι μέρος των ορίων μεταξύ των κοινοτήτων της Σααβέδρα και του Τεοδόρο Σμιτ

Η λίμνη Μπούδι είναι μεταξύ των λίγων λιμνών της δυτικής ακτής της Αμερικής που έχουν τις εποχιακές εισροές του θαλάσσιου νερού. Μια άλλη διαφορά με πολλές χιλιανές λίμνες είναι ότι η λίμνη Μπούδι δεν είναι παγετώδους προέλευσης και δεν βρίσκεται στην οροσειρά των Άνδεων.

Η λίμνη σχηματίστηκε από τεκτονικές κινήσεις και ευστατικές μεταβολές στάθµης θάλασσας.

Πηγές
-----

1. ↑  «Cultivated wetlands and emerging complexity in south-central Chile and long distance effects of climate change» (PDF). Universidad Austral de Chile. Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Geologia del Lago Budi - Γεωγραφία της λίμνης Μπούδι στο Ruta Geologica Αρχειοθετήθηκε 2017-11-10 στο Wayback Machine. (Ισπανικά)
* Chile Travel: Lago Budi[*νεκρός σύνδεσμος*] (Ισπανικά)
* visitchile.com: Lago Budi (Ισπανικά)
* Ecotours Chile: Ethnic Tour To Budi Lake
* Chile es Tuyo: Lago Budi (Ισπανικά)
H **Μαρία Ράιχε** (Maria Reiche) (15 Μαΐου 1903 – 8 Ιουνίου 1998) ήταν Περουβιανή - γερμανικής καταγωγής - μαθηματικός, αρχαιολόγος και μεταφράστρια τεχνικών κειμένων. Είναι περισσότερο γνωστή για την έρευνά της στις γραμμές της Νάσκα, τις οποίες ανακάλυψε μαζί με τον Αμερικανό ιστορικό Πολ Κόσοκ το 1940. Γνωστή ως η "Κυρία των Γραμμών", η Ράιχε έκανε έργο ζωής την καταγραφή, διατήρηση και διάδοση των Γραμμών της Νάσκα.

Παρόλο που το έργο της απέκτησε περιορισμένη αναγνώριση, η Ράιχε κατάφερε να αποσπάσει την διεθνή προσοχή στις γραμμές της Νάσκα οι οποίες το 1994 κηρύχθηκαν μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO. Μετά τον θάνατό της, το σπίτι της στην Νάσκα μετατράπηκε σε μουσείο, με το όνομα μουσείο Μαρία Ράιχε (Museo Maria Reiche). προς τιμήν της το αεροδρόμιο της Νάσκα έλαβε το όνομά της, όπως επίσης περίπου πενήντα σχολεία και άλλοι οργανισμοί στο Περού. Η επέτειος των 115 ετών από την γέννησή της εορτάστηκαν με ένα Google Doodle τον Μάιο του 2018.

Βιογραφία
---------

Η Μαρία Ράιχε γεννήθηκε στην Δρέσδη στις 15 Μαΐου 1903. Σπούδασε μαθηματικά, αστρονομία, γεωγραφία και ξένες γλώσσες στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο της Δρέσδης. Μιλούσε πέντε γλώσσες.

Το 1932, ξεκίνησε να εργάζεται ως νταντά και καθηγήτρια στα παιδιά του γερμανικού προξενείου στο Κούσκο του Περού. Το 1934, ενώ βρισκόταν ακόμα στο Κούσκο, τρύπησε το χέρι της καταλάθος με έναν κάκτο και έχασε ένα δάχτυλο από γάγγραινα. Το 1939, προσλήφθηκε ως καθηγήτρια στην Λίμα και άρχισε να εργάζεται μεταφράζοντας επιστημονικά κείμενα. Όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, εκείνη την ίδια χρονιά, η Μαρία Ράιχε παρέμεινε στο Περού και ανακάλυψε τις γραμμές της Νάσκα ενώ πετούσε πάνω από την έρημο της Νάσκα.

Προσωπική ζωή
-------------

Η σύντροφος της Reiche ήταν η Amy Meredith, η οποία την βοήθησε στο έργο της.

Η υγεία της Reiche επιδεινώθηκε καθώς μεγάλωνε. Χρησιμοποιούσε ένα αναπηρικό καρότσι, υπέφερε από δερματικές παθήσεις και έχασε την όρασή της. Στα τελευταία χρόνια της ζωής της, υπέφερε και από την νόσο του Πάρκινσον. Στην ηλικία των 90 ετών δημοσίευσε το βιβλίο ''*Contributions to Geometry and Astronomy in Ancient Peru''.* Η Maria Reiche πέθανε από καρκίνο των ωοθηκών στις 8 Ιουνίου 1998, σε ένα νοσοκομείο στην Λίμα. Η Reiche τάφηκε μαζί με την αδερφή της κοντά στην Nazca με επίσημες τιμές.

Παραπομπές
----------


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 114056712
* LCCN: n86081819
* ISNI: 0000 0001 1006 1868
* GND: 118852825
* SUDOC: 135354730
* NDL: 00621356
* NKC: xx0126658

 |

 |
Συντεταγμένες: 02°25′S 36°00′E﻿ / ﻿2.417°S 36.000°E﻿ / -2.417; 36.000

Η **λίμνη Νάτρον** (*Natron*) είναι μια αλκαλική λίμνη στη βόρεια Τανζανία, κοντά στα σύνορα με την Κένυα. Η λίμνη καταλαμβάνει μια κοιλότητα στον ανατολικό κλάδο της μεγάλης ρηξιγενούς κοιλάδας της Αφρίκης. Η λίμνη περιβάλλεται από ηφαίστεια, ανάμεσα στα οποία είναι και το ενεργό ηφαίστειο Ολ Ντόινιο Λενγκάι. Η έκταση της λίμνης δεν είναι σταθερή και μπορεί να φτάσει σε έκταση μέχρι τα 850 χλμ², αλλά είναι πολύ ρηχή και το βάθος της φτάνει μόνο το μισό μέτρο.

Η κύρια πηγή νερού είναι ο ποταμός Νότιος Εουάσο Νγκίρο, ο οποίος πηγάζει στην Κένυα, ενώ κατά την περιόδο των βροχών, η λίμνη δέχεται νερά από ποταμούς που πηγάζουν από τα τριγύρω όρη. Η λίμνη τροφοδοτείται από θερμές πηγές πλούσιες σε άλατα που βρίσκονται στην περιφέρεια της λίμνης. Το pH της λίμνης ποικίλει ανάλογα με τις βροχοπτώσεις ανάμεσα σε 9 και 10,5, ενώ η θερμοκρασία της μπορεί να φτάσει τους 50°C. Από την έντονη εξάτμιση σχηματίζεται νάτρον, ένα είδος σόδας. Η λίμνη διαθέτει τόσο μεγάλη ποσότητα ανθρακικού νατρίου που είναι γλοιώδης/ολισθηρή στην αφή.

Παρά τις ακραίες συνθήκες που επικρατούν στη λίμνη, η λίμνη Νάτρον είναι τόπος αναπαραγωγής για περίπου 2,5 εκατομμύρια μικρά φοινικόπτερα (*Phoeniconaias minor*). Τα φοινικόπτερα τρέφονται με μικρά φύκη, όπως η σπιρουλίνα, τα οποία έχουν μια κόκκινη χρωστική. Αυτοί οι οργανισμοί που ευδοκιμούν σε αλατούχα περιβάλλοντα δίνουν στα αλίπεδα της λίμνης ροζ ή κόκκινο χρώμα. Στη λίμνη επίσης ζει ένα μικρό είδος ψαριού, η αλκαλική τιλάπια (*Oreochromis alcalica*) και υπάρχουν πληθυσμοί από μεγάλα φοινικόπτερα (*Phoenicopterus ruber*).

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Lake Profile Natron lakeNet
2. 1 2 3 4 5  Eastern Africa: Northern Tanzania, on the border with Kenya WWF
3. ↑  Lake Natron *Encyclopædia Britannica* Ανακτήθηκε 4 Οκτωβρίου 2013
4. 1 2  Lake Natron and Engaruka basin Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. Birdlife Data Zones
5. 1 2  New Images - Lake Natron, Tanzania Αρχειοθετήθηκε 2012-06-05 στο Wayback Machine. Earth Observatory, NASA
Λίμνη Λίσι
Η **λίμνη Λίσι** (Γεωργιανά: ლისის ტბა) είναι μια μικρή λίμνη κοντά στη Τιφλίδα, Γεωργία. Ανήκει στην κοιλάδα του ποταμού Κύρου, που φιλοξενεί ένα μεγάλο αναπτυξιακό έργο μικτής χρήσης με το ίδιο όνομα. Το τοπίο είναι βραχώδες και ξηρό με θαμνώδη βλάστηση και οικόπεδα στέπας. Η λίμνη και η γύρω περιοχή παρέχουν βιότοπο για ποικιλία διαφορετικών ειδών εξωτικών πουλιών. Εκτός από διάφορα είδη πτηνών, η περιοχή γύρω από τη λίμνη παρέχει καταφύγιο σε μια ποικιλία ζώων όπως χελώνες, αλεπούδες και λαγούς. Η περιοχή είναι γνωστή για τον μεγάλο πληθυσμό των φιδιών που ζουν στις πλαγιές γύρω από τη λίμνη.

Κλίμα
-----

Το κλίμα στη λίμνη είναι ζεστό, μεσογειακό και αρκετά ξηρό. Η ετήσια βροχόπτωση είναι περίπου 400 χιλιοστόμετρα (<20 χιλιοστόμετρα τον Ιανουάριο, <40 χιλιοστόμετρα τον Απρίλιο, <40 χιλιοστόμετρα τον Ιούλιο, <30 χιλιοστόμετρα τον Οκτώβριο), και υπάρχουν 20 έως 30 ημέρες με έντονες βροχοπτώσεις ετησίως. Υπάρχουν επίσης 10 έως 20 ημέρες όπου η περιοχή καλύπτεται με χιόνι. H μέση θερμοκρασία ανά τους μήνες είναι είναι: Ιανουάριος / 0, Απρίλιος / 12, Ιούλιος / 23, Οκτώβριος / 13, και η μέση μέγιστη θερμοκρασία (τον Ιούλιο) είναι 37 βαθμοί Κελσίου.

Διαμάχη για την αναδιαμόρφωση
-----------------------------

Υπάρχουν ποικίλα σχέδια για το σχέδιο "Πράσινη Πόλη Λίσι", μια ανάπτυξη μικτής χρήσης στην όχθη της λίμνης. Ο πρόεδρος της TBC Bank, της Γεωργιανής Εταιρείας Ανάπτυξης, ο Μαμούκα Χαζαράντζε βρίσκεται πίσω από το έργο, ενώ η αρχιτεκτονική εταιρεία Andropogon έκανε το γενικό σχέδιο και το σχεδιασμό του χώρου. Το πρώτο στάδιο της "Πράσινης Πόλης Λίσι" λειτούργησε το 2011.

Τα τρέχοντα σχέδια για την ανασυγκρότηση της περιοχής χρονολογούνται από το 2007, όταν μια ομάδα με επικεφαλής τον Χαζαράντζε ξεπέρασε μια ομάδα Ισραηλινών επενδυτών προσφέροντας 182 εκατομμύρια δολάρια για 354 εκτάρια γης. Οι όροι της συμφωνίας με την κυβέρνηση απαιτούσαν από τον όμιλο Χαζαράντζε να δαπανήσει 30 εκατομμύρια δολάρια για αναβαθμίσεις δημόσιων υπηρεσιών κοινής ωφελείας στην περιοχή και σε ένα σύστημα παροχής γλυκού νερού στη λίμνη.

Η ομάδα του Χαζαράντζε αρνήθηκε τους όρους της συμφωνίας και κατέληξε, υπό αμφισβητήσιμες συνθήκες, να αγοράσει τη γη απευθείας από την πόλη έναντι 55 εκατομμυρίων δολαρίων - εξοικονόμηση 127 εκατομμυρίων δολαρίων από την αρχική υποβολή προσφορών κατά του ισραηλινού ομίλου. Έχουν απορριφθεί όλες οι απαιτήσεις για τη βελτίωση της οικολογίας της περιοχής και οι μόνες προϋποθέσεις που ισχύουν σήμερα σχετικά με την ανάπτυξη σε αυτήν την περιοχή είναι η απαίτηση για ακόμη περισσότερο κερδοσκοπική στέγαση.

Δείτε επίσης
------------

* Τουρισμος στη Γεωργία
* Κύρος (ποταμός)

Παραπομπές
----------

1. Tim Burford, Lonely Planet: Georgia, p.217
2. "Lisi Lake Waterfront Mixed-Use Development", Andropogon site
3. "Green Lisi Town" photoset on Flickr"
4. Lisi Development website
5. OCCRP Report
6. Lisi Lake to Regain Past Glory
Η **Μέθοδος Κασίσκι**, **Εξέταση Κασίσκι** ή αλλιώς **Τεστ Κασίσκι** είναι μια μέθοδος της επιστήμης της κρυπτογραφίας για τη διάσπαση πολυαλφαβητικών κρυπτοσυστημάτων.

Τα βήματα
---------

Τα βήματα για το Τεστ Κασίσκι είναι τα εξής:

1. Αναγνώριση των επαναλαμβανόμενων μοτίβων τριών ή περισσότερων χαρακτήρων
2. Για κάθε μοτίβο γράφουμε τη διεύθυνση που ξεκινάνε τα μοτίβα
3. Υπολογίζουμε την απόσταση μεταξύ των μοτίβων
4. Προσδιορίζουμε όλους τους παράγοντες των αποστάσεων ΜΚΔ
5. Επιλέγουμε τον παράγοντα που εμφανίζεται πιο συχνά.

Η βασική ιδέα
-------------

Η βασική ιδέα βρίσκεται πίσω από την παρατήρηση ότι λόγω της επανάληψης κάποιων λέξεων μέσα στο μήνυμα, κρυπτογραφούνται και παράγονται ίδια κρυπτοκείμενα όταν είναι ευθυγραμμισμένα με το κλειδί. Τα επαναλαμβανόμενα συμπλέγματα θα πρέπει να είναι τουλάχιστον τρία. Μετρώντας την απόσταση ανάμεσα στα επαναλαμβανόμενα μοτίβα δημιουργείται μια λίστα από αποστάσεις και ο ΜΚΔ όλων αυτών είναι συνήθως το μήκος του κλειδιού. Αν ο κρυπταναλυτής βρει το μήκος του κλειδιού, π.χ. έστω 5, τότε σε ένα κρυπτογραφημένο κείμενο τα γράμματα στην θέση (1, 1 + 5n) δημιουργούν μια λίστα μιας μονοαλφαβητικής αντικατάστασης η οποία αναλύεται εύκολα με την ανάλυση συχνότητας γραμμάτων. Καταλήγουμε με τόσες λίστες όσα είναι τα στοιχεία του κλειδιού και αντιμετωπίζουμε πλέον την πολυαλφαβητική αντικατάσταση σαν πολλές απλές μονοαλφαβητικές αντικαταστάσεις.
Ο **Μάρκος Μαυρομάτης** (γεν. Αθήνα, 5 Ιουνίου 1958) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, μια φορά διεθνής με την Εθνική Ελλάδας των Ανδρών και με πολλές συμμετοχές στην Εθνική ομάδα των Ελπίδων, που αγωνιζόταν στη μεσαία γραμμή και νυν προπονητής ποδοσφαίρου.

Ξεκίνησε από την εφηβική ομάδα του Απόλλωνα Αθηνών, ενώ σε ηλικία 18 ετών προωθήθηκε στην ανδρική ομάδα, ξεκινώντας την παρουσία του στην Α΄Εθνική.

Αγωνίσθηκε στη μεγάλη κατηγορία για 9 συνεχόμενες περιόδους, από το 1976-77 έως και το 1984-85, συμπληρώνοντας 180 συμμετοχές σε επίσημους αγώνες πρωταθλήματος, ενώ πέτυχε 10 τέρματα. Το καλοκαίρι του 1985 αποδεσμεύθηκε και υπέγραψε στον Ατρόμητο Περιστερίου, όπου έπαιξε για 6 μήνες.

Από το Δεκέμβριο του 1986 έως και το 1988 έπαιξε στο Αιγάλεω, στη Β΄ και τη Γ' Εθνική, προσθέτοντας ακόμη 70 συμμετοχές και 6 γκολ στο ενεργητικό του. Τερμάτισε τη σταδιοδρομία του δε, στη Δόξα Βύρωνα (Γ΄ Εθνικής) την περίοδο 1988 - 89.

Στις 11 Νοεμβρίου του 1980 χρίσθηκε για μια και μοναδική φορά διεθνής με την Εθνική ομάδα των Ανδρών.

Ακολούθησε καριέρα προπονητή, έχοντας εργασθεί στις ομάδες Α.Ε. Κηφισιά (περίοδος 1995-96 και 2013-14,2016-17 αντικαθιστώντας το Θωμά Γράφα), Κεραυνός Κερατέας, Α.Ο. Χανιά, Α.Π.Ο. Παναργειακός, Βύζας Μεγάρων (3 φορές), Αιολικός Μυτιλήνης και Αιγάλεω Α.Ο.(2 φορές)

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Διεθνής αθλητική ιστοσελίδα
* Νίκος Δημ. Νικολαΐδης, "50 Χρόνια Αιγάλεω" (έκδοση Δήμος Αιγάλεω, 1998)
* Γεώργιος Παγιωτέλης, "Το Έπος της Α΄Εθνικής", ένθετο περιοδικού "Οι Παγκόσμιοι", έκδοση Κλ. Γεωργαλάς Ε.Π.Ε.
* "40 Χρόνια Ποδόσφαιρο και ΠΡΟ-ΠΟ" (έκδοση εφημερίδας "Προπόραμα" (2000)

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Ο Μάρκος Μαυρομάτης στο Football Database*
2. ↑  Το αρχείο των διεθνών από την ιστοσελίδα της ΕΠΟ
3. ↑  *OnSports.gr: "Μαυρομάτης στο Αιγάλεω*"
Η **ELISA** (**Enzyme-linked Immunosorbent Assay**) είναι βιοχημική μέθοδος ανίχνευσης της παρουσίας ενός αντισώματος ή ενός αντιγόνου σε ένα δείγμα.

Πιο συγκεκριμένα, η διαδικασία που ακολουθείται είναι η εξής: Αρχικά, ένα αντίσωμα προσκολλάται πάνω σε μία σταθερή επιφάνεια (Elisa sandwich), μετά προστίθεται το δείγμα μέσα στο οποίο περιέχεται το επιθυμητό αντιγόνο και γίνεται πρόσδεση αντιγόνου-αντισώματος. Κατόπιν, προστίθεται αντίσωμα που ανιχνεύει το αντιγόνο. Ακολουθεί ποσοτικοποίηση με την χρήση ενός ενζύμου που δεσμεύεται έμμεσα με το σύμπλοκο. Έπειτα προστίθεται υπόστρωμα και γίνεται ενζυμική αντίδραση που δίνει έγχρωμο σύμπλοκο το οποίο στη συνέχεια μετριέται. Η ένταση του φωτός είναι ανάλογη με την συγκέντρωση του βιομορίου που μελετάται.

Η συγκεκριμένη μέθοδος έχει εφαρμογές στην τεχνολογία τροφίμων ώστε να εντοπιστούν αλλεργιογόνες τροφές όπως το γάλα, τα καρύδια , τα φιστίκια τα αυγά και τα αμύγδαλα. Επιπρόσθετα η συγκεκριμένη μέθοδος μπορεί να χρησιμοποιηθεί στον τομέα της τοξικολογίας για μία ταχεία και προκαταρκτική διάγνωση για ορισμένες κατηγορίες ναρκωτικών και φαρμάκων. Ακόμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για διάγνωση δυσανεξίας των τροφών , ωστόσο τα αποτελέσματα του συγκεκριμένου τεστ είναι αμφιλεγόμενα.

Οι διάφορες τεχνικές της μεθόδου ELISA , χρησιμοποιούνται για ποσοτική όπως και για ποιοτική ανάλυση. Η ποσοτική ανάλυση στηρίζεται στη μέτρηση της απορρόφησης του δείγματος και στη σύγκριση αυτής με μία πρότυπη καμπύλη (γρ. παράσταση) , ώστε να προσδιοριστεί η συγκέντρωση του αντιγόνου ή του αντισώματος του δείγματος. Η ποιοτική ανάλυση μας παρέχει ενδείξεις για την ύπαρξη αρνητικόυ ή θετικού αποτελέσματος στο δείγμα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Daniel Sapikas MD - Ανοσοενζυμική μέθοδος ELISA και τροφική δυσανεξία». *www.sapikas.gr*. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2017.
2. ↑  «ELISA Antibody, protocol and troubleshooting». *www.elisa-antibody.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2017.
Ο **Μάρκος Ιωάννου** ή Μαλλιαράκης ήταν καραβοκύρης, καπετάνιος αγωνιστής του 1821 και πολιτικός από την Κάσο. Ήταν γνωστός σαν *Διακομάρκος*. Μετά θάνατο τιμήθηκε με τον βαθμό του πλοιάρχου.

Βιογραφία
---------

Στην επανάσταση του 1821 πήρε μέρος με δικό του το πλοίο του «Λεωνίδας» και ήταν από τους πρωτεργάτες του ξεσηκωμού των Κασιωτών τον Απρίλη του 1821. Το 1824, κατά την καταστροφή της Κάσου από τον Οθωμανικό στρατό και τον Τουρκοαιγυπτιακό στόλο, ήταν μαζί με τον Ιωάννη Γρηγοριάδη οι ηγέτες των Κασιωτών. Πιάστηκε αιχμάλωτος και όταν τον πήγαν μπροστά στον Χουσεΐν Μπέη αρνήθηκε την πρόταση να συμπαραταχτεί μαζί του και να του χαρίσει τη ζωή. Αναφέρεται ότι κατάφερε να λυθεί και να σκοτώσει τρεις Τούρκους πριν τον θανατώσουν στις 7 Ιουνίου 1824 .

Πολιτική
--------

Χρημάτισε από το 1822 «Φροντιστής θάλασσας» υπεύθυνος για τα πλοία της επαρχίας του. Από το 1823 διετέλεσε αρχικά Έπαρχος Κάσου και μετέπειτα (1823 - 24) Έπαρχος Καρπάθου. Ήταν πληρεξούσιος της Κάσου στην Β' Εθνοσυνέλευση Άστρους το 1823.

Παραπομπές
----------

* Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Ρόδου, Βιογραφίες Επιφανών Δωδεκανησίων Αγωνιστών του 1821

1. ↑  Αστυπάλαιας Πολιτεία Η Δωδεκάνησος (Αστυπάλαια) κατά την επανάσταση του 1821
Ο **Λουίς Ρόγιο** (ισπανικά: Luis Royo, 20 Μαΐου 1954) είναι Ισπανός ζωγράφος και διακοσμητής.

Βιογραφία
---------

Γεννημένος στην Ollala της Ισπανίας το 1954, ξεκίνησε την επαφή του με τις τέχνες σπουδάζοντας τεχνολογικό σχεδιασμό κατασκευών, αλλά βλέποντας ότι η απόλυτη γεωμετρία δεν κάλυπτε τις προσδοκίες του στράφηκε σε σπουδές ζωγραφικής, διακοσμητικής και αρχιτεκτονικής εσωτερικών χώρων. 

Επηρεασμένος από τον Μάη του ’68 στη Γαλλία, δημιούργησε διάφορα μεγάλα σε μέγεθος έργα με κοινωνική θεματολογία που παρουσιάστηκαν σε διάφορες ομαδικές εκθέσεις 1972 και 1976. Στην συνέχεια έχοντας επηρεαστεί από τα κόμικς των Μπιλάλ (Enki Bilal) και Μοέμπιους (Jean Henri Gaston Giraud, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο *Moebius*), άρχισε το 1978 να σχεδιάζει κόμικς και συμμετείχε στην γνωστή έκθεση κόμικς της Γαλλικής πόλης Ανγκουλέμ το 1980. 

Το 1979 με τη γέννηση του γιου του αφήνει την δουλειά του στο ατελιέ διακοσμητικής για να ασχοληθεί εξ ολοκλήρου με την δημιουργία κόμικς. Δουλειές του δημοσιεύονται στα περιοδικά *Comix international*, *Rambla*, *El Víbora* και *Heavy Metal*. Το 1983 μια συνάντηση με τον Ραφαέλ Μαρτίνεθ θα διασφαλίσει το μέλλον του στην παγκόσμια αγορά ως σχεδιαστή-ζωγράφου εξώφυλλων για περιοδικά, βιβλία, δίσκους, ακόμα και για βιντεοπαιχνίδια, σε Ευρώπη και Αμερική. Στη συνέχεια από το 1990 και μέχρι τις μέρες μας έκδωσε διάφορα βιβλία, συλλογές των δημιουργιών του, όπως τα *Women*, *Secrets*, *III millennium* και άλλα.

Βιβλία
------

* *Women*
* *Malefic*
* *Secrets*
* *III Millennium*
* *Dreams*
* *Prohibited Book*
* *Prohibited Book II*
* *Prohibited Book III*
* *Prohibited Sketchbook*
* *Evolution*
* *Conceptions*
* *Conceptions II*
* *Conceptions III*
* *Visions*
* *Fantastic Art*
* *The Labyrinth Tarot*
* *Subversive Beauty*
* *Wild Sketches I*
* *Dark Labyrinth*
* *Wild Sketches II*
* *Dome*
* *Wild Sketches III*
* *Dead Moon*
* *Dead Moon: Epilogue*

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Internet Speculative Fiction Database*. 374. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  (Γαλλικά) *NooSFere*. -48710. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  www.luisroyo.com/en/biography/.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 17  Ιουνίου 2019.
5. ↑  www.comic-con.org/awards/inkpot. Ανακτήθηκε στις 28  Ιουλίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Luis Royo Fantasy

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 84436923
* **Europeana**: agent/base/68513
* LCCN: n99012898
* ISNI: 0000 0000 7823 1248
* GND: 123918170
* SUDOC: 074728563
* BNF: cb135043545 (data)
* MusicBrainz: 5646fd2e-06a5-4977-ad6a-433052f56fd0
* NDL: 01044697
* NKC: jx20081126003
* BNE: XX1085219

 |

 |
Η νότα λα σε διαφορετικά τονικά ύψη, στο κλειδί του σολ και το κλειδί του φα
Το **Λα** είναι η έκτη κατά σειρά ανόδου από το μεσαίο ντο μουσική νότα. Οι θεμελιώδεις εναρμόνιες νότες του είναι το σολ με διπλή δίεση (**ΣΟΛ**) και το σι με διπλή ύφεση (**ΣΙ**𝄫).

Συχνότητα και χρήσεις
---------------------

Συνιστά τη νότα βάσει της οποίας τα μουσικά όργανα της ορχήστρας κουρδίζουν —για τη διαδικασία αυτή, αρχικώς κάποιο πνευστό όργανο, συνήθως το όμποε, παίζει μία νότα λα και ακολούθως τα υπόλοιπα όργανα ρυθμίζουν τη νότα λα εκείνου του τονικού ύψους βάσει της νότας του πνευστού. Στις σύγχρονες ορχήστρες, οι ομποΐστες χρησιμοποιούν για τον σκοπό αυτόν ηλεκτρονικά όργανα που δίνουν τη νότα λα στα 440 Hz, πρότυπη συχνότητά της κατά τον Διεθνή Οργανισμός Προτύπων (ISO).

Ιστορικά, η συχνότητα της νότας λα λάμβανε διάφορες τιμές. Ειδικότερα για τη μουσική του μπαρόκ, ως συχνότητα του λα λαμβάνεται η 415 Hz, που βρίσκεται ένα ημιτόνιο χαμηλότερα από το σύγχρονο πρότυπο.

Το λα (A0) είναι η χαμηλότερη νότα στο τυπικό πιάνο και μία από τις υψηλότερες του εύρους του (A7), απέχοντας 2 νότες από το υψηλότατο ντο (C8).

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Why does the orchestra tune to the oboe?». *Rockford Symphony Orchestra* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2023.
2. ↑  «ISO 16:1975 Acoustics - Standard Tuning Frequency». International Standards Organization. Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2019.
3. ↑  Pollens, Stewart (21 Απριλίου 2022). *A History of Stringed Keyboard Instruments* (στα Αγγλικά). Cambridge University Press. σελ. 50. ISBN 978-1-108-38648-7.
4. ↑  «The Piano». *hyperphysics.phy-astr.gsu.edu*. Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2023.
Στην ελληνική μυθολογία ο **Λαομέδοντας** ή **Λαομέδων** ήταν ένας από τους βασιλιάδες της Τροίας, γιος του Ίλου και της Ευρυδίκης.

Ο μύθος
-------

Ο Λαομέδων ήταν σύζυγος της κόρης του ποτάμιου θεού Σκαμάνδρου, της Στρυμούς ή Πλακίας (κατ' άλλους της Λευκίππης) και πατέρας πολλών παιδιών, όπως ο Τιθωνός, ο Ποδάρκης και η Ησιόνη. Ως γιος του αναφέρεται (συνήθως ως νόθος) και ο Βουκολίωνας, που τον απέκτησε με τη νύμφη Καλύβη.

Ο Λαομέδων διαδέχθηκε στον θρόνο της Τροίας τον πατέρα του και μετά θέλησε να κτίσει μεγάλα τείχη γύρω από την πόλη. Προσέλαβε λοιπόν με μισθό τους θεούς Ποσειδώνα και Απόλλωνα, τους οποίους ο Δίας είχε τιμωρήσει να υπηρετήσουν θνητό. Οι δύο αθάνατοι εργάσθηκαν πραγματικά επί ένα ολόκληρο χρόνο. Ο Όμηρος αναφέρει ότι ο Ποσειδώνας έκτισε τα τείχη, ενώ ο Απόλλωνας έβοσκε τα κοπάδια του Λαομέδοντα στο όρος Ίδη. Βοηθός αμφοτέρων ήταν ο θνητός Αιακός. Μόλις όμως πέρασε ο χρόνος, ο Λαομέδοντας αρνήθηκε να τους δώσει όσα τους είχε υποσχεθεί και μάλιστα απείλησε τον Απόλλωνα ότι θα τον έδενε και θα τον πουλούσε για δούλο στα νησιά! Τότε οργίσθηκαν οι δύο θεοί και ο μεν Απόλλωνας έστειλε λοιμό στην πόλη, ο δε Ποσειδώνας έστειλε ένα θαλάσσιο τέρας που έβγαινε με την πλημμυρίδα και έτρωγε ανθρώπους.

Σύμφωνα με τον χρησμό που έλαβε τότε ο Λαομέδων, η πόλη θα λυτρωνόταν από το θηρίο αν έδινε σε αυτό ως γεύμα την κόρη του Ησιόνη. Εκείνο τον καιρό πέρασε ο Ηρακλής από την Τροία μαζί με τους Αργοναύτες και υποσχέθηκε στον βασιλιά να σώσει την κόρη του αν του έδινε τα άλογα που είχε λάβει ως δώρο από τον Δία επειδή τον βοήθησε να αρπάξει τον ανιψιό του (κατά μία εκδοχή γιο του), τον Γανυμήδη. Ο Λαομέδων το υποσχέθηκε και ο ήρωας σκότωσε το θηρίο απελευθερώνοντας την κόρη, αλλά ο κακόβουλος βασιλιάς αθέτησε και πάλι την υπόσχεσή του. Ο Ηρακλής θύμωσε και επέστρεψε μετά από καιρό ως αρχηγός στρατού, κυρίευσε την Τροία (πολύ πριν τον περίφημο Τρωικό Πόλεμο) και σκότωσε με τα βέλη του τον Λαομέδοντα και όλους τους γιους του εκτός από τον Ποδάρκη. Την Ησιόνη τότε την έδωσε ως σύζυγο στον φίλο του Τελαμώνα.

Μία παραλλαγή του μύθου λέει αναλυτικότερα ότι ο Ηρακλής απέστειλε πρώτα στον Λαομέδοντα τους Τελαμώνα και Ίφικλο για να ζητήσουν τα άλογα που του είχε υποσχεθεί. Ο Λαομέδων όμως φυλάκισε τους δύο απεσταλμένους του ήρωα και ήταν έτοιμος να επιτεθεί εναντίον των λοιπών Αργοναυτών. Τότε ο Ηρακλής ειδοποιήθηκε από τον Ποδάρκη, κυρίεψε την πόλη και σκότωσε τον βασιλιά. Ο τάφος του βρισκόταν στην Τροία. Σύμφωνα με κάποιο χρησμό, η πόλη ήταν αδύνατο να αλωθεί όσο ο τάφος αυτός παρέμενε άθικτος.

Δείτε επίσης
------------

* Άλωση της Τροίας (Πολύγνωτος), αναπαράσταση πανοραμικής τοιχογραφίας μεγαλογραφίας του φημισμένου αρχαίου έλληνα ζωγράφου Πολύγνωτου.
* Ο αστεροειδής 6997 Λαομέδων (6997 Laomedon), που ανήκει στην Τρωική Ομάδα και ανακαλύφθηκε το 1977, πήρε το όνομά του από τον μυθικό αυτό βασιλιά της Τροίας.

Πηγή
----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

1. ↑  «Приам» (Ρωσικά)
2. ↑  «Антигона» (Ρωσικά)
Η **Μεγάλη Δούκισσα Ναταλία Αλεξέγιεβνα της Ρωσίας** (*Великая Княгиня Наталья Алексеевна Романова/Velikaya Knyaginya Natalya Alekseyevna Romanova*, 21 Ιουλίου 1714 - 22 Νοεμβρίου 1728) ήταν κόρη του Τσάρεβιτς της Ρωσίας Αλεξέι Πετρόβιτς.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 21 Ιουλίου 1714 στην Αγία Πετρούπολη, και ήταν το μεγαλύτερο παιδί και η μοναχοκόρη του Τσάρεβιτς Αλεξέι Πετρόβιτς της Ρωσίας και της Πριγκίπισσας Καρλότας Χριστίνας του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ. Μετά το θάνατο του πατέρα της, αυτή και ο αδελφός της μεταφέρθηκαν στη ρωσική αυλή το 1719, όπου ανατράφηκαν υπό την επίβλεψη της Άννας Ιβάνοβνα Κράμερ.

Ο αδελφός της έγινε Τσάρος το 1727. Ήταν κληρονόμος του θρόνου μετά την Ελισάβετ και την Άννα. Έγινε κέντρο προσοχής όταν ο Μένσικοφ ήθελε να την παντρέψει με τον γιο του. Περιγράφεται ως ευφυής και ευγενική και θεωρήθηκε καλή επιρροή στον αδερφό της, που ήταν κοντά της.

Πέθανε στις 22 Νοεμβρίου 1728 στη Μόσχα σε ηλικία 14 ετών. Είναι θαμμένη στον καθεδρικό ναό Πέτρου και Παύλου στην Αγία Πετρούπολη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Romanowowie. Imperium i familia* str. 179
2. ↑  Родословная книга Всероссійскаго дворянства. // Составилъ В. Дурасов. — Ч. I. — Градъ Св. Петра, 1906. С. 41
3. ↑  Jirí Louda and Michael MacLagan, Lines of Succession: Heraldry of the Royal Families of Europe, 2nd edition (London, U.K.: Little, Brown and Company, 1999), table 137.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μεγάλη Δούκισσα Ναταλία Αλεξέγιεβνα της Ρωσίας** |
Η **μέθοδος Formox** (αγγλ. *Formox process*) είναι βιομηχανική μέθοδος -με αυτή την τεχνολογικά κατοχυρωμένη ονομασία (*TM, trademark*)- με την οποία παράγεται σε βιομηχανική κλίμακα η φορμαλδεΰδη. Το σήμα κατατεθέν αυτό ανήκει στη χημική βιομηχανία *Johnson Matthey*. Η μέθοδος αυτή επινοήθηκε αρχικά από κοινού από τη σουηδική χημική βιομηχανία *Perstorp* και την εταιρεία *Reichhold Chemicals*.

Χημικώς, η φορμαλδεΰδη παράγεται με καταλυτική οξείδωση της μεθανόλης. Οι πιο συχνά χρησιμοποιούμενοι καταλύτες είναι καθαρό μέταλλο αργύρου ή/και ένα μείγμα οξειδίου του σιδήρου με μολυβδαίνιο ή βανάδιο. Στην πιο συχνά χρησιμοποιούμενη διαδικασία της μεθόδου Formox, που χρησιμοποιεί οξείδιο του σιδήρου και μολυβδαίνιο ή βανάδιο, η μεθανόλη και το οξυγόνο αντιδρούν στους 300-400°C για να παράξουν φορμαλδεΰδη σύμφωνα με την εξής χημική αντίδραση:

CH3OH + ½ O2 → H2CO + H2O
Ο καταλύτης με βάση τον άργυρο είναι πιο αποτελεσματικός συνήθως σε υψηλότερη θερμοκρασία, περίπου 650°C. Σε αυτή τη διαδικασία, δύο χημικές αντιδράσεις αποδίδουν ταυτόχρονα φορμαλδεΰδη: αυτή που αναφέρεται παραπάνω, καθώς και η παρακάτω αντίδραση αφυδρογόνωσης:

CH3OH → H2CO + H2
Περαιτέρω οξείδωση του τελικού προϊόντος (φορμαλδεΰδης) κατά την παραγωγή της συνήθως δίνει μυρμηκικό οξύ που βρίσκεται στο διάλυμα φορμαλδεΰδης και τυπικά απαντάται σε ppm (μέρη ανά εκατομμύριο).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Formaldehyde - Johnson Matthey». *www.formox.com*.
2. ↑  Comyns, Alan E. (21 Φεβρουαρίου 2014). *Encyclopedic Dictionary of Named Processes in Chemical Technology* (στα Αγγλικά). CRC Press. ISBN 9781466567771.
3. ↑  «FORMOX process». *Johnson Matthey*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2021.
Το **Λαογραφικό Μουσείο της Ένωσης Ποντίων Πιερίας** ιδρύθηκε από τον Ποντιακό Σύνδεσμο Πιερίας και στεγάζεται σε κτίριο που ανήκει στο Σύνδεσμο στο κέντρο της Κατερίνης, κοντά στο Δημοτικό Πάρκο. Άνοιξε το 1990, μετά από προσπάθειες συλλογής λαογραφικού υλικού που εξακολουθούσαν να κατείχαν οικογένειες προσφύγων από τον Πόντο που είχαν εγκατασταθεί στην Πιερία. Η καμπάνια διεξήχθη από τριμελή επιτροπή υπό την επίβλεψη των Καθηγητών Δημήτριου Παντερμαλή και Νόρας Σκουτέρης.

Σκοπός του μουσείου είναι να διατηρήσει και να προωθήσει τον πολιτιστικό πλούτο των Ελλήνων Ποντίων. Έχει περίπου 600 αντικείμενα κοινωνικού, λαογραφικού και ιστορικού ενδιαφέροντος, μερικά από τα οποία είναι εξαιρετικά πολύτιμα.

Στην αίθουσα εισόδου υπάρχουν, ένας μεγάλος χάρτης της Μαύρης Θάλασσας, με επισημασμένα τα μεγάλα κέντρα, φωτογραφίες σχολείων και χωριατών ηλικιωμένων από τις πόλεις Κοτύωρα, Σουχούμι και Καρς και προσωπικά υπάρχοντα των προσφύγων (βιβλία, κεντημένα υφάσματα, ποδιές).

Το κύριο μέρος του μουσείου παρουσιάζει την ανακατασκευή των κύριων τμημάτων ενός σπιτιού του Πόντου: την αίθουσα υποδοχής με καναπέδες γύρω από ένα χαμηλό στρογγυλό τραπέζι, διακοσμητικά κεντημένα με τα γράμματα του αλφάβητου από τις άγαμες γυναίκες, και ψαλτήρια, και γυναικεία κοστούμια από τη Φάτσα, την Οινόη και την Τραπεζούντα. Δίπλα σε αυτό βρίσκεται η κρεβατοκάμαρα, με ένα κρεβάτι, κιλίμια, χαλιά, ψάθες, η στολή μιας νιόπαντρης γυναίκας από τα Κοτύωρα και άλλα έπιπλα. Στη συνέχεια υπάρχει η κουζίνα με τζάκι, τραπέζι, μαγειρικά σκεύη, λάμπες και μαγκάλι. Τέλος, σε μια γωνία εμφανίζεται αριθμός γεωργικών εργαλείων, μαζί με έναν πάγκο εργαλείων για το εμπόριο του κατασκευαστή χτενών.

* Γεωργικά εργαλείαΓεωργικά εργαλεία
* Παραδοσιακή κρεβατοκάμαραΠαραδοσιακή κρεβατοκάμαρα
* Η αίθουσα υποδοχήςΗ αίθουσα υποδοχής

Συντεταγμένες: 40°16′10.7″N 22°29′56.1″E﻿ / ﻿40.269639°N 22.498917°E﻿ / 40.269639; 22.498917

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Μαρτίου 2017. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2017.
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2017.
Συντεταγμένες: 18°03′N 77°32′W﻿ / ﻿18.050°N 77.533°W﻿ / 18.050; -77.533

  

Η **Ενορία της Μάντσεστερ** (αγγλικά: Parish of Manchester) είναι μια από τις δεκατέσσερις ενορίες της Τζαμάικα. Έχει έκταση 830,1 τ.χλμ. και πληθυσμό 185.801 κατοίκων (2001). Πρωτεύουσα είναι η Μαντεβίλ.

Γεωγραφία
---------

Η Μάντσεστερ βρίσκεται νότια-κεντρικά της Τζαμάικα. Στα νότια βρέχεται από την Καραϊβική Θάλασσα. Συνορεύει στα δυτικά με την Αγία Ελίζαμπεθ, στα ανατολικά με την Κλαρεντόν και στα βόρεια με την Τρελόνι. Έχει έκταση 830,1 τ.χλμ.. Είναι η έκτη μεγαλύτερη ενορία της Τζαμάικα μετά την Αγία Άννα, την Αγία Ελίζαμπεθ, την Κλαρεντόν, την Αγία Αικατερίνη και την Τρελόνι.

### Λίμνες

Η κυριότερη λίμνη είναι η WINDALCO Residual Lake. 

### Κόλποι

Η Μάντσεστερ είναι πλούσια σε κόλπους. Ο κυριότερος είναι ο Λονγκ Μπέυ και δεύτερος μεγαλύτερος ο Μακκαρί.

Δημογραφία
----------

Η Μάντσεστερ είχε πληθυσμό 185.801 κατοίκων (2001). Είναι σε πληθυσμό η έταρτη μεγαλύτρη ενορία της Τζαμάικα μετά τον Άγιο Ανδρέα, την Αγία Κατερίνα και την Κλαρεντόν. 

### Πόλεις

* Αλιγκέιτορ Ποντ
* Γουίλλιαμσφιλντ
* Κριστιάνα
* Μάιλ Γκούλλι
* Μαντεβίλ
* Νιούπορτ
* Πόρος

Οικονομία
---------

Στην Μάντσεστερ καλλιεργούνται πριμέντο, πιπερόριζα, μπανάνες, καφές, πορτοκάλια, κίτρος, γκρέιπφρουτ και ένα είδος κίτρου, που λέγεται τανγκόρ. Στην Κριστιάνα παράγεται, επίσης, και ιρλανδική πατάτα.

Δείτε επίσης
------------

* Ενορίες της Τζαμάικα

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γεωγραφία της Μάντσεστερ[*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πληροφορίες για Μάντσεστερ, Τζαμάικα

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Επαρχίες και Ενορίες της Τζαμάικα |
| --- |
|  |
| Κορνουάλη | 
* Ανόβερ
* Σαιντ Ελίζαμπεθ (Τζαμάικα)
* Τρελόνι
* Σαιντ Τζέιμς
* Γουεστμόρλαντ
 |
|  |
| Μίντλσεξ | 
* Κλάρεντον
* Μάντσεστερ
* Σαιντ Μαίρη
* Σαιντ Κάθριν
* Σαιντ Ανν
 |
|  |
| Σάρεϊ | 
* Κίνγκστον
* Σαιντ Άντριου
* Πόρτλαντ
* Σαιντ Τόμας
 |

 |
Ο **Μάρβιν Ογκουνσίπε** (γεννήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 1996) είναι Αυστριακός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής της Μπάγερν Μονάχου του Γερμανικού Πρωταθλήματος. Έχει γερμανική υπηκοότητα από το 2018.

Επαγγελματική σταδιοδρομία
--------------------------

Πριν υπογράψει με την Μπάγερν Μονάχου το 2014, ο Ογκουνσίπε έπαιζε με τη Βιένα ΝΣ Τίμπεργουλβς.  Ο Ογκουνσίπε έκανε την πρώτη συμμετοχή του για την Μπάγερν στις 12 Φεβρουαρίου 2017, σε μία νίκη με 56–80 επί της Άλμπα Βερολίνου στην οποία σημείωσε 2 πόντους. 

Ο Ογκουνσίπε στάλθηκε δανεικός στους Χάμπουργκ Τάουερς για την περίοδο 2019-20. 

Στις 11 Μαΐου 2020, δόθηκε δανεικός στην Κράιλσχαϊμ Μέρλινς για τα πλέι οφ της χρονιάς 2019–20. 

Στις 17 Αυγούστου 2020, δόθηκε ξανά δανεικός στην Χάμπουργκ Τάουερς για έναν ακόμη χρόνο. 

Στις 9 Ιουλίου 2021, η Μπάγερν Μονάχου ανακοίνωσε ότι ο Μάρβιν Ογκουνσίπε θα επέστρεφε στην Μπάγερν Μονάχου μετά τον δανεισμό του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  FCB Team Profile
2. ↑  ALBA Berlin – FC Bayern Munich
3. ↑  «Hamburg Towers». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2019.
4. ↑  «Marvin Ogunsipe wechselt nach Crailsheim» (στα German). hamburg-city-webguide.de. 11 Μαΐου 2020. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2020. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
5. ↑  «Bayern Munich loans Marvin Ogunsipe back to Hamburg» (στα Αγγλικά). Sportando. 17 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2020.
6. ↑  «Power forward Marvin Ogunsipe returns to Bayern». *FC Bayern* (στα Γερμανικά). 11 Ιουλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουλίου 2021.
Η **Μεγάλη Δούκισσα Αλεξάνδρα Αλεξάνδροβνα της Ρωσίας** (*Великая Княгиня Александра Александровна Романова/Velikaya Knyaginya Aleksandra Aleksandrovna Romanova*, 30 Αυγούστου 1842 - 10 Ιουλίου 1849) ήταν κόρη του Τσάρου της Ρωσίας Αλέξανδρου Β΄.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 30 Αυγούστου 1842 στο Χειμερινό Παλάτι, και ήταν το μεγαλύτερο παιδί και κόρη του Αλέξανδρου Β΄ της Ρωσίας και της Μαρίας της Έσσης.

Ο θάνατός της από βρεφική μηνιγγίτιδα κατέστρεψε τους γονείς της. Η μητέρα της εξακολουθούσε να την θρηνεί, δεκαετίες μετά το θάνατό της.

Ο Ίγκαρ έγραψε επίσης ότι το όνομα Αλεξάνδρα θεωρήθηκε άτυχο στην οικογένεια Ρομανόφ από τα τέλη του 19ου αιώνα, επειδή ως έφεραν το όνομα "*Αλεξάνδρα*" είχαν πεθάνει όταν ήταν παιδιά ή στην εφηβεία τους. Το βρετανικό κοινό αναρωτήθηκε γιατί καμία από τις κόρες της Τσαρίνας δεν έλαβε το όνομά της προς τιμήν της. Ο Ίγκαρ εξήγησε ότι το όνομα δεν χρησιμοποιήθηκε, παρά το γεγονός ότι Αλεξάνδρα ήταν το όνομα της μητέρας τους, και θεωρήθηκε τόσο άτυχο.

Άλλες κακότυχες που λεγόντουσαν Αλεξάνδρα ήταν η Μεγάλη Δούκισσα Αλεξάνδρα Πάβλοβνα, η Μεγάλη Δούκισσα Αλεξάνδρα Νικολάγιεβνα και η Μεγάλη Δούκισσα Αλεξάνδρα Γεωργίεβνα. Ο Ίγκαρ αναφέρει ότι και άλλοι κλάδοι της οικογένειας είχαν ονομάσει τις κόρες τους Αλεξάνδρα, αλλά καμία δεν έζησε μέχρι την ηλικία των εικοσιενός ετών.

Πέθανε στις 10 Ιουλίου 1849 στο Χειμερινό Παλάτι σε ηλικία 6 ετών. Είναι θαμμένη στον Καθεδρικό Ναό Πέτρου και Παύλου στην Αγία Πετρούπολη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Zeepvat (2004), p. 178
2. ↑  Radzinsky (2005), p. 121
3. ↑  Radzinsky (2005), pp. 92-93
4. ↑  Zeepvat (2004), pp. 25, 94
5. ↑  Eagar, Margaret (1906). «Six Years at the Russian Court». *alexanderpalace.org*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Οκτωβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2008.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μεγάλη Δούκισσα Αλεξάνδρα Αλεξάνδροβνα της Ρωσίας** |

* Grey, Ian (2016). *The Romanovs*. New Word City. σελ. 67. ISBN 978-1-61230-954-5.
* Margaret Eagar, *Six Years at the Russian Court,* 1906.
* Radzinsky, Edvard (2005). *Alexander II: The Last Great Tsar*. Free Press, a division of Simon and Schuster, Inc. (ISBN 978-0-7432-7332-9)
* Van Der Kiste, John (2004). *The Romanovs 1818-1959* Sutton Publishing. (ISBN 0-7509-3459-X)
* Zeepvat, Charlotte (2004). *The Camera and the Tsars*. Sutton Publishing. (ISBN 0-7509-3049-7)
* thePeerage.com, Alexandra Alexandrovna Romanov, Grand Duchess of Russia
Ο **Μάρκελλος Σιταρένιος** (14 Μαΐου 1956) είναι Έλληνας πρώην διεθνής υδατοσφαιριστής που αγωνίστηκε στις Ολυμπιάδες του 1980 και του 1984. Με την Εθνική ομάδα κατέγραψε 256 συμμετοχές και αγωνίστηκε με τα γαλανόλευκα σε τέσσερα πανευρωπαϊκά, δύο παγκόσμια πρωταθλήματα και ένα παγκόσμιο κύπελλο. Υπήρξε παίκτης του Εθνικού Πειραιά με τον οποίο κατέκτησε 14 συνεχόμενα πρωταθλήματα. 

Το 1981 με την πειραϊκή ομάδα έφτασε στους τέσσερις του Κυπέλλου πρωταθλητριών και μετείχε στο φάιναλ φορ του Ντουμπρόβνικ, επίτευγμα που δεν είχε επαναληφθεί στο παρελθόν. 

Το 1985 μεταγράφηκε στην ιταλική Polisportiva Anzio και ήταν ο πρώτος Έλληνας πολίστας που έπαιξε επαγγελματικά στο πρωτάθλημα της Ιταλίας. Διετέλεσε στην συνέχεια προπονητής του Ν.Ο. Χίου, Εθνικού και της Εθνικής νέων με την οποία κατέκτησε το 1993 το πρώτο ελληνικό μετάλλιο σε πανευρωπαϊκούς αγώνες. 

Το 1992 εκλέχτηκε μέλος της Τεχνικής Επιτροπής πόλο της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας (FINA) και το 1994 μέλος της αντίστοιχης Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας (LEN). 

Το 2001 εκλέχτηκε πρόεδρος της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας Συλλόγων Υδατοσφαίρισης (AWPC), θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2010.

Από το 2012 και έπειτα, ο Μάρκελλος Σιταρένιος έχει στραφεί στην προσπάθεια ανάπτυξης του ελληνικού πόλο μέσα από τις μικρές ηλικίες. Εκείνη τη χρονιά ίδρυσε τον σύλλογο του Απόλλωνα Αλίμου, με βασικό στόχο την δημιουργία ηλικιακών ομάδων στην υδατοσφαίριση, αλλά και στη συγχρονισμένη κολύμβηση.

Το 2014 ο σύλλογος μετονομάστηκε σε Λέοντες Αλίμου και το 2015, για πρώτη φορά, έλαβε μέρος σε πανελλήνιο πρωτάθλημα στη κατηγορία Μίνι Παίδων και Παίδων. Από τότε οι συμμετοχές του σωματείου στα ηλικιακά πανελλήνια πρωταθλήματα είναι συνεχείς. Το 2018 συμφωνήθηκε με τον ΥΔΡΑΪΚΟ ΝΟ να αποτελέσουν οι ακαδημίες πόλο μέρος των υποδομών του συλλόγου από το νησί του Αργοσαρωνικού.

Τίτλοι
------

### Με τον Εθνικό Πειραιώς

**Πρωτάθλημα Ελλάδος (14)**: 1972, 1973, 1974, 1975, 1976, 1977, 1978, 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985

**Κύπελλο Ελλάδος (2)**: 1984, 1985

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Sports-Reference.com*. www.sports-reference.com/olympics/athletes/si/markellos-sitarenios-1.html. Ανακτήθηκε στις 20  Ιανουαρίου 2016.
2. ↑  «Olympedia – Markellos Sitarenios». *www.olympedia.org*. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2022.
3. ↑  «Μάρκελλος Σιταρένιος». *ΥΔΡΑΪΚΟΣ ΝΑΥΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ | Ακαδημίες*. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2022.
Μια ομάδα των μακιαγιόλι στο καφε Μικαλάτζελο Ο όρος **μακιαγιόλι** χρησιμοποιήθηκε με μειωτική σημασία αρχικά, για να χαρακτηρίσει μια ομάδα καλλιτεχνών της τοπιογραφίας, που χωρίς να προσέχουν το σχέδιο και τα περιγράμματα, απλώνουν το χρώμα στα έργα τους κατά προσέγγιση γιατί κύριος σκοπός τους είναι να αναδείξουν τις χρωματικές σχέσεις. Έτσι σαν *μακιαγιόλι* χαρακτηρίζεται τόσο η παραπάνω τεχνική της ζωγραφικής όσο και οι ζωγράφοι της Φλωρεντίας που την χρησιμοποίησαν, μεταξύ του 1855 και του 1870. Η πρώτη αναφορά έγινε στις 3 Νοεμβρίου 1862 σε άρθρο ανώνυμου δημοσιογράφου στην «Εφημερίδα του Λαού» της Φλωρεντίας με το οποίο προσδιόριζε σαν μαγιακιόλι τους ζωγράφους αυτούς που συγκεντρώνονταν στο καφέ Μικελάτζελο (*Caffè Michelangiolo*) κοντά στη Σάντα Μαρία ντελ Φιόρε. Η ομάδα των ζωγράφων αποδέχεται την πρόκληση, ιδιοποιούνται το όνομα, του προσδίδουν θετική σημασία και υπερασπιζόμενοι τη ζωγραφική της «κηλίδας» αντιτίθενται στην τότε επικρατούσα ακαδημαϊκή ζωγραφική, επιζητώντας την άμεση και αυθόρμητη σχέση με τη φύση. Οι ίδιοι αυτοαποκαλούνταν αρχικά «Εφετιστές» (ιταλ. *Effettisti*), πιθανόν από τη γαλλική λέξη *effet*.

Οι Γάλλοι ζωγράφοι Κορό και Κουρμπέ με τις συχνές επισκέψεις και τα έργα τους στην Ιταλία επήρεασαν σε μεγάλο βαθμό τους μακιαγιόλι και την τεχνική τους η οποία μπορεί να θεωρηθεί προοάγγελος κατά κάποιον τρόπο της τεχνική των γάλλων ιμπρεσιονιστών. Η θεματολογία των μακιαγιόλι είναι κυρίως τα τοπία αλλά ασχολούνται και με πορτρέτα, καθημερινές σκηνές (βλ. ρωπογραφία) και ιστορικά θέματα. Αρκετοί, μάλιστα, από αυτούς συμμετείχαν ενεργά σε ενθικοαπελευθερωτικά κινήματα της εποχής τους. Οι Τζουζέππε Αμπάτι, Κριστιάνο Μπάντι, Οντοάρντο Μποράνι, Βιτσέντσο Καμπάνια, Τζοβάννι Φαττόρι, Σιλβέστρο Λέγκα, Σερνέζι και Τελέμακο Σινιορίνι αναφέρονται σαν κυριότεροι εκπρόσωποι, ενώ αρκετά έργα τους εκτίθενται στη Πινακοθήκη Νεότερης Τέχνης του Παλάτσο Πίττι της Φλωρεντίας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Ιστορία της Τέχνης 14ος - 20ος αιώνας*, Ντ. Τεράμπα και Γκ. Κρεπάλντι, εκδ. Τόπος, τομ. ΙΙΧ, σελ. 156, ISBN 978-960-6760-57-0
2. ↑  Nancy Gray Troyer. "Macchiaioli." *Grove Art Online. Oxford Art Online*. Oxford University Press, ανακτήθηκε 20 Ιουνίου, 2016
3. ↑  *Λεξικό Καλλιτεχνικών Όρων* από το διαδικτυακό τόπο του Ερευνητικού Κέντρου ΝΙΚΙΑΣ[*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  «Φλωρεντία: Παλάτσο Πίτι». *www.books-in-greek.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2017.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 262004773
* LCCN: sh85079262
* SUDOC: 171033639
* BNF: cb16695880s (data)
* ULAN: 500121686
* BNE: XX5337354
* RKD: 246756

 |

 |
Η **Μεγάλη Δούκισσα Ναταλία Πέτροβνα της Ρωσίας** (*Великая Княгиня Наталья Петровна Романова/Velikaya Knyaginya Natalya Petrovna Romanova*, 31 Αυγούστου 1718 - 15 Μαρτίου 1725) ήταν κόρη του Τσάρου της Ρωσίας Πέτρου Α΄.

Βιογραφία
---------

Η Ναταλία γεννήθηκε στις 31 Αυγούστου 1718 στην Αγία Πετρούπολη, και ήταν το δέκατο παιδί και η νεότερη κόρη του Πέτρου Α΄ της Ρωσίας και της δεύτερης συζύγου του Μάρθας Σκαβρόνσκαγια μετέπειτα Αικατερίνη Α΄ της Ρωσίας.

Όταν ο Πέτρος έμαθε για τη γέννηση της κόρης του, έκανε μια γιορτή και έστειλε το στόλο του στην Αγία Πετρούπολη.

```
"Σήμερα, στις 20 Αυγούστου στην δοξασμένη Τριάδα ο Παντοδύναμος Θεός έδωσε στην Αυτοκρατορική Αυτού Μεγαλειότητα την πιο λαμπρή νεογέννητη κόρη, και το όνομα της... Ναταλία - Λοιπόν σήμερα 26 Αυγούστου στη μνήμη του ιερού μάρτυρα Αντριάν και της Ναταλία."
- Περιγραφή από το αρχείο της Μονής Αλεξάνδρου Νιέφσκι στη βασιλεία του αυτοκράτορα Πέτρου του Μεγάλου
```

Η Ναταλία έζησε περισσότερο από τα άλλα παιδιά του Πέτρου (εκτός από τους Αλεξέι, Άννα και Ελισάβετ).

Μόνο η Άννα, η Ελισάβετ και η Ναταλία έζησαν στη διακήρυξη της Ρωσικής Αυτοκρατορίας το 1721 και έλαβαν τον τίτλο της "Τσαρίνας". Όταν η Ναταλία πέθανε στις 15 Μαρτίου 1725 στην Αγία Πετρούπολη από ιλαρά, μετά από ένα μήνα μετά τον πατέρα της, ο Πέτρος δεν θαφτεί ακόμη και το φέρετρο της νεαρής πριγκίπισσας τοποθετήθηκε στο ίδιο δωμάτιο. Είναι θαμμένη στον καθεδρικό ναό Πέτρου και Παύλου στην Αγία Πετρούπολη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Пушкин А.С. История Петра I. Собрание сочинений А.С. Пушкина в десяти томах. Том 8.». rummuseum.ru. Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2017.

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μεγάλη Δούκισσα Ναταλία Πέτροβνα της Ρωσίας** |

* Grey, Ian (2016). *The Romanovs*. New Word City. σελ. 67. ISBN 978-1-61230-954-5.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 4236156811375745390006
* GND: 1194047939

 |

 |
Ο **Μακεδονικός τάφος Ελαφοχωρίου** είναι αρχαιολογικό μνημείο κοντά στον οικισμό Ελαφοχώρι του νομού Έβρου. Το μνημείο ανήκει στο μακεδονικό τύπο τάφου, αλλά παρουσιάζει ορισμένα ιδιαίτερα μορφολογικά χαρακτηριστικά, όπως όλοι οι σύγχρονοί του κτιστοί τάφοι της Θράκης. Ο τάφος χρονολογείται στο τέλος του 4ου αιώνα π.Χ.

Μια τυχαία ανασκαφή έφερε στο φως ένα τύμβο από τα πρώιμα Ελληνιστικά χρόνια (4ος αιώνας π.Χ.), ένα θρακικό υπόγειο τάφο, που πιστεύεται πως είναι οικογενειακός τάφος. Είναι χτισμένος με αμμοχάλικο και λαξευμένους γωνιόλιθους από το λατομείο πωρόλιθου Μεταξάδων ενώ υπάρχει δρόμος, προθάλαμος και κυρίως θάλαμος. Στο βάθος του θαλάμου υπάρχει μια κλίνη και στο δάπεδο τάφος.  Το 1976, μετά και την επίσκεψη αρχαιολόγου Γ. Μπακαλάκη πραγματοποιήθηκαν εργασίες στερέωσης και περίφραξης του χώρου. Σήμερα αποτελεί αξιοθέατο των οικισμών Δάφνης και Ελαφοχωρίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού | Μακεδονικός τάφος Ελαφοχωρίου». *odysseus.culture.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2022.
2. ↑  IEFIMERIDA.GR, NEWSROOM (31 Οκτωβρίου 2014). «Δεν είναι μόνο η Αμφίπολη -Τα παραδείγματα άλλων μακεδονικών τάφων με υπόγειες κρύπτες [εικόνες]». *iefimerida.gr*. Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2022.
3. ↑  «Τάφος Ελαφοχωρίου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2014.
4. ↑  Τάφος του 4ου-3ου αιώνα π.Χ
5. ↑  «Μακεδονικός τάφος Ελαφοχωρίου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2022.
6. ↑  «Mακεδονικός τάφος Ελαφοχωρίου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Απριλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2014.
Ο Λέος Φιρκούσνι (*τσέχικα: **Leoš Firkušný***) ήταν Τσέχος μουσικολόγος. Γεννήθηκε στις 16 Ιουλίου 1905 στη Ναπατζέντλα (Napajedla) (σημερινή Τσεχία ). Ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός του διάσημου πιανίστα Rudolf Firkušný και της αδελφής τους Marie Kasiková (γεννημένη Firkušná, 11 Οκτωβρίου 1909). Ήταν ειδικός στον Leoš Janáček και έκανε πολλά για να φέρει τη μουσική του στους ακροατές του εξωτερικού. Ήταν ένας από τους ιδρυτές του μουσικού φεστιβάλ Άνοιξη της Πράγας. Πέθανε στις 9 Ιουλίου 1950 στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής .

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

Černušák, Gracián, επιμ. (1963). *Československý hudební slovník I. A-L* (στα Τσεχικά). Prague: Státní hudební vydavatelství. σελίδες 324–325.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  *Czech National Authority Database*. jk01031241. Ανακτήθηκε στις 23  Νοεμβρίου 2019.
2. 1 2  «Český hudební slovník osob a institucí» (Τσεχικά) 2728.
3. 1 2  «Encyklopedie dějin města Brna» (Τσεχικά) 14997.
4. ↑  *The Fine Art Archive*. cs.isabart.org/person/24296. Ανακτήθηκε στις 1  Απριλίου 2021.
5. ↑  (Αγγλικά) *BillionGraves*. 41247217.
6. ↑  Černušák (1963), p. 324

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 50458538
* LCCN: n00074866
* ISNI: 0000 0000 5557 925X
* GND: 135595029
* NKC: jk01031241

 |

 |
Το **Λέξινγκτον** (αγγλικά: *Lexington, Kentucky*), είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της πολιτείας του Κεντάκι, και η 57η μεγαλύτερη πόλη στις ΗΠΑ. Είναι έδρα της κομητείας Φαγιέτ. Ο πληθυσμός του Λέξινγκτον, ανέρχεται σε 343.104 κατοίκους (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2022), η μητροπολιτική του περιοχή σε 521.292 κατοίκους, ενώ η συνδυασμένη στατιστική περιοχή του Λέξινγκτον, ανέρχεται σε 747.919 κατοίκους.

Το Λέξινγκτον, αποτελεί την 28η μεγαλύτερη από άποψη έκτασης στις Ηνωμένες Πολιτείες. 

Η πόλη ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 1775.

Το Λέξινγκτον απέχει από το Λούισβιλ, περίπου 125 χιλιόμετρα (78 μίλια).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Lexington-Fayette, KY population». *population.us*. Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2022.
2. ↑
3. ↑
4. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Lexington, Kentucky στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 268117975
* LCCN: n79108998
* SUDOC: 182847950
* BNF: cb154282531 (data)
* NKC: ge1091064
* BNE: XX5547759

 |

 |
Ο **Μανολάκι Τασέβ** (Манолаки Ташев) ήταν Βούλγαρος οικονομολόγος και πολιτικός, ο πρώτος δήμαρχος της Σόφιας (1878).

Ο Τασέβ γεννήθηκε το 1835 σε οικογένεια πλούσιου εμπόρου της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Σπούδασε στη Σόφια με δάσκαλο τον Σάβα Φιλαρέτοβ και αργότερα, οικονομικά στη Βιέννη. Διορίστηκε δήμαρχος της Σόφιας από τις ρωσικές αρχές στις 10 Φεβρουαρίου 1878 και παρέμεινε στη θέση αυτή έως τις 8 Ιουνίου 1878. 

Όταν το 1878 ο Ρωσικός στρατός μετά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο απελευθέρωσε την Σόφια από τους Οθωμανούς διόρισε έναν *πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου της Σόφιας* όπου σε συνεργασία με έναν Ρώσο αξιωματούχο ασκούσε χρέη δημάρχου στην πόλη. Ο Ρώσος αυτός αξιωματούχος, ο Αλεξάντερ Μοσολόφ, ανέφερε τον Τασέβ ως βοηθό του. Στα έργα του αναφέρονται η δημιουργία δομών του δήμου, όπως η δημιουργία υπηρεσιών πυροσβεστικής, υγειονομικής και τεχνικής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βιογραφία του Μανολάκι Τάσεβ (Βουλγάρικα)
2. 1 2 3  kmet Тодораки Пешов – първият избран столичен кмет - БНР, (Βουλγάρικα)], (Βουλγάρικα)
Συντεταγμένες: 40°47′43″N 81°31′22″W﻿ / ﻿40.79528°N 81.52278°W﻿ / 40.79528; -81.52278

Το **Μάσιλον** (Massillon) είναι πόλη των ΗΠΑ στην πολιτεία Οχάιο (κομητεία Σταρκ). Είναι κτισμένη στις όχθες του ποταμού Τασκαράουας, σε υψόμετρο 289 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, και έχει πληθυσμό 31.325 κατοίκους (απογρ. 2000), περίπου σταθερό κατά την τελευταία τριακονταετία. Η έκταση του δήμου είναι 43,8 τ.χλμ.. Υπάρχει βιομηχανία προϊόντων χάλυβα και αλουμινίου, μηχανημάτων και κλιβάνων, ενώ στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν ανθρακωρυχεία. Σημερινός (2007) δήμαρχος είναι ο Francis H. Cicchinelli, Jr..

Η πόλη ιδρύθηκε το 1812 από 150 περίπου αγρότες, εργάτες και μηχανικούς. Το όνομά της οφείλεται στον Γάλλο επίσκοπο Ζαν Μπατίστ Μασιγιόν (1663-1742), αλλά βέβαια, όντας στις ΗΠΑ, το όνομα της πόλεως προφέρεται με αμερικανική προφορά. Είναι γνωστή για την αιματηρή κατάληξη της απεργίας και νυκτερινής διαδηλώσεως των εργατών χαλυβουργίας στις 11 Ιουλίου 1937, με τρεις νεκρούς και δεκάδες τραυματίες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Massillon, Ohio στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 125501951
* LCCN: n81106805
* GND: 110550400X

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Αμερική
* Πύλη:Ηνωμένες Πολιτείες
 |

 |