recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Εδμόνδος Φυρστ** (1863 ή 1867-1947) ήταν Έλληνας δραματικός ηθοποιός βαυαρικής καταγωγής.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1863 ή το 1867, από μητέρα Ελληνίδα, καλής οικογένειας της Σμύρνης, και Γερμανό πατέρα, καθηγητή ξένων γλωσσών, ο οποίος μετακόμισε από την Σμύρνη στην Αθήνα το 1877. Ο πατέρας Φυρστ δεν ενέκρινε την κλίση του γιου του προς το θέατρο και, για να τον απομακρύνει, φρόντισε να τον διορίσει υπάλληλο στους Θεσσαλικούς Σιδηροδρόμους. Μόνο μετά τον θάνατο του πατέρα του ο Εδμόνδος Φυρστ μπόρεσε να εκπληρώσει το όνειρό του. Ανέβηκε πρώτη φορά στη θεατρική σκηνή σε ηλικία 21 ετών, το 1888 ή 1889, όπου και εργάσθηκε με τους τότε σπουδαίους θιάσους της Αθήνας Ν. Καρδοβίλη και Ευαγγελίας Παρασκευοπούλου μέχρι το 1890. Από εκείνο το έτος και μέχρι το 1901 όπου προσλήφθηκε από το Βασιλικό Θέατρο (Αθήνα), συνεργάσθηκε με το θίασο των αδελφών Ταβουλάρη. Το 1894 νυμφεύτηκε την κόρη του Διονυσίου Ταβουλάρη, Ελένη, με την οποία και πρωταγωνίστησε στο Βασιλικό Θέατρο στον "*Φάουστ*" του Γκαίτε, "*Αμαξά Ένσελ*" του Χάουπτμαν, "*Οιδίπους τύραννος*" του Σοφοκλή, "*Φαύστα και Νικηφόρος Φωκάς*" του Δ. Βερναρδάκη, "*Οθέλλος*" του Σαίξπηρ, "*Βουλιαγμένη καμπάνα*" του Χάουπτμαν, "*Ο χρηματιστής*" του Μιρμπώ, "*Οιδίπους επί Κολωνώ*" του Σοφοκλή, κ.ά..  
 
Μετά όμως το κλείσιμο του θεάτρου αυτού σχημάτισε κατά καιρούς δικούς του θιάσους με πρωταγωνίστριες τη Μαρίκα Κοτοπούλη, την Κυβέλη Θεοδωρίδου και τη Ροζαλία Νίκα.

Ο Εδμόνδος Φυρστ διέπρεψε κυρίως σε δραματικούς και τραγικούς ρόλους και ιδιαίτερα τον "Οιδίποδα Τύραννο" του Σοφοκλή, τον "Λουδοβίκο ΙΑ΄" του Δελαβίνι, στο "Φτωχόκοσμο" του Ντοστογιέφσκι, το "Χαλασμένο σπίτι" του Σπύρου Μελά, κ.ά. Μέχρι πριν το τέλος της ζωής του εμφανιζόταν έκτακτα σε διάφορες καλλιτεχνικές παραστάσεις. Πέθανε από πνευμονική συμφόρηση στην Αθήνα την 1η Νοεμβρίου 1947 και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό του Αγίου Γεωργίου Καρύτση. Κατέλιπε 3 γιους, τον Γουλιέλμο, τον Διονύσιο και τον Αλέξανδρο.

Φιλμογραφία
-----------

Το 1929 ο Εδμόνδος Φυρστ συμμετείχε ως πρωταγωνιστής στην ελληνική κινηματογραφική ταινία "**Η Μπόρα**" των Δημήτρη Γαζιάδη και Παύλου Νιρβάνα, ένα ερωτικό δράμα, μαζί με τους Περικλή Χριστοφορίδη, Αλίκη Ιερωνύμου και Δημήτρη Τσακίρη.

Σημείωση
--------

Το 1962 προς τιμή του Εδμόνδου Φυρστ, το θέατρο Σαμαρτζή μετονομάστηκε σε θέατρο Φυρστ.

Πηγές
-----

* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ. ΚΔ΄, σελ.275 (Π. Α. Καλογερίκος).
* Σπανδωνής, Νικόλαος Ι. *Εδμόνδος Φυρστ* (Οι καλλιτέχναι μας). Εν Αθήναις: Τυπ. Καλλιτεχνικής Επιθεωρήσεως, 1911.

1. ↑  Η νεκρολογία του στην εφημερίδα "Εμπρός", αναφέρει ότι ήταν 84 ετών το 1947.
2. 1 2  "Εδμόνδος Φυρστ", Εμπρός, φύλλο 2ας Νοεμβρίου 1947, [efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin\_ftr.asp?c=108&pageid=-1&id=56184&s=0&STEMTYPE=1&STEM\_WORD\_PHONETIC\_IDS=AAiARyASdASZASbAScAAi&CropPDF=0 σελ. 5] (μέσω ΕΒΕ).
Η **Ελένη Φυρστ**, το γένος Ταβουλάρη, (Κωνσταντινούπολη 1873-) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του θιασάρχη, Διονυσίου Ταβουλάρη.

Προσωπική ζωή
-------------

Το 1894 παντρεύτηκε τον δραματικό ηθοποιό Εδμόνδο Φυρστ και τον ίδιο χρόνο ανέβηκε στη θεατρική σκηνή. Εργάσθηκε με τον σύζυγό της στο Βασιλικό Θέατρο (Ελλάδα) σε όλο το διάστημα της πρώτης λειτουργίας του και στη συνέχεια με τον θίασο του συζύγου της μέχρι και το 1922, οπότε και αποσύρθηκε από τη σκηνή, μετά από 28 περίπου χρόνια θεατρικής καριέρας.

Διακρίσεις
----------

Αντίθετα από το σύζυγό της η Ελένη Φυρστ διακρίθηκε κυρίως σε κωμικούς χαρακτηριστικούς τύπους που διέπλασε η ίδια, σπουδαία μιμήτρια των οποίων θεωρείται ότι υπήρξε αργότερα η Μαρίκα Νέζερ. Ειδικότερα η Ελένη Φυρστ διακρίθηκε στα έργα "Νύφη της Κούλουρης" του Ε. Παντόπουλου, "Ζιζάνιο", "Βιβλιοθηκάριος", "Πληκτικός κόσμος" κ.ά.

Πηγές
-----

* Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια τομ.ΚΔ΄, σελ.275.
Ο **Ραφαήλ του Βανάτου** (*σερβικά : Рафаило Банатски*) είναι άγιος της Σερβικής ορθόδοξης εκκλησίας. Έζησε τον 16ο και 17ο αιώνα. 

Ήταν μοναχός στην Μονή Χιλανδαρίου στο Άγιο όρος κι εστάλη σε ιδιοκτησία της μονής στο Βανάτο. Φτάνοντας εκεί ο Ραφαήλ έφτιαξε καλύβα από καλάμια για να μένει, στα προάστια του σημερινού Zrenjanin. Μετά το θάνατό του έρχονταν στον τάφο του πολλοί πιστοί που αναζητούσαν βοήθεια και άφηναν τάματα. Δεν είναι γνωστό ακριβώς πότε πέθανε , η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία τον γιορτάζει στις 29 Αυγούστου.

Αναφορές
--------

* Слободан Милеуснић, Свети Срби, издавач: манастир Каленић, у Крагујевцу 1989.
Οι **Until June** είναι αμερικανικό μουσικό συγκρότημα της εναλλακτικής ροκ. Ανήκουν στην εταιρεία Flicker Records / Sony BMG. Το τραγούδι τους "What I've Done", ήταν στο Top 10 των τραγουδιών στον κατάλογο του CHR και χρησιμοποιήθηκε για τα τηλεοπτικά προγράμματα του ABC "Private Practice" και "Grey's Anatomy". Πολύ γνωστό είναι το τραγούδι τους "Sleepless" το οποίο έγινε νούμερο ένα στην Ελλάδα τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 2008.

Ιστορία
-------

Το σημερινό όνομα του συγκροτήματος προήλθε από το αρχικό τετραμελές συγκρότημα με την ονομασία Juune. Σε αυτό μέλη ήταν οι Τζος Μπάλαρντ, Νταν Μπάλαρντ, Κρις Φόλεϊ και Τζάστιν Τάρλεϊ. Οι ίδιοι είχαν κυκλοφορήσει αρκετές δισκογραφικές δουλειές (EPs). Ωστόσο, μεγάλες δισκογραφικές εταιρείες, όπως η Κάπιτολ, δεν τους εμπιστευόταν για συμβόλαιο. Την άνοιξη του 2004 αποχώρησε ο ντράμερ Τζάστιν Τάρλεϊ, για οικογενειακούς λόγους (έπρεπε να είναι στο Τέξας, κοντά στους δικούς του). Αντικαταστάθηκε από τον Τζέιμι Πιτς. Μια ακόμα αποχώρηση ήταν του Κρις Φόλεϊ, λόγω γάμου, όπως επίσης και του Πιτς, ο οποίος αποφάσισε να ακολουθήσει ακαδημαϊκή καριέρα. Λίγο αργότερα έγινε νέο μέλος του συγκροτήματος ο Ντάνιελ Ντέμπσι.

Το καλοκαίρι του 2005, οι June υπέγραψαν συμβόλαιο με τη Flicker Records/Sony BMG και το όνομα Juune το άλλαξαν σε Until June. Αυτό θυμίζει και το γεγονός ότι οι ίδιοι είχαν θέσει προθεσμία ως τον Ιούνιο του 2005 να εξασφαλίσουν την υπογραφή συμβολαίου με δισκογραφική εταιρεία, ειδάλλως θα διαλύονταν. Το πρώτο τους LP κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2007, με τίτλο το όνομα του συγκροτήματος. Σε αυτό, στο τραγούδι και στα πλήκτρα είναι ο Τζος Μπάλαρντ, στην κιθάρα ο Νταν Μπάλαρντ, στα ντραμς ο Ντάνιελ Ντέμπσι και στο μπάσο ο Κρις Φόλεϊ.

Δισκογραφία
-----------

### Άλμπουμς

* Until June – 5 Δεκεμβρίου 2007 (Κυκλοφορία στην Ιαπωνία, με ένα επιπλέον κομμάτι & βιντεοκλίπ)
* Until June – 17 Απριλίου 2007
* Until June - The EP– Μάρτιος 2006 (3 Οκτωβρίου 2006 - iTunes)

**Με το όνομα Juune**

* My Luck's Run Out EP (Ηχογραφήθηκε αλλά δεν κυκλοφόρησε ποτέ) – Ιανουάριος 2005
* Why Not Stop EP – Ιούνιος 2004
* Unnoticed EP – Αύγουστος 2003
* The Red EP – Ιανουάριος 2003
* The Blue EP – Μάρτιος 2003
* Juune EP – Μάιος 2002

### Σινγκλς

* *What I've Done*, #4 (21 Δεκεμβρίου 2007 περιοδικό R&R
* *Sleepless*, #1 στην Ελλάδα (8 Μαΐου & 15 Μαΐου 2008 περιοδικό R&R)
* *Sleepless*, #4 στη Νορβηγία (Ιούλιος 2008)

Παραπομπές
----------

1. ↑  6 Δεκεμβρίου 2007 Weekend 22 Countdown , ραδιοφωνικό πρόγραμμα, ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου του 2007

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Until June στο MySpace

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 157335518
* **Europeana**: agent/base/11132
* LCCN: n2009008567
* ISNI: 0000 0001 0505 5543
* MusicBrainz: 6a886654-fb19-4311-a8bb-4322e9977c2f

 |

 |
«Domine quo vadis?», πίνακας του Αννίμπαλε Καρράτσι από το 1602
Η φράση ***«Κβο βάντις;»*** (*Quō vādis?*) είναι μια λατινική ερωτηματική φράση που σημαίνει κατά λέξη «πού βαδίζεις;». Μεταφράζεται επίσης συχνά (και ορθότερα) ως «πού πηγαίνεις;» ή παραδοσιακά ως «πού υπάγεις;».

Αυτή η φράση είναι γνωστή από μία χριστιανική παράδοση που αναφέρεται στον Απόστολο Πέτρο: Σύμφωνα με το απόκρυφο βιβλίο *Πράξεις του Πέτρου* (Κώδικας του Βερτσέλλι XXXV), ο Πέτρος εγκαταλείπει τη Ρώμη φοβούμενος τη θανάτωσή του από το καθεστώς, και στον δρόμο έξω από την πόλη βλέπει έναν άνθρωπο που βαδίζει προς την αντίθετη κατεύθυνση. Από κοντά αναγνωρίζει στο πρόσωπό του τον αναστημένο Ιησού Χριστό. Στη λατινική μετάφραση, ο Πέτρος τον ρωτάει «Κβο βάντις;» ή «Κβο βάντις, Ντόμινε;» (= «που πας Κύριε;») και εκείνος αποκρίνεται ότι, καθώς ο Πέτρος εγκατέλειπε το ποίμνιό του, *«Rōmam eō iterum crucifīgī»* (= «Πηγαίνω στη Ρώμη για να σταυρωθώ για δεύτερη φορά»). Μετά το όραμα αυτό, ο Πέτρος βρίσκει το θάρρος να επιστρέψει στην πόλη και να συνεχίσει την αποστολή του. Στο κατά την παράδοση σημείο της συναντήσεως, περίπου 800 μέτρα έξω από την Πύλη του Αγίου Σεβαστιανού, σήμερα ένα μικρό εκκλησάκι θυμίζει το περιστατικό.

Η ερωτηματική φράση «quo vadis» απαντά επίσης σε επτά άλλες περιπτώσεις στη λατινική μετάφραση της Βίβλου, τη Βουλγάτα.

Στον πολιτισμό
--------------

Ο Πολωνός συγγραφέας Χένρικ Σιενκιέβιτς έγραψε το ιστορικό επικό μυθιστόρημα *Κβο βάντις: μια αφήγηση για την εποχή του Νέρωνος* (1895), το οποίο με τη σειρά του διασκευάσθηκε αρκετές φορές σε κινηματογραφικές ταινίες, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζει η χολυγουντιανή υπερπαραγωγή *Κβο Βάντις* του 1951, που ήταν υποψήφια για οκτώ «Όσκαρ». Το μυθιστόρημα εξάλλου υπήρξε σημαντικός παράγοντας για να βραβευθεί ο Σιενκιέβιτς με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1905. Περισσότερα στο:

Δείτε επίσης
------------

* Κβο βάντις (αποσαφήνιση)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The Acts of Peter», υπό M.R. James
2. ↑  Gen 16:8, 32:17. Iud 19:17. Iudith 10:11. Io 13:36, 14:5, 16:5. Ionas 1:8, Zacharias 2:2.
3. ↑  «Academy Awards Database - AMPAS». *awardsdatabase.oscars.org*. Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2016. [*νεκρός σύνδεσμος*]
**Ύφεση** ονομάζεται μία περίοδος κατά την οποία συρρικνώνονται για περισσότερα από δύο τρίμηνα η οικονομική παραγωγή και οι δείκτες στους τριμηνιαίους εθνικούς λογαριασμούς όπως το προσαρμοσμένο στον πληθωρισμό ΑΕΠ, η απασχόληση, και το εισόδημα. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, κατά τον προσδιορισμό της ύφεσης σε παγκόσμια κλίμακα, εξετάζει διαφόρους δείκτες, συμπεριλαμβανομένης της μείωσης του προσαρμοσμένου κατά κεφαλήν στον πληθωρισμό ΑΕΠ, που ενισχύεται από την αδυναμία της βιομηχανικής παραγωγής, του εμπορίου, των ροών κεφαλαίων, της κατανάλωσης πετρελαίου και της ανεργίας.

Κατά την περίοδο από το κραχ του 1987 μέχρι την Παγκόσμια Οικονομική κρίση του 2008, οι υφέσεις δεν συμβαίνουν παρά μόνον από έναν μεγάλο ξαφνικό κλονισμό, όπως η απότομη αύξηση των τιμών του πετρελαίου μία παγκόσμια πανδημία, όπως του κορωνοϊού, έναν πόλεμο, όπως της Ρωσίας με την Ουκρανία, ή της έκρηξης φούσκας δανείων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Recession». Merriam-Webster Online Dictionary. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2020.
2. ↑  «Recession definition». *Recession definition*. Microsoft Corporation. 2007.. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2020.  Αρχειοθετήθηκε 2009-03-28 στο Wayback Machine. «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Μαρτίου 2009. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2020.
Ο **Ρόμπερτ Μοντγκόμερι «Μπομπ» Νάιτ** (*Robert "Bob" Montgomery Knight*, 25 Οκτωβρίου 1940 – 1 Νοεμβρίου 2023) ήταν Αμερικανός προπονητής καλαθοσφαίρισης, από τους πιο επιτυχημένους και καινοτόμους στο χώρο του κολεγιακού μπάσκετ.

Κέρδισε 902 αγώνες ανδρών στο κολεγιακό πρωτάθλημα NCAA πρώτης κατηγορίας, επίδοση ρεκόρ τη στιγμή της αποχώρησής του και επί του παρόντος τέταρτος όλων των εποχών. Είναι περισσότερο γνωστός ως ο επικεφαλής προπονητής των Ιντιάνα Χούζιερς από το 1971 έως το 2000. Οδήγησε τις ομάδες του σε τρία πρωταθλήματα NCAA, ένα πρωτάθλημα *National Invitation Tournament* (NIT) και 11 πρωταθλήματα *Big Ten Conference*. Η ομάδα του 1975–76 έμεινε αήττητη κατά τη διάρκεια της κανονικής περιόδου και κέρδισε το τουρνουά NCAA της χρονιάς. Ο Νάιτ έλαβε διακρίσεις ως Εθνικός Προπονητής της Χρονιάς τέσσερις φορές. Το 1984 ήταν προπονητής της Ολυμπιακής ομάδας ανδρών των ΗΠΑ που κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες και έγινε ένας από τους τρεις μόνο προπονητές μπάσκετ που κέρδισαν έναν τίτλο NCAA, έναν τίτλο NIT και ένα χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο. Είναι μέλος τόσο του Κολεγιακού, όσο και του Naismith Memorial Basketball Hall of Fame.

Απεβίωσε στις 1 Νοεμβρίου 2023 σε ηλικία 83 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Όταν ο "Στρατηγός" Μπόμπι Νάιτ εκτόξευσε… καρέκλα στο παρκέ!». Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2023.
2. ↑  «Robert M. "Bob" Knight». Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2023.
3. ↑  «Encyclopædia Britannica : Bob Knight». Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2023.
4. ↑  «Πέθανε ο Μπομπ Νάιτ». *www.sport24.gr*. Ανακτήθηκε στις 1 Νοεμβρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Μπόμπι Νάιτ** |


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 21165607
* LCCN: n86102538
* ISNI: 0000 0000 8340 7148
* BIBSYS: 13027891
* NDL: 00469679
* CiNii: DA06717835

 |

 |
Η **λίμνη Πουέλο** (ισπανικά: *Lago Puelo*‎) είναι λίμνη που βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της επαρχίας Τσουμπούτ, στην Παταγονία της Αργεντινής. Έχει ποτάμια-παγετωνική προέλευση και το βαθύτερο σημείο της είναι 180 μέτρα. Η στενή λίμνη σε σχήμα L περιβάλλεται από το Εθνικό Πάρκο του Λάγο Πουέλο.

Η λίμνη τροφοδοτείται από τους μικρούς ποταμούς *Αζούλ* και *Κεμκεμτρέου*. Η εκροή από τη λίμνη Πουέλο είναι ο ποταμός Πουέλο, ο οποίος εκβάλει στον Ειρηνικό Ωκεανό μέσω της Χιλής. Ο ποταμός πηγάζει από τη λίμνη στα σύνορα με τη Χιλή, ρέει μέσα από ένα στενό ταραχώδες πέρασμα που ονομάζεται Αρόγιο Λος Χίτος (*Arroyo los Hitos*) μήκους περίπου 900 μέτρων και καταλήγει στη λίμνη Πουέλο Ινφεριόρ (*Puelo Inferior*, Κάτω Λίμνη Πουέλο), εξ ολοκλήρου στη Χιλή.

Η λίμνη περιβάλλεται από τα τυπικά εύκρατα τροπικά δάση της Βαλδίβιας, που είναι περισσότερο χαρακτηριστικά της περιοχής της Χιλής που επηρεάζεται από τη θάλασσα παρά της ανατολικής πλευράς των Άνδεων στην Αργεντινή.

Η πόλη Λάγο Πουέλο βρίσκεται στη στενή κοιλάδα του ποταμού Αζούλ, περίπου 5 χιλιόμετρα βόρεια της λίμνης. Ο τουρισμός είναι η κύρια βιομηχανία της πόλης και της περιοχής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Lago Puelo». *Chubut Patagonia Argentina* (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2023.
2. ↑  «Lago Puelo | Subsecretaria de Turismo». *Lago Puelo | Subsecretaria de Turismo* (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2023.
Ο **Γκρέγκορ Φλόριαν Γκίζι** (*Gregor Florian Gysi*, 16 Ιανουαρίου 1948) είναι Γερμανός νομικός, δικηγόρος και πολιτικός (ΕΣΚΓ, ΚΔΣ, Η Αριστερά). Από το 2005 είναι μέλος της Μπούντεσταγκ, στην οποία ήταν μέλος και μεταξύ 1990 και 2002. Από το 2005 ως το 2015 ήταν αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος της Αριστεράς στη γερμανική Βουλή. Με την ανάληψη των καθηκόντων της Κυβέρνησης της Άνγκελα Μέρκελ το 2013, ο Γκίζι έγινε αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης στην Μπούντεσταγκ. Στις 17 Δεκεμβρίου του 2016, σε ένα συνέδριο του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς ο Γκίζι εξελέγη πρόεδρος.

Από το τέλος του 1989 μέχρι το 1993 ο Γκίζι ήταν ο τελευταίος πρόεδρος του ΕΣΚΓ-ΚΔΣ και του κόμματος που το διαδέχτηκε, του ΚΔΣ. Μετά τις πρώτες ελεύθερες εκλογές του 1990, ηγήθηκε της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος στη Βουλή της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Από το 1990 ως το 1998 ήταν αρχηγός της ομάδας του ΚΔΣ στη Βουλή και από το 1998 ως το 2000 αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΚΔΣ. Το 2002 διετέλεσε για πέντε μήνες αντιδήμαρχος και γερουσιαστής Οικονομίας, Εργασίας και Γυναικείων Θεμάτων στο ομόσπονδο κρατίδιο του Βερολίνου.

Ο Γκίζι ήταν και είναι κεντρικό και δημοφιλές πρόσωπο του ΚΔΣ και του κόμματος της Αριστεράς και επέδρασε αποφασιστικά στο πολιτικό γίγνεσθαι της Γερμανίας από το 1990. Στις πολιτικές του επιτυχίες προσμετράται η διαδικασία μετασχηματισμού του ΕΣΚΓ, στο οποίο ανήκε από το 1967, σε ΚΔΣ και στη δημιουργία ενός αριστερού κοινοβουλευτικού κόμματος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Dr. Gregor Gysi, Die Linke». Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2018.
2. ↑  «5ο Συνέδριο του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς - Νέος πρόεδρος ο Γκρέγκορ Γκίζι». Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2018.
3. ↑  «Dr. Gregor Gysi». Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2018.
4. ↑  «Senat Wowereit (2001-2014)». Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2018.
5. ↑  «Ποιός μπορεί να αντικαταστήσει τον Γκρέγκορ Γκίζι;». Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2018.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 22210593
* LCCN: n91029501
* ISNI: 0000 0001 0855 8453
* GND: 118948032
* SUDOC: 032106432
* BNF: cb12320082j (data)
* BIBSYS: 90291134
* MusicBrainz: 381beb4e-e53b-4868-affc-c65214152aab
* NKC: js20050926027

 |

 |
**Εξορία** ονομάζεται η απομάκρυνση, εν είδει ποινής, κάποιου από την περιοχή ή το κράτος στο οποίο μένει, χωρίς να επιτρέπεται να επιστρέψει, η ζωή έξω από τα όρια της πατρίδας. 

Η πρακτική της εξορίας εφαρμόζεται από παλαιοτάτων χρόνων μέχρι και σήμερα σε περιπτώσεις όπου δεν είναι επιθυμητές άλλες, πιο δραστικές (φυλάκιση) ή εγκληματικές (δολοφονία) λύσεις απομάκρυνσης των ανθρώπων από ορισμένο μέρος. Για παράδειγμα, η εξορία προτιμάται σε περιπτώσεις επιφανών προσώπων, όπου η φυλάκιση δεν είναι επιθυμητή ή θεωρείται ότι δε θα γίνει αποδεκτή από το κοινό αίσθημα. Αντίστοιχα, σε περιπτώσεις επιθυμητής απομάκρυνσης μεγάλου αριθμού ατόμων, όπου η φυλάκιση είναι αντιοικονομική, έχει επίσης χρησιμοποιηθεί η εξορία / εκτοπισμός ως αποδεκτή λύση. 

Στην αρχαία Αθήνα πολίτες με υπερβολικά μεγάλη επιρροή εξορίζονταν μετά από ψηφοφορία, η οποία ονομαζόταν εξοστρακισμός. Ο χρόνος για τον οποίο κρατούσε η εξορία τους ήταν 10 έτη.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, η εξορία γίνεται χωρίς τη θέληση του εξοριζόμενου. Όταν η εξορία είναι ενσυνείδητη απόφαση ενός ανθρώπου, λέγεται ότι αυτός είναι αυτοεξόριστος. Φωτεινό παράδειγμα αυτοεξόριστου ήταν ο Σόλων ο οποίος μετά τη θεσμοθέτηση των νόμων του, έφυγε από την Αθήνα, για να μην του ζητήσουν οι Αθηναίοι να τους αλλάξει.

Σε αρκετές περιπτώσεις η εξορία ταυτίζεται με κακουχίες και ταλαιπωρία, αλλά σε άλλες περιπτώσεις, η εξορία μπορεί να είναι ζωή με πολύ καλές συνθήκες, αν και μακριά από την πατρίδα του εξορισμένου.

Παραδείγματα από τη σύγχρονη Ελληνική ιστορία
---------------------------------------------

Κύριο λήμμα: Τόποι εξορίας στην Ελλάδα
Κατά τη δικτατορία του Μεταξά πολλοί διαφωνούντες πολιτικοί εκτοπίστηκαν σε απομακρυσμένα μέρη της Ελλάδας (Παναγιώτης Κανελλόπουλος, Γεώργιος Παπανδρέου, Νίκος Ζαχαριάδης, πολλοί άλλοι κομμουνιστές κ.ά.). 

Μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα εφαρμόστηκε συστηματικά η μέθοδος της εξορίας των θεωρουμένων ως επικίνδυνων για τη δημόσια ασφάλεια πολιτών με κομμουνιστική ή φιλοκομμουνιστική δράση και των αντιρρησιών συνείδησης. Γνωστότεροι τόποι εξορίας ήταν η Μακρόνησος, η Ικαρία, ο Άγιος Ευστράτιος (Άη Στράτης), η Γαύδος.

Κατά την επταετία, η κυβέρνηση της δικτατορίας είχε ως συνήθη πρακτική τον εκτοπισμό των αντικαθεστωτικών, σε άγονα νησιά και μακρινές περιοχές, ώστε να μην έχουν τη δυνατότητα να προκαλέσουν ανατροπή του καθεστώτος.

Γνωστοί τόποι εξορίας
---------------------

* Επταετία 1967-1974: Γυάρος, Μακρόνησος, Λέρος
* Μακάριος Κύπρου 1956-1957: Σεϋχέλλες
* Κωνσταντίνος Καραμανλής 1963-1974: Παρίσι (Γαλλία) (αυτοεξόριστος)
* Ναπολέων Α΄: Έλβα 1814, Νήσος Αγίας Ελένης 1815-1821

Δείτε επίσης
------------

* Οστρακισμός
Πρωτεύουσα του ενοποιημένου Βιετνάμ το 1802, η Χουέ υπήρξε πολιτικό, πολιτισμικό και θρησκευτικό κέντρο υπό τη δυναστεία Νκουγιέν έως το 1945. Αποτελεί εξαιρετικό δείγμα της δύναμης της εξαφανισμένης φεουδαρχικής στο απόγειό της κατά τον 19ο αι. Το **σύμπλεγμα των μνημείων** της είναι παράδειγμα ανατολικής φεουδαρχικής πρωτεύουσας, καθώς επίσης του σχεδιασμού και οικοδόμησης μιας οχυρωμένης πρωτεύουσας σε συγκριτικά μικρή χρονική περίοδο. Η ακεραιότητα του περιγράμματος της πόλης και του κτηριακού σχεδιασμού συνιστά δείγμα ύστερου φεουδαρχικού αστικού σχεδιασμού.

Ο χώρος
-------

Ο συνολικός χώρος περιλαμβάνει την πρωτεύουσα με την 'Πορφυρή Απαγορευμένη Πόλη' στο κέντρο της και τα ανάκτορα, όπως επίσης και τα σχετικά συνδεόμενα μνημεία, έξω από την πόλη, που περιλαμβάνουν τους τάφους των αυτοκρατόρων Γκία Λονγκ, Νινχ Μανγκ, Τιέου Τρι, Του Ντοκ, Ντουκ Ντουκ, Ντονγκ Κχανχ και Κχάι Ντινχ, όπως επίσης και ένα σύμπλεγμα από ναούς, παγόδες και άλλους πνευματικούς τόπους.

Βλ. επίσης
----------

* Κατάλογος Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς
* Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. ↑  of Hué Monuments, στο World Heritage Convention.
2. ↑  Heritage Site[*νεκρός σύνδεσμος*].

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Φωτογραφικό υλικό.
* Χρονολογικός πίνακας των μνημείων της Χουέ

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO στο Βιετνάμ |
| --- |
|  |
| 
* Σύμπλεγμα Μνημείων Χουέ
* Κόλπος Χα Λονγκ
* Αρχαιολογικός Χώρος Μι Σον
* Αρχαία Πόλη Χόι Αν
* Εθνικό Πάρκο Φονγκ Να - Κε Μπανγκ
* Αυτοκρατορική Περιοχή του Θανγκ Λονγκ (Ανόι)
* Φρούριο της Δυναστείας Χο
 |
|  |
| 
Κατάλογος Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς |

 |
Το ***WWE '12*** είναι βιντεοπαιχνίδι επαγγελματικής πάλης που δημιουργήθηκε από τη Yuke's και διανέμεται από την THQ για τις κονσόλες PlayStation 3, Wii και Xbox 360. Είναι το πρώτο παιχνίδι στη σειρά *WWE* και το δέκατο τέταρτο συνολικά στη συνδυασμένη σειρά. Είναι το σίκουελ του *WWE SmackDown vs. Raw 2011*. Επίσης είναι το πρώτο παιχνίδι στη σειρά που αναπτύσσεται αποκλειστικά για κονσόλες τελευταίας γενιάς. Κυκλοφόρησε στις 22 Νοεμβρίου 2011 στη Βόρεια Αμερική, στις 25 Νοεμβρίου στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις 26 Ιανουαρίου 2012 στην Ιαπωνία.

Τρόπος παιχνιδιού
-----------------

Οι χαρακτήρες μπορούν να διακόπτουν τις κινήσεις των αντιπάλων τους ενώ βρίσκονται ξαπλωμένοι στο καναβάτσο και επίσης οι χαρακτήρες εκτελούν τις κινήσεις ανάλογα με τη ψυχολογική τους κατάσταση. Μια νέα προσθήκη που ονομάζεται "Δυναμική Επιστροφή" δίνει στους παίχτες την ικανότητα να κερδίσουν έναν αγώνα ακόμα κι αν ο παλαιστής είναι έτοιμος να χάσει. Το "WWE Universe" περιέχει νέα και απρόβλεπτα γεγονότα, τα οποία ο κάθε παίχτης θα μπορεί να επηρεάζει χάρη στις επιλογές του. Στο WWE '12, ο παίχτης έχει την ικανότητα να δημιουργήσει παλαιστές, τελειωτικές κινήσεις, βίντεο με στιγμιότυπα, σενάρια και για πρώτη φορά θα μπορεί να φτιάχνει την αρένα της επιλογής του.

Η THQ πρόσθεσε ένα νέο σύστημα animation που λέγεται "Predator Technology". Χάρη σε αυτό οι παίχτες μπορούν να διακόπτουν κινήσεις που είναι μεγάλες σε διάρκεια και κινήσεις όπως το Five Knuckle Shuffle του Τζον Σίνα θα γίνονται σε οποιοδήποτε σημείο του ρινγκ.

Στο παιχνίδι περιλαμβάνονται οι: Arn Anderson, Batista (μέσω download), Booker T, Brock Lesnar, Demolition Ax, Demolition Smash, Eddie Guerrero, Edge, Jerry Lawler (μέσω download), Kevin Nash, Mick Foley (μέσω download), Ricky Steamboat, Road Warrior Animal, Road Warrior Hawk, The Rock (μόνο με ειδική παραγγελία), Randy Savage (μέσω download), Steve Austin, Shawn Michaels (μέσω download), και Vader. Οι νέοι χαρακτήρες που προστέθηκαν σε αυτό το *WWE* είναι οι: Alberto Del Rio, Alex Riley, Brodus Clay (μέσω download), Daniel Bryan, David Otunga, Heath Slater, Husky Harris, Jim Ross (μέσω download), Justin Gabriel, Mason Ryan, Michael Cole (μέσω download), Michael McGillicutty, Sin Cara και Wade Barrett.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Αφιέρωμα στο wwe.com
* Αφιέρωμα στο metacritic.com
Ο Αβερόν (γαλλικά: Aveyron) είναι ποταμός στη νότια Γαλλία, στη διοικητική περιοχή Οξιτανία. Είναι δεξιός παραπόταμος του Ταρν και διασχίζει τους νομούς Αβερόν, στον οποίο έδωσε το όνομά του, Ταρν και Ταρν-ε-Γκαρόν.

Στην αριστερή όχθη του ποταμού, κοντά στο Μπρυνικέλ, κάτω από ένα λόφο που ονομάζεται Μονταστρύκ, το 1855 βρέθηκαν στοιχεία προϊστορικής εποχής. Μέσα σε σπήλαιο βρέθηκαν σκαλισμένα σε χαυλιόδοντα γλυπτά, που ονομάζονται *Τάρανδοι κολυμβητές*.

Γεωγραφία
---------

Ο ποταμός Αβερόν έχει τις πηγές του στη νότια Κεντρική Οροσειρά (Μασίφ Σαντράλ), στο οροπέδιο Σεβεράκ, κοντά στο Σεβεράκ-λε-Σατώ στο νομό Αβερόν, σε ύψος 735 μέτρων. Έχει μήκος 291 χιλιόμετρα και λεκάνη αποστράγγισης έκτασης 5.170 χιλιομέτρων.

Διασχίζει τρεις νομούς και τελικά συμβάλλει στον ποταμό Ταρν βορειοδυτικά του Μοντωμπάν, ανάμεσα στις κοινότητες Λαφρανσέζ και Βιλμάντ στο νομό Ταρν-ε-Γκαρόν, σε ύψος 71 μέτρων. 

Η παροχή του (ο όγκος του νερού που διέρχεται από ένα τμήμα του ποταμού ανά μονάδα χρόνου) παρατηρήθηκε από το 1914 έως το 2017 στο Πικεκό, μια κοινότητα του νομού Ταρν-ε-Γκαρόν, κοντά στην πόλη Μοντωμπάν, κοντά στη συμβολή με τον ποταμό Ταρν. Η μέση ετήσια παροχή του είναι 53,10 κυβικά μέτρα το δευτερόλεπτο. 

Οι κυριότεροι παραπόταμοί του είναι: Βιώρ (168 χλμ.), Σερού (87 χλμ.) και Αλζού (44 χλμ).

Νομοί-πόλεις
------------

Η γέφυρα στο Μπελκαστέλ
Ο Αβερόν διέρχεται από τους εξής νομούς και πόλεις:

* Αβερόν : Σεβεράκ-λε-Σατώ, Λεσάκ, Ροντέζ, Βιλφράνς-ντε-Ρουέργκ, Ναζάκ
* Ταρν :Πεν
* Ταρν-ε-Γκαρόν : Λαγκεπί, Βαρέν, Σαιντ-Αντονέν-Νομπλε-Βαλ, Μπρυνικέλ, Μοντρικού, Νεγκρπελίς, Αλμπιά και Πικεκό

Ο ποταμός διέρχεται μέσω 62 κοινοτήτων. Τρεις κοινότητες έχουν το όνομά του: Αζάν-ντ'Αβερόν, Γκαγιάκ-ντ'Αβερόν και Κλαιρβώ-ντ'Αβερόν.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Η κοιλάδα του Αβερόν (γαλλικά)

Αβερόν, ο παταμός και η κοιλάδα (αγγλικά, γαλλικά)

Παραπομπές
----------

1. ↑ . «/montastruc».
2. 1 2 . «sandre.eaufrance.fr/geo/CoursEau».
3. ↑ . «hydro.eaufrance». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Οκτωβρίου 2016.
4. ↑ . «le Viaur».
5. ↑  .. «le Cerou».
6. ↑ . «Alzou».
Ξυλογραφία του Τζιοβάνι Ορλάντι,  
 που απεικονίζει την επίθεση των ιπποτών του Αγίου Στεφάνου  
 εναντίον της Πρέβεζας, τον Μάιο του 1605
Ο **Τζιοβάνι Ορλάντι** ή **Τζοβάνι Ορλάντι** (ιταλικά: Giovanni Orlandi) ήταν Ιταλός χαράκτης και εκδότης που δραστηριοποιήθηκε στη Ρώμη και τη Νάπολη στα τέλη του 16ου και το πρώτο μισό του 17ου αιώνα.

Μαθητής του Κορν Κορτ (Corn Cort), ο Τζιοβάνι Ορλάντι ξεκίνησε, στα 1590 περίπου, την τέχνη της χαρακτικής στη Ρώμη της Ιταλίας και στη συνέχεια εργάστηκε στη Νάπολη μέχρι το 1640 περίπου. Δημιούργησε κυρίως χαρακτικά, συνεχίζοντας την τέχνη του Μιχαήλ Αγγέλου και του Ραφαήλ. Από τα πολυάριθμα έργα του, αξιομνημόνευτη είναι μια σειρά πορτρέτων σημαντικών προσώπων της εποχής του, ένα σχέδιο της Πρέβεζας του 1605, ένα σχέδιο της Γένοβας του 1637 και μια σειρά από γκροτέσκ (αλλόκοτα σχέδια) που εικονογράφησαν τα έργα του Νικάσιους Ρούσσελ (Nicasius Roussel).

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Εθνικό Μουσείο Καλών Τεχνών της Σουηδίας*. 4739. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  (Αγγλικά, Μποκμάλ, σουηδικά, Φινλανδικά, Δανικά, Εσθονικά) *KulturNav*. cee40da3-0e2d-4149-8ec0-4ad6f620ec74. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. 1 2  (Αγγλικά, Ιταλικά, Ιαπωνικά) *opac.vatlib.it*. 495/70604.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
5. ↑  Σκουτέλης, Νικόλαος (2018). Παγκράτης, Γ. επιμ. *Ο σχεδιασμός του χώρου ως θεάτρου πολέμου (στο Πόλεμος, Κράτος και Κοινωνία στο Ιόνιο Πέλαγος - τέλη 14ου - αρχές 19ου αιώνα)*. Αθήνα: Ηρόδοτος. σελ. 131.
6. ↑  *Benezit Dictionary of Artists*, Oxford University Press 2010, ISBN 9780199773787

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 42185396
* LCCN: no2001079834
* ISNI: 0000 0001 2253 6840
* GND: 1035324792
* SUDOC: 084724986
* BNF: cb12379494v (data)
* BIBSYS: 1542227321801
* ULAN: 500016945
* ICCU: NAPV089458
* BNE: XX1054317
* KulturNav: id
* RKD: 60931

 |

 |
Ο **Λοντοβίκο ντε Φερράρι** (ιταλικά: *Lodovico de Ferrari*, 2 Φεβρουαρίου 1522 – 5 Οκτωβρίου 1565) ήταν Ιταλός μαθηματικός γνωστός για την εργασία του στις τεταρτοβάθμιες εξισώσεις.

Περιγραφή
---------

Γεννήθηκε στην Μπολόνια στην βόρεια Ιταλία, και η οικογένεια του είχε καταγωγή από το Μιλάνο. Σε ηλικία 14 ετών άρχισε να εργάζεαι ως υπηρέτης του πολυμαθή Τζερόλαμο Καρντάνο, και επέδειξε ενδιαφέρον και ικανότητα για τα μαθηματικά έτσι ο Καρντάνο άρχισε να τον διδάσκει. Με τον καιρό, ο Φεράρρι βοήθησε τον Καρντάνο στην επίλυση των τετραγωνικών και κυβικών εξισώσεων, ενώ υπήρξε ο κύριος μαθηματικός ως προς την επίλυση των τεταρτοβάθμιων εξισώσεων οι οποίες δημοσιεύτηκαν υπό τον Καρντάνο στο *Ars Magna*. Ο Φερράρι συνδέθηκε και με την έντονη ακαδημαϊκή αντιπαλότητα που υπήρχε μεταξύ του Καρντάνο και του Νικολό Φοντάνα Ταρτάλια, σε βαθμό όπου μετά από ένα έτος συνεχούς αντιπαράθεσης μέσω αλληλογραφίας, συναντήθηκαν ώστε να διαγωνιστούν για το ποιος καταλάβαινε καλύτερα τις κυβικές και τις τεταρτοβάθμιες εξισώσεις, διαγωνισμό τον οποίο ο Ταρτάλια έχασε από τον Φερράρι. Κατόπιν ο Φερράρι κατάφερε να αποκτήσει εργασία ως καθηγητής στην Ρώμη αντικαθιστώντας τον Καρντάνο μετά την αποχώρηση του και ο οποίος τον είχε συστήσει. Ο Φερράρι συνταξιοδοτήθηκε σε νεαρή ηλικία μόλις 42 ετών, έχοντας όμως αποκτήσει αρκετά χρήματα. Επέστρεψε στην Μπολόνια και έζησε εκεί με την αρδερφή του, ενώ παράλληλα έγινε καθηγητής μαθηματικών στο πανεπιστήμιο της Μπολόνια το 1565. Μετά από λίγο καιρό, πέθανε από δηλητηρίαση αρσενικού, και υπήρξε φημολογία πως τον δηλητηρίασε η αδερφή του έτσι ώστε να αποκτήσει την περιουσία του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 122779606. Ανακτήθηκε στις 14  Αυγούστου 2015.
2. 1 2  *MacTutor History of Mathematics archive*. Ανακτήθηκε στις 22  Αυγούστου 2017.
3. ↑  Gindikin, Simon (26 Απριλίου 2007). *Tales of Mathematicians and Physicists*. Springer Science & Business Media. σελ. 11. ISBN 9780387488110.
4. ↑  «Tartaglia, Cardano and Ferrari - 16th Century Mathematics - The Story of Mathematics». *www.storyofmathematics.com*. Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2018.
5. ↑  Alan Shuchat; Simon Gindikin. *Tales of Mathematicians and Physicists*. Springer; 2007.. p. 18.
6. ↑  «Ferrari biography». *www-history.mcs.st-andrews.ac.uk*. Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2018.

Σχετική βιβλιογραφία
--------------------

* Jayawardene, S. A. (1970–80). "Ferrari, Ludovico". Dictionary of Scientific Biography. 4. New York: Charles Scribner's Sons. pp. 586–8. ISBN 978-0-684-10114-9.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 41886443
* LCCN: no97020375
* ISNI: 0000 0000 6124 2485
* GND: 122779606
* SUDOC: 030589452
* BNF: cb12197438z (data)
* ICCU: RMLV059211

 |

 |
Οστρυά (καρπός), Περιοχή Αργαλαστής, Πήλιο, 29-10-2006
Οι άρρενες ίουλοι της οστρυάς, Όρος Όλυμπος, Πιερία, 23-3-2019
Η **οστρυά** ή **οστρύα** ή **μελιόγαβρος**, με επιστ. ονομασία **Όστρυα η καρπινόφυλλη** (*Ostrya carpinifolia*) ανήκει στην οικογένεια των Σημυδοειδών (Betulaceae). Είναι είδος με ορεινή-μεσογειακή κατανομή από την Τουρκία και τη Μαύρη Θάλασσα μέχρι τη Γαλλία (ελάχιστα) στα δυτικά που όμως λείπει από την Ιβηρική χερσόνησο και τη Μεσογειακή Αφρική. Κατανέμεται στην ηπειρωτική Ελλάδα, με ευρεία εξάπλωση κυρίως στις βόρειες περιοχές, καθώς και σε ορισμένα μεγάλα νησιά. Συνήθως γίνεται μικρό δέντρο, μέχρι 15 μ. ύψος και αποτελεί βασικό στοιχείο των φυλλοβόλων δασών και θαμνώνων, των ανοιχτών δασών κωνοφόρων και της μακκίας βλάστησης. Απαντά κυρίως σε ασβεστολιθικά εδάφη και σε υψόμετρο μεταξύ 200-1400 (-1800) μ. Τα φύλλα του είναι μήκους μέχρι 9 εκ. με μίσχο χνουδωτό, δις σεγαριστά, ωοειδή και οξύληκτα, με 13-19 ζεύγη πλευρικά νεύρα. Η ανθοφορία πραγματοποιείται την άνοιξη (Απρίλιο-Μάιο). Τα άρρενα άνθη φύονται σε κρεμάμενους ίουλους, ενώ τα θήλεα ανά δύο σε μασχάλες βρακτίων. Η ταξικαρπία παρόμοια με ένα μικρό τσαμπί, αποτελείται από λευκωπά κυστεοειδή κύπελλα (1,5-2 cm), καλυμμένα από ερεθιστικά τριχίδια που προέρχονται από τη συνένωση δυο βρακτίων, τα οποία περικλείουν από ένα λείο αχαίνιο (κάρυο) το καθένα.

Πηγές
-----

* Αραμπατζής Θ. 1998, Θάμνοι και Δέντρα στην Ελλάδα (Τόμος Ι).
* Σφήκας Γ. 1983, Δένδρα και θάμνοι της Ελλάδας.
* Pignatti S. 1982, Flora d’ Italia (Vol. I).
* Strid A. 1980, Φυτά του Ολύμπου.
* Strid A. & Tan K. 2002, Flora Hellenica (Vol. 1).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* http://greekflora.gr/el/flowers/3211/Ostrya-carpinifolia
* http://portal.cybertaxonomy.org/flora-greece/cdm\_dataportal/taxon/a86450c3-7dd4-4037-989e-8e91304092b3
* http://euromed.luomus.fi/euromed\_map.php?taxon=451398&size=medium

* http://votaniki.gr/xlorida/eidi/ksilodi-eidi-tis-elladas/ostrya-carpinifolia/

Παραπομπές
----------
Η  **Πίτσος**Α.Ε. είναι εταιρεία κατασκευής οικιακών συσκευών που εδρεύει στην Ελλάδα.

Ιστορία
-------

Ιδρύθηκε στην Αθήνα το 1865 και ξεκίνησε ως εταιρεία κατασκευής μικρών οικιακών συσκευών και θερμοσιφώνων λαδιού. Το 1959 ξεκίνησε την παραγωγή ψυγείων σε νέο εργοστάσιο, ενώ σύντομα επένδυσε σε μεγάλο βαθμό στην ανάπτυξη και την παραγωγή ευρέως φάσματος από σύγχρονες οικιακές συσκευές της εποχής, συμπεριλαμβανομένων και τηλεοράσεων. Παρήγαγε επίσης μεταλλικές κατασκευές όπως ένα τρίτροχο φορτηγό. Το 1976 αγοράστηκε από την Bosch-Siemens Hausgeräte GmbH. Το 1996 μετονομάστηκε σε «BSP Α. Β. Ε. Οικιακών Συσκευών». Οι Gaggenau και Neff εντάχθηκαν στην εταιρεία το 1998 και το 2002 αντίστοιχα. Πρόσφατα, η εταιρεία μετονομάστηκε σε «BSH Οικιακές Συσκευές» («BSH Οικιακές Συσκευές Α.Β.Ε»). Οι εγκαταστάσεις παραγωγής βρίσκονται στην Αθήνα και η εταιρεία απασχολεί 1.400 άτομα.

Τον Οκτώβρη του 2020 η εταιρεία ανακοίνωσε το κλείσιμο του εργοστασίου της στην Ελλάδα και την μετεγκατάστασή του στην Τουρκία. Το εργοστάσιο της εταιρείας έκλεισε οριστικά στις 31 Μαρτίου 2021 με την απόλυση και των τελευταίων εργαζόμενων.

Κατόπιν συμφωνίας για πώληση μέρους του μηχανολογικού εξοπλισμού στην μεταλλουργία Πυραμίς από την BSH, εκτιμάται ότι το 2022 θα επανεκκινηθεί η παραγωγή ηλεκτρικών κουζινών και εστιών στην Ελλάδα χωρίς το σήμα Πίτσος. Το εμπορικό σήμα "Πίτσος" παρέμεινε στην ιδιοκτησία της BSH και πλέον θα αφορά μόνο συσκευές εισαγωγής.

Καινοτομίες προϊόντων
---------------------

Η εταιρεία κατασκευάζει προϊόντα που διαθέτουν καινοτομίες όπως οι τεχνολογίες «No Frost» και «Super Frost» σε συστήματα ψύξης και το σύστημα πυρόλυσης για αυτόματο καθαρισμό μαγειρικών συσκευών.

Οικονομικά στοιχεία
-------------------

Στην ελληνική αγορά οικιακών συσκευών το μερίδιο της εταιρείας είναι περίπου 40%. Είναι η κορυφαία κατασκευαστική εταιρεία λευκών ειδών (καταψύκτες, ψυγεία, φούρνοι και, σε μικρότερο βαθμό, πλυντήρια) στην Ελλάδα, με παραγωγή 400.000 προϊόντων ετησίως, το 30% των οποίων προορίζεται για εξαγωγή.

Τα έσοδά της ανήλθαν σε €308 εκατ. ευρώ το 2005. Περίπου το ένα τρίτο των συνολικών εσόδων της, προέρχεται από εξαγωγές, κυρίως στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  L. S. Skartsis, "ελληνική Οχημάτων & Κατασκευαστές Μηχανών 1800 για να παρουσιάσει: A Pictorial History", Μαραθώνιος (2012) ISBN 978-960-93-4452-4 (eBook)
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» Καλώς ήλθατε στην Ελλάδα (στα Greek). BSH Group. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Δεκεμβρίου 2006. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2007. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
3. ↑
4. ↑  «Statbank». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Σεπτεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* PitsosGR, Επίσημο κανάλι στο YouTube
Ο **ανάβας** (*Anabas*) είναι γένος περκόμορφων ψαριών, που ανήκει στην ομώνυμη οικογένεια αναβαντίδες και ζει σε ποτάμια και λίμνες της νότιας και ανατολικής Ασίας. Στη φύση τα είδη του ανάβαντα φθάνουν σε μήκος έως και 30 εκατοστά. Ζουν τόσο σε γλυκά όσο και σε υφάλμυρα νερά.

Τα είδη του ανάβαντα (όπως και τα άλλα 18 γένη της υποτάξεως αναβαντοειδή) διαθέτουν ένα όργανο που ονομάζεται λαβύρινθος (δεν σχετίζεται με τη δομή του εσωτερικού ωτός των θηλαστικών) κοντά στα βράγχιά τους, που επιτρέπει στα ψάρια αυτά να αναπνέουν το οξυγόνο του αέρα. Μπορούν έτσι να παραμένουν έξω από το νερό επί πολύ χρόνο (έως περίπου 6 ή 8 ώρες) και μετά να επιστρέφουν σε αυτό, από όπου προήλθε και η ονομασία του γένους, απο το αρχαίο ελληνικό ρήμα *αναβαίνω* = περπατώ προς τα επάνω. Για τον ίδιο λόγο είναι γνωστά και με την κοινή ονομασία «αναρριχώμενα ψάρια» και στην αγγλική *climbing gouramies* (δεν πρέπει όμως να συγχέονται με τα ψάρια της οικογένειας *αναρριχίδες*, που είναι θαλάσσια).

Είναι σαρκοφάγα ψάρια και τρώνε υδρόβια ασπόνδυλα και τις νύμφες τους. Σε αντίθεση με τα περισσότερα συγγενικά γένη, οι ανάβαντες αφήνουν τα αυγά τους διασκορπισμένα, μην εμφανίζοντας κάποια γονική φροντίδα. Οι χώρες με ιθαγενείς πληθυσμούς των ψαριών αυτών είναι κυρίως η Ινδία, η Σρι Λάνκα, το Μπανγκλαντές, η Μιανμάρ, η Ινδονησία, η Μαλαισία, η Ταϊλάνδη, η Καμπότζη και οι Φιλιππίνες.

Είδη
----

Σήμερα αναγνωρίζονται γενικώς μόνο δύο είδη του γένους ανάβας, τα ακόλουθα:

* *Anabas cobojius* (F. Hamilton, 1822) («κόι του Γάγγη»)
* *Anabas testudineus* (Bloch, 1792) («αναρριχώμενη πέρκα»)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Yi L. Tay κ.ά.: «Active ammonia transport and excretory nitrogen metabolism in the climbing perch...», *Jour. Exper. Zoology*, τόμ. 209, τεύχ. 22 (Νοέμβριος 2006), σσ. 4475-4489
2. ↑  FishBase, Δεκέμβριος 2012

Πηγές
-----

* Ανανιάδης, Κ.Ι.: Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 272
Το **μελανούρι** (***Oblada melanura*** Λινναίος, 1758) είναι ένα Μεσογειακό ψάρι του αλμυρού νερού που ανήκει στην οικογένεια των Σπαριδών. Είναι το μόνο είδος του γένους ***Oblada***.

Χαρακτηριστικά
--------------

Το σώμα του είναι αρκετά φαρδύ στη μέση, τα μάτια του είναι μεγάλα με διάμετρο σχεδόν το μισό ύψος του κεφαλιού και το στόμα του είναι λοξό με λεπτά χείλια και μόνο κοπτήρες μπροστά χωρίς άλλα δόντια.

Το πιο συνηθισμένο μέγεθος είναι στα 300-400 γραμμάρια, ενώ κάποιες φορές μπορεί να ξεπεράσει και τα 700 γρ. Το μήκος του είναι 34 εκ. και παρόλο το μικρό του μέγεθος σε σχέση με άλλα ψάρια, μπορεί να ζήσει 11 χρόνια και κάποιες φορές λίγο παραπάνω.

Το χρώμα του στη ράχη είναι ασημοκάστανο ή ασημογάλαζο, στα πλευρά είναι ασημί και στην κοιλιά έχει δέκα περίπου πολύ ψιλές μακρουλές γκριζόμαυρες γραμμές. Όταν ερεθίζεται το χρώμα του σκουραίνει προς το καφέ και το βαθύ μενεξεδί. Στη ρίζα της ουράς έχει μια πλατιά μαύρη κηλίδα, σχεδόν κλειστή σαν δαχτυλίδι ανάμεσα σε δυο άσπρες πιο στενές.

Τρόπος ζωής
-----------

Τα μελανούρια είναι παμφάγα. Καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας μετακινούνται πολύ αναζητώντας την τροφή τους.Σε μικρή ηλικία τρέφονται με κρουστοφόρα και μικρά ασπόνδυλα, καθώς και με κάποια είδη του ζωοπλαγκτού, ενώ μεγαλώνοντας θα εμπλουτίσουν το διαιτολόγιό τους και με φυτικές τροφές.Τα συναντάμε σε ρηχά και βαθιά νερά, σε μικρά κοπάδια στο βυθό, σε αμμούδες και φυκιάδες και κοντά σε βράχους της ακτής.

Αναπαραγωγή
-----------

Τα μελανούρια είναι γονοχωριστικό είδος, δηλαδή έχουν ένα φύλο σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Υπάρχουν, όμως και περιπτώσεις όπου παρατηρήθηκε ότι μπορεί να κάνουν αλλαγή φύλου από θηλυκά και να γίνουν αρσενικά (όχι όμως το αντίστροφο), χωρίς να έχει βρεθεί προφανής αιτία. Γεννούν μια φορά το χρόνο, την περίοδο από Απρίλιο μέχρι Ιούνιο.

Αλιεία
------

Το μελανούρι πιάνεται συνήθως με παραγάδια , δίχτυα και αρμίδι με φελό, με καλάμι άπίκο, καθώς και με συρτή δολωμένη με απλό πούπουλο γλάρου που σκεπάζει το αγκίστρι.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ελληνικών αλιευμάτων

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Το Μελανούρι στο psarema.info». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το Μελανούρι στο greekdivers.com
* Το Μελανούρι στο homefood.gr
* Aφιέρωμα στα ψάρια της Ελλάδας, Μελανούρι
Συντεταγμένες: 41°0′47″N 28°59′2″E﻿ / ﻿41.01306°N 28.98389°E﻿ / 41.01306; 28.98389

To **Τοπ Καπί** (τουρκικά: *Topkapı Sarayı*) είναι ανάκτορο που βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη. Χτισμένο σε λόφο που επιβλέπει το Βόσπορο και ήταν ακρόπολη του αρχαίου Βυζαντίου, αποτελούσε επίσημη κατοικία των σουλτάνων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από τα μέσα του 15ου αιώνα μέχρι την κατασκευή του παλατιού Ντολμά Μπαχτσέ (1853). Αρχικά γνωστό ως «Νέο Παλάτι» (τουρκ. *Yeni Sarayı*), έλαβε τη σημερινή ονομασία του κατά το 19ο αιώνα από παρακείμενη ομώνυμη πύλη. Είναι μέρος των ιστορικών περιοχών της Κωνσταντινούπολης που ανήκουν συλλογικά στα Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO.

Η κατασκευή του χρονολογείται λίγα χρόνια μετά την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης από τον Μωάμεθ Β΄. Τα τείχη που περιβάλουν το παλάτι ανεγέρθηκαν περίπου το 1460 και η κατασκευή τους ολοκληρώθηκε το 1478. Στη διάρκεια του χρόνου, υπέστη σημαντικές τροποποιήσεις, επεκτάσεις, αλλά και φυσικές φθορές, συνδυάζοντας την αρχιτεκτονική διαφόρων αιώνων, καθώς νέα κτίσματα προστίθονταν από τους σουλτάνους. 

Το άλλοτε κυβερνητικό κέντρο λειτουργεί από τις 3 Απριλίου του 1924 ως μουσείο και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της πόλης. Εκτός από τα ιστορικά κτίσματα, στις συλλογές του περιλαμβάνονται έργα κεραμικής, ισλαμικής καλλιγραφίας, χειρόγραφα, υφάσματα, τεχνουργήματα, θησαυροί των σουλτάνων, καθώς και ισλαμικά κειμήλια μεγάλης αξίας. Τα κύρια τμήματα του παλατιού είναι η αυτοκρατορική πύλη (τουρκ. *Bâb-ı Hümâyûn*), τα τέσσερα προαύλια (*Alay Meydanı, Divan Meydanı, Enderun Avlusu, Sofa-i Hümayun*) και το χαρέμι.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 11688. Ανακτήθηκε στις 31  Ιουλίου 2018.
2. 1 2  www.millisaraylar.gov.tr/en/palaces/topkapi-palace. Ανακτήθηκε στις 22  Φεβρουαρίου 2021.
3. 1 2 3  Paul Magdalino, et al. "Istanbul." *Grove Art Online. Oxford Art Online.* Oxford University Press, 20 Αυγούστου 2016
4. ↑  ICOMOS (2006). «2006 Periodic Reporting» (PDF). *State of Conservation of World Heritage Properties in Europe SECTION II*. UNESCO. Ανακτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2008.

Πηγές
-----

* Paul Magdalino, et al. "Istanbul." *Grove Art Online. Oxford Art Online.* Oxford University Press, 20 Αυγούστου 2016
* Necipoğlu, Gülru (1991). *Architecture, ceremonial, and power: The Topkapi Palace in the fifteenth and sixteenth centuries*. Cambridge, Massachusetts: The MIT Press

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Topkapı Palace στο Wikimedia Commons
* Επίσημος ιστότοπος

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχιτεκτονική
* Πύλη:Τουρκία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4263672-3
* NKC: kn20030303021

 |

 |
**Ψευδοπρώτος** είναι ένας ακέραιος αριθμός που μοιράζεται μια κοινή ιδιότητα με όλους τους πρώτους αριθμούς, αλλά δεν είναι στην πραγματικότητα πρώτος. Οι ψευδοπρώτοι ταξινομούνται ανάλογα με την ιδιότητα των πρώτων που ικανοποιούν.

Ορισμένες πηγές ονομάζουν ψευδοπρώτους όλους τους πιθανούς πρώτους αριθμούς, τόσο σύνθετους όσο και πρώτους.

Οι ψευδοπρώτοι έχουν πρωταρχική σημασία στην κρυπτογράφηση δημόσιου κλειδιού, η οποία βασίζεται στη δυσκολία παραγοντοποίησης μεγάλων αριθμών σε γινόμενο πρώτων παραγόντων. Ο Καρλ Πόμερανς υπολόγισε το 1988 ότι θα κόστιζε 10 εκατομμύρια δολάρια για να παραγοντοποιηθεί ένας αριθμός με 144 ψηφία και 100 δισεκατομμύρια δολάρια για να παραγοντοποιηθεί ένας αριθμός με 200 ψηφία (το κόστος σήμερα είναι δραματικά χαμηλότερο αλλά εξακολουθεί να είναι πολύ υψηλό). Αλλά η εύρεση δύο μεγάλων πρώτων αριθμών για αυτή τη χρήση είναι επίσης δαπανηρή, επομένως χρησιμοποιούνται διάφοροι μέθοδοι εύρεσης πρώτων αριθμών, μερικοί από τους οποίους σε σπάνιες περιπτώσεις δίνουν σύνθετους αριθμούς αντί για πρώτους.

Ψευδοπρώτοι του Φερμά
---------------------

Το μικρό θεώρημα του Φερμά δηλώνει ότι αν το *p* είναι πρώτος και το *α* είναι σχετικά πρώτος με τον *p*, τότε ο αριθμός *α**p*−1 − 1 διαιρείται με το *p*. Για έναν ακέραιο αριθμό α > 1, αν ένας σύνθετος ακέραιος *x* διαιρεί τον α*x*−1 − 1, τότε το *x* ονομάζεται **ψευδοπρώτος του Φερμά** στη βάση α. Από αυτό συνεπάγεται ότι αν το *x* είναι ψευδοπρώτος του Φερμά στη βάση *α*, τότε το *x* είναι σχετικά πρώτος με το *α*. Ορισμένες πηγές χρησιμοποιούν παραλλαγές αυτού του ορισμού, για να επιτρέψουν π.χ. μόνο στους περιττούς αριθμούς να είναι ψευδοπρώτοι.

Ένας ακέραιος *x* που είναι ψευδοπρώτος του Φερμά για όλες τις τιμές του α που είναι σχετικά πρώτες με το *x*, ονομάζεται αριθμός Καρμάικλ.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Clawson, Calvin C. (1996). *Mathematical Mysteries: The Beauty and Magic of Numbers*. Cambridge: Perseus. σελ. 195. ISBN 0-7382-0259-2.
2. ↑  Cipra, Barry Arthur (December 23, 1988). «PCs Factor a 'Most Wanted' Number». *Science* **242** (4886): 1634–1635. doi:10.1126/science.242.4886.1634. PMID 17730568. Bibcode: 1988Sci...242.1634C. .
3. ↑  Weisstein, Eric W. "Fermat Pseudoprime" από το MathWorld.
Ο **Παναγιώτης Σπύρου** (1936-2012) ήταν Έλληνας καρδιοχειρούργος και καθηγητής, το όνομα του οποίου συνδέθηκε με τις πρώτες μεταμοσχεύσεις καρδιάς στην Ελλάδα.

Βιογραφικά στοιχεία και σπουδές
-------------------------------

Γεννήθηκε στο ορεινό χωριό Ανταρτικό, στη Μικρή Πρέσπα, στο νομό Φλώρινας το 1936.

Αν και δεν είχε στόχο να γίνει γιατρός, σπούδασε στη Θεσσαλονίκη και απέκτησε το πτυχίο της Ιατρικής στο Α.Π.Θ. το 1963.

Έκανε τη στρατιωτική του θητεία (1963-1965) ως γιατρός, και εξειδικεύεται στη γενική χειρουργική, στο νοσοκομείο ΙΚΑ Πεντέλης. Ο πατέρας του, 59 μόνον ετών, πεθαίνει στα χέρια του από αναπνευστική ανεπάρκεια. Τότε αποφάσισε να ειδικευτεί στη θωρακοχειρουργική.

Το 1968, με μηδαμινούς οικονομικούς πόρους, αναχώρησε για τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Εκπόνησε μεταπτυχιακές σπουδές, όπου εξειδικεύθηκε στη χειρουργική θώρακα. Στη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ καταξιώθηκε επαγγελματικά, έγινε ένας πετυχημένος γιατρός και απέκτησε φήμη. Στο νοσοκομείο που εργαζόταν γνώρισε και τη σύζυγό του Άλις, μαζί της απέκτησε δύο παιδιά, τη Σοφία και τον Αλέξανδρο.

Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1983 σε ηλικία 47 ετών.

Έργο και διακρίσεις
-------------------

Το 1983, ίδρυσε και οργάνωσε τη Θωρακοκαρδιοχειρουργική κλινική του νοσοκομείου Παπανικολάου στη Θεσσαλονίκη. Ουσιαστικά στην κλινική αυτή οργάνωσε το πρώτο καρδιοχειρουργικό κέντρο στην Ελλάδα. Η κλινική τότε αριθμούσε 17 γιατρούς και καθημερινά διενεργούνταν 3 έως 4 επεμβάσεις καρδιάς. Αναφέρεται ότι ο ίδιος εκπόνησε πέραν των 3.000 χειρουργικών επεμβάσεων, στα συνολικά δεκαπέντε έτη που υπηρέτησε στο νοσοκομείο Παπανικολάου.

Η 1η εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς, η 1η μεταμόσχευση καρδιάς στη Θεσσαλονίκη, καθώς επίσης και η τοποθέτηση της πρώτης μηχανικής καρδιάς στην Ελλάδα, έγιναν από τον ίδιο και την χειρουργική ομάδα του, στο Παπανικολάου. Ο Παναγιώτης Σπύρου διηύθυνε την εν λόγω κλινική μέχρι το 1997.

Τα μέλη ΔΕΠ της Ιατρικής Σχολής της Θεσσαλονίκης τον αντιμετώπιζαν πάντοτε με καχυποψία και ως αμφιλεγόμενο. Δεν εκλέχθηκε καθηγητής Πανεπιστημίου καθώς απορρίφθηκε ή δεν ψηφίστηκε. Τελικά, το 1997 εξελέγη καθηγητής πρώτης βαθμίδας στην Ιατρική Σχολή, στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και έζησε στην πόλη της Λάρισας.

Θάνατος
-------

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν άσχημα. Υπέφερε για χρόνια από κατάθλιψη, η οποία συνεχώς χειροτέρευε.
Ο Π. Σπύρου δοκιμάστηκε και επιβαρύνθηκε από τον τραγικό χαμό της 26χρονης κόρης του, Σοφίας, η οποία αυτοκτόνησε. Υπέστη αλλεπάλληλα εγκεφαλικά επεισόδια και νοσηλεύτηκε για μεγάλο διάστημα σε ιδιωτική κλινική της Θεσσαλονίκης. 

Πέθανε στη Θεσσαλονίκη σε ηλικία 76 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Iefimerida.Gr, Newsroom (15 Οκτωβρίου 2012). «Παναγιώτης Σπύρου, ο καρδιοχειρουργός που υμνήθηκε και λοιδορήθηκε όσο κανείς - ΕΛΛΑΔΑ». *iefimerida.gr*. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2021.
2. ↑
3. ↑  «Παναγιώτης Σπύρου: ο γιατρός που μιλούσε στις καρδιές». *Protagon.gr*. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2021.
4. ↑
5. ↑
6. ↑  «Παναγιώτης Σπύρου: Το δανεικό κοστούμι, η λαμπρή καριέρα και η "αποχώρηση" της Σοφίας». *Thestival*. 21 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2021.