recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Τσόκι Μοτόμπου** (1870 - 1944) ήταν δάσκαλος του καράτε-ντο καταγόμενος την Νήσο Οκινάουα. Τριτότοκος γόνος αριστοκρατικής οικογένειας που δεν έλαβε εκπαίδευση στο καράτε ντο από τον πατέρα του (στην Οκινάουα μόνο ο πρωτότοκος γιος λάμβανε εκπαίδευση από τον πατέρα του), πράγμα το οποίο είχε αποτέλεσμα να διδαχτεί τεχνικές από διάφορους άλλους δασκάλους της εποχής του. Λόγω του επιθετικού χαρακτήρα του, η εκπαίδευση συνήθως διαρκούσε για μικρό χρονικό διάστημα καθώς τις περισσότερες φορές εξεδιώκετο από τις σχολές. Οι μεγάλη εμπειρία στις μάχες δρόμου του προσέδωσε μεγάλη φήμη και εξ αιτίας της μεγάλης εμπειρίας του σε αυτόν τον τομέα, έκανε αρκετούς μαθητές. Στα ύστερα χρόνια εγκαταστάθηκε στην Ιαπωνική ενδοχώρα για να διδάξει την τέχνη του καράτε-ντο. Εκεί συνειδητοποίησε την πραγματική "υπόσταση" του καράτε ντο και αφοσιώθηκε στην καλλιέργεια του χαρακτήρα του. Στα τελευταία χρόνια της ζωής του επέστρεψε στην Οκινάουα, όπου μετά από λίγο καιρό πέθανε.

Αρκετοί ήταν οι δάσκαλοι της εποχής του, οι οποίοι παρέπεμπαν τους μαθητές τους στον δάσκαλο Μοτόμπου, για την βαθύτερη κατανόηση των τεχνικών μάχης (κούμιτε).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Motobu Choki στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 81062636
* LCCN: no2013057812
* ISNI: 0000 0000 5797 5037
* GND: 136774717
* SUDOC: 142711896
* NDL: 00412035

 |

 |
Συντεταγμένες: 38°24′32″N 23°24′21″E﻿ / ﻿38.40889°N 23.40583°E﻿ / 38.40889; 23.40583

Υπάτιο όρος is located in GreeceΥπάτιο όρος**Υπάτιο όρος**Η θέση του Υπάτιου στον χάρτη

Το **Υπάτιο όρος** (ή Ύπατο) είναι βουνό της Βοιωτίας, που βρίσκεται στα νοτιοανατολικά του νομού, ανατολικά της Θήβας. Είναι σχετικά χαμηλό βουνό με μέγιστο υψόμετρο 730 μέτρων. Στα ανατολικά συνδέεται με το Μεσσάπιο όρος, ενώ στις υπόλοιπες κατευθύνσεις περιβάλλεται από τον κάμπο της Θήβας. Λίγο βορειότερα του σχηματίζεται η λίμνη Υλίκη. Στις πλαγιές του βρίσκεται το χωριό Ύπατο και η Μονή Σαγματά. Σύμφωνα με τον Παυσανία εκεί ήταν χτισμένος ο ναός αφιερωμένος στον Ύπατο Δία. Στην θέση του είναι χτισμένη σήμερα η μονή Σαγματά. Στο βουνό αυτό βρισκόταν επίσης η αρχαία πόλη Γλίσαντας, που αναφέρεται και από τον Όμηρο στον κατάλογο των Νεών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παυσανία Ελλάδος περιήγησις/Βοιωτικά ὑπὲρ δὲ Γλίσαντός ἐστιν ὄρος Ὕπατος καλούμενον, ἐπὶ δὲ αὐτῷ Διὸς Ὑπάτου ναὸς καὶ ἄγαλμα
2. ↑  «Μητρόπολη, Θηβών και Λεβαδείας, η μονή Σαγματά». Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2010.

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Βουνά της Βοιωτίας |
| --- |
|  |
| 
* Ελικώνας
* Κιθαιρώνας
* Κίρφη
* Μεσσάπιο
* Παρνασσός
* Πάρνηθα
* Πάστρα
* Πτώο
* Υπάτιο
 |

 |
Ο **Απόλλων της Πάρου** είναι ελληνικό έργο αρχαϊκής τέχνης. Βρέθηκε το 1901 κατά τις ανασκαφές του Ασκληπιείου της Πάρου στην βορειοδυτική γωνία του ιερού και φυλάγεται σήμερα στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι με αύξοντα αριθμό Ma 3103.

Περιγραφή
---------

Το μαρμάρινο άγαλμα έχει ύψος 1,035 μέτρα, ενώ λείπουν τα δύο κάτω άκρα από το γόνατο. Παρουσιάζει έναν έφηβο (κούρος), 
στην γνωστή όρθια βηματιστή στάση. Το αριστερό πόδι κάνει ένα βήμα μπροστά. Ο αριστερός βραχίονας έχει φυσικά λυγισμένο τον αγκώνα και αιωρείται με ελαφρά κλίση προς τα εμπρός. Η πυγμή είναι σφιχτή και ακουμπάει με το πίσω της μέρος στον μηρό. Το σώμα είναι καλογυμνασμένο και φέρει τις χαρακτηριστικές αναλογίες όλων των κούρων αγαλμάτων. Η πλάτη είναι φαρδιά, κάνει όμως ιδιαίτερη εντύπωση μόνο από την πίσω άποψη, ενώ από μπροστά παρουσιάζεται φυσική. Ο θώρακας είναι τεταμένος, η σπονδυλική στήλη γερή, η μέση λεπτή. Γενικά οι γραμμές είναι απαλές και αρμονικές χωρίς υπερβολικό τονισμό των ανατομικών λεπτομερειών.

Η κεφαλή είναι φυσική, το πρόσωπο όλο ζωντάνια. Τα μάτια έχουν το χαρακτηριστικό για την αρχαϊκή τέχνη υπερμέγεθος, το πρόσωπο είναι χαμογελαστό και γλυκό. Η πυκνή κόμη είναι καλοχτενισμένη και πέφτει στους ώμους και την πλάτη σαν κοτσίδες, ενώ μπροστά τα μαλλιά είναι δεμένα με κορδέλα. Το κούτελο είναι στολισμένο με μπούκλες όπως αυτές που συναντάμε και στον Απόλλωνα της Θήρας. 

Το άγαλμα είναι σμιλευμένο από μάρμαρο της Πάρου. Φέρει μικρά θραύσματα και φθορές στην επιφάνειά του, αλλά γενικά είναι σε καλή κατάσταση. Η μύτη είναι σπασμένη. Ο αριστερός βραχίονας βρέθηκε δίπλα στο σώμα σπασμένος σε τρία κομμάτια και ανασυγκροτήθηκε. Ο δεξιός βραχίονας λείπει από την μασχάλη.

Ερμηνεία
--------

Όλες οι λεπτομέρειες του καλλιτεχνήματος αυτού είναι αναμφίβολα δείγματα της υψηλής τέχνης των γλυπτών του νησιού. Ο κούρος ήταν τοποθετημένος στο ιερό του θεού Απόλλωνα, και είναι ίσως άγαλμα του θεού, ή ανδριάντας ενός ήρωα.

Ιστορική τοποθέτηση
-------------------

Το άγαλμα προφανώς είχε πέσει στο έδαφος και θάφτηκε στα αρχαία χρόνια, πιθανώς κατά την ανοικοδόμηση του νεώτερου ναού. Είναι έργο τοπικού καλλιτέχνη της εποχής του 6ου αιώνα π.Χ.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

* Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών (1902). *Mitteilungen, Band XXVII*. Αθήνα: Beck und Barth.
Το Μουσείο ντε Όουντε Βόλντεν είναι ένα τοπικό μουσείο για την τέχνη και την ιστορία στο Μπελινγκβόλντε της Ολλανδίας.
Το Κέντρο Κληρονομιάς Μπιγκ Σάντι είναι ένα τοπικό μουσείο για την ιστορία και τον πολιτισμό στο Πάικβιλ του Κεντάκι.
Ένα **τοπικό μουσείο** ή **τοπικό μουσείο ιστορίας** είναι μουσείο που καλύπτει την τοπική ιστορία. Η συλλογή περιλαμβάνει συνήθως αντικείμενα με κάποια τοπική σύνδεση. Αυτά τα μουσεία είναι συχνά μικρά στη φύση τους και έχουν χαμηλό προϋπολογισμό για τις δαπάνες λειτουργίας τους. Το κόστος εισόδου είναι συνήθως χαμηλό.

Ένα τοπικό μουσείο που καλύπτει μια πόλη ονομάζεται μερικές φορές ως μουσείο πόλης και ένα τοπικό μουσείο που καλύπτει μια πόλη είναι γνωστό μερικές φορές ως μουσείο πόλης.

Ιστορία
-------

Η πρώτη πρόταση για την ίδρυση τοπικών μουσείων στη Βρετανία έγινε από τον Γουίλιαμ Σαρπ στην τον δέκατο ένατο αιώνα. Αργότερα ο Σαρπ εισήχθη στην Βασιλική Εταιρεία.

Περιφερειακές παραλλαγές
------------------------

Στη Γερμανία, ένας συγκεκριμένος τύπος τοπικών μουσείων είναι τα μουσεία Χαϊματμουζέουμ, ένα μουσείο αφιερωμένο στην μοναδική γερμανική έννοια του χάιματ, μια μορφή της τοπικής πολιτιστικής ταυτότητας.

Δείτε επίσης
------------

* Λαογραφικό μουσείο

Παραπομπές
----------

1. ↑  Timo Tohmo, Economic value of a local museum: Factors of willingness-to-pay. *Journal of Socio-Economics*, Volume 33, Issue 2, pages 229–240, April 2004. doi:10.1016/j.socec.2003.12.012
2. ↑  Bernard Leary, ‘Sharp, William (1805–1896)’, Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, September 2004; online edn, October 2005. Accessed 22 May 2010.
Ο **Αναστάσιος ο Τραυλός** (πριν από τον 10ο αιώνα) ήταν Βυζαντινός ποιητής, του οποίου το μοναδικό γνωστό ποίημα με τίτλο *εἰς τὴν σταύρωσιν* και θεματολογία σχετικά με την Ανάσταση του Χριστού περιέχεται στην Ελληνική Ανθολογία. Είναι πιθανό να πρόκειται για τον ποιητή Αναστάσιο τον Κοσμήτορα(D/R) ο οποίος έζησε στην Κωνσταντινούπολη τον 10ο αιώνα ή κάποιος άλλος από τους πολλούς Αναστασίους της πρώιμης χριστιανικής φιλολογίας και ιστορίας.. Το σωζόμενο ποίημά του είναι γραμμένο σε ομηρικό εξάμετρο, μια πρακτική που είχε αναβιώσει μεταξύ ορισμένων ποιητών της Κωνσταντινούπολης κατά το δεύτερο μισό του ένατου αιώνα. Ανάμεσα στους ποιητές αυτούς, ποιήματα των οποίων διασώθηκαν στο 15ο βιβλίο της Παλατινής Ανθολογίας («Σύμμικτα»), θεωρείται ότι ήταν και οι Λέων ο Φιλόσοφος (15.12), Κωνσταντίνος ο Σικελός (13), Θεοφάνης (14, 35), Αναστάσιος ο Τραυλός (28), Ιγνάτιος ο Διάκονος (29–31, 39), Αρέθας ο από Καισαρίας (32–34), Κομητάς (36–38, 40).

Παραπομπές και σημειώσεις
-------------------------

1. ↑  (Αγγλικά) Anastasius Traulus - Perseus Catalog, αναφερόμενο στον Degani, Enzo (Bologna). "Anastasius." Brill's New Pauly. Antiquity volumes edited by: Hubert Cancik and Helmuth Schneider. Brill, 2007. Brill Online. Tufts University Library. 18 July 2007
2. ↑  (Αγγλικά) Brannan, Patrick T. (1959-01-01). «A Literary Reference to the Incarnation. A Note on Anthologia Graeca, XV, 28». *The American Journal of Philology* **80** (4): 396-399. doi:10.2307/292178. .
3. ↑  On the Founder of the Skripou Church: Literary Trends in the Milieu of Photius, Oscar Prieto-Domínguez, Greek, Roman, and Byzantine Studies 53 (2013), 172
4. ↑  Στις παρενθέσεις βρίσκεται ο αριθμός του επιγράμματος στο 15 βιβλίο της Παλατινής Ανθολογίας, π.χ. (14, 35) σημαίνει: (Βιβλίο 15, επιγράμματα 14 και 35)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Εἰς τὴν σταύρωσιν, Ελληνική Ανθολογία 15.28 - perseus.tufts.edu

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 305392626
* GND: 102379270

 |

 |
Το **Ταμγκάλι** είναι μια τοποθεσία, που βρίσκεται 120 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πρωτεύουσας του Καζακστάν, Αλμάτι. Το όνομα της (Ταμγκάλι) σημαίνει στα καζάκικα *ζωγραφισμένη ή σημαδεμένη περιοχή* και προέρχεται από τα περίπου 5.000 πετρογλυφικά που έχουν βρεθεί σε μικρά φαράγγια της περιοχής. 

Ταμγκάλι
Τα περισσότερα από αυτά τα πετρογλυφικά χρονολογούνται από την Εποχή του Χαλκού, υπάρχουν όμως και ορισμένα από την Εποχή του Σιδήρου καθώς και κάποια από το Μεσαίωνα.

Το 2004 το Ταμγκάλι ανακηρύχτηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Φωτογραφίες
-----------

* Πετρογλυφικά στο ΤαμγκάλιΠετρογλυφικά στο Ταμγκάλι
* Πετρογλυφικά στο Ταμγκάλι Πετρογλυφικά στο Ταμγκάλι
* Η είσοδος ενός από τα μικρά φαράγγια στο Ταμγκάλι όπου βρέθηκαν πετρογλυφικάΗ είσοδος ενός από τα μικρά φαράγγια στο Ταμγκάλι όπου βρέθηκαν πετρογλυφικά

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

*
Τα τουρνουά **Απερτούρα και Κλαουσούρα** (ισπανικά: *Apertura y Clausura*, προφέρεται: [aperˈtuɾa i klawˈsuɾa]) είναι μια σχετικά πρόσφατη καινοτομία για πολλά πρωταθλήματα ποδοσφαίρου της Λατινικής Αμερικής, στα οποία η παραδοσιακή ποδοσφαιρική αγωνιστική περίοδος από τον Αύγουστο μέχρι το Μάιο διαιρείται σε δύο τουρνουά, καθένα με ξεχωριστή πρωταθλήτρια.

Η *Apertura* και η *Clausura* στα ισπανικά σημάινουν "άνοιγμα" και "κλείσιμο". Στη γαλλόφωνη Αϊτή, αυτές είναι γνωστές ως *Ouverture* και *Fermeture*, ενώ στην αγγλόφωνη Μπελίζ είναι αντίστοιχα οι *Opening* και *Closing*. Το Βόρειο Αμερικανικό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου (NASL), το δεύτερο επίπεδο στο πρωτάθλημα τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και στον Καναδά, υιοθέτησε τη διαιρεμένη αγωνιστική περίοδο το 2013. Η αγωνιστική περίοδος χωρίζεται σε δύο μέρη, *Spring Season* και *Fall Season*.

Διάφορες παραλλαγές έχουν χρησιμοποιηθεί με το πέρασμα του χρόνου. Ορισμένες διαφοροποιήσεις υπήρξαν στην Αργεντινή, όπου υπήρχαν για ένα διάστημα οι ονομασίες *Inicial* (αρχικό) και *Final* (τελικό). Στην Κόστα Ρίκα επιλέχθηκαν οι ονομασίες *Invierno* (χειμώνας) και *Verano* (άνοιξη), ενώ στην Κολομβία χρησιμοποιήθηκαν οι όροι *Apertura* (άνοιγμα) και *Finalización* (τελείωμα).[1]

Παραπομπές
----------

1. ↑  Η παράνοια της Κολομβίας και τα έξι νέα μετάλλια του Πελέ sombrero.gr
Το ***συγκρότημα εκτοξεύσεων*** πυραύλων με τον αριθμό ***LC-5*** στο ακρωτήριο Κανάβεραλ ήταν διαστημική βάση της Πολεμικής Αεροπορίας στην περιοχή του νησιού Merritt στην Φλόριντα. 
Χρησιμοποιήθηκε από την NASA για την εκτόξευση πυραύλων Redstone και Δία.

Ιστορικό
--------

Πρώτη εκτόξευση έγινε στις 19 Ιουλίου 1956.
Συνολικά έγιναν εικοσιτρείς εκτοξεύσεις, από τις οποίες δεκαέξι ήταν πύραυλοι Redstone και επτά πύραυλοι Δίας. 
Η τελική εκτόξευση ήταν η πτήση του Liberty Bell 7 με τον Gus Grissom στις 21 Ιουλίου 1961. Οργανωμένες περιηγήσεις στο οχυρό καταφύγιο διοργανώνει το κέντρο επισκεπτών του Kennedy Space Center.
Έγινε γνωστό από την εκτόξευση του Mercury-Redstone 3 της NASA, που μετέφερε τον Alan Shepard, τον πρώτο Αμερικανό στο διάστημα.
Άλλες σημαντικές εκτοξεύσεις από αυτή την εξέδρα ήταν του Mercury-Redstone 4 με τον Gus Grissom, η πτήση του Mercury-Redstone 1, το Mercury-Redstone 1A, και Mercury-Redstone 2 με επιβάτη τον χιμπατζή Ham.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Συγκροτήματα εκτόξευσης πυραύλων Κέιπ Κανάβεραλ |
| --- |
|  |
| 
* LC-1
* LC-2
* LC-3
* LC-4
* LC-5
* LC-6
* LC-9
* LC-10
* LC-11
* LC-12
* LC-13
* LC-14
* LC-15
* LC-16
* LC-17
* LC-18
* LC-19
* LC-20
* LC-21
* LC-22
* LC-25
* LC-26
* LC-29
* LC-30
* LC-31
* LC-32
* LC-34
* LC-36
* LC-37
* LC-39
* LC-40
* LC-41
* LC-43
* LC-45
* LC-46
* LC-47
* PAFB
* RW15
* RW30
 |  |

 |
Το ***συγκρότημα εκτοξεύσεων*** πυραύλων με τον αριθμό ***LC-21*** στο ακρωτήριο Κανάβεραλ είναι πολεμική (και όχι διαστημική) βάση της Πολεμικής Αεροπορίας στην περιοχή του νησιού Μέριτ (Merritt) στην Φλόριντα.

Ιστορικό
--------

Η ανέγερση του ασυνήθιστου αυτού συγκροτήματος έγινε την ίδια εποχή με το LC-22 το 1956 και προοριζόντουσαν και τα δυο για την εκτόξευση των πτερωτών πυραύλων τύπου Goose της αμερικάνικης πολεμικής αεροπορίας. Ο πρώτος πύραυλος αυτού του τύπου εκτοξεύθηκε στις 24 Ιουλίου 1958 από εδώ. Μέχρι τον Δεκέμβριο του 1958 ακολούθησαν άλλες τρεις πτήσεις.

Στην συνέχεια το συγκρότημα αναδιαρθρώθηκε για να προσαρμοσθεί στις ανάγκες των νέων πυραύλων τύπου Mace. Μέχρι τις 17 Ιουλίου 1963 πραγματοποιήθηκαν 37 εκτοξεύσεις πυραύλων Mace, που εκτός από μία αποτυχία όλες ήταν επιτυχείς. Στις 12 Ιανουαρίου 1962 έγινε διπλή εκτόξευση δυο πυραύλων.

Περιγραφή του συγκροτήματος
---------------------------

Το συγκρότημα συμπεριλαμβάνει δυο αίθουσες εκτοξεύσεων. Από το έδαφος ξεκινούσαν ράγες που κατέληγαν στην έξοδο απογείωσης κάμποσα μέτρα ψηλά στον πρόσθιο τοίχο της αίθουσας. Οι πύραυλοι ήταν τοποθετημένοι στις ράγες που είχαν γωνία 20° ως προς το έδαφος και απογειωνόντουσαν σαν αεροπλάνο. Πίσω από τις ράγες ήταν μονταρισμένο το τεράστιο στόμιο ενός σωλήνα που διοχέτευε τα καυσαέρια της εκτόξευσης έξω από την αίθουσα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Complex 21 (αγγλ.)
* LC-21 από τον Astronautix.com (αγγλ.)

  


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Συγκροτήματα εκτόξευσης πυραύλων Κέιπ Κανάβεραλ |
| --- |
|  |
| 
* LC-1
* LC-2
* LC-3
* LC-4
* LC-5
* LC-6
* LC-9
* LC-10
* LC-11
* LC-12
* LC-13
* LC-14
* LC-15
* LC-16
* LC-17
* LC-18
* LC-19
* LC-20
* LC-21
* LC-22
* LC-25
* LC-26
* LC-29
* LC-30
* LC-31
* LC-32
* LC-34
* LC-36
* LC-37
* LC-39
* LC-40
* LC-41
* LC-43
* LC-45
* LC-46
* LC-47
* PAFB
* RW15
* RW30
 |  |

 |
Το **23ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών** πραγματοποιήθηκε από τις 2 έως τις 16 Μαΐου του 1970. Αυτή τη χρονιά ο Ρομπέρ Φαβρ Λε Μπρε, ιδρυτής του φεστιβάλ, αποφάσισε να μη συμπεριλάβει ταινίες από τη Ρωσία και την Ιαπωνία. Κουράστηκε από τα "σλαβικά θεάματα και τις κινήσεις των γιαπωνέζων σαμουράι". Οι Ρώσοι πήραν πίσω τον κριτή τους Σεργκέι Ομπράζτσοφ (επικεφαλής του κουκλοθέατρου της Μόσχας) και άφησαν την κριτική επιτροπή με οκτώ μέλη.

Ο βραβευμένος με Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας Μιγκέλ Άνχελ Αστούριας ορίστηκε πρόεδρος της επιτροπής. Εκείνη την εποχή υπηρετούσε ως πρέσβης της Γουατεμάλας στη Γαλλία. Το μεγάλο βραβείο πήγε στην ταινία *MASH* του Ρόμπερτ Όλτμαν. Το φεστιβάλ άνοιξε με την *Ερωτική Αποκάλυψη*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Cannes 1970 Cinema Francais
2. ↑  Official Selection 1970: All the Selection Festival De Cannes
3. ↑  Cannes: Todd McCarthy Recalls Altman and Blind Date With Margot Kidder The Hollywood Reporter
4. ↑  Festival de Cannes: 1970 Cannes-fest
5. ↑  Opening of the 1970 Cannes Festival Cannes Festival
**Το τρίο της χαράς** ή αλλιώς Το Τρίο της Χαράς! (αγγλικά: *To Wong Foo, Thanks for Everything! Julie Newmar*) είναι τίτλος Αμερικανικής κινηματογραφικής ταινίας. Στην Ελλάδα προβλήθηκε τον Φεβρουάριο του 1996  και είναι -κατά κύριο λόγο- κωμωδία, χωρίς όμως να της λείπουν και μερικά δραματικά στοιχεία. Πρωταγωνιστούν ο Πάτρικ Σουέιζι, ο Γουέσλεϊ Σνάιπς και ο Τζον Λεγκουϊζάμο, τη σκηνοθεσία είχε αναλάβει ο Μπίμπαν Κίντρον, ενώ το σενάριο γράφτηκε από τον Ντάγκλας Κάρτερ Μπιν.

Περίληψη πλοκής
---------------

Δύο φιλόδοξες ντραγκ κουίν, η Βίντα Μποέμ (Πάτρικ Σουέϊζι) και η Νοξίμα Τζάκσον (Γουέσλεϊ Σνάιπς) κερδίζουν με ισοπαλία τον τίτλο "ντραγκ κουίν της χρονιάς" σε καλλιστεία γιά ντραγκ κουίν στη Νέα Υόρκη. Όντας νικήτριες έχουν το δικαίωμα να συμμετάσχουν και σε δεύτερο διαγωνισμό καλλιστείων, αυτή τη φορά στο Χόλυγουντ, προκειμένου να διεκδικήσουν ακόμα έναν τίτλο. Λίγες ώρες πριν την αναχώρηση τους, συναντούν την Τσι-Τσι Ροντρίγκεζ (Τζον Λεγκουϊζάμο), μιά άπειρη κοινωνικά ντραγκ κουίν, ισπανικής καταγωγής. Με την προτροπή της Βίντα και την ανεκτικότητα της Νοξίμα, η Τσι-Τσι τις ακολουθεί στο ταξίδι τους. Κατά τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού, η Βίντα διαπληκτίζεται με έναν ρατσιστή σερίφη και -κατά τη διάρκεια αυτού του διαπληκτισμού- εκείνη τον ρίχνει αναίσθητο στο έδαφος. Πανικοβλημένες και νομίζοντας πως ο σερίφης είναι νεκρός, οι τρεις ντραγκ κουίν συνεχίζουν το ταξίδι τους, αφήνοντας τον άνδρα να κείτεται στο δρόμο. Όμως το αυτοκίνητο τους παρουσιάζει τεχνική βλάβη, κι έτσι αναγκάζονται να μεταφέρουν το όχημα σε συνεργείο ενός απομονωμένου οικισμού και να διανυκτερεύσουν εκεί. Αφού έχει ξημερώσει, μαθαίνουν πως το αυτοκίνητο τους θα χρειαστεί δύο ημέρες για να φτιαχτεί. Έτσι, συνεχίζουν τη διαμονή τους στον οικισμό, γνωρίζοντας τους κατοίκους του και συνάπτοντας φιλικές σχέσεις μαζί τους. Σχεδόν κανείς κάτοικος δεν γνωρίζει το βιολογικό φύλο των πρωταγωνιστριών. Στην κορύφωση της ταινίας, ο σερίφης ανακαλύπτει το καταφύγιο των ντραγκ κουίν και επισκέπτεται τον οικισμό, απειλώντας και δηλώνοντας πως η ομοφυλοφιλία είναι κάτι το ακάθαρτο. Οι κάτοικοι προστατεύουν και υπερασπίζονται τις ντραγκ κουίν, κι έτσι ο σερίφης αποχωρεί. Το τέλος της ταινίας τοποθετείται ένα χρόνο μετά τα συμβάντα, με την Τσι-Τσι να κερδίζει τον διαγωνισμό καλλιστείων στο Χόλυγουντ.

Διακρίσεις
----------

Για την ερμηνεία του στην ταινία, ο Πάτρικ Σουέιζι ήταν υποψήφιος για βραβείο Χρυσής Σφαίρας Α' ανδρικού ρόλου. Ο Τζον Λεγκουζιάμο ήταν επίσης υποψήφιος για το ίδιο βραβείο, στην κατηγορία Β' ανδρικού ρόλου. Η ίδια η ταινία ήταν υποψήφια για GLAAD Media Award

Παραπομπές
----------

1. ↑  παραπομπή1
2. ↑  παραπομπή2

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το τρίο της χαράς στο IMDB
* Το τρίο της χαράς στο cine.gr
Ο **Αλβέρτσε** (ισπανικά: *Río Alberche*) είναι ποταμός της κεντρικής Ισπανίας, με μήκος 177 χλμ. δεξιός παραπόταμος του Τάγου.

Αρχίζει τον ρου του σε υψόμετρο 1.800 μέτρα, στον δήμο Σαν Μαρτίν δε λα Βέγα δελ Αλβέρτσε της Επαρχίας Άβιλα. Σχηματίζει το φυσικό όριο ανάμεσα στη Sierra de Gredos and the Sierra de Guadarrama, in the Sistema Central.

Ο Αλβέρτσε ρέει πρώτα προς τα ανατολικά και νοτιοανατολικά και στρέφεται κατόπιν απότομα στα μέσα του ρου του προς τα νοτιοδυτικά. Χύνεται στον Τάγο λίγα χιλιόμετρα ανατολικά της πόλεως Ταλαβέρα ντε λα Ρέινα. Τέσσερα φράγματα έχουν ανεγερθεί στον ρου του ποταμού αυτού, τα εξής: Μπουργουίλο, Τσάρκο δελ Κούρα, Σαν Χουάν υ Πικάδας και Καθαλέγας.

Αρχίζει τον ρου του σε υψόμετρο 1.800 μέτρα, στον δήμο Σαν Μαρτίν δε λα Βέγα δελ Αλβέρτσε της Επαρχίας Άβιλα. Σχηματίζει το φυσικό όριο ανάμεσα στη Σιέρα δε Γκρέδος και τη Σιέρα δε Γκουαδαράμα, στο Σιστέμα Θεντράλ.

Ο ποταμός Αλβέρτσε ρέει πρώτα προς τα ανατολικά και νοτιοανατολικά και στρέφεται κατόπιν απότομα στα μέσα του ρου του προς τα νοτιοδυτικά. Χύνεται στον Τάγο λίγα χιλιόμετρα ανατολικά της πόλεως Ταλαβέρα ντε λα Ρέινα. Τέσσερα φράγματα έχουν ανεγερθεί στον ρου του ποταμού αυτού, τα εξής: Μπουργουίλο, Τσάρκο δελ Κούρα, Σαν Χουάν υ Πικάδας και Καθαλέγας. Μια δημοφιλής τοποθεσία για όσους έρχονται για διακοπές από τη Μαδρίτη είναι η «Alberche Beach», μια αμμώδης έκταση στις όχθες του ποταμού Αλβέρτσε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Enciclopedia Salvat, τόμ. 1, Βαρκελώνη 1942
2. ↑  Enciclopedia Salvat, τόμ. 1, Βαρκελώνη 1942
3. ↑  «Best Beaches Madrid - Madrid Beaches». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Σεπτεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Alberche River στο Wikimedia Commons
* Τουρισμός στον Αλβέρτσε

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ισπανία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 243904621
* BNE: XX455314

 |

 |
Ο **Τζέιμς Φόρεστ** (γεννήθηκε στις 13 Αυγούστου 1972) είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,04 μ. και αγωνιζόταν κυρίως σαν πάουερ φόργουορντ, και υπό συνθήκες σαν σέντερ.

Κολλεγιακή καριέρα
------------------

Ο Τζέιμς Φόρεστ εισήχθη το 1992 στο Πανεπιστήμιο Τζόρτζια Τεκ, με τη μπασκετική ομάδα του οποίου αγωνιζόταν στο Κολλεγιακό Πρωτάθλημα. Από το Τζόρτζια Τεκ αποφοίτησε το 1996.

Επαγγελματική καριέρα
---------------------

Το 1996, ο Τζέιμς Φόρεστ αποφάσισε να αφήσει την Αμερική και να ταξιδέψει στο Ισραήλ για λογαριασμό της Χαποέλ Ελιάτ.

Το 1997 συμμετείχε στα Ντραφτς του ΝΒΑ και κατάφερε να εξασφαλίσει συμβόλαιο συνεργασίας με τους Λος Άντζελες Λέικερς, στους οποίους όμως παρέμεινε για λίγους μόνο μήνες.

Τη σεζόν 1997-98, ο Τζέιμς Φόρεστ αγωνίστηκε στις Ουέλβα (Ισπανία) και Χαποέλ Ελιάτ (Ισραήλ).

Την περίοδο 1998-99 αγωνίστηκε κυρίως στην Ιταλική Πιστόγια, ενώ στις αρχές του 1999 πραγματοποίησε ένα σύντομο πέρασμα από την Κοκοντρίγιος ντε Καράκας, ομάδα της Βενεζουέλας.

Το καλοκαίρι του 1999 ταξίδεψε στην Ελλάδα με προορισμό το Ηράκλειο, στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο, καθώς το καλοκαίρι του 2000 μετεγγράφη στον ΑΡΗ Θεσσαλονίκης.

Το 2001 κατηφόρισε από τη Θεσσαλονίκη στον Πειραιά για λογαριασμό του Ολυμπιακού, στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο κατακτώντας μάλιστα το Κύπελλο Ελλάδος του 2002.

Την περίοδο 2002-03, ο Τζέιμς Φόρεστ αγωνίστηκε στην Ολύμπια Λάρισας.

Το Νοέμβριο του 2003, μετεγγράφη στο Ηράκλειο για δεύτερη φορά, ωστόσο παρέμεινε στην ομάδα μόλις για δύο μήνες.

Την περίοδο 2004-05 αγωνίστηκε αρχικά στην Σκαβολίνι κι έπειτα στη Φαμπριάνο.

Η περίοδος 2005-06 ήταν και η τελευταία στην επαγγελματική καριέρα του Τζέιμς Φόρεστ. Κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής αγωνίστηκε στην ισπανική Πλασένσια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *College Basketball at Sports-Reference.com*. Ανακτήθηκε στις 28  Ιουλίου 2020.
2. ↑  *RealGM*. 1512. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.

Πηγές
-----

* «Τζέιμς Φόρεστ», άρθρο στον ιστότοπο της εφημερίδας «Πατρίς», 19 Νοεμβρίου 2003.
* «Τον θυμάσαι; - Τζέιμς Φόρεστ», αφιέρωμα στον ιστότοπο AgeOfBasketball.gr.
Στα μαθηματικά, **συζυγής μιγαδικός αριθμός** ή **συζυγής αριθμός** ή **μιγαδικός συζυγής** είναι γνώρισμα των μιγαδικών αριθμών, με τους οποίους πραγματεύεται η μιγαδική ανάλυση. Στη θεωρία των μιγαδικών αριθμών, δύο αριθμοί λέγονται εξ' ορισμού *συζυγείς μιγαδικοί αριθμοί* όταν, αυτοί έχουν ίσα πραγματικά και αντίθετα φανταστικά μέρη.

Γεωμετρική αναπαράσταση του z και του συζυγούς του {\displaystyle {\bar {z}}} στο μιγαδικό επίπεδο. Ο {\displaystyle {\bar {z}}} αποτελεί τον κατοπτρισμό του z ως προς τον άξονα των πραγματικών
Για παράδειγμα, ο μιγαδικός συζυγής του αριθμού {\displaystyle a+ib}, είναι ο αριθμός {\displaystyle a-ib}.

Η γεωμετρική απεικόνιση δύο συζυγών μιγαδικών αριθμών στο μιγαδικό επίπεδο εμφανίζει κατοπτρική συμμετρία ως προς τον άξονα των πραγματικών αριθμών (βλ. διπλανό σχήμα).

Χρησιμοποιώντας την εξίσωση του Όιλερ, μπορεί να αποδειχθεί, ότι δύο συζυγείς μιγαδικοί αριθμοί σε πολική μορφή, έχουν ίσα μέτρα και αντίθετα ορίσματα.

Ισχύει, δηλαδή, ότι ο μιγαδικός συζυγής του {\displaystyle \rho e^{i\phi }} είναι ο αριθμός {\displaystyle \rho e^{-i\phi }}.

Συμβολισμός
-----------

Ο μιγαδικός συζυγής ενός μιγαδικού αριθμού z έχει επικρατήσει διεθνώς να συμβολίζεται ως {\displaystyle {\bar {z}}} ή {\displaystyle z^{\*}\!}. Ο πρώτος συμβολισμός ({\displaystyle {\bar {z}}}) χρησιμοποιείται κυρίως στα καθαρά μαθηματικά, ώστε να αποφεύγεται η σύγχυση με το συμβολισμού του συζυγή ανάστροφου ενός πίνακα, ο οποίος μπορεί να θεωρηθεί γενίκευση του μιγαδικού συζυγούς. Στη Φυσική, χρησιμοποιείται κυρίως ο δεύτερος συμβολισμός, με τον αστερίσκο ({\displaystyle z^{\*}\!}), ενώ ο συζυγής ανάστροφος συμβολίζεται με τον οβελίσκο (z†), οπότε δεν υφίσταται σύγχυση μεταξύ των συμβολισμών.

Ιδιότητες των μιγαδικών συζυγών αριθμών
---------------------------------------

Για ένα μιγαδικό αριθμό z, τον συζυγή και το μέτρο του ισχύουν οι ακόλουθες σχέσεις:

* {\displaystyle |z|^{2}=z{\bar {z}}}
* {\displaystyle |z|=|{\bar {z}}|=|-z|=|{\overline {-z}}|}
* {\displaystyle {\overline {z+w}}={\bar {z}}+{\bar {w}}}
* {\displaystyle {\overline {zw}}={\bar {z}}{\bar {w}}}
* {\displaystyle {\overline {\left({\frac {z}{w}}\right)}}={\frac {\bar {z}}{\bar {w}}}}
* {\displaystyle {\bar {z}}=z} αν και μόνο αν {\displaystyle Im(z)=0}
* {\displaystyle {\bar {z}}=-z} αν και μόνο αν {\displaystyle Re(z)=0}
* {\displaystyle {\overline {\left({\bar {z}}\right)}}=z}
* {\displaystyle {\frac {1}{z}}={\frac {\bar {z}}{|z|^{2}}},\ z\neq 0}

Χρήσεις
-------

Οι συζυγείς μιγαδικοί είναι πολύ σημαντικοί στην εύρεση των ριζών των πολυωνύμων. Σύμφωνα με το θεώρημα συζυγών μιγαδικών ριζών, αν ένας μιγαδικός αριθμός είναι ρίζα ενός πολυωνύμου μιας μεταβλητής με πραγματικούς συντελεστές (όπως η δευτεροβάθμια εξίσωση), τότε και ο μιγαδικός συζυγής του αποτελεί ρίζα του αυτού πολυωνύμου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Weisstein, Eric W. "Complex Conjugates" από το MathWorld.
2. ↑  Weisstein, Eric W. "Imaginary Numbers" από το MathWorld.
3. ↑  Arfken, *Mathematical Methods for Physicists*, 1985, pg. 201

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Μαθηματικά
 |

 |
**Το χωριό της Γέρας στη Μυτιλήνη** είναι έργο ζωγραφικής του Σπύρου Παπαλουκά που χρονολογείται το 1925. Πρόκειται για ελαιογραφία σε μουσαμά διαστάσεων 34 x 28,5 εκ. και εκτίθεται στο Παράρτημα Κέρκυρας της Εθνικής Πινακοθήκης και Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτζου.

Ο πίνακας
---------

Στον πίνακα του Παπαλουκά απεικονίζεται το χωριό της Γέρας της Λέσβου που ξεπροβάλλει ανάμεσα από μεγάλους όγκους βουνών σε μια πλαγιά του νησιού. Διακρίνονται ο ουρανός που συμπληρώνεται από τους ορεινούς όγκους που περιορίζουν τον ορίζοντα και στους πρόποδές τους οι γεωμετρικά απεικονισμένες κατοικίες. Τα κυπαρίσσια ορθώνονται κάθετα, ενώ τα σύννεφα ζωγραφίζονται οριζόντια και καμπυλόγραμμα. Η ζωγραφική του Παπαλουκά είναι απλή, καθώς το χρώμα μεταφράζει όγκους και ρυθμούς. Τα χαρακτηριστικά που επικρατούν στον πίνακα είναι η απλοποίηση και η σχηματοποίηση των μορφών, που πλησιάζει σε μερικά σημεία την αφαίρεση, η έμφαση σε καμπυλόμορφα σχήματα και η χρησιμοποίηση περισσότερο τονικών διαβαθμίσεων αντί των καθαρών χρωμάτων.

Στυλ και επιρροές
-----------------

Ο Σπύρος Παπαλουκάς ανήκει μαζί με τον Κωνσταντίνο Παρθένη και τον Κωνσταντίνο Μαλέα, στους δασκάλους και ανανεωτές της νεοελληνικής ζωγραφικής του 20ού αιώνα και αποκαλείται *υπαιθριστής*, όπως ο Νίκος Λύτρας και ο Μιχάλης Οικονόμου. Με το έργο του έδειξε πως η μοντέρνα τέχνη και η ελληνικότητα δεν είναι έννοιες ασύμβατες.

Ασχολήθηκε κυρίως με την τοπιογραφία αλλά και με την προσωπογραφία και τη νεκρή φύση. Στα τοπιογραφικά έργα του φαίνονται οι επιρροές από τα διδάγματα της βυζαντινής τέχνης αλλά και από τις μεταϊμπρεσιονιστικές τάσεις, ιδιαίτερα από τον Γκωγκέν, τους Ναμπί και τους Πουαντιγιστές.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «To χωριό της Γέρας στη Μυτιλήνη». *corfu.nationalgallery.gr*. Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου, Παράρτημα Κέρκυρας. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2016.
2. ↑  Εθνική Πινακοθήκη – 100 Χρόνια. Τέσσερις Αιώνες Ελληνικής Ζωγραφικής. Από τις Συλλογές της Εθνικής Πινακοθήκης και του Ιδρύματος Ευριπίδη Κουτλίδη. ΕΠΜΑΣ, Αθήνα 1999, σελ. 458.
3. ↑  «Παπαλουκάς Σπύρος (1892 Δεσφίνα Παρνασσίδας - 1957 Αθήνα)». *nationalgallery.gr*. Εθνική Πινακοθήκη. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2016.

Πηγές
-----

* *Εθνική Πινακοθήκη 100 χρόνια* (2η έκδοση). Αθήνα: Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου. 2001. ISBN 960 7791 02 9.
* *Έργα Τέχνης από τη συλλογή της Βουλής των Ελλήνων* (2η αναθεωρημένη έκδοση). Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων για τον κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία. 2010. ISBN 978 960 6757 29 7.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη Ιστοσελίδα Εθνικής Πινακοθήκης-Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτζου Αθηνών
* Επίσημη Ιστοσελίδα Παραρτήματος της Εθνικής Πινακοθήκης στην Κέρκυρα
Ο **Αντώνιος-Γρηγόριος Βουτσίνος** (1891 – 1968) ήταν Έλληνας καθολικός ιερέας και αρχιεπίσκοπος.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στις 8 Μαΐου 1891 στον Γαλησσά της Σύρου. Χειροτονήθηκε ιερέας του Τάγματος των Αυγουστίνων το 1918, και στις 25 Ιουλίου 1937 διορίστηκε από τον Πάπα Πίο ΙΑ΄ επίσκοπος Σύρου και Μήλου. Κατά την περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, υπήρξε ένας από τους αντιστασιακούς κατά της γερμανικής Κατοχής στη Σύρο. Από τις 29 Μαΐου 1947, μετά από διορισμό του Πάπα Πίου ΙΒ΄ έως και το 1952, όταν και παραιτήθηκε, διετέλεσε επίσκοπος Κέρκυρας, Ζακύνθου και Κεφαλληνίας. Στη συνέχεια συμμετείχε σε διάφορες Συνόδους στο Βατικανό, ενώ από τις 6 Ιουλίου 1952 κατείχε τον τίτλο του τιτουλάριου αρχιεπισκόπου Άπρου. Απεβίωσε στις 23 Απριλίου 1968.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ιστορία της Σύρου». *www.egreece.gr*. Ανακτήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2017.
2. ↑  «Archbishop Antonio Gregorio Vuccino, A.A. †». *www.catholic-hierarchy.org*. Ανακτήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αντώνιος-Γρηγόριος Βουτσίνος στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 148158790509138850416
* **ΕΒΕ**: 161208

 |

 |
Ο Σερ **Τζέιμς Φιτς-Άλεν Μίτσελ** (Sir *James Fitz-Allen Mitchell*, 1931 – 23 Νοεμβρίου 2021) ήταν πολιτικός από τον Άγιο Βικέντιο και Γρεναδίνες. Ήταν πρωθυπουργός τις περιόδους 1972-74 και 1984-2000. Υπήρξε ένας από τους μακροβιότερους πολιτικούς ηγέτες της χώρας του. Τιμήθηκε με τον τίτλο του Ιππότη από τη Βασίλισσα της Αγγλίας, το 1995.

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
---------------------------

Γεννήθηκε στις 15 Μαΐου 1931 στο νησί Μπεκία των Γρεναδίνων και είναι εξάδερφος του Τζον Κόμπτον. Ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του στο Τρινιντάντ και Τομπάγκο και έπειτα στο πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας, στον Καναδά. Είναι οικονομολόγος και γεωπόνος στο επάγγελμα.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Από το 1985 ήτσν σύμβουλος του Ανακτοβουλίου (Privy Councillor). Η είσοδός του στην πολιτική έγινε αρχικά με το Εργατικό Κόμμα, με το οποίο εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 1966. Την περίοδο από το 1967 ως το 1972 υπηρέτησε σε διάφορα χαρτοφυλάκια, μεταξύ των οποίων εκείνα του Εμπορίου, Τουρισμού, Γεωργίας και Εργασίας. Έγινε πρωθυπουργός για πρώτη φορά το 1972 και διατηρήθηκε στο αξίωμα μέχρι τις 8 Δεκεμβρίου του 1974, οπότε έχασε τις εκλογές από τον αντίπαλό του, Μίλτον Κάτο. Το 1975 ίδρυσε το Νέο Δημοκρατικό Κόμμα (NDP). Λίγο αργότερα, το κόμμα του αναδείχθηκε νικητής στις εκλογές του 1984 κερδίζοντας 9 επί συνόλου 13 εδρών στη Βουλή και ο Μίτσελ επανήλθε στην πρωθυπουργία, στις 30 Ιουλίου 1984. Επίσης, διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών από το 1984 ως το 1992. Ακολούθησαν αλλεπάλληλες εκλογικές νίκες, με τέταρτη και τελευταία στις 15 Ιουνίου του 1998. Η τελευταία πρωθυπουργική θητεία του έληξε στις 27 Οκτωβρίου του 2000, οπότε και αποχώρησε με τη θέλησή του λίγο πριν τη διεξαγωγή των εκλογών. Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα ο Άρνχιμ Γιούστας.

Έργα
----

Ο Μίτσελ συνέγραψε αυτοβιογραφία με τίτλο «Πέρα από τα Νησιά» (*Beyond The Islands*).

Παραπομπές
----------

1. ↑  news784.com/2021/stvincent-former-prime-minister-sir-james-mitchell-has-died/.
2. ↑  «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) *IdRef*. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Ανακτήθηκε στις 5  Μαρτίου 2020.
3. ↑  «World Statesmen». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Φεβρουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2009.
4. ↑  Βιογραφία στο Rulers.org
5. ↑  «Βιογραφία στον ιστότοπο της Caricom». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιανουαρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2009.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  James Fitz-Allen Mitchell στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 111459749
* LCCN: n88284731
* ISNI: 0000 0000 8304 704X
* GND: 13264987X
* SUDOC: 128659475

 |

 |
Ο **Αντώνης Σιτράς** (1899-1951) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός από τη Λάρισα. Το 1945 και το 1946 υπηρέτησε στο αξίωμα του δημάρχου Λαρισαίων.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στη Χάλκη της Λάρισας. Προτού ασχοληθεί με τα κοινά ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία και τη δικηγορία. Το 1922 ήταν διευθυντής της εφημερίδας "Ελευθερία".

Το 1945 ανέλαβε δήμαρχος Λάρισας με την επαναφορά της διάταξης "περί Διοικούσας Επιτροπής του Δήμου".  Κατά τη δημαρχία του ασχολήθηκε με τη συστηματική δεντροφύτευση της πόλης και εκτελέστηκαν πλήθος δημοτικών έργων. Στις 20 Μαΐου 1945 παραιτήθηκε για λόγους υγείας και τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου αντικαταστάθηκε από το Στυλιανό Αστεριάδη, ο οποίος είχε παυθεί από το ΕΑΜ. Στις αρχές του 1946 ο Σιτράς επέστρεψε στη θέση του δημάρχου καθώς η υγεία του παρουσίασε κάποια βελτίωση και παραιτήθηκε οριστικά το Μάρτιο του 1946.

Ο Σιτράς εξελέγη βουλευτής Λαρίσης με την ΕΠΕΚ στις εκλογές του 1950. Πέθανε όντας εν ενεργεία βουλευτής (την ίδια ημέρα με τον Ιωάννη Σοφιανόπουλο) και κηδεύτηκε στις 29 Ιουλίου 1951 στο Α΄ Νεκροταφείο. Τη θέση του Σιτρά στη Βουλή κατέλαβε ο επιλαχών Άγγελος Οικονομίδης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εις μνήμην, Ένωση Συντακτών Ημερήσιων Εφημερίδων Θεσσαλίας-Στερεάς Ελλάδας-Εύβοιας, ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2020.
2. ↑  Ιστορικό εφημερίδας "Ελευθερία" στον ιστότοπο της εφημερίδας, ανάκτηση 20 Απριλίου 2013.
3. ↑  Οι Δήμαρχοι της Λάρισας (1914-1951) Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine. Ψηφιακή Πολιτιστική Πύλη Δήμου Λαρισαίων, ανάκτηση 20 Απριλίου 2013.
4. ↑  "Θάνατος βουλευτού", εφ. Ελευθερία, 29 Ιουλίου 1951, σελ. 6 (μέσω ΕΒΕ).
Ο **Αριστείδης Δόσιος** (1844 - Απρίλιος 1881) ήταν Έλληνας οικονομολόγος, συγγραφέας και τραπεζίτης και επίδοξος δολοφόνος. Έγινε γνωστός για την απόπειρα δολοφονίας της Βασίλισσας Αμαλίας που επιχείρησε στην Αθήνα στις 6 Σεπτεμβρίου του 1861.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Αριστείδης ήταν γιος του πολιτειολόγου και πολιτικού Κωνσταντίνου Δόσιου από τη Βλάστη Εορδαίας και της μεταφράστριας Αικατερίνης Δόσιου. Ήταν νέος δραστήριος, λίαν φιλομαθής, και εργατικός.
Σε ηλικία 17 χρονών αποπειράθηκε με όπλο να δολοφονήσει την Βασίλισσα Αμαλία μετά από κάποιο περίπατό της πιστεύοντας και διατρανώνοντας πως "*η διάκρισις των φύλων παύει, όταν ανέλθη εις τον θρόνον γυνή*"!.  
 
Συνέπεια αυτού ήταν να καταδικαστεί σε θάνατο, ποινή η οποία μετά την επέμβαση της ίδιας της Αμαλίας μετατράπηκε σε ισόβια, παραμένοντας τελικά στη φυλακή (Μεντρεσές Αθηνών), μόνο ένα χρόνο. Πέρασε πολλά χρόνια στην Πρωσία και το Βέλγιο σπουδάζοντας τις επιστήμες και τα οικονομικά. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα επί βασιλέως Γεωργίου του Α΄ εξέδωσε πολλά άρθρα ακαδημαϊκού και πολιτικού περιεχομένου στα Ελληνικά και Γαλλικά. Διετέλεσε διευθυντής της Ναυτικής Τράπεζας «ο Αρχάγγελος» που ιδρύθηκε το 1870 στην Αθήνα και λειτούργησε περισσότερο ως ασφαλιστική εταιρία.
Πέθανε στην Αθήνα τον Απρίλιο του 1881.

Πηγές
-----

* Ιωάννης Αρσένης, Μιχαήλ Ραφαήλοβιτς, επιμ. (1881). *Ποικίλη Στοά: Εθνική εικονογραφημένη επετηρίς, Έτος 1/16, 1881-1914*. Αθήνα: Εστία. Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2009.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αργολικη Αρχειακη Βιβλιοθηκη Ιστοριας και Πολιτισμου
* Ποίηση ως μελόδραμα, Δημήτριος Χουλιαράκης, Κυριακή 25 Ιανουαρίου 1998, ΒήμαOnLine[*νεκρός σύνδεσμος*]

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 216872648
* CiNii: DA09443543

 |

 |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Βάκιλος.
Ο ***Βάκιλλος*** (επιστ. ονομ.: ***Bacillus***) είναι γένος βακτηρίων, μέλος της συνομοταξίας Firmicutes με 266 γνωστά είδη. Τα είδη των βάκιλλων μπορεί να είναι υποχρεωτικά αερόβια (αυτά που εξαρτώνται από οξυγόνο) ή αναερόβια, δηλαδή αυτά που έχουν την ικανότητα να είναι αναερόβια στην απουσία οξυγόνου. Η καλλιέργεια του βακίλλου είναι θετική στην καταλάση ενζύμου, αν το οξυγόνο έχει χρησιμοποιηθεί ή είναι παρόν.

Οι βάκιλοι μπορεί να μειώσουν τον εαυτό τους σε οβάλ ενδοσπόρια και μπορούν να παραμείνουν σε αυτή τη λανθάνουσα κατάσταση για χρόνια. Ο σχηματισμός ενδοσπόριων συνήθως προκαλείται από έλλειψη θρεπτικών συστατικών: το βακτήριο χωρίζεται εντός του κυτταρικού τοιχώματος, και η μία πλευρά, στη συνέχεια, καταπίνει την άλλη. Δεν είναι αληθινά σπόρια.

Πανταχού παρόντες στη φύση, οι βάκιλοι περιλαμβάνουν τόσο τα ελεύθερα (μη παρασιτικά) είδη, και δύο παρασιτικά/παθογόνα είδη. Αυτά τα δύο είδη είναι ιατρικώς σημαντικά: το *B. anthracis* (Βάκιλλος του άνθρακα) προκαλεί τη νόσο του άνθρακα και το *B. cereus* (Βάκιλλος ο κηρόχρους) προκαλεί τροφική δηλητηρίαση.

Πολλά είδη βακίλων παράγουν άφθονες ποσότητες ενζύμων που χρησιμοποιούνται σε διάφορες βιομηχανίες, όπως η παραγωγή της άλφα αμυλάσης που χρησιμοποιείται στη βιομηχανία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Turnbull PCB (1996). Baron S, επιμ. *Bacillus.* In: *Barron's Medical Microbiology* (4th έκδοση). Univ of Texas Medical Branch. ISBN 978-0-9631172-1-2.
2. ↑  
«*Bacterial endospores* (Βακτηριακά ενδοσπόρια)». *Cornell University: CALS (Κολλέγιο Γεωργίας και Επιστημών της Ζωής), Τμήμα Μικροβιολογίας*. Ανακτήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2018.
3. ↑  Madigan M, επιμ. (2005). *Brock Biology of Microorganisms* (11th έκδοση). Prentice Hall. ISBN 978-0-13-144329-7.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Bacillus γονιδιώματα και τις σχετικές πληροφορίες στο ΠΆΤΡΙΚ, Βιοπληροφορική Κέντρο Πόρων χρηματοδοτούνται από NIAID
Ο **Βάλεραν Δ΄**, γερμ. Waleran IV (απεβ. 1279) από τον Οίκο του Λίμπουργκ ήταν δούκας του Λίμπουργκ (1247-79).

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Ερρίκου Δ΄ κόμη του Λίμπουργκ και της Ερμενγκάρντε/Ίρμγκαρτ των Μπεργκ, κόρης του Αδόλφου ΣΤ΄ κόμη του Μπεργκ.

Έπαιξε σημαίνοντα ρόλο στην πολιτική κατά τη μεγάλη μεσοβασιλεία 67 ετών (1245-1312), μετά την καθαίρεση του Φρειδερίκου Β΄ της Γερμανίας από τον πάπα Ιννοκέντιο Δ΄. Άφησε τη μερίδα των Χοενστάουφεν και υποστήριξε τον Γουλιέλμο Β΄ κόμη της Ολλανδίας ως βασιλιά της Γερμανίας· εστάλη ως μέλος πρεσβείας στον Ερρίκο Γ΄ των Ανζού της Αγγλίας. Όταν απεβίωσε ο Γουλιέλμος Β΄ υποστήριξε τον Ριχάρδο κόμη της Κορνουάλης, αδελφό του Ερρίκου Γ΄ και αργότερα, το 1272, μαζί με άλλους ευγενείς πρόσφερε το στέμμα στον Ότακαρ Β΄ των Πρεμυσλιδών της Βοημίας και μετά στον Ροδόλφο Α΄ των Αψβούργων δούκα της Αυστρίας.

Το 1252 παρενέβη στον Πόλεμο για τη διαδοχή της Φλάνδρας και του Αινώ στην πλευρά του Ιωάννη Α΄ κόμη του Αινώ. Μετά το 1258 ήλθε σε ρήξη με τον Ιωάννη Α΄ δούκα της Βραβάντης, μετά από φιλία 60 ετών. Συχνά παρενέβαινε και στις υποθέσεις του αρχιεπισκόπου της Κολωνίας, όπως στη συνεχή αντιπαράθεσή του με τους αστούς. Απεβίωσε το 1279 χωρίς άρρενα τέκνα και τον διαδέχθηκε η κόρη του Ερμενγκάρντε.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε πρώτα την Κουνιγκούντε, κόρη του Όθωνα Γ΄ μαργράβου του Βρανδεμβούργου· δεν απέκτησαν απογόνους.

Αργότερα έκανε δεύτερο γάμο με τη Γιούντιτ/Ιουδήθ της Κλέβης και είχε τέκνο:

* Ερμενγάρδη απεβ. 1283, δούκισσα του Λίμπουργκ, παντρεύτηκε τον Ρέχιναλντ Α΄ των Βάσενμπεργκ κόμη του Χέλρε.
* (;) Σοφία.

Αναφορές σε Πηγές
-----------------

1. 1 2  p4039.htm#i40381.
2. 1 2  p4039.htm#i40381. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. 1 2 3 4  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
4. ↑  *Oude Kronik van Brabant*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 81018646
* GND: 136721273
* BPN: 44888862

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Waleran IV, Duke of Limburg  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Προσβάσιμο σημείο Παγοτράπεζας Ρος.
Παράπλους σε Μέτωπο Παγοτράπεζας.
Γενικά **Τράπεζα Πάγου** χαρακτηρίζεται οποιαδήποτε μάζα επιπλέοντος πάγου που φέρει επίπεδη οροφή, αντίστοιχα με την Γεωτράπεζα, ακριβώς από την όψη που παρουσιάζει στον κάθε προσεγγίζοντα.

Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της Τράπεζας Πάγου είναι ότι αφενός μεν επιπλέει, πλην όμως δεν μετακινείται, αλλά παραμένει προσκολλημένη σε ξηρά (χέρσο) απ΄ όπου σχηματίζεται και τροφοδοτείται από τις γλώσσες παγετώνων. Συνεπάγεται ότι η θαλάσσια περιοχή που σχηματίζεται τράπεζα πάγου στερείται ισχυρών ρευμάτων, ή είναι προασπισμένη από κυματισμούς, ή τα νερά της παραμένουν απάνεμα σχεδόν όλο το έτος. Στην ουσία η τράπεζα πάγου αποτελεί την προέκταση του παγετώνα στη θάλασσα, η οποία και ωθείται προς τα εμπρός εκ της παγετωνικής πίεσης, μέχρι η προώθηση αυτή αποκρουσθεί από θαλάσσια ρεύματα. 

Η Τράπεζα Πάγου, που αποτελεί ιδιαίτερο φυσικό πολικό φαινόμενο, δημιουργείται από τις συνεχείς χιονοπτώσεις που φέρεται να παραμένουν σχετικά σταθερές για εκατομμύρια χρόνια. Η μεγαλύτερη τέτοια Τράπεζα Πάγου στον κόσμο είναι η Τράπεζα Πάγου Ρος που ανακαλύφθηκε στη Δυτική Ανταρκτική το 1841, με αρχικό όνομα παγετωνικό φράγμα Βικτώρια, και που το μέγεθος της φθάνει την έκταση της Γαλλίας. Οι Τράπεζες Πάγου δημιουργούν ένα ιδιαίτερα πλούσιο πολικό οικοσύστημα.

* Σημειώνεται ότι ο όρος Τράπεζα Πάγου είναι συνώνυμος με τον αγγλικό όρο «Ice Shelf».

Πηγές
-----

* «Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica», τόμος 47ος, σελ.333.
* «Η Ζωή στις πολικές περιοχές», Εκδόσεις Ερευνητές, Αθήνα 1992. (Λεξιλόγιο: Τράπεζες Πάγου) σελ.31.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τράπεζα πάγου** |

* Πληροφορίες από το αυστραλιανό τμήμα της Ανταρκτικής
* Πληροφορίες από το αμερικανικό Εθνικό Κέντρο Δεδομένων Χιονιού και Πάγου Αρχειοθετήθηκε 2010-06-15 στο Wayback Machine.
* Πληροφορίες από την Καναδική Υπηρεσία Πάγου
* Από CNN, Ιστορία σχετικά μe τη καναδική τράπεζα πάγου ΑΥΛΕΣ (Αύγουστο 2005) Αρχειοθετήθηκε 2007-01-26 στο Wayback Machine.
Ο **Αριστείδης Κανάρης** (1831 - 19 Ιουνίου  1863) ήταν αξιωματικός του ελληνικού στρατού και γιος του αγωνιστή της ελληνικής επανάστασης Κωνσταντίνου Κανάρη. Σκοτώθηκε κατά τις εμφύλιες διενέξεις του 1863 που έμειναν γνωστές ως Ιουνιανά.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1831 και ήταν το έκτο από τα επτά παιδιά του Κωνσταντίνου Κανάρη και της Δέσποινας Μανιάτη. Εισήλθε στη Σχολή Ευελπίδων από την οποία αποφοίτησε το 1858 ως αξιωματικός του Πυροβολικού. Τον Ιούνιο του 1863, όταν ξέσπασε κυβερνητική κρίση με επακόλουθο τις ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ των δυνάμεων των Ορεινών - εξέχοντα μέλη των οποίων αποτελούσαν ο πατέρας του Κωνσταντίνος και ο αδελφός του Μιλτιάδης - και των Πεδινών, ο υπολοχαγός Αριστείδης Κανάρης διατάχτηκε να μεταβεί στα Ανάκτορα ως επικεφαλής μικτής δύναμης που αποτελείτο από άνδρες του 1ου, 2ου και 8ου τάγματος πεζικού καθώς και δύναμη πυροσβεστών με σκοπό να ενισχύσει την μικρή δύναμη χωροφυλακής που έδρευε εκεί ως πιστή στην κυβέρνηση. Στις 19 Ιουνίου, όταν και γενικεύτηκαν οι συγκρούσεις, αντικυβερνητικές δυνάμεις ( πιστές στον Δημήτριο Βούλγαρη ) που αποτελούνταν από δυνάμεις πυροβολικού, πεζικού, χωροφυλακής αλλά και ληστές της υπαίθρου που είχαν ταχθεί στο πλευρό των Πεδινών, κινήθηκαν προς κατάληψη των Ανακτόρων υπό την ηγεσία του αντισυνταγματάρχη Παπαδιαμαντόπουλου. Η επίθεση αυτή αν και σφοδρή, αποκρούστηκε από τις δυνάμεις του Κανάρη, ο ίδιος όμως σκοτώθηκε χτυπημένος από σφαίρα στον κρόταφο. Μια προσωρινή ανακωχή επέτρεψε στον Μιλτιάδη Κανάρη να μεταφέρει τη σορό του Αριστείδη στην οικία του πατέρα τους στην Πλάκα. 

Κατά τη διάρκεια της κηδείας που πραγματοποιήθηκε την επόμενη ημέρα σημειώθηκαν έκτροπα όταν ένοπλοι οπαδοί των Πεδινών πυροβόλησαν κατά τη διάρκεια της εξοδίου ακολουθίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βιογραφίες: Κωνσταντίνος Κανάρης.
2. 1 2   *Μεγάλη Στρατιωτικὴ καὶ Ναυτικὴ Ἐγκυκλοπαιδεία. Tόμος Τέταρτος: Καβάδης–Μωριάς*. Ἀθήναι: Ἔκδοσις Μεγάλης Στρατιωτικῆς καὶ Ναυτικῆς Ἐγκυκλοπαιδείας. 1929, σελ. 41. OCLC 31255024.
3. 1 2  *Ιστορία Ελληνικού Έθνους*, 1975, τ. ΙΓ', σ. 228.
Τα τέσσερα τμήματα της Τράπεζας Πάγου Λάρσεν: A, B, C και D
Η Ανταρκτική Χερσόνησος
Η **Τράπεζα Πάγου Λάρσεν** (**Larsen Ice Shelf**) εκτείνεται κατά μήκος της Ανταρκτικής χερσονήσου, από το Ακρωτήριο Λόνγκινγκ (Cape Longing) μέχρι τη Χερσόνησο Σμιθ (Smith Peninsula), στο βορειοδυτικό τμήμα της Θάλασσας Βεντέλ.

Πήρε το όνομά της από τον πλοίαρχο του νορβηγικού φαλαινοθηρικού Jason, Κάρλ Άντον Λάρσεν (Carl Anton Larsen), το οποίο τον Δεκέμβριο του 1893 έπλευσε κατά μήκος της εν λόγω τράπεζας πάγου και έφτασε νότια μέχρι το 68°10'.

Οι ερευνητές χωρίζουν την Τράπεζα Πάγου Λάρσεν σε επτά τμήματα: Larsen A, Larsen B, Larsen C (που είναι το μεγαλύτερο), Larsen D, Larsen E, Larsen F και Larsen G. Το 2005 η Τράπεζα Πάγου Λάρσεν κάλυπτε συνολικά επιφάνεια της θάλασσας σε έκταση 78.500 τ.χιλ. με εξαιρετικά παχύ στρώμα πάγου. Από τα μέσα του 1990 υπάρχουν συνεχής αναφορές για κατάρρευσή της σε διάφορα σημεία με τελευταία τον Ιούλιο του 2017 κατά την οποία ένα μεγάλο κομμάτι αποσπάστηκε από το τμήμα Larsen C.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τράπεζα Πάγου Λάρσεν** |



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Larsen Ice Shelf  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 315166265
* LCCN: sh2009009226

 |

 |
Ο **Ανδρέας Εμμ. Νάθενας** (19??-1981) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός από την επαρχία Μαλεβιζίου του νομού Ηρακλείου. Υπηρέτησε ως Στρατιωτικός Διοικητής Ηρακλείου και ως νομάρχης.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις Γωνίες Μαλεβιζίου Ηρακλείου. Ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία, υπηρετώντας στη Μέση Ανατολή και όταν ήταν Αντισυνταγματάρχης ανέλαβε τη στρατιωτική διοίκηση του νομού Ηρακλείου, το φθινόπωρο του 1944. Αποβιβάστηκε στον Κόλπο της Μεσαράς, προερχόμενος από τη Μέση Ανατολή, στις 13 Αυγούστου 1944. Ήρθε σε σύγκρουση με τους Άγγλους, ακυρώνοντας το σχέδιό τους να εισέλθουν κρυφά 50 οπλοφόροι στο Ηράκλειο, οι οποίοι θα δραστηριοποιούνταν στην περίπτωση που οι Γερμανοί προσπαθούσαν να ανατινάξουν το λιμάνι ή άλλες εγκαταστάσεις. Το σχέδιο κρίθηκε παρακινδυνευμένο και χωρίς προηγούμενη μελέτη, αλλά και με μηδενική πιθανότητα επιτυχίας. Με τον τρόπο αυτό, αποσοβήθηκε ο κίνδυνος να καταστραφεί ολοκληρωτικά το Ηράκλειο.

Το 1947 διορίστηκε Νομάρχης Ηρακλείου, υπηρετώντας για λίγους μήνες.

Στις βουλευτικές εκλογές του 1950 πολιτεύτηκε με το Κόμμα Γεωργίου Παπανδρέου στην εκλογική περιφέρεια Ηρακλείου, χωρίς να εκλεγεί βουλευτής, λαμβάνοντας 514 ψήφους.

Μετά την αποστρατεία του έζησε στην Αθήνα.

Απεβίωσε την 1η Απριλίου 1981 και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό ναό του Πρώτου Νεκροταφείου Αθηνών. Κατέλιπε τη σύζυγό του, Αγγελική, παιδιά (μία κόρη, ένας γιος) και εγγόνια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  12 Οκτωβρίου 1944 - Οι τελευταίες ώρες των Γερμανών στο Ηράκλειο (Από το βιβλίο του Γεωργίου Κάββου "Γερμανοϊταλική Κατοχή και Αντίσταση Κρήτης 1941-1945"), patris.gr, 13 Οκτωβρίου 2005, ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2020.
2. ↑   Γιώργος Α. Καλογεράκης, Ο Αρχιμανδρίτης Ευγένιος Ψαλλιδάκης προς τον Στρατηγό Μύλλερ 11 Οκτωβρίου 1944, η αποχώρηση των Γερμανών από το Ηράκλειο, patris.gr, 8 Οκτωβρίου 2018, ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2020.
3. ↑  Τιμήθηκαν οι ήρωες Εμμανουήλ Κουνάλης και Ανδρέας Νάθενας Αρχειοθετήθηκε 2020-06-16 στο Wayback Machine. anogi.gr, άρθρο της ερευνήτριας Αικατερίνης Κουναλάκη του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, 14 Σεπτεμβρίου 2014, ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2020.
4. ↑  Γεώργιος Ι. Παναγιωτάκης, "Το Ηράκλειο και η νομαρχία του", Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ηρακλείου, Ηράκλειο 2005, σελ. 349, ISBN 960-88514-1-6.
5. ↑  Στατιστική βουλευτικών εκλογών της 5ης Μαρτίου του 1950, Εθνικό Τυπογραφείο 1951.σελ. 75
6. 1 2  Τα Νέα, Κοινωνικά, 2 Απριλίου 1981, σελ. 4.

Πηγές
-----

* Τεκμήριο, Επιστολή του Γενικού Διοικητή Κρήτης Χρ. Τζιφάκη προς το Σοφοκλή Βενιζέλο, 22 Μαΐου 1947, Εθνικό ίδρυμα "Ελευθέριος Βενιζέλος", ανάκτηση 16 Ιουνίου 2020.