recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Φαϊντίβα**, γαλλ. Faidiva (1133 - 1154) από τον Οίκο της Τουλούζης ήταν κόρη του κόμη του Ρουέργκ, της Τουλούζης & της Τρίπολης, μαργράβου της Προβηγκίας & δούκα του Ναρμπόν. Με τον γάμο της έγινε κόμισσα της Σαβοΐας.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Αλφόνσου-Ιορδάνη κόμη του Ρουέργκ, της Τουλούζης, της Τρίπολης, μαργράβου της Προβηγκίας και δούκα του Ναρμπόν.

Ο πατέρας της γεννήθηκε στην Τρίπολη, κατά την Α΄ Σταυροφορία και βαπτίστηκε στον Ιορδάνη, έτσι πρόσθεσε το *Ιορδάνης* στο όνομά του. Διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης του Ρουέργκ και τον ετεροθαλή αδελφό του ως κόμης της Τουλούζης & μαρκήσιος της Προβηγκίας. Όμως ο Γουλιέλμος Θ΄ δούκας της Ακουιτανίας κατέλαβε τη χώρα του Αλφόνσου-Ιορδάνη με τη βοήθεια των μοναχών του Σαιν-Ζιλ. Όταν ο Αλφόνσος την ανακατέλαβε, εκτόπισε τους μοναχούς και αφορίστηκε από τον πάπα. Έζησε στην Αυλή του Αλφόνσου Ζ΄ του Λεόν & της Καστίλης και πήγε για προσκύνημα στον Άγ. Ιάκωβο της Κομποστέλα. Αν και αφορίστηκε πάλι, έλαβε μέρος μετά στη Β΄ Σταυροφορία και στην Κωνσταντινούπολη συνάντησε τον Μανουήλ Α΄ Κομνηνό Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Έφθασε στην Άκρα, αλλά απεβίωσε στην Καισάρεια, ίσως δηλητηριασμένος από συγγενείς του Γουλιέλμου Θ΄.

Αδέλφια της Φαϊντίβας ήταν ο Ραϋμόνδος Ε΄ κόμης της Τουλούζης, ο Αλφόνσος και η Αγνή. Η Φαϊντίβα απεβίωσε 21 ετών· ο σύζυγός της έπειτα έκανε άλλους τρεις γάμους.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε τον Ουμβέρτο Γ΄ κόμη της Σαβοΐας. Δεν απέκτησε τέκνα.

Πηγές
-----

* Joël Beucher, « Faydiva de Toulouse » [archive], sur  [archive], Histoire de l'Europe et de la Méditerranée (consulté le 16 mars 2013).
* Charles William Previté-Orton, The early history of the House of savoy (1000-1233), Cambridge, Cambridge University Press, 1912, 495 p. (ISBN 978-1578985913, lire en ligne [archive]), p. 318-319.
Συντεταγμένες: 53°37′27″N 0°41′0″W﻿ / ﻿53.62417°N 0.68333°W﻿ / 53.62417; -0.68333

Η Εκκλησία του Φλίξμπορο
Το **Φλίξμπορο** είναι χωριό το οποίο βρίσκεται στο Βόρειο Λίνκολνσαϊρ, στα βόρεια του Σκάνθορπ της Αγγλίας. Ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 1.386 κατοίκους.

Το Φλίξμπορο υπήρξε τόπος μιας μεγάλης βιομηχανικής καταστροφής, η οποία έλαβε χώρα την 1η Ιουνίου 1974. Ένα εργοστάσιο χημικών καταστράφηκε ολοκληρωτικά από μία έκρηξη, η οποία προκλήθηκε από φυσικό αέριο. Ο απολογισμός της ήταν 28 νεκροί, αν και θα μπορούσε να είναι σοβαρότερος, καθώς το ατύχημα έλαβε χώρα στη διάρκεια του Σαββατοκύριακου. Καταστροφές υπέστησαν περιοχές σε ακτίνα μέχρι 3 χιλιομέτρων από το σημείο της καταστροφής.

Η έκθεση της έρευνας είναι εντυπωσιακή: η διαδικασία παραγωγής είχε αλλάξει και η χωρητικότητα του εργοστασίου είχε τριπλασιαστεί, χωρίς όμως να έχει συμβεί κάτι τέτοιο με τα συστήματα ασφαλείας του. Επί έξι μήνες δεν υπήρχε Μηχανικός Συντήρησης, ενώ οι ποσότητες χημικών που ήταν αποθηκευμένες στο εργοστάσιο ήταν 43 φορές μεγαλύτερες από τα επιτρεπτά όρια. Διάφορες μικροδιαρροές που είχαν λάβει χώρα τις μέρες πριν από το ατύχημα είχαν επισκευαστεί στα γρήγορα, χωρίς κανείς να καταλάβει το παραμικρό, και να υποπτευθεί το παραμικρό αναφορικά με τα διάφορα μικροπροβλήματα στην λειτουργία του εργοστασίου τέσσερις ημέρες πριν από την καταστροφή.

Προς τιμήν των θυμάτων ανεγέρθηκε μνημείο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *L'état de l'environnement dans le monde*, Ed. La découverte, ISBN 978-2-7071-2196-7
2. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Flixborough στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 128979891
* LCCN: n77003474
* SUDOC: 160860989

 |

 |
Κατά τις δοξασίες των ανατολικών λαών τα **τελώνια** είναι δαιμονικά όντα προικισμένα με πολύ μεταμορφωτική δύναμη, όχι πάντα επιβλαβή για τους ανθρώπους, αλλά κυρίως με διάθεση να πειράζουν, να ενοχλούν και να φοβίζουν. Κατά τις δοξασίες εισέρχονται νύκτα στις οικίες και παραλαμβάνουν τους κοιμώμενους (επί τω πλείστον) παιδιά και τους μεταφέρουν σε απόμακρα μέρη για να διασκεδάσουν από την έκπληξη που θα αισθανθούν οι αφυπνιζόμενοι ή ακόμη αντ΄ αυτών κρύβουν αντικείμενα της οικίας για να εκνευρίσουν τους κατόχους αυτών.

Παρουσιάζονται με μορφή γάτας, σκύλου, πιθήκου αλλά και ως άνθρωποι πελώριοι και τρομεροί ή σαν όμορφες κοπέλες. Ζουν συνήθως σε φρεάτια, πηγάδια, σπήλαια, γεφύρια, ανεμόμυλους και σε ερείπια. Γενικά έχουν πολλές ομοιότητες με τα αερικά, τα τζίνια, τους βρυκόλακες, τους καλικάντζαρους, τα χαμοδράκια, τους ανασκελάδες κλπ.

Στην εκκλησιαστική γλώσσα αποτελούν πονηρά πνεύματα που συναντούν καθ΄ οδό οι ψυχές όταν αποδημούν: «*Τα πνεύματα αυτά ανακρίνουν τις ψυχές και των μεν δικαίων παραδίδουν στους αγγέλους οι οποίοι και θα τις οδηγήσουν στη συνέχεια στο Παράδεισο, ενώ των αδίκων τις οδηγούν τα ίδια αυτά στην κόλαση*».

Ως αντίστοιχα τέτοια τελώνια οι Έλληνες ναυτικοί αναγνωρίζουν μόνο τους Άγιους Νικόληδες ή Νικολήδες και τη Γοργόνα, την αδελφή του Μεγαλέξανδρου.
Ο **Τζουμαμπέκ Ιμπραΐμοφ** (Жумабек Ибраимович Ибраимов, 1 Ιανουαρίου 1944 – 4 Απριλίου 1999) ήταν Κιργίζιος πολιτικός. Γεννήθηκε στο Ντζάνι-Αλίς της επαρχίας Κεμίν και αποφοίτησε από το Πολυτεχνικό Ινστιτούτο του Φρούνζε το 1971. Ήταν μεταπτυχιακός φοιτητής και εργάστηκε ως δάσκαλος μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '70. Το 1976-1977 εργάστηκε ως μηχανικός και επικεφαλής του τμήματος τεχνολογίας στο εργοστάσιο γεωργικών μηχανημάτων προς τιμήν του Μ.Β. Φρούνζε. Το 1977-1984 εργάστηκε ως μηχανικός σχεδιασμού, επικεφαλής του τμήματος μηχανικών, αρχιμηχανικός και διευθυντής του παραρτήματος Μιν-Κους του εργοστασίου Οργκτέχνικα.

Το 1984 έγινε επικεφαλής της Λαϊκής Επιτροπής Εξουσίας και Πρώτος Γραμματέας της Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της πόλης Μπαλίκτσι. Το 1988-1991, ο Τζουμαμπέκ Ιμπραΐμοφ υπηρέτησε ως Πρώτος Αναπληρωτής του Επικεφαλής Διοίκησης της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κιργιζίας. Υπηρέτησε ως δήμαρχος του Μπισκέκ από το 1993 έως το 1995. Ο Πρόεδρος της Κιργιζίας Ασκάρ Ακάγιεφ τον διόρισε πρωθυπουργό στις 25 Δεκεμβρίου 1998, μετά την διάλυση του υπουργικού συμβουλίου από τον Ακάγιεφ. Ο Ιμπραΐμοφ υπηρέτησε έως ότου πέθανε από καρκίνο του στομάχου στις 4 Απριλίου 1999.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Чүй облусу:Энциклопедия* [*Encyclopedia of Chuy Oblast*] (στα Kyrgyz και Russian). Bishkek: Chief Editorial Board of Kyrgyz Encyclopedia. 1994. σελ. 718. ISBN 5-89750-083-5. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
Το **Τεμίσκαμινγκ Σορς** (αγγλικά: Temiskaming Shores) είναι πόλη στο Διαμέρισμα Τιμίσκαμινγκ στο βορειοανατολικό Οντάριο του Καναδά. Δημιουργήθηκε από τη συγχώνευση της πόλης Νιου Λίσκαιρντ, της πόλης Χέιλιμπερι και της μονάδας τοπικής αυτοδιοίκησης Ντάιμοντ το 2004. Η πόλη είχε συνολικό πληθυσμό 9.920 κατοίκους στην Καναδική Απογραφή του 2016.

Το Τεμίσκαμινγκ Σορς βρίσκεται κατά μήκος του νότιου άκρου της περιοχής Κλέι Μπελτ, κοντά στα σύνορα του Κεμπέκ στις όχθες του κόλπου Γουάμπι της λίμνης Τιμίσκαμινγκ. Ο ξεχωριστός δήμος τοπικής αυτοδιοίκησης Χάρρις χωρίζει την πόλη από τα σύνορα Οντάριο-Κεμπέκ. Η πλησιέστερη κωμόπολη στην πλευρά του Κεμπέκ είναι η Νοτρ-Νταμ-ντου-Νορ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «2016 Community Profiles: Timiskaming Shores». Statistics Canada.
Δασμοί, φόροι και λοιπές επιβαρύνσεις Κινσέιλ Ιρλανδίας (1788)
Τελωνειακοί υπάλληλοι της Τελωνειακής Υπηρεσίας των Η.Π.Α. επιβιβάζονται σε πλοίο
**Τελωνειακή υπηρεσία** είναι η αρχή ή η κρατική υπηρεσία μίας χώρας που έχει την ευθύνη της συλλογής Δασμών και του ελέγχου της διακίνησης αγαθών, περιλαμβανομένων των ζώων, των μεταφορών, των προσωπικών ειδών και των επικινδύνων αντικειμένων, που εισάγονται ή εξάγονται από μία χώρα. Στην Ελλάδα το παραπάνω έργο έχει ανατεθεί στην Ελληνική Τελωνειακή Υπηρεσία. Η διακίνηση ανθρώπων μέσα και έξω από μία χώρα συνήθως παρακολουθείται από τις αρχές που ασχολούνται με την μετανάστευση.

Κάθε χώρα έχει τους νόμους και τους κανονισμούς της για το διεθνές εμπόριο αγαθών, που εφαρμόζουν και επιβάλλουν οι τελωνειακές αρχές της. Η εισαγωγή ή εξαγωγή κάποιων αγαθών μπορεί να απαγορεύεται. 

Στις περισσότερες χώρες, το έργο των τελωνειακών υπηρεσιών επιτυγχάνεται και μέσω διακυβερνητικών συμφωνιών και διεθνών νόμων. Τα τελωνειακά δικαιώματα είναι οι Δασμοί οι φόροι και οι λοιπές επιβαρύνσεις επί των εισαγωγών και εξαγωγών αγαθών. 

Τα υποκείμενα είδη πριν τελωνιστούν φυλάσσονται σε τελωνειακό έδαφος ή υπό τελωνειακή επιτήρηση σε φορολογικές αποθήκες.

Ιδιωτικοποίηση των Τελωνειακών διαδικασιών
------------------------------------------

Οι τελωνειακές διαδικασίες είναι μέρος μίας από τις τρεις βασικές εξουσίες μιας κυβέρνησης, της Εκτελεστικής (οι άλλες δύο είναι η νομοθετική και η δικαστική). Παρόλα αυτά, στην προσπάθειά τους να καταπολεμήσουν την διαφθορά, πολλές χώρες έχουν ιδιωτικοποιήσει εν μέρει τα τελωνεία τους. Αυτό γίνεται μέσω σύναψης συμβάσεων με ιδιωτικές εταιρείες ελεγκτών.

Αυτό μπορεί να είναι δικαιολογημένο στην περίπτωση μιας χώρας με μη αποτελεσματικό τελωνειακό μηχανισμό, αλλά έχει παρατηρηθεί διαφυγή εσόδων και μεγάλες καθυστερήσεις στις ναυτιλιακές μεταφορές στην περίπτωση εκ των προτέρων ελέγχων από τέτοιου είδους ελεγκτικές εταιρείες.

Δείτε επίσης
------------

* Ελληνική Τελωνειακή Υπηρεσία
* Ευρωπαϊκή Τελωνειακή Ένωση

Παραπομπές
----------

1. ↑  «customs». WordReference. Ανακτήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Παγκόσμιος οργανισμός Τελωνείων
* Ευρωπαϊκά Τελωνεία
Υδροπτερύγια στα ύφαλα υδροπτέρυγου σκάφους Με την ονομασία **υδροπτερύγιο** ή **υδροολισθητήρας** (hydrofoil), ονομάζεται μόνιμη ναυπηγική μεταλλική κατασκευή, συνήθως διπλή, που φέρουν στα ύφαλα ορισμένα ταχύπλοα σκάφη χαρακτηριζόμενα εξ αυτού υδροπτέρυγα.

Η ιδέα της ναυπηγικής αυτής εξέλιξης ξεκίνησε από τον προηγούμενο αιώνα όταν στην Αγγλία, τον Δεκέμβριο του 1869, κατοχυρώθηκε ευρεσιτεχνία στον Γάλλο εφευρέτη Εμμανουέλ Φαρκό ο οποίος υποστήριξε την άποψη ότι αν τα πλοία έφεραν στα ύφαλά τους ειδικά ανυψωτικά κεκλιμένα επίπεδα θα μπορούσαν ν΄ αναπτύξουν μεγαλύτερη ταχύτητα με την υφιστάμενη σ΄ αυτά ισχύ των μηχανών τους. Η ιδέα αυτή φαίνεται ν΄ απασχόλησε αργότερα και τον Αλεξάντερ Γκράχαμ Μπελ, τον εφευρέτη του τηλεφώνου, που το 1908 με τη βοήθεια ενός καναδού αεροναυπηγού, του Φρειδερίκου Μπόλντουιν άρχισαν να πειραματίζονται σε μια τέτοια εφαρμογή. Έτσι έντεκα χρόνια μετά στις 10 Σεπτεμβρίου του 1919 το πειραματικό σκάφος με το ελληνογενές όνομα "Υδρόδρομος" και με τα στοιχεία HD-4 Hydrodrome κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ ταχύτητας στη θάλασσα με 70,86 κόμβους.

Υδροπτέρυγο σκάφος με τμήμα των υδροπτερυγίων πάνω από την επιφάνεια του νερού
Τελικά η ναυπηγική αυτή κατασκευή άρχισε να εφαρμόζεται σε ευρύτερη κλίμακα μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, πρώτα σε σιδερένια μικρά σκάφη και στη συνέχεια και σε πλαστικά όταν πλέον η είσοδος της τεχνολογίας των πολυμερών στη ναυπηγική πέτυχε αρκετά ελαφρές και ανθεκτικές κατασκευές, καθώς και η αύξηση της ισχύος των κινητηρίων μηχανών υπήρξε αλματώδης.
Η **ΦΚ Πόμπεντα** (σλαβομακεδονικά: ФК Победа Прилеп‎) είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Πρίλεπ της Βόρειας Μακεδονίας. Αγωνίζεται στη δεύτερη κατηγορία της χώρας.

Ιστορία
-------

Η ομάδα δημιουργήθηκε το 1941 σαν Γκότσε Ντέλτσεφ (Гоце Делчев) και το 1950 μετονομάστηκε σε ΦΚ Πόμπεντα. Χρώματα της ομάδα είναι το κόκκινο και το άσπρο. Το όνομα Πόμπεντα σημαίνει Νίκη. Η Πόμπεντα συμμετείχε στις μικρές κατηγορίες της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας και ήταν πρωταθλήτρια του Περιφερειακού Πρωταθλήματος Βόρειας Μακεδονίας επτά φορές. Οκτώ φορές κατέκτησε το Περιφερειακό Κύπελλο Βόρειας Μακεδονίας. Το 1963 κατέκτησε το νταμπλ. Δεν κατάφερε να ανέβει σε μεγάλη κατηγορία (Πρώτη και Δεύτερη) της Γιουγκοσλαβίας.

Στην ανεξάρτητη Βόρεια Μακεδονία κατέκτησε 2 φορές το πρωτάθλημα της χώρας και μία το κύπελλο. Η ομάδα έχει εκπροσωπήσει την Βόρεια Μακεδονία 10 φορές στα ευρωπαϊκά κύπελλα.

Διακρίσεις
----------

**Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της ΓιουγκοσλαβίαςSR Macedonia Περιφερειακό Πρωτάθλημα Βόρειας Μακεδονίας:**

* **Νικήτρια (7):** 1953, 1959, 1962, 1963, 1979, 1981, 1986

**Βόρεια Μακεδονία Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βόρειας Μακεδονίας:**

* **Νικήτρια (2):** 2003-04, 2006-07
* Δεύτερη θέση (2): 1996-97, 1999-00

**Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της ΓιουγκοσλαβίαςSR Macedonia Περιφερειακό Κύπελλο Βόρειας Μακεδονίας:**

* **Νικήτρια (8):**1951,1958,1960,1961,1963,1964,1977,1987

**Βόρεια Μακεδονία Κύπελλο Βόρειας Μακεδονίας:**

* **Νικήτρια (1):** 2001-02
* Φιναλίστ (2): 1999-00, 2006-07

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα (Σλαβομακεδονικά)
* FK Pobeda blog Αρχειοθετήθηκε 2017-08-10 στο Wayback Machine. (Αγγλικά)
* Ιστοσελίδα οπαδών (Σλαβομακεδονικά) (Αγγλικά)
* Προφίλ στη σελίδα MacedonianFootball (Αγγλικά)
* Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Βόρειας Μακεδονίας (Σλαβομακεδονικά)

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Βόρεια Μακεδονία | Πύλη Βόρεια Μακεδονία |
Ο **Τζουμπές** ή *τσουμπές* (αλλιώς και *μπινίσια* ή *ντουλαμάδες*) ήταν ένα είδος παλτού (με μανίκια) ή μπέρτας (χωρίς μανίκια) που εκτεινόταν μέχρι τον αστράγαλο. Χρησιμοποιήθηκε ευρέως στα χρόνια από την Τουρκοκρατία μέχρι και τα τέλη του 19ου αιώνα.

Περιγραφή
---------

Ο τζουμπές ήταν ένας ανατολίτικης προέλευσης μακρύς επενδύτης. Κάποιοι τζουμπέδες είχαν μανίκια, άλλοι όχι. Ως ενδυματολογική επιλογή απευθυνόταν κυρίως στους προκρίτους (κοτζαμπάσηδες) και τους υψηλόβαθμους ιερωμένους. Ήταν ανοικτός εμπρός έως κάτω. Κατασκευαζόταν από υφάσματα βιοτεχνικής ή βιομηχανικής παραγωγής. Οι ακριβότεροι και καλύτεροι ποιοτικά τζουμπέδες ήταν επενδυμένοι ή διακοσμημένοι με είδη γούνας ( σαμούρι, ερμίνα, αστραχάν, κακούμι κλπ ). Ήταν το αντίστοιχο ένδυμα της μακριάς μπέρτας που ήταν σε χρήση στη Δυτική Ευρώπη. Περίπου το ίδιο ένδυμα φέρουν σήμερα επίσημα οι Άραβες μονάρχες σε χρώμα μαύρο ή καφέ.

Ως παρώνυμο περισσότερο όμως σκωπτικό: «*ο Τζουμπές*(!)», λέγονταν για τον Έλληνα πολιτικό και πρωθυπουργό Δημήτριο Βούλγαρη επειδή φορούσε συνέχεια τέτοιο ένδυμα και γινόταν στόχος σατυρικών εφημερίδων και γελοιογράφων. Παρά τα καυστικά σχόλια, ο Βούλγαρης ήταν απτόητος και συνέχιζε να φοράει τζουμπέ, καθώς τον θεωρούσε πολύ κομψό ένδυμα που κακώς είχε φύγει από τη μόδα.

Δείτε επίσης
------------

* Τσακώνικη ενδυμασία

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Κωνσταντίνα Μπάδα, Σημειώσεις για τον υλικό πολιτισμό (18ος - 20ός αιώνας, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Γιάννενα, σελ. 160 - 161.
2. ↑  Κωνσταντίνα Μπάδα, σελ. 186.
3. ↑  Ιωάννα Παπαντωνίου, Η Ελληνική ενδυμασία. Από την αρχαιότητα ως τις αρχές του 20ου αιώνα, εκδ. Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος, Αθήνα, 2000, σελ. 131,135.

Βιβλιογραφία
------------

* Ιωάννα Παπαντωνίου, Η Ελληνική ενδυμασία. Από την αρχαιότητα ως τις αρχές του 20ου αιώνα, εκδ. Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος, Αθήνα, 2000, σελ. 131,135.
* Κωνσταντίνα Μπάδα, Σημειώσεις για τον υλικό πολιτισμό (18ος - 20ός αιώνας, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Γιάννενα, σελ. 160 - 161.
Ο **Φίλιππος-Λουδοβίκος** (2 Οκτωβρίου 1547 – 22 Αυγούστου 1614) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ, ήταν κόμης του Παλατινάτου-Νόιμπουργκ το διάστημα 1569-1614.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στο Τσβάιμπρυκεν και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Βόλφγκανγκ κόμη του Τσβάιμπυκεν και της Άννας, κόρης του Φιλίππου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης.

Το 1569 απεβίωσε ο πατέρας του και οι κτήσεις του μοιράστηκαν μεταξύ των πέντε γιων του: ο Φίλιππος-Λουδοβίκος πήρε το Νόιμπουργκ, ο Ιωάννης Α΄ το Τσβάιμπρυκεν, ο Κάρολος Α΄ το Μπίρκενφελντ και όμοια οι υπόλοιποι. Νυμφεύτηκε την Άννα, κόρη του Γουλιέλμου δούκα του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ. Το 1592 απεβίωσε ο Γουλιέλμος και το 1609 ο γιος του Ιωάννης-Γουλιέλμος. Ο τελευταίος είχε δύο μεγαλύτερες αδελφές, τη Μαρία-Ελεονώρα και την Άννα των Λα Μαρκ. To δουκάτο διεκδίκησαν η Άννα των Χοεντσόλερν, κόρη της Μαρίας-Ελεονώρας και ο ίδιος ο Φίλιππος-Λουδοβίκος, ως σύζυγος της Άννας των Λα Μαρκ. Την Άννα των Χοεντσόλερν υποστήριζε ο σύζυγός της Ιωάννης-Σιγισμούνδος εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου. Τον γιο τού Φιλίππου-Λουδοβίκου, τον Βόλφγκανγκ-Γουλιέλμο, που είχε επιστρέψει στον Καθολικισμό, βοήθησε η Ισπανία και η Καθολική Ένωση, ενώ τον Ιωάννη-Σιγισμούνδο η Ολλανδία.

Τη μεταστροφή τού γιου του στον Καθολικισμό ήταν πολύ δύσκολο να την δεχθεί ο σθεναρός Λουθηρανός Φίλιππος-Λουδοβίκος. Ο Πόλεμος για τη Διαδοχή του Γύλιχ (1609-14) έληξε με τη Συνθήκη του Ξάντεν· η Άννα των Λα Μαρκ και ο Φίλιππος-Λουδοβίκος έλαβαν το Γύλιχ-Μπεργκ, ενώ η ανιψιά της Άννα των Χοεντσόλερν και ο Ιωάννης-Σιγισμούνδος την Κλέβη. Το 1614 ο Φίλιππος-Λουδοβίκος απεβίωσε στο Νόιμπουργκ και τάφηκε στο Λάουινγκεν.

Οικογένεια
----------

Το 1574 νυμφεύθηκε την Άννα των Λα Μαρκ, κόρη του Γουλιέλμου δούκα του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ και είχε τέκνα:

* Άννα-Μαρία 1575-1643, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο-Γουλιέλμο Α΄ Βέττιν δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης.
* Δωροθέα-Σαβίνα 1576-1598, απεβίωσε 22 ετών.
* Βόλφγκανγκ-Γουλιέλμος 1578-1653, κόμης του Νόιμπουργκ.
* Αύγουστος 1582-1632, κόμης του Ζούλτσμπαχ.
* Αμαλία-Χέντβιχ 1584-1607, απεβίωσε 23 ετών.
* Ιωάννης-Φρειδερίκος 1587-1644, κόμης του Χίλπολτσταϊν.
* Όθων-Ερρίκος 1580-1581, Σοφία-Βαρβάρα 1590-1591, απεβίωσαν νήπια.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Philipp Ludwig, Count Palatine of Neuburg  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 16762222
* LCCN: no00000888
* ISNI: 0000 0000 5489 0361
* GND: 118593951
* SUDOC: 137187807

 |

 |
Φεστιβάλ Γκανγκαούρ στο Ουντάϊπουρ.
Το **Φεστιβάλ Γκανγκαούρ**, γνωστό στην πόλη Ουντάϊπουρ του Ραζαστάν ως **Φεστιβάλ Μεβάρ** είναι ένα φεστιβάλ θρησκευτικού χαρακτήρα το οποίο λαμβάνει χώρα στην περιοχή του Ραζαστάν στην Ινδία. 

Στο φεστιβάλ αυτό, σύμφωνα με τα έθιμα του Ινδουισμού, τιμάται η θεά *Γκαουρί*, η οποία αποτελεί φανέρωση της Παρβάτι (γυναίκας του θεού Σίβα) η οποία αναπαριστά την αγνότητα. Στο φεστιβάλ αυτό συμμετέχουν κυρίως γυναίκες, τιμάται ο γάμος και γιορτάζεται και ο ερχομός της άνοιξης. Η διάρκεια του φεστιβάλ είναι 18 ημέρες και ξεκινά μετά τη γιορτή του Χόλι και γιορτάζεται την περίοδο Μαρτίου-Απριλίου.

Περιγραφή
---------

Σύμφωνα με τη θρησκευτική παράδοση κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ, η Παρβάτι επιστρέφει στο πατρικό της σπίτι για να δώσει γαμήλιες ευχές στις φίλες της. Την τελευταία μέρα οργανώνει μια μεγάλη κοινωνική εκδήλωση για τις κοντινές φίλες της και ο θεός Σίβα έρχεται για να τη συνοδεύσει μέχρι το σπίτι της. Τη θεά Παρβάτι στο φεστιβάλ τη λατρεύουν-τιμούν οι γυναίκες οι οποίες ντύνονται με τα καλύτερα ρούχα τους. Οι άγαμες γυναίκες δέχονται την ευλογία της ώστε να καλοπαντρευτούν. Οι παντρεμένες γυναίκες μέσω της λατρείας αυτής ευλογούν το γάμο τους ώστε να υπάρχει ευτυχία, υγεία και μακροχρόνια ζωή.  

Οι γυναίκες οι οποίες έχουν πρόσφατα παντρευτεί πρέπει να νηστεύουν τις 18 μέρες του φεστιβάλ ενώ η μη παντρεμένες θα πρέπει να νηστεύουν και να τρώνε μόνο ένα γεύμα την ημέρα με την ελπίδα ότι θα βρουν ένα καλό γαμπρό. Οι ημέρες τις οποίες λαμβάνει χώρα το φεστιβάλ θεωρούνται καλές ημέρες για να επιλέξει κάποιος τον σύντροφό του.  Στην κορύφωση του φεστιβάλ φεστιβάλ, τις τελευταίες μέρες, οι γυναίκες ανταλλάσσουν γλυκά και περιφέρονται κουβαλώντας πάνω στο κεφάλι ξύλινα αγάλματα Γανκγαούρ (γήινες φιγούρες οι οποίες αναπαριστούν τον θεό Σίβα και τη θεά Παρβάτι) στους δρόμους και τα παζάρια.  Οι γυναίκες κατά τον εορτασμό διακοσμούν τα χέρια τους τατουάζ *μεχεντί* (από χένα), χορεύουν και τραγουδούν .

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Φεστιβάλ Γκανγκαούρ** |

1. 1 2  Manish Verma (2000). *Fasts and Festivals of India*. Diamond Pocket Books. σελίδες 15.
2. ↑  S.P. Sharma, Seema Gupta (2006). *Fairs & Festivals Of India*. Pustak Mahal. σελίδες 50-51.
3. 1 2  Sharell Cook. «Celebrating Gangaur 2012 in India». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιανουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2012.
4. ↑  «Gangaur». shivshankar.in. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2012.
5. ↑  Pippa De Bruyn, Keith Bain, David Allardice, Shonar Joshi (2010). *Frommer's India*. John Wiley & Sons. σελίδες 558. CS1 maint: Πολλαπλές ονομασίες: authors list (link)
Η **ΝΚ Βαράζντιν** ήταν μια κροατική ποδοσφαιρική ομάδα από το Βαράζντιν. Ιδρύθηκε το 1931 και διαλύθηκε λόγω οικονομικών προβλημάτων, το 2015. Κατά τη διάρκεια των 74 χρόνων της ύπαρξής της, έπαιξε τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάδιο Βάρτεκς, το οποίο ανακαινίστηκε με την πάροδο των ετών και έφτασε σε χωρητικότητα 10.800 θέσεων (περαιτέρω ανακαινισμένο σε 8.800 θέσεις λίγο πριν το 2021).

Ο σύλλογος ιδρύθηκε στις 3 Ιουνίου 1931 με το όνομα NK Σλαβίγια και υπήρχε με αυτό το όνομα μέχρι το 1941. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο σύλλογος ανέστειλε προσωρινά τη λειτουργία του και στη συνέχεια αναδιοργανώθηκε με το όνομα NK Τεκστίλατς το 1945. Το όνομα NK Βάρτεκς, που δόθηκε στον σύλλογο το 1958, για να τιμήσει τον κύριο χορηγό του, το εργοστάσιο ρούχων Varteks. Τον Ιούνιο του 2010, όταν το εργοστάσιο Varteks δεν ανανέωσε τη χορηγία του, ο σύλλογος άλλαξε το όνομά του σε NK Βαράζντιν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lukavečki, Lovro (2019). «Politički i društveni aspekti promjene imena NK Varteks» (στα hr). *Mali Levijatan* (Faculty of Political Science, University of Zagreb) **6** (1): 48–73.. Ανακτήθηκε στις 20 January 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **ΝΚ Βαράζντιν** |

* NK Varaždin at UEFA
Ο **Φαρέλ Γουίλιαμς** (*Pharrell Williams*, 5 Απριλίου 1973) είναι Αμερικανός ράπερ, τραγουδιστής, τραγουδοποιός, μουσικός παραγωγός και παραγωγός ταινιών.

Ο Γουίλιαμς και ο Τσαντ Χιούγκο αποτελούν το δισκογραφικό ντουέτο The Neptunes, που παίζει σόουλ, χιπ χοπ και R&B μουσική. Είναι ο βασικός τραγουδιστής και ο ντράμερ της ροκ-φανκ-χιπ χοπ μπάντας N \* E \* R \* D, που δημιούργησε με τον Χιούγκο και τον παιδικό του φίλο, Σέι Χάιλι. Το πρώτο του σινγκλ, *Frontin*, κυκλοφόρησε το 2003 και ακολούθησε το πρώτο του σόλο άλμπουμ *In My Mind* το 2006. Το δεύτερο άλμπουμ του, *Girl*, κυκλοφόρησε στις 3 Μαρτίου 2014. Αυτό το άλμπουμ προηγήθηκε του εμπορικά επιτυχημένου σινγκλ, *Happy*. Ως μέλος των Neptunes, ο Γουίλιαμς έχει δημιουργήσει πολυάριθμες επιτυχίες για διάφορους καλλιτέχνες.

Ο Γουίλιαμς κατέχει μια επιχείρηση μέσων μαζικής ενημέρωσης που περιλαμβάνει ψυχαγωγία, μουσική, μόδα και τέχνη που ονομάζεται "i am OTHER", μία δημιουργική συλλογικότητα πολυμέσων και δισκογραφική εταιρεία, που λειτουργεί ως ομπρέλα για όλες τις προσπάθειες του Φαρέλ Γουίλιαμς, συμπεριλαμβανομένου του Billionaire Boys Club.

Ο Γουίλιαμς έχει κερδίσει έντεκα βραβεία Γκράμι, συμπεριλαμβανομένων δύο με τους Neptunes. Ήταν, επίσης, υποψήφιος δύο φορές για βραβείο Όσκαρ, το 2014 για το Καλύτερο Πρωτότυπο Τραγούδι για το "Happy" (που ακούστηκε στο *Εγώ, ο Απαισιότατος 2*) και μία υποψηφιότητα για την καλύτερη ταινία του 2017 ως ένας από τους παραγωγούς του *Αφανείς Ηρωίδες*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 9  Απριλίου 2014.
2. ↑  (Ολλανδικά) *RKDartists*. 370991. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  (Αγγλικά) *SNAC*. w6w1066d. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. Ανακτήθηκε στις 10  Δεκεμβρίου 2014.
5. ↑  «Pharrell Williams». Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2018.
6. ↑  «Pharrell Williams signs to Columbia». Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2018.
7. ↑  «The cool part about being a N.E.R.D.». Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2018.
8. ↑  «PHARRELL WILLIAMS - Grammy 11 wins». Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2018.
9. ↑  «THE 89TH ACADEMY AWARDS - 2017». Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2018.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 66671399
* **Europeana**: agent/base/66277
* LCCN: no2002063830
* ISNI: 0000 0000 7840 9210
* GND: 135334829
* SUDOC: 086951017
* BNF: cb140716769 (data)
* MusicBrainz: 149f91ef-1287-46da-9a8e-87fee02f1471
* NKC: xx0067102
* BNE: XX1676771
* RKD: 370991

 |

 |
Η **Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων και Ψηφιακής Διακυβέρνησης** είναι Γενική Γραμματεία του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, μέχρι το 2019 του Υπουργείου Οικονομικών. Φιλοξενεί τα πληροφοριακά συστήματα του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Οικονομικών, ΑΑΔΕ καθώς και των περισσοτέρων υπηρεσιών του δημοσίου. Απασχολεί περί τους 320 εργαζομένους.

Ιστορικό
--------

Συστήνεται αρχικά ως Μηχανογραφικό Κέντρο του Υπουργείου Οικονομικών έπειτα από τη συνένωση των αντίστοιχων υπηρεσιών της Τελωνειακής Υπηρεσίας, των ΔΟΥ και του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους το 1979. Μετά από εννέα χρόνια, το 1988 εξελίσσεται σε Κέντρο Πληροφορικής του Υπουργείου Οικονομικών, αποτελούμενο από τρεις διευθύνσεις. 

Το 1997, με το Π.Δ. 61/1997, ιδρύεται η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων. Αμέσως αναπτύσσονται τα πληροφοριακά συστήματα TAXISnet, το πόρταλ της Τελωνειακής Υπηρεσίας ICISnet και το Ολοκληρωμένο Πληροφοριακό Σύστημα Ελεγκτικών Υπηρεσιών ELENXIS. 

Το 2017 η ΓΓΠΣ αναδιαρθρώνεται πλήρως βάσει του Π.Δ. 142/2017 - ΦΕΚ 181/Α/23-11-2017 και πλέον αποτελείται από δύο Γενικές Διευθύνσεις, πέντε διευθύνσεις δεκαέξι τμήματα και δύο αυτοτελή τμήματα. 

Το 2019 μετονομάζεται σε Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων Δημόσιας Διοίκησης και υπάγεται στο Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης. 

Το 2023 λαμβάνει την παρούσα ονομασία μετά την συγχώνευση της με την Γενική γραμματεία Ψηφιακής Διακυβέρνησης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αλλάζουν οι γενικές γραμματείες του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης». *Insider*. 28 Ιουνίου 2023. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2023.
2. ↑  «Γενική γραμματεία πληροφοριακών συστημάτων και ψηφιακής διακυβέρνησης».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Η **Τζουν Χάουαρντ-Τριπ** (αγγλικά: *June Howard-Tripp*, 11 Ιουνίου 1901 - 14 Ιανουαρίου 1985), γνωστή και με το καλλιτεχνικό της **June**, ήταν Αγγλίδα ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου. Γεννήθηκε στο Μπλάκπουλ και περισσότερο ήταν μία ηθοποιός του θεάτρου, ωστόσο έκανε και μερικές κινηματογραφικές εμφανίσεις, κυρίως στον βουβό κινηματογράφο, με γνωστότερη εμφάνιση αυτή στου θρίλερ του Άλφρεντ Χίτσκοκ, *The Lodger: A Story of the London Fog* (1927).

Περί το 1929, παντρεύτηκε τον Βαρόνο Άλαν Μπερνς, και έκτοτε εγκατέλειψε την υποκριτική της καριέρα κι έγινε μία κυρία της υψηλής κοινωνίας, ζούσα στο Κάστρο Γουέμις. Το 1933, όμως, χώρισαν, και η June, επέστρεψε στην υποκριτική της καριέρα. Το 1937, παντρεύτηκε τον Αμερικανό επιχειρηματία Έντουαρντ Χίλμαν Τζ, με τον οποίον όμως χώρισε δύο χρόνια αργότερα, για να τον ξαναπαντρευτεί λίγο καιρό μετά. Σε αυτήν την περίοδο της ζωής της άρχισε να εμφανίζεται και στον ομιλούντος κινηματογράφο. 

Τη δεκαετία του 1950, είχε άφησε οριστικά πια την υποκριτική της καριέρα. Το 1951, έγινε και Αμερικανός πολίτης, ενώ το 1960, κυκλοφόρησε και την αυτοβιογραφία της, με τίτλο *The Glass Ladder*. Πέθανε στη Νέα Υόρκη, σε ηλικία 83 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Search. digitallibrary.usc.edu

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* June Tripp στην IMDb

  

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 66676010
* LCCN: no2017084396
* ISNI: 0000 0000 5932 4908
* GND: 114220212
* SUDOC: 189522461
* BNF: cb14191678k (data)
* NKC: xx0182845
* BNE: XX1168073

 |

 |
Η **Τζουρκατιώτισσα**, ήταν αγωνίστρια της επανάστασης του 1821 από τα Κιούρκα. 

Δεν είναι γνωστό το όνομα της, έμεινε γνωστή με αυτό το όνομα που πιθανότατα προέρχεται εκ παραφθοράς του Κιούρκα, *"από τα Κιούρκα"*, τον τόπο καταγωγής της. Η Τζουρκατιώτισσα είναι γνωστή από τα απομνημονεύματα του αγωνιστή Αντωνίου Καρόρη που αναφέρει την ιστορία της. 

Κατά την πολιορκία των Αθηνών, οι Οθωμανοί έκαναν επιδρομές στα γειτονικά χωριά, σε μία τέτοια επιδρομή έπιασαν αιχμάλωτη την Τζουρκατιώτισσα μαζί με δύο παιδιά της. Ένα βράδυ, στις 3 Ιουλίου 1826, βρήκε ευκαιρία και απόδρασε με το ένα παιδί της, από του Χατζηαλή το αμπέλι όπως αναφέρεται, και πέρασε στις γραμμές των Ελλήνων. Εκεί τους έδωσε σημαντικές πληροφορίες για τα στρατεύματα των Τούρκων που τους βοήθησαν στην πολιορκία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κέντρο Ερευνών για Θέματα Ισότητας, Η συμμετοχή των γυναικών στα κέντρα λήψης πολιτικών αποφάσεων στην Ελλάδα, σελ. 36
2. 1 2 3 4  Πως είδαν οι ξένοι την Ελλάδα του 21, Κυριάκος Σιμόπουλος, 1979, σελ. 511
3. 1 2 3  Αθηναίκόν αρχείων, σελ. 33, Γιάννης Βλαχογιάννης, 1901
4. 1 2  Απομνημονεύματα Αγωνιστών του 21, τόμος 13, 1968, σελ. 68
Ο **Κωνσταντίνος Οικονομίδης** του Γεωργίου (1881-1950) ήταν Έλληνας ιατρός και πολιτικός, Βουλευτής Άρτας και Πρέβεζας & Λευκάδος.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Άρτα το 1881 και ήταν γιος του πολιτικού Γεωργίου Ι. Οικονομίδη και θείος (εξ αδερφής) του βουλευτή Άρτας Κωνσταντίνου Ν. Παπαδημητρίου. Υπήρξε δισέγγονος του ήρωα Κατσαντώνη και έγγονος του Μάρκου Μπότσαρη της οικογένειας των Μποτσαραίων.

Αποφοίτησε από την ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και διακρίθηκε για τη φιλανθρωπία του, αποκληθείς *ο γιατρός της φτωχολογιάς*. Διετέλεσε οκτώ φορές Βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου.

Συγκεκριμένα, εξελέγη Βουλευτής Άρτας στις εκλογές της 31ης Μαΐου και 6ης Δεκεμβρίου 1915. Εξελέγη Βουλευτής Λάρισας στις εκλογές της 1ης Νοεμβρίου 1920. Στις εκλογές της 19ης Αυγούστου 1928, επανεξελέγη βουλευτής Άρτας, Πρεβέζης και Λευκάδος (ενιαία εκλογική περιφέρεια) με το Λαϊκό Κόμμα στις εκλογές της 25ης Σεπτεμβρίου 1932, όπως και στις εκλογές της 5ης Μαρτίου 1933 και της 9ης Ιουνίου 1935.

Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδος από τις ναζιστικές δυνάμεις κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στις πρώτες εκλογές την 31η Μαρτίου 1946 επανεξελέγη Βουλευτής Άρτας, Πρεβέζης και Λευκάδος έως το 1950. Στις εκλογές της 5ης Μαρτίου 1950 πολιτεύθηκε στην εκλογική περιφέρεια Άρτας και Πρέβεζας χωρίς να εκλεγεί. Απεβίωσε μετά δίμηνο και τάφηκε στο Κοιμητήριο Ζωγράφου.

Υπήρξε το 1948, επικεφαλής της ανεξάρτητης "ομάδας 13" των φιλελεύθερων Βουλευτών, στην Βουλή των Ελλήνων.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Οικονομίδης, Γεώργιος Ιωάννου. «Ἡ ἐξαγορά τοῦ Βουργαρελίου καί τό πρόβλημα της». (ἔκδοσις - πρόλογος - ἐπιμέλεια) Κωνσταντίνος Ν. Παπαδημητρίου. σελ. 10.
2. 1 2  Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα (1996), Τόμος 46, σελ. 207
3. 1 2 3  Γεώργιος Ι. Κούρτης, *Η κοινοβουλευτική πορεία της Πρέβεζας (1915-2005)*, Αθήνα 2005, σελ. 220-221
4. ↑  «Βουλή των Ελλήνων» (PDF). σελ. 128.
5. 1 2 3  «Βουλή των Ελλήνων» (PDF). σελ. 83.
6. ↑  Εφημερίδα Εμπρός (1949), Παρασκευή 15 Απριλίου, αριθμ. σελ. 4
Η κινεζική επαρχία Σιντζιάνγκ στο χάρτη (με κόκκινο χρώμα η Τζουνγκαρία, με μπλε το Λεκανοπέδιο Ταρίμ)
Η **Τζουνγκαρία** είναι γεωγραφική περιοχή στη βορειοδυτική Κίνα, που αντιστοιχεί στο βόρειο τμήμα της επαρχίας Σιντσιάνγκ, γνωστή επίσης ως **Μπέιτσιάνγκ** (北疆, "Βόρειο [Σιν]τζιάνγκ"). Περικυκλωμένη από την οροσειρά Τιεν Σαν στα νότια και τα όρη Αλτάι στα βόρεια, καλύπτει 777.000 τ.χλμ. εκτεινόμενη στη Δυτική Μογγολία και το Ανατολικό Καζακστάν. Παλαιότερα, ο όρος κάλυπτε μια μεγαλύτερη περιοχή, ταυτόσημη με το Χανάτο των Τζουνγκάρων, ένα αυτόνομο κράτος των γηγενών Μογγόλων της συνομοσπονδίας των Οϊράτ τον 18ο αιώνα μ.Χ. που είχε την έδρα του στην περιοχή.

Αν και γεωγραφικώς, ιστορικώς, και εθνολογικώς διαφορετική από την τουρκόφωνη περιοχή του Λεκανοπεδίου Ταρίμ, η Δυναστεία των Τσινγκ και οι συνακόλουθες κινεζικές κυβερνήσεις ενσωμάτωσαν και τις δύο περιοχές σε μια επαρχία, την επαρχία Σιντσιάνγκ. Ως κέντρο της επαρχίας Σιντσιάνγκ, καθώς και έδρα της πόλης Ουρούμτσι, πολιτικής πρωτεύουσας της επαρχίας, η Βόρεια Σιντσιάνγκ συνεχίζει να προσελκύει μεταναστευτικές ροές στις πόλεις της, τόσο από την ίδια την επαρχία όσο και από άλλες επαρχίες. Σε σύγκριση με τη Νότια Σιντσιάνγκ (ή Ναντσιάνγκ ή Λεκανοπέδιο Ταρίμ), η Τζουνγκαρία είναι σχετικώς καλά συνδεδεμένη, όσον αφορά το κομμάτι των μεταφορών, με την υπόλοιπη Κίνα, με τρένο και εμπορικούς δρόμους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Stahle, Laura N (Αύγουστος 2009). «Ethnic Resistance and State Environmental Policy: Uyghurs and Mongols» (PDF). University of southern California. [*νεκρός σύνδεσμος*]
Συντεταγμένες: 36°26′51″N 4°13′42″E﻿ / ﻿36.44750°N 4.22833°E﻿ / 36.44750; 4.22833

Η **Οροσειρά Τζουρτζουρά** (αραβικά: جبال جرجرة‎, *Τζαμπάλ Τζουρτζουρά*, βερβερικά: *Adrar n Jerjer*) είναι οροσειρά του Άτλαντα Τελλ, μέρος του ορεινού συστήματος του Άτλαντα. Βρίσκεται στην περιοχή Καβυλία της Αλγερίας.

Γεωγραφία
---------

Η Τζουρτζουρά είναι ορεινός όγκος που αποτελείται από δύο διακριτές οροσειρές, μία στο βορρά με τις υπο-οροσειρές Χαϊζέρ και Ακουκέρ και την άλλη στο νότο. Το υψηλότερο σημείο της, η κορυφή Λαλλά Χεντιτζά γνωστή στα καβυλιακά ως *Tamgut Aâlayen*, έχει υψόμετρο 2.308 μ. και βρίσκεται στη νότια οροσειρά. Άλλες αξιοσημείωτες κορυφές είναι η Ις Ν΄Τιμεντουίν (أكارو تيمدواي) με υψόμετρο 2.305 μέτρα, μια κορυφή που βρίσκεται στην κεντρική περιοχή του ορεινού όγκου, το υψηλότερο σημείο της υπο-οροσειράς Ακουκέρ.

Το Αντράρ ν'Χαϊζέρ (أدرار نن هيدزر), το υψηλότερο σημείο της υπο-οροσειράς Χαϊζερ, με υψόμετρο 2.164 μέτρων πάνω από τη Μπουίρα και την υψηλή κοιλάδα του Ουέντ Ντους. Το Θαλετάτ είναι βραχώδες όρος με υψόμετρο 1.638 μέτρων στην επαρχία Τίζι Ουζού.

Άλλα αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά της οροσειράς Τζουρτζουρά είναι το ορεινό πέρασμα Τιζί ν'Τιρουρντά (تيروردا) σε υψόμετρο 1.750 μέτρων στο ανατολικό άκρο και το όρος Κουεριέτ (كويرت), με υψόμετρο 1.500 μέτρων βόρεια του ορεινού όγκου. Το βουνό έδωσε το όνομά του σε μια αρχαία κοινότητα, την *Ντουάρ Ν'Κουεριέτ*.

Ιστορία
-------

Η οροσειρά ήταν γνωστή στους αρχαίους Ρωμαίους ως *Μονς Φερράτους*, δηλαδή Όρη του Σιδήρου. Ο διάσημος μεσαιωνικός εξερευνητής Ιμπν Μπατούτα μετέβη στη Μπετζάγια μέσω αυτής της οροσειράς. Κινούνταν προς την Τύνιδα με ένα καραβάνι στο ταξίδι του κατά τη διάρκεια του Χατζ και περιόδευσε στη Μπετζάγια μέσω της Μιτιτζά, μιας πεδιάδας κοντά στο Αλγέρι.

Θέρετρα και προστατευόμενες περιοχές
------------------------------------

Το Εθνικό Πάρκο Τζουρτζουρά είναι προστατευόμενη περιοχή εντός της οροσειράς. Η οροσειρά διαθέτει επίσης χιονοδρομικό κέντρο (أكابور مركز تيكجدة) στο Τικιντά σε υψόμετρο 1.478 μ.

Δείτε επίσης
------------

* Καβύλοι
* Κατάλογος βουνών στην Αλγερία

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mamdouh Shahin, *Water resources and hydrometeorology of the Arab region*, 2007 (ISBN 978-1-4020-5414-3)
2. ↑  «Djurdjura Biosphere Reserve, Algeria». *UNESCO* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2020.
3. ↑  Martonne, Emmanuel de (1921). «Notes de géographie physique algérienne». *Annales de géographie* **30** (165): 223–231. doi:10.3406/geo.1921.8985. .
4. ↑  «Le Djurdjura». *alger-roi.fr*. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2020.
5. ↑  *Ibn Batuta Travels in Asia and Africa*.
6. ↑  «Algeria.com | Djurdjura National Park, Kabylia». *Algeria.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2020.
7. ↑  «Algeria.com | Tikjda – Fun All Year Round». *Algeria.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2020.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 315164030
* LCCN: sh2007006128

 |

 |
Φλία
Το **φλία**, επίσης γνωστό ως **φλι**ή **φλίγια**, είναι πιάτο στην κουζίνα της Αλβανίας και του Κοσσυφοπεδίου. Αποτελείται από πολλαπλά στρώματα που μοιάζουν με κρέπες, τα οποία καλύπτονται με κρέμα και σερβίρεται με ξινή κρέμα.

Η 18η Μαρτίου αναγνωρίζεται ως «Ημέρα Φλία», όπου οι οικογένειες καλούν τους συγγενείς τους και ετοιμάζουν και τρώνε φλία. 

Η παρασκευή του Φλία απαιτεί πολύ απλά συστατικά: αλεύρι, νερό, βούτυρο, γιαούρτι και αλάτι. Τα κύρια συστατικά (αλεύρι, νερό και αλάτι) αναμειγνύονται μαζί μέχρι να αποκτήσει το μείγμα υφή χυλού, παρόμοια με της κρέπας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Flija
2. ↑  «Kosovo Guide». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2017.
3. ↑  «Kosovo Pastry dishes». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Μαΐου 2013. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2017.
4. ↑  Michael Ashkenazi, *The World Cookbook: The Greatest Recipes from Around the Globe*, σελ. 718
Ο **τζουμάρ ή τζοομάρ** (Παντζάμπι: ਝੁੰਮਰ), ο οποίος αποκαλείται επίσης και **γκουμπάρ** στην περιοχή Σανταλμπάρ, είναι μια ζωηρή μορφή μουσικής και χορού που προέρχεται από το Μουλτάν και το Μπαλοτσιστάν, αλλά άνθισε και σε περιοχές του Σανταλμπάρ της περιοχής του Παντζάμπ στο Πακιστάν. Έχει αργή και ρυθμική μορφή.

Η λέξη *τζουμάρ* προέρχεται από το *τζουμ/τζοομ*, το οποίο σημαίνει κουνιέμαι, ταλαντεύομαι. Τα τραγούδια επικαλούνται μια ποιότητα που θυμίζει ταλάντευση. Αν και το περιεχόμενο αυτών των τραγουδιών ποικίλει, είναι συνήθως τραγούδια αγάπης και συναισθημάτων. Ο τζουμάρ είναι ένας χορός έκστασης, χορεύεται συνήθως κατά τη διάρκεια γαμήλιων τελετών και αποτελεί μια ζωντανή επίδειξη της ευτυχίας. Ο χορός χορεύεται κυρίως από τους Μπαλόχι και ανθρώπους από το νότιο και κεντρικό Παντζάμπ. Η έμφαση του τζουμάρ είναι η αναδημιουργία των βηματισμών ζώων και πουλιών. Η κίνηση των ζώων, το όργωμα των χωραφιών, η σπορά και η συγκομιδή επιδεικνύονται στην αρχική τους εξέλιξη. Επίσης, ο χορός χορεύεται σε κύκλο στους τόνους συναισθηματικών τραγουδιών.

Χορευτικό στυλ
--------------

Ο τζουμάρ χορεύεται αποκλειστικά από άντρες και είναι κοινό χαρακτηριστικό του το να βλέπεις να τον χορεύουν τρεις γενιές - πατέρας, γιος κι εγγονός - μαζί σε γάμους. Ο χορός δεν περιέχει ακροβατικά, ενώ η κάθε περιοχή του Νότιου Παντζάμπ έχει τις δικές της παραλλαγές. Μόνο η κίνηση των χεριών θεωρείται η βασική δύναμη του χορού. Τα πόδια μετακινούνται ρυθμικά μπροστά και πίσω και οι στροφές γίνονται προς τα δεξιά. Μερικές φορές οι χορευτές τοποθετούν το αριστερό τους χέρι κάτω από τα πλευρά στα αριστερά και χειρονομούν με το δεξί τους χέρι.

Αυτός ο χορός δεν εξουθενώνει τους χορευτές και κανονικά χορεύεται στο φως του φεγγαριού στα χωριά, μακριά από κατοικίες. Κατά τη διάρκειά του, οι χορευτές αφήνουν έναν ήχο, *Ντι Ντι*, συγχρονισμένο με τον ρυθμό του χορού, κάτι το οποίο προσθέτει στην χάρη του. Στις ανατολικές περιοχές του Παντζάμπ, ο τζουμάρ έχει επίσης ενσωματωθεί στον χορό Μπάνγκρα.

Τύποι
-----

Υπάρχουν διάφοροι τύποι τζουμάρ, κάθε ένας από τους οποίους έχει διαφορετική διάθεση και ως εκ τούτου συνοδεύει διαφορετικές περιστάσεις αναλόγως με την κυρίαρχη διάθεσή του. Αυτοί οι τύποι είναι:

* **Σατλούτζ Τζουμάρ** (Satluj Jhoomar)
* **Μπις Τζουμάρ** (Beas Jhoomar)
* **Τσενάμπ Τζουμαρ** (Chenab Jhoomar)
* **Μουλτανί Τζουμάρ** (Multani Jhoomar)
* **Τζουμάρ Τααρί** (Jhoomar Taari)

Χορευτές
--------

Μετά την ανεξαρτησία του Πακιστάν το 1947, αρκετοί χορευτές απομακρύνθηκαν και ο χορός άρχισε να εξαφανίζεται. Ωστόσο, ο Ποκχάρ Σινγκ (1916-2002) έμαθε τον χορό από τον θείο του και τον παρουσίαζε. Πριν τον θάνατό του, δίδαξε τον χορό σε μαθητές στο κολέγιο D.A.V. της Τζαλαλαμπάντ, στο Ανατολικό Παντζάμπ.

Πηγές
-----

* «Jhumar». Discovered India. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Αυγούστου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Χορευτές παρουσιάζουν τον χορό τζουμάρ - ΒΙΝΤΕΟ
Ο **Φαίδωνας Φαίδωνος** είναι Ελληνοκύπριος δικηγόρος. Από το 2015 είναι Δήμαρχος Πάφου.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Φαίδωνας Φαίδωνος γεννήθηκε στην Πάφο στις 18 Ιουνίου 1978. Σπούδασε Διεθνείς και Ευρωπαϊκές Οικονομικές Σπουδές στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Συνέχισε με μεταπτυχιακό στις Διεθνείς και Ευρωπαϊκές Σπουδές στο ίδιο Πανεπιστήμιο. Ακολούθως, απέκτησε πτυχίο νομικής από το Πανεπιστήμιο Νεάπολις Πάφου.

Μετά την αποπεράτωση των σπουδών του στην Αθήνα, επέστρεψε στην Κύπρο όπου και εργάστηκε ως κοινοβουλευτικός συνεργάτης (2002-2006) και ακολούθως ως ιδιωτικός υπάλληλος (2006-2014). Την περίοδο 2003-2012 διετέλεσε επαρχιακός γραμματέας Πάφου του ΔΗΣΥ.

Στις Δημοτικές εκλογές του 2011 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Δήμου Πάφου. Όντας δημοτικός σύμβουλος, διετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου του ΣΑΠΑ και πρόεδρος της Επιτροπής Πολεοδομίας και Τεχνικών Θεμάτων του Δήμου (2012-2015). Επιπρόσθετα, διορίστηκε από το υπουργικό συμβούλιο μέλος του Συμβουλίου Παρεκκλίσεων για την περίοδο 2012-2015.

Στις 11 Ιανουαρίου 2015 διεξήχθησαν αναπληρωματικές εκλογές στον Δήμο Πάφο. Ο Φαίδωνας Φαίδωνος εξελέγη Δήμαρχος Πάφου. Επανεξελέγη στις Δημοτικές εκλογές του 2016.

Είναι νυμφευμένος με τη Λουΐζα Ανδρέου. Έχει μία κόρη και ένα υιό.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15  «Βιογραφικό Δημάρχου κ. Φαίδωνα Φαίδωνος». Δήμος Πάφου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2020.
2. ↑  «Προσωπικά στοιχεία αξιωματούχου» (PDF). 4 Ιανουαρίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 5 Ιουλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2020.

Πηγές
-----

* «Βιογραφικό Δημάρχου κ. Φαίδωνα Φαίδωνος». Δήμος Πάφου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2020.

| Πολιτικά αξιώματα
 |
| --- |
| ΠροκάτοχοςΣάββας Βέργας | **Δήμαρχος Πάφου**11 Ιανουαρίου 2015 – | Διάδοχος |

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Δήμαρχοι Παφου |
| --- |
|  |
| 
* Χασίπ Καπασιακαλλής
* Μιχαήλ Χριστοδουλίδης
* Σολομών Μαρκίδης
* Νεόφυτος Νικολαΐδης
* Νικόλας Νικολαΐδης
* Χριστόδουλος Γαλατόπουλος
* Ιάκωβος Ιακωβίδης
* Ιωάννης Αγρότης
* Ανδρέας Αταλιώτης
* Φειδίας Σαρίκας
* Σάββας Βέργας
* Φαίδωνας Φαίδωνος
 |

 |
Ο **Όττο Γιόχαν Τάντιφελτ** (γεννημένος στις 13 Απριλίου 1782) ήταν Φινλανδός δολοφόνος. Ήταν Σουηδόφωνος Φινλανδός και γεννήθηκε στην Σύσμα της Φινλανδία. Επίπλεον ήταν ανιψιός του Άντολφ Τάντερφελτ

Ήταν βασικός παράγοντας στο λιντσάρισμα του Άξελ φον Φέρσεν στις 20 Ιουνίου 1810 στη Στοκχόλμη, εφόσον πήδηξε και με τα δύο του πόδια πάνω στο στήθος του ανώτατου αξιωματούχου. Επίσης ήταν ένας από τους λίγους που κατηγορήθηκαν και καταδικάστηκαν για τη δολοφονία. Αφού υπηρέτησε μερικά χρόνια στο Φρούριο «Älvsborg», πήρε χάρη από τον Βασιλιά Κάρολο ΙΓ’ και τελικά μετανάστευσε στην Αμερική με το όνομα Πίττερσον. Πιθανότατα πέθανε στην Αμερική.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Archived copy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιανουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2013.
2. ↑  Lindqvist, Herman (1991). Axel von Fersen (στα Σουηδικά) (Swedish έκδοση). Fischer. σελ. 281. ISBN 9170546576.
Φωτογραφία του Σαμάνο λίγα λεπτά πριν την εκτέλεση του.
Ο **Φορτίνο Σάμανο** (*ισπανικά: Fortino Sámano*) εικάζεται ότι ήταν υπολογαχός ή (και) υπαρχηγός των στρατευμάτων του Ζαπάτα την περίοδο της Μεξικανικής Επανάστασης.
Έγινε γνωστός στο Ελληνικό κοινό από το ομώνυμο τραγούδι του Θανάση Παπακωνσταντίνου που εμπεριέχεται στο δίσκο "Ο Σαμάνος". Δεν υπάρχουν ακριβείς πληροφορίες για το πρόσωπο του ή την όποια δράση του πέρα από την φωτογράφιση του μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Walking on Water: Reading, Writing, and Revolution*, Derrick Jensen, Chelsea Green Publishing, 2005, σελ. 120 ISBN 1603580255, 9781603580250

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ο Φορτίνο Σαμάνο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Μαΐου 2013. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2013.
2. ↑  Ανεπίσημη προσωπική ιστοσελίδα του Θανάση Παπακωνσταντίνου
3. ↑  Fortino Samano Moments before His Execution - Augustin Victor Casasola (Mexican, 1874–1938)
Ο **Αμπάς Γ΄** (Ιανουάριος 1732 – Φεβρουάριος 1740) ,περσικά: شاه عباس سوم‎, ήταν γιος τού Σαχ Tαχμάσπ Β΄ και της Σαχπαρί Μπεγκούμ της δυναστείας των Σαφαβιδών και βασίλευσε από το 1732 έως το 1736. Μετά την εκθρόνιση τού πατέρα του από τον Nαντέρ Χαν (τον μελλοντικό Nαντέρ Σαχ), το νήπιο Αμπάς διορίστηκε ονομαστικός ηγεμόνας τού Ιράν στις 7 Σεπτεμβρίου 1732. Ο Nαντέρ Χαν, ο οποίος ήταν ο πραγματικός ηγεμόνας της χώρας, ανέλαβε τις θέσεις τού αναπληρωτή τού κράτους και τού αντιβασιλιά. Ο Aμπάς Γ΄ καθαιρέθηκε τον Μάρτιο τού 1736, όταν ο Nαντέρ Χαν είχε στεφθεί ως Nαντέρ Σαχ. Αυτό σήμανε το επίσημο τέλος της δυναστείας των Σαφαβιδών. Ο Aμπάς στάλθηκε για να ενωθεί με τον πατέρα του στη φυλακή στο Σαμπζεβάρ τού Χορασάν.

Το 1738, ο Nαντέρ Σαχ ξεκίνησε εκστρατεία στο Αφγανιστάν και την Ινδία, αφήνοντας τον γιο του Ρεζά Κολί Μιρζά να κυβερνά το βασίλειό του ερήμην του. Ακούγοντας φήμες ότι ο πατέρας του είχε αποβιώσει, ο Ρεζά έκανε προετοιμασίες για την ανάληψη του στέμματος. Σύμφωνα με την πιο «έγκριτη αφήγηση», ο Moχάμεντ Χοσεΐν Χαν Κατζάρ, στον οποίο είχε ανατεθεί η επίβλεψη τού Αμπάς Γ΄ και τού πατέρα του σε αιχμαλωσία, προειδοποίησε τον Ρεζά, ότι στο άκουσμα της είδησης τού θανάτου τού Nαντέρ, οι κάτοικοι τού Σαμπζεβάρ θα ξεσηκωθούν σε εξέγερση, ελευθερώνοντας τον Tαχμάσπ Β΄ και τοποθετώντας τον ξανά στον θρόνο. Ο Ρεζά έδωσε στον Μοχάμεντ Χοσεΐν εντολή να εκτελέσει τον Ταχμάσπ Β΄ και τους γιους του, για να αποφευχθεί αυτό.

Ο Μοχάμεντ Χοσεΐν στραγγάλισε τον Ταχμάσπ Β΄, έκοψε τον νεαρό Αμπάς Γ΄ με το σπαθί του και σκότωσε επίσης τον αδελφό του Εσμαΐλ. Σύμφωνα με τον Mιχαήλ Άξγουορθι, η χρονολόγηση αυτών των γεγονότων είναι εικαστική, αλλά πιθανότατα έλαβαν χώρα τον Μάιο ή τον Ιούνιο του 1739. Άλλες πηγές ( *Ιρανική Εγκυκλοπαίδεια*, Λόκχαρτ) προτιμούν το 1740.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 1013522567. Ανακτήθηκε στις 14  Οκτωβρίου 2015.
2. ↑  Axworthy p. 123
3. ↑  Axworthy p. 165
4. ↑  Axworthy p. 220
5. ↑  Axworthy p. 221

Βιβλιογραφία
------------

* Michael Axworthy *Sword of Persia: Nader Shah: From Tribal Warlord to Conquering Tyrant* (IB Tauris, 2006)
* L. Lockhart, *Nadir Shah*, Λονδίνο, 1938
* RM Savory, *Encyclopaedia Iranica*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 173117369
* GND: 1013522567

 |

 |
Η ομάδα την περίοδο 2010-2011Η **ΦΚ Μπρεγκάλνιτσα Στιπ** (σλαβομακεδονικά: ФК Брегалница Штип‎) είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Στιπ της Βόρειας Μακεδονίας. Αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βόρειας Μακεδονίας. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1921. Η ΦΚ Μπρεγκάλνιτσα Στιπ ήταν πάντα μια από τις καλύτερες ομάδες ομάδες της χώρας. Για τους φιλάθλους της δεν είναι απλά μια ποδοσφαιρική ομάδα. Η ομάδα συμβολίζει την πόλη του Στιπ.

Το παρατσούκλι της ομάδας είναι Οι Μπλε επειδή χρώμα της ομάδας είναι το μπλε. Έδρα της ομάδας είναι το Γκράντσκι Στάντιον Στιπ με χωρητικότητα 4.000 θέσεων. Η περίοδος 1964-1984 στην τότε Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας θεωρείται η πιο πετυχημένη περίοδος στην ιστορία της ομάδας, αφού κατέκτησε 4 Περιφερειακά Πρωταθλήματα της Βόρειας Μακεδονίας, μία φορά το Περιφερειακό Κύπελλο Βόρειας Μακεδονίας και μία φορά αγωνίστηκε στη 2η Κατηγορία Γιουγκοσλαβίας.

Διακρίσεις
----------

 **Περιφερειακό Πρωτάθλημα Βόρειας Μακεδονίας:**

* **Νικήτρια (4):** 1964, 1967, 1976, 1984

 **Περιφερειακό Κύπελλο Βόρειας Μακεδονίας:**

* **Νικήτρια (1):** 1981

 **Δεύτερη κατηγορία Βόρειας Μακεδονίας (ποδόσφαιρο ανδρών):**

* **Νικήτρια (2):** 1995–96, 2003–04

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Bregalnica Štip blog (Σλαβομακεδονικά)
* Η ομάδα στη σελίδα MacedonianFootball (Αγγλικά)
* Ποδοσφαιρική ομοσπονδία Βόρειας Μακεδονίας (Σλαβομακεδονικά)

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Βόρεια Μακεδονία | Πύλη Βόρεια Μακεδονία |
Ο **Φορόραχος** (*Phorusrhacos longissimus*) ήταν ένα μεγάλο αρπακτικό πουλί που έζησε κατά την Μειόκαινη εποχή στη Παταγονία. Συγγενεύει στενά με τα μικρότερα σε μέγεθος καριάμας. Ο Φορόραχος πιθανότατα να ζούσε σε δασότοπους και ανοιχτά λιβάδια.

Μορφολογία
----------

Κρανίο του *P. longissimus*
Ο φορούσρακος όπως εμφανίζεται στη σειρά *Περπατώντας με τα Θηρία*
Ο Φορόραχος ήταν ένα πολύ μεγάλο πουλί του τρόμου. Μπορούσε να φτάσει σε ύψος τα 2,5 μέτρα και σε βάρος περίπου τα 130 κιλά. Είχαν τεράστια κρανία, 60 εκ. σε μάκρος, οπλισμένα με ισχυρά, γαμψά ράμφη. Η δομή του ράμφους τους και τα γαμψά νύχια στα δάχτυλα δείχνουν ότι αυτά τα πουλιά ήτα σαρκοφάγα. Οι φορόραχοι δεν μπορούσαν να πετάξουν διότι οι φτερούγες του ήταν ατροφικές, όμως τα μακριά τους πόδια δείχνουν πως έτρεχαν γρήγορα με μεγάλες δρασκελιές (όπως η σημερινή στρουθοκάμηλος) ώστε να πιάσουν τα θηράματά τους.

Ονοματολογία
------------

Ανάμεσα στα οστά που βρέθηκαν στο στρώμα του Σχηματισμού στο Σάντα Κρουζ (που σήμερα θεωρείται κατά κύριο λόγο πως χρονολογείται από την μέση Μειόκαινη) ήταν το κομμάτι της κάτω γνάθου που ο Φλορεντίνο Αμέτζινο (Florendino Ameghino) ανακάλυψε στις αρχές του 1887 και την ίδια χρονιά πρώτα περιγράφηκε ως ένα νωδό θηλαστικό που ονομάστηκε *Phorusrhacos longissimus**.* Το γενικό του όνομα προέρχεται από την ελληνική λέξη ~ φόρος, ή αλλιώς φορέας, και το άλλο ελληνικό ~ ράκος, που στα νέα ελληνικά σημαίνει "κουρέλι", πιθανώς σε σχέση με την "τσαλακωμένη" επιφάνεια της σιαγόνας. Η δεύτερη λέξη της επιστημονικής ονομασίας, *longissimus,* σημαίνει "πολύ μακρύς" στα Λατινικά, πάλι σε σχέση με τις κάτω σιαγόνες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Papéis Avulsos de Zoologia» (PDF).
2. ↑  Arredondo, Francisco (2011). *Δεινόσαυροι και Προϊστορική Ζωή*. Ελλάδα: SUSAETA ΕΛΛΑΣ. σελ. σ. 286. ISBN 978-960-9461-61-0.
3. ↑  «Phorusrhacos».
4. ↑  «Phorusrhacos "wrinkle bearer (jaw)": Etymology and Meaning». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016.