recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 51°46′32.9″N 19°27′14.2″E﻿ / ﻿51.775806°N 19.453944°E﻿ / 51.775806; 19.453944

Το **Πέρασμα της Ρούζα** (πολωνικά: Pasaż Róży) είναι καλλιτεχνικό έργο που καλύπτει την αυλή μιας πολυκατοικίας στην Οδό Πιοτρκόφσκα 3, στο Λοτζ της Πολωνίας.

Χαρακτηριστικά
--------------

Το πέρασμα στην αυλή της πολυκατοικίας του Αντόνι Ένγκελ στη οδό Πιοτρκόφσκα 3 είναι διακοσμημένο με μωσαϊκό από κομμάτια καθρέφτη διαφόρων σχημάτων. Το έργο πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του Φεστιβάλ του Λοτζ «Τέσσερις Πολιτισμοί» το 2014. Δημιουργός της εγκατάστασης ήταν η Γιοάννα Ραϊκόφσκα. Τα στοιχεία των μικρών καθρεφτών δημιουργούν φιγούρες που μοιάζουν με τριαντάφυλλα. Το όνομα του περάσματος αναφέρεται επίσης στο όνομα της κόρης του καλλιτέχνη, η οποία διαγνώστηκε με καρκίνο του ματιού. Οι στοχασμοί που σχετίζονται με αυτό το γεγονός ενέπνευσαν τη δημιουργία του Περάσματος της Ρούζα.

Το Πέρασμα της Ρούζα άνοιξε το 2014. Τα επόμενα χρόνια εκσυγχρονίστηκε.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Πολωνικά) www.rajkowska.com/pasaz-rozy/. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2022.
2. 1 2  IZJ (2020-08-12), «Lustrzane podwórko», *Express Ilustrowany* (188): 12–13
3. ↑  «Zobacz, jak powstaje szklane podwórko przy Piotrkowskiej». *mmlodz.pl* (στα Πολωνικά). 5 Ιουνίου 2014.
4. ↑  Marta Skłodowska (2015-01-03), *Oswoić się z błędem. Rozmowa z Joanną Rajkowską*,
5. ↑  Olga Szymkowiak (2014-10-20), «„Pasaż Róży" to bajeczna sceneria z przesłaniem», *Gazeta Wyborcza. Dod. Gazeta Wyborcza Łódź* (244): 3
6. ↑  (R) (2020-04-30), «Pasaż Róży pełen zieleni po remoncie», *Dziennik Łódzki (Wyd. A). Dod. Kocham Łódź* (592): 2

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πέρασμα της Ρούζα (Λοτζ)** |

* Πέρασμα της Ρούζα - ιστότοπος του έργου (πολωνικά)
Η **Μωντ** (*Maud Duff*, 3 Απριλίου 1893 - 14 Δεκεμβρίου 1945), γνωστή και με το εξελληνισμένο όνομα *Ματθίλδη*, ήταν κόρη του Αλεξάντερ Νταφ, Δούκα του Φάιφ, και της Λουίζας του Ηνωμένου Βασιλείου, καθώς και εγγονή του Εδουάρδου Ζ΄.

Βιογραφία
---------

Η *Μωντ Αλεξάντρα Βικτόρια Τζορτζίνα Μπέρθα* γεννήθηκε στις 3 Απριλίου 1893 στο Ηστ Σην Λοτζ του Ρίτσμοντ. Ως εγγονή του Βρετανού μονάρχη η Μωντ δεν απέκτησε τον τίτλο της *Πριγκίπισσας του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας*, ούτε και την προσφώνηση *Βασιλική Υψηλότητα*. Στις 5 Νοεμβρίου 1905, όμως, ο Εδουάρδος Ζ΄ έδωσε στη μητέρα της τον τίτλο της *Βασιλικής Πριγκίπισσας* (*Princess Royal*) και χορήγησε τον τίτλο της *Πριγκίπισσας* στην Μωντ και την αδελφή της Αλεξάντρα.

Στις 13 Νοεμβρίου 1923 η Μωντ παντρεύτηκε τον Λόρδο Τσαρλς Κάρνεγκι (1893 - 1992) στο στρατιωτικό παρεκκλήσι των Στρατώνων Ουέλλινγκτον. Το ζευγάρι λειτούργησε ένα πρότυπο αγρόκτημα στο Έλσικ Χάουζ της Σκωτίας. Απέκτησαν ένα παιδί, τον Τζέημς (1929 - 2015).

Η Μωντ απεβίωσε από οξεία βρογχίτιδα στις 14 Δεκεμβρίου 1945 σε ηλικία 52 ετών. Ο σύζυγός της ξαναπαντρεύτηκε και πέθανε το 1992 σε ηλικία 98 ετών. Το 1959 ο γιος της έγινε *Δούκας του Κόννωτ*.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9
3. 1 2 3 4
4. ↑
Η **Σύριγξ** ήταν ελληνιστική πόλη στην Παρθία. 

Την ίδρυσε ο Σέλευκος Α' Νικάτωρ της Συρίας, με σκοπό την αποτελεσματική φύλαξη των περιοχών από τον Σκυθικό κίνδυνο. Στην πραγματικότητα ανακαίνισε την παλαιότερη αχαιμενιδική πόλη Ζαδράκαρτα. 

Όταν το 210 π.Χ. ο Σελευκίδης βασιλιάς Αντίοχος Γ΄ συνέτριψε τον παρθικό στρατό στα φαράγγια του Ελμπούρζ, έντρομος ο Πάρθος Αρσάκης Γ΄ κλείστηκε στην οχυρή πόλη του Σελεύκου. Έξω από την πόλη συγκεντρώθηκε ο ελληνικός στρατός του Αντιόχου και ξεκίνησε τη συστηματική της πολιορκία. Σε αντίποινα οι Πάρθοι κατέσφαξαν τους κατοίκους της ελληνικής εμπορικής συνοικίας, ενώ οι υπόλοιποι Έλληνες κατέφυγαν στις γειτονικές σατραπείες των Σελευκιδών και των Ελλήνων της Βακτριανής. Τελικά ο αρχηγός των Ελλήνων μισθοφόρων, Υπερβάσας, συνέτριψε τους Πάρθους που δραπέτευσαν από την πόλη, ενώ οι Σελευκίδες πελταστές ολοκλήρωσαν την ανακατάληψη της Σήρυγγος. Στην συνέχεια η ιστορία της πόλεως ταυτίστηκε με τις τύχες του Σελευκιδικού και του Παρθικού βασιλείου. 

Στην θέση της ελληνιστικής πόλεως βρίσκεται η ιρανική Σαρί, σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων νότια της Κασπίας θάλασσας.

Πηγές
-----

* Στρατιωτική Ιστορία τεύχος 12, εκδ. Περισκόπιο.
* Κωνσταντίνου Παπαρηγόπουλου *Ιστορία του ελληνικού έθνους*.
* Johann Gustav Droysen *Ιστορία των Επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου* εκδ. ελεύθερη σκέψις.
* Πολυβίου ιστορίαι.
***ToManifesto.gr*** είναι ελληνικός ειδησεογραφικός ιστότοπος και εφημερίδα που έχει επισκεψιμότητα και προβάλει δεξιές πολιτικές απόψεις. Ανήκει στους δημοσιογράφους Χάρη Παυλίδη και Αλέξανδρο Παπασταθόπουλο.

Έχει ως έδρα την Αθήνα και δημοσιεύει ειδήσεις, νέα και απόψεις από την Ελλάδα αλλά και από όλο τον κόσμο. Τα τελευταία δύο χρόνια, ο ιστότοπος βρίσκεται στις κύριες ενημερωτικές ιστοσελίδες του ελληνικού διαδικτύου. Αρθρογραφούν σε αυτήν, μεταξύ άλλων, οι δημοσιογράφοι Γιάννης Παπαγιάννης, Χάρης Παυλίδης, Μάνος Βουλαρίνος, Γιούλα Κουγιά κ.ά. 

Υποστηρίζει αποκλειστικά τις κεντροδεξιές και δεξιές πολιτικές απόψεις και είναι σταθερά υπέρ των θέσεων του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Η ονομασία του μέσου πηγάζει από την λέξη, *μανιφέστο*, που είναι η γραπτή διακήρυξη πολιτικού και κοινωνικού περιεχομένου, προερχόμενη από την λατινική λέξη, *manifesto* (ήτοι, *φανερώνω, καθιστώ κάτι φανερό, εκδηλώνω*).

Κριτική
-------

Η ιταλική εφημερίδα ***il manifesto*** έχει καταγγείλει το εν λόγω μέσο για λογοκλοπή. Τον Ιούλιο 2022, με ανάρτηση στην ιστοσελίδα της, ανέφερε: *«αυτό το όνομα έχει πίσω του 51 χρόνια πολιτικών ρήξεων και δημοσιογραφικής ποιότητας. Δεν μπορεί να αμαυρωθεί από ένα φύλλο προπαγάνδας υπέρ της δεξιάς κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας»*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Καθημερινή Πολιτική Εφημερίδα». *toManifesto.gr*. 28 Ιουνίου 2023. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2023.
2. ↑  «Στα σκαριά 4 νέες εφημερίδες-Ποιοι τις βγάζουν». *Aftodioikisi.gr*. 2 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2023.
3. ↑  Κανελλόπουλος, Δημήτρης (19 Ιουλίου 2022). «Γελοιοποιούν τον Μητσοτάκη οι ίδιοι οι θαυμαστές του». *Η Εφημερίδα των Συντακτών*. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2023.  *Στις 16 Μαΐου κυκλοφόρησε μία εφημερίδα με τίτλο «to manifesto» που υποστηρίζει τη Νέα Δημοκρατία και ειδικά τον Κυριάκο Μητσοτάκη πιο φανατικά και από τον «Κήρυκα Χανίων». Δικαίωμά της να υποστηρίζει όποιον θέλει.*
4. ↑  Newsroom, Το Μανιφέστο (28 Ιουνίου 2023). «Η ακροδεξιά άνοδος είναι έργο ΣΥΡΙΖΑ». *toManifesto.gr*. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2023.
5. ↑
6. ↑  Malichudis, Stavros (11 Αυγούστου 2022). «Το manifesto της Νέας Δημοκρατίας». *Solomon*. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2023.
7. ↑  «Η ιστορική εφημερίδα il manifesto καταγγέλλει την «ελληνική» εκδοχή για… λογοκλοπή». *Aftodioikisi.gr*. 18 Ιουλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2023.
8. ↑  «Il Manifesto / Οργισμένη ανακοίνωση κατά της γαλάζιας εφημερίδας - Καταγγέλλει λογοκλοπή». *Αυγή*. 18 Ιουλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστοσελίδα: *https://tomanifesto.gr/*
Ο **Ιάκωβος Πατάτσος** τελείωσε το δημοτικό σχολείο "Ελένειο" στη Λευκωσία και ήταν απόφοιτος της Σχολής Σαμουήλ. Εργαζόταν ως γραφέας στον Οίκο Παρασκευαΐδη. Ήταν μέλος της ΟΧΕΝ και εντάχθηκε στον Αγώνα πριν από το 1955. Με την έναρξη του αγώνα κατατάχθηκε σε ομάδες ρίψης βομβών και αργότερα στο εκτελεστικό Λευκωσίας. Λόγω όμως των θρησκευτικών του πεποιθήσεων προβληματιζόταν να λάβει μέρος σε εκτελέσεις.

Η δράση του στον αγώνα συνταυτιζόταν με τη θρησκεία και ό,τι έκαμνε το έκαμνε, επειδή πίστευε ότι και η ελευθερία είναι δώρο του Θεού.

Τον Ιανουάριο του 1956 συνεργάστηκε με το Σταύρο Στυλιανίδη και άλλα στελέχη της ΕΟΚΑ στην κατασκευή και τοποθέτηση βόμβας στις 20 Μαρτίου 1956 στο κρεβάτι του Κυβερνήτη Χάρντιγκ. Στις 23 Απριλίου 1956 ανέλαβε με το συναγωνιστή του Γεώργιο Παλαιολόγο την εκτέλεση ενός προδότη αστυνομικού, εναντίον του οποίου έγινε και προηγουμένως ανεπιτυχής απόπειρα. Η επίθεση έγινε έξω από τον κεντρικό αστυνομικό σταθμό Σεραγίου Λευκωσίας. Η προσπάθεια απέτυχε και ο Ιάκωβος, που έπεσε από το ποδήλατό του βρέθηκε στο στόχαστρο Τούρκου ειδικού χωροφύλακα. Δεύτερος Τούρκος αστυνομικός, ο Νιχάτ Βασίφ, άρπαξε τον Ιάκωβο, οπότε ο Παλαιολόγος πυροβόλησε θανάσιμα τον Νιχάτ και τον ελευθέρωσε. Στη συνέχεια όμως το πλήθος των Τουρκοκυπρίων που προσέτρεξε τον ακινητοποίησε και συνελήφθη. Ο Παλαιολόγος κατέφυγε στο αντάρτικο και ο Πατάτσος κατηγορήθηκε για την εκτέλεση του Νιχάτ και οδηγήθηκε στην αγχόνη.

Κατά τη διάρκεια της ολιγόμηνης κράτησής του στα κελιά των μελλοθανάτων τόνωνε με τη θρησκευτική του πίστη τους άλλους κατάδικους, δημιουργώντας ατμόσφαιρα κατάνυξης και πνευματικής ανάτασης. Η βαθιά του θρησκευτικότητα αντανακλάται και στην τελευταία του επιστολή προς τη μητέρα του στην οποία έγραφε : "Αγαπημένη μου μητέρα, Χαίρε. Ευρίσκομαι μεταξύ αγγέλων. Το πνεύμα μου φτερουγίζει γύρω από το θρόνο του Κυρίου. Θέλω να χαίρεις όπως κι εγώ…"
Όρχις η πιθηκοειδής (*Orchis simia*), Όρος Βέρμιο, Ημαθία
Η **Όρχις η πιθηκοειδής** (επιστ. ονομ. *Orchis simia*) με κοινή ονομασία πιθηκάκι, ανήκει στην οικογένεια Ορχεῒδες (Orchidaceae) και κατανέμεται στην Ευρώπη, Μεσόγειο και στη ΝΔ Ασία. Απαντά σχεδόν σ’ όλη την Ελλάδα, εκτός από τη Θεσσαλία και τις Κυκλάδες, σε μακκί, φρύγανα, λιβάδια, ανοικτά δάση μεταξύ 500-1100μ. Φυτό εύρωστο, με ύψος 20-45 εκατοστά και 3-8 γυαλιστερά, λογχοειδή, άστικτα φύλλα, με κόνδυλους ωοειδείς, ακέραιους. Ταξιανθία με 15-55 λευκορόδινα άνθη σε πυκνό ωοειδή στάχυ από τα οποία εκείνα της κορυφής ανοίγουν πρώτα. Γλωσσάριο τρισχιδές, με κέντρο λευκωπό με μικρές πορφυρές θηλές, όπου στο μεσαίο λοβό υπάρχουν δύο μακριοί κυρτοί ταινιοειδείς λοβοί, με αποτέλεσμα η συνολική εικόνα του άνθους να παραπέμπει σε κρεμασμένο πίθηκο ή ανθρωπάκι που χορεύει από τα οποία πήρε και το όνομα (simia=πίθηκος). Ανθίζει από τα μέσα Απριλίου έως τις αρχές Ιουνίου.

Πηγές
-----

* Παπιομύτογλου Β. 2006, Αγριολούλουδα της Ελλάδας, Mediterraneo Editions
* Πέτρου Ν. Πέτρου Μ. & Γιαννακούλας Μ. 2009, Ορχιδέες της Ελλάδας, Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης.
* Φυτολογία, 2006, Εκδοτική Αθηνών
* Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, Flowers of Greece (Vol. IΙ)
* Pignatti S. 1982, Flora d’ Italia (Vol. IΙI). Vol. 1–3. Bologna: Edagricole

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
*
Η **Νιούελς Ολντ Μπόις** (ισπανικά: *Newell's Old Boys*, προφέρεται: [ˈnjuwels ol ˈβojs]) είναι ποδοσφαιρική ομάδα της Αργεντινής. Εδρεύει στην πόλη Ροσάριο της επαρχίας Σάντα Φε και έχει στεφθεί πέντε φορές πρωταθλήτρια Αργεντινής.

Ιδρύθηκε το 1903 από αποφοίτους του *Αγγλικού Εμπορικού Κολλεγίου* του Ροσάριο και ονομάσθηκε έτσι (ελληνικά: Μεγάλα Αγόρια του Νιούελ) προς τιμήν του διευθυντή του κολλεγίου, Άιζακ Νιούελ, ο οποίος τούς είχε μάθει ποδόσφαιρο και θεωρείται ο πρώτος που εισήγαγε το ποδόσφαιρο στη λατινοαμερικάνικη αυτή χώρα. Χρώματα της ομάδας είναι το κόκκινο (από την αγγλική καταγωγή του Νιούελ) και το μαύρο (από τη γερμανίδα σύζυγό του).

Έδρα της είναι το Στάδιο *Μαρσέλο Μπιέλσα* με χωρητικότητα 42.000 θεατών. Το γήπεδο αποκαλείτο παλαιότερα *Κολοσσός του Πάρκου* (Coloso del Parque). 

Οι οπαδοί της αποκαλούνται *Λεπροί*, επειδή τη δεκαετία του '20 η ομάδα είχε συμμετάσχει σε φιλανθρωπικό αγώνα προς ενίσχυση του τοπικού λεπροκομείου. Ο άλλος μεγάλος σύλλογος του Ροσάριο, η Ροσάριο Σεντράλ, είχε αρνηθεί να συμμετάσχει στον αγώνα κι έκτοτε οι οπαδοί τους αποκαλούνται *Καθάρματα*.

Καλύτερη περίοδος στην ιστορία της Νιούελς υπήρξε η πενταετία 1987-92, όταν κατέκτησε 3 Πρωταθλήματα Αργεντινής και έφτασε δύο φορές στον τελικό του Κόπα Λιμπερταδόρες.

Μεγάλα ονόματα του παγκοσμίου ποδοσφαίρου που ξεκίνησαν από τις ακαδημίες της Νιούελς είναι οι Γκαμπριέλ Μπατιστούτα, Άμπελ Μπάλμπο, Χόρχε Βαλντάνο, Αμέρικο Γκαγιέγο, Μαουρίσιο Ποτσετίνο, Ρομπέρτο Σενσίνι, Χεράρδο Μαρτίνο, Γουάλτερ Σαμουέλ, Γκαμπριέλ Χάιντσε, Νάτσο Σκόκο, Μάξι Ροδρίγκες και Λιονέλ Μέσσι ενώ τη φανέλα της έχει φορέσει για λίγους αγώνες και ο μεγάλος Ντιέγο Μαραντόνα.

Τίτλοι
------

**Πρωτάθλημα Αργεντινής (6)** - οι ονομασίες αναφέρονται στα διαφορετικά συστήματα διεξαγωγής, όλοι οι τίτλοι είναι ισοδύναμοι:

* Μετροπολιτάνο: 1974
* Καμπεονάτο: 1987-88, 1990-91
* Κλαουσούρα: 1992
* Απερτούρα: 2004
* Φινάλ: 2013

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Επίσημη ιστοσελίδα
Συντεταγμένες: 48°35′N 45°45′E﻿ / ﻿48.583°N 45.750°E﻿ / 48.583; 45.750

Το **Ζναμένσκ** (ρωσικά: *Знаменск*) είναι μια κλειστή πόλη στην περιφέρεια Αστραχάν στη Ρωσία. Πληθυσμός: 29,401 (απογραφή 2010).

Ιστορία
-------

Ιδρύθηκε το 1948 με το όνομα Καπούστιν Γιαρ-1, το όνομά του μέχρι το 1992. Τώρα, το Καπούστιν-Γιαρ είναι ένας κοντινός αγροτικός οικισμός. Τώρα υπάρχει ένας χώρος δοκιμών, γνωστός ως 4GCMP, (4ος Κρατικός Κεντρικός Μεσοειδικός χώρος Δοκιμών). Χορηγήθηκε καθεστώς πόλης το 1962.

Διοικητική και δημοτική κατάσταση
---------------------------------

Εντός του πλαισίου διοικητικής διαίρεσης που είναι γνωστός ως κλειστός διοικητικός-εδαφικός σχηματισμός του Ζναμένσκ, με καθεστώς ίσο με τις επαρχίες. Ως δημοτική διαίρεση, είναι επίσης γνωστό ως το αστικό οκρούγκ του Ζναμένσκ.

Εκπαίδευση
----------

Έχει 21 παιδικούς σταθμούς, 4 γυμνάσια, 2 λύκεια, αθλητικές εγκαταστάσεις και παράρτημα του κρατικού ινστιτούτου του Αστραχάν.

Μεταφορές
---------

Ο σιδηροδρομικός σταθμός ''Ραζγιέζντ, 85 χιλιόμετρα'', έχει παράρτημα του σιδηρόδρομου Βόλγκογκραντ-Αστραχάν στην πόλη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *ОКТМО. 185/2016. Southern FD*. www.gks.ru/free\_doc/2016/oktmo/tom3\_oktmo.rar. Ανακτήθηκε στις 24  Οκτωβρίου 2016.
2. ↑  «26. Численность постоянного населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2018 года». Federal State Statistics Service. Ανακτήθηκε στις 23  Ιανουαρίου 2019.
3. ↑  Law #67/2006-OZ
4. ↑  Law #43/2004-OZ

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ρωσία
 |

 |
Συντεταγμένες: 44°15′15.84″N 20°55′15.96″E﻿ / ﻿44.2544000°N 20.9211000°E﻿ / 44.2544000; 20.9211000

Το **Βίσεβατς** (σερβικά κυριλλικά: *Вишевац*) είναι χωριό της Σερβίας. Διοικητικά σήμερα ανήκει στον στο δήμο της Ράτσα στην περιοχή της Σουμανδίας. Οι κοντινότερες πόλεις είναι το Κραγκούγιεβατς και το Σμεντέρεβο Παλάνκα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2002 έχει 700 κατοίκους (σύμφωνα με την απογραφή του 1991 είχε 850 κάτοικους).

Το χωριό είναι γνωστό σαν η γενέτειρα του ηγέτη της πρώτης σερβικής εξέγερσης Καραγιώργης Πέτροβιτς. Ακόμα διατηρείται το σπίτι όπου γεννήθηκε.

Δημογραφικά
-----------

Ο οικισμός της Βίσεβατς έχει 576 ενήλικους κατοίκους, και ο μέσος όρος ηλικίας είναι 45,3 χρόνια (43,2 για τους άνδρες και 47,4 για τις γυναίκες). Το χωριό έχει 211 νοικοκυριά, και ο μέσος αριθμός ατόμων ανά νοικοκυριό είναι 3,32.

Το χωριό σε μεγάλο βαθμό κατοικείται από Σέρβους, σύμφωνα με την απογραφή του 2002 αντίστοιχα.

|  |  |
| --- | --- |
| 

*Γράφημα αλλαγών του πληθυσμού στον 20ο αιώνα*

|  |
| --- |
|  |

 |

### Απογραφές

* 1948 = 1.298
* 1953 = 1.361
* 1961 = 1.270
* 1971 = 1.126
* 1981 = 1.002
* 1991 = 850
* 2002 = 700
* 2011 = 603

Σύμφωνα με την απογραφή του 2002 η εθνοτική σύνθεση του χωριού ήταν Σέρβοι 698 ή το 99.71%, Γιουγκοσλάβοι 2 ή το 0,28%.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Вишевац Archives, Порекло
2. ↑  Књига 9, Становништво, упоредни преглед броја становника 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 2002, подаци по насељима, Републички завод за статистику, Београд, мај 2004, ISBN 86-84433-14-9
3. ↑   Књига 2, Становништво, пол и старост, подаци по насељима, Републички завод за статистику, Београд, фебруар 2003, ISBN 86-84433-01-7

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Мапе, аеродроми и временска ситуација локација (-{Fallingrain}-)
* Гугл сателитска мапа (-{Maplandia}-)


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Вишевац  της Σερβικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Σερβία
 |

 |
Η **Βάσω Θανασέκου**  (5 Ιουνίου 1917 - 27 Αυγούστου 2015), ήταν Ελληνίδα πολιτικός και η πρώτη βουλευτής που εξελέγη με κόμμα της Αριστεράς.

Καριέρα
-------

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1917 και καταγόταν από εύπορη οικογένεια από την Άνδρο. Ο πατέρας της ήταν πιλοποιός και ονομαζόταν Δημήτρης Σαραβάνος. Κατά την διάρκεια της δικτατορίας του Μεταξά, συνελήφθη για αντιφασιστική δραστηριότητα (την οποία συνέχισε και κατά την περίοδο των σπουδών της στη Γαλλία) και εκτοπίστηκε στη Σίφνο. Μυήθηκε στις μαρξιστικές και στις αριστερές ιδέες από το σύζυγό της, Γιώργο Θανασέκο, στρατιωτικό από τη Φθιώτιδα. Καταδικάστηκε σε ισόβια δεσμά από το έκτακτο στρατοδικείο, το 1948 και φυλακίστηκε στις φυλακές Αβέρωφ επί εξαετία.

Στις εκλογές του 1956 εξελέγη βουλευτής Αθηνών, με την ΕΔΑ, που συμμετείχε στις εκλογές με την Δημοκρατική Ένωση. Παρότι ο συνασπισμός εκείνος πρώτευσε στις εκλογές, με ποσοστό 48,15%, δεν σχημάτισε κυβέρνηση. Ήταν μέλος της Διοικούσας Επιτροπής της ΕΔΑ και παρέμεινε στην Αριστερά μέχρι το θάνατό της.
Επί πολλά χρόνια ήταν εκδότρια της εφημερίδας "Ρούμελη" (μαζί με τον σύζυγό της), η έκδοση της οποίας ανεστάλη κατά τις περιόδους των δικτατοριών του Μεταξά και του Παπαδόπουλου. Εξελέγη ξανά με την ΕΔΑ στη Φθιώτιδα, στις εκλογές του 1958.

Στις εκλογές του 1974 πολιτεύτηκε με την Αριστερά χωρίς επιτυχία (έλαβε 1.037 ψήφους).

Πέθανε σε ηλικία 98 ετών το 2015 και τάφηκε στην Τιθορέα Φθιώτιδας, δίπλα στο σύζυγό της, Γιώργο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Εφυγε η πρώτη βουλευτής της Αριστεράς, Βάσω Θανασέκου Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine. Εφημερίδα των Συντακτών, 27-8-2015.
2. ↑  Δημήτρης Ταταρούνης, ΒΑΣΩ ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ,Η ΠΡΩΤΗ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ, Ιστορία Εικονογραφημένη, τεύχος Ιουνίου.
3. ↑  Εφυγε από τη ζωή η Βάσω Θανασέκου- Η πρώτη βουλευτής της Αριστεράς στην Ελλάδα, Alt Press Φθιώτιδα, 29-8-2015.
4. ↑  Ριζοσπάστης, Ξένες δημοσιεύσεις, 27-8-2015, σελ. 18.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΟΥΛΗ 1952 ~ 2000 Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. αρχείο σε μορφή .pdf, ανάκτηση 27-8-2016.
* Φωτογραφία[*νεκρός σύνδεσμος*] στην ιστοσελίδα των ΑΣΚΙ.
H **Ίρις η κονδυλόριζη** ή παλαιότερα **Ερμοδάκτυλος ο Κονδυλόριζος** (επιστ. ονομ. *Iris tuberosa* παλαιότερα *Hermodactylus tuberosus*) ανήκει στην οικογένεια Iridaceae (Ιριδίδες) η οποία περιλαμβάνει περίπου 60 γένη με 800 είδη που κατανέμονται σε εύκρατες και τροπικές περιοχές, με αντιπροσωπευτικά φυτά τους κρόκους, τις γλαδιόλες, τις φρέζιες, τις ίριδες κ.α. Το γένος *Iris* αριθμεί περίπου 200 είδη, από τα οποία στην Ελλάδα απαντούν περίπου 12. Αναφορικά με το είδος *Iris tuberosa*, αποτελεί είδος που κατανέμεται στην Ευρωπαϊκή Κεντρική και Ανατολική Μεσόγειο. Συναντάται σ’ όλη την Ελλάδα, σε πετρώδεις τοποθεσίες, ελαιώνες, φρύγανα και αγρούς, από το επίπεδο της θάλασσας μέχρι τα 1400 μ. Ανθίζει από Φεβρουάριο μέχρι Απρίλιο και το άνθος του είναι κιτρινοπράσινο με τις άκρες των εξωτερικών τμημάτων του περιανθίου με βελούδινο μαύρο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Iris tuberosa L. 1753». *www.greekflora.gr*. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2021.

Πηγές
-----

* Παπιομύτογλου Β. 2006, Αγριολούλουδα της Ελλάδας. Mediterraneo Editions.
* Φυτολογία 2006, Εκδοτική Αθηνών.
* Lafranchis T. & Sfikas G. 2001, Flowers of Greece (Vol. II).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Iris tuberosa στο Wikimedia Commons
*
Ο **Επιστράτηγος**, ήταν ανώτερο διοικητικό αξίωμα στην Αίγυπτο κατά την Αρχαιότητα.

Το αξίωμα καθιερώθηκε επί Πτολεμαίων, και διατηρήθηκε από τους Ρωμαίους μετά την προσάρτηση της Αιγύπτου στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Ο Επιστράτηγος ήταν κατώτερος διοικητικός υπάλληλος, ο διοικητής μίας Επιστρατηγίας, διοικητικής διαίρεσης. Το αξίωμα καταργήθηκε τέλη 3ου αρχές 4ου αιώνα μαζί με τις επιστρατηγίες όπου αντικαταστάθηκαν από τις επαρχίες και ο επιστράτηγος από τον praesis. Οι επιστράτηγοι ήταν τρείς, όπως και οι επιστρατηγίες και ανώτερος του διοικητικά ήταν ο πραίτωρας.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Σολωμού, σελ. 32
2. ↑   Σολωμού, σελ. 33

Πηγές
-----

* Ιωάννα Σολομού, Μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία, Ο Θεσμός του Εξάκτορος, Θεσσαλονίκη 2013
* Thomas, J. David (1975). *The epistrategos in Ptolemaic and Roman Egypt, Part 1: The Ptolemaic epistrategos* (στα Αγγλικά). Opladen: Westdeutscher Verlag. ISBN 3-531-09906-X.
* Thomas, J. David (1982). *The epistrategos in Ptolemaic and Roman Egypt, Part 2: The Roman epistrategos* (στα Αγγλικά). Opladen: Westdeutscher Verlag. ISBN 3-531-09914-0.
* Vandoni, Mariangela (1971). *Gli Epistrategi nell' Egitto greco-romano* (στα Ιταλικά). Μιλάνο.
Ο **Νεοκαπιταλισμός** είναι η οικονομική θεωρία που συνδυάζει ορισμένες έννοιες του καπιταλισμού και του σοσιαλισμού. Αυτός ο τύπος καπιταλισμού είναι νέος, συγκριτικά με τον καπιταλισμό που υπήρχε πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο όρος εμφανίστηκε στις δεκαετίες του 50' και του 60' από Γάλλους και Βέλγους αριστερούς συγγραφείς, όπως Αντρέ Γκορζ (Andre Gorz) και ο Λίο Μικιέλσεν (Leo Michielsen). Έγινε δημοφιλής στις αγλλοσαξoνικές χώρες από τον μαρξιστή Έρνεστ Μάντε (Ernest Mande). 

Ο Μίκαελ Μίλερ (Michael Miller) χρησιμοποιεί τον όρο για να περιγράψει τον καπιταλισμό της ηπειρωτικής Ευρώπης όπου χαρακτηρίζεται από μεγάλες ιδιωτικές επιχειρήσεις, διευρυμένο κράτος πρόνοιας και επιλεκτική επέμβαση του κράτους και όπου τα εργατικά συνδικάτα σε συνεργασία με την κυβέρνηση και την ιδιωτική βιομηχανία συμφωνούν σε ένα γενικό επίπεδο μισθού και κρατικών δαπανών στην οικονομία, ώστε να αποφεύγονται οι απεργίες.
Ο **Βασίλης Μπολάνος** (γεννήθηκε στις 7 Ιουλίου του 1958) είναι ο πρόεδρος της Ομόνοιας και εκπρόσωπος των Ελλήνων της Αλβανίας.

Ιστορία
-------

Το 2007, ο Μπολάνος υποστήριξε ότι η ελληνική κοινότητα της Αλβανίας άξιζε τα ίδια δικαιώματα όπως και οι Αλβανοί στο Κοσσυφοπέδιο. Στις 21 Απριλίου, 2009 καταδικάστηκε σε έξι μήνες φυλάκισης και του επιβλήθηκε πρόστιμο ύψους 3.800 ευρώ για την αφαίρεση πινακίδων. Ο Μπολάνος έφερε αντιρρήσεις για τις πινακίδες που εγκατέστησαν οι αρχές, επειδή ήταν γραμμένες μόνο στα αλβανικά. Ο Μπολάνος άσκησε έφεση κατά της απόφασης, υποστηρίζοντας ότι η εγκατάσταση των πινακίδων ήταν θέμα του δήμου. Παρ'όλα αυτά, ένα εφετείο ακύρωσε την αρχική καταδίκη.

Τον Δεκέμβριο του 2009, μετά από έρευνα του τμήματος διώξεων της Αυλώνας, κατηγορήθηκε για κατάχρηση εξουσίας και παραποίηση επίσημων εγγράφων εκδίδοντας παράνομες άδειες οικοδόμησης κατά μήκος της νότιας Αλβανικής ακτής.

Στις 24 Μαΐου 2010 εξερράγη βόμβα στο διαμέρισμα του Μπολάνου, προκαλώντας ζημιές στο σπίτι και στα γύρω αυτοκίνητα. Το σπίτι του έγινε στόχος επίθεσης στις προηγούμενες εκλογές. 

Ο Μπολάνος ήταν ο πρώην δήμαρχος της Χειμάρρας, στη Νοτιοδυτική Αλβανία.Όντας Έλληνας, ο Μπολάνος είναι ο πρόεδρος της *Ομόνοιας*, οργάνωσης η οποία εκπροσωπεί τα δικαιώματα της ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία, καθώς και ένα μέλος του Κόμματος Ένωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Στις 8 Μαΐου, 2011 έχασε στις δημοτικές εκλογές από τον Γιώργο Γκόρο του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Αν και ο Μπολάνος έχασε τις εκλογές, ο συνδυασμός του εξασφάλισε τον μεγαλύτερο αριθμό των εδρών του δημοτικού συμβουλίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  [*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2019.
3. ↑  Ριτζαλέου, Μαρία. «Μήνυμα ενότητας από τον Αναστάσιο». ethnos.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιανουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2011.
4. ↑  Augstein, Rudolf. «Der Spiegel». Vol. 19-22. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2011.
5. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Απριλίου 2009. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2019.
6. ↑  Press release. Panepirotic Union Αρχειοθετήθηκε 2011-07-27 στο Wayback Machine.. March 14, 2009. (in Greek)
7. ↑  Albania Court Overturns Ruling on Greek Mayor. balkaninsight.com
8. ↑  Controversial Ethnic Greek Mayor Indicted Again
9. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2019.
10. ↑  Immigration and Refugee Board of Canada, Albania, 31 March 2004, .
11. ↑  Τζίμας, Σταύρος. «Νέος δήμαρχος στη Χειμάρρα, πάλι ομογενής». kathimerini.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2011.
12. ↑  «Ήττα του υποψήφιου της "Ομόνοιας" στη Χειμάρρα». tovima.gr. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2011.
13. ↑  «Municipal Council results in Himarë». Central Commission of Elections of Albania. Μαΐου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2011.
Ενα **φορητό ηλιακό ρολόι και ημερολόγιο της πρώιμης βυζαντινής εποχής** εκτίθεται στο Μουσείο Επιστημών του Λονδίνου. Αγοράστηκε από ιδιώτη που ανέφερε ότι το απέκτησε στον Λίβανο. Χρονολογείται στο δεύτερο ήμισυ του 5ου αιώνα ή τις αρχές του 6ου αιώνα. Είναι κατασκευασμένο από ορείχαλκο (μπρούντζο) και έχει σχήμα δίσκου διαμέτρου 13,5 εκ. και βάθους περίπου 1,5 εκ. Η πρόσθια κυκλική επιφάνειά του φέρει σε δύο ημικύκλια τα ονόματα των μηνών του Ιουλιανού Ημερολογίου (ίδια με τα σημερινά), και σε μικρότερο κύκλο τα σύμβολα των ημερών της εβδομάδας (κεφάλια θεοτήτων). Επίσης κυκλικά έχει τα ονόματα κύριων πόλεων της εποχής σε ελληνική γραφή, όπως Ρώμη, Κωνσταντινούπολη, Ρόδος κ.ά. μαζί με το γεωγραφικό πλάτος τους σε μοίρες, επίσης σε ελληνικά αριθμητικά. Αυτός ο δίσκος είναι τυπικός και για άλλα φορητά ηλιακά ρολόγια της εποχής. Εκείνο που κάνει ιδιαίτερο το συγκεκριμένο ρολόι είναι ότι εσωτερικά φέρει σύστημα αξόνων και γραναζιών με καστάνια, μέρος ενός συστήματος που έδειχνε τη φάση της Σελήνης, την ημέρα του μήνα και τη θέση του Ήλιου στο ζωδιακό κύκλο. Σώζονται τέσσερα γρανάζια και δύο άξονες. Ο μηχανισμός αυτός μοιάζει με ανάλογο μηχανισμό που περιγράφει ο Αλ-Μπιρούνι περίπου το έτος 1000 μ.Χ. Η πίσω επιφάνεια του μηχανισμού λείπει και έχουν γίνει μόνο υποθετικές αναπαραστάσεις του. Μετά τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων, είναι ο δεύτερος παλαιότερος μηχανισμός με οδοντωτούς τροχούς που έχει βρεθεί. 

Η ανεύρεση αυτού του βυζαντινού μηχανισμού δείχνει ότι η ελληνιστική παράδοση που πιστοποιείται από τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων (1ος αι. π.Χ.) συνεχίστηκε ενεργά και στην βυζαντινή εποχή και πιθανώς επηρέασε την αντίστοιχη ισλαμική παράδοση. Επίσης δείχνει την ανεπάρκεια των πληροφοριών που περιέχονται στις γραπτές πηγές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Field, J.V.; Wright, M.T. (Μαρτίου 1985). «Gears from the Byzantines: A portable sundial with calendrical gearing». *Annals of Science* **42** (2): 87–138. doi:10.1080/00033798500200131.
2. ↑  Παναγιώτης Παπασπύρου· Διονύσιος Κριάρης. «Το Βυζαντινό Ωρολόγιο και Ημερολόγιο - The Byzantine Portable Sundial-Calendar» (PDF). ISSN 2241-9993. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 10 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2018.
3. ↑  Talbert, Richard John Alexander. *Roman portable sundials: the empire in your hand*. Oxford: Oxford University Press. σελίδες 82–87. ISBN 978-0190273484.
Η **Μαρία**, γαλλ. Marie (1381 - 4 Σεπτεμβρίου 1404) από τον Οίκο του Πουατιέ γεννήθηκε πριγκίπισσα της Κύπρου και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Νάπολης.

Ο θυρεός του πατέρα της Μαρίας φέρει τα εμβλήματα της Αρμενίας, της Ιερουσαλήμ και των Λουζινιάν της Κύπρου.

Βιογραφία
---------

Ήταν η 3η κόρη του Ιακώβου Α΄ της Κύπρου και της Χέλβις των Γουέλφων, κόρης του Φιλίππου ευγενούς του Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν, κοντόσταυλου της Ιερουσαλήμ.

Γεννήθηκε στη Γένουα. Ο Λαδίσλαος του Δυρραχίου, στον αγώνα του για τον θρόνο της Νάπολης εναντίον του Λουδοβίκου Β΄ των Βαλουά δούκα του Ανζού, διαζεύχθηκε τη σύζυγό του Κωνσταντία Κιαραμόντε το 1392, από την οποία δεν είχε τέκνα, και νυμφεύτηκε ως 2η σύζυγο τη Μαρία. Αυτή απεβίωσε το επόμενο έτος, άτεκνη. Ο Λαδίσλαος νυμφεύτηκε για 3η φορά, τη Μαρία του Ανγκιάν.

Οικογένεια
----------

Παντρεύτηκε το 1403 τον Λαδίσλαο των Καπετιδών-Ανζού βασιλιά της Νάπολης· δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
-----

* Marek, Miroslav. "A listing of descendants of Hugh IV of Cyprus". Genealogy.EU.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p11454.htm#i114538. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  p11454.htm#i114538. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
Ο **Ρίστε Στεφάνοφ** (γεννήθηκε στις 30 Αυγούστου 1983) είναι Σλαβομακεδόνας πρώην καλαθοσφαιριστής .

Επαγγελματική σταδιοδρομία
--------------------------

Ο Στεφάνοφ ξεκίνησε την σταδιοδρομία του με τους νέους της KK Τίκβες. Έκανε την πρώτη εμφάνισή του με την ΚΚ Τίκβες την περίοδο 1999–00 και υπέγραψε για τη χρονιά 2000–01 από την ΚΚ ΜΖΤ Σκοπίων. Πήγε στη Σλοβενία για την περίοδο 2001–02, υπογράφοντας με την KK Ουνιόν Ολίμπια. Τον Δεκέμβριο του 2001, άφησε την ομάδα και επέστρεψε στην Π.Γ.Δ.Μ. υπογράφοντας με την Μπάλκαν Στιλ Σκόπιε. Πήγε στην Τουρκία τη χρονιά 2002–03, υπογράφοντας με τηνΜπεσίκτας και επέστρεψε στην ΠΓΔΜ τον Ιανουάριο του 2003, αγωνιζόμενος με την ΚΚ Ραμποτνίτσκι. Έπαιξε εκεί κατά την διάρκεια του πρωταθλήματος 2004–05. Πήγε στη Βουλγαρία κατά την περίοδο 2005–06, υπογράφοντας με την ΠΜΚ Ακαντέμικ Σόφιας. Στη συνέχεια έπαιξε στην Α1 Εθνική με την ΑΕΚ.  Εκτός από τη σκοπιανική, ο Στεφάνοφ έχει και βουλγαρική υπηκοότητα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Riste Stefanov Basketball Player Profile, KK Rabotnicki AD Skopje, News, Prva Liga stats, Career, Games Logs, Bests, Awards - eurobasket.com». Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2016.
2. ↑  «Перо Антич взел български паспорт, гостува на Ристе Стефанов» (στα Βουλγαρικά). gong.bg. 22 Απριλίου 2009.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ Eurocup
Οι **ελληνοάρειες γλώσσες** (ή ελληνοαρμενοάρειες γλώσσες) είναι υποθετικός κλάδος εντός της ινδοευρωπαϊκής οικογένειας, η οποία σύμφωνα με την υπόθεση είναι ο πρόγονος της ελληνικής, της αρμενικής και των ινδοϊρανικών γλωσσών. 

Σύμφωνα με την θεωρία, ο κλάδος υποτίθεται ότι αποσπάστηκε από το μητρικό ινδοευρωπαϊκό στέλεχος κατά τα μέσα της 3ης χιλιετίας π.Χ.

Σχέση με την πιθανή πατρίδα
---------------------------

Στο πλαίσιο της υπόθεσης του Κουργκάν, η ελληνοάρεια γλώσσα είναι επίσης γνωστή ως "Ύστερη Πρωτοϊνδοευρωπαϊκή γλώσσα" ή "Ύστερη Ινδοευρωπαϊκή γλώσσα" που σημαίνει ότι η ελληνοάρεια γλώσσα σχηματίζει μια διαλεκτική ομάδα που αντιστοιχεί στο ύστερο στάδιο γλωσσικής ενότητας στην ινδοευρωπαϊκή πατρίδα στις αρχές της 3ης χιλιετίας π.Χ. Περί το 2500 π.Χ. η πρωτοελληνική και η πρωτοϊνδοϊρανική γλώσσα είχαν διαχωριστεί. Οι ομιλητές της πρώτης μετανάστευσαν δυτικά κατά μήκος της Ποντιακής Στέπας και της δεύτερης προς τα ανατολικά της.

Εάν η αξίωση για την ελληνοάρεια γλώσσα ισχύει, ο Νόμος του Γκράσμαν μπορεί να έχει κοινή προέλευση στα ελληνικά και σανσκριτικά. Ωστόσο ο νόμος του Γκράσμαν στα ελληνικά μετατίθεται ορισμένων φωνητικών αλλαγών που έγιναν μόνο στα ελληνικά και όχι στα σανσκριτικά, σημαίνοντας ότι δεν θα μπορούσε να κληρονομηθεί άμεσα από μια κοινή ελληνοάρεια φάση. Είναι μάλλον πιο πιθανό ότι ένα τοπικό χαρακτηριστικό εξαπλώθηκε σε μια τότε συνεχής ελληνοαρειανόφωνη περιοχή. Αυτό θα είχε συμβεί μετά τα πρώτα στάδια ανάπτυξης της πρωτοελληνικής και της πρωτοϊνδοϊρανικής γλώσσας ως ξεχωριστές διάλεκτοι αλλά πριν πάψουν να έχουν γεωγραφική επικοινωνία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Martin Litchfield West, *Indo-European poetry and myth* (2007), p. 7.
Ο **Βυζαντινός Εσπερινός** είναι δίσκος του Απόστολου Καλδάρα. Κυκλοφόρησε στις 18 Οκτωβρίου του 1973 και θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους δίσκους της ελληνικής δισκογραφίας. Τους στίχους έγραψε ο Λευτέρης Παπαδόπουλος. Σύμφωνα με τον συνθέτη, τα τραγούδια αυτού του δίσκου δημιουργήθηκαν με βάση την Βυζαντινή Μουσική και τους ήχους της. Είναι μάλιστα ο μοναδικός Ελληνικός δίσκος όπου κάθε τραγούδι είναι γραμμένο σε διαφορετικό "δρόμο", χαρακτηριστικό πολύ σημαντικό για τη μελέτη και κατανόηση των "δρόμων" από τους μουσικούς. Συγκεκριμένα ο συνθέτης αναφέρει:

> Στοιχεία μουσικής δυτικού τύπου λείπουν τελείως από το έργο. Για αυτό ως επί το πλείστον και η σύνθεση της ορχήστρας που παίρνει μέρος στην εκτέλεση των τραγουδιών αποτελείται από όργανα που κατά την γνώμη μου ταιριάζουν πιο πολύ στο κλίμα μέσα στο οποίο κινήθηκα (σαντούρι, λαούτο, κλαρίνο κλπ). Από την διασταύρωση λοιπόν αυτή των ήχων της βυζαντινής οχταήχου, με τις απαραίτητες για τον σκοπό μου φθορές, βγήκαν δώδεκα δρόμοι (τρόποι) τους οποίους μέχρι σήμερα χρησιμοποιεί και το γνήσιο δημοτικό μας τραγούδι. Θα ήθελα να τονίσω ότι κάθε τραγούδι του «Βυζαντινού Εσπερινού» είναι γραμμένο σε ξεχωριστό δρόμο, επιπλέον δε, έχει το καθένα από αυτά και το δικό του ξεχωριστό –ρυθμό.
> 
> 

Αρκετά κομμάτια του δίσκου επανεκτελέστηκαν ζωντανά από τον Γιώργο Νταλάρα και τη Γλυκερία στις συναυλίες - αφιέρωματα στον Απόστολο Καλδάρα που έλαβαν χώρα σε όλη την Ελλάδα το 2013.

Η ηχογράφηση έγινε στα στούντιο της "Columbia" με ηχολήπτη τον Γιώργο Κωνσταντόπουλο και βοηθούς τον Μίμη Καννή και τον Γιώργο Τζάννες. Το εξώφυλλο του δίσκου είναι ένα κέντημα της Ρούλας Μάτσα.

Τραγούδια
---------

Τα τραγούδια που περιέχει είναι τα εξής:

1. Εκεί που σμίγει η Δύση κι η Ανατολή (Γ. Νταλάρας)
2. Βάρα νταγερέ (Χ. Αλεξίου)
3. Για πάρε γύφτο σφυρί κι αμόνι (Γ. Νταλάρας)
4. Καμπάνα του εσπερινού (Χ. Αλεξίου)
5. Για πάρε μάνα (Γ. Νταλάρας)
6. Απτάλικο (Ορχηστρικό)
7. Αχ και να 'μουνα το παλικάρι (Γ. Νταλάρας)
8. Με βρήκε ο χάρος (Γ. Νταλάρας)
9. Στην ξενιτιά (Χ. Αλεξίου)
10. Κάπου χαράζει (Γ. Νταλάρας)
11. Τα χεράκια μου δεμένα (Χ. Αλεξίου)
12. Η Παναγιά (Γ. Νταλάρας και χορωδία)

Δείτε ακόμη
-----------

***Αναλυτική δισκογραφία: Γιώργος Νταλάρας (δισκογραφία)***

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. 1 2  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Σεπτεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2014.
3. ↑  «Παράταση Παραστάσεων «Αφιέρωμα στον Απόστολο Καλδαρα»». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Ιουλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2014.
Η λέξη **δερβέναγας** ή *ντερβέναγας* ή *ντερβεναγάς* είναι τουρκική λέξη σύνθετη εκ των περσικού "ντερμπέντ" (= δίοδος, πέρασμα) και "Αγάς" (= αρχηγός - τοπάρχης) που σημαίνει τον επιτετραμένο αρχηγό φρουράς διάβασης ή περάσματος (Δερβένι).  

Στην Ελλάδα επί τουρκοκρατίας η Οθωμανική κυβέρνηση απέφευγε να διορίζει Τουρκαλβανούς ως δερβεναγάδες για να μην έρχονται σε επαφή με τους κλέφτες και αρματωλούς που συνήθως αποτελούσαν τις μισθοφορικές μονάδες φύλαξης τέτοιων περασμάτων και γινόντουσαν περισσότερο επικίνδυνοι. Από το 1759 άρθηκε αυτός ο περιορισμός και πρώτος Τουρκαλβανός που ανέλαβε δερβέναγας ήταν ο Σουλεϊμάν Πασάς. 

Έτσι η λέξη λόγω των καταχρήσεων που συνέβαιναν τότε προσέλαβε σιγά - σιγά τη σημασία του αυθαίρετου και μ΄ αυτή συνεχίζεται σήμερα να χρησιμοποιείται στις δημώδεις εκφράσεις του ελληνικού λαού π.χ. *δερβέναγας το παίζεις;*, ή *εδώ τι νομίζεις πως είσαι, δερβέναγας;*.

Ομοίως *γενικός δερβέναγας* είναι δημώδης έκφραση με χαρακτήρα θαυμασμού που συνηθέστερα λέγεται ειρωνικά για άτομο που αξιώνει ή ασκεί, ή φαντάζεται πως ασκεί γενική ανώτατη και ανεξέλεκτη διεύθυνση ή διοίκηση.

Στο ελληνικό θέατρο σκιών οι διάφοροι καραγκιοζοπαίχτες τον παρουσίαζαν με χαρακτήρα στενοκέφαλου και επικίνδυνα εχθρικό.
Ο **Γεώργιος Βογιατζής** (Κονίστρες Εύβοιας, 1913 - 29 Μαΐου 2003) ήταν Έλληνας πολιτικός που διατέλεσε βουλευτής Ευβοίας από το 1974 ως το 1985, υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας σε δύο κυβερνήσεις του Κωνσταντίνου Καραμανλή.

Πρώτα χρόνια, σπουδές και επαγγελματική σταδιοδρομία
----------------------------------------------------

Ήταν γιος του Περικλή Βογιατζή και της Ελένης. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο ΕΜΠ και αγρονόμος τοπογράφος μηχανικός. Απέκτησε επίσης μεταπτυχιακούς τίτλους από τα Πολυτεχνεία της Ζυρίχης και του Μιλάνου. Από το 1949 ως το 1951 υπηρέτησε ως πρόεδρος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Ευβοίας το 1946 με το Λαϊκό Κόμμα και επανεκλεγόταν συνεχώς στην ίδια έδρα μέχρι και το 1981. Διετέλεσε επίσης ευρωβουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία στην πρώτη εκπροσώπηση της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. 

Ο Βογιατζής ανέλαβε για πρώτη φορά υπουργός στην κυβέρνηση του Παπάγου , υπηρετώντας ως υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, από τις 11 Απριλίου 1954 ως τις 29 Φεβρουαρίου 1956.

Στην κυβέρνηση Καραμανλή του 1958 υπηρέτησε ως υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων από τις 17 Μαΐου 1958 ως τις 20 Σεπτεμβρίου 1961. Κατά τη θητεία του στο υπουργείο Παιδείας υπέγραψε εγκύκλιο, βάσει της οποίας η εν χρω κουρά των μαθητών στα σχολεία δεν ήταν πλέον υποχρεωτική .

Για τελευταία φορά θήτευσε σε κυβερνητικό αξίωμα όταν έγινε υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών στην πρώτη κυβέρνηση Καραμανλή μετά τη Μεταπολίτευση, από τις 21 Νοεμβρίου 1974 ως τις 3 Αυγούστου 1976 και Συγκοινωνιών (απλώς μετονομάστηκε το υπουργείο) από τις 3 Αυγούστου 1976 ως τις 28 Νοεμβρίου 1977.

Πέθανε στο Νοσηλευτικό Ίδρυμα Μετοχικού Ταμείου Στρατού (ΝΙΜΤΣ) στην Αθήνα σε ηλικία 90 ετών στις 29 Μαΐου 2003. Η κηδεία του έγινε στην πρωτεύουσα στις 31 Μαΐου από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων του Πρώτου Νεκροταφείου Αθηνών.  Ήταν παντρεμένος με την Αικατερίνη Βογιατζή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.europarl.europa.eu/meps/en/669.
2. 1 2 3  www.assembly.coe.int/nw/xml/AssemblyList/MP-Details-EN.asp?MemberID=401.
3. ↑  Κοινοβουλευτική θητεία Γεώργιου Βογιατζή, ιστότοπος Βουλής των Ελλήνων.
4. ↑  Έλληνες ευρωβουλευτές Ιανουάριος-Οκτώβριος 1981
5. ↑  Ταχυδρόμος Αιγύπτου, 19-10-1958.
6. ↑  Rulers
7. ↑  Αρχείο Δήμου Κύμης-Αλιβερίου/ Κοινότητα Κονιστρών.
8. ↑  εφ. Η Καθημερινή, φύλλο 30ης Μαΐου 2003, σελ. 12.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφία, Προσωπικότητες του Δήμου Κύμης-Αλιβερίου, ανάκτηση 31-3-2013.
Συντεταγμένες: 38°23′40″N 34°22′53″E﻿ / ﻿38.39444°N 34.38139°E﻿ / 38.39444; 34.38139

Η **Ναζιανζός** ήταν πόλη στην Καππαδοκία 4 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του σημερινού χωριού Μπεκαρλάρ (πρώην Νενεζί).

Ιστορική αναδρομή
-----------------

Αρχικά ονομάζονταν *Νάνανδος*. Αναφέρεται για πρώτη φορά στα οδοιπορικά της ύστερης Ρωμαϊκής εποχής. Από το 325 υπήρχε εκκλησία, στην οποία υπηρέτησε επίσκοπος ο Άγιος Γρηγόριος Ναζιανζηνός ο Θεολόγος από το 382 ως το 383. Τον ενδέκατο αιώνα έγινε έδρα της Επισκοπής Ναζιανζού, ενώ η μητρόπολη τον 14ο αιώνα αναφέρεται ότι ορφάνεψε. 

Στην κατοικημένη περιοχή συναντούμε δύο λόφους με λίγα ερείπια τείχους και μια ενδιάμεση τάφρο, στον οποίο σήμερα είναι κτισμένος ένας σελτζούκικος τουρμπάς. Ο χριστιανικός ναός ήταν σχήματος οκταγώνου και δεν σώζεται.

Πηγές
-----

* Friedrich Hild, Marcell Restle: *Kappadokien.* Tabula Imperii Byzantini 2, Wien 1981, S. 244-245.
* Justin Mossay: *Nazianze, Nenezi, Bekârlar.* Byzantion 71 (2001) S. 438-449.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Τουρκία
 |

 |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Βόρειος Πόλος (αποσαφήνιση).
Συντεταγμένες: 90°N 0°W﻿ / ﻿90°N -0°E﻿ / 90; -0

Αζιμουθιακή προβολή του Αρκτικού Ωκεανού και του Βορείου Πόλου.
Η περιοχή του Βορείου Πόλου.
Ο **Βόρειος Πόλος** ή **γεωγραφικός βόρειος πόλος** είναι το βορειότερο σημείο του πλανήτη Γη και βρίσκεται στην Αρκτική. Ορίζεται ως το σημείο όπου ο άξονας περιστροφής της Γης τέμνει την επιφάνειά της στο Βόρειο Ημισφαίριο, και όπου συναντούνται όλοι οι μεσημβρινοί και όλες οι ωριαίες άτρακτοι. Βρίσκεται στο διαμετρικά αντίθετο σημείο σε σχέση με τον Νότιο Πόλο. Είναι το σημείο που ορίζει το γεωδαισικό πλάτος 90° Β (Βόρειο), καθώς και την κατεύθυνση του αληθούς βορρά. Δεν είναι κάποιο σταθερό σημείο στην επιφάνεια της Γης, αλλά μετακινείται ημιπεριοδικά κατά μερικά μέτρα.

Ειδικότερα στον Βόρειο Πόλο, δεν ισχύει ο κλασικός ορισμός των 4 σημείων του ορίζοντα, καθώς όλα τα σημεία του ορίζοντα δεικνύουν προς νότο (κατά συνέπεια, προς όποια κατεύθυνση και να μετακινηθεί κάποιος, είναι νότος). Αντίστοιχα στον Νότιο Πόλο ισχύει το αντίστροφο (όλες οι κατευθύνσεις είναι βορράς).

Ο γεωγραφικός βόρειος πόλος δεν πρέπει να συγχέεται με τον Μαγνητικό Βόρειο Πόλο προς τον οποίο δεικνύουν οι μαγνητικές πυξίδες.

Δείτε επίσης
------------

* Νότιος Πόλος
* Αρκτική
* Αρκτική ζώνη

Βιβλιογραφία
------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Βόρειος Πόλος** |

* Frederick, Albert· Cook, Robert E. Peary, George W. Melville (2003). *Finding the North Pole*. The Lyons press. ISBN 978-1-59228-072-8. CS1 maint: Πολλαπλές ονομασίες: authors list (link) [*νεκρός σύνδεσμος*]
* Pal, Christopher (2002). *The Oddest Place on Earth: Rediscovering the North Pole*. Writer's Showcase. ISBN 978-0-595-21454-9.
* Fairfield, William (1885). *Paradise Found a Cradle of the Human Race at the North Pole a Study of the Prehistoric World*. Houghton, Mifflin. ISBN 978-0-665-37759-4.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 236847368
* LCCN: sh85092525
* GND: 4117914-6
* NKC: ge138749

 |

 |
Η **Ευδοκία Κορρέ Σκιαδά**, γεννημένη στην Αθήνα στις 31 Οκτωβρίου 1938, είναι πρώην διεθνής πρωταθλήτρια της καλαθοσφαίρισης. Διέπρεψε σαν αθλήτρια του Τρίτωνα Αθηνών στην θέση του σέντερ από το 1954 έως το 1961.

Αποφοίτησε από το Η΄γυμνάσιο Αθηνών και το 1979 παίρνει το πτυχίο της και ασκεί το επάγγελμα της καθηγήτριας φυσικής αγωγής. Παντρεύτηκε τον Γεώργιο Σκιαδά επίσης εκπαιδευτικό. Σαν αθλήτρια του Τρίτωνα συμμετείχε στο πρωτάθλημα Αθηνών-Πειραιώς, δεν υπήρχε πανελλήνιο πρωτάθλημα τότε, και σε διάφορα διεθνεί τουρνουά. Χρημάτισε έφορος της εθνικής γυναικών.

Με την Εθνική Ελλάδος αγωνίστηκε στον πρώτο επίσημο αγώνα στην ιστορία της, στις 15 Απριλίου 1958, στην νίκη επί του Λιβάνου με 68-32 όπου δεν σημείωσε πόντους. Συμμετείχε την επόμενη ημέρα στον αγώνα Μεικτή Αθηνών - Μεικτή Βηρυτού, μπήκε αλλαγή στο δεύτερο ημίχρονο, που στην ουσία ήταν οι ίδιες ομάδες με τον αγώνα των Εθνικών ομάδων όπου δεν σημείωσε πάλι πόντους.

Έχει τιμηθεί για την προσφορά της από την Ελληνική ομοσπονδία καλαθοσφαίρισης, τον Δήμο Αθηναίων, τον Σ.Ε.Π.Κ. και τον Δήμο Άνω Λιοσίων.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7  Σ.Π.Α.Κ.Ε. - Κορρέ Σκιαδά Ευδοκία Αρχειοθετήθηκε 2014-04-06 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε 5 Μαρτίου 2018
2. ↑  Ελευθερία, Φύλλο: 17/4/1958, Σελίδα: 4
3. ↑  Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης - Κορρέ Ευδοκία) Αρχειοθετήθηκε 2018-08-10 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε 5 Μαρτίου 2018
4. ↑  Αθλητική Ηχώ, φύλλο 18-04-1958, σελ. 1[*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  Ελευθερία Φύλλο: 18/4/1958, Σελίδα: 5
Η **Γαλάζια Σπηλιά** (γνωστή και ως *Σπηλιά του Παραστά* ή *Φώκιαλη*) είναι ενάλιο σπήλαιο στο Καστελλόριζο. Βρίσκεται στη νοτιοανατολική ακτή του νησιού και με μήκος 40-50 μέτρα, πλάτος 25-30 μέτρα και ύψος 20-25 μέτρα, είναι πολύ μεγαλύτερο από το παγκοσμίου φήμης σπήλαιο Γκρότα Ατσούρα στο Κάπρι της Ιταλίας.. Σύμφωνα με ιταλικό τουριστικό οδηγό του 1929, αποτελεί το κορυφαίο αξιοθέατο στο νησί και επαρκή λόγο επίσκεψης.

Το φως του ήλιου διαθλάται μέσα από τη θάλασσα και αντανακλάται και στο εσωτερικό της σπηλιάς, παράγοντας έτσι ένα εκθαμβωτικό μπλε χρώμα. Το σπήλαιο είναι επισκέψιμο μόνο με βάρκα, μόνο κάτω από ήρεμες συνθήκες της θάλασσας, καθώς η είσοδος είναι μόλις ένα μέτρο πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Η καλύτερη ώρα της ημέρας για επίσκεψη είναι νωρίς το πρωί, όταν ο ήλιος είναι ακόμα σε χαμηλή θέση.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Bertarelli, 134

Πηγές
-----

* Bertarelli, L.V. (1929). *Guida d'Italia, Vol. XVII*. Consociazione Turistica Italiana, Milano.
Η **Μίρα Ναΐρ** (15 Οκτωβρίου 1957 - ) είναι Ινδή σκηνοθέτης, γνωστή για τις μεγάλου μήκους ταινίες της, που ασχολούνται κυρίως με αμφιλεγόμενα θέματα.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Ορίσα της Ινδίας το 1957.

Η Ναΐρ μπήκε στο Πανεπιστήμιο του Δελχί το 1975. Τον επόμενο χρόνο όμως έφυγε για να πάει να σπουδάσει στο Χάρβαρντ, εκεί όπου απέκτησε το ενδιαφέρον για την παραγωγή ντοκιμαντέρ. Έκανε το πρώτο της ντοκιμαντέρ με αφορμή την διατριβή της στην κοινωνιολογία (*Περιοδικό οδών Jama Masjid*,1979). Μία λήψη της παραδοσιακής μουσουλμανικής κοινότητας. Η Ναΐρ έπειτα δημιούργησε μια σειρά από αληθοφανή ντοκιμαντέρ, που εξέταζαν τις παραδόσεις και την κουλτούρα της Ινδίας συμπεριλαμβάνοντας το *Παιδιά Ενός Επιθυμητού Φύλου* (1987). Το συγκεκριμένο εξετάζει την πατριαρχική κοινωνία της χώρας και τις επιπτώσεις που έχει στα αγέννητα κορίτσια. Επίσης ένα κομμάτι της σειράς είναι το *Ινδικό Καμπαρέ* (1985), ένα πορτρέτο δύο ηλικιωμένων χορευτών στριπτίζ.

Προς τα τέλη της δεκαετίας του '80, γύρισε το ενδιαφέρον της στις ταινίες μεγάλου μήκους. Παρήγαγε και σκηνοθέτησε τη φημισμένη ταινία *Salaam Bombay!* (1988), μια ιστορία ενός 11χρονου αγοριού που ζούσε στον δρόμο, και λέγεται ότι χρησιμοποίησε τεχνικές ντοκιμαντέρ και ανθρώπου του δρόμου αντί για επαγγελματίες ηθοποιούς. Το 1997 ήταν στο επίκεντρο της διαμάχης αφού πολεμούσε τους λογοκριτές της Ινδίας για την κυκλοφορία της ταινίας *Kama Sutra.* Στη συνέχεια, η Ναΐρ σκηνοθέτησε την *Αμέλια* (2009), μία βιογραφική ταινία για την αεροπόρο Αμέλια Έρχαρτ. Τέλος δημιούργησε πέντε επεισόδια της μικρής σειράς *A Suitable Boy* (2020), μία προσαρμογή του μυθιστορήματος του Βίκραμ Σετ για τις σχέσεις τεσσάρων οικογενειών της Ινδίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 118957589. Ανακτήθηκε στις 14  Αυγούστου 2015.
2. ↑  «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Mira-Nair. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  *filmportal.de*. 6c0b261786154d749a7d03026e03839d. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  (Αγγλικά) *Museum of Modern Art online collection*. 37357. Ανακτήθηκε στις 4  Δεκεμβρίου 2019.
5. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb14124025m. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
6. 1 2  www.acmi.net.au/creators/72766.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Mira Nair στο Wikimedia Commons

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 117657879
* LCCN: n86025074
* ISNI: 0000 0001 0939 0015
* GND: 118957589
* SUDOC: 075221586
* BNF: cb14124025m (data)
* BIBSYS: 90915515
* MusicBrainz: 63a07e06-e354-419d-bb51-0ac00a897dc3
* NKC: xx0128239
* BNE: XX1290125
* CiNii: DA13515014

 |

 |
Ο **Ευθύμης Μπίλιος**, γνωστός και ως απλά **Ευθύμης**, είναι Έλληνας ράπερ και μέλος του συγκροτήματος Αρτέμης/Ευθύμης. Υπήρξε επίσης και μέλος του συγκροτήματος Terror X Crew.

Καριέρα
-------

### Πρώτα χρόνια και Terror X Crew

Ο Ευθύμης γεννήθηκε στην Καλογρέζα Αττικής και από μικρή ηλικία είχε έρθει σε επαφή με την hip hop κουλτούρα. Οι Terror X Crew ξεκίνησαν ως γκράφιτι crew το 1989. Το 1992 ο Ευθύμης, μαζί με τον Αρτέμη Φανουργιάκη, γνώρισαν τον Χρυσοβαλάντη Στραβαλέξη και δημιούργησαν το συγκρότημα. Το 1995 έχουν την πρώτη τους κυκλοφορία, το ομώνυμο maxi single/EP *Terror X Crew*, μια κυκλοφορία που έγινε από την ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία Studio II Records. Μετά από 10.000 πωλήσεις σε σύντομο χρονικό διάστημα το συγκρότημα αφήνει τη Studio II για την FM Records. Από τη νέα τους εταιρεία κυκλοφορεί το 1997 το πρώτο τους άλμπουμ μεγάλης διάρκειας, το *Η Πόλις Εάλω*. Το 1999 ακολουθεί το Η γεύση του μένους που όπως και το Η πόλις εάλω έγιναν χρυσοί δίσκοι. Το 2001 κυκλοφορούν τον δίσκο *Έσσεται Ήμαρ* που ήταν και ο τελευταίος τους. Μετά από αυτόν τον δίσκο το συγκρότημα διαλύθηκε.

### Επιστροφή και Αρτέμης/Ευθύμης

Οι δυο MCs, μετά τη διάλυση των Terror X Crew, κι έπειτα από μικρό διάλειμμα, επέστρεψαν με την κυκλοφορία του δίσκου *Εγείρεσθε, Άγωμεν Εντεύθεν*. Ως συγκρότημα με τους Αρτέμη/Ευθύμη, έχει πειραματιστεί σε διάφορα είδη μουσικής, ξεφεύγοντας από τον χαρακτηριστικό ήχο του hip hop, για παράδειγμα: electro, metal κτλ. Ως Αρτέμης/Ευθύμης κυκλοφόρησαν άλλον έναν δίσκο.

### Σόλο καριέρα

Ο πρώτος προσωπικός δίσκος του Ευθύμη κυκλοφόρησε μέσα από το προσωπικό του κανάλι στο YouTube στις 21 Μαρτίου του 2015 και έχει τίτλο *Εκδοχή Έψιλον*.

Δισκογραφία
-----------

**Με Terror X Crew**

* *Terror X Crew* (Studio II Records, 1995, EP)
* *Η Πόλις Εάλω* (FM Records/State Of Da Boom, 1997)
* *Η Γεύση του Μένους* (FM Records/Ηχοκρατορία, 1999)
* *Έσσεται Ήμαρ* (FM Records/Ηχοκρατορία, 2001)

**Με Αρτέμης Ευθύμης**

* *Εγείρεσθε, Άγωμεν Εντεύθεν* (FM Records, 2004)
* *Ο Διαλεχτός Της Άρνησης Κι Ο Ακριβογιός Της Πίστης* (Heaven, 2007)

**Σόλο**

* *Εκδοχή Έψιλον* (2015)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ευθύμης – Εκδοχή Έψιλον — Η Εκδοχή Έψιλον κυκλοφορεί!». *www.ekdoxhepsilon.com* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Μαρτίου 2015. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2015-03-16 στο Wayback Machine.
* Ευθύμης Έψιλον στο Youtube