recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Panorama of the façadeΠαλαιά Πινακοθήκη, η νότια πρόσοψη
Η **Παλαιά Πινακοθήκη** (**Alte Pinakothek**) είναι μουσείο ζωγραφικής στο Μόναχο. Εκτίθενται στις αίθουσές της πάνω από 800 έργα φιλοτεχνημένα από τον 13ο μέχρι τον 18ο αιώνα και οι συλλογές της τής πρώιμης περιόδου της ιταλικής, γερμανικής, φλαμανδικής και ολλανδικής ζωγραφικής θεωρούνται από τις σημαντικότερες του κόσμου.
Βρίσκεται στην περιοχή Μάξφορσταντ του Μονάχου και απαρτίζει μαζί με τη Νέα Πινακοθήκη (Neue Pinakothek), την Πινακοθήκη των Μοντέρνων (Pinakothek der Moderne) και άλλα μουσεία, το μουσειακό συγκρότημα Kunstareal (περιοχή των μουσείων), που καλύπτει όλο το φάσμα της ευρωπαϊκής ζωγραφικής.

Η Παλαιά Πινακοθήκη άνοιξε τις πύλες της για το κοινό το 1836, ύστερα από απόφαση του βασιλιά της Βαυαρίας Λουδοβίκου Α΄ να στεγάσει τους θησαυρούς των Βίττελσμπαχ. Αρχιτέκτονας ήταν ο Λέο φον Κλέντσε και όταν το νεοαναγεννησιακό κτίριο αποπερατώθηκε, η Παλαιά Πινακοθήκη ήταν το μεγαλύτερο μουσείο του κόσμου, επαναστατικής λειτουργικότητας και εκμετάλλευσης του ηλιακού φωτός, τελείως διαφορετικό από τα μέχρι τότε φρουριακής εμφάνισης μουσεία.Υπήρξε το υπόδειγμα για αρκετά μουσεία που κατασκευάστηκαν στη συνέχεια σε αρκετές πόλεις της Ευρώπης. 

Τα σημαντικότερα από τα έργα Παλαιάς Πινακοθήκης παρουσιάζονται στο λήμμα "Κατάλογος έργων της Παλαιάς Πινακοθήκης".

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Alte Pinakothek στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 142985185
* LCCN: n50061231
* ISNI: 0000 0001 2173 5653
* GND: 2003891-4
* SELIBR: 227482
* SUDOC: 02759162X
* BNF: cb12042489f (data)
* BIBSYS: 90368817
* ULAN: 500303270
* NLA: 35389935
* NDL: 00650766
* NKC: mzk2005304585
* BNE: XX122578
* CiNii: DA02973800

 |

 |

1. 1 2  www.pinakothek.de/en/visit/alte-pinakothek.
2. 1 2  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 1984. Ανακτήθηκε στις 31  Ιουλίου 2018.
3. 1 2  www.pinakothek.de/en/about-us.
4. ↑  www.pinakothek.de/en/visit/alte-pinakothek. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2  Μαΐου 2018. Ανακτήθηκε στις 26  Μαρτίου 2018.
5. ↑  geodaten.bayern.de/denkmal\_static\_data/externe\_denkmalliste/pdf/denkmalliste\_merge\_162000.pdf.
Στην αστρονομία **πάρελξη** και ειδικότερα *πάρελξη των σωμάτων* του Ηλιακού μας συστήματος ονομάζεται η μεταβολή της τροχιάς των ουρανίων σωμάτων που οφείλεται στις ελκτικές τους αλληλεπιδράσεις.

Οι παρέλξεις διακρίνονται σε αιώνιες και περιοδικές. Εξ αυτών οι μεν αιώνιες επενεργούν βραδύτατα που σχεδόν κρίνονται ανεπαίσθητες έως μη αντιληπτές για μικρά χρονικά διαστήματα, ενώ οι περιοδικές είναι πολύ αισθητές και επενεργούν συνήθως μεταξύ δύο οριακών τιμών και εντός ορισμένων χρονικών περιόδων, απ΄ όπου και η ονομασία τους.

Η μελέτη των παρέλξεων των ουρανίων σωμάτων αποτελεί ιδιαιτέρου ενδιαφέροντος ζήτημα, ειδικά στην ουράνια μηχανική, και μάλιστα σε πολύ μεγάλο βαθμό, αν αναλογιστεί κανείς ότι χάρις αυτών των παρέλξεων καθίσταται πολλές φορές δυνατή η ανακάλυψη νέων σωμάτων, των οποίων την ύπαρξη μόνο αυτές μπορούν να επιμαρτυρούν. Χαρακτηριστική ήταν η ανακάλυψη του πλανήτη Ποσειδώνα από τον Γάλλο αστρονόμο Urbain Le Verrier, μετά από μελέτη της πάρελξης του πλανήτη Ουρανού, όπως επίσης η ανακάλυψη του Πλούτωνα το 1930 από τον Αμερικανό αστρονόμο Κλάιντ Τόμπω, ο οποίος βασίστηκε εν μέρει στις μελέτες των παρέλξεων του Ουρανού και του Ποσειδώνα που πραγματοποίησε ο Π. Λόουελ.

Πηγές
-----

* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.15ος, σ.532.
Η χημική δομή του αλευριτικού οξέος
Δείγματα σελάκης (γομαλάκας), η οποία περιέχει αλευριτικό οξύ
Το **αλευριτικό οξύ** ή **α-αλευριτικό οξύ**, είναι ένα από τα λιπαρά οξέα.

Αποτελεί ένα κύριο συστατικό της γομαλάκας, σε ένα μέσο ποσοστό περίπου 35%. Χρησιμοποιείται ως πρώτη ύλη στη βιομηχανία αρωμάτων για την παρασκευή του αρώματος μόσχου. Το αλευριτικό οξύ, το οποίο ονομάζεται και *9,10,16-τριιδροξυεξαδεκανοϊκό οξύ*, αποτελεί υποσχόμενη λύση έναντι των δισφαινολών. Είναι ένα πολυυδροξυλιωμένο λιπαρό οξύ που χρησιμοποιείται σήμερα σε καλλυντικά σκευάσματα, ως πρόσθετο τροφίμων, και ως υλικό επικάλυψης για δισκία και κάψουλες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.chem.uoa.gr/?m=201403 *Αλευριτικό οξύ. Από το αρχαίο ρήμα αλέω, αλώ (= αλέθω)*.
2. ↑   *Παν. Δυτικής Αττικής, Πτυχιακή εργασία της Ελ. Κονιτοπούλου, σελ. 26*
Στην ελληνική μυθολογία ο **Αλάβανδος** (αρχ. ελλ. *Ἀλάβανδος*) ήταν ήρωας της Καρίας, γιος του Ευίππου και της Καλλιρρόης, της κόρης του Μαιάνδρου. Σύμφωνα με κάποιες παραδόσεις, πατέρας του ήταν ο Καρ.

Σύμφωνα με μία εκδοχή, ο Αλάβανδος, και όχι ο Καρ, ίδρυσε την πόλη Αλάβανδα στην Καρία. Μετά τον θάνατό του λατρευόταν ως θεός από τους κατοίκους της πόλεως αυτής.
Ο Κικέρων γράφει ότι ο Αθηναίος μουσικός Στρατόνικoς, είχε πει: *«Ας είναι ο Αλάβανδος εχθρός μου! Αλλά ας είναι ο Ηρακλής δικός σας.»* Η αιτία ήταν ότι είχε βαρεθεί τους ύμνους που ανέπεμπαν οι Κάρες στον μυθικό ήρωά τους, ενώ παραμελούσαν πιο ελληνικές λατρείες (όπως του Ηρακλέους, τον οποίον οι Κάρες περιφρονούσαν).
Το πρωταρχικό όνομα του Αλαβάνδου είναι άγνωστο. Σύμφωνα με τον θρύλο, μετά τη νίκη του σε κάποιο είδος ιπποδρομίας, όταν πήρε κάποιο βραβείο, ο λαός τον απεκάλεσε «Αλάβανδο», από τις καρικές λέξεις για το άλογο (*ala*) και τη νίκη (*banda*). Σε συμφωνία με αυτό, το όνομά του δινόταν κάποιες φορές «εξελληνισμένο» ως ***Ιππόνικος***.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bell, Robert E. (1991). *Women of classical mythology: a biographical dictionary*. ABC-CLIO. σελ. 103. ISBN 0-87436-581-3.
2. ↑  Στεφάνου Βυζαντίου: *s.v.* Ἀλάβανδα
3. ↑  Κικέρωνος *Περί της Φύσεως των Θεών*, iii. 15, 19
4. ↑  Schmitz, Leonhard (1867). «Alabandus». Στο: Smith, William. *Λεξικό της ελληνικής και ρωμαϊκής βιογραφίας και μυθολογίας*. **1**. Βοστώνη: Little, Brown and Company. σελ. 88. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιανουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουλίου 2019.
5. ↑  Banier, Antoine (1739). *The Mythology and Fables of the Ancients, Explain'd from History*. Λονδίνο: A. Millar. σελ. 178.

Πηγές
-----

* Marcus Tullius Cicero: *Nature of the Gods from the Treatises of M.T. Cicero*, μετάφρ. Charles Duke Yonge (1812-1891), έκδ. Bohn του 1878. Online version at the Topos Text Project.
* Κικέρωνος *De Natura Deorum*, O. Plasberg, Teubner, Λειψία 1917. Το πρωτότυπο κείμενο στην Perseus Digital Library.
* Στέφανος ο Βυζάντιος: *Stephani Byzantii Ethnicorum quae supersunt*, επιμ. August Meineike (1790-1870), έκδ. 1849.
**Ουρανός** ή Αέρας ονομάζονται στο θέατρο πλατιές λωρίδες υφασμάτινες ή χάρτινες ή εξ άλλου υλικού, που φέρονται υπεράνω της σκηνής οριζόντια (κατά πλάτος) προς κάλυψη των μεταξύ του θόλου και της σκηνογραφίας κενών, καθώς και των υπερώων φωτιστικών.

Οι λωρίδες αυτές χρωματίζονταν ανάλογα, προκειμένου να δείχνουν τον ουρανό αίθριο ή συννεφιασμένο, ώστε να ανταποκρίνεται στις υπαίθριες σκηνογραφίες του έργου.

Στα νεότερα θέατρα, οι ταινίες αυτές αντικαταστάθηκαν από τον κυκλικό λεγόμενο ορίζοντα του συστήματος «Φορτουνύ», που με κατάλληλο εσωτερικό φωτισμό απεικονίζονται θαυμάσια οι εναλλαγές της όψης του ουρανού ανάλογα με τις ανάγκες της εκάστοτε σκηνής.
Για τον Μουσουλμάνο αστρονόμο του 12ου αιώνα, δείτε: Αλ Χαζίνι.  
Για τον Άραβα επιστήμονα του 10ου αιώνα στο πεδίο της οπτικής, δείτε: Αλχαζέν.  

Ο **Αλ Χαζίν** (πλήρες όνομα *Αμπού Τζαφάρ Μουχάμαντ ιμπν Χασάν Χαζίν*, αραβικά: أبو جعفر الخازن‎, 900–971), ήταν Μουσουλμάνος αστρονόμος και μαθηματικός περσικής καταγωγής από την περιοχή του Χορασάν. Το έργο του αποτελείται από μελέτες σχετικά με την αστρονομία και τη θεωρία αριθμών. Εργάζονταν στην πόλη Ρέι η οποία βρισκόταν υπό τον οίκο των Μπουγιδών την εποχή εκείνη. Την περίοδο 959/960, ο βεζύρης του Ρέι ανέθεσε στον Χαζίν τη μέτρηση της λοξότητας της εκλειπτικής.

Ένα από τα έργα του Αλ Χαζίν, το *Πίνακες των δίσκων του αστρολάβου* (*αλ-Σαφά'ι*) έγινε ιδιαίτερα δημοφιλές κατά τον Μεσαίωνα και είχε συχνές αναφορές από άλλα κατοπινά έργα. Στο έργο περιγράφονται τα αστρονομικά όργανα μέτρησης, ιδιαίτερα ο αστρολάβος και τα εξαρτήματα του. Βάσει των περιγραφών αυτών δημιουργήθηκε ένα αντίγραφο της συσκευής κατά τον 20ό αιώνα, αλλά χάθηκε στη Γερμανία κατά τον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο, διασώθηκε όμως φωτογραφία του οργάνου για περαιτέρω μελέτη..

Ο Αλ Χαζίν έγραψε επίσης σχολιασμό στην Αλμαγέστη του Κλαύδιου Πτολεμαίου, προτείνοντας αλλαγές στο γαιοκεντρικό σύστημα που περιέγραφε ο Πτολεμαίος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  D.A. King, *New light on the Zij al-Safa'ih of Abu Ja'far al-Khazin*, Centaurus 23 (2) (1979/80), 105-117

Πηγές
-----

* O'Connor, John J.; Robertson, Edmund F. «Abu Jafar Muhammad ibn al-Hasan Al-Khwarizmi», *MacTutor History of Mathematics archive*, University of St Andrews,  .
* Rashed, Roshdi (1996). *Les Mathématiques Infinitésimales du IXe au XIe Siècle **1**: Fondateurs et commentateurs: Banū Mūsā, Ibn Qurra, Ibn Sīnān, al-Khāzin, al-Qūhī, Ibn al-Samḥ, Ibn Hūd*. London.  Reviews: Seyyed Hossein Nasr (1998) in *Isis* **89** (1) pp. 112-113; Charles Burnett (1998) in *Bulletin of the School of Oriental and African Studies, University of London* **61** (2) p. 406.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Calvo, Emilia (2007). «Khāzin: Abū Jaʿfar Muḥammad ibn al‐Ḥusayn al‐Khāzin al‐Khurāsānī». Στο: Thomas Hockey, επιμ. *The Biographical Encyclopedia of Astronomers*. New York: Springer, σσ. 628–9. ISBN 978-0-387-31022-0. .  (PDF version)
* Dold-Samplonius, Yvonne (2008) [1970–1980]. «Al-Khāzin, Abū Ja‘far Muḥammad Ibn Al-Ḥasan Al-Khurāsānī». *Complete Dictionary of Scientific Biography*. Encyclopedia.com. .

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 29246929
* LCCN: no2004076191
* ISNI: 0000 0000 4865 2076

 |

 |
Το **Αλθίνγκι** (ισλανδικά: *Alþingi* ή παλαιότερα *Alþing*) είναι το εθνικό κοινοβούλιο, κυριολεκτικά το ‘all-thing’ (ή Γενική Συνέλευση) της Ισλανδίας. Ιδρύθηκε το 930 στο Θίνγκβελιρ (Þingvellir) ή αλλιώς περιοχή συνέλευσης, 45 χλμ περίπου ανατολικά από την μετέπειτα πρωτεύουσα της χώρας, το Ρέικιαβικ, και το γεγονός αυτό σημάδευσε την έναρξη της Ισλανδικής Κοινοπολιτείας. Ακόμα και μετά την ένωση της Ισλανδίας με τη Νορβηγία, στο Αλθίνγκι λάμβαναν χώρα οι συνελεύσεις στο Θίνγκβελλιρ μέχρι το 1799, όταν διεκόπη για μερικές δεκαετίες. Αποκαταστάθηκε το 1844 και μετακινήθηκε στο Ρέικιαβικ, όπου βρίσκεται από τότε. Το σημερινό κοινοβουλευτικό κτήριο, το Αλθορνίγκιχους (Althorningishús ή Alþingishúsið), κατασκευάστηκε το 1881, από λαξευμένη Ισλανδική πέτρα. 

Το σύνταγμα της Ισλανδίας παρέχει έξι ελεγκτικά εκλογικά σώματα με τη δυνατότητα αύξησης σε επτά. Τα όρια των εκλογικών σωμάτων καθορίζονται από νομοθεσία. Κάθε εκλογικό σώμα εκλέγει εννέα μέλη. Επιπροσθέτως, σε κάθε κόμμα ορίζονται θέσεις βασισμένες στην αναλογία της συνολικής εθνικής ψήφου με σκοπό ο αριθμός των μελών στο κοινοβούλιο για κάθε πολιτικό κόμμα να είναι λιγότερο ή περισσότερο ανάλογη της συνολικής ελεγκτικής υποστήριξης. Ένα κόμμα πρέπει να έχει κερδίσει τουλάχιστον πέντε τοις εκατό της εθνικής ψήφου για να είναι εκλόγιμο σ’ αυτές τις αναλογικά διανεμόμενες έδρες. Η πολιτική συμμετοχή στην Ισλανδία είναι πολύ υψηλή: συνήθως πάνω από το 80% του εκλογικού σώματος συμμετέχει στις εκλογές.

Νυν πρόεδρός του είναι ο Στέινγριμουρ Σιγφούσον.

Άγνωστο στους αρχαίους συμμετέχοντες του Αλθίνγκι, το Θίνγκβελλιρ βρίσκεται μεταξύ των ορίων της Βορειοαμερικάνικης και Ευρωπαϊκής ηπειρωτικής πλάκας.

Ίδρυση
------

Το Αλθίνγκι είναι το παλαιότερο κοινοβούλιο στον κόσμο. Η εγκαθίδρυσή του, ως εξωτερική συνέλευση στις πεδιάδες του Θίνγκβελλιρ περίπου από το 930 μ.Χ. έθεσε τα θεμέλια για μία ανεξάρτητη εθνική ύπαρξη για υτην Ισλανδία. Αρχικά, το Αλθίνγκι ήταν μια γενική συνέλευση του έθνους, όπου οι πιο ισχυροί Ηγέτες (*goðar*) συναντώνταν για να αποφασίσουν για τη νομοθεσία και να απονείμουν δικαιοσύνη. Έπειτα, όλοι οι ελεύθεροι άνθρωποι μπορούσαν να παραβρεθούν στις συνελεύσεις που συνήθως ήταν το βασικό κοινωνικό γεγονός της χρονιάς και συγκέντρωναν μεγάλα πλήθη αγροτών και των οικογενειών τους, όσους προσέφευγαν σ' αυτό για να επιλύσουν τις διαμάχες τους και εμπόρους, τεχνίτες, αφηγητές και ταξιδιώτες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Alþingi στο Wikimedia Commons
* Γενικές πληροφορίες για το Αλθίνγκι
* Συλλογή εικόνων από το Αλθίνγκι από το www.islandsmyndir.is

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 122585934
* LCCN: n86077641
* ISNI: 0000 0004 0643 5195
* GND: 122623-X

 |

 |
structure of organic compound: 7,9-dihydro-1H-purine-2,6,8(3H)-trioneΧημική δομή του ουρικού οξέος.
Το **ουρικό μονονάτριο** (αγγλ. *monosodium urate*) είναι μεταβολίτης του ουρικού οξέος.

Όταν για κάποιο λόγο (λ.χ. κακή δίαιτα, κληρονομικότητα, άλλοι παράγοντες), μέσα στις αρθρώσεις του ανθρωπίνου σώματος σχηματιστούν κρύσταλλοι του ουρικού οξέος, δηλ. σχηματιστεί το ουρικό μονονάτριο, τότε έχουμε μια συχνή πάθηση που ονομάζεται *ουρική αρθρίτιδα*.

Στο αίμα, το ουρικό οξύ κυκλοφορεί με τη μορφή του ανιόντος ουρικού μονονατρίου συνδεδεμένο ελάχιστα με πρωτεΐνες του αίματος. Σε pH >7,4, υπερτερεί το ουρικό ανιόν έναντι του ουρικού οξέος και έτσι το ουρικό ανιόν µετατρέπεται σε ουρικό µονονάτριο. Οι σχηματισμοί αυτών των κρυστάλλων μέσα στο αίμα προκαλεί και την υπερουριχαιμία.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
**Ανδρομέδα** (αρχ. Ἀνδρομέδα) ονομάζεται μία χαμένη τραγωδία του Ευριπίδη, βασισμένη στον μύθο της Ανδρομέδας, που διδάχθηκε το 412 π.Χ. μαζί με την *Ελένη*. Η *Ανδρομέδα* εικάζεται πως είναι η πρώτη τραγωδία, στην οποία απεικονίζεται ο έρωτας ενός νέου άνδρα επί σκηνής. Αν και δεν έχει διασωθεί ολόκληρη, αρκετά αποσπάσματα έχουν διασωθεί, όπως και αρκετές αρχαίες πηγές που αναφέρονται στο έργο.

Υπόθεση
-------

Το έργο ξεκινούσε με μία διαλογική σκηνή, ανάμεσα στην αιχμάλωτη Ανδρομέδα και την Ηχώ της. Εξομολογούνταν πως ο πατέρας της, Κηφέας, την έδεσε σε έναν βράχο, έτσι ώστε να την κατασπαράξει ένα θαλάσσιο τέρας, ως θυσία στον Ποσειδώνα. Ο χορός του έργου αποτελούνταν από παρθένες. Μετά την πάροδο, εμφανίζεται ο Περσέας με φτερωτά σανδάλια στα πόδια και έχει μόλις σκοτώσει την Μέδουσα. Στην όψη της αιχμάλωτης Ανδρομέδας, ο Περσέας πιστεύει πως είναι άγαλμα και αναφέρει πως είναι θαυμάσιος καλλιτέχνης αυτός που την φιλοτέχνησε. Στη στιχομυθία που ακολουθεί, ο Περσέας περνάει συναισθηματικά από τον θαυμασμό που νιώθει για την ομορφιά της και τον οίκτο για την τύχη της, στον έρωτα. Έπειτα αναφέρεται στον Θεό Έρωτα και πως "εάν προκαλέσει τέτοιο έρωτα στους θνητούς θα υμνηθεί, ειδάλλως θα ξεχαστεί". Ένας αγγελιοφόρος μεταφέρει την νίκη του Περσέα με το τέρας. 

Το έργο περιείχε επίσης σκηνές στις οποίες ο Περσέας αφηγούνταν τον άθλο του με την Μέδουσα, καθώς επίσης και τον διχασμό της Ανδρομέδας ανάμεσα στο να παντρευτεί τον Περσέα ή να επιστρέψει στους γονείς της. Το έργο φαίνεται πως τελείωνε με την Αθηνά ως *από μηχανής θεό*, που προέβλεπε το γάμο του Περσέα και της Ανδρομέδας και την βασιλεία τους στις Μυκήνες.

Πρόγονοι
--------

Ο Σοφοκλής είχε γράψει επίσης μια τραγωδία αφιερωμένη στην Ανδρομέδα, από την οποία σώζονται ελάχιστοι μόνο στίχοι. Ακόμα, στη χαμένη τραγωδία του *Δανάη* (περίπου το 425 π.Χ.), ο Ευριπίδης διηγούταν την γέννηση του Περσέα, ενώ στην χαμένη τραγωδία του *Δίκτυς* (431 π.Χ. μαζί με την *Μήδεια*), αφηγούταν τον άθλο του Περσέα και της Μέδουσας.

Μεταγενέστερες αναφορές
-----------------------

Οι περισσότερες πληροφορίες για το έργο πάρθηκαν από μεταγενέστερες πηγές, όπως την Βιβλιοθήκη του Ψεύδο-Απολλόδορου.

Το έργο σατιρίστηκε από τον Αριστοφάνη. Στο έργο του *Θεσμοφοριάζουσες*, ο ποιητής Ευριπίδης, ο οποίος είναι ο ήρωας του έργου, πρέπει να σώσει τον συγγενή του, ο οποίος πίαστηκε επ' αυτοφώρω ντυμένος γυναίκα στην γιορτή Θεσμοφόρια στα οποία μετείχαν αποκλειστικά γυναίκες. Έτσι, ο τραγικός ποιητής, αναγκάζεται να ντυθεί σαν τον Μενέλαο στην τραγωδία του *Ελένη*, δηλ. με κουρέλια. Αφού εκδιωχθεί επιστρέφει σαν Περσέας, ενώ ο συγγενής του δεμένος, συνομιλεί με την Ηχώ. Έτσι ο Αριστοφάνης παρωδεί τις δύο αυτές τραγωδίες, *Ελένη* και *Ανδρομέδα*. 

Επίσης, στην κωμωδία *Βάτραχοι*, ο θεός Διόνυσος αναφέρει πως μόλις δίαβασε την *Ανδρομέδα*, κυριεύθηκε με λαχτάρα για τον Ευριπίδη.

Είναι επίσης γνωστό και πως ο Μέγας Αλέξανδρος μπορούσε να ερμηνεύσει από στήθους ένα κομμάτι από την *Ανδρομέδα*.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 293729793
* LCCN: nr2005015547
* GND: 4263532-9
* BNE: XX4718341

 |

 |
Ο **δήμος Φιλώτα** ήταν δήμος του νομού Φλώρινας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Αμυνταίου. Βρισκόταν στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού, στα σύνορα με τον νομό Κοζάνης. Αποτελούταν από 7 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 131,7 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 4532 κατοίκους (απογραφή 2001). Έδρα του δήμου ήταν ο Φιλώτας.

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (σε αγκύλη ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):

 **Δ.δ. Φιλώτα**  -- ο Φιλώτας [ 1.821 ]
 **Δ.δ. Αντιγονείας**  -- ο Αντίγονος [ 372 ]
 **Δ.δ. Βεγόρων**  -- τα Βέγορα [ 479 ]
 **Δ.δ. Λεβαίας**  (Λακκιάς) -- η Λεβαία (τ. η Λακκιά) [ 826 ]
 **Δ.δ. Μανιακίου**  -- το Μανιάκι [ 526 ]
 **Δ.δ. Πελαργού**  -- ο Πελαργός [ 345 ]
 **Δ.δ. Φαραγγίου**  -- το Φαράγγι [ 163 ]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Φλώρινας |
| --- |
|  |
| Δήμοι | 
* Φλώρινας
* Αετού
* Αμυνταίου
* Κάτω Κλεινών
* Μελίτης
* Περάσματος
* Πρεσπών
* Φιλώτα
 |
|  |
| Κοινότητες | 
* Βαρικού
* Κρυσταλλοπηγής
* Λεχόβου
* Νυμφαίου
 |

 |
**Η Αλιένα Ανίσιμ** ( λευκορωσικά: Але́на Мікала́еўна Ані́сім‎ ; γεννημένη στις 28 Σεπτεμβρίου 1962) είναι μία Λευκορώσος πολιτικός και μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Λευκορωσίας, που είναι η κατώτερη Βουλή της Εθνικής Συνέλευσης της Λευκορωσίας Είναι επίσης γλωσσολόγος και πρόεδρος της Francesishak Skaryna Λευκορωσικής Εταιρείας Γλωσσών.

Βιογραφία
---------

Η Ανίσιμ (πατρικό όνομα: Amelchyts) γεννήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1962 σε μια οικογένεια αγροτών στο χωριό Στόουμπτσι, στην περιφέρεια Μινσκ.

Το 1983, αποφοίτησε από τη Σχολή Φιλολογίας του Κρατικού Πανεπιστημίου της Λευκορωσίας. Στη συνέχεια εργάστηκε ως νηπιαγωγός και καθηγητής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Από το 1991, ήταν ερευνητής στο Ινστιτούτο Γλωσσολογίας του Ινστιτούτου Jacub Kolas. Εργάζεται ως ερευνητής στο Τμήμα λεξικολογίας και λεξικογραφίας, είναι συγγραφέας και συντάκτης πολλών λεξικών. Από το 2017, είναι η πρόεδρος της Λευκορωσικής Εταιρείας Γλωσσών Frantsishak Skaryna. Από το 2017-2018, προώθησε ενεργά τη δημιουργία πανεπιστημίου Λευκορωσικής γλώσσας στο Μινσκ. Ωστόσο, το έργο απορρίφθηκε από το Υπουργείο Παιδείας. Μαζί με μία ομάδα των επιστημόνων ετοίμασε και δημοσίευσε 6 βιβλία σε έξι επίπεδα για τη διδασκαλία της Λευκορωσικής γλώσσας ως ξένης γλώσσας. Αυτά τα βιβλία χρησιμοποιούνται κατά τη διάρκεια της εκμάθησης της Λευκορωσικής γλώσσας ως ξένης γλώσσας στην Πολωνία, την Ιαπωνία, τη Γερμανία, τη Σερβία και σε άλλες χώρες, όπου υπάρχουν καθηγητές της Λευκορωσικής γλώσσας.

Το 2014, η Ανίσιμ έγινε συντονιστής του παν-Λευκορωσικού Συνεδρίου για την Ανεξαρτησία. Την ίδια χρονιά, το συνέδριο των διανοούμενων της Λευκορωσίας την διόρισε για την προεδρία. Ωστόσο, έχοντας ξεκινήσει μια εταιρεία, αποσύρθηκε απότομα από τον αγώνα. 

Το 2016, αυτή και η Χάνα Καναπάτσκαγια εξελέγησαν στη Βουλή των Αντιπροσώπων της Λευκορωσίας. Αποτελούν τους πρώτους δύο πολιτικούς της αντιπολίτευσης, που κέρδισαν έδρες σε είκοσι χρόνια. 

Το 2019, ανακοίνωσε την υποψηφιότητά της για Πρόεδρο της Λευκορωσίας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Выборы депутатов Палаты представителей Национального собрания Республики Беларусь 11 сентября 2016». *vybory2016.by*. Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2021.
2. ↑  «Anisim refuses to run for President, Karatkevich doesn't». *euroradio.fm* (στα Αγγλικά). 1 Ιουλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουλίου 2019.
3. ↑  «Opposition Figures Win Seats In Belarusian Parliament». Radio Free Europe. 11 Σεπτεμβρίου 2016.
4. ↑  «'Opposition MP' Alena Anisim announces bid for Belarus presidency». *euroradio.fm* (στα Αγγλικά). 30 Ιανουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουλίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Frear, Matthew (20 Σεπτεμβρίου 2018). *Belarus under Lukashenka: Adaptive Authoritarianism* (στα Αγγλικά). Routledge. ISBN 9781135008413.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 66417493
* ISNI: 0000 0000 4987 7680

 |

 |
Η **ουρανογραφία** ή **αστρογραφία** αποτελεί κλάδο της Αστρονομίας που έχει ως κύριο αντικείμενο τη περιγραφή και τη θέση των αστερισμών με τη μέθοδο της γραμμοδαισίας.

Παράλληλο επίσης αντικείμενο της Ουρανογραφίας είναι ο καθορισμός και η όψη του ουρανού σε συνάρτηση του χρόνου, δηλαδή της ώρας, της ημέρας και των διαφόρων εποχών του έτους.

Ο παράλληλος όρος «ουράνια γεωγραφία» κρίνεται αδόκιμος επειδή ακριβώς περιέχει το πρόθεμα **γεω** που αφορά τον ημέτερο πλανήτη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lovi, G.· W. Tirion· B. Rappaport (1987). «Uranography Yesterday and Today». *Uranometria 2000.0*. Willmann-Bell, Richmond.
2. ↑  Lovi, G.· Tirion, W. (1989). *Men, Monsters and the Modern Universe*. Richmond: Willmann-Bell.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **ουρανογραφία**  |
Η **Αλθαία** (*Althaea*) είναι γένος αγριολούλουδων πολύ διαδεδομένο κυρίως στη νότια Ευρώπη αλλά υπάρχει αυτοφυές και στην Αυστραλία και την Ασία. Λέγεται επίσης και δεντρομολόχα. Είναι ιθαγενή φυτά των εύκρατων περιοχών, συγγενικά με τη μολόχα, από την οποία διακρίνονται εύκολα.

Ονοματολογία
------------

Η ονομασία της προέρχεται από το αρχαία ελληνικό ρήμα αλθαίνω που σημαίνει θεραπεύω, γιατρεύω.

Περιγραφή
---------

Πρόκειται για πόες ή θάμνους με φύλλα παλαμοειδή, χνουδωτά, με οδοντωτά ή πριονωτά χείλη. Είναι πολυετή φυτά με πολύ ψηλό όρθιο βλαστό, ο οποίος καλύπτεται από μεγάλα άνθη κατά μήκος του. Τα άνθη της Αλκέας είναι συνήθως κόκκινα, ροζ ή ιώδη και έχουν σχήμα χωνιού και διάμετρο μέχρι 10 εκατοστά που ευδοκιμούν σε περιοχές μέσου και χαμηλού υψομέτρου. Η περίοδος ανθοφορίας της Αλθέας είναι από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούλιο. Η συλλογή των φύλλων πραγματοποιείται στο τέλος του καλοκαιριού, των ανθέων κατά τη διάρκεια τις ανθοφορίας και της ρίζας το φθνιπόπωρο μετά το δεύτερο έτος ζωής του.

Είδη
----

Από τα δεκαπέντε είδη του γένους, έξι ευδοκιμούν και στην Ελλάδα.

* *Althea officionalis* (νερομολόχα η φαρμακευτική)
* *Althea ficifolia* με ιώδη άνθη
* *Althea cannabina* (κανάβινη)
* *Althea hirsuta* (δασεία δηλ. πυκνόφυλλη)
* *Althea rosea* (ρόδινη)
* *Alhea pallida* (ωχρά)

Εικονοθήκη
----------

* Σχηματική παράσταση μερών της μωβ-μαύρης αλθαίας.Σχηματική παράσταση μερών της μωβ-μαύρης αλθαίας.
* Άνθος λευκής αλθαίας.Άνθος λευκής αλθαίας.
* Αλθαία η ρόδινηΑλθαία η ρόδινη
* Αλθαία η ωχρά (pallida).Αλθαία η ωχρά (pallida).
* Φύλλο αλθαίας που προσβλήθηκε από σκωριομήκητεςα[›]Φύλλο αλθαίας που προσβλήθηκε από σκωριομήκητεςα[›]

Χρήσεις
-------

Είναι χρήσιμη για τις φαρμακευτικές ρίζες του, το αφέψημα των οποίων έχει μαλακτικές και αντιβηχικές ιδιότητες. Η χρήση της ρίζας είναι ευεργετική για πεπτικές διαταραχές και φλεγμονές του πεπτικού σωλήνα. Θεωρείται βότανο το οποίο δεν έχει παρενέργειες στον ανθρώπινο οργανισμό. Υπάρχουν φυσικά και καλλυντικές χρήσεις της δενδρομολόχας, ως κατάπλασμα για ερεθισμούς, εγκαύματα, μικροτραυματισμούς και μώλωπες. Ενώ επίσης έχει παρατηρηθεί αντιμετώπιση και εξομάλυνση των κιρσών με τη χρήση τοπικού καταπλάσματος.

Σημειώσεις
----------

**^** **α:** Η σκωρίαση που προκαλείται σε σπερματόφυτα φυτά απο τους σκωριομύκητες αντιμετωπίζεται εν μέρει με την αποκοπή και την καύση των προσβεβλημένων μερών του φυτού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αντώνιος Γιάνναρης, Επίτομον Λεξικόν της αρχαίας ελληνικής γλώσσης, τόμ. Α΄, σ. 86, Τυπογραφείο Ανέστη Κωνσταντινίδη, 1888
2. ↑  Εγκυκλοπαίδεια Δομή, τόμ. 2 σ. 278 ISBN 960-8177-52-9
3. ↑  Φυτολογία, Εκδοτική Αθηνών, τόμ. 10 σ. 188, 1983
4. ↑  Εγκυκλοπάιδεια Δομή, ό.π.
5. ↑   αντιμετώπιση σκωρίασης

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αλθαία (φυτό)** |

* Αγριολούλουδα της Ελλάδας - Εκδόσεις Mediterraneo ISBN 960-8227-71-
* Λεξικόν βοτανολογικόν υπό Π.Γ.Γενναδίου, Αθήνα 1914.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βοτανολόγιο πληροφορίες για βότανα
Η **Γαλλική ορθογραφία** περιλαμβάνει την ορθογραφία και τη στίξη της γαλλικής γλώσσας. Βασίζεται σε ένα συνδυασμό φωνολογικών και ιστορικών αρχών. Η ορθογραφία των λέξεων βασίζεται σε μεγάλο βαθμό από τα Παλαιά Γαλλικά και έχει μείνει περισσότερο ή λιγότερο αλλαγμένη από τότε, παρά τις τεράστιες αλλαγές στην προφορά της γλώσσας στα χρόνια που μεσολάβησαν. Αυτό έχει οδηγήσει σε μια περίπλοκη σχέση μεταξύ ορθογραφίας και ήχου, ιδιαίτερα για τα φωνήεντα, ένα πλήθος σιωπηλών γραμμάτων και ένα μεγάλο αριθμό ομόφωνων (π. χ. *saint/sein/sain/seing/ceins/ceint* (όλα προφέρονται [sɛ̃]), *sang/sans/cent* (όλα προφέρονται [sɑ̃]). 

Οι ύστερες προσπάθειες μετατροπής μερικών λέξεων ώστε να γράφονται σύμφωνα με τις λατινικές ετυμολογίες αύξησαν τον αριθμό των σιωπηλών γραμμάτων (π.χ. *temps* - tens και *vingt* - *vint*). Παρ'όλα αυτά υπάρχουν κανόνες που διέπουν τη γαλλική ορθογραφία, επιτρέποντας της να έχει ικανοποιητική ακρίβεια όταν προφέρει γαλλικές λέξεις από τις γραπτές τους μορφές. Η αντίστροφη λειτουργία, η παραγωγή γραπτών μορφών από την προφορά τους, είναι πιο διφορούμενη.

Αλφάβητο
--------

Το γαλλικό αλφάβητο βασίζεται στα 26 γράμματα του λατινικού αλφαβήτου, κεφαλαία και πεζά, με πέντε διακριτικά και δύο ορθογραφικά συμπλέγματα.

| Γράμμα | Όνομα | Όνομα (ΔΦΑ) | Διακριτικά και συμπλέγματα |
| --- | --- | --- | --- |
| A | a | [/a/] | Àà, Ââ, Ææ |
| B | bé | [/be/] |  |
| C | cé | [/se/] | Çç |
| D | dé | [/de/] |  |
| E | e | [/ə/] | Éé, Èè, Êê, Ëë |
| F | effe | [/ɛf/] |  |
| G | gé | [/ʒe/] |  |
| H | ache | [/aʃ/] |  |
| I | i | [/i/] | Îî, Ïï |
| J | ji | [/ʒi/] |  |
| K | ka | [/ka/] |  |
| L | elle | [/ɛl/] |  |
| M | emme | [/ɛm/] |  |
| N | enne | [/ɛn/] |  |
| O | o | [/o/] | Ôô, Œœ |
| P | pé | [/pe/] |  |
| Q | qu | [/ky/] |  |
| R | erre | [/ɛʁ/] |  |
| S | esse | [/ɛs/] |  |
| T | té | [/te/] |  |
| U | u | [/y/] | Ùù, Ûû, Üü |
| V | vé | [/ve/] |  |
| W | double vé | [/dubləve/] |  |
| X | ixe | [/iks/] |  |
| Y | i grec | [/iɡʁɛk/] | Ÿÿ |
| Z | zède | [/zɛd/] |  |

Τα γράμματα ⟨w⟩ και ⟨k⟩ χρησιμοποιούνται σπάνια, έχοντας χρήση μόνο σε δάνεια και τοπικούς ιδιωματισμούς. Ο ήχος [/w/] γράφεται συνήθως ως ⟨ou⟩, ο ήχος [/k/] γράφεται συνήθως ως ⟨c⟩ οπουδήποτε εκτός των ⟨e, i, y⟩, ως ⟨qu⟩ πριν τα ⟨e, i, y⟩ και μερικές φορές ως ⟨que⟩ στο τέλος των λέξεων. Ωστόσο, το γράμμα ⟨k⟩ συναντάται συχνά στην μετρική πρόθεση -κίλο (από το ελληνικό χίλια): *kilogramme, kilomètre, kilowatt, kilohertz,* κτλ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Académie française, accentuation Αρχειοθετήθηκε 2011-05-14 στο Wayback Machine.
Oι Ούρους σε ώρα συγκομιδής καλαμιών *(totora)* που χρησιμοποιούν για να κατασκευάσουν τα πλωτά (τεχνητά) νησιά τους
Θέα του πλωτού νησιού των Ούρος από βολιβιανή ακτή
Οι άνθρωποι της φυλής **Ούρους** *(Urus)* ζουν πάνω στη λίμνη Τιτικάκα και έχουν αναπτύξει ένα είδος πολιτισμού που βασίζεται στα βούρλα· ο αρχικός σκοπός τους ήταν αμυντικός, αλλά εξακολουθούν να ζουν μέχρι και σήμερα με τον ίδιο τρόπο. Φτιάχνουν δηλαδή «νησιά» από βούρλα και όταν το υπάρχον στρώμα χαλάσει, απλώς προσθέτουν από πάνω καινούργιο. Από το ίδιο υλικό κατασκευάζουν και τις βάρκες τους, αλλά το πιο απίστευτο είναι ότι φοβούνται το νερό και δεν μπαίνουν ποτέ στη λίμνη. Φαίνεται ότι προέρχονται από το Αμαζόνιο, γιατί η γλώσσα τους θυμίζει τις γλώσσες των φυλών που κατοικούν εκεί. Κανείς δεν γνωρίζει τι τους ανάγκασε να ανέβουν στα υψίπεδα, αν και μια υπόθεση υποστηρίζει ότι μετακινήθηκαν εκεί για να μη διεκδικηθεί η γη τους από τους ισχυρότερους Ίνκας. Η γη αυτή, ωστόσο, δεν είναι καλλιεργήσιμη, με συνέπεια να πρέπει να βασίζονται στα φυσικά νησιά της περιοχής για τα αγροτικά είδη τους. Χρησιμοποιούν τα καλάμια σε παμπολλές πτυχές της ζωής, όπως το μαγείρεμα και το ψάρεμα. Δύσκολα, πάντως, αποκτούν επαφή ακόμη και με τους γύρω κατοίκους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ζακ-Υβ Κουστώ, Ο κόσμος της σιωπής (Le monde du silence), 1970

Πηγές
-----

* Παγκόσμια Γεωγραφία, τόμ. Α΄σ. 426-27, Εκδοτική Αθηνών 1993, ISBN 960-213-112-8

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ούρους (φυλή)** |
Ο **Γουλιέλμος Η΄**, γεμ.: Wilhelm VIII von Jülich, graf von Ravensberg (π.1380 - 22 Νοεμβρίου 1428) από τον Οίκο του Γύλιχ ήταν κόμης του Ράβενσμπεργκ.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τρίτος γιος του Γουλιέλμου Ζ΄ του Γύλιχ 1ου δούκα του Μπεργκ και της Άννας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Ρούπερτ Β΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου. 

Μαζί με τον αδελφό του, τον Αδόλφο, ο Γουλιέλμος επαναστάτησε εναντίον του πατέρα του, αλλά παραδόθηκε το 1404 και έλαβε τον τίτλο τού πατέρα του ως κόμη του Ράβενσμπεργκ, που τον κράτησε μέχρι το τέλος του το 1428.

Το 1401 ο Γουλιέλμος Η΄ διορίστηκε επίσκοπος του Πάντερμπορν από τον πάπα Βονιφάτιο Θ΄ μέσω της επιρροής του θείου του, Ρούπερτ της Γερμανίας. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Γουλιέλμου Η΄, ο Ροβέρτος κατείχε την ίδια θέση του επισκόπου από το 1389–1394. Όπως ο θείος του, ο Ρούπερτ, ο Γουλιέλμος ήταν οπαδός των παπών της Ρώμης. Ως πρίγκιπας-επίσκοπος, ο Γουλιέλμος προκάλεσε έντονη αναταραχή με την προσπάθεια να μεταρρυθμίσει την Εκκλησία και με τη διαμάχη με το Βάλντεκ και τον Λίππε, αναγκάζοντας την αναγνώριση της κυριαρχίας του Πάντερμπορν σε τμήματα του Λίππε. Παρά τις εδαφικές επιτυχίες της πολιτικής του, αντιμετώπισε αντιδράσεις και παραιτήθηκε από το Πάτερμπορν το 1414. Προσπάθησε να γίνει αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας, αλλά απέτυχε έναντι του Ντήτριχ του Μόερς, ο οποίος αντικατέστησε επίσης τον Γουλιέλμο Η΄ ως επίσκοπο του Πάτερμπορν. Στη συνέχεια ο Γουλιέλμος νυμφεύτηκε την ανιψιά του Ντήτριχ, την Αδελαΐδα του Τεκλεμπουργκ και έγινε ο πατέρας της νέας γραμμής των δουκών του Γύλιχ-Μπεργκ και του κόμη του Ράβενσμπεργκ, όταν ο αδελφός του Αδόλφος απεβίωσε χωρίς άρρεν τέκνο. Ο Γουλιέλμος Η΄ και η Αδελαΐδα τάφηκαν στο Στίφτσκιρχε στο Μπήλεφελντ.

Οικογένεια
----------

Στις 19 Φεβρουαρίου 1416 ο Γουλιέλμος Η΄ νυμφεύτηκε την Αδελαΐδα του Τέκλενμπουργκ, κόρη του Νικολάου Β΄ κόμη του Τέκλενμπουργκ και της Ελισάβετ του Μόερς. Είχαν τέκνο:

* Γκέρχαρντ Ζ΄ (π. 1416–1475), δούκας του Γύλιχ-Μπεργκ.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. bergw. Ανακτήθηκε στις 16  Οκτωβρίου 2020.
2. ↑  p344.htm#i3431. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. 1 2  bergw.
4. ↑  pade.
5. 1 2  WIAG-Pers-EPISCGatz-03281-001.
6. ↑  Walther Möller, *Stammtafeln westdeutscher Adelsgeschlechter im Mittelalter* (Darmstadt, 1922, reprint Verlag Degener & Co. 1995), Vol. 1, page 14.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* genealogie-mittelalter.de Αρχειοθετήθηκε 2011-06-29 στο Wayback Machine.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 80493952
* GND: 136090532

 |

 |
Ως **ουδετεροπενία** χαρακτηρίζεται η πτώση του απόλυτου αριθμού των κυκλοφορούντων ουδετεροφίλων του περιφερικού αίματος (ΑΑΟ) σε επίπεδα κατώτερα των δύο σταθερών αποκλίσεων από τη φυσιολογική μέση τιμή για την ηλικία και τη φυλή. Για άτομα που ανήκουν στη λευκή φυλή (Lim, Cembrowski et al.), τα επίπεδα αυτά αντιστοιχούν σε 1000/mm3 όταν αναφερόμαστε σε νεογνά και βρέφη και 1500/mm3 για μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικες (David G. Nathan MD ; Nadeau, Callejas et al. 2008), 

Ανάλογα με τον ΑΑΟ η ουδετεροπενία διακρίνεται σε:

* βαριά: ΑΑΟ: <500/mm3
* μέτρια: ΑΑΟ: 500-1000/mm3
* ήπια: ΑΑΟ: 1000-1500/mm3

Η διάκριση αυτή σχετίζεται σε σημαντικό βαθμό με τον κίνδυνο λοίμωξης καθώς οι ασθενείς με βαριά ουδετεροπενία έχουν σημαντικά αυξημένο κίνδυνο για λοιμώξεις απειλητικές για τη ζωή.

Η ουδετεροπενία με διάρκεια μεγαλύτερη των 3 μηνών χαρακτηρίζεται ως χρόνια.

Πηγές
-----

* Lim, E. M. G. Cembrowski, et al. "Race-specific WBC and neutrophil count reference intervals." Int J Lab Hematol 32(6 Pt 2): 590-7.
* David G. Nathan MD, S. H. O. M. A. Thomas Look MD, David Ginsburg MD Ed. Nathan and Oski's Hematology of Infancy and Childhood (2-Vol. Set) Sixth Edition.
Το **Ούσκα** (που σημαίνει "μικρά αυτιά" στα πολωνικά) είναι μικρά ζυμαρικά (μια πολύ μικρή και συνεστραμμένη εκδοχή του πιερόγκι) συνήθως γεμάτο με ευχάριστα μανιτάρια από το άγριο δάσος και/ή κιμά. Συνήθως σερβίρεται με μπαρς, αν και μπορεί να φαγωθεί μόνο με το λιωμένο βούτυρο και τα μυρωδικά (συνήθως σχοινόπρασο) πασπαλισμένα από πάνω. Όταν είναι σστη χορτοφαγική εκδοχή (όπου συμπληρώνεται μόνο με μανιτάρια ή με κρεμμύδι) είναι ένα μέρος των παραδοσιακών πιάτων της Παραμονής Χριστουγέννων στην Πολωνία και την Ουκρανίακαι είτε προστίθεται στη σούπα, ή τρώγεται ως ένα δευτερεύον πιάτο.

Ούσκα στο παραδοσιακό πολωνικό μπαρς
Στις γλώσσες των γειτονικών χωρών ονομάζεται ως εξής:
:

* λευκορωσικά: вушкі (vúški)
* ρωσικά: пельмени‎ (pelmenie)
* ουκρανικά: вушка‎ (vúška)

Δείτε επίσης
------------

* Πιερόγκι
* Βαρενίκι
* Κρέπλεχ
* Μαουλτάσε
* Μπαρς

Παραπομπές
----------

1. ↑  Strybel, R.· Strybel, M. (2005). *Polish Heritage Cookery*. Hippocrene Books. σελίδες 226–228. ISBN 978-0-7818-1124-8. Ανακτήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Συνταγή: *Ούσκα*
* Συνταγή: *Βούσκα (Ουκρανικά Μικρά Ζυμαρικά Αυτιού*)
* *Η αρχική συνταγή για ούσκα*
**Ο Αλμπέρτο Τορίλ Ντομινγκο** (γεννηθείς 1 Ιουνίου 1997) είναι Ισπανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που παίζει ως επιθετικός για την πολωνική ομάδα Πιαστ Γκλιβίτσε .

Καριέρα
-------

Γεννημένος στην Πάλμα ντε Μαγιόρκα των Βαλεαρίδων Νήσων, ο Τορίλ αντιπροσώπεψε τις: ΚΓ Τσάλα ντ΄ Ορ, ΚΓ Ολίμπικ, ΚΓ Σερβερένσε, ΚΓ Μανακόρ και ΡΚΝ Μαγιόρκα ως νεαρός.  Έκανε το ντεμπούτο του την 1η Νοεμβρίου 2015, μπαίνοντας ως αλλαγή στο δεύτερο ημίχρονο σε μια εντός έδρας νίκη με 1–0 στην Τερσέρα Ντιβιζιόν επί της ΣΔ Φορμεντάρα. 

Στις 13 Ιουλίου 2016, ο Τορίλ μετακόμισε στην ομάδα Σεστάο Ρίβερ Κλαμπ της Σεγούντα Ντιβισιόν Β με δανεισμό ενός έτους.  Την επόμενη μέρα 11 Ιανουαρίου, μετακόμισε στην ομάδα Αρένα Κλουμπ Γκέτσο. 

Στις 10 Ιουλίου 2017, ο Τορίλ εντάχθηκε στην ΟΥΕ Ολότ επίσης στην τρίτη κατηγορία, ως δανεικός για ένα χρόνο.  Περίπου ένα χρόνο αργότερα, μετακόμισε στην ΟΝ Αλμέρια Β στην ίδια κατηγορία. 

Την 1η Ιουλίου 2019, μετά τον υποβιβασμό, ο Τορίλ υπέγραψε συμβόλαιο με τη Ρεάλ Μούρθια.  Στις 10 Ιουνίου 2021, μετακόμισε στο εξωτερικό και εντάχθηκε στην πολωνική ομάδα της Εκστρακλάσα , Πιαστ Γκλιβίτσε, με ένα τριετές συμβόλαιο. 

Ο Τορίλ έκανε το ντεμπούτο του στις 25 Ιουλίου 2021, σε μια εντός έδρας ήττα με 2–3 εναντίον της Ράκουφ Τσενστοχόβα. Σκόραρε το πρώτο του γκολ στις 14 Αυγούστου, σημειώνοντας το τρίτο γκολ της ομάδας του σε μια εντός έδρας νίκη με 4–3 επί της Βίσουα Πουότσκ .

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Πολωνικά) *90minut.pl*. 43285. Ανακτήθηκε στις 23  Σεπτεμβρίου 2022.
2. ↑  «Entrevista. Alberto Toril: "Del Sestao sabía que jugaba Jito y poco más"» [Interview. Alberto Toril: "From Sestao I knew that Jito played there and a little bit more"] (στα Ισπανικά). 23 Ιουλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2021.
3. ↑  «Crónica 3ª Div.: Mallorca «B» 1–0 Formentera» [Report *3ª Div.*: Mallorca "B" 1–0 Formentera] (στα Ισπανικά). 1 Νοεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2021.
4. ↑  «Toríl cedido al Sestao» [Toríl loaned to Sestao] (στα Ισπανικά). 13 Ιουλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2021.
5. ↑  «El delantero Alberto Toril, que pertenece al Mallorca, se va cedido al Arenas» [Forward Alberto Toril, who belongs to Mallorca, goes out on loan to Arenas] (στα Ισπανικά). 11 Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2021.
6. ↑  «El Mallorca cede a Toril al Olot» [Mallorca loan Toril to Olot] (στα Ισπανικά). 10 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2021.
7. ↑  «El delantero Alberto Toril, tercer fichaje del Almería B para la nueva temporada» [Forward Alberto Toril, third signing of Almería B for the new season] (στα Ισπανικά). 12 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2021.
8. ↑  «Alberto Toril refuerza el ataque grana» [Alberto Toril bolsters the *grana* attack] (στα Ισπανικά). 1 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2021.
9. ↑  «Alberto Toril dołączył do Piasta» [Alberto Toril joined Piast] (στα Πολωνικά). 10 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2021.
Ο **Γουλιέλμος Γ΄**, γερμ.: Wilhelm III graf von Jülich (άκμασε 1207-19) από τον Οίκο του Γύλιχ ήταν κόμης του Γύλιχ από το 1207 έως το 1219. Ήταν ανιψιός του προηγούμενου κόμη, Γουλιέλμου Β΄. 

Νυμφεύτηκε τον Mατθίλδη, κόρη του Βάλεραν Γ΄ δούκα του Λίμπουργκ. Απεβίωσε το 1219 κατά τη διάρκεια της Ε΄ Σταυροφορίας στην Αίγυπτο και τον διαδέχθηκε ο γιος του Γουλιέλμος Δ΄.

Βιογραφία
---------

Είναι γνωστό ότι συμμετείχε στη Σταυροφορία των Αλβιγηνών ως μέρος ενός γερμανικού σώματος με κατεύθυνση προς τα δυτικά, μαζί με τον τότε κοσμήτορα του καθεδρικού της Κολωνίας, τον Ένγκελμπερτ Β΄ του Μπεργκ, τον μεγαλύτερο αδελφό του Aδόλφο ΣΤ΄ κόμη του Μπεργκ και τον Λεοπόλδο ΣΤ΄ δούκα της Αυστρίας. 

Αργότερα συμμετείχε στην Ε΄ Σταυροφορία, όπου απεβίωσε κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της Δαμιέτης το 1219.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Ματθίλδη, κόρη του Βάλεραν Γ΄ δούκα του Λίμπουργκ και είχε τέκνο:

* Γουλιέλμος Δ΄ π.1210-1278, κόμης του Γύλιχ.

Βιβλιογραφία
------------

* VC:Sibly, W. A. and M. D. translators (1998). *The history of the Albigensian Crusade: Peter of les Vaux-de-Cernay's Historia Albigensis*. Woodbridge: Boydell. ISBN 0-85115-807-2.  *Η ιστορία της Σταυροφορίας Albigensian: Η Historia Albigensis του Πέτρου του les Vaux-de-Cernay*. Woodbridge: Boydell. ISBN 0-85115-807-2 .

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p54664.htm#i546634.
2. ↑  p54664.htm#i546634. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. ↑  Sibly 1998, pp. 151
Η **Ακαδημία Καλών Τεχνών** (φινλανδικά: *Kuvataideakatemia*) στο Ελσίνκι της Φινλανδίας παρέχει την υψηλότερου πανεπιστημιακού επιπέδου θεωρητική και πρακτική εκπαίδευση στις καλές τέχνες στη χώρα. Η Ακαδημία ιδρύθηκε το 1848 από ένα ιδιωτικό ίδρυμα που ονομαζόταν Η Εταιρεία Τέχνης της Φινλανδίας (*Suomen Taideyhdistys*). Εκείνη την περίοδο η ακαδημία ονομαζόταν σχολή σχεδίου. Το 1939 έγινε Η Φινλανδική Ακαδημαϊκή Σχολή Τέχνης (*Suomen Taideakatemian koulu*), και το 1985 έγινε η Ακαδημία των Καλών Τεχνών. Στις αρχές του 1993 η Ακαδημία απέκτησε στάτους πανεπιστημιακού επιπέδου. Για την απόκτηση Πτυχίου (*Bachelor*) στις Καλές Τέχνες απαιτούνται 3,5 χρόνια ολοκληρωμένων σπουδών, ενώ η απόκτηση Μεταπτυχιακού (*Master*) απαιτεί επιπλέον άλλα δύο χρόνια. 

Το ακαδημαϊκό έτος 2004-2005 ο αριθμός των φοιτητών είναι περίπου 240. Υπάρχουν 13 δάσκαλοι πλήρους απασχόλησης και περίπου 50 δάσκαλοι και καθηγητές για διαλέξεις που δουλεύουν σε ωριαία βάση. 

Η Ακαδημία Καλών Τεχνών βρίσκεται στη διεύθυνση *Kaikukatu 4* στη γειτονιά του *Kallio*, βορειοανατολικά του κέντρου του Ελσίνκι.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ακαδημία Καλών Τεχνών - Επίσημο site

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 130785723
* LCCN: n90719204
* ISNI: 0000 0004 0409 7495
* NKC: ko2003111299

 |

 |
Ο **Γουλιέλμος Ζ΄** , γερμ.: Wilhelm VII von Jülich, herzog von Berg (π. 1348 - 25 Ιουνίου 1408) από τον Οίκο του Γύλιχ γεννήθηκε στο Γύλιχ, ως γιος του Γκέρχαρντ ΣΤ΄ δούκα του Γύλιχ, (κόμη του Μπεργκ & Ράβενσμπεργκ jure auxoris) και της Mαργαρίτας του Ράβενσμπεργκ. Η Μαργαρίτα ήταν κόρη και κληρονόμος του Όθωνα Δ΄ κόμη του Ράβενσμπεργκ και της Μαργαρίτας κόμισσας του Μπεργκ.

Βιογραφία
---------

Μετά το τέλος του πατέρα του το 1360 ο Γουλιέλμος έγινε κόμης του Μπεργκ & Ράβενσμπεργκ, τίτλος που είχε αποκτήσει ο πατέρας του με το γάμο τής κληρονόμου τού Μπεργκ & Ράβενσμπεργκ. Το 1380 ο Βεντσεσλάβος της Γερμανίας τον αναβίβασε στην τάξη του δούκα, καθιστώντας έτσι τον 1ο δούκα του Μπεργκ.

Ο Γουλιέλμος Ζ΄ πολέμησε τις κομητείες του Λα Μαρκ και της Κλέβης για να τις αποτρέψει να ενωθούν, αλλά το 1397 αιχμαλωτίστηκε στη μάχη του Κλέβερχαμ. Έχασε τα Ρέμαγκεν, Κάιζερβερτ και Ζίντσιχ από τον ανιψιό του Aδόλφο Δ΄ κόμη της Κλέβης-Λα Μαρκ και λόγω αυτών των απωλειών, οι γιοι του στράφηκαν εναντίον του και τον φυλάκισαν το 1403/04. Τελικά τους ανάγκασε να υποταχθούν και αργότερα υποστήριξε τον κουνιάδο του Ρούπερτ της Γερμανίας εναντίον του Χέλρε-Γύλιχ και απέκτησε την κομητεία του Μπλάνκενμπουργκ. Ο Γουλιέλμος Ζ΄ απεβίωσε στις 25 Ιουνίου 1408 και τάφηκε στο Αμπτάικιρχε του Άλτενμπεργκ.

Οικογένεια
----------

Στις 28 Σεπτεμβρίου 1363 ο Γουλιέλμος Ζ΄ νυμφεύτηκε την Άννα των Βίττελσμπαχ (1346 - 30 Νοεμβρίου 1415), κόρη του Ρούπερτ Β΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου, και είχαν τα ακόλουθα παιδιά:

* Βεατρίκη (π. 1364 - 16 Μαΐου 1395), παντρεύτηκε το 1385 τον Ρούπερτ Α΄ των Βίττελσμπαχ εκλέκτορα του Παλατινάτου, ως η δεύτερη σύζυγός του. Άτεκνη.
* Mαργαρίτα (π. 1364 - 18 Ιουλίου 1442), παντρεύτηκε το 1379 τον Όθωνα Α΄ των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Γκέτινγκεν.
* Ρούπερτ (απεβ. στις 29 Ιουλίου 1394), επίσκοπος Πάσαου και Πάντερμπορν.
* Αδόλφος (απεβ. στις 14 Ιουλίου 1437), δούκας του Γύλιχ-Μπεργκ (κυβ. 1408-1437) και κόμης του Ράβενσμπουργκ (κυβ. 1395-1403).
* Γκέρχαρντ (απεβ. 22 Οκτωβρίου 1435), αρχιδιάκονος της Κολωνίας.
* Γουλιέλμος Η΄ (π. 1382–1428), κόμης του Ράβενσμπεργκ (κυβ. 1403-1428).

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*. p535.htm#i5349. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  p535.htm#i5349. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
3. 1 2 3 4  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
4. ↑  Walther Möller, *Stammtafeln westdeutscher Adelsgeschlechter im Mittelalter* (Darmstadt, 1922, reprint Verlag Degener & Co. 1995), Vol. 1, page 14.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* genealogie-mittelalter.de Αρχειοθετήθηκε 2011-06-29 στο Wayback Machine.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 287601898
* LCCN: no2005110570
* GND: 131615882
* SUDOC: 122236491

 |

 |
Συντεταγμένες: 47°05′46″N 37°32′55″E﻿ / ﻿47.09611°N 37.54861°E﻿ / 47.09611; 37.54861

Το **Ακαδημαϊκό Περιφερειακό Δραματικό Θέατρο του Ντονέτσκ** ήταν θέατρο στο μεγάλο πολιτιστικό κέντρο της περιοχής του Ντόνετσκ - τη Μαριούπολη, ένα από τα παλαιότερα θέατρα στην Αριστερή Όχθη της Ουκρανίας. Το σύγχρονο κτίριο του θεάτρου κατασκευάστηκε το 1960 στην κατά προσέγγιση τοποθεσία της πρώην εκκλησίας της Μαρίας της Μαγδαληνής. Το θέατρο ήταν γνωστό ως Περιφερειακό Δραματικό Θέατρο του Ντόνετσκ προτού του δοθεί ακαδημαϊκή ιδιότητα τον Νοέμβριο του 2007. Στις 16 Μαρτίου 2022 το κτίριο του θεάτρου καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό κατά τη διάρκεια της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία.

Περιγραφή
---------

Το Ακαδημαϊκό Περιφερειακό Δραματικό Θέατρο του Ντόνετσκ βρισκόταν σε ένα ειδικά χτισμένο λειτουργικό κτήριο στη διεύθυνση:

*πλ. Θεάτρου, 1, Μαριούπολη (Περιφέρεια Ντονέτσκ), Ουκρανία*.
Το σύγχρονο κτίριο του θεάτρου χτίστηκε το 1956-1960 σύμφωνα με το έργο των αρχιτεκτόνων O. Κριλόφ και O. Μαλίσενκο. Η κύρια πρόσοψη ήταν χτισμένη από γκρι πέτρα Κριμαίας πόλης Ίνκερμαν, είχε μια στοά με τέσσερις κίονες, που συμπλήρωναν τα κιονόκρανα σύνθετου ρυθμού. Η κύρια πρόσοψη τελείωνε με αέτωμα με γλυπτικές αναπαραστάσεις.

Το θέατρο είχε δύο σκηνές:

* κύρια - 680 θέσεις.
* μικρή - 62 θέσεις.

Ο γενικός διευθυντής του θεάτρου ήταν ο Βλαντίμιρ Κοσέβνικοβ.

Έκθεση
------

* 
* Λεπτομέρειες της κεντρικής πρόσοψης*Λεπτομέρειες της κεντρικής πρόσοψης*
* 

* Πλατεία θεάτρου Μαριούπολης*Πλατεία θεάτρου Μαριούπολης*
* Ανατολική πρόσοψη του κτιρίου*Ανατολική πρόσοψη του κτιρίου*
* Το θέατρο από πάνω*Το θέατρο από πάνω*
* Το θέατρο μετά την καταστροφή του*Το θέατρο μετά την καταστροφή του*

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Церковь св. Марии Магдалины». *MRPL.CITY* (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2022.
2. ↑  «Донецкий академический областной драматический театр, г. Мариуполь». *Кино-Театр.Ру*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2022.
3. ↑  Welle (www.dw.com), Deutsche. «Ukraine: Mariupol city council claims Russia destroys crowded theater — as it happened | DW | 16.03.2022». *DW.COM* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2022.
Συντεταγμένες: 38°11′21″N 22°11′36″E﻿ / ﻿38.1892°N 22.1933°E﻿ / 38.1892; 22.1933

Ο **Δήμος Τανάγρας** του προγράμματος Καποδίστριας ήταν δήμος που λειτούργησε την περίοδο 1999-2010. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση των παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Το 2010 καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Τανάγρας. Ο δήμος Τανάγρας είχε (πραγματικό) πληθυσμό 4.134 κατοίκους. Περιλάμβανε 4 δημοτικά διαμερίσματα και η έκτασή του ήταν 122,5 τ.χλμ. Ο δήμος συνόρευε με τους δήμους Θηβαίων, Δερβενοχωρίων, Οινοφύτων, Σχηματαρίου και με το δήμο Αυλίδας του νομού Ευβοίας. Έδρα του ήταν η Τανάγρα.

Διαίρεση
--------

Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί (σε παρένθεση ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):

 **Δ.δ. Άρματος**  -- το Άρμα [1070]
 **Δ.δ. Ασωπίας**  -- η Ασωπία [1267]
 **Δ.δ. Καλλιθέας**  -- η Καλλιθέα [695]
 **Δ.δ. Τανάγρας**  [1102]
* η Τανάγρα [871]
* η Παναγία [231]

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Βοιωτίας |
| --- |
|  |
| Δήμοι | 
* Λεβαδέων
* Θηβαίων
* Ακραιφνίας
* Αλιάρτου
* Αράχωβας
* Βαγίων
* Δαύλειας
* Δερβενοχωρίων
* Διστόμου
* Θεσπιέων
* Θίσβης
* Κορώνειας
* Οινοφύτων
* Ορχομενού
* Πλαταιών
* Σχηματαρίου
* Τανάγρας
* Χαιρώνειας
 |
|  |
| Κοινότητες | 
* Αντίκυρας
* Κυριακίου
 |

 |
Ο **Αθανάσιος Κουτρομάνος** (1948) είναι Έλληνας δικαστής που διετέλεσε Πρόεδρος του Αρείου Πάγου.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στο Νεοχώρι Καρδίτσας και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εισήλθε στο δικαστικό σώμα το 1974, προήχθη σε Πρόεδρο Εφετών το 2004, σε Αρεοπαγίτη το 2006 και σε αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου το 2011. Τον Αύγουστο του 2014 επελέγη για την θέση του Προέδρου του Αρείου Πάγου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι και τον Ιούνιο του 2015. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του υπήρξε πρόεδρος του δικαστηρίου που καταδίκασε σε ισόβια τον Γιάννη Καλαμπόκα για την δολοφονία του Τεμπονέρα.

Στις 10 Νοεμβρίου 2016 εξελέγη Πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης.

Είναι παντρεμένος και έχει αποκτήσει δύο παιδιά.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Βιογραφικό Κουτρομάνου, από την εφημερίδα "Το Πρώτο Θέμα"
2. 1 2  Βιογραφικό Κουτρομάνου Αρχειοθετήθηκε 2016-11-12 στο Wayback Machine. από την ιστοσελίδα star.gr