recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **ηλιακό έγκαυμα** είναι μορφή εγκαύματος ακτινοβολίας, το οποίο επηρεάζει τμήματα του σώματος όπου το δέρμα, το οποίο προκαλείται από την υπερέκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία, κυρίως από τον ήλιο. Τα κύρια συμπτώματα που επηρεάζουν τους ανθρώπους και ορισμένα ζώα είναι το κοκκινωπό σώμα ζεστό στο άγγιγμα και πόνος, μεταξύ άλλων. Σε ακραίες περιπτώσεις, τα ηλιακά εγκαύματα μπορεί να αποτελέσουν κίνδυνο για τη ζωή. Η υπερβολική ακτινοβολία μπορεί να προκαλέσει, σε ορισμένες περιπτώσεις, ακόμα και όγκους.[1][2]

Το έγκαυμα είναι η απάντηση του δέρματος όταν γίνεται άμεση βλάβη στο DNA από υπεριώδη ακτινοβολία. Όταν το DNA των κυττάρων δέχεται μεγάλη ζημιά από υπεριώδη ακτινοβολία, τότε γίνεται θάνατος κυττάρων τύπου 1 και το σώμα αντικαθίσταται.[3]

Τα μέτρα για την προστασία από την ηλιακή ακτινοβολία περιλαμβάνουν τα αντηλιακά και την ηλιοπροστατευτική ενδυμασία, τα οποία αποτελούν ευρέως αποδεκτά μέτρα πρόληψης του ηλιακού εγκαύματος και ορισμένων μορφών του καρκίνου όπως ο καρκίνος του δέρματος. Ειδικοί πληθυσμοί, όπως τα παιδιά είναι πιο ευαίσθητα στα ηλιακά εγκαύματα και πρέπει να χρησιμοποιούνται προστατευτικά μέτρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  World Health Organization, International Agency for Research on Cancer "Do sunscreens prevent skin cancer" Αρχειοθετήθηκε 26 November 2006 στο Wayback Machine. Press release No. 132, 5 June 2000
2. ↑  World Health Organization, International Agency for Research on Cancer "Solar and ultraviolet radiation" IARC Monographs on the Evaluation of Carcinogenic Risks to Humans, Volume 55, November 1997
3. ↑  *Sunburn* στο eMedicine
|  |  |
| --- | --- |
|  | 
*Η Τέχνη της Φούγκας*, μέρος πρώτο


---

 
*Η Τέχνη της Φούγκας*, μέρος δεύτερο

Εκτέλεση David Ezra Okonşar (όργανο και τσέμπαλο)

---

 |
| *Έχετε προβλήματα με αυτό το αρχείο; Δείτε βοήθεια πολυμέσων.* |

***Η Τέχνη της Φούγκας*** (γερμ. *Die Kunst der Fuge*), BWV 1080, είναι συλλογή από φούγκες και κανόνες που συνέθεσε ο Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ τη δεκαετία του 1740 με σκοπό να αναδείξει μια πληθώρα αντιστικτικών τεχνικών πάνω στο ίδιο θέμα. Αποτελείται από 14 φούγκες (contrapunctus) και 4 κανόνες που φέρουν αρίθμηση με λατινικούς χαρακτήρες. Τα επιμέρους έργα χωρίζονται σε διαφορετικές ομάδες και η πολυπλοκότητά τούς αυξάνει βαθμιαία παρουσιάζοντας το θέμα σε απλές, διπλές και τριπλές φούγκες. Η τελευταία φούγκα έμεινε ημιτελής, αλλά εικάζεται πως θα είχε μάλλον τη μορφή τετραπλής φούγκας. Είναι άγνωστο για ποιο όργανο γράφτηκε το έργο (ή ακόμα αν γράφτηκε με ερμηνευτικές αξιώσεις και όχι ως ένα εγχειρίδιο προς μελέτη), καθώς δεν διαθέτουμε καμία ερμηνευτική οδηγία. Σήμερα παίζεται κυρίως από τσέμπαλο, πιάνο ή εκκλησιαστικό όργανο, χωρίς να απουσιάζουν και εκτελέσεις για ορχήστρα ή κουαρτέτο εγχόρδων. Εκδόθηκε μετά το θάνατο του Μπαχ, πιθανότατα από τον Καρλ Φίλιπ Εμάνουελ Μπαχ, την Άνοιξη του 1751.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Latham, Alison. "Art of Fugue, The." *The Oxford Companion to Music. Oxford Music Online*. Oxford University Press, ανακτήθηκε 24 Ιουλίου 2016
2. ↑  "Kunst der Fuge, Die." *The Oxford Dictionary of Music, 2nd ed. rev.. Oxford Music Online*. Oxford University Press, ανακτήθηκε 24 Ιουλίου 2016

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Η Τέχνη της Φούγκας** |

* Δισκογραφία του έργου

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 180226540
* LCCN: n79089424
* GND: 300009712
* SUDOC: 028267117
* BNF: cb139094681 (data)
* NLA: 35459390
* BNE: XX3385615

 |

 |
Η κυρά της λίμνης όταν παίρνει το εξκάλιμπερ από τον Μπέντβιρ
Το **Εξκάλιμπερ** (*Excalibur*, ουαλλική γλώσσα *Caledfwlch* Καλεντβούλχ), σύμφωνα με τον μύθο, ήταν ένα σπαθί το οποίο ήταν καρφωμένο σε έναν βράχο και όποιος ιππότης κατάφερνε να το βγάλει από εκεί θα γινόταν βασιλιάς της Αγγλίας. Το Εξκάλιμπερ στον βράχο το είχε βάλει ο πατέρας του Αρθούρου Ούθερ Πεντράγκον λίγο πριν πεθάνει (το οποίο σπαθί είχε δώσει στον Ούθερ ο Μάγος Μέρλιν). Πολλοί ιππότες συνέρρεαν γύρω από αυτό και προσπαθούσαν να το βγάλουν, πολλοί μονομαχούσαν για το ποιος θα το τραβήξει πρώτος. Σε μια τέτοια μονομαχία σπάει το σπαθί ενός ιππότη και αυτός διατάζει τον υπηρέτη του να του φέρει ένα άλλο. Αυτός τότε τράβηξε το Εξκάλιμπερ και το έβγαλε από τον βράχο, ο υπηρέτης ήταν ο Αρθούρος ο οποίος έγινε ο βασιλιάς της Αγγλίας. Όταν ο Αρθούρος τραυματίστηκε θανάσιμα στη μάχη με τον γιό του Μόρντρεντ ζήτησε από τον ιππότη Μπέντβιρ να το πετάξει στην πρώτη λίμνη που θα συναντούσε μπροστά του, αυτός προσποιήθηκε δύο φορές ότι το έκανε, ο Αρθούρος επέμενε και τελικά το πέταξε. Από τα νερά της λίμνης εμφανίστηκε η κυρά της λίμνης, η νόμιμη κάτοχός του, η οποία το πήρε για πάντα μαζί της. Πιθανά να βρίσκεται στην κοντινότερη λίμνη ή ποταμό που βρίσκεται στο Λονδίνο

Βιβλιογραφία
------------

* Gantz, Jeffrey (translator) (1987). *The Mabinogion*. New York: Penguin. ISBN 0-14-044322-3

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αρθουριανός κύκλος |
| --- |
|  |
| Το περιβάλλον του Αρθούρου | 
* Στρογγυλή Τράπεζα
* Εξκάλιμπερ
* Άγιο Δισκοπότηρο
* Κάμελοτ
* Άβαλον
* Μέρλιν ο Μάγος
* Γκουίνεβιρ
* Ούθερ Πεντράγκον
* Μόρντρεντ
* Ιγκρέιν
* Μοργκάνα λε Φέι
* Μοργκάουζ
* Κυρά της Λίμνης
* Ρίενς
 |  |
|  |
| Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης | 
* Άγκλοβαλ
* Άγκραβαϊν
* Γκάγουεν
* Γκάρεθ
* Γκάλαχαντ
* Γκρίφλετ
* Σερ Έκτορ
* Σερ Κέι
* Λάμορακ
* Λάνσελοτ
* Λεόντεγκρανς
* Λάιονελ
* Λούκαν
* Μάλαγκαντ
* Μπέντβιρ
* Σερ Μπορς
* Ούριενς
* Πέλλινορ
* Πέρσιβαλ
 |

 |
Ο **Θανάσης Ρέλλης** (1947-2006) ήταν Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε τις δεκαετίες του '60 και '70 ως αμυντικός των Φωστήρα, Πανιωνίου και ΟΦΗ.

Ποδοσφαιρική πορεία
-------------------

Ξεκίνησε από τα εφηβικά τμήματα του Παναθηναϊκού, για να συνεχίσει στο Φωστήρα. Αγωνίζεται ως δανεικός με τον Αστέρα Ζωγράφου στην Α' Κατηγορία της ΕΠΣ Αθηνών και το 1970 επιστρέφει στην ομάδα του Ταύρου, η οποία έχει κερδίσει την άνοδό της στην Α' Εθνική. Επί τέσσερις περιόδους αποτελεί βασικότατο στέλεχος του αποκαλούμενου "Φονέα των γιγάντων" και αποκτά τη φήμη σκληροτράχηλου ποδοσφαιριστή, ενώ με τον υποβιβασμό του 1973-74 ακολουθεί η μεταγραφή του στο γειτονικό Πανιώνιο το καλοκαίρι του 1974.

Τη δεύτερη χρονιά στη Νέα Σμύρνη δεν συμμετέχει σε κάποιον αγώνα πρωταθλήματος, με συνέπεια το καλοκαίρι να μετακινηθεί στο νεοφώτιστο, τότε, ΟΦΗ. Με το σύλλογο του Ηρακλείου ολοκληρώνει την καριέρα του έπειτα από μία τριετία (αφού την ενδιάμεση περίοδο αγωνίζεται εκ νέου στη Β' Εθνική με τον Ηρόδοτο Νέας Αλικαρνασσού), ελάχιστα πριν συμπληρώσει 200 συμμετοχές στη μεγάλη κατηγορία.

Τον Σεπτέμβριο του 1975 ο Ρέλλης αγωνίστηκε ως προσκεκλημένος (guest player) στον New York Cosmos, ως συμπαίκτης του Πελέ, στην τουρνέ που έκανε ο Cosmos στην Ευρώπη αλλά και την Καραϊβική.

Ολυμπιακή ομάδα
---------------

Το 1967 χρίζεται δύο φορές διεθνής με την ελληνική Ολυμπιακή ομάδα εναντίον της Ανατολικής Γερμανίας για το προολυμπιακό τουρνουά 1968.

Καριέρα
-------

| περίοδος | ομάδα | κατηγορία | θέση | συμμετοχές | τέρματα |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1966-67 | Φωστήρας | Β' | 3η |  |  |
| 1967-68 | 12η |  |  |
| 1968-69 | 3η |  |  |
| 1969-70 | Αστέρας Ζωγράφου *(δανεικός)* | Α' ΕΠΣΑ | 2η |  |  |
| 1970-71 | Φωστήρας | Α' | 12η | 32 | 1 |
| 1971-72 | 14η | 29 | 1 |
| 1972-73 | 13η | 29 | 1 |
| 1973-74 | 16η | 28 | 2 |
| 1974-75 | Πανιώνιος | 10η | 20 | 1 |
| 1975-76 | — |
| 1976-77 | ΟΦΗ | 6η | 31 | 0 |
| 1977-78 | Ηρόδοτος Ν. Αλικαρνασσού | Β' | 16η | 32 | 5 |
| 1978-79 | ΟΦΗ | Α' | 7η | 26 | 1 |
| ΣΥΝΟΛΑ | 0Α' Εθνική | 195 | 7 |
| 0Β' Εθνική |  |  |
| 1967 |  Ολυμπιακή ομάδα | 2 | 0 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  "Ρέλλης-Κααπίρης οριστικά από χθές στον Πανιώνιο", εφ. Αθλητική Ηχώ, 20/7/1974, σελ. 6

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

Πηγές
-----

* *«Ματιές στα Σπορ»*, Ετήσια Αθλητική Επιθεώρηση, έτη 1977 ως 1980.
* *"1908-98 Παναθηναϊκός-Ποδοσφαιρική Εποποϊία"*, Β. Μελέκογλου-Ά. Μενδρινός-Θ. Ντάβελος, *έκδοση Τριφύλλι ΑΕΒΕ*, Αθήνα 1999
* *"Το Έπος της Α' Εθνικής"*, Γιώργος Ν. Παγιωτέλης, *μηνιαίο αθλητικό περιοδικό «Οι Παγκόσμιοι»*, τεύχη Ιούνιος 1995 - Μάρτιος 1996

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

*
***Η Συνέντευξη*** (αγγλικά: *The Interview*) είναι μία αμερικάνικη ταινία που ξεκίνησε να προβάλλεται το 2014. Η ταινία είναι πολιτική κωμωδία με κεντρικούς πρωταγωνιστές τους Σεθ Ρόγκεν και Τζέιμς Φράνκο. Οι δύο ηθοποιοί, αναλαμβάνουν το ρόλο δύο δημοσιογράφων, οι οποίοι σχεδιάζουν να δολοφονήσουν τον ηγέτη της Βόρειας Κορέας Κιμ Γιονγκ Ουν μέσω μίας συνέντευξης μαζί του. Η προβολή της ταινίας έχει πυροδοτήσει έντονες αντιδράσεις από το καθεστώς της Βόρειας Κόρεας.

Υπόθεση
-------

Ο Ντέιβ Σκάιλαρκ (Τζέιμς Φράνκο), παρουσιαστής του τηλεοπτικού προγράμματος Σκάιλαρκ Απόψε (*Skylark Tonight*), λαμβάνει συνεντεύξεις από διάσημες προσωπικότητες για προσωπικά τους θέματα. Όταν ο Ντέιβ και το επιτελείο της εκπομπής του εόρτασαν το 1.000ο επεισόδιο της εκπομπής τους, ανακάλυψαν ότι ο ηγέτης της Βόρειας Κορέας Κιμ Γιονγκ Ουν (Ράνταλ Παρκ) είναι οπαδός του προγράμματός τους, προτρέποντας έτσι τον παραγωγό του Ααρών Ράποπορτ (Σεθ Ρόγκεν) για να κανονίσει μια συνέντευξη μαζί του. Ο Άαρον ταξιδεύει στην αγροτική Κίνα για να λάβει οδηγίες από την Σουκ (Νταϊάνα Μπανγκ), αξιωματούχο της Βόρειας Κορέας, και ο Ντέιβ αποδέχεται την πραγματοποίηση της συνέντευξης. Πριν από το ταξίδι τους, ωστόσο, θα στρατολογηθούν από την CIA για να δολοφονήσουν τον Βορειοκορεάτη ηγέτη.

Πρωταγωνιστές
-------------

* Τζέιμς Φράνκο ως Ντέιβ Σκάιλαρκ
* Σεθ Ρόγκεν ως Ααρών Ράποπορτ
* Λίζι Καπλάν ως πράκτορας Λέισι
* Ράνταλ Παρκ ως Κιμ Γιονγκ Ουν
* Νταϊάνα Μπανγκ ως Σουκ
* Τίμοθι Σίμονς ως Μάλκολμ
* Άντερς Χολμ ως Τζέικ
* Τσαρλς Τσαν ως Στρατηγός Γιονγκ

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. 1 2 3 4 5 6 7 8

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
 |

 |
**Εξισλαμισμός** (εξ + Ισλάμ) ονομάζεται η προσχώρηση στη θρησκεία του Ισλάμ με αποκήρυξη της προηγούμενης θρησκευτικής πίστης, είτε με την πειθώ είτε με τη βία. Το φαινόμενο αυτό παρουσιάστηκε έντονα, στους κόλπους της Αραβικής Αυτοκρατορίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αλλά και σε άλλα Σουνιτικα Ισλαμικά κράτη όπως αυτά των Μαμελούκων και των Σελτζούκων Τούρκων.

Η ακραία του μορφή είναι η βίαιη και συστηματική εξάλειψη των λαών, η απαγόρευση, η στέρηση και η δίωξη φυλών, πολιτισμών και παραδόσεων. 

Στα χρόνια της Αραβικής αυτοκρατορίας και της Οθωμανικής αυτοκρατορίας η αλλαγή θρησκείας μεγάλων πληθυσμιακών ομάδων δεν ήταν σπάνιο φαινόμενο, ανάλογα με τον εκάστοτε κυρίαρχο. Η αλλαγή γινόταν είτε ηθελημένα είτε με τη βία. Συνηθισμένη ήταν όμως και η διατήρηση του αρχικού θρησκεύματος. Παράδειγμα ομαδικού εξισλαμισμού ήταν η προσχώρηση κατοίκων της Βοσνίας και της Αλβανίας στον μουσουλμανισμό, ενώ περίπτωση πρόκλησης επεισοδίων με αφορμή εξισλαμισμό υπήρξε η σφαγή των προξένων στην Θεσσαλονίκη το 1876.

Ο βίαιος Οθωμανικός εξισλαμισμός εις βάρος των λαών της Βαλκανικής εκδηλώθηκε με το παιδομάζωμα και τη σταδιακή μείωση του χριστιανικού πληθυσμού. Ακολούθησαν μετακινήσεις πληθυσμών, μεταναστευτικά κύματα στη Δύση, καθώς και ως τελευταία λύση η καταφυγή σε δυσπρόσιτες περιοχές της ηπειρωτικής χώρας. Ως εργαλείο εξισλάμισμού λειτούργησε η κατάληψη των καλλιεργήσιμων εδαφών από Τούρκους, που οδήγησε τον χριστιανικό πληθυσμό σε "αγροτικό μαρασμό".

Ο εξισλαμισμός όμως μπορεί να αναφέρεται και στις επιστήμες με την έννοια της ομογενοποίησης όλων των επιστημών κάτω από τη σκέπη του Κορανίου. Οι Ισλαμιστές θεωρούν ότι ο σύγχρονος κόσμος είναι κατακερματισμένος και ότι πρέπει να ενωθεί με συστηματικό τρόπο σε ένα σύνολο υπό την ενότητα του «Ισλάμ».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* H επικράτηση του Iσλάμ στην Περσία, Η KAΘHMEPINH, 30-01-05
* Ο εξισλαμισμός της επιστήμης, Το Βήμα, 06/01/2002, Σελ.: B56
Συντεταγμένες: 37°46′17″N 26°38′13″E﻿ / ﻿37.77139°N 26.63694°E﻿ / 37.77139; 26.63694

Μεγάλο Σεϊτάνι, βορειοδυτική Σάμος
Με την ονομασία **Διαβολολίμανο** φέρεται ένας ύφορμος στη Δυτική Σάμο. Απέχει περίπου 2,5 μίλια ΝΔ. από το λιμένα Καρλοβασίου.

Ο ύφορμος αυτός είναι ανοικτός σχεδόν σε όλους τους Βορείους και βορειοδυτικούς ανέμους. Στη πραγματικότητα πρόκειται για δύο αμφίδυμους ορμίσκους που σχηματίζονται μεταξύ δύο ακρωτηρίων της «άκρας μικρό Σαϊτάνι», ανατολικά, και της «άκρας μεγάλο Σαϊτάνι», δυτικά, η οποία και αποτελεί το δυτικό κέρας του κυρίως Διαβολολίμανου. Λόγω του ότι και η θέση του βρίσκεται κοντά στο δυτικό πέρασμα της Σάμου, σχεδόν πάντα παρατηρείται εντός αυτού σάλος ή ακόμα και κυματανάπαλση, που μπορεί να εμφανισθούν και αιφνίδια. Βέβαια τα φαινόμενα αυτά δεν είναι ορατά έξω από τον όρμο που δείχνει αντίθετα να είναι σχετικά ασφαλής για αγκυροβολία ως όρμος καταφυγής. Συνέπεια αυτών είναι τελικά και η ονομασία του.

Επί τουρκοκρατίας και οι Τούρκοι αποκαλούσαν τον ύφορμο αυτόν ταυτόσημα **Σαϊτάν λιμάν** ή **Σεϊτανί λιμάν**, ονομασίες που διατηρούνται μέχρι και σήμερα.

Οι πιο διαδεδομένες ονομασίες, είναι, Μικρό και Μεγάλο Σειτάνι αντίστοιχα. Δεν υπάρχει πρόσβαση μέσω του οδικού δικτύου, ωστόσο μονοπάτια ξεκινούν από το Ποτάμι Καρλοβάσου, τους Κοσμαδέους και τους Δρακαίους. 

Η περιοχή είναι προστατευόμενος βιότοπος με πλούσια χλωρίδα

Προστατευόμενη τοποθεσία
------------------------

Η περιοχή είναι προστατευόμενος βιότοπος του δικτύου Natura 2000 με κωδικό GR4120003. Στη χλωρίδα της περιοχής περιλαμβάνονται δάση τραχείων πεύκων και μεσογειακών κυπαρισσίων, τα ενδημικά είδη: Άλυσσος Σάμου (*Alyssum samium*), Ανθέμιδα η ρόδινη, Κονσολίντα της Σάμου, κ.α.Στην περιοχή υπάρχουν αρπακτικά πουλιά και είναι πολύ σημαντικός σταθμός στη μετανάστευση πουλιών. Στην πανίδα της περιοχής περιλαμβάνονται μεσογειακές φώκιες μοναχοί, χελώνες καρέτα καρέτα, και πολλά είδη νυχτερίδων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «N2K GR4120003 dataforms». *natura2000.eea.europa.eu*. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2019.
2. ↑  «NatureBank - Βιότοπος CORINE - Ορος Κέρκης (Κερκετεύς), Σάμος». *filotis.itia.ntua.gr*. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2019.
Ο **Θανάσης Χριστοφόρου** (Μπέβερλι, Βοστώνη, ΗΠΑ, 1946 – 2017) ήταν Ελληνοαμερικανός πρώην διεθνής αθλητής καλαθοσφαίρισης και προπονητής. Γεννήθηκε στις ΗΠΑ στα μέσα της δεκαετίας του 1940 και ήρθε ακολούθως (τέλη δεκαετίας του 1960) μαζί με την οικογένειά του στην Ελλάδα, όπου αγωνίσθηκε στις ομάδες ΑΕΚ, Μαρούσι, Δάφνη, Πανελλήνιο, Περιστέρι, ενώ είχε 43 εμφανίσεις με την Εθνική Ομάδα, με την οποία μάλιστα πήρε μέρος στα τελικά του Ευρωμπάσκετ 1969. Τον ίδιο χρόνο, ήταν πρωταθλητής Ελλάδας με την ΑΕΚ. Ωστόσο, η ΦΙΜΠΑ, με απόφασή της λίγα χρόνια αργότερα (βλέπε φύλλο *Αθλητικής Ηχούς* της 2 Μαΐου 1975) δεν του επέτρεψε να αγωνισθεί ξανά στην ελληνική Εθνική Ομάδα, με το αιτιολογικό πως ήταν Ελληνοαμερικανός. Ως προπονητής δούλεψε σε ΑΕΚ (1971), Μαρούσι (οδηγώντας το στην 5η θέση της Α’ Εθνικής το 1978), Γ.Σ. Περιστερίου (αρχικά έως και το 1982 ως παίκτης-προπονητής, το οποίο ανέβασε στην Α΄ Εθνική, και μετά υπήρξε πρώτος τεχνικός του έως το 1985). Μαζί με τους συνεργάτες του, όπως ο Δημήτρης Παπαχατζής έθεσε τις βάσεις για τη δημιουργία της μεγάλης όμαδας του Περιστερίου και ανέδειξε αθλητές όπως οι Φίλιππος Κότσης, Παύλος Αραποστάθης, Θανάσης Σβεντζούρης, Αργύρης Πεδουλάκης, Κουτσουφλάκης, Πρισκομάτης, Γιώργος Αγιασωτέλης, Κομματάς, αλλά και τους μεταγενέστερους Τσαγκόπουλο, Κασουρίδη, Τζιάλα, Γρυλιωνάκη, Μυλωνά, Κατή, Φάσουρα και Κορωνιό. Το 1985 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Πανελληνίου. Από το 1972 έως και το 2012 ήταν επικεφαλής αθλητικού οργανισμού ιδιωτικού εκπαιδευτήριου στην Ελλάδα. Πέθανε στη Βοστώνη, στις 6 Μαρτίου 2017, από καρκίνο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Διεθνής Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. 63994. Ανακτήθηκε στις 5  Μαΐου 2022.
2. ↑  Γκολφινόπουλος Θεόφιλος. Αφιέρωμα στο φύλλο εφημερίδας *Αθλητική Ηχώ* της 17 Ιουνίου 1972, σελ. 3: «Το πορτραίτο του»[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  «Πέθανε ο Θανάσης Χριστοφόρου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Μαρτίου 2017. Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2017.
4. ↑  Θ. Γκολφινόπουλος στο φύλλο εφημερίδας *Αθλητική Ηχώ* της «Η λύσις Χριστοφόρου έσωσε την ΑΕΚ»[*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  Φύλλο εφημερίδας *Αθλητική Ηχώ* της 1ης Ιουνίου] 1985 σελ. 2: «Επιστολή-απάντηση του κ. Παπαχατζή στον κ. Λαμπρόπουλο»][*νεκρός σύνδεσμος*]
6. ↑  «Θλίψη για την απώλεια του Θανάση Χριστόφορου»
7. ↑  «Έφυγε» ο Θανάσης Χριστοφόρου, φτωχότερο το ελληνικό μπάσκετ
Τα **εθνικά Εργαστήρια του Gran Sasso** (**LNGS**), είναι εργαστήρια έρευνας, που ανήκουν στο Ιταλικό εθνικό Ινστιτούτο πυρηνικής φυσικής (INFN) και είναι αφιερωμένα στη μελέτη της σωματιδιακής φυσικής. Αποτελούν τα μεγαλύτερα υπόγεια εργαστήρια του κόσμου και ξεκίνησαν την λειτουργία τους το 1984.

Τοποθεσία
---------

Η δομή αποτελείται από ένα υπόγειο μέρος εργαστηρίων και το εξωτερικό μέρος των κτιρίων διοίκησης και γραφείων, που βρίσκονται σε υψόμετρο περίπου 1000 μέτρα από το επίπεδο της θάλασσας. Το υπόγειο τμήμα του καλύπτεται από τα 1400 μ βράχου του ορεινού όγκου του Gran Sasso της Ιταλίας, ενώ το εξωτερικό μέρος των γραφείων βρίσκεται στη Λ'Ακουιλα, στην περιοχή του Assergi. Η οδική πρόσβαση προς το υπόγειο εργαστήριο γίνεται μόνο μέσω του τούνελ του αυτοκινητοδρόμου  (Α24 Ρώμη-Λ ' άκουιλα-Τέραμο), που διασχίζει το βουνό με κατεύθυνση προς την Λ'Άκουιλα.

Περιγραφή
---------

Τα εργαστήρια που διαχειρίζεται το εθνικό Ινστιτούτο πυρηνικής φυσικής, χρησιμοποιούνται από επιστήμονες σε όλο τον κόσμο για τη διεξαγωγή της έρευνας σε τομείς, όπως η κοσμολογία ή η σωματιδιακή φυσική. Ο σημερινός διευθυντής είναι ο Stefano Ragazzi.

Η θέση του κάτω από το βουνό επιτρέπει να μειωθεί σημαντικά η ροή των κοσμικών ακτίνων (που μελέτούνται) και επιτρέπει την απλοποιήσει στην ανίχνευση των υποατομικών σωματιδίων , όπως το νετρίνο ή την αναζήτηση για τη σκοτεινή ύλη.

Τα υπόγεια εργαστήρια που περιέχουν τα τρία "δωμάτια" (*δωμάτιο Α*, *δωμάτιο Β* και *αίθουσα Γ*), του οποίου τυπικές διαστάσεις είναι 100 m μήκος, 20 μέτρα πλάτος και 20 μέτρα ύψος. Εκτός από τις τρεις κύριες αίθουσες οποί εγκαθίστανται τα πειράματα, τα υπόγεια εργαστήρια έχουν βοηθητικούς χώρους και υπηρεσίες (παρατηρητήρια, παρακολούθησης, τουαλέτες, κλιματισμό και άντληση του αέρα κ.λπ.). Η σύνδεση της κεντρικής σήραγγας η οποία ξεκινά από το τουνελ του αυτοκινητόδρομου με τα τρία δωμάτια και είναι αρκετά μεγάλη ώστε να επιτρέπει τη διέλευση μεγάλων φορτηγών με αποτέλεσμα να διευκολύνεται το έργο των ερευνητών στην εγκατάσταση των πειραμάτων.

  

  

### Πειράματα

Λίστα με μερικά πειράματα: 

* Borexino
* CUORE
* GERDA (το πείραμα)
* DAMA/LIBRA (το πείραμα)
* DAMA/NaI
* OPERA
* Το πείραμα XENON για αναζήτηση σκοτεινής ύλης
* Gallium Neutrino Observatory

### Διευθυντές

* 1987-1992 - Enrico Bellotti
* 1992-1997 - Piero Monacelli
* 1997-2003 - Alessandro Bettini
* 2003-2009 - Eugenio Coccia
* 2009-2012 - Lucia Votàno
* 2012-*παρόν* - Stefano Ragazzi

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Empty citation (βοήθεια)
2. ↑  Πρώτη γυναίκα που διευθύνει ένα από τα τέσσερα εργαστήρια του εθνικού Ινστιτούτου πυρηνικής φυσικής

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 168164775
* LCCN: n98054197
* ISNI: 0000 0001 2201 8832
* GND: 16219863-2
* SUDOC: 167348612
* BNF: cb121679121 (data)

 |

 |
Ο **Ζαννής (Ιωάννης) Ράλλης** (1785-1859) ήταν Έλληνας έμπορος και ιδρυτής του οικογενειακού εμπορικού οίκου Ράλλη.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στη Χίο και ήταν γιος του Στέφανου Ράλλη, γόνου παλιάς χιώτικης οικογένειας. Αδέλφια του ήταν οι Παντιάς, Στρατής, Αυγουστής και Θωμάς. Προεπαναστατικά ίδρυσε εμπορικό οίκο στη Σμύρνη, ενώ στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στο Λιβόρνο. Αντιλαμβανόμενος την σημασία της βρετανικής αγοράς ίδρυσε με τον αδελφό του Στρατή εμπορικό κατάστημα στο Λονδίνο, ενώ λίγο μετά το 1820 εγκαταστάθηκε οριστικά στην Οδησσό απασχολούμενος με το εμπόριο σιτηρών. Ο εμπορικός οίκος Ράλλη στην Οδησσό συγκαταλεγόταν στους σημαντικότερους της πόλης με εξαγωγές αξίας 514.337 ρουβλιών. Παράλληλα ασχολήθηκε με την ναυτιλία διατηρώντας ολιγάριθμο εμπορικό στόλο.

Υπήρξε αντιπρόεδρος του Εμπορικού Επιμελητηρίου Οδησσού, ενώ χρημάτισε και πρόξενος των ΗΠΑ.

Απεβίωσε στο Παρίσι. Ήταν νυμφευμένος και είχε έναν γιο, τον Στέφανο Ράλλη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Παπουλίδης Κωνσταντίνος, *Ζαννής (Ιωάννης) Ράλλης*, Ένθετο "Επτά Ημέρες" της εφημερίδας Η Καθημερινή, 21 Νοεμβρίου 2004, σελ. 8
2. 1 2 3  Δελής, Απόστολος (7 Νοεμβρίου 2007). «Οικογένεια Ράλλη». *Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού - Εύξεινος Πόντος*. Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού. Ανακτήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 2016.
Ο **Δημήτρης Π. Μακρής** είναι ειδικός Επιστήμης και Χημείας Τροφίμων και μέλος ΔΕΠ στο τμήμα Επιστήμης Τροφίμων και Διατροφής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1974 στην Ξάνθη. 

Σπούδασε σε Ελλάδα και Γαλλία. Απέκτησε το διδακτορικό του δίπλωμα στη χημεία τροφίμων από το Imperial College, στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου.

Σταδιοδρομία
------------

Έχει υπηρετήσει για πάνω από 18 έτη επισκέπτης καθηγητής στο Τμήμα Ποιότητας Τροφίμων & Χημείας Φυσικών Προϊόντων του Μεσογειακού Αγρονομικού Ινστιτούτου Χανίων (CIHEAM), στη χημεία λιπών & αντιοξειδωτικών. Έχει διατελέσει μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Τμήμα ∆ιατροφής και ∆ιαιτολογίας του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου και για 8 ακαδημαϊκά έτη διετέλεσε λέκτορας και επίκουρος καθηγητής Βιοχημείας Τροφίμων στο Τμήμα Επιστήμης Τροφίμων και ∆ιατροφής του Πανεπιστημίου Αιγαίου.

Τα ερευνητικά ενδιαφέροντά του επικεντρώνονται κυρίως στην αξιοποίηση αποβλήτων της βιομηχανίας τροφίμων και βιομάζας για την παραγωγή προϊόντων προστιθέμενης αξίας (λ.χ. αντιοξειδωτικά, χρωστικές) μέσω τεχνολογιών εκχύλισης και μοντελοποίησης, και στη
πολυφαινολική σύσταση και αντιοξειδωτική δράση φαρμακευτικών και αρωματικών φυτών.

Έργο και διακρίσεις
-------------------

Έχει δημοσιεύσει περισσότερα από 170 ερευνητικά άρθρα και κατέχει περισσότερες από 9.500 αναφορές (h-index: 47), και επίσης έχει συμβάλει σε σειρά χρηματοδοτούμενων ερευνητικών διεθνών και εθνικών προγραμμάτων. Έχει εκλεγεί ως μέλος της συντακτικής επιτροπής των διεθνών περιοδικών υψηλού κύρους, *Journal of Applied Research on Medicinal & Aromatic Plants* (Elsevier) και *Molecules* (MDPI).

Τον Οκτώβριο 2020 σε μελέτη της έρευνας των Ioannidis κ.ά. στο επιστημονικό περιοδικό Plos Biology, το όνομά του συμπεριλήφθηκε στους καταλόγους Mendeley Data 2020 για τη διεθνή απήχηση του έργου του στην επιστήμη και τη χημεία τροφίμων και τα φυσικά προϊόντα.

Πηγές
-----

1. ↑  «Δημήτρης Μακρής». *food.uth.gr*. 23 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2022.
2. ↑  «Dimitris P. Makris PhD DIC». *‪Google Scholar‬*. Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2022.
3. ↑  Ioannidis, John P. A.; Boyack, Kevin W.; Baas, Jeroen (2020-10-16). «Updated science-wide author databases of standardized citation indicators». *PLOS Biology* (Public Library of Science (PLoS)) **18** (10): e3000918. doi:https://journals.plos.org/plosbiology/article?id=10.1371/journal.pbio.3000918. ISSN 1545-7885.
4. ↑
5. ↑  «Είκοσι καθηγητές του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας στις λίστες με τους πιο επιδραστικούς επιστήμονες». *e-thessalia.gr*. 2 Δεκεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2022.
Ο **Δημήτρης Πίττας** (γεν. Αθήνα, στις 8 Απριλίου του 1958, ύψος 1,80 μ.) είναι παλαίμαχος Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού μέσου, με πολυετή καριέρα στα Εθνικά Πρωταθλήματα.

Ξεκίνησε την αγωνιστική του σταδιοδρομία από την ερασιτεχνική ομάδα του Γ.Σ. Πατησίων το 1974, σε ηλικία 13,5 ετών. Αναδείχθηκε πρωταθλητής Αθηνών και παράλληλα κλήθηκε και αγωνίσθηκε στην Εθνική Ομάδα των Νέων, αλλά και στην Εθνική Ομάδα Ερασιτεχνών παικτών. Το 1976 συμμετείχε στα Τελικά του Βελγίου και με τις δυο αυτές Ομάδες. Το καλοκαίρι του 1978 μεταγράφηκε στην Κόρινθο, όπου έμεινε τρεις χρονιές, κατακτώντας τίτλο πρωταθλητή Β΄Εθνικής και ανέβηκε στην Α΄Εθνική το 1979, όπου και έπαιξε το 1979-80 και το 1980-81. Από το 1981-82 αγωνιζόταν στον Εθνικό και κλήθηκε στην Εθνική Ομάδα των Ανδρών. Παράλληλα, είχε καταταγεί στην Ελληνική Αστυνομία (τότε χωροφυλακή) και αγωνιζόταν στην Εθνική Ομάδα των Ενόπλων Δυνάμεων, επί 15 έτη, ως αρχηγός. Το 1985 μεταπήδησε στον ΠΑΟΚ, ενώ είχε προτάσεις και από ΟΣΦΠ, Λόκερεν Βελγίου. Από το 1986 και για τα επόμενα τρία χρόνια ήταν ποδοσφαιριστής στην ΑΕΚ με την οποία πήρε το πρωτάθλημα του 1989, ενώ στη συνέχεια ήταν στην ΕΑΡ (Β΄Εθνικής), όπου ολοκλήρωσε την καριέρα του το 1992.

Συνολικά, έλαβε μέρος σε **256** επίσημους αγώνες πρωταθλήματος της μεγάλης κατηγορίας, σημειώνοντας **47** τέρματα. Αναλυτικά, με Κόρινθο είχε 66 συμμετοχές και 18 γκολ, με Εθνικό 120 συμμετοχές και 24 γκολ, με ΠΑΟΚ 27 συμμετοχές και 1 γκολ και με ΑΕΚ 43 συμμετοχές και 4 γκολ.

Διακρινόταν για την πολύ καλή τεχνική του κατάρτιση και το ευθύβολο και ισχυρό του σουτ, ιδιαίτερα σε εκτελέσεις φάουλ.

Πηγές
-----

* Γεώργιος Παγιωτέλης, "Το Έπος της Α΄Εθνικής", ένθετο περιοδικού "ΟΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ", τεύχη ετών 1994-98, έκδοση Κλεομένης Γεωργαλάς Ε.Π.Ε.
* "40 χρονια ποδόσφαιρο και ΠΡΟ-ΠΟ", έκδοση εφημερίδας "ΠΡΟΠΟΡΑΜΑ" (2000)
* Διεθνής ποδοσφαιρική ιστοσελίδα
* Ανδρέας Μπόμης, "Αλμανάκ ποδοσφαίρου", έκδοση περιοδικού "Εικόνες" (1991)
Ο **Ιγκουανόδοντας** (Iguanodon) ήταν φυτοφάγος δεινόσαυρος που έζησε από τη μέση Ιουράσια έως την Κρητιδική περίοδο. Είναι από τους πιο γνωστούς δεινόσαυρους, και τα απολιθώματά του από τα πρώτα που βρέθηκαν. Απολιθώματά του βρέθηκαν στη Βρετανία, τη Βόρεια Αφρική και την Ασία.Ήταν σχετικά μεγάλο ζώο, φτάνοντας τα 15 μέτρα σε μήκος και τους 8 τόνους σε βάρος, πλησιάζοντας έτσι τις διαστάσεις και το βάρος ενός σαρκοβόρου. Υπήρξαν εξελικτικοί πρόγονοι των αδρόσαυρων και συνήθως συμπεριλαμβάνονται στις *Αδροσαυρίδες*.

Ήταν ένας αρκετά μεγαλόσωμος φυτοφάγος δεινόσαυρος. Το ρύγχος του κατέληγε σε κεράτινο ράμφος χωρίς δόντια. Στο πίσω μέρος του στόματός του, όμως, είχε πολλές σειρές δοντιών. Τα δόντια του ήταν κατάλληλα προσαρμοσμένα ώστε να μασούν πολλά και διαφορετικά φυτά. Πιστεύεται ότι ο Ιγκουανόδοντας έτρωγε την τροφή του μασώντας την καλά, όπως κάνουν σήμερα οι άνθρωποι. Φαίνεται ότι οι Ιγκουανόδοντες ζούσαν σε ομάδες και πρόσεχαν τα μικρά τους. Είχαν αρκετά μεγάλο εγκέφαλο και αναπτυγμένες αισθήσεις. Η μακριά ουρά του Ιγκουανόδοντα ήταν ενισχυμένη με οστέινους τένοντες. Ο Ιγκουανόδοντας είχε μακριά και δυνατά χέρια. Κάθε χέρι είχε τέσσερα δάκτυλα κι έναν αντίχειρα. Ο αντίχειρας είχε εξελιχθεί σε αγκάθι, το οποίο ο δεινόσαυρος χρησιμοποιούσε για άμυνα και για να βρίσκει τροφή. Τα τρία μεσαία δάκτυλα ήταν ενωμένα σαν οπλή. Οι Ιγκουανόδοντες περπατούσαν πότε στα τέσσερα και πότε στα δύο πόδια.
Η μέση βαθμίδα απεικόνισης του Θυρεού του Βελιγραδίου.
Ο **Θυρεός του Βελιγραδίου** (σερβικά: *Грб Београда*) είναι το επίσημο σύμβολο της πόλης του Βελιγραδίου και έχει τρεις εκφάνσεις (τη βασική, τη μέση και τη μεγάλη).

Η εραλδική ιστορία του Βελιγραδίου είναι μακρά και ανάγεται στην εποχή που η πόλη έγινε για πρώτη φορά σερβική πρωτεύουσα, κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του Δεσπότη Στέφανου Λαζάρεβιτς, όταν το σύμβολο αναφέρθηκε για πρώτη φορά έμμεσα στη βιογραφία του Δεσπότη Λαζάρεβιτς. Ο πρώτος γνωστός εραλδικός θυρεός της πόλης εμφανίζεται το 16ο αιώνα και είναι πιθανώς ουγγρικής προέλευσης. Καθώς η πόλη περνούσε από χέρι σε χέρι διαφόρων λαών, έτσι άλλαζε και η εραλδική της εκπροσώπηση, ενώ την εποχή της Τουρκοκρατίας η πόλη δεν είχε καν θυρεό, ο οποίος εμφανίζεται και πάλι με την κατάληψή της από τους Αυστριακούς.

Η ιστορία του θυρεού του Βελιγραδίου, ο οποίος χρησιμοποιείται σήμερα, ξεκίνησε το 1931 όταν επελέγη επίσημα, μέσα από διαγωνισμό που κέρδισε ο Τζόρτζε Αντρέγεβιτς-Κουν. Στη σοσιαλιστική εποχή ο θυρεός χάνει την χρήση του, ενώ εμφανίζεται και πάλι μετά τη δημοκρατική μετάβαση της δεκαετίας του 1990. Από τη δεκαετία του 2000 θα αναθεωρηθεί σε τρεις βαθμίδες απεικόνισης, που εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται ως σήμερα.

Η χρήση του θυρεού του Βελιγραδίου περιγράφεται στο καταστατικό της πόλης και σε ειδικούς κανονισμούς της, οι οποίοι ρυθμίζουν και επιβάλλουν κυρώσεις σε διάφορες περιπτώσεις λεπτομερώς.

### Συμβολισμός

Ο θυρεός περιέχει τα σερβικά εθνικά χρώματα (κόκκινο, μπλε και λευκό). Το κόκκινο έδαφος συμβολίζει το αίμα που έχει χυθεί στην πόλη, κατά τη διάρκεια πολλών συγκρούσεων. Ο μπλε ουρανός συμβολίζει την ελπίδα και την πίστη σε ένα καλύτερο μέλλον. Τα λευκά τείχη και ο πύργος συμβολίζουν το όνομα της πόλης (Βελιγράδι – Μπέογκραντ σημαίνει κυριολεκτικά «η λευκή πόλη). Τα λευκά ποτάμια πάνω στο κόκκινο έδαφος αντιπροσωπεύουν το Δούναβη και το Σάββα ποταμό, καθώς και την αρχέγονη ιστορία του Βελιγραδίου, η οποία συμβολίζεται και από τη ρωμαϊκή τριήρης. Οι ανοιχτές πύλες, τέλος, αντιπροσωπεύουν την ελεύθερη επικοινωνία και το εμπόριο με τον υπόλοιπο κόσμο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Belgrade coat of arms and flag». City of Belgrade. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2009.
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2020.
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 29 Μαρτίου 2020.
4. ↑
5. ↑
6. ↑
Μεταξύ των πολυάριθμων χάλκινων αντικειμένων και ειδωλίων που εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών συγκαταλέγεται ένα χάλκινο θυμιατήριο με τη μορφή πεπλοφόρου γυναίκας.

Περιγραφή
---------

Στην αίθουσα 9 του Αρχαιολογικού Μουσείο Δελφών, εκτίθενται σε κεντρική περίοπτη θέση χάλκινα αναθήματα που βρέθηκαν στον αποθέτη της Ιεράς Οδού, μπροστά στην Άλω. Περιλαμβάνουν ένα ζεύγος αθλητών, ένα ειδώλιο αθλητή και ένα αριστουργηματικό χάλκινο θυμιατήριο. Τα αντικείμενα αυτά, μαζί με πολλά άλλα, βρέθηκαν στον αποθέτη της Ιεράς Οδού, μπροστά στην Άλω. 
Το σώμα του αγγείου, που προσομοίαζε με λέβητα,είναι ημισφαιρικό και στηρίζεται σε ένα αγαλμάτιο πεπλοφόρου κόρης. 
Η γυναικεία μορφή φορά δωρικό πέπλο και έχει τα μαλλιά της μαζεμένα σε κεκρύφαλο, χαρακτηριστικό κάλυμμα κεφαλής της κλασικής περιόδου, που μοιάζει με δίχτυ. Η μορφή στηρίζεται στο δεξί της πόδι, ενώ το αριστερό φαίνεται έτοιμο να βηματίσει, με μιαν αέρινη κίνηση. Η γυναίκα στρέφει το πρόσωπό της προς το δεξί της χέρι. Στον ημισφαιρικό λέβητα τοποθετούσαν το θυμίαμα και το σκέπαζαν με διάτρητο κάλυμμα που άφηνε τον καπνό να διαχέεται στο χώρο, το οποίο όμως δυστυχώς δεν σώζεται. Στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας εκτίθενται πεπλοφόρες γυναικείες μορφές που προσομοιάζουν στο θυμιατήριο αυτό. 
Το πιθανότερο είναι ότι αποτελεί έργο παριανού εργαστηρίου και χρονολογείται περί το 460-450 π.Χ. αν και έχουν διατυπωθεί απόψεις ότι προέρχεται από τοπικό εργαστήριο των Δελφών ή κάποιας πόλης του Κορινθιακού κόλπου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Rolley, C. Les statuettes de bronze.

Βιβλιογραφία
------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο αρχαιολογία | Πύλη αρχαιολογία |

* Ρoζίνα Κολώνια, "Το Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών", (οδηγός του μουσείου), "Εκδόσεις Ολκός", Αθήνα 2006, ISBN 960-86743-9-5, (ολόκληρο το βιβλίο σε ηλεκτρονική μορφή, στην ιστοσελίδα του Κοινωφελούς Ιδρύματος Ιωάννη Σ. Λάτση). Επίσης, "Το Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών", φωτογράφιση: Γιάννης Πατρικιάνος, Κώστας Ξενικάκης, έκδοση:Υπουργείο Πολιτισμού, Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων, Αθήνα 2009, ISBN 978-960-214-841-9,
* Rolley, Claude, "Fouilles de Delphes. Les statuettes de bronze", 5, 1, École Française d'Athènes, Paris 1969,
Οι **Θυσσαγέτες** ήταν αρχαίος λαός της στέπας που αναφέρεται από τον Ηρόδοτο ότι κατοικούσε στο βορειο-ανατολικό τμήμα της Σκυθίας.

Ο Ηρόδοτος σημειώνει ότι επρόκειτο για έναν πολυπληθή λαό με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και κύριο μέσο επιβίωσης και προσπορισμού το κυνήγι. Μπορούσε κάποιος να τους συναντήσει μετά από πορεία επτά ημερών, κινούμενος βόρεια μετά την έρημο των Βουδίνων.

Δείτε επίσης
------------

* Γέτες
* Μασσαγέτες

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ιστορίαι Ηροδότου, Μελπομένη, 22: *Βουδίνων δὲ κατύπερθε πρὸς βορέην ἐστὶ πρώτη μὲν ἔρημος ἐπ᾽ ἡμερέων ἑπτὰ ὁδόν, μετὰ δὲ τὴν ἔρημον ἀποκλίνοντι μᾶλλον πρὸς ἀπηλιώτην ἄνεμον νέμονται Θυσσαγέται, ἔθνος πολλὸν καὶ ἴδιον· ζῶσι δὲ ἀπὸ θήρης*
Η **Θεοτόκος Βρεφοκρατούσα** είναι έργο του Εμμανουήλ Λαμπάρδου και εκτίθεται στο Μουσείο Μπενάκη.

Περιγραφή
---------

Η **Θεοτόκος Βρεφοκρατούσα** εικονίζεται σε στάση προστομής κατά τον συνήθη τύπο της Οδηγήτριας Το δεξί χέρι της το έχει προς το στήθος της ενώ με το αριστερό βαστάει τον Ιησού, ο οποίος ευλογεί με το δεξί χέρι. Στο αριστερό χέρι του κρατάει ειλητάριο κλειστό.Εκατέροθεν του Ιησού υπάρχει η ονομασία  *Η ΟΔΗΓΗΤΡΙΑ* Στην αριστερή κάτω γωνία *ΧΕΙΡ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΤΟΥ ΛΑΜΠΡΑΔΟΥ ΑΧΚ(;)Ε(;)*. Η τεχνική και το χρώμα των προσώπων και των γυμνών μελών παρουσιάζει λειότητα και προσπάθεια ανεπάισθητης μετάβασης από τους σκοτεινούς τόνους προς τους πιο φωτεινούς ώστε να καταντά το όλο έργο ψυχρό. Οι διαστάσεις του είναι 0,225Χ0,0,175.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανδρέας Ξυγγόπουλος, Κατάλογος Εικόνων Μουσείου Μπενάκη, Εν Αθήναις 1936,σελ.31

Πηγές
-----

* Ανδρέας Ξυγγόπουλος, Κατάλογος Εικόνων Μουσείου Μπενάκη, Εν Αθήναις 1936
Ο **Ηλίας Χαραλάμπους** είναι ποδοσφαιριστής και αγωνίζεται στην θέση του αμυντικού. 

Άρχισε την καριέρα του από την Ομόνοια Λευκωσίας από όπου και πήρε γρήγορα φανέλα βασικού με την εκπληκτική του απόδοση. Στην πρώτη του θητεία με την Ομόνοια κατάφερε να κατακτήσει 2 πρωταθλήματα και 2 κύπελλα. Με το τέλος του συμβολαίου του πολλές ήταν οι ομάδες που θέλησαν να τον αποκτήσουν κυρίως από την Ελλάδα. Ο ΠΑΟΚ όμως ήταν αυτός που κατάφερε να του αποσπάσει την υπογραφή. 

Παρόλο που δεν κατάφερε να προσαρμοστεί απόλυτα στο Ελληνικό Πρωτάθλημα ο Χαραλάμπους ήταν σχεδόν πάντα στην αποστολή του ΠΑΟΚ και τον βοήθησε πολύ στα παιχνίδια που έπαιξε. Μετά από 2 χρόνια επέστρεψε και πάλι στην παλιά του ομάδα, την Ομόνοια. Την περίοδο 2009-2010 θα είναι ο αρχηγός της Ομόνοιας, αφού ο Κώστας Καϊάφας αποχωρεί από την ενεργό δράση.

Στις 31 Μαΐου του 2011 ο αρχηγός της Ομόνοιας ενημερώθηκε από την διοίκηση πως είναι εκτός πλάνων της τεχνικής ηγεσίας (Νεόφυτος Λάρκου). Ο ποδοσφαιριστής που βγήκε από τις ακαδημίες της αγαπημένης του ομάδας και σε ενεργό δράση με την Ομόνοια από το 2000 λέει αντίο στην ομάδα του.
Το **ηχηρό διχειλικό κλειστό** (ΔΦΑ: <b>) είναι σύμφωνο των ομιλούμενων γλωσσών. Ως φώνημα και αλλόφωνο είναι παρόν στις πιο διαδεδομένες γλώσσες όπως τα αγγλικά (aback: [əˈbæk]), τα ισπανικά (**v**aso [baso], **b**eso [beso]) και τα γαλλικά. Στη νέα ελληνική υφίσταται ως φώνημα και συμβολίζεται με το δίγραφο <μπ> όπου μπορεί να εμπεριέχει και το έρρινο διχειλικό όταν δεν βρίσκεται σε αρχική θέση (π.χ. *ε**μπ**ρός* [eɱbros - eɱbros - ebros], ***μπ**όρα* [bora]). Στο ΔΦΑ συμβολίζεται με το γράμμα <b> του λατινικού αλφαβήτου.

Δείτε επίσης
------------

* Βητακισμός

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hualde, J. I. (2014): *Los sonidos del español*. Cambridge University Press.
2. ↑  Μποτίνης, Α. (2011): *Φωνητική της ελληνικής*. ISEL. σελ. 89.
3. ↑  Φωνολογικά για συγγραφείς όπως ο Newton το <μπ> αποτελεί αλλοφωνική πραγμάτωση των /mp/. βλ. Malikouti-Drachman, Angeliki (2001): «Greek Phonology: A Contemporary Perspective». *Journal of Greek Linguistics* 2. σελ. 187–243.
To **Εκλεκτοράτο του Μάιντς** (γερμανικά: *Kurfürstentum Mainz ή Kurmainz*, λατινικά: *Electoratus Moguntinus*) ήταν ένα από τα πιο αριστοκρατικά και επιδραστικά κράτη της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Στην ιεραρχία των Ρωμαιοκαθολικών, ο Αρχιεπίσκοπος-Εκλέκτορας του Μάιντς ήταν επίσης ο Πρίγκιπας της Γερμανίας, ένα καθαρό τιμητικό τίτλο που διεκδικήθηκε ανεπιτυχώς κατά καιρούς από άλλους αρχιεπίσκοπους. Υπήρχαν μόνο δύο εκκλησιαστικά Πριγκιπάτα-εκλεκτοράτα στην Αυτοκρατορία: το Εκλεκτοράτο της Κολωνίας και το Εκλεκτοράτο της Τριρ.

Ο Αρχιεπίσκοπος-Εκλέκτορας του Μάιντς ήταν επίσης Αρχικαγκελάριος της Γερμανίας (ένα από τα τρία συστατικά βασικά βασίλεια της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, τα άλλα δύο είναι της Ιταλίας και της Βουργουνδίας) και, κατατάσσεται πρώτος μεταξύ όλων των εκκλησιαστικών και κοσμικών πρίγκιπας της Αυτοκρατορίας και ήταν δεύτερος μετά τον αυτοκράτορα. Ο πολιτικός του ρόλος, ήταν ιδιαίτερα ως διαμεσολαβητής μεταξύ των κτημάτων της αυτοκρατορίας και του αυτοκράτορα.

Παραπομπές
----------

* Επίσημος ιστότοπος of the modern Diocese
* Map of the Archbishopric of Mainz in 1789

1. ↑  Sante, Georg Wilhelm (1937). «Bonifatius und die Begründung des Mainzer Bistums» (στα γερμανικά). *Historisches Jahrbuch* **57**: 157–97.
2. ↑  Augsburg, Coire, Constance, Eichstätt, Hildersheim, Paderborn, Speyer, Strasbourg, Worms, Würtzburg; Franck Lafage, *Les comtes Schönborn, 1642–1756*, L'Harmattan, Paris, 2008, vol 1, p. 69
3. ↑  Lafage, p. 69

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 154096437
* GND: 4100026-2

 |

 |
**Ηνίοχος (τορπιλάκατος) / P-22**

Τορπιλάκατος τύπου ‘NASTY’

Ναυπηγήθηκε το 1966-1967 στα ναυπηγεία ‘MANDAL – Norway’. Παρελήφθη στις 21 Νοεμβρίου του 1966. Ένα από τα 6 ομοίου τύπου πλοία : Ανδρομέδα ΙΙ, ‘Ηνίοχος’, ‘Κάστωρ ΙΙ’, ‘Κύκνος’, ‘ΠΗΓΑΣΟΣ ΙΙ’ και ‘Τοξότης’.

Αυτά τα πλοία αποτέλεσαν τον πρώτο Στολίσκο τορπιλακάτων του Ναυτικού. Ήταν τα πρώτα μεταπολεμικά σκάφη που κατασκευάστηκαν μετά από παραγγελία του Πολεμικού Ναυτικού και με δαπάνη της Ελληνικής Κυβέρνησης. Τα Ανδρομέδα ΙΙ και ‘Ηνίοχος’ απέπλευσαν από τη Νορβηγία στις 21 Δεκεμβρίου 1966 και έφθασαν στον Ναύσταθμο στις 6 Φεβρουαρίου 1967 μετά από επιπλέον ταξίδι 47 ημερών. Τα υπόλοιπα 4 Τ/Α μεταφέρθηκαν στην Ελλάδα με το ΝΑΥΚΡΑΤΟΥΣΑ. Το Φθινόπωρο του 1968 διερχόμενο τις Νοτιοδυτικές ακτές τις Αίγινας, προσάραξε και ναυάγησε. Δεν υπήρξαν θύματα.
Συντεταγμένες: 14°17′52″N 90°47′13″W﻿ / ﻿14.29778°N 90.78694°W﻿ / 14.29778; -90.78694

Η **Εσκουίντλα** (ισπανικά: *Escuintla*) είναι μια πόλη στη νότια κεντρική Γουατεμάλα και είναι πρωτεύουσα του διαμερίσματος Εσκουίντλα και έδρα του ομώνυμου δήμου. Είναι η μεγαλύτερη και πιο σημαντική πόλη που βρίσκεται στα παράκτια πεδία του Ειρηνικού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, η πόλη της Εσκουίντλα είχε 86.678 κατοίκους και ο δήμος 119.897 κατοίκους. Βρίσκεται νότια του ηφαιστειακού συμπλέγματος που περιλαμβάνει το Βολκάν ντε Φουέγο, ένα από τα πιο ενεργά ηφαίστεια της Γουατεμάλας.

Η Εσκουίντλα είναι μια από τις παλιότερες πόλεις στα παράκτια πεδία του Ειρηνικού. Η πόλη είναι κτισμένη στη θέση του προαποικιακού οικισμού Πιπιλ. Ο οικισμός αυτός αποκαλούταν επίσης Ισκιτεπέκ, που στην τοπική γλώσσα σημαίνει «ο λόφος των σκύλων». Το σημερινό όνομα είναι παραφθορά αυτού του ονόματος.

Οικονομία
---------

Η πόλη είναι ανάμεσα στις πιο βιομηχανοποιημένες της χώρας, ενώ είναι επίσης σημαντικό κέντρο αγροτικής και κτηνοτροφικής παραγωγής. Σήμερα η Εσκούιντλα είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος εμπορικός κόμβος της Γουατεμάλας μετά την πρωτεύουσα. Όλο το διαμέρισμα έχει ζεστό κλίμα με έντονες βροχοπτώσεις τη περίοδο από το Μάιο μέχρι τον Οκτώβριο και είναι ιδανικό για καλλιέργεια τροπικών φρούτων. Η πιο σημαντική καλλιέργεια είναι το ζαχαροκάλαμο και καλλιεργείται επίσης καπνός, καφές, κάρδαμο και βαμβάκι. Η περιοχή παράγει επίσης θαλασσινά και εκτρέφονται αγελάδες. Η πόλη έχει επίσης ένα μικρό διυληστήριο πετρελάιου. Η πόλη δεν αποτελεί τουριστικό προορισμό και οι τουρίστες την επίσκεπτονται μόνο για μετεπιβάσεις σε διαφορετικές γραμμές λεωφορείων, καθώς η πόλη διαθέτει πυκνό δίκτυο λεωφορειακών γραμμών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.ine.gob.gt/ine/proyecciones/.
2. 1 2  Iain Stewart, Mark Whatmore (2002). *The Rough Guide to Guatemala*. σελ. 243. ISBN 1858288487.
3. ↑  Cindy Forster (2001). *The Time of Freedom: Campesino Workers in Guatemala's October Revolution*. Πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ. σελ. 17. ISBN 0822961369.
4. ↑  Lucas Vidgen (2007). *Lonely Planet Guatemala*. σελ. 203. ISBN 1741044723.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Escuintla στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 159474435
* LCCN: n82151665
* SUDOC: 177127937

 |

 |
**Εδαφικές εκλογές** διεξήχθησαν στον Άγιο Πέτρο και Μικελόν στις 19 Μαρτίου 2017, προκειμένου να ανανεωθεί το Εδαφικό Συμβούλιο.. Η λίστα Αρχιπέλαγος Αύριο με επικεφαλής τον Στεφάν Αρτανό κέρδισε τον πρώτο γύρο με ποσοστό 70,17% των ψήφων.

Εκλογικό σύστημα
----------------

Το Εδαφικό Συμβούλιο του Αγίου Πέτρου και Μικελόν αποτελείται από 19 μέλη, τα οποία εκλέγονται για πενταετή θητεία σε λίστα δύο γύρων στις δύο εκλογικές περιφέρειες του Αγίου Πέτρου και Μικελόν.

Υποψήφιοι
---------

2 λίστες έλαβαν μέρος. Πρόκειται για τη λίστα του Στεφάν Αρτανό, ο οποίος διεκδίκησε και πέτυχε για δεύτερη φορά την επανεκλογή του στο Εδαφικό Συμβούλιο με τη λίστα Αρχιπέλαγος Αύριο, ενώ ο Μάθιου Ρίρντον ήταν επικεφαλής της Λίστας Ακρωτήριο στο Μέλλον.

Αποτελέσματα
------------

Η συμμετοχή κατά το κλείσιμο των καλπών ήταν στο 71,67% που αντιστοιχούσε σε 3.588 ψηφοφόρους. Το 2012 η συμμετοχή ήταν 78,70%. .
Η λίστα Αρχιπέλαγος Αύριο του Αρτανό κέρδισε τον πρώτο γύρο με ποσοστό 70,17% των ψήφων.

### Αποτελέσματα εδαφικών εκλογών στον Άγιο Πέτρο και Μικελόν, 19 Μαρτίου 2017

Αποτελέσματα εκλογών του 2017.| Όνομα λίστας | Επικεφαλής λίστας | Άγιος Πέτρος | Μικελόν-Λανγκλάντ | Σύνολο |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Ψήφοι | % | Έδρες | Ψήφοι | % | Έδρες | Ψήφοι | % | Έδρες |
| Αρχιπέλαγος Αύριο | Στεφάν Αρτανό | 2.049 | 64,09 | 13 | 275 | 70,69 | 4 | **2.324** | **70,17** | **17** |
| Cap sur l'avenir (PRG) | Μάθιου Ρίρντον | 887 | 29,83 | 2 | 101 | 29,83 | 0 | 988 | 29,83 | 2 |
|
|  |
| Total exprimés | 2.936 | 91,83 |  | 376 | 96,66 |  | 3.312 | 92,36 |  |
| Λευκά | 159 | 4,97 | 10 | 0,31 | 169 | 4,71 |
| Άκυρα | 102 | 3,19 | 103 | 0,77 | 105 | 2,93 |
| **Σύνολο** | **3.197** | **100** | **15** | **389** | **100** | **4** | **3.586** | **100** | **19** |
| Αποχή | 1.319 | 29,21 |  | 107 | 21,57 |  | 1.426 | 28,37 |  |
| Εγγεγραμμένοι / Συμμετοχή | 4.516 | 70,79 | 496 | 78,43 | 5.012 | 71,63 |
|

Παραπομπές
----------

1. ↑   2017: focus on the community of Saint-Pierre-et-miquelon / Territoriales 2017: Focus on the community of Saint-Pierre-et-Miquelon
2. ↑   Article LO 536 to 540, page 115 Electoral Code - Constitutional Council
3. ↑   Territorial elections: figures of participation USAinformations
4. ↑   20% 202017.pdf Results of the elections of the territorial councilors of March 19, 2017 (pdf) saint-pierre 20% 20% 20% C3% A9lections% 20des% 20% -et-miquelon.pref.gouv.fr
Η γέμιση της κλειστής καμπίνας με υαλονήματα αυξάνει το φαινόμενο όγκο του ηχείου.
Κλειστή καμπίνα ακουστικής ανάρτησης
Tα ηχεία **κλειστού τύπου (ακουστικής ανάρτησης)** χρησιμοποιούν αεροστεγή καμπίνα σχετικά μικρού μεγέθους, με ηχοαπορροφητικό υλικό, στα οποία ο εσώκλειστος αέρας χρησιμοποιείται ως ανάρτηση (ελατήριο) για τον έλεγχο του γούφερ. Όταν ο κώνος του γούφερ κινείται προς τα έξω, δημιουργείται υποπίεση η οποία ρουφάει το μεγάφωνο πίσω στη θέση ηρεμίας. Όταν ο κώνος κινείται προς τα μέσα, αυξάνεται η πίεση του αέρα και σπρώχνει το κώνο προς τη θέση ηρεμίας. Τα ηχεία με καμπίνα ακουστικής ανάρτησης, διακρίνονται για το σφιχτό και βαθύ μπάσο, το οποίο έχει προοδευτική μείωση κάτω από το όριο αποκοπής. Από την άλλη όμως τείνουν να είναι χαμηλότερης ευαισθησίας γιατί η ακουστική ενέργεια που παράγεται από το πίσω μέρος του κώνου απορροφάται.

Η σχεδίαση αναπτύχθηκε από τον Edgar Villchur το 1954, και χρησιμοποιήθηκε στην πολύ επιτυχημένη σειρά ηχείων βιβλιοθήκης της Acoustic Research κατά τις δεκαετίες του 1960 και του '70. 

Παρά το γεγονός ότι δεν αποτελεί πλέον δημοφιλή εμπορική σχεδίαση, η αρχή της ακουστικής ανάρτησης διαθέτει το πλεονέκτημα της σχετικά γραμμικότερης λειτουργίας. Η βελτιωμένη γραμμικότητα της ανάρτησης του συστήματος αντισταθμίζει τη μάλλον χαμηλότερη ευαισθησία. Οι μονάδες μεγαφώνων της συγκεκριμένης σχεδίασης βασίζονται περισσότερο στα χαρακτηριστικά της καμπίνας, ενώ τα περισσότερα μοντέρνα γούφερ δεν είναι κατάλληλα για χρήση ακουστικής ανάρτησης.

Βιβλιογραφία
------------

* *Σάγος Γεώργιος Α.* Τεχνολογία Ηχείων*, Β' Έκδοση  Εκδόσεις Bookstars-Free Publishing, Αθήνα 2022* ISBN 9789605714734

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Closed-Box Loudspeaker Systems Part I: Analysis» (PDF). Richard H. Small.
Σε ένα τρίγωνο με πλευρές {\displaystyle \alpha ,\beta ,\gamma }, η ημιπερίμετρος είναι ίση με {\displaystyle \tau ={\tfrac {\alpha +\beta +\gamma }{2}}}.
Στην Ευκλείδεια Γεωμετρία, η **ημιπερίμετρος** ενός γεωμετρικού σχήματος είναι η ποσότητα ίση με το μισό της περιμέτρου του σχήματος.

Για παράδειγμα, σε ένα τρίγωνο με πλευρές {\displaystyle \alpha ,\beta ,\gamma } η ημιπερίμετρος είναι ίση με 

{\displaystyle \tau ={\frac {\alpha +\beta +\gamma }{2}}}.
Πιο γενικά, σε κάθε πολύγωνο με n πλευρές {\displaystyle \alpha \_{1},\alpha \_{2},\ldots ,\alpha \_{n}} η ημιπερίμετρος είναι ίση με 

{\displaystyle \tau ={\frac {\alpha \_{1}+\alpha \_{2}+\ldots +\alpha \_{n}}{2}}}.
Αρκετοί τύποι στην γεωμετρία λόγω συντομίας/συμμετρίας εκφράζονται συναρτήσει της ημιπεριμέτρου. Για παράδειγμα, ο τύπος του Ήρωνα δίνει το εμβαδόν ενός τριγώνου με πλευρές {\displaystyle \alpha ,\beta ,\gamma } και ημιπερίμετρο \tau  ως 

{\displaystyle \mathrm {E} ={\sqrt {(\tau -\alpha )\cdot (\tau -\beta )\cdot (\tau -\gamma )\cdot \tau }}}.

Δείτε επίσης
------------

* Περίμετρος
* Τύπος του Ήρωνα
* Τύπος Βραχμαγκούπτα

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πανακης, Ιωάννης (1974). *Μαθηματικά Δ'-Ε'-ΣΤ' Γυμνασίου (Θετικής κατευθύνσεως) Τόμος Δεύτερος*. Αθήνα: Οργανισμός Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων. σελίδες 39–46.
2. ↑  Κανελλος, Σπ. Γ. (1975). *Ευκλείδειος Γεωμετρία Δ',Ε',ΣΤ' Γμνασίου Θετικής Κατευθύνσεως*. Αθήνα: Οργανισμός Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων. σελίδες 137–139.
3. ↑  Στεργίου, Μπάμπης (2012). *Γεωμετρία 2: Μετρικές σχέσεις σε τρίγωνα, πολύγωνα - εμβαδά*. Αθήνα: Σαββάλας. σελ. 98. ISBN 978-960-493-159-0.
4. ↑  Ταβανλης, Χ. *Επίπεδος Γεωμετρία 1*. Ι. Χιωτέλη.
**Οι εκλογές της Εθνικής Συνέλευσης** πραγματοποιήθηκαν στο Νεπάλ στις 23 Ιανουαρίου 2020 και στις επτά επαρχίες για να εκλεγούν τα 18 από τα 19 αποχωρώντα μέλη της Εθνοσυνέλευσης. Σύμφωνα με το άρθρο 86 του Συντάγματος του Νεπάλ του 2015, το ένα τρίτο των μελών της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται κάθε έξι χρόνια μέσω ενός εκλεκτορικού κολεγίου. Μετά την πλήρη εφαρμογή της συνέλευσης το 2018, το ένα τρίτο των μελών που επιλέχθηκαν με κλήρωση αποχώρησαν έπειτα από δύο μόνο χρόνια.

Εκλεκτορικό κολέγιο
-------------------

Το εκλογικό σώμα αποτελείται από μέλη της επαρχιακής συνέλευσης και τον πρόεδρο / δήμαρχο και αντιπρόεδρο / αναπληρωτή δήμαρχο των τοπικών σωμάτων του Νεπάλ. Κάθε ψήφος των μελών της επαρχιακής συνέλευσης έχει βάρος σαράντα οκτώ ενώ κάθε πρόεδρος / δήμαρχος / αντιπρόεδρος / αναπληρωτής δήμαρχος έχει βάρος δεκαοκτώ. Το εκλογικό κολέγιο εκλέγει 56 μέλη στην Εθνοσυνέλευση και τρία μέλη, συμπεριλαμβανομένης μιας γυναίκας, διορίζονται από τον πρόεδρο έπειτα από πρόταση της κυβέρνησης του Νεπάλ.

Αποτελέσματα
------------

### Εθνικά

Αποτελέσματα |  |
| Συμβαλλόμενα μέρη | Έδρες |
| Σύνολο πριν | Έδρες που διεκδικούνται ως και | Κέρδισε | Σύνολο μετά | +/- |
|  | Κομμουνιστικό Κόμμα του Νεπάλ | 39 | 8 | **16** | 47 | +8 |
|  | Κογκρέσο του Νεπάλ | 13 | 7 | 0 | 6 | -7 |
|  | Κόμμα Ραστρίγια Τζανάτα του Νεπάλ | 2 | 2 | **2** | 2 | - |
|  | Κόμμα Σαματζμπάντι | 2 | 1 | 0 | 1 | -1 |
|  | Υποψήφιοι  | 3 | 1 | **1** | 3 | - |
|  |
| **Σύνολο** | **59** | **19** | **19** | **59** | - |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «National Assembly elections today». *The Himalayan Times* (στα Αγγλικά). 23 Ιανουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2020.
2. 1 2  «Constitute». *www.constituteproject.org* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2017.
3. ↑  Republica. «NCP sweeps upper house elections». *My Republica* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2020.
4. ↑  Όλα τα τρία μέρη του Κομουνιστικού Κόμματος του Νεπάλ, πριν και μετά. Ο Μπαμτέβ Γκαουτάμ χρίστηκε υποψήφιος στις 17 Σεπτεμβρίου 2020.