recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Αυτό το λήμμα αφορά τον **αθλητικό σύλλογο του Αιγίου**.  Για άλλες χρήσεις του όρου Κεραυνός, δείτε: Κεραυνός (αποσαφήνιση).     

Ο **Αθλητικός Γυμναστικός Σύλλογος Κεραυνός Αιγίου** είναι ελληνικό αθλητικό σωματείου, που δραστηριοποιείται στην πόλη του Αιγίου στην Αχαΐα. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1981 και οι αθλητές του αγωνίζονται με χρώματα το κίτρινο και το μπλε. Καλλιεργεί σήμερα αποκλειστικά το άθλημα της καλαθοσφαίρισης, διαθέτοντας νομική μορφή ερασιτεχνικού σωματείου. Στο παρελθόν είχε δημιουργήσει τμήματα και άλλων αθλημάτων, όπως ποδοσφαίρου, πετοσφαίρισης, χειροσφαίρισης, ποδηλασίας και ενόργανης γυμναστικής.

Ιστορική αναδρομή
-----------------

Σύμφωνα με το αρχείο του Πρωτοδικείου Πάτρας, το αρχαιότερο αθλητικό σωματείο της Αιγιάλειας ιδρύθηκε το 1903. Ονομαζόταν *Κεραυνός Αιγίου* και διέθετε δύο τμήματα, ποδοσφαίρου και ποδηλασίας. Ιδρυτές του ήταν δύο επιφανή μέλη της κοινωνίας του Αιγίου, ο Στέφανος Σουφλής και ο Κώστας Γεωργαντάς. Εξαιτίας, όμως, των δύσκολων συνθηκών της εποχής ο σύλλογος για κάποια χρόνια υπολειτουργούσε και το 1918 είχε παύσει τη λειτουργία του. Το όνομα όμως ενέπνευσε τον Τάκη Παγουράκη, ο οποίος στις 26 Μαρτίου 1981, ίδρυσε μαζί με τον Τάκη Γριβέρη, τον Βασίλη Μουντζουρούλια, τον Αριστείδη Φίλια και τον Αποστόλη Πρίνο, τον νέο Κεραυνό Αίγίου.

Τα τρία πρώτα χρόνια λειτούργησε αποκλειστηκά σαν ποδοσφαιρικός σύλλογος, λαμβάνοντας μέρος στο Πρωτάθλημα της Γ' Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει η Ε.Π.Σ. Αχαΐας. Το 1983 το ποδόσφαιρο παραχωρεί τη θέση του στην καλαθοσφαίριση. Στο επόμενο διάστημα ιδρύθηκαν τμήματα ενόργανης γυμναστικής και χειροσφαίρισης, χωρίς ωστόσο να μακροημερεύσουν. Επίσης ιδρύθηκε τμήμα γυναικείας πετοσφαίρισης με προπονητή τον Κώστα Βελισσαρόπουλο που για εννέα συνεχείς περιόδους συμμετείχε σε επίσημες διοργανώσεις.

Τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών
----------------------------

Κύριο λήμμα: Κεραυνός Αιγίου (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Σήμερα ο Κεραυνός καλλιεργεί μόνο το άθλημα της καλαθοσφαίρισης, διατηρώντας τόσο ομάδα ενηλίκων ανδρών, όσο και ακαδημίες νεαρών ηλικιακά αθλητών. Οι αθλητές του αγωνίζονται με χρώματα το κίτρινο και το μπλε, αν και επίσης έχουν χρησιμοποιηθεί εναλλακτικά το μαύρο και το λευκό. Διατηρεί νομική μορφή ερασιτεχνικού σωματείου. Ως έδρα χρησιμοποιεί το Δημοτικό Κλειστό Γυμναστήριο Αιγίου, χωρητικότητας 550 καθήμενων θεατών.

Διαθέτει στην τροπαιοθήκη του πέντε Πρωταθλήματα Α1 Κατηγορίας Αχαΐας-Ηλείας, καθώς και ένα Πρωτάθλημα Γ' Εθνικής Κατηγορίας. Η υψηλότερη Κατηγορία στην οποία έχει ποτέ διαγωνιστεί είναι η Α2 Εθνική Κατηγορία, όπου ανέβηκε για πρώτη φορά την περίοδο 2008-09.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «1981-2016: 35 χρόνια Κεραυνός Αιγίου» Αρχειοθετήθηκε 2018-09-01 στο Wayback Machine. αφιέρωμα στον ιστότοπο ProtiOnline.gr, 26 Μαρτίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «1981-2016: 35 χρόνια Κεραυνός Αιγίου», αφιέρωμα στον ιστότοπο ProtiOnline.gr, 26 Μαρτίου 2016.
Ο **Ώτος** φέρεται ως μυθικός γίγαντας της ελληνικής μυθολογίας. Μαζί με τον Εφιάλτη είναι γνωστοί και ως Αλωάδες, οι γιοί του Αλωέως. Εισήγαγαν την λατρεία των Μουσών στον Ελικώνα, και ήταν ιδρυτές της Άσηρας καθώς και άλλων πόλεων. Οι τάφοι τους κατά μια εκδοχή βρίσκονται στην Ανθηδόνα της Βοιωτίας, αλλά και κατά μια άλλη στη Νάξο, όπου τιμώνταν ως ήρωες.

Ο Ώτος και ο Εφιάλτης, έπλευσαν στο νησί που τότε ονομαζόταν Στρογγύλη, πολέμησαν και νίκησαν τους Θράκες, και μετονόμασαν το νησί, με το όνομα Δίας. Οι Θράκες έμειναν εκεί περισσότερα από 200 χρόνια οπότε και το εγκατέλειψαν λόγω ξηρασίας. Οι Κάρες διαδέχθηκαν τους Θράκες και από τον βασιλιά τους Νάξο πήρε το νησί το σημερινό του όνομα.

Κατά τον ψ-Απολλόδωρο (Βιβλιοθήκη)

Κανάκη δὲ ἐγέννησεν
ἐκ Ποσειδῶνος Ὁπλέα καὶ Νιρέα καὶ Ἐπωπέα καιὶ Ἀλωέα καὶ Τρίοπα. Ἀλωεὺς μὲν οὒν ἐγημεν
(παντρεύτηκε) Ἰφιμέδειαν τὴν Τρίοπος, ἥτις Ποσειδῶνος ἠράσθη (ερωτεύτηκε), καὶ
συνεχῶς φοιτὼσα ἐπὶ τὴν θάλασσαν, χερσίν ἀρυομένη τὰ κύματα τοῖς κόλποις ἐνεφόρει
(παίρνοντας με τα χέρια τα κύματα τα έριχνε στον κόλπο της). Συνελθὼν δε αυτῇ
Ποσειδὼν (Και αφού κοιμήθηκε μαζί της ο Ποσειδώνας) δύο ἐγέννησε παίδας, Ὦτον
καὶ Ἐφιάλτην, τοὺς Ἀλωάδας λεγομένους. Οὗτοι κατ’ ἐνιαυτὸν ηὔξανον (μεγάλωναν κάθε
χρόνο) πλᾶτος μὲν πηχιαῖον, μῆκος δὲ ὀργυιαῖον, ἐννέα δὲ ἐτῶν γενόμενοι καὶ τὸ
μὲν πλᾶτος πηχῶν ἔχοντες ἐννέα τὸ δὲ μέγεθος ὀργυιῶν ἐννέα, πρὸς θεοὺς μάχεσθαι διενοοῦντο (σκέφτηκαν να τα βάλουν με
τους θεούς), καὶ τὴν μὲν Ὀσσαν ἐπὶ τὸν Ὄλυμπον ἔθεσαν, ἐπὶ δὲ τὴν Ὄσσαν θέντες
τὸ Πήλιον διὰ τῶν ὀρῶν τούτων ἠπείλουν εἰς οὐρανὸν ἀναβήσεσθαι (από αυτά τα
βουνά απειλούσαν ν’ ανέβουν στον ουρανό), καὶ τὴν μὲν θάλασσαν χώσαντες τοῖς ὄρεσι
ἐκποιήσειν ἔλεγον ἤπειρον (και να κάνουν τη θάλασσα γη παραχώνοντάς την με βουνά), τὴν δὲ γῆν θάλασσαν (ενώ τη γη να την κάνουν θάλασσα). Ἐμνῶντο δὲ (ήθελαν δε να πάρουν γυναίκα) Ἐφιάλτης μὲν Ἧραν, Ὦτος δὲ Ἄρτεμιν. Ἔδησαν (δέσανε) δὲ καὶ Ἄρην, τοῦτον μὲν οὖν Ἑρμῆς ἐξέκλεψεν (απελευθέρωσε). Ἀνῆλε δὲ τοὺς Ἀλωάδας ἐν Νάξῳ Ἄρτεμις δι’ ἀπάτης, ἀλλάξασα γὰρ τὴν ἰδέαν εἰς ἔλαφον διὰ μἐσων αὐτῶν ἐπήδησεν, οἱ δὲ βουλόμενοι εὐστοχῆσαι του θηρίου ἐφ’ ἑαυτοὺς ἠκόντισαν (Η Άρτεμις εξολόθρευσε τους Αλωάδες με απάτη. Άλλαξε τη μορφή της σε ελάφι και πήδησε ανάμεσά τους, κι εκείνοι θέλοντας να πετύχουν το ζώο, αλληλοακοντίστηκαν)

Κατά τον Αριστοφάνη, στο ‘Συμπόσιον’ του Πλάτωνος, κατά την προσπάθειά τους ν’ ανέβουν στον ουρανό τους κεραυνοβόλησε
ο Δίας, ο οποίος επιπλέον (κατά τον Αριστοφάνη του Συμποσίου μόνο) τους χώρησε, επειδή ήσαν κολλημένοι σε ένα σώμα με διπλά μέλη, χέρια, πόδια, και τα υπόλοιπα όργανα.

  


|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
**Γίγαντες της ελληνικής μυθολογίας** |
| --- |
|  |
| 
* Άθως
* Αγασθένης
* Άγριος
* Αλκυονέας
* Άλπος
* Αστραπαίος
* Δαμάσης
* Έμφυτος
* Εγκέλαδος
* Εφιάλτης
* Εύβοιος
* Εύφορβος
* Ευρύαλος
* Ευρυμέδων
* Εύρυτος
* Γρατίων
* Ιππόλυτος
* Οπλάδαμος
* Υπέρβιος
* Ιαπετός
* Χθονίων
* Κλυτίος
* Κοίος
* Μίμας
* Ορανίων
* Ώτος
* Πάλλας
* Παγκράτης
* Πέλορος
* Πολυβώτης
* Πορφυρίων
* Ροικός
* Θεοδάμας
* Θεομίσης
* Θόων
* Θούριος
* Τυφών
 |  |

 |
Ο **Σπύρος Δ. Κρεμεζής** (1894-1964) υπήρξε δικηγόρος, βουλευτής και υφυπουργός.

Γεννήθηκε στην Άμφισσα το 1894, γιός του δικηγόρου και βουλευτή Δημητρίου Σ. Κρεμεζή και της Ελένης, το γένος Θ. Κωνσταντίνου. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε σε ηλικία 20 ετών. Το 1915 κατετάγη στη Χωροφυλακή, όπου υπηρέτησε έως το 1920 με το βαθμό του ανθυπομοιράρχου. Σε αυτό το διάστημα συνέβαλε καθοριστικά στην εισαγωγή και καθιέρωση της χρήσης των δακτυλικών αποτυπωμάτων για την απόδειξη της ταυτοπροσωπίας, δημοσιεύοντας δύο σχετικές μελέτες. 

Πολιτεύθηκε με το κόμμα των Φιλελευθέρων υπό την ηγεσία του Ελ. Βενιζέλου και του Γ. Καφαντάρη. Στις εκλογές του 1923 εξελέγη βουλευτής Παρνασσίδος, ενώ στις εκλογές του 1926 και του 1932 εξελέγη βουλευτής Φθιώτιδος και Φωκίδος. Το 1927 κατά την συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος υπήρξε ο εισηγητής του κόμματος των Φιλελευθέρων. Διετέλεσε υφυπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση Ελ. Βενιζέλου του 1933.

Υπήρξε για πολλά χρόνια νομικός σύμβουλος των Γενικών Αποθηκών του Κράτους και παρέμεινε ενεργός δικηγόρος ως το τέλος της ζωής του. 

Πέθανε στην Αθήνα στις 21 Φεβρουαρίου 1964 και ενταφιάσθηκε την επομένη στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.

Αναφορές
--------

1. ↑  *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν "Ηλίου", τόμος ΙΑ*. σελ. 465.
2. ↑  Κρεμεζής, Σπύρος (1919). *Μελέτη περί εγκληματολογικής σημάνσεως*. Αθήνα: Εθνικό Τυπογραφείο.
3. ↑  Κρεμεζής, Σπύρος (1920). *Στοιχεία επιστημονικής αστυνομίας*. Αθήνα: Εθνικό Τυπογραφείο.
4. ↑  *Μητρώον Πληρεξουσίων, Γερουσιαστών και Βουλευτών 1822-1935* (PDF). Βουλή των Ελλήνων. 1986.
5. ↑   *Ελευθερία*. 22/2/1964, σελ. 4. .
**USA Today** (ελληνικά: Οι ΗΠΑ σήμερα) είναι ο τίτλος Αμερικανικής πανεθνικής κυκλοφορίας καθημερινής εφημερίδας που εκδίδεται από την εταιρεία Gannett Company. Ιδρύθηκε από τον Αλ Νιούχαρθ στις 15 Σεπτεμβρίου 1982. Η εφημερίδα διανέμεται και στις 50 πολιτείες, στο Πουέρτο Ρίκο, στην Ουάσινγκτον, το Γκουαχάν, στον Καναδά και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η εφημερίδα έχει την έδρα της στην περιοχή Τάισονς Κόρνερ στην Κομητεία Φέαρφαξ της Βιρτζίνια.

Κυκλοφορία
----------

Η εφημερίδα ανταγωνίζεται με την εφημερίδα *The Wall Street Journal* για τη θέση της πιο ευρέως κυκλοφορίσιμης εφημερίδας στις Ηνωμένες Πολιτείες, ένα τίτλο που κατείχε από το 2003. Σύμφωνα με το Εξεταστικό Γραφείο Κυκλοφορίας, η εφημερίδα έχει 1,8 εκατομμύρια αντίτυπα ως προς το Μάρτιο του 2012 σε σχέση με τα 2,1 εκατομμύρια της *The Wall Street Journal* αν και σε αυτό το νούμερο περιλαμβάνονται οι 400.000 εγγεγραμμένοι επί πληρωμή διαδικτυακοί αναγνώστες. Σύμφωνα με τον ανεξάρτητο πάροχο στοιχείων διαδικτυακής επισκεψιμότητας Similar Web, η ιστοσελίδα της USA Today ήταν η 100ή σε επισκεψιμότητα ιστοσελίδα στις Ηνωμένες Πολιτείες και 18η μεταξύ των ειδησεογραφικών ιστοσελίδων, προσελκύοντας περισσότερους από 65 εκατομμύρια επισκέπτες σε μηνιαία βάση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The ISSN portal» (Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Simplified Chinese, Αραβικά) ISSN International Centre. Παρίσι. 0734-7456.
2. ↑  «USA Today: Press Room : Press Kit». Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2012.
3. ↑  "«Tysons Corner CDP, Virginia». United States Census Bureau. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Νοεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2009.
4. 1 2  «FAS-FAX Report». Audit Bureau of Circulations. 31 Μαρτίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Μαρτίου 2013. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2012.
5. ↑  «USAtoday.com Traffic Statistics». SimilarWeb.. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2015.
6. ↑  «Top 50 sites in United States for News And Media». SimilarWeb. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2015-08-08.. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **USA Today** |
Το **Roundhay Garden Scene** είναι ιστορική ταινία μικρού μήκους του εφευρέτη Λουί Λε Πρενς του 1888. Είναι η αρχαιότερη ταινία που σώζεται σήμερα. Ο Λουί Λε Πρενς πειραματιζόταν με την εφεύρεσή του, όταν γύρισε τις σκηνές αυτές στον κήπο του σπιτιού της οικογένειας Γουίτνεϊ στο *Oakwood Grange*, ένα προάστιο του Ληντς στην Αγγλία. Στην ταινία εμφανίζονται ο γιος του Αντόλφ, η κυρία Σάρα Γουίτνεϊ, ο Τζόζεφ Γουίτνεϊ και η δεσποινίς Χάρριετ Χάρτλεϊ, σε φυσικές ξέγνοιαστες στιγμές. Η ταινία μικρού μήκους γυρίστηκε πιθανώς στις 14 Οκτωβρίου 1888. Η κινηματογραφική κάμερα είχε έναν φακό, και χρησιμοποιούσε χάρτινο φιλμ.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Roundhay Garden Scene στην IMDb

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
 |

 |
Ο **Σάντορ Μάτραϊ** (ουγγρικά: *Sándor Mátrai*), 20 Νοεμβρίου 1932 - 29 Μαΐου 2002, ήταν Ούγγρος διεθνής ποδοσφαιριστής.

Αγωνιζόμενος ως πλάγιος αμυντικός, αριθμούσε, συνολικά, 81 διεθνείς συμμετοχές με την Εθνική Ουγγαρίας από το 1956 έως το 1967, γεγονός το οποίο τον καθιστά ως τον Ούγγρο αμυντικό ποδοσφαιριστή με τις περισσότερες διεθνείς συμμετοχές όλων των εποχών.

Ο Μάτραϊ συμμετείχε σε τρία παγκόσμια κύπελλα με την Ουγγαρία, το 1958, το 1962 και το 1966. Επίσης, συμμετείχε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1960, όπου και κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο με την Εθνική Ουγγαρίας, ενώ, το 1965, κατέκτησε το Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων, διοργάνωση-πρόγονο του σημερινού Γιουρόπα Λιγκ, με τα χρώματα της Φερεντσβάρος, σύλλογο για λογαριασμό του οποίου και αγωνίστηκε σε όλη την διάρκεια της αγωνιστικής καριέρας του, κατάκτηση η οποία αποτελεί, έως σήμερα, την μοναδική ευρωπαϊκή συλλογική διάκριση στην ιστορία του ουγγρικού ποδοσφαίρου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  (Ουγγρικά) Pál Gajdács (9 Σεπτεμβρίου 2018). «Felavatták a Fradi egykori középhátvédje tiszteletére létrehozott emlékházat». *www.beol.hu*. BEOL. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2019.
2. ↑  (Ουγγρικά)
3. 1 2 3  (Γαλλικά) Raphaël Brosse (7 Δεκεμβρίου 2017). «Flórián Albert, l'Empereur devenu Roi». *footballski.fr*. Footballski - Le football de l'Est. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2019.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ποδόσφαιρο
* Πύλη:Ουγγαρία
 |

 |
O **Σπύρος Βασδέκης** (γεννημένος στις 23 Ιανουαρίου 1970) είναι Έλληνας πρώην πρωταθλητής του άλματος εις μήκος.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στο Βόλο στις 23 Ιανουαρίου 1970. 

Είναι αδελφός της παλιάς πρωταθλήτριας του στίβου, Όλγας Βασδέκη.

Διακρίσεις
----------

Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες του 1993. Τερμάτισε 10ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1993, 3ος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου του 1996 και 8ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου, το 1997.

Με νέο πανελλήνιο ρεκόρ, 8,10 μ, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο 4ο Βαλκανικό Πρωτάθλημα κλειστού στίβου που διεξήχθη στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, τον Φεβρουάριο 1997.

Το καλύτερο άλμα της καριέρας του στο μήκος είναι 8,19 μ, άλμα το οποίο επιτεύχθηκε τον Ιούλιο 1995 στη Βουδαπέστη. Αυτή η επίδοση τον κατατάσσει πέμπτο μεταξύ των Ελλήνων πρωταθλητών του μήκους, όλων των εποχών, πίσω από τον Λούη Τσατούμα, τον Μιλτιάδη Τεντόγλου, τον Κωνσταντίνο Κουκόδημο και τον Δημήτρη Φιλίνδρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *World Athletics Database*. 3014.
2. ↑  «Βασδεκης Σπυρος». *StivoZ.gr* (στα Λατινικά). 22 Νοεμβρίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιουλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουλίου 2021.
3. ↑
Η **Ήριννα** ήταν λυρική ποιήτρια από τη νήσο Τήλο. Το λεξικό *Σούδα* αναφέρει ότι ήταν σύγχρονη με τη Σαπφώ, αλλά ο εκκλησιαστικός συγγραφέας Ευσέβιος την τοποθετεί στον 4ο αιώνα π.Χ. άποψη που φαίνεται ορθότερη.

Βιογραφία
---------

Ελάχιστα είναι γνωστά για τη ζωή της Ήριννας. Το μόνο σίγουρο, όπως μαθαίνουμε από τα αφιερωμένα σ’ αυτήν επιγράμματα της *Παλατινής Ανθολογίας*, είναι ότι πέθανε στα δεκαεννιά της, άγαμη. Κάπως περισσότερα είναι αυτά που ξέρουμε για το έργο της.

Εργογραφία
----------

Περίφημο κατά την αρχαιότητα ήταν το έργο της *Ηλακάτη*, επύλλιο αποτελούμενο από 300 εξάμετρους σε δωρική διάλεκτο. Ελάχιστοι στίχοι σώθηκαν απ’ αυτό το μεγάλης ευαισθησίας έπος της παιδικής ηλικίας, που είχε ηρωίδα τη φίλη της Βαυκίδα, που πέθανε κι αυτή νεαρότατη και νιόπαντρη.

Στην *Παλατινή Ανθολογία* σώζονται τρία επιγράμματα της Ήριννας (VI 352, VII 710 και VII 712). Το πρώτο είναι εμπνευσμένο από την προσωπογραφία μιας φίλης της ενώ τα άλλα δύο είναι επιτύμβια της Βαυκίδας, της ηρωίδας της *Ηλακάτης*, έξοχα στο συναίσθημα, ειδικά το τελευταίο.

Στην *Παλατινή Ανθολογία* σώζονται επίσης επιγράμματα αφιερωμένα στην Ήριννα:

Ο ανώνυμος επιγραμματοποιός του ΙΧ 190 την ανακηρύσσει ισάξια του Ομήρου και υπέρτερη, από μιαν άποψη, της Σαπφούς. Ο Ασκληπιάδης (VΙΙ 11) αναρωτιέται πόση να ήταν η δόξα της αν δεν πέθαινε τόσο νέα, ο ανώνυμος του VΙΙ 12 τη χαρακτηρίζει αθάνατη και σύντροφο των Μουσών, ο Μελέαγρος (VΙΙ 13) μέμφεται τον Άδη γιατί άρπαξε την παρθενική μέλισσα κι ο Αντίπατρος ο Σιδώνιος (VΙΙ 713) παρομοιάζει την ποίησή της με χαμηλόφωνο τραγούδι κύκνου.

Προς τιμήν της μεγάλης αυτής λυρικής ποιήτριας:

1. Το 2007 ιδρύθηκε ομώνυμο επιστημονικό περιοδικό (*Ήριννα*) από τον Σύνδεσμο Φιλολόγων Δωδεκανήσου (με έδρα τη Ρόδο) στα 4 τεύχη του οποίου (2007, 2008, 2010) φιλοξενούνται πρωτότυπα επιστημονικά άρθρα που σχετίζονται με τη Φιλολογία και την Εκπαίδευση.
2. Έχει ιδρυθεί ομώνυμος Σύνδεσμος Τηλίων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Σύνδεσμος Φιλολόγων Δωδεκανήσου - Περιοδικό "Ήριννα"». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-04-04.. Ανακτήθηκε στις 2017-04-04.

Πηγές
-----

* Σίμος Μενάρδος, *Στέφανος: Εκλογαί αρχαίων ποιημάτων*, εκδ. Ι.Ν.Σιδέρης, Αθήνα, 1924, σελ. 93.
* Άρης Δικταίος, *Anthologia Graeca η λεγομένη Παλατίνη*, Γκοβόστης 1980, σ.360-366.
* Αριστόξενος Σκιαδάς, εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα, εκτενές άρθρο και βιβλιογραφία.
* Peter Jay, The Greek Anthology, ed. Allen Lane, 1973, p. 84.
* 
* 
* 

|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:  **Συγγραφέας:Ήριννα** |

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
* 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 317282446
* **ΕΒΕ**: 316868
* **AA**: 18813
* **BiblioNet**: **105998**
* LCCN: n79045090
* ISNI: 0000 0000 2158 7278
* GND: 118685155
* SELIBR: 333669
* SUDOC: 076429687
* BNF: cb15546819m (data)
* BIBSYS: 95001493
* BNE: XX1474470

 |

 |
Ο **Σπύρος Καγιαλές Καγιαλεδάκης** ήταν Κρητικός εθνικός αγωνιστής. Γεννήθηκε το 1872 και πέθανε το 1929.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1872. Η μητέρα του Μαρία, το γένος Ορνεράκη, ήταν από τα Σφακιά. Ο πατέρας του Δημήτρης, καταγόταν από τη Γραμβούσα. 

Ο Καγιαλές καταγόταν από ιστορική οικογένεια. Όλοι οι άνδρες της οικογένειας έλαβαν μέρος σε όλους τους αγώνες της εποχής τους για την Ελευθερία και την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα. Ο πατέρας του ήλθε νωρίς, μαζί με την οικογένειά του, από τα Καμπιά και εγκαταστάθηκε στην οδό Λάκων, στη Χαλέπα. Όταν αργότερα εγκαταστάθηκαν εκεί και τα παιδιά του με τις οικογένειές τους, ολόκληρη η γειτονιά αποκλήθηκε «Καγιαλεδιανά».

Στο Ακρωτήρι ο Σπύρος Καγιαλές υπηρέτησε από την αρχή της Επανάστασης του 1897 μαζί με τους αδελφούς του Γιώργο, Μανώλη, Αντώνη και Σήφη. Έγινε διάσημος για την γενναιότητα που επέδειξε ενώ είχε οχυρωθεί με άλλους αγωνιστές στον Προφήτη Ηλία -όπου και βρίσκονται σήμερα οι τάφοι των Βενιζέλων- στις 9 Φεβρουαρίου 1897. Όταν μια οβίδα θρυμμάτισε τον ιστό της Ελληνικής σημαίας αυτός την άρπαξε κάνοντας το ίδιο του το σώμα κοντάρι, κερδίζοντας έτσι τον θαυμασμό του στόλου των Μεγάλων Δυνάμεων που είχε κληθεί για να καταπνίξει την επανάσταση. Οι ναύαρχοι διέταξαν παύση πυρός, ενώ ο Ιταλός επικεφαλής του στόλου, υποναύαρχος Φελίτσε Κανεβάρο, έγραψε στα απομνημονεύματά του: «Η ανύψωση της σημαίας με αυτόν τον τόσο ηρωικό τρόπο, αποτέλεσε μια στιγμή της ζωής μου που δεν θα λησμονήσω ποτέ». Το γεγονός αυτό ήταν μια μεγάλη διπλωματική νίκη των Ελλήνων και έπαιξε σημαντικό ρόλο στην αυτονόμηση της Κρήτης λίγους μήνες αργότερα, λόγω της υποβολής, από τους ναυάρχους, ευνοϊκών εισηγήσεων προς τις κυβερνήσεις τους. Ο δήμος Ακρωτηρίου γιορτάζει κάθε χρόνο την επέτειο του βομβαρδισμού της 9ης Φεβρουαρίου 1897 και καταθέτει στεφάνια στον ανδριάντα του Καγιαλέ, του οποίου τα αποκαλυπτήρια έγιναν στις 21 Ιουλίου 1997. 

Επίσης, έλαβε μέρος στις μάχες του Δρίσκου κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-1913, όπου και πάλι διακρίθηκε για την ανδρεία του και τιμήθηκε με την απονομή ειδικών μεταλλίων και διπλώματος.

Γενναίος πολεμιστής υπήρξε και ο μονάκριβος γιος του Γιώργος, που διακρίθηκε στα πεδία των μαχών στη Μακεδονία, όπου και έπεσε. Ο χαμός του αγαπημένου του γιου, σημάδεψε την υπόλοιπη ζωή του και υπήρξε η πραγματική αιτία του θανάτου του, αργότερα. Από τη γυναίκα του Μαρία, το γένος Καπνισάκη, που ήταν από τα Κοντόπουλα των Κεραμειών, απόκτησε εκτός από τον Γιώργο και μία κόρη, την Ειρήνη.

Πέθανε στη Χαλέπα στις 5 Σεπτεμβρίου 1929 και αναπαύεται στον τάφο της οικογένειας στο νεκροταφείο της Αγίας Φωτεινής Χαλέπας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ὁ ἥρωας πού ἔκανε τό κορμί του κοντάρι γιά τήν σημαία». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Μαρτίου 2018. Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2019.

Πηγή
----

* Ιστοσελίδα για το Καγιαλές
Το ***The Immaculate Collection*** είναι ένα greatest hits άλμπουμ της Αμερικανίδας καλλιτέχνιδας Μαντόνα, το οποίο κυκλοφόρησε στις 9 Νοεμβρίου 1990 από την Sire Records. Περιέχει τις δεκαπέντε μεγαλύτερες επιτυχίες της από το 1983 έως το 1990, καθώς και δύο νέα κομμάτια, τα *Justify My Love* και *Rescue Me*. Ο τίτλος είναι ένα λογοπαίγνιο επηρεασμένο από την Άμωμη Σύλληψη (αγγ: The Immaculate Conception), τη σύλληψη της Παναγίας χωρίς το λεκέ τoυ προπατόρικου αμαρτήματος. Μία εκτεταμένη έκδοση, *The Holiday Collection*, εκδόθηκε στην Ευρώπη για να συνοδεύσει το άλμπουμ, αλλά και την επανέκδοση του σινγκλ της *Holiday*. Είναι το πρώτο άλμπουμ που χρησιμοποίησε την τεχνολογία ήχου *QSound*.

Το *Justify My Love*, το πρώτο σινγκλ του άλμπουμ, έγινε το ένατο νούμερο ένα χιτ της Μαντόνα στην Αμερική και αποτέλεσε ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα σινγκλς όλων των εποχών, λόγω του σεξουαλικού μουσικού βίντεο του. Το *Rescue Me* κυκλοφόρησε ως δεύτερο σινγκλ σπάζοντας ρεκόρ, αφού έκανε το ντεμπούτο του στο νούμερο δεκαπέντε στην Αμερική, το υψηλότερο ντεμπούτο από γυναίκα καλλιτέχνη στα Αμερικάνικα τσαρτς εκείνη την εποχή. Το άλμπουμ έγινε το δεύτερο άλμπουμ της Μαντόνα που κατάφερε να πιστοποιηθεί διαμαντένιο στην Αμερική, πουλώντας πάνω από δέκα εκατομμύρια αντίτυπα εκεί. Επίσης, πέρασε εννέα διαδοχικές εβδομάδες στην κορυφή των τσαρτς του Ηνωμένου Βασιλείου, είναι η δεύτερη γυναίκα μουσικός που κατάφερε να το επιτύχει αυτό. Το άλμπουμ έχει πουλήσει 30.000.000 αντίτυπα παγκοσμίως, καθιστώντας το ως το πιο επιτυχημένο greatest hits άλμπουμ από έναν σόλο καλλιτέχνη, αλλά και ένα από τα επιτυχημένα άλμπουμ όλων των εποχών.


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* BNF: cb38191797w (data)

 |

 |
Ο **Σπύρος Δάσιος** (1870 - 23 Δεκεμβρίου 1943) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και Νομάρχης.

Βιογραφία
---------

Καταγόταν από αρχοντική οικογένεια της Κορίνθου.

Σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δημοσιογράφος. Ο Γεώργιος Δροσίνης το 1898 του μεταβίβασε τη διεύθυνση της εφημερίδας "Εστία" μαζί με τον Άδωνη Κύρου. 

Στη συνέχεια (Φεβρουάριος 1910) διορίστηκε Νομάρχης Αχαΐας και Ήλιδος για ελάχιστους μήνες. Μετατέθηκε στη νομαρχία Κεφαλληνίας και ανέλαβε Νομάρχης Κεφαλληνίας τον Ιούλιο του 1910. Έπειτα ήταν Νομάρχης Αττικής και Βοιωτίας (1912). Επίσης, χρημάτισε Νομάρχης Σερρών από τον Δεκέμβριο του 1916 ως τον Ιανουάριο του 1917.
Στη συνέχεια έγινε επιθεωρητής νομαρχών και στην κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου διορίστηκε Γενικός Διοικητής Θράκης (1922) και από τον Ιούνιο έως τον Αύγουστο του 1918 Γενικός Διοικητής Λέσβου, όπου ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής και ίδρυσε το Άσυλο Παιδός για τη σίτιση, ένδυση και την εκπαίδευση μικρών παιδιών.
Κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν ενεργός στα μέτωπα.

Τον Δεκέμβριο του 1922 ανέλαβε Γενικός Διοικητής Θράκης, ενώ του αποδίδεται η θεμελίωση της Νέας Ορεστιάδας. Μερίμνησε για την εγκατάσταση των προσφύγων στη Θράκη και οργάνωσε τους Πανθρακικούς Αγώνες στην Κομοτηνή τον Ιούλιο του 1923.

Πέθανε τον Δεκέμβριο του 1943.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σπύρος Δάσιος, Γενικός Διοικητής Θράκης, θεμελιωτής και δημιουργός της Νέας Ορεστιάδας Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine. evros.e-citymap.gr, ανάκτηση 15-12-2015.
2. ↑  Νεολόγος, 3-7-1910, από το Μουσείο Τύπου Πατρών.
3. ↑  Νεολόγος, 7-7-1910, από το Μουσείο Τύπου Πατρών.
4. ↑  Περικλής Γρ. Αγγελόπουλος, Πολιτική Διοίκησις και Αυτοδιοίκησις εις την Βόρειον Ελλάδα 1912-1965, Θεσσαλονίκη 1965, σελ. 105.
5. ↑  Παναγιώτη Παρασκευαΐδη, Οι Νομάρχες του Νομού Λέσβου 1912-2006, Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Λέσβου, σελ. 24.
6. ↑  Αγγελόπουλος, Περικλής. *Πολιτική διοίκησις και αυτοδιοίκησις εις την Βόρειον Ελλάδα 1912-1965*. Θεσσαλονίκη. σελ. 91.
Ο όρος **Αβιζό** αφορά παλαιότερο τύπο πλοίου κατά χαρακτηρισμό αποστολής του (επιχειρήσεων που αναλάμβανε) και όχι κατά ναυπηγικό τύπο. Η λέξη είναι ισπανικής και ενετικής προέλευσης που σημαίνει ακρίβώς "είδηση". Επικράτησε κυρίως στο γαλλικό ναυτικό και εξ εκείνου στο άλλοτε ναυτικό μας, για το οποίο οι επίσημοι ελληνικοί όροι ήταν "απόστολο" (πλοίο) ή "αγγελιαφόρο", εκ του αγγλικού "αντβάις σιπ" που παραδόξως δεν διατηρήθηκαν.

Περιγραφή
---------

Το *αβιζό* ήταν μικρό πλοίο ειδικά προορισμένο για μεταβίβαση ειδήσεων που δεν έπρεπε ή δεν μπορούσαν λόγω απόστασης να δοθούν δια σημάτων με σημαίες και ειδικότερα από την "μοίρα κατόπευσης" προς τη μεσοπορεία του στόλου ή τη "ναυμαχική παράταξη". Κατόπτευε δηλαδή αρκετά μίλια προ του στόλου ως εμπροσθοφυλακή του. Για τέτοιες επιχειρήσεις επιλέγονταν από την αρχαιότητα ευκίνητα ταχύπλοα σκάφη οι "κέλητες" , κατά τον μεσαίωνα οι γαλέρες και αργότερα οι ημιολίες. Από δε τον 17ο αιώνα οι πρώτες φρεγάτες και τον επόμενο αιώνα οι μυοπάρωνες, τα βρίκια μέχρι και κορβέτες.

Τα αξιομνημόνευτα αβιζό
-----------------------

Μνημειώδες στη ναυτική ιστορία αβιζό ήταν το αγγλικό βρίκιο "Κιούριος" (= περίεργος) χάρις του οποίου επήλθε η νίκη του Τραφάλγκαρ. Άλλο επίσης περιώνυμο αβιζό ήταν η γαλλική κορβέτα "Λα Ντιλιζά" των ναυπηγών Σανέ και Οζάν (1801) που συνέχεια αμφέβαλαν για την αξιοπιστία του ημερολογίου της σε ταξίδι από το Αμβούργο στη Τζαμάϊκα λόγω της μεγάλης της ταχύτητας που ανέπτυξε. Κατά την εμφάνιση του ατμού δύο γαλλικά αβιζό είχαν τα πρωτεία. Στη μεν περίοδο του ατμού το τροχήλατο πλοίο "Εσταφέτ" και κατά δε της εφαρμογής της έλικας του Σωβάζ, το "Κορς" (= Κορσικανός) που ναυπηγήθηκε το 1842 από τον Αυγουστίνο Νορμάν.

Η τελειοποίηση όμως των ελαφρών σκαφών και ιδιαίτερα των ανιχνευτικών τύπου "σκάουτ" περιόρισε το αβιζό τόσο που ίσως αν δεν υπήρχαν τα εγκυκλοπαιδικά λεξικά να είχε ριφθεί και αυτός ο όρος στον "καιάδα" της λήθης.

Δείτε επίσης
------------

* Αλέγκρο (Αβιζό)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αβιζό** |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ήπειρος (αποσαφήνιση).

Στην ελληνική μυθολογία η **Ήπειρος** ήταν θυγατέρα του «σπαρτού» Εχίονα και της Αγαύης, κόρης του Κάδμου και της Αρμονίας. Η Ήπειρος ακολούθησε τον παππού της Κάδμο και την Αρμονία όταν εγκατέλειψαν τη Θήβα και κατευθύνθηκαν προς τα βόρεια, έχοντας μαζί τους την τέφρα του βασιλιά Πενθέα, αδελφού της Ηπείρου. Η Ήπειρος πέθανε στη Χαονία και ενταφιάστηκε σε ένα ιερό άλσος, το οποίο σχετιζόταν με τον μύθο της Ανθίππης και του Κιχύρου. Η περιοχή Ήπειρος ονομάσθηκε έτσι από το μυθικό αυτό πρόσωπο.

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
Ο **Ήρας ο Καππαδόκης** υπήρξε Έλληνας ιατρός γεννημένος στην Καππαδοκία. Έδρασε στη Ρώμη τον 1ο αι. π.Χ. ίσως και λίγο μεταγενέστερα. Από τη μελέτη κι ανάλυση των σωζόμενων φαρμακευτικών συνταγών του προκύπτει ότι η συγγραφή τους πρέπει να πραγματοποιήθηκε στις αρχές του 1ου αι. μ.Χ. και άρα θα πρέπει να θεωρήσουμε ότι η ακμή της συγγραφικής του δραστηριότητας εντοπίζεται την ίδια περίοδο. Ορισμένοι ερευνητές τον κατέταξαν ως οπαδό της ιατρικής σχολής των Εμπειρικών, κυρίως λόγω του γεγονότος ότι χρησιμοποιούσε φαρμακευτικές συνταγές του Ηρακλείδη του Ταραντίνου. Ωστόσο, νεότερες έρευνες, λαμβάνοντας υπόψη την καταγωγή του και την κλασική ιατρική μεθοδολογία του, τον κατατάσσουν στην Ιατρική Σχολή της Ταρσού. Έχαιρε ιδιαίτερης εκτίμησης από τον Γαληνό διότι έγραψε λεπτομερώς για τις ιδιότητες των φαρμάκων και τους τρόπους χρήσης τους.

Ο Ήρας είναι συγγραφέας μόλις ενός φαρμακολογικού βιβλίου το οποίο μνημονεύεται με πληθώρα τίτλων. Δηλώνεται με τον τίτλο "Νάρθηξ", ωστόσο σύμφωνα με τον Γαληνό κάποιοι το ονόμαζαν "Τόνον Δυνάμεων" ή "Βιβλίο τῶν Δυνάμεων" ή "Φαρμακίτη Βίβλο" ή "Βίβλο τῶν Φαρμάκων". Σε κάθε περίπτωση, όπως μας διαβεβαιώνει ο Γαληνός, πρόκειται για ένα και το αυτό βιβλίο το οποίο ο ίδιος προτιμά να το αποκαλεί "Νάρθηξ".

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κουτρούμπας, Δημήτριος (2016). *Η Οδοντιατρική στον Αρχαίο Κόσμο, Ερευνητική Μονογραφία*. Αθήνα: Ε.Κ.Π.Α. σελ. 67 - 72. ISBN 978-960-93-8402-5.

Πηγές
-----

* Κουτρούμπας Δ. Η Οδοντιατρική στον Αρχαίο Κόσμο, Ερευνητική Μονογραφία. Αθήνα: Ε.Κ.Π.Α. 2016. ISBN 978-960-93-8402-5

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 12693838
* GND: 102395039

 |

 |
Το ρήγμα της βόρειας Ανατολίας και τα γειτονικά ρήγματα
Το **ρήγμα της βόρειας Ανατολίας** (τουρκικά: *Kuzey Anadolu Fay Hattı*) είναι ενεργό ρήγμα οριζόντιας μετατόπισης το οποίο σχηματίζεται κατά μήκος των ορίων της πλάκας της Ανατολίας και της Ευρασιατικής πλάκας. Εκτείνεται από την Καρλίοβα, στην Επαρχία του Μπινγκιόλ της ανατολικής Τουρκίας, κατά μήκος της βόρειας Τουρκίας, περνώντας 20 χιλιόμετρα νότια από την Κωνσταντινούπολη, και φτάνει μέχρι το Αιγαίο, έχοντας συνολικό μήκος 1.500 χιλιόμετρα. Το ρήγμα της βόρειας Ανατολίας είναι όμοιο σε μεγάλο βαθμό με το ρήγμα του Αγίου Ανδρέα στην Καλιφόρνια.

Σημαντικοί σεισμοί
------------------

Μετά τον καταστροφικό σεισμό του Ερζιντζάν το 1939, έχουν καταγραφεί εφτά σεισμοί με μέγεθος πάνω από 7,0, των οποίων το επίκεντρο μετακινείται σταδιακά όλο και δυτικότερα. Οι σεισμολόγοι που παρακολοθούν αυτό το μοτίβο πιστεύουν ότι ο ένας σεισμός μπορεί να προκαλεί τον επόμενο. Αναλύοντας τις τάσεις που προκάλεσε στο ρήγμα ο τελευταίος μεγάλος σεισμός, σεισμολόγοι προέβλεψαν τον σεισμό που χτύπησε την πόλη Ιζμίτ με καταστροφικά αποτελέσματα τον Αύγουστο του 1999. Θεωρείται ότι η αλυσίδα δεν έχει ολοκληρωθεί και ένας σεισμός θα εκδηλώσει δυτικότερα στο ρήγμα, ίσως κοντά στην πολυπληθή Κωνσταντινούπολη. Μάλιστα, το 2000 ορισμένες σεισμολογικές μελέτες είχαν ως συμπέρασμα ότι η πιθανότητα για έναν σεισμό μεγέθους μεγαλύτερου ή ίσου των 7,6 ρίχτερ με επίκεντρο κοντά στην Κωνσταντινούπολη μέχρι το 2030 είναι πάνω από 60 %.

| Γεγονός | Μέγεθος | Θύματα |
| --- | --- | --- |
| 1939 Ερζιντζάν | 7,8 | 32.700+ νεκροί και 100.000+ τραυματίες |
| 1942 Νικσάρ-Ερμπάα | 7,0 | ~3.000 νεκροί |
| 1943 Τόσια-Λαντίκ | 7,2 | 2.824 νεκροί |
| 1944 Μπολού-Γκερεντέ | 7,2 | 3.959 νεκροί |
| 1949 Καρλίοβα | 6,7 | 320 νεκροί |
| 1951 Κουρσουνλού | 6,9 | 50 νεκροί και 3.354 τραυματίες |
| 1957 Αμπάντ | 7,1 | 52 νεκροί |
| 1966 Βαρτό | 6,9 | 2.394 νεκροί και 1.489 τραυματίες |
| 1967 Κοιλάδα Μουντουρνού | 7,1 | 86 νεκροί, 332 τραυματίες |
| 1992 Ερζιντζάν | 6,7 | 498+ νεκροί, τουλάχιστον 2.000 τραυματίες |
| 1999 Ιζμίτ | 7,6 | 17.118+ νεκροί και 43.953+ τραυματίες |
| 1999 Ντούζτσε | 7,2 | 845+ νεκροί και 4,948 τραυματίες |

Παραπομπές
----------

1. ↑  USGS Worldwide Earthquake List.
2. ↑  Stein, R. S.; Barka, A. A.; Dieterich, J. H. (1997). «Progressive failure on the North Anatolian fault since 1939 by earthquake stress triggering». *Geophysical Journal International* **128** (3): 594–604. doi:10.1111/j.1365-246x.1997.tb05321.x.
3. ↑  «Earthquake Storms». *BBC Horizon*. 1 Απριλίου 2003. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2007.
4. ↑  Parsons, Tom; Toda, Shinji; Stein, Ross S.; Barka, Aykut; Dieterich, James H. (2000). «Heightened Odds of Large Earthquakes Near Istanbul: An Interaction-Based Probability Calculation». *Science* (Washington, D.C.: The American Association for the Advancement of Science) **288** (5466): 661–5. doi:10.1126/science.288.5466.661. PMID 10784447. Bibcode: 2000Sci...288..661P.
5. ↑  Traynor, Ian (9 December 2006). «A Disaster Waiting to Happen – Why a Huge Earthquake Near Istanbul Seems Inevitable». *The Guardian* (UK).. Ανακτήθηκε στις 13 June 2010.
To ***The Lamb Lies Down on Broadway*** είναι άλμπουμ (διπλό LP) θεματικού περιεχομένου του μουσικού συγκροτήματος Genesis. Στο άλμπουμ αυτό, που ήταν η έκτη στούντιο κυκλοφορία του γκρουπ και η έβδομη συνολικά, συμμετείχε για τελευταία φορά στη σύνθεση του συγκροτήματος ο τραγουδιστής και ιδρυτικό μέλος Πίτερ Γκάμπριελ, ο οποίος αποχώρησε λίγο αργότερα, το 1975. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 18 Νοεμβρίου 1974.

Περιεχόμενο
-----------

Τα τραγούδια του δίσκου αυτού περιγράφουν την ιστορία ενός παιδιού από το Πουέρτο Ρίκο, που ζει στη Νέα Υόρκη και αντιμετωπίζει ένα σωρό κινδύνους για να σώσει τον αδερφό του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Stephen Thomas Erlewine. «Genesis, *The Lamb Lies Down on Broadway*». *AllMusic*. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2018.
Η **Ρόσενμποργκ ΙΧΚ** (νορβηγικά: *Rosenborg IHK*) είναι νορβηγική ομάδα χόκεϊ επί πάγου με έδρα το Τρόντχαϊμ. Τον Μάρτιο του 2010, το επαγγελματικό τμήμα της Ρόσενμποργκ κέρδισε την άνοδο στο Πρωτάθλημα Νορβηγίας, όμως σήμερα είναι ανενεργό έπειτα από την πτώχευση το 2014.

Ιστορία
-------

Η ομάδα δημιουργήθηκε το 1934 ως τμήμα του ποδοσφαιρικού συλλόγου Ρόσενμποργκ ΜΚ. Το 1991, κατόπιν απόφασης των μελών του συλλόγου, το τμήμα του χόκεϊ επί πάγου αποχώρησε από τη Ρόσενμποργκ ΜΚ δημιουργώντας τη Ρόσενμποργκ ΙΧΚ.

Λόγω της διακοπής του πρωταθλήματος NHL το 2012, ο Τζακ Σκιλ των Φλόριντα Πάνθερς υπέγραψε στη Ρόσενμποργκ. Ο Σκιλ δεν έλαβε μισθό από τη Ρόσενμποργκ και ήταν ο πρώτος παίκτης του πρωταθλήματος NHL, ο οποίος μετακινήθηκε στη Νορβηγία κατά τη διάρκεια της διακοπής. Το επαγγελματικό τμήμα της Ρόσενμποργκ διέκοψε τη λειτουργεία του το καλοκαίρι του 2014, μετά από μια μακρά περίοδο οικονομικών προβλημάτων.

Ονομασίες
---------

* Rosenborg BK Ishockey (1934–1991)
* Rosenborg IHK (1991–τώρα)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lillealtern, Randi (11 October 2012). «Jack Skille fra NHL til Rosenborg» (στα Norwegian). Norwegian Broadcasting Corporation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-10-11.. Ανακτήθηκε στις 11 October 2012.
2. ↑  Heggdal, Kristin (7 July 2014). «Rosenborg Ishockey Elite er konkurs». Norwegian Broadcasting Corporation.. Ανακτήθηκε στις 29 January 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Rosenborg IHK  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Rosenborg Ishockeyklubb  της Νορβηγικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η διεθνής έκφραση **Weltpolitik** (είναι γνωστή και με την ονομασία **Θέση στον Ήλιο** με την έννοια της τοποθέτησης στον Ήλιο, (στο φως του Ήλιου), είναι ένας σχετικά σύγχρονος νεολογισμός με αλληγορική σημασία που αποδίδεται γενικότερα σε οποιαδήποτε έντονη παρουσία ή δραστηριότητα.

Γενικά
------

Η έκφραση αυτή απαντάται τόσο ως πολιτικός και διπλωματικός "όρος" στη διεθνή σκηνή, όσο και κατ΄ επέκταση σε πλείστους χώρους (πνεύματος, πολιτιστικούς, καλλιτεχνικούς κ.λπ.) και ιδιαίτερα ως επιχειρηματικός μέσα στο χώρο της αγοράς, σε ότι αφορά σε θέματα ανάδειξης, παρουσίας, ανάπτυξης και ανταγωνισμού γενικότερα.  
 
Στην πολιτική αποδίδεται περισσότερα κατά την έννοια της ανάπτυξης εξωτερικής πολιτικής που εφαρμόζει μία πολιτεία - κράτος στις σχέσεις του με άλλα κράτη αλλά και γενικότερα στην μέσω αυτής παρουσία του σε θέματα διεθνούς ενδιαφέροντος, με σχετικές ανταγωνιστικές παρεμβάσεις.

Ιστορία
-------

Ο von Bülow, 1895
Η έκφραση αυτή ιστορικά ανάγεται στην εποχή λίγο πριν τον Α' Π.Π. που φέρεται να ειπώθηκε στη γερμανική Βουλή (Ράιχσταγκ), στις 6 Δεκεμβρίου του 1897, από τον (μετέπειτα καγκελάριο) Μπέρνχαρτ φον Μπύλοφ που την ανέφερε ως προτροπή (αναγκαιότητα) στην ανάπτυξη της αποικιακής πολιτικής, στο χώρο της οποίας δέσποζε την εποχή εκείνη η θαλασσοκράτειρα Βρετανία. Την άποψη αυτή υιοθέτησε αργότερα και και ο Αυτοκράτορας (Κάιζερ) Γουλιέλμος Β' της Γερμανίας το 1901.  
 
Έτσι η έκφραση αυτή ως όρος αρχικά αποικιακής πολιτικής πολύ γρήγορα εξελίχθηκε ως διεθνής πολιτικός όρος κυριαρχικής παρουσίας που θα μπορούσε να συμβεί πλέον είτε ειρηνικά, με σύναψη συμμαχιών, είτε δια των όπλων με κήρυξη πολέμων. Και δυστυχώς ακολουθήθηκε τότε η δεύτερη οδός, αρχικά με συμμαχίες (Τριπλή Συμμαχία, Αντάντ) που κατέληξαν όμως στο "ντόμινο κηρύξεων πολέμων" στον Α΄ Π.Π..

Σημειώνεται ότι η Κοινωνία των Εθνών που ακολούθησε, πρόσφερε ***θέση στον Ηλιο*** σε πολλά κράτη που το 1914 πριν ξεκινήσει ο «Μεγάλος Πόλεμος» ούτε καν υπήρχαν.

Σημειώσεις
----------

Η "Θέση στον Ήλιο" αποτέλεσε βασική έννοια στην προπαγάνδα κατά του φιλειρηνισμού όχι μόνο στη Γερμανία που ανδρώθηκε, αλλά και στις άλλες Αυτοκρατορίες της εποχής. Δεν ήταν όμως και η πρώτη, είχαν προηγηθεί και άλλες θέσεις - θεωρίες εξ ίσου αντίθετες στην διατήρηση της ειρήνης.

Πηγές
-----

* "Ιστορία του 20ου Αιώνος" τομ. 6, Εκδ. ΠΑΡΝΕΛ - Χρυσός Τύπος - Αθήναι 1974, τομ.1ος, σελ.134.
To **webtrees** είναι μια δωρεάν, ανοιχτού λογισμικού, βασισμένη στον ιστό, εφαρμογή γενεαλογίου που προορίζεται για τη συνεργατική χρήση. 

Απαιτεί ένα διακομιστή ιστού ο οποίος να έχει εγκαταστημένη την PHP και την MySQL. 

Είναι συμβατό με τα τυπικά αρχεία GEDCOM 5.5.1.

Ιστορία
-------

*Το webtrees* είναι μια διακλάδωση (fork) του PhpGedView (en), δημιουργήθηκε στις αρχές του 2010, όταν η πλειονότητα των ενεργών προγραμματιστών του PhpGedView σταμάτησε να χρησιμοποιεί το SourceForge εξαιτίας ζητημάτων με την εξαγωγή κρυπτογραφημένου λογισμικού. Το *webtrees* είναι η δεύτερη διακλάδωση του PhpGedView. Στα τέλη του 2005 δημιουργήθηκε η πρώτη, που ονομάζεται Genmod,. 

Στις 26 Ιουλίου 2010, ένα μήνα πριν κυκλοφορήσει η έκδοση 1.0.0 του *webtrees*, ο Dick Eastman, ο οποίος δημοσιεύει το ενημερωτικό δελτίο γενεαλογίας του Eastman, σύστησε το webtrees ως «το κύμα του μέλλοντος».

Αναφορές
--------

1. ↑  «The webtrees Open Source Project on Open Hub: Languages Page». *Open Hub*. Ανακτήθηκε στις 18  Οκτωβρίου 2018.
2. ↑  github.com/fisharebest/webtrees.
3. ↑  «PhpGedView forum thread 2010-02-10: PGV blocked in Cuba, Syria, etc». Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2010.
4. ↑  «PhpGedView forum thread 2010-02-18: Future of PGV». Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2010.
5. ↑  «SourceForge blog 2010-01-25: Clarifying SourceForge.net's denial of site access for certain persons in accordance with US law». Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2010.
6. ↑  «SourceForge blog 2010-02-07: Some good news: SourceForge removes blanket blocking». Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2010.
7. ↑  «SourceForge blog 2005-10-24: A new start...». Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2010.
8. ↑  «Eastman's Online Genealogy Newsletter 2010-07-26: WebTrees - a New Web-based Genealogy Program». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Φεβρουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
* Wiki κοινότητας
To "**Welcome to the Family**" είναι ένα τραγούδι του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος Avenged Sevenfold, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον πέμπτο τους δίσκο, ονόματι *Nightmare* (2010). Το 2010, το κομμάτι κυκλοφόρησε και ως single, το δεύτερο από αυτόν τον δίσκο. Επίσης, ήταν το δεύτερο single, το οποίο κυκλοφορεί το σχήμα, χωρίς τον The Rev, ο οποίος είχε αρχίσει να το γράφει και με τον M. Shadows, τελικά να το ολοκληρώνει. 

Το single σημείωσε εισπρακτική επιτυχία, φτάνοντας στο νούμερο 8 των βρετανικών *Rock Chart* και των αμερικανικών *Rock Songs* του *Billboard*. Επίσης, έφτασε και στο νούμερο 2 του *Mainstream Rock Tracks* και στο νούμερο 15 του *Alternative Songs*, του *Billboard*. Επιπλέον, το κομμάτι έγινε διαθέσιμο και στο δημοφιλές βιντεοπαιχνίδι, *Rock Band*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Avenged Sevenfold Select Next Single From "Nightmare"». *Blabbermouth.net*. Roadrunner. 14 Μαΐου 2010. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2010.
2. ↑  «Late AVENGED SEVENFOLD Drummer 'Appears' On Band's New Album». *Blabbermouth.net*. Roadrunner. 14 Μαΐου 2010. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2010.
3. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουλίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Welcome to the Family στο AZLyrics.com
Η **Σάρα Αλπισκιζί Ναζαρμπάγιεβα**(καζακικά: Сара Алпысқызы Назарбаева‎) (γεννήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1941, στο Κσυλ-Ζάρ στο σημερινό Καζακστάν) είναι η πρώτη Κυρία του Καζακστάν και σύζυγος του προέδρου Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ. Παντρεύτηκαν το 1962, μετά την αποφοίτηση της, και απέκτησαν τρεις κόρες, την Νταρίγκα, Ντινάρα και Αλίγια, 6 εγγόνια και 1 δισέγγονο. 

Έχει βραβευτεί με το βραβείο Ιχσάν Ντογκραματσί από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας το 1997 και έχει ασχοληθεί με φιλανθρωπίες για παιδιά στο παρελθόν.

Συνεισφορές για παιδιά
----------------------

Η Σάρα Ναζαρμπάγιεβα είναι ο πρόεδρος του Διεθνούς οργανισμού παιδιών Μπομπέκ που ιδρύθηκε το 1992, λίγο μετά την ανεξαρτησία του Καζακστάν. Ίδρυσε τον οργανισμό για να βοηθήσει παιδιά με οικογένειες με χαμηλό εισόδημα, καθώς και εξοπλισμό για σχολεία.

Το 1997 ξεκίνησε το πρώτο Εθνικό Παιδιά είναι το Κέντρο Αποκατάστασης και το "Παιδικά χωριά SOS του Καζακστάν", οικογενειακά χωριά για ορφανά παιδιά. Αποτελείται από μια ομάδα σπιτιών που ζουν πολλά παιδιά με αρμόδιους για την φροντίδα των παιδιών. Τα σχέδια της για αυτόν τον οργανισμό είναι τα ορφανά παιδιά να μεγαλώσουν σε μια οικογενειακή ατμόσφαιρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «В Москве вручены премии "Золотое сердце"». 22  Μαΐου 2006.
2. ↑  Previous winners
Σαμαρείτες γιορτάζοντας το Πάσχα
**Σαμαρείτες** καλούνται τα μέλη εθνοθρησκευτικής ομάδας που προέρχεται από τους Ισραηλίτες. Είναι ιθαγενείς στο Λεβάντε και προσχωρούν στον Σαμαρετανισμό, μια Αβρααμική, μονοθεϊστική θρησκεία στους Αγίους Τόπους. Διασπορά των Σαμαρειτών βρίσκεται στη Βραζιλία, την Κούβα, την Ισπανία, την Ιταλία, την Ταϊλάνδη, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά. Αυτοαποκαλούνται "Shomrey HaTorah" γνωστοί και ως "Φύλακες της Τορά", τηρώντας πρακτικές και οι τελετουργίες όπως το Σάββατο. Οι Σαμαρείτες πιστεύουν ότι η θρησκεία τους βασίζεται αποκλειστικά στην πεντάτευχο του Μωυσή που δόθηκε στους Ισραηλίτες στο όρος Σινά. Η Σαμαρειτική Τορά είναι διαφορετική από την Εβραϊκή Τορά που πιστεύεται ότι κατασκευάστηκε από τον Έσδρα και τον Νεεμία σύμφωνα με την ιστορική αφήγηση από έναν αρχιερέα των Σαμαρειτών.

Ο πληθυσμός των Σαμαρειτών συρρικνώθηκε σημαντικά στον απόηχο της αιματηρής καταστολής των Σαμαρειτικών Εξεγέρσεων (κυρίως το 525 μ.Χ. και το 555 μ.Χ.) κατά της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Μέχρι τα μέσα του Μεσαίωνα, ο Εβραίος συγγραφέας και εξερευνητής Βενιαμίν της Τουδέλας υπολόγισε ότι μόνο περίπου 1.900 Σαμαρείτες παρέμειναν στην Παλαιστίνη και τη Συρία. Επί του παρόντος, ο συνολικός πληθυσμός των Σαμαρειτών ανέρχεται σε λιγότερο από 1.000 άτομα, χωρισμένος σε δύο κοινότητες: στο σαμαρικό χωριό Kiryat Luza στην κορυφογραμμή του όρους Gerizim και ένα στο Χολόν στη σαμαρική συνοικία της οδού Ben Amram 15α.

Κείμενο και μετάφραση
---------------------

* **Der hebräische Pentateuch der Samaritaner** (= Η Εβραϊκή Πεντάτευχος των Σαμαρειτών): το κριτικό κείμενο του Gall, August von
* **Samaritan Pentateuch in english**: από τον Aleksandr Sigalov

Βλέπε επίσης
------------

* Η Βίβλος online

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Samaritan | Definition, Religion, & Bible». *Encyclopedia Britannica* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2021.
2. ↑  Δευτερονόμιο33:4
3. ↑  Alan David Crown, Reinhard Pummer, Abraham Tal (eds.), *A Companion to Samaritan Studies,* Mohr Siebeck, 1993 pp.70-71.
4. ↑  «Contact: the AB Institute for Israelite Samaritan Studies». *Israelite Samaritan Information Institute* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2021.
5. ↑  Friedman, Matti (2007-03-18). «Israeli sings for her estranged people». Associated Press. Yahoo! News, σελ. (Sun March 18, 2007, 2:45 PM ET). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2007-03-26.. *«Today there are precisely 705 Samaritans, according to the sect's own tally. Half live near the West Bank city of Nablus on Mt. Gerizim [...]. The other half live in a compound in the Israeli city of Holon, near Tel Aviv.»*
6. ↑  Dana Rosenblatt (October 14, 2002). «Amid conflict, Samaritans keep unique identity». CNN.com. .
Ο **Ήλιος του Μεσονυχτίου** είναι φυσικό φαινόμενο, το οποίο είναι ορατό στις περιοχές που βρίσκονται μέσα στο Βόρειο και στο Νότιο Αρκτικό Κύκλο. Οι **«Λευκές Νύχτες»** οφείλονται στο ίδιο φαινόμενο, αλλά είναι ορατές στις περιοχές που βρίσκονται για λίγο εκτός των ορίων των αρκτικών κύκλων. Και οι δύο παραπάνω περιπτώσεις αποτελούν ακραίες καταστάσεις του φαινομένου του ημερονυκτίου και συγκαταλέγονται στα ουράνια φαινόμενα. Ιδιαίτερα οι *Λευκές Νύχτες* επειδή οφείλονται και στην ύπαρξη της ατμόσφαιρας θεωρούνται και ατμοσφαιρικό φαινόμενο.

Ήλιος του Μεσονυχτίου
---------------------

Ο Ήλιος του Μεσονυχτίου στο Νόρντκαπ της Νορβηγίας
Ο Ήλιος του Μεσονυχτίου εμφανίζεται στα γεωγραφικά πλάτη εντός των δύο αρκτικών κύκλων κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Σε αυτά τα μέρη, ο ήλιος είναι ορατός επί 24 συνεχόμενες ώρες, τουλάχιστον μία ημέρα. Δεδομένου ότι στο Νότιο Αρκτικό Κύκλο (Ανταρκτική) δεν υπάρχουν μόνιμοι οικισμοί ή τουριστικά καταλύματα, οι άνθρωποι που βιώνουν αυτό το φαινόμενο περιορίζονται στο βορρά — πιο συγκεκριμένα, στους κατοίκους της Αλάσκας, του Βορείου Καναδά, της Γροινλανδίας, της Ισλανδίας και των βορείων επαρχιών της Ρωσίας, της Φινλανδίας, της Σουηδίας και της Νορβηγίας.

Το φαινόμενο οφείλεται στην κλίση του κάθετου άξονα της Γης κατά 23°26΄ σε σχέση με το επίπεδο περιστροφής της γύρω από τον Ήλιο. Η διάρκειά του εξαρτάται από το γεωγραφικό πλάτος, από το οποίο το παρατηρούμε. Όσο πιο κοντά είναι ο παρατηρητής στο βόρειο ή το νότιο πόλο, τόσο περισσότερο διαρκεί. Για παράδειγμα, ο ήλιος φωτίζει διαρκώς επί 6 μήνες στους πόλους, ενώ στο βόρειο άκρο της Φινλανδίας περιορίζεται σε 73 ημέρες. 

Το αντίθετο φαινόμενο ονομάζεται Πολική Νύχτα και παρατηρείται στις ίδιες περιοχές το χειμώνα. Η διάρκειά του είναι η ίδια με τον Ήλιο του Μεσονυχτίου - π.χ. εάν σε ένα μέρος η έχουμε Ήλιο επί 40 ημέρες το καλοκαίρι, θα έχουμε και Νύχτα επί 40 ημέρες το χειμώνα. Κατά τη διάρκειά της, ο ήλιος βρίσκεται κάτω από τον ορίζοντα και το φως είναι ελαφρύ ή ανύπαρκτο.

«Λευκές νύχτες»
---------------

Τα Χειμερινά Ανάκτορα της Αγ. Πετρούπολης, κατά τις Λευκές Νύχτες του 2003
Οι «λευκές νύχτες» είναι ορατές σε γεωγραφικά πλάτη μεταξύ 60° και 66°, δηλαδή στα εξωτερικά όρια των αρκτικών κύκλων, κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Ο ήλιος δύει μεν, αλλά βρίσκεται ελάχιστα κάτω από τον ορίζοντα - αυτό έχει ως αποτέλεσμα την ύπαρξη φωτός στον ουρανό, ώστε δραστηριότητες σαν το διάβασμα να είναι εφικτές χωρίς επιπλέον φωτισμό.

Οι γνωστότερες λευκές νύχτες είναι αυτές της Αγίας Πετρούπολης, όπου είναι ορατές για έναν ολόκληρο μήνα, από τις 11 Ιουνίου έως τις 11 Ιουλίου. Κατά το τελευταίο δεκαήμερο του Ιουνίου στην πόλη λαμβάνουν χώρα πληθώρα βραδινών πολιτιστικών εκδηλώσεων.
Το **Ήμουν κι' εγώ εκεί** ήταν σειρά βιβλίων που κυκλοφορούσε κατά τις δεκαετίες του 1960 και 1970 στην Ελλάδα και απευθυνόταν κυρίως στο νεανικό κοινό της εποχής. Συγγραφέας των βιβλίων ήταν η Γεωργία Ταρσούλη. Τα βιβλία διανέμονταν ως προσφορά της εταιρίας ΒΙΑΝΙΛ Α.Ε. μέσω του απορρυπαντικού ROL και η διανομή τους ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 1964. Τα βιβλία ήταν χαρτόδετα 40-45 σελίδων με πλούσια εικονογράφηση.

Υπόθεση
-------

Ο Άλκης, ο κεντρικός ήρωας των βιβλίων εξαιτίας πειραμάτων του θείου του, ο οποίος ήταν αρχαιολόγος και ειδικός στην ραδιοχρονολόγηση μεταφερόταν στο παρελθόν, όπου ζούσε από κοντά σημαντικές περιόδους της ανθρώπινης ιστορίας. Μέσα από τις περιπέτειες του Άλκη οι αναγνώστες έρχονταν σε επαφή με την ιστορία και συνέλεγαν σημαντικές πληροφορίες για ιστορικά πρόσωπα και γεγονότα. Πολλά παιδιά έζησαν με τον νεαρό ήρωα τις περιπέτειές του σε αρχαίες χώρες και άλλους πολιτισμούς: στην Αίγυπτο, στην Κρήτη του Μίνωα, στη χώρα των Αζτέκων, στη Βαβυλώνα, στο Βυζάντιο, με τους Ούννους του Αττίλα... Βιβλία πρωτοποριακά για την εποχή τους, εξαιρετικά επιμελημένα, πολύχρωμα εικονογραφημένα, έμαθαν τα παιδιά να αγαπούν την ιστορία, μέσα από την πληθώρα πολιτισμικών στοιχείων που διανθίζουν τις περιπέτειες του Άλκη.

Τα βιβλία της σειράς  ήταν:

* 1. Ήμουν κι' εγώ εκεί. Αίγυπτος, η χώρα των Φαραώ, Βιανίλ, Αθήνα 1964
* 2. Ήμουν κι' εγώ εκεί. Κρήτη, στα χρόνια του Μίνωος
* 3. Ήμουν κι' εγώ εκεί. Στη χώρα των Αζτέκων
* 4. Ήμουν κι' εγώ εκεί. Με τους Ούννους του Αττίλα
* 5. Ήμουν κι' εγώ εκεί. Στην Αρχαία Βαβυλώνα
* 6. Ήμουν κι' εγώ εκεί. Στο Βυζάντιο στα χρόνια του Ηράκλειου, Μέρος Α'
* 7. Ήμουν κι' εγώ εκεί. Στο Βυζάντιο στα χρόνια του Ηράκλειου, Μέρος Β΄
* 8. Ήμουν κι' εγώ εκεί. Με τις στρατιές του Αννίβα
* 9. Ήμουν κι' εγώ εκεί. Στη Ρώμη του Νέρωνα (είχε ανακοινωθεί, αλλά δεν εκδόθηκε ποτέ)

Επιρροές
--------

* Ο συγγραφέας Τεύκρος Μιχαηλίδης ανέφερε σε συνέντευξη του πως η σειρά του άσκησε σημαντική επιρροή, κάτι που πέρασε στο έργο του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ιστορικό Λεύκωμα 1964, σελ. 175, Καθημερινή (1997)
2. ↑  «Όλα τα τεύχη υπό μορφή pdf για ανάγνωση και κατέβασμα». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2015.
3. ↑  «Τεύκρος Μιχαηλίδης, συνέντευξη στην Καθημερινή». Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2010. [*νεκρός σύνδεσμος*]
Το **STV** είναι τηλεοπτικό κανάλι που εξυπηρετεί τη Σκωτία. Διαχειρίζεται τις δύο άδειες του δικτύου Channel 3 στη βόρεια και κεντρική Σκωτία, παλαιότερα γνωστή ως Grampian Television (σήμερα γνωστό ως STV North) και Σκωτική Τηλεόραση (σήμερα γνωστό ως STV Central Ltd). Το όνομα εγκρίθηκε την Τρίτη 30 Μαΐου 2006 αντικαθιστώντας ταυτόχρονα τις ταυτότητες των δικαιοχρήσεων. Το STV γιόρτασε τα 60α γενέθλιά του το 2017, με ειδικά προγράμματα στα κανάλια STV και STV 2.

Το 2013, η STV κέρδισε άδειες για την έναρξη τοπικών τηλεοπτικών καναλιών στη Γλασκώβη και στο Εδιμβούργο. Το STV Glasgow ξεκίνησε στις 2 Ιουνίου 2014 και το STV Edimburgh ξεκίνησε στις 12 Ιανουαρίου 2015. Από τις 24 Απριλίου 2017, τα κανάλια της πόλης αναδιαμορφώθηκαν ως "STV2" και λειτουργούν πλέον σε συνδυασμό με νέες δικαιοχρήσεις στο Άμπερντιν, Ντάντι και Έιρ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  New channel STV2 to launch in April Αρχειοθετήθηκε 2018-09-04 στο Wayback Machine. stv.tv, 10 April 2017