recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Κώστας Βασάλος** (και Βασάλιος, 1901-18 Αυγούστου 1995) ήταν Έλληνας αγωνιστής της Αριστεράς από τη Λέσβο, ο οποίος υπηρέτησε και ως βουλευτής με το ΚΚΕ.

Βίος
----

Γεννήθηκε στην Περίσταση της Ανατολικής Θράκης. Ο πατέρας του ήταν ναυτεργάτης πό την Απολλωνία της Σίφνου. Το 1917 η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στην Μυτιλήνη και η μητέρα του εργάστηκε ως κανεργάτρια. Ο Βασάλος τελειώσε το Σχολαρχείο το 1914 στα Δαρδανέλλια και στη συνέχεια εργάστηκε ως εμποροϋπάλληλος. Υπηρέτησε στο Μικρασιατικό μέτωπο και μετά στη Θεσσαλονίκη κια στον Πειραιά. Απολύθηκε από τον στρατό το 1924. Συμμετείχε στην Οργάνωση Εφέδρων καιστο συνδικαλιστικό κίνημα. Υπήρξε Γενικός Γραμματέας της Ενώσεως Εμποροϋπαλλήλων Λέσβου στη δεκαετια του 1930. Το 1933 έγινε μέλος του ΚΚΕ. Εκτοπίστηκε για έξι μήνες στη Φολέγανδρο Συμμετείχε στο 5ο συνέδριο του ΚΚΕ (Μάρτιος 1934) ως μέλος της Περιφερειακής Επιτροπής. Γενικός γραμματέας της Κομματικής Οργάνωσης Χίου, συνελήφθη εκ νέου και εξορίσθηκε για ένα χρόνο στην Ανάφη. Συμμετείχε στην Κ.Ε. της *Λαϊκής Βοήθειας* στην Αθήνα και φυλακίσθηκε στην Αίγινα. Δραπέτευσε την ημέρα της δίκης του.Αανέλαβε γραμματέας του ΚΚΕ Καβάλας και Δράμας. συνελήφθη τον Φεβρουάριο του 1939και φυλακίσθηκε στην Αίγινα με καταδίκη έξι ετών για *ερημοδικία*.Εξορίσθηκε για δυο χρόνια στην Ακροναυπλία και μετά τη διάλυση των φυλακών της Ακροναυπλίας μεταφερθηκε στο Ιταλικόστρατόπεδο Λαζαρέτο (Κέρκυρα). Το 1943 με τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας αφέθηκε ελέυθερος. Το 1945 διέτελεσε Γενικός γραμματέας της Π.Ε Ιωαννίνων. Συμμετείχε στο 7ο Συνεδριο τυ ΚΚΕ και ανέλαβε οργανωτικός γραμματέας του Γραφείου ΚΚΕ περιοχής Αιγαίου. με έδρα της Μυτιλήνη. Συνελήφθη το 1946 ως ηθικός αυτουργός φόνου και καταδικάστηκε δύο φορές σε θάνατο από το Κακουργοδικείου Μυτιλήνης (Νοέμβριος 1948 και Φεβρουάριος 1949). Έμεινε στη φυλακή συνολικά δεκαεπτά χρόνια. Αποφυλακίσθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1963. Ανέλαβε Γενικός Γραμματεας της ΕΔΑ Αιγαίου (1964-1967). Με την επιβολή της Δικτατορίας των Συνταγματαρχών εξορίσθηκε στο Παρθένι της Λέρου για ένα χρόνο.
Εξελέγη βουλευτής Λέσβου δύο φορές, στις εκλογές του 1977με 7.803 σταυρούς και επανεξελέγη στις εκλογές του 1981 με το ΚΚΕ. με 6.302 σταυρούς.

Πέθανε σε ηλικία 94 ετών και κηδεύτηκε από το Μητροπολιτικό ναό της Μυτιλήνης, ενώ η ταφή του έγινε στο κοιμητήριο Χρυσομαλούσης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Β΄ Κοινοβουλευτική Περίοδος, ιστοσελίδα Ελληνικού Κοινοβουλίου.
2. ↑  Γιώργος Παπαναγιώτου, «Οι βουλευτές του Νομού Λέσβου (2) 1974-2004», Αιολικά Χρονικά, τομ.15(2013), σελ145
3. ↑  Γιώργος Παπαναγιώτου, «Οι βουλευτές του Νομού Λέσβου (2) 1974-2004», Αιολικά Χρονικά, τομ.15(2013), σελ146
4. ↑  Γιώργος Παπαναγιώτου, «Οι βουλευτές του Νομού Λέσβου (2) 1974-2004», Αιολικά Χρονικά, τομ.15(2013), σελ.146
5. ↑  Πέθανε ο Κώστας Βασάλος Αρχειοθετήθηκε 2004-01-15 στο Wayback Machine. εφημερίδα Μακεδονία-Θεσσαλονίκη, ηλεκτρονική έκδοση, 19-8-1995, ανάκτηση 30-8-2013.
Το **δολάριο**  ήταν το νόμισμα της Ροδεσία (σήμερα Ζιμπάμπουε) από το 1970 έως το 1980. Υποδιαιρούταν σε 100 σεντ. Ο κωδικός ISO του νομίσματος αυτού είναι ZWC και από το 1980 δεν είναι πλέον σε χρήση.

Ιστορία
-------

Η εισαγωγή του ως νόμισμα έγινε στις 17 Φεβρουαρίου του 1970, σχεδόν ένα μήνα πριν την ανακήρυξη της χώρας ως δημοκρατίας στις 2 Μαρτίου 1970. Αντικατέστησε τη  λίρα με ισοτιμία 2 δολάρια = 1 λίρα.

Ακολουθώντας το παράδειγμα της Νότιας Αφρικής, της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας η Ροδεσία εφάρμοσε το δεκαδικό σύστημα στη νέα νομισματική της μονάδα. Η επιλογή του δολαρίου ως όνομα οφείλετο στο γεγονός ότι η αγοραστική δύναμη της νέας μονάδας αντιστοιχούσε περισσότερο στην αξία του δολαρίου των ΗΠΑ από ότι στη στερλίνα.

Το δολάριο αποδείχθηκε ισχυρό νόμισμα σε σχέση με την ισοτιμία του με την Λίρα Αγγλίας. Ωστόσο, δεν ήταν ποτέ πλήρως μετατρέψιμο νόμισμα και ισοτιμία του επομένως δεν αποτελεί ένδειξη της οικονομικής κατάστασης της χώρας.
Το 1980 Ροδεσία μετονομάστηκε σε Ζιμπάμπουε και η δολάριο της Ροδεσίας αντικαταστάθηκε από το δολάριο της Ζιμπάμπουε με ισοτιμία 1/1.

Κέρματα
-------

Τα κέρματα του νέου νομίσματος τα οποία εκδόθηκαν το 1970 είχαν τις εξής ονομαστικές αξίες:

* ½ σεντ (χάλκινο)
* 1 σεντ (χάλκινο)
* 2 ½ σεντ (χαλκονικέλινο)

Τα παραπάνω κέρματα κυκλοφορούσαν ταυτόχρονα με τα κέρματα της λίρας της Ροδεσίας των 5, 10, 20 και 25 σεντ, τα οποία έφεραν διπλή ονομασία εκφρασμένα σε σελίνια, πένες αλλά και σε σεντ. Το 1973 εκδόθηκε ένα κέρμα με αξία 5 σεντ και το 1975 εκδόθηκαν κέρματα των

* 10 σεντ
* 20 σεντ
* 25 σεντ

Κέρματα συνέχισαν να εκδίδονται έως και το 1977.

Τραπεζογραμμάτια
----------------

Το 1970, η Αποθεματική Τράπεζα της Ροδεσίας (Reserve bank of Rhodesia) εισήγαγε χαρτονομίσματα με τις εξής ονομαστικές αξίες:

* 1 δολαρίου
* 2 δολαρίων
* 10 δολαρίων.

Το χαρτονόμισμα των 5 δολαρίων εκδόθηκε το 1972

Πηγές
-----

* Krause, Chester L. and Clifford Mishler (1991). Standard Catalog of World Coins: 1801–1991 (18th ed. ed.). Krause Publications. ISBN 0873411501.
* Pick, Albert (1994). Standard Catalog of World Paper Money: General Issues. Colin R. Bruce II and Neil Shafer (editors) (7th ed.). Krause Publications. ISBN 0-87341-207-9.
* Reserve Bank of Zimbabwe (Αγγλικά) Αρχειοθετήθηκε 2011-05-22 στο Wayback Machine.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Χαρτονομίσματα του δολαρίου της Ροδεσίας
* Κέρματα του δολαρίου της Ροδεσίας
Η μόνη πληροφορία για την **Αντιόχεια** την Αραβική (ή Αντιόχεια της Μεσοποταμίας) είναι ότι κτίσθηκε, κατά τον Πλίνιο, από τον Νικάνορα (ένας από τους Ηγεμόνες της Μεσοποταμίας). Λεγόταν και Αντιόχεια Αραβίς. 

Σύμφωνα με τους εκδότες του *Barrington Atlas of the Greek and Roman World*, η πόλη δανείστηκε και τα ονόματα Τήλα (ή Τηλαψός), Αντωνινόπολις, Κωνσταντία, Κωνσταντίνα και Μαξιμιανόπολις. Παράλληλα ο Στέφανος Βυζάντιος βασιζόμενος σε κάποιον *αξιόπιστον άνδρα* ονόματι **Ουράνιο** αναφέρει: 

> *Νικηφόριον, ούτως η Κωνσταντίνα η περί Έδεσσαν πόλις*.
> 
> 

Επομένως μπορεί η Αντιόχεια να έφερε και το επιπλέον όνομα Νικηφόριον, πράγμα που μπορεί να δικαιώνει τον Ρωμαίο Αππιανό :

> *Και επί ταις αυτού Σελεύκου νίκαις έστι Νικηφόριόν τε εν τη Μεσοποταμία και Νικόπολις εν Αρμενία τη αγχοτάτω μάλιστα Καππαδοκίας*.
> 
> 

Ίσως να εννοούσε την Αντιόχεια Αραβική ή το Νικηφόριον του Μεγάλου Αλεξάνδρου στον Ευφράτη. Πρόκειται για την σημερινή Βιρανσεχίρ στην επαρχία της Έδεσσας (Sanliurfa), η οποία όπως δηλώνει και το όνομά της (ερειπωμένη πόλη) είχε καταστραφεί πολλές φορές στο παρελθόν. Κατά την παράδοση εκεί υπάρχουν οι τύμβοι του Ιώβ και του προφήτη Ηλία.

Πηγές
-----

* Johann Gustav Droysen *Ιστορία των Επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου*.
*Ξανθέλασμα*, πιθανό σύμπτωμα της συγκεκριμένης νόσου.
Η **οικογενής υπερχοληστερολαιμία** (αγγλ. *familial hypercholesterolemia*) είναι νόσος του μεταβολισμού, που οφείλεται σε γενετική διαταραχή και είναι σπάνια στον άνθρωπο. Η νόσος είναι απειλητική για τη ζωή από τη γέννηση του ανθρώπου.

Τύποι
-----

Υπάρχουν δύο εντελώς διαφορετικοί τύποι της οικογενούς υπερχοληστερολαιμίας, ήτοι:

* κληρονομικότητα της νόσου από τον ένα γονέα, δηλ. κληρονόμηση της μετάλλαξης του γονιδίου, ήτοι: ετερόζυγο οικογενή υπερχοληστερολαιμία (*αγγλ.* HeFH, Heterozygous familial hypercholesterolemia).
* κληρονομικότητα και από τους δύο γονείς, ήτοι: ομόζυγο οικογενή υπερχοληστερολαιμία (HoFH). Αυτός ο τύπος είναι εξαιρετικά σπάνιος και οδηγεί σε επιθετική αθηροσκλήρωση (δηλ. σταδιακή βλάβη των αρτηριών με ταχεία εναπόθεση λιπιδίων στο τοιχώματα, ιδίως των βασικών αρτηριών).

Και οι δύο τύποι εξελίσσονται με ταχείς ρυθμούς. Χωρίς θεραπεία, το πιο πιθανό είναι να εμφανισθεί αιφνίδιος (ξαφνικός) θάνατος ακόμα και στην εφηβεία.

Κληρονομική νόσος
-----------------

Ο τρόπος διατροφής και οι *«κακές»* συνήθειες (λ.χ. λιπαρές τροφές, κάπνισμα, αλκοόλ, υπέρταση) **δεν** είναι αιτίες της νόσου. Η νόσος είναι αμιγώς κληρονομική.

Όσον αφορά τις νόσους μεταβολισμού, η οικογενής υπερχοληστερολαιμία εμφανίζεται με συχνότητα 1 προς 300 άτομα περίπου.

Συμπτώματα
----------

Δεν υπάρχουν συμπτώματα από τη νόσο αυτή. Είναι απολύτως «σιωπηλή».

Ενδείξεις
---------

Μόνον με εργαστηριακές μετρήσεις αναγνωρίζεται η νόσος αυτή. Εκ γενετής, τα άτομα με οικογενή υπερχοληστερολαιμία παρουσιάζουν -συνέχεια- αυξημένα επίπεδα «κακής» χοληστερόλης, περίπου έξι έως οκτώ φορές υψηλότερα σε σχέση με φυσιολογικά άτομα.
Η νόσος, μέσα σε λίγα έτη, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια, σε επιθετική και πρόωρη καρδιαγγειακή ανεπάρκεια και βέβαια σε αθηροσκλήρωση.

Θεραπεία
--------

Η εξαντλητική και καθημερινή θεραπεία με συνδυασμό από στατίνες, είναι η πιο αποτελεσματική αγωγή για τη θανατηφόρο αυτή νόσο.
Οι ασθενείς που δε λαμβάνουν θεραπεία έχουν 20 με 30 φορές υψηλότερο κίνδυνο πρώιμης στεφανιαίας νόσου. Σπάνια τα άτομα αυτά υπερβαίνουν την ηλικία των 60 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Οικογενής υπερχοληστερολαιμία: μια σοβαρή αδιάγνωστη νόσος». *ΕΕΛΙΑ*. Ανακτήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 2021.
2. ↑
3. ↑
4. ↑
Η **Απολλωνία** ήταν αρχαία ελληνική πόλη στην Μεσοποταμία.

Την πόλη αναφέρει ο Στέφανος ο Βυζάντιος στα *Εθνικά* του. Πλην της πόλεως δεν διευκρινίζει ούτε σε πιο ακριβώς μέρος της Μεσοποταμίας κτίστηκε, ούτε και τον ιδρυτή της. Πάντως τη διακρίνει από την άλλη Απολλωνία που βρισκόταν στην Ασσυρία. Πολύ πιθανόν και η Απολλωνία αυτή να υπήρξε σελευκιδική αποικία και μάλιστα του Σελεύκου του Νικάτορος, ο οποίος παρουσίαζε τον Απόλλωνα ως πατέρα του. 

Άγνωστη η σημερινή της τοποθεσία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Στο λήμμα *Απολλωνία*

Πηγές
-----

* Στεφάνου Βυζαντίου *Εθνικά*.
* Γιόχαν Γκούσταφ Ντρόιζεν *Ιστορία των Επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου*, εκδ. ελεύθερη σκέψις.
Οι **Λουκανοί** *(*λατινικά*: Lucani)* ήταν αρχαίος λαός της Ιταλίας. Είχαν δημοκρατικό πολίτευμα εκτός από καιρό πολέμου που την εξουσία ανελάμβανε ένας τύραννος. Σύμφωνα με νομίσματα και επιγραφές που έχουν βρεθεί τον 4o και 3o αιώνα π.X. χρησιμοποιούσαν το ελληνικό αλφάβητο.

Στα μέσα του 5ου αιώνα π.χ. οι Λουκανοί μετακινήθηκαν προς την νότια Ιταλία. Συγκρούστηκαν με την ελληνική αποικία του Τάραντα ενώ αργότερα συμμάχησαν με τον Αλέξανδρο, βασιλιά της Ηπείρου, το 326 π.X. βοηθώντας τον να παρέμβει στις υποθέσεις της Μεγάλης Ελλάδας. Συχνά συμμαχούσαν με τους Ρωμαίους αλλά και πολεμούσαν εναντίον τους όπως κατά τους Σαμνιτικούς πολέμους.

Όταν ο Πύρρος, βασιλιάς της Ηπείρου, εισέβαλε στην Ιταλία το 281 π.χ. οι Λουκάνι δήλωσαν υποταγή και συμμάχησαν μαζί του. Συμμάχησαν μαζί με τους Σαμνίτες κατά της Ρώμη, στον πόλεμο αυτό ,(90 - 88 π.Χ.), γνώρισαν την ήττα και την υποταγή στους Ρωμαίους και από τότε η Λουκανία αποτέλεσε μέρος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Η χώρα των Λουκανών (Λουκανία) είχε λίγες πόλεις, τα βουνά ήταν καλυμμένα με δάση στα οποία ζούσαν πολλά αγριογούρουνα, αρκούδες και λύκοι.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  (Αγγλικά) «LUCA´NIA - Dictionary of Greek and Roman Geography (1854) - William Smith, LLD, Ed. - perseus.tufts.edu».
2. ↑  (Αγγλικά) «Elena Isayev; University of London. Institute of Classical Studies (2007). Inside ancient Lucania: dialogues in history and archaeology. Institute of Classical Studies, University of London. ISBN 978-1-905670-03-1».
Οι **Kawir** είναι ένα μπλακ μέταλ συγκρότημα που δημιουργήθηκε στην Αθήνα το 1993 και παραμένει έως και σήμερα ενεργό. Ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος είναι ο Therthonax , ο οποίος με την βοήθεια του Stefan Necroabyssious και του Eskarth μπόρεσε να κυκλοφορήσει τα πρώτα μουσικά εγχειρήματα. Οι Kawir έχουν παραβρεθεί, εκτός από την Ελλάδα και σε συναυλίες του εξωτερικού, συμπεριλαμβανομένων της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Φινλανδίας, της Ρωσίας, του Καναδά, της Βραζιλίας και άλλες.

Όνομα
-----

Το όνομα της μπάντας (Kawir) προέρχεται από τους αρχαίους χθόνιους θεούς Κάβειρους. Οι Κάβειροι λατρεύονταν σε μυστηριακές τελετές (Καβείρια Μυστήρια), οι οποίες είχαν ως κέντρο τα νησιά Λήμνο και Σαμοθράκη (Σαμοθρακικό τόξο ναών) καθώς και τη Θήβα, ενώ επίσης φανερώνουν ποικίλες ομοιότητες με τους Τελχίνες (Ρόδος), τους Κορύβαντες, τους Κουρήτες, τους Κύκλωπες και τους Δακτυλίους.

Θεματολογία
-----------

Η πλειονότητα των κομματιών των Kawir αποτελούν ύμνους προς τους αρχαίους θεούς των Ελλήνων και καλύπτουν τις διάφορες εκφάνσεις και πτυχές της Ελληνικής Θρησκείας, από τη χαρά και τη ζωή έως φυσικά και τον θάνατο. Συγκεκριμένα ο Phaesphoros σε συνέντευξη του είχε αναφέρει το εξής: «*Όλοι οι στίχοι που είχαν ποτέ οι Kawir ήταν ύμνοι στους Αρχαίους Θεούς που προέρχονται από την πνευματική ιδεολογία, γνωστή και ως «Ελληνισμός».*

Επιρροές
--------

Η επιρροές των Kawir, όσον αφορά την μουσική, κατευθύνονται στα συγκροτήματα του πρώτου κύματος του black metal, όπως είναι οι Bathory, οι Hellhammer, οι Mercyful Fate και οι Celtic Frost. Τα ακούσματα αυτά ήταν κοινά και αγαπημένα από όλες τις μπάντες της εποχής, τόσο από την εγχώρια σκηνή όσο και από τις σκηνές του εξωτερικού, και συνέστησαν καθοριστικό παράγοντα για την μετέπειτα πορεία τους.

Μέλη
----

* Therthonax - Κιθάρα
* Protogonus - Κιθάρα
* Porphyrion - Φωνητικά
* Hyperion - Τύμπανα
* Echetleos - Μπάσο

Δισκογραφία
-----------

### Full-lengths

* Προς Κάβειρους (1997)
* Εποπτία (1999)
* Άραι (2005)
* Οφιολατρεία (2008)
* Ισόθεος (2012)
* Πάτερ Ήλιε Μήτερ Σελάνα (2016)
* Εξιλασμός (2017)
* Αδράστεια (2020)

### Demos, EPs, Splits & DVDs

* Promo '93 (1993,Demo)
* Suicidogenic / Sinn (1994,Split)
* Eumenides (1994,EP)
* Προς Κάβειρους (To Cavirs) (1996,EP)
* Kawir / Nocternity (2002,Split)
* Δαίμων (2003,Split)
* To Uranus (2010,EP)
* Grunwald / Τιτανομαχία (2011,Split)
* Emissaries of a Profane Advent (2012,Split)
* Athenian Echoes over Paris (2010,DVD)

### Compilations

* Dei Kabeiroi (2006)
* Νυχτός τελετήσιν: 20 Years of Recordings (2014)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Κάβειροι / Kawir | Metafysiko.gr». *www.metafysiko.gr*. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2016.
2. ↑  «Συνέντευξη: Οι ιστορικοί Kawir στο ReckoningHour!». *ReckoningHour*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαρτίου 2016.

Πηγές
-----

* 
*
Συντεταγμένες: 38°46′30.47″N 22°49′53.97″E﻿ / ﻿38.7751306°N 22.8316583°E﻿ / 38.7751306; 22.8316583
*Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Νεοχώρι (αποσαφήνιση)*  

*Για συνώνυμους οικισμούς στη Φθιώτιδα δείτε: Νεοχώρι Φθιώτιδας*

To **Νεοχώρι** είναι παράλιο χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 30 μέτρα.

Γεωγραφία - Ιστορία
-------------------

Το Νεοχώρι βρίσκεται στα παράλια του Βόρειου Ευβοϊκού, δίπλα στο Ασπρονέρι και κοντά στο ακρωτήριο Κνημίδα. Απέχει 9 χλμ. Α. από τα Καμένα Βούρλα και 4 χλμ. ΒΔ. από τον Άγιο Κωνσταντίνο. Αναφέρεται από την εποχή της Τουρκοκρατίας ως ένας από τους οικισμούς που άρχισαν να δημιουργούνται γύρω από τα ερείπια της αρχαίας πόλης Δαφνούντα. Επίσημα αναφέρεται για πρώτη φορά, μετά την απελευθέρωση, το 1835 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Δαφνουσίων και το 1879 να καταργείται με το ΦΕΚ 50Α - 25/07/1879. Αναφέρεται ξανά το 1971 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Αγίου Κωνσταντίνου Λοκρίδος. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τον Άγιο Κωνσταντίνο, την Ακτή, τον Λογγό και το Ασπρονέρι αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Αγίου Κωνσταντίνου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αγίου Κωνσταντίνου του Δήμου Καμένων Βούρλων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 55 κατοίκους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή*. Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 144, τομ. 1.
2. ↑  «ΝΕΟΧΩΡΙ (Οικισμός) ΦΘΙΩΤΙΔΑ - GTP». *www.gtp.gr*. Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2020.
3. ↑  «Ιστορία της Δ. Ε. Αγίου Κωνσταντίνου | Δήμος Καμένων Βούρλων». *www.dimos-kamenon-vourlon.gr*. Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2020.
4. ↑  «Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών». *ΕΕΤΑΑ*. Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2020.
5. ↑  «Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών». *ΕΕΤΑΑ*. Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2020.
6. ↑  «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10640 (σελ. 166 του pdf)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Μώλου - Αγίου Κωνσταντίνου |
| --- |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Αγίου Κωνσταντίνου | 
* Άγιος Κωνσταντίνος
* Άγναντη
* Ακτή
* Ασπρονέρι
* Λογγός
* Νέα Άγναντη
* Νεοχώρι
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Καμένων Βούρλων | 
* Αγία Αικατερίνη
* Καινούργιο
* Καμένα Βούρλα
* Καρυά
* Νέο Θρόνιο
* Ρεγκίνι
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Μώλου | 
* Αγία Τριάδα
* Άγιος Σεραφείμ
* Άγιος Χαράλαμπος
* Ανάβρα
* Καλλίδρομο
* Καραβίδια
* Κόμνινα
* Μενδενίτσα
* Μώλος
* Σκάρφεια
 |
|  |
| 
* Έδρα: Καμένα Βούρλα
* \* (Οικισμοί με μη μόνιμο πληθυσμό)
 |

 |
**Το Torretta** ( Σικελικά : ***Turretta*** ) είναι μια *κοινότητα* στη Μητροπολιτική Πόλη του Παλέρμο που βρίσκεται στο νησί της Σικελίας στη Μεσόγειο.

Αυτή η πόλη βρίσκεται σε μια ορεινή περιοχή με θέα στο Παλέρμο .

Η παραγωγή ελιάς είναι το κύριο γεωργικό προϊόν της Torretta και άλλες βιομηχανίες περιλαμβάνουν το αλουμίνιο και το μάρμαρο. Τα μνημεία περιλαμβάνουν το Santuario della Madonna delle Grazie του XVII. Οι εκκλησίες περιλαμβάνουν το Chiesa del Sacramento και το Chiesa και το Monastero del Collegio di Maria.

Η πόλη ονομάζεται Torretta πιθανώς λόγω της παρουσίας ενός μικρού πύργου γύρω στο δεύτερο μισό του 17ου αιώνα. Το πρώτο κατοικημένο κέντρο χρονολογείται από το 1599 από τον βαρόνο Arrigo Traina. Αργότερα πέρασε υπό την κυριαρχία του Τζούλιο Τομάζο Κάρο, πρίγκιπα της Πελαγίας (Λαμπεντούζα και Λινόζα). Αργότερα κυβερνήθηκε από την οικογένεια DiBenedetto, η οποία είναι γνωστή για τις εξεγέρσεις του 1860 για την Ενότητα της Ιταλίας. 

Ο πληθυσμός από το 2004 αποτελείται από 3.881 άτομα.

εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
* 
* 
* https://maps.google.com/maps?source=ig&hl=el&rlz=&q=torretta+palermo

1. ↑  «Torretta (PA) Sicily».
2. ↑  , Statistical Data from WolphramAlpha
Η Μονή του Αγίου Γεωργίου στο Κοπτικό Κάιρο, διάσημο τμήμα της Παλαιάς Πόλης.
Το **Παλαιό Κάιρο** (Αιγυπτιακά Αραβικά: *Masr el Qadīma*) είναι τμήμα του Καΐρου της Αιγύπτου, το οποίο προϋπήρχε της Φατιμιδικής πόλης της Αλ-Καχίρα, η οποία ιδρύθηκε το 969 μ.Χ.

Περιγραφή
---------

Το Παλαιό Κάιρο περιλαμβάνει κατάλοιπα των πόλεων οι οποίες ήσαν πρωτεύουσες προ της Αλ-Καχίρα, όπως το Φουστάτ, η Αλ-Ακσάρ και η Αλ-Κατάι. Αυτές είναι η τοποθεσία του Τζαμιού του Αμρ και του Τζαμιού του ιμπν Τουλούν, αν και λίγα είναι τα υπόλοιπα κατάλοιπά τους σήμερα. Η περιοχή αυτή περιλαμβάνει, επίσης, το Κοπτικό Κάιρο και τις πολυάριθμες παλαιές του εκκλησίες και ερείπια των ρωμαϊκών οχυρώσεων, όπως η Ελληνορθόδοξη Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Σήμερα, οι τουρίστες επισκέπτονται τοποθεσίες όπως το Κοπτικό Μουσείο, το Φρούριο της Βαβυλώνας, την Κρεμαστή Εκκλησία, καθώς και άλλες Κοπτικές εκκλησίες, την Συναγωγή Μπεν Εζρά και το Τζαμί του Αμρ ιμπν αλ-Ας. Το Φρούριο της Βαβυλώνας είναι ρωμαϊκό φρούριο, περιμετρικά του οποίου οι περισσότερες εκ των παλαιότερων εκκλησιών των Αιγυπτίων Χριστιανών ανεγέρθηκαν.

Κανάλι στο Κάιρο της Αιγύπτου, μεταξύ της Νήσου Ρόδας και του Παλαιού Καΐρου.
Ο Κόμης Γαβριήλ Χαμπίμπ Σακακίνι Πασάς (1841–1923), ο οποίος ήταν ιδιαίτερα γνωστός στην εποχή του, ανήγειρε ένα παλάτι και μια εκκλησία στην περιοχή Ελ-Σακακίνι το 1897, ενώ, ταυτόχρονα, έχτισε και το Ρωμαιοκαθολικό Κοιμητήριο Καΐρου στο Παλαιό Κάιρο.

Μεσαιωνική ιστορία
------------------

Κατά το δεύτερο μισό του 15ου αιώνα, δύο σημαντικές μεταβολές έλαβαν χώρα στο Κάιρο: η δημιουργία του λιμένα του Μπουλάκ, καθώς και μιας συνοικίας με την ονομασία Αλ-Αζμπακίγια στο βορειοδυτικό τμήμα της πόλης. Τα όρια της πόλης είχαν παραμείνει χωρίς αλλαγές για τα προηγούμενα 300 χρόνια, σύμφωνα με χάρτη σχεδιασμένο από την Γαλλική αποστολή του 1798. Μετά την κατάληψη της Κύπρου το 1428 από τον Μπαϊμπάρ, το Μπουλάκ κατέστη το σημαντικότερο λιμάνι του Καΐρου. Στα τέλη του 15ου αιώνα, το Μπουλάκ πέτυχε να καταστεί ως το σημαντικότερο εμπορικό λιμάνι του Παλαιού Καΐρου.

Δείτε επίσης
------------

* Ισλαμικό Κάιρο

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Egy.com». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Φεβρουαρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2016.
2. ↑  Report on Sakakini Pasha's granddaughter Asma el Bakri

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Παλαιό Κάιρο** |

* Το Παλαιό Κάιρο στο Wikivoyage.org (Γερμανικά)

Συντεταγμένες: 30°01′N 31°14′E﻿ / ﻿30.017°N 31.233°E﻿ / 30.017; 31.233
Ο **Οθωμανο-Περσικός Πόλεμος** των ετών 1821 – 1823 ήταν μία στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της Αυτοκρατορίας του Κατζάρ (από το όνομα της κρατούσας δυναστείας), που διήρκεσε από το 1821 έως το 1823.

Υπόβαθρο
--------

Εντάσεις μεταξύ των δύο αυτοκρατοριών είχαν προκύψει λόγω των μέτρων που είχαν λάβει οι Οθωμανοί εναντίον ανταρτών που προέρχονταν από το Περσικό Αζερμπαϊτζάν Περαιτέρω, η δράση τοπικών εθνικιστικών ομάδων όπως η κουρδική επέτειναν την αναταραχή στην περιοχή των επαρχιών Haydaran και Sipki. Χαρακτηριστική ήταν η υπόθεση στο Van, όπου ο τοπικός διοικητής Ντερβίς Πασάς, ήρθε σε ρήξη με τις Περσικές αρχές. Ωστόσο, θεωρείται πως την πορεία προς την αναμέτρηση των δύο μερών επεδίωξαν, για τα δικά τους οφέλη, μεγάλες δυνάμεις της εποχής, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ρωσική Αυτοκρατορία. Ειδικά η δεύτερη, αποσκοπούσε να ασκήσει πιέσεις στους Οθωμανούς, που παράλληλα προσπαθούσαν να καταστείλουν την Ελληνική Επανάσταση.

Ο πόλεμος
---------

Ο Πέρσης διάδοχος Abbas Mirza, έχοντας την υποστήριξη των Ρώσων, εισέβαλε στη Δυτική Αρμενία και στις περιοχές που καθόριζαν το Περσικό Αζερμπαϊτζάν. Αφού κατέλαβε τη Βαγδάτη, προωθήθηκε εν-συνεχεία στην Ανατολική Ανατολία, επικεφαλής μίας στρατιάς 30.000 ανδρών και συγκρούστηκε αποφασιστικά με τους Οθωμανούς (50.000 άνδρες) στη Μάχη του Ερζερούμ. Παρά τις απώλειες και την επιδημία χολέρας που έπληξε τα στρατεύματά του, ο Mirza κατήγαγε μία περηφανή νίκη απέναντι στους αντιπάλους του.

Συνέπειες
---------

Με τη Συνθήκη του Ερζερούμ που συνήχθη δύο χρόνια μετά, οι δύο αντίπαλοι αναγνώρισαν το συνοριακό καθεστώς της προηγηθείσας Συνθήκης του Zuhab (1639), δίχως εδαφικές μεταβολές. Επίσης, η Οθωμανική Αυτοκρατορία παραχώρησε το δικαίωμα στους Περσικής καταγωγής υπηκόους της να ασκούν ελεύθερα τις θρησκευτικές τους ανάγκες.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Sicker, Martin (2001). The Islamic World in Decline: From the Treaty of Karlowitz to the Disintegration of the Ottoman Empire. Praeger, σελ. 118
2. ↑   Tucker, Spencer C. ed. (2010). A Global Chronology of Conflict: From the Ancient World to the Modern Middle. III. ABC-CLIO, σελ. 1140
3. ↑   Ateş, Sabri (2013). Ottoman-Iranian Borderlands: Making a Boundary, 1843–1914. New York: Cambridge University Press. ISBN 9781107033658, σελ 49.
4. ↑   Sorkhabi, Rasoul (2017). Tectonic Evolution, Collision, and Seismicity of Southwest Asia: In Honor of Manuel Berberian's Forty-Five Years of Research Contributions. Boulder, Colorado: Geological Society of America. ISBN 9780813725253, σελ. 43-44
5. ↑  Williamson, Graham (2008). "The Turko-Persian War of 1821-1823: winning the war but losing the peace". In Farmanfarmaian, Roxane (ed.). War and Peace in Qajar Persia: Implications Past and Present. Routledge. ISBN 9781134103089, σελ. 108
6. ↑  Mikaberidze, Alexander (2011). Conflict and Conquest in the Islamic World: A Historical Encyclopedia. Santa Barbara, CA: ABC-CLIO. ISBN 9781598843361, σελ. 301
Συντεταγμένες: 38°43′10″N 22°42′36″E﻿ / ﻿38.71944°N 22.71000°E﻿ / 38.71944; 22.71000

Το **Ρεγκίνι** ή **Ρεγκίνιο** ή **Ρεγγίνιο** είναι πεδινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.

Γεωγραφία - Ιστορία
-------------------

Το Ρεγκίνιο βρίσκεται στους βορειοανατολικούς πρόποδες του όρους Καλλίδρομο με υψόμετρο 180 μέτρα σε απόσταση 40 χλμ. ΝΑ. από τη Λαμία και 15 χλμ. ΝΔ. από τα Καμένα Βούρλα (έδρα του δήμου). Δυτικά από το χωριό περνάει ο ποταμός Βοάγριος ενώ νότια και δυτικά ο βιότοπος του Καλλίδρομου.

Στην τοποθεσία «Παληοκάστρα - Άη Γιάννης» έχουν βρεθεί λείψανα αρχαίας οχύρωσης, τάφοι και οικοδομήματα τα οποία ταυτίζονται με την αρχαία Τάρφη ή Ναρύκας, η οποία θεωρείται η γενέτειρα του Αίαντα του Λοκρού, γι' αυτό η περιοχή έχει χαρακτηριστεί αρχαιολογικός χώρος.

Η εκκλησία του Γενεσίου της Θεοτόκου στη νότια άκρη του χωριού έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο *«επειδή χρονολογείται στο πρώτο μισό του 18ου αι. και διασώζει ενδιαφέροντα ζωγραφικό διάκοσμο της εποχής αυτής και συνδέεται με την κήρυξη της επανάστασης του 1821 στην περιοχή»*.

Διοικητικά
----------

Ως οικισμός αναφέρεται από την εποχή της Τουρκοκρατίας και επίσημα μετά την απελευθέρωση το 1835 να προσαρτάται στο τότε δήμο Θρονίου. Το 1887 με το ΦΕΚ 339Α - 16/12/1887 ορίστηκε έδρα του δήμου Θρονίου και το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 έδρα της νεοϊδρυθείσας ομώνυμης κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Ρεγγινίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μώλου του Δήμου Καμένων Βούρλων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 557 κατοίκους

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή*. Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 261, τομ. 29.
2. 1 2  «Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών». *ΕΕΤΑΑ*. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2020.
3. ↑  «Ρεγκίνιο ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ, Δήμος ΜΩΛΟΥ - ΑΓΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ | buk.gr». *buk.gr*. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2020.
4. ↑  «NatureBank - Άλλος Βιότοπος - Όρος Καλλίδρομο». *filotis.itia.ntua.gr*. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2020.
5. ↑  «ΔΙΑΡΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΚΗΡΥΓΜΕΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΩΝ». *listedmonuments.culture.gr*. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2020. [*νεκρός σύνδεσμος*]
6. ↑  «ΔΙΑΡΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΚΗΡΥΓΜΕΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΩΝ». *listedmonuments.culture.gr*. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2020. [*νεκρός σύνδεσμος*]
7. ↑  «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10641 (σελ. 167 του pdf)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Μώλου - Αγίου Κωνσταντίνου |
| --- |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Αγίου Κωνσταντίνου | 
* Άγιος Κωνσταντίνος
* Άγναντη
* Ακτή
* Ασπρονέρι
* Λογγός
* Νέα Άγναντη
* Νεοχώρι
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Καμένων Βούρλων | 
* Αγία Αικατερίνη
* Καινούργιο
* Καμένα Βούρλα
* Καρυά
* Νέο Θρόνιο
* Ρεγκίνι
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Μώλου | 
* Αγία Τριάδα
* Άγιος Σεραφείμ
* Άγιος Χαράλαμπος
* Ανάβρα
* Καλλίδρομο
* Καραβίδια
* Κόμνινα
* Μενδενίτσα
* Μώλος
* Σκάρφεια
 |
|  |
| 
* Έδρα: Καμένα Βούρλα
* \* (Οικισμοί με μη μόνιμο πληθυσμό)
 |

 |
Ο **άγιος Αμβρόσιος Μοσχονησίων** (κατά κόσμον Αμβρόσιος Πλειαθός ή Πλειανθίδης, 1872-1922) ήταν Μικρασιάτης θεολόγος, επίσκοπος και άγιος μάρτυρας της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ο οποίος μαρτύρησε κατά τη Γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας .

Γεννήθηκε στη Σμύρνη και με καταγωγή από πατρός από τον Τριαντάρο Τήνου. Σπούδασε θεολογία στη Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού στα Ιεροσόλυμα και στη Θεολογική Ακαδημία του Κιέβου. 
Διάκονος χειροτονήθηκε από τον Μητροπολίτη Σμύρνης Βασίλειο. Πρεσβύτερος χειροτονήθηκε στις 6 Αυγούστου 1900 στον Ιερό Ναό Σωτήρος Χριστού Γαλατά Κωνσταντινουπόλεως

Αρχικά διακόνησε ως Εφημέριος στην Κριμαία και συγκεκριμένα στις ενορίες Συμφεροπόλεως, Σεβαστουπόλεως και Θεοδοσίας. Το έτος 1910 επέστρεψε στη Σμύρνη. Στις 6 Οκτωβρίου 1913 χειροτονήθηκε τιτουλάριος Επίσκοπος Ξανθουπόλεως, Βοηθός Επίσκοπος της Ιεράς Μητροπόλεως Σμύρνης. Τη χειροτονία τέλεσε ο Μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστομος στον Μητροπολιτικό Ναό Αγίας Φωτεινής Σμύρνης, συμπαραστατούμενος από τον Μητροπολίτη Φιλαδελφείας Χρυσόστομο και τον Επίσκοπο Μοσχονησίων Φώτιο.

Τον Φεβρουάριο του 1922 εξελέγη Μητροπολίτης Μοσχονησίων. Κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή συνελήφθη από τους Τούρκους μαζί με άλλους ιερείς και τάφηκε ζωντανός σε λάκκο έξω από τις Κυδωνίες (Αϊβαλί) στις 15 Σεπτεμβρίου 1922, είτε, σύμφωνα με άλλη εκδοχή, βασανίστηκε, πεταλώθηκε και κατακρεουργήθηκε στην πορεία εκτοπισμού του στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας.

Η αγιοκατάταξη του μάρτυρα Αμβροσίου Μοσχονησίων καθώς και των μαρτύρων μητροπολιτών Χρυσοστόμου Σμύρνης, Προκοπίου Ικονίου, Γρηγορίου Κυδωνιών, Ευθυμίου Ζήλων και των συν αυτοίς Μικρασιατών νεομαρτύρων, πραγματοποιήθηκε το 1992 και η μνήμη τους τιμάται την Κυριακή προ της Υψώσεως (Σεπτέμβριος).

Το οδωνύμιο Αμβροσίου Μοσχονησίων υπάρχει σε διάφορες περιοχές που εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες. Προτομή του υπάρχει στον Τριαντάρο Τήνου.

Εξάδελφος του αγίου ήταν ο πατέρας του μετέπειτα Μητροπολίτη Χαλκίδος Γρηγορίου Πλειαθού.

Aπολυτίκιο
----------

Ἀπολυτίκιον Ἁγίων Μικρασιατῶν Ἱερομαρτύρων. Ἦχος δ΄

  
Ἡ πενταυγὴς Ἀρχιερέων χορείᾳ, 
  
τῇ τῶν ἀγώνων νοητὴ δαδουχία, 
  
τὴν Μικρασίαν ἅπασαν αὐγάζει νοητῶς, 
  
ὁ σοφὸς Χρυσόστομος, Γρηγορίῳ τῷ θείῳ, 
  
Ἀμβρόσιος, Προκόπιος καὶ Εὐθύμιος ἅμα, 
  
οὓς εὐφημοῦμεν εἴπωμεν πιστοί, 
  
χαίροις Μαρτύρων, πεντάριθμε σύλλογε.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Διακόνημα».
2. ↑  ΕΤΟΣ 1922: ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ
3. ↑  Οι Άγιοι Μικρασιάτες Νεομάρτυρες - Ένωση Μικρασιατών Φοιτητών
4. ↑  Ζώνας, Λουκάς (2018). *Υμηττός, 90 χρόνια ζωής, η πόλη και οι οδοί*. Αθήνα. σελ. 90. ISBN 978-618-00-0629-2.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **ΕΒΕ**: 197760

 |

 |
Ο **Ανδρέας Λυκουρέντζος** είναι Έλληνας πολιτικός επιστήμονας, διοικητής του ΕΛΓΑ, τέως Γραμματέας της Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας, πρώην Υπουργός Υγείας και πρώην Υφυπουργός Εθνικής Παιδείας.

Βιογραφικά Στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Τρίπολη της Αρκαδίας το 1957. Σήμερα κατοικεί στην Αθήνα με την σύζυγό του Ευδοξία Mπασδεκοπούλου και την κόρη τους Μαρία-Άννα.

### Σπουδές

Πτυχιούχος του τμήματος Πολιτικής Επιστήμης του Παντείου Πανεπιστημίου, με ειδίκευση στη Συγκριτική Πολιτική Ανάλυση. Παρακολούθησε δύο μεταπτυχιακούς κύκλους σπουδών στο ίδιο Πανεπιστήμιο. Σπούδασε επίσης Τεχνολόγος Ηλεκτρολόγος Μηχανικός - ΚΑΤΕΕ Αθηνών.

### Επαγγελματικά

Το 1981 προσελήφθη στην Ε.Α.Β κι εργάστηκε ως βιομηχανικός εργάτης. Συνεργάστηκε ως πολιτικός αναλυτής και αρχισυντάκτης με το περιοδικό Information (1986-1998). Διετέλεσε διευθυντής σπουδών και δίδαξε Πολιτική Επιστήμη, Θεωρία Επικοινωνίας και Διοίκηση Επιχειρήσεων σε ιδιωτικά κέντρα μεταλυκειακών σπουδών (Ε.Ε.Ο.-ΙΕΚ ΑΚΜΗ 1992-94). Στέλεχος της διοίκησης του Ομίλου Compupress A.E. και της Compulink (1994-1999). Επιστημονικός συνεργάτης της εταιρείας δημοσκοπήσεων ALCO, την περίοδο 2000-2004.

### Πολιτική Σταδιοδραμία

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Αρκαδίας ΝΔ στις εκλογές του 2004 και επανεξελέγη το 2007, το 2009 και το 2012. Kατά την Κοινοβουλευτική Περίοδο 2004-2007, διετέλεσε μέλος των Διαρκών Επιτροπών Κοινωνικών Υποθέσεων και Δημόσιας Διοίκησης, της μονίμου Επιτροπής Περιβάλλοντος, της Επιτροπής Μεταναστευτικής Πολιτικής και συμμετείχε στις επιτροπές για την Αναθεώρηση του Συντάγματος και την έγκριση της Ευρωπαϊκής Συνθήκης. Επίσης διετέλεσε αναπληρωματικό μέλος της αντιπροσωπείας της Βουλής στην Ατλαντική Συνέλευση και γραμματέας της Εξεταστικής Επιτροπής για τα εξοπλιστικά προγράμματα (2004).

Μέλος στο Διοικητικό Συμβούλιο Φοιτητικών συλλόγων ως εκπρόσωπος της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και του Κ.Σ. της Εθνικής Σπουδαστικής Ένωσης Ελλάδος (1978-1981). Πρώτος αιρετός αντιπρόεδρος της ΟΝΝΕΔ Αρκαδίας (1977). Μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΟΝΝΕΔ, υπεύθυνος Σπουδαστικού (1979-1981) και Συνδικαλισμού (1984-1985). Το 1985 ακολούθησε τον Κωστή Στεφανόπουλο στην ίδρυση της ΔΗ.ΑΝΑ. και διετέλεσε πρόεδρος της κομματικής νεολαίας. Από το 1991 μέχρι το 2001 ήταν μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Διεθνούς Οργάνωσης των Νέων Πολιτικών A.A.Y.P.L ως εκπρόσωπος της Ελλάδας. Μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας στην οποία εκλέγεται συνεχώς από το 1994. Εκδότης του δεκαπενθήμερου εντύπου του κόμματος «Νέα Δημοκρατικά», μέχρι το 2000. Διετέλεσε αναπληρωτής Γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού της Ν.Δ. την περίοδο 1997- 2000, ως στενός συνεργάτης του Κώστα Καραμανλή. Έχει περάσει από την θέση του Υφυπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων στις κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας της περιόδου 2007-2009.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Προσωπική ιστοσελίδα Ανδρέα Λυκουρέντζου
Συντεταγμένες: 38°45′00.61″N 22°41′46.97″E﻿ / ﻿38.7501694°N 22.6963806°E﻿ / 38.7501694; 22.6963806

Η **Κόμνινα** είναι πεδινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 125 μέτρα.

Γεωγραφία - Αξιοθέατα
---------------------

Η Κόμνινα βρίσκεται στους βορειοανατολικούς πρόποδες του όρους Καλλίδρομο, σε απόσταση 37 χλμ. ΝΑ. από τη Λαμία και 12 χλμ. Δ.-ΝΔ. από τα Καμένα Βούρλα (έδρα του δήμου). Βόρεια του χωριού περνάει ο Αυτοκινητόδρομος Αθήνας - Θεσσαλονίκης που την χωρίζει από το Καινούργιο, ανατολικά περνάει ο Βοάγριος ποταμός (Πλατανιάς) που καταλήγει στον Μαλιακό, νοτιοανατολικά είναι το Ρεγκίνι και νότια περνάει η νέα σιδηροδρομική γραμμή Πειραιά-Θεσσαλονίκης. Ενοριακός ναός του χωριού είναι ο Άγιος Ιωάννης και φυσιολατρικό αξιοθέατο το «Μπουρβάρι», δρόμος με πλατάνια, κισσούς και τρεχούμενα νερά. Ως *Κόμνηνα* αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1835 όταν προσαρτήθηκε στον τότε δήμο Θρονίου. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1940 το όνομά της διορθώθηκε σε Κόμνινα. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Κομνίνης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μώλου του Δήμου Καμένων Βούρλων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 254 κατοίκους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή*. Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 59, τομ. 18.
2. ↑  «Ι' Αρχιερατική Περιφέρεια Μενδενίτσης & Καμένων Βούρλων | Ιερά Μητρόπολη Φθιώτιδος». *www.imfth.gr*. Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2020.
3. ↑  «:::: Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Φθιώτιδας ::::». *www.nafthiotidos.ondsl.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Σεπτεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2020.
4. ↑  «Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών». *ΕΕΤΑΑ*. Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2020.
5. ↑  «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού Αρχειοθετήθηκε 2021-10-04 στο Wayback Machine.», σελ. 10641 (σελ. 167 του pdf)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Μώλου - Αγίου Κωνσταντίνου |
| --- |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Αγίου Κωνσταντίνου | 
* Άγιος Κωνσταντίνος
* Άγναντη
* Ακτή
* Ασπρονέρι
* Λογγός
* Νέα Άγναντη
* Νεοχώρι
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Καμένων Βούρλων | 
* Αγία Αικατερίνη
* Καινούργιο
* Καμένα Βούρλα
* Καρυά
* Νέο Θρόνιο
* Ρεγκίνι
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Μώλου | 
* Αγία Τριάδα
* Άγιος Σεραφείμ
* Άγιος Χαράλαμπος
* Ανάβρα
* Καλλίδρομο
* Καραβίδια
* Κόμνινα
* Μενδενίτσα
* Μώλος
* Σκάρφεια
 |
|  |
| 
* Έδρα: Καμένα Βούρλα
* \* (Οικισμοί με μη μόνιμο πληθυσμό)
 |

 |
**Η Ριμπέρα** ( Σικελικά : ***Rivela*** ) είναι μια *κοινότητα* στην επαρχία του Αγκριτζέντο, στην περιοχή της Σικελίας, στη νότια Ιταλία, μεταξύ των κοιλάδων Verdura και Magazzolo στη λεγόμενη πεδιάδα του San Nicola .

Η πόλη συνδέεται με τον κρατικό δρόμο SS115, που οδηγεί από το Τράπανι στις Συρακούσες. Ο ποταμός Platani, ο τρίτος ποταμός της Σικελίας, ρέει κοντά. Έχει συμβάλει τα μέγιστα στην ανάπτυξη τόσο της γεωργίας όσο και του τουρισμού στην περιοχή. Το στόμα του έχει χαρακτηριστεί ως φυσικό καταφύγιο.

Ιστορία
-------

Ο δήμος πιθανότατα υψώθηκε στη θέση της αρχαίας Allava, στην οποία πιθανώς να αποδοθεί η βυζαντινή νεκρόπολη κοντά στη σύγχρονη πόλη. Το 1627, ο Luigi Guglielmo Moncada, πρίγκιπας του Paternò, ίδρυσε ένα νέο κέντρο με το όνομα της συζύγου του, Maria Alfan di Ribera. το νέο κέντρο αναπτύχθηκε ραγδαία, χάρη στη γονιμότητα του εδάφους και την προσβασιμότητα της περιοχής.

Είναι η γενέτειρα του πρωθυπουργού Francesco Crispi .

Οικονομία
---------

Η γεωργία είναι η κύρια βιομηχανία της κοινότητας, η οποία ασχολείται κυρίως με την καλλιέργεια και την εμπορία του πορτοκαλιού της Ουάσιγκτον –που εισήχθη εδώ από μετανάστες που επέστρεψαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες– και των φραουλών. Τέτοιες επιχειρήσεις ενισχύονται τόσο από άριστες κλιματολογικές και περιβαλλοντικές συνθήκες όσο και από μια υποστηρικτική πολιτική από τις τοπικές αρχές.

Δίδυμες πόλεις
--------------

* Oinousses, Greece
* Elizabeth, USA

εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
* Ribera - Φωτογραφίες, ιστορία, παραδόσεις, νέα
* Arancia di Ribera DOP

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 134052289
* LCCN: no2005054444
* GND: 4472091-9

 |

 |
Ο **Αθλητικός Σύλλογος Καλλιμασιάς «Όμηρος»** είναι ιστορικός αθλητικός σύλλογος με έδρα την Καλλιμασιά στη Χίο. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1928, χρώματά του αποτελούν το κυανό και το λευκό και έμβλημά του ή προτομή του Ομήρου. Διαθέτει τμήματα ποδοσφαίρου ανδρών και καλαθοσφαίρισης ανδρών, ενώ στο παρελθόν διέθετε επίσης τμήματα στίβου, επιτραπέζιας αντισφαίρισης και τμήμα καλαθοσφαίρισης γυναικών.

Ιστορία
-------

Ιδρύθηκε την 1η Ιουλίου 1928, αρχικά ως μορφωτικός σύλλογος με απότερο σκοπό τη μορφωτική και πνευματική καλλιέργεια των κατοίκων της Καλλιμασιάς. Πρώτος πρόεδρος και εμπνευστής της ιδέας αυτής ήταν ο γιατρός Γεώργιος Σταγκούλης.

Τον Αύγουστο του 1931 ιδρύθηκε το ποδοσφαιρικό τμήμα και το 1984 το τμήμα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου.

Τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών
------------------------

Η ομάδα του ανδρικού ποδοσφαιρικού τμήματος του συλλόγου συμμετέχει στις διοργανώσεις της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Χίου. Το 1994 ήταν φιναλίστ και το 2013 νικητής του Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Χίου. Το 2008 κατέκτησε το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Χίου, εκπροσωπώντας την Καλλιμασιά και το νησί στην Δ΄ Εθνική την αγωνιστική περίοδο 2008-09.

Έδρα της ομάδας αποτελεί το Δημοτικό Γήπεδο Καλλιμασιάς «Νίκος Σύλλας».

### Τίτλοι και διακρίσεις

* 1 Πρωτάθλημα Α΄ Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Χίου:
	+ 2007-08

* 1 Κύπελλο Ε.Π.Σ. Χίου:
	+ 2012-13

  

Τμήμα καλαθοσφαίρισης κοριτσιών

Η ομάδα του τμήματος καλαθοσφαίρισης κοριτσιών συμμετέχει στις διοργανώσεις της Τοπικής Επιτροπής Ε.Ο.Κ Χίου και χωρίζεται σε τρεις κατηγορίες 

* Παγκορασίδες
* Κορασίδες
* Νεάνιδες

Τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών
----------------------------

Η ομάδα του τμήματος καλαθοσφαίρισης ανδρών του συλλόγου συμμετέχει στις διοργανώσεις της Τοπικής Επιτροπής Ε.Ο.Κ. Χίου και υπήρξε ένα από τα πέντε ιδρυτικά της σωματεία. Έχει 1 παρουσία στην Γ΄ Εθνική την αγωνιστική περίοδο 1997-98.

Έδρα της ομάδας αποτελεί το Κλειστό Γυμναστήριο Καμποχώρων.

### Τίτλοι και διακρίσεις

* 7 Πρωταθλήματα Α΄ Κατηγορίας Τ.Ε. Ε.Ο.Κ. Χίου:
	+ 1996-97, 2000-01, 2001-02, 2002-03, 2003-04, 2014-15, 2018-19

* 1 Κύπελλο Τ.Ε. Ε.Ο.Κ. Χίου:
	+ 2015-16

Τμήμα στίβου
------------

Κατά καιρούς, ο σύλλογος λειτούργησε τμήμα στίβου, από το οποίο αναδείχθηκε ο Ολυμπιονίκης δισκοβόλος Νίκος Σύλλας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αναφορά, imchiou.gr
2. ↑  Αναφορά, chiosin.gr
3. 1 2 3 4 5 6 7  «Ιστορία». *omiroskallimasias.blogspot.com*.
4. ↑  «Ιστορικό ΤΕ ΕΟΚ Χίου». *chiosbasket.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Απριλίου 2023.
5. ↑  Πρωταθλητής στο μπάσκετ ο Όμηρος Καλλιμασιάς, astraparis.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημο ιστολόγιο του Συλλόγου
Ο **Ιγνάτιος** ήταν ορθόδοξος ιερωμένος, συνοδικός, Μηροπολίτης Παλαών Πατρών και Προεδρεύων της Αρχιεπισκοπής Κρήτης κατά τον 14ο αιώνα.

Είναι άγνωστο πότε ακριβώς ενθρονίστηκε Μητροπολίτης Παλαιών Πατρών. Κατά την θητεία του και το 1380 με συνοδική πράξη η Επισκοπή Κερνίτζης ανήλθε σε Αρχιεπισκοπή και αποσπάστηκε από την Μητρόπολη Παλαιών Πατρών, Η κατάσταση αυτή κράτησε μόνο ένα έτος αφού έπειτα από τις διαμαρτυρίες του Ιγνατίου για ζημία τη μητρόπολής του και με τη συμπαράσταση του διοικητή Ιωάννη Κατακουζηνού υποβαθμίστηκε η Αρχιεπισκοπή σε επισκοπή και περιήλθε ξανά στην Μητρόπολη Πατρών.

Το 1381 όταν και είχε αποσπαστεί η Επισκοπή Κερνίτζης, ενθρονίστηκε με συνοδική πράξη Αρχιεπίσκοπος Κρήτης, προεδρεύων της Αρχιεπισκοπής στην εξορία. 

Ο Ιγνάτιος μνημονεύεται από την ορθόδοξη εκκλησία στο *Τριώδιον στο Συνοδικόν* της Κυριακής της Ορθοδοξίας ως εξής :

> Α ἰωνία ἡ μνήμη. γ'   
> 
> 
> 
> Μιχαήλ, Μητροφάνους, Μελετίου, Ἰγνατίου, καὶ   
> 
> Μαξίμου, τῶν ἀοιδίμων Μητροπολιτῶν Παλαιῶν   
> 
> 
> 
> Πατρῶν.
> 
> 

| τίτλοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας |
| --- |
| ΠροκάτοχοςΜελέτιος Α΄ | **Μητροπολίτης Παλαιών Πατρών** | ΔιάδοχοςΜάξιμος |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παπαμεντζελόπουλος, σελ. 114, σχόλια
2. ↑  Παπαμεντζελόπουλος, σελ. 112
3. ↑  Παπαμεντζελόπουλος, σελ. 114
4. ↑  Ιερά Αρχιεπισκοπή Κρήτης, Κατάλογος Αρχιεπισκόπων
5. ↑  Αθανασόπουλος, Ιωάννης Φ. «Συμβολή στην Επισκοπική Ιστορία των Πατρών». Εφημερίδα "Ο ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΟΣ". Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2024.
6. ↑  ανωνύμου, τριώδιον [... 1839, σελ. 163

Πηγές
-----

* Παπαμεντζελόπουλος, Κωνσταντίνος,Επισκοπή Κερνίτσης, κατόπιν Μητρόπολη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας: ιστορία και διοικητικές μεταβολές, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ). Σχολή Θεολογική. Τμήμα Θεολογίας. Τομέας Εκκλησιαστικής Ιστορίας, Χριστιανικής Γραμματείας Αρχαιολογίας και Τέχνης, 2022
Περικεφαλαία ιλλυρικού τύπου από την Αργολίδα
Ο όρος **ιλλυρικό** κράνος είναι ένας όρος αρχαιολογικός που περιγράφει έναν τύπο μπρούτζινης περικεφαλαίας που χρησιμοποιούνταν ευρύτατα κατά τον 8ο και 7ο π.Χ. αιώνα, ειδικά στην Πελοπόννησο, που ήταν και ο τόπος της πρωιμότερης εξέλιξής του. Το όνομα του το έχει πάρει, εσφαλμένα, από την Ιλλυρία, για το λόγο ότι από εκεί προέρχονταν πολλά τέτοια ευρήματα την εποχή που άρχισαν να τα μελετούν οι αρχαιολόγοι.

Από αναπαραστάσεις κορινθιακών αγγείων γνωρίζουμε πως το «ιλλυρικό» κράνος προέκυψε από τον πρωιμότερο τύπο κράνους, το λεγόμενο κράνος Κέγκελ, που κατασκευαζόταν στο Άργος την αρχαϊκή εποχή. Τα παλαιότερα δείγματα «ιλλυρικού» κράνους δείχνουν ότι ο τύπος εξελίχθηκε σε κάποιο εργαστήριο της βορειοδυτικής Πελοποννήσου (πιθανώς την Ολυμπία). Πάντως τα πρώτα «ιλλυρικά» κράνη του Τύπου Β δημιουργήθηκαν σε εργαστήρια της Κορίνθου, ενώ τα πρώτα δείγματα Τύπου Γ σε εργαστήρια που βρίσκονταν κατά μήκος της ακτής της Αδριατικής, πιθανότατα σε κάποια κορινθιακή αποικία. Το πλεονέκτημα του «ιλλυρικού» κράνους, που ήταν κατασκευασμένο από μπρούντζο, ήταν ότι προστάτευε ολόκληρο το κεφάλι και τον αυχένα του πολεμιστή, χωρίς όμως να εμποδίζει την όρασή του. Ωστόσο οι δύο πρώτες ποικιλίες εμπόδιζαν την ακοή. Από τους μελετητές αναγνωρίζονται τέσσερις τύποι «ιλλυρικού» κράνους, όλοι τους χωρίς προστατευτικό για τη μύτη (*επιρρίνιο*).

* Ο Τύπος Α (περ. 700-640 π.Χ.) άφηνε απροστάτευτο τον αυχένα και εμπόδιζε την ακοή.
* Ο Τύπος Β (περ. 600 π.Χ.) προστάτευε τον αυχένα αλλά εμπόδιζε την ακοή.
* Ο Τύπος Γ (περ. 550 π.Χ.) προσέφερε βελτιωμένη προστασία στον αυχένα και επέτρεπε κάπως την ακοή.
* Ο Τύπος Δ (περ. 500 π.Χ.) ήταν περίπου όπως ο Τύπος Γ, αλλά επέτρεπε ανεμπόδιστα την ακοή.

Ο συγκεκριμένος τύπος περικεφαλαίας χρησιμοποιούνταν από από τους Έλληνες, αλλά και τους Ετρούσκους και τους Σκύθες, ενώ αργότερα οι Ιλλυριοί το υιοθέτησαν ευρύτατα. η χρήση του εξέλιπε στην Ελλάδα από τις αρχές του 5ου αιώνα π.Χ. ενώ οι Ιλλυριοί σταμάτησαν τη χρήση του τον 4ο αιώνα.

Πηγές
-----

* Wilkes, John. *The Illyrians*. Blackwell Publishing Ltd. 1995. ISBN 0631198075
* Sekunda, Nick. *The Spartan Army*. Osprey Publishing.1998. ISBN 1855326590.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Wilkes, σ. 108
2. 1 2  Sekunda, σ. 53
3. ↑  Wilkes, σ. 241
Το ***Got to Be There*** είναι το πρώτο solo άλμπουμ του Μάικλ Τζάκσον, το οποίο κυκλοφόρησε στις 24 Ιανουαρίου 1972, από τη Motown. Συμπεριλαμβάνει το ομώνυμο τραγούδι, το οποίο κυκλοφόρησε στις 7 Οκτωβρίου 1971. Το άλμπουμ πώλησε 5.2 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Το άλμπουμ ξανακυκλοφόρησε το 2009 ως μέρος του *Hello World: The Motown Solo Collection*.

Περιγραφή
---------

Η Motown κυκλοφόρησε το solo album του Τζάκσον παράλληλα με το άλμπουμ του Ντόννι Όσμοντ, ο οποίος ήταν γνωστός για τα τραγούδια *Sweet & Innocent* και *Puppy Love*. Το *Got To Be There* (8η θέση) και το *Hey Girl/I Knew You When* του Όσμοντ (9η θέση) επέστρεψαν στο Hot 100 στις 15 Ιανουαρίου 1972. Ο Τζάκσον είχε κάνει ένα hit με το ομώνυμο τραγούδι και το *Rockin' Robin*, το οποίο, όπως και το *Puppy Love* του Όσμοντ, ήταν remake ενός τραγουδιού της δεκαετίας του 1950. 

Αυτά τα δύο hits έλαβαν τη 5η και 6η θέση στο Hot 100, στις 8 Απριλίου 1972. Το *I Wanna Be Where You Are* του Τζάκσον (27η θέση) του Τζάκσον και το *Too Young* του Όσμοντ (28η θέση) θα επιστρέψουν στο Hot 100 στις 24 Ιουνίου 1972. Το άλμπουμ έχει νέες εκδοχές του *Ain't No Sunshine*, του *You've Got a Friend* και του *Love Is Here and Now You're Gone*.

Reception
---------

Το άλμπουμ έφθασε στη 14η θέση του US pop albums chart και στη 3η θέση στο US R&B album chart.

Το *Rolling Stone* (12/7/72, p.68) - «καλλιτεχνικό, καλά κομμάτια ως συνήθως από τους Τζάκσον 5...γλυκιά συγκινητική φωνή...αθωότητα και παντελής επαγγελματισμός...συναρπαστικό και ακαταμάχητο»

Κατάλογος κομματιών
-------------------

| Αρ. | Tίτλος | Συνθέτες | Διάρκεια |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Ain't No Sunshine"   | Μπιλ Βίθερς | 4:09 |
| 2. | "I Wanna Be Where You Are"   | Αρθούρ Ρος, Λέον Βαρ | 3:01 |
| 3. | "Girl Don't Take Your Love from Me"   | Ουίλι Χατς | 3:46 |
| 4. | "In Our Small Way"   | Μπεατρίς Βέρντι, Κριστίν Γάριαν | 3:38 |
| 5. | "Got to Be There"   | Έλλιοτ Βιλλένσκι | 3:23 |
| 6. | "Rockin' Robin"   | Λέον Ρενέ (με το ψευδώνυμο Τζίμι Τόμας) | 2:31 |
| 7. | "Wings of My Love"   | Αλφόνσο Μίζελ, Μπέρρι Γκόρντι, Ντέκε Ρίτσαρντς και Φρέντι Πέρρεζ | 3:25 |
| 8. | "Maria (You Were the Only One)"   | Λάουρενς Μπράουν, Λιντ Γκλόβερ, Τζωρτζ Γκόρντι, Άλλεν Στόρι | 3:41 |
| 9. | "Love Is Here and Now You're Gone"   | Χόλλαντ-Ντόζιερ-Χόλλαντ | 2:51 |
| 10. | "You've Got a Friend"   | Κάρολ Κινγκ | 4:53 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Don't Forget the Motor City
2. ↑  Chery, Carl: *XXL: Michael Jackson Special Collecters Edition*, page 100. American Press.
Το **Μοναστήρι του Αγίου Ηλία** (συριακά: ܕܝܪܐ ܕܡܪܝ ܐܝܠܝܐ‎‎, αραβικά: دير مار إيليا‎‎) ήταν χριστιανικό μοναστήρι που βρισκόταν ακριβώς νότια της Μοσούλης, στο Κυβερνείο της Νινευής, στο Ιράκ. Ιδρύθηκε στα τέλη του 6ου αιώνα και ήταν ένα από τα παλαιότερα μοναστήρια στο Ιράκ. Ανήκε στην Εκκλησία της Ανατολής, έναν αρχαίο κλάδο του Ανατολικού Χριστιανισμού, και στη συνέχεια στην Καθολική Εκκλησία των Χαλδαίων. Το μοναστήρι έκλεισε το 1743, αφού οι μοναχοί του σφαγιάστηκαν από τις περσικές δυνάμεις. Τα ερείπιά του υπέστησαν ζημιές κατά την εισβολή στο Ιράκ το 2003 και αργότερα κατεδαφίστηκαν από το Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε το 2014.

Το μοναστήρι αποτελούνταν από ένα συγκρότημα κτηρίων που έμοιαζε με φρούριο, με έκταση περίπου 2,500 τετραγωνικά μέτρα. Πριν την καταστροφή του, είχε 26 δωμάτια χτισμένα γύρω από μια αυλή, συμπεριλαμβάνοντας ένα παρεκκλήσι και ένα ιερό.

Ιστορία
-------

Το μοναστήρι ιδρύθηκε γύρω στο 595 μ.Χ. από τον Μαρ Ηλία, έναν μοναχό που είχε προηγουμένως σπουδάσει στην Χίρα και αργότερα στο μεγάλο μοναστήρι στο όρος Ίζλα στη σύγχρονη Τουρκία. Ανήκε στην Εκκλησία της Ανατολής. Το μοναστήρι ήταν το κέντρο της περιφερειακής χριστιανικής κοινότητας και για αιώνες χιλιάδες χριστιανοί επισκέπτονταν το μοναστήρι για να παρακολουθήσουν την εορτή του Μαρ Ηλία, που πέφτει την τελευταία Τετάρτη του Νοεμβρίου.

Το κύριο ιερό της μονής χτίστηκε τον 11ο αιώνα, και ανακαινίστηκε από τον Χουρμίζντ Αλκουσνάγια τον 17ο αιώνα. Το 1743, ο Πέρσης ηγέτης Ναντέρ Σαχ κατέστρεψε το μοναστήρι και σκότωσε τους 150 μοναχούς που ζούσαν εκεί, αφού αρνήθηκαν να ασπαστούν το Ισλάμ. Το μοναστήρι παρέμενε ερειπωμένο μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, όταν ολοκληρώθηκε κάποια αναστήλωση σε λίγες αίθουσες και δωμάτια. Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, το μοναστήρι του Αγίου Ηλία αποτελούσε καταφύγιο που οδήγησε στην ανοικοδόμηση μέρους της τοποθεσίας. Η κατασκευή, μαζί με τη γειτονική δεξαμενή και τις φυσικές πηγές μεταλλικού νερού, φρόντιζε η Καθολική Εκκλησία των Χαλδαίων και οι χριστιανοί προσκυνητές συνέχισαν να επισκέπτονται τα ερείπια. Στη δεκαετία του 1970, το μοναστήρι έγινε βάση για την Ιρακινή Δημοκρατία της Φρουράς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Chronicle of Seert 13: 445.
2. ↑  Foley, James (16 September 2008). «In Iraq, a Monastery Rediscovered». *Smithsonian*. .
3. ↑  Warda, William. «Early Assyrian Churches and Monasteries in northern Iraq». *christiansofiraq.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Απριλίου 2006.
4. ↑  «Assyrian Monasteries in Present Day Iraq». *Assyrian International News Agency*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Δεκεμβρίου 2015.