recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **ψεύτικο ξύπνημα** είναι μια κατάσταση στην οποία κάποιος ονειρεύεται πως έχει ξυπνήσει. Αυτή η παραίσθηση είναι πολύ έντονη και πολύ πειστική σε αυτόν που τη βιώνει. Κατά τη διάρκεια ενός ψεύτικου ξυπνήματος κάποιος θα πραγματοποιεί καθημερινές διαδικασίες πιστεύοντας ότι έχει πραγματικά ξυπνήσει. Ένα όνειρο στο οποίο ένα ψεύτικο ξύπνημα συμβαίνει, συνήθως αποκαλείται και **διπλό όνειρο** ή **όνειρο μέσα στο όνειρο**. Επίσης μπορεί να εξηγείται με τη μερική μόνο αφύπνηση του εγκεφάλου κατά τη διάρκεια του ξυπνήματος.

Σχέσεις με τη συνειδητότητα
---------------------------

Ένα ψεύτικο ξύπνημα μπορεί να συμβεί μετά από ένα φυσιολογικό όνειρο ή μετά από ένα συνειδητό όνειρο (όνειρο στο οποίο αυτός που το βιώνει καταλαβαίνει ότι ονειρεύεται). Ειδικά εάν ένα ψεύτικο όνειρο συμβεί μετά από ένα συνειδητό όνειρο τότε μπορεί να προκαλέσει ένα προ-συνειδητό όνειρο (όνειρο στο οποίο όποιος το βιώνει αναρωτιέται αν βλέπει όνειρο αλλά ποτέ δεν βγάζει κάποιο σωστό συμπέρασμα). Περισσότερο συχνά ωστόσο αυτοί που βιώνουν το όνειρο πιστεύουν ότι είναι ξύπνιοι.

Ρεαλισμός
---------

Μερικά σημεία της ζωής μπορεί να είναι υπερβολικά ή εκτός τόπου σε ένα ψεύτικο όνειρο. Διάφορα πράγματα μπορεί να είναι λανθασμένα όπως, το χρώμα του τοίχου, δυσκολία στην ομιλία ή δυσκολία στο διάβασμα. Επίσης οι ανθρώπινες αισθήσεις μεγαλώνουν ή αλλάζουν, για παράδειγμα, κάποιος θα μπορεί να δει με μεγαλύτερη λεπτομέρεια ή λιγότερη λεπτομέρεια, ενώ κάποιος άλλος μπορεί να αισθανθεί ένα έντονο συναίσθημα φόβου άγχους ή και απόλαυσης.

Επανάληψη
---------

Επειδή αυτός που βιώνει μια τέτοια κατάσταση εξακολουθεί να ονειρεύεται, είναι πιθανό να υπάρξουν πολλαπλά ψεύτικα ξυπνήματα σε ένα όνειρο. Συχνά αυτοί που το βιώνουν αισθάνονται ότι ξύπνησαν πραγματικά, αρχίζουν να τρώνε πρωινό, να πλένουν τα δόντια τους και άλλες καθημερινές καταστάσεις αλλά μετά από λίγο να ξανά βρίσκουν τον εαυτό τους στο κρεβάτι, να ξανά ξυπνάνε, να ξανά τρώνε πρωινό κλπ. Ένα Γάλλος ψυχολόγος ο *Yves Delage* ανέφερε μια δική του εμπειρία στην οποία βίωσε τέσσερα συνεχόμενα ψεύτικα ξυπνήματα. Ο φιλόσοφος Μπέρτραντ Ράσελ ανέφερε ότι βίωσε περίπου εκατό ψεύτικα ξυπνήματα σε ένα όνειρο.

Δείτε επίσης
------------

* Συνειδητό όνειρο
* Υπνοπαράλυση
Οι **Ηρακλείδαι** είναι τραγωδία που έγραψε ο Ευριπίδης και διδάχτηκε (παίχτηκε) το 430 π.Χ. και αποτελείται από 1.055 στίχους.

Υπόθεση
-------

Το έργο ξεκινά με τον γέρο Ιόλαο και τους Ηρακλείδες, δηλαδή τα παιδιά του Ηρακλή, οι οποίοι έχουν προσπέσει ικέτες στον ναό του Δία στην Αθήνα. Ο Ιόλαος αναφέρει πως, από τότε που πέθανε ο Ηρακλής, ο Ευρυσθέας τους καταδιώκει, με σκοπό να τους σκοτώσει. Στη συνέχεια έρχεται στην σκηνή ένας κήρυκας, σταλμένος από τον Ευρυσθέα, ο οποίος τραβάει με την βία τον Ιόλαο από τον βωμό. Εκείνη τη στιγμή μπαίνει στην σκηνή ο χορός από γέροντες της Αθήνας, ο οποίος αποτρέπει τις πράξεις του κήρυκα. Ακολουθεί η είσοδος των βασιλέων της Αθήνας, Δημόφωντα και Ακάμα, οι οποίοι αρνούνται να παραδώσουν τους ικέτες. Ο κήρυκας τους πληροφορεί πως εάν δεν τους δώσουν, θα προκληθεί πόλεμος. Αφού αποχωρεί από την σκηνή, ο Δημόφων ετοιμάζει τα στρατεύματα του για μάχη. Στο δεύτερο επεισόδιο ο Δημόφων πληροφορεί στον Ιόλαο, πως προκειμένου να νικήσουν οι Αθηναίοι, πρέπει να θυσιαστεί μια κοπέλα. Η Μακαρία, κόρη του Ηρακλή και της Δηιάνειρας, δέχεται να θυσιαστεί για να σώσει τα αδέρφια της. Έπειτα, έρχεται ένας θεράποντας που αναγγέλει πως όλα είναι έτοιμα για την μάχη. Ο Ιόλαος επιθυμεί και ο ίδιος να πολεμήσει, κάτι το οποίο τελικά κάνει, παρά τις αποθαρύνσεις από τον θεράποντα και την Αλκμήνη, την μητέρα του Ηρακλή. Ακολουθεί η είσοδος του αγγελιοφόρου, ο οποίος πληροφορεί για την νίκη των Αθηναίων και την μεταμόρφωση του Ιόλαου σε νέου. Τέλος, έρχεται ο Ευρυσθέας αλυσοδεμένος, ενώ η Αλκμήνη διατάζει την σφαγή του.

Στο έργο αυτό ο Ποιητής στιγματίζει έντονα την προς την Αθήνα αχαριστία των Δωριέων, δηλαδή της Σπάρτης και του Άργους.

Πρόσωπα του έργου
-----------------

* Ιόλαος
* Ηρακλείδες
* Κήρυκας
* Χορός, από Αθηναίους γέροντες
* Δημόφων
* Ακάμας
* Μακαρία
* Θεράπων
* Αλκμήνη
* Αγγελιαφόρος
* Ευρυσθέας

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ευριπίδης |
| --- |
|  |
| Σωζόμενες Τραγωδίες | 
* *Άλκηστις*
* *Ανδρομάχη*
* *Βάκχαι*
* *Εκάβη*
* *Ελένη*
* *Ηλέκτρα*
* *Ηρακλείδαι*
* *Ηρακλής μαινόμενος*
* *Ικέτιδες*
* *Ιππόλυτος*
* *Ιφιγένεια εν Αυλίδι*
* *Ιφιγένεια εν Ταύροις*
* *Ίων*
* *Mήδεια*
* *Ορέστης*
* *Ρήσος*
* *Τρωάδες*
* *Φοίνισσαι*
 |  |
|  |
| Σωζόμενες αποσπασματικώς | 
* *Αρχέλαος*
* *Βελλεροφών*
 |
|  |
| Σωζόμενα σατυρικά δράματα | 
*Κύκλωψ* |
|  |
| Μη σωζόμενες τραγωδίες | 
*Τήλεφος και Άλκηστις*
* Ανδρομέδα
* Αλκμαίων
* Πελιάδες
* Κρήσσαι
 |
|  |
| Δείτε επίσης | 
* Αρχαίο ελληνικό θέατρο
* Αρχαία ελληνική λογοτεχνία
* Τραγωδία
* Σατυρικό δράμα
* Αισχύλος
* Σοφοκλής
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 207938172
* LCCN: n80063875
* GND: 4347373-8
* SUDOC: 115460330
* BNF: cb12234789w (data)
* NLA: 35157759
* NKC: aun2009546847
* BNE: XX2440070

 |

 |
Ο **Λαμβέρτος**, γερμ.: *Lambert* (απεβ. μετά το 938) από τον Οίκο των Βονιφατιδών ήταν ο δεύτερος γιος του Aδαλβέρτου Β΄ της Τοσκάνης και της Μπέρτας των Καρολιδών, κόρης του Λοθαρίου Β΄ της Λοθαριγγίας. Διαδέχτηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του, Γουίδων, ως κόμης και δούκας της Λούκας και μάργραβος της Τοσκάνης με το τέλος του το 938 ή το 939, χωρίς κληρονόμους.

Το 931, πριν από τις 17 Οκτωβρίου, ο Ούγος, βασιλιάς της Λομβαρδίας, αποκήρυξε και απομάκρυνε τον Λαμβέρτος, δίνοντας την Τοσκάνη και την οικογενειακή κατοχή της Λούκας στον αδελφό του Μπόζο. Ο Ούγος ήταν ετεροθαλής αδελφός του Γουίδων και του Λαμβέρτος, καθώς είχαν την ίδια μητέρα. Όταν ο Γουίδων απεβίωσε, ο Ούγος νυμφεύτηκε τη χήρα του Γουίδων, Μαροζία.

Παραπομπές σε πηγές
-------------------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2018.
Κατά το αρχαίο Ρωμαϊκό Δίκαιο **ισότιμοι δήμοι** ονομάζονταν οι πόλεις εκείνες των οποίων οι κάτοικοι λάμβαναν το δικαίωμα του Ρωμαίου πολίτη. Συνέπεια αυτού ήταν οι πόλεις αυτών να θεωρούνται ισότιμες με την αρχαία Ρώμη. Η ισοτιμία αυτή διδόταν μετά από διμερή συμφωνία, η δε μορφή της μπορεί να ήταν είτε καθ΄ ολοκληρία, είτε περιορισμένη.

Οι ισότιμοι δήμοι διακρίνονταν σε δύο κατηγορίες. Οι λεγόμενες CIVIUM ROMANORUM στις οποίες οι κάτοικοι απολάμβαναν όλα τα δικαιώματα του Ρωμαίου πολίτη και στις λεγόμενες AERARII των οποίων οι κάτοικοι δεν είχαν πολιτικά δικαιώματα πλην όμως αναλάμβαναν όλες τις υποχρεώσεις των Ρωμαίων πολιτών. Την διοίκηση των πόλεων αυτών ασκούσαν είτε εγχώριοι άρχοντες (αυτοδιοίκητο), είτε από Ρωμαίους κυβερνητικούς άρχοντες.

Το μέτρο αυτό αν και ξεκίνησε να εφαρμόζεται από τον Μέγα Αλέξανδρο, υιοθετήθηκε από τους Ρωμαίους και ενισχύθηκε ιδιαίτερα με συγκεκριμένο νόμο του Ιουλίου Καίσαρα το 45-44 π.χ. Τελικά το 212 μ.χ. με διάταγμα του Καρακάλλα γενικεύτηκε σε όλες τις πόλεις της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.30ος, σελ.253.
Στην Κύπρο, η Ημέρα Ανεξαρτησίας εορτάζεται την 1η Οκτωβρίου. Κανονικά η Κύπρος απέκτησε την Ανεξαρτησία της στις 16 Αυγούστου και η 1η Οκτωβρίου ορίστηκε αργότερα για να εορτάζεται η Ανεξαρτησία. Η επέτειος εορτάζεται με ειδικές εορτές στα σχολεία και μια μεγάλη στρατιωτική παρέλαση στη Λευκωσία.

Ιστορικό
--------

Την 1η Απριλίου 1955 Έλληνες από την Κύπρο και την Ελλάδα ξεκίνησαν επισήμως απελευθερωτικό αγώνα (οργάνωση ΕΟΚΑ) έναντι των Βρετανών με σκοπό την ένωση με την Ελλάδα. Ο αγώνας τερματίστηκε το 1959, οπότε έγιναν οι συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου. Τη νύχτα της 15ης προς την 16η Αυγούστου του 1960, στις 2 μετά τα μεσάνυχτα στη Λευκωσία, ο κυβερνήτης της Κύπρου Χιου Φουτ διάβασε στην αίθουσα του Μεταβατικού Υπουργικού Συμβουλίου (που αργότερα έγινε Μέγαρο της Βουλής των Αντιπροσώπων) την προκήρυξη της βασίλισσας της Μεγάλης Βρετανίας, με την οποία ανακοίνωσε την εγκατάλειψη της αγγλικής κυριαρχίας στην Κύπρο, στη βάση των Συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου. Στη συνέχεια οι γενικοί πρόξενοι της Ελλάδας και της Τουρκίας Γ. Χριστόπουλος και Β. Τουρέλ, ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Μακάριος Γ΄ και ο αντιπρόεδρος Φαζίλ Κιουτσούκ, έπειτα από σύντομες ομιλίες τους, υπέγραψαν μαζί με τον τελευταίο Άγγλο κυβερνήτη τα κείμενα των συμφωνιών που καθόριζαν τα της ανεξαρτητοποίησης της Κύπρου. Λίγο πριν το μεσημέρι της 16ης Αυγούστου έγινε στο μέγαρο του Κυβερνείου η υποστολή της βρετανικής σημαίας και η έπαρση της κυπριακής. Πριν κλείσουν 24 ώρες από την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Κύπρου, ο σερ Χιου Φουτ είχε ήδη εγκαταλείψει την Κύπρο. 

Στις 11 Ιουλίου 1963 το Υπουργικό Συμβούλιο αποφάσισε να θεσπίσει ως επίσημη Ημέρα της Ανεξαρτησίας της Κύπρου την 1η Οκτωβρίου, ώστε η επέτειος να εορτάζεται με όλες τις τιμές και στην παρουσία διεθνών διπλωματικών σωμάτων. Η 16η Αυγούστου συμπεριλαμβάνεται στην περίοδο των καλοκαιρινών διακοπών στη χώρα, περίοδος κατά την οποία οι ξένοι πρέσβεις απουσιάζουν στις χώρες τους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Στρατιωτική παρέλαση 1ης Οκτωβρίου 2021». *www.pio.gov.cy*. Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών. 21 Σεπτεμβρίου 2021. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2022.
2. ↑  «Σχολικοί εορτασμοί». *www.moec.gov.cy*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2022.
3. ↑  «Κανονισμοί Μέσης Εκπαίδευσης». *www.moec.gov.cy*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2022.
4. ↑  Καυκαλιάς, Γιώργος (10 Ιανουαρίου 2016). «1η Οκτωβρίου 1960: Η Ημέρα Ανεξαρτησίας της Κύπρου». *www.sigmalive.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2022.
5. ↑  «Σαν σήμερα... Γεννήθηκε η Κυπριακή Δημοκρατία». *www.offsite.com.cy*. 16 Αυγούστου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2022.
Με την ονομασία **Ψευδοσκύμνος** αποκαλείται άγνωστος γεωγράφος, ο οποίος θεωρείται ο πραγματικός συντάκτης του χρονικού του 2ου αιώνα π.Χ. με τον τίτλο *Περίοδος του Νικομήδη*, σε αντίθεση με τον Σκύμνο τον Χίο, τον οποίο μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα θεωρούσαν εσφαλμένα ως τον συντάκτη. Το έργο, που είναι γραμμένο σε αττική διάλεκτο, είναι ένα ιστορικό του κόσμου (*περιήγησις*). Αναφέρεται πως ήταν αφιερωμένο στον βασιλιά Νικομήδη Β΄ ή τον Νικομήδη Γ΄ της Βιθυνίας.

Το 1955 ο μελετητής Όμπρεϊ Ντίλερ (Aubrey Diller) υποστήριξε πως ο Ψευδοσκύμνος είναι στην πραγματικότητα ο Παυσανίας της Δαμασκού, ιστορικός και γεωγράφος ο οποίος έζησε στη Βιθυνία περί το 100 π.Χ.. Το 2004, ο Κωνσταντίν Μποσνακόφ (Konstantin Boshnakov) αντιπρότεινε πως πρόκειται για τον Σίμο της Δήλου, ο οποίος έζησε αρκετά αργότερα.

Το έργο έχει μεταφραστεί και εκδοθεί στα γαλλικά, και περιλαμβάνει περιγραφές των ακτών της Ισπανίας, της Λιγουρίας, του Εύξεινου Πόντου, πληροφορίες σχετικά με διάφορες ελληνικές αποικίες της αρχαιότητας, καθώς και πληροφορίες για τους αρχαίους λαούς της Ιταλικής χερσονήσου, όπως τους Ούμβριους, τους Κέλτες, τους Λιβόρνιους και άλλους λαούς.

Δείτε επίσης
------------

* Σκύμνος ο Χίος

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bunbury, E. H. (1879). *A History of ancient geography among the Greeks and Romans from earliest ages till the fall of the Roman Empire*. **2**. London: John Murray. σελίδες 69–74.
2. ↑  Prologue, ll 19-21.
3. ↑  Hunter, Richard (2006). «The Prologue of the Periodos to Nicomedes ('Pseudo-Scymnus')». Στο: Harder, M. A.· Regtuit, R. F.· Wakker, G. C. *Groningen Workshops on Hellenistic Poetry: Beyond the Canon*. Hellenistica Groninga. **11**. Leuven: Peters Publishers. σελίδες 123–140. ISBN 978-9-042-91813-9.
4. ↑  Diller, Aubrey (1955). «The Authors Named Pausanias». *Transactions and Proceedings of the American Philological Association* **86**: 268–279.
5. ↑  Boshnakov, Konstantin (2004). *Pseudo-Skymnos (Semos von Delos?)*. Palingenesia. **82**. Stuttgart: Franz Steiner Verlag. ISBN 978-3-515-08393-5.
6. ↑  *Pseudo-Scymnos, Circuit de la terre* - Didier Marcotte, Paris, 2000

Επιπλέον πηγές
--------------

* Bravo, Benedetto (2009). *La Chronique d'Apollodore et le Pseudo-Skymnos: Érudition antiquaire et littérature géographique dans la seconde moitié du IIe siècle av. J.-C*. Studia Hellenistica (στα French). **46**. Leuven: Peeters Publishers. ISBN 978-9-042-92145-0. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 123526216
* LCCN: no2004058848
* ISNI: 0000 0001 1123 0977
* CiNii: DA14620331

 |

 |
Η **Θεισόα** ήταν αρχαία πολίχνη της Αρκαδίας χτισμένη σε μικρό λόφο παρυφάδα του Λύκαιου το Κεραύσιο όρος. Σήμερα ερείπια της Θεισόας διασώζονται κοντά στο χωριό Θεισόα Ηλείας, η περιοχή μάλιστα αποτελεί σύνορο των νομών Ηλείας και Αρκαδίας. Με την ίδια ονομασία ήταν γνωστή και πόλη, Θεισόα η Κυνουριακή κοντά στην σημερινή Δημητσάνα. Αποτελούσε τμήμα της Παρρασίας χώρας μαζί με την Γόρτυνα, την Αλίφειρα, την Τραπεζούντα, την Βρένθη, την Βασιλίδα, την Θωκνία και την Λυκόα, η χώρα είχε πάρει το όνομα της από τον Παρράσιο υιό του Λυκάονα.

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία οικιστής της κατά μία εκδοχή ήταν ο Θεισοεύς γιος του Λυκάων, και κατά δεύτερη εκδοχή πήρε το όνομα της από την νύμφη Θεισόα. Ο Παυσανίας την αναφέρει στο βιβλίο του "Αρκαδικά" αφού πέρασε από εκεί κατά την περιήγηση του και την βρήκε σχεδόν ερημωμένη. Στην πολίχνη ξεκινούσε, ακόμα και σήμερα, ο ποταμός Λούσιος που οι πηγές του βρίσκονταν στην Θεισόα, στα νερά του έλουσαν τον νεογέννητο Δία οι νύμφες Νέδα, Αγνώ και Θεισόα. Ήταν από τις πόλεις που οίκισαν την νέα πόλη, την Μεγαλόπολη, μετά την ίδρυση της το 370 π.χ.. Οι Θεισόα πήρε μέρος στον Τρωικό πόλεμο με τον στρατό του Αγαπήνορα. 

Στα βυζαντινά χρόνια η ακρόπολη της αρχαίας πόλης μετατράπηκε σε κάστρο, το Κάστρο της Αγίας Ελένης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  [...][38.9] ταῦτα μὲν οὕτω ποιεῖν νομίζουσι, τοῦ Λυκαίου δὲ τὰ πρὸς τῆς ἄρκτου γῆ ἐστιν ἡ Θεισοαία: οἱ δὲ ἄνθρωποι μάλιστα οἱ ταύτῃ νύμφην τὴν Θεισόαν ἄγουσιν ἐν τιμῇ. διὰ δὲ τῆς χώρας τῆς Θεισοαίας ῥέοντες ἐμβάλλουσιν ἐς τὸν Ἀλφειὸν Μυλάων,[...]Παυσανίου, Αρκαδικά - VIII.38
2. ↑  «Παρρασία και Παρράσιοι». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2013.
3. ↑  [...] [3.2] Παλλαντίου μὲν δὴ[...]Παυσανίου, Αρκαδικά VIII.3
4. ↑  Ολυμπιακά Χρονικά, τόμος Γ΄, συλλογικό έργο, Έκδοσις συλλόγου Ολυμπίων, Αθήναι 1972, σελίδα 238, κεφάλαιο υπό τον Αντώνιο Θ. Παπαγεωργίου
5. 1 2  «Αρχαία Θεισόα - Παρρασία». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Δεκεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2013.
6. ↑  [...] τὴν δὲ Γόρτυνα ποταμὸς διέξεισιν ὑπὸ μὲν τῶν περὶ τὰς πηγὰς ὀνομαζόμενος Λούσιος[...]ἔχει μὲν δὴ τὰς πηγὰς ἐν Θεισόᾳ[...] Παυσανίου, Αρκαδικά VIII.28, [28.2]
7. ↑  [...][27.7] τῶν δὲ ἄλλων τῶν κατειλεγμένων πόλεων αἱ μὲν ἐς ἅπαν εἰσὶν ἐφ' ἡμῶν ἔρημοι, τὰς δὲ ἔχουσιν οἱ Μεγαλοπολῖται κώμας, Γόρτυνα Διποίας Θεισόαν τὴν πρὸς Ὀρχομενῷ [...] Παυσανίου, Αρκαδικά VIII.27
8. ↑  Νομαρχία Ηλείας, Θεισόα Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine.
Η **ψευδωνυμοποίηση** είναι μια διαδικασία επεξεργασίας δεδομένων και απο-ταυτοποίησης με την οποία η ταυτότητα των υποκειμένων των δεδομένων αποσυνδέεται από τα υπόλοιπα δεδομένα. Αυτό επιτυγχάνεται με την αντικατάσταση πληροφοριών που μπορούν να οδηγήσουν στην ταυτοποίηση ενός ατόμου με ένα ή περισσότερα τεχνητά αναγνωριστικά ή ψευδώνυμα. Η χρήση ψευδωνύμων καθιστά τις εγγραφές δεδομένων λιγότερο αναγνωρίσιμες, ενώ ταυτόχρονα τα δεδομένα παραμένουν κατάλληλα για ανάλυση και επεξεργασία δεδομένων.

Στον Γενικό Κανονισμό Προστασίας Δεδομένων (ΓΚΠΔ) η ψευδωνυμοποίηση ορίζεται ως η επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα κατά τρόπο ώστε τα δεδομένα να μην μπορούν πλέον να αποδοθούν σε συγκεκριμένο υποκείμενο των δεδομένων χωρίς τη χρήση συμπληρωματικών πληροφοριών, εφόσον οι εν λόγω συμπληρωματικές πληροφορίες διατηρούνται χωριστά και υπόκεινται σε τεχνικά και οργανωτικά μέτρα προκειμένου να διασφαλιστεί ότι δεν μπορούν να αποδοθούν σε ταυτοποιημένο ή ταυτοποιήσιμο φυσικό πρόσωπο.

Δείτε επίσης
------------

* Προσωπικά δεδομένα
* Ανωνυμοποίηση
* Ιδιωτικότητα

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Γενικός Κανονισμός Προστασίας Δεδομένων».

 Πηγές
------

* ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) 2016/679 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ψευδωνυμοποίηση στο πλαίσιο του ΓΚΠΔ: Βασικές έννοιες και τεχνικές Αρχειοθετήθηκε 2021-07-09 στο Wayback Machine.
Οι Θέρμες του Αγρίππα στο χάρτη της Αρχαίας Ρώμης.
Οι **Θέρμες του Αγρίππα** (λατινικά: *Thermae Agrippae*) ήταν δημόσια λουτρά στην αυτοκρατορική πόλη της Ρώμης. Κατασκευάστηκαν από το Μάρκο Αγρίππα και αποτέλεσαν τις πρώτες θέρμες της πόλης.

Στην αρχική τους μορφή κατασκευάστηκαν την ίδια περίοδο με το Πάνθεον και στην ίδια ευθεία με αυτό. Κατά πάσα πιθανότητα επρόκειτο για ένα είδος σάουνας (τὸ πυριατήριον τὸ Λακωνικόν). Σε θέρμες μετατράπηκε όταν ολοκληρώθηκε η κατασκευή της Άκουα Βίργκο, ενός υδραγωγείου που επίσης κατασκεύασε ο Αγρίππας το 19 π.Χ..

Οι Θέρμες διακοσμήθηκαν με ψηφιδωτά και έργα τέχνης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο *«Αποξυόμενος»* του Λυσίππου, ένα άγαλμα που στεκόταν στον περιβάλλοντα χώρο τους και που σήμερα φιλοξενείται στα Μουσεία Βατικανού.

Μετά το θάνατό του, το 12 π.Χ. ο Αγρίππας κληροδότησε τις Θέρμες του στο λαό της Ρώμης. Μια μεγάλη φωτιά το 80 μ.Χ. οδήγησε στην καταστροφή τους, ωστόσο αποκαταστάθηκαν και επεκτάθηκαν από τον Τίτο ή το Διομητιανό και αργότερα υπό τον Αδριανό και τους διαδόχους του. Κατά τον 7ο αιώνα αποσπάστηκαν πολλά κομμάτια τους ώστε να χρησιμοποιηθούν για οικοδομικά υλικά, ωστόσο μεγάλο μέρος τους έστεκε ακόμη τον 16ο αιώνα όταν αποτυπώθηκαν σε σχέδια διάφορων καλλιτεχνών της εποχής.

Δείτε επίσης
------------

* Ρωμαϊκές θέρμες
* Θέρμες του Δέκιου
* Θέρμες του Διοκλητιανού
* Θέρμες του Καρακάλλα
* Θέρμες του Κωνσταντίνου
* Θέρμες του Νέρωνα
* Θέρμες του Τίτου
* Θέρμες του Τραϊανού

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Thermae Agrippae, «A Topographical Dictionary of Ancient Rome», Samuel Ball Platner, London: Oxford University Press, 1929.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 254918017

 |

 |

Συντεταγμένες: 41°53′48.86″N 12°28′37.19″E﻿ / ﻿41.8969056°N 12.4769972°E﻿ / 41.8969056; 12.4769972
Ο **Θανάσης Μάτης** (1946 — 30 Ιουλίου 2015) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός, που διετέλεσε βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε το 1946. Σπούδασε ιατρική και ειδικεύτηκε στη γυναικολογία.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Εξελέγη βουλευτής Τρικάλων με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1989, αλλά η εκλογή του ακυρώθηκε τον Μάρτιο του 1990, με αποτέλεσμα την έδρα του να καταλάβει ο Ιωάννης Ζιάγκας. Επανεξελέγη βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ το 1993, το 1996 και το 2000 (στις 9 Απριλίου, αντικαθιστώντας τη Σούλα Μερεντίτη).

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του υπέφερε από ασθένεια. Πέθανε τον Ιούλιο του 2015 και η σορός του αποτεφρώθηκε, κατά την επιθυμία του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πέθανε ο πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Θανάσης Μάτης, iefimerida.gr, 30-7-2015.
2. ↑  Θητεία στο Κοινοβούλιο[*νεκρός σύνδεσμος*], ιστοσελίδα Βουλής των Ελλήνων.
3. ↑  «Έφυγε» ο Τρικαλινός τέως Βουλευτής Θανάσης Μάτης Αρχειοθετήθηκε 2016-07-26 στο Wayback Machine. trikala news, 30-7-2015.
Ο **Κώστας Καλούδης**, είναι Έλληνας πρώην καλαθοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στη θέση του σμολ φόργουορντ στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1966 μέχρι το 1973.

Καριέρα
-------

Ο Καλούδης ξεκίνησε να αγωνίζεται στους "κίτρινους" της Θεσσαλονίκης το 1966, παίζοντας ως εφεδρικός σε λίγους αγώνες της σεζόν 1966-67. Η παρουσίες του στην ομάδα του Άρη αυξάνονταν με το πέρασμα του χρόνου, και το 1967-68 έπαιξε σχεδόν σε όλους τους αγώνες του Άρη, βοηθώντας την ομάδα του να κατακτήσει την τρίτη θέση του πρωταθλήματος.

Το 1968-69, έπαιξε σε 14 αγώνες πετυχαίνοντας συνολικά 68 πόντους, με μέσο όρο 4,9 ανά αγώνα. Την επόμενη σεζόν, έπαιξε σε 21 παιχνίδια του Άρη, χάνοντας μόνο την εντός έδρας αναμέτρηση με τον Ολυμπιακό στην πρώτη αγωνιστική, πετυχαίνοντας 140 πόντους (μ.ο. 6,7). Το 1970-71, αγωνίστηκε σε 21 από τους 26 αγώνες που έδωσε η ομάδα του, σκοράροντας 205 πόντους με μέσο όρο 9,8 ανά αγώνα.

Κορυφαία του χρονιά με τους "κίτρινους" υπήρξε το 1972-73, όταν πέτυχε διψήφιο αριθμό πόντων στους 22 από τους 25 αγώνες που συμμετείχε, σκοράροντας συνολικά 427 πόντους με μέσο όρο 17,1 ανά αγώνα. Μετά την σεζόν αυτή, αποσύρθηκε πρόωρα από την ενεργό δράση λόγω προβλήματος στο γόνατο.

Διακρίσεις
----------

* Τριταθλητής Ελλάδας: 1967, 1968

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 22/2/1968, Σελίδα: 4
2. ↑  Εφημερίδα Μακεδονία, 6/1/1970, Σελίδα: 4
3. ↑  *"Ίντος, σελ. 61*

Πηγές
-----

* *"Η ιστορία του Άρη • Τόμος 2: Μπάσκετ (1922-2000)"*, Κωνσταντίνος Ίντος, έκδοση *συνδέσμου οπαδών «SUPER-3»* (εκτύπ. TYPOFFSET), Θεσσαλονίκη 2004
* Ο Σούλης, οι "Διόσκουροι" και ο "Σπόρος" - BasketNews.gr
Η **θέση επιφυλακής** (αγγλικά: guard) είναι μία θέση μάχης στο έδαφος όπου ο ένας από τους δύο μαχόμενους, αυτός που είναι με την πλάτη στο έδαφος, έχει περιτυλίξει με τα πόδια του τον κορμό του άλλου. Στο μαχητικό άθλημα *γκράπλινγκ* (πάλη υποταγής) θεωρείται πλεονεκτική θέση διότι από αυτήν μπορεί να επιχειρηθεί κάποια λαβή πνιγμού ή εξάρθρωσης, την ίδια στιγμή που η προτεραιότητα του από πάνω μαχητή είναι να μεταβεί σε μια καλύτερη θέση, διαδικασία γνωστή ως *passing the guard*. Σε αγώνες ΜΜΑ ή γενικότερα σε μάχη σώμα με σώμα είναι εφικτό να γίνουν χτυπήματα από τον επάνω μαχητή ακόμη και αν ο ασκείται κάποιος έλεγχος από τον από κάτω.   

Υπάρχουν διάφορες μορφές *επιφυλακής* με τα δικά τους θετικά και αρνητικά χαρακτηριστικά.
**Θάνατοι το 1976** : Ιανουάριος - Φεβρουάριος - Μάρτιος - Απρίλιος - Μάιος - Ιούνιος - Ιούλιος - Αύγουστος - Σεπτέμβριος - Οκτώβριος - Νοέμβριος - Δεκέμβριος

---

1 Φεβρουαρίου
-------------

2 Φεβρουαρίου
-------------

3 Φεβρουαρίου
-------------

4 Φεβρουαρίου
-------------

5 Φεβρουαρίου
-------------

6 Φεβρουαρίου
-------------

7 Φεβρουαρίου
-------------

8 Φεβρουαρίου
-------------

9 Φεβρουαρίου
-------------

10 Φεβρουαρίου
--------------

11 Φεβρουαρίου
--------------

* Λι Τζέι Κομπ (64), Αμερικανός ηθοποιός

12 Φεβρουαρίου
--------------

* Σαλ Μινέο (37), Αμερικανός ηθοποιός

13 Φεβρουαρίου
--------------

14 Φεβρουαρίου
--------------

15 Φεβρουαρίου
--------------

16 Φεβρουαρίου
--------------

17 Φεβρουαρίου
--------------

18 Φεβρουαρίου
--------------

19 Φεβρουαρίου
--------------

20 Φεβρουαρίου
--------------

21 Φεβρουαρίου
--------------

22 Φεβρουαρίου
--------------

23 Φεβρουαρίου
--------------

24 Φεβρουαρίου
--------------

25 Φεβρουαρίου
--------------

26 Φεβρουαρίου
--------------

27 Φεβρουαρίου
--------------

28 Φεβρουαρίου
--------------

29 Φεβρουαρίου
--------------

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Πέθανε ο Αμερικανός ηθοποιός Λι Τζέι Κομπ σε ηλικία 64 ετών». New York Times. Ανακτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2019.  (Αγγλικά)
2. ↑  «Δολοφονήθηκε στο Χόλυγουντ ο ηθοποιός Σαλ Μινέο». New York Times. Ανακτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2019.  (Αγγλικά)
Αυτό το λήμμα αφορά το μυθικό πρόσωπο.  Για το ομώνυμο γένος πεταλούδας, δείτε: θέστιος (έντομο).  
Στην ελληνική μυθολογία, ο **Θέστιος** (που δεν πρέπει να συγχέεται με τον Θέσπιο ή τον Θέσπιδα) ήταν ηγεμόνας της πόλης Πλευρώνας στην Αιτωλία, υιούς της Δημονίκης και του θεού Άρη ή κατ' άλλους του Αγήνορα. Αναφέρεται από τον Στράβωνα (Ι 461 κ.ε.). Αδέλφια του Θεστίου ήταν ο Εύηνος, ο Πύλος και ο Μώλος.

Ο Θέστιος πήρε ως σύζυγό του την Ευρυθέμιδα και απέκτησαν μαζί τέσσερις υιούς και τρεις κόρες, αποκαλούμενες, συνολικά, ως **Θεστιάδες**. Οι υιοί ήταν οι `Ιφικλος, Εύιππος ή Τοξέας, Πλήξιππος και Ευρύπυλος, ενώ οι κόρες ήταν οι Αλθαία, η Λήδα και η Υπερμνήστρα. Από την Αλθαία, ο Θέστιος έγινε παππούς του σημαντικού ήρωα Μελεάγρου, τον οποίο αποκαλούσαν και Θεστιάδη. Ο Μελέαγρος σκότωσε τουλάχιστον δύο από τους θείους του (δηλαδή τους υιούς του Θεστίου) κατά τις διαμάχες που επακολούθησαν το κυνήγι του Καλυδώνιου Κάπρου. Από τη Λήδα ο Θέστιος έγινε παππούς των Διοσκούρων.

Πηγή
----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 459
Οι **Λυσσασμένοι** (γαλλικά:  Les Enragés‎) ήταν ομάδα γαλλων κατά την διάρκεια της γαλλικής επανάστασης, γνωστοί για τον οξύθυμο χαρακτήρα τους και για την υπεράσπιση των συμφερόντων των κατωτέρων τάξεων, εκφράζοντας τα αιτήματα των Αβράκωτων. Κατά την γαλλική επανάσταση στο Παρίσι το 1793, έπαιξαν σημαντικό ρόλο διώχνοντας του Γιρονδίνους από την Εθνική Συνέλευση, επιτρέποντας στους Montagnards να αποκτήσουν περισσότερο έλεγχο. Οι Λυσσασμένοι δεν ήταν ενιαίο κόμμα, αλλά μεμονωμένες φιγούρες. Οι Λυσσασμένοι ήταν κυνικοί στον βαθμό του αναρχισμού και καχύποπτοι κατά των περισσότερων πολιτικών οργανισμών.
Στην ελληνική μυθολογία ο **Μέροψ ο Κώος** ήταν σημαντικός βασιλιάς της νήσου Κω, τόσο ώστε η Κως αποκαλείται σε επίγραμμα που βρέθηκε στην Ολυμπία «ΜΕΡΟΠΟΣ ΝΑΣΟΣ». 

Ο Μέροψ χαρακτηριζόταν ως «γηγενής» ή ως γιος του Τρίοπα. Οι κάτοικοι του νησιού ονομάζονταν «Μέροπες», δηλαδή *θνητοί*, και η ίδια η νήσος «Μεροπίς» και αργότερα, μέχρι σήμερα, Κως από το όνομα της κόρης του Μέροπα. 

Ο Μέροψ είχε πάρει ως σύζυγό του την Εχέμεια και όταν αυτή πέθανε ο Μέροψ δεν έπαυε να την πενθεί, μέχρι που ήθελε να αυτοκτονήσει, οπότε η θεά Ήρα πρόλαβε και τον μεταμόρφωσε σε αετό. Ο Μέρωπας πέταξε ψηλά στον ουρανό και εκεί τον κράτησε ο Δίας για πάντα.

Ο Οβίδιος προχώρησε περισσότερο και έγραψε ότι κατόπιν ο αετός αυτός μεταφέρθηκε από την Ήρα για πάντα στον νυκτερινό ουρανό και είναι ο σημερινός αστερισμός Αετός.

Εκτός από την Κω, άλλα παιδιά του Μέροπα ήταν ο Εύμηλος, η Κλυτίη (αργότερα σύζυγος του Ευρυπόλου) και η Τιτανίς.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Johann Adam Hartung (1865). «Die Religion und Mythologie der Griechen» (στα Γερμανικά). Leipzig, Engelmann. Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2009.
Ο **Λάμπερτ**, ουγγρ. Lampert (απεβ. π. 1096) από τον Οίκο των Αρπάντ ήταν δούκας τού 1/3 της Ουγγαρίας.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τρίτος γιος τού Μπέλα Α΄ της Ουγγαρίας και της Ριχέτσας των Πιαστ, κόρης τού Μιέσκο Β΄ Λάμπερτ της Πολωνίας.

Ο πατέρας τού Μπέλα Α΄, ο Βαζούλ ανήκε σε πλάγιο κλάδο τού Οίκου και εκτελέστηκε το 1031. Τότε ο Μπέλα Α΄ και ο αδελφός του Ανδρέας Α΄ έφυγαν στην Πολωνία· ο Μπέλα Α΄ νυμφεύτηκε την κόρη τού εκεί βασιλιά. Όταν εξέλιπε ο κύριος κλάδος το 1046, ο μεγαλύτερος αδελφός Ανδρέας Α΄ έγινε βασιλιάς· κάλεσε τον Μπέλα Α΄ πίσω και τον έκανε δούκα τού 1/3 της Ουγγαρίας. Τότε γεννήθηκε ο Λάμπερτ. 

Το 1060 ο πατέρας τού Λάμπερτ εκθρόνισε τον Ανδρέα Α΄, που απεβίωσε· το ίδιο και ο Μπέλα Α΄ το 1063. Ο γιος τού Ανδρέα Α΄, ο Σολομών έγινε βασιλιάς με τη βοήθεια τού Ερρίκου Δ΄ της Γερμανίας. Ο Λάμπερτ με τους μεγαλύτερους αδελφούς του Γκέζα Α΄ και Λαδίσλαο Α΄ διέφυγαν στη Πολωνία. Όταν ο Γερμανικός στρατός άφησαν το βασίλειο, οι τρεις αδελφοί, ακολουθούμενοι από στρατό τού εξαδέλφου τους Μπολεσλάβ Β΄ της Πολωνίας, επέστρεψαν. Και οι δύο μεριές ήθελαν να αποφύγουν την εμφύλια διαμάχη. Με τη μεσολάβηση των επισκόπων το 1064 συμφωνήθηκε στο Γκυόρ, οι τρεις αδελφοί να αποδεχθούν τη βασιλεία τού Σολομώντα και να λάβουν το δουκάτο τού πατέρα τους (το 1/3 της Ουγγαρίας).

Τα επόμενα έτη οι τρεις αδελφοί συνεργάστηκαν με τον Σολομώντα ενάντια στους εχθρούς της χώρας, αλλά έπειτα εξεγέρθηκαν εναντίον του και αφού νίκησαν τον στρατό του το 1074, ο Γκέζα Α΄ ανακηρύχθηκε βασιλιάς. Το 1077 απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο Λαδίσλαος Α΄. Κατά τη βασιλεία τους ο Λάμπερτ θα συνέχισε την κυβέρνηση τού δουκάτου (ή μέρους του) με έδρα το Μπιχάρ (τώρα βρίσκεται στη Ρουμανία). Προσκάλεσε Σάξονες εποίκους και ίδρυσε την πόλη Λάμπερτσζαζ, που έγινε ο πυρήνας της μέλλουσας Μπέρεγκσζαζ (νυν Μπερεχόβε Ουκρανίας). Ίδρυσε τη μονή των Λευκών Ιερέων (τού Πρεμοντρέ) στο Τίτελ (τώρα βρίσκεται στη Σερβία).

Πηγές
-----

* Kristó, Gyula (editor): Korai Magyar Történeti Lexikon – 9–14. század (Encyclopedia of the Early Hungarian History – 9–14th centuries); Akadémiai Kiadó, 1994, Budapest; ISBN 963-05-6722-9.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Lampert of Hungary  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Κωνσταντίνος Μουρίκης** (γεννήθηκε στις 11 Ιουλίου 1988) είναι Έλληνας επαγγελματίας διεθνής υδατοσφαιριστής που αγωνίζεται ως φουνταριστός στον Ολυμπιακό Πειραιώς.

Καριέρα
-------

Ο Κωνσταντίνος Μουρίκης έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της υδατοσφαίρισης στον Τρίτωνα Αμαρουσίου, ενώ στη συνέχεια μετεγγράφη στον Πανιώνιο. Στην ομάδα της Νέας Σμύρνης παρέμεινε μέχρι το 2011, χωρίς να έχει καταφέρει να κατακτήσει προηγουμένως κάποιο εγχώριο τίτλο. Αν και κατάφερε να φτάσει με την ομάδα δύο φορές μέχρι τον τελικό του LEN Trophy (2009 και 2011), ο Μουρίκης δεν μπόρεσε να πανηγυρίσει το τρόπαιο καθώς τη πρώτη φορά ο Πανιώνιος ηττήθηκε από την Ουγγρική Σζέγκεντι και τη δεύτερη φορά από την Ιταλική Σαβόνα.

Το καλοκαίρι του 2011, ο Κωνσταντίνος Μουρίκης μετεγγράφη στον Ολυμπιακό Πειραιώς, στον οποίο παραμένει μέχρι σήμερα.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Κωνσταντίνος Μουρίκης είναι διεθνής με την Εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης της Ελλάδος, με την οποία έχει πραγματοποιήσει πάνω από 60 συμμετοχές.
Τον Δεκέμβριο του 2021 ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την εθνική ομάδα, αφού το προηγούμενο καλοκαίρι πήρε το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο.

Τίτλοι
------

* 9 Πρωταθλήματα Ελλάδος: 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021
* 8 Κύπελλα Ελλάδος: 2013, 2014, 2015, 2016, 2018, 2019, 2020, 2021
* 1 Πρωτάθλημα Ευρώπης: 2018

Πηγές
-----

* Πλησιάζει στο λιμάνι ο Κωνσταντίνος Μουρίκης
* Το προφίλ του Κωνσταντίνου Μουρίκη στο gavros.gr
* Ανανέωσαν Κολόμβος - Μουρίκης[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Οι διεθνείς συμμετοχές του Κωνσταντίνου Μουρίκη με την Εθνική Ελλάδος

  

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Υδατοσφαιριστές Ολυμπιακού Σ.Φ. Πειραιώς περιόδου 2017-2018 |
| --- |
|  |
| 0 | 
* **1** Πάβιτς
* **2** Μυλωνάκης
* **3** Δελακάς
* **4** Γενηδουνιάς
* **5** Φουντούλης
* **6** Μπούσλιε
* **7** Γούνας
* **8** Μουρίκης
* **9** Ομπράντοβιτς
* **10** Γαλανόπουλος
* **11** Αργυρόπουλος
* **12** Πρέκας
* **-** Δερβίσης

Προπονητής: Βλάχος |  |

 |


1. ↑  www.olympedia.org/athletes/125528.
Ο **λωρελίτης** (αγγλ. *laurelite*) είναι σπανιότατο αλογονούχο ορυκτό του μολύβδου. Το όνομα τού αποδόθηκε από την περιοχή Laurel Canyon στην Αριζόνα, όπου πρωτοεντοπίστηκε.

Εμφανίσεις, παραγενέσεις
------------------------

Ανευρέθηκε σε κοιλότητες που είχαν απομονωθεί από όξινα θειούχα διαλύματα στις ζώνες οξείδωσης μεταλλευτικών αποθέσεων μολύβδου, χαλκού και αργύρου χαμηλών θερμοκρασιών σχηματισμού. Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο γαληνίτης, ο φθορίτης, ο αγγλεσίτης, ο λιναρίτης, ο καληδονίτης, ο χαλαζίας και ο σπάνιος γκραντριφίτης (grandreefite) (Αριζόνα) και ο λαυριονίτης, ο παραλαυριονίτης, ο πενφιλντίτης και ο θορικοσίτης (Λαύριο).

Απαντάται μόνο στο ορυχείο Grand Reef του φαραγγιού Laurel της Κομητείας Γκράχαμ (Graham) στην Αριζόνα των ΗΠΑ και στα μεταλλεία Λαυρίου - ορυχείο Νο. 80 στην περιοχή «Μεγάλα Πεύκα».

Πηγές
-----

* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Webmineral.com

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών
* Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Ο ιστοχώρος Mindat δίνει ως τύπο τον Pb(F,Cl,ΟΗ)2 .
2. ↑  Το όνομα εγκρίθηκε από την ΙΜΑ το 1988.
Ο Κωνσταντίνος Μηλιώτης Κομνηνός (πρώτος από δεξιά) σε φωτογραφία της διοργανωτικής επιτροπής των Ολυμπιακών αγώνων του 1906: Μιλτιάδης Νεγρεπόντης, Αλέξανδρος Μερκάτης, Σπυρίδων Στάης, Σπυρίδων Λάμπρος, Γεώργιος Στρέιτ, Γεώργιος, Πέτρος Καλλιγάς, Παύλος Σκουζές, Μ. Στελλάκης, Νικόλαος Θων, Κωνσταντίνος Μηλιώτης Κομνηνός.
Ο **Κωνσταντίνος Μηλιώτης Κομνηνός** (1874 - 1941) ήταν Έλληνας αξιωματικός του στρατού.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Ερμούπολη. Ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία ως αξιωματικός του πεζικού. Έλαβε μέρος στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 με τον βαθμό του Iλάρχου, στους Βαλκανικούς Πολέμους ως διοικητής της 6ης Μεραρχίας καθώς και διοικητής της στρατιάς κατοχής Μικράς Ασίας (1919 - 1920).

Συμμετείχε στο κίνημα της Εθνικής Άμυνας, διορίστηκε δε υπουργός στρατιωτικών στην κυβέρνηση που σχηματίστηκε από τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Διετέλεσε υπασπιστής του διαδόχου Κωνσταντίνου καθώς και του Βασιλιά Γεωργίου Α΄. Αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του Αντιστρατήγου. Είχε τιμηθεί με τον Ανώτατο Ταξιάρχη Τάγματος του Σωτήρος.

Το 1941 όταν οι Γερμανοί προχώρησαν στο κλείσιμο της Αθηναϊκής Λέσχης χτύπησε έναν εκ των Γερμανών στρατιωτών με το μαστίγιό του φωνάζοντας *έξω από τον τόπο μας δολοφόνοι* με αποτέλεσμα να εκτελεστεί αμέσως.

Αθλητική δραστηριότητα
----------------------

Υπήρξε αθλητής ξιφομαχίας και μέλος της Αθηναϊκής Λέσχης από το 1896, της οποίας διετέλεσε και αντιπρόεδρος. Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896, κατατάχθηκε όμως τρίτος στον β΄ προκριματικό όμιλο. Υπήρξε μέλος (1901 - 1916) της Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων (ΕΟΑ), μέλος της ελλανοδίκου επιτροπής των Πανελλήνιων Πρωταθλημάτων στίβου Ανδρών του 1904 και του 1905 καθώς και μέλος της διοργανωτικής επιτροπής του Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1906.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Sports-Reference.com*. ko/konstantinos-komninos-miliotis-1. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2 3 4 5  Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδοτικός Οργανισμός Πάπυρος, λήμμα: Μηλιώτης Κομνηνός Κωνσταντίνος
3. ↑  κυβέρνηση Εθνικής Άμυνας, από την ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Κυβερνήσεως
4. 1 2  Απόστρατος, κοινωνία & πολιτική από το μεσοπόλεμο στη μεταπολίτευση, διπλωματική εργασία Γιώργου Σακαγιάννη, σελ. 39
5. 1 2  Βιογραφικό Μηλιώτη - Κομνηνού, από την ιστοσελίδα του ΣΕΓΑΣ
Συντεταγμένες: 34°56′20″N 24°49′28″E﻿ / ﻿34.93889°N 24.82444°E﻿ / 34.93889; 24.82444

 Ο χώρος της αρχαίας πόλης Λασσαίας σε σκίτσο του 1850. Διακρίνεται ο αρχαίος μόλος. Στο βάθος οι Καλοί Λιμένες.
Η **Λασαία** *(Λάσαια ή Λασός ή Αλάς ή Αλάσσα)* ήταν πόλη της αρχαίας Κρήτης. Βρίσκεται σε απόσταση 2,5χλμ ανατολικά από τους Καλούς Λιμένες και αναφέρεται στην Καινή Διαθήκη ως πόλη κοντά στους Καλούς Λιμένες, οι οποίοι αποτέλεσαν σταθμό του αποστόλου Παύλου. Ήταν ένα από τα λιμάνια επίνεια της αρχαίας Γόρτυνος, πρωτεύουσας της Κρήτης. Η περιοχή είναι πλούσια σε κοιτάσματα χαλκού ο οποίος εξορύχθηκε εκτεταμένα κατά την αρχαιότητα. Σώζεται ο αρχαίος μόλος που αποτελείται από ογκόλιθους ριγμένους μεταξύ της ακτής και της μικρής νησίδας που είναι γνωστή ως **Τράφος**. Το νεκροταφείο της πόλης έχει εντοπιστεί στα δυτικά σε σχέση με την νησίδα. 
Σήμερα οι ανασκαφές βρίσκονται σε εξέλιξη. Διασώζονται λείψανα πρωτομινωικών (θολωτοί τάφοι), ρωμαϊκών χρόνων, και ερείπια εκκλησίας των πρώτων χριστιανικών χρόνων.

Αναφορές
--------

1. ↑  Εν ικαναίς δε ημέραις βραδυπλοούντες υπεπλεύσαμεν την Κρήτην, ήλθομεν εις Καλούς Λιμένας, ώ εγγύς ήν πόλις Λασαία Πράξεις Αποστόλων 27:8

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Οι αρχαίες πόλεις της Κρήτης
* Οι βιβλικοί τόποι της Ελλάδας
Ο **Τζόρντι Γκαλθεράν** **Φερέ** (*Jordi Galceran Ferrer*) είναι Καταλανός θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος και μεταφραστής.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε στη Βαρκελώνη στις 5 Μαρτίου του 1964. Σπούδασε Καταλανική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης και άρχισε να γράφει θεατρικά έργα το 1988. Το 1995 κέρδισε το *Born Theatre Award* για το έργο του *Paraules encadenades* (Αλυσιδωτές λέξεις) και το βραβείο *Ignasi Iglesias* για το έργο του *Dakota* ενώ την επόμενη χρονιά βραβεύτηκε με το βραβείο των κριτικών *Serra d'Or*. Στις *Αλυσιδωτές λέξεις* βασίστηκε η ταινία της Laura Mañá το 2003.

Είναι παγκοσμίως γνωστός για το θεατρικό του έργο *Η μέθοδος Γκρόνχολμ* (*El mètode Grönholm*) το οποίο πρωτοπαίχτηκε στο Εθνικό Θέατρο της Καταλωνίας το 2003. Στην Ελλάδα το έργο αυτό ανέβηκε για πρώτη φορά στο *Θέατρο Τέχνης* το 2007. 
Το 2003 *Η μέθοδος Γκρόνχολμ* γυρίστηκε ταινία με τον τίτλο *El Metodo* και πρωταγωνιστή τον Εδουάρδο Νοριέγα και κέρδισε δύο βραβεία Goya, το ένα από τα οποία ήταν αυτό του καλύτερου διασκευασμένου σεναρίου. 

Άλλα έργα του Γκαλσεράν είναι τα: *Fuga* (1994),  *Καρναβάλι* (2005) και *Κανκούν* (2007) και το *Μπουρουντάνγκα*. Έχει επίσης υπογράψει τη μετάφραση και τη διασκευή 20 και πλέον έργων, μεταξύ αυτών του *Βασιλιά των Λιονταριών*, έχει εργαστεί και συνεχίζει να εργάζεται ως βασικός σεναριογράφος σημαντικών σειρών της καταλανικής τηλεόρασης και έχει γράψει κινηματογραφικά σενάρια. Συνεργάζεται συστηματικά με σημαντικά έντυπα της Καταλονίας όπως οι εφημερίδες *La Vanguardia* και *Ara.*  

Ο Γκαλθεράν γράφει τόσο στα καταλανικά όσο και στα ισπανικά.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 80247693
* **Europeana**: agent/base/114139
* LCCN: nr97016789
* ISNI: 0000 0001 0919 5885
* GND: 13578901X
* SUDOC: 06927570X
* BNF: cb151010813 (data)
* NKC: pna2016908256
* BNE: XX1190527

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Jordi Galceran  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η ***Λετονική Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια*** (λετονικά: Latvijas padomju enciklopēdija‎) είναι καθολική εγκυκλοπαίδεια στα λετονικά σε 10 τόμους.

Ιστορία
-------

Το κύριο μέρος της εγκυκλοπαίδειας, δημοσιεύθηκε σε δέκα τόμους από το 1981 έως το 1988. Ο όγκος 52, με τίτλο Λετονική ΣΣΔ, δημοσιεύθηκε επίσης στα ρωσικά. Ένα συμπλήρωμα δημοσιεύθηκε το 1988.

Ο κύριος συντάκτης ήταν ο Πέτερις Γιέρανς, και τυπώθηκε στη Ρίγα αριθμώντας 75.000 σύνολα.

Περιεχόμενο
-----------

Η εγκυκλοπαίδεια περιέχει περίπου 60.000 άρθρα, και περιλαμβάνει περίπου 20.000 εικόνες και πάνω από 600 χάρτες. Καλύπτει όλους τους κλάδους της γνώσης, με την αναμενόμενη ιδεολογική έμφαση εκδόσεων καταγωγής στο Σοβιετικό μπλοκ κατά την περίοδο.

Τόμοι
-----

| Τόμοι | Περιεχόμενο | Έτος |
| --- | --- | --- |
| 1 | A — Bh | 1981 |
| 2 | Bi — Dža | 1982 |
| 3 | Dže — Hain | 1983 |
| 4 | Hait — Karta | 1983 |
| 51 | Karte — Lauk | 1984 |
| 52 | Latvijas PSR | 1984 |
| 6 | Lauk — Monr | 1985 |
| 7 | Mons — Plato | 1986 |
| 8 | Platp — Singa | 1986 |
| 9 | Singo — Trien | 1987 |
| 101 | Tries — Žvīgu | 1987 |
| 102 | *συμπλήρωμα* | 1988 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Latvijas padomju enciklopēdija. Rīga. Galvenā Enciklopēdiju redakcija. 1. sējums.
2. ↑  «Ежегодник книги СССР». Издательство Всесоюзной книжной палаты, 1983 год, Том 1, Часть 1, Стр. 585.
Η **Ζόφκα Κβέντερ** (σλοβενικά: *Zofka Kveder*, 22 Απριλίου 1878 - 21 Νοεμβρίου 1926) ήταν Σλοβένα συγγραφέας, δραματουργός, μεταφράστρια και δημοσιογράφος, που έγραφε κυρίως στα σλοβενικά, αλλά και στα κροατικά. Πλέον είναι γνωστή ως μία από τις πρώτες Σλοβένες συγγραφείς αλλά και φεμινιστές.

Η Κβέντερ γεννήθηκε στη Λουμπλιάνα, η οποία αποτελούσε μέρος τότε της Αυστροουγγαρίας (σημερινή πρωτεύουσα της Σλοβενίας) και τα παιδικά της χρόνια τα πέρασε στην Κάτω Καρνιόλα, μια αγροτική περιοχή. Αργότερα στάλθηκε στη Λουμπλιάνα για να πάει σχολείο. Περί το 1897 βρήκε δουλειά εκεί ενώ το 1899 μετακόμισε στην Τεργέστη και μετά στη Βέρνη για να γραφτεί σε πανεπιστήμιο. 

Όμως τα οικονομικά της δεν της επέτρεψαν τις σπουδές της εκεί, οπότε αργότερα μετακόμισε πρώτα στο Μόναχο και εν συνεχεία στην Πράγα. Εκεί γνώρισε το σύζυγός της, Βλαντίμιρ Γόλεβσεκ, έναν Κροάτη φοιτητή της ιατρικής, ο οποίος είχε πάει εκεί να σπουδάσει. Το 1906 μετακομίζει μαζί του στο Ζάγκρεμπ. Αργότερα παντρεύτηκε για δεύτερη φορά, αυτήν τη φορά έναν Κροάτη πολιτικό, τον Γουράι Ντεμέτροβιτς. Παρόλα αυτά κατά την παραμονή της στην Πράγα κυκλοφόρησε το πρώτο της βιβλίο, με τίτλο *Misterij žene*, το οποίο περιείχε μικρές ιστορίες. Υπήρξε μία σπουδαία προσωπικότητα στη σλοβενική λογοτεχνία επειδή πέραν του έργου της, ενθάρρυνε πολλούς νέους με το γράψιμο, μερικοί εξ αυτών ο Πρέζιχοφ Βόραντς και ο Φρανς Μπρεφκ. 

Ήταν μέλος της εκδοτικής ομάδας της εφημερίδας *Domači prijatelj* κι μέσω του πόστου τους μπορούσε να βοηθά και να ενθαρρύνει τους νέους συγγραφείς. Γνωρίζοντας αρκετές γλώσσες, μετέφρασε στη σλοβενική γλώσσα γερμανικά, τσέχικα και κροατικά έργα και θεατρικά και συγγραφείς όπως ο Γιάνκο Κρέσνικ και Ιβάν Τσάνκαρ. Κατά τη διάρκεια της συγγραφικής της καριέρας έγραψε τέσσερα θεατρικά, με το πρώτο της το 1904, το *Ljubezen*. Και μετά το *Amerikanci*, το 1908, που θεωρείται μία από τις πιο αξιοσημείωτες δουλειές της. Τα άλλα δυο ακολούθησαν το 1922 και το 1923. Μερικά από τα πιο αξιοσημείωτα έργα της, που περιλαμβάνουν μικρές ιστορίες και μυθιστορήματα είναι το *Odsevi* (1902), το *Njeno življenje* και το *Iz naših krajev*. Απεβίωσε σε ηλικία 48 ετών στο Ζάγκρεμπ, το 1926.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *WeChangEd*. www.wechanged.ugent.be/wechanged-database/.
2. ↑  Francisca de Haan, Krasimira Daskalova, Anna Loutfi: *Biographical dictionary of women's movements and feminisms in Central, Eastern, and South Eastern Europe: 19th and 20th centuries*, Central European University Press, 2006, pp. 282–284
3. ↑  «Zofka Kveder, Slovenian writer, journalist, editor, feminist, 1878–1926». Women Writer's Network. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2011.
4. ↑  Helga Glušič, *Sto Slovenskih Pripovednikov* (Ljubljana: Prešernova družba, 1996) (ISBN 961-6186-21-3)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Zofka Kveder στο Wikimedia Commons

  

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 1223577
* **Europeana**: agent/base/131078
* LCCN: n2002030535
* ISNI: 0000 0001 0947 7970
* GND: 134204638
* SUDOC: 137208014
* NKC: jk01071189

 |

 |
**Ο Ζόρζε Κοσμάς Σιφάκι**  (Jorge Kosmas Sifaki, γεννήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 1977) είναι δικηγόρος του Παναμά που εξειδικεύεται στο εταιρικό και οικονομικό δίκαιο και πρώην πρεσβής και γενικός πρόξενος του Παναμά στην Ιαπωνία (2009-2014). 

Όταν διορίστηκε ως Πρέσβης του Παναμά στην Ιαπωνία, έγινε ο νεότερος Πρέσβης που κατείχε ποτέ αυτή τη θέση για τη χώρα του. Κατά τη διάρκεια της πενταετούς θητείας του, εργάστηκε για τον εκσυγχρονισμό του νηολογίου σημαίας του Παναμά στην Ιαπωνία και για την επίτευξη υψηλού ενδιαφέροντος των ιαπωνικών εταιρειών να επενδύσουν στον Παναμά. Βοήθησε επίσης να δημιουργήσει τη χρηματοδότηση   χορήγησε η ιαπωνική κυβέρνηση για τη γραμμή 3 του έργου Metro του Παναμά. 

Το 2014, απονεμήθηκε από την κυβέρνηση και τον αυτοκράτορα της Ιαπωνίας το Μεγάλο Κόρντον της Τάξης του Ανατέλλοντος Ήλιου. 

Ο Γιώργος Κοσμάς είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά. 

Συνεργάζεται με τον Κοσμά και το Κοσμά, ένα δικηγορικό γραφείο του Παναμά με πάνω από 25 χρόνια εμπειρίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2019.
2. ↑
3. ↑  «JOINT STATEMENT JAPAN PANAMA» (PDF).
4. ↑  «Financiamiento Linea 3 del Metro de Panamá».
Η **λύση των δύο κρατών** για το κυπριακό ζήτημα αναφέρεται στη μόνιμη διχοτόμηση της Κύπρου σε τουρκοκυπριακό κράτος στο βορρά και ελληνοκυπριακό κράτος στο νότο, σε αντίθεση με τις διάφορες προτάσεις για την επανένωση της Κύπρου.

Η λύση των δύο κρατών θα οδηγήσει στην νομιμοποίηση του *status quo*, όπου οι ελληνοκύπριοι κατέχουν το νότιο τμήμα του νησιού, ενώ οι τουρκοκύπριοι κατέχουν το βόρειο τμήμα του νησιού.

Υποστήριξη για τη λύση των δύο κρατών
-------------------------------------

Το 2007, η ΤΔΒΚ διεξήγαγε δημοσκόπηση για το θέμα, όπου το 60% των ερωτηθέντων συμφωνούσε με την ιδέα των δύο κρατών ως λύση του κυπριακού ζητήματος. Μια δημοσκόπηση του 2009 έδειξε ότι το 77.9% των Τουρκοκυπρίων υποστήριζε τη διχοτόμηση, με το 63% να εκφράζει αμφιβολίες εάν θα επιτύχουν οι ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις.

Σε γενικές γραμμές, η Τουρκική Δημοκρατία έχει εκφράσει την υποστήριξή της για τη λύση των δύο κρατών ως εναλλακτική λύση απέναντι στην επανένωση. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιβεβαίωσε την θέση κατά την επίσκεψη του στη Βόρεια Λευκωσία το 2014. Σύμφωνα με τα ελληνοκυπριακά μέσα ενημέρωσης, η λύση των δύο κρατών ωθείται από την Τουρκία σε περίπτωση που η ειρηνευτική διαδικασία με τη διαμεσολάβηση του ΟΗΕ αποτύχει.

Αντίθεση στη λύση των δύο κρατών
--------------------------------

Ο ΟΗΕ προσπαθεί να επιτύχει τη λύση του ζητήματος μέσω της κυπριακής επανένωσης με βάση ένα ομοσπονδιακό μοντέλο. Το πιο γνωστό παράδειγμα είναι το σχέδιο Ανάν.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Salih, Halil Ibrahim (2013). *Reshaping of Cyprus: A Two-State Solution:*. US: Xlibris. σελ. 220. ISBN 978-1-4797-8014-3.
2. ↑  «Kempton two state solution». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2019.
3. ↑  «Famagusta two state Cyprus». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2019.
Η **λύσις** στη φιλολογία αποτελεί μέθοδο λογοτεχνικής και αισθητικής κριτικής των αρχαίων Ελλήνων από τον 6ο π.Χ. αι. αργότερα από τον Αριστοτέλη και τους Στωικούς, κυρίως όμως κατά τους Αλεξανδρινούς χρόνους (Ελληνιστική περίοδος).

Κατά τη μέθοδο αυτή προβάλλεται ένα ζήτημα, μια απορία, ένα πρόβλημα που απαιτούσε κάποια απάντηση, «η λύσις». Αυτοί που έδιναν εύστοχες απαντήσεις ονομάζονταν «λυτικοί» όπως ο Σωσίβιος ο Λάκων, μέλος του Μουσείου Αλεξανδρείας, όπου και υπήρχε πλούσια «Συναγωγή» ή «Αναγραφή» προβλημάτων και λύσεων, πληροφορίες περί της οποίας μας παρέχει ο νεοπλατωνικός Πορφύριος. 

Η (γραμματολογική) φιλολογική αυτή μέθοδος διατηρήθηκε μέχρι τον 18ο αιώνα.
Λώρανθος ο ευρωπαϊκός (*Loranthus europaeus*) Όρος Όλυμπος, 27-12-2009
Ο λώρανθος ο ευρωπαϊκός (*Loranthus europaeus*, κίτρινο γκύ, λάτσινα, λάσσικα) ανήκει στην οικογένεια LORANTHACEAE (Λωρανθίδες) και κατανέμεται σε μεγάλο μέρος κυρίως της ΝΑ Ευρώπης, Ανατολία, Ν. Ρωσία. Χαρακτηρίζεται ως παρασιτικό φυτό, που συνήθως, αναπτύσσεται επάνω σε κλάδους φυλλοβόλων δένδρων, κυρίως δρυών (*Quercus*) και καστανιάς (*Castanea sativa*). Μάλιστα τα φύλλα του εκπτύσσονται συγχρόνως με εκείνα του ξενίζοντος είδους. Τα άνθη είναι πράσινο-κίτρινα και εμφανίζονται την άνοιξη (Μάιο-Ιούνιο). Ο καρπός του είναι κίτρινη ή πορτοκαλί, σφαιρική ή αχλαδόμορφη ράγα και ωριμάζει το φθινόπωρο.

Πηγές
-----

Strid A. 1980, Φυτά του Ολύμπου.

Strid A. & Tan K. 2002, Flora Hellenica (Vol. 1).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

http://greekflora.gr/el/flowers/1819/Loranthus-europaeus

http://portal.cybertaxonomy.org/.../997c1bad-24c9-4db6...

http://euromed.luomus.fi/euromed\_map.php?taxon=451942...

http://floraolympus.blogspot.gr/.../loranthus-europaeus...

Παραπομπές
----------