recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η περιοχή της Καρμανίας στην οποία βρισκόταν η **Αλεξάνδρεια εν Καρμανία**, σημειωμένη με κόκκινο χρώμα στο χάρτη της αυτοκρατορίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου
Παγκόσμιος χάρτης του Μερκάτορος του 1569 όπου φαίνεται η εκτίμησή του για τη θέση της Αλεξάνδρειας της εν Καρμανία
Η **Αλεξάνδρεια** ήταν αρχαία ελληνική αποικία στην Καρμανία του νοτίου Ιράν.

Ιστορία
-------

Η ιρανική αυτή Αλεξάνδρεια ιδρύθηκε από τον Μ. Αλέξανδρο τον Ιανουάριο του 324 π.Χ. 

Βρισκόταν στις όχθες του ποταμού Άναμη. Η πόλη στην αρχή ήταν στρατόπεδο του Έλληνα στρατηλάτη και μετά φαίνεται ότι εξελίχθηκε σε ελληνιστική πόλη. Στην εν λόγω Αλεξάνδρεια, ο Αλέξανδρος συναντήθηκε με τον ναύαρχο Νέαρχο τον Κρητικό, αλλά και με τον στρατηγό Κρατερό. Μέσα σε κλίμα χαράς, τελέστηκαν στην νεοϊδρυθείσα πόλη γυμνικοί και μουσικοί αγώνες. Εν συνεχεία τα ενωμένα τμήματα του Μακεδονικού στρατού πήραν τον δρόμο για την Σουσιανή. 

Αν και δεν γνωρίζουμε τίποτα άλλο για την πόλη, ωστόσο πρέπει να επισημανθεί ότι πλην του Αρριανού, την αναφέρουν οι: Κλαύδιος Πτολεμαίος, Αμμιανός Μαρκελλίνος και Πλίνιος. Δεν είναι γνωστό εάν επίσης εκτόπισε την πρωτεύουσα της Καρμανίας Κάρμανα, για να γίνει αυτή η νέα έδρα της σατραπείας. Πάντως επέζησε και σε μεταγενέστερες περιόδους, τόσο στην Σελευκιδική, όσο και μετά. Επίσης αναφέρεται ότι ο Σελευκίδης βασιλιάς Αντίοχος Γ' (223 -187 π.Χ.), μετά το πέρας της παρθικής και ινδικής εκστρατείας, διαχείμασε στην Καρμανία (206/5 π.Χ.). Δεν είναι όμως σίγουρο εάν διαχείμασε στην πόλη Κάρμανα, ή εάν προτίμησε την ελληνική Αλεξάνδρεια. 

Την Αλεξάνδρεια αυτή την επισκέφτηκε ο Μάρκο Πόλο που την αναφέρει ως *Camadi*.

Τοποθεσία
---------

Ως προς την τοποθεσία της αρχαίας ελληνικής πόλεως, πιθανολογούνται οι εξής σημερινές θέσεις:

* Το σημερινό χωριό Gulashkird της επαρχίας Κερμάν (Καρμανίας) του νοτίου Ιράν, χωριό το οποίο άκμασε κατά τον Μεσαίωνα. Είναι η πιο πολυσυζητημένη πιθανότητα.
* Κάποια ανεξερεύνητα ερείπια στα Β. -Β.Δ. του Gulashkird.
* Το χωριό Gav Koshi στα ανατολικά του Gulashkird, μια εξίσου μεγάλη πιθανότητα.
* Ο Βρετανός διπλωμάτης -στρατηγός Sir Percy Molesworth Sykes (28 Φεβρουαρίου 1867 – 11 Ιουνίου 1945), ταυτίζει την αρχαία πόλη με το χωριό Rudbar, 5 χιλιόμετρα βορείως του Gulashkird, όπου εντόπισε ευρήματα αρχαίας ελληνικής κεραμικής.
* Μια λιγότερο προτεινόμενη θέση είναι αυτή του Sharh-i Dakyanus (Πόλη του αυτοκράτορα Δεκίου), ευρισκόμενη κοντά στο Τζιρόφτ.
* Άλλες προτεινόμενες θέσεις είναι οι πόλεις Sirjan και Yahya Tepe.
* Στον παγκόσμιο χάρτη του Μερκάτορος (που βασίστηκε τον Κλαύδιο Πτολεμαίο), η Αλεξάνδρεια βρισκόταν ακόμη πιο δυτικά στον ποταμό Σάλαρο, σε άνυδρη περιοχή βορείως της σημερινής Haregī του παραλιακού Ιράν.

Αν τελικά η Γκολάσκερντ είναι η εν λόγω Αλεξάνδρεια, τότε είναι αυτή που περιέγραψε ο Άραβας γεωγράφος Muḥammad ibn Aḥmad Shams al-Dīn al-Muqaddasī (Ιεροσόλυμα 945/6 -991 μ.Χ.) με το οχυρό κάστρο Kushah, καθώς επίσης και με περιβόλια και χωράφια που υδρεύονταν από υπόγεια κανάλια.

Πηγές
-----

* Αρριανού *Αλεξάνδρου ανάβασις*.
* Πολυβίου *Ιστορίαι*
Η **Θέρμις** (ουζμπεκικά: Termiz/Термиз) είναι η πρωτεύουσα της περιοχής Σουρχοντάριο στο νότιο Ουζμπεκιστάν, με πληθυσμό 182.800 κατοίκους (2021). Ταυτιζόταν με την πόλη του Μεγάλου Αλεξάνδρου, Αλεξάνδρεια την επί του Ώξου, ενώ είναι αξιοσημείωτη ως κέντρο του πρώιμου βουδισμού, ως τόπος μουσουλμανικού προσκυνήματος και ως βάση των στρατιωτικών επιχειρήσεων της Σοβιετικής Ένωσης στο Αφγανιστάν, προσβάσιμη μέσω του κοντινού συνοριακού περάσματος του Χαϊρατάν.

Η ονομασία *Θέρμις*, δηλαδή θερμή πόλη, χρονολογείται από την κυριαρχία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ενώ η ουζμπεκική της μορφή, *Τέρμιζ* αποτελεί παραφθορά αυτής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.stat.uz/upload/str2.jpg.
2. ↑  «Urban and rural population by district» (PDF) (στα Ουζμπεκικά). Surxondaryo regional department of statistics.
3. ↑  E. M. Pospelov, *Geograficheskie nazvaniya mira* (Moscow, 1998), p. 415

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 136046789
* LCCN: n81006227
* GND: 4059492-0
* SUDOC: 099484919

 |

 |
***Ο εξαφανισμένος φάκελος*** (Πρωτότυπος τίτλος: *Fleuve noir*) είναι γαλλική αστυνομική ταινία θρίλερ του 2018 σε σκηνοθεσία Ερίκ Ζονκά, βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο του Ισραηλινού συγγραφέα Ντρορ Μισάχι.   Πρωταγωνστούν οι Βενσάν Κασέλ, Ρομέν Ντουρίς και Σαντρίν Κιμπερλέν.

Πλοκή
-----

Η ταινία περιστρέφεται γύρω από την έρευνα για τη μυστηριώδη εξαφάνιση του Ντάνι Αρνό, ενός δεκαεξάχρονου με μια φαινομενικά τέλεια ζωή. Η υπόθεση ανατίθεται στον αστυνομικό Φρανσουά Βισκόντι. Εγκαταλελειμμένος από τη σύζυγό του, επιθετικός, άσχημος, αγενής, και μισογύνης, εκτελεί με ελάχιστο ενδιαφέρον τα καθήκοντα ενός γονέα ενός εφήβου που ίσως εμπλέκεται στη διακίνηση ναρκωτικών. Η έρευνα ξεκινά με το παράπονο της μητέρας του Ντάνι, Σολάνζ, μιας γυναίκας που επίσης φροντίζει με αφοσίωση την κόρη της με σύνδρομο Ντάουν, έχει έναν σύζυγο ναύτη που είναι πάντα απών και κρύβει ένα τρομερό μυστικό. Η έρευνα εκτυλίσσεται μεταξύ ψευδών στοιχείων (αρχικά θεωρήθηκε ότι το αγόρι είχε δραπετεύσει για να ενταχθεί στη τζιχάντ) και την παρέμβαση του γείτονά του, ενός απογοητευμένου καθηγητή και επίδοξου συγγραφέα Γιαν Μπελέλ, ο οποίος θεωρείται ύποπτος καθώς είχε μια οικεία σχέση με τον μαθητή Λυκείου και να ευθύνεται για την εξαφάνισή του. Ενώ από τη μια χειραγωγεί τα γεγονότα με ανώνυμα τηλεφωνήματα και μηνύματα για να προετοιμαστεί για τη συγγραφή του μυθιστορήματός του, από την άλλη κατευθύνει τον αστυνομικό προς τη λύση του αινίγματος.

Διανομή ρόλων
-------------

* Βενσάν Κασέλ – Φρανσουά Βισκόντι
* Ρομέν Ντουρίς – Γιαν Μπελέλ
* Σαντρίν Κιμπερλέν – Σολάνζ Άρνολτ
* Τσάρλς Μπέρλινγκ – Μαρκ
* Ελοντί Μπουσέ – Λόλα Μπελέλ
* Ζερόμ Πουλί – Ραφαέλ Άρνολτ

Υποδοχή
-------

### Κριτικές

Η ταινία απέσπασε μικτές κριτικές, οι οποίοι την επαίνεσαν για την εντυπωσιακή μελέτη χαρακτήρων της. 

Ο Χρήστος Μήτσης έγραψε στην κριτική του: *Πειστικό μυστήριο, στρωτή ανάπτυξη πλοκής, ρεαλιστική ατμόσφαιρα κι ένας ενδιαφέρων πρωταγωνιστικός ρόλος σηματοδοτούν την καλοδεχούμενη επιστροφή του Ερίκ Ζονκά («Η Ονειρεμένη Ζωή των Αγγέλων») στη σκηνοθετική δράση με ένα αστυνομικό θρίλερ στιβαρό αλλά υπερβολικά φορτωμένο διανοουμενίστικες ιδέες.*

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Dossier de presse Fleuve noir». (Γαλλικά) Ανακτήθηκε στις 27  Νοεμβρίου 2019.
2. ↑  «'Black Tide' ('Fleuve Noir'): Film Review». The Hollywood Reporter. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2019.
3. ↑  Brown, Hannah (30 September 2018) Eric Zonca's 'Black Tide' Washes Over Haifa, *The Jerusalem Post*
4. ↑  «Black Tide». Eye For film. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2019.
5. ↑  «Ο εξαφανισμένος φάκελος». athinorama.gr. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Ο εξαφανισμένος φάκελος*   στην IMDb

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
* Πύλη:Γαλλία
 |

 |
*Reichskriegsflagge*, που συνδέεται με τη Γερμανική Αυτοκρατορία, σε χρήση κατά τη διάρκεια του Πραξικοπήματος του Καπ
Πραξικοπηματίες στο Βερολίνο. Το πανό προειδοποιεί: "Σταματήστε! Όποιος προχωρήσει θα πυροβοληθεί"
Το **Πραξικόπημα του Καπ**, επίσης γνωστό ως **Kapp-Lüttwitz Πραξικόπημα**, αφού οι ηγέτες του ήταν οι Wolfgang Kapp και Walther von Lüttwitz, ήταν μια απόπειρα πραξικοπήματος στις 13 Μαρτίου 1920, η οποία αποσκοπούσε στην αναίρεση της Γερμανικής Επανάστασης του 1918-1919, την ανατροπή της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης και την ίδρυση μιας αυταρχικής κυβέρνησης. Υποστηρίχθηκε από τμήματα της Ράιχσβερ (στρατός) και άλλες συντηρητικές, εθνικιστικές και μοναρχικές παρατάξεις.

Το πραξικόπημα έλαβε χώρα στην πρωτεύουσα, το Βερολίνο, και η νόμιμη γερμανική κυβέρνηση αναγκάστηκε να φύγει από την πόλη. Το πραξικόπημα απέτυχε μετά από λίγες μέρες, όταν μεγάλα τμήματα του γερμανικού πληθυσμού ακολούθησαν έκκληση της κυβέρνησης να συμμετάσχουν σε γενική απεργία. Οι περισσότεροι δημόσιοι υπάλληλοι αρνήθηκαν να συνεργαστούν με τον Κάππ και τους συμμάχους του. Παρά την αποτυχία του, το πραξικόπημα είχε σημαντικές συνέπειες για το μέλλον της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Ήταν η αιτία της αριστερής εξέγερσης του Ρουρ το Μάρτιο του 1920, την οποία η κυβέρνηση κατέστειλε με στρατιωτική δύναμη, ενώ αντιμετώπιζε επιεικώς τους ανθρώπους πίσω από το πραξικόπημα. Αυτά τα γεγονότα πόλωσαν το εκλογικό σώμα, με αποτέλεσμα τη μετατόπιση της πλειοψηφίας μετά τις εκλογές του Ράιχσταγκ του Ιουνίου.

### Κατάρρευση

Διαδήλωση στο Βερολίνο ενάντια στο πραξικόπημα. Η λεζάντα αναφέρει: "Ένα τέταρτο του εκατομμυρίου συμμετέχοντες"

Αναφορές
--------

Βιβλιογραφία
------------

* Erger, Johannes (1967). *Der Kapp-Lüttwitz-Putsch: Ein Beitrag zur deutschen Innenpolitik 1919–20*. Beiträge zur Geschichte des Parlamentarismus und der politschen Parteien. **35**. Droste.
* Könnemann, Erwin· Schulze, Gerhard (2002). *Der Kapp-Lüttwitz-Ludendorff-Putsch. Dokumente*. Olzog. ISBN 3789293555.
* McElligott, Anthony (2009). *Weimar Germany*. Oxford University Press.

Σημειώσεις
----------
Η **Ναντέζντα Ουντάλτσοβα** (1885–1961) ήταν Ρωσίδα avant-garde καλλιτέχνιδα, αξιοσημείωτη για τη συμμετοχή της στα κυβιστικά και σουπρεματιστικά κινήματα. 

Γεννημένη στο Ορέλ της Ρωσίας, ξεκίνησε την καλλιτεχνική της εκπαίδευση στη Σχολή Ζωγραφικής, Γλυπτικής και Αρχιτεκτονικής της Μόσχας και αργότερα σπούδασε στο Παρίσι υπό τον Ανρί Λε Φωκονιέ και τον Ζαν Μετσίνγκερ.

Η Ουντάλτσοβα έπαιξε σημαντικό ρόλο στη ρωσική πρωτοποριακή καλλιτεχνική σκηνή. Συμμετείχε στην έκθεση Jack of Diamonds το 1914, η οποία ήταν καίριας σημασίας για την εισαγωγή στυλ avant-garde στη Μόσχα. Επηρεασμένη από τον Βλαντιμίρ Τάτλιν, υιοθέτησε κυβιστικές τεχνικές και αργότερα εντάχθηκε στην ομάδα Σουπρέμους τουΚαζιμίρ Μαλέβιτς, ασπαζόμενη τον σουπρεματισμό.

Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, η Ουντάλτσοβα συμμετείχε σε κρατικά πολιτιστικά ιδρύματα και συμμετείχε ενεργά στη διδασκαλία, ιδίως στη Βχουτέμας, μια φημισμένη καλλιτεχνική και τεχνική σχολή. Το καλλιτεχνικό της στυλ εξελίχθηκε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920, αντανακλώντας τις δυναμικές αλλαγές στη σοβιετική τέχνη και κοινωνία.

Η δεκαετία του 1930 έφερε προκλήσεις για την Ουντάλτσοβα , καθώς το πολιτικό κλίμα στη Σοβιετική Ένωση γινόταν όλο και πιο κατασταλτικό. Ο σύζυγός της, Αλεξάντρ Ντρέβιν, εκτελέστηκε το 1938 κατά τη διάρκεια των σταλινικών εκκαθαρίσεων. Παρά τις προσωπικές και επαγγελματικές κακουχίες, συνέχισε να εργάζεται, αν και οι ευκαιρίες της ήταν περιορισμένες υπό τους περιορισμούς του σοσιαλιστικού ρεαλισμού.

Μετά το θάνατο του Στάλιν, οι συνεισφορές της Ουντάλτσοβα στη ρωσική πρωτοπορία άρχισαν να αναγνωρίζονται πιο ανοιχτά. Συνέχισε να δημιουργεί τέχνη μέχρι τον θάνατό της το 1961 στη Μόσχα. Τα έργα της φυλάσσονται σε διάφορα μουσεία, συμπεριλαμβανομένης της Πινακοθήκης Τρετιακόφ και του Ρωσικού Μουσείου, παρουσιάζοντας τη διαρκή της επίδραση στη ρωσική τέχνη.
Η **Τράπεζα Κύπρου** είναι κυπριακό χρηματοπιστωτικό ίδρυμα με έδρα τη Λευκωσία. Ιδρύθηκε το 1899 και αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους χρηματοοικονομικούς οργανισμούς στην Κύπρο. Προσφέρει χρηματοοικονομικά προϊόντα και υπηρεσίες] που περιλαμβάνει τραπεζικές υπηρεσίες, χρηματοδοτήσεις, φάκτοριγκ, χρηματοεπενδυτικές υπηρεσίες, διαχείριση κεφαλαίων και ασφάλειες γενικού κλάδου και ζωής.

Ιστορία
-------

Η εταιρεία ξεκίνησε ως το *Ταμιευτήριο η Λευκωσία* το 1899. Μετατράπηκε σε δημόσια εταιρεία το 1912 και μετονομάστηκε σε *Τράπεζα Κύπρου*. Στις 30 Ιουνίου 2023, το Συγκρότημα Τράπεζας Κύπρου λειτουργούσε μέσω 64 καταστημάτων στην Κύπρο, εκ των οποίων τα 4 λειτουργούσαν ως θυρίδες και εργοδοτούσε 2,902 άτομα διεθνώς. Στις 30 Ιουνίου 2023, το Σύνολο Περιουσιακών Στοιχείων ανερχόταν σε €25.7 δις και τα Ίδια Κεφάλαια του σε €2.2 δις.

Οι μετοχές της Τράπεζας είναι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο Αξιών Κύπρου (ΧΑΚ), στο Χρηματιστήριο Αθηνών (ΧΑΑ) και στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου.

Βραβεία
-------

**World's Best Digital Banks Awards 2023**

Πέντε ξεχωριστές διακρίσεις απέσπασε η Τράπεζα Κύπρου στα World's Best Digital Banks Awards 2023 (Global Finance).

* The Best Consumer Digital Bank in Cyprus for 2023
* The Best Consumer Mobile Banking App in Cyprus for 2023
* The Best in Consumer Lending in Cyprus for 2023
* The Best Corporate/Institutional Digital Bank in Cyprus for 2023
* The Best Corporate Innovation and Transformation in Cyprus for 2023

**Euromoney Awards 2023: Καλύτερη Τράπεζα για 8η χρονιά η Τράπεζα Κύπρου**

Για όγδοη χρονιά, η Τράπεζα Κύπρου βραβεύθηκε ως η καλύτερη Tράπεζα στην Κύπρο για το 2023. , στο πλαίσιο των βραβείων Awards for Excellence 2023 που διοργάνωσε το διεθνές, έγκριτο περιοδικό Euromoney. Το 2008 η Τράπεζα της Κύπρου ήταν ο αποδέκτης ενός *Ruban d'Honneur* για τη Στρατηγική Ανάπτυξη της Χρονιάς, ένα από τα Ευρωπαϊκά Βραβεία Επιχειρήσεων.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Ετήσια έκθεση». Τράπεζα Κύπρου. Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2010. [*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  «Ruban d'Honneur recipients». *European Business Awards*. 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2008-04-13.. Ανακτήθηκε στις 2008-04-26.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Κλαρκ (αποσαφήνιση).

Ο **Έλερι Κλαρκ** (*Ellery Harding Clark*, 13 Μαρτίου 1874 - 17 Φεβρουαρίου 1949) ήταν Αμερικανός συγγραφέας, αθλητής και ολυμπιονίκης το 1896.

Γεννήθηκε στο Ανατολικό Ρόξμπουρι της Μασαχουσέτης και το 1896 ήταν φοιτητής στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Λόγω των υψηλών βαθμών του του δόθηκε άδεια από τη σχολή να συμμετάσχει στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας σε αντίθεση με τον συμμαθητή του Τζέιμς Κόνολι που αρνήθηκαν να του δώσουν. 

Στους αγώνες της Αθήνας κέρδισε 2 χρυσά μετάλλια. Στο άλμα εις μήκος ο Κλαρκ κατάφερε στην τρίτη προσπάθεια να πάρει το χρυσό μετάλλιο με άλμα στα 6.35 μ. με δεύτερο τον Κόνολι και τρίτο τον Γκάρετ. Κατά τα άλματα του φορούσε καπέλο που οι κριτές του ζήτησαν να το βγάλει , λέγοντας ότι αυτό ήταν μια πρακτική των επαγγελματιών αθλητών που απαγορεύονταν η συμμετοχή τους στους αγώνες. Στο άλμα εις ύψος ήταν επίσης χρυσός ολυμπιονίκης με άλμα 6.35 με δεύτερο και τρίτο πάλι τους Αμερικανούς Κόνολι και Γκάρετ. Πήρε μέρος και στην σφαιροβολία μαζί με άλλους 6 αθλητές η επίδοση του δεν καταμετρήθηκε , ήταν ανάμεσα στους τρεις τελευταίους.

Στις ΗΠΑ συμμετείχε σε πολλούς αγώνες χωρίς ποτέ να κατακτήσει κάποιο μετάλλιο σε εθνικό πρωτάθλημα παρόλο που από το 1893 εως το 1912 θεωρούνταν από τους κορυφαίους Αμερικανούς αθλητές. Πήρε μέρος και στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1904 στο Σεντ Λούις χωρίς να καταφέρει να διακριθεί. Συνέχισε τον αθλητισμό μέχρι τα 56 του χρόνια.

Στην επαγγελματική του ζωή έκανε πολλά επαγγέλματα από οδηγός λεωφορείου, δικηγόρος κ.α.. Διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος της Βοστόνης ενώ διέπρεψε και ως συγγραφέας γράφοντας 19 βιβλία που το ένα έγινε και κινηματογραφική ταινία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *SNAC*. w69q6ht3. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  *Roglo*. p=ellery;n=clark.
3. ↑  (Αγγλικά) *Find A Grave*. 107939227. Ανακτήθηκε στις 8  Ιανουαρίου 2022.
4. ↑  nm0163914. Ανακτήθηκε στις 14  Σεπτεμβρίου 2023.

Πηγές
-----

* The first americans at the olympic games, in: The Boston Chronicle vom 9. März 1911.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Ellery Clark στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 9500545
* LCCN: no2001080722
* ISNI: 0000 0000 4536 0502

 |

 |
Το **Σύνταγμα του Μονακό** υιοθετείται το 1911, έπειτα από την Μονεγασκική Επανάσταση, και αναθεωρήθηκε σε μεγάλο βαθμό από τον πρίγκηπα Ρενιέ Γ΄ στις 17 Δεκεμβρίου 1962. Σε αυτό εντάσσονται οι τρεις μορφές των εξουσιών της πολιτείας, ενώ καθορίζεται, επίσης, η γραμμή διαδοχής για το θρόνο, κάτι που τροποποιήθηκε το 2002.

Ο πρίγκιπας κατέχει το μεγαλύτερο μέρος της εκτελεστικής εξουσίας, αλλά ο επικεφαλής της κυβέρνησης του πριγκιπάτου είναι ο υπουργός επικρατείας, που προεδρεύει στο εξαμελές συμβούλιο της κυβέρνησης. Ο υπουργός συμβουλεύει τον πρίγκιπα και είναι αρμόδιος, μαζί με την κυβέρνηση, για την επιβολή των νόμων. Τα θέματα της τοπικής αυτοδιοίκησης των τεσσάρων τμημάτων του Μονακό βρίσκονται στην αρμοδιότητα του κοινοτικού συμβουλίου, το οποίο αποτελείται από δεκαπέντε εκλεγμένα μέλη.

Σύμφωνα με το σύνταγμα, ο πρίγκιπας μοιράζεται τη νομοθετική εξουσία μαζί με το εθνικό συμβούλιο, το νομοθετικό σώμα δηλαδή του πριγκιπάτου. Μολονότι το συμβούλιο είναι ανεξάρτητο από τον πρίγκηπα και μπορεί να ενεργήσει αντίθετα προς τις επιθυμίες του, η υπογραφή του απαιτείται για την επικύρωση οποιουδήποτε προτεινόμενου νόμου.

Η δικαστική εξουσία ανήκει και αυτή στον πρίγκιπα, ο οποίος κατανέμει τη δικαιοσύνη μέσω διαφόρων δικαστηρίων εν ονόματι του ίδιου. Η ανεξαρτησία των δικαστών είναι εγγυημένη από το σύνταγμα. Το ανώτατο δικαστήριο του Μονακό αποτελείται από πέντε βασικά μέλη και δύο βοηθητικούς δικαστές, που καθορίζονται από τον πρίγκιπα, έπειτα από προτάσεις του εθνικού συμβουλίου και άλλων κυβερνητικών οργάνων. Το ανώτατο δικαστήριο είναι αρμόδιο για τις δικαστικές προσφυγές και ερμηνεύει, επίσης, το σύνταγμα όταν αυτό απαιτείται. Το νομικό σύστημα του Μονακό, στενά συνδεδεμένο σε αυτό της Γαλλίας, είναι διαμορφωμένο βάση του ναπολεόντειου κώδικα.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Συντάγματα της Ευρώπης |
| --- |
|  |
|  | 
* Άγιος Μαρίνος
* Αζερμπαϊτζάν
* Αλβανία
* Ανδόρρα
* Αρμενία
* Αυστρία
* Βατικανό
* Βέλγιο
* Βόρεια Μακεδονία
* Βοσνία και Ερζεγοβίνη
* Βουλγαρία
* Γαλλία
* Γερμανία
* Γεωργία
* Δανία
* Ελβετία
* Ελλάδα
* Εσθονία
* Ηνωμένο Βασίλειο
* Ιρλανδία
* Ισλανδία
* Ισπανία
* Ιταλία
* Κροατία
* Κύπρος
* Λετονία
* Λευκορωσία
* Λιθουανία
* Λίχτενσταϊν
* Λουξεμβούργο
* Μάλτα
* Μαυροβούνιο
* Μολδαβία
* Μονακό
* Νορβηγία
* Ολλανδία
* Ουγγαρία
* Ουκρανία
* Πολωνία
* Πορτογαλία
* Ρουμανία
* Ρωσία
* Σερβία
* Σλοβακία
* Σλοβενία
* Σουηδία
* Τουρκία
* Τσεχία
* Φινλανδία
 |

 |
Η ***Palingenia longicauda*** είναι υδρόβιο έντομο της τάξης Εφημερόπτερα. Είναι γνωστή ως πεταλούδα του Τίσα από τον ομώνυμο ποταμό, όπου βρίσκεται και επίσης ως μακρόστενο εφημερόπτερο και γιγάντιο εφημερόπτερο, δεδομένου ότι είναι το μεγαλύτερο είδος εφημερόπτερου στην Ευρώπη με μέγεθος 12 εκατοστών από το κεφάλι έως την ουρά.

Σε αντίθεση με πολλά άλλα είδη ετερόφυλων, η ενήλικη P. longicauda δεν φεύγει ποτέ από το νερό, πετά χαμηλά και οι κεραίες συχνά αγγίζουν ή σκουπίζουν την επιφάνεια. Η βραδεία κίνηση του ποταμού και η απουσία ψαριών επιφανειακής σίτισης κάνουν κάτι τέτοιο δυνατό. Η παρουσία του P. longicauda είναι ένας δείκτης καθαρού μη ρυπανθέντος νερού. Τώρα εξαφανισμένη σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, μπορεί να βρεθεί στη Σερβία και την Ουγγαρία στον ποταμό Τίσα, καθώς και στη Ρουμανία, στο Προυτ και στο Μπέγκα.

Ζευγάρωμα
---------

Μεγάλοι αριθμοί προνυμφών P. longicauda συνήθως εκκολάπτονται και ωριμάζουν κατά τη διάρκεια μιας εβδομάδας στα μέσα Ιουνίου. Αυτό το φυσικό φαινόμενο είναι γνωστό ως "άνθισμα του Τίσα" και αποτελεί τουριστικό αξιοθέατο. Οι ενήλικες εκκολάπτονται δύο φορές σε σύντομο χρονικό διάστημα. Μετά την εκκόλαψη, οι ενήλικες έχουν λίγες μόνο ώρες πριν πεθάνουν. Συνεπώς, οι ομάδες των αρσενικών θα προσπαθήσουν μανιωδών να ζευγαρώσουν με ένα θηλυκό. Τα θηλυκά θα πετάξουν 1-3 χιλιόμετρα πριν βάλουν τα αυγά τους στον ποταμό, τα οποία στη συνέχεια βυθίζονται στον πυθμένα και εκκολάπτονται μετά από περίπου 45 ημέρες. Οι προνύμφες αναπτύσσονται στη λάσπη για τρία χρόνια πριν την εκκόλαψη. Οι προνύμφες ζουν σε σήραγγες στη λάσπη με πυκνότητα 400 σηραγγών ανά τετραγωνικό μέτρο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Wild Serbia: The Tisa Mayfly (*Palingenia longicauda*)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2018.
2. 1 2 3  «Riverfly: Teifi Rivers Invertebrate Monitors: Europe's largest mayfly».
3. ↑  Kriska, György; Balázs Bernáth; Gábor Horváth (February 2007). «Positive polarotaxis in a mayfly that never leaves the water surface: polarotactic water detection in *Palingenia longicauda* (Ephemeroptera)». *Naturwissenschaften* **94** (2). . [*νεκρός σύνδεσμος*][*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  Bernerth, Haide· Tobias, Wolfgang· Stein, Stephanie· Turowski, Susanne (2002). «Section 4.2: Macrozoobenthos». Στο: Literáthy, Péter· Koller-Kreimel, Veronika· Liška, Igor. *Joint Danube Survey: Technical report of the International Commission for the Protection of the Danube River* (PDF). σελ. 42. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2013.
5. 1 2  William H Robinson (2005). *Handbook of urban insects and arachnids*. Cambridge University Press. ISBN 0-521-81253-4.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* National Geographic:
* The Tisza River Project:  Αρχειοθετήθηκε 2002-02-04 στο Wayback Machine.
* Tisza Mayfly, BioFresh Cabinet of Freshwater Curiosities.
Η **Κεμάλπασα** (τουρκικά: Kemalpaşa), γνωστή και με το αυθεντικό της όνομα **Μακρυγιάλι** (γεωργιανά: მაკრიალი) είναι πόλη στις ακτές του Εύξεινου Πόντου στην Επαρχία Αρτβίν της Τουρκίας. Είναι η έδρα του ομώνυμου διαμερίσματος. Ο πληθυσμός της είναι 5.715 κάτοικοι (2021). Βρίσκεται 15 χιλιόμετρα ανατολικά της Χόπας και 5 χιλιόμετρα δυτικά του συνοριακού σημείου ελέγχου Σαρπ προς τη Γεωργία.

Μέχρι το 1547 αποτελούσε τμήμα του Πριγκιπάτου της Γκουρίας του Βασιλείου της Ιμερετίας. Τον Ιούνιο του 1367 εδώ στην Εκκλησία Μακρυγιαλίου τελέστηκε ο βασιλικός γάμος μεταξύ του βασιλέως Βαγρατίου Ε΄ της Γεωργίας και της Άννας Μεγάλης Κομνηνής. Το 1547 προσαρτήθηκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Από το 1915 έως το 1917, κατελήφθη από τη Ρωσική Αυτοκρατορία κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Από το 1918 έως το 1921 η πόλη κατέστη μέρος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γεωργίας. Μετά την κατοχή της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γεωργίας από τον Σοβιετικό Κόκκινο Στρατό, το χωριό παραχωρήθηκε στην Τουρκία το 1922. Το 1987 ανακηρύχθηκε κωμόπολη. Έγινε έδρα διαμερίσματος το 2017.

Παραπομπές
----------

1. ↑  İlçe Belediyesi, Turkey Civil Administration Departments Inventory. Retrieved 30 January 2023.
2. ↑  «Address-based population registration system (ADNKS) results dated 31 December 2021» (XLS) (στα Τουρκικά). TÜİK. Ανακτήθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2023.
3. ↑  Mayor’s page (in τουρκική)
O **Ελίας Χολ** (γερμ. *Elias Holl*, 28 Φεβρουαρίου 1573 – 6 Ιανουαρίου 1646) ήταν ο σημαντικότερος Γερμανός αρχιτέκτονας στην ύστερη γερμανική αναγεννησιακή αρχιτεκτονική.

The Town Hall of Άουγκσμπουργκ
Ο Ελίας Χολ γεννήθηκε στο Άουγκσμπουργκ, καταγόμενος από οικογένεια αρχιτεχνιτών οικοδόμων, και διδάχθηκε τα μυστικά της τέχνης από τον πατέρα του, τον Χανς Χολ (1512-1594). Το 1596 πέρασε την εξέταση για το σχετικό δίπλωμα *Meisterprüfung*. Μετά από διαμονή στο Τιρόλο και την Ιταλία κατά τα έτη 1600 και 1601 – επισκέφθηκε το Μπολτσάνο και τη Βενετία – έγινε το 1602 *Werkmeister* (αξίωμα αντίστοιχο του υπεύθυνου δημοτικών έργων) του Άουγκσμπουργκ και αργότερα *Stadtbaumeister*. Το 1629 ωστόσο, εποχή του Τριακονταετούς πολέμου (ουσιαστικά θρησκευτικού εμφύλιου στη Γερμανία μεταξύ Ρωμαιοκαθολικών και Προτεσταντών) έχασε το αξίωμά του επειδή απλώς ήταν Προτεστάντης. Από τότε έφερε μόνο τον τίτλο του *Stadtgeometer* («δημοτικού γεωμέτρη») και τελικώς απολύθηκε το 1631. Πέθανε στο Άουγκσμπουργκ και τάφηκε στο Προτεσταντικό Κοιμητήριο της πόλεως.

Δημιουργήματα
-------------

Ο Ελίας Χολ ήταν ο αρχιτέκτονας και κατασκευαστής ενός από τα κυριότερα τοπόσημα του Άουγκσμπουργκ: του δημαρχείου του (1615-1624). Σημαντικά δημιουργήματά του στην πόλη είναι επίσης το οπλοστάσιο (*Zeughaus*, 1602-1607), ο πύργος *Wertachbrucker* (1605), το *Stadtmetzg* (1609), το Γυμνάσιο της Αγίας Άννας (1613) και μία προσθήκη στο *Perlachturm* (το καμπαναριό του Ναού του Αγίου Πέτρου του Πέρλαχ, στο κέντρο της πόλεως, 1614-1616).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Das Grab von Elias Holl in Augsburg».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ελίας Χολ** |

* Ο Χολ στο *augsburg.de*
Ο **Ιζαάκ Τάουμπιν** (ουκρανικά: Ізаак Товбін‎, γενν. 24 Σεπτεμβρίου 1899 - 1941) ήταν Πολωνός σκακιστής και διοργανωτής τουρνουά, ουκρανικής καταγωγής.

Βιογραφικά Στοιχεία
-------------------

### Παιδική και φοιτητική ηλικία

Γεννήθηκε στο Κόρετς της Ουκρανίας (τότε Ρωσική Αυτοκρατορία) σε εβραϊκή οικογένεια και εισήχθη σε γυμνάσιο στο Κίεβο(1910–1918) και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο του Κιέβου. Στις αρχές της δεκαετίας του 1920, μετακόμισε στη Βαρσοβία, όπου αποφοίτησε από τη νομική από το πανεπιστήμιο και ξεκίνησε την καριέρα του στο σκάκι. 

Ο Τάουμπιν ήταν ένας από τους δεκαπέντε αντιπροσώπους από όλο τον κόσμο που υπέγραψαν την πράξη διακήρυξης της Διεθνούς Σκακιστικής Ομοσπονδίας (αρχικά γνωστή ως **Fédération Internationale des Échecs** στα γαλλικά) κατά τη διάρκεια της 1ης ανεπίσημης Σκακιστικής Ολυμπιάδας στο Παρίσι το 1924.

### Αποτελέσματα Σκακιστικών Τουρνουά

Ο Τάουμπιν συμμετείχε σε πλήθος διοργανώσεων στη Βαρσοβία. Τα κυριότερα αποτελέσματα που σημείωσε σε τουρνουά ήταν:

* 1922: ισοβαθμία στην 5η - 7η θέση στο 1ο Ακαδημαϊκό Πρωτάθλημα Σκακιού,
* 1925: μοιράστηκε την 3η θέση (ο Στάνισλαβ Κον κέρδισε),
* 1926: πήρε την 9η θέση (κέρδισαν οι Άμπραχαμ Μπλας και Πάουλιν Φρίντμαν),
* 1926/27: ισοβαθμία στην 8η – 9η θέση (Ο Λεόν Κρέμερ και ο Κον κέρδισαν),
* 1927: ισοβαθμία στην 3η - 4η θέση στο Λοτζ.
* 1929: 4η θέση.

Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, έζησε και πέθανε στη Βαρσοβία, ένα ακόμη θύμα του Ολοκαυτώματος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Tadeusz Wolsza, *Arcymistrzowie, mistrzowie, amatorzy...* Słownik biograficzny szachistów polskich, tom I, Wydawnictwo DiG, Warszawa 1995
2. ↑  Stanisław Gawlikowski, *Olimpiady szachowe 1924 - 1974*, Wyd. Sport i Turystyka, Warszawa 1978
3. ↑  «FIDE History». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Οκτωβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2009.
4. ↑  «Archived copy» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 4 Ιουλίου 2007. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2007.  Name Index to Jeremy Gaige's *Chess Tournament Crosstables*, An Electronic Edition, Anders Thulin, Malmö, 2004-09-01
Το **Χατζηκυριάκειο Ίδρυμα Παιδικής Προστασίας** είναι Ορφανοτροφείο Θηλέων, το οποίο βρίσκεται στον Πειραιά στην ομώνυμη συνοικία του Χατζηκυριάκειου. Οι πόροι του Ιδρύματος, το οποίο δεν λαμβάνει καμία κρατική επιχορήγηση, προέρχονται από την εκμετάλλευση της ακίνητης περιουσίας, που κατέλιπαν σε αυτό ο Ιδρυτής του και άλλοι φιλάνθρωποι, καθώς και από χρηματικές δωρεές και έσοδα από εκδηλώσεις που οργανώνονται για την ενίσχυση των σκοπών του. Ιδρύθηκε με σκοπό την προστασία παρατημένων παιδιών από τους γονείς τους.

Ιστορικό
--------

Η αναμνηστική πλακέτα που τιμά του ιδρυτές
Το Ίδρυμα θεμελιώθηκε το 1883 από τη Βασίλισσα Όλγα και ιδρύθηκε το 1889. Ιδρυτές του ήταν ο Σμυρναίος έμπορος ταμπάκου Ιωάννης Χατζηκυριακός και η σύζυγός του Μαριγώ. Δυστυχώς λόγω των καθυστερήσεων αποπεράτωσης των εργασιών ανέγερσης του κτιρίου, τα εγκαίνια του Ιδρύματος πραγματοποιήθηκαν το 1903. Το Ίδρυμα στεγαζόταν σε ένα νεοκλασικό κτίριο, το οποίο όμως υπέστη σοβαρές ζημιές από το σεισμό της Πάρνηθας και εκκενώθηκε, καθώς η αποκατάσταση των ζημιών γίνεται σιγά σιγά. 

*
Ο **Δαρείος Α΄ της Μηδίας Αρτοπατηνής** ή **Δαρείος Α΄** (περί το 85 π.Χ.-περί το 65 π.Χ.) ήταν Ιρανός πρίγκιπας που διετέλεσε βασιλεύς της Μηδίας Ατροπατηνής (περί το 65 π.Χ.). Δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες για τον ίδιο πέρα ότι διαδέχθηκε στον θρόνο της Ατροπατηνής τον συγγενή του Μιθριδάτη Α΄, πιθανότατα πατέρα του, για διάστημα ενός έτους. Ο Ρωμαίος στρατηγός Πομπήιος επιτέθηκε για άγνωστο λόγο στην Ατροπατηνή όταν έγινε βασιλιάς. Ο Δαρείος Α΄ πέθανε ωστόσο πρόωρα την ίδια χρονιά (65 π.Χ.), τον διαδέχθηκε ο συγγενής του πιθανότατα αδελφός του Αριοβαρζάνης Α΄ της Μηδίας Ατροπατηνής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Schippmann 1987, σσ. 221–224
2. ↑  Schippmann 1987, σσ. 221–224

Πηγές
-----

* Schippmann, K. (1987). "Azerbaijan iii. Pre-Islamic History". In Yarshater, Ehsan (ed.). Encyclopædia Iranica, Volume III/2: Awāʾel al-maqālāt–Azerbaijan IV. London and New York: Routledge & Kegan Paul.
Ο **Λουσιάνο Ντ'Αλεσάντρο Γκονσάλες** (*Luciano D'Alessandro González*, 24 Ιανουαρίου 1977) είναι Βενεζουελανο-Κολομβιανός ηθοποιός και μοντέλο.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 1977 στην πόλη Ελ Τίγρε της Βενεζουέλας. Σε ηλικία 16 ετών, αποφοίτησε από το λύκειο από το Lycée Dr José Rafael Revenga και μετακόμισε στην πόλη Μακαράϊ για να σπουδάσει Μηχανικός Συστημάτων. 

Αλλά αργότερα βρήκε το πραγματικό του πάθος στην υποκριτική και μετακόμισε στο Καράκας όπου άρχισε να παρακολουθεί κάστινγκ για τηλεοπτικές εκπομπές και διαφημίσεις. Σπούδασε θέατρο και μουσική, δίνοντάς του έτσι την ευκαιρία να ενταχθεί στην ακαδημία υποκριτικής του RCTV.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Luciano D'Alessandro στην IMDb
*
Το **Alþýðuflokkurinn** (Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα) ήταν ένα Ισλανδικό πολιτικό κόμμα βασισμένο στις ιδέες της σοσιαλδημοκρατίας. Ιδρύθηκε το 1916 ως το πολιτικό πεδίο των εργατικών συνδικάτων της Ισλανδίας.

Το πρώτο του μέλος στο Αλθίνγκι, το Ισλανδικό κοινοβούλιο, ήταν ο Γιον Μπάλντβινσον, που εκλέχτηκε το 1920.

Το κόμμα ηγήθηκε της Ισλανδικής κυβέρνησης τρεις φορές. Το 1947-1948 υπό τον Στεφάν Γίοχαν Στέφανσον, το 1958-1959 υπο τον Εμίλ Γιόνσον και το 1979-1980 υπό τον Μπένεδικτ Σίγκουρδσον Γκένταλ. Η μεγαλύτερη σε διάρκεια συμμετοχή του στην κυβέρνηση ήταν με το Ανεξάρτητο Κόμμα από το 1959 ως το 1971.

Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα δεν πρέπει να συγχέεται με την Σοσιαλδημοκρατική Συμμαχία, ένα μεταγενέστερο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα με ευρύτερη πολιτική βάση που δημιουργήθηκε από την συγχώνευση του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος και δύο άλλων κομμάτων.

Πηγές
-----

* Donald F. Busky. *Democratic Socialism: A Global Survey.* Greenwood Publishing Group, 2000. ISBN 9780275968861; pp. 71–72

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Alþýðuflokkurinn στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 129138600
* LCCN: n90721632

 |

 |
**Ο Τζον Άντονι** (1585 – 28 Απριλίου 1655) ήταν Άγγλος ιατρός.

Ο Άντονι ήταν γιος του Φράνσις Άντονι. Μαθήτευσε στο κολλέγιο του Πίμπρογκ στο Κέιμπριτζ, αποφοίτησε ως πτυχιούχος ιατρικής το 1613 και ως 

διδάκτωρ το 1619.  Έγινε δεκτός ως μεταπτυχιακός στο Κολλέγιο των Ιατρών, Λονδίνο , το 1625. 

Κέρδισε ένα μεγάλο εισόδημα από την πώληση του ελιξηρίου του πατέρα του «Aurum Potabile», ή «Πόσιμος Χρυσός»  και πέτυχε στο πιο φημισμένο κομμάτι της πρακτικής του πατέρα του. 

Ο Τζον Άντονι υπηρέτησε στον Αγγλικό Εμφύλιο Πόλεμο , από την πλευρά του κοινοβουλίου, ως χειρουργός ενός συνταγματάρχη Sandys.  Ήταν ο συγγραφέας ενός έργου, *Η Παρηγοριά της Ψυχής, που δόθηκε μέσω Διαλογισμού.*  Το ίδιο έργο με την ίδια εντύπωση εκδόθηκε στη συνέχεια με μια νέα σελίδα τίτλου ως *Lucas Redivivus, ή ο Ιατρός του Ευαγγελίου.*

Στο Βρετανικό Μουσείο υπάρχει ένα μικρό σημειωματάριο, δεμένο με τα μπράτσα του Καρόλου Α' , με τίτλο *Joannis Antonii Praxis Medica* , που περιέχει σημειώσεις στα λατινικά για διάφορες ασθένειες και τη θεραπεία τους. Σε αυτό ο Παράκελσος αναφέρεται ως η αρχή για μια συγκεκριμένη συνταγή. Οι σημειώσεις προφανώς δεν προορίζονται για δημοσίευση, αλλά σαφώς ανήκουν στον Τζον Άντονι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «A Cambridge Alumni Database. University of Cambridge».
2. ↑  «London: Smith, Elder & Co. 1885–1900».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Find a grave: Ιατρός Τζον Άντονι
* Geni: Τζον Άντονι

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 82575770
* ISNI: 0000 0001 1073 1825
* GND: 143192965

 |

 |
Ο **Φρειδερίκος Λανχέλ** (γερμ. *Laurenz Friedrich Lancelle'", 1802 - 1893) υπήρξε γερμανός δικηγόρος και βουλευτής.*

Βιογραφία
---------

Γενήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 1892 στο Βέζελ. Σπούδασε νομικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Βόννης και του Γκαίτιγκεν. Το 1820 εισήλθε στο Corps Guestphalia Bonn, και δύο χρόνια αργότερα στο Corps Guestphalia Göttingen. Αποφοίτησε και αφού εργάστηκε από το 1822 ως συμβολαιογράφος. Εκλέχτηκε το 1849 στο Κοινοβούλιο της Φραγκφούρτης, ενώ το 1849 απεστάλη ως αντιπρόσωπος του Ντύσσελντορφ στην Βουλή των Αντιπροσώπων της Πρωσίας. Παραιτήθηκε τον Ιανουάριο του 1852 και αποσύρθηκε από την πολιτική. 

Απεβίωσε στις 9 Ιανουαρίου 1893 στην γενέτειρά του.

Πηγές
-----

* Bernd Haunfelder: *Biographisches Handbuch für das Preußische Abgeordnetenhaus 1849–1867* (= *Handbücher zur Geschichte des Parlamentarismus und der politischen Parteien.* Band 5). Droste, Düsseldorf 1994, ISBN 3-7700-5181-5, S. 157.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Kösener Korpslisten 1910, 21/13, 69/143
Στις 7 Απριλίου 2017 στο **κέντρο της Στοκχόλμης έλαβε χώρα τρομοκρατική επίθεση** με πέντε νεκρούς και δεκατέσσερις τραυματίες. 

Ένας 39χρονος Ουζμπέκος, του οποίου η αίτηση για παροχή ασύλου είχε απορριφθεί από τις σουηδικές αρχές, έκλεψε ένα φορτηγό και το οδήγησε με ταχύτητα στο πεζόδρομο Drottninggatan, στο κέντρο της σουηδικής πρωτεύουσας, χτυπώντας ανθρώπους που βρίσκονταν εκεί. Τελικά το φορτηγό κατέληξε σε ένα πολυκατάστημα και ο 39χρονος αρχικά διέφυγε αλλά συνελήφθη αργότερα. Ο δράστης πριν την επίθεση είχε δηλώσει πίστη στο Ισλαμικό Κράτος.

Η τρομοκρατική επίθεση
----------------------

Η επίθεση πραγματοποιήθηκε στις 14.53 τοπική ώρα. Ο 39χρονος Ραχκμάτ Ακίλοφ (Rakhmat Akilov), ο οποίος είχε πάει στη Σουηδία από το Ουζμπεκιστάν το 2014, και η αίτησή του για παροχή ασύλου είχε απορριφθεί, έκλεψε ένα φορτηγό στην οδό Adolf Fredriks kyrkogata, στο κέντρο της Στοκχόλμης και στη συνέχεια το οδήγησε στο πεζόδρομο Drottninggatan, όπου διήνησε 500μ. προσπαθώντας να χτυπήσει όσον το δυνατόν περισσότερους περαστικούς. Η πορεία του φορτηγού σταμάτησε όταν έπεσε πάνω στο πολυκατάστημα Åhléns City. Ο Ακίλοφ διέφυγε αλλά συνελήφθη μερικές ώρες αργότερα. Μέσα στο φορτηγό βρέθηκε μια αυτοσχέδια βόμβα που δεν είχε εκραγεί.

### Τα θύματα

Κατά την τρομοκρατική επίθεση έχασαν τη ζωή τους τέσσερις άνθρωποι: ένα κοριτσάκι 11 ετών και μια γυναίκα 69 ετών από τη Σουηδία, μια γυναίκα 31 ετών από το Βέλγιο και ένας άνδρας 41 ετών από τη Μεγάλη Βρετανία. Επίσης υπήρχαν δεκαπέντε τραυματίες από τους οποίους οι εννιά ήταν σε σοβαρή κατάσταση. Τρεις εβδομάδες μετά την επίθεση πέθανε μια 69χρονη Σουηδέζα, δημοτική σύμβουλος στο Τρολχάταν, που είχε τραυματιστεί κατά την επίθεση.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑
6. ↑
7. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Αυγούστου 2022. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουλίου 2022.
8. ↑
Η ταινία με τίτλο **Η Φωλιά με τις Τρελές**, είναι παραγωγής Δυτικής Γερμανίας, έτους 1969 και κωμωδία (Πρωτότυπος Ιταλικός τίτλος: *Desideri Voglie Pazze di Tre Insaziabili Ragazze*).

Υπόθεση
-------

Ένας Συνταγματάρχης (Sieghardt Rupp) και ένας Κόμης (Ernst Stankovski) που κατοικούν σε αντίθετες πτέρυγες του ίδιου κάστρου, βάζουν ένα παράξενο στοίχημα: ποιος θα είναι ο πρώτος που θα ρίξει στο κρεβάτι μια από τις «παρθένες» υπηρέτριες. Ο νικητής θα γίνει και κάτοχος του κάστρου! Προκειμένου να επικεντρωθεί στον στόχο του αυτόν, ο Συνταγματάρχης αγνοεί την πανέμορφη αρραβωνιαστικιά του (Edwige Fenech). Όμως αυτή δεν μένει με σταυρωμένα τα χέρια. Σύντομα βρίσκει έναν Υπολοχαγό που τραβάει την προσοχή της. Τελικά, η καπάτσα θεία των δύο υπηρετριών αναλαμβάνει δράση και επηρεάζει την έκβαση των πραγμάτων, προκειμένου να αποκαταστήσει τις ανιψιές της! Η εν λόγω ταινία γυρίστηκε παράλληλα με την ταινία Piacere di Donna, και περιλαμβάνονται πολλές κοινές σκηνές και στις δύο ταινίες. Εναλλακτικοί τίτλοι: Im Schloß der wilden Triebe, Alle Kätzchen naschen gern (Γερμανία), The Sweet Pussycats (Η.Π.Α.).

Συντελεστές
-----------

Πρωταγωνιστούν: Έντβιτζε Φένεκ, Sieghardt Rupp, Ernst Stankovski, Angelica Ott, Barbara Capell, Helen Vita 

Σενάριο: Günther Heller, Kurt Nachmann 

Σκηνοθεσία: Jozef Zachar



1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  (Τσεχικά) *Česko-Slovenská filmová databáze*. 2001.
2. ↑  *filmportal.de*.
O **βικτοριάτος**, λατιν. victoriatus ήταν ένα αργυρό νόμισμα, που εκδόθηκε κατά τη τη Ρωμαϊκή Δημοκρατία περίπου από το 221 ως το 170 π.Χ. δηλ. για ένα μικρό χρονικό διάστημα. Η εμπρόσθια όψη του νομίσματος φέρει την προτομή του Διός. Η οπίσθια όψη έχει μία Νίκη να στέφει ένα τρόπαιο και κάτω η επιγραφή ROMA.

Αργυρός βικτoριάτος (2,98 γραμ.) που κόπηκε μετά το 211 π.Χ. Δαφνοστεφής κεφαλή Διός προς τα δεξιά / Νίκη στέφει τρόπαιο· κάτω επιγραφή ROMA.
Το νόμισμα αρχικά ζύγιζε περίπου 3,4 γραμ. (3 scruples), που σημαίνει ότι ήταν το ήμισυ της αξίας ενός νομίσματος (πρώιμου δηνάριου) *με τέθριππο (quadrigatus)*, νόμισμα βάρους 6 scruples, που δεν παραγόταν την εποχή εκείνη. O βικτοριάτος έγινε με λιγότερο άργυρο από ό,τι το δηνάριο, που παρήχθη περίπου την ίδια εποχή. Ευρέσεις θησαυρών νομισμάτων δείχνουν ότι το νόμισμα κυκλοφόρησε στη νότιο Ιταλία και αργότερα στη Γαλατία, που σημαίνει ότι το νόμισμα είχε σκοπό να αντικαταστήσει τη δραχμή, δηλ. το ήμισυ του *νόμου* και όχι να γίνει μέρος του Ρωμαϊκού νομισματικού συστήματος. Όταν εκδόθηκε για πρώτη φορά ο βικτοριάτος, είχε αξία τα 3/4 του δηναρίου, όμως όταν το 101 π.Χ. επανεισήχθη ο *κουινάριος* με όμοιο τύπο, ο βικτοριάτος άξιζε το 1/2 του δηναρίου. Αυτό σημαίνει ότι οι βικτοριάτοι, που ήταν ακόμη σε κυκλοφορία την εποχή εκείνη, ήταν φθαρμένοι και θεωρήθηκαν ότι αξίζουν μόνο το ήμισυ του δηναρίου. Η επανεισαγόμενοι *κουινάριοι* παρήχθηκαν κυρίως στην εντεύθεν των Άλπεων Γαλατία, όπου οι βικτοριάτοι και οι απομιμήσεις τους ήταν δημοφιλείς· οι επανεισαγόμενοι *κουινάριοι* μπορεί να συνέχιζαν να ονομάζονταν βικτοριάτοι, αν και δεν υπάρχουν γραπτές αποδείξεις γι' αυτό.

Το όνομα βικτοριάτος είναι ένας παλαιός όρος, που πιστοποιείται από αρκετά κείμενα και επιγραφές της εποχής. Το νόμισμα είναι γνωστό ως *τροπαϊκόν* μεταξύ των ελληνόφωνων, λόγω του τροπαίου στην οπίσθια όψη, ενώ βρίσκεται και στα επίθετα *Vettorato* στην επαρχία της Βενετίας και *Βιττωράτος* στην Κεφαλονιά.

Πηγές
-----

* Michael Crawford Roman Republican coinage (London: Cambridge University Press, 1974)
* John Melville Jones, A Dictionary of Ancient Roman Coins, London 1990.
Γεωγραφικά χαρακτηριστικά της ΝΑ Ευρώπης.
Oμαδοποιήσεις κρατών στη ΝΑ Ευρώπη σύμφωνα με το The World Factbook.
Η **Νοτιοανατολική Ευρώπη** είναι γεωγραφικός όρος που αναφέρεται στο τμήμα της Ευρώπης, το οποίο αποτελείται κυρίως από χώρες της Βαλκανικής χερσονήσου. Κυρίαρχα κράτη τα οποία περιλαμβάνονται στη νοτιοανατολική Ευρώπη είναι: η Αλβανία, η Βοσνία και Ερζεγοβίνη, η Βουλγαρία, η Κροατία, η Ελλάδα, τη Βόρεια Μακεδονία, το Μαυροβούνιο, η Ρουμανία, η Σερβία, καθώς και ενίοτε η Τουρκία, η Ιταλία, η Σλοβενία, η Μολδαβία και η Κύπρος. 

Αυτά τα όρια ποικίλουν σε μεγάλο βαθμό εξαιτίας ιστορικών συγκυριών που οφείλονται στις πολιτικές, οικονομικές, ιστορικές, κοινωνικές, πολιτισμικές και γεωγραφικές εκτιμήσεις του εκάστοτε παρατηρητή και ως τέτοιες αμφισβητούνται ενίοτε περιορισμένα ή και ευρέως. 

Προφανώς, κάποιες χώρες της εν λόγω περιοχής σε άλλα γεωγραφικά μοντέλα λογίζονται (και) ως μέρη της Νότιας (π.χ. Ελλάδα) ή ακόμη και της Ανατολικής (π.χ. Ρουμανία) και για πιο συγκεκριμένα τμήματα της Κεντρικής Ευρώπης (π.χ. Σλοβενία), ενώ αρκετές αποτελούν και μεσογειακά κράτη.

Ορισμός
-------

Η πρώτη γνωστή χρήση του όρου «Νοτιοανατολική Ευρώπη» έγινε από τον Αυστριακό ερευνητή Γιόχαν Γκέοργκ φον Χαν (1811–1869) ως ευρύτερος όρος του παραδοσιακού «Βαλκάνια».

### Βαλκανικό μοντέλο

Κύριο λήμμα: Βαλκάνια
Τα φυσικά όρια της βαλκανικής περιοχής, όπως ορίζονται από τη γραμμή Δούναβης-Σάβα-Κούπα.
Το βαλκανικό μοντέλο όπως μαρτυρά και η ονομασία του βασίζεται στη φυσική οριοθέτηση της βαλκανικής χερσονήσου. Οι χώρες που ανήκουν βάσει αυτού του μοντέλου αποκλειστικά στα Βαλκάνια είναι: Αλβανία, Κόσοβο, Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Βουλγαρία, Βόρεια Μακεδονία και Μαυροβούνιο.

Οι χώρες που ανήκουν επί το πλείστον ή τουλάχιστον τμηματικά σε αυτή τη γεωγραφικά προσδιορισμένη περιοχή είναι: Κροατία, Ελλάδα, Ιταλία, Ρουμανία, Σερβία, Σλοβενία και Τουρκία

Δείτε επίσης
------------

* Ευρώπη
* Νότια Ευρώπη
* Ανατολική Ευρώπη
* Βαλκάνια
* Ανατολική Θράκη
* Ιταλική χερσόνησος

Παραπομπές σημειώσεις
---------------------

1. ↑  Hösch, Nehring, Sundhaussen (Hrsg.), *Lexikon zur Geschichte Südosteuropas*, σ. 663, ISBN 3-8252-8270-8
2. ↑  Istituto Geografico De Agostini, *L'Enciclopedia Geografica – Vol.I – Italia*, 2004, Ed. De Agostini σ.78
3. ↑  Jelavich, Barbara (1983). *History of the Balkans: Eighteenth and nineteenth centuries*. Cambridge University Press. σελ. 1. ISBN 978-0-521-27458-6.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «Southeast Europe». southeast-europe.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Μαΐου 2008. Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2016.
* «Southeastern Europe». Brill Academics. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2016.
* «Southeast -Europe: People and Culture». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2016.

  

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 238996100
* GND: 4058449-5
* NKC: ge128614

 |

 |
Ο **Μπάμπης Σαββίδης** (Μακρύγιαλος Πιερίας, 15 Οκτωβρίου 1958) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής. Κατά τη διάρκεια της ποδοσφαιρικής του καριέρας αγωνίστηκε κυρίως ως ακραίος αμυντικός στην Βέροια και τον Άρη Θεσσαλονίκης. Αγωνίζονταν κυρίως ως πλάγιος δεξιός οπισθοφύλακας, αλλά χρησιμοποιήθηκε κάποιες φορές κι ως μεσοεπιθετικός.

Ποδοσφαρική καριέρα
-------------------

Ο Σαββίδης ξεκίνησε να αγωνίζεται στην ομάδα του χωριού του, τον **Κεραυνό Μακρυγιάλου**, και μολονότι ενδιαφέρθηκαν για την απόκτησή του τόσο ο Ηρακλής όσο και ο Παναθηναϊκός (από τον οποίο μάλιστα είχε δοκιμαστεί σε ηλικία 15 χρονών, στην Αθήνα) κατέληξε τελικά στον Πιερικό. Το 1977 μεταγράφηκε στην Βέροια όπου αγωνίζονταν κυρίως ως μεσο-επιθετικός.

Άρης Θεσσαλονίκης
-----------------

Το καλοκαίρι του 1981, μεταγράφηκε στον Άρη Θεσσαλονίκης. Στον Άρη αγωνίστηκε για τέσσερις σεζόν έχοντας 97  συνολικά συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις και σκοράροντας 3 τέρματα (81 συμμετοχές στο Πρωτάθλημα, 10 στο Κύπελλο Ελλάδας και 3 στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την κίτρινη φανέλα στις 13 Σεπτεμβρίου 1981, στον εκτός έδρας αγώνα της ομάδας του με τον Παναθηναϊκό. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, στις 16 Σεπτεμβρίου 1981 στον αγώνα Άρης-Σλιέμα Γουόντερερς 4-0 

Το καλοκαίρι του 1985 επέστρεψε στη Πιερικό και τη σεζόν 1987/88 αγωνίστηκε ξανά στη Βέροια, όπου και ολοκλήρωσε την καριέρα του ως ποδοσφαιριστής.

Προπονητική καριέρα
-------------------

Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας ασχολήθηκε με την προπονητική και θήτευσε από διάφορα πόστα σε πολλές ομάδες της Γ’ και Δ’ Εθνικής Κατηγορίας. Μεταξύ άλλων διετέλεσε προπονητής της Κ20 του Αιγινιακού στην φούτμπολ λίγκ, του **Αριστοτέλη Καταχά Πιερίας**  αλλά και του Ηρακλή Θυμιανών Χίου

Σήμερα διατηρεί κατάστημα ΟΠΑΠ στη γενέτειρά του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Σαββίδης, ο δυναμικός μπακ-χαφ της δεκαετίας του 80 στην aris.re
2. ↑  www.uefa.com Aris-Sliema 4-0
3. ↑  παίκτης του Άρη στο τεχνικό τιμ του Αιγινιακού (photos)
4. ↑  Συνεργασία με Αριστοτέλη Καταχά
5. ↑  Μπάμπης Σαββίδης στα ηνία του Ηρακλή

Πηγές
-----

* Προφίλ Χ. Σαββίδη στο transfermarkt.com
O **Ιβάν Πούρπουρας** (Αλεξάνδρεια 18 Φεβρουαρίου 1945), είναι Έλληνας πρώην πρωταθλητής της αντισφαίρισης.

Ξεκίνησε την αντισφαίριση στην Αίγυπτο σε ηλικία 10 ετών στον Σπόρτιγκ Κλαμπ Αλεξάνδρειας, και διακρίθηκε σε τουρνουά Τζούνιορς. Το 1960 με ενέργειες του Ιωάννη Κετσέα ήρθε στην Ελλάδα και κατέκτησε το πανελλήνιο εφηβικό πρωτάθλημα.

Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα αντισφαίρισης και στο διπλό αντρών ήταν πρώτος το 1963 και το 1965 με συμπαίκτη τον Νίκο Καλογερόπουλο. Στο διπλό μεικτό ήταν πρώτος το 1968 με συμπαίκτρια την Διονυσία Κότσια. Στο εφηβικό πρωτάθλημα εκτός το 1960 ήταν πρώτος και το 1963 στο μονό και το διπλό αντρών.

Συμμετείχε ανελλιπώς στο Διεθνές πρωτάθλημα Αλεξάνδρειας, στο διεθνές πρωτάθλημα Καΐρου και σε άλλα τουρνουά. 

Με την εθνική ομάδα συμμετείχε στου Βαλκανικούς αγώνες του 1962 στο Βουκουρέστι. Στο Κύπελλο Γκαλέα του 1965 και στα προκριματικά που έγιναν στην Αθήνα. Το 1967 συμμετείχε στους Μεσογειακούς αγώνες της Τύνιδας όπου ηττήθηκε από τον Μαροκινό Ζάεμπ με 2-6 6-4 6-4 3-6 και 9-7.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Σκιαδάς, σελ. 320*
2. ↑  *Ελευθερία, Φύλλο: 12/7/1960, Σελίδα: 7*
3. ↑  *Σκιαδάς, σελ. 460*
4. ↑  *Σκιαδάς, σελ. 464*
5. ↑  *Σκιαδάς, σελ. 469*
6. ↑  *Ελευθερία, Φύλλο: 27/8/1963, Σελίδα: 4*
7. ↑  *tennis archives, Ivan Pourpouras Αρχειοθετήθηκε 2016-03-09 στο Wayback Machine.*
8. ↑  *Ελευθερία, Φύλλο: 18/7/1962, Σελίδα: 4*
9. ↑  *Ελευθερία, Φύλλο: 21/7/1965, Σελίδα: 6*
10. ↑  *Ελευθερία, Φύλλο: 24/9/1963, Σελίδα: 4*

Πηγές
-----

* Ελευθέριου Σκιαδά, 100 χρόνια Όμιλος Αντισφαίρισης Αθηνών 1895-1995, Μικρός Ρωμηός Ε.Π.Ε. ISBN 960-85466-2-1
* tennis archives, Ivan Pourpouras Αρχειοθετήθηκε 2016-03-09 στο Wayback Machine.
* Εφημερίδα *Ελευθερία*, από την ψηφιακή Εθνική Βιβλιοθήκη
Ο ναός του Πορτούνους στην Ρώμη
O **Πορτούνους** ήταν στην Θρησκεία στην αρχαία Ρώμη ο θεός των κλειδιών, των θυρών, της κτηνοτροφίας και των λιμανιών. Αρχικά ήταν προστάτης των αποθηκών που βρισκόταν το σιτάρι αλλά αργότερα σχετίστηκε με τα λιμάνι ήταν η *"πύλη"* ή *"θύρα"* για το εμπόριο με την θάλασσα. Ο Πορτούνους σχετίστηκε αργότερα με τον Παλαίμονα στην Αρχαία ελληνική μυθολογία. Οι εορτές προς τιμή του *"Πορτουνάλια"* τελέστηκαν την 17η Αυγούστου, την 17η μέρα πριν τις Καλένδες του Σεπτεμβρίου, την ημέρα της εορτής του έπεφτε τελετουργικά και με πανηγύρια ένα κλειδί στην φωτιά. Ο ναός του μέσα στην Αρχαία Ρώμη βρισκόταν στο Φόρουμ Μποάριουμ κοντά στο παλιότερο ποταμίσιο ποτάμι *"Πόρτους Τιβερίνους"* και την παλιότερη πέτρινη γέφυρα Πόντε Εμίλιο. Ο Πορτούνους έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με τον μέγιστο θεό των Ρωμαίων Ιανό, το σημαντικότερο από τα κοινά τους σύμβολα ήταν το κλειδί. Στις αναπαραστάσεις του και στα νομίσματα εμφανίζεται με δύο κεφάλια που στρέφονται σε αντίθετες κατευθύνσεις. Οι σχέσεις μεταξύ των δύο θεών φαίνονται επιπλέον από το γεγονός ότι ο αυτοκράτορας Τιβέριος Καίσαρας Αύγουστος ίδρυσε έναν ναό αφιερωμένο στον θεό Ιανό την 17η Αυγούστου, την ημέρα των Πορτουνάλιων. O γλωσσολόγος Τζουλιάνο Μπονφάντε υποθέτει ότι ο Πορτούνους ήταν πανάρχαια θεότητα, σχετιζόταν με την εποχή που οι Λατίνοι ζούσαν σε καλύβες με πασσάλους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Fowler, W. Warde (1899). Roman Festivals of the Period of the Republic. Port Washington, NY: Kennikat Press. σσ. 202–204
2. ↑
3. ↑  Paul. σ. 161 L2
4. ↑  Georges Dumézil La religion romaine archaïque Paris, 1974, Τμήμα 1, Κεφ. 4
5. ↑  G. Bonfante "Tracce di terminologia palafitticola nel vocabolario latino?" Atti dell'Istituto Veneto di scienze, lettere e arti 97 (1937:53-70).

Πηγές
-----

* Fowler, W. Warde (1899). Roman Festivals of the Period of the Republic. Port Washington, NY: Kennikat Press.
* William Smith, 1875. A Dictionary of Greek and Roman Antiquities (John Murray, London): "Portumnalia"

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 317111366
* LCCN: no2015105342

 |

 |
***Ad honorem*** είναι λατινική φράση που κυριολεκτικά μπορεί να μεταφραστεί ως¨ "*προς τιμήν*". Όταν χρησιμοποιείται σήμερα, σημαίνει γενικά "προς τιμήν του", δηλαδή προς την επιβράβευση κάποιου χωρίς να επιδιώκει καμία υλική ανταμοιβή. Συνήθως χρησιμοποιείται στα πανεπιστήμια για ορισμένες μη αμειβόμενες θέσεις διδασκαλίας.

Όταν η φράση χρησιμοποιείται για να δηλώσει επαγγελματική εργασία που γίνεται με εθελοντικό τρόπο και χωρίς πληρωμή, μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναλλακτικά η λατινική φράση, *pro bono* («*για το δημόσιο καλό*»).

Η φράση *Ad honorem* χρησιμοποιείται επίσης ως εναλλακτική για την φράση *honoris causa* κατά την απονομή τιμητικών πτυχίων.

Δείτε επίσης
------------

* *Laurea ad honorem*

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ad honorem». *Latin is Simple Online Dictionary*. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2023.
2. ↑   .  Missing or empty `|title=` (βοήθεια)
3. ↑  Definitions.net: Ad honorem