recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Σχολή Ουάρτον** (αγγλικά: **Wharton School of the University of Pennsylvania**, γνωστή και ως **Wharton School of Business**, **Wharton Business School**, **Wharton School** η απλά **Wharton**) είναι μια από τις σχολές του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια, ενός ιδιωτικού ερευνητικού πανεπιστημίου στην Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ. Θεωρείται ευρέως μια από τις καλύτερες σχολές διοίκησης επιχειρήσεων σε όλο τον κόσμο και είναι η παλαιότερη τέτοια σχολή στον κόσμο. 

Η Σχολή Ουάρτον προσφέρει πτυχία *Bachelor of Science* στα οικονομικά σε προπτυχιακούς φοιτητές και τίτλους *Master of Business Administration* σε μεταπτυχιακό επίπεδο. 

Σύμφωνα με την *U. S. News and World Report*, τα προγράμματα *Master of Business Administration* στην Ουάρτον κατατάσσονται 2α καλύτερα στον κόσμο και 1α καλύτερα στις ΗΠΑ, ενώ τα προπτυχιακά προγράμματα κατατάσσονται 1α καλύτερα στις ΗΠΑ και στον κόσμο. 

Στους αξιόλογους αποφοίτους της Σχολής Ουάρτον συμπεριλαμβάνονται ο πρώην Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ, ο ιδρυτής της SpaceX Ίλον Μασκ και ο εκατομμυριούχος επενδυτής Ουόρεν Μπάφετ.

Παραπομπές
----------
Παλιρροϊκή δίνη
**Παλιρροιακή δίνη** ονομάζεται η δίνη που δημιουργείται από τη συνάντηση δύο παλιρροιακών ρευμάτων συνήθως σε αμφίγειο π.χ. μεταξύ νήσων διαφορετικού μεγέθους και σχετικά μικρής μεταξύ τους απόστασης, ή μεταξύ νήσου και της, σε μικρή απόσταση, έναντι ηπειρωτικής ακτής. Οι παλιρροιακές δίνες λέγονται κοινώς και *ρουφήχτρες*. Το φαινόμενο αυτό είναι λίαν επικίνδυνο και περιλαμβάνεται στους φυσικούς κινδύνους.

Φορά περιστροφής
----------------

Οι δημιουργούμενες αυτές δίνες στο βόρειο ημισφαίριο συνήθως είναι δεξιόστροφες και στο νότιο ημισφαίριο αριστερόστροφες, χωρίς αυτό να είναι και απόλυτο, ούσες επηρεαζόμενες και από άλλους παράγοντες όπως ο υφιστάμενος κυματισμός, η διαμόρφωση της ακτής κ.λπ.

Χαρακτηριστικές δίνες
---------------------

Η μεγαλύτερη γνωστή **ρουφήχτρα** είναι η Μοσκστράουμεν (Moskstraumen - γνωστή στο κοινό ως το *"Μάελστρομ"*) στα ανοιχτά των νήσων Λοφούτεν της Νορβηγίας, με ταχύτητα 40 χιλιόμετρα την ώρα, ενώ οι αμέσως ισχυρότερες φθάνουν σε ταχύτητες 20 έως 25 χιλιομέτρων την ώρα.

Άλλες σημαντικές δίνες που παρατηρούνται στον κόσμο είναι: η λεγόμενη δίνη της "βραχονησογέφυρας της Σεν" και οι δίνες της ΒΔ. Σκωτίας στις νήσους Σκάρμπα και Τζούρα των Εβρίδων που οι Σκώτοι ναυτικοί χαρακτηρίζουν "χύτρες αφρίζουσες". Σχετικά ασθενέστερη είναι η λεγόμενη "δίνη Μπλανσάρ", βόρεια του Κοταντέν στη Μάγχη, όπου η ταχύτητα των ρευμάτων κατά τις συζυγίες των παλιρροιών φθάνει τους 8 κόμβους (15 χιλιόμετρα την ώρα).

Οι ισχυρές δίνες έχουν σκοτώσει αρκετούς απρόσεκτους ναυτικούς, όμως η δύναμή τους τείνει να μεγαλοποιείται από την φαντασία.

Δίνες στην Ελλάδα
-----------------

Στην Ελλάδα εκτός από τις παλιρροιακές δίνες στη Παλίρροια του Ευρίπου, στη Χαλκίδα ιδιαίτερα στην αλλαγή της φοράς του παλιρροιακού ρεύματος, δεν παρατηρούνται αξιόλογες τέτοιες δίνες. Υφίστανται όμως λίγες περιορισμένου μεγέθους που παρατηρούνται στις Κυκλάδες, καθώς και μεταξύ των νήσων του ανατολικού και νοτιοανατολικού Αιγαίου και των έναντι ακτών της Τουρκίας.

* Το 1985 η Λιμενική Αρχή του Γυθείου επεσήμανε δίνη πολύ πλησίον και ανατολικά από το Ακρωτήριο Ταίναρο, (στο Λακωνικό Κόλπο) που όμως δεν προέρχεται από παλιρροιακά ρεύματα, αλλά από την εκεί συνάντηση των θαλασσίων ρευμάτων του Αιγαίου και του Ιονίου Πελάγους. Η δίνη αυτή δεν είναι έντονα ορατή πλην όμως ακυβέρνητη λέμβος στο σημείο εκείνο αρχίζει να περιστρέφεται. Το δε σημείο (γεωγραφικό στίγμα) της δίνης του Ταινάρου δεν είναι σταθερό, μεταβαλλόμενο κατά διεύθυνση Βορρά - Νότου μέχρι 1,5 μίλι και σε απόσταση μέχρι ένα μίλι ανατολικά από την ακτή.

Πηγές
-----

* *Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου* τ.15ος σ.369

.
Η λεγόμενη **οικονομική ναυπήγηση** είναι στη πράξη μια από τις μορφές εντολής έναρξης εργασιών ναυπήγησης πλοίου ή σκάφους. Στο είδος αυτό της ναυπήγησης, καθένας, είτε ο ναυπηγός, είτε απ' ευθείας ο πλοιοκτήτης, είτε η πλοιοκτήτρια εταιρεία, που διαθέτει ναυπηγείο προβαίνει στην εξ ιδίων ναυπήγηση πλοίου, δηλαδή με δικά του κεφάλαια, δικά του υλικά και με δικό του εργατικό προσωπικό.

Το είδος αυτό ναυπήγησης πλοίου είναι σπάνιο στις χώρες της ελεύθερης αγοράς, όχι όμως τόσο σε χώρες με ολοκληρωτικά καθεστώτα. Αντίθετα στη ναυπήγηση πολεμικών πλοίων ή άλλων κρατικών πλοίων ή σκαφών το είδος αυτό είναι σύνηθες.

Στην Ελλάδα οικονομική ναυπήγηση έκανε παλαιότερα η ναυτιλιακή εταιρεία του Νιάρχου, που διέθετε τα ναυπηγεία Ελευσίνας. Σήμερα παρόμοιες ναυπηγήσεις κάνει η εταιρεία του Τσάκου, που διαθέτει μεγάλες ναυπηγικές μονάδες σε χώρα της λατινικής Αμερικής.

Πηγές
-----

* *Εγχειρίδιο Ναυτικού Δικαίου* Α. Ματαράγκα, εκδόσεις Αφοι Λιοντή, Πειραιάς.
* *Συμβάσεις ναυπήγησης* Σύγχρονο Ναυτιλιακό εγκυκλοπαιδικό λεξικό, εκδόδσεις Θ. Τυρόβολα, Αθήνα.
«Δεν είναι μια σύμβαση... [Στο μέλλον μπορεί] να γίνει μια διεθνής Magna Carta». Η Έλινορ Ρούζβελτ με το ισπανικό κείμενο της Οικουμενικής Διακήρυξης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα το 1949.
Η **Οικουμενική Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα** είναι μια διακήρυξη που υιοθετήθηκε από την απόφαση 217 A (III) της Γενικής Συνέλευσης του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών στις 10 Δεκεμβρίου 1948 (A/RES/217, 10 Δεκεμβρίου 1948), περιγράφοντας την άποψή τους για τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα. Το προσχέδιο γράφτηκε από τον Τζων Πήτερς Χάμφρεϋ από τον Καναδά, με τη βοήθεια της Ελέανορ Ρούσβελτ από τις ΗΠΑ, του Ρενέ Κασίν από τη Γαλλία, του Π. Σ. Τσάνγκ από την Κίνα και άλλων.

Παρ' όλο που δεν είναι νομικά δεσμευτικό έγγραφο, έγινε η βάση για δύο νομικές συνθήκες, το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και το Διεθνές Σύμφωνο για τα Οικονομικά, Κοινωνικά και Πολιτιστικά Δικαιώματα. Συνεχίζει να αναφέρεται από ακαδημαϊκούς, νομικούς και συνταγματικά δικαστήρια. Υπάρχει ασυμφωνία μεταξύ διεθνών δικηγόρων για το ποια σημεία της αντιπροσωπεύουν διεθνές εθιμικό δίκαιο. Οι απόψεις κυμαίνονται μεταξύ μερικών άρθρων και ολόκληρης της διακήρυξης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Roosevelt 1948

Δείτε επίσης
------------

* Σύνταγμα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource logoWikisource logo | Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:  **Οικουμενική Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα** |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Οικουμενική Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα** |

* Οικουμενική Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 183452328
* LCCN: n81139937
* GND: 4225431-0
* SUDOC: 144630036
* BNF: cb119802420 (data)
* NDL: 00570555
* NKC: unn2016898487

 |

 |
Το **οσφρητικό νεύρο** είναι το αισθητήριο νεύρο της όσφρησης και αποτελείται από είκοσι συνήθως οσφρητικά νημάτια.

Λειτουργία
----------

Τα οσφρητικά νημάτια είναι οι κεντρικές αποφυάδες των οσφρητικών κυττάρων του οσφρητικού βλεννογόνου. Ο οσφρητικός βλεννογόνος επενδύει την άνω-έσω επιφάνεια της άνω ρινικής κόγχης και το απέναντι της μέρος του ρινικού διαφράγματος. τα οσφρητικά νημάτια κατόπιν διέρχονται από το τετρημένο πέταλο του ηθμοειδούς οστού, για να καταλήξουν στα μιτροειδή κύτταρα του οσφρητικού βολβού. Από εκεί οι διεγέρσεις μεταβιβάζονται με την οσφρητική ταινία στα διάφορα οσφρητικά κέντρα του εγκεφάλου.

Παραπομπές
----------
Το προσώνυμο **Παπαμαλέκος**, ή Παπα-Μαλέκος, έφερε ο Εμμανουήλ Μαλεκάκης (1864-1917) Έλληνας κληρικός, θρυλικός οπλαρχηγός στη Κρητική Επανάσταση (1895-1898) με ιδιαίτερη ηρωική δράση στη πολιορκία του Βάμου.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Εμμανουήλ Μαλεκάκης γεννήθηκε στον Βάμο Αποκορώνου των Χανίων το 1864. Χειροτονήθηκε ιερέας το 1888. Τον επόμενο χρόνο, μετά τον ατυχή αγώνα του 1889 και την κατάργηση εκ μέρους της Υψηλής Πύλης των μέτρων που προέβλεπε η Σύμβαση της Χαλέπας, της αυτόνομης κυβέρνησης της Κρήτης, στέλνοντας τον Σακίρ πασά με ισχυρή στρατιωτική δύναμη, ο Παπα-Μανώλης Μαλεκάκης συγκρότησε 15μελή επαναστατική ομάδα από εκλεκτούς αγωνιστές και κατέφυγε στα Λευκά Όρη, απ΄ όπου και άρχισε συνεχή δράση παρενοχλώντας και τρομοκρατώντας τους Τούρκους, περιορίζοντας τις αυθαιρεσίες τους, γενόμενος έτσι γνωστότερος ως "Παπαμαλέκος".  
 
Υπήρξε από τους πρώτους στη μύηση της νέας κρητικής επανάστασης μετά τα έκτροπα που συνέβαιναν κατά των Αρμενίων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία (1894-1895). Ερχόμενος σε επαφή με τον Μ. Κούνδουρο και τον Γ. Μυλωνογιάννη σε έγερση συμμετείχε από τους πρώτους στη Μεταπολιτευτική Επιτροπή Κρήτης,στην οποία ορίσθηκε ταμίας.

Κατά την τελευταία συνάθροιση που έγινε στο Νίππο για τη λήψη απόφασης έναρξης πολιορκίας του Βάμου και την κατάλυση της τουρκικής διοίκησης δεν δίστασε να ζητήσει τη δίκη ακόμα και τον θάνατο επισκόπου της περιοχής που προέτρεπε ν΄ απόσχουν όλοι από επαναστατική δράση, αλλά και οποιουδήποτε άλλου που είχε ίδια αντίληψη. Κατά την πολιορκία του Βάμου που ακολούθησε ήταν ένας από εκείνους τους οπλαρχηγούς της περιοχής του που εισήλθαν στον Βάμο και άρχισαν τη σταδιακή κατάληψή του. Στην επιχείρηση αυτή κατέλαβε δύο φορές τον φούρνο που παρασκεύαζε άρτο για τους αποκλεισμένους Τούρκους τον οποίο και κατάσχεσε όλη την ποσότητα υπέρ των εξεγερμένων Κρητών. Ο άθλος του αυτός τον κατέστησε θρύλο. Συμμετείχε επίσης και σε πολλές άλλες μάχες που διακρίθηκε για τον ηρωισμό του μέχρι το 1898. 

Όταν κατήλθε στη Κρήτη ο πρίγκιπας Γεώργιος ο Παπαμαλέκος ήλθε στην Αθήνα και διορίσθηκε εφημέριος στον Πειραιά όπου και παρέμεινε μέχρι το 1916 όταν και επέστρεψε στη γενέτειρά του. Πέθανε το επόμενο έτος. Τιμήθηκε με παράσημα τόσο από τον΄Βασιλέα Γεώργιο τον Α΄ όσο και από την Κρητική Πολιτεία. Ευτύχησε να δει την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα και την ύψωση της ελληνικής σημαίας στην πατρίδα του.

Σημείωση
--------

* Ο αδελφός του Παπα-Μαλέκου, Λεωνίδας Μαλεκάκης, επίσης οπλαρχηγός, που υπήρξε ήρωας στον Μακεδονικό Αγώνα αν και δεν ήταν ιερωμένος έμεινε περισσότερο γνωστός με το προσώνυμο του αδελφού του.
* Το ριζίτικο "*Μαύρο πουλίν εκάθησε στου Βάμου τα Σεράγια*" αναφέρεται στον Λεωνίδα Παπαμαλέκο.

Πηγές
-----

* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΘ΄, σελ.570.
Ο **Παπαλοάπαν** (ισπανικά: *Río Papaloapan*) είναι ένας από τους κύριους ποταμούς της μεξικανικής πολιτείας Βερακρούς. Το όνομά του προέρχεται από τη γλώσσα Νάουατλ *παπάλοτλ* («πεταλούδα») και *άπαν* («ποταμός»).

Ο Παπαλοάπαν ανεβαίνει στην Ανατολική Σιέρρα Μάδρε, στα σύνορα μεταξύ των Πολιτειών Βερακρούς και Οαχάκα. Ο Παπαλοάπαν ελίσσεται για 122 χιλιόμετρα σε μια βορειοανατολική κατεύθυνση μέσα στην παράκτια πεδιάδα πριν εκβάλει στη λίμνη Αλβαράδο. Η λεκάνη απορροής καλύπτει 46.517 τετρ.km, η δεύτερη μεγαλύτερη στο Μεξικό, και περιλαμβάνει 244 δήμους με έναν πληθυσμό περίπου 3,3 εκατομμύρια ανθρώπους. Οι πόλεις του Σαν Χουάν Μπαουτίστα Τουξτεπέκ και Τλακοτάλπαν βρίσκεται στις όχθες του ποταμού.

Στο παρελθόν η λεκάνη του Παπαλοάπαν ήταν υποκείμενη στις συχνές πλημμύρες, με τη ζημία που συντίθεται μερικές φορές από τους κυκλώνες.

Οι πολιτείες Οαχάκα και Βερακρούς συνεργάζονται στην ανάπτυξη της λεκάνης του ποταμού. Τα σχέδια περιλαμβάνουν την άρδευση για να βελτιώσει την αγροτική παραγωγή, προώθηση της δασοκομίας και της ιχθυοκαλλιέργειας και βελτιώσεις στους δρόμους και τη ναυσιπλοΐα ποταμών. Τα προτεινόμενα σχέδια θα έχουν τις απαραίτητες προβλέψεις για να αποφύγουν την οικολογική ζημία.

Εικόνες
-------

* Δορυφορική εικόνα του ποταμού Παπαλοάπαν τελειώνοντας στο Κόλπο του ΜεξικούΔορυφορική εικόνα του ποταμού Παπαλοάπαν τελειώνοντας στο Κόλπο του Μεξικού
* Ο Παπαλοάπαν στο ΤουξτεπέκΟ Παπαλοάπαν στο Τουξτεπέκ
* Άποψη του ποταμούΆποψη του ποταμού
* Ο ποταμός Παπαλοάπαν μπροστά από το Κάρλος Α. ΚαρρίγιοΟ ποταμός Παπαλοάπαν μπροστά από το Κάρλος Α. Καρρίγιο
* Ο ποταμός Παπαλοάπαν μπροστά από το ΚοσαμαλοάπανΟ ποταμός Παπαλοάπαν μπροστά από το Κοσαμαλοάπαν

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Papaloapan River». *Encyclopædia Britannica*. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2013.
2. 1 2  Robin Brundell (28 Απριλίου 2006). «State governors agree on actions to develop Papaloapan river basin - Mexico». *Business News Americas*. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2013.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Papaloapan River στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 126829158

 |

 |
Η **Ταουρίρτ** (*Taourirt*, αραβ. تاوريرت) είναι πόλη στο βορειοανατολικό Μαρόκο, πρωτεύουσα ομώνυμης επαρχίας. Είναι κτισμένη στην κοιλάδα του ποταμού Μουλούγια (στην αριστερή όχθη του μικρότερου ποταμού Ζα), σε μέσο υψόμετρο 400 μέτρων περίπου, και απέχει περί τα 100 χλμ. δυτικά από την πόλη Ούζντα. Ο πληθυσμός της Ταουρίρτ αυξήθηκε εντυπωσιακά, από 7.300 κατοίκους το 1960 σε 103.398 σύμφωνα με την απογραφή του 2014. Η ονομασία της προέρχεται από τις βερβερικές γλώσσες, όπου σημαίνει μικρό άγκιστρο ή καρφί.

Η πόλη βρίσκεται πάνω σε έναν σημαντικό μεταφορικό άξονα: Από αυτή περνά η κύρια σιδηροδρομική γραμμή Αλγερίου-Καζαμπλάνκα, ενώ πολλές γραμμές υπεραστικών λεωφορείων από αρκετές πόλεις της επαρχίας Ναντόρ σταματούν στην πόλη. Η νέα γραμμή Ταουρίρτ-Ναντόρ των μαροκινών σιδηροδρόμων εγκαινιάσθηκε το 2009. Η Ταουρίρτ είναι γνωστή για την ηλικίας αρκετών αιώνων κάσμπαχ της.

Εικόνες
-------

* Η κάσμπαχ της ΤαουρίρτΗ κάσμπαχ της Ταουρίρτ
* Ο σιδηρόδρομος κοντά στην ΤαουρίρτΟ σιδηρόδρομος κοντά στην Ταουρίρτ

Παραπομπές
----------

1. ↑  *2014 Moroccan census*.
2. ↑  rgph2014.hcp.ma/file/166326/.
3. ↑  «POPULATION LÉGALE DES RÉGIONS, PROVINCES, PRÉFECTURES, MUNICIPALITÉS, ARRONDISSEMENTS ET COMMUNES DU ROYAUME D'APRÈS LES RÉSULTATS DU RGPH 2014». Haut Commissariat au Plan, Morocco. 8 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2017.

Πηγές
-----

* Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 21, σελ. 356

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Taourirt (Morocco) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 70148570450624310164
* SUDOC: 189722444
* BNF: cb17886261c (data)

 |

 |
Συντεταγμένες: 37°47′48.95″N 21°21′6.19″E﻿ / ﻿37.7969306°N 21.3517194°E﻿ / 37.7969306; 21.3517194

Στις 6-10-1957 συντάχθηκε στην Αμερική η διαθήκη του Χρήστου Παπαχριστόπουλου στα αγγλικά και στις 19-10-1964 μεταφράστηκε στα ελληνικά και το κληροδότημα ήταν 30,000 δολάρια για την στέγαση της **Παπαχριστοπουλείου Βιβλιοθήκης Αμαλιάδας** σε ιδιόκτητο κτίριο.

Ίδρυση
------

Η βιβλιοθήκη (που δεν είχε ακόμη αυτό το όνομα) χτίστηκε στον χώρο όπου στεγάζοταν η ανενεργή Ηλεκτρική Εταιρεία σ' ένα δημοτικό πάρκο με δέντρα και τσιμεντένιους διαδρόμους και εγκανιάστηκε το 1967 αφού εμπλουτίστηκε με πλήθος βιβλίων από δωρεές ντόπιων και ξένων.

Το 1972 σε μία ανοιχτή συνέλευση 80 ατόμων κρίθηκε απαραίτητο να τροποποιηθεί το καταστατικό του σωματείου και να μετονομαστεί σε Παπαχριστοπούλειος Βιβλιοθήκη Αμαλιάδας με την υπ' αριθμό 252-12-1972 απόφαση του Πρωτοδικείου Αμαλιαδας. Στο καταστατικό ορίστηκε ότι στο εννεαμελές διοικητικό συμβούλιο θα μετείχε ο εκάστοτε μητροπολίτης χωρίς δικαίωμα ψήφου και το πρώην σωματείο θα στεγάζοταν στο κτίριο της βιβλιοθήκης.

Πέραν του κληροδοτήματος του Χρήστου Παπαχριστόπουλου η βιβλιοθήκη δεν είχε χρηματοδότηση οπότε κατόπιν αιτήματος του σωματείου και έπειτα από συμφωνία περιείλθε στην ιδιοκτησία του δήμου.

Στο χρονικό διάστημα 1991-1996 οργανώθηκε το αναγνωστήριο και έγινε δυνατή η σύνδεσή της με το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού,το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου και τις βιβλιοθήκες του νομού Ηλείας. Σ' αυτή την χρονική περίοδο και συγκεκριμένα το 1995 με την υπ' αριθμό 345/1995 απόφαση του το Δημοτικό Συμβούλιο Αμαλιαδας ψήφισε τον κανονισμό για την διοίκηση,την διαχείριση και την λειτουργία της ορίζοντας 9μελές διοικητικό συμβούλιο από τον δήμο αποτελούμενο από έναν δημοτικό σύμβουλο και οκτώ μέλη που ασχολούνται με θέματα πολιτισμού.

Η Παπαχριστοπούλειος Βιβλιοθήκη Αμαλιάδας μετά την λήξη της σύμβασης των υπαλλήλων της τον Απρίλιο του 2008 υπολειτουργεί στηριζόμενη σε εθελοντική προσφορά.

Παραπομπές
----------

Πηγές
-----

* Αμαλιάδα, η πόλη μας, Περιβαλλοντική Ομάδα 1ου Γενικού Λυκείου Αμαλιάδας, σελ. 141-142
* Αμαλιάδα, εικόνες, Παπαχριστοπούλειος Βιβλιοθήκη Αμαλιάδας

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο **Οργανισμός Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων** (Ο.Α.Ε.) ήταν ανώνυμη εταιρεία με μοναδικό μέτοχο το Ελληνικό Δημόσιο. Λειτουργούσε από το 1983 μέχρι το 2002.

Ίδρυση
------

Ιδρύθηκε με νόμο στις 8 Αυγούστου 1983 (επί κυβερνήσεως Ανδρέα Παπανδρέου) από τους τότε Υπουργό Προεδρίας Κυβερνήσεως, Μένιο Κουτσόγιωργα, από τον Υπουργό Οικονομικών, Δημήτριο Κουλουριάνο και από τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας, Γεράσιμο Αρσένη.

Έργο και αποστολή
-----------------

Αποστολή του ήταν η οικονομική ανασυγκρότηση υπερχρεωμένων βιομηχανικών και εμπορικών επιχειρήσεων. Για να υπαχθεί κάποια από αυτές στον οργανισμό έπρεπε να πληροί μία ή περισσότερες από τις παρακάτω προϋποθέσεις:

- να έχει αναστείλει ή να έχει διακόψει τη λειτουργία της για οικονομικούς λόγους,

- να είναι σε κατάσταση παύσης των πληρωμών,

- να έχει πτωχεύσει ή να έχει τεθεί υπό τη διοίκηση και διαχείριση των πιστωτών ή υπό προσωρινή διαχείριση ή υπό εκκαθάριση οποιαδήποτε μορφής,

- το σύνολο των οφειλών της να είναι πενταπλάσιο από το άθροισμα του εταιρικού κεφαλαίου και των

εμφανών αποθεματικών της και να παρουσιάζει έκδηλη οικονομική αδυναμία πληρωμής των οφειλών της,

- να ενδιαφέρει την εθνική άμυνα ή να έχει ζωτική σημασία για την αξιοποίηση των πηγών του εθνικού πλούτου,

- να ζητά την υπαγωγή της στις ρυθμίσεις του νόμου.

Από τη διαχείριση του Οργανισμού πέρασαν κατά καιρούς ορισμένα από τα πιο ηχηρά ονόματα της βαριάς βιομηχανίας της χώρας μας, όπως η ΑΓΕΤ Ηρακλής, η Αθηναϊκή Χαρτοποιία, η Πειραϊκή Πατραϊκή, τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά, Ελευσίνας, Νεωρίου Σύρου, η ΦΙΞ, η Τρία Εψιλον, η Κεραφίνα, η ΜΕΛ, η ΠΥΡΚΑΛ, η εταιρεία Μακεδονικοί Λευκόλιθοι και μια σειρά από άλλες υπερχρεωμένες επιχειρήσεις προς εξυγίανση.

Σταδιακή αποδυνάμωση και διάλυση
--------------------------------

Το 1990, με την ψήφιση του Ν. 1882/90 έπαυσε η υπαγωγή νέων επιχειρήσεων στους κόλπους του Ο.Α.Ε. και η έκτοτε δραστηριότητά του αφορούσε μόνο επιχειρήσεις που είχαν έως τότε υπαχθεί σε αυτόν. Τον Μάιο του 2000 τέθηκε σε καθεστώς εκκαθάρισης με εκκαθαριστή την Εθνική Κεφαλαίου ΑΕ, περάτωσε το χρόνο εκκαθάρισής του (24 μήνες), μεταβιβάζοντας πλέον όλα τα στοιχεία του ενεργητικού του στο ελληνικό Δημόσιο.

Στις 22 Αυγούστου 2002, ο υφυπουργός Ανάπτυξης Αλέξανδρος Καλαφάτης ανακοίνωσε την οριστική παύση λειτουργίας του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Οριστικό κλείσιμο του Οργανισμού Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων». *naftemporiki.gr*. 22 Αυγούστου 2002.
2. ↑  «ΕΙΣΗΓΗΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ» (PDF). *dspace.lib.uom.gr*. 7 Ιουνίου 1983.
3. ↑  «88/167/ΕΟΚ: Απόφαση της Επιτροπής της 7ης Οκτωβρίου 1987 που αφορά τον νόμο αριθ. 1386/1983 βάσει του οποίου η ελληνική κυβέρνηση χορηγεί ενισχύσεις στην ελληνική βιομηχανία (Το κείμενο στην ελληνική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)». *eur-lex.europa.eu*. 7 Οκτωβρίου 1987.
4. ↑  «Λήξη λειτουργίας για τον Οργανισμό Ανασυγκρότησης Επιχείρησης με απόφαση του ΥΠΑΝ». *in.gr*. 22 Αυγούστου 2002.
Συντεταγμένες: 35°10′N 33°55′E﻿ / ﻿35.167°N 33.917°E﻿ / 35.167; 33.917

Ο **Πεδιαίος** (**Πηθκιάς** ή **Πηδιάς** στην Κυπριακή διάλεκτο, Τουρκικά: Kanlı Dere) είναι ο μεγαλύτερος ποταμός - χείμαρρος της Κύπρου, με μήκος 98 χιλ. Το μέγιστο βάθος του φτάνει τα 10 μέτρα. Έχει τις πηγές του στην οροσειρά του Τροόδους, κοντά στο μοναστήρι του Μαχαιρά. Ρέει βορειοδυτικά, διασχίζοντας την πεδιάδα της Μεσαορίας και την πρωτεύουσα του νησιού Λευκωσία. Συνεχίζει την πορεία του προς τα ανατολικά, όπου καταλήγει στον κόλπο της Αμμοχώστου, κοντά στην αρχαία πόλη της Σαλαμίνας.

Ετυμολογία και προέλευση
------------------------

Η έννοια του ονόματος είχε σαν σκοπό στο να ερμηνεύει τα σημεία της Ανατολής και της Δύσης. Από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις ιδείν και Εος (ανατολή ή αυγή) "ΙδεϊEος", θωρεί, βλέπει την ανατολή καθώς η πορεία του ποταμού, συνέπιπτε με τη διαδρομή της Ηούς, Θεάς της Ανατολής. Μια εννοιολογικά αποδεκτή ονομασία στην αρχαιότητα.  Ένα ορόσημο χρήσιμο για τον εντοπισμό θέσης στην αρχαιότητα.

Ιστορία
-------

Τα νερά του ποταμού χρησιμοποιούνταν στην αρχαιότητα για την οχύρωση της πόλης της Λευκωσίας, αφού διοχετεύονταν στα ειδικά κατασκευασμένα φρεάτια που περιτριγυρίζουν τα Ενετικά τείχη της πόλης, εμποδίζοντας τις εχθρικές παρεμβάσεις.

Υποδομή
-------

Το 2002 στις όχθες του ποταμού δημιουργήθηκε το Γραμμικό Πάρκο Πεδιαίου, ένας πεζόδρομος μήκους 14 χιλ. που εκτείνεται κατά κύριο λόγο στους δήμους Λακατάμειας και Στροβόλου.

Πηγές
-----

1. ↑
2. ↑   |"cardinal direction"
3. ↑  «River path to get a big extension». *Cyprus Mail*. 8 Ιουλίου 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Σεπτεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2008.
4. ↑  «Σχεδιάστηκε για πεζόδρομος, κατέληξε σκουπιδότοπος». *Η Σημερινή*. 19 Νοεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2008. [*νεκρός σύνδεσμος*]

Περαιτέρω ανάγνωση
------------------

* Anemoi & Homer's winds (6-wind interpretation)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Pedieos στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 315163534

 |

 |
Ταραλίνι
Ταράλο απο το Αβιλιάνο με γλυκά ''calzoncelli''
Το **ταράλο** (*tarallo*) ή **ταραλίνο** (*tarallino*) είναι ένα παραδοσιακό αρτοπαρασκεύασμα της Απουλίας και άλλων περιοχών. Ως τέτοιο είδος έχει επίσημα περιληφθεί στη λίστα με παραδοσιακά ιταλικά προϊόντα διατροφής  του Iταλικού Υπουργείου Γεωργικών, Επισιτιστικών και Δασικών Πολιτικών

Παράγεται επίσης και σε άλλες περιοχές της Ιταλίας, για παράδειγμα, στην Μπαζιλικάτα , όπου υπάρχει μια παραλλαγή (αβιλιανέζικο ταράλο) με γλάσσο  απο σιρόπι ζάχαρης το οποίο του επιτρέπει να πάρει το λευκό χρώμα του χιονιού και είναι αρωματισμένο με γλυκάνισο. 

Μια ιδιαίτερη παραλλαγή υπάρχει στην Τοσκάνη με αλμυρά μπισκότα γλυκάνισου που έχουν παρόμοια ζύμη αλλά το σχήμα τους (8) είναι μεγαλύτερο και η παρασκευή διαφορετική και ιδιαίτερη.

Χαρακτηριστικά
--------------

Το προϊόν παίρνει πολλές παραλλαγές που ποικίλουν ανάλογα με την περιοχή παραγωγής. Κυρίως πρόκειται για ένα δαχτυλίδι απο ζύμη ολικής αλέσεως, ψημένο στο φούρνο.
Η ζύμη αποτελείται από αλεύρι, νερό ή κρασί, λάδι και αλάτι , στο οποίο προστίθενται μερικές φορές υλικά για την γεύση, όπως για παράδειγμα  σπόροι μάραθου.

Ευχαριστίες
-----------

Τα ταράλι και οι παραλλαγές τους, αναγνωρίζονται  ως παραδοσιακά ιταλικά προϊόντα διατροφής από τις ακόλουθες περιοχές:

### Απουλία

* Ταράλι
* Ταράλι ολικής με πετιμέζι
* Ταράλι με ζάχαρη
* Ταράλι σοκολάτας
* Ταράλι με ασπράδι αυγού
* Ταράλι με γεύση πίτσας
* Ταράλι με σπόρους μάραθου
* ταράλι με μπέικον

### Καμπανία

* Ταράλι στριφτά
* Ταραλίνι με κρασί
* Ταραλίνι με αμύγδαλα
* Ταράλο με αυγό
* Ταράλο απο την Ατζέρολα
* Ταράλο απο λαρδί και πιπέρι
* Ταράλι με γλάσσο
* Ταράλο του DZ

### Καλαβρία

* Ταράλι λευκά
* Ταράλι μαλακά
* Ταραλίνι με σπόρους γλυκάνισου
* Ταραλίνι με σπόρους μάραθου
* Ταραλίνι με τσίλι

### Μπαζιλικάτα

* Ταραλίνι με σπόρους μάραθου
* Ταραλίνι με κόκκινες πιπεριές
* Ταράλι με ζάχαρη
* Ταράλι αβιλιανέζικα με ζάχαρη (πολύ μεγαλύτερα από το συνηθισμένο)

### Λάτιο

* Ταράλι

### Μολίζε

* Ταράλι με σπόρους μάραθου.

### Σικελία

* Ταράλι

Σημειώσεις
----------
Η **Ταπητουργία** αποτελεί ιδιαίτερο κλάδο της υφαντουργίας από επίπεδο οικοτεχνίας και βιοτεχνίας μέχρι και σύγχρονης βιομηχανίας.

Αντικείμενο του κλάδου αυτού είναι η κατασκευή - ύφανση ταπήτων (κοινώς χαλιών) τόσο για επιστρώσεις δαπέδων όσο και για κάλυψη τοίχων για διακοσμητικούς ή ηχομονωτικούς λόγους. Η κατασκευή χαλιών με πέλος για επιδάφια στρώση αναπτύχθηκε από την αρχαιότητα. Οι Αρχαίοι Έλληνες καθώς και άλλοι λαοί της Μεσογείου θεωρούσαν τους τάπητες ως είδος εξαιρετικής πολυτέλειας. Η δε Μίλητος υπήρξε για αρκετούς αιώνες το σημαντικότερο κέντρο ταπητουργίας της αρχαιότητας.  
 
Κατά τους βυζαντινούς χρόνους ελάχιστη ήταν η χρήση ταπήτων. Η τέχνη αυτή διαδόθηκε στη Δύση από τους Σταυροφόρους. Από τότε άρχισε και η διάκριση μεταξύ των ταπήτων και των υφαντών πετασμάτων καλούμενα ταπισερί. Χαρακτηριστικοί υπήρξαν οι λεγόμενοι "Σαρακηνοί τάπητες" που έφεραν εμβλήματα και άνθη σε οριζόντιο στιμόνι, ενώ "χνουδωτοί" λέγονταν οι οθωμανικοί τάπητες που έφεραν όρθιο στιμόνι όπως το κιλίμι ή το σουμάκ, που άρχισαν να αναπτύσσονται περί τον 12ο αιώνα. 

Ιδιαίτεροι επίσης τάπητες ήταν εκείνοι της Ανατολής κυρίως της Περσίας που υφαίνονταν από νομάδες επίσης με όρθιο στιμόνι και κόμβους.

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ. 56ος, σελ.353.
***Το Τέλος μιας Αγάπης*** (αγγλικά: ***The Roman Spring of Mrs. Stone***, γνωστό και ως ***Η Ρωμαϊκή Άνοιξη της Κυρίας Στόουν***) είναι βρετανική ρομαντική-δραματική ταινία του 1961 της Seven Arts Warner Bros. Η σκηνοθεσία έγινε από τον Χοσέ Κουιντέρο και η παραγωγή από τους Λουίς Ντε Ροσμόν και Λόταρ Βολφ. Το σενάριο γράφτηκε από τους Γκάβιν Λάμπερτ και Γιαν Ριντ και βασίστηκε στο μυθιστόρημα του Τένεσι Ουίλιαμς. Η μουσική επένδυση έγινε από τον Ρίτσαρντ Αντινσέλλι και η διεύθυνση φωτογραφίας από τον Χάρι Γουόξμαν. 

Η ταινία αποτέλεσε το πρώτο και μοναδικό σκηνοθετικό εγχείρημα του Χοζέ Κουιντέρο για τη μεγάλη οθόνη.

Πλοκή
-----

Η ηθοποιός Κάρεν Στόουν (Βίβιαν Λι) και ο, νεότερος κατά 20 χρόνια, επιχειρηματίας σύζυγός της, πηγαίνουν για διακοπές στη Ρώμη. Ωστόαο, ο σύζυγος της παθαίνει μοιραία καρδιακή προσβολή στο αεροπλάνο. Η Κάρεν αποφασίζει να μείνει στη Ρώμη, και να νοικιάσει ένα πολυτελές διαμέρισμα στη Ρώμη. Η Κόμισσα Μάγκντα Τερριμπίλι-Γκονζάλες (Λόττε Λένυα) σύντομα της γνωρίζει ένα νεαρό συνοδό κυριών, τον Ιταλό Πάολο (Γουόρεν Μπίτι). Η συμφωνία της με τον Πάολο είναι να παίρνει τις μισές από τις εισπράξεις του. Αν και η Κάρεν γνωρίζει τις προθέσεις του Πάολο, επηρεασμένη από τη μοναξιά της, ξεκινά σχέση μαζί του. Αναθερμαίνει τους δεσμούς της με τους παλιούς της φίλους, γνωρίζοντας, όμως, πως θα είναι επικριτικοί με τη σχέση της. Ο Πάολο είναι διαφορετικός από τους υπόλοιπους συνοδούς της Κόμισσας. Έχει κάνει την Κάρεν να τον ερωτευθεί παράφορα, και αυτή δεν τον κακομαθαίνει με χρήματα, όπως οι προηγούμενές του πελάτισσες. Αυτή η έλλειψη εισοδήματος δημιουργεί άγχος μεταξύ του Πάολο και της Κόμισσας, η οποία ζητά το μερίδιό της, και θα κάνει ό,τι χρειαστεί για να σιγουρευτεί ότι ο Πάολο κάνει τη δουλειά του, ακόμη και αν βαλθεί με την ψυχική υγεία της Κάρεν.

Ηθοποιοί
--------

* Vivien Leigh ως Karen Stone
* Warren Beatty ως Paolo di Leo
* Lotte Lenya ως Contessa
* Coral Browne ως Meg
* Jill St. John ως Barbara
* Jeremy Spenser ως Νεαρός άνδρας
* Stella Bonheur ως Mrs. Jamison-Walker
* Peter Dyneley ως Lloyd Greener
* Carl Jaffe ως Baron Waldheim
* Harold Kasket ως Ράφτης
* Viola Keats ως Julia McIlheny
* Cleo Laine ως Τραγουδίστρια
* Bessie Love ως Bunny
* Elspeth March ως Mrs. Barrow
* Henry McCarty ως Campbell Kennedy
* Warren Mitchell ως Giorgio
* John Phillips ως Tom Stone
* Paul Stassino ως Stefano, ο κουρέας
* Ernest Thesiger ως Stefano
* Mavis Villiers ως Mrs. Coogan

Βραβεύσεις και υποψηφιότητες
----------------------------

Η Λότε Λένυα έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου για το ρόλο της στην ταινία.

Εκδοχή του 2003
---------------

Το 2003 γυρίστηκε μια ακόμη εκδοχή του θεατρικού του Τένεσι Γουίλιαμς με πρωταγωνιστές τους Αν Μπάνκροφτ, Έλεν Μίρεν και Ολιβιέ Μαρτίνεζ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Variety* film review; December 6, 1961, page 6.
2. ↑  *Harrison's Reports* film review; November 25, 1961; page 186.
3. ↑  *Monthly Film Bulletin* review; 1962, page 36.
4. ↑  NY Times  Αρχειοθετήθηκε 2003-08-13 στο Wayback Machine.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *The Roman Spring of Mrs. Stone*   στην IMDb
Το "**Tαμπού"** είναι επιτραπέζιο παιχνίδι, το οποίο δημοσιεύτηκε το *1989*. Παίζεται σε μεγάλες παρέες ατόμων και σκοπός των παικτών είναι να περιγράψουν στους συμπαίκτες τους κάποια λέξη μέσα σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, χωρίς να χρησιμοποιήσουν 5 απαγορευμένες λέξεις που βρίσκονται σε κάθε κάρτα ή ομόρριζα τους.

Εξοπλισμός
----------

* Κλεψύδρα
* Κάρτες του επιτραπέζιου (Με μία λέξη που πρέπει να περιγραφτεί και 5 που δεν πρέπει να χρησιμοποιηθούν κατά την περιγραφή της λέξεις)
* Χαρτί και μολύβι (Για την καταγραφή του σκορ)
* Buzzer (προτεραιότητας).

Κανόνες Παιχνιδιού
------------------

Οι παίκτες χωρίζονται σε ομάδες ίσου αριθμού ατόμων. Σε κάθε γύρο, κάθε ομάδα έχει ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα στο οποίο επιχειρεί να βρει όσες περισσότερες λέξεις γίνεται. Τον ρόλο του ατόμου που περιγράφει τη λέξη στους συμπαίκτες του τον παίρνουν οι παίκτες εναλλάξ. Κάθε λέξη που κερδίζεται αποτελεί έναν πόντο για την ομάδα. Για να θεωρείται ότι η λέξη βρέθηκε όμως θα πρέπει αυτός που περιγράφει να χρησιμοποίησε μόνο τον λόγο, όχι μορφασμούς ή κινήσεις, να μην χρησιμοποίησε την ίδια την λέξη ή ομόρριζα της και να μη χρησιμοποίησε κάποια από τις απαγορευμένες λέξεις κάθε κάρτας ή ομόρριζα της. Επίσης για να πάρει πόντο η ομάδα δεν πρέπει να μεταφράσει την λέξη που περιγράφεται. Αν δεν τηρήθηκε κάποιο από τα παραπάνω τότε ο πόντος δεν προστίθεται. Κάθε φορά που μαντεύεται μία λέξη τότε οι παίκτες προχωρούν στην επόμενη περιγραφή μέχρι να τελειώσει ο χρόνος. Αν ωστόσο μία λέξη θεωρηθεί δύσκολη από αυτόν που περιγράφει ή αυτούς που μαντεύουν μπορούν να "πάνε πάσο" και να προχωρήσει η περιγραφή σε μία επόμενη λέξη χωρίς απαραίτητα να βρέθηκε η προηγούμενη. Όταν ο χρόνος τελειώσει προστίθενται οι πόντοι που μαζεύτηκαν στο συγκεκριμένο γύρο και έρχεται η σειρά της επόμενης ομάδας. Το παιχνίδι τελειώνει με νικήτρια την ομάδα που φτάνει πρώτη τους προκαθορισμένους πόντους νίκης.

Δεξιότητες
----------

Οι παίκτες θα πρέπει να διέπονται από ομαδικότητα, παρατηρητικότητα, καλή χρήση του λόγου και συγκέντρωση υπό πίεση.

Πηγές
-----

1. ↑  «Taboo (1989)». *BoardGameGeek*. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2010.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Taboo Αρχειοθετήθηκε 2011-08-30 στο Wayback Machine. @ Hasbro
* Taboo @ Android Devices (Google Play)
* Online Taboo Game at OnlineTaboo.net
* Category Kings - a Free game for iPhone, iPod Touch, and iPad

  



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Taboo (game) (έκδοση 648917762) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Με το όνομα **ορυκτοβάμβακας** αποκαλούνται ινώδη μονωτικά υλικά κοινό χαρακτηριστικό των οποίων είναι η ανόργανη σύσταση των ινών τους και η ακαυστότητα που προκύπτει ως αποτέλεσμα αυτής της σύστασης. Ο όρος «ορυκτοβάμβακας» χρησιμοποιείται από την Ευρωπαϊκή νομοθεσία για την περιγραφή ανόργανων ινωδών μονωτικών υλικών. Ανάμεσα στα υλικά που αποκαλούνται ορυκτοβάμβακες βρίσκονται ο πετροβάμβακας, ο υαλοβάμβακας καθώς και άλλα υλικά. Τα υλικά αυτά χαρακτηρίζονται σύμφωνα με την κατηγοριοποίηση Euroclass αντίδρασης στη φωτιά ως άκαυστα κατηγορίας Α1.

Η παραγωγή των υλικών αυτών γίνεται με τήξη των συστατικών τους σε υψηλή θερμοκρασία και δημιουργία λεπτών, ανόργανων ινών και μπορεί να έχουν μορφή ινών χύμα ή μορφοποιημένων σε ρολλά ή σε πλάκες.

Αναφορές
--------

1. ↑  «Απόφαση της Επιτροπής της 4ης Σεπτεμβρίου 2006». Ευρωπαϊκή Ένωση. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2011.
2. ↑  «ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 8ης Φεβρουαρίου 2000 περί εφαρμογής της οδηγίας 89/106/ΕΟΚ του Συμβουλίου αναφορικά με την ταξινόμηση των δομικών προϊόντων ανάλογα με τη συμπεριφορά τους απέναντι στη φωτιά». Ευρωπαϊκή Ένωση. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2011.
Ο **Τάσος Καψιδέλης** (1913 - 25 Μαρτίου 1987) ήταν Έλληνας φιλόλογος και ιστορικός συγγραφέας από τη Λήμνο.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ο Τάσος Καψιδέλης γεννήθηκε το 1913 στην Ατσική της Λήμνου από γονείς αγρότες το Δημήτριο και τη Χαριστούλα. Ήταν γόνος φτωχής και πολύτεκνης οικογένειας -είχε άλλα τέσσερα αδέρφια- και επιπλέον ορφάνεψε μικρός από πατέρα, με συνέπεια να περάσει στερημένα παιδικά χρόνια. 

Όμως, διακρινόταν στα γράμματα κι έτσι παρά τις οικονομικές δυσκολίες τέλειωσε το Γυμνάσιο Λήμνου και φοίτησε στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Πήρε το πτυχίο του το 1936 αλλά δεν κατάφερε να διοριστεί αμέσως. Στο δημόσιο διορίστηκε ως φιλόλογος μόλις το 1948. Διακρίθηκε ως καθηγητής για την ευσυνειδησία, το ήθος, τη συνέπεια και το πάθος για τη δουλειά του, με αποτέλεσμα να κερδίσει το σεβασμό και την εκτίμηση των συναδέλφων του και της τοπικής κοινωνίας. 

Υπηρέτησε στα σχολεία:

* Γυμνάσιο Νέας Ζίχνης Σερρών.
* 8ο Γυμνάσιο Αθηνών.
* Γυμνάσιο Αμαρύνθου Ευβοίας (ως γυμνασιάρχης).
* Λύκειο Μύρινας Λήμνου (ως λυκειάρχης).

Ο Τάσος Καψιδέλης πέθανε στις 25 Μαρτίου 1987.

Το έργο του
-----------

Εκτός από την εκπαιδευτική του ιδιότητα ο Καψιδέλης είχε μεγάλο πάθος με την ιστορική έρευνα και ειδικότερα με τη νεότερη ιστορία. Ερευνούσε τις πηγές και τα τοπικά αρχεία της Λήμνου και συχνά δημοσίευε άρθρα στον τοπικό τύπο. Προσπάθησε να συνεχίσει το έργο που άφησε ημιτελές ο αείμνηστος Αργύριος Μοσχίδης και ως ένα βαθμό τα κατάφερε. 

Πολύ σημαντική θεωρείται η έρευνά του στα Γενικά Αρχεία του Κράτους σχετικά με τη συμμετοχή Λημνίων στον αγώνα του εικοσιένα και με την ιστορία του νησιού κατά το 19ο αιώνα. Επίσης, συνέβαλε στη διευκρίνιση στοιχείων της μεσαιωνικής ιστορίας της Λήμνου και ειδικότερα της περιόδου λίγο πριν την οθωμανική κατάκτηση καθώς και των γεγονότων που οδήγησαν στην απελευθέρωση του νησιού το 1912.

Τα βιβλία του
-------------

Ο Καψιδέλης εξέδωσε τέσσερα βιβλία, στα οποία συγκέντρωσε τα πορίσματα των ερευνών του. Επίσης, άφησε ανέκδοτο υλικό ενώ δώρισε στην **Καρατζάδειο Βιβλιοθήκη Λήμνου** αρχειακό υλικό και παλιά βιβλία που είχε στην κατοχή του. 

Τα βιβλία του είναι:

1. «Η απελευθέρωσις της Λήμνου», 1969, 1996 (ανατύπωση).
2. «Η Λήμνος επί Φραγκοκρατίας - Τουρκοκρατίας και η θρυλική Μαρούλα», Δίπτυχο 1971.
3. «Η Λήμνος από τα πανάρχαια χρόνια έως σήμερα. Ιστορία - γεωγραφία - λαογραφία - μυθολογία - αρχαιολογία - περιήγηση», Δίπτυχο 1982 (μαζί με το φιλόλογο Σίμο Κομνηνό).
4. «Η Λήμνος στον αγώνα του 1821», Σύλλογος Ωφελίμων Βιβλίων 1986.

Πηγές
-----

* Φυλλάδιο αφιερώματος του Συλλόγου Ατσικιωτών Λήμνου, 18-5-2005.
* «Πνευματικές εκδηλώσεις του Συλλόγου Ατσικιωτών Λήμνου», Αθήνα 2009.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 37326830
* **ΕΒΕ**: 20784
* **BiblioNet**: **29837**
* LCCN: n87883865
* ISNI: 0000 0000 3104 244X

 |

 |
Το κοινό **ορτύκι** (επιστημονική ονομασία: *Coturnix*) είναι μεσαίο προς μικρό πτηνό της οικογένειας των φασιανιδών. Εντοπίζεται σε αρκετές περιοχές της Ευρώπης. Δεν πρέπει να συγχέεται με το ιαπωνικό ορτύκι που, αν και παρόμοιο στην όψη, ζει στην Ασία και έχει διαφορετικές συνήθειες. Είναι μικρό πουλί, με σώμα σε στρογγυλό σχήμα, χρώματος καφέ ριγέ με μια λευκή ρίγα κοντά στα μάτια. Έχει μέγεθος γύρω στα είκοσι εκατοστά και βάρος γύρω στα εκατό γραμμάρια.

Το είδος είναι βαδιστικό και τρέφεται με σπόρους και έντομα που βρίσκει στο έδαφος. Διακρίνεται δύσκολα όταν κρύβεται σε σπαρτά και φυλλωσιές και αποφεύγει το πέταγμα, προτιμώντας να περπατά. Ωστόσο, ως αποδημητικό πτηνό καλύπτει πολύ μεγάλες αποστάσεις πετώντας, καθώς περνά το καλοκαίρι στην Αφρική και την Ινδία. Γεννά 6 ως 12 αυγά, τα οποία εκκολάπτονται σε 16-18 ημέρες.

Το ορτύκι είναι δημοφιλές θήραμα. Καθώς υπάρχει ζήτηση για το κρέας και τα αυγά του, υπάρχουν και εκτροφεία ορτυκιών.

Φωτογραφίες
-----------

* Coturnix ypsilophoraCoturnix ypsilophora
* Θηλυκό κοινού ορτυκιούΘηλυκό κοινού ορτυκιού
* Αυγά κοινού ορτυκιούΑυγά κοινού ορτυκιού
* Coturnix japonicus - Ιαπωνικά ορτυκάκιαCoturnix japonicus - Ιαπωνικά ορτυκάκια

Δείτε επίσης
------------

* Τα ορτύκια ως τρόφιμο

Βιβλιογραφία
------------

* Cramp, Stanley, επιμ. (1980). «*Coturnix coturnix* Quail». *Handbook of the Birds of Europe the Middle East and North Africa. The Birds of the Western Palearctic*. II: Hawks to Bustards. Oxford: Oxford University Press. σελίδες 496–503. ISBN 978-0-19-857505-4.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **ορτύκι**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ορτύκι** |
**Τσακάνα** *(Chakana)* ονομάζεται ένα σύμβολο των Άνδεων. Στη γλώσσα Κέτσουα, υποδηλώνει το Σταυρό του Νότου και συμβολίζει τους τρεις στύλους του κόσμου των Ίνκας: τον Κάτω Κόσμο *(Ukhu Pacha)*, τον παρόντα κόσμο *(Kay Pacha)* και τον Άνω Κόσμο *(Hanan Pacha)*. Τα τρία επίπεδα επίσης συμβολίζονται από το φίδι, το πούμα και τον κόνδορα.

Το σύμβολο εντοπίζεται σε κτίρια, ναούς και θρησκευτικά ιερά των Ίνκας, αλλά επίσης αναπαρίσταται σε έργα τέχνης και κοσμήματα.

Η οπή στο κέντρο του ιδιόμορφου σταυρού με τις τρεις βαθμίδες συμβολίζει την πόλη Κούζκο, τον "ομφαλό" της αυτοκρατορίας των Ίνκας, αλλά και τον κύκλο της ζωής. 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Μυθολογία Ίνκα |
| --- |
|  |
| Θεότητες | 
* Μάνκο Κάπακ
* Βιρακότσα
* Ίντι
* Καβιγιάσε
* Μάμα Ζάρα
* Μάμα Κίγια
* Κούκα Μάμα
* Μάμα Όκλιο
* Μάμα Πάτσα
* Πατσακάμακ
* Σουπάι
 |  |
|  |
| Τοποθεσίες | 
* Κούσκο
* Ούκα Πάτσα
* Άναν Πάτσα
 |
|  |
| Γιορτές | 
Ίντι Ράιμι |
|  |
| Σύμβολα | 
Τσακάνα |

 |
Ως **ορυκτογνωσία** χαρακτηρίζεται γενικά ο εμπειρικός τρόπος αναγνώρισης των διαφόρων ορυκτών με βάση τα κύρια γνωρίσματα αυτών. Κατά βάση τα κύρια γνωρίσματα των ορυκτών διακρίνονται σε φυσικά και κρυσταλλογραφικά.

Φυσικά γνωρίσματα
-----------------

Φυσικά γνωρίσματα των ορυκτών θεωρούνται το χρώμα, η λάμψη, η σκληρότητα, ο σχισμός, ο θραυσμός και το ειδικό βάρος αυτών.

Κρυσταλλογραφικά γνωρίσματα
---------------------------

Στα γνωρίσματα αυτά περιλαμβάνονται το κρυσταλλικό σύστημα που ανήκουν και η κρυσταλλική μορφή τους.

Άλλα γνωρίσματα
---------------

Πολλές φορές όταν το προς έλεγχο ορυκτό δεν απαντάται σε μεμονωμένα κρυσταλλικά άτομα, τότε εξετάζεται - ερευνάται το είδος της διδυμίας, όταν εμφανίζεται τέτοια, καθώς και η εξωτερική μορφή των παρατηρουμένων επ΄ αυτού συσωμάτων, με όχι σπάνια σε ορισμένες περιπτώσεις να εφαρμόζεται και χημική διεργασία, συνηθέστερα πυροχημική δοκιμασία.

Ορυκτογνωστικοί πίνακες
-----------------------

Τα δεδομένα της ορυκτογνωσικής έρευνας με βάση τα παραπάνω στοιχεία - γνωρίσματα διατάσσονται κατά ορισμένη συστηματική σειρά σε ειδικούς πίνακες που ονομάζονται **ορυκτογνωστικοί πίνακες** που αποτελούν κύριο βοήθημα σε ορυκτογνωστικές μελέτες.

Από τους Έλληνες ορυκτολόγους πρώτους τέτοιους πίνακες έχουν εκπονήσει 

* ο Κ. Μητσόπουλος "Ορυκτογνωστικός οδηγός" Αθήναι 1896
* ο Κ. Κτενάς "Ορυκτογνωστικοί πίνακες", Αθήναι 1910, και "Στοιχεία αναλυτικής ορυκτολογίας, Ορυκτογνωσία της Ελλάδος" Αθήναι 1923.

Πηγές
-----

* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΘ΄, σελ.118

Δείτε επίσης
------------

* Ορυκτό
* Κατάλογος ορυκτών
Σμυριδορυχεία Νάξου οι εγκαταστάσεις των τριών εισόδων τους και η εναέρια εγκατάσταση μεταφοράς σμύριδας
**Ορυχείο** ονομάζεται ο τόπος επιφανειακός ή εσωτερικός στη Γη από τον οποίο εξάγονται χρήσιμα ορυκτά. Με το ίδιο όνομα φέρεται γενικά κάθε τόπος απ΄ όπου εξορύσσονται υλικά χρήσιμα κυρίως στη βιομηχανία.
Όταν τα εξορυσσόμενα υλικά είναι μέταλλα τότε ο τόπος αυτός λέγεται **Μεταλλείο**, αν πρόκειται για οικοδομικά υλικά λέγεται **Λατομείο**. Τα λατομεία προϋπήρξαν των μεταλλείων.

Ορυχείο εξόρυξης μπεντονίτη, Αγγεριά Μήλου (S&B Βιομηχανικά Ορυκτά)
Από την αρχαιότητα οι άνθρωποι ανέσκαπταν τη γη για την εξόρυξη ιδιαίτερα χρήσιμων υλικών, η δε προσπάθειά τους εκείνη άρχισε να γίνεται εντονότερη με την ανακάλυψη των μετάλλων κι΄ έπειτα. Σήμερα που η ένταση αυτή βρίσκεται στο μέγιστο βαθμό οι τόποι αυτοί λαμβάνουν πρόσθετη ονομασία και από το είδος του εξορυσσόμενου υλικού π.χ. σμυριδορυχεία, λιγνιτορυχεία, χρυσορυχεία, αλατορυχεία κ.λπ.

Τα ορυχεία γενικά λόγω της μεγάλης σπουδαιότητας που κατέχουν στις εθνικές οικονομίες των χωρών διέπονται συνήθως με ιδιαίτερες νομοθεσίες τους καλούμενους Μεταλλευτικούς Κώδικες, ή Νόμους που εκφεύγουν των συνήθων διατάξεων ιδιοκτησίας, εκμετάλλευσης και διάθεσης προϊόντων. Επιμέρους ειδικότερη νομοθεσία αυτών αποτελούν διατάξεις που αφορούν τόσο την αναζήτηση, έρευνα και εξόρυξη, όσο και την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων σε υγρά και αέρια μορφή.

Στη Γιούτα των Ηνωμένων πολιτειών βρίσκεται το ορυχείο Bingham Canyon, ορυχείο χαλκού-χρυσού της Kenneccott Utah Copper (KUC, ανήκει στο γκρουπ της Rio Tinto), το οποίο θεωρείται ως **το μεγαλύτερο επιφανειακό ορυχείο στον κόσμο**, με διάμετρο εκσκαφής πάνω από 4 χλμ, και βάθος πάνω από 1200 μέτρα. Από το ορυχείο αυτό που λειτουργεί συνεχώς από το 1903, κάθε χρόνο παράγονται 300 χιλ.τον.Cu, 500 χιλ.ουγκιές Au, 3.5-4 εκατ. ουγκιές Ag και 17 χιλ. τον. Mo, ενώ εξορύσσονται 55 εκατ. τον. μεταλλεύματος και 120 εκατ. τον. υπερκειμένων. 

Στην Ελλάδα, το ορυχείο **μπεντονίτη στην περιοχή της Αγγεριάς στη νήσο Μήλο**, της *S&B Βιομηχανικά Ορυκτά ΑΕ,* ένα από τα μεγαλύτερα ορυχεία βιομηχανικών ορυκτών σε διεθνές επίπεδο με παραγωγή περί τους 800-900.000 tn μπεντονίτη κατ΄ έτος. Η εκμετάλλευση γίνεται κυρίως με τη χρήση μηχανικών μέσων (rippers) με τα οποία γίνεται η χαλάρωση και εκσκαφή του κοιτάσματος. Η S& B Βιομηχανικά Ορυκτά Α.Ε είναι η μεγαλύτερη εξαγωγική εταιρεία **μπεντονίτη** στον κόσμο.

Δείτε επίσης
------------

* Μεταλλευτική
* Λατομείο

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Λατομική/Μεταλλευτική Νομοθεσία της Ελλάδας
* Νομοθεσία ασφάλειας και υγείας της εργασίας σε εξορυκτικούς χώρους
* Ψηφιακή απεικόνιση των Λατομικών Περιοχών Αδρανών Υλικών της Xώρας
* Οι Λατομικές Περιοχές (ΛΠ) ως θεσμικό εργαλείο για το σχεδιασμό της πρωτογενούς παραγωγής αδρανών υλικών

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Bingham Canyon (Utah, USA): Το μεγαλύτερο ορυχείο στον κόσμο».
2. ↑  «Ο τομέας των Βιομηχανικών Ορυκτών».
Ο **τραυλισμός** είναι διαταραχή της ομιλίας κατά την οποία η ροή του λόγου διαταράσσεται από ακούσιες επαναλήψεις και παρατάσεις ήχων, συλλαβών, λέξεων ή φράσεων καθώς και ακούσιες σιωπηλές παύσεις στις οποίες το άτομο που τραυλίζει δεν μπορεί να παράγει ήχους και φθόγγους. Σχεδόν 70 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως τραυλίζουν, περίπου το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού.

Ο αντίκτυπος του τραυλισμού στη λειτουργικότητα και τη συναισθηματική κατάσταση ενός ατόμου μπορεί να είναι σοβαρός. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει φόβο να αρθρώσει λόγο, αυτοεπιβαλλόμενη απομόνωση, άγχος, ντροπή, χαμηλή αυτοεκτίμηση ή το να αποτελεί πιθανός στόχος εκφοβισμού. Ο τραυλισμός μερικές φορές θεωρείται ευρέως ως σύμπτωμα άγχους, αλλά δεν υπάρχει άμεση συσχέτιση προς αυτήν την κατεύθυνση.

Η ομιλία στο τηλέφωνο ή σε μεγάλη ομάδα ανθρώπων, ο τραυλισμός μπορεί να αμβλυνθεί ή να οξυνθεί αντιστοίχως, ανάλογα με το άτομα. Τα άτομα που τραυλίζουν συχνά διαπιστώνουν ότι ο τραυλισμός τους παρουσιάζει διακυμάνσεις. Αν και η ακριβής αιτία του τραυλισμού είναι άγνωστη, πιστεύεται ότι συμβάλλουν τόσο η γενετική όσο και η νευροφυσιολογία. Υπάρχουν πολλές θεραπείες και τεχνικές λογοθεραπείας που μπορεί να βοηθήσουν στη μείωση της δυσαρμονίας της ομιλίας σε ορισμένα άτομα που τραυλίζουν σε σημείο. Ωστόσο, επί του παρόντος δεν υπάρχει ουσιαστικά θεραπεία για τη διαταραχή. Η σοβαρότητα του τραυλισμού του ατόμου θα αντιστοιχούσε στην ποσότητα της λογοθεραπείας που απαιτείται.

Παραπομπές
----------

1. ↑  World Health Organization ICD-10 F95.8 – Stuttering Αρχειοθετήθηκε 2014-11-02 στο Wayback Machine..
2. ↑  «11 Facts About Stuttering». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2014.
3. ↑  «What is the relationship between stuttering and anxiety? | British Stammering Association». *www.stammering.org*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Απριλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2019.
Ο **Στράτσιμιρ**, γιος του Ζάβιντα, σερβ.: Страцимир Завидовић από τον Οίκο των Βουκάνοβιτς (12ος αι.) ήταν ευγενής Σέρβος, *ζουπάνος* (πρίγκιπας) του Δυτικού Μοράβα, που ήταν υποδιαίρεση του μεγάλου πριγκιπάτου της Σερβίας. Την περιοχή του την είχε ως πρόσοδο (appanage) και την κυβέρνησε το διάστημα 1163-66.

Ο Στέφανος Νεμάνια, αδελφός του Στράσιμιρ.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Ζάβιντα, ζουπάνου (πρίγκιπα) της Ζαχούμλια.

Του δόθηκε η επαρχία (oblast) του Δυτικού Μοράβα να την κυβερνήσει ως πρίγκιπας, έπειτα από τη διαίρεση της Σερβικής γης από τον Μανουήλ Α΄ Κομνηνό Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Οι αδελφοί του έλαβαν και αυτοί περιοχές: ο Μίροσλαβ το Ζαχούμλιε και την Τραβούνια, ο Στέφανος Νέμανια τις Τόπλιτσα, Ράσινα και Ρέκε, ενώ ο πρωτότοκος Τίχομιρ έλαβε την ανώτερη εξουσία του πριγκιπάτου.

Ο Στράσιμιρ έκτισε το φρούριο του Μόραβσκι Γκράντατς, το μοναστήρι της Θεοτόκου στο Σάσακ, όπου ήταν η έδρα του. 

Το 1166 ο Στέφανος Νέμανια εκτόπισε τον Τίχομιρ με ένα πραξικόπημα και εκδίωξε τους αδελφούς του στη Ρωμανία το 1167/68. Ο Στέφανος Νέμανια νίκησε τον Τίχομιρ και τον Ρωμαϊκό στρατό του, που είχε έρθει ως σύμμαχος. Ο Τίχομιρ πνίγηκε σε έναν ποταμό και από τους αδελφούς του αφαιρέθηκαν οι τίτλοι τους· ο Στέφανος Νεμάνια έγινε ηγεμόνας όλης της Σερβίας και ιδρυτής του Οίκου των Νέμανιτς. Συγχώρεσε τους αδελφούς του και ο Στράσιμιρ συνέχισε να εξουσιάζει την επικράτειά του. Όταν ο Στέφανος Νέμανια πολιόρκησε και ανέκτησε τον έλεγχο της Ντούκλιας/Διόκλειας στη δεκαετία του 1180, ο Στράσιμιρ και ο Μίροσλαβ επιτέθηκαν στις δυνάμεις του συγγενούς τους Μιχάηλο Γ΄ ηγεμόνα της Ντούκλιας.

Πηγές
-----

* Андрија Веселиновић, Радош Љушић, Српске династије, Нови Сад – Београд 2001, 35–36. ISBN 86-83639-01-0
* Живковић, Тибор (2006). Портрети српских владара: IX-XII век (Portraits of Serbian Rulers: IX-XII Century). Београд: Завод за уџбенике и наставна средства. 119–124.
Ουλαντζιμίρ Κατκόβσκι
Ο **Ουλαντζιμίρ Κατκόβσκι** (λευκορωσικά: Уладзімір Каткоўскі, 19 Ιουνίου 1976, Μινσκ – 25 Μαΐου 2007) ήταν Λευκορώσος μπλόγκερ, σχεδιαστής διαδικτύου και δημιουργός ιστοσελίδων.

Βιογραφία
---------

Ο Κατκόβσκι πήρε πτυχίο στην επιστήμη των υπολογιστών στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο στη Βουλγαρία στο Μπλαγκόεβγκραντ και αργότερα εργάστηκε ως ειδικός στη Βουδαπέστη και στη Φρανκφούρτη. Από το 2002, εργάστηκε για τη Λευκορωσική έκδοση του Radio Free Europe.

Στις 16 Ιουνίου 2006, αυτός και η γυναίκα του ενεπλάκησαν σε τροχαίο ατύχημα σε ένα δρόμο στην Πράγα. Ο Κατκόβσκι έπεσε σε κώμα για σχεδόν ένα χρόνο μέχρι τον θάνατό του στις 26 Μαΐου 2007.

Δραστηριότητα στο Διαδίκτυο
---------------------------

Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, ο Κατκόβσκι έγινε ένας από τους πρωτοπόρους του Λευκορωσόφωνου διαδικτύου. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, μαζί με τη μέλλουσα γυναίκα του και άλλους Λευκορώσους χρήστες του Διαδικτύου, δημιούργησε τη Λευκορωσική ιστορική ιστοσελίδα *Litvania* που είχε αξιοσημείωτη δημοτικότητα. Ο Κατκόβσκι ήταν ένας από τους πρώτους και πιο δημοφιλείς μπλόγκερ στη Λευκορωσική γλώσσα, γνωστός ως *rydel23*. Το 2006 βραβεύτηκε από την κορυφαία λευκορωσική διαδικτυακή πύλη TUT.by για το ιστολόγιό του *br23.net*.

Ο Κατκόβσκι δημιούργησε τις ιστοσελίδες *Pravapis.org* (σχετικά με θέματα που αφορούν τη γλώσσα τη Λευκορωσική) και το *Martyraloh Biełarusi* - "Λευκορωσικό Μαρτυρολόγιο" για τα θύματα της Σταλινικής τρομοκρατίας στη Λευκορωσία. Μετέφρασε τη διεπαφή της Google στα Λευκορωσικά και ήταν ιδρυτής της Λευκορωσικής Βικιπαίδειας.

Ήταν ο δημιουργός και διαχειριστής του δικτυακού τόπου της Λευκορωσικής έκδοσης του Radio Free Europe.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος Βικιπαιδιστών

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Пяць гадоў без Уладзі Каткоўскага».
2. ↑  «TUT.BY | КОНКУРС контент-проектов 2008 - Призы». Content.tut.by. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστολόγιο από τον Ουλαντζιμίρ Κατκόβσκι, στα λευκορωσικά και αγγλικά
* Rydel blog
* Pravapis.org
* "Litvania, η γη των Λιτβίνων"
* Μια νεκρολογία, *Λευκορωσική έκδοση του Radio Free Europe*