recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Ωγύγος** ή **Ωγύγης**, ήταν κατά την Ελληνική Μυθολογία, ένας από τους αρχέγονους ηγέτες στην Αρχαία Ελλάδα, ιδιαίτερα στην Βοιωτία. Κατά μία άλλη εκδοχή ήταν ο πρώτος βασιλιάς της Αττικής. Η ετυμολογία και η έννοια του ονόματος (από το επίθετο Ωγύγιος) πιθανόν να σημαίνει, αρχέγονος, πρωταρχικός, πολύ αρχαίος.

Ως βασιλιάς της Βοιωτίας
------------------------

Είναι ιδιαίτερα γνωστός ως βασιλιάς των Εκτενών, των αυτοχθόνων (προκατακλυσμιαίων) και πρώτων κατοίκων της Βοιωτίας. Ίδρυσε την πόλη Ωγυγία (η μετέπειτα Θήβα) και έγινε ο πρώτος βασιλιάς της. Αρκετοί αρχαίοι Έλληνες ποιητές αναφέρονται στους Θηβαίους ως «Ὠγυγίδαι».

Ο Παυσανίας ο περιηγητής, αναφερόμενος στην Βοιωτία, τον 5ο αιώνα π.Χ. αναφέρει: «Οι πρώτοι οικιστές των Θηβών υπήρξαν οι Εκτένες και ο βασιλιάς τους Ωγύγης, ένας αυτόχθων. Από το όνομα αυτό προήλθε ο Ωγύγιος, επίθετο το οποίο χρησιμοποιούν πολύ ποιητές για αναφερόμενοι στους Θηβαίους.»

Υπάρχουν και άλλες εκδοχές και ιστορίες σχετικά με τον Ωγύγο. Σύμφωνα με τον Λυκόφρωνα τον Χαλκιδέα, ο Ωγύγης βασίλευσε στις Θήβες της Αιγύπτου. Ο Στέφανος ο Βυζάντιος, τον 6ο αιώνα μ.Χ. αναφέρει ότι ήταν ο βασιλιάς της Λυκίας της Μικράς Ασίας. Κατά μία άλλη εκδοχή, Ωγύγης και οι Εκτένες, οι πρώτοι οικιστές της Βοιωτίας, μετά από ένα χρονικό διάστημα, μετανάστευσαν σε μία άλλα περιοχή που ονομαζόταν Ακτή. Ο Ρωμαίος ιστορικός Σέξτος Ιούλιος Αφρικανός (Sextus Julius Africanus) αναφέρει ότι υπήρξε και ο ιδρυτής της Ελευσίνας.

Ως βασιλιάς της Αττικής
-----------------------

Ο πρώτος από τους τρεις κατακλυσμούς της ελληνικής μυθολογίας, ονομάστηκε Ωγύγιος κατακλυσμός. Συνέβη όταν βασίλευε ο Ωγύγης στην Βοιωτία. Ερευνητές πιστεύουν ότι οφείλεται σε απότομη υπερχείλιση της λίμνης Κωπαΐδας στην περιοχή. Άλλες πηγές σχετίζουν αυτό τον κατακλυσμό με την Αττική. Αυτή την άποψη υιοθετεί και ο Αφρικάνος, ο οποίος αναφέρει ότι ο κατακλυσμός συνέβη όταν βασιλιάς του Άργους ήταν ο Φορωνεύς (κατά τον ιστορικό Ακουσίλαο).

Διαφορετικές χρονολογίες έχουν προταθεί για τον κατακλυσμό, μερικές είναι: 9.500 π.Χ.(Πλάτων), 2.136 π.Χ. (Βάρρων) και 1.796 π.Χ (Αφρικανός).

Ο Ωγύγης επέζησε του κατακλυσμού, όμως οι περισσότεροι άνθρωποι δεν τα κατάφεραν. Μετά τον θάνατο του ίδιου και λόγω των καταστροφών που προκλήθηκαν, η Αττική έμεινε χωρίς βασιλείς για 189 έτη μέχρι την εποχή του Κέκροπα (ή Κέκροψ ο διφυής).

Από το όνομα του Ωγύγη προέρχεται και το τοπωνύμιο Ωγυγία, ένα φανταστικό νησί που αναφέρει ο Όμηρος στην Οδύσσεια.

Γενεαλογικό δέντρο
------------------

Σχετικά με την καταγωγή του ποικίλουν, ορισμένες πηγές τον θεωρούν αυτόχθονα της Βοιωτίας, αναφέρεται ως γιος του Ποσειδώνα, του Βοιωτού ή ακόμη και του Κάδμου. Ο ιστορικός Θεόφιλος αναφέρει ότι ήταν ένας από τους Τιτάνες.

Ήταν ο σύζυγος της Θήβης, από την οποία η Θήβα πήρε το όνομά της. Παιδιά του ήταν: 

* ο Ελεύσινος (ιδρυτής κατά μία εκδοχή της Ελευσίνας)
* ο Κάδμος (κατά άλλη εκδοχή ήταν ο πατέρας του)
* η Αυλίς
* η Αλαλκαμενία
* Η Δελφινία

Παραπομπές
----------

1. ↑  Africanus, Χρονογραφία, op. cit.
2. ↑   (Αγγλικά)
Ο **Χαράλαμπος Γαργανουράκης** γεννηθείς στις 28 Ιουνίου του 1946 στον Άγιο Θωμά Μονοφατσίου Ηράκλειου της Κρήτης , μεγάλωσε σε ορεινό χωριό. Μαγεμένος από τους ήχους της λύρας και του λαούτου πρωτόπιασε τη λύρα στα χέρια του σε ηλικία δέκα ετών. Δεν άργησε να ξεχωρίσει το ταλέντο του και μέχρι τα 17 του χρόνια είχε παίξει στα περισσότερα χωριά της Κρήτης σε διάφορες εκδηλώσεις.

Στα 18 έγραψε το πρώτο του δίσκο 45 στροφών και μετά το στρατό, το 1970 έπαιξε στο πρώτο Κρητικό κέντρο του Ηρακλείου, τον "Ερωτόκριτο". Έχει γράψει δεκάδες δίσκους και είναι μελετητής της κρητικής μουσικής.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Χαράλαμπος Γαργανουράκης». *Discogs* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2021.
2. ↑  «Χαράλαμπος Γαργανουράκης: «Πρώτα αγρότης και μετά λυράρης» - Συνέντευξη στο «Καρφί»». *στο Καρφί*. 5 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2021.
Στην Σουμεριακή μυθολογία ο **Ουτναπιστίμ** ήταν γιος του Ουμπάρα από την πόλη Σουρουππάκ, και σχετίζεται με την Ασσυριακή εκδοχή του κατακλυσμού. 

Σύμφωνα με το Έπος του Γκιλγκαμές, ο θεός Ένκι έδωσε εντολή στον Ουτναπιστίμ να φτιάξει ένα πλοίο σε σχήμα κύβου, και μέσα σε αυτό να βάλει σπόρους από όλα τα φυτά και τα ζώα της γης. Το πλοίο ήταν έτοιμο σε έξι ημέρες και την έβδομη καθελκύστηκε. 

Πρώτα εμφανίστηκε ένα μαύρο σύννεφο και ο θεός Αντάντ έσπειρε φοβερή θύελλα και βροχή· μετά εμφανίστηκε ο θεός Νεργκάλ και άφησε τα νερά του κάτω κόσμου. Μετά ήρθε ο Νικούρτας, θεός του πολέμου, και έσπασε τα φράγματα, μαζί του και οι εφτά κριτές της κόλασης και ο θεός Αννουνάκι. Ήταν τόση μεγάλη και τρομερή η καταστροφή, που τρόμαξαν και οι ίδιοι οι θεοί και κατέφυγαν στα πιο ψηλά μέρη του ουρανού. Η καταστροφή κράτησε έξι ημέρες και έξι νύχτες: έβρεχε και πλημμύρισε όλη η γη, την έβδομη μέρα η βροχή σταμάτησε. 

Το πλοίο προσάραξε στο όρος Νισίρ και ο Ουτναπιστίμ έστειλε ένα περιστέρι, αλλά αυτό δεν βρήκε γη να καθίσει και ξαναγύρισε· το ίδιο και ένα χελιδόνι. Τέλος στέλνει και ένα κοράκι, το οποίο όμως δεν ξαναγύρισε, έτσι ο Ουτναπιστίμ κατάλαβε ότι ο κατακλυσμός είχε τελειώσει και έκανε θυσία στους θεούς. Οι θεοί βλέποντας τη θυσία μαζεύτηκαν γύρω της, εκτός τον θεό Ενλίλ, ο οποίος ήταν ο υπαίτιος της καταστροφής. 

Κάποια στιγμή ήρθε και ο Ενλίλ και εξοργίστηκε που επέζησαν άνθρωποι από την καταστροφή. Επενέβησαν οι θεοί Νινούρτα και Ένκ,ι κάνοντας τον Ουτναπιστίμ και τη γυναίκα του αθάνατους. 

Τον Ουτναπιστίμ συνάντησε μετά από χρόνια ο Γκιλγκαμές και του αφηγήθηκε την ιστορία του κατακλυσμού. η οποία υπάρχει στο *Έπος του Γκιλγκαμές*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το Έπος του Γκιλγκαμές: μια πνευματική βιογραφία
* Σύγκριση του μύθου του Κατακλυσμού στη Γένεση και στο Έπος του Γκιλγκαμές Αρχειοθετήθηκε 2019-07-25 στο Wayback Machine.
* Το Έπος Του Γκιλγκαμές (ελληνικά)

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σουμεριακή μυθολογία |
| --- |
|  |
| Σημαντικοί θεοί | 
* Άνου
* Κι
* Ενλίλ
* Ένκι
* Ερεσκιγκάλ
* Ινάννα
* Νάμου
* Νάννα
* Νινλίλ
* Νινούρτα
* Νινχουρσάγκ
* Ούτου
 |
|  |
| Ήρωες | 
* Γκιλγκαμές
* Ενκίντου
* Λουγκαλμπάντα
* Ουτναπιστίμ
 |
|  |
| Κείμενα | 
Έπος του Γκιλγκαμές |

 |
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ήρα (αποσαφήνιση).
**Ήρα**, ελληνικό γυναικείο όνομα (βαφτιστικό όνομα).

|  |
| --- |
| **Αρχαιοελληνικά κύρια ονόματα από το θεωνύμιο *Ήρα*** |
| Ηράκλεια | Ηρακλείδης |
| Ηράκλειτος | Ηρακλεόδωρος |
| Ηρακλέων | Ηρακλεωνάς |
| Ηρακλής | Ηρακλειανός |
| Ηράκλειος | Ηράκων |
| Ηραγόρας | Ήρας |
| Ερκούλιος | Ηρέας |
| Ήρω | Ηρώδης |
| Ηρωδιανός | Ηρόδικος |
| Ηρόδωρος | Ηρόδοτος |
| Ήρων | Ηρόφιλος |
| Ηρόστρατος |

Ετυμολογία του ονόματος
-----------------------

Προέρχεται από το αρχαιοελληνικό όνομα *Ἥρα* (ή *Ἥρη*), το όνομα της Ήρας, της συζύγου του Δία και προστάτιδας του γάμου. Σύμφωνα με τον Γ. Μπαμπινιώτη, το όνομα είναι αβέβαιου ετύμου, ίσως προελληνικό δάνειο. Αν υποτεθεί ότι προέρχεται από το *\*Ἡρ-ϝā*, κάτι που προσκρούει στο μυκηναϊκό *E-ra*, είναι συγγενές ετυμολογικά με το ουσιαστικό *ἥρως*. Έχει προταθεί και η σύνδεση με τη λέξη *ὥρα* (από το ινδοευρωπαϊκό *\*yēr-*, λέξη αρχαιότατη για το έτος, βλ. *ὥρα*), το οποίο συμφωνεί με τα μυθολογικά δεδομένα και βάσει αυτού η Ήρα θα προσδιοριζόταν ως «η θεά του έτους», αλλά δεν ικανοποιεί μορφολογικά.

Το όνομα *Ήρα* χρησιμοποιείται σήμερα αντί των νεοελληνικών ονομάτων Αργυρώ, Ειρήνη κτλ.

Πρόσωπα με το όνομα Ήρα
-----------------------

* Ήρα (= Αργυρώ) Φελουκατζή, δημοσιογράφος, συγγραφέας
* Ήρα (= Ειρήνη) Βαλσαμάκη-Ράλλη, φιλόλογος
* Ήρα Παπαμιχαήλ, ηθοποιός
* Ήρα Ρωμαΐδου, ηθοποιός της τηλεόρασης

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **Ήρα**  |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γεώργιος Μπαμπινιώτης, *Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας*, Κέντρο Λεξικολογίας, δεύτερη έκδοση (ανατύπωση), Αθήνα 2005
Ο **Ναός του Ασκληπιού** (ιταλικά: *Tempio di Esculapio*‎‎) είναι ένας μικρός ναός που βρίσκεται σε μια τεχνητή νησίδα στη λίμνη των Κήπων της Βίλα Μποργκέζε στη Ρώμη.

Ιστορία
-------

Είναι ένας μικρός ναός ιωνικού ρυθμού, αφιερωμένος στον θεό της ιατρικής, ο οποίος οικοδομήθηκε μεταξύ 1785 και 1792 από τους Αντόνιο και Μάριο Ασπρούτσι (πατέρας και γιος, *Antonio e Mario Asprucci*) και τον Ιταλό ζωγράφο Χριστόφορο Ουντερπέργκερ (*Cristoforo Unterperger*). Σύμφωνα με τις αρχικές προθέσεις των κατασκευαστών, προβλέφθηκε η κατασκευή μόνο μιας αρχιτεκτονικής πρόσοψης για να φιλοξενήσει το άγαλμα του Ασκληπιού, που ήρθε στο φως κοντά στα ερείπια του Μαυσωλείου του Αυγούστου: μόνο μετά αποφασίστηκε να χτιστεί ένας μικρός απομονωμένος ναός.

Περιγραφή
---------

Ο ναός του Ασκληπιού, σε νεοκλασικό ρυθμό, είναι πρόστυλος. Αποτελείται από στοά με τέσσερα ιωνικά κιονόκρανα, που στηρίζει τριγωνικό αέτωμα. Μεταξύ του αετώματος και των κιόνων είναι τοποθετημένος θριγκός, ο οποίος φέρει επιγραφή στα ελληνικά, «ΑΣΚΛΗΠΙΩΙ ΣΩΤΗΡΙ», αφιερωμένη στον Ασκληπιό, τον Σωτήρα. Στο επάνω μέρος το τριγωνικό αέτωμα κοσμείται με ανάγλυφο που απεικονίζει την άφιξη του θεού στη Ρώμη.

Στην οροφή υπάρχουν πολλά αγάλματα Ελληνιστικής Περιόδου, ενώ πίσω από τη στοά υπάρχει ένας μικροσκοπικός ναΐσκος (aedicula) στον οποίο στεγάζεται το άγαλμα του Ασκληπιού. Η νησίδα στην οποία βρίσκεται ο ναός είναι προσβάσιμη από την ηπειρωτική χώρα μέσω ξύλινης γέφυρας με χαλύβδινα κιγκλιδώματα, κλειστή για το κοινό από μια πύλη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Arredi architettonici | sovraintendenza.local». *www.sovraintendenzaroma.it*. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2023.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 260122142

 |

 |
Ο **Κωστής Ραπτόπουλος** (Τούμπα Θεσσαλονίκης, 17 Φεβρουαρίου 1968), είναι Έλληνας δημοσιογράφος, ραδιοφωνικός παραγωγός, αθλητικογράφος και παλαίμαχος ποδοσφαιριστής. Επιπλέον, έχει συμμετάσχει και σε ερωτικές ταινίες γκέι περιεχομένου.

Αρχικά ασχολούνταν με το καλλιτεχνικό ρεπορτάζ και μετέπειτα εργάστηκε στο Scan tv ως ρεπόρτερ του Άρη όπου και έγινε ιδιαίτερα γνωστός στο φίλαθλο κόσμο της Θεσσαλονίκης. Από το 2001 εργάζεται ως ραδιοφωνικός παραγωγός στο ράδιο metropolis 95,5. Σήμερα κάνει καθημερινά εκπομπές το πρωί μαζί με τον Νίκο Κουλιανό (Ραπ and Κουλ Show) και το απόγευμα μαζί με τον Γρηγόρη Κόκκινο (Της Κακομοίρας). Για μερικά χρόνια, μέχρι τον Ιούνιο του 2020, παρουσίαζε αθλητική εκπομπή με τον Γιάννη Καρατζαφέρη και τον Νίκο Αλέφαντο στο ΑΡΤ TV. Επίσης, κάνει την εκπομπή "Ή στην Α' ή στη Β' όλοι πάν' για τη μαρμίτα", αρχικά, σε τοπικό κανάλι της Θεσσαλονίκης κάθε Κυριακή βράδυ, το Europe 1, μαζί με φίλους του, ενώ από την περίοδο 2022-2023 η εκπομπή αυτή μεταδίδεται από το κανάλι του στο YouTube ίδια μέρα και ώρα. Επίσης, πραγματοποιούσε κάθε Δευτέρα τις ζωντανές εκπομπές «Λαικό Δικαστήριο» μέσα από καφενείο της Κάτω Τούμπας, όπου συνομιλούσε με θαμώνες του μαγαζιού σχολιάζοντας διάφορα ποδοσφαιρικά και όχι μόνο γεγονότα, εκπομπές οι οποίες μεταδίδονταν διαδικτυακά μέχρι τον Ιούλιο του 2021.

Είναι γιος του παλαίμαχου ποδοσφαιριστή των Π.Α.Ο.Κ. Απόλλωνα Καλαμαριάς και Άρη, Δημήτρη Ραπτόπουλου και η ενασχόληση του με τα αθλητικά δρώμενα της Ελλάδας ξεκίνησε περίπου στα μέσα της δεκαετίας του '90.

Σήμερα, πραγματοποιεί εκπομπές σχολιασμού ζωντανών ποδοσφαιρικών αγώνων στο κανάλι του στο Youtube.
Ο **Ντιέγκο Άντζελι** (ιταλ. *Diego Angeli*, 8 Νοεμβρίου 1869 – 23 Ιανουαρίου 1937) ήταν Ιταλός δημοσιογράφος, συγγραφέας και κριτικός της τέχνης.

Γεννήθηκε στη Φλωρεντία και ανήκε σε ευγενή οικογένεια, που εγκαταστάθηκε στη Ρώμη όταν ο Ντιέγκο ήταν ένδεκα ετών. Ο Άντζελι συνέγραψε ιστορίες με κοσμοπολιτικό κυρίως χαρακτήρα, που αποδίδουν με αδρότητα τη ζωή στη Ρώμη. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου ο συγγραφέας εγκαταστάθηκε στη Γαλλία. Εκεί έγραψε διάφορα έργα όπου περιγράφει τις δύσκολες ώρες που έζησε η Γαλλία στα χρόνια του πολέμου εκείνου. Επεχείρησε χωρίς ανάλογη επιτυχία και τη μετάφραση των τραγωδιών του Σαίξπηρ.

Ο Ντιέγκο Άντζελι πέθανε στη Ρώμη σε ηλικία 67 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  D. Veneruso: το λήμμα για τον συγγραφέα στο *Dizionario biografico degli italiani*, τόμ. IlI, Istituto della Enciclopedia italiana, Ρώμη, σσ. 195-196

Πηγές
-----

* Το λήμμα «Άντζελι Διέγος» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 6, σελ. 21
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Αγία Μαρίνα (αποσαφήνιση).

Η **Αγία Μαρίνα**, (γνωστή και ως **Αγία Μαργαρίτα της Αντιόχειας** στην Καθολική Εκκλησία) ήταν Μικρασιάτισσα Χριστιανή αγία και μάρτυρας, που έζησε στα τέλη του 3ου αιώνα στην Αντιόχεια Πισιδίας της Μικράς Ασίας.

Συχνά συγχέεται με την Αγία Πελαγία (καθώς «Μαρίνα» είναι το λατινικό αντίστοιχο του ελληνικού ονόματος «Πελαγία»), η οποία ήταν γνωστή ως Μαργαρίτα. Όμως στην πραγματικότητα η Αγία Μαρίνα δεν εχει σχεση με την Αγία Πελαγία καθώς η πρώτη προερχόταν από την Αντιόχεια της Πισιδίας και η δεύτερη από την Αντιόχεια της Συρίας.

Βίος
----

Η Αγία Μαρίνα Γεννήθηκε στην Αντιόχεια Πισιδίας της Μικράς Ασίας. Η μητέρα της πέθανε λίγο μετά από τη γέννησή της. Ο πατέρας της, ο οποίος ήταν ειδωλολάτρης, ανέθεσε την ανατροφή της σε μια χριστιανή γυναίκα. Η γυναίκα αυτή δίδαξε στην Αγία Μαρίνα τον χριστιανισμό.

Σε ηλικία 15 ετών αποκάλυψε στον πατέρα της ότι ήταν χριστιανή. Ο πατέρας της την έδιωξε. Λίγο καιρό αργότερα ο έπαρχος Ολύμβριος έμαθε ότι η Αγία Μαρίνα ήταν χριστιανή. Αφού διέταξε να τη συλλάβουν και την ανέκρινε, της ανάγκασε να υποστεί σκληρά βασανιστήρια ώστε η Αγία Μαρίνα να απαρνηθεί την πίστη της, κάτι που δεν έγινε. Ο έπαρχος αποκεφάλισε την Αγία Μαρίνα.

Τα λείψανα της Αγίας Μαρίνας βρίσκονται στην Αθήνα, στον ναό της Αγίας Μαρίνας, ενώ η χείρα της βρίσκεται στη Μονή Βατοπεδίου στο Άγιο Όρος.. Η μνήμη της εορτάζεται στις 17 Ιουλίου.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Farmer, David (1 Ιανουαρίου 2011). *The Oxford Dictionary of Saints - Marina of Antioch*. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-959660-7. [*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Clayton, Mary· Clayton, Professor Mary (15 Σεπτεμβρίου 1994). *The Old English Lives of St. Margaret*. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-43382-2.
3. ↑  *Acta Sanctorum*, XXIX, 24-44, *Les Petits Bollandistes*, VIII, p.509-16; ASSEMANI, *Kalend. Eccles. Univ.*, VI, pp.483-5; TILLEMONT, *Hist. Eccles.*, V, 797-798; BUTLER, *Lives of the Saints*, 20 July.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Saint Margaret of Antioch στο Wikimedia Commons
* «Ορθόδοξος Συναξαριστής :: Αγία Μαρίνα». *www.saint.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιανουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2019.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 37718719
* LCCN: n84051884
* ISNI: 0000 0000 2622 2198
* GND: 119072866
* SELIBR: 194431
* HDS: 012780
* NKC: mzk2004245467

 |

 |
Συντεταγμένες: 15°19′06″N 61°17′39″W﻿ / ﻿15.31833°N 61.29417°W﻿ / 15.31833; -61.29417

Η **Μπόιλινγκ Λέικ** (στα ελληνικά μεταφράζεται: «**Λίμνη που βράζει**») βρίσκεται στο Εθνικό Πάρκο Μορν Τρουά Πιτόν στη Δομινίκα. Ανήκει στον τύπο λιμνών πλημμυρισμένης Φουμαρόλης και βρίσκεται περίπου 10 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της Δομινικανής Δημοκρατίας, Ροζό.

Ιστορία
-------

Η πρώτη καταγεγραμμένη θέαση της λίμνης έγινε το 1870 από τον Έντμουντ Γουάτ και τον Χένρι Άλφρεντ Άλφορντ Νίκολς, δύο άγγλους που εργαζόταν εκείνη την εποχή στη Δομίνικα.  Το 1875, ο Χένρι Πρεστόε, κυβερνητικός βοτανολόγος, και ο Νίκολς ανατέθηκαν να διερευνήσουν αυτό το φυσικό φαινόμενο. Έκαναν μέτρηση της θερμοκρασίας του νερού και βρήκαν ότι κυμαίνονταν από 82-92 ° C κατά μήκος των άκρων, αλλά δεν μπορούσαν να μετρήσουν τη θερμοκρασία στο κέντρο όπου η λίμνη ενεργεί περισσότερο. Το βάθος ξεπέρναγε τα 59 μ αλλά το βάθος της λίμνης παραμένει άγνωστο μέχρι και σήμερα.

Γεωλογία
--------

Η λίμνη βρίσκεται στον πυθμένα μιας μεγάλης λεκάνης απορροής. Πιο συγκεκριμένα, είναι μια πλημμυρισμένη φουμαρόλη, ένα άνοιγμα, ρωγμή ή τρύπα, στη γήινη φλούδα, που βρίσκεται γενικά κοντά σε ένα ηφαίστειο, το οποίο εκπέμπει ατμό και αέρια που διαφεύγουν από λιωμένο μάγμα κάτω. Επί του παρόντος, η λίμνη είναι ορατή από μια ευρεία, κορυφογραμμή κορυφή περίπου 30 μ. Το γαλάζιο-μπλε νερό της λίμνης μοιάζει με ένα τεράστιο δοχείο μαγειρέματος νερού και ατμού σε ένα μάτι κουζίνας. Το νερό της λεκάνης αναπληρώνεται από βροχοπτώσεις και δύο μικρά ρέματα που εκρέουν στην περιοχή. Το νερό στη συνέχεια βυθίζεται στη λάβα και θερμαίνεται στο σημείο βρασμού. Το μονοπάτι οδηγεί σε μια άλλη ηφαιστειακή περιοχή που ονομάζεται "Valley of Desolation". Ο αέρας γύρω από την περιοχή είναι ζεστός, ατμός και υγρός, υποστηριζόμενος από την απότομη, ακάθαρτη οσμή του θείου.

Πεζοπορία
---------

Ο κοντινότερος δρόμος απέχει περίπου 8 χιλιόμετρα από τη λίμνη και είναι ένας διάσημος προορισμός για πεζοπορία. Ωστόσο, οι πεζοπόροι προειδοποιούνται να μην πάνε πολύ κοντά στην άκρη της λίμνης διότι το 1904 δύο πεζοπόροι έχασαν τη ζωή τους πέφτοντας στη λίμνη. Είχαν αποτολμήσει πολύ κοντά στη λίμνη για να τραβήξουν φωτογραφίες κατά τη συμβουλή του οδηγού τους και κάηκαν. 

Στις 6 Ιουλίου 2007, ο Ελληνοκαναδός παραγωγός ταινιών περιπέτειας Γιώργος Κουρούνης έγινε ο πρώτος άνθρωπος που πέρασε τη βρασμένη λίμνη από πάνω, με βοήθεια σχοινιών πάνω από το πιο επικίνδυνο τμήμα. Το γεγονός αυτό γυρίστηκε για την τηλεοπτική σειρά "Angry Planet".

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Νοεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2019.
2. ↑  «Symington Grieve. Notes Upon the Island of Dominica. London, 1906, p 73».  H παράμετρος `|url=` είναι κενή ή απουσιάζει (βοήθεια)
Ο '*Φρανσουά Γκασπάρ Μπαλταζάρ Αντάμ* (γαλλ. *François Gaspard Adam*, 23 Μαΐου 1710 – 18 Αυγούστου 1761) ήταν Γάλλος γλύπτης της τεχνοτροπίας του ροκοκό.

Ο Φρανσουά Γκασπάρ, γεννημένος στο Νανσύ, ήταν μέλος της οικογένειας γλυπτών Αντάμ και έμαθε τη γλυπτική από τον πατέρα του, τον γλύπτη Ζακόμπ-Σιζισμπέρ Αντάμ (*Jacob-Sigisbert Adam*, 1670-1747). Κατόπιν, το 1730, ακολούθησε τους δύο αδελφούς του, τους γλύπτες Λαμπέρ-Σιγκισμπέρ και Νικολά-Σεμπαστιάν Αντάμ, στη Ρώμη, ενώ αργότερα εγκαταστάθηκε στο Παρίσι. Το 1740 κατέλαβε τη δεύτερη θέση στον διαγωνισμό για το «Βραβείο της Ρώμης», ουσιαστικά μια υποτροφία για φοιτητές καλών τεχνών που τους επέτρεπε να μείνουν για 3-5 έτη στη Ρώμη, αλλά το επόμενο έτος κέρδισε τον διαγωνισμό και έτσι το 1742 επέστρεψε στη Ρώμη. Το 1746, έτος της επιστροφής του στη Γαλλία, τού απονεμήθηκε τιμητικά ο τίτλος του «καθηγητή» από την Ακαδημία Καλών Τεχνών της Φλωρεντίας. Στο σημαντικότερο μέρος της σταδιοδρομίας του, από το 1747 μέχρι το 1760, ο Αντάμ, χάρη στη μεσολάβηση του Μαρκησίου ντ' Αρζάν, ήταν ο βασικός γλύπτης του βασιλιά Φρειδερίκου Β΄ της Πρωσίας, ο οποίος ενδιαφερόταν ιδίως για τη δημιουργία μαρμάρινων αγαλμάτων. Το μεγαλύτερο μέρος των έργων του Φρανσουά Γκασπάρ διακοσμεί και σήμερα την έκταση του ανακτόρου Σανσουσί στο Πότσδαμ, με παλαιότερα από αυτά τα «Ουρανία Αφροδίτη» και «Απόλλων» (1748). Ο γλύπτης επέστρεψε για να πεθάνει στην πατρίδα του και ο θάνατος τον βρήκε στο Παρίσι σε ηλικία 51 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Sturgis, Russell (1901). *A Dictionary of Architecture and Building, Volume I*. Macmillan. σελ. 24.
2. ↑  «Field Marshall Schwerin, Statuette (1759)». *Victoria and Albert Museum*. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2023.

Πηγές
-----

* Tο ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 803

Βιβλιογραφία
------------

* Eberhard Ruhmer: *Adam, François Gaspard Balthasar*, ISBN 3-428-00182-6
* Stanislas Lami: το λήμμα «Adam, François Gaspard Balthasar» στο *Allgemeines Lexikon der Bildenden Künstler von der Antike bis zur Gegenwart*, επιμ. Ulrich Thieme και Felix Becker, τόμ. 1, σελ. 61
Ο **Μιχάλης Εμιρλής** (Θεσσαλονίκη, 1 Ιανουαρίου 1980) είναι Έλληνας τραγουδιστής.

Πρώτα χρόνια και σπουδές
------------------------

Γεννήθηκε την 1η Ιανουαρίου του 1980 στην Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Ιστορία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, ενώ παράλληλα άρχισε να ασχολείται με τη μουσική.

Μουσική καριέρα
---------------

Η πρώτη δισκογραφική δουλειά του Μιχάλη Εμιρλή κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 2005, με τίτλο *Ζω περιμένοντας να ζήσω* σε στίχους και μουσική δική του. Γνώρισε μεγάλη επιτυχία με τα τραγούδια «Η πίπα της ειρήνης», «Να σε ξεχάσω προσπαθώ» και «Νιώθω το τέλος να πλησιάζει».Τον Ιούνιο του 2006 κερδίζει το Μουσικό Βραβείο MAD Video Music Award Καλύτερου ποπ ροκ βίντεο κλιπ. 

Τον Νοέμβριο του 2006 συμμετείχε στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης με το τραγούδι «Τζερόνιμο», το οποίο και συμπεριέλαβε στην επόμενη δισκογραφική του δουλειά τον Μάιο του 2008 με τίτλο *Μη διστάζεις* από την οποία ξεχώρισαν τα τραγούδια «Μη μου μιλάτε για εκείνη», «Αυτό που σ’αρέσει» , «Ο Κουβανός» και το «'Οσα η αγάπη μου χρωστά». Στον συγκεκριμένο δίσκο, το συνθετικό κομμάτι αναλαμβάνει ο Μιχάλης Εμιρλής ενώ τους στίχους υπογράφει ο Χριστόφορος Μπαλαμπανίδης. 

Τον Μάρτιο του 2011 κυκλοφορεί την τρίτη δισκογραφική του δουλειά με τίτλο *Φωτιά στα παραμύθια*. Πρόκειται για ένα άλμπουμ με έντεκα τραγούδια. Το συνθετικό κομμάτι αναλαμβάνει εκτός από τον ίδιο τον ερμηνευτή και ο Stelios Mac, ενώ στους στίχους βρίσκουμε πάλι τον Χριστόφορο Μπαλαμπανίδη, τον Stelio Mac και τη Βίκυ Μπεκιάρη. Τραγούδια που έκαναν ιδιαίτερη αίσθηση από αυτό το cd είναι το «Σε θέση άμυνας», το «Παιδί των ηδονών» και το «Ξυπνάω στο πλάι σου». 

Το φθινόπωρο του 2016 επιστρέφει με δυο νέα κομμάτια το «Στη τρέλα με πηγαίνεις» σε μουσική του Κωσταντίνου Βελλιάδη και στίχους του Τέρπανδρου και «Το εγώ να γίνει εμείς» που υπογράφει συνθετικά και στιχουργικά ο ίδιος. Τα συγκεκριμένα τραγούδια είναι προπομπός του τέταρτου προσωπικού δίσκου του καλλιτέχνη με τίτλο *Είπα μια μέρα στην καρδιά*.

Δισκογραφία
-----------

* 2005 - *Ζω περιμένοντας να ζήσω*
* 2008 - *Μη διστάζεις*
* 2011 - *Φωτιά στα παραμύθια*
* 2016 - *Είπα μια μέρα στην καρδιά* (CD SINGLE)

Παραπομπές
----------

1. ↑  99 fm[*νεκρός σύνδεσμος*], Μικρό βιογραφικό του καλλιτέχνη.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βιογραφικό από music.net.cy
Συντεταγμένες: 39°44′07″N 22°17′13″E﻿ / ﻿39.7353°N 22.2869°E﻿ / 39.7353; 22.2869

Δήμος Τυρνάβου
Ο **Δήμος Τυρνάβου** λειτούργησε σύμφωνo με το καταπληκτικό σχέδιο «Καποδίστριας» ως δήμος του νομού Λάρισας από το 1999 έως το 2010 με έδρα τον Τύρναβο. 

Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 (πρόγραμμα Καλλικράτης), από 1 Ιανουαρίου 2011 εντάχθηκε στο νέο διευρυμένο δήμο Τυρνάβου της περιφέρειας Θεσσαλίας.

Βρισκόταν χωροθετημένος στο δυτικό τμήμα του Νομού Λαρίσης. Συνόρευε βόρεια με την κοινότητα Καρυάς, βορειοδυτικά με τον δήμο Ελασσόνας, δυτικά με το δήμο Ποταμιάς, Νοτιοδυτικά με τον νομό Τρικάλων, νότια με τους δήμους Κοιλάδας και Λαρισαίων και ανατολικά με τους δήμους Αμπελώνα και Γιάννουλης. Είχε πληθυσμό 16.900 κατοίκους (απογραφή 2001). 

Έδρα του δήμου είναι ο Τύρναβος με πληθυσμό 12.451 κατοίκους. Είναι η 5η (πέμπτη) σε πληθυσμό πόλη της Θεσσαλίας όπου είναι γνωστή για το τσίπουρο, ούζο επίσης για το Καρναβάλι (ένα από τα 5 μεγαλύτερα της χώρας και το μεγαλύτερο της κεντρικής Ελλάδας) της και το μοναδικό της έθιμο, το μπουρανί. Το συγκεκριμένο έθιμο γίνεται κάθε χρόνο την Καθαρή Δευτέρα στον χώρο του Προφήτη Ηλία, ο οποίος φιλοξενεί ζωολογικό κήπο με πολλά ζώα (όπως ελάφια, μαϊμούδες, λάμα, στρουθοκαμήλους κ.ά.). 

Την πόλη του Τυρνάβου την διασχίζει ο Τιταρήσιος ποταμός, ο οποίος είναι και ο μεγαλύτερος παραπόταμος του Πηνειού. Επίσης ο δήμος Τυρνάβου έχει την μοναδική φυσική λίμνη του νομού η οποία έχει σπάνια χλωρίδα και πανίδα. Η λίμνη βρίσκεται 3 χιλιόμετρα έξω από την πόλη του Τυρνάβου.

Διοικητικές υποδιαιρέσεις
-------------------------

Ο δήμος Τυρνάβου αποτελείτο από τα εξής δημοτικά διαμερίσματα:

* Τυρνάβου (12.451 κατοίκους)
* Αργυροπουλίου (1.908 κατοίκους) βλέπε : Αργυροπούλι
* Δαμασίου (1.469 κατοίκους) βλέπε : Δαμάσι
* Δένδρων Τυρνάβου (1.072 κατοίκους)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Καθαρά Δευτέρα στον Τύρναβο: Αναβίωσε το έθιμο του «μπουρανί»». *LiFO*. 27 Φεβρουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2023.

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Λάρισας |
| --- |
|  |
| Δήμοι | 
* Λάρισας
* Αγιάς
* Αμπελώνος
* Αντιχασίων
* Αρμενίου
* Γιάννουλης
* Γόννων
* Ελασσόνας
* Ενιππέα
* Ευρυμενών· Κάτω Ολύμπου
* Κιλελέρ
* Κοιλάδας
* Κραννώνος
* Λακέρειας
* Λιβαδιού
* Μακρυχωρίου
* Μελίβοιας
* Ναρθακίου
* Νέσσωνος· Νίκαιας
* Ολύμπου
* Πλατυκάμπου
* Πολυδάμαντα
* Ποταμιάς
* Σαρανταπόρου
* Τυρνάβου
* Φαρσάλων
 |
|  |
| Κοινότητες | 
* Αμπελακίων
* Βερδικούσσας
* Καρυάς
* Τσαριτσάνης
 |

 |
Η **Αθλητική Ένωση Νεάπολης** είναι αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στη Νεάπολη Λασιθίου στην Κρήτη. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1968, χρώματά του το πράσινο και το κίτρινο και διαθέτει τμήματα ποδοσφαίρου και καλαθοσφαίρισης. Έδρα του ποδοσφαιρικού τμήματος αποτελεί το Δημοτικό Στάδιο Νεάπολης «Περικλής Μελιδονιώτης» και του τμήματος καλαθοσφαίρισης το Κλειστό Γυμναστήριο Νεάπολης.

Τμήμα ποδοσφαίρου
-----------------

Παλαιότερη εκδοχή του εμβλήματος
### Ιστορικό

Η «Αθλητική Ένωση Νεαπόλεως» προέκυψε το 1968, έπειτα από συγχώνευση των ομάδων της πόλης της Νεάπολης, «Δρήρου» και «Κοροίβου». Αρχικά διέθετε τμήμα ποδοσφαίρου που άνηκε και αγωνιζόταν στην Ε.Π.Σ. Ηρακλείου. Το 1982 ιδρύεται η Ε.Π.Σ. Λασιθίου, με την Α.Ε. Νεάπολης να είναι ένα από τα ιδρυτικά της σωματεία.

Το 1992-93 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ε.Π.Σ. Λασιθίου για πρώτη φορά και προβιβάστηκε στην Δ' Εθνική κατηγορία. Στην Δ' Εθνική αγωνίστηκε τη σεζόν 1993-94, όποτε και υποβιβάστηκε. Το 2017-18 αναδείχθηκε εκ νέου πρωταθλήτρια και κέρδισε την ιστορική άνοδο στην Γ' Εθνική κατηγορία, όπου αγωνιζόταν την αγωνιστική περίοδο, 2018-19. Την επόμενη αγωνιστική περίοδο 2019-20 κέρδισε εκ νέου την άνοδο της στη Γ' Εθνική κατηγορία όπου και αγωνίστηκε τις σεζόν 2020-21 & 2021-22.

### Τίτλοι και διακρίσεις

#### Τίτλοι

* 4 Πρωταθλήματα Α΄ Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Λασιθίου:
	+ 1992-93, 2017-18, 2019-20, 2023-24

#### Διακρίσεις

* Φιναλίστ Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Λασιθίου:
	+ 2000-01, 2006-07, 2018-19, 2019-20

Τμήμα καλαθοσφαίρισης
---------------------

Η Αθλητική Ένωση Νεάπολης διαθέτει τμήμα καλαθοσφαίρισης λειτουργώντας σε επίπεδο υποδομών όλων των ηλικιών και συμμετέχει στα αναπτυξιακά πρωταθλήματα της ΕΚΑΣΚ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Επίσημη σελίδα Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού
2. ↑  Επίσημη σελίδα Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού
3. ↑  35 Χρόνια Ε.Π.Σ. Λασιθίου[*νεκρός σύνδεσμος*], epslasithiou.gr

Πηγές
-----

* ΑΕ Νεάπολης: Οι μοναδικές στιγμές και το αφιέρωμα στην πόλη-σύμβολο του Λασιθίου, sport-chicas.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Α.Ε. Νεάπολης, epslasithiou.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη σελίδα facebook συλλόγου
Ο **Αριστοτέλης Τσουρτσούλης** ήταν κομμουνιστής, συνδικαλιστής, δημοσιογράφος και στέλεχος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας.

Βιογραφία
---------

Ο Αριστοτέλης Τσουρτσούλης γεννήθηκε το 1902 στον Πλάτανο Αλμυρού. Από νεαρή ηλικία ασπάστηκε την κομμουνιστική ιδεολογία και εντάχθηκε στο ΚΚΕ, ενώ παράλληλα ασχολήθηκε και με τον συνδικαλισμό. Τα πρώτα χρόνια από την ένταξή του στο ΚΚΕ ήταν χαμηλόβαθμο στέλεχος και δημοσιογράφος του Ριζοσπάστη. 

Στις αρχές της δεκαετίας του 30 μετέβη στη Μόσχα και φοίτησε στις κομματικές σχολές KOYTB.. Όταν επέστρεψε από τη Μόσχα έγινε συντάκτης και αργότερα αρχισυντάκτης του Ριζοσπάστη.

Κατά τη διάρκεια της μεταξικής δικτατορίας πέρασε στην παρανομία και έγινε μέλος της ΚΕ το 1938. Συνελήφθη το 1939 και εκτοπίστηκε στην Ακροναυπλία. Στις αρχές του 1943 μαζί με άλλους ακροναυπλιώτες μεταφέρθηκε στον Πειραιά και εκτελέστηκε στις 7/1/1943 στην Κοκκινιά, μαζί με άλλα 6 μέλη του ΚΚΕ, ως αντίποινα για αντιστασιακή ενέργεια και ετάφη στο Γ' Νεκροταφείο.

Το καλοκαίρι του 1944 εκτελέστηκε από τους Γερμανούς και η γυναίκα του Κούλα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Το ΚΚΕ στον ιταλοελληνικό πόλεμο του 1940-41 (2015), σελ. 69
2. ↑  Φαράκος (2004), σελ. 446
3. ↑  Μιχελίδης (1983), σελ. 96
4. ↑  Ιωάννα Τσάτσου χ.χ, σελ. 73
5. ↑  Το ΚΚΕ στον ιταλοελληνικό πόλεμο του 1940-41 (2015), σελ. 71

Πηγές
-----

* Το ΚΚΕ στον ιταλοελληνικό πόλεμο του 1940-41, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2015.
* Δημήτρης Μιχελίδης: Ο σκληρός δρόμος, Εκδόσεις Τολίδη, Αθήνα 1983.
* Ιωάννα Τσάτσου: Εκτελεσθέντες επί Κατοχής, Οι Εκδόσεις των Φίλων, Αθήνα χ.χ.
* Γρηγόρης Φαράκος: "Β' Παγκόσμιος Πόλεμος: Σχέσεις του ΚΚΕ και Διεθνούς Κομμουνιστικού Κέντρου", εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 2004.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Κομμουνισμός
* Πύλη:Πολιτική
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Η **Valve Corporation** (πρώην **Valve Software**, αναφέρεται και απλώς ως **Valve**) είναι αμερικανική εταιρεία ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών και εταιρεία ψηφιακής διανομής περιεχομένου που εδρεύει στο Μπέλβιου της Πολιτείας Ουάσινγκτον στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 2012 άνοιξε το ευρωπαϊκό παράρτημα των γραφείων της, στο Λουξεμβούργο. Η Valve Corporation ιδρύθηκε το 1996 από δύο πρώην υπαλλήλους της Microsoft, τους Γκέιμπ Νιούελ και Μάικ Χάρινγκτον. Η εταιρεία έχει αναπτύξει σειρές βιντεοπαιχνιδιών που έχουν γνωρίσει εμπορική και καλλιτεχνική επιτυχία, όπως Half-Life, Portal, Left 4 Dead και το Counter-Strike: Global Offensive. Έχει επίσης αναπτύξει και συντηρεί τη μηχανή παιχνιδιού Source Engine με την οποία λειτουργούν τα περισσότερα από τα παιχνίδια της, καθώς και την πλατφόρμα διανομής λογισμικού Steam, με βάση την οποία δημιουργήθηκε το Steam Machine, μια σειρά ετοιμοπαράδοτων υπολογιστών για την εκτέλεση παιχνιδιών, στους οποίους τρέχει το λειτουργικό σύστημα SteamOS.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Valve Corporation** |

* Επίσημη ιστοσελίδα

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 147977846
* LCCN: nr2004037172
* ISNI: 0000 0004 0515 253X
* GND: 1087505445
* SUDOC: 197372090
* BNF: cb140315406 (data)
* MusicBrainz: b22f3ebb-c248-4956-965b-ff0e55f082b5

 |

 |
Χάρτης της πρώιμης Ρώμης με τους επτά λόφους
Οι **εφτά λόφοι της Ρώμης** (Λατινικά: Septem Montes Romae) βρίσκονται στα ανατολικά του ποταμού Τίβερη και σχηματίζουν την καρδιά της πόλης. Οι λόφοι διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στη ρωμαϊκή μυθολογία, τη θρησκεία και την πολιτική. Η αρχική πόλη παραδοσιακά εθεωρείτο πως ιδρύθηκε από τον Ρωμύλο στον Παλατίνο λόφο. Συνολικά οι λόφοι είναι:

* Παλατίνος λόφος (Mons Palatinus)
* Αβεντίνος λόφος (Mons Aventinus)
* Καπιτωλίνος λόφος (Mons Capitolinus)
* Κυρινάλιος λόφος (Collis Quirinalis)
* Βιμινάλιος λόφος (Collis Viminalis)
* Εσκουιλίνος λόφος (Mons Esquilinus)
* Καίλιος λόφος (Mons Caelius)

Ιστορία
-------

Αρχικά τους επτά λόφους κατελάμβαναν μικροί οικισμοί και εγκαταστάσεις, οι οποίοι ήταν ξέχωροι μεταξύ τους και όχι ενωμένοι ή αναγνωρισμένοι ως μία πόλη με την ονομασία Ρώμη. Οι κάτοικοι των επτά λόφων άρχισαν να συμμετέχουν σε μια σειρά θρησκευτικών αγώνων, οι οποίοι σφυρηλάτησαν δεσμούς μεταξύ των ομάδων αυτών. Έτσι έλαβε την ύπαρξή της η Ρώμη, καθώς οι ξέχωροι αυτοί οικισμοί ενώθηκαν και λειτουργώντας ως μία ομάδα, αποξήραναν τις ελώδεις κοιλάδες, που βρισκόταν ανάμεσά τους, μετατρέποντάς τες σε αγορές.

Οι λόφοι της Ρώμης και το αυρηλιανό τείχος.

Άλλοι λόφοι
-----------

Η νότια απόληξη του Εσκουιλίνου λόφου έχει ιδιαίτερο όνομα: είναι ο Όππιος λόφος (Mons Oppius). Ο Λόφος Βατικανού (Collis Vaticanus) βρίσκεται βορειοδυτικά του Τίβερη και δεν ανήκει στους επτά λόφους της Ρώμης. Παρομοίως δεν καταμετρώνται στους παραδοσιακούς επτά λόφους ο Πίνκιος Λόφος (Mons Pincius) στα βόρεια και ο Λόφος Ιανίκουλος (Ianiculum) στα δυτικά. Άλλοι είναι οι monte Mario (βορειοδυτικά), mons Cispius (άλλη απόληξη του Εσκουιλίνου) και Velian (μεταξύ Παλατίνου και Οππίου, μικρότατος).

Σήμερα
------

Από τους επτά λόφους της σημερινής Ρώμης στους πέντε (Αβεντίνος, Καίλιος, Εσκουϊλίνος, Κυρινάλιος και Βιμινάλιος) βρίσκονται μνημεία, κτίσματα και πάρκα. Ο Καπιτωλίνος στεγάζει το δημαρχείο της Ρώμης και ο Παλατίνος είναι αρχαιολογική περιοχή. 

Η πόλη της Κωνσταντινούπολης χτίστηκε και αυτή επί επτά λόφων κατά το πρότυπο της Ρώμης.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Musesrealm.net Χάρτης των επτά λόφων

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Λόφοι της Ρώμης |
| --- |
|  |
| Οι ιστορικοί επτά | 
* Παλατίνος λόφος
* Αβεντίνος λόφος
* Καπιτωλίνος λόφος
* Κυρινάλιος λόφος
* Βιμινάλιος λόφος
* Εσκουιλίνος λόφος
* Καίλιος λόφος
 |  |
|  |
| Άλλοι | 
* Μόντε Μάριο
* Όππιος λόφος
* Βελιάνος λόφος
* Πίνκιος λόφος
* Μόντε Τεστάσσιο
* Ιανίκουλος λόφος
 |

 |
Ο **Τζον Γούντραφ**  (*John Youie Woodruff*) ήταν πρώην αθλητής του στίβου από τις ΗΠΑ και ολυμπιονίκης το 1936 στα 800 μέτρα.

Γεννήθηκε στις 5 Ιουλίου του 1915 στο Κόνελσβιλ της Πενσιλβάνια. Ασχολήθηκε με τον αθλητισμό από πολύ νωρίς και σε ηλικία 21 ετών επιλέχθηκε για την επάνδρωση της ολυμπιακής ομάδας των ΗΠΑ στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Βερολίνο. Εκεί κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 800 μέτρα. Στη συνέχεια αποφοίτησε και το 1937 κέρδισε τον εθνικό τίτλο στα 800μ. και από το 1937 ως το 1939 ήταν συνεχώς πρώτος τόσο στα 800μ. όσο και στις 440 και 880 γιάρδες. Με την αμερικανική εθνική ομάδα σημείωσε παγκόσμιο ρεκόρ στη σκυταλοδρομία 4Χ880 γιάρδες.

Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου υπηρέτησε στο στρατό μέχρι το 1945 και αποστρατεύτηκε από τον Πόλεμο της Κορέας το 1957.

Ο Γούντραφ απεβίωσε στις 30 Οκτωβρίου του 2007 και ήταν ο τελευταίος επιζών από τους έγχρωμους αθλητές του στίβου που γελοιοποίησαν τον Χίτλερ, διαψεύδοντας τις ρατσιστικές θεωρίες του περί αρείας φυλής με τις νίκες τους στο Βερολίνο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) *SNAC*. w6s788fj. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  (Αγγλικά) *Find A Grave*. 22595196. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  www.nytimes.com/2007/11/01/sports/othersports/01woodruff.html?ref=othersports.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  John Woodruff (athlete) στο Wikimedia Commons
* Βιογραφία του αθλητή από τον Jim Kriek Αρχειοθετήθηκε 2021-04-26 στο Wayback Machine.
* Άρθρο για το Γούντραφ, 70 χρόνια έπειτα από την Ολυμπιάδα του

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 137451823
* LCCN: n2010071425

 |

 |
Το **Βρωμερό** ή **Βρεμερό** (αλβανικά: *Bregas*) είναι χωριό της Βορείου Ηπείρου. Ανήκει διοικητικά στον Δήμο Φοινικαίων της Επαρχίας Δέλβινου που με τη σειρά τους υπάγονται στην Περιφέρεια Αυλώνα και βρίσκεται κοντά στην πόλη των Αγίων Σαράντα και την κωμόπολη της Φοινίκης. 

Ο πληθυσμός του χωριού είναι αμιγώς ελληνικός με ορθόδοξη χριστιανική πίστη και αποτελεί μέρος της ελληνικής εθνικής μειονότητας της Αλβανίας.

Τοποθεσία
---------

Βρίσκεται χτισμένο σε έναν λόφο σε υψόμετρο 50 μέτρων, με τον ποταμό Μπίατριτσα να ρέει στα δυτικά του, καθώς και απόσταση λιγότερο από ένα χιλιόμετρο από τον οδικό άξονα Αγίων Σαράντα - ￼￼Δέλβινου.￼￼￼￼￼￼￼

Μνημεία, Ναοί, Υποδομές
-----------------------

Νοτιοανατολικά του οικισμού βρίσκεται η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής η οποία πανηγυρίζει στις 26 Ιουλίου και εορτάζεται κάθε χρόνο με λαμπρότητα από τους ντόπιους. 

Παλαιότερα λειτουργούσε δημοτικό σχολείο στο χωριό σε κτίριο όπου έχει ανακαινισθεί σήμερα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Καλλιβρετάκης, Λεωνίδας (1995). «Η Ελληνική Κοινότητα της Αλβανίας υπό το Πρίσμα της Ιστορικής Γεωγραφίας και Δημογραφίας». Εκδόσεις Σιδέρης. σελ. 55.
**Der deutsche Florus** είναι ο τίτλος βιβλίου του 17ου αιώνα. Στο βιβλίο αυτό, ο Έμπερχαρτ Βάσσενμπεργκ περιγράφει τα πολιτικά γεγονότα και τις προσωπικότητες του πρώτου μισού του 17ου αιώνα. Ο όρος «τριακονταετής πόλεμος» είναι μεταγενέστερος. Στο βιβλίο γίνεται λόγος για τον πόλεμο της Βοημίας, Αυστρίας, Μοραβίας, Παλατινάτου, Ζίμπενμπυργκεν, Μάνσφελντ και Μπράουνσβαϊγκ, Δανίας, Μαγδεβούργου, καθώς και τη στέψη, τον γάμο και τον θάνατο του Φερδινάνδου Β΄ και Φερδινάνδου Γ΄. Εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1635 στα λατινικά με τον τίτλο *FLORUS GERMANICUS, sive EBERHARDI WASSENBERGII Embricensis, COMMENTARIORUM DE BELLO, Inter invictissimos Imperatores FERDINANDOS II. & III. Et eorum hostes, Præsertim FREDERICUM PALATINUM, GABRIELEM BETHLENUM, ET DANIÆ, SUECIÆ, FRANCIÆ REGES GESTO, LIBER SINGULARIS*, ενώ το 1647 ακολούθησε έκδοση στα γερμανικά με τον τίτλο *Der Ernewerder Teutsche, FLORVS WASSENBERG, Mit Animaduersione˜ Addition: vnd correctionen deren in vorigen Eingeruckten, ungleiche˜ Hystorien: verbessert; der Warheit restituirt, vnd biß Ano 1647. continuirt. Franckfurt. Bey Anthony Humme˜*. Το βιβλίο αυτό χρησιμοποίησε ο Χανς Γιάκομπ Κρίστοφφελ φον Γκρίμμελσχάουζεν ως πηγή για τα έργα του *Der Abentheuerliche Simplicissimus Teutsch* (1668), *Trutz Simplex* (1669) και *Der seltzame Springinsfeld* (1670). 

Αρχικά το έργο αποτελείτο από τέσσερις ενότητες με συνολικά 420 σελίδες. Αργότερα προστέθηκαν δύο επίλογοι, κάνοντας τον αριθμό των σελίδων να ξεπεράσει τις 700.

Βιβλιογραφία
------------

* Gustav Könnecke: *Quellen und Forschungen zur Lebensgeschichte Grimmelshausens*. Olms, Hildesheim 1977, ISBN 3-487-06473-1 (Nachdr. d. Ausg. Weimar 1926/1928).
* Eberhard Wassenberg: *Der ernewerte Teutsche Floruis*. Elzevier, Amsterdam 1647.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Der deutsche Florus στο Wikimedia Commons
* Έκδοση στα λατινικά, Αμβούργο 1641
* Könnecke, Gustav: Quellen und Forschungen zur Lebensgeschichte Grimmelshausens. Weimar 1926/1928. Reprint 1977
Στην ελληνική μυθολογία ο **Νάννακος** ήταν βασιλιάς της Φρυγίας σε μια πολύ παλιά εποχή, πριν από τον Κατακλυσμό. Ο ίδιος ο Νάννακος είχε προβλέψει τον Κατακλυσμό και είχε οργανώσει δημόσιες προσευχές για να αποτρέψει αυτή την καταστροφή. Οι προσευχές αυτές συνοδεύονταν από θρήνους και από αυτό προήλθε η παροιμιώδης φράση *«τα Ναννάκου κλαϋσομαι»*.

Σύμφωνα με μία άλλη παράδοση, ο Νάννακος έζησε τριακόσια έτη. Υπήρχε κάποιος χρησμός που έλεγε πως όταν θα πέθαινε ο Νάννακος, θα χανόταν όλος ο λαός του. Πραγματικά, λίγο μετά τον θάνατο του Ναννάκου (τον οποίο θρήνησαν πάρα πολύ οι υπήκοοί του) επήλθε ο Κατακλυσμός του Δευκαλίωνα και έτσι εκπληρώθηκε ο χρησμός.ΙΩΑΝΝΑ ΤΗΝ ΕΒΑΨΕΣ ΘΑ ΦΑΣ ΣΠΑΜ ΤΑ ABS ΤΟΥ ΦΙΛΙΞ ΑΝΤΕ ΤΩΡΑ🤬

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
***Nordland II*** είναι ο τίτλος του δωδέκατου στούντιο άλμπουμ του σουηδικού metal συγκροτήματος Bathory, το οποίο κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2003 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Black Mark Records". Η ηχογράφηση του, όπως και του προκατόχου του, πραγματοποιήθηκε στα "Mimo Sound" της Στοκχόλμης από τον Ιούλιο μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2002.

Το συγκεκριμένο άλμπουμ ήταν το δεύτερο μέρος της ανολοκλήρωτης τετραλογίας δίσκων με τίτλο "*Nordland*", την οποία σκόπευε να κυκλοφορήσει ο Quorthon. Ο καλλιτέχνης πέθανε ένα χρόνο αργότερα λόγω καρδιακής ανεπάρκειας.

Το άλμπουμ είναι ελαφρώς πιο μελωδικό από το "*Nordland I*", με καθαρά φωνητικά και επικεντρωμένο στο Viking Metal, αποβάλλοντας τα στοιχεία παραδοσιακού χέβι μέταλ του πρώτου δίσκου.

Οι κριτικές για το "*Nordland II*" ήταν θετικές, με το "AllMusic" να το βαθμολογεί με τρία αστέρια με άριστα τα πέντε και το "Metal Observer" 8,5 / 10.

Τραγούδια του δίσκου
--------------------

**1. Fanfare** *(Quorthon)* - 3:37  

**2. Blooded Shore** *(Quorthon)* - 5:46  

**3. Sea Wolf** *(Quorthon)* - 5:26  

**4. Vinland** *(Quorthon)* - 6:39  

**5. The Land** *(Quorthon)* - 6:23  

**6. Death and Resurrection of a Northern Son** *(Quorthon)* - 8:30  

**7. The Messenger** *(Quorthon)* - 10:02  

**8. Flash of the Silverhammer** *(Quorthon)* - 4:09  

**9. The Wheel of Sun** *(Quorthon)* - 12:27  

**10. Outro** *(Quorthon)* - 0:24

Τα μέλη των Bathory
-------------------

Το "*Nordland II*" ηχογραφήθηκε αποκλειστικά από τον Quorthon, ο οποίος έπαιξε μπάσο, κιθάρα, τύμπανα, κρουστά, συνθεσάιζερ και τραγούδησε όλα τα κομμάτια του άλμπουμ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Nordland II Review | Bathory | Compact Discs | Reviews». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιουλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2014.
2. ↑  Bathory's Quorthon Found Dead - Ultimate Guitar
3. ↑  THE METAL OBSERVER - Review - BATHORY - Nordland II

Πηγές
-----

* Nordland II - Bathory | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic
* Bathory - History archive - Bathory
* Bathory - Nordland II - Reviews - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Bathory |
| --- |
|  |
| 
* **Quorthon**

* The Animal
* Freddan/Hanoi
* Ribban
* Adde
* Kothaar
* Vans McBurger
* Stefan Larsson
* Paul Pålle Lundburg
* Vvornth
 |
|  |
| Ηχογραφήσεις σε στούντιο | 
* *Bathory* (1984)
* *The Return* (1985)
* *Under the Sign of the Black Mark* (1987)
* *Blood Fire Death* (1988)
* *Hammerheart* (1990)
* *Twilight of the Gods* (1991)
* *Requiem* (1994)
* *Octagon* (1995)
* *Blood on Ice* (1996)
* *Destroyer of Worlds* (2001)
* *Nordland I* (2002)
* *Nordland II* (2003)
 |
|  |
| Συλλογές | 
* *Touch of Death* (1992)
* *Jubileum Volume I* (1992)
* *Jubileum Volume II* (1993)
* *Jubileum Volume III* (1998)
* *Katalog* (2003)
* *In Memory of Quorthon* (2006)
 |

 |
Ο **Νίκος Αγγελούδης** (γεννημένος την 14η Μαΐου 1991, στην Θεσσαλονίκη) είναι Έλληνας πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος κατά τη διάρκεια της ποδοσφαιρικής του καριέρας αγωνίζονταν στη θέση του κεντρικού επιθετικού.

Ποδοσφαιρική καριέρα
--------------------

Ο Αγγελούδης ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τις ακαδημίες του Άρη Θεσσαλονίκης και σε ηλικία 12 ετών μεταπήδησε σε εκείνες του Ηρακλή. Σε ηλικία 16 ετών υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο και ανέβηκε στην πρώτη ομάδα του «Γηραιού». Δεν αγωνίστηκε στην πρώτη ομάδα και στη συνέχεια παραχωρήθηκε ως δανεικός σε  Κοζάνη και Π.Α.Ο. Νέων Επιβατών ώστε να λάβει εμπειρίες.

Το 2010, με προτροπή του Στέφανου Γιώρη επέστρεψε στον Άρη, εκεί που ήθελε να αγωνίζεται από μικρό παιδί, και κατέκτησε το Πρωτάθλημα ως μέλος της ομάδας Νέων (με συμπαίκτες τους Διούδη, Γιαννιώτα, Κατίδη κτλ), τη σεζόν 2010-2011, ενώ ήταν και ο πρώτος σκόρερ της ομάδας με 14 γκολ. 

Ο Τσιώλης τον ανέβασε στην πρώτη ομάδα και στις 27 Αυγούστου 2011 πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση με τον Άρη σε αγώνα με τον ΠΑΣ Γιάννενα (τελικό σκορ 0-0). Λίγο αργότερα, στις 5 Νοεμβρίου 2011 παραχωρήθηκε ως δανεικός στη Δόξα Δράμας  μέχρι το καλοκαίρι του 2013. Τη σεζόν 2013-14 πραγματοποίησε τις περισσότερες εμφανίσεις του με τους «κίτρινους», φτάνοντας να φοράει και το περιβραχιόνιο του αρχηγού της ομάδας. <Πέτυχε το πρώτο του τέρμα με τον Άρη, στο Κλ.Βικελίδης εναντίον του Πανιωνίου στις 6 Ιανουαρίου 2013 (τελικό σκορ 2-1). Στους «κίτρινους» είχε συνολικά 34 συμμετοχές και σημείωσε 5 τέρματα. Αναλυτικότερα είχε 30 συμμετοχές και πέντε τέρματα στην Super League και 4 συμμετοχές στο Κύπελλο Ελλάδας 

Οι μεγάλες αλλαγές που έλαβαν χώρα στην ομάδα, το καλοκαίρι του 2014, ανάγκασαν τον Αγγελούδη στις 23 Αυγούστου να υπογράψει συμβόλαιο συνεργασίας με τον Ηρακλή στη Football League.  Στη συνέχεια αγωνίστηκε διαδοχικά σε  Πανσερραϊκό , ο  Πανελευσινιακό , Α.Π.Ε. Λαγκαδά , Διαγόρας Ρόδου  Μακεδονικό , Ηρόδοτο και Αναγέννηση Γιαννιτσών , όπου και έκλεισε την καριέρα του σε ηλικία μόλις 29 ετών, λόγω προβλημάτων στη μέση του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Πρωτάθλημα Κ-19 2010-11
2. ↑  Δανεικός ο Αγγελούδης
3. ↑  Άρης-Πανιώνιος 2-1 06/01/13
4. ↑  Ο Νίκος Αγγελούδης στη Super League 1
5. ↑  Τα Γκολ του Νίκου Αγγελούδη
6. ↑  Στον Ηρακλή ο Αγγελούδης
7. ↑  Γίνεται λιοντάρι ο Αγγελούδης
8. ↑  Δυο μεταγραφές ο Πανελευσινιακός
9. ↑  Ανακοίνωσε Αγγελούδη ο Πανελευσινιακός
10. ↑  Συμφωνία Αγγελούδη με… ΑΠΕ Λαγκαδά
11. ↑  Νέο μεταγραφικό απόκτημα της ποδοσφαιρικής ομάδας του Γ.Σ. Διαγόρας
12. ↑  Σημαντική ενίσχυση με Αγγελούδη ο Μακεδονικός
13. ↑  Από τον Μακεδονικό στον Ηρόδοτο ο Αγγελούδης
14. ↑  Στην Αναγέννηση Γιαννιτσών ο Νίκος Αγγελούδης
15. ↑  Σταμάτησε το ποδόσφαιρο ο Αγγελούδης: «Σημείο αναφοράς για μένα ο Άρης, από μικρός τον υποστήριζα»
16. ↑  Αγγελούδης: «Ο Άρης, ο Τότι και το φινάλε στην ποδοσφαιρική μου καριέρα»

Πηγές
-----

* Προφίλ Ν. Αγγελούδη στο transfermarkt.com

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* myplayer.gr Profile Αρχειοθετήθηκε 2014-08-26 στο Wayback Machine.
Ο αντιστράτηγος **Βασίλειος Ντερτιλής** ήταν βενιζελικός αξιωματικός, που καταγόταν από την επαρχία Αιγιαλείας στο νομό Αχαΐας. Είχε φυλακιστεί μετά τη συμμετοχή του σε αποτυχημένο στρατιωτικό κίνημα το 1924, αλλά συμμετείχε στο πραξικόπημα του Πάγκαλου το 1925 και σε πραξικόπημα των υποστηρικτών του Πάγκαλου, Κονδύλη και Ζέρβα, εναντίον του τον Αύγουστο του 1926. Το Σεπτέμβριο του 1926 κατά την προσπάθεια διάλυσης των Δημοκρατικών Ταγμάτων στα οποία συμμετείχε από το 1923 μαζί με το Ζέρβα αντιστάθηκαν με οδομαχίες στο κέντρο της Αθήνας, με 100 νεκρούς και πάνω από 200 τραυματίες, αλλά απέτυχαν, και οι δυο τους καταδικάστηκαν σε ισόβια, αλλά αμνηστεύτηκαν και αποστρατεύθηκαν.

Επανήλθε στο στράτευμα το 1943 με το βαθμό του υποστρατήγου και ήταν βασικός εμπνευστής της συγκρότησης των Ταγμάτων Ασφαλείας έχοντας εμπειρία από τα Δημοκρατικά Τάγματα (Οκτώβριος 1923-Σεπτέμβριος 1926). Ήταν ο πρώτος διοικητής της Ανωτάτης Διοίκησης Ευζωνικών Ταγμάτων που υπαγόταν στο κατοχικό υπουργείο Εθνικής Αμύνης.

Το Μάιο του 1944 συνελήφθη από την Υπηρεσία Ασφαλείας (SD) των κατοχικών αρχών ως ύποπτος συνεννόησης με το Ναπολέοντα Ζέρβα (με τον οποίον ήταν φίλος για πάνω από είκοσι χρόνια και θεωρούταν το άλτερ έγκο του) και τους Βρετανούς και στάλθηκε στη Βιέννη για ανάκριση. Η δίωξη του Ντερτιλή με βάση αυτές τις ψευδείς κατηγορίες οφειλόταν στην επιδίωξη του διοικητή της SiPo/SD στην Ελλάδα Walter Blume, ο οποίος διαφωνούσε με την πολιτική των Νοϊμπάχερ και Σιμάνα να προωθήσουν τον αντικομμουνισμό ως βάση ελληνογερμανικής (και μελλοντικά και βρετανικής) συνεργασίας, να αναζωπυρώσει τη διαμάχη βενιζελικών και βασιλοφρόνων. Πριν τη σύλληψή του ο Ντερτιλής είχε εκφωνήσει ομιλία σε εκατοντάδες αξιωματικούς στο Υπουργείο Εθνικής Αμύνης στην οποία ισχυρίστηκε ότι είχε διαβεβαιώσεις πως, παρά τις ανακοινώσεις εναντίον τους από το Κάιρο, οι Βρετανοί στήριζαν τα Τάγματα Ασφαλείας, όπως είχε ισχυριστεί και ο Σιμάνα. Μαζί με τον υπουργό Εσωτερικών Αναστάσιο Ταβουλάρη ο Ντερτιλής οδηγήθηκε στη Γερμανία, όπου φυλακίστηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, για συνεργασία με τους Έλληνες αντιστασιακούς, όπως η Λέλα Καραγιάννη, σημειώματα της οποίας βρέθηκαν στο γραφείο του, όπως αναφέρει η Ιζαμπέλλα Παλάσκα-Βουλπιώτη, κόρη του Γιάννη Boυλπιώτη, στο βιβλίο της «Άγγελος ή Δαίμονας», αλλά και διότι κατηγορήθηκε ότι βρισκόταν σε επαφή με το Συμμαχικό Στρατηγείο Μέσης Ανατολής.

Αναφορές
--------

1. ↑  Βερέμης 1978, σελ. 290-1
2. ↑  Βερέμης 1978, σελ. 293-4
3. 1 2  Καλλιβρετάκης 2005, σελ. 47
4. ↑  Mazower, Mark (1993). *Inside Hitler's Greece: The Experience of Occupation, 1941-44*. Yale University Press. σελίδες 327–8, 330.
5. ↑  «Άγγελος ή Δαίμονας», εκδόσεις «Λιβάνης», σελίδες 356-358
Ο **Έκτωρ Τσιρονίκος** (1881-1964) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας και δωσίλογος υπουργός σε διορισμένες από τους Γερμανούς κυβερνήσεις της Ελλάδας κατά τη διάρκεια της Κατοχής.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1882 στην Αράχωβα Αρκαδίας. Σπούδασε στην Ανωτάτη Εμπορική Σχολή της Γαλλίας και το 1903 εγκαταστάθηκε στο Ροστόβ της Ρωσίας, όπου ασχολήθηκε με διάφορες επιχειρήσεις. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Ρωσία, ο Τσιρονίκος διετέλεσε πρόξενος της Αγγλίας και πρόεδρος της εκεί ελληνικής κοινότητας. Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, έζησε για ένα διάστημα στην Κωνσταντινούπολη, όπου ασχολήθηκε με εφοπλιστικές επιχειρήσεις, και το 1928 εγκαταστάθηκε στις Βρυξέλλες, όπου ίδρυσε επενδυτική και κατασκευαστική εταιρία. Παράλληλα, από το 1934 ήταν εμπορικός σύμβουλος της εκεί ελληνικής πρεσβείας και μετά την κατάληψη του Βελγίου το 1940 απελάθηκε στην Ελλάδα. 

Επί Κατοχής διετέλεσε υπουργός Γεωργίας και Επισιτισμού στην κυβέρνηση Κωνσταντίνου Λογοθετόπουλου (Δεκέμβριος 1942-Απρίλιος 1943) και στη συνέχεια υπουργός Οικονομικών και Εθνικής Οικονομίας (Απρίλιος 1943-Σεπτέμβριος 1944), αντιπρόεδρος (Μάρτιος-Σεπτέμβριος 1944) και υπουργός Εθνικής Προνοίας (Απρίλιος-Σεπτέμβριος 1944) στην κυβέρνηση Ιωάννη Ράλλη. 

Τον Οκτώβριο του 1944 ακολούθησε τους Γερμανούς που αποχωρούσαν από την Ελλάδα και σχημάτισε κυβέρνηση Ελλήνων γερμανοφίλων στη Βιέννη, μαζί με τους Ι. Πασσαδάκη και Κ. Γούλα.

Μετά την Απελευθέρωση καταδικάστηκε σε θάνατο από το Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων και τον Μάιο του 1945 παραδόθηκε στους Αμερικανούς. Το 1947 μεταφέρθηκε στην Ελλάδα και έμεινε στη φυλακή έως το 1952, οπότε του δόθηκε χάρη.

Πέθανε το 1964 στο Γηροκομείο Αθηνών.

Πηγή
----

* Βιογραφική Εγκυκλοπαίδεια του Νεωτέρου Ελληνισμού 1830-2010 - Αρχεία Ελληνικής Βιογραφίας, Εκδόσεις Μέτρον, τόμος Γ΄, σελ. 516

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |