recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 34°53′58.56″N 32°18′42.12″E﻿ / ﻿34.8996000°N 32.3117000°E﻿ / 34.8996000; 32.3117000

Το νησί της Γερόνησου, όπως φαίνεται από την ακτή της Κύπρου
Η **Γερόνησος**, γνωστή και ως **Ιερόνησος** ή **Ιερά Νήσος**, είναι ένα μικρό νησί που βρίσκεται στη δυτική ακτή της Κύπρου, περίπου 18 χιλιόμετρα βόρεια της Πάφου. Ακατοίκητο από τον 15ο αιώνα, πρόσφατες ανασκαφές αποκάλυψαν ότι είχε κάποτε ένα ιερό αφιερωμένο στον Απόλλωνα στην ύστερη ελληνιστική περίοδο.

Περιγραφή
---------

Το νησί, το οποίο βρίσκεται 280 μέτρα από την ακτή της δυτικής Κύπρου, έχει παραμείνει ακατοίκητο από τον 14ο ή τον 15ο αιώνα. Έχει έκταση 26.000 τετραγωνικών μέτρων και υψώνεται 21,65 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας. Γεωλογικά το νησί αποτελείται από ένα σκληρό ασβεστολιθικό φλοιό από θαλάσσιες αναβαθμίδες του Πλειστόκαινου που υπέρκειται ένας μαλακός πυρήνας από μάργα.

Το τοπωνύμιο "Ιερά Νήσος" είναι αρχαίο. Ο Πλίνιος μιλά για ένα νησί που ονομάζεται "Ιέρα", κοντά στην Πάφο και ο Στράβων αναφέρει ένα μέρος που ονομάζεται "Ιερόκηπις" κοντά στην Πάφο και τον Ακάμα. Είναι πιθανό ότι το όνομα αναφέρεται στο ιερό του Απόλλωνα που υπήρχε εκεί τον 1ο αιώνα π.Χ..

Ανασκαφές
---------

Το νησί ανασκάφτηκε για πρώτη φορά το 1982 από τον Σοφοκλή Χατζησάββα, μετά από πρόταση κατασκευής ενός ξενοδοχείου στο νησί. Ο ίδιος γρήγορα εξακρίβωσε την παρουσία ελληνιστικών ερείπιων στο νησί, σταματώντας έτσι όλες τις περαιτέρω προσπάθειες οικοδόμησης στο νησί. Το 1989, η Τζόαν Μπρέτον Κόνελι από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης άκουσε για το έργο και εντυπωσιάστηκε από το εύρος του υλικού που εντάχθηκε στις ανασκαφές που συνεχίστηκαν έκτοτε.

Οι ανασκαφές έφεραν στο φως τρεις περιόδους κατοχής στη Γερόνησο. Την πρώιμη Χαλκολιθική (3800 π.Χ.), την ύστερη Ελληνιστική (80-30 π.Χ.), και τη Βυζαντινή περίοδο (6ος-7ος αιώνας και 13ος αιώνας), η πιο έντονη δραστηριότητα της οποίας είναι η ύστερη ελληνιστική περίοδος σε μια εποχή που η Κλεοπάτρα κυριάρχησε στην Κύπρο. Τέχνεργα που ανακαλύφθηκαν περιλαμβάνουν νομίσματα, κεραμικά, γυαλί και επιγραφές. Τα ασβεστολιθικά φυλαχτά, όμοια με εκείνα που χρησιμοποιούνταν στα κυπριακά ιερά του Απόλλωνα, δείχνουν την τελετουργική δραστηριότητα και τη λατρεία στον Απόλλωνα.  Το νησί προφανώς εγκαταλείφθηκε μετά από καταστροφικό σεισμό τον 1ο αιώνα π.Χ./μ.Χ.. Δραστηριότητα μικρού επιπέδου στο νησί αρχίζει και πάλι τον 6ο αιώνα μ.Χ. όταν χτίστηκε μια δεξαμενή και καταφύγια ζώων.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Yeronisos: The "Holy Island" off Cyprus». Greek News. 10 October 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2017-03-13.. Ανακτήθηκε στις 2017-12-25.
2. 1 2 3 4 5  Korka, Elena (2015). *The Protection of Archaeological Heritage in Times of Economic Crisis*. Cambridge. σελίδες 114–116. ISBN 1443874116.
3. 1 2 3  «Yeronisos Island Expedition». New York University. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Yeronisos Island Expedition, New York University
* Yeronisos Island Expedition, www.yeronisos.org
Ο **Γέρο Τόμας** (στα Εσθονικά:Vana Toomas) είναι ένα από τα σύμβολα της πρωτεύουσας της Εσθονίας, Τάλιν. 

Πρόκειται για ένα χάλκινο ανεμοδείκτη, που έχει την μορφή ενός ηλικιωμένου πολεμιστή και βρίσκεται στην κορυφή του πύργου (κωδωνοστασίου) του δημαρχείου της πόλης. 

Ο Γερο Τόμας στην κορυφή του κωδωνοστασίου στο δημαρχείο της εσθονικής πρωτεύουσας
Λέγεται ότι ο Τόμας ήταν ένας νεαρός αγρότης που κέρδισε σε ένα αγώνα τοξοβολίας, που είχε οργανωθεί από τη γερμανική αριστοκρατία του Τάλιν εκείνης της εποχής. Για να τον τιμήσουν λοιπόν οι συμπατριώτες του και καθώς δεν μπορούσε να πάρει το βραβείο, επειδή προερχόταν από χαμηλή κοινωνική τάξη, τον τοποθέτησαν φύλακα του Τάλιν για όλη του τη ζωή. Όταν μετά το θάνατο του τοποθετήθηκε ο ανεμοδείκτης με την μορφή του στο δημαρχείο, οι γονείς έλεγαν στα παιδιά τους ότι ο γέρο Τόμας έβλεπε από ψηλά ποια παιδιά ήταν καλά και άφηνε γλυκά κάτω από το μαξιλάρι τους. 

Ο πρώτος ανεμοδείκτης με τη μορφή του γέρο Τόμας κατασκευάστηκε το 1530. Στη διάρκεια του βομβαρδισμού του Τάλιν από τη σοβιετική αεροπορία τον Μάρτιο του 1944, το δημαρχείο της πόλης χτυπήθηκε. Το κατεστραμμένο κωδωνοστάσιο κατασκευάστηκε ξανά κι ένας καινούριος ανεμοδείκτης με τη μορφή του γέρο Τόμας τοποθετήθηκε το 1952. Σαράντα τέσσερα χρόνια αργότερα το κωδωνοστάσιο επιδιορθώθηκε και πάλι κι ένας τρίτος γέρο Τόμας τοποθετήθηκε στην κορυφή για να φυλάει το Τάλιν. Σήμερα ο αυθεντικός ανεμοδείκτης φυλάσσεται στο δημαρχείο και ο δεύτερος εκτίθεται στο Μουσείο της πόλης του Τάλιν.
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Σάτνιος** είναι γνωστός ο γιος του Τρωαδίτη βουκόλου `Ηνοπα και μιας Ναϊάδας Νύμφης. Ο Σάτνιος ονομάσθηκε έτσι από τον ποταμό Σατνιόεντα, στην ακροποταμιά του οποίου γεννήθηκε. Πήρε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο και τραυματίσθηκε θανάσιμα σε αυτόν από τον Αίαντα τον Λοκρό, ο οποίος τον χτύπησε από κοντά με ακόντιο στην κοιλιακή χώρα. Ο Σάτνιος αναφέρεται στην *Ιλιάδα* (ραψωδία Ξ, στίχος 443 κ.ε.), μόνο στη σκηνή του θανάτου του: *«ο νέος έπεσε νεκρός τ' ανάσκελα και μάχην / επάνω του έσμιξαν κακήν οι Δαναοί και οι Τρώες. / `Ηλθεν εκείνου εκδικητής ο ανδρείος Πολυδάμας...»* (Ξ 447-449, μετάφρ. Ι. Πολυλά)

Πηγές
-----

* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σελ. 805
Ο **Ρόκε Σάντα Κρους** (*Roque Santa Cruz*, γεννήθηκε 16 Αυγούστου 1981) είναι Παραγουανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός στην ομάδα Ολίμπια, στην Παραγουάη, της οποίας είναι αρχηγός. Έχει περισσότερες από 100 συμμετοχές στην εθνική ομάδα της Παραγουάης, της οποίας και  είναι πρώτος σκόρερ. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές στην ιστορία της χώρας.

Καριέρα
-------

Ο Σάντα Κρους άρχισε την καριέρα του στην  Ολίμπια, από τις ακαδημίες και συμμετείχε στην πρώτη ομάδα το 1997, σε ηλικία 15 ετών. Στα 17 του σημείωσε ένα χατ τρικ στον καλύτερο Παραγουανό τερματοφύλακα Χοσέ Λουίς Τσιλαβέρτ αποκτώντας φήμη και υψηλές προσδοκίες για το μέλλον. Τα επόμενα τρία χρόνια στα οποία η Ολίμπια κατέκτησε τρία πρωταθλήματα σκόραρε 13 φορές σε 24 εμφανίσεις στο πρωτάθλημα.

Το 1999 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα ανδρών της Παραγουάης στο Κόπα Αμέρικα, όπου σημείωσε τρία γκολ. Τότε υπέγραψε αμέσως συμβόλαιο με την Μπάγερν Μονάχου, ύψους 5 εκατομμυρίων ευρώ, το υψηλότερο ποσό για μεταγραφή Παραγουανού ποδοσφαιριστή. Τη πρώτη χρονιά σκόραρε πέντε φορές σε 28 εμφανίσεις, αλλά λόγω τραυματισμών και ανταγωνισμού από τους συμπαίκτες Ζιοβάνε Έλμπερ, Ρόι Μακάι και Κλαούντιο Πισάρο οι εμφανίσεις με την ομάδα ήταν περιορισμένες. Οι τραυματισμοί περιόρισαν τους υψηλούς ατομικούς στόχους της καριέρας του.

Συνέχισε να αγωνίζεται με τη Μπάγερν Μονάχου μέχρι το 2007, οπότε και με μεταγραφή ύψους 5 εκατομμυρίων ευρώ αποκτήθηκε από την Μπλάκμπερν Ρόβερς, όπου σκόραρε 19 γκολ σε μία χρονιά. Τον Ιούνιο του 2009 αποκτήθηκε από την Μάντσεστερ Σίτι με την οποία αγωνίστηκε σε 86 συναντήσεις της Πρέμιερ Λιγκ πετυχαίνοντας 26 γκολ και έχοντας 7 ασίστ. Έπειτα δόθηκε δανεικός στη Μπλάκμπερν και την Ρεάλ Μπέτις. Ο Ρόκε Σάντα Κρους διαθέτει ισπανικό διαβατήριο. 

Με την εθνική ομάδα της Παραγουάης συμμετείχε στα Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002, 2006 και 2010 και στα Κόπα Αμέρικα 1999, 2007, 2011 και 2015. Έχει πετύχει συνολικά 32 γκολ σε 112 εμφανίσεις με την εθνική ομάδα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Paraguay - Record International Players». Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2022.
2. ↑  «Paraguay National Football Team». Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2022.
3. 1 2  «Time Vickery : 14-Year-Old Fernando Ovelar Scores In Paraguay». Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2023.
4. ↑  «R. SANTA CRUZ». Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2022.
5. 1 2  «Roque Luis Santa Cruz - Century of International Appearances». Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2022.
6. ↑  «Roque Luis Santa Cruz Cantero (Player)». Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2022.
7. ↑  «Roque Santa Cruz». Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2022.
8. ↑  «International Goals: Players with 30 or More Goals». Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2022.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* MusicBrainz: 25b7bf7b-19a9-4926-b94e-690a5ee7dbaf

 |

 |

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ρόκε Σάντα Κρους** |

* Career Roque Santa Cruz
Συντεταγμένες: 52°8′N 21°5′E﻿ / ﻿52.133°N 21.083°E﻿ / 52.133; 21.083

Η **γέφυρα Άννα Γιαγκελόνκα** (πολωνικά: *Most Anny Jagiellonki*) είναι γέφυρα αυτοκινητόδρομου, μέρος του δρόμου ταχείας κυκλοφορίας S2, κατά μήκος του Βιστούλα στη Βαρσοβία της Πολωνίας. Η γέφυρα συνδέει τη διασταύρωση Ανατολικής Βαρσοβίας (*Węzeł Warszawa Wschodnia*) στο Βιλάνουφ, με τη διασταύρωση Βάου Μιεντζεσίνσκι (*Węzeł Wał Miedzeszyński*) στο Βάβερ. Είναι η ένατη γέφυρα στη Βαρσοβία και το μεγαλύτερο και νοτιότερο πέρασμα ποταμού που διασχίζει τον Βιστούλα στη Βαρσοβία.

Η κατασκευή της γέφυρας ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2017 και είχε προγραμματιστεί να ολοκληρωθεί το τρίτο τρίμηνο του 2020. Αυτή η προθεσμία δεν τηρήθηκε και η γέφυρα άνοιξε για δημόσια χρήση στις 22 Δεκεμβρίου 2020.

Ονομασία
--------

Πριν από το σημερινό όνομα, το όνομα της γέφυρας ήταν το γενικό Νότια Γέφυρα (πολωνικά: Most Południowy‎), από τη θέση της γέφυρας στη νότια Βαρσοβία. Αυτό το όνομα χρησιμοποιήθηκε σε πολυάριθμες μελέτες και έγγραφα σχεδιασμού, έτσι με την πάροδο του χρόνου άρχισε να αντιμετωπίζεται συνήθως ως το όνομα μετά την ολοκλήρωσή του.

Το 2021, ο δήμαρχος της Βαρσοβίας, Ράφαου Τσασκόφσκι, ανακοίνωσε ότι θα υποβάλει αίτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο της Βαρσοβίας για να ονομάσει τη γέφυρα από την Πολωνή Βασίλισσα Άννα Γιαγκελόνκα. Νωρίτερα, υπήρξαν προτάσεις να ονομαστεί η νέα γέφυρα από τη Μεγάλη Ορχήστρα της Χριστουγεννιάτικης Φιλανθρωπίας, τη Μάχη της Βαρσοβίας ή τις Λεγεώνες του Πιουσούτσκι.

Η ιδέα της ονομασίας της γέφυρας προς τιμή της Άννα Γιαγκελόνκα αξιολογήθηκε θετικά από την Ομάδα Ονοματολογίας της Πόλης. Στις 10 Ιουνίου 2021, το Δημοτικό Συμβούλιο της Βαρσοβίας ενέκρινε ψήφισμα ότι θα είναι η προστάτιδα της γέφυρας.

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Γέφυρα Άννα Γιαγκελόνκα** |

1. ↑  «Wyborcza.pl». *warszawa.wyborcza.pl* (στα Πολωνικά). Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2021.
2. ↑  «Wyborcza.pl». *warszawa.wyborcza.pl*. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2021.
3. ↑  «Południowa Obwodnica Warszawy dłuższa o 15 kilometrów :: Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad - Serwis informacyjny». *www.archiwum.gddkia.gov.pl* (στα Πολωνικά). Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2021.
4. ↑  «Królowa patronką nowego mostu? Trzaskowski zaskoczył radnych pomysłem». *TVN Warszawa* (στα Πολωνικά). Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2021.
5. ↑  «Dziennik Urzędowy Województwa Mazowieckiego». *Dziennik Urzędowy Województwa Mazowieckiego* (στα Πολωνικά). Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2021.
Ο Σέστο (Ιταλία)
Ο **Ρίο Σέστο (Ιταλία)|Σέστο** (ιταλικά *Rio Sesto*, γερμανικά *Sextenbach*) είναι ποταμός της βορειοανατολικής Ιταλίας στην περιφέρεια του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε. Έχει 16 χλμ. μήκος και η λεκάνη απορροής του καλύπτει 110 τετραγωνικά χλμ. σε υψόμετρο 1.170 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, στις πηγές του ποταμού Δράβου, στην πόλη Σαν Κάντιντο. 

Πηγάζει από το όρος Σέστο στις Δολομιτικές Άλπεις σε υψόμετρο 3049μ. Μετά από λίγα χιλιόμετρα ροής περνά μέσα από την πόλη Σέστο και έπειτα από το *Σαν Κάντιντο* χύνεται στον Δράβο για να καταλήξει στο Δούναβη και τον Εύξεινο Πόντο. 

Στην εποχή των πάγων η κοίτη ακολουθούσε διαφορετική ροή από τη σημερινή και είχε εκβολές στην Αδριατική θάλασσα. Μετά από χρόνια, κυρίως εξαιτίας των κατολισθήσεων άλλαξε η κοίτη του στην σημερινή και εκβάλλει στον Δράβο, του οποίου αποτελεί παραπόταμο. 

Στην πόλη Σέστο έχει κατασκευαστεί μικρό φράγμα και τεχνητή λίμνη, η Σέστο, όπου σήραγγα διοχετεύει τα νερά του στην υδροηλεκτρική μονάδα *Versciaco* και απο εκεί στον Δράβο.

Παραπομπές
----------

* Σελίδα για τον Ρίο Σέστο (Ιταλία)|Σέστο, Επαρχία Μπολτσάνο
Ο **Σέβερν** (αγγλικά: *River Severn*, ουαλικά: *Afon Hafren*) είναι ο μακρύτερος σε μήκος ποταμός στη Μεγάλη Βρετανία, με μήκος 354 χιλιόμετρα. Επίσης είναι ο ποταμός με τη μεγαλύτερη ροή στην Αγγλία και στην Ουαλία, με μέση ροή 107 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο στο Άπερλι, Γκλόστερσαϊρ, όπου ο ποταμός εκβάλλει στο κανάλι του Μπρίστολ. Ο ποταμός πηγάζει από τα Κάμπρια Όρη, στη μέση Ουαλία, και συγκεκριμένα το Πλύνλιμον, σε υψόμετρο 610 μέτρα. Ο ποταμός διασχίζει το Σροπσάιρ, το Γουστερσάιρ και το Γκλοστερσάιρ. Οι κομητειακές πόλεις Σριούσμπερι, Γούστερ και Γκλόστερ είναι κτισμένες στις όχθες του.

Με βάση σύμβαση, ο Σέβερν συνήθως θεωρείται ότι τελειώνει, και αρχίζουν οι εκβολές του Σέβερν, μετά τη δεύτερη διάβαση του Σέβερν. Η λεκάνη απορροής του ποταμού έχει εμβαδόν 11.419 τετραγωνικά χιλιόμετρα, στα οποία δεν προσμετρώνται ούτε ο ποταμός Γιάι ούτε ο Μπρίστολ-Έιβον, οι οποίοι εκβάλλουν και οι δύο στις εκβολές του Σέβερν. Οι εκβολές στη συνέχεια καταλήγουν στο κανάλι του Μπρίστολ, τμήμα της Κελτικής Θάλασσας.

Στο Σέβερν παρατηρείται παλιρροιακό κύμα κατά τη διάρκεια της πλημμυρίδας το οποίο ανεβαίνει για αρκετά χιλιόμετρα στο ποτάμι. Στο κανάλι του Μπρίστολ η παλίρροια έχει εύρος 15 μέτρα, από τα μεγαλύτερα στον κόσμο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Frankwell Flood Alleviation Scheme, Shrewsbury» (PDF). UK Environment Agency. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2010.
2. ↑  «The River Severn Facts». BBC. Ανακτήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2006.
3. ↑  Rowbotham, Fred (1983) [1964]. *Severn Bore*. David & Charles. ISBN 0-7153-8508-9.
4. ↑  «About the Severn Estuary». UK Environment Agency. 5 Μαρτίου 2006. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Φεβρουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2010.
5. ↑  «Coast: Bristol Channel». *BBC*. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2007.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  River Severn στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 245691450
* LCCN: sh85120449
* GND: 4122022-5
* BNF: cb15500761v (data)

 |

 |
Η **Ευαγγελική Ορθόδοξη Εκκλησία** είναι Ορθόδοξο Χριστιανικό κίνημα με ρίζες στον Ευαγγελικό Προτεσταντισμό, και ιδιαίτερα στην σπουδαστική ιεραποστολική διακονία Campus Crusade for Christ.

Η Εκκλησία δημιουργήθηκε το 1979, από ένα δίκτυο κατ' οίκον συνάξεων στις Ηνωμένες Πολιτείες, που ήδη από το 1973 είχε ξεκινήσει να αναζητά την αρχαία μορφή της χριστιανικής πίστης. Το 1987, η πεποίθηση πως υπήρχε ανάγκη Αποστολικής διαδοχής, οδήγησε τα περισσότερα μέλη να ενταχθούν στην Αμερικανική αρχιεπισκοπή του Πατριαρχείου της Αντιοχείας. Τη δεκαετία του 1990, 20 ενορίες ενώθηκαν επίσης με την Αντιοχειανή αρχιεπισκοπή, ενώ κάποιες άλλες ενώθηκαν με την αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία στην Αμερική. Όσες εκκλησίες απέμειναν, εξακολουθούν μέχρι σήμερα να χρησιμοποιούν τον τίτλο της Ευαγγελικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Σήμερα, η Ευαγγελική Ορθόδοξη Εκκλησία έχει 15 κοινότητες: 5 στις Ηνωμένες Πολιτείες, 4 στην Ρουάντα, 4 στο Μπουρούντι, 1 στον Καναδά και 1 στη Σουηδία.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη σελίδα
Το **Σαν Πιέτρο ντι Καστέλλο** είναι ένα νησί στην Λιμνοθάλασσα της Βενετίας που σχηματίζει το κεντρικό τμήμα στο *"Σεστιέρι"* του Καστέλο, μία από τις έξι επαρχίες που αποτελείται η Βενετία. Το παλιότερο όνομα του ήταν *"Ολίβολο"*, συνδέεται με την πόλη της Βενετίας με δύο γέφυρες. Στο νησί υπήρχε από τον 6ο αιώνα ένα κάστρο που έδωσε το όνομα του στο νησί, τον 7ο αιώνα ήταν η έδρα του επισκόπου του Ολίβολο που μετονομάστηκε κατόπιν σε επίσκοπος του Καστέλλο. Όταν το Καστέλλο ενσωματώθηκε στο Πατριαρχείο της Βενετίας το Καστέλλο παρέμεινε η έδρα της Αρχιεπισκοπής μέχρι το 1807 με έδρα από τον 9ο αιώνα την εκκλησία του Αγίου Πέτρου. Άλλα αξιοθέατα του νησιού περιλαμβάνουν ένα ψηλό Καμπαναριό με ένα δαχτυλίδι.
Ο **Ερρίκος ΣΤ΄** ο *Νεότερος* (π. 1196 - 16 ή 26 Απριλίου 1214) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν παλατινός κόμης του Ρήνου (1212-1214).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο μόνος γιος του Ερρίκου Ε' παλατινού κόμη του Ρήνου και της Αγνής των Χοενστάουφεν, κόρης του Κορράδου παλατινού κόμη του Ρήνου. Ο πατέρας του κατείχε το 1/3 του πατρικού δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και είχε νυμφευτεί την Αγνή των Χοενστάουφεν, κόρη του Κορράδου παλατινού κόμη του Ρήνου. Όταν έπειτα από δύο έτη απεβίωσε ο Κορράδος, τον διαδέχθηκε ο Ερρίκος Ε' στην παλατινή κομητεία του Ρήνου.

Ως νεαρός ο Ερρίκος ΣΤ' μεγάλωσε στην Αυλή του Ιωάννη βασιλιά της Αγγλίας, θείου του πατέρα του. Επέστρεψε στη Γερμανία το 1211/12 και ο πατέρας του παραιτήθηκε υπέρ αυτού, έτσι ανέλαβε παλατινός κόμης του Ρήνου το 1212. Το ίδιο έτος στη συγκέντρωση της Αυλής στο Άαχεν, πήρε το μέρος του θείου του Όθωνα Δ' βασιλιά της Γερμανίας, αλλά αργότερα υποστήριξε τον αντίπαλο του θείου του, τον Φρειδερίκο Β' Χοενστάουφεν. 

Απεβίωσε άτεκνος και ετάφη στο αββαείο Σέναου, κοντά στη Χαϊδελβέργη. Τον διαδέχθηκε ο Λουδοβίκος Βίττελσμπαχ και αυτόν ο γιος του Όθων, σύζυγος της Αγνής, αδελφής του Ερρίκου ΣΤ'.

Οικογένεια
----------

Το 1212 νυμφεύτηκε τη Ματθίλδη των Ρέγκιναρ, κόρη του Ερρίκου Α΄ δούκα της Βραβάντης, αλλά δεν απέκτησε απογόνους.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 27498401
* GND: 104237465

 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Henry VI, Count Palatine of the Rhine  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ιερός Ναός Ευαγγελιστρίας Πειραιώς.
Η **Ευαγγελιστρία** είναι συνοικία του Πειραιά που βρίσκεται στους δυτικούς πρόποδες του λόφου της Καστέλλας και συνδέει το κέντρο του Πειραιά με την βιομηχανική οδό Αθηνών - Πειραιώς.

Θέση
----

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Βορειοδυτικά: Λεύκα | Βόρεια: Λεύκα | Βορειοανατολικά: Νέο Φάληρο |
| Δυτικά: Γούβα του Βάβουλα | **Ευαγγελίστρια** | Ανατολικά: Καστέλλα |
| Νοτιοδυτικά: Τερψιθέα | Νότια: Τερψιθέα | Νοτιοανατολικά: Καστέλλα |

Συνορεύει βόρεια με τη Λεύκα με όριο την Οδό Ομηρίδου Σκυλίτση, νότια με την Τερψιθέα με όριο την Οδό Ελευθερίου Βενιζέλου, ανατολικά με την Καστέλλα με όριο την Οδό Δεληγιώργη και δυτικά με την Γούβα του Βάβουλα με όριο την Οδό Κουντουριώτου, βρίσκεται μεταξύ των οδών Δεληγιώργη - Ελευθερίου Βενιζέλου - Κουντουριώτου και Ομηρίδου Σκυλίτση.

Χαρακτηριστικά
--------------

Γηροκομείο Πειραιώς
Πήρε το όνομα της από την ομώνυμη εκκλησία της Ευαγγελιστρίας που είναι το επίκεντρο της συνοικίας μαζί με το γειτονικό γηροκομείο Πειραιώς, οικοδομήθηκαν μαζί στα τέλη του 19ου αιώνα. Κεντρικοί οδικοί άξονες της συνοικίας είναι η Λεωφόρος Γρηγορίου Λαμπράκη και η οδός Τζαβέλλα που οδηγεί στον λόφο της Καστέλλας, στην διασταύρωση τους βρίσκεται η εκκλησία και το γηροκομείο.

Ιστορία
-------

Στην περιοχή υπήρχαν ερείπια των Μακρών Τειχών από τα αρχαία χρόνια, η συνοικία κατοικήθηκε μετά το 1890 από Κρητικούς που έφυγαν από την πατρίδα τους μετά την Κρητική επανάσταση παράλληλα με την γειτονική Καστέλλα. Το πρώτο κτίριο που οικοδομήθηκε ήταν το Γηροκομείο Πειραιώς το 1891, με δωρεά του δημάρχου Τρύφωνα Μουτζόπουλου, ενώ στη συνέχεια οικοδομήθηκε η εκκλησία της Ευαγγελιστρίας δίπλα από το γηροκομείο με υλικά από τον μικρό ναό δίπλα από το Τζάνειο νοσοκομείο. Γύρω από την εκκλησία στη συνέχεια δημιουργήθηκε σύντομα ο οικισμός της Ευαγγελιστρίας από μεγάλα νεοκλασικά κτίρια, πολλά από τα οποία υπάρχουν και σήμερα, με υλικά που χρησιμοποιήθηκαν από τα ερείπια των Μακρών Τειχών. Σήμερα βρίσκεται πολύ κοντά στο κέντρο του Πειραιά, σε κομβικό σημείο με μεγάλη εμπορική κίνηση γύρω από την Λεωφόρο Λαμπράκη, ενώ στα βόρεια λίγο πριν την διασταύρωση με τις γραμμές του Ηλεκτρικού βρίσκεται η Νομαρχία και η Πολεοδομία Πειραιώς.

Πηγές
-----

* Μεγάλο Πειραϊκό Λεύκωμα, Χρήστου Πατραγά, Εκδόσεις Μυτιληναίος, Πειραιάς, 2004

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Ευαγγελίστρια Πειραιώς
Οδηγός Πόλης Πειραιά

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Συνοικίες και περιοχές του Δήμου Πειραιώς |
| --- |
|  |
| 
* Αγιά Σοφιά (Μανιάτικα)
* Άγιος Βασίλειος
* Άγιος Νείλος
* Βούρλα
* Βρυώνη
* Βώκος
* Γούβα του Βάβουλα
* Δημοτική αγορά
* Ευαγγελίστρια
* Ζέα (Πασαλιμάνι)
* Ηλεκτρικός (Λεμονάδικα)
* Καμίνια
* Καλλίπολη
* Καρβουνιάρικα
* Κοπή
* Καστέλλα
* Λεύκα
* Μικρολίμανο
* Νέο Φάληρο
* Ξαβέρη
* Παλαιά Κοκκινιά
* Παλιατζήδικα
* Παπαστράτος
* Πειραϊκή
* Πηγάδα
* Καστέλλα (Προφ. Ηλίας)
* Ταμπούρια
* Τερψιθέα
* Τρούμπα
* Υδραίικα
* Φρεαττύδα
* Χατζηκυριάκειο
* Ψυττάλεια
 |

 |
Ο **Ερρίκος ντελ Βάστο**, ιταλ. Enrico fel Vasto (απεβ. πριν το 1141) από τον Οίκο των Αλεράμιτσι-ντελ Βάστο ήταν κύριος τού Πατερνό & της Μπούτερα. Έγινε ο ιδρυτής τού κλάδου των Ματσανίνο. Ως αδελφός της Αδελαΐδας, πρότεινε στον σύζυγό της Ρογήρο Β΄ κόμη της Σικελίας να στεφθεί βασιλιάς της.

Ο θυρεός των ντελ Βάστο

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Μαμφρέδου μαργράβου της Δυτικής Λιγουρίας. Ο πάππος τού Μαμφρέδου, ο Ανσέλμο Β΄, ήταν εγγονός τού Αλεράμο, ιδρυτή τού Οίκου. Αδέλφια του ήταν ο Βονιφάτιος μάργραβος της Δυτικής Λιγουρίας και η Αδελαΐδα, σύζυγος πρώτα τού Ρογήρου Α΄ της Σικελίας και μετά τού Βονιφάτιου Α΄ της Ιερουσαλήμ. Ο Βονιφάτιος ίδρυσε τον κλάδο των μαρκησίων τού Σαλούτσο, ενώ άλλοι αδελφοί τους κλάδους Μπούσκα, Λάντσια, Σαβά και Σαβόνα.

Έλαβε το Πατερνό και την Μπούτερα στη Σικελία από τον Ρογήρο Α΄ ή από την Αδελαΐδα κατά την αντιβασιλεία της μετά το 1101. Εθεωρείτο ο κόμης των Λομβαρδών στη Σικελία και τού κλάδου των Αλεράμιτσι στη νήσο αυτή. Ο ανιψιός του Ρογήρος Β΄ της Σικελίας ονόμασε έναν γιο του Ερρίκο. Ήταν ο ιδρυτής τού κλάδου των Ματσανίνο.

Σύμφωνα με τον Αλέξανδρο τού Τελέζε, ήταν ιδέα τού Ερρίκου ο Ρογήρος Β΄, που τότε ήταν κυρίαρχος της Ν. Ιταλίας, από κόμης της Σικελίας, να λάβει τον τίτλο τού βασιλιά της και να εγκατασταθεί στο Παλέρμο, όπου υποτίθεται, ότι είχαν κυβερνήσει από εκεί οι βασιλείς της Σικελίας. Πράγματι ο Ρογήρος Β΄ στέφθηκε το 1130 σύμφωνα με την πρόταση αυτή.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύθηκε τη Φλαντρίνα, κόρη τού Ρογήρου Α΄ κόμη της Σικελίας από τη 2η σύζυγό του Ερεμβούργα του Μορταίν.

Πηγές
-----

* Carlo Alberto Garufi, Gli Aleramici e i Normanni in Sicilia e nelle Puglie, in Centenario della nascita di Michele Amari, I, Palermo 1910
* Pasquale Hamel, Adelaide del Vasto, Regina di Gerusalemme. Palermo: Sellerio Editore, 1997.
Ο **Θεόδωρος Παντέχνης** ήταν σημαντικός Βυζαντινός αξιωματούχος, ο οποίος έδρασε κατά την διάρκεια της βασιλείας του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού (1143-1180) και της αντιβασιλείας του Αλεξίου Β΄ Κομνηνού (1180-82).

Ο Παντέχνης κατείχε το αξίωμα του *επί των οικειακών*, δηλαδή ήταν επικεφαλής του κύριου φορολογικού τμήματος της κυβερνήσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, αδιαλείπτως από το 1148 έως το 1182. Κατά την ίδια περίοδο κατείχε σειρά υψηλών δικαστικών αξιωμάτων, ξεκινώντας από *κοιαίστωρ* το 1164, προβιβαζόμενος σε *δικαιοδότη* προς το 1166, και, τέλος, καταλήγοντας ως Έπαρχος της Κωνσταντινούπολης το 1182.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Magdalino 1993, σελ. 260.

Πηγές
-----

* Magdalino, Paul (1993). *The Empire of Manuel I Komnenos, 1143–1180*. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-52653-1.
Το **Σεβεντίν Σέβεντι** (αγγλικά: Seventeen Seventy), επίσης γράφεται και **1770**, είναι πόλη στην περιοχή Γκλάντστοουν του Κουίνσλαντ στην Αυστραλία, που χτίστηκε στην τοποθεσία της δεύτερης αποβίβασης στην Αυστραλία από τον Τζέιμς Κουκ και το πλήρωμα HM Bark Endeavour τον Μάιο του 1770 (Η πρώτη αποβίβαση του Κουκ σε αυτό που τώρα είναι η πολιτεία του Κουίνσλαντ). Αρχικά γνωστό ως **Ράουντ Χιλ** (Round Hill) - από τον ορμίσκο στον οποίο βρίσκεται - το όνομα άλλαξε στις 24 Ιουνίου 1936 μετά την επιθεώρηση της κατανομής των πόλεων το 1935 για να αναγνωριστεί η ιστορική σημασία της πόλης. Η κοινότητα του Σεβεντίν Σέβεντι πραγματοποιεί την αναπαράσταση αυτής της ιστορικής αποβίβασης κάθε χρόνο ως μέρος του Φεστιβάλ του 1770 που πραγματοποιείται τον Μάιο.

Επίσημη ονομασία
----------------

Παρόλο που η πόλη αναφέρεται τοπικά ως *1770* με αριθμούς, το επίσημο όνομα της πόλης είναι με λέξεις *Seventeen Seventy*, καθώς είναι κανόνας της ονομασίας τόπων του Κουίνσλαντ το να συλλαβίζονται οι αριθμοί.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  quickstats.censusdata.abs.gov.au/census\_services/getproduct/census/2016/quickstat/SSC32565.
2. ↑  «Seventeen Seventy». SAL32540. Ανακτήθηκε στις 28  Ιουνίου 2022.
3. ↑  «Earthly Paradise of Miriam Vale». *The Queenslander* (Queensland, Australia): σελ. 42. 12 November 1936.. Ανακτήθηκε στις 14 August 2018.
4. ↑  The 1770 Festival Αρχειοθετήθηκε 3 May 2013 στο Wayback Machine.. Lets Connect. Retrieved 12 May 2014.
5. ↑  «How places are named». Queensland Government. Ανακτήθηκε στις 28 Μαΐου 2016.
Ο **Θεόδωρος Πατρώνης** είναι παλαίμαχος Έλληνας ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής.

Γεννήθηκε το 1962 στην Πάτρα και κατάγεται από ποδοσφαιρική οικογένεια, αφού ο πατέρας του Τίμος, ο θείος του Νίκος και ο αδελφός του Νίκος υπήρξαν επίσης ποδοσφαιριστές στην Παναχαϊκή, ενώ ο παππούς του ήταν για πολλά χρόνια φροντιστής του γηπέδου της Παναχαϊκής. Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο από την Παναχαϊκή και το 1978 έκανε το ντεμπούτο του στην Α΄ Εθνική σε αγώνα εναντίον της ΑΕΚ. Το 1987 παίρνει μεταγραφή για τον Εθνικό Πειραιώς και στη συνέχεια φόρεσε τη φανέλα των Α.Ο. Κέρκυρας, Α.Ε. Μεσολογγίου, Α.Π.Σ. Πάτραι και Εθνικού Πατρών, ολοκληρώνοντας την καριέρα του τον Μάιο του 1998, με την Αχαϊκή.

Έγινε διεθνής με τις εθνικές της Παίδων, Νέων, Ελπίδων. Επίσης, το 1983 έπαιξε στην ολυμπιακή ομάδα.

Σήμερα είναι προπονητής και έχει καθίσει στον πάγκο πολλών ομάδων τοπικού ποδοσφαίρου και εθνικών κατηγοριών , **Ηρακλής Λεύκας**, Αχαική, Πατραϊκός, Αροη F.C.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* sport fm patras
* Αχαιοί 3, σύνδεσμος φιλάθλων Παναχαικής
Έργο του Μάρτιν βαν Μαέλε *Francion 15*
Η **σεξουαλική διέγερση** ή **ερωτική διέγερση** είναι η διέγερση της σεξουαλικής επιθυμίας, κατά τη διάρκεια ή εν αναμονή της σεξουαλικής δραστηριότητας. Μια σειρά φυσιολογικών αποκρίσεων εμφανίζονται στο σώμα και το μυαλό ως προετοιμασία για σεξουαλική επαφή και συνεχίζονται κατά τη διάρκεια αυτής. Οι αντιδράσεις των γεννητικών οργάνων δεν είναι οι μόνες αλλαγές αλλά είναι αισθητές και απαραίτητες για συναινετική και άνετη σεξουαλική επαφή. Η ανδρική διέγερση θα οδηγήσει σε στύση και στη γυναικεία διέγερση η ανταπόκριση του σώματος προκαλεί τους σεξουαλικούς ιστούς όπως τις θηλές, το αιδοίο, την κλειτορίδα, τα κολπικά τοιχώματα και την κολπική λίπανση. Τα νοητικά ερεθίσματα και τα φυσικά ερεθίσματα, όπως η αφή και η εσωτερική διακύμανση των ορμονών, μπορούν να επηρεάσουν τη σεξουαλική διέγερση.

Η σεξουαλική διέγερση έχει διάφορα στάδια και μπορεί να μην οδηγήσει σε πραγματική σεξουαλική δραστηριότητα, πέρα ​​από μια ψυχική διέγερση και τις φυσιολογικές αλλαγές που την συνοδεύουν. Δεδομένης της επαρκούς σεξουαλικής διέγερσης, η σεξουαλική διέγερση στους ανθρώπους φτάνει στο αποκορύφωμά της κατά τη διάρκεια του οργασμού. Μπορεί επίσης να επιδιωχθεί, ακόμη και αν δεν υπάρξει οργασμός.
Η **Θέκλα των Φρυγών** (822/23–μετά το 867) ήταν πριγκίπισσα της Φρυγικής Δυναστείας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Ζωή
---

Ήταν προφανώς η μεγαλύτερη κόρη του αυτοκράτορα Θεόφιλου και της συζύγου του Θεοδώρας. Είχε τέσσερις αδερφές (την Άννα, την Αναστασία, την Πουλχερία και τη Μαρία) και δύο αδερφούς, τον Κωνσταντίνο και τον Μιχαήλ Γ΄. Το 842, που πέθανε ο Θεόφιλος, ακολούθησε τη μητέρα της ως αντιβασίλισσα (Αυγούστα) και εμφανίστηκε ως τέτοια στα νομίσματα με τον μικρότερο αδελφό της. Ωστόσο, η κυβέρνηση ήταν πραγματικά στα χέρια του ευνούχου Θεόκτιστου. Υπάρχουν διάφοροι λογαριασμοί της μοίρας της Θέκλας μετά την πτώση της μητέρας της στα τέλη του 855 ή στις αρχές του 856, αλλά το 858 η Θέκλα και οι αδελφές της Άννα, Αναστασία και Πουλχερία (η Μαρία είχε ήδη πεθάνει το 840) πρέπει να εισήλθαν σε μοναστήρι στην Κωνσταντινούπολη. Η Θέκλα λέγεται ότι ζούσε εκεί την εποχή του φόνου του αδελφού της από τον διάδοχό του Βασίλειου Α΄ το 867, με μερικές πηγές που δηλώνουν ότι ο Βασίλειος ήταν ο εραστής της Θέκλας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ralph-Johannes Lilie, Claudia Ludwig, Thomas Pratsch, Ilse Rochow, Beate Zielke: Prosopographie der mittelbyzantinischen Zeit. 1. Abteilung: (641−867). Band 4: Platon (#6266) – Theophylaktos (#8345). De Gruyter, Berlin 2001, ISBN 3-11-016674-7, S. 332–335 Nr. 7261.
2. ↑  Georg Ostrogorsky: Byzantinische Geschichte 324–1453. 2. Auflage. Verlag C. H. Beck, München 2006 (unveränderter Nachdruck der Sonderausgabe von 1965), ISBN 3-406-39759-X, S. 183.
3. ↑  Warren Treadgold: A History of the Byzantine State and Society. Stanford University Press, Stanford CA 1997, ISBN 0-8047-2630-2, S. 453.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Thekla, daughter of Theophilos  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Θεόδωρος**, ιταλ. Theodoro Palaiologo di Montferrato (1425 - 1484) από τον Οίκο των Παλαιολόγων ήταν Ρωμαιο-καθολικός καρδινάλιος και επίσκοπος.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο τέταρτος γιος του Ιωάννη-Ιακώβου μαρκησίου του Μομφερράτου και της Ιωάννας, κόρης του Αμεδαίου Ζ΄ κόμη της Σαβοΐας. Αδελφός της ήταν ο Αμεδαίος Η΄ δούκας της Σαβοΐας και αντίπαπας ως Φήλιξ Ε΄.

Στην αρχή της σταδιοδρομίας του, ήταν αποστολικός αρχιγραμματέας και υπηρέτησε ως πρύτανης του Συλλόγου του καθεδρικού στης Σάντα Μαρία ντι Σαλούτσο στο Σαλούτσο. Με τη σύσταση του Ιακώβου Β΄ της Κύπρου, συζύγου της αδελφής του Αμεδαίας, ο πάπας Παύλος Β΄ τον έκανε καρδινάλιο-διάκονο στη συνεδρίαση της 18ης Σεπτεμβρίου 1467. Ο Θεόδωρος έφθασε στη Ρώμη στις 21 Απριλίου 1468 και παρέλαβε τον ερυθρό πίλο σε δημόσια συνεδρίαση. Στις 27 Απριλίου ανέλαβε διάκονος του σαν Τεόντορο. Άφησε τη Ρώμη στις 1 Μαΐου 1470. Επέστρεψε στη Ρώμη για να συμμετάσχει στον Σύλλογο των Καρδιναλίων (Conclavium) το 1471, που εξέλεξε νέον πάπα τον Σίξτο Δ΄. Το 1475 εξελέγη επίσκοπος του Καζάλε και ακολούθως διατήρησε το αξίωμά του ως το 1491. 

Μοίρασε τα τελευταία έτη του μεταξύ της Ρώμης, του Πεδεμοντίου και της Λομβαρδίας. Έπειτα από ένα τραύμα, μολύνθηκε και απεβίωσε στο Άστι στις 24 Ιανουαρίου 1481. Τάφηκε στην εκκλησία του αββαείου του Λουτσέντιο.

Πηγές
-----

* Miranda, Salvador. "PALEOLOGO DI MONTFERRATO, Teodoro (1425-1484)". The Cardinals of the Holy Roman Church. Florida International University. OCLC 53276621.
* Cheney, David M. "Teodoro Cardinal Paleologo di Montferrato". Catholic-Hierarchy.org. Retrieved February 14, 2019. [self-published]

Αναφορές
--------

1. ↑  webdept.fiu.edu/~mirandas/bios1467.htm#Paleologo.
2. ↑  «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. paldmon. Ανακτήθηκε στις 17  Οκτωβρίου 2020.
3. ↑  «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. paldmon. Ανακτήθηκε στις 4  Φεβρουαρίου 2021.
Σύνοψη των σωματιδίων και των δυνάμεων της σωματιδιακής φυσικής
Το καθιερωμένο μοντέλο της σωματιδιακής φυσικής περιγράφει την ηλεκτρομαγνητική και την ασθενή αλληλεπίδραση ως δύο διαφορετικές εκφάνσεις μίας και μοναδικής ηλεκτροασθενούς αλληλεπίδρασης, η θεωρία της οποίας αναπτύχθηκε το 1968 από τους Σέλντον Γλάσοου , Άμπντους Σαλάμ και Στίβεν Γουάινμπεργκ. Για την εργασία τους αυτή, οι τρεις φυσικοί πήραν το βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1970.

Σύμφωνα με την ηλεκτροασθενή θεωρία, σε πολύ υψηλές ενέργειες, το σύμπαν έχει τέσσερα ταυτόσημα άμαζα μποζόνια βαθμίδας παρόμοια με το φωτόνιο, καθώς και ένα βαθμωτό πεδίο Χιγκς. Βέβαια, σε χαμηλές ενέργειες η συμμετρία του πεδίου Χιγκς σπάει αυθόρμητα από τον μηχανισμό Χιγκς. Αυτό το σπάσιμο της συμμετρίας παράγει τρία άμαζα μποζόνια τα οποία καταναλώνονται από τρία πεδία, δίνοντάς τους μάζα. Αυτά τα τρία πεδία μετατρέπονται στα W και Ζ μποζόνια της ασθενούς αλληλεπίδρασης, ενώ το τέταρτο πεδίο παραμένει άμαζο και είναι το γνωστό φωτόνιο του ηλεκτρομαγνητισμού.

Αν και αυτή η θεωρία πέτυχε μια σειρά από εντυπωσιακές προβλέψεις, συμπεριλαμβανομένης και της πρόβλεψης της μάζας του Ζ μποζονίου πριν την ανακάλυψή του, το μποζόνιο Χιγκς δεν έχει παρατηρηθεί ποτέ. Η παραγωγή μποζονίων Χιγκς είναι ένας σημαντικός στόχος τους Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων (LHC) που λειτουργεί στο CERN. Στις 4 Ιουλίου του 2012 ανακοινώθηκε από τους επιστήμονες του CERN η ανακάλυψη ενός νέου σωματιδίου, που πιθανότατα είναι το μποζόνιο Χιγκς. Στις 14 Μαρτίου 2013 επιβεβαιώθηκε ότι το νέο σωματίδιο είναι το μποζόνιο Χιγκς. Μένει να φανεί αν θα επαληθεύει το καθιερωμένο μοντέλο ή αν θα το ανατρέψει ως ένα βαθμό.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85042469
* GND: 4151966-8
* BNF: cb11976456g (data)
* NKC: ph215905

 |

 |
Ο **Γιάννης Βέλλας** (1909–1999) ήταν Έλληνας συνθέτης.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1909 στην Αθήνα. Όταν ήταν μικρός εργάστηκε ως ξυλουργός και περιπτεράς. Άρχισε να ασχολείται με την μουσική την δεκαετία του 1930, όταν σχημάτισε μουσικά σύνολα με άλλους μουσικούς της εποχής, τραγουδώντας στο μαγαζί *Μάντρα* του Αττίκ, στην θέση του συγκροτήματος του Κώστα Μπέζου. Συνέθεσε το πρώτο του τραγούδι το 1936, το οποίο είχε τίτλο *Κάποτε κλάψαμε κι οι δυο*. Το τραγούδι ερμήνευσε η Αγγελική Λυκιαρδοπούλου, ενώ τους στίχους έγραψε ο Κώστας Κοφινιώτης.

Ήταν αυτοδίδακτος μουσικός, και σπούδασε μουσική για πρώτη φορά όταν άρχισε να ασχολείται επαγγελματικά με αυτήν, έχοντας ως δάσκαλο τον Μιχάλη Βούρτση. Ωστόσο, ο ίδιος δεν είχε την κατάρτιση ώστε να ενορχηστρώνει μόνος του τα μουσικά κομμάτια και για αυτό συνεργάστηκε με τον Γεώργιο Βιτάλη.

Έγραψε μουσική για πολλές κινηματογραφικές ταινίες του 20ού αιώνα, αλλά και θεατρικές επιθεωρήσεις και βαριετέ. Παράλληλα είχε ανοίξει και λειτουργήσει μουσική σχολή με τον Θεόδωρο Δερβενιώτη, ενώ διηύθυνε ορχήστρες νυχτερινών κέντρων σε Ελλάδα και άλλες χώρες.

Σημαντική στιγμή στην σταδιοδρομία του ήταν η σύνθεση του πρώτου ύμνου του Παναθηναϊκού, την δεκαετία του 1940. Είχε τίτλο *Προχωρείτε προς τη νίκη* και οι στίχοι ήταν του Κώστα Κοφινιώτη. Οι δυο τους ήταν φανατικοί οπαδοί του Παναθηναϊκού και έγραψαν ένα ακόμη τραγούδι για την ομάδα με τίτλο *Λεβέντες του Παναθηναϊκού* στις αρχές της δεκαετίας του 1960.

Αρχικά, είχε νυμφευτεί την τραγουδίστρια Καίτη Μπελίντα, ενώ από το 1975 ήταν νυμφευμένος με την Άντζελα του συγκροτήματος *Θηλυκά Μπουζούκια*. Πέθανε στην Αθήνα στις 26 Δεκεμβρίου 1999.

Σημαντικά έργα
--------------

* *Γύρισε, σε περιμένω γύρισε* με τη Στέλλα Γκρέκα και τον Νίκο Γούναρη.
* *Ένα μπουκέτο μενεξέδες* με τον Φώτη Πολυμέρη.
* *Γιατί να ζούμε χωρισμένοι* με την Ελίζα Μαρέλλι.
* *Καλύτερα ο θάνατος παρά ο χωρισμός* με τη Μαριάνα Χατζοπούλου.
* *Ήρθες αργά στο δρόμο της ζωής μου* με την Κάκια Μένδρη.
* *Είμαι ερωτευμένος με τα μάτια σου*, το οποίο τραγούδησε αρχικά η Χρυσούλα Στίνη και την δεκαετία του 1990 η Ελευθερία Αρβανιτάκη.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  «Γιάννης Βέλλας». *www.sansimera.gr*. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Γιάννης Βέλλας στον *Πανδέκτη*, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.
* Αφιέρωμα του Γιάννη Παπαστεφάνου στην ραδιοφωνική εκπομπή *Ράδιο Νοσταλγία*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 317133802
* **ΕΒΕ**: 211366
* LCCN: n2008053534
* MusicBrainz: fd75f308-c7dc-4166-bba5-fbc7cd6368bb

 |

 |
To ***Voulez-vous danser avec moi ?*** *(Θέλετε να χορέψετε μαζί μου;)* είναι μια κωμωδία μυστηρίου Γαλλικής παραγωγής του 1959 σε σκηνοθεσία Μισέλ Μπουαρόν με πρωταγωνιστές τους Μπριζίτ Μπαρντό και Ανρί Βιντάλ. Η ταινία είναι βασισμένη στο μυθιστόρημα *The Blonde Died Dancing* του Κέλεϊ Ρους (λογοτεχνικό ψευδώνυμο των Γουίλιαμ & Όντρεϊ Ρους).

Περίληψη
--------

Ο Ερβέ Νταντιέ είναι ένας γοητευτικός οδοντίατρος παντρεμένος με την όμορφη Βιρζινί, κόρη βιομηχάνου. Μετά από ένα καυγά του ζευγαριού ο Ερβέ θα βρεθεί σε ένα μπαρ όπου θα γνωριστεί με την σαγηνευτική Ανίτα. Λίγο αργότερα θα βρεθεί στο σπίτι της όπου θα φωτογραφηθεί από το συνεργό της σε τρυφερές περιπτύξεις. Η παγίδα έχει στηθεί και ο εκβιασμός ξεκινάει την επομένη. Λίγο μετά η Ανίτα θα βρεθεί νεκρή και οι υποψίες πέφτουν στον Ερβέ. Η Βιρζινί πεπεισμένη για την αθωότητα του θα χρησιμοποιήσει κάθε μέσο για να τον ξεμπλέξει...

Παραγωγή
--------

Η ταινία γυρίστηκε στα *Studios de La Victorine*, στη Νίκαια της Γαλλίας μεταξύ 9 Ιουλίου και 2 Οκτωβρίου του 1959 και βγήκε στις Γαλλικές αίθουσες στις 18 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους. Είναι γυρισμένη σε 35άρι έγχρωμο φιλμ με μονοφωνικό ήχο. Η ταινία σημαδεύτηκε από δύο θανάτους, του πρωταγωνιστή Ανρί Βιντάλ μόλις 8 μέρες πριν βγει το φιλμ στις αίθουσες και της αρχικής επιλογής για το ρόλο της Ανίτα, Σύλβια Λόπεζ, η οποία αρρώστησε από λευχαιμία λίγο μετά την έναρξη των γυρισμάτων (αντικαταστάθηκε στη συνέχεια από την Ντον Άνταμς) και απεβίωσε λίγους μήνες αργότερα. Δευτερεύοντες ρόλους στην ταινία ερμηνεύουν ο τραγουδοποιός, μετέπειτα εραστής της Μπριζίτ Μπαρντό, Σερζ Γκενσμπούργκ και ο διάσημος συνθέτης, στιχουργός και κιθαρίστας Ντάριο Μορένο.

Μουσική επένδυση
----------------

Η μουσική της ταινίας που κυκλοφόρησε το 1959 από την Philips περιλαμβάνει τα ακόλουθα κομμάτια 

1. *Thème du générique* (01:35)
2. *La licorne* (02:03)
3. *Janick and Jo* (01:55)
4. *Cha cha cha flores* (03:35)
5. *Tension mambo* (02:38)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Internet Movies Database

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
 |

 |
| Ηλεκτρομαγνητισμός |
| --- |
| \Phi\_B = \oint\_S \mathbf{B} \cdot \mathrm{d}\mathbf{A} = 0 |
| Ηλεκτρισμός · Μαγνητισμός |
| Ηλεκτροστατική
* Ηλεκτρικό φορτίο
* Νόμος του Κουλόμπ
* Νόμος του Κουλόμπ
* Ηλεκτρικό πεδίο
* Ηλεκτρική ροή
* Νόμος του Γκάους
* Ηλεκτρικό δυναμικό
* Ηλεκτρική διπολική ροπή
 |
| Μαγνητοστατική
* Νόμος του Αμπέρ
* Μαγνητικό πεδίο
* Μαγνητική ροή
* Νόμος των Μπιό-Σαβάρ
 |
| Ηλεκτροδυναμική
* Ηλεκτρικό ρεύμα
* Νόμος της δύναμης Λόρεντζ
* Ηλεκτρεγερτική δύναμη
* Ηλεκτρομαγνητική επαγωγή
* Ρεύμα μετατόπισης
* Εξισώσεις Μάξγουελ
* Ηλεκτρομαγνητικό πεδίο
* Ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία
 |
| Ηλεκτρικά Κυκλώματα
* Ηλεκτρική αγωγιμότητα
* Ηλεκτρική αντίσταση
* Χωρητικότητα
* Αυτεπαγωγή
* Εμπέδηση
 |
| * π
* σ
* ε
 |

Στη φυσική, η **ηλεκτρική διπολική ροπή** αποτελεί ένα μέτρο της πόλωσης ενός συστήματος ηλεκτρικών φορτίων. Ορίζουμε την ηλεκτρική διπολική ροπή **p** που έχει φορτία +q και -q ως

{\displaystyle \mathbf {p} =q\,\mathbf {r} .}
όπου με **r** συμβολίζουμε το διάνυσμα από το αρνητικό στο θετικό φορτίο. Από τη στιγμή που το **r** είναι διάνυσμα με συγκεκριμένη διεύθυνση, το ίδιο ισχύει και για την **p**.

Επειδή συχνά είναι βολικό να μπορούμε να αντιμετωπίζουμε πολύπλοκες κατανομές ηλεκτρικών φορτίων στο κατά πόσο η συμπεριφορά τους μοιάζει με εκείνη ενός διπόλου, γενικεύουμε τους ορισμούς μας ως εξής: σε περιπτώσεις όπου κάποιος θέλει να βρει την ηλεκτρική διπολική ροπή μιας κατανομής Ν διακριτών φορτίων, η διπολική ροπή ορίζεται ως

{\displaystyle \mathbf {p} =\sum \_{i=1}^{N}\,q\_{i}\,\mathbf {r} \_{i}.}
όπου το κάθε {\displaystyle \mathbf {r} \_{i}} είναι ένα διάνυσμα από κάποια σταθερή αρχή αξόνων στο αντίστοιχο {\displaystyle q\_{i}}, με μέτρο ίσο με το φορτίο του {\displaystyle q\_{i}}. Το παραπάνω άθροισμα μπορεί να μετατραπεί σε ολοκλήρωμα στην περίπτωση μιας συνεχούς κατανομής φορτίων:

{\displaystyle \mathbf {p} =\int \rho (\mathbf {r'} )\,\mathbf {r'} \ d\tau '}
Η διπολική ροπή χρησιμοποιείται συχνά σε συστήματα με ουδέτερο συνολικό φορτίο. Για παράδειγμα, ένα ζευγάρι αντίθετων φορτίων, ή ένας ουδέτερος αγωγός σε ομογενές ηλεκτρικό πεδίο. Για τέτοια συστήματα, η τιμή της ηλεκτρικής διπολικής ροπής είναι ανεξάρτητη από την αρχή του συστήματος αξόνων. Για μη ουδέτερα συστήματα, εμφανίζεται μια εξάρτηση από την επιλογή της αρχής των αξόνων. Για να ανακτηθεί η χρησιμότητα της ηλεκτρικής διπολικής ροπής στον υπολογισμό διάφορων ποσοτήτων, η αρχή των αξόνων λαμβάνεται συχνά ως το κέντρο του απόλυτου φορτίου, {\displaystyle {\vec {R}}}, του συστήματος, που ορίζεται όπως το κέντρο μαζας και είναι, για αρκετά συστήματα, το ίδιο.

{\displaystyle {\vec {R}}={\frac {1}{Q}}\sum \_{i}\left|q\_{i}\right\vert {\vec {x}}\_{i},Q=\sum \_{i}\left|q\_{i}\right\vert }
Το {\displaystyle \mathbf {r} \_{i}} για τη διακριτή περίπτωση, ή το {\displaystyle \mathbf {r'} } για τη συνεχή, λαμβάνονται τότε σε σχέση με την αρχή των αξόνων που ορίζεται από το {\displaystyle {\vec {R}}}.

Δείτε επίσης
------------

* Μαγνητική διπολική ροπή
* Ηλεκτρική διπολική ροπή του ηλεκτρονίου

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ηλεκτρική διπολική ροπή (Αγγλικά)
Ο **Γιάννης Γαλάτης** είναι σχεδιαστής μόδας.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1946 και είναι γιoς του Παναγιώτη Γαλάτη. Κατάγεται από την παλιά αριστοκρατική οικογένεια Γαλάτη της Ιθάκης, η οποία εμφανίστηκε για πρώτη φορά στα 1300 επί Τόκων, όταν και της παραχωρήθηκαν προνόμια. Πολύ πιθανόν μάλιστα να συγγένευε και με αυτής της οικογένειας Καποδίστρια. Ο προ-προπάππος του ήταν α΄ ξάδερφος του Φιλικού Νικολάου Γαλάτη και του δημάρχου Αθηναίων Κωνσταντίνου Γαλάτη.

Τη δεκαετία του ΄60 άρχισε να κάνει τα πρώτα του βήματα στον χώρο της μόδας. Με τη βοήθεια της Έφης και του Στάθη Παντελάκη άνοιξε βιοτεχνία, η οποία σύντομα άρχισε να δραστηροποιείται εκτός από την Ελλάδα και την Κύπρο και στη Γαλλία, ΗΠΑ, Γερμανία κ.α. Ο Γαλάτης αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα, ειδικότερα τη δεκαετία του ΄70, ονόματα της εποχής του στον ελληνικό χώρο.

Έχει παντρευτεί τρεις φορές και έχει αποκτήσει δύο παιδιά: τον Αίολο και την Κατερίνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ελευθέριος Μωραϊτίνης Πατριαρχέας, *Νικόλαος Γαλάτης ο Φιλικός*, σελ.25, εκδόσεις Κέδρος
2. ↑  Tο χθες και το σήμερα της ελληνικής μόδας[*νεκρός σύνδεσμος*], άρθρο της εφημερίδας Καθημερινή
Οι **Ηλείοι** ήταν αρχαίο ελληνικό φύλο, εγκατεστημένο στην δυτική Πελοπόννησο στην περιοχή που αργότερα ονομάστηκε Ηλεία. Οι Ηλείοι προερχόμενοι από την περιοχή της Αιτωλίας, αποτέλεσαν συμμάχους των Δωριέων κατά την εκστρατεία των τελευταίων στην Πελοπόννησο. Εκμεταλευόμενοι την εκστρατεία αυτή κατέλαβαν για λογαριασμός τους την Ηλεία και υπέταξαν τις παλαιότερες φυλές, τους Επειούς στην βόρεια Ηλεία και τους Καύκωνες και Μινύες στην νοτιότερη που πήρε το όνομα Τριφυλία, λόγω της εγκατάστασης στην περιοχή τριών φύλων. Οι Ηλείοι χωρίστηκαν σε τρία κράτη, την Κοίλη Ηλεία ή Ήλιδα, την Πισάτιδα και την Τριφυλία.

Ιστορία
-------

Σύμφωνα με την μυθολογία ο πρώτος βασιλιάς των Ηλείων, ο οποίος κατέλαβε την περιοχή που πήρε το όνομά τους, ονομαζόταν Όξυλος. Αυτός προερχόταν από την Αιτωλία, γεγονός που μαρτυρά την Αιτωλική καταγωγή των Ηλείων. Σε αυτόν αποδίδεται η ίδρυση των Ολυμπιακών Αγώνων. Σημαντικοί βασιλείς των Ηλείων ήταν ο Πέλοπας, ο Οινόμαος, ο Λάιας και ο Ίφιτος. Σπουδαιότερη πόλη των Ηλείων ήταν η Ολυμπία και ο έλεγχος της πόλης προκάλεσε μεγάλες διαμάχες ανάμεσα στα δύο ισχυρά κράτη των Ηλείων, την Ήλιδα και την Πισάτιδα. Η Πίσα είχε αρχικά τον έλεγχο των αγώνων καθώς η πόλη βρισκόταν μέσα στην επικράτειά της. Ο ανταγωνισμός ανάμεσα στις δύο πόλεις για τον έλεγχο των Αγώνων οδήγησε σε πόλεμο ανάμεσά τους που κράτησε από το 588 έως το 580 π.Χ. και είχε ως αποτέλεσμα την επικράτηση της Ήλιδας. Σε νέο πόλεμο που ξέσπασε στα μέσα του 5ου αιώνα π.Χ. η Ήλιδα επικράτησε ξανά και κατέστρεψε την Πίσα (464 π.Χ.).

Αποικίες των Ηλείων
-------------------

Οι Ηλείοι από την περιοχή της Πίσας, ίδρυσαν κατά την διάρκεια του όγδοου αιώνα, αποικίες στην περιοχή της Θεσπρωτίας, στην κοιλάδα του Αχέρωντα. Οι τέσσερις πόλεις που ίδρυσαν οι Ηλείοι στην περιοχή ήταν η Πανδοσία, το Βουχέτιο, οι Βατίαι, και η Ελάτρεια (ή Ελάτρια). Το αποικιακό κράτος των Ηλείων στην περιοχή συγκρούστηκε με τους Θεσπρωτούς γειτονές του και τελικά καταλήθηκε τον 4ο αιώνα π.Χ.

Στατήρας της Ολυμπίας της 107ης (352 π.Χ.) διοργάνωσης των αρχαίων ολυμπιακών αγώνων. Απεικόνιση του Δία και αετού, επιγραφή *FΑΛΕΙΩΝ* (Ηλείων, F = δίγαμμα)

Σημαντικοί Ηλείοι
-----------------

* Αλεξίνος, φιλόσοφος της Μεγαρικής σχολής
* Ιππίας, φιλόσοφος σύγχρονος του Σωκράτη
* Φαίδων, φιλόσοφος της Ελεατικής σχολής
* Πύρρων, φιλόσοφος της σχολής του Σκεπτικισμού

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ιστορία του ελληνικού έθνους, εκδοτική Αθηνών, τόμος Β, σελ 18
Η **Ζάλδαπα** ή **Ζέλδαπα** ή **Ζέλπα** ήταν μια υστερορωμαϊκή και βυζαντινή οχυρωμένη πόλη στη Μικρά Σκυθία και της επαρχίας της Μοισίας, σήμερα βρίσκεται κοντά στο Αμπρίτ της Βουλγαρίας.

Τον χειμώνα του 593 ή 594 καταστράφηκε από επιδρομή των Σλάβων, ο Χαγάνος των Αβάρων αναφέρει ο Θεόφιλος, μαζί με άλλες συνοριακές πόλεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. 

Αρχικά αναφέρεται ένα Θρακικός οικισμός που γνώρισε ανάπτυξη μετά την ρωμαϊκή κατάκτηση της περιοχής. Επί βυζαντινής αυτοκρατορίας έγινε έδρα επισκοπής και οχυρώθηκε, από εκεί ξεκίνησε μία εξέγερση κατά του Ιουστινιανού.

Το τείχος της είχε πάχος δύο μέτρα, περιβαλλόταν από τάφρο ενώ διέθετε και αμυντικούς πύργους. Τον 7ο αιώνα σταδιακά εγκαταλείφθηκε.

Πηγές
-----

* Το κάστρο της Ζάλδαπα
* Olteanu, Sorin. "Zaldapa-Zeldepa", Linguae Thraco-Daco-Moesorum (in Romanian). Retrieved 22 May 2011
Ο **Γιάννης Βασίλης** (γεννημένος ως **Ιμπραήμ Γιαϊλαλί**) (Μπάφρα, 1974) είναι Τούρκος ακτιβιστής ελληνικής καταγωγής. Γεννήθηκε το 1974 στην Μπάφρα της Σαμψούντας.

Τον Απρίλιο του 1994 παρουσιάστηκε στον τουρκικό στρατό και κατατάχτηκε στις τουρκικές ειδικές δυνάμεις όπου εκπαιδεύτηκε ως ελεύθερος σκοπευτής. Έπεσε αιχμάλωτος στα χέρια των Κούρδων το Σεπτέμβρη του 1994 για δυο χρόνια και τρεις μήνες, και κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας του άρχισε να αναπτύσσει φιλειρηνικά ιδεώδη και να αποστρέφεται τον πόλεμο. Σημαντική για την εξέλιξή του υπήρξε η ανακάλυψη της ελληνικής του ταυτότητας και της ποντιακής του καταγωγής. Ενημερώθηκε για αυτή από δημοσιογράφους οι οποίοι είχαν έρθει σε επαφή με την οικογένειά του, τότε άλλαξε το όνομα του από Ιμπραήμ σε Γιάννης. Όταν άρχισε να κάνει διαδηλώσεις εναντίον του πολέμου, βασανίστηκε, καταδικάστηκε και έμεινε πάνω από τρεις μήνες έγκλειστος σε στρατιωτικές φυλακές. Η τουρκική κυβέρνηση συνέχισε την καταδίωξή του και μετά το πέρας της στρατιωτικής του θητείας. Μετά το τουρκικό συνταγματικό δημοψήφισμα του 2017 φυλακίστηκε για μια ακόμα φορά και παραμένει έγκλειστος σε τουρκικές στρατιωτικές φυλακές.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2017.
Το **Ζάμπλιακ** (σερβικά: Жабљак) είναι μικρή κωμόπολη στο βόρειο Μαυροβούνιο. Έχει πληθυσμό 1.723 κατοίκους (απογραφή του 2011), ενώ το 2003 είχε 1.937 κατοίκους.

Το Ζάμπλιακ είναι η έδρα του δήμου Ζάμπλιακ (πληθυσμός το 2011: 3.569). Η κωμόπολη βρίσκεται στο κέντρο της ορεινής περιοχής Ντούρμιτορ και με υψόμετρο 1.456 μέτρων, είναι η ψηλότερη κωμόπολη των Βαλκανίων.

Ιστορία
-------

Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, το Ζάμπλιακ καταστράφηκε ολοσχερώς και στη συνέχεια ξαναχτίστηκε πλήρως.

Δημογραφικά στοιχεία
--------------------

Στην απογραφή του 2011, ο δήμος του Ζάμπλιακ είχε 3.569 κατοίκους, εκ των οποίων οι 1.800 (50,43%) αυτοχαρακτηρίστηκαν ως Μαυροβούνιοι και οι 1474 (41,3%) ως Σέρβοι. 215 κάτοικοι (6,02%) δεν ήθελαν να τοποθετηθούν σε καμία εθνοτική ομάδα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Σερβικά) Књига 9, Становништво, упоредни преглед броја становника 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 2003, подаци по насељима, Републички завод за статистику, Подгорица, септембар 2005, COBISS-ID 8764176

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Žabljak στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 129040414
* LCCN: n83033155
* NKC: ge1050551

 |

 |