| Ελλάδα
 |
| --- |
|  |
| Αυτό το λήμμα ανήκει στη σειρά:Πολιτικό σύστημα της Ελλάδας |
| Σύνταγμα
* Συνταγματική ιστορία
 |
| Εκτελεστική εξουσία
* Πρόεδρος (Κατάλογος)
Κατερίνα Σακελλαροπούλου
* Πρωθυπουργός
Κυριάκος Μητσοτάκης
* Κυβέρνηση (Κατηγορία)
 |
| Νομοθετική εξουσία
* Βουλή των Ελλήνων
Πρόεδρος: Κώστας Τασούλας
Διάσκεψη Προέδρων
Κοινοβουλευτικές επιτροπές
 |
| Δικαστική εξουσία
* Δικαστικό σύστημα
Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο
Άρειος Πάγος
Συμβούλιο της Επικρατείας
Ελεγκτικό Συνέδριο
 |
| Tοπική αυτοδιοίκηση
* Περιφέρειες
* Δήμοι
 |
| Εκλογές
* Πολιτικά κόμματα
* Εκλογικές περιφέρειες
* Πρόσφατες εκλογές
Βουλευτικές: 2023
Ευρωεκλογές: 2019
Αυτοδιοικητικές: 2023
Δημοψηφίσματα: 1974, 2015
 |
| Διεθνείς σχέσεις
* Υπουργείο Εξωτερικών
 |
| * π
* σ
* ε
 |

Ο **Πρόεδρος της Δημοκρατίας** είναι ο ανώτατος ηγέτης του ελληνικού κράτους. Από το 1975, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκλέγεται από την Βουλή των Ελλήνων με πενταετή θητεία. Ο κάθε εκλεγμένος Πρόεδρος έχει δικαίωμα επανεκλογής μία μόνο φορά. 

Από τις 13 Μαρτίου 2020, Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι η Κατερίνα Σακελλαροπούλου, ανωτάτη Δικαστικός και πρώην Πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Ιστορικό πλαίσιο
----------------

#### Β΄ Ελληνική Δημοκρατία

#### *Ελληνική Δημοκρατία* (1973 - 1974)

Ως θεσμός επανήλθε το 1973 επί του δικτατορικού καθεστώτος των Συνταγματαρχών με το δεύτερο «Σύνταγμα», το οποίο έδινε υπερεξουσίες στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, συγκεντρώνοντας πια όλη την δύναμη στο πρόσωπό του, καθιερώνοντας παράλληλα και θέση Αντιπροέδρου της Δημοκρατίας. Οι υπερεξουσίες αυτές καταργήθηκαν μετά την ανατροπή του Παπαδόπουλου, με το σύστημα να καθίσταται οιονεί προεδρευόμενο. 

#### Γ΄ Ελληνική Δημοκρατία (1974 - σήμερα)

Μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, επανήλθαν σε ισχύ οι διατάξεις του Συντάγματος 1952 (με ορισμένες τροποποιήσεις μέσω συντακτικών πράξεων) δίχως ωστόσο να αναστραφεί, έστω και προσωρινά, η κατάργηση της μοναρχίας μέχρι τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος. Κατόπιν, την άσκηση των αρμοδιοτήτων του προσωρινού Προέδρου της Δημοκρατίας ρύθμισε το Β΄ Ψήφισμα της Βουλής των Ελλήνων.

Με το Σύνταγμα του 1975 ρυθμίστηκε εκ νέου ο ακριβής του ρόλος με τρόπο αντίστοιχο του 1952, αλλά οι αρμοδιότητές του, θεωρούμενες από πολλούς ως υπερεξουσίες, περιορίστηκαν σε μεγάλο βαθμό με την αναθεώρηση του Συντάγματος το 1986. 

Σήμερα, ο ρόλος του Προέδρου της Δημοκρατίας είναι συμβολικός και εθιμοτυπικός. Στις 13 Μαρτίου 2020, η Κατερίνα Σακελλαροπούλου έγινε η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Το αξίωμα σήμερα
----------------

### Αρμοδιότητες και ποινική ευθύνη

Οι αρμοδιότητες του Προέδρου της Δημοκρατίας σήμερα είναι πολύ λίγες και μικρές σε σχέση με πριν την αναθεώρηση του Συντάγματος το 1986, με αποτέλεσμα να μην επιτρέπουν καμία ουσιαστική ανάμειξη του στις πολιτικές εξελίξεις, δίνοντας του έναν καθαρά συμβολικό ρόλο. Η ουσιαστική εξουσία ασκείται από τον Πρόεδρο της Κυβέρνησης. 

Μεταξύ των αρμοδιοτήτων του συγκαταλέγονται ο διορισμός του Πρωθυπουργού, των λοιπών μελών της Κυβέρνησης και των υφυπουργών, η ανάθεση διερευνητικών εντολών για τη δυνατότητα σχηματισμού Κυβέρνησης που να απολαύει της εμπιστοσύνης της Βουλής, η απαλλαγή της Κυβέρνησης από τα καθήκοντά της, η σύγκληση της Βουλής σε σύνοδο, η διάλυση της Βουλής και η προκήρυξη εκλογών, η έκδοση και δημοσίευση των ψηφισμένων από τη Βουλή νομοσχεδίων ή προτάσεων νόμου προκειμένου να καταστούν νόμοι του κράτους, η αναπομπή στη Βουλή ψηφισμένου νομοσχεδίου ή πρότασης νόμου, η έκδοση διαταγμάτων και πράξεων νομοθετικού περιεχομένου, η προκήρυξη δημοψηφίσματος, η απαγγελία διαγγελμάτων προς το λαό και η χάρη, μετατροπή ή μετριασμός των ποινών που έχουν επιβληθεί από τα δικαστήρια. Πρέπει να τονιστεί ότι, σύμφωνα με το άρθρο 35 του Συντάγματος, σε κάθε περίπτωση, εκτός συγκεκριμένων εξαιρέσεων, κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων του δεν ενεργεί ποτέ μόνος του, αλλά πάντοτε με την προσυπογραφή του αρμοδίου υπουργού, ο οποίος είναι και ο μόνος πολιτικά υπεύθυνος.

Για τις πράξεις του ο Πρόεδρος ευθύνεται ποινικά μόνο για αυτές που συνιστούν εσχάτη προδοσία ή παραβίαση με πρόθεση του Συντάγματος (Σύντ. άρθρο 49, ν. 265/1976). Για άλλα αδικήματα, που δε σχετίζονται με την άσκηση των καθηκόντων του, η δίωξη αναστέλλεται μέχρι τη λήξη της θητείας του. Η Βουλή έχει την αρμοδιότητα να τον παραπέμπει σε δίκη με σκοπό την τιμωρία του [κάθειρξη (μόνο για εσχάτη προδοσία), έκπτωση από το αξίωμα, αποστέρηση πολιτικών δικαιωμάτων]. Για να υποβληθεί πρόταση για παραπομπή σε δίκη του Προέδρου της Δημοκρατίας απαιτούνται 100 υπογραφές βουλευτών, ενώ για να γίνει δεκτή αυτή απαιτείται πλειοψηφία των 2/3 του συνόλου των βουλευτών, δηλαδή 200. Σε περίπτωση αποδοχής της πρότασης από τη Βουλή, παραπέμπεται στο Ειδικό Δικαστήριο που δικάζει και τους υπουργούς κατά το άρθρο 86 και αναπληρώνεται μέχρι την έκδοση απαλλακτικής απόφασης.

### Προεδρία της Δημοκρατίας

Το λογότυπο της Προεδρίας της Δημοκρατίας
Η Προεδρία της Δημοκρατίας είναι μια αυτοτελής δημόσια υπηρεσία, η οποία τελεί υπό τη διεύθυνση Γενικού Γραμματέα, ο οποίος έχει το προβάδισμα έναντι όλων των Γενικών Γραμματέων του κράτους, και της οποίας το προσωπικό διορίζεται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, χωρίς υπουργική προσυπογραφή. Σκοπός της είναι η υποβοήθηση και εξυπηρέτηση του Προέδρου της Δημοκρατίας στην άσκηση των καθηκόντων και αρμοδιοτήτων του. Διαρθρώνεται στο Ιδιαίτερο Γραφείο του Προέδρου, το Νομικό Γραφείο, το Διπλωματικό Γραφείο, το Στρατιωτικό Γραφείο, στο οποίο υπάγεται και η Προεδρική Φρουρά, το Γραφείο Διοικητικών Υποθέσεων και το Γραφείο Οικονομικών Υποθέσεων. 

Οι υπηρεσίες της Προεδρίας στεγάζονται στο Προεδρικό Μέγαρο, που βρίσκεται επί της οδού Ηρώδου Αττικού, και στο μέγαρο στη συμβολή των οδών Βασιλέως Γεωργίου Β΄ και Στησιχόρου.

Διατελέσαντες Πρόεδροι της Δημοκρατίας
--------------------------------------

Από το 1974 έχουν εκλεγεί από τη Βουλή στο προεδρικό αξίωμα οι: 

* Μιχαήλ Στασινόπουλος,
* Κωνσταντίνος Τσάτσος,
* Κωνσταντίνος Καραμανλής,
* Χρήστος Σαρτζετάκης,
* Κωστής Στεφανόπουλος,
* Κάρολος Παπούλιας,
* Προκόπης Παυλόπουλος και
* Αικατερίνη Σακελλαροπούλου.

### Εκλογικές διαδικασίες από το 1974

#### 1974

Μετά το δημοψήφισμα του 1974 και την εγκαθίδρυση της αβασίλευτης δημοκρατίας, κατά την πρώτη εκλογική διαδικασία ο Μιχαήλ Στασινόπουλος εξελέγη από τη Βουλή προσωρινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας με 206 ψήφους. Διαδέχθηκε τον Φαίδωνα Γκιζίκη, ο οποίος είχε παραμείνει προσωρινά στη θέση του Προέδρου μετά την πτώση της δικτατορίας. Την άσκηση των προεδρικών αρμοδιοτήτων, σε αναμονή νέου συντάγματος, ρύθμισε ψήφισμα της Βουλής.

| 18 Δεκεμβρίου 1974 |
| --- |
| Μιχαήλ Στασινόπουλος (Νέα Δημοκρατία) | **Ναι** | **206** |
| **Όχι** | **74** |
|  |
| Λευκά | **8** |
| Άκυρα | **3** |
| Απόντες | **9** |
|  |
| Σύνολο | **300** |

#### 1975

Με την κατάρτιση και θέση σε ισχύ του νέου Συντάγματος της χώρας το 1975, ο Κωνσταντίνος Τσάτσος εξελέγη στο αξίωμα υποστηριζόμενος από το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, συγκεντρώνοντας 210 ψήφους, πιθανότατα προερχόμενες από τους βουλευτές της Ν.Δ. που είχε 215 έδρες στο Κοινοβούλιο σε σύνολο 295 εδρών. Αντίπαλος του ήταν ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, που υποστηρίχθηκε από την Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις, ενώ το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και η Ενωμένη Αριστερά ψήφισαν λευκό.

| 19 Ιουνίου 1975 |
| --- |
| Κωνσταντίνος Τσάτσος (Νέα Δημοκρατία) | **210** |
| Παναγιώτης Κανελλόπουλος (Ένωσις Κέντρου - Νέες Δυνάμεις) | **65** |
|  |
| Λευκά | **20** |
| Απόντες | **5** |
|  |
| Σύνολο | **300** |

#### 1980

Τον Κωνσταντίνο Τσάτσο διαδέχθηκε το 1980 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο οποίος πρώτα παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία. Για την εκλογή του πραγματοποιήθηκαν τρεις ψηφοφορίες. Στην πρώτη συγκέντρωσε 179 ψήφους (175 έδρες είχε η Νέα Δημοκρατία), στη δεύτερη 181 και στην τρίτη 183 ψήφους. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. απείχε και από τις τρεις ψηφοφορίες, το Κ.Κ.Ε. ψήφισε λευκό, ενώ η Εθνική Παράταξις υπέρ του. Οι βουλευτές της Ε.ΔΗ.Κ. δεν είχαν ξεκάθαρη θέση, καθώς μερικοί ψήφισαν υπέρ και μερικοί κατά.

| 23 και 29 Απριλίου και 5 Μαΐου 1980 | Α' ψηφοφορία | Β' ψηφοφορία | Γ' ψηφοφορία |
| --- | --- | --- | --- |
| Κωνσταντίνος Καραμανλής (Ν.Δ.) | **179** | **181** | **183** |
| Γεώργιος Μυλωνάς (ΚΟΔΗΣΟ) | **4** | **3** | **3** |
| Λεωνίδας Κύρκος (ΚΚΕ Εσωτερικού) | **1** | **1** | **1** |
| Φαίδων Βεγλερής (ΕΔΑ) | **1** | **1** | **1** |
| Νικήτας Βενιζέλος (ΕΔΗΚ) | **3** | **–** | **–** |
| Ηλίας Ηλιού (ΕΔΑ) | **1** | **–** | **–** |
| Στέλιος Παπαθεμελής (Ανεξάρτητος) | **–** | **1** | **1** |
| Ιωάννης Ζίγδης (ΕΔΗΚ) | **–** | **–** | **4** |
|  |
| Λευκά | **15** | **13** | **12** |
| Άρνηση ψήφου | **92** | **93** | **93** |
| Απόντες | **4** | **7** | **2** |
|  |
| Σύνολο | **300** | **300** | **300** |

#### 1985

Η διαδικασία εκλογής του 1985 θεωρείται ως η πιο επεισοδιακή από όλες που έχουν πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα. Η ρήξη της 9ης Μαρτίου και η απόφαση του Ανδρέα Παπανδρέου να προτείνει τον Αρεοπαγίτη Χρήστο Σαρτζετάκη ως Πρόεδρο της Δημοκρατίας, η επικείμενη αναθεώρηση του Συντάγματος με παράλληλη κατάργηση πολλών «υπερεξουσιών» του Προέδρου, η αποκαθήλωση του Καραμανλή από την Προεδρία και η επιλογή του Ανδρέα Παπανδρέου να τον αντικαταστήσει επίτηδες με τον άνθρωπο που θύμιζε την χειρότερη στιγμή των καραμανλικών κυβερνήσεων (δολοφονία Λαμπράκη) προκάλεσαν πολιτικό σεισμό.

Στις τρεις ψηφοφορίες ανέκυψαν δύο διαδικαστικά προβλήματα, τα οποία αφορούσαν την ψήφο του Προέδρου της Βουλής Ιωάννη Αλευρά, που μετά την παραίτηση Καραμανλή ασκούσε καθήκοντα Αναπληρωτή Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας , και το χρώμα των ψηφοδελτίων κατά τη μυστική ψηφοφορία. Συγκεκριμένα στην πρώτη ψηφοφορία συγκεντρώθηκαν 184 ψήφοι υπέρ του Σαρτζετάκη, τον οποίο στήριζαν ΠΑ.ΣΟ.Κ. και Κ.Κ.Ε. ενώ βρέθηκαν και δύο λευκά. Δεδομένου ότι η Νέα Δημοκρατία απείχε, τα λευκά προέρχονταν από την κυβερνητική παράταξη. Στη δεύτερη όμως ψηφοφορία μοιράστηκαν έγχρωμα ψηφοδέλτια γεγονός που προκάλεσε την έντονη αντίδραση της αντιπολίτευσης που διαμαρτυρόταν για ξεκάθαρη παραβίαση της μυστικής ψηφοφορίας. Ο βουλευτής μάλιστα της Ν.Δ. Ελευθέριος Καλογιάννης, άρπαξε την κάλπη από την αίθουσα Ολομέλειας και κρατώντας την στα χέρια του προσπάθησε να τη μεταφέρει στην αίθουσα των γραφείων της Ν.Δ.. Στις αιτιάσεις της Ν.Δ. για τη νομιμότητα της διαδικασίας, ο προεδρεύων αντιπρόεδρος Μιχαήλ Στεφανίδης απάντησε ότι το Σύνταγμα απαιτεί τα ψηφοδέλτια να είναι ομοιόμορφα, όμως πουθενά δεν αναφέρει ότι πρέπει να είναι και ομοιόχρωμα. Στη δεύτερη ψηφοφορία ο Χρήστος Σαρτζετάκης συγκέντρωσε 181 ψήφους, ενώ στην τρίτη και τελευταία 180 ψήφους, την οριακή δηλαδή πλειοψηφία που απαιτείται από το Σύνταγμα.

Και ενώ όλα αυτά συνέβαιναν μέσα στο κτήριο της Βουλής, έξω από αυτό είχε συγκεντρωθεί πλήθος από φανατικούς οπαδούς του ΠΑ.ΣΟ.Κ. που κρατούσαν στα χέρια τους την εφημερίδα Αυριανή και τραγουδούσαν υβριστικά και απαξιωτικά συνθήματα κατά του Καραμανλή.

Μετά την εκλογή Σαρτζετάκη, η Νέα Δημοκρατία αμφισβήτησε το δικαίωμα ψήφου του Προέδρου της Βουλής, Ιωάννη Αλευρά, καθώς ασκούσε καθήκοντα Προέδρου της Δημοκρατίας αναπληρώνοντας τον παραιτηθέντα Κωνσταντίνο Καραμανλή, και την αξίωσή της υποστήριξαν γνωστοί συνταγματολόγοι όπως ο Αριστόβουλος Μάνεσης. 

Αντίθετα, ο καθηγητής Γεώργιος Κασιμάτης και ο νεαρός τότε Ευάγγελος Βενιζέλος υποστήριξαν την ερμηνεία του Συντάγματος που τελικά επικράτησε πολιτικά, ότι δηλαδή ο Πρόεδρος της Βουλής που αναπληρώνει τη χηρεύουσα θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας έχει δικαίωμα να ψηφίσει ως βουλευτής κατά τη διαδικασία εκλογής του νέου Προέδρου. Η υπόθεση έφτασε και στη δικαιοσύνη, με την ολομέλεια του ΣτΕ να κρίνει το απαράδεκτο του ευθέως δικαστικού ελέγχου της εκλογής του Προέδρου και το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών να κρίνει παρεμπιπτόντως ότι η εκλογή Προέδρου υπήρξε *παράτυπη* και ισοδυναμούσε με *κατάλυση της λαϊκής κυριαρχίας*, ενώ θεώρησε ότι η επακόλουθη πολιτική νομιμοποίηση (κατόπιν της νίκης του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 1985) δεν αναιρούσε την αντισυνταγματικότητα της πράξης.

Κατά την αναθεώρηση του Συντάγματος το 1986, η μυστική ψηφοφορία αντικαταστάθηκε από ονομαστική.

| 17, 23 και 29 Μαρτίου 1985 | Α' ψηφοφορία | Β' ψηφοφορία | Γ' ψηφοφορία |
| --- | --- | --- | --- |
| Χρήστος Σαρτζετάκης (ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ) | **178** | **181** | **180** |
|  |
| Λευκά | **3** | **1** | **1** |
| Άκυρα | **3** | **3** | **5** |
| Άρνηση ψήφου | **113** | **110** | **112** |
| Απόντες | **3** | **5** | **2** |
|  |
| Σύνολο | **300** | **300** | **300** |

#### 1990

Τον Σαρτζετάκη διαδέχθηκε το 1990 στο προεδρικό αξίωμα για δεύτερη φορά ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο οποίος κατάφερε να εκλεγεί στην πέμπτη ψηφοφορία με 153 ψήφους, αφού είχε ήδη πραγματοποιηθεί διάλυση της Βουλής λόγω της αποτυχίας να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας σε τρεις ψηφοφορίες. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. υποστήριξε τον Ιωάννη Αλευρά, ενώ ο Συνασπισμός τον Κωνσταντίνο Δεσποτόπουλο. Η επιστροφή του Καραμανλή στην Προεδρία ήταν απαίτηση της βάσης του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας, που σε εκείνη την συγκυρία ήταν πρώτο κόμμα, αλλά ούτε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ούτε ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν ενθουσιασμένοι με την επιστροφή Καραμανλή.

| 19 και 25 Φεβρουαρίου, 3 Μαρτίου, 30 Απριλίου και 4 Μαΐου 1990 |   Α'   |   Β'   |   Γ'   |   Δ'   |   Ε'   |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Κωνσταντίνος Καραμανλής (Νέα Δημοκρατία) | **–** | **–** | **–** | **149** | **153** |
| Ιωάννης Αλευράς (ΠΑΣΟΚ) | **–** | **127** | **128** | **123** | **125** |
| Χ. Σαρτζετάκης (ΠΑΣΟΚ, Συνασπισμός) | **151** | **21** | **21** | **–** | **–** |
| Κ. Δεσποτόπουλος (Συνασπισμός) | **–** | **–** | **–** | **21** | **21** |
|  |
| «Παρών» | **148** | **148** | **148** | **1** | **1** |
| «Απών» | **1** | **0** | **2** | **0** | **0** |
| Απόντες | **0** | **4** | **1** | **6** | **0** |
|  |
| Σύνολο | **300** | **300** | **300** | **300** | **300** |

#### 1995

| 24 Φεβρουαρίου, 2 και 8 Μαρτίου 1995 |   Α'   |   Β'   |   Γ'   |
| --- | --- | --- | --- |
| Κωστής Στεφανόπουλος (Πολιτική Άνοιξη, ΠΑ.ΣΟ.Κ.) | **181** | **181** | **181** |
| Αθανάσιος Τσαλδάρης (Νέα Δημοκρατία) | **109** | **108** | **109** |
|  |
| «Παρών» | **10** | **8** | **10** |
| Απόντες | **0** | **3** | **0** |
|  |
| Σύνολο | **300** | **300** | **300** |

#### 2000

| 8 Φεβρουαρίου 2000 |
| --- |
| Κωστής Στεφανόπουλος (ΠΑΣΟΚ, Νέα Δημοκρατία) | **269** |
| Λεωνίδας Κύρκος (Συνασπισμός) | **10** |
|  |
| «Παρών» | **19** |
| Απόντες | **2** |
|  |
| Σύνολο | **300** |

#### 2005

| 8 Φεβρουαρίου 2005 |
| --- |
| Κάρολος Παπούλιας (Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ) | **279** |
|  |
| «Παρών» | **17** |
| Απόντες | **4** |
|  |
| Σύνολο | **300** |

#### 2010

| Εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας (2010) |
| --- |
| Υποψήφιος Πρόεδρος | Προτάθηκε από | Στηρίχθηκε από | Ψηφοφορία3 Φεβρουαρίου 2010 |
| Κάρολος Παπούλιας | ΠΑΣΟΚ | ΠΑΣΟΚ, Νέα Δημοκρατία,ΛΑΟΣ | **266** |
| «Παρών» |  |  | **32** |
| Απόντες |  |  | **2** |
|  |
| Σύνολο |  |  | **300** |

#### 2014–2015

Στις 17, 23 και 29 Δεκεμβρίου 2014 η Βουλή δεν κατάφερε να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας, έτσι η Ελλάδα οδηγήθηκε σε βουλευτικές εκλογές στις 25 Ιανουαρίου του επόμενου έτους. Στις 17 Φεβρουαρίου προτάθηκε από τις κοινοβουλευτικές ομάδες των Ανεξαρτήτων Ελλήνων και του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ο Προκόπης Παυλόπουλος, ο οποίος υποστηρίχθηκε και από τη Νέα Δημοκρατία. Επίσης από τις κοινοβουλευτικές ομάδες του Ποταμιού και του ΠΑ.ΣΟ.Κ. προτάθηκε ο Νίκος Αλιβιζάτος. Ο Παυλόπουλος έλαβε 233 ψήφους, ο Αλιβιζάτος 30 και παρών ψήφισαν 32 βουλευτές. Πρόεδρος εξελέγη ο Προκόπης Παυλόπουλος.

| Εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας (2014-2015) |
| --- |
| Υποψήφιος Πρόεδρος | Προτάθηκε από | Στηρίχθηκε από | Α' Ψηφοφορία17 Δεκεμβρίου 2014 | Β' Ψηφοφορία23 Δεκεμβρίου 2014 | Γ' Ψηφοφορία29 Δεκεμβρίου 2014 | Δ' Ψηφοφορία18 Φεβρουαρίου 2015 |
| Προκόπης Παυλόπουλος | ΣΥΡΙΖΑ, Ανεξάρτητοι Έλληνες | ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Δημοκρατία, Ανεξάρτητοι Έλληνες | – | – | – | **233** |
| Νίκος Αλιβιζάτος | Το Ποτάμι, ΠΑΣΟΚ | Το Ποτάμι, ΠΑΣΟΚ | – | – | – | **30** |
| Σταύρος Δήμας | Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ | Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ | **160** | **168** | **168** | – |
|  |
| «Παρών» |  |  | **135** | **131** | **132** | **32** |
| Απόντες |  |  | **5** | **1** | **0** | **5** |
|  |
| Σύνολο |  |  | **300** | **300** | **300** | **300** |

#### 2020

| Εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας (2020) |
| --- |
| Υποψήφιος/α Πρόεδρος | Προτάθηκε από | Στηρίχθηκε από | Ψηφοφορία22 Ιανουαρίου 2020 |
| Κατερίνα Σακελλαροπούλου | Νέα Δημοκρατία | Νέα Δημοκρατία, ΣΥΡΙΖΑ, Κίνημα Αλλαγής | **261** |
|  |
| «Παρών» |  |  | **33** |
| Απόντες |  |  | **6** |
|  |
| Σύνολο |  |  | **300** |

Παραπομπές
----------

1. ↑  ΦΕΚ Α΄ 375/1974
2. ↑  Παπαδόπουλος, Παύλος (9 Μαρτίου 2020). «Αικατερίνη Σακελλαροπούλου: Η «άγνωστη» Πρόεδρος λίγο πριν γράψει ιστορία». *www.kathimerini.gr*. Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2023.
3. 1 2 3  Γρ. Τζιοβαρας (6 Φεβρουαρίου 2005). «Με ρεκόρ ψήφων ο 6ος Πρόεδρος Δημοκρατίας». *Πολιτική*. Το Βήμα. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2009.
4. 1 2 3 4 5 6  «Πρόεδρος της Δημοκρατίας: Η ιστορία του θεσμού από τη μεταπολίτευση έως σήμερα». *Lawspot.gr*. 22 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2015.
5. 1 2  Γιάννης Βούλγαρης, Η Ελλάδα της Μεταπολίτευσης Σταθερή Δημοκρατία σημαδεμένη από τη μεταπολεμική Ιστορία
6. ↑  Απόφαση Ολομελείας Συμβουλίου της Επικρατείας 2862/1985
7. ↑  Απόφαση Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών 84464/1985 (Αρχείον Νομολογίας 1985, σ. 563-574)

"[...] *κατάργηση στη συγκεκριμένη περίπτωση του Εκλογικού Σώματος ως οργάνου εξουσίας και κατάλυση στην πράξη της αρχής της λαϊκής κυριαρχίας*"
8. ↑  Απόφαση Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών 84464/1985 (Αρχείον Νομολογίας 1985, σ. 574)

"[...] *ανεξάρτητα του ζητήματος της θεμελίωσης της νομιμοποιήσεως της εξουσίας του Προέδρου της Δημοκρατίας στη κανονιστική δύναμη των πραγμάτων που ρύθμισαν οι εκλογές και της αναγνωρίσεως του αποτελέσματος της ρυθμίσεως*".

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος Προέδρων της Ελληνικής Δημοκρατίας
* Πρωθυπουργός της Ελλάδας
* Πρόεδρος της Βουλής
* Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προεδρία της Ελληνικής Δημοκρατίας
* Οι προεδρικές εκλογές από τον Στασινόπουλο στον Παπούλια, in.gr
* Οι αρμοδιότητες του προέδρου, in.gr
* Ορκωμοσία του προέδρου, in.gr
* Αναπλήρωση του προέδρου, in.gr
* Πρόεδρος της Δημοκρατίας: Η ιστορία του θεσμού από τη μεταπολίτευση έως σήμερα, lawspot.gr

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας** |


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Πρόεδροι της Ελληνικής Δημοκρατίας |
| --- |
|  |
| Β΄ Ελληνική Δημοκρατία (1924–1935) | 
* Παύλος Κουντουριώτης2
* *Θεόδωρος Πάγκαλος*1
* Παύλος Κουντουριώτης
* Αλέξανδρος Ζαΐμης
 |  |
|  |
| Στρατιωτική Δικτατορία (1967–1974) | 
* *Γεώργιος Παπαδόπουλος*1
* *Φαίδων Γκιζίκης*1
 |
|  |
| Γ΄ Ελληνική Δημοκρατία (1974–σήμερα) | 
* Μιχαήλ Στασινόπουλος2
* Κωνσταντίνος Τσάτσος
* Κωνσταντίνος Καραμανλής
* Χρήστος Σαρτζετάκης
* Κωνσταντίνος Καραμανλής
* Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος
* Κάρολος Παπούλιας
* Προκόπης Παυλόπουλος
* Κατερίνα Σακελλαροπούλου
 |
|  |
| 
* 1 Δικτατορικό καθεστώς
* 2 Προσωρινός Πρόεδρος
 |

 |

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Αρχηγοί κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
| --- |
|  |
| 
* Φαν ντερ Μπέλεν (AT)
* Φίλιππος (BE)
* Ράντεφ (BG)
* Μακρόν (FR)
* Σταϊνμάιερ (DE)
* Φρειδερίκος Ι΄ (DK)
* Σακελλαροπούλου (GR)
* Κάρις (EE)
* Χίγκινς (IE)
* Φίλιππος ΣΤ΄ (ES)
* Ματαρέλα (IT)
* Μιλάνοβιτς (HR)
* Χριστοδουλίδης (CY)
* Ρίνκεβιτς (LV)
* Ναουσέντα (LT)
* Ερρίκος (LU)
* Βέλλα (MT)
* Γουλιέλμος-Αλέξανδρος (NL)
* Νόβακ (HU)
* Ντούντα (PL)
* Ρεμπέλο ντε Σόουζα (PT)
* Γιοχάνις (RO)
* Τσαπούτοβα (SK)
* Μουσάρ (SI)
* Κάρολος ΙΣΤ΄ Γουσταύος (SE)
* Πάβελ (CZ)
* Νιινίστο (FI)
 |

 |