recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η Εγγύς Ανατολή (με σκούρο πράσινο) όπως απεικονίζεται στο χάρτη της Μέσης Ανατολής (με ανοιχτό πράσινο).
Η **Εγγύς Ανατολή** αποτελεί όρο που χρησιμοποιείται κυρίως από επιστήμονες της Αρχαιολογίας, της Γεωγραφίας και της Ιστορίας, όπως επίσης από δημοσιογράφους και σχολιαστές των μέσων μαζικής ενημέρωσης (Μ.Μ.Ε.), για να περιγράψει την περιοχή που περιλαμβάνει τη Μικρά Ασία (σύγχρονη Τουρκία και τις άλλοτε κτήσεις της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην ανατολική Μεσόγειο), αναλυτικότερα τις Συρία, Λίβανο, σύγχρονο Ισραήλ, σύγχρονη Παλαιστίνη (εδάφη στη Δυτική Όχθη του Ιορδάνη και τη Λωρίδα της Γάζας), Ιορδανία και Αίγυπτο, καθώς και την Αρμενία. Στο οικονομικό και πολιτικό πλαίσιο προτιμάται ενίοτε ο όρος *Μέση Ανατολή*, που δε χρησιμοποιείται ωστόσο από αρχαιολόγους και ιστορικούς, με δεδομένο ότι αυτός είναι νεολογισμός που καθιερώθηκε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.  
 
Προσφάτως εισήχθη ο μη ευρωκεντρικός εναλλακτικός και πιο στενά γεωγραφικός προσδιορισμός Νοτιοδυτική Ασία, αν και ο όρος δε χρησιμοποιείται ακόμη ευρέως.

Ο όρος *Εγγύς Ανατολή* άρχισε να χρησιμοποιείται στη δεκαετία 1890, όταν οι ευρωπαϊκές πολιτικές δυνάμεις αντιμετώπισαν δύο κρίσεις στην "Ανατολή". Ο Πρώτος Σινοϊαπωνικός Πόλεμος (1894-1895) συνέβη στην Άπω Ανατολή, ενώ η αστάθεια στην Κρήτη και τη Μακεδονία, μαζί με τη Γενοκτονία των Αρμενίων συνέβη στην Εγγύτερη Ανατολή (περιλαμβάνοντας ωστόσο και τα Βαλκάνια).

* Σημειώνεται ότι οι αρχαιολόγοι για την ενδιάμεση περιοχή μεταξύ Εγγύς Ανατολής και Νοτιοανατολικής Ασίας, που περιλαμβάνει και την Ινδία, χρησιμοποιούν τον όρο Μεσοποταμία.

Δείτε επίσης
------------

* Αρχαία Εγγύς Ανατολή
* Μέση Ανατολή
* Άπω Ανατολή
* Ανατολή

Σημειώσεις - παραπομπές
-----------------------

1. ↑  Davidson, Roderic H. "Where is the Middle East?" στο *Foreign Affairs*, 38, 665-675 1960.
2. ↑   Ο Βρετανός αρχαιολόγος Ντέιβιντ Τζορτζ Χόγκαρθ, παρασυρόμενος από την έκταση της τότε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, δημοσίευσε το *Η Εγγύτερη Ανατολή* το 1902, με το οποίο καθόριζε τη γεωγραφική έκταση του χώρου περιλαμβάνοντας και τις χώρες της Βαλκανικής χερσονήσου, με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, την Αραβική χερσόνησο και τμήματα του Ιράν και ΝΔ μέχρι και την Αίγυπτο.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 246530764
* GND: 4039755-5
* SELIBR: 153874
* NKC: ge128412

 |

 |
Το **Βυζαντινό Μουσείο** της Βέροιας στεγάζεται στον Μύλο του Μάρκου, ένα πρόσφατα ανακαινισμένο βιομηχανικό κτίριο των αρχών του αιώνα, το οποίο βρίσκεται στη γειτονιά της διατηρητέας συνοικίας της Κυριώτισσας, στεγάζοντας στοιχεία του μεσαιωνικού βυζαντινού πολιτισμού της εποχής.

Εγκαινιάστηκε το 2002. Το κτίριο είναι ορθογωνικό, πέτρινο, τετραώροφο, τυπικό δείγμα της αρχιτεκτονικής βιομηχανικών κτιρίων αυτής της περιόδου.

Βασικοί χρονολογικοί σταθμοί της ιστορίας του είναι η περίοδος κατά την οποία κτίζεται μεταξύ των ετών 1908-1911, τα χρόνια της λειτουργίας του μύλου από το 1911 μέχρι τη δεκαετία του 1960, η εποχή της εγκατάλειψης από το ’60 μέχρι τον Αύγουστο του 1981, οπότε και καταστράφηκε ολοσχερώς από πυρκαγιά, η φάση της αποκατάστασης – επανάχρησης στα μέσα της δεκαετίας του ’90 και η απόδοση του ως μουσείο το 2002.

Περιλαμβάνει τρεις ορόφους, συνολικού εμβαδού 720 τ.μ. Περιλαμβάνει συλλογή φορητών εικόνων, τοιχογραφίες από ναούς και κοσμικά κτίρια, ψηφιδωτά δάπεδα, χειρόγραφα και παλαίτυπα, έργα αγγειοπλαστικής και μικροτεχνίας, νομίσματα και ξυλόγλυπτα, ταφικά ευρήματα, αρχιτεκτονικά γλυπτά και μαρμάρινες επιγραφές.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού | Βυζαντινό Μουσείο Βέροιας». *odysseus.culture.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Αυγούστου 2014. Ανακτήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2021.
2. ↑  «11η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων» (PDF). *Αρχαιολογικόν Δελτίον*. Αθήνα: Υπουργείο Πολιτισμού. 1999. σελ. 557. 0570-622Χ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 10 Μαΐου 2018.
3. 1 2  «Museums of Macedonia, Greece — Byzantine Museum». *www.museumsofmacedonia.gr*. Ανακτήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2021.

Πηγές
-----

*
Ο **βωμός** που φιλοξενείται στο Μουσείο του Λούβρου με αριθμό καταλόγου CA 5956 βρέθηκε στη Σικελία (πιθανόν στη Γέλα) και δωρήθηκε από τον μαρκήσιο de Ganay στην «Εταιρεία των Φίλων του Λούβρου» το 1971. Έκτοτε εκτίθεται στο παράρτημα των ελληνικών, ετρουσκικών και ρωμαϊκών αρχαιοτήτων.

Περιγραφή
---------

Είναι βωμός μικρών διαστάσεων για σπονδές και θυσίες στα πλαίσια νεκρώσιμων τελετών, αλλά και για χρήση σε ιδιωτικούς χώρους και σε ιερά. Είναι διακοσμημένος με ανάγλυφη σκηνή θαλάσσιας πάλης μεταξύ του Ηρακλή και Τρίτωνα. Μία πλευρική όψη του βωμού είναι διακοσμημένη με ζωγραφιά, στην οποία ένας σύντροφος του Οδυσσέα μεταμορφώνεται από την Κίρκη. Μια τρίτη σκηνή παρουσιάζει τον Ηρακλή να μάχεται Κένταυρο.

Ιστορική τοποθέτηση
-------------------

Προέρχεται από εργαστήριο του Μεταποντίου. Κατασκευάστηκε το τρίτο τέταρτο του 6ου αιώνα π.Χ.

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Βωμός (Μουσείο του Λούβρου, αρ. CA 5956)** |


|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Αρχαιολογία | Πύλη Αρχαιολογία |

* Παρουσίαση του εκθέματος από το Μουσείο του Λούβρου
Τα **εξασφαλισμένα ομόλογα χρέους** ή **ομόλογα ασφαλισμένων δανείων** ή **εγγυημένες υποχρεώσεις χρέους** (αγγλικά: *Collateralized Debt Obligations*, *CDOs*) είναι μια μορφή μη ρυθμισμένων νομοθετικά χρεογράφων εγγυημένων δανείων και δομημένων επενδυτικών προϊόντων που παράγονται από την τιτλοποίηση ομάδας ομοειδών στοιχείων. Αυτά τα στοιχεία (συχνά δάνεια) διαχωρίζονται από τα πρακτορεία πιστοληπτικής βαθμολόγησης, τα οποία αποτιμούν την αξία τους σε διαφορετικά μερίδια (τίτλους). Τα πρωτεύοντα μερίδια βαθμολογούνται με ΑΑΑ, τα μεσαία μεταξύ ΑΑ και ΒΒ, ενώ τα κεφαλαιακά μερίδια παραμένουν χωρίς βαθμολογία. Μεγαλύτερο κίνδυνο ενσωματώνουν τα τελευταία στη σειρά παραγωγής χρεόγραφα, τα οποία απολαμβάνουν και μεγαλύτερων αποδόσεων. 

Πολλοί αναλυτές και αρθρογράφοι κατηγόρησαν τα συγκεκριμένα χρεόγραφα για τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2007 λόγω της πολυπλοκότητάς τους και την αδυναμία των πρακτορείων βαθμολόγησης να τα αποτιμήσουν στη σωστή τους βάση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Γ. Βαρουφάκης. *Παγκόσμιος Μινώταυρος*, σελ. 257, εκδ. Λιβάνης-Νέα Σύνορα.
Συντεταγμένες: 40°38′47.2″N 22°55′52.9″E﻿ / ﻿40.646444°N 22.931361°E﻿ / 40.646444; 22.931361

H **Βυζαντινή κρήνη της Ξηροκρήνης** είναι ένα ιστορικό διατηρητεό μνημείο στην πόλη της Θεσσαλονίκης προστατευόμενο από το Υπουργείο Πολιτισμού. 

Η κρήνη βρίσκεται στη συνοικία Ξηροκρήνη, στην περιοχή του Νέου Σιδηροδρομικού Σταθμού, στην αυλή κτηρίου επί της οδού Διδασκαλίσσης Βασιλικής Παπαθανασίου 42. Η κρήνη είναι κατασκευασμένη από κεραμικές πλίνθους και λίθους, και η πρόσοψη κοσμείται με βυζαντινό ημικυκλικό τόξο και κεραμοπλαστικά κοσμήματα. Η επιγραφή του ιδρυτή δεν διασώζεται και το ακριβές έτος ανέγερσής της είναι άγνωστο. Στην ίδια περιοχή βρέθηκαν και τα θεμέλια της Παλαιοχριστιανικής Βασιλικής Ξηροκρήνης, ναού του 6ου αιώνα μ.Χ.

Η περιοχή αποτελούσε σημαντικό λατρευτικό κέντρο κατά την πρωτοχριστιανική και Βυζαντινή περίοδο και μέχρι σήμερα έχουν ανασκαφεί τρεις παλαιοχριστιανικοί ναοί οι οποίοι πιθανόν συνδέονται με το μαρτύριο και τη μνήμη του αγίου Νέστορα ή των τριών αδελφών μαρτύρων Αγάπης, Ειρήνης και Χιονίας που επίσης μαρτύρησαν εκεί. Στη συμβολή των οδών Λαγκαδά και Αγίου Δημητρίου, βρέθηκε χριστιανικός ναός του πρώτου μισού του 5ου αιώνα μ.Χ. Ανασκαφές έφεραν επίσης στο φως άλλους δυο παλαιοχριστιανικούς ναούς. Ο προαναφερθείς Ναός του 6ου αιώνα (Παλαιοχριστιανική Βασιλική Ξηροκρήνης) εντοπίστηκε στην οδό Μαργαροπούλου 20 – πίσω από τον Ν.Σιδηροδρομικό Σταθμό. Ένας ακόμη παλαιοχριστιανικός ναός ανακαλύφθηκε στις παρυφές του δυτικού αρχαίου νεκροταφείου λίγο έξω από την πλατεία Δημοκρατίας κτισμένος μάλιστα πάνω σε ένα συγκρότημα αποθηκών της ύστερης αρχαιότητας, καταδεικνύοντας και τον εμπορικό χαρακτήρα του τόπου. Ο ναός αυτός καταστράφηκε τον 7ο μ. Χ. αιώνα ενδεχομένως από σλαβικές επιδρομές..

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Οι 12 καλύτερα διατηρημένες κρήνες στη Θεσσαλονίκη*, Thessaloniki Art and Culture
2. ↑  Γιώργος Καζάνας, *Ξηροκρήνη – μια ιστορική γειτονιά του Δήμου Θεσσαλονίκης*
3. ↑  Γιώργος Καζάνας: Ξηροκρήνη – μια ιστορική γειτονιά του Δήμου Θεσσαλονίκης

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Παλαιοχριστιανικά και βυζαντινά μνημεία της Θεσσαλονίκης |
| --- |
|  |
| Ναοί | 
* Παναγία Αχειροποίητος
* Ναός Αγίας Αικατερίνης
* Ναός Αγίων Δώδεκα Αποστόλων
* Μονή Βλατάδων
* Ναός Αγίου Γεωργίου-Ροτόντα
* Ναός Αγίου Δημητρίου
* Μονή Λατόμου (Ναός Οσίου Δαβίδ)
* Ναός Αγίου Νικολάου του Ορφανού
* Ναός Αγίου Παντελεήμονος (Μονή Περιβλέπτου)
* Nαός Μεταμορφώσεως του Σωτήρος
* Ναός Αγίας Σοφίας
* Ναός Προφήτη Ηλία
* Οκτάγωνο του Βαρδαρίου
* Παναγία των Χαλκέων
* Ναός Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χορτιάτη
* Βασιλική 3ης Σεπτεμβρίου
* Παλαιοχριστιανική Βασιλική Ξηροκρήνης
* Παλαιοχριστιανική Βασιλική οδού Αγίου Δημητρίου
 |
|  |
| Οχυρωματικά έργα | 
* Βυζαντινά τείχη της Θεσσαλονίκης
* Επταπύργιο
 |
|  |
| Διάφορα | 
* Βαπτιστήριο Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου
* Βυζαντινή κρήνη της Ξηροκρήνης
* Βυζαντινό λουτρό Άνω Πόλης
* Βυζαντινοί Νερόμυλοι Πολίχνης
* Βυζαντινή Γέφυρα Πυλαίας
* Υδραγωγείο Χορτιάτη
* Κινστέρνα Δώδεκα Αποστόλων
 |
|  |
| 
 Παλαιοχριστιανικά και βυζαντινά μνημεία της Θεσσαλονίκης |

 |
Η **Γεωγραφική Ένωση** (Geographical Association) είναι οργανισμός που έχει στόχο να διαδοθεί η διδασκαλία της γεωγραφίας και να κατανοηθεί η αξία του να μάθουν όλοι γεωγραφία. Έδρα της είναι το Σέφιλντ της Αγγλίας.

Μέλη
----

Η Ένωση απαρτίζεται από σχεδόν 10.000 μέλη, ανάμεσα στα οποία και εκπαιδευτικοί της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, καθώς επίσης και ακαδημαϊκοί. 

Σημερινός επικεφαλής (Chief Executive) της Ένωσης είναι ο Καθηγητής Ντέιβιντ Λαμπέρ (David Lambert).

Προέλευση
---------

Πρόκειται για εκπαιδευτικό οργανισμό φιλανθρωπικού χαρακτήρα, που ιδρύθηκε από πέντε παιδαγωγούς, μεταξύ των οποίων και ο Χάλφορντ Τζον Μακίντερ, το 1893. Ο οργανισμός είναι ανεξάρτητος από την κρατική βοήθεια στο σύνολό του.

Η Ένωση σήμερα
--------------

Ο οργανισμός διοικείται από λίγο επαγγελματικό προσωπικό σε συνεργασία με τα μέλη του, στην πλειοψηφία τους παιδαγωγούς, σε τοπικό επίπεδο.

Ο αρχικός σκοπός της Γεωγραφικής Ένωσης παραμένει το κυριότερο μέλημά της: είναι να καταστήσει κοινές τις ιδέες και η αλληλομάθηση. Στην αρχή, μια ομάδα εκπαιδευτικών σκόπευαν να συναντηθούν και να ανταλλάξουν ιδέες για το με ποιους τρόπους η τεχνολογία μπορεί να βοηθήσει τη διδασκαλία. Σήμερα, με την έλευση των νέων τεχνολογιών, η Γεωγραφική Ένωση μπορεί να διαθέσει για το ευρύ κοινό ποικίλο υλικό για τη διδασκαλία και τη μάθηση της γεωγραφίας. 

Η Γεωγραφική Ένωση οδεύει στο να συμπεριλάβει στους κόλπους της και να εξυπηρετήσει τις ανάγκες όλων των διδασκόντων της Γεωγραφίας, ανεξάρτητα από τα ιδιαίτερα ενδιαφέροντα του καθενός ατομικά. Ο σκοπός της είναι να αναζητήσει, να θρέψει και να υποστηρίξει την εξαίρετη διδασκαλία της Γεωγραφίας και να εξασφαλίσει ότι το λειτούργημα κατανοεί τη δύναμη της γεωγραφίας στο να εξυπηρετεί εκπαιδευτικούς στόχους. Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, χρησιμοποιούνται πολλές και διαφόρων ειδών δραστηριότητες.

Το Σχέδιο Δράσης για τη Γεωγραφία
---------------------------------

Η Γεωγραφική Ένωση, σε συνεργασία με την Βασιλική Γεωγραφική Εταιρεία (Royal Geographical Society RGS-IBG) έχει λάβει επιχορηγήσεις από την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου με σκοπό την προώθηση διαφόρων σχεδίων. Το πρώτο πακέτο χρηματοδότησης καλύπτει την περίοδο 2006-2008 και ένα δεύτερο έχει εγκριθεί για την περίοδο 2008-2011.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

* Balchin, W.J.V (1993) "The Geographical Association: the first hundred years" (GA, Sheffield) ISBN 0948512712

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιστότοπος της Γεωγραφικής Ένωσης
* Η Γεωγραφική Ένωση στο Μάντσεστερ Αρχειοθετήθηκε 2011-07-16 στο Wayback Machine.
* GA NING - Κοινωνικό δίκτυο

### Σχέδια Δράσης

* Σελίδα για το σχέδιο της Γεωγραφίας για τη Νεολαία Αρχειοθετήθηκε 2008-11-19 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 312787855
* LCCN: n50040641
* ISNI: 0000 0001 2254 5464
* SUDOC: 034909869
* BNF: cb125611780 (data)
* NKC: ko2002149043

 |

 |
* Καλοκαιρινό δειλινό στα Ψακούδια ΧαλκιδικήςΚαλοκαιρινό δειλινό στα Ψακούδια Χαλκιδικής

Συντεταγμένες: 40°15′35″N 23°29′53″E﻿ / ﻿40.25972°N 23.49806°E﻿ / 40.25972; 23.49806

Τα **Ψακούδια** είναι παραλιακός οικισμός και επίνειο της Ορμύλιας. Αποτελεί οικισμό του Δημοτικού διαμερίσματος Ορμυλίας του νομού Χαλκιδικής και έχει 273 κατοίκους, με βάση την απογραφή του 2001. Η απόστασή τους από τη Θεσσαλονίκη είναι 80 χιλιόμετρα και αποτελούν πύλη εισόδου για τη Σιθωνία εξαιτίας της γεωγραφικής τους θέσης. Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι ο τουρισμός, όπως επίσης και η αλιεία. Η παραλία του χωριού καλύπτει 4 χιλιόμετρα, έχει επανειλημμένα βραβευθεί με Γαλάζια Σημαία και καλύπτεται από πευκοδάσος. Στον οικισμό Νησί, που απέχει μόλις 2 χλμ. από τα Ψακούδια, κατοικούν κατά το μεγαλύτερο μέρος παραθεριστές και εκεί εκβάλλει ο Χαβρίας, ο μεγαλύτερος ποταμός της Χαλκιδικής. Υπάρχει σύλλογος ενοικιαζομένων δωματίων και Σύλλογος Επαγγελματιών Ιδιοκτητών Κατοίκων.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Η παρουσία πεύκων στην παραλία του οικισμού δικαιολογούν ίσως και την ονομασία του. Σύμφωνα με ορισμένους, το όνομα προέρχεται από το «πτσάκια», που είναι η τοπική ονομασία για τα μικρά πεύκα. Το 1993 το ΥΠΕΧΩΔΕ ενέκρινε σχέδιο πολεοδομικής επέκτασης του οικισμού σε μια περιοχή 600 στρεμμάτων κοινοτικής γης, που δίνει μεγάλες δυνατότητες μελλοντικής ανάπτυξης του οικισμού.

Πηγές
-----

1. ↑  Πληροφορίες για τα Ψακούδια

Πληροφορίες για τα Ψακούδια από τον ιστότοπο του Δήμου Ορμύλιας.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Οικισμοί του Δήμου Πολυγύρου |
| --- |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Ανθεμούντα | 
* Αγία Αναστασία
* Βάβδος
* Γαλαρινός
* Γαλάτιστα
* Δουμπιά
* Κιουρκτσόγλου
* Μονή Αγίας Αναστασίας Φαρμακολυτρίας
* Πρινοχώρι
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Ζερβοχωρίων | 
* Γεροπλάτανος
* Κρήμνη
* Μαραθούσα
* Παλαιόχωρα
* Πλατανοχώρι
* Ριζά
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Ορμύλιας | 
* Βατοπέδιο
* Ευαγγελισμός της Θεοτόκου
* Μεταμόρφωση
* Μετόχι
* Νέα Σερμύλη
* Νησί
* Ορμύλια
* Όσιος Αρσένιος
* Παραλία Βατοπεδίου
* Ψακούδια
 |
|  |
| Δημοτική Ενότητα Πολυγύρου | 
* Άγιος Πρόδρομος
* Βράσταμα
* Διασταύρωση Παλαιοκάστρου
* Καλύβες Πολυγύρου
* Κελλί
* Όλυνθος
* Παλαιόκαστρο
* Πατελιδάς
* Πλανά
* Πολύγυρος
* Σανά
* Ταξιάρχης
 |
|  |
| 
* Έδρα: Πολύγυρος
 |

 |
Η **Δομή Σχιστού** είναι προσφυγικός οικισμός στο Σχιστό Περάματος, στην Περιφέρεια Αττικής. Λειτουργεί ως ανοιχτή δομή για την προσωρινή υποδοχή και φιλοξενία αιτούντων άσυλο που ζητούν διεθνή προστασία, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου.

Ιστορία
-------

Μετά την προσφυγική κρίση του 2015-16, τον Φεβρουάριο του 2016, ανακοινώθηκε ότι το στρατόπεδο Στεφανάκη στο Σχιστό Περάματος θα λειτουργήσει ως καταυλισμός προσφύγων. Η έκταση που παραχωρήθηκε περιλάμβανε οικόπεδο έκτασης 7.750 τ.μ. και ένα εγκαταλελειμμένο θεραπευτήριο χρόνιων παθήσεων για παιδιά. Στις 8 Φεβρουαρίου 2016 οι κάτοικοι της γύρω περιοχής και οι χρυσαυγίτες οργάνωσαν μεγάλη συγκέντρωση διαμαρτυρίας με σύνθημα «*Κανένα κέντρο λαθρομεταναστών στο Σχιστό*». Αντίθετα, η αντιφασιστική οργάνωση ΚΕΕΡΦΑ (Κίνημα Ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή) εξέφρασε φιλομεταναστευτική διάθεση με το σύνθημα «*καλοδεχούμενοι οι πρόσφυγες*». Στις 17 Φεβρουαρίου 2016 το Κέντρο Μετεγκατάστασης Σχιστού ήταν έτοιμο να λειτουργήσει. Διέθετε δύο ανακαινισμένα κτίρια με κρεβάτια για 250 άτομα και σκηνές για 950 άτομα. Στο χώρο λειτούργησαν, επίσης, δύο ιατρεία (ένα για άντρες και ένα για γυναίκες), δύο κτίρια εστίασης και υγιεινής, ένας ειδικός χώρος για τη φιλοξενία 200 ασυνόδευτων παιδιών και δύο χώροι προσευχής. Οι πρώτοι 300 πρόσφυγες μεταφέρθηκαν στις 22 Φεβρουαρίου με αστικά λεωφορεία από το λιμάνι του Πειραιά. Στις 11 Μαρτίου 2016 στον καταυλισμό διέμεναν γύρω στα 1.800 άτομα, από τους οποίους οι περισσότεροι ήταν οικογένειες με παιδιά που έφυγαν από το Αφγανιστάν κυνηγημένοι από τους Ταλιμπάν. Τον Ιούνιο του 2016 οι εγκαταστάσεις επεκτάθηκαν για να δεχτούν ακόμα 500 πρόσφυγες.

Δείτε επίσης
------------

* Δομή Φιλοξενίας και Προσωρινής Υποδοχής
* Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Δομή Σχιστού».
2. ↑  «Προσφυγική κρίση 2015-16: Στο πλευρό των εκτοπισμένων» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 14 Φεβρουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2021.
3. ↑  ««Μήνυμα αλληλεγγύης» το κέντρο φιλοξενίας στο Σχιστό». *Η Εφημερίδα των Συντακτών*. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2021.
4. ↑  ««Μπλόκα» και για τα hot spots - ολοκληρώθηκε η συγκέντρωση στο Σχιστό». *ΤΑ ΝΕΑ*. 8 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2021.
5. ↑  Ελαφρός, Γιάννης. «Ολα έτοιμα στο Κέντρο Μετεγκατάστασης Σχιστού | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ». *www.kathimerini.gr*. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2021.
6. ↑  «Μεταφέρθηκαν οι πρώτοι πρόσφυγες στο Σχιστό». *Matrix24*. 22 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2021.
7. ↑  Πλιάκος, Κώστας (11 Μαρτίου 2016). «Σχιστό: Ένα «αφγανικό χωριό» 4.000 κατοίκων στην άκρη της πόλης». *CNN.gr*. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2021.
8. ↑  «Το μονοπάτι των προσφύγων». *Η Εφημερίδα των Συντακτών*. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2021.
9. ↑  «Μονιμοποιούνται οι πρόσφυγες στον Σχιστό! Στα όρια του το κέντρο φιλοξενίας (ΦΩΤΟ, ΒΙΝΤΕΟ)». *www.newsit.gr*. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2021.
Ο Αντιστράτηγος **Δημήτριος Τσακνάκης** (γεν. το 1957) ήταν Αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας, από τις  9 Απριλίου του 2014 έως τις 15 Φεβρουαρίου 2016.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε στο χωριό Τρίκωμο Γρεβενών το έτος 1957. Κατατάχθηκε στο Σώμα της πρώην Χωροφυλακής το έτος 1976 και αποφοίτησε από την Σχολή Αξιωματικών το έτος 1985.

Είναι απόφοιτος του Τμήματος Επαγγελματικής Μετεκπαίδευσης Επιτελών Στελεχών. 

Γνωρίζει την αγγλική γλώσσα.

Παρακολούθησε διεθνή σεμινάρια σε θέματα καταπολέμησης ναρκωτικών και κοινωνικής επανένταξης εξαρτημένων από ουσίες ατόμων. Επίσης, εκπαιδεύτηκε σε θέματα αντιτρομοκρατίας, διερεύνησης της σκηνής του εγκλήματος και διαχείρισης κρίσιμων περιστατικών. Συμμετείχε σε διεθνείς συναντήσεις για την καταπολέμηση του διασυνοριακού εγκλήματος και της παράνομης διακίνησης μεταναστών.

Καριέρα
-------

Με το βαθμό του Υπαστυνόμου και του Αστυνόμου Β’ υπηρέτησε στη Διεύθυνση Αστυνομικών Επιχειρήσεων Θεσσαλονίκης και από τον Ιανουάριο του 1987 στην Υποδιεύθυνση Δίωξης Ναρκωτικών Θεσσαλονίκης, μέχρι και τον Μάρτιο του 1994.

Στη συνέχεια μέχρι και το Μάρτιο του 2000, με τον βαθμό του αστυνόμου Α’, υπηρέτησε ως Διοικητής σε μάχιμες Υπηρεσίες της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Θεσσαλονίκης.

Επιλέχθηκε για τη στελέχωση της Υποδιεύθυνσης Εσωτερικών Υποθέσεων Βορείου Ελλάδος, στην οποία υπηρέτησε ως Προϊστάμενος του Τμήματος Ερευνών και Δίωξης, μέχρι τον Νοέμβριο του 2004 και στην συνέχεια ως Διευθυντής αυτής, μέχρι τον Ιούνιο του 2006, με τον βαθμό του Αστυνομικού Υποδιευθυντή και Αστυνομικού Διευθυντή, αντίστοιχα.

Με τον βαθμό του Αστυνομικού Διευθυντή υπηρέτησε επίσης ως Προϊστάμενος των Υποδιευθύνσεων Δίωξης Ναρκωτικών και Κρατικής Ασφάλειας Θεσσαλονίκης, μέχρι τον Ιούνιο 2007.

Διετέλεσε Διευθυντής Υποδιεύθυνσης Αντιμετώπισης Ειδικών Εγκλημάτων Βίας Βορείου Ελλάδος από την έναρξη λειτουργίας της τον Ιούνιο του 2007, μέχρι τον Μάρτιο του 2009, οπότε προήχθη στον βαθμό του Ταξίαρχου.

Με την προαγωγή του τοποθετήθηκε στην Διεύθυνση Ασφαλείας Θεσσαλονίκης, στην οποία υπηρέτησε αρχικά ως Υποδιευθυντής και στη συνέχεια ως Διευθυντής της, μέχρι το 2010.

Τον Μάρτιο του 2010 προήχθη στον βαθμό του Υποστρατήγου και τοποθετήθηκε στην Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης, ενώ τον Μάρτιο του 2011 τοποθετήθηκε ως Γενικός Αστυνομικός Διευθυντής Περιφέρειας Ηπείρου.

Την 16/7/2012 προήχθη στον βαθμό του Αντιστρατήγου και τοποθετήθηκε ως Γενικός Επιθεωρητής Αστυνομίας Νοτίου Ελλάδος.

Την 1/3/2013 τοποθετήθηκε ως Γενικός Επιθεωρητής Αστυνομίας Βορείου Ελλάδος.

Την 9/4/2014 με απόφαση του ΚΥ.Σ.Ε.Α. ανέλαβε καθήκοντα Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Αρχηγός Ελληνικής Αστυνομίας - Υπ. Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης - Ελληνική Αστυνομία». *www.astynomia.gr*. Ανακτήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2015.
Αυτό το λήμμα περιγράφει τη **γεωγραφία του Διαμερίσματος Λα Ουνιόν.** Το Λα Ουνιόν είναι ένα διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ.

Το Λα Ουνιόν στο Ελ Σαλβαδόρ

Τοποθεσία
---------

Το Διαμέρισμα Λα Ουνιόν βρίσκεται στην Κεντρική Αμερική. Ανήκει στο Ελ Σαλβαδόρ. Βρίσκεται στη Ανατολική Επαρχία. Βρίσκεται ανατολικά του Ελ Σαλβαδόρ και της επαρχίας. Είναι το ανατολικότερο διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ και της επαρχίας. Βρίσκεται σε συνταγμένες 13°32′31″N 87°52′48″W.

Σύνορα
------

Το Διαμέρισμα Λα Ουνιόν συνορεύει στα βόρεια με την Ονδούρα, στα βορειοδυτικά με το Μορασάν και στα νοτιοδυτικά με το Σαν Μιγκέλ. Στα νότια βρέχεται από Ειρηνικό ωκεανό.

Έκταση
------

Το Διαμέρισμα Λα Ουνιόν έχει έκταση 2.074,34 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση το τρίτο μεγαλύτερο διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ, μετά το Ουσουλουτάν και το Σαν Μιγκέλ (δωδέκατο μικρότερο μετά το Κουσκατλάν, το Σαν Σαλβαδόρ, το Καμπάνιας, το Σαν Βισέντε, το Λα Παζ, το Σονσονάτε, το Αουατσαπάν, το Μορασάν, το Λα Λιμπερτάδ, το Τσαλατενάνγκο και το Σάντα Άνα.

Πόλεις
------

Οι δύο μεγαλύτερες πόλεις είναι η Λα Ουνιόν και η Πλάγιας Νέγρας. Άλλες πόλεις είναι οι εξής:

* Αναμορός
* Γιαγιαντίκε
* Γιουκουαϊκίν
* Ελ Κάρμεν
* Ελ Κογιογίτο
* Ελ Σάουσε
* Ιντιπουκά
* Κονσεπσιόν δε Οριέντε
* Κοντσάγουα
* Λα Ουνιόν
* Λισλίκε
* Μεανγκέρα δελ Γκόλφο
* Μπολίβαρ
* Νουέβα Εσπάρτα
* Πασακίνα
* Πλάγιας Νέγρας
* Πολορός
* Σαν Αλέχο
* Σαν Χοσέ

Δήμοι
-----

Το Λα Ουνιόν διαιρείται σε 18 δήμους:

* Αναμορός
* Γιαγιαντίκε
* Γιουκουαϊκίν
* Ελ Κάρμεν
* Ελ Σάουσε
* Ιντιπουκά
* Κονσεπσιόν δε Οριέντε
* Κοντσάγουα
* Λα Ουνιόν
* Λισλίκε
* Μεανγκέρα δελ Γκόλφο
* Μπολίβαρ
* Νουέβα Εσπάρτα
* Πασακίνα
* Πολορός
* Σαν Αλέχο
* Σαν Χοσέ

Δείτε επίσης
------------

* Γεωγραφία του Ελ Σαλβαδόρ
Η χρήση του όρου **γεωγραφική περιοχή** αποδίδεται πάντα με την έννοια της έκτασης μιας διοικητικής περιφέρειας, οποιουδήποτε βαθμού, ή τμήματος χώρας, ή και ηπείρου (ευρύτερα).

Ο χαρακτηρισμός αυτός αποβλέπει στον προσδιορισμό κάποιων κοινών χαρακτηριστικών που συνθέτουν ένα ενιαίο πρότυπο σύνολο. Τα χαρακτηριστικά αυτά μπορεί να αφορούν φυσικά ή ανθρωπογενή, που διαχωρίζουν μια συγκεκριμένη έκταση από άλλα γειτονικά σύνολα. Τέτοια χαρακτηριστικά για παράδειγμα μπορεί ν' αφορούν την μορφολογία εδάφους, τη χαρακτηριστική πανίδα και χλωρίδα ενός τόπου, την κουλτούρα και ιστορία των κατοίκων κ.λπ.

Συνέπεια των παραπάνω είναι ο όρος αυτός, παρότι είναι κυρίως γεωγραφικός όρος με τον οποίο προσδιορίζονται επιμέρους διάφορες περιοχές, π.χ. ορεινές, πεδινές, πολικές, τροπικές, ηφαιστειογενείς, πελάγη και αρχιπελάγη με συμπλέγματα νήσων κ.λπ. χρησιμοποιείται από πολλές επιστήμες ανάλογα του αντικειμένου έρευνας και μελέτης, όπως π.χ. ορυκτολογία, μετεωρολογία, βιολογία, κοινωνιολογία, γεωπολιτική κ.λπ.

Πηγές
-----

* Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica τομ.49ος, σελ.34.
Στο ομόσπονδο κρατίδιο της Σαξονίας-Άνχαλτ της Γερμανίας διεξάγονται **εκλογές** για την ανάδειξη των μελών της τοπικής Βουλής (*Landtag*), η οποία συναποτελείται από 87 μέλη.

Κρατιδιακές εκλογές
-------------------

### 2021

Κύριο λήμμα: Κρατιδιακές εκλογές στη Σαξονία-Άνχαλτ 2021
Στις πιο πρόσφατες κρατιδιακές εκλογές, που διεξήχθησαν στις 6 Ιουνίου 2021 οι Χριστιανοδημοκράτες κέρδισαν νίκη-έκπληξη.

### 2016

Κύριο λήμμα: Κρατιδιακές εκλογές της Σαξονίας-Άνχαλτ (2016)
Στις κρατιδιακές εκλογές που διεξήχθησαν στις 13 Μαρτίου 2016 ο Ράινερ Χάζελοφ επανεξελέγη πρωθυπουργός και ηγήθηκε μιας κυβέρνησης συνασπισμού με τους Σοσιαλδημοκράτες και με τους Πράσινους.

Προηγούμενες εκλογές
--------------------

### 2011

Στις βουλευτικές εκλογές στο κρατίδιο, στις 20 Μαρτίου 2011, οι Πράσινοι διπλασίασαν τη δύναμή τους και εισήλθαν πάλι στο τοπικό κοινοβούλιο.

**Κοινοβούλιο της Σαξονίας-Άνχαλτ, 20 Μαρτίου 2011**

ε • σ | Κόμματα | Ποσοστό ψήφων | Ψήφοι % (μεταβολή) | Έδρες (μεταβολή) | Έδρες % (μεταβολή) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| CDU |  | 32,5 | -3,7 | 41 | +1 | 39 |  |
| Αριστερά |  | 23,7 | -0,4 | 29 | +3 | 27,6 |  |
| SPD |  | 21,5 | +0,1 | 26 | +2 | 24,8 |  |
| Συμμαχία '90/Οι Πράσινοι |  | 7,1 | +3,6 | 9 | +9 | 8,6 |  |
| Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας |  | 4,6 | +4,6 | 0 | 0 | - |  |
| FDP |  | 3,8 | -2,8 | 0 | -7 | - |  |
| Ελεύθεροι Ψηφοφόροι |  | 2,8 | +2,8 | - | - | - |  |
| Κόμμα για την Προστασία των Ζώων |  | 1,6 | +1,6 | - | - | - |  |
| Κόμμα Πειρατών της Γερμανίας |  | 1,4 | +1,4 | - | - | - |  |
| Όλα τα υπόλοιπα |  | 0,9 | -4,1 | - | - | - |  |
|  | Σύνολα |  |  |  |  |  |  |  |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Η Αυγή[*νεκρός σύνδεσμος*], Αναμέτρηση στη Σαξονία Άνχαλτ στη Γερμανία: Εκλογές των ηττημένων, 22 Μαρτίου 2011.
Το **Ψαγκότ** (εβραϊκά: פְּסָגוֹת‎) είναι ισραηλινός οικισμός ο οποίος ανήκει στο διαμέρισμα Ιουδαίας και Σαμάρειας του Ισραήλ. Γεωγραφικά βρίσκεται στη Δυτική Όχθη, βόρεια της Ιερουσαλήμ στο λόφο Ταβίλ δίπλα στη Ραμάλα, το αλ-Μπίρε και το Κοχάβ Γιαακόβ. Ιδρύθηκε το 1981, οργανωμένο ως κοινοτικός οικισμός και εμπίπτει στη δικαιοδοσία του Περιφερειακού Συμβουλίου Μπινιαμίν, με τα κεντρικά γραφεία του συμβουλίου να βρίσκονται εκεί. Το 2019 είχε πληθυσμό 1.881 κατοίκους.

Η ονομασία Ψαγκότ σημαίνει Κορυφές στην εβραϊκή γλώσσα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.cbs.gov.il/he/Settlements/Pages/%D7%99%D7%99%D7%A9%D7%95%D7%91%D7%99%D7%9D/Yishuv.aspx?semel=3659&mode=Yeshuv.
2. ↑  HaReuveni, Immanuel (1999). *Lexicon of the Land of Israel*. Miskal – Yedioth Ahronoth Books. σελ. 795. ISBN 965-448-413-7.
Η **Γε-Μεκ** (κορεατικά: 예맥어, 濊貊語), επίσης γνωστή ως **Γέμεκ** και **Μεκ**, είναι κορεανική γλώσσα της Μαντζουρίας και της ανατολικής Κορέας. Ομιλούταν σε περιοχές βόρεια του βασιλείου των Σίλλα και ομιλούνταν στους τελευταίους αιώνες π.Χ. Είναι πιθανόν γλώσσα-πρόγονος των γλωσσών Κογκουριό και Χαν.

Οι Γε-Μεκ είχαν ιστορικούς δεσμούς με ύστερα κορεατικά βασίλεια, και μπορεί να αποτελούν οι πρόγονοι σε μερικά, όπως το Γκοτζόσον. Το Γε των Γέμεκ αναφέρεται και ως συνώνυμο για το Μπούγιο και το Μεκ για το Κόγκουριο. Η γλώσσα τους μπορεί να είναι μία ή να είναι πρόγονος των Κογκουριοϊκών γλωσσών. 

Τα στοιχεία για τη γλώσσα περιορίζονται σε τοπωνύμια και η ύπαρξή της είναι αμφίβολη. Οι προσπάθειες για την ανάκτηση λέξεων της γλώσσας Γέμεκ από τοπωνύμια στο ιστορικό βιβλίο Σάμγκουκ Σάγκι αμφισβητούνται.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Son, Chang-Hee (2000). *Haan (han, Han) of Minjung Theology and Han (han, Han) of Han Philosophy: In the Paradigm of Process Philisophy and Metaphysics of Relatedness* (στα Αγγλικά). University Press of America. ISBN 9780761818601.
2. ↑  *Εφημερίδα της Εσωτερικής και Ανατολικής Ασίας Μελέτες* Αρχειοθετήθηκε 2009-02-26 στο Wayback Machine. vol 2-2 (Δεκέμβριος 2005)
Η **Γιακάν** είναι γλώσσα στο νησί Μπασιλάν στις Φιλιππίνες. Είναι η μητρική γλώσσα των Γιακάν, αυτόχθονες κάτοικοι καθώς και η μεγαλύτερη εθνοτική ομάδα στο νησί. Έχει συνολικά 110.000 φυσικούς ομιλητές. Παρά το γεγονός ότι βρίσκεται στις Φιλιππίνες, δεν είναι στενά συνδεδεμένη με άλλες φιλιππινέζικες γλώσσες αλλά συγγενεύει περισσότερο με μαλαϊκές γλώσσες και ενδεχομένως γλώσσες Μπαρίτο του Ινδονησιακού Βόρνεο και αυτές στη Μαδαγασκάρη και τη Μαγιότ.

Βιβλιογραφία
------------

* Brainard, Sherri· Behrens, Dietlinde (2002). *A Grammar of Yakan*. Manila: Linguistic Society of the Philippines.  Grammar description accessible via Rosetta Project

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Διαδικτυακό λεξικό Γιακάν-Αγγλικών
Ένα **εικονικό δίκτυο** είναι ένα δίκτυο υπολογιστών που αποτελείται από εικονικές συνδέσεις. Εικονική σύνδεση είναι μια σύνδεση που δεν αποτελεί μια φυσική σύνδεση (ενσύρματη ή ασύρματη) μεταξύ δυο υπολογιστικών συσκευών αλλά χρησιμοποιεί μεθόδους εικονικής δικτύωσης.

Οι συνηθέστεροι τύποι εικονικών δικτύων βασίζονται σε πρωτόκολλα εικονικής δικτύωσης (όπως τα VLAN, VPN, και VPLS), όπως και τα εικονικά δίκτυα βασίζονται σε εικονικές συσκευές (π.χ. τα δίκτυα που συνδέουν εικονικές μηχανές).

Αποτελεί ένα broadcast πεδίο (broadcast domain) και μπορεί να αποτελείται από πολλά διαφορετικά πεδία συγκρούσεων (collision domain). Η δημιουργία ενός εικονικού δικτύου γίνεται με διαχειριστική παρέμβαση. 

Για να γίνει κατανοητή η έννοια του εικονικού δικτύου ας πάρουμε για παράδειγμα την περίπτωση μιας επιχείρησης που έχει τα τμήματα marketing, πωλήσεων, λογιστηρίου, τεχνικής υποστήριξης και διοίκησης. Το κτίριο που στεγάζει την επιχείρηση επεκτείνεται σε διάφορους ορόφου.Κάθε τμήμα έχει γραφεία σε παραπάνω από ένα ορόφους. Σε κάθε όροφο υπάρχουν μεταγωγείς (switches) που συνδέονται μεταξύ τους με καλώδιο. Σε κάθε μεταγωγέα (switch) συνδέονται οι σταθμοί εργασίας (workstations) του ορόφου. Είναι λογικό η μεγαλύτερη κίνηση να παρατηρείται μεταξύ του εξυπηρετητή (server) της εταιρίας και σταθμών εργασίας, οπότε δημιουργούνται πακέτα στην προσπάθεια του σταθμού εργασίας να επικοινωνήσει με τον εξυπηρετητή (server). Ένα εικονικό δίκτυο για κάθε τμήμα ξεχωριστά ανεξάρτητα από τον όροφο - μεταγωγέα (switch) που βρίσκονται τα γραφεία κάθε τμήματος, χωρίζει το φυσικό δίκτυο σε λογικά μέρη και αυξάνει την αποδοτικότητά του.

Η αντιστοίχηση των σταθμών εργασίας σε VLANs γίνεται με τους παρακάτω τρόπους.

* Με βάση την φυσική διεύθυνση του σταθμού εργασίας (MAC). Με αυτόν τον τρόπο δημιουργούμε λίστες με διευθύνσεις MAC για κάθε εικονικό δίκτυο. Είναι δύσκολη λύση αλλά αναβαθμίζει τις επιδόσεις του δικτύου.
* Με βάση τις πόρτες των μεταγωγέων (switches). Με αυτόν τον τρόπο αντιστοιχούμε κάποιες από τις πόρτες των μεταγωγέων σε συγκεκριμένα VLANs. Κάθε σταθμός εργασίας συνδέεται στην δοθείσα πόρτα. Με αυτήν την λύση κάθε πλαίσιο που ανήκει στο ίδιο VLAN δρομολογείται στις πόρτες των άλλων μεταγωγέων του ορόφου αυτόματα.
* Με βάση τη διεύθυνση IP εάν έχουμε δίκτυο TCP/IP.

Πηγές
-----

* *Τεχνολογία δικτύων επικοινωνιών*, Εκδ. Ο.Ε.Δ.Β. σελ. 170.
Συντεταγμένες: 35°19′N 24°48′E﻿ / ﻿35.317°N 24.800°E﻿ / 35.317; 24.800

Ο **Δήμος Κουλούκωνα** ήταν δήμος του νομού Ρεθύμνου που συστάθηκε με το πρόγραμμα «Καποδίστριας» από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999-2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος «Καλλικράτης» και εντάχθηκε στον νέο Δήμο Μυλοποτάμου. Βρισκόταν στα ανατολικά του νομού και είχε ως έδρα του το Γαράζο. Επρόκειτο για ημιορειμό δήμο ο οποίος, σύμφωνα με την απογραφή του 2001, είχε συνολικά 6.676 κατοίκους και έκταση 137.787 στρέμματα.

Ο δήμος περιλάμβανε 17 δημοτικά διαμερίσματα:

 **Δημοτικό διαμέρισμα Γαράζου** 
* το Γαράζο
* τα Μουρτζανά
* η Ομάλα
* το Φαράτσι

 **Δημοτικό διαμέρισμα Αγιάς**  – η Αγιά
 **Δημοτικό διαμέρισμα Αγίου Ιωάννου Μυλοποτάμου**  – ο Άγιος Ιωάννης
 **Δημοτικό διαμέρισμα Αΐμονα**  – ο Αΐμονας
 **Δημοτικό διαμέρισμα Αλοΐδων** 
* οι Αλόιδες
* το Χάνι Αλοΐδων

 **Δημοτικό διαμέρισμα Απλαδιανών** 
* τα Απλαδιανά
* ο Κάμπος Απλαδιανών

 **Δημοτικό διαμέρισμα Βενίου** 
* το Βενί
* τα Κατεριανά

 **Δημοτικό διαμέρισμα Δαμαβόλου** 
* ο Δαμαβόλος
* οι Αβδανίται

 **Δημοτικό διαμέρισμα Δοξαρού** 
* το Δοξαρό
* ο Κάμπος Δοξαρού
* ο Μακρυγιάννης
* το Μακρυγιάννιον
* τα Χελιανά

 **Δημοτικό διαμέρισμα Επισκοπής** 
* η Επισκοπή
* οι Δαφνέδες
* το Κεφάλι

 **Δημοτικό διαμέρισμα Θεοδώρας**  – η Θεοδώρα
 **Δημοτικό διαμέρισμα Καλύβου**  – η Κάλυβος
 **Δ.δ. Κρυονερίου** 
* το Κρυονέρι
* τα Αγρίδια
* τα Τσαχιανά

 **Δημοτικό διαμέρισμα Λιβαδίων** 
* τα Λιβάδια
* η Κράνα
* τα Μαρινιανά

 **Δημοτικό διαμέρισμα Χώνου** 
* η Δροσιά
* ο Χώνος

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Δήμος Κουλούκωνα** |

* Στοιχεία για τον Δήμο Κουλούκωνα από το Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο «Καλλικράτης»: Διοικητική διαίρεση του νομού Ρεθύμνης |
| --- |
|  |
| 
Δήμοι Ανωγείων · Μυλοποτάμου · Αμαρίου · Αγίου Βασιλείου · Ρεθύμνης |

 |
**Εικονικές κοινότητες** (εναλλακτικά: Δυνητικές κοινότητες) είναι οι κοινότητες που αναπτύσσονται στη δυνητική (virtual) πραγματικότητα. Ο όρος δυνητικοποίηση προσδιορίζει μια δυνάμει κατάσταση παρουσίας κάθε οντότητας (ανθρώπων, συμβόλων, πληροφορίας κλπ.), αποδεσμευμένη από χωροχρονικά όρια. Η κατάσταση αυτή δεν είναι πλασματική ή φαντασιώδης, αλλά πραγματική, κρίνοντας από τα αποτελέσματα που παράγει. Ο όρος περιγράφει αξιόπιστα την παρουσία των ανθρώπων και των πληροφοριών στο διαδίκτυο. 

Συνδυάζοντας τους δυο όρους προκύπτει ότι «εικονικές κοινότητες», είναι οι ομάδες αμοιβαίας υποστήριξης, πληροφόρησης, επικοινωνίας και γενικότερα κοινωνικής αλληλεπίδρασης που αναδύθηκαν μέσα από την ανάπτυξη του διαδικτύου. 

Οι διαφορές των δυνητικών κοινοτήτων από τις φυσικές κοινότητες είναι: Συνήθως η μη λεκτική επικοινωνία, η απουσία κοινωνικού διαχωρισμού και η ευκαιρία του να κατασκευάζεται ή να κρύβεται η προσωπικότητα του υποκειμένου. Επίσης, η έννοια του χρόνου είναι διαφορετική και λειτουργεί διαφορετικά από ότι στον φυσικό κόσμο. 

Η παραδοσιακή θεώρηση των ανθρωπιστικών επιστημών σχετικά με την αυθεντική φύση του ανθρώπου και τις αλλαγές στις οποίες αυτή υποβάλλεται από τον πολιτισμό εμφανίζεται και στις εικονικές κοινότητες. Οι υπέρμαχοι θεωρούν πως η ευκαιρία δημιουργίας σχέσεων ανεξάρτητα από τη γεωγραφική θέση, τη φυλή και το γένος των συμμετεχόντων, είναι παράγοντας που μάλλον συνδέει παρά εξατομικεύει τους ανθρώπους. Στο άλλο άκρο βρίσκεται η άποψη πως οι εικονικές ομάδες είναι πλασματικές, στερούνται δηλαδή της συναισθηματικής κάλυψης που προσφέρουν οι άμεσες σχέσεις. Η διαφωνία αυτή δημιούργησε μια σειρά από ερωτήματα και ένα ενδιαφέρον πεδίο έρευνας και μελέτης των σύγχρονων κοινωνιών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Pierre, Levy (1998). *Becoming Virtual, Reality in the Digital Age (Δυνητική πραγματικότητα: η φιλοσοφία του πολιτισμού και του κυβερνοχώρου)* (στα Γαλλικά).

Βιβλιογραφία
------------

* McKenna, K. & Green, A. (2002) Virtual Group Dynamics
* Katelyn Y. A. McKenna, NYU (αρχειοθετημένο)
* Κοσκινάς, Κ. & Σ. Αρσένης (επιμ.) (2008) Δυνητικές Κοινότητες και Διαδίκτυο: Κοινωνιο-Ψυχολογικές Προσεγγίσεις και Τεχνικές Εφαρμογές. Αθήνα: Κλειδάριθμος.
* Tsekeris, C. & K. Koskinas (2011) General Reflections on Virtual Communities Research. China Media Research 7(1): 39-47.
Το βασίλειο της Γεωργίας στην αρχή της βασιλείας του Γεωργίου Ζ΄.
Ο **Γεώργιος Ζ΄,** Γεωργιανά: გიორგი VII, (απεβ. το 1405 ή 1407) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας ήταν βασιλιάς της Γεωργίας από το 1393 έως το 1407 (εναλλακτικά, από το 1395 έως το 1405).

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Βαγράτ Ε΄ και της πρώτης του συζύγου Ελένης Μεγάλης Κομνηνής (απεβ. από πανώλη το 1366), μάλλον κόρης του Βασιλείου ηγεμόνα της Τραπεζούντας.  Ο Βαγράτ Ε΄ διόρισε τον γιο του συγκυβερνήτη το 1369.

Τον Νοέμβριο του 1386 ο Βαγράτ Ε΄ ηττήθηκε και αιχμαλωτίστηκε από τον Μογγόλο πολέμαρχο Τιμούρ Λενγκ (Ταμερλάνο). Ο πρίγκιπας Γεώργιος οργάνωσε μία επιτυχημένη αντίσταση στην επόμενη εισβολή και απελευθέρωσε τον πατέρα του. Το 1393 ο Βαγράτ Ε΄ απεβίωσε και ο Γεώργιος Ζ΄ ανέλαβε πλήρως τις βασιλικές εξουσίες. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της βασιλείας του πολεμώντας τον Τιμούρ, ο οποίος οδήγησε άλλες επτά επιχειρήσεις ενάντια στο επίμονο Γεωργιανό βασίλειο από το 1387 έως το 1403, αφήνοντας τη χώρα σε ερείπια. Τελικά το 1403 ο Γεώργιος Ζ΄ έπρεπε να συνάψει ειρήνη με τον άγριο εχθρό, αναγνωρίζοντας τον Τιμούρ ως επικυρίαρχο και πληρώνοντάς του φόρο υποτέλειας, αλλά διατηρώντας το δικαίωμα ο βασιλιάς να στέφεται ως Χριστιανός μονάρχης. Σκοτώθηκε σε μάχη κατά των Τουρκμενίων νομάδων, προφανώς της φυλής Μαύρων Προβάτων (Kara Koyunlu).

Ο Γεώργιος Ζ΄ μπορεί να απεβίωσε άτεκνος, καθώς ο αδελφός του Κωνσταντίνος Α΄ έγινε ο επόμενος βασιλιάς.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Cawley, Charles, *Profile of Bagrat V, his wives and children*, Foundation for Medieval Genealogy, ανακτήθηκε στις August 2012 , Πρότυπο:Better source

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| ΠροκάτοχοςΒαγράτιος Ε΄ της Γεωργίας | **βασιλιάς της Γεωργίας1393-1407** | ΔιάδοχοςΚωνσταντίνος Α΄ της Γεωργίας |
Ο **Δήμος Κουτσοποδίου** ήταν δήμος του νομού Αργολίδας  που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Ο δήμος λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Άργους-Μυκηνών. Είχε έκταση 121.000 στρέμματα. Δημιουργήθηκε σύμφωνα με το νόμο 2539/1997 από την συνένωση των κοινοτήτων Βρουστίου (και οικισμός Σταθαίικων), Σχινοχωρίου, Μαλαντρενίου και Κουτσοποδίου.

Ο Δήμος Κουτσοποδίου σύμφωνα με την απογραφή του 2001 (ΦΕΚ 715/12-6-2002) είχε πληθυσμό 3.575 κατοίκους.

Δημοτικά διαμερίσματα
---------------------

Ο οικισμός είχε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:

**Δ.δ. Κουτσοποδίου**  [ 2.277 ]
* Κουτσοπόδι [ 1.908 ]
* Αγία Αικατερίνη [ 47 ]
* Αεροδρόμιο [ 60 ]
* Πανόραμα [ 201 ]
* Σύνορο [ 61 ]

 **Δ.δ. Βρουστίου**  [ 355 ]
* Σταθαίικα [ 260 ]
* Βρούστι [ 40 ]
* Χαντάκια [ 55 ]

**Δ.δ. Μαλαντρενίου**  -- Μαλαντρένι [ 540 ]
**Δ.δ. Σχινοχωρίου**  (τ. Σχοινοχωρίου) [ 403 ]
* Σχινοχώρι (τ. Σχοινοχώριον) [ 381 ]
* Χέλμης [ 22 ]

Η έδρα του Δήμου είναι το Δημοτικό Διαμέρισμα Κουτσοποδίου όπου στεγάζονται όλες οι Διοικητικές Υπηρεσίες του Δήμου.

Φυσιογνωμία της περιοχής
------------------------

Ο Δήμος Κουτσοποδίου βρισκόταν στο βορειοδυτικό τμήμα του Νομού Αργολίδος και καταλάμβανε έκταση 121.000 στρεμμάτων. Βόρεια τα όριά του συναντούν το Νομό Κορινθίας και το δήμο Μυκηναίων. Σε ένα μέρος του Νότου και σε όλη τη Δύση γειτόνευε με το Δήμο Λυρκείας.

Το ανάγλυφο του δήμου είναι κατά τα ¾ ορεινό και ημιορεινό με τις ψηλότερες συστοιχίες να βρίσκονται στο Δυτικό τμήμα (Μπραχριάμι, ύψος 1031 μ.). Το έδαφός του διατρέχει ο χείμαρρος Ίναχος (Πάνιτσα) που έρχεται και πηγάζει από τις δυτικές οροσειρές της Λυρκείας και χύνεται στον Αργολικό κόλπο. Στην περιοχή του Κουτσοποδίου κυλούν και οι μικρότεροι χείμαρροι Μπορσίτης και Δερβένι.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δήμος Κουτσοποδίου

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του νομού Αργολίδας |
| --- |
|  |
| Δήμοι | 
* Ναυπλίου
* Άργους
* Ασίνης
* Ασκληπιείου
* Επιδαύρου
* Ερμιόνης
* Κουτσοποδίου
* Κρανιδίου
* Λέρνας
* Λυρκείας
* Μιδέας
* Μυκηναίων
* Νέας Κίου
* Νέας Τίρυνθας
 |
|  |
| Κοινότητες | 
* Αλέας
* Αχλαδοκάμπου
 |

 |
Το **βραβείο Γκόλντμαν** είναι ένα βραβείο που απονέμεται ετησίως σε ακτιβιστές περιβαλλοντικής δράσης. Κάθε μία από τις έξι γεωγραφικές περιοχές του κόσμου λαμβάνει από ένα βραβείο: Αφρική, Ασία, Ευρώπη, Νησιά και Νησιωτικά Έθνη, Βόρεια Αμερική, και Νότια και Κεντρική Αμερική. Το βραβείο απονέμεται από το Goldman Environmental Foundation με έδρα στο Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνια, HΠΑ. Ονομάζεται και Πράσινο Νόμπελ.

Το βραβείο αυτό δημιουργήθηκε το 1989 από τους Richard N. Goldman και Rhoda H. Goldman. Από το 2019, το ποσό του βραβείου που απονέμεται είναι 200.000 δολλάρια.

Οι νικητές επιλέγονται από μια διεθνή κριτική επιτροπή που λαμβάνει εμπιστευτικές υποψηφιότητες από ένα παγκόσμιο δίκτυο περιβαλλοντικών οργανισμών και ατόμων. Οι νικητές των βραβείων συμμετέχουν σε μια δεκαήμερη περιοδεία στο Σαν Φρανσίσκο και στην Ουάσινγκτον, για μια τελετή απονομής βραβείων και παρουσίασης, παραχώρησης συνεντεύξεων σε μέσα ενημέρωσης και συναντήσεις με πολιτικούς, οικονομικούς και περιβαλλοντικούς ηγέτες. Η τελετή απονομής περιλαμβάνει σύντομα βίντεο παρουσίασης του κάθε νικητή.

Τo 2019, η τελετή απονομής συμπλήρωσε την 30η επέτειο. Πραγματοποιήθηκε στις 29 Απριλίου 2019 στο War Memorial Opera House στο Σαν Φρανσίσκο, ενώ μια δεύτερη τελετή απονομής πραγματοποιήθηκε την 1η Μαΐου 2019 στην Ουάσινγκτον. Το 2020, λόγω της πανδημίας COVID-19, η τελετή πραγματοποιήθηκε μέσω διαδικτύου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Winners of the 2019 Goldman Environmental Prize». *CNN*. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2021.
2. 1 2 3  «What Is The Green Nobel?». *WorldAtlas* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2021.
3. ↑  «Prize History». *Goldman Environmental Foundation* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2021.
4. ↑  «Goldman Environmental Prize Honors Six Environmental Heroes». *www.businesswire.com* (στα Αγγλικά). 30 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2021.
5. ↑  «Esteemed Goldman Environmental Prize now in its 30th year». *KTVU FOX 2* (στα Αγγλικά). 30 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2021.
6. ↑  «Introducing the 2020 Goldman Environmental Prize Winners». *Goldman Environmental Foundation* (στα Αγγλικά). 30 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2021.
Η **Κάνγκρι** (Ντεβανάγκαρι: कांगड़ी) είναι Ινδοάρια γλώσσα που ομιλείται στη βόρεια Ινδία, κυρίως στις επαρχίες Κάνγκρα, Χαμιρπούρ, Μπιλασπούρ και Ούνα του Χιμάτσαλ Πραντές και τις επαρχίες Παθανκότ, Γκουρντασπούρ και Χοσιαρπούρ της πολιτείας Παντζάμπ. Είναι συνδεδεμένη με τους κατοίκους της κοιλάδας Κάνγκρα. Ο συνολικός αριθμός ομιλητών εκτιμήθηκε στα 1.7 εκατομμύρια άτομα (το 1996), ενώ αυτοί που ανέφεραν τα Κάνγκρι ως την γλώσσα τους στην απογραφή του 2001 ήταν 1.1 εκατομμύρια άτομα. Γραφόταν με το αλφάβητο Τάκρι.

Η λέξη "Κάνγκρι" στο γραπτό αλφάβητο Τάκρι
Η ακριβή της θέση εντός της Ινδοάριας γλωσσικής οικογένειας είναι υποκείμενη σε διαφορές. Μερικοί μελετητές την ταξινομούν ως διάλεκτο της γλώσσας Ντόγκρι που ομιλείται προς τα δυτικά, ενώ άλλοι έχουν δει την τάση της να συγγενεύει περισσότερο με τις διαλέκτους Παχάρι που ομιλούνται στα ανατολικά: τις Μαντεάλι, Τσαμπεάλι και Κουλλούι.

Η Κάνγκρι έχει δύο υποδιαλέκτους, τις Χαμιρπούρι και Παλαμπούρι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hammarström, Harald· Forkel, Robert· Haspelmath, Martin· Bank, Sebastian, επιμ. (2016). «Kangri». *Glottolog 2.7*. Jena: Max Planck Institute for the Science of Human History.
2. ↑  Πρότυπο:E20
3. ↑  «Census of India: Abstract of speakers' strength of languages and mother tongues –2001». *censusindia.gov.in*.  The precise number is 1,122,843.
4. ↑  Πρότυπο:E21

Βιβλιογραφία
------------

* Eaton, Robert D. (2008). *Kangri in context: An areal perspective* (PhD). The University of Texas at Arlington.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Singh, Amitjit. "The Language Divide in Punjab." *Sagar*, Volume 4, Number 1, Spring 1997.
* Goldsmith, Parvin. "Scripture in Kangri recordings (mp3s) Αρχειοθετήθηκε 2012-02-22 στο Wayback Machine." 2007.
Η **Γκάνγκτε** είναι γλώσσα Κούκι-Τσιν της Βορειοανατολικής Ινδίας. Οι ομιλητές βρίσκονται κυρίως στο Μανιπούρ και παρακείμενες πολιτείες της Μεγκαλάγια και του Άσαμ. Η γλώσσα φαίνεται να είναι ομοιογενής χωρίς γνωστές διαλεκτικές παραλλαγές και εμφανίζει τουλάχιστον μερική αμοιβαία κατανόηση με άλλες διαλέκτους Τσιν-Κούκι-Μίζο της περιοχής, συμπεριλαμβανομένων των γλωσσών Θαντόου, Χμαρ, Βαϊφέι, Σίμτε, Κομ και Πάιτε. Υπάρχουν μερικοί ομιλητές πέρα από τα σύνορα με τη Μιανμάρ.

Γεωγραφική κατανομή
-------------------

Η Γκάνγκτε ομιλείται σε 37 χωριά της νότιας επαρχίας Τσουρατσαντπούρ της Μανιπούρ (*Εθνολόγος*). Επίσης ομιλείται στην Μεγκαλάγια και το Άσαμ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hammarström, Harald· Forkel, Robert· Haspelmath, Martin· Bank, Sebastian, επιμ. (2016). «Gangte». *Glottolog 2.7*. Jena: Max Planck Institute for the Science of Human History.
2. ↑  Singh, Chungkham Yashawanta (1995). «The linguistic situation in Manipur». *Linguistics of the Tibeto-Burman Area* **18** (1): 129–134.. Ανακτήθηκε στις 19 June 2014.
Το Μουσείο Πίρκα Κοτάν, γλωσσικό και πολιτιστικό κέντρο Αϊνού στο Σαπόρο (περιοχή Τζοζανκέι)Η **Αϊνού** (Αϊνού: アイヌ・イタㇰ*, Αϊνού=ιτάκ,* Ιαπωνικά: アイヌ語 *Αϊνού-γκο*) είναι γλώσσα που ομιλείται από τα μέλη της εθνοτικής ομάδας Αϊνού στο βόρειο Ιαπωνικό νησί Χοκάιντο.

Μέχρι τον 20ο αιώνα, οι γλώσσες Αϊνού ομιλούνταν σε όλο το νότιο μισό του νησιού Σαχαλίνη και από μικρό αριθμό ατόμων στις Κουρίλες. Υπάρχουν τρεις κύριες διάλεκτοι μαζί με άλλες 19 διαλέκτους των γλωσσών Αϊνού. Μόνο η παραλλαγή του Χοκάιντο έχει επιβιώσει μέχρι σήμερα, ενώ ο τελευταίος ομιλητής των Αϊνού της Σαχαλίνης πέθανε το 1994. Οι γλώσσες Αϊνού του Χοκάιντο τείνουν να μην έχουν πια ομηλιτές, αν και γίνονται προσπάθειες για την αναβίωσή τους. Η Ιαπωνική κυβέρνηση αποφάσισε να αναγνωρίσει τα Αϊνού ως αυτόχθονα τον Ιούνιο του 2008. Επί του παρόντος, η Ιαπωνική κυβέρνηση ενεργοποίησε μηχανισμό έτσι ώστε να διατηρηθεί ο πολιτισμός των Αϊνού, συμπεριλαμβανομένης και της γλώσσας.

Η Αϊνού δεν έχει καμία γενικά αποδεκτή γενεαλογική σχέση με οποιαδήποτε άλλη γλωσσική οικογένεια.

Ομιλητές
--------

Ανάλογα με το σύστημα ταξινόμησης που χρησιμοποιείται, η Αϊνού θεωρείται γλώσσα υπό εξαφάνιση σύμφωνα με την Ουνέσκο. Το 2016 ο Εθνολόγος την θεωρούσε 8β, που σημαίνει "σχεδόν εξαφανισμένη". Βρίσκεται σε κίνδυνο από πριν τη δεκαετία του 1960. Υπάρχουν περίπου 30.000 Αϊνού στην Ιαπωνία, και μόνο 15 ομιλητές την μιλούν ως μητρική ενώ 304 μπορούν να την καταλάβουν. Ωστόσο, τα νούμερα αυτά είναι αβέβαια εξαιτίας άλλων ομιλητών της Αϊνού που δεν δηλώθηκαν ως Αϊνού.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Μάρτιν, Κ. (2011).
2. ↑  Lam, May-Ying (27 Ιουλίου 2017). «Perspective | 'Land of the Human Beings': The world of the Ainu, little-known indigenous people of Japan». *Washington Post*. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  Lewis, M. Παύλου, Gary F. Simons, και Charles D. Fennig (επιμ.). Το 2016.
4. ↑  Γκέιμαν, J. (2012).
5. ↑  Οκαζάκι, T & Τραμπάλα, J. (2011).
Πλήθος σε χριστουγεννιάτικη συναυλία (2018)
**Ψυχολογία της μάζας** καλείται κλάδος της κοινωνικής ψυχολογίας. Οι κοινωνικοί ψυχολόγοι έχουν αναπτύξει διάφορες θεωρίες για την εξήγηση των τρόπων με τους οποίους η ψυχολογία ενός πλήθους διαφέρει και αλληλεπιδρά με αυτή των ατόμων μέσα σε αυτό. Οι κυριότεροι θεωρητικοί στην ψυχολογία του πλήθους περιλαμβάνουν τους Γκυστάβ Λε Μπον, Gabriel Tarde και Σίγκμουντ Φρόυντ. Αυτό το πεδίο σχετίζεται με τις συμπεριφορές και τις διαδικασίες σκέψης τόσο των μεμονωμένων μελών του πλήθους όσο και του πλήθους ως οντότητας. Η συμπεριφορά του πλήθους επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από την απώλεια της ευθύνης του ατόμου και την εντύπωση της καθολικότητας της συμπεριφοράς. Η πρώτη συζήτηση για την ψυχολογία της μάζας έγινε στη Ρώμη στο πρώτο Διεθνές Συνέδριο Ποινικής Ανθρωπολογίας στις 16 Νοεμβρίου 1885. Του φόρουμ ηγείτο ο Cesare Lombroso και οι Ιταλοί συνάδελφοί του, οι οποίοι έδωσαν έμφαση στα βιολογικά καθοριστικά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Manstead, ASK· Hewstone, Miles (1996). *Blackwell Encyclopedia of Social Psychology*. Oxford, UK: Blackwell. σελίδες 152–156. ISBN 978-0-631-20289-9.
2. ↑  Greenberg, M.S. (2010). *Corsini Encyclopedia of Psychology*.
3. ↑  Toch, Hans (1988). «Psychology of Crowds Revisited». *Contemporary Psychology* **33** (11): 954. doi:10.1037/026204. .
Ο **Δήμος Πεταλούδων** ήταν ένας από τους δέκα δήμους στους οποίους διαιρούνταν διοικητικά η Ρόδος, την περίοδο που ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας. Λειτούργησε την περίοδο 1999-2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στο νέο δήμο Ρόδου. Βρισκόταν στα βορειοανατολικά του νησιού και συνόρευε με τους δήμους Καλλιθέας, Καμείρου και Ατταβύρου. Ο δήμος αποτελούνταν από έξι δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 12.133 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η Κρεμαστή.

Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:

 **Δ.δ. Κρεμαστής**  [4.585] 
* η Κρεμαστή [4.372]
* ο Αερολιμένας [213]

 **Δ.δ. Δαματριάς**  [477] 
* η Δαματριά [477]
* ο Κάτω Καλαμώνας [0]

 **Δ.δ. Θεολόγου**  [856] 
* ο Θεολόγος [606]
* ο Επάνω Καλαμώνας [250]

 **Δ.δ. Μαριτσών**
τα Μαριτσά [1.766]
 **Δ.δ. Παραδεισίου**  [2.646] 
* το Παραδείσι [2.603]
* οι Βαγιές [43]

 **Δ.δ. Παστίδας**
η Παστίδα [1.803]

Δήμαρχος
--------

Ο Μιχαήλ Κορδίνας διατέλεσε δήμαρχος από το 1999 ως το 2010, έχοντας εκλεγεί για πρώτη φορά το 1998 με ποσοστό 56%. Επανεξελέγη το 2002 με ποσοστό 57% και το 2006 με ποσοστό 52%.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Δημοτικές εκλογές- ΕΕΤΑΑ, αποτελέσματα εκλογών». *www.eetaa.gr*. Ανακτήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2020.