recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Τα **διόδια** είναι ένας φόρος, τον οποίο πληρώνουν οι κάτοχοι Ι. Χ. αυτοκινήτων, Λεωφορείων των ΚΤΕΛ, ταξί, φορτηγών
όταν κυκλοφορούν στις Εθνικές Οδούς για τη συντήρηση του δρόμου. Στην Ελλάδα σήμερα σταθμοί διοδίων υπάρχουν στους αυτοκινητοδρόμους: Αθηνών - Θεσσαλονίκης - Ευζώνων, Αθηνών - Πατρών, Ιόνια Οδός, Εγνατία Οδός, Κορίνθου-Τρίπολης-Καλαμάτας, Αττικής Οδού, στη Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου και στην Υποθαλάσσια σήραγγα Πρέβεζας - Ακτίου.

Ως αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης που μαστίζει την Ελλάδα, τα τελευταία χρόνια γίνεται συζήτηση σχετικά με το ποιο θα πρέπει να είναι το κοινωνικά αποδεκτό τίμημα στα διόδια, με αποκορύφωμα το κίνημα "Δεν Πληρώνω" σύμφωνα με το οποίο πρέπει να καταργηθούν όλα τα διόδια της χώρας.

Ιστορικό σημείωμα
-----------------

Η είσπραξη διοδίων ήταν γνωστή από την αρχαιότητα. Βέβαια τότε δεν υπήρχαν αυτοκίνητα, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις
επιβαλλόταν στους πολίτες να πληρώνουν διόδια. Όταν έγιναν οι Εθνικές Οδοί, σε επιλεγμένα σημεία τους κατασκευάστηκαν Σταθμοί Διοδίων και, μέχρι πριν 10 περίπου χρόνια, όποιος οδηγός αυτοκινήτου περνούσε από εκεί, υποχρεωνόταν να πληρώσει, αλλιώς ο υπάλληλος ειδοποιούσε την Τροχαία, η οποία τον σταματούσε λίγο πιο κάτω και τον υποχρέωνε να γυρίσει πίσω και να πληρώσει. Σήμερα όμως τα διόδια έχουν γίνει ηλεκτρονικά. Δηλαδή ο κάθε κάτοχος αυτοκινήτου έχει εφοδιαστεί με μια κάρτα και όταν περνάει από ένα
Σταθμό Διοδίων, γίνεται αυτόματα η πληρωμή μέσω αυτής της κάρτας και δε χρειάζεται να ψάχνει να βρει χρήματα για να δώσει στον
υπάλληλο.

Φωτογραφίες διοδίων
-------------------

* Διόδια στο Ηνωμένο Βασίλειο.Διόδια στο Ηνωμένο Βασίλειο.
* Διόδια στην Αθήνα (Σ.Δ. Αφιδνών).Διόδια στην Αθήνα (Σ.Δ. Αφιδνών).
* Κατασκευή σταθμού διοδίων στα Ιωάννινα.Κατασκευή σταθμού διοδίων στα Ιωάννινα.
* Τα διόδια της Γέφυρας Ρίου-Αντιρρίου.Τα διόδια της Γέφυρας Ρίου-Αντιρρίου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΜΟΡΕΑΣ Α.Ε.». *www.moreas.com.gr*. Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2015.
2. ↑  «Διόδια Αρχική». *diodia.com.gr*. Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2015.
3. ↑  «ΟΙ ΒΑΣΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ ~ Κίνημα ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ». *epitropesdiodiastop.blogspot.gr*. Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **διόδια**  |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4206779-0
* NDL: 00969933

 |

 |
Παχύφυτα, όπως αυτή *η Αλόη* αποθηκεύουν νερό σε σαρκώδη φύλλα
Στην βοτανική, τα **παχύφυτα ή χυμώδη φυτά** είναι φυτά που έχουν κάποια μέρη που είναι περισσότερο από ό, τι συνήθως παχιά και σαρκώδη, συνήθως για να συγκρατούν το νερό σε ξηρές κλιματολογικές ή εδαφολογικές συνθήκες. Τα παχύφυτα μπορούν να αποθηκεύουν νερό σε διάφορες δομές, όπως τα φύλλα και οι βλαστοί. Μερικοί ορισμοί περιλαμβάνουν επίσης τις ρίζες, έτσι ώστε τα γεώφυτα που επιβιώνουν κατά τις δυσμενείς περιόδους με μετασχηματισμό τους σε υπόγεια αποθηκευτικά όργανα, μπορεί να θεωρηθούν ως παχύφυτα. Στις κηπευτικές εφαρμογές, ο όρος "χυμώδεις" χρησιμοποιείται συχνά κατά τρόπο που να αποκλείει τα φυτά που βοτανολόγοι θεωρούν παχύφυτα, όπως οι κάκτοι. Τα παχύφυτα συχνά καλλιεργούνται ως καλλωπιστικά φυτά, λόγω της εντυπωσιακής και ασυνήθιστης εμφάνισής τους.

Περιέχει 60 οικογένειες φυτών  όπως Κακτοειδή (Cactaceae), Αγαυοειδή (Agavoideae), Aizoaceae και Κρασσουλοειδή (Crassulaceae). Τα ενδιαιτήματα αυτών των φυτών που εξοικονομούν νερό είναι συχνά περιοχές με υψηλές θερμοκρασίες και χαμηλές βροχοπτώσεις. Τα παχύφυτα έχουν τη δυνατότητα να ευδοκιμήσουν με περιορισμένες πηγές νερού, όπως η ομίχλη και η πάχνη.

Αναφορές
--------

1. ↑  «Succulent Plants | World of Succulents» (στα αγγλικά). *World of Succulents*. 2015-06-21.. Ανακτήθηκε στις 2017-02-01.
Η χημική δομή της προπικοναζόλης.
Η **προπικοναζόλη** (αγγλ. *propiconazole*) είναι συνθετική χημική ένωση που ανήκει στις αζόλες και συγκεκριμένα στις τριαζόλες. Χρησιμοποιείται ως μυκητοκτόνο, γνωστό και ως DMI, δηλ. μυκητοκτόνο αναστολής της απομεθυλίωσης λόγω της δέσμευσης και αναστολής του ενζύμου 14-άλφα δεμεθυλάσης από την απομεθυλίωση ενός προδρόμου της εργοστερόλης. Χωρίς αυτό, οι εργοστερόλες δεν ενσωματώνονται στις υπό ανάπτυξη κυτταρικές μεμβράνες των μυκήτων και έτσι η κυτταρική ανάπτυξή των διακόπτεται οριστικά.

Η προπικοναζόλη χρησιμοποιείται στη γεωργία ως ένα συστημικό μυκητοκτόνο για χορτοτάπητες που καλλιεργούνται για σπόρους και για αισθητική ή αθλητική χρήση, επίσης για καλλιέργειες λ.χ. σιτάρι, μανιτάρια, καλαμπόκι, άγριο ρύζι, φιστίκια, αμύγδαλα, σόργο, βρώμη, πεκάν, βερίκοκα, ροδάκινα, νεκταρίνια, δαμάσκηνα, δαμάσκηνα και λεμόνια. 

Χρησιμοποιείται επίσης σε συνδυασμό με περμεθρίνη σε συνθέσεις συντηρητικών - μυκητοκτόνων για συμπαγής ξυλεία ή προϊόντα της. Η προπικοναζόλη χημικώς αποτελεί μία σύνθεση τεσσάρων στερεοϊσομερών και αναπτύχθηκε για πρώτη φορά το 1979 από την φαρμακευτική πολυεθνική Janssen Pharmaceutica. Η προπικοναζόλη παρουσιάζει ισχυρές αντιδιατροφικές ιδιότητες έναντι του αυστραλιανού σκαθαριού χαλιών *Anthrenocerus australis* που καταναλώνει την κερατίνη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «32020D0027 - EN - EUR-Lex». *EUR-Lex* (στα Ισπανικά). 13 Ιανουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2021.
2. ↑  EXTOXNET
3. ↑  «See entry for Complete Wood Preservative». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιουλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2021.
4. ↑  L. Toribio, M. J. del Nozal, J. L. Bernal, J. J. Jeménez und C. Alonso, *J. Chromatography A* 2004, *1046*, 249-253.
5. ↑  W. T. Thomson. 1997. Agricultural Chemicals. Book IV: Fungicides. 12th edition. Thomson Publications, Fresno, CA
6. ↑  Sunderland, M. R.; Cruickshank, R. H.; Leighs, S. J. (2014). "The efficacy of antifungal azole and antiprotozoal compounds in protection of wool from keratin-digesting insect larvae". *Textile Research Journal* **84** (9): 924–931.
Ο **Pegasus 2** ή **Pegasus II** ή **Pegasus B** ήταν αμερικανικός δορυφόρος που εκτοξεύτηκε το 1965 σε χαμηλή περιγήινη τροχιά για να μελετηθούν οι προσκρούσεις μικρομετεωριτών στα διαστημόπλοια. Ήταν ο δεύτερος από τους τρεις συνολικά δορυφόρους Pegasus, κατασκευής Fairchild Hiller. Η εκτόξευση και η λειτουργία του έγινε από την NASA.

Περιγραφή
---------

Ο Pegasus 2 μετέφερε 1450 kg οργάνων και εκτοξεύτηκε στο ανώτερο στάδιο πυραύλου S-IV. Η ολική μάζα του ήταν 9058 kg και διέθετε δύο πάνελ ανίχνευσης των μικρομετεωριτών καθώς και κεραία για την μετάδοση των δεδομένων. Τα πάνελ είχαν μήκος 29 m και ήταν εξοπλισμένα με 116 ανιχνευτές.

Αποστολή
--------

### Εκτόξευση

Η εκτόξευση του Pegasus 2
Ο δορυφόρος εκτοξεύτηκε με πύραυλο Saturn I από το ακρωτήριο Κανάβεραλ στις 25 Μαΐου 1965 (07:35:01 UTC). Αφού τέθηκε επιτυχώς σε τροχιά, του δόθηκε η διεθνής ονομασία 1965-039A καθώς και ο αριθμός 01381 στον Κατάλογο Δορυφόρων. Ο Pegasus 2 ήταν το δευτερεύον φορτίο του πυραύλου, που εκτόξευσε επίσης το μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο Απόλλων Α-104.

### Λειτουργία σε περιγήινη τροχιά

Ο Pegasus 2 τέθηκε σε χαμηλή περιγήινη τροχιά. Στις 3 Ιουλίου 1965 είχε περιαψίδα 508 χλμ. αποαψίδα 737 χλμ. και κλίση 31,7 μοιρών ενώ η τροχιακή του περίοδος ήταν 97,15 λεπτά. Παρέμεινε λειτουργικός μέχρι τις 29 Αυγούστου 1968 και αναμετάδωσε επιτυχώς τα δεδομένα πίσω στην Γη. Παρέμεινε σε τροχιά μέχρι και τις 3 Νοεμβρίου 1979, οπότε και καταστράφηκε στην γήινη ατμόσφαιρα.

Δείτε επίσης
------------

* Διαστημικές αποστολές το 1965

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Krebs, Gunter. «Pegasus 1, 2, 3». *Gunter's Space Page*. Ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2010.
2. ↑  «World Civil Satellites 1957-2006». Space Security Index. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2010.
3. ↑  Wade, Mark. «Pegasus». *Encyclopedia Astronautica*. Ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2010.
4. ↑  McDowell, Jonathan. «Launch List». *Launch Vehicle Database*. Jonathan's Space Page. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2010.
5. 1 2  McDowell, Jonathan. «Launch Log». Jonathan's Space Page. Ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2010.
6. ↑  «Pegasus 2». *NSSDC Master Catalog*. US National Space Science Data Center. Ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2010.
7. 1 2 3  McDowell, Jonathan. «Satellite Catalog». Jonathan's Space Page. Ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2010.

  


|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Δορυφόροι Pegasus |
| --- |
|  |
| 
* Pegasus 1
* Pegasus 2
* Pegasus 3
 |
|  |
| 
* Κατηγορία Κατηγορία
* Commons page Κοινά
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Διάστημα
 |

 |
**Εποχή της πλημμυρίδας**, ή αλλιώς **εποχή της παλινδρόμησης** ή **του αντίθετου ρεύματος**, ονομάζεται η εποχή κατά την οποία η ιταλική κοινωνία εγκαταλείπει την έντονη πολιτικοποίηση και τις μαζικές κινητοποιήσεις, οι οποίες σημάδεψαν ολόκληρη τη δεκαετία του ’70 οδηγώντας πολλές φορές και σε βίαιες συγκρούσεις, τα λεγόμενα μολυβένια χρόνια, και στέφεται σε μια πιο οικογενειακή διάσταση με επίκεντρο τον ιδιωτικό βίο (κυρίως τα έτη 1978-1982 και κατ’ επέκταση όλη η δεκαετία του ‘80). Σταθμός της μεταστροφής αυτής ήταν η μεγάλη απεργία των εργαζομένων της Φίατ στο Τορίνο, στις 14 Οκτωβρίου 1980, ζητώντας την παύση των κινητοποιήσεων και την επιστροφή στην εργασία.

Βιβλιογραφία
------------

*Σύγχρονη ιστορία του ευρωπαϊκού μαχητικού αντιφασισμού*, Βαλέριο Τζεντίλι, 24γράμματα, Αθήνα 2020
Το **Οροπέδιο Πουτοράνα** (ρωσικά: Плато Путорана), γνωστό και ως τα **Όρη Πουτοράνα** ή απλά **Πουτοράνα**, είναι μια ορεινή περιοχή στη Ρωσική Ομοσπονδία. Είναι ένας μεγάλος ορεινός όγκος ή οροπέδιο που διασχίζεται από οροσειρές. Ο πλησιέστερος μεγάλος οικισμός είναι το Νορίλσκ, όπου περιορίζει τα ταξίδια από το εξωτερικό. Η πόλη εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο Άλυκελ.

Η περιοχή των βουνών περιέχει μερικά από τα μεγαλύτερα γνωστά κοιτάσματα νικελίου στον κόσμο.

Προστατευόμενη περιοχή
----------------------

Το Καταφύγιο Άγριας Ζωής Πουτοράνα, που ιδρύθηκε το 1988 και διοικείται από το Νορίλσκ, αποτελεί έναν προστατευόμενο βιότοπο που καλύπτει περίπου 1.887.251 εκτάρια με ζώνη ασφαλείας 1.773.300 εκταρίων. Δημιουργήθηκε για να προστατεύσει το μεγαλύτερο κοπάδι άγριων ταράνδων στον κόσμο, καθώς και τα σιβηρικά μεγαλοκέρατα πρόβατα.

Τον Ιούλιο του 2010, το Καταφύγιο Πουτοράνα εγγράφηκε στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς ως «ένα πλήρες σύνολο υποαρκτικών και αρκτικών οικοσυστημάτων σε μια απομονωμένη οροσειρά, που περιλαμβάνει παρθένα βόρεια δάση, δασική τούνδρα, τούνδρα και οικοσυστήματα αρκτικής ερήμου, καθώς και οικοσυστήματα ανέγγιχτων κρύων νερών λιμνών και ποταμών».

Φυσικοί πόροι
-------------

Τα ορυκτά του Οροπεδίου περιλαμβάνουν πυριγενή πετρώματα βασάλτη, μεταλλεύματα σιδήρου (μαγνητίτης και αιματίτης), πυριτικά άλατα (πρενίτης, ζεόλιθος), απατίτες, περοβσκίτες και μεταλλεύματα χαλκού και νικελίου με υψηλό βαθμό κορεσμού. Οι φυσικοί πόροι παρουσιάζονται από άφθονο νερό και γαιάνθρακα.

Το οροπέδιο όπως φαίνεται από τη λίμνη Καπτσούκ

Παραπομπές
----------

1. ↑  UNESCO World Heritage Site datasheet
2. ↑  «Путорана плато, Ср. Сибирь\_минералогические находки». *geo.web.ru*. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2018.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 247827997
* LCCN: sh85109249
* GND: 4535348-7

 |

 |
Η **Χωριτική Αρχή** ήταν μορφή τοπικής αυτοδιοίκησης που εφαρμόστηκε στα χωριά της Κύπρου από την Τουρκοκρατία μέχρι το 1999 που καταργήθηκε. Ήταν η κατώτερη μορφή αυτοδιοίκησης στην Κύπρο.

Η αρχή αποτελούνταν από τον *μουχτάρη*, που ήταν και ο πρόεδρος της, και από τους *αζάδες*  που ήταν τα μέλη της με κυμαινόμενο αριθμό ανάλογα τους κατοίκους του χωριού το κατώτερο όριο ήταν τέσσερα μέλη.

Επί τουρκοκρατίας στην αρχή διοριζόταν συνήθως κάποιος με μεγάλη περιουσία και άτομο που δεν είχε διαπράξει κάποιας μορφή έγκλημα. Ο διορισμός συνεχίστηκε μέχρι το 1979 που διεξάχθηκαν οι πρώτες εκλογές για τα μέλη της αρχής και τον πρόεδρο, η αρχή από τότε εκλεγόταν κάθε πέντε χρόνια.

Οι βασικές αρμοδιότητες της αρχής ήταν η τήρηση της τάξης, η είσπραξη φόρων, έκδοση πιστοποιητικών, να ειδοποιήσει την αστυνομία, η έκδοση αδειών για κοινωφελή έργα, ανάμεσα στα καθήκοντα τους ήταν και η τήρηση ληξιαρχείου. Ο Μουχτάρης ήταν η εξέχουσα προσωπικότητα του χωριού, φιλοξενούσε στο σπίτι όλους τους επίσημους που επισκέπτονταν το χωριό. Μαζί με τον παπά θεωρούνταν οι ανώτατοι άρχοντες.

Από το 1979 η χωριτική αρχή εκλεγόταν για πέντε χρόνια, το 1999 αντικαταστάθηκε από το Κοινοτικό συμβούλιο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «Κοινοτικό συμβούλιο Στενής». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Δεκεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2012.
2. ↑  «Κοινοτικό συμβούλιο Πέρα χωριού Νήσου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Δεκεμβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2009.
Η ***Παροκία*** (parroquia, Ισπανικά: paˈrokja, γαλικιακή προφορά: paˈrɔkia, πληθυντικός *parroquias*; Αστουριανά: [[[Βοήθεια:Οδηγός προφοράς IPA|[paˈrokia ]]]], πληθυντικός *parroquies*) ή ***Παρόκια*** (parr*ò*quia Καταλανικά: [[[Βοήθεια:Οδηγός προφοράς IPA|[pəˈrɔkiə]]]] πληθυντικός *parròquies*) είναι όρος που ισοδυναμεί με την ενορία. Χρησιμοποιούνται στην Ανδόρα, το Εκουαδόρ,  τη Βενεζουέλα, το Περού και ορισμένα τμήματα της βορειοδυτικής Ισπανίας.

Μπορεί να βρεθεί στις ακόλουθες χώρες:

* Παρόκια (Ανδόρα)
* Παροκία (Εκουαδόρ)
* Παροκία (Ισπανία)
* Παροκία (Βενεζουέλα)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Asociación de Gobiernos Parroquiales Rurales del Azuay (στα ισπανικά)
* Nomenclator - notas metodológicas Sociedad Asturiana de Estudios Económicos e Industriales (στα ισπανικά)
**Νομός** ονομάζεται μια διοικητική δικαιοδοσία ή υποδιαίρεση σε οποιαδήποτε χώρα ή σε εκκλησιαστικές δομές.

Ιστορία
-------

Ο νομός συνηθέστερα αναφέρεται σε ένα αυτοδιοικούμενο σώμα ή περιοχή από την τετραρχία, όταν ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός χώρισε τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία σε τέσσερα μέρη (καθεμία χωρισμένη σε μητροπόλεις), αν και διατήρησε δύο νομαρχίες πρετορείου ως διοικητικό επίπεδο πάνω από τις επιζώνες (μερικές από τις οποίες χωρίστηκαν).

Στην εκκλησία
-------------

Καθώς ο νόμος του κανόνα εμπνέεται έντονα από το ρωμαϊκό δίκαιο, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η Καθολική Εκκλησία έχει πολλά γραφεία υπό τον νομάρχη. Αυτός ο όρος εμφανίζεται επίσης σε γραφεία με άλλο τρόπο, όπως ο επικεφαλής μιας εκκλησίας ή ενός τμήματος της ρωμαϊκής Κούριας. Διάφορες εκκλησιαστικές περιοχές, πολύ μικρές για μια μητρόπολη, ονομάζονται νομοί.

Δείτε επίσης
------------

Νομοί της Ελλάδας
Ο **Μορφωτικός Νεολαίας Τύμπου** ηταν κυπριακός αθλητικός σύλλογος με έδρα την Τύμβου. Ιδρύθηκε το 1959.

Ιστορία
-------

Το σωματείο ιδρύθηκε το 1940 έχοντας αρχικά την ονομασία Νέα Γενεά Τύμπου και στην συνέχεια ΕΑΚ Τύμπου. Το 1959 μετονομάστηκε σε Μορφωτικός Σύλλογος Νεολαίας Τύμπου. Ο σύλλογος αναφέρει ως ημερομηνία ίδρυσης του το 1959. Χρώματα είχε το κόκκινο και το λευκό. Μετά την τουρκική Εισβολή στην Κύπρο έγινε προσφυγικό σωματείο και επαναδραστηριοποιήθηκε στα Λατσιά. Η ποδοσφαιρική ομάδα του σωματείου συμμετείχε στις διοργανώσεις της ΠΟΕΛ.Το 1992 κατέκτησε το Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών της ΣΤΟΚ και στην συνέχεια μέσα από το πρωτάθλημα ένταξης ΣΤΟΚ εξασφάλισε τη συμμετοχή του στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1992-93. Ο Μορφωτικός συμμετείχε στην Δ'Κατηγορία της ΚΟΠ, την περίοδο 1992-93 στον Όμιλο Λευκωσίας/Κερύνειας τερματίζοντας στην 10η θέση και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα.Σήμερα η ποδοσφαιρική ομάδα είναι ανενεργή και ο Μορφωτικός εξακολουθεί να υφίσταται σαν πολιτιστικό σωματείο.

Τίτλοι
------

* Πρωτάθλημα ένταξης (1): 1992 (περιφέρεια Λευκωσίας/Κερύνειας)
* Πρωτάθλημα πρωταθλητριών ΣΤΟΚ (1): 1992
* Πρωτάθλημα ΠΟΕΛ (2): 1990, 1992
* Κύπελλο ΠΟΕΛ (1): 1990

Δείτε επίσης
------------

* Ποδόσφαιρο στην Κύπρο

Παραπομπές
----------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

1. ↑  «Cyprus 1992/93». *www.rsssf.com*. Ανακτήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 2018.
Ο **Γιώργος Σκαλενάκης** (Πορτ Σάιντ, Αίγυπτος, 17 Μαΐου 1926 - Αθήνα, 14 Σεπτεμβρίου 2014) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης και ηθοποιός.

Ο Σκαλενάκης αποφοίτησε από την Ακαδημία Κινηματογράφου της Πράγας, όπου υπήρξε συμμαθητής του φίλου του Μίλος Φόρμαν. Επιλέχθηκε από τη σπουδαία Κατίνα Παξινού για να σκηνοθετήσει τη μοναδική ταινία στην οποία η διάσημη Ελληνίδα καλλιτέχνης πρωταγωνίστησε μιλώντας τη μητρική της γλώσσα (*Το νησί της Αφροδίτης*). Γνωστότερες ταινίες του Γ. Σκαλενάκη είναι: *Διπλοπενιές* (1966) με συμμετοχή στο Φεστιβάλ Σαν Σεμπαστιάν 1966, *Αχ αυτή η γυναίκα μου* (1967), *Ντάμα σπαθί* (1966) με επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Σικάγου 1969, *Χορεύοντας σιρτάκι* (1967), *Επιχείρησις Απόλλων* (1968), *Βυζαντινή ραψωδία* (1968) κ.ά. Ο Σκαλενάκης εργάσθηκε και στην ελληνική τηλεόραση, ενώ δίδαξε επί σειρά ετών σκηνοθεσία στη Σχολή Κινηματογράφου Λυκούργος Σταυράκος και για 26 χρόνια στην Ανώτερη Δραματική Σχολή Βεάκη.

Απεβίωσε στις 14 Σεπτεμβρίου του 2014.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. 17161038g.
2. ↑  «Πέθανε ο σκηνοθέτης Γιώργος Σκαλενάκης». *in.gr*. 14 Σεπτεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2024.

Πηγή
----

* Γιώργος Σκαλενάκης στο ImdB[*νεκρός σύνδεσμος*]
* 


1. ↑  ΒΑΛΟΥΚΟΣ, ΣΤΑΘΗΣ (1998). *ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ*. ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ. σελ. 211. ISBN 960-322-107-4.
2. ↑  «::: Φεστιβάλ Κινηματογράφου  :::». *www.filmfestival.gr*. Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2016.
Η **σικελική ελάτη** (***Abies nebrodensis***) είναι ένα είδος ελάτης ενδημικό στα όρη Νεμπρόντι και Μαντόνιε στη βόρεια Σικελία. Είναι ένα μεσαίου μεγέθους αειθαλές κωνοφόρο δέντρο που φτάνει σε ύψος 15 έως 25 m και έχει διάμετρο κορμού μέχρι 1 m. Συναντάται σε υψόμετρα 1.400-1.600 m. Ως αποτέλεσμα της αποδάσωσης, είναι πλέον εξαιρετικά σπάνια, με μόλις 21 επιβιώσαντα ενήλικα δέντρα· προγράμματα επαναφύτευσης αντιμετωπίζουν περιορισμένη επιτυχία λόγω της έντονης βόσκησης από ζώα που ανήκουν σε ντόπιους κτηνοτρόφους και αγρότες. Ταξινομείται ως κινδυνεύον άμεσα με εξαφάνιση από την IUCN Red List

Τα φύλλα είναι βελονοειδή, επίπεδα, μήκους 1,5-2,5 cm και πλάτους 2 mm με πάχος 0,5 mm, λεία σκούρα πράσινα από πάνω και με δύο πρασινωπές-λευκές στιβάδες με στόματα από κάτω.

Συνδέεται στενά με τη λευκή ελάτη (*Abies alba*), η οποία την αντικαθιστά στα Απέννινα όρη της Ιταλίας και αλλού περαιτέρω βόρεια στην Ευρώπη· μερικοί βοτανικοί θεωρούν τη σικελική ελάτη ως ποικιλία της λευκής ελάτης, ως *Abies alba var. nebrodensis*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  IUCN 2010. IUCN Red List of Threatened Species. Version 2010.1. <>. Downloaded on 11 March 2010.

Αναφορές
--------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Abies nebrodensis στο Wikimedia Commons
* Farjon *et al.* (2006). *Abies nebrodensis*. 2006. *IUCN Red List of Threatened Species*. IUCN 2006. www.iucnredlist.org. Ανακτήθηκε 11 May 2006. - *Database entry includes a brief justification of why this species is critically endangered and the criteria used.*

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh88022510

 |

 |
Το **Βασικό Λαϊκό Συνέδρια** (αραβικά: مؤتمر شعبي أساسي‎‎, Mu'tamar shaʿbi asāsi) ήταν η μικρότερη διοικητική υποδιαίρεση σε Λιβύη κάτω από τη Μεγάλη Σοσιαλιστική Λαϊκή Λιβυκή Τζαμαχιρία από το 1977 έως το 2012. Γεωγραφικά, αντιστοιχεί περίπου στο επίπεδο του δήμου.

Βάσει του καθεστώτος του Μουαμάρ Καντάφι, οι πολιτικές κομματικές διοικήσεις και επιτροπές του Βασικού λαϊκού Κογκρέσου λειτουργούσαν σε αυτό το επίπεδο. Οι Εκπρόσωποι των Βασικών Λαϊκών Συνεδρίων ρύθμιζαν τις επιχειρήσεις στο υψηλότερο επίπεδο σαμπίγια (επαρχία).

Τον Ιούλιο του 2013 τα σαμπίγια και τα Βασικά Λαϊκά Συνέδρια αντικαταστάθηκαν με ένα νέο σύστημα μπαλαντιγιάτ με ενενήντα εννέα διοικητικές υποδιαιρέσεις πρώτου επιπέδου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Vandewalle, Dirk J. (1998) *Libya since independence: oil and state-building* I B Tauris, London, pp. 95-97, (ISBN 1-86064-264-0)
2. ↑  «قرار مجلس الوزراء رقم 180 لسنة 2013 ميلادي بإنشاء البلديات» [Council of Ministers resolution No. 180 for the year 2013 AD the establishment of baladiyat] (PDF) (στα Αραβικά). اللجنة المركزية لانتخاب المجالس البلدية [The Central Committee for the election of baladiyah councils]. Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 26 Μαρτίου 2014.
3. ↑  «الكشف المرفق بقرار مجلس الوزراء رقم 180 لسنة 2013 ميلادي بإنشاء البلديات» [Appendix Council of Ministers resolution No. 180 for the year 2013 AD the establishment of baladiyat] (PDF) (στα Αραβικά). اللجنة المركزية لانتخاب المجالس البلدية [The Central Committee for the election of baladiyah councils]. Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 24 Δεκεμβρίου 2015.

Βιβλιογραφία
------------

* Law, Gwillim (1999) "Libya" *Administrative subdivisions of countries* McFarland, Jefferson, North Carolina, p. 219, (ISBN 0-7864-0729-8)
Ο **Ιχνάτιους Κρόον** (φλαμανδικά: **Ignatius Croon** (παραλλαγές του ονόματος: Ignaz Cronò, Ignaz Croon και προσωνύμιο: Gaudtvinck ή Goudtvinck (= κοκκινολαίμης), 1639–1667) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, ο οποίος, αφού εκπαιδεύτηκε στο Μέχελεν μετοίκησε στη Ρώμη, όπου απεβίωσε σε νεαρή ηλικία.

Βιογραφία
---------

Ο Κρόον γεννήθηκε στο Μέχελεν, γιος του γραμματέα Πέτερ Κρόον και αδελφός του Πέτερ Κρόον (1634-1682), ενός "κανονικού" (canon) ιερέα και ευλαβούς συγγραφέα. Ήταν μαθητής του επιφανούς ζωγράφου Πέτερ Φρανσουά στο Μέχελεν γύρω στα 1650. Πιθανότατα έφυγε για τη Ρώμη όταν ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του το 1657.

Στη Ρώμη έζησε στο σπίτι του Πίτερ Μούλιερ του νεότερου, ενός θαλασσογράφου από την Ολλανδική Δημοκρατία, στην ενορία της Σάντα Μαρία ντελ Πόπολο. Έγινε μέλος των Bentvueghels, μιας οργάνωσης κυρίως Φλαμανδών και Ολλανδών ζωγράφων που δραστηριοποιούνταν στη Ρώμη. Η οργάνωση είχε τη συνήθεια να δίνει προσωνύμια (παρατσούκλια) στα μέλη της και στον Κρόον δόθηκε το προσωνύμιο *Gaudtvinck* (γράφεται και *Goudtvinck*), που αποδίδεται ως "κοκκινολαίμης". Το όνομά του εμφανίζεται σε μια κόγχη της Σάντα Κοστάντσα, της εκκλησίας της Ρώμης που συνήθιζαν να συναθροίζονται οι *Bentvueghels*. Εκεί είναι γραμμένη με κόκκινη κιμωλία η φράση *ignativs croon/alias gavdtvinck.*

Απεβίωσε στη Ρώμη σε ηλικία μόλις 28 ετών.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων
* Φλαμανδική ζωγραφική

Έργο
----

Δεν είναι γνωστά έργα του. Ένα πορτρέτο του αδελφού του, Πέτερ Κρόον, που σήμερα βρίσκεται στο Δημοτικό Μουσείο του Μέχελεν, αποδίδεται σε αυτόν.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  (Αγγλικά) *ECARTICO*. 2234. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  (Ολλανδικά) *RKDartists*. 361235. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. 1 2  «Le Dictionnaire des peintres belges du XIVe siècle à nos jours» (Γαλλικά) La Renaissance du livre. 1995. 1073. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017. ISBN-13 978-2-8041-2012-2.
4. 1 2  rkd.nl/explore/artists/361235. Ανακτήθηκε στις 23  Αυγούστου 2017.
5. 1 2  Biographical details Αρχειοθετήθηκε 2020-06-13 στο Wayback Machine. στο Ολλανδικό Ίδρυμα Ιστορίας της Τέχνης (Ολλανδικά)
6. 1 2  Biographical details of Ignatius Croon Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine. on Hadrianus

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* RKD: 361235

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Ζωγραφική
 |

 |
**Δενδροπόταμος** είναι συνοικισμός της Θεσσαλονίκης που ανήκει διοικητικά στον Δήμο Αμπελοκήπων - Μενεμένης. Τοποθετείται μεταξύ της Εθνικής οδού Θεσσαλονίκης-Αθήνας και της παλιάς σιδηροδρομικής γραμμής, η οποία διαχωρίζεται από το υπόλοιπο σιδηροδρομικό δίκτυο στην περιοχή *Μυτιληνάκια*, στο παλαιό στρατόπεδο Ζιάκα. Η άλλη πλευρά του συνοικισμού ορίζεται από τον κάθετο οδικό άξονα επί του σκεπασμένου χειμάρρου του Δενδροποτάμου, σε μικρή απόσταση από την ακάλυπτη λεκάνη απορροής του στο ύψος του σταθμού των Κ.Τ.Ε.Λ. *Μακεδονία*. Η περιοχή ονομάζεται επίσης «Άγιος Νεκτάριος» από τον ευρισκόμενο στο κέντρο της ομώνυμο ναό.
Η **Μονίκ Οχσάν Μπελεπό** ( Agnès Monique Ohsan Bellepeau, γενν. το 1942) είναι πρώην δημοσιογράφος και πολιτικός από τον Μαυρίκιο. Υπηρέτησε ως Αντιπρόεδρος του Μαυρίκιου από τις 12 Νοεμβρίου 2010 ως τις 3 Απριλίου 2016. Ως αντιπρόεδρος, ήταν προσωρινά πρόεδρος από τις 31 Μαρτίου 2012 ως τις 21 Ιουλίου 2012 και ξανά από τις 29 Μαΐου 2015 ως τις 5 Ιουνίου του ίδιου χρόνου. Σύζυγός της ήταν ο επιχειρηματίας Ιβ Ζοζέφ Μπελεπό. Είναι τιμημένη με το Τάγμα του Αστέρα και του Κλειδιού του Ινδικού Ωκεανού.

Σταδιοδρομία
------------

Εργάστηκε ως δημοσιογράφος και παρουσιάστρια ειδήσεων στο κρατικό τηλεοπτικό κανάλι του Μαυρίκιου (Mauritius Broadcasting Corporation). Ήταν μέλος του Εργατικού Κόμματος του Μαυρίκιου και αργότερα ανέλαβε την ηγεσία του (ο πατέρας της, Μπαρτολομέ Οχσάν, ήταν ο ιδρυτής του εν λόγω κόμματος). Κέρδισε στις βουλευτικές εκλογές και διορίστηκε αντιπρόεδρος στις 12 Νοεμβρίου 2010 μετά τον θάνατο του αντιπροέδρου Αντζίντι Τσετιάρ. Η Μπελεπό εξελέγη ομόφωνα από την Εθνοσυνέλευση και έγινε η πρώτη γυναίκα αντιπρόεδρος στην ιστορία της χώρας της. Τρεις μέρες μετά την ανάληψη των καθηκόντων της, απεβίωσε ο σύζυγός της (16 Νοεμβρίου 2010).

Στις 31 Μαρτίου 2012 η Μπελεπό ανέλαβε προσωρινά πρόεδρος, μετά την παραίτηση του Άνρουντ Τζάγκνοτ εξαιτίας διαφωνίας του με τον πρωθυπουργό. Την Μπελεπό διαδέχθηκε στο αξίωμα του Προέδρου ο Κέιλας Πραγκ τον Ιούλιο του 2012.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Loga Virahsawmy, Mauritius: GL welcomes first woman vice president, 16 Νοεμβρίου 2011
2. ↑  Mauritius' president quits after row with PM Αρχειοθετήθηκε 2012-03-31 στο Wayback Machine. *Channel News Asia*, 30 Μαρτίου 2012

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Monique Ohsan Bellepeau  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το ταξίδι του Ιμπαχίμ ιμπν Γιακούμπ
Ο **Ιμπραχίμ ιμπν Γιακούμπ** (αραβικά: إبراهيم بن يعقوب‎‎, εβραϊκά: אברהם בן יעקב‎‎) (912-966) ήταν Ισπανοάραβας, Σεφαρδίτης Εβραίος περιηγητής του 10ου αιώνα, πιθανώς έμπορος, ο οποίος μπορεί να είχε επίσης εμπλακεί σε διπλωματία και κατασκοπεία.

Βιογραφία
---------

Η οικογένειά του καταγόταν από την υπό μαυριτανική κυριαρχία Τορτόζα κοντά στις εκβολές του Έβρου, αλλά μπορεί επίσης να ζούσε στην Κόρδοβα. Η γραπτή και προφορική ιστορία και τα γραπτά του υποδηλώνουν ότι είχε εβραϊκό υπόβαθρο. Ωστόσο, έχει επίσης υποστηριχθεί από άλλους ιστορικούς ότι ήταν Μουσουλμάνος εβραϊκής καταγωγής και ο ιστορικός Μπέρναρντ Λιούις δηλώνει: «Υπάρχει κάποια αβεβαιότητα για το αν ήταν ομολογουμένως Εβραίος ή Μουσουλμάνος εβραϊκής καταγωγής».

Το 961–62 ταξίδεψε στη Δυτική και Κεντρική Ευρώπη και στην Ιταλία, τουλάχιστον μέχρι τη Ρώμη, όπου έγινε δεκτός με ακροατήριο με τον αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Όθωνα Α΄ κατά την πρώτη εβδομάδα του Φεβρουαρίου. Τίποτα δεν είναι γνωστό για την επιστροφή του στην Αλ-Άνταλους (το τμήμα της Ιβηρικής Χερσονήσου που διοικούταν από τους Μουσουλμάνους), ούτε για περαιτέρω ταξίδι. Τα απομνημονεύματα και τα σχόλια του ταξιδιού του, που πιθανώς παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στον χαλίφη της Κόρδοβας Αλ-Χακάμ Β΄ (961–76), έχουν χαθεί. Έχουν διατηρηθεί μόνο αποσπάσματα μεταγενέστερων συγγραφέων.

Το έργο του είναι ευρέως γνωστό ότι παρέχει την πρώτη αξιόπιστη περιγραφή του πολωνικού κράτους υπό τον Μιέσκο Α΄ της Πολωνίας, τον πρώτο ιστορικό ηγεμόνα της Πολωνίας. Είναι επίσης γνωστός για την περιγραφή του για τους Βίκινγκς που ζούσαν στο Χέδεπι, της οχύρωσης των Νακονιδών στο Κάστρο του Μέκλενμπουργκ και αυτού που ήταν, κατά πάσα πιθανότητα, ο πυρήνας του μεταγενέστερου δουκικού κάστρου και του παλατιού στο Σβερίν. Ο Ιμπραχίμ ιμπν Γιακούμπ έχει μια μοναδική θέση στην ιστορία της Τσεχίας ως ο πρώτος άνθρωπος που ανέφερε γραπτώς την πόλη της Πράγας και την εβραϊκή κοινότητά της. Ανέφερε επίσης τον Τσέχο Μπολέσλαο Α΄ της Βοημίας και την Κρακοβία ως μέρος του Δουκάτου της Βοημίας.

Δείτε επίσης
------------

* Αμπού Μπακρ Μουχαμάντ αλ-Τουρτούσι
* Βενιαμίν της Τουδέλα

Βιβλιογραφία
------------

* "Ibrāhīm ibn Ya‛qūb al-Isrā'īlī al-Ṭurṭūshī," του Lutz Richter-Bernburg, στο: *The Oxford Companion to World Exploration,* David Buisseret, αρχισυντάκτης, 2 τόμοι, Oxford UP: 402b-403b

Παραπομπές
----------

1. ↑  Nizar F. Hermes (10 Απριλίου 2012). *The [European] Other in Medieval Arabic Literature and Culture: Ninth-Twelfth Century AD*. Palgrave Macmillan. σελ. 111. ISBN 9781137081650.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Levey, Martin (2008). «Ibrāhīm Ibn Ya'qūb Al-Isrā'īlī Al-Turṭushi». *Complete Dictionary of Scientific Biography*. Encyclopedia.com. .
* Ibrahim ibn Jakub i Tadeusz Kowalski w sześćdziesiątą rocznicę edycji, ed. Andrzej Zaborski, Κρακοβία, 2008

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 47566571
* LCCN: no99066358
* ISNI: 0000 0000 5837 2975
* GND: 119219832
* SELIBR: 228815
* SUDOC: 132859815

 |

 |
Η **Διεθνής Νύχτα Νυχτερίδων** (*International Bat Night*) είναι μια καθιερωμένη ετήσια εκδήλωση, που έχει ως στόχο την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των πολιτών σε σχέση με τις Νυχτερίδες (Χειρόπτερα) στην Ευρώπηαλλά και σε όλο τον κόσμο. Φιλοξενείται από τοπικούς οργανισμούς προστασίας της Φύσης και Μη Κυβερνητικούς Οργανισμούς και προσελκύει μεγάλο αριθμό ενδιαφερόμενων για την οικολογία και διατήρηση της βιοποικιλότητας. Οι εκδηλώσεις πραγματοποιούνται υπό την αιγίδα του Περιβαλλοντικού Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών.

Ιστορία
-------

Οι πρώτες Ευρωπαϊκές Νύχτες Νυχτερίδων πραγματοποιήθηκαν το 1990 στην Πολωνία και στη Γαλλία. Από το 1997 η Νύχτα των Νυχτερίδων πραγματοποιείται υπό τη Συμφωνία για τη Διατήρηση των Πληθυσμών των Ευρωπαϊκών Νυχτερίδων (Agreement on the Conservations of Populations of European Bats, EUROBATS). Η εκδήλωση πραγματοποιείται πλέον σε πάνω από 30 χώρες της Ευρώπης αλλά και σε άλλες ηπείρους, όπως στην Αφρική και στην Ασία. Πραγματοποιείται συνήθως την τελευταία βδομάδα του Αυγούστου, αλλά δύναται να πραγματοποιηθεί και σε άλλες ημερομηνίες επιλεχθέντες από τους διοργανωτές.

Σκοπός
------

Σκοπός της Διεθνούς Νύχτας Νυχτερίδων είναι η ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των πολιτών σχετικά με τις Νυχτερίδες (Χειρόπτερα), συμβάλλοντας με αυτόν τον τρόπο στη διατήρηση των ειδών των Νυχτερίδων.

Κατηγορίες Δράσεων
------------------

Οι δραστηριότητες που πραγματοποιούνται στις Διεθνείς Νύχτες Νυχτερίδων μπορεί να είναι οι εξής:

* Περίπατοι για παρατήρηση Νυχτερίδων
* Εκπαιδευτικές Δραστηριότητες
* Εκθέσεις/Φεστιβάλ
* Εκδηλώσεις στα Μ.Μ.Ε.
* Λοιπές πρωτοβουλίες διοργανωτών

Εκδηλώσεις στην Ελλάδα
----------------------

Μια πρώτη εκδήλωση είχε λάβει χώρα στις 31 Αυγούστου 2019 στον Όλυμπο από τη Μ.Κ.Ο. «Λαλίτσα», με τίτλο: «Διεθνής Νύχτα Νυχτερίδων στο βουνό Όλυμπος».

Στην Ελλάδα Διεθνής Νύχτα Νυχτερίδων πραγματοποιήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2019, στον Δήμο Περιστερίου, με τίτλο: «1η Διεθνής Νύχτα Νυχτερίδων στην Ελλάδα». Πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία της Biofield Science Communication (Στύλιος Ιωάννης, Ζεϊμπέκη-Καρακωνσταντίνου Μαρία, Κοτρίδης Ευάγγελος, Τσάτσου Αντιγόνη) και των συνεργατών τους (Ρούσσου Σταματίνα, Στύλιου Ειρήνη, Καραγιάννης Ιωάννης). Η εκδήλωση έλαβε τη στήριξη της Πανελλήνιας Ένωσης Βιοεπιστημόνων και της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  «International Bat Night | UNEP/EUROBATS». *www.eurobats.org*. Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2019.
2. ↑  «UNEP/EUROBATS | Agreement on the Conservation of Populationsof European Bats». *www.eurobats.org*. Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2019.
3. ↑  Savvas. «Διεθνής Νύχτα Νυχτερίδων και Όλυμπος!». *Lalitsa*. Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2019.
4. ↑  «1st international bat night in greece». *BIOFIELD* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2019.
5. ↑  «Biofield S.C. Members Committee». *BIOFIELD* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2019.
6. 1 2  «1η Διεθνής Νύχτα Νυχτερίδων / 1st International Bat Night». *www.facebook.com*. Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2019.
Το **χαρτί θερμομεταφοράς** χρησιμοποιείται για την αποτύπωση εκτυπωμένων σχεδίων σε υφάσματα και άλλες επιφάνειες καθώς και στη χειροτεχνία. Αρχικά, ένας συμβατός εκτυπωτής (laser, inkjet) εκτυπώνει το επιθυμητό σχέδιο στο χαρτί θερμομεταφοράς. Στη συνέχεια, χρησιμοποιείται μια πρέσα θερμομεταφοράς για να μεταφέρει την εκτυπωμένη εικόνα σε ρούχα, καμβά ή άλλη επιφάνεια.

Εκτυπωτές Inkjet με κοινά μελάνια
---------------------------------

Η εκτύπωση σε κοινούς εκτυπωτές inkjet δεν είναι τόσο ανθεκτική (ως προς την αντοχή κατά το πλύσιμο των υφασμάτων), όσο η χρήση άλλων τύπων εκτυπωτών ή άλλων τεχνικών αποτύπωσης όπως η μεταξοτυπία.

Εκτυπωτές Inkjet με μελάνια εξάχνωσης (dye sublimation)
-------------------------------------------------------

Εκτυπωτές με μελάνια εξάχνωσης χρησιμοποιούνται μόνο στις περιπτώσεις εκείνες όπου η τελική επιφάνεια που θα δεχτεί το σχέδιο έχει πολυεστερική σύνθεση (π.χ. συνθετικό ύφασμα) ή έχει πολυμερές επίστρωμα (π.χ. κεραμικά, ξύλο, γυαλί ή μέταλλο που έχουν υποστεί ειδική επεξεργασία). Αυτή η διαδικασία εκτύπωσης μετατρέπει το στερεό μελάνι σε αέριο, παραλείποντας την υγρή φάση.

Εκτυπωτές λέιζερ (laser) / Εκτυπωτές LED
----------------------------------------

Αυτό το είδος εκτυπωτών χρησιμοποιείται κατά κόρον για τη βιομηχανική εκτύπωση σε μεγάλη κλίμακα, προσφέροντας καλύτερη ποιότητα αποτύπωσης του σχεδίου, με τη μέγιστη δυνατή ευκρίνεια. Το κόστος παραγωγής με αυτούς τους εκτυπωτές είναι το χαμηλότερο δυνατό, ενώ η ανθεκτικότητα των τυπωμένων σχεδίων σε βαμβακερές επιφάνειες είναι πολύ υψηλή. Η χρήση εκτυπωτών laser και των αντίστοιχων χαρτιών θερμομεταφοράς είναι η πλέον κατάλληλη για αποτύπωση σχεδίων σε επίπεδες επιφάνειες κεραμικού, μετάλλου, ξύλου ή γυαλιού που **δεν** έχουν υποστεί επεξεργασία (**μη** επιστρωμένες).
Το ***Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας*** (**αγγλικά: Drama International Short Film Festival**), είναι ένα φεστιβάλ κινηματογραφικών ταινιών μικρού μήκους στην Ελλάδα, και ο ετήσιος τόπος συνάντησης για κινηματογραφιστές και επαγγελματίες του κλάδου. Με έδρα τη Δράμα, το φεστιβάλ διοργανώνει πρόγραμμα έξι ημερών τον Σεπτέμβριο και οι κύριοι χώροι της εκδήλωσης είναι το Δημοτικό Ωδείο της πόλης και ο κινηματογράφος Ολυμπία.

Το φεστιβάλ είναι η κορυφαία ελληνική και νοτιοανατολική πύλη της Ευρώπης προς τα πιο διάσημα βραβεία ταινιών μικρού μήκους στον κόσμο, και οι υποψήφιοι σκηνοθέτες πληρούν τις προϋποθέσεις για να συμμετάσχουν στα ευρωπαϊκά βραβεία κινηματογραφικών ταινιών.

Στο φεστιβάλ παρουσιάζεται ο ετήσιος Ελληνικός Διαγωνισμός που προβάλλει τις καλύτερες νέες ταινίες από την Ελλάδα, αλλά και ο Διεθνής Διαγωνισμός που αφορά ταινίες μικρού μήκους από όλο τον κόσμο, καθώς επίσης διοργανώνονται και παράλληλες εκδηλώσεις, όπως συνεντεύξεις, παρουσιάσεις βιβλίων, πάνελ συζητήσεων και δικτύωση για δημιουργούς και επαγγελματίες.

Ιστορία
-------

Το Φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους στη Δράμα πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1978, με πρωτοβουλία της Κινηματογραφικής λέσχης Δράμας. Η ανταπόκριση των δημιουργών ταινιών μικρού μήκους, καθώς και του κοινού, ήταν από την αρχή ενθουσιώδης. Λίγα χρόνια αργότερα, το Φεστιβάλ υιοθετήθηκε από τον Δήμο Δράμας και στη συνέχεια, στα μέσα της δεκαετίας του '80, από το Ελληνικό Δημόσιο. Το 1995 μετατράπηκε σε Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους.

Βραβεία & Υποψηφιότητες
-----------------------

Πάνω από 2.000 ταινίες υποβάλλονται κάθε χρόνο και η επιμελητική ομάδα επιλέγει περίπου 50-60 ταινίες για προβολή στο διαγωνισμό κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ. Ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ με πρότασή του στο ΔΣ επιλέγει και συγκροτεί την Κριτική Επιτροπή που αποτελείται από πέντε μέλη και τα οποία προέρχονται από τον διεθνή κινηματογράφο και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. 
Τα βραβεία που απονέμονται κάθε χρόνο για το Ελληνικό διαγωνιστικό τμήμα είναι τα εξής:

* Χρυσός Διόνυσος (Βραβείο Καλύτερης Ταινίας)
* Καλύτερης Σκηνοθεσίας
* Καλύτερου Σεναρίου
* Καλύτερου Ντοκιμαντέρ
* Βραβείο *Έλληνες του Κόσμου «Σωκράτης Δημητριάδης»*
* Βραβείο «Τώνια Μαρκετάκη»

Η Κριτική Επιτροπή του Φεστιβάλ επίσης μπορεί να απονείμει επιπλέον τιμητικές διακρίσεις και επαίνους για επιμέρους κατηγορίες όπως: διεύθυνση φωτογραφίας, Α' ανδρικής και Α' γυναικείας ερμηνείας, ήχου, μοντάζ, ενδυματολογίας, σκηνογραφίας, μακιγιάζ, ειδικών εφέ)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Short Film Initiative 2015 Αρχειοθετήθηκε 2021-01-25 στο Wayback Machine. European Film Academy's website
2. ↑  Festival's History Αρχειοθετήθηκε 2018-10-29 στο Wayback Machine. Drama International Film Festival Website
3. ↑  «Τα βραβεία του Φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους της Δράμας». dramafilmfestival.gr. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
* Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας στην IMDB.
**Η Χαρούμενη Επιστήμη** (γερμ.: *Die fröhliche Wissenschaft*) είναι έργο του Φρίντριχ Νίτσε.

Περιεχόμενα βιβλίου
-------------------

Στο επίκεντρο του έργου βρίσκεται «μια επανεκτίμηση όλων των αξιών». Το κύριο μέρος, που αποτελείται από 383 αποσπάσματα, προηγούνται 63 επιγράμματα. Το βιβλίο τελειώνει με 14 ποιήματα. Το έργο είναι γραμμένο με τον τυπικό αφοριστικό τρόπο του Νίτσε. Το βιβλίο συχνά αναφέρει τις ασθένειες από τις οποίες υπέφερε πολύ ο φιλόσοφος, οι οποίες επηρέασαν τη φιλοσοφία του Νίτσε. Ο ίδιος γράφει ότι όλο αυτό το βιβλίο δεν είναι παρά η ευθυμία μετά από μια μακρά αποχή και ανικανότητα, η αγαλλίαση της επιστροφής της δύναμης.

Σύμφωνα με τον Νίτσε, οι φιλόσοφοι δεν είναι ελεύθεροι να χαράξουν μια διαχωριστική γραμμή μεταξύ ψυχής και σώματος, ψυχής και πνεύματος. Το να ζούμε σημαίνει να μετατρέπουμε σταδιακά ό,τι μας κάνει φως και φλόγα. Μόνο τα μεγάλα βάσανα είναι ο τελευταίος ελευθερωτής του πνεύματος.

Η χαρούμενε επιστήμη δεν ορίζει κανένα φιλοσοφικό σύστημα. Ο Νίτσε εξετάζει ζητήματα για την ουσία του κακού, τη σύνδεση της τέχνης με τη φύση. Σε αυτό το έργο εμφανίζεται ο αφορισμός «Ο Θεός είναι νεκρός», ως ταύτιση με την ηθική κρίση της ανθρωπότητας και την απώλεια της πίστης στους απόλυτους ηθικούς νόμους.

Ο συγγραφέας για το εργό
------------------------

> Η χαρούμενη επιστήμη είναι τα σατουρνάλια του πνεύματος που αντιστάθηκε υπομονετικά σε μια τρομερά μακροχρόνια καταπίεση -υπομονετικά, αυστηρά, ψύχραιμα, χωρίς να λυγίσει, αλλά χωρίς να τρέφει ψευδαισθήσεις - και που τώρα καταλαμβάνεται αμέσως από την ελπίδα, την ελπίδα για υγεία, τη μέθη της ανάκαμψης. Τι θαύμα, λοιπόν, αν συγχρόνως αποκαλυφθούν πολλά ασύνετα και ανόητα, πολλή παιχνιδιάρικη τρυφερότητα, σπαταλημένη ακόμη και σε τέτοια προβλήματα που έχουν αγκαθωτό δέρμα και που δεν νοιάζονται για κανέναν πειρασμό και δέλεαρ.
> 
> Ολόκληρο αυτό το βιβλίο δεν είναι παρά μια χαρά μετά από μια μακρά αποχή και ανικανότητα, η χαρά της επιστροφής δύναμης, η αφύπνιση της πίστης στο αύριο και το μεθαύριο, μια ξαφνική αίσθηση και προαίσθηση του μέλλοντος, κοντινές περιπέτειες, νέες θάλασσες, πρόσφατα επιτρεπόμενες, ξανά επιτρεπόμενοι στόχοι.
> 
>

Διαβάστε επίσης
---------------

1. Φρίντριχ Νίτσε
2. Φιλοσοφία

Πηγές
-----

1. 
2. 
3.
Στρογγύλια ξυλείας ως δασικά προϊόντα
**Δασικά προϊόντα** ή **δασικό προϊόν** είναι οποιοδήποτε φυσικό υλικό, κατά βάση οργανικής σύστασης, που προέρχεται από τα δάση, είτε για απευθείας κατανάλωση, όπως λ.χ. μανιτάρια, είτε για εμπορική αξιοποίηση, όπως λ.χ. ξυλεία, χαρτί, φλοιός, ρετσίνι, καρποί για ζωοτροφές και άλλα. Τα δασικά προϊόντα διακρίνονται σε **ξυλώδη** και σε **μη ξυλώδη** προϊόντα. Οι βασικές πηγές προέλευσης όλων αυτών των προϊόντων είναι τα δασικά δέντρα, τα φυτά του υπορόφου στα δάση, τα ζώα, τα μανιτάρια και τα λοιπά φυτικά είδη.

Η ξυλεία είναι το κυριότερο και το οικονομικά σημαντικότερο προϊόν των δασών. Αξιοποιείται σε ποικίλες χρήσεις, όπως σαν καύσιμη ύλη, δηλ. καυσόξυλα και ξυλοκάρβουνα, ή σαν επεξεργασμένη ξυλεία λ.χ. πριστή και στρογγυλή ξυλεία για δομικές χρήσεις και έπιπλα, ή στη μορφή του χαρτοπολτού, ο οποίος στη συνέχεια με επεξεργασία μετατρέπεται σε προϊόντα χαρτιού και χαρτονιού. Τα λοιπά δασικά προϊόντα που χαρακτηρίζονται ως μη ξυλώδη, είναι και αυτά πολύτιμες ύλες για τον άνθρωπο, λ.χ. φελλός, ρετσίνι, κουκουνάρια, βελανίδια, ρητίνες ή εκχυλίσματα, φαρμακευτικά φυτά, άγρια χόρτα. Υπάρχουν και άλλα προϊόντα, δασικά προϊόντα του ελληνικού δάσους, όπως μαστίχα Χίου, ελατάκια για Χριστουγεννιάτικα δέντρα, ρίζες ρεικιού που δίδουν τα λεγόμενα *καπνοσυρίγγια*, μέλι δασικών δένδρων και θάμνων, σαλέπι, μανιτάρια και πολλά άλλα.

Σε παγκόσμια κλίμακα, περίπου 1,15 δισεκατομμύρια εκτάρια δασών διαχειρίζονται για την παραγωγή τόσο ξυλείας όσο και μη ξυλωδών προϊόντων. Εξ’ αυτών, περίπου 750 εκατομμύρια εκτάρια δασικών οικοσυστημάτων είναι *δάση πολλαπλών σκοπών* δηλ. εξυπηρετούν ανάγκες όχι μόνο παραγωγής δασικών προϊόντων αλλά και υπηρεσιών αναψυχής, προστασίας, κ.α.
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Τροφίμων & Γεωργίας (FAO), κάθε έτος, δημοσιεύει στην ιστοσελίδα του την ετήσια παραγωγή δασικών προϊόντων για κάθε χώρα, με αναλυτικό τρόπο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Belcher, B. M. (2005-06-01). «Forest product markets, forests and poverty reduction». *International Forestry Review* **7** (2): 82–89. doi:10.1505/ifor.2005.7.2.82. ISSN 1465-5489. .
2. ↑  Ticktin, T. (2004). «The ecological implications of harvesting non-timber forest products». *Journal of Applied Ecology* **41** (1): 11–21. doi:10.1111/j.1365-2664.2004.00859.x. ISSN 1365-2664. .
3. ↑
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 16 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2021.
5. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 14 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2021.
6. ↑  *Global Forest Resources Assessment 2020 – Key findings*. Rome: FAO. 2020. doi:10.4060/ca8753en. ISBN 978-92-5-132581-0.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Forest products στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85050613
* NKC: ph115118

 |

 |
Αυτό το λήμμα αφορά την οικογένεια των Ιριδοειδών.  Για την υποοικογένεια των Ιριδοειδών, δείτε: Ιριδοειδή (υποοικογένεια).  

*Ίρις η ψευδάκορος* (νερόκρινος) της υποοικογένειας των Ιριδοειδών (Iridoideae), είδος υδρόβιο που αναπτύσσεται σε λίμνες, έλη και χαντάκια
Τα **Ιριδοειδή** ή **Ιριδίδες** (Iridaceae) είναι μια οικογένεια που υπάγεται στην τάξη των Λειριωδών (Liliales) και περιλαμβάνει περίπου 60 γένη με 800 είδη που φύονται σε εύκρατες και τροπικές περιοχές διαιρείται σε τρεις υποοικογένειες: Τα Κροκοειδή (Crocoideae), τα Ιριδοειδή (Iridoideae) και τα Ιξιοειδή (Ixioideae).

Είναι πόες πολυετείς με βολβούς, βολβοκονδύλους ή ριζώματα και φύλλα συνήθως μακριά, ξιφοειδή ή γραμμοειδή. Έχουν άνθη μονήρη ή τοποθετημένα σε ταξιανθίες, τριμερή, ακτινόμορφα ή ζυγόμορφα. Στην οικογένεια των Ιριδοειδών ανήκουν οι γλαδιόλες, οι φρέζιες κ.α.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Φυτολογία, εκδοτική Αθηνών, 1983
2. ↑  Η γλαδιόλα (*Gladiolus italicus*) πήρε το όνομά της από τη λατ. λέξη Gladius = ξίφος

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Iridaceae στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85068064
* BNF: cb119785923 (data)
* NDL: 00560416
* NKC: ph516964

 |

 |
Ο **Κάρλος Αλοθέν Αρόνδο** (γεννήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2000) είναι Ισπανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής της Ρεάλ Μαδρίτης. Παίζει στη θέση του πόιντ γκαρντ .

Ξεκίνημα
--------

Ο Αλοθέν ξεκίνησε παίζοντας μπάσκετ σε επίπεδο νέων με τη Σαραγόσα. Έκανε την πρώτη επαγγελματική εμφάνισή του στις 30 Οκτωβρίου 2016, παίζοντας με τη Σαραγόσα σε έναν αγώνα της απέναντι στην Ρεάλ Μαδρίτης. Σε ηλικία 15 ετών, ο Αλοθέν έγινε ο νεότερος πρωτοεμφανιζόμενος στο Ισπανικό Πρωτάθλημα στην ιστορία του συλλόγου, σπάζοντας το ρεκόρ του Σέρχι Γαρθία. Έγινε επίσης ο τρίτος νεότερος παίκτης στην ιστορία της 1ης Ισπανίας, πίσω από τον Άνχελ Ρεμπόλο και τον Ρίκι Ρούμπιο.  Στο τέλος της περιόδου 2018-19 του Ισπανικού Πρωταθλήματος, ο Αλοθέν υπέγραψε με τη Ρεάλ Μαδρίτης, αλλά παρέμεινε δανεικός στη Σαραγόσα για μία χρονιά.  Ο Αλοθέν αναδείχθηκε ο καλύτερος νεαρός παίκτης του Basketball Champions League της περίοδου 2019–20. 

Στις 15 Ιουλίου 2020, εντάχθηκε στη Ρεάλ Μαδρίτης για την επόμενη αγωνιστική περίοδο.

Πορεία στην Εθνική Ομάδα
------------------------

Παίζοντας με την εθνική Ισπανίας, ο Αλοθέν κατέκτησε το χρυσό στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Παίδων της FIBA του 2016, έχοντας κατά μέσο όρο 9,9 πόντους, 6,4 ασίστ (πρώτος στην διοργάνωση), 2 κλεψίματα και 2,3 ριμπάουντ. Νωρίτερα εκείνη τη χρονιά είχε παίξει επίσης στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Εφήβων της FIBA του 2016 στη γενέτειρά του, Σαραγόσα, τερματίζοντας τέταρτος. Τον Φεβρουάριο του 2019, ο Αλοθέν έκανε την πρώτη εμφάνισή του για την εθνική ομάδα ανδρών της Ισπανίας .

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  «Carlos Alocén, tercer jugador más joven en debutar en la Liga Endesa». *ACB* (στα Ισπανικά). 30 Οκτωβρίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουλίου 2022.
2. ↑  Carchia, Emiliano (25 June 2019). «Real Madrid to sign Carlos Alocen, to keep him on loan in Zaragoza». *Sportando*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2022-07-25.. Ανακτήθηκε στις 2022-07-25.
3. ↑  «Star Lineup revealed, Alocen Best Young Player». *Basketball Champions League*. 29 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2020.
4. ↑  «Alocén: "Quiero ayudar a que el Madrid siga ganando títulos"» (στα Spanish). Real Madrid Baloncesto. 15 Ιουλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2020. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
5. ↑  «Los 14 convocados por Scariolo, con la novedad de Carlos Alocén». *Federación Española de Baloncesto* (στα Ισπανικά). 12 Φεβρουαρίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προφίλ στο Ισπανικό Πρωτάθλημα
Καμπερνέ Σοβινιόν
Το **καμπερνέ σοβινιόν** (γαλ. *Cabernet Sauvignon*) είναι μία ποικιλία του αμπελιού η οποία χρησιμοποιείται για παραγωγή ερυθρών κρασιών. Το καμπερνέ σοβινιόν εμφανίστηκε στον XVII αιώνα στο Μπορντώ ως αποτέλεσμα διασταύρωσης ποικιλιών Καμπερνέ Φραν και Σοβινιόν Μπλαν. Για πολύ καιρό ήταν η πιο κοινή και πιο καλλιεργούμενη ποικιλία αμπελιού στον κόσμο. Αυτή η ποικιλία είναι λιγότερο απαιτητική και φυτρώνεται σε διάφορες κλιματικές συνθήκες. Το καμπερνέ σοβινιόν έχει αυξημένη αντοχή στις ασθένειες όπως περονόσπορο και τεφρά σήψη αμπέλου. Τα άνθη είναι ερμαφρόδιτα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  The Most Popular Red Grape Varieties

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Cabernet Sauvignon (cépage) στο Wikimedia Commons

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85018562

 |

 |
Ο **Θεόδωρος (Ρούλης) Παπακωνσταντίνου** (Θεσσαλονίκη 1948 - Κύπρος 1969) ήταν Έλληνας συνθέτης και διευθυντής χορωδίας. Πρόκειται για τον φωτισμένο δημιουργό της εξαίρετης Παιδικής Χορωδίας Αγίας Τριάδας Θεσσαλονίκης (με την οποία παρουσίαζε την Β΄ Λειτουργία του ναού). Δυστυχώς πέθανε πρόωρα από ρήξη ανευρύσματος κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας και δεν μπόρεσε να χαρεί την ολοκλήρωση του έργου του. Εγγονός του μουσικού Θεοδώρου Βαρβέρη, γράφτηκε 15ετής στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης και εντός πενταετίας κατάφερε να εξασφαλίσει την εκτίμηση των καθηγητών του (Σ. Μιχαηλίδη, Τ. Παππά) και να προσφέρει μεγάλες υπηρεσίες στον τομέα της χορωδιακής μουσικής, με την ίδρυση (1967) και καθοδήγηση της «Χορωδίας του». Σ’ αυτό συνετέλεσε τόσο η θητεία του στη βυζαντινή μουσική, δίπλα στον αδελφό του πρωτοψάλτη Βασίλη Παπακωνσταντίνου, όσο και η στενή φιλία του με τον Αντώνη Κοντογεωργίου, που διηύθυνε τότε την Παιδική Χορωδία Χ.Μ.Ο. Θεσσαλονίκης. Μεταξύ άλλων, έχει γράψει τη «Θεία Λειτουργία Ιωάννου του Χρυσοστόμου» για 4φωνη μεικτή χορωδία (εκδόθηκε στη Θεσσαλονίκη) και επεξεργάστηκε με επιτυχία ορισμένα θρησκευτικά έργα (όπως ο "136ος ψαλμός", ο ύμνος «Χριστός γεννάται», τα «Εγκώμια της Μ. Παρασκευής», το δοξαστικό «Αναστάσεως ημέρα», κ.λπ.). Στα τραγούδια του: "Η πηγή του χωριού μου", κ.λπ.

Πηγές
-----

* Μιχαηλίδης, Σόλωνας, επιμ. (1989). «Παπακωνσταντίνου, Θεόδωρος». *Εγκυκλοπαίδεια της αρχαίας ελληνικής μουσικής*. Αθήνα: Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης. ISBN 9789602501740.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Μουσική
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |