recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **Κόπα Πρεσιντέντε** (ισπανικά: *Copa Presidente*) είναι ο θεσμός του κυπέλλου ποδοσφαίρου στην Ονδούρα. Η αρχική διοργάνωση ξεκίνησε το 1968. Τέσσερα χρόνια αργότερα, στη δεύτερη περίοδο πήρε την ονομασία *Copa Presidente* προς τιμήν του Δρ. Ραμόν Κρους. Αργότερα, ο Στρατηγός Οσβάλδο Λόπες μετονόμασε τη διοργάνωση σε *Copa Jefe de Estado*. Είκοσι χρόνια αργότερα, διεξήχθη η τρίτη κατά σειρά αγωνιστικη περίοδος. Από το 1992 έως το 1994, το κύπελλο διεξαγόταν ως ξεχωριστή διοργάνωση από το πρωτάθλημα (που διεξάγεται από τον Ιούνιο έως Αύγουστο). Από το 1995 έως το 1999, η νικήτρια του πρώτου γύρου του πρωταθλήματος ανακηρυσόταν κυπελλούχος.

Το Μάιο του 2013, η Εθνική Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (LNP) και η Ένωση Β Κατηγορίας πρότειναν την επανενεργοποίηση της διοργάνωσης στο εγγύς μέλλον. Επρόκειτο να αποτελείται από 64 συλλόγους της πρώτης, δεύτερης και τρίτης κατηγορίας. Η διοργάνωση ήταν ανενεργή από το 1998. Η χρονική διάρκεια προβλέφθηκε να είναι ένας χρόνος, αρχής γενομένης το 2015. Ως επανεναρκτήρια περίοδος ορίστηκε το 2015-16, με διάρκεια από τον Αύγουστο μέχρι το Μάιο. Το 2015, η διοργάνωση επανενεργοποιήθηκε με την ίδια ονομασία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Honduras - List of Cup Winners, RSSSF
2. ↑  LNP Honduras – TORNEO DE COPA YA TOMA FORMA Αρχειοθετήθηκε 2014-01-01 στο Wayback Machine. – 15 May 2013
3. ↑  Roca, Gustavo (14 November 2014). «Se define la primera ronda de la Copa Presidente». Diez.. Ανακτήθηκε στις 15 November 2014.

Eξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνικά ποδοσφαιρικά κύπελλα Βόρειας, Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής (CONCACAF) |
| --- |
|  |
| Βόρεια Αμερική (NAFU) | 
* ΗΠΑ
* Καναδάς
* Μεξικό
 |
|  |
| Κεντρική Αμερική (UNCAF) | 
* Γουατεμάλα *(έπαυσε)*
* Ελ Σαλβαδόρ *(έπαυσε)*
* Κόστα Ρίκα
* Νικαράγουα *(έπαυσε)*
* Ονδούρα
* Παναμάς
 |
|  |
| Καραϊβική (CFU) | 
* Αγία Λουκία
* Άγιος-Μαρτίνος {Γαλλία}
* Άγιος Χριστόφορος και Νέβις
* Αϊτή
* Αντίγκουα και Μπαρμπούντα
* Αρούμπα
* Βερμούδες
* Γαλλική Γουιάνα
* Γουαδελούπη
* Γουιάνα
* Δομινίκα
* Μαρτινίκα
* Μπαρμπάντος
* Μπαχάμες
* Νησιά Καϋμάν
* Πουέρτο Ρίκο
* Σουρινάμ
* Τζαμάικα
* Τρινιντάντ και Τομπάγκο
 |

 |
Συντεταγμένες: 62°01′45″N 06°45′55″W﻿ / ﻿62.02917°N 6.76528°W﻿ / 62.02917; -6.76528

Το Hoyvíksgarður, το υπαίθριο μουσείο του Χόιβικ
Το **Χόιβικ** (φεροϊκά: *Hoyvík*) είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη των Φερόων Νήσων μετά το Τόρσχαβν και το Κλάκσβικ. Η πόλη βρίσκεται στη νήσο Στρέιμοϊ και από το 1974 συγχωνεύτηκε με το Τόρσχαβν και πλέον αποτελεί ένα βόρειο προάστιο της πρωτεύουσας των Φερόων. Η πόλη έχει 4.482 κατοίκους (εκτίμηση 1-2022).

Το Χόιβικ πιστεύεται ότι είναι ένας πολύ παλιός οικισμός. Μια πρώιμη πηγή είναι η σάγκα Færeyinga, που γράφτηκε μετά το 1200 για τις υποθέσεις που έλαβαν χώρα μεταξύ των Βίκινγκ αιώνες νωρίτερα. Υπάρχει μια παλιά αγροικία στο Χόιβικ που χρονολογείται από τον 17ο αιώνα και σήμερα λειτουργεί ως υπαίθριο μουσείο.
Σημαντικά ιδρύματα στο Χόιβικ είναι το γυμνάσιο και το Ιστορικό Μουσείο των Φερόων Νήσων. Η πρώτη εκκλησία του Χόιβικ ολοκληρώθηκε το 2007.
Το 2005 υπεγράφη στο Ιστορικό Μουσείο του Χόιβικ συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών μεταξύ των Φερόων Νήσων και της Ισλανδίας. Ως εκ τούτου, η συμφωνία είναι γνωστή ως συμφωνία του Χόιβικ.

Πριν από τα τέλη του 20ου αιώνα ο πληθυσμός του Χόιβικ ήταν πολύ μικρός. Ως τα μέσα του 19ου αιώνα ολόκληρος ο πληθυσμός αποτελούνταν από ένα αγρόκτημα. Λίγα περισσότερα σπίτια χτίστηκαν κοντά στο αγρόκτημα μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Ενώ η πραγματική αναπτυξιακή έκρηξη έγινε στο Χόιβικ από τις αρχές της δεκαετίας του '80. Τα νέα σπίτια έχουν χτιστεί σε γη που ήταν προηγουμένως αγρόκτημα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Επίσημη εκτίμηση

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Hoyvík στο Wikimedia Commons
* Χόιβικ (Αγγλικά)

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 6102151837994220520004

 |

 |
Συντεταγμένες: 62°06′24″N 06°45′44″W﻿ / ﻿62.10667°N 6.76222°W﻿ / 62.10667; -6.76222

Το **Στρέντουρ** (φεροϊκά: *Strendur*) είναι χωριό των Φερόων Νήσων και βρίσκεται στη νότια ακτή του νησιού Έστουροϊ. Το όνομά του σημαίνει «παραλίες» στα φεροϊκά. Τον Ιανουάριο του 2023 ο πληθυσμός του ήταν 1.000 κάτοικοι. Το χωριό συνδέεται οδικώς με το Selatrað, το Σκάλα και το υπόλοιπο Έστουροϊ, και μέσω του Eysturoyartunnilin με το Ρούναβικ και το Τόρσχαβν.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Επίσημη εκτίμηση
2. ↑  Brandt, Don (2006). *More Stamps and Story of the Faroe Islands* (PDF). **1**. Tórshavn: Postverk Føroya. σελ. 37. ISBN 99918-3-191-6. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 27 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2008.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  στο Wikimedia Commons
* Στρέντουρ (Αγγλικά)
Ο **Ραιμπώ** (λατινικά: *Raimbaldus* ή *Ragimbaldus* ή *Raginbaldus*) ήταν Νορμανδός τυχοδιώκτης που έζησε κατά το δεύτερο μισό του 11ου αιώνα και διακρίθηκε για σύντομο διάστημα, όντας στην υπηρεσία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, στη διάρκεια της δεκαετίας του 1070.

Πιθανότατα γεννημένος στο Δουκάτο της Νορμανδίας ή στα βόρεια της σημερινής Γαλλίας, κατέφθασε στην Νότια Ιταλία σε άγνωστη ημερομηνία. Από εκεί, μετέβη στο Βυζάντιο την περίοδο 1072/1073 ως επικεφαλής στρατεύματος 8.000 « Φράγκων » στρατιωτών, τιθέμενος στην υπηρεσία ενός Βυζαντινού στρατηγού αρμένικης καταγωγής, του Φιλάρετου Βραχάμιου, ο οποίος τον έστειλε στον Ευφράτη να πολεμήσει τους Τούρκους.

Σκοτώθηκε πολεμώντας ενάντια στον Θόρνιγκ, άρχοντα του Σασούν το 1074.

Δείτε επίσης
------------

* Ρουσέλ ντε Μπαγιέλ
* Ἑρβέβιος Φραγγόπουλος
* Ρομπέρ Κρισπέν

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) Gravett, Christopher· Nicolle, David (2006). «The Normans in the East». *The Normans*. Osprey Publishing. ISBN 1846030889.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Μεσαίωνας
 |

 |
*Ένας optio σε σύγχρονη αναπαράσταση. Διακρίνεται από το λοφίο στο κράνος του και το ραβδί με το οποίο κρατούσε σε τάξη τους λεγεωναρίους.*
**Optio** ή **Οπτίων** ήταν το όνομα μιας βαθμίδας του στρατού της Αρχαίας Ρώμης. Αν και υπήρχαν διάφορες εκδοχές του, ανάλογα με το σώμα στο οποίο υπηρετούσε, η συνηθέστερη μορφή του ήταν αυτή του *optio centuriae*, δηλαδή του δεύτερου στην ιεραρχία πίσω από τον εκατόνταρχο. Η λέξη optio προέρχεται από το λατινικό ρήμα *«optare»* που σημαίνει *«επιλέγω»*, καθώς τον επέλεγε ο ίδιος ο εκατόνταρχος.

Οι optiones κατείχαν σημαντικό ρόλο κατά την ώριμη περίοδο της ρωμαϊκής στρατιωτικής ιστορίας, καθώς η θνησιμότητα των εκατοντάρχων ήταν υψηλή, εξαιτίας της τοποθέτησής τους μπροστά στους άνδρες που διοικούσαν, κάτι που τους έκανε εύκολο στόχο. Αντίθετα ο optio τοποθετούταν πίσω από τις γραμμές για να κρατά σε τάξη τους λεγεωναρίους. Ανάμεσά στα καθήκοντά του ήταν να επιβάλλει την εκτέλεση των διαταγών του εκατοντάρχου, να επιβλέπει τους υφισταμένους του, καθώς και άλλα διοικητικά καθήκοντα. Ένας optio λάμβανε το διπλάσιο μισθό από τους συναδέλφους του και ήταν ο επικρατέστερος υποψήφιος για προαγωγή μόλις έχανε τη ζωή του ένας εκατόνταρχος.

Αντίθετα με τον εκατόνταρχο, ο optio δεν ξεχώριζε από τη στολή του. Αυτό που τον διέκρινε ανάμεσα στους άλλους ήταν το κράνος του, το οποίο είχε λοφίο από τρίχες αλόγου ή φτερά σε καθεμία από τις πλευρές του. Η πανοπλία του ήταν παρόμοια με αυτή των απλών λεγεωναρίων. Φορούσε τη lorica segmentata ή τη lorica hamata και έφερε ένα gladius (κοντό σπαθί) στη δεξιά πλευρά. Ένα άλλο διακριτικό του ήταν ένα ραβδί με το οποίο κρατούσε τους στρατιώτες στη σειρά. Το ραβδί αυτό μπορούσε να έχει ύψος ανάλογο με το δικό του. Επίσης συχνά οι optiones κουβαλούσαν μαζί τους πλάκες από κερί για να σημειώνουν τις διαταγές της ημέρας.

1. ↑  Πλουτ. *Γαλβ*. 24.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Optio  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το τορπιλοβόλο ***Tifone***, κλάσης *Ciclone*, ανήκε στις τάξεις του Ιταλικού Βασιλικού Ναυτικού (*Regia Marina*) και είχε πολεμική δράση στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Εντάχθηκε σε υπηρεσία στις 11 Ιουλίου 1942 και αυτοβυθίστηκε στις 7 Μαΐου 1943 στη Τυνησία. Συμμετείχε στη συνοδεία της τελευταίας νηοπομπής του Άξονα που κατάφερε να φτάσει στην Αφρική.

Επιχειρησιακή ιστορία
---------------------

Η ναυπήγηση του *Tifone* άρχισε στις 17 Ιουνίου 1941 στις εγκαταστάσεις της Cantieri Riuniti dell'Adriatico (CRDA) στη Τριέστη. Καθελκύστηκε την 31η Μαρτίου 1942 και ολοκληρώθηκε στις 11 Ιουλίου του έτους αυτού. Κατά τη διάρκεια της Εκστρατείας της Τυνησίας μετέφερε εφόδια για τις δυνάμεις του Άξονα στην περιοχή ή συνόδευσε νηοπομπές με προορισμό την Τυνησία. Στις 17 Απριλίου 1943 έλαβε μέρος στη ναυμαχία της νηοπομπής Belluno, κατά την οποία τα ιταλικά πολεμικά κατάφεραν να αναχαιτίσουν επίθεση βρετανικών αντιτορπιλικών. Μάλιστα κατά τη ναυμαχία το *Tifone* μετέφερε αεροπορικά καύσιμα.

Στις 4 Μαρτίου 1943 το *Tifone* συνόδευσε για δεύτερη φορά επιτυχώς το πλοίο *Belluno* στη Τυνησία, με την αποστολή αυτή να είναι η τελευταία που κατάφερε να ανεφοδιάσει τα στρατεύματα του Άξονα στη Τυνησία. Προκειμένου να φτάσουν στον προορισμό τους, τα ιταλικά πλοία είχαν καταφέρει να αποφύγουν δύναμη βρετανικών αντιτορπιλικών που είχε προηγουμένως βυθίσει το μεταγωγικό πλοίο *Campobasso* καθώς και το τορπιλοβόλο *Perseo* που το συνόδευε.

Ενώ ελλιμενίζονταν στη Τυνησία και σχεδιάζονταν το ταξίδι της επιστροφής στο Παλέρμο, το *Tifone* χτυπήθηκε από αμερικανικά βομβαρδιστικά. Το πλήρωμά του αποφάσισε να προχωρήσει στην αυτοβύθιση του πλοίου στις 7 Μαΐου 1943, στο Κουρμπούς.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Taverna, Claudio. «"L'ultima torpediniera per Tunisi", del sottocapo di bordo Alberto Ferrari». *Trentino Libero* (στα Ιταλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2019.
2. ↑  Colombo, Lorenzo (4 Ιουλίου 2015). «Tifone». *Con la pelle appesa a un chiodo* (στα Italian). Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2018. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
3. ↑  Fraccaroli, p. 95

Βιβλιογραφία
------------

* Chesneau, Roger, επιμ. (1980). *Conway's All the World's Fighting Ships 1922–1946*. Greenwich, UK: Conway Maritime Press. ISBN 0-85177-146-7.
* Fraccaroli, Aldo (1974) [1968]. *Italian Warships of World War II*. London: Ian Allan. ISBN 0-7110-0002-6.
* Whitley, M. J. (1988). *Destroyers of World War 2*. London: Cassell Publishing. ISBN 1-85409-521-8.

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Πόλεμος
* Πύλη:Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος
 |

 |
**Οι γενικές εκλογές** πραγματοποιήθηκαν στις Νήσους Φερόες στις 31 Αυγούστου 2019.  Οι εκλογές είχαν ως αποτέλεσμα την ήττα της κυβέρνησης συνασπισμού του Άξελ Β. Γιοχάνεσεν, αποτελούμενης από το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, τη Δημοκρατία και το κόμμα Πρόοδος.  Μετά τις εκλογές, σχηματίστηκε μια νέα κυβέρνηση από τον αρχηγό του Κόμματος της Ένωσης Μπάρδουρ α Στέιγκ Νίλσεν, που αποτελείται από το Κόμμα Ένωσης, το  Λαϊκό Κόμμα και το Κόμμα του Κέντρου, το οποίο κέρδισε 17 από τις 34 έδρες. 

Σύμφωνα με την πολιτική επιστήμονα Λίζε Λικ, τα κύρια εκλογικά ζητήματα ήταν τα δημόσια οικονομικά (πρόνοια, φόροι και δημόσια ταμεία), οι πρόσφατες μεταρρυθμίσεις στον τομέα της αλιείας και ο γάμος ομοφύλων.

Εκλογικό σύστημα
----------------

Τα 33 μέλη της βουλής (Løgting) εκλέχθηκαν με αναλογική εκπροσώπηση ανοικτής λίστας σε μια ενιαία εθνική εκλογική περιφέρεια με εκλογικό όριο το 3,03030%. Οι έδρες κατανεμήθηκαν χρησιμοποιώντας τη μέθοδο d'Hondt .

Αποτελέσματα
------------

|  |
| --- |
|  |
| Κόμμα | Ψήφοι |  % | +/– | Έδρες | +/– |
|  | Λαϊκό Κόμμα | 8.290 | 24,5 | Αύξηση 5,6 | 8 | Αύξηση 2 |
|  | Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα | 7.480 | 22,1 | Μείωση 2,9 | 7 | Μείωση 1 |
|  | Κόμμα Ένωσης | 6.874 | 20,3 | Αύξηση 1,6 | 7 | Αύξηση 1 |
|  | Δημοκρατία | 6.127 | 18,1 | Μείωση 2,6 | 6 | Μείωση 1 |
|  | Κόμμα του Κέντρου | 1.815 | 5,4 | Μείωση 0,1 | 2 | Σταθερό 0 |
|  | Πρόοδος | 1.559 | 4,6 | Μείωση 2,3 | 2 | Σταθερό 0 |
|  | Νέα Αυτοδιοίκηση | 1.157 | 3,4 | Μείωση 0,6 | 1 | Μείωση 1 |
|  |
|  | Πρωτοβουλία Κάνναβης | 310 | 0,9 | *Νέο* | 0 | *Νέο* |
|  | Κόμμα των Φερόων | 167 | 0,5 | *Νέο* | 0 | *Νέο* |
| Άκυρα / λευκά ψηφοδέλτια | 150 | - | - | - | - |
| **Σύνολο** | **33.929** | **100** | **0** | **33** | **0** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι / προσέλευση | 37.827 | 89,7 | Αύξηση 0,9 | - | - |
| Πηγή: KVF |

Από τα 150 άκυρα ψηφοδέλτια, τα 85 ήταν λευκά και 65 άκυρα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Færøsk lagmand udskriver valg i åbningstale» (στα δανέζικα). Jyllands Posten. 29 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2019. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
2. 1 2  «What the Faroe Islands can tell us about small states, autonomy and climate change». *EUROPP* (στα Αγγλικά). 6 Σεπτεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2019.
3. ↑  Borgerlig færøsk regering ændrer udskældt fiskerireform *Jydske Vestkysten*, 14 Σεπτεμβρίου 2019
4. ↑  Elections to the Faroese Løgting Election Resources
5. ↑  Løgtingsval 31. august 2019 KVF
Ένα μη δεσμευτικό **δημοψήφισμα για το γάμο ατόμων του ιδίου φύλου** πραγματοποιήθηκε στις Βερμούδες στις 23 Ιουνίου του 2016.  Οι ψηφοφόροι κλήθηκαν να απαντήσουν σε δύο ερωτήσεις, εάν είναι υπέρ των γάμων μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου και το αν είναι υπέρ των πολιτικών ενώσεων ανάμεσα σε ομοφύλους. Ενώ η πλειοψηφία των ψηφοφόρων καταψήφισαν και τις δύο προτάσεις, τα αποτελέσματα ήταν άκυρα, καθώς η προσέλευση του 46,89% ήταν κάτω από το 50% που απαιτείτο.

Αποτελέσματα
------------

> Είστε υπέρ του γάμου μεταξύ ομοφύλων στις Βερμούδες;
> 
> 

| Επιλογή | Ψήφοι | % |
| --- | --- | --- |
| Υπέρ | 6.514 | 31,46 |
| Κατά | 14.192 | 68,54 |
| Άκυρα/λευκά ψηφοδέλτια | 98 | – |
| **Συνολικά** | **20.804** | **100** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/προσέλευση | 44.367 | 46,89 |
| Πηγή: Κυβέρνηση των Βερμούδων |

> Είστε υπέρ των πολιτικών ενώσεων μεταξύ ομοφύλων στις Βερμούδες;
> 
> 

| Επιλογή | Ψήφοι | % |
| --- | --- | --- |
| Υπέρ | 7.626 | 36,97 |
| Κατά | 13.003 | 63,03 |
| Άκυρα/λευκά ψηφοδέλτια | 175 | – |
| **Συνολικά** | **20.804** | **100** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/προσέλευση | 44.367 | 46,89 |
| Πηγή: Κυβέρνηση των Βερμούδων |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Jamaica Observer, 12-5-2016
2. ↑  Referendum (Same Sex Relationships) Act 2016 Αρχειοθετήθηκε 2016-10-26 στο Wayback Machine. Bermuda Laws Online
3. ↑  Referendum (Same Sex Relationships) Notice 2016 Αρχειοθετήθηκε 2016-10-25 στο Wayback Machine. Bermuda Laws Online
4. ↑  Voters roundly reject same-sex marriage[*νεκρός σύνδεσμος*] The Royal Gazette, 24-6-2016
Ο **Ούρος Β΄ Πρίμισλαβ** (σερβικά : *Урош II Примислав*) ήταν Σέρβος μεγάλος Ζουπάνος της Ράσκας από περίπου το 1145 έως το 1162, με σύντομες διακοπές ως κυβερνήτης από τον αδελφός του Ντέζα που τον ανέτρεπε. Η περίοδος βασιλείας του χαρακτηριζόταν από μια περίοδο πάλης για την εξουσία μεταξύ των αδελφών Βουκάνοβιτς.

Ο Ούρος ήταν γιος και διάδοχος του Ούρος Α΄ και της Άννας Διογενήσσας.

Το 1149 ζήτησε την βοήεθια των Ούγγρων και του ανηψιού βασιλέα Μπέλος εναντίον των Βυζαντινών. Το 1150 ο Ούρος ορκίστηκε πίστη στον αυτοκράτορα και απαίτησε ό αδελφός του Ντέζα που είχε επαναστατήσει και καταλάβει προσωρινά την εξουσία, να μπει στη φυλακή. Τελικά για να ανακτήσει τα εδάφη του ορκίστηκε πίστη στον Ντέζα και αναγνωρίστηκε ως κυβερνήτης της Δαλματίας.

Στο 1151 ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Μανουήλ Α΄, που εν τω μεταξυ είχε κάνει υποτελείς τον Ούρος και τον Ντέζα, κηρύσσει τον πόλεμο στην Ουγγαρία. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η Ουγγαρία είχε βοηθήσει τη Σερβία σε εξεγέρσεις εναντίον της βυζαντινής κυριαρχίας. Τα βυζαντινά στρατεύματα αποστέλλονται στο Σύρμιο και σε όλο τον Δούναβη. Οι Βυζαντινοί προκάλεσαν μεγάλες καταστροφές και στη συνέχεια αποσύρθηκαν. Ο Ούγγρος βασιλιάς σύντομα υπέγραψε συνθήκη ειρήνης. Κατά τη διάρκεια των επόμενων 20 ετών έγιναν άλλες 10 εκστρατείες των Βυζαντινών κατά της Ουγγαρίας μέσω της Ράσκας.

Το φθινόπωρο του 1154, ο Μανουήλ Α΄ διευθετεί τη διαφορά μεταξύ Ούρος και Ντέζα. Ο αυτοκράτορας αποκατασταθεί τον Ούρος στην θέση του Μεγάλου Ζουπάνου το 1155 ή το 1156, και έδωσε στον έκπτωτο Ντέζα ένα φέουδο κοντά στη Νις.

Το 1161 ή 1162 ο Ούρος αντικαθίσταται από τον Μπέλος ο οποίος κυβερνά για λίγο, πριν επιστρέψει στην Ουγγαρία και την Κροατία.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5  Ανακτήθηκε στις 13  Ιουλίου 2019.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 13  Ιουλίου 2019.
3. 1 2 3  Ανακτήθηκε στις 13  Ιουλίου 2019.
4. 1 2  Ανακτήθηκε στις 13  Ιουλίου 2019.
5. 1 2 3  Ανακτήθηκε στις 13  Ιουλίου 2019.
6. ↑  Ανακτήθηκε στις 13  Ιουλίου 2019.
7. ↑  Ανακτήθηκε στις 13  Ιουλίου 2019.
8. 1 2 3  Stephenson, p. 245
9. 1 2 3 4 5  Fine, Early, p. 238
10. ↑  Cinnamus, p. 90
11. ↑  Fine, Late, p. 3
12. ↑  Fine, Early, p. 239

Πηγές
-----

* Kinnamos, John (1976). *Deeds of John and Manuel Comnenus. Μετάφραση Charles M. Brand*. Columbia University Press. ISBN 0-231-04080-6.
* Fine, John Van Antwerp (1991) [1983]. *The Early Medieval Balkans: A Critical Survey from the Sixth to the Late Twelfth Century* (στα Αγγλικά). Ανν Άρμπορ, Μίσιγκαν: University of Michigan Press. ISBN 0-472-08149-7.
* Paul Stephenson, Byzantium's Balkan frontier: a political study of the Northern Balkans, 900-1204 [*νεκρός σύνδεσμος*]
* Βλαντιμίρ Κόροβιτς, *Istorija srpskog naroda*, Book I, (In Serbian) Electric Book, Rastko Electronic Book, Antikvarneknjige (Cyrillic)
	+ Drugi Period, IV: *Pokrštavanje Južnih Slovena*
	+ *The Serbs*, ISBN 0-631-20471-7, ISBN 978-0-631-20471-8. Wiley-Blackwell, 2004, Google Books.
* Tibor Živković, *Portreti srpskih vladara* (IX—XII), Beograd, 2006 (ISBN 86-17-13754-1), p. 11
**Ψυχολογικό τραύμα** είναι μια βλάβη στον εγκέφαλο του ανθρώπου ως αποτέλεσμα ενός ή περισσότερων ενοχλητικών γεγονότων που προκαλούν υπερβολικό άγχος, το οποίο υπερβαίνει την ικανότητα του ανθρώπου να αντιμετωπίσει τα συναισθήματα που αναγείρονται, καταλήγωντας σε σοβαρές και μακροπρόθεσμες αρνητικές συνέπειες.

Αντιδράσεις στο τραύμα
----------------------

Δεδομένου ότι το ψυχολογικό τραύμα διαφέρει μεταξύ των ανθρώπων, ανάλογα με τις υποκειμενικές εμπειρίες τους, οι άνθρωποι αντιδρούν με διαφορετικό τρόπο σε παρόμοια τραυματικά γεγονότα. Με άλλα λόγια, δεν τραυματίζονται ψυχολογικά όλοι οι άνθρωποι που βιώνουν ένα ψυχολογικά τραυματικό συμβάν. Είναι πιθανό όμως ότι ορισμένα άτομα αναπτύσσουν μετατραυματικές διαταραχές στρες μετά την έκθεσή τους σε ένα σημαντικό τραυματικό συμβάν. Αυτή η απόκλιση στο ποσοστό κινδύνου μπορεί να αποδοθεί σε προστατευτικούς παράγοντες που ενδέχεται να έχουν ορισμένα άτομα, τα οποία τους επιτρέπουν να αντιμετωπίζουν το εν λόγω ψυχολογικό τραύμα. Σχετίζονται μεταξύ άλλων με περιβαλλοντικούς και ιδιοσυγκρασίας παράγοντες. Μερικά παραδείγματα είναι χαρακτηριστικά για την ανθεκτικότητα του ατόμου και την ενεργή αναζήτηση βοήθειας.

Περαιτέρω μελέτη
----------------

* Jon G. Allen (20 Μαΐου 2008). *Coping With Trauma: Hope Through Understanding*. American Psychiatric Pub. ISBN 978-1-58562-682-3.
* Herman, Judith Lewis (1992). *Trauma and recovery*Απαιτείται δωρεάν εγγραφή. New York: BasicBooks. ISBN 978-0-465-08766-2.
* Danielle A. Rathey (2018). *Trauma to Träume. School-Based Trauma Informed Programming*. Milford, CT: CT AccessABLE. ISBN 9781387719976.
* Colin A. Ross (2000). *The Trauma Model: A Solution to the Problem of Comorbidity in Psychiatry*. Greenleaf Book Group. ISBN 978-0-9704525-0-4.
* Bessel A. van der Kolk· Alexander C. McFarlane· Lars Weisaeth (1996). *Traumatic Stress: The Effects of Overwhelming Experience on Mind, Body, and Society*. New York: Guilford Press. ISBN 978-1-57230-088-0.
* Scaer, Robert C. (2005). *The Trauma Spectrum: Hidden Wounds and Human Resiliency*. New York: Norton. ISBN 978-0-393-70466-2.
* Briere, John· Scott, Catherine (2006). *Principles of Trauma Therapy: A Guide to Symptoms, Evaluation, and Treatment*. California: SAGE Publications, Inc. σελίδες 37–63. ISBN 978-0-7619-2921-5.
* Peter A. Levine (1997), *Waking the Tiger: Healing Trauma : the Innate Capacity to Transform Overwhelming Experiences*, North Atlantic Books, ISBN 978-1-55643-233-0,
* Michael Terry (1999), *Kelengakutelleghpat: An Arctic community-based approach to trauma*,

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* The International Society for Traumatic Stress Studies (ISTSS) Αρχειοθετήθηκε 2019-11-05 στο Wayback Machine.
* Trauma-Focused Cognitive Behavioral Therapy – Medical University of South Carolina Αρχειοθετήθηκε 2021-01-15 στο Wayback Machine.
* National Child Traumatic Stress Network (NCTSN)
* Trauma Information Pages
Δημόσιοι υπολογιστές βιβλιοθηκών
Ο **δημόσιος υπολογιστής** (ή **κοινόχρηστος υπολογιστής**) είναι ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής που διατίθεται για κοινή χρήση από πολλούς χρήστες σε δημόσιο χώρο. Δημόσιοι υπολογιστές υπάρχουν σε βιβλιοθήκες, σε σχολεία, και σε κρατικές εγκαταστάσεις.

Όπως και οι προσωπικοί υπολογιστές, ένας δημόσιος υπολογιστής πρέπει να περιλαμβάνει μία κεντρική μονάδα επεξεργασίας και περιφερειακά εξαρτήματα όπως οθόνη, πληκτρολόγιο, ποντίκι, ηχεία και εκτυπωτή. Ο μέσος δημόσιος υπολογιστής είναι επιτραπέζιος, αλλά εξίσου κατάλληλος για δημόσια χρήση είναι ένας φορητός υπολογιστής. Ο υπολογιστής πρέπει να προστατεύεται από κατάχρηση, φθορές και κακόβουλο λογισμικό. Συνήθως διαθέτει εγκατεστημένο λογισμικό προστασίας και είναι ρυθμισμένος κατάλληλα για δημόσια χρήση, ενώ οι χρήστες δεν έχουν την άδεια να εγκαταστήσουν δικό τους λογισμικό, να αλλάξουν τις ρυθμίσεις του ή να τον εξατομικεύσουν σύμφωνα με τις προτιμήσεις τους.

Μήνυμα σφάλματος σε δημόσιο υπολογιστή
Στους δημόσιους υπολογιστές συμπεριλαμβάνονται πολλοί τύποι διαδραστικών περίπτερων, όπως αυτά για πρόσβαση στο διαδίκτυο και έκδοση εισιτηρίων.

Αναφορές
--------

1. ↑  «Δωρεάν Χρήση Υπολογιστών – Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Βέροιας». Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2019.
2. ↑  «ΟΙ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ». *www.asda.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2019.
3. ↑  eduportal (22 Ιουνίου 2009). «Νέες Τεχνολογίες και μέσα επικοινωνίας στην εκπαιδευτική διαδικασία». *Ελληνική Πύλη Παιδείας*. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2019.
4. ↑  "ΧΡΗΣΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΩΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΩΝ", Α.Χ.Τομαρά, ΟΕΔΒ 1983.
5. ↑  Ramamoorthy, C. V. (1978-08-01). «Review of Structured computer organization by Andrew S. Tanenbaum. Prentice-Hall 1976». *ACM SIGARCH Computer Architecture News* **7** (1): 23. doi:10.1145/859418.859422. ISSN 0163-5964. .
Ο **Τουδαλίγιας Δ΄** ήταν Βασιλιάς των Χετταίων (1237 π.Χ.-1209 π.Χ.), γιος και διάδοχος του βασιλιά Χατουσίλι Γ΄. Γεννήθηκε στη Χαττούσα την εποχή που ήταν κυβερνήτης της πόλης ο πατέρας του και βασιλιάς των Χετταίων ο θείος του Μουβαταλίς Β΄, ο οποίος, μετά τη μεταφορά της πρωτεύουσας, άφησε στη Χαττούσα τον αδελφό του κυβερνήτη μετά την επιδρομή των Κάσκα. Είχε πολύ καλές σχέσεις με τον πρώτο ξάδελφο του Κουρούντα, ο οποίος είχε υποστηρίξει τον θείο του Χατουσίλι Γ΄ σε βάρος του ίδιου του αδελφού του 
Μουρσιλίς Γ΄. Αναγκάστηκε από τον πατέρα του να υπογράψει συνθήκη την Ούλμι-Τεσσούπ με την οποία ήταν υποχρεωμένος να βοηθά όταν χρειαστεί τον ξάδελφο του, αναγνωρίζοντας την εξουσία του στην πόλη της Ταραντάσσας. Ο Τουδαλίγιας Δ΄ αναγκάστηκε να κατασκευάσει 13 φράγματα για να αντιμετωπίσει την εκτεταμένη ξηρασία της εποχής του, πολλά εκ των οποίων σώζονται και σήμερα. Ήρθε σε σύγκρουση με τους Ασσυρίους, γι' αυτό αναγκάστηκε να υπογράψει εμπορική συνθήκη με το αδελφικό βασίλειο των Αμορριτών, για να πετύχει τον οικονομικό τους αποκλεισμό. Η συνθήκη είχε προβλέψει και απαγόρευση του εμπορίου ανάμεσα σε Ασσυρίους και Αχιγιάβα. Την ίδια περίπου χρονιά στη **μάχη της Νιρίγιας** (1230 π.Χ.) ο στρατός του γνώρισε καταστρεπτική ήττα από τους Ασσυρίους του Τικουλτί Νινουρτά Α΄.
Οι δύο γιοι του Αρνουβάντας Γ΄ και Σουπιλουλιούμας Β΄ ήταν οι τελευταίοι βασιλείς των Χετταίων.

Πηγές
-----

* Bryce, Trevor. *The Kingdom of the Hittites*. Οξφόρδη: Oxford University Press, 2005.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βασιλεία του Τουδαλίγια Δ΄


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Προκάτοχος:**Χατουσίλις Γ΄** | **Βασιλιάς των Χετταίων1237 π.Χ.–1209 π.Χ.** | Διάδοχος:**Αρνουβάντας Γ΄** |
O **Καριμπούτας**, λιθουαν. Koribut, Korybut (μετά το 1350 - μετά το 1404) από τον Οίκο των Γιαγκελλόνων ήταν πρίγκιπας τού Νόβγκοροντ-Σιβέρσκυι ως το 1393.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Αλγκίρντας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας και της Ουλιάνας των Ρουρικιδών, κόρης τού Αλεξάντρ πρίγκιπα τού Τβερ. Γεννήθηκε παγανιστής· π. το 1380 βαπτίστηκε Ορθόδοξος με το όνομα Δημήτριος και έγινε πρίγκιπας τού Νόνγκοροντ Σιβέρσκυι. Μερικές φορές αναφέρεται με το χριστιανικό και το σλαβικό όνομά του: Ντμίτρι Κόρυμπουτ. 

Εμφανίζεται στην πολιτική κατά τον Λιθουανικό Πόλεμο (1381-84), όταν υποστήριξε τον αδελφό του Γιαγκιέλο εναντίον τού θείου τους Κεστούτις και τού γιού του Βυτάουτας. Το 1382 ο Καριμπούτας ξεκίνησε επανάσταση στο Νόβγκοροντ Σιβέρκυι, απασχολώντας τον στρατό τού Κεστούτις· έτσι ο Γιογκάιλα μπόρεσε να επιτεθεί στο ελαφρά φυλαγμένο Βίνιους, πρωτεύουσα τού μεγάλου δουκάτου. Ήταν μάρτυρας στη συνθήκη της Ντούμπυζα με τους Τεύτονες Ιππότες.

Για τις υπηρεσίες του αμείφθηκε με τις ιδιοκτησίες τού Ναβαχρουντάκ και της Λίντα. Ο Καριμπούτας συνέχισε την υποστήριξή του προς τον Γιαγκιέλο: ήταν μάρτυρας στην Ένωση τού Κρέβο και πολέμησε στον Λιθουανικό εμφύλιο πόλεμο (1389-92). Έπειτα από τη Συμφωνία τού Οστρόβ, αρνήθηκε να αναγνωρίσει την κυριαρχία τού εξαδέλφου του Βυτάουτας και το 1393 στη μάχη κοντά στη Λίντα, ηττήθηκε από αυτόν. Φυλακίστηκε και απογυμνώθηκε από τις ιδιοκτησίες του. Όμως σύντομα ελευθερώθηκε και τού δόθηκαν τρεις περιοχές. Το Νόβγκοροντ Σιβέρσκυι δόθηκε στον Φεντόρ, γιο τού θείου του Λιουμπάρτας. 

Εμφανίζεται για τελευταία φορά σε γραπτή πηγή το 1404 κατά τη διάρκεια στρατιωτικής εκστρατείας, που διεξήγε ο Βυτάουτας εναντίον τού πριγκιπάτου τού Σμολένσκ.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Αναστασία, κόρη τού Ολέγκ Β΄ μεγάλου πρίγκιπα τού Ρυαζάν και είχε τέκνα:

* Όλγα (Ελένη), παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β΄ των Πρεμυσλιδών δούκα της Οπάβα-Ράτιμπορ.
* Φεντόρ/Θεόδωρος τού Νέσβιτς της Βολυνίας.
* Σιγισμούνδος π. 1395-1435, κυβερνήτης της Βοημίας και της Πράγας, διεκδικητής τού Βοημικού θρόνου.
* Αναστασία, παντρεύτηκε τον Φέντορ τού Κασίν.
* Ιβάν/Ιωάννης.

Απόγονοί του εξ αρρενογονίας είναι οι πριγκιπικοί Οίκοι Ζμπαράσκι, Βισνιοβιέτσκι, Βορονιέτσκι και Νιεσβίτσκι. Ο Μιχαήλ Κορύμπουτ Βισνιοβιέτσκι της Πολωνίας & μέγας δούκας της Λιθουανίας (1669-73) πρόσθεσε το Κορύμπουτ στο όνομά του για να προβάλλει την καταγωγή του από αυτόν.

Πηγές
-----

* Batūra, Romas (2004). "Kaributas". In Vytautas Spečiūnas. Lietuvos valdovai (XIII-XVIII a.): enciklopedinis žinynas (in Lithuanian). Vilnius: Mokslo ir enciklopedijų leidybos institutas. p. 57. ISBN 5-420-01535-8.
* (in Lithuanian) Ivinskis, Zenonas (1978). Lietuvos istorija iki Vytauto Didžiojo mirties. Rome: Lietuvių katalikų mokslo akademija. pp. 274, 320. LCC 79346776.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 4370164191746218740002
* GND: 1248751590

 |

 |
Συντεταγμένες: 37°29′37″N 41°37′35″E﻿ / ﻿37.49361°N 41.62639°E﻿ / 37.49361; 41.62639

Το **Μπεθ Κουστάν** (συριακά: ܒܝܬ ܩܘܢܨܛܢ‎‎, μτφ. «Οίκος του Κωνσταντίνου», κουρδικά: Baqisyan‎‎, τουρκικά: Alagöz‎‎) είναι ασσυριακό χωριό στην Επαρχία του Μαρντίν, στην Τουρκία. Βρίσκεται σε απόσταση 26 χιλιομέτρων από το Μιντιάτ. Το 2011, το χωριό αριθμούσε πληθυσμό της τάξεως των 95 κατοίκων.

Ιστορία
-------

Το Μπεθ Κουστάν, όπως και αρκετά άλλα χωριά τα οποία ευρίσκονται εντός της περιοχής του Τουρ Αμπντίν, πιθανώς κατοικήθηκε για πρώτη φορά κατά τους προχριστιανικούς χρόνους, ενώ πιστεύεται πως το χωριό αποτελούσε τόπο ανάπαυσης για τους ταξιδιώτες, καθώς και πως ο στρατός του Κωνσταντίνου Α΄ πέρασε αρκετές φορές από το χωριό. Κατά την διάρκεια του 4ου αιώνα, το Τουρ Αμπντίν εκχριστιανίστηκε, ενώ η τοπική εκκλησία του Μορ Ελιγιό ανεγέρθηκε το 343 μ.Χ. Ο Άγιος Μορ Γκαμπριέλ γεννήθηκε στην συγκεκριμένη τοποθεσία το 574, ενώ, αργότερα, κατέστη επίσκοπος του γειτονικού μοναστηριού του Καρτμίν.

Πλησίον του χωριού βρίσκεται το Σουό ντ-Χελάν, βράχος ο οποίος έχει λάβει την ονομασία του από την Αγία Ελένη, μητέρα του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Α΄. Επίσης, στην ευρύτερη περιοχή πλησίον του χωριού ευρίσκονται οι κατεστραμμένες εκκλησίες του Μορ Οσιό και της Θεομήτορος, οι οποίες πιστεύεται πως καταστράφηκαν από τον Ταμερλάνο προς το 1400.

Το 1915, κατά τις απαρχές της Γενοκτονίας των Ασσυρίων, 120 οικογένειες κατοικούσαν εντός του χωριού, του οποίου αρχηγός ήταν ο Γιουχανόν, από την οικογένεια των Μπεθ-Γιαχκό. Ο Χάκο, Κούρδος φύλαρχος της οικογένειας των Χορτέκ ο οποίος καταγόταν από γειτονικό χωριό, προειδοποίησε τους χωρικούς του Μπεθ Κουστάν για τις επερχόμενες επιθέσεις των Κούρδων και των Τούρκων εναντίον του τοπικού ασσυριακού χριστιανικού πληθυσμού, συμβουλεύοντάς τους να φύγουν από το χωριό. Αρχικώς, οι χωρικοί δεν πίστευσαν τον Χάρκο, ωστόσο, αφότου πληροφορήθηκαν για την καταστροφή του Ζαζ, όλοι οι κάτοικοι με εξαίρεση δύο ηλικιωμένους χωρικούς διέφυγαν προς το Χαχ. Οι Κούρδοι κατέφθασαν, αργότερα, στο χωριό, όπου και λεηλάτησαν ότι είχε απομείνει, ενώ σκότωσαν τους δύο ηλικιωμένους οι οποίοι είχαν παραμείνει εντός αυτού. Οι χωρικοί δεν μπόρεσαν να επιστρέψουν στο Μπεθ Κουστάν παρά μόνο το 1922, ενώ με την σχετική άδεια του Αγά Τσαλαμπί, τους επετράπη να χτίσουν και να κατοικήσουν εκεί εκ νέου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Φεβρουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2015.
2. ↑  (Αγγλικά) David Gaunt, Jan Beth-Şawoce. *Massacres, Resistance, Protectors: Muslim-Christian Relations in Eastern Anatolia During World War I*. σελ. 223. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2019.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* (Αγγλικά) Ιστοσελίδα του Μπεθ Κουστάν
* (Αγγλικά) Φωτογραφίες


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Κουρδιστάν
* Πύλη:Τουρκία
 |

 |
Η πακλιταξέλη (ταξόλη) είναι ένα φυσικό προϊόν που προέρχεται από το φυτό *Taxus* *brevifolia*.
Ένα **φυσικό προϊόν** είναι μια χημική ένωσή ή ένα σύνολο χημικών ουσιών που παράγεται από έναν ζωντανό οργανισμό (φυτό, ζώο, μικροοργανισμό) και ως εκ τούτου απαντά στη φύση. Ο όρος συμπεριλαμβάνει τα εκχυλίσματα και τις χημικές ουσίες που μπορούν να απομονωθούν από αυτά. Στην περίπτωση που μια χημική ουσία έχει παρασκευαστεί με χημική σύνθεση ωστόσο απαντά στη φύση, νοείται ως φυσικό προϊόν. Πολλές φορές τα φυσικά προϊόντα έχουν φαρμακολογικές ή βιολογικές ιδιότητες που μπορούν να έχουν θεραπευτική δράση έναντι ασθενειών. Απαντώνται ως δραστικά συστατικά στην παραδοσιακή ιατρική όπως επίσης και στη σύγχρονη ιατρική, είτε ως εκχυλίσματα, είτε ως καθαρές χημικές ουσίες. Τα φυσικά προϊόντα, λόγω της πολυπλοκότητας της χημικής τους δομής, αποτελούν πηγή έμπνευσης για νέες χημικές δομές που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ή ήδη χρησιμοποιούνται ως φάρμακα.

Τα φυσικά προϊόντα διακρίνονται σε δύο πολύ βασικές κατηγορίες, τους πρωτογενείς και τους δευτερογενείς μεταβολίτες. Οι πρωτογενείς μεταβολίτες παράγονται κατά τον πρωτογενή μεταβολισμό και περιλαμβάνουν ενώσεις απαραίτητες για την επιβίωση όπως πρωτεΐνες, υδατάνθρακες, λίπη, νουκλεϊκά οξέα. Αντιθέτως, οι δευτερογενείς μεταβολίτες δεν είναι απαραίτητοι για την επιβίωση του οργανισμού που τους παράγει, δεν παράγονται σε μεγάλες ποσότητες και η παρουσία τους είναι χαρακτηριστική στο είδος.

Ταξινόμηση
----------

Τα φυσικά προϊόντα κατατάσσονται σε διαφορετικές κατηγορίες με βάση:

* την πηγή από την οποία προκύπτουν.
* τη χημική τους δομή,
* τη βιολογική τους δράση,
* τη βιοσύνθεση τους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Cutler S, Cutler HG (2000). *Biologically active natural products: pharmaceuticals*. CRC Press. σελ. 5. ISBN 978-0-8493-1887-0.
2. ↑  Webster's Revised Unabridged Dictionary (1913). «Natural product». Free Online Dictionary and C. & G. Merriam Co.
3. ↑  «All natural». *Nature Chemical Biology* **3** (7): 351. 2007. doi:10.1038/nchembio0707-351. PMID 17576412.
4. ↑  «Natural products: a continuing source of novel drug leads.». *Biochimica et Biophysica Acta* **1830** (6): 3670-3695. 2013. doi:10.1016/j.bbagen.2013.02.008. PMID 23428572.
5. ↑  Stanforth SP (2006). *Natural product chemistry at a glance*. Blackwell Publishing. σελ. 2. ISBN 978-1-4051-4562-6.
Η **Σέριε Α** (ισπανικά: *Serie A*) είναι επαγγελματικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου στον Ισημερινό. Βρίσκεται στην κορυφή του συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Ισημερινού και αποτελεί είναι ο πρώτη ποδοσφαιρική κατηγορία της χώρας. Διοργανώτρια αρχή του πρωταθλήματος είναι η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Ισημερινού. Αποτελείται από δώδεκα συλλόγους με σύστημα ανόδου και υποβιβασμού με τη Σέριε Β. Η αγωνιστική περίοδος διαρκεί από το Φεβρουάριο έως το Δεκέμβριο και συνήθως διεξάγεται σε πολλαπλά στάδια.

Ενώ αρχικά δεν αποτελούσε πρωτάθλημα, η Σέριε Α έχει τις ρίζες της στο εθνικό πρωτάθλημα μεταξύ των κορυφαίων ομάδων των δύο περιφερειακών ενώσεων του Ισημερινού. Για τις πρώτες εννέα περιόδους, οι ομάδες από το Γκουαγιακίλ και το Κίτο προκρίνονταν στη διοργάνωση μέσω των επαγγελματικών περιφερειακών ενώσεών τους. Το 1967, η συγκεκριμένη μέθοδος πρόκρισης εγκαταλήφθηκε με σκοπό να σχηματιστεί ένα ενιαίο πρωτάθλημα. Από την πρώτη αγωνιστική περίοδο το 1957, το πρωτάθλημα διοργανώνεται ετησίως (εκτός από το 1958 και το 1959). Η περίοδος του 2005 είχε δύο πρωταθλητές. Είναι ταξινομημένο από το IFFHS ως το 13ο ισχυρότερο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου στον κόσμο για το 2011, και το 5ο ισχυρότερο στη Νότια Αμερική.

Πολυνίκης είναι η Μπαρτσελόνα με 16 πρωταθλήματα

Τίτλοι ανά σύλλογο
------------------

| Σύλλογος | Νικητές | Χρονιές Πρωταθλήματος |
| --- | --- | --- |
| Football of Ecuador - Barcelona SC icon Μπαρτσελόνα Γκουαγιακίλ | 16 | 1960, 1963, 1966, 1970, 1971, 1980, 1981, 1985, 1987, 1989, 1991, 1995, 1997, 2012, 2016, 2020 |
| Football of Ecuador - CS Emelec icon Εμελέκ | 14 | 1957, 1961, 1965, 1972, 1979, 1988, 1993, 1994, 2001, 2002, 2013, 2014, 2015, 2017 |
| Football of Ecuador - El Nacional icon Ελ Νασιονάλ | 13 | 1967, 1973, 1976, 1977, 1978, 1982, 1983, 1984, 1986, 1992, 1996, 2005 Κλαουζούρα, 2006 |
| 600px Blu e Rosso con U al centro ΛΝΟ ντε Κίτο | 11 | 1969, 1974, 1975, 1990, 1998, 1999, 2003, 2005 Απερτούρα, 2007, 2010, 2018 |
| SDQ Icon Ec Ντεπορτίβο Κίτο | 5 | 1964, 1968, 2008, 2009, 2011 |
| Ντεπορτίβο Κουένκα | 1 | 2004 |
| Ολμέδο | 1 | 2000 |
| Ντελφίν | 1 | 2019 |
| Έβερεστ | 1 | 1962 |

Παραπομπές
----------

1. ↑  «The strongest National League in the World 2012». IFFHS. Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2011.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Ανώτατα ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα της Νοτίου Αμερικής (CONMEBOL) |
| --- |
|  |
| 
* Αργεντινή
* Βενεζουέλα
* Βολιβία
* Βραζιλία
* Ισημερινός
* Κολομβία
* Ουρουγουάη
* Παραγουάη
* Περού
* Χιλή
 |

 |
Ο Μακαριστός **Μητροπολίτης Σύμης, Τήλου, Χάλκης και Καστελλορίζου Χρυσόστομος** (κατά κόσμον **Ιωάννης Δημητριάδης**) ήταν Έλληνας Θεολογός και Ιεράρχης του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.

Βιογραφικά Στοιχεία
-------------------

Ο Μητροπολίτης Σύμης, Τήλου, Χάλκης και Καστελλορίζου Χρυσόστομος, γεννήθηκε στα Αγρίδια Ίμβρου το 1944. 

Μετά τα εγκύκλια γράμματα, εγγράφηκε στο Λυκειακό Τμήμα της Ιεράς Θεολογικής Σχολής Χάλκης. Σπούδασε Θεολογία στη Θεολογική Σχολή Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. 

Εκάρη Μοναχός εις την Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή της Αγίας Αναστασίας Φαρμακολύτριας στην Χαλκιδική. Στις 13 Ιουνίου 1968 Διάκονος και Πρεσβύτερος στις 6 Αυγούστου του ίδιου έτους. Το 1976 διορίσθηκε ως εφημέριος στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Βορείου και Νοτίου Αμερικής. Στη συνέχεια διετέλεσε εφημέριος Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία του Αγίου Βασιλείου στο Ανόβερο της Ιεράς Μητροπόλεως Γερμανίας. 

Τον Οκτώβριο του 1980 η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικονομικού Πατριαρχείου, τον εξέλεξε Βοηθό Επίσκοπο της Μητρόπολης της Γερμανίας, υπό τον τίτλο της Επισκοπής Παμφίλου και χειροτονήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 1980. Ανέλαβε αμέσως, καθήκοντα Αρχιερατικού Προϊσταμένου της Ενορίας του Ανόβερου και Αρχιερατικού Επιτρόπου Βορείου Γερμανίας. Το διάστημα 1995-2000, διετέλεσε Πρωτοσυγκελλεύων της Ιεράς Μητροπόλεως Γερμανίας.

Στις 4 Απριλίου 2004, εξελέγη από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου Μητροπολίτης της νεοσύστατης ακριτικής Ιεράς Μητροπόλεως Σύμης, Τήλου, Χάλκης και Καστελλορίζου.

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 74 ετών, στις 9 Ιανουαρίου 2018, μετά από πολύμηνη ασθένεια, σε νοσοκομείο της Ρόδου. Η Εξόδιος Ακολουθία, έγινε στις 12 Ιανουαρίου από τον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίου Ιωάννου Προδρόμου Σύμης ενώ ακολούθως η ταφή έγινε στο Κοιμητήριο της Ιεράς Μονής Ταξιάρχου Μιχαήλ του Πανορμίτου.

Ομιλούσε την Ελληνική και την Τούρκικη γλώσσα, ενώ γνώριζε την Αγγλική και τη Γερμανική.

Πηγές
-----
Στη γλωσσική τυπολογία, **υποκείμενο-ρήμα-αντικείμενο** (ΥΡΑ) αποτελεί πρότυπο δομής πρότασης όπου το υποκείμενο έρχεται πρώτο, το ρήμα δεύτερο και το αντικείμενο ή κατηγορούμενο τρίτο. Τα ελληνικά χρησιμοποιούν αυτήν τη δομή. Ένα παράδειγμα είναι το «Ο Γιώργος διαβάζει βιβλίο».

Το πρότυπο ΥΡΑ είναι η δεύτερη πιο κοινή σειρά με βάση τον αριθμό των γνωστών γλωσσών, μετά το ΥΑΡ. Μαζί, αντιπροσωπεύουν το 75% των γλωσσών του κόσμου.

Οι γλώσσες που χρησιμοποιούν τη δομή ΥΡΑ περιλαμβάνουν: όλες τις γλώσσες Μπαντού, Αλβανικές, Αραβικές διαλέκτους, Ασσυριακά, Βοσνιακά, Βουλγαρικά, Σλαβομακεδονικά, Κινεζικά, Αγγλικά, Εσθονικά, Φινλανδικά, Γαλλικά, Ελληνικά, Χάουσα, Ισλανδικά, Ίγκμπο, Ιταλικά, Ιαβαϊκά, Χμερ, Λετονικά, Μαλαϊκά, Εβραϊκά, Νορβηγικά , Πολωνικά, Πορτογαλικά, Ρουμανικά, Ρωσικά, Σλοβενικά, Ισπανικά, Σουηδικά, Ταϊλανδικά, Λάο, Ουκρανικά, Βιετναμικά και Γιορούμπα.

Η αρχαιοελληνική χρησιμοποιούσε κυρίως τη δομή Υποκείμενο-Αντικείμενο-Ρήμα αν και είχε ελεύθερη σύνταξη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Crystal, David (1997). *The Cambridge Encyclopedia of Language* (2nd έκδοση). Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-55967-7.
Η **Αστάρτη** ήταν σημαντική θεά των Φοινίκων, που λατρεύτηκε στην Τύρο και στη Σιδώνα, απ' όπου την πήραν οι Κυθήριοι και οι Κύπριοι. Ήταν θεά της γονιμότητας, του έρωτα και της γυναικείας χάρης. Για την Αστάρτη οι πληροφορίες προέρχονται από τη Βίβλο. Οι Έλληνες την ταύτιζαν με τη ουράνια θεά Αφροδίτη, καθώς και με την Ήρα και τη Σελήνη. Σε κάθε σημιτικό λαό είχε και διαφορετικό όνομα: Ασταρώθ, Αθάρ, Ιστάρ, Ινίνα, Βααλίς κ.ά. Πίστευαν ότι είναι κόρη της Σελήνης και αδερφή του Ήλιου και της θεάς του Άδη, της Ερεσκιγκάλ. Επίσης, με το όνομα *Ασταρώθ* είναι γνωστή μια πόλη στην περιοχή της Βασάν, η οποία γενικά ταυτίζεται σήμερα με το Τελ Αστάρα περίπου 32 χλμ. ανατολικά της Θάλασσας της Γαλιλαίας, στη σημερινή Συρία

Παραπομπές
----------

1. ↑  Λήμμα της στην Διαδικτυακή Βιβλιοθήκη της Σκοπιάς, wol.jw.org, ανακτήθηκε στις 17/02/2016.

Πηγές
-----

* 1911 Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα, *Αστάρτη*
* 1906 Εβραϊκή Εγκυκλοπαίδεια, *Αστορέθ*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Encyclopædia Britannica Online: Astarte (ancient deity)
* Jewish Encyclopedia: Astarte worship among the Hebrews

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 805767
* LCCN: n2016036345
* GND: 118650750
* SUDOC: 027454223

 |

 |
Στη φωνητική **αλλόφωνο** είναι ένας συγκεκριμένος ήχος από πεπερασμένο πλήθος παρόμοιων ήχων ομιλίας (φώνων) που ανήκουν στο ίδιο φώνημα. Το φώνημα είναι μία αφηρημένη ηχητική μονάδα ομιλίας που είναι ικανή να διακρίνει λέξεις. Με άλλα λόγια αλλαγή ενός φωνήματος σε μια λέξη είναι ικανή να παραγάγει καινούργια λέξη. Οι ομιλητές μιας συγκεκριμένης γλώσσας αντιλαμβάνονται ένα φώνημα ως ένα διακριτό ήχο σε αυτήν τη γλώσσα. Το αλλόφωνο δεν είναι διακριτό, αλλά μάλλον παραλλαγή ενός φωνήματος. Αλλαγή του αλλοφώνου δε θα επιφέρει αλλαγή της σημασίας μιας λέξης, αλλά το αποτέλεσμα ίσως ακουστεί μη φυσικό ή είναι ακατανόητο. Υπάρχει τέλος διχογνωμία σχετικά με το πόσο πραγματικά και πόσο καθολικά είναι τα φωνήματα.

Κάθε φορά που παράγεται ήχος ομιλίας, θα είναι λίγο διαφορετικός από άλλη περίπτωση. Μόνο μέρος της απόκλισης είναι σημαντικό (ανιχνεύσιμο ή αντιληπτό δηλαδή) για τους ομιλητές. Μπορεί να υπάρχουν **συμπληρωματικά αλλόφωνα**, τα οποία είναι τακτικά κατανεμημένα μέσα στην ομιλία, ανάλογα με το φωνητικό περιβάλλον, όπως επίσης και αξιοσημείωτες περιπτώσεις **ελεύθερης ποικιλίας**, όπου η επιλογή καθορίζεται από την προσωπική επιλογή και συνήθεια. Δεν έχουν όλα τα φωνήματα διαφορετικά αλλόφωνα.

Στην περίπτωση των συμπληρωματικών αλλοφώνων κάθε αλλόφωνο χρησιμοποιείται μέσα σε συγκεκριμένο φωνητικό συγκείμενο και μπορεί να συμμετέχει σε μία φωνολογική διαδικασία. 

Ένα τονικό αλλόφωνο καλείται ορισμένες φορές **αλλότονο**, όπως για παράδειγμα ο ουδέτερος τόνος των Μανδαρινικών.

Παριστάνοντας ένα φώνημα με ένα αλλόφωνο
----------------------------------------

Αφού τα φωνήματα είναι αφαιρέσεις ήχων ομιλίας, και όχι οι ίδιοι οι ήχοι, δεν έχουν άμεση φωνητική μεταγραφή. Όταν γίνονται αντιληπτοί χωρίς αλλοφωνική απόκλιση, χρησιμοποιείται απλή ('ευρεία' δηλ.) μεταγραφή. Ωστόσο, όταν υπάρχουν συμπληρωματικά αλλόφωνα ενός φωνήματος, έτσι που η αλλοφωνία να είναι σημαντική, τα πράγματα γίνονται πιο περίπλοκα. Συχνά, αν μόνο ένα από τα αλλοφωνα είναι αρκετά απλό για μεταγραφεί, να μη χρειάζεται δηλαδή διακριτικά, τότε αυτή η αναπαράσταση χρησιμοποιείται και για το φώνημα. 

Ωστόσο, μπορεί να υπάρχει κάποιο πλήθος τέτοιων αλλοφώνων, αλλά ο γλωσσολόγος να προτιμά μεγαλύτερη ακρίβεια από ότι αυτό επιτρέπει. Σε τέτοιες περιπτώσεις ένα κοινό τέχνασμα είναι η χρήση της συνθήκης "elsewhere" για τον καθορισμό του αλλοφώνου που θα παραστήσει το φώνημα. Το "elsewhere" αλλόφωνο είναι αυτό που μένει αφού οι συνθήκες για τα υπόλοιπα περιγραφούν από φωνολογικούς κανόνες.

Σε άλλες περιπτώσεις, ένα αλλόφωνο μπορεί να επιλεγεί να παραστήσει το φώνημά του επειδή είναι τυχόν κοινό στις γλώσσες του κόσμου από ότι τα άλλα αλλόφωνα, επειδή τυχόν αντικατοπτρίζει την ιστορική προέλευση του φωνήματος, ή επειδή τυχόν προσφέρει μια πιο ισορροπημένη οπτική στο διάγραμμα του φωνημικού καταλόγου. Σε σπάνιες περιπτώσεις ένας γλωσσολόγος μπορεί να παραστήσει φωνήματα με αφηρημένα σύμβολα, όπως τυπογραφικά σημεία, έτσι ώστε να μην δώσει προνομιακή θέση σε κανένα αλλόφωνο.

Δείτε επίσης
------------

* Φώνημα

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4491201-8

 |

 |
| Γλωσσολογία |
| --- |
| Θεωρητική |
| * Γνωσιακή
* Παραγωγική
* Ποσοτική
* Λειτουργικές θεωρίες της γραμματικής
* Φωνολογία
* Μορφολογία
* Μορφοφωνολογία
* Σύνταξη
* Λεξιλόγιο
* Σημασιολογία
* Πραγματολογία
* Γραφηματική
* Ορθογραφία
* Σημειωτική
 |
| Περιγραφική |
| * Ανθρωπογλωσσολογία
* Συγκριτική
* Ιστορική
* Ετυμολογία
* Γραφητική
* Φωνητική
* Κοινωνιογλωσσολογία
 |
| Εφαρμοσμένη και πειραματική |
| * Υπολογιστική
* Αντιπαραβολική
* Εξελικτική
* Δικανική
* Διαδικτυακή
* Γλωσσική κατάκτηση
* Κατάκτηση δεύτερης γλώσσας
* Γλωσσική αξιολόγηση
* Γλωσσική ανάπτυξη
* Διδακτική της γλώσσας
* Ανθρωπολογία της γλώσσας
* Νευρογλωσσολογία
* Ψυχογλωσσολογία
 |
| 
Σχετικά λήμματα |
| * Ιστορία της γλωσσολογίας
* Γλωσσική συνταγή
* Κατάλογος γλωσσολόγων
* Άλυτα γλωσσολογικά προβλήματα
 |
| Γλωσσολογία |
| π • σ • ε
 |

Η **νευρογλωσσολογία** ή νευροψυχολογία της γλώσσας είναι η μελέτη των νευρικών μηχανισμών του ανθρώπινου εγκεφάλου που είναι υπεύθυνοι για την κατανόηση, παραγωγή και απόκτηση της γλώσσας. Όντας ένας διεπιστημονικός τομέας, η νευρογλωσσολογία αντλεί τη μεθοδολογία και την θεωρία της απο διάφορα επιστημονικά πεδία όπως τη νεύροεπιστήμη, τη γλωσσολογία, την γνωσιακή επιστήμη, τη νευροβιολογία, τη νευροψυχολογία, τις επικοινωνιακές διαταραχές και την επιστήμη της πληροφορικής. Προσελκύει ερευνητές με διάφορα υπόβαθρα και έτσι χρησιμοποιεί μία μεγάλη ποικιλία πειραματικών τεχνικών καθώς και ποικίλες θεωρητικές προσεγγίσεις. Μεγάλο μέρος της εργασίας της νευρογλωσσολογίας ενημερώνεται από ψυχογλωσσολογικά μοντέλα καθώς και μοντέλα της θεωρητικής γλωσσολογίας, και εστιάζει να ερευνήσει πως είναι δυνατόν ο εγκέφαλος να εφαρμόσει τις διεργασίες που η θεωρητική γλωσσολογία και η ψυχογλωσσολογία προτείνουν ότι είναι υπεύθυνες για την παραγωγή και κατανόηση της γλώσσας. Οι νευρογλωσσολόγοι μελετούν τους φυσιολογικούς μηχανισμούς με τους οποίους ο εγκέφαλος επεξεργάζεται τα γλωσσικά δεδομένα, και αξιολογεί τις γλωσσολογικές και ψυχογλωσσολογικές θεωρίες χρησιμοποιώντας την αφασιολογία, την ηλεκτροφυσιολογία, την αποτύπωση του εγκεφάλου και υπολογιστικά μοντέλα.
Συντεταγμένες: 26°19′58″N 13°25′31″E﻿ / ﻿26.3328°N 13.4253°E﻿ / 26.3328; 13.4253

Μια όαση στο τμήμα της Σαχάρας που ανήκει στην επαρχία του Φεζάν
Με την ονομασία **Φεζάν** (η αρχαία **Φαζανία**, βερβερικά: ⴼⵣⵣⴰⵏ, αραβικά: فزان, λατινικά: Phazania) είναι γνωστή η νοτιοδυτική περιοχή της σύγχρονης Λιβύης. Στο μεγαλύτερο μέρος της καλύπτεται από έρημο, ενώ ανάμεσα στα βουνά και τις ξηρές κοιλάδες, οι οάσεις ήταν ο μοναδικός τρόπος επιβίωσης και ο τόπος ανάπτυξης μικρών πόλεων και χωριών μέσα στη Σαχάρα. Η μεγαλύτερη πόλη στην περιοχή του Φεζάν είναι η Σάμπχα.

Μέχρι τη δεκαετία του '70, η περιοχή αποτελούσε μια από τις τρεις επαρχίες της χώρας, μαζί με τις επαρχίες Τριπολίτιδα και Κυρηναϊκή, οι οποίες χωρίστηκαν σε μικρότερα διοικητικά τμήματα. Ο πληθυσμός της περιοχής περιλαμβάνει τους νομάδες Τουαρέγκ στα νοτιοδυτικά και τους Τούμπου στα νοτιοανατολικά, οι οποίοι μετακινούνται μεταξύ Λιβύης, Αλγερίας, Τσαντ και Νίγηρα. Αντιθέτως, στο βόρειο τμήμα Τουαρέγκ και Τούμπου έχουν εγκατασταθεί μόνιμα και αναμειχθεί με Άραβες και Βέρβερους.

Ιστορία
-------

Από τον 5ο αιώνα π.Χ. μέχρι και τον 5ο αιώνα μ.Χ. η πόλη-κράτος του Φεζάν ήταν το επίκεντρο της Αυτοκρατορίας των Γαραμάντων, στους οποίους αναφέρεται στην αρχαιότητα ο Ηρόδοτος , η οποία βρισκόταν ανάμεσα στους εμπορικούς δρόμους Καρχηδόνας και περιοχών του Σαχέλ.

Από το 17ο αιώνα και μετά, το Φεζάν, όπως και η υπόλοιπη Βόρεια Αφρική, πέρασε υπό την κυριαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Από το 1911, η περιοχή καταλαμβάνεται από την Ιταλία, αλλά η κυριαρχία της είναι επισφαλής μέχρι την άνοδο του φασισμού. Ανάμεσα στους δυο Παγκόσμιους Πολέμους, ο Βασιλιάς Ίντρις ήταν αρχηγός της λιβυϊκής αντίστασης εναντίον της ιταλικής κατοχής. Από το 1943 ως το 1951, το Φεζάν πέρασε υπό τον έλεγχο της Γαλλίας, ενώ οι άλλες δυο επαρχίες υπό βρετανική διοίκηση. Τελικά, το 1951 η περιοχή αποτέλεσε τμήμα του επίσημου πλέον κράτους της Λιβύης, μαζί με τις άλλες δυο περιοχές, Κυρηναϊκή και Τριπολίτιδα.

### Οι φυλακές της Τρίπολης και του Φεζάν

Σύμφωνα με διπλωματικά έγγραφα του ελληνικού προξενείου Τριπόλεως και του Φεζάν, κατά την εποχή της οθωμανικής κυριαρχίας, τουλάχιστον 80 Έλληνες είχαν συλληφθεί για επαναστατική δράση και είχαν σταλεί στις φυλακές της Τρίπολης και του Φεζάν, όπου οι Οθωμανοί έστελναν αυτούς που θεωρούσαν ιδιαίτερα επικίνδυνους και η μεταφορά τους γινόταν υπό άκρα μυστικότητα, ενώ σπάνια έβγαινε κανείς ζωντανός από εκεί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ηροδότου Ιστορία, *Μελπομένη*, Δ 174, 183
2. ↑  "Αγνωστη πτυχή της ελληνικής ιστορίας στο Φεζάν της Βαρβαρίας", *Το Βήμα, Φωτεινή Τομαή*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Φεζάν** |

* Διαδικτυακός χάρτης του Φεζάν
* Ιστορία και ηγέτες του Φεζάν

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 246070480
* LCCN: sh85048004
* GND: 4016905-4

 |

 |