recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Το **Λαογραφικό Μουσείο Κομοτηνής** είναι μουσείο στην Κομοτηνή της Ελλάδας.

Ιδρύθηκε το 1962 και από το 1989 στεγάζεται στο Αρχοντικό Πεΐδη, ανακαινισμένο δείγμα της τοπικής παραδοσιακής αρχιτεκτονικής. Η συλλογή εμφανίζεται στο αρχοντικό με δύο ορόφους, το κελάρι και κάτω από ένα στεγασμένο μέρος της αυλής. Περιλαμβάνει τα εξής εκθέματα: φορέματα, δαντέλες, χειροτεχνίες από διάφορα υλικά και εργαλεία της αγροτικής ζωής και των άλλων παραδοσιακών επαγγελμάτων. Η συλλογή περιλαμβάνει επίσης τα προσωπικά στοιχεία του Αρχιεπίσκοπου Αθηνών Χρυσάνθου, ο οποίος γεννήθηκε στην Κομοτηνή, καθώς και άλλες εικόνες και εκκλησιαστικά αντικείμενα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 15  Νοεμβρίου 2018.
2. ↑  «Λαογραφικό Μουσείο Κομοτηνής». *mythotopia.eu*. Ινστιτούτο Επεξεργασίας του Λόγου. Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Δήμος Κομοτηνής (στα ελληνικά)
* www.visitthrace.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]
* alex.eled.duth.gr
Οι Γκούναρ Γκρεν, Γκούναρ Νόρνταλ και Νιλς Λίντχολμ με τη Μίλαν.
Το **Γκρε-Νο-Λι** είναι ακρωνύμιο των επωνύμων τριών Σουηδών ποδοσφαιριστών: Γκούναρ Γκρεν, Γκούναρ Νόρνταλ και Νιλς Λίεντχολμ. Η ονομασία χρησιμοποιήθηκε στην καθομιλουμένη αφού αυτοί οι παίκτες συνέθεσαν μια τρομερή τριάδα επιθετικών παικτών ενώ έπαιζαν για τη Σουηδική εθνική ομάδα και τον ιταλικό σύλλογο της Μίλαν τη δεκαετία του 1950.

Οι τρεις επιθετικοί οδήγησαν τη Σουηδία στο Ολυμπιακό χρυσό στο Ολυμπιακό τουρνουά του 1948 στο Λονδίνο. Λίγο μετά από αυτή την επιτυχία, τον Ιανουάριο του 1949, ο σέντερ φορ Νόρνταλ εντάχθηκε στη Μίλαν και συνοδεύτηκε από τους Γκρεν και Λίντχολμ το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς. 

Ο αντίκτυπος της τριάδας ήταν άμεσος. Ο Νόρνταλ σημείωσε 16 γκολ σε 15 αγώνες στο δεύτερο μισό της σεζόν 1948-49 και τη σεζόν 1949-50 η Μίλαν σημείωσε 118 γκολ σε 38 αγώνες (ρεκόρ σε σεζόν η οποία περιλαμβάνει 20 ομάδες στη Σέριε Α). Το πιο αξιοσημείωτο επίτευγμα της τριάδας στον σύλλογο ήρθε την επόμενη σεζόν, όταν η Μίλαν κέρδισε το *σκουντέτο*, 44 χρόνια μετά το προηγούμενο. Οι Λίεντχολμ και Νόρνταλ κέρδισαν επίσης τον πρωτάθλημα του 1955, ενώ ο Λίεντχολμ κέρδισε άλλους δύο, το 1957 και το 1959, αφού ο Γκρεν και ο Νόρνταλ είχαν απομακρυνθεί.  Ο Γκούναρ Νόρνταλ ήταν ιδιαίτερα επιτυχημένος στην Ιταλία, καθώς ήταν ο πρώτος σκόρερ σε πέντε από τις επτά σεζόν του στην Σέριε Α, μεταξύ 1949 και 1956. Παραμένει, μέχρι το 2023, ο τρίτος σκόρερ στην ιστορία του πρωταθλήματος και ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών στην ιστορία της Μίλαν. Η συνεισφορά της τριάδας ήταν θεμελιώδης και στην κατάκτηση δύο Λατινικών Κυπέλλων, το 1951 και το 1956, το τελευταίο το κέρδισε χωρίς τον Γκρεν, ο οποίος είχε φύγει από τον σύλλογο το 1953. Ο Νόρνταλ άφησε τη Μίλαν το 1956 για να ενταχθεί στη Ρόμα, ενώ ο Λίντχολμ παρέμεινε στον σύλλογο ως ηγέτης στη μεσαία γραμμή και ως αρχηγός από το 1956 έως το 1961, όταν αποσύρθηκε από το ποδόσφαιρο.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  «Gre-No-Li: Sweden's trinity of greats echo down the years».
2. ↑  «Gre-No-Li: Milan's Unstoppable Swedes».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (in ισπανική) Article on *Futbol Factory* (Archived)
Η **Ντιναμό Τιφλίδας** (γεωργιανά: საკალათბურთო კლუბი, დინამო) είναι επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης με έδρα την Τιφλίδα, η οποία αγωνίζεται στη γεωργιανή σούπερ λίγκα. Υπήρξε πρωταθλήτρια Ευρώπης το 1962, ενώ είχε φθάσει στον τελικό και δύο χρόνια νωρίτερα.

Ιστορία
-------

Η Ντιναμό Τιφλίδας ιδρύθηκε το 1934, ως μέρος της αθλητικής κοινωνίας Ντιναμό. Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αποτέλεσε μία από τις πρωταγωνίστριες ομάδες καλαθοσφαίρισης της Σοβιετικής Ένωσης, κατακτώντας τέσσερα πρωταθλήματα και τρία κύπελλα, ενώ τέσσερις ακόμη φορές τερμάτισε δεύτερη στο σοβιετικό πρωτάθλημα.

Στην πρώτη της συμμετοχή στο κύπελλο πρωταθλητριών ομάδων Ευρώπης το 1960, η Ντιναμό έφθασε ως τον τελικό, όπου ηττήθηκε δύο φορές από την επίσης σοβιετική ομάδα τότε και δύο φορές συνεχόμενη πρωταθλήτρια Ευρώπης, την ΑΣΚ Ρίγα. Δύο χρόνια αργότερα το '62, κέρδισε σε μονό τελικό τη Ρεάλ Μαδρίτης με 90-83, στηΓενεύη,  ενώ την αμέσως επόμενη χρονιά το '63 δεν κατάφερε να υπερασπιστεί το στέμμα της αφού αποκλείστηκε στον ημιτελικό της διοργάνωσης από τη ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Στα τέλη της δεκαετίας ('69), έφθασε στον τελικό του κυπέλλου Κυπελλούχων, όπου ηττήθηκε από τη Σλάβια Πράγας με 90-84 στη Βιέννη.

Στο νεοσύστατο πρωτάθλημα Γεωργίας του 1991, η Ντιναμό υπήρξε και πάλι πρωταγωνίστρια, κατακτώντας τους δύο πρώτους τίτλους, πριν επιστρέψει στις επιτυχίες το 2003 και το 2014. Μετά την τελευταία της επιτυχία, έφθασε δύο συνεχόμενες φορές στον τελικό του πρωταθλήματος, αλλά ηττήθηκε και στις δύο προσπάθειες της.

Τίτλοι και διακρίσεις
---------------------

### Εγχώριοι

* **Πρωταθλήματα Σοβιετικής Ένωσης (4)**:

1949-50, 1952-53, 1953-54, 1967-68

* *Φιναλίστ Πρωταθλήματος Σοβιετικής Ένωσης (4)*:

1946-47, 1959-60, 1960-61, 1968-69

* **Κύπελλα Σοβιετικής Ένωσης (3)**:

1948-49, 1949-50, 1968-69

* *Φιναλίστ Κυπέλλου Σοβιετικής Ένωσης (2)*:

1952-53, 1972-73

* **Πρωταθλήματα Γεωργίας (4)**:

1990-91, 1991-92, 2002-03, 2013-14

* *Φιναλίστ Πρωταθλήματος Γεωργίας (6)*:

1995-96, 1996-97, 2001-02, 2003-04, 2014-15, 2015-16

* **Κύπελλα Γεωργίας (1)**:

2003-04

### Διεθνείς

* **Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα (Ευρωλίγκα) (1)**:

1961-62

* *Φιναλίστ Ευρωπαϊκών Πρωταθλημάτων (Ευρωλίγκα) (1)*:

1959-60

* *Φιναλίστ Κυπέλλου Κυπελλούχων (1)*:

1968-69

Παραπομπές
----------

1. ↑  European club champions: 1958-2014
2. ↑  Champions Cup 1959-60 - Linguasport
3. ↑  Champions Cup 1961-62 - Linguasport
4. ↑  1968–69 FIBA European Cup Winner's Cup explained
5. ↑  «სუპერლიგა (კაცები) - Georgian Basketball Federation». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2016.

Πηγές
-----

* DINAMO TBILISI basketball team - Eurobasket
* სუპერლიგა – გუნდები Αρχειοθετήθηκε 2016-03-08 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 6297147270428935700005

 |

 |
Η **Σοφία Μίλος** (*Sofia Milos*, Ελβετία, 27 Σεπτεμβρίου 1969) είναι Ελβετίδα ηθοποιός. Ο πατέρας της είναι Ιταλός και η μητέρα της Ελληνίδα. Μιλά αγγλικά, γερμανικά, γαλλικά, ιταλικά, ισπανικά και ελληνικά. Είναι σαϊεντολόγος και υποστηρίζει τη θρησκεία της πολύ δυναμικά συμμετέχοντας σε διάφορες σχετικές με αυτήν εκδηλώσεις και διατηρώντας φιλικές σχέσεις με άλλους διάσημους υποστηρικτές της όπως ο Τζον Τραβόλτα και ο Τομ Κρουζ.

Στην ηλικία δεκατεσσάρων ετών οι γονείς της την έστειλαν σε τοπικά καλλιστεία, όπου η Σοφία κέρδισε τον πρώτο τίτλο. Το γεγονός αυτό την οδήγησε σε μία σύντομη καριέρα στο μόντελινγκ και αργότερα στην ηθοποιία. Η Σοφία έχει πρωταγωνιστήσει σε πολλά αξιόλογα σήριαλ της αμερικάνικης τηλεόρασης μεταξύ των οποίων και τα *CSI:Miami*, *Οι Σοπράνος* και *Τα Φιλαράκια*.

Επιλεγμένη φιλμογραφία
----------------------

Η Μίλος στην τελετή των 82ων Όσκαρ το 2010\* *Desire*

* *CSI: Miami*
* *Caroline in the City*
* *The Secret Lives Of Men*
* *Η Αδελφότητα του Τρόμου* (The Order)
* *Passionada*
* *Curb Your Enthusiasm*
* *Στην Εντατική* (ER)
* *The Ladies Man*
* *Thieves*
* *Οι Σοπράνος*
* *Mad About You*
* *Τα Φιλαράκια*


1. ↑  Ανακτήθηκε στις 21  Μαΐου 2019.
Ο **Νικόλαος Μαυροκορδάτος** (1837 - 31 Ιανουαρίου 1903) ήταν Έλληνας βουλευτής και υπουργός.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στη Τεργέστη και ήταν γιος του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου και της Χαρίκλειας Αργυροπούλου. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και στο Παρίσι και τον Αύγουστο του 1858 διορίστηκε β΄ γραμματέας της Ελληνικής πρεσβείας στην Κωνσταντινούπολη. Το 1866 διορίστηκε νομάρχης Κερκύρας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1869. Στη συνέχεια κατάφερε να εκλεγεί βουλευτής με το Τρικουπικό κόμμα ενώ χρημάτισε υπουργός Εκκλησιαστικών & Δημόσιας Εκπαίδευσης στην Κυβέρνηση Χαριλάου Τρικούπη του 1878 και στην κυβέρνηση του 1880. Διετέλεσε πρεσβευτής της Ελλάδας στο Παρίσι (1882-1885), στην Αγία Πετρούπολη (1886-1889) και στην Κωνσταντινούπολη (1889-1902). Το 1895 συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις συμβιβασμού στο Λονδίνο ενώ το 1897 υπέγραψε ως πληρεξούσιος της Ελλάδας την συνθήκη ειρήνης στην Κωνσταντινούπολη μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Το 1902 παραιτήθηκε από τη θέση του πρεσβευτή για να ξαναεκλεγεί βουλευτής. Σε περίπτωση παραίτησης του Αλέξανδρου Ζαΐμη θεωρείτο ως επικρατέστερος διάδοχος του για την αρχηγία του Τρικουπικού κόμματος. Επίσης είχε χρηματίσει πρόεδρος του συλλόγου *«προς διάδοσιν των ελληνικών γραμμάτων»* την περίοδο 1871-1882.

Απεβίωσε ξαφνικά στην Αθήνα στις 31 Ιανουαρίου του 1903. Ήταν παντρεμένος με την ρουμάνικης καταγωγής Ελένη Μπαλς και είχε τέσσερα παιδιά, τον Αλέξανδρο, την Σοφία, μετέπειτα σύζυγο του στρατηγού Αλέξανδρου Σούτσου, με τον οποίο απέκτησε μεταξύ άλλων την Ελένη, σύζυγο του Βασίλειου Μελά, την Χαρίκλεια, μετέπειτα σύζυγο του Γεωργίου Μπαλτατζή και τον Γεώργιο.

Δείτε επίσης
------------

* Οικογένεια Μαυροκορδάτου

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.genealogics.org/getperson.php?personID=I00350452&tree=LEO.
2. ↑  Leo van de Pas: (Αγγλικά) *Genealogics*. 2003.
Η ιστορία του **Σπηλαίου Ανεμότρυπα** στα Πράμαντα, Ιωαννίνων ξεκινάει κάπου στο έτος 1960. Δύο νέοι της εποχής, ο Αποστόλης Λάμπρης και Γεώργιος Κ. Καρακώστας, πήραν εντολή από τον τότε πρόεδρο της Κοινότητας να διανοίξουν σχισμή, η οποία εξέπεμπε δροσερό αέρα, για να εξερευνηθεί το εσωτερικό της, με την ευκαιρία της άφιξης της Επίτιμης Προέδρου της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας, της αείμνηστης Αννας Πετροχείλου. Ερποντας με μεγάλη δυσκολία μετά από 10 μέτρα διαπίστωσαν ευρύ κοίλωμα.

Το σπήλαιο έχει τρία επίπεδα. Το μεσαίο, έχει αξιοποιηθεί τουριστικά. Ο ποταμός που φαίνεται στο τέλος του τουριστικού μονοπατιού, δημιουργεί ένα καταρράκτη 2 μέτρων, λίγο χαμηλότερα από το μονοπάτι. Το νερό του εμφανίζεται ξανά σε πηγή που βρίσκεται στην χαράδρα, 25 μέτρα κάτω από την είσοδο της σπηλιάς.

Το αξιοποιημένο τμήμα έχει μήκος 250 μ. Κάτω από πανέμορφα χρωματισμένους σταλαγμίτες έχουν σχηματιστεί τρεις λιμνούλες σε αποχρώσεις του γκρι, ροζ και άσπρου.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* ShowCaves.gr: Σπήλαιο Ανεμότρυπα Πραμάντων Αρχειοθετήθηκε 2011-12-19 στο Wayback Machine.
Ο **Νικόλαος Μομφερράτος** (28 Φεβρουαρίου 1924 - 21 Φεβρουαρίου 1985) ήταν Έλληνας εκδότης και τραπεζίτης, στενός φίλος και συνεργάτης του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες του κεντροδεξιού Τύπου και από τα πιο γνωστά θύματα της οργάνωσης 17 Νοέμβρη.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Ήταν γιος του Γεωργίου Μομφερράτου και της Ελένης Σκουμπουρδή. Από την πλευρά της μητέρας του καταγόταν από τις παλιές οικογένειες Πατρινού, Βούλγαρη και Κουντουριώτη. Συγκεκριμένα ήταν δισέγγονος του Δημητρίου Πατρινού, δημάρχου Πατρέων, βουλευτή και υπουργού, τρισέγγονος του Δημητρίου Βούλγαρη, πρωθυπουργού, και τετρασέγγονος του Λάζαρου Κουντουριώτη, γερουσιαστή και πλοιοκτήτη. Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας υπηρέτησε στη Μακρόνησο, σπούδασε στο London School of Economics και συνεργάσθηκε στενά με τον Κωνσταντίνο Δοξιάδη. 

Υπήρξε Οικονομικός Σύμβουλος του πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή (1959-1963) καθώς και υποδιοικητής της Αγροτικής Τράπεζας (1960-1963). Επί χούντας (1973) διετέλεσε υπουργός Βιομηχανίας στην κυβέρνηση Μαρκεζίνη. Στα χρόνια της Μεταπολίτευσης ήταν εκδότης της εφημερίδας *Απογευματινή* (1980-1985).

  

Ο Νικόλαος Μομφερράτος ήταν παντρεμένος και είχε έναν γιο, τον Γιώργο Μομφερράτο, από τον πρώτο του γάμο με τη Σμαράγδα (Εσμέ) Πηλείδη. Διέμενε στο Κολωνάκι.

Δολοφονία από την 17Ν.
----------------------

Στις 21 Φεβρουαρίου 1985 ο Μομφερράτος δολοφονήθηκε ακαριαία με τέσσερις σφαίρες στην καρδιά, στη διασταύρωση των οδών Βουκουρεστίου και Τσακάλωφ στο Κολωνάκι από μέλη της τρομοκρατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη. Στην ίδια τρομοκρατική επίθεση τραυματίστηκε θανάσιμα και ο οδηγός του, Παναγιώτης Ρουσέτης.

Πηγές
-----

1. ↑  Γιώργος Μομφερράτος: «Σήμερα ο πατέρας μου ίσως έκλεινε τα 95 του, αν δεν τον είχε δολοφονήσει η 17Ν»
2. ↑  Μαυριδερός Δημήτριος, *Η άγνωστη συγγένεια δύο Υδραίων πρωθυπουργών, Δημήτριος Γ. Βούλγαρης - Πέτρος Γ. Βούλγαρης*, σελ. 23, Αθήνα 2003
Η **Επαρχία Πεδιάδος** κατείχε το βορειοανατολικό τμήμα του Νομού Ηρακλείου. Αποτελούσε τη δεύτερη μεγαλύτερη σε έκταση Επαρχία της Κρήτης. Ανατολικά συνόρευε με την Επαρχία Μιραμπέλου και με την Επαρχία Λασιθίου, στα δυτικά με την Επαρχία Τεμένους, στα νότια με την Επαρχία Μονοφατσίου και την Επαρχία Βιάννου. Στα βόρεια βρεχόταν από το Κρητικό Πέλαγος. Τα κύρια προϊόντα που παρήγαγε ήταν λάδι, κρασί, σταφίδα και κηπευτικά. Η ονομασία της προερχόταν από το πεδινό της έδαφος και ειδικότερα από την πεδιάδα του Καστελλίου. Υπαγόταν εκκλησιαστικώς στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Κρήτης.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Η Επαρχία αναφέρεται το 1271 σε έγγραφο με την ονομασία Castro di Pediada και όχι Castello, όπως όλα τα άλλα. Από αυτό μπορεί κανείς να συμπεράνει ότι στη θέση του castello di Pediada κτίστηκε από τους Βυζαντινούς φρούριο, καθώς οι Βυζαντινοί ονόμαζαν τα φρούρια *κάστρα*. Ανακαινίστηκε από τους Βενετούς και αποτέλεσε έδρα του castellano της castellania di Pediada και αργότερα ως χώρος αποθήκευσης των σιτηρών του Λασιθίου. Σήμερα δε σώζεται τίποτε. Στη θέση του κάστρου αυτού περίπου είναι η θέση του σημερινού Γυμνασίου στο Καστέλλι. Διασώθηκε μόνο το όνομα του χωριού. Το 1821 δόθηκε η ονομασία *Χερρόνησος* στην Επαρχία, ωστόσο δεν επικράτησε.

Βιβλιογραφία
------------

* *Το Ηράκλειον και ο νομός του*. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Επαρχίες του Νομού Ηρακλείου |
| --- |
|  |
| 
* Βιάννου
* Καινούργιου
* Μαλεβιζίου
* Μονοφατσίου
* Πεδιάδας
* Πυργιωτίσσης
* Τεμένους
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο **Ιωάννης Δημησιάνος** (... - 1614) ήταν Έλληνας επιστήμονας από την Κεφαλληνία, ο οποίος γεννήθηκε στα τέλη του 16ου αιώνα και πέθανε το 1614. Υπήρξε μαθηματικός, χημικός, θεολόγος και άριστος γνώστης της  ελληνικής και λατινικής γλώσσας. Ήταν επίσης μέλος της Ακαδημίας των Λυγκών ( ιτ: Accademia dei Lincei), η οποία ιδρύθηκε το 1603 και ήταν η πρώτη και μετέπειτα πρωτοπόρα Ακαδημία επιστημών στην Ιταλία. Ο Δημησιάνος είναι γνωστός κυρίως για την επινόηση του ονόματος «τηλεσκόπιο» από τις ελληνικές λέξεις «τηλέ» και «σκοπείν». Σύμφωνα με τον Άλαν Χίρσφελντ  το όνομα αυτό δόθηκε κατά τη διάρκεια  συμποσίου της Ακαδημίας έξω από τη Ρώμη, τον Απρίλιο του 1611, προς τιμήν του Γαλιλαίου, ο οποίος είχε γίνει μέλος της την ίδια χρονιά. Μετά το δείπνο, ο Γαλιλαίος ενθουσίασε τους συνέδρους εστιάζοντας με τη «διόπτρα» του στους  δορυφόρους του Δία και τα αστέρια του Γαλαξία μας. Τότε ο οικοδεσπότης και ιδρυτής της Ακαδημίας, Φεντερίκο Τσέζι, ανακοίνωσε ότι ο Δημησιάνος είχε επινοήσει το όνομα «τηλεσκόπιο» για τη διόπτρα του Γαλιλαίου, όνομα που περιέγραφε εύστοχα τις δυνατότητες του οργάνου και το διαφοροποιούσε από τα υπόλοιπα όργανα χαμηλής μεγέθυνσης που υπήρχαν εκείνη την εποχή.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Το βιβλίο στα αγγλικά: «The Eye of the Lynx: Galileo, His Friends, and the Beginnings of Modern Natural History» από τον David Freedberg.
2. ↑  Το βιβλίο στα αγγλικά: «The Earth in Context: A Guide to the Solar System» από τον David M. Harland, σελ.64.
3. ↑  Το βιβλίο στα αγγλικά: «Parallax: The Race to Measure the Cosmos» από τον Alan W. Hirshfeld.
Η **Επαρχία Μαλεβιζίου** αποτελούσε μία από τις επτά συνολικά Επαρχίες του Νομού Ηρακλείου. Κατείχε το βορειοδυτικό τμήμα του Νομού και συνόρευε στα βόρεια με το Κρητικό Πέλαγος, στα ανατολικά με την Επαρχία Τεμένους, στα νότια με τις Επαρχίες Καινουργίου και Μονοφατσίου, ενώ στα δυτικά με την Επαρχία Μυλοποτάμου στον Νομό Ρεθύμνης. Τα εδάφη της Επαρχίας ήταν κυρίως γήλοφοι, που καλύπτονταν από ελαιώνες και αμπελώνες. Παρήγαγε τη μεγαλύτερη ποσότητα κρασιών και σταφίδας, εξ ου και η ονομασία *πολύοινος*. Ονομαστό είναι το κρασί Μαλβαζία ή Μαλεβιζιώτικο (*malvasia*, *vin malvoisie*). Εκκλησιαστικώς υπαγόταν στην Αρχιεπισκοπή της Εκκλησίας της Κρήτης. Παλαιότερα, ως το 1821, υπαγόταν στην άλλοτε Επισκοπή Κνωσού, η οποία και καταργήθηκε έπειτα από τη σφαγή του Μητροπολίτη από τους Τούρκους.

Ιστορικά στοιχεία
-----------------

Το όνομα της Επαρχίας οφείλεται στο φρούριο *Castel Malvisin* ή *Malvicino*, από το οποίο σώζονται ερείπια σε λόφο, επάνω από τον οικισμό Κεραμούτσι. Η θέση λέγεται ακόμα και σήμερα Καστέλλι. Σύμφωνα με την ετυμολογία, το φρούριο ήταν κακός γείτονας (ενετικό *mal vicino*) των επαναστατών. Νεότεροι ερευνητές απέδειξαν ότι η ονομασία οφείλεται στην πολιορκητική μηχανή *malvesin*, που ήταν σε χρήση κατά τον Μεσαίωνα, είδος petriera, η οποία ονομαζόταν από τους Γάλλους και *mauvais voisin*. Το 1821 η Επαρχία μετονομάστηκε Επαρχία Κνωσού, ονομασία που δεν επικράτησε.

Βιβλιογραφία
------------

* *Το Ηράκλειον και ο νομός του*. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Επαρχίες του Νομού Ηρακλείου |
| --- |
|  |
| 
* Βιάννου
* Καινούργιου
* Μαλεβιζίου
* Μονοφατσίου
* Πεδιάδος
* Πυργιωτίσσης
* Τεμένους
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο **Νικόλαος Σκουλάς** του Εμμανουήλ (1934 - 28 Σεπτεμβρίου 2023) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας και πολιτικός, ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΚ και αργότερα του ΠΑΣΟΚ, που διετέλεσε υπουργός στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου.

Βιογραφικό
----------

Γεννήθηκε το 1934 στα Ανώγεια Ρεθύμνου Κρήτης. Σπούδασε οικονομικά και μάρκετινγκ στο Τορόντο του Καναδά, και ανέπτυξε πολυσχιδή επιχειρηματική δράση στον Καναδά αλλά και στις ΗΠΑ.

Ένα μείζον μέρος της επαγγελματικής του δράσης αφορούσε στο λιανικό και χονδρικό εμπόριο, στον τουρισμό και στην εκπαίδευση ιδιοκτητών-διευθυντών και στελεχών επιχειρήσεων.

Συνδέθηκε φιλικά με τον Ανδρέα Παπανδρέου την περίοδο της δικτατορίας, ως στέλεχος του ΠΑΚ στον Καναδά, και το 1974 ήταν ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ. Στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου διετέλεσε πρόεδρος του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού (ΕΟΤ) από το 1981 έως το 1985, υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας (1987-1988), υπουργός αναπληρωτής Εθνικής Οικονομίας (1988-1989) και υπουργός Τουρισμού (1989).

Υπήρξε ο πρώτος γενικός διευθυντής του πρώτου ιδιωτικού σταθμού τηλεόρασης στην Ελλάδα, του Mega Channel, ενώ επί σειρά ετών ήταν πρόεδρος του «Minoan International College», ενός αγγλόφωνου εκπαιδευτικού ιδρύματος με έδρα την Κρήτη που φιλοξένησε φοιτητές και φοιτήτριες από 22 χώρες, προσφέροντας σπουδές και καριέρα στο τουριστικό και ξενοδοχειακό μάνατζμεντ και στη διοίκηση επιχειρήσεων.

Έχει συγγράψει πολυάριθμα άρθρα, εγχειρίδια και βιβλία στους τομείς διοίκησης επιχειρήσεων, τουρισμού και διακίνησης τροφίμων.

Αδελφός του ήταν ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και γενικός γραμματέας υπουργείων, Θανάσης Σκουλάς.

Απεβίωσε στις 28 Σεπτεμβρίου 2023 σε ηλικία 89 ετών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2
2. 1 2 3
3. ↑  «Πέθανε ο πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Σκουλάς». *ProtoThema*. 28 Σεπτεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2023.
Η **Ανθή Μυλωνάκη** (γεννήθηκε στις 10 Ιουνίου 1984 στα Χανιά) είναι Ελληνίδα διεθνής υδατοσφαιρίστρια.

Καριέρα
-------

Η Ανθή Μυλωνάκη, όντας γεννημένη στα Χανίά, έκανε τα πρώτα της βήματα στο χώρο της υδατοσφαίρισης στις ακαδημίες της τοπικής ομάδας των Χανίων. Το 2001, ο ΝΟ Βουλιαγμένης προσέγγισε την δεκαεπτάχρονη τότε Μυλωνάκη προκειμένου να την εντάξει στο δυναμικό της. Η Μυλωνάκη αποδέχθηκε την πρόταση της Βουλιαγμένης και παρέμεινε στην ομάδα μέχρι και το 2008. Ενδιάμεσα, είχε καταφέρει να κατακτήσει αρκετούς τίτλους και συγκεκριμένα τέσσερα πρωταθλήματα Ελλαδος (2003, 2005, 2006, 2007) καθώς και ένα Len Trophy (2003).

Το καλοκαίρι του 2008 η Μυλωνάκη ανακοινώθηκε επίσημα από τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε μέχρι το 2011 έχοντας καταφέρει να κατακτήσει προηγουμένως δύο πρωταθλήματα Ελλάδος (2009, 2011).

Το 2011 μετγγράφη στον Τρίτωνα Αμαρουσίου, ενώ από το καλοκαίρι του 2013, η Μυλωνάκη αγωνίζεται στο Ν.Ο. Ρεθύμνου.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Η Ανθή Μυλωνάκη ήταν μέλος της εθνικής ομάδας υδατοσφαίρισης γυναικών της Ελλάδος από πολύ μικρή ηλικία. Μάλιστα, μόλις στα 17 της χρόνια κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Νεανίδων του Μάντσεστερ το 2001, ενώ από το 2004 και για πολλά χρόνια αργότερα, ήταν μέλος της Εθνικής ομάδας υδατοσφαίρισης των γυναικών.
Έχει συμμετάσχει μεταξύ άλλων στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 που διεξήχθησαν στην Αθήνα κατακτώντας το Αργυρό μετάλλιο (2η Ολυμπιονίκης) καθώς επίσης και του 2008 που διεξήχθησαν στο Πεκίνο.

Τίτλοι
------

* 6 Πρωταθλήματα Ελλάδος: 2003, 2005, 2006, 2007, 2009, 2011
* 1 Len Trophy: 2003

Πηγές
-----

* Το ιστορικό της Μυλωνάκη στη Βουλιαγμένη
* Ανανέωσε με τον Ολυμπιακό η Μυλωνάκη
* Στον Τρίτωνα Αμαρουσίου η Μυλωνάκη
* Συνέντευξη της Μυλωνάκη στο espressonews.gr
* Στο ΝΟ Ρεθύμνου η Μυλωνάκη

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Βουλιαγμένη - Κυπελλούχος Ευρώπης Πόλο γυναικών 2002–03 |
| --- |
|  |
|  | 
**1** Αγγελίδη  · **2** Ι. Διαμαντίδη  · **3** Κ. Διαμαντίδη  · **4** Κάντζου  · **5** Κουτέλη  · **6** Λαρά  · **7** Μελιδώνη  · **8** Μυλωνάκη  · **9** Μωραϊτίδου  · **10** Πετσάλη  · **11** Ρουμπέση  · **12** Φλωροκάπη  · **13** Ανδριανάκη  · **14** Χαραλαμπίδου  · **C** Κατσούλης |

 |
Τύποι ενδοκύττωσης
Η **ενδοκυττάρωση** (ή αλλιώς *ενδοκύτωση*) είναι μια μη εκλεκτική διαδικασία εγκόλπωσης ουσιών ή μικροοργανισμών, που η πρόσληψή τους μέσω της πλασματικής μεμβράνης των κυττάρων καθίσταται αδύνατη, ιδιαίτερα για μακρομόρια όπως πρωτεΐνες, πολυσακχαρίτες ή πολυνουκλεοτίδια.Για την συγκεκριμένη λειτουργία απαιτείται να προσφερθεί ενέργεια.

Γενικά
------

Υλικά από τον εξωκυττάριο χώρο καθώς επίσης και από την έξω επιφάνεια της κυτταρικής μεμβράνης, μπορούν να ενσωματωθούν μέσα στο κύτταρο με μια διαδικασία εγκόλπωσης που πραγματοποιείται συνήθως πάνω στην επιφάνεια του κυττάρου μέσω της διαδικασίας που ονομάζεται *ενδοκυττάρωση*. Το τμήμα της κυτταρικής μεμβράνης εγκολπώνεται και συνενώνεται στα δύο άκρα του δημιουργώντας ένα ενδοκυτταρικό κυστίδιο ή, όπως αλλιώς λέγεται, ένα ενδόσωμα. Αυτό είναι ένα μικρό, σφαιρικό σωματίδιο, το οποίο περιβάλλεται από απλή μεμβράνη. Το υλικό που έχει εγκλειστεί μέσα σε ένα τέτοιο κυστίδιο στη συνέχεια μπορεί να υποστεί επεξεργασία μέσα στο κύτταρο με τη βοήθεια των ενζύμων που περιέχονται στα λυσοσώματα.

Διάκριση
--------

Η ενδοκύττωση διακρίνεται ανάλογα στην κυτταροποσία (pinocytosis) και την κυτταροφαγία ή φαγοκυττάρωση (phagocytosis). Η διάκριση των δύο βασικών αυτών τύπων γίνεται με κριτήριο το μέγεθος του κυστιδίου που περικλείει το εισερχόμενο σώμα. Ειδικότερα στην κυτταροποσία η διάμετρος του σχηματιζόμενου κυστιδίου δεν ξεπερνά τα 150 nm, ενώ του φαγοκυτταρικού κυστιδίου ξεπερνά τα 250 nm.

Αντίστροφη διεργασία
--------------------

Ο αντίστροφος της ενδοκυττάρωσης μηχανισμός, δηλαδή της αποβολής ουσιών, ονομάζεται εξωκυττάρωση και αναφέρεται στη συνένωση ενός κυστιδίου που περιβάλλεται από μεμβράνη, με την επιφανειακή κυτταρική μεμβράνη με σκοπό την απέκκριση του περιεχομένου του στον περιβάλλοντα εξωκυττάριο χώρο. Αυτή η συνένωση των δύο μεμβρανών έχει επίσης ως αποτέλεσμα την ενσωμάτωση ενός νέου μεμβρανικού τμήματος στην επιφάνεια του κυττάρου.

Πηγές
-----

* Δημ. Παλαφούτας - Αλεξ. Πανταζίδης "*Βιολογία*" Εκδ. Πατάκη Αθήνα 1999.

Βιβλιογραφία
------------

* Φ. Καφάτος "*Εισαγωγή στη σύγχρονη βιολογία*" Εκδ. Διογένης 1976
* Ι. Γ. Γεωργάτσος "*Βιοχημεία*" ΑΠΘ 1980
* Λ. Μαργαρίτης "*Κυτταρική βιολογία*" Εκδ. Επτάλοφος ΑΒΕΕ 1985
* Εκδοτική Αθηνών "*Γενική Βιολογία*" 1989
* Γ.Ν. Θωμόπουλος, "*Βιολογία Κυττάρου*", University Studio Press, (Θεσσαλονίκη 1990)
* Ν.Σ. Χριστοδουλάκης "*Σύγχρονη Βιολογία*" Εκδ. Πατάκη 1994.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ενδοκυττάρωση (Πανεπιστήμιο Αθηνών, Ιατρική Σχολή)
Συντεταγμένες: 37°27′19.876″N 22°25′13.498″E﻿ / ﻿37.45552111°N 22.42041611°E﻿ / 37.45552111; 22.42041611

Ο **Αρχαίος Ναός της Αλέας Αθηνάς** στην Τεγέα είναι αρχαίος ελληνικός ναός. Είναι ο δεύτερος, σε μέγεθος, ναός της Πελοποννήσου μετά από εκείνο του Ολυμπίου Διός στην Ολυμπία.

Το ιερό χτίστηκε τον 4ο π.Χ. αιώνα, αλλά οι ανασκαφές έδειξαν πως υπήρχε στην ίδια θέση σπουδαίο μυκηναϊκό ιερό, πάλι αφιερωμένο σε θηλυκή θεότητα. Ο αρχαιότερος ναός πρέπει να καταστράφηκε από πυρκαγιά το 395 π.Χ. Ο νεώτερος ναός είναι έργο του παριανού γλύπτη Σκόπα. Για την κατασκευή του χρησιμοποιήθηκε μάρμαρο από τα Δολιανά και για τη θεμελίωσή του εντόπιος αμυγδαλόλιθος. Ο Σκόπας συνδύασε τους τρεις μεγάλους ρυθμούς της αρχαιότητας, Δωρικό, Κορινθιακό και Ιωνικό.

Ο ναός υπήρξε μέγα άβατο, απροσπέλαστο στους αμύητους και προστατευόταν από Ιερό Άλσος. Είναι από τους ναούς που εγκολπώνουν τα καινούρια θρησκευτικά ήθη. Έτσι ο βωμός των αιματηρών αρχέγονων θυσιών βρίσκεται απόμακρα, ενώ το αναίμακτο θυσιαστήριο δεσπόζει. Ο ναός ήταν καταστόλιστος με σπουδαία αγάλματα της Αθηνάς, του Ασκληπιού και της Υγείας καθώς και πολλών άλλων θεών και ηρώων. Επίσης, στο ιερό του φυλασσόταν το δέρμα και τα δόντια του μυθικού καλυδώνιου Κάπρου. Ο Παυσανίας μας αφηγείται πως στη θέα αυτών των λειψάνων ο προσκυνητής καταλαμβανόταν από ανεξήγητους σπασμούς. Αυτή η παράδοση, μαζί με την ύπαρξη αγάλματος του Ασκληπιού και της Υγείας αποδεικνύει ότι ο ναός πρέπει να λειτουργούσε και ως θεραπευτήριο.

Εκθέματα από το ναό βρίσκονται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αλέας Τεγέας.

Δείτε επίσης
------------

* Αθηνά Αλέα
* Τεγέα (αρχαία πόλη)

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Ναός της Αλέας Αθηνάς». *Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 2021.

Πηγές
-----

Ιστοσελίδα traveltripolis, Δήμου Τρίπολης Αρχειοθετήθηκε 2014-08-23 στο Wayback Machine.
Ο **Κώστας Ήσυχος** (Κωνσταντίνος-Ηρακλής Ήσυχος) είναι Έλληνας πολιτικός. Έχει διατελέσει αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας και βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην πόλη της Κίλμες το 1957. Έχει σπουδάσει Οικονομικές και Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Γιορκ του Τορόντο. Έχει εργαστεί στην Ολυμπιακή Αεροπορία και ήταν μέλος της διοικητικού συμβουλίου του σωματείου υπαλλήλων της Ο.Α. και αντιπρόεδρος της ΟΣΠΑ. 

### Πολιτική σταδιοδρομία

Ήταν μέλος του ΚΚΕ από το 1985 και αποχώρησε όταν ιδρύθηκε ο Συνασπισμός. Ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Συνασπισμού και κατόπιν του ΣΥΡΙΖΑ, όπου δραστηριοποιούνταν μέσω της Αριστερής Πλατφόρμας.

Εξελέγη βουλευτής Β' Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 και κατόπιν ορίστηκε αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας στην κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. Παραιτήθηκε από το αξίωμα αυτό τον Ιούλιο του 2015 μετά από την υπογραφή του τρίτου μνημονίου και τον διαδέχτηκε ο Δημήτρης Βίτσας. 

Στη συνέχεια, συμμετείχε στην συγκρότηση της Κ.Ο. της Λαϊκής Ενότητας και τον Αύγουστο του 2015 παραιτήθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ. Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 ήταν υποψήφιος στην εκλογική λίστα της Λαϊκής Ενότητας στη Β' Αθηνών. Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 τοποθετήθηκε στην τέταρτη θέση του ψηφοδελτίου επικρατείας του κόμματος.

Στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 έθεσε υποψηφιότητα με το ΜέΡΑ25 στον Νότιο Τομέα της Αθήνας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Τα βιογραφικά όλων των μελών της νέας κυβέρνησης
2. ↑  «Τα βιογραφικά των μελών της νέας κυβέρνησης». *left.gr*. 27 Ιανουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 2016.
3. ↑  «Ήσυχος Κώστας – Βιογραφικό». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2016.
4. ↑  Ήσυχος Κώστας – Ηρακλής
5. ↑  Ήσυχος: Στηρίζω την κυβέρνηση – Στη διάθεση του πρωθυπουργού η παραίτησή μου
6. ↑  Παραίτηση μελών της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ που πρόσκεινται στην Αριστερή Πλατφόρμα
7. ↑  Οι λίστες με τους υποψηφίους του Παναγιώτη Λαφαζάνη
8. ↑  in.gr (23 Ιουνίου 2019). «Ανακοινώθηκε το ψηφοδέλτιο Επικρατείας της Λαϊκής Ενότητας». *in.gr*. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2019.
9. ↑  «Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών - Μάιος 2023».
10. ↑  «Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών». *ΜέΡΑ25* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2023.
Ο **λήθαργος** είναι μια κατάσταση κόπωσης, υπνηλίας, κούρασης, νωθρότητας ή έλλειψης ενέργειας. Ο λήθαργος σε ένα άτομο μπορεί να συνοδεύεται από κατάθλιψη, μειωμένο κίνητρο ή απάθεια. Ο λήθαργος μπορεί να είναι μια φυσική απάντηση του οργανισμού όταν η ζωή ενός ανθρώπου χαρακτηρίζεται από ανεπαρκή ύπνο, υπερπροσπάθεια, υπερκόπωση, στρες, έλλειψη άσκησης, ακατάλληλη διατροφή, πλήξη ή σύμπτωμα μιας υποκείμενης ασθένειας ή μιας διαταραχής. Μπορεί επίσης να είναι παρενέργεια της φαρμακευτικής αγωγής ή να προκαλείται από αλληλεπίδραση μεταξύ φαρμάκων με άλλα φάρμακα ή με αλκοόλη. Η ληθαργικότητα μπορεί να συνοδεύεται και από αλλοιωμένο επίπεδο συνείδησης.

Ο λήθαργος αντιμετωπίζεται με φυσικό τρόπο μέσω της ξεκούρασης, του ύπνου για επαρκή χρονικά διαστήματα, το μειωμένο άγχος, την άσκηση και την καλή διατροφή. Ωστόσο, τα συμπτώματα του ληθάργου μπορεί να διαρκέσουν μέρες ή και μήνες, και επομένως, εάν ο λήθαργος επιμένει στον πάσχοντα, μπορεί να αποτελεί κάποιο σημάδι υποκείμενης ασθένειας ή μόλυνσης.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Tindall, Suzie C. (1990), Walker, H. Kenneth; Hall, W. Dallas; Hurst, J. Willis, επιμ. «Level of Consciousness», *Clinical Methods: The History, Physical, and Laboratory Examinations* (Boston: Butterworths), ISBN 978-0-409-90077-4, PMID 21250221, ανακτήθηκε στις 2022-03-26
2. ↑  «Lethargy». Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2016.
3. ↑  Hall J. E. Guyton A. C. (2006): Textbook of medical physiology, 11th edition. Elsevier Saunders, St. Louis, Mo, (ISBN 0-7216-0240-1).
4. ↑  «Chronic fatigue syndrome - Symptoms and causes». *Mayo Clinic* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2022.
Η **Σημαία των Βλάχων** (βλάχικα: *Flãmbura-a armãnjilor*) είναι μια ανεπίσημη σημαία η οποία χρησιμοποιείται απο μερικούς Βλάχους. Είναι διασκορπισμένοι στην Αλβανία, στη Βουλγαρία, στη Βόρεια Μακεδονία στην Ελλάδα, στη Ρουμανία και στη Σερβία. Οι εκτιμήσεις για τον πληθυσμό τους κυμαίνονται από 350.000 έως 3 εκατομμύρια. Δεν υπάρχει καμία επίσημη βλάχικη οντότητα σε καμία από αυτές τις χώρες.

Περιγραφή
---------

Η σημαία είναι ένα λευκό πεδίο με ένα μπλε περίγραμμα κοντά στις γωνίες. Στο κέντρο υπάρχει ένας λευκός κύκλος με περίγραμμα σε μπλε χρώμα και ο οποίος διασχίζεται από οριζόντιες και διαγώνιες μπλε λωρίδες. Βλάχοι και από άλλες χώρες έχουν επίσης δικές τους εκδοχές αυτής της σημαίας. Επιπρόσθετα, κατά τη διάρκεια της Διάσκεψης της Ειρήνης των Παρισίων το 1919 και το 1920, οι Βλάχοι χρησιμοποίησαν μια οριζόντια σημαία αποτελούμενη από πέντε ρίγες: κόκκινο, κίτρινο, απαλό μπλε, κίτρινο, μαύρο.

  

Σε κάποιες περιπτώσεις και σε κάποιες ομάδες, η σημαία θεωρείται "ιερή'" και υπάρχουν αυστηροί κανόνες για τη χρήση της στους γάμους. Η σημαία είναι σεβαστή και απαιτείται να τηρούνται κανόνες όταν αυτή χρησιμοποιείται.

Παραλλαγές
----------

Οι παρακάτω σημαίες είναι κάποιες από τις ιστορικές ή παραδοσιακές που χρησιμοποιούνταν από τους Βλάχους.

* Παραδοσιακή σημαία των Βλάχων, εκμοντερνισμένηΠαραδοσιακή σημαία των Βλάχων, εκμοντερνισμένη
* Σημαία των Βλάχων κατά τη διάρκεια της Διάσκεψης Ειρήνης των ΠαρισίωνΣημαία των Βλάχων κατά τη διάρκεια της Διάσκεψης Ειρήνης των Παρισίων

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Ene, Maria Camelia (2016) (στα ro). *Paftaua, tipuri de decorații și simboluri. Accesorii din patrimoniul Muzeului Municipiului București*. **30**. Bucharest: Bucharest Municipality Museum, σελ. 123–149. .
2. 1 2  Minahan, James B. (2016). *Encyclopedia of stateless nations: ethnic and national groups around the world* (2 έκδοση). ABC-CLIO. σελίδες 1–568. ISBN 9781610699549.
3. 1 2  Minahan, James B. (2002). *Encyclopedia of the Stateless Nations: A-C*. Greenwood Publishing Group. σελίδες 1–2241. ISBN 9780313321092.
4. ↑  Nowicka, Ewa (2016). «Ethnic identity of Aromanians/Vlachs in the 21st century». *Res Historica* **41**: 213–235. doi:10.17951/rh.2016.0.213. .

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σημαία των Βλάχων** |
Η **Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Βενεζουέλας** (ισπανικά: *Federación Venezolana de Baloncesto*, FVB) είναι το όργανο διοίκησης της καλαθοσφαίρισης στη Βενεζουέλα. Εδρεύει στο Σαν Χουάν και είναι μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA). Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα ανδρών, γυναικών και νέων, εποπτεύει το επαγγελματικό πρωτάθλημα ανδρών, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Βενεζουέλας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Venezuela (VEN) Αρχειοθετήθηκε 2017-07-31 στο Wayback Machine. fiba.com

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Οι **11οι Βαλκανικοί Αγώνες καλαθοσφαίρισης** διεξήχθησαν από τις **01-05 Σεπτεμβρίου 1969** στη Θεσσαλονίκη, Ελλάδας. Μετείχαν πέντε χώρες και νικήτρια αναδείχθηκε η Γιουγκοσλαβία για ένατη φορά. Το αργυρό και χάλκινο μετάλλιο κρίθηκαν στην διαφορά πόντων καθώς υπήρξε τριπλή ισοβαθμία μεταξύ Ελλάδας, Ρουμανίας και Βουλγαρίας.

Μεταλλιούχοι
------------

| Κατηγορία
 
  | Χρυσό
 
  | Αργυρό
 
  | Χάλκινο |
| --- | --- | --- | --- |
| Ανδρών |  Γιουγκοσλαβία |  Ελλάδα |  Ρουμανία |

Τα αποτελέσματα
---------------

01/09 Βουλγαρία-Γιουγκοσλαβία 76-83(43-40)
  

01/09 Ελλάδα-Τουρκία 75-65(45-30)
  

02/09 Ελλάδα-Βουλγαρία 74-80(35-45)
  

02/09 Ρουμανία-Τουρκία 63-51(38-22) 
  

03/09 Ελλάδα-Ρουμανία 80-65(40-34)
  

03/09 Γιουγκοσλαβία-Τουρκία 89-65(36-28) 
  

04/09 Γιουγκοσλαβία-Ρουμανία 83-78(43-32) 
  

04/09 Βουλγαρία-Τουρκία 92-68(44-37)
  

05/09 Βουλγαρία-Ρουμανία 63-75(28-33) 
  

05/09 Ελλάδα-Γιουγκοσλαβία 70-72(33-34)

Η βαθμολογία
------------

| Θέση | Ομάδα | ΑΓ | Ν | Η | ΠΥ | ΠΚ | ΔΙΑΦ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας Γιουγκοσλαβία  | 4 | 4 | 0 | 327 | 289 | +38 |
| 2 | Ελλάδα Ελλάδα | 4 | 2 | 2 | 299 | 282 | +17 (+9) |
| 3 |  Ρουμανία | 4 | 2 | 2 | 281 | 277 | +4 (-3) |
| 4 | Βουλγαρία Βουλγαρία  | 4 | 2 | 2 | 311 | 300 | +11 (-6) |
| 5 |  Τουρκία  | 4 | 0 | 4 | 249 | 319 | -70 |
|

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τι έγινε στις 20 προηγούμενες βαλκανιάδες - Αθλητική Ηχώ 14/9/1979, σελ.5[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Όλοι οι αγώνες της Εθνικής Ελλάδος στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα
* 
* Αρχειοθετήθηκε 2019-11-14 στο Wayback Machine.
* 
* 
* 
*

Πηγές
-----

* Durupınar, Mehmet. *Türk Basketbolunun 100 yıllık tarihi, (2009)*. Efes Pazarlama ve Dağıtım Ticaret A.Ş. (ISBN 978-975-00995-1-9)
* Milivoje Karalejić, Saša Jakovljević, Žarko Kandić, Vladimir Stanković, Milan Tasić, Ivica Mihajlović.  *Košarkaška enciklopedija 1946-2000 : muške reprezentacije (2001)* (ISBN 978-86-82989-03-5)
* 100 χρόνια Μπάσκετ 1891-1991, Περιοδικό Τρίποντο, 1991
Το ***Μέγα Θεοξένια*** ήταν ένα ιστορικό ξενοδοχείο στην περιοχή της Πορταριάς το οποίο άφησε εποχή τόσο για την πολυτέλεια του όσο και για το μαρασμό που ακολούθησε. Ιδρύθηκε από τους αδελφούς Αθανασάκη και λειτούργησε για πρώτη φορά το 1905. Τα υπερπολυτελή δωμάτια του ξενοδοχείου, οι εντυπωσιακές και καινοτόμες εγκαταστάσεις του (διέθετε ασανσέρ, ιδιόκτητο κήπο, γήπεδα τένις και κρίκετ, κομμωτήριο ανδρών και γυναικών, αίθουσες χορού και βιβλιοθήκη. ) καθώς και η προτίμηση του ξενοδοχείου από τον βασιλέα Γεώργιο Β΄,τον Κωνσταντίνο Α’ και τον Ελευθέριο Βενιζέλο αποτέλεσαν στοιχεία που ξεχώρισαν το Θεοξένια και του απέδωσαν το χαρακτηρισμό *ιστορικό*. Aξιοσημείωτο είναι ότι το Θεοξένια αποτέλεσε την αφορμή για να ασχοληθούν οι κάτοικοι της Πορταριάς με τον τομέα του τουρισμού ενώ παράλληλα συνέβαλε στο να αναγνωριστεί η Πορταριά με βασιλικό διάταγμα, περίπου το 1920, ως ένας χώρος με ιδιαίτερο φυσικό κάλλος. Ωστόσο κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου  με την άφιξη των Γερμανών στην Πορταριά το *Θεοξένια* μετατράπηκε σε στρατηγείο τους, ενώ το 1944 κάηκε ολοσχερώς από τους ηττημένους πλέον Γερμανούς ως πράξη εκδίκησης. Η καταστροφή του οδήγησε στο μαρασμό  και την εγκατάλειψη του ξενοδοχείου καθώς απαιτούνταν μεγάλα χρηματικά κεφάλαια για την επαναλειτουργία του. Παρ ‘όλα αυτά το Θεοξένια αποτελούσε, και αποτελεί σημείο αναφοράς της Πορταριάς.

Φωτοθήκη
--------

* ΤΟΤΕ**ΤΟΤΕ**
* ΤΩΡΑ**ΤΩΡΑ**

* *Η παραπάνω φωτογραφία , της τωρινής κατάστασης του Θεοξένια , δείχνει την κατάσταση στην οποία βρίσκεται έπειτα απο προσπάθεια αναστήλωσης του από γνωστή αλυσίδα ξενοδοχείων η οποία όμως δεν συνεχίστηκε.*

Παραπομπές
----------

1. ↑   Εφημερίδα Θεσσαλία
2. ↑   Ιστοσελίδα vmoc:volos museum of the city
3. ↑   Απόσπασμα του βιβλίου 'ΠΟΡΤΑΡΙΑ' του Γιάννη Τσίγκρα
4. ↑   Εφημερίδα Ταχυδρόμος

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* 
* Αρχειοθετήθηκε 2021-11-15 στο Wayback Machine.
* 
*
Παλαιογεωγραφική αναπαράσταση των αυξομειώσεων της Παρατηθύος Θάλασσας κατά το ύστερο Μειόκαινο. Στις φάσεις υποχώρησης των υδάτων, η Παρατηθύς έχασε το το μεγαλύτερο μέρος της επιφάνειάς της. Τα εναπομείναντα νερά χωρίστηκαν μεταξύ της λεκάνης της Μαύρης Θάλασσας (κόκκινο περίγραμμα) και περιφερειακών περιοδικών λεκανών με σημαντικότερη της Κασπίας (ανοιχτό μπλε περίγραμμα)
Η **Παρατηθύς θάλασσα** ή **Παρατηθύς ωκεανός** ή απλά **Παρατηθύς** ήταν μια μεγάλη ρηχή εσωτερική θάλασσα που εκτεινόταν από την περιοχή βόρεια των Άλπεων, την Κεντρικής Ευρώπης έως την Αράλη στην Κεντρική Ασία.

Η Παρατηθύς ήταν ιδιαίτερη λόγω της παλαιογεωγραφίας της: αποτελούνταν από μια σειρά βαθιών λεκανών, που σχηματίστηκαν κατά το Οξφόρδιο στάδιο της Ύστερης Ιουρασικής περιόδου ως προέκταση του ρήγματος που σχημάτιζε τον Κεντρικό Ατλαντικό Ωκεανό. Αυτές οι λεκάνες συνδέονταν μεταξύ τους καθώς και με τον Παγκόσμιο Ωκεανό με στενούς και ρηχούς θαλάσσιους δρόμους που συχνά περιόριζαν την ανταλλαγή νερού και προκαλούσαν εκτεταμένη μακροχρόνια ανοξία. 

Κατά τη διάρκεια του ύστερου Μειόκαινου, η τεκτονικά παγιδευμένη πλέον θάλασσα μετατράπηκε σε μεγαλίμνη με όρια από τις Ανατολικές Άλπεις έως το σημερινό Καζακστάν. Ήταν χαμηλής αλατότητας θάλασσα και αποτέλεσε το καθοριστικό μέσο για την εξάπλωση των ειδών των εσωτερικών υδάτων. Από το Πλειόκαινο και έπειτα, η Παρατηθύς σταδιακά γινόταν όλο κ ρηχότερη. Σήμερα η Μαύρη Θάλασσα, η Κασπία Θάλασσα, η Θάλασσα Αράλη, η λίμνη Ούρμια, η λίμνη Ναμάκ καθώς και άλλα μικρότερα υδάτινα σώματα είναι απομεινάρια της τότε Παρατηθύος θάλασσας.

Θαλάσσια Πανίδα και Χλωρίδα
---------------------------

Πλάγια όψη κητοθηρίου.
Η Παρατηθύς σύντομα έγινε σπίτι σε μια μεγάλη ποικιλία μαλακίων, καρκινοειδών και θαλάσσιων θηλαστικών που δεν βρέθηκαν πουθενά αλλού στη Γη. Οι φάλαινες, τα δελφίνια και οι φώκιες που ζούσαν εκεί ήταν μικρότερες παραλλαγές εκείνων που μπορούσε να βρει κανείς στην ανοιχτή θάλασσα και τους ωκεανούς. Ένα είδος μικροφάλαινας, ήταν το ***κητοθήριο*** (Cetotherium riabinini), μήκους 3 μέτρων (δηλ. 1 μέτρο μικρότερη από κάποια σημερινά δελφίνια) η μικρότερη φάλαινα που έχει βρεθεί ποτέ στα αρχεία απολιθωμάτων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  PERKINS, SID (4 Ιουνίου 2021). «The rise and fall of the world's largest lake». *Science*.
2. ↑  Οικονόμου, Ανθή (2016). «ΒΙΟΠΟΙΚΙΛΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΒΙΟΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ ΠΡΟΤΥΠΑΤΩΝ ΙΧΘΥΩΝ ΤΩΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΥΔΑΤΩΝΤΗΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΗΣ ΧΕΡΣΟΝΗΣΟΥ - ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΗ ΔΙΑΤΡΙΒΗ». ΙΩΑΝΝΙΝΑ: ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝΣΧΟΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΥΓΕΙΑΣΤΜΗΜΑ ΒΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΩΝ.
3. ↑  PERKINS, SID (4 Ιουνίου 2021). «The rise and fall of the world's largest lake». *Science*.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Paratethys Ocean στο Wikimedia Commons
Η **Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Νότιας Αφρικής** (αγγλικά: *Fédération Tunisienne de Basket-Ball*, BSA) είναι το όργανο διοίκησης της καλαθοσφαίρισης στη Τυνησία. Εδρεύει στην Τύνιδα και είναι μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA). Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα ανδρών, γυναικών και νέων, εποπτεύει το επαγγελματικό πρωτάθλημα ανδρών, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Τυνησίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Tunisia (TUN) Αρχειοθετήθηκε 2017-07-20 στο Wayback Machine. fiba.com

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Ο **Φραγκίσκος Παπαμανώλης** (Άνω Σύρος, 5 Δεκεμβρίου 1936 - Σύρος, 2 Οκτωβρίου 2023) ήταν καθολικός ιερέας και επίσκοπος. Διετέλεσε Επίσκοπος Σύρου - Μήλου, Θήρας και Αποστολικός Τοποτηρητής Κρήτης, από το 1974 έως το 2014.

Βιογραφία
---------

Έγινε δεκτός στο Τάγμα των Φραγκισκανών Καπουκίνων στις 7 Αυγούστου 1954. Χειροτονήθηκε ιερέας στον Καθεδρικό Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου της Άνω Σύρου στις 29 Απριλίου 1962, ενώ υπηρέτησε ως Εφημέριος την Ενορία της Ιεράς Καρδίας του Ιησού στην Κέρκυρα. 

Στις 3 Δεκεμβρίου 1968 διορίστηκε Γενικός Ηγούμενος των Πατέρων Καπουκίνων στην Ελλάδα. Με αυτή την ιδιότητα, φρόντισε για την ανοικοδόμηση της Ιεράς Μονής των Πατέρων Καπουκίνων (εγκαινιάστηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1970) και του Ιερού Ναού του Αγίου Φραγκίσκου (εγκαινιάστηκε στις 4 Οκτωβρίου 1970) στους Αγίους Αναργύρους Αττικής.

Υπήρξε μέλος των Συνοδικών Επιτροπών της Ποιμαντικής, της Κατηχητικής και της Λειτουργικής, ενώ η Ιεραρχία τον διόρισε και Δικαστή του Πρωτοβάθμιου Εκκλησιαστικού Δικαστηρίου για υποθέσεις γάμων. Την περίοδο 1970-1974, οργάνωσε την ποιμαντική της περιοχής των Αγίων Αναργύρων Αττικής, την οποία το 1975 ο Αρχιεπίσκοπος Νικόλαος Φώσκολος ίδρυσε ως ενορία. 

Στις 27 Ιουνίου 1974, ο Πάπας Παύλος ΣΤ΄ τον ονόμασε Επίσκοπο Σύρου, Θήρας και Αποστολικό Τοποτηρητή Κρήτης. Χειροτονήθηκε Επίσκοπος στις 20 Οκτωβρίου 1974 στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στην Άνω Σύρο (έδρα της Επισκοπής Σύρου) από τον προκάτοχό του, Γεώργιο Ξενόπουλο και τους συγχειροτονούντες Αρχιερείς Ιωάννη Περρή (Αρχιεπίσκοπο Νάξου-Τήνου) και Νικόλαο Φώσκολο (Αρχιεπίσκοπο Αθηνών). 

Το 2014, έπειτα από σαράντα συναπτά έτη και αφού είχε ξεπεράσει κατά τρία χρόνια το όριο ηλικίας (75 έτη), αποφάσισε να αποχωρήσει από τη θέση του Επισκόπου. Στις 2 Ιουλίου του ίδιου έτους, χειροτόνησε στη θέση του τον Πέτρο Στεφάνου.

Ήταν Πρόεδρος της Συνόδου της Ιεραρχίας και της Συνοδικής Επιτροπής για τη Θεία Λατρεία. Υπήρξε Πρόεδρος των Συνοδικών Επιτροπών για την Κατήχηση, την Ποιμαντική της Νεολαίας και Εκπρόσωπος της Ιεραρχίας στον Σύνδεσμο Καθολικού Εφημεριακού Κλήρου Ελλάδος.

Απεβίωσε στις 2 Οκτωβρίου 2023 σε ηλικία 87 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. papa. Ανακτήθηκε στις 23  Οκτωβρίου 2020.
2. ↑  «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. papa. Ανακτήθηκε στις 2  Φεβρουαρίου 2021.
3. ↑  «Catholic-Hierarchy.org» (Αγγλικά) Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. papa. Ανακτήθηκε στις 4  Φεβρουαρίου 2021.
4. 1 2 3  papa.
5. ↑  syro.
6. ↑  sntr.

Πηγές
-----

* Η Καθολική Εκκλησία στην Ελλάδα
* Βιογραφικό στο Catholic-hierarchy.org (Αγγλικά)
Η ταινία ***Χωρίς μάρτυρες*** είναι ψυχολογικό θρίλερ έντασης και αγωνίας του 1983 σε σκηνοθεσία Νίκου Παπαμαλή. Θεωρείται το 2ο αντιπροσωπευτικότερο δείγμα ψυχολογικού θρίλερ στον ελληνικό κινηματογράφο, μετά τον *Εφιάλτη* (1961) του Ερρίκου Ανδρέου. Το σενάριο είναι του Νίκου Παπαμαλή και της Μάρως Γεωργίου.

Πλοκή
-----

Ο μεγαλογιατρός Στέφανος Σοφός (Πέτρος Φυσσούν) κατηγορείται από τη πλούσια κληρονόμο Παυλίνα Αποστόλου (Άννυ Πασπάτη) ότι προσπάθησε βάσει σχεδίου να την κακοποιήσει και να την οδηγήσει στη τρέλα φυλακίζοντάς την σε μια ανύπαρκτη βίλα στη Σιθωνία. Η Μαρίνα Νομικού (Ελένη Φιλίνη), δικηγόρος του μεγαλογιατρού, ανακαλύπτει στη πορεία ότι εκείνος υπήρξε παντρεμένος με την κληρονόμο με την οποία είχαν γνωριστεί, όταν εκείνη είχε νοσηλευτεί στο παρελθόν, έπειτα από νευρικό κλονισμό. Ενώ ο γιατρός αθωώνεται, αρχίζει ανελέητα να καταδιώκεται από έναν αστυνομικό, τον Λουκά Χαριδήμο (Βασίλης Διαμαντόπουλος), ο οποίος πιστεύει ότι τα γεγονότα δεν είναι όπως φαίνονται, αφού αποκαλύπτεται ότι η Παυλίνα και ο Στέφανος είναι παντρεμένο ζευγάρι και ότι η Παυλίνα έχει πολλά ψυχολογικά προβλήματα και ζει σε μια δική της πραγματικότητα, από την οποία είναι επικίνδυνο να επανέλθει απότομα. Υπό το φως αυτών των αποκαλύψεων, ο Στέφανος απαλλάσσεται από τις κατηγορίες. Στο τέλος, όμως, αποκαλύπτεται ότι αυτός σκηνοθέτησε όλη αυτήν την υπόθεση, για να φαίνεται ως θύμα στα μάτια της δικαιοσύνης και να μην κατηγορηθεί, όταν πραγματικά σκοτώσει τη σύζυγό του. Συνεχίζοντας το σχέδιό του, μπαίνει στο δωμάτιο όπου εκείνη κοιμάται με ένα πιστόλι, αλλά τελικά το μετανώνει και δεν διαπράττει τον φόνο.

Διανομή
-------

* Πέτρος Φυσσούν - δρ Στέφανος Σοφός
* Άννυ Πασπάτη - Παυλίνα Αποστόλου
* Βασίλης Διαμαντόπουλος - Λουκάς Χαριδήμος
* Βύρων Πάλλης - δικαστής
* Ελένη Φιλίνη - Μαρίνα Νομικού
* Πέτρος Ζαρκάδης - εισαγγελέας
* Γιώργος Μπαλλής - συνήγορος
* Κυριάκος Κατριβάνος - κατήγορος
* Δημήτρης Μπάνος - δρ Σωτήρης Βερύκιος

Παραγωγή
--------

Πρόκειται για τη μοναδική σκηνοθετική δουλειά του Νίκου Παπαμαλή στον κινηματογράφο.  Περιέχει στοιχεία από ταινίες του Άλφρεντ Χίτσκοκ (οι φωτισμοί, οι σκιάσεις, η φωτογραφία, τα σκηνοθετικά πλάνα, τα φλας μπακ), ωστόσο, υπάρχουν και φανερές επιρροές από την αρχαία ελληνική τραγωδία, ειδικά, στο τέλος. 

Αν και γυρίστηκε με χαμηλό κόστος, κατάφερε να λάβει μέρος στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης του 1983. Δεν βραβεύτηκε, ωστόσο, θεωρείται κλασική στο είδος της, και έχει μείνει αξέχαστη για τις αξέχαστες ερμηνείες της Άννυς Πασπάτη, του Πέτρου Φυσσούν και του Βασίλη Διαμαντόπουλου.

Η στοιχειωτική μουσική είναι του Γιώργου Χατζηνάσιου και η διάρκεια της ταινίας είναι 103 λεπτά.

Η ταινία κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες τη σεζόν 1983-1984 και, κόβοντας 14.419 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 29η θέση ανάμεσα σε 33 ταινίες της ίδιας σεζόν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Νίκος Παπαμαλής - retroDB». *www.retrodb.gr*. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2021.
2. ↑  «ΧΩΡΙΣ ΜΑΡΤΥΡΕΣ: Το συγκλονιστικό Ψυχολογικό θρίλερ του ΝΙΚΟΥ ΠΑΠΑΜΑΛΗ». *"ΧΩΡΙΣ ΜΑΡΤΥΡΕΣ"*. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2021.
3. ↑  «Χωρίς μάρτυρες - retroDB». *www.retrodb.gr*. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2021.
Ο **Ανδρέας Κριεζής** (1813-περίπου 1880) ήταν σημαντικός Έλληνας ζωγράφος, λιθογράφος και αγιογράφος του 19ου αιώνα.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Ύδρα και ήταν γιός του εμποροπλοιάρχου Δημητρίου Κριεζή, γόνου της αρχοντικής υδραϊκής οικογένειας Κριεζή. Εργάστηκε για μικρό χρονικό διάστημα στο εθνικό τυπογραφείο και λιθογραφείο των Αθηνών και το 1839 πήγε στο Παρίσι όπου σπούδασε ζωγραφική και συνέχισε την ενασχόλησή του με τη λιθογραφία. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του το 1846 και το 1851 διορίστηκε καθηγητής ιχνογραφίας και αργότερα καλλιγραφίας στο Ελληνικό Γυμνάσιο Σύρου, όπου δίδαξε έως το 1868.

Σε ότι αφορά την εκθεσιακή του δραστηριότητα, αναφέρονται οι συμμετοχές του στα Ολύμπια του 1859 και του 1875 και στην έκθεση του Παρισιού το 1867 όπου παρουσίασε προσωπογραφία του Λάζαρου Κουντουριώτη. Υπολογίζεται πως πέθανε γύρω στο 1880.

Έργο
----

Τα γνωστά έργα του Κριεζή χρονολογούνται μεταξύ των ετών 1841 και 1877. Ασχολήθηκε κατά κύριο λόγο με τις προσωπογραφίες, με τις περισσότερες από αυτές να απεικονίζουν μέλη αρχοντικών οικογενειών των ελληνικών νησιών σε επίσημη και άκαμπτη στάση. Στα έργα του είναι εμφανής η επιρροή του από τη μαθητεία του στη Γαλλία. Το έργο και η τεχνοτροπία του παρουσιάζουν αρκετές ομοιότητες με τις αντίστοιχες του Ιταλού ζωγράφου Φραντσέσκο Πίτζε, με τη διαφορά πως ο Κριεζής αποφεύγει τη διεισδυτική, λεπτομερή και επίπεδη απόδοση του Πίτζε κινούμενος προς μια πιο πλαστική και πιο ευαίσθητη απόδοση. Έργα του φυλάσσονται στο Μουσείο Μπενάκη, στην Εθνική Πινακοθήκη, στο Ιστορικό Αρχείο Ύδρας κ.α.

Ο Κριεζής υπήρξε και αγιογράφος. Μεταξύ άλλων φιλοτέχνησε τις αγιογραφίες της εκκλησίας της Αγίας Ειρήνης στον Πόρο ενώ άλλη γνωστή του αγιογραφία είναι η *Μαγδαληνή*, με την οποία συμμετείχε στο διαγωνισμό των Ολυμπίων του 1875.

Γκαλερί
-------

* Προσωπογραφία Υδραίας αρχόντισσας, 1847.Προσωπογραφία Υδραίας αρχόντισσας, 1847.
* Ψαριανός καπετάνιος.Ψαριανός καπετάνιος.
* Ο ναύαρχος Ανδρέας Μιαούλης, 1842.Ο ναύαρχος Ανδρέας Μιαούλης, 1842.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Μισιρλή, Νέλλη (1993). *Ελληνική Ζωγραφική (18ος - 19ος αιώνας)*. Αθήνα: Εκδόσεις Αδάμ. σελ. 205.
2. ↑  Αλεβίζου, Ντενίζ-Χλόη (2005). «Τα μαθητικά χρόνια του Κωνσταντίνου Βολανάκη στη Σύρο και ο δάσκαλος ιχνογραφίας Ανδρέας Κριεζής». *Μνήμων* (27): 271-277.. Ανακτήθηκε στις 2015-10-06. [*νεκρός σύνδεσμος*]
3. 1 2 3 4  «Κριεζής Ανδρέας (1813 Ύδρα - μετά το 1877 ;)». Εθνική Πινακοθήκη. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Μαΐου 2015. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2015.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* **BiblioNet**: **74664**

 |

 |