Ο **(Ροδρίγο) Ερρίκος**, ισπαν. Rodrigo (πριν το 1144 - π. 1175 από τον Οίκο των Χιμένεθ ήταν κόμης τού Μοντεσκαλιόζο (1166) και μετά τού Πριγκιπάτου τού Σαλέρνο (1168).

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος τού Γκαρθία Ραμίρεθ της Ναβάρρας και της πρώτης συζύγου του Μαργαρίτας τού Λ'Αίγκλ, όμως ο Γκαρθία δεν τον αναγνώρισε ως γνήσιο τέκνο του.

Η κύρια πηγή για τη ζωή τού Ερρίκου στην Αυλή της Σικελίας είναι ο χρονογράφος Χούγκο Φαλκάντους. Είναι υπερβολικά εχθρικός για τον Ερρίκο. Αναφέρει τη φήμη ότι εθεωρείτο νόθος γιος της Μαργαρίτας, καρπός μίας από τις σχέσεις πού είχε. Αυτό αντίκειται στις ενέργειες της αδελφής του Μαργαρίτας, που τού συμπεριφερόταν ως αμφιθαλή, με βασιλικό αίμα, αδελφό της. Πράγματι βαπτίστηκε Ροδρίγο, όπως ο Ροδρίγο Ντίαθ δε Βιβάρ (Ελ Σιντ), πάππος τού πατέρα του. Ο χρονογράφος τον περιγράφει ως κοντό και μελαχροινό: "ήταν δυσάρεστα μελαμψός, με λεπτά γένια. Ήταν παρορμητικός και αδέξιος· ενδιαφερόταν μόνο για τα ζάρια και τα τυχερά παιχνίδια. Επιθυμούσε να έχει συμπαίκτη και χρήματα για να χάνει".

Η αδελφή του Μαργαρίτα παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Α΄ των Ωτβίλ της Σικελίας. Το 1168 ο Ερρίκος περιεβλήθη το αξίωμα τού κόμη τού Πριγκιπάτου τού Σαλέρνο και έδωσε όρκο υποτέλειας για να το λάβει: σε έγγραφο ο Ερρίκος έχει τον τίτλο "με τη χάρη τού Θεού και του βασιλιά, κόμης τού Πριγκιπάτου και αδελφός της βασίλισσας Μαργαρίτας". Εμφανίζεται σε δύο ακόμη έγγραφα, το 1170 και το 1173. Το 1177 είχε αποβιώσει, όταν η χήρα του αναφέρεται ως επίτροπος τού γιου τους Ερρίκου Δ΄· έμεινε σχεδόν δύο δεκαετίες επίτροπος. Το 1179 ένα καταστατικό επίσης αναφέρεται στον σύζυγό της. Το 1195 ο Γουλιέλμος Δ΄ αναφέρεται για πρώτη φορά να ασκεί την εξουσία μόνος του.

Οικογένεια
----------

Γιος του ήταν ο:

* Ερρίκος Δ΄, κόμης τού Πριγκιπάτου τού Σαλέρνο.

Πρόγονοι
--------

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 8. Σάντσο Γκαρθές του Ουνκαστίγιο |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 4. Ραμίρο Σάντσεθ |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 9. Κονστάνθα |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 2. Γκαρθία Ραμίρεθ της Ναβάρρας |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 10. "Ελ Σιντ" (Ροδρίγο Ντίαθ δε Βιβάρ) |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 5. Χριστίνα Ροδρίγεθ, ευγενής |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|   | 1. Ερρίκος του Μοντεσκαλιόζο |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|   | 6. Ζιλμπέρ ντε Λ'Αιγκλ |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|   | 3. Μαργαρίτα του Λ'Αιγκλ |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|   | 7. Ζουλιέτ ντυ Περς |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

Πηγές
-----

* E. Cuozzo. "Milites e testes nella contea normanna di Principato". Bullettino dell'Istituto storico italiano per il Medio Evo, LXXXVIII (1979), 161ff.
* J. Alio. Margaret, Queen of Sicily. New York, 2016.