recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η **Κυβέρνηση της Κοινοπολιτείας της Αυστραλίας** (αγγλικά: *Government of the Commonwealth of Australia*), η οποία αναφέρεται επίσης ως Αυστραλιανή Κυβέρνηση, Κυβέρνηση της Κοινοπολιτείας ή Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση, είναι η ομοσπονδιακή δημοκρατική διοικητική αρχή της Αυστραλίας. Η Κοινοπολιτεία της Αυστραλίας, μια ομοσπονδιακή συνταγματική μοναρχία, κάτω από μια αντιπροσωπευτική δημοκρατία, ιδρύθηκε το 1901 ως αποτέλεσμα της συμφωνίας μεταξύ των έξι αυτοδιοικούμενων βρετανικών αποικιών, η οποίες επανασυστάθηκαν ως έξι πολιτείες. Οι όροι της παρούσας σύμβασης που ενσωματώνονται στο Αυστραλιανό Σύνταγμα, το οποίο καταρτίστηκε σε μια Συνταγματική Συνέλευση και επικυρώθηκε από το λαό των αποικιών σε δημοψηφίσματα. Η δομή της κυβέρνησης της Αυστραλίας μπορεί να εξεταστεί υπό το πρίσμα δύο διαφορετικών εννοιών, δηλαδή του φεντεραλισμού και της διάκρισης των εξουσιών σε εκτελεστικό, νομοθετικό και δικαστικό κλάδο της κυβέρνησης. Η διάκριση των εξουσιών υπονοείται από τη δομή του Συντάγματος, το οποίο διασπά τους κλάδους της κυβέρνησης σε ξεχωριστά κεφάλαια. Το αυστραλιανό ομοσπονδιακό σύστημα είναι ένα μοναδικό μείγμα των συστημάτων του Γουέστμινστερ και των ΗΠΑ, ομοσπονδιακής αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας με σημαντικά στοιχεία και των δύο σήμερα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Το κοινοβούλιο της Νέας Νότιας Ουαλίας της Αυστραλίας αναγνώρισε τη Γενοκτονία Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων. Μία ακόμη νίκη της αλήθειας των λαών Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine. elliniki-gnomi.eu
2. ↑  Το έθνος και ο λαός του, Η γέννηση ενός έθνους, σελ. 18 Αρχειοθετήθηκε 2015-09-14 στο Wayback Machine. border.gov.au

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Περιοχές πολικού κλίματος σύμφωνα με την ταξινόμηση ΕΠΕΝ: Τούνδρα (έντονο τιρκουάζ) και παγοκάλυμμα (ελαφρύ τιρκουάζ).
Η ηλιακή ακτινοβολία έχει χαμηλότερη ένταση στις πολικές περιοχές, επειδή η γωνία με την οποία προσπίπτει στη Γη δεν είναι τόσο άμεση όσο στον ισημερινό. Ένα άλλο αποτέλεσμα είναι ότι το φως του ήλιου πρέπει να περάσει από μεγαλύτερο πάχος ατμόσφαιρας για να φθάσει στη γήινη επιφάνεια.
Οι περιοχές **πολικού κλίματος** χαρακτηρίζονται από έλλειψη θερμών καλοκαιριών. Κάθε μήνα στο πολικό κλίμα έχει μέση θερμοκρασία μικρότερη από 9,9°C. Οι περιοχές με πολικό κλίμα καλύπτουν περισσότερο από το 22% της Γης. Αυτές οι περιοχές είναι μακριά από τον ισημερινό, και όταν συμβαίνει αυτό, ο ήλιος λάμπει για πολλές ώρες το καλοκαίρι και για πολύ λιγότερες ώρες το χειμώνα. Το πολικό κλίμα οδηγεί σε άδενδρη τούνδρα, παγετώνες ή σε μόνιμο ή ημιμόνιμο στρώμα πάγου. Έχει δροσερά καλοκαίρια και πολύ κρύους χειμώνες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Yung, Chung-hoi. «Why is the equator very hot and the poles very cold?». Hong Kong Observatory. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2010.
Για άλλα άτομα με το επώνυμο Κορνάρος, δείτε: Κορνάρος (αποσαφήνιση).  
Ο **Ανδρέας Κορνάρος** (Andrea Cornaro, 1547 - 1616) ήταν εξελληνισμένος Βενετός ευγενής και σημαντικότατος ιστορικός και συγγραφέας. Γεννήθηκε στον οικισμό Τραπεζόντα της Σητείας και ήταν γιός του Τζιάκομο Κορνάρο και της Ισαβέτας (Ζαμπίας) Ντεμέζο καθώς και αδελφός του Βιτσέντζου Κορνάρου. Παντρεύτηκε δύο φόρες, αρχικά την Καρναρόλα Τζεν (ή Ζένο) και μετά τον θάνατο της την Ανεζίνα Τζεν, χωρίς όμως να αποκτήσει παιδιά.

Υπηρέτησε σαν σοπρακόμιτος σε γαλέρα και σε ηλικία 24 ετών πήρε μέρος στην ναυμαχία της Ναυπάκτου με την γαλέρα Χριστός.

Το φέουδο του περιελάμβανε τα χωριά Βόνη, Ζωφόροι και Θραψανό στον σημερινό νoμό Ηρακλείου.

Το 1591 ίδρυσε στο Ηράκλειο (Κάντια) την φιλολογική ακαδημία των παράξενων (L'Accademia degli Stravaganti, κυριολεκτική μετάφραση: φιλολογική ακαδημία των υπερβολών). Έγραψε εκατοντάδες ποιήματα στην ιταλική καθώς και την ιστορία της Κρήτης (Historia Candiana). Τα έργα αυτά, αν και έχουν διασωθεί, δυστυχώς δεν εκτυπώθηκαν ποτέ.

Πέθανε στο Ηράκλειο και η ταφή του έγινε στο μοναστήρι του Αγίου Φραγκίσκου.

Πηγές
-----

1. ↑  Δημήτρης Αρβανιτάκης, Στέφανος Κακλαμάνης, Νίκος Καραπιδάκης, Αλεξάνδρα Κραντονέλλη, Βίκτωρ Θ. Μελάς, Leonora Navari (κείμενα). Το Ιόνιο πέλαγος. Χαρτογραφία και Ιστορία.16ος-18ος αιώνας.
2. ↑  Κρητικά Χρονικά Θ΄(1955) Η διαθήκη τοϋ Αντρέα Κορνάρου.
3. ↑  Giambattista Basile. Lo cunto de li cunti (1891) σελ. 36

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Γράμματα και Τέχνες στην Σητεία
* Τo Iόνιο πέλαγος

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 40562398
* LCCN: n2018005613
* ISNI: 0000 0000 2300 2720
* GND: 133340384

 |

 |
O **Ανρί-Ρομπέρ** (γαλλ. *Henri-Robert*, 4 Σεπτεμβρίου 1863 – 12 Μαΐου 1936) ήταν Γάλλος δικηγόρος, συγγραφέας ιστορικών έργων και μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας από το 1923.

Ο Ανρί-Ρομπέρ γεννήθηκε από άγνωστους γονείς, αλλά σπούδασε νομικά και έγινε δεκτός στον Δικηγορικό Σύλλογο Παρισίων το 1885 (μάλιστα απέκτησε και διδακτορικό στη νομική αργότερα, το 1895). Ειδικεύθηκε στις ποινικές υποθέσεις και απέκτησε γρήγορα μεγάλη φήμη χάρη στην εξαιρετική του ευγλωττία και τη χειμαρρώδη επιχειρηματολογία του, ώστε να καταστεί σύντομα ένας διάσημος δικηγόρος. Υπερασπίσθηκε μια νέα γυναίκα, την Γκαμπριέλ Μπομπάρ (*Gabrielle Bompard*), σε μια δίκη για φόνο που έκανε μεγάλη αίσθηση το 1889, κατά τη διάρκεια της οποίας ο δικηγόρος κάλεσε και τον Ζωρζ Ζιλ ντε λα Τουρέτ ως εμπειρογνώμονα μάρτυρα σε θέματα υπνωτισμού. Υπερασπίσθηκε επίσης την απατεώνισσα Τερέζ Υμπέρ και την κατά συρροή φόνισσα μικρών παιδιών Ζαν Βεμπέρ. Το 1887 έγινε γραμματέας της Ομοσπονδίας Γάλλων Δικηγόρων. Το 1903 ένας ανταποκριτής των *New York Times* στο Παρίσι τον περιέγραψε ως «έναν εξαιρετικά επιτυχημένο δικηγόρο ... τον προτιμώμενο δικηγόρο των εγκληματικών τάξεων, [που] έχει ήδη σώσει αναρίθμητα κεφάλια από τη λαιμητόμο».

Από το 1913 μέχρι το 1919 ο Ανρί-Ρομπέρ ήταν ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Παρισίων. Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στράφηκε προς τις πολιτικές δίκες και τη συγγραφή βιβλίων, όπως τα *Οι μεγάλες δίκες της ιστορίας* (1923), *Ο δικηγόρος* (1926) και ιστορικά βιογραφικά έργα όπως για τους Ερρίκο Η΄ της Αγγλίας, Μαρία Στιούαρτ, Αικατερίνη των Μεδίκων, Μαρία Αντουανέτα, και Ανρί Κουαφιέ ντε Ρυζέ ντ'Εφιά.

* Η θυγατέρα του Ανρί-Ρομπέρ, η Ζαν (*Jeanne*) Ανρί-Ρομπέρ, παντρεύτηκε το 1912 τον μετέπειτα Πρωθυπουργό της Γαλλίας Πωλ Ρεϊνώ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Criminal\_hypnotism».
2. ↑  Alfred Morain: *The underworld of Paris: secrets of the sûreté*, 1931
3. ↑  Rowland Strong στους *New York Times*, 23 Φεβρουαρίου 1903

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Online βιογραφία (στη γαλλική)
Η **Νεολαία Ελληνικής Λύσης** είναι η πτέρυγα νεολαίας του κόμματος της Ελληνικής Λύσης.

Η Νεολαία της Ελληνικής Λύσης, όπως και τα υπόλοιπα κομματικά όργανα, υπάγεται απευθείας στον πρόεδρο του κόμματος, Κυριάκο Βελόπουλο.

Οι αποφάσεις της Νεολαίας Ελληνικής Λύσης, για τον συντονισμό δράσεων και των περιοδειών, λαμβάνονται από το Διοικητικό Συμβούλιο της Νεολαίας.

Ιστορικό Δράσεων
----------------

Η Νεολαία Ελληνικής Λύσης, αν και έχει ιδρυθεί το 2016, η ραγδαία δυναμικής της άρχισε να γίνεται **αισθητή** από το **2019** και μετά, κατόπιν κοινοβουλευτικής παρουσίας. 

Η Νεολαία έχει πραγματοποιήσει μια σειρά από **κοινωνικές δράσεις** όπως, η ενίσχυση των πυρόπληκτων από τις καταστροφικές πυρκαγιές του 2021 με τρόφιμα και ρουχισμό, αποστολή σχολικού εξοπλισμού και παιχνιδιών στο Καστελόριζο ενώ, μέσω της Νεολαίας, το κόμμα ενημερώθηκε για τα θέματα που αντιμετωπίζουν τα παιδικά χωριά ΣΟΣ στη Βόρεια Ελλάδα, στο Φίλυρο. 

Διαμέσου των περιοδειών τους, η Νεολαία της Ελληνικής Λύσης ενημερώνει τον κόσμο για τις **θέσεις**, τις **προτάσεις** και τις **λύσεις** που έχει για τα διάφορα ζητήματα που αφορούν την Ελληνική νεολαία. Η διεξαγωγή μελετών και ερευνών, η προβολή άρθρων για την επιστροφή των ανεμβολίαστων υγειονομικών στις μονάδες υγείας και η συνηγορία της απαγόρευσης των κομματικών παρατάξεων στα πανεπιστήμια, είναι μεταξύ άλλων οι πιο έντονες δράσεις της νεολαίας.

Η Νεολαία της Ελληνικής Λύσης βρίσκεται κάθετη ως προς τους διάφορους νεολογισμούς (πχ. γυναικοκτονία) αλλά και τάσσεται κατά της πολιτικής ορθότητας μαζί με τα **νέα κοινωνικά ταμπού** που απορρέουν από αυτή.

Για τη Νεολαία της Ελληνικής Λύσης, ένα από τα σημαντικότερα θέματα που την απασχολεί είναι αυτού του δημογραφικού. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της Ελληνικής Λύσης και της Νεολαίας, δυο κύρια αίτια που πλήττει το δημογραφικό είναι α) η υπογεννητικότητα, β) και η μαζική (λαθρο)μετανάστευση, που η τελευταία προκαλεί την *«αλλοίωση του πληθυσμού μας μέσω των ανθρώπων που έρχονται βίαια».*  Πάγια θέση της Νεολαίας είναι να δοθούν κίνητρα στους νέους, ούτως ώστε να μείνουν στην Ελλάδα για να διαπρέψουν.

Σημειωτέων ότι η Νεολαία της Ελληνικής Λύσης απηύθυνε κάλεσμα προς όλες τις νεολαίες των **κοινοβουλευτικών κομμάτων** για την αντιμετώπιση της "τουρκικής προπαγάνδας", που όπως ισχυρίζεται σε δελτίο τύπου, προωθείται από την Ελληνική τηλεόραση κι άλλων εγχώριων μέσων μαζικής επικοινωνίας και ενημέρωσης.

Ιδεολογία
---------

Τα ιδεολογικά θεμέλια της Ελληνικής Λύσης στηρίζονται στον Ελληνικό πατριωτισμό και πρεσβεύει παράλληλα και τις παρακάτω πολιτικές κοσμοθεωρίες:

1. Συντηρητισμός
2. Ευρωσκεπτικισμός
3. Ελεύθερη αγορά με στοιχεία Οικονομικού Προστατευτισμού

Παραπομπές
----------

1. ↑  *ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ ΤΗΣ «ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ - ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΣ» (*βλ. άρθρο 34).
2. ↑  «Η γενετική ταυτότητα των Ελλήνων: Είμαστε ίδια ράτσα με τους προγόνους μας, όπως δείχνουν όλες οι μελέτες- Κυριάκος Βελόπουλος στη Βουλή». *Voicenews.gr*. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2023.
3. ↑  «Νεολαία Ελληνικής Λύσης». *www.facebook.com*. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2023.
Το **Βραβείο Ορθής Διαβίωσης** είναι διεθνές βραβείο που «τιμά και υποστηρίζει εκείνους που προσφέρουν πρακτικές και υποδειγματικές απαντήσεις στις πιο επείγουσες προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε σήμερα». Το βραβείο ιδρύθηκε το 1980 από τον γερμανοσουηδό φιλάνθρωπο Γιάκομπ φον Ούξκουλ και παρουσιάζεται στις αρχές Δεκεμβρίου. Μια διεθνής πενταμελή επιτροπή αποφασίζει τους παραλήπτες του βραβείου σε τομείς όπως η προστασία του περιβάλλοντος, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη βιώσιμη ανάπτυξη, την υγεία, την εκπαίδευση και την ειρήνη. Οι νικητές (συνήθως 4) μοιράζονται το χρηματικό έπαθλο των 200.000 ευρώ. Πολύ συχνά ένας από τους τέσσερις παραλήπτες λαμβάνουν ένα τιμητικό βραβείο, το οποίο σημαίνει ότι οι άλλοι τρεις μοιράζονται το χρηματικό έπαθλο.

Στον τύπο αναφέρεται και ως **«Εναλλακτικό Βραβείο Νόμπελ»**, αλλά δεν σχετίζεται με τα βραβεία Νόμπελ. Δεν έχει κανένα δεσμό με τους οργανισμούς που απονέμουν τα Βραβεία Νόμπελ ή το Ίδρυμα Νόμπελ.

Ωστόσο, τα βραβεία Ορθής Διαβίωσης μπορεί να σχετίζονται μερικές φορές με τα βραβεία Νόμπελ, επειδή το βραβείο απονέμεται στο παλιό κτίριο του Ρίκσνταγκ μια μέρα πριν από την απονομή των βραβείων Νόμπελ στη Στοκχόλμη. Επίσης τα βραβεία κατανοούνται ως μια εναλλακτική και κριτική μορφή των παραδοσιακών Νόμπελ. Η ίδρυση του βραβείου ακολούθησε μια προσπάθεια του βραβείου Νόμπελ να ιδρύσει βραβεία στους τομείς της προστασίας του περιβάλλοντος, την αειφόρο ανάπτυξη και τα ανθρώπινα δικαιώματα. 

Για το 2019, οι παραλήπτες είναι οι: Γκρέτα Τούνμπεργκ, Αμινατού Χαϊντάρ, Γκουό Σιανμέι και Νταβί Κοπενάουα Γιανομαμί (από τη Σουηδία, Δυτική Σαχάρα, Κίνα και Βραζιλία αντίστοιχα). Ο μοναδικός Έλληνας παραλήπτης του βραβείου είναι ο Γιώργος Βυθούλκας (1996).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ministry for Foreign Affairs (26 Σεπτεμβρίου 2013). «The 2013 Right Livelihood Laureates announced». Government Offices of Sweden. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2014. Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2014.
2. ↑  Jawetz, Pincas. 30th Right Livelihood Awards: Wake-up calls to secure our common future. Αρχειοθετήθηκε 2010-03-27 στο Wayback Machine. *SustainabiliTank.* 13 Oct. 2009.
3. ↑  Thorpe, Edgar· Thorpe, Showick. «General Awareness: Right Livelihood Award». *Guide to the Combined Defence Services Exam*. New Delhi: Pearson Education. σελ. 26. ISBN 81-317-0074-7.
4. ↑  «Indians win 'alternative Nobel'». BBC. 2 October 2008.. Ανακτήθηκε στις 22 March 2011.
5. ↑  «Peace and Social Justice Workers Receive Alternative Nobel Prize». Deutsche Welle. 1 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2017.
6. ↑  «Global activists honoured with 'Alternative Nobel' prize». *The Local*. 30 Σεπτεμβρίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Οκτωβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2017.
7. ↑  «Israeli doctors' group wins 'alternative' Nobel prize». BBC. 30 Σεπτεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2011.
8. 1 2  «Alternativer Nobelpreis: Kampf gegen Klimawandel, Armut, Kriege ausgezeichnet». *Frankfurter Allgemeine Zeitung*. 13 October 2009.. Ανακτήθηκε στις 22 March 2011.
Η **Μεγάλη Τελετή** είναι ένα γουικανικό τελετουργικό που περιλαμβάνει τη συμβολική σεξουαλική επαφή με σκοπό την άντληση ενέργειας από την ισχυρή σύνδεση μεταξύ του θηλυκού και του αρσενικού. Είναι ένα ασυνήθιστο τελετουργικό, καθώς πραγματοποιείται όταν η σύναξη μαγισσών χρειάζεται ισχυρή πνευματική παρέμβαση για να τις/τους βοηθήσει σε μια δύσκολη περίοδο. Τις περισσότερες φορές αυτό γίνεται από τον Αρχιερέα και την Αρχιέρεια, αλλά και άλλοι συμμετέχοντες μπορούν να εκλέγονται για την εκτέλεση του τελετουργικού.

Συμβολισμός της Μεγάλης Τελετής
-------------------------------

Συμβολικά, η Αρχιέρεια βυθίζει το τελετουργικό μαχαίρι (το αρσενικό σύμβολο), σε ένα κύπελλο ή δισκοπότηρο (το θηλυκό σύμβολο) το οποίο είναι γεμάτο με κρασί και κρατείται από τον Αρχιερέα. Η Μεγάλη Τελετή συμβολίζει τη δημιουργία στην ένωση μεταξύ της Παρθένας Θεάς με τον Κερασφόρο Θεό, και έτσι είναι επίσης γνωστή ως τελετή της γονιμότητας.

Περιστάσεις για τη Μεγάλη Τελετή
--------------------------------

Μια ποικιλία τελετουργικών περιστάσεων απαιτούν την εκτέλεση της Μεγάλης Τελετής, όπως κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ του Μπελτέιν που εορτάζεται περίπου τη 1η Μαΐου στο βόρειο ημισφαίριο και την 1η Νοεμβρίου στο νότιο ημισφαίριο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Wagar, Samuel, "The Wiccan Great Rite — *Hieros Gamos* in the Modern West", *Journal of Religion and Popular Culture* (Volume 21, Issue 2, Summer 2009): pages 1-38.
2. ↑  Budapest, Zsuzsanna Emese. *The Holy Book of Women's Mysteries*. Berkeley, CA: Wingbow, 1989.
3. ↑  Morrison, Dorothy (2001). *The Craft: A Witch's Book of Shadows*. Llewellyn Worldwide. σελ. 153.
4. ↑  Hume, Lynne (1997). *Witchcraft and Paganism in Australia*. Melbourne: Melbourne University Press.
Το αίσθημα της **απορίας** εκδηλώνεται όταν οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται κάτι σπάνιο ή απροσδόκητο (αλλά όχι απειλητικό) και συγκρίσιμο με την έκπληξη που νιώθουν. Ιστορικά έχει θεωρηθεί ως μια σημαντική πτυχή της ανθρώπινης φύσης, που συνδέεται συγκεκριμένα με την περιέργεια και την ώθηση πίσω από την πνευματική εξερεύνηση.  Η απορία συχνά συγκρίνεται με το συναίσθημα του δέους, αλλά το δέος συνεπάγεται με φόβο και σεβασμό παρά χαρά.

Ο Γάλλος φιλόσοφος, μαθηματικός, επιστήμονας και συγγραφέας Ρενέ Ντεκάρτ (Καρτέσιος) περιέγραψε την απορία ως ένα από τα πρωταρχικά συναισθήματα ισχυριζόμενος ότι τα συναισθήματα, γενικά, είναι αντιδράσεις σε απροσδόκητα φαινόμενα. Σημείωσε ότι όταν οι άνθρωποι συναντούν για πρώτη φορά ένα εκπληκτικό ή νέο αντικείμενο που είναι "πολύ διαφορετικό από αυτό που ξέραμε πριν, ή από αυτό που υποτίθεται ότι έπρεπε να είναι, το θαυμάζουμε και εκπλησσόμαστε".  Αλλά ο Καρτέσιος, εν αντιθέσει αντίθεση με τους Έλληνες φιλόσοφους πριν από αυτόν, είχε μια θεμελιωδώς αρνητική άποψη για τον θαυμασμό: «Αν και είναι καλό να γεννιόμαστε με κάποια κλίση σε αυτό το πάθος επειδή μας διαθέτει στην απόκτηση γνώσεων, ωστόσο θα πρέπει μετά να προσπαθήσουμε όσο μπορούμε για να το ξεφορτωθούμε ».

Παραπομπές
----------

1. ↑  Fisher
2. ↑  «Keltner» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 29 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2021.
3. ↑  Descartes, Rene. *The Passions of the Soul*. Article 53.
4. ↑  Descartes, 2 Article 76.
Συντεταγμένες: 40°38′25.166″N 22°55′49.264″E﻿ / ﻿40.64032389°N 22.93035111°E﻿ / 40.64032389; 22.93035111

Η **Βίλα Πετρίδη**, ή αρχοντικό οδού Αναγεννήσεως, είναι διατηρητέα έπαυλη στη Θεσσαλονίκη. Χτίστηκε μεταξύ του 1900 και του 1910 στο δυτικό τμήμα της πόλης. Βρίσκεται στη συμβολή των οδών 26ης Οκτωβρίου, Αναγεννήσεως, Καζαντζάκη και Ταντάλου απέναντι από τα Δικαστήρια, όπου παλιά άρχιζε η παραθαλάσσια περιοχή του Κήπου των Πριγκήπων (Μπεχτσινάρι). Η ίδρυση του Κήπου των Πριγκήπων και η σύνδεση του αργότερα με το τραμ (τέρμα), έδωσε στην περιοχή σημαντικό χαρακτήρα με τη συγκέντρωση κόσμου, περιπατητών, καθώς και διαφόρων ορχηστρών που ψυχαγωγούσαν το κοινό.

Κρίθηκε διατηρητέο κτίριο το 1984 από το Υπουργείο Πολιτισμού, ως έργο τέχνης που χρήζει ειδικής κρατικής προστασίας και περιήλθε στον Δήμο Θεσσαλονίκης. Το 1995 με πρωτοβουλία του Δήμου ανατέθηκε η μελέτη αποκατάστασης. Οι εργασίες αποκατάστασης ξεκίνησαν το 2006. Ακολούθως συμπεριλήφθηκε και η ανάπλαση του περιβάλλοντα χώρου του νεοκλασικού κτιρίου και τελικά το έργο ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του 2013. Το κτίριο είναι χώρος πολιτισμού του Δήμου Θεσσαλονίκης όπου λαμβάνουν χώρα εκδηλώσεις των Δημητρίων και της Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης.

Περιγραφή
---------

Η Βίλα Πετρίδη, το αρχοντικό οδού Αναγεννήσεως.
Το κτίριο είναι δείγμα ρεύματος εκλεκτιστικού ύφους αρχιτεκτονικής με επιδράσεις Αρ Νουβό, όπως τα καμπύλα στηθαία, τα φυσικά μοτίβα, οι ανάγλυφες διακοσμήσεις, οι περίτεχνες ζωγραφισμένες μπορντούρες στους εσωτερικούς τοίχους και τα ξυλόγλυπτα φουρούσια και οι πόρτες, τα οποία και προκύψανε μετά την αναστήλωση του 2014.

Αποτελείται από υπόγειο, ισόγειο, όροφο και τμήμα δεύτερου ορόφου (σοφίτα).

Η κύρια όψη του, στην οδό Αναγεννήσεως, είναι συμμετρική και οργανώνεται σε τριμερή διάταξη με προβολή του κεντρικού τμήματος. Ανάλογη οργάνωση παρουσιάζει και η ΝΑ όψη. Οι όψεις του κτιρίου έχουν πλήθος ανάγλυφων διακοσμήσεων από φυτικά και ανεικονικά μοτίβα και κορνίζες με επιχρίσματα. Οι ορατές ξύλινες κατασκευές είναι επιμελημένες και περίτεχνες, θυμίζοντας ιαπωνικές επιρροές, ενώ μοναδικό στοιχείο αποτελούν οι διαφοροποιήσεις του ανάγλυφου διάκοσμου από ισόγειο σε όροφο και από όψη σε όψη. Τα παράθυρα φέρουν γραμμικό πλαίσιο με διαφορετικά ανάγλυφα κοσμήματα στην ποδιά και στο πάνω μέρος σε όροφο, ισόγειο, κύρια και πλάγια όψη. Την επίστεψη του κτιρίου αποτελεί κορνίζα και συμπαγές στηθαίο με καμπύλα τμήματα, που διακόπτονται από πεσσούς στην προέκταση των παραστάδων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βίλα Πετρίδη: Το κομψοτέχνημα της Θεσσαλονίκης αναμένεται να στολίσει και πολιτισμικά την πόλη
2. ↑  Η εκατονταετής ιστορία της Βίλας Πετρίδη - lifo.gr
3. ↑  «Στα «Τρία Γεφυράκια», δίπλα στην Βίλα Πετρίδη το 1942 - Φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2018.
4. ↑  Βίλα Πετρίδη: ένα κτίριο έργο τέχνης που εντυπωσίαζει το κοινό - voria.gr
5. ↑  ΒΙΛΛΑ ΠΕΤΡΙΔΗ - Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης της Θεσσαλονίκης
6. ↑  ΚΤΗΡΙΟ ΑΝΑΓΕΝΗΣΕΩΣ 10 ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ - ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΚΟΥ ΤΩΝ ΠΡΙΓΚΙΠΩΝ. greekarchitects.gr
7. ↑  Περίπατοι Κληρονομιάς στα Πολιτιστικά Μνημεία της Θεσσαλονίκης
Το **μύστικο** ή **μίστικο** ήταν τύπος πλοίων που εκτελούσε αποστολές ανίχνευσης και μεταφοράς σημαντικών προσώπων και πληροφοριών.
Σχεδιάστηκαν και κατασκευάστηκαν για πρώτη φορά στα χρόνια της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (Βυζαντινής Αυτοκρατορίας). Έκτοτε τα χαρακτηριστικά τους τροποποιήθηκαν μέσα στους αιώνες ανάλογα με τις κατά τόπους ιστορικές και γεωγραφικές συνθήκες.

Είχε μήκος 20 με 30 μέτρα, αναλογία μήκους/πλάτους 7 προς 1 (κατά άλλους 6 προς 1) και εκτόπισμα που κυμαίνονταν από 40 εώς 100 τόνους. Άλλοτε είχαν 18 με 20 κωπηλάτες, άλλοτε μέχρι και 36. Η ιστιοφορία του αποτελούνταν από έναν αρτέμονα (φλόκο) και τρία λατίνια.
Είχε κοινά χαρακτηριστικά με τη Γαλιότα και τη φούστα. Φαίνεται να χρησιμοποιήθηκε και από άλλα μεσογειακά κράτη με το ίδιο όνομα (mistico). Υπήρχε όμως μεγάλη ποικιλία πλοίων που χαρακτηρίστηκαν τελικά ως «μύστικα». Μια από αυτές αποτελεί το σεμπέκ, σεμπέκο ή ζεμπέκιο.

Γενικότερα τα ονόματα γαλιότες, μύστικα και ζεμπέκια χρησιμοποιήθηκαν πολλές φορές για κάθε ελαφρύ και ευέλικτο πλοίο που έκανε καταδρομή, πειρατεία, αποβατικές επιχειρήσεις ή μεταφορά αγγελιοφόρων και μηνυμάτων.

Στην κατασκευή των μύστικων φαίνεται να είχαν προτίμηση και ιδιαίτερες γνώσεις οι Ψαριανοί.
Λόγω της ιδιαίτερης κατασκευής τους χρησιμοποιήθηκαν με επιτυχία στον ελληνικό απελευθερωτικό αγώνα του 1821. Τα μύστικα αυτής της εποχής είναι μικρά ιστιοφόρα με στρογγυλή πρύμη όπως των μεγάλων ιστιοφόρων. Είχαν τρεις ιστούς, με μεγάλα λατινοειδή ή τραπεζοειδή ιστία, από τα οποία το πλωριό και το μεσαίο ιστίο, ήταν διπλάσια σε ύψος του πρυμνιού. Λόγω της ταχύτητάς τους ήταν κατάλληλα για καταδρομές και πειρατείες.

Κατά την ανασυγκρότηση του νεοσύστατου ελληνικού κράτους υπήρχε ακόμη ένα μύστικο στην δύναμη του επίσημου Ελληνικού Στόλου. Επρόκειτο για το μύστικο «Εύπλους».

Τα Μύστικα του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού:

* Άγιος Νικόλαος (Μύστικο)

Δείτε επίσης
------------

* Το Ναυτικό του 21

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πληροφορίες, εικόνες και ομοιώματα από μύστικα διαφόρων εποχών στην ιστοσελίδα του βιβλίου Μύστικον "Φύλακας Άγγελος".
**Σήψη** καλείται το σύνολο των μεταβολών στον μεταβολισμό και την αιμοδυναμική που είναι αποτέλεσμα γενικευμένης φλεγμονώδους αντίδρασης του ανθρώπινου οργανισμού σε λοιμώδη παράγοντα (βακτήριο, ιό, μύκητα ή παράσιτο). Έχει συχνή κατάληξη το θάνατο μέσω ανεπάρκειας πολλών οργάνων (Σύνδρομο πολυοργανικής ανεπάρκειας) και μη αναστρέψιμη πτώσης της αρτηριακής πίεσης (σηπτικό σοκ).

Στη σήψη, παθογόνοι μικροοργανισμοί ή οι τοξίνες τους βρίσκονται στο αίμα ή τους ιστούς. Είναι ευρύτερος όρος από τη **σηψαιμία,** που συνδέεται με την παρουσία των μικροβίων και των τοξινών τους μόνο στο αίμα.

Τα συχνότερα παθογόνα μικρόβια που ευθύνονται για τη σηπτική κατάσταση είναι η Εσερίχια (*Escherichia coli*), η κλεμπσιέλλα (*Klebsiella*) και η ψευδομονάδα (*Pseudomonas aeruginosa*).

Η σήψη είναι συχνό ενδονοσοκομειακό νόσημα. Το ποσοστό ασθενών που καταλήγουν από τη σήψη κυμαίνεται από 20% έως 80%. Αφορά κυρίως τις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας, όπου αποτελεί την κύρια αιτία θανάτου.

Η σήψη ως κλινική έννοια καθορίζεται από τις ακόλουθες κλινικές και εργαστηριακές παραμέτρους: **1)** πυρετός >38οC ή υποθερμία <35οC, **2)** ταχυκαρδία (περισσότερες από 95 σφύξεις το λεπτό), **3)** ταχύπνοια (περισσότερες από 20 αναπνοές το λεπτό), **4)** λευκοκυττάρωση.

  

Γενικευμένη φλεγμονώδης αντίδραση δεν αναπτύσσεται μόνο όταν υπάρχει λοίμωξη, αλλά μπορεί να προκύψει και σε άλλες καταστάσεις (όχι τόσο συχνά όσο σε έδαφος λοίμωξης) στις οποίες έχει συμβεί οξεία βλάβη ιστών, όπως: εγκαύματα, τραύματα, ισχαιμία, αιμορραγικό ή αναφυλακτικό σοκ, οξεία παγκρεατίτιδα.

Βιβλιογραφία
------------

* Davidson's "*Παθολογία*", ιατρικές εκδόσεις Π.Χ.Πασχαλίδης, 19η έκδοση, 2005.
* Antonelli M. "*Sepsis and septic shock*", J Chemother. 1999 Dec; 11(6), Review.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **σήψη**  |
Ο **Τόμι Τζόνσον** (*Tommy Johnson*, Ιανουάριος 1896 - 1 Νοεμβρίου 1956) ήταν Αμερικανός μπλουζ μουσικός, τραγουδιστής και κιθαρίστας με σημαντική συμβολή στα μπλουζ του Δέλτα και για περισσότερο από μία εικοσαετία, ένας από τους σπουδαιότερους μπλουζ συνθέτες του Μισισιπή.

Γεννήθηκε στην επαρχία Χιντς και μεγάλωσε στη μικρή πόλη Κρίσταλ Σπρινγκς όπου εκπαιδεύτηκε στην κιθάρα από τον μεγαλύτερο αδελφό του. Σε νεαρή ηλικία εγκατέλειψε το σπίτι του προκειμένου να παίξει μουσική στην ευρύτερη περιοχή του Δέλτα, γνωρίζοντας άλλους διακεκριμένους μπλουζ συνθέτες, όπως τον Τσάρλι Πάτον και τον Γουίλι Μπράουν. Ο Τζόνσον υπήρξε από νωρίς επιρρεπής σε καταχρήσεις και ο αλκοολισμός του - που τελικά τον οδήγησε στο θάνατο το 1956 - αποτυπώθηκε στο αυτοβιογραφικό τραγούδι *Canned Heat Blues*. Σύμφωνα με τους θρύλους που περιβάλλουν τη φυσιογνωμία του Τόμι Τζόνσον, ήταν ικανός να παίζει κρατώντας την κιθάρα του πίσω από το λαιμό, μιμούμενος την τεχνική του Πάτον, τραγουδώντας με ένταση για αρκετές ώρες χωρίς διακοπή. Όπως και στην περίπτωση του Ρόμπερτ Τζόνσον και σύμφωνα με έναν κοινό μύθο, οι αρετές του Τόμι Τζόνσον οφείλονταν σε συμφωνία του με το διάβολο. Αυτό ομολογούσε συχνά ο ίδιος, προκειμένου να εντυπωσιάσει το κοινό του.

Στη μουσική του συναντώνται πολλά από τα χαρακτηριστικά των μπλουζ του Δέλτα, όπως η δραματική ένταση της φωνής - συχνά φαλτσέτο - και το αλληγορικό περιεχόμενο των συνθέσεων. Ολοκλήρωσε μόνο δύο σειρές ηχογραφήσεων, το 1928 και το 1930 αντίστοιχα, που περιλαμβάνουν συνολικά 14 συνθέσεις που άσκησαν σημαντική επιρροή και διασκευάστηκαν από πολυάριθμους μπλουζ μουσικούς.

Ενδεικτική δισκογραφία
----------------------

* *Complete Recorded Works (1928-1929)* (1990, Document)
* *Tommy Johnson (1928 - 1930)* (1998, Wolf)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) *Gemeinsame Normdatei*. 134419006. Ανακτήθηκε στις 12  Αυγούστου 2015.
2. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb13944110h. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
3. 1 2  (Αγγλικά) *Find A Grave*. 17907740. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Tommy-Johnson. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
5. ↑  (Αγγλικά) *BlackPast.org*.
6. ↑  «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) *IdRef*. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Ανακτήθηκε στις 11  Μαΐου 2020.
7. ↑  Ανακτήθηκε στις 22  Μαΐου 2019.
8. ↑  Ανακτήθηκε στις 22  Μαΐου 2019.

Βιβλιογραφία
------------

* David Evans, *Tommy Johnson*, Studio Vista, 1971
* Vladimir Bogdanov (εκδ.), *All Music Guide to the Blues: The Definitive Guide to the Blues*, Backbeat Books, 2003

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Tommy Johnson Foundation

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 27257077
* LCCN: n87148317
* ISNI: 0000 0000 7779 0603
* GND: 134419006
* SUDOC: 11501635X
* BNF: cb13944110h (data)
* BIBSYS: 3123230
* MusicBrainz: b86d8c69-c57e-4b15-9ba5-9e7c62779271
* NLA: 35282451

 |

 |
Στην Βυζαντινή αυτοκρατορία, η **κλεισούρα** ή **κλεισαρχία** αποτελούσε ένα όρο που περιέγραφε ένα οχυρωμένο ορεινό πέρασμα και την στρατιωτική διοικητική περιφέρεια που το προστάτευε.

Στα τέλη του 7ου αιώνα, ήρθε να εφαρμοστεί σε πιο εκτεταμένη χρήση στις παραμεθόριες επαρχίες της αυτοκρατορίας, οι οποίες διακρίνονται από τα μεγαλύτερα σε έκταση θέματα, κυρίως κατά μήκος των ανατολικών συνόρων της αυτοκρατορίας με τα αραβικά χαλιφάτα και κατά μήκος της γραμμής των ορεινών συμπλεγμάτων της οροσειράς του Ταύρου και του Αντίταυρου. Στα δυτικά της αυτοκρατορίας, υπήρχε μόνο στο θέμα του Στρυμόνα. Επίσης στη Μικρά Ασία, υπήρχε το θέμα του Χαρσιανού που αναβαθμίστηκε στις αρχές του 9ου αιώνα σε κλεισούρα και προστάτευε το πέρασμα της Μελιτηνής. Ακόμα υπήρχε το θέμα της Καππαδοκίας, που αρχικά αποτελούσε κλεισούρα και επέβλεπε τις πόλεις Άδανα και Άδατα, ενώ υπήρχε το θέμα της Σελευκείας, που έλεγχε την κοιλάδα του ποταμού Λάμου και την Ταρσό. Μπορούμε επίσης να προσθέσουμε την κλεισούρα της Κολωνείας που προστάτευε την Χαλδία και την άνω κοιλάδα του Ευφράτη.

Η κλεισούρα διοικούνταν στρατιωτικά από τον Κλεισουράρχη. Οι περισσότερες κλεισούρες μετατρέπονται αργότερα σε θέματα και αργότερα ο όρος πέφτει σε αχρηστία μετά τον 10ο αιώνα. Στα τελευταία χρόνια της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, εμφανίζεται ο όρος δρούγγος, που περιέγραφε μία παρόμοια στρατιωτική περιφέρεια με την κλεισούρα. Ο αντίστοιχος όρος, για τις αραβικές περιοχές που γειτόνευαν με τις βυζαντινές κλεισούρες και τα παραμεθόρια θέματα κοντά στην Κιλικία και στη Μεσοποταμία, ήταν το σουγκούρ.

Σημειώσεις
----------

1. 1 2 3 4  Kazhdan 1991, σελ. 1132 ; Ahrweiler 1960, σελ. 1-111
2. 1 2  Cheynet 2006, σελ. 405

Πηγές
-----

* Alexander P. Kazhdan (1991). Oxford University Press, επιμ. *The Oxford Dictionary of Byzantium* (στα Αγγλικά). ISBN 978-0-19-504652-6.
* Ελένη Γλύκατζη - Αρβελέρ (1960) (στα γαλλικά). *Recherches sur l'administration de l'empire byzantin aux IX-XIème siècles*. **84**. Bulletin de correspondance hellénique, σελ. 1-111.
* Jean-Claude Cheynet (2006). PUF, επιμ. *Le monde byzantin II, l'Empire byzantin (641-1024)*. Nouvelle Clio (στα Γαλλικά). Paris.
Το πρώτο φύλλο της *Ώρας*, 13ης Φεβρουαρίου 1956
***Η Ώρα*** ήταν βραχύβια καθημερινή απογευματινή εφημερίδα, η οποία κυκλοφόρησε στην Αθήνα το 1956.

Το πρώτο φύλλο κυκλοφόρησε στις 13 Φεβρουαρίου 1956, με διευθυντή τον Παναγιώτη Τζαννετάκη με την οικονομική υποστήριξη του Γεωργίου Καρτάλη. Η εφημερίδα εξέφραζε πλήρως τις θέσεις αρχηγού του ΔΚΕΛ (Δημοκρατικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού) και τασσόταν υπερ των θέσεων του εκλογικού συνασπισμού της Δημοκρατικής Ένωσης, που έλαβε μέρος στις βουλευτικές εκλογές της 19ης Φεβρουαρίου 1956. Αυτοπροσδιοριζόταν ως «δημοκρατική» και φαίνεται να εντασσόταν στον χώρο της αριστεράς ενώ κατά τον Ηλία Νικολακόπουλο λειτούργησε ως ημιεπίσημη εφημερίδα του ΔΚΕΛ. Αναφέρεται, επίσης, ότι διευθυντής της εφημερίδας διετέλεσε και ο Γιάννης Λάμψας.

Δυο ημέρες μετά την έκδοση της εφημερίδας, δυο ανώτεροι αξιωματικοί υπέβαλαν μήνυση κατά του Παναγιώτη Τζαννετάκη, καθώς και κατά του Δημοκρατικού Κόμματος του Εργαζόμενου Λαού (που συμμετείχε στον εκλογικό συνασπισμό) και του Γεωργίου Καρτάλη, σε απάντηση δημοσιεύματος ότι «ορισμένοι αξιωματικοί κινούνται για να επιβάλουν δικτατορία σε περίπτωση εκλογικής νίκης της Δημοκρατικής Ενώσεως».

Η *Ώρα* διέκοψε την κυκλοφορία της στις 13 Δεκεμβρίου 1956, έχοντας εκδώσει 266 φύλλα. Φύλλα της εφημερίδας βρίσκονται στη Bιβλιοθήκη της Βουλής των Ελλήνων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Συλλογή Τύπου ΕΛΙΑ/ΜΙΕΤ, 13/2/1956
2. 1 2 3 4  Βλ. περ.  *Η Λέξη*. **134-136**. 1996, σελ. 487.. Ανακτήθηκε στις 20/11/2017.
3. 1 2  Χρηστίδης, Χρήστος (Οκτώβριος 2021). *Γεώργιος Καρτάλης*. Αθήνα: Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων. σελ. 296.
4. ↑  Παπαδημητρίου, Δέσποινα (2005). «O αθηναϊκός Τύπος στον 20ό αιώνα: συνέχειες και νέες τάσεις, 1922-1974». Στο: Λουκία Δρούλια. *Ο ελληνικός Τύπος: 1784 έως σήμερα. Ιστορικές και θεωρητικές προσεγγίσεις* (PDF). Αθήνα: Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών/Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών. σελ. 78. ISBN 9789607916457.
5. ↑  Σκούρπας, Χρήστος. «Η ιδιωτική συλλογή του Μιχάλη Αδαμίδη στα ΓΑΚ-Αρχεία Ν. Ημαθίας». *academia.edu*. σελ. 6. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2017.
6. ↑  «Θάνατος Γιάννη Λάμψα». *ΕΣΗΕΑ*. 6 Νοεμβρίου 2002. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2017.
7. ↑  Νικολακόπουλος, Ηλίας. *Ηλίας Ηλιού*. Αθήνα: Ίδρυμα της Βουλής Ελλήνων. σελ. 89.
8. ↑  Λιναρδάτος, Σπύρος (1978). *Από τον Εμφύλιο στη Χούντα*. τόμ. 3 (*1955-1961*). Αθήνα: Παπαζήσης. σελ. 74.
9. ↑  «Κατάλογος Μικροταινιών Αλφαβητικός, ΑΑ 12537» (PDF). *Βιβλιοθήκη της Βουλής των Ελλήνων*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 17 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 2017.

  

Stub icon 1 Stub icon 2 *Αυτό το λήμμα **εφημερίδας της Ελλάδας** χρειάζεται επέκταση. Βοηθήστε τη Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το!*
Μία ***ἐπίσκεψις*** ήταν μία φορολογική περιφέρεια στη μέση Βυζαντινή Αυτοκρατορία (10ος–13ος αι.). Με την αυστηρή τεχνική της έννοια, αναφέρεται σε ένα κτήμα ή άλλη ιδιοκτησία, που σε ορισμένες περιπτώσεις περιλαμβάνει ολόκληρα χωριά ή πόλεις, που διατίθενται για την υποστήριξη ατόμων της αυτοκρατορικής οικογένειας, αρχοντικά σπίτια ή εκκλησίες και μοναστήρια. Όπως δείχνει ο ιστορικός Paul Magdalino, αυτές οι *επισκέψεις* βρίσκονταν στη συντριπτική τους πλειοψηφία στις ακτές γύρω από το Αιγαίο Πέλαγος, το οποίο αποτελούσε την καλύτερη καλλιεργήσιμη γη της Αυτοκρατορίας, ή σε εύφορες περιοχές της ενδοχώρας όπως η Θράκη και η Θεσσαλία. Τον 12ο αι. ο όρος αναφέρεται επίσης στις δημοσιονομικές διαιρέσεις των θεμάτων.

Ως θεσμός, η *επίσκεψις* υπήρχε ήδη από τον 9ο αι. σε ό,τι αφορά την επικράτεια των *επισκέψεων* -τη θέση που εποπτεύει μία τέτοια περιοχή- ως συνάρτηση τού *οικειακού*, ενός σεκρέτου που δημιούργησε ο Βασίλειος Β΄. Σημειώνεται ότι μία *επίσκεψη* χαρακτηρίζεται ως αυτοκρατορικό κτήμα καθ' όλη τη διάρκεια της ύπαρξής της στη βυζαντινή ιστορία. Αυτές οι κτήσεις ή κτήματα ταξινομήθηκαν σε τρία: αυτοκρατορικά, προσωπικά και εκκλησιαστικά. Μερικά από τα παραδείγματα αυτών των εδαφών είναι η Μακεδονία, η Μίλητος και οι Αλωπεκαί. Μία επίσκεψις μπορεί να μετατραπεί σε *κουρατορία* σε περίπτωση σταθερότητας και διευρυμένων εσόδων. Για παράδειγμα, η *Σελευκία* ήταν επίσκεψις κατά τον 10ο αι. αλλά αργότερα αποτέλεσε τη μεγάλη *κουρατορία* της Ταρσού.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Cooper, J. Eric· Decker, Michael (2012). *Life and Society in Byzantine Cappadocia*. New York: Palgrave Macmillan. σελ. 89. ISBN 9780230361065.
2. ↑  Harvey, Alan (2002). *Economic Expansion in the Byzantine Empire, 900-1200*. Cambridge: Cambridge University Press. σελ. 69. ISBN 0521371511.
3. 1 2  Cooper, Eric· Decker, Michael J. (2012). *Life and Society in Byzantine Cappadocia*. New York: Springer. σελ. 92. ISBN 9781349348282.

Πηγές
-----

* (Αγγλικά) Kazhdan, Alexander, επιμ. (1991). *The Oxford Dictionary of Byzantium*. Οξφόρδη και Νέα Υόρκη: Oxford University Press, σελ. 717. ISBN 0-19-504652-8.
* Magdalino, Paul (2002). *The Empire of Manuel I Komnenos, 1143–1180*. Cambridge University Press. σελίδες 164–168, 234–235. ISBN 0-521-52653-1.
Η **Οικογένεια Αλμπάνι** ήταν ευγενής Οικογένεια της Ρώμης από τον 16ο μέχρι τον 19ο αιώνα, η καταγωγή της ήταν από την βόρεια Αλβανία και μετανάστευσε στα τέλη του 15ου αιώνα στην κεντρική Ιταλία. Οι Αλμπάνι παρήχαν μια μεγάλη σειρά από διακεκριμένες προσωπικότητες στην Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, ο κορυφαίος ήταν ο Πάπας Κλήμης ΙΑ΄. Ο πατρογονικός κλάδος έληξε (1852), οι τίτλοι τους κληρονομήθηκαν από την μητρογονική Οικογένεια Κίγκι που έμειναν γνωστοί τα σύγχρονα χρόνια στην κεντρική Ιταλία ως Κίγκι-Αλμπάνι. Το αρχικό όνομα της Οικογένειας ήταν Λάτσι, όταν μετανάστευσαν στην Ιταλία το ονόμασαν Αλμπάνι για να απομνημονεύσουν την καταγωγή τους. Ο Φραντσέκο Αλμπάνι μετέπειτα πάπας Κλήμης ΙΑ΄ έστειλε αποστολή για να εξακριβώσει την καταγωγή της οικογένειας του, η αποστολή βρήκε δύο τοποθεσίες κοντά στην πόλη Λατς της βόρειας Αλβανίας. Η Οικογένεια Αλμπάνι κατάγεται από δύο αδελφούς τους Γεώργιο και Φίλιππο οι οποίοι πολέμησαν στον Βενετο-Τουρκικό πόλεμο του 15ου αιώνα με την Δημοκρατία της Βενετίας. Με την λήξη του πολέμου δραπέτευσαν στην κεντρική Ιταλία και άλλαξαν το όνομα τους σε Αλμπάνι σε ανάμνηση της καταγωγής τους. Σε σύντομο χρονικό διάστημα απέκτησαν σημαντικούς τίτλους τόσο στην πολιτική όσο και στην εκκλησία, ο πρώτος από αυτούς ήταν ο Καρδινάλιος Ιωάννης Αλβάνης. Τον 16ο αιώνα τα μέλη της οικογένειας είχαν σημαντική επίδραση στην κεντρική Ιταλία ιδιαίτερα στον εκκλησιαστικό κλάδο. Την εποχή που ανθούσε στην Ιταλία ο Διαφωτισμός η εκκλησία απέκτησε σημαντικές εξουσίες και όλα τα μέλη της οικογένειας στράφηκαν σε αυτή την κατεύθυνση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Brunga 2021, σ. 134
2. ↑  Christo, Van. "Pope Clement XI and the Albani Family | The Frosina Information Network."

Πηγές
-----

* Brunga, Liza (2021). Kishat e Zadrimës deri në prag të kuvendit të Arbërit (Thesis). Academy of Albanological Studies (Academy of Sciences of Albania).
Ο **Νίκος Πανουσάκης** (Αιγάλεω, 22 Ιουλίου 1943 - ) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής -που αγωνίστηκε σαν αμυντικός- και προπονητής.

Βιογραφία
---------

Γεννημένος στο Αιγάλεω ξεκίνησε το ποδόσφαιρο τη δεκαετία του '50 από τον τοπικό Κρόνο. Το 1961, ο δεξιοπόδαρος αμυντικός μεταπήδησε στον μεγάλο σύλλογο της πόλης Αιγάλεω Α.Ο. και με τα χρώματα του "Σίτυ" αγωνίστηκε τρία χρόνια στην Α' Εθνική μέχρι το 1964, κάνοντας συνολικά 53 συμμετοχές και σπουδαίες παρουσίες. Το καλοκαίρι του 1964 μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό και με τη φανέλα του "τριφυλλιού" έκανε σπουδαία παρουσία και αγωνίστηκε μέχρι το 1968, κάνοντας σύνολο 24 συμμετοχές και επίσης κατέκτησε και ένα πρωτάθλημα Α' Εθνικής την πρώτη του χρονιά (1964-65) με τα χρώματα του Παναθηναϊκού. Το καλοκαίρι του 1968 μεταγράφηκε στην Προοδευτική και με τη φανέλα των "βυσσινί" αγωνίστηκε μέχρι το 1971 ως βασικός, με επίσης σπουδαία παρουσία, τερματίζοντας παράλληλα την ποδοσφαιρική του καριέρα. Τις δύο τελευταίες σεζόν της καριέρας του με τη φανέλα της Προοδευτικής (1969-70 και 1970-71), πραγματοποίησε σύνολο 50 συμμετοχές (29 και 21 συμμετοχές αντίστοιχα) στο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής.

Έπειτα το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας του εργάστηκε με επιτυχία ως βοηθός προπονητή στην Προοδευτική και αργότερα ως προπονητής σε διάφορες ομάδες, μεταξύ των οποίων οι Αίαντας Σαλαμίνας, Α.Σ. Δραπετσώνα, Α.Ε. Περάματος , Θεμιστοκλής Αιγάλεω κ.α.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Οι... 400 του Παναθηναϊκού, sport24.gr
2. ↑  «Οι 20 πρωταθλήτριες ομάδες του ΠΑΟ, sport24.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2016.
3. ↑  «ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΩΝ ΤΙΤΛΩΝ, pao.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Ιουλίου 2008. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2008.
4. ↑  Greece 1969/70, rsssf.com
5. ↑  Greece 1970/71, rsssf.com
6. ↑  εφ. Αθλητική Ηχώ, 7/4/1984, σελ. 5
7. ↑  "Ο Πανουσάκης ανέλαβε την Α.Ε. Περάματος", εφ. Ο Φίλαθλος, 29/11/1985, σελ.4
8. ↑  «εφημερίδα "ΦΩΣ των Σπορ", φύλλο της 11 Ιουλίου 1986, σελ. 4, στήλη "Αθηναϊκά" (επιμέλεια Β. Τσούμπας):"Ο Ν. Πανουσάκης ανέλαβε τον Θεμιστοκλή" Ανακτήθηκε από την ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων στις 14/1/2020». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Ποδόσφαιρο
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο δορυφόρος **GSAT-4**, γνωστός και ως *HealthSat*, ήταν δορυφόρος επικοινωνιών και πλοήγησης, ο οποίος εκτοξεύθηκε τον Απρίλη του 2010 από τον Ινδικό Οργανισμό Διαστημικής Έρευνας. Ο δορυφόρος εκτοξεύτηκε με τον πύραυλο *Geosynchronous Satellite Launch Vehicle Mk.II* αλλά έπεσε στον Κόλπο της Βεγγάλης μετά από λίγα λεπτά.

Ιστορία
-------

Η Ινδία προσπαθούσε εδώ και πολλά χρόνια να αγοράσει κρυογονική τεχνολογία από τη Ρωσία κάτι το οποίο και δεν έγινε λόγω αντίδρασης των ΗΠΑ. Αυτό οδήγησε σε μία 20ετή περίπου έρευνα για την ανάπτυξη της αντίστοιχης τεχνολογίας. Έτσι οδηγήθηκε στην δημιουργία του πρώτου πυραύλου που βασίζεται σε κρυογονικό πυραυλοκινητήρα ινδικής τεχνολογίας με το όνομα Geosynchronous Satellite Launch Vehicle Mk.II (GSLV) ο οποίος και θα μετέφερε τον βάρους 2,2 τόνων δορυφόρο.

Εκτόξευση
---------

Ο Ινδικός Οργανισμός Διαστημικής Έρευνας εκτόξευσε τον Απρίλιο του 2010 τον πύραυλο GSLV με τον δορυφόρο. Όμως 8 λεπτά μετά από την εκτόξευση του και κατά την διάρκεια του τρίτου σταδίου, του κρυογονικού, χάθηκε η επαφή με τον δορυφόρο. Έτσι μετά από λίγο ο GSAT-4 έπεσε στην θάλασσα. 

Η αποτυχία αυτή ήταν ένα μεγάλο πλήγμα για την Ινδία η οποία και προσπαθεί να γίνει μεγάλη διαστημική δύναμη. Η Ινδία στην προσπάθεια της να το επιτύχει σκοπεύει να επενδύσει 2,8 δισ. δολάρια για το διαστημικό πρόγραμμα της.
Συντεταγμένες: 36°51′1″N 40°4′14″E﻿ / ﻿36.85028°N 40.07056°E﻿ / 36.85028; 40.07056

Η **Ρας αλ-Άιν** (αραβικά: *رأس العين*, κουρδικά: *Σερέ Κανιγιέ* - *Serê Kaniyê*‎, αρχαία ελληνικά: *Ρέσαινα* και *Θεοδοσιόπολις*) είναι μια πόλη στο Κυβερνείο αλ-Χασάκα της βορειοανατολικής Συρίας, κοντά στα σύνορα με την Τουρκία.

Πρόκειται για μία από τις αρχαιότερες πόλεις της Άνω Μεσοποταμίας, καθώς κατοικείται από την Νεολιθική Εποχή (περίπου 8.000 π.Χ.). Αποτέλεσε μέρος της Περσικής Αυτοκρατορίας, του ελληνιστικού Βασιλείου των Σελευκιδών, της Ρωμαϊκής και της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Στην αρχαιότητα ονομαζόταν *Ρέσαινα* και μετέπειτα *Θεοδοσιόπολις*. Καταστράφηκε και ανοικοδομήθηκε αρκετές φορές, ενώ κατά τον Μεσαίωνα υπήρξε πεδίο αντιπαράθεσης ανάμεσα σε πολλές διαφορετικές μουσουλμανικές δυναστείες. Με τη Συνθήκη της Άγκυρας του 1921 η Ρας αλ-Άιν διχοτομήθηκε, με το βόρειο μέρος της, το σημερινό Τζεϊλανπινάρ, να παραχωρείται στην Τουρκία.

Με ένα πληθυσμό 29.347 κατοίκων το 2004 είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη στο Κυβερνείο Αλ Χασάκα και το διοικητικό κέντρο του Νομού Ρας αλ-Άιν. Ο πληθυσμός της πόλης και της ευρύτερης περιοχής είναι κυρίος αραβικός, με ένα σημαντικό αριθμό Κούρδων να ακολουθεί. Υπάρχουν, ακόμη, μικρότεροι αριθμοί Ασσυρίων, Αρμενίων και Τσετσένων.

Κατά τη διάρκεια του Συριακού Εμφυλίου Πολέμου, που ξεκίνησε το 2011, καταλήφθηκε από τον αντιπολιτευόμενο Ελεύθερο Συριακό Στρατό και αργότερα από τις κουρδικές Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις. Τον Οκτώβριο του 2019 οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις και οι σύμμαχοί τους κατέλαβαν την πόλη, οδηγώντας σε μαζική αποχώρηση πολιτών της.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 2019.
5. ↑
6. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Νοεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 2019.
7. ↑
Ο **Σέργιος Ε΄**, από την οικογένεια των Σεργίων, ήταν Δούκας της Νάπολης περίπου από το 1050 έως το 1090.

Όταν το καλοκαίρι του 1074 ξέσπασαν εχθροπραξίες μεταξύ του Ρίχαρντ Α΄ κόμη της Αβέρσα και του Ροβέρτου Γυισκάρδου ο Σέργιος συμμάχησε με το δεύτερο και έκανε την πόλη του σημείο υποστήριξης για τα στρατεύματα του Γυισκάρδου που επιτέθηκαν στην Κάπουα και την Αβέρσα. Ωστόσο, ο Σέργιος που εγκατέλειψε, λόγω της ασθένειας του ποντίφικα, τον συνασπισμό που ιδρύθηκε τον Ιούνιο, κατάλαβε γρήγορα ότι έπρεπε να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις για την αποκατάσταση της ειρήνης μεταξύ των Νορμανδών και του Δούκα της Απουλίας.

Δεν είναι γνωστό αν ο Σέργιος παντρεύτηκε πάντως δεν άφησε απογόνους και τον διαδέχτηκε ο ανιψιός του Σέργιος ΣΤ΄.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Venance Grumel *Traité d'études byzantines: La Chronologie* les Presses universitaires de France, Paris 1958 « Ducs de Naples » , p. 424
2. ↑  Ferdinand Chalandon, *Histoire de la domination normande en Italie et en Sicile*. Librairie A. Picard et Fils, Paris 1907, tome premier , p. 238-239
Διανομή των γλωσσών Ινουίτ στη Γροιλανδία και στον Καναδά.
Δίγλωσση πινακίδα στο Νουούκ.
Η **γροιλανδική γλώσσα** (γροιλ. *Kalaallisut*) είναι μια εσκιμοαλεουτική γλώσσα. Ομιλείται κυρίως στη Γροιλανδία, της οποίας είναι επίσημη γλώσσα. Η επίσημη διάλεκτος της Γροιλανδίας είναι η δυτική γροιλανδική. Άλλες διάλεκτοι είναι η ανατολική γροιλανδική και η ινουκτούν. Μοιάζει με γλώσσες που ομιλούνται στον Καναδά, όπως η ινουκτιτούτ. Έχουν δημιουργηθεί πολλές λέξεις στα γροιλανδικά παραγόμενες από γροιλανδικές ρίζες, ωστόσο έχει πολλά αντιδάνεια από τη δανική και την αγγλική γλώσσα. Η πρώτη ορθογραφία της γλώσσας διαμορφώθηκε από τον Σάμιουελ Κλάινσμιτ, ωστόσο επέφερε πολλές αλλαγές στην προφορά των λέξεων. Το 197 έγινε μια ακόμα μεταρρύθμιση της γλώσσας, η οποία απλουστεύτηκε κατά πολύ.   

Η γλώσσα έφτασε στη Γροιλανδία κατά τον 13ο αιώνα από τους Θούλους. Είναι άγνωστες οι γλώσσες που ομιλούνταν από προηγούμενους πολιτισμούς που κατοικούσαν στη Γροιλανδία. Οι πρώτες μαρτυρίες για τη γλώσσα έγιναν τον 18ο αιώνα από Δανούς ιεραποστόλους. Η γροιλανδική γλώσσα δέχτηκε μεγάλες πιέσεις από τα δανικά έως το 1979, οπότε η Γροιλανδία απέκτησε μερική αυτονομία, ενώ τον Ιούνιο του 2009 η αυτονομία της χώρας αυξήθηκε, με αποτέλεσμα να γίνει η γροιλανδική γλώσσα η μοναδική επίσημη γλώσσα της Γροιλανδίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Γροιλανδική γλώσσα** |

WikipediaWikipedia
**Έκδοση της Βικιπαίδειας στην Γροιλανδική γλώσσα**
**GeneCards** ονομάζεται η βάση δεδομένων που παρέχει γενομικές, πρωτεομικές, μεταγραφικές, γενετικές και λειτουργικές πληροφορίες για όλα τα ήδη γνωστά και προβλεπόμενα ανθρώπινα γονίδια. Αναπτύσσεται και συντηρείται από το Crown Human Genome Center στο Ινστιτούτο Επιστημών του Weizmann.

Η βάση δεδομένων στοχεύει στο να προσφέρει μια γρήγορη ματιά στις πιο πρόσφατα διαθέσιμες βιοϊατρικές πληροφορίες για τo υπό αναζήτηση γονίδιο, συμπεριλαμβανομένων και ανθρωπίνων γονιδίων, τις κωδικοποιούμενες πρωτεΐνες και τις σχετικές παθήσεις. Η βάση δεδομένων GeneCards παρέχει πρόσβαση σε δωρεάν διαδικτυακές πηγές για παραπάνω από τα 7000 γνωστά ανθρώπινα γονίδια που προήλθαν από πάνω από 90 πηγές δεδομένων, όπως HGNC, Ensembl και NCBI. Η κύρια λίστα γονιδίων είναι βασισμένη σε εγκεκριμένα σύμβολα γονιδίων που δημοσιεύτηκαν από την επιτροπή HUGO Gene Nomenclature Committee (HGNC). Η πληροφορίες συλλέγονται προσεκτικά και επιλέγονται από αυτές τις βάσεις δεδομένων μέσω της μηχανής αναζήτησής της. Αν η αναζήτηση δεν αποφέρει κάποιο αποτέλεσμα, η βάση δεδομένων θα εμφανίσει αρκετές προτάσεις ώστε να βοηθήσει τους χρήστες να ολοκληρώσουν την αναζήτησή τους με βάση το τύπο του ερωτήματος και θα προσφέρει συνδέσμους απευθείας για τις βάσεις δεδομένων της μηχανής αναζήτησης.
Τηγανιτά έντομα προς πώληση σε αγορά στην Μπανγκόνγκ, στην Ταϋλάνδη
Η **εντομοφαγία** είναι η βρώση εντόμων, νυμφών και αυγών εντόμων και χρυσαλλίδων από τον άνθρωπο. 

Η κατανάλωση εντόμων ήταν γνωστή από πολύ παλιά στον άνθρωπο.  Στις μέρες μας είναι διαδεδομένη σε περιοχές της Αφρικής, της Ασίας, της Αμερικής και της Ωκεανίας. Αντίθετα δεν είναι διαδεδομένη στην Ευρώπη αν και έχουν γίνει προσπάθειες εισαγωγής της κατανάλωσης εντόμων στη δίετα των Ευρωπαίων.

Το 2005, σύμφωνα με τη Διεθνή Οργάνωση Τροφίμων και Γεωργίας, οι άνθρωποι που τρέφονταν και με έντομα σε ολόκληρο τον κόσμο ήταν περίπου δύο δισεκατομμύρια. Η οργάνωση έχει καταγράψει περίπου 1.900 είδη βρώσιμων εντόμων. Σύμφωνα με έρευνες η κατανάλωση εντόμων μπορεί να αποτελέσει την λύση για την αντιμετώπιση της ανεπάρκειας των τροφίμων λόγω της πολύ μεγάλης αύξησης του πληθυσμού καθώς και της μόλυνσης του περιβάλλοντος, στην οποία συμβάλλει σημαντικά η εκτροφή ζώων για την παραγωγή και την κατανάλωση κρέατος. 

Η βρώση εντόμων δεν έχει μελετηθεί πλήρως και ενδέχεται να περιλαμβάνει σημαντικό αριθμό κινδύνων όπως παρασίτωση, καθώς τα έντομα συχνά είναι φορείς παρασιτικών οργανισμών.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Εντομοφαγία** |

* 
* Αρχειοθετήθηκε 2017-05-20 στο Wayback Machine.
* .
* and Dossey (2014).
* 
*. com:80/book7\_31/The%20Human%20Use%20of%20Insects%20as%20a%20Food%20Resource.htm
* 
* 
* Αρχειοθετήθηκε 2014-08-10 στο Wayback Machine.
* 
*
Το **Break Up with Your Girlfriend**, I'm Bored είναι ένα από τα πιο γνωστά R&B μουσικά κομμάτια της διεθνούς φήμης τραγουδίστριας, Ariana Grande. Είναι το δωδέκατο και τελευταίο τραγούδι του πέμπτου άλμπουμ της τραγουδίστριας, με τίτλο Thank U, Next, και κυκλοφόρησε στις 8 Φεβρουαρίου του 2019, όπως και το υπόλοιπο άλμπουμ, από την Republic Records. Έχει διάρκεια 3 λεπτά και 25 δευτερόλεπτα.

Συντελεστές και συμμετέχοντες
-----------------------------

Η Grande είναι η μοναδική ερμηνεύτρια του τραγουδιού. Οι στιχουργοί είναι οι Max Martin, Kandi, Ariana Grande, Kevin-Briggs, ILYA, και Savan Kotecha. Την ίδια μέρα κυκλοφόρησε και το βίντεο κλιπ του τραγουδιού, το οποίο σκηνοθέτησε η Hannah Lux Davis. Πέρα από την ερμηνεύτρια, στο βίντεο κλιπ πρωταγωνιστεί και ο ηθοποιός της σειράς Rivedale, Charles Melton και το μοντέλο Ariel Yasmine .

Επιτυχία
--------

Το Break Up with Your Girlfriend, I'm Bored είναι το δωδέκατο δημοφιλέστερο τραγούδι της Grande, όπως παρουσιάζεται στα στοιχεία του Billboard, καθώς κατάφερε να παραμείνει στις πρώτες θέσεις των επιτυχιών του Billboard για 20 εβδομάδες ,φτάνοντας ,έτσι ,κορυφαία κομμάτια της Grande, όπως είναι το Dangerous Woman, το Break Free και το Bang Bang .

Παραπομπές - Πηγές
------------------

1. ↑   *Ariana Grande – ​break up with your girlfriend, i'm bored*, ανακτήθηκε στις 2021-11-10
2. ↑  Davis, Hannah Lux (2019-02-08), *Ariana Grande: Break Up with Your Girlfriend, I'm Bored*, London Alley Entertainment, ανακτήθηκε στις 2021-11-10
3. ↑  «Ariana Grande». *Billboard*. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2021.