recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ο **Ακάκιος της Βέροιας** (περ. 322 - περ. 433 μ.Χ.) ήταν ένας Ρωμαίος επίσκοπος, ο οποίος ασχολήθηκε ενεργά με τα εκκλησιαστικά ζητήματα του πρώιμου Χριστιανισμού. Απέκτησε φήμη για τον ασκητισμό του, την καλοσύνη του, την άμεμπτη επισκοπική του διακονία, τη θεολογική κατάρτιση και διαλλακτικότητα, καθώς και την ευσέβειά του.

Έγινε μοναχός σε νεαρή ηλικία στην μονή της Γινδάρου, κοντά στην Αντιόχεια. Για την ενεργή πολιτική του έναντι του Αρειανισμού χειροτονήθηκε επίσκοπος της Βέροιας το 378 από τον Ευσέβιο των Σαμοσάτων. Ενώ ήταν ιερέας, ο Ακάκιος (μαζί με τον Παύλο, άλλον ιερέα) έγραψε στον Επιφάνιο Σαλαμίνος μια επιστολή, ως συνέπεια της οποίας ο τελευταίος συνέθεσε το Πανάριόν του (374–376). Αυτή η επιστολή περιλαμβάνεται στο έργο. Το 377–378, στάλθηκε στη Ρώμη για να αντικρούσει τον Απολλινάριο Λαοδικείας ενώπιον του Πάπα Δάμασου Α΄. Ήταν παρών στην Οικουμενική Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης το 381 και μετά το θάνατο του Μελετίου Αντιοχείας πήρε μέρος στη χειροτονία του Φλαβιανού στην Έδρα της Αντιόχειας. Ο Φλαβιανός τον έστειλε στη συνέχεια στον Πάπα για να λύσει το σχίσμα μεταξύ των Εκκλησιών της Δύσης και της Αντιόχειας.

Στη συνέχεια, ο Ακάκιος συμμετείχε στην Σύνοδο της Δρυός (403), κατά την οποία ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος καθαιρέθηκε και εξορίστηκε χωρίς να δεχτεί να απολογηθεί. Μετά το θάνατο του Φλαβιανού, ο Ακάκιος συμμετείχε στην επιλογή του νέου πατριάρχη του Πορφύριου, ενός μελετιανού που θεωρούνταν ανάξιος για την επισκοπή. Υπερασπίστηκε το Νεστόριο ενάντια στον Κύριλλο Αλεξανδρείας όταν ο πρώτος κατηγορήθηκε για αίρεση, αν και ο ίδιος δεν ήταν παρών στη Πρώτη Σύνοδο της Εφέσου (431) λόγω του προχωρημένου της ηλικίας του. Ωστόσο, έπαιξε σημαντικό μεσολαβητικό ρόλο και εργάστηκε για να συμφιλιώσει τον Κύριλλο Αλεξανδρείας και τους ανατολικούς Επισκόπους σε Σύνοδο που έγινε στη Βέροια το 432 μ.Χ.

Ο Ακάκιος πέθανε περίπου το 433, σε ηλικία άνω των 100 ετών. Σώζονται τρεις από τις επιστολές γραμμένες στα ελληνικά, μία προς τον Κύριλλο και δύο προς τον Αλέξανδρο, Επίσκοπο Ιεραπόλεως.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Acacius of Caesarea», Magna Orthodox Christian Encyclopedia, vol. 2 (2010) 42-43 [Strategikes Ekdoseis, Athens] «Ακάκιος Καισαρείας», Μεγάλη Ορθόδοξη Θρησκευτική Εγκυκλοπαιδεία, τόμ. 2 (2010) 42-43 [Στρατηγικές Εκδόσεις, Αθήνα]
2. ↑  Smith, William (1867), «Acacius (2)», στο: Smith, William, επιμ. *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*, **1**, Boston, σελ. 4,
3. ↑   «Acacius, Bishop of Beroea». *Catholic Encyclopedia*. New York: Robert Appleton Company. 1913.
4. ↑  Socrates, *Hist. Eccl.* 6.18
5. ↑
Το **Αλ Άιν** (αραβικά: ٱلْعَيْن‎) είναι πόλη στην ανατολική περιοχή του Εμιράτου του Άμπου Ντάμπι, στα σύνορα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων με το Ομάν, δίπλα στην πόλη Αλ Μπουραϊμί. Είναι η μεγαλύτερη πόλη της ενδοχώρας στα Εμιράτα, η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη (μετά το Ντουμπάι, το Άμπου Ντάμπι και τη Σάρτζα) και η δεύτερη μεγαλύτερη στο Εμιράτο του Άμπου Ντάμπι. Οι αυτοκινητόδρομοι που συνδέουν το Αλ Άιν, το Άμπου Ντάμπι και το Ντουμπάι σχηματίζουν ένα γεωγραφικό τρίγωνο στη χώρα, με την κάθε πόλη να απέχει περίπου 130 χιλιόμετρα από τις άλλες δύο.

Με πληθυσμό 766.936 κατοίκους (από το 2017), έχει το υψηλότερο ποσοστό ντόπιων υπηκόων (30,8%) στη χώρα, αν και η πλειοψηφία των κατοίκων του είναι ομογενείς, ιδιαίτερα από την ινδική υποήπειρο. Πολλοί κάτοικοι είναι από το Μπαγκλαντές και το Πακιστάν, και λίγοι Αφγανοί, οι οποίοι είναι συνολικά γύρω στους 23.000 σε ολόκληρα τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η πλειοψηφία είναι από την αφγανική επαρχία Χοστ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Neild, Barry (3 October 2018). «Day trip from Abu Dhabi: The cool oasis of Al Ain». CNN. .
2. ↑  «Abu Dhabi population hits 3 million, fertility rate up to 3.7 per citizen-female – Inter Press Service». *www.ipsnews.net*.
3. ↑  «Afghan city reflects expats' trust in young democracy, says envoy». .

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 153633776
* LCCN: n82158883
* NKC: ge632073

 |

 |
Ο **Αρσέν Αντέ-Μενσά** (γεννημένος στις 6 Ιουνίου 1971) είναι Γάλλος παλαίμαχος καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 183εκ και αγωνιζόταν ως γκαρντ.

Καριέρα
-------

Ο Αρσέν Αντέ-Μενσά έκανε τα πρώτα του μπασκετικά βήματα στις ακαδημίες της γαλλικής Ολυμπίκ Αντίμπ, με την οποία υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο συνεργασίας το 1990, σε ηλικία 19 ετών.

Στην Ολυμπίκ Αντίμπ παρέμεινε μέχρι το 1996 κατακτώντας δύο πρωταθλήματα Γαλλίας (1991, 1995).

Το 1996 μεταπήδησε στην επίσης γαλλική Ρασίνγκ Κλαμπ Παρισίου, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια και με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα Γαλλίας το 1997.

Το 1998 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Στην ελληνική ομάδα παρέμεινε για δύο χρόνια, δίχως ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.

Την περίοδο 2000-01 αγωνίστηκε στον Α.Ο. Νήαρ Ηστ Καισαριανής.

Το 2001 επέστρεψε στη Γαλλία και μετεγγράφη στην Ασοσιασιόν Σπορτίβ ντε Βιλερμπάν Εβέιγ Λιονναί.

Μετά το τέλος της περιόδου 2001-02, ο Αρσέν Αντέ-Μενσά αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση και να βάλει τέλος στην καριέρα του.

Τίτλοι
------

3 Πρωταθλήματα Γαλλίας: 1991, 1995, 1995

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *Basketball-Reference.com*. arsene-ade-mensah-1. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.

Πηγές
-----

*
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα **Ίσος** είναι γνωστός ένας από τους Τρώες που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Ίσος, που ήταν νόθος γιος του βασιλιά της Τροίας, του Πριάμου, σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό από τον Αγαμέμνονα, ο οποίος τον λόγχισε στο άνω μέρος του θώρακα ενώ ο Ίσος βρισκόταν επάνω σε άρμα μαζί με τον ετεροθαλή αδελφό του Άντιφο. Μνημονεύεται επίσης ότι ο Ίσος και ο Άντιφος είχαν αιχμαλωτισθεί από τον Αχιλλέα ενώ έβοσκαν τα πρόβατά τους στις πλαγιές του όρους Ίδη, αλλά στη συνέχεια αφέθηκαν ελεύθεροι μετά την καταβολή ανταλλάγματος.

Ο Ίσος αναφέρεται στην *Ιλιάδα* (ραψωδία Λ, στίχοι 101-112): *«... κι ευθύς εχύθη επάνω / στον `Ισον και τον `Αντιφον, δυο τέκνα του Πριάμου, / νόθον και νόμιμον ομού, τα δύο σ' έν' αμάξι. / Ο `Αντιφος εμάχονταν και ο νόθος κυβερνούσε..»* (Λ 100-103, μετάφραση Ι. Πολυλά)

Πηγές
-----

* Κρουσίου: *Λεξικόν Ομηρικόν*, διασκευή από την έκτη γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901
Ο **Αντόνιο Ντέιβις** (Antonio Lee Davis) είναι Αμερικάνος πρώην καλαθοσφαιριστής γεννημένος 31 Οκτωβρίου 1968 στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Με ύψος 2,06μ. αγωνιζόταν στη θέση του πάουερ φόργουορντ.

Καριέρα
-------

Αποφοίτησε από το University of Texas at El Paso και στη συνέχεια μετακόμοισε στην Ευρώπη για να ακολουθήσει επαγγελματική καριέρα καλαθοσφαιριστή. Για δύο χρονιές αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό από το 1990 έως το 1992. Ικανός ριμπάουντερ και σκόρερ ο Ντέιβις υπήρξε ο κορυφαίος παίκτης της ομάδας του ΠΑΟ που το διάστημμα εκείνο βρισκόταν σε διαδικασία ανανέωσης και έτσι δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο τίτλο περιοριζόμενος να προσφέρει θέαμα με τις ικανότητες του στα καρφώματα, ενώ το 1992 αναδείχθηκε κορυφαίος ριμπάουντερ του ελληνικού πρωταθλήματος με 14,6 κατά μέσο όρο. Στη συνέχεια αγωνίστηκε για μια χρονιά στη Φίλιπς Μιλάνο.

Το ΝΒΑ ήταν αναμενόμενος προορισμός στην καριέρα του και η παρουσία του στο πρωτάθλημα αυτό συνοδεύτηκε από μια επιτυχημένη σταδιοδρομία δεκατριών ετών στις ομάδες Ιντιάνα Πέισερς (1993-1999), Τορόντο Ράπτορς (1999-2003, 2006), Σικάγο Μπουλς (2003-2005), Νιου Γιορκ Νικς (2005-2006). Το 2001 αγωνίστηκε στο All-Star Game με την ομάδα της Ανατολικής περιφέρειας. Την περίοδο 2005-06 ο Ντέιβις εξελέγη πρόεδρος της ένωσης των αθλητών του ΝΒΑ. Υπήρξε επίσης διεθνής με την Εθνική ομάδα των ΗΠΑ και αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα το 2002.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 4  Μαρτίου 2021.
2. ↑  *College Basketball at Sports-Reference.com*. Ανακτήθηκε στις 28  Ιουλίου 2020.
3. ↑  *RealGM*. 1137. Ανακτήθηκε στις 4  Απριλίου 2022.
4. ↑  «Οι καλύτεροι Αμερικανοί που έπαιξαν στην Ευρώπη contra.gr». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Οκτωβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2009.
5. ↑  και ο Ντέιβις νοσταλγεί την Αθήνα tovima.gr[*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Full career Basketpedya.com
* Συνέντευξη Αντόνιο Ντέιβις στο SentraGoal Αρχειοθετήθηκε 2012-11-27 στο Wayback Machine.
Ο **Αντόνιο Πιέρο** υπήρξε ο γηραιότερος εν ζωή άνδρας στις ΗΠΑ μέχρι το θάνατό του και ο γηραιότερος εν ζωή βετεράνος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.

Γεννήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου ή 22 Φεβρουαρίου 1896 και απεβίωσε σε ηλικία 110 ετών, στις 8 Φεβρουαρίου 2007. Στις 24 Ιανουαρίου 2007 έγινε ο γηραιότερος εν ζωή κάτοικος Αμερικής. Γεννήθηκε στη Φορέντσα της Ιταλίας και εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ το 1914. Το 1918 κατατάχθηκε στο Στρατό και πολέμησε στις μάχες του Saint-Mihiel και Meuse-Argonne. Επιστρέφοντας στις ΗΠΑ το 1919, παντρεύτηκε ένα χρόνο μετά με τη Mary Pierre , η οποία απεβίωσε το 1967. Ως πολίτης, ο Πιέρο εργάστηκε σε εργοστάσιο της General Electric. Μετά το θάνατο του Εμιλιάνο Μερκάδο ντελ Τόρο, ο Pierro έγινε ο δεύτερος γηραιότερος άνδρας στον κόσμο. Πέθανε λίγο πριν κλείσει τα 111 του χρόνια στο Swampscott, όπου ζούσε με τον 98χρονο αδερφό του.

Παραπομπές
----------

* Bill Porter (2006-05-30). «WWI soldier, at 110, among last survivors of an era». The Boston Globe.. Ανακτήθηκε στις 2007-02-09.
* What I've Learned
* Αρχειοθετήθηκε 2011-02-24 στο Wayback Machine.

1. ↑  www.eyewitnessnewstv.com/Global/story.asp?S=6059124&nav=F2DO.
Η **Αθλητική Κυριακή** είναι η μακροβιότερη αθλητική εκπομπή στην ελληνική τηλεόραση. Μεταδίδεται κάθε Κυριακή βράδυ. Η εκπομπή προβάλει την αγωνιστική κίνηση της Super League (Α΄ Εθνική), της Football League (Β' Εθνική), της Α1 του μπάσκετ ανδρών, όλα τα αγωνίσματα της εβδομάδας που διανύεται καθώς και στιγμιότυπα από αγώνες ξένων πρωταθλημάτων.

Ιστορικό
--------

Η εκπομπή ξεκίνησε να προβάλλεται στις 27 Φεβρουαρίου του έτους 1972 και αντικατέστησε την εκπομπή Ματιές στα σπορ η οποία μεταδιδόταν μέχρι τότε. Ο πρώτος παρουσιαστής μέχρι το 1983 ήταν ο Γιάννης Διακογιάννης, έχοντας αρκετούς συμπαρουσιαστές στο πλευρό του όπως ο Βαγγέλης Φουντουκίδης, ο Γιάννης Μαμουζέλος, ο Χρήστος Σωτηρακόπουλος, ο Νίκος Κατσαρός κ.ά.. Πολλοί αθλητικοί δημοσιογράφοι έχουν παρουσιάσει την εκπομπή. 

Σήμερα την παρουσιάζει ο Βασίλης Μπακόπουλος.

Μετά το κλείσιμο της ΕΡΤ, η εκπομπή προβάλλεται βραχύχρονα. Οι απολυμένοι εργαζόμενοι που παρέμεναν στο Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ ξεκίνησαν εκ νέου την προβολή ζωντανών εκπομπών της Αθλητικής Κυριακής στις γνωστές ώρες προβολής της. Ταυτόχρονα, η ΔΤ, ο μεταβατικός φορέας ραδιοτηλεόρασης της Ελλάδας, ξεκίνησε με την σειρά της την προβολή της Αθλητικής Κυριακής τις ίδιες ώρες με αυτήν της ΕΡΤ, μέχρι τις 4 Μαΐου 2014, όπου το κανάλι έκλεισε. Μετά την εισβολή των ΜΑΤ στο Ραδιομέγαρο στις 7 Νοεμβρίου, η ΕΤ3 ανέλαβε την μετάδοση των εκπομπών, αφού η ΕΤ3 δεν εκπέμπει από το Ραδιομέγαρο. Ταυτόχρονα η ΝΕΡΙΤ ξεκίνησε εκ νέου τις εκπομπές της Αθλητικής Κυριακής. Παρόλα αυτά, σύμφωνα με την ιστοσελίδα ertopen.com, η Αθλητική Κυριακή εκπέμπει παράνομα από τη ΝΕΡΙΤ, καθώς δεν έχει τα απαραίτητα δικαιώματα για τον τίτλο. Μετά το άνοιγμα της ΕΡΤ η εκπομπή επέστρεψε με νέο σήμα και τους ίδιους παρουσιαστές που είχε πριν το κλείσιμο της ΕΡΤ.

Διευθυντές Παραγωγής είναι οι Κώστας Κωτσιάβρας και Δημήτρης Κυριόπουλος. Στην σκηνοθετική ομάδα είναι οι Γιάννης Γεωργιουδάκης, Ηλίας Φέξης και Βικτωρία Καλογιάννη.

Σήμα κατατεθέν της εκπομπής η μουσική έναρξης και λήξης την οποία έχει γράψει ο μουσικοσυνθέτης Χρήστος Λεοντής το 1969 και ακούγεται μέχρι σήμερα.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  Η «Αθλητική Κυριακή»… δεν ανήκει στη ΝΕΡΙΤ! Το εξώδικο από τους ιδιοκτήτες του σήματος[*νεκρός σύνδεσμος*]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Η επίσημη σελίδα της εκπομπής στο Facebook
* Όλα τα επεισόδια της εκπομπής
Στην ελληνική μυθολογία ο **`Ιτυλος** ήταν γιος του Ζήθου και της Αηδόνας, σύμφωνα με μία από τις εκδοχές του μύθου της τελευταίας. Η Αηδόνα είχε τον Ίτυλο μοναχοπαίδι, ενώ η νύφη του συζύγου της, η Νιόβη, είχε πολλά παιδιά και καυχιόταν τόσο πολύ ώστε γέννησε στην ψυχή της Αηδόνας τη ζήλεια. Κυριευμένη από το πάθος της, πήγε να σκοτώσει ένα από τα παιδιά της Νιόβης, αλλά από τραγικό λάθος σκότωσε τον γιο της τον Ίτυλο, που κοιμόταν μαζί με τα ανήψια της. Τότε μεταμορφώθηκε στο ομώνυμο πουλί, το αηδόνι, και θρηνεί από τότε τον σκοτωμό του αγαπημένου της παιδιού. Ο μύθος είναι πολύ παλαιός, αφού αναφέρεται σε αυτόν η Πηνελόπη στην *Οδύσσεια* (τ 520-524).

Γενεαλογία
----------

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  | Δίας |  | Αντιόπη η Βοιωτή |
|  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |
|  |  |  |  | Αμφίονας∞ Νιόβη |  | Ζήθος∞ Αηδόνα |
|
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |
| Αμφίωνας |  | Αμύκλας |  | Ίτυλος |
|

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος *Χάρη Πάτση*, Αθήνα 1969
Ο **Αχιλλέας Χοϊδάς**, (Πάτρα - Πάτρα 15 Αυγούστου 1920) ήταν Έλληνας νομικός και πολιτικός, είχε εκλεγεί πολλές φορές βουλευτής στην γενέτειρά του.

Καταγόταν από παλιά οικογένεια κληρικών νομικών και ιατρών, που μετανάστευσε από την Κρήτη στην Κεφαλλονιά τον 16ο αιώνα και έπειτα στην Πάτρα. Ήταν γιος του Παυσανία Χοϊδά , ο παππούς του Θεόδωρος και ο προπάππους του Δημήτριος ήταν πρόξενοι πολλών χωρών στην Θεσσαλονίκη. Ο Αχιλλέας σπούδασε νομικά και άσκησε την δικηγορία στην Πάτρα. 

Είχε εκλεγεί βουλευτής Αχαϊο-Ήλιδος στις εκλογές του 1899 και στις βουλευτικές εκλογές του 1902. Το 1910 προσχώρησε στο Κόμμα Φιλελευθέρων του Ελευθέριου Βενιζέλου. 

Πέθανε στις 15 Αυγούστου 1920 μετά από ανίατη ασθένεια.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Κωνσταντίνος Σκόκος, *Εθνικόν Ημερολόγιον, Χρονογραφικόν, Φιλολογικόν και Γελειογραφικόν - 1899*- νεκρολογία του Παυσανία Χοϊδά[*νεκρός σύνδεσμος*]
2. ↑  Νεολόγος, 17 Αυγούστου 1920, νεκρολογία, από το μουσείο τύπου Πατρών
3. 1 2  Γιώτα Καΐκα-Μαντανίκα, "Το πτερόν είς τον πίλον", τόμος Α΄ και Β΄, εκδόσεις Γιάννης Πικραμένος, Πάτρα 2009, ISBN set 978-960-6628-19-1
4. ↑  Το Φως, 16 Αυγούστου 1920, από το μουσείο τύπου Πατρών
Η **Αθλητική Ομοσπονδία των Μικρών Ευρωπαϊκών Κρατών** (αγγλικά: *Athletic Association of Small States of Europe*, **AASSE**) είναι ένας διεθνής αθλητικός οργανισμός που εκπροσωπεί τα μικρά κράτη της Ευρώπης.

Ίδρυση
------

Την ίδρυση μιας ξεχωριστής αθλητικής ομοσπονδίας για τα μικρά κράτη της Ευρώπης πρότειναν τέσσερις χώρες: η Κύπρος, η Ισλανδία, το Λίχτενσταϊν και το Λουξεμβούργο το 1989 στο συνέδριο της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Κλασικού Αθλητισμού (*IAAF*) που διεξήχθη στη Βαρκελώνη.

Η επίσημη σύσταση της Αθλητικής Ομοσπονδίας των Μικρών Ευρωπαϊκών Κρατών έγινε το 1994 στη Βενετία κατά τη διάρκεια του συνεδρίου της *Ευρωπαϊκής Αθλητικής Ομοσπονδίας* (*ΕΑΑ*), παρουσία του προέδρου της ΕΑΑ Καρλ-Όλαφ Χόμεν. Το ιδρυτικό καταστατικό υπέγραψαν εκπρόσωποι επτά μικρών ευρωπαϊκών κρατών: Άγιος Μαρίνος, Ανδόρα, Ισλανδία, Κύπρος, Λίχτενσταϊν, Λουξεμβούργο και Μάλτα. Σύμφωνα με το καταστατικό στην Αθλητική Ομοσπονδία των Μικρών Ευρωπαϊκών Κρατών γίνονται δεκτά κράτη της Ευρώπης με πληθυσμό μικρότερο από 1.000.000 κατοίκους. Όλα τα αναγνωρισμένα κράτη μπορούν να γίνουν μέλη με εξαίρεση το Βατικανό, το οποίο δεν συμμετέχει στις διεθνείς αθλητικές διοργανώσεις.

Σημερινά μέλη
-------------

Τα σημερινά μέλη της Αθλητικής Ομοσπονδίας των Μικρών Ευρωπαϊκών Κρατών είναι δέκα. Κατά χρονολογική σειρά ένταξης είναι: 

1. Άγιος Μαρίνος: ιδρυτικό μέλος (1994)
2. Ανδόρα: ιδρυτικό μέλος
3. Ισλανδία: ιδρυτικό μέλος
4. Κύπρος: ιδρυτικό μέλος
5. Λίχτενσταϊν: ιδρυτικό μέλος
6. Λουξεμβούργο: ιδρυτικό μέλος
7. Μάλτα: ιδρυτικό μέλος
8. Μονακό: από το 2000
9. Μαυροβούνιο: από το 2006
10. Γιβραλτάρ: από το 2015.

Διοργανώσεις
------------

Η Αθλητική Ομοσπονδία των Μικρών Ευρωπαϊκών Κρατών προωθεί την αθλητική ιδιαιτερότητα των μικρών κρατών της Ευρώπης, που δεν μπορούν να ανταγωνιστούν τα κράτη με μεγάλο πληθυσμό. Τρεις αθλητικές δραστηριότητες εντάσσονται στις τώρα δράσεις της:

* Τα μέλη της αγωνίζονται ως ενωμένη ομάδα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ομάδων.
* Τα μέλη της διοργανώνουν και συμμετέχουν στους Αγώνες των Μικρών Ευρωπαϊκών Κρατών, που διεξάγονται ανά διετία εναλλάξ σε μία από τις χώρες-μέλη. Οι αγώνες αυτοί είχαν ξεκινήσει από το 1985, πριν ακόμα ιδρυθεί η Ομοσπονδία, και περιλαμβάνουν πολλά σπορ. Στην τελευταία διοργάνωση που έγινε το 2007 στο Μονακό έγιναν 12 αθλήματα ανδρών και γυναικών.
* Τα μέλη της θα αγωνιστούν στο πρώτο Πρωτάθλημα Στίβου των Μικρών Ευρωπαϊκών Κρατών το 2016.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Frank Carreras elected President of the Athletic Association of the Small States of Europe (AASSE) Αρχειοθετήθηκε 2018-09-29 στο Wayback Machine. *gibraltarpanorama.gi*, Ανακτήθηκε 30 Μαρτίου 2016

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* AASSE official website Αρχειοθετήθηκε 2018-10-18 στο Wayback Machine.
* Monaco 2007 GSSE
* Cyprus 2009 GSSE
Ο **Αχιλλέας Παπαδημητρίου** (γεννημένος στις 18 Αυγούστου 1980) είναι Έλληνας διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 1.85 μ. και αγωνίζεται στη θέση του λίμπερο.

Καριέρα
-------

Ο Αχιλλέας Παπαδημητρίου υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο στον Κόροιβο Αμαλιάδας, στον οποίο παρέμεινε μέχρι την ηλικία των 20 ετών. Έπειτα, μετεγγράφη στον ΟΠΕ Ρεθύμνου, στον οποίο παρέμεινε για δύο χρόνια. Την τετραετία 2002-06 αγωνίστηκε με την τοπική ομάδα του Παγκρατίου, ενώ την περίοδο 2006-07 αγωνίστηκε με αυτήν του Πανελληνίου Γ.Σ.

Το 2007 πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε για δύο χρόνια κατακτώντας το εγχώριο νταμπλ. Την αμέσως επόμενη διετία αγωνίστηκε με τα χρώματα του Παναθηναϊκού, με τον οποίο κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας του 2010.

Από το 2011 και μέχρι σήμερα, ο Αχιλλέας Παπαδημητρίου αγωνίζεται στο γαλλικό πρωτάθλημα. Με την ομάδα της Μποβέ αγωνίστηκε την τριετία 2011-2014, με την Καμπρέ την περίοδο 2014-2015 και με την Ναντ Ρεζέ από το 2015 μέχρι σήμερα.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Αχιλλέας Παπαδημητρίου είναι διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης από το 2005 έχοντας πραγματοποιήσει μέχρι στιγμής 81 συμμετοχές.

Τίτλοι
------

* **1 Πρωτάθλημα Ελλάδας:**
	+ 2009
* **2 Κύπελλα Ελλάδας:**
	+ 2009, 2010

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.worldofvolley.com/wov-community/players/11066.html.
2. ↑  (Αγγλικά) *CEV people database*. 1524. Ανακτήθηκε στις 6  Μαΐου 2022.

Πηγές
-----

* Το προφίλ του Παπαδημητρίου στο fivb.org
* Η καριέρα του Παπαδημητρίου στο cev.lu
* Αχιλλέας Παπαδημητρίου
* Achilleas Papadimitriou
Η **Ζωή** (... - Ρώμη, 5 Ιουλίου 286) ήταν χριστιανή μάρτυρας, η οποία τιμάται ως αγία της Ρωμαιοκαθολικής και της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Η αγιογραφία της την θέλει να θανατώνεται στη Ρώμη την εποχή του αυτοκράτορα Διοκλητιανού (284-305) μετά τον εκχριστιανισμό της από τον Άγιο Σεβαστιανό. Η αγιογραφία της αναφέρει επίσης ότι η Ζωή ήταν σύζυγος του Νικόστρατου, επικεφαλής της αυτοκρατορικής καγκελαρίας, ο οποίος έζησε στη Ρώμη το δεύτερο μισό του τρίτου αιώνα. Ήταν μουγκή για έξι χρόνια και δεν έβρισκε θεραπεία για την ασθένειά της. Μια μέρα, ενώ συνόδευε τον σύζυγό της στις φυλακές του αυτοκράτορα, εκεί φυλακισμένοι ήταν οι χριστιανοί Μάρκος και Μαρκελιανός, η Ζωή είδε τον Άγιο Σεβαστιανό να τους ενθαρρύνει να μην απαρνηθούν την πίστη τους. Τότε ένα θεϊκό φως έκατσε στο κεφάλι του αγίου, ακτινοβολώντας ολόκληρη τη φυλακή. Η Ζωή γονάτισε μπροστά στον Σεβαστιανό ο οποίος, αφού ζήτησε τη βοήθεια του Θεού, τη θεράπευσε, κάνοντας το σημείο του σταυρού στα χείλη της και δίνοντάς της πίσω την ομιλία.

Η Ζωή και ο σύζυγός της προσηλυτίστηκαν μαζί με άλλους ειδωλολάτρες που έγιναν μάρτυρες του θαύματος. Η αγία θα πάει αργότερα για προσευχή στον τάφο του Αποστόλου Πέτρου, όπου ανακαλύφθηκε από τους πραιτοριανούς φρουρούς, οι οποίοι την έδεσαν και την έριξαν στη φυλακή. Η αγία υπέστη μαρτύριο, κρεμασμένη από τα μαλλιά της από ένα δέντρο όπου από κάτω της της έβαλαν φωτιά. Αυτό συνέβη στις 5 Ιουλίου 286, ημερομηνία που τιμάται η μνήμη της από την Καθολική Εκκλησία. Η Ορθόδοξη τιμά την μνήμη της στις 18 Δεκεμβρίου, μαζί με αυτή του συζύγου της και του Αγίου Σεβαστιανού.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Santa Zoe su Enrosadira.it

Βιβλιογραφία
------------

* Alfredo Cattabiani, Santi d'Italia, Volume secondo, Milano, BUR, 2004, ISBN 88-17-00335-2. pag. 855.
|  |
| --- |
|  |
|  **Ίτι Τάουι *Itj tauy* σε ιερογλυφικά** |

|  |
| --- |
|  |
|  **Αμενεμχάτ Ίτι Τάουι  σε ιερογλυφικά** |

Η **Ίτι Τάουι** (*αρχαία αιγυπτιακά : Itj tauy, μτφ : «κατακτητής των δύο χωρών»*) ήταν αρχαία πόλη της Αιγύπτου και πρωτεύουσα της. Η πόλη ιδρύθηκε από τον Αμενεμχάτ Α΄ κατά το 20ο έτος της βασιλείας του, ο οποίος κυβέρνησε από το 1991 π.Χ. έως το 1962 π.Χ. στην περιοχή του σημερινού Φαγιούμ με την ονομασία **Αμενεμχάτ Ίτι Τάουι** για να επικρατήσει αργότερα το Ίτι Τάουι.

Η ακριβής θέση της πόλης είναι άγνωστη αν και κάποιοι αρχαιολόγοι την τοποθετούν κοντά στην σημερινή Λιστ. Η θέση της πιστεύεται ότι επιλέγει λόγω της εγγύτητας της με την πηγή των ασιατικών επιδρομών στην Αίγυπτο και για να βοηθήσει στην πρόληψη περαιτέρω επιθέσεων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Arnold, Dorothea (1991). «Amenemhat I and the Early Twelfth Dynasty at Thebes». *Metropolitan Museum Journal* (The Metropolitan Museum of Art) **26**: 5–48. doi:10.2307/1512902. .
2. ↑  Shaw, Ian, επιμ. (2000). *The Oxford History of Ancient Egypt*. Oxford: Oxford University Press. σελίδες 159.
Η Βοσνία και Ερζεγοβίνη χρησιμοποιεί μια ενιαία ζώνη ώρας, που συμβολίζεται ως Ώρα Κεντρικής Ευρώπης (CET, UTC+01:00). Επίσης χρησιμοποιεί τη θερινή ώρα, μεταβαίνοντας στην Ώρα Κεντρικής Ευρώπης (CET, UTC+02:00).

Η αλλαγή στη θερινή ώρα συμβαίνει με βάση τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης από το 1983, όταν το σύστημα εισήχθη στο πρώην ΣΟΔ Γιουγκοσλαβίας.

Βάση δεδομένων ζώνης ώρας IANA
------------------------------

Η βάση δεδομένων ζώνης ώρας IANA περιέχει μία ζώνη για τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη στο αρχείο zone.tab, που ονομάζεται Europe/Sarajevo.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Hrvoje Šimičević (28 Μαρτίου 2008). «Ljetno računanje vremena kroz povijest 20. stoljeća» [Daylight saving time through the history of the 20th century] (στα Κροατικά). Nacional. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2012.
Ο όρος ‘αίσθηση του τόπου’ (sense of place) αναφέρεται ‘στις νοοτροπίες και τα συναισθήματα των ατόμων και των ομάδων σε σχέση με τις γεωγραφικές περιοχές που ζουν’, ή με άλλα λόγια, στις ‘βαθιές, προσωπικές και συναισθηματικές σχέσεις μεταξύ εαυτού και τόπου’ (Wylie, 2009:676).

H αίσθηση του τόπου αναφέρεται στον εγγενή χαρακτήρα του τόπου (Παρθενώνας, Grand Canyon, Ιερουσαλήμ, κ.α.) που ενσαρκώνει νοήματα και αξίες εννοιολογικού βάθους, σε συνάρτηση με τα συναισθήματα που προέρχονται από προσωπικά βιώματα, μνήμες και προθέσεις.  Η αίσθηση του τόπου είναι στοιχείο του καθαρού ανθρώπινου ενσυνείδητου. O ανθρωπογεωγράφος Relph (1976) πιστεύει ότι η αίσθηση του τόπου μπορεί να δημιουργηθεί, ή τουλάχιστο να ενισχυθεί με τον κατάλληλο σχεδιασμό του τοπίου (ή αντίθετα με την απουσία τοπικού σχεδιασμού).

Σε περίπτωση που δεν υπάρχει ή που είναι ασθενής η αίσθηση του τόπου, ο άνθρωπος νιώθει εντονότερα την έλλειψη της αίσθησης του «ανήκειν» και της κοινής ταυτότητας (Relph, 1976, Tuan, 1992, Crang, 1998). Ο Relph (1976) πιστεύει ότι η αίσθηση του τόπου μπορεί να δημιουργηθεί και να καλλιεργηθεί με τον κατάλληλο σχεδιασμό του τοπίου. Κατ’ αντιστοιχία, η έλλειψη τοπιακού σχεδιασμού μπορεί να οδηγήσει σε αποδυνάμωση της αίσθησης του τόπου.

Ο Antrop (2004:86) αναφέρεται στην αίσθηση του τόπου ως "genius loci" («το πνεύμα του τόπου»), προσθέτοντας ότι η ιστορία και η μνήμη ενός τόπου χάνονται όταν χάνεται το "genius loci", πράγμα που μεταφράζεται και ως απώλεια τοπίου.

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ: Ένωση Γεωγράφων Ελλάδας

Παραπομπές
----------

* Antrop, M. (2004). Landscape change and the urbanization process in Europe, Landscape and Urban Planning, Vol. 67, Issues 1-4, pp. 9-26.
* Crang, M. (1998). Cultural Geography. London: Routledge.
* Relph, E. (1976). Place and placelessness. Pion, London.
* Tuan, Y.F. (1992). Place and Culture: Analeptic for Individuality and the World’s Indifference. Στο Franklin, W. & Steiner, M. eds. Mapping American Culture, Iowa: University of Iowa Press, pp. 27-49.
* Wylie, J. (2009). Sense of place. Στο Gregory D. Johnston R. Pratt G. Watts M. Whatmore S. eds. Dictionary of Human Geography (5th ed), London: Wylie-Blackwell, p. 676.

Δείτε επίσης
------------

* Ανθρωπογεωγραφία
* Γεωγραφία
* Τοπίο
* Χώρος
* Τοπίο
* Χώρος
* Κοινωνικές Επιστήμες
Ο **Αθανάσιος Βασιλόπουλος** (1939) είναι Αντιστράτηγος εν αποστρατεία της Ελληνικής Αστυνομίας. Διετέλεσε Αρχηγός της ΕΛΑΣ από τον Μάρτιο του 1996 ως και τον Σεπτέμβριο του 1998. Έγινε ευρέως γνωστός έπειτα από την αποτυχημένη έκβαση της υπόθεσης Σορίν Ματέι, όπου οι λανθασμένοι χειρισμοί του είχαν ως αποτέλεσμα το θάνατο μίας ομήρου.

Βιογραφικό
----------

Ο Αθανάσιος Βασιλόπουλος γεννήθηκε το 1939 στο Θέρμο Αιτωλοακαρνανίας και κατετάγη στην τότε Χωροφυλακή το 1958. Αποφοίτησε από τη Σχολή Αξιωματικών Χωροφυλακής και μετεκπαιδεύτηκε στην ακαδημία στελεχών της βρετανικής Σκότλαντ Γιαρντ, ενώ παρακολούθησε και πολλά διεθνή σεμινάρια της Ιντερπόλ, ειδικευόμενος στην εγκληματολογία.

Υπηρέτησε με επιτυχία σε διάφορες υπηρεσίες της αστυνομίας και κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του του απονεμήθηκαν πολλές ηθικές αμοιβές.

Ανέλαβε την ηγεσία της ΕΛΑΣ τον Μάρτιο του 1996 από τον Μανόλη Χουρδάκη, που είχε απομακρυνθεί λόγω της επίθεσης ΕΚΑΜ και ΜΑΤ σε καταυλισμό τσιγγάνων στον Ασπρόπυργο. Η θητεία του Βασιλόπουλου ξεκίνησε με τη σύλληψη του κακοποιού Βαγγέλη Ρωχάμη. Επίσης έγινε προσπάθεια για τον χειρισμό έκρυθμων διαδηλώσεων και για την καταπολέμηση των εγκλημάτων βίας στα αστικά κέντρα.

Στη διάρκεια της θητείας του έλαβε χώρα και το περιστατικό με τον ρουμάνο κακοποιό Σορίν Ματέι. Ο Βασιλόπουλος έφτασε στο σημείο της ομηρείας και πήρε την απόφαση να προχωρήσουν οι αστυνομικοί σε έφοδο στο διαμέρισμα, με την πεποίθηση ότι η χειροβομβίδα που κρατούσε ο Ματέι ήταν ψεύτικη. 

Μετά την αποτυχία της επιχείρησης, ο αρχηγός της αστυνομίας υπέβαλε την παραίτηση του, ενώ ανέλαβε την ευθύνη για το λάθος του και τη λανθασμένη ενημέρωση των υπόλοιπων αστυνομικών που έδρασαν υπό τις εντολές του. Ο  Αθανάσιος Βασιλόπουλος τέθηκε σε διαθεσιμότητα για ένα χρόνο με την αιτιολόγηση της ακούσιας ανθρωποκτονίας λόγω αμέλειας. Το δικαστήριο τού επέβαλε 12μηνη ποινή φυλάκισης, αλλά μετά από έφεση που άσκησε, αθωώθηκε το 2005.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Τα Νέα, 6 Μαρτίου 1996
2. ↑  «Νέος αρχηγός στην ΕΛΑΣ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Νοεμβρίου 2003. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2012.
3. ↑  «Συνελήφθη ο Βαγγέλης Ρωχάμης». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2012.
4. ↑  Τα Νέα, 2 Ιουλίου 1997
5. ↑  «Σορίν Ματέι. Η ομηρία που μεταδόθηκε απευθείας στην τηλεόραση και κατέληξε σε τραγωδία με τον θάνατο της Αμαλίας Γκινάκη. Τα λάθη της αστυνομίας που εκτίμησε ότι η χειροβομβίδα του ήταν ψεύτικη - ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ». *www.mixanitouxronou.gr*. Ανακτήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2017.
Ο **Αθανάσιος Γκελεστάθης** (Νοέμβριος 1922 - 6 Δεκεμβρίου 1982) ήταν Έλληνας ιατρός και πολιτικός. 

Γεννήθηκε στη Δεσφίνα της Φωκίδας τον Νοέμβριο του 1922. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Η ανάμιξή του με την πολιτική ξεκινάει το 1946, στο γραφείο του πατέρα του ο οποίος ήταν πολιτευτής του Λαϊκού Κόμματος. Το 1951 εκλέχθηκε βουλευτής Φθιώτιδας και Φωκίδας, το 1952 βουλευτής Παρνασσίδας με το κόμμα Ελληνικός Συναγερμός, το 1956 επίσης Φθιώτιδας και Φωκίδας και στις εκλογές 1961 και 1964 βουλευτής Φωκίδας με το κόμμα της Ε.Ρ.Ε.. 

Το καλοκαίρι του 1967 συλλαμβάνεται και του απαγορεύεται η έξοδος από τη χώρα. Στις 13 Δεκεμβρίου του 1967, με το κίνημα του Βασιλιά, συλλαμβάνεται και του κοινοποιείται εκτόπιση για ένα χρόνο στη Σίφνο.

Στις εκλογές, μετά τη μεταπολίτευση, του 1974 και 1977 επανεκλέχθηκε βουλευτής Φωκίδας με το κόμμα Νέα Δημοκρατία. Την περίοδο 1976-1977 διετέλεσε υφυπουργός Εσωτερικών. 

Υπήρξε επίσης μέλος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών και ήταν μόνιμος κάτοικος Αθηνών. Πέθανε στην Αθήνα στις 6 Δεκεμβρίου 1982 και ετάφη την επομένη στη Δεσφίνα. Στην Άμφισσα υπάρχει οδός που φέρει το όνομά του.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παπαδάκη-Κάκαρη, Κούλα (1978). *Προσωπικότητες από τον πολιτικό κόσμο της Ελλάδος*. **2**. σελ. 119.
2. ↑  Τα Νέα, Στη Δεσφίνα η ταφή του Θαν. Γκελεστάθη, 7-12-1982, σελ. 18.
3. ↑  «Ωρομίσθιο Εκπαιδευτικό Προσωπικό στο ΤΕΙ Λαμίας (Σε όλα τα Τμήματα) | Γραφείο Διασύνδεσης Δ.Π.Θ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2019.

Πηγές
-----

* Γκελεστάθης Αθανάσιος (1922 – 1982) Αρχειοθετήθηκε 2022-03-30 στο Wayback Machine.
* "Συγγραφέας ο ένας στους τρεις βουλευτές!", Εφημερίδα "Το Παρόν", 06-07-2008
Καλύμματα μιας κορεατικής εκδόσεως κεφαλαίου της *Αβαταμσάκα σούτρα* με χρυσαφιά βαφή επάνω σε χαρτί βαμμένο με λουλάκι, περ. 1400 μ.Χ.
Η ***Αβαταμσάκα σούτρα*** (σανσκρ. आवतंसक सूत्र) ή πληρέστερα η ***Μαχαβαϊπούλια Βουδαβαταμσάκα σούτρα*** (σανσκρ. महावैपुल्य बुद्धावतंसक सूत्र), είναι ογκώδες κείμενο της βουδιστικής γραμματείας, ένα από τα πλέον επιδραστικά του Βουδισμού Μαχαγιάνα. Ο σύντομος τίτλος αποδίδεται ως «Ανθοστόλιστη Γραφή» ή «Γραφή της γιρλάντας των λουλουδιών». Αποκλήθηκε από τον μεταφραστή της στην αγγλική Τόμας Κλήρυ «η πιο μεγαλόπρεπη, η πιο περιεκτική και η ομορφότερα διατεταγμένη από τις βουδιστικές γραφές.» Η συγγραφή της έγινε σε στάδια, αρχίζοντας τουλάχιστον 500 χρόνια μετά τον θάνατο του ιστορικού Βούδα (του άρχοντα Σιντάρτα Γκαουτάμα), δηλαδή τον 1ο αιώνα μ.Χ..

Η *Αβαταμσάκα σούτρα* περιγράφει ένα Σύμπαν αποτελούμενο από άπειρες τον αριθμό επικράτειες των όντων και των φαινομένων, οι οποίες εμπεριέχουν αμοιβαία η μία την άλλη. Για κάποιους αποτελεί την ύψιστη αποκάλυψη της διδασκαλίας του Βούδα, ενώ για τους ερευνητές είναι μια πολύτιμη πηγή που αποκαλύπτει ανάγλυφα την πορεία της σκέψεως από τον αρχέγονο Βουδισμό μέχρι την πλήρως ανεπτυγμένη Μαχαγιάνα. Το όραμα που εκφράζει υπήρξε το θεμέλιο για τη δημιουργία, τον 6ο αιώνα μ.Χ. της «σχολής» Χουαγιάν του κινεζικού Βουδισμού (μετά την πρώτη μετάφραση του έργου στην κινεζική γλώσσα, περί το 400 μ.Χ.), η οποία χαρακτηρίζεται από μία φιλοσοφία της αμοιβαίας αλληλοδιεισδύσεως όλων των φαινομένων. Η ίδια ακριβώς σχολή σκέψεως αποκαλείται μεταφρασμένα Hwaeom στην Κορέα και Κέγκον στην Ιαπωνία. Στην Ιαπωνία γνώρισε ιδιαίτερη άνθηση, με αποκορύφωμα τον 8ο αιώνα μ.Χ.. Το έργο άσκησε επίσης επίδραση στον Βουδισμό Τσαν.

Σώζονται αρκετές παραλλαγές του κειμένου της *Αβαταμσάκα σούτρα*, από τις οποίες η γνωστότερη αποτελείται από 100.000 στίχους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Cleary: *Entry into the Inconceivable: An Introduction to Hua-Yen Buddhism*
2. 1 2  Cleary: *The Flower Ornament Scripture: A Translation of the Avatamsaka Sutra*, 1993, σελ. 2

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στην *Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica*, έκδ. 2006, τόμος 1, σελ. 74

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το κείμενο της *Avatamsaka Sutra* σε αγγλική μετάφραση με σχολιασμό-ερμηνεία
* 大方廣佛華嚴經 Η επιδραστική κινεζική μετάφραση του έργου στο *NTI Reader.com*
Ο **Αμγκά** (ρωσ. Амга, γιακουτ. Амма) είναι μεγάλος ποταμός της ανατολικής ασιατικής Ρωσίας, στη Γιακουτία. Το μήκος του ποταμού είναι 1.462 χιλιόμετρα και αποτελεί τον μεγαλύτερο και σημαντικότερο παραπόταμο του ποταμού Αλντάν.

Ρους
----

Ο Αμγκά πηγάζει στο Υψίπεδο Αλντάν και σχηματίζει το ανατολικό όριο του Υψιπέδου του Λένα. Εκβάλλει στον Αλντάν από τα αριστερά, μερικά χιλιόμετρα δυτικά της κωμοπόλεως Χαντύγκα. Η έκταση της λεκάνης απορροής του Αμγκά ανέρχεται σε 69.300 τετραγωνικά χιλιόμετρα, ενώ η μέση παροχή νερού του σε 178 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο. Ο Αμγκά παγώνει συνήθως στα μέσα Οκτωβρίου και παραμένει παγωμένος μέχρι τον Μάιο. Το καλοκαίρι ωστόσο είναι πλωτός σε μήκος 440 χιλιομέτρων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Приленское плато» στη Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια

Πηγές
-----

* Το αντίστοιχο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελίδα 719

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 4924154592516043370004

 |

 |
Ο **Αλεξάντρε Ροδρίγκες ντα Σίλβα** (*Alexandre Rodrigues da Silva*, γεννήθηκε 2 Σεπτεμβρίου 1989), περισσότερο γνωστός ως **Αλεξάντρε Πάτο** (*Alexandre Pato*), είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για τη Ορλάντο Σίτι.

Ο Πάτο ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες της Ιντερνασιονάλ και πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην κύρια ομάδα το 2006, σε ηλικία 16 ετών. Σκόραρε 12 γκολ σε 27 εμφανίσεις και τον Αύγουστο του 2007 αποκτήθηκε από τη Μίλαν για 22 εκατομμύρια ευρώ. Το 2009 σκόραρε 18 γκολ σε 42 αναμετρήσεις και κέρδισε τα βραβεία Golden Boy και Νέος ποδοσφαιριστής της χρονιάς για τη Σέριε Α. Τη σαιζόν 2010-11 βοήθησε τη Μίλαν να κατακτήσει τη Σέριε Α και ήταν ο πρώτος σκόρερ του συλλόγου με 14 γκολ. Τον Ιανουάριο του 2013 ο Πάτο επέστρεψε στη Βραζιλία για λογαριασμό της Κορίνθιανς για 15 εκατομμύρια €, και κέρδισε το Καμπεονάτο Παουλίστα. Το 2014 αποκτήθηκε από τη Σάο Πάουλο με τη μορφή διετή δανεισμού, και σκόραρε 38 φορές σε 95 παιχνίδια. Το 2016 πήγε δανεικός στην Τσέλσι και αργότερα μέσα στη χρονιά αποκτήθηκε από τη Βιγιαρεάλ και την επόμενη χρονιά από την Τιαντζίν Τιανχάι και το 2019 επέστρεψε στη Σάο Πάουλο. Τον Φεβρουάριο του 2021 αποκτήθηκε από την Ορλάντο Σίτι ως ελεύθερος παίκτης.

Ο Πάτο πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ανδρών της Βραζιλίας το 2008 και ήταν μέλος της αποστολής στο κύπελλο συνομοσπονδιών του 2009 και του Κόπα Αμέρικα 2011. Επίσης έχει κερδίσει δύο συνεχόμενα ολυμπιακά μετάλλια, χάλκινο το 2008 και ασημένιο το 2012.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ισπανικά) *Argentine Soccer Database*. 52156.
2. ↑  «As» (Ισπανικά) Grupo PRISA. Μαδρίτη. pato/17946.
3. ↑  «Milan sign Pato». *Eurosport*. 3 Αυγούστου 2007. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2020.
4. ↑  «Pato arrives in London to seal Chelsea loan». *ESPN.com* (στα Αγγλικά). 27 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2020.
5. ↑  orlandocitysc. «Orlando City SC Signs Brazilian Forward Alexandre Pato | Orlando City». *orlandocitysc* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Αυγούστου 2021.

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Νικητές Βραβείου Golden Boy |
| --- |
|  |
| 
* 2003: Φαν ντερ Φάαρτ
* 2004: Ρούνεϊ
* 2005: Μέσι
* 2006: Φάμπρεγας
* 2007: Αγουέρο
* 2008: Άντερσον
* 2009: Πάτο
* 2010: Μπαλοτέλι
* 2011: Γκέτσε
* 2012: Ίσκο
* 2013: Πογκμπά
* 2014: Στέρλινγκ
* 2015: Μαρσιάλ
* 2016: Ρενάτο Σάντσες
* 2017: Εμπαπέ
* 2018: Ντε Λιχτ
* 2019: Φέλιξ
* 2020: Χόλαντ
* 2021: Πέδρι
* 2022: Γκάβι
 |

 |
Ο **Αθανάσιος Γαϊταντζής** του Θεοδώρου (8 Νοεμβρίου 1914 - 18 Νοεμβρίου 2004) ήταν Έλληνας δικηγόρος, πολιτικός και νομάρχης. Το επίθετό του απαντάται και ως "Γαϊτατζής" και "Γκαϊτατζής".

Σταδιοδρομία
------------

Γεννήθηκε στις Σέρρες το 1914. Από το 1940 έως το 1955 άσκησε τη δικηγορία στη γενέτειρά του. Την περίοδο 1955-56 υπηρέτησε ως γενικός γραμματέας του Υπουργείου Εργασίας. Το 1956-57 ήταν αναπληρωτής υπουργός (γενικός γραμματέας) Βορείου Ελλάδος. Την ίδια περίοδο υπηρέτησε και ως υποδιοικητής του ΙΚΑ.

Τον Μάιο του 1955 διορίστηκε Νομάρχης Έβρου. Από το 1959 έως το 1962 υπηρέτησε ως Νομάρχης Δράμας, στη συνέχεια Καβάλας από το 1962 ως το 1964 , Ζακύνθου από το 1964 ως το 1965, Νομάρχης Πρέβεζας από τις 17 Ιουνίου 1965 ως τις 13 Νοεμβρίου 1965, Νομάρχης Αχαΐας από το 1966 έως το 1967 και Νομάρχης Ηλείας τον Μάιο του 1967. Το 1968-1970 ήταν Νομάρχης Θεσσαλονίκης. Ήταν παντρεμένος με τη Μυρσίνη Φτουλή και απέκτησαν μία κόρη. Πέθανε σε ηλικία 90 ετών στη Θεσσαλονίκη το 2004.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Φωτογραφία[ (εικ. 2) του νομάρχη Καβάλας Γαϊταντζή

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Ελληνικόν Who's Who, Εκδοτικός Οργανισμός Ελληνικών Who's Who, σελ. 83
2. ↑  Μακεδονία, φύλλο 14-3-1957, σελ. 3.
3. ↑  Κώστας Παπακοσμάς, Η Ιστορία της Νομαρχίας Καβάλας Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. Kavala Press.gr, 4-8-2013, ανάκτηση 24-8-2016.
4. ↑  Γεώργιος Ι. Κούρτης, *Η Κοινοβουλευτική πορεία της Πρέβεζας (1915-2005)*, Αθήνα, 2005, σελ. 264-270.
Ο **Αθανάσιος Π. Δαλκαφούκης** (1927-1983) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός. Υπηρέτησε ως νομάρχης.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στο Διαβολίτσι Μεσσηνίας και ανέπτυξε στρατιωτική δράση. Αποστρατεύτηκε ως υποστράτηγος σε πολεμική διαθεσιμότητα. Τη δεκαετία του '70 (μεταπολιτευτικά) ήταν πρόεδρος του ΟΠΑΠ. Στη συνέχεια διορίστηκε Νομάρχης Φθιώτιδας , έπειτα Τρικάλων το 1979, Κυκλάδων το 1980και από το 1980 ως το 1981 Νομάρχης Φλώρινας.

Με τη σύζυγό του, Ελευθερία, απέκτησε έναν γιο, τον Παναγιώτη.
Πέθανε σε ηλικία 56 ετών τον Νοέμβριο του 1983 και κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 18 Νοεμβρίου 1983, ενώ η ταφή του έγινε στη γενέτειρά του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Τα Νέα, Κοινωνικά, 18-11-1983, σελ. 10.
2. ↑  Μακεδονία, φύλλο 5-1-1975, σελ. 9, μέσω της ΕΒΕ.
3. ↑  Μακεδονία, Δέκα νομάρχες μετατίθενται για λόγους υπηρεσιακούς, φύλλο 20-11-1980, σελ. 1, μέσω της ΕΒΕ
4. ↑  Τα Νέα, 21-12-1983, σελ. 14.
Ο **Αλεξάνταρ Λαζέφσκι** (σλαβομακεδονικά: Александар Лазевски‎, γεννημένος στις 21 Ιανουαρίου 1988) είναι Βορειομακεδόνας διεθνής ποδοσφαιριστής. Αυτό τον καιρό αγωνίζεται στην Παρτιζάν Βελιγραδίου στη Σέρβικη Σούπερ Λίγκα.

Συλλογική Καριέρα
-----------------

Ο Λαζέφσκι αναδείχτηκε από τις ακαδημίες της Παρτιζάν, απ' όπου μεταγράφηκε στην ΦΚ Τελεόπτικ ώστε να κερδίσει εμπειρίες. Ο Λαζέφσκι προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα της Παρτίζαν στη διάρκεια της σεζόν 2007–2008, όπου πέτυχε ένα τέρμα στο ντεμπούτο του. Λόγω προβλημάτων τραυματισμού, έχασε τη θέση του στην πρώτη ομάδα και ως εκ τούτου μεταγράφηκε στην Τελεόπτικ εκ νέου. Τον Ιανουάριο του 2010, έπειτα από καλές εμφανίσεις με την Τελεόπτικ, επέστρεψε στην Παρτιζάν. Ο Λαζέφσκι κατέκτησε με την Παρτιζάν τέσσερις τίτλους πρωταθλητή Σερβίας, και ένα Κύπελλο Σερβίας. Αγωνίστηκε, επίσης, στη φάση των ομίλων του Γιουρόπα Λιγκ της σεζόν 2009-2010 και αυτή του Τσάμπιονς Λιγκ της σεζόν 2010-2011. Το καλοκαίρι του 2013 ανακοινώθηκε η απόκτησή του από την ουκρανική ΦΚ Χοβέρλα Ουζχορόντ, η οποία το 2014 τον δάνεισε στην ΦΚ Ραντ Βελιγραδίου.

Διεθνής Καριέρα
---------------

Στις 3 Σεπτεμβρίου 2010, ο Λαζέφσκι πραγματοποίησε το διεθνές ντεμπούτο του με την Εθνική Βόρειας Μακεδονίας σε προκριματικό αγώνα για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου του 2012 απέναντι στη Σλοβακία στην Μπρατισλάβα.

Τίτλοι
------

Παρτιζάν Βελιγραδίου
* Σέρβικη Σούπερ Λίγκα (6): 2007–08, 2008–09, 2009–10, 2010–11, 2011–12, 2012–13
* Κύπελλο Σερβίας (3): 2007–08, 2008–09, 2010–11

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ο Αλεξάνταρ Λαζέφσκι Αρχειοθετήθηκε 2013-06-02 στο Wayback Machine. στο utakmica.rs
* Ο Αλεξάνταρ Λαζέφσκι στο srbijafudbal.net
* Ο Αλεξάνταρ Λαζέφσκι στο macedonianfootball.com
Ο Άγιος Αλέξανδρος λαμβάνει την επισκοπική μίτρα από τον Άγιο Γρηγόριο Νεοκαισαρείας.
Ο **Άγιος Αλέξανδρος** (πέθανε γύρω στο 251), γνωστός ως «καρβουνιάρης», ήταν επίσκοπος της πόλης Κόμανα του Πόντου. Είναι άγνωστο αν ήταν ο πρώτος που κατέλαβε αυτή τη θέση. Το προσωνύμιο του αγίου προέρχεται από το γεγονός ότι από ταπεινοφροσύνη είχε αναλάβει το έργο της καύσης κάρβουνου, αρνούμενος τις εγκόσμιες απολαύσεις. Παρουσίαζε μια εξαιρετικά βρώμικη εμφάνιση από την καπνιά και ήταν ρακένδυτος.

Ο Αλέξανδρος αποκαλούνταν και φιλόσοφος, αλλά δεν είναι σίγουρο αν ο όρος πρέπει να εκληφθεί κυριολεκτικά. Η φιλοσοφία του συνίστατο μάλλον στην προτίμησή του για τα ουράνια παρά για τα επίγεια πράγματα. Η ανακάλυψη των αρετών του ήταν τυχαία, λόγω της περιφρόνησης με την οποία τον έβλεπαν ευρύτερα. Ο Άγιος Γρηγόριος Νεοκαισαρείας συγκάλεσε μία κληρικολαϊκή συνέλευση στα Κομάνα προκειμένου να εκλεγεί ένας επίσκοπος για εκείνο το μέρος. Καθώς απέρριπτε όλους τους υποψηφίους, κάποιος του πρότεινε χλευαστικά να δεχτεί τον Αλέξανδρο, τον καρβουνιάρη. Ο Γρηγόριος πήρε την πρόταση στα σοβαρά, κάλεσε τον Αλέξανδρο και διαπίστωσε ότι είχε να κάνει με έναν άγιο άνδρα με σπουδαίες ικανότητες. Έτσι, ο Αλέξανδρος έγινε επίσκοπος Κομάνων, διοικώντας με σοφία. Δολοφονήθηκε στην πυρά κατά τη διάρκεια των διωγμών κατά των Χριστιανών από τον Αυτοκράτορα Δέκιο.

Ο Αλέξανδρος θα ήταν άγνωστος σε εμάς αν δεν υπήρχε αναφορά σε εκείνον από τον Άγιο Γρηγόριο Νύσσης, μέσα από τον βίο του Αγίου Γρηγορίου Νεοκαισαρείας, στoν οποίo περιγράφεται η εκλογή του Αλεξάνδρου.

Η γιορτή του τιμάται στις 11 Αυγούστου από τους Ρωμαιοκαθολικούς και στις 12 Αυγούστου από τους Ορθόδοξους Χριστιανούς.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus%3Atext%3A1999.04.0104%3Aentry%3Dalexander-carbonarius-bio-1.
2. ↑  *Czech National Authority Database*. xx0030455. Ανακτήθηκε στις 8  Ιουνίου 2022.
3. 1 2 3 4  «Ο ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΟΜΑΝΩΝ».
4. 1 2  Christie, Albany James (1867). «Carbonarius Alexander». Στο: William Smith, επιμ. *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*. **1**. Boston: Little, Brown and Company, σσ. 115.
5. ↑  «Saints (archived copy)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Φεβρουαρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2018.
6. ↑

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Santiebeati: Alexander of Comana
* August 12th in the "Prologue of Ohrid"
Η ***Αγία Οικογένεια Κανιτζάνι*** (*Sacra Famiglia Canigiani*) ή *Μαντόνα Κανιτζάνι* είναι ζωγραφικός πίνακας, και συγκεκριμένα ελαιογραφία πάνω σε ξύλο, του Ιταλού ζωγράφου της Αναγέννησης Ραφαήλ (Ραφαέλλο Σάντσιο ντα Ουρμπίνο). Φιλοτεχνήθηκε το 1508 και βρίσκεται σήμερα στην Παλαιά Πινακοθήκη, στο Μόναχο της Γερμανίας, ως έργο της μόνιμης συλλογής της.

Περιγραφή
---------

Ο πίνακας απεικονίζει από τα αριστερά προς τα δεξιά την Ελισάβετ με το τέκνο της Ιωάννη τον Βαπτιστή, τον Άγιο Ιωσήφ και την Παναγία με το Θείο Βρέφος Ιησού Χριστό στα πόδια της. Οι πέντε αυτές βιβλικές μορφές διατηρούν επαφή με τα μάτια μεταξύ τους. Είναι όλες ξυπόλητες, φέρουν διακριτικά φωτοστέφανα και σχηματίζουν ένα τρίγωνο-πυραμίδα με αρκετά συμμετρικό τρόπο, μία επίδραση από τη ζωγραφική του Λεονάρντο ντα Βίντσι. Στο φόντο διακρίνεται τοπίο με μία ή δύο μικρές πόλεις. Η υπογραφή του καλλιτέχνη διακρίνεται πάνω στη ζώνη της Παναγίας, πίσω από το ανοικτό βιβλίο που κρατά: «RAPHAEL URBINAS».

Ιστορικό
--------

Το έργο δημιουργήθηκε κατά την ύστερη «φλωρεντινή περίοδο» του καλλιτέχνη: Η ονομασία «Κανιτζάνι» προέρχεται από το γεγονός ότι την ελαιογραφία αυτή αγόρασε από τον ζωγράφο η φλωρεντινή οικογένεια του Ντομένικο Κανιτζάνι για το οικιακό της παρεκκλήσιο. Αργότερα αποκτήθηκε από την οικογένεια των Μεδίκων, που τη δώρισε σε άγνωστο πρόσωπο, κάτοικο του Ντίσελντορφ, από όπου κατέληξε στο Μόναχο.

Το 1982 ο Χούμπερτ φον Ζόνενμπουργκ αποκατέστησε τον πίνακα, αφαιρώντας μια γαλάζια επιζωγράφιση από το επάνω μέρος του (ουρανό), χρονολογούμενη από τον 18ο αιώνα, οπότε αποκαλύφθηκαν τα επτά αγγελούδια-χερουβείμ σε δύο ομάδες, που διακρίνονται στον ουρανό της σκηνής. Τα χερουβείμ φαίνονταν σε ένα παλαιότατο αντίγραφο του πίνακα, που σώζεται στην Εθνική Πινακοθήκη του Παλάτσο Κορσίνι, στη Ρώμη.

Πηγές
-----

* Pierluigi De Vecchi: *Raffaello*, εκδ. Rizzoli, Μιλάνο 1975
* Paolo Franzese: *Raffaello*, εκδ. Mondadori Arte, Μιλάνο 2008
Ο **Αντρέ Νζαπαγιεκέ** (André Nzapayeké, 1951-) είναι πολιτικός από την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία και υπηρέτησε ως υπηρεσιακός πρωθυπουργός από τις 25 Ιανουαρίου 2014 ως τις 10 Αυγούστου της ίδιας χρονιάς.

Πολιτική σταδιοδρομία
---------------------

Ο τεχνοκράτης Νζαπαγιεκέ γεννήθηκε στην Μπανγκασού της Γαλλικής Ισημερινής Αφρικής στις 20 Αυγούστου 1951. Έφτασε στη θέση του γενικού γραμματέα της Αφρικανικής Τράπεζας Ανάπτυξης και του αντιπροέδρου της Αναπτυξιακής Τράπεζας των Κρατών της Κεντρικής Αφρικής. Είναι Χριστιανός στο θρήσκευμα.

Τον Ιανουάριο του 2014 έπειτα από την παραίτηση του Νικολά Τιανγκαγιέ, διορίστηκε πρωθυπουργός από την νέα προσωρινή πρόεδρο, Κατρίν Σαμπά-Πανζά. Κοινό τους καθήκον είναι να οδηγήσουν τη χώρα στις εκλογές του 2015. Ως προτεραιότητά του έθεσε να σταματήσει τις κτηνωδίες στη χώρα του και να βοηθήσει τους πρόσφυγες.

Ο Νζαπαγιεκέ παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία στις 5 Αυγούστου 2014, όπως ανακοινώθηκε από το κρατικό ραδιόφωνο. Τον διαδέχθηκε ο Μαχαμάτ Καμούν.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Μαΐου 2022.
2. 1 2 3  «André Nzapayéké, un technocrate à la tête du gouvernement de République centrafricaine» (στα Γαλλικά). Radio France Internationale. 25 Ιανουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2014.
3. 1 2  «New CAR PM says ending atrocities is priority». aljazeera.com. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2014.
4. ↑  "Central African Republic's PM, cabinet resign — state radio" Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. Reuters, 2014-08-05.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα André Nzapayeké  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Η **Αθηναϊκή Πολυφωνία** υπήρξε ολιγομελές ανδρικό φωνητικό Σύνολο μουσικής δωματίου, εξειδικευόμενο κυρίως στη μουσική της Αναγέννησης και στους κλασικούς δημιουργούς. Ιδρύθηκε το 1986 από τον Καλλιτεχνικό του διευθυντή και μαέστρο Θρασύβουλο Κάββουρα και έλαβε μέρος στο Α' Διεθνές Χορωδιακό Φεστιβάλ Αθηνών εκείνης της χρονιάς.

To 1989 κατέκτησε το Α' βραβείο και χρυσό Μετάλλιο στο Διεθνές Φεστιβάλ Μουσικής Δωματίου της Τακαράτσουκα (Takarazuka) στην Ιαπωνία, ενώ το 1990 και το 1992 απέσπασε τιμητικές διακρίσεις σε μη διαγωνιστικά Φεστιβάλ στην Ταϊβάν και τη Νότια Κορέα αντίστοιχα.

Με τη διοργάνωση του "Διεθνούς Χορωδιακού Φεστιβάλ Αθηνών" το Σύνολο ανέπτυξε κατά τη δεκαετία του '90 πολιτισμικές επαφές με Μουσικούς Οργανισμούς και Συγκροτήματα σε όλο τον κόσμο. Είναι ιδρυτικό μέλος των Μουσικών Εταιρειών "International Choral Network", που εδρεύει στο Μαρκτόμπερντορφ της Γερμανίας και "International Federation for Choral Music", που εδρεύει στις ΗΠΑ.

Παλαιότερα μέλη (δεν συμμετείχαν στο σχήμα μέχρι το 1996): Ασωνίτης Περικλής\*, Γαβριηλίδης Μάκης, Γεωργαλής Κώστας, Δημήτριεφ Θεοδ. Καλαϊτζίδης Κυρ. Κουρκούτης Ανδρ\*. Κωστάκης Κων/νος\*, Μαρόπουλος Παύλος, Μανωλάκης Γιάννης, Μηνιάτης Νίκος, Μπαργιωτάκης Τάσσος\*, Μπερής Σταύρος\*, Ράπτης Απόστολος, Φλωράκης Κώστας\*, Ψύχας Παντελής.

Μέλη το 1996: Κυριαζής Πέτρος, Λάγκας Βασίλης, Λουκόπουλος Παύλος\*, Μαθιουδάκης Δημήτρης, Μπάσης Αλέκος\*, Μαύρος Βασίλης, Παπαβλασσόπουλος Γιάννης\*, Σαμοΐλης Πάνος\*, Τζαβάρας Τάσος\*, Τσιλιακός Λευτέρης, Χαλκιάς Δημήτρης, Χούπας Δημήτρης\*, Μανώλης Νίκος\*.

Το Σύνολο ανέστειλε τις εμφανίσεις του εκείνη τη χρονιά, συνεχίζει όμως να δραστηριοποιείται σε μουσικές παραγωγές και εκδηλώσεις.

Σημειώσεις
----------

(με \* σημειώνονται τα ιδρυτικά μέλη)

1. 1 2  Μετακλητό μέλος

Πηγές
-----

* Τάκης Καλογερόπουλος, *Λεξικό της Ελληνικής μουσικής*, εκδόσεις Γιαλλελή, 2001