recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Καρναβάλι της Σάντα Κρουθ της Τενερίφης
To **Καρναβάλι της Σάντα Κρουθ ντε Τενερίφε** είναι μια από τις μεγαλύτερες αποκριάτικες εκδηλώσεις του κόσμου και θεωρείται η δεύτερη μεγαλύτερη στον κόσμο μετά το καρναβάλι του Ρίο ντε Τζανέιρο (Βραζιλία).

Το καρναβάλι παρακολουθούν περίπου ένα εκατομμύριο άνθρωποι ετησίως. Χιλιάδες άνθρωποι ξεχύνονται στους δρόμους για να γιορτάσουν το καρναβάλι κάθε χρόνο για μια εβδομάδα. Το 1980 ανακηρύχθηκε ένα *φεστιβάλ διεθνούς τουριστικού ενδιαφέροντος* και το 2000 η πόλη ονομάστηκε η *"παγκόσμια πρωτεύουσα του καρναβαλιού"*. Σήμερα, το Καρναβάλι της Σάντα Κρουθ της Τενερίφης φιλοδοξεί να γίνει ένα Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.

Χιλιάδες άνθρωποι συρρέουν στους δρόμους μεταμφιεσμένοι. Οι τοπικές ομάδες χορού, οι εθνοτικές ρυθμούς και Καραϊβική ηχεί ηλεκτρονική μουσική όλο το βράδυ του φεστιβάλ. Φιλοξενεί διάφορες εκδηλώσεις, η κυριότερη των οποίων είναι η εκλογή της βασίλισσας του Καρναβαλιού καθώς και παρελάσεις με διακοσμημένα άρματα στους δρόμους της πόλης.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  «Tenerife-ABC». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Μαρτίου 2011. Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2013.
2. ↑  «Fiestas de España. El Carnaval de Tenerife». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Σεπτεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2013.
3. 1 2  «El Carnaval de Tenerife». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2013.

Σύνδεσμοι
---------

* Página oficial del Carnaval de Santa Cruz de Tenerife
* Carnaval de Tenerife - Página Oficial de Turismo de Tenerife
Ο **Αριστείδης Γιαννακίδης** του Αθανασίου (γεννήθηκε στην Κομοτηνή στις 3 Σεπτεμβρίου 1959) είναι Έλληνας πολιτικός και ο πρώτος αιρετός περιφερειάρχης Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης από την 1η Ιανουαρίου 2011 ως το 2014.

Σπουδές
-------

Σπούδασε στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης του Παντείου Πανεπιστημίου Αθηνών. Κατά την περίοδο των σπουδών του ανέπτυξε έντονη συνδικαλιστική δράση. Είναι παντρεμένος με τη Σταυρούλα Γιαννακίδου και έχουν μία κόρη.

Πολιτική καριέρα
----------------

### Τοπική Αυτοδιοίκηση ως το 2011

Στις εκλογές του 1994 και του 1998 εξελέγη νομαρχιακός σύμβουλος με το ΠΑΣΟΚ, έχοντας ήδη δραστηριοποιηθεί στον αγροτικό τομέα ως υπάλληλος της Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Νομού Ροδόπης. Διετέλεσε αναπληρωτής του νομάρχη Ροδόπης για περίοδο 8 ετών. Το 2002 εξελέγη Νομάρχης Ροδόπης με τον συνδυασμό "Ενότητα-Δημιουργία-Προοπτική" και επανεξελέγη το 2006, με το συνδυασμό "Κοινωνική Συμμαχία".

### Περιφερειάρχης

Στις πρώτες περιφερειακές εκλογές του 2011, ο Άρης Γιαννακίδης, υποστηριζόμενος από το ΠΑΣΟΚ, εξελέγη περιφερειάρχης στο δεύτερο γύρο με ποσοστό 51,4% έναντι 48,5% για τον αντίπαλό του Γιώργο Παυλίδη από τη ΝΔ. Στις επόμενες περιφερειακές εκλογές το 2014, ο Γιαννακίδης ηττήθηκε στον δεύτερο γύρο από τον Παυλίδη, με ποσοστά 43,6 και 56,3% αντίστοιχα.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  «ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ - ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ: Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης». *www.eetaa.gr*. Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2024.
Ο **Τεοφίλο Ζενό** ήταν διακεκριμένος ευγενής και αξιωματούχος από την Δημοκρατία της Βενετίας τον 13ο αιώνα. Ο ομώνυμος του Τεοφίλο Ζενό καταγράφεται ως ένας πολίτης που παρέδωσε το μεγαλύτερο δάνειο που έχει δοθεί ποτέ από τους πολίτες της Βενετίας στην κυβέρνηση της Δημοκρατίας. Ο Τεοφίλο Ζένο καταγράφεται ώς ο πρώτος Μπάιλος στην Ενετική κοινότητα της Άκρας (1217). Αργότερα (1219, 1222) υπηρέτησε ως Δικαστής της Βενετίας. Υπηρέτησε δύο φορές ως Ποντεστά της Κωνσταντινούπολης, την πρώτη φορά καταγράφεται το φθινόπωρο το 1228 ως ο επόμενος μετά τον Γιάκοπο Τιέπολο, στις αρχές του 1229 δεν κατείχε την θέση αφού είχε τον τίτλο του *"πρώην Ποντεστά"*. Ο Γιάκοπο Τιέπολο τον διόρισε ως Δόγης της Βενετίας Δουκικό Σύμβουλο (1231), ο Λατίνος αυτοκράτορας Ιωάννης του Μπριέν έκλεισε μαζί του συνθήκη. Ο Γιάκοπο Τιέπολο τον διόρισε ξανά την άνοιξη του 1235 Ποντεστά της Κωνσταντινούπολης. Την εποχή που γινόταν η Πολιορκία της Κωνσταντινούπολης (1235) από την Αυτοκρατορία της Νίκαιας και την Δεύτερη Βουλγαρική Αυτοκρατορία και την Δεύτερη Βουλγαρική Αυτοκρατορία συμμετείχε στην άμυνα της Λατινικής αυτοκρατορίας. Η έκκληση του στην Μητρόπολη για βοήθεια στάθηκε καθοριστική για την αποτυχία της πολιορκίας. Ο Τεοφίλο Ζενό παρέμεινε στην θέση του Ποντεστά τουλάχιστον ως το 1237, αργότερα (1241) καταγράφεται στην Βενετία ως *"Δικαστής"*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Jacoby 2006, σ. 71
2. ↑  Jacoby 2006, σ. 71
3. ↑  Jacoby 2006, σ. 192
4. ↑  Jacoby 2006, σ. 71
5. ↑  Jacoby 2006, σ. 71
6. ↑  Jacoby 2006, σ. 71
7. ↑  Jacoby 2006, σ. 72
8. ↑  Jacoby 2006, σ. 71
9. ↑  Jacoby 2006, σσ. 72-73

Πηγές
-----

* Jacoby, David (2006). "The Venetian Government and Administration in Latin Constantinople, 1204–1261: A State within a State". In Gherardo Ortalli; Giorgio Ravegnani; Peter Schreiner (eds.). Quarta Crociata. Venezia - Bisanzio - Impero latino. Atti delle giornate di studio. Venezia, 4-8 maggio 2004. Venice: Istituto veneto di scienze, lettere ed arti.
* Jacoby, David (2016). "The Venetian Presence in the Crusader Lordship of Tyre: A Tale of Decline". In Boas, Adrian J. (ed.). The Crusader World. Venice: Routledge.


|  |
| --- |
| Τεοφίλο Ζενό  |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| Προκάτοχος**Τελευταίος κάτοχος**Γιάκοπο Τιέπολο
 | **Ποντεστά της Κωνσταντινούπολης**1228 | ΔιάδοχοςΤζιοβάννι Κουερίνι |
| Προκάτοχος**Τελευταίος κάτοχος**Ρόμεο Κουερίνι
 | **Ποντεστά της Κωνσταντινούπολης**1235 - 1237 | ΔιάδοχοςΑλμπερτίνο Μοροζίνι |
Ο **Αντρέα Τσιτσιόνε** (ιταλ. *Andrea Ciccione*, 1388–1455), γνωστός και ως **Ανδρέας ο εκ Φλωρεντίας** (*Andrea da Firenze*) ή **Αντρέα ντι Ονόφριο** (*Andrea di Onofrio*), ή και απλώς **Νόφρι** (*Nofri*), ήταν Ιταλός γλύπτης και αρχιτέκτονας της Αναγεννήσεως. Γεννήθηκε και πέθανε στη Φλωρεντία, από όπου και η μία από τις επωνυμίες του, αλλά σταδιοδόμησε κατά μεγάλο μέρος στη Νάπολη. Μαθήτευσε κοντά στον αρχιτέκτονα Μαζούτσιο τον Νεότερο.

Το σημαντικότερο ίσως έργο του είναι ο μνημειακός τάφος (μαυσωλείο) του βασιλέως Λαδίσλαου Α΄ της Νεαπόλεως, τον οποίο ολοκλήρωσε το 1414 και βρίσκεται στον ναό του Αγίου Ιωάννη στην Καρμπονάρα (Νάπολη). Το ύψος του μνημείου φθάνει τα 16 μέτρα και είναι διακοσμημένο με πολυάριθμα αγάλματα. Χαρακτηριστικό έργο του Τσιτσιόνε θεωρείται και ο τάφος του Τζοβάννι Καρατσιόλο, που βρίσκεται στον ίδιο ναό.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Dennis, George (1890). *Handbook for travellers in Southern Italy. Part I* (9η έκδοση). Λονδίνο: John Murray. σελ. xxiii.
2. ↑   «Andrea Ciccione». *Catholic Encyclopedia*. New York: Robert Appleton Company. 1913.

Πηγές
-----

* Το λήμμα «Ανδρέας ο εκ Φλωρεντίας» στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σσ. 559-560
Η  **Νόρδερν Πρέμιερ Λιγκ** (αγγλικά: *Northern Premier League*) είναι ένα από τα περιφερειακά πρωταθλήματα ποδοσφαίρου στην Αγγλία που βρίσκεται ακριβώς κάτω από την Νάσιοναλ Λιγκ όπου υπάρχουν ημι-επαγγελματικά και ερασιτεχνικά σωματεία. Γεωγραφικά, το πρωτάθλημα καλύπτει όλες τις περιοχές της Βόρειας Αγγλίας, και τις βόρειες περιοχές των Μίντλαντς. Αρχικά υπήρχε μόνο μία κατηγορία, μία δεύτερη προστέθηκε το 1987. Η νέα αυτή κατηγορία χωρίστηκε είκοσι χρόνια αργότερα (2007) στην Ντιβίζιον Ουάν Νορθ και στην Ντιβίζιον Ουάν Σάουθ.

Μαζί με τη Σάδερν Φούτμπολ Λιγκ και την Ίσθμιαν Λιγκ αποτελεί το επίπεδο 7-8 του συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Αγγλίας. Έχει διάφορα περιφερειακά πρωταθλήματα σε επίπεδο 9 και, λόγω της αναδιάρθρωσης, από το 2005 και μετά οι πρωταθλητές και οι νικητές των πλέι οφ προβιβάζονται στην Conference North αντί για την Conference National, όπως συνέβαινε στο παρελθόν. Είναι, όμως, πιθανόν αυτές οι ομάδες να προβιβαστούν στην Κόνφερενς Σάουθ.

Εξαιτίας των προσφορών διάφορων χορηγών, το πρωτάθλημα έχει χρεωθεί με διάφορες ονομασίες, συμπεριλαμβανομένων των δεκαέξι ετών συμφωνία ως Unibond League, τη μεγαλύτερη τέτοια συμφωνία στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Όταν η συμφωνία αυτή έληξε το 2010, μια νέα συμφωνία ανακοινώθηκε με την Evo-Stik τουλάχιστον μέχρι την εποχή 2015-16.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Η **Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Τασμανίας** (αγγλικά: *Football Federation Tasmania*, FFT) είναι διοικητικό όργανο όσον αφορά το άθλημα του ποδοσφαίρου στην πολιτεία Τασμανία της Αυστραλίας. Η έδρα της βρίσκεται στο Χόμπαρτ και είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των ποδοσφαιρικών διοργανώσεων της πολιτείας, των πρωταθλημάτων όπως και του θεσμού του κυπέλλου.

Ιστορία
-------

Το ποδόσφαιρο εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην Τασμανία κατά τη διάρκεια της αποικιοκρατίας, αλλά ποτέ δεν ήταν τόσο δημοφιλές όσο το κρίκετ, ενώ με τον ερχομό του αθλήματος του αυστραλιανού ποδοσφαίρου στα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα, σύντομα φάνηκε ότι το συγκεκριμένο άθλημα ξεπερνούσε τόσο το ράγκμπι και το ποδόσφαιρο σε δημοφιλία στο εσωτερικό της αποικιακής νήσου. Το άθλημα γενικά αναφερόταν ως *British Association Football*, για να το διακρίνεται από το ράγκμπι, και το αυστραλιανό ποδόσφαιρο, το οποίο σύντομα θα ήταν γνωστό τοπικά ως "football" ή "footy", Ο όρος *soccer* προήλθε από την Αγγλία, όπου εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη δεκαετία του 1880 ως συντομογραφία της λέξης "association" που συχνά πιστώνεται στον προηγούμενο αρχηγό της Αγγλίας, Τσαρλς Ρίφορντ-Μπράουν. Δεν είναι σαφές πότε ο όρος "soccer" άρχισε να χρησιμοποιείται στην Τασμανία, αλλά από τον εικοστό αιώνα ήταν ο πιο κοινός όρος.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mazumdar, Partha (5 Ιουνίου 2006). «The Yanks are Coming: A U.S. World Cup Preview». Embassy of the United States in London. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Αυγούστου 2009. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2009.
2. ↑  Blain, Rebecca. «The World's Most Beloved Sport – The History of Soccer». *fussballportal.de*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Δεκεμβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2007.

Eξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* (Αγγλικά) Επίσημος ιστότοπος

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ποδόσφαιρο
* Πύλη:Αυστραλία
 |

 |
Ο **Μαρωνείας Άνθιμος**, κατά κόσμο **Γεώργιος Σαρίδης** (1870-1938) ήταν Μητροπολίτης Βιζύης από τις 19 Φεβρουαρίου 1908 και Επίσκοπος Μαρωνείας και Θάσου από τις 17 Νοεμβρίου 1922 μέχρι την ημέρα του θανάτου του, στις 4 Αυγούστου 1938. 

Γεννήθηκε στα Υψωμάθεια της Κωνσταντινουπόλεως και φοίτησε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, από όπου απεφοίτησε το 1896. Κατόπιν υπηρέτησε ως αρχιδιάκονος της Μητροπόλεως Αμασείας και τον Νοέμβριο του 1898 διορίσθηκε ιεροκήρυκας της ενορίας Κοντοσκαλίου Κωνσταντινουπόλεως. Στις 20 Νοεμβρίου 1899 εξελέγη τιτουλάριος Επίσκοπος Ροδοστόλου, έχοντας συνυποψηφίους τους αρχιμανδρίτες Σμάραγδο Χατζηευσταθίου (προϊστάμενο του Ιερού Ναού Αγίου Ιωάννου των Χίων Γαλατά Κωνσταντινουπόλεως) και Πολύκαρπο Θεολογίδη (προϊστάμενο της Κοινότητος Τζιβαλίου Κωνσταντινουπόλεως). Πρεσβύτερος χειροτονήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 1899 από τον Μητροπολίτη Πελαγωνείας Αμβρόσιο και τρεις ημέρες αργότερα επίσκοπος από τον Μητροπολίτη Αμασείας Άνθιμο. Ως τιτουλάριος Ροδοστόλου, ο Άνθιμος Σαρίδης εκτελούσε χρέη βοηθού επισκόπου της Μητροπόλεως Αδριανουπόλεως με έδρα τις Σαράντα Εκκλησιές.

Στις 31 Μαρτίου 1905 εξελέγη Μητροπολίτης Μογλενών (Φλωρίνης) με 6 ψήφους έναντι 1 ψήφου που έλαβε ο Επίσκοπος Τρωάδος Τιμόθεος και 1 ψήφου που έλαβε ο αρχιμανδρίτης Μελέτιος Λουκάκης. Για την αξιόλογη δράση του εκεί, καθώς και στη Μητρόπολη Βιζύης όπου μετατέθηκε το 1908, ο Άνθιμος προσλήφθηκε από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Ιωακείμ Γ΄ ως «αριστίνδην» συνοδικός. Μάλιστα ο Ιωακείμ τού ανέθεσε και μία δύσκολη εμπιστευτική αποστολή στα Ιεροσόλυμα το 1921. Υπήρξε ένας από τους τρεις υποψήφιους για τον πατριαρχικό θρόνο μετά τον θάνατο του Ιωακείμ. Επί της αρχιερατείας του Ανθίμου ως Επισκόπου Μαρωνείας και Θάσου συνεχίσθηκε και ολοκληρώθηκε η εγκατάσταση των προσφύγων από την Ανατολική Θράκη, τον Πόντο και την Μικρά Ασία στην επαρχία Μαρωνείας και η αποκατάστασή τους. Επίσης συντελέστηκε η εκούσια ανταλλαγή των βουλγαρόφωνων της περιοχής με τους Έλληνες της βόρειας Θράκης, πολλοί από τους οποίους εγκαταστάθηκαν στη Μητρόπολη Μαρωνείας.

Το 1919 ως μέλος της συνόδου διορίσθηκε πρόεδρος της επιτροπής για την εξέταση του ημερολογιακού ζητήματος, σχετικώς με το οποίο συνέγραψε το 1932 εμπεριστατωμένη πραγματεία. Σε ηλικία 68 ετών απεβίωσε (και κηδεύθηκε με μεγάλες τιμές) στην Κομοτηνή, τάφηκε στον περίβολο του εκεί Ιερού Ναού της του Θεού Σοφίας, ενώ στην οδό μπροστά στον ναό δόθηκε το όνομά του.

Παραπομπές
----------

1. ↑   Αρχοντούλας Ν. Ανέστη: *Ο Μητροπολίτης Μαρωνείας και Κομοτηνής Δαμασκηνός και το Μουσουλμανικό Ζήτημα*, σελ. 19
2. ↑  Όπ.π. σελ. 20

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 656

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* «Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μαρωνείας και Θάσου κυρός Άνθιμος (1870-1938)»
Η **Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νέας Νότιας Ουαλίας** (αγγλικά: *Football New South Wales*, FNSW) είναι διοικητικό όργανο όσον αφορά το άθλημα του ποδοσφαίρου στην πολιτεία Νέα Νότια Ουαλία (νότιο τμήμα) της Αυστραλίας. Η έδρα της βρίσκεται στο Σίδνεϊ και είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των ποδοσφαιρικών διοργανώσεων της πολιτείας, των πρωταθλημάτων όπως και του θεσμού του κυπέλλου.

Ιστορία
-------

Η ομοσπονδία Νέας Νότιας Ουαλίας ιδρύθηκε το 1882 ως *Νότια Βρετανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία* (South British Football Soccer Association). Αντικαταστάθηκε το 1898 από τη *Βρετανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νέας Νότιας Ουαλίας* (New South Wales British Football Association), την οποία διαδέχθηκε το 1921 η *Αυστραλιανή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία* (Australian Soccer Association), την οποία διαδέχθηκε το 1957 η *Ομοσπονδία Ποδοσφαιρικών Συλλόγων Νέας Νότιας Ουαλίας* (New South Wales Federation of Soccer Clubs). Έως το 2007 ονομαζόταν *Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Νέας Νότιας Ουαλίας* (Soccer NSW), όταν πήρε την ονομασία *Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νέας Νότιας Ουαλίας* (Football NSW).

Παραπομπές
----------

1. ↑  BLUE DEVILS & A.P.I.A. INTO CONTINENTAL TYRES CUP SEMI FINALS Αρχειοθετήθηκε 21 April 2005 στο Wayback Machine.

Eξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Επίσημος ιστότοπος
Η **Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Δυτικής Αυστραλίας** (αγγλικά: *Football West*) είναι διοικητικό όργανο όσον αφορά το άθλημα του ποδοσφαίρου στην πολιτεία Δυτική Αυστραλία της Αυστραλίας. Η έδρα της βρίσκεται στο Περθ και είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των ποδοσφαιρικών διοργανώσεων της πολιτείας, των πρωταθλημάτων όπως και του θεσμού του κυπέλλου.

Ιστορία
-------

Ο φορέας ιδρύθηκε τον Ιούλιο του 2004 για να αντιπροσωπεύσει όλα τα επίπεδα ποδοσφαιρικών διοργανώσεων στο Περθ και στη Δυτική Αυστραλία. Ο οργανισμός δημιουργήθηκε μετά από μια περίοδο εθνικής και πολιτειακής επανεξέτασης και μεταρρύθμισης, η οποία διεξήχθη από τις ομοσπονδιακές και τις πολιτειακές κυβερνήσεις και διευκολύνθηκε από το DRS (WA) με στόχο τη δημιουργία ενός ενιαίου ποδοσφαιρικού πολιτειακού εκπροσώπου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Football West - About Us». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Νοεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 2015.

Eξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

* Επίσημος ιστότοπος
**Προσαρμοστικός εξοπλισμός** είναι οι συσκευές που χρησιμοποιούνται για να βοηθήσουν στην ολοκλήρωση των δραστηριοτήτων καθημερινής ζωής.
Η ένδυση, η περιποίηση εαυτού, το λούσιμο, η χρήση της τουαλέτας και η σίτιση είναι δραστηριότητες αυτοφροντίδας που περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων στο φάσμα των Δραστηριοτήτων Καθημερινής Ζωής (ΔΚΖ).

Η Jennifer McLaughlin Maly, P.T./D.P.T. στο άρθρο της στο περιοδικό *Exceptional Parent* δίνει έναν πληρέστερο ορισμό του προσαρμοστικού εξοπλισμού: «Συνήθως, ένα κομμάτι του προσαρμοστικού εξοπλισμού χρησιμοποιείται για να αυξήσει τη λειτουργικότητα ενός παιδιού. Παραδείγματα προσαρμοστικού εξοπλισμού ή υποστηρικτικής τεχνολογίας είναι τα αμαξίδια, οι ράμπες με ανελκυστήρες για ΑμεΑ, οι ορθοστάτες, μπάρες εκπαίδευσης βάδισης, βοηθητικές συσκευές επικοινωνίας, καρέκλες μπάνιο και αντικείμενα ψυχαγωγίας όπως οι τραμπάλες ή τα τρίκυκλα.».

Μια αναπτυσσόμενη αγορά για τον προσαρμοστικό εξοπλισμού είναι στη χρήση των συσκευών κινητικότητας. Στην περίπτωση αυτή, προσαρμοστικός εξοπλισμός, γνωστός και ως υποστηρικτική τεχνολογία, μπορεί να βοηθήσει ένα άτομο με αναπηρία να οδηγήσει ένα όχημα που σε διαφορετική περίπτωση δεν θα ήταν σε θέση να χειριστεί.

Δείτε επίσης
------------

* Εργοθεραπεία
* Εργοθεραπευτής

Βιβλιογραφία
------------

1. ↑  McLaughlin Maly, J. (2007): «My child needs a piece of adaptive equipment: Now what? Well it depends!», *The Exceptional Parent*, τόμ. 11(37), σσ. 46-47
2. ↑   Adaptive Equipment

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Adaptive equipment  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
***Ο καταφερτζής*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική κωμική ταινία του 1964 σε σκηνοθεσία του Κώστα Στράντζαλη και σενάριο του Νίκου Τσιφόρου. Πρωταγωνιστούν οι Θανάσης Βέγγος, Σιμόνη Κυριακίδου, Τάσος Γιαννόπουλος, Νίκος Φέρμας, Περικλής Χριστοφορίδης, Χρόνης Εξαρχάκος, Τάκης Χριστοφορίδης, Αθηνά Μερτύρη και ο Κώστας Μποζώνης.

Η υπόθεση της ταινίας περιστρέφεται γύρω απο τον νεαρό Κανέλλο Καραμπατσά (Θανάση Βέγγο), οποίος δέχεται να βοηθήσει τον ξάδερφό του Κίμωνα (Τάσο Γιαννόπουλο) να ξεφύγει από τη φίλη του Λίνα (Σιμόνη Κυριακίδου). Γι’ αυτό δέχεται να πάρει προσωρινά τη θέση του Κίμωνα, με τον οποίο έχει το ίδιο επίθετο, στη νέα του δουλειά, αυτή του ξεναγού. Σε αντάλλαγμα ο Κίμωνας του υπόσχεται ότι θα του βρει δουλειά στο τουριστικό γραφείο όπου εργάζεται και ο ίδιος. Πολύ γρήγορα όμως ο καταφερτζής Κανέλλος θα βρεθεί μπλεγμένος σε πολλές παρεξηγήσεις και κυνηγημένος από τον Τάσο τον χασάπη (Νίκο Φέρμα), τον αδελφό της Λίνας, ο οποίος θα του ζητήσει επιτακτικά να παντρευτεί τη Λίνα, η οποία όμως παραμένει η φίλη του Κίμωνα.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 28 Δεκεμβρίου 1964 στις κινηματογραφικές αίθουσες Αβέρωφ, Άμλετ, Άστρον, Έλλη στην Αθήνα, ενώ συγχρόνως ξεκίνησε να προβάλλεται στους κινηματογράφους Παλλάς της Λαμίας,
Λίντο του Βόλουκαι Ανατόλια και Ιλύσια της Θεσσαλονίκης. Προβλήθηκε τη σεζόν 1964-1965 και έκοψε 153.974 εισιτήρια, καταλαμβάνοντας την 39η θέση ανάμεσα σε 93 ταινίες της περιόδου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.filmy.gr/movies-database/the-hustler-1964/.
2. ↑  «*Ο καταφερτζής*». *tainiothiki.gr*. Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2023.
3. ↑  «*Η ζωή της πόλεως*» (PDF). *Ψηφιακό Αρχείο Εφημερίδων και Περιοδικού Τύπου - Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος*. Εφημερίδα Ελευθερία. 27 Δεκεμβρίου 1964. σελ. 2η. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2023.
4. ↑  «*Μακεδονικά ημερονύκτια*» (PDF). *Ψηφιακό Αρχείο Εφημερίδων και Περιοδικού Τύπου - Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος*. Μακεδονία. 31 Δεκεμβρίου 1964. σελ. 2η. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2023.
5. ↑  «*the-hustler-1964*». filmy.gr. Ανακτήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Ο καταφερτζής*   στην IMDb
* *Ο καταφερτζής* στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Ο **Γρηγόρης Μαχαιρίδης** είναι παλαίμαχος Έλληνας ποδοσφαιριστής. Αγωνίστηκε στον ΠΑΟΚ (1963 έως 1968 ) και στον Α.Ο.Καβάλας (1968 έως 1979). Γεννήθηκε στις 12 Μαρτίου του 1946 στα Λευκάδια Ημαθίας.

Βιογραφικό
----------

Ο Γρηγόρης είναι ο τρίτος γιος του Νικολάου και της Κυριακής. Οι γονείς του, Ποντιακής καταγωγής από την περιοχή του Νοβοροσίσκ της Ρωσίας , μετά την γέννηση του Γρηγόρη μετακόμισαν από τα Λευκάδια στη Θεσσαλονίκη το 1947 .

### Το ξεκίνημα

##### Η πρώτη εμφάνιση του Γρηγόρη με τα χρώματα του ΠΑΟΚ στην πρώτη ομάδα με προπονητή τον Ούγγρο Γκιόρ. Μπαμπολτσάι ήταν στις 15/4/1964 στο παιγνίδι Απόλλων Αθηνών - ΠΑΟΚ 2-1. Στις 6-11-1966 στην νίκη του ΠΑΟΚ επί της Βεροίας μέσα στη Τούμπα με 3-1 ο Γρηγόρης σημείωσε και τα τρία γκολ της ομάδας του.( Προπονητής του ΠΑΟΚ ήταν ο Νίκος Πάγκαλος ). Συνολικά στον ΠΑΟΚ ο Γρηγόρης είχε 7 συμμετοχές και σημείωσε 4 γκολ στο χρονικό διάστημα 1964-1968.

### Α. Ο. Καβάλας

Το 1968 ο Γρηγόρης μεταγράφηκε στον Α.Ο.Κ. μαζί με τον Ονούφριο Χαραλαμπίδη σαν αντάλλαγμα για την μεταγραφή του Δημήτρη Παρίδη από τον ΑΟΚ στον ΠΑΟΚ. Στην Καβάλα παρέμεινε μέχρι το τέλος της καριέρας του ( 1979 ). Κατά τη διάρκεια αυτού του χρονικού διαστήματος ο ΑΟΚ έπαιξε στην Α' Εθνική πλην 1968-1969 και 1975-1976 .
Αξιοσημείωτο είναι πως στην χρονική περίοδο που έπαιξε ο Γρηγόρης στον ΑΟΚ ήταν αυτός που σημείωσε τα νικητήρια γκολ στις μοναδικές νίκες του ΑΟΚ επί του ΠΑΟΚ στην Καβάλα το 1971 και το 1974. Επιπλέον ήταν αυτός που πέτυχε το γκολ στο μοναδικό θετικό αποτέλεσμα που πήρε ο ΑΟΚ στην Τούμπα το 1977 ( ΠΑΟΚ - ΑΟΚ 1-1 ). Στον ΑΟΚ οι συμμετοχές του Γρηγόρη τα έτη που αγωνίστηκε 1968-1979, (σε παιγνίδια Α' Εθνικής) ήταν συνολικά 227 και σημείωσε συνολικά 28 γκολ. Αναλυτικά 1969-1970 31 συμμετ. 4 γκολ, 1970-1971 32 2, 1971-1972 29 5, 1972-1973 22 3, 1973-1974 29 4, 1974-1975 33 5, 1976-1977 31 3, 1977-1978 10 2, 1978-1979 10 συμμετ. 0 γκολ.

Πηγές
-----

* aspromavresistories.blogspot.com  *Συγγραφέας: Αλέξανδρος Μαστρογιαννόπουλος*
Συντεταγμένες: 20°46′58″N 18°3′0″E﻿ / ﻿20.78278°N 18.05000°E﻿ / 20.78278; 18.05000

Τα όρη **Τιμπέστι** (γαλλικά: Tibesti, αραβικά: تيبستي) είναι ηφαιστειογενής ορεινός όγκος της κεντρο-ανατολικής Σαχάρας και το ψηλότερο βουνό της Σαχάρας με κορυφές πάνω από 3.000 μ. και ψηλότερη κορυφή το ηφαίστειο Έμι Κούσι(*Emi Kousi*).

Ψηλότερες κορυφές είναι οι Emi Kousi (3.415 μ.), Tarso Tousside (3.265 μ.), Tarso Voon (3.100 μ.) και Tarso Toh (2.000 μ).

Καταλαμβάνει το βόρειο τμήμα στο Τσαντ και ένα πολύ μικρό τμήμα στην νότια Λιβύη.

Υπάρχουν κάποιες οάσεις στους πρόποδες του βουνού λόγω των βροχοπτώσεων που πέφτουν στις κορυφές του ορεινού όγκου και που τροφοδοτούν με νερό διάφορους εποχιακούς ποταμούς, τους *ουιντιάν*.

Στο βουνό κατοικεί η φυλή Τούμπου και συγκεκριμένα η φυλετική υπό-ομάδα Τέντα που είναι νομάδες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  volcano.si.edu/volcano.cfm?vn=225021.
2. ↑  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. -1104797.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 238365706
* GND: 4078293-1

 |

 |
Ο **Κωνσταντίνος Σαπουντζάκης** (1846 - 1931) ήταν αντιστράτηγος του Ελληνικού Στρατού.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του επίσης στρατιωτικού Βασιλείου Σαπουντζάκη και καταγόταν από το Ρέθυμνο της Κρήτης. Γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1844  και σπούδασε στη Σχολή Ευελπίδων από την οποία αποφοίτησε το 1865 με το βαθμό του ανθυπολοχαγού του Πυροβολικού. Το 1867 κατέβηκε με τον πατέρα του στη Κρήτη και πολέμησε στον τότε αγώνα των Κρητών. Στη συνέχεια μετεκπαιδεύτηκε στη Γερμανία, Αγγλία και Γαλλία, και επανερχόμενος στην Ελλάδα διορίσθηκε καθηγητής της στρατιωτικής τεχνολογίας στη Σχολή Ευελπίδων. Διετέλεσε επίσης καθηγητής του τότε Διαδόχου Κωνσταντίνου και στη συνέχεια με το ξέσπασμα του Ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897 ανέλαβε επιτελάρχης του αρχιστρατήγου Διαδόχου. Μετά τη πτώση της κυβέρνησης Θ. Δηλιγιάννη αντικαταστάθηκε από τον Κ. Σμολένσκη, θεωρηθείς αυτός ως ένας από τους υπαίτιους της υποχώρησης\*. Στη διάρκεια 1901-1906 ανέλαβε επιτελάρχης της Γενικής Διοίκησης Στρατού και στη συνέχεια Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου από τη σύστασή του.

Το 1912 ήταν αρχηγός του στρατού Ηπείρου όπου και διεύθυνε τις στρατιωτικές επιχειρήσεις μέχρι το 1913 όπου και ανέλαβε την επίθεση κατά των Ιωαννίνων αυτοπροσώπως ο Διάδοχος Κωνσταντίνος. Στη συνέχεια μετά την αποστρατεία του ανέλαβε διευθυντής του Μετοχικού Ταμείου Στρατού.

  

(\*) Στο ημερολόγιό του ο Ιωάννης Μεταξάς σε εγγραφή με ημερομηνία 22 Απριλίου 1897 σημειώνει την ακόλουθη γενική προσωπογραφία:

"*Ο Σαπουντζάκης είναι εις εκ των ολιγίστων άριστα μορφωμένων αξιωματικών του στρατού μας. Ευγενέστατος, εμπνέει τον σεβασμόν και την αγάπην εις όσους ήλθον εις συνάφειαν μετ' αυτού. Είναι σταθερός, επιβλητικός, ψύχραιμος. Ταχύς εις αντίληψιν, κρίσιν και απόφασιν. Καίτοι αυλικός είναι υπερήφανος και αξιοπρεπέστατος. Τρέφει δε μεγίστην αφοσίωσιν εις τον Διάδοχον. Δραστήριος εργατικός και θαρραλέος. Ως Αρχηγός του Επιτελείου ειργάζετο νυχθημερόν εις τας διοικήσεις του στρατού, εις την διεύθυνσιν των επιχειρήσεων, εις τας επιμελητείας, υγειονομικής υπηρεσίας και παντός εν γένει κλάδου, καθόσον οι διάφοροι αρχηγοί υπηρεσιών ουδεμίαν πρωτοβουλία είχον, μεθ΄ όλας τας παρακελεύσεις του και πάντοτε εζήτουν και τον ορισμόν των ελαχίστων λεπτομερειών. Μεγίστη ασυνεσία υπήρξεν η αντικατάστασίς του και θα χάση ο στρατός εκ της ελλείψεώς του*".

Πηγές
-----

* *Συνοπτική Ιστορία του Γενικού Επιτελείου Στρατού 1901–2001* [*Συνοπτική ιστορία του Ελληνικού Γενικού Επιτελείου Στρατού 1901–2001*]. Αθήνα: Hellenic Army History Directorate. 2001. ISBN 960-7897-44-7.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Συνοπτική Ιστορία του ΓΕΣ, 2001, σελ. 135.
2. ↑

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 214946442
* ISNI: 0000 0003 5900 2986
* GND: 1017536384

 |

 |
Συντεταγμένες: 52°33′49″N 19°32′48″E﻿ / ﻿52.56361°N 19.54667°E﻿ / 52.56361; 19.54667

Ο **Σκρφα Λέβα** (πολωνικά: Skrwa Lewa, «Αριστερός Σκρφα») είναι ποταμός στην κεντρική Πολωνία, αριστερός παραπόταμος του Βιστούλα, με μήκος 45,2 χλμ. Η περιοχή της λεκάνης απορροής του ποταμού καλύπτει έκταση 400,4 χλμ².

Πορεία του ποταμού
------------------

Οι πηγές του ποταμού βρίσκονται στο Υψίπεδο Κουοντάφσκα, νότια του χωριού Γουανιέντα. Ρέει, μεταξύ άλλων, μέσω των Γουάνια, Μπέλνο, Σοκόουουφ, Ζαμπόρουφ Στάρι, Γκοστίνιν, Λούτσιεν, Κλούσεκ και Σοτσέφκα. Καταλήγει στην κοιλάδα Πουότσκ, κοντά στο 641ο χλμ. του Βιστούλα, στο χωριό Σοτσέφκα, όπου εκβάλλει στην τεχνητή λίμνη Βουοτσουάβεκ.

 Ο Σκρφα Λέβα στο Γκοστίνιν.

Περιγραφή
---------

Ο Σκρφα Λέβα είναι ο μεγαλύτερος αριστερός παραπόταμος του Βιστούλα, μεταξύ του Μπζούρα και του Ζγκουοβιόντσκα.

Ο Σκρφα Λέβα είναι ένα μέρος των συνόρων μεταξύ των ιστορικών εδαφών Κουγιαβίας και Μασοβίας.

Στο παρελθόν, ο ποταμός ονομαζόταν Μπρβα (Brwa), με την πάροδο του χρόνου ονομάστηκε Σκρφα Λέβα. Απέναντι, στην άλλη πλευρά του Βιστούλα, ρέει ο Σκρφα Πράβα («Δεξιός Σκρφα»).

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ποταμών της Πολωνίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  Dariusz Brykała, *Przestrzenne i czasowe zróżnicowanie odpływu rzecznego w dorzeczu Skrwy Lewej*,
2. ↑   *Strategia rozwoju gminy Łanięta na lata 2016-2020. – MENU PRZEDMIOTOWE – Urząd Gminy Łanięta*,
3. ↑   *geoportal.gov.pl*,
4. ↑  Brykala, Dariusz. (2005). Rekonstrukcja retencji zbiornikowej zlewni Skrwy Lewej w ciągu ostatnich 200 lat. Przegląd geograficzny. Polśkiĭ geograficheskiĭ obzor. Polish geographical review. Revue polonaise de géographie. 77. 69-89.
5. ↑  Joanna Górska-Szymczak, Grzegorz Górski, *Voivodship self-government as a creator of regional development and its new identity on the example of the Kuyavian-Pomeranian Voivodeship in Poland*,
6. ↑  «Błękitno-zielona perła Mazowsza» (PDF). *Gmina Nowy Duninów* (στα Πολωνικά). σελ. 162.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Γεωγραφία
* Πύλη:Πολωνία
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 315166942

 |

 |
Οι **φυλακές Συγγρού** ήταν πολεοδομικό συγκρότημα που κατασκευάσθηκε γύρω στο 1888 και προοριζόταν για σωφρονιστικό κατάστημα. Το μεγαλύτερο μέρος του κόστους της κατασκευής καλύφθηκε από τον ευεργέτη Ανδρέα Συγγρό και για το λόγο αυτό οι φυλακές έλαβαν τιμητικά το όνομά του. Σήμερα στη θέση τους βρίσκονται κτισμένες εργατικές (αρχικά προσφυγικές) πολυκατοικίες, πίσω από το Δημαρχείο Ταύρου.

Ιστορικό
--------

Κατά τα πρώτα έτη της λειτουργίας τους, οι φυλακές χρησιμοποιούνταν για τον εγκλεισμό ποινικών εγκληματιών, ενώ στα χρόνια του μεσοπολέμου σε αυτές κλείσθηκαν αρκετοί κομμουνιστές, που θεωρούνταν εχθροί του αστικού καθεστώτος και διώκονταν. Το ίδιο συνέβη και τα χρόνια του εμφυλίου, στην τελευταία δε φάση του οποίου φιλοξένησαν και ανταρτόπληκτους. Τα κελιά των φυλακών ήταν μικρά και ανήλιαγα, οι δε συνθήκες κράτησης πολύ δυσχερείς για όσουν φυλακίζονταν εκεί, έστω και για σύντομο χρονικό διάστημα. Κατά τη διάρκεια των Δεκεμβριανών (1944) οι φυλακές (εντός των οποίων κρατούνταν δωσίλογοι) αποτέλεσαν έναν από τους πρώτους στόχους του ΕΑΜ / ΕΛΑΣ.

Αναφορές
--------

1. ↑  «"*Το αίμα φέρνει κι άλλο αίμα*"». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Δεκεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2015.

Πηγές
-----

* ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ: Βιογραφία Ανδρέα Συγγρού
* Μ. Ασημακόπουλου, Π. Μεταφά στο περιοδικό "Τεχνικά χρονικά", τεύχος Μάρτιος - Απρίλιος 2008: "*Οι Ελληνικές φυλακές στο 19ο και στις αρχές του 20ου αιώνα, τα κτίρια και οι μηχανικοί τους*", σελ.11
* "Κόκκινος Φάκελος": "Φυλακές και κρατητήρια του εμφυλίου"

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* "*Μέσ' στου Συγγρού τη φυλακή*"
Συντεταγμένες: 38°44′13″N 22°50′51″E﻿ / ﻿38.736944°N 22.8475°E﻿ / 38.736944; 22.8475

Το όρος **Κνημίς** είναι βουνό στην Ελλάδα Βρίσκεται στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, στο κεντρικό τμήμα της χώρας, 120 χλμ. βορειοδυτικά της πρωτεύουσας της Αθήνας. Η κορυφή του όρους Κνημίς είναι 911 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, ή 177 μέτρα πάνω από το περιβάλλον έδαφος. Πιο συγκεκριμένα, βρίσκεται στον νομό Φθιώτιδας, στην περιοχή του Άγιου Κωνσταντίνου. Η κοντινότερη μεγάλη κοινότητα είναι τα Καμένα Βούρλα, 2.7 χλμ βόρεια του όρους.

Πρόκειται για ανατολική απόληξη του Όρους Καλλίδρομου.

Συλλογή φωτογραφιών
-------------------

* 
* 
* Η Κνημίδα προσφέρεται για πεζοπορίαΗ Κνημίδα προσφέρεται για πεζοπορία
* 
*

Παραπομπές
----------

1. ↑  *GEOnet Names Server*. 11  Ιουνίου 2018. -820775.
2. ↑  «Kammena Vourla - Greek tourism». *greek-tourism.gr*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιουνίου 2011.
3. ↑  «Όρος Κνημίδα: Απέραντη θέα». *Τέταρτο*. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2019.
Ο **Παναγιώτης Ποταγός** (Βυτίνα, 1838 – Νύμφες, 1903) ήταν Έλληνας ιατρός από την Αρκαδία, ο μοναδικός Έλληνας εξερευνητής των νεότερων χρόνων.

Βιογραφία
---------

Μεταξύ του 1867 και του 1882, ο Παναγιώτης Ποταγός πραγματοποίησε δύο μεγάλα εξερευνητικά ταξίδια στην Κεντρική Ασία (από το Ιράν ως τη Μογγολία) και ένα στην Κεντρική Αφρική. Χωρίς καμιά υποστήριξη από τη χώρα του ή από οπουδήποτε αλλού, προσπάθησε να συναγωνιστεί τους διάσημους εξερευνητές των εθνικών Γεωγραφικών Εταιρειών της Ευρώπης.

Κατόρθωσε να δημοσιεύσει μόνο τον πρώτο τόμο των *Περιηγήσεών* του σε μία ελληνική (1883) και μία γαλλική έκδοση (1885). Το έργο του είναι μοναδικό, τόσο για τη γεωγραφική του πλευρά όσο και για την εθνολογική του, που αφορά ιδιαίτερα τις ελληνιστικές επιβιώσεις στο Αφγανιστάν, αλλά παραμένει εντούτοις σχεδόν άγνωστο στην εποχή μας. Το χειρόγραφο του (κυρίως εθνολογικού περιεχομένου) β΄ τόμου των «Περιηγήσεων» δεν δημοσιεύθηκε ποτέ και δυστυχώς χάθηκε, καθώς το κατέστρεψαν οι ίδιοι οι κληρονόμοι του Ποταγού.

Μεταξύ άλλων ανακάλυψε τον μεγάλο ποταμό Μπόμου της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας (1877) και σταμάτησε, με το κύρος του, τον εμφύλιο πόλεμο στο Αφγανιστάν (1875).

Τιμήθηκε από τη Γαλλική κυβέρνηση, τη Γεωγραφική Εταιρία της Γαλλίας και τον βασιλιά του Βελγίου Λεοπόλδο Β΄, πρόεδρο τότε της Παγκόσμιας Γεωγραφικής Εταιρίας, ο οποίος και έδωσε το όνομά «Λεωφόρος Ποταγού» σε κεντρική αρτηρία της πόλης Ισίρο (Παουλίς) του Βελγικού Κογκό. Όταν του ζήτησε να υπογράψει στη χρυσή βίβλο των περιηγητών, εκείνος έγραψε μόνο δυο λέξεις: **«Εις Ελλην»**.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Faceted Application of Subject Terminology*. 237672. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb15353270v. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
3. ↑  Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) *καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας*. data.bnf.fr/ark:/12148/cb15353270v. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
4. ↑  OL8658678A.
5. ↑  Ανακτήθηκε στις 24  Ιουνίου 2019.

Πηγές
-----

* Σπύρος Αναγνώστου & Εμμανουήλ Β. Μαρμαράς: *Ο εξερευνητής Παναγιώτης Ποταγός και η συμβολή του στη γεωγραφική γνώση για την Κεντρική Ασία του 19ου αιώνα*, Πανεπιστήμιο Αιγαίου, Τμήμα Γεωγραφίας

Βιβλιογραφία
------------

* *Εις Έλλην*, Κάρολου Μωραΐτη.
* Ανδρέας Καπογιαννόπουλος: *Παναγιώτης Ποταγός - Ο λησμονημένος Οδυσσέας της Αφρικής και της Ασίας*
* Φώτη Κόντογλου: *Φημισμένοι άνδρες και λησμονημένοι*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Arcadians (Αρκάδες Εσμέν), αποσπάσματα από το έργο του στα γαλλικά και βιβλιογραφία

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 32298518
* **ΕΒΕ**: 44668
* **AA**: 4094
* LCCN: n85359040
* ISNI: 0000 0001 2352 8797
* GND: 1148960163
* SUDOC: 136917968
* BNF: cb15353270v (data)

 |

 |
Ένα γεμάτο ρολό χαρτιού υγείας
 Χαρτί υγείας και χαρτοθήκη για χαρτί υγείας. Το εσωτερικό μέρος από χαρτόνι είναι ορατό στη χαρτοθήκη.
Το **χαρτί υγείας** είναι ένα προϊόν λεπτού χαρτιού που χρησιμοποιείται κυρίως για το σκούπισμα και καθαρισμό του πρωκτού και της γύρω περιοχής των γεννητικών οργάνων. Επίσης δρα ως στρώμα προστασίας για τα χέρια κατά τη διάρκεια αυτών των διαδικασιών. Πωλείται ως μια μακρά λωρίδα από διάτρητο χαρτί τυλιγμένο γύρω από ένα χαρτόνι.

Η χρήση του χαρτιού για λόγους υγιεινής καταγράφηκε για πρώτη φορά στην Κίνα τον 6ο αιώνα μ.Χ. με ειδικό κατασκευασμένο χαρτί τουαλέτας. Η μαζική παραγωγή του είδους ξεκίνησε τον 14ο αιώνα και η παραγωγή του σύγχρονου χαρτιού υγείας ξεκίνησε τον 19ο αιώνα.

Υπάρχουν και άλλες χρήσεις για το χαρτί υγείας, καθώς είναι ένα άμεσα διαθέσιμο οικιακό προϊόν. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν χαρτομάντιλο προσώπου για το φύσημα της μύτης ή το σκούπισμα των ματιών. Ορισμένες γυναίκες χρησιμοποιούν επίσης το χαρτί για να απορροφήσουν την αιματηρή έκκριση που βγαίνει από τον κόλπο τους κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως. Χρησιμοποιείται επίσης για το σκούπισμα του ιδρώτα, τον καθαρισμό του προσώπου ως μια λιγότερο λειαντική χαρτοπετσέτα, ενώ ως είδος φάρσας, το χαρτί τουαλέτας αποτελεί μια μορφή βανδαλισμού από εφήβους (κυρίως στις Η.Π.Α.) ενάντια στον εκάστοτε στόχο, ο οποίος αναγκάζεται να καθαρίσει μετέπειτα.

Δείτε επίσης
------------

* Πρωκτική υγιεινή
* Κατεύθυνση ξετυλίγματος ρολού χαρτιού υγείας
* Ξυλόσπογγος, ένα αρχαίο αντίστοιχο
GAZ-3102, φωτογραφημένο στο Νίζνι Νόβγκοροντ (2009)
Το μοντέλο **GAZ-3102 Volga** βγήκε στην αγορά το 1982 ως μια πιο πολυτελή και εκσυγχρωνισμένη έκδοση του GAZ-24 Volga και πωλήθηκε (επίσημα) μόνο στη Σοβιετική Ένωση. Στη σειρά επιβατικών αυτοκινήτων GAZ, τοποθετήθηκε ανάμεσα από το GAZ-24 και το μεγαλύτερο GAZ-14. Διαφέρει από το 24 Volga στα νέα εμπρός και πίσω τμήματα, ένα τροποποιημένο εσωτερικό με νέο ταμπλό και τριάκτινο τιμόνι, καθώς και χωνευτές εξωτερικές χειρολαβές θυρών. Αρχικά, εγκαταστάθηκε το ZMZ-4022, ένας τετρακύλινδρος στρωματοποιημένος εν σειρά κινητήρας φόρτισης με 105 ίππους (78 kW), παρόμοιος με τη διαδικασία Honda CVCC, αλλά ο οποίος αποδείχθηκε επιρρεπής σε αποτυχία λόγω έλλειψης συντήρησης, και ως εκ τούτου αντικαταστάθηκε από τον φθηνότερο ZMZ-402.10 με 100 ίππους (73 kW).

Ο κινητήρας V8 ZMZ-505 5,53 λίτρων με 195 ίππους (143 kW) ήταν ακόμα διαθέσιμος για τις δυνάμεις ασφαλείας. Ορισμένες λεπτομέρειες του 3102 υιοθετήθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1980 ως μέρος του λίφτινγκ για το 24 Volga (πλέον Volga GAZ-2410), π.χ. Β. το εσωτερικό και οι αλλαγμένες πόρτες. Μέσα στα επόμενα χρόνια, το GAZ-3102 παρέμεινε ως το πολυτελές μοντέλο στην γκάμα Volga, πιο πάνω από τα ακόλουθα GAZ-31029, GAZ-3110, και GAZ-31105.

Αναφορές
--------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **GAZ-3102** |

1. ↑

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
Το **GAZelle** ήταν σειρά από ελαφριά επαγγελματικά οχήματα που παράγονται από το 1994 μέχρι σήμερα. Το αυτοκίνητο άρχισε να σχεδιάζεται το 1989, 12 χρόνια πριν τελειώσει η παραγωγή από το RAF-2203, όμως καθώς οι πωλήσεις από το βαν ήταν αρκετά καλές η παραγωγή δεν μπορούσε να σταματήσει.

Το 1994 (μετά-Ford Model TT bus (1917-1925), Ford Model TT bus (1925-1927), Ford Model AA bus (1927-1929), Ford Model AA bus (1930-1931), GAZ-03-30, GAZ-03-30, RAF-10, RAF-8, РАФ-977 (1958-1960), РАФ-977В, РАФ-977Д, РАФ-977ДМ, RAF-2203), όταν οι πωλήσεις έδειχναν ότι άρχιζαν να πέφτουν, άρχιζε να παράγεται το GAZelle, το 1998 η RAF χρεωκόπησε και πουλήθηκε στην GAZ και η GAZ συνέχιζε να παράγει το RAF-2203 μέχρι το 2001. Το καινούριο βανάκι, το GAZelle, παράγονταν αρχικά μόνο σαν βαν, αλλά μετά παράχθηκε και σαν mini-bus και σαν αγροτικό.

Το φορτηγάκι παραμένει αρκετά δημοφιλές στα κράτη της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, αν και έχει αντικατασταθεί από το GAZelle NEXT, το οποίο πουλιέται μόνο ως αγροτικό. Η μόδα με τα αγροτικά ξεκίνησε από τις ΗΠΑ, οπού από το 2015 το φορτηγάκι άρχιζε να εξάγεται και εκεί.

Παραπομπές
----------

* "Поехали на рынок: продажи коммерческого транспорта в России растут | Бизнес"
Το **Αδρύμητο**, γνωστό και με τις παραλλαγές **Αδρύμητος, Αδρύμης** και **Αδραμητός** (αρχ. ελλ. *Ἀδρύμητον*) ήταν αρχαία παραλιακή πόλη των Φοινίκων-Καρχηδονίων, στη σημερινή Τυνησία της βόρειας Αφρικής, στη θέση της σημερινής πόλεως και λιμανιού Σους (ή Σούσσα ή Σουσε). 

Η αρχαία πόλη ιδρύθηκε από τους Φοίνικες τον 11ο αιώνα π.Χ. προτού ιδρυθεί η Καρχηδόνα. Συγκεκριμένα, οι Φοίνικες, εμποδιζόμενοι από τους Έλληνες, τους Αιγυπτίους και τους Ασσυρίους να επεκταθούν εγκαθιστάμενοι στην Ανατολική Μεσόγειο, έστρεψαν το ενδιαφέρον τους στο δυτικό τμήμα της Μεσογείου και έκτισαν στις αφρικανικές ακτές τις πόλεις Υτίκη και Κάδιξ, και στη συνέχεια το Αδρύμητο και λίγες άλλες. Αργότερα, επί βασίλισσας Ελίσσας (Διδούς) σύμφωνα με την παράδοση, ίδρυσαν την *Qart-ḥadašt* (φράση που σήμαινε ακριβώς «Νέα πόλη»), πόλη που εξελληνισμένα είναι η γνωστή Καρχηδόνα.

Τo 310 π.Χ. ο Αγαθοκλής από τις Συρακούσες λεηλάτησε το Αδρύμητο. Αργότερα ο Αννίβας μετέτρεψε την πόλη σε στρατιωτική βάση. Μετά τον Τρίτο καρχηδονιακό πόλεμο, η πόλη συμμάχησε με τους Ρωμαίους, με αποτέλεσμα να μην καταστραφεί. Εξελίχθηκε σε σημαντικό εμπορικό κέντρο, ενώ παρήγε δημητριακά και ελαιόλαδο. Ο Τραϊανός μάλιστα τη χαρακτήρισε *frygifera*, δηλαδή «παραγωγική», και την ανεκήρυξε αποικία, εγκαθιστώντας εκεί ρωμαϊκό πληθυσμό. Με τις μεταρρυθμίσεις του Διοκλητιανού, έγινε πρωτεύουσα μιας νέας επαρχίας, που την εποχή της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ήταν γνωστή ως Επαρχία Βυζακηνής. 

Το 434 μ.Χ. η πόλη πέρασε στην κατοχή των Βανδάλων, οι οποίοι την κατέστρεψαν, και το 534 την κατέλαβε ο Ιουστινιανός, και την ονόμασε **Ιουστιανόπολη**..

Τα σημερινά αρχαιολογικά ευρήματα από το Αδρύμητο ανάγονται στη ρωμαϊκή και την παλαιοχριστιανική εποχή, καθώς σχεδόν τίποτα δεν έχει απομείνει από την αρχική, φοινικική περίοδο μετά τη διέλευση τόσων κατακτητών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Giovanna Magi, Patrizia Fabbri (2008). *Art and History: Tunisia*. Casa Editrice Bonechi. σελίδες 36–37. ISBN 8847621771.

Πηγές
-----

* Το ομώνυμο λήμμα στη *Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια* «Χάρη Πάτση», τόμος 2 (1968), σελ. 142
Η **κοτοσαλάτα** είναι οποιαδήποτε σαλάτα που έχει ως κύριο συστατικό το κοτόπουλο. Άλλα συστατικά μπορεί να είναι μαγιονέζα, βραστό αυγό, σέλινο, κρεμμύδι, πιπεριά, τουρσιά και μουστάρδα.

Περιγραφή
---------

Στον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες, η "κοτοσαλάτα" αναφέρεται είτε σε οποιαδήποτε σαλάτα με κοτόπουλο, είτε σε μια συγκεκριμένη σαλάτα που αποτελείται κυρίως από ψιλοκομμένο κοτόπουλο και ένα συνδετικό υλικό, όπως μαγιονέζα, τυρί κρέμα ή άλλο ντρέσινγκ. Όπως η τονοσαλάτα και η αυγοσαλάτα, σερβιρίρεται συχνά πάνω σε βάση από μαρούλι, ντομάτα, αβοκάντο ή κάποιον συνδυασμό αυτών. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για σάντουιτς. Συνήθως φτιάχνεται με υπολείμματα μαγειρεμένου κοτόπουλου. Ο όρος μπορεί επίσης να αναφέρεται σε μια πράσινη σαλάτα με προσθήκη τηγανητού ή ψητού κοτόπουλος (συνήθως κομμένου σε κύβους).

Στην Ευρώπη και την Ασία, η σαλάτα μπορεί να συμπληρωθεί με οποιοδήποτε ντρέσινγκ ή καθόλου ντρέσινγκ και τα συστατικά της ποικίλλουν από μαρούλι και άλλα λαχανικά μέχρι ζυμαρικά, κουσκούς, νουντλς ή ρύζι.

Οι πρώτες συνταγές κοτοσαλάτας στην Αμερική βρίσκονται σε βιβλία μαγειρικής του 19ου αι. όπως *The Carolina Housewife: Or, House and Home* (1847) και *What Mrs. Fisher Knows About Old Southern Cooking* (1881).

Μία από τις πρώτες αμερικανικές παραλλαγές κοτοσαλάτας σερβίρεται στο Wakefield του Ρόουντ Άιλαντ το 1863. Ο αρχικός ιδιοκτήτης, Λίαμ Γκρέι, ανακάτεψε το κοτόπουλο που του είχε περισσέψει με μαγιονέζα, εστραγκόν και σταφύλια. Το αποτέλεσμα έγινε πολύ δημοφιλές.

 Σάντουιτς με κοτοσαλάτα
Η κοτοσαλάτα συγκαταλέγεται στα παραδοσιακά φαγητά της 4ης Ιουλίου, Ημέρα Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ, που αναφέρονται στο *The American System of Cookery* (1847).

Παραπομπές
----------

1. ↑  Green, O. (1909). *One Thousand Salads*. Putnam's homemaker series. G.P. Putnam's Sons. σελ. 97. Ανακτήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 2017.
2. ↑  Kim (21 Φεβρουαρίου 2021). «Chicken Avocado Salad». *More Than Meat And Potatoes* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2023.
3. ↑  Rutledge, Sarah. *The Carolina housewife*.. Ανακτήθηκε στις 25 January 2018.
4. ↑  «Chicken Salad: Back to the Beginning». Willow Tree Poultry Farm. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2014.
5. ↑  Olver, Lynne (2015). «What do Americans eat on July 4th?». *The Food Timeline*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2020.
6. ↑  Crowen, T.J. (1864). *The American System of Cookery: Comprising Every Variety of Information for Ordinary and Holiday Occasions*. New York: T.R. Dawley. σελίδες 405–406.
Ίριδα και Μορφέας, γιός του Ύπνου και ένας από τους τρεις Ονείρους που κατονομάζει ο Οβίδιος.
Στην ελληνική μυθολογία, ο **Κόσμος των Ονείρων** (στα αρχαία ελληνικά **δῆμος ὀνείρων**) είναι μια τοποθεσία στον Κάτω Κόσμο γνωστή από την Οδύσσεια του Ομήρου. Ο Όμηρος τοποθετεί τον *Δήμο των Ονείρων* πέρα από το ρεύμα του Τιτάνα Ωκεανού, του ποταμού που περιβάλλει τον κόσμο, και πέρα από τις πύλες του Ηλίου, κοντά στο Λιβάδι του Ασφόδελου, όπου κατοικούν οι ψυχές των νεκρών. Στην αρχαιότητα οι Όνειροι, προσωποποιήσεις των ονείρων, εμφανίζονταν σε διάφορους μύθους όπου συχνά φαίνεται να μεταφέρουν μηνύματα στους θνητούς κατά την διάρκεια του ύπνου τους. Σε ένα απόσπασμα της Οδύσσειας, η Πηνελόπη αναφέρεται στις δύο πύλες των ονείρων, την πύλη του κέρατος, από την οποία περνούν αληθινά όνειρα, και την πύλη του ελεφαντόδοντου, από την οποία βγαίνουν απατηλά όνειρα.

Ο Ρωμαίος ποιητής Οβίδιος περιγράφει τον θεό Ύπνο (στα λατινικά *Somnus*) ως μια νωχελική θεότητα που κατοικεί στον Κάτω Κόσμο μέσα σε μια σιωπηλή και ομιχλώδη σπηλιά απρόσιτη από τον ήλιο. Η σπηλιά του βρίσκεται κοντά στον ποταμό της Λήθης και περιβάλλεται από κοιλάδες με παπαρούνες και βότανα. Την νύχτα, οι σπόροι των φυτών σκορπούν στη γη στέλνοντας τους ανθρώπους για ύπνο. Ο Οβίδιος αναφέρει την ύπαρξη πολλών Ονείρων (*Somnia*) που είναι γιοι του Ύπνου και κινούνται γύρω του παίρνοντας διάφορες όψεις και σχήματα. Από τους χιλιάδες Ονείρους, ο Οβίδιος κατονομάζει τον Μορφέα και τους αδελφούς του, τον Φοβήτωρα και τον Φάντασο.

Δείτε επίσης
------------

* Ασφοδελός λειμώνας
* Όνειρος
* Ηλύσια Πεδία
* Τάρταρος

Παραπομπές
----------

1. ↑  «ΟΜΗΡΟΣ: 13. – Οδύσσεια ω 1-14». *www.greek-language.gr*. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2023.
2. ↑  Ομήρου Οδύσσεια, 24, 11-14
3. ↑  «A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology, Oneiros». *www.perseus.tufts.edu*. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2023.
4. 1 2  Οβίδιος, *Μεταμορφώσεις*, βιβλίο XI
Το **Πεδίο Βολής Κρήτης** (Π.Β.Κ. αγγλικά: *NATO Missile Firing Installation*, **NAMFI**) είναι πεδίο βολής πυραύλων στον κόλπο της Σούδας, στη νήσο Κρήτη της Ελλάδας.

Ιστορία
-------

Το Πεδίο Βολής Κρήτης ιδρύθηκε το 1967 ως κέντρο εκπαίδευσης του NATO για Συστήματα Αεράμυνας και εκμεταλλεύεται τις καλές ατμοσφαιρικές συνθήκες όλο το χρόνο. Επί του παρόντος, το πεδίο βολής χρησιμοποιείται τακτικά από τις ένοπλες δυνάμεις της Ελλάδας, της Γερμανίας, της Ολλανδίας, του Βελγίου και τις Ηνωμένων Πολιτειών. Στο παρελθόν χρησιμοποιήθηκε επίσης από τη Δανία και τη Νορβηγία.

Δραστηριότητες
--------------

Σήμερα το πεδίο βολής χρησιμοποιείται κυρίως για εκτοξεύσεις MIM-104 Patriot και MIM-23 Hawk, όπως και άλλων πυραύλων αέρος αέρος και εδάφους αέρος περιστασιακά. Δεδομένου ότι οι τροχιές των βλημάτων διασχίζουν πολυσύχναστες περιοχές, χρησιμοποιείται ένα σύστημα ραντάρ επιτήρησης αέρος και θαλάσσης για την επίλυση πιθανών συγκρούσεων.

Έμβλημα
-------

Το έμβλημα του Πεδίου Βολής Κρήτης αποτελείται από έναν πύραυλο MIM-14 Nike Hercules, το ζώο κρι-κρι σε κυκλικό πλαίσιο και το σήμα του NATO, επίσης σε κυκλικό πλαίσιο. Στην κορυφή του θυρεού υπάρχει το ρητό *ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΤΑΧΥΤΗΣ*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  L.S. Blaveris and D. Stergiou (January 2000). *Στρατηγική*: 96–101.
2. ↑  «Nato Missile Fire Installation». Ανακτήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2010.
3. ↑  Έμβλημα Αρχειοθετήθηκε 2017-05-08 στο Wayback Machine. namfi.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Η **Μεξικανική Αθλητική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης** (ισπανικά: *Asociación Deportiva Mexicana de Básquetbol*, ADEMEBA) είναι το όργανο διοίκησης της καλαθοσφαίρισης στο Μεξικό. Εδρεύει στην Πόλη του Μεξικού και είναι μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA). Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα ανδρών, γυναικών και νέων, εποπτεύει το επαγγελματικό πρωτάθλημα ανδρών, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων του Μεξικού.

Ιστορία
-------

Η Μεξικανική Αθλητική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (Asociación Deportiva Mexicana de Básquetbol A.C.) ιδρύθηκε το 2008. Αναγνωρίστηκε από τη FIBA ως εθνική ομοσπονδία καλαθοσφαίρισης για το Μεξικό, παίρνοντας τη θέση που κατείχε μέχρι πρότεινoς η Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Μεξικού (FMB).

Το Νοέμβριο του 2015, η FIBA απέβαλε το Μεξικό από τις διεθνείς διοργανώσεις, διότι η Εθνική Επιτροπή
Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (CONADE) δεν αναγνώριζε καμία ομοσπονδία καλαθοσφαίρισης στη χώρα. Τελικά, με κίνδυνο η εθνικη ομάδα των ανδρών να μείνει εκτός του Προολυμπιακού Τουρνουά του 2016, η CONADE αναγνώρισε την ADEMEBA ως εθνική ομοσπονδία καλαθοσφαίρισης και η FIBA δέχτηκε και πάλι στις διοργανώσεις της το Μεξικό.

Δείτε επίσης
------------

* Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Μεξικού

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mexico (MEX) Αρχειοθετήθηκε 2017-06-07 στο Wayback Machine. fiba.com
2. ↑  «FIBA backs ADEMEBA». FIBA Americas. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιουλίου 2016.
3. ↑  «FMB pide a Conade explicar el reconocimiento a Ademeba». excelsior.com.mx. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιανουαρίου 2016.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Το εσωτερικό της Ροτόντας του Αγίου Στεφάνου στην Ρώμη.
Το **μαρτύριο** είναι θρησκευτικό κτήριο χτισμένο σε τοποθεσία σχετιζόμενη με την Χριστιανική Πίστη, είτε σε σχέση ένα γεγονός στην ζωή ή τα πάθη του Χριστού, είτε φιλοξενώντας τον τάφο κάποιου μάρτυρα. Δεν είχε εξαρχής κάποιον συγκεκριμένο αρχιτεκτονικό σχεδιασμό, ωστόσο συχνά υιοθετούσε το αρχιτεκτονικό πρότυπο των παγανιστικών μαυσωλείων, με κεντραρισμένο και συμμετρικό σχεδιασμό.

Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα του συγκεκριμένου τύπου θρησκευτικού κτιρίου είναι ο Πανάγιος Τάφος στα Ιεροσόλυμα.  

Είναι δυνατό να συνδυαστεί, σε ορισμένες περιπτώσεις, με βασιλικό σχεδιασμό, όπως στην περίπτωση της Βασιλικής του Αγίου Πέτρου στην Ρώμη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Pierre Maraval (1985). *Lieux saints et pèlerinages d'Orient : histoire et géographie des origines à la conquête arabe*. Cerf.

Βιβλιογραφία
------------

* André Grabar, *Martyrium, recherches sur le culte des reliques et l'art chrétien antique*, 2 vols. Paris, 1946.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχιτεκτονική
 |

 |