recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Ένα **γκούγκολ** (googol) αντιστοιχεί σε μία μονάδα, ακολουθούμενη από 100 μηδενικά. Ο όρος επινοήθηκε από τον εννιάχρονο Μίλτον Σιρόττα, ανιψιό του Αμερικανού μαθηματικού Έντουαρντ Κάσνερ το 1938 και εκφράζει τον αριθμό 10100:

1 googol = 10100 = 10.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000
Ολογράφως, πρόκειται για τον αριθμό *δέκα τριακονταδυάκις εκατομμύρια*. Σ' αυτόν τον αριθμό οφείλει η γνωστή εταιρία "Google" το όνομά της, το οποίο αποτελεί μια παράφραση της λέξης "γκούγκολ" (googol), θέλοντας να υποδηλώσει την τεράστια ποσότητα πληροφοριών την οποία διαχειρίζεται.

Το Googolplex
-------------

To **googolplex** αντιστοιχεί στο 10, υψωμένο στην 10100 δύναμη, δηλαδή το 1 ακολουθούμενο από 10100 μηδενικά.

{\displaystyle {\mbox{googolplex}}={10}^{\mbox{googol}}={10}^{({10}^{100})}.}

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Μαθηματικά
 |

 |
Με την έννοια **συνδυασμός** μπορούμε να ορίσουμε κάθε συλλογικότητα, που δραστηριοποιείται σε δήμους και περιφέρειες, που οργανώνει τους πολίτες και επιδιώκει να συμμετάσχει στην εκλογή αντιπροσώπων στο πειριφερειακό ή δημοτικό συμβούλιο προτείνοντας ένα συγκροτημένο πλαίσιο προτάσεων ή εκφράζοντας ιδεολογικές προτιμήσεις με αναφορά στο γενικό καλό. Ένας συνδυασμός είναι καταρτίζεται με γραπτή δήλωση που υπογράφουν όλοι οι υποψήφιοι για τις αυτοδιοικητικές εκλογές, για το δημοτικό ή περιφερειακό συμβούλιο αντίστοιχα. Κάθε συνδυασμός έχει δικαίωμα να διορίσει έναν αντιπρόσωπο και δύο αναπληρωτές του σε κάθε εκλογικό τμήμα, με γραπτή δήλωση του υποψήφιου δημάρχου/περιφερειάρχη. Επίσης κάθε συνδυασμός έχει δικαίωμα να διορίζει πληρεξούσιο με συμβολαιογραφική δήλωση του υποψήφιου δημάρχου/περιφερειάρχη. Ο πληρεξούσιος ενεργεί για λογαριασμό του συνδυασμού οτιδήποτε μπορεί να ενεργήσει, σύμφωνα με το νόμο, ο υποψήφιος δήμαρχος ή περιφερειάρχης, κατά τη διεξαγωγή της εκλογής. Με άλλα λόγια, μπορούμε να πούμε ότι ένας συνδυασμός είναι ο ορισμός για τα πολιτικά κόμματα της τοπικής αυτοδιοίκησης, οι συνδυασμοί δεν έχουν κάποια συγκεκριμένη ιδεολογία εάν και εφόσον δεν στηρίζονται από κάποιο πολιτικό κόμμα.
Το Γυμνό
Το **Γυμνό**, γνωστό ως **Χαλκίς** στην αρχαιότητα και **Τσιπλάκ** στα τουρκικά (Çıplak Ada), είναι νησί του Αιγαίου στην επικράτεια της Τουρκίας.

Ανήκει στον δήμο Αϊβαλίου της Επαρχίας Παλαιοκάστρου. Η απόστασή του από την ηπειρωτική χώρα είναι 800 μέτρα, και από τη Λέσβο 11 χιλιόμετρα. Με έκταση 230 εκταρίων είναι ένα από τα μεγαλύτερα νησιά γύρω από το Αϊβαλί. Είναι το νοτιότερο νησί του αρχιπελάγους των Μοσχονησίων και το μόνο με ακτές τόσο στον Αδραμυττηνό κόλπο όσο και στον κόλπο του Δεκελίου.

Το ακατοίκητο αυτό νησί ήταν φυσικός βοσκότοπος για την εκτροφή προβάτων. Κάθε χρόνο οι βοσκοί έφερναν στο νησί κοπάδια προβάτων. Ωστόσο, τώρα παραπονιούνται για τα κουνέλια που μολύνουν τον βοσκότοπο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Map page
2. ↑  Sabah newspaper (in τουρκική)
Ο **Τέοντορ Βέρτχαϊμ** (γερμ. *Theodor Wertheim*, 25 Δεκεμβρίου 1820 – 6 Ιουλίου 1864) ήταν Αυστριακός χημικός, που διακρίθηκε στην οργανική χημεία.

Βίος
----

Γεννήθηκε στη Βιέννη, σπούδασε όμως χημεία στο Βερολίνο, όπου είχε καθηγητή τον Άιλχαρτ Μίτσερλιχ, και το 1843 μετεγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο του Καρόλου στην Πράγα, όπου είχε καθηγητή-σύμβουλο τον Γιόζεφ Ρέτενμπάχερ. Βρήκε εργασία αρχικώς ως υφηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης και κατόπιν, από το 1853 μέχρι το 1860, ήταν καθηγητής στο Βασιλικό Πανεπιστήμιο της Πέστης, το μετέπειτα Πανεπιστήμιο της Βουδαπέστης. Από το 1861 ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Γκρατς. Τον Μάιο του 1864 επέστρεψε στη Βιέννη, όπου πέθανε λίγο καιρό αργότερα, σε ηλικία μόλις 43 ετών.

To 1848 έγινε αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της Βιέννης.

Ο Τέοντορ Βέρτχαϊμ ήταν ο πατέρας του γυναικολόγου Έρνστ Βέρτχαϊμ (Ernst Wertheim, 1864-1920).

Ερευνητικό έργο
---------------

Το 1844 ο Βέρτχαϊμ απέσταξε μια ουσία από το έλαιο του σκόρδου (σκορδέλαιο) και την ονόμασε «σβεφελαλλύλη». Αυτή έδωσε αργότερα την ονομασία της σε μια σημαντική ομάδα (τμήμα μορίων) στην οργανική χημεία, το αλλύλιο. Συνεχίζοντας την έρευνά του, σημείωσε τη στενή σχέση ανάμεσα στο σκορδέλαιο και το σιναπέλαιο. Ο Βέρτχαϊμ δημοσίευσε επίσης έρευνές του για την πιπερίνη, την κινίνη και την κωνειίνη στο περιοδικό *Annalen der Chemie* του Λήμπιχ.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Wertheim, Theodor» (Γερμανικά) σελ. 113.
2. 1 2  Μεταφρασμένο κείμενο του αντίστοιχου λήμματος της γερμανόγλωσσης Βικιπαίδειας.
3. ↑  «Redtenbacher Josef» στην *Αυστριακή Βιογραφική Εγκυκλοπαίδεια* 1815-1950 (ÖBL), τόμος 9
4. ↑  «Ernst Wertheim» στο «Who Named It»
5. ↑  *The Volatile Oils*, των Eduard Gildemeister, Friedrich Hoffmann, Edward Kremers
6. ↑  Theodor Wertheim, στο *Annalen der Chemie and Pharmacie*, τόμ. 55/3 (1845), σσ. 297-304.

Πηγές
-----

* Carl Oppenheimer: το λήμμα «Theodor Wertheim» στο *Allgemeine Deutsche Biographie*, τόμ. 42, σελ. 111, εκδ. Duncker & Humblot, Λειψία 1897 (στη γερμανική)

Βιβλιογραφία
------------

* Johannes Uray: «Organische Chemie in chemischer Forschung und Lehre an österreichischen Universitäten zwischen 1840 und 1870», στο *Bericht über den 25. Österreichischen Historikertag*, St. Pölten 2010, σσ. 402-427

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 52463729
* ISNI: 0000 0000 1022 1836
* GND: 117305928
* SUDOC: 249748207

 |

 |
Συντεταγμένες: 52°50′3.1″N 23°47′35.2″E﻿ / ﻿52.834194°N 23.793111°E﻿ / 52.834194; 23.793111

Η **Γκουστσεβίνα** (πολωνικά: Guszczewina) είναι χωριό στη διοικητική περιφέρεια της Γκμίνα Ναρέφκα, στο Πόβιατ Χαϊνούφκα του Βοεβοδάτου Ποντλάσκιε, στη βορειοανατολική Πολωνία, κοντά στα σύνορα με τη Λευκορωσία. Απέχει περίπου 3 χιλιόμετρα ανατολικά της Ναρέφκα, 19 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Χαϊνούφκα και 53 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Μπιαουίστοκ. Το χωριό έχει 61 κατοίκους.

Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής της Πολωνίας (Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος), το Γερμανικό Αστυνομικό Τάγμα 322 εκδίωξε ολόκληρο τον πληθυσμό (και δολοφόνησε δύο Πολωνούς κατοίκους) και στη συνέχεια λεηλάτησε και κατέστρεψε το χωριό (βλ. *Ναζιστικά εγκλήματα κατά του πολωνικού έθνους*). Μετά τον πόλεμο το χωριό ξαναχτίστηκε.

Η Ντανούτα Σιεντζικούβνα, μέλος του πολωνικού κινήματος αντίστασης στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και του αντικομμουνιστικού κινήματος αντίστασης, εθνική ηρωίδα της Πολωνίας, γεννήθηκε στο χωριό. Υπάρχει ένα μνημείο της Σιεντζικούβνα στο Γκρούσκι, κοντά στο δασοκομείο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  bdl.stat.gov.pl/api/v1/data/localities/by-unit/062013805092-0036788?var-id=1639616&format=jsonapi. Ανακτήθηκε στις 5  Οκτωβρίου 2022.
2. ↑  «Κεντρική Στατιστική Υπηρεσία (ΚΣΥ) - Εθνικό Μητρώο Εδαφικής Κατανομής Γης» (στα Πολωνικά). 1 Ιουνίου 2008.
3. ↑  «Pacyfikacja wsi». *Siemianowka.pl* (στα Πολωνικά). Ανακτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2020.
4. ↑  «W Gruszkach na Podlasiu odsłonięto pomnik Danuty Siedzikówny "Inki"». *dzieje.pl* (στα Πολωνικά). Ανακτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2020.
Η **Συνθήκη του Βιτέρμπο**, υπογραφείσα στις 13 Οκτωβρίου 1515 μεταξύ του Βασιλέα της Γαλλίας, Φραγκίσκου Α΄, και του Πάπα, Λέων Ι΄, ήταν συνθήκη μέσω της οποίας ο Λέων Ι΄ παραιτείτο των κυριαρχικών δικαιωμάτων του επί της Πάρμα και της Πιατσέντσα, καθώς και αναγνώριζε στον Φραγκίσκο τον τίτλο του Δούκα του Μιλάνου. Από την πλευρά του, ο βασιλέας δεσμευόταν για την υπεράσπιση και την προστασία των Παπικών Κρατών.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Sablon du Corail 2015, σελ. 348.

Πηγές
-----

* (Γαλλικά) Sablon du Corail, Amable (2015). *1515, Marignan*. L’Histoire en batailles. Tallandier. ISBN 979-1021003309.


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αναγέννηση
* Πύλη:Γαλλία
* Πύλη:Ιταλία
* Πύλη:Διεθνείς Σχέσεις
 |

 |
Ο **Δήμος Παλικής** ήταν ένας από τους επτά δήμους και μία κοινότητα, στους οποίους διαιρούνταν διοικητικά το νησί της Κεφαλλονιάς την περίοδο που ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Κεφαλονιάς. Καταλάμβανε ολόκληρη την δυτική χερσόνησο του νησιού. Ο δήμος Παλλικής αποτελούνταν από 15 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 119,3 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 7.836 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν το Ληξούρι.

Το όνομα του δήμου προέρχεται από την Πάλη (αρχαία πόλη). Μετά την ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα, το όνομα Πάλης χρησιμοποιήθηκε στην Επαρχία Πάλης και συγκεκριμένα στο Δήμο Παλλέων (1866-1869 και 1897-1906).

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:

 **Δ.δ. Ληξουρίου**  [ 3.940 ] 
* το Ληξούρι [ 3.610 ]
* ο Άγιος Βασίλειος [ 101 ]
* ο Άγιος Δημήτριος [ 95 ]
* τα Λέπεδα [ 13 ]
* ο Λογγός [ 32 ]
* τα Λουκεράτα [ 29 ]
* τα Μιχαλιτσάτα [ 60 ]

 **Δ.δ. Αγίας Θέκλας**  [ 417 ] 
* η Αγία Θέκλα [ 312 ] (Αγία Θέκλη)
* τα Καλάτα [ 105 ]

 **Δ.δ. Αθέρος**  -- ο Αθέρας [ 217 ]
 **Δ.δ. Δαμουλιανάτων**  -- τα Δαμουλιανάτα [ 157 ]
 **Δ.δ. Καμιναράτων**  [ 347 ] 
* τα Καμιναράτα [ 180 ]
* η Μονή Υπεραγίας Θεοτόκου Κηπουραίων [ 1 ]

 **Δ.δ. Κατωγής** [ 407 ] 
* τα Μαντζαβινάτα [ 249 ]
* οι Βαρδιάνοι (νησίδα) [ 0 ]
* το Βουνί [ 158 ]

 **Δ.δ. Κοντογενάδας**  -- η Κοντογενάδα [ 154 ]
 **Δ.δ. Κουβαλάτων**  [ 250 ] 
* το Λιβάδι [ 172 ]
* τα Κουβαλάτα [ 78 ]

 **Δ.δ. Μονοπολάτων**  [ 241 ] 
* τα Μονοπολάτα [ 200 ]
* τα Δελλαπορτάτα [ 23 ]
* τα Παρισάτα [ 18 ]

 **Δ.δ. Ριφίου**  -- το Ρίφιον [ 68 ]
 **Δ.δ. Σκινέως**  [ 213 ] 
* ο Σκινέας [ 128 ]
* τα Βλυχάτα [ 85 ]

 **Δ.δ. Σουλλάρων**  -- οι Σουλλάροι [ 440 ]
 **Δ.δ. Φαβατάτων**  -- τα Φαβατάτα [ 202 ]
 **Δ.δ. Χαβδάτων**  -- τα Χαβδάτα [ 474 ]
 **Δ.δ. Χαβριάτων**  -- τα Χαβριάτα [ 309 ]

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
--------------------

* Δήμος Παλικής

Αναφορές
--------

1. ↑  Δ. Παλλέων Ν. Κεφαλληνίας, Διοικητικές μεταβολές των ΟΤΑ , Δημιουργία ΦΕΚ 9Α - 28/01/1866, κατάργηση ΦΕΚ 55Α - 23/12/1869, σύσταση ΦΕΚ 177Α - 28/11/1897 και ξανά κατάργηση ΦΕΚ 190Α - 11/08/1906)

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο Καποδίστριας: Διοικητική διαίρεση του Νομού Κεφαλληνίας |
| --- |
|  |
| Δήμοι | 
* Αργοστολίου
* Ελειού-Πρόννων
* Ερίσου
* Ιθάκης
* Λειβαθούς
* Παλλικής
* Πυλαρέων
* Σάμης
 |
|  |
| Κοινότητες | 
Ομαλών |

 |
Η **Συνθήκη της Σαπιέντζας** ήταν μια συνθήκη που υπογράφηκε το 1209 μεταξύ της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας και του Πριγκιπάτου της Αχαΐας και ρύθμιζε το καθεστώς στην Πελοπόννησο, μετά την Λατινική κατάκτηση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας από τους ιππότες της Δ΄ Σταυροφορίας. Η συμφωνία υπογράφηκε μεταξύ Βιλλαρδουΐνου και Ραφαήλ Γκένο στο μοναστήρι των Βενεδικτίνων στο νησί Σαπιέντζα στις ακτές της Μεσσηνίας απέναντι από την Μεθώνη.

Στην "Partitio Romaniae" το μεγαλύτερο μέρος της χερσονήσου είχε δοθεί από τους σταυροφόρους στους Ενετούς, αλλά η κατάκτησή της από τους Γοδεφρείδο Βιλλεαρδουίνο και Γουλιέλμο Σαμπλίτη ανάγκασε τους Βενετούς να αποδεχτούν την νέα κατάσταση. 

Σύμφωνα με την συνθήκη η Βενετία έπαιρνε τα λιμάνια της Μεθώνης μετά των εξαρτημένων περιοχών, Κορώνης μετά των εξαρτημένων περιοχών και του Ναυαρίνου με την περιοχή που το περιελάμβανε μέχρι την Ασίνη. Ο Βιλεαρδουίνος έδωσε όρκο πίστης στην Βενετία κι κάθε χρόνο έπρεπε να στέλνει στους Ενετούς τρία μεταξωτά χρυσοκέντητα παραπετάσματα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Χατζή Μεσσηνίας-ιστορία Αρχειοθετήθηκε 2016-01-10 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε 18 Μαΐου 2018
2. ↑  Σαπιέντζα - Μεθώνη η πόλη μας, ανακτήθηκε 18 Μαΐου 2018
3. 1 2  Vachaviolos, Dimitrios (2014, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων), Η ιστορία της Μητρόπολης Λακεδαιμονίας κατά τη βυζαντινή περίοδο, σελ. 96, ανακτήθηκε 18 Μαΐου 2018
4. ↑  Το Πριγκιπάτο του Μοριά και η Καλαμάτα (α' μέρος) - Ελευθερία , ανακτήθηκε 18 Μαΐου 2018
Η **Συνθήκη της Νάξου** ή **Συνθήκη ειρήνης του 1454** είναι η αρχαιότερη συνθήκη που αφορούσε ελλαδικό χώρο αμέσως μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης το 1453. Συνάφθηκε μεταξύ της Γαληνότατης Δημοκρατίας της Βενετίας και του Μωάμεθ Β΄ στις 18 Απριλίου 1454.

Με την Συνθήκη αυτή παραχωρήθηκε η νήσος Νάξος στη Βενετία. Η Βενετία, παρά ταύτα, προστάτεψε τον υφιστάμενο Δούκα της Νάξου καθώς και τους περί αυτόν ευγενείς και λοιπούς ανθρώπους του, αφενός απαλλάσσοντάς τους από την καταβολή "*φόρου και κάθε υπηρεσίαν*", αφετέρου παραχωρώντας τους την ιδιότητα του Ενετού πολίτη ώστε να έχουν το δικαίωμα ύψωσης της σημαίας του Αγίου Μάρκου σε όλα τα κάστρα της.

Η Συνθήκη αυτή φαίνεται πως αποκαρδίωσε τους Έλληνες προκαλώντας τους αγανάκτηση. Πολλοί ιστορικοί θεωρούν πως αυτό μάλιστα το γεγονός (ως πράξη) ήταν η αφορμή να επισπευσθεί την άνοιξη και το καλοκαίρι του ίδιου έτους και να εκδηλωθεί στη Κρήτη, στην περιοχή Ρεθύμνου και Χανίων, μία συνωμοτική οργάνωση που απέβλεπε στην απελευθέρωση της Κρήτης και στη δημιουργία μιας πρώτης ελεύθερης ελληνικής εστίας.

Πηγές
-----

* Χαραλ. Νικολάου *Διεθνείς Συνθήκες*, σ. 11
Ο **Δήμος Παπαφλέσσα** ήταν δήμος του νομού Μεσσηνίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1998-2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Πύλου-Νέστορος. Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα του νομού, στην ενδοχώρα. Ο δήμος αποτελούταν από 5 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 2.205 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του δήμου ήταν το Βλαχόπουλο.

Διαίρεση
--------

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:

**Δ.δ. Βλαχοπούλου** [ 1.421 ] 
* το Βλαχόπουλο [ 1.346 ]
* το Κούμαρο [ 75 ]

**Δ.δ. Μανιακίου** [ 109 ] 
* το Μανιάκι [ 59 ]
* το Τουλούπα Χάνι [ 50 ]

**Δ.δ. Μαργελίου** -- το Μαργέλι [ 116 ]
**Δ.δ. Μεταμορφώσεως** -- η Μεταμόρφωσις [ 400 ]
**Δ.δ. Παπαφλέσσα** [ 159 ] 
* ο Παπαφλέσσας [ 90 ]
* οι Άγιοι Απόστολοι [ 22 ]
* το Κοντογόνι [ 47 ]

Δήμαρχος
--------

Ως το 1998, ο Παπαφλέσσας ήταν κοινότητα. Πρόεδροι της κοινότητας μετά τη Μεταπολίτευση διετέλεσαν οι: Ευάγγελος Γιαννακόπουλος (ως το 1982), Γεώργιος Ταγκαλάκης (1983-86), ο οποίος εξελέγη με ποσοστό 100% και η Σοφία Κοσμοπούλου (1991-98). 
Μοναδικός δήμαρχος Παπαφλέσσα ήταν ο φυσικός Περικλής Ψώνης (1944-2019) με καταγωγή από το Βλαχόπουλο. Ο Ψώνης εξελέγη για πρώτη φορά δήμαρχος το 1998 με ποσοστό 50,08% και επανεξελέγη το 2002 (52,4%) και το 2006 (47,7%), υπηρετώντας ως τις 31 Δεκεμβρίου 2010, οπότε καταργήθηκε ο δήμος.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Κοινότητα Παπαφλέσσα, Αποτελέσματα εκλογών από την ΕΕΤΑΑ.
2. ↑  Απεβίωσε ο τ.Δήμαρχος Παπαφλέσσα Περικλής Ψώνης, messinialive.gr, 19 Μαρτίου 2019, ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2020.
3. ↑  Δήμος Παπαφλέσσα, Αποτελέσματα εκλογών από την ΕΕΤΑΑ.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο «Καποδίστριας»: Διοικητική διαίρεση του Νομού Μεσσηνίας |
| --- |
|  |
| Δήμοι | 
* Καλαμάτας
* Αβίας
* Αετού
* Αιπείας
* Ανδανίας
* Ανδρούσας
* Άριος
* Αριστομένους
* Αρφαρών
* Αυλώνα
* Βουφράδων
* Γαργαλιάνων
* Δωρίου
* Είρας
* Θουρίας
* Ιθώμης
* Κορώνης
* Κυπαρισσίας
* Λέυκτρου
* Μεθώνης
* Μελιγαλά
* Μεσσήνης
* Νέστορος
* Οιχαλίας
* Παπαφλέσσα
* Πεταλιδίου
* Πύλου
* Φιλιατρών
* Χιλιοχωρίων
 | Νομός Μεσσηνίας |
|  |
| Κοινότητες | 
* Τρικόρφου
* Τριπύλας
 |

 |
Συντεταγμένες: 40°42′4″N 23°17′7″E﻿ / ﻿40.70111°N 23.28528°E﻿ / 40.70111; 23.28528

Ο **Δήμος Εγνατίας** ήταν δήμος του Νομού Θεσσαλονίκης από το 1999 έως το 2010 με έδρα τον Προφήτη. Το 2011 με το πρόγραμμα διοικητικής αναδιάρθρωσης "Καλλικράτης" συγχωνεύτηκε στο Δήμο Βόλβης. Ο δήμος εκτεινόταν στο ανατολικό τμήμα του νομού ανάμεσα στις λίμνες Βόλβη και Κορώνεια και καταλάμβανε έκταση 115.147 στρεμμάτων. Σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού του 2001 είχε (πραγματικό) πληθυσμό 3.134 κατοίκους.

Διαίρεση
--------

Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 4 δημοτικά διαμερίσματα:

 **Δ.δ. Προφήτου** 
* ο Προφήτης
* η Μικροκώμη

 **Δ.δ. Ευαγγελισμού**  -- ο Ευαγγελισμός
 **Δ.δ. Νυμφοπέτρας** 
* η Νυμφόπετρα
* το Βαϊοχώρι

 **Δ.δ. Σχολαρίου**  -- το Σχολάριο

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Στοιχεία για το δήμο Εγνατίας από το Υπουργείο Εσωτερικών Αρχειοθετήθηκε 2008-02-10 στο Wayback Machine.
Πλυντήριο έξω από ιταλική πόλη, 1729
Ο **Τέοντοορ Βίλκενς** (Theodoor Wilkens ή Theodorus Wilkens (ψευδώνυμο Goedewil)) (1690, Άμστερνταμ – 1748, Άμστερνταμ ), ήταν ζωγράφος και σχεδιαστής του 18ου αιώνα από την Ολλανδική Δημοκρατία που ειδικεύτηκε στα τοπία.

Βιογραφία
---------

Τίποτα δεν είναι γνωστό για τη μαθητεία του.  Ταξίδεψε στη Ρώμη το 1710 ή το 1711. Σύμφωνα με τον πρώιμο βιογράφο Άρνολντ Χαουμπράκεν ταξίδεψε στην Ιταλία και εντάχθηκε στο Bentvueghels, μια ένωση κυρίως Ολλανδών και Φλαμανδών καλλιτεχνών που δραστηριοποιούνται στη Ρώμη και υιοθέτησε το ψευδώνυμο *Goedewil* (καλή πρόθεση). Ο Χαουμπράκεν αναφέρει ένα ανέκδοτο για το ταξίδι του Βίλκενς στην Ιταλία, το οποίο πραγματοποίησε μαζί με τον ζωγράφο Χέντρικ Φρανς φαν Λιντ από την Αμβέρσα. Οι καλλιτέχνες είχαν στήσει τις τέντες τους και είχαν αρχίσει να σχεδιάζουν για να σκιαγραφήσουν τα ερείπια της παλιάς πόλης του Ροντσιλιόνε (Ronciglione), κοντά στη Ρώμη. Στη συνέχεια σχηματίστηκε ένα πλήθος στον περίγυρο, το οποίο τους παρακολουθούσε. Η κίνηση του πλήθους στην άκρη του παλαιού, μεσαιωνικού τμήματος της πόλης, σκαρφαλωμένου σε βράχο, προκάλεσε την κατάρρευση ενός κτιρίου. Έτσι, το πλήθος κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ασκούσαν μαγεία και άρχισαν να βγαίνουν τρέχοντας έξω από την πόλη. Οι καλλιτέχνες σώθηκαν από έναν αστυνομικό, που τους προσήγαγε ενώπιον του κυβερνήτη της πόλης που τους άφησε να φύγουν, αφού του εξήγησαν την κατάσταση. 

Στο Άμστερνταμ ο Βίλκενς χρησιμοποίησε τα σκίτσα που είχε σχεδιάσει στην Ιταλία για να δημιουργήσει νέα σχέδια. Τα ιταλικά τοπία του χρονολογούνται την περίοδο από το 1715 έως το 1744. 

Η ημερομηνία θανάτου του είναι αβέβαιη, αλλά η ζωγραφική του συλλογή δημοπρατήθηκε στο Άμστερνταμ στις 17 Ιουνίου 1748.

Εργο
----

Ειδικεύτηκε στις απεικονίσεις τοπίων και αρχιτεκτονημάτων. Κανένας πίνακας από το χέρι του δεν έχει διατηρηθεί, ώστε το έργο του να είναι γνωστό μόνο μέσω των σχεδίων του. Δούλεψε σε ιταλικό ύφος που φαίνεται να επηρεάζεται από τους Ολλανδούς ζωγράφους τοπίου Άλμπερτ Μάιερινγκ (Albert Meijeringh) και Γιοχάννες Χλάουμπερ (Johannes Glauber) που και οι δύο εργάστηκαν στην Ιταλία. Τα σχέδια του Βίλκενς μοιάζουν επίσης με μερικά έργα του Κασπάρ φαν Βίττελ. Και οι δύο καλλιτέχνες βρίσκονταν ταυτόχρονα στη Ρώμη. Οι υφολογικές ομοιότητες μεταξύ των έργων τους καθιστούν πιθανό ότι οι δύο καλλιτέχνες γνώριζαν ο ένας τον άλλον στη Ρώμη.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων
* Bentvueghels

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *British Museum person-institution thesaurus*. 51085. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  (Αγγλικά) *ECARTICO*. 8281. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
3. ↑  (Αγγλικά, Ιταλικά, Ιαπωνικά) *opac.vatlib.it*. 495/52641.
4. 1 2  rkd.nl/explore/artists/84542. Ανακτήθηκε στις 15  Οκτωβρίου 2016.
5. ↑  (Ολλανδικά) *RKDartists*. rkd.nl/explore/artists/84542. Ανακτήθηκε στις 23  Αυγούστου 2017.
6. 1 2 3  Biographical details Αρχειοθετήθηκε 2013-12-05 στο Wayback Machine. on Hadrianus

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 95752228
* ISNI: 0000 0000 8168 2680
* GND: 1070925551
* BPN: 35035618
* ULAN: 500011696
* RKD: 84542

 |

 |
Ο **Δήμος Είρας** ήταν δήμος του Νομού Μεσσηνίας που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του Προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο Δήμο Οιχαλίας. Βρισκόταν στο βορειότερο άκρο του νομού. Ο δήμος αποτελούταν από 8 δημοτικά διαμερίσματα κατελάμβάνε έκταση 86,6 τετρ. χιλιόμετρα και είχε συνολικό πληθυσμό 997 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του δήμου ήταν η Νέδα.

Διαίρεση
--------

Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:

**Δ.δ. Νέδας**  -- η Νέδα [ 210 ]
**Δ.δ. Αγίου Σώστου**  -- ο Άγιος Σώστης [ 107 ]
**Δ.δ. Αμπελιώνας**  -- η Αμπελιώνα [ 161 ]
 **Δ.δ. Κακαλετρίου**  [ 93 ] 
* το Κακαλέτρι [ 69 ]
* η Μαρίνα [ 24 ]

**Δ.δ. Πέτρας**  -- η Πέτρα [ 103 ]
**Δ.δ. Σκληρού**  -- ο Σκληρός [ 131 ]
**Δ.δ. Στασίμου**  -- το Στάσιμο [ 88 ]
 **Δ.δ. Συρρίζου**  [ 104 ] 
* το Σύρριζο [ 71 ]
* η Διμάνδρα [ 33 ]

  


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σχέδιο «Καποδίστριας»: Διοικητική διαίρεση του Νομού Μεσσηνίας |
| --- |
|  |
| Δήμοι | 
* Καλαμάτας
* Αβίας
* Αετού
* Αιπείας
* Ανδανίας
* Ανδρούσας
* Άριος
* Αριστομένους
* Αρφαρών
* Αυλώνα
* Βουφράδων
* Γαργαλιάνων
* Δωρίου
* Είρας
* Θουρίας
* Ιθώμης
* Κορώνης
* Κυπαρισσίας
* Λέυκτρου
* Μεθώνης
* Μελιγαλά
* Μεσσήνης
* Νέστορος
* Οιχαλίας
* Παπαφλέσσα
* Πεταλιδίου
* Πύλου
* Φιλιατρών
* Χιλιοχωρίων
 | Νομός Μεσσηνίας |
|  |
| Κοινότητες | 
* Τρικόρφου
* Τριπύλας
 |

 |
Θρήνος για τον Χριστό, Βασιλική του Σχέρπενχοϊφελ
Ο πίνακας της Αγίας Τράπεζας στη Βασιλική του Σχέρπενχοϊφελ
Ο **Τέοντοορ φαν Λόον** (φλαμανδικά: **Theodoor van Loon**, 1581 ή 1582, Έρκελενζ – 1649, Μάαστριχτ) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος της περιόδου μπαρόκ.

Βιογραφία
---------

Ο καλλιτέχνης ταξίδεψε δύο φορές στην Ιταλία, από το 1602 ως το 1608 και από το 1628 ως το 1629. Είναι γνωστός ως οπαδός του Καραβάτζιο.

Μαζί με τον Βένζελ Κουμπέργκερ (Wenzel Coebergher) ολοκλήρωσε παραγγελίες για τον Αλβέρτο Ζ΄, Αρχιδούκα της Αυστρίας και τη σύζυγό του Ινφάντα Ιζαμπέλλα Κλάρα Ευγενία της Ισπανίας. Εκτέλεσε επίσης παραγγελίες για εκκλησίες της περιοχής των Βρυξελλών, και φιλοτέχνησε την εικόνα της Αγίας Τράπεζας για την Βασιλική του Σχέρπενχοϊφελ (αποδίδεται ως "απότομος λόφος") , την υψηλότερη σε επισκέψεις εκκλησία ιερού προσκυνήματος στο Βέλγιο.

Ήταν φίλος του Ερύκιους Πουτεάνους (Erycius Puteanus), καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Λέουβεν.

Σύμφωνα με τον Άρνολντ Χαουμπράκεν, τα έργα του δείχνουν ότι εκπαιδεύτηκε ως ζωγράφος στην Ιταλία.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Ολλανδικά) *RKDartists*. 50823. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
2. 1 2  (Ιταλικά) *sapere.it*. Loon,+Theodor+van-.
3. ↑  *Ολλανδικό Ίδρυμα Ιστορίας της Τέχνης*. 50823. Ανακτήθηκε στις 29  Ιανουαρίου 2018.
4. ↑  collection.britishmuseum.org/id/person-institution/143531. Ανακτήθηκε στις 9  Ιουλίου 2017.
5. ↑  «Loon, Theodoor van» 12  Ιανουαρίου 2018.
6. ↑  Theodorus van Loon van Leuven biography in *De groote schouburgh der Nederlantsche konstschilders en schilderessen* (1718) του Άρνολντ Χαουμπράκεν, επιμέλεια από την Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Ολλανδικής Λογοτεχνίας

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Nieuwe gegevens over de 17e eeuwse Zuid-Nederlandse schilder Theodorus van Loon

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 71665370
* **Europeana**: agent/base/31471
* LCCN: nr2003022530
* ISNI: 0000 0000 0140 1894
* GND: 139064125
* SUDOC: 07374980X
* BPN: 27868455
* ULAN: 500027199
* BNE: XX5219341
* RKD: 50823

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Ζωγραφική
 |

 |
Η **Συνασπισμένη Ένωση Καλλιτεχνών** (αγγλικά: Allied Artists Association‎, AAA) ήταν σωματείο καλλιτεχνικών εκθέσεων με έδρα το Λονδίνο στις αρχές του 20ού αιώνα.

Ιστορία
-------

Η Συμμαχική Ένωση Καλλιτεχνών ιδρύθηκε από τον Φρανκ Ρούτερ, κριτικό τέχνης της εφημερίδας *The Sunday Times*, το 1908.

Σκοπός της ήταν να παρέχει ένα βήμα για την έκθεση και την προώθηση της μοντερνιστικής τέχνης στη Βρετανία. Η ΑΑΑ διοργάνωνε εκθέσεις σε διάφορους χώρους, κυρίως ένα ετήσιο Σαλόνι, το οποίο είχε ως πρότυπο εν μέρει τις ευρωπαϊκές εκθέσεις των αποσχιστών, και ιδίως την Société des Artistes Indépendants στο Παρίσι. Σε μια διαφήμιση για την ΑΑΑ το 1917, στο λογοτεχνικό περιοδικό *Art and Letters*, ανακοινώθηκε ότι στόχος της ΑΑΑ ήταν να διοργανώνει εκθέσεις χωρίς τη χρήση κριτικής επιτροπής επιλογής, με κάθε μέλος να έχει «το δικαίωμα να παρουσιάζει τρία έργα που επιθυμεί και να αναρτήσει ένα έργο στη σειρά».

Ο Ιρλανδός ζωγράφος Πωλ Χένρι ήταν ιδρυτικό μέλος της ΑΑΑ και συμμετείχε στην πρώτη της έκθεση στο Royal Albert Hall το 1908. Το ίδιο και η Βανέσα Μπελ. Ο Πέρσι Γουίντχαμ Λιούις, ο Κρίστοφερ Νέβινσον και ο Χάρολντ Γκίλμαν συμμετείχαν στην έκθεση της ΑΑΑ το 1912, επίσης στο Royal Albert Hall, και ήταν επίσης σε αυτή την έκθεση που ο μυθιστοριογράφος Μάικλ Σάντλεϊρ αγόρασε τα έργα του εξπρεσιονιστή ζωγράφου Βασίλι Καντίνσκι, την πρώτη φορά που έργα αυτού του καλλιτέχνη είχαν δει στη Βρετανία. Ο Γουίντχαμ Λιούις και ο Έντουαρντ Γουάντσγουορθ παρουσίασαν βορτισιστικές συνθέσεις στην έκθεση της ΑΑΑ που πραγματοποιήθηκε στο παγοδρόμιο του Χόλαντ Παρκ τον Ιούνιο του 1914. Ο Άγγλος μετα-ιμπρεσιονιστής ζωγράφος Τόμας Γουίλιαμ Μάρσαλ, που ζούσε στο Παρίσι, ήταν επίσης ιδρυτικό μέλος της ΑΑΑ και εξέθετε ελαιογραφίες και ακουαρέλες στο Royal Albert Hall από το 1908 έως το 1914.

Τον Ιούνιο του 1917 η AAA διοργάνωσε μια έκθεση στις γκαλερί Γκράφτον του Λονδίνου, όπου ο κριτικός τέχνης, ποιητής και μυθιστοριογράφος Χέρμπερτ Ριντ πούλησε αρκετά αφηρημένα σχέδια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Chilvers, Ian (21 Μαΐου 2015). *Allied Artists' Association*. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-178276-3.
2. ↑  Tom Steele, *Alfred Orage and the Leeds Arts Club (1893-1923)* (Aldershot, Ashgate 1990) 181
3. ↑  Obituary to Frank Rutter, *The Times* (London), 19 April 1937, 16
4. ↑  Frank Rutter (επιμ.), *Art and Letters, July 1917-Spring 1920 (English Little Magazines)* facsimile reprint, (Routledge: London, 1971) 71
5. ↑   S.B. Kennedy, *Paul Henry* (New Haven, Yale University Press, 2003) 44
6. ↑  Rebecca Beasley, *Ezra Pound and the Visual Culture of Modernism* (Cambridge, Cambridge University Press, 2007) 75
7. ↑  Tom Steele, *Alfred Orage and the Leeds Arts Club (1893-1923)* (Aldershot, Ashgate 1990) 179
8. ↑  Jonathan Black, *Edward Wadsworth: Form, Feeling and Calculation: Paintings and Drawings (1907-1949)* (London, Philip Wilson 2006) 21
9. ↑  James King, *Herbert Read: The Last Modern* (London, Weidenfeld and Nicolson, Ashgate 1990) 47
Η **Σχολή Διεθνών Σχέσεων Έλλιοττ** (The Elliott School of International Affairs) στο Πανεπιστήμιο Τζορτζ Ουάσινγκτον ιδρύθηκε το 1898 ως Σχολή Συγκριτικής Νομολογίας και Διπλωματίας. Βρίσκεται στην καρδιά της πρωτεύουσας των ΗΠΑ, την Ουάσκινγκτον, στην περιοχή Foggy Bottom. Κοσμήτορας της Σχολής είναι ο Reuben E. Brigety II, πρώην βοηθός Υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ για Αφρικανικές Υποθέσεις και πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στην Αφρικανική Ένωση. Έχει 181 μόνιμους καθηγητές πολιτικής επιστήμης, ιστορίας, οικονομικών, ανθρωπολογίας, χρηματοοικονομικών, δημόσιας υγείας, και στρατηγικών μελετών. Σύμφωνα με το Foreign Policy magazine, η Σχολή Διεθνών Σχέσεων Έλλιοττ είναι 8η από τις 25 καλύτερες σχολές διεθνών σχέσεων στις ΗΠΑ.

Αναφορές
--------

1. ↑  «Mission | Elliott School of International Affairs | The George Washington University». *elliott.gwu.edu*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2016.
2. ↑  «Ambassador Reuben E. Brigety II Named Elliott School Dean | GW Today | The George Washington University». *gwtoday.gwu.edu*. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2016.
3. ↑  «Faculty | Elliott School of International Affairs | The George Washington University». *elliott.gwu.edu*. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2016.
4. ↑  Maliniak, Daniel· Peterson, Susan· Powers, Ryan· Tierney, Michael J. «The Best International Relations Schools in the World». *Foreign Policy*. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2016.
Η **Σχολή Δημοσίων Σχέσεων του Πανεπιστημίου του Πρίνστον** (αγγλικά: **Princeton School of Public and International Affairs**), γνωστή παλιότερα ως **Σχολή Γούντροου Γουίλσον** (αγγλικά: **Woodrow Wilson School**) είναι μια επαγγελματική σχολή δημόσιων σχέσεων και δημόσιας πολιτικής στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον στην πόλη Πρίνστον του Νιου Τζέρσεϊ. Η σχολή προσφέρει πτυχία *Bachelor of Arts* σε προπτυχιακό επίπεδο και μεταπτυχιακούς τίτλους *Master of Public Administration* και *Master of Public Policy* σε μεταπτυχιακό. Η σχολή κατατάσσεται σταθερά μια από τις καλύτερες σχολές δημοσίων σχέσεων και πολιτικής στην χώρα και στον κόσμο. 

Η σχολή άλλαξε το όνομα της από Σχολή Γούντροου Γουίλσον σε Σχολή Δημοσίων Σχέσεων του Πανεπιστημίου του Πρίνστον, μια ενέργεια η οποία υπήρξε ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη και προκάλεσε αναταραχή στην πανεπιστημιακή κοινότητα των ΗΠΑ.

Παραπομπές
----------
Το **Κέντρο Αστρονομικών Δεδομένων Στρασβούργου**  (**Centre de Données astronomiques de Strasbourg**, CDS) είναι ένα πολύ σπουδαίο κέντρο συλλογής και διάδοσης αστρονομικών πληροφοριών. Το Κέντρο αυτό υπάγεται στο Αστεροσκοπείο της πόλης του Στρασβούργου και επομένως και στο Πανεπιστήμιο Louis-Pasteur του Στρασβούργου καθώς και στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικής Έρευνας της Γαλλίας (CNRS). 

Το CDS ιδρύθηκε το 1972 και ονομαζόταν τότε Centre de Données Stellaires (Κέντρο Αστρικών Δεδομένων), αλλά μετονομάστηκε το 1983, διότι επεκτάθηκε ώστε να καλύπτει πάσης φύσεως αντικείμενα που βρίσκονται πέρα από το Ηλιακό Σύστημα και όχι μόνο αστέρες. 

Στόχος του CDS είναι να συλλέγει δεδομένα από αστεροσκοπεία και διαστημικά παρατηρητήρια και να τα δημοσιεύει σε ηλεκτρονική μορφή. Η τεράστια βάση δεδομένων του CDS ονομάζεται SIMBAD (Set of Identifications, Measurements, and Bibliography for Astronomical Data) και συγκεντρώνει στοιχεία για περισσότερα από 4.500.000 αντικείμενα και πολλές χιλιάδες βιβλιογραφικές παραπομπές. Εκτός από το SIMBAD, το Κέντρο θέτει στη διαθεσιμότητα της διεθνούς αστρονομικής κοινότητας το λογισμικό Aladin, που αποτελεί έναν διαλογικό ουράνιο χάρτη, την υπηρεσία αστρονομικών καταλόγων VizieR και ένα ηλεκτρονικό λεξικό ονοματολογίας ουράνιων αντικειμένων.

Βιβλιογραφία και παραπομπές
---------------------------

* Les catalogues astronomiques *Encyclopédie Hachette Multimédia 2007 - Edition Intégrale*
* *Oxford Dictionary of Astronomy*. Ridpath, Ian, New York: Oxford University Press, 2003 & 2007 (2nd Edition).
* *Philip's Astronomy Encyclopedia*. London: Philip's, 2002.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το site του CDS
* Γενικές πληροφορίες για το CDS

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 147284806
* LCCN: n81041877
* ISNI: 0000 0001 2294 5556
* GND: 5021600-4
* SUDOC: 028078586
* BIBSYS: 90041012
* NLA: 35734485
* CiNii: DA01384972

 |

 |
Στη φυσική, ένας **συναλλοίωτος μετασχηματισμός** είναι ένας κανόνας που προσδιορίζει πως συγκεκριμένες γεωμετρικές οντότητες αλλάζουν κάτω από μία αλλαγή βάσης. Συγκεκριμένα, ο όρος χρησιμοποιείται για διανύσματα και τανυστές. Ο μετασχηματισμός που περιγράφει τα **διανύσματα βάσης** σαν ένα γραμμικό συνδυασμό των παλιών διανυσμάτων βάσης προσδιορίζεται σαν ένας συναλλοίωτος μετασχηματισμός. Συμβατικά, οι δείκτες που προσδιορίζουν τα διανύσματα βάσης τοποθετούνται σαν "κάτω δείκτες" και έτσι γράφονται όλες οι ποσότητες που μετασχηματίζονται. Ο αντίστροφος ενός συναλλοίωτου μετασχηματισμού είναι ένας **ανταλλοίωτος μετασχηματισμός**. Από τη στιγμή που ένα διάνυσμα πρέπει να είναι *αναλλοίωτο* κάτω από μία αλλαγή βάσης, οι συνιστώσες του πρέπει να μετασχηματίζονται σύμφωνα με τον ανταλλοίωτο κανόνα. Συμβατικά, οι δείκτες που προσδιορίζουν τις συνιστώσες ενός διανύσματος τοποθετούνται σαν "πάνω δείκτες" και αυτό ισχύει για όλους τους δείκτες ποσοτήτων που μετασχηματίζονται με τον ίδιο τρόπο. Το άθροισμα ενός γινομένου με δείκτες αντιστοιχισμένους ανά ζεύγη και με ίδιους κάτω και πάνω δείκτες είναι **αναλλοίωτο** κάτω από ένα μετασχηματισμό.

Ένα διάνυσμα είναι μία γεωμετρική ποσότητα, εξαρχής ανεξάρτητο (αναλλοίωτο) της βάσης που επιλέγεται.
Δίνεται ένα διάνυσμα **v** , έστω με συνιστώσες *v**i* στην αρχική βάση **e***i*. Σε μια άλλη βάση, έστω **e**′*j*, το ίδιο διάνυσμα **v** έχει διαφορετικές συνιστώσες *v*′*j* και:

{\displaystyle \mathbf {v} =\sum \_{i}v^{i}{\mathbf {e} }\_{i}=\sum \_{j}{v'\,}^{j}\mathbf {e} '\_{j}.}

Mε το **v** να είναι αναλλοίωτο και τη βάση **e***i* να μετασχηματίζεται συναλλοίωτα, πρέπει να είναι τέτοιο ώστε το *v**i* (το σύνολο των αριθμών που προσδιορίζουν τις συνιστώσες) να μετασχηματίζεται με διαφορετικό τρόπο, δηλαδή τον αντίστροφο που λέγετα ανταλλοίωτος κανόνας μετασχηματισμού.

Aν για παράδειγμα στον δισδιάστατο ευκλείδιο χώρο, τα νέα διανύσματα βάσης περιστρέφονται αριστερόστροφα σε σχέση με τα παλιά διανύσματα βάσης, τότε θα φαίνεται σε όρους του νέου συστήματος η "αναπαράσταση ως προς τις συνιστώσες" σαν το διάνυσμα να έστρεψε στην αντίθετη φορά, δηλαδή δεξιόστροφα.

* Ένα διάνυσμα v και τα τοπικά διανύσματα βάσης {ex,ey} και {er,eφ}. Με Μαύρο το παλιό σύστημα και κόκκινο το νέο.Ένα διάνυσμα **v** και τα τοπικά διανύσματα βάσης {**e**x,**e**y} και {**e**r,**e**φ}. *Με Μαύρο το παλιό σύστημα και κόκκινο το νέο*.
* Αναπαράσταση συντεταγμένων του v με τα διανύσματα βάσης να ταυτίζονται.Αναπαράσταση συντεταγμένων του **v** με τα διανύσματα βάσης να ταυτίζονται.

  

  



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Covariant transformation  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το **Γκοϊκανάντι** είναι αρχαίο αλφάβητο που χρησιμοποιήθηκε στο έδαφος της Γκόα. Αυτό το σενάριο ήταν επίσης γνωστό ως κανταβί. Χρησιμοποιήθηκε για τη γραφή της γλώσσας Κονκάνι και μερικές φορές της Μαράτι. Ομοίως, χρησιμοποιήθηκε από τις εμπορικές οικογένειες Σαρασουάτ και Νταϊβάτζνα μαζί με το αλφάβητο Μόντι για να διατηρούν τις καταγραφές τους.

Χρήση και εξαφάνιση
-------------------

Η κατάκτηση της Γκόα θεωρείται ως ένα μελανό σημείο στην ιστορία της γλώσσας Κονκάνι. Σύμφωνα με τα διατάγματα της Γκόα η κατοχή βιβλίων στις τοπικές γλώσσες ήταν αδίκημα. Όλα τα βιβλία οποιουδήποτε θέματος γραμμένα στα Κονκάνι, Μαράτι και Σανσκριτικά κατασχέθηκαν από τις αρχές και κάηκαν λόγω της υποψίας ότι μπορεί να σχετίζονται με την ειδωλολατρία. Είναι πιθανό ότι η πολύτιμη μη-θρησκευτική βιβλιογραφία που ασχολείται με την τέχνη, τη λογοτεχνία, τις επιστήμες και άλλα καταστράφηκαν αδιακρίτως ως αποτέλεσμα. Για παράδειγμα, ακόμη και πριν τις διαταγές εξέτασης σύμφωνα με επιστολή με ημερομηνία 24 Νοεμβρίου 1548, ο Δ. Φρ. Τζοάο τε Αλμπουκέρκι περιγράφει περήφανα τα επιτεύγματά του σε αυτή τη κατεύθυνση.

Σήμερα, πολλά χειρόγραφα στα Κονκάνι που εκτίθονται σε μουσεία στην Πορτογαλία είναι λατινικές μεταγραφές των χειρογράφων Καντάβι των Ινδουιστικων επών. Το πρώτο έγγραφο γραμμένο σε αυτό το αλφάβητο είναι μια αναφορά που απευθύνεται από τον Ραβάλα Σέτι, Γκαουνκάρ του Καράιμ στα νησιά της Γκόα, προς τον βασιλιά της Πορτογαλίας. Αυτό το έγγραφο του 15ου αιώνα περιέχει μια υπογραφή στα Κονκάνι που γράφει: **Ραβάλα Σετί μπαράχα** (Μετάφραση: *γραφή του Ραβάλα Σέτι*). Πιστεύεται ότι τα περισσότερα προπορτογαλικά έγγραφα και βιβλία στα Καντάβι κάηκαν από τους πορτογάλους ιεραπόστολους.

Παραπομπές
----------

1. ↑  National Archives of India (1985). *Indian archives, Volume 34*. National Archives of India.. σελ. 4.
2. ↑  Silva, Severine (1963). *Toponomy of Canara*. Popular Prakashan. σελ. 12.
3. ↑  Saradesāya, Manohararāya (2000). *A history of Konkani literature: from 1500 to 1992*. Sahitya Akademi,. σελ. 317. ISBN 9788172016647.
4. ↑  Bhembre, Uday (Σεπτεμβρίου 2009). *Konkani bhashetalo paylo sahityakar:Krishnadas Shama*. Sunaparant Goa. σελίδες 55–57.
5. ↑  *South Asian language review, Volumes 1-2*. Creative Publishers,. 1991. σελ. 12.
6. ↑  Ghantkar, Gajanana (1993). *History of Goa through Gõykanadi script* (στα English, Konkani, Marathi, και Kannada). σελίδες Page x. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
Ο **Κένι Τέιλορ**, γεννημένος στις 6 Δεκεμβρίου 1982 στο Μιζούρι Σίτι του Τέξας, είναι πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,91 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση του πόιντ γκαρντ.

Καριέρα
-------

Ο Τέιλορ σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Μπέιλορ από το 2001 ως το 2003, όταν και ξέσπασε σκάνδαλο στο κολέγιο με την εξαφάνιση του καλαθοσφαιριστή Πάτρικ Ντένεχι, όπως και τις κατηγορίες της λίγκας προς την ομάδα για χρήση παράνομων ουσιών από τους αθλητές, όπως και την πληρωμή τους από την προπονητική ομάδα.

Μεταγράφηκε στο κολέγιο του Τέξας, όπου παρέμεινε μέχρι το 2005, με μέσους όρους 10,6 πόντων, 3,8 ριμπάουντ και 2,6 ασίστ σε 31 αγώνες κατά την τελευταία του σεζόν.

Η πρώτη ομάδα στην οποία υπέγραψε μετά το τέλος της κολεγιακής του καριέρας ήταν ο Άρης Θεσσαλονίκης, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε σε μόλις έξι αγώνες για τη σεζόν 2005-06, την οποία ολοκλήρωσε στην Αδριατική Λίγκα και την ομάδα της ΚΚ Ζάγκρεμπ. Με την κροατική ομάδα ξεκίνησε και την επόμενη χρονιά, στα μισά της οποίας μεταγράφηκε στην ισπανική Λας Πάλμας.

Το 2007-08, ξεκίνησε στην ομάδα του Κολοσσού Ρόδου, όπου αγωνίστηκε σε 14 αγώνες με μέσο όρο 10,0 πόντων, για να συνεχίσει στους Ρίο Γκράντε Βάλεϊ Βάιπερς από την NBA Development League και να ολοκληρώσει τη σεζόν στην Κορεκαμίνος από το Μεξικό. Την επόμενη χρονιά, υπέγραψε στην Ιγκοκέα από τη Βοσνία και ολοκλήρωσε τη σεζόν στον Κεραυνό Στροβόλου από την Κύπρο.

Ακολούθησε η μεταγραφή του στη βενεζουαλική Τροταμούντος ντε Καραμπόμπο, πριν επιστρέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Μπέικερσφιλντ Τζαμ, όπως και την Άιοβα Ένερτζι. Το 2012, κατάφερε να πάρει το πτυχίο του μετά από καθυστέρηση επτά ετών, ενώ αγωνίστηκε για τελευταία χρονιά το 2013-14 στο ABA με την ομάδα των Σάουθ Χιούστον Ασόλτ.

Παραπομπές
----------

1. ↑  USATODAY.com - Murder, scandal forced changes at Baylor
2. ↑  Kenny Taylor Player Profile, Iowa Energy, NCAA - RealGM
3. ↑  Ο Κένι Τέιλορ αντικαταστάτης του Μπρούερ - Contra.gr
4. ↑  «Zagreb inks Mance and Erjavec, split with Taylor». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Μαρτίου 2010. Ανακτήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2016.
5. ↑  Kenny Taylor, nuevo director de orquesta del UB La Palma
6. ↑  Τέταρτη νίκη, σπουδαία εμφάνιση - Α.Ο. ΚΟΛΟΣΣΟΣ ΡΟΔΟΥ
7. ↑  Kenny Taylor u Igokei Partizanu - SportSport.ba
8. ↑  Trotamundos Despide a Kenny Taylor - LPB Venezuela[*νεκρός σύνδεσμος*]
9. ↑  NBA Development League: Kenny Taylor Playerfile[*νεκρός σύνδεσμος*]
10. ↑  Kenny Taylor's graduation day [Dec. 15, 2012 - YouTube]
11. ↑  South Houston Assault basketball, News, Roster

Πηγές
-----

* NBA Development League: Kenny Taylor - NBA.com
* Kenny Taylor - Phantis
* Kenny Taylor Basketball Player Profile
Γενικά με την ονομασία **Συναξάρια**, στον πληθυντικό, παράγωγος όρος της Σύναξης, δηλαδή της συνάθροισης των πιστών στους ναούς προς τιμή κάποιου αγίου ή κάποιου εκκλησιαστικού γεγονότοςφέρονται ειδικά χριστιανικά λειτουργικά βιβλία που περιλαμβάνουν σύντομες ή εκτενείς διηγήσεις σχετικά με τον βίο γενικά και τα μαρτύρια που υπέστησαν Άγιοι και Οσιομάρτυρες. Οι διηγήσεις αυτές φέρονται κατά εορτολογική σειρά και αναγιγνώσκονται σε ιερουργίες - θρησκευτικές συνάξεις. Συλλογείς τέτοιων διηγήσεων ονομάζονται «Συναξαριστές». Με την ίδια αυτή ονομασία φέρονται και οι συγγραφείς των Συναξαρίων ή οι συντάκτες των βιβλίων με τα *Συναξάρια*.

Εξέλιξη και χρήση
-----------------

Στα Συναξάρια προστέθηκαν με τον καιρό και βίοι οσίων, ιεραρχών, μοναχών κ.λπ. με καθαρά εποικοδομητικό χαρακτήρα καθώς και περιγραφές άλλων εκκλησιαστικών γεγονότων όπως ανακομιδές λειψάνων, θαύματα  και σχετικοί σεισμοί ή άλλες καταστροφές, με συνέπεια, έχοντας ευρύ περιεχόμενο, τα συναξάρια να διακρίνονται επιμέρους σε ιστορικά, εγκωμιαστικά και δημώδη.

Τα Συναξάρια περιλαμβάνονται στα βιβλία λειτουργικής και χρησιμοποιούνται κυρίως στις ακολουθίες του Όρθρου μετά την 6η ωδή των κανόνων.

Κυριότερες συλλογές και πηγές
-----------------------------

Κυριότερες συλλογές συναξαρίων της Ορθόδοξης Εκκλησίας είναι του Συμεών του Μεταφραστού, το Μηνολόγιο του Αυτοκράτορα Βασιλείου Β΄ του Βουλγαροκτόνου που φέρει την ονομασία «Βασιλειανό Συναξάριο», του Νικόδημου του Αγιορείτη, που πρωτοεκδόθηκε στη Βενετία, του Κ. Δουκάκη κ.ά.

Παρόμοια βιβλία υφίστανται και στη Καθολική Εκκλησία, με την ονομασία "Synaxarium" (εκ της ελληνικής), σε διάκριση όμως του Μαρτυρολογίου που αφορά Μάρτυρες εποχής των Διωγμών.

Σημαντικές πηγές για τα κείμενα αυτά αποτελούν οι εκδόσεις των Βολλανδιστών: Το πολύτομο έργο *Acta Sanctorum* και το ειδικό περιοδικό τους με τίτλο *Analecta Bollandiana*. Επίσης η συλλογή του Jacques-Paul Migne, *Patrologia Graeca* με 161 τόμους .

Δείτε επίσης
------------

* Αγιολογία
* Μηναίον
* Νέον Μαρτυρολόγιον
* Τυπικό της Εκκλησίας
* Μαρτυρολογία

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τόμ. 56ος, σελ.70-71.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Το Συναξάριο: Οι ζωές των Αγίων της Ορθόδοξης Εκκλησίας

Παραπομπές
----------

1. ↑  Παπαδόπουλος Αντώνιος, *Αγιολογία*, τόμ. Ι - *Θέματα γενικά, ειδικά και εορτολογίου*, Πουρναράς, Θεσσαλονίκη 1996, σελ. 18.
2. ↑  *ΘΗΕ*, τόμ. 11 (1967), στ. 555.
3. ↑  Τσάμης Γ. Δημήτριος, *Αγιολογία της Ορθόδοξης Εκκλησίας*, Πουρναράς, Θεσσαλονίκη 1999, σελ. 32.
4. ↑  Καραγιαννόπουλος Ιωάννης, *Πηγαί της Βυζαντινής Ιστορίας*, 5η έκδ. Πουρναράς, Θεσσαλονίκη 1987, σελ. 64.
To κτίριο της **Σχολής Γαλατά** στεγάζεται σε ένα από τα πλέον όμορφα κτίρια της Κωνσταντινούπολης. Θεμελιώθηκε το 1885, ενώ η Σχολή ξεκίνησε να λειτουργεί το 1900. Αρχικά αρρένων και από το 1935 και έπειτα μεικτό, το σχολείο του Γαλατά διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην πνευματική ζωή της Πόλης, αφού στα διευθυντικά του έδρανα κάθισαν μεγάλες προσωπικότητες των Γραμμάτων.

Τον Φεβρουάριο του 2012 το Συμβούλιο της Γενικής Διεύθυνσης Βακουφίων, αποφάσισε την επιστροφή του κτιρίου της Σχολής Γαλατά, το οποίο είχε καταχωρηθεί υπό το όνομα του τουρκικού δημοσίου, στους νόμιμους ιδιοκτήτες του (Εφορεία της Κοινότητας των Ναοί] και της Σχολής Γαλατά) βάσει του νόμου που ψηφίστηκε τον Αύγουστο του 2011 για τα βακούφια. 

Αναμένεται δε να αποτελέσει προηγούμενο και για τις μετέπειτα αποφάσεις του Συμβουλίου, όπως αναφέρεται στη ιστοσελίδα του Συνδέσμου Υποστήριξης Ρωμαίικων Κοινοτικών Ιδρυμάτων. 

*Την 22α Μαρτίου 2012, συνετελέσθει η πρώτη επιστροφή περιουσίας στα πλαίσια του νόμου που ετέθη σε εφαρμογή την 27η Αυγούστου 2011*, αναφέρει η ανακοίνωση που εκδόθηκε από το γραφείο του υπουργού.

Αναφορές
--------

1. ↑  archaiologia.gr Το τούρκικο Δημόσιο, επέστρεψε τη σχολή Γαλατά.
2. ↑  tovima.gr Σχολή Γαλατά.
3. ↑  Επιστροφή της Σχολής Γαλατά Αρχειοθετήθηκε 2012-04-12 στο Wayback Machine. - Άρθρο της εφημερίδας "Το βήμα"

Παραπομπές
----------

* www.rumvader.org Ρωμαίικα
Ο **Κάρλο Καρρά** (*Carlo Dalmazzo Carrà*, 11 Φεβρουαρίου 1881 – 13 Απριλίου 1966) ήταν Ιταλός ζωγράφος και κεντρική φυσιογνωμία του κινήματος του φουτουρισμού που αναπτύχθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην πόλη Quargnento της Ιταλίας το 1881. Από την ηλικία των 12 ετών εργάσθηκε ως διακοσμητής. Το διάστημα 1899-1900 ο Καρά βρίσκεται στο Παρίσι, όπου έρχεται σε επαφή με τη σύγχρονη γαλλική καλλιτεχνική παραγωγή και εργάζεται ως διακοσμητής στην έκθεση *Exposition Universelle*. Επιστρέφει στο Μιλάνο το 1901 και το 1906 εγγράφεται στην Ακαδημία της Μπρέρα, όπου σπουδάζει ζωγραφική υπό τον Cesare Tallone. Στις 11 Φεβρουαρίου 1910 υπογράφει, μαζί με τους υπόλοιπους φουτουριστές, το «Μανιφέστο των Φουτουριστών ζωγράφων» και παράλληλα ξεκινά η πιο δημιουργική ίσως περίοδός του, στην οποία ανήκει και ένα από τα σημαντικότερα έργα του, η *Κηδεία του Αναρχικού Γκαλί*. Το 1914 επισκέπτεται ξανά το Παρίσι και συνδέεται με τους Γκυγιώμ Απολλιναίρ και Πάμπλο Πικάσσο.

Το κίνημα του φουτουρισμού
--------------------------

Το κίνημα του φουτουρισμού λήγει ουσιαστικά με την έναρξη του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου και ο Καρρά το 1916 έχει ήδη απορρίψει αρκετές από τις αρχές του. Το 1917 γνωρίζεται με τον Τζόρτζιο ντε Κίρικο και στρέφεται μαζί του σε ένα νέο είδος ζωγραφικής, που αποκαλείται και «μεταφυσική ζωγραφική» (*pittura metafisika*). Δύο χρόνια αργότερα, ο Καρρά ολοκληρώνει και ένα θεωρητικό βιβλίο για τη μεταφυσική ζωγραφική υπό τον τίτλο *Pittura metafisika*. Θα ακολουθήσουν και άλλες θεωρητικές μελέτες, ενώ από το 1921 ο Καρρά εργάζεται ως κριτικός τέχνης στην εφημερίδα του Μιλάνου *L' Ambrosiano*.

Το 1941 διορίζεται καθηγητής ζωγραφικής στην Ακαδημία της Μπρέρα, ενώ το 1945 δημοσιεύει την αυτοβιογραφία του (*La mia vita*). Πέθανε στο Μιλάνο το 1966.

Παραπομπές
----------

1. ↑  mix-n-match.toolforge.org#/entry/115933647.
2. 1 2 3  *The Fine Art Archive*. cs.isabart.org/person/7882. Ανακτήθηκε στις 1  Απριλίου 2021.
3. ↑  36550. Ανακτήθηκε στις 4  Δεκεμβρίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Σύντομο βιογραφικό και έργα του Αρχειοθετήθηκε 2005-09-07 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 7400206
* **Europeana**: agent/base/48917
* **AA**: 147799
* LCCN: n79043180
* ISNI: 0000 0001 1020 5569
* GND: 118519247
* SUDOC: 02999344X
* BNF: cb119962430 (data)
* BIBSYS: 12014038
* ULAN: 500008934
* NLA: 35693014
* NKC: ola2002153914
* ICCU: CFIV004962
* BNE: XX976014
* CiNii: DA03879036
* RKD: 15555

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Βιογραφίες
* Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Ζωγραφική
 |

 |
Κασρ Καράνα
Το **Κασρ Καράνα** (Αραβικά:قصر خرّانة) είναι ένα από τα γνωστότερα Κάστρα της Ερήμου και βρίσκεται στη σημερινή ανατολική Ιορδανία, περίπου 60χλμ ανατολικά του Αμμάν και σχετικά κοντά στα σύνορα με τη Σαουδική Αραβία.

Ιστορία
-------

Το κάστρο χτίστηκε στην πρώιμη περίοδο του χαλιφάτου των Ομεϋαδών (επιγραφικά στοιχεία μαρτυρούν ημερομηνία νωρίτερα του 710 μ.Χ.) επί της χαλιφείας του Ουαλίντ A'. Το Κασρ Καράνα είναι σημαντικό παράδειγμα της Ισλαμικής τέχνης και αρχιτεκτονικής.

Έχει υποστηριχτεί πως το Κασρ Καράνα μάλλον εξυπηρετούσε μια ποικιλία αμυντικών. αγροτικών και/ή εμπορικών λειτουργιών, παρόμοιων με τα άλλα Ουμαγιάντ παλάτια στην ευρύτερη Συρία. Το κάστρο είχε περιορισμένη προμήθεια νερού και έτσι μάλλον μπορούσε να γίνει προσωρινή χρήση αυτού, με τις θεωρίες να ποικίλουν ως προσ τη χρήση του. Μπορεί να λειτούργησε ως οχυρό, σημείο συνάντησης Βεδουΐνων ή ως καραβάνσεράι.

Τοποθεσία
---------

Το Κασρ Καράνα, 60χλμ ανατολικά του Αμμάν, βρίσκεται σήμερα δίπλα σε έναν σημαντικό δρόμο της ερήμου που ενώνει το Αμμάν με την Άζρακ, τα Σαουδαραβικά σύνορα, απομονωμένες περιοχές της ανατολικής Ιορδανίας και το Ιράκ. Το ταξίδι με αμάξι από το Αμμάν διαρκεί περίπου 1 ώρα.

Το Καράνα σήμερα είναι απομωνομένο από παραπλήσιες ανθρώπινες εγκαταστάσεις τουλάχιστον για αρκετά χιλιόμετρα προς το βορρά, 12 χλμ στο νότο και 30 χλμ στη δύση. Η θέα από την ανατολική πλευρά προς την ανατολική έρημο είναι αδιάσπαστη μέχρι τα σύνορα με τη Σαουδική Αραβία (σε απόσταση περίπου 80 χιλιομέτρων).

Εναλλακτικές προφορές
---------------------

Η μεταγραφή του ονόματος από τα Αραβικά προσφέρει ποικιλία προφορών και αποδόσεων, συμπεριλαμβανομένων των Κασρ αλ Χαρράνα, Κασρ αλ Καράναχ, Καράνεχ και Χράνεχ.

Παραπομπές
----------

* Archnet άρθρο - Qasr Kharana
Η περιοχή **Δασκαλόπετρα** βρίσκεται στον Βροντάδο ,βορειοανατολικά της Χίου. Πρόκειται για ένα σημείο που συνδυάζει βουνό και θάλασσα .Περιλαμβάνει μία παραλία που έχει πρόσβαση στον κόσμο και ένα λιμανάκι με βαρκούλες .

Η Δασκαλόπετρα

Ιστορικές αναφορές
------------------

Πάνω από την παραλία υπάρχει ένα από τα πιο γνωστά μνημεία του Βροντάδου ,η Πέτρα του Ομήρου ,ένας βράχος ,με μεγάλη ιστορική σημασία ,καθώς ,εκεί, λέγεται ότι καθόταν ο Όμηρος και δίδασκε. Σύμφωνα με αυτό ,αιτιολογείται και η ονομασία της περιοχής (η πέτρα του δασκάλου).Κοντά στην Πέτρα του Ομήρου , ανεβαίνοντας ένα μονοπάτι ,οι επισκέπτες συναντούν την Βρύση του Πασά. Το όνομα αυτής προέρχεται από την περίοδο της τουρκοκρατίας ,καθώς σε αυτό το σημείο κατοικούσαν πολλοί Τούρκοι και συγκεκριμένα ο Μεχμέτ Πασάς ,ο οποίος έχτισε και την βρύση .Λίγο βορειότερα βρίσκεται το μνημείο του Γιάννη Ψυχάρη με θέα την θάλασσας ,ο οποίος πέρασε από τη Χίο για να αγωνιστεί για την επικράτηση της δημοτικής γλώσσας .

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Δασκαλόπετρα». *Chios Travel Guide*. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2021.
2. 1 2  «Το Ιερό της Κυβέλης- Δασκαλόπετρα - Ράκτης - Γυμνάσιο Βροντάδου - Χίος - Πρόγραμμα Τοπικής Ιστορίας ΙΜΕ». *local.e-history.gr*. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2021.