Ο **Χαράλαμπος (Μπάμπης) Κοτρίδης** (Δραπετσώνα, 30 Οκτωβρίου 1928 – Αθήνα, 18 Απριλίου 2009) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε αποκλειστικά με τον Ολυμπιακό Πειραιώς, όπως και έφηβος αθλητής στίβου στον Πανιώνιο.

Σταδιοδρομία
------------

### Σε συλλογικό επίπεδο

Γεννήθηκε στη Δραπετσώνα, μεγάλωσε στην Καλλιθέα και ξεκίνησε τον αθλητισμό από τον γειτονικό Πανιώνιο στα 400 μέτρα με εμπόδια λόγω μεγάλου ύψους. Αρχικά έπαιξε ποδόσφαιρο στην Αθλητική Ένωση Αγίου Νικολάου Καλλιθέας, όταν δε τον παρακολούθησε ο Γιώργος Μαλεύρης, του πρότεινε να δοκιμαστεί από την ΑΕΚ που απορρίφθηκε και ακολούθως τους *Ερυθρόλευκους*, όντας εκείνος ενεργός ακόμη αμυντικός τους.

#### Σύνοψη

Ο επονομαζόμενος *Ψηλός* υπέγραψε δελτίο το 1945, ενώ παράλληλα συνέχισε στον στίβο του Πανιωνίου. Το 1946 επιλέχθηκε ως άλτης του ύψους για το εθνικό αντιπροσωπευτικό συγκρότημα, αλλά σύντομα αφοσιώθηκε στην ποδοσφαιρική δραστηριότητα μετά παρότρυνση των υπευθύνων της β' ομάδας του Ολυμπιακού, Βαγγέλη και Γιάννη Χέλμη. Την πρώτη του εμφάνιση με την αντίστοιχη α' σε φιλική αναμέτρηση, πραγματοποίησε στις 17 Σεπτεμβρίου 1947 αγωνιζόμενος από το 46' κατά το εντός έδρας 5-0 επί της Βικτώρια Αθηνών και σε επίσημη 16 μήνες αργότερα. Αντίπαλος υπήρξε ο Έσπερος Καλλιθέας στο Ποδηλατοδρόμιο για τη νίκη κυπέλλου με 3-1 της 30ης Ιανουαρίου 1949, μόλις 8 ημέρες έπειτα το ντεμπούτο του Ηλία Ρωσίδη. Οι δύο τους θα εγκαταλείψουν σχεδόν ταυτόχρονα την ενεργό δράση, έχοντας ενδιάμεσα διαγράψει πολυετή πορεία για το σωματείο, καταλάβει τις κορυφαίες θέσεις μίας σειράς στατιστικών κατηγοριών συμμετοχών, χριστεί αρχηγοί και διεθνείς. Στο ίδιο γήπεδο και την 16η Απριλίου ο Κοτρίδης σημείωσε το παρθενικό του τέρμα, όταν για το πρωτάθλημα της ΕΠΣ Πειραιώς η αντίσταση του Αργοναύτη κάμφθηκε με 2-1 χάρις σε δικά του (5' και 60'), παρά την επάνοδο (για 10 εβδομάδες και τελευταία φορά) του δεινότατου σκόρερ Γιάννη Βάζου.

Στη βασική 11άδα καθιερώθηκε την ερχόμενη αγωνιστική περίοδο 1949-50, ως αριστερός μέσος (με το Διονύση Μινάρδο στα δεξιά) κατόπιν της αποχώρησης του 37χρονου Γιώργου Βαγιακάκου. Η αειθαλής παρουσία του προκατόχου, του επέτρεψε μόνο στα 21 να καταλάβει τη θέση που πάντως διατήρησε μέχρι την –προχωρημένη για τότε– ηλικία των 32. Υπήρξε αναντικατάστατο στέλεχος σε όλη την επιτυχημένη ερυθρόλευκη εποχή του '50, διατελώντας από τους αρχηγούς της ομάδας. Τελευταία των 11 συναπτών περιόδων του ως βασικός, αποτέλεσε η 1959-60 και εναρκτήρια της Α' Εθνικής κατηγορίας, συγκαταλεγόμενος σε όσους "ένωσαν" την πρώτη μεταπολεμική 15ετία με τον πρόσφατο μισό αιώνα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Την επόμενη 1960-61, ολοκλήρωσε την καριέρα του με συμπλήρωση 259 επίσημων εμφανίσεων:  

... αναδείχτηκε σε μία από τις μεγαλύτερες φυσιογνωμίες της ποδοσφαιρικής Ελλάδας. Παίκτης με θαυμάσιο κοντρόλ, καλή ντρίμπλα, φοβερή αντοχή και «ολυμπιακό σθένος», ήταν πολλές φορές μια ομάδα μόνος του.
Αλεξανδρής-Λέκκας

00000000000000000000 113 στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα και την Α' Εθνική (24 τέρματα)  

00000000000000000000 044 στο κύπελλο Ελλάδας (10)  

00000000000000000000 002 στο κύπελλο Πρωταθλητριών  

00000000000000000000 100 στο Πειραϊκό πρωτάθλημα (24)  

και 160 σε φιλικά με εγχώριους ή ξένους αντιπάλους (τουλάχιστον 22 γκολ). 

Ειδικά το διάστημα 1946-1959 του Πανελλήνιου, πρόκειται για τον τρίτο των *Ερυθρόλευκων* σε συμμετοχές (85 – Ρωσίδης 97, Σούλης Κίνλεϊ 89) και δεύτερο σκόρερ τους (23 τέρματα με Γιάννη Ιωάννου, Θέμη Μουστακλή και Θανάση Μπέμπη – 33 ο Ηλίας Υφαντής). Οι ιστορικοί ερευνητές του σωματείου Στάθης Αρβανίτης και Ηλίας Λέκκας, αμφότεροι καταγράφουν ότι επί 4,5 σχεδόν χρόνια (Ιούλιος 1954-Φεβρουάριος 1959) απουσίασε σε μόλις ένα αγώνα της διοργάνωσης (τελικές φάσεις, προκριματική 1956, διπλό μπαράζ 1957), ρεκόρ που υπερβαίνει μόνο ο Ρωσίδης με έναν σε 7,5 (1951-1958).  Στη δε Α' κατηγορία της τοπικής ΕΠΣ Πειραιώς 1925 έως 1959, οι "διόσκουροι" παίκτες έχουν στο ενεργητικό τους περισσότερες συναντήσεις από κάθε άλλον (ο Ρωσίδης 104 ή 103).  Επιπλέον, ο Αρβανίτης τους περιλαμβάνει "με τους πιο αντιπροσωπευτικούς στην κάθε δεκαετία που εδημιούργησαν τον *Θρύλο*" και συγκεκριμένα την 1950-1960.

Το τελευταίο του τέρμα σε επίσημη αναμέτρηση πέτυχε στις 18 Δεκεμβρίου 1960, ανοίγοντας το σκορ για το εντός έδρας 3-1 πρωταθλήματος επί της ΑΕΚ, ενώ η ερχόμενη αγωνιστική τη 15η Ιανουαρίου και το 0-0 του σταδίου Νέας Σμύρνης με τον Πανιώνιο υπήρξε η καταληκτική εμφάνιση μίας 12χρονης διαδρομής του σε επίπεδο διοργανώσεων (συμπτωματικά και στις δύο περιπτώσεις, εναντίον συλλόγων που μέσω διαφορετικού τρόπου σχετίστηκε ως νεαρός αθλητής). Ένα εξάμηνο αργότερα και αρχηγός τιμής ένεκεν, μετείχε αποχαιρετιστήρια φορά κατά τη νίκη 2-1 του Ολυμπιακού με αντίπαλο τη Σάντος της Βραζιλίας και του Πελέ, όπου στο ταραχώδες φιλικό της 4ης Ιουλίου 1961 συνέβαλε ακούσια για το αριθμητικό πλεονέκτημα από τις αρχές της επανάληψης:

> Εις το 7' έγιναν τα μεγάλα επεισόδια. Ο δεξιός ακραίος των Βραζιλιάνων Σορβάζ έκαμε ένα σκληρό φάουλ επί του Κοτρίδη. Ο τελευταίος εκνευρισμένος του επετέθη. Ο Κουντίνιο έτρεξε γρήγορα και κατάφερε ένα δυνατόν λάκτισμα επί του Κοτρίδη. Από εκεί και πέρα ο στίβος του γηπέδου του Παναθηναϊκού έγινε αρένα, όπου Έλληνες και Βραζιλιάνοι ποδοσφαιρισταί αλληλοεδέρνοντο. Όταν η θύελλα επέρασε και η γαλήνη επανήλθεν, ο διαιτητής κ. Ιωαννίδης απέβαλε τον Κουντίνιο και η Σάντος συνέχισεν αγωνιζόμενη με δέκα παίκτας.
> 
> 

Ο Ρωσίδης απουσίαζε με τραύμα στο κεφάλι από το 3-0 επί του Πανιωνίου για τον τελικό κυπέλλου δύο ημέρες νωρίτερα, γεγονός που τον είχε υποχρεώσει να προωθηθεί σε ακραίο επιθετικό κατά το β' ημίχρονο. Με το περιβραχιόνιο και αυτός, η συγκεκριμένη συνάντηση αποδείχθηκε η δική του τελευταία επίσημη, καθώς την επόμενη περίοδο 1961-62 δεν θα εμφανιστεί παρά σε ορισμένες φιλικές του φθινοπώρου.

Ξεχωριστές στιγμές της σταδιοδρομίας Κοτρίδη ήταν οι αναμετρήσεις με την ιταλική Μίλαν στα πλαίσια του Πρωταθλητριών 1959-60, οι πρώτες της ιστορίας για ελληνική ομάδα σε ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση. Σε αμφότερες αποτέλεσαν με τον Μπέμπη τους κορυφαίους. 

#### Σκόρερ

Παρότι οι –δύο– τότε μέσοι είχαν κυρίως αμυντικά καθήκοντα, ο ίδιος διακρίθηκε ιδιαίτερα και στην επίτευξη τερμάτων. Με 6 αναδείχθηκε δεύτερος σκόρερ του πρωταθλήματος Ελλάδας 1953-54, ένα λιγότερο από το Χριστόφορο Γιεντζή του ΠΑΟΚ. Σύμφωνα με τον προαναφερόμενο Λέκκα, *"Ο Πούσκας είπε γι' αυτόν το 1957: «Έχει το κεφάλι του συμπαίκτη μου Κότσις»"*, ικανότητα που ο Αρβανίτης επιβεβαιώνει αριθμητικά: για κάθε τέρμα του στις πανελλήνιες διοργανώσεις με σουτ, αντιστοιχεί και ένα μέσω κεφαλιάς. Άλλωστε, με το δεδομένο τρόπο και σε κτύπημα κόρνερ άνοιξε το σκορ τόσο στον τελικό κυπέλλου του 1957, όσο και το Αίγυπτος-Ελλάδα 0-2 του 1951 (*"γυριστή από εκπληκτικό άλμα"*), στη μοναδική του επιτυχία για λογαριασμό της.

Πέραν από κεφαλοσφαιριστής, υπήρξε εξαιρετικά δεινός στις εκτελέσεις πέναλτι. Ο Λέκκας του πιστώνει 15 εύστοχες σε Πανελλήνιο και κύπελλο, ενώ μόλις μία αποτυχημένη και μάλιστα στέλνοντας την μπάλα στο δοκάρι. Τερματοφύλακας βρέθηκε τότε απέναντι ο μέχρι πρόσφατα συμπαίκτης Κώστας Καραπατής του Ηρακλή Θεσσαλονίκης, με το σκορ στο 53' διαμορφωμένο ήδη για το τελικό 1-1 εντός έδρας που δεν εμπόδισε πάντως την κατάκτηση του πρωταθλήματος 1957-58. Το ίδιο έτος, 3 πέναλτι και συνολικά 4 γκολ τον αναβίβασαν σε ερυθρόλευκο αρχισκόρερ της επίσης νικηφόρας διεξαγωγής του κυπέλλου, είναι δε χαρακτηριστικό ότι από τα 11 βήματα σημείωσε τα 2 παρθενικά και τα 2 καταληκτικά γκολ της πορείας του στο πρωτάθλημα Ελλάδας, και τα 2 εναρκτήρια στο κύπελλο. Με συνυπολογισμό της πειραϊκής διοργάνωσης και των φιλικών αναμετρήσεων, ο Λέκκας παραθέτει ένα σύνολο 36 εύστοχων σε 38 εκτελέσεις για τον (χωρίς περαιτέρω τεκμηρίωση) *"μεγαλύτερο σπεσιαλίστα του ποδοσφαίρου μας μέχρι σήμερα στα πέναλτι"*.

### Αντιπροσωπευτικά συγκροτήματα

Επιλέχθηκε στην εθνική Ενόπλων το 1951 για τον δεύτερο και τρίτο αγώνα της ιστορίας της. Ενδιάμεσα αγωνίστηκε πρώτη φορά με την Εθνική Ελλάδας στις 8 Απριλίου 1951, στον εκτός έδρας αγώνα εναντίον της Β' Ιταλίας, που διεξήχθη στο Παλέρμο στο πλαίσιο του Κυπέλλου Φιλίας Ανατολικής Μεσογείου. Συνολικά με τη γαλανόλευκη φανέλα αγωνίστηκε σε 18 αγώνες και σημείωσε ένα γκολ. Είναι από τους λίγους Έλληνες αθλητές που έγινε διεθνής σε δύο διαφορετικά αθλήματα.

Τίτλοι - διακρίσεις
-------------------

Ως ποδοσφαιριστής 

* **7** Πανελλήνια πρωταθλήματα:

1951, 1954, 1955, 1956, 1957, 1958 και 1959
* 9 κύπελλα Ελλάδας:

1951, 1952, 1953, 1954, 1957, 1958, 1959, 1960, 1961
* **11** πρωταθλήματα ΕΠΣ Πειραιώς:

1949, 1950, 1951, 1952, 1953, 1954, 1955, 1956, 1957, 1958 και 1959
* **μία** (1) φορά δεύτερος σκόρερ Πανελλήνιου πρωταθλήματος:

1954 με 6 τέρματα.

Αναγνώριση
----------

Διετέλεσε πρόεδρος στο Σύνδεσμο Βετεράνων Ποδοσφαιριστών Ολυμπιακού Πειραιώς. Υπερβαίνοντας τα 80, απεβίωσε το Μ. Σάββατο 18 Απριλίου 2009. Ακριβώς την προηγουμένη, είχε βραβευτεί και φωτογραφηθεί στο –καταργημένο πλέον– παιχνίδι μεταξύ Βραδυποριακού και Ταλαιπωριακού, των παλαιμάχων του σωματείου με τους αντίστοιχους της Προοδευτικής. Κατόπιν εξαετίας, στη μνήμη του αφιερώθηκε φιλικό βετεράνων *Ερυθρόλευκοι*-*Πανιώνιοι*, όπου τιμήθηκε και από την ΠΑΕ Ολυμπιακός. Τον εκπροσώπησε η οικογένειά του και παρευρέθηκαν οι πρώην συμπαίκτες Γιώργος Δαρίβας, Σάββας Θεοδωρίδης, Κώστας Καραπατής, Ηλίας Ρωσίδης, Ηλίας Υφαντής με τον επί μακρόν αντίπαλο στο γήπεδο Κώστα Νεστορίδη, γείτονα από την Καλλιθέα στην παιδική τους ηλικία.

Παραπομπές - σημειώσεις
-----------------------

1. ↑  Χαράλαμπος "Μπάμπης" Κοτρίδης, eu-football.info
2. 1 2  "Έφυγε" ο Μπάμπης Κοτρίδης[*νεκρός σύνδεσμος*], sport24.gr
3. ↑  Κοτρίδης Χαρ. εφημ. «ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ» 8 Απρ. 1951
4. 1 2  *"Η ιστορία του Ολυμπιακού"*, Γιώργος Αλεξανδρής-Ηλίας Λέκκας, *Εκδόσεις Γ.Χ Αλεξανδρή*, Αθήνα 1996, τόμ. Β, σελ. 746
5. 1 2 3 4  Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, τόμ. Α, σελ. 124
6. ↑  Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, τόμ. Α, σελ. 108 και 110
7. ↑  Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, τόμ. Α, σελ. 124 και 115
8. ↑  *"Αυτός είναι ο Ολυμπιακός • Η ένδοξη ιστορία του δημοφιλούς συλλόγου"*, Πάνος Μακρίδης - Ευάγγελος Φουντουκίδης, έκδοση εφημ. *«ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ»*, Αθήναι 1957, σελ. 73
9. ↑  Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, τόμ. Α, σελ. 114 και 118-119
10. ↑  Μακρίδης-Φουντουκίδης, ό.π, 74-75
11. 1 2  Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, τόμ. Α, σελ. 181
12. 1 2  *"Η ιστορία του Ολυμπιακού, με πλήρη στοιχεία 1925-2000 • 75 χρόνια θρύλου"*, Στάθης Αρβανίτης, *Εκδ. Καστανιώτη*, Αθήνα 2000, ISBN 960-0329-45-1, σελ. 34, 80 και 346
13. 1 2  Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, τόμ. Α, σελ. 202 και 200
14. ↑  Αρβανίτης, ό.π, σελ. 268
15. ↑  Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, τόμ. Β, σελ. 756
16. ↑  Αρβανίτης, ό.π, 34-36
17. ↑  σε σύστημα 3-2-5 (με παρένθεση η θητεία τους στην Ανδρών Ελλάδας ως μέλη του Ολυμπιακού, 1948-1967):  

Θεοδωρίδης (12, Αρχηγός 2) – Ρωσίδης (29, Αρχηγός 17), Κίνλεϊ (5), Μουράτης † (16/1 γκολ, Αρχηγός 2) – Πολυχρονίου (27, Αρχηγός 15), Κοτρίδης † (18/1) – Ιωάννου (3), Δαρίβας (16/4), Υφαντής (7/2), Μπέμπης (15, Αρχηγός 7), Δρόσος † (8).  

[Αρβανίτης, ό.π, σελ. 21 και 45]
18. ↑  Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, τόμ. Α, σελ. 220-222
19. ↑  Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, τόμ. Α, σελ. 124 και 214
20. ↑  *Coutinho*: νεότατος τότε κεντρικός επιθετικός που θα εξελιχθεί στο –θεωρούμενο ως– δεύτερο κορυφαίο παίκτη όλων των εποχών για το σωματείο έπειτα τον Πελέ, με τον οποίον συνέθεσαν άκρως παραγωγικό δίδυμο (370 και 1.091 γκολ αντίστοιχα). Παγκόσμιος πρωταθλητής 1962 με τη Βραζιλία, παρότι τραυματίας που δεν χρησιμοποιήθηκε.
21. ↑  εφημ. «ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ» 5 Ιουλ. 1961 [αναδημοσίευση Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, τόμ. Α, σελ. 218]
22. ↑  Επεκράτησαν η παράδοσις και η «δύναμις της φανέλλας», Ευάγγελος Φουντουκίδης για την εφημ. «ΕΘΝΟΣ» 3 Ιουλ. 1957, σελ. 6
23. ↑  Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, τόμ. Α, σελ. 123 και 234-235
24. ↑  ΟΣΦΠ-Μίλαν 2-2, εφημ. «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» 15 Σεπτ. 1959
25. ↑  Μίλαν-ΟΣΦΠ 3-1, εφημ. «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» 24 Σεπτ. 1959
26. ↑  *Sándor Kocsis* ή "Χρυσοκέφαλος τσιγγάνος", 75 γκολ σε 68 συναντήσεις (1948-1956) για την Ουγγαρία. Επιθετικό δίδυμο περιοχής με τον Πούσκας στις Χόνβεντ και "Χρυσή ομάδα" (*Αράντσαπατ*) των Μαγιάρων, πρώτη εθνική χωρίς σέντερ φορ και εισάγουσα το "ολοκληρωτικό" ποδόσφαιρο. Α' Ολυμπιονίκες 1952 και πριν ανακηρυχθούν φιναλίστ του Παγκοσμίου κυπέλλου 1954, έλαβαν μέρος στο *Ματς του αιώνα* και τη ρεβάνς του: τα 3-6 και 7-1 επί της Αγγλίας. Το Πάσχα του 1957 έδωσαν φιλικά στον Πειραιά με Εθνικό και Ενόπλων, ως μέλη της Hungaria που συγκρότησαν στη Βιέννη όντες πολιτικοί φυγάδες της επανάστασης του 1956. Ο Πούσκας, εάν όντως μίλησε περί Κοτρίδη, θα τον είχε προσέξει σε αγώνα του κυπέλλου Πάσχα ή προπόνηση.
27. ↑  Και δι' έκτην φοράν ο Ολυμπιακός κατέκτησε το κύπελλον Ελλάδος, Γιώργος Μπέρτσος για την εφημ. «ΕΘΝΟΣ» 9 Σεπτ. 1957, σελ. 6
28. ↑  *"Αυτή είναι η ιστορία της Εθνικής Ελλάδας (και πώς φτάσαμε στην Αφρική)"*, Ανδρέας Μπόμης, *Εκδόσεις Ερεχθηίδας*, Αθήνα 2009, ISBN 960-9912-50-8, σελ. 161
29. 1 2  Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, τ. Α, σ. 115, 119, 122, 128-129, 137, 142, 148-149, 153, 156, 164-165, 169, 172, 181-182, 190, 192, 206-207, 220-222
30. ↑  Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, τόμ. Α, σελ. 182
31. ↑  *"Η εθνική ομάς της Ελλάδος (και οι δέκα αγώνες της εθνικής Ενόπλων)"*, Αλέξανδρος Σιδηρόπουλος, *ιδιωτική έκδοση*, Αθήνα 1953, σελ. 75
32. ↑  Αρβανίτης, ό.π, σελ. 23, 257 και 333
33. ↑  Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, τόμ. Α, σελ. 22
34. ↑  Φιλικό για τον Μπάμπη Κοτρίδη, επίσημος ιστότοπος ΠΑΕ ΟΣΦΠ
35. ↑  Φιλικό στη μνήμη του Κοτρίδη[*νεκρός σύνδεσμος*], novasports.gr
36. ↑  Φιλικό στη μνήμη του Μπάμπη Κοτρίδη, επίσημος ιστότοπος ΠΑΕ ΟΣΦΠ

Πηγές
-----

* *"Η ιστορία του Ολυμπιακού"*, Γιώργος Αλεξανδρής-Ηλίας Λέκκας, *Εκδόσεις Γ.Χ Αλεξανδρή*, Αθήνα 1996
* συνοπτικές βιογραφικές πληροφορίες στην εφημερίδα «ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ» της 8 Απριλίου 1951 (εν όψει του πρώτου αγώνα του με την Ανδρών Ελλάδας)

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ποδόσφαιρο | Πύλη Ποδόσφαιρο |

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Εθνική Ελλάδος - Ολυμπιακοί Αγώνες 1952 |
| --- |
|  |
| 
Νίκος Πεντζαρόπουλος  ·
Ηλίας Ρωσίδης  ·
Κώστας Λινοξυλάκης  ·
Γουίλιαμ Αρβανίτης  ·
Γιάννης Ιωάννου  ·
Κώστας Πουλής  ·
Παύλος Εμμανουηλίδης  ·
Θανάσης Μπέμπης  ·
Γιώργος Δαρίβας  ·
Μπάμπης Δρόσος  ·
Ηλίας Παπαγεωργίου  ·
Μιχάλης Δελαβίνιας  ·
Ανδρέας Μουράτης  ·
Μπάμπης Κοτρίδης  ·
Λάκης Πετρόπουλος  ·
Παναγιώτης Πατάκας  ·
**C** Αντώνης Μηγιάκης |

 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
 Ολυμπιακός Σύνδεσμος Φιλάθλων Πειραιώς |
| --- |
|  |
| 
* Ίδρυση: 10 Μαρτίου 1925
* Έδρα Πειραιάς
 |
|  |
| Επαγγελματικά και ημιεπαγγελματικά τμήματα | 
Ποδόσφαιρο ανδρών · Μπάσκετ ανδρών · Βόλεϊ ανδρών |
|  |
| Ερασιτεχνικά τμήματα | 
Ποδόσφαιρο νέων · Ποδόσφαιρο γυναικών · Μπάσκετ γυναικών · Βόλεϊ γυναικών · Πόλο ανδρών · Πόλο γυναικών · Μπιτς βόλεϊ · Κολύμβηση · Στίβος · Ιστιοπλοΐα · Κωπηλασία · Κανόε καγιάκ · Παρακανόε · Πινγκ πονγκ · Ξιφασκία · Τένις · Πυγμαχία · Κικ μπόξινγκ · Ταεκβοντό · Χάντμπολ ανδρών |
|  |
| Μη αγωνιστικά τμήματα | 
Καποέιρα |
|  |
| Ανενεργά τμήματα | 
Χάντμπολ γυναικών · Σκοποβολή · Άρση βαρών · Πάλη · Συγχρονισμένη κολύμβηση · Καταδύσεις · Ποδηλασία · Ενόργανη γυμναστική · Σκάκι · Superleague Formula · |
|  |
| Πρόεδροι τμημάτων | 
Ποδόσφαιρο · Καλαθοσφαίριση · Μιχάλης Κουντούρης |
|  |
| Έδρες τμημάτων | 
Στάδιο Καραϊσκάκη · Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας · Κλειστό Γυμναστήριο Γλυφάδας · Κλειστό Γυμναστήριο Ρέντη · Παπαστράτειο Κολυμβητήριο · Προπονητικό Κέντρο Ρέντη |
|  |
| Αθλητές | 
Ποδοσφαιριστές · Καλαθοσφαιριστές · Πετοσφαιριστές · Υδατοσφαιριστές · Κολυμβητές · Αθλητές στίβου · Ιστιοπλόοι · Κωπηλάτες · Καγιακιστές · Επιτραπέζιοι αντισφαιριστές · Ξιφομάχοι · Πυγμάχοι · Μποξέρ · Αθλητές Ταεκβοντό · Χειροσφαιριστές · Σκοπευτές · Αρσιβαρίστες · Παλαιστές · Αθλήτριες συγχρονισμένης · Καταδύτες · Ποδηλάτες · Αντισφαιριστές · Αθλητές ενόργανης · Σκακιστές · Οδηγοί Superleague Formula |
|  |
| Προπονητές | 
Ποδοσφαίρου · Μπάσκετ · Ποδόσφαιρο νέων · Μπάσκετ γυναικών · Βόλεϊ ανδρών · Βόλεϊ γυναικών · Πόλο ανδρών · Πόλο γυναικών · Κολύμβησης · Στίβου · Ιστιοπλοΐας · Κωπηλασίας · Κανόε καγιάκ · Επιτραπέζιας αντισφαίρισης · Ξιφασκίας · Πυγμαχίας · Kick Boxing · Ταεκβοντό |
|  |
| Προσωπικότητες | 
Γιώργος Ανδριανόπουλος · Αλέκος Αλεξανδρής · Νίκος Αναστόπουλος · Ενρέστο Βαλβέρδε · Αχιλλέας Γραμματικόπουλος · Νίκος Γόδας · Στέλιος Γιαννακόπουλος · Σπύρος Γιαννιώτης · Ανδρέας Κουραχάνης · Γιώργος Δεληκάρης · Γιουσέφ Ελ-Αραμπί · Σάββας Θεοδωρίδης · Αργύρης Καμπούρης · Κριστιάν Καρεμπέ · Νότης Καμπέρος · Βασίλης Σπανούλης · Γιώργος Πρίντεζης · Ριβάλντο · Κέβιν Μιραλάς · Τζιοβάννι · Σωκράτης Κόκκαλης · Αλεχάντρο Ντομίνγκες · Μιχάλης Μανούσκος · Λεωνίδας Θεοδωρακάκης · Ευάγγελος Μαρινάκης · Θανάσης Μπέμπης · Ηλίας Ρωσίδης · Γιώργος Σιδέρης · Ντιόγκο · Κώστας Φορτούνης · Τάσος Μητρόπουλος · Αντώνης Νικοπολίδης · Πέντραγκ Τζορτζεβιτς · Νερί Καστίγιο · Κώστας Μήτρογλου · Μίλαν Τόμιτς · Ντράγκαν Τάρλατς · Τζορτζ Παπαδάκος · Πέδρο Μάρτινς |
|  |
| Nτέρμπι | 
Ντέρμπι αιωνίων ποδοσφαίρου ανδρών · Ντέρμπι αιωνίων μπάσκετ ανδρών · Ντέρμπι αιωνίων βόλεϊ ανδρών · Ντέρμπι αιωνίων πόλο ανδρών · Ντέρμπι αιωνίων μπάσκετ γυναικών · Ντέρμπι αιωνίων βόλεϊ γυναικών · Ντέρμπι αιωνίων πόλο γυναικών  · Πειραϊκό ντέρμπι  · Ντέρμπι ΟΣΦΠ-ΑΕΚ  · Ντέρμπι Ολυμπιακού - ΠΑΟΚ |
|  |
| Τίτλοι και Διακρίσεις | 
Ομαδικές  · Διεθνείς ομαδικές  · Διεθνείς ατομικές |
|  |
| Φίλαθλοι | 
Θύρα 7 · ΠΕΦΟ · Καταστροφή του Σταδίου Καραϊσκάκη · Βασίλης Δουρίδας |
|  |
| Τέχνες | 
Ιστορίες Ολυμπιακής Τρέλας & Λατρείας · Η ιστορία του Ολυμπιακού · 80 χρόνια Θρύλος · Θρυλικές εποχές · 80 χρόνια, 80 μορφές · Μισός αιώνας στίβος · Θρησκευόμενοι Κόκκινοι Επιστήμονες · Θρύλος - Πορεία μέσα στο χρόνο · Χρυσός Θρύλος · Ολυμπιακός - Ένα αρχείο, μια ιστορία · Θρυλικές ιστορίες · Εκ Πειραιώς · Το αλφαβητάρι του Ολυμπιακού · Η ομάδα και η πόλη - Ο Ολυμπιακός και ο Πειραιάς του μεσοπολέμου |
|  |
| Μέσα | 
Άντε Γεια (Τηλεοπτική εκπομπή) · Legend Stories (Τηλεοπτική εκπομπή)  · Πρωταθλητής · Γαύρος · Φως των Σπορ  · Νέα Του Ολυμπιακού · Ολυμπιακός Αγών · Ολυμπιακά Επίκαιρα · Ολυμπιακός Κόσμος · Ολυμπιακός Συναγερμός · Ολυμπιακός Λαός · Θύρα 7 · Τα Νέα Του Ολυμπιακού · Ολυμπιακός · Ο Ολυμπιακός Λαός |
|  |
| Ύμνοι | 
Πρώτος ύμνος Ολυμπιακού · Σύγχρονος ύμνος Ολυμπιακού |
|  |
| Διάφορα | 
Πειραιάς · Κότινος · Βραδυποριακός - Ταλαιπωριακός · Μουσείο Ολυμπιακού · Νέο Μουσείο Ολυμπιακού |
|  |
| 
Ιστοσελίδα
Olympiacos SFP |

 |