recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Με την ονομασία **Apache Kafka** είναι γνωστή πλατφόρμα λογισμικού για επεξεργασία ροών δεδομένων. Αναπτύχθηκε αρχικά από την εταιρεία πίσω από το κοινωνικό δίκτυο LinkedIn και κατόπιν δόθηκε ως δωρεά στο Ίδρυμα Λογισμικού Apache. Είναι γραμμένη στις γλώσσες προγραμματισμού Scala και Java, ενώ πρόκειται για λογισμικό κώδικα ελεύθερου προς ανάπτυξη από όλους. Το έργο αποσκοπεί να παρέχει μια ενιαία πλατφόρμα για χειρισμό ροών δεδομένων σε πραγματικό χρόνο, με χαρακτηριστικά την υψηλή απόδοση και ελάχιστες περιόδους αδράνειας. Στην αρχιτεκτονική του το επίπεδο αποθήκευσης είναι ουσιαστικά μια ουρά δημοσίευσης και κατανάλωσης μηνυμάτων, με τεράστια επιδεκτικότητα διεύρυνσης, σχεδιασμένη σαν ένα κατανεμημένο αρχείο καταγραφής συναλλαγών. Αυτό την καθιστά ιδιαίτερα πολύτιμη για εφαρμογές που απευθύνονται σε επιχειρήσεις και βιομηχανίες με την ανάγκη να επεξεργάζονται ροές δεδομένων. Επιπροσθέτως, η πλατφόρμα μπορεί να συνδεθεί σε εξωτερικά συστήματα (για εισαγωγή/εξαγωγή δεδομένων) με μια από τις συνιστώσες του, την **Kafka Connect**, ενώ προσφέρει και μια βιβλιοθήκη ζωντανής επεξεργασίας των εισερχόμενων δεδομένων, τα **Kafka Streams**.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Monitoring Kafka performance metrics, Datadog Engineering Blog, ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Apache Kafka, επίσημος ιστότοπος.
**Μάχη των Ευζώνων** είναι πολεμικό επεισόδιο της σύγκρουσης των Ελλήνων κατοίκων με τις δυνάμεις των βουλγάρων κατακτητών, που έλαβε χώρα στο χωριό Εύζωνοι του νομού Κιλκίς, στις 25 Απριλίου του 1941, λίγες μέρες μετά την κατάληψη της ευρύτερης περιοχής από τα γερμανικά στρατεύματα και την παράδοσή της στη βουλγαρική διοίκηση.

Τι προηγήθηκε της μάχης
-----------------------

Το χωριό Εύζωνοι βρίσκεται κοντά στα σύνορα της Ελλάδας με την πρώην ενιαία Γιουγκοσλαβία (σήμερα κράτος των Σκοπίων) και έλκει την ονομασία του απ' την απώλεια 9 ελλήνων ευζώνων, κατά τη διάρκεια του β' βαλκανικού πολέμου (1913). Κατά τις πρώτες ημέρες του ελληνογερμανικού πολέμου και ύστερα από την κατάρρευση της γιουγκοσλαβικής άμυνας, γερμανικά τμήματα εισέδυσαν στην ευρύτερη περιοχή, καταλαμβάνοντάς την. Ο έλεγχος των εδαφών δόθηκε στους συμμάχους της Γερμανίας βούλγαρους, που έσπευσαν να εγκαταστήσουν διοικητικές αρχές στο χωριό. Αντιδρώντας, οι κάτοικοι των Ευζώνων αλλά και των γειτονικών χωριών (Πευκοδάσος, Μικρό Δάσος, Πλατανιά και Ποντοηράκλεια) διαδήλωσαν υπέρ της ελληνικότητας του τόπου τους και υπέστειλαν τη βουλγαρική σημαία που είχε τοποθετηθεί από τις κατοχικές δυνάμεις. Το γεγονός αυτό έλαβε χώρα στις 20 Απριλίου του 1941.

Η μάχη
------

Πέντε μέρες αργότερα, στις 25 Απριλίου, κατέφθασαν δυνάμεις του τακτικού βουλγαρικού στρατού (τάγμα), ενισχυμένες από ατάκτους πρώην κομιτατζήδες για να επιβάλλουν την τάξη. Οι κάτοικοι του χωριού, με τη βοήθεια ελλήνων στρατιωτών που επέστρεφαν από το μέτωπο, συγκρούσθηκαν μαζί τους χρησιμοποιώντας όποιο μέσο είχαν στη διάθεσή τους, όπως γεωργικά εργαλεία, αξίνες, τσεκούρια, ρόπαλα κλπ. Υπέρτεροι τόσο σε αριθμό όσο και σε εξοπλισμό, οι βούλγαροι επικράτησαν, ενώ από πλευράς ελλήνων καταγράφηκαν τρεις νεκροί. Ήταν οι έφεδροι Συμεών Ιωαννίδης (στρ) και Αλέξανδρος Γρηγοριάδης (δεκν) και ο πολίτης Μιλτιάδης Κουρτοϊδής, που, μετά τη σύλληψή του, υπεβλήθη σε βασανιστήρια και υπέκυψε.

Ακολούθως, οι βούλγαροι συγκέντρωσαν όλους τους εναπομείναντες κατοίκους και αποπειράθηκαν να τους οδηγήσουν προς ομαδική εκτέλεση. Ωστόσο, μονάδα του γερμανικού στρατού που στάθμευε πλησίον της περιοχής και συγκεκριμένα στη γέφυρα του ποταμού Αξιού, κοντά στην Αξιούπολη, ειδοποιημένη για το γεγονός έσπευσε και απέτρεψε τη δολοφονία των κατοίκων, ελευθερώνοντάς τους.

Πηγές
-----

* Μηνιαία εφημερίδα "ΕΘΝΙΚΗ ΗΧΩ", φύλλο υπ' αριθμ. 595, Μαΐου 2013, σελ. 5.
Ο **Αναστάσιος Τσαχαλίνας** (1904 - 7 Σεπτεμβρίου 1971) ήταν Έλληνας έμπορος, επιχειρηματίας και κτηματίας, Δήμαρχος Κατερίνης στις αρχές της δεκαετίας του '50.

Βιογραφία
---------

Καταγόταν από πατριαρχική οικογένεια από το Λιβάδι. Με το επιχειρηματικό του πνεύμα, κατάφερε να κάνει μεγάλη περιουσία, την οποία αξιοποίησε όταν έγινε Δήμαρχος. Υπηρέτησε ως Δήμαρχος Κατερίνης , διαδεχόμενος το Βασίλειο Ταβαντζή από το 1950 ως το 1951. 

Πέθανε στην Αθήνα, έπειτα από εγχείριση στην οποία είχε υποβληθεί νωρίτερα αλλά παρουσίασε επιπλοκές. Η κηδεία του έγινε χοροστατούντος του Μητροπολίτη Κίτρους και Κατερίνης, Βαρνάβα, από το ναό της Θείας Αναλήψεως στην Κατερίνη. Απέκτησε μία κόρη από το γάμο του.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Απέθανε και εκηδεύθη ο Αναστάσιος Τσαχαλίνας, "Νέα Εποχή", 11/9/1971 (μέσω των ΓΑΚ- Αρχεία Νομού Πιερίας).
2. ↑   Ιωάννης Καζταρίδης, Κατερίνη: από τη μικρή κώμη στην πολύτροπη πόλη, εκδ. ΜΑΤΙ, 2006.
Η **Άννα (Anna)** είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,2. Ανακαλύφθηκε το 1887 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και πήρε το όνομά του πιθανώς από το όνομα της κόρης του αστρονόμου Έντμουντ Βάις. Η Άννα ακολουθεί μία τροχιά με μεγάλη κλίση ως προς την εκλειπτική και με μεγάλη εκκεντρότητα (στο περιήλιο φθάνει στα εσώτατα όρια της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών).

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Άννας εκτιμάται σε 24 χιλιόμετρα. Ο φασματικός της τύπος και το άλβεδό της δεν είναι γνωστά με ακρίβεια. Η Άννα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 11 ώρες και 41 λεπτά.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000265.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 264 Λιμπούσα | 265 Άννα | 266 Αλίνη |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Ο **Αμπντουλάχ Μπέγκ,** γεωργιανά: აბდულა-ბეგი , *Abdula-Begi*, γεννημένος **Archil** (არჩილი), (1713 – 1762) ήταν Γεωργιανός βασιλικός πρίγκιπας ( batonishvili ) του Οίκου Mukhrani της δυναστείας Bagrationi και διεκδικητής της βασιλείας του Kartli τη δεκαετία του 1740.

Βιογραφία
---------

Ήταν ο μεγαλύτερος γιος τού Ιεσσαί, ενός μουσουλμάνου ηγεμόνα τού Κάρτλι (κεντρική Γεωργία), από την πρώτη σύζυγό του Mαριάμ Ορμπελιάνι. Ο ίδιος μουσουλμάνος προσήλυτος,  ο Αμπντουλάχ Μπεγκ υπηρέτησε ως naib αντιβασιλιάς) τού Κάρτλι για τον Ιρανό σάχη Nαντέρ το 1737 και τη δεκαετία τού 1740. Το 1744 ο Τεϊμουράζ Β΄ και ο Ηρακλής Β΄ τού αντίπαλου Καχετιανού κλάδου των Μπαγκρατιόνι (ανατολική Γεωργία) ανέβηκαν στους θρόνους τού Κάρτλι και τού Καχέτι, αντίστοιχα. Ο Tεϊμουράζ έκανε τον Αμπντουλάχ Μπεγκ πρίγκιπα τού Σομκίτι και τού Σαμπαρετιάνo (Kβέμο Kάρτλι) με κατοικία στο Σαμσβίλντε. Το 1747, ο Τεϊμουράζ έκανε ένα ταξίδι στο Ιράν, αφήνοντας τον γιο του Ηρακλή Β΄ επικεφαλής τού Κάρτλι και τον Αμπντουλάχ Μπεγκ ως υποδιοικητή του. Εντούτοις, κατά την απουσία τού Tεϊμουράζ, ο Αμπντουλάχ Μπεγκ επιχείρησε πραξικόπημα, στρατολόγησε τους μισθοφόρους τού Νταγκεστάν και πήρε τον έλεγχο της πρωτεύουσας, της Τιφλίδας, με τη βοήθεια μίας τοπικής ιρανικής φρουράς. Οι μάχες συνεχίστηκαν τον επόμενο χρόνο, έως ότου ο Αμπντουλάχ Μπεγκ τελικά ηττήθηκε και η Τιφλίδα καταλήφθηκε από τον πιστό στρατό τού Ηρακλή. Στη συνέχεια ο πρίγκιπας δεν αναφέρεται από τις ιστορικές πηγές.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε την Κετεβάν, κόρη τού Ηρακλή Α΄, των Μπαγκρατιόνι-Καχέτι. Απέκτησαν τους πρίγκιπες:

* Αγκάς (απεβ. 1765). Νυμφεύτηκε π. 1745 τη Μαριάμ, κόρη τού πρίγκιπα Καϊχοσρόο Ορμπελιάνι.
* Δαβίδ (απεβ. 1767). Συμμετείχε στη συνωμοσία τού πρίγκιπα Παάτα τού Καρτλί κατά τού Ηρακλή Β΄, που τον εκτέλεσε. Νυμφεύτηκε την Tινατίν, κόρη τού ευγενή Ηλία/Ελιζμπάρ Τακτακισβίλι.
* Αρσέν (απεβ. 30 Νοεμβρίου 1812). Γεννήθηκε ως Ιεσσαί. Έγινε χριστιανός κληρικός και μητροπολίτης της Τιφλίδας με το όνομα Αρσέν.
* Ροστόμ-Μιρζά (άκμασε. 1736–1755).
* Aσάν-Μιρζά (άκμασε 1736).
* Mαριάμ-Μπεγκούμ, παντρεύτηκε πρώτα το 1753 τον Aζάντ Χαν, τον Αφγανό πολέμαρχο τού Αζερμπαϊτζάν, και στη συνέχεια τον πρίγκιπα Ρεβάζ Αντρονικασβίλι.

Βιβλιογραφικές αναφορές
-----------------------

1. ↑  Suny, Ronald Grigor (1994). *The Making of the Georgian Nation*. Indiana University Press. σελ. 56. ISBN 978-0253209153.
Ο **Αναστάσιος Στεφάνου** (1893, Κερασιά Αρκαδίας -1984) ήταν Έλληνας δασολόγος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Ροδόπης.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε το 1893 και πατέρας του ήταν ο Γεώργιος Στεφάνου. Εργάστηκε ως δασολόγος στο Δημόσιο.

Το 1912 έφυγε για να σπουδάσει Δασολογία στη Γερμανία (Δασολογική Ακαδημία του Tharandt στη Σαξονία) και εν συνεχεία στην Αυστρία (Δασολογική Σχολή του Bruck a.d. Muhr). Στη συνέχεια, επέστρεψε στην Ελλάδα το 1916 και, όντας από τους πρώτους Έλληνες δασολόγους, υπηρέτησε ως πρώτος δασολόγος-δασάρχης στη Θεσσαλία με αρμοδιότητα τους δασικούς όγκους Πίνδου, Ολύμπου, Όσσας και Πιερίων και διευθυντής της νεοσύστατης Δασικής Σχολής Αγιάς, έως την επιστράτευσή του το 1921.

Υπηρέτησε στη Μικρά Ασία, κυρίως ως στρατιωτικός φωτογράφος, από τον Μάϊο του 1921 έως την κατάρρευση του μετώπου τον Αύγουστο του 1922. 

Μετά την αποστράτευσή του (1922), υπηρέτησε ως Επιθεωρητής Δασών Πελοποννήσου και Διευθυντής της Γενικής Διοίκησης Θράκης και Ανατ. Μακεδονίας. Στη δεκαετία του ’30 οργάνωσε και διηύθυνε τη νεοσύστατη Υπηρεσία Αναδασώσεων του υπουργείου Γεωργίας, αναλαμβάνοντας στη συνέχεια υπηρεσία στα Παραγωγικά Έργα Μακεδονίας (1937-1940). Το 1959 ίδρυσε την Ομοσπονδία Δασοπόνων Ελλάδας και το περιοδικό «Δασικά Χρονικά». Διατέλεσε επί εικοσαετία μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Παναρκαδικής Ομοσπονδίας Ελλάδος. Έως τον θάνατό του δημοσίευσε περισσότερες από 300 μελέτες φιλοδασικού, γεωργικού, θηρευτικού, οικονομικού και πολιτικού περιεχομένου και αρκετά βιβλία, μεταξύ των οποίων τα «Ελληνικά δάση και αρκαδικοί δρυμοί» (1924), «Η ιστορία της Αρβανιτοκερασιάς Αρκαδίας» (1965, Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών), «Η λαογραφία της Αρβανιτοκερασιάς Αρκαδίας» (1966, επίσης Βραβείο Ακαδημίας), «Ο Γέρος του Μωριά» (1970), «Ο Πλάτανος, το εθνικό μας δένδρο» (1973), «Το δάσος που λαχτάριζες» (1974, Βραβείο Ακαδημίας), «Et in Arcadia ego, ο πρώτος ελληνικός Τεχνητός Δρυμός στην αρκαδική Σκιρίτιδα» (1977), «Ιστορία της Πάρνηθας» (1983, Βραβείο Ακαδημίας).

### Πολιτική σταδιοδρομία

Εξελέγη βουλευτής Ροδόπης με την ΕΠΕΚ το 1951..

Απεβίωσε σε ηλικία 91 ετών τον Ιούλιο του 1984 και κηδεύτηκε από τον Ιερό Ναό Αγίου Παντελεήμονος στην Κερασιά Αρκαδίας. Άφησε πίσω του δύο εγγονούς. από τη μοναχοκόρη του (η οποία απεβίωσε λίγα χρόνια νωρίτερα από τον ίδιο).

Με ενέργειές του ξεκίνησε η μεθοδική αναδάσωση του δάσους Σκυρίτιδας το 1976.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Η κοινοβουλευτική παράδοση της Θράκης από το 1920 μέχρι το 2017[*νεκρός σύνδεσμος*] , faros-24.gr, 5 Απριλίου 2017, ανάκτηση 13 Ιουλίου 2019.
2. 1 2 3  «Ο τεχνητός δρυμός της Σκιρίτιδας… – dasarxeio.com». *dasarxeio.com*. Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2021.
3. 1 2  «Ο τεχνητός δρυμός της Σκιρίτιδας...». *Arcadia Portal*. 11 Μαρτίου 2015. Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2021.
4. ↑  «[1921-22] Αναστάσιος Στεφάνου». Ανακτήθηκε στις 18 Ιουλίου 2021.
5. ↑  Τα Νέα, 12-7-1985, ετήσιο μνημόσυνο για τις 14 Ιουλίου 1985.
Ο **Αμπντούλ Λατίφ Μουμπάρακ** (αραβικά: عبد اللطيف مبارك‎) είναι Αιγύπτιος ποιητής, γεννημένος στο Σουέζ το 1964, μέλος της Ένωσης Αιγυπτίων Συγγραφέων και μέλος της Ένωσης Άραβων Συγγραφέων στο Διαδίκτυο. , γράφει ποίηση στην κλασική και καθομιλουμένη αιγυπτιακή, πήρε πτυχίο νομικής από το Πανεπιστήμιο Ain Shams. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους ποιητές της εποχής του ογδόντα και τα ποιήματά του δημοσιεύτηκαν σε πολλά λογοτεχνικά περιοδικά στην Αίγυπτο και τον αραβικό κόσμο, όπως το Al-Arabi (περιοδικό), το περιοδικό Kuwait, το Akhbar Al-Adab, το Al-Gomhouria. εφημερίδα, Al-Ahram, Al-Thaqafa Al-Jadida (περιοδικό). Κέρδισε την Ασπίδα Αριστείας και Δημιουργικότητας από την Arab Media Union, Ιανουάριος 2015

Παραπομπές
----------

1. ↑  «بوَّابة الشُعراء» 338. Ανακτήθηκε στις 5  Απριλίου 2022.
Το βελάκι δείχνει τη θέση του Αλμπιρέο στον αστερισμό του Κύκνου
Ο διπλός αστέρας όπως φαίνεται από μικρό τηλεσκόπιο
Ο **Αλμπιρέο** ή **β Κύκνου** είναι ο πέμπτος λαμπρότερος αστέρας του αστερισμού Κύκνος. Αν και έχει λάβει το γράμμα β στο σύστημα μπάγιερ, δεν είναι ο δεύτερος λαμπρότερος αστέρας του αστερισμού. Απέχει περίπου 400 έτη φωτός. Με γυμνό μάτι εμφανίζεται ως απλός αστέρας με φαινόμενο μέγεθος 3,08, αλλά ένα μικρό τηλεσκόπιο αρκεί για να διαχωρίσει τους δύο αστέρες του, τον πορτοκαλί γίγαντα Α (K2II, φαινόμενο μέγεθος 3,18) και ένα γαλάζιο αστέρα φασματικού τύπου Β. Τα δύο αστέρια απέχουν 35". Η χρωματική διαφορά και η μεταξύ τους απόσταση καθιστούν τον Αλμπιρέο ένα από τα καλύτερα αντικείμενα για παρατήρηση με μικρά τηλεσκόπια. Όμως δεν είναι γνωστό αν τα δύο αστέρια περιστρέφονται το ένα γύρω από το άλλο ή αν αποτελούν οπτικό διπλό. Αν ναι, τότε η περίοδος περιφοράς διαρκεί τουλάχιστον 100.000 χρόνια.

Διπλός αστέρας
--------------

Φασματικές παρατηρήσεις του β Κύκνου Α στο τέλος του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα έδειξαν ότι στην πραγματικότητα ήταν κοντινός διπλός αστέρας. Οι δύο αστέρες έλαβαν τους χαρακτηρισμούς Αλμπιρέο Αa και Αλμπιρέο Αc. Μια τροχιά που έχει εκτιμηθεί δείχνει ότι η περίοδος περιφοράς είναι 213 χρόνια. Άλλες εκτιμήσεις, βασισμένες στην ταχύτητα του διπλού αστέρα δίνουν περίοδο περιστροφής λίγο πάνω από 100 χρόνια ή 56 χρόνια. Ο τωρινός διαχωρισμός των δύο αστέρων είναι 0,4". Ο Αλμπιρέο Ac είναι φασματικού τύπου B9, έχει θερμοκρασία επιφανείας 11.000 βαθμούς Κέλβιν, μάζα 3,2 φορές μεγαλύτερη από την ηλιακή και είναι 100 φορές λαμπρότερος από τον Ήλιο. Ο πορτοκαλί γίγαντας (Αα) έχει θερμοκρασία επιφανείας 4.000 Κέλβιν, μάζα 5 φορές μεγαλύτερη από την ηλιακή και είναι 950 λαμπρότερος από τον Ήλιο. Υπολογίζεται ότι έχει 50 φορές μεγαλύτερη διάμετρο από τον Ήλιο. Ο ορατός μπλε αστέρας είναι παρόμοιος με τον Αλμπιρέο Ac (3,3 Μ☉, 190L☉, 12.100 K), αλλά λόγω της γρήγορης περιστροφής του (μία φορά κάθε 0,6 μέρες) έχει δημιουργήσει γύρω του ένα δίσκο αερίου.

Η θέση του στον αστερισμό του Κύκνου αντιστοιχεί στο ράμφος.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Albireo *Stars*, Jim Kaler
2. ↑  p. 46, *The Monthly Sky Guide*, Ian Ridpath, Wil Tirion, Cambridge University Press, 2006, ISBN 0-521-68435-8.
3. ↑  Speckle observations with PISCO in Merate: IV. Astrometric measurements of visual binaries in 2005, M. Scardia et al. *Astronomische Nachrichten* **329**, #1 (2008), pp. 54–68. Πρότυπο:Bibcode. doi:10.1002/asna.200710834.
4. ↑  Speckle interferometric measurements of binary stars. VI, H. A. McAlister and E. M. Hendry, *Astrophysical Journal Supplement Series* **48** (March 1982), pp. 273–278. Πρότυπο:Bibcode. doi:10.1086/190778.
5. ↑  R. F. Griffin (Σεπτέμβριος 2011). «Spectroscopic Binaries: Towards the 100-Year Time Domain». *Proceedings of the International Astronomical Union* **7**: 75-80. doi:10.1017/S1743921312000282.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος αστέρων του Κύκνου

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Αλμπιρέο** |
Ο **Αλβέρτος (Albert)** είναι ένας μικρός αστεροειδής που περιφέρεται γύρω από τον `Ηλιο εσωτερικά από και μέσα στην Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 15,43 ή 15,8. Η πολύ έκκεντρη τροχιά του τέμνει την τροχιά του πλανήτη `Αρη, αλλά όχι την τροχιά της Γης: ανήκει στην ομάδα των αστεροειδών Αμόρ. Το πιο πρόσφατο περιήλιό του σημειώθηκε στις 13 Μαρτίου 2010, στις 21:58 ώρα Ελλάδας.

Ανακάλυψη
---------

Ο Αλβέρτος ανακαλύφθηκε το 1911 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από το Αυτοκρατορικό Αστεροσκοπείο της Βιέννης, και πήρε το όνομά του από τον τραπεζίτη Άλμπερτ Σάλομον φον Ρότσιλντ, μεγάλο ευεργέτη του αστεροσκοπείου, ο οποίος είχε πεθάνει μερικούς μήνες νωρίτερα. Εξαιτίας ανακριβειών στον υπολογισμό της τροχιάς του, ο Αλβέρτος χάθηκε στη συνέχεια και βρέθηκε και πάλι μόλις το έτος 2000, από τον Τζεφ Λάρσεν με στοιχεία από το πρόγραμμα *Σπέισγουοτς*. Τότε πήρε το προσωρινό όνομα (τα διακριτικά) 2000 JW8. Μετέπειτα έρευνα έδειξε ότι το επίπεδο της τροχιάς του ταίριαζε με αυτό του τελευταίου «χαμένου» αστεροειδή και ταυτίσθηκε με επιτυχία με αυτόν. Χρησιμοποιώντας τα νέα παρατηρησιακά δεδομένα, η περίοδος περιφοράς του προσδιορίσθηκε στα 4,28 γήινα έτη αντί των 4,1 ετών που είχαν υπολογισθεί το 1911: αυτός ήταν ο κυριότερος λόγος για τον οποίο ο αστεροειδής είχε χαθεί.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Τα περισσότερα που γνωρίζουμε για τον Αλβέρτο προέρχονται από παρατηρήσεις που έγιναν μετά την ανεύρεσή του το 2000. Μόλις ένα χρόνο αργότερα, ο Αλβέρτος πέρασε σχετικώς κοντά από τη Γη, επιτρέποντας μία σειρά παρατηρήσεών του από διαφορετικές γωνίες φάσεως. Τότε βρέθηκε ότι ο Αλβέρτος περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες και 48 λεπτά. Η μέση διάμετρος του Αλβέρτου εκτιμάται σε 2,4 ή 2,8 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι **S** (λιθώδης, από παρατήρηση με το μεγάλο τηλεσκόπιο του Αστεροσκοπείου του Πάλομαρ τον Οκτώβριο 2001), ενώ το άλβεδό του είναι 0,12 ως 0,15. Η μάζα του Αλβέρτου εκτιμάται 14 δισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Για τη μάζα αυτή η ταχύτητα διαφυγής από την επιφάνειά του είναι 1,3 m/sec ή 4,7 χιλιόμετρα την ώρα, δηλαδή η ταχύτητα βαδίσματος ενός ανθρώπου, ενώ η επιτάχυνση της βαρύτητάς του στον ισημερινό είναι 14.000 φορές μικρότερη από την αντίστοιχη γήινη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000719.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  719 Albert στο Wikimedia Commons
* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 718 Έριδα | 719 Αλβέρτος | 720 Μπολινία |
Η **Αλμπερτίνα** (*Albertina*) είναι μουσείο στο 1ο Διαμέρισμα (κεντρική περιοχή) της Βιέννης, στην Αυστρία. Ιδρύθηκε το 1805 και στεγάζει μία από τις μεγαλύτερες και σημαντικότερες συλλογές έντυπης τέχνης στον κόσμο, την **Αλβερτινή Συλλογή** (*Graphische Sammlung Albertina*), με περίπου 65.000 σχέδια και περίπου 1 εκατομμύριο τυπωμένες ξυλογραφίες, χαρακτικά, οξυγραφίες και πιο σύγχρονα έργα γραφιστικής. Το όνομά της οφείλεται στο ότι ο πυρήνας της δημιουργήθηκε από τον Αλβέρτο-Καζίμιρ πρίγκιπα της Σαξονίας, στα τέλη του 18ου αιώνα. Επιπροσθέτως, τον 21ο αιώνα το μουσείο απέκτησε -με τη μορφή μόνιμου δανεισμού- δύο σημαντικές συλλογές ιμπρεσιονιστικών έργων και έργων των αρχών του 20ού αιώνα, μέρος των οποίων εκτίθεται σε μόνιμη βάση.

Ιστορία
-------

Το κτήριο ανεγέρθηκε σε ένα από τα τελευταία εναπομείναντα τμήματα των τειχών της Βιέννης, τον Αυγουστινιανό Προμαχώνα. Εκεί βρισκόταν προηγουμένως το Hofbauamt (γραφείο κατασκευών της Αυλής), που το 1744 ανακαινίσθηκε από τον διευθυντή του γραφείου, τον κόμη Εμμανουήλ Τέλες της Σίλβα-Ταρουκά, για να γίνει το ανάκτορό του, με την ονομασία *Palais Taroucca*. Αργότερα το κτήριο πέρασε στην κατοχή του Αλβέρτου-Καζίμιρ πρίγκιπα της Σαξονίας και δούκα του Τέσεν, που το χρησιμοποίησε ως κατοικία του και αργότερα μετέφερε εκεί τη συλλογή του από τις Βρυξέλλες, όπου είχε διατελέσει κυβερνήτης της Αψβουργικών Κάτω Χωρών. Επεξέτεινε το κτίσμα σε σχέδια του αρχιτέκτονα Λουί Μοντογιέ. Από τότε η *Αλμπερτίνα* συνόρευε κατευθείαν με το Αυτοκρατορικό Ανάκτορο των Αψβούργων, το Χόφμπουργκ. Η συλλογή επεκτάθηκε από τους διαδόχους του Αλβέρτου-Καζίμιρ. Εξαιτίας της διαμονής σε αυτό του εγγονού του Αλβέρτου αρχιδούκα της Αυστρίας και δούκα του Τέσεν (1817-1895) μέχρι τον θάνατό του, το κτήριο αποκλήθηκε '*Ανάκτορο Αρχιδούκα Αλβέρτου* (Palais Erzherzog Albrecht).

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.albertina.at/leitbild/.
2. 1 2  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 13649. Ανακτήθηκε στις 31  Ιουλίου 2018.
3. ↑  www.albertina.at/en/mission-statement/.
4. ↑  (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) *archINFORM*. 13649. Ανακτήθηκε στις 30  Ιουλίου 2018.
5. ↑  «ROR Data» 16  Φεβρουαρίου 2023.
6. ↑  vocab.getty.edu/page/cona/700056069.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 136821676
* LCCN: n84168024
* ISNI: 0000 0004 0520 933X
* GND: 2012512-4
* SUDOC: 111715733
* BNF: cb118763728 (data)
* BIBSYS: 90143166
* ULAN: 500224093
* NLA: 36560242
* NKC: ko2003196002
* BNE: XX107559
* CiNii: DA03475208

 |

 |
Το περιοδικό ***International Journal of Health Science***, ISSN 1791-4299, εκδίδεται στη Θεσσαλονίκη και κυκλοφορεί σε 93 χώρες. Πρόκειται για αγγλόφωνο διεθνές ακαδημαϊκό περιοδικό με κριτές που χρησιμοποιεί για την εξέταση των υποβαλλόμενων άρθρων την μέθοδο blind peer review process. Οι δύο κριτές δεν γνωρίζουν την ταυτότητα του συγγραφέα και αντιστρόφως. Το περιοδικό περιλαμβάνει ερευνητικά άρθρα, ανασκοπήσεις, παρουσίαση σπάνιων περιστατικών και άλλες σπανιότερες κατηγορίες άρθρων. Το περιοδικό *International Journal of Health Science* έχει άρθρα που αφορούν σε όλες τις ιατρικές ειδικότητες, και όλες τις Επιστήμες της Υγείας γενικότερα. Επίσης έχει άρθρα Οικονομικών της Υγείας και Διοίκησης Υπηρεσιών Υγείας. Ταξινομείται σε διεθνείς βάσεις δεδομένων, με κυριότερη το Medline. Εκδόθηκε για πρώτη φορά τον Ιανουάριο του 2008, και εκδίδεται 4 φορές το χρόνο. Δίνει έμφαση σε επιστημονικές εργασίες που προέρχονται από χώρες του τρίτου κόσμου. Έχει χρόνο απόκρισης 3-15 ημέρες και αναλαμβάνει τη δωρεάν διόρθωση των σφαλμάτων στην αγγλική γλώσσα και των σφαλμάτων ιατρικής γραφής, ενώ χρεώνει έξοδα έκδοσης στη συγγραφική ομάδα, με εξαίρεση τις αναπτυσσόμενες χώρες.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη Ιστοσελίδα
* National Library of Medicine Catalogue
* Διεθνής μη κερδοσκοπικός οργανισμός CABI
* Διεθνής εταιρεία διανομής ιατρικής πληροφορίας EBSCOHOST
* Διεθνής εταιρεία διανομής ιατρικής πληροφορίας PROQUEST Αρχειοθετήθηκε 2010-03-13 στο Wayback Machine.
* Διεθνής εταιρεία διανομής ιατρικής πληροφορίας GALE CENCAGE
Ο **Ανδρούτσος Ζαΐμης** ήταν Έλληνας αγωνιστής προ της επαναστάσεως του 1821.

Βιογραφία
---------

Καταγόταν από την γνωστή οικογένεια της Αχαΐας Ζαΐμη. Ήταν από τα πρώτα μέλη της που κέρδισαν ανώτερες θέσεις, εξουσία, πλούτη και έκαναν γνωστό το όνομά της, με αρχή τη δεύτερη Τουρκοκρατία, μέχρι τις μέρες μας. Ο Ανδρούτσος ήταν πρόκριτος και μετέπειτα *μοραγιάνης*, δηλαδή έπαρχος της Πελοποννήσου. 

Συμμετείχε σε εξέγερση κατά των Τούρκων που έγινε γνωστή σαν Ορλωφικά. Αρχηγοί και υποκινητές της εξέγερσης ήταν οι προεστοί Ανδρούτσος, Μελετόπουλος, Παναγιώτης Μπενάκης, Λόντος, Πώλος ή *Πούλος*, Σισίνης, Μελατάκης, Λεονάρδος Καφεντζής, Γεωργαντάς, Σπυρίδων Νοταράς, Ζαρνάτας, ο μητροπολίτης Παλαιών Πατρών Γερμανό Α’, ο Μητροπολίτης Λακεδαίμονος Ανανίας, και οι αρχιερείς της Πάτρας και Κορίνθου. Είχε υπογράψει αναφορά στην τσαρίνα Αικατερίνη Β΄ για βοήθεια και συμμετείχε σε συνομιλίες με τον απεσταλμένο της Παπαζόλη. Το 1776 έκανε ταξίδι στη Ρωσία μαζί με τους άλλους προκρίτους για να συναντήσει από κοντά την τσαρίνα και να ζητήσουν βοήθεια.

Η επανάσταση απέτυχε και ο Ανδρούτσος μαζί με τους Κρεβατά, Δεληγιάννη, Κοπανίτσα και Νοταρά συνελήφθησαν από τους Τούρκους και αποκεφαλίστηκαν το 1787. Στην ίδια επανάσταση πέθανε και ο αδελφός του Παναγιώτης, ενώ ο άλλος του αδελφός, Α. Ζαΐμης επέζησε, ενώ κυνηγημένος και περιπλανώμενος έφτασε στην Κωνσταντινούπολη και παρουσιάστηκε μόνος του στον Μεγάλο Βεζίρη. Του είπε ποιος είναι και αυτός αναγνωρίζοντας το θάρρος του τον αμνήστευσε και τον αποκατέστησε στα προνόμια που είχε πριν από την επανάσταση.

Πηγές
-----

* Μιχαήλ Β. Σακελλαρίου, *Η Πελοπόννησος κατά την δεύτερην Τουρκοκρατίαν* (1715-1821), Αθήνα 1939, επανέκδοση 2000.
Ο **Ανδρόμαχος ο Κρης** ή **Ανδρόμαχος ο Πρεσβύτερος** (1ος αιώνας μ.Χ.) ήταν Έλληνας ιατρός από την Κρήτη ο οποίος υπήρξε ο προσωπικός γιατρός του Ρωμαίου αυτοκράτορα Νέρωνα. Ο γιος του ονομάζονταν επίσης Ανδρόμαχος -γνωστός ως **Ανδρόμαχος ο Νεότερος** ωστόσο δεν είναι τίποτα γνωστό για τη ζωή του παρά μόνο το ότι υπήρξε συγγραφέας ενός τρίτομου έργου με φαρμακευτική θεματολογία το οποίο αναφέρει συχνά ο Γαληνός.

Βιογραφία
---------

Ο Ανδρόμαχος ο Πρεσβύτερος είναι κυρίως γνωστός για το γεγονός ότι υπήρξε ο πρώτος ιατρός ο οποίος είχε τον τίτλο του *αρχίατρου*, καθώς και για την εφεύρεση μιας διάσημης φαρμακευτικής αγωγής/πανάκειας η οποία έφερε το όνομα του ως η *Θηριακή η Ανδρομάχεια(D/R)* (γνωστή στα λατινικά ως *Theriaca Andromachi*). Οι οδηγίες παρασκευής του σκευάσματος περιέχονται σε ένα ελεγειακό ποίημα 174 γραμμών το οποίο είναι αφιερωμένο στον Νέρωνα. Ο Γαληνός συμπεριέλαβε το ποίημα αυτό σε 2 από τα έργα του, και σχολίασε πως η επιλογή της περιγραφής της συνταγής με τη μορφή ποιήματος έγινε έτσι ώστε ο Ανδρόμαχος να θυμάται ευκολότερα την παρασκευή της καθώς και λιγότερο πιθανό να αλλοιωθεί κατά το πέρασμα του χρόνου. Επιπλέον ιταλικές αναφορές της Αναγέννησης αναφέρουν πως όντως ο Ανδρόμαχος υπήρξε ο εφευρέτης της συνταγής αντί του Γαληνού.

Σύμφωνα με ορισμένους ερευνητές ο Ανδρόμαχος ο Πρεσβύτερος είναι και ο συγγραφέας ενός φαρμακολογικού έργου με τον τίτλο *φαρμακῖτις βίβλος*, αν και από τη συντριπτική πλειοψηφία των μελετητών αποδίδεται στον γιό του Ανδρόμαχο τον νεώτερο και περιέχει εξαιρετικά μεγάλο αριθμό στοματικών φαρμάκων .

Παραπομπές
----------

1. ↑  Galen, *De Compos. Medicam. sec. Gen.* ii. 1. vol. xiii. p. 463
2. ↑  Galen, *De Antid.* i. 6, and *De Ther. ad Pis.* c. 6. vol. xiv. pp. 32-42
3. ↑  *Antidotarium Nicolai* in *Mesue cum expositione mondini...* Venecia, per Joannem & Gregorium de gregorijs fratres: 14 octubre 1497, 288v: "Triaca magna galieni: tiriaca dicitur domina medicinarum: galieni quia ab eo composita fuit"
4. ↑  Saladino d'Ascoli, "Compendium Aromatariorum", In: *Mesue cum expositione mondini super canones vniuersales. ac etiam cum expositione Christophori de honestis in antidotarium eiusdem...* Venecia, per Bonetum Locatellum Bergomensem. 1 abril 1495, fol. 324r: "Tyriaca magna Galieni quia Galienus eam composuit. Dico quod non est verum salua pace Nicolai quia Andromachus singularis medicus eam composuit."
5. ↑  Κουτρούμπας, Δημήτριος (2016). *Η Οδοντιατρική στον Αρχαίο Κόσμο, Ερευνητική Μονογραφία*. Αθήνα: Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. σελ. 89 - 98. ISBN 978-960-93-8402-5.

Πηγές
-----

* Vivian Nutton, (2004), *Ancient Medicine*, pages 177-8. Routledge
* Andro'machus, A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology, William Smith, Ed.
* Κουτρούμπας, Δημήτριος (2016). *Η Οδοντιατρική στον Αρχαίο Κόσμο, Ερευνητική Μονογραφία*. Αθήνα: Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, σελ. 89 - 98. ISBN 978-960-93-8402-5.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 309915126
* LCCN: n2012050025
* ISNI: 0000 0004 3645 3159
* GND: 10001240X
* SUDOC: 179336649
* BNF: cb10492714t (data)

 |

 |
Συντεταγμένες: 38°14′28.3″N 21°44′2.4″E﻿ / ﻿38.241194°N 21.734000°E﻿ / 38.241194; 21.734000

Ο **Αναλημματικός τοίχος** των Υψηλών Αλωνίων στην Πάτρα είναι τοίχος κατασκευασμένος στα ρωμαϊκά χρόνια που διασώζεται και σήμερα. Ο τοίχος αυτός έχει δεχτεί στο πέρασμα των αιώνων προσθήκες, όπως στις αρχές του 19ου αιώνα με την ισοπέδωση του υψώματος των Ψηλαλωνίων όπου δέχτηκε πετρόκτιστη προσθήκη κατά ύψος, στην ρίζα του οποίου βρίσκεται, και δημιουργία πλατείας αλλά και την κατασκευή των καταφυγίων. 

Ο τοίχος έχει μήκος 70 περίπου μέτρα. Πιθανότατα χτίστηκε στα χρόνια του Ρωμαίου αυτοκράτορα Νέρωνα και η κυρίως χρήση του ήταν για να συγκρατεί τα χώματα του τότε λόφου των Ψηλαλωνίων ενώ πιθανολογείται ότι αποτελούσε και τμήμα οχύρωσης της πόλης αλλά και τμήμα του τεχνητού λιμανιού που κατασκευάστηκε την ίδια εποχή από τους Ρωμαίους. Κάποιοι περιηγητές του 17ου και 18ου αιώνα τον πέρασαν για ερείπια αμφιθεάτρου, ο Γάλλος περιηγητής Ολιβιέρος τον 18ο αιώνα αναφέρει ότι πάνω στον τοίχο και κατά μήκος του υπήρχαν μεταλλικοί κρίκοι όπου έδεναν στην αρχαιότητα τα πλοία, την ίδια πληροφορία επιβεβαίωσε και ο Πουκεβίλ όπου αναφέρει ότι είδε κάποιους κρίκους. 

Ο αναλημματικός τοίχος των Υψηλών Αλωνίων συμπεριλαμβάνεται στα τεχνικά έργα των Ρωμαίων (λιμάνι, δρόμοι, γέφυρες, τοίχοι) τα οποία μαζί με τα σημαντικά κτήρια της πόλης εκείνη την εποχή «μαρτυρούν όχι μόνον τον πλούτο της Πάτρας κατά τη Ρωμαϊκή Περίοδο, αλλά και τον πλήρη εκρωμαϊσμό της πόλης, που αποδεικνύεται τόσο από την επικράτηση της ρωμαϊκής αρχιτεκτονικής και των ρωμαϊκών δομικών συστημάτων (opus reticulatum, opus mixtum, opus testaceum κλπ.), όσο και από το πλήθος των ρωμαϊκών επιγραφών που κυριαρχούν τον 10 και 20 αιώνα μ.Χ. [...]».

Παραπομπές
----------

1. ↑  Βουλή των Ελλήνων, *Πρακτικά συνεδριάσεων*. Περίοδος ΙΒ΄, Σύνοδος Β΄, Συνεδρίαση ΚΒ΄ (05/11/2008). Απάντηση με το υπ’ αριθμ. ΥΠΠΟ/ΓΡΥΠ/ΚΕ/816/13-5-08 έγγραφο από τον Υπουργό Πολιτισμού Μιχάλη Λιάπη στην με αριθμό 10798/18-4-08 ερώτηση του Βουλευτή κ. Μιχαήλ Μπεκίρη.
2. 1 2  Λάζαρης 1998[*ασαφές*]
3. ↑  Ριζάκης & Πετρόπουλος 2005, σελ. 52

Πηγές
-----

* Λάζαρης, Βασίλης Κ. επιμ. (1998). *Στέφανου Ν. Θωμόπουλου - Ιστορία της Πόλεως Πατρών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821*. **Α** (4η έκδοση). Πάτρα: Αχαϊκές Εκδόσεις. ISBN 960-7960-08-4.
* Ριζάκης, Θανάσης· Πετρόπουλος, Μιχάλης (2005). «Η Αρχαία Πάτρα». Στο: Σκλαβενίτης, Τριαντάφυλλος Ε.· Στάικος, Κωνσταντίνος Σπ. *Πάτρα. Από την αρχαιότητα έως σήμερα*. Αθήνα: Κότινος. σελ. 2-55.


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Μνημεία Ρωμαϊκής Περιόδου στην Αχαΐα |
| --- |
|  |
| Πάτρα | 
* Ρωμαϊκό ωδείο
* Ρωμαϊκό στάδιο
* Υδραγωγείο
* Ρωμαϊκή γέφυρα
* Πατρινέλα
* Νυμφαίο οδού Γερμανού
* Νυμφαίο οδού Φωτήλα
* Νυμφαίο οδού Κανάρη
* Αναλληματικός τοίχος
* Κρυπτή στοά
* Ιερό του Αυγούστου
* Βαλανείο Ρίου
* Βόρειο νεκροταφείο
* Μαυσωλείο
 |  |
|  |
| Υπόλοιπη Αχαΐα | 
* Θέατρο Αιγείρας
* Ρωμαϊκές θέρμες Τσουκαλαίικων
* Ιερό του Μίθρα Αιγίου
* Ρωμαϊκά Λουτρά Αιγίου
* Ρωμαϊκός ναός Πετροχωρίου
* Ιερό Μαρμάρων Αιγείρας
 |

 |
Η **Μαλένα Μοργκαν**, γεννήθηκε στις 23 Ιουνίου του 1991 στην Φλόριντα της Αμερικής και είναι Αμερικανίδα πρώην ηθοποιός ερωτικών ταινιών. Το πρώτο της επάγγελμα, ήταν ως σερβιτόρα σε εστιατόριο της γνωστής αλυσίδας εστιατορίων Cracker Barrel. Σε ηλικία δεκατριών ετών παρακολούθησε μαθήματα σε σχολή μοντέλων, ενώ από το γυμνάσιο αποφοίτησε το 2008 σε ηλικία δεκαεπτά ετών.

Καριέρα
-------

Το 2011, η Μαλένα μετακόμισε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας για να ξεκινήσει μια καριέρα στη βιομηχανία πορνό. Αρχικά ξεκίνησε ως ένα nude web-cam μοντέλο, αλλά λίγο καιρό αργότερα άρχισε να συμμετέχει σε ταινίες hardcore. Επιπλέον,την ίδια χρονιά, η Μαλένα Μόργκαν ήταν το Treat of the Month για το μήνα Σεπτέμβιο του στούντιο πορνογραφικών ταινιών Twistys και το Νοέμβριο του ίδιου έτους έγινε το κεντρικό μοντέλο του μήνα, για το αντρικό περιοδικό Penthouse. Από το 2011, έχει κοσμήσει τα εξώφυλλα πολλών περιοδικών όπως είναι τα Cheri, Swank, Barely Legal, και Club International.

Κινηματογράφος
--------------

Το 2013, η Μαλένα Μόργκαν πρωταγωνίστησε μαζί με τον Έλληνα ηθοποιό Χρήστο Βασιλόπουλο στο ερωτικό δράμα, Pleasure or Pain.

Προσωπική ζωή
-------------

Έχει σταματήσει να συμμετέχει σε ταινίες πορνό από τον Ιανουάριο του 2014. Από τότε ασχολείται με τη φωτογραφία, τη πεζοπορία, αγαπά τα ταξίδια και τον τελευταίο καιρό ασχολείται και με την αναρρίχηση.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Babesdirectory» malena-morgan.
Η **Ιντεράμνια** είναι ένας από τους μεγαλύτερους αστεροειδείς της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με διάμετρο περίπου 320 χιλιόμετρα. Η μέση απόσταση από τον Ήλιο είναι 3,06 ΑΜ. Ανακαλύφθηκε από τον Βιντσέντζο Τσερρούλι τις 2 Οκτωβρίου 1910 και πήρε το λατινικό όνομα της πόλης Τέραμο, στην οποία εργαζόταν. Έχει την έκτη μεγαλύτερη μάζα από τους αστεροειδείς, πίσω από την 1 Δήμητρα, 4 Εστία, 2 Παλλάς, 10 Υγιεία και 511 Νταβίντα και αποτελεί περίπου το 1,2% της μάζας όλης της Ζώνης των Αστεροειδών.

Χαρακτηριστικά
--------------

Σύγκριση μεγέθους της Ιντεράμνιας με τη 1 Δήμητρα
Αν και η Ιντεράμνια είναι από τους μεγαλύτερους αστεροειδείς, έχει μελετηθεί ελάχιστα. Αποτελεί αναμφισβήτητα το μεγαλύτερο αστεροειδή τύπου F. Φαίνεται ότι έχει μεγάλη πυκνότητα. Η μέγιστη λαμπρότητα στο περιήλιο φτάνει μόνο το +9,9 κυρίως επειδή είναι σκοτεινό αντικείμενο (αλβέδο 0,074) και το αφήλιό του είναι λίγο πιο απομακρυσμένο από τους άλλους αστεροειδέις. Η απόλυτη λαμπρότητά του είναι 5,94.

Έχει την ίδια εκκεντρότητα με τη 10 Υγιεία (0,15 και 0,12 αντίστοιχα), αλλά η Ιντεράμνια έχει μεγαλύτερη κλίση προς την εκλειπτική (περίπου 17,3 μοίρες). Η μάζα της Ιντεράμνιας, βάσει πρόσφατων μετρήσεων, είναι 3,7×1019.

Σημειώσεις
----------

1. 1 2 3  JPL Small-Body Database Broswer, ανακτήθηκε 25 Οκτωβρίου 2009
2. ↑  *JPL Small-Body Database*. 2000704.
3. ↑  «Από archive.org». *web.archive.org*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2019. CS1 maint: Unfit url (link)
4. ↑  James Baer · Steven R. Chesley Astrometric masses of 21 asteroids, and an integrated asteroid ephemeris Αρχειοθετήθηκε 2011-02-24 στο Wayback Machine. ανακτήθηκε 25 Οκτωβρίου 2009

Αστεροειδείς| 703 Νωεμίν | 704 Ιντεράμνια | 705 Ερμίνια |
Πρώιμος μονόχρωμος αναλογικός δέκτης με μεγάλους επιλογείς για τον έλεγχο της έντασης του ήχου και την επιλογή καναλιού και μικρότερους για τη λεπτή ρύθμιση, τη φωτεινότητα, την αντίθεση και τις οριζόντιες και κάθετες ρυθμίσεις κράτησης.
Η **αναλογική τηλεόραση** είναι η αρχική τηλεοπτική τεχνολογία, που χρησιμοποιεί αναλογικά σήματα για τη μετάδοση εικόνας και ήχου. Σε μια αναλογική τηλεοπτική εκπομπή, η φωτεινότητα, τα χρώματα και ο ήχος αντιπροσωπεύονται από το πλάτος, τη φάση και τη συχνότητα ενός αναλογικού σήματος.

Τα αναλογικά σήματα μεταβάλλονται σε ένα συνεχές εύρος πιθανών τιμών, πράγμα που σημαίνει ότι μπορεί να εισαχθεί ηλεκτρονικός θόρυβος και παρεμβολές. Έτσι, με το αναλογικό, ένα μέτρια ασθενές σήμα γίνεται χιονισμένο και υπόκειται σε παρεμβολές. Αντίθετα, η ποιότητα της εικόνας από το σήμα της ψηφιακής τηλεόρασης (DTV) παραμένει καλή έως ότου η στάθμη του σήματος πέσει κάτω από ένα όριο όπου η λήψη δεν είναι πλέον δυνατή ή γίνεται διακοπτόμενη.

Η αναλογική τηλεόραση μπορεί να είναι ασύρματη (επίγεια και δορυφορική τηλεόραση) ή να διανέμεται μέσω καλωδιακού δικτύου ως καλωδιακή τηλεόραση.

Όλα τα τηλεοπτικά συστήματα εκπομπής χρησιμοποιούσαν αναλογικά σήματα πριν από την άφιξη της DTV. Με κίνητρο τις μικρότερες απαιτήσεις σε εύρος ζώνης των συμπιεσμένων ψηφιακών σημάτων, από τη δεκαετία του 2000, η μετάβαση στην ψηφιακή τηλεόραση συνεχίζεται στις περισσότερες χώρες του κόσμου, με διαφορετικές προθεσμίες για την παύση των αναλογικών εκπομπών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Television Technical Performance Code» (PDF). Ofcom – office of Communications. Δεκεμβρίου 2006. Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 4 Ιουλίου 2011. Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2010.
Ο **Μασίστης** (απεβ. π. 478 π.Χ.) από τη Δυναστεία των Αχαιμενιδών ήταν πρίγκιπας της Περσίας, που έγινε σατράπης της Βακτρίας κατά τη βασιλεία του αδελφού του Ξέρξη Α΄. Από εκεί προσπάθησε να ξεκινήσει εξέγερση εναντίον τού Ξέρξη Α΄ το 478 π.Χ..

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Δαρείου Α΄ της Περσίας και της 3ης εξαδέλφης του Άτοσσας , κόρης του Κύρου Β΄ της Περσίας.

Χάρτης της Περσικής αυτοκρατορίας, όπου το όνομα της Βακτρίας εμφανίζεται με κόκκινο.
### Αρχιστράτηγος

Ήταν ένας από τους έξι αρχιστρατήγους κατά την Β΄ περσική εκστρατεία εναντίον της Ελλάδας (480-479 π.Χ.). Μαζί με τον Μαρδόνιο στρατηγό, διοίκησε μία μοίρα στρατού, που πέρασε από τη Θράκη κατά μήκος της ακτής. Πάντως στη μάχη της Σαλαμίνας και των Πλαταιών ήταν απών.

Εμφανίζεται προς το τέλος τού πολέμου, όπου έλαβε μέρος στη μάχη της Μυκάλης (479 π.Χ.). Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο η μάχη θα ξεκινούσε στη θάλασσα, αλλά οι Πέρσες αποφάσισαν να πάνε στην ακτή της Ιωνίας και να πολεμήσουν στη στεριά. Τελικά οι Πέρσες νικήθηκαν ολοσχερώς· οι διοικητές τους Τιγράνης και Μαρδόντης σκοτώθηκαν στη μάχη, αλλά ο Αρταΰντης, ο Ιταμίθρης και ο Μασίστης κατάφεραν να δραπετεύσουν. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι καθώς ο Μασίστης πήγαινε στις Σάρδεις, όπου έμενε ο βασιλιάς, κατηγόρησε τον Αρταΰντη για δειλία και τον κατέκρινε ως «χειρότερο γυναίκας». Σε απάντηση ο Αρταΰνης έβγαλε το ξίφος από τη θήκη του, τον σταμάτησε όμως ο Ξεναγόρας ο Αλικαρνασσεύς.

Οι οικογένειά του έμενε στις Σάρδεις, καθώς συνηθιζόταν στους ευγενείς να μένουν οι δικοί τους κοντά στη μάχη. Ο ιστορικός στις *Ιστορίες* του αναφέρει, ότι όταν ο Μασίστης πολεμούσε, ο Ξέρξης Α΄ αποπλάνησε τη σύζυγο του Μασίστη.

Πηγές
-----

* Briant, P (1997): "Bulletin d'Histoire Achéménide", in Topoi 1.
* Briant, P. (2002): From Cyrus to Alexander: A History of the Persian Empire, Eisenbrauns.
* Brosius, M (1998): Woman in Ancient Persia, Clarendon Press.
* Burn, AR (1962): Persia and the Greeks, St. Martin's Press.
Η **μαλάγρα** είναι είδος δολώματος που χρησιμοποιούν περισσότερο οι ερασιτέχνες αλιείς. Το όνομα αυτό πιθανόν να προέρχεται ως σύνθετο από τις λέξεις *μάλγαμα* (=μάλαξη) + *άγρα*. Εξ αυτού και το ρήμα *μαλαγρώνω* που σημαίνει ρίχνω μαλάγρα στη θάλασσα και κατ΄ επέκταση δημιουργώ ψαρότοπο.

Περιγραφή και χρήση
-------------------

Πρόκειται για δύσοσμο μίγμα αποτελούμενο από ζύμη, τυρί, ρέγγες, σαρδέλες και ίσως και ταραμά, όλα όμως σχεδόν σε αποσύνθεση, πολτοποιημένα όμως επιμελώς αναμιγμένα και με λεπτή θαλάσσια άμμο. Το δόλωμα αυτό ρίχνεται προηγουμένως στη θάλασσα, σε συγκεκριμένο σημείο, όπου πρόκειται ν΄ ακολουθήσει αργότερα ψάρεμα με αγκίστρια (καλάμι) ή με καθετή είτε από βάρκα, είτε από βράχο, ή ακόμη και από προβλήτα μέσα σε λιμάνι.

Συνήθως το δόλωμα αυτό ρίχνεται το πρωί για ψάρεμα που θ΄ ακολουθήσει αργότερα και κυρίως για κεφάλους, μελανούρια κ.ά.

Δείτε επίσης
------------

* Αλιεία

Παραπομπές
----------
**71 Νιόβη** |   |
| Ανακάλυψη |
| Ανακαλύφθηκε από | Καρλ Τέοντορ Ρόμπερτ Λούτερ |
| Ανακαλύφθηκε στις | 13 Αυγούστου 1861 |
| Χαρακτηριστικά τροχιάς |
| Αφήλιο |  484.945.000 km  (3,242 AU) |
| Περιήλιο |  339.408.000 km  (2,269 AU) |
| Ημιάξονας τροχιάς |  412.176.000 km  (2,755 AU) |
| Εκκεντρότητα |  0,177 |
| Περίοδος περιφοράς |  1.670,455 ημέρες  (4,57 χρόνια) |
| Μέση Ταχύτητα Τροχιάς |  17,80 km/s  |
| Κλίση |  23,256° ως προς την Εκλειπτική |
| Μήκος του ανερχόμενου σημείου |  316,094°  |
| Όρισμα του περιηλίου |  267,445°  |
| Φυσικά Χαρακτηριστικά |
| Ακτίνα |  41,7 km |
| Μάζα |  6,1 ×1017 kg |
| Μέση πυκνότητα |  - g/cm3 |
| Επιφανειακή Βαρύτητα στον Ισημερινό |  0,0233 m/s2 |
| Ταχύτητα Διαφυγής |  0,0441 km/s |
| Αστρονομική περίοδος περιστροφής |  - h |
| Λευκαύγεια |  0,305  |
| Φασματικός τύπος |  S  |
| Φαινόμενο μέγεθος |  -  |
| Απόλυτο μέγεθος |  7,30  |
| Θερμοκρασία | 

| ελάχ. | μέση | μεγ. |
| --- | --- | --- |
|  |  ~168 K |  |

 |

Ο αστεροειδής **Νιόβη** (αγγλικά: Niobe) είναι ο μικρός πλανήτης με αύξοντα αριθμό 71. Ανακαλύφθηκε στις 13 Αυγούστου 1861 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Τέοντορ Ρόμπερτ Λούτερ, που παρατηρούσε από το Ντίσελντορφ, και ονομάσθηκε έτσι από τη Νιόβη της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας. Η Νιόβη βρίσκεται στην Κύρια Ζώνη Αστεροειδών, περιφερόμενη περί τον Ήλιο σε μέση απόσταση (μεγάλος ημιάξονας της τροχιάς της) 2,7558 AU ή 412,3 εκατομμυρίων χιλιομέτρων. Η απόσταση αυτή κυμαίνεται πολύ, από 2,27 AU στο περιήλιο ως 3,24 AU στο αφήλιο, επειδή η εκκεντρότητα της τροχιάς της Νιόβης είναι αρκετά μεγάλη, e = 0,177. Μία περιφορά της Νιόβης περί τον Ήλιο συμπληρώνεται σε 4,575 γήινα έτη. Η κλίση της τροχιάς της Νιόβης ως προς την εκλειπτική είναι επίσης σημαντική, 23,256 μοίρες.

Η μέση διάμετρος της Νιόβης υπολογίσθηκε σε 83,4 χλμ. και η μάζα της σε 610 τρισεκατομμύρια τόννοι. Η επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της είναι 2,33 cm/sec² (420 φορές μικρότερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η ταχύτητα διαφυγής εκτιμάται σε 44,1 m/sec (159 χιλιόμετρα την ώρα). Η Νιόβη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 35 ώρες και 52 λεπτά, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή. Πρόκειται για ένα σχετικώς ανοικτόχρωμο ουράνιο σώμα, με γεωμετρική λευκαύγεια (άλβεδο) 0,305. Ανήκει στον φασματικό τύπο **S** των αστεροειδών (λιθώδεις).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
--------------------------

* Προσομοίωση τροχιάς (Java Applet) / Εφημερίδα

  


Αστεροειδείς| 70 Πανοπαία | 71 Νιόβη | 72 Φερονία |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ηλιακό Σύστημα
* Πύλη:Αστρονομία
 |

 |
Η **Μαρία Θηρεσία της Γαλλίας** (*Marie-Thérèse de France*, 2 Ιανουαρίου 1667-1 Μαρτίου 1672) ήταν πριγκίπισσα της Γαλλίας, που απεβίωσε σε ηλικία 5 ετών.

Βιογραφία
---------

Η Μαρία Θηρεσία είναι το τέταρτο παιδί και η τρίτη κόρη του Λουδοβίκου ΙΔ΄ από τη σύζυγό του, Μαρία Θηρεσία της Ισπανίας. Οι γονείς της ήταν διπλά πρώτα ξαδέρφια. Έλαβε τον τιμητικό τίτλο της Βασιλικής Κυρίας ως η μεγαλύτερη επιζήσασα κόρη του βασιλιά, καθώς οι δύο μεγαλύτερες αδερφές της Άννα Ελισάβετ και Mαρία Άννα πέθαναν λίγο μετά τη γέννησή τους. Τελικά έλαβε το παρατσούκλι "μικρή κυρία" ώστε να διαφοροποιηθεί από τις θείες της, Ερριέτα της Αγγλίας και Ελισάβετ Καρλόττα του Παλατινάτου.

Έχει ως γκουβερνάντα τη Λουίζα, Μαρκησία του Τουσύ. Το καλοκαίρι του 1667, η ευλογιά κυριαρχεί παντού και ο Λουδοβίκος ΙΔ΄, ο οποίος έφυγε για την κατάκτηση των Κάτω Χωρών, δείχνει στα γράμματα του μια τρυφερή ανησυχία για την ασφάλεια των παιδιών του.

Οι γονείς της τη βάφτισαν στο Παλάτι του Λούβρου το 1668 με τον Ερρίκο Ιούλιο των Βουρβόνων ως νονό και τη Μαργαρίτα της Λωρραίνης ως νονά. Αναφέρεται ότι αγαπήθηκε ιδιαίτερα από τους γονείς της και ότι η μητέρα της ήθελε η κόρη της να γίνει βασίλισσα στην πατρίδα της την Ισπανία.

Θάνατος
-------

Τη νύχτα της 1ης Μαρτίου 1672, περίπου στις 10 μ.μ. η μικρή Θηρεσία βρέθηκε ιδρωμένη από τη μητέρα της. Σύμφωνα με τα απομνημονεύματα του Λουδοβίκου ΙΔ΄, οι τελευταίες λέξεις της ήταν: "*Μαμά... μπορείς περισσότερα …*". Πέθανε πιθανότατα από φυματίωση. Επηρεασμένος βαθύτατα από το θάνατό της, ο Λουδοβίκος επέβαλε πένθος σε όλο το βασίλειο.

Η καρδιά της Μαρίας Θηρεσίας βρίσκεται στην εκκλησία Notre-Dame du Val-de-Grâce στο Παρίσι και το σώμα της είναι θαμμένο στην κρύπτη των Βουρβόνων στη Βασιλική του Σαιντ Ντενί. Κατά τη διάρκεια της Επανάστασης, οι τάφοι βεβηλώθηκαν και τα οστά της πετάχτηκαν σε έναν μαζικό τάφο.

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑  Augustin Cabanès, Mœurs intimes du passé, tome 8 : « Éducation de Princes », Albin Michel, Paris, 3e mille, p. 12-26
4. ↑  Anaïs Geeraert, Marie-Thérèse fille de Louis XIV [archive] sur Histoire et Secrets.
5. ↑  Maladie courante chez les jeunes princes et princesses à l'époque.
6. ↑  Marie-Thérèse [archive] sur le site tombes-sepultures.com.
Η **Μασάκο Γιανάγκι** (柳 昌子, Yanagi Masako), γεννημένη στις 11 Νοεμβρίου 1959, είναι πρώην Γιαπωνέζα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης. Ήταν η κορυφαία παίκτρια στην Ιαπωνία το 1979 και κατέλαβε την υψηλότερη θέση Νο 89 στον κόσμο. 

Έφτασε στον τρίτο γύρο του Γαλλικού Όπεν το 1988 και επίσης έπαιξε στο Αυστραλιανό όπεν. 

Στους Ασιατικούς αγώνες του 1982 πήρε τρία χάλκινα μετάλλια, στο διπλό γυναικών με συμπαίκτρια την Ετσούκο Ινουέ, στο μεικτό με συμπαίκτη τον Yoshitomo Onishi και στο ομαδικό.

Στο Φεντ καπ έχει συμμετάσχει με την Ιαπωνία σε 7 διοργανώσεις από το 1981 έως το 1987 με ρεκόρ 15 νίκες και 13 ήττες.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.wtatennis.com/players/250004/-.
2. ↑  800177565. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2022.
3. 1 2  «Yanagi Masako». Japan Tennis Association. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Σεπτεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2013.
4. ↑  «Masako Yanagi». *Results Archive*. Australian Open. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2013.
5. ↑  κάτοχοι των μεταλλίων στην αντισφαίριση έως το 2002
6. ↑  Η Γιανάγκι στο Φεντ καπ[*νεκρός σύνδεσμος*]
Η **Μαρία-Θηρεσία**, γνωστή και ως "Αυτοκρατορική δεσποινίς", (19 Ιουλίου 1746 - 27 Απριλίου 1748) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν Γαλλίδα πριγκίπισσα.

Βιογραφία
---------

Ήταν κόρη του Λουδοβίκου-Φερδινάνδου διαδόχου (δελφίνου) της Γαλλίας και της Μαρίας-Θηρεσίας-Ραφαέλας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Φιλίππου Ε΄ της Ισπανίας.

Η Μαρία-Θηρεσία-Ραφαέλα των Βουρβόνων-Ισπανίας, μητέρα της Μαρίας-Θηρεσίας των Βουρβόνων, πριγκίπισσας της Γαλλίας.
Ως η μεγαλύτερη κόρη του Λουδοβίκου, δελφίνου της Γαλλίας και της Μαρίας Θηρεσίας Ραφαέλας, έλαβε τον τιμητικό τίτλο Madame Royale (Αυτοκρατορική Κυρία) μετά τη γέννησή της. Η γέννηση της Μαρίας Θηρεσίας γιορτάστηκε με μεγάλη χαρά παρά το γεγονός ότι ήταν κορίτσι. Η μητέρα της πέθανε στις 22 Ιουλίου 1746, τέσσερις ημέρες μετά τη γέννα. Ο Λουδοβίκος ήταν μόλις δεκαέξι ετών όταν πέθανε η σύζυγός του. Θρηνούσε έντονα για την απώλεια της συζύγου του, αλλά η ευθύνη του να δώσει κληρονόμο για τη διαδοχή του θρόνου της Γαλλίας απαίτησε να ξαναπαντρευτεί γρήγορα, κάτι που έκανε στις 9 Φεβρουαρίου 1747 στις Βερσαλλίες.
Η νέα μητριά της Μαρίας Θηρεσίας, η Δούκισσα Μαρία Ιωσηφίνα της Σαξονίας, έδωσε πολύ προσοχή στο παιδί και αργότερα θα ασχοληθεί το ίδιο με τα δικά της παιδιά, τρία εκ των οποίων έγιναν βασιλιάδες της Γαλλίας (Λουδοβίκος ΙΣΤ΄, Λουδοβίκος ΙΗ΄ και Κάρολος Ι΄).

Πριν από το θάνατό της, όταν ήταν σχεδόν δύο χρονών, η μικρή Θηρεσία υπέφερε από βίαιη βλάστηση των δοντιών. Ως αποτέλεσμα, το εμετικό χορηγήθηκε για να προσπαθήσει να σταματήσει τον πόνο. Φυσικά αυτό απέτυχε και η Θηρεσία υπέφερε από σπασμούς που οδήγησαν στον αιφνίδιο θάνατό της στις 27 Απριλίου 1748. Την ημέρα εκείνη βαφτίστηκε ως Μαρία Θηρεσία προς τιμήν της μητέρας της. Θάφτηκε στο βασιλικό νεκροταφείο του Αγίου Ντενίς.

Ο πατέρας της επηρεάστηκε βαθύτατα από το θάνατο της Μαρίας Θηρεσίας, καθώς ήταν ο μόνος σύνδεσμός του με την αποθανούσα μητέρα της. Η μητριά της αργότερα έφτιαξε σε μια ζωγραφιά (τώρα χαμένη) του βρέφους να κάθεται πάνω από την κούνια της.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  (Αγγλικά, Γερμανικά) *WikiTree*. www.wikitree.com/wiki/Bourbon-235. Ανακτήθηκε στις 19  Ιουλίου 2019.
2. 1 2  p8695.htm#i86944.
3. 1 2 3 4 5  (Αγγλικά, Γερμανικά) *WikiTree*. www.wikitree.com/wiki/Bourbon-235. Ανακτήθηκε στις 11  Ιουνίου 2019.
4. ↑  Ανακτήθηκε στις 19  Ιουλίου 2019.
5. ↑  Ανακτήθηκε στις 19  Ιουλίου 2019.
6. 1 2  Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) *The Peerage*.
7. ↑  Ανακτήθηκε στις 19  Ιουλίου 2019.
8. ↑
9. ↑
10. ↑
11. ↑
12. ↑
13. ↑
14. ↑
Η ταινία μικρού μήκους "Antoine et Colette" γυρίστηκε το 1962 στη Γαλλία και διαρκεί 28 λεπτά.

Αποτελεί κομμάτι της σπονδυλωτής ταινίας "L'amour à vingt ans", που αποτελείται από διάφορες ερωτικές ιστορίες, στην οποία συμμετείχε ο Φρανσουά Τριφό σκηνοθετώντας την ιστορία του Antoine Doinel από το "les 400 coups", ο οποίος είναι πλέον 17 ετών, ζει μόνος και είναι ανεξάρτητος. 

Ο Antoine ερωτεύεται λοιπόν την Colette και ο Truffaut μας περιγράφει τις προσπάθειες του νεαρού αγοριού για να κατακτήσει τη μικροαστή κοπέλα, της οποίας ο τρόπος ζωής έρχεται σε πλήρη αντίθεση με αυτόν του Antoine. 

To "Antoine et Colette" είναι η συνέχεια του έργου "Les 400 coups" του Τριφό. 

Πρωταγωνιστούν οι: Ζαν Πιέρ Λεό, Μαρί Φρανς Πισιέ, Πατρίκ Ωφέ, Ρόζι Βαρτ, Φρανσουά Νταρμπόν, Ζαν Φρανσουά Άνταμ, Πιέρ Σέφερ. Το σενάριο ήταν του Τριφό και της Σούζαν Σίφμαν, ενώ η σκηνοθεσία επίσης του Τριφό.

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 225732381
* BNF: cb14292587p (data)
* BNE: XX5147256

 |

 |
Βασιλικές, ευγενείς και   
ιπποτικές τάξεις| Coronet of mediatised prince of the HRE |
| Αυτοκράτορας |
| Βασιλιάς |
| Αρχιδούκας |
| Μέγας Πρίγκιπας Μέγας Δούκας |
| Πρίγκιπας / Ινφάντες |
| Δούκας |
| Κυρίαρχος Πρίγκιπας / Φυρστ |
| Μαρκήσιος /  Μαργράβος / Λαντγράβος /  Παλατινός κόμης |
| Κόμης / Ερλ |
| Υποκόμης / Βιντάμ |
| Βαρόνος |
| Βαρονέτος Κληρονομικός Ιππότης |
| Ιππότης |
| Εσκουάιρ |
| Τζέντλεμαν |
| π • σ • ε
 |

**Μέγας πρίγκιπας** είναι ένας τίτλος ευγενείας που κατατάσσεται κάτω από τον βασιλιά και τον αυτοκράτορα και πάνω από έναν κυρίαρχο πρίγκιπα, και κάποτε κάτω από τον Αρχιδούκα.

Ο τίτλος **μέγας πρίγκιπας** κάποτε χρησιμοποιήθηκε για τον κυρίαρχο ενός μεγάλου πριγκιπάτου. Τα τελευταία μεγαλοπρεπή πριγκιπάτα εξαφανίστηκαν το 1917 και το 1918, ενώ τα εδάφη ενώθηκαν σε άλλες μοναρχίες ή έγιναν πολιτείες. Ήδη σε εκείνο το στάδιο, τα μεγάλα πριγκιπάτα της Λιθουανίας, Τρανσυλβανίας και Φινλανδίας ήταν για αιώνες υπό ηγεμονίες άλλων, μεγαλύτερων μοναρχιών, και έτσι τίτλος του «μέγα πρίγκιπα» αντικαταστάθηκε από τους τίτλους «βασιλιάς» και «αυτοκράτορας» εκεί. Ο τελευταίος κυρίαρχος που είχε τον υψηλότερο τίτλο *velikiy knyaz* ήταν ο Ιβάν Δ΄ της Ρωσίας τον 16ο αιώνα, μέχρι που ανέλαβε Τσάρος.

Παραπομπές
----------



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 4158273-1

 |

 |