recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Η ***Diyalog*** (*Διάλογος* στα τουρκικά) είναι καθημερινή εφημερίδα που εκδίδεται στη Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου. Το πρώτο τεύχος κυκλοφόρησε στις 4 Δεκεμβρίου 2013. Ο αρχισυντάκτης της είναι ο Ρεσάτ Ακάρ, ο οποίος κατέχει το 20% της εφημερίδας, ενώ το υπόλοιπο 80% ανήκει στη Net Holding. Για τους πρώτους μήνες δημοσίευσης η εφημερίδα κέρδισε θέση στην αγορά χρησιμοποιώντας εκστρατείες προώθησης όπως το μοίρασμα λαχείων ως δώρα. Είναι συνδεδεμένη με τον ομώνυμο τηλεοπτικό σταθμό Diyalog TV.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος εφημερίδων στην Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου

Παραπομπές
----------

1. ↑  «DİYALOG GAZETESİ YARIN ÇIKIYOR». Kıbrıs Time. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 1 Φεβρουαρίου 2015.
Ο **Discoverer 23** ή **Corona 9016A** ήταν αμερικανικός κατασκοπευτικός δορυφόρος ο οποίος εκτοξεύτηκε το 1961. Ήταν τύπου KH-5 Argon και βασίζονταν σε στάδιο πυραύλου Agena-B. Ήταν η δεύτερη αποστολή δορυφόρου KH-5. Όπως και η αρχική αποστολή, δεν στέφθηκε με επιτυχία.

Αποστολή
--------

Ο Discoverer 23 εκτοξεύτηκε με πύραυλο Thor DM-21 Agena-B στις 8 Απριλίου 1961 (19:21 UTC) από την Αεροπορική Βάση Βάντενμπεργκ και τέθηκε επιτυχώς σε χαμηλή περιηγήινη τροχιά. Όταν συνέβη αυτό έλαβε την ονομασία Χάρβαρντ 1961 Lambda 1.

Η τροχιά του είχε περίγειο 294 χλμ. απόγειο 624 χλμ. κλίση 82,3 μοιρών και τροχιακή περίοδο 93,77 λεπτών. Η ολική του μάζα ήταν 1150 kg και σημαντικότερο όργανό του μία and was equipped with a φωτογραφική μηχανή εστιακής απόστασης 76 mm και μέγιστης ανάλυσης 140 m. Οι εικόνες καταγράφτηκαν σε φιλμ των 127 mm, το οποίο θα επέστρεφε στην Γη με την κάψουλα επανεισόδου. Όμως εξαιτίας δυσλειτουργίας η κάψουλα τέθηκε σε υψηλότερη τροχιά αντί να μπει στην ατμόσφαιρα, με συνέπεια να μην ανακτηθεί το υλικό που συλλέχθηκε. Το υπόλοιπο σκάφος παράμεινε στο διάστημα μέχρι και την 16η Απριλίου 1962, οπότε και καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα. Ακολούθησε η κάψουλα επανεισόδου στις 23 Μαΐου.

Δείτε επίσης
------------

* Διαστημικές αποστολές το 1961

Παραπομπές
----------

1. ↑  Krebs, Gunter. «KH-5 Argon (Agena-B based)». Gunter's Space Page. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουνίου 2010.
2. ↑  McDowell, Jonathan. «Launch Log». Jonathan's Space Page. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουνίου 2010.
3. 1 2 3  McDowell, Jonathan. «Satellite Catalog». Jonathan's Space Page. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουνίου 2010.
4. 1 2 3 4  Wade, Mark. «KH-5». Encyclopedia Astronautica. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουνίου 2010.
5. ↑  «Corona». *Mission and Spacecraft Library*. NASA. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Οκτωβρίου 2007. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουνίου 2010.

  


|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Δορυφόροι Discoverer |
| --- |
|  |
| 
* 1
* 2
* 3
* 4
* 5
* 6
* 7
* 8
* 9
* 10
* 11
* 12
* 13
* 14
* 15
* 16
* 17
* 18
* 19
* 20
* 21
* 22
* 23
* 24
* 25
* 26
* 27
* 28
* 29
* 30
* 31
* 32
* 33
* 34
* 35
* 36
* 37
* 38
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Διάστημα
 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Discoverer 23 (έκδοση 650019389) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Κάρσον Κλαρκ** (γεννημένος στις 20 Ιανουαρίου 1989) είναι Αμερικανός διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 196εκ και αγωνίζεται στη θέση του διαγωνίου.

Καριέρα
-------

Ο Κάρσον Κλαρκ ξεκίνησε να παίζει βόλει στην σχολική ομάδα του γυμνασίου Σάουθερν της Καλιφόρνια, ενώ το 2005 εισήχθη στο λύκειο Σάντα Μπάρμπαρα, όπου επίσης αγωνιζόταν με τη σχολική ομάδα. Το 2008 εισήχθη στο Πανεπιστήμιο UC Ιρβάιν, με την ομάδα βόλει του οποίου αγωνίστηκε στο πανεπιστημιακό πρωτάθλημα NCAA, το οποίο μάλιστα και κατέκτησε δύο φορές, το 2009 και το 2012. 

Το 2012 άφησε για πρώτη φορά στην καριέρα του την Αμερική και ταξίδεψε στην Ευρώπη για λογαριασμό της γαλλικής Μονπελιέ, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο. Το 2014, μεταπήδησε στην πολωνική Τράνσφερ Μπίντγκοτς, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο.

Τον Σεπτέμβριο του 2014, ο Κάρσον Κλαρκ μετεγγράφη στον Ολυμπιακό Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο, έχοντας καταφέρει να κατακτήσει ένα Λιγκ Καπ.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Κάρσον Κλαρκ είναι διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης των ΗΠΑ από το 2010 και έχει καταφέρει να κατακτήσει αρκετούς τίτλους σε εθνικό επίπεδο.

Τίτλοι
------

* 2 Πρωταθλήματα NCAA: 2009, 2012
* 1 Λιγκ Καπ: 2014
* 2 Παναμερικανικά Πρωταθλήματα: 2010, 2012
* 1 Πρωτάθλημα Βορείου Αμερικής: 2013
* 1 Παγκόσμιο Πρωτάθλημα: 2014

Πηγές
-----

* Στον Ολυμπιακό ο Κάρσον Κλαρκ


1. ↑  Ανακτήθηκε στις 21  Απριλίου 2021.
Dodge Power Wagon W-100 Town Panel του 1965.
Το **Dodge Town Panel** και το **Dodge Town Wagon** είναι αντίστοιχα ένα ελαφρύ επαγγελματικό φορτηγό πάνελ και ένα carryall αυτοκίνητο, που κατασκευάστηκαν μεταξύ του 1954 και του 1966 στις ΗΠΑ και μεταξύ του 1954 και του 1971 στην Αργεντινή από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Dodge. Ειδικότερα η εκδοχή carryall μοιάζει με αυτό που θα ονομαζόταν μεγάλο SUV στις μέρες μας. Κατασκευασμένο να ανταγωνίζεται με το Chevrolet Suburban, ήταν αρχικά διαθέσιμο ως πισωκίνητο μόνο, αλλά το μοντέλο με τετρακίνηση έγινε τελικά πιο δημοφιλές στο κοινό. Το μοντέλο Dodge «Town Wagon» ήταν μια carryall έκδοση αυτοκινήτου του φορτηγού Town Panel.

Το Town Panel δεν είχε παράθυρα ή καθίσματα πίσω από τον οδηγό και ήταν περισσότερο όχημα επαγγελματικής χρήσης. Η Dodge είχε κατασκευάσει στο παρελθόν φορτηγά πάνελ πριν από το Town Panel, αλλά το όνομα δεν υπήρχε για αυτά τα φορτηγά έως ότου χτίστηκε το Town Wagon μαζί τους. Καθώς το όχημα σταμάτησε να παράγεται, το Dodge Durango και το Jeep Commander πήραν την θέση του.

Αναφορές
--------

1. ↑  Bunn, Don. Dodge Trucks. United States: Motorbooks International, 1996.
2. ↑  DeLorenzo, Matt. Dodge 100 Years. United States: Motorbooks, 2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Dodge Town Wagon** |

* Another Town Wagon and Town Panel Page.
* www.oldcarsweekly.com/car-of-the-week-1965-dodge-town-wagon.
* www.hemmings.com/stories/find-of-the-day-1962-dodge-w100-town-wagon.
Το **Don't Smile at Me** (στυλιζαρισμένο με όλα τα γράμματα μικρά) είναι το πρώτο άλμπουμ της τραγουδίστριας Μπίλι Άιλις. Κυκλοφόρησε στις 11 Αυγούστου 2017 μέσω της Interscope Records, και περιέχει διάφορα σινγκλ που έχουν ήδη κυκλοφορήσει, όπως τα "Ocean Eyes", "Bellyache", "Watch", "Copycat" και "Idontwannabeyouanymore". Το κομμάτι "My Boy" χρησιμοποιήθηκε στο τέταρτο επεισόδιο της τρίτης σεζόν της Αμερικανικής τηλεοπτικής σειράς *Shadowhunters*. Η Άιλις είχε καταγράψει και δεύτερο τραγούδι για την εκπομπή, αλλά το σχέδιο δεν προχώρησε γιατί το δοκιμαστικό τραγούδι διέρρευσε. Το δημοφιλές τραγούδι "Ocean Eyes" συμπεριλήφθη στις ταινίες The Hate U Give και Everything, Everything.

Σινγκλ
------

Το έβδομο σινγκλ στο άλμπουμ, το "Ocean Eyes", κυκλοφόρησε στις 18 Νοεμβρίου 2015 στην ιστοσελίδα Souncloud. Στις 24 Φεβρουαρίου 2017 κυκλοφόρησε το έκτο σινγκλ του άλμπουμ, το Bellyache, ενώ στις 30 Ιουνίου 2017 κυκλοφόρησε το Watch (τέταρτο σινγκλ του άλμπουμ) και στις 14 Ιουλίου 2017 το Copycat (πρώτο σινγκλ του άλμπουμ).

Το "Idontwannabeyouanymore" κυκλοφόρησε ως το δεύτερο σινγκλ του άλμπουμ στις 21 Ιουλίου 2017. Το My Boy κυκλοφόρησε στις 28 Ιουλίου 2017 ως το τρίτο σινγκλ του άλμπουμ. Το "&Burn" με τον Βινς Σταπλς κυκλοφόρησε στις 17 Δεκεμβρίου 2017.

Το "Party Favor" κυκλοφόρησε με τη μορφή εφτάιντσου σινγκλ στις 21 Απριλίου του 2018. Είναι το πέμπτο σινγκλ του άλμπουμ και η δεύτερη πλευρά περιέχει το εξώφυλλο του τραγουδιού "Hotline Bling" του Ντρέικ.

Το μουσικό βίντεο του "Hostage" κυκλοφόρησε στις 11 Ιουλίου 2018 και ήταν υποψήφιο στην κατηγορία καλύτερης κινηματογραφίας στα Βραβεία Βίντεο και Μουσικής 2019 (αγγλικά: MTV Video Music Awards).

Παραπομπές
----------

1. ↑  «15-Year-Old Pop Prodigy Billie Eilish Announces Debut EP & First-Ever Tour». *Billboard*. Ανακτήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2019.
2. ↑  Smither, Tanis (11 Αυγούστου 2017). «Billie Eilish releases lush debut EP "dont smile at me" – EARMILK». *Earmilk*. Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2017.
3. ↑  3/58794 «S3 · E4 · Thy Soul Instructed» Check `|url=` value (βοήθεια). *TuneFind*. Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2018. [*νεκρός σύνδεσμος*]
4. ↑  «Billie Eilish - my boy (audio)». *YouTube*. 28 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2019.
5. ↑  «&Burn». *iTunes*. Ανακτήθηκε στις 6 Μαρτίου 2019.
6. ↑  «Billie Eilish - Party Favor/Hot Line Bling [Pink Vinyl Single]». *Record Store Day*. Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2019.
Ο **Κλας Γιόρεν Άντερσον** (**Claes Göran Andersson,** 1951) είναι Σουηδός καθηγητής στο Ελβετικό Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο Τεχνολογίας στη Ζυρίχη, Ελβετία. Έχει τον τίτλο του Καθηγητή Συστημάτων Ηλεκτρικής Ενέργειας στο τμήμα Τεχνολογίας της Πληροφορικής και Ηλεκτρολόγων Μηχανικών από το 2000.

Σύντομο Βιογραφικό
------------------

Ο Γιόρεν Άντερσον πήρε το μάστερ του στη φυσική το 1975 από το Πανεπιστήμιο του Λουντ στη Σουηδία. Έπειτα, πήρε το διδακτορικό του στην εφαρμοσμένη φυσική από το ίδιο πανεπιστήμιο το 1980, με θέμα τη θεωρία της περιστροφόμενης διεγέρσης σε πυρήνες  . Μετά το διδακτορικό του εργάστηκε στην εταιρία ASEA, τώρα ABB, στο τμήμα Υψηλής Τάσης Συνεχούς Ρεύματος από το 1980 μέχρι το 1985. Το 1985 μέχρι 1986, έγινε Διευθυντής του τμήματος Μηχανικής Συστημάτων και ασχολήθηκε ερευνητικά με θέματα δυναμικής συστημάτων και ελέγχου, με έμφαση στα συστήματα Υψηλής Τάσης Συνεχούς Ρεύματος.

Ακολούθως, το 1986 μέχρι 2000 ήταν καθηγητής στο Royal Institute of Technology της Στοκχόλμης στη Σουηδία. Τη περίοδο αυτή ήταν επικεφαλής του Ινστιτούτου Συστημάτων Ηλεκτρικής Ενέργειας. Τα κυρία ενδιαφέροντα του ήταν στη περιοχή δυναμικής ευστάθειας. Το 2000 μετακόμισε στην Ελβετία όπου και έγινε καθηγητής στο στο Ελβετικό Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο Τεχνολογίας, όπου και είναι επικεφαλής του Εργαστηρίου Συστημάτων Ηλεκτρικής Ισχύος.
Ο Γιόρεν Άντερσον είναι νυμφευμένος με την Άννε από το 1975 και έχουν μαζί τρία παιδιά.

Επιλεγμένα Βραβεία
------------------

Έχει λάβει πολλά βραβεία, μεταξύ οποίων το "IEEE PES Outstanding Power Educator Award" (2007) και το "George Montefiore International Award" (2010)

Ο Γιόρεν Άντερσον είναι επίσης μέλος της Σουηδικής Βασιλικής Ακαδημίας Επιστημών (1994), "Fellow" του IEEE (1997), μέλος της Ελβετικής Ακαδημίας Επιστημών Μηχανικής (2015) και μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Μηχανικών, ΗΠΑ (2016).

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *LIBRIS*. 23  Οκτωβρίου 2012. libris.kb.se/katalogisering/97mpsxct27fxf4r. Ανακτήθηκε στις 24  Αυγούστου 2018.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
3. ↑  *Dissertation* von C. Göran Andersson, Studies in the theory of rotational excitations in nuclei, Lund Universität, URL:
4. ↑  IEEE PES Award List
5. ↑  «Electrical Engineers Association of the Montefiore Institute». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 2016.
6. ↑  Announcement of department D-ITET

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Προσωπική ιστοσελίδα
* Ιστοσελίδα Εργαστηρίου Συστημάτων Ηλεκτρικής Ενέργειας

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 54125885
* ISNI: 0000 0000 5173 9287
* GND: 1089288425
* SELIBR: 246205

 |

 |
Το Non Serviam είναι το δεύτερο άλμπουμ πλήρους μήκους του ελληνικού συγκροτήματος ακραίας μέταλ Rotting Christ, το οποίο κυκλοφόρησε το 1994.

Στα λατινικά, η φράση *Non serviam* σημαίνει "Δεν θα υπηρετήσω", και βιβλικά αναφέρεται στην άρνηση του Σατανά να υπηρετήσει τον Θεό. Έχει επίσης μερικές διαφορετικές αναφορές και εξηγήσεις σε κοσμικά λογοτεχνικά έργα. 

Ο μουσικός Σάκης Τόλης έχει χτυπήσει τις λέξεις σε τατουάζ στο στομάχι του.

Μετά από 12 χρόνια μη εκτύπωσης, το άλμπουμ επανακυκλοφόρησε από την The End Records το 2006.

Κομμάτια
--------

* Εκτός εάν σημειώνεται, τα τραγούδια γράφτηκαν από τους Mutilator και Necromayhem. Τα πνευματικά δικαιώματα ανήκουν στην Unisound Music.

1. "The Fifth Illusion" – 5:33
2. "Wolfera the Chacal" – 7:13
3. "Non Serviam" – 5:01
4. "Morallity of a Dark Age" – 5:02
5. "Where Mortals Have No Pride" – 7:48
6. "Fethroesforia" – 1:36 [instrumental]
7. "Mephesis of Black Crystal" – 5:24
8. "Ice Shaped God" – 3:54
9. "Saturn Unlock Avey's Son" – 6:22

Προσωπικό
---------

* Necromayhem – guitars, vocals
* Magus Wampyr Daoloth – keyboards, synthesizers, backing vocals
* Mutilator – bass
* Necrosauron – drums

Παραγωγή
--------

* Παραγωγή: Rotting Christ
* Καταγραφή, μηχανική: Γιώργος Ζαχαρόπουλος

Παραπομπές
----------

1. ↑  SpeedFreak: *non serviam*, Everything2. Retrieved June 4, 2013.
2. ↑  «Sakis Tolis / Rotting Christ». *www.heartbeatink.gr*. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Non Serviam* at Discogs
* *Non Serviam* at Encyclopaedia Metallum
**Κλαυδία Μαρκέλλα** είναι το όνομα των δύο θυγατέρων του Γαΐου Κλαυδίου Μαρκέλλου του Νεότερου υπάτου το 50 π.Χ. και της Οκταβίας της Νεότερης, αδελφής του Οκταβιανού Αυγούστου· για την οποία ήταν ο πρώτος σύζυγος. Σύμφωνα με τον ιστορικό Σουητώνιο, ήταν γνωστές με το όνομα οι αδελφές Μαρκέλλες ή οι δύο Μαρκέλλες. Γεννήθηκαν στη Ρώμη και το διάστημα 40-36 π.Χ. ζούσαν με τη μητέρα τους και τον δεύτερο σύζυγό της Μάρκο Αντώνιο στην Αθήνα. Το 36 π.Χ. ο Μ. Αντώνιος τους εγκατέλειψε για την Κλεοπάτρα Ζ΄ της Αιγύπτου. Τότε η μητέρα τους τις πήρε πίσω στη Ρώμη, όπου ανατράφηκαν από τη μητέρα τους, τον Αύγουστο και τη νέα του σσύζυγο Λιβία Δρουσίλλα. Οι δύο αδελφές αποτελούν τον σύνδεσμο μεταξύ της Δημοκρατίας και της Αυτοκρατορίας της Ρώμης: με τους γάμους της και τα τέκνα τους εξασφάλισαν τις δημοκρατικές αρχές στην επόμενη γενεά.

Το όνομα Κλαυδία Μαρκέλλα αναφέρεται στις παρακάτω:

* Κλαυδία Μαρκέλλα η Πρεσβύτερη
* Κλαυδία Μαρκέλλα η Νεότερη
Καφέ *Προκόπ*, Παρίσι (2011).
Καφέ *Προκόπ*: Εσωτερικό του καφέ (2011).
Το **Café *Procope*** είναι το παλαιότερο καφενείο του Παρισιού. Βρίσκεται στον αριθμό 13 της Ρυ ντε λ’ Ανσιέν – Κομεντί (Rue de l’ Ancienne – Comedie) στην περιοχή του Μονπαρνάς της γαλλικής πρωτεύουσας.

Το Καφέ *Προκόπ* ιδρύθηκε το 1686, κατά την εποχή της βασιλείας του Λουδοβίκου ΙΔ΄, από τον Σικελό Φραντσέσκο Προκόπιο ντέι Κολτέλλι (γνωστό και ως *Προκόπιο Κουτό*) και πολύ σύντομα έγινε δημοφιλές ως το «θεατρικό» καφέ του Παρισιού, όπου σύχναζαν οι ηθοποιοί της Κομεντί Φρανσαίζ, η οποία κατά την εποχή του Διαφωτισμού, το 1689, εγκαταστάθηκε στον ίδιο δρόμο με το Καφέ *Προκόπ*. Ανάμεσα σ’ αυτούς ο Μολιέρος και ο Ρακίνας.

Στο Καφέ *Προκόπ* αποσύρθηκε στις 18 Δεκεμβρίου του 1752 ο Ζαν Ζακ Ρουσσώ, λίγο πριν το τέλος της παράστασης του έργου του «*Νάρκισσος*», που το έβρισκε αφόρητα βαρετό. Και το 1774, ο Μπωμαρσαί περίμενε εδώ την πρεμιέρα του έργου του «*Οι Γάμοι του Φιγκαρό*».

Το Καφέ *Προκόπ* ήταν από την ίδρυσή του τόπος συνάντησης ανθρώπων της διανόησης, της πολιτικής και των γραμμάτων. Κατά τη διάρκεια του Γαλλικού Διαφωτισμού (1715 – 1789), σύχναζαν εδώ οι «*Εγκυκλοπαιδιστές*» Ντιντερό και Ντ’ Αλαμπέρ, μαζί και ο Βολταίρος, οι οποίοι επεξεργάστηκαν την ιδέα της έκδοσης της περίφημης «*Εγκυκλοπαίδειας*».

Ο Βολταίρος, λέγεται, έπινε 40 κούπες από ένα μίγμα καφέ και σοκολάτας κάθε ημέρα, ενώ έναν αιώνα αργότερα ο Μπαλζάκ έπινε εδώ τον καφέ του με την πίντα. Ανάμεσα στους θαμώνες ήταν και ο Βενιαμίν Φραγκλίνος.

Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, το Καφέ *Προκόπ* ήταν τόπος συγκέντρωσης των πρωταγωνιστών της επανάστασης Ροβεσπιέρου, Νταντόν και Μαρά. Ο νεαρός Ναπολέων άφηνε το καπέλο του ως ενέχυρο, όταν δεν είχε χρήματα για να πληρώσει τον καφέ του. Στα 1820, μετά την Παλινόρθωση, ένας διάσημος θαμώνας ήταν ο Γερμανός φυσιοδίφης και εξερευνητής Αλεξάντερ φον Χούμπολτ, ο οποίος γευμάτιζε εδώ καθημερινά.

Το Καφέ *Προκόπ* διατήρησε το λογοτεχνικό χαρακτήρα του και σ’ όλη τη διάρκεια του 19ου αιώνα: ο Βίκτωρ Ουγκώ, ο Αλφρέ ντε Μυσσέ, η Γεωργία Σάνδη, ο Τεοφίλ Γκωτιέ, ο Πωλ Βερλαίν, ο Ανατόλ Φρανς και ο πολιτικός φιλόσοφος Πιερ Λερού ήταν τακτικοί θαμώνες. Εδώ, ο Γάλλος πολιτικός Λεόν Γκαμπετά εξύφαινε τα σχέδιά του για κοινωνική μεταρρύθμιση. 

Το Καφέ *Προκόπ* ανακαινίστηκε το 1989 σε ρυθμό του 18ου αιώνα. Σ’ αυτό διατηρείται ανέπαφο το γραφείο του Βολταίρου.

Δείτε επίσης
------------

* Καφέ *Λε Ντε Μαγκό*

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «base Mérimée» (Γαλλικά) Υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας.

Πηγές
-----

* Noel Riley Fitch: "The Grand Literary Cafes of Europe", pp. 43 – 45, New Holland Publishers (UK) Ltd, London, 2006.
* "ΠΑΡΙΣΙ" (Οδηγοί του Κόσμου), σελ. 140 "Λε Προκόπ" & 142 "Τα πιο διάσημα καφενεία του Παρισιού", Εκδόσεις Καθημερινή/Dorling Kindersley Ltd (Ελληνική έκδοση), Αθήνα, 1998.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Café Procope στο Wikimedia Commons

  

Συντεταγμένες: 48°51′09″N 2°20′20″E﻿ / ﻿48.852496°N 2.3388112°E﻿ / 48.852496; 2.3388112

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 58144647639721874756
* GND: 1087301882

 |

 |
Το ***Call of Duty: WWII*** είναι βιντεοπαιχνίδι βολών πρώτου προσώπου που αναπτύχθηκε από την αμερικανική Sledgehammer Games και κυκλοφόρησε στις 3 Νοεμβρίου του 2017 από την Activision για τα PlayStation 4, Xbox One και Microsoft Windows. Σχεδιαστές του παιχνιδιού είναι οι Γκλεν Στκόφιελντ και Μίχαελ Κόντρεϊ.

Πλοκή
-----

Το παιχνίδι διαδραματίζεται στην Ευρώπη κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Στο Campaign, ο παίκτης αναλαμβάνει τον ρόλο του Ronald "Red" Daniels, στρατιώτη της πρώτης μεραρχίας πεζικού, μαζί με τους οπλίτες Zusmman, Aiello και τον Stiles. Καθοδηγείται από τους λοχίες Turner και Pierson. Πολεμά στην Απόβαση στη Νορμανδία, συμμαχεί με τις γαλλικές αντιστασιακές δυνάμεις και με την βρετανική κατασκοπεία.

Τρόπος παιχνιδιού
-----------------

Είναι βιντεοπαιχνίδι βολών ενός ή πολλαπλών παικτών και παίζεται σε οπτική πρώτου προσώπου. Οι πίστες του campaign είναι οι εξής:

1. D - Day
2. Operation Cobra
3. Stronghold
4. S.O.E.
5. Leberation
6. Collateral Damage
7. Dearh Factory
8. Hill 493
9. Battle of the Bulge
10. Ambush
11. The Rhine

Στο multiplayer υπάρχουν τρεις επιλογές παιχνιδιού: Play Online, Local Play και Nazi Zombies. Οι πίστες του multiplayer είναι οι εξής:

1. Aachen
2. Ardennes Forest
3. Flak Tower
4. Gibraltar
5. Gustav Cannon
6. London Docks
7. Pointe Du Hoc
8. Sainte Marie Du Mont
9. Shipment 1944
10. USS Texas

Υποδοχή
-------

Από το 2017, το *Call of Duty: WWII* πούλησε περισσότερα από 19 εκατομμύρια αντίτυπα και τα έσοδα από τις πωλήσεις ξεπερνούν το 1 δισεκατομμύριο δολάρια.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Webster, Andrew (26 Απριλίου 2017). «Call of Duty: WWII is launching November 3rd». *The Verge* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2023.
2. ↑  Constantinos (19 Νοεμβρίου 2017). «Call of Duty: WW2 Review». *Game20.gr, το Άσυλο των gamers*. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2023.
3. ↑  «10 Best-Selling Call Of Duty Games». *ScreenRant* (στα Αγγλικά). 5 Ιανουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2023.
4. ↑  «Call of Duty: WWII has already made $1 billion in sales». *VentureBeat* (στα Αγγλικά). 20 Δεκεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα
Ο **Γκρεγκουάρ Μπουασνό**, γεννημένος στις 3 Απριλίου 1979 στο Σανλίς, είναι Γάλλος συνθέτης, τραγουδιστής και συγγραφέας τον οποίο ανέδειξε η διαδικτυακή ιστοσελίδα *My Major Company*.

Ο πρώτος του δίσκος *Toi + moi* περιλαμβάνει 12 τραγούδια, από τα οποία τα τέσσερα είναι *singles* (*Toi + moi*, *Rue des Étoiles*, *Ta main*, *Nuages*). Ο δίσκος αυτός πούλησε περισσότερα από ένα εκατομμύριο αντίτυπα, έγινε χρυσός και κατέταξε τον Γκρεγκουάρ στην πρώτη θέση των περισσότερων πωλήσεων δίσκων στη Γαλλία για το 2009.

Βιογραφία
---------

Σε ηλικία 8 ετών, ο μεγαλύτερος αδερφός του, Λουντοβίκ, του μαθαίνει πιάνο, χρησιμοποιώντας τα τραγούδια *Let It Be*, *Imagine* και *Your Song*.

Είναι το τέταρτο παιδί μιας οικογένειας αγοριών, από τους οποίους ο μεγαλύτερος γιος πέθανε μετά από ατύχημα σε ηλικία 33 ετών στις 4 Δεκεμβρίου 2002 και ο τρίτος σε ηλικία γιος αυτοκτόνησε σε ηλικία 32 ετών στις 29 Ιανουαρίου 2007.

Ο Γκρεγκουάρ έχει πτυχίο στις εφαρμοσμένες ξένες γλώσσες (LEA), στα αγγλικά και γερμανικά. Φοίτησε στο λύκειο Σαιν-Βενσάν, στο Σανλίς.

Προσωπική ζωή
-------------

Ο Γκρεγκουάρ παντρεύτηκε στις 25 Αυγούστου 2012 την Ελεονόρ ντε Γκαλάρ. Έχουν αποκτήσει δυο παιδιά, τον Πολ (19 Νοεμβρίου 2012) και τη Λεοπολντίν (17 Σεπτεμβρίου 2014).

Πολιτική
--------

Ο Γκρεγκουάρ ήταν υποψήφιος στις δημοτικές εκλογές στο Σανλίς το 2014 με τον συνδυασμό της Πασκάλ Λουαζλέρ (δεξιά). Δεν εξελέγη στο δημοτικό συμβούλιο, καθώς κατέλαβε την 28η θέση από ένα σύνολο 33 υποψηφιοτήτων.

Τελικά, έγινε δημοτικός σύμβουλος στο Σανλίς μετά την απομάκρυνση ενός δημοτικού συμβούλου (του Μαρτέν Μπαταγκλιά) το 2017 και συμμετείχε στο πρώτο διοικητικό συμβούλιο της πόλης του Σανλίς στις 27 Ιανουαρίου 2017.

Δισκογραφία
-----------

### Δίσκοι

* 2008 : *Toi + moi*
* 2010 : *Le même soleil*
* 2013 : *Les roses de mon silence*
* 2015 : *Poésie de notre enfance*
* 2017 : *À écouter d'urgence*

### *Singles*

* 2008 : *Toi + moi*
* 2009 : *Rue des étoiles*
* 2009 : *Ta main*
* 2009 : *Nuages*
* 2010 : *Danse*
* 2011 : *Le même soleil*
* 2011 : *La promesse* (ντουέτο με τον Jean-Jacques Goldman)
* 2011 : *On s'envolera*
* 2013 : *Si tu me voyais*
* 2013 : *Coup du sort*
* 2015 : *Les points sur les i*
* 2015 : *Liberté*
* 2017 : *C'est quand*
* 2017 : *Si tu m'emmènes*
* 2017 : *Une lettre*
* 2017 : *Mes enfants*

Βραβεία και υποψηφιότητες
-------------------------

### Μουσικά Βραβεία NRJ

| Έτος | Υποψήφιο έργο | Κστηγορία | Αποτέλεσμα |
| --- | --- | --- | --- |
| 2009 | Grégoire | Révélation française de l'année | Υποψηφιότητα |
| 2010 | Grégoire | Artiste masculin francophone | Υποψηφιότητα |
| 2010 | Toi+Moi | Album français de l'année | Υποψηφιότητα |
| 2011 | Grégoire | Artiste masculin francophone | Υποψηφιότητα |
| 2011 | Danse | Chanson Francophone | Υποψηφιότητα |

### Βραβεία Victoires de la musique

| Έτος | Υποψήφιο έργο | Κατηγορία | Αποτέλεσμα |
| --- | --- | --- | --- |
| 2010 | Grégoire | Groupe ou artiste révélation du public de l'année | Υποψηφιότητα |

### Άλλα βραβεία

| Έτος | Υποψήφιο έργο | Κατηγορία | Αποτέλεσμα |
| --- | --- | --- | --- |
| 2009 | Grégoire | Talent France Bleu | Νίκη |
| 2010 | Toi + Moi | Disque de diamant | Νίκη |
Επίσημο λογότυπο της εφαρμογής Photomath
Η **Photomath** είναι εφαρμογή κινητού, η οποία έχει περιγραφή ως "αριθμομηχανή-κάμερα". Χρησιμοποιεί μια κάμερα τηλεφώνου για να αναγνωρίζει τις μαθηματικές εξισώσεις και μετά τις εμφανίζει λυμένες βήμα προς βήμα στην οθόνη. Είναι διαθέσιμη δωρεάν στα λειτουργικά Android και iOS. Η εφαρμογή κυκλοφόρησε το 2014 από τη Microblink, μια εταιρεία με έδρα το Ζάγκρεμπ, η οποία διαθέτει γραφείο στο Λονδίνο. Η εταιρεία ειδικεύεται στο λογισμικό αναγνώρισης κειμένου.

Από το 2016, εκτός από τυπωμένα κείμενα, αναγνωρίζει και τους γραφικούς χαρακτήρες, παρέχοντας τα βήματα για την λύση της μαθηματικής εξίσωσης.

Από το 2017, η Photomath λειτουργεί ως ξεχωριστή εταιρεία.

Κατατάχθηκε τρίτη στον κατάλογο των 20 καλύτερων εφαρμογών μάθησης. Επαινέθηκε και επικρίθηκε από τους εκπαιδευτικούς.

Έχει πάνω από 100 εκατομμύρια λήψεις στο Google Play.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «This App Can Scan and Solve Math Equations Instantly».
2. ↑  Chowdhry, Amit. «PhotoMath Is A Free App That Can Solve Equations Through Smartphone Cameras».
3. ↑  «Use your phone's camera to solve equations with PhotoMath».
4. ↑  «Microblink: Contact us».
5. ↑  «MicroBlink d.o.o. Zagreb - Poslovna Hrvatska».
6. ↑  «Hrvatski MicroBlink (Photopay) želi dati 'mobilnu viziju' aplikacijama širom svijeta». 21 Οκτωβρίου 2014.
7. ↑  Dillet, Romain. «MicroBlink Launches PhotoMath To Solve Math Equations With A Phone».
8. ↑  «STIGLA NOVA VERZIJA GENIJALNE HRVATSKE APLIKACIJE Photomath od Sada prepoznaje I rukopis korisnika prilikom rješavanja matematičkih problem!».
9. ↑  «This Clever App Scans And Solves Math Problems Instantly Using Your Phone's Camera».
10. ↑  «The Tech Edvocate's List of the 20 Best Teaching and Learning Apps - The Tech Edvocate».
11. ↑  «Photomath u 20 najboljih edukativnih aplikacija».
12. ↑  Ltd, EducationalAppStore. «Photomath - Camera Calculator».
13. ↑  «Photomath - Εφαρμογή από το Google Play».
Το **Καλτατζιρόνε** (σιτσιλιάνικα: *Caltaggiruni*) είναι μία ηπειρωτική πόλη στη Μητροπολιτική Πόλη της Κατάνιας στην Ιταλική Περιφέρεια της Σικελίας στη νότια Ιταλία, περίπου 70 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την πρωτεύουσα Κατάνια. Η έκταση της πόλης είναι 383.38 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο πληθυσμός 38.295 κάτοικοι, η πυκνότητα του πληθυσμού είναι 100 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.

Το Καλτατζιρόνε είναι η πέμπτη σε πληθυσμό κοινότητα της Μητροπολιτικής Πόλης μετά την Κατάνια, την Ατσιρεάλε, τη Μιστερμπιάνκο και την Πατερνό. Είναι η μόνη κοινότητα της Μητροπολιτικής πόλης εκτός από την Κατάνια που εδρεύει δικαστήριο και η δεύτερη πιο πυκνοκατοικημένη πόλη στην κεντρική Σικελία μετά την Καλτανισσέττα, απέκτησε τον τίτλο της Πόλης (1987). Το Καλτατζιρόνε έχει σημαντική παραγωγή κεραμικών, άλλες σημαντικές οικονομικές δραστηριότητες του νησιού είναι οι ελαιώνες, οι αμπελώνες, η παραγωγή ροδάκινων και ο τουρισμός.

Ιστορία
-------

Το όνομα της πόλης προέρχεται από το Αραβικό *"Καλτ-ατ-ζιρόνε"* που σημαίνει *"Κάστρο των αγγείων"*, η αγγειοπλαστική ήταν εξαιρετικά αναπτυγμένη στο Καλτατζιρόνε από την αρχαιότητα. Υπάρχουν αμέτρητα αρχαιολογικά ευρήματα από τους προϊστορικούς χρόνους και μια Νεκρόπολη που χρονολογείται την 2η χιλιετία π.Χ. πριν την υποταγή της στη Ρωμαϊκή Δημοκρατία κατοικήθηκε από τους Σικελούς.
Οι Άραβες έκτισαν ένα κάστρο (1030), δέχτηκαν στη συνέχεια επίθεση Λιγυρίων υπό τον Βυζαντινό στρατηγό Γεώργιο Μανιάκη, η επίθεση αυτή άφησε πολλά ίχνη της Λιγυρικής γλώσσας στην τοπική διάλεκτο. Οι Νορμανδοί και ο Οίκος των Χοενστάουφεν μετέτρεψαν την Καλτατζιρόνε σε μεγάλο κέντρο κεραμικής. 

Η πόλη καταστράφηκε ολοσχερώς από σεισμό (1693), νέα μεγάλα ιδιωτικά και δημόσια κτίρια οικοδομήθηκαν σε ρυθμό αντισεισμικού Μπαρόκ. Η πόλη ανακηρύχτηκε από την UNESCO Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.
Τον 20ο αιώνα έγινε η έδρα του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος χάρη στην παρουσία του πολιτικού Λουίτζι Στούρτζο (1871 - 1959), έγινε η γενέτειρα μεγάλων πολιτικών ανδρών όπως του Ιταλού πρωθυπουργού Μάριο Σκέλμπα και του Σικελού προέδρου Σίλβιο Μιλάτσο. Το Καλτατζιρόνε είναι σήμερα μία από τις 25 διασημότερες πόλεις στη Σικελία και μία από τις 250 διασημότερες πόλεις αντίστοιχα στην Ιταλία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Superficie di Comuni Province e Regioni italiane al 9 ottobre 2011». Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ιταλίας. Ανακτήθηκε στις 16  Μαρτίου 2019.
2. ↑  «Popolazione Residente al 1° Gennaio 2018». Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Ιταλίας. Ανακτήθηκε στις 16  Μαρτίου 2019.
3. ↑
4. ↑  «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουνίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* ISTAT
* Κοινότητα της Καλτατζιρόνε

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 143918416
* LCCN: n83049520
* GND: 4300664-4
* NKC: ge1162958

 |

 |
Το ***Griphus ut has angit, sic hostes Ianua frangit*** (στα λατινικά, απόδοση στα ελληνικά: «Όπως ο γρύπας με τα νύχια του, έτσι η Γένοβα προκαλεί τον αφανισμό των εχθρών της») ήταν μία από τις παλαιότερες ρήσεις της Δημοκρατίας της Γένοβας. Η μεταγραφή της, συχνά, συνοδευόταν με την αναπαράσταση ενός γρύπα (μυθολογικό πλάσμα το οποίο συμβόλιζε την πόλη της Γένοβας κατά την πλέον λαμπρή περίοδο της ιστορίας της) να αρπάζει έναν αετό (ή, κατ'άλλους, έναν κόκκορα) και μία αλεπού.  

Σύμφωνα με την πλέον αποδεκτή ερμηνεία, ο αετός συμβόλιζε την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, ενώ η αλεπού την πόλη της Πίζας (η οποία είχε ηττηθεί από την Γένοβα κατά την μάχη της Μελόρια), ενώ η πρώτη χρήση της υπολογίζεται στον 12ο αιώνα-13ο αιώνα (σύμφωνα με ορισμένους, το 1193).

Παραπομπές
----------

1. ↑  questa pagina.

|  |  |
| --- | --- |
| εικονίδιο Ιστορία | Πύλη Ιστορία |
Το ***Fanum Voltumnae*** ήταν το ετρουσκικό ομοσπονδιακό ιερό, όπου οι εκπρόσωποι των δώδεκα πόλεων που αποτελούσαν την Δωδεκάπολη συγκεντρώνονταν για την διεξαγωγή συμβουλίων, καθώς και για τον εορτασμό των ιερών αγώνων.

Η ιερή αυτή τοποθεσία ήταν αφιερωμένη στον Βερτούμνους, μια από τις μορφές του Τινς, του Γιούπιτερ των Ετρούσκων.

Η ακριβής τοποθεσία του παραμένει ακόμη αβέβαιη (Βιτέρμπο ή Μοντεφιασκόνε ή Ορβιέτο).

Παραπομπές
----------

1. ↑  George Dennis
2. ↑   Vincent Jolivet, L'Histoire - N° 343, Ιούνιος 2009.
3. ↑  «Conférence de Simonetta Stopponi sur le sanctuaire étrusque d'Orvieto».

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αρχαιολογία
* Πύλη:Ετρούσκοι
* Πύλη:Ιταλία
 |

 |


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Fanum Voltumnae  της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το **Κέρκι**, γνωστό μέχρι το 2017 ως **Αταμυράτ**(Κυριλλικά τουρκμενικά: Атамырат), καθώς επίσης και ως **Αταμουράτ**(ρωσικά: Атамурат‎), είναι μια πόλη στο ανατολικό Τουρκμενιστάν. Η πόλη βρίσκεται στην **Επαρχία Λεμπάπ**. Παλαιότερα ήταν γνωστό ως **Κέρκι**ή **Ζαμμ**. Βρίσκεται σε μια πεδιάδα στην αριστερή όχθη του ποταμού Αμού Ντάρια.

Επισκόπηση
----------

Στις κοντινές πόλεις και χωριά περιλαμβάνεται το Μούκρι, το Αμιντέργια, το Σούρχι και το Κιίκτσι.

Η πόλη εξυπηρετείται από το Αεροδρόμιο του Κέρκι το οποίο βρίσκεται 2 μίλια (3 χλμ) από το κέντρο της πόλης. Τον Αύγουστο του 2012, η εθνική εταιρεία Τουρκμενιστάν Airlines ανακοίνωσε ένα διεθνή διαγωνισμό για να σχεδιάσει και να κατασκευάσει ένα νέο συγκρότημα με ικανότητα εξυπηρέτησης 100 επιβατών ανά ώρα. Τον Φεβρουάριο του 2013, ανατέθηκε μια οδική γέφυρα που θα συνδέει την πόλη με το χωριό Κερκίτσι. 

Το 1999, η σιδηροδρομική γραμμή από το Τουρκμεναμπάτ προς το Κέρκι ολοκληρώθηκε, συνδέοντας το Κέρκι με το βασικό σιδηροδρομικό δίκτυο του Τουρκμενιστάν, χωρίς να χρειάζεται να χρησιμοποιηθεί παράκαμψη από το Ουζμπεκιστάν. Στα τέλη του 2016, μια σιδηροδρομική γραμμή χτίστηκε νότια, προς το Ιμαμναζάρ στα σύνορα με το Αφγανιστάν και μια άλλη προς την Ακίνα, μετατρέποντας το Κέρκι σε ένα σιδηροδρομικό κόμβο. Αυτό αναμένεται να γίνει μέρος του σιδηροδρομικού διαδρόμου διαμέσου του βόρειου Αφγανιστάν.

Το σημερινό όνομα της πόλης, Κέρκι, είναι μια τουρκοποιημένη εκδοχή του περσικού ονόματος Καρκούχ (کرکوه) που σημαίνει "Κουφό Βουνό". Η πόλη μετονομάστηκε το 1999 σε Αταμιράτ από τον τότε πρόεδρο του Τουρκμενιστάν, Σαπαρμουράτ Νιγιαζόφ, προς τιμήν του πατέρα του Αταμιράτ Νιγιαζόφ, ο οποίος είχε εργαστεί ως δάσκαλος εκεί, προτού σκοτωθεί στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος πόλεων του Τουρκμενιστάν

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bosworth, C. E. (1989). «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». *Encyclopaedia Iranica, Vol. I, Fasc. 9*, σσ. 982–983.. Ανακτήθηκε στις 2017-09-05.
2. ↑  Falling rain gazetteer
3. ↑  «New Airport in Atamurat, East of Turkmenistan». *The Gazette of Central Asia* (Satrapia). 16 August 2012.. Ανακτήθηκε στις 16 August 2012.
4. ↑  «Президенты Украины и Туркмении открыли мост через Амударью и заложили новый аэропорт». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Νοεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2017.
5. ↑  Grantham, Andrew (15 Ιουλίου 2008). «Atamyrat to Afghanistan railway plan». Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2017.
6. ↑  Salehai, Zarghona (28 November 2016). «Afghan-Turkmenistan railroad inaugurated». Pajhwok Afghan News.. Ανακτήθηκε στις 17 January 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κέρκι** |

* Δορυφορικός χάρτης στο Maplandia.com

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 235246199
* LCCN: n98074884
* GND: 4801927-6

 |

 |
Η **Κεντρική Αστική Σχολή Ταταούλων** ήταν εκπαιδευτήριο στην Κωνσταντινούπολη.

Ίδρυση
------

Η ίδρυση της **Κεντρικής Αστικής Σχολής Ταταούλων** τοποθετείται χρονικά πριν από το 1758 αλλά όχι με μεγάλη ακρίβεια. Το 1887 μετατράπηκε σε οκτατάξια αστική και στεγάστηκε σε νέο τριώροφο κτίριο το οποίο ήταν δωρεά του Π. Στεφάνοβικ-Σκυλίτση. Το 1898 καταργήθηκε η όγδοη τάξη επειδή γειτνίαζε η σχολή με άλλες ανώτερες σχολές και η διατήρησή της ήταν δαπανηρή. Η φοίτηση ήταν δωρεάν αφού μεγάλο μέρος από τα έξοδα καλύπτονταν από δωρεές και τον ετήσιο χορό των σχολών της κοινότητας με την υποστήριξη της Ρωσικής πρεσβείας.

Ιδιαίτερη έμφαση έδινε η Σχολή στη διδασκαλία των Τουρκικών και των Γαλλικών στο διπλάσιο από ο προβλεπόμενο των ωρών. Η βαρύτητα στη Γαλλική γλώσσα δόθηκε για λόγους απόκρουσης της προπαγάνδας των Γαλλικών Ρωμαιοκαθολικών θρησκευτικών σχολείων.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Παλάσκας 2001, σελ. 88
2. ↑  Παλάσκας 2001, σελ. 89

Πηγή
----

* Σωτήρης Παλάσκας, *Η ελληνική εκπαίδευση στην Κωνσταντινούπολη των αρχών του 20ου αιώνα: οι δημοτικές και αστικές σχολές αρρένων και οι αντίστοιχες μικτές (1900-1915)*, εκδ. Αφοί Κυριακίδη, Θεσσαλονίκη 2001, σελ. 87-89

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Κοινότητα Αγίου Δημητρίου Ταταούλων-Εκπαίδευση
| Farman MF.11 |
| --- |
| Farman MF.11Maurice Farman MF.11 Shorthorn |
| Περιγραφή |
| Αποστολή | Αναγνωριστικό |
| Πλήρωμα | 2 |
| Κατασκευαστής | Farman Aviation Works |
| Διαστάσεις |
| Μήκος | 9.45 m |
| Εκπέτασμα | 16.15 m |
| Ύψος | 3,18 m |
| Επιφάνεια πτέρυγας | 57.00 m² |
| Βάρος |
| Μέγιστο | 550 kg |
| Πηγή ισχύος |
| Κινητήρες | 1× Renault αερόψυκτος, οκτακύλινδρος σε σειρά |
| Ισχύς | 100 hp |
| Επιδόσεις |
| Μέγιστη ταχύτητα | 106 km/h 66 mph |
| Αυτονομία | 3,75 ώρες |
| Μέγιστο ύψος | 3.800 m |
|

Το **Maurice Farman MF.11 Shorthorn** είναι Γαλλικό αναγνωριστικό και ελαφρύ βομβαρδιστικό διπλάνο που αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμιού Πολέμου.

Σχεδίαση και εξέλιξη
--------------------

Το MF.11 ήταν ουσιαστικά μία έκδοση του Farman MF.7 με ισχυρότερους κινητήρες και περισσότερο στιβαρή και αεροδυναμική άτρακτο, η οποία υπερυψώθηκε πάνω από την κάτω πτέρυγα. Το αεροσκάφος εφοδιάστηκε με πυροβόλο όπλο για τον παρατηρητή, η θέση του οποίου μεταφέρθηκε μπροστά ώστε να διαθέτει καλύτερο οπτικό πεδίο βολής. 

Το όνομά του προήλθε από το *MF.7 Longhorn*, καθώς δεν έφερε το χαρακτηριστικό, πρόσθια τοποθετημένο, πηδάλιο ύψους – βάθους και τα επιμηκυμένα πέδιλα ολίσθησης του προκατόχου του.

Επιχειρησιακή ιστορία
---------------------

Το MF.11 υπηρέτησε τόσο με τις Γαλλικές όσο και τις Βρετανικές αεροπορικές δυνάμεις στο Δυτικό Μέτωπο στα πρώτα στάδια του πολέμου. Ως ελαφρύ βομβαρδιστικό εκτέλεσε την πρώτη βομβαρδιστική επιδρομή του πολέμου όταν στις 21 Δεκεμβρίου 1914 ένα FM.11 της Βασιλικής Ναυτικής Αεροπορικής Υπηρεσίας επιτέθηκε κατά Γερμανικών θέσεων πυροβολικού γύρω από το Όστεντ (*Ostend*) του Βελγίου. 

Το 1915 αποσύρθηκε από την πρώτη γραμμή του Δυτικού Μετώπου, όμως εξακολούθησε να χρησιμοποιείται από τους Γάλλους στο Ανατολικό Μέτωπο και τη Μέση Ανατολή, ενώ οι Βρετανοί το χρησιμοποίησαν στα Δαρδανέλια, την Αφρική και τη Μεσοποταμία. 

Η Ιταλική Fiat κατασκεύασε κατόπιν αδείας κάποια MF.11 από τις αρχές του 1915, εξοπλισμένα με σταθερό πρόσθιο πυροβόλο και κινητήρα *Fiat A.10*. 

Το 1916 η Αυστραλία αγόρασε μερικά MF.11 για εκπαιδευτικούς σκοπούς.

Χρήστες
-------

 Αυστραλία
Βέλγιο Βέλγιο 
 Γαλλία
Ιταλία !22 Ιταλία
Ελλάδα Ελλάδα
Ιαπωνία Ιαπωνία 
Νορβηγία Νορβηγία 
Πορτογαλία Πορτογαλία 
 Ρουμανία
 Ρωσία
Σαουδική Αραβία Σαουδική Αραβία 
 Σερβία
 Ισπανία
Ελβετία Ελβετία 
 Ουκρανία
Ηνωμένο Βασίλειο Ηνωμένο Βασίλειο

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Jackson, Robert, *The Encyclopedia of Military Aircraft*, Paragon, 2002. ISBN 0-7525-8130-9

Δείτε επίσης
------------

### Αεροσκάφη που σχετίζονται με την ανάπτυξη του MF.11

* Farman MF.7

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Farman MF.11** |

* Το Farman MF.11 στο luftfahrtmuseum.com
* Το Farman MF.11 στο Virtual Aircraft Museum
* Το Farman MF.11 στο Canadian Aviation Museum

  


|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Αεροπορία
* Πύλη:Πόλεμος
 |

 |
Ο **Κέολγουλφ Α΄ της Μερκίας**, βασιλιάς της Μερκίας, της Ανατολικής Αγγλίας και του Κεντ (*Ceolwulf I*, 821 - 823) ήταν γιος του Κάθμπερτ της Μερκίας και αδελφός και διάδοχος του Κοένγουλφ της Μερκίας, ανατράπηκε από τον Μπέορνγουλφ της Μερκίας. Ο Γουλιέλμος του Μαλμέσμπουρι αναφέρει : *"μετά τον Κοένγουλφ το βασίλειο της Μερκίας σημείωσε παρακμή, δεν παρήγαγε τίποτα άξιο ιστορικής μνήμης"*. Ο Γουλιέλμος ξέχασε παρ'όλα αυτά να αναφέρει την καταστροφή του φρουρίου του Ντεγκανουί από τους Σάξονες το 822 και την κατάληψη του Ουαλικού βασιλείου στην συνέχεια από τους Σάξονες. Ένα διάταγμα αργότερα ττο οποίο απεικονίζει την κατάσταση η οποία επικρατούσε κατά την διάρκεια της βασιλείας του Κέολγουλφ αναφέρει : *"Μετά τον θάνατο του Κοένγουλφ, βασιλιά της Μερκίας πολλές διαμάχες ξέσπασαν ανάμεσα στους ευγενείς, τους επισκόπους και τους ευγενείς γύρω από τα κρατικά θέματα"*. Λίγες μέρες μετά τις 26 Μαίου 823 την ημέρα στην οποία παραχώρηας δωρεές γης στον αρχιεπίσκοπο Γούλφρεντ με αντάλλαγμα χρυσά και ασημένια σκεύη ο Κέολγουλφ ανατράπηκε και αντικαταστάθηκε από τον Μπέορνγουλφ.
Ο Κέολγουλφ βασίλευσε απ'ευθείας στο Κεντ, σε δυο διατάγματα αναφέρεται ως *"βασιλιάς της Μερκίας και όλων των ανδρών του Κεντ"*, ο Μπέορνγουλφ τοποθέτησε έναν ευγενή τον Μπάλντρεντ στον θρόνο του Κεντ. 
Ο Κέολγουλφ Α΄ ήταν ο πατέρας της μετέπειτα βασίλισσας Έλφλιντ της Μερκίας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  Ceolwulf I of Mercia στο Wikimedia Commons
* Κέολγουλφ
* Αγγλοσάξονες
* Αγγλοσάξονες

  


|  |
| --- |
| Κέολγουλφ Α΄ της Μερκίας **Δυναστεία "C"** **Θάνατος:** 17 Δεκεμβρίου 821 |
| Βασιλικοί τίτλοι |
| ΠροκάτοχοςΚοένγουλφ της Μερκίας | **Βασιλιάς της Μερκίας**821 - 823 | ΔιάδοχοςΜπέορνγουλφ της Μερκίας |


1. ↑  Ανακτήθηκε στις 22  Μαρτίου 2020.
Το ΚΠΜ του αεροπλανοφόρου Ανεξαρτησία

Ως **Κέντρο Πληροφοριών Μάχης** (*ΚΠΜ*) (*Combat Information Centre - CIC*) ονομάζεται ιδιαίτερος χώρος - αίθουσα των πολεμικών πλοίων των λεγομένων γραμμής ή μαχίμων, από το οποίο και πραγματοποιείται η διακυβέρνηση του πλοίου.

Ο χώρος-αίθουσα αυτός είναι συνηθέστερα στο μεσόστεγο του πλοίου, κάτω από τη γέφυρα και εσωτερικά, προφυλασσόμενος πολλές φορές και από ιδιαίτερη θωράκιση. Σ΄ αυτόν τον χώρο υφίστανται όλες οι ηλεκτρονικές συσκευές δέκτες ραντάρ, ηχοβολιστικών, ραδιοεντοπισμών κατευθυντήρων, συνεννόησης και κάθε άλλη ναυτιλιακή συσκευή, και ναυτιλιακό βοήθημα (χάρτες, βιβλία κ.λπ.) με τις οποίες και παρακολουθείται η εξέλιξη της όποιας αναληφθείσας επιχείρησης. Σ΄ αυτόν τον χώρο γίνονται οι υποτυπώσεις στόχων και παρακολούθησης της πορείας αυτών καθώς και αυτού τούτου του πλοίου. Το άριστο της απόδοσης ενός τέτοιου κέντρου είναι να καταστήσει την δια της απ΄ ευθείας όρασης την εικόνα του ορίζοντα και του πέριξ χώρου περιττή.  

Με άλλα λόγια το κέντρο πληροφοριών μάχης είναι η επιχειρησιακή καρδιά του πολεμικού πλοίου και είναι αντίστοιχη με την αίθουσα των επιχειρήσεων των επιτελείων.  

Τέτοιο κέντρο έχουν μόνιμα όλοι οι τύποι πολεμικών πλοίων, πλην των βοηθητικών όπου η διακυβέρνηση του πλοίου συνεχίζεται απρόσκοπτα έναντι εχθρικών προσβολών. Από το χώρο αυτό ο κυβερνήτης δίνει τις διάφορες εντολές ναυτιλίας - κατεύθυνσης, προσβολών κ.λπ.

* Επίσης τέτοιες αίθουσες χώροι δημιουργούνται και στα επίτακτα πλοία ανάλογα του είδους της αναληφθείσας επιχείρησης.
Συντεταγμένες: 37°59′37″N 23°43′17″E﻿ / ﻿37.9937°N 23.7213°E﻿ / 37.9937; 23.7213

Η **Δημοτική Βιβλιοθήκη της Αθήνας** ιδρύθηκε το 1835, από τον πρώτο δήμαρχο της πόλης, Ανάργυρο Πετράκη. Το 1936, αγοράσθηκε από τη βιβλιοθήκη η μεγάλη προσωπική συλλογή του Γεωργίου Βλάχου και η βιβλιοθήκη άνοιξε τις πόρτες της στο κοινό στο Παλαιό Δημαρχείο, επί της οδού Αθηνάς, στην τότε πλατεία Λουδοβίκου. Από τον Δεκέμβριο του 2002 στεγάζεται στο παραδοσιακό κτίριο επί της οδού Δομοκού αρ. 2, στη περιοχή του σιδηροδρομικού σταθμού Λαρίσης.

Σκοπός
------

Κύριος σκοπός της λειτουργίας της είναι να εξυπηρετεί τις πληροφοριακές ανάγκες των χρηστών της, να αποτελεί πολιτιστικό και πνευματικό κέντρο για τα μέλη της μέσα από υπηρεσίες, συλλογές και πηγές πληροφόρησης που παρέχει, να οργανώνει και να διατηρεί τεκμήρια που αφορούν την Αθήνα και την περιφέρεια και να προωθεί τη γνώση και τη μόρφωση.

Συλλογή
-------

Η συλλογή της, που διαθέτει 55.000 τίτλους, καλύπτει όλες τις επιστήμες καθώς και θέματα που αφορούν την Αθήνα (φωτογραφικό υλικό, βιβλία, καρτ ποστάλ), σπάνιες εκδόσεις του 18ου και 19ου αιώνα (οι οποίες δεν είναι δανειστικές), Φύλλα Εφημερίδας της Κυβέρνησης (Φ.Ε.Κ.) που χρονολογούνται από το 1833, αρχείο εφημερίδων Αθηναϊκού τύπου που χρονολογείται από το 1862 έως σήμερα και 900 τίτλους περιοδικών από το 1834. Για την επεξεργασία του υλικού, το εκπαιδευμένο προσωπικό που απασχολεί χρησιμοποιεί διεθνή βιβλιοθηκονομικά πρότυπα και συγκεκριμένα για την ταξινόμηση του υλικού χρησιμοποιεί το Διεθνές Δεκαδικό Σύστημα Ταξινόμησης Dewey (DDC) και για την καταλογογράφηση του τους Αγγλοαμερικάνικους Κανόνες Καταλογογράφησης (AACR2). Επιπρόσθετα, τα τελευταία χρόνια έχει ξεκινήσει η αυτοματοποίηση του υλικού της με το πρόγραμμα ΑΒΕΚΤ 5.5 του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης.

Πηγές
-----

* Αθήνα - Δημοτική Βιβλιοθήκη. Αρχειοθετήθηκε 2013-01-26 στο Wayback Machine.
Οι "Κύριοι Ψίλοι" με μπότες, ρόμπα και φάνο (2η εκτύπωση, 1826)
***Το Master Flea: Ένα Παραμύθι σε Επτά Περιπέτειες των Δύο Φίλων*** είναι ένα χιουμοριστικό παραμύθι φαντασίας του
E. T. A. Hoffmann που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά, το 1822. Το παραμύθι εκτυλίσσεται στην πόλη Φρανκφούρτη. Το μυθιστόρημα ακολουθεί την ιστορία της Περέγκρινους Τις, που εμπλέκεται στη σύγκρουση μεταξύ υπερφυσικών χαρακτήρων στη πόλη Dörtje Elverdink, όπου στη πραγματικότητα είναι η Πριγκίπισσα Γαμαχέχ της Φάμαγκούστα.

Λίγο πριν τη δημοσίευσή του, το μυθιστόρημα έλαβε μεγάλη λογοκρισία. Υπό αμφισβήτηση τέθηκαν δύο σκηνές που φαίνεται να κοροϊδεύουν το δικαστικό σύστημα και τον τρόπο δίωξης των εθνικιστών στον απόηχο Γερμανικών Διαταγμάτων του 1819. Η πρώτη έκδοση εμφανίστηκε με σημαντικά τμήματα από το τέταρτο και το πέμπτο μέρος των περιπετειών να λείπουν. Τα ελλείποντα τμήματα για πρώτη φορά δημοσιεύτηκαν από τον λογοτέχνη και λόγιο Γκέοργκ Ellinger, το 1906, στην εφημερίδα *Deutsche Rundschau*. Εμφανίστηκε μια νέα έκδοση του μυθιστορήματος που δημοσιεύθηκε το 1908. Επειδή, ο Χόφμαν ζήτησε και συμφώνησε με τις περικοπές, ωστόσο, οι τελικές του προθέσεις για το μυθιστόρημα παράμειναν ασαφής, και το μυθιστόρημα θα πρέπει να θεωρηθεί ως κατατεμαχισμένο.

Σημειώσεις
----------

Αναφορές
--------

* Ellinger, Georg (1906). «Das Disziplinarverfahren gegen E.T.A. Hoffmann (Nach den Akten des Geheimen Staatsarchivs)». *Deutsche Rundschau* **32** (10): 79–103.
* Hoffmann, E.T.A. (1992). Ritchie Robertson, επιμ. *The Golden Pot: and Other Tales*. Oxford: Oxford University Press. σελίδες 239–375. ISBN 0192826522.
* Hoffmann, E.T.A. (1908). von Müller, Hans, επιμ. *Meister Floh: Ein Märchen in sieben Abentheuern zweier Freunde*. Berlin: J. Bard.
* Hoffmann, E.T.A. (1977). Sahlin, Johanna, επιμ. *Selected Letters of E.T.A. Hoffmann*. Chicago: University of Chicago Press. ISBN 0226347907.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Master Flea** |

* Πρότυπο:Librivox bookLibriVoxΠρότυπο:Librivox book

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 4245147270464835700003
* GND: 4122473-5

 |

 |
Συντεταγμένες: 55°17′00″N 23°58′00″E﻿ / ﻿55.2833°N 23.9667°E﻿ / 55.2833; 23.9667

Κεντάινιαϊ
Η **Κεντάινιαϊ** (λιθουανικά: *Kėdainiai* προφορά (βοήθεια·πολυμέσα)) είναι μια από τις παλιότερες πόλεις της Λιθουανίας και απέχει 51 χλμ από το Κάουνας. Ανήκει στην επαρχία Κάουνας και έχει 32.048 κατοίκους.

Η πόλη βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα της χώρας, στον ποταμό Νεβέζις.

Αναφέρεται για πρώτη φορά το 1372 στο Λιβονιανό Χρονικό του Χέρμαν ντε Βάρτμπερτζ. Η Παλιά Πόλη χρονολογείται από το 17ο αιώνα.

Ονομασία
--------

Η πόλη είναι γνωστή με διάφορα ονόματα σε άλλες γλώσσες: Κιεϊντάνι (Kiejdany) στα πολωνικά, Κέινταν (קיידאן) στα γίντις και Κεντάνεν στα γερμανικά, με πολλές άλλες παραλλαγές (π.χ. Keidany, Kuidany, Kidainiai).

Ιστορία
-------

Η περιοχή ήταν θέατρο πολλών μαχών κατά τον "Ευρωπαϊκό Κατακλυσμό", την περίοδο του 17ου αιώνα όπου λάμβανε χώρα ο πόλεμος μεταξύ Σουηδίας και Πολωνο-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας. Το 1655, υπογράφηκε μια βραχύχρονη συνθήκη με τη Σουηδία από δυο μέλη της οικογένειας Ράτζιβιλ στο κάστρο του Κεντάινιαϊ. Αν και ερείπια απομένουν από το κάστρο αυτό, η κρύπτη της καλβινιστικής εκκλησίας φιλοξενεί το οικογενειακό μαυσωλείο. 

Στα τέλη του 16ου και στις αρχές του 17ου αιώνα, κατέφτασαν στην περιοχή Σκώτοι Προτεστάντες. Η κοινότητα απέκτησε επιρροή στην πόλη, που κράτησε μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα.

Σύγχρονη εποχή
--------------

Τον Ιούλιο του 1941, κατά τη γερμανική κατοχή της Λιθουανίας, 83 άνδρες και 12 γυναίκες Εβραίοι, 14 Ρώσοι Κομμουνιστές, 15 Λιθουανοί κομμουνιστές και ένας Ρώσος κομισάριος εκτελέστηκαν στο Κεντάινιαϊ. 

Κατά τον Ψυχρό Πόλεμο, στην πόλη έδρευε αεροπορική βάση του σοβιετικού στρατού. 

Η πόλη έμεινε γνωστή για τις φαρμακοβιομηχανίες της.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Resident population by city / town at the beginning of the year*. Κρατική Υπηρεσία Δεδομένων της Λιθουανίας. 16  Ιανουαρίου 2023. osp.stat.gov.lt/en/statistiniu-rodikliu-analize?hash=e3b442ea-2047-4fe8-a8ef-a1c6ae9d842b. Ανακτήθηκε στις 12  Φεβρουαρίου 2023.
2. ↑  «Samogitian Cultural Association Editorial Board. http://postilla.mch.mii.lt/Tevuzeme/kedainiai.en.htm». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2011.  Εξωτερικός σύνδεσμος στο `|title=` (βοήθεια)
3. ↑  Steve Murdoch (2006). Network North: Scottish kin, commercial and covert association in Northern Europe, 1603-1746. BRILL. ISBN 9789004146648
4. ↑  Martin Gilbert (2004). The Second World War: A Complete History. Macmillan. ISBN 9780805076233

Πηγές
-----

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Κεντάινιαϊ** |

* Αρχειοθετήθηκε 2007-04-25 στο Wayback Machine.
* Kedainiai History Αρχειοθετήθηκε 2020-02-20 στο Wayback Machine.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 147029820
* LCCN: nr96016591
* GND: 4357606-0
* BNF: cb14492375g (data)
* NKC: ge1169086

 |

 |
Χάρτης της Κεντρικής Κίνας.
Με πράσινο, η οικονομική περιοχή της Κεντρικής Κίνας.
Η **Κεντρική Κίνα** είναι γεωγραφική και χαλαρά καθορισμένη πολιτιστική περιοχή η οποία καταλαμβάνει τις επαρχίες Χενάν, Χουπέι και Χουνάν. Μερικές φορές συμπεριλαμβάνεται και η επαρχία Τσιανγκσί. Η Κεντρική Κίνα ανήκει σήμερα στην Νότια Κεντρική Κίνα που διοικεί η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. Στο πλαίσιο του Σχεδίου Ανάπτυξης της Κεντρικής Κίνας το οποίο ενέκρινε το Συμβούλιο της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας το 2004, οι γύρω επαρχίες Σανσί και Ανχουέι ορίζονται επίσης ως μέρη των αναπτυξιακών ζωνών της Κεντρικής Κίνας.