recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***Η Νάνσυ την… ψώνισε!*** είναι ασπρόμαυρη ελληνική κωμική ταινία του 1961 σε σκηνοθεσία του Ίωνα Νταϊφά και σε παραγωγή και σενάριο του Βασίλη Μπέτσου. Πρωταγωνιστούν οι Νάντια Χωραφά, Μίμης Φωτόπουλος, Μιχάλης Νικολινάκος, Γιάννης Μαλούχος, Τάκης Μηλιάδης, Γιάννης Φέρμης και η Νανά Σκιαδά.

Η υπόθεση της ταινίας αναφέρεται σε μια νεαρή κοπέλα, την Τασία, η οποία αρνείται επίμονα να συμβιβαστεί με τις μικρότητες του περιβάλλοντος μέσα στο οποίο έχει μεγαλώσει και αποζητά τη μεγάλη ζωή. Γι αυτό τον λόγο, απαιτεί από τους οικείους της να τη αποκαλούν «Νάνσυ», που είναι πιο μοντέρνο όνομα, ενώ πιστεύει η ίδια ότι θα γίνει μεγάλη ζωγράφος. Ωστόσο παράλληλα, ταλαιπωρεί τους δύο αδελφούς της, αρνούμενη να παντρευτεί τον Βασίλη που τον θέλουν για γαμπρό, ο οποίος την αγαπάει αληθινά. Η Νάνσυ παρουσιάζει στο σπίτι της διάφορους άντρες, οι οποίοι γίνονται μοντέλα για να τους ζωγραφίσει. Όταν συνειδητοποιεί πως κινδυνεύει να χάσει τον Βασίλη, τελικά θα πει το μεγάλο ναι και θα τον παντρευτεί, δηλώνοντας η ίδια ότι τα δίδυμα που θα γεννήσει θα γίνουν μεγάλοι ζωγράφοι.

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 17 Ιανουαρίου 1961 στις κινηματογραφικές αίθουσες Γρανάδα, Κρόνος και Ετουάλ στην Αθήνα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «*nancy-has-gone-cuckoo*». filmy.gr. Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2023.
2. ↑  «*Η ζωή της πόλεως*» (PDF). *Ψηφιακό Αρχείο Εφημερίδων και Περιοδικού Τύπου - Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος*. Εφημερίδα **Ελευθερία**. 17 Ιανουαρίου 1961. σελ. 2η. Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Η Νάνσυ την… ψώνισε!*   στην IMDb
* *Η Νάνσυ την...ψώνισε* στο πρώην *Cine.gr* (αρχειοθετημένο στο Wayback Machine)

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
* Πύλη:Ελλάδα
 |

 |
Η **μετατόπιση** (*displacement*) είναι φυσικό διανυσματικό μέγεθος που χαρακτηρίζει το φυσικό φαινόμενο της κίνησης, και ορίζεται ως η διαφορά της αρχικής θέσης με την τελική. Εν ολίγοις, η μετατόπιση είναι η μεταβολή της θέσης.

Συμβολισμός
-----------

Συμβολίζεται διεθνώς με το λατινικό γράμμα **Δχ**. Συχνά χρησιμοποιείται και το σύμβολο **r**.

Φυσική έκφραση (ή περιγραφή)
----------------------------

Η μετατόπιση *Δχ* όπως και η θέση x, είναι *διανυσματικό* μέγεθος, παρά το ότι έχει μονάδες μήκους, το οποίο είναι μονόμετρο μέγεθος. Εκφράζει την απόσταση της τελικής θέσης (όπου βρίσκεται το σώμα στο παρόν) από τη θεωρούμενη αρχική θέση. Αναφέρεται σε ένα χρονικό διάστημα, ενώ η θέση του σώματος σε μια χρονική στιγμή.

Μαθηματική έκφραση (ή αναπαράσταση)
-----------------------------------

Εκφράζεται μαθηματικά (ή αναπαρίσταται) από μία διανυσματική συνάρτηση της θέσης (δηλ. είναι διανυσματικό φυσικό μέγεθος). Η διεύθυνσή της εξαρτάται από το είδος της κίνησης ως προς την τροχιά. Η φoρά της είναι ίδια με τη φορά της κίνησης.

Μέτρηση
-------

Μετρείται με τη μονάδα μέτρησης (στο σύστημα μονάδων S.I.) που ονομάζεται m (= 1 meter, μέτρο).

Καταμέτρηση
-----------

Καταμετρείται από το όργανο μέτρησης μετροταινία (ή απλά, μέτρο).

Διευκρινίσεις
-------------

Το φυσικό μέγεθος μετατόπιση δεν πρέπει να συγχέεται με το *διάστημα (s)*.
Ο **Γιώργος Παρασκευαΐδης** (1916 - 5 Δεκεμβρίου 2007) ήταν Κύπριος επιχειρηματίας με φιλανθρωπική δράση, στην Ευρώπη και στη Μέση Ανατολή.Τιμήθηκε μεταξύ άλλων με το αξίωμα του Ιππότη του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, από τη Βασίλισσα Ελισάβετ και με το Σταυρό του Αγίου Μάρκου από το Βατικανό.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1916 και εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Κύπρο σε πολύ νεαρή ηλικία. Έκανε σπουδές αρχιτεκτονικής στο Πανεπιστήμιο του Μιλάνου. Δραστηριοποιήθηκε κυρίως στο χώρο των οικοδομικών επιχειρήσεων. Παντρεύτηκε την Θέλμα Παρασκευαΐδης και απέκτησαν τον Ευθύβουλος Παρασκευαΐδης και ακόμα 2 παιδιά. Ήταν ένας εκ των συνιδρυτών της σημαντικής διεθνούς εργοληπτικής/οικοδομικής εταιρείας Ιωάννου και Παρασκευαΐδη, μαζί με το συμπατριώτη του, Στέλιο Ιωάννου, μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Η εταιρεία έγινε γνωστή και με τα αρχικά των συνιδρυτών: J & P. Η εταιρεία τους σύντομα επεκτάθηκε σε όλο τον κόσμο και κατέστη οικονομικός κολοσσός.

Το φιλανθρωπικό του έργο ήταν εξίσου σημαντικό. Χαρακτηριστικά, ενίσχυσε οικονομικά παιδιά που είχαν ανάγκη για θεραπεία στις ΗΠΑ και χρηματοδότησε δημιουργία και λειτουργία μεταμοσχευτικού κέντρου στη Λευκωσία της Κύπρου. Στο Παρασκευαΐδειο Χειρουργικό και Μεταμοσχευτικό Κέντρο που άρχισε τη λειτουργία του το 1986 έγιναν 879 μεταμοσχεύσεις νεφρού, μέχρι το 2010 που σταμάτησε η λειτουργία του.

Πέθανε σε ιδιωτικό νοσοκομείο στο Λονδίνο, στις 5 Δεκεμβρίου του 2007, σε ηλικία 91 ετών.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Financial Mirror: Cyprus construction tycoon George Paraskevaides dies[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Αρχειοθετήθηκε 2013-12-24 στο Wayback Machine.
*

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.iht.com/articles/ap/2007/12/05/europe/EU-GEN-Cyprus-Obit-Paraskevaides.php.
2. ↑  Aji, Albert (05-12-2007). «Cypriot construction magnate and philanthropist George Paraskevaides dies at 91». *Associated Press* (International Herald Tribune). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2013-01-03.. Ανακτήθηκε στις 08-12-2007.
3. ↑
4. ↑  Ανακοίνωση της Κυπριακής πρεσβείας σχετικά για το θάνατο[*νεκρός σύνδεσμος*]

Πηγές
-----

* Γεώργιος Παρασκευαϊδης, σελίδα 105, Τόμος 11ος, Μεγάλη Κυπριακή Εγκυκλοπαίδεια, Πρώτη ΄Εκδοση-1989,Φιλόκυπρος
* Επίδοση των διασήμων του ΟΒΕ στον κ. Γεώργιο Παρασκευαϊδη, Σημερινή, 15 Δεκεμβρίου 1981.
Η ταινία **Εν Ονόματι της Βίας** (πρωτότυπος τίτλος: **L' Alpaquer**), είναι ένα αστυνομικό θρίλερ Γαλλικής παραγωγής 1976, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Φιλίπ Λαμπρό. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους είναι ο Ζαν Πολ Μπελμοντό και ο Μπρούνο Κρέμερ.

Η ταινία κυκλοφόρησε το 1976 και θεωρείται ως ένα τυπικό γαλλικό θρίλερ από τη δεκαετία του 1970. 
Είναι μια από τις πολλές ταινίες του Μπελμοντό, όπου παίζει τον πρωταγωνιστικό ρόλο.
Όπως και στις ταινίες "Ο Υπέροχος (Le Magnifique)", "Ο Αδιόρθωτος (L'Incorrigible)", ή "Ο Περιθωριακός (Le Marginal)", ο Μπελμοντό είναι ο πραγματικός σταρ της ταινίας, υποδύομενος έναν μοναχικό χαρακτήρα που τα βάζει με τους κακούς.

Υπόθεση
-------

Ένας από τους χαρακτήρες λέει στην αρχή της ταινίας:

> «Ο "Κυνηγός" είναι ένας παλιός κυνηγός άγριων θηρίων και νυν έμμισθος κυβερνητικός πράκτορας που ξεπερνά την ρουτίνα ένος μπάτσου».
> 
> 

Αρχικά ο «Κυνηγός» ήταν ένας κυνηγός ελαφιών, που στην πορεία έγινε κυνηγός κεφαλών που εργαζόταν για την αστυνομία και αναλάμβανε να καταβάλλει τα χρήματα που είχαν κλαπεί από τους εγκληματίες.

Η βασική πλοκή περιστρέφεται γύρω από την επιδίωξη του Κυνηγού να εντοπίσει έναν ψυχοπαθή ληστή τραπεζών και δολοφόνο, γνωστό ως το «Γεράκι», ο οποίος σκοτώνει όποιον βλέπει προκειμένου να διαπράξει ένα έγκλημα. Η τεχνική του είναι να πληρώνει έναν νεαρό και αφελή άνθρωπο για να γίνει συνεργός του, και στη συνέχεια τον σκοτώνει αμέσως, για να μην μπορεί να τον καταδώσει στις αρχές. Ένας από τους συνεργούς του, ο Κόστα Βάλντεζ, τραυματίζεται μόνο κατά τη διάρκεια μιας τέτοιας ληστείας, και καταφέρνει να ξεφύγει από το Γεράκι και θα κρυφτεί. Ο Κυνηγός θα καταφέρει να εντοπίσει τον Βάλντεζ, και με την βοήθεια του θα φτάσει στο τέλος στο Γεράκι και θα τον σκοτώσει.

Διανομή ρόλων
-------------

* Ζαν Πολ Μπελμοντό ως Κυνηγός
* Μπρούνο Κρέμερ ως Γεράκι
* Πάτρικ Φιερί ως Κόστα Βάλντεζ
* Τζον Νεγκρονί ως Σπίτζερ

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7  Jean David Blanc: (Γαλλικά) *AlloCiné*. www.allocine.fr/film/fichefilm\_gen\_cfilm=34270.html. Ανακτήθηκε στις 9  Απριλίου 2017.
2. 1 2 3 4 5 6  (Αγγλικά) *Internet Movie Database*. www.imdb.com/title/tt0074123/. Ανακτήθηκε στις 9  Απριλίου 2017.
3. ↑  Gérard Coulon: «L'Indre au cinéma» (Γαλλικά) Alan Sutton. Σαιν-Σιρ-συρ-Λουάρ. 2006. Ανακτήθηκε στις 7  Απριλίου 2017. σελ. 50. ISBN-13 978-2-84910-474-3. ISBN-10 2-84910-474-4.
4. ↑  (Τσεχικά) *Česko-Slovenská filmová databáze*. 2001.
5. ↑  *Unifrance*. www.unifrance.org/film/59/l-alpagueur. Ανακτήθηκε στις 22  Απριλίου 2022.
6. 1 2 3 4 5 6  www.imdb.com/title/tt0074123/releaseinfo.
7. ↑  *National Centre of Cinematography and Animated Pictures*. www.cnc.fr/web/fr/rechercher-une-oeuvre/-/visa/44709. Ανακτήθηκε στις 9  Απριλίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Εν Ονόματι της Βίας*   στην IMDb (Αγγλικά)

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
 |

 |
Οι ***Εξωτικές βιταμίνες***  γνωστή και με τον τίτλο ***Ερωτικές βιταμίνες*** είναι ελληνική κωμική ταινία παραγωγής του 1964 σε σκηνοθεσία Σωκράτη Καψάσκη και σενάριο του Γεωργίου Ρούσσου, βασισμένο στο ομότιτλο θεατρικό του έργο. Πρωταγωνιστούν οι Νίκος Σταυρίδης, Νάντια Χωραφά και η Σαπφώ Νοταρά.

Πλοκή
-----

Ο Πέτρος είναι ένας γυναικοκατακτητής που ζει με την οικονόμο του, την κυρα-Λένη, σε ένα μεγάλο διαμέρισμα στην Αθήνα. Η Μαρία, μια νεαρή κοπέλα, η οποία είναι η τρίτη ξαδέλφη του Πέτρου, ζει στην Κρήτη. Προκειμένου να αποφύγει την πίεση των γονιών της για να παντρευτεί έναν Κρητικό, τον Μανωλιό, έρχεται στην Αθήνα και φιλοξενείται στο διαμέρισμα του Πέτρου.

Η Μαρία ερωτεύεται τον Πέτρο, ο οποίος την αγαπά μεν, αλλά δεν της δίνει την παραμικρή σημασία ερωτικά. Απογοητευμένη απο την αδιαφορία που της δείχνει, αποφασίζει να ακολουθήσει τη συμβουλή της οικονόμου του ύστερα από την επιμονή της, η οποία τη φέρνει σε επαφή με μια τσιγγάνα που φτιάχνει ερωτικά ματζούνια. Η Μαρία ποτίζει τον Πέτρο διάφορα βότανα και ερωτικά φίλτρα, τα οποία ομως του προκαλούν κοιλόπονο. Ο Πέτρος αρρωσταίνει και αρχίζουν ατελείωτες επισκέψεις τεσσάρων γιατρών στο σπίτι του με αντικρουόμενες απόψεις και συμβούλια μεταξύ τους.

Όταν ο Πέτρος μάθει την αλήθεια από την κυρα-Λένη, από τη μια εκπλήσσεται ευχάριστα και από την άλλη αποφασίζει να εκδικηθεί τους γιατρούς που δεν μπόρεσαν να βρουν τι έχει.

Διανομή ρόλων
-------------

* Νίκος Σταυρίδης ως Πέτρος Κανάκης
* Νάντια Χωραφά ως Μαρία
* Σαπφώ Νοταρά ως κυρα-Λένη
* Γιάννης Γκιωνάκης ως Φωστέρης (γιατρός)
* Μάρθα Βούρτση ως Λόλα Πουλάκη (νευροστομαχολόγος)
* Τάκης Μηλιάδης ως Κουρουπίδης (στομαχολόγος)
* Σταύρος Ξενίδης ως Περικλής (γιατρός)
* Ζαννίνο ως χειρομαλάκτης γιατρός
* Καίτη Λαμπροπούλου ως Κικίτσα
* Ζωή Φυτούση ως Λιλίκα Καραφωτιά
* Κώστας Καζάκος ως Μανωλιός
* Δέσποινα Παναγιωτίδου ως κυρα-Ζαμπιά

Κυκλοφορία
----------

Η ταινία έκανε πρεμιέρα την 1η Μαρτίου 1964 στις κινηματογραφικές αίθουσες Ομόνοια, Τρίανον στην Αθήνα, 
ενώ ταυτόχρονα ξεκίνησε και η προβολή της στις αίθουσες Τερψιθέα στον Πειραιά και Κάστρο στην Καλαμάτα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «*Εξωτικές βιταμίνες*» (PDF). *Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος*. Εφημερίδα Ελευθερία. 1 Μαρτίου 1964. σελ. 2η. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Εξωτικές βιταμίνες* στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
* Εξωτικές βιταμίνες στην IMDb (στα Αγγλικά)Edit on Wikidata

* Εξωτικές βιταμίνες στο Cine.grEdit on Wikidata

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Σωκράτης Καψάσκης |
| --- |
|  |
| 
* *Μια λατέρνα, μια ζωή* (1958)
* *Η Λίζα το 'σκασε* (1959)
* *Ερωτικές ιστορίες* (1959)
* *Αγάπη και θύελλα* (1961)
* *Οι γαμπροί της Ευτυχίας* (1962)
* *Αστροναύτες* (1962)
* *Ο Καζανόβας* (1963)
* *Ο ταυρομάχος προχωρεί!..* (1963)
* *Δίψα για ζωή* (1964)
* *Εξωτικές βιταμίνες* (1964)
* *Ο τελευταίος πειρασμός* (1965)
* *Περάστε την πρώτη του μηνός* (1965)
* *Πικρή ζωή* (1965)
* *Ο ζεστός μήνας Αύγουστος* (1966)
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Κινηματογράφος
 |

 |
Ο **Σαμ Ματεκάνε** (*Samuel Ntsokoane Matekane*, γεννημένος στις 15 Μαρτίου 1958) είναι επιχειρηματίας και πολιτικός από το Λεσότο, πρωθυπουργός από τις 28 Οκτωβρίου 2022. Είναι ο ιδρυτής του Ομίλου Εταιρειών Matekane και τιμήθηκε ως ο Επιχειρηματίας της χρονιάς στην Αφρική από το περιοδικό Φορμπς το 2021. Ίδρυσε πολιτικό κόμμα, την Επανάσταση για την Ευημερία (RFP) τον Μάρτιο του 2022, με την οποία κέρδισε τις γενικές εκλογές του 2022.

Ο Ματεκάνε χρηματοδότησε ένα γήπεδο ποδοσφαίρου στο χωριό της καταγωγής του, το Μαντσονιάνε.

Ονομάστηκε ο πλουσιότερος πολίτης του Λεσότο με περιουσία 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Πρώτα χρόνια
------------

Ο Ματεκάνε γεννήθηκε ως το έβδομο από τα δεκατέσσερα παιδιά  τον Μάρτιο του 1958 στο χωριό Μαντσονιάνε, που αποτελούσε τότε τμήμα της βρετανικής Μπασουτολάνδης.

Επιχειρήσεις
------------

Ο Ματεκάνε είναι ο Διευθύνων Σύμβουλος του Ομίλου Εταιρειών Matekane (MGC), ο οποίος ιδρύθηκε το 1986. Το 2021 κέρδισε το βραβείο Forbes Best of Africa 2021.

Πολιτική
--------

Τον Μάρτιο του 2022, αρκετούς μήνες πριν από τις γενικές εκλογές, ο Ματεκάνε ίδρυσε ένα κόμμα που ονομάζεται Επανάσταση για την Ευημερία.  Τοποθέτησε τον εαυτό του ως προστάτη της επιχειρηματικής κοινότητας της χώρας και θεωρήθηκε αουτσάιντερ ενώ έκανε εκστρατεία.  Το κόμμα δεν πήρε την αυτοδυναμία στην Εθνοσυνέλευση για πέντε έδρες , έτσι σχημάτισε πλειοψηφικό συνασπισμό με τη Συμμαχία των Δημοκρατών και το Κίνημα για την Οικονομική Αλλαγή.  Το υπουργικό του συμβούλιο ορκίστηκε στις 4 Νοεμβρίου, με τον ίδιο να αναλαμβάνει και υπουργός Άμυνας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  www.voaafrique.com/a/l-homme-le-plus-riche-du-lesotho-veut-devenir-premier-ministre/6778694.html.
2. ↑  Ανακτήθηκε στις 29  Οκτωβρίου 2022.
3. ↑  «Government Ministries – Government of Lesotho». Ανακτήθηκε στις 6  Νοεμβρίου 2022.
4. ↑  «Sam Matekane Biography: Net Worth And Age » SaferAfrica Group». *SaferAfrica Group* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Οκτωβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2022.
5. ↑  «Diamond millionaire hopes to rock Lesotho vote». *France 24* (στα Αγγλικά). 6 Οκτωβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2022.
6. ↑  «Sam Matekane Biography: Net Worth And Age » SaferAfrica Group». *SaferAfrica Group* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Οκτωβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2022. "Sam Matekane Biography: Net Worth And Age » SaferAfrica Group" Αρχειοθετήθηκε 2022-10-11 στο Wayback Machine.. *SaferAfrica Group*. Retrieved 2022-10-11.
7. ↑  «Matekane wins Forbes award» (στα Αγγλικά). 9 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2022.
8. ↑  «Lesotho businessman shakes up political scene ahead of vote». *Macau Business* (στα Αγγλικά). 23 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2022.
9. ↑  AfricaNews (10 Οκτωβρίου 2022). «Millionaire businessman turns tables to win Lesotho polls». *Africanews* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2022.
10. ↑  «Lesotho tycoon forges coalition after poll breakthrough». *France 24* (στα Αγγλικά). 11 Οκτωβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2022.
**Οι καλόγριες του Αγίου Αρχαγγέλου** (ιταλικά: Le Monarch de San Archangelo) γνωστή και ως **Η μοναχή και ο διάβολος** ή και ως **Οι αδελφές του Σατανά** είναι μια ερωτική δραματική ταινία Ιταλικής παραγωγής του 1973 σε σκηνοθεσία Πάολο Ντομινίτσι (γνωστός και ως Ντομένικο Παολέλλα). Πρωταγωνιστούν η Ανv Χέιγουντ και η Ορνέλλα Μούτι.

Υπόθεση
-------

1577. Βασίλειο της Νάπολης. Η Ρωμαϊκή Ιερά Εξέταση έχει εξαπολύσει ένα κυνήγι μαγισσών και τα βασανιστήρια επιτρέπονται στις δίκες, ενώ οι άνθρωποι ζουν σε μιζέρια και φόβο. 

Ο όμορφος Ισπανός ευγενής Ντον Κάρλος επισκέπτεται τακτικά το μοναστήρι του Αγίου Αρχαγγέλου του Μπαιάνο, όπου έχει μια ερωτική σχέση με την αδελφή Τζούλια του Μοντράγκον, μία ισχυρή μοναχή που φιλοδοξεί να πάρει την θέση της ηγουμένης του μοναστηριού.

Η Αδελφή Τζούλια γνωρίζοντας την δύναμη και επιρροή του Ντον Κάρλος προσπαθεί να τον ευχαριστήσει, ενώ άλλες καλόγριες, ιδιαίτερα η αδελφή Καρμέλα, διαμαρτύρονται εναντίον της, καθώς ενδιαφέρονται για τον πολυπόθητο τίτλο της ηγουμένης. Η αδελφή Τζούλια έχει αρκετές ερωτικές επαφές με τον Ντον Κάρλος, παρά το γεγονός ότι ήταν λεσβία και πρόθυμη να μείνει μόνη με την ερώμενη της, την αδελφή Κιάρα.

Η αδελφή Τζούλια ικανοποίησε τον Ντον Κάρλος ακόμα και όταν της ζήτησε να περάσει μια ερωτική νύχτα με την νεαρή και όμορφη αδελφή Ισαβέλλα, την ανιψιά της Τζούλια, που εξαναγκάστηκε ενάντια στη βούλησή της να γίνει καλόγρια, ενώ στην πραγματικότητα, ήταν πολύ ερωτευμένη με ένα αγόρι από τον τόπο καταγωγής της.

Θεωρώντας ότι η σημερινή ηγουμένη του Μοναστηριού, αδελφή Λαβίνα, δείχνει ολοένα και πιο πολύ να είναι κοντά στον θάνατο, η Τζούλια και η Καρμέλα εξαπολύονται σε έναν πόλεμο που θα πρέπει να καθορίσει ποιά θα είναι η επομένη ηγουμένη, μετά το θάνατο της Λαβίνα, η οποία θα αναλάβει τα καθήκοντά της. Από δόλιες ενέργειες που υποκινούνται από ζήλια προβαίνουν σε δηλητηριάσεις, παγίδες, καταγγελίες και ψευδείς κατηγορίες.

Σύντομα όμως όλα αυτά τα περιστατικά, όπως είναι οι απειλές και οι ξυλοδαρμοί που συνοδεύονται από την αποστολή ανώνυμων επιστολών στις ανώτατες εκκλησιαστικές αρχές, θα ξεκίνησουν αμέσως μια έρευνα. Ο Βίκαρ Καραλά, εκπρόσωπος της Ιεράς Εξέτασης που στέλνει ο Αρχιεπίσκοπος της Νάπολης, ασχολείται με το σκάνδαλο : η διαδικασία που εφαρμόζει για να μάθει τι συμβαίνει στο Μοναστήρι περιλαμβάνει βασανισμούς διάφορων μοναχών για να ομολογήσουν είναι αδίστακτη.

Διανομή ρόλων
-------------

* Αν Χέιγουντ ως αδελφή Τζούλια
* Ορνέλλα Μούτι ως αδελφή Ιζαμπέλα
* Λουκ Μερέντα ως Βικάριος Καραλά
* Πιέρ Πάολο Καπόνι ως Ντον Κάρλος Ριμπέρα
* Μαρτίν Μπροσάρ ως Αδελφή Κιάρα
* Κλαούντια Γκράβι ως Αδελφή Καρμέλα
* Μαρία Κουμάνι Κουασιμόδο ως Αδελφή Λαβίνα
* Κλαούντιο Γκόρα ως Καρδινάλιος του Αρέτσο
* Ντούλιο Ντελ Πρέτε ως Πιέτρο

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11  www.imdb.com/title/tt0070404/. Ανακτήθηκε στις 8  Απριλίου 2016.
2. 1 2 3  (Τσεχικά) *Česko-Slovenská filmová databáze*. 2001.
3. 1 2 3 4 5 6 7 8  www.imdb.com/title/tt0070404/releaseinfo.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* *Οι καλόγριες του Αγίου Αρχαγγέλου*   στην IMDb (Αγγλικά)
Ο **Λουκάς Δ. Ταμπακόπουλος** (1801-1879) ήταν Αγωνιστής του 1821.

Βιογραφία
---------

Γεννήθηκε γύρω στα 1801 στη Βυτίνα Αρκαδίας και ήταν γιος του Δημητρίου. Ήταν συγγενής του Θεόδωρου Δηλιγιάννη και θείος εξ αγχιστείας του Πολύβιου Δημητρακόπουλου.

Μετέσχε στις διάφορες μάχες της επανάστασης υπό τον Θ. Κολοκοτρώνη και τον Δ. Πλαπούτα και έδωσε ολόκληρη την περιουσία του για τις ανάγκες του Αγώνα. Διακρίθηκε ιδιαίτερα στην πολιορκία της Τριπόλεως και μετά την επανάσταση κατετάγη στην ΣΤ’ τάξη των αγωνιστών. Για τις προσφορές του αυτές τιμήθηκε το 1843 με το "σιδηρούν αριστείον". Πέθανε πάμφτωχος το 1879 στην Αθήνα. Η σύζυγός του λεγόταν Ευγενία με την οποία απέκτησε 11 παιδιά, αλλά επέζησαν τέσσερα: η Δήμητρα Μπία, η Χριστίνα, η Δέσποινα Μαντζουράνη και ο Νίκος Ταμπακόπουλος.

Παραπομπές
----------

1. ↑   *Εφημερίδα Πρωΐα*. 5 Ιουλίου 1879, σελ. 4.
**Σεισμός των Σκοπίων (1963)**|  |
| **Ημερομηνία** | 26 Ιουλίου 1963 |
| **Μέγεθος** | 6,9 κλίμακας Ρίχτερ |
| **Βάθος** | 6 χλμ |
| **Επίκεντρο** | 42°10′N 21°40′E﻿ / ﻿42.167°N 21.667°E﻿ / 42.167; 21.667 |
| **Χώρα** | Γιουγκοσλαβία |
| **Απώλειες** | 1.070 νεκροί |
|

Ο **Σεισμός των Σκοπίων του 1963** (*Скопски земјотрес 1963*) ήταν ένας σεισμός μεγέθους 6,9 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ που σημειώθηκε στα Σκόπια της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, που τότε αποτελούσε μέρος της Γιουγκοσλαβίας, στις 26 Ιουλίου του 1963. Ο σεισμός είχε ως απολογισμό 1.070 νεκρούς και πάνω από 3.000 τραυματίες, ενώ άφησε περισσότερους από 200.000 κατοίκους άστεγους.

Τα γεγονότα
-----------

1963 σεισμός στα Σκόπια, περιοχή Μπιτ Παζάρ
Ο σεισμός συνέβη στα Σκόπια στις 26 Ιουλίου 1963, ώρα 5η πρωινή και υπήρξε ιδιαίτερα καταστροφικός. Τα 4/5 των οικοδομών του ιστορικού κέντρου της πόλης κατέρρευσαν, όπως και πολλά δημόσια κτήρια. Ο επίσημος αριθμός των θυμάτων, όσα δηλαδή δηλώθηκαν, θεωρείται πως ήταν μικρότερος του πραγματικού..

Παραπομπές
----------

1. ↑  1963 Skopje (Macedonia) Earthquake Archive Incorporated Research Institutions for Seismology
2. ↑  *Ο εγκέλαδος ισοπεδώνει τα Σκόπια*, Ιστορικό Λεύκωμα 1963, σελ. 138-140, Καθημερινή (1997)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Βίντεο: Ο τρομερός σεισμός στα Σκόπια YouTube

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Σεισμός των Σκοπίων (1963)** |



|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα 1963 Skopje earthquake (έκδοση 695021826) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Το Δουκάτο του Σορρέντο (με κόκκινο χρώμμα)
Το **Δουκάτο του Σορρέντο** ήταν ένα μικρό κρατίδιο της Νότιας Ιταλίας, με πρωτεύουσα το Σορρέντο, το έδαφος του οποίου περιλάμβανε μόνο την περιοχή της χερσονήσου του Σορρέντο και την ομώνυμη πόλη.

Ιδρύθηκε το έβδομο αιώνα ως φέουδο του βυζαντινού Δουκάτου της Νάπολης, τότε ακόμα μέρος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η Νάπολη στη συνέχεια έγινε ντε φάκτο ανεξάρτητη από το Βυζάντιο, και τον ένατο αιώνα το Σορρέντο με τη σειρά του απέκτησε την ντε φάκτο ανεξαρτησία του από τη Νάπολη αλλά και οι δύο παρέμεναν ονομαστικά βυζαντινές επαρχίες.

Η ιστορία του σημαδεύτηκε από συνεχείς πολέμους με τις γειτονικές χώρες, όπως οι Λομβαρδοί του Μπενεβέντο όταν τους πολιόρκησαν το 839 και χάρη στην υποστήριξη των Ναπολιτάνων κατάφεραν να τους αντιμετωπίσουν, ή της Δημοκρατίας του Αμάλφι. Το Σορρέντο στη συνέχεια συμμάχησε με τον αντίπαλο του υπό των φόβο των Σαρακηνών.

Οι κυβερνήτες δεν ήταν απόλυτοι ή κληρονομικοί, αλλά εκλέγονταν από τον λαό. Ο Βυζαντινός αυτοκράτορας τους τίμησε με τίτλους όπως πρόξενος, ύπατος και πατρίκιος, που είχαν όμως μόνο ονομαστική αξία. Μεταξύ των λίγων δουκών για τους οποίους έχουμε μια εικόνα, ο Ιωάννης είχε τον τίτλο του δούκα και προξένου το 933.

Το 1040 η εξουσία κατελήφθη από τον πρίγκιπα του Σαλέρνο Γουαϊμάριο, ο οποίος έδωσε την πόλη στον αδελφό του Γκουΐντο. Το 1072 το δουκάτο πέρασε για λίγο στον Δούκα της Νάπολης Σέρτζιο Ε΄ και στη συνέχεια επιστράφηκε σε λομβαρδικά χέρια και στον Γιζούλφο Β΄ του Σαλέρνο. Το 1077 το Σορρέντο καταλήφθηκε από τους Νορμανδούς και η ανεξαρτησία του χάθηκε για πάντα το 1137, όταν το Δουκάτο ενσωματώθηκε στο Βασίλειο της Σικελίας.

Γνωστοί δούκες ήταν οι :

* Σέργιος Α΄
* Σέργιος Β΄
* Ιωάννης, γύρω στο 933
* Γκουΐντο, το 1039

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  Enciclopedia Treccani online, alla voce *Sorrento*; v. la pagina Sorrento nell’Enciclopedia Treccani
2. ↑  Francesco Abbate,*Storia dell'arte nell'Italia meridionale*, Roma, Donzelli Editore, 1997. ISBN 8879893513.
3. ↑  Vittorio Gleijeses, La regione Campania- storia ed arte, Libreria scientifica editrice, Napoli, 1972.
4. ↑  Silvano Vinceti, *Area marina protetta di Punta Campanella*, Roma, Armando Editore, 2008. ISBN 9788860813626.
5. 1 2 3  Matteo Camera, *Annali delle Due Sicilie dall'origine e fondazione della monarchia fino a tutto il regno dell'augusto sovrano Carlo III. Borbone*, Napoli, Stamperia e cartiere del Fibreno, 1841.
6. ↑  Mario Camera, Annali delle Due Sicilie dall'origine e fondazione della monarchia fino a tutto il regno dell'augusto sovrano Carlo III. Capitolo VIII - Il Ducato di Sorrento.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Ducato di Sorrento  της Ιταλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
**Η 36η αίθουσα των σαολίν** (**The 36th chamber of the shaolin**) (εναλλακτικός τίτλος **The Master Killer**) αποτελεί μία *cult* ταινία πολεμικών τεχνών *kunf-fu* παραγωγής 1978 από την Κίνα, του σκηνοθέτη Lau Kar-leung. Θεωρείται μία από τις κλασσικές ταινίες του είδους της, που δεν βασίζεται αποκλειστικά σε σκηνές δράσης αλλά μεταφέρει αξιόπιστα τη φιλοσοφία των σαολίν (*Shaolin*) μοναχών.

Υπόθεση
-------

Το σενάριο αναφέρεται στο πώς ο κινεζικός λαός έμαθε το *kung-fu* από τους θρυλικούς μοναχούς Σαολίν. Ένας νεαρός άντρας, ο Lin Yu-Te (Gordon Liu), κρύβεται σε έναν ναό των Σαολίν ως φυγάς, αφού τον κυνηγάνε οι στρατιώτες του κακού στρατηγού-μονάρχη Lo Lieh. Εκεί αποφασίζει να μυηθεί στα μυστικά των Σαολίν και του Kung-fu προκειμένου να επιστρέψει και να πολεμήσει τον Lo Lieh. Όμως ο δρόμος του δεν θα είναι εύκολος καθώς θα πρέπει να περάσει από τα 35 επίπεδα εκπαίδευσης, μέσω των οποίων θα σκληρύνει το σώμα του και θα μάθει να ελέγχει το μυαλό του καλύτερα από ποτέ. Τελικά θα τα καταφέρει τόσο καλά που οι μεγάλοι ιερείς των Shaolin θα του δώσουν την άδεια να ξεκινήσει το δικό του 36ο επίπεδο. Ο Lin Yu-Te (που έχει αλλάξει το όνομα του σε San Te) θα θελήσει να δημιουργήσει ένα επίπεδο όπου θα διδάσκει στον κόσμο τα μυστικά του kung-fu. Οι ιερείς θα αρνηθούν αυτή την πρόταση και θα τον διώξουν από τον ναό. Έτσι, μόνος του πλέον, θα πρέπει να αποδείξει ξανά την αξία του πολεμώντας τον Lo Lieh.

Ηθοποιοί
--------

* Gordon Liu
* Henry Yu Yung
* Lee Hoi-sang


1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11  www.imdb.com/title/tt0078243/releaseinfo.
Η **Μποτολφία (Botolphia)** ή **Βοτολφία** είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,021. Ανακαλύφθηκε το 1913 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τζόελ Χάστινγκς Μέτκαλφ, που παρατηρούσε από το Γουίντσεστερ της Μασαχουσέτης, προάστιο της Βοστώνης, και πήρε το όνομά της από τον `Αγιο Βοτόλφιο, τον ημι-μυθικό ιδρυτή μιας μονής του 7ου αιώνα μ.Χ. που αργότερα έγινε η πόλη Μπόστον του Λινκολνσάιρ της Αγγλίας, η οποία με τη σειρά της έδωσε το όνομά της στη Βοστώνη.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Η μέση διάμετρος της Μποτολφίας εκτιμάται σε 29,64 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι **X**, ενώ το άλβεδό της είναι 0,1391. Η μάζα της εκτιμάται σε 27 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Για την πυκνότητα αυτή, η επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Μποτολφίας εκτιμάται σε 0,83 cm/s² (1180 φορές μικρότερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η ταχύτητα διαφυγής σε 15,6 m/sec (56 χιλιόμετρα την ώρα).Η θερμοκρασία στην επιφάνειά της υπολογίζεται σε 105 βαθμούς Κελσίου υπό το μηδέν. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Μποτολφία γύρω από τον εαυτό της.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *JPL Small-Body Database*. ssd.jpl.nasa.gov/tools/sbdb\_lookup.html#/?sstr=20000741. Ανακτήθηκε στις 23  Οκτωβρίου 2023.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αστεροειδείς| 740 Κανταβία | 741 Μποτολφία | 742 Εντισόνα |
Η **Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς Κύπρου** έχει παρόμοιες αρμοδιότητες και εξουσίες με τις αντίστοιχες των άλλων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς οι Εποπτικές Αρχές διέπονται από Οδηγίες της ΕΕ.

Αναλυτικά, η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς Κύπρου συστάθηκε με βάση το άρθρο 5 του περί της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς (Σύσταση και Αρμοδιότητες) Νόμου του 2001 ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου. Η Επιτροπή χαρακτηρίζεται ως «Διοικητικό Συλλογικό Όργανο Εποπτείας».

Σύσταση και θητεία Δ.Σ.
-----------------------

Η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς Κύπρου διοικείται από πενταμελές Συμβούλιο το οποίο απαρτίζεται από τον Πρόεδρο και τον Αντιπρόεδρο οι οποίοι παρέχουν τις υπηρεσίες τους κατά πλήρη και αποκλειστική απασχόληση και τρία άλλα μέλη. Στις συνεδρίες του Συμβουλίου παρακάθεται εκπρόσωπος του Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας ο οποίος έχει δικαίωμα να εγγράφει θέματα στην ημερήσια διάταξη, να μετέχει στις συζητήσεις και να εκφράζει απόψεις αλλά στερείται του δικαιώματος ψήφου. 
Τα μέλη του Συμβουλίου διορίζονται από το Υπουργικό Συμβούλιο κατόπιν εισηγήσεως του Υπουργού Οικονομικών και η θητεία τους είναι πενταετής με εξαίρεση την θητεία του Αντιπροέδρου και δύο εκ των άλλων μελών που διορίζονται για πρώτη φορά, η οποία είναι τετραετής και τριετής αντίστοιχα για σκοπούς διατήρησης της συνέχειας στην σύνθεση της Επιτροπής. Η θητεία για όλα τα μέλη είναι ανανεώσιμη για πέντε πρόσθετα έτη.

Αρμοδιότητες
------------

Η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς Κύπρου έχει, μεταξύ άλλων, τις ακόλουθες αρμοδιότητες:

1. Να εποπτεύει και ελέγχει τη λειτουργία του Χρηματιστηρίου και τις καταρτιζόμενες στο Χρηματιστήριο συναλλαγές.
2. Να εποπτεύει και ελέγχει τους εκδότες των εισηγμένων στο Χρηματιστήριο τίτλων, τις ΕΠΕΥ καθώς και τα αμοιβαία κεφάλαια.
3. Να διενεργεί έρευνες απαραίτητες για την άσκηση των αρμοδιοτήτων της.
4. Να προβαίνει σε συλλογή πληροφοριών και να απευθύνει προς τούτο γραπτό αίτημα σε κάθε φυσικό πρόσωπο ή οργανισμό που τελεί υπό τον έλεγχο και την εποπτεία της καθώς και σε κάθε άλλο φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή οργανισμό που θεωρεί ότι είναι σε θέση να παράσχει τις πληροφορίες.
5. Να χορηγεί άδεια λειτουργίας σε αμοιβαία κεφάλαια, σε επιχειρήσεις παροχής επενδυτικών υπηρεσιών περιλαμβανομένων Συμβούλων Επενδύσεων, ΕΠΕΥ και Χρηματιστών.
6. Να ανακαλεί τις άδειες αυτές για ειδικούς λόγους όπως ειδικότερα καθορίζεται σε Κανονισμούς που εκδίδονται δυνάμει του Νόμου της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς.
7. Να επιβάλλει διοικητικές κυρώσεις και πειθαρχικές ποινές εναντίον Χρηματιστών, ΕΠΕΥ και Συμβούλων Επενδύσεων καθώς σε οποιοδήποτε άλλο νομικό ή φυσικό πρόσωπο που ενέχεται σε παράβαση της Χρηματιστηριακής νομοθεσίας.

Παραπομπές
----------

1. ↑  ΟΡΑΜΑ, ΑΠΟΣΤΟΛΗ & ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ cysec.gov.cy

Πηγές
-----

* Ετήσιες Εκθέσεις Ε.Κ. ετών 2001-2014.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος
Το **Διοικητικό Συμβούλιο** (Δ.Σ.) είναι ένα σώμα από εκλεγμένα ή διορισμένα μέλη που επιβλέπουν από κοινού τις δραστηριότητες μιας επιχείρησης ή ενός οργανισμού, το οποίο μπορεί να περιλαμβάνει ένα μη-κερδοσκοπικό οργανισμό ή μία κυβερνητική υπηρεσία ή εταιρεία. Τα πεπραγμένα του Διοικητικού Συμβουλίου καθορίζονται από τις εξουσίες, τα καθήκοντα και τις αρμοδιότητες που του έχουν ανατεθεί ή ανατίθενται από μια ανεξάρτητη αρχή. Τα θέματα αυτά συνήθως αναφέρονται λεπτομερώς στο καταστατικό και στον εσωτερικό κανονισμό του οργανισμού. Τα έγγραφα αυτά συνήθως καθορίζουν τον αριθμό των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου, τη διαδικασία εκλογής του και τη συχνότητα των συνεδριάσεών του. Ωστόσο, το καταστατικό σπάνια προβλέπει τις αρμοδιότητες ενός διοικητικού συμβουλίου όταν βρίσκεται αντιμέτωπο με μια εταιρική αναδιάρθρωση ή κατάσταση έκτακτης ανάγκης, όπου τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου πρέπει να ενεργούν ως παράγοντες αλλαγής εν αντιθέσει με τις παραδοσιακές καταπιστευματικές ευθύνες τους.

Σε έναν οργανισμό μελών με δικαίωμα ψήφου, το διοικητικό συμβούλιο ενεργεί για λογαριασμό του και είναι υποδεέστερo της ολομέλειας της οργάνωσης, η οποία συνήθως επιλέγει τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου. Σε μια μετοχική εταιρεία, το Διοικητικό Συμβούλιο εκλέγεται από τους μετόχους και είναι η ανώτατη αρχή στη διαχείριση της εταιρείας. Το Διοικητικό Συμβούλιο διορίζει τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της εταιρείας και καθορίζει τη συνολική στρατηγική κατεύθυνση. Σε μια μη μετοχική εταιρεία χωρίς γενική ψηφοφορία μελών, το Διοικητικό Συμβούλιο είναι το ανώτατο διοικητικό όργανο του ιδρύματος, τα μέλη του οποίου μερικές φορές επιλέγονται από το ίδιο το Διοικητικό Συμβούλιο.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Anderson, Raymond· Sawyer, Hugh. «The Board of Directors as an Agent of Change in Turnarounds». Transaction Advisors. ISSN 2329-9134. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2016.
2. ↑  Robert, Henry M.· και άλλοι. (2011). *Robert's Rules of Order Newly Revised*. Philadelphia, PA: Da Capo Press. σελ. 9. ISBN 978-0-306-82020-5. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2016.
3. ↑  Robert, Henry M.· και άλλοι. (2011). *Robert's Rules of Order Newly Revised*. Philadelphia, PA: Da Capo Press. σελ. 9. ISBN 978-0-306-82020-5. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2016.
4. ↑  «How are the directors selected?». *Commonwealth of Virginia, State Corporation Commission, Business FAQs*. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2011.
5. ↑  «Chapter 181, Nonstock Corporations (Sect. 181.0804)» (PDF). *Wisconsin Statutes Database*. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2011.

|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Board of directors  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Συντεταγμένες: 62°12′03″N 06°44′27″W﻿ / ﻿62.20083°N 6.74083°W﻿ / 62.20083; -6.74083

Το **Νόρντραγκοτα** (φεροϊκά: *Norðragøta*), αναφέρεται επίσης και ως **Γκότα** (Gøta), είναι χωριό των Νήσων Φερόες και βρίσκεται στην ανατολική ακτή του νησιού Έστουροϊ. Τον Ιανουάριο του 2023 ο πληθυσμός του ήταν 657 κάτοικοι. 

Ο δήμος Γκότα (Gøtu kommuna) ήταν δήμος μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2009 όταν συγχωνεύτηκε με το Λέιρβικ και σχηματίστηκε ο δήμος Eysturkommuna. Το Γκότα αποτελείται επίσης από τα χωριά Gøtueiði, Gøtugjógv και Syðrugøta. Στο Νόρντραγκοτα υπάρχει το μουσείο Gøtu Fornminnisavn με το διάσημο σπίτι Blásastova. Η ξύλινη εκκλησία στο κέντρο του χωριού είναι του 1833.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  Επίσημη εκτίμηση

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Πολυμέσα σχετικά με το θέμα  στο Wikimedia Commons
* Νόρντραγκοτα (Αγγλικά)
* Το μουσείο Blasastova (Αγγλικά)
Οι **μητροπολιτικές περιοχές στη Γερμανία** είναι έντεκα πυκνοκατοικημένες περιοχές της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Αυτές περιλαμβάνουν τις μεγάλες γερμανικές πόλεις και τις γύρω περιοχές της λεκάνης απορροής τους, σχηματίζοντας τα πολιτικά, εμπορικά και πολιτιστικά κέντρα της χώρας. Οι έντεκα μητροπολιτικές περιοχές στη Γερμανία είχαν οργανωθεί σε πολιτικές μονάδες για λόγους προγραμματισμού.

Χρησιμοποιώντας ένα στενότερο ορισμό των μητροπόλεων, μόνο τέσσερις πόλεις ξεπέρασαν το όριο τουλάχιστον του ενός εκατομμυρίου κατοίκων, εντός των διοικητικών ορίων τους, και συγκεκριμένα: το Βερολίνο, το Αμβούργο, το Μόναχο και η Κολωνία.

Για τα αστικά κέντρα εκτός των μητροπολιτικών περιοχών, τα οποία παράγουν παρόμοια έλξη σε μικρότερη κλίμακα για την περιοχή τους, Γερμανοί καθηγητές εισήγαγαν την έννοια *Regiopolis* και την αντίστοιχη *regiopolitan area* ή *regio* το 2006.

Μητροπολιτικές περιοχές
-----------------------

Ακολουθούν οι ευρωπαϊκές μητροπολιτικές περιοχές (Europäische Metropolregionen, EMR) της Γερμανίας που δημιουργήθηκαν με βάση την υπουργική διάσκεψη για το χωροταξικό (Ministerkonferenz für Raumordnung, MKRO):

|  | Μητροπολιτική περιοχή | Πλ. εκ. | Έκτ. km² | Πλ. / km² | Έτ. σύσ. | Χάρτης |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Ρήνου-Ρουρ | 9,96 (2013) | 7.110 | 1.401 | 1995 |  |
|  | Βερολίνου/Βρανδεμβούργου | 5,93 (2014) | 30.375 | 195 | 1995 |
|  | Μονάχου | 5,71 (2013) | 24.677 | 231 | 1995 |
|  | Ρήνου-Μάιν | 5,55 (2013) | 14.755 | 376 | 1995 |
|  | Στουτγκάρδης | 5,2 (2013) | 15.429 | 338 | 1995 |
|  | Αμβούργου | 5,00 (2013) | 26.078 | 192 | 1995 |
|  | Ανόβερου-Μπράουνσβαϊγκ-Γκέτινγκεν-Βόλφσμπουργκ | 3,78 (2013) | 18.578 | 203 | 2005 |
|  | Νυρεμβέργης | 3,45 (2010) | 21.349 | 161 | 2005 |
|  | Βρέμης/Όλντενμπουργκ | 2,72 (2010) | 13.749 | 198 | 2005 |
|  | Κεντρικής Γερμανίας | 2,4 (2013) | 2.000 | 1.200 | 1997 |
|  | Ρήνου-Νέκαρ | 2,31 (2012) | 5.638 | 418 | 2005 |
|  | **Σύνολο** | **52,01** | **179.738** | **289** |  |   |
|  | **Γερμανία** | **82,00** | **357.111** | **229** |  |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Mitglieder Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. Retrieved 12 June 2009.
2. ↑  Prof. Dr. Iris Reuther (FG Stadt- und Regionalplanung, Universität Kassel): Presentation "Regiopole Rostock". 11 December 2008, retrieved 13 June 2009 (PDF).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Initiativkreises Europäischer Metropolregionen in Deutschland

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

| π • σ • ε
Μητροπολιτικές περιοχές στη Γερμανία |
| --- |
|  |
| 
Αμβούργου | Ανόβερο-Μπράουνσβαϊγκ-Γκότινγκεν-Βόλφσμπουργκ | Βερολίνου/Βραδεμβούργου | Βρέμης/Όλντενμπουργκ | Κεντρικής Γερμανίας | Μονάχου | Νυρεμβέργης | Ρήνου-Μάιν | Ρήνου-Νέκαρ | Ρήνου-Ρουρ | Στουτγκάρδης |

 |
Ο **Αγαθάγγελος** είναι ένα προφητικό και αποκαλυπτικό χριστιανικό κείμενο, που φέρεται ότι γράφτηκε από κάποιον ιερομόναχο ονόματι Αγαθάγγελο το 1279 στη Μεσσήνη της Σικελίας.

Πιστεύεται ότι στην πραγματικότητα, το έγραψε πολύ πιθανών ο λόγιος ιεράρχης Θεόκλητος Πολυειδής, που έζησε τον 17ο και 18ο αιώνα. Ο Θεόκλητος Πολυειδής καταγόταν από την Αδριανούπολη της Θράκης, υπήρξε αρχιμανδρίτης Πολυανής και Βαρδάρων και μέγας εκκλησιάρχης στο Άγιον Όρος, έζησε σε διάφορες χώρες της Ευρώπης και γνώριζε -εκτός από ελληνικά- λατινικά και γερμανικά.

Το έργο έχει επανεκδοθεί πολλές φορές με μεταγενέστερες προσθήκες. Ήταν γνωστό στους Έλληνες πριν την Επανάσταση του 1821, προσφέροντας παρηγορία και ελπίδα για ανάσταση της Ορθοδοξίας και του Γένους. Ωστόσο το μεγαλύτερο μέρος του αφορά μεγάλες δυνάμεις της Ευρώπης, όπως η Γερμανία, η Γαλλία, η Αυστρία και η Ρωσία, ενώ ως κύριο αντίπαλο της Ορθοδοξίας θεωρεί το Καθολικό και Προτεσταντικό δόγμα. Αναφορές που έγιναν δημοφιλείς μετά την Επανάσταση, όπως περί "ξανθού γένους" (δηλαδή των Ρώσων), λέγεται ότι είναι προσθήκες του Ρήγα Φεραίου ή των περί αυτόν, ώστε να τονώσουν το φρόνημα των Ορθοδόξων.

Ο *Αγαθάγγελος* διαπνέεται από τη νοσταλγία της τελικής νίκης των υπόδουλων Ορθοδόξων Χριστιανών και την αποκατάσταση μιας χριστιανικής αυτοκρατορίας. Θεωρείται ότι ίσως αποτελεί μια ύστατη υπόμνηση του οικουμενικού χαρακτήρα του Ελληνισμού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Δόικος Δαμιανός, *Ο Αγαθάγγελος ως προφητικόν αποκαλυπτικόν έργον και το μήνυμά του*. Αριστοτέλειο Πανεπιστ. Θεσσαλονίκης, Επιστημονική Επετηρίς Θεολογικής Σχολής, 1971, σελ. 98.
2. ↑  Βρανούσης Λ.Ι. *Ρήγας*, Αθήνα 1953, σ. 80, όπως αναφέρεται από τον Δ. Δόικο, σ. 98, υποσημ. 6.
3. ↑  Μιχαλόπουλος Δημήτριος, *Αγαθάγγελος. Από τη νοσταλγία της νίκης στο όραμα του σύγχρονου κόσμου*. Περιοδικό "Ευθύνη", 230, Φεβρ. 1991, σ. 56-60.
Η **Καρσίγιακα ΣΚ** (τουρκικά: *Karşıyaka S.K.*, προφέρεται: [kaɾˈʃɯjaka]) είναι τουρκικός αθλητικός σύλλογος από την πόλη Κορδελιό της Επαρχίας Σμύρνης. Η ομάδα ιδρύθηκε την 1η Νοεμβρίου του 1912. Ο σύλλογος διαθέτει 8 διαφορετικά τμήματα σε αθλήματα όπως χειροσφαίριση, αντισφαίριση, ιστιοπλοΐα και μπόουλινγκ. 

Η ποδοσφαιρική ομάδα αγωνίζεται στη 1. Λιγκ. Ως έδρα χρησιμοποιεί το στάδιο Ιζμίρ Ατατούρκ χωρητικότητας 51.295 θεατών.

Επιτυχίες
---------

### Ποδόσφαιρο

#### Εγχώριες διοργανώσεις

* **1. Λιγκ**

**Πρωταθλήτρια (2)**: 1991-92, 1994-95
* **Πρωτάθλημα Σμύρνης**

**Πρωταθλήτρια (3)**: 1925-26, 1951-52, 1958-59
### Καλαθοσφαίριση

Κύριο λήμμα: Καρσίγιακα (καλαθοσφαίριση)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Sabah. «Karşıyaka Spor Kulübü 102 yaşında». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 1 Νοεμβρίου 2014.  Unknown parameter `|tarih=` ignored (βοήθεια)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Καρσίγιακα ΣΚ** |

* Επίσημος ιστότοπος

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 296102590
* GND: 103195595X

 |

 |
Η **Μέττε (Mette)** είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στα εσωτερικά όρια της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,594. Ανακαλύφθηκε το 1965 από τον Ιρλανδό αστρονόμο Ντέιβιντ Άντριους, που παρατηρούσε από το Μπλουμφοντέιν της Νότιας Αφρικής και του έδωσε το όνομα της συζύγου του. Υπήρξε ο μοναδικός αστεροειδής που ανεκάλυψε ο συγκεκριμένος αστρονόμος.

Η Μέττε είναι ένας από τους ελάχιστους αστεροειδείς της Κύριας Ζώνης που συμπληρώνει μία περιφορά γύρω από τον Ήλιο σε λιγότερες από χίλιες γήινες ημέρες. Στο περιήλιό της πλησιάζει κάποτε τον πλανήτη Άρη. Η σχετικά μεγάλη όμως κλίση της τροχιάς της ως προς την εκλειπτική περιορίζει την πιθανότητα για προσεγγίσεις κοντινότερες των λίγων εκατομμυρίων χιλιομέτρων και, πολύ περισσότερο, για μία σύγκρουση των δύο σωμάτων.

Φυσικά χαρακτηριστικά
---------------------

Ο φασματικός τύπος της Μέττε είναι **S** (λιθώδης). Η Μέττε περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 2 ώρες και 59 λεπτά, μια ταχεία περιστροφή.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα

Αστεροειδείς| 1726 Χοφμάιστερ | 1727 Μέττε | 1728 Γκαίτε Λινκ |
Λίθοι Μνήμης στο πεζοδρόμιο έξω από το Α’ Γυμνάσιο Αρρένων στη Θεσ/νίκη, στην οδό Βασ. Όλγας 81 για Εβραίους μαθητές του σχολείου που χάθηκαν στο Ολοκαύτωμα
Λίθος Μνήμης έξω από το 1ο Γυμνάσιο Θεσ/κης.
Οι **Λίθοι Μνήμης** (γερμανικά: *Stolpersteine*) είναι τσιμεντένιοι κύβοι, διαστάσεων 10Χ10 εκ. που φέρουν μια ορειχάλκινη πλάκα πάνω στην οποία είναι γραμμένο το όνομα, η ημερομηνία γένεσης και η ημερομηνία θανάτου ανθρώπων που υπέστησαν διώξεις ή εξοντώθηκαν από τους Ναζί. Τοποθετούνται σε μέρη που είχαν την τελευταία τους κατοικία ή εργάζονταν αυτοί οι άνθρωποι πριν συλληφθούν από τους Ναζί και σταλούν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης ή εξόντωσης ή υποστούν ευθανασία ή καταφέρουν να δραπετεύσουν. 

Η πρωτοβουλία για τη δημιουργία και την τοποθέτηση των Λίθων Μνήμης ανήκει στον Γερμανό καλλιτέχνη Gunter Demnig, που ξεκίνησε το πρότζεκτ το 1992. Μέχρι τέλη του 2019 έχουν τοποθετηθεί περισσότεροι από 75.000 λίθοι μνήμης σε 29 ευρωπαϊκές χώρες.

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιστορία
* Πύλη:Τέχνη
* Πύλη:Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος
 |

 |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 179296838
* LCCN: no2007047090
* GND: 7555258-9
* NKC: olak2011649071

 |

 |
Φορητό εκρηξίμετρο Oldham EX2000

  

**Εκρηξίμετρο** είναι ένας ανιχνευτής αερίων που χρησιμοποιείται για τη μέτρηση της ποσότητας εύφλεκτων αερίων που υπάρχουν σε ένα δείγμα. Όταν ξεπεραστεί ένα ποσοστό του κατώτερου ορίου έκρηξης (LEL) μιας ατμόσφαιρας, ενεργοποιείται σήμα συναγερμού στο όργανο.

Η συσκευή, που ονομάζεται επίσης ανιχνευτής καύσιμων αερίων, λειτουργεί με βάση την αρχή της αντίστασης ανάλογης της θερμότητας - ένα σύρμα θερμαίνεται και ένα δείγμα του αερίου εισάγεται στο ζεστό καλώδιο. Τα εύφλεκτα αέρια καίγονται παρουσία του θερμού σύρματος, αυξάνοντας έτσι την αντίσταση και διαταράσσοντας μια γέφυρα Ουΐτστοουν, η οποία δίνει την ένδειξη.

Στη συσκευή περιλαμβάνεται ένας αναστολέας αναδρομής για να αποφευχθεί η ανάφλεξη του εκρηκτικού μέτρου στο δείγμα έξω από τη συσκευή.

Σημειώστε ότι οι ενδείξεις ανίχνευσης ενός εκρηξίμετρου είναι ακριβείς μόνο εάν το αέριο που λαμβάνεται δειγματοληπτικά έχει τα ίδια χαρακτηριστικά και απόκριση με το αέριο βαθμονόμησης. Τα περισσότερα εκρηξίμετρα είναι βαθμονομημένα σε μεθάνιο ή υδρογόνο.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Εκρηξίμετρο-NOESIS
* Εκρηξιμετρία
Ο **Εμμανουήλ Κεφαλογιάννης** του Βασιλείου (Ανώγεια, 23 Απριλίου 1914 ή 1916 - Αθήνα, 16 Οκτωβρίου 2003), ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Εξελέγη βουλευτής Ηρακλείου υπηρετώντας από τη δεκαετία του '50 ως το 1964 και στη συνέχεια από το 1974 ως το 1990, συνολικά 16 χρόνια. Χρημάτισε επανειλημμένα υφυπουργός και υπουργός.

Βιογραφία
---------

### Σπουδές και αντιστασιακή δράση

Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών (πόλη στην οποία άσκησε αργότερα τη δικηγορία) και οικονομικές επιστήμες στην ΑΣΟΕΕ. Κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο πολέμησε στο Μέτωπο και τραυματίστηκε. Στη συνέχεια ανέπτυξε αντιστασιακή δράση στην Κρήτη, για την οποία του απονεμήθηκαν αριστείο Ανδρείας, ο Πολεμικός Σταυρός και το Μετάλλιο Εξαιρέτων Πράξεων.

### Πολιτική σταδιοδρομία

Εξελέγη βουλευτής Ηρακλείου με το Λαϊκό Κόμμα το 1950, με την ΕΡΕ το 1956, το 1958, το 1961 και το 1963.

Στη συνέχεια, έγινε ξανά βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία εκλεγείς τα έτη 1974, 1977, 1981 , το 1985, τον Ιούνιο και τον Νοέμβριο του 1989, υπηρετώντας στο Κοινοβούλιο ως το 1990. 

Υπηρέτησε ως υφυπουργός Οικισμού στην κυβέρνηση Καραμανλή από το 1958 ως το 1961. Έπειτα ήταν υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας στην τελευταία κυβέρνηση πριν τη χούντα και υφυπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας του Καραμανλή (26 Ιουλίου 1974 - 9 Οκτωβρίου 1974)

Αποσύρθηκε από τα κοινά μετά το 1990 και διορίστηκε διοικητής της Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδας, υπηρετώντας από το 1990 ως το 1993.

### Οικογένεια

Ήταν παντρεμένος με την Αικατερίνη Καλογήρου και απέκτησαν δύο κόρες.

### Θάνατος και κηδεία

Πέθανε στην Αθήνα το 2003 και κηδεύτηκε στις 18 Οκτωβρίου στον Μητροπολιτικό Ναό του Ηρακλείου (στον Άγιο Μηνά).

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Έφυγε ο Μανόλης Β. Κεφαλογιάννης Υπήρξε η ισχυρότερη πολιτική προσωπικότητα της ΝΔ στην Κρήτη». Πατρίς (ηλεκτρονική έκδοση). 17 Οκτωβρίου 2003. Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2017.
2. ↑  Ελληνικόν who's who, Εκδοτικός Οργανισμός Ελληνικών who's who 1962, σελ. 235.
3. ↑  «Κοινοβουλευτική θητεία του Εμμανουήλ Β. Κεφαλογιάννη μετά τη Μεταπολίτευση». Δικτυακός τόπος Βουλής των Ελλήνων. Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2017.
4. ↑  «Κυβέρνησις Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή Από 17.5.1958 Έως 20.9.1961». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2017.
5. ↑  «Η σύνθεση της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας του 1974». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2017.
6. ↑  Κούλα Παπαδάκη-Κάκαρη,Προσωπικότητες από τον πολιτικό κόσμο της Ελλάδας : Αρχηγοί κομμάτων, υπουργοί, υφυπουργοί, γενικοί γραμματείς, νομάρχες & δήμαρχοι, 1975,σελ. 69
7. ↑  Αύριο κηδεύεται ο Μ. Κεφαλογιάννης, Τα Νέα, 17-10-2003, σελ. 15.
Ο **Δημήτριος Ταμπακόπουλος** (ή Μπουλουξής) ήταν αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και απόγονος της προυχοντικής οικογένειας Ταμπακοπούλου της Βυτίνας.

Δράση
-----

Γεννήθηκε στη Βυτίνα γύρω στα 1770 και είχε τουλάχιστον οχτώ παιδιά, μεταξύ αυτών ο αρχιμανδρίτης, ηγούμενος της Μονής Καισαριανής και αγωνιστής του 1821 Ιωσήφ Ταμπακόπουλου και ο αγωνιστής Λουκάς. 

Ο Δ. Ταμπακόπουλος ήταν αρχηγός των ατάκτων (μπουλουξής) της Καρύταινας (Γορτυνίας), μέλος της Φιλικής Εταιρείας και διέθεσε το σύνολο της τεράστιας περιουσίας του για να συντηρεί στρατιωτικό τμήμα από 400 στρατιώτες καθόλη τη διάρκεια της επανάστασης, ενώ διέθεσε 3.000 τάλληρα (περίπου 20.000 γρόσια) για τις ανάγκες της επανάστασης.

Πήρε μέρος στις μάχες της Τριπόλεως, Δερβενακίων, Δερβενίου, Βαλτετσίου, Γράνας και στην πολιορκία των Πατρών και Ναυπλίου, δείχνοντας το μεγαλύτερο ενθουσιασμό και μαχόμενος με ατρόμητη γενναιότητα όπως χαρακτηριστικά αναφέρει πιστοποιητικό του 1845 που υπογράφουν οι Π. Μαυρομιχάλης, Κ. Δεληγιάννης και Π. Γιωτόπουλος. Πληγώθηκε στο δεξί πόδι στη μάχη των Μεσσηνιακών Φρουρίων εναντίον του Ιμπραήμ.

Για τις προσφορές του αυτές τιμήθηκε το 1844 από τον βασιλιά Όθωνα με το «αργυρούν νομισματόσημον», το οποίον του παρέδωσε ο συνταγματάρχης Ν. Πιεράκος και κατετάγη στην ΣΤ’ τάξη στρατιωτικών. Μετά την επανάσταση πάμφτωχος εγκαθίσταται στην Τρίπολη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Λαμπρόπουλος, Αθανάσιος. *Ιστορία της Βυτίνας*. Ελλάδα: ΠΑΠΑΖΗΣΗ. σελ. 126.
2. ↑  Καραντζίνας, Κωνσταντίνος (1940). *Η Βυτίνα και οι πεντήκοντα τρεις ήρωες και ηρωίδες*. Αθήνα: Εκδοτική εταιρία Πυθεία. σελ. 198-199.