recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Συντεταγμένες: 37°34′6.7″N 139°59′13.3″E﻿ / ﻿37.568528°N 139.987028°E﻿ / 37.568528; 139.987028

Το **Ενίτσι-τζι** (Enichi-ji) (恵日寺) είναι βουδιστικός ναός που ανήκει στη σέκτα Σινγκόν-σου Μπουζάν-χα στην πόλη Μπαντάι, στο νομό Φουκουσίμα στην Ιαπωνία. Ο ναός ιδρύθηκε στην περίοδο Χεϊάν ως Ενίτσι-τζι (慧日寺), και τα ερείπια του προηγούμενου ναού ανακηρύχθηκαν ως εθνικός ιστορικός τόπος της Ιαπωνίας το 1970.

Ιστορία
-------

Το Ενίτσι-τζι άνοιξε το 807 μ.Χ. από τον λόγιο μοναχό Τοκουίτσου, που ανήκε στην αίρεση Χοσσό και ο οποίος είχε έρθει από τη Νάρα, για να διαδώσει την πίστη στην περιοχή Άϊζου. Ξεπέρασε τους οπαδούς των αιρέσεων Τεντάι και Σινγκόν, για να γίνει κυρίαρχος στο Άϊζου, και μέχρι τον θάνατό του το 842, οι ναοί ήταν ένα πλήρες *σιτσίντο γκάραν (shichidō garan)* με 300 μοναχούς να εγκαταβιώνουν, αρκετούς χιλιάδες *σόχεϊ (sōhei)* και περισσότερους από 3500 υποναούς. Μέχρι την ύστερη περίοδο Χεϊάν, ο ναός είχε επεκτείνει την περιουσία του στην ανατολική επαρχία Ετσίγκο και είχε δημιουργήσει στενούς δεσμούς με τη φυλή Τάιρα. Κατά τη διάρκεια του πολέμου Γκένπέϊ, ο ναός έστειλε στρατεύματα προς υποστήριξη του Χέικε στην επαρχία Σινάνο εναντίον του Κίσο Γιοσινάκα. Ωστόσο, ο ηγούμενος του ναού, Τζόταν-μπο, σκοτώθηκε στη μάχη της Γιοκοταγκάβα το 1181 από τις δυνάμεις του Κίσο Γιοσινάκα και οι δυνάμεις του ναού αποσύρθηκαν και ο ναός παρήκμασε.

Μέχρι την περίοδο Σενγκόκου, ο ναός είχε ανακτήσει μεγάλο μέρος της ευημερίας του, αλλά αντιτάχθηκε στις δυνάμεις του Ντάτε Μασαμούνε μετά τη Μάχη της Σουριαγκεχάρα το 1589 και κατεδαφίστηκε σχεδόν ολοκληρωτικά, με τον Μασαμούνε να αφήνει άθικτο μόνο το Κόντο. Αυτό το κτήριο κάηκε επίσης το 1626, και παρόλο που ξαναχτίστηκε, ο ναός δεν ξαναβρήκε ποτέ την ακμή του και καταστράφηκε από την *πολιτική Σινμπούτσου-σούγκο (Shinbutsu-shūgō)* κατά του Βουδισμού μετά την αποκατάσταση του Μεϊτζί. Αποκαταστάθηκε στη σημερινή του μορφή το 1904 ως ένας ναός Σινγκόν.

Ο ναός διαθέτει ένα *βάτζρα* φτιαγμένο από χαλκονικέλιο το οποίο χρησιμοποιείται ως τελετουργικό αντικείμενο στις τελετές Σινγκόν. Κατασκευάστηκε την περίοδο Χεϊάν και έχει καταχωρηθεί ως Σημαντική Πολιτιστική Περιουσία της Ιαπωνίας. Δεν φυλάσσεται στο ναό, αλλά συνήθως εκτίθεται στο μουσείο στο Κάστρο Αϊζουβακαμάτσου. 

Τα ερείπια του ναού έχουν ανασκαφεί από τους αρχαιολόγους αρκετές φορές και ορισμένα από τα αντικείμενα, που αποκαλύφθηκαν, εκτίθενται σε ένα μουσείο στον χώρο του ναού.

Παραπομπές
----------

 

1. ↑  史跡慧日寺跡 (στα Japanese). Bandai, Fukushima. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2018. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
2. ↑  «慧日寺跡» (στα Japanese). Agency for Cultural Affairs. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
3. ↑  «白銅三鈷杵» (στα Japanese). Agency for Cultural Affairs. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 254173473
* NDL: 00633307

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| * Πύλη:Ιαπωνία
 |

 |
**Οι εκλογές της Εθνικής Συνέλευσης** πραγματοποιήθηκαν στο Μπουτάν το 2018. ο πρώτος γύρος πραγματοποιήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου και ο δεύτερος γύρος στις 18 Οκτωβρίου. 

Το κυβερνών Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα του πρώην πρωθυπουργού Τσερίνγκ Τόμγκαϊ κατέκτησε την τρίτη θέση στον πρώτο γύρο ψηφοφορίας, απροσδόκητα μη προχωρώντας στον δεύτερο γύρο με αποτέλεσμα να χάσει και τις 32 έδρες.  Ο δεύτερος γύρος ήταν μεταξύ του Κόμματος της Ειρήνης και της Ευημερίας του Μπουτάν (Druk Phuensum Tshogpa, DPT), του μοναδικού άλλου κόμματος με κοινοβουλευτική εκπροσώπηση και του μη εκπροσωπούμενου Κόμματος του Μπουτάν (Druk Nyamrup Tshogpa, DNT), το οποίο έλαβε τις πιο πολλές ψήφους στον πρώτο γύρο.

Εκλογικό σύστημα
----------------

Τα 47 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται από μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Διεξάγονται προκριματικές εκλογές στις οποίες οι ψηφοφόροι ψηφίζουν για τα κόμματα. Τα δύο πρώτα κόμματα μπορούν στη συνέχεια να επιλέξουν υποψηφίους στον κύριο γύρο ψηφοφορίας, κατά τον οποίο τα μέλη εκλέγονται με το πλειοψηφικό σύστημα .

Αποτελέσματα
------------

| Κόμμα | Πρώτος γύρος | Δεύτερος γύρος |
| --- | --- | --- |
| Ψήφοι |  % | Ψήφοι |  % | Έδρες | +/- |
|  | Ενωμένο Κόμμα του Μπουτάν | 92.722 | 31,85 | 172.268 | 54,95 | 30 | +30 |
|  | Κόμμα Ειρήνης και Ευημερίας του Μπουτάν | 90.020 | 30,92 | 141.205 | 45,05 | 17 | +2 |
|  | Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα | 79.883 | 27,44 |  | 0 | -32 |
|  | Κόμμα Μπουτάν Κουέν-Νιάμ | 28.473 | 9,78 | 0 | Νέο |
| **Σύνολο** | **291.098** | **100** | **313.473** | **100** | **47** | **0** |
| Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι / συμμετοχή | 438.663 | 66,36 | 438.663 | 71,46 | - | - |
| Πηγή: ΕΚΤ Πρώτος γύρος, ΕΚΤ Δεύτερος γύρος Αρχειοθετήθηκε 2020-10-17 στο Wayback Machine. |

Παραπομπές
----------

1. ↑  Bhutan announces dates for 3rd general elections Business Standard, 19 Αυγούστου 2018
2. ↑  Bhutan PM’s party ousted in election The Hindu, 15 Σεπτεμβρίου 2018
3. ↑  Electoral system IPU
Το μεγαλύτερο μέρος της ηλεκτρικής ενέργειας στην Τανζανία παράγεται με αέριο. Η υδροηλεκτρική ενέργεια είναι επίσης μια σημαντική πηγή ισχύος. Η Τανζανία έχει χωρητικότητα 1,521 MW, με μόνο το 60% αυτής της ισχύος διαθέσιμο τον περισσότερο καιρό, καθώς εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από υδροηλεκτρικές εγκαταστάσεις (38% των εγκατεστημένων δυνατοτήτων). Μόνο το 24% των αστικών περιοχών και 7% των αγροτικών περιοχών έχουν πρόσβαση σε ηλεκτρικό ρεύμα. Το 65% του πληθυσμού της Τανζανίας ζει σε αυτές τις αγροτικές περιοχές.  Αν και η παροχή ηλεκτρικής ενέργειας στη χώρα σχεδόν διπλασιάστηκε μεταξύ 2005 και 2011, μόνο το 20% περίπου των Τανζανών είναι συνδεδεμένο στο ηλεκτρικό δίκτυο. Η παροχή ηλεκτρικής ενέργειας μεταβάλλεται, ιδιαίτερα όταν ξηρασίες διαταράσσουν την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από υδροηλεκτρική ενέργεια. Για αυτό τον λόγο εφαρμόζονται κυλιόμενες διακοπές ρεύματος όποτε είναι απαραίτητο. Σχεδόν το ένα τέταρτο της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας χάνεται λόγω κακής υποδομής μεταφοράς. Η αναξιοπιστία της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος έχει εμποδίσει την ανάπτυξη της βιομηχανίας της Τανζανίας. 

Το Νταρ ες Σαλάμ είναι κρίσιμη περιοχή στην αλυσίδα εφοδιασμού πετρελαίου σε όλη την Τανζανία, και, ως αναδυόμενη βιομηχανική ζώνη, το λιμάνι του προσελκύει μεγάλες διεθνείς εταιρείες.  Ένας σημαντικός προμηθευτής πετρελαίου στην περιοχή είναι η Dalbit Petroleum που βασίζεται στο λιμάνι ως μέρος των δραστηριοτήτων της και έχει αναπτύξει μια καλά οργανωμένη αλυσίδα εφοδιασμού μέσω του λιμανιού, από την τοπική έναρξη της εταιρείας το 2007.

Αναφορές
--------

1. ↑  Agency, Ecofin. «Tanzania aiming to become an energy exporter by 2018».
2. ↑  Lake, Joseph. "Economy". In Frame, Iain, επιμ. (2013). *Africa South of the Sahara 2014*. Routledge. σελ. 51. ISBN 978-1857436983.
3. ↑  «Energy & Petroleum | MeTL». *www.metl.net* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουλίου 2017.
4. ↑  «Dalbit Petroleum Tanzania | About Us». *www.dalbitpetroleum.com* (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουλίου 2017.
Ο όρος **εναλλακτική ιατρική** χρησιμοποιείται για να περιγράψει θεραπευτικές πρακτικές που φέρονται να έχουν τα ίδια θεραπευτικά αποτελέσματα με την ιατρική αλλά δεν έχουν αποδειχτεί μέσω της επιστημονικής μεθόδου, δεν έχουν αποδειχθεί ή δεν μπορούν να αποδειχθούν από τη φύση τους. Οι πρακτικές που καλύπτονται από τον όρο δεν είναι σαφώς καθορισμένες και συχνά δεν καθορίζονται με συνέπεια στη βιβλιογραφία. Σύμφωνα με το Αμερικανικό Εθνικό Κέντρο Συμπληρωματικής και Εναλλακτικής Ιατρικής (*National Center of Complementary and Alternative Medicine*, NCCAM), ο όρος περιλαμβάνει διάφορα είδη ιατρικών πρακτικών που δεν θεωρούνται τμήμα της σύγχρονης συμβατικής ιατρικής. Συμβατικά, κύριες πρακτικές που περιγράφονται με τον όρο είναι η ομοιοπαθητική, η παραδοσιακή κινέζικη ιατρική, η ιριδολογία, η ρεφλεξολογία, η αγιουρβεδική ιατρική, η χειροπρακτική, το ρέικι, η Ενεργονοητική, η παραψυχολογία και η βοτανοθεραπεία. 

Η πλειονότητα των εναλλακτικών ιατρικών πρακτικών χαρακτηρίζονται ως ολιστικές, προσεγγίζοντας τα φυσικά, πνευματικά και συναισθηματικά χαρακτηριστικά του ασθενούς. Η *συμπληρωματική και εναλλακτική ιατρική* περιλαμβάνει πρακτικές οι οποίες έχουν συχνά πνευματική, μεταφυσική ή θρησκευτική βάση, μη αποδεδειγμένες ή ελεγμένες πρακτικές ή γνώσεις, οι οποίες δεν προέρχονται από την παραδοσιακή ευρωπαϊκή ιατρική, ή άλλες εναλλακτικές θεραπευτικές προσεγγίσεις. Για κάποιες από τις πρακτικές, όπως για την ομοιοπαθητική, ακαδημίες και εθνικοί οργανισμοί υγείας, έχουν χαρακτηριστεί ρητά ως ψευδοεπιστήμη και δεν επιτρέπεται ο χαρακτηρισμός τους ως *ιατρικής* αλλά ως *εναλλακτικής θεραπείας*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  *Complementary and Alternative Medicine in the United States*, Institute of Medicine (U.S.). Committee on the Use of Complementary and Alternative Medicine by the American Public, National Aceademies Press, 2005, σ. 17
2. ↑  "What Is CAM?" Αρχειοθετήθηκε 2015-01-04 στο Wayback Machine. NCCAM, National Institutes of Health.
3. ↑  «Η Ενεργονοητική – Energymental». Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2022.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85134721
* GND: 4112639-7
* SUDOC: 027655008
* BNF: cb11965061h (data)
* NDL: 01066751
* NKC: ph114029
* BNE: XX536230

 |

 |
Ο **Ιγκόρ Μιλόσεβιτς** (γεννημένος στις 14 Απριλίου του 1986 στο Βελιγράδι) είναι Έλληνας, με καταγωγή από τη Σερβία, εν ενεργεία και πρωήν διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 193 εκ. και αγωνίζεται τόσο ως πλέι μέικερ όσο και ως σούτινγκ γκαρντ.

Καριέρα
-------

Αν και γεννημένος στη Σερβία, ο Μιλόσεβιτς βρέθηκε στην Ελλάδα από πολύ μικρή ηλικία ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στο μπάσκετ το 2003 παίζοντας στον [[Ηρακλή Θεσσαλονίκης]], στον οποίο παρέμεινε μέχρι το 2005, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο εγχώριο τίτλο.

Το 2005 άφησε την Ελλάδα και επέστρεψε στη Σερβία. Την τριετία 2005-08 αγωνίστηκε για λογαριασμό του Ερυθρού Αστέρα, με τον οποίο μάλιστα κατέκτησε το Κύπελλο Σερβίας το 2006.

Το 2008, ο Μιλόσεβιτς προσπάθησε να κάνει το μεγάλο βήμα στην καριέρα του επιδιώκοντας να εξασφαλίσει κάποιο συμβόλαιο σε ομάδα του ΝΒΑ συμμετέχοντας στα Ντραφτ εκείνου του έτους. Ωστόσο δεν κατάφερε να διακριθεί, με αποτέλεσμα να μην επιλεγεί από καμία ομάδα. Μετά τη σύντομη παρουσία του στις ΗΠΑ, ο Μιλόσεβιτς επέστρεψε στην Ελλάδα και την περίοδο 2008-09 αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό Πειραιώς, με τον οποίο μάλιστα έφτασε μέχρι τα ημιτελικά της Ευρωλίγκας του 2009.

Το καλοκαίρι του 2009 μετεγγράφη στο Μαρούσι και λίγους μήνες αργότερα μεταπήδησε στη Λιθουανία για λογαριασμό της Λιέτουβος Ρίτας, όπου έμεινε για ένα χρόνο και με την οποία κατέκτησε το Πρωτάθλημα αλλά και το Κύπελλο Λιθουανίας το 2010.

Τον Ιανουάριο του 2011 ο Μιλόσεβιτς μεταπήδησε στην τουρκική Τράμπζονσπορ, ενώ το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους μετεγγράφη στην Αστάνα, ομάδα του Καζακστάν, με την οποία μάλιστα κατέκτησε το πρωτάθλημα Καζακστάν του 2012.

Το 2012 ο Μιλόσεβιτς ταξίδεψε στη Γερμανία για λογαριασμό των Μπράουνσβαϊγκ Φάντομς, ενώ μέσα στο 2013 επέστρεψε στην Ελλάδα, αυτήν τη φορά για λογαριασμό της Καβάλας. 

Ακολούθως, αγωνίστηκε για την Κυπριακή ομάδα ΑΕΚ Λάρνακας ενώ τη διετία 2014-16 αγωνίστηκε για την Κύμη. Τη σεζόν 2016-17 έπαιξε στην ομάδα του Χολαργού.

Από το καλοκαίρι του 2017 αγωνίζεται για την ομάδα του Περιστερίου.

Διεθνείς συμμετοχές
-------------------

Ο Μιλόσεβιτς έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την Εθνική ομάδα μπάσκετ της Ελλάδος, τόσο σε επίπεδο νέων, όσο και σε επίπεδο ανδρών. Μάλιστα έχει αγωνιστεί στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ18 του 2004, καθώς και στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα Κ20 του 2005 και του 2006.

Επίσης, έχει κατακτήσει με την εθνική Ελλάδος μπάσκετ το αργυρό μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες της Πεσκάρα το 2009.

Τίτλοι
------

**Σε συλλογικό επίπεδο**

* 1 Κύπελλο Σερβίας: 2006
* 1 Πρωτάθλημα Λιθουανίας: 2010
* 1 Κύπελλο Λιθουανίας: 2010
* 1 Πρωτάθλημα Καζακστάν: 2012

**Σε εθνικό επίπεδο**

* Αργυρό μετάλλιο στους Μεσογειακούς αγώνες: 2009

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Μιλόσεβιτς: «Ομάδα με ιστορία και κόσμο ο ΓΣΠ»». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 2021.

Πηγές
-----

* Το προφίλ του Μιλόσεβιτς στο nba.com
* Ανακοίνωσε Μιλόσεβιτς ο Ολυμπιακός

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Igor Milosevic, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Euroleague Basketball (Αγγλικά).
Ερασιτέχνες δρομείς συμμετέχουν στον Ημιμαραθώνιο του Μπρίστολ το 2006.
Ο **ημιμαραθώνιος** είναι άθλημα δρόμου αντοχής, στο οποίο οι δρομείς διανύουν μια απόσταση 21.097,5 μέτρων, δηλαδή τη μισή ενός μαραθώνιου δρόμου, από όπου και η ονομασία. Είναι συνηθισμένο ένας ημιμαραθώνιος να διεξάγεται ταυτοχρόνως με έναν μαραθώνιο ή έναν δρόμο 5 ή 10 χιλιομέτρων, πάνω στην ίδια σχεδόν διαδρομή, με άλλο χρόνο εκκινήσεως και άλλο σημείο τερματισμού. Πάντοτε διεξάγεται «επί δημοσίας οδού» και όχι μέσα σε στάδιο.

Σήμερα πλέον τα παγκόσμια ρεκόρ του ημιμαραθώνιου αναγνωρίζονται επισήμως από τη Διεθνή Ένωση Ομοσπονδιών Κλασικού Αθλητισμού. Το επίσημο παγκόσμιο ρεκόρ ανδρών ανήκει στον Κενυάτη Κιμπίβοτ Κάντι με χρόνο 57 λεπτά και 32 δευτερόλεπτα από τον Δεκέμβριο του 2020 και σημειώθηκε στη Βαλένθια της Ισπανίας. Το παγκόσμιο ρεκόρ γυναικών είναι 1 ώρα 4 λεπτά και 51 δευτερόλεπτα, και επιτεύχθηκε στην ίδια πόλη από την επίσης Κενυάτισσα Τζοϋσιλίν Τζεπκοσγκέι στις 22 Οκτωβρίου 2017. Η συμμετοχή σε ημιμαραθωνίους έχει αυξηθεί σταθερά από το 2003 και μετά, καθώς είναι μια απόσταση-πρόκληση, αλλά δεν απαιτεί το επίπονο επίπεδο προπονήσεως που απαιτεί ο μαραθώνιος. Το 2008 το περιοδικό *Running USA* ανέφερε ότι ο ημιμαραθώνιος είναι ο ταχύτερα αναπτυσσόμενος αγώνας δρόμου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «USATF: Course Measurement and Certification Procedures» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 29 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 12 Αυγούστου 2021.
2. ↑  Emeterio Valiente (28 October 2018). «Kiptum breaks world half marathon record in Valencia with 58:18». IAAF.. Ανακτήθηκε στις 29 October 2018.
3. ↑  «Records by discipline: Women's outdoor half marathon». *IAAF*. Ανακτήθηκε στις 1 Μαΐου 2015.
4. ↑  «Great North Run 2014: Mo Farah claims first victory». *BBC Sport*. 7 Σεπτεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 2014.
5. 1 2 3  Hanc, John (24 Ιουλίου 2008). «Sometimes Half Is Better Than Whole». *NY Times*. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2009.

Περαιτέρω διάβασμα
------------------

* Nilson, Finn; Lundkvist, Erik; Wagnsson, Stefan; Gustafsson, Henrik (2019-12-19). «Has the second 'running boom' democratized running? A study on the sociodemographic characteristics of finishers at the world's largest half marathon». *Sport in Society* **0**: 1–11. doi:10.1080/17430437.2019.1703687. ISSN 1743-0437.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Κατάλογος επίσημων ρεκόρ του ημιμαραθώνιου από την IAAF σε XML

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* GND: 7606271-5
* NKC: ph1005933

 |

 |
Ο **Εχεκράτης ο Φλειάσιος** (αρχ. ελλην. *Ἐχεκράτης*, 5ος-4ος αι. π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας Πυθαγόρειος φιλόσοφος από την πόλη Φλειούντα της Κορινθίας.

Ο Εχεκράτης αναφέρεται στον διάλογο *Φαίδωνα* του Πλάτωνος ως «βοηθητικό» της πλοκής πρόσωπο. Σε αυτό το κλασικό κείμενο, ο Εχεκράτης συναντά τον Φαίδωνα, καθώς μετά τον θάνατο του Σωκράτους ο μαθητής του Φαίδων φεύγει από την Αθήνα για την πατρίδα του την Ήλιδα, και ο Φλειούντας βρίσκεται πάνω στη διαδρομή του. Ο Εχεκράτης ζητεί από τον Φαίδωνα να του αφηγηθεί τις τελευταίες ώρες της ζωής του φημισμένου δασκάλου του. Η αφήγηση των Φαίδωνος αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος του υπόλοιπου κειμένου του διαλόγου, μολονότι ο Εχεκράτης τον διακόπτει πού και πού προκειμένου να τον ρωτήσει κάποια πράγματα σχετικά με τις τελευταίες ομιλίες του Σωκράτη.

Ελάχιστα πράγματα είναι γνωστά σχετικώς με τον βίο και το έργο του Εχεκράτη πέρα από όσα αποκαλύπτει ο Πλάτων, καθώς αναφορές σε αυτόν γίνονται σε πολύ λίγα έργα. Το ότι ήταν Πυθαγόρειος το μνημονεύει και ο Διογένης ο Λαέρτιος, ενώ το γενικό ενδιαφέρον του και ο σεβασμός του για τον Σωκράτη είναι τα μόνα που μπορούν να διακριβωθούν σε σχέση με τις φιλοσοφικές του απόψεις.

Επίσης κάποιος Εχεκράτης, άγνωστο αν πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο ή όχι, αναφέρεται από τον Αριστόξενο ότι ήταν μαθητής των Πυθαγόρειων φιλοσόφων Φιλολάου και Ευρύτου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (πολλαπλές γλώσσες) *Virtual International Authority File*. OCLC. Dublin. 7774989. Ανακτήθηκε στις 25  Μαΐου 2018.
2. 1 2  Διογένους Λαερτίου *Βίοι και γνώμαι των εν φιλοσοφία ευδοκιμησάντων...*, viii 46
3. ↑  Πλάτωνος *Φαίδων*, 57a–59c
4. 1 2  Πλάτωνος *Φαίδων*, 88c–89a, 102a
5. ↑  Sandra Peterson (2011). *Socrates and Philosophy in the Dialogues of Plato*. ISBN 9781139497978.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 7774989
* GND: 102391947

 |

 |
Το **ενέχυρον** (εν+εχυρός= ασφαλής) λατ. (pignus-oris) είναι παρεπόμενο (ακολουθεί τη νομική τύχη της απαίτησης) εμπράγματο δικαίωμα επί αλλοτρίου (ξένου) κινητού πράγματος «*για την εξασφάλιση της απαίτησης με την προνομιακή ικανοποίηση του δανειστή από το πράγμα*» (αρ. 1209 ΑΚ),
που μπορεί να είναι μελλοντική ή υπό αίρεση (αρ. 1210 ΑΚ).

Στην αρχαία Αθήνα λογίζονταν ως «ενέχυρον» όλη η περιουσία των αρχόντων για τριάντα ημέρες από τη λήξη της αρχής μέχρι πέρατος της δόσης των ευθυνών τους (εύθυνα) ενώ στο Ρωμαϊκό Δίκαιο δεν επιτρέπονταν η ενεχυρίαση των ενδυμάτωνβ[›] και των εργαλείων άροσης (οργώματος).

Πλασματικό ενέχυρο
------------------

Σύμφωνα με τον νόμο σε ορισμένες περιπτώσεις υπάρχει η δυνατότητα σύναψης ενεχύρου με μόνη τη συμφωνία, δηλαδή χωρίς παράδοση της νομής του κινητού πράγματος στον ενεχυρούχο δανειστή, οπότε πρόκειται για ενέχυρο που αναγνωρίζεται από το νόμο *κατά πλάσμα*. Η δυνατότητα σύστασης *πλασματικού ενέχυρου* προβλέφθηκε για κοινωνικούς και οικονομικούς λόγους και για την ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας. Περιπτώσεις πλασματικού ενέχυρου έχουν προβλεφθεί με τον Ν. 2184/1920 «περί γεωργικού ενεχυρογράφου» και τον Ν. 1954/1920 «περί ενέχυρον καπνού».

Ειδικές περιπτώσεις
-------------------

Τα πλοία, τα αεροσκάφη και τα αυτοκίνητα σε ορισμένες τους σχέσεις θεωρούνται ακίνητα γι΄ αυτό σε περιπτώσεις εμπράγματης ασφάλειας εγγράφεται υποθήκη (εμπορ. Νόμος 3816/1958 άρθ. 227 εδ. 1, Ν. 5017/1931 και Ν. 4841/1930

Τα εκτός συναλλαγής
-------------------

Τα ιερά σκεύη και άμφια όσα από αυτά καθηγιάσθησαν στη θεία λειτουργία με την προσήκουσα ιεροπραξία δεν αποτελούν αντικείμενο συναλλαγής επομένως δεν μπορεί να συσταθεί σε αυτά ενέχυρο.

Ενέχυρο επί ανωνύμων τίτλων
---------------------------

Το ενέχυρο επί των παραδοθέντων εις τον ενεχυρούχον δανειστή ανωνύμων τίτλων εκτείνεται και επί των προσαρτημένων τοκομεριδίων και μερισματογράφων Α.Κ. 1244 εδ.1.

Σημειώσεις
----------

**^** **α:** Ως πράγματα λογίζονται και οι φυσικές δυνάμεις ή ενέργειες ειδικότερα το ηλεκτρικό ρεύμα και η θερμότητα, εφόσον περιοριζόμενες εντός ορισμένου χώρου υπόκεινται σε εξουσίαση.

**^** **β:** Στο σύγχρονο δίκαιο τα ενδύματα δεν θεωρούνται αναλωτά γιατί η χρήση τους συνίσταται στη παρατεταμένη ωφέλεια της οποίας μελλοντική συνέπεια θα είναι η κατανάλωση. Η πρακτική σημασία των αναλωτών συνίσταται στο ότι, αν τυχόν συμφωνηθεί η παράδοση της χρήσης αυτών με απόδοση, μπορεί να γίνει με άλλα της αυτής ποιότητας και ποσότητας ή της αξίας αυτών.

Δείτε επίσης
------------

* Ενεχυροδανειστήριο

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αναστάσιος Γιάνναρης, Επίτομον Ελληνικό Λεξικόν, σ.707, 1888
2. ↑  Κωνσταντίνος Βαβούσκος, σελ. 397 -398, Εμπράγματον δίκαιον, στ' έκδοσις αναθεωρηθείσα και συμπληρωθεία, εκδ. Σάκκουλα 1986
3. ↑  Κωνσταντίνος Βαβούσκος, ό.π. σ. 24
4. ↑  Κωνσταντίνος Βαβούσκος, ο.π. σ .58
5. ↑  Α.Κ. άρθρ. 947 εδ. 2 «όπου ο Αστ. Κώδ. χρησιμοποιεί τους όρους λογίζονται καθιερώνει νομικό πλάσμα»
Η **εναλλακτική ιστορία** είναι είδος επιστημονικής φαντασίας στην οποία ένα ή περισσότερα ιστορικά γεγονότα τροποποιούνται ώστε να συμβούν με διαφορετικό τρόπο. Αυτές οι ιστορίες περιέχουν συνήθως την φράση "Τι θα γινόταν αν" (what if) και παραλλάσσουν κρίσιμα σημεία ενός ιστορικού γεγονότος, δημιουργώντας έτσι διαφορετικά αποτελέσματα απ' ό,τι στην αληθινή ιστορία. Οι ιστορίες είναι συνήθως επινοημένες, ωστόσο μερικές φορές μπορεί να βασίζονται στη πραγματικότητα. Η εναλλακτική ιστορία έχει θεωρηθεί ως υποείδος της λογοτεχνικής φαντασίας, της επιστημονικής φαντασίας ή της ιστορικής φαντασίας. Επίσης χρησιμοποιείται και ο όρος αλλοϊστορία.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Definition of "alternative history" | Collins English Dictionary». *www.collinsdictionary.com*. Ανακτήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2016.
2. ↑  *Brave New Words: The Oxford Dictionary of Science Fiction* (Oxford University Press, 2007) notes the preferred usage of "Alternate History" as well as its primacy in coinage, "Alternate History" was coined in 1954 and "Alternative History" was first used in 1977, pp.4–5.
3. ↑  «AH». The Free Dictionary. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Φεβρουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2009.
4. ↑  «Allohistory». World Wide Words. 4 Μαΐου 2002. Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2012.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh2005000827
* GND: 4259559-9

 |

 |
Στην ελληνική μυθολογία ο **Ιπποθόωντας** (***Ιπποθόων***) ήταν ήρωας της Αττικής, που έδωσε το όνομά του στην Ιπποθοωντίδα φυλή, μία από τις δέκα φυλές της αρχαίας Αττικής. Ο Ιπποθόων ήταν νόθος γιος του θεού Ποσειδώνα και της Αλόπης, όπως γράφει ο Αρποκρατίων, ο οποίος με τη σειρά του βασίζεται στο δράμα του Ευριπίδη «Αλόπη». Επομένως, ο Ιπποθόων ήταν εγγονός του βασιλιά της Ελευσίνας Κερκύονα. Η Αλόπη άφησε έκθετο τον Ιπποθόωντα μόλις τον γέννησε, και τον βρήκε μία φοράδα, η οποία και τον θήλασε (από εκεί προήλθε το όνομα του ήρωα). Στη συνέχεια τον βρήκαν βοσκοί και με τον καιρό αποκαλύφθηκε η αλήθεια. Τότε ο Κερκύονας φυλάκισε την Αλόπη και άφησε ξανά έκθετο το μικρό. Τον Ιπποθόωντα τον βρήκαν και πάλι βοσκοί.

Κάποτε, ο Θησέας σκότωσε τον Κερκύονα, οπότε ο Ιπποθόων, μεγάλος πια και γνωρίζοντας την καταγωγή του, του ζήτησε το βασίλειο του παππού του. Ο Θησέας, ο οποίος γνώριζε πως ο Ιπποθόων ήταν γιος του Ποσειδώνα, δέχθηκε, καθώς και ο ίδιος κατά μία εκδοχή καταγόταν από τον θεό της θάλασσας (βλ.λ. Θησέας).

Ο Παυσανίας αναφέρει (Α΄ 38, 4) ότι υπήρχε προς τιμή του Ιπποθόωντα ιδιαίτερο ηρώο στο Θριάσιο Πεδίο, το **Ιπποθώντιον**: *«`Εστι δε Ιπποθόωντος ηρώον, αφ' ού την φυλήν ονομάζουσι, και πλησίον Ζάρηκος.»*

Πηγές
-----

* Emmy Patsi-Garin: *Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας*, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969
Ο **ημιμορφίτης** είναι πυριτικό ορυκτό του ψευδαργύρου. Το όνομά του οφείλεται στον **ημιμορφισμό** που εμφανίζουν οι κρύσταλλοί του. Ως ημιμορφισμός χαρακτηρίζεται η ιδιότητα κατά την οποία η μορφή της απόληξης στα άκρα των ολοεδρικών κρυστάλλων, δηλαδή των κρυστάλλων που έχουν πλήρως αναπτυγμένες όλες τις έδρες τους, είναι ασύμμετρη. Έτσι, στον ημιμορφίτη η μια άκρη των κρυστάλλων είναι πεπλατυσμένη και η άλλη έχει σχήμα πυραμίδας. Χαρακτηριστικό ορυκτό που εμφανίζει, επίσης, ημιμορφισμό είναι ο τουρμαλίνης, κανένα άλλο, όμως, ορυκτό, δεν εμφανίζει τόσο έντονα αυτή την ιδιότητα.

Παλαιότερα είχε αποκληθεί **καλαμίνα**, ωστόσο αυτό το όνομα αποδόθηκε, αργότερα, και στον σμιθσονίτη και, για την αποφυγή σύγχισης, αποφασίστηκε η αποκλειστική χρήση του όρου «ημιμορφίτης» για το ορυκτό.

Η κρυσταλλική δομή του ημιμορφίτη συνίσταται από τετράεδρα Zn - O3 - OH με τον ψευδάργυρο στο κέντρο του τετραέδρου και τα άτομα οξυγόνου και το ιόν υδροξυλίου να καταλαμβάνουν τις κορυφές του. Τα τετράεδρα αυτά συνδέονται μεταξύ τους με ομάδες Si2O7 και μορίων νερού, ενώ είναι όλα διατεταγμένα προς την ίδια διεύθυνση με τη μία πλευρά να «βλέπει» προς το ένα άκρο του κρυστάλλου και την άλλη προς το άλλο, δημιουργώντας, έτσι, τον ημιμορφισμό. Με θέρμανσή του στους 500 °C χάνει το 50% του κρυσταλλικού νερού, ενώ σε υψηλότερες θερμοκρασίες το νερό χάνεται εξ ολοκλήρου, επιφέροντας αλλαγές στη δομή του ορυκτού.

Παρά την ασυμμετρία αυτή και το γεγονός ότι οι κρύσταλλοί του είναι οπτικά διάξονες, ο ημιμορφίτης δεν εμφανίζει πλεοχρωισμό.

Αποτελεί δευτερογενές ορυκτό, τυπικά ανευρισκόμενο στις ζώνες οξείδωσης ψευδαργυρούχων ορυκτών. Γι' αυτό και σχετίζεται με σμιθσονίτη, σφαλερίτη, γαληνίτη, κερουσίτη, αγγλεσίτη, αουριχαλκίτη και χρυσόκολλα.

Χρησιμοποιείται ως ελάσσον ορυκτό για την παρασκευή ψευδαργύρου, είναι, όμως, περιζήτητο από συλλέκτες. Πολύ καλά σχηματισμένοι κρύσταλλοί του ανευρίσκονται στο Μεξικό (περιοχές Santa Eulalia και Mapimi), την Αυστρία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, τη Ζάμπια, την Κίνα, την Ιταλία, τη Βρετανία και την Αυστραλία.

Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα ορυχεία της ευρύτερης περιοχής του Λαυρίου και στα Λιμενάρια της Θάσου.

Πηγές
-----

* Handbook of Mineralogy
* Mindat.org
* Galleries.com Αρχειοθετήθηκε 2009-03-21 στο Wayback Machine.
* Webmineral.com

Δείτε επίσης
------------

* Κατάλογος ορυκτών
* Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου

Βιβλιογραφία
------------

* James Dwight Dana, *Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks*, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
* Αθανάσιος Κατερινόπουλος, Ανδρέας Μαγκανάς *Συστηματική Ορυκτολογία*, Αθήνα, 2003 (Πανεπιστημιακές παραδόσεις)

Σημειώσεις
----------

1. ↑  Σχηματίζουν χαρακτηριστικό σύμπλεγμα αποκαλούμενο «λειρί του κόκκορα»
Η **Ειρήνη Χούμναινα Παλαιολογίνα** ήταν βυζαντινή ευγενής στα τέλη του 13ου αρχές 14ου αιώνα.

Η Ειρήνη ήταν κόρη του μεγάλου λογοθέτη και επί του κανικλείου Νικηφόρου Χούμνου. Ο αυτοκράτορας Ανδρόνικος Β΄ τις έκανε συνοικέσιο το 1299 με τον ανιψιό του αυτοκράτορα της Τραπεζούντας Αλέξιο Β΄ Μέγα Κομνηνό αλλά το συνοικέσιο δεν προχώρησε άγνωστο για ποιο λόγο. Μάλιστα για χάρη του συνοικεσίου της είχε δοθεί ο τίτλος της Δεσπότισσας.

Έπειτα ο Ανδρόνικος την πάντρεψε με τον μεγαλύτερο γιο του δεσπότη και κυβερνήτη της Θεσσαλονίκης Ιωάννη Παλαιολόγο. Η επιλογή του Ανδρόνικου της Ειρήνης για νύφη του γιού του προκάλεσε την οργή της συζύγου του Ανδρόνικου Ειρήνης που εγκατέλειψε το παλάτι και πήγε στην Θεσσαλονίκη. Η αυτοκράτορα δεν δεχόταν τον γάμο λόγω του ότι προόριζε τον Κωνσταντίνο για σύζυγο της Ισαβέλλα Βιλλεαρδουίνου πριγκίπισσα της Αχαΐας, ή για γαμπρό με κάποια νύφη από το Δεσποτάτο της Ηπείρου. Ο γάμος έγινε το 1303 αλλά το 1307, χωρίς το ζευγάρι να έχει αποκτήσει παιδιά, η Ειρήνη εκάρη μοναχή με το όνομα *Ευλογία*. Αργότερα ίδρυσε τη μονή του Φιλάνθρωπου Χριστού.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Αγγλικά) *CERL Thesaurus*. Consortium of European Research Libraries. cnp00401727.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  Βασιλοπούλου, Ναυσικά (2015, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ)), Τα βασιλικά συνοικέσια κατά την εποχή των Παλαιολόγων (1258-1453): πολιτικές προσεγγίσεις που διανέμεται με άδεια (CC BY-SA 4.0), σελ. 180, ανακτήθηκε 26 Ιανουαρίου 2019

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* VIAF: 50023613
* LCCN: n84169471
* ISNI: 0000 0000 2541 3902
* GND: 118884344
* SUDOC: 074731017

 |

 |
Ο **Ιπποκράτης Καραβίας** (1866–1954) ήταν Έλληνας νομομαθής και λόγιος.

Βιογραφικά στοιχεία
-------------------

Γεννήθηκε στην Ιθάκη το 1866 και ήταν γόνος της ιστορικής Οικογενειας Καραβία πολλά μελή της οποίας διακρίθηκαν στις επιστήμες, τα γράμματα, τον κλήρο και το στρατό. 

Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και πραγματοποίησε περαιτέρω σπουδές στη Γαλλία και στην Ιταλία, προτού επιστρέψει και πάλι στην Ελλάδα. Διορίστηκε σε ανώτερες διοικητικές θέσεις και υπήρξε αντιπρόσωπος της Ελλάδας σε διεθνή συνέδρια. Ήταν πρόεδρος του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός» και της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας. Στο συγγραφικό του έργο περιλαμβάνονται μελέτες σχετικά με καλλιτεχνικά θέματα, οι οποίες δημοσιεύτηκαν σε περιοδικά. Πέθανε το 1954.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Καραβίας, Ιπποκράτης». *Εγκυκλοπαίδεια Δομή*.. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2019.

Βιβλιογραφία
------------

* Πάτσης, Χάρης (1927-1966). *Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ελευθερουδάκη*. τόμ. 7, σελ. 264.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 3408158792875639040002
* **ΕΒΕ**: 165012

 |

 |
Η Λήδα και ο κύκνος. Μωσαϊκό του 3ου αιώνα π.Χ. Παλαίπαφος της Κύπρου. 
**Η Λήδα και ο Κύκνος** είναι ένα περίφημο μωσαϊκό του 3ου αιώνα π.Χ. από την Παλαίπαφο της Κύπρου. 

Το οποίο μωσαϊκό αναπαριστά το γνωστό μύθο της Λήδας με τον Δία που είναι μεταμορφωμένος σε Κύκνο. Η Λήδα παριστάνεται γυμνή έχοντας καλυμμένο το μπροστινό μέρος του σώματος της, και φαίνεται σαν να "παίζει" με τον Κύκνο λίγο πριν προχωρήσουν στη ερωτική πράξη. 

Το μωσαϊκό βρέθηκε σε ρωμαϊκή κατοικία, η *οικία της Λήδας* όπως ονομάστηκε, κοντά στο ιερό της Αφροδίτης[1]. Σήμερα φυλάσσεται στο Κυπριακό Μουσείο της Λευκωσίας σε πολύ καλή κατάσταση και θεωρείται ως ένα από τα πολλά αξιοθέατα της Κύπρου.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Τμήμα αρχαιοτήτων Κυπριακής δημοκρατίας, ανακτήθηκε 19 Μαΐου 2008
Ο **Ιωάννης ντε Λενκάστρε**, πορτογαλ. João de Lencastre (1501 - 1571) από τον Οίκο των Αβίς ήταν ο 1ος δούκας τού Αβέιρο (1535-71) και μαρκήσιος τού Τόρρες Νόβας (1520-48).

Βιογραφία
---------

Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Γεωργίου ντε Λενκάστρε 2ου δούκα της Κοΐμπρα και της Βεατρίκης ντε Βιλλένα, κόρης τού Άλβαρο, 4ου γιου τού δούκα της Μπραγκάνσα. Οι γονείς του ήταν 3α εξαδέλφια.

Όταν ήταν 12 ετών, υπηρέτησε τον 2ο εξάδελφό του Ιωάννη Γ΄ τότε διάδοχο και ο Εμμανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας, πατέρας τού Ιωάννη Γ΄, έκανε τον Ιωάννη ντε Λενκάστρε μαρκήσιο τού Τόρρες Νόβας το 1520. Την εποχή αυτή ανακοινώθηκαν οι γάμοι τού Φερδινάνδου, 3ου γιου τού Εμμανουήλ Α΄, με την πολύφερνη και ερίτιμη δόνα Γκουιομάρ Κουτίνο κόμισσα της Μαριάλβα & Λουλέ. Τότε ο Ιωάννης ντε Λενκάστρε δήλωσε, ότι είχε νυμφευτεί μυστικά με αυτή. Δημιουργήθηκε σκάνδαλο στην Αυλή και ο βασιλιάς Ιωάννης Γ΄ τον φυλάκισε στο κάστρο τού Σαο Ζόρζε στη Λισαβόνα. Έτσι έγινε ο γάμος τού Φερδινάνδου και εορτάστηκε. Ο Ιωάννης ντε Λενκάστρε αφέθηκε 9 έτη μετά και μετέβη να ζήσε στο Σετούμπαλ, ίσως από ντροπή. Το 1535 επέστρεψε στην Αυλή και συνόδευσε τον Λουδοβίκο, 2ο γιο τού Εμμανουήλ Α΄, που ήταν ηγέτης τού Πορτογαλικού στόλου στην εκστρατεία τού Καρόλου Α΄ της Ισπανίας εναντίον της Τύνιδας. Το έτος αυτό Ιωάννης Γ΄ τού χορήγησε τον τίτλο τού 1ου δούκα τού Αβέιρο.

Το 1539 απεβίωσε η Ισαβέλλα, 1η κόρη τού Εμμανουήλ Α΄ και σύζυγος τού Καρόλου Α΄ των Αψβούργων. Ο Ιωάννης ντε Λενκάστρε εστάλη για να παρουσιάσει επίσημα τα συλλυπητήρια στον βασιλιά της Ισπανίας. Το 1552 εστάλη να συνοδεύσει από τα σύνορα την Ιωάννα των Αψβούργων, κόρη τού Καρόλου Α΄, η οποία θα παντρευόταν τον Ιωάννη-Εμμανουήλ, μόνο γιο τού Ιωάννη Γ΄.

Έγραψε αρκετά βιβλία και έκτισε μία καταπληκτική μονή στην Αρράμπιντα, πλησίον τού Σετούμπαλ. Στην εποχή μας γίνεται εκεί ένα φεστιβάλ μουσικής κάθε χρόνο.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε το 1537 τη δόνα Ζουλιάνα ντε Λάρα, κόρη τού 3ου μαρκησίου της Βίλλα Ρεάλ και είχε τέκνα:

* Γεώργιος ντε Λενκάστρε 1548-1578, 2ος δούκας τού Αβέιρο.
* Πέντρο Ντίνις ντε Λενκάστρε 1550-1576.

Πηγές
-----

* "Nobreza de Portugal e do Brasil" – Vol. II, pages 342 and 343. Published by Zairol Lda. Lisbon 1989.
Συντεταγμένες: 37°27′11.66″N 24°55′41.38″E﻿ / ﻿37.4532389°N 24.9281611°E﻿ / 37.4532389; 24.9281611

Ο **Ιερός Ναός Αγίας Παρασκευής** είναι ορθόδοξος ναός που βρίσκεται στον οικισμό της Αληθινής στη Σύρο.

Γενικά στοιχεία
---------------

Ο ναός χτίστηκε το 1600 σε μεγάλο υψόμετρο με θέα την Ερμούπολη και τα κοντινά νησιά των Κυκλάδων. Πρόκειται για ναό βυζαντινού ρυθμού με τρούλο που ανακαινίστηκε το 1792 και επεκτάθηκε το 1873. Σήμερα, η Αγία Παρασκευή ανήκει στον εφοπλιστή Αθανάσιο Μαρτίνο. Την ημέρα της εορτής της εκκλησίας (26 Ιουλίου), διεξάγεται μεγάλο πανηγύρι από τους ντόπιους.

Κάτω από τον ναό υπάρχει ένας ακόμη μικρότερος, αυτός των Αγίων Πάντων, όπου φιλοξενούνται τα οστά των θυμάτων από το πλοίο «Ευνομία» της Ελληνικής Ατμοπλοΐας που χάθηκε στη φωτιά κοντά στη νήσο Δοκό το 1871.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Αγία Παρασκευή *www.syrosisland.gr*
2. ↑  Το ναυάγιο του «Ευνομία» *spetses.wordpress.com*

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Ιερά Μητρόπολις Σύρου, Τήνου, Άνδρου, Κέας και Μήλου
* Δήμος Σύρου - Ερμούπολης
Ο όρος **αυλικός τίτλος** προέρχεται από το *αυλή* (με την έννοια *παλάτι*) και χρησιμοποιείται για ιεραρχικά συστήματα τίτλων ειδικά για χρήση κατά το αυλικό πρωτόκολλο.

Στην επίσημη αυλική ορολογία των ελληνιστικών αυτοκρατοριών που κυβερνήθηκαν από τις δυναστείες των Διαδόχων, ο τίτλος *διάδοχος* δεν ήταν συνήθης για τον μονάρχη, αλλά στην πραγματικότητα έχει αποδειχθεί πως ήταν ο χαμηλότερος σε ένα σύστημα επισήμων ιεραρχικών τίτλων, που δίνονταν για πραγματικές θέσεις αλλά και τιμητικά σε διάφορους στρατιωτικούς και πολιτικούς υπαλλήλους. 

Ιδίως στην Πτολεμαϊκή Αίγυπτο, ο τίτλος διάδοχος αναφέρεται ως ο χαμηλότερος αυλικός, κάτω από τους τίτλους Φίλος (Βασιλικός), Αρχισωματοφύλαξ, Πρώτος Φίλος, Ομότιμος και Συγγενεύς, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Πτολεμαίου Ε΄ Επιφανή. Ένα παρόμοιο σύστημα τίτλων υπήρχε σε άλλες ελληνιστικές μοναρχίες.


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Aulic titulature  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Ιωάννης από τα Γίσχαλα** ή **Ιωάννης γιος του Λευί** ή **Γιοχάναν μι-Γκους Χάλαβ** ή **Γιοχάναν μπεν Λεβί** αναδείχτηκε σε έναν από τους κύριους ηγέτες των επαναστατημένων Ιουδαίων κατά την διάρκεια του μεγάλου πολέμου  με την Ρώμη (66-74).

Η εμφάνιση του Ιωάννη από τα Γίσχαλα
------------------------------------

Ο Ιωάννης από τα Γίσχαλα (Γκους Χάλαβ) εμφανίστηκε στην Γαλιλαία σαν αρχηγός μιας ομάδας 400 Ιουδαίων προσφύγων από την Συρία οι οποίοι λεηλατούσαν την ύπαιθρο και χωριά της περιοχής. Ο Ιωάννης εποφθαλμιούσε την θέση του στρατηγού της Γαλιλαίας που κατείχε ο Ιώσηπος και οργάνωσε δύο συνωμοσίες εναντίον του Ιώσηπου, στην Ταριχέα την πρώτη φορά και στην Τιβεριάδα την δεύτερη. Και τις δυο φορές οι δολοπλοκίες του απέτυχαν. Από τους 5.000 οπαδούς που είχε αποκτήσει οι 3.000 αποστάτησαν προς την πλευρά του Ιώσηπου. Έτσι ο Ιωάννης με τους οπαδούς που του είχαν απομείνει κατέφυγε στα Γίσχαλα. 

Από τα Γίσχαλα ο Ιωάννης συκοφάντησε τον Ιώσηπο στις αρχές της Ιερουσαλήμ που έστειλαν στρατό στην Γαλιλαία εναντίον του. Ο Ιώσηπος κατάφερε με διάφορα τεχνάσματα να αντεπεξέλθει και ο Ιωάννης απομονώθηκε στα Γίσχαλα.

Η δράση του Ιωάννη στην Ιερουσαλήμ και το τέλος του
---------------------------------------------------

Τα Γίσχαλα ήταν η τελευταία πόλη της Γαλιλαίας στην οποία επιτέθηκαν οι Ρωμαίοι. Ο Ιωάννης κατόρθωσε να εξαπατήσει την δύναμη των πολιορκητών της οποίας ηγούνταν ο Τίτος και να διαφύγει με τους οπαδούς του στην Ιερουσαλήμ. Εκεί με το να παρουσιάσει την φυγή του ως σπουδαίο κατόρθωμα κατάφερε να κερδίσει συμπάθειες και να αναμειχθεί στα πολιτικά πράγματα της πόλης. Η ανάμειξη του αυτή προκάλεσε εμφύλιες διαμάχες, ταραχές και μεγάλη αιματοχυσία.

Κατά την διάρκεια της πολιορκίας της Ιερουσαλήμ (70) ο Ιωάννης ήταν ένας από τους ηγέτες που υπερασπίστηκαν την πόλη. Όταν αυτή καταλήφθηκε ο Ιωάννης αιχμαλωτίστηκε, οδηγήθηκε στην Ρώμη και πέθανε φυλακισμένος εκεί (71) .

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ιώσηπος, *Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους*, Βιβλιο Β.ΧΧΙ.1.σελ.209-211
2. ↑  Ιώσηπος, *Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους*, Βιβλιο Β.ΧΧΙ.2-7σελ.211-223
3. ↑  Ιώσηπος, *Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους*, Βιβλίο Β.ΧΧΙ.8-10.σελ.223-229
4. ↑  Ιστορία Εικονογραφημένη, τεύχος - 317, Άρθρο : *Η καταστροφή της Ιερουσαλήμ*, σελ.95

Πηγές
-----

* Ιώσηπος, *Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους*, Αρχαία Ελληνική Γραμματεία «Οι Έλληνες», Εκδόσεις Κάκτος 1997
* Ιστορία Εικονογραφημένη, εκδόσεις ΠΑΠΥΡΟΣ ΠΡΕΣΣ.Τεύχος - 317, Άρθρο : *Η καταστροφή της Ιερουσαλήμ*, 1994
Ο **Θωμάς Παλαιολόγος Γίδος** ήταν βυζαντινός ευγενής του 15ου αιώνα, μέλος της οικογένειας των Παλαιολόγων.

Ο Θωμάς είναι ένα άγνωστο μέλος της οικογένειας των Παλαιολόγων και αταύτιστο. Οι πηγές αναφέρουν ότι ήταν αδελφός του τελευταίου αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου χωρίς να ταυτίζεται με κάποιον αδελφό του. Είχε δύο γνωστούς γιους, τον Μεσίχ και τον Μουράτ, που κατά την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453 πιάστηκαν αιχμάλωτοι, εντάχθηκαν στους γενίτσαρους και έκαναν στρατιωτική και πολιτική καριέρα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Είναι γνωστός από τις βιογραφίες των γιων του, η δική του ζωή είναι άγνωστη. Σύγχρονοι ερευνητές πιστεύουν ότι ίσως ήταν κάποιο μέλος της οικογένειας των Γίδων που έφερε το όνομα των Παλαιολόγων εκ θηλυγονίας όπου ήταν καρπός παράνομου δεσμού.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *Theodore Spandounes: On the Origins of the Ottoman Emperors*, Theodōros Spandouginos, ‎Donald M. Nicol, ‎Nicol, Donald MacGillivray Nicol - 1997 - ‎History, σελ. 95-96
Η **Εθνοφυλακή** αποτελεί τμήμα της Εθνικής Φρουράς της Κύπρου. Σκοπό έχει την άμυνα της χώρας. Κάθε Λόχος Κατοικημένου Τόπου αποτελεί τμήμα ενός Τάγματος Εθνοφυλακής.

Οι Εθνοφύλακες επιλέγονται με βάση κάποια κριτήρια, τα οποία περιλαμβάνουν την εκπλήρωση της στρατιωτικής θητείας ή την εθελοντική κατάταξη.

Ιστορία
-------

Οι πρώτες μονάδες Εθνοφυλάκων άρχισαν να συγκρωτούνται το 1989, έπειτα από την υπ’ αριθμόν 31711 Απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου.. Ενας από τους διατελέσαντες Διοικητές είναι ο Ελλαδίτης στρατηγός Φίλιππος Λουκόπουλος.

Δείτε επίσης
------------

* Εθνική Φρουρά (Κύπρος)

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Εθνοφυλακή Αρχειοθετήθηκε 2016-04-04 στο Wayback Machine. army.gov.cy

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημος ιστότοπος Γ.Ε.Ε.Φ.
Η **δυσγενεσία του προσθίου θαλάμου** είναι μια διαταραχή της κανονικής ανάπτυξης του προσθίου θαλάμου του οφθαλμού. Οδηγεί σε ανωμαλίες στην δομή του ωρίμου προσθίου θαλάμου, που μπορεί να αυξήσει τις πιθανότητες γλαυκώματος και κερατοειδικής θολερότητας.

Η ανωμαλία Πέτερ (ή Πήτερ) είναι μια συγκεκριμένη μεσεγχυματικού τύπου δυσγενεσία στην οποία συνυπάρχουν λευκώματα κερατοειδούς, συμφύσεις μεταξύ της ίριδας και του κερατοειδούς και ανωμαλίες της δεσκεμετίου μεμβράνης, του κερατικού ενδοθηλίου, του φακού και γενικότερα του προσθίου θαλάμου. Επίσης καταρράκτες στον φακό και νυσταγμός δεν είναι σπάνιοι.

Παθοφυσιολογία
--------------

Διάφορες γονιδιακές μεταλλάξεις έχουν συνδεθεί με αυτές τις ανωμαλίες με την πλειοψηφία των εμπλεκομένων γονιδίων να κωδικοποιούν μεταγραφικούς παράγοντες. Εδώ θα θεωρήσουμε τον ρόλο των γονιδίων ΡΙΤΧ2 και FOXC1 σε σχέση με την εμβρυολογία του προσθίου θαλάμου. Η σύγχρονη θεώρηση είναι ότι αυτά τα γονίδια ενεργούν μαζί για να δεσμεύσουν έναν αριθμό από συγκεκριμένα μεσεγχυματικά πρόδρομα κύτταρα κυρίως νευρικής προέλευσης. Η ανάπτυξη φαίνεται να είναι πολύ ευαίσθητη στην γονιδιακή δοσολογία και η διακύμανση των φυσιολογικών επιπέδων των μεταγραφικών παραγόντων φαίνεται να είναι αιτίες για αυτήν την κατάσταση. Διασύνδεση μεταξύ των άνω γονιδίων μπορεί να εξηγεί τουλάχιστον τμηματικά την φαινοτυπική ποικιλία.

Αναφορές
--------

* Pomella, K. M.; Wagner, H. (1998). "Unilateral Peters' anomaly complicated by a corneal tattoo". Optometry and vision science : official publication of the American Academy of Optometry 75 (9): 635–639. PMID 9778695


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Anterior segment mesenchymal dysgenesis  της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο **Ιωάννης Σωντερόν**, γαλλ.: *Jean de Chauderon*, (απεβ. 1294), ήταν Γαλλικής καταγωγής ευγενής του πριγκιπάτου της Αχαΐας, βαρόνος της Εσταμίρας και μεγάλος Κοντόσταυλος του πριγκιπάτου. Είναι ένα από τα ηρωικά πρόσωπα που αναφέρονται στο μυθιστόρημα του Άγγελου Τερζάκη "Πριγκιπέσσα Ιζαμπώ".

Η Πελοπόννησος στα τέλη του Μεσαιωνα.

Βιογραφία
---------

Ήταν γιος του Γοδεφρείδου Σωντερόν πρώτου βαρόνου της Εσταμίρας και μεγάλου Κοντοσταύλου του πριγκιπάτου της Αχαΐας. Ο Γοδεφρείδος καταγόταν από την Καμπανία και η βαρονία του αποτελείτο από 12 φέουδα.

Όπως πολλοί ευγενείς της Αχαΐας, πέρασε πολύ καιρό στην Αυλή του Κάρολο Α΄ των Καπετιδών-Ανζού βασιλιά της Σικελίας, ενεργώντας ως ένας σημαντικός σύνδεσμος μεταξύ της Αχαΐας και της Νάπολης. έλαβε γαίες στην Ιταλία από τον βασιλιά, που του εμπιστεύθηκε σημαντικές διπλωματικές αποστολές. Όταν ο Γουλιέλμος Β΄ Βιλλεαρδουίνος επρόκειτο να αποβιώσει, τον διόρισε ως βάιλο, ώσπου ο Κάρολος Α΄ να αποφασίσει. Είχε διορισθεί το 1278 για έναν χρόνο βάιλος του Πριγκιπάτου της Αχαΐας από τον Καρολο Α΄. Κατείχε και το στρατιωτικό αξίωμα του Μεγάλου Κοντόσταυλου της Ρωμανίας και του Πρωτοστράτορα. 

Το 1292 ή 1293 μετέβη σε διπλωματική αποστολή στη Βυζαντινή Αυλή της Κωνσταντινούπολης μαζί με τον Γοδεφρείδο του Ωλναί με σκοπό να λάβει πίσω το κάστρο της Καλαμάτας, το οποίο λίγο πριν είχε καταληφθεί από τοπικούς Σλάβους και είχε παραδοθεί στον Βυζαντινό κυβερνήτη του Μυστρά. Η πρεσβεία έλαβε (μόνο) προφορική υπόσχεση, χάρη στη μεσολάβηση του πρέσβη των Καπετιδών-Ανζού στην Κωνσταντινούπολη. Όμως ο Αυτοκράτορας έστειλε εντολές στον κυβερνήτη του Μυστρά να μην παραδώσει το κάστρο. Τελικά με την παρέμβαση τοπικών Ελλήνων αρχόντων, η Καλαμάτα παραδόθηκε στο πριγκιπάτο της Αχαΐας. 

Σύμφωνα με την Αραγωνική έκδοση του χρονικού κατάκτησης του Μορέως, (η Ελληνική και η Γαλλική έκδοση τον αγνοούν) ο Σωντερόν είχε 22 τιμάρια και μία βαρωνία στα σημερινά σύνορα των νομών Αχαΐας και Ηλείας και κάστρο που το έχτισε ο ίδιος το σημερινό Στάμιρον. Ήταν νυμφευμένος με τη Γουλιέλμα Ορσίνι, αλλά δεν απέκτησαν παιδιά και το κάστρο αναφέρεται ότι πέρασε στα χέρια της Βαρωνίας της Χαλανδρίτσας. Ο Ένγκιλμπερτ Λήντερκερκε, σύζυγος της αδελφής του, τον διαδέχθηκε ως μέγας Κοντόσταυλος.

Οικογένεια
----------

Νυμφεύτηκε τη Γουλιέλμα Ορσίνι, κόρη του Ριχάρδου Α΄ παλατινού κόμη της Κεφαλονιάς και της Ζακύνθου. Δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές
-----

* Juan Fernández de Heredia, Alfred Morel -Fatio, Libro de los fechos et conquistas del principado de la Morea compilado por comandamiento de Don, Imprimerie Jules -Guillaume Fick 1885, (Αραγωνικό Χρονικό)

Παραπομπές
----------

1. ↑  Άγγελος Τερζάκης, *Η Πριγκιπέσσα Ιζαμπώ[*νεκρός σύνδεσμος*]*, έκδοση πέμπτη, Αθήναι , Βιβλιοπωλείο της Εστίας Ι.Δ. Κολάρου
2. ↑  Nicholas Cheetham. Mediaeval Greece. New Haven: Yale University Press, 1981. p. 95
Ένας τόρος είναι μια προσανατολιζόμενη επιφάνεια
 Η λωρίδα του Μέμπιους είναι μια μη προσανατολιζόμενη επιφάνεια. Παρατηρήστε ότι ο κάβουρας που κινείται πάνω σε αυτή αντιστρέφεται (η μεγάλη του δαγκάνα από αριστερά πάει δεξιά) κάθε φορά που κάνει έναν πλήρη κύκλο. Αυτό δεν θα συνέβαινε αν ο κάβουρας κινούταν πάνω σε έναν τόρο.
 Η ρωμαϊκή επιφάνεια είναι μη προσανατολιζόμενη
Στα μαθηματικά, η **δυνατότητα** **προσανατολισμού** είναι μια ιδιότητα των επιφανειών στον ευκλείδειο χώρο, που μετρά το αν είναι δυνατόν να γίνει μια επιλογή του κάθετου διανύσματος επιφάνειας σε κάθε σημείο. Μια επιλογή κάθετου διανύσματος, επιτρέπει σε κάποιον να χρησιμοποιήσει τον κανόνα του δεξιού χεριού για να ορίσει μια «δεξιόστροφη» φορά βρόχων στην επιφάνεια, όπως απαιτείται για παράδειγμα από το θεώρημα του Στόουκς. Γενικότερα, η δυνατότητα προσανατολισμού μιας αφηρημένης επιφάνειας, ή πολλαπλότητας, μετρά το κατά πόσο μπορεί κανείς να επιλέξει με συνέπεια ένα «δεξιόστροφο» προσανατολισμό για όλους τους βρόχους στην πολλαπλότητα. Αντιστοίχως, μια επιφάνεια είναι **προσανατολιζόμενη** εάν ένα δισδιάστατο σχήμα όπως αυτό , είναι αδύνατο να μετακινηθεί (συνεχώς) στον χώρο και να επιστρέψει στο σημείο που ξεκίνησε έτσι ώστε να μοιάζει με τη κατοπτρική του εικόνα .
Θωμάς Παπαδοπεράκης, Σύνθεση, 1988
Ο Θωμάς Παπαδοπεράκης (1943 – 2002) ήταν Έλληνας ζωγράφος από τα Σπήλια Ηρακλείου Κρήτης. Ήταν αδελφός της διακεκριμένης γλύπτριας Ασπασίας Παπαδοπεράκη. Από νωρίς ήρθε σε επαφή με τη βυζαντινή ζωγραφική της Κρητικής Σχολής. Σπούδασε Χαρακτική, Ζωγραφική, Σκηνογραφία και Κεραμική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα, κοντά στους Γιώργο Μαυροΐδη, Κώστα Γραμματόπουλο, Βασίλη Βασιλειάδη και στην Εθνική Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών στο Παρίσι (1970 – 1975) με καθηγητή τον Γκουστάβ Σινγκέρ.

Κατά την επταετή διαμονή του στο Παρίσι συναναστρέφεται καλλιτεχνικά τον Γιάννη Τσαρούχη και ισχυρές προσωπικότητες από τον κύκλο της τέχνης, όπως την Iris Clert, τη Lila de Nobili, τον Αλέξανδρο Ιόλα, τον César, τον Tériade. 

Βραβεύτηκε δυο φορές για τη ζωγραφική του με το Βραβείο «Νίκος Καζαντζάκης» στο Ηράκλειο, το 1988 και με το Βραβείο Κοινού στη Διεθνή Έκθεση Art Jonction, στις Κάννες, το 1995. Παρουσίασε τα έργα του σε δώδεκα ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στη Γαλλία και σε πολλές διεθνείς ομαδικές εκθέσεις. Έργα του βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη των Αθηνών και σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό, όπως η συλλογή του Élie de Rothschild στο Παρίσι.

Πέθανε το 2002. Παρά τον πρόωρο χαμό του, θεωρείται μια από τους πιο ιδιαίτερες και ενδιαφέρουσες μορφές της σύγχρονης ελληνικής ζωγραφικής. Ο Θωμάς Παπαδοπεράκης δεν έδινε στα έργα του τίτλους. Πρόσωπα, γυναικεία γυμνά και νεκρές φύσεις τα αποκαλούσε «συνθέσεις». Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό πολλών συνθέσεών του είναι η αίσθηση πως ο θεατής τις κοιτά πίσω από ένα θαμπό γυαλί.

Το 2012 τα αδέλφια του δώρισαν είκοσι πίνακές του στο Ιστορικό Μουσείο Κρήτης, όπου φιλοξενήθηκε αναδρομική έκθεση προς τιμήν του.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

Θωμάς Παπαδοπεράκης, βιογραφικό, πίνακες

Το έργο του Θωμά Παπαδοπεράκη

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  «Fichier des personnes décédées». *Fichier des personnes décédées*. Ανακτήθηκε στις 4  Νοεμβρίου 2021.
2. ↑  «Γιώργος Μαυροΐδης».
3. ↑  «Baron Elie de Rothschild dies».
4. ↑  «Θωμάς Παπαδοπεράκης, Ιστορικό Μουσείο Κρήτης».

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 6632153954878705680007
* **ΕΒΕ**: 317442
* GND: 1168655862

 |

 |
Η **Ζανέτ Χουσάροβα** (*λατινικό αλφάβητο: Janette Husárová*), γεννημένη στην Μπρατισλάβα στις 4 Ιουνίου 1974, είναι πρώην Τσεχοσλοβάκα, σήμερα πολιτογραφημένη Σλοβάκα, πρώην αθλήτρια της αντισφαίρισης. Στις 13 Ιανουαρίου 2003 έφτασε στο νούμερο 31 στον κόσμο στο απλό, και στις 21 Απριλίου 2003, στον παγκόσμιο αριθμό 3 στην κατάταξη των διπλών.

Κέρδισε τον τίτλο στο διπλό γυναικών του "WTA Tour Championships" το 2002 με συμπαίκτρια τη ρωσίδα Έλενα Δημητρίεβα. Με τη Δημητρίεβα έφτασε στο τελικό του διπλού γυναικών τους Αμερικανικού όπεν το 2002 όπου έχασαν από τις Βιρτζίνια Ρουάνο Πασκουάλ και Πάολα Σουάρες.

Με τη Σλοβακία έχει συμμετάσχει στα Φεντ καπ του 1994, 1998, 2002, 2003, 2004, 006, 2007, 2008, και 2014 με ρεκόρ 17 νίκες και 12 ήττες.. Με τη Σλοβακία κατέκτησε το Φεντ καπ το 2002.

Στην καριέρα της η Χουσάροβα έχει κερδίσει 25 τίτλους διπλών του WTA Tour και τέσσερις στο απλό, δεκαέξι τίτλους στο διπλό στην περιοδεία της ITF, και τρία πρωταθλήματα Tier I (Βερολίνο, Μόσχα (2002) και Τόκιο (2005)). 

Το Φεβρουάριο του 2016 ανακοίνωσε την αποχώρησή της από το επαγγελματικό τένις.

Παραπομπές
----------

1. 1 2  *WTA website*.
2. 1 2  Η Χουσάροβα στο WTA tennis
3. 1 2  «Η Χουσάροβα στο Φεντ καπ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2017.
4. ↑  «Η Χουσάροβα στο ITF tennis». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιουνίου 2017. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2017.
5. ↑
Ο **ιατρικός περιοδικός τύπος** σήμερα αποτελεί όχι μόνο έναν τρόπο ενημέρωσης των επιστημόνων επαγγελμάτων υγείας, αλλά και ένα ισχυρό όπλο στα χέρια του κάθε επιστήμονα.

Σήμερα τα ιατρικά περιοδικά διακρίνονται σε κατηγορίες, με βάση την κατάταξη τους σε βάσεις δεδομένων ή όχι, και με βάση την βαθμολογία τους με τον δείκτη Ιmpact Factor. Τα περισσότερα ιατρικά περιοδικά επιδιώκουν για να επιτύχουν καλύτερη αξιολόγηση να ανεβάσουν στο έπακρο την αναγνωσιμότητα τους μέσω της παροχής δωρεάν πρόσβασης στα αρχεία τους από το διαδίκτυο.
Όσο πιο μεγάλη η αναγνωσιμότητα ενός ιατρικού περιοδικού τόσο πιο μεγάλος ο Impact Factor, η χρήση των άρθρων για παραγωγή νέων άρθρων και η αύξηση του citation index, και τόσο πιο μεγάλη η δύναμη του περιοδικού.

Το μόνο πρόβλημα που παρατηρείται σήμερα σε αρκετά σύγχρονα περιοδικά είναι ότι απορρίπτουν εργασίες με σημαντικά επιστημονικά δεδομένα αλλά που προέρχονται από μικρά άσημα Νοσοκομεία μικρών χωρών και δίνουν έμφαση σε μέτριες εργασίες από μεγάλα ερευνητικά κέντρα. Ο λόγος είναι ότι η προέλευση της εργασίας ουσιαστικά κρίνει το αν θα δημοσιευθεί η εργασία ή όχι. Επίσης, συχνά αποκλείονται επιστημονικά άρθρα γραμμένα σε άλλη γλώσσα πλην των αγγλικών, καθώς δεν γίνονται κατανοητά και απορρίπτονται λόγω αδυναμίας τόσο του συγγραφέα να καταλάβει το σφάλμα του και να καταφύγει σε έξωθεν βοήθεια όσο και του περιοδικού να βοηθήσει το συγγραφέα προς αυτή την κατεύθυνση.

Επίσης, ένας λόγος που απορρίπτονται με ευκολία εργασίες με γλωσσολογικά λάθη και με λάθη σύνταξης είναι ότι οι αξιολογητές δεν μπορούν να διαθέτουν πάρα πολύ χρόνο για τη διόρθωση εργασιών, δεδομένου ότι δεν πληρώνονται για αυτή τους την υπηρεσία.