Η **Φιλελληνική επιτροπή του Παρισιού** (Comité philhellène de Paris ή **comité grec** - Ελληνική Επιτροπή ) ( 1825 - 1827 ) είναι η πρώτη οργανωμένη μορφή που έλαβε ο Φιλελληνισμός στη Γαλλία.

Δημιουργία
----------

Οι πρώτες φιλελληνικές επιτροπές γεννήθηκαν στη Γερμανία (τέλη Αυγούστου 1821 στη Στουτγκάρδη ). Η Φιλελληνική Επιτροπή του Λονδίνου δημιουργήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1823. Η δημιουργία της παρισινής επιτροπής ανακοινώθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1824 αλλά η ύπαρξή της δεν δημοσιοποιήθηκε μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου 1825 από το *Journal des Débats*. Ήταν η «κεντρική επιτροπή» ενός μεγαλύτερου οργανισμού : της Φιλανθρωπικής Εταιρείας του Παρισιού. Η τελευταία είχε 523 μέλη σε όλη την ιστορία της, αλλά η Ελληνική Επιτροπή, πιο επιλεκτική, καλωσόρισε μόνο 25 μέλη, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων δουκών, κομήτων, στρατηγών, διανοούμενων και πολιτικών που ήταν μέλη του κοινοβουλίου . Η Επιτροπή Φιλελλήνων του Παρισιού είχε μεταξύ των μελών της, μεταξύ άλλων, τον Φρανσουά-Ρενέ ντε Σατωμπριάν, τον Ambroise Firmin-Didot, τον στρατηγό κόμη Étienne Maurice Gérard, τον μεγάλο Έλληνα φιλόλογο Αδαμάντιο Κοραή, το στρατηγό Horace Sébastiani, Henry Dutrône, τον κόμη Charles-Philibert de Lasteyrie du Saillant, γεωπόνο και φιλάνθρωπο, τον κόμη Eugène d'Harcourt, μελλοντικό βουλευτή.

Δραστηριότητες
--------------

Η επιτροπή συνερχόταν αρκετά ανεπίσημα κατά μέσο όρο μία φορά την εβδομάδα, χωρίς να διατηρεί πρακτικά, πράγμα που σημαίνει ότι οι δραστηριότητές της δεν είναι γνωστές, σε αντίθεση με εκείνες της επιτροπής της Γενεύης . Ο Chateaubriand ανακαλεί στο *Mémoires d'Outre-Tomb* μερικές από τις δραστηριότητες της Επιτροπής : «Δημιουργήθηκε ελληνική επιτροπή στο Παρίσι, στην οποία ήμουν μέλος. Η επιτροπή συνεδρίασε στο M. Ternaux's, Place des Victoires. Τα μέλη έφτασαν διαδοχικά στον τόπο των συζητήσεων. Ο στρατηγός Σεμπαστιάν είπε, όταν κάθησε, ότι ήταν *μεγάλη υπόθεση*. το έκανε πολύ : που δυσαρέστησε τον θετικό πρόεδρό μας, κ. Ternaux [.. . ] Οι αποστολές του κ. Fabvier έκαναν την επιτροπή να υποφέρει ; μας γκρινιάζει δυνατά ; μας έκανε υπεύθυνους για το τι ήταν λάθος με τις απόψεις του, εμείς που δεν είχαμε κερδίσει τη μάχη του Μαραθώνα. "Ο συγγραφέας μαρτυρεί τη βοήθεια που η επιτροπή έδωσε στους άξιους νέους Έλληνες, αναλαμβάνοντας τα έξοδα της εκπαίδευσής τους, όπως συνέβη το 1825 για έναν από τους γιους του Κωνσταντίνου Κανάρη, του Θεμιστοκλή," αυτό το παιδί γεμάτο πνεύμα και νοημοσύνη ". Η αλληλογραφία του Αδαμάντιου Κοραή  δίνει επίσης μια ιδέα για τη βοήθεια που έδωσε η Επιτροπή σε νέους Έλληνες που επιθυμούν να συνεχίσουν τις σπουδές τους στην Ευρώπη.

Διάλυση
-------

Η επιτροπή, όπως και όλες οι άλλες φιλελληνικές επιτροπές, σταδιακά διαλύθηκε όταν η χρησιμότητά της ήταν λιγότερο αναγκαία, μετά τη Ναυμαχία του Ναυαρίνου τον Οκτώβριο του 1827  .

Βιβλιογραφία
------------

* Barau, Denys (2009). *La Cause des Grecs* (στα Γαλλικά). Paris: Honoré Champion. σελ. 775. ISBN 978-2-7453-1774-2.

Αναφορές
--------

1. ↑  Barau 2009
2. ↑  Préface aux Lettres d'Adamantios Koraïs à M. Prevost de Genève, dans *Lettres de Coray au Protopsalte de Smyrne*, Paris, 1880, σ. 249.
3. ↑  Barau 2009
4. ↑  Chateaubriand, *Mémoires d'Outre-tombe*, livre XXVIII, chap. 9.
5. ↑  Lettres de Coray à Ambroise Firmin-Didot, σ. 422.
6. ↑  Barau 2009