Αυτό το λήμμα αφορά το Αμπίλ ες Σουκ.  Για την Αμπίλ ελ Καμέχ, δείτε: Αμπέλ μπεθ μααχάχ.  Για τα ομώνυμα ερείπια στην Ιορδανία, δείτε: Άβιλα (Δεκάπολις).  Η **Άβιλα Λυσανίου** (λατινικά: Abila Lysaniae) ήταν αρχαία πόλη στον ποταμό Χρυσορρόα και πρωτεύουσα της αρχαίας Αβιληνής στην Κοίλη Συρία. 

Ο χώρος ταυτίζεται στις μέρες μας με το χωριό Σουκ Ουάντι Μπαράντα (που ονομάζεται *Αμπίλ ες Σουκ* από πρώιμους Άραβες γεωγράφους), το οποίο βρίσκεται περίπου 20 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Δαμασκού στη Συρία. Έχει επίσης αναγνωριστεί ως το χωριό Αμπίλ ακριβώς νότια της Χομς στην κεντρική Συρία. 

Η επωνυμία της πόλης προέρχεται από τον Λυσανία, κυβερνήτη της περιοχής.

Ο χώρος περιλαμβάνει ερείπια ναού, υδραγωγεία, καθώς και επιγραφές στις όχθες του ποταμού. Αν και τα ονόματα Άβελ (Άμπελ) και Άβιλα διαφέρουν ως προς τη ρίζα και την έννοια, η ομοιότητά τους οδήγησε στη διάδοση της παράδοσης ότι αυτός ήταν ο τόπος της ταφής του Άβελ. 

Η πόλη αναφέρεται στην Καινή Διαθήκη. Σύμφωνα με τον Φλάβιο Ιώσηπο, η Αβιληνή ήταν ένα ξεχωριστό βασίλειο της Ιτουραίας μέχρι το 37 μ.Χ. όταν παραχωρήθηκε από τον αυτοκράτορα Καλιγούλα στον Ηρώδη Αγρίππα Α'. Το 52 μ.Χ. ο Κλαύδιος το παραχώρησε στον Ηρώδη Αγρίππα Β'.

Ο λεξικογράφος Ουίλιαμ Σμιθ αναφέρει μια διατριβή, που υποδεικνύει ότι αυτή η Άβιλα είναι η ίδια πόλη με τη **Λευκάδα** στον ποταμό Χρυσορρόα, η οποία για μια περίοδο πήρε το όνομα **Κλαυδιόπολις**, όπως φαίνεται από μερικά νομίσματα που περιγράφει ο Τζόζεφ Ιλάριους Έκελ.

Επισκοπή
--------

Η Άβιλα Λυσανίου, η οποία βρισκόταν στη ρωμαϊκή επαρχία της Φοινίκης, ήταν επίσης χριστιανική επισκοπή. Η κοπτική εκδοχή των πράξεων της Πρώτης Συνόδου της Νίκαιας περιλαμβάνει έναν Ελικώνιο αυτής της επισκοπής μεταξύ των συμμετεχόντων. Ο Ιορδάνης ήταν στη Σύνοδο της Αντιόχειας το 445 και στη Σύνοδο της Χαλκηδόνας το 451. Ο Ιωάννης ήταν ένας από τους υπογράφοντες μιας κοινής επιστολής, που έστειλαν οι επίσκοποι της Φοινίκης το 458 στον Βυζαντινό Αυτοκράτορα Λέοντα Α΄ τον Θράκα για να διαμαρτυρηθούν για τη δολοφονία του Προτερίου της Αλεξάνδρειας. Ο Αλέξανδρος εκδιώχθηκε από τον αυτοκράτορα Ιουστίνο Α' το 518 για τις συριακές ορθόδοξες τάσεις του.

Στις μέρες μας, αναφέρεται πλέον από την Καθολική Εκκλησία ως τιμητική επισκοπή.

Παραπομπές
----------

1. 1 2   (Αγγλικά) Smith, William, επιμ. (1854–1857). «Abila». *Dictionary of Greek and Roman Geography*. Λονδίνο: John Murray.
2. ↑  Raphaël Savignac, "Texte complet de l’inscription d’Abila relative a Lysanias," *Revue Biblique* 9.4 (1912): 533-540
3. ↑   Μία ή περισσότερες προτάσεις από το προηγούμενο κείμενο ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Abila» *Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα* **1** (11η έκδοση) Cambridge University Press, σελ. 62
4. ↑  Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον, εδάφιο 3:1
5. ↑  Heinrich Gelzer, *Patrum Nicaenorum nomina*, Leipzig 1898, p. 85, nº 77.
6. ↑  Michel Lequien, *Oriens christianus in quatuor Patriarchatus digestus*, Paris 1740, Vol. II, coll. 843-846
7. ↑  Siméon Vailhé, v. *2. Abila*, in *Dictionnaire d'Histoire et de Géographie ecclésiastiques*, vol. I, Paris 1909, coll. 120-122
8. ↑  *Annuario Pontificio 2013* (Libreria Editrice Vaticana 2013 (ISBN 978-88-209-9070-1)), p. 822