recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Φρεατική έκρηξη στο όρος της Αγίας Ελένης το 1980.
**Φρεατική έκρηξη** είναι η έκρηξη ατμού που δημιουργείται σε ένα ηφαίστειο όταν το καυτό μάγμα συναντήσει ένα θύλακα νερού, επιφανειακό ή υπόγειο. Η ακραία θερμοκρασία του μάγματος, η οποία κυμαίνεται από 500 μέχρι 1.170 °C προκαλεί σχεδόν ακαριαία εξάτμιση του νερού, η οποία οδηγεί σε μία έκρηξη ατμού, νερού, τέφρας, βράχων και ηφαιστειακών βομβών. Η παρουσία λάβας είναι ασυνήθης. Αν περιλαμβάνει λιωμένο μάγμα, τότε η έκρηξη ονομάζεται φρεατομαγματική. Οι εκρήξεις αυτές δημιουργούν αβαθείς κρατήρες γνωστούς ως μάαρ.

Συνήθως οι φρεατικές έχουν τοπικό μόνο αντίκτυπο, αλλά τα αναβλήμματα μπορούν να εκτοξευθούν χιλιόμετρα ψηλά στην ατμόσφαιρα και να επηρεάσουν τις αερομεταφορές. Παρόλα αυτά, οι φρεατικές εκρήξεις μπορούν να προκαλέσουν σημαντικό αριθμό θυμάτων, όπως για παράδειγμα το 2014 μια φρεατική έκρηξη στο όρος Οντάκε προκάλεσε το θάνατο 57 τουλάχιστον ατόμων. Ένας άλλος κίνδυνος είναι έκλυση δηλητηριωδών αερίων. Το 1979 στην Ιάβα μια μεσαίου μεγέθους φρεατική έκρηξη προκάλεσε το θάνατο 142 ατόμων, ο οποίος αποδόθηκε στην έκλυση αερίων με μεγάλη συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα.

Σε αντίθεση με τις ηφαιστειακές εκρήξεις οι οποίες σχετίζονται με την κίνηση μεγάλων ποσοτήτων μάγματος, η πρόβλεψη των φρεατικών εκρήξεων είναι πιο δύσκολη. Οποιαδήποτε πρόδρομα χαρακτηριστικά σχετίζονται με τις φρεατικές εκρήξεις είναι πολύ τοπικά και βραχύβια. Τέτοια χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν ανώμαλη σεισμική δραστηριότητα, παραμόρφωση του εδάφους και αλλαγές στη χημική σύσταση και θερμοκρασία των φουμαρόλων και των θερμών πηγών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «VHP Photo Glossary: Phreatic eruption». *Volcano Hazards Program*. U.S. Geological Survey. Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2010.
2. ↑  Caudron, Corentin; Taisne, Benoit; Neuberg, Jurgen; Jolly, Arthur D.; Christenson, Bruce; Lecocq, Thomas; Suparjan; Syahbana, Devy *και άλλοι*. (24 October 2018). «Anatomy of phreatic eruptions». *Earth, Planets and Space* **70** (1). doi:10.1186/s40623-018-0938-x.
3. ↑  Strehlow, Karen; Sandri, Laura; Gottsmann, Joachim H.; Kilgour, Geoff; Rust, Alison C.; Tonini, Roberto (3 February 2017). «Phreatic eruptions at crater lakes: occurrence statistics and probabilistic hazard forecast». *Journal of Applied Volcanology* **6** (1). doi:10.1186/s13617-016-0053-2.
4. ↑  F. Le Guern, H. Tazieff and R. Faivre Pierret, "An example of health hazard: People killed by gas during a phreatic eruption: Diëng plateau (Java, Indonesia), February 20th 1979", *Bulletin of Volcanology* **45** (1982): 153–156.
5. ↑  Barberi, F.; Bertagnini, A.; Landi, P.; Principe, C. (October 1992). «A review on phreatic eruptions and their precursors». *Journal of Volcanology and Geothermal Research* **52** (4): 231–246. doi:10.1016/0377-0273(92)90046-G. .
Ο **Νταμάτ Ρουστέμ Πασάς** (τούρκικα: Damat Rüstem Paşa) (1500 - 10 Ιουλίου 1561) ήταν Μεγάλος Βεζίρης στην εποχή του Σουλεϊμάν Α΄ και ονομάστηκε νταμάτ (γαμπρός) γιατί παντρεύτηκε την κόρη του σουλτάνου Μιχριμάχ Σουλτάν.

Βιογραφία
---------

Ο Ρουστέμ Οπούκοβιτς (Rüstem Opuković), όπως ήταν το πραγματικό του ονοματεπώνυμο, γεννήθηκε το 1500 στην Σκραντίν της Κροατίας. Σε μικρή ηλικία πωλήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και με τα χρόνια απέκτησε μια σπουδαία στρατιωτική καριέρα. Στις 26 Νοεμβρίου 1539 ο Ρουστέμ παντρεύτηκε την κόρη του Σουλεϊμάν Α΄ του Μεγαλοπρεπούς, Μιχριμάχ Σουλτάν.

Ο Ρουστέμ πήρε 2 φορές τον τίτλο του Μεγάλου Βεζίρη, την πρώτη φορά από το 1544 μέχρι το 1553 και τη δεύτερη από το 1555 μέχρι το 1561 όπου πέθανε. Ο Ρουστέμ δεν δεχόταν δωροδοκίες όπως πολλοί πρέσβεις έχουν καταγράψει. Μόνο από την ευλογία του Τασλιτσαγλί Γιαχιά υπάρχει τέτοια αναφορά, η οποία έγινε μετά τον θάνατο του Πρίγκιπα Μουσταφά και με την προσπάθεια να δυσφημίσει τον γενναιόδωρο και τίμιο βεζίρη.

Έτσι ο Ρουστέμ πασάς διέθεσε ένα μέρος της περιουσίας του για να χτιστούν τζαμιά, σχολεία και άλλα κτήρια. Ακόμα και μέχρι το τέλος της ζωής του στις 10 Ιουλίου 1561 ο Ρουστέμ είχε διατηρήσει αυτή την τεράστια περιουσία.Ο Ρουστέμ Πασάς με την Μιχριμαχ Σουλτάν απέκτησαν 3 παιδιά: την Αϊσέ Χιουμασάχ Σουλτάν, τον Σουλτανζάντε Μουράτ Μπέη και τον Σουλτανζάντε Μεχμέτ Μπέη.

Το Τέμενος Ρουστέμ Πασά (τούρκικα: Rüstem Paşa Camii) είναι ένα Οθωμανικό τέμενος στην συνοικία Φατίχ και χτίστηκε, με εντολή του Σουλεϊμάν, από τον διάσημο αρχιτέκτονα Μιμάρ Σινάν. Το τέμενος χτίστηκε από το 1561 μέχρι το 1563. Ο Ρουστέμ Πασάς τάφηκε στο Τέμενος Σεχσαντέ.

Δείτε επίσης
------------

* Μεγάλος Βεζίρης
* Κατάλογος Μεγάλων Βεζίρηδων

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ανακτήθηκε στις 3  Οκτωβρίου 2016.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 271983444
* ISNI: 0000 0004 4719 6063
* GND: 1088770762
* SUDOC: 189398884

 |

 |
Το βριγαντίνο *Exy Johnson*
Το **Βριγαντίνο** ή **Βεργαντίνο** ή **Περγαντίνο** ή **Μπεργαντί** ή **Μπριγκαντίνι** (εκ του ιταλικού "brigantino") είναι τύπος ιστιοφόρου πλοίου που σήμερα έχει εκλείψει.

Το κλασσικό Βριγαντίνο ήταν σκάφος με "πρύμνη αϊνά" (=κάθετη), όπως των "τσερνικιών", έφερε τρία κατάρτια, το "μπομπρέσο" (πρόβολο), που προβάλλει έξω από τη πλώρη και με κλίση προς τα πάνω, και δύο "όρθια", το "τουρκέτο" (ο ακάτιος ιστός) πλώρα και το "μεγάλο" (μέγας ιστός) πρύμα.

Ήταν και τα τρία "μονοκόμματα" (επίβολοι ιστοί) δίχως μπαστούνι (δοράτιο του αρτέμωνα) ούτε "τσιμπούκια" (=επιστήλια). Είχε "αντένες στραυρωτές" (κεραίες σταυρωτές, οριζόντια ξύλινα μέρη του καταρτιού που φέρονται τα πανιά), καμία στο "μπομπρέσο", τρεις στο "τουρκέτο", δύο στο "μεγάλο" και μια τρίτη μεγάλη λοξή από πρύμνης προς πλώρα όπως του λατινιού της βάρκας που την λέγανε "όρσα"*.*

Τα πανιά του (ιστιοφορία) ήταν: από το "μπομπρέσο" 3 "φλόκους", τον "κόντρα φλόκο" (πρόθοον), τον μεγάλο φλόκο (αρτέμονα) και την "τουρκετίνα" (αρτεμονίδα). Στον "τουρκέτο" 3 τετράγωνα πανιά τον "τρίγκο" (ακάτιο) κάτω-κάτω, το "παροκέτο" (δολώνιο) και το πλωριό "παπαφίγκο" (φωσώνιο) το ψηλότερο. Στο μέσο κατάρτι (μέγα ιστό) είχε 2 τετράγωνα πανιά, η "γάπια" (δόλων) στη μέση του, και το "παπαφίγκο" ή "μπαφίγκο", (φώσων) στο ψηλό, ούτε "μαΐστρα" (μεγίστη) υπήρχε σ΄ αυτό το "σκαρί" ούτε "μπούμα", (επίδρομος), υπήρχε, τα αντικαθιστούσε και τα δύο ένα πελώριο τριγωνικό πανί στο σχήμα λατινιού βάρκας που ήταν δεμένο με την λοξή αντένα την "όρσα" ονομαζόμενο και αυτό "όρσα πανί" και που έκανε το καράβι να ορτσάρει, να σπρώχνει.

Ήταν ο πρόδρομος του Βρικίου.

Ναυτική Ιστορία
---------------

Τέτοιος τύπος πλοίου ήταν το τελειοποιημένο Βριγαντίνο "Λα Πας" που πρωτοήλθε το 1819 στην υπόδουλη ακόμη Ελλάδα με σημαία Ιονίου Πολιτείας του Κερκυραίου Πέτρου Γ. Λυκούδη, (προπάππου του Στυλιανού Ε. Λυκούδη αντιναυάρχου Β.Ν.), ο οποίος από Αντινάυαρχος του Βενετικού στόλου, μετά την κατάλυση της Βενετικής Δημοκρατίας, είχε προσληφθεί ως Υποπλοίαρχος στον Ρωσικό στόλο της κατοχής της Επτανήσου και αργότερα ως Πλωτάρχης του στόλου του Γκαντώμ, κατά την Γαλλική κατοχή της Επτανήσου για να τελειώσει εμποροπλοίαρχος στο Βριγαντίνο του που αγόρασε για να ζήσει την οικογένειά του, πουλώντας τα κτήματά του στην Κέρκυρα.

Γεγονός πάντως ήταν πως με βάση το σχέδιο αυτού του σκάφους του "Λα Πας" τροποποιήθηκαν τα παλιά ελληνικά σκάφη τόσο που οι απεικονίσεις πολλών πλοίων του Αγώνα του '21, ενώ αναφέρονται ως Βριγαντίνια ή Βριγαντίνα παριστάνονται ως Βρίκια. Αλλά και στο ημερολόγιο του ναυάρχου Γ. Σαχτούρη το μεν έτος 1824 αναφέρει την ναυαρχίδα του "Αθηνά" ως Βριγαντίνο, το δε 1825 ως Βρίκιον.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **βριγαντίνο**  |
Με το όνομα **ναυαγιστές** φέρονταν παλαιότερα όχι εκείνοι που είχαν υποστεί ναυάγιο, (οι ναυαγοί), αλλά εκείνοι που προκαλούσαν ναυάγια για ίδιο όφελος. Οι ναυαγιστές ήταν χερσαίοι πειρατές, κάτοικοι συνήθως άξενων ακτών, που με διάφορα δόλια μέσα, φώτα ή σήματα σε διερχόμενα πλοία παρέσερναν αυτά για προσγειάλωση σε υφάλους και προκαλούσαν ναυάγια όπου και ακολουθούσε λεηλασία και η προώθηση των αιχμαλώτων στα σκλαβοπάζαρα.

Μέχρι τελευταία, της εποχής των ιστιοφόρων πλοίων, σημειώνονταν τέτοιες περιπτώσεις, όπως και κάποτε στα πρόσγεια του Βοσπόρου στον Εύξεινο όπου κυρίως Λαζοί παρέσερναν σε προσάραξη ελληνικά ιστιοφόρα, που όταν ναυαγούσαν έσπευδαν στη συνέχεια να προσφέρουν τις "καλές τους υπηρεσίες", για τη διάσωση των επιβαινόντων και την πληρωμή τους από το φορτίο που "διέσωζαν" ως νόμιμα σώστρα. Στην αρχαιότητα συνέβαιναν πολύ χειρότερα και μάλιστα σε ευρωπαϊκές ακτές. 

Ακριβώς τέτοιοι ναυαγιστές ήταν και οι Καβύλοι που κατοικούσαν στις ακτές της Αλγερίας, που όμως σιγά - σιγά εκπολιτίσθηκαν και μετεβλήθηκαν σε ναυαγοσώστες. Μάλιστα ένας φύλαρχος εξ αυτών των πρώην Καβύλων, από τα περίχωρα της Μπουζέ, τιμήθηκε το 1868 από τον Βασιλέα Γεώργιο Α΄ της Ελλάδας με το παράσημο του Τάγματος του Σωτήρος για τη διάσωση ναυαγών, (όπως σημειώνεται στο "*Jur de la Graviere* - "Les corsaires barbaresques XVIII"). 
Περιώνυμοι επίσης ναυαγιστές, μέχρι τελευταία, ήταν και οι παράλιοι κάτοικοι της Σομαλίας. Όταν τα ναυτικά κράτη αποφάσισαν την από κοινού χρηματοδότηση για ανέγερση Φάρου στο ακρωτήριο Γουανταφούι, ο μοναδικός που έφερε αντιρρήσεις προβάλλοντας περίεργα προσκόμματα ήταν ο ίδιος ο Σουλτάνος της Χώρας, αφού "...*έτσι θα εξέλιπαν τα ναυάγια τα οποία και απετέλουν την μεγίστη πρόσοδο της επικράτειάς του*".

Οι ναυαγιστές αναφέρονται και στο ποίημα του Νίκου Καββαδία "Εσμαράλδα" (από την συλλογή "Πούσι", 1947): "στερνή φορά κι ανώφελα ξορκίζεις τον τυφώνα που μας τραβάει για τη στεριά με τους ναυαγιστές" (μελοποιημένο στον δίσκο "Σταυρός του Νότου", 1979, πρώτη εκτέλεση Γιάννης Κούτρας).

Πηγές
-----

* "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια Δρανδάκη" τ.ΙΗ΄, σ.90
Ο **Πολιπόρθης** (ή **Πτολιπόρθης** κατά τον Παυσανία) ήταν ο μικρότερος γιος του Οδυσσέα και της Πηνελόπης. Γεννήθηκε όταν ο Οδυσσέας έλειπε από την Ιθάκη και είδε για πρώτη φορά τον πατέρα του όταν αυτός επέστρεψε στο νησί μετά από πολυετή απουσία.
 

Σύμφωνα με τον Πρόκλο, τον συγγραφέα της *Γραμματικής Χρηστομάθειας*, αυτό συνέβη όταν ο Οδυσσέας ξαναγύρισε στην Ιθάκη από τη Θεσπρωτία - όπου είχε πάει μετά την μνηστηροφονία, είχε παντρευτεί την βασίλισσα των Θεσπρωτών Καλλιδίκη και είχε κάνει μαζί την έναν άλλο γιο, τον Πολυποίτη. Γεγονότα που περιγράφονταν στα χαμένα έπη Τηλεγόνεια και Θεσπρωτίδα.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Ο πορθητής πόλεων: από το *πόλις + πέρθω [εκπορθώ]*.
2. ↑  Παυσανίας, *Ελλάδος περιήγησις*, Αρκαδικά, 12.6.
3. ↑  R. Westphal, "Πρόκλου, Χρηστομαθείας Γραμματικής Β΄", στο: *Scriptores metrici graeci (1866)*, σελ. 241.  

-- Απολλόδωρος, *Επιτομή Βιβλιοθήκης*, 7.35.
Τσελέστα
Η **τσελέστα** (ιτ. *celesta*, γαλλ. *célesta*) είναι ιδιόφωνο μουσικό όργανο που συμπεριλαμβάνεται στην ομάδα των κρουστών της συμφωνικής ορχήστρας.

Το όργανο αυτό μοιάζει με μικρό όρθιο πιάνο, φέροντας μουσικό πληκτρολόγιο το οποίο συνδέεται με σχετική διάταξη αποτελούμενη από μικρά τσόχινα σφυράκια που κρούουν μεταλλικές ράβδους. Η ενίσχυση του ήχου της κάθε ράβδου επιτυγχάνεται από μικρά ξύλινα κιβωτιόσχημα αντηχεία. Η κάθε ράβδος φέρεται «χορδισμένη» κατά το μήκος της στον φθόγγο που εξασφαλίζει.

Τέλος φέρει ειδικό ποδόπληκτρο (*πεντάλ*) με το οποίο ανασηκώνεται ειδικός τσόχινος σιγαστήρας, ο οποίος ακουμπώντας στις ράβδους διακόπτει τον παρατεταμένο ήχο παρέχοντας έτσι τη δυνατότητα παραγωγής κοφτών ήχων.

Το όργανο αυτό όπου στην ουσία πρόκειται για μεταλλόφωνο, αποτελεί εφεύρεση του Γάλλου Ωγκύστ Μυστέλ ο οποίος και το κατοχύρωσε το 1886. Τούτο όμως αποτελεί εξέλιξη του τυποφώνου, παρόμοιου οργάνου με πιο απαλούς ήχους, που είχε εφεύρει ο πατέρας του Μυστέλ, Βίκτωρας, το 1865 και είχε κατοχυρώσει τρία χρόνια αργότερα.

Το ρεπερτόριό της, αν και περιορισμένο, την καθιστά αναπόσπαστο στοιχείο πολλών συμφωνικών έργων μετά τα τέλη του 19ου αιώνα, με κύρια παραδείγματα τον «Χορό της ζαχαρένιας νεράιδας» από το μπαλέτο «Ο Καρυοθραύστης» του Τσαϊκόφσκι, την όπερα «Ο ιππότης των ρόδων» του Ρίχαρντ Στράους και τη «Μουσική για έγχορδα, κρουστά και τσελέστα» του Μπέλα Μπάρτοκ.

Πηγές
-----

* "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.58ος, σελ.199
Το **Σβέμπις Γκμυντ** (γερμανικά: Schwäbisch Gmünd, έως το 1934: **Γκμύντ**· σουαβικά: Gmẽẽd ή Gmend) είναι πόλη στο ανατολικό τμήμα του γερμανικού κρατιδίου της Βάδης-Βυρτεμβέργης. Με πληθυσμό περίπου 60.000 κατοίκων, η πόλη είναι η δεύτερη μεγαλύτερη στην περιοχή Όσταλμπ και σε ολόκληρη την περιοχή της Ανατολικής Βυρτεμβέργης μετά το Άαλεν. Η πόλη, από το 1956, αποτελεί κύρια πόλη υπό περιφερειακή διοίκηση, ενώ μέχρι την αναδιοργάνωση της τοπικής αυτοδιοίκησης την 1η Ιανουαρίου 1973, ήταν η διοικητική πρωτεύουσα της δικής της αγροτικής περιοχής.

Το Σβέμπις Γκμυντ ήταν αυτοδιοικούμενη ελεύθερη αυτοκρατορική πόλη από τον 13ο αιώνα μέχρι την προσάρτησή της στη Βυρτεμβέργη το 1802.

Παραπομπές
----------
Η **Λίμνη Πλατελιάι** (Σαμογιτιανή διάλεκτος: *Plateliu ežers*) είναι η μεγαλύτερη λίμνη της Σαμογιτίας και η 9η μεγαλύτερη στη Λιθουανία. Είναι το κεντρικό αξιοθέατο στο Εθνικό Πάρκο Ζεμαϊτίγια. Καλύπτει περίπου 12 τ.χλμ. και φτάνει έως τα 47 μέτρα σε βάθος. Έχει επτά νησιά, ένα από τα οποία στεγάζει ένα κάστρο και τώρα ονομάζεται Νήσος Κάστρου. Οι αρχαιολόγοι βρήκαν υπολείμματα δύο κάστρων και πιστεύουν ότι μπορεί να είναι το κάστρο της βασίλισσας Μπόνα. Η λίμνη διαθέτει κλαμπ για καταδύσεις και γιοτ. Η πόλη Πλατελιάι βρίσκεται στη δυτική όχθη της λίμνης.

Η Λίμνη Πλατελιάι είναι γνωστή για πολλές εκδηλώσεις. Φιλοξενεί το φεστιβάλ ροκ μουσικής Roko naktys (Ελληνικά: Νύχτες της Ροκ) από το 2002. Ωστόσο, φαίνεται ότι το φεστιβάλ θα πρέπει να μετεγκατασταθεί καθώς η μικρή πόλη δεν μπορεί να φιλοξενήσει περισσότερους από 4.000 ανθρώπους παρευρισκόμενους στη εκδήλωση. Για 25 χρόνια οι κολυμβητές αγωνίζονται σε μαραθώνιο στη λίμνη. Το 2006, σημειώθηκε ρεκόρ συμμετοχής: 21 άτομα κολύμπησαν απόσταση 3,5 χλμ. ενώ 154 κολύμπησαν 1,8 χιλιόμετρα.

Η λίμνη είναι μια από τις πιο ενδιαφέρουσες για την υποβρύχια αρχαιολογία. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η στάθμη των υδάτων ήταν πολύ μικρότερη πριν από χρόνια και ορισμένα νησιά έχουν βυθιστεί σήμερα. Για παράδειγμα, το 2002 δύτες βρήκαν μια μεγάλη πέτρα με ανθρωπογενείς σημάνσεις, που μοιάζουν με το γράμμα L. Η πέτρα περιβάλλεται από μικρότερες πέτρες και υποτίθεται ότι είναι ένα ιερό μέρος για τους παγανιστές. Το 2002, στο βυθό της λίμνης, αρχαιολόγοι βρήκαν τρεις βάρκες μήκους περίπου 5,5 μέτρων, που χρονολογούνται από την βασίλεια του Βιτάουτας του Μέγα.

Το Μουσείο Ψυχρού Πολέμου ιδρύθηκε στη βάση πυραύλων Πλοκστινέ, που βρίσκεται στο δάσος κοντά στη λίμνη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  (Λιθουανικά) Archeologai ieškos nuskendusių salų, ELTA, July 2, 2005. Delfi.lt. Accessed August 19, 2006.
2. ↑  (Λιθουανικά) "Roko naktys" šiemet Plateliuose vyks paskutinį kartą, Delfi.lt, July 31, 2006. Accessed August 19, 2006.
3. ↑  (Λιθουανικά) Justė Radzevičiūtė, Platelių plaukimo didįjį maratoną laimėjo G.Sikorskytė ir V.Volodko. Delfi.lt, July 30, 2006. Accessed August 19, 2006.
4. ↑  (Λιθουανικά) Asta Buitkutė, Platelių dugne - mįslingas akmuo. Lietuvos rytas, July 25, 2002. Delfi.lt. Accessed August 19, 2006.
5. ↑  (Λιθουανικά) Iš Platelių ežero bus iškelta senovinė valtis-luotas[*νεκρός σύνδεσμος*], BNS, July 5, 2002. Delfi.lt. Accessed August 19, 2006.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Žemaitija National Park: Lakes
* Octopusas diving routes with pictures
Τροχαλία
Η **τροχαλία** είναι κυκλικός δίσκος περιστρεφόμενος γύρω από άξονα διερχόμενο από το κέντρο του δίσκου και κάθετο στο επίπεδό του. Ο άξονας αυτός συνήθως είναι γερά συνδεδεμένος με το δίσκο και στηρίζεται στη λεγόμενη τροχαλιοθήκη. Κατά μήκος της περιφέρειας της τροχαλίας υπάρχει αυλάκι (λαιμός), εντός του οποίου διέρχεται σκοινί ή συρματόσχοινο ή αλυσίδα ή ιμάντας, στα άκρα του οποίου εφαρμόζεται δύναμη ή αντίσταση. Χρησιμεύει για την έλξη ή την ανύψωση βαρών και διακρίνεται σε δύο κύρια είδη: στην απλή και σύνθετη τροχαλία.

Η πάγια τροχαλία έχει μόνιμο άξονα και διευκολύνει την ανύψωση βαρών μόνο με την αλλαγή της διεύθυνσης της ελκτικής δύναμης που χρειάζεται γι' αυτό και όχι με τη μείωση της απαιτουμένης δύναμης. Αντίθετα, η ελεύθερη τροχαλία έχει άξονα που μετατίθεται στο χώρο. Σ' αυτήν το προς ανύψωση βάρος εξαρτάται από την τροχαλιοθήκη με άγκιστρο: το ένα άκρο του σχοινιού στερεώνεται ακλόνητα, ενώ στο άλλο εφαρμόζεται η ανυψωτική δύναμη. Στην ελεύθερη τροχαλία επιτυγχάνεται μείωση της απαιτουμένης δύναμης κατά το μισό του ανυψούμενου βάρους. Με συνδυασμό παγίων κι ελευθέρων τροχαλιών σχηματίζονται τα πολύσπαστα.

Σύστημα ιμάντα-τροχαλίας
------------------------

Στο σχήμα φαίνεται σύστημα μετάδοσης με δύο τροχαλίες συνδεδεμένες με ιμάντα. Το μήκος του ιμάντα με βάση τις διαμέτρους τροχαλιών και τη μεταξύ τους απόσταση δίνεται από τη σχέση.

(Απόδειξη)

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **τροχαλία**  |

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Τροχαλία** |
Ο **Περσαίος** γιος του Δημητρίου, (έζησε 306-243 π.Χ.), ήταν Έλληνας στωικός φιλόσοφος από το Κίτιο. 

Ο Περσαίος ήταν φίλος και μαθητής του Ζήνωνα και ζούσαν στο ίδιο σπίτι. Ο Ζήνων τον έστειλε στη Μακεδονία στην αυλή του Αντίγονου του γονατά για να αναλάβει την διαπαιδαγώγηση του διάδοχου. Αργότερα κάποιοι συγγραφείς έγραψαν ότι ο Περσαίος ήταν σκλάβος του Ζήνωνα, αλλά αυτό οφείλεται σε παρεξήγηση, κάποτε όταν ο φιλόσοφος Βίων είδε στο άγαλμα του την επιγραφή που έγραφε «Περσαίος ο μαθητής του Ζήνωνα», αυτός τότε είπε ότι θα έπρεπε να ήταν: «Περσαίος υπηρετεί τον Ζήνωνα». 

  

Είναι γνωστό ότι όταν Αντίγονος Γονατάς κάλεσε τον Ζήνωνα στην Πέλλα , γύρω στο 276 π.Χ. αυτός αρνήθηκε λόγω του γήρατος και απέστειλε τους μαθητές του Περσαίο και Φιλονίδη αντί της Θήβας. Ο Περσαίος απέκτησε εξουσία και έγινε σημαντικό πρόσωπο στο Μακεδονικό βασίλειο. Όταν ο Αντίγονος κατέλαβε την Κόρινθο το 244 π.Χ. περίπου, τον διόρισε άρχοντα της πόλης. Ο Περσαίος πέθανε το 243 π.Χ. κατά την υπεράσπιση της πόλης από την επίθεση του Άρατου.

Δεν έχουν διασωθεί κείμενα του Περσαίου εκτός μερικά κομμάτια. Από τον Διογένη τον Λαέρτιο ξέρουμε κάποια έργα του.

* *Ἠθικαῖς σχολαῖς*
* *Περὶ βασιλείας*
* *Πολιτεία Λακωνική*
* *Περὶ γάμου*
* *Περὶ ἀσεβείας*
* *Θυέστης*
* *Περὶ ἐρώτων*
* *Προτρεπτικοί*
* *Διατριβῶν*
* *Χρειῶν*
* *Ἀπομνημονεύματα*
* *Πρὸς τοὺς Πλάτωνος νόμους*

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3  Diogenes Laërtius, *The Lives and Opinions of Eminent Philosophers, vii* 31
2. ↑  cf. eg. Aulus Gellius, *Attic Nights*, ii. 18. 8
3. ↑  Athenaeus, *Deipnosophists*, Book IV.
4. ↑  Pausanias, *Description of Greece, Book II: Corinth*, 2. 8. 4.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* VIAF: 32386651
* GND: 102402140

 |

 |
Η υπόθεση της **ανατροφοδότησης του προσώπου** υποστηρίζει ότι επειδή οι εκφράσεις του προσώπου περιλαμβάνουν κινητικούς και αισθητήριους μηχανισμούς, είναι πιθανό οι επιδράσεις που αποδίδονται στην ανατροφοδότηση του προσώπου να οφείλονται αποκλειστικά σε μηχανισμούς ανάδρασης ή μηχανισμούς προώθησης ή σε κάποιο συνδυασμό και των δύο.

Πρόσφατα, παρέχεται ισχυρή πειραματική υποστήριξη για έναν μηχανισμό ανατροφοδότησης του προσώπου μέσω της χρήσης της αλλαντικής τοξίνης για την προσωρινή παράλυση των μυών του προσώπου.

Έτσι, ενώ οι εντολές κινητοποίησης για τους μυς του προσώπου παραμένουν άθικτες, μειώνεται η αισθητηριακή προσβολή από τις μυϊκές ίνες.

Έχει προταθεί ότι η θεραπεία των ρινικών μυών θα μείωνε την ικανότητα του ατόμου να σχηματίσει μια απόκριση αηδίας που θα μπορούσε να προσφέρει μείωση των συμπτωμάτων που σχετίζονται με την ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή.

Κατά τη διάρκεια απομίμησης θυμωμένων εκφράσεων του προσώπου, το botox μείωσε την ενεργοποίηση των περιοχών του εγκεφάλου που εμπλέκονται στη συναισθηματική επεξεργασία και τη συναισθηματική εμπειρία, σε σχέση με τις ενεργοποιήσεις πριν από την έγχυση botox.

Οι χρόνοι ανάγνωσης για θυμωμένες και λυπημένες προτάσεις ήταν μεγαλύτερες μετά την έγχυση botox από ό, τι πριν από την ένεση, ενώ οι χρόνοι ανάγνωσης για ευτυχισμένες προτάσεις ήταν αμετάβλητοι.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Lewis, Michael B. (2012). «Exploring the positive and negative implications of facial feedback.». *Emotion* **12** (4): 852–859. doi:10.1037/a0029275. PMID 22866886.
2. ↑  Havas, D. A.; Glenberg, A. M.; Gutowski, K. A.; Lucarelli, M. J.; Davidson, R. J. (July 2010). «Cosmetic Use of Botulinum Toxin-A Affects Processing of Emotional Language». *Psychological Science* **21** (7): 895–900. doi:10.1177/0956797610374742. PMID 20548056.
Η χημική δομή της απιόλης
Η **απιόλη** είναι φαινυλοπροπένιο, γνωστή και ως *καμφορά του μαϊντανού* και η πλήρης χημική της ονομασία είναι 1-αλλυλ-2,5-διμεθοξυ-3,4-μεθυλενοδιοξυβενζόλιο. Βρίσκεται στα αιθέρια έλαια στα φύλλα του σέλινου και σε όλα τα μέρη του μαϊντανού.

Ένας Γερμανός φαρμακοποιός, ο *Heinrich Christoph Link*, από τη Λειψία, την ανακάλυψε το 1715 παρατηρώντας την σε πρασινωπούς κρύσταλλους που μειώνονται από τον ατμό από έλαιο του μαϊντανού. Το 1855 οι ερευνητές *Joret* και *Homolle* ανακάλυψαν ότι η απιόλη αποτελεί αποτελεσματική δραστική ένωση για τη θεραπεία της αμηνόρροιας, δηλαδή της έλλειψης εμμήνου ρύσεως.

Στην ιατρική έχει χρησιμοποιηθεί ως αιθέριο έλαιο ή σε καθαρή μορφή, για τη θεραπεία διαταραχών της εμμήνου ρύσεως και ως δραστική ουσία για τις εκπτώσεις (εκτρωτικό). Είναι ερεθιστικό και, σε υψηλές δόσεις, μπορεί να προκαλέσει ηπατική και νεφρική βλάβη. Έχουν μάλιστα αναφερθεί και περιπτώσεις θανάτου λόγω απόπειρας άμβλωσης με χρήση απιόλης.

Ο φημισμένος ιατρός Ιπποκράτης είχε σημειώσει ότι ο μαϊντανός είναι ένα βότανο που προκαλεί έκτρωση. Φυτά που περιείχαν απιόλη χρησιμοποιήθηκαν από τις γυναίκες -κατά τον Μεσαίωνα- για τον τερματισμό της κύησης. Φυσικά στις μέρες μας, που διατίθενται ασφαλέστερες μέθοδοι άμβλωσης, η απιόλη έχει σχεδόν λησμονηθεί.

Η ονομασία *απιόλη* χρησιμοποιείται επίσης για μια στενά συγγενή ένωση, που βρίσκεται στον άνηθο και στις ρίζες του μάραθου, το ισομερές, διλλαπιόλη (ήτοι, 1-αλλυλ-2,3-διμεθοξυ-4,5-μεθυλενοδιοξυβενζόλιο). 

Επίσης η φυσική ένωση, εξαλατακίνη (1-αλλυλ-2,6 -διμεθοξυ-3,4-μεθυλενοδιοξυβενζόλιο) είναι ένα άλλο ισομερές θέσης της απιόλης, που ανευρίσκεται σε γηγγενή φυτά της Αυστραλίας, στα είδη *Crowea exalata* και *Crowea angustifolia var.* *angustifolia*.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Azeez, Shamina· Krishnamurthy, K. (2008). *Chemistry of Spices*. Calicut, Kerala, India: Biddles Ltd. σελίδες 380 & 404. ISBN 9781845934057.
2. ↑  Amerio, A; De Benedictis, G; Leondeff, J; Mastrangelo, F; Coratelli, P (January 1968). «La nefropatia da apiolo [Nephropathy due to apiol]» (στα it). *Minerva Nefrologica* **15** (1): 49–70. OCLC 100396864. PMID 5736450.
3. ↑  Quinn, Louis J.; Harris, Cecil; Joron, Guy E. (15 April 1958). «Apiol Poisoning». *Canadian Medical Association Journal* **78** (8): 635–636. PMID 20325694. PMC 1829842. .
4. ↑  Hermann, Kate; Le Roux, Anne; Fiddes, F.S. (June 1956). «Death from apiol used as abortifacient». *The Lancet* **267** (6929): 937–939. doi:10.1016/s0140-6736(56)91522-7. PMID 13320936.
Καφετέρια
Ένα καφενείο ή **καφετέρια** ή καφέ είναι κατάστημα που εξυπηρετεί πρωτίστως ζεστό καφέ και υποπροϊόντα που σχετίζονται με ροφήματα καφέ (π.χ. καφέ latte, cappuccino, espresso), τσάι και άλλα ζεστά ροφήματα. Μερικές επιχειρήσεις του είδους, προσφέρουν επίσης κρύα ποτά, παγωμένο καφέ και παγωμένο τσάι ενώ μπορεί να κάνουν και διανομή των προϊόντων τους. Πολλές καφετέριες προσφέρουν επίσης ελαφριά σνακ, muffins, ή γλυκά. 

Στην ηπειρωτική Ευρώπη, οι καφετέριες εξυπηρετούν συχνά αλκοολούχα ποτά και ελαφρύ φαγητό. Μια καφετέρια μπορεί να προσφέρει μερικά από τα ίδια χαρακτηριστικά ενός μπαρ ή εστιατορίου. 

Από πολιτιστικής άποψης, αυτά τα καταστήματα χρησιμεύουν σημαντικά σαν κέντρα κοινωνικής αλληλεπίδρασης. Οι καφετέριες φιλοξενούν ομιλίες, γεγονότα με ζωντανή μουσική, προβάλλουν ποδοσφαιρικούς αγώνες και καλούν καλλιτέχνες για μουσικές βραδιές, μεταξύ άλλων. Κάποιες καφετέριες διαθέτουν επιτραπέζια παιχνίδια και Wi-Fi.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **καφετέρια**  |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Καθιερωμένοι όροι | 
* WorldCat
* LCCN: sh85027714
* GND: 4029194-7
* BNF: cb11931683w (data)
* HDS: 027874
* NDL: 00566007
* NKC: ph121549

 |

 |
|  |
| --- |
| Τμήμα μιας σειράς λημμάτων |
| Κομμουνισμός |
| Κόκκινο πεντάκτινο αστέρι |
| Έννοιες
* Ιστορικός υλισμός
* Διαλεκτικός υλισμός
* Ταξική πάλη
* Δικτατορία του προλεταριάτου
* Προλεταριακός διεθνισμός

 |
| Πτυχές
* Κομμουνιστικό κράτος
* Κομμουνιστικό κόμμα

 |
| Παραλλαγές
* Μαρξισμός
* Λενινισμός
* Μαρξισμός–Λενινισμός
* Σταλινισμός
* Μαοϊσμός
* Τζούτσε
* Τροτσκισμός
* Αριστερός
* Συμβουλιακός
* Αναρχικός
* Ευρωκομμουνισμός

 |
| Διεθνείς
* Κομμουνιστική Λίγκα

* Πρώτη
* Τρίτη
* Τέταρτη

 |
| Πρόσωπα
* Καρλ Μαρξ
* Φρίντριχ Ένγκελς
* Ρόζα Λούξεμπουργκ
* Βλαντίμιρ Λένιν
* Λέων Τρότσκι
* Ιωσήφ Στάλιν
* Μάο Τσετούνγκ
* Έμμα Γκόλντμαν
* Πιοτρ Κροπότκιν
* Φιντέλ Κάστρο
* Ερνέστο Τσε Γκεβάρα
* Κιμ Ιλ-σονγκ
* Χο Τσι Μιν
* Πολ Ποτ
* Γιόσιπ Μπροζ Τίτο
* Ενβέρ Χότζα
* Άρης Βελουχιώτης
* Αμπντουλάχ Οτζαλάν
* Νικολάε Τσαουσέσκου

 |
| Σχετικά θέματα
* Αντικαπιταλισμός
* Αντικομμουνισμός
* Ψυχρός Πόλεμος
* Ακροαριστερά
* Αριστερά
* Προλετάριοι όλων των χωρών, ενωθείτε!
* Σύντροφος

 |
| * π
* σ
* ε
 |

**Ο πύργος του Τζούτσε**, μνημείο στο κέντρο της Πιονγιάνγκ. Οι τρεις φιγούρες στη βάση του μνημείου, αντιπροσωπεύουν τις τρεις βορειοκορεατικές τάξεις, των βιομηχανικών εργατών, των αγροτών, και των μικροαστών-διανόησης (samuwon), που εμπνέονται από τον πυρσό (στην κορυφή του μνημείου) του *Τζούτσε*.
**Τζούτσε** ή **Ιδεολογία της Εθνικής Αυτάρκειας** (*Κορεάτικα*: 주체사상 Juche sasang)) ονομάζεται η ιδεολογία που διέπει την πολιτική του κράτους της Βόρειας Κορέας  αλλά και του Εργατικού Κόμματος της Κορέας. Η σύλληψη της ιδεολογίας αποδίδεται στον Κιμ Ίλ-σονγκ, ιδρυτή του κράτους.

Αρχικά, το *Τζούτσε* προβλήθηκε ως παραλλαγή του Μαρξισμού-Λενινισμού, ώσπου τη δεκαετία του 1970, ο γιος του Κιμ Ιλ-σονγκ, και διάδοχος στην ηγεσία του κράτους και του κόμματος, Κιμ γιονγκ-ιλ, την διαχώρισε. Ο Κιμ γιονγ-ιλ στις επόμενες δεκαετίες επεξεργάστηκε περαιτέρω την αρχική σύλληψη, αφαιρώντας τα μαρξιστικά-λενινιστικά στοιχεία, και προωθώντας τις προσωπικές αντιλήψεις του πατέρα του.

Το *τζούτσε* αν και θεωρεί την κοινωνία υπό το φως του ιστορικού υλισμού ωστόσο εισάγει τις μη-μαρξιστικές έννοιες του έθνους-κράτους και της εθνικής κυριαρχίας. Σύμφωνα με το *Τζούτσε* η ευημερία της κορεατικής κοινωνίας θα έρθει όταν ο λαός (και το κράτος) κατακτήσουν την αυτάρκεια και την ανεξαρτησία σε όλους τους τομείς. Οι μεταβολές που επέβαλε ο Κιμ γιονγκ-ιλ, εκφράστηκαν στις Δέκα αρχές του μονολιθικού ιδεολογικού συστήματος.

Σύμφωνα με τον ορισμό που έδωσε ο ίδιος ο Κιμ Ίλ-σονγκ : «Τζούτσε, σημαίνει, με λίγα λόγια, να γίνει ο καθένας από μας κύριος της επανάστασης και της ανασυγκρότησης της χώρας μας. Αυτό σημαίνει να κρατάμε σταθερά μια ανεξάρτητη
θέση, απορρίπτοντας την εξάρτηση από τους άλλους, να χρησιμοποιεί ο καθένας το δικό του μυαλό, να πιστεύει στη δική του δύναμη, επιδεικνύοντας το επαναστατικό πνεύμα της αυτοδυναμίας λύνοντας έτσι τα δικά του προβλήματα με δική του ευθύνη κάτω από όλες τις περιστάσεις.»

Παραπομπές
----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
Η **Ρέκα Λούκα Γιάνι** (*ουγγρικά: Réka Luca Jani*), γεννημένη στη Σιοφόκ στις 31 Ιουλίου 1991, είναι αθλήτρια της αντισφαίρισης από την Ουγγαρία. 

Η Γιάνι έχει κερδίσει 19 τίτλους στο απλό και 22 τίτλους στο διπλό στην περιοδεία της ITF. Στις 7 Μαΐου 2012, έφτασε στην καλύτερη κατάταξή της στον αριθμό 147 στον κόσμο. Στις 22 Αυγούστου 2016 έφτασε στο αριθμό 124 στην κατάταξη των διπλών. Παίζοντας για την Ουγγαρία στο Φεντ καπ έχει ρεκόρ κερδών 19-16.

Άρχισε να παίζει σε ηλικία 6 ετών, μιλάει ουγγρικά και αγγλικά. Έπαιξε το πρώτο της τελικό στην WTA στο «Brasil Tennis Cup» με συμπαίκτρια την Τιμέα Μπάμπος.

Συμμετείχε για την Ουγγαρία στους Ολυμπιακούς αγώνες του 2016 στο Ρίο ντε Τζενέιρο. Συμμετείχε μόνο στο διπλό γυναικών με συμπαίκτρια την Τιμέα Μπάμπος όπου αποκλείστηκαν στον πρώτο γύρο.

Παραπομπές
----------

1. 1 2 3 4  *WTA website*.
2. ↑  «http://www.itftennis.com/procircuit/players/player/profile.aspx?playerid=100086786». *www.itftennis.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιανουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2017.  Εξωτερικός σύνδεσμος στο `|title=` (βοήθεια)
3. ↑  «Fed Cup - Players». *www.fedcup.com*. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2017.
4. 1 2  Sportsencyclo. «Reka-Luca Jani - Olympic Facts and Results». *www.olympiandatabase.com* (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2017.
Συντεταγμένες: 28°28′N 80°32′W﻿ / ﻿28.46°N 80.53°W﻿ / 28.46; -80.53

Άποψη του ακρωτηρίου από το διάστημα, το 1991.
**Ακρωτήριο Κανάβεραλ** (αγγλικά: *Cape Canaveral*, ισπανικά: Cabo Cañaveral) είναι η ονομασία ακρωτηρίου στα ανατολικά παράλια της Φλόριντα, στη Κομητεία Μπρέβαρντ στις Ηνωμένες Πολιτείες, κοντά στο κέντρο της πολιτείας στην πλευρά της ακτής του Ατλαντικού. **Ακρωτήριο Κένεντι** (Cape Kennedy) ήταν η ονομασία του από το 1963 έως το 1973. Βρίσκεται ανατολικά της νήσου Μέριτ, χωρισμένο από τον ποταμό Μπανάνα. Ανακαλύφθηκε από τον Ισπανό κατακτητή Χουάν Πόνθε ντε Λεόν το 1513.

Αποτελεί μέρος μιας περιοχής γνωστής ως Σπέις Κόουστ, και είναι η περιοχή της πολεμικής αεροπορικής βάσης Κέιπ Κανάβεραλ. Δεδομένου ότι πολλά διαστημικά σκάφη των ΗΠΑ έχουν εκτοξευθεί τόσο από το σταθμό όσο και από το διαστημικό κέντρο Κένεντι στην παρακείμενη νήσο Μέριτ, οι δύο τοποθεσίες ορισμένες φορές συγχέονται μεταξύ τους. Σε εκδήλωση της διαστημικής κληρονομιάς, η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας της Φλόριντα διέθεσε τον κωδικό περιοχής 321 (όπως σε μια αντίστροφη μέτρηση) στην περιοχή του ακρωτηρίου Κανάβεραλ.

Άλλα χαρακτηριστικά του ακρωτηρίου είναι ο φάρος Κέιπ Κανάβεραλ και το Πορτ Κανάβεραλ, ένα από τα πιο πολυσύχναστα λιμάνια κρουαζιέρας στον κόσμο. Η πόλη του Κέιπ Κανάβεραλ βρίσκεται νότια της περιοχής Πορτ Κανάβεραλ. Η λιμνοθάλασσα Μοσκίτο, ο Ινδικός ποταμός, το Εθνικό Καταφύγιο Άγριας Ζωής Νήσου Μέριτ και η Εθνική Παραλία Κανάβεραλ είναι επίσης χαρακτηριστικά αυτής της περιοχής.

Εικόνες
-------

* Χάρτης της Φλόριντα του 1584 που απεικονίζει μεταξύ άλλων το ακρωτήριο ΚανάβεραλΧάρτης της Φλόριντα του 1584 που απεικονίζει μεταξύ άλλων το ακρωτήριο Κανάβεραλ
* Οι βάσεις KSC με λευκό και CCAFS με πράσινοΟι βάσεις KSC με λευκό και CCAFS με πράσινο

Παραπομπές
----------

1. ↑  (1999-11-23). "3-2-1, Call Cape Canaveral". New York Times. Retrieved on 2013-10-13.
2. ↑  "Cargo Destinations Locator Map" Αρχειοθετήθηκε August 13, 2012, στο Wayback Machine.. Port Canaveral Official Website. Retrieved on 2013-10-13.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Commons logoCommons logo | Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα   **Ακρωτήριο Κανάβεραλ** |

* City of Cape Canaveral, FL
Ο Σουράλε και ο Ξυλοκόπος σε ένα νόμισμα 50 τένγκε του Καζακστάν, 2013 
Ο **Σουράλε**(ταταρικά και μπασκιρικά: Шүрәле, *Şüräle* [ʃyræˈlɘ]; ρωσικά: Шурале‎, Šurale, τουρκικά: Şürele) είναι το πνεύμα του δάσους στην μυθολογία των Μπασκίρ[1] και των Τάταρων. Σύμφωνα με θρύλους, ο Σουράλε ζει στα δάση. Έχει μακριά δάχτυλα, ένα κέρατο στο μέτωπό του, και ένα ασαφές σώμα. Παρασύρει τα θύματα σε ένα άλσος και μπορεί να τους γαργαλάει σκοτώνοντας τους.
Ο Σουράλε μοιάζει πολύ με άλλους παρόμοιους χαρακτήρες, όπως ο Αρτσούρι των Τσουβάς, τον Πιτσέν των Τάταρων της Σιβηρίας και τον Γιαριμτίκ των Τάταρων των Ουραλίων.

Περιγραφή
---------

Μπορεί να αλλάξει μορφή σε πολλές διαφορετικές μορφές. Ως άνθρωπος, φαίνεται σαν χωριάτης με μάτια που λάμπουν, και τα παπούτσια του είναι ανάποδα. Ένα άτομο που γίνεται φίλος με τον Σουράλε μπορεί να μάθουν τα μυστικά της μαγείας. Οι γεωργοί και οι βοσκοί θα κάνουν σύμφωνα με το λέσι για να προστατεύσουν τις καλλιέργειες και τα πρόβατα. Ο Σουράλε έχει πολλά κόλπα, συμπεριλαμβανομένης της παραστράτησης των κορυφαίων αγροτών, και τους αρρωσταίνει ή τους γαργαλάει.[2] Είναι επίσης γνωστό ότι κρύβει τα τσεκούρια των ξυλοκόπων.

Εμπνευσμένος από την ταταρική λαογραφία, ο Γκαμπντούλα Τουκάι έγραψε το ποίημα Σουράλε.[3] Το Σουράλε ήταν το ψευδώνυμο του Τουκάι. Το πρώτο Ταταρικό μπαλέτο από τον Φαρίτ Γιαρούλιν ονομαζόταν Σουράλε.

Δείτε επίσης
------------

* Αρτσούρα
* Αμπαντά

Παραπομπές
----------

1. ↑  Мифы народов мира/под ред. Токарева С. А. — М. Советская энциклопедия, 1992 г. — т.2
2. ↑  Türk Mitolojisi Ansiklopedik Sözlük, Celal Beydili, Yurt Yayınevi (Page - 531)
3. ↑  Şüräle, Ğabdulla Tuqay, 1907

Βιβλιογραφία
------------

* Mitolojik Varlıklar, Çulpan Zaripova
* Tatar Türklerinde Varlıklar, Çulpan Zaripova  (Şürälä)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Αγγλική μετάφραση του ποιήματος
* Γαλλική μετάφραση ενός άρθρου σχετικά με το Σουράλε
* Ρωσική μετάφραση του ποιήματος
* Ο Μύθος του Σουράλε
* Айгуль Габаши, "ШУРАЛЕ", журнал "Татарский мир" № 3, 2005 (Ρωσικά)
* Памятник Шурале в Казани (Ρωσικά)
Αυτό το λήμμα αφορά το δέντρο.  Για το ψάρι, δείτε: Γαύρος.  Για το πέτρωμα, δείτε: Γάββρος.  
Καρπίνος ο ανατολικός, *Carpinus orientalis* (καρπός), Όλυμπος, Πιερία 29 -10-2008
Ο **σκυλόγαυρος** ή **γαύρος**, με επιστ. ονομασία ο ***Καρπίνος ο ανατολικός*** (*Carpinus orientalis*) είναι είδος δέντρου που ανήκει στην οικογένεια των Σημυδοειδών (Betulaceae). Κατανέμεται στη ΝΑ Ευρώπη, Ανατολία, Συρία, Καύκασο και Β. Ιράν. Αναφορικά με την Ελλάδα, απαντάται σχεδόν σ’ όλο το ηπειρωτικό τμήμα της χώρας, αλλά απουσιάζει από τα περισσότερα νησιά. Συνήθως γίνεται μεγάλος θάμνος ή μικρό δέντρο και αποτελεί βασικό στοιχείο των μικτών φυλλοβόλων δασών και θαμνώνων, σε υψόμετρο μεταξύ 200-1400 μ. Τα φύλλα ωοειδή οξέα, δις πριονωτά με 10-14 (-15) ζεύγη πλευρικών νεύρων, σε αντίθεση με τα (10-) 13-19 ζεύγη στη συγγενική του Οστρυά (*Ostrya carpinifolia*), με την οποία μπορεί να γίνει σύγχυση. Η ταξικαρπία με πολυάριθμα κάρυα (3-4 mm) που το καθένα καλύπτεται από φυλλοειδή βράκτια (μήκους 10-20 mm), πολύ κοντά και επικαλυπτόμενα μεταξύ τους, οδοντωτά ή ακανόνιστα πτερόλοβα, αλλά όχι τρίλοβα στη βάση.

Δείτε επίσης
------------

* Καρπενήσι

|  |  |
| --- | --- |
| wiktionary logowiktionary logo | Το *Βικιλεξικό* έχει σχετικό λήμμα:  **γάβρος**  |

Πηγές
-----

* Αραμπατζής Θ. 1998, Θάμνοι και Δέντρα στην Ελλάδα (Τόμος Ι).
* Καββαδάς Σ. 1956, Εικονογραφημένον Βοτανικόν - Φυτολογικόν Λεξικόν: Τόμος Δ΄, Εκδόσεις Πελεκάνος
* Σφήκας Γ. 1983, Δένδρα και θάμνοι της Ελλάδας.
* Pignatti S. 1982, Flora d’ Italia (Vol. I).
* Strid A. 1980, Φυτά του Ολύμπου.
* Strid A. & Tan K. 2002, Flora Hellenica (Vol. 1).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* 
* 
* Αρχειοθετήθηκε 2016-08-02 στο Wayback Machine.
* 
*
Οι **10οι Βαλκανικοί Αγώνες καλαθοσφαίρισης** διεξήχθησαν από τις **25-29 Δεκεμβρίου 1968** στη Σμύρνη, Τουρκίας. Μετείχαν πέντε χώρες και νικήτρια αναδείχθηκε η Γιουγκοσλαβία για όγδοη φορά. Το αργυρό και χάλκινο μετάλλιο κρίθηκε στην διαφορά πόντων καθώς υπήρξε τριπλή ισοβαθμία μεταξύ Ρουμανίας, Τουρκίας και Βουλγαρίας. Πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης αναδείχθηκε ο Γιώργος Τρόντζος με 88 πόντους

Μεταλλιούχοι
------------

| Κατηγορία
 
  | Χρυσό
 
  | Αργυρό
 
  | Χάλκινο |
| --- | --- | --- | --- |
| Ανδρών |  Γιουγκοσλαβία |  Ρουμανία |  Τουρκία |

Τα αποτελέσματα
---------------

25/12 Γιουγκοσλαβία-Ρουμανία 86-77(42-41)
  

25/12 Ελλάδα-Τουρκία 74-99(41-44)
  

26/12 Ελλάδα-Βουλγαρία 88-86(47-48)
  

26/12 Τουρκία-Ρουμανία 54-67(26-28)
  

27/12 Ελλάδα-Ρουμανία 82-92(74-74,33-40)
  

27/12 Γιουγκοσλαβία-Βουλγαρία 92-101(52-52)
  

28/12 Ελλάδα-Γιουγκοσλαβία 82-107(33-49)
  

28/12 Τουρκία-Βουλγαρία 81-73(41-39)
  

29/12 Ρουμανία-Βουλγαρία 80-82(68-68,34-32)
  

29/12 Γιουγκοσλαβία-Τουρκία 67-63(26-32)

Η βαθμολογία
------------

| Θέση | Ομάδα | ΑΓ | Ν | Η | ΠΥ | ΠΚ | ΔΙΑΦ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας Γιουγκοσλαβία  | 4 | 3 | 1 | 352 | 323 | +29 |
| 2 |  Ρουμανία | 4 | 2 | 2 | 316 | 304 | +12 (+11) |
| 3 |  Τουρκία  | 4 | 2 | 2 | 297 | 281 | +16 (-5) |
| 4 | Βουλγαρία Βουλγαρία  | 4 | 2 | 2 | 342 | 341 | +1 (-6) |
| 5 | Ελλάδα Ελλάδα | 4 | 1 | 3 | 326 | 384 | -58 |
|

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τι έγινε στις 20 προηγούμενες βαλκανιάδες - Αθλητική Ηχώ 14/9/1979, σελ.5[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Όλοι οι αγώνες της Εθνικής Ελλάδος στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα
* 
* Αρχειοθετήθηκε 2019-11-14 στο Wayback Machine.
* 
* 
* 
*

Πηγές
-----

* Durupınar, Mehmet. *Türk Basketbolunun 100 yıllık tarihi, (2009)*. Efes Pazarlama ve Dağıtım Ticaret A.Ş. (ISBN 978-975-00995-1-9)
* Milivoje Karalejić, Saša Jakovljević, Žarko Kandić, Vladimir Stanković, Milan Tasić, Ivica Mihajlović.  *Košarkaška enciklopedija 1946-2000 : muške reprezentacije (2001)* (ISBN 978-86-82989-03-5)
* 100 χρόνια Μπάσκετ 1891-1991, Περιοδικό Τρίποντο, 1991
Οι **16οι Βαλκανικοί Αγώνες καλαθοσφαίρισης** διεξήχθησαν από τις **27-29 Δεκεμβρίου 1974** στην Θεσσαλονίκη, Ελλάδας. Μετείχαν τέσσερις χώρες και νικήτρια αναδείχθηκε η  Γιουγκοσλαβία για δέκατη τρίτη φορά. Το αργυρό και χάλκινο μετάλλιο κρίθηκαν στην διαφορά πόντων καθώς υπήρξε τριπλή ισοβαθμία μεταξύ Βουλγαρίας, Ρουμανίας και Ελλάδας.

Μεταλλιούχοι
------------

| Κατηγορία
 
  | Χρυσό
 
  | Αργυρό
 
  | Χάλκινο |
| --- | --- | --- | --- |
| Ανδρών |  Γιουγκοσλαβία |  Βουλγαρία |  Ρουμανία |

Τα αποτελέσματα
---------------

27/12 Γιουγκοσλαβία-Βουλγαρία 104-68(52-38)
  

27/12 Ελλάδα-Ρουμανία 78-91(34-45) 
  

28/12 Γιουγκοσλαβία-Ρουμανία 82-65(34-34)
  

28/12 Ελλάδα-Βουλγαρία 77-73(34-41) 
  

29/12 Βουλγαρία-Ρουμανία 81-68(42-34)
  

29/12 Ελλάδα-Γιουγκοσλαβία 58-71(29-31)

Η βαθμολογία
------------

| Θέση | Ομάδα | ΑΓ | Ν | Η | ΠΥ | ΠΚ | ΔΙΑΦ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας Γιουγκοσλαβία  | 3 | 3 | 0 | 257 | 191 | +66 |
| 2 | Βουλγαρία Βουλγαρία  | 3 | 1 | 2 | 222 | 249 | -17 (+9) |
| 3 |  Ρουμανία | 3 | 1 | 2 | 224 | 241 | -17 (0) |
| 4 | Ελλάδα Ελλάδα | 3 | 1 | 2 | 213 | 235 | -22 (-9) |
|

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Τι έγινε στις 20 προηγούμενες βαλκανιάδες - Αθλητική Ηχώ 14/9/1979, σελ.5[*νεκρός σύνδεσμος*]
* Όλοι οι αγώνες της Εθνικής Ελλάδος στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα
* Μακεδονία 31/12/1974 σελ.4
* 
* Αρχειοθετήθηκε 2019-11-14 στο Wayback Machine.
* 
*

Πηγές
-----

* Milivoje Karalejić, Saša Jakovljević, Žarko Kandić, Vladimir Stanković, Milan Tasić, Ivica Mihajlović.  *Košarkaška enciklopedija 1946-2000 : muške reprezentacije (2001)* (ISBN 978-86-82989-03-5)
* 100 χρόνια Μπάσκετ 1891-1991, Περιοδικό Τρίποντο, 1991
Το τραγούδι ***Le Métèque*** είναι γαλλικό σανσόν του Ζωρζ Μουστακί (1934–2013). Το έγραψε το 1969, και ήταν η πρώτη του επιτυχία, φτάνοντας στο νούμερο ένα των γαλλικών τσαρτ για έξι συνεχείς εβδομάδες. Πριν από αυτό ο Μουστακί είχε γράψει επιτυχίες για τραγουδιστές όπως η Εντίθ Πιαφ, κ.α.

Το *Le Métèque* στα γαλλικά είναι υποτιμητική λέξη για τους μετανάστες μεσογειακής προέλευσης.

Διασκευάστηκε και τραγουδήθηκε και από τον Γιώργο Νταλάρα.

Το τραγούδι δόθηκε στη δημοσιότητα από Μουστακί με κείμενο  ιταλικό με τη μετάφραση του Μπρούνο Λάουζι. Το τραγούδι ήταν μια μεγάλη επιτυχία στην Ιταλία φτάνοντας την πρώτη θέση στην κατάταξη των πωλήσεων.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Billboard, 27 dicembre 1969, p.41
**Ευσπλαχνία** ή **συμπόνια** είναι συναίσθημα που παρακινεί τους ανθρώπους για να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση των σωματικών, ψυχικών ή συναισθηματικών πόνων συνανθρώπων τους. Η ευσπλαχνία συχνά θεωρείται ότι περιέχει ευαισθησία, η οποία είναι μια συναισθηματική πτυχή του πόνου. Αν και, όταν βασίζεται σε έννοιες όπως η δικαιοσύνη και η αλληλεξάρτηση, μπορεί να θεωρηθεί ως ορθολογικής φύσης και η εφαρμογή του να κατανοηθεί ως δραστηριότητα που βασίζεται επίσης σε ορθή κρίση.

Οι ιδιότητες της ευσπλαχνίας είναι η υπομονή και η σοφία, καλοσύνη και επιμονή, ζεστασιά και αποφασιστικότητα. Είναι συχνά, αν και όχι αναπόφευκτα, το βασικό συστατικό σε αυτό που εκδηλώνεται στο κοινωνικό πλαίσιο ως αλτρουισμός.

Εικάζεται ότι η συμπόνια είναι απλώς συνδυασμός αγάπης και θλίψης, όχι ένα ξεχωριστό συναίσθημα. Από την άποψη της εξελικτικής ψυχολογίας, η ευσπλαχνία μπορεί να θεωρηθεί ως μια ξεχωριστή συναισθηματική κατάσταση, η οποία μπορεί να διαφοροποιηθεί από την αγωνία, τη θλίψη και την αγάπη.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Shaver, P; J Schwartz; D Kirson; C O'Connor (June 1987). «Emotion knowledge: further exploration of a prototype approach». *Journal of Personality and Social Psychology* **52** (6): 1061–1086. doi:10.1037/0022-3514.52.6.1061. PMID 3598857.
2. ↑  Bowlby, John (1983). *Attachment: Attachment and Loss Volume One*. New York, NY: Basic Books.
3. ↑  Haidt, Jonathan (2003). *The Moral Emotions*. Oxford: Oxford University Press. σελίδες 852–870.
4. ↑  Keltner, Dacher· Jonathan Haidt· Michelle Shiota (2006). *Social Functionalism and the Evolution of Emotions*. New York: Psychology Press. σελίδες 115–142.
Ο **Αγαθόνικος** (κατά κόσμον *Αριστοτέλης Φιλιππότης*) ήταν ο πρώτος Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής.

Γεννήθηκε το 1917 στην Τήνο. Το 1942 χειροτονήθηκε Διάκονος και το 1949 Πρεσβύτερος. Το ίδιο έτος αποφοίτησε από την Θεολογική Σχολή Αθηνών. Υπηρέτησε ως Στρατιωτικός Ιερέας (1942-1952). Το 1959 έγινε Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Φθιώτιδος. Πρώτος Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής εξελέγη το 1974. Το 2004 παραιτήθηκε λόγω γήρατος και διέμενε έως το τέλος της ζωής του στο Παλαιό Επισκοπείο. 

Απεβίωσε την 1η Σεπτεμβρίου 2015 σε ηλικία 98 ετών.

Παραπομπές
----------

1. ↑  «Εκοιμήθη ο πρώην μητροπολίτης Μεσογαίας Αγαθόνικος». *www.naftemporiki.gr*. 2 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουλίου 2022.
2. ↑  «Εκοιμήθη ο πρώτος μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Αγαθόνικος». *ProtoThema*. 2 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουλίου 2022.

| τίτλοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας |
| --- |
| ΠροκάτοχοςΊδρυση | **Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής**1974-2004 | ΔιάδοχοςΝικόλαος |
Η **Στρατηγίς Περκρίνου** ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, από τα μικρά συνοριακά Θέματα που λέγονταν στρατηγίδες ή στρατηγάτα.

Η στρατηγίδα Περκρίνου , περιελάμβανε την οχυρωμένη πόλη του Περκρί (Berkri, σημερινό Barkiri, Τουρκία) που ανήκε στα λεγόμενα "Αρμενιακά θέματα", δημιουργήθηκε τον 11ο αιώνα και ο στρατηγός του ήταν υπόλογος στον Κατεπάνω της Βαασπρακανίας. 

Το 1030-34 ο τουρκομάνος Αλείμ παρέδωσε το φρούριο Περκρί στους Βυζαντινούς περιμένοντας ανταλλάγματα, όταν ο γιος του πήγε στην Κωνσταντινούπολη για τα ανταλάγματα δεν πήρε τίποτα, γυρίζοντας πίσω έπεισε τον πατέρα του να ανακαταλάβουν το φρούριο, όπως κι έγινε. Το 1036 το ανακατέλαβαν οι Βυζαντινοί, και μέχρι το 1046 το κάστρο διεκδικούσαν οι Τουρκομάνοι όταν εκείνη την χρόνια τους νίκησε σε μάχη ο βυζαντινός στρατός και ανακατέλαβε το φρούριο. Το 1054 ο Τοργκούλ κατέλαβε και λεηλάτησε το Περκρί.

Παραπομπές
----------

1. ↑  Λεβενιώτης, σελ. 184
2. ↑  Ιωάννης Σκυλίτζης, Ρωμανός 316[*νεκρός σύνδεσμος*]
3. ↑  Λεβενιώτης, σελ. 189
4. ↑  MICHAEL IV (1034-1041)[*νεκρός σύνδεσμος*]
5. ↑  A.C.S. Peacock, Early Seljuq History: A New Interpretation
6. ↑  Λεβενιώτης, σελ. 190
7. ↑  Λεβενιώτης, σελ. 194

Πηγές
-----

* Γεώργιος Α. Λεβενιώτης, *Η πολιτική κατάρρευση του Βυζαντίου στην ανατολή*, Θεσσαλονίκη 2007
Στην αρχαία αλλά και σύγχρονη ελληνική γραμματεία (καθαρεύουσα) **αέθλιος** σημαίνει ο βραβευμένος αγωνιστής, ή επί βραβείου αγωνιζόμενος. Εξ ου και οι αρχαίοι χαρακτηρισμοί "*αέθλιος ίππος*", "*αέθλιο μήλο*" (= το μήλο της έριδος).  

Στην εκκλησιαστική υμνογραφία με τον όρο "αέθλιος μάρτυς" χαρακτηρίζονται πολλοί ιερομάρτυρες. 

Ο δε συνηρημένος εξ αυτού τύπος "*άθλιος*" έλαβε εξ ολοκλήρου διαφορετική σημασία.

Με το όνομα Αέθλιος φέρονται:

* ο Αέθλιος (μυθολογία), μυθικός βασιλιάς της Ήλιδας
* ο Αέθλιος (φιλόσοφος), στωικός φιλόσοφος
* ο Αέθλιος ο Σάμιος, αρχαίος ιστορικός από τη Σάμο.

  


|  |  |
| --- | --- |
| Εικονίδιο αποσαφήνισηςΑποσαφήνιση | Αυτή είναι μια σελίδα **αποσαφήνισης,** δηλαδή μια σελίδα που δείχνει άλλες που θα είχαν το ίδιο όνομα με αυτήν.Εάν ακολουθήσατε μια σύνδεση εδώ, μπορεί να θελήσετε να επιστρέψετε και να διορθώσετε τον σύνδεσμο για να συνδέει προς την κατάλληλη συγκεκριμένη σελίδα. |
Το **Γαλλικό Κοινοβούλιο** (γαλλικά: *Parlement français*) είναι το διθάλαμο νομοθετικό σώμα της κυβέρνησης της Γαλλίας, αποτελούμενο από την Γερουσία (*Sénat*) και την Εθνοσυνέλευση (*Assemblée nationale*). Κάθε σώμα διεξάγει νομοθετικές συνελεύσεις σε διαφορετική τοποθεσία στο Παρίσι: η Γερουσία χρησιμοποιεί το Παλάτι του Λουξεμβούργου και η Εθνοσυνέλευση το Παλάτι των Βουρβόνων.

Κάθε σώμα έχει τις δικές του ρυθμίσεις και κανονισμούς. Ωστόσο, προβλέπονται κοινές συναντήσεις στον ίδιο χώρο, κατά τη διάρκεια του Γαλλικού Κογκρέσου (Congrès du Parlement français), που συνέρχεται στο Ανάκτορο των Βερσαλλιών, προκειμένου να διορθωθεί και να αναθεωρηθεί το Σύνταγμα της Γαλλίας.

Ιστορία
-------

Το Γαλλικό κοινοβούλιο, ως νομοθετικό σώμα, δεν θα πρέπει να συγχέεται με τα διάφορα κοινοβούλια του παλαιότερου καθεστώτος (*Ancien Régime*) στη Γαλλία, τα οποία ήταν δικαστικά σώματα με συγκεκριμένες πολιτικές λειτουργίες. 

Το Κοινοβούλιο, με την σύγχρονη ερμηνεία του όρου, εμφανίστηκε στη Γαλλία κατά τη Γαλλική Επανάσταση. Η μορφή του - μονοθάλαμο, διθάλαμο, ή πολυθάλαμο - και οι λειτουργίες του έχουν λάβει διάφορες μορφές κατά τη διάρκεια διαφορετικών πολιτικών καθεστώτων και σύμφωνα με τα διάφορα Γαλλικά συντάγματα.

Παραπομπές
----------

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
--------------------

* Επίσημη ιστοσελίδα του Κοινοβουλίου της Γαλλίας (στα Γαλλικά)


|  |  |
| --- | --- |
| CC-BY-SA Μετάφραση | Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Parlement français  της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
Ο όρος **Τριπλ Κράουν** (**Triple Crown** στα Αγγλικά) ή **τριπλό στέμμα** χρησιμοποιείται στο μπάσκετ για τις ομάδες που κατέκτησαν στην ίδια σεζόν την Ευρωλίγκα ή το παλιό Κύπελλο Πρωταθλητριών και το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο της χώρας τους. Συνολικά, το Τριπλ Κράουν έχει επιτευχθεί 22 φορές από 12 διαφορετικές ομάδες. Οι ελληνικοί σύλλογοι το έχουν πετύχει τρεις φορές μέχρι τώρα: Ο Ολυμπιακός το 1997 (κυπελλούχος Ελλάδος με νίκη 80-78 απέναντι τον Απόλλωνα Πατρών, πρωταθλητής Ευρώπης με νίκη 73-58 απέναντι στην ισπανική Μπάνκα Καταλάνα Μπαρτσελόνα και πρωταθλητής Ελλάδος με 3-1 νίκες απέναντι στην ΑΕΚ). ενώ ακολούθησε δύο φορές ο Παναθηναϊκός, το 2007 (κυπελλούχος Ελλάδος με νίκη 87-48 απέναντι στον Α.Γ.Ο. Ρεθύμνου, πρωταθλητής Ευρώπης με νίκη 93-91 απέναντι στη ρωσική ΤΣΣΚΑ Μόσχας και πρωταθλητής Ελλάδος με 3-2 νίκες απέναντι στον Ολυμπιακό) και το 2009 (κυπελλούχος Ελλάδος με νίκη 80-70 απέναντι στον Ολυμπιακό, πρωταθλητής Ευρώπης με νίκη 73-71 απέναντι στη ρωσική ΤΣΣΚΑ Μόσχας και πρωταθλητής Ελλάδος με 3-1 νίκες απέναντι στον Ολυμπιακό). 

Το τριπλ κράουν δεν αποτελεί επίσημο τίτλο αλλά απλά μια ανεπίσημη ιστορική διάκριση.

Όλα τα Τριπλ Κράουν στην ιστορία
--------------------------------

Οι 12 ομάδες που έχουν **πετύχει** το Τριπλ Κράουν είναι:

* 1965:  **Ρεάλ Μαδρίτης**
* 1970:  **Ίνις Βαρέζε**
* 1973:  **Ίνις Βαρέζε**
* 1974:  **Ρεάλ Μαδρίτης**
* 1977:  **Μακάμπι Ελίτ Τελ Αβίβ**
* 1981:  **Μακάμπι Ελίτ Τελ Αβίβ**
* 1985:  **Τσιμπόνα**
* 1987:  **Τρέισερ Μιλάνο**
* 1990:  **Γιουγκοπλάστικα**
* 1991:  **ΠΟΠ 84**
* 1992:  **Παρτίζαν**
* 1997:  **Ολυμπιακός**
* 2001:  **Μακάμπι Ελίτ Τελ Αβίβ**
* 2001:  **Κίντερ Μπολόνια**
* 2003:  **Μπαρτσελόνα**
* 2004:  **Μακάμπι Ελίτ Τελ Αβίβ**
* 2005:  **Μακάμπι Ελίτ Τελ Αβίβ**
* 2006:  **ΤΣΣΚΑ Μόσχας**
* 2007:  **Παναθηναϊκός**
* 2009:  **Παναθηναϊκός**
* 2014:  **Μακάμπι Ηλέκτρα Τελ Αβίβ**
* 2015:  **Ρεάλ Μαδρίτης**

  

Το 2001 ουσιαστικά υπήρξαν 2 πρωταθλητές Ευρώπης: η Μακάμπι Τελ Αβίβ, η οποία κέρδισε τη Σουπρολίγκα της FIBA και η Κίντερ Μπολόνια, που κατέκτησε την Ευρωλίγκα της νεοσύστατης τότε ULEB.

Οι ομάδες με τα περισσότερα Τριπλ Κράουν
----------------------------------------

* Με **6** (έξι) η **Μακάμπι Τελ Αβίβ**
* Με **3** (τρία) η **Ρεάλ Μαδρίτης**
* Με **2** (δύο) η **Παλακανέστρο Βαρέζε**, η **Σπλιτ** και ο **Παναθηναϊκός**
* Με **1** (ένα) η **Τσιμπόνα**, η **Ολίμπια Μιλάνο**, η **Παρτίζαν**, ο **Ολυμπιακός**, η **Βίρτους Μπολόνια**, η **Μπαρτσελόνα** και η **ΤΣΣΚΑ Μόσχας**